Gb803_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Expositio in Psalterium Ludolphus, de SaxoniaandPetrarca, Francesco “! 8 . ——= N 1245 11904303 021 UIIIHNNIIIIAIINIII — us Tobingen . — ð . „ 7 . — D ) = —r— — . =☛ — . * 5 — . .* — „ = 8 . 3 ι . — „ 7 . —. . . . . . . . . . .. . . 17 » . * — . 8 — . . X. e Dſalten e ——ʒ ð t⸗ α 4 : . 5 . » 14 . . . * . . 1 2 . . . 9* . 4 * . . . . . . . . . . 4 . . . 5 „* . 3 . . . . . 2 ä . * „ . „ 14 . * 4 = 2 — . * O . .„ ¶ Jacobus wimpfelingus Sletſtatenſis Vniuerſis optimarum litterarum cultoꝛibo fglicitatem Ludolfus Saxo ſacratiſſimę religionis carthuſienſiũ apud nobilẽ Argentinã Alumnus: ꝑſpicaciſſimo ingenio: exactiſſima diligentia: cumulatiſſima doctrina: ſi uauiſſima nobiliſſi⸗ maq; lucubꝛatoõne: Dauiticoꝛũ carminũ interpꝛetationẽ enucleatiſſime cõplexus eſt:adeo vt baud facile cęteris (cum eoꝝ venia loquar) qui ante eum in eoſdem pſalmos expoſitões tra⸗ diderũt minꝰ vtilẽ lenfnen iudicandus ſit attuliſſe. Hã is ſeſe poꝛes Dauiticę lirę di⸗ ligentiſiimos interpᷣtes Hieronymũ Auguſtinũ Caſſiodoꝛũ Petrum Lumbardũ:et quot⸗ quot huic laboꝛi inſudauerũt nõ modo vidit et legit:ſed et ſentẽtiavᷣ eoꝝ tanq; ameniſſimos floꝛes et q;ᷓ vtiliſſima grana ſapienter ac cõpendioſius introſeruit: In pꝛimis quid ſibi tituli — velint:quid argumentũ et materia:quid intentio:quid ſententia generaliter ⁊ ſi peciatim pꝛę⸗ ſferant. ita bꝛeuiter et aperte determinat: vt vix ſimilẽ legas:qui ſub pſalmoꝝ vmbꝛa.eternã tempoꝛalẽq; Cbꝛiſti natiuitatẽ:vitę ſanctimoniã:ꝑſecutõnes:toꝛmenta: moꝛtem ac reſurre⸗ ctionem cęteraq; id genus myſteria tam luculenter diſeruerit et explicarit: Ipſos quoq; ver⸗ ſus qui nõnunqᷓ; videntur in coꝛtice:nequaq; ſibi inuicẽ coherere. ſubtiliſſimis cõnectenti⸗ um gloſarum vinculis ſcitiſſime peritiſſiméq; iungit et continuat: Ad calcem deniq; pſalmi cuiuſiibet:deuotam concinnãq; et ipſi pſalmo conſonã oꝛatiunculã obſeruate curioſeq; ſu⸗ peraddit: Heq; nimiũ litterę quę occidit deditus eſt. nec typicis ita ſi enſibo innititur vt litte⸗ ralem neglexiſſe videat᷑.ſed quẽcunq; ſenſuũ magis ad rem accomodatũ vtilem ac neceſſariũ pꝛęſenſit: eum caute ſol Rite et religioſe ꝓſequit᷑. Nec tam accurata ſacratiſſimoꝝ myſterioꝝ elucidatõne contentus fuit.niſi etiã intimo quodã maximę deuotõnis ardoꝛe:hhumana ſur⸗ ſum coꝛda raꝑe et vehementer inflãmare conaretur:Quippe qui nõ ſolum ſymbolice et litte⸗ ratoꝛie (quam ſcholaſticã aut ſpeculatiuã vocant)pꝛędoctus:ſed et myſticę theologię q; exx⸗ tiſſimus fuit:Quod ſi nr̃o teſtimonio candide lectoꝛ.huiꝰ pſalmoꝝ interpᷣtatõis excellentia tibi pꝑſuaſa nõ fucirpertulu facito ex altero quodã libꝛo dulciſſimo pꝛeſtantiſſimoq;:cuius idem noſter Ludolfus auctoꝛ eſt:quẽ vitam Chꝛiſti titulo inſigniuit. O ffendes nimirũ ſin gularem doctrinã deuotiſſimi patris:et reipſa compꝛobabis Ludolfum nulla pꝛiuata lau⸗ datione nunc indiguiſſe. Inde noſtro tandem ſeculo (quo tot obſtruſa et abdita diu volumi na in lucem pꝛodeunt) miſerta plurimũ diuina benignitas.nequaq; paſſa eſt hoc Ludolfi ſaluberrimũ opus.cum magno religionis noſtrę diſcrimine iutius latere.aut foꝛſitan ob⸗ litterari.Ex Spiris Rłn. Januarij. Anno virginei partus. Occccxci. n pꝛologo deſcribuntur Laudes et ſalutares pſalmoꝛum effectus. Vtilitas intelligentie eoꝛum. DUDU Vtilitas deuote eos legentium et decantantium. Teicola indeuote legentium aut decantantiũ pſalmos. Libꝛum eſſe vnum dumtaxat. Dauid auctoꝛem fuiſſe.non Aſaph:yditũ et cetteroo. Numerus pſalmoꝛum.et my ſtica eius numeri ſigniſicatio. Mogdus pꝛocedendi.et de quadruplici ſenſu. Cur pſalmi in eccleſia frequentantur. Vtilitas et effectus cantus vocalis. Mogdus pſallendi. Attentio inter pſallendum q; vtilis ſit viris eccleſiaſticis. Ad oꝛationem qualiter homo ſe debeat pꝛeparare. J „ Oꝛationis inſtantia et ſedulitas. e, ¶In ipſa expoſitõne: Verba pſalmoꝝ ſigno Parentheſis includuntur vt ſecernantur ab alijs nec tamen truncata vt facilius legas. . “RL 3 . lim ma ſnberear vt ceteſtlaei dona reuelentur. Hi⸗ EB bil enĩ eſt in hac moꝛtali vita: in quo poſſi⸗ na habuit delectamentum et mus ſamiliarius inherere deo q; in laude di omnẽ ſapoꝛem ſuauitatis: ſic uina. Pſalmoꝝ deuotio ſpiritui ſancto men D carmen huius libꝛi habet o⸗ tem p̈parat: et oĩm graꝝ dona meret᷑. Vnde unmnnne ſpũuůale documentũ et eſt BGregoꝛiꝰ. Spũs dei ꝓphetaꝝ mentibo non tbile ad omnẽ ſenſum cuiuſlibet inten⸗ ſemꝑ pꝛeſto eſt qᷓtenus cũ ſpm̃ ꝓphetie nõ ha tionis. Cum in choꝛo canit᷑:tũc ſunt verba bent:ſe hüc cognoſcant ex dono dei habere cccleſie deũ laudantis. Cũ a iuſtis canitur: cũ habent. Vñpha Heliſeus cũ de futuris tunc ſunt verba grasogentis. Cum a pecca requiſitus eſſet et phetie ſpm̃ ſibi deeſſe co⸗ toꝛe recitatur: tüc ſunt verba veniã depꝛecan gnouiſſet: pſalteriu ſibi fecit applicarivt phe 9 tis. Cum ꝓ defunctis decantat᷑:tũc ſunt ver tieſ pũs ad eũ ꝑ laudẽ pſalmodie deſcederet: ba ale deſu plicio ad deũ clamãtis. Et quo⸗ atq; eius aĩm de futuris repleret. Vox etenĩ cunq; ſeintentio canentis ↄnertit:mox ſe ſen pſalmodie cũ intentõʒ coꝛdis agit᷑: ꝑ hanc ſus huius libꝛi affectui canentis ↄfoꝛmabit om̃ipotenti deo ad coꝛ iter ꝑatur. vt intente Cum bũdicente bñdicit. cũ maledicẽte ma⸗ menti:vel ꝓphᷣie miſteria:vel ↄpunctõis gra⸗ ledicit. bndicit mẽbꝛa chꝛiſti: maledicit mẽ⸗. tiã infundat. Vñ ps.ᷣxlix.ſcriptũ eſt. Sacri bꝛa diaboli. Vtile aũt et ſalubꝛe eſt intellige ficium laudis honoꝛificauit me: et illic iter re:qð nunq; ceſſamus decantare.Auget qp⸗ quo oſtendam illi ſalutare dei. In ſacriſicio pe deuotionẽ intelligentia et dum intelligit igitur diuine laudis fit ad ieſum iter oſtenſi qð cantatur: mens ꝑ intellectũ obligata nõ onis:qꝛ dum ꝑaſalmodiã cõpunctio infun cuagat᷑. Intellectus q̊ʒ cantantiũ mẽti chꝛi⸗ ditur/via nobis in coꝛde fit:ꝑ quã in fine ad ſtum in ſingulis pſalmis facit pntem. quem ieſum puenitur. hec Grego. Hullus itaq; dum intellectu et oꝛe decantant ꝓculdubio moꝛtaliũ pᷣt vel verbo explicare:vel aĩo com attentius amãt. Dum cogitas pſalmos chꝛi pꝛehendere pſalmoꝝ virtute: ſi non ſuꝑficie ſtus in mente tua eſt Dum oꝛe decantas chꝛi labioꝝ tm̃ ſʒ intenta mente et puro coꝛde in ſtus in oꝛe tuo eſt. Dum meditarꝭ pſalmos: diuina laude canant᷑ In pſalmis enĩ inueni bunc ex meditatõe capies fructũ/vt in ipſis es ſi(intẽte nõ celeriter ꝑicruteris) tam inti⸗ tibi vtrũq; occurrat teſtamentuʒ. Pſalmoꝛũ mam oꝛõem qualẽ nõ poteris ꝑ te ipᷣm vlla⸗ deuotio pñtiam chꝛiſti conciliat. Angeloꝛũ ienus excogitare. In pſalmis inuenies inti⸗ ↄgratulationẽ generat.ignitos mentis affe⸗ mam ↄfeſſonẽ peccatoꝝ tuoꝝ: et integrã de ctus ſuſcitat/ mala purgat/ demones ſuꝑat pꝛecatõʒ diuine atq; dnice miſericoꝛdie. In gladio ſpũs qð eſt verbũ dei:qꝛ deuotionez pſalmis inuenies pᷣſidium cõtra aduerſitatẽ pſallentiũ ſuſtinere nõ pñt. Pſalmoꝝ radi⸗ oim reꝝ que tibi accidũt:et intimã graꝝ acti ces nõ in terra ſed in celo fixe ſunt:qꝛ ibi eſt onem de omnibo. In pſalmis ↄfiteris infir⸗ chꝛiſtus qui oĩm pſalmoꝝ materia eſt etin⸗ mitatem tuã atq; miſeriã:et ꝑ hoc puocabis tentio. Ibi eſt cõuerſatio eccleſie que chꝛiſti dei miſericoꝛdiã. Oẽs enĩ virtutes in pſal⸗ coꝛpus eſt que etiã ꝑmaxime pſalmoꝝ parte mis reperies:ſia deo merueris vt tibi pſal⸗ ꝛtinet. Deuotionẽ pſallendi docet apłs cum moꝛum virtutem reuelet. Et ideo nõ eſt tibi dicit. pſallã ſpũ pſallam et mente. Deuotõni opus vt ꝑ diuerſos libꝛos aĩo diffundaris. pſallentiũ ↄgratulatõeʒ angelicã adeſſe do * in pſalterio ſolo vſq; ad obitum vite habes cet pſalmiſta quiait. In cõſpectu angeloꝛuz materiã legendi ſcrutandi et docendi. In q̊ pſallam tibi.x pſallentibs admiſceri ſancii inuenies ꝓpbeticos/euangelicos/aplicos et angeli ſoleat manitfeſtat pſalmiſta vbi ait.pꝛe oẽs diuinos libꝛos ſpũaliter ac intelligibili * uenerũt pꝛincipes.i.angeli ↄiuncti pſallen⸗ ter ex ꝑte tactos atq; deſcriptos.et pꝛioꝛẽ at tibus. Unde cauendũ eſt ne ꝓpter noſtrã deſi ſecundũ aduentũ dñi ibi phetatos. Incar⸗ diam angeli recedant. Si eni boni ſpũs ſea nationem q̊ ac paſſionẽ reſurrectionẽq; atʒ nobis elongauerint:impetũ maloꝝ quis ſu aſcenſionẽ dñi:et omnẽ virtutẽ diuinoꝛũ in ſtinebit: Cauendũ eſt nectiã maledictõʒ ina pfalmis inuenies ſi intima mente pſcruteris curramus ꝓphete dicentis. Oaledictus ois et ad medullã intimi intellectus ꝑ dei gratiã qui opus dei facit negligenter. Dignũ quio ꝑpueneris. VUnde de laude pſalmoꝝ et ſaluta pe eſt vtmens nr̃a cõcoꝛdetcũ voce qũ ad di ribus eoꝝ effectibo ſic dicit Augꝰ. Alia ſunt ninum opus aſſiſtimus.et cũ diligentia a ß⸗ que ꝓphete tradũt alia que hiſtoꝛici. exqʒ ſentibo vniuerſis qſq; ſererrabat et diuinis alia ꝓuerbioꝝ:et alia comonitio. Pſalmoꝛu vero liber quecũq; vtilia ſunt ex olbo ↄtinet/ futura pᷣdicat/veteruzʒ geſta vmemoꝛat. legẽ viuentib tribuit:gerendoꝝ ſtatuit modum. Et vt bꝛeuiter dicã cõis quidã bone doctri⸗ ne theſaurꝰ eſt: apta ſin gulis neceſſaria ſub⸗ miniſtrãs. Veteribo nã q; aiaꝝ vulneribo no nit mederi. Sʒ et recentibo velociſſumũ ſolet adhibere remediu nrchin actis pſeuerannã ſcit ſalutis exhibere. Sed et vmiuerſis ꝑiter paſſionibo ſubuenire:que dnationibo varijs aias angunt. Et hoc fit modulatõe quadã et delectabili canoꝛe humanũ aĩm ad pudicitiã Buocane ſſanai⸗ ſpũs ſcũs videns ob⸗ uctantẽ ac reſiſtentẽ ad virtutis viã hũani generis aĩm:et ad delectatões vite huius ma gis inclinari q; ad virtutis rectũ iter erigi/ delectabilibo modiſ cantilene vim ſue doctri. ne ꝑmiſcuit vt dũ ſuauitate carminis mulce tur auditꝰ dinini ſermonis ꝑiter vtilitas in ſeratur.ſᷣm ſapiẽtes qui ſi qũ vſus popoſce⸗ rit:auſterioꝛa medicamẽtꝗ eęgris offerre moꝛ talibo.ne eger vtilitatẽ ꝓ e Meritate reſu giat: oꝛa ac ſummitates poculi quo remediũ poꝛ⸗ rigant melle circũliniũt.Pꝛopteres &̊ pſal⸗ moꝛũ nobis ꝑ modulos aptata ſunt carmi⸗ na: vt vel etate pueri:vł qui adoleſcẽtes ſunt moꝛibo qſi cantilena quadã pſallentes vide antur delectari. Reuera eni aias iluminant ac mentẽ. Pſalmus tranquillitas aiaꝝ eſt: ſi gnifer pacis/pturbatões vł fluctus cogitati onum cohibens / iracundiã repꝛimẽs / luxũ repellens/ſobꝛietatẽ ſuggerẽs/amicitiã con gregans/adducẽs in ↄcoꝛdiã diſcrepantes/⸗ recbcilians inimicos. Quis enĩ vltra inimi cum ducat eũ cum quo vnã ad deum pſalmi emiſerit vocẽ: Ex quo intelligitur:qꝛ ꝙ oĩm bonoꝝ maximſi eſt. Charitatẽ pſalmus in⸗ ſtaurat ↄiunctõz quandã ꝑ ↄſonantiã vocis efficiẽs/et diuerſum plm vnius choꝛi ꝑ cõ⸗ coꝛdiã ↄſona modulatõe ↄſocians. Pſalmꝰ demones fugat/angelos ad adiutoꝛiũ inuiꝰ tat. Scutũ eni in nocturnis terroꝛiba:diur⸗ noꝛũq; reqͥes ẽ laboꝝ.tutela pueris/iuueni bus oꝛnamentũ / ſolamen ſenib⸗? mulierib⸗ aptiſſimus decoꝛ. deſertas habitare fac itvꝛ bes / ſobꝛietatẽ docet/ Incipientibo pꝛimũ ef ficitur elementũ/ꝓficientib incrementũ/ꝑ⸗ fectis ſtabile fumamentũ/totius eccleſie vox vna. Pſalmus ſolẽnitates decoꝛat/pſalmus triſticiã qᷓ ꝓgter deũ eſt mollit.pſal m etiã ex coꝛde lapideo lachꝛvmas mouet. Pſalmus angeloꝝ opꝰ eſt. exercitiũ celeſt iũ:ſpiritale ty miama.O vere admirandi mgfr̃i ſapiẽs in⸗ ſtitutum:vt ſimul et cantare videamur et qðᷣ ad vtilitatẽ ale ꝑttnet doceamur. Quid autẽ eſt qð nõ diſcat᷑ ex pſalmia: Nõ oĩs magni⸗ tudo virtutis? Hõ noꝛma iuſticie? Hõ pu⸗ dicitie decoꝛ?: Non pꝛudentie ↄſummatio? Nõ penitẽtie modus:? HNõ patietie regula: Nõ om̃e quicquid dici pᷣt bonum ꝓcedit ex ipᷣis: dei ſciẽtia ꝑfecta.pꝛenũciatio chꝛiſti in carne venturi.et cõis reſurrectõis ſpes:ſup⸗ plicioꝝ metus:gloꝛie pollicitatio: miſterioꝝ reuelatio. Oĩa pꝛſugin bis velutmagno ⸗ dam et cõi tbeſauro recõdita atq; ↄferta ſunt bona; Et iterũ canticũ pſalmoꝝ aĩas deco⸗ rat/expellit tenebꝛas/efficit ſanctitatẽ homi ni peccatoꝛi:eſt retectio mentis/delet pcc̃a: ſi mile eſt elemoſynis ſanctoꝝ: Auget fidem.ſi cut ſol illuminat/ſicut aqua ſcificat/ſicuti⸗ gnis peccatũ exurit/ſicut oleũ defiuit. Oleũ eſt miſericoꝛdie/ſe ol leticie/ ps angeloꝝ elcã/ deũ oſtendit.diabolũ offendit. VMoluntatẽ il licitã extinguit/aſꝑitatẽ eijcit/oẽm feruoꝛem depꝛimit.iracundiã frangit/laus dei eſt aſſi⸗ dua:ſile eſt melli. Canticũ pſalmoꝝ carmen eſt electũ apud deũ.om̃e peccatũ expellit:vin culum charitatis emendat. oĩa penetrat/oĩa ſuffert/oĩa implet/oĩa docet / oia ſignificat/ aĩiam magniſicat/turrim excelſam edificat/ os puriſicat/coꝛ letiſicat/hoĩem deificat/ſen ſus aperit/omne malũ occidit/ꝑfectionẽ in⸗ ſtruit/excelſa demonſtrat/deſideriũ regni ce leſtis donat.pacẽ inter coꝛpus et aĩam facit/ ignem ſpũalem in coꝛde ſuccendit/cõtra ola vicia ſollicitudo certamẽ bonũ eſt. quotidie radices oĩm maloꝝ expellit. ſicut loꝛica in⸗ duit /ſicut galea defendit/ſpes eſt ſalutis/cõ ſolaclo dolon Pecct laboꝛuʒ / noticia veri luminis/pons ſanctitatis. Hoĩem iuuenem caſtigat/regnũ celoꝝ ſuꝑ terrã dat/tediũ aie tollit/tuba eſt mirabilis.Qui diligit canticũ Paimox Mnduc n; pᷣt amare peccatũ. Qui abet laudem dei in coꝛde ſuo in poſtremo apud deũ gaudebit:et aiam ſuam in celo vi⸗ uificabit in ſecula ſeculoꝝ. Vnde et Caſſio⸗ doꝛus. Pſallendi vtilitas triſtia coꝛda cõſo⸗ latur / gratioꝛes mentes facit / faſtidioſas ob lectat/inertes exſuſcitat/ad lamenta peccato res inuitat. Et iterũ pſalmodia eſt coſolatio flentiũ/ cura dolentiũ/ſanitas egrotantium/ aĩe remediũ/et miſeriaꝝ oĩm ſuffragiiũ. ¶ Eſt aut libꝛi buius titulus talis. Incipit liber hymnoꝛum vel ſoliloquioꝝ ꝓphete de chꝛiſto. Liber dicit nõ libꝛi / cõtra eos qui di cunt plures eſſe libꝛos:ꝓpter quinq; diſtin⸗ ctiones pſalmoꝝ que fiunt ꝑ fiat fiat. Sed licet ſint quinq; diſtinctõnes:non tñ quinæ 6 . . . „ 82 — . . . ð . tationes. Ipſe q̊ʒ dauid cum pſalterio mo⸗ daulans ante arcã in tabernaculo:ad diuinũ cultũ ceteros inuitauit.Et quẽadmodũ ſi in⸗ gule modulatões illius inſtrumenti voca⸗ bantur pſalmi.ita et ſingule ꝑticule huiꝰ li⸗ bꝛi vel clauſule iuxca ſpũalem q̊ʒ intelligen⸗ tiam in pfalterio ⁊ nõ in alio inſtrumẽto mo dulabatur: et ab illo inſtrumẽto liber nomẽ ſoꝛcitur.qꝛ ſicut illud inſtrumentũ decẽ coꝛ⸗ ticum. Dicitur etiã ſoliloquioꝝ:quaſi ſolius das habet:et ſea onũ a ſuꝑioꝛi reddit ꝑ tactum ſpũs ſancti eloquiũ:q in eo ſolus ſpũs ſcůs manuũ. Vnñ et dicit᷑ a pſallin grece qð eſt tan ſine vllo hũano ingenio vel aurilio loquit᷑. gere latine.ita liber ille docet obſeruantiã de Dauid eni ꝓphetaꝝ eximius dignioꝛi modo cẽ mandatoꝝ:et nõ ꝓ terrenis:ſed ꝓ celeſtibo q; alij quaſi tuba ſpũs ſancti phetauit.Alij q̃ ſurſum ſunt bñ opari. Vñ tota nr̃a oꝑatio nanq; ꝓphetelꝑ quaſdã rerũ imagines ſcʒ ꝑ tendere debet ad ſuꝑioꝛa etc ꝓpter illa fieri vt ſomnia ac viſiones ꝓpbetauerũt. Dauid aſt ſempꝑ dicamus.oſanna in excelſis. et ſurſum ſolius ſpũs ſancti inſtinctu ſine om̃i exterio coꝛda.et pꝛimũ querite regnũ dei.Et qꝛ pſal rni ãminiculo/ꝓphetauit. VUl dicunt᷑ ſoliloqa- mus ꝓpꝛie dicit᷑ melos qð ꝑ motũ ⁊ laboꝛem ſi ſolo de chꝛiſto eloquia. Nõ qꝛ de chꝛiſto manuũ ex pſe alterio ꝓcedit:ideo ſepe ꝓ bona loquũt᷑ ſoli pſalmi:ſʒ qꝛ digniꝰ ⁊ manifeſtiꝰ opatione ponit᷑ q̃ ſine laboꝛe fieri non pt. &ℳ& libꝛi dicendi ſunt ſed vnꝰ. Vñ in capite ltbꝛi ſcriptũ eſt ⁊c.nõ dicit libꝛoꝝ. Et in actibo.ſi cut ſcriptũ eſt in libꝛo pſalmoꝝ.nõ dicitli⸗ bꝛis. Dicit᷑ aũt bhymnoꝛũ:qꝛ totũ illud opus ꝑtinet ad laudem dei.Hymni eni ſunt can⸗ tus laudẽ dei ↄtinentes. Si ſit laus ⁊ nõ ſit dei nõ eſt hymnus.Si ſit laus dei et nõ can tetur nõ eſt hymnus.opoꝛtʒ ergo vt ſi ſit by mnus habeat hec tria:et laudẽ/et dei/ et can loquunt᷑ de illo qᷓ; ꝓphete ceteri:ſequit ꝓphe⸗ te ꝑ excellentiã ſcʒ dauid. Cum eni dicit᷑ p⸗ pheta ſine adiectòe ꝓpꝛij noĩs intelligit᷑ da⸗ uid. At cũ dicitur apłs intelligitur paulus. Etcum dicit᷑ vꝛbs intelligitur Roma. Hec aũt dicit contra eos qui dicũt plures fuiſſe pſalmoꝝ ſcriptoꝛes vel auctoꝛes ſcʒ Aſaph. ꝓditum ⁊c̃.qꝛ noĩa eoꝛũ ponunt᷑ in titulis. ſed illi auctoꝛes pſalmoꝝ nõ fuerũt ꝓ vt ſta tim patebit. Et ſubdit᷑ de chꝛiſto. Ecce de q̊ agunt ſoliloquia:de chꝛiſto ſcʒ toto.i.capite et coꝛꝑe:ſponſo et ſponſaömunis ergo materia totius huius opis eſt chꝛiſtus tripli citer acceptus.i.ſᷣm diuinitatẽ.ſᷣm hũanita⸗ tem et ſᷣm coꝛpus eius qð eſt eccia. Intentio eſt hoĩes in adam defoꝛmatos: chꝛiſto nouo hoĩ ↄſoꝛmare. Liber ergo iſte liber pſalmoꝝ —— . „ —— grece pſalteriũ.latine oꝛganũ dicit᷑qꝛ ſanctꝰ dauid dulce myſteriũ huius ꝓphetie dulci ſo no:dulci oꝛgano.i.pſalterio voluit declara⸗ re. VUnde ab illo inſtrumẽto ad lr̃am ideo li ber iſte noĩatur qꝛ ad vocẽ illius inſtrumen ti dauid canebat pſalmos ante arcam:volẽs enĩ magnificare cultũ templi ad honoꝛẽ dei. Cũ arcam de ſylo reduceret plura milia can toꝛũ muſicis inſtrumẽtis deũ laudantiũ:et nitoꝛibo vero fuios Choꝛe pᷣfecit. quoꝝ no⸗ mina Eſqras frequenter in titilis poſuit: tũ pꝓ bonoꝛe miniſterij:tũ ꝓpter noĩm interpꝛe⸗ aũt pſalmus erx motu digitoꝝ et cõſonantia vocis fieri ſolehat (cutiebat enĩ coꝛdas ⁊ oꝛ ganum reſonabat:et cũ oꝛgano piter ipᷣe ver ba cantabat) hoc ſigniſicat ꝙ in nobis ↄſo⸗ nare debet bona operatio ⁊ laudatio. Igitur aſaph yditum ⁊ ceteri hmõi:nõ fuerũt aucto res pſalmoꝝ:ſed pᷣpoſiti artificibus qui pſal mos ꝑſonabãt tribb modis.vel hũana voce. vel muſicis inſtrumẽtis.vł cõiter vtroq; mõ. Et hoc dupliciter vel poſt vocẽ inſtrumẽto. vel poſt inſtrumentũ voce.Pſalmꝰ aũt eſt in⸗ ſtrumẽti ſonus. Canticũ vero hũane vocis cantus in laudẽ dei.Pſalmi qͥʒ canticũ cum poſt inſtrumentũ vox:ſʒ cantici pſalmus cũ poſt vocẽ inſtrumentũ. Iſtos ergo.cl.pſal⸗ mos ſpũ dei reuelante ſcũs dauid cõpoſuit. et licet quidã pſalmi alioꝛuʒ noĩbo intitulent noõ ideo factũ eſt ꝙ ipi pſalmos ↄpoſuerũt:ſʒ pter officia vt honoꝛẽ de miniſterio ſume⸗ rent. Vel ꝓpter myſteria que ex interpᷣtatio⸗ nibo noĩm accipiunt᷑:ad que ſermo ſequẽs ꝑꝓ tinere videt᷑. Vnde ad maioꝛẽ euidentiã in⸗ terpꝛetatões noim quoꝛundã videamꝰ: per quas ſuhiectoꝝ pſalmoꝝ pandunt intelle⸗ ctus.yꝓditum interpᷣtatur tranſiliẽs eos.i.re manens in mũdo herẽtesq; terrenis de quo tranſiliente agit᷑ in pſalmo.xxxviij. qꝛ eſt de eterna btitudine.et docet a dilectõe ſeculi ad ſilr ianitoꝛes cõſtituit. Et cantoꝛibo quidem legẽ deiet inde ad eternitatẽ mente tranſilire quoſdã alios pᷣpoſuit:quibo omnibo yditum Aſaph.ochan.Eman pᷣfectos adhibuit. Ja Vnñ dicit᷑ canticũ dauid ꝓ yditum.i.tranſili⸗ ente.Tranſilire debemꝰ et veri trãſitoꝛes eſ⸗ ſe de malis ad bona:de bonis ad melioꝛa:de inſtantibo ad nouiſſima:de tꝑalibo ad eterna. Pꝛimo ↄuerſione. ſecundo ↄuerſatõe.tercio 8 iij conſideratõe. quarto imitatõne. ſulr intellige de alijs pſalmis qͥ deyditũ intitulant᷑. Cho re interpᷣtat᷑ caluaria:qͥ fuit locus dñice paſſi onis. Vñ ꝑ caluariã chꝛiſti paſſio intelligit Filij ergo choꝛe ſunt filij paſſionis.filij cru⸗ cis qͥ trophecũ chꝛiſti.i.ſignũ crucis in fron⸗ te coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ſuſceperũt.et in cruce dñni nii ieſu chꝛiſti cũ apło gloꝛiant᷑.et ſiłr ãs de us hic affligi ꝑmittit caſtigãs tanq; filios vt ſint filij choꝛe.i. paſſionis: vt diſcãt appetere ſpũalia ⁊ eterna.Et his talibo attribuit᷑ intel lectus pſalmi. xli.et ſequũt᷑ plures alij. Se⸗ pe intitulant᷑ pſalmi cũ hac adiectõne:fijs cchoꝛe.i. chꝛiſti ⁊ paſſiõis eiꝰ.vt inculcet᷑ no⸗ bis iu gis memoꝛia dñice paſſionis¶ Aſaph hebꝛaice:latine ↄ gregatõ:grece ſynagoga in terpꝛetat᷑. Et licet cõgregatio ſit quoꝛũcunq; collectio: ꝓpꝛie tũ ſynagoga dicit᷑ ↄgregatio - Ppli filioꝝ iſrael. In cuiꝰ ꝑſona ſᷣm ꝑtem fi⸗ delem /ꝓpter certius teſtimoniũ loquit phᷣa in pᷣs.xlix.ꝑ quã magis confutant᷑ increduli iudei:qui iam ſibi ↄtra ̊ ꝗʒ pꝛius agebat te ſtatur vt credibilius ſit. Et ſequunt᷑ plures pſalmi alij de aſaph intitulati. Eman inter pꝛetatur frater eiꝰ. Frẽs aũt chꝛiſti hi ſuntqͥ in cruce gloꝛiant᷑. ſicut apłs quiait. Dihi aũt abſit glari niſi in cruce dñinr̃i ieſu chꝛi⸗ ſti. qui ſunt veri iſraelite.i.deũ vidẽtes. ſicut ad lr̃am eman fuit iſraelita.De h̊ agit᷑ in pᷣs. Ixxxxvij.qui dicit᷑ intellectꝰ eman iſraelite.i.il loꝛum qui ſunt frẽs chꝛiſti in cruce gloꝛian⸗ tes et deũ videntes. Uel Eman eſraica dicit᷑ id eſt aduena. dicit᷑ eni fuiſſe quidã de ꝑtib oꝛientalib ſcʒ de eſra. Et ſiceſt intellectus quiilloꝝ ſe aduenas ⁊ ꝑegrinos reputant in boc mũdo.qꝛ nõ habemꝰ hic manentẽ ciuita tem ſʒ futurã inquirimꝰ. Echan interpꝛetat᷑ robuſtus:qð nullus eſt niſi in ſpe ꝓmiſſiõis dei:ꝑ quã nemo digne ſupplicãs decipit᷑: qð verus iſraelita intelligit. De hoc agit᷑ in pᷣᷣ lxxxviij.qui dicit᷑ intellectꝰ echan iſraelite. id eſt robuſti qͥ vere deũ videt. At dicit Je⸗ ronimus. Nihil feliciꝰ chꝛiſtiano cui regnũ celoꝝ ꝓmittit᷑:nihil ꝑiculoſius cũ ſꝑ de ſta⸗ tu ꝑiclitatur. nihil foꝛtiꝰ cũ ab eo diabolus vincit᷑.nihil infirmius cũ a carne ſua vinci tur. De his ergo pꝛemiſſis plerũq; in titulis pſalmoꝝ fit mentio.tũ ꝓ officij reuerẽtia.tũ ꝓ noiĩs interpꝛetatõe.De alijs vero q̃ in pſal moꝛum ponunkt titulis in ſuis ſpẽaliter pate bit locis. O ẽs igit᷑cl.pſalmi merito ipſi da⸗ uid attribuunt᷑ ꝓ vtſupꝛa manifteſte ex titulo libꝛi huius colligit᷑:et ex gloſa oꝛdinaria et plu ribo alijs locis autẽticis habet᷑. Ambꝛo⸗ ftus etiã ⁊ Gregoꝛius plures pſalmos noĩbs alioꝝ pᷣnotatos vel nullius noiĩe intitulatos ſoli dauid attribuũt.Et in hac opinione tã⸗ qᷓ; cõioꝛi et magis ꝓbabili plures ↄueniunt. Auguſtin? q̃q; manifeſte h idem ſentit.qͥ in xvij.li.de ciui.dei.c.xiiij.ſic dicit. Erat autẽ dauid vir in canticis eruditus qui armoniã muſicã nõ vulgari voluptate 6 fideli volũta te dilexerat.eaq; deo ſuo qͥ verꝰ eſt deus my⸗ ſtica rei magne figuratõe ſeruiẽs. diuerſoꝛũ cni ſonoꝝ rönabilis moderatusq; ↄcentus: cõcoꝛdi varietate ↄpactã bene oꝛdinate ciui⸗ tatis inſinuat vnitatẽ. Deniq; oĩs fere ꝓphe⸗ tia eiꝰ in pſalmis eſt:q̊s.cl.liber ↄtinet:quem pſalmoꝝ vocamꝰ.in quibo nõnulli volũt ſo los factos eſſe a dauid qui eius noĩe inſcri⸗ pti ſunt. Sunt item qui putãt nõ ab eo ſcõs niſi qͥ pᷣnotant᷑ ißius dauid.qui vero habent in titulis ipſi dauid ab alijs factos perſone ipᷣius fuiſſe coaptatos.Que opinio voce eu⸗ angelica ſaluatoꝛis ipᷣiꝰ refutat᷑:vbi ait q; iſe dauid in ſpũ chꝛiſtũ dixerit eſſe dĩm ſuum. OQOm ps centeſimuſnonus ſic incipit. Dixit dñs dño meo:ſede a dexirꝭ meis. Donec po. ini.tu.ſca.pe.tuoꝝ. Et certe idem pſalmꝰ nõ habet in titulo ipiꝰ dauid:ſʒ ipſi dauid.ſicut plurimi. Mihi aũt credibilius vident᷑ exiſti mare qui oẽs illos.cl.pſalmos eiꝰ oꝑi tribu⸗ unt.eũq; aliq̊s pᷣnotaſſe etiã noĩbo alioꝝ ali⸗= quid qò ad rem ꝑtineat figurantibo. ceteros aũt nullius hoĩs nomẽ in titulis habere vo⸗ luiſſe:ſicut ei varietatis huiꝰ diſpoſitõeʒ q;⸗ uis latebꝛoſam non tñ inanẽ dñs inſpirauit. Nec mouere debet ad hoc credendũ:ꝙ non⸗ nulloꝝ noĩa ꝓphetaꝝ qͥ longe poſt dauidre⸗ gis tꝑa ſuerũt:quibuſdã pſalmis in eo libꝛo legunt᷑ inſcripta:et que ibi dicunt᷑ velut ab eis dici vident᷑. Heq; enĩ non potuit ꝓpheti⸗ cus ſpũs/ꝓphetanti regi dauid hec etiã futu⸗ roꝛum ꝓphetaꝝ noia reuelare:vt aliud qð eo rum pſone cõueniret ꝓphetice cantaret᷑. ſicut rex Joſias exoꝛturus et regnaturꝰ poſt an⸗ nos ampliꝰ qᷓ; trecctos cuidã ꝓphete qui etiã facta eius futura pᷣdixit cũ ſuo noĩe reualatꝰ eſt. Hec Augꝰ?. D ¶ Loõſiſtit aut liber iſte in centũquinquagin ta pſalmis.qui numerꝰ celeberrimis adnota tur myſterijs. Cõſtat enĩ ex octogenario ⁊ ſe⸗ ptuagenario:qui idem ſignificat qð octona rius ⁊ ſeptenarius.Et idẽ myſteriũ eſt in ſim pliciba ⁊ in ↄpoſitis.Quia ſicut quindenariĩ us cx. xv.ↄſurgit vnitatiba.ſic.cl.ex.xv.dena rijs. O ctonarius aũt octauã ſignificat reſur rectõnis.quia cum ſint ſex etates viuentiũ et — ſeptima moꝛientiũ: octaua erit reſurgentiũ. eptenariꝰ vero tꝑs ſignificat huiꝰ vite: q̃ᷓ ſeptẽ dieꝝ agit᷑ reuolutõe. Docet ergo nos li ber iſte in huiꝰ vite ſeptenario ſic oꝑari:vt in octaua reſurreciõis gloꝛificemur. Itẽ octo⸗ narius ſignificat nouũ teſtamentũ.cuiꝰ pr̃es octonario deſeruiũt.obſᷣuãt enĩ ⁊ colũt octa uam diẽ reſurrectõis chꝛiſti.i.dñicã et octäsz ſcõꝝ ꝓpter reſurrectõʒ octaua etate futuraʒ et expectãt eandẽ reſurrectõʒ octãʒ. Septenari us vᷣo ſignificat vetus teſtamentũ cuiꝰ pr̃es ſeptenario ſeruiebãt.obſᷣuabãt eni etcolebãt ſeptimũ diẽ a pᷣmo die creatõis.i.ſabbatũ:ſe⸗ ptimã ebdomadã.ſeptimũ menſem.ſeptimũ annũ ſeptime decadis.i.iubileũ. Per h̊ ergo innuit᷑ ꝙ liber iſte vtriuſq; teſtamẽti cõtinet doctrinã. Diſtinguit᷑ aũt liber iſte ꝑ tres qͥn quagenas qͥ tres ſtatus electoꝝ ſignitficãt ſcʒ penitentiũ.in iuſticia pficientiũ.et ꝑuenien⸗ tium. Ideo pma quinq̃ gena finitur in pnia ſcʒ miſerere mei deꝰ. Scðda in iuſticia ſcʒ mi in cuiꝰ ptateeſt nõ ſolũ vti vocibo ad aliud ſi gnificandũ qð etiã hoĩes facere pñt ⁊ faciũt. Ded etiã rebo ſigniſicatis ꝑ voces vtit᷑ ad ſi gnificandũ alias res. Et ideo cõe eſt omnib⸗ libꝛis:ꝙ voces aliquid ſignificẽt. Sʒ ſpẽale eſt libꝛo ſacre ſcripture ꝙ res ſigniſicate per voces aliud ſignificẽt. Scdm igit᷑ pꝛimã ſi gnificatõʒ q eſt Beges accipit᷑ ſenſus lr̃alis ſeu hiſtoꝛicus. Scom vᷣo aliã ſignificatöeʒ q eſt ꝑ ipas res accipit ſenſus myſticꝰ ſeu ſpi ritualis.Et hic ſenſus ſcs triplex eſt in ge⸗ nerali qꝛ ſi res ſignificate ꝑ voces referantur pꝛincipalis auctoꝛ ſacre ſcripture eſt ipe deꝰ. ad ſignificandũ ea q̃ ſunt in noua lege tra dita ſic accipit᷑ ſenſus allegoꝛicꝰ. Si aüt rez ferantur ad ſignificandũ ea q ꝑ nos ſuntagẽę da:ſic eſt ſenſus moꝛalis vł tropolo gicꝰ. SGSi qaũt referant᷑ ad ſignificandũ ea q̃ ſunt ſperã⸗ da in btitudine futura:ſic eſt ſenſus anagogi cus Et dicit᷑ ab ana q eſt ſurſum ⁊ goge qð eſt ductio. Vñ vᷣſus.¶ra geſta docet:qͥd cre dis allegoꝛia. Moꝛalis quid agis:qͥ tendas anagogia. Etiſto?ꝶ qtuoꝛ ſenſuũ pᷣt poni ex empluũ in bac dictõe ieruſale.que ſ̃ᷣ m ſenſum ſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ cãtabo tibi dñe. Tercia in laude eterna ſcʒ oĩs ſpũs laudet dñm. Hi ſunt tres ſtatus chꝛiſtiane religionis ſic enĩ ad eternã tendimꝰ vitã. Pꝛius ꝑ pniam pcca damnamꝰ:vocãte deo ad pniam q̊s apud ſe in occulto pᷣdeſtinauit ad vitã. Inde ꝑ miſe⸗ ricoꝛdiã iuſtificati bñ viuimꝰ ne iudiciũ in futuro timeamꝰ:deo vocatos iuſtificãte ̊ ꝑ miſciam ⁊ timoꝛẽ iudicij. Tandẽ ad vitam glificati intramꝰ vbi deũ ſine fine laudamꝰ. De modo tractandi eſt ſciendũ ꝓpheta freqᷓnter ꝑſonas mutat. Calis eſt eni vſus ꝓ phetie ꝓ vt in multis locis ptʒ.modo ↄuer⸗ tit ſe ad familiarẽ dñi locutõʒ.modo ad audi entes vt eos edificet et inſtruat ꝑ ſuũ ſermo⸗ nem:modo loquit᷑ in pꝑſona ſua:mõ in ꝑſona chꝛiſti ⁊ capitis:modo in ꝑſona mẽbꝛoꝝ ſeu coꝛpis. modo in ꝑſona vtriuſq;. De chꝛiſto capite agit tribo modis.aliqũ ſᷣm diuinitatẽ aliqũ ſᷣm hũanitatẽ.qñq; ꝑ tranſumptõeʒ vt qñ vtit᷑ voce mẽbꝛoꝝ. De coꝛꝑe ſeu mẽbꝛis etiã agit trib modis Aliqñ ſᷣm ꝑfcõs. aliqũ ſim imꝑfectos. Interduʒ ſᷣm malos.Aliqũ etiã qð futurũ eſt ꝓphetando pᷣdicit.aliqn ꝓ⸗ pter ꝓphetie certitudinẽ ipᷣm futurũ tanq;p⸗ tetitum ponit. Mos enĩ eſt ꝓphetaꝝ vti nũc verbis pᷣteriti tpis nũc futuri: qꝛ quantũ ad oſtenſionẽ ſepe q̃ dicunt᷑ ſunt pᷣterita ⁊ quan⸗ tũ ad ipᷣam rem futura. Diuerſus q̊ʒ in h̊ li⸗ bꝛo inuenit᷑ ſenſus ſcʒ lr̃alis ſeu hiſtoꝛicꝰ:et myſticus ſeuſpũalis. Uñ NHNotandũ ꝙ liber ſacre ſcripture hoc habet ſpeciale:ꝙ ſub vna Ir̃a plures ſenſus ↄtinet. Huiꝰ vero rõ eſt:qꝛ litteralẽ ſignificat ciuitatẽ illã terreſtrẽ in in⸗ dea.ſ̃ᷣm vero ſenſum moꝛalẽ ſignificat fide⸗ lem alam. ſm v̈ ſenſuz legrich ſignificat eccleſiã militantẽ.ſᷣm vero ſenſum anagogi⸗ cũ ſigniſicat ecciam triũphantẽ.Et ſicut po⸗ ſitum eſt exemplũ in vna dictõe:ita poſſet po ni in vna oꝛõe.et ſicut in vna ita et in alijs. Aber autẽ iſte plus ceteris in eccleſia fre⸗ quentatur:qꝛ eſt ↄſimmatio totiꝰ cheolo gie Hic enĩ deſcribunt᷑ pᷣmia bonoꝝ et ſupplicia maloꝝ.ſtatus incipientiũ.ꝓficientiũ.ꝑfecto⸗ rum ⁊ ꝑnenientiũ.actiuoꝝ ⁊ ↄtemplatiuoꝝ. Item freqntiꝰ legit pter ſpem venie:vt nul⸗ lus quantũcũq; pccoꝛ deſperet cũ audit pec⸗ catoꝛẽ tantũ ſcʒ dauid:tanta gr̃a ſublimatũ. ſicut et ex ſauli ↄuerſione ⁊ ꝓmotõe de dei mi ſericoꝛdia plene certificamur. Vñ et eple eiꝰ En eccleſia freq ntius legunt᷑. Item qꝛ dauid aꝑtius ⁊ ꝑfectius loquit᷑ de chꝛiſto q; alij p⸗ phete:ita ꝙ magis videt᷑ euã geliſare q; ꝓphe tare. Itent qꝛ nulla ſcriptura alia habet tot oꝛões immixtas et tot ſalutares effectus ꝓ qͥ bus aſſeq̃ndis fiũt oꝛões. Pꝛopter rõnes er⸗ go pᷣdictas iuſte in oꝛõnib pſalmi aſſumunt᷑ et in freq̃ntioꝛi vſu eccie habent᷑. Hinc eſt ꝙ om̃es viri eccleſiaſtici et pᷣcipue religioſi ad bũc libꝛũ ꝑ diligẽs ſtudium merito debẽt ſe trãſferre:vt ea que qtidie tenent᷑ oꝛare ⁊ pſal ſtent guſtu interioꝛi dulcedinẽ iſtius ſapietie ſalutaris ſcʒ libꝛi diuine laudis. MHam p̃ter . ces effectus iſti felicis iubſlatõis. Qne duri⸗ vtilitates ſupᷣ poſitas etiãex h̊ diſtractões ꝑ varias co gitatões pluriũ fantaſmatũ:diabo li inſtinctu et ſuggeſtione incidẽetes:ac ipos oꝛantes ⁊ pſalletes ꝑiculoſe impediẽtes faci lins euitant᷑.tediũ oꝛandi et pſallendi meliꝰ tollit᷑.intereſſe diuino officio quiũlibeteo am⸗ plius delectat᷑.fructu oꝛõnum ſuaꝝ nõ pꝛi⸗ uatur. meritũ ſuũ auget᷑.tota celi curia letifi catur et iocundat᷑. AUũ hoꝝ gr̃a anq; ad ex⸗ poſitionẽ lIr̃e accedat᷑ aliqua eccleſiaſticis vi⸗ ris et maxime religioſis vtilla ſunt pᷣmitten⸗ da.Et qꝛ pſalmus dicit᷑ laus dei cũ cantico. Pꝛimo videndũ eſt de vtilitate cãtus vocalł. ſcdðᷣo de mõ cantadi atq; pſallendi.tercio de attentõe in officio diuino ⁊ alijs oꝛõibo adhi benda. qrto q̃liter qͥs ad oꝛõʒ ſe dʒ pᷣparare. Circa pꝛimũ ſcʒ de vtilitate cantꝰ vocalis Potandũ ẽ.ꝙ licʒ heretici vocales eccie can tus repᷣhendat:eccleſia tñ nõ ſine multa rõne cos inſtituit:habet eni hmõi cant⸗ ſeu iubi⸗ lus multos effectus vtilss:Anꝰ eſt ꝙ coꝛ li⸗ ꝗfacit in affectũ ſcm. Vñ de Augꝰ.ſcriptũ ẽ ꝙ flebat vberrime in hymnis ⁊ canticꝭ:ſua⸗ ue ſonantis ecc̃ie vocibo vehemẽter affectus. Et iterũ ꝙ intentus modulatõi hymnoꝝ et melodie pſalmoꝝ reficiebat᷑ delectabiliter:et flebat hilariter. Itẽ iubilus laudis mentẽ ele uat oculos coꝛdis attollit.vñ multi rapiunt᷑ in extaſim in hmõi iubilatõe.Ee ideo poſtq; Dictũ eſt in ps. in eccijs bũdicite dño:iſequit ibi.beniamin in mẽtis exceſſu. Itẽ triſticiaʒ malã depellit. Vñ glo.ſuꝑ illud Jacobi.tri⸗ ſtatur aliquis vr̃jm oꝛet et pſallat ⁊c. Crebꝛa pſalmodie dulcedo nociue triſticie peſtẽ re⸗ pellit. Ideo dicit dauid. Exultabunt labia mea ſcʒ interioꝛa ⁊ exterioꝛa cũ cãtaucro tibi. Itẽ pᷣparat viã coꝛdis dño:ad infuſionẽ mł⸗ tioꝛmiũ gr̃aꝝ. Vñ ps.Pſalmũ dicite noĩ eiꝰ et ſic iter facite.Et in libꝛo regũ dicit᷑: ꝙ cum PEi oꝛõis inſtãtia ⁊ eiꝰ exaudibilitate. caneret pſaltes facta eſt ſuꝑ eũ manꝰ dñi. E& iſti ſunt qᷓtuoꝛ effectꝰ in aia. Itẽ diabolũ fu⸗ gat.Vñ in libꝛo regũ dicit᷑ ꝙ Dauid pſallen te recedebat ſoũs malus a ſaul ⁊ meli habe⸗ bat. Itẽ deũ delectat. VUñ in canticꝭ ipᷣe dicit eccie. Sonet vox tua in auribo meis vox eni tua dulcis. Itẽ militantẽ eccleſiã vertit in ſili tudinẽ triũphãtis:q̃ ſꝑ iubilat et laudat.Uñ Berñ. Nihil in terris ita ꝓpꝛie repũtat quen dam celeſtis habitatõis ſtatũ ſicut alacritas laudantiũ deũ. Itẽ inimicos ↄturbat.vñ in libꝛo ꝑalip.Cũq; cep iſſet laudes canere ver⸗ tu ds inſidias inimicoꝝ ⁊ ꝑcuſſi ſunt.Feli tiam coꝛdis reſoluit.q̃ terrenã mentẽ eleuat. triſticiã ſeculi depellit.q̃ ad ſuſceptõʒ diui ne bñdictõis pꝛeꝑat.q diabolũ fu gat:deũ de lectat.militantẽ cccleſiã triũpbanti aſſimilat hoſteſq; ipᷣiꝰ ↄfundit.O ergo q; vtile ⁊ qᷓ; ſa⸗ lubꝛe eſt canere ac deuote frequenter pſallere pfſalmos: ꝓpter iſtos ⁊ alios pꝛius tactos fru ctus et effectus ſalutares. ¶Circa ſcom ſcʒ de modo canẽdi atq; pfal⸗ lendi eſt diligenter aduertendũ in modo cantandi qlibet ꝑſona ecdeſiaſtica ⁊ maxime religioſa ſꝑ plus tenetur et debet placere deo q; hoĩbo. Quicũq; aũt ſtudet deo placere in cantando quãto puriꝰ ⁊ ſimplicius deo can tauerit tãto magis deo placebit. Plus enĩ at tendit deus deuotõʒ ⁊ puritatẽ coꝛdis q; mo dulationẽ vocis. VUñ quidã ait. Nõ vox ſed votũ:nõ muſica coꝛdula ſʒ coꝛ. Nõ clamoꝛ ſed amoꝛ:ſonat in aure dei. Uñ et Augꝰ.Cũ mihi inquit accidit vt mihi ampliꝰ cantus q; res q̃ cantatur moueat:penaliter me pecca re pfiteoꝛ.et tũc mallem nõ audire cantantẽ. Cum aüũt fratres in choꝛo ad diuinũ officiũ ſteterint: caueat ſibi quilibet ne ſit piger ⁊ fa⸗ ſtidioſus:ſed cogat coꝛpuset ſpm̃ ſtare reue renter:et pſallere deo alacriter coꝛaʒ angelis qui ibi pñtes aſſiſtunt:dicẽs cum pſalmiſta. In ↄſpectu angeloꝝ pſallã tibi. Riſus ⁊ ver ba inutilia frater penitus deteſtet᷑: vbi coꝛaʒ vño maieſtatis cum metu et reuerentia aſſi⸗ ſtere debet. Aerba pſalmodie diſtincte ⁊ ins tegre ꝓnunciet:nõ ſincopando aut nimium accelerando. VUn Bernardus fres ſuos am monet dicẽs. VUos moneo dilectiſſimi ſtre⸗ nuc intereſſie laudibꝰ diuinis vt ſicut reuerẽ ter ita ⁊ alacriter dño aſſiſtatis. Mõ pigri.nõ ſomnolenti.nõ oſcitantes.nõ Pcentes vocibo non pꝛecidentes verba dimidia. nõ integra tranſiliẽtes.nõ fractis et remiſſis vocibo mu liebꝛe quoddã de nare ſonantes. ſed virili vt dignũ eſt ſonitu et affectu voces ſancti ſpũs depꝛomentes. Vbi nota exemplũ cõtra pi⸗ gros et faſtidioſos in diuino offcio aptiſſi⸗ mum. ertur eni ꝙ cum dno frẽs quadã no cte ſedendo in lectis ſuis ſic quaſi cubando dicerẽt ꝑiter matutinũ affuit diabolus cũ fes toꝛe intolerabili dicens:ad talẽ oꝛõnem tale chetur incenſunm. Circa terciũ ſcʒ de attentõne in officio di⸗ uino ⁊ alijs oꝛõnibo adbibenda. Eſt ſciendũ ꝓ ſummo conatu debent omes virieccleſia⸗ ſtici et maxime religioſi dare oꝑam vt veriet᷑ in coꝛde quod ꝓfertuur in oꝛe. In oꝛõne ent E. 2ð) Augꝰ: Potius ad vocẽ coꝛdis q; coꝛpis au⸗ petimus vt dens nobis intendat. Qus aute Pꝓbabileeſt ꝙ H̊ faciat deus:ſi nos nobis nõ intendimꝰ? Anñ Bernardus.Quõ mihi in⸗ gengdit qui mihi non intendo. tem q ma⸗ gis efficax eſt in oꝛõne eſt ex ꝑte coꝛdis. VUã res eius. Et Iſidoꝛus Oꝛatio coꝛdia eſt nõ labioꝝ:neq; eni deus depcantis verba inten dit: ſed oꝛantis coꝛ aſpicit. Qui ergo coꝛ nõ babet in oꝛõe:ſubtrabit qð melius eſt in oꝛa⸗ tione. Neceſſaria eſt ergo coꝛdis intentio vt qð oꝛe pᷣcamur ̊ etiã mente meditemur. Ad boc hoꝛtabat᷑ Bernardus dicẽs. Aos mo⸗ neo pure iutereſſe laudibo diuinis:vt nil ali⸗ ud dũ plallitis q; qð pſallitis cogitetis.ſpũs ä eni ſcũs illa hoꝛa grata nõ recipit:quicqͥd ali ud q; debes neglecto eo qð debes obtuleris. Et uerũ:ad pſalmodiã ſꝑ coꝛ habeas niſt ax aliud ſublimiꝰ rapiaris.Oim enl que ibi di cuntur vſq; ad vnã ir̃am te noueris p certo debitoꝛc. vel dicendi in cboꝛo tuo vel audiẽ⸗ di in alio. Inter oĩia aüt oꝑa bona vt teſtatur abbas Agathon oꝛare deũ eſt difficillimũ et ꝓlus habet laboꝛis. qꝛ ſpꝑ demones feſtinant interrum pe oꝛõem:ſcientes ꝙ ex nulla re im Pediunt᷑ ſicut ꝑ oꝛõʒ fuſam ad veuũ. Et inde eſt ꝙ in öncipio oim hoꝛaꝝ canonican mu⸗ nientes nos ſigno crucis ↄtra infeſtatões di aboli dicimꝰ. Deus in adiutoꝛiũ meuũ inten de.de cuiꝰ vᷣ ſiculi efficacia in collatõe abbatꝭ Jſaac dicit᷑.ꝙ recipit oẽs affectus quicunq; pũt hũane nature inferri.etad oẽs incurſus ↄuenienter aptat᷑. Habet eni 2tra oĩa diſcri⸗ mina imminẽtia ꝓtectõeʒ diuine inuocatõis. habet ↄſideratõeʒ ꝓpꝛie fra gilitatis.habet fi⸗ duciã exauditõis.Oibo infeſtatõeʒ demonu patientibo inexpũ gnabilis murus eſt: et cli⸗ peus munitiſſimꝰ:deſendẽs nos ↄtra oĩm vi cioꝛũ impugnatõʒ.In qcunq; eni tribulatoe vel neceſſitate cõſtitutꝰ:habet dicere:deus in adiutoꝛiũ meũ intende:dñead adiuuanduʒ me feſtina. Gciendũ aũt ꝙ ſicut dicit Augꝰ. ſi qͥs parũ intelligat pſalmũ credat tñ alid boni eſſe in eo qð cantat:nõ oĩno ſine fructu eſt. Idem credo ſi qs bñ itelligat et conet᷑ in tendere:ſed ex fragilitate diſtractus nõ atten CX atnaliterei quod cantat. Circa quartu ſcʒ qualiter quis ad oꝛõeʒ ſe debet ᷣparare Notandũ eſt: ꝙ ſicut in colla⸗ tõne abbacis Iſaac dicit᷑.q̃les in oꝛõibo vo⸗ lumus inueniri:tales nos añ oꝛõis tꝑs pᷣpa⸗ rare debemus Expcedenti enĩ ſtatu mens in ſupplicatõe foꝛmat᷑.et idcirco qͥcqͥd volumꝰ rt nobis oꝛantibo nõ ſubrepat: an oꝛoem de uotõne excitati et i tLalõe cũ coꝛpiævercitato noſtro pectoꝛe debemus enellere. Quicquid eni añ hoꝛã oꝛõis mẽs nr̃a ↄcepit: neceſſe eſt vt hoc nobis oꝛatibe recoꝛdatõʒ occurrat. Studeat & frater vt cogitationi tumuit' vq leat euitare ⁊ puſqᷓ; incipiat᷑ officiũ coꝛ ad de gotione excitare. Ydeo eni ti deſides 2 tept⸗ di ſumꝰ in diuino officio qꝛ aã nõ ſumus dæ norohecc ta eximꝰ ſicut intrauimug frigidi ⁊ diſſoluti.Cũ bᷣo officiũ incipit᷑ co⸗ gilatõibo vagis iã reiectis: mentẽ ſurium ad deü habegm intendẽtes his q̃ pſallunt᷑. li oquin ſi pmo cogitatõibo aditu p̃buerimu& poſtea tumultꝰ eaꝝ vix euadere poterimus. Antiquus eni hoſtis ſerpẽs lubꝛicus eſt: cu ius ſi capiti nõ reſiſtit᷑ totꝰ in intima coꝛdis oũ nõ ſentitur illabit᷑ et vt foꝛtis armar⸗ co⸗ natur cuſtodire atriu ſuu. Et otra H̊ͥ muitu 5 valet ſi mox frater vt a ſomno enigilat cogis⸗ tatoes abijciat: quibo eũ diabolus occupare vellet:et pmitias co gitationũ ſi nax et actio⸗ num offerat dno in oꝛõe: vel aliq̃ bona medi citatõe:videlicʒ gemizi fle xione manuũ ꝓteni lone. bꝛachioꝝ in modii crucis expanſioe. toti? coꝛpis Pltratoe ? ſili bus vt docet in. xxi. patrũ collatoe.ex qbus affectus deuotõis excitat᷑ ? ſpũs incaleſcit: et ex H̊ frater tota die deuotio? ⁊ expeditioꝛ erit. Sceiendũ etiã ꝙ ſicut collatõe.ix. dicit vt eo feruoꝛe ⁊puritate qua debet emitti poſſit oꝛo Hp nob ſunt penitꝰ obpuãda. Pꝛimo eni ſolli citudo reꝝ tbaliũ ẽ penit abicideda. Scdo vt nulliꝰ negocij curã imo nec memoꝛi ada mittamꝰ.tercio vt detractões vaniloqa ⁊? ocs ſcurrilitates ſi amputemꝰ. qrto ire t triſti⸗ tie ꝑturbatio ẽ erueda fu nditꝰ. qnto vt ſomi⸗ tẽ carnalis ↄcupilcẽtie:a coꝛde nro radicitꝰ euellamꝰ.et ita qbnſiibet vicijs penit? abſci⸗ ſis:iactãda ſunt pꝛimũ fundamẽta hüilitatꝭ ꝓfunde qᷓ turrim illi pcelſam celos penetrã⸗ tem feruoꝛẽ ſcʒ ⁊ deuotõʒ oꝛõis valeat ſuſten tare. deinde ſupponẽda eſt virtutũ exſtructia quã mens ab omi euagatone lubꝛica poſſit cohiberi et ad ↄtemplationẽ diuinã ⁊ exceſ⸗ ſus theoꝛicos incipiat ſublit nari: ac ſi ſemꝑ ſibi dicatur ſurſum coꝛda. irca quintũ et vltimũ ſcʒ de oꝛõis inſtã tia ⁊ eiꝰ exaudibilitate. Eſt ſciendũ ꝙ; opoꝛtz inſtãter oꝛare. Uñ pᷣceptoꝛ nr̃ nõ ſimpliciter ait oꝛate:ſed inquit oꝛõibo inſtate. Nõ eni ꝓp⸗ pter h̊ eſt deſiſtendũ: ſi obſtrepentiũ cogitati onũ tumult? mentẽ ab oꝛõe abſtra hat: aut ſi nõ ſtatim deꝰ exaudiat.ſʒ ẽ ꝑſeuerãter inſtan dũ oꝛãdo atq; pſallẽdo: qᷓnſq; impoꝛtunas deſiderioꝝ carnaliũ ſuggeſtiones quę nt᷑is obſtrepunt ſenſib:foꝛtiſſima intentõe ſupere ½ * 5 falmus de chꝛiſti ſiue de viri iuſti pſe ioꝛũq; vanita⸗ mus. ac tam diu inſiſtendo:qᷣuſq; pſiſtendo ctione et felicitate Impioꝛũq; vanita⸗ õ indanu vdensin te et damnatde. (1Bs. . antiã et impoꝛtunitatẽ in pꝛece. Simagnag Eae e eee ecen. ſunt pᷣmia non debent eſſe deſideria ꝑua. Cũ ⸗, Eatus Vir qin no magnitudine enĩ pᷣmioꝝ ↄcoꝛdare debet ma gnitudo eſaerlore ſi ad pꝛimas lachiꝰ mas dñs nõ exaudit:nec ſic quidẽ a queren⸗ x do ⁊ pulſando deſiſtendũ eſt:ſʒ tanta potius ꝗ ꝑſeuerandũ inſtantia:tantoq; obſtinato cla⸗=⸗ abijt in pſilio impioꝝ et in via pec catoꝝv nõ ſtetit:et in cathedra peſti⸗ enõſedglitt. Auctoꝛ huiꝰ pſalmi ꝓpꝛie ignoꝛat᷑: tñ ma⸗ gis cõiter credit᷑ fuiſſe Eſdras ꝓpha qͥ legem — * moꝛe frequẽtandus ſaluatoꝛ donec impleat oꝛantis deſideriũ. Eſt aũt ſciendũ ꝗ triplex eſt oꝛatio:ſcʒ vocalis de qua dicit pſalmiſta. reꝑauit ⁊ ſic etiã pſalmos ĩ ̊ libꝛo recollegit: et ſue recollectõi hũc pſalmũ ꝑ modũ cuiuſ⸗ dam ꝓlogi pᷣpoſuit. Ipſe enĩ pſalteriũ ⁊ totã Voce mea ad dñm clamaui. Et mẽtalis de bibliothec a babylonijs cõbuſtã inſtinctu qua iterũ dicit. Deſideriũ pauꝑm exaudiuit ſpũs ſancii refoꝛmauit.pꝛeter quinq; libꝛos dñs.Et actualis ſiue oꝑis q̃ ſit b oꝑando. Moiſi qͥs apud ſamaritanos inuenit.et eo⸗ qꝛ nõ deſinit oꝛare qui non deſinit bnfacere. dẽ ſpũ reuelante pſalmos ita diſpoſuit:eiſq; Sciendũ etiã ꝙ et ſi inſtantia oꝛõis multuzʒ eitulos appoſuit. Sic eni eſt titulus in pſal⸗ valeat ad eiꝰ exaudibilitatẽ nõ tñ ſꝑ etiã viri ſancti in eo qð petũt exaudiunt᷑:imo plerũq; mali in ſua petitõe a deo exaudiunt᷑:nõ autẽ boni.ſicut ondit Augꝰ in exꝓnplis.Coõſtat enĩ ꝙ Paulus apls inſtanter oꝛauit vt aufer retur ab eo ſtimulus:et tñ nõ fuit exauditus. Diabolus aũt in ſua petitõe exauditus fuit: cũ petijt ſibi dari ptãtem in Job.et cũ petijt ſe mitti in poꝛcos. Sʒ vt ſubdit Augꝰ.apo ſtolus eſt magis exauditꝰ. Apls enĩ exaudi⸗ tus eſt ad ſalutẽ ⁊ ſi nõ ad voluntatẽ:ſed dia bolus ad damnatõʒ. Hõ ergo ↄtriſtari debʒ bonus hõ ſi in eo qð petit nõ exaudit᷑ ad ſuã voluntatẽ qꝛ plerũq; ſibi noxiũ eſſet.Et po⸗ nit Augꝰ exemplũ de medico:a q̊ͥ ſi petat in⸗ firmus aquã frigidã:ſi nouit obeſſe nõ dat: ſi ꝓdeſt ſtatim dat. Diſce ergo ait Augꝰ ro⸗ gare deũ et medico ↄmittas qð ipᷣe nouit fa⸗ ciat. Tu moꝛbũ ↄfitearis ille medicamentũ exhibeat:tu tm̃ charitatẽ tene. Nam ille ſeca rt vult:vrere vult.tu ſi clamas et nõ exaudie⸗ ris in aduſtione ⁊ tribulatõe.nouit ille q̊uſ⸗ q; putredo eſt. Tu iam vis vt reuocet manꝰ: et ille vulneris ſinũ attendit:ſcit quouſq; ꝑ⸗ ueniat. Nõ exaudit ad voluntatẽ ſʒ exaudit ad ſalutem. Hec Auguſtinus. His & pᷣmiſſis tanq; exhoꝛtatiuis ꝗd pſal⸗ lendũ ⁊ cantandũ pſalmos ⁊ diuinũ officiũ — — inſtantius ⁊ libentius ad oꝛandũ attentius et feruentius. Nũc ad aliqualẽ expoſitioneʒ pſalmoꝝ ꝓcedamus:pᷣmittendo vt cõiter cir ſententia in generall. pꝛimi pſalimiim. ca quẽlibet pſalmũ quis auctoꝛ ipiꝰ pſalmi. ria. que intentio. quæ quis titulus.que mat EE Sequit᷑ titulus mo quõ clauis in domo.qꝛ ſicut ꝑ clauẽ reſe ratur domꝰ vt ſit ingreſſus in eã:ſic ꝑ titulũ aꝑitur pſalmꝰ vt ſit introitus in eius intelli gentiã. Sʒ huic pſalmo ideo titulus nõ ap⸗ ponit᷑:ne titulus pᷣſcripxꝰ libꝛi caput ⁊ initiũ videret᷑.qꝛ pᷣs ille pꝛincipiũ eſt ⁊ pᷣfatio:ac q̃⸗ ſi ꝓlogꝰ et titulus libꝛi pñtis. Sicut enĩ titu lus illuminat ⁊ totã ſequentẽ materiã pᷣlibat ſic ille pẽ totã materiã ſeq̃ntis oꝑis tangit et oñdit. Vñ in ſeq̃ntibo chꝛiſtꝰ eũ caput libꝛi appellat dicens. In capite libꝛi ſcriptũ eſt de me. Materia pſalmi ẽ chꝛiſti bonitas ⁊ ꝑfe⸗ ctio:impioꝝ vᷣo miſera et eterna dãnatio. In tẽtio ad bonũ hoĩes allicere ⁊ iuxta poſſe eos chꝛiſto ↄfoꝛmare:⁊ a malo ꝑ exẽplũ dãnatõis ĩpioꝝ retrahere. Snia in generali. ꝓpha in iſto põ tãq; ĩ ꝓlogo capite ⁊ pncipio libꝛi:a⸗ git ð illo qͥ ẽ caput ⁊ pncipiũ oĩm.ſ.ð chꝛiſto deſcribẽs ⁊ pᷣnũciãs ipᷣiꝰ ꝑfcõʒ ⁊ felicitatẽ.im pioꝝ vᷣo vanitatẽ ⁊ ĩfelicitatẽ.qꝛ igit᷑ oẽs ad btitudinẽ tẽdũt nec biĩ eſſe niſi ꝑ chꝛiſtũ pñt: ꝓPonit nob chꝛiſtũ ĩ exẽplũ.et incipiẽs a btĩ⸗ tudine oñdit eũ ab oĩ malo liberũ ꝑ remotõʒ eoꝝ q̃ in pmo hoĩe fuerũt. Vñ ad h̊ vtit᷑ ↄꝑa tione veteris ade.qui ideo infelix ⁊ miſer.q abijt in ↄſulio impioꝝ ſcʒ ſerpẽti ⁊ eua ↄſenti ens.in via pccoꝝ ſtetit:oꝑe peccãs. In cathe dra peſtilẽtie ſedit:alijs exẽplũ peccandi dã⸗ do:docẽs.et ſic erat impiꝰ qꝛ peccauit in dneᷣ peccatoꝛ qꝛ in ſe.peſtiles qꝛ in ꝓximũ. Sed nouus Adam qui pcc̃a deleuit eſt felix ⁊ bea tus.qꝛ nullo pᷣdictoꝝ modoꝝ peccauit.Sẽ⸗ tentia in ſpẽali:pꝛimꝰ ergo hõ infelix:ſʒ ſcðᷣs ¶Beatus eſt vir)ſcʒ ipſe chꝛiſtus:qui ab in⸗ ſtanti ſue cõcepiõnis fuit beatus beatitudi⸗ ne clare viſionis ⁊ perfecte fruitõnis.Et vir cdᷣtra pꝓſpera ⁊ aduerſa firmus:ac in omnibo virtutibo ſanctus ⁊ perfectus (qui non abijt in conſilio impioꝝ )iniquis conſilijs eoꝛum conſentiendo (Et in via peccatoꝛũ nõ ſtetit) malũ oꝑando (et in cathedra peſtilẽtie)et cõ⸗ tagij (nõ ſedit) doctrinã erroneã et infectiuã docendo. Hoc eſt nõ cogitauit malũ.nõ fe⸗ cit malum:nõ docuit malũ ſiue ꝑ verbũ ſiue exemplũ. Dicto ergo quõ chꝛiſtus immu⸗ nis fuit ab omni malo: oſtendit quõ plenus omni bono diceons. Beld in lege dñi voluntas eius:et in le⸗ ge eius meditabitur die ac nocte. tas eins)fuit quia a pᷣceptis patris nuneq; fi⸗ lius diſcoꝛdauit. Ex quibus verbis colligi mus ꝙ pceptis dñicis non ex neceſſitate ſed voluntate nõ timendo ſed amando obedire debemus. Ethec voluntas nõ fuit ocioſa vł ad hoꝛam. ſed (et in lege eius meditabit᷑)non vt ſᷣm eam diſputet ſed vt ̃m eam viuat(die ac nocte).i.aſſidue et ſine ceſſatõne. Ael in ꝓ ſperis et aduerſis que ſignificari ſolent noie diei et noctis. Poſtq; enĩ dixit chꝛiſtũ ple⸗ num omni bono in ſe:oſtendit eũ vtilem no bis dicens. Et erit taniqᷓ lignũ q plantatuz eſtſe⸗/ cus decurſus aquax:quod fructũ ſuum dahit in tempore ſuo. Et crit tanq; li gnum)tanẽᷓ; ſic notat ſili⸗ tudinem:vt veritatis nõ excludat expᷣſſionẽ chꝛiſtus enĩ eſt vere lignũ vite:qꝛ eſt cibus vi te quo quiſquis veſcit᷑:vita viuet et nõ moꝛi ctur.(quod plantatũ eſt) in incarnatõne (ſe⸗ cus)et iuxta (decurſus aquaꝝ).i.plenitudi⸗ nem gratiaꝝ:ↄtra eſtum vicioꝝ:qꝛ habet in ſe fluenta oĩm virtutum et gratiaꝝ cui nõ eſt ſpiritus datus ad menſurã.(quod fructum ſuũ dabit in tꝑe ſuo)quia dum erat in mun do fructũ bonoꝝ oꝑm dedit et aditum para diſi ꝑ paſſionẽ reſerauit:et nibhilominꝰ in pᷣ⸗ ſenti dat fructũ gratie:et in futuro dabit fru ctum gloꝛie. faciet pꝛoſperabuntur. erit inſtabile et irritum: ſed immutabile ⁊ fu⸗ mum. quicquid enĩ chꝛiſtus pꝛedicit: ad effe ctum omnino ꝑducit.Et bene folia verba di cuntur:qꝛ ſicut folia fructus tegunt ſic ver⸗ ba chꝛiſti ꝓmiſſiones eius cuſtodiũt.et quid ꝑ ſingula? (oĩa que faciet) ſcʒ fructus ⁊ folia facta et dicta (ꝓſpabunt᷑)ſibiet ſuis.Oia enĩ ad ſalutẽ nr̃am facta ſunt.factis quidẽ ifius Et folium eius nõ defluet:et oĩa quecũ tfoliũ eius nõ defluet).i.verbũ eius nõ tanq; fructibo ſpiritaliter paſcimur: dictis ve ro eius tanq; folijs a vicijs obumbꝛamur.et hec ſibi ad fructũ ſuũ ꝓficiũt et vitã etern. nobis obeinebſtt. Den ⸗ Oetenn Non ſic impij non ſic:ſed tanq; puluis qn pijcit ventus a facie tere. MHon ſic impij) qui carent bonitate moꝛũ (nõ ſic) fructificãt et ꝓſpabunt᷑.qꝛ a tanta et tali ꝑfecrõe excludunt᷑ ⁊ nibhil hoꝝ aſſequũt᷑. In repetitõe aũt ĩmobilis firmitas oſtendit᷑. (ſed)erũt(tanq; puluis)aridi et infecũdi nõ habentes huoꝛem gre dei: leues ⁊ inſtabiles: 1 girur diedemwere ect pꝛauis ſuggeſtionib cedentes (quẽ pijci ed in lege dni)ſcilicʒ dei patris (volun 5 286 es (quẽ ꝓijcit ven? a facie terre)qꝛ vẽius ſuꝑbie ⁊ impul⸗ ſus tentatõis ꝓijcit eos nũc a ſtabilitate mẽ⸗ tis et virtutis.et deinde a pũtia eterne ſtabili tatis et a ſpẽ ſeu viſione prie celeſtis. Et Igeo nõ reſurgunt impij in iudicio:ne ꝙ; peccatoꝛes in cõſilio iuſtoꝝ. ¶ deo)qꝛ ꝓiectia deo (nõ reſurgũt impij) obſtinati pᷣma reſurrectõe a moꝛte pcc̃i(in iu dicio)diſcuſſiõia vt ſe iudicẽt et diſcutiãt ſe q; accuſent et peniteãt( neq; pccoꝛes)ijdẽ (in ↄſilio iuſtoꝝ) quoꝝ ↄſiliũ eſt pniam agerce et voluntatẽ dei ſuis volũtatibo pᷣſferre. Vel in futuro (nõ reſurgũt impij).i.penit infideles (in iudicio).i.vt iudicent᷑ qꝛ iã iudicati ſunt (neq; pcc̃oꝛes).i.falſi chꝛiſtiani (in ↄſilio).i. ↄgregatõe (iuſtoꝝ)vt cũ eis iudicẽt.vel vt iu dicati in collegio inſtoꝝ quieſcãt.nõ enĩ ha⸗ bebit reſurrectõeʒ ſcᷣam ad immoꝛtalitatẽ qͥ nũc habuit pꝛimã ꝑ ↄfeſſionẽ et penitentiã. * Am̃ nouit dñs viam iuſtoꝝ:et iterim Im nouit dñs) i. appꝛobat ? acceptat(vi am iuſtoꝝ).i.ꝓgreſſum vite eoꝝ (et iter).i.ꝓ greſſus vite et opus (impioꝝ ꝑibit) ꝑ repꝛo⸗ bationẽ ſine fructu coꝛã dño tanq; nõ apꝛo⸗ batũ ſʒ repꝛobatũ ab eo. Ac ſi diceret᷑ (ꝑibit) ꝓ nõ nouit dñs. vt h̊ ſit neſciri a dño qð eſt obpire.et hᷣ ſit ſciri a dño qð eſt manere. Noſſe dicit᷑ dñs ꝑ ſcientiã.ita nouit tã bona q; ma⸗ la. Item ꝑ appꝛobatõʒ ⁊ ſic ſola bona vt hic. Itẽ ꝑ exꝑientiã:et ſic chꝛiſtus nouit infirmi tates nr as. Dicit᷑ etiaʒ noſſe qꝛ facit noſſe.vt ibi.nũc ↄgnoui ꝙ timeas dñm.i.feci te ⁊ alio os cognoſcere oꝛaliter etiã pᷣt ille ᷣs.de vnodq; iuſto intelligi.vt ſic dicamus.Oĩs vir erit iuſtꝰ:eritq; btũs qͥ nõ ↄſentit in malo alteriꝰ. nec ipᷣe malũ facit aut docet: ẽ qͥ nõ peccat cogitãdo:oꝑando:v bis vl exẽplis do cendo. Cuiꝰ volũtas ⁊ meditatio ſꝑ ẽ in ege dñi.qꝛ vir ſcũs ſacr ſcpturã ſp dʒ añ ocłos ponerc:et ad ciꝰ regulã actus ſuos dirigere. Hictanq;ᷓ lignũ ſirmiter ſtabilituʒ ſecus de curſus aquaꝝ plantat᷑:cũ ꝑ infuſionẽ ſcĩ ſpbni ritus in charitate radicat᷑ ⁊ firmat᷑.et qꝛ cha ritas nunq; ocioſa eſt:ideo fructũ bonoꝛum oꝑm in tꝑe ſuo dabit:qꝛ ꝓ varijs tꝑibo va⸗ ria opera exercebit. Et folium eius.i.verba eius non defluent in terram: ſed potius de deo ⁊ de celeſtibo loquitur. Vel nõ defluẽt in moꝛtale peccatũ.licet qñq; fluãt:qꝛ ſermo eiꝰ in veritate ↄſiſtit:et a ſuꝑfluitate verboꝝ lin⸗ guam ↄpeſcit.facta q̊ʒ eius ꝓſperant᷑:qꝛ ma la bonis nõ admiſcent᷑.et bñ cepta vſq; ad ſi nem ꝑducunt᷑. NHõ ſolum aũt ꝓſpera: ſʒ etiã aduerſa.nonlſolũ bona ſed etiã mala coope⸗ rantur ei in bonũ.qꝛ poſt culpã foꝛtioꝛ reſur Git et cautioꝛ ad iuſticiã redit:et miro modo fu ꝙ vñ peccauit inde iuſtioꝛ exiſtit. AUbi au guſtinꝰ.Ois ſcriptura ad imitationẽ media toꝛis dei et hoĩm hoĩs chꝛiſti ieſu fideles in⸗ uitat:vt ꝑ imitatõʒ ad ſimilitudinẽ eius ꝑue nire mereant᷑. Sic & et hic pꝛimus pᷣs docet credentes vt largitoꝛẽ ⁊ auctoꝛẽ vere btitu⸗ dinis ſequant᷑ declinandeæmala et faciendo bona:vt ꝑueniãt ad ſilitudinẽ eiꝰ. Abi et hi larius. SOpecioſiſſimũ aũt hoc ⁊ digniſſimũ incipiendoꝝ pſalmoꝝ ſpũs ſcũs ſumpſit ex oꝛdiũ:vt humanã infirmitatẽ ꝑ ſpem btitu⸗ dinis ad innocẽs religionis ſtudiũ adhoꝛta retur:vt ſacr̃m dei coꝛꝑati doceret: vt coionẽ gloꝛie celeſtis polliceret᷑: vt penã iudicij de⸗ monſtraret:vt differentiã reſurrectõis oſten⸗ eret:vt ꝓuidentiã dei in retributõe mõſtra⸗ ret.ꝑfecta ſcʒ ↄſummataq; reſurrectõe tante ꝓuidentie oꝛdinẽ inchoauit:vt hoĩm imbe⸗ cillitatẽ ad fidei ſtudiũ:bti viri ſpes illiceret: ſpei btitudinẽ ↄpꝑata ligni ſuſitudo ſponde⸗ ret:inſolentẽ impietatẽ intra metũ denũciata impijs ſeueritas coherceret. meriti dram in conſilijs ſcõꝝ ↄditõis oꝛdo diſtingueret.dei magnificentiã in cognoſcendis iuſtoꝝ vijs equitas ↄſtituta monſtrarert. ¶ OH zoooo Eſfice nos dñe tanq; fructuoſiſſimu lignux ante ↄſpectũ tuũ:vt tuis imbꝛibo irrigati:me reamur tibi ſuauiũ fructuũ vbertate placere. Per dñm. Pſalmus de cõuentu infidelium cõtra chꝛiſtũ in ſua paſſione. Et de regni cheꝛ D ſii inſtitutõe et dilatatde. ¶ Ps.ij. 1 gen gania. Dare fremuerut tes:et populi meditati ſunt in⸗ ¶ VPſalmus iſte ſcs eſt in oꝛdine. et pꝛimꝰ in iitulo. VUñ et in actib aploꝝ pꝛimꝰ dicit᷑ Auctoꝛ huius pſalmiꝓpha dauid. Titulus ps dauid. eſt ps ille.i.tractatus ille qͥ dicit ps.qꝛ monet ad bñ oꝑandũ.attribuit᷑ dauid id eſt chꝛiſto manu foꝛti:qͥ agit hic de ſe rege vävt ſubijcigmur ei. Materia: regnũ chꝛiſti: et ↄuen infideliũ ↄtra ipᷣm. Intentio:ſubde⸗ re hoĩes regno chꝛiſti et eos ſpem bone vite: nõ in ſe ipᷣis ſʒ in chꝛiſto ↄſtituere. Snia in generali:ꝓpha in iſto pᷣs.loquit᷑ in ꝑſona ſua vl chꝛiſti de ↄuẽtu infideliũ cõtra chꝛiſtũ in ſua paſſione:eoꝛundẽq; infideliũ deſtructõe. tẽ de regni chꝛiſti inſtitutõe ⁊ de ipᷣiꝰ chꝛi⸗ i inenarrabili ecna generatõe. Inſuꝑ de re⸗ gni chꝛiſti inſtituti dilatatõe.et dilatati vene ratõe.Sniĩa in ſpẽali. Increpãs &̊ ꝑſeqᷓntes ꝓha vl chꝛiſt? dicit. Quia chꝛiſtus talis et tantus eſt qualẽ ⁊ quantũ eũ ꝓpha ſupᷣ deſcri bit. vel qꝛ talis ⁊ tãtus ſum qualẽ et quantuz me ꝓpha deſcribit(. Quare).i.qua ſua vtilita te (tremuerũt) vt fere:ſine rõne(gẽtes.i.gen⸗ tiles ſcʒ romani milites ↄtra chꝛiſtũ vł ↄtra me talẽ ⁊ tantũ (et ꝓpli)ſcʒ iſrael.i.iudei (me⸗ ditati ſunt inania) cogitãtes extinguere chꝛi ſti vł meũ nomẽ ⁊ regnũ ne aere gentẽ 2 lo cũ.q.d.fruſtra.qꝛ nõ ſunt ↄſecuti intentũ ſed euenit ↄtrariũ:nã qꝛ innocentẽ dñm occide⸗ rũt ideo nomẽ eiꝰ auxerũt ideo ⁊ gentẽ ⁊ locũ pdiderũt. Miro q; mõ actũ eſt vt dũ ſuũ cõſi liũ implere ſe crederẽt ↄſuliũ dñi nolentes et neſcientes implerent. . Aſtiterũt reges terre et pꝛincipes cõue⸗ . nerunt in vnu: aduerſus dnm et aduer⸗ SO chꝛiſtum eius. * ſtiterũt) ↄtra regẽ celi reges teme) ſeʒ be rodes pꝛioꝛ qui pueros occidit.et poſterioꝛ qui in moꝛte chꝛiſti ↄſenſit.et pilatus vice re gia fun gentes. (et pꝛincipes)iudeoꝝ ſcʒ an⸗ nas ⁊ cayphas (ↄuenerũt ſił in vnũ) pꝛauuʒ oſenſum et voluntatẽ (aduerſus dñm)patrẽ qui enĩ ↄtradicit filio ↄtradicit et pr̃i.(et ad⸗ uerſus chꝛiſtũ eiꝰ) ſcʒ filiũ vel me vnctũ pꝛe pꝑticipiba meis ⁊ ſic nõ ſolũ minoꝛes ſʒ etiam maioꝛes ſurrexerũt cõtra eũ.Qð adhuc futu rum pᷣuidebat in retanq; pᷣteritũ ponit ꝓpter certitudinẽ ꝓpbetie:et qꝛ iã pᷣterierat in oſten⸗ ſione. Hec ergo fecerunt dicentes. Dirumpamus vincula eoꝛũ: et /piſcia⸗ mus a nobis iugum ipſoum. Dirũpamꝰ vincla eoꝝ).ſ.dñi pr̃is ⁊ chꝛiſti ei.vłl chꝛiſti ⁊ ſuoꝝ.i.obligatões qͥb in eoꝝ ſuitute alligari ⁊ detineri poſſimꝰ et pijcia⸗ mus)a nob:ne dñent᷑ ſuꝑ nos (iugũ ipoꝝ).ſ. legẽ nouã ĩ quã volũt nos inducere eãq; cer uici nr̃e iponẽdo nos ligare.qd.deſtruamꝰ vincula religionis chꝛiſtiane.ne nos ſibi va ternum.ex me ineffabili genitura. Veltpali⸗ leant aſtringere et ſubiugare.hoc apte duris ter ꝑ ſpm̃ ſanctũ ex virgine maria. Quia ve⸗ et rebellibus cõuenit.qui nolunt ſuaue W ro hodie pñtiam ſigniſicat.et qðᷣ eternum eſ chꝛiſti ſibi imponi.et qui renuunt ſuꝑioꝛibꝰ ſemp eſt:ideo de eterna generatõe aptius ac ſubiu gari. HBᷓelll— ceipit᷑ q;uis etiã accipi poſſit de tꝑali. Dixit Aui habitat in celis irri debit eo g:et do ergo et ꝓmi ſit ei de gentibo in hereditatẽ ſibi minus ſubſannabit eos. dandis.vñ ſubiungitur. Et qꝛ filius meus ni hiĩtat ĩ celis)ſpũaliter.i.in ſcĩis aiabꝰ es naturalis idcdo. et angelis. vel in celi. celeſtib⸗ mãſionib.ſcz Poſtula a me et dal tibi gentes here⸗ deus (irridebit eos)fcõ.i.irriſibiles dabit e ditatem tuã:et poſſeſſionẽ tuam termi⸗ nsimplenerim wolin et iacrantäcoydert Mostern,, ſione dignã faciet ⁊ oñdet: frnſtrando eãẽ co ¶ Poſtula).i.poſtulabis eum hõ factus fu⸗ natu ſuo (et dñs ſubſannabit eosſilłr fetõ.i. eris (a me)oꝛando ꝓ fideliũ ſalute. Ael (po⸗ ſubſannatõe dignos reddet.cũ in iudicio di ſtricta vltõe puniet.qꝛ machinatões ⁊ ↄſilia pꝛaua et iniqᷓ maloꝝ nõ ſoꝛtiunt᷑ effectũ bo⸗ num ſʒ ſemꝑ veniũt eis in malũ.vel in h̊ ſcko vel in futuro.et qñq; in hoc et in ilo. Zunc loquet᷑ ad eos in ira ſua:et in fu/ roꝛe ſuo conturbabit eos. Zũc)ſcʒ in pñti tꝑe (loquet᷑ ad eos) ꝑ ſcri⸗ pturas ⁊ ꝑ ſcõs (in ira ſua).i.in cõminatõne pene. VUel (tunc)ſcʒ in die iudicij (loquet᷑ ad eos in ira ſua)dura eos arguẽs increpatõne quibo añ tacuit in mãſuetudine(et in furoꝛe ſuo).i.implacabili vltõe ſcʒ pena eterna) cõ⸗ turbabit eos) in coꝛ ge et aĩa.tũc enĩ diſtrica aiaduerſione feriet:qͥs longanimitate ſue pa tientie añ tolerauit.Et ponit᷑ hic cã ꝓ effectu ſcʒ ira ⁊ furoꝛ ꝓ vindicta quã ↄminabit᷑ ⁊ in feret q̃ſi eſſet iracũdus ⁊ furioſus.qꝛ ira ⁊ ſu roꝛ nõ cadit in deo.deinde eſt vox chꝛiſti. Ego aüt oſtitutꝰ ſum rex ab eo ſuꝑ fyõ montẽ ſctũ eiꝰ:pᷣdicans pᷣceptũ eius. abijcere illi meditabant᷑ (ↄſtitutus ſum rex) Fm büũanitateʒz ab eo ſcz a deo pf̃e (ſuꝑ ſyxon montẽ ſcm̃ eiꝰ).i.ſuꝑ eccleſiã de iudeis q̃ raa dios fidei pꝛimo recepit ſicut mons quia ad cos pꝛincipaliter chꝛiſtus miſſus fuit. Eccle ſiam:ſyon montẽ ſcm̃ appellat:qꝛ deũ ſeu dei gloꝛiã ſpeculat᷑.et qꝛ alta in virtutibo ⁊ firma (ᷣdicans pᷣceptũ eius).i.doctrinã euangelij. ego quidẽ ꝑ me in iudea.ꝑ aplos vero in oĩ terra. Et qꝛ non tm eſt rex ſuꝑ iudeos.ſed et ſuꝑ gentes. ꝓbat etiã de gentib: dicens. Sñs dixit ad me filius meus es tu:ego ogie genui te. accipit᷑ ꝓ gignere vel facere ꝓ diſponere vel ꝓmittere (filius meus)conſubſtantialis( es tu)ꝑ naturã (ego hodie).i.eternaliter et in pᷣ ſentia eternitatis (genui te) verbũ mihi coe⸗ go aũt) cuius vincula dirũpere et iugũ Dño)ſcʒ pr (dixit ad me) cuiꝰ dicere qñq; ſtula a me).i.obedi mihi moꝛiendo vt poſſis poſtulare.ipſe enĩ nunc interpellat ꝓ nobis. (et dabo tibi) potius qᷓ; alij (gentes).i.genti⸗ les et natõnes mundi.(hereditateʒ tuã).i.vt eas ad fructiſicandũ excolas ⁊ quaſi iure he reditario poſſideas.(et poſſeſſionẽ tuã termi nos terre).i.nõ ſolum ꝑtem gentiũ ſed om̃es habitantes terrã vſq; ad fines eius.vt om̃es noĩ chꝛiſtiano còpulent᷑.et a te om̃es ad eoꝝ ſalutẽ et tuũ fructũ poſſideantur. uli confringes eos. — tatis virga regni tui.que ideo dicit᷑ virga qꝛ recta.ideo ferrea:qꝛ dura. Recta bonis. du⸗ ra malis.blanda iuſtis.aſpera ꝑuerſis.(et tã qᷓ; vas ſiguli ↄfringes eos) rebelles quidem ad interitũ vt nunq; viuificent᷑: ſicut vas fi⸗ guli fractũ nunq; reintegrat᷑.ſed obedientes ad vitã:ↄterens in eis terrenas cupiditates: ete exhoꝛtantis. et quicquid de eccaton limo dtraxeiſt. De inde eſt vox ꝓp Et nüc reges intelligite: erudimini qui iudicatis terram. iam valentes vos regere et quicqͥd in vobis ſeruile et beſtiale eſt.(intelligite)qᷓ dicta ſunt et quanta filius facit ac intelligenter agite:et ſi ꝑ vos nõ ſuffici erudimini)ab alijs ⁊ ad pfectõeʒ tendite( qui iudicatis terrã).i.ↄgno ſcitis vos eſſe vaſa lutea et damnatis in vo⸗ bis terrena. Vel (et nũc)chꝛiſto rege ↄſtitu⸗ to ( reges) terreni (intelligite)chꝛiſti regiam maieſtatẽ ne temere dñemini(et erudimini qͥ iudicatis terrã) ſcientes vos habere iudicem ſuꝑioꝛẽ oĩa clare intuentẽ. Nõ enĩ intellectꝰ pficit:ſi vſq; ad eruditõʒ vite nõ ꝑuenit. es eos in virga ferrea:et tan vas ¶ Reges eos).q.d.nõ eris tirannus ( in vir ga ferrea). i. iuſticia inflexibili a rectitudine. De qua alibi dicit᷑.virga directõis vel equi⸗ innouati cõtrito in vobis luto: facti(reges) eruite dño in timoꝛe: et exultate ei mitremoesz.ͤ Seruite dño)oĩm cui ſeruire regnare eſt. (in timoꝛe) alo caſto et filiali qui nõ ſinit pec care et retrahit a peccato ſicut frenũ retrahit cquũ a pcipitio.vt qui ſtat videat ne cadat.ſʒ ne miſera ſeruitus videat᷑ ⁊ ne timoꝛ frangat addit (et exultate ei).i.voluntarie et hilariter ſeruite ꝑ coꝛdis deuotõz ⁊ eleuationẽ in deũ qꝛ: timoꝛ dei nõ eſt miſerie ſed gaudij.ſed ne iterũ in temeritatẽ eatur ⁊ neleticia extollat ſubdit (cũ tremoꝛe)coꝛꝑis.non diſſolute ne negligẽs ſit exultatio. Iſte ſunt due mole in ter qͥs debet moli oĩs chꝛiſtianꝰ ſcʒ timoꝛ et ſpes.vt ⁊ ð ſpe exultʒ:⁊ de timoꝛe tremat. Et Appꝛehendite diſciplinã:ne qñ iraſcat᷑.· Dis et pereatis de via iuſua. Appꝛehendite diſciplinam)dei.i.ſubijcite vos hũiliter diſcipline chꝛiſti ⁊ coꝛrectõi vt in pſperis timoꝛẽ ⁊ in aduerſis patientiã et ſpem habeatis.neqͥs ſe in illis ꝑ elatõʒ extol lat.aut in iſtis ꝑ puſillanimitatẽ ſe deijciat. ( ne qñ iraſcatur)ↄtra vos ſi nõ feceritis (do minus)qui diu ſuſtinet(et pereatis).i.deſici atis deo vindicãte in vos tranſgreſſionẽ hu lus doctrine (de via iuſta).i.iuſticie et verita tis ſcʒ ab oꝑatõe bona.a qua deficere magna pena eſt his qͥ dulcedinẽ iuſticie guſtauerũt. Et nõ ſolũ ne pereatis. ſed etiã vt beati ſiis quia èsl Cum exarſerit in bꝛeui ira eius: beati o⸗ ned gu confiduntmeo. um exarſerit).i.ardendo tranſierit et p⸗ ruperitad vindicandũ (in bꝛeui ira eius)in⸗ ferendo penã in pñti que bꝛeuis eſt reſpectu — future.(beati oẽs qui ↄfidũt in eo).i.qui tũc ⸗ nõ frangunt᷑ impatientia ſeu deſperatõe ſʒ ft ducialiter expectãt remunerationẽ vite futu⸗ re. Vel pᷣt hoc de vindieta futura intelligiqᷓ ventura eſt in bꝛeui q́;uis longe putet᷑ et bti erũt tũc oẽs qui ↄfidũt in eo nũc. Tunc enĩ ad regnũ ꝑuenient.OQuidã ↄfidunt in meri⸗ tis tm̃ ſcʒ nõ arbitrantes ſibi graʒ eſſe neceſ⸗ ſariam. alij totam fiduciã ponũt in gra. ſʒ be ati qui cõfidunt.i.in vtroq; fidůt vt tñ pꝛin⸗ cipalitatẽ gre attribuãt.et ſecũdario de oꝑibo ſuis fidant. Salubꝛe ↄſiliũ eſt confidere de miſcðia ſʒ indetotũ pendere ſtultũ eſt refu⸗ gium. Moꝛaliter tria bic notant᷑ que nos infeſtant ſcʒ peccata.mũdus.diabolus. Per gentes eni notant᷑ ſeptẽ pcc̃a que ꝑ ſeptẽ gen tes ſignificant᷑ in Deutro.que fremuerũt dũ ntionencutiht ber plosmundanie, fceutoꝛes qui nos meditantur extin guere et delere. ꝑ reges terre et pncipes demones re⸗ ctoꝛes et pꝛincipes tenebꝛaꝝ qui cõſurgunt aduerſus dñm:dum nobis auferre bona cre ationis nitunt᷑.et aduerſus chꝛiſtũ dum bo⸗ na recreatõis.ſpoliant enĩ nos naturalibo et gratuitis. Sed ecõtra ſancti dirũpunt vin⸗ qñ nolet miſereri.qꝛ ſᷣm Gꝛegoꝛiũ. Ridere dei eſt afflictõi nolle miſereri.et ſubſannabit qñ terribilit᷑ eis dicet. Ite maledicti in ignẽ eternũ. Juſtꝰ ᷣo ↄgnoſcẽs ſe ↄſtitutũ a deo ſuꝑ aĩam ſuã deũ ꝑ fidẽ ſpeculantẽ vt eam re gat et ab eo genitũ in oꝑib bonis vt in vir⸗ tutibus ꝓficiat.poſtulat a deo oꝛando vtſi⸗ biꝑ gram ſuam aſſiſtat. cui deus dat gentes id eſt ſubdit ei motus carnis et vicia in here⸗ ditatẽ ſuã vt eis dñetur ne ꝓcedant. VUñ ab hero dicit᷑ hereditas ꝙ in ea libere quis do⸗ minetur: cui et dat in poſſeſſonẽ termios ter re qui ſunt natiuitas et moꝛs qꝛ impꝛimunt eius memoꝛie q;ᷓ vilis fuit in oꝛigine et qᷓ cõ⸗ temptibilis erit in moꝛte. Sʒ ſacerdotes da gon nõ calcãt ſuꝑ limen ſcʒ ſuꝑbi qui nolũt attendere ingreſſum etegreſſum ſuum. Cete ra patent ex pᷣmiſis. ¶ Oꝛatio Dirumpe dne nr̃oꝝ vincula peccatoꝝ vtiu go tue ſeruitutis innexi valeamus tibi cũti⸗ moꝛe et reuerentia famulari. Per do. cula amoꝛis male accendentis et ingũ timo⸗ ris male hũiliantis.Et dñs irridebit malos Pſalmus de chꝛiſti paſſione et eiꝰ glo⸗ rioſa reſurrectõe vel eccleſie et vniuſcu⸗ tiplicati ſunt qui tribulãt me:mul Ntiinſurgunt aduerſum me. Anao⸗ huius pſalmi/ppheta dauid.Titu lus hic eſt pᷣs dauid cũ fugeret a facie abſo⸗ lon filij ſui. Id eſt pᷣs ille attribuit᷑ dauid.i. chꝛiſto manu foꝛti.qui loquit᷑. Pſalmꝰ dico agens de eo qð ↄtigit ſcʒ de paſſione ⁊ reſur rectõe q̃ in hiſtoꝛia ſigniſicata ſunt cũ fuge⸗ ret.i.cũ auferendo gram ſuã recedereta facie abſolon filij ſui.i.a mente iude quẽ cũ alijs aplis gratia ſua elegitad hoc vt ſilius ſuus eſſet.Et bñ ꝑ abſolon qui pax pr̃is dicit᷑ iu⸗ das intelligitur.qꝛ q;nis ille cũ chꝛiſto pacẽ nõ habucrit tñ chꝛiſtus ei pacẽ ⁊ oꝛe dect it et 4 coꝛdetenuit. Materia chꝛiſti paſſio etreſur⸗ rectio. Intentio nõ credentes chꝛiſti moꝛtem paſſionẽ et reſurrectõʒ redarguere. ct electos iuſq; fidelis tribulatõe et impugnatõe. — SõůGõ ad paſſionis ↄſtantiã exemplo chꝛiſti boꝛta ri. Snia in generali. ꝓpha in iſto põ. in ꝑęſo⸗ na chꝛiſti hoĩs loquit᷑ ad pr̃em de multitudi ne eũ ꝑſequentiũ ↄfitet᷑ dei pf̃is aſſiſtẽtis pᷣſi diũ.ſueq; a ſomno moꝛtis reſurrectõis pco niũ ⁊ aduerſarioꝝ exterminiũ. Snia in ſpe⸗ ciali.pᷣcedẽs ps oſtẽdit nõ pᷣualuiſſe chꝛiſto pꝛincipũ foꝛtitudinẽ. hic ondit et nõ pualere — tot ꝑſecutoꝛibo qᷓrãmirans dicit( Dhe purer idian (qͥd mulciplicati ſunt qͥ tribulãt me)in do. q.d.fruſtra. Tam ſcʒ multiplicati ſunt vt cũ pontificibo ⁊ ſacerdotibo ſcribis ⁊ phariſe is ⁊ turbis:necnõ cum gentiliũ regib eoꝛũq; miniſtris ⁊ numero ꝑſeq̃ntiuʒ ꝓpꝛiꝰ acceſſerit diſcipulꝰ vt de numero diſcipuloꝝ augeaet numer? ꝑſecutoꝝ (multi inſurgũt aduerſuʒ do et impugnando. H Multi dicunt 3 ipſi in deo euuis. . — me)ſcʒ vt me depꝛimãt:me manitfeſte ꝑſequæz ime mee: non eſt ſalus milia ppli vniuerſa pꝛauoꝝ multitudo de⸗ Dulti) de meis inimicꝭ ⁊ ꝑſecutoꝛib:mi hiet moꝛtẽ ꝓmittendo ⁊ inſultãdo (dicũt).i. dicendo ↄminant᷑ (ale).i.vite (mee) in rei eui dentia ſcʒ oñdentes h̊ verbo ⁊ oꝑe(nõ eſt ſa⸗ lus ipi in deo eiꝰ).i. in eo quẽ ſibi deũ facit.ᷣ eſt deꝰ nõ ſaluabit nec liberabit eũ de manu nr̃a.niſi eni reſurrecturũ deſperarent nec iu⸗ — et:nec illi occiderẽt. Sed menti⸗ . unn.1. pentes alog das imnderet:nec ilii occidertt. ni⸗ vindicte ad dãnatõʒ.alios doloꝛe pnĩe ad ſa lutẽ (oẽs aduerſantes mihi ſine cã) iuſta ⁊ ve ra.qꝛ pcẽm nõ feci ideo ex ̊ (dentes pccõꝝ) untur.qꝛ nihbil ꝓficiũt:vñ ſequitur. Tu autẽ dñe ſuſceptoꝛ meus es:gloꝛia N et exaltans caput meum. LTu aüt dñe)pr (ſuſceptoꝛ meus es me ab boſtibo liberãdo (glłia mea) in reſurrectõe me gloꝛificãdo et gloſum faciendo.(et exaltans caput meũ)in aſcenſiõe.vel(caput).i.menteʒ hilaritatẽ et ſpem.q̃ in tãta paſſiõis hũili⸗ tate depoſita nõ fuit ⁊ foꝛtitudinẽ nõ amiſit. Et loquit᷑ de deo a ſimili medici qui ſuſcipit cxgrum vt curet et ſaluet.hoc aũt merito mi⸗ hi inde quia ego l Voce mea ad dñm clamaui:et exaudi⸗ vit me de monte ſancto ſuo. ¶ Uoce mea)ſcʒ voce coꝛdis que deo ſonat. (ad dnñm)ſcʒ deum patrẽ (clamaui)ipᷣm in⸗ uocando ad miſericoꝛdiã:et auxiliũ eius im ploꝛando.clamoꝛ dicit᷑ oꝛatio ꝓpter vim in⸗ tentionis.(et exaudinit me)ipſis inuitis me ſuſcitando ⁊ liberãdo (de monte ſancto ſuo) id eſt de altitudine ſue iuſticie. Juſtũ eni erat vt innocentem ſuſcitaret qui nõ ꝓ ſe ſed pꝛo alijs nocẽtibo moꝛi voluit. Et ſubiungit in quo ſit cxauditus. dicens. rexi quia dñs ſuſcepit me. go doꝛmiui)in cruce ſomnũ moꝛtis ſpõ Ego doꝛmiui et ſopoꝛatus ſumꝛet erſur te ſuſcipiẽdo.(et ſopoꝛatꝰ ſum)in coꝛde ter⸗ re ſcz in ſepulchꝛo moꝛtuꝰ qͥeſcendo (et exſur rexi)a moꝛte de ſepulchꝛo/ꝓpꝛia virtute ꝓce⸗ dendo. (qꝛ dñs)pf in quẽ ſperabaʒ (ſuſcepit me )in regno de pccoꝛibo in celũ aſſumendo. Durgẽs enĩ a moꝛtuis ſuſcept eſt in gloꝛia dei pr̃is. Qñq; hic pñs vel pᷣteritũ ꝓ futuro ponit:qꝛ in re futurũ in viſione ꝓphetica pᷣte⸗ ritum vel pũs fuit. Et ideo qꝛ modo ſumli beratus et factus impaſſibilis Non timet milia populi circundantis me:exrſurge vne ſaluũ me fac deus me. Hõ timebo) ampliꝰ (milia ppli circũdantꝭ me).i.qui circũſtetit me pendentẽ in cruce qꝛ nõ pñt mihi ampli nocere. ponit finitũ ꝓ in finito.vel qꝛ millenariꝰ numerꝰ ꝑfectus eſt. ſignatur et vt nõ timeã (exurge dñe)effectiue idẽ fac me ſurgere a moꝛte.qꝛ mos eſt ſcptu⸗ re vt ꝑſone dei tribuat qð in nobis facit.(ſal uum me fac deus meus) aiam meam ab intfe ris reducendo. ᷓEKKt Am tu pcuſſiſti oẽs aduerſantes mihi ſine cauſa:dentes peccatoꝝ cõtriuiſti. ¶Om tu ꝑcuſſiſti).i.ꝑcuties alios vltione id ẽ maledica verba ⁊ coꝛroſiões ꝑſeqntium me et dilacerantiũ (ↄtriuiſti).i.in irritũ ꝑdluan xiſti. Deinde q̃ſi gras ꝓ ſua liberatõe agens deoq; ſalutẽ ſuam attribuẽs conuertit verba ad homines.dicens.Ergo qꝛ ita eſt vt dixi: credite o homines quia Domini eſt ſalus: et ſuper vopulum tu n benedictio tua. Dñi)et nõ hoĩm (eſt ſalus)vera.i.ad dñũm „ . ptinet ſaluare a moꝛte pcci ⁊ ab om̃i malo:ne mo ergo de ſe pᷣſumat.nos enĩ infirmi et im⸗ becilles ſumꝰ. deinde oꝛat ꝓ ꝓpło ⁊ imploꝛat ei bñdictõʒ ↄuertẽs ad deũ ſermonẽ et dicit. et nõ tm̃ ſuꝑ me ſed (et ſuꝑ)totũ (ꝓplłlm tuum) ſcʒ chꝛiſtianũ qͥ de te ſperat ſalutẽ et de ſuꝑ⸗ nis hʒz qᷣcqd boni hʒ:o dñe ſit bñdictio tua) ſcʒz gre ⁊ gloꝛie bona vie ⁊ patrie ei ↄferẽdo. Poteſt ⁊ ille pð accipi in ꝑſona eccie ⁊ vniuſ⸗ cuiuſq; fidelis dum tribulatõibo pᷣmit᷑ dum tentatõibo agitur tunc enĩ habet dicere ( ODñe quid multiplicati ſunt qui tribulãt me:mul⸗ ti inſurgũt aduerſum me) Oulti aduerſarij multa vicia eccleſiã et fidelẽ aĩam tribulant et impugnãt.Et qm̃ plerũq; coaceruatõe ad uerſarioꝝ et vicio ſubripit deſperatio ſani tatis veriſſime dicit. ( Oulti dicũt aĩe mee) nõ verbis:ſʒ effectu vt eam deſperare cogant (non eſt ſalus ipi in deo eius).iq; amplius nõ cures: vel non poſſis ſaluare eã. tu qui es deus.i.creatoꝛ eius.ſed in om̃i tribulatõe et oppu gnatõe ſꝑ dicendũ eſt qdð ſequitur (Tu ant dñe ſuſce toꝛ me es). i. defendis ab im⸗ petitõne hoſtiũ me ↄfugientẽ ad tuũ adiuto rium (gloꝛia mea) nõ mihi tribuo ꝙ p̃ᷣualeo gloꝛioꝛ. (et exaltans caput meũ) caput eccie eſt chꝛiſtus pꝛimus in celũ exaltatꝰ: caput fi⸗ delis aĩe eſt mens a qua ſenſus ſicut mẽbꝛa nõ in me vel in hoc ſeculo ſed in te deo meo a capite regunt᷑ quã deus dono ſue gre ele⸗ . uat vt legi dei ſeruiat et vt ad deũ reſpiciens inſidias diaboli et tentatõnes eusadat: facile eni laqueos vitat in terris qui oculos habet in celis.(Aoce mea) nõ vicarij:in oꝛando.pᷣ dicando. oꝑando et omi bono (ad dñm cla⸗ — maui) intente depcando ita vt ſonus vocis abintentõe coꝛdis nõ diſcreparet. Aox alie⸗ na dicit᷑ que eſt oꝛis mei et nõ coꝛdis:alia eſt et oꝛis et coꝛdis.alia eſt coꝛdis tm̃ qꝛ oꝛo eſt pius animi affectꝰ in deũ tendens. qui ne pi gritetur qñʒ ꝓrumpit in vocẽ. Ille etiã non ſua voce clamat qui dicit dñe et q̃ pᷣcipiunt nõ facit.(et exaudiuit de mõte ſcõ ſuo)qꝛ pꝛe ces meas nõ ex meis meritis ſʒ ex ſi na ſancta miſcðᷣia ſuſcepit.( Ego doꝛmiui)olim moꝛ⸗ taliter peccãdo ⁊ in vicioꝝ ignauia iacendo: et a bono oꝑe toꝛpendo. (et ſopoꝛatus ſum) in ipᷣis pccis et vicijs aſſueſcendo et delecta⸗ biliter pſeuerando (et exurrexi) ab h ſomno moꝛtis penitendo nõ ꝑ me:ſʒ (qꝛ dñs ſuſce⸗ pit me)iuſtiſicando qꝛ viuificante gra euigi lare ⁊ exſurgere me fecitet ad bona oꝑa exci⸗ tauit.Et ideo (Nõ timebo milia ꝓpli circun dantis me).i.infinita hoſtiuz genera. Js enĩo quẽ dñs ſuſcitat ct ſaluat tanto oim maloꝛũ multitudinẽ nõ timet quãto vnũ oipotentẽ deũ ꝓtectoꝛẽ habet. Sʒ qꝛ pᷣdeſtinatio pᷣcib⸗ iunat (exſurge dñe)fer opem:et ( fac me ſal⸗ uum) Et nõ ſine ſpe ero. Qm̃ tu ꝑcuſſiſti).i. pcuties in futuro icz in fineſe eculi(oẽs ad⸗ uerſantes mihi ſine cauſa)et iniuſte ſcz dia⸗ bolum ⁊ ſuos ꝑſequẽtes nũc bonos (dentes peccatoꝝ cõtriuiſti).i. auctoꝛes vicioꝝ qͥ me conãt᷑ pᷣcidere de chꝛiſti coꝛꝑe ↄteres finalit᷑ pos et eoꝝ verba ac facta ad nihilũ redigen do.Et qꝛ cauenda eſt ſi uꝑbia et deo totũ attri uendum: ſequitur. (Oñi eſt ſalus )et hec eſt dS vt tua reſurrectõe muniti nõ timeamꝰ ab ad uerſantiũ vicioꝝ milibo circũdari. Der do. tota ſpes notr. ([DO: H:ꝛatio. Effunde dñe bñdictöeʒ tuã ſuꝑ ꝓptin tuſ * meamꝰ? ab ad Pſalmus de oꝛõe eccleſie wl cuiuſlibet pfecti ad deũ in tribulatõe ac de fructuo ſaet vtili moꝛũ infoꝛmatõe. ¶ Ps.ii/ſ. Dm muocareé er audiuit me de⸗ iuſticie mee:in tri⸗ bulatoe dilataſti mihi. Auctoꝛ huius pſalmi pha Danid. Titu us talis eſt. in ſinẽ põ cantici danid. Hocẽ pðs ille qui dicit᷑ po:qꝛ eſt de moꝛib⸗ et monet ad bene agenduz.ps. dico cantici:qꝛ agit de mentis leticia faciẽs mentionẽ de iocundita te eterna:diriges nos in finẽ.i.in chꝛiſtũ qͥ eſt finis ↄſummans et ↄſummatio fideliũ in pᷣ⸗ ſenti ad iuſticiã in futuro ad coꝛonã. eſt Da⸗ uid.i.eccleſie manu foꝛtis. Vñ ſciendum q; vbi in titulo põ tm̃ ponit᷑: ibi ſimpliciter de moꝛalitate tractat᷑ vbi aũt cantieũ tm̃:oſten⸗ ditur ꝙ de iocũditate agit᷑. Et vbi pᷣcedit põ et canticũ ſequit᷑ de moꝛalitate tractatus ha betur. ita tñ:vt mentio fiat de remuneratõne ad quã tendit moꝛalitas.vbi ergo pᷣcedit can ticum ⁊ ſuccedit põ:de iocunditate remune⸗ rationis fit ſermo ſic m̃ vt de moꝛalitate per quã habet᷑ aliqua fiant. Materia eccie tribu late ad deũ oꝛo et moꝛalis infoꝛmatio. Intẽ tio ꝑſuadere hoĩb vt a vanis et malis ad ve ra et bona ſe ↄuertant et terrena negligendo elerna apetat. Dnia generali. ꝓpha in iſto ps oꝛat in pſona eccleſie et cuiuſſibet viri ꝑ⸗ fecti in tribulatõe exiſtentis vt eiꝰ oꝛatio ex⸗ audiatur.increpãs infideles 7 pccoꝛes quia Yanitatẽ ſequant᷑: monetq; oẽs vt ſacriſiciũ iuſticie deo immolent: vnde ingentia eiꝰ bñ⸗ ficia obtinẽt et ↄſequũtur. Sñia in ſpeciali poſt capitis reſurrectõʒ de qua iam ſupꝛa di ctum eſt infirma mẽbꝛa ad eternitatẽ exhoꝛ⸗ tans dicit (Cum inuocarè).i. ex intimo coꝛ⸗ dis vocarẽ deũ ꝑ deuotã oꝛõnem (exaudiuit me)in tribulatõne poſi itũ (deus iuſticie mee) ſcʒ datoꝛ auctoꝛ et remuneratoꝛ. Illos ergo exaudit qͥ linuocãt.i.intus vocãt ꝓ ſpũalib⸗ nõ extra ꝓ tꝑalibo.deinde mutat ꝑſonã trãſe undo a tercia in ſcdᷣam dicẽs (in tribulatõe) quã paſſus ſum (dilataſti mihi).i.amplum coꝛ dediſti ad toleranda maioꝛa et ab angu⸗ ſtijs triſticie in latitudinẽ gaundij me duxiſti. In hoc ꝓſunt iuſtis aſpera tribulatõis quia dum tribulant᷑ in coꝛꝑe dilatant᷑ in mente et quo artins mala tꝑalia pꝛemũt: eo latius bo na celeſtia ↄcupiſcũt. Qui aũt ſicbeneficus mihi iam fuiſti adbuc ”M re mer et exaudi oꝛsönem meam. iſere mei) et ſuccurre mihi indigẽti.q. d. Qui miſertus es de iuſticia et dilatatõne adhuc miſerere ↄtra miſerias huius vite que multe ſunt et diuerſe.ceptaq; in me miſericoꝛ diter ꝑfice (et exaudi oꝛoõnem meã) quã ad te fundo et im ple qðᷣ poſtulo. ergo iterũ ro⸗ 8 * gat cũ iam ſe exauditũ indicauerit ideo fit vt vnde nõ eſt exauditus adhuc exaudiat᷑: aut in quo nõ eſt ꝑfectus ꝑficiatur. aut ꝓpter ali⸗ os inchoantes vt in illis qdð inchoauerũt ꝑ⸗ ficiatur. Etcum ita ſit de me Filij hoĩm)qui vti rõne deberẽt(vſq;quo vanitatẽ et queritis mendaciũ: ani coꝛde)eſtis.i.qᷓ; diu coꝛ pondere iniqͥ⸗ tatis grauatis et coꝛ ſurſum ad cogitandum inuiſibilia nõ leuatis:differẽtes ↄuerti ꝑ ma⸗ lam ↄſuetudinẽ graues effecti (vt quid).i.q̊ fructu qua vtilitate (diligitis)et voto ample xamini (vanitatẽ).i.terrena et tꝑalia q̃ vana ſunt qꝛ ſicut vmbꝛa tranſeũt ⁊ durare nõ pñt mittũt libertatẽ et beatitudinẽ et faciũt ſeruũ et miſerũ. Hec tm̃ ſcitote q̃ fugiatis.ſecd Et ſcitote qm̃ mirificauit dñs ſcm̃ ſuũ: dñs exaudiet me eu clamauero adej. Et ſcitote)quid ſeqᷓ miniqm mirificauit) eſt miriſicũ et mirabilẽ fecit ⁊ reddidit(do minus) pater (ſanctũ ſuũ)qui eſt ſcũs ſctõn: in ſe ſanctus et alios ſanctificãs quẽ mirifi⸗ cauit et clarificauit in ↄceptõne et natiuitate. in pᷣdicatõe.in paſſione.in moꝛte in aſcenſio ne.ad quẽ ab amoꝛe mundi cõuerti debetis et ꝑ eum dñs exaudiet me) vt certitudinali⸗ ter ſpero (cũ clamauero ad eum) oꝛãdo.q.d. ita faciet et vobis ſi iſta vana atq; mendacia poſtpoſueritis et in ipᷣm ſolũ ſpem vr̃am po ſueritis.velſanctũ ſuũ)quẽlibet qui iſta ter⸗ rena poſtponit ac ſolũ deũ deſiderat et que⸗ rit mirificauit) qꝛ virtutibo miris et ſaneti⸗ tate exoꝛnat. coꝛdibo vris ⁊ i cubilibꝛ vris ↄpũgimi. ¶ Iraſcimini)ergo ꝑ zelum:vicijs.diabolo vanitatibo et mendacijs vel vobis ipᷣis val⸗ de penitẽdo de pᷣteritis pccis et indignando ꝙ ad tam abiecta ⁊ vilia coꝛruiſtis (et nolite Iraſcimini ⁊ nolite peccare:q̃ dicitisin peccare)vlterius.de his antẽ (que dicitis in coꝛdibo vris)vel ꝑ viciũ iraſcendo vel male cogitando. (et in cubilib vr̃is).i.in ipᷣis coꝛ dibus que ſunt cogitationũ cubilia (ↄpungi mini) doloꝛe penitentie.i.talia repꝛimite nõ ↄſentiendo rone et de ipis pniam agite et in coꝛdibo vris ꝑ penitentiã delete:ſacrificiũ cõ triti coꝛdis deo offerẽtes. Et poſt pniaam HBacrificate ſacriſicin iuſticie et ſperate in dño: multi dicũt qͥs oñdit nob luna. acriſicate ſacrificiũ iuſticie).i.ad placa um deũ ↄpunctõi bona oꝑa addite et offer⸗ te ei iuſticiã in oꝑib veſtris tanqᷓ; ſacrificiũ et facite oꝑa iuſta q̃ ſunt ſacrificia deo grata. fetcttt ſic oblato ſacrificio (ſperate).i.ſperare ij hoim vſq;qͥ graui coꝛde:vt quid di te bperate) i. ſperare po teſtis (in dño) aliter enim eſſet pᷣſumptio:ſed (multi)ſcʒ vani ⁊ increduli ⁊ deſperati: dicũt (quis oñdit nobis bona.)ſcʒ iuſticie facien⸗ da vel illa eterna inuiſibilia de quib⸗ ipi du⸗ bitant et deſperãt qꝛ nullus redit ab inferis qui eis iſta renũciet. Ideo oſtendit pha que bona querenda ſunt reſpondens eoꝝ inter⸗ ehananige dieene⸗ Signatũu eſi ſup nos lumen vultus tui icut v. vñe: dediſti leticiã in coꝛde meo. cet queritis)cũ laboꝛe (mendaciũ) qꝛ amato⸗ S res ſuos decipiũt et nõ faciũt qð ꝓmittunt. ꝓmittunt eni ſecuritatẽ et ſoluũt timoꝛẽ.pꝛo Sisnatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultus tui do mine) vt denarius imagine regis vt cera ſi⸗ gillo eiꝰ. i. deſup eſt vobis infuſum et impſ⸗ ſum lumen a vultu tuo luminoſo:lumen ſcʒ naturale ad cognitõeʒ agendoꝝ: lumẽ fidei et gr̃e ad cognitionẽ ſuꝑnaturaliũ et ſperan⸗ doꝛũ ſcʒ eternoꝝ. VUnde iam non iſta vana et tranſitoꝛia bona querimus ſed illa celeſtiwa et eterna.et ꝑ bec dediſti leticiam) ſpũalem ma gnam (in coꝛde meo)de tanto bñficio.vñ nõ foꝛis in vanis ſʒ intus in coꝛde vbi habitat deus querẽda eſt leticia:ibi enĩ ſunt vera bo na. Sed hoĩes tꝑalia ſectantes iſta nõ vidẽet de quibo ſublit A fructu frumenti vini et olei ſi ui: mul⸗ tiplicati ſunt. A fructu frumenti vini et olei ſui i. cupi⸗ itate ⁊ vbertate tpaliũ. Hec tria magis hu⸗ manis vſibo neceſſaria ponit ꝓ om̃ibo diui⸗ tijs in quibo multiplicari et bi fieri querunt qui nõ querũt verũ bonũ.et qui nõ vident in tra ſe regnũ celoꝝ (multiplicatiy.i.multipli⸗ citer diſtracti (ſunt) illi multi ſola tpalia am⸗ plectentes. Multiplicatio enĩ nõ ſemꝑ vber tatem ſignificat:ſʒ ad multa diſtractõʒ quia mens que verũ bonũ amare neſcit in tot di⸗ uiditur quot ↄcupiſcit vt erumnoſa cogita⸗ tõne diſtracta ſimplex bonũ videre nõ peſ it 2 2 de bonus exultat et dicit illi ita. ſed ego. In psce in idipᷣm: doꝛmiã ⁊ requieſcã. n pace) mentis (in idipᷣm).i.in deo qui ſꝑ eſt in ſe manens et immutabilisdoꝛmiã) bic in pñti ſomno gr̃e cũ om̃i ſuauitate qui⸗ eſcendo ab om̃i ſtrepitu huiꝰ ſeculi ſecretus eta moꝛtalibo rebo alienus mũdiq; oblitus. (et requieſcã) in futuro in pace cternitad qñ nõ erit qͥ exterreat.i.vere ⁊ plene tũc quieſcã fruendo vita beata et eterna. O qᷓ; felix eſt qͥ hoc meret᷑ dicere ⁊ exꝑiri.Et hoc vere erit qꝛ iam eſt ſpes q nõ ↄfundit. Et h̊ eſt quod ait. Auomam tu dñe ſingulariter in ſpe: cõ ſtituiſtime. Hñm tu dñe ſingulariter in ſpe conſtituiſti me).i.ego ſingularis ſperaui et ſperata reci⸗ piam:illi aũt nõ ſperauerũt et ideo digna fa⸗ ctis recipient.vel(cõſtituiſti me).i.ſtabiliſti. (ſin gulariter in ſpe).i.in vna ſingulari ſpe: qua ſingulariter vnũ et verum bonũ ſperat᷑: quia hanc vnã petij a dño:illi autẽ ecõtra in multiplicitate ſeculi ſperantes ab hac vnita te diuiduntur. Bonũ ergo eſt et vtile vnum querere et üli adherere nõ ꝑ multa diſtrahi et vagari. ”MD rao. E xaudi nos dñ̃e et in tribulatõnibo nr̃is mi ſerere nobis ⁊ qui ſolus magnificaris in po pulis ſpualem leticiã tribue in ſpe futuroꝛũ munerum ↄſtitutis. Per dñũm. — e Pſalmus Sauid de oꝛõne eccleſie c/ nuncias iniuſtos a beatitudine excluden dos et ecõtra iuſtos eternaliter pꝛemi/⸗ EEErba mea aurib?⸗ — ꝑcipe dñe: intellige clamoꝛẽ meũ. —W Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus hic eſt in finẽ ꝓ ea que ↄſequit᷑ here ditatẽ. Id eſt ps ille dirigẽs nos in finẽ.i.he reditatem eternã que eſt ↄſummatio:eſt ꝓta ſcʒ Sara libera.i.eccleſia que cõſequit᷑ here⸗ ditatem ꝓmiſſam ſcʒ vitam eternam excluſa emula ſua ſcʒ agar ancilla.i.ſynagoga. Ma teria:cõmendatio diuine iuſticie in repꝛoba tione maloꝝ. Intentio:fideles exemplo oꝛã di et b oꝑandi inuitare ad beatitudinẽ eos q́; inducere vt exemplo dei odio habeãt ini⸗ quitatẽ et malos:appetantq; cũ bonis et iu⸗ ſtis in futuro ſe fieri gloꝛioſos. Sentẽtia in generali.ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccle ſie poſcens oꝛõem ſuam a deo exaudiri pᷣdi⸗ cat hereticos ſciſmaticos peccatoꝛes mali⸗ Gnos et quoſcũq; ſuos inimicos a beatitudi ne excludendos:bonoſqʒ ⁊ iuſtos eternaliter pꝛemiandos. Onia in ſpeciali. Quia ſupꝛa exhoꝛtatus eſt infirmos ad eternã heredita⸗ tem nũc docet oꝛare vt ꝑpueniant ad eandem. Eccleſia ergo oꝛat a malitia ſeculi ſeꝑari et ad deũ ꝑuenire dicens. (Aerba mea). i. oꝛis pſalmodiã (auribo ꝑcipe dñe)aures dei ſunt potentia et miſericoꝛdia quibs nos audire di gnatur.ꝑ potentiã quidẽ pᷣt:ꝑ miſcðiaʒ vult (intellige clamoꝛẽ meũ).i.intenſum affectuʒ coꝛdis ex quo ꝓcedit clamoꝛ oꝛis. Clamoꝛ enĩ in ſcripturis nõ vocis ſed coꝛdis eſt:qũ gemitus noſter ⁊ ↄſcientia depᷣcatur.vñ per hoc ꝙ dicit intellige notat᷑ clamoꝛ eſſe ſpũa⸗ lis nõ vocalis.Et qꝛ oꝛe et coꝛde clamo. et deus meus. ℳ ¶ Intende voci oꝛõnis mee) ꝑducendo ad effectũ.ac ſi diceret. Sic audi verba ſic intel⸗ lige deſideria vt ꝓbet rei effectus te intentuʒ eſie meis oꝛõnibrex meus) ꝑ ſpecialẽ ꝓui⸗ dentiam et ꝓtectõeʒ ⁊ qꝛ me regendo regnas in me ⁊ nõ regnat peccatũ (et deus meus) per verum cultũ et fidem et qꝛ nõ eſt venter aut libido vel aurũ deꝰ meus. Cãm qͥʒ exauditi onis ſubiũgit dicẽs.Et merito exaudies. OQm̃ ad te oꝛab dñe:mane exaudies vo cem maam. — et non ad aliũ.q.d.eccleſia.oꝛaui nec ſum ex⸗ audita.nec tñ deſiſtam et qꝛ ab illis a quoꝝ. oculis nox peccatoꝝ nondum receſſit videri nõ poteris (mane) ſcʒ infuſione gre.i.ſtatim vt nox⁊ tenebꝛe peccatoꝝ fugere ceꝑint et ſol iuſticie in coꝛ meũ venerit ſtatim in pꝛinci⸗ pio boniopꝑis.(exaudies vocem meã).i.oſtẽ des vel intelligã meam vocẽ exauditã.eſt enĩ meũ velle tuũ ꝑficere.vnde Aane aſtalv tibi et videw:qñi nõ deus yYolens iniquitatem tu es. 2 bi)et adherebo.q.d. nõ ſedebo.nõ iacebo in terrenis quieſcẽs.ſed mente directus ero ad eterna ⁊ ꝑſeuerans. Aſtare enĩ rectitudinem ſignificat et ꝓꝑſeuerantiã (et videbo)te mũdo coꝛde mereboꝛq; exauditõeʒ tuã nõ enĩ videt deu qui terrenis adheret ſʒ qͥ in mane virtu- tum deo aſtat (qm̃ tu es deus nõ volens ini⸗ quitatẽ) et ideo ab iniquis nõ videris ſʒ ini⸗ quitate tranſeunte fit mane vt videaris. Neq; habitabit iuxta te malignus:ne; pꝑman ebũt iniuſti ante oculos tuoas. . [Omad te) ſolum ꝓmerendũ (oꝛabo dñe) Dane)ſcz peccatop nebulis diſcedenti⸗ bus et gra infuſa.i.in luce virtutũ ( aſtabo ti — — — —,— —, — —--- — —. --4 ——ð ;— -„ 1. 1 c . i —— ee „ — 7 — R — 4 — 1 1 — S ● ¶ Neq babitabit iuxta te) in phñiti ꝑ gratiã: vel in futuro ꝑ gloꝛiam.i.nõ ſic videbit te vt adhereat tibi et ſi qñ appꝛoquinquauerit nõ ꝑſeuerabit (malignus)quaſi malo igne ple⸗ nus qui malũ vult et conatur facere cõtra de um vel ꝓximũ q;nis nõ poſſit.(neq; ꝑmane⸗ bunt)q;uis ad hoꝛã placere videantur (iniu⸗ ſti)qui malũ faciũt vel qui nõ faciunt qð de bent (ante oculos tuos).i.in bñplacito tuo. vta te oculis miſericoꝛdie videant᷑ vel te pᷣ⸗ ſentialiter vnq;ᷓ videant et vere non ꝑmane⸗ bunt.quia MOaiſti oẽs qui opantur iniquitatẽ:per⸗ des omes qui loquunt᷑ñ mendacium. O diſti).i.odio tuo dignos oſtendis et vi⸗ deris odiſſe dum a te ſeꝑas et a tuo amoꝛe re pulſos ineternũ punis(om̃es qui oꝑantur) ꝑſeueranter ſcʒ impenitentesciniquitateʒ ..i. quodcũq; moꝛtale pccẽ̃m.non dicit qui oꝑati ſunt ne excludat pnĩaʒ:ſʒ qui oꝑantur puer⸗ ſe viuendo et in peccato ꝑſeuerandocperdes omes eternaliter puniẽdo ſi nõ penituerint nõ ſolũ oꝑantes ſed et eos qui loqnũtur mẽ dacium) ꝑnicioſum et malignũ qð fit ad fal⸗ lendum qꝛ hoc eſt moꝛtale peccatũ et occidit alam. deinde mutat ꝑſonã. d. plerũq; in hi non tribuo quia boc viribb meis non va leo. ſed o Dñe deduc me in iuſticia tua ꝓpt inimi⸗ SSoede ſpci tuo viã meã̊3. ¶ Dne deduc me).i.fac me ꝓficere.Deductõ en de virtute in virtutẽ ↄuenit ꝓficienti.(in iuſticia tua).i.legis tue vel ꝑ temeipᷣm data ne ſeductus deuiem ad iniuſticiã tu dñe qui es creatoꝛ meus eſto dux meus(ꝗꝓpter inimi⸗ cos meos) qui mihi inſidiant᷑ ↄfundendos vel ↄuertendos vel vitandos cuiuſcũq; ſint geuerla ſanige in ↄſpectu tuo viã meam) qꝛ in pſpectu hoĩm via recta credit᷑ etiã q a veritatis itinere depꝛauat᷑ vel (dirige).i. oſtendecviã tuã.i.legẽ in ↄſpectu meo vt pꝛe oculis ipam habeã ac ꝓmpte in ea ambulem et que ꝑ ſe recta eſt et mihi recta videat᷑ et fiat t neceſſe efff OQßm̃ no eſt in oꝛe eoꝝ writas: coꝛ eoꝛũ vanum eſt. m nõ eſt in oꝛe eoꝝ)ſcʒ inimicoꝝ veri⸗ ta s)ſed diſcoꝛdant a via veritatis et iuſticie ideo ꝑati ſunt ad calumniandũ bonis et ſe⸗ ducendũ eos nec mirũ.qꝛ.(coꝛ eoꝝ vanũ ẽ) vane et falſe cogitando et iundicãdo et ſi vani tas eſt in coꝛde quõ erit veritas in oꝛe.ex ha⸗ Vlirũ ſanguinũ et doloſuʒ abominabi᷑ bundantia eni coꝛdis os loquit᷑.vñ ſunt ca⸗ vñs:ego aũt in multitudie miſcvie tue. irũ ſanguinũ).i.homicidã et ꝑſecutoꝛẽ anctoꝝ ac oppꝛeſſoꝛem pauꝑm et innocentũ qui equigatur homicide qꝛ aufert ſubſtantiã vite:necnõ moꝛtificatoꝛes aĩaꝝ vel male do⸗ cendo vł vim inferendo(et doloſum)qni ſub ſpecie docendi ſeu conſulendi vel alio modo decipit ꝓximũabominabit᷑ dũs qꝛ nunc ſa crificia ⁊ oꝛões eoꝝ reſpuit:et pꝰ ab heredita te electoꝝ eos ſeꝑabit.et iterũ mutat ꝑſonam dicens.ſego aũt)ſcʒ ecdleſia adhuc militans beies repulſis(in multitudine miſcoie tue)nõ in meis meritis aut viribo pfidẽs vel in mul ta ſpe ↄcepta de tua miſericoꝛdia Introilv in domũ tui: adoꝛal ad tem/ plum ſanctũ tuũ in timoꝛe tuo. leſte edificiũ.i.ↄſequar hereditatem celeſtẽ.et interim (adoꝛabo ad templũ ſanctũ tuũ)cele ſte:coꝛ ad ipᷣm erigendo etoꝛõibo ei ꝓpinquã do vt ſim in eius edificiot in timoꝛe tuo) ca⸗ ſto et ſancto. Sancta eccleſia ideo dom? di⸗ citur qꝛ ab om̃ipotente dño inhabitat᷑ ideo Introibo in domũ tuã) celeſtẽ ſcʒ in eccle lam triumphantẽ ſiue celũ quaſi lapis in ce templũ qꝛ ab ipᷣo dño ↄſecrat᷑ vel qꝛ in ea cõo⸗ tinue celeſti dno laudes referunt᷑.Et hoc mi Decid ſtrentur ſpee uendi et eoꝝ iudicio ac verbis nõ eſt creden⸗ dum ſed ad ↄſcientiã vbi deus videt fugien⸗ dum. Qnafß „ . HBepulchꝛũ patẽs ẽ gutt᷑ eoꝝ:liguis ſu is wloſe agebat: iudica illos duaus. Bepulchꝛũ patens).i. aptum nõ clauſuʒ (eſt guttur eoꝝ)verba fetida ad coꝛrũpendũ alios ꝓferendo (linguis ſuis)ſcʒ mendacib- et malis.(doloſe agebant)ſub ſpecie veri fal ſa inducendo et alios occulte decipiendo: ſa lutem ꝓmittentes ⁊ moꝛtẽ ingerẽtes. Si enĩ Mte nõ pñt decipe doloſe agũt ſub ſpecie ve⸗ ri mentientes (iudica illos deus)ad penã et * interitũ eos ↄdemnando. Nõ dicit hboc vo⸗ tis quod futurũ eſt. to optantis vt eueniat ſed ſpiritu pꝛeuiden⸗ Hecidat a cogitatõibo ſuis:ᷣm multitu dinẽ impietatii eoꝝ expelle eos: qm̃ irri ka cogitatõibo ſuis)i. kru nionibo ſuis.qꝛ qcqͥd elate cogitauerat cũ in ine fructu amittunt. vel deoꝛſum cadãt merito ꝑuerſaꝝ co gitatõ num. ('m multitudinẽ impietatũ eoꝝ).i.pec catoꝝ ↄmiſſoꝝ que multa ↄmiſerũt( expelle cos).i.longe pelle eos a facie taa : hena⸗ 5 2 tate eterna. hoc eſt kim eate longe receſſerũt recede ab eis.(qm̃ irritauerũt te dñe).i.ad ira cundiã et vindictã ꝓuocauerunt ꝑ peccatua te recedẽdo quẽ placare debuerũt penitẽdo. Et letentur of̃es qui ſperant in teꝛine⸗ ternum erultabüt et habitabis in eis. 4 ¶ Ethecõtraridcletent in pnti (oẽs qui ſpe⸗ rant in te).i.qui ſic oꝑant᷑ vta te ſperent mer cedẽ.cuiuſmodi ſunt iuſti et boni.pꝛimũ qͥ⸗ dem iuſtoꝝ gaudiũ eſt in ſpe poſtmodũ vero crit in re.vñ adiũ git oñdens ꝙ merito leten⸗ tur.qꝛ.(ineternũ) nõ tꝑaliter (exultabunt)in futuro accepta hereditate laudaãtes ꝓ bũfi⸗ cijs(et).i.qꝛ chabitabis in eis)ſicut in templo tuo. Felices qͥ chꝛiſtũ merebunt᷑ habere ho⸗ ſpitẽ qꝛ hᷣ eſt eterna exultatio cũ templũ dei fiet iuſti ⁊ erit gaudiũ eoꝝ ipᷣe incola eooꝝ. Et gloꝛiabunt in te om̃es qui diligunt nomẽ tuũ:qm̃ tu bñdices iuſto. Et)interim (gloꝛiabunt᷑)in hac ſpe poſiti cin te)ſolo (qui diligũt nomẽ tuũ)ꝙ dñs es vel honoꝛẽ tuũ ſen noĩs tui et merito( qm̃ tu bñdices iuſto qꝛ qᷣcqͥd boni hʒ a te habzʒ. vel tũc (gloꝛiabunt᷑ in tevidendo ⁊ fruẽdo (oẽs q̊̃ᷓ diligũt nomẽ tuũ)ꝙ dñs es tanq; poſſidẽ⸗ tes hereditatẽ ſcʒ te et hũtes ad fruenduʒ qd diligũt.q.d.quicũq; diligit dũm gloꝛiabitur in dno (qm̃ tu bnñdices iuſto)hec eſt bñdictio gloꝛiari in deo ⁊ habitari ab eo. Stude ergo vyt mõ iuſtus ſis vt tũc bñdici merearis. Et qꝛ vocatio nõ meritoꝝ nr̃oꝝ ſʒ miſcðie ⁊ bÜu⸗ nolentie dei eſt ſubiungit. Dñe vt ſcuto bone voluntatis tue co⸗ rxonaſti nos. ¶ Důe vt ſcuto bone volũtatis tue).i.nõ no ſtra iuſticia ſʒ tua diuina bona volũtate qua nos vocaſti tanq; ſcutocoꝛonaſti nos)in pᷣ⸗ ſenti circũuallando nos aduerſus ſeua iacu la inimici et ꝓꝑtegendo nos a malis ex omni te ꝑ circũituʒ ad modũ coꝛone ⁊ dando di⸗ ctoꝛiã de tentatõibo ⁊ coꝛonabis in futuro de bonis eternis qꝛ coꝛona ↄſueuit dari victoꝛi bus. Scutũ eni dicit᷑ a greco ſcutui qð iocũ dum ſigniſficat et duo facit.qꝛ ſi ponit᷑ ante coꝛpus ꝓtegit ſi ſuꝑ caput coꝛonat. ſic diui⸗ na bona volũtas nos ꝓtegit in pnñti ab om̃i malo quantũ ſcit nobis expedire et coꝛonat in futuro coꝛona gloꝛie et aginuat remuneras coꝛon BPie dñne qui attriti coꝛe q; ꝓferatur intelligis efſice nos qms templũ porg mereain lentie coꝛonari. Per do. coꝛdis gemitum pꝛius gracliti vt mereamur ſcuto celeſtis beniuo ¶Oꝛatio vre genitentis dei miſericoꝛ diam imploꝛantis et alios ſuo exemplo vt filr peniteant exhoꝛtantis. ¶ Ps. vi. Omme ne m fn/ roꝛe tuo arguas me:neq; in ira tua coꝛripias me. . Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Titulus ta lis eſt in finẽ in carminiba ps dauid ꝓ octã. Hoc eſt ps ille qui dicit᷑ p eo ꝙ monet ad bene opandũ dirigens nos in finẽ.i.in chꝛi⸗ ſtum qui eſt meta et ↄſummatio totius ago⸗ nis attribuitur Dauid.i.penitenti iam foꝛti manu facto timenti ꝓ octaua ſcʒ die iudicij que poſt hoc tꝑs qð ſeptẽ diebs volnit᷑ eſt fu tura.in carminibo.i.in ge mitibo pnie quib- deus tanq; carminibo delectat᷑. Materia:ve⸗ ra ↄgnitio et deploꝛatio peccatoꝝ. Intentio monere hoĩes ad penitentiã ſalutarẽ cũ ſpe remiſſionis oĩm peccatoꝝ. Snia in generali ꝓpha in iſto põ in ꝑſona vere penitentis cla⸗ mat ad dñm veniã de cõmiſſis poſtulãs eru⸗ mnasq; ꝓpꝛias quibo af flictꝰ ingemiſcit nar rans Poſt; dictũ eſt de eterna hereditate in tendit nũc penitentes male agentes inuitare vt ſuo exemplo ſtudeãt eam ꝑ pniam recupe rare. Snia in ſpeciali. In pſona ergo peni⸗ tentis metuentis in iudicio puniri oꝛat di⸗ cens (Oſe ne in furoꝛe tuo).i.in ira grauio⸗ ri que nõ parcit (arguas me).i.quaſi in infer no damnandum cõuincas.(neq; in ira tua) minus grani que vindictam petit(coꝛripias me).i.quaſi in purgatoꝛio caſtigandũ repꝛe⸗ hendas. ſed hic ſeca:hic vꝛe: hic ſana me ne ibi opus ſit qꝛ hoꝛrendũ eſt incidere in ma⸗ nus dei. Furoꝛ vel ira in deũ nõ cadit qui cũ trãquillitate iudicat.ſʒ dicit᷑ iudiciũ quo ma lis talis videbit᷑.q.d.ne punias me ſᷣm rigo⸗ rem iuſticie tue vt iudex iratus ſed ſᷣm dulco rem miſcòᷣie tue vt p̃ benignus.vnde ſequi tur ſed potuuusq. Oilerere mei dñe qfñ infirmus ſum: ſa na me dñe qm cõturbata ſunt oſſa mea ¶ ODiſerere mei)miſeri o(dñe) in hac vita et miſericoꝛditer ꝑcute vt medicus.et qꝛ miſeri coꝛdia debetur miſeris ſuã miſeriã inſinuat dicẽs. ⁊ opus eſt(qm infirmus ſum) natura et vicio fragilis et ꝓnus ad peccandũ.et ideo iuſticiã ſuſtinere nõ valeo (ſana me dñe)p mi ſericoꝛdiã qui medicus esac ↄfoꝛta et robo⸗ ra qm) memoꝛia peccatoꝝ (conturbata ſunt oſſa mea).i.etiã roboꝛ ⁊ foꝛtitudo aĩe mec.q. d.ꝑuenit ĩſu mitas vſq; ad interioꝛes ſenſua ι . — — — —. — — 4 14 1 re de i⸗ Ni⸗ io⸗ Ufer a) 0 w ☛ ιſ R — = . πω W SRRE ni ho⸗ 1 ctcum cauetur. Et quia differt. i. Aaꝛaui in gemitu meo: laualv ꝑ ſingu 9 taia mea)i 1 ſcens (turbata eſt valde)et ↄpuncta ad pnĩaʒ vt emendet.(et tu dñe vſq;q̃̊:) differs et tar⸗ das eam ↄſolari ſanando ⁊ ↄfoꝛtando. Nec in hoc tanq;ᷓ crudelis deus eſtimandus eſt ſʒ tanq; bonus ꝑſuaſoꝛ aĩe quid mali ſibi ipᷣa pepererit. Differt enĩ pius dñs exaudire mił⸗ totiens ex ſua magna miſcòia vt ex difficul⸗ tate ſanatõis ſit diligentioꝛ cuſtodia recepte ſanitatis.nam quod facile ſanatur non mul⸗ ideo adiun⸗ git. Ergo. Conuertere dñe et erixe aĩam meã:ſal⸗ uum me fac ꝓpter miſericoꝛdiã tuam. uertar ad te. diuina enĩ ↄuerſio eſt cauſa nr̃e ↄuerſioniscet eripe aiam meam) in ↄuerſide varijs modis impeditã ſcʒ ſeculi ꝑplexitati⸗ bus.ac carnis ↄcupiſcentijs et iugo male cõ exc intima et foꝛtia aĩe que infirmata ſunt et Deſtructa viribo a ↄſideratõe ꝓpꝛij reatus ⁊ ex tremi examinis. Ham ne oſſa carnis intelli⸗ geres exponit cum ſubiungit. Et ala mea turbata eſt valde: et tu dñe yvſq;qu “ nfirma et peccatrix contrenmi Cõuertere dne)de rigoꝛe iuſticie ad dulco rem miſcðie etqui quaſi auerſus videris pz pter peccatũ a me ↄuertere ad me et ſic ego cõ ſuetudinis q̃ſi quibuſdã vinculis ligatã (ſal num me fac).i.fac me incolumẽ ꝓficere in bo no ne vlterius cadã (ꝓpter miſericoꝛdiã tuã) qꝛ nihil de me pᷣſumo nam iuſta debet᷑ pec⸗ canti damnatio. ”êD Af nõ eſt in moꝛte qui memoꝛ ſit tui: in inferno aũt quis còoͤſitebitur tibi? m nõ eſt in moꝛte.i. poſt moꝛtẽ aliquis et poſt erit retributõis.vñ ſubdit᷑ (in inferno aũt quis ↄfitebit᷑ tibi)vtiliter et fructuoſe.q. d.nullus.ſicut diues ↄfeſſus eſt mala ſua.ſʒ fruſtra.Et ideo rogo hic ſanari quia nullus de malis (qui memoꝛ ſit tuijad veniã et me⸗ moꝛia fructuoſa.nũc enĩ tꝑs eſt cõuerſionis poſt moꝛtẽ ⁊ in inferno pᷣt agere pniam fru-⸗ ctuoſam. vñ ſtultus eſt qui nõ tꝑs illud pᷣue⸗ nit penitendo:qꝛ tũc nõ reſtat niſi retributio Et merito ſanabis quia ego gemendo pꝛo dereni meis las noctes lectũ meũ:lachꝛymis meis ſtratum meum rigaw. Laboꝛani)ſatiſfaciendocin gemitu meo) id eſt coꝛdis ↄtritõe dolens ꝓ pccis ⁊ timẽs ꝓ penis eis debitis( lauabo).i.mũdabo eun H do ( ſingulas noctes).i.ꝑ ſingula peccata et — . — . circũſtantias eoꝝ (lectum meũ).i.ↄſcientiaʒ que mundis coꝛde eſt requies ſʒ male coꝛda tis toꝛmentũ ſicut lectus gratus eſt ſanis et grauis inſirmis et qꝛ tũc fit dignus pnie fru ctus qñ nõ ſolũ ↄſcientia et aĩa ſed ⁊ coꝛpus affligit᷑.ideo et (lachꝛymis meis rigabo).i.ꝑ⸗ fundam (ſtratũ meũ).i.coꝛpus qð ſtratũ dici tur qꝛ aĩe ſubſternit᷑:inde aũt gemitus qꝛ Turbatus eſt a furoꝛe oculus meus:inꝰ ueteraui inter oẽs inimicos meos. ¶ Turbatus eſt a furoꝛe.i. ab ira tua ſcʒ fu⸗ tura q̃ in iudicio erit quã timeo.et pñti quã in cecitate mentis iam ſentio. vel ab ira ꝓpꝛia et immenſo feruoꝛe animi q̊ penitendo mihi ipᷣi iraſcoꝛ(oculus meus) interioꝛ.i.coꝛdis ſcʒ mens et ratio.et merito.qꝛ (inueteraui).i. multo tꝑe iam in pccis vixi membꝛũ factus veteris hoĩscinter om̃es inimicos meos)ſcʒ vicia demones et hoĩes malos ad malũ me pꝓuocantes quib omibo ↄſenſi et a nullo eo⸗ rum immunis fui. Quia vero nõ eſt inanis tantus laboꝛ penitentie ſequit᷑. Diſcedite a me oẽs qui oꝑpamini iniqui tatẽ: qm̃ exaudiuit d’ñs vocẽ fletus mei Diſcedite) nũc aĩo et in futuro etiã loco(a me cõuerſo et amodo ne laboꝛatis me ↄfoꝛ⸗ mare vobis ꝑ quos et cũ quibs peccaui.i.di⸗ ſcedetis a me vt ſit ꝓphetia ſeu increpatio ꝓ⸗ phetica et ita eritoẽs qui opantur)ꝑtinaci⸗ terciniquitatẽ)me ad malũ incitando. coꝛre⸗ ctio eſt vt ſeꝑetur ab illis quoꝝ collegio pec cau it et mandatis dei inſiſtat (qm̃ exaudiuit dñs).i.efficacẽ fecit(vocẽ fletus mei).i.ↄpun ctionẽ ſeu oꝛationẽ meã cũ lachꝛymis ꝓ pec catis ↄmiſſis.vbi dat exemplũ fideliter oꝛã⸗ tes exaudiri HM Exaudiuit dñs pꝛecationẽ meã: dñs oꝛationẽ meã ſuſcepit. Exaudiuit dñs remittendo depꝛecatõeʒ aneã)pꝛius luctuoſam que eſt ꝓ deponẽdis peccatis et remouendis malis.(dñs oꝛõnem meã ꝛiam ſecurã que eſt ꝓ adipiſcendis vir⸗ tutibus et adhibendis bonis.i(ſuſcepit) qua⸗ ſi oblationẽ. Repetit idem crebꝛo ad oſtendẽ dum gratitudinẽ diuine gr̃e et exultatõeʒ ſa lutis impetrate. Ter aũt dñs dicit qꝛ ſanctã trinitatẽ affuiſſe ſuis pᷣcib oſtendit. Et quia deus eũ penitentẽ exaudiuit iam liber a pec⸗ catis:optat et oꝛat et ꝓ inimicis vt ↄuertant᷑ exemplo ſuo.d. Ergo am. Erubeſcãt 1 ↄturbent᷑ vehemẽter oẽs in ₰ mei: ↄuertant᷑ et erubeſcant valde 2 Wlociter. ¶ Eubeſcant) exemplo meo de actibo ſuis malis et peccatiscet coturbentur) timoꝛe iu⸗ dicij et cõpungantur vtiliter ad penitentiaʒ et hoc(vebemẽter) nõ remiſſe vel leuitert oẽs inimici mei)aduerſantes ſaluti mee ⁊ me imi tando fiant amici (cõuertantur)ad deũ a ma lis(ct erubeſcãt) de eis de quibo ante ſunt glo riati et nõ differant vel ꝓcraſtinent.ſedval⸗ de velociter.i.cito et indilate. Bis dicit eru beſcant qꝛ nõ ſolum ante ↄuerſionẽ eſt erube ſcendum ſed etiã poſt ex memoꝛia et recoꝛda tione peccatoꝝ quod eſt quedã cuſtodia vir⸗ tutum. 4 * ¶ Exrauditoꝛ oĩm deus exaudi noſtroꝝ fle tuum ſupplicẽ vocem et tribue inſirmitatib⸗ nfis ꝑpetem ſoſpitatem vt dum dignanter i noſtroꝝ fle⸗ „ ſua debeat᷑ iniuſticia. intendens ſideles in⸗ foꝛm are vt cognito qualiter deus ꝓtegit in⸗ ſtos et oꝛdinat malos qui ſcʒ nõ vt piger ma nus ſuas ſub aſcella ponat ſed diuinis lau⸗ dibus ⁊ bonis oꝑibo donatus inſiſtat. Gen tentia in ſpeciali:ſidelis ergo nõ de ſe pꝛeſu⸗ mens oꝛat a dño liberari dicẽs.(Dñe)olm ꝑ potentiamdeus)oĩm ꝑ creationẽ meus)vo luntate.Et dicitur ter in hoc pſalmo dñe de us meus ad denotandũ trinitate in te ſpera⸗ ui)nõ de me pᷣſumpſi et quia in tua miſcdᷣia et bonitate nõ in mea iuſticia et equitate ſpe⸗ ro ideo confidenter ſalutẽ et liberationẽ im⸗ ploꝛo.vnde(ſaluũ me fac ex omnibo ꝑſequẽ⸗ tibus me)occultis et manifeſtis.i.ab om̃ib⸗ vicijs:demonibo et malis hoĩbus(cet libera gemiiii noſtri laboꝛis ſuſcipis tua nos ſemx . me coꝛ paliter et ſpaliter. Nõ eni mihi ſut⸗ Akiicit vt te defendente ſim ſaluus:niſi et te li⸗ 2 miſericoꝛdia ↄſoleris. Per do. Dꝛatio viri iuſti poſiti in tribulatöe beranteſim ſecuus. coꝛpali vll ſpirituali a qua cũ inſtantia Ne qñ rapiat vt leo aĩam meâ:dum nõ tit diuinitus liberari. ¶Bs. viſ. eſt qui redimat neq; qui ſaluũ faciat. Reti n rari. ¶Bs. viſ. ¶ VHe quando).i.aliqñ (rapiat vt leo)crude⸗ — Mineé Deus me⸗ lis)aĩam meam/,ſcʒ ꝑſecutoꝛ coꝛꝑalis ꝑ moꝛ us in te ſperani: ſaluũ me fac ex oĩ⸗ bus pſequẽtibo me et libera me. ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus h̊ eſt In finẽ põ Dauid.i.ps ille dirigens nos in finem.i.in chꝛiſtũ.attribuit᷑ Dauid.i.fide li. quẽ pſalmũ ille fidelis cantauit dño.i.ad honoꝛẽ deo gr̃as referendo ꝓ verbis Chuſi id eſt ꝓ manifeſtatõe ſilentij filij gemini.id ẽ dextere. Chuſi enĩ interpᷣtatun ſitr et gemini dextra. Quilibʒ ergo fidelis cantat hũc pſal mum ꝓ reuelatõne ſecreti ſcʒ myſterij incar⸗ nationis paſſionis et reſurrectõnis et quare deus iuſtos ꝓtegit et malos oꝛdinat qð ſe⸗ cretum deus dexter.i.fauens et ꝓpitius ape⸗ ruit fideli qð apud infideles eſt ſilentiũ et ſe⸗ cretum ſed apud fideles verba ſilentij.i.ma⸗ nitenatlo. 2 ateria:perſecutio coꝛꝑalis vꝗj ſpũalis iniuſta et maligna. Intentio: induce re hoĩes innocentes ad ſuſtinendũ patienter quaſcũq; maloꝝ ꝑſecutõnes.et quoſq; fide⸗ les exhoꝛtari vt ſpem ſuam in dño ponant et ſic ꝑfecte viuant quatenus diẽ iudicij expe⸗ ctare ſecuri valeant. Sententia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet fi⸗ delis poſiti in afflictõe coꝛpali vel ſpũali pe⸗ tit diu initus liberari allegando ſuã innocẽ⸗ tiam diuinã iuſticiam aduerſarioꝝ malitiaʒ poſt penitentiã itaq; ꝑfecta anima ꝑfectionẽ ſuam deo humiliter ↄfitens oſtendit quid ei ꝓ ſua iuſticia quid malis et impenitẽtibo ꝓ tem coꝛꝑalem vel ſpũalis ꝑ moꝛteʒ ſpũalem. (dum nõ eſt).i.ſi non ſit)qui redimat)a moꝛ te eruendo (neq; qui ſaluũ faciat) vitam dan do pᷣter te.q.d.niſi tu redimas ⁊ ſalues ille ra pit et perdit. Magna eſt vtilitas ſeruo dei ꝓ pꝛiam infirm itatẽ recognoſcere:atq; in ſuis virib vel meritis nullã fiduciã habere.tunc eni incipit adeſſe virtꝰ dinina cũ deficere in⸗ cipit pꝛeſumptio humana. D ¶ Dne deus meus ſi feci iſtud)ſcʒ (ſi eſt iniq̃ tas in manibo)⁊ oꝑibo(meis).i.ſi feci ꝓximo qð nõ debui.vel(ſi feci iſtud).i.ſi h malũ qð a ꝑſecutoꝛibus ſuſtineo mibi per culpam pᷣ⸗ teritam quã cõmiſerim contingit.vel (ſi)mo Dñie deus meus ſi feci iſtud: ſi eſt iniqui do eſtiniquitas in maniba meis).i.in operi bus meis quare hoc mibi contingat.i.ſi ex⸗ hibui membꝛa mea arma iniquitatis ad ger n candum ſi non fui innocens manibus. his verbis nõ eſt ſuperbia elati ſed humilis cõfeſſio nõ ingrati.Et quod pfectius eſt. cidam merito ab inimicis meis inanis. 2 cet ꝓ bonis quod dicitur equitas apud ho⸗ mines. Et nota tres gradus patientie. Pꝛi⸗ mus quando aliquis patienter ſuſtinet ma⸗ la que meruit et illud eſt bonum. Secũdus i reddidi retri buentibo mihi mala: de Si reddidi)ſcʒ mala iuxta demerita libi dine vindicte (retribuentibo mihi mala)ſcili 19 0 de 5 n⸗ 95 O— —— perba iactantie leticia. DJ́JUJMU—D— 1 Perſequat᷑ inimicus aiam med et com net mala pꝛo bonis que fecit et illud eſt opti mum. Sic fecit iſte:ſᷣm illud poete. Si vis vincere diſce pati. Si inquam hoc fecietil⸗ lud(decidam).i.cadammerito)quia tale vel tale feci peccatum ſuꝑatus (ab inimicis me⸗ is) me perſequentibus(inanis) et vacuus fa ctus a fructu iuſticie et boni operis vt deui⸗ ctus et imbecillis. Qui ſe vindicat occulte a diabolo ſuperatur inanis factus van et ſu⸗ pꝛehendat:et cõculcet in terra vitã meã et gloꝛiã meã in puluerẽ deducat. Perſequatur)etiam (inimicusimpugnã⸗ oanimam meam) et vitam (et compꝛehen⸗ dat)ad poſſidendum: et poſſidens (cõculcet in terra vitam meam).i. me vilificet et quaſi terram pedibus cõculcet. ſet gloꝛiam meam in puluerem deducat).i.ad nihilum redigat diabolus perſequitur animam ſuggerendo. decipiens compᷣhendit ad conſenſum pecca⸗ ti trahens.Conculcat in terra in actum pec⸗ cati inducens.gloꝛiam in puluerem dedu⸗ cit in cõſuetudine detinens.vel perſequitur tentando. compᷣhendit ſuperando. cõculcat in terra: et cõculcando terram facit.i.celeſtia non ſapientem:et gloꝛiam que ſolida debet eſſe in conſcientia in puluerẽ deducit.i.ven⸗ to vanitatis euaneſcere facit quando non co ram deo ſed coꝛam hominibo gloꝛiam quis querit. Sed quia pꝛedicta non meri. Exurge doñe in ira tua:et exaltare in fini bus inimicoꝛum meoꝛum. Erurge dñe) mihi in adiutoꝛiũ opem fe⸗ rendo(in ira tua)id eſt in vindicta cõtra ini⸗ micos per effectũ iuſticie te iratum ipᷣis oſtẽ⸗ dendo c(et exaltare).i.altus et ſuperioꝛ apare vindicando ſicut victoꝛ (in finibo).i.in poſ⸗ ſeſſione (inimicoꝝ meoꝛuz) vt deſinant poſ⸗ ſidere quos poſſident ⁊ poſſeſſionẽ amittant ibiq; exalteris.i.honoꝛeris et gloꝛificeris po tius q; inimici ab illis qui pꝛius erant poſ⸗ ſeſſio eoꝛum. Et dicitur hic metaphoꝛice in finibus exaltari ſicut exaltatur pꝛinceps qñ fines inimicoꝛum ſuoꝝ valet occupare. Et exurge domie deus meus in pcepto Et erxurge domine deus meus).i. moꝛe ex urgentis anxiliare mihi et cuſtodi meq doꝛ mire videris quando non ſuccurris (in pꝛe⸗ * quando ſuſtinet mala que nõ meruit et illnd eſt melius.Tercius quando patienter ſuſti⸗ —* cepto).iſm iudicium (quod mandaſti) faxi⸗ endo iuſticiam de meis ꝑſecutoꝛibus ſicut tu mandaſti iudicibo facere iuſticiam de ma⸗ lis. vel ex oppoſito ſuccurre ſeruantibus pꝛe ceptumquod mandaſti,vt diligamus inui⸗ cem.et ita (ſy nagoga populoꝛum).i.congre gatio de diuerſis populis (circundabit te)et adherebit tibi ad te ex omni parte tanq;ᷓ ad certum reſugium et defenſoꝛem ſuum currẽ⸗ do et de facto iuſticie te laudando. Et ꝓpter hanc in altum regredere: vñs iudicat populos = t pꝛopter hanc) ſcilicet congregationem (in altum regredere)oſtendendo altitudinẽ tue potentie et iniquoꝛum punitõne et impi⸗ oꝛum pꝛotectõne.i.fac eos ſcire et experiri tu am potentiam mittendo eis deſenſionem cõ tra hoſtes et ita erit:vnde et mutans perſonã ſubiun gitdominus iudicat populos) iudi⸗ cio diſcretõnis et retributõnis.nunc pios p tegens ⁊ malos oꝛdinans.et poſtea vnicuiq; ſ̃ᷣᷣm opera ſua reddens:quia omnium eſt do⸗ minus et iuder generalis. Quod iudicium non timens ille ꝑfectus audet oꝛare. IAudica me domine m iuſticiam meam etym innocentiã meam ſuper me. Wugdica me domine) quia iudex es m in que eſt in faciendis bonis(et ſcõm innocen⸗ tiam meam)que eſt in declinando a malis et = m meam).i.ſcdᷣm meritum iuſticie mee non ſcom deſiderium ⁊ voluntatem hoſtiuʒ meoꝛum. Felix anima et conſcientia que hec poteſt dicere:que iuſticia et innocentia ſunt (ſuper me) quia a deo ſunt:et de ſupernis ha beo non a me. Ergo ꝙ anima iuſta eſt et in⸗ HM es iuſtü:ſcrutans coꝛda et renes deus. nocens non per ſe habet ſed a deo.quaſi dice ret.qꝛ iudex iuſtus es iuſte iudica me iuſtaʒ ferendo pꝛo meſententiam. Sed iterum an te iudicium retributõnis. Conſummet᷑ nequicia peccatoꝝ: et diri Conſummetur).i.conſummabitur et per⸗ cietur ( nequicia peccatoꝛum).i.perueniant ad ſummam nequiciaʒ vt poſſit iuſtum iam venire iudicium.et hoc non optat ſed pꝛedi⸗ cit. Sed quia non ſolum dictum eſt ſoꝛdi⸗ dus ſoꝛdeſcat adhuc:ſed ⁊ iuſtus iuſtioꝛ fiat annectit ⁊ dicitet)ex hoc (diriges iuſtum) vt patientia eius conſum metur et plus iuſtifice tur quia mali ſunt occaſio directõnis bono⸗ rum. quod enim lima ferro hoc eſt malus bo no (ſcrutans).i.videns ⁊ ſciens (coꝛda id eſt cogitatõnesſet renes).i.delectatõnes(deus) ſcilicet quid quiſqh; cogitet 7 quid quenq; de lectet:et ideo videns eas bonas in iuſto diri⸗ git eum:et non ſolum dirigit ſed et adiuuat. vnde ſubddirrrt.¶ Juſtum adiutoꝛiũ meũ a dño: qui ſal⸗ — 1. hos facit rectos coꝛde. ⸗ ¶ Juſtum adiutoꝛium meum) quo me luſte adiuuat ↄtra malos.(a domino)ſcilicʒ eſt ſqͥ ſaluos facit rectos coꝛde,qui in operibus ſu is rectam habet intentioneʒ. Duo enim ſunt officia medicine. Anum quod inſirmitateʒ ſanat. Alterum quod ſanitatem conſeruat. De pꝛimo dictum eſt ſupꝛa ſaluum me fac ppodopter miſericoꝛdiaʒ tuam. De ſecundo hic dicitur.iuſtum adiutoꝛium meum a domi⸗ no qui ſaluos facit rectos coꝛde. Etilla enĩ et iſta ſaluos facit:ſed illa ex egritudine ad ſa lutem tranſfert.hec in ipſa ſalute conſeruat. Ibi itaq; eſt miſericoꝛs auxilium: quia nul⸗ lum habet peccatoꝛ meritum qui adhuc iu⸗ ſtificari pꝛecatur.hic autem iuſtum auxiliuʒ eſt:quia iam iuſto tribuitur. Sed o iniqui quoꝛum iniquitas conſummatur. Deus iudex iuſtus ſoꝛtis et patiẽs nun gquid iraſcetur p ſingulos dies Deus iudex iuſtus) ſingulis ſcdᷣm merita reddens (foꝛtis) cui nemo poteſt reſiſtere. Et ne ideo ſine aliqua ſpe foꝛmidetur:ſubdit.(et patiens)quia modo in multa patientia ma⸗ los tolerat et pꝛopter conuerſionem ↄiſſimu lat:metu iudicij terret et ſpem conuerſis pꝛo mittit.et vere patiens quia.(nunquid iraſce tur per ſingulos dies) id eſt nunquid ſtatim infert penam cum aliquis committit offen⸗ ſam.quaſi diceret.non. quia quamuis quoti die eum offendamus ipᷣe tamen quotidie nõ iraſcitur ſed patienter expectat ad penitenti⸗ rauit illum per legis latoꝛes:per apoſtolos. per expoſitoꝛes pꝛomulgando et intelligibi lem faciendo. Et in eo parauit vaſa moꝛtis: ſagittas ſuas ardentibus effecit. Et in co)ſcilicʒ arcu ſcripturec parauit va ſa moꝛtis )ſcilicet pꝛedicatoꝛes qui inobedi⸗ entibus pꝛopinant de ea moꝛteʒ. AUnde apo⸗ ſtolus.Alijs ſumus odoꝛ moꝛtis in moꝛteʒ ſed alijs ſunt ſagitte et odoꝛ vite. vnde ſequi tur (ſagittas ſuas)ſcilicet eoſdem pꝛedicato res (ardentibo)deſiderio verbi et diuino amo re flagrantibus(effecit)id eſt efficaces et fru⸗ ctuoſas fecit vt coꝛda eoꝛum pungendo vi⸗ tam eis pꝛopinarent. Vel( ſagittas ſuas) id eſt ſcripture ſententias cito penetrantes (ar⸗ dentibus) pꝛedictiseffecit) id eſt efficaces boni operis per ipſos pꝛedicatoꝛes fecit.De inde tangit iloꝛum maloꝛum culpam.d. Ecce parturit iniuſticiam concepit do/ loꝛem:et peꝑecit iniquitatem. Ecce)autem iniquus concepit ex ſugge⸗ ſtione diaboli per conſenſum in peccato cui debetur doloꝛ.qui bene doloꝛ dici poteſt ſcili cet malum et peccandi voluntatem in coꝛde onendo per deliberationem quia mala vo⸗ ntas ipſa ſe toꝛquet:ipſa ſui ſupplicium eſt (parturit)ſcilicetibſum peccatum ad effect pꝛoducere conando:quia partunire eſt niti parereciniuſticiam)a iuſticie regula diſcoꝛ⸗ dando. (et peperit iniquitatem) per operati⸗ onem:ipſius iuſticie rectitudinẽ impugnan do:ſcilicet peccatum extra opere perñũciendo per deliberationem. Inoꝛdinatio littere in⸗ oꝛdinationem peccati ſignat. Malus enim pꝛimo concipit voluntatem peccandi.ſecun do parturit per conatum adimplendi.tercio arit in actu peccandi. Et ſic ... Lacum aperuit et effodit eum:et incidit in foueam quam feecit. am:que ſi nõ ſequatur durius damnat ⁊ au⸗ gebit penam. Unde ne audita patientia ſecu ri fierent pigri ſubiungit. NKiſi conuerſi fueriris gladium ſuum 'i bꝛabit: arcum ſuum tetendit et parauit Lacum)infernicaperuit) concipiendo (et effodit eum parturiendocet inciditin foueĩẽ gquam fecit) pariendo. VUel(Lacum aperuit) Niſi conuerſi fueritis) o iniqui a via ve⸗ ſtra mala et penitentiam egeritis. dominus gladium ſuum vibꝛabit)id eſt punitionem et vindictam manifeſtam exeret ſcilicet in fu turo quando chꝛiſtus choꝛuſcabit ſuis lu⸗ cens:impios terrens.et ne dicatis vobis nõ fuiſſe pꝛedictum. ſarcum ſuum)id eſt ſcriptu ram comminantem (tetendit)minando ma⸗ lis ne putetur remiſſa eius patientia (et pa⸗ malum pꝛoximo machinandoſet effodit eũj huic rei ſtudium adhibendo (et incidit)id ẽ cadit(in foueam quam fecit)alteri.malum ꝑ petrando quia pꝛius in ſe q; in aliũ peccauit Iniquitas enim pꝛius ledit coꝛ iniuſtuʒ vn de pꝛocedit q́; hominem iuſtum in quem ae cedit. Pꝛius fraudatoꝛ leditur damno inno centie qᷓ; alius pecunie.vnde ſequitur. Conuertetur woloꝛ eius in caput eius 6 * lbe et in verticem ipſius iniquitas eius dej pbete. dirigens nos in finem ſcilicet chꝛiſtiaü . icbi ſcendet. ᷣ;ðͦU banei nis noſter. Et aaens pꝛo toꝛculari⸗ 2 eilelkb. . ⸗ rrleſ 1112 4 t (kcpnteino lded manamerin vertenn tunone r aics Aanettetn ac e t⸗ ins (in caput eins) id eſt mentemcet in verticeim tutione et ca nalos ſim elelie que Ciniquitas eius, quã ic bonos et malos ſimul continet ſicut toꝛ ipſius)id eſt rationem (iniqu . niart v Toꝛcularia ſt it, eperitdeſcendet, quaſi cum impetu id eſt cularia vinum et acinum. Toꝛcu ma ſunt 4 beperit veſcender, quaſi cum impetu id. martyria vbi coꝛpoꝛibus calcatis anime ad i⸗ peccatum et malum ſuum in anumam ecins elum tranſeüt: et coꝛpozg in ror, i ca in ipſum retoꝛquebitur. Recte celum tranſeũt: et coꝛ poꝛa in terra putreſcũt. e encrcrun etin Plunn etorquebuur. Kecte Et quia hec ſiunt in eccleſqs ideo et ipſe ec⸗ ſu crit iniquitas eius ſus Moze eſß nlcrton⸗ dleſie toꝛcularia dicuntur. Poſſunt eriaz per ell cum ipſe iniquitati ſue Honte tenm eane toꝛcularia quiq; fideles intelligi ſm hoc q; lats et in illum deſcenget quia granat eun tolerant aduerſa huius mũdi. Quia ergo ſu me min vohdenonnattborgca in onnige pes guakea ict dene pꝛo ſua iuſticia et in⸗ rum volare non ſinit. hoc fit cum in Kkomige quid malis pꝛo ſua iniuſticia debeatur: con⸗ yi⸗ peruerſo ſ uit Pis nenanehnr de: ſequenter nunc agit de conſtitutione eccleſie i qais beegſtclus i eiam eualer re in qua Hicvoulct mali necelſario naͤmiſcen⸗ „ et. iin ſi ſſt. tur qui ſimul incipiunt creſcunt et conſum⸗ 6 Conſitewꝛ vño em iuſticia eius: et pſal. mancur abont in bonis ⁊ mali in malo. In de lam nomini dñi altiſſimi. — futuro vero ſeꝑabuntur non ſolum affertu LConſftiteboꝛ)ergo (domino)cõfeſſione lau vt hic ſed et loco. vnde monentur boni pa⸗ H dis. id eſt laudabo dominum(ſcoᷣm iuſticiaz cientiam habere:et malos non ſolum patien eina )id eſt pꝛo iuſticia vel pꝛopter iuſticiam ter ſed et gaudenter tolerare. Materia: chꝛi⸗ oe eius quia iuſtus eſt et ſicbonos pꝛotegit et ſti magniſicentia et exaltatio. Intentio: chꝛi⸗ al malos iuſte punit. et pſallam xrecte operanꝰ ſum magnifcare et eius inimicos ſcilicʒ iu lil do. bene viuendo. ſpiritualiter gaudendo. deos et alios confſundere:omnesq; ad fidem Plſallere enim iuſtoꝛum ad gaudium perti⸗ chꝛiſti inuitare. Sententia in generali pꝛo⸗ o⸗ net ſicut penitentia peccatoꝛum ad triſticiaʒ. pheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie et o⸗ ſnomini domini altiſſimi) id eſt ad bonoꝛem mnium fidelium laudes domino noſtro ie⸗ ci nominis dei non gloꝛiam meam querendo ſu chꝛiſto decantat maieſtatem atq; magnifi⸗ D i Hoc etiam poſſet legi de confeſſione peccati centiam nature diuine ac humiliationem er I iceret. ſi ure eſt iuſtus et ſi⸗ ati . n⸗ quaſi diceret. ſicut deus pure eſt iut Eexaliationem nature humane ſuper omnes j ne omni labe peccati et iniuſticie ita go bu⸗ creaturas in ipſo bꝛeuiter confitendo. Sen⸗ nan re conſñteboꝛ peccata mea ſine enntetei i tentia in ſpeciali:a laude ergo incipiens pꝛo “ / oneer velamine. Hoteſt eriaʒ bic p bumut pbera ait. (Domine) omnium per potentiazʒ in⸗ perſona cbꝛiſti intelligi:ſi ea que ibi bumili er generalem gubernationem qui es ( domi⸗ in ter dicta ſunt ad noſtram narmiczie duam nus noſter)ſpecialiter per cultum et venera dlnun ipſe cbꝛiſtus geſtauit ſcilicet ag bumanam tionem ;id eſt quantumad mirabile) id eſt ð c⸗ a miuram reſerantur. 4 Dꝛatio. valckachnlrablle er grandeteſt nomen tuũ) Scrutatoꝛ coꝛdis deus libera nos a per id eſt gloꝛia et famacin vniuerſa terra) nõ tm 8 ſequentibus nos et da nobis in tui expecta⸗ in iudea: quia a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum u tione iudicij firmam cuſtodiaʒ mentis v nö augabile nomen domini.quaſi diceret.Tu .⸗ retribuamus inimicis mala ꝓ bonis. Der d. domine notus eras in iudea tm et in iſrael “ ¶ Pſalmus de chꝛiſti magnificentia ho magnum nomen tuum. apparuiſti inter nos na noꝛe et gloꝛia cuius gratia et virtute cõ moꝛtuus es pꝛopter nos.ſumexiſti. aſcendi⸗ DUM SZ ſtituta et coꝛrolvꝛata eſt vniuerſalis ecA ſti in celum. miſiſti apoſtolis ſpiritũ ſanctũ. i deii. p̃s. viiſ. quibus pꝛedicantibo:in omnem terram exi⸗ 2 rr ũ uit ſonus eoꝛum. Et nomẽ tuum gloꝛioſum Qminé Dominus quod erat notum in gente vna factum eſt ad . noſter: ꝙ;ᷓ admirabile eſt nomen tu mirabile in vniuerſa terra. Eſt terra viuoꝛuʒ “ unm in vninerſa terr. ſczʒ celum. rerra moꝛtuoꝛuʒ ſcʒ infernus. terra ¶ Ando: pſalmi pꝛopheta dauid. Titulus viuentium er mor leneinu⸗ ſc; mundus. et in . talit et. In ſinem pſalmus dauid pꝛo toꝛcu bio omnibus eſt nomen domini admirabie 4. . larus. Doc eſt pſalmus iſte eſt Dauid pꝛo et gloꝛioſum. Auoni eleuata eſt magnificentia tua : ſuper celos. ¶ Quoniam eleuata eſt loco magnificentia tua) id eſt dignitas tua et gloꝛia de terrena bumilitate (ſuper celos)ad litteram. vel(ſuꝑ celosomnes.id eſt ſuper omnem eminentiã ſanctoꝝ et ſuꝑ omnes rõnales creaturas etiã celeſtes ⁊ angelicas q́s excedit.q.d.A moꝛ⸗ tuis reſurgẽs in celũ aſcendiſti.et qui hüuilis videbaris magnificus apparuiſti. hinc enim apparet qͥs deſcẽderis cũ innotuitq̊ aſcende⸗ ris. Et ideo qꝛ magnificatus in gloꝛia ſubli matus es ſuꝑ om̃es celos et ſuꝑ oẽs etiã cele ſtes ierarchias nõ eſt mirum ſi nomẽ tuũ eſt dei. qui ſunt opera digitoꝛum moꝛus) quia operatõne ſpiritus ſancti.qui digitus dei di citur.inſtructi ſunt et perfecti. Dicitur auteʒ hic pluraliter digitoꝛum pꝛopter plura eius dona cum ſit vnus ſicut plures digiti ſunt in vna manu. video etiamlunam).i.eccleſi anm vniuerſalem et ſtellas).i.eccleſias ſingu⸗ per oꝛbem terrarum miritfice ſublimatũ. val de etiam es mirabilis ꝓpter opera tua mirabi lia et magna. Nam ð dem ꝓpter inimicos ſtuos: vt deſtruas * micum et vltoeem. ¶ Ex oꝛe infantium et lactentium).i.ſugen tium ſcilicet pueroꝛum hebꝛeoꝛum/perfeci⸗ ſti laudem) quando in templo clamabant et te laudabant confitendo tuam diuinitatem. ● Velcex oꝛe infantium et lactentium).i.apo⸗ ſtoloꝛum (perfeciſti laudem) quia ab hoꝛum pꝛedicatõne creuit eccleſia.et tam hi q; illi di cuntur infantes et lactentes non pꝛo etate ſʒ pꝛo ſumplicitate. quaſi diceret.non ſolum a perfectis ſed etiam ab incipientibus et imꝑ⸗ ſectis pꝛedicaris et laudaris: quod eſt laus perfecta. Si enim ſoli perfecti eſſent in eccle⸗ ſia non ita conſuleretur humano generi. et H facis (ꝓpter inimicos tuos)ſcilicet gentiles mundi ſapientes confutandos ne videatur hec ſapientia humana ſʒ diuinitus data. qꝛ ſtulta mundi clegit deus vt confunderet ſa⸗ ſapientes. et bene dicit inimicos quia ſapien tia carnis inimica eſt deo.vt deſtruas inimi cum).i.erroꝛem iudaicum chꝛiſti et chꝛ iſtix ni nominis perſecutoꝛem(et vltoꝛem)alia lit tera defenſoꝛem.i.hereticum qui ſe dicit veri tatis defenſoꝛem cum tamen tanq; vltoꝛ im pu guet eandem. Quos tu domine confudi⸗ ſti et deſtruxiſti cum te aſpirante ad fidem tu arm venerunt paruuli:et in ſuo erroꝛe reman ſerunt philoſophi ac legiſꝑiti ⁊ heretici.vn⸗ ge et ſubditur ....ff. OQim̃ videbo celos enos ona digita un oꝛum: lunam et ſtellas que tu aſti. unoniaʒ videbo).i.iam per ſpiritum ſan ctum pꝛeuideo (celos tuos).i.apoſtolos.De quibus alibi dicitur Celi enarrant gloꝛiam lares per diuerſa loca diuiſas.vel doctoꝛes alios qui vel quas ſcilicet lunam et ſtellas (tu fundaſti) in fide et ſolidaſti non illi quia apoſtoli miniſtri ſunt edificatõis tu vero au ctoꝛ et fundatoꝛ:a quo ſicut a ſole iuſticie ec cleſia accipit lumen ſuum. Vnde Bꝛegoꝛius Dicendo lunam etſtellas ⁊ tacendo ſolem in dicauit quia illi ſoli locutus eſt qui non ſo⸗ lum ſolem et lunam ⁊ ſtellas coꝛpoꝛaliter ſed et lunam eccleſiã atq; ſtellas omnes ſanctos ſpecialiter fecit.per hos ergo deſtruitur ini⸗ phete ad patrem de chꝛiſto. MM AQuid eſt homo ꝙ memoꝛ es eius:aut filius hominis qmi viſitas eumę ¶ Quid eſt homo)qui licet vilis et miſer ct quale merituʒ eius ( memoꝛ es eius) in bo num ec ad conſolatõnem ſcilicʒ miſerendo et a peccato et moꝛte liberando.qſi diceret.nul micus et vltoꝛ acerrimus. Deinde eſt vox ꝓ lum eſt hominis meritum dei benaſicio di⸗ gnum (aut quid eſt fiius hominis) ſcʒ virgi nis.i.homo chꝛiſtus ſcilicet comparatõe tui. (quoniam viſitas eum)in vnitate diuini ſup poſiti aſſumendo.ac in tanta dignitate ⁊ ma gnificentia conſtituendo. hoc dicit quaſi in admiratõne terreni hominis ⁊ celeſtis quos omnipotens pater viſitat:vnum per miſeri⸗ coꝛdiam mirabiliter reuelans:alterũ per di⸗ uinitatis gloꝛiam ineffabiliter exaltans. Ninuiſti eum paulominus ab angelis: gloꝛia honore coꝛonaſti en:et ↄſtituiſti eum ſup opera manuũ tuaz: Minuiſti eum paunlominus i. parũ mi⸗ nus (ab angelis).i.minoꝛeʒ feciſti eum q; an gelos q̊ ad paſſibilitatẽ et moꝛtalitatẽ.ſed ma loꝛ eſt eis in oibus alijs:ideo poſtea (gloꝛia) id eſt incoꝛ ruptibili claritate coꝛpoꝛis(et ho noꝛe)vt omnibus ſit venerabilis. Gloꝛia enĩ eſt in ſe ad alios. Honoꝛ in ſe ab alijscoꝛo⸗ naſti eum) quia circulus mundi ad fidẽ eius venit. Vel feciſti eum caput eccleſie que eſt ꝑ te coꝛonata in operibus bonis.ſet conſtitui⸗ ſti).i. firmiter ſtabiliſticeum ſuper opera ma⸗ nuum tuaruʒ) dando ei ptãtem ſuꝑ ea vt oĩa ſint ei ſubiecta.et ergo etiam ſuper angelos a quibus eum minuiſti.vnde alibi ipſe dicit. ln d ng ſant ce ng⸗ es Gi⸗ an eee ius nin ſe dos rini⸗ ) bo c lul di⸗ li wi. on inn Ps i⸗ di⸗ dis⸗ ni 0n Ma 10) eni o⸗ is e Data eſt mibi om̃is poteſtas in celo et int ra. Ideo ſequitur. ſia ſubieciſti ſub pedibus eius:oues vel manifeſta: voluntaria vel neceſſaria.vt ei flectatur omne genu celeſtium terreſtrium et infernoꝛum. Deinde magis in ſpeciali hoc exprimit dicens.(oues et boues vniuerſas) Pe aues innocentes et ſimplices in eccle⸗ ia intelliguntur qui ſub regimine paſtoꝛuʒ 2 bumiliter viuunt. Per boues ipſi rectoꝛes deſignantur qui oꝑando terrenos fructifica re faciunt.et hec duo de angelis et homini⸗ bus dicuntur. et quia non tm̃ bonos ſed et malos ei ſubiecit recte q̃ſi diſtinguẽdo a pꝛe dictis ſanctis ſubiũgit (inſuꝑ et pecoꝛa cam pi).i.carnales moꝛe pecoꝛuʒ in amplitudine campi voluptatũ et in latitudine vie que du cit ad moꝛtẽ vagantes:nõ in montibus vir⸗ tutum habitantes et nihil arduum nihil la⸗ boꝛioſum aſcendentes. Volucres celi et piſces maris:qui ham MWolucres celi).i.ſuperbos in celũ os ſuũ ponentes qui cogitatõne et locutõne tumidi et elati dum ceteros ſe inferioꝛes penſant mẽ te quaſi in altum volant. (et piſces maris).i. carioſos(qui ꝑambulant ſemitas maris qͥ ſequunt᷑ pᷣterfluentia huius ſeculi et hec tem oꝛalia que tanq; ſemite in mari cito euane⸗- cunt in ꝓfundo huius ſeculi ꝑtinaci ſtudio linquirunt.In his aũt tribus ſcʒ voluptate. curioſuate et ſuꝑbia cõcluduntur oia vicia ſcʒ cõcupiſcentia carnis.ꝰↄcupiſcentia ocu⸗ loꝛum et ſuꝑbia vite.de his fuit pꝛimus ho⸗ mo ſuperatus et chꝛiſtus tentatus. Et quia tam mirabilis ⁊ tantus eſt chꝛiſtus:ipᷣm qui eſt pꝛincipiũ et finis laudemus in pꝛincipio et in fine et nunqᷓ;ᷓ a laude eius ceſiemus.di⸗ centes ergo.o. PDñe dñs noſter: q́; admirabile eſt no⸗ men tuum in vnuuerſa terra. ¶ Dñe dñs noſter)et omniũ (q; ineffabiliter cadmirabile)et magnũ (eſt nomẽ tuũ).i.ho⸗ noꝛ tuus et fama. (in vniuerſa terra)et vbiq; per omnia. Ecce concluſio quo totum ten⸗ dit. Decenter autem pꝛincipium repetit ⁊ ad caput redit oſtendens initiũ et finẽ boni ad deum referendum. PFotatur et ꝑ hoc ꝙ cum a deo oꝛiginẽ traxerimus.qᷓ;uis ab eo ꝑ pec⸗ * t wues vniuerſas:inſuꝑ et pecoꝛa cãpi O mniaſſcilicet ſuꝑioꝛa et inferioꝛa et me⸗ dia (ſubieciſti ſub pedibo eius)id eſt ſub do⸗ minio et poteſtate eius ſubiectione occulta catum deuiemns ad ipᷣm tamẽ in fine reuer⸗ ti debemus. et in ipo vitam nr̃am etopera cõ cludere et tũc exꝑta miſericoꝛdia merito di⸗ cere poterimꝰ boc verbũ Dñe dũs noſter I5S admirabile eſt nomen tun. ¶ zatio Acd murabile nome tuum oipotens deus ſuppices exoꝛamus:vt qui omnẽ creaturam ad vſus hoiĩs ſubieciſti nos ad tue ſeruitutis officiũ dignos effcere digneris. Per do. Erhibitio laudis dinine pꝛopter du lex iuſtum iudicium chꝛiſti in aduentu „ Onfiteboꝛ nbido⸗/ mine in toto coꝛde meo: narrabo oia mirabilia tua. Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Titu⸗ lus bic eſt In finem pꝛo occultis fuij pſal⸗ mus dauid. id eſt ps ille Dauid ꝗphete qui hic loquitur in ꝑſona eccleſie: dirigens nos in finem id eſt in chꝛiſtum qui eſt ſinis omi credenti.eſt pꝛo occultis id eſt agit de occul⸗ tis. filij ſcilicet dei.i.de humili aduentu chꝛi ſti:occulto iudeis ſed vtili gentibus.et de iu * dicio pꝛeſenti id eſt pena qua nũc quiſq; vel exercetur ad purgatõnem vel admonetur ad conuerſionem vel ſi contemnit excecatur ad damnationem. Alia autẽ eius ſcʒ aduentus ſecundus et iudicium vltimum erunt mani⸗ feſta omnibus. Poſtquam ergo egit de con⸗ ſtitutione eccleſie in qua boni etmali admi⸗ xti nunc ſepantur animo ſed poſtea etiam lo co:nunc agit de vtroq; iudicio ſcilicʒ pꝛeſen ti quo pꝛima et futuro quo ſecunda fit ſepa⸗ tio. Materia:duplex chꝛiſti iudiciũ pꝛeſens et occultum ſcilicet diſcretionis.futurum et manifeſtum ſcilicʒ diſcuſſionis. Intentio:vt homines ad hoc credendum et deum ſuper boc laudandum inducat. Sententia in ge⸗ nerali pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona ee cleſie dicit ſe letum domino ieſu chꝛiſto toto coꝛde pſalliturum quia tempoꝛe iudicij di⸗ ſcrecionis iuſto iudicio ſibi tradito repꝛimit diabolum iniquum humani generis inimi⸗ cum gentiles ad fidem conuertendo ac ob⸗ ſtinatos laqueis moꝛtis inuoluendo et inter ficiendo populumq; catholicum afflictum et abiectum liberando. Et tempoꝛe iudicij diſcuſſionis ipſum antichꝛiſtum quo ſe con tra deum eleuans populum chꝛiſtianum et .* 4 fidelem duriſſime pſequek deijclendo et ip̃ᷣm populũ chꝛiſtianũ quaſioꝛphanũ ⁊ pupillũ derelictũ eripiendo occultũ. Etiã iudicium eſt pena qua qͥs vel exercet᷑ ad purgationem vel admonetur ad ↄuerſionem:vel ſi cõtem⸗ pſerit excecat᷑ ſeu exercetur ad damnatõem. Qui nõ coꝛrigit᷑ iſto occulto iundicio digne puniet᷑ illo futuro manifeſto. Snia in ſpe⸗ ciali ꝓpheta ergo letus pſallit ꝓ inſto chꝛiſti iudicio in vtroq; aduentu ſuo dicẽs Conft teboꝛ tibi dñe)ↄfeſſione laudis et graꝝ acti⸗ onis (in toto coꝛde)et affectu (meo) nõ diui⸗ ſo et nõ in ꝑte ſicut qui quedã oꝑa dei apꝛo⸗ bant quedã blaſphemãt ſʒ ego in nullo de ꝓ uidentia dei dubito ſed oĩs recte agi ſentio: et etiã (narrabo) alijsoĩa mirabilia tna) que me ad narrandũ docuiſti. vel oĩia ↄp̃ᷣhendit nõ ſingula generum ſʒ genera ſinguloꝝ ſcz tã viſibilia q; inuiſibilia tam ſpũalia qᷓ; coꝛ⸗ — poꝛalia. Ille etiã in toto coꝛde deũ laudat q nullũ angulũ coꝛdis in q uo terrenũ aliquid lateat ſibi reſeruat ſʒ totũ in laude dei expen⸗ dit. Nec ſolũ narrabo alijs ſʒ etiã apð me. Letalv: et exultabo in te: pſallãõ nomini Letaboꝛ )interius mentecet exultabo)erte * rius coꝛꝑe.intenſam leticiã exterioꝛibo ſignis et geſtibo oſtendendocin teet in mirabilibus tuis qui es veritas nõ in ſeculo et eius cõcu⸗ piſcentijs q eſt vanitas qꝛ nõ niſi in deo eſt vera leticia.(pſallam).i.laudabo oꝑe bono. inomini tuo).i.ad honoꝛẽ noĩs tui oĩa tibi tribuens vt modo exemplo pſallant et alij ti bi. ocaltiſſime qui ᷣm ſubam hic nõ plene co gnoſceris. Sit ergo leticia ſpiritalis in mẽ⸗ te: ſit ſancta hilaritas in coꝛpe:cõcoꝛdet diui na laus cũ recta oꝑatõne.Cauſam autẽ lau⸗ dandi ſupponit quia In cõuertendo inimicũ meũ retroꝛſuz MInfirmabunt᷑ et pibunt a facie tug. meũ ſcʒ diabolũ (retroꝛſum).i.qꝛ ex eo ꝙ di abolum qui ante aduentũ tuũ vt dux moꝛtis pcedebat quẽ peccatoꝛes ſequebant᷑ auertiſti retro amiſſo iure vt nũc ſequat᷑.fugiẽtes enĩ iuſtos ꝑſequitur ſed inaniter qꝛ habent mo⸗ do te deũ ducẽ et refu giuʒ (infirmabunt᷑) ſcʒ ipᷣe diabolus et miniſtri ac membꝛa eius ne nocere poſſint nũc bonis (et peribũt)in die iu dicij (a facie tua)ſcʒ impugnatõis et vindi⸗ cte vel gr̃e et gloꝛie qñ tollentur ne videant gloꝛiam dei et mittentur in ignẽ eternũ. In⸗ de etiã letaboꝛ. In auertendo).i.dũ cõuerteres( inimicũ Qñ̃ feciſti iudiciũ meũ et cauſam me: ſediſti ſup thꝛonũ qui iudicas iuſiiciX’s. ¶ Om feciſti iudiciũ meũ et cãm meã) iuſto iudicio licʒ nobis occulto ſeꝑaſti ⁊ diſtinxſti me et fideles credentes ab infidelibo obſtina tis. et bene dicit meũ et meam qꝛ ꝓ me et ad vtilitatẽ meã fueruntſſediſti ſuꝑ thꝛonũ)iu⸗ diciarie ptãtis tanq; rex et iudex potentiſſi⸗ mus et iuſtiſſimus faciendo iuſticiaʒ pᷣdicte diſcretõnisqui iudicas iuſticiaʒ).i.iuſte ad differentiã eoꝝ qui iudicant iniquitatẽ.q.d. in hoc facto oſtendiſti te ſedere ſuꝑ ſoliũ iu⸗ ſticie.i. habere ptãtem iudicandi ſicut iuſtus iuderx.vel (Qm feciſti iudiciũ)quo iudicatꝰ es (meũ).i.mee inſeruire vtilitati et ad meam valere liberationẽ et (cauſam) qua pulſatus es et damnatus feciſti(meã.i.mihi vtilẽ (ſe⸗ diſti)poſt reſurrectõʒ(ſuꝑ thꝛouũ )ad dexte⸗ ram pr̃is(qui iudicas iuſticiã)ct iuſte nũc in iudicio diſcretõnis et in fine iuſte iudicabis in iudicio diſcuſſionis. H Increpaſii gentes et periſt impius:no/ — mẽ eox deleſti ineternũ.et in ſchn ſci ¶ Increpaſti)et terruiſti ꝑ aplos et pᷣdicato res (gentes).i.gentiles de pccis ⁊ infidelitate ſua.cet perijt impius)qꝛ iuſtiſicatus factus eſt pius.hinc ſcriptũ eſt verte impios et non erũt.et etiam (perijt impius) diabolus amiſ⸗ ſa poteſtate. nomen eoꝝ deleſti) deleuit dũs noĩa impioꝝ q enĩ pꝛius idolatre et filij dia boli dicebantur cõuerſi nunc iuſti et filj dei vocantur et etiã noĩa deoꝝ perierũt de terra fiuigelium(ineternũ).i.omnino let in ſeculũ ſe⸗ culi)ſeculum eſt hoc pnñs tꝑs.ſeculum ſeculi eſt eternũ qð incõmutabiliter cõſiſtit cuius hoc ſeculũ imago eſt et vmba. — Inimici defecerunt framee in Snem: et cuitates deſtruxiſti. ¶ Inimici) ſcʒ ipius diabolidefecerũt)ꝑ tu os pᷣdicatoꝛes(framee)ſcʒ rebelliones et di⸗ uerſſi erroꝛes quibo tanq; gladijs aĩias occi⸗ ditcin finem).i. ꝑ chꝛiſtum quia poteſtas et virtus eius eſt valde diminuta et ex parte de fecit ꝑ chꝛiſtũ in aduentu pꝛimo ſed totaliter et plenarie deficiet in ſecundo. ſet ciuitates) id eſt munitõnes ſcʒ malos hoĩes et eoꝝ cõ⸗ ſpirationes in quib diabolus regnabat(de⸗ ſtruxiſti)excluſo inde diabolo pꝛincipe vt ſer uiant iuſticie et non regnet peccatũ in noſtro moꝛtali coꝛꝑe. Et iig0osn? Neriſt memoꝛia eoꝝ cũ ſonitu: et dvñs crijt me. coꝝ). ſ.ipioꝝ ap deũ ne puniat . 5 l⸗ uli ius tu di⸗ a⸗ 5 de cö⸗ e⸗ 1 ſ⸗ cxxt tñcum ſonitu).i.cum multo ſtrepitu et re pugnantia nam cum impietas euertitur ſtre pitus ſit. quia non venit ad ſummam pa⸗ cem niſi qui magno ſtrepitu ⁊ tumultu cum vicijs pugnauerit et ideo validus et foꝛtis cõgreſſus cũ vicijs eſt habendus (perijt) etiã fidem (cũ ſonitu) pᷣdicatõis ſanctoꝝ.et(dñs ineternũ ꝑmanet)in ↄuerſis vbi expulſo dia bolo iam impietas locũ nõ inuenerit.vel (in eternũ ꝑmanet) qꝛ regnũ chꝛiſti ſtabile eſt in eternũ ergo impu fruſtra niſi ſunt ↄtra eũ. Paraint in iudicio thꝛonũ ſuũ: et ipſe iudicabit oꝛbem terre in equitate:iudica Pr xopulos in iuſticia. H arauit in iudicio iuſto ſʒ nobis occulto (thꝛonũ ſuũ⸗.i.iudiciariã ptãtem quo ad iu⸗ dicium diſcretõnis fideliũ ab infidelibi. vel N((paranit in iudicio).i.cũ iudicatus eſt (thꝛo num ſuũ).i.ſedẽ iudiciariã qꝛ ꝑ patientiã ac quiſiuit iudicij ptãtem (et ipᷣe) qui iudicauit in occulto etiã iudicatus eſt in hũilitate.tan dem(iudicabit) in aꝑto et in maieſtate( oꝛbẽ terre).i.oẽs hoĩes oꝛbẽ inhabitantes (in eq tate) nemini ꝑcens oĩb equa retribuẽs ⁊ me⸗ ritis digna reddens.(iudicabit ꝓplos in iu⸗ ſticia)teſtimonmiũ ꝑhibente illis ↄſcientia et cogitatõibo accuſantibo ſeu defendentiby. Et factus eſt vñs refugiũ paupi: adiu⸗ toꝛ in opoꝛtunitatibo in tribularde. Et)interim ne inimicus retro ↄuerſus no ceat (factus eſt dñs)qui iuderx eſt(refugiũ)in malis vitandispauꝑi) ſpũ ſcʒ pplo catholi⸗ co nõ ꝑmittẽs eum tentari ſupꝛa id qð pᷣt et etiã (adiutoꝛ)in bonis agendis ( in opoꝛtu⸗ nitatibo).i.in his in quiba opus eſt vel in tẽ⸗ poꝛe opoꝛtuno ſcʒ in (tribulatõne)dulce eſt au xiliũ qð in neceſſitate datur. Tribulatões bene dicit opoꝛtunitates qꝛ non ↄuertit᷑ aia ſpe ad deũ niſi cũ ab hoc ſeculo auertit᷑ nec opoꝛ eæſt. humilitatẽ meã).i. afflictõʒ et doloꝛẽ (de tunius a ſeculo auertit᷑ niſi cum voluptatibo eius laboꝛes ⁊ doloꝛes miſcentuirr. Et ſperent in te qui nouerut nomẽ tuu: Aff nõ dereliquiſti querentes te dñſe. Et)ideo o dñecſperent)ꝑ ſpem (in te)non in ſe nõ in ſeculo(qui nouerũt nomẽ tuũ)per verã fidem. Nomẽ dei dũs eſt qd nomẽ bñ nonit qͥ libẽter ei vt dño fuit et ↄtẽpto amoꝛeꝛ terrenoꝝ ſe dominio eiꝰ ſupponit. vel nomẽ dei eſt qui eſt qð bñ nouit qui ſpem non po⸗ nit in tranſitoꝛijs ſʒ in illo qui habet verum eſſe.(qm̃ nõ dereliquiſti ſubtrahbendo gram c ſi ad tꝑs videris derelinquere exponẽdo ßſſuris ad pbationẽ vel ad coꝛonã vel ob all am cauſam bonã (querẽtes) p charitatem (te) tranſitoꝛia. Et vt ſpes vra nõ ſit caſſa. pᷣdicatis implete gr̃as agendo voce laudis et ↄſonantia opis ſicut in ps fit ↄſonãtia vo cis cũ oꝛganoqui habitat in ſyon)qð eſt ſpe culatio.i.in ſpeculatoꝛibo veri boni. vel in ec cleſia que nũc ↄtemplat᷑ deũ ꝑ ſpeculũ.queli bet enĩ ſpeculatio errat niſi in ea dñs habitet etita (annũciate inter gentes) i.pdicate alijs (ſtudia eius)pia que habet erga ſuos.i.dili⸗ gentiam magnã quã habuit ⁊ habet erga no ſtram ſalutẽ et vtilitatẽ vel(ſtudia) ſunt eius mandata in quibo ſtudendũ eſt. Conſtanter aũt pᷣdicate et nõ timeatis moꝛtem. Qm̃ requirens ſanguinẽ eoꝝ recoꝛda⸗ tus eſt: nõ eſt oblitus clamoꝛe puuym. Hm nõ eſt oblitus ineternũ clamoꝛẽ pau perum)ſpũ.i.humiliũ ſcʒ martyrũ et iniuſte oppꝛeſſoꝝ clamantiũ ad deũ loquit᷑ ſm affe⸗ ctum infirmoꝝ qui oblitũ putant deũ qꝛ nõ cito facit qð voluntſʒ requirẽs) vltõnecſan guinem eoꝝ) de hoſtibo ⁊ inultũ nõ relinqᷓns (recoꝛdatus)et miſertus (eſt) clamoꝛis eoꝛuʒ conſolando eos et gloꝛificando.recoꝛdatus eſt quidẽ nõ poſt obliuionẽ ſed poſt dilatõeʒ Hic aũt ſanguinẽ requirit de manu tyran⸗ noꝛum aliqñ ꝑ penã tpalem aliqñ ꝑ eternaʒ aliqñ vtroq; modo. Et ſubdit qͥs ſit clamoꝛ iſte dicẽs in ꝑſona pauꝑis cuiuſſibʒ ⁊ eccie. Oiſerere mei vne: vide humilitatẽ me am de inimicis meis. Miſerere mei dñe)mihi ↄpatiendo qꝛ in miſeria ſum. vide intuitu miſericoꝛdie.i.at⸗ tende et adiuua. Aſpecius eni dei auxilium inimicis meis).i.a tyrannis mihi illatã. vel quanta ſit humilitas et afflictio mea ppende de inimicis meis.de ſuꝑbia enĩ inimici eſti⸗ matur hu militas patientis qꝛ tantũ hic hu miliatur quantũ ille extollit᷑. Cu dico vide. AQui exaltas me de poꝛrtis moꝛtis: vt an nunciem omnes laudatões tuas in po⸗/ 4 filie ſyvon. itur ad moꝛtem anime.(vt annunciẽ oẽs lau datõnes tuas).i.oĩa laudabilia pᷣcepta tua et Plallite dño qui habitat in ſyon:ꝛannũn G inter gentes ſtudia euuus. Pſallite dno).i.mandata eins ſeruate ⁊ qʒ Dui exaltas id eſt elongas et liberas me: (de poꝛtis moꝛtis)id eſt de pꝛauis ↄcupiſcẽ tijs et actionibo que ſunt introitus quibus ☛ — pꝛedicatonis vnde lauderis exiſtens in poꝛ tis ſilie ſyon).i.in bonis ſtudijs ⁊ actõnibus quibo in eccleſia itur ad celeſteʒ hieruſalẽ ibi eni bñ annũciant᷑ laudea et iuſticie dei nõ in poꝛtis moꝛtis et pcci.Filia ſyon eſt eccia.ſy⸗ on eni oẽs eccias mundi generauit.qꝛ ibi na tum eſt vñ fides incepit.vel exiſtẽtibo (in poꝛ tis filie ſyon).i.in ſacramentis ⁊ initijs fidei et in doctrina apłoꝝ et ꝓphbetaꝝ. Et ideo tes in interitu quem fecerunt. Exultabo)et gaudebo ſcʒ qꝛ me exaltas. (in ſalutari tuo).i.in ſalute qua ſic me ſaluas nõ in merito meo:ꝑ te enĩ ſaluamur qui coꝛ⸗ da nr a de vana leticia huiꝰ ſeculi trãſfers vt Erxultalv in ſaluturi tuo: infixe ſunt gen in te veracit gaudeamꝰ.ego quidẽ exultabo ſz gentes nõ(qꝛ infixe).i.intus fixe ſunt cla⸗ uis peccatoꝝ gẽtes que volũt occidere ſctõs (in interitu quẽ fecerunt)ſcis:occidendo eni coꝛꝑa iuſtoꝝ interfecerũt aias ſuas. Iniqui tas eni ſua eſt cuiq; malo boĩ pena.i.cã pene vnde ſubdit. AIn laqueo iſto quẽ abſconderũt: cõpꝛe IlIynius eſt xgeer. In laqueo iſto quẽ abſconderũt.i.in frau de quã ad fallendũ tegunt (ↄpᷣbenſus eſt pes rxoꝝ).i.alligatus eſt eoꝝ affectꝰ qꝛ laqueis in cxtricabilib inuoluunt᷑: nũc reatus ⁊ culpe et in futuro damnatõis et pene. vnuſquiſq; eniĩ pꝛius cadit in laqueñ quẽ alteri parat ad cadendũ et pꝛius in ſe peccat q; in alterũ.nã qui aliũ ꝑſequit᷑ eo interitu moꝛit᷑ q̊ ſe alium occidere arbitrat᷑.vñ cõiter dicit᷑. Sepe ſagit tantẽ didicit referire ſagitta.recte ergo ſubiũ ctum eſt. Tandem Cognoſcet dñs iudiciaf⸗ ognoſcet᷑ dñs in futuro iudicio ab oĩ⸗ culta.tũc enĩ ſecernet nõ ſolũ merito ſed etia⸗ loco malos a bonis.q.d.pecoꝛes in iudicio ½ effectũ iuſticie ↄgnoſcẽt dũm licʒ modo nõ vel int cognoſcere eũ.qꝛ ( in oꝑibo manuũ ſu⸗ arũ)et merito oꝑm ſuoꝝↄphenſus eſt pec⸗ cCcatoꝛ)et ↄſtringet᷑ in eis.ipᷣa enĩ ſua oꝑa pꝛa⸗ ua et pcca q̃ ſecũ poꝛtat accuſant iudicãt con uincũt puniũt peccatoꝛẽ.nõ enĩ querit deus Alios teſtes niſi vitã et ↄſcamm. Coõuertant᷑ peccatoꝛes in infernuʒ: oẽs gentes que obliuiſcunt᷑ dum. nõ optatio cpeccatoꝛes in infernũ) in locũ pe nalẽ ne voluptatibo vltra gaudeãt.q.d.poſt entia paupm nõ peribit in fin. ¶ m nõ in finem)et finaliter oblinio erit bus(iudicia faciẽs) maniteſta qͥ nũc facit oc⸗ Conertantur).i.ↄuertentur qꝛ pᷣdictio eſt ᷓ nolũt anerti ad dñm: neceſſe eft vt ↄuerti⸗ tur ad infernũ:ne alibi mittendos ſe putẽt et quos dicit peccatoꝛes expꝛimit ſcʒ om̃es gẽ tes qᷓ obliuiſcunt᷑ deũ)nõ credentes in eum. vel in fine vite moꝛientes ſine remedio pnie Bont vero ecõtra pᷣmiabunt᷑ nam vere vt di ctum eſt nõ eſt oblitus clamoꝛẽ pauꝑm. vn⸗ de et ſubditur. . Af nõ in finẽ obliuio erit paupis:pati pauꝑis) apud deũ et ſi ̊ videt᷑ cũ mali floꝛet et ipᷣe affligit᷑. Hodo enĩ quaſi obliuio pau perũ fit:qᷓ; diu eos a tribulatõe deus nõ de⸗ fendit ſʒ tunc eoꝝ gloꝛia ꝑcipit᷑ cũ ſimul oĩa laboꝛioſa terminant᷑.(patientia pauꝑm)qua modo malos poꝛtãt ⁊ iuſticiã dei patiẽter ex pectant(nõ peribit in finẽ) et in ꝑpetuũ.i.nõ erit irremunerata ſʒ aſſequet᷑ retributõʒ iuſti qꝛ ꝓ patientia ibũt in vitã eternã.vt aũt ri „ entia pauꝑm nõ ꝑeat ex ꝑſecutõe añchꝛi Exurge dñe nõ cõfoꝛtetur homo:iudicẽ Urgentes in cõſpectu tuo. candũ (nõ ↄfoꝛtetur)et pᷣualeat hõ purus ſcʒ anticbhꝛiſtus qͥ intantũ cõfoꝛtabit᷑ ꝙ ſe deũ finget et multos ad ſe cõuerti faciet.q.d.de⸗ ſtrue illũ.ſed pꝛius(ciudicent᷑ gentes).i.pbẽ⸗ tur ꝑ eũ.et hoccin ↄſpectu tuo).i.in occulto qo haue intelligũt. vel iudicent᷑ et ↄdẽnen tur gẽtes) crediture in eũ (in ↄſpectu) et iu⸗ dici octuo)qꝛ ptãs iudiciaria data eſt ipi chꝛi ſto. Quia aut te et tuã legẽ bonã noluerũt. Cöoſtitue dne legis latoꝛẽ ſuꝑ eos:ſciãt ꝗ gentes qm̃ hoies ſunt. ciẽs: in opibb manuũ ſuar opꝛehenſus eſt peccatoꝛ. ctrineclatoꝛẽ ſcʒ antichꝛiſtũ ꝓ cbꝛiſto quem ↄtempſerunt(ſuꝑ eos).i.in ruinã eoꝝ. Et ſic tandẽ (ſciãt).i.exꝑiant᷑ cũ ad iudiciũ venerit et ↄdem nate fuerint(gentes).i.gentiliter vi nentes ſcʒ bi qui in eũ crediderũt (qm̃ hoĩes ſunt)terrena im ſapientes.i.ꝙ ſtulti fuerũt: qꝛ ſpem in hoĩem et nõ in deũ qui ſaluare pᷣt poſuerũt:hoĩemq; et nõ deũ adoꝛauerũt.veł (ſciãt) ſe hoies eſſe et nõ poſſe deo reſiſtere. de inde ſubijcit vocẽ gementiũ dicens. Vt quid dñe receſſiſti longe:deſpicis in opoꝛtunitatiba in tribulatone. Vt quid dñe receſſiſtia tuis tempoꝛe an⸗ tichꝛiſti (longe)ſcʒ in tanta tribulatõne auxi⸗ lium differendo.i.cur differs iudiciũ et q̃re tantũ ſeuire ꝑmittis anticbꝛiſtum. Longe enim videtur recedere cum tardat ſubuenire — xurge dñe)in auxiliũ pauꝑm et ad iudi Lonſtitue) o (dñe legis) pꝛaue ⁊ male doꝛ lin lge aun. pni⸗ Mo! n⸗ n drit Nau de⸗ gu ger jip n i iit o; Deinde qᷓ ſicqueſiuit tanq; repente intellexe rit ſoluendoſubiecit.d. (oeſpicis in opoꝛtu⸗ nitatib in tribulatõne).i.opoꝛtune ⁊ vtiliter deſpicere videris ⁊ ſinis tribulari tuos quia àd vtilitatẽ eoꝝ ſcʒ ad alos purgandos ⁊ de ſiderio tui aduentus inflimandos. Dum ſupecbit impius incendit᷑ paug: ↄpᷣhendunt᷑ in cõcilijs quibo cogitaãt. um ſuꝑbit impius)ſcʒ antichꝛiſtuscin⸗ cenditur)ad ↄtemptũ terrenoꝝ ⁊ amoꝛẽ eter noꝛumpauꝑ) ſpũ ſcʒ ꝓpłus chꝛiſtianus ſibi inobediẽs.vel(incendit᷑..i.puriſicat᷑ tribula tione ſicut aurũ in igne. et ſic mira ꝓuidẽtia dei oꝑatur de malis vt eoꝝ exercitatõe ꝓfici ant boni.ſed Opᷣhenduntur) capient᷑ ad pe- ¶A nam ip̃i impij ſcʒ antichꝛiſt) et ſatellites eiꝰ. . (in cõſilijg quibo cogitant) ſcʒ ↄpᷣhendere et irretire ſcõs.co gitabũt eni cruciare chꝛiſtia⸗ nos ⁊ ipᷣi a deo cruciabunt᷑. Ideo aũt ſuꝑbit impius vel ↄphendetur. ₰— ſue:et iniquus benedicitr. m laudatur peccatoꝛ) q eſt in ſe. ſcʒ an tichꝛiſtus a ſuis ſibi blandientibo et nõ coꝛ⸗ rigit᷑ in deſiderijs aĩe ſue).i.in impletõe de⸗ ſiderioꝛum ſenſualitatis ſue.(et iniquus)q; eſt nocendo alijs bñdicitur et exaltat᷑ quaſi deus a ſibi adulãtibi.h̊ eſt magna ira dei vt deſit coꝛreptio ⁊ aſſit adulatio.adulantiũ lin gue alligant aias in peccatis. delectãt enĩ ea facere in quibo nõ ſolũ nõ metuit᷑ repᷣhenſoꝛ ſed etiam laudat᷑ et bũdicitur oꝑatoꝛ. Ecce quantũ eſt malũ adulatõis qð parit occaſio⸗ nem peccatis hoĩm dum vicia palpantureo rum.Et ideo per hoc Exacerbaunt dũm peccatoꝛ:Fm multitu — ginem ire ſue non queret. ¶ Eracerbauit.i.irritauit ad iram ꝓuoca⸗ uit (dum) veruʒz: peccatoꝛ antichꝛiſtus vt ab eo puniatur.vel vt flagella coꝛrectõis ab eo ſi nſpengant et nõ inferantur. ('m multitudi nem ire ſue).i.ſᷣm q; multũ eſt iratus deus qͥ ſolet alios querereet reuocare.(nõ queret)eũ ſcʒ antichꝛiſtũ vt vlciſcat᷑ pccẽ̃a eius hic ſʒ in futuro. Magna eni eſt ira dei qñ peccantem nõ coꝛripit:ſed vagã licentiã in pcẽm ruendi ꝓmittit. Uñ Augꝰ. Intelligite frẽs miſeri⸗ coꝛdiã dei qñ caſtigat mundũ:ſʒ multũ tunt iraſcitur qñ nõ caſtigat. Si ergo ſeuit ꝑcen⸗ do:bonum eſt nobis vt ſubueniat caſtigan⸗ do.Tanta eſt autem ira dei vel nequicia an⸗ tichꝛiſti. quia H Non eſt deus in cõſpectu eius.inquina / E m laudatur peccatoꝛ in deſiderijs aĩe dine dolo:ſub lingua eiꝰ laꝛ et doloꝛ. ſunt vie illius in omni tĩtze. Hõ eſt deus in ↄſpectu eius.i. in eoꝝ cõ⸗ ſigderatõe nec habʒ deũñ veltimoꝛẽ eius p ocu lis qꝛ deſeritur luce veritatis. et ideo (inqui⸗ nate)et in peccatoꝝ pollutõe(ſunt vie illrꝰ) id eſt cogitatões locutões et oꝑa.(in om̃i tem poꝛe) vite ſue ⁊ ſine intermiſſione vel in cõpa ratõne oĩm qui fuerũt in aliq̃ tꝑe. Ex hoc ha betur ꝙ qui non plene de peccatis benitet ſp pcca peccatis ↄtinuat. Nequicie ergo ſue cã eſt. qꝛ nõ habet deũ pꝛe oculis. Et hoc ideo: quia o deus.. Auſferuntur iudicia tuaa facie eius oim inimicoꝛum ſuoꝛum dominabitur. — Auferuntur iudicia tua) quibo retribuis vnicuiq; ſᷣm merita ſua(a facie eius).i.mẽte et cõſpectu eius qꝛ nõ ↄſiderat iudicia dei et in nullo timebit diuina iudicia ſuꝑ ſe veatu ra. qꝛ eni differtur iudiciũ nõ putat ſe puni-⸗ — endum vel deũ iudicaturũ(oĩm inimicoꝝ ſu oꝛum ſcʒ chꝛiſtianoꝝ (oñabitur) dñ ab iturqͥ dem coꝛꝑm electoꝝ qui eũ ſequi ↄtemnätali os vero potentia vel ſeductõne ſibi ſubijciet. Dicit᷑ eni.om̃es reges ſuꝑaturꝰ vt ſolus re⸗ gnet et ad illud culmẽ ꝑ malas artes veniet. Diyit eni in coꝛde ſuo:nõ moueboꝛ age neratione in generatõʒ ſine malo. Dirit eni in coꝛde ſuo/ apud ſe cogitãdo. (nõ moueboꝛ).i.nõ inquietaboꝛ ſe cʒ ꝑ expul⸗ ſionem de regnoca generatoe in generatoez) qꝛ ex nimia elatõne reputabit ſuũ dominiuʒ ſtabile ſeq; nunq; moueri poſſe. (ſine malo) id eſt ſine inquietatõne et moleſtia ſcʒ ſemg ero.i.durabo ⁊ gmanebo abſq; eo ꝙ infeſter et expugner bello qe ex pꝛeſumpta ſecurita⸗ te putabit ſe in eternũ regnaturũ ſine vlla ad uerſitate et inquietatõne ac malo cuiuſcunq; pene. hec in coꝛde: ſed quid in oe. Eui maledictõe os plenũ ẽ ⁊1 amaritu⸗ Euiꝰ maledictõe os plenũ eſt).i.blaſphe⸗ mijs et cõtumelijs chꝛiſtũ blaſphemandoet amaritudine).i.amaris verbis et minis gra⸗ uiter ſanctis cõminando (et dolo).i.blandis verbis et inſidijs alios decipiendo (ſub lin⸗ gua eius laboꝛ et doloꝛ)quia nõ loquitur ni ſi de ꝓcurando laboꝛe et doloꝛe ſanctoꝛum. que pcipiet eis inferri. vel (ſub lingua eins) non in lin gua eſſe dicuntur quia iſta non in lingua exerit ſed ſub lingua pꝛemit et tacite ea cogitaturus eſt: hominibo autem alia lo⸗ cuturus vt bonus et iuſtus ac dei filius vi⸗ deatur. —ꝑ Seget in inſidijs cũ diuitiba in occul⸗ vt interſiciat innocenten. ¶ Sedet cũ moꝛa (in inſidijs) meditando ponere inſidias ſanctis.(cum diuitibꝛ)et ela tis huiꝰ ſeculi quos muneribo cumulabit:et coꝝ falſaʒ felicitatẽ ad decipiendũ alios oſtẽ tabit qͥ dũ tales eſſe cupiũt et bona eterna nõ querũt in illius laqueos incidũt.q.d.inſidi⸗ atur in quibo pᷣſidet: inſidijs inq; poſitis (in occultis).i.ambiguis vt nõ facile intelligat᷑ quid appetendũ quid ve fugiendũ ſu (vt in⸗ terficiat innocentẽ) ſcʒ ꝓpłlm fidelẽ vel coꝛpa liter ſi noluerit ei ↄſentire vel ſpũaliter ſi cõ⸗ ſenſerit ex innocente faciendo nocentt. Oculi eins in paupem reſigiltt inſicia tur in abſcõdito q̃ſi leo in ſpelunca ſuas. MDeculi eiꝰ in pauꝑem)ſpũ ſcʒ in ꝓym chꝛiꝰ paſſionis affectu:ſimilabit enĩ ſe miſereri vt decipiat:vel crudelit᷑ et odioſe vt noceat ⁊ de ſtruat.iuſtos enĩ ⁊ pauꝑes ſpo maxime ꝑſeq̃ tur(inſidiat᷑ pauꝑi iuſto ad ꝑdendũin ab⸗ ſcondito)malitiã occultando vt neſciat qui decipitur(quaſi leo ꝓpter vim ⁊ ſeuitiã occi⸗ dendi(in ſpelunca ſua) ꝓpter dolũ ⁊ fraudu⸗ lentiã decipiẽdi in miraculis et modis alijs. Ad quid . Inſidiatur vt rapiat pauperem: rapere — pauperem dum attrabit eum. ianũreſpiciũt) vł quaſi miſericoꝛditer ⁊ cõ vi vel fraude ſubijciendo iãq; nimia felicita⸗ te in ocium aĩm remiſerit.Et merito cadet. Dixit enĩ in coꝛde ſuo oblitus eſt deus: au la ne 3 Dixit enĩ in coꝛde ſuo)ſic cogitando ⁊ pu ndo(oblit eſt deꝰ)ſcʒ pauꝑmvt eos ſaluet vel mei vt me puniatauertit faciẽ ſuam) q̃ſi nõ curandone videat) illos vel me( in fineyʒ id eſt imꝑpetuũ.vel( ne videat in finẽ).i.ea q̃ fiunt in terra que eſt finis et vltimũ elemen⸗ tum ſeu vltima ꝑs vniuerſi. vel(auertit) pec catoꝛ antichꝛiſtus(faciẽ ſuam).i.co gitatõeʒ (ne videat in finẽ).i.ne attendat iudiciũ fina le.Laboꝛans ergo tunc eccia quaſi nauis in tẽpeſtate deũ tanq; doꝛmientẽ excitat.d. Er urge dſie deus et exaltet᷑ manus tuas ne obliuiſcaris pauperum. – 1 dum et ferendũ opẽcet exaltetur manus tua, id eſt manifeſta fiat potẽtia tua ↄtra antichꝛi ſtum ad deijciendũ ipᷣm ⁊ altus appare bis qͥ te putant humilẽ.(ne obliuiſcaris pauperũ) dimittendo eos in ꝑſecutõe antichꝛiſti ⁊ ſuo rum qui putant te oblitũ et impunitatẽ ſibi ꝓmittũt pᷣcatur iudiciũ vt hec cito finiant᷑ q̃ tanta erunt vt nemo velittꝑs illud dilatari. Jam itaq; de iudicio illo intelligens et exul⸗ MPꝛopter quid uritauit impius dum: Inſidiatur) ꝑ dolũ et fraudulentiã (vt ra S enĩ in coꝛde ſuo non requiret. piat pauperẽ) per vim ⁊ violentiã(raꝑe)inq; (pauꝑem) ſeuiendo. (dũ attrabit eũ) ad rhe⸗ te ſuũ blandiendo. Triplex enĩ eſt ꝑſecutio eccleſie.vna violenta ſcʒ cũ martyres ꝑ tyrã⸗ nos necabant᷑.alia fraudulenta que nũc eſt. cũ ↄfeſſoꝛes ꝑ hereticos et falſos fratres de⸗ cipiũtur.tercia erit mixta ex fraude et vi ſub antichꝛiſto qꝛ in eo vis et dolus oꝑabuntur et violentie addet fraudem:vñ adbuc ſubdit de fraude et violentia. „ ℳ In lado ſuo hũiliabit eum:inclinabit ſe et cadet cũ dominatus fuerit pauperù. Bn laqueo ſuo).i.inſidijs ſcʒ fraude et do lochũiliabit eum) ſcʒ paperẽ ⁊ iuſtum opꝓpꝛi⸗ mendo.velchumiliabit eũ) qꝛ quanto mira⸗ bilioꝛa videbunt᷑ hoibus ſigna ipᷣius tanto illi ſancti et pau Pee qui tunc erũt cõtemnen tur et quaſi ꝓ nihilo habebunt᷑ quos ille mi⸗ rificis factis ſuꝑare videbitur.ſʒ qꝛ ſe exalta nitcinclinabit ſe)diuina virtute nõ volunta rieſet cadet ſubito a dominio ſuo repentino interitucum dñatus fuerit paupetũ)ſeruoꝝ dei qͥbuſdã:ſupplicis q̃libet irrogando alios dꝛopter qͥd irritauit).i.ſuis blaſphemijs ad irã ꝓuocauit impius) anconomaſice ſcʒ antichꝛiſtusdeũ) nõ credens eũ punitoꝛẽc.q. d. quo fructu blaſphemauit et quid ꝓfuit ci tanta mala facere cõtra chꝛiſtũ. (dixit enĩ in coꝛde ſuo)ſcʒ cogitando ⁊ ꝑ effectũ ſcʒ omni bus modis male agendo (non requiret)deus ad iudicandũ vel puniendũ et vindicanduʒ ea que facio quaſi neſciẽs vel impotẽs.ſʒ nõ eſt ita vt ipe cogitat. NHam tu. WD Vides qm̃ tu lalvꝛẽ et doloꝛẽ cõſideras t tradas eos in manus tuus. ? Nidges).i.noſcis(vt).i.q̃liter (tradas eos⸗ .i.antichꝛiſtũ et cõplices ſuos (in manus tu⸗ as vltrices ſcʒ tue potentie et iuſticie.i.inpo teſtatẽ iudicij tui et in vindictas vt nõ eua⸗ dant.et hoc ideo (qm̃ tu laboꝛẽ et doloꝛem) quẽ infert ſanctis tuis(cõſideras).i.attendis q.d.nõ te latet illoꝝ malicia et pauperũ miſe⸗ ria.et ideo nec manus tua ceſſabita vindicta Et merito ſuccurres pauperi eum tuendo et liberando a potente.quia ertit faciẽ ſuã ne videat in finem. ¶Erurge dñne deus).i.cito veni ad ſuccurr — —☚ 4 — — — — — — — i un. ul: mn. nis ſg 49,. it a lin unt os inpo cibi derelictus eſt pauper: oꝛphano tu ſte panꝑ illis ad tꝑs ↄceſſus eſt ad punien dum ſed tibi in fine derelictus ad gloꝛifican dum (oꝛphano)cui moꝛtuus eſt pater mun⸗ dus et mater ↄcupiſcentia eius.i.pplo chꝛiſti ano qui tunc videbit᷑ pr̃e ꝓtegente et matre cõpatiente quaſi parentũ ſolatio deſtitutus. (tu eris adiutoꝛ)et cooꝑatoꝛ cui impius fuit ꝑſecutoꝛ.Ergo Cooͤtere bꝛachiu peccatoꝛis et maligni: queretur peccatũ illius et nõ inueniet᷑. ↄteres intantũ vt nec peccatoꝛ nec locus pec cati de cetero inueniat᷑.vnde ſequitur(quere⸗ tur peccatũ illius)vt iudicetur de eocet) iudi⸗ catus(nõ inuenietur)ipᷣe qꝛ peribit ꝓpter pec catum ſuũ. Velcqueretur peccatũ illiuspu⸗ ta nequicia ſua an ſit amplius neceſſariũ ad eccleſie purgationẽcet nõ inuenieturyeſſe ne⸗ ceſſarium om nibo iuſtis ſufficienter tũc pur⸗ gatis ſicut plano ferro non eſt opus linea. Itaq; añchꝛiſtus ꝑibit qͥ ad tꝑs regnauit.ſʒ Dñs regnabit ineternũ et in ſeculũ ſe⸗ culi: peribitis gentes de terra illius. ternum et in ſeculũ)ſubſecutiuũ huius(ſecu li).i.ꝑ oĩa tꝑa et ſecula qꝛ regni eius nõ erit finis.hoc regnũ erit gratius ꝓ pᷣcurrentib⸗ malis quod veniet deſtructo antichꝛiſto.ſed (peribitis) vos o(gentes).i.pcc̃oꝛes om̃es et impij cõplices antichꝛiſti qui eſtis ſine lege dei(de terra illius) ſcʒ de terra viuentiũ ex⸗ pulſi a regno ipᷣius. VUñ ſcriptũ eſt. Tolla⸗ tur impius ne videat gloꝛiã dei.ſed paupe⸗ res babebunt.quia .. Deſideriũ pauperũ exaudiuit dñs:pꝛe⸗ parationẽ coꝛdis eoꝝ audiuit auris tua. Deſideriũ pauperũ) quo eſtuabant cũ in anguſtijs et malis huius ſeculi diẽ dñi cõcu piſcunt eſſe cum chꝛiſto cupientesexaudi⸗ nit dñs)vt eos liberaret et in regnũ ſuũ aſſu⸗ meret. Deinde ↄuertens ſermonẽ ad deũ. ait. cpꝛeꝑationẽ).i.diſpoſitionẽ (coꝛdis eoꝝ) qua tibi ꝑ patientiã ſeruire parati erant et illũ diẽ Tontere)et ad nihilũ redige(bꝛachiũ).i. potentiã et dominationẽ peſſimi antichꝛiſti. peccatoꝛis )in ſe (et maligni in alios.ct vere tis ppetue poſſimus ſalui tentatoꝛis occul⸗ tas inſidias effugere. Per do. Dñus regnabit)celeſti regno et imꝑio (ine⸗ ibi de grdentius petentes ꝑ patientiã expectabant. eris adiuto. (audiuit aris tua). i: potẽtia vel miſcoia tua ¶Tibi derelictus eſt pauꝑ)ſpũ:tuendus.ſcʒ 5pdpls chꝛiſtianus qui panꝑ dicit᷑ qꝛ ad obſer⸗ nuaantiam legis diuine nõ ꝓmiſſione diuitiaꝝ ſiicut olim ꝓpłs iudaicus allicitur ſed in abie cLtione tꝑalium eam cõplere nititur. ideo eni Bend eſt ↄtemptis tꝑalibs vt tu ſis ſpes eius qua exaudis vt qðᷣ ↄcupierant in ſpe fruant in re. deſideriũ aũt fouert eſt H ſcz te Judicare pupillo et hũili: vt nõ appo/ nat vltra magniſicare ſe homo ſuꝑ terrẽã udicare).i.vt iudices (pupillo) qui oĩa ꝓpter deũ ↄtemnit nõ ↄfoꝛmi huic ſeculo( cet humili) qui ſe puluerẽ ac cinerẽ eſſe cogno⸗ ſcit.nõ ſuꝑbo.ſcʒ ppło catholico et fideli de ſe nõ pᷣſumenti hoc eſt ad vtilitatẽ et comodũ eius ferendo ꝓ eo ſententiã vt ſeꝑatis iuſtis ab impijs iam nõ vltra pᷣualeant mali noce⸗ re bonis. Vñ ſequit᷑ itacvt nõ apponat)et pꝛe ſumat (vltra.i.poſt iudiciũ (magnificare le) i.magnũ ſe oſtendere et magnũ nomẽ ſibi fa cere.chomo ꝛille ſuꝑbus ſcʒ antichꝛiſtus ſu- terrã ſicut fecit. Woꝛaliter aũt hec ideo ſunt dicta vt nõ ſtudeat vel pſumat magnũ ſe face re et oſtendere homo in terra qꝛ ois qui ſe ex altat hũiliabit᷑ et qui ſe hũiliat exa tabit᷑. ¶ Lonkeſſioni nr̃e aurem tui Hio. deus clemẽs aperi qui ſperantes in te nunc;ᷓ cõſucuiſti relinqre vt exaltati de poꝛtis moꝛ⸗ — Elox eccleſie vel fidelis in dño ſolum — modo cõſidentis et ꝑ hoc ſe cõtra verſu/ tias pꝛauoꝝ defendentis. ¶ Ps. x. dommo oſido quomodo dicitis aĩe mee: tranſmi gra in montem ſicut paſſer· 2 pſalmi ꝓpha Dauid. Titulus ta- Auct lis eſt. In finẽ ps Dauid. Hoc eſt pſalmus ille dirigẽs nos in finẽ.i.in chꝛiſtũvt in iðᷣm ſpem nr̃am refundamus qui eſt ſummũ bo⸗ num eſt Dauid Phee docentis nos hereti⸗ cis ⁊ pꝛauis reſiſtere.qui in eccleſia tanq; pu trela membꝛa miniſtri antichꝛiſti de quo ſu⸗ pꝛa dictũ eſt mentiunt᷑ ſe chꝛiſtũ habere ⁊ ali os nituntur ad ſe ab eccleſia retrahere. Ha⸗ teria:pꝛauitas hereticoꝝ et maloꝝ fideles ꝑ⸗ uertere nitentiũ. Intentio:docere fideles q̃li⸗ ter reſiſtant pꝛauitati illoꝝ eis nõ ↄſentiendo et totã ſuam fiduciã defendendi ſe contra ta⸗ les in dño ponendo. Sñia in generali ꝓphe ta in illo pſalmo loquit᷑ in ꝑſona eccleſie vel cuiuſſibet fidelis in dño ſolũmodo conſiden tis quẽ heretici et peccatoꝛes inſidioſe ⁊ de⸗ ceptoꝛie nitunt᷑ in ſuam pꝛauitatẽ inducere. et ad erroꝛẽ fidei vel ad ſtatum altũ videlicet honoꝛis vani huiꝰ ſeculi allicere ſubiũgens qualiter dñs videt et pbando examinat iu⸗ ſtum et ip̃m et quid retributõis finaliter det vtriſq;. Snia in ſpãli:hereticis ergo ⁊ malis rñdens cũ increpatõne ait.( In dno) ſcʒ ieſu chꝛiſto qui eſt vnus et verꝰ mons vñ et apli montes dicunt᷑.(cõſido).i.totam fiduciã et ſpem meã pono.q.d.de numero pplłi dei ſum qui ſperãt in dno (quõ) ergo o heretici ⁊ pꝛa⸗ ni(dicitis) verbis vel facitis ac ſi diceretꝭ in⸗ ſidiantes (aie mee).i.mihi per ſynodochen. (tranſmigra)a tuo (in montẽ) aliũ ſcʒ in chꝛi ſtum qui apud nos eſt.i.veni ad nos qui ha bemus chꝛiſtũ.q.d.quõ mouetis me tranſire ad vos tanq; multi ſieut chꝛiſti. Aelcin mon tem)aliũ ſcʒ ſuꝑbie et vanitatis.i.in vos qui eſtis montes ꝑ ſuꝑbiam (ſicut paſſer) auis le uis ⁊ inſtabilis qui etiã in altũ nidiſicat. Et ↄuertens ſe ad alios ideo inquit in dño cõſi⸗ do.et ideo o fideles in eo eſt fidendum. AQm̃ ecce peccatoꝛes intenderũt arcum iuſtis vt faciat os ſibi templũ. (oſñis in ceło ſedes eius).i.quos facit ſibi templũ facit ⁊ ce lum.i.archana ſcientes. Ipſi ſunt templum dei in quibs habitat deus ꝑ fidem.illi vero ͥ poſt fidẽ ꝓficiunt ad ↄtemplationẽ nõ ſoluʒ temp lũ ſunt ſed etiã celum:in illis enĩ reſidet Dñs tanq; in celo et tanq; in thꝛono eis pᷣſi⸗ det.velcin templo).i.in eccleſia ⁊ in celo.i.in aĩa iuſti que meditatur celeſtia.q.d.q;uis illi ſcindant eccleſiã et iuſtos deſtruere conent᷑: tñ dñs in eis ſedet et ſꝑ in eis erit eos cuſto⸗ diens et nõ deſerens. vñ bñ ſubdit᷑. Et parauerũt ſagittas ſuas in pharetra: vt ſagittent in obſcuro rectos coꝛde. 2m̃ ecce pccõꝛes)ſcʒ heretici et pꝛaui ho⸗ mines(intenderũt arcũ) doloſe ꝑſuaſioms et maligni oꝑis (ꝑauerũt ſagittas ſuas in pha⸗ retra).i.pata habent in coꝛde verba veneno⸗ ſa et ſimpliciũ aĩas interficientia vł dolos ſe cretis machinatõibo occultant( vt ſagittent) id ẽ decipiãt ⁊ voluerẽtcin obſcuro).i.ĩ occual to et inſidioſe qꝛ eoꝝ iacula et ſentiri ꝑ vul⸗ nus pñt ⁊ tũ venientia depᷣhendi nõ poſſunt (rectos coꝛde)intentõne et fide ſcʒ ſimplices et fideles. Deinde cõuertit ſermonẽ ad dñm. dicens. Ideo etiã neceſſariũ eſt o dñe vt in te ↄſidatur et ad tuũ auxiliũ recurrae. cte feciſti ⁊ edidiſti (deſtruxerũt) et ꝑuerterũt vel fidẽ quã ꝑfectã et integrã coꝛdibo fidettũ inſpiraſti (deſtruxerũt)in ſe et in alijs quan⸗ tum in eis fuit ſuis pꝛauis conſilijs ⁊ oꝑib⸗ et denegauerũt.talia facere machinant᷑ pec⸗ catoꝛes.Et iterũ ↄuertens ſe ad alios ſubiũ gitciuſtus aũt).i.chꝛiſtus qͥ dicit᷑ iuſtus an⸗ thonomaſue.qui vtrãq; ꝑtem iuſte agit ni⸗ hil mali dimittendo impunitũ nihil boni ir remuneratũ( quid fecit) vtriſqʒ ſcʒ bonis et dens pꝛ imo quid faciat ſuis et..d. Dñs in templo ſancto ſuo:dñs in celo ſedes eiuns. en⸗ malis.deinde facta interrogatõe rũdet.oſten : 5 En — 2* * Oculi eius in pauperẽ reſpiciũt: palxee iun interrogant filios hoim. ſericoꝛditer.i.aſpcũs diuinitatis eiꝰ ad pau⸗ perem reſpicit ad adiuuandũ et reſpectꝰ mi⸗ ſericoꝛdie ſue ab co non auertit᷑ et ideo nihil eſt timendũ ↄfidẽti in dño palpebꝛe eius).i. ſubtilitas diu initatis eius qua ſecreta ↄgno 0— 77 ſcit qꝛ ſolus de ↄſciẽtis boĩm iudicatinter filios hoĩm)nõ ſolũ exterius ſʒ ctiã interius lis eius ſunt aꝑta ⁊ nihil eũ latet.Et hoc ma nikeſtius adbuc dicit cũ ſubiungit. Dus interrogat iuſtũ et impiũ:qui aũt diligit iniquitatẽ odit aiam ſun. Dñs interrogat).i.ꝓbat et examinat ꝑ tri bulatões et hereſes ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſa (iuſtũ et impiũ).i.bonũ et malũ et de ↄſciẽtia vtri⸗ culi eius in pauperẽ)ſpũ (reſpiciũt)mi⸗ id eſt ꝓbat qualis quiſq; fuerit oĩa enĩ ocu⸗ uſq; iudicat(qui aũt diligit iniquitatem).i. q in ea ꝑſeuerat et ex deſiderio et affectu pec⸗ cat nolẽes ſe emẽdare qui ſi ſemꝑ viueret ſen per peccare vellet.(odit aĩam ſuaʒ) et ſe ipᷣm id eſt nocet aĩe ſue qꝛ ꝑ hoc pꝛeparat eam ge⸗ henne ſed nõ iuſto qui cõfidit in dño. Quo cõtra ille veraciter ſemetipᷣm diligit qui pec⸗ catũ odit.deinde oñdit qd faciat malis.d. Pluet ſup pccõꝛes laqueos: ignis ſul- phur et ſpuũs ꝓcellax pars calicis eox. luet ſuꝑ peccatoꝛes).i.effundet in iudi cioclaqueos)vt non poſſint euadere penas a quibo etiã ſemel detenti nunqᷓ; amplius pote runt expediri(ignis).i.ardoꝛ inextinguibił. (ſulphur).i.fetoꝛ intolerabiliscet ſpũs ꝓcel⸗ larum).i.impetus plurimoꝝ toꝛmentoꝝ (ꝑs calicis.i.paſſionis et pene( eoꝝ) ſicut iuſti in partẽ ſuam recipiunt vitã eternã.ita impij ꝓ ꝑte ſua damnationẽ recipiant ꝑpetuã:que pena calix dicit᷑ qꝛ nec ipᷣa vindicta erit ſine menſura ſed ſᷣm culpam miſerabiliter. AUel S enuWWsss. (pꝑs calicis eoꝝ)ſcʒ quẽ meruerũt.qꝛ ſcʒ citra Dñs)eit (in templo ſctõ ſuo).i.in ſuis ſcj meritũ punient᷑.hec aũt reddet bonis ⁊ mal. „ . 4. YDUDV . m̃ iuſius dñs et iuſticias dilexit:equi (qm̃ defecit ſanctus).i. ſanctitas in hoĩbo et nc tatem vidit vultus eus. vere defecit ſanctitas qꝛ defecit veritas. vn⸗ n ¶ Om iunſtus eſt (oñs ) in ſe. et ideo diligit ſi de ſequitur.G qm̃ diminute ſ unt veritates a rv bi ſiles vñ dicit (et iuſticias dilexit) in aljs. filijs hoĩm) qꝛ dona dei culpa eoꝝ depꝛauã⸗ n iuſticias dicit qꝛ multe ſunt iuſticie iuſto : tun eruſnuunt⸗ lerſtga det vng eſt qua illu ia cum vna ſit iuſticia dei. Qualis ipᷣe eſt tales rantur aie. ib p ſed in hoibo multe ſunt ve i⸗ nos oẽs eſſe deſiderat.et (equitatẽỹm vtrãq ritates de quibo h agit puta veritas vite do⸗ ꝑtem ſcʒ bonoꝝ ⁊ maloꝝ (vidit) ſcʒ apꝛobã⸗ cctrine et iuſticic que heu defecerat in hoibus bil do (vultus).i.cognitio ⁊ pñtia eius) Eſt aũt i eongt in eis paauitas vite voctrine et in⸗ R equitas vt factis digna rependat vt iuſtis pᷣ ch: Fer vere Dinennuts eſt veritas quia cre⸗ in mia et peccatoꝛibs penã retribuat. Juſtuseſft uurtal ſereutiſ ſd Rr iſqh ad primũ 4 ergo dñs in ſeet in oꝑatõne:in dilectõe iuſti⸗ Vana ocuti ſunt vnuſquiſq; ad ꝓximũ le⸗ cie in alijs.in cognitõe iuſticie ⁊ execute. ſuũ:labia doloſa in coꝛde et coꝛde locuti Dirige oculos pietatis ue DHio ſaont. . ſuꝑ bumiie paugtatis nr̃e ꝑſonã omps dſe ¶ Vana).i. falſa et inutilia qᷓ vacua ſunt ve⸗ n ctcircunda nos ſidei armis vt ab iniquitatũ ritate et vtilitate. Vbi enĩ deſicit veritas ibi e⸗ ſagittis exuti valeamus cquitatẽct iuſticia, neceſſe ẽ habũdet vanitas (locuti ſunt vnul⸗ cuſtodire. Her o. à Auiſq; ad pximũ ſuum) decipiendũ ꝓximus nbi Plſalmus de piculis ac malis et va/ eſt oĩs homo et ideo cũ nullo male eſt agen⸗ nci W PiänslerensAtän Gmu Klefi. A ipi riſtentesttabi Kolon i doloſt Vl ſidelis 1 pfect' petit ſaluari. Bs. xi. in verbis. cõſuetudo eni eſt ſcripture hoĩem ni⸗ —„„ Al 1 O geet coꝛde) duplici coꝛde(locuti ſunt)nam a⸗ △ , 2. num me COO in oꝛe pᷣtendunt fidelitatẽ ſʒ in aio gerunt de mine qm̃ defecit ſanctus: qm dimi ceptönem ſub ſpecie cõſulentis occul n KE en eeeeeeieECceptönem ſub ſpecie cõſulentis occultantes mnmiute ſunt veritates a filijs boin. venenü perimentis. Seccllld— i croꝛ balmi va e ten v u⸗ ODilperdat vnis vmuerſa labia doloſa: et — le dirigens nos in finem.i.in chꝛiſtũ.eſt Da linguam magniloqdqum. Nn id phete qui hi it in pſona alicui Diſperdat dñs)vt paſſim pereantvniuer Ri uid ꝓphete qui hic loquit᷑ in ꝑſona alicuius 5/ baliIIn ci nſt Dabicus poctaua. i. p die iudicij quem ſa labia doloſa)nõ ipos hoies ſʒ doloſitate,ʒ iuſti.habitus ꝓ octaua.i.ꝓ die iudicij qu labioꝝ iß erſa güt dier 8 do ⸗ deſiderat vt iniquitas ſeculi deſtruat᷑ ac vez= ſ nnr enangten iihant auls de 0 2 ritas et btĩtudo ꝓmiſſa veniat. Ael:ꝓ octa⸗ lus putetle exemptu(et linguam magnilo⸗ ⸗ nerernoſ. öͤ poſt hoc tons quod quã,.i. ſuꝑbam magna et alta deſe loquentẽ 4 na.i.ꝓ eterno ſeculo qð poſt. oc cꝑns qu tſ. ſicer. Eſtli gnllona di⸗ fſen ſeptẽ diebo voluitur dabit ſanctis. videns er⸗ voll poa ſccemn unSna mndn Adi in go vir ſanctus mala vtpᷣmittitur multiplica boli.ponã ſedem meã ad aquilonẽ et ſunilis nge⸗ riquaſi timens pꝛo magnitudine piculi pe- erxo altiſſimo. Et phi: labia nra a nobis ſunt tit ab eis ſaluari. Materia: mala et pericula Et pꝓhariſei: ieiuno bis in ſabbato. Et pᷣdica rinti ilto petit iberani. lo: reuo-⸗ toꝛis mali qui eſt multi ſermonis et pauce a⸗ iper ſeculi a quibo petit liberari. Intentio: reuo toꝛis mali quieſt mu is et pauc. . care hoĩes a malis huius ſeculi q̃tenus ſic ꝑ ctionis.Et merito diſperdendi ſunt. iſ,„ ſ, tpalia tranſeant vt ad eterna ꝑtingant. Sen Qui dixerunt linguam noſtra magnifi/ . tentia in generali Pꝛopheta in iſto po in per cabimus:labia noſtra a nobis ſunt:quis ſona eccleſie vel cuiuſſibet fidelis attendena noſter dominus eefft · multiplicẽ vanitatẽ et ꝑuerſiatẽ hoĩm huiꝰ ui dixerũt) hec ſcʒ (linguã nr̃aʒ magni⸗ 64G ſeculi puta qualiter aliũ decipit atq; ſuperbe ficabimus) nos de nõ habitis iactando et ex ſceleratis oblocutõibo vilipendit recurrit ad tollendo. vel eloquentiã famoſam faciemus. b. dñm et petit ſe ſaluũ fieri et ab eoꝝ damnati (labia nr̃a a nobis ſunt).i.facundia noſtra a H one eripi.Inſinuanſq; deũ pr̃em ꝓpter cõſo⸗ nr̃o ingenio et ſtudio eſt nõ ab alio.loquaci=⸗ l lationẽ pauperũ ſuũ filium miſſurũ: ſub bꝛe tate ſe extollũt et ponũt in ſua ptãte quod ſe uitate ↄmendat eloquia chꝛiſti. Sniĩa in ſp- a deo nõ putant accepiſſet quis nr̃ dñs eſt:) ciali.videns ergo ſanctus vir multiplicatäã aquo ſcʒ vta dño pᷣdicta recognoſcamus et vanitatẽ ſeculi quaſi timẽs ſubito exclamat cuius nos legi et regule ſubijciamꝰ.q.d.nul i ꝓ magnitudine piculi et ait.( Saluũ me fac lus.hec pᷣdicta dicũt ⁊ faciũt mali.Sʒ cõtra dññe) ſeculi huius vanitati ꝑiculis et malis mala ſeculi dicit et facit deus pr̃ qð ſedau. „ 1 Pꝛopter miſeriã inopum et gemitum auperũ:nunc exurgam dicit hdnss. E topter miſeri inopũ).ſ.gẽtiliũ tollendã qui nec legẽ nec ꝓphas habnerũt(et gemitũ pauperũ).i.iudeoꝝ ↄſolanduʒ qui ſpuͤaliter nõ intelligunt. Inops eſt qui nec a ſe nec ab alio habet auxiliũ.Pauper qui non habet a ſe. quaſi diceret. ꝓpter miſeros et af flictõnes piꝛꝛ inopia et pauꝑtate ſpũalium bonoꝛum gggeientes tam in mundo q; in limbo exiſtentes (nunc)ſcʒ in tꝑe gratie qðᷣ non in pꝛioꝛi po⸗ pulo fecicexurgam) ad liberandũ genus hu manum.i.apparebo in filio mittendo eum di cit dñs paeert. Ponam in ſalutari: fiducialiter agam miſeriam inopũ auferendam et gemitũ pau⸗ perum conſolandũ ꝑtinet (in ſalutari).i.in chꝛiſto ieſu qui eſt ſalutare dei ⁊ ſaluatoꝛ mũ di:nõ ponam in ſeruis (fiducialiter).i.poten ter et efficaciter agam in co).i. ꝑ eum genus humanũ redimendo et ipᷣe fiducialiter aget quia nihil ei reſiſtet. Erat enĩ docens eos ſi⸗ cut poteſtatẽ habens addens legi et mutans quedam ꝓ ſua voluntate non ſicut ſcribe de cuius pᷣdicationis luce et cõmendatione ꝓ⸗ pheta ſubiungit.d. Eloquia din eloquia caſta: argentum igne examinatũ: ꝓbatum terre purgatũ do bic quaſi inopes et pauperes etin futuro quaſi opulentes et diuites. ducendo (a gene⸗ ratione bac)ſeculi pꝛaua et peruerſa( in eter⸗ num).i.ad eternam beatitudinẽ a generatõe moꝛtali in immoꝛtalem. Seruabis et cuſto dies nos hic ne vita et moꝛibo maloꝝ coꝛrũ⸗ pamur et a ſtabilitate fidei et virtutis deij ci-⸗ amur et in futuro vt tecum in ꝑpetuum lete⸗ mur. Deinde ſequit᷑ ↄcluſio de vtraq; ꝑte. In circũitu impij ambulant: ᷣm altitu dinem tu multiplicaſti filios hoim. n circũitu) rerum temꝑaliumimpij am bulant)anime affectibo quia in tꝑalium rerũ cupiditate rotantur: que ſeptem dierum repe tito circũitu tanq; rota voluuntur ac in va⸗ is ſupuacuis rebus ſe occupant fruſtraq; Ponam ſcʒ auxilium eoꝝ et omne quod ad ct inutiliter laboꝛant.quia dum interioꝛa no appetunt in exterioꝝ laboꝛe fatigantur. Ho⸗ rum ergo multiplicatio eſt in temꝑalibus q ab vnitate dei au ertit. ſed (ſcm altitnidinem tuam).i.ſicut decet tealtum nõ ſcᷣm meritũ nr̃ᷣm(multiplicaſti filios hoĩm) iuſtos ratio⸗ ne vtentes nõ numero diuitiaꝝ ſed numero meritoꝛum multiplicaturus tandẽ numero Miſerere fragilitati noſtre ſanctiſſime pa ſitate inſanientiũ declinare. Per do. Dlſalmus de adue one fidelium multiplici a quibus petit ¶ Eloquia dñi.i.verba chꝛiſti et doctrina cuan gelicacſunt eloquia caſta).i.nullo men⸗ perari Ml dacio adulterata et veriſſima ſine admixtio⸗ E . . ne falſitatis ſine coꝛruptõe cupiditatis ſimu⸗ Gu Domine lationis et laudis cõtra hoc quod ſupꝛa di⸗ xit. vana locuti ſunt ⁊c̃.et ipſa ſunt ſicut (ar⸗ gentum igne examinatũ) quia ꝑ tribulatõis foꝛnacẽ ꝓbata ſicut argentuʒ dulciter menti ſonant et (pꝛobatũ terre).i.ſeꝑatum a terra et terrenis ſoꝛdibus nihil terrenitatis habens vel ſapiens qꝛ ſpũale.Et ponitur genitiuus ꝓ ablatiuo moꝛe greco( et purgatum ſeptu⸗ plum).i.pfecte et vniuerſaliter ab omni im⸗ puritate quia ſeptenarius eſt numerus ꝑfe⸗ ctionis.Et ↄtra hoc quod ſupꝛa dixit de ma lis.diſperdat dñs ⁊c̃.ſubdit hic de bonis cõ uertens ſe ad dm. et.dð. erR Tu dñe ſeruabis nos:et cuſtodies nos: a generatione hac in eternruum. —. Zu oñe) enius eloquia ſunt caſta nõ nos ipi(ſernabis nos) in bono cõſeruando hic ct in futuro.et cuſtodies nos)a malo ꝓtegen⸗ „ eccleſia ſeu fidelis quilibet diuinitus li/ obliniſceris me in finem: vſq;quo uAuertis faciem tuama me. uctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta lis eſt. In finẽ ps tribuitur Dauid:qui hic ꝑſonam tenet eccle⸗ ſie vel cuiuſq; ꝑfecte anime. Materia multi⸗ plex tribulatio et miſeria fidelibus ab inimi cis illata.Intẽtio:hoꝛtari fideles ne in iſtis rribulatõnibus ſuccumbant ſed dei miſeri⸗ coꝛdia ſperent et de liberatõe confidãt. Sen in ꝑſona eccleſie vel cuiuſlibet fidelis cum meroꝛe coꝛdis miſeriam ſui ſtams conque⸗ rentis vel huius exilij mala deploꝛantis et ad viſionem celeſtis gloꝛie anhelantis oꝛat vyt exaudiatur et illuminetur et ne in moꝛta⸗ lia peccata coꝛruat vel in cis decedat vndę ter et concede nobis eloquia ma pudico coꝛ⸗ de cõtinere vt poſſimus a multiloqua doloæo⸗ A aes n, itate et tribulati/ . Dauid. Hoc eſt pſalmus ille dirigens nos in finem.i. in chbꝛiſtum at⸗ tentia in generali Pꝛopheta in iſto pſalmoa e ⸗ ie it⸗ ci⸗ r ng n he⸗ vj nn ni e r 35 1 inimicos ſuos exultare contingat. Quia enĩ ſupꝛa a malis huiꝰ ſeculi liberari petebat ad buc in eis ꝑiclitans miſerias ſuas deploꝛat: et ipᷣas finiri deſiderat. Sententia in ſpeciali pꝛimo ergo expꝛimit deſideriũ ſuum et ꝑſe⸗ cutionem imminentẽ.d.( Aſq;quo dñne).i. q;diucobliuiſceris me)quaſi nõ cures de me (in finem)et penitus quia finis rei dicit᷑ con ſummatio eius.q.d. quare ꝑmittis me ſemꝑ affligi quaſi oblitus ſis mei.Et bene dicit in finem quia videt᷑ afflicto q nunqꝙ; finiri de⸗ beat ſua afflictio (vſq; q̃̊ auertis) qſi me odi⸗ as(faciẽ tuã).i.gr̃e tue.(a me)a miſerijs et tri bulatõnibus me non liberando. Quaſi nos obliuiſci videtur deus cum in tribulatõe diu laboꝛare ꝑmittit et quaſi faciem auertit cum a nobis manifeſtatõnem ſue miſericoꝛdie ab. ſcondit. Mdiu ponã cõſilia in aia mea: doloꝛem in coꝛde meo per diem·· „ uamdiu ponã)et voluam conſilia)ꝛ di⸗ uerſa ſicut facit homo ↄſtitutus in anguſtia (in anima mea) anxius querendo remedia ac cogitando in me ipſo quõ poſſim liberari et exire de pñti aduerſitate et miſeria et qꝛ ſpes que differtur affligit aiam ſubdit et q;diu po nam (doloꝛem in coꝛde meo ꝑ diem.)abſolu te.i.ꝑ ſingulos dies ſeu omni die et quaſi cõ tinue. Continuatõneʒ enĩ ſignat ac ſi dicat qᷓ diu oꝛo in aduerſis vt neceſſe ſit inuenire cõ ſilia.ↄſilio enĩ non eſt opus niſi in aduerſis O poꝛtet vt in hoc nr̃o doloꝛe plangamus pᷣ terita et cõſilio caueamns futura:Eet· Vſq;quo exaltabit᷑ inimicus meus ſup mezreſpice et exaudi me dñe deũs meꝰ. AUſq;quo exaltabitur inimicus meus)ſcʒ diabolus vel mundus et caro et bomo mali⸗ gnus ac cõſuetudo carnalis (ſuꝑ me)ad me tentandum et affligendũ ⁊ captiuũ tenendũ. Totiens quippe ſuꝑ nos inimicus exaltatur quotiens ab eo ſuꝑamur. (reſpice) oculo mi ſericoꝛdie tue cõtra auerſionẽet exaudi me) liberando de tanta tribulatõne cõtra obluio nem (dñe).i.ſaluatoꝛ cuius ego ſum ſeruus. (ÄZdeus).i.creatoꝛ cuius ego ſum creatura (me us ꝑ gratiam ſed oĩm deus ꝑ potentiam. Wilumina oculos meos ne vnqᷓ; obdoꝛ Illumina oculos meos)interioꝛes ſcʒ coꝛ is et mentis et fac me vigilem et circumſpe ctum vt videam et cognoſcã mala vitanda et bona facienda.ine vnq;) ꝑ negligentiam ob⸗ ratõnc.in tanta tribulatõne inimicus ex miam in moꝛte:ne quando dicat inimi⸗ cus meus pꝛeualui aduerſus eeum. doꝛmiam in moꝛte peccati ſen moꝛtalis eul⸗ pełne quãdo dicat) inſultando et gloꝛiando de caſu meocinimicus)antonomalice ſcʒ dia bolus ſi me ſibi potuerit ꝑ peccatũ ſubijcere (pꝛeualui aduerſus eum).i.ſeduxi et valoꝛe meo deuici euʒ. Ecce inſultatio diaboli que valde timenda eſt.nec ſolũ inſultat et gloꝛia⸗ tur:ſed etiã exultat et letatur vñ ⁊ ſubiungit. Qui tribulat me exultabũt ſi motus fu ero:ego aut in miſcoia tua ſperau· ui tribulant me)ſcʒ diabolus et ſui va⸗ rijs tentationibo impetendo (exultabunt) et gaudebunt(ſi motus fuero ſtatu gratie in ſtatum culpe.fractus impatientia et deſpe⸗ ſraigtoſnareiuir oſitum vel etiã ſinu⸗ lat quia vt dicit Augꝰ.malũ eſt cadere a ꝓpꝓo ſito ſed peius eſt ſimulare (ego aũt in miſeri⸗ coꝛdia tua ſperaui) cõfidens ꝑ te ab iſtis tri bulationibo liberari et nõ moueri ex miſeri coꝛdia tua qui nequeo per me ex virtute mea In bmõi ergo piculis nec debemus deſpera re nec de noſtris viribus pᷣſumere ſed totam ſpem noſtram in dei miſericoꝛdia figere: qui borens eſt et nos liberare ne erremns.et ro⸗ boꝛare vt foꝛtiter ſtemus. Et qꝛ ſpes in deo leticiam coꝛdis generat.ideo Exrultabit coꝛ meũ in ſalutari tuo:can- talv dno quilona retribuit mihi:et pſal —— lam nomini dñi altiſiim. Exultabit coꝛ meum in ſalutari tuo).i.in ieſu chꝛiſto. Vel in virtute tua ſaluante (can⸗ tabo xoꝛde ſcʒ coꝛdis leticia quod pertinet ad contemplationẽ(domino)id eſt ad laudẽ domini (qui bona)ſpiritualla multa et ma⸗ gna et etiam temꝑalia neceſſaria (tribuit mi⸗ hi)vltra id quod meruicet pſallam) opere qðᷣ ꝑtinet ad actiuam. (nomini)id eſt ad hono⸗ rem nominis (domi ni altiſſimi)et ꝓpter hoc Oigniſſimi.quaſi diceret. cum gaudio grati⸗ as agam: coꝛde voce et opere.Tria hic no⸗ bis commendat. quia exultat eoꝛde. Cantat rYoce.et pſallit opere. Er quibus etiam ver⸗ bis nobis innuitur perfectio diuine laudis Sienim deum pure et perfecte laudare cu⸗ pimus cuncta que in nobis ſunt in eius lau⸗ gem reſonare debent ſcilicet vita lingua con ¶ Heauertas faciem tnam a nobis omipo- ns deus ne inimici noſtri exaltentur aduer ſum nos ſed ita coꝛ noſtrum ſalutaris tuier ultatione perfunde vt facias ſomnum ſecin de moꝛtis euadere. Per wddim. Sſalmus de eccatoꝛibus et pꝛiuis in ſed ſunt inexcuſbles ania ſi er ſtlioe Mloſuns obſinatis et ſecialtter e ge Dominus ve celo pꝛoſterit ſuper flios ubus et iudeis infidelibd. ¶ p̃s.rij. bonnnuͤ: vt Tideat ſi eſt intelligens aut requirens duaum.ʒ AVxit inſipiens in ¶ Dñs de celo).i.per ſanctas animas que ſe Qco:de ſuo:non eſt deus. Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Da⸗ gdes eius ſunt nam ꝑ ſe nihil eum latetꝭ ꝓſpe⸗ . ctoꝛ plalmi pꝛopheta Daz qmonendo tanq; de eis ſpecialem curam ge Titulus hic eſt. In finem ps dauid. Id rens (vt videat).i.videre ſanctos ſuos faciat chbꝛiſtum qui eſt ſinis legis.ᷣeſt Dauid phe⸗ deum nihil habetur obicctum. ſi eſt) aliquis te hic loquentis. Materia: contemptus dei (intelligens coꝛde ꝑ veram cognitionẽ(ac re rxit ſuꝑ filios hoĩm) diligenter attendendo et eſt pſalmus ille dirigens nos in finem.i.in in quiba habitatet ꝑ quos reſpicit nam apð a malis. Intentio:confutare hmõi ↄtempto qnirens)opere ꝑ bonã oꝑationẽ(deum) mã⸗ dei et caucre. Sententia in generali. pꝛo heta in iſto pſalmo loquit᷑ de quolibet pec⸗ atoꝛe obſtinato in malis ſuis:qui licet ver⸗ teatur deũ factis tñ negat.cuius mali ciam deus examinat ⁊ punit et innocentẽ de anu eius eripit. Et ſpecialiter intelligitur gentibus et iudeis infidelibo qui dñm ie⸗ chꝛiſtum deum eſſe negauerunt et ideo ipſi p erroꝛem et pꝛauitatẽ coꝛrupti alios q̃q; ſecum coꝛrumpere conati ſunt. poſt mala er go pꝛemiſſa ad huc mala obſtinatoꝝ exagge * rat et ſpecialiter iudeoꝛu 1 inſideliũ qui do minum ieſum chꝛiſtũ veniſſe et deum eſſe ne gant. Dententia in ſpeciali: increpans ergo duriciam infideliũ et maloꝝ ait.(Dixit inſi piens )id ẽ peccatoꝛ in malis obſtinatus (in coꝛde ſuo)non tm̃ oꝛe et ideo grauius. Vel (dixit).i.facit ac ſi diceret(non eſt deus) ſcili cet qui mala videat vel puniat.qꝛ ſi hoc cre⸗ deret ita obſtinate nõ peccaret.nam ita ſuper be et inuerecunde peccat ac ſi non eſſet deus qui eum videret vel punire poſſet. Quia etiã aparuit chꝛiſtus a pꝛioꝛib patribus expe⸗ ctatus (dixit inſipiens)ſcʒ iudeus hic homo (non eſt deus O mnes hmõi irretiti ſunt vi⸗ libus et abominabilibo peccatis.qꝛ Corꝛrupti ſunt abomiĩabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis:nõ eſt Rvſ; ad vnum. qui faciatnũ non Coꝛrupti ſunt)in ſe vicijs et peccatis ac re pꝛobi moꝛibuscet abominabiles.i.odibiles facti ſunt)alijs ſcʒ deo angelis et ſanctisin ſtudijs ſuis).i.in omnib vijs ſuis ſcʒ cogi⸗ fationibus affectõnib verbis et factis pꝛa⸗ uis.Et bene vicia eoꝛũ et peccata vocat ſtu⸗ dia quia nõ ex ignoꝛantia vel infirmitate tm̃ ſed ex ſtudio et voluntate ea ꝑpetrant. et qꝛ a deo receduntnõ eſt aliqͥs de illis vel de nuz⸗ mero illoꝛumqui faciat bonũ) meritoꝛium. non eſt) dico (vſq; ad vnũ).i.nec etiã vnuus. vell(vſq; ad vnum).i.pᷣter vnũ ſcʒ chꝛiſtum. cent. oſtendit dicens. data eius ſequendo. Per iuſtos enim ꝓſpicit deus peccatoꝛes et redarguit et ꝑ ſanctoꝝ vi tam facit innoteſcere pꝛauoꝝ iniuſticiaʒ.ſed ꝓſpiciens hoc inuenit q; — Oimnes declinauerüut! Omnes decl tſimul inutiles fa⸗ cti ſunt:mõ eſt qui faciatlonũ nõ eſi vſq; ad pnunm.. DOmnes declinauerũt)ab ipᷣo bono incõ⸗ mutabili ſcilicʒ deo:ad bona cõmutabilia(ſi muhlcum ipᷣa declinatõe(inutiles facti ſunt) quia deo ingrati cui placita non oꝑantur ac ꝑnicioſi ſibi et alijs (non eſt qui faciat bonũ non eſt vſq; ad vnũ)vt ſupꝛa. Non intelligi tur de omnib in humano genere ſed de his qui ſunt imitatoꝛes carnalium quoꝝ coꝛru⸗ pta eſt vita ex quibo non eſt aliquis qui faci⸗ at bonum.qᷓ; diu enĩ homo malus eſt bonuʒ facere nõ poteſt. Quantũ aũt a via veritatis declinauerũt et nõ ſolum ſibi ſed et aliss no SBepulchꝛũ patens eſt guttur eop:lin⸗ guis ſuis doloſe agebant:venenum aſpi⸗ Eæèſ qum ſub labijs oorx. — ¶Sepulchꝛũ patens eſt guttur coꝝ)qꝛ ver ba fetida et coꝛruptiua ꝓferunt quibs alios occidunt ct quaſi deuoꝛant eos quibo moꝛũ ſuoꝝ ꝑuerſitatẽ ꝑſuadent (inguis ſuis dolo ſe)id eſt mala ſub ſpecie boni ſuadendo et ꝓ⸗ ximum verbis doloſis decipiendo ( venenũ aſpidum)et odium inſanabile:eſt ſub labijs coꝛum).i.in coꝛde quod peius eſt qᷓ; in oꝛe. Recte aſpidi comꝑantur quua ſicut aſpis ob turat aures ne audiat incantatoꝛes ſic ipᷣi no lunt audire pᷣcepta dei et pᷣdicatoꝛes ſed reda dunt mala ꝓ bonis vnde ſubdit. Quo os maledictõne et amaritudine plenũ eſt:velloces pedes eoꝛum ad efſun dendum ſangunenmm. AQuor os maledictõne). i. obpꝛobꝛijs et blaſpbemijs cõtra deũ ſet amaritudine)id eſt os ee Pe⸗ c nge ci nis tre 1 it vi ſn⸗ c 9 45 s 10 —- — — — 18 l 2 NXN — „ —— minis et terroꝛibo contra pꝛoximuʒ plenum eſt) quia his habundatcveloces) quia omnia inconſulte faciunt: vel quia expediti ſunt et pꝛo mpti ꝓ conſuetudine malefaciendi (pe⸗ des eoꝛum)ſcʒ affectõnes anime et pedes coꝛ poꝛis(cad effundendũ ſanguinem).i.ad occi⸗ adendum coꝛꝑaliter ⁊ ſpũaliter. Quando enĩ terrere non pñt minis ꝑſequuntur chꝛiſtum et ſuos gladijs. IJdeo Contritio et infelicitas oꝛ dei ante oculos oeorg. via impioꝛum dicitur cõtritio quia terunt et teruntur dum ſibi nocent et alijs.et infelici⸗ tas quia ducit ad infelicitatem damnatõnis. quia (et viam pacis)vere ad deum et ꝓximũ meritoꝛiã vite eterne (non cognouerũt).i.co⸗ t infelicitas in vijs eoꝛum: et viam pacis nõ cognouerũt: non eſt ti 4 QLontritio et infelicitas in vijs).i. cogita⸗ tionibo locutõibo ⁊ actõibo (eoꝝ O ẽs eni vie maloꝝ plene ſunt laboꝛib et miſerijs. Vel gnoſcere per oꝑationem noluerũt.et hoꝛum oĩm cauſa eſt quia(nõ eſt timoꝛ dei) quo re⸗ trahantur a malo (ante oculos eoꝛũ) et ideo ad malum currunt ſine freno. BGecd ſicut eſcam panis Möõne cognoſcent) deum eſſe et dei iuſtici am ſeu vltionẽ venturã qui modo ſcire diſſi⸗ mulantcom̃es qui oꝑantur) ꝑſeueranter (ini quitatem)nunc ſine timoꝛe.quaſi diceret.ſic nam cognoſcẽt ꝑ pene exgientiam id cuius modo nolunt habere noticiam quia qui ſtul ignoꝛauerat(qui deuoꝛãt plebem meam) po pulum chꝛiſtianũ et eccleſiaſticũ ſeductõne incoꝛꝑando vel occidendo vt ſit eis ſacietas de deceptöne vel occiſione.et hocc ſicut eſcã panis).i.quotidie ſicut panis eſt quotidia⸗ nus cibus. Inde aũt eis tanta cecitas. qꝛ Hñm nõ inuocauerũt:illic trepidaue⸗ —inco⸗ runt timoꝛe vbi nõ erat timoꝛ. ¶ Dum non inuocauerũt)i.in ſe nõ vocaue runt. Si eni inuocaſſent ſalui vtiq; fuiſſent. Non vere deum inuocãt qui ei diſplicentia amãt.et ideo(cillic trepidauerũt timoꝛe) quis eni ſecurus ſine dñocvbi nõ erat timoꝛ).i.iu ſta canſa et ratio timoꝛis. Plus eni illi timẽt damna et mala temꝑalia incurrere et terrena perdere vbi non timendũ qᷓ; eterna et celeſtia vbi eſſet timendũ. Ael quia ꝓpter eoꝛum ma⸗ liciam dñs immittit eis timoꝛem nemine ꝑ⸗ iniquitates: qui deuoꝛant plebem meam — tus eſt in culpa ſapiẽs erit in pena ſciens qd Ees ſempiterna recõpenſabiliter. ¶ DOio Hignare domine de celo ſancto tuo reſpi⸗ cere ſuper filios bominum et da nobis co X* cautela opoꝛtune timere: ita ignauia eſt ine⸗ pte trepidnnre. Quoniam dominus in generatõe iuſta eſt:conſiliũ inopis confudiſtis:qm̃ dñs pes eius eſt. Za dominus in generatõne iuſta).i.iu⸗ ſtoꝛum (eſt) per gratiam tanqᷓ; defenſoꝛ et pꝛo tectoꝛ eoꝛum quia non deeſt ſanctis ſuis ſed non eſt in generatõne iniuſta que ſeculum di ligit et conditoꝛem ſeculi relinquit. quia in⸗ iuſtum eſt ſeruire creature potius qᷓ; creatoꝛi et ergo non eſt in vobis o miſeri qui eum cõ⸗ tempſiſtis quia vos (conſilium inopis ſcili⸗ cet chꝛiſti qui pꝛo nobis pauper factus eſt. vel cuiuſſibet imitatoꝛis ſui:quod eſt vt in deo ſolo homines ſpem ponant non in ſecu lo (onfudiſtis) id eſt confuſibile iudicaſtis: quia vobis magis placent terrena q; celeſtia et cõtempſiſtis eum quoniaʒ dñs ſ pes eius eſt) id eſt quia ſperat in deo non in homine. Vnde ergo magis reuerendus eſſet inde ve⸗ nit contemptus. Sed o ſtulti Quis dabit exr ſyon ſalutare iſrael: cum MNõne cognoſcent omnes qui opantur Dnexrtentt odns ca ptiuitaté plebis ſue ex/ ultabit iacob et letabitur irael. Muis )alius dabit ex ſyon)id eſt ex ciuita te celeſti. vel ex iudeis pꝛocedens (ſalutare) id eſt ſalutem (iſrael)id eſt populo fideli.id ẽ quis ſaluabit fideles niſi ipſe dominus eta⸗ mouerit cuius conſilium ſi pꝛeuiſtis.qu aſi di ceret.nullus alius ſed ipᷣe in futuro eos ſal⸗ uabit cum ad iudiciũ venerit.qꝛ (cum auer⸗ terit dominus captiuitatem plebis ſue) id ẽ cum damnauerit diaboluʒ qui captiuat po pulum ſuum ⁊ moꝛtale hoc induerit immoꝛ talitatem.tuncexultabit iacob)id eſt lucta⸗ toꝛ et ſupplantans vicia per quem ſignifican tur actiui(et letabit᷑ iſrael id ẽ vir videns de⸗ um et meditans celeſtia per quem ſignifican tar contemplatiui.Tunc enim erit exultatio poꝛe his qui fuerint ſpiritaliter iacob id eſt qui luctando vicia ſupplantauerunt et erit leticia in mente his qui ſpiritaliter fue⸗ rint iſrael.id eſt qui in amoꝛe et contemplati⸗ one diuinitatis exarſerint. Ibi actiua etcon⸗ templatiua vita gaudio eternitatis remune⸗ rabiliter ibi ꝓficientium et perfectoꝛum mer gnoſcere viam pacis vt auerſa vicioꝛu m ca⸗ ptiuitate celeſtis hieruſal em habitaculis per ſequente in penam ipſoꝛum. Sicut auteʒ eſt fruamur. Per dům. 4 „ — ¶DOBlſalmus de militia digne habitan⸗/ tium in pꝛeſenti eccleſia et e virtutum exercitijs introducentit poſt militiaad. H tabit in tabernaculo tuo:aut quis celeſtia. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Litulus ta lis eſt. Pſalmus dauid. Id eſt põ iſte eſt Da⸗ uid ꝓphete qui hic loquitur de moꝛum inſti⸗ tutione et pᷣumptõnis repꝛeſſione. Materia habitatio tam militãtis eccleſie q; triſphan⸗ tis. Intentio:oſtẽdere qui ad illas eccleſias ꝑtinent et qua via ꝑ chꝛiſtianã militiã tenda mus ad patriaʒ. Snia in generali:ꝓpheta in iſto pſalmo loquitur de digne habitantib⸗ in eccleſia militante et quieſcentiba in trium⸗ phante. Multi eni videntur eſſe nunc de ec⸗ cilena et nõ ſunt et tñ iactant ſe eſſe.quoꝝ pꝛe⸗ ſumptionẽ ꝓpheta intendens retundere que⸗ rit a dño rogans ſibi a dño reſponderi.Cõ⸗ futatis ergo malis de quibs dictuʒ eſt ſupꝛa querit a deo de bonis quos ſua dignos iudi cet eccleſia. Snĩa in ſpeciali ꝓpheta ergo ve⸗ lud ſacerdos petens reſponſum ait.(Domi⸗ ne quis habitabit) ſcʒ digne et ꝑſeueranter. (in tabernaculo tuo).i.in pñti militante ec⸗ cleſia dimicans ſtrenue in ea:vbi militamus cõtra carnem. mundũ.diabolũ. Tabernacu⸗ lum eni eſt ꝓpꝛie militantium.i( aut quis re⸗ quieſcet poſt militiã et laboꝛẽ (in monte ſan⸗ cio tuo).i.in eterna beatitudine et in eccleſia triumphante: vbi eſt viſio pacis et ſuꝑemi⸗ nentia charitatis. Pꝛop heta quaſi ſacerdos ſtans ante faciẽ dñi querit quos deus eccle⸗ ſia ſua dignos iudicet:et rñdet dñs in exem plum decalogi decem virtutibo ad atria ſua . QAui ingreditur ſine macula: et operat 2 4. A 4 — * moꝛtalis culpe et infamie. id eſt qui eſt inno cens et militat cum temperantia abſtinendo a malo. Secunda(Et operatur iuſticiaʒ id eſt opera bona et iuſta.quia non ſufficit abſti nere a malo ſed opoꝛtet etiã facere bonũ. Ju icia magna virtus eſt nõ nouit patrem vel matrem:veritatem nouit.perſonam non ac⸗ cipit.deum imitatur. Deinde ꝑtes et oꝑa ha rum virtutum exſequitur. Terciaas« requieſcet in monte ſancto tu: ð Nui loquitur veritatem in coꝛde ſuo)er non tm̃ in labijs.id eſt qui nulli fraudẽ ma⸗ chinatus eſt ſed ita habet in coꝛde ſicut eſt in oꝛe vt coꝛ conſonet cum oꝛe. Quandoq; eni aliquis verum dicit et putat fallereet habet veritatem in labijs non in coꝛde.ergo parũ eſt verum loqui niſi in coꝛde ita ſit. Quar⸗ ta qui non egit dolũ in lingua ſua) id eſt qui non decipit pꝛoximum doloſe mendacijs et verbis falſis ſed veritatiquam ſcit et in coꝛ⸗ de habet etiã oꝛe et lingua ↄcoꝛdat. Quinta Nec fecit ꝓximo ſuo malũ:et obpꝛobꝛi ⸗ um nõ accepit aduerſus pximos ſuos. ec fecit ꝓpximo ſuo malum)id eſt nõ no⸗ cuit eum. vt dicit Au guſtinꝰ. AUnde ſcriptũ eſt:quod tibi nõ vis fieri alij ne feceris.vt ne mini faciamus malum quod vtiq; nobis ab alio fieri nolumus. ꝓximus enim pꝛo omni homine accipitur. Sexta(cet obpꝛobꝛiũ)de tractionis non accepit).i.acceptum et gra⸗ tum non habuit pꝛolatumaduerſus pꝛoxi⸗ mos ſuos)id eſt temere vel libenter non cre⸗ dit criminatoꝛi.nec libenter audit detracto⸗ rem ſʒ potius diſplicet et nec ipᷣe criminatur vel detrahit. Septima Ad mihilum deductus eſt in conſpectu eius malignus: timentes autem domi⸗/ Urn Slaerient ſcʒ viri iuſti vt nihil in eo valeatémalignus) ſcʒ diabolus vel homo male ſuggerẽs a qui⸗ bus non potuit cogi nocere alij. AUel( mali⸗ gnus)homo ſczʒ iniurie illatoꝛ vel ꝓximi cri minatoꝛ quẽ pꝛo nihilo ducit et habet quan⸗ tumcunq; ſit magnus quia nõ eſt aliquo ho noꝛe dignus (timentes autẽ dñm) id eſt vere virtuoſos licet pauperes (gloꝛificat).i.glo⸗ nioſos reputat et honoꝛat.ſcit enĩ in bis ha⸗ bitare deum. Octauuags Auiurt rind oer n wecſpit: ani. 1 Eecunid ſuam nõ dedit advſuram:et mu ui ingredit᷑) in hac vita (ſine maculaʒ ecnmuinamn n ved et mu — nera ſuper innocentem nõ accepit. Agd nibilũ deductus eſt in cõſpectu eius) Qui iurat ꝓximo ſuo).i.firmiter pmittit. (etnõ decipit qꝛ ꝓmiſſuz reddit.hoc eſt ſiiu rat implet qð ꝓmiſit. Nonaqui pecuniam ſuam nõ dedit ad vſuram).i.nõ expetit ſuꝑ⸗ abundantiã tꝑalem qꝛ eſt vſura ſpnalis que eſt exercenda vt pᷣdicatio. Sed vt dicit Hie⸗ ronymus.ex pecunia dñi.i.ex pᷣdicatõne ver bi dei licz victũ et veſtituʒ accipe et qui plus reqͥ rere voluerit ĩ vſurã reputabit᷑. Decima AQui loquitur ventatẽ in coꝛde ſuo: qui (etmunera ſup innocentes nõ acccpic) adve in iogala Eurarein I(et mu nera ſuꝑ innocenteʒ nõ accepit) ad de non egit dolum in lingua ſu. primendũ cauſaʒ innocentis et ad ſuꝑandũ tum in cauſa ſua. ſe’quitur concluſio. Mui facit hec:nõ mouebitur ineternũ. pꝓximi et vſuris et dum bec ſᷣm tuum ſerua⸗ ui facit hec)pꝛedicta tam pꝛioꝛa qᷓ; po⸗ ſterioꝛa et qui ſic militat in viac nõ mouebit᷑ ineternũ) qꝛ in pfiti nõ mouebitur a ſtatu gra tie et ſic ꝑueniet in futuro ad ſtatum gloꝛie et regnabit in patria. Iſte ergo habitabit nunc in dei tabernaculo et reqͥeſcet poſtea in mon⸗ te eius ſancto et nõ diuidetur ab ipᷣo.Et no⸗ ta ꝙ dicit. facit hec.vt ad actũ nos inuitet et opandum non ſolũ ad dicendũ ⁊ cantandũ. Vñ Auguſtinꝰ. Caue ne bene can es et ma⸗ le yvinas. ꝛatio. oricede nobis pijſſime deus ſine macu⸗ la ingredi eccleſiã tuam ⁊ auerte nos a dolis mus pᷣceptum non cõmoueamur ab emulis „ — — ſupplicijs ineternum. Perddo. - Pſalmus te chꝛiſti ad patrem oꝛati/ one in ſuſceptõne pſone humane et gra tiarum ꝓ beneficijs actõne. ¶ ̃s. xpv. Onſerua me do⸗/ mine qm̃ ſperaui in te: dixi dño de us meus es tu:qm̃ bonoꝝ meoꝛuʒ noneges. ¶ Anctoꝛ pſalm lid. Titulus hie eſt. Tituli inſcriptio ipᷣi dauid.i.regnũ chꝛi⸗ ſti de quo bic agit᷑ qð inſcriptõe tituli ſigni⸗ ficatur:attribũit᷑ dauid.i.chꝛiſto manu foꝛti. qui eſt verus rex iudeoꝝ.i.oĩm vere ↄfitenti um. Hunc titulũ noluit mutare Pilatus qꝛ — qᷓ;uis neſcius ſignauit ꝙ regnuʒ chꝛiſti per olhoms victoꝛiã acquiſitũ nõ deſtrueretur n pᷣcedenti ergo po.queſiuit quis habita⸗ bit in tabernaculo.et reſponſuʒ eſt ꝗ ille qui babet virtutes.ᷣin iſto ſubiũgit de illo ꝑ quẽ habentur virtutes.i.de chꝛiſto qui bic oꝛat. ateria: Chꝛiſti paſſio et reſurrectio et ad dexterã pr̃is aſſumptio. Intentio:hmõi chꝛi ſti paſſionẽ reſurrectionẽ et aſſumptõʒ firmi ter credere et ne aliquis contradicat monere: noſq; ad chꝛiſti regnũ qð nobis ꝑ hoc acqui ſiuit inuitare. Sñia in generali:pꝛopheta in ſſto pſalmo loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti qui oꝛat et petit a deo pfe ſe cõſeruari eiq; gras refert ꝙ ſua virtute iniqͥtateʒ ſeculi ſuꝑauit et poſt reſurrectõis gloꝛiã in delectatõnib dertere ſue eum collocauit. Sniĩa in ſpeciali. Chꝛi⸗ ſtus ergo ſᷣm hoĩeʒ ad pr̃em oꝛans ait. (Lö⸗ erus)et cuſtodi inter ꝑiculame dñeypater et quos mihi dediſti(qm̃ ſperaui in tenõ in me Hoc dicit ꝓ infirmãtibo membꝛis ſuis que tranifoꝛmat in ſe. NHos eni qui puri boĩes ſu — — i ꝓpha dauid. Titulus hic guiniby nec memoꝛ ero noĩm eoꝝ per la mus conſeruari indigemns (oixi)tibi( do⸗ mino) meo patri(deus meus es tu)id eſt mei hominis: et in eo ꝙ ſum homo. Et vere de⸗ usquoniam bonoꝛum meoꝛum non eges) HNon enim tin indiges meo ſeruttio ſed ego potius tuo beneficio: Unde li.quoniam.nõ eſt cauſale ſed adiunctiuũ.quaſi diceret. non cauſa ſed ſignum eſt et euidentia tue diuini⸗ tatis ꝙ tu non indiges bonis meis. Deinde conuertens ſe ad auditoꝛes narrat que bona dñs pater ſibi feceritd. SBanctis qui ſunt in terra eius:mirifica annnes voluntates meas in eiss. anctis)ſcilicet apoſtolis et alijs fideli⸗ bus (qui ſunt in terra eius)ſcilicet in eccleſia ſancta vel qui in terra viuentium ſpem ſuam ſixerunt quoꝛum cõuerſatio eſt in celis (mi⸗ rificauit) dominus paterid eſt miras fecit et mirabiliter impleuit omnes voluntates me as)et deſideria.et hoc fecit non extra eos ſed cin eis) id eſt in pꝛofectu eoꝛum. Uel(in eis) id eſt inter eos. Uoluntas enim chꝛiſti erat vt illi fierent de impijs pij ⁊ iuſti.de terrenis celeſtes et ſancti.de filijs diaboli filij dei. vᷣm illud apoſtoli bec eſt voluntas dei ſanctif⸗ catio veſtra.quam dominus pater in eis mi- rabiliter adimpleuit. Sed pꝛius Aultiplicate ſunt infirmitates eoꝛum. Pſtea accelerauerunt. = ¶ DOultiplicate ſunt infirmitates eoꝛuʒ) id eſt multiplices intellexerunt ſuas eſſe infir⸗ mitates quia nihil perfectum habnit lex. et non ad perniciem ſed vt gratiam deſi idera rent. vnde addit poſtea accelerauerunt) cur⸗ rentes ad medicum vt eos ſanaret.ad medi⸗ cinam penitentie vt purgaret.ad poſtulan⸗ dam gratiam que confirmaret. ad impetran⸗ dam gloꝛiam que conſummaret. VUnde eni pꝛopꝛiam cognoſcunt infirmitatem inde ci⸗ tius feſtinant ad ſanitateʒ. Et quia infirmos cæt᷑ peccatoꝛes humiliter ſe confitentur ideo a celeſti medico ſanari pꝛomeremur. et idcirco adiunctumet. Non cõgregalv cõuenticula eoꝝ de ſan pig e. HNõagregabo ↄuenticula eoꝝ de ſangu⸗ niba).i.nõ erũt ↄuẽtus eoꝝ carnales ſʒ ſpũa les.nec ſanguinibo pecoꝝ ꝓpiciatus ↄgrega⸗ bo eos ⁊ ↄſtruã meã ecciam.ſ pũalis eſt eni re ligio noui teſtamenti.(nec memoꝛ ero nomi⸗ num eoꝛum) que peccando ſibi acquiſierũt ſcoõm culpe qualitatem. ſi culpe pꝛo quibus ſunt noĩa coꝛrigantur. qꝛ ſpuali immutatõe 1. „ — . S obliuiſcentur quid fuerunt (per labia mea) vocando eos vltra peccatoꝛes vel inimicos vel homines ſed iuſtos fratres et dei fulios. Quia ergo in hereditatẽ domini tranſferun tur recte ſubiungiur. Dis pars lereditatis mee ⁊ calicis mei 2 tu es qui reſntues lereditatẽ meã mihi. ¶ Dñs)ſcʒ pater.eſt(pars).i.poꝛtio et pꝛemi umdchereditatis mee).i.ſanctoꝝ qui ſunt he⸗ reditas mea. Vel (pars hereditatis mee) idẽ poꝛtio hereditaria mei et meoꝛum.q.d.habe bunt et poſſidebunt mecũ hereditatẽ ipᷣm do minum (et pars calicis mei).i.pꝛemiũ et mer ces mee paſſionis ſʒ et ipᷣe calix.i.poꝛtio mea delectabilis. Eligant alij partes terrenas ꝑs mei ⁊ ſanctoꝝ eſt deus. Bibant alij volupta tes moꝛtiferas: ego et mei bibemus deũ.De inde ↄuertens ſe ad dñm ait.(tu es)o dñe pa tercqui reſtitues hereditatẽ meã mihi).i.fide les meos qui ꝑ peccatũ ꝑierant. Hoc eſt qdðᷣ in euangelio dicitur. nemo venit ad me niſi pgter meus traxerit eũ. Dicitur aũt chꝛiſtus hereditas nr̃a qꝛ ipᷣe paſcit ⁊veſcit nos et hic ct in patria ⁊ nos dicimur hereditas ⁊ regnũ illius qꝛ extollit noset regnat in nobis. Sʒ nemo putet ſe hereditateʒ niſi pꝛeclarus ſit. quia ſequiurr. Funes ceciderũt in pꝛeclaris:eteni lxre⸗ ditas mea pclara eſt miic. „ tionesceciderunt)mibi quaſi ſoꝛte( in pꝛe⸗ claris).i.in ſanctis ſiue inter ſanctos qui di⸗ uina electõne chꝛiſto ceſſerũt. Sicut enĩ nos diuidimꝰ hereditatẽ nr̃am funib ſic deus fi de ſpe et charitate ſuis hereditatẽ diuiſit.ſuꝑ quos ceciderũt iſti fu nes ipᷣi in hereditatem deo ꝑpuenerunt. Non aũt ceciderũt niſi in pᷣ⸗ claris quibo magis placuit celeſtis claritas q; terrena.ſpũales virtutes pluſq tꝑales ho noꝛes.(eteni hereditas mea).i.eccleſia fideli⸗ um(pꝛeclara eſt mihi ꝑ habundantiã gratiæ ęgt ſanctitatis licet nõ mundo vbi ſancti abie cti videntur ꝑuerſis ſicut funis in diuiſio-⸗ ne poſſeſſionũ aliqñ cadit alteri in pulchꝛo: alteri in turpi.ſic in diuiſione hoĩm illi ſuꝑ quos funes chꝛiſti ceciderũt oꝛnamento vir⸗ tutum ſunt pulchꝛi.qui aũt diabolo contige runt vicioꝝ ſoꝛdib ſunt deturpati.vnde. Benedicam dñm qui tribuit mihi intel lectum:inſup et vſq; ad noctẽ increpue runt me renes mei. Bñdicã dũm) ſcʒ pr̃em gras ei agendocd tribuit mibi intellectũ).i.intelligẽtes ad co⸗ Funes quiby diuiduntur hereditatũ poꝛ⸗ gnoſcendũ ereatoꝛ? Alel mibi) membꝛis meis mihi ↄiunctis (intellectũ quo deũ co⸗ gnouerũt quo ↄtemptis tꝑalibo ſpũalia in⸗ tellexerunt. Vñ.hec eſt aũt vita eterna vt co gnoſcant te verũ deum ⁊ quem miliſti ieſum chꝛiſtum.(inſuper).i.de hoc benedicam do⸗ minum ꝙ vſq; ad noctẽ) id eſt vſq; ad moꝛ⸗ tem (increpuerunt me).i.increpauerunt et ꝑ⸗ ſecuti ſunt blaſphemijs et iniurijs. Nam de increpo increpas.reꝑitur increpaui etincre⸗ pui.increpatũ et increpitum. (renes mei)id ẽ iudei ex quibus ſcom carnẽ exiui.Et ſic in ꝓſperis et aduerſis gratias agitet deum be nedicit. Unde nos iſte verſus inſtruit vt lau demus deum in donis ſuis et pꝛoſpis et in⸗ ſuper in flagellis et aduerſis.vnde et ſequit᷑ Pꝛol idebã dñm in aſpectu meo ſeme: mi a dextris eſt mihi ne cõmouear. ¶ Pꝛouidebã dñm in cõſpectu meo ſemꝑjid cõtinue nõ abſtuli oculum meũ ab eo qui ſemꝑ eſt ꝓuidens ꝙ in eum poſt iſta tempo⸗ ralia pacta recurremur.(qm̃ a dextris eſt mi- hi).i.fauens mibi/picius aſſiſtit et pꝛotegit. (ne cõmouear)aliquo motu inoꝛdinato ex in ſurijs vel cauſis alijs.ſed vt in eo ſtabilis ꝑ⸗ maneam. Hinc trahe exemplũ quo peccata vitentur.qui enĩ deũ ſemꝑ acie mentis intue tur hic neq; ꝓſperis extollitur neq; aduerſis frangitur nec peccatis inclinatur. In cun⸗ ctis ergo que agimus que loquimur que co⸗ gitamus ſi dñm vt oĩm inſpectoꝛẽ auxiliato rem iudicem et remuneratoꝛẽ ſemꝑ in cõſpe⸗ ctu nr̃o ꝓuidemus vt neq; amoꝛe neq; timo re alicuius rei ab eiꝰ voluntate diſcoꝛdemꝰ erit vtiq; a dextris nobis ne de bono ad ma lum cõmoueamur et offendamus. Pꝛopter hoc letatũ eſt coꝛ meum eter· ultauit lingua mea:inſuꝑ et caro mea re Tieſee inſeeeeee. ¶ Cꝛopter hoc.i.hmõi aſſiſtentiã et adiuto rium (letatum eſt coꝛ meum) gaudio interi⸗ oꝛiſet exultauit lingua mea)gaudio exterio⸗ ri qd ꝓrumpit in voce hoc eſt ideo et in cogi⸗ tatio nibo et in verbis eſt exaltatio.hoc eſt ple na leticia que et coꝛde hilari ꝑcipitur et ala⸗ cri ſermone ꝓfertur. (inſuꝑ)pꝛeter pᷣdictac( et caro mea) non deficiet in interitu.ſed (requi⸗ eſcet) in ſepulchꝛo ſine putrefactõne ꝑ tridu⸗ um ſepulturecin ſpe) reſurrectõis future. ſi nos ſpũaliter letamur.et caput nr̃m imita mur ſpem certam habemus qm̃ ſimul cum ipſo reſurgemus.vt vbi caput pceſſit etmem bꝛa ſequantur.et ſubiungit in qua ſp.. △B „ 17 4 AQAQuoniam nõ derelinques aiam meam Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta in inferno:nec dabis ſanctum tuum vi/ lis. Oꝛalio dauid. Hoc eſt:oo buius pſal- ere coꝛruptionen. micouenit ſignificato Dauid. i. chꝛiſto adi’n n ¶ Om non derelinques).i.nõ patieris com cla ſigi voce coꝛpis eius q eſt eccia. Quod 9 muni moꝛe alioꝝ detinericaiam meam qua ergoj dFainlt ſerſ⸗ cum membꝛis bic oꝛat habeo vt verus homo (in inferno)ſcʒ in im nto lun ilit rc ſed nra neceſſitate. Chꝛi 1 bo ſanctoꝝ patrũ immo et ipᷣa aĩa chꝛiſti baa gichi aoel ideliũ inſtitutio. ſicut eni flen⸗ d tas animas ibi nõ dereliquit(nec dabis ſanæ do Laʒarũ charitatẽ ꝓximi habere nos do⸗ ctum tuum).i.non ꝑmittes coꝛpus meſ ime cuib ita ecllde foꝛmã oꝛandi nobis ppone pollutum eta te ſanctificatũcviderecoꝛrupti ret. Materla:oꝛatio chꝛiſti tpe paſſionis ſue 4 onem.i. exꝑiri putrefactionẽ vel incineratio⸗ inſtante vel fidelis et iuſti in tribulatõe. In⸗ nem. Et ſic factũ eſt qꝛ aĩa que ad infernum egio⸗nosad gee monere e exemno ſſi deſcendit vt electos ſuos inde enceret et diaa⸗ rencla in gemerallen ratibo ſemp oꝛare. DSen bolum ligaret non eſt ibi derelicta ſed redist enn n generali: ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑ⸗- 49 ad coꝛpus die tercia et coꝛpus bñficio diuiæ⸗ mul iſti vel viri fidelis et iuiti in magna nitatis ſibi ſemꝑ vnite detendebatur ab inei ibulatõne coꝛpis vl aie poſiti petit inde di neratõne. Imme tnuuuuinitus liberari. Snia in ſpeciali: chꝛiſtus Neotas mhi feciſti vias vite: adimple· ergo ſcom hoĩeʒ ad pfem oꝛans adiuncta ſi dies me leticia cũ vultu tuo: delectatões bi voce coꝛꝑis ait.(Exaudi dñe iuſticiis me⸗ . mS nicEHEI EecbeeEam)) nõa meſed a te mihi datam. Juſticia eni in xtera tua vſq; in inem. vin vocis habet apud deumet tc⸗ . in &. era dia vle! II vim vocis habet apud deum et penetrat ce⸗ i4 ths reſun alenntg wer adimulebis meleti? vyt in oꝛatione iuſticiam ſuam pꝛetendere va⸗ cLia cum vultu tuoyiailumptus de tua ma? egatet nihil niſi quod iuſte conferendum eſt nifeſta viſione et claritate diuina letaboꝛ( de oꝛare pꝛeſumat et pꝛo iuſticia (intende iq nrieeg ga eranoe oꝛare pꝛeſumat et pꝛo iuſticia (intende) id eſt lectatõnes) vite eterne erunt mihiſin dextera diligenter auſculta (depꝛecati er tmua)poſitocvſq; in finem) oſummantẽ nõ cõ queeſtde malisamonendis rcanendis. fuſumentẽ.i. eternaliter qꝛ chꝛiſtus aſſumptus non ſolum intendas depꝛecationem meam. “ ä ſno⸗ Secd et N ee e nis inerit chꝛiſto homini ſemꝑ et ſine fine.O) Auri 8 perci ationem mogm: noan 5 qz3 et de ſanctis intelligi ſic pᷣt. Notas feci⸗ eih Dioft egtionem meam: non — ſtiꝑ mec(mihi).i.meis in quibo ego ſum (vi⸗ Auribus Den. H deſt effe l as vite i. vias humilitatis et oꝑa quibyald er mſiroriee percipe) id eſt perfecte cape non n. vitam redeant. (adimplebis me.i.m eos in ſennsoets oꝛationem meam) que eſt de bo⸗ futuro(leticia cum vultu tuo) vt nil vltra de nis ſibi et ſuis adhibendis et conſeruandis. n ſiderent cum te facie ad faciem viderint etin Q:atione inaicnen in labijs do loſis) ꝓ terim ſunt eis delectatõnes in via huius vi⸗ atam. Dicut eſt oꝛatio illoꝛum qui dicunt telcin dextera tua i. in fauoꝛe et wiciatõe tug. domine domine et non faciunt voluntatem 11. in dextera tuayi. in fauoꝛe etꝓpiciatõe tua. patris. Uel i lac. . (vſq; in ſinẽ).i. vſq; ad ↄſũmatõz btĩtudinis Patris. AUel illoꝛum qui aliud petuntet ali⸗ e F. K ſm‚ontia in ud in coꝛde verſant. Labia enim doloſa eſ⸗ eterne. Vel(delectatõnes).i.ſufficientia oĩm ſentſt eralit. enm vololg eil⸗ bonoꝝ delectabiliũ erũt eis (in dextera tun) an dahohiate al :inienrione verba diſcoꝛ . id eſt in eterna beatitudine vſq; in ſinem) id rent. Deinde ſubiungit quid petit.quaſi 3 ⸗ diceret.hoc peto.,ꝛf eſt pfecte et ſenp. Oꝛatio e vultu tuo iudici . èò L Monſerua dñe ſperantes in te ct effice voæ De vultu tuo iudicium meum ꝓdeat: luntates tuas nobiſcum vt clarificati leticeiaa oxruli tui videant equitatemn. . reſurrectõis tue mereamur a dextris tuis ce ¶De vultu tuo) qui oĩa videt nec alterius . omnib ſanctis delectari. er . teſtimonio eget.i.de manifeſta noticia tua. ¶ Oꝛatio chꝛiſti tepoꝛe ſue paſſionis ſiudiciũ meũ pdeati. exeat vel eſſe apareat j inſtante vel cuiuſlibet fidelis et iuſti poſi ld eſt iudica me em üla q in me reſpicis ⁊ co⸗ . ti in tribulatoõne; Ap̃s. xpi. gnoſcis qͥ nullũ habeo pcẽ̃moculi tui).i.cõ . R 1tri! igtones Ap̃ PVie gulitio inirgis tuecpidegteamtat) Polc niner cias mihi ſᷣm eam nõ ſᷣm voluntatem hoim Paudi Domme in et mihi des remedium. aduerſarijs vero fm ſRiciam meam: intende depꝛecatio- ſuũ demeritũ. Jam autẽ fac qð peto a te quia nem mam. iu qui omnia viden. MZMG ☛● me eraminaſti et non eſt inuenta in me iniquitas. „ Pꝛbaſti coꝛ meũ)quod cõſpectui tuo ſem per patetſet viſitaſti nocte).i.tribulatione.q̃⸗ ſi diceret. coꝛ meum viſitatõne tribulationis pꝛobatũ eſt:que tribulatio et nox dicitur qꝛ pturbat: et ignis qꝛ exurit. VUñ ſubditcigne) cilicʒ tribulatõnis (me examinaſti) ſicut me talluʒ (et nõ eſt inuenta in me iniquitas)quã vſtio coqueret id eſt inuẽtus ſum immunis a peccato. Debent ergo ſancti viri ſemꝑ exa⸗ minare coꝛ ſuum vt ũlud ante oculos dei ſi⸗ ne iniquitate habeant ꝓbatuʒ. Et adeo ſum ſuſtus et ſine iniquitaatt. t nõ loquatur os meum opera hoim: Pter verba labioꝝ tuoꝛũ ego cuſtodiui ꝓYigas duras. ¶Tit non loquatur os meum oꝑa boĩm)id eſt vt nõ aliud ꝓcedat de oꝛe meo qᷓ; quod ad gloꝛiam et landem tuã ꝑtinet nõ ad oꝑa bo⸗ minum que pᷣter voluntateʒ tuam faciunt.i. vt nihil niſi tuum loquar et in lingua non peccem quod eſt ꝑfectoꝛum.vt dicit Ambꝛo ſius. Nõ mediocre ꝑiculum eſt cum habeas tanta eloquia dei et oꝑa que fecit illls pꝛeter⸗ miſſis loquaris et andias que ſeculi ſunt.Et q;uis ita innocens ſim tamẽꝓpter verba la bioꝛum tuoꝝ)ſcʒ mandata et cõſilia cõplen⸗ da(ego cuſtodiui vias) tribulationũ vel vir tutum et bonoꝛum oꝑm (duras)ſcʒ nolenti bus ſʒz ſuaues volentibo. Eter * Merfice greſſus meos in ſemitis tuis: yvt nõ moueantur veſtigia mea. Perfice)vſq; in finem qnia a deo eſt inci⸗ pere ⁊ a deo eſt finire.(greſſus meos).i.ope⸗ rum meoꝝ actus( in ſemitis tuis).i.in perfe ctoꝛum mandatoꝝ tuoꝛuʒz artis et anguſtijs vijs (vt veſtigia mea).i.imitatoꝛes mei qui⸗ bus eſt impᷣſſa foꝛma iuſticie(nõ moueãtiæ) a te vel a me. Bene ſiquidẽ ſequax pergit vbi lterum de exauditone.et ideo ſicut ↄſueuiſti (inclina aurem tuaʒ)ſcʒ miſcðie et clementie (mihi) humili ſicut medicus egroto.(et exau di)ad effectũ ꝑducendo (verba mea) quibus loquoꝛ ad te oꝛando. hec ſcʒ ₰ antes in te. et ne vileſcant miſcdðie tue ⁊ minus amentur Tu dico(qui ſaluos facis ſperantes in te)nõ pᷣſumentes de ſe. Mira ſunt et noua que in carne chꝛiſtus geſſit que iudei mirati ſunt ſʒ credere noluerunt et quotidie mirificat dñs miſcðias ſuas ex iniuſto iuſtum faciendo. pupillam ocui. A reſiſtentib. vextere tue cuſtodi me: vt Oiriſca miſcdias tuas: qui ſaluos fa⸗ cis ſperantes inte. ¶ Miriſica miſcias tuas)i.innona et fae eas nouas ac mirabiles circa me ꝙ boĩes ad mirentur eas. Mira eni ſunt que noua ſunt — — — reſiſtentibo dertere tue). i. ab impijs qui reſiſtunt ꝓtectõni tue et fauoꝛe quo mibi ſa⸗ ues:ſeu quem mihi facis et oſtendis.(cuſto⸗ di me)ab omi occaſione leſionis. ne iniuſti⸗ cia iuſticiã pꝛemat.nequa obuians tentatio me frangat vel ſeducat(vt pupillaʒ oculi).i. ita tenere et diligenter ſicut bõ cuſtodit pu⸗ pillam oculi ſui qui diligenter cuſtoditur qꝛ * nil tam diligitur. ita ꝙ nõ poſſint mibi noce re vel finaliter pꝛeualere. cie impioꝝ qui me afflixrerunt. nimento charitatis et miſericoꝛdie tue ( ꝓte⸗ ge me) vt gallina pullos (a facie)id eſt ab in⸗ ſtantia ct infeſtatõne(impioꝛum)ſcilicet de⸗ monum etmaloꝛum hominuʒ( qui me affli⸗ xerunt perſequendo. Miſericoꝛdia qua gra tiam impendit et charitas que gratiam im⸗ penſam cuſtodit: ale dei ſpirituales ſunt qui⸗ bus nos pꝛotegit quia ab eſtu refrigerant vi cioꝛum et ab afflictõne temꝑant impioꝛum. Et ſubiun git quõ afflixerunt..d. — —. E Sub vmbꝛa alaruũ tuap ptege me: a faa Dub vmbꝛa alarũ tuarum) id eſt ſub mm ille qui exemplũ pꝛebet rectus inceſſerit. AUel niniel mei diam meg rt. (vt nõ moueantur veſtigia mea) recedendo a Frumlelmheid n men circſſcſederunt: vreritatis via.neq; enĩ ſufficit ꝑfecta agere ni eſ aeiaſf. locutum . ſcs:ingat m is irmiier Emancrr. Dgnmtet mergigmmmeiyt e ponsdo t? . Ego clamaui qm eraudiſti me eus:in, pꝛo toto (circundederũt diuerſis tentationi clina aurẽ tuã mihi et exaudi vrba meg. bus conſilija et machinationiby querentes Ego clamaui) nunc et valida intentõne pᷣ ces direxi.(qm̃ exaudiſti me deus) alio tem⸗ poꝛe.q.d.exauditio pꝛioꝛis clamoꝛis inui⸗ tat me ad iterandũ clamoꝛẽ.et ex boc ꝙ au⸗ diſti me auſus ſum inuocare te habẽs ſpem vitam meam tollere et me ꝑdere (adipem ſu⸗ um).i.viſcera miſericoꝛdie( ↄcluſerunt) i.in tus clauſerunt omnino erga me. pꝑſequen⸗ do me abſq; vlla miſcðia.et obſtinate(os eo rum locutũ eſt ſuꝑbiam) cõtra deũ et pximũ. it Quidam cogitant ſuperbiam. quidam lo⸗ cleſiacdiuide et ſeꝑaceos)ſcʒ malos ſᷣm moꝛ nie quuntur.quidã faciunt.quidam alijs ſignis res et merita(cin vita eoꝝ).i.qᷓ; diu viuunt ne u expꝛimunt et nõ eſt aliqd membꝛũ in hoĩie in poſſint nocere bonis.et poſtea etiam diuide dus quo nõ regnet quandoq; ſuppbia. eos ſ̃m loca. qꝛ (de abſconditis tuis).i.pec⸗ Pꝛoijcientes me nũc circudederũt me: calis que deus nõ nouit per apꝛobatõem ſſz 1 oculos ſuos ſtatueruũt declinare in terr ꝓhibet et que tanq; tenebꝛe abicondunt᷑ a un .— ¶ Pꝛoijcientes me).i.tentantes me pijcere mine veritatis tuecadimpletus eſt venter eoo ſe ab omni bonoꝛe et bono ſpũalicnũc circun⸗ rum).i.ſaciata eſt carnalitas et deſideriũ eo⸗ l decderunt me)tendentes inſidias circũquaq; rum vel plena eſt memoꝛia eoꝛum vt obliui⸗ un ne poſſim euadere.qꝛoculos ſuos)ſcʒ coꝛꝛ ſcantur domiinnm. uur dis.i.ↄſideratõnem et intentionẽ (ſtatuerũt) Saturati ſunt filijs: et diuiſerunt reli- no id eſt deliberauerũt et firmauerũt:quaſi ex p guias ſuas paruulis ſis. poſito(declinare det flectere (in terrã).i.in iſta Dalurati ſunt fuijs).i.oꝑibus malis qꝛ tß terrena nõ leuare ad deum et celeſtia nõ atten ſatiſfecerũt ſibi in pꝛauitatibo ſuis. O ꝑa eni is dentes ſpñalem iacturam ſed vtilitatem ter⸗ dicunt filij:et ſicut bona opera filij boni. ita . renam quia non habendo reſpectũ ad deum mala mali et ita ſaturati ſunt ꝙ diuiſerunt) ſed quaſi auertendo ſe ab eo plus timebebät et dereliquerũtreliquias ſuas) ſcʒ peccatoꝝ . gere cꝑalia q; eteern. et maledictois paruulis ſuis). i. poſteris eo⸗-⸗ — BGuſceꝑerũt me ſicut leo patus ad pꝛe/ rum imitatoꝛibus quia traducũt ea ad poſte dam:et ſicut catulus leonis habitans in ros. ita illi ſaciati ſunt immundicia. Sʒ qꝛ P Suſceperũt me).i.ſuſcipere auide conati allectnanf oꝑa noſtrep Nienus eeek citia vt „ ſunt et parati ſunt(ſicut leo paratus ad pꝛe⸗ Ego Krtncſers valeannu ubiungit. 4 dam y.i.aperte me ꝑſequentes cũ magna cru Cg aut in iufticia appare conſpectui 4 delitate. (t ſicut catulus leonis babitans in tuo:ſatialvꝛ cum apparuerit gloꝛia tua. 5 abditis).i. in abſconditis ⁊ inſiſtens inſidiiss ¶Ego auũt) potius (in iuſticia)quod eſt mã⸗ quuia cum hoc etiã latenter et ſidioſe me ꝑſe⸗ data tua adimplereapparebo ↄſpectui tuo) quuntur. Mos eſt eni malis vota ſua tege⸗ id eſt in pnñᷣtia tua nũc ꝑ gratiam tuã iuſte vi⸗ re.vt latenter poſſint ea ꝑficere qm̃ qui male nendo.et ſatiaboꝛ)in futuro celeſti refectõne 1 agit odit lucem. Sʒ tu qui diſſimulando vi et repleboꝛ omni gaudio vel eo quod nunc deris doꝛmire ⁊ iniquitatẽ hoĩm nõ curare. deſidero.Qui enĩ nunc eſuriunt et ſitiunt iu 2 Exrurge dñe pꝛeueni eum et ſuplanta ſticiam tunc ſatiabunt ea um apparueru et , cum: eripe aiam meã ab impio, frameam manifeſtabit ſanctis (gloꝛia tua) eterna que tuam ab inimicis manus tue. ſatiat appetitũ humanũ eo ꝙ ibi cõſequitux· eCS nie e bonũ inſinitũ. Felices qui pnñtium delitiarä e⸗ ¶Erurge)o (dñneꝑ oſtenſionẽ tue potentie vanitati ohijſti moretir i ihj ſatiarr· „ lIſpꝛeueni eum).i.eos ſcʒ impium et ſuos a ſi et vanitatũ obliti merebunt ibi ſatiari. peeuen . eos cz linp ¶ Monuerte dñe oculos coꝛdis % mili currentis nead oplement voluntatis nfi ad cernendũ tui iudicij veritatẽ vt dum ſue ꝓcedant ſet ſuplanta.i.vecipeceum) a ſi hicigne ſpũali pbamur de tuis ineternũ cõ⸗ mili luctantis.i.ſubuerte eos et deijce ineffi S e ee e - . ectibo cũ fr . caces faciẽdo et a ſuo poſito fruſtrandoceri⸗ hectib⸗ ui fructu iuſticie ſatiemur. Per d. pe)et liberacanimã meam.i.me (ab impio) ¶ Vox chꝛiſti et eccleſie gratias agen/ z diabolo vel homine malo⸗ frameam tuã) tis ꝓ ſua liberatõne de oĩm inimicox ſu⸗ 4 idd eſt gladiũ ſeu poteſtateʒ et potentiã quam oꝛum multiplici liberatõe. ps. xvij. Deldiſti eis.quia a te acceperũt qua abutun²²⸗:⸗: Wi οng . mr pꝑſequendo bonos erue ⁊ aufer ab inini ) Aliga te Ddomine Hr S cis manus) et viriutis (tue) qꝛ aduerſantur Foꝛtitudo mea: dñs firmamentum — 1 mepotentititeWk memneu ⁊ refu giũ meũ ⁊ liberatoꝛ meꝰ . Dñea paucis dᷣ terra diuide eos in vi / ¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Zitu us eop:et de abſconditis tuis adimple/ bic eſt. In finẽ verba cantici huius. ⁊c. Id tus eſt venter eoum. eeſtt verba cantici buius ſcilicet de his vnde ¶Dãůãce a pancis).i.inſtis et electis qui puu-⸗ bhabendum eſt canticum id eſt delectatio et ci ſunt compꝑatiue. Multi enim ſunt vocati leticia ſunt attribuenda Dauid.id eſt manu pauci vero electi. (deterra) viuentium ſcʒ ec foꝛti chꝛiſto ſcᷣm caput et ſecunduʒ coꝛpus eius.i.eccleſiam puero pꝛopter puritatem et obedientiaʒ domini id eſt dei pacris. Dauid dico fideles ſuos in finem dirigenti id eſt in ſummum bonum que verba locutus eſt in⸗ terna ſua locutõne chꝛiſtus totus ſcilicet ca⸗ put et coꝛpus.domino id eſt ad bonoꝛeʒ do mini patris in die id eſt pꝛo die vel in die id eit in conſideratione illius diei ſcilicet reſur⸗ rectionis chꝛiſti qua die eripuit eũ id eſt chꝛi ſtum. ſcòm caput et coꝛpus. dominus pater de manu ſaul id eſt de poteſtate moꝛtis chꝛi⸗ ſtum in re et membꝛa in ſpeet tandem eripi⸗ et in re et de manu omnium inimicoꝛum ſu⸗ oꝛum id eſt de poteſtate iudeoꝛum ſᷣm caput et de poteſtate demonum ſᷣm coꝛpus et mem bꝛa. Et bene ſaul ꝑſecutoꝛ dauid moꝛs dicit᷑ que ſola nos ꝑſequit᷑.niſi eni moꝛtales eſſe⸗ mus nihil nobis facere poſſet inimicus. Et ꝓ hac ſpũali liberatõe totus chꝛiſtus agens . „ . gras deo dixit: que ſequunt᷑ in ps. Qui ergo ſupꝛa ꝓ liberatõne obtinenda oꝛauit nũc ꝓ ea obtenta gras agit. Materia:gratiaꝝ actio de multiplici liberatõne ab inimicis et ꝑicu⸗ lis. Intentio: ad gratiaꝝ actionẽ monere ꝓ hmoõi liberatõe. Snĩa in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti ⁊ eccleſie gratias agit ꝓ ſua multiplici liberatõne tam a tenta⸗ tionibo varijs qᷓ; a ꝑſequentibo inimicis foꝛ⸗ tiſſimis. Pſalmus iſte multa ↄtinet ſacramẽ ta et diuerſa eccleſie tꝑa.Ea aũt que pᷣmo hic ponunt᷑ pñjt indifferenter in voce chꝛiſti ſeu eccleſie accipi et ad vtriuſq; ꝑſonam referri. Snia in ſpeciali: de ſpũali ergo liberatõne cchꝛiſtus integer gras agens ait.(Diligã te due)qui dignus es om̃i dilectõne qꝛ es(foꝛ⸗ titudo mea)effectiue ſcʒ ꝑ quẽ ſum foꝛtis ad reſiſtendũ aduerſarüjs. ad exercenduʒ bona. ad tolerandũ mala et expugnandũ tentamẽYYę ta. Deinde mutans ꝑſonã de eo hoĩbo loqui tur. d. (dñs)eſt firmamentũ meũ) ꝑ quẽ ſum tutus habens in eo firmum fundamentũ ge ventis tentationũ mouear.i(et refugiũ meu) ad quẽ refugio ab om̃i pꝛeſſura ne in ꝑiculis eream (et liberatoꝛ meus)a cõfoꝛmitate ma loꝛum et ptãte inimicon. Deus meus ad toꝛ meus yet cooperatoꝛ in bono(et) ideo(ſpe rabo)et totã ſpem ponãin eum)ꝑ quẽ ſalua⸗ boꝛ in futuro et nõ in aliuʒ. Hoc diſtat inter deum et dñm ꝙ deus nomẽ eſt nature:ſed do minus nomẽ eſt officij. Illud ꝑtinet ad ma⸗ ieſtatem et dignitatẽ que ipᷣe eſt:hoc ꝑtinet ad diutoꝛ meus: et ſperabo ¶ Deus mens)qꝛ me creauit ex nibilocadiu ptatem et dominiũ qð in nobis exercet. Ibi oſtendit᷑ nobis quid amemus: bic autẽ quid timeamus.in vtroq; qͥd credamus quid ſpe remus quid amemus. JM Pꝛotectoꝛ meus et coꝛnu ſalutis mee: et ſuſceptoꝛ meaauus. ¶ Pꝛotectoꝛ meus)a cõuentu malignantiuʒ tanq;ᷓ ſcutũ qꝛ me ꝓtegit ↄtra inſidias ⁊ de⸗ fendit a malis (et coꝛnu ſalutis mee).i.firma ꝓpu gnatio ad ſalutẽ et celſitudo ſalutis ad re pellendos et diſſipandos inimicos meos foꝛ tes. Sicut enĩ coꝛnu eminet ita ipᷣe eſt emi⸗ nens nr̃a ſalus. Loquit᷑ ſᷣm ſilitudinẽ ſum⸗ ptam de animalibo coꝛnutis que coꝛnu ſalu⸗ tem ſuam defendunt. (et ſuſceptoꝛ meus)me tanq; medicus infirmũ ſuſcipiens ad ſanan dum.et ideo nõ ingratus. +☚ Taudans inuocato dũm: etab inimicis . Laudans)nõ meſʒ dñm ꝓ cuaſione ma— loꝛum et adoptõne bonoꝝ et nõ meã gloꝛiaʒ ſed dñi querens (inuocabo dñm)ad ꝑſeuerã⸗ dum (et) ſic (ab inimicis meis)omnibo ſcʒ vi ſibilibus et inuiſibiliba (ſaluus ero)ꝑ ſuum adiutoꝛiũ qꝛ mihi nocere nõ poterunt.Ecce quanta eſt vtiluas landare deũ. Si eni et in ꝓſperis et in aduerſis deum toto coꝛde lau⸗ daueris nullus poterit tibi nocere inimicꝰ. Et meriio ab inimicis ſaluari deſidero qꝛ. Circundederunt me doloꝛes moꝛtis:et toꝛrentes iniquitatis ↄturbauerũt me. ¶CLircundederũt me) vndiq; doloꝛes)non de rebus mundi ſedmoꝛtis).i.inſidie inimi coꝛum quibo ſatagunt me ad moꝛtẽ trahere qui et ꝑ inuidiã dolent me viuere.ſ(et toꝛren tes iniquitatis).i.trãſitoꝛi impetus iniquo rum et pſecutõnes malitioſe cum impetu ve⸗ nientes ſicut inundatõnes toꝛrentiũcõtur⸗ bauerunt me)toꝛrendo et egerũt vt me ↄtur⸗ barent nam fecerunt me pauere ac triſtari et meſtum eſſe. . Doloꝛes inferiid eſt doloꝛes inuidie que ducunt ad infernum ſicut inuidia diaboli ducta eſt moꝛs in mundum (circũdederunt me)qꝛ erant in circundantibo me ex om̃i ꝑte (occupauerũt meyet pᷣuenerũt ad nocenduʒ mihi (laquei moꝛtis).i.deceptõnes inimicoꝝ quas tendebant vt caperent me ad moꝛtẽ ſi⸗ cut auis capit᷑ laqueo. Sed qꝛ in anguſtijs et ꝑiculis eſt recurrendũ ad auxiliũ diuinuzʒ magis q; humanũ ſubiungit. 4 — N 4 In tripulatone inuocam oñmet ad de · Inclinauit celoset deſcendit: et caligo um meum camaim. ſihpedibus euiuus. ne ¶In hac tatactribulatõe) et neceſſicate meꝝ ¶Inclinauit celos). i. erinaniuit et humili et pꝛeſſuracinuocaui cotis viriba (oñm) ad auit ſe verbũ vt ſpter hoĩm infirmitatẽ car⸗ ſutoꝛem qo eſt vnicũ inter mala remediuz (etc nem ſumeretcet deſcendit ad nos venit et ita ii ad deũ meum)nõ alienũ (clamaui) valide qd etiã humiliauit celeſtia ſubdens angelos hin Pe plus eſt q; inuocare qꝛ notat intentionẽ in mane naturec et caligo).i.diabolus q hoĩm m uocatõis. Si ergo te circundãt doloꝛes ⁊ li⸗ mentes obnubilat eſt ſub pedibo eiu s)et dñi d quei moꝛtis et inferi ſi ꝑturbatões iniquita⸗ ptãte calcat᷑ qꝛ vñ humilis in carne appamnit en tis: intus in coꝛde inuoca dũm ⁊ toto coꝛdis inde pꝛincipẽ tenebꝛaꝝ oĩmoda ſubiectõe p⸗ N. affectu clama ad deũ tuũ et eripiet te de omi ſtrauitet eccleſie ſue pſternendũ dedit. tribulatõne. vnde ſubditur. Et aſcendit ſup cherubin et volauit: vo Et eraudiuit de templo ſcõ ſuo vocem lquitſuper vennas wnto⁰n. c meamet clamoꝛ meus in cõſpectu eius Et)ipᷣe qui deſcenditſaſcendit ſuꝑ cheru⸗ n introiuit in aures eus. din qs interptatur plenitudo ſcientie:iocm i AIEt exaudiuit de templo ſcõ ſuovocẽ meãs) . modũ ſciẽtie excedit. ꝙ caro paſſa ſic eſt exa id eſt de celo qð eſt templũ gloꝛie dei vel de coꝛde meo in quo deꝰ habitat (et clamoꝛ me⸗ tata (et volauit) qꝛ dilectoꝛibi ſuis ſe incõpꝛe henſibilẽ oſtendit ne coꝛpoꝛeis imaginib cõ wH us).i.deuota oꝛatio qui eſt in ↄſpectu eius, pꝛehendere querãtvolauit) dicoſ ſuꝑ pẽnas ay id eſt quẽ nõ coꝛã hoibo ſʒ coꝛã deo intus in ventoꝝ). i. ↄtemplationẽ aiaꝝ qꝛ incõpꝛe⸗ ni⸗ 2ſcientia habeo qui nõ tam vocis eſt q́; coꝛꝝ henſibilitas eius ſuꝑat virtutes aiaꝝ quib⸗ G dis qꝛ mentis nr̃e deſideriũ clamoꝛ eſt in cõ⸗ ſead deũ ↄtemplandũ in altũ attollunt nul⸗ n ſpectu dei(introiuit) a ſili fidelis nuncij (in lus eni intellectus pᷣt ad eum attingere. a aures )potentie ⁊ clemẽtieceius) hoc aũt mo⸗ Et poſi uit tenebꝛas latibulũ ſuũ.in cir⸗ 4 do andit q tgeaduentus chꝛiſti pdicantib füitu us taemaculum eius:tenebꝛo⸗. Saltolle. ngtir onneg en 11, 1 aua in nubibus aeris. . Comota eſtet contremuit terra: ſunda ,/ ¶Etpoſuit tenebꝛas latibulũ ſuũ ſcʒ obſca menta montiũ cõturbata ſunt et cõomo⸗ ritatẽ acramẽtoꝝ in quibo ipᷣe lateret nec ſu⸗ 84. ta ſunt:qm̃ iratus eſt e ii. os deſeret. latunit enĩ diuinitas in carne remiſ Ne ¶ Coõmota eſt intus ad penitentiaʒ (et) poſt ſio peccatoꝝ in baptiſmo. chꝛiſtus in altari Non H ctiãccõtremuit)extra ꝓ peccatis audito ꝙ; fu ſub panis ⁊ vini ſacramẽto. et qᷓ;u is lateat tũ nmn turum eſſet iudiciuʒ (terra).i.peccatoꝛes ſeu (in circũitu eius tabernaculũ eius).i.creden ge terrena carnaliũ coꝛda(fundamẽta montiũ) tes in quibo hoc tge habitat et militat ambi⸗ ren ia eſt diuitie quiby innituntur ſuꝑbi et falſa unt eum et adherent ei nec tñ vident eũ aꝑte do. ſpes mundicↄturbata ſunt et cõmota ſi unt) i. P ſcripturas veteres.qꝛ ctenebꝛoſa aqua in 1e lublata vt iam ſpes mundi nõ habeat firma⸗ nubib⸗ aeris).i. obſcura ſcientia et doctrina u⸗ mentũ in coꝛdib hoĩm. ſpes enĩ mũdi abijt eſt in ꝓphctis quia terrenis eleuati inferioꝛi⸗ un quã deus odit.(qm̃ iratus eſt eis).i.qꝛ inno bus ↄpluũt verbũ dei. Sed lux vera has te fic tiuit eis ira dei ſuꝑ ſe ventura ſi nõ mutarena noabꝛas illuminauit. quia ”ÿ”MMV8ꝛ mr. Eticg. HHeefulgoꝛe in aſpectu eius nubes tran bu Alſcendit fumus in ira eius: et ignis a fa ſerunt: grando et cauones ignis. n⸗ cie eiꝰ exarſit: carbones ſuccẽſiſũt ab eo. ¶ Pꝛefulgoꝛe)i. a claritate qui eſt in ↄſpe⸗ . ne. Aſcendit fumus.ilachꝛymoſa 2bunctio ccu et manifeſtatöe (er?) qua manikfeſte ↄſpici ðUMUUW l et depcatio penitentiũ. Fumus enĩ lachꝛy⸗ tur nubes)nõ yeteris ſʒ noui teſtamenti ſcʒ ;. mas ꝓuocat ⁊ in altũ aſcendit.(in ira eiusi. apli vicinius eũ ptẽplantes et diuino lumĩie in ↄſideratõe ire eius cũ nouiſſent quid mi⸗ abeo illuſtrati. Uel (p fulgoꝛey i. pꝛeſulgide 0 netur deus (et)poſt pniam( ignis) charitatis vt ſit vna dictio penultima etiã ꝓductac nu⸗ 4 et amoꝛis ſa facie).i.noticia eiusexarſitet ar bes )in ↄſpectu eiꝰ exiſtẽtes trãſierunt) de iu n dere cepit et ita (carbones).i.peccatoꝛes tene deis ad gętes et ipᷣi facti ſuntgrando) obiur ſ bꝛoſi et frigidi ꝗc deſperatõe extincti et moꝛ⸗ gando et dura coꝛda feriendo (et carbones ⸗ tui(ſuccenſi ſunt ab eo)ſcʒ igne ad amoꝛe? dei ignis) hũana coꝛda fidei et charitatis ardo⸗ et rurſus reuixerint.Et qͥ oꝛdine et quõ hec re inflãmando et alios ſuo exemplo et verbo ſacta ſunt demonſtrat᷑ cum dicitu· dad amoꝛem dei accendendo. 4 . * Et intonuit de celo dñs: et altifſim de dit vocẽ ſuã:grando et carivnes ignis. ¶Et intonuit)minis q̃ ſunt de penis eter⸗ nis.i.ſonuit(de celo.i.de pᷣdicatoꝛibo(dñs) qui loquit᷑ in eis (et altiſſimus dedit vocẽ ſu⸗ am)ſuauem ſcʒ ꝓmiſſionis que eſt de pᷣmijs eternis:tanq; (grando ⁊ carbones ignis)vtõ Ipſa eni apłoꝝ pᷣdicatio nõ tam aplica erat qᷓ; dñica qꝛ ipᷣe in eis loquebat᷑. Juxta ergo capacitatẽ audientiũ modo minando ⁊ terrẽ⸗ do intonat dñs modo ꝓmittendo ⁊ demul⸗ cendo dat vocẽ:modo vt grando ↄtundens modo vt ignis accendens. Et miſit ſagittas ſuas et diſſipauit eos: fulgura multiplicauit ⁊ cõturbauit eos IEad boc faciendũcmiſit ſagittas ſuas) ſczʒ pᷣdicatoꝛes pennis virtutum recta itinera tranſuolantes et coꝛda pungentes (et diſſipa uit) vel diſperſit (eos) ad quos miſſi ſunt vt alijs eoꝝ eſſent odoꝛ vite in vitaʒ alijs odoꝛ moꝛtis in moꝛtẽ.(fulgura multiplicauit).i. miracula choꝛuſcãtia in coꝛdibo auditoꝝ et ſtupidos reddentia (et ↄturbauit eos) bona ↄturbatõe ſcʒ ad penitentiã.vñ ſubdit. Et apparuerũt fontes aquax:et reuela/ 5 ſi unt fundamenta oꝛbis terrax. t Etapparuerũt) auditoꝛibocfontes aquaꝝ) ſalientiũ in vitã eternã.i ꝓfunditates ſcriptu rarum.ſeu vetus et nouũ teſtamentũ que ni⸗ mirũ ſpiritales fontes ceteros ex ſe ſcriptura rum riuulos emittũt.(et reuelata ſunt funda menta oꝛbis terraꝝ).i.reuelati ⁊ intellci ſunt ꝓphe qui ante nõ intelligebant᷑. ſuꝑ quos edi ficatur oꝛbis terraꝝ credens dño.i.eccia vni verſalis que de toto oꝛbe colligit᷑ cuius fun damenta ſunt ꝓphete qꝛ ꝑ ipos fun data eſt fi des.Et hec oĩa facta ſunt Alb increpatõne tua dñe:ab inſpiratõne rr ſpiritus ire une. crepantec(ab inſpiratõe ſpũs ire te).i.ſancto ſpũ incutiente eis timoꝛẽ ire tue. Vel incre⸗ pationẽ et inſpiratõʒ accipit chꝛiſti pꝛedica⸗ tionem:qꝛ ꝑ pꝛedicationẽ increpabat pecca⸗ toꝛes vt pniaʒ agerent: et inſpirabat vt iram futurã timerent.Et bene poſtqᷓ; dixit incre⸗ ariont adiunxit inſpiratõeʒ.tũc enĩ vtiliter foꝛis increpamur qñ inſpiramur intus vt ti meamus. Deinde loquit᷑ eccleſia vbi oſten⸗ ditur quo oꝛdine iſta ſunt facta. Oiſit de ſummo a accepit me: et aſſum pſit me de aquis multis. . 8 iſit deus pater ſiliũ (de ſummo).i. de A increpatoͤne tua diie) intus te eos iſt⸗ cit qm̃ voluit me. beniuolentia et gra. eelo vel de ſinu ſuolet accepit me ecciaz ſpon ſam. (et aſſumpſit me) in hereditatẽ vocãdo: (de aquis multis).i.de multitudine ꝓploꝝ. qꝛ ex multis ꝓplis me inſtituit. Uel Miſu) ſpm̃ ſanctũ qui eſt donum de alto( et accepit me)quaſi fu gitiuã ꝑ gr̃am iuſtiſicantẽ vel ꝓ ſicientẽ cet aſſumpſit meyextrahẽdo( de aqͥs) id eſt vicijs (multis in altitudinẽ virtutis et Eripuit me de inimiciſ meis foꝛtiſſimis et ab his qui oderũt me: qm̃ confoꝛtati ripuit)et ſaluauit (me de inimicis meis foꝛtiſſimis).i.de vicijs que ſuꝑ om̃es inimi⸗ cos nocent.(et ab his qui oderũt me).i.exte⸗ rioꝛibo inimicis ſcʒ demonibo ⁊ malis hoĩbo: et neceſſe erat qm̃ ↄfoꝛtati ſunt ſuꝑ me)robo re et ptãte. Sunt inimici foꝛtes ſcʒ hoĩes et maxime ꝓpinqui.qꝛ inimici hoĩs domeſtici eius.Foꝛtioꝛes ſcʒ demones.qꝛ non eſt ptãs ſuꝑ terrã que ei cõꝑetur. Foꝛtiſſimi ſcʒ vicia carnis qꝛ nulla peſtis efficacioꝛ ad nocendũ qᷓ; familiaris inimicus. Pꝛeuenerũt me in die afflictönis mee: et factus eſt dñs ꝓtectoꝛ meus. tium pꝛioꝛes mihi nocere volẽtes(in die af⸗ flictionis mee)id eſtin tempoꝛe tribulatõnis et perſecutõnis quo me ſua perſecutõne affli⸗ gebant (et factus eſt dñs pꝛotectoꝛ meus)et auxiliũ ↄtra miſerias et voluptates ꝓtegens me ne ſuccumberẽ.ipᷣe enĩ cum ſuis eſt in tri⸗ bulatõne eos ꝓtegendo et liberando aliqñ in coꝛꝑe aliqũ in aĩa aliqñ in vtroq; ꝓut videt neceſſitatib et vtilitatibo hoĩm expedire. Et eduxit me in latitudinẽ: ſaluũ me fe⸗ t) qꝛ carnales pa lebar anguſtiast edu⸗ xit meſde anguſtia tribulatõis carnis(in lati mudinẽ)ↄſolatõis ſpũalis ſcʒ fidei et charita⸗ tis vt diligerẽ etiã inimicos.Per mala enĩ di latat deus charitatẽ et ꝑ ſeuitiã maloꝝ eccle⸗ ſia creſcit numero et merito.(ſaluũ me fecit) vocando ad fidẽ et dando ꝑſeuerantiaʒ(qm̃ voluit me).i.qꝛ placuit ei. Hoc eſt gratis me elegit nullis pᷣcedentibo meritis ſed ſola ſua ₰ Et retri buet mihi dñs Fm iuſticiã meã: erm puritatemami mearü retribuet Pꝛeuenerũt me)ſcʒ inſidijs a ſeculi curk ¶ Ety)poſt (retribuet mihi dñs) gram ꝓ gra hic in pñti(ſm iuſticiã meã.i.ᷣm meritũ bo ne volũtatis et fidei quã immiſit ꝑ miſcdᷣias — — — — J— or väyt vellem bonum. (et bᷣm puritatẽ mannum rum eius qꝛ ipᷣe aſpicit quicquid hõ in man Dð 6o meaꝝ).i.ſᷣm innocentiã meoꝝ operũ bonoꝝ datis dei oꝑatur. Ael retribuet illud qð eſt . que fides ꝓmeruit (retribuet mibi)qui dedit in ↄſpectu eius ſcʒ eierna que hoĩes non vi⸗ iih vt facerem hoc addit ne quis putet ſufficere dent ſed ſolus deus. Supꝛa er go dixit ſibi Ni bonã voluntatẽ ſine oꝑibo cum habeat copi- ꝑſeuerantia retribuendã in pñti ꝓ ſide ⁊ cha y am bñ oꝑandi. Pꝛimo ergo fidẽ et charitat tritate et bonis oꝑibus.ic dicit etiã aliud in gratis deus pᷣſtat deinde ꝓ illis et oꝑibus exr futuro ꝓ eiſdem et ꝓ ꝑſeuerante longanimi⸗ ieg illis puenientibus quaſi ꝓ meritis retribuet tate ſibi retribuendũ.Et qꝛ dixerat de iuſti⸗ hic ꝑſeuerantiã ⁊ alia bona. vñ ſubdit. cia oſtẽdit quõ habeat᷑:ſalubꝛiter nos infoꝛ⸗ ni Quia cuſtodiui vias domini:nec impie mans et admonẽs ꝙ ſocietas bonoꝝ ſu appe n eſſi a do mno enga maloꝝ vero fu gienda. etd. c4— O cuſtodiui vias dñi).i.pcepta eiuset ¶Cum ſancio ſanctus eris:et cũ viro in latitudinẽ bonoꝝ operũ ꝑſeuerando ſeruaez nocente innocens ereis. s uicnec impie geſſi a deo meo) recedendo.id ¶ Qum ſancto)ſcʒ qui ſancte viuit(ſanctus ðDW mi⸗ poſtq; ad ulũ bene oꝑando acceſſi ab illo pꝛa eris)qꝛ ꝓpter eius ſanctã vitã ⁊ exepla ad ſan ð de⸗ ue viuendo nõ receſſi. Sic vtiq; ad deũ dire cta oꝑa exercenda ꝓuocaris:et ſic etiã ſctũs ðDW N cta debent eſſe nr̃a itinera vt vltra nõ ſint ad eris. (et cũ viro innocente) qui malũ alijs nõ e. Pa diate oꝑis diſtoꝛta. Et boc vtrũq; ideo facit et vitam ſuamvicijs non coꝛrumpit(in 4 hbabeo q: cõſideraui iudicia dei que ad cuſto nocens eris) nulli nocendo et a vicijs abſti⸗ chi diendam iuſticiã et euitandã impietatẽ vtile nendo.Tria notat bic genera bonoꝝ ſcʒ ꝑ⸗ N eſt penſare. vnde ſubiun git ffectõnis cum dicit.cũ ſcõ ſcũs eris.ꝓficien⸗ u OAñm̃ oĩa iudicia eius in ↄoſꝑectu meo: et tes cũ dicit.et cũ innocente innocẽs eris. In H iuſticias eius nõ repuli a me. cipientes cũ ſubdit.et cũ electo electus eris. Dñm̃ om̃ia iudicia eius) tam pᷣſentia q; fu- etpᷣmittit qð dignius eſt de his tribo qꝛ in ele turacin ↄſpectu meo ſemꝑ ſunt et mihi pla⸗ ctione notatur pparatio. in innoceètia gra in cent queſe ntencdho ac eleucrat remplate pfft,i. in ſanctitate gloꝛia in futuro. ni cõſidero et apꝛobo quoꝝ quedã ſunt in pnti Et cum electo electus eris:et cum ꝑuer calaceaiganor alanmnes van⸗ Fie mnelecto electus erig:et cun hue⸗ s oꝛum quedã in futuro ſcʒ pᷣmia iuſtoꝝ ⁊ p ¶ Et cũ electo)ad bona vite eternecelectus fi ne impioꝝ. et iuſticias eius).i.illa iudicia qᷓ ichen naimtiandote cum ꝑuerſo) in vita e yvidi et inueni iuſta (nõ repuli a me quaſi di ctmoꝛibo qui oꝑa et facta dei repᷣhendit.(per n ſplicentia tanq; ſarcina granatus vel fragiii uerteris) malis eius exemplis.i.puerſus eris 7„ tate carnis ſuꝑatus illud qð ceperam dimit Eteſt hic argumentũ a couictu.qꝛ ex conui⸗ „ Se et ad — t eobſer Ctu moꝛes foꝛmant᷑et qui tan git picem inqᷣ- 4 Ctero immaculatus cum eo: et obler?ꝭ nabitur ab ea. Ecce due vie tibi oſtenſe ſunt ualv me ab iniquitate ma. nna iuſtomet ſalutis: altera repꝛoboꝝ et da⸗ N¶ ¶ Et ſſicut cepi ita poſtmoduʒ (ero cum eo) mnatõnis.vna quã tenent hũiles et a dño ex⸗ id eſt ei adherenscimmaculatus).i.ꝑſeuera⸗ bo in innocẽtia mea (et obſeruabo me ab ini quitate mea).i.nõ conuertar ad iniquitatẽ in qua pꝛius fui. Uelcero immaculatus)ſᷣm de lectationẽ male cogitatõis.(et obſeruabo me ab iniauirat onarlonia que eſſet (mea)ſi fa⸗ ſſe nr̃jm ſtudiũ: nr̃jm altantur:altera quã tenent ſuꝑbi et a dño hu miliantur.vñ et ſubdit ↄuertens verba ad de m. Qm̃ tu ꝓpm humliẽ ⁊c̃. Vel ſupꝛa cõ⸗ ertit ſermonẽ ad dñm et quaſi cum gratiaꝝ actõne dicit.o dũe merito tecũ erũt immacu⸗ lati:qꝛ tu (Cum ſcõ ſcũs eris).i.adiuuas ſan cerem eam. Tale debeteſſe nrm ſtudiũ: nſm cctos in ſanctitate qꝛ es ſanctus natura alios deſideriũ vt intus ſimus immaculati et fo⸗ ſanctiſicãs gra.(Et cũ viro innocente inno⸗ 4 ris innocui qꝛ vnũ ſine altero nõ ſufficit. cens eris).i.innocentes adiuuas in innocẽ⸗ 4 Et retribuet mihi dñs ᷣm iuſticiã meã: tia qꝛ innocens es natura.(Et cũ electo ele⸗ et ᷣm puritatẽ manuũ meaꝝ in cõſpectu crtus eris).i.ab eo quẽ eligis eligeris qꝛ ante „ 4 oculoꝛum eus. BZB iße te eligat tu eum eligisic et cũ puerſo p⸗ ¶ Et retribnet mibi dñs) in futuro in retri⸗ luerteris).i.a ꝑuertente vias tuas te auertis. 4 butione iuſtoꝝ (m iuſticiã meã)erga primũ Et boc ido.... — (et ſᷣm puritatẽ mannũ meaꝝ).i.ſᷣm innocẽ AQm̃ tu populum humilẽ ſaluũ facies: niam opcrũ quantũ ad meꝭ in cõſpectu oculo et oculos ſupertvꝝ humiliabis. meo tranſgrediar murum. ¶ Dm̃tu populũ humilem) de ſe nõ pꝛeſu⸗ mentem et penitentiã agenteſaluum facies) et in celo exaltabis.et ecõtrarioſoculos ſuꝑ⸗ boꝛum).i.ſuꝑbos qui magni ſunt in oculis ſuis et pniam agere ↄtemnũt.Illa enĩꝑs in qua maxime manifeſtat᷑ geſtus ſuboꝝ po⸗ nitur ꝓ toto ſcʒ oculi ꝓ hoiechumiliabis)et in infernũ deijcies. In pñ̃ti etiã deus ſuper⸗ bis reſiſtit humilib aũt dat graʒ.Deinde ꝓ⸗ grediens eccleſia qdᷣ enunciauit oꝛat.d. meus illumina tenebꝛas meuas. pñe)ſcʒ aplłos et p̃ᷣdicatoꝛes in quibo eſt lux et cognitio veritatis qua illuminant᷑ alij de⸗ us meus illumina) etiã ꝑ eos(tenebꝛas me⸗ as).i.qlas tenebꝛoſas peccatꝭ ſeu eos qui ad mentium de ſe qꝛ tales ignis tribulatõis nõ cõſumit.et dicit oĩm qꝛ nullus excipitur niſi qui ſperare nõ vult. Et merito ſperanduʒ eſt Qm̃ quis deus pᷣter dñm:aut quis de⸗ us pꝛeter deum noſtrum: .——— dñoꝝ.i.niſi ille qui eſt omniũ dñs qui nos re git quẽ timemus cui merito ex debito ſerui⸗ Auñ̃ tu illuminas lucernã meã dñe:de/ Ocdm).i.exquo(ſtu illuminas lucernã meã huc ſunt in tenebꝛis:mihi ꝑ pᷣdeſtinatõeʒ ꝑpꝛ tinentes. Vel qꝛ (illuminaſti lucernã meã)do nando fidem illumina etiã tenebꝛas operuʒ meoꝝ vt qð teneo credendo ſequar oꝑando. Te rogo et merito. . Am in te enpiar a tentatone: et in deo mus (aut quis deus eſt pꝛeter deũ nr̃m:)qui nos creauit.quẽ amamus.quẽ poſt bonã no Am̃ quis) alius eſt verec deus p̃ter wdim ſtram ſeruitutẽ in pꝛemiũ expectamus et qſi hereditatem filij poſſidemus.q.d. nullus. et ideo nõ mirum ſi pᷣt ſuos ptegere ab his qui nec foꝛtes nec potentes ſunt.hec dicit contra paganos qui multos ſibi fingunt deos. Et ioſe eſt ver Deus qui pꝛecinxit me in vi rtute: et x ¶ Deus qui pꝛecinxit).i.pᷣmuniuit(me vir- tute) ſcʒ fide ſpe et charitate. Vel armauit me foꝛtitudine et conſtantia ad aggrediendũ ar dua et tolerandũ difficilia et ad reſiſttendum hoſtibo ⁊ eoꝝ tentatõnibo.(et poſuit immacu Am̃ in te).i.ꝑ te et nõ ꝑ me. in me eni infir mus ſum ſed in te foꝛtis.(eripiar a tentatõe) diaboli. mundi et carnis.deinde q̃ſi ex gau⸗ dio mutat ꝑſonam dicẽsſcet in deo meo)non in me.i.in virtute dei mei:nõ in meatrãſgre diar murũ).i.obſtaculũ peccatoꝝ qui me im pediun: facere bonũ ⁊ venire ad deũ quẽ mu rum inter nos et celum exſtruimus peccatis peccata augendo ſʒ traſgredimur eum ꝑ dei gęram vicioꝝ ↄgeriẽ ſuꝑando.vt ait Gꝛego⸗ rius. Murus eſt quicquid in itinere nr̃o eri⸗ gitur ne ad deũ tranſeamꝰ ſʒ hũc murũ trãſ⸗ gredimur qñ ꝓ amoꝛe eterne patrie quecũq; in hoc mundo fuerint obiecta calcamus. Et vere ꝑ eum eripiar et in eo tranſgrediar.qiꝛ Deus meus impolluta via ei: eloqun dñni igne examinata: ꝓtectoꝛ eſi oim ſr/ rantium in ſe. Deus mens noiatiuns ille abſolute ſtat vt locũ habeat ſequẽs relatio cũ dicit( impol luta)eſt (via eius)ſiue qua venit in nos ſcʒ fi des.ſiue qua venit ad nos ſcʒ beata virgo.ſi⸗ ue qua venimus ad ipᷣm ſcʒ charitas.(eloqͥa dñi igne examinata).i.pᷣcepta etiã eius ſunt adeo munda vt nullis tunſionibo adultera⸗ ri poſſint. Vel (eloquia dñi)ſuntſigne exami nata).i.in tribulatõe ſunt ꝓbata et vera in⸗ uenta qꝛ nunq; deſerit ſperantes in ſe. et hic talis (ꝓtectoꝛ eſt oim ſperantiũ in ſe)nõ pᷣſu⸗ latam viã meã) pᷣſeruando me ſua gratia ne in maculas peccatoꝝ caderẽ et dando mihi g̃am vt innocenter viuã et incedã ꝑ huius vite viam qua ad illũ ꝑueniã ſicut immacu⸗ lata eſt via qua ad me veniet. AQui perfecit ꝑedes meos tanqᷓ; ceruox ſuꝑ excelſa ſtatuens me. — meos).i.amoꝛem meũ et animi affectus qui⸗ bus vado ad eum.et etiã pedes meos coꝛꝑa⸗ les ſcʒ oꝑm meoꝝ greſſus (tanq; ceruoꝝ) id eſt ad currendũ poſt eũ et tranſuiendũ omia huius ſeculi impedimẽta agiles.et in bono⸗ rum oꝑm curſu nõ deficientes.et ſuꝑ excel⸗ ſa)ſcʒ in celocſtatuens me)coꝛde.i.figens coꝛ dis mei intentionem in ſuꝑnis et collocans ſpem meã in celeſtibo. Et ipᷣe eſt. ti vt arcum ereum bꝛachia mea. £ 6⁶ Di weermanus meas ad hꝛelia: et w B niſt Qui)etiam (ꝑfecit).i.ꝑfectos fecit pedes ¶ Qui)etiã (docet)ab imminentiby inſidijs cautũ faciendo (manus meas).i.opera(ad pᷣ⸗ lium)cõtra vicia et demones.hoc eſt dat mi⸗ bi pꝛudentiã et docet mebene oꝑari ad ſupe⸗ randos hoſtes qui conãtur claudere iter ad celum:et mutando ꝑſonam ſubdit.(et poſu⸗ it vt arcum ereũ bꝛachia mea).i.dediſti mihi inflexibilẽ et infatigabilẽ intentionẽ bonoꝝ operum. et ad feriendũ et fugandũ inimicos. ſicut enim manus bꝛachijs adberent:ita ab — —— — — — ..ee Et degiſti mihi ꝓtectionẽ vxtera tua ſuſcepithme. Oedegiſt mibt Peertionez ſalutis tue).i. ꝓtectionẽ qua ſaluaſti me et pꝛotexiſti me ad ſalutem.et dicit (tue).i.quã tu feciſti.q.d.pꝛe ſalutis tueret dicta nõ ſufficerẽt et foꝛtitudo mea parũ poſ⸗ ſet niſu ꝓtectio tua adeſſet.(et dextera tua)id eſt fauoꝛ gratie tue (ſuſcepit me) quaſi ad cu⸗ randum et refocillandũ poſt bellũ tanq; me⸗ dicus egrotũ.Et qꝛ eoſdẽ quos ꝓtegit et cu⸗ rat aliqn v tiliter flagellat recte ſubiungit᷑. Et diſciplina tua coꝛrexit me in ſinem: et diſciplina tua ipſa me docebit. ¶IEt diſciplina tua).i.tribulatio purgato⸗ ria ſeu tribulationũ et tentationũ exꝑientia. (¶(coꝛrexit me)a malo reuocando et dirigendo (in finem) debitũ ſcʒ in eternã ſalutem nõ ſi⸗ nit me deuiare vt quicqͥd ago in eum finẽ re⸗ feram quo tibi coheret᷑.(et)eadem (diſcipli⸗ na tua) vel doctrina tua.Cip̃a)ad melioꝛa ꝓ⸗ mouendocme docebit)pu enire quo direxit: et qualiter ad bunc finẽ ꝑueniã.In hoc ergo apparet ꝙ nos diligit deus qꝛ dat nobis di⸗ . . ſciplinam:qꝛ hic coꝛrigit moꝛes et docet ſci⸗ entiam.et ꝑ diſciplinã etiam. Zilataſti greſius meos ſubtus me: et nõ ſunt infirmata veſtigia ma. — bet homo penitentieſue ct bonis oꝑibus et non coꝛrũpere illa vel ceſſare ab eis. Recte er go ſubiungit. dent ſubtus p’des meos. eos in me regnare nõ ꝑmittendo.(nec pote⸗ runt ſtare).i.nõ durabit aduerſus veritatem et me ſic eis reſiſtentẽcadẽt ſubtus pedes me os)quia ſe humiliando mihi obediẽt: vel qꝛ in coꝛde meo eos abominando deſpiciã et in ſuper affectus bonos et ſpiritales actõnes il lis pᷣferam et opponam. Hec enĩ duo faciunt ꝑfecte ſuꝑare diabolũ et vicium ſcʒ amoꝛ dei et odiũ peccati.et hoc totũ eſt ex deo qꝛ Et pcinxiſti me virtute ad bellu:et ſup/ te inſurgere videris et ſubtus te ſupplantare volueris poſtula a dño virtutẽ illi vicio con trariam vt ea te pcingat ad debellandũ ũlud et dabit tibi diñũ8. 2 Konfringam illos) et hũiliabo: impetus coꝛũ frangendo vel tentatoõnes repellendo et Confringam illos nec poterunt ſtare:ca es plantaſti inſurgentes in me ſubtus me. Et pcin xiſti me virtute).i.armaſti me foꝛti tudine(ad bellum)cõtra hoſtes ne in tali pu- gna deficerem.iſet ſuꝓplantaſti).i.humiliaſti (inſurgentes in me ſubtus me)vt ſuꝑioꝛ eſ⸗ ſem et vt ſubter me fierent et mihi ſubeſſent qͥ ſuꝑ me eſſe volebant. Quodcũq; viciũ cõtra ¶ Dilataſti greſſus meos).i.affectus vł ope Et inimicos meos dediſti mihi doꝛ-ſum ra charitatis late extendiſti(ſubtus me).i.vt hilariter operer etiam de his que ſubtus me ſunt rebus ſcʒ moꝛtalibo et membꝛis et vt nõ pꝛeferam illa ſaluti aĩe ſed potius ſupponatet non ſunt infirmata) ꝑ mala mundiſ veſtigia mea )id eſt iinera vel ſigna que reliqui imita ueris. Dilatatos etiam ſub ſe habet greſſus quiſquis gloꝛiatur in tribulatõnibo.ſi enĩ fo ris eſt anguſtia doloꝛis intus ẽ latitudo cha ritatis. Eius quoq; nõ ſunt infirmata veſti⸗ gia qui cõfirmat coꝛ ſuũ ad toleranda ꝓpter deũ mala. Deinde eſt vor chꝛiſti ſeu eccleſie vt tñ cuilibet qð ſibi cõgruit reddatur. erſequar mimicos meos et ↄpꝛehen⸗ Faientesme diſperdidiſit. UEt inimicos meos)ſcʒ ꝑſecutoꝛes et ad⸗ uerſarios mihi reſiſtentes dediſti mihi) qua ſi doꝛſum).i.a doꝛſo et feciſti vt ego eis pᷣſi⸗ diam et ipᷣi me ſequant᷑.et iam mihi quaſi a facie nõ reſiſtant vel ſũlicitos appetitus et vi⸗ cia retro cõuertiſti vt penitus obliuioni tra⸗ dens nõ videam iterũ peccando nec retro re⸗ ſpiciam delectando.ſed mentis oculos diri⸗ gam illos:et nõ cõuertar donec deficiãt. ¶U:Perſequar inimicos meos).i.ꝑſecutoꝛes et aduerſarios arguendo flagellando vel af⸗ fectus carnales et ſpũs malignos oꝛationib⸗ vigilijs ieiunijs et ſpũalibo ſtudijs a me re⸗ pellendocet ↄphendam illos) in aſtutia ſua: vel eos mihi ſubijciendo ne ab eis cõpꝛehen dar cõſentiendo(et non ↄuertar ceſſando ab hac intentõne ⁊ ſtudio (donec) qui modo ob ſtrepunt deficiant)a rebellione.inſiſtere de⸗ gam ad celeſtia ↄtemplanda ⁊ ea que añ nos ta ante oculos penitendo( et odientes me)id eſt malos hoſes in odio ꝑſeuerantes vel ma lignos ſpũs (diſꝑdidiſti)repellẽdo eos a me ne mibi nocanant. Clamauerunt nec erat qui ſaluos face⸗ ret. ad dñm:nec exaudiuit eos. ¶ Llam auerunt)in pꝛeſſura nõnulli ex cis ad hoĩes vel ad alios deos petentes auxiliũ ab eis (nec erat qui ſaluos faceret)eos.alius enĩ non poterat:et poſtea clamauerũt lad do⸗ minum deficiente alioꝝ auxilio (nec exaudi uit eos) in malicia ꝑdurantes qꝛ nõ erant di gni exauditõeet diuino auxilio.ac ſi dicere ſant appetenda debet tũ homo habere pecca⸗ Filnj alieni mentiti ſunt mibi: filij alieni ¶ Pꝛopterea).i. ꝓpter hãc victoꝛiã et alia be⸗ mitis ſuis. alius ſaluare nõ p̃tet dena nõ vult qꝛ: ama⸗ licia ſua nõ recedũt nec pure dñi miſcðᷣiam requirununt. Et cõminuã eos vt puluerẽ ante faciezʒ venti:vt lutum plateaꝝ delew eos. ↄminuã eoset ad nibilũ deducam vel ad minimũ et vilem ſtatũ redigã (vt puluerẽ).i. ita faciliter ſicut delet᷑ puluis (ante faciẽ ven ti)qꝛ aridi imbꝛẽ miſcðie dei nõ receperũt:qiꝛ leues et mobiles añ ventũ tentatõis fuerunt. (vt lutũ plateaꝝ) qð pedibo ↄculcat᷑( delebo eos)et ↄculcabo qꝛ in lata et ſpacioſa via in immũdicijs et vicijs vixerũt.Deinde oꝛat p ſubiectõne gentiũ.d. . Eripies me de ↄtradictõnibo ppli: conſti thideo tanq; deſtitutos ab om̃i auxilio Viuit dñs ⁊ bñdictus deus meus: et e?t ¶ Uinit dñs ineternũ qui ꝑ tot bñficia oſfẽ᷑ dit ſe viuũ ⁊ nõ idolũ moꝛtuũ qꝛ eſt ip̃ᷣa viis vnde etiã viuit oĩs creatura qui nos viuifis cat et viuere facit vita coꝛꝑali gr̃e et gleꝛtie. c(et bñdictus).i.landatus ſuc deus meus) erx bñſficijs mihi collatiset exaltetur) apud cre⸗ dentes.i.toto oꝛbe terraꝝ extollat᷑ et gloꝛifi⸗ cetur ꝑ laudẽ et ↄfeſſionẽ ſemꝑ excelſus in ſe (deus )et auctoꝛ (ſalutis mee) qꝛ ſua bonitate me ſaluet. Deiñ ↄuerſo ſermone ad deũ ait. Deus qui das vindictas mihi et ſub/ dis pplos ſub me:liberatoꝛ meus de ini/⸗ micis meis iracundis. = — „ Deus )tu es (qui das vindictã mihi)et vi⸗ Eripies me de ↄtradictõnib⸗ pli) ſcz iu⸗ daici ↄtradicẽtis mibi(ↄſtitues me in caput gentiũ vt gentes mihi ſubijciant᷑ et obediãt: es men epurgenrinn et ſim caput eoꝝ.vñ dñs volens recedere a ce citate iudeoꝝ ad fidẽ gentiũ dixit:ſurgite ea⸗- mus hinc.q.d.ita vincã iudeos et victis iu⸗ deis ero tanqᷓ; triũphatoꝛ ſuꝑ gentes. Et ve re ſic fiet quia Populus quẽ nõ cognoni ſeruiuit mi Et ab inſurgentib in me i:in auditu auris obediuit mibii. dopulus) gentiũ(quẽ nõ cognouij.i.nõ (in auditu auris obediuit mibi) euangeliuʒ ſtatim vt pᷣdicari audiuit ꝓmpte ſuſcipiẽdo cct adimplendo oculis chꝛiſtũ nõ vidit noĩe cius audito ꝑ pᷣdicatoꝛes obediuit.hoc pᷣt di cere chꝛiſtus vel eccia de ſunpliciby et ideo⸗ tis.quos nõ videt᷑ cognoſcere erudiendo ſci entia et tũ ꝓnioꝛes ſunt ad oĩs eius mãdata Litterati vero ̊s ad plenum erudiuit tardi ſunt et negligunt ea. SBᷓeell:? — viſitaui coꝛꝑali pñtia vel lege ⁊ ꝓphetis ( ſer⸗ uinuit mibi)pᷣcepta mea hũiliter cuſtodiendo ctoꝛias nõ ſolũ de iudeis depᷣſſis ſed (et ſub dis ꝓplos)gentiũ (ſub me)ſcʒ ſub ptãte chꝛi⸗ ſti et eccie et ſacis eos obedire fidei. Pia vin⸗ dicta eſt dum rebellis ſubdit᷑:et gloꝛioſa vin dicta cũ chꝛiſtiani triũphant. tu dico exiſtẽs (liberatoꝛ meus de inimicis meis) non qui⸗ buſcũq; ſed iracundis).i.impijs valde fer⸗ uentibus in ꝑſecutõe mea. Maioꝛ gloꝛia eſt a fernentiba malis liberari. Et ab inſurgentib in me exaltabis me: ¶ Et ab inſurgentib in me) iſto vel futurro. añchꝛiſti tꝑeexaltabis me)patientẽ eis altio rem me ↄſtituẽdo. et ne mihi reſiſtãt vel no⸗ ceant eos hũiliando qꝛ quãto aitius ſurgüt in iram tanto amplius exaltat᷑ ille qui ꝑtulit iniuriã.(a viro iniquo) iniuſte et inique me ꝑſeq̃nte ſcʒ quolibet ſciſmatico ⁊ heretico vel ipᷣo antichꝛiſto ſeu etiã diabolo qui vir ⁊ vi rilis eſt ad nocenduʒ (eripies me) liberando vel mendo ab ifo. Pꝛopterea conſitetvꝛ tibi in natõnibus neficia ſupꝛadicta ( cõfiteboꝛ tibi) cõfeſſione inueterati ſunt: et claudicauerunt aſe⸗/ laudis ſcʒ pᷣdicando laudẽ tuamcin nationi- 2 —R—Rõ Filij) ſcʒ pꝛius a me nutriticalienija meꝑ peccatũ effecti et modo fulij diaboli ſcʒ iudei. (mentiti ſunt mibi)in veritate nõ ꝑmanẽtes Et repetit vt expꝛobꝛetfilijquondã (alieni, ꝑ peccatũ (inueterati ſunt)qꝛ in pcc̃is ſuis an tiquis et veteri hoĩe remanſerũt et noui hois aduentũ nõ receperũt.(et claudicauerũt a ſe⸗ mitis ſuis).i.a pceptis ſibi datis.Deindeq̃ſi exultans ſummatim recapitulando munera dei laudat vt ſic graꝝ actionẽ cõcludat.q.d. △ Et qꝛ pᷣdicta deus facit patet bus)om̃ib ſeqntib vel in gentibo (dñe) oĩm (et noĩ tuo).i.ad honoꝛẽ noĩs tui pſalmũ di cam).i.bñ oꝑaboꝛ vt latius innoteſcas bo⸗ nis oꝑibus meis.Ille enĩ deum vere et inte gre laudat cuius in laude ipᷣius lingua ⁊ vi⸗ ta cõcoꝛdat. Chꝛiſtus ꝑ ſuos et eccleſia ꝑ ſe confitetur et pſalmũ dicit. Et merito etiã ex hoc deus eſt laudandus quia et. Nagnifſicans ſalutes regis eius:et faci/⸗ ens miſc viam chꝛiſto ſuo dauicet ſemi Magniſficans).i.magnas et mirabiles faci ens et oſtendens (ſalutes regis).i.chꝛiſti eius id eſt ſuimet ſcʒ pr̃is hoc eſt ſalutes chꝛiſti qͥ eſt rex ſuꝑ eccleſiã a pre ↄſtitutus et ſaluatoꝛ oĩm quantũ in ſe eſt.ſalutes inquã quas ipᷣe chꝛiſtus dat credentibo.cõfert enĩ eis ſalutem coꝛpꝑalem ſpũalem et celeſtẽcet pꝛius (faciens miſcdiam chꝛiſto ſuo dauid).i.chꝛiſto ieſu qͥ eſt flius dauid ᷣm carnẽ. Vel chꝛiſto victo⸗ ri et liberatoꝛi manu foꝛti ꝑ dauid ſignifica⸗ to eum equalẽ ſibi ꝑ diuinitatẽ faciendo: vel reſurrectõʒ ei donando.et)ſiłr (ſemini eius) ſcꝭʒ̊ ſpũali.i.populo in eũ credenti quẽ in eu⸗ angelio genuit. et hoc(vſq; in ſeculũ).i.ſine fine et ineternũ remiſſionẽ peccatoꝝ et vitam eternã ei largiendo. H ꝛatio ſpei et refugiũ pꝛeſſure pijſſi ¶ Firmamentũ —— HY”õ moꝛtis vt aſſumpti de multitudine circũſtäů⸗ tium tribulationũ deuoti ſancto noĩ tuo cid innocentie puritate pſallamus. Per. ¶ Plſalmus de Chꝛiſti incarnatõne ac noui regis et eccleſie catholice pꝛedica/ ⁴, tione ac cõmendatione. ¶ ps. xvij. riam dei: et opera manuũ eius an⸗ in vltimũ tꝑs ſcʒ plenitudinis quo acta ſunt que hic dicunt᷑. Vel referenti in finẽ.i.chꝛi⸗ ſtum ea que dicturus eſt de laude eccleſie ⁊ dicatoꝛum eius et illius a quo pᷣdicatõeʒ ha⸗ buerunt. Poſt graꝝ ergo actionẽ ꝓ liberati⸗ one chꝛiſti et eccleſie oꝛõnemq; ꝓ gentiũ ſub iectione cõmendat ſtatũ catholice religionis et pᷣdicatoꝛes eccleſie et illũ a quo pᷣdicationẽ babuerũt intendene paſtoꝛes admonere vt eoꝛum pᷣdicatõni obtemperẽt. Materia chꝛi ſti incarnatio et noue legis cõmendatio. In⸗ tentio:monere vt in chꝛiſtũ credamus et reli cta veteri lege ad nouã accedamus. Snia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo pꝛedicatoꝛes dũi collaudans eius incarnatões ſpecioſiſſi⸗ me deſcribit necnõ pᷣcepta noui ac veteris te ſtamenti magnificãs ab occultis delictis et ab alienis pccis purgari ſe a dño petit.Sen tentia in ſpeciali Cõmendans ergo pᷣdicati⸗ onem noue legis quid pᷣdicet et quõ in pꝛi⸗ ma ꝑte oſtendit ita incipiẽs ( Celi).i.apoſtoli . et euangeliſte in quib tanq; in celis habitat deus. Dicti etiã celi qꝛ excellenter illuminati et ꝑ vite ſanctitatem eminenter eleu ati(enar rant)in ſua pᷣdicatõne( gloꝛiã dei) ſcʒ dñi no ſtri ieſu chꝛiſti.i.gloꝛiaʒ diuinitatis eius in qua eſt equalis patri et ea que ſᷣm diuinitatẽ fecit ſcʒ reſurrectõem. aſcenſionẽ.ſpũſſancti miſſionem. peccatoꝝ remiſſionẽ et hmõi (et opera manuum eius).i.oꝑa hũanitatis que ſᷣm hoiĩiem egit ſcʒ natiuitatẽ.paſſionẽ. moꝛtẽ ęt facta virtutum eius et hmõi ( annũciat fix .indicat ſcientiam. ¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta lis eſt: In finẽ põ dauid.Hoc eſt pſalmꝰ iſte attribuitur dauid ꝓphete reſpicienti in ſfinem id eſt in chꝛiſtũ qui eſt finis ↄ᷑ſummatõis vel mamentum)ip̃i idem apli firmati ſpũ ſancto et ſolidati in fide et charitate. Ex his duob⸗ ſcʒz diuinitate et hũanitate cõſiſtit vera et ca⸗ tholica fides. —— Dies dieixi. ſpiritales ſpiritalib:clari cla ris.(eructat).i.quaſi de pleno pferũt(verbũ) id eſt ſapientiã dei qð eſt verbũ in pꝛincipio apud deũ:loquentes de chꝛ iſti deitate et dan tes auditoꝛibo ſolidum cibum(et nox.i.ipſi ijdem infirmitati carnis ↄdeſcendẽtes et q̃ſi noxet carnales facti.(nocti).i.tenebꝛoſis et carnalibus(indicat) vt ſimplicibo nõ verbuʒ patris ſed ſcientiã que eſt de hũanis.i.de hu manitate chꝛiſti. B eſt illa hiſtoꝛialia de chꝛi ſto ꝑ que de ceteris acquirãt ſcientiã dantes auditoꝛibo lac ad potanduʒ. Ecce qᷓ; diſcrete pᷣdicant nõ enĩ omnibo oĩa dicũt ſʒ iuxta ca⸗ pacitatem auditoꝝ diſtribuunt. Non ſunt loquele neq; ſermones:quo⸗ rum non audiantur voces eozꝛum. ¶Mon ſunt loquele).i.lingue ex om̃ibo lin⸗ guis (neq; ſermo nes.i.modi locutionuʒ ex diuerſis modis in eadem lingua(quoꝝ).i.ꝑ quos ſermones et linguas(nõ audiantur).i. nõ ſunt auditecvoces)et verba(coꝛum)celoꝝ ſcʒ apoſtoloꝝ qꝛ veniente ſuꝑ eos ſpũ ſancto mes impleti ſunt illo ⁊ omnibs linguis pꝛi mos doctoꝛes loqui fecit ſpũs ſanctus.qui omnes in vnũ erat cõgregaturus. NHon tm̃ auũt ibi vbi impleti ſunt ſonuerũt ſʒ etiã tam late et tam publice pᷣdicauerunt q; In omnem terram eruit ſonus eox:ꝛet in fines oꝛbis terre verba eozum. n omnẽ terram).i.in omni ꝑte ambitus terre (exiuit ſonus) pꝛedicatõnis (eoꝝ).i.do ctrina apoſtoloꝝ ⁊ euangeliſtaꝝ. VUel (onus eoꝛum).i.fama aploꝝ et ſi nõ etiã pntia (et in fines oꝛbis terre).i.etiã in terminos et fines mundi vel in inſulas et angulos terre cxie⸗ runt et ſonuerunt(verba eoꝝ).i.que dixerũt et ſcripſerunt.publicata enim ſunt bec vbiq; pꝛedicationẽ euan gelij et ꝑ epłas eoꝝ iõ et nos h̊ loquimur: ſonus eni ille ad nos vſq; ꝑuenit.Eoꝝ inquam ita dicentůin Vn ſole poſuit tadernaculũ ſuum:et ipſe tanq; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo. ¶ In ſole).i.in manifeſto non in occulto vt lateat(poſuit dñs chꝛiſtuſ ccabernaculũ ſuũ) id eſt coꝛpus aſſumptũ in quo militauit pa⸗ tri. Vel(in ſole.i.in beata virgine que illumi nat eccleſiã ſicut ſol mundũ (poſuit taberna⸗ culum ſuũ(ſcʒ coꝛꝑis humani quaſi milita⸗ re habitaculũ qꝛ de ea carnẽ aſſumpſit in qua venit militare et xpugnare mundũ et diabo lum vel in vtero ipᷣius ſicut in tabernaculo habitauit (et ip̃e tanq; ſponſus ꝓcedens) ad deſponſandã ſibi eccleſiã(de thalamo ſuo⸗.i. de virginali vtero in quo humane nature vt ſponſus ſponſe eſt copulatꝰ. Et ꝓcedens. Exultauit vt gigas ad currendũ viam: a ſummo celo egreſſio eius. — — * (vt gigas).i.ſicut foꝛtiſſumus: om̃es hoĩes incõꝑabiliter magnitudine virtutis et foꝛti⸗ tudinis pᷣcedens.(ad currendũ) nõ habitan⸗ dum vel moꝛandũ ( viam)nr̃e ſalutis.q.d.hi larem et foꝛtẽ ſe oſtendit ad ꝑficiendũ curſuʒ nffe redemptõnis.(a ſummo celo).i.a pf̃e et cqualitate pr̃is eſt egreſſio eius)nõ tꝑalis ſʒ cterna qua exiuit a patre et venit in munduʒ factus homo. Iterũ aũt relinquens mundun aſcendit ad pr̃em vnde ſubditur. Et occurſus eius vſq; ad ſummũ eius nec eſt qui ſe abſcondat a caloꝛe eius. toccurſus eius)facti hoĩs (vſq; ad ſum mMum eius)ſcʒ equalitatẽ pr̃is qũ ſᷣm hoĩem gaſcendens ad ſedem patris occurrit et venit vſq; ad equalitatẽ patris ſcdõᷣm ꝙ deus (nec eſt).i. eſſe debetqui ſe abſcondat).i.abſcondi debeatla caloꝛe eius).i.a ſpũ ſancto qͥ in li guis igneis apparuit.igneʒ eni venit mittere in terram a cuius caloꝛe neminẽ vult eſſe ex⸗ cuſatuʒ. Vult enĩ vt ardeat qꝛ ardoꝛ ſue cha ritatis quantũ de ſe eſt ad oẽs ſe extendit. Terx dñi immaculata cõuertens aĩas: te ſimoniũ dñi fidele ſapiẽtiã pᷣſiãs puuſ. lata)et irrephenſibilis nihil immaculatum aut illicitũ pᷣcipiens vel ꝑmittẽs ac ſanctos et immaculatos nos reddens(cõuertens)di⸗ uina gr̃a aſpirante ab iniquitate ad iuſticiã. ſanimas).i.voluntates nõ tm̃ manus vt ve⸗ tus que ſolũ manus retinebata culpa. et ti⸗ xultauit)qꝛ nõ inuitus laboꝛẽ ſuſcepit. ſummu eius: Mex oni) noua et euangelica eſt (immacu⸗ moꝛe non amoꝛe(teſtimonium dñi).i.pꝛece⸗ ptum cũ atteſtatione pꝛemij vel pene.eſt (fi⸗ dele)et verax q quod ꝓmittitur cõplebuur. (ſapientiã) de diuinispꝛeſtans paruulis).i. humilibo nõ ſuꝑbis. “ Juſticie dñᷣi recte: letiſicantes coꝛda:pᷣ⸗ ceptum vñi lucid illuminãs oculos. uſticie dñi) ſcʒ eandẽ mandata diuina qꝛ iuſtificant.ſunt (recta) in ſe nõ declinãtes ad dexteram ſiue ad ſiniitrã et in effectum qꝛ di rigunt nos ad rectitudinẽc(letiſicantes)ſpiri⸗ tali gaudio et ſpe pꝛemij eterni ad qdð ꝑdu⸗ cunt(coꝛdaobſeruantiũ eas.non tñ pꝛemen tes iu go ſeruili nec terrentes timoꝛe pene vt vetus lex faciebat.et (pꝛeceptuʒ dñi) chꝛiſti eſt (lucidum )et aꝑtum nõ ſub velamine littere teciũ et ſine velamento carnaliũ obſeruatio⸗ numcillum inãs) diuino munerecocłos) coꝛ dis.i.interioꝛis hoĩs aſpectum. Et Timoꝛ domini ſanctus permanens in ſe culum ſeculi: iudicia dñi wra iuſnſicata Zimoꝛ dñniſcilicʒ caſtus et filialis gratis amans nõ puniri ſed ſeparari a ſummo bo⸗ no timens eſt(ſanctus)qꝛ ſine om̃i ꝑturbati⸗ one eſt. et ꝓ tꝑalibus mutari hoĩes nõ faciẽs eos ſanctos redditpmanens in ſeculum ſe⸗ culi)vel quantũ ad fructum vel quantuʒ ad vſum eius ſcʒ reuerentie quia nõ foꝛas mitti tur a charitate ꝑfecta que foꝛas mittit initia⸗ lem qui in charitate imperfecta eſt: partim ti moꝛe pene partim ex amoꝛe iuſticie ſeruiena ſeruilem auteʒ quo timoꝛe pene a malo cobi⸗ bemur et mundanũ quo bona mundi ꝑdere timemus.charitas etiam imꝑfecta euacuat. (iudicia)et mandata (dñi)cõtenta in lege eu⸗ angelica ſunt(vera)qꝛ ſiue minatur ſiue pol⸗ licetur neminẽ fallit.et ſunt iuſtificata in ſe⸗ metipſa)qꝛ non egent alterius auctoꝛitate qᷓ ipᷣius domini.Et quia talia ſunt iudicia dei ideo ſunt. Deſiderabilia ſuper aurum et lapidem pꝛecioſum multum:et dulcioꝛa ſup mel Oeſiderabilia multũ).i.valde bone menti (ſuꝑ aurum et lapidem pᷣcioſum).i.ſuꝑ om̃e pᷣcioſum ſeculi quod ꝑtinet ad ambitionẽ (et dulcioꝛa ſuꝑ mel et fauum).i.ſuꝑ om̃e dele⸗ ctabile quod pertinet ad ↄcupiſcentiam car⸗ nis. Hoc eſt ſuper omne quod appetitur ſcʒ ſuꝑ diuitias que notantur in auro.ſuꝑ po⸗ tentiam mundi que notatur in lapide pᷣcioſo ſuꝑ voluptatẽ que notatur in melle et ſauo. „ s ſ⸗ u. i l ⸗ =- 1 —— WNWJ um ſed et hic in eoꝝ cuſtodia magnũ eſt ium. ſeruire eni deo regnare eſt. In via ſunt dulcia vbi guſtamus.in patria ſalubꝛia vbi Pꝛo his eni ſepe iudicla dei nðõ deſideraãtut ſed timentur vel ↄptemnuntur vel nõ credun⸗ tur. ac ſi diceret nulla res eis ↄꝑari pᷣt in va⸗ loꝛe et dulcoꝛe ꝓpter quod obſeruanda ſunt diligentiſſime. ideo ſubditur· Eteni ſeruus tuus cuſtodit ea: in cuſto- mei:et meditatio coꝛdis mei in conſpe⸗ ctu tuo ſemer. tiones meevocales (et meditatio coꝛdis mei) id eſt mentales(vt cõplaceant).i.placentes et acceptabiles ſint (in conſpectu tuo ſemꝑ) nõ diendis illis retributio multt.. broim. i. coꝛam te dne qui intus vides et in⸗ Eteni ſeruus tuus)nõ tm̃ dicit ſed et ope⸗ re(cuſtodit eaet ita nõ loquendo ſed cuſtodi endo ꝓbat ea deſiderabilia et dulcia qꝛ (in cu ſtodiendis illis)non tm̃ ꝓ cuſtodiendis.i.in boc ipᷣo ꝙ cuſtodiunt᷑ in hac vita eſt (retribu tio multa)quia ꝑ ſe ipᷣa delectant ⁊ letificant. g.d.non tm̃ pꝛo eis in futuro reddetur pᷣmi⸗ unt ſatiabimur.Quia vero hanc ſuauitatẽ aufe⸗ runt peccata et obſeruatoꝛes qñʒ nõ aduer⸗ tunt omnia recte ſequitur. Delicta quis intelligit:ab occultis me/ —☚ — is mũda me:et ab alienis ꝑce ſeruo tuo. MBDelicta)ſcʒ oia (quis intelligit).q.d.nul⸗ us pꝑfectecvel qꝛ nõ ſunt in memoꝛia. vel qꝛ nõ reputat peccata eſſe que ſunt. vel qꝛ modi ſpicis ↄſcientiam nõ coꝛã hoibus ad iactan tiam. Ex his verbis inſtruimur vt dño nr̃o placere ſtudeamus in nr̃is ſermonibo et cogi tationibo delicta refrenando et a ſuꝑbia nos emundando. Sed quia hoc non eſt mearuʒ virium ideo.O * Homine adiutoꝛ meus: et redempto: eus. iſerentis qui omnia oꝑatur in nobis. Pijſſime deus qui virgi⸗ Oꝛatio. ca reputat que ſunt magna. vel quia nõ vult nali thalamo egreſſus ꝓcedens ad pfis derł intelligere vt bene agat et ideo oꝛat pꝛo deli⸗ ctis ſubdens (ab occultis).i.a peccatis in me latentibo (meis)ſcʒ que ex me ꝓueniũt et pꝛo pꝛia voluntate oꝛiunt᷑ munda me)illa remit tendoſet ab alienis) que ſuggeſtione diaboli vel hoĩs fiunt. vel que pñt occaſionaliter in me retoꝛqueri rõne negligẽtie coꝛrectõis fra⸗ terne quantũ ad omnes.vel ceꝛrectõnis coa⸗ cte quantuʒz ad pꝛelatos.(parce)mihiſſeruo tuo)mibi nõ imputando.qꝛ Si mei nõ fueri tus eroꝛet emudalvꝛ a del nei int dñati) ſcʒ ho es mei.occaſione aliquoꝝ pꝛedictoꝛũ pecca toꝛum.vel interna et externa tentatio (tũc im maculatus ero)a macula criminali.qꝛ nõ eſt tercia oꝛigo peccati pᷣter occultũ quo cecidit diabolus et alienũ quo homo ſeductus eſt et ↄſentiendo ſecit ſuum.(et emundaboꝛ).i.mũ dus ero)a delicto maximo).i.a ſuꝑbia. HNõ eni eſt maius delictũ qᷓ; peccando apoſtatare a deo quod eſt initium ſuꝑbie.ſuperbia vero eſt initiũ et cauſa oĩm delictoꝛuzʒ quo delicto qui caret vere immaculatus eſt qꝛ hoc eſt pꝛi mum recedentibo a deo et vltimũ redeuntibꝰ Et erunt vt complaceant eloquia oꝛis nt dñati tũcimmacula⸗ AEnomen deilacob. 9. (Macto? pſalmi pꝛopbeta Dauid. Titulus 1 teram cõſcendiſti immenſam miſcdᷣiam tuaʒ expoſcimus vt lege tua cõuerſi.pꝛeceptis il⸗ luminati.teſtimonijs eruditi mereamur ⁊ ab alienis et ab occultis intus liberari. Per d. htnto Dzo Caiſto eccleſia vt aſuis tribulatõnibo releuetur et in ſuis petitionibo ac votis exaudiat᷑.¶ ps.xix. Nromen dei iacob. ceſt In finẽ ps dauid. Id eſt pſalmus iſte Ittribuitur dauid pꝛophete cSalgeranonem ſuam dirigenti in ſinẽ.i.chꝛiſtum qui eſt fi⸗ nis et cõpletio legis quam venit adimplere. Materia:petitio liberatõnis a tribulatõib. Intentio:ad petitionẽ hmõi amoꝛẽ et deſide rium fideliũ excitare. Sententia in generali heta in iſto pſalmo ex nimia charitate ſub gura optandi q̃ ventura ſunt canit ⁊ optat chꝛiſtum vel eccleſiã in ſuis petitõibo pꝛo re⸗ leuatione ſuarũ tribulationũ exaudiri deſi⸗ derans illius conſiliũ a dño confirmari:di⸗ cenaq; fideles nõ poteſtate hũana ſed poten tentia diuina magnificandos. Poſt cõmen⸗ dationem ergo chꝛiſti et eccleſie hꝛophits ex ¶ Dfe) eſto (adiutoꝛ) et coopatoꝛ in bonis agendis(meus).i.mei tendentis ad te.(et)pꝛi uscredemptoꝛ).i.liberatoꝛ( meus) a malis vt tendam ad te. (adiutoꝛ vt habitem in chari⸗ tate tua credemptoꝛ)vt liberes me ab iniqui⸗ tate mea. Caueat ergo quiſq; ne ſibi cõuerti dad te vel puenire tribuens repellatur vt ſuꝑ⸗ bus qꝛ nõ eſt volentis neq; currentis ſed dei ma gna affectione optat pſpere eis euenire ea que puidebat ventura eſſe. Sniĩa in ſpeciali: opt ãs ig᷑ chꝛiſti vocẽ tanq; ſacerdotꝭ exau Qliti ait.(Exandiatte dñs in die tribulatõis) id eſt paſſione vel tribulatõe tibi ſuꝑneniete. et ſubiungit in quibo exaudiri optat.d.( ꝓte⸗ gat te)a malo et ne te ſuꝑet tribulationomẽ) id eſt inuocatio noĩs (dei iacob).i.ille qui ap pellatus eſt deus iacob cuius noĩs gloꝛiã q̃⸗ ris qꝛ ad te chꝛiſte ꝑtinet ꝓpłs poſterius na⸗ us.et ſicut illi iacob ita tibi eccie graʒ det bñ dictõnis et ſicut illũ maioꝛi fratri ſicut te pᷣ⸗ ponat iudeis. Sèð ANittat tibi auxiliuʒ aAnirte. äl Mittat tibi auxiliũ ad triumphandũ de hoſtibo(de ſancto videlicet de ſe ipovel de ce⸗ lo tibi fideliter aſſiſtendo (et de ſyon ſuꝑ cele ſtictueatur te chꝛiſte ne vincaris qꝛ nõ pᷣſen⸗ tem ſed futurã gloꝛiã attendis. Velc( de ſyon tueatur te)eccleſiã.i.de alta ſpeculatõe faciat te tutã.ſyon enĩ interpᷣtatur ſpeculatio et hi ꝑtinẽet ad ſyon qui ↄtemptis terrenis ad ſuꝑ⸗ na dirigunt oculũ mentis. . Vemo ſit omis ſacriſicij tui:et olocau ſium tuum pingue fiat. nos faciatſoiĩs ſacriſicij tui chꝛiſte.i. oim in⸗ iuriaꝝ qs ꝓ nobis tuliſtic et olocauſtuʒ tuũ) id eſt oblatio totius coꝛꝑis in crucec pingue fiat).i.delectabile deo. VUel crucẽ qua totus oblatus eſt ↄuertat in leticiaʒ reſurrectõnis. Hemoꝛ etiã (ſit oĩs ſacrificij tui) eccleſia ſczʒ coꝛdis oꝛis et operis ac coꝛꝑis et ſanguinis cchꝛiiſti et alioꝝ ſacrificion p te ⁊ perte oblato rum ſet olocauſtũ tuũ).i.intentio amoꝛe dei tota incenſapingue fiat).i.deo gratũ et iocũ dum. In ſacrificio ꝑs pecudis offerebat᷑. in holocauſto totũ pecus. Sacrificiũ ergo eſt cum quis aliquid deo vouet ⁊ aliquid ſibi tinet. holocauſtũ eſt qñ nihil ſibi retinetſʒ ſe totum deo vouet. Tribuat tibi m coꝛ tuum:et omne con ſilium tuum confirmer. Tribuat tibi ̃m coꝛ tuũ).i.ſᷣm intentõem o chꝛiſte qui ſcis quid vtilitatis habet tua paſſio nõ ̃m coꝛ te delere volentiũ(et omne ↄſiliũ tuũ cõſirmet).i.ↄpleat qꝛ oĩa alto con ſilio chꝛiſtus facit.Tribuat etiã tibi eccleſia ſim deſideriũ tuũ dando tibi petitõnes coꝛ⸗ dis tni ſet om̃e ↄſiliũ tuũ cõfirmet.i.volun⸗ tatem tuã in bono ꝑficiat. Conſilium eccleſie eit vt vitet moꝛtalia et nõ impediat᷑ ꝑ tꝑalia e ſancto: etde ſxon ghoui qm̃ ſaluũ fecit dñs chꝛiſiu ſuu. VBmpieat dñs oẽs betitõnes tuas )o chꝛiſte tam ꝓ tua gloꝛificatõe q; ꝓ membꝛoꝝ cõgio MDemoꝛ ſit ad remunerandũ. et memoꝛes —— eurſumq; ſuum dirigat ad eterna. boc ideo oꝛo quia. M Letabimur in ſalutari tuo: et in nomine ei noſtri magnificabimur. ¶ Letabimur iu ſalutari tuo)o chꝛiſte.i.in ſalute a te collata nobis in vnitate fidei exiſtẽ tibus(et in noiĩe dei nr̃i)ſcʒ tui(magniſicabi⸗ mur)qꝛ a noie tuo dicti chꝛiſtiani gloꝛificaa bimur in futuro. UelLetabimur in ſalutari mo)o eccia.i.in ſalute a deo tibi data in qua ſaluat nos deus nõ in huius mũdi vanitati⸗ buslet in noie dei nr̃i)ſcʒ chꝛiſti a quo dici⸗ mur chꝛ iſtiani et in cuius noĩe ſumus in ec cleſia cõgregati nõ in meritis nr̃is vel noĩe nẽr̃o (magnificabimur) magnitudine gfe in pniti et gloꝛie in futuro.Et quid ꝑ ſingula. Ampleat dñs oẽs petitões tuas:nũc co rificatõne et non ſolũ quas in terra ſed et eas quas in celo facis interpellans ꝓ nobis nec inde dubito qꝛ iam) nunc) tanto ante(cogno ui).i.ꝑꝓphetã mihi oſtenſum eſtqm̃ ſaiuuʒ fecit).i.faciet ( dñs chꝛiſtũ ſuum) ſcʒ teipᷣm a moꝛte ſuſcitando. Vel( Impleat oñs oẽs pe⸗ titiones tuas)o eccleſia quas facis ꝓ tuis et tc potero dicere(nũc cognoui)ꝑ exꝑientiaʒ pꝛeſtiti bũficijqm̃ ſaluũ fecit dũs chꝛiſtũ ſu um).i. ꝓpłm chꝛiſtianũ. Et CExraudiet illum cæ celo ſancto ſuo: in rx Fratibus ſalus dextere tue. raudiet illũ) ſcʒ chꝛiſtũ nõ ſolũ de terra: ſed etiã (decelo ſcõ ſuo) vbi interpellat ꝓ no⸗ bis. Velcexaudiet illũ) ſcʒ ppłm chꝛiſtianum (de celo ſctõ ſuo) qꝛ(in potentatibo) nfis eſt. (ſalus dextere eius) ſcʒ chꝛiſti vel dñi. i. potẽ tatus nr̃i ſunt ſalus fauoꝛis eiꝰ.hoc eſt nos potentes ſumus ex auxilio gre eius cum etiã de tribulatõne dat nobis auxiliũ vt qñ infir mamur tũc potẽtes ſimus. Nam vana eſt ſa lus hoĩm et rerũ tꝑalium que nõ dextere eſt et eterna ſʒ ſiniſtre et tranſitoꝛia.hac eni in ſu perbia extollunt᷑ hoĩes quicũq; peccantes tẽ⸗ liec lul acri ſunt de quib ſubdit. Hi in curriboet hi in equis: nos autẽ in noiĩe dñi dei noſtri inuocabimus. Hi in curribotrahuntur.i.inuolubili ſuc ceſſione bo noꝝ tꝑalium ſen foꝛtuna et diui⸗ tijs huius ſeculi gaudent qᷓ in rotis deſignã tur (et hi in equis efferunt᷑.i.in ſuꝑbis hono ribus mũdi et terrena dignitate ſeu ſeculari potentia gloꝛiant᷑ et ꝑ boc deſpicit eos ꝓphᷣa iie in ſſ di⸗ lc⸗ guiſſimum holocanſtũ nos aſſu latione letemur. Per dĩim. gui de iſtis pꝛeſumũt et letantur illi ita nos QAut)nõ in his ſupꝛadictis ſʒ in eternis ſpem figentes (in noĩie dñi dei nfi inuocabimus 3 Deii nõ aliud a deo ſcʒ querentes gloꝛiaʒ dei n nr̃am. eternã: nõ tpalem. JIdeo ⸗ AVpſi obligati ſunt et ceciderũt:nos aüt rreximus et erecti ſumus. Nootales (obligati ſunt) laqis et terrenis noꝛumcet) ſic inclinati ad caſum(ceciderũt) a ſpeceleſti in peccatũ et moꝛtẽ(nos aũt ſur⸗ reximus)a peccatis ⁊ moꝛte(et erecti ſumus) in ſpem venie et ad alta ſcʒ diuina et celeſtia derijs ſcʒ cupiditate tꝑalium rerũ etho⸗ ↄtemplanda.et hoc nõ viribo nr̃is ſʒ gra di⸗ uina. Et qꝛ ſaluo rege pꝓmouetur nr̃a ſalus et melius ſalui erimus.ſalus eni regis eſt ſa⸗. lus populi.ergo O Dñe ſaluũ fac regem: et exaudi nos in die qua inuocauerimus te. ne ſaluũ fac regẽ) chꝛiſtũ vt excitatus a maoꝛtuis ⁊ in celo ↄſtitutus offerat ſ. acrificia na (et xo iam ꝓ nobis offerẽtet exaudi nos) p eum mediatoꝛẽ et aduocatũ in die qua in⸗ nocanerimus teycredentes eũ vere ſurrexiſſe. AVelDñe ſaluũ fac regẽ.. i. pli chꝛiſtiani re⸗ ccoꝛẽ et gubernatoꝛẽ. Vel (regẽ qui ſe bũ re⸗ gu(et exaudi nos in die) tribulatõnis et tpe opoꝛtuno (qua inuocauerimus te)in auxiliũ noſtri quia quicunq; inuocauerit nomẽ dũi osett. et tanq; pin⸗ Imple dñe petitões noſtras „ coꝛum curribo obligatis ſalutaris tui opitu⸗ ¶ Plſalmus de chꝛiſti gloꝛia et magniſi me vt inimi centia ac inimicoꝛum ſuoxꝝ miſeria et p⸗ ʒyOmine in Pirtu/ te tua letabitur rex:et ſuper ſalutare tuum exultabit vehementer. A 122 Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Titulus ta lis eſt In finem ps Dauid. Hoc eſt pſalmꝰ ille attribuitur dauid ꝓphete ꝓſpicienti in fi nem ſcʒz chꝛiſtum qui eit finis legis.vel in fi⸗ nem tempoꝝ quando hec complenda erant. Materia:chꝛiſti magnificentia et inimicoꝝ ſuoꝛum miſeria. Intentio: vt chꝛiſtũ deum et boĩem credamus ac ipᷣm dñm deum nr̃m laudemus et magnificemus. Dentẽtia in ge nerali: pꝛopheta in iſto pſalmo loquitur de chꝛiſti virtutibus ac gloꝛia eti magniſicen⸗ tia et aduerſarioꝛũ eius depꝛeſſione et pena. — onib dul⸗ 8 . Pꝛopheta ergo cogaudens de exaudita oza⸗ . . tlone dicit illum regem letari in dño et oſten dit quot et quanta bona daturus eſt ei pater pꝛopter conſtantiaʒ et econtrario q uanta ma la daturus eſt aduerſarijs ſuis pꝛopter eoꝛũ maliciam. Sententia in ſpeciali: quod ergo in pᷣcedenti pſalmo oꝛauit de chꝛiſto hic enũ ciat ita incipiens. o.(Domine) patercin virtu te tua)a te genita ſcilicet verbi id eſt in eo ꝙ verbum caro factũ eſt quod recte dicitur vir tus tua quia tibi coomnipotens (letabitur) in an imo (rex ſcilicet homo chꝛiſtus ieſus q eſt a te conſtitutus rex ſi uper eccleſiam tuam ad eam ſpiritaliter regendam. cet ſuper ſalu⸗ tare tuum)id eſt ex eo ꝙ per te eſt ſaluatoꝛ ge⸗ neris humani vel ſuper eam ſalutem quam per eum eidem eccleſie tribuiſti (exultabit) in coꝛpoꝛecvehementer) id eſt valde ſcom res magna eſt. Intus letabitur de diuinitate hu manitati coniũcta. foꝛis exultare ſe oſtendet de eccleſia ſua per diuinitatem et humanita tem redempta vnde et ſubditur. Deſiderium coꝛdis eius tribuiſti ei:et m eius non fraudaſti — — Den ideriũ coꝛdis eius tribuiſti ei) ſcilicet de mundi redemptõne. coꝛ poꝛis ſui gloꝛifi⸗ catione.credentiũ vocatione et alijs que ani ma ſua et coꝛ deſiderauit (et volu ncate labio rum eius) id eſt voluntate rationis expꝛeſſa per labia oꝛis(non fraudaſti eum) quin con⸗ cederes ei quod voluit quia ſemper exaudi⸗ tus fuit ⁊ quicquid dixit fugando demones ſanando infirmos. vel aliter totum factuʒ et impletum eſt pꝛedicatio 0 quoq; eius recepta eſt. Eſt et aliud vnde letabitur et exultabit. Auoniam pꝛeueniſti eum in benedicti⸗ edinis: woſuiſti in capite eius ꝛonam de lapide pꝛecioſſſo.. OQuoniã pꝛeueniſti eum in benedictõnib⸗ dulcedinis).i.immunitate peccati vt nõ eſſʒ ſub maledictõeade.ac gra et donis ſi pũs ſan cti quibo repletus eſt ab inſtanti cõceptionis que dicuntur dulcedinis quia totum ex gra tia fuit et ex dulcedine dilectionis ꝓceſſit. et poſuiſti in capite eius)id eſt in mente et ſu⸗ perioꝛi ꝑte aĩeque eſt rõnalis coꝛonã dela⸗ pide pcioſo).i.ꝑfectõʒ et oꝛnatũ oĩm virtutũ vel per hoc intelligitur totius mundicircu⸗ lus.i.eccleſia generalis que cõſtat ex viuis et pcioſis lapidibo.et eum ex omni ꝑte ſideam⸗ hit ſicut coꝛona caput. Hon dicit de lapidi⸗ bus ſed de lapide. multi enim vnum ſunt in vnlitate fidei etom̃es virtutes vnũ ſunt in ra⸗ dice charitatis. —. . . Vitã petijt a te et tribuiſti ei:longitudi⸗ hem diex in ſeculũ et in ſeculũ ſeculi. UAitam) ſcʒ gloꝛie in ſua reſurrectõne pe⸗ tijt a te) dicẽs:pater clarifica filiũ tuũ (et tri⸗ buiſti eiyvitã ſcʒ reſurrectõem nam vt homo moꝛtuus eſt vt homo reſurrexit et reſurgens a moꝛte iam non moꝛitur.eccleſie vero ſueqᷓ eſt coꝛpus etiã petijt et tribuiſti ei (longitudi nem dieꝝ in ſeculũ)pñs.i.longã vitam ⁊ lon ga tpꝑa huius ſeculi et poſt tribues ei vitam eternã ⁊ eternitatẽ (in ſeculũ ſeculi)futurũ ſi: ne finc. Et pꝛeterea. Oagna elt gloꝛia eiꝰ in ſalutari tuo: glo ri nis eius et fame qꝛ dediſti ei nomẽ qð eſt ſuꝑ omne nomẽ.et hoc(in ſalutari tuo).i.in ſalu te qua eum reſuſcitaſti.et de moꝛtali immoꝛ⸗ talem feciſti. Vel in effectu tuo ſalutari quo pꝓ eum mundũ ſaluaſti.et adhuc( gloꝛiam et magnũ decoꝛẽ impones ſuꝑ eum).i.addes ei cum eum in celo exaltabis et ad dexteraʒ tuã collocabis.Et vere ita erit. ℳ—ℳ Afñ dabis eü in bñdictõeʒ in tiſicabis eũ in gaudio cũ vultu tuo. m dabis eũ in bñdictõeʒ in ſeculũ ſecu⸗ li).i.ipᷣe erit in bñdictõe in eternũ et ſine fine: et hec erit illa bñdictio qꝛ letificabis eũ)ſᷣm hoĩem quẽ leuauit ad te vt ſitcin gaudio)ad dexterã tuaʒcum vultu tuo).i.cum pñ̃tia vi ſionis tue. AUel(letificabis eũ in gaudio cum vultu tuo).i.de hoc ꝙ ſui gaudebunt cũ tua pñtia qñ eris om̃ia in omibo. Et merito hec oĩa ei ꝓpter ſuam hũilitatem. Magna eſt gloꝛia elus) d claritas nomi⸗ am et magnũ decoꝛẽ impones ſup eũ. 4 AQf rey ſperat in dño et in miſericoꝛdia 2 5 tiſſimi nõ comouebetik. m rex) ſcz bomo chꝛiſtus nõ ſuꝑbit ⸗ pter regalem dignitatẽ ſed vt humilis coꝛde (ſperat)et ſpem ſuã cõſtituit fᷣm hũanitatem nõ in ſe ſechleſchtel dño)et patre ſuo (et :in miſe ricoꝛdia altiſſimi nõ cõmouebit᷑) ab bac ſpe: ſed coopante gra dei ſtabit in ea et nihil tur⸗ babit humilitate eins ⁊ obedientiã eius vſq; ad moꝛtem. Deinde plus laudes chꝛiſti agit de penis maloꝝ et cõuertit ſe ad chꝛiſtũ.q.d. Et qꝛ talis es o rex chꝛite Inueniat᷑ manus tua oĩb inimicis tu⸗ Eextera tua inueniat oẽs q te oderüt. Inueniatur).i.ſentiatur quantũ ad penã cõemſmanus tua) i.virtꝰ etptãs tua pᷣmene exrunt in futuro. a ck ad iudiciũ veneris (ab oĩb inimicls tuis )qui eã in builitate tus nõ ↄgnouerũt et in te nõ crediderũt ſeu credẽtes tibi nõ obedi erüũt. (dextera tua)i.potẽtia ⁊ maieſtas graui us puniens (inneniat) in die iudicij punien dosoẽs)impios(ꝗte oderũt) et ↄtempſerũt qð grauiſſimũ eſt. Aelcinueniat).i. credatur. (manꝰ tua)medicinalis oibo inimicis tuis) tã iudeis q;ᷓ gentibo:alioqͥn (dextera tua) vin⸗ Pones eos vt clibanũ ignis in tpe vul tus tui: dns in ira ſua cõturbabit eos:et cuoꝛabit eos ignis. . — – „* ¶ Pones eos vt clibanũ ignis).i.ardẽtes in tus in ↄſciẽtia vt eos toꝛq̃at intus ignis do loꝛis et male ↄſciẽtie ſicut clibanus ardet in trinſecus (in tꝑe vultus tui).i.in tꝑe manife ſtatõis tue in iudicio qũ videbũt vultũ tuũ iratũ. Et dicit᷑ vultꝰ qꝛ coꝛdis velleꝑ ſigna demõſtrat. Deinde ꝑſonã mutãs oñdit illos etiã exterius cruciãdos ſubdens dũs in ira ſua)qꝛ iraſci malis vide bit᷑ (cõturbabit eos) cũ dicet ite maledicti in ignẽ eternũ.(et)mox (deu oꝛabitet inuoluct eos exterius ignis in fernalis nõ ↄſumẽdo ſʒ eternaliter puniẽdo. q.d.intus cruciabit eos ignis ⁊ vermis ↄſci entie et exterius ignis gehenne. Et iterũ ꝑſo nam mutans ſubdit. Fructum eoꝝ de terra perdes: et ſemen eozum a filis hbominuum. ¶ Fructũ eoꝝ) qꝛ terrenus eſt (de terra vinẽ tium (ꝑdes).i.nõ erit eis fructus eterne btĩ⸗ tudinis in terra viuentiũ et ipᷣi tanq; male ar boꝛes ꝓpter malũ fructũ ꝑdent᷑ (et ſemẽ eoꝝn id eſt oꝑa vel ſeq̃ces ⁊ imitatoꝛes malicie eo⸗ rum quos ſeduxerũt ꝑdes et ſeꝑabis (a fuijs hoĩm).i.a ↄſoꝛtio et ſocietate iuſtoꝝ rõne vtẽ tium.i.non deputabis eos inter heredes re⸗ gni. Hec aũt pena ideo erit eis merito. Qñm̃ declinauerũt in te mala:cogitaue nt cõſilia que nõ potuerũt ſtabilire. im declinauerũt). i. detoꝛ ſerũt/ in tepocci dendũ dicẽtes expedit vt vnus moꝛiat᷑ hõ et nõ tota gens pereat (mala)q ſibi imminere te regnante arbitrabant᷑ cogitauerũt ↄſilia) ſcʒ nomen tuũ delere de terra ne totus mundus poſt te iret et ipi gentẽ etlocũ amitterẽt q̃ nõ potuerũt ſtabilireet ꝑficere iuxta voluntateʒ ſuã q? euenitↄtrarium.nõ eſt enĩ ↄſiliũ cõma dñm. Et qm̃ de pena eoꝛũ futura dixit: dicit — 7 et de pñti que ẽ cauſa future.qd.ideo heceis S. — – — — . .0— — — —— — compleantur. M. Exaltare vñe in vᷣtute tua: cantabimus arabis vultum eox. Añm pones eos doꝛſum:in reliquijs tu⸗ mittit paſſionẽ. Oateria:chꝛiſti paſſio. Ina tentio:hoꝛtari nos vt ei cõpatiamur vt et cõ⸗ m) in pñti pones eos doꝛſum) i. inter regnemus et inuitare nos ſuo exẽplo ad paſ⸗ eos a quibo auerteris et vt reſpicientes retro terrena appetant et nõ apti regno dei celeſtia ſionem et patientiã et dei laudẽ. Snia in ge nerali:ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛilti amittãt.ſʒ nõ oẽs ꝑdes reliquie enĩ ſalue fit voce hois noſtri loquitur de eius derelictöe vnde et ſubdit(in reliquijs tuia)id eſt in eis in ſua vehementiſſima paſſione et ammonet quos tibi ſaluandos relinquispꝛeparabis fideles laudare deum de ipᷣius paſſionis fru vultũ eoꝝ).i.ↄgregationẽ et pñtiam tui que ccuæt vtilitate. Snia in ſpeciali:chꝛiſtus er⸗ fuiſſet eoꝝ ſi ipᷣi credidiſſent et vt omnia iſta et pſallemus virtutes tuas. Exaltare)o (dñe in virtute tua).i.reſurge et aſcende in potentia et gloꝛia quẽ pꝛius in firmum putauerũt et in hũilitate poſituʒ nõ cognouerũt.et hec virtus et maieſtas maxi⸗ me apparebit in iudicio ſinali.et nos( canta⸗ bimus et pſallemus).i.voce et oꝑe celebꝛabi mus et notas faciemus. Cantus enĩ adlau⸗ dem:pſalmus ꝑtinet ad bonã oꝑationeʒ (vir tutes tuas)et mirabilia quib induras quos Benedic nos dñe bñdictione dulcedinis go ſᷣ m ꝙ homo clamat ad pr̃em.d. O tu pa⸗ ter (Oeus)oĩm ꝑ potentiã.ſpecialiter aũtde us meus)ꝑ gram (reſpice in meypoſitũ in af⸗ flictione (quare me dereliquiſtiin manib iu deoꝛum etpenis me expoſuiſti? et poſt queſti onem ponit ſolutionẽqꝛ pcẽm hoĩs hoc exi gebat.q.d.ecce quare: quia (verba⸗i.clamoꝛ et poſtulatio (delictoꝝ) que ſu ntmeoꝛuz ) ſcz hoĩm.ita vt tranſitio ſit inter delictoꝝ et me⸗ oꝛum. hoc eſt delicta membꝛoꝛũ meoꝝ poſtu lantia moꝛtẽ meã ſine qua nõ eſt ſalus.ſunt (longe a ſalute meaxi.ſunt cauſa quare pati⸗ ar.quia ſic ſcʒ ꝑ paſſionẽ ſunt tollenda deli⸗ cta meoꝝ. VUn Eſaias. Pꝛopter ſcelus popu li mei ꝑcuſſi eum. Sicut enĩ egritudo aliqũ vis et miſereris quibo vis. Dio 8 cõple tibi placitũ deſiderium nrjm vt dum iu giter virtutes tuas ſuaui modulatõne con cinimus longitudinẽ vite ꝑpetue conſequa⸗ Pſalmus de Chꝛiſti veementiſſima en — et amariſſima paſſione eiuſdẽq; paſſio/ nis fructu et vtilitate. ¶¶ps.xxi. meoꝛ um vel ſuſceptõe ſeu ꝓ cerua matutina.Id ẽ põ iülle attribuiendus eſt dauid manu foꝛti chꝛi ſto dirigenti nos in finẽ.i.in ſue reſurrectõis gloꝛiſicationẽ᷑.chꝛiſto dico oꝛanti ꝓ aſſum⸗ ptione matutina.i.ꝓ reſurrectõne obtinenda que mane eſt facta qũ humana natura in glo riam eſt aſſ mbd cerua matutina.qðᷣ idem eſt. Cerua enĩ eſt humana natura chꝛi ſti que lutum et ſpinas peccatoꝝ tranſilijt.et mane in reſurrectõis gloꝛiã quaſi in altũ eſt aſſumpta. Quia ergo ſupꝛa ꝓpheta chꝛiſto di xerat vt exaltaretur et reſurgeret in virtute et gloꝛia iam chꝛiſtus oꝛat ꝓ ipᷣa exaltatõe et re ſurrectione obtinenda.Et qꝛ ꝑ exaltationem et reſurrectõem notatur qð pᷣcedit ſcʒ humi⸗ liatio et paſſio ideo oꝛans ꝓ reſunectõe pꝛe⸗ meoꝛ un uctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗ tulus hic eſt In finẽ põ dauid ꝓ aſſumptõe dicitur poſtulare medicinã qꝛ ꝑ eam pᷣt ſana ri ſic delicta nr̃a poſtulabãt moꝛtẽ chꝛiſti qꝛ per eam a peccatis ſumus ſanati. Et ita ſunt longe ꝙ o Deus meus clamal diẽ etnõ exaudi l 5 et nocte et nõ ad inſipientiã mihi. V¶Deus meus clamabo)ad tecꝑ diem) ſcʒ in cruce hoꝛa nona deus meus vt quid dereli⸗ Eus deus me⸗ re Aaoi te mea verba delictoꝝ: c quiſti me: cet nõ exaudies) me quin ſinas cru cifigi. (et nocte) pcedente. pater mi tranſeat a me calix iſteet ſimiliter nõ exaudies.q.d.me aſſidue die ac nocte ꝓ liberatõne oꝛantẽ non exaudies. Nõ enĩ auditus eſt chꝛiſtus ad ſa lutem coꝛꝑalem (et non ad inſipientiã mihi) ſcʒ hoc facis ſed potius ad ſapientiã ſcʒ vt ſa piam quid me clamare velis: quia expedie⸗ Ht pati chꝛiſtũ etredimere genus humanũ. Dicit Hieronymꝰ ꝙ cõſtat totum pſalmũ a chꝛiſto in cruce decantatũ. Dicunt etiam ali qui alij ꝙ inſuꝑ etiã ceteros pſalmos vſq; ad illum verſum. In manus tuas dñe cõmen⸗ do ſpm̃ meũ:decantauit. VUnde ſicut Mat⸗ theus et Marcus pꝛincipiũ poſuerũt a quo chꝛiſtus pſalmos incepit. ſic Lucas finem pſalmoꝝ ponit cum dicit.pater in manus tu as cõmendo ſom̃m meum.,. Fhautin ſancto habitas: laus iſrael. ERu autẽ)et ſi nõ audis tũ in ſcõſcʒ in me ſcõ ſanctoꝝ (habitas)et me non deſeris. Uel lin ſcõiin ſanctificatis a te non in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis (habitas)per gratiam quos facis intelligere quare me nõ audis et ꝙ in⸗ terdum ſanctos nõ audis ad ſalutẽ tꝑalem: malos vero qñq; audis ad damnatõem et qꝙ; cuncta ſancte facis et oꝛdinate diſponis licʒ aliter videatur ab ignoꝛantibs.o(laus iſrael) id eſt videntis te nõ eius qui ſe vult a cõſpe⸗ ctu tuo abſcondere. Illi deũ laudare neſciũt qui eum nõ vident nec intelligunt.ſʒ ab his veraciter laudat᷑ a quibo ſpiritaliter videtur. id eſt creditur intelligitur et amatur. In te ſperauerunt patres noſtri:ſperaue rünt et liberaſti eos. In te ſperauerunt pr̃es noſtri)antiqui ne fruſtra.ſedſperanerũt) pſeueranter (et libera ſti eos) ſcdᷣm ſpem et ↄfidentiã eoꝝ de neceſſi tatibus et tribulatõnibo ſuis.q.d.mirantur· ꝗat eum qm̃ vult eum. inſfir mi me nõ ſtatim exauditũ cum audiant gntiquos pr̃es qui minoꝛes fuerũt qᷓ; ego in ſuis neceſſitatib exauditos.vnde ſciant oẽs ad chꝛiſtũ venientes qñʒ ideo ſe nõ exaudiri quia in tribulatõe chꝛiſtianus ꝓbatur ſi nõ relinquit deum ſuum. Foꝛnax eniĩ paleas in cinerẽ vertit:auro ſoꝛdes tollit.ita illi in qui⸗ bus habitat deus melioꝛes fiunt in tribula⸗ tione ꝓbati in ea tanq; aurum in igne. vnde bene ſequitur. = Ad te clamauerunt et ſalui facti ſunt: in te ſperauerunt et nõ ſunt confuſi. Ad te clamauerunt) in tꝑe tribulatõnis ſet ſalui facti ſunt) ſtatim.et repetitin te ſperaue runnec in ſe ſpem poſuerũt.cet ideo nõ ſunt confuſi)de pꝛemio nec eos fefellit ſpes ſʒ ſt pe⸗ rata receperũt. Hinus dicitur ſcʒ nõ ſunt cõ fun:et plus intelligitur qꝛ multũ honoꝛati. Antiquis carnalibo ad erudiendũ ſunt con⸗ ceſſa tꝑalia:nouis aũt in chꝛiſto ſubtrabhun⸗ tur vt chꝛiſtus ſolus deſideretur. Illos ergo ccxaudiſti et liberaſti. Ego auüt ſum vrmis gt non homo: ob / pꝛobꝛium hoim et abiectio plebis. mis).i.reputatus vilis et abomĩabilis ac to tus ↄtemptibilis in cõſpectu iudeoꝛũet non homoyvtens röneſm eſtimationẽ eoꝛũ.q.d. ita viliter ſum cõculcatus ac ſi eſſem vermis et nõ homo. Vel(ego ſum vermis)qꝛ feruoꝛe ſancti ſpũs ſine ↄcupiſcentia carnis de terra virgine cõceptus ⁊ natus ſicut vermis virtu te ſolis ſine ſemine de terra naſcitur (et nõ ho mo)tm̃ ſed vltra hoies etiã deus et cum ſim tantus factus ſumcobpꝛobꝛiũ hoĩm)ſcʒ ma⸗ ioꝛum in ſputis.alapis.colaphis et ſpinis. go autez) qui ſum maioꝛ illis( ſum ver⸗ (et abiectio plebis)ſcʒ populi cõmunis quia me ſpꝛeto et abiectio Barrabã elegerũt.ideo vero de ſe abiecto hoc dicit vt vel ſic ſuꝑbia hoĩs humilitatẽ dei imitetur. Oimnes videntes me deriſer ũt me: loę- cuti ſunt labijs et mouerũt caput. m̃es ſz malicvidentes me) in foꝛma hu mana(deriſerũt me)in coꝛde ſuo tanq; fatuũ deteſtando etↄtemnẽdo et nõ tm̃ in coꝛde de riſerunt:ſed etiã (locuti ſunt labijs)deriſoꝛia verba me vituꝑando ⁊ blaſphemãdocet mo⸗ uerunt caput)in mei deteſtatõem et ↄtemptũ me ſubſannãdo vel q̃ſi minando et tanq; fal ſum ꝓphetam notando.q.d.coꝛde voce et ge ſtu. ſubſannauerũt dicẽtes hyronice. Sperauit in dño eripiat eum:ſaluũ faci ¶ Sperauit in dñopfe vt ait ſuo qꝛ fuium dei ſe nominatceripiat eum) de manibo nr̃is moꝛi nõ ꝑmittendo. vel ſi nõ eripit ſaluum faciat eũ) a moꝛte reſuſcitando (qm̃ vult eũ) id eſt diligit eum vt ipᷣe ait.hvronice de chꝛi⸗ ſto dicebant iudei ⁊ tũ verũ dicebant neſcien tes. Ideo aũt hoc mihi dicũt et faciũt qꝛ bo⸗ mo factus ſum tui oꝑatione nam in verbuʒ quod eſt deus talia nõ dicerent et hoc eſt qð ſequitur. Qm tu es qui — — . Om tu es qui extraxiſti me de ventre) ſcʒ virginali quia miraculoſe et ſupꝛa naturã te opante natus ſum de vtero mr̃is et ſine vio⸗ latione de ea extractus ⁊ nõ ſolũ mr̃is ſʒ etiã ſynagoge ⁊ eius tenebꝛis.in quibus eſt non⸗ dum in luce chiꝛſti natꝰ.et tu deus es(ſpes mea ab vberibo mr̃is mee).i.ſᷣm humanitatẽ ſm quã ſuxi vbera mr̃is qꝛ in te cõfiſus ſum ſm ꝙ homo:et nõ ſolum mjis ſed etiã ſyna⸗ goge a quibo alienaſti me ne carnalẽ ↄſuetu⸗ dinem ſugerem. et (in te).i.in tuã tutelam ⁊ ꝓ tectionempꝛoiectus ſum ex vtero).i.a nati⸗ uitate mea ex quo ex vtero ꝓceſſi vt tu ſolus eſſes mihi ſpes et auxiliũ qui iam hõ ⁊ infir mus ſum et nõ ſolũ ex vtero mr̃is ſed etiã ſy⸗ nago ge que me nõ ꝑtulit ſed iactauit. Et nõ tm̃ ab vberib es ſpes mea ſʒ etiam De vrntre matris mee deus meus estu diſceſſerxis a me. KAannn extraxiſti me de ventre. ſpes mea ab vberibus matris mee:in te Peiettus ſum ex vtero. De ventre mr̃is mee)et ab vberibo.i. m id qð de matre habeo et ſcðõᷣm ꝙ ſum homode⸗ us )id eſt creatoꝛ (meus es tu) ſed ſecundum id quod de te habeo et ſecundũ ꝙ ſum deus 1 “c SS — — 1 — —– —☛n — — —— . — N na — E — — — — nipingues obſederut me. — ¶ Circundederũt me)cõſilijs vel cũ gladijs et fuſtiba (vituli multi).i.iudei inſolentes et „ õ es ante ſecula pater meus.q.ð.te ftanq; deũ et creatoꝛem meum veneroꝛ ſᷣm meã hũanita⸗ tem qui es pater meus ſcòm diuinitateʒ. Et vt tanq; paruulus eſſem tui oblitus. ſed (tu es).i.fuiſti(deus meus de ventre)yeius ⁊ ideo (ne diſceſſeris a me).i.ne deſtituas me tuo au xilio. Terminat in oꝛõne ↄqueſtionẽ et cau⸗ ſam ſuponitt. * NAuoniam tribulatio ꝓxima eſt: qm nõ eſt qui adiuuet. vel relicto me fugerunt apoſtoli foꝛtio?a ſci⸗ licet membas.V Factũ eſt coꝛ meũ tanq cera liqueſcens Factum eſt coꝛ meũ tanq; cera liqueſcẽs) id eſt mollificatũ eſt et reſolutũ pꝛe moꝛtis tri ſticia et doloꝛe: qꝛ triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtẽ(in medio ventris mei).i.in medio in⸗ terioꝛum meoꝝ.Sicut eniĩ cera reſoluitur ex caloꝛe ignis ſic coꝛ humanũ hoꝛroꝛe et mole ſtia moꝛtis terribilis imminẽtis. Vel intimi m tribulatio).i. acerbitas maxima paſ⸗ ſionis meec ꝓxima eſt et imminet coꝛꝑi meo et item ideo (qm̃ non eſt)alius neq; angelus neq; homocqui adiuuet) me eripiendo de ma nibus iudeoꝝ niſi tu pr̃ ſolus. Quis eni ad inuet ſi tu nõ adiuuas: Quiet ſi moꝛi nõ ꝓ⸗ hibeas ꝓ redemptõe hũani generis tñ moꝛ⸗ tis vinculis me detineri nõ ꝑmittis.Deinde deſcribit paſſionnen.. Circundederunt me vituli multi: thau laſciui ſicut vituli qͥ erãt ſine iugo dei(thau⸗ ri p ſuꝑbia (pingues) ꝓpter craſſitudinẽ ma licie quoꝝ iniquitas ꝓdijt ex adipe.i.pꝛinci pes ſcʒ Anna et Cayphas ceteriq; maioꝛes qui erãt ſuꝑbi ⁊ malicia plenicobſederũt me) tanq; indices.i.vallauerũt me vndiq; a ſimi li caſtri ne eugderem. Aperuerüt ſup me os ſuu ☛= Aperuerũt ſuꝑ me faciens in ↄpᷣhenſione (et ru giens)in clamo⸗ re. Sicut eni leo rapit pꝛedam ita ipᷣi ex ma⸗ licia et crudelitate rapuerũt me ad paſſioneʒ rugientes ex crudelitatis magnitudine atq; irrönabilifremitu et clamoꝛe ſonantes tolle tolle cruciſige eum reus eſt moꝛtis. Sicut aqua effuſus ſum: et diſpſa ſunt os ſuum) palam ⁊ alta voce me blaſphemantes et crucifigi poſtulã⸗ tes ipᷣi dico exiſtẽtes (ſicut leo rapiẽs) et vim — l Sicut aqua effuſus ſum).i.occiſus ſum ab eis ita viliter vt aqua effunditur qꝛ ſicut aque effufio ꝓ nihilo reputat᷑ ita moꝛs mea ꝓ nibilo eſt reputata. Vel ſicut aq̃ ꝑfectius effunditur de vaſe qᷓ; liquoꝛes alij de quib ſapoꝛ et odoꝛ remanet ita iudei intendebant eum delere vt de eo nulla memoꝛia remane⸗ ret (et diſperſa ſunt oĩa oſſa mea).i.ſepata eta iuncturis diſſoluta.ſ.ꝑ diſtenſionẽ in cruce. õ mei ſicut cera admoto igne liquefacti ſuntin mollioꝛes in coꝛꝑe ecclelie. Aruit tanch teſta virtus mea et lingua mea advſit faucibus meis:et in pulue⸗ cõſpectu infirmoꝝ meoꝛũ qui ſunt venter.i. moꝛtis deduxiſti me. tus mea).i.foꝛtitudo qꝛ ꝓpter totalẽ extractio — nem ſanguinis et oĩis humoꝛis coꝛpus ſuuʒ remanſit quaſi arefactuʒ.et deficiente hũoꝛe naturali deficit foꝛtitudo.(et lingua mea ad heſit faucibo meis)pꝛe ſiti ⁊ defectu humoꝛis et in puluerẽ moꝛtis)ſcʒ in locum ſepulture moꝛtuoꝝ (deduxiſti me).i.deduci ꝑmiſiſti.vł virtus hũanitatis ab igne paſſionis ſicut te ſta firmioꝛ facta eſt qꝛ ex hoc ad virtutem in⸗ coꝛruptõnis creuit.let lingua adheſit fauci⸗ bus)quia nõ reſpondit eis ad vllum verbũ. (et in puluerẽ moꝛtis deduxiſti me).i.in ha⸗ bitum eoꝛũ quoꝝ coꝛꝑa putreſcũt in ſepul⸗ chꝛo. Nec mirum ſi hoc paſſus ſui m̃ circũdederũt me canes multi: cõci m malignantiũ obſedit me. m circũdederunt me) ſcʒ vndiq; ⁊ circũ q̃q; canes multi).i.iudei habentes ſe ad me nõ ſicut hoĩes ſed ſicut rabidi canes nõ ꝓ ve ritate ſed ꝓ cõſuetudine cõtra veritatem la⸗ tirzantes ac moꝛdentes et detrahentes( cõciliũ* malignantiũ)ſcʒ pontiſicũ ſcribaꝝ et phari⸗ ſeoꝛum mala cogitantiũ qui conſuiũ fecerãt in vnũ vt me moꝛti traderent (obſedit) et val lauitme) in paſſinne. Fogerunt manus meas et pedes dinumerauerũt oĩa oſſa mea: . 4 Vr⸗dnꝝ. Foderũt manꝰ meas et pedes meos).i.cla uis ꝑfoꝛauerũt ⁊ ↄfixerũt ſcʒ milites gẽtiles. Non ait tranſfixerunt vel vulnerauerũt ſed foderunt.quia ſicut terra foſſa fructum fa⸗ cit ſic chꝛiſtus vulneratus fructum vite de⸗ dit.(dinumerauerũt).i.dinumerabilia fece⸗ runt et oſtenderũt (oĩa oſſa mea)extendendo me in cruce.qꝛ ex violenta coꝛꝑis cxtenſione Aruit tanq teſta) olle in igne poſita( vira⸗ RO dinumerarrr. Vpſi vero Aacrzueratn inſpererũt me: diuiſerũt ſibi veſtimenta mea:et ſuꝑ ve⸗ ſtem meã miſerunt ſoꝛsten. ¶ Ipſi vero)ſcʒ iudei a ſua nequicia nõ mu tati(ↄſiderauerũt et inſpexerũt me).i.ſtudio⸗ ſe cum diligentia et delectatõe ac ſine cõpaſ⸗ ſione inſpexerũt me talia ꝑferentẽ cum tñ a re crudeli ſoleãt oculi auerti. Tãto aũt cuiq; pe na ⁊ ignominia guioꝛ eſt q;to a pluribo atten dit᷑ nõ ↄpatiẽtibo ſʒ expꝛobrãtibo ⁊ illudtieb. (diuiſerũt ſibi)ipᷣi milltes qui erant quatuoꝛ (veſtimenta mea) in quattuoꝛ ꝑtes vt vnuſ⸗ quiſqʒ partẽ ſuam haberet(et ſuꝑ veſtem me amſcʒ tunicã incõſutilem (miſerũt ſoꝛtẽ)cu⸗ ius cſſet. Ipſi ita ſeniunt Xu aut vñe ne eiongaueris auxiliũ tui Qui timetis dũm laudatee a me:ad defenſionẽ meã conſpice. ſum ſemen iacob gloꝛificate eum. ui timetis dñm) timoꝛe ſeruili laudate Xu aüt dñe ne elongaueris auxiliuʒ tuũꝭ ſcʒ(a me).i.ne differas reſurrectõeʒ meã vl-⸗ tra triduũ qð et factum eſt.et interimſad de⸗ fenſionem meã cõſpice) ne noceant mihi ca⸗ nes et ne quid reſurrectõeʒ meã valeat impe⸗ dire. Attende in bis verbis bũilitatem et pa tientiam chꝛiſti vt cũ poſitus fueris in tribu⸗ lationibo vel tentatõnibo ſuo exemplo humi liter et patienter ſuſtineas et diuinũ auxiliuʒ poſtules et reqͥras. NHe inquã elongaueris.ſʒ Eruea framea deus aiam med: et dema apparebant oſſium iuncture ita poterant ent. ¶Narrabo nomẽ tuũ fratribo meis).i.hu⸗ „ moꝛtẽ.i. me bumilẽ. Et ne p audita paſſione figdeles turbent᷑ et deſperẽt oſtẽdit paſſionis ſue fructũ.q.d. Salua meet . Narralv nomẽ tuũ fratribo meis:in me⸗ dio eccleſie laudatote. milibus inuicèẽ ſe diligentibo et regni tui co⸗ heredibus ſcʒ aplis alijaq; diſcipulis quibꝰ manifeſtauit ſuã reſurrectõʒ factã virtute dei patris et alia quedã ad manifeſtatõʒ ſui noĩs et ꝑ eos fratres (laudabo) et gaudens pᷣdica bocte)o pater nõ occulte et in ꝑte ſed palã (et in medio eccleſie) p qua paſſus ſum.i.cõgre⸗ gationis fideliũ. Narrat not tur:pᷣdicat laudẽ vt timeat᷑ qᷓ̃tenus ꝑ fide et Dilectõeʒ deus colat᷑. Deinde ad ipᷣius laudẽ osẽs de quocũq; ſtatu inuitat.d. Qui timetis dñm laudate eum: vni arrat nomẽ vt cognoſca⸗ uer eum)coꝛde voce et moꝛiba: eius bñficia ⁊ ma gnificentiã recolendo quẽ antea blaſphema ſtis pꝛaue viuendo.et ꝑ hoc tangit ſtatũ in⸗ choantiũ qui plus timoꝛe pene q; amoꝛe iu⸗ ſticie ad deũ redeũt et ci ſeruiũt vniuerſum ſe men iacob)ſcʒ veri imitatoꝛes fidei et operũ eius (gloꝛificate eum)de vr̃is ꝓfectibo.nõ in vobis ſʒ in dño gloꝛiando et ꝑ h̊ tangit ſtatũ pꝓficientiũ qui iã ſtudent ſe in ſpiritalibo exer cere et vicia virtutibo ſupplantar. —+ — . — nu canis vnicam meam. dius eſt ꝑ quẽ moꝛtẽ intelligit quã inferre cõ⸗ ſueuit.ocdeus aiam meã) non faciendo ꝙ nõ moꝛiar ſʒ ꝙ in moꝛte nõ detinear.nõ ait coꝛ⸗ pus meũ ſed aĩiam:qꝛ magis debemus oꝛare v vita aie qᷓ; coꝛꝑis.(et de manu canis).i.de poteſtate ꝓpli latrantis et iraſcentis ( vnicam meam). i. eccleſiam.q.d.libera caput et coꝛ⸗ pus. Ael (de manu cani=.i.de pᷣtãte infni qui auide deuoꝛat vt canis (vnicam meã)id eſt animã meã.qnue ſola vnice immu nis eſta peccato ne remaneat in infenno. Salua me ex oꝛe leonis: et a coꝛnibus ꝓnicoꝛniũ humilitatẽ meam. „ „ ¶ Salua me ex oꝛe leonis).i.diaboli qͥ tan⸗ q;mm leo rugiens circũit querens quẽ deuoꝛet. Vel(leonis).i.regni ſecularis qð tũc dñaba⸗ tur alijs hoibus ſicut leo dñatur ceteris ani⸗ malibus (et a coꝛnibo vnicoꝛniũ).i.a ſubli⸗ mitatibus iudeoꝝ et quoꝛũlibet ſuꝑboꝝ ſin ulariter ſe erigentiũ et ↄſoꝛtes nõ ferentiuʒ. humilitatẽ meam) qua hũ iliaui me vſq; ad rue a framea) a moꝛte. framea eni gla⸗ nit nech deſt Timeat eũ ) indeſinẽter nõ iã ſeruili timo⸗ re ne puniant᷑ ſʒ timoꝛe caſto ne deſerantur. (om̃e ſemẽ iſrael).i.quicũq; ſunt imitatoꝛes iſrael mẽte deũ videndo.et ꝑ h̊ tangit ſtatum pfectoꝝ qui cũcta terrena alo tranſcendũt:ſo lis celeſtib ↄmoꝛant᷑ et mẽtis oculis deũ cõ templant᷑. Quare aũt timendus ⁊ gloꝛificã⸗ dus ſit dũs oñditur cũ ſubdit᷑ (qm̃ licet eſſet altus tñ(nõ ſpꝛeuit).i.nõ ſpe pꝛiuauit vt re⸗ pelleret(neq; deſpexit)vt vilipenderet(dep̃ca tionẽ).i.hũilem pcempauꝑis).i.hũilis de ſe nõ pᷣſumẽtis nec de pompis ſeculi tumẽtis. ſrael: qm̃ nõ ſpꝛe xit depꝛecatione paupis. Nec auertit faciẽ ſuam a me:et cum cla⸗ marem ad eum exaudiuit me. HPec auertit faciẽ ſuam a me) depᷣcanteſczʒ nð exaudiẽs meã oꝛõnem et in nullo mihi fu it auerſus.moꝛe hũano loquit᷑: ſolent enĩ ho mines auertere faciẽ ſuam ab eis quoꝝ pᷣces nolũt audire. VUñ h̊ exponendo ſubiũ git.(et cũ clamarẽ ad eũ exaudiuit me) ſcʒ ſuſcitãdo me a moꝛtuis. huius ↄtrarinz dixit ſuꝑius: , 05 e N ſ⸗ da eoꝛum in ſeculum ſecuil. E gent credendo (pauperes) ſpũ.i.vere hu⸗ Memini deus meus clamabo ꝑ diem et nõ exaudies. Et cauſa huius diuerſitatis pᷣt eſſe vt ꝑ hec capiamus ↄſolationẽ et exemplũ ꝙ ſicut ipe in quib expediebat fuit exauditꝰ nõ in alis ſic et nos. Et ideo Apud te laus mea in eccleſia magna:vo ta mea reddã in cõſpectu timentiũ eum. ¶ Apug te)o dñe pater erit(laus mea).i.lau labo te.i. laudari faciã nõ laudem meã que⸗ ram.et hoc (in eccleſia magna),.i.in vniuerſa li eccleſia totius oꝛbis terraꝝ in qua quoti⸗ die laudes dno referunt᷑.(vota mea).i.voti⸗ ua ſacriñicia redemptõnis humane que a me voluntarie facta eſt ſcʒ ſacrificiũ coꝛpoꝛis et ſanguinis mei.qð ideo votũ vocat quia vo⸗ luntarie factũ eſt qð ipᷣm ſignificatc reddaʒ) id eſt reddi et offerri faciã in maniteſto ſcʒſin cõſpectu timentiũ eum).i.fideliũ et credenti⸗ um vt intelligãt ꝑ illud ſe ſaluari. Et hec ſa⸗ criñcia coꝛꝑis et ſanguinis. Egent paunges et ſaturabũtur:et lauda⸗ bunt dnim qui requirũt eum:viuent coꝛ huius tanti ſacrificij (et cõnertantur) tanto pignoꝛe ſubarrati (ad dñm).i.ad amoꝛẽ eius cum guſtauerint q́; ſuauis eſt dñs ( vniuerſi fines terre.non tm iudaea Et adoꝛabunt in cõſpectu eius: vniuer/ ſe familie gentuum. tado:abunt)eum qui idola adoꝛare cõo⸗ ſueuerantin ↄſpectu eius.i.in coꝛde vbi de us videt et in cõſcientijs ſuis vbi veri adoꝛa⸗ toꝛes adoꝛant pf̃eʒ nõ in ↄſpectu hoĩm. Uel cadoꝛabũt in ↄſpectu eius).i.humiliabũtur in ↄſpiciendo eum (vniuerſe familie gentiũ) X id eſt aliqui de omnibo familijs de omi etate et ſexu. In hoc enĩ ꝙ ait vniuerſi fines terre: et vniuerſe familie gentiũ) inſinuat in om̃i ꝑ⸗ te mundi et in omni gente coli et adoꝛari de⸗ um. Et merito. Auoniam domini eſt regnum: et ie dd * . ninabitur gentium. OQuoniã dñi)non hoim ſuperboꝝ (eſt re gnum).i.totius eccleſie vniuerſalis imꝑiuʒ qꝛ ſolus chꝛiſtus rex noſter eſt (et ipᷣe dnabi⸗ tur gentium)ad ſuam fidẽ cõuerſaꝝ:non tm̃ miles et ↄtemptoꝛes ſeculi(et ſaturabuntur) imitando.qꝛ ꝓſicit eis ſpũaliter hoc ſacrifi⸗ cium vel ſacramentũ vt etiã imitentur pati⸗ endo. Diuites nõ ſaturantur qꝛ nõ eſuriunt cenam.i.duũi paſſionẽ.(et laudabũt dũm)de hoc bnñcio.Laus eni dei eſt cibi illius eru⸗ ctuatio.(qui requirũt eum) ꝑ fidem et opera: vt eo coꝛda ipoꝝ impleantur cognoſcentes ꝙ ipſe eſt diuitie pauperũ ⁊ panis viuus qui de celo deſcendit.et ideo et ſi moꝛiunt᷑ coꝛꝑa. (viuent coꝛda).i.anime(eoꝛum) quia cibus ille coꝛdis et anime eſtꝛet viuificat ſpũaliter et etiã eternaliter. vnde ſequit᷑.(in ſeculũ ſe⸗- culix.i.ſine fine. Qui enĩ manducauerit ex h. pane viuet ineternuʒ. aũt eccleſia magna lit oſtendiiur cum dicitur. MUU Reminiſcentur).i.recoꝛdabuntur dñi cu⸗ ius obliti erant et qui eis a memoꝛia excide⸗ ratet cõuertant᷑ ad dñm)a quo auerſi erant cum terrena appeterẽt eterna nõ intelligerẽét. qꝛ eum cognouerãt quidã ꝑ viſibilia exterio⸗ ra.quidã ꝑ ſcripturas.quidam ꝑ pᷣdicationẽ. (vniuerſi nines terre).i.eccleſia de omnibo fi⸗ nibus et de toto oꝛbe verbũ eſt chꝛiſti vel da⸗ uid pᷣuidentis ↄuerſionẽ oĩm gentium ad ni⸗ dem ante mundi finẽ et eſt hic expᷣſſa ꝓphetia de cõnerſione gencium. Vel (reminiſcentur) gues terre: centur et cõuertantur ad dim: — iudeoꝝ qꝛ omes gentes ſeruient ei. Regnuʒ quidẽ diaboli cecidit ⁊ regnũ chꝛiſti aduenit Erpulſus eſt diabolus recuꝑauit heredita⸗ tem ſuã chꝛiſtus. Regit ſpiritaliter ꝓpłm ſuũ poſſidet eum tanq; regnũ ſuũ. dñatur in gen tibus dominatõne ppetua et ineternũ. Et qꝛ ſupꝛa egit de ſpũali ꝑticipatõne ſacramenti. nunc agit de ſacramentali:et vult ſacramen⸗ tum altaris eſſe cõmune etiã malis.d. OVanducauerũt et adoꝛauerũt oẽs pin/ in cõſpectu eius cadent oes qui deſcendunt in teram. emaneaneru ſcʒ cõicando ſaccẽm coꝛ: poꝛis et ſanguinis chꝛiſti nõ tm̃ paupes ſe cz humiles et boni.ſed etiã (om̃es pingues ter re) .diuites terreni ſcʒ ſuꝑbi et mali.i.de oĩ⸗ bus aliquit tm̃ doꝛauerunt)ſpecietenus. aliter enĩ nõ daretur eis niſi venerarent᷑ nec ſicut pauꝑes ſaturati ſunt vſq; qd imitatöe,z qꝛ non imitant᷑ nec laudant dñm. Sic ergo boni et mali ſacramento vite cõicant.ſʒ(oẽs qui deſcendũt in terram).i.in cupiditatẽ ter renoꝛum ſcʒ repꝛobi qui celeſtia deſerentes et ſtatum mentis ad terrena ↄcupiſcenda infle⸗ ctentes amãt inoꝛdinate terrena et eligũtbea ti fieri in terra cadent pꝛius in tentatõeʒ ⁊ la⸗ queũ et poſt in damnatõʒ et interitũ qꝛ indi⸗ gne ſumut ſacrm (in ↄſpectu eiꝰ)ſcz dei q ſo⸗ lus videt quõ cadant ⁊ diſcernit qui ſumant ad vitam et qui ad moꝛtem. Et anima meaülli viuet: et ſemẽ meum ſeruiet io. Et)ecòtra (anima mea) que in contemptu huius ſeculi hoĩbo quaſi moꝛi videt᷑ illi) nõ ſibi (viuet).i.ad eius obſequiũ et laudẽ vt po ſtea cũ eo viuat ineternũ ideo ſancti viri ab⸗ negant ſemetipos et quaſi ꝑdunt in boc mũ do aĩas vt in vita eterna cuſtodiãt eas.(et ſe⸗ men meũ).i.ꝑ me cõuerſi et credentes acimi⸗ tatoꝛ es: vel etiã bona opera mead(ſeruiet ipſi) laudando deũ et oĩa referendo ad ipᷣm. qꝛ Annunciabit᷑ dño generatio ventura: et annunciabunt celi iuſticiã eius pplo qui mſcetur quẽ fecit vòñ’s. ſperent in dei miſericoꝛdia:et ſi quid boni in cis cõpletuʒ eſt vel ↄplendum diuine gratie nõ ſuis meritis ſtudeant imputare. Sniĩa in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ in ꝑſo na eccleſie poſt baptiſmũ et fidelis ꝓpli traſe⸗ untis de babilone huius ſeculi ꝑ chꝛiſtũ ad domũ dei vel etiã in ꝑſona hoĩs denoti trãſe untis de ſeculo ad deſertũ et pauꝑtatem reli⸗ gionis ac plene ↄfidentis ꝙ ibi diuinitꝰ coꝛ poꝛaliter et ſpũaliter ſuſtentabit᷑ ⁊ ab boſtib⸗ mentis ⁊ coꝛꝑis defendet᷑ Agens ergo de mi ſericoꝛdia dei diuidit eam in decẽ gratias ꝑ quas in hac vita homo quaſiꝑ quaſdã die⸗ tas de babilone reducit᷑ ad domũ dei que eſt ttterna beatitudo de quibs gratijs ⁊ donis ſu atöez ↄnertek. . guid gratho 1 don Annunciabit᷑).i.ꝑ annuncia (dño).i.in laudẽ et honoꝛẽ dñi ( generatio vẽ tura).i.generatio chꝛiſtiana et noui teſtamen ti que ex aqua et ſpũ ſancto generabit᷑ q nos ſumus.(et annunciabũt celi).i.apłi alijq; di ſcipuli et doctoꝛes (iuſticiã eius) dei ſcʒ iuſtũ eius chꝛiſtũ vel mandata eius iuſtaꝓplło)ſcJ chꝛiſtiano (qui naſcet) dño ſpiritaliter ex fi⸗ de ꝑ verbũ pꝛedicatõisquẽ)ſcõᷣo(fecit).i.re⸗ foꝛmauit(dñs)ſpeciali et nouo genere factio nis ſcʒ ꝑ regeneratõeʒ qꝛ creauit eum in boæz- nis oꝑibb. Pꝛimo eni nos fecit vt eſſemus. ſe cundo fecit vt iuſti eſſemus.pꝛima factio fu⸗ it de nihilo. ſcðᷣa de ſanguine pꝛio et ideo eſt magis appꝛecianda ⁊ amanda qᷓ; pꝛima. No ta pſalmos de paſſione in magna ſpe chꝛiſti⸗ anoꝛum terminari vt ſciatur ex paſſione ſa⸗ Xaput miſcðᷣie deus qui ꝓpter nos deſcen dens in vterũ.addictus ligno.pfoſſus cla⸗ uo. veſtimentis inſuꝑ ſoꝛte diuiſis.ſurrexiſti libere ab inferia Pcamur vt buius cõmerci non immemoꝛ in te ſperantibo ſis liberatoꝛ. onwomihaim — is ꝑ oꝛdinẽ gras agit cbꝛiſto. Eccleſia ergo de qua ſup multa dixi et quilibet fidelis gau dens et gras agens ꝓ impenſis ſibi celitus bñſficijs ꝑ totũ hunc pſalmũ gras deo refert et diuinã gr̃am cõmendat.Snia in ſpeciali: qꝛ ꝑ chꝛiſtũ fit ſpũalis reuerſio ideo cccleſia loquit᷑ de ipᷣo ſic incipiens.(Dñs)ſcʒ chꝛi⸗ ſtus cregit) vel paſcitme) ad ſe vocatũ ꝑ ba⸗ ptiſmuʒ vel religionis ingreſſum.i.cbꝛiſtus dñs eſt dux vel paſtoꝛ mens quiregit me et paſcit coꝛꝑaliter. doctrinaliter ſacramentali⸗ ter et eternaliter.ſub quo ſum tutus et ſuffi⸗ ciens.vnde et ſubditcet nihil mibi)ſibi milio tanti(deerit) in futuro de neceſſarijs ad ſalu⸗ tem vel ad vitã qꝛ ſpũalem et coꝛꝑalem ſub⸗ ſtantiam credo mihi a deo ↄferendã.iam enĩ in pñti(in loco paſcue).i.in ſtam fidei et in vnitate eccleſie vel in vberrimis paſcuis ⁊ in telligentia ſacre ſcripture vbi eſt dulcis aĩaꝝ refectiocibi me collocauit) nutriendũ et ro⸗ boꝛandũ.Ecce pꝛima gr̃a locus paſcue.Se cunda eſt educatio de qua ſubditur. eccleſie vel cuiuſlibet ſigelis dei dois et impenſis ſibi celitus kenencis. — Ominuſregit me ibi me collocauit. lis eſt Pſalmus dauid. Hoc eſt põ iſte attri buitur Dauid.i.eccleſie vel cuilibet fideli in cuius ꝑſona loquit᷑ hic ꝓpheta. Materia:ple na cõfidentia de miſcdia dei ꝑ quã homo ad deũ reuertitur. Intentio: monere et hoꝛtari hboĩes vt babeant hmõi ↄfidentiam et om̃es ſalmus de gaudio et gratia actöe et nibil mihi deerit: in loco paſeune animam meam conuertit. Sup)ct poſt aquã retectõie) ibaptiſini vel ſapientie ſalutaris qua reſiciunt᷑ qui vi⸗ res amiſerant et aĩa ariditate peccatoꝝ ſteri⸗ lis fecundaturcſeducauit me) paulatim vt pu erum. q.d.pꝛimo inſtruxit me ad fidẽ et poſt enutriuit ad ꝑfectõem. Sequitur tercia gr̃a (aiam meam)auerſam(cõuertit) vt de cõtra⸗ uctoꝛ pſalmi ꝓpheta danid. Titulus ta⸗ cca ſit ſine ruga et de peccatrice iuſta et ſca: ꝑ augmentũ virtutis et bone oꝑationis. Dein de tangit᷑ quarta gra cum dicitur. Peduxit me ſuper ſemitas iuſticie pꝛo⸗ Super aquam refectõnis educauit meꝛ pter nomen ſuum. Deduxit me)et ambulare fecit (ſuꝑ ſemi⸗ tas iuſticie) id eſt artioꝛa pᷣcepta et ꝑfectõnis uerſus eos qui tribulant me. conſilia hoĩem iuſtificantia.que ſunt quedã ſemite arte reſpectu cõmunis mandatoꝝ vie cctt hoc de gr̃a ſua.vñ ſequitur(pꝛopter nomẽ ſuũ )gloꝛiticandũ et vulgandũ.i.ꝓpter gr̃am ſuam nõ ꝓpter meritũ meũ:iſta clauſula repe⸗ tenda eſt cum om̃ibo ſupꝛadictis gratijs. De d. Et vere deduxiime Nam et ſiambulauero in medio vmbꝛe inde mutans ꝑſonam ponit quintã gram.q. mMoxtis:nõ timelv mala qm tu mecu es. 4 MHam et ſi. 1 ambulauero) ſit ub tãto duce (in medio vmbꝛe moꝛtis).i:grauiũ tentationũ: caſti ſpũali iocunditate mentẽ meã et infuſio ne ſancti ſpũs inunxiſti. et ſubdit᷑ nona gra et calix) benedictõis.i.chꝛiſti ſanguinis vel ipᷣa ſcriptura ſacra(meus) qꝛ accipio ſʒ tuus Nꝛ das (inebꝛiãs) feruoꝛe diuine dulcedinis et dans obliuionẽ vanaꝝ delectationũ et co⸗ itationũ ſopienaq; ab appetitu tpalium. ſic eni inebꝛiat vt ſobꝛios reddatcq; pclarus eſt) effectiue.i.valde et multuʒ qꝛ ducit ad clari⸗ tatẽ patrie et dat claritatẽ vite eterne.Deinde ſubinfertur decima gratia. Et miſericoꝛcla tua ſubſequet me: oi vel huius mũdi ꝑiculis et aduerſis. Pñs qͥʒ bus diebus vite me. tribulatio pᷣt dici vmbꝛa moꝛtis qꝛ ſicut vm bꝛa ꝓtegimur a caloꝛe ſolis ſic ꝑ pñtes tribu lationes liberamur a futuris. Aut in medio natõnis pꝛaue ⁊ ꝑuerſe que eſt quedã vmbꝛa moꝛtis (nõ timebo mala)occulta vel manite⸗ ſta actus vel cõſenſus (qm̃ tu mecũ esin coꝛ de ꝑ fidem tanq; deſenſoꝛ foꝛtis contra oẽm aduerſitatẽ et tentationẽ.Et ſequit᷑ ſexta gra tia que eſt coꝛrectio.nõ inquã timebo qꝛ Vlirga tua e — Virga tua).i.leuis coꝛrectio (et baculus tuus).i.grauioꝛ (ipᷣa me cõſolata ſunt).i.nõ ſunt mibi timoꝛi ſʒ ↄſolatõi. Vel( virga tua) id eſt diſciplina qꝛ virga ꝑcutimur (et bacu⸗ lus tuus).i.ſuſtentamentũ qꝛ baculo ſuſten⸗ tamur(ipᷣa me cõſolata ſunt).i.erudierũt me oſolando qꝛ in his te eſſe memoꝛẽ mei intel⸗ ligo. AUtroq; modo ↄſolatur nos deus fla⸗ gellis videlicet qꝛ quẽ diligit coꝛripit et do⸗ nis ne deſiciamus in aduerſis. Deinde ſub⸗ iungitur ſeptima gra que eſt menſa dñi.nã. ge ſubditur (in longitudine dieꝝ).i.in diebꝰ PBeraſti in conſtectin meo menſam:ad non finiendis:hoc eſt eternaliter et ſine fine. baculus tuus: ipa me con⸗ Paraſti in ↄſpectu meo menſam ſcʒ cõio⸗ nem coꝛꝑis et ſanguinis chꝛiſti vt intelligã rata eſt et expoſita que pñtat nobis diuerſaꝝ ſententiaꝝ fercula vt eis reficiamur et ↄſole⸗ mur tanq; cibis ſpiritaliba ne inter mũdi hu ius deficiamus aduerſa ( aduerſus eos qͥ tri⸗ bulant meyſcʒ demones et malos boĩes qui impugnãt fidẽ meam vel alio modo ꝑſequũ⸗ tur qꝛ ſcã euchariſtia et ſacra ſcriptura cõtra om̃es tribulatõnes nos iuuant et conſolan⸗ tur. Sequitur octaua gratia. ¶ Et poſt h oĩa (miſcðᷣia tua) que pᷣceſſit ad gratiã ↄferendã (ſubſequetur meyxi.nõ deerit mihi ad cuſtodiã. hoc tangitur de gra ſubſe quente que videtur eſſe neceſſaria ad ↄſeruan dum ſicut pᷣueniens ad inchoandũ. Mileri⸗ coꝛdia enĩ dñi nolentẽ pᷣuenit vt bene velit. volentẽ adiuuat vt ꝑficiat. oꝑantem ſubſeqͥ⸗ tur vt ꝑſeueret.et hoc( omib dieb vite mee) id eſt q; diu vixero in bac vita moꝛtali et vſ⸗ q; ad ↄſummatõem ſeculi. Non aũt hic tm̃ ſubſequetur ad ↄſeruanda pcedentia ſʒ etiaʒ in futurũ.vnde ſequitur. Et vt inhabitem in domo vñuin longi⸗ St)etiaz (vt inhabitẽ) in futuro (in domo dññi) nõ manu facta ſed eterna in celis vbi ſan ctoꝛum eſt habitatio.vbi nulla eſt dieꝝ varie tas ſed vnus dies et vna eternitas. Sʒ quia nos lon ga tpa dien ſpacijs ſolemus menſu⸗ rarce ſcriptura ſacra nro vſu loquẽs eternam vitã dieꝝ longitudine voluit deſignare vn⸗ Verſus iſte de omibo ſuꝑioꝛibo pendet et eis ungendue eſt. ad hoc enĩ ſupꝛadicta ↄceſſa ſunꝑxyt inbabitem in domo dñu celeſti ineter PeEI eran eerln An, Dꝛatio. me debere imitari veſtigia paſſionis eius. v in. rn „ au iw tue pꝛeceptöis ha⸗ benis vt eterni tabernaculi habitatõne perce pta plenitudine ꝑhennis poc — ¶Bſalmus de generali Cl mo et mteſtate ſuoaui mnemmbaor ſiatul Ommieſt terra⸗ ili repleamur. 5 Oplenitudo eius:oꝛbis terraꝝ et vni uerſi qui habitant in o. Auncto⸗ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus bic t. Ps dauid in pꝛima ſabbati.Id ẽ pſalmꝰ £ V o ti. Impinguaſti in oleo caput meũ: et ca⸗ lix meus inebꝛians q́; pclarus ee. Impinguaſti in oleo caput meũ).i.letifi⸗ ille eſt dauid qui bic loquitur in perſona ſua vel cccleſie. pſalmus dico agens de clarifica⸗ cione dñi et hoĩs reꝑatione que facta eſt in re ſurrectõne in pꝛima die ſabbati.i.ſeptimane. vel pꝛima poſt ſabbatum que dñnica dicitur ꝓpter cantum deo factũ et miraculũ.Eadẽeq; dDies fuit pꝛima in pꝛimoꝛdiali reꝝ ↄditõe qꝛ in ca mũdus eſt conditus et ſiłr in ea homo reſurrectionẽ chꝛiſti eſt reſtauratus.ꝓphᷣa ergo et quilibet fidelis ↄgratulãs chꝛiſto re⸗ ſurgenti quaſi victoꝛi de bello redeunti teſta tur eccleſiã de qua ſupꝛa dictũ eſt ipſi chꝛiſto eſſe ſubiectã:ſimul oſtendens ↄditões fideliũ in eccleſia manentiũ. Materia:chꝛiſti genera lis dñatio ſuoꝛũq; membꝛoꝝ cõditio. Inten tio monere fideles vt mundent ſe ab omi in⸗ quinamento et ꝓficiãt in bono quatenus ac cipere mereantur bñdictõʒ et miſcdᷣiam a do mino et ſuſciꝑe regẽ gloꝛie cũ honoꝛe et tri⸗ umpho. Snia in generali: ꝓpheta teſtatur chꝛiſti dnationi oꝛbem vniuerſum eſſe ſubie ctum definiens quibo virtutibo pditi eſſe de⸗ bent fideles in eius eccleſia ↄſtituti:alloqui⸗ turq; ſuꝑſtitioſos id eſt demones vt poꝛtas moꝛtis et damnatõis auferãt. deſideratq; vt poꝛte eterne vite aꝑiantur et ſic chꝛiſtus in⸗ grediatur. Snia in ſpeciali ꝓpheta poſt re⸗ ſurrectionẽ letus ſicut pꝛeco poſt triumphũ reſurrectõis:chꝛiſti gloꝛiã attendens clamat totã terrã eſſe chꝛiſti victoꝛis.dicẽs.( Dñi).i. chꝛiſti qͥ eſt vñs dominantiũ(eſt terra ⁊ ple⸗ nitudo eius ⁊c.)Quia ipᷣe terrã ſtabiliuit et diſpoſuit ne obruatur eis. Ad lr̃am:oĩa ſunt Oñi et oĩa ꝑ ipᷣm ſunt facta:fundata et diſpo⸗ ſita. et ſic ex rebus viſibilibo intra nos penſa re debemus quãta ſit dignus veneratõe tan tus ac talis dũs vt ſicut nullus ab eius im⸗ perio ita nec a fide eius ſu alienus. Vel(dñiʒ chꝛiſticeſt terra).i.eccleſia fructifera cuiꝰ fru ctus eſt a dno (et plenitudo eiug i.ĩa⸗lib⸗ plena eſt eccleſia ſcʒ oẽa ncti ẽt cariſmata gratiaꝝ ac oꝑa ⁊ virtutes oĩm q̃ cuncta ſunt Dñi.i.a dño facta:data et diſpoſita. et hec ter⸗ ra.i.eccleſia nõ eſt ꝑua ſʒ eſt de toto oꝛbe et de omnibo que in eo ſunt.vñ ſubdit (oꝛbis terre ct vniuerſi qui habitãt in eo) Clarificato enĩ chꝛiſto in toto oꝛbe totus oꝛbis ſeu de toto oꝛbe fit eccia eius. Et merito eccia eſt dñi. Auia ipſe ſup maria fundauit eũ:et ſuꝑ umina pꝛeparauit eum: Ramnin ipſe)ſcʒ chꝛiſtus (ſuꝑ mari⸗ nit eu m).i.ſtabiliuit eccleſiã ſuꝑ oẽs fluctus ſeculi vt eos ſuꝑet nec ſibi noceãt.qꝛ nõ ei vi cia ſed ipſa vicijs dñatur. Vel ſuꝑ populuʒ age amaricantẽ vt nec tribulatões vel malos hbo mines timeat. (et ſuꝑ flu mĩa).ſ.ſuꝑ cupidos ſeculi qui labunt᷑ in ſeculũ ſicut flumina flu⸗ unt in marecpꝛeꝑauit eũ)oꝛbem.i.eccleſiã.qꝛ hos ſuꝑat eccleſia que victis ꝑ dei gram cu⸗ piditatibus ꝑatur et tendit ad eterna. Uel ſu ſicut flumia in mareqꝛ ⁊ eis dnatur eccia.Ec ce in alto et ſublimi poſita eſt eccia. Et Quis alcendet in montẽ dñi: aut quis ſtabit in loco ſancto eius ¶ Quis aſcendet.i.dignus eſt aſcenderecin montẽ dñni⸗.i.in altã iuſticiã dñi ſeu in ipam eccleſiã que ſicut mons eſt firma ⁊ alta in vir tutibus (aut quis)poſt aſcenſum (ſtabit)id ẽ ſtabilis ꝑmanebit (in loco ſcõ eius).i.in tam eminenti ſanctitate ꝑſeuerando in eo qͥ aſcen dit vt nõ cadat et in tꝑe tentatõis nõ recedat. Aſcendere multoꝝ eſt:ſtare autẽ et ꝑſeuerare tm̃ ꝑfectoꝝ.multi eniĩ aſcendũt qui nõ ꝑſeue rant qꝛ multi vocati pauci vero electi. Et re⸗ ſpondet ꝓpheta pᷣmiſſe interro gatõi.d. Annnocens manibyet mundo coꝛde:qui nõ accepit in vano aiam ſuam: nec iura Innocens manibo).i.purus in oꝑibustet mundo coꝛde).i.mundus in cogitatõnibo.hᷣ eſt qui nõ oꝑatur nec cogitat malũ.(qui)etiã (nõ accepit in vano aiaʒ ſuã)vt ſcʒ relicto de per pꝛincipes et potentes qui tendũt in plm * ſiderio cternoꝝ vana et tranſitoꝛia optaret. vt anime vita neglecta ei curã carnis antepo neret ei ſola pũtia co gitans q̃ ſelgquant᷑ in ꝑpe tuũ nõ attenderet. Invano etiã aiam accepit quiſquis ocio vacans infructuoſe viuit ⁊ in vinea dñi nõ laboꝛat.vel qui hoc qd oꝑatur ad anime vtilitatem nõ refert. nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo)quicq;ᷓ vnde eum deciperet aſſerendo vel ꝓmittendo cum ꝑiuriũ ſit ne⸗ gquiter decipere credentẽ. Qui ergo in oꝑe in co gitatõne et in verbo innocuus eſt et inno⸗ - cens ſibi et pꝛoxcimo ricoꝛdiam a deo ſalutari ſuo. Hic)tante innocentiec(accipiet benedicti⸗ onem a dño).i. gratie infuſionem et bonoꝛũ ſpiritualiũ multiplicationẽ ac ꝓmotionẽ de virtute in virtutem vſq; ad aſcenſum mon⸗ tis et hec benedictio nõ datur pꝛo meritis ſʒ per miſericoꝛdiã per quam pꝛius peccata di mittit deus.et hoc eſt quod ſubdit(et) pꝛius (miſericoꝛ diã)id eſt remiſſionẽ peccatoꝝ fa⸗ ctam per miſericoꝛdiã (a deo ſalutari ſuo) id eſt a dño ieſu chꝛiſto qui eſt ſalutaris noſter. itc accipiet benedictions a dño:et miſe —¶.-wℛONßℳAF —— Nbo e — — E — Ecœ quomodo pꝛemium reſtat innocenti ſi bi et ꝓximo. Ideo dicit Cipꝛianus. Qua⸗ lem vis inuenire dominũ talem te exhibe er⸗ 82, pximum tuum. vnde quiſq; bene videat: qualiter interius et exterius circa pximũ ſu⸗ um ſe habeat. Hec eſt generatio querentiũ eum: que⸗ rentium faciem dei iaco. ec eſt et talis eſſe debet (generatio) oĩm (querentiũ eum id eſt deum ⁊ aſcendentiũ in montem. Ex talibus eni conſtituit᷑ eccleſia. (querentiũ) dico nõ pꝛo fauoꝛe ſeculari vel ꝓ terrenis operibo ſed faciem dei iacob.i.qui uerunt deũ vt Jacob queſiuit.ſcilicet dei pᷣ ſentiam et cognitionẽ ſeu maniteſtam viſio⸗ nem et tales inueniunt eum in pũti ꝑ gratiaʒ et in futuro ꝑ gloꝛiam. Declarata ergo chꝛi⸗ ſtiana religione impedimenta cõtraria aufer⸗ ri iubet vt patefactis coꝛdibo chꝛiſtus intret. quaii diceret. Et qꝛ nullus aſcendit vel ſtat niſi innocens et purus ero Attollite poꝛtas pꝛincipes veſtras: et ele uamini poꝛte eternales: et introibit rex Attollite).i.amouete (poꝛtas pꝛincipes ve as)id eſt o vos demones qui pncipari ho⸗ minibus queritis auferte poꝛtas veſtras ſcʒ cupiditatis ⁊ timoꝛis ſeu vicia ⁊ peccata que ſunt aditus moꝛtis quibus ingredimini in animas.et contra illas poꝛtas moꝛtis( eleua mini).i.exaltamini in coꝛdibus hoĩm o vos (poꝛte eternales,)ſcilicet renunciatõis ſeculo et cõuerſionis ad deum ſeu virtutes et gratie que ſunt aditus eterne vite:(et)ſic oꝛnata do moſintroibit)ꝑ vos ad coꝛda ⁊? animasrex) datoꝛ (gloꝛie)eterne ſcʒ chꝛiſtus.Et quia ex⸗ cellentia gloꝛie et honoꝛis eius eſt om ni cre ature ãmirabilis ideo q̃ſi admirans querit. ens: vñs potens in pꝛelio. Quis eſt iſte rex gloꝛie) qui intraturus eſt ad coꝛda. Interrogat hic ꝓpheta nõ ꝓpter ſu⸗ Auis eſt iſte rex gloꝛie: dñs foꝛtis et o am ignoꝛantiã ſed vt amplius chꝛiſtum cõ⸗ mendando alios ad eius inuitet amoꝛẽ᷑. AUel pꝛinceps huius aeris qui ante pꝛimatũ ha⸗ bebat in homine miratur ⁊ querit. Et reſpon dens ꝓpheta deſcribens eum ꝑ virtutes qua⸗ ſi ꝓpꝛio nomine et dicens ipᷣe eſt (dñs) abſolu te omniũ omnia gubernando.(foꝛtis)in ſe et in adiuuando. (et potens)ad reſuſtendũ ad⸗ uerſarijs et ꝓtegendum ſibi ſubiectosdomi nus potens in pꝛelio) cõtra moꝛtem quã mo riendo deſtruxit et contra diabolum cui po⸗ — tt fuium ſemꝑ inſimul eſſe videmus.ille rex teſtatem abſtulit. . Attollite poꝛtas pꝛincipes veſtras et ele uamim poꝛte eternales: et introibit rex gion eter bit re L Peiiroljſte poꝛtas. ⁊c̃.) pꝛedicta repetit et on * ngeminat vt amplius determinet quis ſu rex gloꝛie qui dignus eſt vt ei paretur hoſpi clum.et non per ſingula vt pꝛius fecerat di⸗ cendo foꝛtis et potens ⁊c.ſed bꝛeuiter totum reſpondet dicens dominus virtu tum) cele⸗ ſtium id eſt angeloꝛum. Ande in hebꝛeo ha⸗ betur ſabaoth quod interpꝛetatur exercituũ vel militiarum. vel virtutum.i.gratiarum qꝛ omnibus omnia dat dona. (ipie eſt rex glo⸗ rie) ſuper omnia gloꝛioſus et benedictus cui ſeruire regnare eſt. Vel dicit hoc dauid ꝓ⸗ pheta in perſona angeloꝛum pꝛecedentium chꝛiſtum deſcendentem ad inferos et aſcen⸗ dentem ad celos annunciantiũq; et reſpon⸗ dentium necnon in perſona poteſtatum tar⸗ tarearum et virtutum celeſtium ammiranti⸗ um et querentium. Pꝛimo ergo angeli chꝛi ſtum ad infernum pꝛeeuntes dicũt O (pꝛin⸗ cipes)infernicattollite poꝛtas veſtras).i.au⸗ ferte poteſtatem qua vſq; nunc iuſtos in in⸗ ferno detinuiſtis.ſet eleuamini)id eſt aperia⸗ mini(poꝛte eternales) tenebꝛarum que ſuper iuſtos clauſe eratiscet introibit rex gloꝛie) vt ſuos inde liberet. Mirantur autẽ demo⸗ nes et querununt. Auis eſt iſte rex gloꝛie:dominus virtu⸗ tum ipſe eſt rex gloie. Luis eſt iſte rex gloꝛie quaſi dicerẽt nos regem noſtrum habemus ſcz diabolum ille rex gloꝛie quis eſt: Et reſpondent angeli ipᷣe eſt dominus foꝛtis et potẽs)qui moꝛtem vi cit et diabolum pꝛincipem veſtrum ligauit: et nunc venit euertere domum eius ⁊ vaſa di reierwonfougere clauſtra infernalia: et captiuam captiultatẽ educere. Deinde an geli pꝛecedentes chꝛiſtum in aſcenſione cla⸗ mant.O pꝛincipes celi Attollite poꝛtas ve⸗ ſtras)id eſt reſerate celeſtes aditus domino venienti (et eleuamini).i.aperiamini o vos (poꝛte eternales)id eſt aditus celi ⁊ eternalis ingreſſus pateat aperiantur etheree ianue et eternaliũ edium value.(et introibit rex glo⸗ rie)ſcilicet chꝛiſtus vt ad dexteram patris ſe deat et pꝛo nobis interpellet. Ipſe autem vir tutes angelice nouo myſterio carne induti ſtupefacte querũt cum ammiratione( Quis eſt iſte rex gloꝛie).quaſi dicerent. Nos patreʒ * 2 * lis et tribulatõnibus grau gloꝛie quis eſt: Et reſpondent angeli comi⸗ tes (dominus virtutũ) id eſt angeloꝛum cipſe eſt rex gloꝛie) ſcilicet chꝛiſtus qui ex virtute dei viuit in gioꝛ ia. Non eſt bic intelligendũ ꝙ celum vel infernus poꝛtas materiales ha⸗ beat.ſed angeloꝛum vel bonoꝛum vel malo⸗ rum cuſtodias metaphoꝛice poꝛtas vocat. Dꝛai⸗ Stabilitoꝛ terre deus cui cuncta plenitu do mundi deſeruit reſtitue nos in innocen⸗ tiam vite vt poſſimus te pꝛeuio in montem ſanctificatõnis aſcendere. Per d. Oꝛatio eccleſie vel pſone ceuote flagel/ imploꝛatio diuini auxilij pꝛo liberatõne. confido non erubeſcam. = ps.xxiuj. ctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Litulus talis eſt. In finem pſalmus dauid. Hoc eſt „ .* „ pfalmus iſte dirigens nos in finem attribui tur Dauid id eſt eccleſie que hic loquitur in perſona penitentis per flagella coꝛrecti.Ec⸗ cleſia ergo cbꝛiſto ſubiecta et fidelis quilibet ad deum conuerſus quia tribulatõnes et ten tationes pati babet diuinum auxilium im⸗ ploꝛat quatenus in bono perſeuerare valeat ſuo exemplo nos inſtruens vt in bono perſe ueremus et oꝛationi inſiſtamus. Materia:ec cleſie vel anime flagellis grauiter afflicte oꝛa tio et diuini auxilij imploꝛatio. Intentio:vt doceat nos in aduerſis non murmurare ſed deuota oꝛatione ad deũ recurrere et in bono pꝛopoſito perſeuerare. Dententia in genera li:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie et cu iuſlibet fidelis exiſtentis in perſecucõne inimicoꝛum viſibilium ſi nttt e tit a pꝛeſſuris liberatõem in deuio huius vi⸗ te directõnem.culpe pꝛo qua tribulatur re⸗ miſſionem ac diuine conſolatõnis deguſta⸗ tionem. Sententia in ſpeciali:Eccleſia itaq; vt ſecure valeat petere que ſequunt᷑ pꝛemit⸗ tit de ſuo deſiderio et dilectõne quam habet erga deum ſic ad ipſum loquens (Ad te do⸗ mine) contemplandum et pꝛomerendum gu ſtandum ⁊ amplexandum (leuaui)ſpirituali deſiderio et deuotõne de terra (animam me⸗ am) que terrenis et carnalibus deſiderijs in⸗ herebat abſtrahendo eam ab iſtoꝛum inferio rum ſollicitudine et amoꝛe. Facile quidem terrena deſpicit qui ad diuina conſpicienda ſe erigit (deus meus in te)ſolo non in me ve in alio a te creato(conſidoet ſpem meam po⸗ no et ideo rogo (non erubeſcam) vlterius a peccato quod de me pꝛocedat coꝛruptus nec etiam alioꝛum ſuggeſtione peccem. vnde ſe⸗ guitur. . .. . Neq; irrideant me inimici mei: etenim vniuerſi qui ſuſtinent te nõ ↄfundentur ¶ Heq; irrideant me inimici mei)ſiue viſibi les ſiue inuiſibiles mala mihi ſuggerẽtes et nocere querentes qui vtiq; me irridebunt ſi pꝛeualuerint. quia ipſos irriſoꝛes patimur quos ad malum ꝑſuaſoꝛes habemus. et cer⸗ tus ſum de eo quod petocetenim vniuerſiqͥ ſuſtinent te)tribulatõnes pꝛeſentes longani⸗ miter et patienter ferendo nullisq; tentatio⸗ nibus a te recedendo ſed in bono pꝛopoſito perſeuerandocnon confundentur) neq; ꝑ ſe neq; per inimicos id eſt per peccatuʒ a ſe vel ab inimicis exiens et neq; hic neq; in futuro quia patientie ſue pꝛemium accipient tempo re opoꝛtuno. Sed econtrarioo. Confundantur omnes iniqua agentes: ¶ Confundantur)hic pꝛo peccatis ſalubꝛi⸗ ter: vel ſi hic nolunt tandem in pena eterna. et ſupponit qui ⁊ quare ſcilicet( om̃es iniqua agentes)pꝛopter acquirenda que tranſeunt: tempoꝛalia eternis pꝛeferentes ⁊ animam ſu am de terra ad te non leuantes. Ideo iniqua quiaſuperuacue)fruſtra et vane agunt et in ſuperuacuis laboꝛant inutiliter et infructu⸗ oſe nihil ſecum de fructu ſui laboꝛis deferen tes.quia omia ſunt vana et infructuoſa que a deo ſunt aliena.Ergo vt nõ crubeſcam vel confundar. Vlias tuas dñe demonſira mihi:et ſemi tas tuas edoce me. Aias tuas apertas ſcilicet mandatoꝛum que vie conueniunt omnibus etiam ſunpli⸗ cibus de quibo dicitur. Si vis ad vitam in⸗ gredi ſerua mandata.(dñe demonſt: a mihi) quaſi manifeſta que viſui ſubſuat vt melius innoteſcãt ſicut ſolet manu demonſtrari ocu lis ſubiectum vt magis aꝓpereat(et ſemitas tuas)anguſtas ſcilicet conſilioꝛũcedoce me) quaſi ea que occulta ſunt quia paucis ſunt note. de qu ib dicitur. Si vis eſſe perfectus vade et vende omnia que habes ⁊c̃. Eto do mine ne errem Dirige me in weritate tua et wremerc tules dus ſaluatoꝛ meus:et te ſuſtin tota die. Ate — — —— 2 Dirige me in veritate tua) vt recte iuſte et pie viuã ſicut veritas tua exigit(et doce me⸗ ipᷣam veritatem vt recte omnia mihi neceſſa⸗ ria ſciam et intelligam. Duo petit in quibus eſt ꝑfectio ſcʒ dirigi ad bonam vitam:doceri ad veram ſcientiaʒ.et ideo fac quod peto( qꝛ tu es deus meus qui me creaſti (ſaluatoꝛ me us)qui me redemiſti et)etiã ideo quia (te ſu⸗ ſtinui tota die).i.miſericoꝛdiã et retributio⸗ nem tuam toto tꝑe vite et aſſidue patienter ex pectaui.et nec ꝓſperis nec aduerſis a ſperan do in te moueri potui. Iſta duo bonos faci⸗ unt:vt deum ſaluatoꝛẽ credamus:et patien⸗ ter retributionẽ eius expectemus. Et· m ¶ Reminiſcere)qui oblitus crederis dũ tar dasmiſerationũ tuaꝝ dñe).i.oꝑm miſericoꝛ die tue etmiſericoꝛdiaꝝ tuaꝝ) naturaliter ti⸗ bi inſuarumque a ſeculo ſunt.i.ab initio ſe culi.nunq;ᷓ enĩ ſine miſcdia fuiſti que natu⸗ raliter in te eſt.nec peccãti homini miſeratio tua defuit que eſt in bonoꝝ exhibitõne. AUn de enĩ in ſe eſt miſericoꝛs inde eſt miſeratoꝛ in nobis.q.d.fac nunc ſicut cõſueuiſti ne in me fallat quod ab initio ſeculi inceptum eſt. Etꝑ miſericoꝛdiã tuam SDelicta inuentutis mee et ignoꝛantias meas:ne memineris. õ Delicta)quibo ſcienter viam equitatis de⸗ reliquiciuuentutis mee).i.que ex inconſulto caloꝛe ac conſidenti et pᷣcipiti audacia vel ex infirmitate cõmiſi:que etiã qũq; ſunt in ſeni⸗ bus (et ignoꝛantias meas).i.peccata que ex ignoꝛantia feci vel q̃ peccata eſſe neſciui(ne memineris).i.ne ad vindictã reſerues.Tri⸗ bus enĩ modis fit omne peccatũ.aut ſtudio. aut infirmitate.aut ignoꝛantia. Peccata ſtu⸗ dij et infirmitatis cõcludit cum ait.( Delicta iuuentutis mee.) Juuentus eniĩ pꝛona eſt et infirma ad delinquendũ. Peccata ignoꝛan⸗ tie deſignat cũ ſubiungitcet ignoꝛantias me Aas.) Ne inq́; memineris ſed potius. Scom miſericoꝛdiã tua memento mei Scõm miſericoꝛdiã tuam)que eſt reſpe⸗ ctu miſeroꝛũ vbi nulla ſunt merita et que te eſt digna nõſ m iram quã merui et qua ego ſum dignus (memento mei tu) vt videns qᷓ; fragilis ſim mecũ miſericoꝛditer agas pecca ta dimittendo et gratiaʒ infundendo.q.d.vt amph eſt miſcdᷣia tua:ita et ample miſerere mei.et non pter meum meritũ quod nullum ericoꝛdiaꝝ tuaꝝ que a ſeculo ſunt eſt: ſed (vꝛopter bonitatem tuam dũe) natura liter tibi inſitam et amplam qua de nihilo o⸗ mnia feciſti et omnibo benefacis.Deinde cõ⸗ uertit ſermonem ad hoiĩes.q.d. hac ſiducia peto quia .— Dulcis et rectus dñs: ꝓpter hoc legem e abit delinquentib) in pia. dimittit vbi eſt gratia ſine meritis et rectus) id eſt equus etiuſtus quia coꝛrigit et pecca⸗ ta purgat vel quia poſt miſericoꝛdiam venie digna meritoꝝ in futuro retribuet. Amas q; dulcis eſt. time ꝗ; rectus eſt.vt amoꝛe et timo re dei excitatus legem eius cuſtodias.et p⸗ pter hoc legem) coꝛrectõnis(dabit delinquẽ⸗ tibus) vt ſᷣm eam coꝛrigantur. que lex eſt vt ſi vere peniteant miſcoiam conſequant᷑: ſin autem eternaliter puniantur. et hocin via) huius pñtis vite:qꝛ poſt moꝛtem non eſt lo⸗ cus penitentie.Et dũs Diriget manſuetos in iudicio: docebit e⸗ vias ſuas. ulcis). i. pius ⁊ miſericoꝛs in miſerendo eſt dñs)quia penitentibo oĩa pꝛioꝛa peceata Diriget)ad melioꝛa vt ex patientia pfici⸗ ant et de virtute in virtutẽ ꝓcedant manſue tos)qui in aduerſitatibo patientes ſunt et nõ murmurant(in iudicio ꝓpñti quo iudicat dũ fla gellat et coꝛripit. Uel(diriget manſuetos in iudicio) futuro.i.nõ ꝑturbabit eos in iu⸗ dicio qui ſequuntur voluntatẽ eius nec ei re ſiſtunt (docebit) hic(mites) qui ſe non erigũt contra eum nec recalcitrant cum eis leue iu⸗ gum dñi imponit᷑.(vias ſuas) quibo ad ipᷣm ꝑueniant.Tales enĩ qꝛ nõ pᷣſumunt regereet docere ſemetipſos ideo dirigunt᷑ et docentur a dno. Deindeoſtendit que ſint vie eius.d. Vniuerſe vie dñi miſcðia et veritas: re⸗ uirentibo teſtm̃ eius ⁊ teſtimonia eius. enieailunrin cðᷣia) q̃ᷓ eſt pla 51 erua qua eſt incoꝛruptus quo⸗ rum vnũ exhibet cõdonando pcca alterũ iu dicando merita. Hec duo in oi oge dñi ſunt qꝛ quicquid facit aut miſericoꝛditer facit aut iuſte. et hoc apparetcrequirẽtibo) et ſcrutãtib⸗ (teſtamentũ)eius nonũ qð teſtm̃ dicit᷑ qꝛ ibi eſt clara ꝓmiſſio hereditatis et moꝛte ↄfirma tum eſt teſtatoꝛiset teſtimo nia eiꝰ) ſcʒ vetus teſtm̃ qꝛ teſtimoniũ nouo ꝑhibet et ibi fucrũt Iphete teſtes ꝓmiſſionũ. Tenet aũt ille vias dñi qui exꝑtus miſcdiam deponit ſuꝑbiam nullis meritis liberatũ ſe videns et deinceps ſeueritatem iudicis cauens. Ergo Pꝛopter nomen tuum dñne ꝓpiciaberis — ſpe etiã in bonis gloꝛie: Fra meo. multum eſi eninm. Pꝛopter nomen tuũ)o (due) non ꝓpter me ritum meũ.i.ppter gloꝛiã noĩs tul et declara tionem bonitatis tue vt lauderis ab hoĩe ( ꝓ piciaberis).i.miſereberis:oblato tibi ſacri⸗ ficio ſpũs cõtribulati et coꝛdis cõtriti pecca⸗ to meo) ipᷣm ex miſcdia remittendo. et neceſſe xſt(multũ eſt eni) excedens facultatẽ virtutis mee ad ſatiſfaciendũ.et niſi ꝑ te nõ delebitur Quamdiu enĩ bic moꝛtaliter viuimus ſine multo peccato eſſe nõ poſſumus nã in mul⸗ tis offendimus oẽs.Et cum ita ſit Quis eſt homo qui timet dñũm:legẽ ſta tuit ei in via quam elegitt. NQuis eſt homo)ſcʒ rõnalis (qui timet do⸗ minum) timoꝛe filiali.q.d.quiſquis ille eſt: magnus eſt. beatus eſt. (legem euangelicam ſeu fidei et moꝝ (ſtatuit).i.obſeruandã dedit (ei)dñs vt ꝑſeu eret et ſpiritaliter in deo viuat et ne impune peccetcin via) dei (quã elegit).i. libere appꝛehenditet in regula quam ꝓfeſſus eſt ſcʒ timens deũ. Ligat enĩ deus talem in lege ſua. Vel(quã) ipᷣe dñs (elegit) nobis in⸗ cedendum. Et poſtea ſubdit de pꝛemio.d. Anima eius inbonis demoꝛabitur:et ſe- V eius hereditabit terram. nima eius)ſcʒ legem dei obſeruantis(in bonis ) gratie quaſi in delitijs et ſi non re tñ uturis demoꝛabit) in pñti. Delectatur eni legi dei ſ̃m interioꝛeʒ hoĩem celeſtibo deſiderijs inardeſcit.ſpiritali bus ſtudijs inheret.in bo nis oꝑibus ſe exer ccet(et ſemen eius).i.bonũ opus quod quaſi ſeminat cum agit et vnde fructus colligitur chereditabit terrã).i.faciet eum terrã viuenti um hereditate poſſidere. Et inde illis tanta . conſtantia quia interim Girmamentũ eſt vñs timentibo eum: et ipius vt manikeſte teſtamenti dant tentatõnibus.videtur eni timoꝛ eſſe in⸗ firmoꝛum.et homo eſt mutabilis in ſe et fra⸗ gilis ſʒ firmat dñs timentẽ qꝛ timoꝛ dei dat firmitatem:humanus diffidentiã.(et teſtamẽ tum ipᷣius)eſt hoc (vt manifeſtet᷑ illis).i.ma⸗ nifeſtabit ſeipᷣm illis ſicut ꝓmiſit.q.d.ꝓmiſ⸗ ſio eius eſt etiã eis firmamentũ ſcʒ hoc vt vi⸗ deant eum facie ad faciem. Merces laboꝛis nf̃i eſt viſio dei quẽ cum videbimus nihil vl tra erit qd queramus.Et ideo quicquid alij faciaant. MOtculi mei ſemꝑ ad dñm:qf̃ ipſe euel/⸗ let de laqueo pedes moo. ſunt).i.multis modis afſligoꝛ modo Firmamentũ eſt dñs timentib eum) ne ce Ocul mei)ſcʒ coꝛdis id eſt intertoꝛis ho⸗ mMinis ſenſus et intentões mee ſuntſſemꝑ ad dñm)ſurſum Hertanec et ideo nõ timeo pe⸗ ricula terrena (qm̃ ipſe)quẽ intueoꝛ (euellet) extrahet (de laqueo)timoꝛis ⁊ cupiditatis ac oĩm vicioꝝ et tentationũ (pedes meos).i.ani mi affectus ab hoc diuerſaꝝ tentationumla queo. Nemo euellitur niſi cuius intentio et Deſideriũ ad alta ſubleuat᷑. Semꝑ ergo ho⸗ mo intendat in omnib que dei ſunt et deus eum de tentatõniby et tribulatõnibo finaliter liberabit. Et qꝛ ego reſpicio ad te o dñe⁊ tu. Beſpice in me et miſerere mei:quia vni cus et pauper ſumego. Reſpice in me)et in deſideriũ meum pie⸗ tatis affectucet miſerere mei) qꝛ miſer ſum et locus eſt miſerie(quia vnicus) nõ ꝑ multa di ſtractus vel vnicã ſpem in te habens(et pau⸗ per)a mundi rebus.velpauꝑ) ſpũ et humi⸗ lisſſum ego) Vel(vnicus et pauꝑ.i.ſolus et impotens reſpectu multitudinis demonũ et ſatellitum ſuoꝝ. Ideo ſe vnicũ et pauꝑem di cit vt dei miſericoꝛdiaʒ ſibi cõciliet. Unicus enĩ plus amatur:pauper plus dolet᷑.Et item ideo quia Zribulatõnes coꝛdis mei multiplicate ſunt de neceſſitatib meis erueme. ribulationes coꝛdis mei multiplicate unt) 1. multis Pten⸗ tationes demonũ et vicioꝝ modo ꝑ ꝑſecutio nes hoĩm maloꝝ et tot ſunt calamitates mũ di ꝙ eaꝝ anxietasvſqʒ; ad coꝛ ꝑuenit.⁊ o dñe (de neccſſitatibo meis).i.tribulatõibꝰ ꝑ quas neceſſe habeo trãſire erue me)liberando Ad nerſa cõgrue vocat neceſſitates qꝛ neceſſaria ſunt omnibo pie viuere volentibo. et hec ne⸗ ceſſe 8 cos tolerare vſq; in finem vt ſalui fi⸗ ant. Et ðJ Vlide bumilitatẽ meã et lawꝛez meüet vimitte vniuerſa delicta mea. ¶ Vide humilitate meã ? laboꝛẽ meum) qꝛ ꝑ aduerſa hũiliatus in magno laboꝛe et tribu⸗ latione ſum.et his purgatõnis mee flagellis placatus (dimitte vniuerſa delicta mea) tam moꝛtalia q; venialia. Vel (vide).i.gratã ha⸗ bec(humilitatẽ meã) ſcʒ cõtriti coꝛdis:et qua tribulationẽ que pena peccati eſt hũiliter et patienter tolero(et laboꝛẽ meum)in ſuſtinen do malos (et dimitte vniuerſa delicta mea)vt ex tolerantia tribulationũ et laboꝛũ merear veniam delictoꝛum. Beſpice inimicos meos qm̃ multipli/ cati ſunt: et odio iniquo oderũt me. 0 ¶ Meſpice)etiãcinimicos meos eos conuer ¶ YPſalmus ce eccleſie ſeu viri iuſti jn⸗ tendo vel repꝛimendo.vel qꝛ neſcimus quid nocentia et ſanctitate eiuſq; ne a n oꝛemus ſicut opoꝛtet fac de eis ſicuttu ſcis to moueatur oatione e enne (qm̃ multiplicati ſunt) non ſolũ foꝛis infiide to mouegti r oatione. ¶ Bs. xxv. — — R — — rff f —— O L N— d— les ſʒ eti intus in eccleſia falſi fratres: ettoo 2Daica me domſoe boĩm ꝑditio nõ pᷣt eſſe ſine doloꝛe.q.d.atten dica me domie dendo eos me pꝛotege et mihi auxiliare.(et odio iniquo oderũt me) qꝛ oderũt me diligẽ⸗ tem ſe et qꝛ nõ vicia in me ſed ipam naturam oderunt.Equũ enĩ odiũ eſt cum oditur cul⸗ pa et diligitur natura. Ideo Cuſtodi aiam meam et erue me: nõ eru beſcam: qm̃ ſperauiin te. ¶ Luſtodi aiam meã ab eoꝝ inſidijs et imi tatione ne pereatet erue me)ab eoꝝ conſoꝛ⸗ tijs et cõmunione vt euadam(nõ crubeſcã) id eſt nõ ↄfundar a ꝓpoſuo cadendo et erube⸗ ſcenda cõmittendo ſi foꝛte inſurgũt aduer⸗ ſum me.et debes me exaudire( qm ſperaui in te non pᷣſumpſi de me et nõ eſt confuſio ſpe⸗ rantibus in te. Cum aũt ꝑfecti ſic ſe ſpei foꝛ⸗ titudine roboꝛãt:ceteros ad ſe ꝑ exemplũ tra hunt. vnde ſubditur Innocentes et recti adeſerũt mihi: qꝛ nnocentes) moꝛibo et ſibi et ꝓximo et re 24 cti)fide et coꝛde quos nõ frangit aduerſitas vel ꝓſperitas (adheſerũt mibi)nõ ſolũ pꝛe⸗ ſentia coꝛꝑis ſed etiã cõſenſione coꝛdis.et ad berendo ſunt mibi ↄfoꝛmati.et hoc ideo(qꝛ) nõ defeci a bono ſequẽs malos ſed (ſuſtinui texpectans diſcuſſionẽ vltimi iudicij et re⸗ tributionẽ. Qui innocenter viuunt:qui cele⸗ ſtem patriã appetunt ſicut diſiungi a malis ita adherere cupiũt bonis vt ſeſe inuicẽ ver⸗ bis et moꝛibo edificent et bona ſua ꝑ charita⸗ tem ſibi cõmunicẽt quatenus in bono alter creſcat ex altero. Ertuunuat Libera deus iſrael: ex omnibus tribula⸗ — —— ¶ Libera ocdeus iſrael)i. pplm quẽ ad tuaʒ viſionẽ et ad te ↄtemplandũ pᷣparaſti (ex oĩ⸗ bus tribulatõnibo ſuis) ſcʒ ſpũalib ⁊ coꝛpo ralibus.i.nõ ſolum ex his que tolerat exteri⸗ us.:ſed etiã ex his que patitur interius.vt ma gis quiete ⁊ deuote tibi poſſit ſeruire. Vel(ex omnibo tribulatõiboypñtibus ne in eis ſuccũ e et futuris ne eas incurrat. 2%$ H 2 0% Cibera nos ab omibo anguſtijs nfis mi⸗ tiſſime deus qꝛ ad te aias nr̃as erigimus ob⸗ liuiſcere qm̃s delicta iuuentutis et ignoꝛan⸗ fie pꝛioꝛis et ſi quid negligẽter deliquimus dementer ignoſce. Per dvim. ſee et coꝛ meum ð gjm ego in in nocentia mea ingreſ⸗ s ſum:et in domino ſperans nõ Aucto? pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus hic eſt. Pſalmus dauid. Quaſi diceret pqᷓ il le attribuitur dauid.i ꝑfecto viro et excellen tioꝛi eccleſie mẽbꝛo ſuꝑius deũ oꝛanti et hic oſtendenti ſe eſſe exauditũ et diuina miſcdia adeptũ innocentiã et ꝑfectõeʒ ac deuoti oꝛan ti ne a ꝓpoſito ſuo dimoueatur.et hoc facit vt a quibo moꝛaliter ſegregatur ab his etiã eter naliter ſeꝑetur. Materia:viri iuſti innocens et ſancta ↄuerſatio et a cõſoꝛtio maloꝝ ſeꝑa⸗ tio. Intentio:vt exemplo ſui doceat nos in⸗ nocenter cõuerſari et a ↄſoꝛtio maloꝝ ſeꝑari iuſtisq; iungi qꝛ ex cõuictu moꝛes foꝛman⸗ tur. Snia in generali:ꝓpheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie vel cuiuſlibet ꝑfecti et viri iuſti allegat ſuã teſt 1t ſuã innocentiã et deteſtatur ini 22 quoꝝ maliciã.atteſtatur inſuꝑ ſe in cultu dei ſedulũ et petit cum impijs nõ damnari imꝑ⸗ petuũ.Onia in ſpeciali:videns ergo ille vir ſanctus bonos cũ malis:grana cum paleis: oꝛat in futuro localiter diuidi.d.( Judica me dñe)ſcʒ iudicio diſcretõnis.i.diſcerne me in futuro a malis loco a quib in pñti licet ſimł mecũ ſint ſeiunctus ſum merito. Hoc aũt di cit nõ ex pꝛeſumptõe iuſticie ſue ſʒ ex certitu⸗ dine miſcðie dei et ſubdit meritũ (qm̃ ego in innocentia mea ingreſſus ſum) vias vite in⸗ ter peccatoꝛes innocẽter vitã ducendo et ho dicit nõ ſe iactando ſʒ gras agendo (et in do mino)nõ in me(ſperans)ne inter malos titu infirmaboꝛ) deſiciendo ab innocen tia et cenuo mmweccatũ ſed ſicut incepi ita diuino auxilio ꝑſeuerabo qꝛ ipᷣe dñs eſt mea foꝛtitudo. Sed ne quid delictoꝝ occultoꝛuʒ me lateat et in me remanagt Pꝛoba me dñe et tenta me: vre renes —-2 — —– — . Pꝛoba me dñe).i.ſi quid in me eſt purgã⸗ um pꝛius vires meas reſpice (et) tunc put ferre valeoctenta me).i.tentari me ꝑmitte no tum me faciens nõ tibi qꝛ oĩa noſti: ſed mihi et alijs ne quid delicti in me remaneat et hic me coꝛrigens flagello fulioꝝ vt ſpũs ſaluus fiat.et deinde (vreigne ſcii ſpũs ( renes me⸗ os).i.delectatões ſcilicʒ malas abſamecoct negee bonas inſlãmando (et coꝛ meum did eſt cogi⸗ tationes ſcilicet malas cõſumendo et bonas illuſtrando. Ac ſi dicat interioꝛibus et exteri oꝛibus vicijs ſpiritale adhibe medicamentũ hic ergo perſectus pꝛecatur tribulatõnes et tentationes ne quis de eis murmuret. Hec ti meo conſumi tribulatõne vel tentatõne Auoniaʒ miſericoꝛdia tua ante oculos meos eſt:et cõplacui in veritate tug. id eſt non merita mea ſed miſericoꝛdiã tuam ctanq fiduciam meam toto coꝛde intueoꝛ et attendo ita ꝙ nec ego miſericoꝛdie nec miſez- ricoꝛdia mei obliuicitur. quaſi diceret. diſci plinam tuam patienter fero:ſed vt miſerearis indeſinenter expectocet) ideo iam cõplacui) ibi id eſt beneplacitũ habuicin veritate tua) ſcilicet vindicte quã merui qui pꝛius diſpli cui in mendacio culpe qua deliqui. Et qui laplus merui iram a tecoꝛreptus inueni mi-⸗ ſericoꝛdiam. Velcõplacui in veritate tua)p bando que pꝛobas et repꝛobando que repꝛo bas. Ex hoc autem apparet qm̃ in innocen⸗ tia mea ingreſſus ſum.quia Non ſedi cum cõcilio vanitatis: et cum iniqua gerentibus nõ introlbbo. — Hlon ſedi cum concilio vanitatis)id ẽ tra⸗ ctatum iniquoꝛum vitaui et eis non conſen ſi qui de terrenis ſemper cogitant et loquun tur pꝛouidentes beati fieri in tempoꝛalibus et tranſitoꝛijs que vana ſunt et inſtabilia et cauſa omnis iniquitatis.(et cum iniqua ge-⸗ rentibus non introibo) iniquis operibus cũ ipſis me ingerendo. Peruerſi enim aut vane loquacitati vacant aut inique oꝑatõni deſu⸗ dant. Quo contra ſancti viri vt et verbo ⁊ fa cto habeantur innoriecte vanitate reſtrin⸗ 1 gunt linguam et ab iniquo opere conſanãt vi tã.Et qꝛ nõ ſatis eſt Ne aenaer ſfiſh ¶ Qm miſcdia tua) que non ſinit tentari ſu pꝛa vires vel cõſumi(ante oculos meos eſt) Alt audia — — Oadiui eccleſiam malignantiuʒ: et cum umpis non ſedceoc. ¶ Odiui cccleſiam) id eſt congregatõnem et conuentummalignantiũ)id eſt malitiaʒ ſu⸗ am ſtudioſe exaggerantium quiba ſcilicet nõ ſufficit ꝙ ipſi mali ſint niſi etiam alios tra⸗ bant.odiui quidem in eis non naturã ſʒ cul⸗ pam. (et cum impijs) deum non colentibus Pietas enĩ pꝛopꝛie pertinet ad cultum dei. cnon ſedebo)id eſt placitum non habebo:coꝛ de eis cõſentiendo vt placeat mihi quod eis. Sb his enim omnibus q́;uis non coꝛpoꝛe tamen vita ⁊ moꝛibus ſeꝑatur eccleſia. Scd turoſcum impijs)o deus) id eſt cum male ſe qui ab iniquis ſe ſeparat:cum quib adiun⸗ gitur audiamus. Sed Aauad inter innocentes manus meas: et circund al altare tuũ ſNſe. ¶ Lauabo).i.mundabo (inter innocentes) qui nec ſibi nec alteri nocent. manus meas) id eſt opera.quaſi diceret. non conſentiã im⸗ pijs ſed potius cum innocentib et inter eos mente ſemper et coꝛpoꝛe ſepe habitans et cõ uerſans penitendo munda faciam oꝑa mea. MHanus enim opera ſignificant.(et circun⸗ dabo).i.virtutibus et bonis operibus oꝛna⸗ bo(altare tuum domine)id eſt mentem meaʒ vel fidem vbi deo vota offeruntur. vbi pᷣces funduntur:quia non eſt locus veri ſacrificij extra fideʒ catholicam que eſt in coꝛde. Ideo aũt inter innocentes cõuerſaboꝛ. E * — vocẽ laudis:et enarrem vni⸗ Vtaudiam vocem landis) id eſt diſcam et intelligam ab eis et intus a mgra veritate qua voce ſis laudandus ſcilicʒ quomodo te laudem non me vt ſcilicet bonum tibi nõ mi hi tribuam et ex ipſo bono non de me ſed de te qui dediſti pꝛeſumam. Ille ergo intelligit qualiter eſt laudandus deus:qui quicquid boni agit a deo eſſe reputat:quicqͥd vero ma li facit a ſe eſſe non dubitat.(et) cum didicero (enarrem) id eſt exponam ceteris vniuerſa) id eſt pꝛecipua et perfecta (mirabilia tua) coꝛ quia O SZñe dileri decoꝛem domus tue: et locũ 1 22 Domine dilexi decoꝛem domus tue) id ẽ bonos acius quibus decoꝛatur domus tua ſcilicet eccleſia vel virtutes animam oꝛnan⸗ habitationis gloꝛie ute. tes(et locum habitatõis gloꝛie tue) ſcilicet il⸗ los in quibus habitans gloꝛificeris id eſt lo cum in quo gloꝛioſe habites vt nõ ſibi ſed ti⸗ bi gloꝛia detur quia non ſuam ſed tuam glo riam querunt: vel animam virtutibus oꝛna⸗ tam. VUnde Gregoꝛius. Domus quippe dei non ſolũ ſancti angeli ſed etiam nos ſumus quoꝛuʒ mentes inhabitare dignatur. Et qꝛ electus quiſque quantũcunq; pꝛoficiat ad⸗ huc repꝛobari foꝛmidat miſericoꝛdem deum umiliter exoꝛat.i.d. Ne perdas cum impijs deus aiam mea: et cum viris ſanguinũ vitam meaam.⁊ UI He perdas)id eſt ne perdi gmittas in fu⸗ poꝛalia et ſpũalia viſibilia et inuiſibilia ho⸗ minibus cxhibita docens et eos te laudare. 22 m‚K ð — — S 15 ——— ſenti id eſt cum hominibus male ſe habenti⸗ bus erga ꝓximum et eum odientibo. De qui cipiuntur qui contra duo mandata charita tis aguntet ſic domum dei que duob pꝛece⸗ ptis dilectõnis ſcʒ dei et pꝛoximi decoꝛatur quantũ in ſe eſt dehoneſtant et maculant. In quox manibo iniquitates ſunt: dex/ tera eoꝝ repleta eſt munerib. n quoꝛum manibo).i.operibus (iniqui⸗ tates ſunt) qꝛ eoꝝ oꝑa ſunt iniqꝗᷓ et ſꝑ para⸗ neribus faciunt pecunie vel laudis human vel timoꝛis quo timent diuitem vel potentez offendere. Hi ſunt qui ſapientiã ſuam ven⸗ dunt:pꝛo iuſticia p:ꝛeciũ accipiunt:ipſis etiã ſpirualibus ſtudijs quandoq; deſudant vt ii ſunt inique agerecdextera eoꝛuʒ repleta eſt muneribus)quia ſi quid boni agunt ꝓ mu⸗ terrenum aliquid conquirant in acquiren- dis lucris inſiſtunt ardenti ſtudio circũqua⸗ . . in aduerſis et tentatõn habentibus erga deum et eum odientib (ani vt alij mea doctrina et exemplo ſimiliter in⸗ mam meam)que dilexit decoꝛem domus tue (et cum viris ſanguinũ vitam meam) in pꝛe- foꝛmentur ad benedicendum. Hoc eſt enim in eccleſijs benedicere deum:ſic viuere vt per moꝛes cuiuſq; benedicatur dominus. Qui enim benedicit domino lingua et non factis bus dicitur qui odit fratrem ſuum homici⸗ non vere benedicit. (Dꝛatio daelſt. Et ita impij et viri ſanguinum illi aoc⸗ Aargire domine miſericoꝛdiam tuam fa⸗ * deuotos vt actibus i ibus vite pꝛeſen . q; exquirunt vt dextera eoꝛum repleatur mia pęectã vnctõʒ. Dicut eni dar ſt pꝛi in domo pfis vnctõʒ in ſignũ regni factã ho — Pes meus ſtetit in directo: in eccleſijs neribus. Ita illi muneribo ſunt ditati Ego autẽ in innocentia mea ingreſſus ſum:redime me et miſerere mei. Ego autem )ſine flagicio et facinoꝛec in in nocentia mea ingreſſus ſum) inter peccato⸗ res id eſt diuitijs innocentie ⁊ ſpiritualibus cheſauris ditatus ſum et ideo (redime me)id eſt tanq; redemptuʒ libera me a malis et mi ſerere mei)id eſt non deſerat me miſericoꝛdia tua in buius vite bericulis quam vix aliqͥs tranſit ſine culpa ſe d in omnibus me comite tur faciendo mecum non ſm merita mea ſed ſᷣm miſericoꝛdiam tuam. Et debes a. enedicam te domie. es meus :ſpiritualis ſcilicʒ affectus qui facile labi ſolet: et etiam coꝛpoꝛalis (ſtetit in directo) id eſt non receſſit a iuſticia tua et per manſit contra omnia ſcandala immobilis. quia tam affectõne et dilectõe qᷓ; greſſu et ope re non receſſi a rectitudine et ſi ſcandalis cõ⸗ mnitus ſuꝑato. YFidelis ergo pꝛima vnctõe yn ctus tanq; chꝛiſti tyro hic loquit᷑ optans vt ſcðdð am vnctõeʒ ↄſequat᷑. O ergo ſupꝛa oſten — tutibus et bonis. Ominus uülumſa⸗ ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid.Ti⸗ tulus talis eſt. In finẽ põ dauid pꝛiuſq; lini retur ſcdᷣo. Hoc eſt ps iſte dirigẽs nos in fi⸗ nem future ↄſummatõnis attribuit᷑ dauid.i. cuilibet fideli manu foꝛti.pſalmꝰ inqᷓ; agens de ß qð eſt illi fideli pꝛiuſq́; liniret᷑ ſcdᷣo.i.añ pfeetã vnctõzʒ. Sicut enĩ dauid poſt pꝛimã ſtes habuit anq; in hebꝛon in regẽ vngeret᷑ ſe cundo. nec ↄfirmatus eſt in regno do nec ſau le deuicto:ſic fidelis quiſq; poſt pꝛimã vncti onẽ baptiſmi qñ accipit pignus ſpũs habet oſtes añq; ſcdᷣo vngat᷑ ſcʒ poſt hãc vitã qñ immoꝛtalitatẽ ⁊ impaſſibilitatẽ ↄſequitur et nunq; ↄfirmabit᷑ in regno donec diabolo pe it ſe exauditũ et ꝑfectionẽ ↄſecutũ oꝛauitq; . ne a ꝓpoſito ſuo dimoueret᷑ hic ſe ipᷣm et ſuo exxulo vnũquenq; qui pignus ſpũs acce- paᷣͤ adẽůů eſſe deſid erat in tentatio nibo vite pñjtis viriliter agat ac pondus diei et eſtus longanimiter ſuſtineat. Materia: in aduerſis et tentatõibo vite pñtis foꝛtitudo et ↄſtãtia ac in virtutibo et bonis ꝓfectus et ꝑſe uerantia. Intentio:ſuo exemplo vnũquenq; exhoꝛtari ad iſta et a deo impetrare et obtine re oꝛõne deuota. Sententia in generali:pꝛo liberari mereamur ab impijs. Per dim. tis ac e pꝛofectu et pſeuerantia in vir / WWBS. xxpi. — cuſſus eſſem vndiq;. In hoc ergo oſtendit ſe diligere deum: deinde ſubijcit etiam de dile⸗ ctione pꝛoximi dicens(in eccleſijs et ſanctis congregatõnibus et in omni conuentu fide lium (benedicã te domine) de tuis beneficijs mihi a te collatis non ſolum lingua et vo⸗ cihbus ſed etiam vita et moꝛibo te landando pbeta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſie vel cu iuſſlibet viri fidelis ⁊ iuſti confitetur ſe deum metuere et nullum alium foꝛmidare ac con⸗ ſtantiam contra inſultus aduerſarioꝝ ſe ha⸗ bere. Item pꝛofitetur ſe habere deſiderium et conatum pꝛoficiendi et perſeuerandi in bo⸗ nis vt pertingat ad pꝛemium regni celeſtis. Sententia in ſpeciali:fidelis ergo pꝛima vn nte. Nihi m time⸗ mus et quicquid alius fremat vel ſuperbiat ctione inunctus tanqᷓ; tyro chꝛiſti ait.Do⸗ minus )habitans in me qui illuminat omnẽ hoĩiem venientẽ in hunc mundũ eſt(cillumi⸗ natio mea) cõtra ignoꝛantiã. Illuminat enĩ me ↄferendo mihi lumen naturale ad cogni tionem agendoꝝ ſuꝑaddens lumen gfr̃e ad cognitõnem ſperandoꝝ (et ſalus mea)contra infirmitateʒ vt iam poſſim reſiſtere peccatis quia eius eſt ſaluare in omnibo tentatõnibus et tribulatõnibus et in futuro ipᷣe eſt vera no⸗ ſtra ſalus et beatitudo ꝑhennis (quem) ergo aliumtimebo)ſub tanto domino.quaſi dice ret nullum. quia nullus poteſt contra eum. Quẽ eni aĩa timeat in qua deus habitat. Hominus ꝓtectoꝛ vite mee: a quo tre/ pidabo que dicitur vita fideliuʒ: ſicut vita nature di citur bꝛutoꝝ.culpe demonũ.gloꝛie angelo⸗ rum quia vitam virtutum quam mihi dedit etiam ꝓtegit dum om̃es impetus et inſidias repellit ſine cuius ꝓtectõe omnia dona eius ꝑduntur (a quo)igitur alio (crepidabo)qua⸗ ſi diceret a nullo.ad potentiſſimũ enĩ om niũ pertineo. Si ergo deus illuminat hominez vt recta vidęeat ſi ſanat vt recte q̃ viderit ope⸗ re compleat.Deinde ſi ꝓtegit ne tentatus ca dat quid reſtat qð foꝛmidare debeat?: Unde et ſubditurr òôòMU. Dum appꝛopiant ſup me nocentes: vt egant carnes meas: et accedunt ↄtra mec nocentes)voto ſuo et ſi non effectu.i.dum me inuadunt et obſident inimici volentes nocere mihi( vtedant car⸗ nes meas) vel me in carne affligendo et occi⸗ dendo. vel in carnalibo deſiderijs nimis de⸗ lectando et ſe paſcendo.vel bona męa es⸗ rando.crudelitas inimicosſc Nolatur qui carnes lacerant:animas ledere non valentes et ideo nõ ſunt timendi quia eo ipſo infirmã tur et cadunt quo ad interioꝛa animi irruma pere nõ poſſunt. vnde ſubditur Qui tribulant me inimici mei:ipſi infir mani ſunt et ceciderunt. ocinimici mei coꝛꝑales vel ſpũales (ipᷣi in⸗ firmati ſunt)a ꝓpꝛijs viribus et debilitati in ſemetipᷣis et inefficaces erunt in hoc quod in tendunt (et) victi (ceciderũt) a potentia et po⸗ teſtate nocendi ne tantũ nocere poſſint quan tum velint: poteſtate diuina me ꝓtegente ee ominus) eſti ptectoꝛ vite mee)ſcz gratie Dum oppꝛopiant ſuꝑ me) i. appꝛopinquãt — Qui tribulant me)ꝑſequendo vel tentan⸗ eos deijciente. Nihil ergo niſi dũm timea⸗ contra nos nõ curemus. Si cnĩ deus ꝓ no bis quis contra nos? Ideoq; accepta tanta fiducia. Si conſiſtant aduerſum me caſtra: non timebit coꝛ meum. ¶ Sũ)deinceps( conſiſtant i.circũueniant caduerſum me caſtra).i.conſpirans cõtradi⸗ centium et aduerſantiũ multitudo et foꝛtitu do(nõ timebit coꝛ meum)in deo ꝓtectoꝛe cõ⸗ firmatũ licet coꝛpꝰ occidãt.q.d. Si impioꝝ exercitus:ſi vicioꝝ impetus:ſi demonioꝛum cetus collectis viribus omnibo atq; acie oꝛdi nata cõſurgat:nihil coꝛ dubitat quod omni⸗ potens deus illuminando ſanando ꝓtegen⸗ do cõfirmat. Oñs eni bellatoꝛ foꝛtis ipſe pꝛo Bi erurgat aduerſum me pꝛeliũ:in hoc creſcataduerſum me pꝛeliuʒ) ſcʒ inſultus et conftictus vel ꝑſecutio inimicoꝝ pꝛedictoꝝ vt me debellare velint et cõterere nõ ſolũ non timebo ſed etiaʒ (in hoc)pꝛelioego)cui deus ꝓtectoꝛ eſi(ſperabo).i.ex hac occaſione certi⸗ oꝛem et firmioꝛẽ confidentiã capiam de diui ni au xilij experimento. Vel (in hoc)ſcilicʒ in Dnoc(ego ſperabo).i.ſpem victoꝛie et remune ratõnis eterne habebo in dño.Et merito qꝛ. Vnam petij a dño hãc requirã:vt inha⸗ liem m como dñn oibo dielo vite mee. Anam ſcʒ rem id eſt vnum ſcʒ ipſum deũ vbi moꝛe hebꝛaico vtitur adiectiuo femini⸗ no ꝓ ſubſtatiuo neutro.ſpetij a dño)pᷣ ccteris Mali quidẽ multiplicia querũt ego tm̃ vnã etchanc requiram) ſupplicando inſtanter et perſeueranter pꝛo obtentu ipſius ſcʒ(vt)qui nunc ad tempus habito in tabernaculo tan⸗ dem(inhabitem) id eſt perſeueranter babiteʒ (in domo domini)non manu facta ſed eter-⸗ na in celis (omnibus diebus vite mee.i. eter naliter vbi nõ ſunt dies moꝛtis.O vna dul⸗ cis qñ me de te ſatiabis. ſit xime apparet in facie id eſt vt contempier ſpeciẽ eius deſiderabilẽ et videã eũ facie ad faciẽ vbi volu ntas dei et quidvelit plene co⸗ gnoſcetur. Hic enĩ volũtas aliqua hoĩs ab volũtate dei diſſentitſʒ ibi in nullo diſſentiet. Vñ dicitur. Fiat voluntas tua ſicut in cele Vt videam voluntatem domini:et vi⸗ ribilvicdcas voin ntatẽ dñi ſicut eſt qui 9 1 in no M — ct in terra (et vintem).i.eum deſiderio et fre⸗ quentia videam.et interioꝛi mente frequentẽ (cemplũ eius).i.eccleſiã electoꝝ et celeſtis cu rie conuentum.fidenter autem peto et ſpero illuc peruenire. OAm abſcõdit me in tabernaculo ſuo in poſtiã vociferatõ ¶ Circũiui).i.oĩa bñficia recogitaui ⁊ mecũ die maloꝝ: ptexit me in abſcõdito taber/ naculi ſii. abſcõdit me)militantẽ ſibi ne me ten⸗ tationũ ꝓcelle obruerẽtin tabernaculo ſuo) id ẽ in pñnti eccleſia in qua militamus in die malo ꝝſcʒ hoĩm.i.in die et vita pnti vbi mali floꝛẽt:vel in tꝑe tentationũ quib moꝛtalis vi ta ſu biacet( ꝓtexit me)ad ſalutẽ ne lederer in aĩa licet coꝛpus affligeret᷑ in abſcõdito taber naculi ſui).i.in chꝛiſto ꝑ fidẽ quo eſt ſcũs ſcõ rum et abſconditũ eccie ſpũalis ſicut ſancta ſcõꝝ ſunt abſconditum eccie materialis in q̊ vita nr̃a abſcõdita eſt.quẽ mox vocat petrã. In petra exaltauit me:et nunc exaltauit ibi vixit coꝛ meuʒ erquiſiuit te facies put meü ſun inimicos meos. et de virtute in virtutẽ ꝓgredi faciẽdo (me) fundatũ ſupᷣ petrã. Pꝛius &̊ in chꝛiſto ꝓtexit cũ a malis deinde exaltauit in bonis (et nũc) dum dies maloꝝ eſt (exaltauit caput meũ).i. mentẽ meã (ſuꝑ inimicos meos).i.ſuꝑ vicio ſos appetitus qui me ſepe hũiliabant ne cele⸗ ſtia ↄtẽplarer vt nullis iam vicijs vel aduer⸗ ſitatibo ſuccũbam ſʒ ſuperẽ nõ deficiẽdo. Et quia ſic exaltauit ideo Tirciut erimolaui in tabernaculo eius is cantalv ? pſalmum ptractauiſet) nõ in gratus immolaui)offerẽ⸗ do ꝓ gr̃aꝝ actõecin tabernaculo eius).i.in ec cleſia toto oꝛbe diffuſa (hoſtiã vociferatõis) vel iubilatõis.i.laudis ineffabilis cũ magna deuotõe ⁊ ↄtritõe coꝛdis.et de reliquo(canta bo)ſcʒ iocũditate ↄtemplatõis (et pſalmũ di⸗ cam).i.oꝑaboꝛ(dño).i.ad honoꝛẽ dñi. Can⸗ tus enĩ ꝑtinet ad iocunditatẽ laudis:pſalmꝰ ad exercitiũ bone oꝑatõis.q.d.voce coꝛde et oꝑe laudes deo annunciabo.ſic enĩ laus nr̃a accepta eſt deo nr̃o. Ideo Exaudidñe vocẽ meã qua clamaui ad te:miſerere mei et exauch me. xaudi dñe vocẽ meã).i.oꝛoeʒ tã mentalẽ qᷓ; vocalẽ qua clamaui)foꝛti intentõe (ad te) ꝓmerendũ et ꝓ illa vna miſerere mei).i.mi⸗ ſericoꝛditer mecũ agelet exaudi mey p̃cem me In petra).i.in chꝛiſto nõ tm̃ ptexit ſed et c(exaltauit)a terrenis cupiditatibo ſublimãdo am ↄcedendo.q.ð.ex miſcᷣia tua exaudi me vt merear in illa vna eſſe. pᷣces incultat qꝛ qᷓ; diu in diebo maloꝝ ſumus oꝛatio nr̃a ceſſare nõ debet. tranſiet oꝛo ſuccedet laudatio.trãſi et fletus ſuccedet gaudiuʒ. Et merito me ex⸗ mea:faciẽ tuã dñe requiram. ibi)q ſolus occulta intelligis dixit coꝛ meũ).i.deſideriũ coꝛdis mei.hoc eſt oꝛo mea nõ in ſolis labijs eſt ſʒ in coꝛde ꝓlata.etexqͥ ſiuit te) nõ aliud extra te(facies mea).i.inten tio mea:mens mea.in qua me cognoſcis et q̃ vultu qñq; deſignat᷑faciẽ tuã).i.pñtiã(dñe) ꝑſeuerantercrequirã)nõ mũdi gloꝛiã.nõ diui tias.nõ delitias.facies tuaviſio tua q̃ eſt vna mihi eſt in deſiderio qꝛ inter oĩa nihil ita pᷣci oſum inucnio vt aũt inueniã qð qᷓro tu dne. Ne auertas faciẽ tuam a me:ne declines He auertas et abſcondas nũc(faciẽ tuã) ſcʒ gre tueca me)tanqᷓ; nolens mihi fauoꝛẽ et gram impendere ſed ꝓpiciata facie me reſpice et ſi a pccis meis faciẽ vindicte auertas vt ea nõ punias.ne declines in ira a ſeruo tuo)ſcʒ tanq; ec deſpectu recedẽdo ab eo et loquit᷑ de ſe tanq; de alio. Rogat vt eũ hic coꝛripiat nõ vt ab üllo cũ ira ſine coꝛrectõe et venia diſce⸗ dat et vtilla gerat a quib nõ declinet ſʒ vul⸗ tu ꝓpicio reſpiciat. SGdcd—— Adiutoꝛ)et cooꝑatoꝛcmeus eſto) vt pficiã et pſeuerare valeã in bono qꝛ ego mihi non ſufficio.et ideo pᷣcoꝛne derelinqs me)ne ca⸗ dam et incidã in pcẽm qꝛ ſine te deficio.q.d. inceptũ ne intermittas in viã me poſuiſti ſʒ aberrabo ſi me relinquis (neq; deſpicias me) Adiutoꝛ meus eſto ne derelinqs me:ne⸗ Gſic me wus ſalutaris meus. — at ne pereã qꝛ tu (deus)meus es ui me creaſti.łalutaris meus)qui me re⸗ emiſti. q. d. fruſtra creaſti ? recreaſti ſi me de ſpicis.et hoc neceſſariũ eſt mibi nõ habenti adiutoꝛiũ extra tte. Am̃ pater meus et mater mea dereliq⸗ runt me: oñs aũt aſſumpfit me. QOQm̃ pr̃ meus).ſ.mũdus vel diabolus( et mr̃ mea)ſcʒ ſocietas maloꝝ vel carnalis cõ⸗ cupiſcentia que me genuerũt et quoꝝ eram imitatoꝛdereliquerũt me)querentẽ teet ↄte⸗ mnentẽ ſe.q.d.iſta dereliqui ſeꝑatus ſum ab eis cum id quod quero dare nõ poſſent.(do⸗ minus auũt) qui pᷣt mibi dare et modo neceſſa ria (aſſumpſit me) vt pr̃ quia condidit.quia vocat.quia iubet.quia regit.et vt mater quia lactat.quia nutrit.quia fouet.quia continet. Et quia tendo ad te ideo Legem pone mihi dñe in via tua: et diri ge me in ſemita recta pꝛopter inimicos egem)et regulã viuendi(pone et da (mi hi) tendenti ad te o (dñe in via tua)ſcʒ mãda⸗ toꝛum tuoꝝ que me dirigat et nõ ſinat aber⸗ rare a mãdatis tuis.et vlterius( dirige me in ſemita recta)ſcʒ ↄſilioꝝ et in rectitudine an⸗ guſtiarum vt recte incedã et nõ declinem ad dexterã vel ad ſiniſtram. et hoc rogo ( ꝓpter inimicos meos) viſibiles ⁊ inuiſibules cauẽ⸗ dos qui inſidiari nõ ceſſant vt me ad iniqui⸗ tatem ſiune erroꝛem trabant. Et Ne tradideris me in aĩas tribulantium me:qm̃ inſurrexerũt in me teſtes iniqui templatõne ſuſpicere. Per wdim et mentita eſt iniquitas ſibi. MNe tradideris me).i.aĩam meam vt ſi coꝛ pus occidũt vel aĩam nõ occidant( in aĩam) id eſt in volũtates.nõ dico in manus(tribu⸗ lantiũ me)et mihi aduerſantiũ.i.ne ſinas ani mos eoꝝ ſatiari de malis meis vt cõſentiam eis(qm̃ inſurrexerũt in me).i.ↄtra me(i teſtes iniqui)ſcʒ detractoꝛes et adulatoꝛes mihi et de me falſa dicentes vt moueãt et reuocẽt me a te (et mentita eſt iniquitas) emphatice.i.ini quus teſtis(ſibi.i.ad damnũ ſuũ nõ meum. qꝛ mendaciũ maloꝝ ſibi vertitur in penam: ſanctis vero in gloꝛiã. O mne enĩ peccatũ in ſuum redit auctoꝛẽ.ſʒ inter oĩa pericula deo dirigente. ego ü Credo viderelona domini: in terra vi⸗ nentium. redo).i.indubitanter ↄfido (videre)ſcʒ p exꝑientiam (bona dñi)que ſunt vera ⁊ eter na nõ tranſitoꝛia (in terra viuentiũ) vbi nul⸗ lus moꝛitur:nullus locus falſitatis E in vita beata que eſt eterna qꝛ. — i habemus qð eſt chꝛiſtus.Terra dicta eſt ꝑ ſi militudinẽ ꝓpter ſui ſoliditatẽ:ſtabilitatẽ et ꝑ⸗ manentiã vbi nullus perit ſed ſemꝑ ꝑmanet et beate viuit.Et in hac ſpe cõfoꝛtans ſe ipᷣm loquit᷑ ad ſe tanq; ad aliuzʒ.q.d. Certus ſum de illa vna et ſi tardum eſt hoc amanti. Expecta dñm viriliter age: et confoꝛte⸗ r coꝛ tuũ:et ſuſtine dñũm. xpecta dñm)ſecure qui non fallit bona ab eo ſperando et pᷣſtolando et vt cõſequaris nõ remiſſe ſʒ(viriliteret foꝛtiter (age)et oꝑare de bono in melius ꝓficiendo (et) ne laſſeris (ↄfoꝛtetur coꝛ tuũ)nõ deſperatõne deſicien⸗ do.et coꝛde ↄfirmatus ſi mala eueniantiſuſti ne dñm)tribulatõnes patienter et ꝑſeueran⸗ ter pꝛo eo vſq; in fineʒ ſufferendo vt bene vi uendo ſis iuſtus ⁊ patiendo ꝑfectus VUbi no ta ꝙ quattuoꝛ ſunt que nr̃am ſpem euacuãt ſcʒ diuturnitas tꝑis:contra quod dicitur.ex pecta dũm. id eſt illud quod credis et ſperas de dño. Difficultas bone actõnis.ↄtra quod dicit. viriliter age. Puſillanimitas mẽtis.cõ tra quod dicitur. cõfoꝛtetur coꝛ tuũ. Acerbi tas tribulatõnis cõtra quod dicttur. et ſuſti⸗ ne dñm.i.illud quod pateris pꝛo domino et a domino. ¶Oꝛatio ☛,n Derfenſa nos a caſtris et pꝛelijs inimici ad iutoꝛ omnium deus vt in domus tue ppetui tate du rantes mereamur vultũ tuũ ſpũali cõ — Detitio Chꝛiſti vel eccleſie p libera⸗ tione ab iniquoꝝ tribulatõne et gratiaꝝ actio deuota pꝛo ſua exauditione. - ps. xxvij. Ditedommecla⸗ mabo deus meus ne ſileas a me ne onis poſito vel iuſto in afflictõne conſtituto ſuadenti id quod ſupꝛa ſcʒ vt quiſq; fidelis ſui exẽplo aduerſa toleret et nõ in ſe ſʒ in deo conſfidat ſi cum eo regnare voluerit. Mate⸗ ria:petitio liberatõnis chꝛiſti vel iuſti ab ini quoꝛum liberatõnibus. Intentio: monere ſi deles aduerſa patienter tolerare et coꝛ ſuum in dño ponere ſi volunt cum chꝛiſto regnare Sñia in generali:pꝛoheta in iſto pſalmo in pſona chꝛiſti vel cuiuſlibet iuſti poſiti in af⸗ flictione mentis vel coꝛꝑis petit deuote diui nitus liberari et ſentiens ſe a dño exaudituʒ ſtudet ei deuote regratiari. Sententia in ſpe ciali:Thꝛiſtus itaq; ſecundum ꝙ homo ꝓ⸗ ponens ſe exemplũ iuſtis humiliter ad pr̃em ait. Agd te) ocdomine clamabo).i.ex toto et magno deſiderio et affectu in afflictõne mea oꝛabo et tu (deus meus ne ſileas a me) chꝛi⸗ ſto in reſurrectõe ſed reſponde mihi annuen⸗ do ⁊ reſuſcitando.et (nequando)id eſt nec ad hoꝛam(taceas a me)in paſſione ſed clarifica pꝛotegendo (et)ſi ſilueris (aſſimilaboꝛ) id eſt ſimilis ero alijs hominibus (deſcendentib⸗ in læcum )id eſt in miſeriam huius vite vel in quando taceas a me:et aſſimilaboꝛ Auctoꝛ pſalmi dauid pꝛopheta. Titulus hic eſt. Pſalmus ipſi dauid. Attribuitur enĩ dauid ſigniſicato.i.chꝛiſto in conflictu paſſi — — — — — — — — infernũ. Ael (ne ſileas a me chꝛiſtiano quã⸗ tum ad exterioꝛem eruditõnemnequando taceas a meyquantum ad interioꝛem inſpira tionemtet ſi ſilueris vel tacueris remotus a metunc(aſſimilaboꝛ deſcendentibo in lacuʒ) gehenne et ꝓpfunde miſerie id eſt ih quia dei ſilere et tacere nr̃m perire eſt. Sed Exaudi dñe vocem depꝛecatõnis mee õäs as ad templum ſanctum tuum. raudi domine vocem depꝛecatõis mee) coꝛdis deuote pꝛecantis. (dum).i.quia (oꝛo ad te)id eſt ne differas me exaudire.et (dum) id eſt quia ego chꝛiſtus extollo manus me⸗ as)in cruce (ad) conſtruendũ (templum ſan⸗ cctum tuum)id eſt eccleſiã. quaſi diceret. hoc facio ad edificandum eccleſiam vt ſit tem⸗ plum ſanctum tuum etad ſalutem illoꝛum qui fiunt templũ tuum. AVel ( dum) ego chꝛi ſtianus (extollo manus meas ad templũ ſan ctum tuum)ſcilicet ad celum. quia eſt conſue tudo fidelium eleuatis ad celũ manibus de⸗ pꝛecari dominum. Inde enim ſperamus au xilium vbi notat ad eterna debere opera no- ſra reęferre nõ ad terrena depꝛimere. EkEt· Ne ſimul tradas me cum peccatoꝛibus: HDa illis m ope redde retribu et cum operantibus iniquitatem ne per⸗ Aäne ,B D HMe tradas me)in moꝛtemſimul cum pec catoꝛ ibus)id eſt ea intentõne et eo voto qui⸗ bus illi(et cum operantibus iniquitatem) ſci licet moꝛtem meamne perdas me) damnan⸗ do velut reũ ſupplicij id eſt ne hoc modo mo riar quo moꝛiunt᷑ operarij iniquitatis. Oꝛa ct tu fidelis ne ſimul tradaris cum peccatoꝛi bus ne eoꝛum cum quibus habitas pꝛauis moꝛibus coꝛrumparis et cum operantibus iniquitatẽ ne perdaris ne videlicet cum ini⸗ quis per eas quoꝛum perſecutõnem tempo⸗ raliter toleras. Et non ſolũ ſunt iniqui actu ſed etiã lingua.vnde ſubditur Qui loquũtur pacem cum ꝓrimo ſuo: mala aut in coꝛdibus eoꝝ. Dui loquuntur pacem cum ꝓximo ſuo) per carnem et per impenſam miſericoꝛdiam ſcilicet mecum dicẽtes. Scimus quia a deo veniſti magiſter. mala autemſcilicet odij ꝓ⸗ ditionis et homicidij ſunt (in coꝛdibus eo⸗ rum) Cogitabant enim vt ieſum dolo tene⸗ rent et occiderent.quaſi diceret.bona et pa⸗ cem ſimulant labijs ſed mala et fraudes baz⸗ bent in coꝛdibus.Quam multi tales inueni nntur in eccleſia dei qui perſequuntur coꝛ⸗ pus chꝛiſti hi ſunt qui veniunt in veſtimen⸗ tis ouium intrinſecus autem ſunt lupi rapa ces.Et quia ipſi tales ſunt Daillis ra eoꝛum: et ſ̃m nequi⸗ ciam adinuentionum ipſouum. Da illis)ſcilicet (malis) mercedem condi⸗ gnam (ſcdᷣm opera eoꝛum)id eſt ſcdᷣm meritũ operum ſuoꝛum (et ſcdᷣm nequiciam adinuẽ tionum ipſoꝛum)id eſt ſcdõᷣm ꝙ intenderunt non ſcdᷣm quod inde pꝛouenit. Ac ſi diceret non ſeᷣm vtilitatem que ex eoꝛum operibus pꝛoceſſit recipiant ſed ſcᷣm nequiciam quã ſe ad vtilitatem ſuam ſtudioſe inueniſſe puta bant. Non optat que dicit ſed quid eis immi neat pꝛedicit vel optat iuſticiam dei in hoc ſeruari quia hoc iuſtum eſt vt ſcdᷣm modum culpe ſit retributio pene. Sequitur ergo. Scðm opera manuũ eoꝛum tribue illis tionem eoꝛum ipſis. Scõm opera manuum eoꝛum) id eſt ſᷣm voluntatem ⁊ meritum operum ipſoꝛum (tri bue ülis licet qnod fecerat pꝛoſit ad ſalutem alijs.per opera manuũ vult deſignari excel⸗ lentem iniquitatem quam fecerant in moꝛteʒ domini(redde retributionem eoꝛuʒz ipſis).i. quia mala pꝛo bonis retribuebant mibi red de eis vt ſicut fallaciã pꝛo veritate mihi red⸗ debant ita fallacia eoꝛum ipſos fallat. Bene dicit retributioneʒ quia cum chꝛiſtus eis bo na feciſſet ipſi ſibi mala retribuebant. Ides autem ſic retribue eis. W AQuoniam non intellexerunt opera do⸗/ mini et in opera manuum eius.deſtrues illos et non edificabis eos. „ —— Quoniam non intellexerunt id eſt intelli ere noluerunt opera domini)ſcilicz magis occulta que operatus eſt per filium ſicut eſt — incarnari fecit de virgine.ꝙ eum mi⸗ 1 reſempzonecerin opera manu um eius)ſcillcẽ manifeſta miracula que per fulium pater faciebat.mali etiã chꝛiſtiani ope ra intelligere nolunt per chꝛiſtum facta quia ſalutem ſibi oblatam reſpuunt et contemnũt Igeo (deſtrues illos)id eſt epones a poten tia vt nihil mihi noceant amplius. Deinde de ſua exauditõne gratias agit.d. Benedictus dominus:quoniam exaudi uit vocem depꝛecationis me. rgenedietnoſir⸗ dominus) et gratias illi: et cauſam gratiarum ſubdit dicens ſquoniã exaudiuit vocem depꝛecatõnis meeyannuen do mihi quod depꝛecatus ſum tam pꝛo mea gloꝛificatõne q; eoꝝ depoſitõne. Quotiens exaudimur a dño debemus iüllum benedice⸗ re. Non enĩ habet homo quid retribuat do⸗ mino pꝛo tantis beneficijs niſi benedictio⸗ nem et laudem.nemo autem in donis dei fit beatus ſi donanti exiſtit ingratus. Quomo⸗ do autem exauditus ſit oſtendit per hoc qð Dñs adiutoꝛ meus et ꝓtectoꝛ meus:et m ipſo ſperauit coꝛ men ⁊ adiutus ſum. ¶ Dominus )eſt (adiutoꝛ meus )in reſurre⸗ ctione et ad bene operandum (et ꝓtectoꝛ me us)in paſſione et ne ledar a telis perſequen⸗ tium (et in ipſo ſperauit coꝛ meũ)id eſt mens et ratio mea (etiamadiutus ſum)eo ꝙ vere ct ſine heſitatione ſperaui. Ad hoc oĩpotens Ddeus nos adiuuat in bono et pꝛotegit a ma⸗ lo vt ſpem nr̃am cõſtituamus in ipᷣo.Quan⸗ to autẽ fidentius in ipᷣo ſperamus tanto ab ipᷣo adiuuamur vberius. vnde fit vt per dei adiutoꝛium ſpes in nobis generetur et dein⸗ de per ſpei meritum adiutoꝛiũ augeatur. Et oſtendit in quo adiutus ſit.ð. nea conſitewꝛ ei. ruit in ↄceptõne immu nitate pcc̃i qꝛ immu⸗ nis ab om ni peccato fuit.deinde defloꝛuit in paſſione quando moꝛti ſuccubuit.poſtea re⸗ ſoꝛuit in reſurrectõe quando immoꝛtalitatẽ ſuſſcep tcet ideo iam metu moꝛtis cõſumpto (ex voluntate mea)libera nõ timoꝛis neceſſi- tate(con fiteboꝛ ei)et cõſitebuntur mei in qui bus ego ſum confeſſione laudis. Sic dicat peccatoꝛ confiteboꝛ peccata ex voluntate nõ expectabo infirmitatem que compellat confi teri vel finem vite.et merito confitebuntur ei Dominus foꝛtitudo pl ₰ 5 luationũ chꝛiſn ſu . ebis ſue: et. Bominuoeſ (foꝛtitudo)in pugna contra confidit quia non ſua ſed diuina virtute ſal⸗ nantur quos dominus de diaboli iugo eri⸗ pit et ſuos facit (et) ipſe(pꝛotectoꝛ ſaluationũ chꝛiſti ſui eſt) id eſt ſaluatoꝝ a chꝛiſto quia il los qui per chꝛiſtum ſaluati ſunt ꝓtegit bic in lucta non permittendo eos tentari ſupꝛa vires ne ledantur a diabolo et poſt pugnam immoꝛtalitate ꝓteget in futuro.Et quia do⸗ minus eſt foꝛtitudo plebis ſue ergo facien⸗ do quod tumnmet? “ Haluum fac populum tuum domine et diabolum (plebis ſue) ſibi deuote que in eo Et refloꝛuit caro mea:et ex voluntate R meg weeiu. in dei:afferte domino filios arictũ. ([Et refloꝛuit caro mea)in reſurrectõne que * Nln dri aitene domino ſilios arie. defloꝛuit in paſſione. Caro chbꝛiſti pꝛius ſo) benedic lereditati tue: et rege eos et ex· tolle ilos vſq; ineternum. Saluum fac populum tuum) ſcilicet po⸗ pulum chꝛiſtianum o dominea malis ſeculi vt ꝑſeueret in accepta gratia. (ct benedic)ipᷣi factoc(hereditati tue/ dando incrementũ vir⸗ tutum et augendo in merito ei numerocet re⸗ ge eos)ſcdᷣm moꝛes et virtutes nec exoꝛbitẽt et declinent ad pꝛauatet extolle illos) a terre⸗ nis ad appetenda celeſtia et de virtute in vir⸗ tutemvſq; ineternum) id eſt donec perueni⸗ ant vſq; ad eternitaten. ¶ OHꝛatio Foꝛtitudo om ninʒ foꝛtiſſime deus ſalua populum a deſcendentibus in lacum et ita nos in templo ſancto tuo vnanimiter necte vt pacem quã pꝛoximis oꝛe pſerimus coꝛde ns⸗ Per dũm. — . en 8 „„ RAuctoꝛ pſalmi pꝛopbeta dauid Titũlus talis eſt. Pſalmus dauid pꝛophete qui hic loquitur:habitus in cõſummatõne tabernaculi id eſt in conſideratõne conſum⸗ matõnis eccleſie.agit enim de perfectõne ec⸗ cleſie de cuius ſupꝛa adhuc agebatur ediſica tione que recte hic tabernaculũ dicitur quia in ca contra diabolum temꝑaliter militatur: ſed in futuro erit domus in qua habitatur. Dauid nanq; fecit tabernaculum de tento⸗ rijs in quo arcam deo repoſuit quo conſum⸗ mato multos ad immolandũ ibi hoſtias in⸗ nitauit in quo conſummationem eccleſie fu⸗ turam pꝛophetauit cuichꝛiſtus dona gratie cõtulit quia ſeptẽ donis ſpiritus ſancti eam repletet poſt remunerabit. Materia:multa beneficia in eccleſia ſidelibus a deo collata. Intentio:hoꝛtari fideles qui filij dei facti unt per adoptionem vt grati beneſcijs pu⸗ re et deuote ſe ipᷣos et ſacriſicia ſua in eccle⸗ ſia offerant deo conſummatoꝛi. Sententia in generali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſo na ſua vel fidelis anime credentes generali⸗ ter omes et ſpecialiter eccleſie miniſtros ama monet et inducit vt domino ſacriſicia deuo⸗ ta mente perſoluant in eccleſia et hoc pꝛo⸗ pter multa beneficia fidelibus collata. Sen tentia in ſpeciali. Bonens ergo pꝛopheta fideles afferre ſpirituales hoſtias deo ait. Moꝛtatio wpuli fidelis et miniſiro/ rum eccleſie vt de bñficijs a veo ſibi cola latis ſtudeant grati eſe. ¶ ps. xxvii: — — — — -— — ) Aferte dñio) nõ appareatis in ↄſpectu deti va dem conuertebant. Deinde ponitur tercium cui o (filij dei).i.vos fideles pphi ⁊ eccie mini: beneficium quod eſt humiliatio et ſubiectio ſtri: filij dei ꝑ graʒ adoptõis effecti. Et ſub-⸗ pꝛincipum ſub iugo fidei chꝛiſtiane. qð no⸗ all dit Rd debenragere daierevno fulios tatur cum dicitur. i aneiu).i.vos lplos mundos et puros tanq; E ox domini confringetis cedeoò et eò . agnos js peuangeiliu; genuericapliduco ſtinget wominuocedtvoibed. n. , egi vominict. Deo norimue ſi de? (¶Vorvñi confringentis cedros i humili ii nolecoꝛ nim deo mebemus. ſed neceſſe eſt vyt ans per penitentia et ↄtritio ꝛdis ſi oblatio coꝛdis etiã in completõne ſe demon⸗ en ber p zrer alrttlonem coꝛdlg ſnꝑ r⸗ Rrecactionis. vndectſubgitqugieg demee⸗ bos et altos. (et cõfringet dñs) ꝑ penitentiaʒ i⸗ P Nr rrone vndee ubdit quales ſe debe⸗: (cedros libani).i.magis elatos ⁊ gloꝛiantes 1⸗ Ane arerre. dicens det ſuo candoꝛe.i.de carnis nobilitate et ſecu Afferte dño gloꝛiam et honoꝛem:afferte li felicitate. Libanus eni interptatur candoꝛ 1 domino gloꝛia nomini eius:adoꝛate d/ Per cedrum quippe ſuꝑbia deſignatur quia 1 minum m atrio ſancto euus. cegrus altiſſima arboꝛ eſt. ſed in libano ſunt Caene dno gloriam et honoꝛem).i.tales cedri magis pꝛocereꝑ quas ſignificatur ma E os exhibete vt ꝑ opera verba et exempla ve gnitudo pꝛincipũ terrenoꝝ qui confracta eo ſtra bona gloꝛiſicetur et honoꝛetur deus vvpi rum ſuperbia humiliter colla ſua iugo fidei o qʒ apud ceteros.(afferte dño gloꝛiaʒ nomini ſubmiſeru˖nnt. 0 eius) id eſt aſcribite gloꝛiã nomini eius non Et cõminuet eos tanq; vitulũ libani:et veſtro:querentes gloꝛiam ſuam nõ veſtram. dilectus quẽadmodũ filius vnicoꝛniiũ. Etcõominuet eos tanq; vitulũ libani) vbi (adoꝛate dñm in atrio ſancto eius) id eſt in 8 3 atio baptiſmi in ano (cb'iſtus qui eſtquẽadmodũ fulius vnicoꝛ⸗ . Raclen gunn membes cbelt guec norar nenn n eo com curnem qui oicuntur e cumdieltur yvynicoꝛ nes quia in vna lege ſu erbiunt. et de n⸗ en ülſin gulari iuſticia ſe erigunt. Vel nõ mirum Vordiiſun aqnae: deugmaieſtatis in? nilicgminuentoriet iecmhenin vnicns tonuit:dũs ſup aquas multas. patris cõminuetur. i. humilia bitur vſq; ad ii UWor dñiſſcilicet dei patris facta eſtſuper ncatem⸗ hocſquemadmodũ) et ꝓ ea parte n. aquas) ioꝛdanis in baptiſmo chꝛiſti qꝛ (de⸗ dcel (ſllius vnicoꝛniũ).i.iudeoꝛũ.i.ſcoᷣm us maieſtatis)et excelſe virtutis tunc (into⸗ ꝗeſt ano Peince vonitur duorii benen- , nuit) dicens.hic eſt filius meus dilectus (do aum quod eſt cõdeſcenſio diuina in pſecuti 8 minus ſuꝑ aquas multas) qꝛ omniba aquis one ſanctoꝝ quod notatur cũ dicitur. . tunc data eſt virtus regeneratiua in inuoca⸗ Vox domini intercidẽtis flämam ignis tione ſancte trinitatis. In noĩe enĩ patris et vor domini cocutientis deſertum: et coõ filij et ſpiritus ſancti baptiſantur credẽtes. et ⸗ tiebie dſs veſertum cadess. 4 ipſe eſt qui vbiq; baptiſat. qꝛ vnus dñnsvna denenrn fides vnum baptiſma. Deinde ponitur ſecũ⸗ Klan oLSN 3 ddenrt en ni i dum beneſicium quod eſt catholice fidei dis nn ne eſt pꝛecidentis furentem i uulgatio ꝑ chꝛiſti et diſcipuloꝛũ pꝛedicatõeʒ mecun iam perſecutoꝛum et compꝛimentis quod notatur cum dicitur. J in anum tumultum eoꝛumet ſic ſanctis ſuis 1⸗ Elor domin in pi domini in Peebentis auxilium.· vox domini concutien Elox vomini in virtute: vox dommm in lis deſertuz) id eſt cõm ouentis ad fidem gen⸗ ſ ari chꝛicttet diſelt⸗ irndlr o n n⸗ t duncl ina rum.(et ſimiliter (com⸗ . puloꝛum facta eſt (in virtute) magna qꝛ mul mouebit)et connertet dñs ad fidemdeſertuʒ 1 ti fuerunt cõuerſi ad fidem per eoꝛum effica⸗ cades id eſt indeos qui deſeruerant ſanctuʒ cem pꝛedicationẽ.(vox dñi)facta eſt in ma⸗ ſegis mandatum ꝓpter traditõnes ſuas. In⸗ . gnificentia)miraculoꝝ et operum. nam moꝛ terpꝛetatur enĩ cades ſanctum legis.Deinde ſos mundabãt et alia miracula faciebãt que minatio doctoꝛum eccleſie. quod notatur cũ Krmonem cõſirmabant et etiã multos ad fis dicitur. dilatato et ſanctificato coꝛde quia ex charita te eſt om̃is ſanctitas. Jurequippe gloꝛia ⁊ ho noꝛ a nobis ſibi exhibetur ꝓ tot et tantis be⸗ neficijs que in edificationẽ eccleſie ſubſcri⸗ vituli ad ſacrificia nutriebantur.i.humilia⸗ bit eos adeo vt tanq; vitulus parati ſint pꝛo co moꝛi.cet hoc faciet (dilectus ypatri ſcilicet Vox dũi p parantis ceruos et reuelabie aogenſa:et in tẽplo eius oẽs dicẽt gloꝛiã⸗ x dñi pᷣparantis ceruos).i.apłos ⁊ do tanq; duobo coꝛnibo repm ebãt (et reuelabit) eis cõdenſa).i.ſacre ſcripiure obſcura et mi⸗ ſterioꝝ vmbꝛacula. et) qꝛ ita chꝛiſtꝰ ꝑfecit ec cleſiam ideocom̃es )exiſtẽtes cin templo eius) de ponit ſextũ bñficiũ qð eſt repꝛeſſio multi⸗ tudinis peccatoꝝ et quantũ ad hoc dicit᷑. LZiñs diluuium inhal bit dñs rex ineterruunm. ¶ Dñs diluniũ).i.hoĩes in quibo eſt diluui⸗ um peccatoꝝ et inundantis vanitatis(inha⸗ bitare facit) hoc templũ ſcʒ eccleſiã p gre infu ſionem et collationt᷑ qꝛ etiã tales ad ſcẽ eccle ſie cõuertit vnitatẽ. Vel(dñs facit)hoc tem⸗ plum ſcʒ ſcõs ⁊ electos in eccia tanq; in arca ↄſtitutos inhabitare) ſecuros (diluuiũ)hu⸗ ius ſeculi ſine leſione nõ ſinens eos ſubmer⸗ gi fluctiby tentationũ.(et) deinde in eo tẽplo ſcʒ in ſanctis(ſedebit dñs rex ineternum)re⸗ gnans in eis et regens eos ſpiritaliter imꝑ⸗ pe uũ. Et vere reget Sñs virtutẽ plo ſuo dabit:dñs benedi cet x pulo ſuo in peoͦeec. ¶ Dñs virtutẽ )et foꝛtitudinẽ ꝓpło ſuo)ↄtra ꝓcellas huius ſeculi et turbines tentationũ dimicanti (dabit) vt tantã poſſint habere cõ⸗ ſtantiam et ne ab inimicis et vicijs ſuꝑentur qꝛ non eſt pax in boc ſeculo.(et dñs bñdicet populo ſuo in pace)nũc pectoꝛis ꝓmouẽdo cos de vᷣtute in vᷣtutẽ ⁊ tandẽ eternitatis faci endo eos poſt tẽpeſtates ſcłi huiꝰ ſeci ce⸗ ſcere feliciter in celis. Uñ ißcãcc relin⸗ quo vobis.pacẽ meã do vobis. ¶ Dona dñe virtutem pplo tuo et ef locauſtũ acceptabile pparemus. Per. d. hꝛiſti p ſua liberati/ Hꝛatiax actio cleſie ſeu cuiuſſibet fidelis in tentatõe et tribulatione. APs. xxix. nimicos meos ſuꝑ me. ctoꝛes eccleſie qͥ oĩa mundana tranſiuliẽtes et ↄtemnẽtes ad nunciandũ euangeliũ erãt agi les quiq; venenoſas linguas hereticoꝝ non timebant et eos vtriuſq; teſtamẽti ſcripturis uium inhabitare ſacit:et ſede⸗ templũ ſpũs ſancti vt tibi de coꝛde puro bo⸗ 75 one et refoꝛmatone in reſurrectoͤe. wel ec Domi/ ne qm̃ ſuſcepiſti me: nec delectaſti Auctor pſalmi pbeta Dauid. Titulusta lis eſt. Pðõ cantici in dedicatöne domus da⸗ nid. Hon legitur dauid feciſſe vel dedicaſſe aliquã domũ:de ſpũali ergo domo boc acci⸗ piendũ eſt. Pſalmus cãtici.i.leticie et exulta⸗ tionis habite in dedicatõe domus dauid.i. in ↄſideratõne dedicatõis domus chꝛiſti et membꝛoꝝ eius qꝛ eſt ꝓpter dedicationẽ q̃ fa⸗= cta eſt in capite qñ ſurrexit ⁊ futura eſt in mẽ bꝛis qñ capiti ſuo ſociabunt᷑. Domus chꝛi⸗ ſti eſt hũanitas.vnde domus dauid ediſicat᷑ qñ humanitas aſſumitur.ſed dedicatur qñ a ſic ↄſummato.i.in eccia (dicẽt gloꝛiã).i.lau⸗ moꝛtuis reſuſcitatur. Sicut enĩ domus cele dem dñi ꝓ donis que ab eo ꝑceperũt. Dein⸗ bꝛis fit in dedicatõe ſic chꝛiſtus celebꝛioꝛ fa ctus eſt in reſurrectõne aſſumpta immoꝛtali tate et impaſſibilitate. In ſuꝑioꝛi ergo pſal⸗ mo tabernaculũ vbi tꝑe belli habitamus cõ⸗ firmatũ eſt. in iſto dedicatur domus que ma nebit in eterna pace. Materia:gratiaꝝ actio ꝓ liberatõne et renouatõne chꝛiſti in reſurre ctione. vel fidelis in tribulatõne et tentatõne. Intentio:inducere fideles ad dei pꝛeconiuʒ et laudem pter eius bonitatẽ in his relucen tem. Dentẽtia in generaliꝓp heta in iſto pſal mo in ꝑſona chꝛiſti gr̃as agit de liberatõne et refoꝛmatõne ſua in reſurrectõne. vel in ꝑſo na eccleſie ſeu cuiuſſibet = liberatõne a malis et ꝓmotõne in bonis. Snia in ſpe⸗ ciali:chꝛiſtus ergo ſᷣm ꝙ; homo gr̃as agens deo patri ꝓ ſua dedicatõne ait.(Exaltabo te dñe)pater.i.altitudinẽ et magnitudinẽ tuaʒ pᷣdicando laudabo(qm̃ ſuſcepiſti mead im⸗ moꝛtalitatẽ in reſurrectõne facta in me et fa⸗ cienda in ecc̃ia (nec delectaſti.i.delectari vel iocundari ꝑmiſiſticinimicos meos) ꝑſecuto res ſcʒ et demones(ſuꝑ me)vt me ſuperarent retinendo in ſepulchꝛo. Vel in ꝑſona fidelis (Exaltabo te dñe)altitudinẽ tuã coꝛde et oꝛe laudando (qm̃ ſuſcepiſti me) ꝑ ꝑticipiuʒ gf̃e me ꝓtegendo ⁊ ſaluando (nec delectaſti).i.de „ „ „ lectari ꝑmiſiſticinimicos meos)viſibiles vel inuiſibiles (ſuꝑ me) vt me oppꝛimerẽt vel de⸗ Domine deus meus clamaui adte: et Oñe deus meus clamaui ad te) in paſſiõe ſicut ad medicũ.ð.pater clarifica filiũ tuum cet ſanaſti me) in reſurrectõne coꝛpus meum mottale et egrũ faciendo immoꝛtale et gloꝛi⸗ oſum. Vel dicit fidelis dñe deus meus cla⸗ maui ad te tanq; ad medicũ aĩe mee(et ſana⸗ ſti me)a peccati vulnere.Eto Sie eduxiſti ab inferno aſam meã: ſal⸗ uaſti me a deſcendeutibin lacum. . . ſ. N¶ Dñe eduxiſti ab inferno alam meam) et re deo ſed ero obediens patri vſq; ad moꝛtem. tc⸗ ſtituiſti eam coꝛꝑicſaluaſti me a deſcendenti⸗ quaſi diceret. In alijs qͥ moti ſunta deo de⸗ ln drus in lacũ).i.ex manibo iudeoꝝ me liberaſti moꝛabitur fletus:ſed in me nõ demoꝛabitur li. qui ſua ſponte deſcendũt in lacum inferni. qui nõ ſum motus. Nec hoc ſuis viribo tri⸗ ie Wel dicit fidelis.( Oñne eduxiſti ab inferno buit ſed diuine gre aſcribit. vñ ſubdiit ſi⸗ aiam meam) liberando eam vel pᷣſeruando a Domine:in voluntate tua pꝛeſtitiſti de mi preccato cui debetur damnatio. (ſaluaſti mea coꝛi meo virtutem. S⸗ deſcendentibo in lacũ)ſeꝑpando me a conſo⸗: Domine: in voluntate tua pᷣſtitiſti decoꝛi gt tio et confoꝛmitate maloꝝ ne ſicut illi pceps meo virtutẽ).q.d.q immunis ſum a peccato na caderẽ in moꝛtis ⁊ danatõis abyſſum. Etg. decoꝛus in iuſticia.foꝛtis in patientia.et po⸗ le &NGRPſallite dño ſancti eius:et confitemini tens in faciẽdo mirabilia. et hmõi nõ habeo R memoie ſanctitatis eis. vxr merito bumane nature vel ex mea prate ſʒ li Plſallite dño).i.benedicite oꝑando (ſancti ex tuo beneplacito et voluntate. HNõ eſt ergo ⸗ ceins). i. ſaluati etx facti ſancti ꝑ eius liberatde,z vnde debeat homo pᷣſumere cũ audiat chꝛi⸗ (ct certi de reſurrectõe que p̃ceſſit in capite.( et ſtum de ſe talia dicere ſcʒ virtutẽ et decoꝛem coõſitemini)ↄfeſſione laudis oꝛe et coꝛdeme⸗ a dũo ſibi dari. aũt virtus carnis fuerit a di moꝛie ſanctitatis eius).i.laudate eum qꝛ ipſe tepꝛobatur ex eoo ne cuius vos eratis obliti memoꝛ fuit veſtri vt Auertiſti faciem tuã a me:et factus ſum . iltcaretetinincaret voop ſiner gram vo Aeatas — ouI cando vos ꝑ ſuã bonitatẽ ad ſui nois agni ¶ Auertiſti faciem tuãa me) exponendo me deccg tionẽ. Ideo etiã pſallite ⁊ ↄſitemini. paſſioni. AUiſus eſt enĩ auertiſſe faciem ſuam N MDſ ira in indignatõne eius: et vita in ab eo qñ eum in paſſione dereliquit.(et factꝰ ſſe Ppoluntate euaius. ſum cõturbatus) te enĩ auerſo ad penam nõ . m ira).i.iuſta vindicta qua genus hũa⸗ ad peccatũ turbatur carnis mee infirmitas. e num ꝓ pꝛimo peccato puniuit qdð moꝛte ſol Vngde cepit pauere et tedere et ipᷣe ait triſtis N⸗ knitis.fuit et venit ꝑ ipᷣm ſuꝑ vos(cin indigna eſt aia mea vſq; ad moꝛtem. Hinc perpende s tione eius).i.ex ʒelo iunſticie quo fuit q̃ſi indi quantũ homo de turbatõne et caſu timere de l gnatus. (et vita)ſcʒ gre ac etiã gloꝛie ad quã beat ſi deus faciẽ ſuam ab eo auertat et eum u;·;· p vos noé rediretis reſtituta eſt ꝑ im (in vo⸗ deſerat. Ael fidelis recognoſcẽs ꝓpꝛiam fra⸗ h⸗ ⸗ . luntate eius).i.ex eius bñplacito et gratia nõ gilitatem dicit (Ego aũt dixi in habundan⸗ 1 . per vires vr̃as vel merita Abi habes in deo tia mea)et ꝓſperitate ſpũali ſcʒ virtutum:ela “ qð timeas ſcʒ iuſticiã:habes etiaʒ qdðᷣ ſperes tus ex ea (nõ moueboꝛ ineternũ) a rectitudi⸗ ſcʒ gram.Et ꝓ hac ira frnree iuſticie et mea ſtabilitate. Sed o¶ ODñe in t Ad veſperum dvemoꝛabitur fletus: et ad voluntate tua)et ꝓ libitu tuo nõ ex mea iuſti 8 matutinum leticcaaa. (ciig vel merito (p̃ſtitiſti decoꝛi meo virtutè) Ad veſperũ).i.in veſpe buius mundi ſcʒ qua mala ſuparem qð ad decus mihi cõtin⸗ t in tota vita pñti vſq; ad finem ſeculi. et dura Slt. Qd inde conſtat qꝛ( Auertiſti faciemtu⸗ 1 bit.ſ. demoꝛ abitur.i.diu moꝛabitur (fletus) ama me) ꝓpter electõeʒ meã ex donis gratie d et gemitus penitentie. qꝛ ꝓpter pcẽm ade oẽs tue.e atabiligle mea motuséfactus ſum d canuſam et occaſionẽ flendi in pñti habent q; conturbatus)p?opter grauitatem ſequentis recoꝛdantur bona que in adam ꝑdiderunt et caſus. Et idedGd 2ð mala que incurrerũt (et) ſic(ad matutinũ) fu⸗ Ad te domine clamabo:et ad deum meũ ſ. ture reſurrectõnis que in matutina chꝛiſtire depꝛecabo. ſurrectione pꝛefloꝛuit erit ipis nũc flentibluus ¶ Ad te dne)pr̃ qui regis mecclamabo).i.in ſe (leticia phennis et eterna. Hec pᷣdicta in tri tenſe oꝛabo de obtinendis bonis ſcʒ ꝓ adhi⸗ un bdus verſibo pt dicere chꝛiſtus vel fidelis. benada gloꝛia ĩmoꝛtalitatꝭ (et achte(deũ meũ) un Eso auũt dixi in habundantia mea: non qui creaſti me(depᷣcaboꝛ) humiliter de remo nn mouelvꝛ ineternuunm. nengdis malis ſcʒ de tollenda moꝛtalitate car ⸗ (E go aũt)ſcʒ chꝛiſtus contrarius adequi nis. dic—nsz 2 in paradiſo habundãs om̃iba bonis motus Que vtilitas in ſanguine meo: dum de eſt a deo ad ꝑſuaſionẽ ſerpentis.(dixi i.deli ſcendo in coꝛruptionem .. 1 berauicin abundantia mea)ſcʒ virtutũ et c⸗ ¶ Que vtilitas) eritin ſanguine meo).i.in fidentia deitatisnõ moueboꝛ ineternum)a effuſione ſanguinis mei et quid pſicier mihi vel alijs ſanguis meus effuſus (dum deſcen dero in coꝛruptõʒ.i.ſi coꝛpus meũ putreſcit in ſepulchꝛo.ſi tercia die nõ reſurgã.q.d.nul lo.qꝛ nemini te annũciabo.nulluʒ lucraboꝛ. et ita ꝑibit et ↄfeſſio tui et annũciatio. Nunquid ↄfitebitur tibi puluis: aut an nunciabit veritatemtuum· ¶ANunqͥdenĩ ↄfitebit᷑ tibi).i.erit cã ↄfeſſio⸗ nis et laudis tue (puluis).i.caro redacta in puluerẽcaut annũciabit veritatẽ tuã) ad ſalu lem ceteroꝝ.i.erit cã q̃revirtus tua annüciet quã reꝑatoõi hũani generis ꝓmiſiſti ⁊ ꝑ me fa cere decreuiſti O ñdit ꝑ neceſſitatẽ q; nõ ſinat cũ deſcẽdere in coꝛruptõʒ. Vel fidelis oꝛans pv remiſſiõe pccoꝝ.d.(Ad te dñe camabo et ad deũ meũ depᷣcaboꝛ)vt dimittaſ mihi pcca Appꝛopinq tribulato qͥ deſeruiſti ſuꝑbientẽ ¶̃Que)enĩ (vtilitas) ꝓuenit tibicin ſanguine meo).i.in pcco meo.(dũ deſcẽdero in coꝛru⸗ ptõʒ).i.ꝓpter ipᷣm incurrã coꝛꝑis ⁊ aĩe moꝛtẽ q.d.nulla.qꝛ nec aliquid ꝑ h̊ laudi dei a ꝑte mei accreſcit( Nunqͥd)eni (ↄfitebit tibi) lau⸗ des vel peccata(puluis)ſcʒ coꝛꝑis incinerati (aut annũciabit veritatẽ tuã) alijs.q.d.nõ. ct ideo meliꝰ eſtvt remittas mihi culpã meã ad tuã laudẽ ⁊ głazʒ. deiñ exauditũ ſe inſinuat.d. Audiuit dñs et miſertus eſt mei:oñs fa⸗ ctus eſt adiutoꝛ meus. Audiuit dñs)pfr̃ me depᷣcantẽcet miſert' ẽE mei)ne viderẽ coꝛruptõʒ(dñs fcũs eſt adiu⸗ toꝛ meus)vt etiã głia ĩmoꝛtalitatis induerer et reſurgerẽ.vñ ſubiũ git oñdendo in qᷣ ſit ad iutus ↄuertens ſe ad pr̃em et dicens. Conuertiſti planctum meum in gaudi/ 2„ n * . . . . . cũdediſti me letioiig. ¶ Eoyuertiſti planctũ meũ).i.meoꝝ(in gau⸗ diũ).i.planctũ paſſionis mutaſti i caudiũ reſurrectõismihi).i.ad vłłtatẽ mei ⁊ meoꝝ B ẽ de moꝛte mea dolẽtes de reſurrectõe gau⸗ dere feciſti.qꝛ ↄſcidiſti ſaccũ meũ).i.moꝛtali tatẽ carnis q̃ indutꝰ erã in reſurrectõe deſtru xiſti (et circũdediſti me leticia) qꝛ ſtola ĩmoꝛ⸗ talitatis me induiſti.hoc aũt feciſti Vt cãtet tibi głia nea ⁊ nõ ↄpũgar:dñe us meus ineternu cõfiteloꝛ tib. At cantet tibi)et laudet te głia mea)ſcʒ re ſurrectõis.i.vt reſurrectio mea ſit cã q̃re lau⸗ deris a me eta meis (et) B iõ qꝛ ſemel paſſus (nõ ↄpũ gar.i.nõ moꝛiar vlterꝰ &̊ o(dñe deꝰ meꝰ ineternũ ↄfueboꝛ tibi).i.in ſecła ⁊ ſine ſi ne laudabo te. Ael fidelis ↄfuẽs diuinã cle⸗ mentiãa dic. Audiuit dns et miſertꝰẽ mei)qꝛ — dum ſe accuſat dñs miſeretur (oũñs factus eſt adiutoꝛ meꝰ vt reſurgerẽ a pcco.( Cõuerti⸗ ſti planctũ meũ) habitũ de pcci ↄmiſſione (in gaudiũ mihi)de eiꝰ remiſſiõe ⁊ ſpe venie (cõ⸗ ſcidiſti ſaccũ meũ).i.carnẽ ſcindi feciſti ꝑ ma ceratõeʒ (et circũdediſti me leticia).i.gaudio interioꝛi vt gaudes agã pnĩaʒ.( At cantet ti .‚ö bi głia mea).i.ↄſciẽtia exultet ad honoꝛẽ tuũ et laudet te.G loꝛia eni nr̃a eſt teſtimoniũ cõ ſciẽtie nr̃e.(et nõ cõpun gar)remoꝛſu et ↄſcia pcẽci.vel nullis penis in futuro pungar.et ſic (dñe deus me? ineternũ ↄfiteboꝛ tibi) et lau-⸗ dabo te qm̃ nihil mihi eſt ex me ſʒ oia ex te. ¶ Suſceptoꝛ oĩm clemẽtiſſime ¶ Oꝛo deus ne ꝑmittas delectari inimicos nr̃os ſu per nos ſʒ ita nos in virtute tua coꝛroboꝛa: vt ↄuerſo planctu nr̃o in gaudiũ ſcitatis tue memoꝛiã iugiter excolamus. Perd. t magnitudine tribulationũ chꝛiſti vel TVe S de liberatõòe a multitudine te domine ſpera ui nõ confundar ineternũ: in iuſticia M ma libera me. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Litulꝰ h eſt. In finẽ ꝓ extaſi ps. dõ. Iſte enĩ ps dirigẽs nos in finẽ.i.chꝛiſtũ. eſt dauid qͥ h̊ loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti vel eccie et cuiuſſlibʒ fideł.habitꝰ ꝓ extaſi.i.agẽs de ex⸗ ceſſu metis qͥ fit vel pauoꝛe terrenoꝝ.vel mẽ te rapta ad ſuꝑna ⁊ inferioꝝ oblita. Hic aũt extaſis maxiĩe accipit᷑ pauoꝛ ꝓpli dei de ꝑſecu⸗ tõne oĩm gentiũ ⁊ de defectu fidei ꝑ oꝛbẽ ꝑ⸗ turbati. Hic eni hũiliatio chꝛiſti ⁊ ſcõꝝ mar tyrũ deſcribit᷑ q exaltatõʒ et dedicatõʒ domꝰ dei q̃ ſup dictũ eſt meret᷑ qꝛ chꝛiſtus mẽtis ex ceſſu altitudinẽ diuini ↄſilij ſuꝑ ſalutẽ gene ris hũani ceteris altiꝰ intelligẽs volebat pꝛi us hũiliari poſtmodũ exaltari vt ad moduʒ eiꝰ ceteri pꝛius hũilient᷑ poſtmodũ exaltandi Materia:multitudo ⁊ magnitudo tribulati onũ chꝛiſti et fideliũ ac diuine pietatis auxi liũ. Intẽtio:inducere fideles vt in tribulatõe de miſcð ia dei cõfidant et nõ de ſe pꝛeſumãt. Snia in generaliꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo na chꝛiſti vel cuiuſiibʒ fideł tribulati in ten⸗ tatõnib demonis vel maligni hoĩs cõſtituti poſtulat liberari. Sniĩa in ſpẽali:incipit er⸗ go in ꝑſona chꝛiſti ad pr̃eʒ.d.( In te dne)pr (ſperauiſᷣm ꝙ hõnõ cõfundar ineternũ).i. nunq; ↄfundar dũ mihi hñti ſihtudinẽ car⸗ nis pcci inſultat᷑ vt hoĩ ceteris ſilicin iuſticia tua)mibi a te collata (libera me) innocentem Wst Mert⸗ lohetig Miec kiamn Gudio Urti ritni hüäc; Nod retſie etlanr⸗ rle. dir . . WWW 64 lt iph d. ii itt 8dec⸗ tint Hieit ſe be ⸗ umi zdonn ſeisg t gne Ga nod Auun uln 6 uluc⸗ ſuni. ing inan⸗ Gint ge⸗ n, lar⸗ ſci Ntem de moꝛte ne in ea remaneam. Et Inclina ad me aurem tuam: accelera vt eruas me. ””ẽM nclina ad me aurẽ tuã ſcʒ miſcdᷣie.i.ſub limitas tua hũilitati mee ↄdeſcẽdat.et(accez3 lera). i.feſtina (vt eruas me)a moꝛte i. fac me ſuſcipiendo me fugientè ad te a ꝑſeqntibo ne cito reſurgere:nõ differas vſq; in cõem reſur rectõʒ ne decidat ſpes credẽtiũ.qð vt ſit. Eſto mihi in deũ ptectoꝛẽ et in domum refugij: vt ſaluũ me facaaaas. Eſo mihi in deũ ꝓtectoꝛẽ) ↄtra iacula et impedimẽta inimici.i.eſto tãtus ptectoꝛ ⁊ de fenſoꝛ quantũ decet eſſe deũ (et in domũ refu gij) vt in te ſim tutꝰ (vt ſaluũ me facias)reſu⸗ ſcitãdo.i.eſto mihi qſi domus ad quã refugi ens ſaluus fiam. non alium quero AQm̃ foꝛtitudo mea et refugiũů meum es tnet pꝛopter nomẽ tuuz deduces me et m foꝛtitudo mea)ad tolerãdas ꝑſecuti ones(et refu giũ meu)ad eas totaliter euadẽ⸗ das (es tu)nõ ali.(et) iõ ꝓpter nomẽ tuũ) in noteſcẽdũ ⁊ glłificandũ (deduces me) ad oẽs gentes (et enutries me).i.aggregando mihi ſanctos et membꝛa adimplebis coꝛpus men nondum perfectum. Eguces me de laqueo noc quẽ abſa conde runt mihi:qm̃ tu es ꝓtectoꝛ meus. Educes me de laqᷓ bſcõderũt hi).i.liberabis me de moꝛte quã mihi latẽter Aſi neſcienti paraſſe ſe putauerũt vt fruſtrata ſint eoꝝ ↄſilia(qm̃ tu es ꝓtectoꝛ me?) à̊ ꝓte⸗ gente nullus pᷣt laqus vel aduerſuas pᷣuale⸗ re vnde iam in paſſione clamo In manus tuas cõmendo ſom meum: tedemiſti me vñe deus veritatis. In manꝰ tuas ↄmendo ſpm̃ meũ).i.inter man potẽtie ⁊ miſcðie tue vt potẽtia ꝓtegat miſcdᷣia eruat ⁊redimatcredemiſti me)a moꝛ te.i.liberaſti me tanq; me redemiſſes ( dñe de us veritatis) implẽs qð ꝓmittis. redepta eſt aĩa chꝛiſti ⁊ alioꝝ ꝑ ſuã ꝑfectã obedientam. Pñt etiã pᷣdicta accipi in ꝑſona ecẽie vel cu⸗ 9 laſlibet fidelis ita dicentis (In te) ſolo nõ in me o (důe ſperaui)et fiduciã poſuiet iõ( non ↄſundar ineternũ et finalir licʒ foꝛte ad iꝑs. Igeo dicit ineternũ qꝛ eſt ↄfuſio tꝑalis q eſt ſalubꝛis vt ↄfundi de pcc̃o ad pniaʒ. hac nõ foꝛmidet chꝛiſtianꝰ qꝛ ſi hãc nõ habuerit bebit eternã (in iuſticia tua)et nõ mea qnulla quet iende uil me (ſalua de neceſſitatibo aiaʒ meãa).l.dema eſt libera me) ab eterna ↄfuſiõe.qꝛ ad iuſticiã tuã gtinet ſperantes in te libarare( Inclina o B quẽ abſcõderũt mi ad me aurẽ tuã) oꝛoeʒ meã attendendo łet me humilẽ exaudiendo (accelera vt eruas mec a malis ne deficiã in tentatõibo ⁊ tribulatõibo. Eſio mihi in deũ ꝓtectoꝛedefendendo me ab inimicis ne me ledãtcet in domũ refugij) me rapiãt.ita(vt ſaluũ me facias) et liberũ et bic et ineternũ.Qm foꝛtitudo mea)q̃ inimi cis reſiſtã et refugiuũ meũ)in q̊ ſecurus ꝑma⸗ neam et quieſcã(es tu) nõ aliꝰcet ꝓpter nomẽ tuũ) gloꝛificandũ nõ ꝓpter meritũ meũ (dedu ces me)ꝑ viã mandatoꝝ tuoꝝ ne aberrẽ ate. (et enutries mepabulo verbi tui et euchari⸗ ſtie ſacramẽto ne in via deficiã.Educes me de laqo hoc quẽ abſconderũt mihi).i.de inſi dijs qs occulte tendũt mihi diabolus et ſui (qm tu es ptectoꝛ meus)et nõ pᷣt illaqueari qͥ talẽ habet ꝓtectoꝛẽ.Etiõ.( In manus tuas) ſcʒ potẽtie et miſcdᷣie cõmendo ſpm̃ meũ)vt eo egrediẽte de coꝛꝑe cito ſuſcipias ipᷣm. hoc exemplũ accepit eccia a chꝛiſto.̊ et ſci oꝛant qũñ exeũt de coꝛꝑe.hãc vocẽ debet quilibet fi⸗ delis emittere. (redemiſti me dñe) moꝛte ⁊ ſan guine tuo ſicut ꝓmiſiſti. (deus veritatis) nõ fallẽs in ꝓmiſſis.Et qꝛ es deus veritatis Ogiſti obſeruãtes vanitates:ſupuacue O aiſti)et repꝛobaſtiobſeruũ ãtes et aman tes (vanitates) mũdi ⁊ ſperãtes in falſa btitu dine huius ſeculi ſcʒ in diuitijs.vel delitijs. vyel in honoꝛe.vel in ſublimitate.vel in ami⸗ cis carnalibo que oĩa vana ſunt qꝛ aut deſe⸗ runt aut deſerunt᷑. et ſic terrenis inherentes vt celeſtiũ obliuiſcant᷑.et hoc (ſuꝑuacue) id ẽ inaniter et infructuoſe. Non tm vacue ſʒ ſu⸗ peruacue hec obſeruant᷑ qꝛ nõ tm̃ ipᷣa deſtru untur ſʒ etiã vita hoĩs ꝓpter quã petunt᷑. Eso aüt in vno ſperaui:exultaw et leta⸗ boꝛ in miſericoꝛdia tua. „ — — go aũt in dño)qui nõ eſt vanitas ſʒ veri tas ⁊ vita (cxaui)et ↄfidentiam poſui:nõ in me vłin vamtate.et ideo (exultabo) foꝛis coꝛ poꝛe (et letaboꝛ)intus ſpũ nõ in mea iuſticia: ſi—z (in miſcðia tua) me liberante ab anguſtia q̃ᷓ mihi vt in te ſperarẽ donauit et me nõ fallit. Et merito exultabo et letaboꝛ aiam meam: tipoculo miſcoᷣie(bũilitatein neceſſitatib OQm̃ reſpexiſ quentibo ſuꝑarer. reſpiciendo aut huilitatem lis ↄſuetudinibo et coꝛꝑalib⸗ miſer is Jo in L̃ reſperiſti humilitat meũ: ſaluaſti meã).i.miſertus es mee fragititatis ⁊ afflicci⸗ onis ſcʒ ꝓuidendo mihi de remedio ne a ꝑſe⸗ hac vita patitur anima ex inſirmitate carnis yt me non oppꝛimerent. Nec cocluſiſti me in manibo inimici: ſta⸗ tuiſti in loco ſpacioſo pdes meos. Hec ↄcluſiſti me).i.concludi ꝑmiſiſti (in manibo inimici) viſibilis vel inuiſibilis vt mihi finaliter dñaretur et nõ reſpirarẽ in li⸗ bertatẽ (ſtatuiſti).i.firmiter collocaſticin loco ſpacioſo)ſcʒ charitatis (pedes meos).i.affe⸗ ctões meas:me de anguſtijs timoꝛis in liber⸗ tatẽ ⁊ viã latã charitatis deducendo. pᷣdicta pñt dici ex ꝑſona chꝛiſti ?⁊ mẽbꝛoꝝ. Sʒ quia caro eſt infirma ⁊ vꝛgẽt mala ſubdit ex ipoꝝ memboꝝ pſona. Miſerere mei dñe qm̃ tribulo:: cõturba 22 . tus eſt in ira oculus meus: anima mea MWilerere mei dne)et neceſſe eſt(qm tribu loꝛ)pondere maloꝝ pñtiũ et timoꝛe futuroꝝ imminentiũ adeo ꝙ(cõturbatus eſt in ira).i. Apter irã ⁊ furoꝛẽ ꝑſequentiũ ſcʒ demonis vel maligni hoĩs ↄtra me excitata (oculus meꝰ) interioꝛ ſcʒ rõis(aĩa m ea).i.affectus ſenſuali tatis(et vẽter mcus).i.naturalis appetitꝰ car⸗ nis.Et hinc eſt tribulatio et metus mei in gemitibus. (in doloꝛe).i.ex doloꝛibus et anguſtijs( vita mea) tꝑalis (et ãni mei).i.tꝑa q̃ h̊ diutiꝰ ago ſunt(in gemitibo) nõ in clarisvociba ꝓpter tri bulatõis pondꝰ.Totũ enĩ ſpaciũ pñtis vite ſcis doloꝛ eſt ⁊ gemit ⁊ multas cãs doloꝛis et gemitus habet vita iſta moꝛtalis. Et Anfirmata eſt in pauptate virtus mea: Unſfirmata).i.debilitata (eſt in pauꝑtate) id ẽ in ↄſideratõe mee pauꝑtatis ⁊ defectꝰ po noꝛũvᷣ̈tus mea)ſcʒ animi.i.aigoꝛ ⁊ ↄfidẽtia etoſſa mea ↄturbata ſunt).i.firmitas ⁊ foꝛti tudo coꝛꝑis mei debilitata eſt. Per h̊ oñdit q; nec in aia nec in coꝛꝑe vlla pᷣt eſſe hoĩs pᷣſum ptio qꝛ hũana fragilitas nihil boni bʒ ex ſe. Deinde pᷣt eſſe vox chꝛiſti et fidelis Sup oeẽs inimicos meos fcũs ſum ob/ pꝛobꝛium vicinis meis valde:et timoꝛ ecit in doloꝛe vita mea: et anni digni obpꝛobꝛio et toꝛmento eoꝛũq; bpꝛo⸗ bꝛiũ ſuꝑocet timoꝛ notis meis et familiarib⸗ db timoꝛẽ incuſſi exẽplo hoꝛribilis tribula⸗ tõnis mee ne malũ eueniret eis ꝓpter me. AQui videbãat me foꝛas fugerũt a me:ob liuioni datus ſum tanq; moꝛtu a coꝛde Qui videbãt me foꝛas)patientẽ nõ intelli gẽtes interioꝛẽ ſpẽ meã patioꝛ( fugerũt a me) et me reliquerũt ne ex mea ſocietate pati ha⸗ berentobliuioni datus ſum) ab illis.(tanqᷓ; moꝛtuus)ſima coꝛde)ipᷣoꝝ.q.d.excidi a coꝛ de et mẽte ſeu recoꝛdatõe eoꝝ ſicut moꝛtuus excidit a coꝛde ꝑ obliuionẽ:cuiꝰ memoꝛia cũ coꝛꝑe ſepelitur. vnde puer bialiter dicitur:q; moꝛtuus nõ habet amicum. kꝑEt Fact/ ſum tqq; vas pditũ:qm̃ audiui vi A tupatõz multoꝝ ↄmoꝛãtiũ in circũitu. ¶Vact ſum.i.reputatꝰ a malis tanq; vaa ꝑditũ)et ↄfractũ vel deſtructũ qð nulli vtiii tati vel vſuieſt aptũ.i.viſus ſum ꝑiſſe et pu⸗ tabar abijciẽdus tanq; inutilis nullũ dño fa ciens lucrũ vel fractũ.h̊ aũt iõ dico (qm̃ au⸗ diui)et tũ tacui(vituꝑatõʒ multoꝝ ↄmoꝛan tiũ in circũitu)et circũquaq; qͥ mihi miſeriaʒ meã obijciũt in obpꝛobꝛiũ et me vituꝑant ſi⸗ cut canes moꝛdent canẽ ꝑcuſſum. In eo dum ouemrrẽt ſil aguerſum me: Om defecit i, ad defectõeʒ appꝛopinquit * Dupꝑ oẽs inimicos meos).i.pluſqᷓ; inimi ci mei ꝗᷣ ſunt oẽs iniq factꝰ ſum obpꝛobꝛiuʒ vicinis meis valde)qͥ iam fidei mee ꝓximi et crederevolẽtes deterriti ſunt.i.maioꝛi obpꝛo bꝛio habitꝰ ſum qᷓ; illi qᷓ ꝓ ſceleribe ſuis erãt accipe aĩam meam oſiliati ſunt. ¶ In eo)ſcz ↄuẽtu(duũ ↄuenirẽt ſil aduerſuʒ me)oẽs nõ pauci vt me expu gnarent(accipe alam meam).i.facere vt eis ↄſentiretↄſiliati ſunt)et cogitauerũt.q.d.in illo ↄuentu nihil aliud ↄſiliati ſunt niſi vt aiaʒ meã ꝑderẽt.ꝭᷣ vᷣba nos docẽt ↄtemptũ mũdi ⁊ moꝛtis hũi⸗ litatẽ et patientiã et vt in deo habeamꝰ ſpem nr̃am.vnde et ſubdiiuur· Ego aut in te ſperaui vñe: dixi deus me⸗ uß es tu:in maniby tuis ſoꝛtes mee. Ego aũt)inter H̊ obpꝛobꝛia (in te ſperaui dñne) nõ de me pᷣſumpſi vł q̊cũq; hoĩe. Nihil ſalubꝛius nihil ſecurius q; ſperare in deo qꝛ in hoc nemo fallit᷑:ſpes aũt in alijs ſepe fru ſtrat᷑: et(dixi dño) verbo oꝛis ⁊ coꝛdis (deus meꝰ).i.ſaluatoꝛ meꝰ qꝛ ſaluũ me facieses tu) nõ aliꝰ (in manibo tuis).i.in ptãte ⁊ diſpoſiti one tua ſunt (ſoꝛtes mee).i.gratuita mea ele⸗ ctio vel tꝑa mea.i.decurſus vite mee. Et iõ Eripe me de manu inimicoꝝ meox: eta (E equentibo me. Eripe me de manu.i.de ptãte( inimicoꝝ meoꝝ)viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ qͥ me odiũt(et a ꝑſeqᷓntibo me)v iſibilit᷑ ⁊ inuiſibiliter qͥ mihi mala inferunt ne mihi pꝛeualeant et de mee oti bil . interitu gaudeat qꝛ totũ me in te cbieci. Ma xime illi pſecutões t obpꝛobꝛiũ chꝛiſto ⁊ ec⸗ cleſie inferũt qͥ cum chꝛiſtiani ſint bñ vinere nolũt. Inter quos qᷓn gemẽs ait Illuſtra faciẽ tuã ſuꝑ ſeruũ tuũ:ſaluuʒ me fac in miſcdia tua: dñe nõ confundar 2 am fac beniuolentiã tuã ſuꝑ me tua gra me ↄſolando ⁊ ſaluãdo vt notũ fiat mihi⁊alijs ꝓwwfacies tua ſuꝑ me intẽdat et ꝙ mihi ſis pla catus.(ſaluũ me fac ĩ miſcoia tua) nõ in me⸗ is meritis vł iuſticia(dñe nõ ↄfundar)et eru beſcã vnq; fruſtrata ſpe mea (qm̃ inocaui teʒ nõ aliũ.i.intra me vocaui deuote oꝛando re⸗ cLte viuẽdo. Sʒ ex oppoſito potius Erubeſcant impij et deducant᷑ in infer⸗ num: muta fiant labia dolon. õ l tes obſeruãt qð tũc erit qũ a dũo audient ne⸗ ſcio vos:et ite maledicti in ignẽ eternũ.(etde ducant᷑ in infernũ)tanq; ad locũ ſibi depu⸗ tatũ.et tũc (muta fiãt)a laude dei ab excuſati one ſui ab accuſatõe alioꝝ (labia doloſa) ſc, „ maligna ⁊ falſum fingẽti 27 umdkh q̃ hic garrula ſunt dum iudiciũ nõ timent. Aue loquũtur aduerſus iuſtũ iniquita m:in ſuphia et in abuſien. Que)ſcʒ labiacloquunt᷑nũc(ciniquitatem uerſus iuſtũ ſcʒ cõtra chꝛiſtũ et ſuos.et hᷣ (in ſuꝑbia)ſcʒ coꝛdiset in abuſiõe)ſcʒ oꝑis. id ẽ ꝑuerſo vſu bñficioꝝ dei nõ exiſtentes de eis grati.pᷣter vſum enĩ q̃̊ ſolẽt hoĩes eſſe gra⸗ ti de bñticijs ip̃i fecerũt. Quotidie modo cla mãt et garriũt mali ↄtra chꝛiſtũ ⁊ ſuos ſʒ tũc cefficient᷑ muti qñ ſcõꝝ apparebit gloꝛia ⁊ eis imincbũt toꝛmẽta. Quo ↄtra de ſcõꝝ felicita te admirãs ꝓpha vł qͥlibet fidel exclamat.d. OU magna multitudo vulcedinis tue do mine:quã abſcõdiſti timentibꝛ te. Nuam magna).i.valde magna eſt (multi⸗ tudo dulcedinis tue dñe)qͥ tantã btitudineʒ et gloꝛiã ſcis tuis pᷣparaſti ꝙ nec dici pᷣt nec cogitariquã abſcõdiſti).i.occultaſti nũc ad tꝑs (timẽtibo te) vt ardẽtius deſiderẽt et ne ac cepta ſecuritate a via iuſticie excedãt.vel (ab ſcõdiſtii.ſernaſti in futura btitudinectimẽti bus te) vt ſolis illis reddas tꝑe opoꝛtuno. bãc aũt dulcedinẽ incipit deus dare fidelibꝰ in hac vita in ſpe ſed ꝑficit in alia expibendo in ſpecie. vnde ſubditur Perfeciſti eis qui ſperant in te:in coͤſpe⸗ Illuſtra faciẽ tuã ſuꝑ ſeruũ tuũ.i.manitfe impijs abſcõditeſcʒ vt te videãt ꝑ ſpeciẽ qu/ Erubeſcãt) et ↄfundant᷑ (impij ſcʒ infide⸗ les ⁊ falſi chꝛiſtiani qͥ idola inuocãt ⁊ vanita ſericoꝛdiã ſuã mibi).inter ctu filioꝛum hominum. Perfeciſtixi.ꝑfectã feciſti et ꝑficies nõ ſub trabẽs hãc btitudinẽ qꝛ ↄſummata ſpe retri⸗ bues ſaata in ſpecieceis ꝗ) in ̊ ſcło nõ tii timẽt ſʒ et(ſperãt in te)et vſq; in finẽ expectãt (in ↄſpectu filioꝝ hoim).i.qͥ ita ſperãt vt in ↄſpectu hoim de ſua ſpe ⁊ fide nõ erubeſcãt: ſzʒ coꝛã hoĩb) 2fitent᷑.obpꝛobꝛiaq; et afflictio nes ↄſtãter ſuſtinetes ⁊ nec oꝛe nec factis chꝛi ſtum negantes oſtendũt ſe ſperare in mnmſo. Abſcondes eos in abſcõdito faciei tue: a conturbatõne hbominum. Abſcondes eos)ne videant᷑ ab impijs (in ſcõdito faciei tue).i.in ſecreto noticie tue et modo lates (a ↄturbatõe hoĩm)dũ mali tur⸗ babunt᷑ dãnati vel vt nulla hũana malitia eos iam valeat ↄturbare. In pñti etiã tribu⸗ lati et obpꝛobꝛijs hoĩm vexati mẽete intrates ad vultũ dei et in amoꝛe eius qͥeſcẽtes a ptur batõe recreant᷑. In futuro ergo abſcondes et hic interim dum pegrinantur Pꝛoteges eos in tabernaculo tuo:a co⸗/ Fadicnone linguarum. Pꝛoteges eos) ne noceant᷑( in tabernacu⸗ lo tuo)ſcʒ in pñti eccia in qᷓ tibi militãt(ſa con tradictõe)et ſtrepitu(linguaꝝ)malarum ſcʒ ſciſmatũ ⁊ hereſuʒ q ↄtradicũt doctrine chꝛi ſtiane ne tales lingue ↄtradicẽtes veritati va leãt eos ſibi incoꝛꝑare Ideo ad tabernaculũ¶ dei tu curre.ecciaʒ catholicã tene.a regula ve ritatis noli diſcedere. Deinde plenitudinem beneficioꝝ in laudẽ concludit et ꝓ tantis be neſicijs deum laudat.d. Bñdictus vñs: qi mirificauit mſeri⸗ coadiam ſu mihi in ciuitate munita. ¶Bñdictus ſit (oñs).i.laudatusqm̃ miri⸗ ſicauit).i.mirinicã ⁊ mirabilẽ fecit ⁊ oñdii(mi aduerſitates ⁊ pſe⸗ cutõnes acerrimas me ꝓtegendoin ciuitate munita)ſcʒ in eccia munimẽto fidei ſolidata et ↄtra oẽm impugnatõʒ aduerſarioꝝ vndi⸗ q; ꝑ fidẽ munita. Que dicit᷑ ciuitas qꝛ mul⸗ ti ſub vna lege diuina piũgunt᷑ et munita ꝓ⸗ pter virtutes multas et diuerſa dona ſancti ſpiritus quib muniuntrrr. Eso aüt dir in exceſſu mentis mee: pie re ctus ſum a facie oculoꝛum tuorx. Ego aũt) nihilominꝰ tribulatões ⁊ miſeri as hñis (dixi in exceſſuvel extaſicmẽtis mee) id ẽ in pauoꝛe meo.qͥ pauoꝛ dicit᷑ exceſſus qꝛ a rõne exceſſit timẽdo. Exceſſus enĩ men ne dicitur ſiue qĩ; homo ad ↄtemplatõʒ et reue⸗ confitei. ¶ps. xxi. lationem diuinoꝛũ rapitur: ſiue qñ aliqnis SLH pꝛe triſticia et pauoꝛe ſe ipᷣm excedit nec apuid ſe remanet.( ꝓiectus ſum a facic oculoꝝ ttuuos rum).i.derelictus ſum a te.Sti enĩ me reſpi⸗ e lis eſt. Intellectus dauid.i.penitentis qꝛ hie dicitur quid intelligere debeas ſi vere peni⸗ tes.ſcilicʒ vt te peccatoꝛẽ eſſe intelligas et nõ poſſe ſaluari aliquẽ niſi ꝑ peccatoꝝ remiſſio⸗ nem quã pᷣcedere opoꝛtet hbumilẽ ↄfeſſionem et ſi ceperis facere bonũ nõ tibi ſed gr̃e dei de putanduʒ. Materia: peccatoꝝ recognitio et accuſatio. Intentio:monere hoĩes ad ↄfeſſi⸗ onemet pniam. Snia in generali:ppheta in iſto pſalmo in ꝑſona vere penitentis pꝛtime gę as agit deo de peccati dimiſſione: ↄſeque⸗ ter agit de peccati recognitõe ac cõfeſſione ac pnia ſeu ſatiſfactõne.Quia enĩ ſupꝛa narra⸗ ccres nõ ita pati ſineres:ſi in facie tua eſſem nõ ita timerem. Et qꝛ trepidans clamaui. dum clamaremate. ¶ Igeo exaudiſti vocẽ oꝛõis meejtribulatõʒ mitigando et ↄſolationẽ maximã ꝓtribula⸗ tione modica reddendo.et hoc feciſti indila⸗ te ſcʒ (dum clamarẽ ad te)toto coꝛdis affectu te inuocando. Clamoꝛ ad deũ nõ eſt voce ſʒ coꝛde.multi ſilentes labijs coꝛde clamaue⸗ runt:multi oꝛe ſtrepentes coꝛde auerſo nihil impetrare potuerũt. Si ergo clamas clama intus vbi audit deus.ꝓ his ̊ pᷣdictis. Diligite dñm of̃ies fancti eius:qm̃ ve/ ntatem requiret oñs: et retribuet habũn danter facientibo ſupbiam. õl 2 Diligite dñm) auctoꝛẽ tanti bſſicij o vos (oẽs ſancti eins quoꝝ eſt diligere deum nõ munduz neq; ea que in mundo ſunt.q.d. in tanta ſpe poſui ſeruite dño in dilectõne ita ꝙ nõ recedatis ab eius amoꝛe poſiti in tribula tionec qm̃ veritateʒ requiret) in futuro (dñs) verax. diligentes ſe ꝓ ꝑenis et laboꝛibw remu nerandocet retribuet)ſcʒ debitã penãhabun danter)nõ modice (facientibo ſuꝑbiaʒ) ſcʒ eũ ↄtemnentes ct cõtra iuſſa eius facientes debi te puniendo. Interim erog Vliriliter agite et confoꝛtetur coꝛ vſtrũ mnes qui ſperatis in vſo. grauia occurrant(cõfoꝛtetur coꝛ vrjm) ſcʒ tri bulatõnes ſufferendo aduerſarijs malis reſi ſtendo et moꝛtem nõ timendo..d.ſi in coꝛꝑe eſt infirmitas vel laſſitudo:ſit in coꝛde ad to leranda mala mundi:patiẽtie foꝛtitudo. VHel (Uiriliter agite) in ꝓſperitate que diſſoluit. (et cõfoꝛtetur coꝛ vrm)in aduerſitate que af⸗ fligit oẽs qui ſperatis in dño) bꝛauiũ eterne remuneratõis expectãtes ab eo. Oio Ummenſam multitudinẽ dulcedinis tue pijſſime dñe ſupplicite amus vt dum ve ritatem tuã requirimns tumoꝛe execrabilem ſuꝑbie conteramus. Per.d. dit hoiem non meritis vei poſſe ſaluari ſi admi 2* „2* ¶ Uiriliter agite)in bonis inceptis pficien do et ꝑſeuerando ne ſit ocioſa dilecno ſʒ in⸗ deſinenter et ſine defectu bonuʒ oꝑetur.(etſi ime dñe ſuppliciter exoꝛamus vt dum ve ſalmus pnialis pbi phvta oſten/ ra ſia nõ ne lexerit — S ſunt peccaa. oꝛ pſalmiꝓpheta dauid. Titulus ta⸗ uit de infelicitate et miſeria impioꝝ ac de feli citate ⁊ gloꝛia iuſtoꝝ qꝛ vterq; retribuet dñs ſim oꝑa eoꝝ.ideo nunc monet vt peccatoꝛes nos agnoſcamus et pniam agamus qtenus felices et beati eſſe poſſimus. Snia in ſpecci.- ali. Gram itaq; ꝓpheta cõmendans initiũ bo niꝑ indulgentiaʒ dei oſtendit eſſe.d.( Beati) ſczʒz ſunt illi in ſpe et gr̃a ſed beatificandi in re et gloꝛia (quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates) per lauacrũ regeneratõis ſcʒ ꝑ baptiſmũet quo⸗ rum tecta)et cooꝑtacſunt) ꝑ pniam et emen⸗ daationempeccata) que poſt baptiſmũ cõmi⸗ ſerunt ne in iudicio reuelent᷑. VUel( Beati qx· remiſſe ſunt iniquitates)quantũ ad culbam. (et quoꝝ tecta)et abſcõdita (ſunt pcc̃a)ſcʒ ipᷣi deo quantũ ad penã eternam vt nõ videatean deus ad puniendũ vlterius. Videre eni dei 7 peecrget punireen. S Beatus vir cui nõ imputauit dñs pecca um: nec eſt in ſpu eius vwolus. (cui uõ imputauit dñs pcẽm).i.quẽ reũ pec⸗ cati nõ iudicatqꝛ animi virtute fultus ſe ab om̃i pcco criminali cuſtodiuit(nec eſt in ſpũ eius dolus)dũ in hoc ſe nõ iuſtificat ſʒ pec⸗ catoꝛem ↄfitetur et ſe iᷣm accuſat. VelBea tus vir cui nõ imputauit dñs peccatuʒ) ſiue ad culpã ſiue ad penaʒ. qꝛ (nec eſt in ſpũ eius dolus ) vere enĩ penitet mente et ſe accuſat oꝛe et coꝛde tenet qð oꝛe fatetur. Vel( Bti q̊x re miſſe ſunt iniqtates) ꝑ coꝛdis ↄtritõeʒ (etq x tecta ſunt pcca)ꝑ oꝛis ↄfeſſionẽ( Beatus vir cui nõ ĩputauit dñs pccm) pꝑ opis ſatiſfactõʒ (nec eſt in ſpiritu eius dolus).i.nibil doloſe aut ſtaudulenter agit vel in ↄterendo vel in miſ- —— — — — — — —— tũs vir)ſtrenuus et ideo vnus qꝛ raru 2 1 mea dum conſigitur ſpſina. — — — — conſfitendo vel in ſatiffaciendo. Sed amarem tota die. m ¶ Qm̃)olim (tacui)ↄfeſſionẽ peccati: ſcelus meũ abſcondendo (inueterauerũt oſſa mea) id eſtↄſumpte ſunt virtutes aĩie mee qm qui malũ qð geſſit nõ aperit eas etiã quas habet virtutes ꝑdit.vñ tota virtus mea et interioꝛ foꝛtitudo defecit et mole vicioꝛũ grauata in veltuſtate ſua remanſit qꝛ ↄfitendo nõ ama⸗ ni nouitatẽ.dum clamarẽ tota die).i.conti⸗ nue pcẽm defendendo:aut de iuſticia et me⸗ ritis me iactando:vel ex anxietatate ⁊ timoꝛe dinine vindicte ⁊ punitõis ad dnñmoꝛando. Et qꝛ tacuit vindicantẽ dñi manũ ſenſit.d. Qim̃ die ac nocte grauata eſt ſuper me ec m̃ die ac nocte).i.aſſidue (grauata eſt ſu me manus tua).i.ptãs vindicte:vltrix ſuꝑ bie tribulatões mihi immittendo ad hũili⸗ andum me ſuꝑbuʒ. Quia ↄfeſſione pcci no⸗ luit hũiliari humiliatus eſt pondere manus dei. Et ideo ſubdit cõuerſus ſum in erũna mea).i.in ↄſideratõne mee miſerie qꝛ in aſſi⸗ dua tribulatõe flagelloꝝ tuoꝝ cognoui me miſerum. (dum ↄfigitur ſpina) mihi.ſcʒ acu leus ⁊ ſtimulus ↄſcientie peccatricis.i.dum ↄpuncta eſt ↄſcientia. Stultus in culpa red ditur ſapiens in pena.vñ ꝓtinus ait Delictũ meum cognitu tibi feci:et iniu ſuiciam meam nõ abſcondi. Deicni neum, e frienda dimil o⸗ itum tibi feci)pveram ↄfeſſionẽcet iniuſti ciam meã)ſcʒ ꝙ nõ facienda feci(nõ abſcon⸗ di)a te.i.nõ operui ſʒ aꝑui vt tu operires de⸗ texi vt tu tegeres. Peccatũ quideʒ abſcondit᷑ oĩno tacendo in ꝑte excuſando.verbis falſa⸗ tis tegendo. Ut aũt dicit Jſidoꝛus. Seruo dei tanta debet eſſe peccati recoꝛdatio vt ea q̃ geſſit ſemꝑ lachꝛymans ↄſiteatur. Pia itaq; dñi diſpenſatõe factũ eſt vt qdð pena peccati extitit hoc ipᷣm virtutis occaſio fuerit. Unde 4 et ſubiungit M 2. Diriafftetua adnerſu me iniuſticiã me am dno:et tu remiſt ð ꝙ ego (confiteboꝛ)ſimul coꝛde et oꝛe(aduer⸗ ſum me).i.nõ deo.nõ diabolo.nõ nature.nõ fato.nõ foꝛtune ſed mihi aſcribendo et in me referendo. meq; ipᷣm et nõ alium accuſando. (iniuſticiã meã dño).iad honoꝛẽ dñi coꝛam amd ſti ĩpietatẽ pcci mei Dixi)eni pꝛius in coꝛde vbi deusvidet.i. deliberaui apud me ⁊ firmiter ꝓpoſui hoc ſcʒ elus vicario. let eu remiſiſti⸗ abſq; moꝛa per gram tuam(impietatẽ peccati mei) quantuʒ ad culpam. Cum agimus malũ pcem quidẽ eſt:cum aũt idipᷣm deo abſcondere volumus iam nõ ſolum peccatũ eſt ſʒ etiã impietas pec cati.vnde nõ ſolũ ei deus quod male geſſit ſʒ ctiã quod impie abſconderat dimiſit. Et vi⸗ de q; velox ſit dei miſcdᷣia erga peccatoꝛẽ:nõ dum cõſitetur vt audiat bomo ſʒ ↄfiteri pꝛo mittit qdð audit deus et votũ ꝓ ↄfeſſione re⸗ putans dimittit. Magna pietas vt ad ſolaʒ ꝓmiſſionẽ dimiſerit.votũ eni ꝓ oꝑatõne iu⸗ dicatur. Poſtea tñ ſi fieri p̃ᷣt facienda eſt mi⸗ niſtris eccleſieæ ↄfeſſio alioquin nõ ꝓdeſſet cõ tritio:quia niſi ↄſiteretur ex ſua inobedientia Damnareer. Pꝛo hac oꝛabit ad te omnis ſanctus:in ꝛ0 hac) ſcz remiſſione facienda. Velcpꝛo bac) impietate remittenda (oꝛabit ad teo de⸗ us(om̃is ſanctus) qꝛ nullus eſt ſine peccato etiã ſanctus(in tꝑe opoꝛtuno).i.in hac vita in qua licet conuerti. Tempus opoꝛtunũ eſt tꝑs merendi ſcʒ tꝑs gr̃e quod eſt totũ tẽpus pis quo ſemꝑ eſtoꝛanduũ. Inter tpa meren⸗ di eſt optimũ ⁊ pꝛecipuũ tꝑs ſanitatis. Sed tempus ꝑdimus tripliciter. vel violentis et impoꝛtunis negocijs.vel voluptuoſis oꝑi⸗ bus. vel deſidioſis negligentijs.ꝑ iſta eripi⸗ untur nobis tempoꝛa.Et licet ſi modo tem⸗ pus opoꝛtunum M Elerũutamen in diluuio aquax multax⸗ ad eum nõò appꝛorimabunt. AVerũtamen)o illi qui ſuntin diluuio aq̃⸗ m multaꝝ.·.i.in ↄcupiſcẽtijs carnaliba (ad eum)ſcʒ deũ nõ appꝛoximabũt)ſaluandi ſcʒ ſed elongabũt. Vel¶Verũtñ)ſi ſic fecerit oꝛã do (in duuuio)et inundatõne aquaꝝ multa⸗ rum)et tentatonũ vehementiü ſupuenienti⸗ um.i.licet habudauerint tentatões tanq; in⸗ undatõnes aquarũ multaꝝ ipᷣe tñ tentatões (ad eum)ſcʒ ſanctũ ſic oꝛante(nõ appꝛoxima bunt)vt eum ſuꝑent et in pcẽ̃m recidiuare fa ciant quia conuertet ſe ad dñm et oꝛabit.d. Quia peccata remiſiſti in hoc diluuio quod vndiq; perſtrepit Tu es refugium meüůa tribulatõe que circundedit me: exultatio mea erue me acircũdantibus me. Tuſſolus (es refugiũ meũ)nõ mea vis vł Alius dñs (a tribulatõe) huius ſeculi vel ten⸗ tatõne vicioꝝ et diaboli(que circũdedit me) et impugnat in iſto diluuio ex ommn. arte volẽs me ſubuertere. qꝛ a dertris ſunt pſpa: a ſiniſtris aduerſa. añ vana glia. retro delecta bilis pcc̃oꝝ memoꝛia.ſupᷣ diabolꝰ: infra car — nis tyrannus.extra mũdus:intra cogitatio⸗ nũ tumultxꝰ. et tu es (exultatio mea) qꝛ de te et in te gaudeo.et ſi gemo adhuc in re:gaudeo tamẽ in ſpe.⁊ ideoderue me)quia adhuc ſum in malis.(a circundantibus me) ſcilicet ini⸗ micis et vicijs mibi inſidiantib. Et reſpon det dñs penitentt Intellefñ tibi datv ?inſtru te:l via bac gradieris fimatv ſun te odos meos. Intellectu tibi dabo) vt ſꝑ te cognoſcas et ſꝑ ad deũ in ſpe gaudeas(et inſtruã te armis iuſticie. ſciẽtia. bonis moꝛibo ⁊ vᷣtutibo ad ꝓ⸗ ſeqᷓndum bonũ et fugiendũ malũ ne aberres (in via hac)ſcʒ virtutũ (q̃ gradieris) et ambu labis (firmabo ſuꝑ te ocłos meos) ꝓfectũ tu um ꝑ viã virtutũ miſcðᷣiter attẽdendo et te in eodẽ itinere ne qͥs tibi noceat et vſq; in fineʒ ꝑſeueres diligẽter cuſtodiẽdo. Accepto & in⸗ tellectu conuertit ſe penitẽs ad alios.dicens. quia dñs mibi ita fecit ergo o vos conſoꝛtes mei quos inuito Nolite fieri ſicut equus et mulus:quiba non eſt intellectus. MNolite fieri ſicut equꝰ et mulus(ſequẽtes enſitiuũ ⁊ beſtialẽ appetitũ (qb nõ eſt intelle⸗ ctus)et rõ ad hmõi appetitũ refrenãdũ Equꝰ⸗ ſuꝑbos ſignificat ⁊ lubꝛicos carnis volupta tibo ſeruiẽtes. Mulus pigros et infecũdos nullũ aie fructũ faciẽtes qͥ duzʒ ſolis terrenis inherẽet intellectũ de celeſtibo nõ hũt. vel qꝛ ſi ne diſcretõe equus ſeſſoꝛẽ et mulus onꝰ acci⸗ Pn et ita neutri eſt intellcũs: vel üli ſeſſoꝛisvl uic oneris ꝓhibet hoĩes a diabolo inſideri et vicijs onerari. Deiñ ↄuertit ſe penitẽs ad deũ.d. O ſi nolũt acquieſcere o deus fac eis quod feciſti mibi ſcz dn chamo er freno maxitas eoꝛũ con/ ſtringe: qui nõ appꝛoximätadte. ¶ In chamo et freno).i.in maioꝛi et minoꝛi tribulatõe(maxillas eoꝝ).i.oꝛa iactãtia ⁊ ſu⸗ perba eoꝝ qͥ ſe de ſuis viribo et meritis iactãt et pcc̃a tacẽtcõſtringe).i.coarta et repme. (qͥ nõ appꝛoximãt ad te)bũiliando ſe ſʒ ꝑ ſuꝑbi am elongant᷑ a te.i.eos qͥ erecta ceruice ſunt ſicut equus ⁊ mulus indomitus et nolũt tibi obedire penis et laboꝛib afflige ita ꝙ pena et vexatõe dante eis intellectũ obediãt tibi ad nutũ ſicut aĩalia donec viã ceneãt frena pati untur et flagella. Nec mirũ ſi adbibito talibo freno flagella etiã adbibentur,quia . Oulta flagella peccatoꝛis: ſperantẽ autẽ in dño miſericoꝛdia circundabit. Malta)etiã cum freno ſunt (flagella pec⸗ catoꝛisquibo a deo flagellant᷑: ſiue in pnti ſi ue in futuro ideoq; ceſia a pcco. Poſt frenuʒ adduntur flagella ad domandũ bic:cui indo mito et hic quʒ vaga datur licẽtia et in futu⸗ ro multa fla gella.(ſperantes aũt in dño)ſpe certa et debita et agentẽ de pccis pnĩammiſe ricoꝛdia circũdabit) vndiq; eũ ꝓtegendo ne ſit locus hoſti. Quẽ pꝛimo circũdat tribula⸗ tio poſtea circũdat miſcdᷣia qm̃ miſcdiam da bit qui ꝓpter peccata nr̃a iuſte tribulari nos voluit. Jdeo admonendo ſubiũgit. — Letamini in dno et exultate iuſti:et glo⸗ riamini omnes recti coꝛde. ¶Aetamini)interius coꝛde(in dño)non in vobis nõ in mundo (et exultate) exterius in coꝛꝑe nõ mundi amatoꝛes nõ pcc̃oꝛes:ſʒciu⸗ ſtinon meritis vr̃is ſed gr̃a dei iuſtificati (et gloꝛiamini)etiã in tribulatõibo et gloꝛia ſeu teſtimonio bone ↄſciẽtie.(oẽs recti coꝛde ba bentes voluntatẽ ↄfoꝛmẽ et ſubditã volũta⸗ ti dinine. Recti coꝛde ſunt:quibo oĩa iudicia dei placent:et ſe de pccis ſuis accuſant.deũ ſi ue in pſperis ſiue in aduerſis ſemꝑ laudant: deo nõ reſiſtunt et coꝛ ſuũ ſᷣm voluntatẽ dei dirigunt quã ſue pꝛeponũt. vt et chꝛiſtus do cuit. d. Non qð ego volo ſed quod tu. ¶Sancte dñe qui remiſſis de ¶ ODio lictis beatitudinẽè te cõfeſſis attribuis exau⸗ di vota pũᷣtis ſamilie ⁊ cõfracto pcci aculeo: ſpuali nos exultatõe pfunde. Per d. Exboꝛtatio et inuitatio iuſtoꝝ ad dei —R—ü laudem ꝓpter ipſius ſumma fidelitatẽ. t m do . mino:rectos decet laudatio. ¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Titulus hic eſt. In finem pſalmus dauid. Iſte enim pſalmus dirigens nos in finem ſcʒ in chꝛi⸗ ſtum conuenit Dauid pꝛopbete vel perfecte anime exhoꝛtanti ad laudem dei fideles ad ſemen Dauid pertinentes. Materia: diuine otentie ſapientie et bonitatis commendatio ntentio:fideles ad laudem dei noſtri inui⸗ tare. Sententia in generali:Pꝛopheta vel ꝑ fecta anima in iſto pſalmo potentiam et mi⸗ ſericoꝛdiam dei cõmendat.agens de operibo exrcatõnis et recreationis vt timeatur poten⸗ tia qua creat et ametur miſericoꝛdia qua re creat. Inuitatq; fideles ad dei laudeʒ et pꝛe⸗ ⸗ conium:et beatificat digne laudantes et co⸗ R lentes eum. Quia enim in pꝛecedenti pſal⸗ z mo bꝛeuiter pſalmiſta cõcluſerat Letamini do in domino et exultate iuſti.vult nunc de hoc ⸗ negocio pꝛincipalit agere ſcilicʒ ad dei lau⸗ ſe des inuitare. Quibus autem modis et quib- de de cauſis laudandus ſit per totum coꝛpus pſalmi exponit. Sententia in ſpeciali:oſten lH dens ergo pꝛopbeta qui laudare debeant:iu⸗ ſtos ad laudem monet.dicens.(E xultate)eti o am in aduerſis o (iuſti) impijs cnim non eſt gaudere dicit dominus.ſin domino)non in 9 vobis.non in ſeculo.et quia exultare in do⸗ mino niſi laudando non poſſumus (rectos) inquit (decet laudatio).i.laudare denm. Ju⸗ ſed hic ip̃a bona vita noſtra quandam in aa ribus dei debet habere ſpiritalem vocitera⸗ tionem vt quicquid bene viuendo agimus toto affectu et deuotione ad laudem dei faci⸗ amus. UVel in iubilatione.i.in leticia ineffa⸗ büli vt non poſſit verbis dici 2 opera eius in ſide. AQulia rectum eſt verbum dñi: et omnia cte docet.recta iubet.recta pꝛedicat.recta pꝛo mittit.ad dexteram non declinat neq; ad ſi⸗ niſtram.recto itinere ad ſupernam patriam nos perducit.nec in verbo tantum rectus de us eſt: ſed et in operibus ſuis fidelis exiſtit: exhibẽs homini quod pꝛomiſit vnde ſequi⸗ tur (et omnia opera eius in fide)id eſt in fide litate ſuntet fidelia et nibil verbo pꝛomittit quod in opere non reddit. Ael(Quia rectuʒ eſt verbum domini)id eſt pꝛomiſſio eius ve⸗ ra eſt in omnibusſet omnia opera eius in fi⸗ de)id eſt quecunq; iubet fieri omnia funda⸗ mentum habent fidem. Ideo etiam eſt lau⸗ dandus. quia Diligit miſericoꝛdiam et iudicium: mi / ſericoꝛdia dñi plena eſt terra. ſti ſunt qui per fidem ⁊ bonam operationem domino ſeruiunt. Recti ſunt qui coꝛ ſnũ ſᷣm 4 voluntatem dei dirigunt et in omnibus ac ſemper deo gratias referunt et ſi eos pertur⸗ 4 bat humana fragilitas diuina cõſolatur eqͥ⸗ 1. tfIas. Qui tales ſunt:ad exultandũ in domi⸗ “Z no et laudandum eum idonei ſunt. Et ſub⸗ iungit quo modo ſit Iaudandduu. Conſitemini domino in cythara: in pſal de terio decem coꝛdar pſallite ili. do ¶ CLonfitemini domino) cõfeſſione laudis (in cythara)ſeruiendo ei in operibus miſeri 1 coꝛdie. Cytbara enim deoꝛſum aperturã ha ⸗ bet et ex inferioꝛi parte ſonat. et ſcõm Hie⸗ ronymum habet ſex coꝛdas.ſed ſcᷣm Iſido rum. ſeptem. per quam poſſunt intelligi ſex opera miſericoꝛdie que in euangelio ponun⸗ 4 tur vel ſeptem addito eo quod in thobia de 3 ſepultura moꝛtuoꝛuʒz dicitur que maxime de . inferioꝛbus et terrenis fiunt.ſin pſalterio de- “ cem coꝛdarum pfſallite illi.)ſeruiendo ei in — decem pꝛeceptis. Pſalterium enim de ſurſuʒ 0 babet aperturam eta ſuperioꝛi parte ſonat: et habet decem coꝛdas per qð ſignatur do⸗ ctrina celeſtis que de ſurſum eſt et in decem ng pꝛeceptis bꝛeuiter oſtenſa eſt n Cantate ei canticum nouum: bene pſal⸗ ¹ lite ei in vociferatione. . Kantate ei) non tantum lingua ſed vita. 1 (canticum nouum) ſcilicet canticum gratie n et fidei ac charitatis id eſt exuite vos vetuſta “ tem et induite nouitatem quia nõ niſi ad no . nos per gratiam renouatos pertinet hoc can ticum et nonum teſtamentum (bene pſallite 4 ci)bonis operibus(in vociferatõne) vt in au j ribus dei lonet. Bene pſallit qui bene viuit. nia retum eſt verbum domini)quiare 8 4à Diligit miſericoꝛdiam) quam nunc pꝛe⸗ rogat in via vocando:peccata donando iu⸗ ſtificando et pꝛomittendo.ſet iudicium) quo in futuro exiget pꝛerogata et retribuet vni⸗ cyuiq; ſcdᷣm merita ſua. Dilige et tu miſericoꝛ diam ſcilicet miſerendo vt miſericoꝛdiam cõ ſeq̃ris. Ama iudiciũ vias tuas ſubtiliter di⸗ ſcutiendo et peccata fletibo ac penitentia pu⸗ niendo vt quem times iudicem inuenias mi ſericoꝛdem. Et vere miſericoꝛdiam diligit: quia ( Miſericoꝛdia dom ini plena eſt terra) vbiq; enim euangelium pꝛedicatur remiſſio peccatoꝛum pꝛeſtati/ ſalus annunciatur. et dicit terra quia ibi babundat hominis miſe ria et ſuperbabundat dei miſericoꝛdia. Verlo vñi celi firmati ſunt: et ſpũ oꝛis eius omnis virtus eoꝛum. ¶ Uer bo) enim (domini) id eſt ſapientia dei patris(celi)id eſt apoſtoli (firmati ſunt id eſt plene inſtructi ſunt cum eo conuerſando et ſirmati ac ſolidati in fide verbo exemplo et dono (et)poſt(ſpiritu oꝛis eius)id eſt filij qui eſt os patris omnis virtus eoꝛum) in doctri na et miraculis conſiſtens roboꝛata eſt qꝛ et doctrina eoꝛũ et miracula a ſpũ ſancto data ſunt et firmata qui hic filij eſſe dicitur ne tm̃ a patre pꝛocedere crederetur et hos apoſto⸗ los per omnẽ terram miſit et miſericoꝛdiam ſuam id eſt remiſſionem peccatoꝝ pꝛedicari pᷣcepit. Et ipſe miſericoꝛditer eſt . Congregans ſicut in vtre aquas maris Wnens in theſauris abyſſos. Cõgregãs ſicut in vtre)vaſe de coꝛio (aq̃s maris).i.ſecli tribulatões qꝛ ſicut hõ in vtre dqs ſtrin gitet qñ vult ſpargit ſic dñs tribu⸗ latões eccie. Seuicbat tũc mare.i.ſclm flucti bus ꝑſequentiũ qðð modo intra ſuos termi⸗ nos manet incluſuʒ. Sʒ q tüc ſeuiebãt aꝑte nũc ſeuiũt occulte.penſemus igit᷑ modo nõ deeſſe deo vñ ꝓferat quo nos emẽdet. Ideo ſequit᷑.ponens in theſauris).i.recondẽs in abſcõditis et in ſecreto ſuo (abyſſos).i.repꝛo bos et valde malos vt tꝑe ſuo ꝓferet vnde bo nos erudiat. JdedGd 6¾ E ueantur oẽs inhabitantes oꝛbem. et ſi nõ amoꝛe vł timoꝛe.hoc ideo dicit neqͥs audiens aqᷓs clauſas vana leticia ſuꝑbiat.et ↄfſfirmans nos in timoꝛe dei ſubiũgit) ab eo aũt)et manu miſcðie eius ( ↄmoueantur)ad hũc timoꝛẽ et moueant᷑ ad eiꝰ imꝑium ( oẽs inhabitãtes oꝛbem).i.vniuerſam ecciam.ab co inq; nõ terroꝛib diaboli vel hoĩm ſeu cu in ſq; creature.ſi hec ſeuiũt:deũ time nõ iſta. tota enĩ creatura ſub illo eſt quẽ iuberis time re ſolũ nõ alterũ pᷣter illũ.vñ et ſubdit 9 uit et creata ſunt. Timeat dũm oĩs terra:ab eo añt cõmo ¶ Am ipe dixit).i. volnit et facta ſunt oĩa Timeat)et ſi de miſcðᷣia gaudeat(dñmnõ aliud (oĩs terra).i.oĩs hõ vt deſinat peccare: “ AQñm ipſe dinit et facta ſunt: ipſe manda 4* id eſt foꝛmata de infoꝛmi materiacipᷣe mãda⸗ uit).i.verbo ſuo pᷣcepit (et creata ſunt) infoꝛ⸗ mia de nihilo et ita pᷣt in nibilũ redigere. et pᷣmittit foꝛmatõʒ creatõni qꝛ dignioꝛ eſt foꝛ⸗ matio.O ĩa fecit verbo:oĩa creauit mandato. oĩa ſequũtur eius imꝑium cũ iubet mouent᷑ cum iubet quieſcũt:et malicia hoĩm cupidi⸗ tatem nocendi habere valet:ptãtem ſi ille nõ dat nõ habet. Non eſt eni ptãs niſi a deo.vñ ipᷣe ſolus eſt timendus. Ideo adiungit BHBiñis diſſipat conſilia gentiũ: repꝛobat autem cogitatões populoꝝ: et repꝛobat conſilia pꝛincipum. Dis diſſipat) ne effectũ habeãt ↄſilia con tra ſe et ſuos factacgentium) eoꝝ deſtruendo idolatriã qͥ putabãt deſtruere ecciam (repꝛo⸗ bat aũt cogitatões ꝓploꝝ).i.iudeoꝝ qui non ciꝰ ſʒ ſuũ querũt regnũ.et ſi enĩ multa machi⸗ narẽtur vt tollerẽt nomẽ chꝛiſtianũ de terra: tñ creuit ecc̃ia. et repꝛobat ↄſilia pꝛincipũ) id eſt demonioꝝ vel tyrannoꝶ. bul⸗ ſecnli q “ taliba populis quert dñari. Hõ eſt enĩ ſapi entia.nõ eſt pꝛudẽtia.nõ eſt ↄſiliũ ↄtra dim,. Igeo nõ ſunt timendi ꝑſecutoꝛes ſed deus qui ptãtem habet ſuꝑeos Cõſiliu aũt dñi ineternũ manet:cogita tões coꝛdis ei in generatõʒ ⁊ generatõʒ ¶ Conſiliũ aũt dñi)de nr̃a vocatõe iuſtifica tõne ⁊ gloꝛiſicatõe (ineternũ manet) qꝛ nullo dilſoluit᷑ tꝑe.et cogitatões coꝛdis) et ſapien tieceius)ſunt(cin generatõeʒ et generatõeʒ) qꝛ nõ ſunt mobiles ⁊ mutabiles ſʒ eterne et ma⸗ nentes.q.d.diſpoſitõnes eius ꝗᷓ ideo dicunt᷑ coꝛdis qꝛ rõnabiliter oꝛdinant᷑ in oẽm gene rationẽ extendunt᷑ qꝛ nõ eſt qͥ volũtati eius poſſit reſiſtere vel oꝛdinatõni eius ↄtraire.vn de et ſubditur deeius conſilio Beata gens cuius eſt vñs deus eius: po ensneelegie in hereditatẽ ſibi. tã) eſt gens cuius dñs eſt deus eius)p verã fidẽ et debitũ cultũ.i.q ſibi dũm nõ ele⸗ git niſi deũ ſuũ de q̊ᷓ viuit quẽ colit. H eſt ↄſi⸗ liũ dei vt btã ſit gens cuiꝰ eſt dñs volũtate deus eſt ptãte:illũ enĩ ſolũ biĩficat qͥ ei obedi uit.nec hoc eſt a ſe ſʒ a deo vñ ſequit᷑ et ꝓpłs) ſcʒ btũs eſt (quẽ elegit dñs)electõe pᷣdeſtina⸗ tõnis et pᷣparauit( in hereditatẽ ſibi)vt eam poſſidendo regat ⁊ colat et nõ ſinat eſſe incul tam ⁊ miſerã.i.in poſſeſſionẽ ꝑpetuã tanqᷓ be reditariã.electi eni ſunt hereditas dei ⁊ deus hereditas ipoꝝ. Et oñdit quõ elegit.d. De celo reſperit oñs: vidit omnes ſili⸗ os hominum. ¶ De celo tãq; de excelſo habitaculo ſiue de alto diuinitatis ſue ſiue de celſitudine miſeri coꝛdie ſuecreſpexit dñs) miſericoꝛditer etin⸗ de vidit in imo poſitos ⁊ valdea ſe remotos ſoẽs filios hoĩm)ꝑtinentes ad filiũ hoĩs vt ofnib miſereat᷑ qꝛ nunq; reſpectus eius ſine miſcðia fuit.vidit inq; ⁊ miſericoꝛditer attẽ⸗ dit.vidit qꝛ eoꝝ miſeratꝰ eſt. Et bñ dicit oẽs qꝛ diſcretoꝛ ꝑſonaꝝ nõ fuit De pparato habitaculo ſuo:xeſpexit ſu⸗ peroẽs qui habitant terram. De pꝛeꝑato habitaclo ſno).i.de vᷣinitatis ſue ſecreto vel de habitaculo qð ſibi pᷣpara⸗ uit.i.de angelis.de aplis.de pᷣdicatoꝛibo ve⸗ ritatis ad pᷣdicanduzʒ nobis miſſis doctrinaz et gr̃a ſpũs ſcĩ pꝛeꝑatis ad vocatõeʒ alioꝝ qᷓ miſertus eſt oĩm (reſpexit) qui pꝛius ſeab eis auerterat(ſuꝑ oẽs qͥ habitãt terrã) cãq; ꝑegri⸗ ni in ꝑegrino loco vt pᷣſit illis ad regendum eos.Etoñdit quid de illis fecit qꝛ ipᷣe eſt 7* —. — — — — —e — ——— Qui finxit ſingulatim coꝛda eoꝛum:qui dum(fallax eſt ad ſalutem) Nam hnius opi intelligit oĩia opa eouum. mionis inſelſoꝛ (no ſaluabitur in babundlan n. ¶ QDui fintit).i.manu gr̃e foꝛmauit (ſſingu tia viriutis ſuexi.quantũcunq; pfectus ſit. 1 latim).i.ſingularit (coꝛda) ⁊ aĩas (eoꝝ)ſingu vnge ergo eſt ſalus l lis ſingula quedã dona dans:qꝛ coꝛdibꝛ ſin Ecce oculi dñi ſuꝑ metuetes eum: et in guloꝛum ꝓpꝛia dona ibuit et cõfoꝛmauit et Eaiſ perant ſup miſc dia eiuus. ſingulos donis gratuitis oꝛnanit.et ſcit quuuB cce). i. in manifeſto habetur ſaluatio. 4 quiſq; eis vtatur vnde ſequit᷑.(qui intelligit coculi dñi.i.miſcdie ipᷣius reſpectus ſunt.ſu ona opꝑa eoꝛum.iſecretius et interius videt. per metuentes eum) timoꝛeſcõ qui eius amo n Non enĩ ſolum videt opa que fiunt ſed etiazʒ re timent peccare nõ ſuꝑ pᷣſumentes de ſeet e intelligit et ſubtiliter attendit q̃liter. qua vo-⸗ in eis qui ſperant)nõ in viribo ſuis vel meri 1 ſolum ſpũalia dona ſunta deo ſed etiaʒ coꝛ ſpem firmam nõ in eis qui deſperant. Cime⸗ . poꝛalia ab eo eſſedeclaratne qs ea ſbi aſceri: re dumet ſperareſemꝑ ſunt coniuncta. i⸗ 3 bac, quuuas“ HMM moꝛ eni ſine ſpe: deſperatis eſt. Spes ſine i 4 Non ſaluatur rex per multam virtute,ʒ moꝛe: pꝛeſumptio. NHon ergo deus pſonam et gigas non ſaluabitur in multitudine bois accipict ſed tm metuentes ſe:et ſperantes 9 Pirtutis ſie. in ſe miſericoꝛditer reſpicit. Ad boc H ſaluatur) coꝛpali ſalute(rex) licet mul At eruat a moꝛte animas eoꝛuzʒ: et alat 9 titudine exercitus potentiſſimuse multam eosin fme. , virtutem.i. potentiã ſuam: vt patuit in bba Vt tandem (eruata moꝛte) et damnatõöne 1 raonccet gigas) licet coꝛpe foꝛtiſſimus (non perpetuacanimas eoꝝ) dans eis vitam eter⸗ ſaluabitur in multitudine virtutis.i.fſoꝛti⸗ nam (et)hic interim (alat.i.nutriat (eos in fa tudinis ſue)vt patuit in golia: niſi cum hoc me) iuſticie exiſtentes. Hec ſunt duo vota fi⸗ babeant dei auxiliũ et pꝓtectõnem. Quis re- delis vt in iudicio eripiatura moꝛte eterna: ge potentioꝛ:quis gigante foꝛtioꝛ: Cum er⸗ et hic ſpũalibus alatur vbi eit bonoꝝ indi⸗ go iſti in ſe ſuaq; potentia et foꝛtitutidine cõ gentia. Cempus famis modo eſt: tꝑs ſaturi⸗ fidentes nõ ſaluentur: nemo niſi dei miſeri⸗ tatis poſt erit. Alit nos interim pius dñs in I coꝛdiam querat ad ſalute. Et nõ tm in pote: bac heremo ſacramentis ſuis.ð doctrina ſua. 8 tia vel viriba nõ eſt ſalus ſed etim gratia ſuaine den ciam in via. Jdeo vt poll allaxequus ad ſalutẽ: in habundantia berfecte ſaginerr e ne ebinn Anima noſtra ſuſtinet oim qin adiuto . allax)eſtcequus ad ſalutẽ) ſeſſoꝛem ſuuz et ꝓtectoz noſteret. velocitate ſaluare nõ valensin babundanz⸗ ¶Anima nr̃a) modo interim q; din fames tia aũt virtutiset foꝛtitudinis (ſue) ſcʒ equi et ꝑegrinatio eſt (ſuſtinet dñm).i. patiens eſt . (nõ ſaluabitur)ſcʒ aſcenſoꝛ in eo confidens. in dñno quicquid acceſſerit ei ſuſtinendo pꝛo⸗ ſic hũana et mundana felicitas que ſubleuar pter eum et patienter expectando eius benez boiĩem ſicut equus ſuũ ſeſſoꝛem:fallax eſt ag placitum vt alatur eſcis incoꝛruptibilibus. e ſalutem quã videtur quideʒ ꝓmittere ſed nõ et poterit ſuſtinere dñm (qm) ipſec(adiutoꝛ) in oteſt donare. Et quantũcunq; ſi magna fe pugna et ad debellandũ hoſtes (et pꝛotectoꝛ 6 icitas etiã tñ fallax eſt qꝛ in habundanti vir noſter eſt) ab eſtu et ad defendendũ ab boſti⸗ tute bonoꝝ et diuitiaꝝ nõ ſaluatur poſſeſſoꝛ bus. Aelladiutoꝛ)ad faciendũ bona et dum 1, eius.q.d.non ſperes in potentia tꝑali non in ad deum conamur. et (pꝓtectoꝛ) ad cauenduʒ 1- ſoꝛtitudine coꝛꝑali non in diuitijs et felici⸗ mala et dum hoſti reſiſtimus. Ideo autem et „ tate ſeculi que notatur ꝑ regem gigantem et hac ſpe eſt ſuſtinendum .H ſ 5 equum. My ſtice etiã crex) qui carnẽ ſuã r9⸗ Auig in eo letabitur coꝛ noſtrum: etnn itnõ ſaluatur ꝑ multam virtutem ſuam) nNoie ſancto eius ſperauimus. Tin ciconftidit inputans ſibi nõ deoc et gi⸗ ¶ Quia in eo)non in nobis vbi magna ſine Gis ) qui eſt rege foꝛtioꝛ qui cõtra diabolum illo eſt inopia.(letabitur tũc pleneccoꝛ nrmm) 4 ct ſuam ↄcupiſcentiã militat nõ ſaluabitur et aĩa cum ꝓ operib⸗ et meritis pꝛemia reci⸗ UßMM in multitudine virtutis ſue) ſi ſuꝑbus cõtra piemus.ſet) interim (in noĩe ſancto eius)icd deum ſe extollat etequusi.ſuperba opinio eſt in re nominis quod eſt ſaluatoꝛ quod no . quã alcendit exiſtimans ſe ſua virtute ſaluã⸗ bis abſentibus per fidem miſit nõ in meritis noſtris ſperauimus) nos venturos ad eum in futuro.et vt ola hec bona impleant᷑:ſpera bic vt ibi leteris.eſuri ⁊ ſiti h vt ibi epuleris. et ↄuertẽes ſermonẽ ad deũ ſubdit oꝛõeʒ bꝛe⸗ uem et ſalubꝛem dicens.Et ideo Fiat miſericoꝛdia tua domine ſuꝑ nos: quemadmodũ ſperauimus in te. Fiat miſcdia tua dne ſuꝑ nos.i.ꝑ miſeri⸗ coꝛdiã tnã impleat᷑ in nobis ſcʒ vt in futuro in te letemurquẽadmodũ )et ſicut hic(ſpera uimus in te).i.ᷣm meritũ ſpei quã ĩ te hbabui mus. Spes enĩ nõ cõfundit.q.d. Ita fiat et P hoc fiat qꝛ ſperauimus nõ in alio ſed in te. BDicut ergo in te ſperauimꝰ ſic ſupꝛa nos tu am miſcòiam ſentiamus.et ſᷣm ꝙ oꝛauimus nõ ſ̃m ꝙ meruimus. Iſtuʒ verſum cogitare debet vnuſquiſq; anteq; legatur vt fideliter dicat quẽadmodum ſperauimus in te:ne ali bi vagetur et vacet mente. S aſce dñe plebem mã in fame vert tui et eripe aias nr̃as de moꝛte pcci vt repleti miſe ricoꝛdia tna aggregari iuſtoꝝ gaudijs te im pertiente mereamur. Per.d. plura bona alia nos infomãs et allitiẽs a malis quoq; plurib nos retrabens et ,. 2 r W õ D . . . £. 2 . õ 2 — . Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ta lis eſt. Pſalmus ſcʒ iſte attribuit᷑ dauid id eſt chꝛiſto qui hic loquitur et in eo chꝛiſtianus pſalmus inqᷓ; agens de boc qð fecit cũ mu⸗ tauit vultũ ſuum.i.vetus ſacriſiciũ qð dicit᷑ vultus qꝛ indicat voluntateʒ dei in ſigno in nouũ quod manifteſte eam oſtendit: quã mu⸗ tationem fecit in cena ⁊ hoc coꝛã Abimelech qui interpᷣtatur pr̃is mei regnũ.i.coꝛam iu⸗ deis qui regnuʒ pfr̃is ſui dauid erant.et da⸗ uid dimiſit eum ſcʒ abimelech.i.chꝛiſtus iu deos et abijt ad gentes. Ita etiã coꝛaʒ achis mutauit.i.coꝛam ignaris diſcipulis qui di⸗ xerunt.durus eſt hic ſermo. Achis eni:quõ eſt:interpᷣtatur.qð vbi dicitur ignoꝛantia de ſignatur.et achis dimiſit eum dauid et abijt id eſt illi ducipuli dimiſerũt chꝛiſtũ et abie⸗ runt retro. In hiſtoꝛia ponit᷑ achis ſʒ eſdras Apter ſacramentũ querendũ nomen mutauit ne pntet᷑ ſola hiſtoꝛia narrari. Materia:lau⸗ dationis dei et timoꝛis filialis affectatio ⁊ fi⸗ deliũ ad hoc inuitatio. Sicut ſupꝛa ita ⁊ hic num in omni tempoꝛe: ſemꝑ laus nomen eius in idipſum. iterum ad dei laudẽ inuitat alijs tñ ex cauſis Intentio:monere fideles vt deũ laudent ⁊ ti meant bonoꝝ et maloꝝ finem et retributõeʒ attendant. Onia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo loquitur in ꝑſona chꝛiſti vel chꝛiſtia ni ſeu etiaʒ viri religioſi ammonentis alios vt in dei laude ettimoꝛe ꝑſeuerent et vt a deli ctis abſtineant.iuſtosq; dicit ſaluandos im⸗ pios vero perituros. Snia in ſpeciali:alau⸗ de itaq; incipiens ait chꝛiſtus et in eo chꝛiſti anus( Bñdicam).i.laudabo(dñmcoꝛde oꝛe et oꝑe.et hoc (in om̃i tꝑe)tam ꝓſperitatis qᷓ; aduerſitatis. Pꝛo vtraq; enĩ foꝛtuna deũ lau dare debemꝰ ſicut Job qui dicebat.oñs de⸗ dit dũs abſtulit ſit nomẽ dñi bnñdictũ.et(ſem per). i.aſſidue (laus eius) erit in oꝛe meo) vt alios inſtruã ad laudanduʒ meo exemplo et ſilr in coꝛde vt intenta mente deum laudem. Oia eni q̃ dicit que cogitat ſine culpa ſunt et ad laudẽ dei.et ita laus dei ſemꝑ eſt in eo nõ cõtinue laudet ſʒ ꝙ in eo nõ eit niſi laus.i. nõ ꝓrumpit in vituperium. In vño laudabitur aia mea:audiat man ſueti et letentr. eee äs 4 In dño) a quo virtutẽet potentiã ſum ſit nõ in mellaudabitur aia mea) de bono ſuo. id eſt ſi in me ſit aliquid laudabile ad ipᷣm re fero a quo habeo:nõ mihi attribuo etꝓpꝛiam laudem nõ quero.( audiant manſueti).i.mi⸗ tes et benigni laudeʒ dñi.Qui enĩ in dño no lunt laudari vel qui laudãt in ꝓſperis ⁊ blaſ⸗ phemant in aduerſis nõ ſunt manſueti ſʒ ſu⸗ perbi.ſet letentur) qꝛ res iocunda eſt anime manſuete ⁊ humili.Et ideo ad eos cõuerten do ſermonem hoꝛtatur ad dei laudem dicẽs Eto vos manſueit· “ OVagnificate dũm mecuʒ: et eraltemus — Magntficate dñm).i. pꝛedicate eum ma⸗ gnum mirabilẽ ⁊ ineffabilẽ quod eſt magnũ coꝛdis mei deſiderium (mecum)q.d.quõ ego facio ſic et vos facite (et exaltate nomẽ eius⸗ id eſt ꝑ om̃es gentes quibuſcũq; poſſumus altum et eternũ ꝓpalemus.ſ(in idipᷣm).i.pari⸗ ter om̃es in vnum in vnitate in cõcoꝛdia vt ſit nobis coꝛ vnũ et anima vna.Quilibet fi⸗ delis debet ad deum laudandũ et amandum ſecum alios trahere et inuitare. Ataũt inui⸗ tatos ad hoc trabat dicit que bona ſibi inde euenerunt ſubdens Exgquiſiui dñm et exaudiuit me:etexo⸗ mmb tribuiatõibo meis eripuit me. Exquiſiuii.ex toto coꝛde ex totis viribs uſe neri tee nis ricti glios del dinn ☚ kor ilau de⸗ vt loc don. mer ol g, n N ie nus ſ n e et intus munda ↄſcientia queſiui nõ aurum non aliud ſed (vñm) oꝛatõnibo ſedulis ipᷣm imploꝛãdo cet exaudiuit me) bona que ab eo poſtulaui:et vt eum inuenirẽ mihi conceden doſet ex oĩbo tribulatõibo)et anguſtijs (meis) tam coꝛꝑalibo qᷓ; ſpũaliba (eripuit me mani⸗ feſte vel occulte miſericoꝛditer liberãdo. Eſt enĩ ereptio manifeſta ſicut danielis ⁊ triũ pu eroꝝ.occulta ſicut martyrũ in toꝛmẽtis triũ 7 phanttũ. Deinde hoꝛtatur alios qð ipᷣe ꝓba⸗ nit.d. Vos ergo exemplo mei “ Accedite ad eum et illuminamini: et fa/ cies vſtre nõ confundentur. ,wWSð ¶ Accedite) ꝓpius coꝛde et oꝑe de tenebꝛis erroꝛis pꝛiſtini ⁊ ↄuerſatõis mũdanecad eũ) ſcʒ deñ lumẽ aĩe verũ cet illuminamini) ſpua⸗ liter lumie gre:et poſt lumẽ (facies vre).i.mẽ tes (nõ ↄfundent᷑).i.nõ fruſtrabunt᷑ nũc in cum exauditõe:vel in futuro in mercede.Ad deũ accedimꝰ bonis ſtudijs et ſpũaliby exer⸗ cijs legendo. meditãdo. oꝛando. amãdo. Il⸗ luminamur aũt ꝑ intellectũ.ꝑ graʒ.ꝑ doctri nam. ꝑ vitã. Illuminati aũt nõ ↄfundunt᷑.i. nõ erubeſcũt de pccis ſicut mali vł de obpꝛo bꝛijs et ↄtumelijs ſibi illatis ſicut ſuꝑbi et ad H adducit exẽplũ de ſe in tercia ꝑſona.d.qꝛ Iſte paup clamauit ⁊ ñs exaudiuit eũ et de oĩbo tribulatõibo eiꝰ ſaluauit eũ. Iſte pauꝑ).i. ſpualis et volũtarius paugꝑ ꝓpter deũ ſcʒ ego (clamauit) ad dñm (et dñs exaudiuit eũ)hũiliter clamantẽ ſʒ quõ exau⸗ diuit ſubiũ git.d.ſet de oĩbs tribulatõnibo)et Anguſtijs (eiꝰ ſaluauit eũ)q.d.ſic faciet et vo⸗ bis ſi ad eũ accedatis. Hic oñdit᷑ quõ exau⸗ diaris ſcʒ ſi fueris pauꝑ ſpũ vt de nullo qd habes pᷣſumas et te indigentẽ intelligas ⁊ad deũ accedas. Sed quõ ſaluos facit ab omni bus tribulatõnibo. Ecce cebo vos. Im mittet angelus dñi in circũitu timẽ tium eum: et eripiet eos. ¶ Immittet ſeſ angelus dñi) ſcʒ chꝛiſtus qͥ eſt angelus magni ↄſilij:vł aliꝰ angelꝰs de ce lo. Vel (immittet).i. immiſſiões faciet( in cir cũitu et giro.pure( timentiũ eũ)ſcʒ dñm vt circutegat timẽtes ſe vndiq; ⁊ ex om̃i ꝑtecu⸗ ſtodiẽs ⁊ defendẽs eos vt in nulla pte irrũpe veleat inimicꝰ aut ei pateat via ad nocenduz eis (et eripiet eos) de om̃i anguſtia et a tenta⸗ tõibo ac tribulatõibo oĩbo liberãdo. Et nõ ſo lũ mihi credite accedẽdo ad eũ ſʒ eẽ vos ip̃i Guſtateet vigete qm̃ ſuauis eſt dñs: be atus vir qui ſperatino..è ¶ Buſtate/.iexꝑimẽto ꝓbate vel ꝑ ſpũaleʒ 9 gu ſtũ aie vel ꝑ ſi umptõʒ ſcẽ euchariſtiecet) ſic (videte).i.intelligite (qm̃ ſuau is ẽ Ddñs).i. dul ciſſimꝰ cibo palato coꝛdis ⁊ iõ(btũs) eſt. vir) iam in ſpe ⁊ tandẽ erit in re(qui)tali guſtu cõ foꝛtatus ſi berat in eo) tm̃ qꝛ eũ iã hʒ in ſpc jq eſt om̃e bonu. Quo ↄtra miſer eſt q ſperat in ſe vel in alijs hoĩb ſeu qbuſcũq; reb traſito⸗ nig Et ne poſt guſtatõʒ ſecuri eſſent ꝓtinus Kunete vñm oẽs ſancti eius: qm̃ nõ eſt inopia timentilv eum. Limete dñm oẽs ſci eiꝰ ſ bcaſum metuen o nõ ſecuritatẽ pᷣſumẽdo.Deũ timere eſt co ram eo ſe hũiliare et metuendo cauere ne in his q̃ agimꝰ ſiue in cogitatõe.ſiue in verbo. ſiue in oꝑe illũ offendamꝰ. Qui ̊ faciũt ſci ſunt qͥ vo nõ faciũt iã non ſci ſʒ ſuꝑbi et vani ſunt(qm̃ nõ ẽ inopia) tꝑaliũ neceſſarioꝝ ſeu ſpuũaliũ bonoꝝ timẽtib⸗ eũ.)Qui eni paſce⸗ bat ↄtemnẽtes ſe:nõ deſeret timentes ſe. Et̊ Pbat cum ſubiun git Diuites eguerut et eſurierũt: inquiren tes aut v’ñm nõ minuent᷑ omii luno. Diuites ſecli exterioꝛib. dediti (eguerũt) id ẽ indiguerũt his q̃ hũt male?: miſerabilit vtendo(et eſurierũt)ea q̃ nõ hñt ↄcupiſcẽdo ele eguerũt/ diuitijs gr̃e ⁊ virtutũ carẽtes. (et eſurierũt) defectũ panis verbi ⁊ mẽtis ino piam ſuſtinẽtes (in quirẽtes aũt).i.toro coꝛ⸗ de ⁊ ſtudio q̃rentes dñm in quo oia reꝑiunt᷑ nõ aliud extra ipᷣm(nõ minuent᷑)..i.ſine dimi nutõne replebunt᷑ om̃i bono) qꝛ habundãt bonis ſpũᷣalibo: tpalia vero quãtumcũq; mo dica ſuſſiciũt eis immo ↄputãt pꝛo diuttijs. Et ideo ꝓtinus nos admonet.d. Venite ſilij audite me tinoꝛen dſi wo⸗ UVenite)p deſideriũ diſcipline ad me ap⸗ pꝛopinquãaãdo o(filij ſcʒ diſcẽtes. mos eni ꝓ pheticus eſt diſcipulos vocare filios(audi⸗ te me)auribo coꝛdis.i.diligẽter attẽdendo di ſcite a me et vt filij obedite (timoꝛẽ dui) eſt initiũ celeſtis ſapiẽtieet pꝛimꝰ gradus ſpũa⸗ lis doctrine.(docebo vos)qꝛ nihil eo vtilius — doceri pᷣt in mũdo. Quiſquis accedit ad dei ſeruitiũ h debet eſſe pꝛimũ illi⸗ ſtudiũ vt di⸗ ſcat q̃ liter debeat t mere deũ. Et debetis di⸗ ſcere timoꝛẽ qꝛ in h̊ eſt vita.vñ ſubdit. Auis eſt homo qui vult vita: diligit di es viderebonos. — uis eſt homo qui vult)in effectu nõ tm̃ verbovitam)ſcʒ veram et eternã nõ tꝑalem que cito tranſit et hoĩes deſerit et quilviligit vigere dies bonos) in celeſti btĩtudine vbi cũ ſcis iocundet᷑ qꝛ nunqꝙ; in ̊ ſcło inueniunt᷑. Et pluraliter dicit hic dies ꝓpter intermina⸗ bilitatem eoꝝ. qñq; t dicit ſingulariter ꝓpter identitatẽ gaudij. vt ibi. melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. talis ſcʒ audiat et fa⸗ ciat qð ſequit᷑. O ẽs quippe vellẽt vitã et dies bouos ſʒ nõ ſic querũt vt deberẽt. Ded qui⸗ cunq; hoc vult ſic querat Pꝛohibe linguã tnã a malo: et labia tua neloquantur dlunm. ¶ Pꝛohbibe linguã tuãa malo)om̃i ne in aꝑ⸗ to loquat᷑ malũ ſcʒ blaſphemie.ↄtentõis.de⸗ tractõis.murmuratõis et ſimiliũ.(et) ꝓhibe (labia tua ne loquant᷑ dolũ).i.nebona dolo⸗ ſe loq̃ris. vt bona verba oꝛe ꝓferas et maluz mendacij.ſimulatõis.adulatõis.deceptõnis et hmõi in coꝛde abſcõdas.qꝛ lingua eſt ma⸗ gis indomabile membꝛuʒ in toto coꝛꝑe:et in ea freqntius labimur. Merito linguã pꝛius ; cetera mẽbꝛa cohibere eta pcco repꝛimere pᷣcepit quam magis in coꝛꝑe pᷣualere ad pec⸗ catum vidit. Deinde vlr ſubiungit Ziuerte a malo et fac bonũ: inquixe pa⸗ Dinerte).i.declinaca malo) vicia relinquẽ Adao: vbi culpa vitat᷑.Et qꝛ hoc nõ ſufficit ad dit (et fac bonũ) virtutibo inſiſtendo: vbi co⸗ rona meret᷑.et ſiccinquire pacẽ)internã: fra⸗ ternã ⁊ ſuꝑnã.cet ꝑſeq̃re eam).i.ꝑſeuerãter ſe⸗ quere et ꝑſeuera in querendo. Malũ relinq⸗ re:inchoantiũ eſt.bonũ facere:ꝓſicientiũ.in bis duobo pceptis ↄſiſtit inſticia. Finis autẽ Pfecte iuſticie eſt:ita intra ſe eſſe pacifucum vt — caro ↄcoꝛdet cũ aĩo et animus cũ deo et ꝓxi⸗ mo vt iã nulla poſſit aduerſitate moueri ab 9„ hac quiete. Nec ex infirmitate diffidas. qꝛ Oculi dñi ſuper iuſios:et aures eius in peꝛeces eozuum. Oculi dni).i.reſpectus pietatis dei et in⸗ tuitus diuine miſcdie ſunt ſuꝑ iuſtos).i.ſuꝑ eos qui iuſte viuunt (et)ſi ipi petãt aliqͥd (au res eius.i.clemẽtia ⁊ potentia ſunt parate(in pces eoꝝ)exaudiendas.videt oꝑantes ? labo rantes: audit gementes ⁊ oꝛantes. SDic ̊ vi⸗ ue vt oculis dñi valeas dignus apparere. ſic ne dicat malus ſecure faciã mala quia deus non attendit ideo ſubdit Vultus aũt dñi ſuꝑ fa perdat de terra memoꝛiã eoꝛum. AQiultus aũt dñi ſcʒ ire ⁊ indignatõnis ac 4 terroꝝ ſeueritatis vel cognitio dei eſtiſuꝑ fa⸗ cietes mala ad puniendũ.· Bonis quideẽ blã dus eſt et ꝓpitius malis vero terribilis et di⸗ ſtrictus (vt ꝑdas de terra) ſcʒ viuẽtiũ in qua noõ habebũt locũ(memoꝛiã eo ſcʒ vt nec me tio nec interceſſio fiat ꝓ eis inter bonos Et ſi cut in memoꝛia eterna erũt iuſti:ita de memo ria eterna tollent᷑ mali.Et vᷣe oculi dũi ſunt ſuꝑ iuſtos et aures eius in pᷣces eoꝝ.qꝛ Clamauerut iuſti et dñs exaudiuit eos ¶ lamauerũt iuſti) ꝓ liberatõe ſua ad oñm deuote oꝛando(et dũs exaudiuit eos) vel coꝛ poꝛaliter vel ſpũaliter liberado. et Hͤ eſt quod ſubdit (et ex oibs tribulatõnibo eoꝝ liberauit eos) ptegendo a malis ſpũalib et aliqñ etiaʒ coꝛꝑalibs ꝑfecte tñ eos liberat qñ de malis vi te pñᷣtis traſferendo ad requiẽ pducit.Cõſir⸗ * mati ergo tot ſcõꝝ exẽplis clamemꝰ hũiliter et deuote ad dñm vt ꝑiter exaudiamur ⁊ a tri bulatõibo oĩbo liberemur. Sequit᷑ eni Fortgeſ dñs his qͥ tribulato ſunt coꝛ de: et humiles ſpũ ſaluabit 4 * * NJuxta eſt dñs his qui tribulato.i.cõtrito (ſunt coꝛdeyeos adiuuãdo.nõ oĩbus tribula tis coꝛ ꝑecet hũiles ſpũ).i.coꝛde et veraciter: nõ verbo vl babitu ⁊ ficte (ſaluabit)finaliter gloꝛificãdo. Pluribo modis tribulant᷑ coꝛda ſcõꝝ in h̊ ſeculo ſcʒ aut doloꝛe pnie ꝓ pcc̃is Apꝛijs ⁊ alienis.aut anxietate ꝓ incolatu pꝛe ſentis vite. aut deſiderio celeſtis patrie.autti moꝛefuture pene. AUñ aũt coꝛ terit᷑ inde hu militas generat᷑et ex hũilitate ſaluatõʒ ↄſeq⸗ mur. Pꝛopꝛiũ vero iuſtoꝝ eſt vt in hoc ſcło tribulentur. vnde et ſubditur Bulte tribulatõnes iuſtoꝛum:et de his omnibo lberabit eos dñjs. Multe tribulatões) ſunt nõ oĩm ſʒ ( iuſto⸗ rum) qꝛ a diabolo et a malis hoĩbo ⁊ a ſe ipᷣis Per multas eni tribulatões opoꝛtet tranſire ad regnũ.ecõtra pauce ſunt iniquoꝝ. Qui tribulatõeʒ nõ patit᷑ timere babet:nõ ſic iu⸗ ſtus. Ded in his ſequit᷑ ↄſolatio cũ ꝓtinus addit (et de om̃ibo his liberabit eũ dñs) po⸗ tens liberatoꝛ.nũc vt nõ ſuccũbant:vel in fu turo plene liberabit.qꝛ poſt multas tribula⸗ c as di töõones veniẽt ad pacẽ ꝑpetuã. iniuſti aũt poſt oꝛa vt pᷣces tue ad aures eius pertingant. Er- paucas aut nullas ad tribulatõnem ſempi⸗ ternam. Sed interim Cuſtodit dñs omnia oſſa eoꝝ: vnum ex . = is non conteretur. Cuſtodit dñs omnia oſſa eoꝛum).i.vir⸗ tutes anime in quibus robur mentis:et que ſunt oſſa et ſirmamenta fidelium. quia ſicut et ex oĩb tribulatõibo eoꝝ liberauit eos. N caro oſſibus: ſicanima ſuſtentatur virtutib. met dus ſu os pᷣcio moꝛtis et ſanguinis ſui: Unnn ds dñs cuſtodit illeſas in electis:ita ꝙ(vnuz ideo nũc latius agit de paſſiõe chꝛi. Intẽtio: nan⸗ ex his nõ ↄteret qꝛ ſic ſcõꝝ ſuas virtutes ſer monere ad tolerantiã aduerſarioꝝ exemnplo N uat vt nulla eaꝝ in tentatõe oĩno deficiat. q: paſſiõis chꝛiſti et fideliũ chꝛiſtianoꝝ. Snin denene nee patiẽtia in tribulatõib vincit᷑ nec cetere in generali ꝓpha in iſto pſalmo ĩ ꝑſona chi Düfunt virtutes a vicijs cõtrarijs ſuꝑant᷑. et ſi aliãũ et ſuoꝝ mẽbꝛoꝝ ſcʒ fideliũ chꝛiſtianoꝝ petit frangit᷑ in tentatõne nõ tñ ↄteritur.i.ex toto in gſecutõe impugnantiũ diuinũ auxiliũ. pᷣ⸗ kevs nõ deperit quia integra manet in intentõne. dicit deiectõʒ boſtiũ. expꝛimit ſue liberatöois eů. Dubiungit aut de repꝛobis. gaudiu: ct narrat ꝑſecutõis piculũ. Snia in Adin Ooꝛs peccatoꝝ peſſima: et qui oderunt ſpeciali: incipies itaq; ab oꝛõne in pſona ſua valce iuſtum delinqung. e mebꝛon ait. Judica diie nocẽtes me) vo⸗ ſtquos ¶ Hoꝛs pccoꝝ m aĩaʒ eſtc peſſima) qꝛ pꝛi to.i.diſcerne eos ab alijs.vłciudicai.fac vin berauit uat imꝑpetuũ viſione btifica et rapit ad ge⸗ icta ꝓ me. puniendo eos ſᷣm oꝛdinẽ iuſticic tiein bennam et toꝛmẽta innumirabilia et qꝛ mita tueet reddendo eis ſm merita ſua.etcexpu⸗ ulion ſunt genera pccoꝝ:et nõ eſſe peccatoꝛẽ difficei gnaxi. vince ſimpugnantes me)actu ne ſp in “ le eit in hac vita. ſubdit q̊ꝝ peccoꝝ moꝛs ſit ſua foꝛtitudie gloꝛient᷑.nocẽtes ⁊ ipugnãtes üir peſſima. ð.cet qͥ oderũt iuſtũſieſum chꝛiſtũ ſunt nri viſibiles et ĩuiſibiles inimici q̃s pe mun q iuſtificat impiũ qui eſt etiã ꝓpiciatio ꝓ pec ¶ilt diſcerni ⁊ deſtrui.ecce ꝓ novᷣ pugnar deꝰ ri nksPein tneeet beccablt ſinglari de qs & ↄtra nos.dico expugna.ſʒ quõ h ages. icto.qui ̊ꝑ hũc oderũt ſibi nõ obediẽdo hũñt tros,To drnn eere2, „ ing moꝛteè peſſimã qꝛ in pccis ſuis moꝛiunt᷑ qui Apeeſende arma et ſcu wz: et exurge in ꝑ eum deo nõ reconciliant. Sed agdliutozin nii. r Medimet dñs aias ſeruoꝝ ſuoꝝ:et non ¶Apꝛehéde) p me (arma)ad erpugnandũ. all delinquent omnes qui ſperant in oo. (Et ſcutu) ad ꝓtegendũ. i. ita adiuua et muni Teliſiquent omnes qui iperantin eo. M . HARRnÜUs erinnm. uin Redimet oñs cio moꝛtiis ſuecaĩas ſerfi n vt inimicos pcutiamꝰ et ab eoꝝ iaculis d Redimet dñs)pᷣcio moꝛtis ſuecaĩas ſeruo OI E! nine Eſuon) i, ſibi obedientiũ. o&s enĩ ſerui erꝗr Ptegamur. Armis eni hoſtes percutit. ſcuto rũ ſuoꝝ).i.ſibi obedientiũ.oẽs enĩ ſerui erät –τ& Dercurt, Cut gicnd arſas eſſan anis chꝛiſtl ett nos pꝓtegit. In armis celeſtia adiutoꝛia:in pcci.fuſus eſt ſanguis chꝛiſti et tanto pᷣcio a Pirrr⸗⸗ en ,hi⸗ epti ?ſ. nj ſcuto diuinã ꝓtectõeʒ deſignat. (et exurge in peco et diabolo ſunt redẽpti ⁊ ſaluati ac fui diutoꝛin mihil inote er Aupe Fej to ſeruire debẽt ei,. Redi diutoꝛiũ mihi).i. ĩnoteſce apare ſentire eſſe n dei fci ꝓpter qð merito ſeruire debẽt ei. Redi aꝗq/ 3 61 ecul ,I E O. n 1 adiutoꝛ meꝰ ↄtra aduerſarios meos me ſub N mit etiã q̃tidie dũ eos liberat a vieijs ⁊ triuu n da ve ilſ a d etz Firun eeA l e H D Ie ſimando et illos deijciendco Mn latõnibo aĩe et coꝛꝑis.ſet nõ delinquẽt).i.nõ Effunge frameã 1 oclude aduerſus eos it peccabũt ad moꝛtẽ finaliteroẽs qͥ ſperant in easreAneges de taſic gerius eosgs. berſ⸗ co)ſpe foꝛmata charitate qᷓ pꝛouenit ex gra et ABllngde Mameci mee ſal tua ego ſũ meritis.i.ꝑ H̊ moꝛtale cauẽt delictũ qꝛ ſperãt ¶Effunde frameã.i.multiplica vindictaʒ. S”M teh in eo qͥ et in quo eſt remiſſo oĩm pccoꝝ. (t ↄclude).i.ſac ↄcluſiõʒ (aduerſus eos qui Angelor et totius creature ¶ OHzo. blequunt me)ſcʒ viſibiles et inuinbiles ho⸗ Gii diſpoſitoꝛ deus emitte angelũ tuũ in circũi⸗ ſtes vt effuſus ire tue gladiꝰ ſuꝑ eos decidat G6 tu nro cuius ambitoõne muniti merermur a aditũdq llis pcludat nead nocendũ mihi va nnte moꝛte peccatoꝝ peſſima liberari. Perd. leant euagari. (dic gie mee) reuelatõʒ interi i Bialmus w cheaſſtiet ſuor mẽeor oꝛẽ in ſpũ vel in oꝑe et re ipᷣa p exꝑientiã ita e Sſalmus chꝛiſtiet ſnor mohꝛoy yvt ego intelligã 2 oẽs ſciat (ſal tua ego ſum) giin pſecutõe et diuini auxilij imploꝛatõe eo ꝑfcãz ſaluatõʒ. ſ.in pñ̃ti ⁊ in futuro in tpali ſs)p uq; liberatone et ꝑſecutoꝛum ſuox de / bus ⁊ eternisvt pᷣter te aliã ſalutẽ nõ requirã. ei iectione. (([ps. xxxiiſ. Confuncemtur et reuereantur: queren⸗ n Iminn tes aiammeam3m. i dica domine no⸗ Fonfundant᷑ erubeſcentia pcẽi ſalubꝛiter jbenp⸗ centes me:expugna impugnãtes me. ad penitentiã ⁊ erubeſcãt de facto ſuo. hec eſt ¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Citulus h eſt. bona ↄfuſio qꝛ adducit gloꝛiã in futuro.det ung In ſinẽ ps ii dauid. hoceſt po iſe diriges reuercanti. ctimeat et reuerentia deo exhibe nos ĩ finẽ.i.in eternitatẽ attribuit᷑ ipi dauid ant timoꝛe penaxꝝ et ſupplicij ( querẽtes aĩain ⸗ v. i.chꝛiſto manu foꝛti qͥ vicit mundũ:moꝛ meã).i.vitã meã ad ꝑdendũ.ad hoc eni illam 4 tẽ et diabolũ qͥ bic loquit᷑ nunc in ꝑſona ſua querũt vt ꝑdant nõ vt imitent᷑. Oulti ſalu⸗ “ nũc in pſona mẽbꝛoꝝ. Materia:chꝛiſti ⁊ ſu⸗ bꝛiter cõfuſi ſunt. multi reueriti ac de malo l⸗ oꝛũ paſſio et liberatio.qꝛ enĩ ſupᷣ dixit ꝙ redi in bonũ deuota pietate mutati. M Auertar cogitantes mnbi mala. ¶Auertantur retroꝛſuʒ)ſcʒ me ſequendo nõ mitando nõ ꝑſequendocet cõfun dantur) ſalubꝛiter de peccatis et erubeſcant „ pᷣcedendo.imi penitendo (cogitantes mihi mala) inferre in iuſte et ea machinantes cõtra me. Hec pꝛedi cta dicit oꝛando ꝓ cõuertendis deinde non optando ſʒ ꝓphetiſando ſubiungit de repꝛo⸗ bis. Sequẽtes ergo iam nõ co gitabũt mihi mala ſʒ deſiderabunt bona ꝑtinaces autem 1 1 “”U Aia aut mea exultabit in dño) tanq; in eo et repꝛobi giant tanq; puluis ante faciem venti:et San anch Pa e erxtrinſecus alias diuitias vel delitias ſeu ali ud qð delectet ſʒ ipᷣm ſolum ſibi ꝓponens in quo delectet᷑ quo nil ſuauius nil melius eſt. Ißm ergo et tu pete et in ipo habebis olaſet delectabitur ſuꝑ ſalutari ſuo).i.de ſaluatö=ne angelus dni coartans eos. ð iant tanq; puluis añ faciẽ venti).i.ten⸗ tationis. Hoc eſt facile cedant omi tentatõni et ſuggeſtioni etiã minime vt ſicut nec pul⸗ uis vento ita nec ipᷣi tentatõi poſſint reſiſtere (et angelus dñi)ſcʒ ſpũs malus ſit (coartãs) id ẽ affligẽs(eoscũ ipᷣa ſuggeſtiõe ad caſuʒ ſua redigit. de quibo adhuc ſubdit ſiat Via illoꝝ tenebꝛe et lubꝛicũ:et ange lusvñi pſequens ooos. 4 Fiat via illoꝝ tenebꝛe).i.obſcura et tene⸗ bꝛo videant quo ire debeãt ⁊ nociua vitare nõ va lcant (et lubꝛicũ).i.incõſtans et ruinoſa ꝑ fra gilitatẽ et pꝛecipitatõeʒ oꝑis vt ſtare nõ poſ⸗ ſint quin de peccato in pcẽm ruant nec iam pñnt retroꝛſum cõuerti.vñ ſequitur (et ange⸗ lus dñi) ſcʒ malus ſit ſequẽs eos) qui im⸗ pellat eos ad lapſum vt de malo ad peius c⸗ dant. Et hec ideo fiant eis Afñ gratis abſconderũt mihi interitũ tur retroꝛſum et confundantur ſa ꝑ ignoꝛantiã et cecitatẽ coꝛdis vt non egenü et pau laquei ſui:ſupuacue expꝛobꝛauerũt ani/ mammeeömöm. Om gratis). i.ſine cauſa ⁊ culpa mea qꝛ ni hil mali feci nec eis nocui (abſconderũt mihi interitũ laquei ſui).i.occultos laqᷓos ad inte⸗ ritu m meũ ꝑauerunt.et eſt hypaloge( interi⸗ tum laquei ſui).i.laqueũ interit et hoc (ſui) qꝛ ille laqueus nõ tam meus q; eoꝝ erat inte ritus(et ſuꝑuacue).i.inutiliter et nullo meo E merito( expꝛobꝛauerũt).i.accuſauerũt( aiam meã ſſcʒ falſa mihi imponẽtes et nihil ꝓban⸗ tes. Et ideo in penam EVleniat illi laqueus quẽ ignoꝛat. et c.ao⸗ ptio quã abſcondit appꝛeendat eum: et in laqueum cadat in ibſo. ¶ Ueniat illi) pio repꝛoboꝛũ (laqueus quẽ ignoꝛat).i.ipᷣe ſuus laqus teneat illos vt in⸗ de decipiantur ignoꝛantes:vñ decipe conati ſunt.vñ ſequit᷑ et captio quã abſcondit) ad appꝛehendendũ alterũ (axꝑpꝛebendat eũ) vtin eo quo alterũ caꝑe voluit ipᷣe capiatur(et in laqueũ cadat)nõ aliũ:ſʒ (in ipᷣm) quẽ mihi te⸗ tendit ad capiendũ. Ois eni qui nocere alte⸗ ri appetit pꝛius ſibi qᷓ; alteri nocet. et fieript vt malicia ſua nõ noceat alteri: fieri aũt non p̃t vt nõ noceat ſibi. Ita ergo erit impijs Anima auũt mea exultabit in dño: et dele ctabitur ſuꝑ ſalutari ſuo. „ a quo audiuit ſalus tua ego ſum nõ querẽs ſua quã fecit ei dñs nõ delectabit᷑ in volupta tibo boniiq; terrenis et trãſitoꝛijs. Et inſuꝑ. milis tibi impellẽdo.vel tales coartat qũ eos ſub ptäte Omnia oſſa mea dicent: vomine quis ſi ¶ Dia oſſa mea ſcʒz oẽs iuſti firmi coꝛde: foꝛ tes nullis ꝑſecutõib et tentatõnibo cedentes ad ↄſentiendũ malo qui oſſa dicunt᷑ in coꝛ⸗ poꝛe dñi ſeu eccleſie. Vel(oĩa oſſa mea).i.oẽs vſres aĩe mee)et ois foꝛtitudo mẽtis mee(di centte magnũ laudando et tremẽdo( dñe qͥs ſilis tibi) eſt: ſcʒ in ptãte et miſcõia.q.d. nul⸗ lus.qꝛ ipᷣe ſolus oipotens et ineſtimabilis li berat hoĩem in eo ſperantẽ de omni tribula⸗ one.vnde ſubdit qꝛ tu ees Eripiens inopem de manu foꝛtioꝝʒ euius em a diripientib eum. Eripiens inopem ſine viribo ⁊ ope buma na(de manu)et ptãte (foꝛtioꝝ eiꝰ).i.eo:et gre⸗ cus gtũs ꝓ ablatiuo.i.de manu diaboli et ſa tellitum eius violenter eum detinentiũ. foꝛ⸗ tioꝛ enĩ erat diabolus ad tenendũ eum quia ipᷣe eum vicit cui ↄſenſi (egenũ)auxilio ⁊ ad iutoꝛio egentẽ (et pauꝑem)ſpũ nihil de ſe pꝛe ſumentẽ a diripientib eum).i.crudeliter la⸗ cerantibo ſcʒ a diabolo et membꝛis eius. Si de tuis viribo pᷣſumis cades.ille ergo vnus querendus eſt qui et redemit et liberat. Sʒ Gurgentes teſtes iniqui: que ignoꝛa⸗ bant interrogabant me. Surgentes ſubito terrogabãt me falſa et que nõ cogitaui mibi imponẽdo ⁊ in malis que nõ feci accuſando ſcd nõ conuincebant. q.d.de iniquitatibus . tes ſubito et immoderatecteſtes iniqui)qꝛ cõtra equitatẽ teſtabantur ea ma⸗ la(que ignoꝛabãt)ſcʒ actu et cõmittendolin⸗ —,— = = hul interrogabant et conuincere volebant ſed nõ ſtatus) in anima de moꝛte filij (ſicut humi⸗ hit poterant:qꝛ ignoꝛabam oꝑe:et aliena erantꝗ liabar ſic ↄplacebã) mihi in eis et de eoꝝ pꝛo nn mea ↄſcia et ꝑ ↄſequens etiã a ſcientia. Et cũ ſperitate gaudebã.Ecce gratia p odio:bnfi⸗ Ein feciſſem eis bona ipſi ciiium pꝛo leſione. et cum nollet acquieſcere et lis Metribuebant mihi mala pꝛo bonis:ſte /· cõuerti quaſi pater ſic affligebar ⁊ de eoꝝ ma lu rilitatem anime mee.. üitcia et aduerſuate dolebam. Exemplo ergo Nb ¶ Retribuebant mihi mala ꝓ bonis) tanqᷓ iſto admonemur vt nõ ſolum quos tolera⸗ in gratiſſimi q eſt iniquoꝝ deteſtabilis con mus amemus ſed et pꝛaua eoꝛum opera con ſuetudo. reddere vero bona ꝓ malis eſt chꝛi triſtati defleaammuuugs.— e⸗ ſtiana pfectio.ᷣ retribuebãt inq;ᷓ (ſterilitatẽ aie Et aduerſum me letati ſunt ⁊ ↄuenerũůt mee)ſcʒ cõtumelias: vulnera et moꝛtè in uuui ↄgregata ſi unt ſug me flagella ignoꝛaui e⸗ bus omnibo vtiq; ſterilitas erat cum ego at⸗ St)ecõtra illi (aduerſuʒ me) qꝛ aduerſan⸗ fes tuliſſem fecunditatẽ ſcʒ bonoꝛes:medicinam do mibilletati ſunt) in deiectõe et aduerſitate ali et vitam. Vel retribuebant(ſ ſterilitatẽ anime mea. cum ego pie ↄtriſtoꝛ ipᷣi impie letantur. in mee)defectũ oiĩm bonoꝝ mihbi imponẽtes et (et ↄuenerũt)in vnũ conſiliũ et eandẽvolun c. obijcietes quaſi eſſem ſterilis ſine fructu ope tatem cõtra me(cõgregata).i.multiplicata et ue rum bonoꝛum. Illi iiats coadunata(ſunt ſuꝑ me flagella).i.parabãt Ego autem cum mihi moleſti eſſent:in toꝛmẽta (et ignoꝛaba)ſm eoꝝ opinionẽ. Vel n duebar cilitio. l(ignoꝛabã) cauſam vnde meruiſſem et cur fa n Ego aũt cum mihi moleſti eſſent) bis et cerent. neſciebã eni in me culpam quare ſuſti 1e actis. i. cum ſeuirẽt in me (induebar cilitio) nere debuiſſem. ecce retributio mali ꝓ bono. id eſt abſcondebar et latebam ᷣm diuinitatẽ Diſſipari ſunt nec opuncti: tentaucrüt. ſub carne moꝛtali que dicit᷑ cilitiũ ꝓpter ſini me ſubſannauerũt me ſubſannatõe:fren 6 litudinem carnis pcci et qꝛ ptãtem non exrr duerunt ſupꝑ me dentibs ſuis. ⸗ cui et me nõ demõſtraui ideo incognitus eis iſſipati ſunt)et tabeſcentia reſoluti viſis 16 fui.vł nõ me vindicabã.nõ defendebã:ſʒ de⸗ miraculis ac ſᷣm interioꝛẽ hoĩem ſunt deſtru Ki di locũ ire.et ꝑ hoc aparebã hoĩb⸗ tanq; eſ⸗ cti et a charitatis vinculo diuiſi. (nec ↄpun⸗ i⸗ ſeim peccatoꝛ et reus. Cilitium enĩ fit de pilis cti)ſunt de ſua iniquitate ad penitentiã ( ten⸗ l⸗ capꝛaꝝ q̃ in lege offerebant᷑ p pcc̃is.et etiã tauerunt me)multotiẽs ⁊ multis modis(ſub Humiliabã in ieiunio aiam mea:et oꝛa ſannauerũt me ſubſannatõe) verbis et factis tio mea in ſinu meo conuertetur. multipliciter me deridendo. Replicatio ver⸗ Humiliabãi.affligebaʒ in ieiunio aiam bi inſinuat ꝙ illa ſubſannatio ex ſtudio et cũ is meã)et vitam. Jeiunabat chꝛiſtus qꝛ in cru-⸗ deliberatõne vel copioſe facta fuit.i frendue⸗ = cifigentibo bona oꝑa nõ inueniebat.apli etiiã runt)beſtiali ferocitate ↄcutiẽtes dentesſu⸗ i fu gerant ſed vnũ ſolum latronẽ in cruce co⸗ per me dentibo).i.coꝛroſionibo(ſuis)quaſi fe . medit et ſibi incoꝛꝑauit.et etiã oꝛabã ꝓ illis. re ſeuiendo. Ideo cõtra talia conuertit ſe ad 4 (et oꝛatio mea in ſinu meo)et ſecreto coꝛdis dũñm depꝛecando..dd. ⸗ g quo exierat (cõuertetur et redibit.i. et ſi eis Dune qñ reſpicies:reſtitue giam meaz 2 di non ꝓfuit mihitñ ꝓderit. ego enĩ nõ fruſtra malignitate eoꝝ: a leonib vnica meã. . boꝛ mea mercede. Qui enĩ ꝓ alio oꝛat pꝛoſe Dñne qñ reſpicies hoc ſcʒ maloꝝ iniquita . ipo laboꝛat. Nullũ mai⸗ aut meliꝰ negociũ tem et meã innocentiã (reſtitue aĩiam meã) vt 1 eſt in tribulatõne q; recedere ab eo ſtrepitu q a moꝛte reſurgã vel vitã meã in pacem pꝛiſti 5 foꝛis eſt: et in interioꝛa ſecreta mentis ire ibi namęa malignitate eoꝝ) ne mihi fiat ᷣm ma qᷓ oꝛare dũm ne in tentatõne vincamur: etů vt lam eoꝝ voluntatem.i.pone me in ſecuritate 4 illi qui nos ꝑſequũtur ad ſanitatẽ iuſticie cõ ab eoꝝ ꝑſecutõne.i(a leonibo).i.ꝗ ꝑſecutoꝛib⸗ 3 uertantur. Quantũ aũt eos diligebat ꝓ qui⸗ ad modũ leonum foꝛtib et crudeliba( vnicã 4 bus oꝛabat oſtendit cum ſi nbamgi meã).i.aĩam meam vnice a peccato immunẽ Quaſi ꝓximũ et q̃ſi fratẽ noſtrũ ſic ↄpla vel vitam meã quã tanq; vnicus ⁊ ab impjs . cebã: qſt luges et otriſtatꝰ ſic hũiliabar. ſeꝑatus duco. Et ſi hoc feceris , ¶NQuaſi pximũ et quaſi rratrẽ nrm) ꝑ affe⸗ Conſfitelvꝛ tibi in eccleſia magna:in / , ctum pietatis habendo ⁊ diligendo ꝑſequen oulo graui laudalb te. M h tes. Hic ponit᷑ acẽs ꝓ abltõ.i.quaſi in vel de Dongtcho⸗ tibi in eccleſia magna)toto oꝛ pꝓximo et de fratrellugens)in coꝛꝑeſet cõtri⸗ be diffuſa in pplło graui)imaturo ⁊ modeſto 7 moꝛibo et vita quem ventus tentatõisa te nõ diuellit (laudabo te)nõ in his qui leues ſunt ad peccanduʒz. In omni anide multitudine granoꝝ et paleaꝝ eſt ↄfeſſi cõfeſſio laudis:in malis ↄfeſſio peccatoꝝ.vel cõfeſſio exterioꝛ ſcʒ oꝛis cõiter eſt tam in boꝰ nis qᷓ; in malis.ↄtfeſſio interioꝛ ſcʒ coꝛdis eſt tm̃ in bonis. ſʒ laus tm̃ in bonis in quibus deus laudatur nõ in malis in quibo ſꝑ blal⸗ hematur. Et quia laudabo te Nõ ſupgaudeant mihi qui aduerſantur o. qꝛ in bonis eſt tiam et illoꝝ nequiciã et ideo) ne ſileas) a fla⸗ gello coꝛrectõis ſʒ damnatõis.ne taceas diſſi mulando cet abſq; debita punitõe tranſeũdo. differas quẽq; iudicare ꝓ merito.(dñe ne di onẽ et auxiliũ mihi ſubtrabẽdo.ſʒ potius us:et dñs meus in cauſam meaam. adiuuando me.qui dum diſſimulas videris mihi inique:qui oderut me gratis et an doꝛmire et iacere. (et intẽde iudicio).i.diſcer nuunt oculis. ¶ Non ſuꝑgaudeant mibicnec letentur ſi uꝑ me:me ſuꝑato.(qui aduerſant᷑ mihi) me cru deliter ꝑſequẽdo.(inique)ſcʒ nõ ex amoꝛeſ,ʒ ex odio.nõ ſtudio coꝛrigendi:ſʒ volũtate no cendi.(qui)etiã (oderũt me gratis)⸗.i.ſine cul pa mea et merito:cũ ego eis nihil nocuerim: ſed ex ſola malitia ſua et inuidia.(et)tñ can⸗ nuunt) mihicoculis)⁊ motu capitis ſicut hy pocrite et ſimulati nutibo ſimulantes me di⸗ ligere:et ſimulato vulctu ꝓnunciantes qð nõ habent in coꝛde. Vel (annuũt oculis).i.taci tis nutibus ſe admonent ad decipiendũ.de quibo mox ſubditur —— AQm̃ mihi quidẽ pacifice loquebantur: —‚ — et in gitabant. ,„„ 2ðW mmihi quidẽ pacifice loq̃bant᷑) pᷣten⸗ dentes mibi amicitiã et ipi loqũtes ſic pacifſi ce(dolos cogitabãt) ↄtra me deciꝑe volendo Et h(in iracũdia terreyamittẽde et ꝓ terra qꝛ irati ct iracundo aio loquebant᷑:plus neter⸗ rena et tꝑalia ꝑderent qᷓ ne ſpũalia et eterna amitterẽt. Multos iſti relinquũt heredes qꝛ multi eoꝝ reꝑiuntur imitatoꝛes.vel(in ira⸗ cundia terre).i.exicialiter ad modũ terrenoꝝ qui aliud habet in oꝛe et aliud in coꝛde. geenge viderunt oculi noſtti. t) ipi qui pꝛius erat annueces et dolos cogitantes poſt aꝑte (dilatauerũt os ſuũ ſuꝑ me)libera et apta voce moꝛtẽ inclamãtes vel in deriſionẽ cachinantes et ſuꝑbe ſuꝑ me lo⸗ quentes et palã blaſpohemãtesdixerũt) mihi inſultãdo et me deridendo.(euge euge).i.bñ bene actũ eſt nobis:gaudẽtes de mea afflicti one.(viderũt oculi nr̃i de te malũ qdð voleba mus qd deſiderabamus. Ita illi ſed tu — dasa me. — Tidiſti)o(dñe)et cognouiſti meã innoceẽ⸗ Et dilatauerut ſup me os ſuum dixerüt ne me et illo s.vel cõſidera quale ſit iudiciuʒ de me factũ in quo iudicatus ſum et tribula-⸗ tus (deus meus)qui me creaſti. Sʒ qꝛ et iſti multa mala patiunt᷑ ne putaretur iudiciũ at⸗ tendi debere ſᷣm penam additcet dñs meus) qui me redemiſti intende (in cauſam meã) ꝓ qua afflicius ſum et paſſus.pena eni ſiis eſt bonis et malis. Itaq; martyrẽ nõ facit pena tm̃: ſed cauſa. neutrum tñ ꝑ ſe martyrẽ facit. Et ideo ſubdit us:et nõ ſupgaudeant mioi. Jugica me)quẽ illi indicãt iniuſte ſᷣm iu⸗ ſticiam tuã) dando iudicij ſententiã non m 11 tur: penã ſed ſ̃m cauſam. Uel (ſᷣm iuſticiã tuam iracundia terre loquentes dolos co id eſt ſcõᷣm ꝙ ꝓ iuſticia patiẽtes remuneras. (vñe deus meus) qui iuſtus es ⁊ ideo fac qBG iuſtũ eſt ꝓtegendo innocentes et puniendo malignantes. (ct nõ ſuꝑgaudeãt mibiy inſul tando ꝑſecutoꝛes mei habentes ſuũ intentũ gaudeant impleſſe mala ſus malignum me ſuꝑato:ſed magis defleant ; Nõ dicant in coꝛdibo ſuis euge euge aſe noſtre:nec dicãt deuoꝛabimus eum. in oꝛe.(eu ge euge aĩe nr̃e).i.bñ eſt nobis ⁊ ſa⸗ tiſfactũ eſt volũtati nr̃e qꝛ fecimus qð volui mus.q.d.oſtende eis qꝛ nihil fecerũt vt non talibo etiã vt ↄuertant᷑ poſtulat cũ ſubdit᷑ Erubeſcaͤt et reuereantnr ſimul: qui gra tulantur malis meis. 9. ¶Erubeſcãt) de pccis actus ſuos ꝓpꝛia eſli⸗ matõne damnãtes.ſʒ qꝛ pᷣt erubeſcere qui nõ Vigiſti dñe ne ſileas: domine ne diſce⸗ habet reuerentiã ideo addit.(et reuereant᷑ ſu oẽs).i.timeant penas et ex timoꝛe cogant᷑ ad reuerentiã.quia reuerentia eſt timoꝛ dñi cum qui nõ ſiles a pꝛecepto ne ſileas a iudicio ne ſcedas a me).i.ab adiutoꝛio meo tuã defenſni Exurge intende iudicio meo deuusme Exurge)in adiutoꝛiũ.i.in auxilinz mibi: — — — — — „ — — Audica me im iuſticiã tuã dñe deus me ¶ Hõ dicant in coꝛdibo ſuis)exultantes ⁊ ſi gaudeãt. (nec dicãt) iactantes (deuoꝛabimus cum)).i.deſtruximus et oĩno deleuimus cru⸗ deli moꝛte me ꝑdendo. AUeldeuoꝛabimꝰ eua) mihi qd ſunt pſuadendo ⁊ me ſeductõib vt vnũ coꝛpus efficeremur ſibi incoꝛpando.de — — ff— — — . nedi iſ volul hon amoꝛe. q. d. omnes peniteant et denm hono⸗ rent (qui gratulant᷑.i.gaudent et gratulãdo ↄſentiũtmalis meis).i.qui letant᷑ de afſlicti⸗ one ettribulatõe mea. Hoc eſt nõ ſolũ qui fa ciunt ſʒ etiã qui ↄſentiũt facientib. Vnduantur cõfuſione et reuerentia:qui maligna loquuntur ſuꝑme. ¶Indu anturyplenecofuſione i. pudoꝛe( et reuerentia: cimoꝛe.q.d.talibo circũdent᷑ vn⸗ diq; ſicut veſtimentũ circũdat hoĩem ex om̃i ꝑte vt ꝑ pnĩam pᷣterita mala tegant᷑ qui ma⸗ ligna loquũtur ſuꝑ me)dicẽtes de me falſa ex animi malitia.q.d.et illi ſir peniteant et deo reuerentiã exhibeãt qui ſi nõ facto vel verbo peccauerũt ſuꝑ me: pudoꝛẽ habeãt ↄtra au⸗ daciam quã habuerũt furentes.reuerentiam cõtra impudentiam falſitatis vt his illa cu⸗ rent. Quo contra ¶ Plſalmus e malitia ac puerſitate et Qccuſatone iniquoꝝ necnõ de benignita⸗ teet laude dei ac gloꝛia et mijs iuſiox. Erit minſtus vt delinquat in ſemetipſo: non eſtti⸗ moꝛ dei ante oculos eis. Aucctoꝛ pſalmiꝓpheta dauid. Titulus ta lis eſt. In finem ſeruo dñi ps Dauid. Hoc eſt ps ille tendens in finẽ ſcʒ vt ſi upꝑbiã con⸗ temnet et humilitatẽ cõmendet:attribuit᷑ da⸗ uid.i.fideli qui hic loquitur ſeruo dñi.i.hu⸗ militer obedienti et de deo recte ſentienti: qꝛ oĩa bona deo:mala ſibi tribuit. Vel pſalmuſ ille tendens in finẽ attribuitur dauid.i.chꝛi⸗ ſto ſeruo dñi.i.deo pr̃i obedienti. Materia: malitia et accuſatio impioꝝ: benignitas dei Exultent et letentur qui volüt iuſticiaz et gloꝛia iuſtoꝝ. Supꝛa enĩ oꝛauit ꝓ malis meam: et dicãt ſemp magniſicetur oni-8 Iui volunt pacem ſerui euus. ¶Exrultent et letent᷑.i. exterius et interius gaudio repleant᷑.qꝛ exultatio ad coꝛpus ſił et ad aĩam ꝑtinet.leticia tm̃ ad aĩm ( qui vo⸗ lunt)et diligunt declinando a malo et facien do bonũciuſticiã meam) a te mihi datã quia amoꝛ iuſticie generat gaudiũ ſpiritale (et) ne inde in ſe gloꝛient᷑ dicant ſemꝑ magnificet᷑) et laudetur (dñs)a quo eſt iuſticia nra:qͥ ope⸗ ratur in nobis et velle et oꝑari ꝓ bona volũ tate(qui volunt)et diligũt pacem ſerui eius) ad deũ et ꝓximũ.neq; enĩ ſufficit ſeruis dei velle iuſticiã niſi ſtudeant et velle pacem. Et lingua mea meditabitur iuſtitiã tuã: tota die laudem tuam. ¶ Etlingua mea meditabit᷑ iuſticiã tuã id ẽ meditatã iuſticiã expꝛimet qꝛ ſancti viri die ac nocte meditant᷑ in lege dñi et que meditã⸗ tur loquunt᷑ ideo lingua eoꝝ dei iuſticiã me ditari dicitur:qꝛ coꝛde et oꝛe eam ↄfitentur. Hinc ſcriptũ eſt:os ſapientiũ in coꝛde ißoꝝ. (tota die).i.aſſidue ſcʒ meditabitur (laudẽ tu am).i.meditatã laudem expꝛimet. Vel pᷣt in⸗ telligi de lingua coꝛdis.O ꝑa etiã bona.vita bona.linguã ſuam habent apud deum. Zo ta die deũ laudat qui bene oĩa agit. qui tota die bene viuit. nec deſinit laudare qui nõ de⸗ ſinit bñ agere.qui nõ deſinit iuſtus eſſe. Pꝛotectoꝛ ſalusq; animeno ¶ O?'o re oꝑi nos galea ſpei ſcuto inexpugnabilis munimenti vt a te in cauſis nr̃e neceſſitatis e pfundi † 8 adinti mereamur cum te diligetib leticia et cõuertendis:hic vero agit de malis obſtina⸗ tis deſcribens impiũ cum ſua accuſatone et iuſtum nõ cum ſua ſed dei laude. Intentio: nos a malo retrahere ⁊ admonere vt vicia no ſtra a nobis eſſe: bona aũta deo cognoſcamꝰ Dei benignitatẽ amare: et gloꝛiã bea toꝝ ar⸗ denter appetere. Dententia in generali: pꝛo⸗ pheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſiibet pfe⸗ cti loquitur de malitia et ꝑuerſitate iniquo⸗ rum. de miſcðia ⁊ benignitate dei ac gloꝛia et pꝛemijs iuſtoꝝ:oſtendens deũ neminem ni⸗ ſi iuſte damnare. neminẽ niſi ꝑ miſe ericoꝛdiã a moꝛte aĩe liberare Sententia in ſy peciali:de obſtinatis ergo pꝛimo agit.dicens ( Dixit in iuſtus in ſemetipᷣo hei. in ſe ipo et apud ſe ep⸗ poſuit:deliberauit et ſtatuit:nibil eum impu lit (vt).i. ꝙ delinquat) libere et peccet. qꝛ (nõ eſt timoꝛ dei ante oculos eius)ſcʒ interioꝛes: qui ſi eſſet peccare non deliberaſſet. Timoꝛ enĩ dei frenum eſt peccati. Abi aũt non eſt ti moꝛ ibi eſt diſſolutio animi. Agit & hic con⸗ tra peccantes ex deliberatõne et ꝓpꝛia volun tate ac nequicia ſpũali et interioꝛi: et nõ exinn firmitate aut impulſu aliquo exterioꝛi vel in terioꝛi ſicut ad titillationẽ carnis vel ad ex⸗ ceſſum in cibo et potu qũq; quis mouet᷑ Et vere non timet deum Mnoniam doloſe egit in cõſpectu eius: vt inueniatur iniquitas eius ad odium. Quoniam doloſe egit in conſpectu) id eſt oculis et pᷣſentia (eius) ſcilicet dei: dum vult ei abſcondere peccatũ ſuum ⁊ dum eſtimans eum nõ curare vel latere et non ſcire ſecurus ggit iniquitatem (vt) ita qꝛ doloſe egitcinue⸗ g9 2 niatur iniquitas eius ad odium)id eſtodio⸗ ſa apud deuz et oẽs bonos. Veldoloſe egit) ne intelligeret(vt inueniatur).i.cognoſcatur ab ipociniquitas eius ad odium)ei ſi intelli geret.q.d.noluit ſtudere legi dei vt 4 eam in uenirct iniquitatẽ ſuã et odiret: uaſi ꝑ igno⸗ rantiam excuſari poſſet. Oulti quippe ſi ſcri pturis maxime vbi de peccatis agitur inten⸗ derent multa peccata inuenirent qᷓ modo eis ¶ Juſticia tna) ſcz facit boſes(ſicut montes etiã ↄſcientias ſcrutantibo nõ aparẽt. Dein⸗ ritatis tue venit(vſq; ad nubes) id eſt pꝛedi⸗ catoꝛes qui nubes dei ſunt qꝛ tonant minis: choꝛuſcant miraculis: pluunt veritatis do= ctrinis.et ꝑ has nubes venit ad alios boĩes. Qui autem ſunt nubes ſunt etiã montes vn uſticia tua ſicut mõtes dei:iudicia tia Aai te dei) nõ ſeculi.O mnes eni iuſtinicati et iuſti⸗ de oſtendit iniquitatem ꝑ partes et pꝛino in ciam dei imitantes quaſi montes efficiũtur. locutione. dicens ꝗ᷑ꝗ ꝗun a virtutib 2 bonis oꝑibus exaltantur et Llerba oꝛis eius iniquitas et dolus: no? cõſirmantur quos ſol iuſticie pꝛius illuſtrat luit intelligere vt bene agerert. ett inde lux cius ad alios deſcendit. Et neali Uierba oꝛis eius) ſuntciniqͥtas et dolos) quis quereret quare potius hos elegit ⁊ bos id eſt iniqua et doloſa ad nocendũ ⁊ fallendũ ſcʒ vel aperte mala vel ſi bona cum dolo.(no luit intelligere vt bñ ageret licet poſſet ſi bo⸗ na voluntas accederet. et hec eſt ſumma iniqͥ tasvnde ꝑnicioſius ↄtra ſe ipᷣm agens nõ eſt excu ſabilis et veniã non habet:quia qð pᷣt in telligere nõ vult. Impꝛudentie eni et igno⸗ rantie aliqñ datur venia:ſed voluntati male ſemꝑ pena. Cogitatio quoq; eius cum poſſzʒ eſſe de bonis eſt de iniquis. vñ ſubiun git AIniquitatẽ meditatus eſt in cubili ſuo: aliitit omni vie nonlone:maliciam autẽ non odiutt. Iniquitatẽ meditatus eſt in cubili ſuo).i. in coꝛde frequẽter et cum deliberatoõne:mala cogitando vbi cõpungi debuit.et in quo ſi munduũ eſſet velut in cubili quieſceret.ſi ergo extra eſt tumultus ſaltem in cubili et cõſcien tia ſit quies.quod ſi ibi nõ eſt necvſẽ; eſt.ope ra etiã eius ſunt mala.vnde ſequitur (aſtitit) quaſi cum ſtudio ⁊ moꝛaomni vie nõ bone) id eſt ad om̃e malũ pꝛonus fuit et ꝑſeueran⸗ ter peccando in malo ſe firmauitmalitiã aũt nõ odiuit) ſed dilexit:in malis gaudendo et — delectando.Ecce ſumma mali ex amoꝛe ini⸗ quitatis delinquere.Qui enĩ non pᷣt penitus carere malitia debet ſaltem odiſſe quod de⸗ us odit:vt mente legi dei ſeruiat. Deinde cõ uertit ſermonẽ ad dñm. dicens.0. Pjñe in celo miſerxicoꝛdia tua:et vecitas diam tuam deus. tua vſq; ad nubes. ¶ Dye in celo) eſt miſcðia tua⸗ ac ſi diceret: mala ſunt ex hoiĩe ſed bona ſunt ex deo:vnde in ſupꝛadictis iniquis ſunt mala.ſʒ (in celo) id eſt in bonis et ſanctis qui a terrenis ad ce⸗ leſtia ſubleuãtur eſt miſcdᷣia tua).i.bona que ſunt ex tua miſcò ia.ſed quõ hec annuncia⸗ ta ſit oſtẽdit.d.iet veritas tua).i.cognitio ve⸗ repꝛobauit additiudicia tua) ꝙ boꝝ miſere ris et hos excecas ſunt (abyſſus multa).i.ꝓ⸗ funda inſcrutabilia et hoĩbo abſcondita. Et ſi miſcdᷣia faciat hoĩcs celos:ac veritas nu⸗ hes:et iuſticia montes.tamen Homines et iumenta ſaluabis domine: oduz multiplicaſti miſericoꝛ wr 2 —— quemadm ¶ HBoies ſcʒ röne vtentes ſpũales et ſapien tes hoc eſt pficientes et nõ ſolum hos ſedlet iumenta) ſcʒ bꝛutos carnales et ſimplices eſt incipientes(ſaluabis dñe) quia nõ eſt ac⸗ ceptio ꝑſonarum apud te.(quẽadmodũ mul tiplicaſti miſericoꝛdiã tuaʒ deus) Ab initio eni pꝛoflua fuit miſcdia tua ſed hoc tꝑe gra⸗ tie tantum eam multiplicaſti ꝙ nõ ſolum ꝑ⸗ fectas ſed et imgfectas ſaluaſti. AUnde imper fectum meũ.i.imꝑfectionẽ meoꝝ dixit chꝛi⸗ ſtus viderunt oculi tui o pater et in libꝛo tuo om̃es ſcribentur ꝑfecti et imꝑfecti. Item be⸗ nedixit om̃ibo puſullis cũ maioꝛibo. vbi enĩ abundauit peccatũ ſuꝑabundauit et gratia. Igeo ſequitur . , lij autem hoĩm: in tegimine alaxʒtuzʒ Filij autem hoĩm).i.generaliter boĩes et tota eccleſia vſq; ad fineʒ ſeculi in tegimine alarum tuaꝝ).i.in ꝓtectione duoꝝ pᷣceptoꝝ charitatis dei videlicet et ꝓximi⸗ ſperabunt) ꝓtegi et pꝛotecti bona eterna adipiſci. Sub iſtis alis quiſquis nõ ꝓtegitur vicioꝝ eſtib⸗ exuretur. Iſte etiã ale ſunt generaliter om̃es virtutes quibꝰ filij hoĩm contra inſidias de monum eriguntur fonent᷑ et defenduntur. Vel (in tegimine alaruʒ tuaꝝ ſperabũt).i.in tectõne noui et veteris teſtamenti ſperabũt utura bona. Vel ſperabũt in ꝓtectõe gẽe in pñti et gloꝛic in futuro — — Inebꝛiabuintur ab vbertate domus tue et toꝛrente voluptatis tue potabis eos. nebrieumr ab vbertate).i.a pingue- ine ſpũs ſancti ⁊ gr̃a dei (domus tueypntis ſcʒ ſancte eccleſie. Hac vbertate inebꝛieabun tur qui ita ſpũ ſancto ⁊ amoꝛe dei repleti ſunt vt ꝓpter deũ oĩm alioꝝ immemoꝛes fiant (et toꝛrente voluptatis tue potabis eos) Ipſa vbertas etiã toꝛrens voluptatis dicitur qꝛ cũ impetu venit et cũ delectatõe potatur ⁊ aiam ſpiritalibo inebꝛiat fluentis. Uel Inebꝛia⸗ buntur ab vbertate domus tue)future vbi to tus ſatiatur appetitus et perit quodãmodo mens hũna et fit diu ina.(et toꝛrente volupta tis tue).i.abundantia delectatõis tue et deliti arum potabis et viſione btiſica. Et poteris. Qm̃ apud te eſt fons vite:et in lumine tuo videbimus lumen. m apud te eſt)et tu ipſe es (fons viteq ꝛ vita ꝑ eſſentiã et initiũĩ oim bonoꝝ ꝑ que vi tam largiaris eternam. (et in lumine tuoꝛſcO chꝛiſto illuminati ab eo qui eſt lumen de lu⸗ mine et illuminat oẽm hoĩiem venientem in hpunc mundũ.(videbimus lumen) totius tri nitatis et noticiã eius habebimus nũc ꝑ fi dem et in futuro ꝑſpciem. Et qꝛ ad hec non poſſumus ꝑtingere niſi ꝑ diuinã gram ideo ſubditur depᷣcando.q.d.Et vt hoc fiat faco dñe quod ſequitur. Pꝛetẽde dñe miſc viaʒ tuã ſcientibo te: et iuſticiã tuã his qui recto ſunt coꝛde. ꝛetende).i.demonſtra et pꝛerogacmiſeri⸗ coꝛdiam tuã).i.effectuʒ miſcðie tue ſcʒ pꝛius donando remiſſionẽ peccatoꝝ(ſciẽtib)et co⸗ gnoſcentibo(te)ꝑ fidem.i.recte credentibs in te ſcʒ ꝙ bo na ſunt a te mala a ſe.et deinde cũ iam coꝛ rectũ habere ceperint vt ea que deus vult)et)ipſi velint (iuſticiã tuam)ſcʒ vite re⸗ ctitudinem vt de peccatoꝛibo iuſti efficiant᷑: ct bona oꝑentur (his qui recto ſunt coꝛde)qͥ dirigunt ſe ad voluntatẽ dei et nõ eam cur⸗ uant ad ſe vt in omnibo ſcʒ ꝓſperis et aduer⸗ ſis laudent deum ſed iam caueant ne ſuꝑbi⸗ ant.vnde oꝛandũ eſt et dicendum.Et cum h̊ bona mihbi dedeeiiis Non vniat mihi pes ſuperbie:et manus peccatoꝛis non moueat me. ₰„ 7 ¶ Hõ veniat mihi pes ſuꝑbie).i.affectus ſu perbus qui eſt pes quo a deo receditur. et qͥ recie factis vt pereant inſidiatur.( et manus pcc̃oꝛis).i.ſuggeſtio et impulſus diabolivel oꝑatio hoĩs male ſuadentis nõ moueat me) de bono in malũ faciendo me recedere a te et pñti et in futuro. abono ꝓpoſito. Factus enĩ ſuꝑbus cito coꝛ⸗ rumpitur et male ſuaſus vel impulſus cito in peccatũ labit᷑. Serua igitur quod intus eſt ſcʒ affectũ tuum et non timebis foꝛis vt te moueat manus peccatoꝛis qꝛ ſi ſuꝑbus es cito moueberis. Hoc aũt dicitur contra ſu⸗ perbiam. quia. . J bi ceciderüt oẽs qui oꝑantur iniquita — ¶ Ibi) cʒ in pede ſuꝑbiecceciderunt) quaſi de alto in peccatũ (qui oꝑantur)adhuc(ini⸗ quitatem) ſcʒ diabolus et hõ qui modo iniqͥ ſunt pꝛius in ſu ꝑbia ceciderũtſexpulſi ſunt) alter de paradiſo celeſti alter, de terreſtri (nec potuerũt ſtare) in ſuo loco vel ſe erigere ꝑ ſe expulſi ſunt nec potuerũt ſtre. ad bene oꝑandum. Vel expulſi ab interioꝛiꝛ ſuo paradiſo ſtare nõ potuerunt in exterioꝛi. adam ſcʒ in texreſtri:diabolus vero in celeſti Dumogꝑe ergo cauendũ eſt ne affectus no⸗ ſter moueatur a ſummo bono ne labatur per ſuꝑbiam. Inquantũ quiſq; minus amat de⸗ um intantũ labit᷑ pes eius ad peccandũ. Et inquantũ plus deũ amat intantũ robuſtius „ . 3 ſtat et minus peccare eum delectat. . 8 celeſti miſeri⸗ ¶ O zo ſempiterni vt vbertate domus tue repleti oẽʒ inic perbie renuat Oliemulari ima/ — lignantibo: neq; zelaueris faciẽtes iniquitatem. m Aa cor pſalmi pꝛopheta dauid Titulus dic eſt. Põ. dauid. qꝛ attribuit᷑ dauid ꝓphete vel cuilibet iuſto qui hic loquitt monẽs ope⸗ rarios dñice vinee vt ſtudeãt pondus diei et eſtus ſine murmuratõe poꝛtare ſi volunt de⸗ narium diurnũ hoꝛa nouiſſima reciꝑe. Wa⸗ teria:ſtatus et cõditio maloꝝ et bonoꝝ in pᷣ⸗ ſenti et in futuro. Intentio: hoꝛtari ⁊ monere ne quis ꝓpter impioꝝ nequiciã vel iniuriam moueatur:ſed ↄtempta mundana ꝓſperita⸗ te et maloꝝ ſocietate:adhereat deo ⁊ ſanctos imitetur. Snia in generali:ꝓpheta vel quili⸗ bet iuſtus qui hic loquit᷑ videns impios ꝓ⸗ ſperari:et iuſtos ab impijs ↄculcari et ꝙ qui dam ſimplices iuſti inuident potentie eoꝛum et vellent vlciſci iniurias illatas ab illis vel coꝛdia oĩpotens deus fons et oꝛigo luminis — tuitate et dolũ cum ꝓcacitate ferocis ſu⸗ Slalmus d mozum coerectõe et in firmoꝛum conſolatõne:ac de diſpari bo/ naum er maloꝛum ſutuer condlirze in — aliquando confoꝛmes fieri eis ponit in hoc plialmo ↄtra hec ſaluberrimã doctrinã Cum ergo ſupꝛa de malis et bonis tractauit nunc ſimplices de floꝛe maloꝝ et laboꝛe bonoꝛum murmurantes ↄſolans cõtra eoꝝ infumita⸗ tem ſalubꝛe antidotũ apponit. Snia in ſpeci ali dehoꝛtans ergo ecdleſia ab emulatõe ma⸗ lignantiũ ait.(Holi)o tu infirme qui hoc ſo les (emulari).i.inuidere et indignaricin ma⸗ lignantibo).i.in cõſideratõe malignantiũ qꝛ ſloꝛent. Malignantes dicti ſunt quaſi malũ ignem alentes.i.ↄcupiſcentiã ſcʒ qui pecca⸗ tum diligunt et in malo delectant᷑.(neq; ʒela ueris).i.nõ ames nec imiteris (facientes ini⸗ quitatẽ.i.iniq; cõgregantes diuitias et pꝛe⸗ 6 euela duůo viam tuã) peccata tua ↄfiten⸗ te mentes bonos.q.d.nulla te accendat ira vel cupiditas vt maie floꝛentibo in ſeculo inuide as vel eos imiteris: ſʒ eſto equo animo nam bꝛeuis eſt eoꝛum et felicitas et iniquitas.vn de ſequitur. Añm̃ tanq; fenũ wlociter areſcẽt: et qu? lul gere iniquitatẽ in dño ſperare in dño delecta admodũ olera herbaꝝ cito decident. ¶ Am tanq; fenũ)quod hodie floꝛet et cras marceſcet (velociter areſcẽt) qꝛ ad tꝑs floꝛent et letantur ſed cito deſiccant᷑ et in puluerẽ re⸗ diguntur.cet quẽadmodũ olera).i.viriditas (herbaꝝ)vel pꝛati(cito decident).i.deficient ac floꝛem et viriditatem mundane felicitatis amittent. Uel(quẽadmodũ olera herbaꝝ) q̃ hyeme virent eſtate a vermibo coꝛroduntur. ¶cito decident).i.cadent.qꝛ mali qui huius ſeculi hyeme virent in futuri iudicij eſtate ab immoꝛtalibo vermib cõſumentur. Illi ergo nõ ſperant in dño quia ſpes illoꝝ moꝛtalis eſt et inanis. Tu vero tijs:in delitijs:in mundi honoꝛe et floꝛe:mo re iloꝝ mali gnoꝝ ſet fac bonũ).i.opus bo⸗ num. neq; enĩvtilis eſt ſpes ſine bono opere: Spera in dño a facbnitatẽ: et inhabita FEer ba ceris in diuitijs euus. Spera in dnojnõ in vanis puta in diuui⸗ ſed nec bonũ opus eſt aliquid ſine charitate. vñ mox ſubditurt(et inhabita terrã) dñi.i.ec⸗ cleſiam quam colit et rigat in vnitate eccleſie catholice ꝑmanendo et cõcoꝛditer viuendo. dꝛ nõ pꝛoſunt bona extra eccleſiã factac et pa ſceris) vſq; ad ſacietatẽ et ſuauitatẽ (in diui⸗ tijs eius)terre.i.eccleſie.que diuitie ſunt ipſe deus vel ſacre ſcripture. Ergo ſpꝛeta mundi iocunditate V . . . . oꝛet dabit tibi pet Noli emulari in eo qui ꝓſpe cere et delectabiliter eum ↄtemplando aman do et memoꝛandocet dabit tibi petitõnes coꝛ dis tui .i.rõnis nõ carnis. Coꝛ enĩ delectan tis in dño nõ petit quod caro vult ſʒ qð vult ſpũs:nõ petit niſi iᷣm deum ipſam lucem et eternitatẽ.hanc ꝓmittit deus delectantibo in ſe qꝛ qd oclus nõ vidit nec auris audiuit nec in coꝛ hoĩs aſcendit hec pᷣparauit deus dili⸗ gentibus ſe.Et ſi ꝓpter peccatoꝝ multitudi⸗ nem dubitas ſperare vel delectari in dño au⸗ di ſalubꝛe conſilium. MU! Reuela domino viam tuã et ſpera in eo⸗ ipᷣm accuſando et coꝛrigendo et in oꝛa⸗ tione deuota coꝛã eo tuũ deſideriũ explican⸗ do ac directõnem petendo (et ſpera in eo non in aliotet ipᷣe) qui pᷣt (faciet)qð petis vel deſi deras. Spem enĩ ꝓmittit peccatoꝛibo:et in⸗ dulgentiaʒ facit penitentiã agentibo. O q; ſa lubꝛia mandata nõ inuidere malis nõ dui⸗ ri vias et oꝑa nr̃a dño cõſiteri. Si hec facis et ipſe faciet te exaudiendo et ſubiungit quid amplius faciet.d. . VZM Et educet quaſi lumen iuſticiam tuam: et iudicinm tuum tanq; meridiem: ſub- itus eſto dño et oꝛꝛseum. . Et educet)de tenebꝛis huius ſeculic iuſti⸗ ciam tuã).i.ſidem tuã qua iuſte oꝑaris: et ex ua viuis que modo abſcondita eſt et quaſi ſub modio latet qꝛ nonduʒ vides qðᷣ credis (quaſi lumen).i.ad lucem cũ ceperis videre qð credidiſti. Tunc enĩ oꝑa tua in claritate erũt (et iudiciũ tuũ quo iudicas ſequi chꝛi⸗ ſtum et eligis qdðᷣ nõ vides quod indiciũ mo do in abſcondito eſt et a malis irridetur edu cettanq; meridiem).i.clarum lumẽ et in ple no ſplendoꝛe qꝛ cum chꝛiſtus apparuerit tũc ct tu apparebis cum ipſo in gloꝛia:et interim (ſubditus eſto dño) pᷣceptis eius obediendo (t oꝛa eum) nõ ceſſando:pꝑſeueretbonũ opus et oꝛatio donec det qð ꝓmilſit. emnian m e0 au atur in via ſua:et in wie faciente iniuſticias. MNoli emulari) id eſt inuidia moueri ſiue indignari et cõmoueri (in co)id eſt in conſi⸗ deratõne eiusqui ꝓſperatur) et floꝛetin via ſua) mala et in factis ſuis non in via dei in qᷓ tu es puta in homine faciente iniuſticias) id eſt in conſideratõne hominis male agentis. q̃ſi diceret.ſi videris ꝓſperari ⁊ floꝛere impiũ Lon lemoueat vanitas eius ad indignand N EBt ſic exponit hic vnde ſolet naſci emnlatio rant (hereditabunt terram) viuentium ſcʒ il ⸗ gn de qua etiã ſupꝛa dixit.Dico ne emuleris et ſi lam ſanctam hieruſalẽ(ct delectabuntur)id ẽ en aliquo modo motus es ſiue in animo ſiue in delectabiliter viuent et letabuntur(in multi⸗ nul coꝛpecoꝛrige illud.et hoc eſt qð ſubdit. tudine pacis)ex amotione oĩm maloꝛuʒ in⸗ ne Deſine ab ira et derelinque furoꝛem:no qulietantium. fruentur eni eterno deo qui eit din li emulari vt maligneiis. omniũ bonoꝝ fons et plenitudo inde illa ſu nr. ¶ Deſine ab ira) animi(cet derelinque furo perna ciuitas hieruſalem noĩatur que viſio O rem)coꝛpoꝛis) Uel(deſine ab ira)ne ſubito pacis interpꝛetat.Et qꝛ q;diu hicv iuit᷑ iuſti di⸗ iraſcaris viſa ꝓſperitate maloꝛum (et dereæ iniuſtoꝝ inſidias patiunt᷑ ſubiunctũ eſt. un linque furoꝛem) ne diu perſeueres:quia inge Obſeruabit peccatoꝛ iuſtuʒ: et ſtridebit iraſci et indignari eſt cõtra deum murmura⸗ ſunp eum dentibo ſus eot rect ꝓpe blaſphemare. Ac ſi diceret nec ꝓſpe⸗ ¶ Obſeruabit peccatoꝛ iuſtũ) vt inuento lo⸗ ritas pꝛauoꝛum nec iniquitas illoꝝ moue⸗ co eum capiat et perdat. Non eni ceſſant pꝛa len⸗ at te ad iracundiam vel inuidiam. pꝛeſertim ui bonoꝛum vitam inquirere attendentes ſi t⸗ (noli emulari).i.indignari intantũ (vt mali qua ex parte valeãt eis noceretcet ſtridebit ſu⸗ M Eneris).i.vt malitiam eius imiteris.et eodem per eum dentibus ſuis) ſcʒ detractõnis.quia on modo voluntarie efficiaris malignus quaſ quod opere exercere non valet fera et beſtiali ſ imitando eum qui maligne faciens floꝛet ad coꝛroſione verboꝛũ exercet. Vel Obſerua⸗ in tempus. breit)occultis inſidijs vt eum alliciat ſibi 1 de Ai qͥ malignant᷑ exterminabunt᷑:ſuſti cipiat.et ſi hoc non potelt ſſtridebit ſuper cũ nentes aũt vñm ip̃i ſereditabũt terrã. dentibus ſuis) ſcʒ crudelitatis quibus eum ¶ Quoniã qui malignant᷑.i.qui mali ſunt quẽ nõp̃t ſubuertere: quaſi furens belua ſe⸗ 6 ctſi modo floꝛent (xterminabuntur)in futu uiendo et dentes collidẽdo conat᷑ occidere. ro.i extra terminos terre viuentiũ et ſuperne Dis aut irridebit eum: qm̃ pꝛoſpicit bieruſalem eijcientur ſicut ſcriptũ eſt. Colla Wwet dies eius. 1 tur impius ne videat gloiam dei. ſuſtinenæ ¶ Dñs auũt irridebit eum.i.irriſione dignuʒ N tes aũt dũm aduerſa patienter ferendo:ꝓſpe iudicabit et irriſibilem oſiendet quando pe- L ra deſpiciendo.et bñplacitum dñi qui nõ fal nis eternis cruciandus tradetur.bic etiã irri lit et omnia poteſt expectando.ſipſi heredita debit inefficaces eius inſidias faciẽdo: et ma ſc⸗ bunti.hereditario iure poſſidebũt (terram licie eius gladium in ſeipᷣm cõuertendo ( qm̃ a viuentium. ſcʒ patriam celeſtem vbi nullus pꝛoſpicit).i.pꝛocul aſpicit quod ipſe pecca⸗ l moꝛitur. Et ne infirmo longũ videatur ſu⸗ toꝛ non videt ſcʒ ꝙ (veniet dies eius quo re⸗ n⸗ ſtinere pꝛotinus adiũgit.quaſi diceret. Iam tribuatur ei.i.dies debite punitõnis pꝛo ſu⸗ ia⸗ din ſuſtinniſii is malis. Semꝑ eni vindicatur in impium Et adhuc puſillũ et non erit ꝑeccatoꝛ:et aut hic ſi ſe conuertit: aut in futuro ſi ſe non i ueres locũ eius et nõ inuenne. conuertit. ſed ſi neq; blandicijs neq; minis . 86. adhuc) reſtat puſillum)tꝑis.i.parum agt. pena aggreditur vnde ſequitur. ne ergo tedeat te qui ſuſtines:ſed modice ex Gladium euaginauerũt peccatoꝛes: in⸗ pecta. et nõ erit peccatoꝛ) ꝓ quo gemis.i.nõ tenderunt arcum ſuum. in apparebit ſubtractus de medio:nec erit domi ¶ Bladium eua ginauerunt peccatoꝛes id ẽ mn nium eius.cito tranſeunt tꝑa.bꝛeue eſt quod apertam et manifeſtam impugnationẽ et per . durare non poteſt. et queres locum eius et ſecutionem. Gladium enĩ euaginare eſt ma⸗ s non inuenies).i. ſi quereres non inuenires. liciam pꝛius in coꝛde occultam etiã oꝑe exer quia non habebit tunc vſum quẽ modo ha⸗ cere.Si vero nõ ſic ꝓficit inſidiatur dolis bet quando vtitur eo deus ad pꝛobandũ iu⸗ vnde ſubditur (intenderunt arcum ſuum)id ſtum. Cum enim tranſierit tempus pꝛobati eſt occultas inſidiaoet doloſam deceptoem. 4 onis noſtre:quando non erunt qui pꝛoben Arcum eni intendit qui dolum parat vnde . tur non erunt etiã ꝑ quos ꝓbentur. incautum feriat. His duobus generibus ꝑ⸗ Qanſueti aũt hereditahut terrã:et deles ſecutionis impugnant mali bonos. Deinde . ctabuntur in multitudine pacis. reddit ſingulis ſingula. Intenderunt enim ¶ Danſueti autem et mites qui dño nõre⸗ arcum ſuum. ſiſtunt qui iugum eius patienter poꝛtãt.qui malos et aduerſa mundi equanimiter tole⸗ cident rectos coꝛde. Vt decipiant paupem a inopem: vt tru 64 t decipiant pauꝑem)quni ſibi non ſuffi⸗ citcet inopẽ) qui nec opem ab alio habet. vel (pauꝑem) de aſtucia ſua nõ ↄſidentẽ et ino⸗ pem de viribo ſuis nõ pꝛeſumentẽ. gladiũ ve ro euaginauerũtvt trucidẽt).i.occidant ⁊ in terimãt (rectos coꝛde) vt martyres foꝛtes in fide. Noĩe pauꝑis et inopis deſignant᷑ ſim⸗ qua immacu late viuũt et mala patiuntur. no uit enĩ quõ vixerint et in quib vitã finierint Et ſi miſeri videntur ignaris ſcit deus quid poſt finem dieꝝ ſeruet eis.qꝛ et (hereditas eo rum)que ꝓ vita immaculata et ꝓ maloꝝ to⸗ lerantia dabitur (ineternum.i.in vita eterna (erit)et ſemꝑ durabit.Eſto ergo purus et mũ dus om nibo diebo vite tue:vt placeas deo in tua ↄuerſatõe:et in vita eterna bereditabis. 2fundent᷑ in tꝑe malo: et in dieb fa 2, —„1à mis ſaturabunt᷑:qꝛ pccoꝛes ꝑeribũt. plices ſcientiã et virtutẽ nõ babentes. per re⸗ ctos coꝛde intelligimus ꝑfectos. Simplices ergo moliuntur arcu occulte deciꝑe.ꝑfectos vero ſtudent aperte ꝑſecutõnis gladio truci⸗ Giadius eoꝝ intret in coꝛda ipſoꝝ:et ar onis pnitis in quo iuſti laboꝛant et mala tole cus eoꝛum confringetur. rant:et ſi deridentur:ſi ↄtumelijs et penis de ¶BGladiꝰ eoꝝ intret in coꝛda ipoꝝ) vñ vene boneſtant᷑ nõ ſolũ nõ erubeſcũt ſʒ potius glo rat vt noceãt ſibi pꝛiꝰ in mẽte q; alijs ĩ coꝛpe In coꝛpe occidere voluerũt: in aia moꝛiunt. ODuicũq; enĩ aliũ ledere molitur pꝛimum ſe ißpm /ꝓpꝛio iaculo ꝑcutit.t arcus eoꝝ ↄfrin⸗ guntur).i.inſidie eoꝝ fruſtrentur ne iuſto no ceant:dolusq; et mala volũtas ad effectũ nõ ꝑueniat ne poſſint implere qð ceperãt.Et li⸗ cet poſſint iuſtoꝝ bona diripereet iuſtus ſpo lietur ꝑ eos tamen MVM Oelius eſt modicum iuſto:ſuꝑ diuitias ccatoꝛum multas. = dicum qð habetſuꝑ diuitias peccatoꝝ mul tas).i.qᷓ; multe diuitie peccatoꝛibo.melioꝛ eſt iuſti pauꝑtas:q; peccatoꝛis diuitie. Iſte eni pancis cptentus eſt et abundat:ille at ple⸗ nus ſuit ⁊ eget. Iſte in pauꝑtate aĩam ſaluat: ille in diuitijs et coꝛpus et aiam ꝑdit. Ante ergo egit de malitia pccoꝝ et ſuſtinentia bo⸗ noꝛu m: hic vero de diuitijs ülloꝝ et pauꝑta⸗ te iſtoꝝ.Et vere melius = mat aũt iuſtos vůĩᷣ’. Añ bꝛachia peccatoꝝ cõterentur: cõfir Aadecpetco Seceifd1Pagnis: diuitie:foꝛtitudo et robur in quibo cõfidunt deſtruent᷑ et ad nihilũ redigẽtur ne amplius innocentib noceant.cõfirmat aũt iuſtos do minus)eis foꝛtitudineʒ et robur pᷣſtando ne ab iniuſticia vincant᷑:vt et neq; in ꝓſperis ne q; in aduerſis a bono virtutis moueãtur. et nec moꝛte nec vita a charitate dei ſeparentur et hoc ꝑ ſpem ſuturoꝝ:ꝑ exempla martyrũ et marxime Seendiamn ſue crucis: paſſionis et moꝛtis. Sic aũt cõfirmat qꝛ Houit vũs dies immaculatopet hereci tas eoꝝ ineternum erit. „ „ HNouit) et appꝛobat dñas in vita p inumaculato x).i.ↄuerſatõem ⁊ vitã iuſtoꝝ in Melius yt magis ſufficiens (eſt iuſto mo ta pñti( dieae riantur et gaudent qꝛ nõ ſuã ſed dei gioꝛiam querunt.Ecõtra eſt de malis et elatis. Ct in die famis) qui modo ſunt qñ boni eſuriũt de um ꝛ⁊ iuſticiãſaturabunt᷑) ꝑ ſcripturas et cele ſtia ſacramẽta:ꝑ ſpem ac dni ꝓmiſſiões etex empla ne deficiãt in via donec viſione ipius ſatientur in pr̃ia. Uel( nõ cõfundent᷑.i.non pꝛiuabuntur ſpe ſua(in tꝑe malo)ſcʒ iudicij quo punientur mali(et in die famis qn mali fame peribunt (ſaturabunt᷑) interna ſacietate. (qꝛ)ecõtrario(peccatoꝛes)tm̃ carentes iſta ſa cietate peribũt)ſine om̃i ↄſolatõne.Etoſten au quomodo peribuntd. Inimici vero dñi mox vt honoꝛificati fuerint et exaltati: deſicientes queadmo dum fumus deſicenr. Inimici vero dñi⸗.i.ipſi peccatoꝛes (mox vt honoꝛincati fuerint) gloꝛia et reuerẽtiaet exaltati) dignitatibo ⁊ potẽtia in vita pñti que nõ eſt momentũ reſpectu future( deficientes) qtidie de malo in peius (quẽadmodũ fumꝰ) cuius nullũ poſt exaltatõʒ inuenit᷑ veſtigiũ: (denciet penitus. Fumus eni in altũ extolli tur et ipᷣa exaltatòe extenditur et euaneſcit:ſic iniqui in altũ eriguntur et in ambitũ exten⸗ duntur:et deinde deſicientes euaneſcũt.quã⸗ toq; gradus altioꝛ fuit:tanto hic caſus gra⸗ uioꝛ et in futuro pena maioꝛ erit. Jdeo autẽ hoc malis qua . QOutuabitur peccatoꝛ et non ſoluet: iu⸗ ſtus aut miſeretur et retribuet. — ¶ Mutuabit).i. mutuo accipiet (peccatoꝛ) coꝛpus et aiam ac bona naturalia et grami⸗ ta atq; tꝑalia a deo accipiẽdo. Nihil enĩ hö habet qð mutuo nõ accepit.(et non ſoluet) de bonis acceptis ſeruiẽdo et gr̃as agendo. vel (mutuabit᷑.i.audit verbũ deiſet nõ ſoluet) id ẽ nõ reddit oꝑibo qð auditu ꝑcepit.q.d.n⸗ edo ein guic o. nlo⸗ lom ani on bio. i⸗ lole de gio lum gin irde uce u di⸗ =☛ E ◻☛ ☛☚ . ☛ ☛ —— — — L ☛ = maledicentes auũt ei diſperibunt. am eius volet. Apud dñm).i.a dño (gre ols)rot vtentis.i.affectus et oꝑa quibo ad eũ tranſire conatur(dirigetur) in via pñti vt non decli⸗ rxxclert lucrum (iuſtus aũt) de bonis a deo ae⸗ ceptis miſeretur)affectu ↄpatiendocet retri buetper effectũ ſubueniendo. Cuius enĩ pe ctus plenũ eſt charitate ⁊ bona volũtate ſem er habet vnde det: vel facultatẽ ſeu beniuo lentiam:vel auxiliũ ſeu ↄſiliũ:aut ſaltẽ votũ vel oꝛoem. Ideo aũt miſeret᷑ et dat:ſcit eni Quia bñdicentes ei exeditabũt terram — uia bñdicentes ei)ſcʒ dño: bene viuen⸗ do.et bona que poſſunt altijs impendendo. ac de bñficijs acceptis gras referendo chere⸗ ditabunt terrã)ſcʒ viuentiũ eam ꝑpetuo poſ⸗ ſidendomaledicentes aũt ei) male viuendo et ſibi ↄmiſſa iniuſte retinẽdo ac ingrati eius bñſficijs ea que mutuo acceperunt non pſol⸗ nendo (diſperibunt).i.dupliciter ſcʒ in aĩa et coꝛꝑe peribunt.quia in vtroqʒ eterna ꝑditõe moꝛientur.et ſic duplici ↄtritõne cõterentur. Ei vt ſciat quiſq; quo tendere debeat ne ſimł pereat ſequitur et dicit Apud dñm greſſus boĩs dirigetur: et vi — es vnus homo qui iunioꝛ fuitin pꝛimiseta⸗ tibus ſenioꝛ autẽ in nouiſſimis tgꝑibus:et in tanto ſpacio (non vidi iuſtum derelictum a deo finaliter ita vt periret. nec ſemen eius q⸗ rens panemid eſt bona opera eius irremune rata. VUel (nec ſemen eius )id eſt aliquem fide lein imitatoꝛem ipſius in operibus iuſticie. (querens panem ſpiritualem puta verbum dei quaſi ei non adeſſet et indigeret pane ver⸗ bi quia verbum dei ſemper eſt cum iuſto refi ciens ipᷣm. Lex enim dei in coꝛde ipſius ⁊ in ipſa meditabitur die ac nocte.Lali pane nu⸗ mn iaus vt in g ns deficiat ſed in deo yluat ⁊ bona que poteſt pꝛoximis impendet Vinde et ſubditur·· lius in bdictione eirt. Lota die)id eſt indeſinenter et aſſidue vel Pota die miſeretur et cõmodat:et ſemẽæ toto tempoꝛe vite ſue qꝛ ſemꝑ iuſtus habet quid det (miſeretur)affectu ſibi et alijs (et cõ modat) effectu. et dicitur bic de elemoſyna actuali vel ſpirituali. Sed licet donet tamen magis cõmodare dicitur quia quod diſpen⸗ net a rectitudine iuſticie quia ex dei volun⸗ tate eſt via iuſti:et totũ quod habet ex gra eſt Põ eni eſt hoĩs dirigere viã ſuam (et) ꝑ hoc c(viã eius)ſcʒ dñi et ſi ſit dura quia tũ trita eſt (volet homo mandata eius deſiderãdo. Si ergo errare nolumus apud dũm greſſus di⸗ rigamus ⁊ ꝑ illã viam qua iuit ambulemus. foꝛtaſſis videt᷑ dura ſʒ, ſecura. Alia foꝛte deli tias hʒ ſʒ latronibo plena eſt. In q̃ via dei nis infirmitatẽ:qꝛ ſepties cadet iuſtus in die et ſepties reſurget:et nõ eſt homo qui nõ pec cet.(nõ collidetur).i.nõ frangetur irrecupa⸗ biliter gr̃am dei ⁊ virtutes amittendo et fina liter in pcco illo ꝑmanendo.ſ( qꝛ dũs ſupo⸗ nit manũ ſuam)auxiliatricẽ ne criminaliter delinquat:eum auxilio ſue gre ⁊ miſcðie ſub leuando et ſuſtentando et ꝑ pnĩam ad gram reducendo. Magnaꝝ viriũ hõ ſe crederet: ſi ſemꝑ in vᷣtute fixus ꝑmaneret.Pie ergo dña aliqũ graʒ ſuã ſubtrahit ⁊ pᷣumenti q̃liter in⸗ firmetur oñdit.Et vere ſic eſt de iuſto qi Junioꝛ fui eten ſenui:et nõ vidi iuſtuʒ - greſſus hoĩs) röne Cum ceciderit nõ collidetur: quia dñs im ceciderit) iuſtus ꝑ peccatũ ꝓpter car⸗ verelictumec ſemẽ eius querens panẽ?. Hunioꝛ) et pner fui dicit coꝛpus cbꝛiſti tã⸗ at non a paupere ſʒ a domino ſibi reddi ex⸗ pectat et dñs cum fenoꝛe multiplicatum red⸗ ditKet ſemen illius)quod ſeminat vt metat id eſt opem bona vel imitatoꝛes in benedictio⸗ ne erit)id eſt in multiplicatõne quia cum ex⸗ ultatione veniet poꝛtans manipulos ſuos. Et ideo tu quicunq; es noli eſſe piger:ſʒ Declina a malo et facbvnum: et inhabi⸗ ta in ſeculum ſecuuil. Declina a malo et fac bonum)id eſt necui noceas ſed ei bene fac. AUel(Declina a malo) id eſt diuerte a Pecene⸗ quod fit per dei timo rem et inchoat hominem (et fac bonũ)opus: exercendo te in virtutibus. quod debet fieri per amoꝛem et perficit homineʒ. Neq; enim bona deo accepta ſunt que maloꝛum admi⸗ xtione maculantur et perſeuerando in bono (et inbabita in ſeculum ſeculi) in eccleſia.in vnitate.in veritate.in deo.vt qui hic inchoa ris ineternuʒ perficiaris. Vel (inhabita) ter ram viuentiumRin ſeculum ſeculi) id eſt per hoc habitabis in eterna beatitudine et habe bis vitam eternam. Ecce merces. Quia vñs amat iudiciũ: et non verelin⸗ guet ſcõs ſuos: ineternũ coſeruabunt. Quia dñs amat iudiciũ).i.diſcretõeꝭ qua ſepat᷑ bonũ a malo:falſuʒ avo cꝑale ab eterno vł(amat iudiciũ)vnicuiq; pꝓ meritis reddere diſponẽdoſet nõ dereliquet ſua gra ⁊ ꝓectõe deſtituendo(ſcõs ſuos)qui recedũt a malo es faciunt bonum et ſi ad tempus flagellat iu⸗ ſte tñ iudicat.quia (ineternum) ſcʒ in boꝛreo eterno et in vita beata (cõſeruabuntur )in coꝛ⸗ poꝛe et in anima et ſi hic moꝛiantur in hac vi ta.et merito eterna poſſidebunt qꝛ eterna cõ⸗ cupierunt.Et econtra YVniuſti punientur et ſemen impioꝛum niuſti punientur) in inferno pena eter⸗ napter mala eoꝝ operatcet ſemen impioꝝ pe ri bitxi.oꝑa eoꝝ qꝛ iniqua ſunt nullũ fructũ beatitudinis habebũt. Ael(ſemen impioꝛuzʒ peribit).i.imitatoꝛes coꝝ peribunt cum ipᷣis lerx et peccare vetat et bona facere docet (et ið (nõ ſupplantabunt᷑).i.laqueos nõ incunrẽt s diabolo ſeu hoĩe iniquo vel peccato (greſſus cius) quibo ad deũ nitit᷑ ꝑguenire qꝛ verbũ dei in coꝛde liberat a laqueis et ab om̃i tentatõe vt nõ mouceatur a via iuſticie. Tecũ eſt cuiuas verbum a te nõ recedit. Et tamen Coõſiderat peccatoꝛ iuſtũ:et querit moꝛ⸗ tificare eum. ¶ Lonſiderat peccatoꝛ et impins (inſtum) et notat vias eius ſibi callide inſidiando vt eum decipiat et ſupplantet eiusq; greſſus de⸗ toꝛqueat et querit quantũ pᷣt (moꝛtificare eũ⸗ ſicut ecõtra ſemen iuſti in bñdictõne erit. hee ſcriptura modo nos erudit verbis modo in foꝛmat exemplis. Hinc ꝓponit nobis repꝛo⸗ boꝛum penã illinc iuſtoꝝ gloꝛiã:quatenus il la nos terreat atq; ab amoꝛe buius ſeculi cõ peſcat et iſta nos excitet atq; ad amoꝛẽ patrie celeſtis inuitet.vñ et ſubditur Juſti aũt hereditabũt terram:et inhabi⸗ tabunt in ſeculũ ſeculi ſuꝑ eam. ¶ Juſti aũt hereditabũt terram)ſcʒ viuenti⸗ um vbi nullus moꝛitur qꝛ terram moꝛtuoꝝ cum ſuis delitijs ſpꝛeuerũt.et hoc nõ ad tem⸗ pus ſed ineternũ. vñ ſequit᷑.(et inhabitabũt in ſeculũ ſeculi).i.eternaliter ſuꝑ eam)tanq; eius dñi et poſſeſſoꝛes qꝛ ibi poꝛtionem ſuã elegerũt. Holi ergo iſtam tranſitoꝛiã heredi⸗ tatem diligere in qua diu nõ potes habitare. deſpicienda ſunt cuncta que tranſeunt illa ſo la appetenda ſunt que tranſire nõ pñt.Et me rito hec erunt iuſto.quia . Os iuſti meditabitur ſapientiam: et lin a eius loquetur iudicium. piis hois eſt coꝛ nr̃m:qꝛ ſicut oꝛe coꝛꝑis loqͥ⸗ mur boibus ita coꝛde loquimur deo.ſmedi⸗ tabitur)et ruminat(ſapientiaʒ que eſt de deo et eternis vt poſtmodũ eructare poſſit verbũ Os iuſti) interius ſcʒ coꝛdis.os eni interi ——oõz bonum vnde et ſubdit(et lingua eius loque turinſtructioni alioꝝiudiciũ)ſcʒ qð deus pꝛecipit fugere vel tenere. loquetur iudiciũ).i.ꝓfert ſermonẽ diſcretuʒ dicens tm̃ qð eſt dicendum ettacens quod eſt tacendum. Et „ „ Lex dii eius in coꝛde ipſius:et non ſup⸗ r teidine greſſus eius. ILer dei eius).i.obſeruatio legis et pꝛece⸗ Vel (lingua eius — pta dei (in coꝛde ipſius)ſunt ꝑ iugem media tationem vt coꝛ cõſonet lingue nobis aũt eſt Im in oꝛe.de quibo dici pᷣt.ꝓpłs bic labijs me bonoꝛat coꝛ aũt eoꝝ longe eſt a me. Hec aũt iudicabitur ilii. “ Duñs aũt nõ derelinquet cum)ſcʒ iniuſtũ. uatnec damnabit eum)ſcʒ iu bic damnetur (cũ iudicabit᷑.i.cũ iudiciũ fiet añ chꝛiſti tribunal(illi)ſcʒ impio ad eius ma lum et nocumentũ.vel(illi) ſcʒ iuſto ad eius vel vt ci conſentiat et ſic eũ faciendo iniuſtũ occidat in aĩa.vel ſi nõ ↄſenſerit querit vt eũ ꝑſequendo occidat in coꝛꝑe. Dicit eni ꝓpter inuidiã quod in libꝛo ſapientie pᷣdictum eſt. Grauis eſt nobis etiã ad videndũ:qm̃ diſſi⸗ milis eſt alijs vita ipſius. Sed ſi iuſtus vi⸗ Pore eiltatenener qð ſequitnrr Dominus autem non derelinquet eum in manibus eius:nec dam (in manibo eius).i.in ptãte impij ſcʒ totali⸗ ter et pᷣm aĩam vt eum ad ↄſentiendũ ſibi cõ⸗ pellendo iuſticiã eius auferat qꝛ impius ani⸗ mam nõ moꝛtificat ſʒ potius Aurgerd ſal⸗ vtilitatem et comodum.Et quia ita facit iu⸗ ſto ergo nunc ☛☚ Expecta dñm et cuſtodi viam eius:et ex altabit te vt hereditate capias terraʒ: ci ũ et ſi ab hoĩe Frierii peccatoꝛes videbis. xpecta) patienter ct ſi diu pateris (dãũm) te vindicabit ⁊ remunerabitſet) in expectan o (cuſtodi)indeficiẽter(viã eiꝰ).i.ſerua mã⸗ data(et exaltabit te)de virtute in virtutẽ ⁊ de terrenis ad celeſtia ita(vt hereditate).i.ſirmi ter iure hereditario (capias terrã) viuentiũ:et ſi modo neſcis qð ꝓmittit in exꝑiẽtia diſces qꝛ (cũ perierint pccoꝛes)et impij (videbis) in re qð mõ credis de pᷣmijs bonoꝝ ⁊ penis ma loꝝ. Vbi ſciendũ ꝙ deus nunq; eos creaſſet qd̃̊s ineternũ ꝑituros pᷣciſſet niſi aliqᷓs ex eis vſus bonos pᷣuidiſſet. Quoꝝ quidẽ iniqͥtas ſicut modo ꝓdeſt bonis ad augmentũ ſctita tis ſic ipoꝝ pena eiudẽ iuſtis ꝓderit ad incre mentũ btĩtudinis. Nã ex repꝛoboꝝ damna⸗ cõne ↄgnoſcẽt electi qͥd ꝑ iuſticiã meruerint: £ chs unit Orſin dhäde Weadͤ⸗ kains unon ſn indon ſunx n niu w nie in⸗ tuß⸗ ch⸗ n het füſe lont ſcins tin⸗ tn nt nde ini ti⸗ et ex ſua ſalnatone ſentient quid per. gratiam receperint. Tantoq; amoꝛe ardentioꝛi adhe⸗ rebunt diuine bonitati quanto eius gratui⸗ to dono et pꝛomeritam non ſentiunt penam et immeritam percipient gloꝛiam. Deindeq; nulla ſit impioꝝ felicitas oſtendit..d. Vidi impium ſuꝑexaltatum: et eleuatũ ſicut cedros libani. ¶ Aidi impium ſuꝑexaltatum) id eſt ſupꝛa modum exaltatum in gloꝛia mundi et digni tate deo hoc permittente et eleuatum) in ela⸗ tione(ſicut cedros libani) mõtis in quo ſunt altioꝛes cedri que a vento deijciũtur.hoc eſt in magna dignitate tempoꝛali ⁊ in candoꝛe ſeculi que cito denigreſcit. Libanus enĩ can didatio interpꝛetatur:etiam ſuper ſublimes eminentem ita vt altis celſioꝛ videretur. Ta⸗ lis videtur impius quãdo coꝛde tumens et virtute et gloꝛia ceteros etiã altos ſeculi pꝛe⸗ cellens cernitur elatus. Et tranſiui et ecce nõ erat: queſiui eum et nõ eſt inuentus locus eius. ¶ Et tranſiui) mente et conſideraiõne ad no . niſſima eius non pꝛeſentia ſed futura atten⸗ 2 dendo.Vel(tranſiui ꝑ aliquod tempus mo⸗ dicum expectando (et ecce non erat) potens. Tranſierat enĩ gloꝛia eius.vel non erat oĩno quia per moꝛtem ſublatus erat de mundo. et (queſiui eum) conſiderando et rememoꝛan do (et non eſt inuentus locus eius) regnan⸗ di.vel omnino in hoc ſeculo ſed abſcõditus et ſepultus eſt in inferni pꝛofundo. Et ne ti⸗ bi ſimiliter contingat . M Cuſtodi innocentiam et vide equitatẽ: e ſunt reliquie homini paciſicco. Cuſtodi innocentiam) quo ad deum et te pm ſancte viuendo (et vide equitatem) quo ad pꝛoximum iuſte cum ipſo agendo. Unde apls.ſobꝛie et iuſte et pie viuamus. Innocẽ⸗ tia ſpectat ad ſobꝛietatem et pietatẽ.E quitas ad iuſticiam. Vel innocentiam cuſtodit qui nec ſibi nec alteri nocet atq; a vicijs et pecca⸗ tis ſe immaculatũ ſeruat.Equitatem videt qͥ ſollicite penſat et que a domino acceperit et que ei perſoluere debeatſquoniã homini pa⸗ cifico)qui hec agit(ſſunt reliquie)ſcilicet vita eterna et bona que poſt hanc vitã relinquun tur ac ſuꝑſunt et remanent ſanctis. IYniuſti autẽ diſperibunt:ſimul reliquie impioꝛum interibunt. niuſti aũt) econtra (diſperibũt) et dupli⸗ ci contritõne conterentur quia in coꝛpoꝛe et imn anima deſtruentur et eterna damnatõe de⸗ / lebuntur (ſimul)etiam cum eis (reliquie im⸗ pioꝛum interibunt) quibus nihil reſtat niſi interitus eternus quia non ſuꝑerſunt nec re ſeru antur eis reliquie vt viuant ſʒ vt in pena gehenne ignis intereant. Hec omnia pꝛedi⸗ cta bona iuſtis.totum eſt tñ a dño oim bono rum fonte ⁊ largitoꝛe. Et colligendo ſumma tim ſubiungit Halus autem iuſioꝝ a dño: et ptectoꝛ eoꝛum in tpe tribulatõnis. Salns aut iuſtoꝝ) mentis et coꝛꝑis in pᷣ⸗ enti et in futuro (a dno eſt) nõ aliunde.Pꝛi⸗ ma ſalus que ad aĩam ꝑtinet eſt remiſſio pec⸗ catoꝝ:ſʒ qꝛ adhuc ꝑiclitamur in tribulatõni bus recte ſubiungit᷑.(et ꝓtectoꝛ eoꝝ eit) ſi qͥd impugnat(in tꝑe tribulatõis) et tentatõis ne ſuꝑentur. Nam niſi fideles ſuos diuina vir tus ꝓtegeret quis tot iacula tentationuʒ aut tantos eſtus vicioꝝ ferre potuiſſet.Et ſpecia liter eſt ꝓtectoꝛ eoꝝ in hoꝛa moꝛtis qꝛ tũc ꝓ tegit eos a poteſtate demonis. Et adiuuabit eos dñs et liberabit eos et eruet eos a peccatoꝛbus: et ſaluabit eos 4—— ia ſterauerunt in eo. AEt adiuuabit eos dñs).i.cooꝑabit᷑ eisin pñti ad pugnandũ et ad bñ oꝑandũ et ꝑſeue randumęet liberabit eos) a tribulatõibo et an guſtijs et eruet eos a peccatoꝛibo)ab eoꝝ in⸗ ſidijs ⁊ ↄtrarietate ſeculi illeſos ſeruando vł de hac vita eos ducendo.(et ſaluabit eos)ſa⸗ lute et ſaluatõe ꝑpetua ad vitã eternã ꝑducẽ doꝓpter hoc(quia)hic(ſperauerũt in co)non in boĩe aliquo vel in ſeculo Attende o miles chꝛiſti quanta faciat ꝓ te tuus imꝑatoꝛ. Ipᷣe eſt tua ſalus:tua ꝓtectio:tua arma:tua libe⸗ ratio vt te hic regat cuſtodiat et deinde ad vi tam eternam pꝛoducat. Collige etiam ex pꝛe dictis ꝙ iuſti et pij habent bona maxima ſci licet ſpiritualia puta gratias et virtutes in pᷣ ſenti in omnibus vijs a deo directi: in omni bus actibus pꝛotecti et ab angelis cuſtoditi. intus leti in futuro eternaliter beati. Sed in iuſti et impij gaudentes et floꝛentes pꝛoſpe⸗ ritate tempoꝛali habent bona modica ſcilicet carnalia.in pꝛeſenti ſunt a deo derelicti ange loꝛum cuſtodia deſtituti:amaritudine pleni: in futuro perpetue damnati. ¶ Beatitudo omnium non Mꝛatio incerta iuſtoꝛum deus qui ſanctos tuos nõ derelinquis in fame:nec in ſtadio tribulatio num ſuperari permittis:pꝛecamur vt ea nos munias dextera quam illis ne coꝛruant velo Aiter poꝛrigis pꝛeparatam. Per wdum. Pſalmus de oꝛatione vere penitentis ſuas miſerias ꝓ peccatis lamentabiliter ↄquerentis:docens nos in memoꝛia ha bere peccatum ad cauendum et dolendũ. Ommenem furo 2 re coꝛripias me. . Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ta⸗ bati. Hoc eſt p iſte cõuenit dauid ꝓphete vl Alij penitenti docẽs nos peccati memoꝛiã ha bere ad cauendũ ⁊ dolendũ.habitus in reme⸗ moꝛatõe ſabbati.i.recoꝛdatõe eterne requiei quã habere optat et ꝑdere foꝛmidat.Cũ eni vt ſupꝛa dictũ eſt mali floꝛeãt et boni laboꝛẽt ille penitens quecũq; mala pꝛo peccatis pati enter tolerare paratus eſt et flagella timens peioꝛa ſcʒ ſuꝓplicia eterna et recoꝛdans ſab⸗ bati eterni quo timet pꝛiuari peccati conſci⸗ us et deſiderat frui grauiter afflictus. Ma⸗ teria:multiplex afflictio et miſeria peccatoꝛis dolentis pꝛo peccatis ſuis. Intentio:inuita⸗ re peccatoꝛes ad penitentiam ⁊ monere vt pa tienter ſuſtineant quecunq; mala ad purga⸗ tionem peccatoꝛum euenerint. Sententia in generali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona vere penitentis imploꝛat dei miſericoꝛdiam enu merat et deſcribit ſuam miſcriam pꝛomit tit emendam et petit conſeruationem diuinã Sententia in ſpeciali: Ab oꝛatione ergo et lacbꝛymis incipiens ait.O (Domine ne in furoꝛe tuo)id eſt vehementi indignatõne tua (arguas me) cum repꝛobis me damnando. ( neq; in ira tuaid eſt indignatõe leuioꝛi(coꝛ ripias me)pena purgatoꝛij me cruciãdo cui tamen pene nulla pena mundana compara⸗ bilis eſt ſed hic emenda et ſic me purga ignis purgatoꝛius non ſit mihi opus.quaſi diceret.ne punias me ſcõᷣm rigoꝛem iuſticie tue ſed magis ſcdm dulcoꝛem tue miſericoꝛ⸗ die.Et pꝛetendit multas miſerias quibo iam in hoc ſeculo affligitur.vt qꝛ multa ſunt que patit᷑ ſufficiãt ne peioꝛa patiat᷑. VUñ ſubdit MQiſ ſagitte tue inſixe ſũnt mihi: et con firmaſti ſup me manũ tuauam. Om̃ ſagitte tue)id eſt vindicte ſcilicet do: loꝛes coꝛpoꝛis et anime.(infixe ſunt mihi)et vulnerant me pꝛopter peccatũ et non ad ho⸗ ram ſed(et cõfirmaſti)diu ſcilicet vt ſint vſq; ad linem ſeculi(ſuper me manum tuam)id ẽ vindictam.quia pena peccati qua pꝛimum tno arguas me: neq; in ira tua lis eſt. Pſalmus dauid in rememoꝛatõne ſab . — la delectatur. vnde adhuc ſubditur hominem percuſſiſti adhuc in bumano gez⸗ nere perdurat vt dedecus culpe non rema⸗ neat ſine decoꝛe iuſticie: hoc autem feciſti vt tanq; bonus magiſter verberibus caſtigati⸗ onis afflictum redderes emendatũ. Eo vſiq aũt ↄfirmaſti et ſic tetigit me manus tua q Non eſt ſanitas in carne mea a facie rire tue:non eſt pax oſſibus meis a facie pec⸗ catoꝛum meoꝛum: ¶ Hon eſt ſanitas in carne men) Poꝛtamus enim coꝛpus moꝛtale plenum tentationibus et miſerijs doloꝛibus et indigentijs( a facie ire tueid eſt ab inſtantia vindicte pꝛopter pec catum et poſt oſtenſam infirmitatem carnis oſtendit etiam afflictionẽ anime.dicens ( nõ eſt pax oſſibus meis.i.virtutibus que ſunt anime foꝛtia.quia ſicut oſſa carnem ſic vir⸗ tutes ſuſtinent mentem.(a facie peccatoꝛum meoꝛum )id eſt ab inſtantia ſuggeſtionũ ma larum ex peccato ꝓuenientium quia caro im pu gnat ſpiritum et innumeris modis turbiĩj tur virtutes a vicijs et pccis Nec h̊ mirũ. Auoniam iniquitates mee ſupergreſſe ſunt caput meu:et ſicut onus graue gra uate ſunt ſuperm. Qm iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meũ).i.pꝛeualuerũt et dominant᷑ menti meæt que eſt interioꝛis hoĩs caput et aia mea pec-⸗ catis inualeſcentibo ſuccumbit ꝑ conſenſum (et ſicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me)ꝓ pter multitudinẽ et magnitudinẽ qꝛ peccata ſicut plumbũ depꝛimũt ⁊ nullum onus tam graue poteſt eſſe qᷓ; iniquitas cuius grauita⸗ tem illi ſoli ſentiunt qui eam deponere cupi⸗ unt et mentem ad celeſtia ſubleuare appetũt. Non enĩ grauis illi videtur qui adhuc in ils Putruerũt et coꝛrupte ſunt cicatrices mee:a facie inſipientie me. ¶ Putruerunt) peccato iterum conſentien- o et ipſum in voluntate renouando(et coꝛ: rupte ſunt)ad actum perducendo et in opere exercendoccicatrices mee)id eſt plage pecoa⸗ toꝛum ſanate et ſanitates per remiſſionẽ pec⸗ catoꝛum pꝛecedentiuʒ inducte.et hoc ( a facie inſipientie mee)id eſt pꝛopter ſtulticiam me⸗ am quia non ſum vſus viribus in baptiſmo receptis.ꝗ.d.mihi et mee inſipientie non deo imputo. Multũ eni inſipiens eſt qui ſemel ſanatus iterũ recidiuat. Jõ adhuc ſubdit᷑ OViſer factus ſum et curuatus ſum vſq; in finẽ:tota die ↄtriſtatus ingrediebar. en gun 9 In ⸗ ͦ d d⸗ ta n ſn⸗ S ſum poꝛtans multas miſerias et in anima et in coꝛꝑe(et curuatus ſum) ab elatõne.qꝛ oĩs qui ſe exaltat humiliabitur vſq; in finem)i. totaliter vel vſq; ad moꝛtẽctota die).i.tota vi ta mea iugiter aſſidue ⁊ ſine intermiſſione cõ triſtatus)amiſſa leticia ſpũali ꝓpter mea pec⸗ cata:ppter murmurationẽ ſyndereſis cõtra malum (ingrediebar).i.ꝑam bulabã viã bu⸗ ius vite. Et hoc ideo H et᷑ nõ eſt ſanitas in carne mea. ¶Om lumbi mei impleti ſunt illuſionib) id eſt libidinũ incentiuis ⁊ carnalibo delecta tionibus que mihi illudunt attentantes di⸗ uerſis fantaſus (et) ꝑ hocnon eſt ſanitas in carne mea) Ham in totũ coꝛpus redundant bmõi incẽtiua. Vel illuſiões ſunt vane ima⸗ ginatõnes et cogitatõnes ex quibo anima fa tigatur et aliqñ vixoꝛare ꝑmittitur. Ideo au tem lumbos poſuit qꝛ in lumbis eſt carnalis voluptas vnde illuſiones ꝓcreantur.(et non eſt ſanitas in carne mea).i.in coꝛpoꝛe ſcilʒ in bac vita. Afflictus ſum humiliatus ſum nimis Diſer factus ſumʒid ẽ miſer qs afflictus bendo ac pacem et tranquuülitat? ↄſcientie a⸗ mittendo:qꝛ dereliquit me virtus mea) q uã ante peccatũ habui (et lumẽ oculoꝝ meoꝛũ) ſpũalium et mentaliũ.i.ratio im ꝑturbata ſcʒ dereliquit me ⁊ defecit ꝓpter turbulentiã paſ⸗ ſionũ et ꝓ ingentibo moleſtijs (et) ideo cißm non eſt mecũ)qꝛ mens mea cecata eſt a pecca to et ſic poſtpoſito veritatis lumine ſecutus ſum erroꝛem et in tenebꝛas decidi pccoꝝ. vite. Et boc idoo Anrnici mei et Primi mei: aguerſum me Qiñ ſumbi mei .impleti ſuntilluſionip aſpeopindluauerunt er ſteterunt. ſolatijs gaudet hũanitas ſed huic ſunt cu⸗ mulus paſſionũ vnde ſequit᷑ aduerſum me appꝛopinquauerũt) ↄſilijs et dolis vel expꝛo bꝛando et in bonis reſiſtendo (et ſteterunt)in malicia ſua ꝑſeuerantes et cõtra me cauſan⸗ Amici mei)ſcʒ nature et foꝛtune nõ gratie: (et ꝓximi mei) benefſicij collatõne his duobꝰ tes. Non ait inimici aut extranei ſed amici et pꝛoximi.G rauioꝛa quidẽ ſunt mala que ab amicis patimur qꝛ nõ ſolum pena ſed etiam amiſſa charitas nos cruciat Et qui urta me crant wlonge ſeterut et vim faciebant qui querebant animaʒ rugiebam a gemitu coꝛdis mei. Afflictus ſum) coꝛꝑecet humiliatus ſum) coꝛde vt nihil in me ſit liberũ a pena:vnde ſe quitur (nimis)qꝛ vndiq; eſt calamitas (ru gi ebam)amare flendoca gemitu)et amaritudi⸗ ne (coꝛdis mei)conſiderãs tantas meas mi⸗ ſerias interioꝛes et excerioꝛes. Ex afflictõne bumiliatio:et ex hũiliatione ꝓcedit gemitus Ad boc penis et flagellis peccatoꝛ affligitur vt a ſua ſuꝑbia hũilietur: quatenus ꝗ letus et elatus ꝑpetrauit peccatũ afflictus et humi liatus redeat ad lamentum. mitus meus ate nõ eſt abſconditus. ſie qui vides coꝛ(ante te) eſt omne deſi⸗ Dñe ante te omne deſideriũ meũ: et ge⸗ derium meũ)et affectus non cõtra te qꝛ nihil deſidero niſi quod tibi placet.q.d.ad conſe⸗ quendum deſideriũ meũ non habeo hoĩem ad quẽ confu giã et ideo ad te qui omne deſi⸗ deriuʒ meũ noſti recurro (et gemitus meus) non ꝓ terrenis ſed ꝓ celeſtibla te non eſt ab⸗ ſconditus)et ſi abſconditur ab hominibus. quaſi diceret.apponas mihi remediũ qui no ſti ſecreta coꝛdium. Coꝛ meum conturbatum eſt: dereliquit — me virtus mea:et lumen oculoꝛũ meoꝝ et ipſuin non eſtimecum.x G ¶ Coꝛ meũ ↄturbatũ eſt paſſionibo ſuccum⸗ . eme H St qui iuxta me erãt)et me in bono diri⸗ gere et cõfoꝛtare debebant de longe ſteterũt) id eſt de ſalute mea parum curauerũt(et vim faciebant qui querebant aĩam meã) ꝑdere ſcʒ demones cũ miniſtris ſuis tentatõnes hoꝛri das immittentes. Vel qui iuxta me erant) ſcʒ vicini mei(de longe ſteterũt tanq; abomi — — nantes me ꝓpter multitudinẽ miſerie mee.(et vim faciebant) veniẽtes cũ impetu (qui que⸗ rebant aĩiam meam).i.vitam meam vt aufer⸗ rent eam. Et qui inqrebant mala mihi locuti ſunt vanitates:et dolos tota die meditabant Etdni inquirebãt mala mihi) inueſtigan es quo modo mihi nocerẽt vel moꝛtẽ infer⸗ rent ſcʒ hoĩes maligni qͥ ſunt mẽbꝛa diaboli qꝛ nõ inueniebãt criminallocuti ſunt vanita tes).i.finxerũt falſa et mendaciaet dolos).i. fallacias (tota die).i.aſſidue et ſine ceſſatõne (meditabant᷑) in coꝛde quibo me deciꝑe poſ⸗ ſent vel accuſare. Deinde ſubiungit q; pati⸗ ens in omnibo his fluit. , Ego aũt tanq; ſurdus nõ audiebã: et ſi⸗ cut mutus nõ aperiens os ſuum. i6 autem tanq; ſurdus non audiebaʒ) id eſt me audire diſſimulabam et quaſi non audirem non reſpondebam. vnde ſequitur. (et ſicut mutus non aperiens os ſuum)quia ſic tacebam quaſi neſpondere non poſſem. Mutus aperiens os ſuum et ſi non clare lo quitur vel balbutiendo remurmurat: Js au tem nihil aſpera dixit vel rñdit.quia os ſuũ ad ↄtradicendum vel reſpondendũ eis non aperuit:ſed tam patienter om̃ia ſuſtinebat ac ponendo ſubdit. . Et factus ſimn ſicut homo nõ audiens: et nõ habens in oꝛe ſuo redargutões. ¶ Et factus ſum).i.ſilatus ſum ſicut ho⸗ mo nõ audiens).i.nõ potens audire diſſimu lando obiecta cõuicia.ſet ſicut homo nõ ha⸗ bens in oꝛe ſuo redargutõnes) cõtra aduer⸗ ſi nihil audire vel loqui poſſet. Etquaſi ex⸗ ſarios.i.q;uis haberẽ vnde eos redarguere poſſem m fui quaſi nõ habens quia mala pa tienter ſuſtinui et ſic tacui quaſi non eſſet vñ illlos arguerem. Ecce magna virtus audire noxia et nõ reddere cõtra.Et Auoniazʒ in te dñe ſperaui: tu exaudies loꝛ meus in cõſpectu meo ſemg. omine deus meus. Dm)inter tot mala(in te ſolo (dñeꝭ qͥ mu⸗ tas triſtia in leta (peraui) ꝓpter te pᷣdicta ſu⸗ ſtinendo et remediũ a te expectando. ſaluta⸗ ris medicina eſt in malis ſperareet nõ defice⸗ re ideo merito ſpeitu exaudies) petitões me as (one deus meus) me de malis omnibo li⸗ rando. vacile aduerſa ſuꝑas ſi ſpes tua fixa ſit in deo.Et ſi tribularis ad tꝑs in tꝑe opoꝛ tuno exaudiet te dñs deus tuus. Inde autẽ exaudies Quia dixi nequando ſupgaudeãt mihi inimici mei et dum cõmouentur pedes mei:ſuꝑ me magna locuti ſunt. —— pergaudeant mihi)me ſuꝑato et inſultando cõuicientur.i.pᷣualeant ad gaudendũ de me ſuꝑato et mihi cõuiciato inſultando( inimici mei).i.demones vel maligni hoĩes de lapſu hoĩm gaudentes (et dum cõmouentur)et q̃⸗ ſi labũtur aliqñũ humana infirmitate( pedes mei).i.affectus vel actus mei. Hoc eſt ſi vi⸗ derent me a ꝓpoſito meo moueri et a rectitu⸗ dine iuſticie declinare.(ſuꝑ me magna locuti ¶ Quia dixi)in oꝛõne te depᷣcando(ne qũ ſu — ſunt).i.loquerent᷑ expꝛobꝛando et ũludendo vbi eſſet miſerendũ. Inde enĩ irrident impij: vnde dolent pij. Poteſtetiã penitens iam pᷣ⸗ dicta dicere in ꝑſona capitis exponens eius paſſionẽ nõ diuidens a capite vocẽ ſuam. vt enĩ caput dicit peccata noſtra ſua in pſalmo Deus deus meunus reſpice in me. ſic nos paſ⸗ ſiones eius que bic ponuntur dicamus no⸗ ſtras:ſic loquendo.Amici mei ſicti et ꝓꝑximi ſcʒ diſcipuli de longe ſteterunt fugiendo. ee vim faciebãt:trahẽtes ad iudicũ et moꝛtẽ ⁊c̃. — vt ptz ex pᷣdictis. Deinde penitẽs de ſe loqui⸗ tur. d. Et ideo etiã exaundiies Qim̃ ego in flagella paratus ſum: et do⸗ Nm̃ ego)ſciens me deliquiſſ e(in flagella ſuſtinenda (paratus ſum).i.ſuſtinere patien ter quicquid inflixeris: quia ad hoc natus ſum vt flagella ferã. YFlagellat enĩ deus oẽm meus)de peccatis cõmiſſis Vel(doloꝛ).i.pec filium quem recipit ad hereditateʒ. (et doloꝛ catum vnde eſt doloꝛ et qð eſt cauſa doloꝛis mei. ancedens ꝓ ↄſequenti.eſtꝭ in conſpectu meo)et cõſideratõne (ſemper).i.aſſidue ꝑ coꝛ dis ↄtritionẽ. Inde dolet quia deliquit. Im pius eni ſe defendit:iuſtus cõtra ſe iraſcitur. vnde ſe accuſando ſubiungit Qm̃ iniquitatẽ meã annuncialv:et co⸗ . — gitabo pꝛo peccatomer. ¶m iniquitatẽ meã annunciabo)in vera cõfeſſione.i.ↄfiteboꝛ.niſi enĩ doleret nõ ſic ſe — EEEEEEEEEE accuſaret.et qꝛ nõ ſufficit ſolum confiteri:ad⸗ dit (et cogitabo).i.ſollicitus ero et ſedule cu ram agam (ꝓ peccato meo) ſanando ac pꝛo eius ſatiſſactõe et emendatõe ꝑ fletus elemo⸗ ſynas.ieiunia ⁊ bmõi.Sic eni ẽ de eo qͥ pofſft ↄfeſſionẽ de pcco nõcogitat quõ de vulnera⸗ to qͥ vulnus ſuũ medico detegit et poſt vili⸗ pendit emplaſtrũ apponere vel negiigte numiai aut mei viuunt et con irmati — unt ſuper me: et multiplicati ſunt qui oderunt me inique. et floꝛent felicitate ſeculi fruunturq; mundo ac bene eſt eis et gaudent in eo vbi ego labo⸗ nimici aũt mei viuunt)id eſt pſperantur ro et rugio(et ↄfirmati)ac coꝛroboꝛati(ſunt⸗ in foꝛtitudineet ptãte nocendi( ſuper mej ad oppꝛimendũ me(et mułciplicati ſunt)nume⸗ ro ac quotidie plures fiunt ⁊ aparẽt qm̃ nec in ꝓſperis agnoſcitur amicus nec in aduer⸗ ſis abſconditur inimicus.i(qui oderunt me inique).i.contra equitatẽ quia amicũ et ſine culpa.etꝓ bonis reddẽtes mibi mala. Jdeo ſequitur Qui retrihuũt mala p bonis detrahebãt mihi:qñi ſequebar bonitatem. ui retribuunt mala pꝛo bonis)ex ingra meifm carnẽ ſe iudel. Etqui iuria meerẽe titudine hoc peſſimoꝛum eſt:ſicut redderebo na pꝛo malis eſt perfectoꝛum. Cetera verro duo ſunt mediocrium. (detrahebant mihi) ex inuidia pꝛo bono malũ reddiderunt nec —- — = ¶ MHe derelinqᷓs me)ſubtrahendo tuũ auxi⸗ Materia:miſeria humana quia bꝛeuis vita ſolum nocebant facto ſed inſuꝑ detrabebaꝛne · cijs ad virtutes:de dilectõe ſeculi ad amoꝛez verbo et cauſam oĩm iſtoꝝ ſubdit qꝛ nõ aliia dei et inde ad eternitatem mente tranſilienti de cauſa niſi(qm̃ ſequebar bonitateʒ)et ideo qui omnibo mundanis poſtpoſitis ſolis cele dixit mala ꝓ bonis.Ecce qᷓ; mala et peruerſa ſtibus inhiat.et adeo ꝑfectus eſt vt etiaʒ lin⸗ intentio. Si etiã coꝛripiat te aliquis bonũ ti guam a peccato om̃ino cohibeat. Fidelis ex bi volens ⁊ illũ oderis reddis mala ꝓ bonis go qui in pcedenti pſalmo ꝑ penitentiam vi Ded qꝛ hec mala ſunt homini intolerabilia tam ſuam coꝛrexit hic perfectionem vite ſue niſi ex dei gratia Jdeo Alllijs fſoꝛmã bene viuendi ꝓponit referens eis Ne derelinquas medſie deus meus:ne tranſitum ſuum vt et ipſi ſatagant confoꝛ⸗ bdäe. mmes eius fieri et in tranſeundo ipᷣm imitari. lium (dñe deus meus) auctoꝛ ſalutis mee.i. fragilis natura et ſubſtantia multis aduerſi ne dimittas me fragilitati mee quia dimiſſus tatibus et vanitatibo ſubiecta. Intentio: mo nõ potero ſubſiſtere.vcl ſi ad hoꝛã relinquis nere nos miſerias pᷣſentis vite attendere tem (ne diſceſſeris)penitus (a me) ſubtrabendo poꝛalia et mundana contẽnere et eis poſtpo graʒ tuã tanq; elongatus a me.i.neꝑ abſen-⸗ ſitis ad cterna et celeſtia deſiderio tranſire. tiam gre tue dimiſeris me perire. Ael(ne de Sententia in generali: pꝛopheta in iſto pſal relinquas me)pmittendo me cadere in tenta⸗ mo in perſona tranſilientis loquẽs docet in tionem vt peccẽ qꝛ grauioꝛ eſt offenſio poſt ter pꝛauos et calumnioſos linguam conti⸗ veniã. (ne diſceſſeris a meita ꝙ a bono deſi⸗ nere.oſtendit mundana eſſe vana et celeſtia ſtam. Sed potuius S Ahppetenda.petit a malis liberari et culpam ſi⸗ VIntende in adiutoꝛium meum:domine bi remitti vt ſecure poſſit ab hac vita migra⸗ eus ſalutis me. rreee ett celeſtia obtinere. Sententia in ſpeciali: ¶ Intende in adiutoꝛiũ meñ i. da te inten Tranſilitoꝛ ergo ille de bona opinioneſema tum vt me adiunes ad pugnandũ ↄtra bo⸗ trahens inuidiam iniquoꝛum et calumniaʒ ſtem et ↄtra pcci recidiuuʒ:et celerrime pꝛeſta etcberar inte malos tacere ne qd dicat ma⸗ mihi auxiliũ dñe de ſalutis mee) rectoꝛ me nelbreng. Dixi)id eſt in coꝛde decre⸗ ns: creatoꝛ meus et mee ſalutis eterne auctoꝛ ui et firmiter pꝛopoſui(cuſtodiam vias me⸗ et datoꝛ) Vel(intende in adiutoꝛiũ meũ) aG anicleſ loculoen et actões que ſunt vie no bñ opandum ita vt bona faciã et in eis ꝑſeue ſtread deum. Bene enim loquendo et recte remedñe deus ſalutis meey vt babeam eterne aendo ad eterna pꝛoficiſcimur. Cuſtodiam beatitudinis retributiont. ¶ Hꝛatio. inquam (vt) etiam non delinquam)id eſt nõ ¶ Zinitte dñe ſalutare tuũ infirmitatibo no beccem (in lingua mea) loquendo fatua vel is: vulnerũ cicatricũq; moꝛtaliũ potentiſ-⸗ ocioſa verba.nam qui in verbo non offendit ſime mediatoꝛ vt omnẽ gemitũ doloꝛẽq; no⸗ ille perfectus eſt vir et qui cuſtodit linguam ſirum coꝛam te deploꝛantes valeimus euin ſuam cuſtodit animam ſuam. HNon enim ali⸗ cere inſultatões aduerſantiũ vicio ꝝ. P. d. ker ſcio vite mee cuſtodire vias niſi cuſtodita õ — lingua. Ham qui inconſideratus eſt ad lo⸗ Dſalmus de cuſtodia lingue ac va quendũ ſentiet mala. Dixi inq; et feci. Ham iitate et miſeria vite huane multis ad/ Poſui oꝛi meo cuſtodia: cum conſiſie⸗ uerſitatibus et vanitatibo ſubiecte. ret peccatoꝛ aduerſum me. — pBs. xxxvij. 1. oſui oꝛi fs lsdamnietſiſenrienn ob es —e. ſferuans os a loquendocum)et qᷓ; diu (con⸗ 4 SLI cuſtodiã Di/ ſiſteret)et eſſet peccatoꝛ) ctimpind er litigio⸗ as meas: vt non delinquam in lin⸗ ſus et calumnioſusaduerſum me) mihi in⸗ ghameae. lſliicgiando et laqueos pꝛoponendo ad capien uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus hic dum me in verbis et ad querendum calu⸗ eſt. In finem canticũ dauid ꝓ iditum. Et efk mniam ex eis. Lalibus quidem magis ſilen ſenſus.Canticũ iſtud qð ideo dicitur canti⸗ dum eſt q; aliquid dicendum. quia decipi⸗ cum qꝛ ſpũalem ↄtinet iocunditatẽ.docet eni untur per ſilentium non valentes eum ver⸗ nos mente de terrenis ad celeſtia tranſilire: bis tenere quem querunt decipere. Unde in dirigens nos in finẽ.i.in ↄſummatõʒ: eſt da Eccleſiaſtico. Abi auditus non eſt non ef⸗ nid ꝓphete ⁊ eſt ꝓ ydithũ.i.ꝓ tranſiliente os fundas ſermonem. Poſui ergo cuſtodiam qui vana ſectantur.cõuenit eni ꝑfecto de vi« vſq;eo ½ ””UVUꝑFtD Ohmutui et humiliatus ſum et ſilui a wnis:et dvoloꝛ meus renouatus eſi: ¶ Obmutui)penitus tacẽdo (et exinde (hu miliatus ſum)et vilis factus apud aduerſa⸗- rios impꝛoperia ab eis ſuſtinendo (et ſului⸗ non ſolũ a malis ſed etiãa bonis) annunciã dis vt nõ delinquerẽ in malis et vt vitarem oↄtentionẽ cũ impijs.(et ex hoc dum ſic tacui (doloꝛ meus)quo ante ſilentiũ de malis pec catoꝛũ dolui(renouatus eſt)et excitatus per remoꝛſum ↄſcientie dũ vidi iniquitates ho⸗ minũ creſcere me tacente.Et quia vidẽs ma⸗ la tacui dicenda. Jddodd““– Concaluit coꝛ meum intra me: et in me ditatione mea exardeſcet ignis. ¶ Concaluit coꝛ meũ intra me).i.ex om̃i ꝑ⸗ te igne inflãmatum eſt ex dei et ꝓximi amoꝛe et cepit inquietũ eſſe videns hinc mihi picu⸗ la imminere(et in meditatõe mea)de his ha⸗ bita.i.dum ſic meditarer (exardeſcet).i.ardẽ ter inffamatur (ignis).i.feruoꝛ dilectõnis et ire ꝑ zelum vt arguerem inſenſatos qꝛ zelus domus tue cõmedit me tacentẽ et qdiu ſue⸗ bo tanto amplo ignis exardeſcet quia amoꝛ ꝓximoꝝ quibo tacui angit me ⁊ ſtimulat.Et in hac fluctuatõne dicendi et tacendi dum in vtroq; video ꝑicula tandem QLocutus ſum in lingua mea: notum fac mihi dñe finem meum. eplenus quantũ eſt ex ſe ſcz nature culpe et Joe miſerie ⁊ vniuerſa q̃ in hoĩe ſunt tã interius ¶ Locutus ſum in lingua mea) nõ hoĩbus ed deo ipᷣm deuote exoꝛãdo. Ei cui nota eſt cogitatio ſua:ideo in lingua loquit᷑ vt eius locutõne auditoꝝ vita inſtruatur.et ſubiun git quid ſit locutus dicens (notum fac mihi dñe ſinẽ meum)ante oculos meos ponendo quo tendere debeã ne ſi curram in incertum: oberrare valeam.q.d.iſte tranſiliens:queſiui melioꝛẽ locum vbi hec nõ patiar ſuſpirãs in finem quendã vbi nõ ſunt ſcandala ſcilicʒ vi tam eternam ſciam quid deſit mih. Et)inſuꝑ etiã fac mihi notũnumerũ die⸗ rum meoꝝ)ſcʒ eternitatis (qui) numerus di erum vere eſt ac verũ eſſe habet qꝛ pᷣterire nõ valet.et eſt numerus ſine numero nec tranſit numerando.(vt) illis intentus( ſciã quid) et qu antũ(mihi)hic degenti(deſit) ad beatitu⸗ dinem rendenti vnde humilioꝛ homo fit qui hec nouit. Exↄſideratõe enĩ eoꝝ que nobis aſſunt ſolet naſci ſuꝑbia:ex illoꝝ que deſunt bumilitas. Idcirco aũt repꝛobi quid eis de⸗ ſu depᷣhendere non pñt qꝛ terrenis ex amoꝛe ſnccumbunt et coꝛda ad ſuꝑna non erigunt NMNoto autẽ ſine et dicbo qui ſunt: attendit ad hec tꝑalia et ↄpat inuicem.d. Ecce menſurabiles poſuiſti dies meos: et ſubſtantia mea tanqꝙ; nihilũ ante te. Ecce menſurabiles).i.bꝛeues et tranſito⸗ rios.quuſq; enĩ ſub certa menſura viuitpo⸗ ſuiſti dies meos) qui dederas immenſurabi⸗ les ſi homo ꝑſtitiſſetcet ſubſtãtia mea) ſcʒ na⸗ ture.i.tꝑalis bec vita mea (tanqᷓ; nihilũ) re⸗ putandũ eſt(ante te).i.comꝑata eternitati tue et in ↄꝑatione ad te qui eternus es qꝛ id qð eſt modicũ tanq; nihil reputat᷑. Ael (ſubſtan tia mea tanq; nihilũ eſt ante te).i.ↄtuitu illi⸗ us que ante te erit. Iſte vir ſanctus dies ſu⸗ os tranſitoꝛios ↄſpicit et ſe nibil niſi pulue⸗ rem cognoſcit.vñ etiã ſecutus adiungit. Vlerutũtamen vniuerſa vanitas ofis ho ¶ Uerũtamen)adhuc etiaʒ (vniuerſa).i.ola que ſunt apud nos ſuntvanitas) ꝓ mutabi litate qꝛ ſunt mutabilia et tranſitoꝛia ac vana et nõ tm̃ terrena et bꝛuta:ſʒ etiã (oĩs homo vi uens) bic in hoc mundo de quo minus vi⸗ detur eſt vanitas etiã ſupꝛa bꝛuta qꝛ üla non ſubiacent culpe ſed tm̃; pene. Uel (ois hõ vi⸗ uens eſt vniuerſa vanitas)qꝛ vana cogitans vana loquens.vana faciens. vel om̃i vanita q; exterius diminutõʒ bñt ⁊ mutabilitatẽ. ſed fruſtra conturbatur. E erũtamen) pᷣter hec etiã (in imagine).i. ad ſpeculo apparentis que ſubito diſparetet in obliuionẽ venit.(ꝑtranſit homo) om̃is.i.ci⸗ to tranſit et tranſeundo deĩicit ⁊ euanelcit.et nõ ſolum hoc(ſed)et qᷓ;uis ſic trãſeat nihilo⸗ minus tñ( fruſtra cõturbatur).i.inutiliter et vana ſollicitudine circa tꝑalia grauatur et iraſcitur de vanis ad votũ nõ ſuccedẽtibo qꝛ oĩa tranſeunt et deficiunt. Et vere eſt vana et inutilis ↄturbatio.quia heſaurizat: ignoꝛat cui ↄgregabitean Theſaurizat et cõgregat diuitias cũ ma⸗ gna ſollicitudine ꝓ ſeet ſua ſucceſſionecet tñ (ignoꝛat cui ↄgregabit ea) qꝛ neſcit vtrũ ipſe fruetur eis vel nõ et vtruʒ filij hereditabunt eas poſt moꝛtẽ vel nõ:foꝛſitan enĩ cito moꝛie tur et deſidia filioꝝ euertet.aut fiſcus occu⸗ pabit. aut fures rapiẽt. aut aduerſarij vłigno ti poſſidebunt. Beatus autem ille eſt qui ibi Vlerũtamen in imagine ꝑtranſit homo: ſimilitudinẽ imaginis in ſomnis vel in ant lunn ie)⸗ v mnei isi ce nbbe lin6 uud n nnc lta im Cari ipe Punt nmt lul⸗ ſht obpꝛobꝛio 2 Obmutui et nõ apui os meũ: qm̃ tu fe⸗ theſaurizat vbi damnũ timere nð habeat. Et nunc que eſt expectatio mea: nonne diioret ubſtantiame⸗ apud te eft. Et nunc)inter tot vanitates vite pñtis cũ alij alia expectant(que eſt expectatid mea)nõ vana.i.finis meus quẽ quero: ſpero et expe⸗ cto (nõne dñs)qui eſt ſuꝑ oĩa.q.d.exquo to⸗ ta vita bumana vanitas eſt: relictis omnib⸗ nihil niſi dñm ⁊ ab eo ſolo bona expecto.Et cõuertens ſe ad illũ quem expectans diligit ei dicit. (et ſubſtantia mea) ſcʒ meritoꝝ ⁊ pꝛe mioꝛum (apud te eſt. Moſſeſſiones eni et di⸗ uitie iuſtoꝝ nihil pꝛeter deũ ↄcupiſcentiũ: re ſeruantur apud deum. Sʒ quia nemo ſine peccato eſt ideo obpꝛobꝛiũ inſipienti dediſti me. Ab omibo iniquitatibo meis crue me) tam cogitatõnis q; locutõnis et oꝑis:tam ab oc⸗ cultis qᷓ; ab alienis:tam a venialibus qᷓ;a cri minalibo:remittendo mihi culpas et penas ꝓ eis meritas.et qꝛ terrena contemno et ſola inuiſibilia cõcupiſco (obpꝛobꝛiũ inſipienti) id ẽ maligno de eternitate nõ ſatagenti et me ꝑſequenti(dedit me) qꝛ mali illudunt bonis factis hoĩm: et ſtultus irridet bonos moꝛes alioꝝ.Vñ apłs.ſpectaculũ facti ſumus mũ⸗ do et angelis et hominibus. Sed habitus — — ciſti:amoue ame plagas tuas. henune tacui.nõ egi ↄtentioſe cõtra aduerſarios oẽm exbibens patientiã et non aperui os meũ).i.non egi murmure cõtra te: ſed cũ ſilentio et patientia oĩa ꝑtuli.et(qm̃ tu feciſti)et hec ita conſtituiſti (amoue a me pla gas tuas).i.grauedinẽ penaꝝ et flagelloꝝ:qͥ bus me affligi ꝑmittis. vt nõ ſuccumbã vel tenter ſupꝛa id qð poſſum. Sicut enĩ tuũ eſt ferire peccatoꝛẽ ex iuſticia:ſic tuũ eſt ꝑcere ex miſcdia.nec enĩ tm̃ iuſtus es ſed etiaʒ miſeri⸗ coꝛs.Et neceſſe eſt vt amoueas A foꝛtitudie manꝰ tue ego defeci ĩ incre / ine manus tue)vindicis.i.a foꝛ oter iniq tatẽ coꝛripuiſti hoĩejʒ. ꝛtitu fo ti vindicta ptãtis tue facta (in increpatõibo) id eſt tuis duris punitõibo (ego defeci) quaſi nõ potens ſuſtinere.Per hoc ꝙ dicit in incre patõnibo notat deũ vindictã ſuam ad hoc fa cere vt retrahat hoĩem a peccato.nam flagel lum medicina eſt ↄtra peccatũ. In eo ergo fla gellat increpat nos qꝛ peccauimus. vnde adiũgit ( ꝓpter iniquitatẽ coꝛripuiſti hoĩeʒ) vt coꝛripiendo erudires: aliter enĩ iniquitas incurata in peius tenderet. Quia Et tabeſcere feciſti ſicut araneã aĩiam eiꝰ verutamen vane ↄturbatur oĩis bomo. Et tabeſcere).i.infirmari ⁊ hũiliaricfeciſti aiam eius)ad erudiendã eam(ſicut araneã qᷓ nihil eſt tabidius que leuiter tacta cadit.i.fe ciſti vt aĩla eius infirma fieret et hũiliata ſu⸗ perbiam deponeret. Suꝑbia eni ⁊ foꝛtitudi ne quadam homo diſplicuit.eruditur humi⸗ litate et infirmitate vt nõ de ſe pᷣſumat(verũ⸗ tamen)licet tante ſit fragilitatis et miſerie ni bilominusvane).i.ꝓ vanis appetendis ⁊ ac quirendis inutiliter (cõturbatur)et inquieta tidoeo tur (oĩs hõ).i.tota multitudo hoim carnali⸗ Ab omnibo iniquitatibb meis erue me: ter viuentiũ. Et ne ꝓ vanis cõturbere Exaudi oꝛõʒ mea dñe:et depcatõʒ meã: – auribpeipe lacheymas meas. Exandi oꝛõem meã dñe) ꝓ bonis adipi⸗ cen dis (et depꝛecatõeʒ meã) ꝓ malis amouẽ dis.et ne putes tm̃ verbis oꝛare addit (auri⸗ bus ꝑcipe lachꝛymas meas) miſericoꝛditer ſuſcipiendo eas.Et bñ dicitauribo ꝑcipe)qꝛ lachꝛyme pondera et vim vocis habent. la⸗ chꝛyme ad oꝛõem ſunt ſicut pluuie ad ſemẽ: et faciũt in pᷣciba violentiã ad mouendã miſe ricoꝛdiam. Quanto quiſq; ſanctioꝛ eſt tanto vberioꝛes lachꝛymas in oꝛõne habet.vbi la⸗ chꝛyme ſunt ibi diu inus ignis accendit᷑.Et quia oꝛo et depꝛecores« Ne ſileas qm aduena ego ſum apud te: et pegrinus ſicut oẽs pes mei. MNe ſileas).i.ne diſſimules te audire nõ re⸗ ſpondendo petitõni mee: ſed fac vt audiaʒ te dicentem mihi in coꝛde:modo ſalus tua ego ſum.vel.remiſſa ſunt tibi peccata tua.qm̃ (ad uena ego ſum apud te)tranſlatus de ciuitate babylonie manẽs apud te et ſeruiens tibi q̃⸗ tidie.nec tñ adhuc in ciuitate tua ſum: ꝓpter ea ſubdit.(et ꝑegrinus)nõ eligens vel habẽs hic ſedem:ſʒ ſemꝑ patriã querens. Nõ enim habemus hic manentẽ ciuitatẽ:ſed ſuturam in celo requirimus.et q;diu ſumus in coꝛꝑe: ꝑegrinamur a dño.(ſicut oẽs pr̃es mei)fue⸗ runt qꝛ hinc migrauerunt. Et quia etiã ſine dubio migraturus ſum Bemitte mihi vt refrigerer pꝛiuſquam abeam:et amplius non erro. ¶ Remitte mihi) debita mea ſcʒ culpã et pe⸗ nam meritã.(vt refrigerer) in ↄſcientia mea ꝑ tuã ↄſolationẽ vt exonerata ſu eſtu ſollicitu⸗ dinis peccatoꝛũ meoꝝ (pꝛiuſq;) ab hac vita (abeam) ne cum peccatis eamſet amplide nõ 1 tulus talis eſt . . ille dirigens nos in finẽ.i.in nouũ teſtamen tum ↄſummans: agit eni de mutatõne vete⸗ ris teſtamenti in nouũ.attribuitur dauid.i. ero ) in illo vero eſſe quod eſt cum deo ſi no re miſſis peccatis hinc abiero Mali enĩ nõ eſſe dicuntur:qꝛ nõ habent verum eſſe. Vel (am⸗ plius non ero)in ſtatu merendi: et ꝓpter hoc nũc eſt tꝑs remittendi qꝛ poſt moꝛtem nõ eſt peccati remiſſio nec valet cõfeſſio: vnde añ ter minum vite ſubueniendũ eſt infumo:ante la tionem ſententie pꝛouidendum eſt reo.ante clau ſionẽ ianue feſtinandũ eſt gꝑegrino. Euſtodi dñe viam nram ¶ OHꝛatio. ne delinquamus in lingua vt in meditatõni bus nfis ſpũali igniculo ardeſcente ea ſhe⸗ ſauriʒemus in ſeculo que retribi amus in perpetuum. Per do. ſalmus de aduentu chꝛiſti in carne an gaeltcelegis pmuigarönf cr felin U lono ſtatu ſupplicatöne. ¶ Bo. xrxx. 4 Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗ In finẽ ps̊ dauid. Hoc eſt põ chꝛiſto:ſcʒ capiti et membꝛis.Quia ergo ſu⸗ pꝛa egit de tranſiliente et alios ad ſui imita⸗ tionem inuitante:nũc exemplo eccleſie deum ꝑſeueranter expectãtis admonet laboꝛantes in vinea vt nõ ante finem laboꝛis querãt de⸗ narium ſʒ bene oꝑando ei ꝓximis ſalutis ne ceſſaria pᷣdicando:et ſine intermiſſione oꝛan do: deum expectent remuneratoꝛ?. Materia: cxpectatus aduentus chꝛiſti in carne et vete⸗ ris ſacrificij immutatio:euangelice legia p⸗ mulgatio:et ꝓ fideliũ bono ſtatu ſupplicatio Intentio:ꝑſuadere ad fidem chꝛiſti accede⸗ tentia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo pꝛi⸗ mum inducens eccleſiã erpecnaſſe deũ et acce piſſe eum:et ab eo nouũ teſtamentũ: in pſona fideliũ circa myſteriũ incarnatõnis agit gra tiarum actõnem. Deinde in ꝑſona chbꝛiſti po nit huius myſterij rõnem:et tandem ꝓ bono ſtatu coꝛꝑis ſui myſtici depᷣcationem. Snĩia in ſpeciali:Et qꝛ difficile erat indeos a con⸗ ſuetis ceremonijs ⁊ gentes ab idolatria reuo care ad nouũ teſtamentuʒ: vtitur auctoꝛitate antiquoꝝ patrum dicens. (Epectans expe⸗ —— ctau ijnon hoĩem qui fallere et falli pᷣt et qui mecũ indiget nec aliud ſed (dñm)qui ſaluare poteſt.i.cum magno deſiderio et aſſidue expe Nuomodo autem uente te capt Ppectans expe/- etaui chꝛiſti aduentum in pꝓmiſſione ꝓpheta rum.q.d. ita expectaui dñm vt qtidie eſſem expectãs eum. Calis geminatio ad expꝛimẽ⸗ dum intenſum affectũ freques eſt in ideoma te hebꝛeo. (et) qꝛ ꝑſeueraui (intendit mihi).i. ad vtilitatẽ meam ſcʒ pꝛeſtando gram ſuam. nit cum ſubiũgit Et exaudiuit pꝛeces meas:et eduxit me de lacu miſerie et de luto fecis. ¶ Et exaudiuit)veniendo in mundũ (p̃ces meas)a quibo expectans nõ ceſſaui( et eduxit me)ꝑ ſuam et apłoꝝ pᷣdicationeʒ (de lacu mi ſerie).i.de ceca et tenebꝛoſa ꝓfunditate erro⸗ ris que hoĩes cecos facit.(et de lutu fecis).i. nis que auis reddunt lutulentas coꝛã dño et in imo iacentes. Et ſtatuit ſupꝛa pe rexit greſſus meos. Et ſtatuit).i.firmauit per fidem (ſupꝛa pe⸗ tram)ſcʒ ſeipᷣm (pedes meos).i.ſenſus ⁊ affe⸗ ctus meos qui pꝛius cũ diabolo erant.q.ð. totũ ſenſum et affectũ in ſe poſuit cõtemptis tꝑalibo ne ab huius ſeculi nutarẽ impulũbo. (et direxit) in via moꝝ ne ad eum veniendo boſt tergũ et retro aſpicerẽ. (greſſus meos) id eſt operum et actuũ meoꝝ. Pꝛius de lacu pꝛauitatis educitur:deinde in petra ſolida⸗ tur:et poſt:boni oꝑis greſſus diriguntur.et ſic ad pꝛedicandũ alijs dignus efficitur.vn⸗ de ſequitur * 6 Et immiſit inos meü canticũ nouum⸗ —---f Amen wo noſeoů Slietimtmmiſir in os meũ canticũ nonũ) cz P dicationẽ noui teſtamẽti qð ipſe nouus homo attulit et de nouo cantatur ſcʒ de eius incarnatõne:paſſione:reſurrectõne:aſcenſio⸗ ne et hmõi.et a nouo ꝓplo:qꝛ nemo niſi inno uatus cantare pᷣſumit: quodq; innouat et no uum hoĩem facit:ac nouitatẽ vite docet.can⸗ ticum dico (carmen).i.laudem vel hymnum ſcʒ gratiaꝝ actõis p beneficio diuine miſera tionis(deo nr̃o)qð ad magnã dei pꝑtinet lau- dem. Et quia hoc cantico et carmine audito multos ad fidem cõuerſuros vir ſanctus vi⸗ dit ideo adiunxit. Aigdebunt multi et timebunt:et ſpera⸗ bunt in dvnnno. — ¶Vicdebunt) p fidem multi)qui ceci crãtet e deo nihil intelligebant quia attendentes et imitantes cantici noui cantoꝛes illumina ti ſuntſet timebunt) qꝛ ſe pccoꝛes intelligene = — — — — — – — dominus ei intendit expo rã pedes meos: et di = — n⸗ le briſß en M⸗ li 4 mo noe) elden Nid⸗ a Ns⸗ mn ord) onns ecs mio⸗ n ane 4a mun nien ali⸗ di⸗ not t n⸗ nias falſas. qquuitur chꝛiſtus ad pa ct penitentiam agenttłet ſperabunt in dño)re miſſionem peccatoꝝ cõſequi ab eo. Uidebũt ergo credentes:timebunt penitentes: ſpera⸗ bunt celeſtia appetẽtes.Ecce fides:ſpes ⁊ cha ritas quibo colitur deus et efficitur bomo be atus.vnde et ſubditur . — Beatus vir cuius eſt nomẽ domini ſpes — . Beatus vir cuius eſt nomen dñi. ſcʒ ieſi u ꝛiſti quod eſt ſaluatoꝛ (ſpes eius).i.qui nõ temꝑalia ſperat ab eo ſed illud quod cius no men indicat ſcʒ ſalutemcet non reſpexit in va nitates)huius mundi ſcʒ apetendo tempo⸗ ralia et terrena que vana ſunt et tranſuoꝛia. ſet inſanias falſas) que ſunt in voluptatibus huius ſeculi que fallunt et decipiũt. Uel(in⸗ ſanias falſas) erroꝛum vt idola adoꝛaret: que fallunt et falſos faciunt. Unde conuer⸗ tens ſe ad dñũm vt coꝛda talium ſimiliter ad ipſum conuertat ait. Qulta feciſti tu dñe deus mirabilia tua: eius:et non reſperit in vanitates et inſa⸗ et cogitatõibo tuis nõ eſt qui ſilis ſit ti bi ¶ MDulta feciſti tu dñe deus meus mirabi⸗ lia tua)in coꝛꝑalibo et ſpũalibus. Feciſti enĩ celum et terrã et omnia que in eis ſunt et in cogitatõnibo tuis)quibus illa mirabilia feci⸗ ſti et quib omia diſponis.i.in ſapientia tua et conſilio(nõ eſt qui ſimilis ſit tibi.) Quis enĩ cognouit ſenſum dñi aut quis cõſuiari⸗ us eius fuit: Quaſi diceret:hec tua mirabi⸗ lia oꝑa tam viſibilia qᷓ; inuiſibilia et tua in⸗ compᷣhenſibilis ſapientia pꝛedicant te ſolum eſſe colendum:amandũ et apetendum: non iſtas vanitates et inſanias falſas. Deindelo atem partim in ꝑſona ſua partim in membꝛis.d. Annunciaui et locutus ſum:multiplica ti ſunt ſuꝑ numerum. . ¶ Annunciaui)mirabilia tua pꝛius per pa tres (et)nouiſſime(locutus ſum)per memet⸗ ipſum et per apłos et(multiplicati ſunt) cre⸗ dentes (ſuꝑ numerum)ſaluandoꝛũ qui cer⸗ tus eſt. Oulti enĩ audita pꝛedicatõne vene⸗ runt ad ſocietatẽ credentium qui non ſunt in numero electoꝛũ.teſte veritate que ait Multi ſunt vocati pauci vero electi.granis admi⸗ ſcẽtur ⁊ palee:ſʒ grana ſunt pauca palee mul te. Fuit aũt neceſſitas loquendi cum nõ ſuf⸗ ficerent legalia quia Sacrificium ⁊ oblationẽ noluiſti:aures autem pfeciſti mihi. gacriaeinm et oblatfonomvercia legis oluiſti) vlterius poſtq; veritas eſt exhibi⸗ ta (aures aũt ꝑfeciſti).i.ꝑfectas feciſticmihi) ad intelligendũ quid velles:et ad obidiendũ quia fuit obediens deo patri vſq; ad moꝛtẽ. q.d. feciſti me tibi bene obedientẽ. vel pꝛom⸗ ptam exegiſti a me obedientiã. Perfecit autẽ nobis aures deus vt q̃ de lege audimus ſpi⸗ ritualiter intelligamus. vel qñ ad obedien⸗ dum ei ꝑ omnia ꝑfecti ſumus. Deinde hunc verſum magis exponit MM Holocauſium et ꝓ peccato nõ poſtulaſti tunc dixi ecce enio. OUW Molocgaſta quod maius eſt (et).i.etiam pꝓ peccato nõ poſtulaſti)ſicut ante petebas. Hoc diſtat inter ſacrificiũ et holocauſtũ:q; hoſtie pars aliqua deo oblata facrificiũ dice batur:holocauſtũ aũt totum incenſum erat. ſcʒ qñ tota hoſtia in ſacriſicio incendebatur. Ded dñũs nec munera nec maioꝛa veteris le⸗ gis ſacrificia requirit cui nõ iam vmbꝛa ſed veritas grata exiſtit. Et qꝛ hoc noluiſti (tũc dixi)ego chꝛiſtusecce)ſtatim venio)in car⸗ ne ad offerendũ ſacrificiuʒ acceptiſſimũ.q.d. tꝑus eſt vt veniant ꝓmiſſa quia auferuntur pꝛomittentia. NHam In capite libꝛi ſcriptum eſt de me vt ſa⸗ cerem voluntatẽ tuam:deus meus vo⸗ lui et legẽ tuã in medio coꝛdis mei. n capite) et pꝛincipio (libꝛi huius ſcilicʒ pſalmoꝝ(ſcriptũ eſt de me)in pꝛimo pſalmo videlicʒ ibi. Sed in lege dñi voluntas eius. (vt facerem voluntatẽ tuã).i.vt impleã obe⸗ dientiaʒz a te mibi iniunctã offerendo me ad moꝛtẽ ꝓ vita hoĩm.et ſicut ſcriptum eſt ita o (deus meus volui)vt facerem tibi placitum (et legẽ tuam)ſcʒ euangelicã voluivel habui (in medio coꝛdis mei).i.plene ꝑ iugem me⸗ ditationẽ.vnde et in eodẽ pſalmo dicit᷑. et in lege eius meditabitur die ac nocte. Nec ſolũ habeo in coꝛde ſed inſuꝑ. ”MUD Annunciaui iuſticiam tuam in eccleſia magna:ecce labia mea non ꝓhibebo do⸗ mine tu ſeiſti. RieRX Annũciaui)alijs ꝑ me et ꝑ apłos· iuſticiã ). i. ex te eſſe nõ ex lege. Vel (Annunciaui iuſticiã tuã) ſcʒ legẽ euangelicã que iuſticiaʒ cõtinet ꝑfectam(in eccleſia magna ſcʒ vniuer ſali ꝑ totum oꝛbem diffuſa: nõ parua vt fuit pꝛius.(ecce labia mea nõ ꝓhibeo) loqui vt ti moꝛe taceam.q.d.ſi aliqui voluerint ꝓhibe⸗ re ego iñ nõ tacebo. Vel(labia)dicit apłos ꝑ quos loquitun quos nõ ꝓbibuitſz omnibe pꝛedicare pꝛecepit(vñe)quies co ior coꝛ⸗ dis et teſtis ↄſcẽtie(tu ſciſti)et noſti qꝛ ita eſt. Teſtem ad hoc deũ inuocat vt nulla in iudi cio excuſatio fieri valeat Juſticiã tuã nõ abſcondi in coꝛde meo: Writatẽ tuà et ſalutare tuũ dixi. tatum eſt ei ad iuſticiã.(nõ abſcondi in coꝛ⸗ de meo).i.nõ tenui in ſecreto ſed potius alijs diuulgaui.(veritatẽ tuã)qua impleſti ꝓmiſ⸗ ſum de me patrib factũ ſeu ꝓpmiſſionũ exhi⸗ bitio nem (et ſalutare tuũ).i.ſaluationẽ et ſa⸗ lutem quã ꝓ me feciſti. Vel.(veritatẽ tuam et ſalutare tuum).i.chꝛiſtũ qui eſt veritas et ſa⸗ lutaris ſcʒ meipᷣm a te miſſum ꝓ ſalute hoĩm (dixi).i.pᷣdicaui et veniſſe aliis nunciaui. Non abſcondi miſericoꝛdia tuam et ve⸗ ritatem tuam: a concilio multto. am)qua peccata donas et remittis (et verita: tem tuã)qua pꝛemia que ꝓmittis ⁊ penas q̃s minaris adimples ⁊ reddis (a cõcilio multo⸗ʒ id eſt a ↄgregatõne multa timens ꝓpter cõci⸗ lium et multitudinẽ mihi et meis aduerſan⸗ tium quin eam publice diuulgarẽ et in tota plebe ꝑ me et meos anuunciarẽ. Deinde oꝛat chꝛiſtus ꝓ bono ſtatu coꝛꝑis ſui myſtici.d. Ego quidem nõ celaui miſericoꝛdiã tuã et veritatem tuã a multis Tu aüt dñje ne longe facias miſeratões u aũt dñe.i.tu deus patercne longe fa⸗ cias).i.noli remouere ne ſint ſine effectumi⸗ ſerationes)et miſcdᷣiasctuas a me).i.a coꝛpꝑe meo myſtico et a ſaucijs membꝛis meis neꝑ⸗ maneant in peccatis. Quiſquis ſe ſentit elon gari a dño ꝑ pꝛauam vitã:ꝑ malam volunta tem:dicat deuote:dicat lachꝛymabiliter: Tu autẽ dñe ne longe facias miſeratõnes tuas a me.Ego miſer tu miſericoꝛs multe ſunt mee iniquitates ſʒ ſuꝑant tue miſeratõnes(miſe⸗ ricoꝛdia tua)qua bonus es et te amo. (et veri tas tua)qua iuſtus es et te timeo(ſemꝑ ſuſce⸗ perunt me) ducendũ ad te. Attendi qꝛ miſeri coꝛs es:attendo qꝛ verax es. Amo miſericoꝛ dem et timeo veracẽ.et ſie amoꝛ et timoꝛ que ſemꝑ aſpicio ducunt me ad te. Et neceſſe eſt vt non elongerios Af̃ circuderunt me mala quoꝝ nõ eſi numerus:cõpꝛehenderunt me iniquita⸗ tes mee et non potui vt viderem. NJaſtici tuam) Lfidem iuſtus enĩ ex fide viuit.vnde credidit Abꝛaham deo et reu⸗ on abſcondi)et celaui (miſericoꝛdiã tu⸗ tuas a me:miſcdia tua et veritas tua ſᷣ VDñ circũdederũt me) i. meos (mala qus rtum nõ eſt numerus)apud hoĩes innumera ſunt peccata:innumerabiles ſunt negligẽtie et tentatões que vndiq; circũdant vndiq; im pediunt chꝛiſtifideles (ↄpᷣhenderuntet illa⸗ queauerũtme)ipſo actu(iniquitates meeqͥ⸗ bus pꝛeſſus oculus mentis videre nõ poteſt vnde ſequitur(et nõ potui vt viderem).i.nõ potuerũt mei aliquo conatu efficere vt vide⸗- rent ea mentis oculis et intelligerẽt in quan ta cecitate eſſent. Intantũ cõpꝛehendũt nos iniquitates nr̃e vt etiã ſi velimus euadere ſi⸗ ne adiutoꝛio nõ valemus. In tantã etiã ceci tatem venimus vt noſmetipſos ignoꝛemus. nec patrata mala dephendimus. Ex amiſſio ne aũt luminis creuit multitudo iniquitatis ideo adiungit NMultiplicate ſunt ſuꝑ capillos capitis mei: et coꝛ meũ vereliquit me. „ capillos capitis mei) id ẽ innumerabiliter et plusq; ſcirem numerare. Caue ergo ſi vita⸗ ſti grauia ne obruaris minoꝝ peccatoꝝ are⸗ na. Oinima quidẽ videntur ſed multa ſunt (et coꝛ meũ).i.ratio mea.(dereliquit me) hoc elſt virtus coꝛdis mei defecit et nò eſt idoneuʒ ad cognoſcendũ ſe. Quoties mete vagamur foꝛis delectamur terrenis. ꝓpꝛia nr̃a ſtudia relinquimus atq; inania vel agimus.vel lo⸗ quimur.vel cogitamus:totienscoꝛ nr̃jm de⸗ relinquit nos.Quotiens nõ cogitamus deũ: vel ea que ad vtilitatem ꝑtinent aĩaꝝ:totiens Amittimus coꝛ nr̃jm. Congrue ergo ſequitur hec oꝛatio qua dicitur. Complaceat tibi dñe vt eruas me: dſe TEsnne gi CLoõplaceat tibi dne).q.d.in voluntate tua qꝛ ſi vis potes (vt eruas me).i.coꝛpus me um myſticũ a tot et tantis malis et maloꝝ ꝑ⸗ plexitatibo. VUñ ait.cõplaceat.nõ enĩ ex meri tis ſed ſolo bñplacito ſuo:ſola gr̃a:ſola boni tate ſua iuſtificat deus hoĩem. Miſeretur no bis pius dñs qꝛ ei ſic placet nõ qꝛ nos merui mus(dñe ad adiuuandũ me reſpice).i.vt mi ſericoꝛditer reſpiciendo adiuues in bonis vt nõ tm̃ deſiſtant a malo ſed etiã faciant bonũ. reſpectus enĩ dei auxiliũ nr̃m eſt. Me inquã reſpice.Ecõtra autem Cõfundantur et reuereant᷑ fil: qui que⸗ runt aiam meã vt auferat eam. — . . — ———— Confundant᷑ ofuſione bona vt erubeſcãt de malis et pniam agant et timẽtes (reuerean cturyi./ex timoꝛe reuereri et reuerentiã babere — – ¶MOultiplicate ſunt)ſcʒ iniqͥtates meec( ſug — — —— ng nmuner gn nxile⸗ Gmnerg⸗ no potet lmhin eNtpide cogantur(ſimul) mente et coꝛpoꝛe(qui querũt aiam meam).i.vitam meam et meoꝝ fidelium inſidiando (vt auferant eam) interficiendo:nõ vt imitentur ſed vt perimant.quod nõ pũt fa⸗ cere niſi te ꝑmittente. Multi queſierunt aiam chꝛiſti qui gauiſi ſunt cum aĩam poſuit: ſed cõ fuſi cum eã recepit. Oulti adhuc querunt coꝛ pus chꝛiſti et aias perdere:qui aut modo peni Semina merẽes nobis pmiſſa eſta dño ſcʒim moꝛtalitas coꝛꝑis atq; anime beatitudo.pꝛo⸗ pterea gemina exultatõne pᷣcipimur gaudere cum dicitur exultent etletentur. Exultare enĩ ad coꝛpus pꝑtinet:letari vero ad aĩaʒ. et dicãt) oꝛe coꝛdis et coꝛꝑis (ſemꝑ)tam in aduerſitate qᷓ;ᷓ in ꝓſperitate (magnificetur dñs.i.in laude magnus pꝛedicet᷑ de bonis eius (qui diligunt lnunn tendo cõfundentur:aut eternam confuſionem ſalutare tuum)ſcʒ me chꝛiſtũ filiũ tuum quem it nos oſtmodũ patientnr. miſiſti pꝛo ſalute hoĩm:qui ꝑ merita ſua ſalua⸗ geſ⸗ Pertantiar re troꝛſum et reuereantur: riſenõ confidũt.hoc illi de te dicnnt ia qui volunt mibi maa. Ego autem mendicus ſum et paup:o. ou.D. Aherramun retroꝛſum)et ſe’quant᷑ᷣ humili minus ſollicitus eſime. miſio tatem et obediendo qui pꝛeibant ꝑ ſuperbiam ¶Ego aũt)in membꝛis meis (mendicus ſum Nuri cct trahendo.ſet reuereantur).i.timeant et hono denger unon eſt qð in me laudetur ex me. rent deum et ſic cõuertantur a mala volunta⸗ Mendici dni ſumus ad ianuã miſcdᷣie ſue ſe⸗ tecqui volunt mihi)et meis mala) me et moeos demus mendicamus ſalutem nr̃am etclama⸗ ꝑſequendo.vel qui cũ bene dicunt tñ mala vo mus Adueniat regnũ tuum et da nobis panẽ n lunt non ſolum qui faciunt.Et qui bona dicit noſtrũ etlibera nos a malo. Pauperes eniĩ ſu⸗ l malo aĩio et qui mala doloſe laudando:vter; mus nihil a nobis habẽtes et nobis inſufficiẽ iin malus eſtet cauendus.vñ adhuc ſubditur. tes.Et ſequit᷑ cõſolatio:ſed (dñs ſollicitus eſt men Frerant confeſtim confuſionẽ ſuam: qui mel).icuram mei habet miniſtrans mihi et ſa Vr Aarnvemagmumm ponduscconfeſtimjne munugeſt lollicuus nos ſecurlſumus. Etcon⸗ in; diutius ingrauetur malũ eoꝝ (confuſionẽ ſuã) Adiu de one ad vnñ̃m dieeett ð nr vt cito redeant ad penitentiamqui dicũt mihi Acdlite 92 meiis 7 pzotecto: meus tu es: ſi euge euge).i. bene bene:gaudentes de mea de⸗ eus meus ne tardaueris. H alo⸗ iectione et inſultantes irriſoꝛie vel applauden⸗ ¶ Aciutoꝛ meus)et coopatoꝛ in bonis et ad — fnd⸗ tes mihi quaſi bono aĩo adulatoꝛieet doloſe. ca me ꝓmouendo. et ptectoꝛ meus) et libera⸗ i In his tibus verſib notantur tria genera p⸗ toꝛ a malis etab eis me pꝛeſeruando (tu es) ſo vtan ſecutoꝛũ. Pꝛimo illi qui aperta ꝑſecutione ſer⸗ lus nõ alius deus meus netardaueris mihi Nrr uos dei conantoccidere. Tales fuerũt illi qu auxiliari etaſſiſtere in pᷣdictis et fac ne diu ſin ↄpꝛehenderũtieſum et qui in cruce poſuerunt inn malis ſz cito ſubueniẽs pꝛeſta auxiliũ ne de dſe cum. Scdᷣo qui nondũ pſequuntur aperteſed fſiciam in eis. Quamdiu te nõ video:nõ poſſi⸗ odium et inimicitias geſtant in coꝛde: et qñq; deo mendicus et pauꝑ ſum:nihil extra me mi⸗ . ſimulatõnibo conantur decipe:qñq; effrenan-⸗ hi ſuffcit:iu expectatio mea noli moꝛari vna n tur in verba malicie. Cales fueruntiudei ad; hoꝛa deſideranii et eſtuanti: longa moꝛa eſt de D uerſus dñm. Cercio illi qui deridere ſolent re-⸗ us meus netardaueris. o. R ligionem et ſimplicitate iuſtoꝝ. Cales etiãẽ fue ¶ Expectatio tuoꝝ vnica famuloꝝ deus quẽ runt in paſſione chꝛiſti. Iſti omes in ipius coꝛꝛ venturum in munquʒ caput libꝛi p:ꝛincipalis ðDWU- od. poꝛe adpuc ꝑſeuerant. Sicut aũt nõ ſie vindi-⸗ edocuit: niere pcamur legem tuã in medio coꝛ xb caiut de illis dñs ſed ꝓ eis oꝛauit: ſicnos non dis noſtri vttuas iuſticias annũciantes ab im mn debemus de inimicis querere vltione: ſed hu- minentibus ꝑiculis eruamur. Per do. Ini milem ꝓferre oꝛonem quẽadmodũ et ipſe no⸗ ſi beis pcepitita illi. Et econrra (lſalmus de Chꝛiſto deo ſil et hoie hi. Exultent et letentur ſug te om̃es que⸗ credendo ſcom humanitatẽ iniuriato et inl rentes te:et dicant ſemper magniſicetur paſſo acp diuinitatẽ reſuſcitato et gloꝛi vñs qui diligũt ſalutare tuum. ſnicao. AAU. BSxrIJ. . ¶Exultent)exterius in coꝛꝑec(ct letentur) inte Eatus qui n telli⸗ riusin ſpũ ſeu mente nõ in ſe necin vanis rebꝰ / C ð . huius ſeculi:ſedſuꝑ te)et in te vt qui gloꝛiatux/⸗ fitſug earnu etpaupem: in die ma⸗ aliberabiteum dns. en in dñno gloꝛietur. (oes querentes) per ſidẽ et di ni eumdns. ber lectionemſte,pꝛincipaliter nõ tua niſi ꝓpter te. Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Tulis talis eſt. In finẽ intelleetus filjs Choꝛe. Hoc eſt intellectus pſalmi huius tendens in finem: id eſt in chꝛiſtum.attribuitur filijs Choꝛe id ẽ fiijs crucis qui Chꝛiſtũ et ſi pauperem et moꝛ tuum credunttamen non tm̃ hominem:ſed eti am verum deum Supꝛa ergo oſtendit eccleſi am expectaſſe et accepiſſe Chꝛiſtum. hic mo⸗ net omnes vt non tm eum hominem credant: ſed etiam deum. Materia:chꝛiſtus deus et ho mo et vtilitas pꝛomiſſa credentibus ipſum ſᷣm humanitatem iniuriatum et paſſum:et per dei tatem reſuſcitatum et gloꝛificatum. Intentio: admonere nos credere Chꝛiſtum mediatoꝛem dei et hominum: hominem ſimul extitiſſe et de um. Sententia in generali: Pꝛopheta in iſto pſalmo agit de beatitudine credentium etcon⸗ fuentium chꝛiſtum veruz deum eſſe ac de eius paſſione et reſurrectõne. Et pꝛius pꝛopheta in ſua perſona loquitur et poſt inducit chꝛiſtum loquenteʒ et in membꝛis et in ſe. Sententia in ſpeciali:Aitergo pꝛopheta. ( Beatus qui intel ligit ſuper egenum et pauperem) ſcilicet chꝛi⸗ ſtum id eſtqui ſic videt eum in habitu egeni et pauperis et ſic crediteum hominem vt etiam intelligat eundem eſſe deum Poteſt etiam hoc referri ad membꝛa chꝛiſti ſuper que intenden⸗ dum eſtvt eis ſubueniatur quod et ad chꝛiſtuʒ pertinet qui dicit eſuriui et ſiiiui:et nudus:etpe regrinus:etinfirmus:et in carcere fui.his gra⸗ dibus pꝛocedat chꝛiſtianus. Pꝛimo intelligat chꝛiſtum ſcõm hominem egenum et paupereʒ et ꝙ; pauperias et infirmitas eius exemplum nobis tribuit humilitatis patientie: obedientie manſuetudinis:charitatis et ſe ei in his cõfoꝛ met quantum poteſt. Deinde intelligat in chꝛi ſto ſuper humanitatem et infirmitateʒ eius ali quid altius ſcilicet diuinitatem illius:et hoc ꝑ fidem:per dilectionem:per honoꝛis exhibitio⸗ nem. Becundo intelligat ſe egenum et paupe rem per humilitatem. Cercio pꝛoximum per benetficij collationem. Et exponit beatidinem ſubuungens huius intellecius fructumſ(in die maloꝛum ,)ſcilicet in die ire et iudicij (liberabit n dominus) ab omni malo et a poteſtate di 4 oli et tranſfert eum in libertatem gloꝛie filio rum dei. Interim autem largiendo et alia be- neficia. SW “ Diñs conſeruet eum etviuificet eum:et ſii in infirmitate eius. beatũ faciet eum in terra: et nõ tradat eũ Dominus conſeruet eum) ſcilicet buiuſmo⸗ i intelligentem inter pericula et tentationes buius laboꝛioſe vite et nõ ſinit eum perire nec 17 aiam inimicoꝝ eius. permittit tentari ſupꝛa q;ᷓ poteſt ferre. (et viui⸗ ficet eum) ſuo ſpiritu et gratia in interioꝛi ho⸗ mine vt quotidie iuſtius ⁊ purius viuat in deo (et beatum faciet eum in tena)hac:ſpirituales virtutes largiendo:et etiam in terra vuuentium vbi eſt vera beatitudo (et nõ tradat eum in ani mamid eſt in voluntatem et ſi in manus (ini⸗ micoꝛum eius coꝛpoꝛalium et ſpiritualium vt ſcilicet poſſint eum facere ſuis iniquis volun⸗ tatibus obedire vel aliquatenus cõſentire. hec optatio ⁊ oꝛatio pꝛomiſſio eſtet ſimiliter que ſe⸗ Dñs opem ferat illi ſuper lectum dolo⸗ ominus opem)ſue gratie diuine (ferat) et det (illi)ſcilicet intelligentiſuper lectum dolo⸗ ris eius)id eſt ſuper inſirmitatẽ carnis que ani mam piam grauat et doloꝛem ei miniſtrat. In ea enim animus pius gemit tanquam parali⸗ ticus in lecto:impius vero gaudet et requieſcit Ferat inq; opem:eum ne labatur ſubleuando et vt quaſi ſanatus paraliticus poꝛtet lectum: imperando carni nõ ſeruiendo. Sed vnde do loꝛ exponit conuertens ſermonem ad deum et dicit. quia (vniuerſuʒ ſtratum) et lectumeius) ſcilicet hominis.id eſt omnẽ ſenſualitatem que in paradiſo erat ſubſtrata rationi ac lectus leti cie et quietis(verſaſti) id eſt verſari permiſiſti per contraria vt modo repugnet et doloꝛes in⸗ ferat:et hoc(in infirmitate eius) ſcilicet homi⸗ nis.id eſt pꝛopter infirmitatem et peccatuʒ qñ infirmatus eſtpꝛeuaricando Sciens ergo ho mo ſe pati hic pꝛopter peccatum conuertat ſe er diccct. Ego dixri dñe miſerere mei:ſana animaʒ meam quia feccamn tibi. ris eius: vniuerſum ſiratum eius verſa⸗ go dixi) ſcilicet confitendo peccata mea non abſcondi ea:non tacui cõfeſſionem o (do⸗ mine miſerere mei)ita ſcilicetſana animã me⸗ am)ſcilicʒ auferendo ab ea peccati ſui reatum quia nullo modo excuſo peccatum ſed accuſo dicens (quia peccaui tibi) id eſt coꝛã te vel con tra te et rationem tibi redditurus de peccato. Vere humilitatis indicium eſt culpam ſuam recognoſcere atq; eandem voce confeſſionis aperire. Ideo pꝛecipit dominus vt peccata no ſtra ſacerdotibus confiteamur vt videlicetcon fitendo humiliemur et vt per humilitatis me⸗ ntitum percipiamus remiſſionem peccatoꝛum. O beata confeſſio quanti perte mundantur: ſanantur: iuſtificantur. Deinde loquitur in ꝑ⸗ ſona chꝛiſti.q. d. Talia dicũtamici.Sed — 1N ⸗ . . ; YIrnimiei mei dixerunt mala mihi: quan Cgreiebatur foꝛas:et loquebatur in id W do moꝛietur et pibit nomẽ eius. ¶ Inimici mei)ſcilicetiudei me hominem ti non deum eſſe credentes (dixerunt mala)et fal ſa (mihi)id eſt de me ſcilicet hec(quando mo⸗ rietur iſte qui pꝛedicatione et miraculoꝛũ ope⸗ ratione totum mundum trahit poſt ſeſet peri⸗ bit nomen eius:) de terra vt nullus eum con⸗ fiteatur et deleatur eius memoꝛia nec ſit de eo fama.hec dixerũt quia tedioſus et grauis erat eis ad videndum. Hec ſpecialiter de Chꝛiſto dicta ſunt ſed et de membꝛis dici poſſunt nam et hodie fit tribulatio vt nomen Chꝛiſti extin⸗ guatur ſed poſt moꝛteʒ ſuam et ſuoꝛum magis creuit eccleſia et admirabile ſactum eſt nomen eius.Et non ſolum aperti inimici ſed etiaʒ qui ſimulabant ſe amicos eſſe:dixerunt mala. AUn de ſequittur Et ſi ingrediebatur vt videret. vana lo quebatur coꝛ eius: congregauit iniqui⸗ tatem ſibi. — ¶Et ſi ingrediebatur) aliquis fraudulentus et inſidiatoꝛ ſcilicet iudas (vt videret)id eſt ex⸗ ploꝛaret quid poſſet repꝛehendereet accuſare: non quid poſſet imitari.vana loquebatur coꝛ cius cogitando ettractando de mea moꝛte et ſic cõgregauit)et cumulauit (iniquitatem pa⸗ rans calumniam quam ibi debebat deponere et hocc(ſibiid eſt in malum et damnum ſuum: qui ſibi nocet non mihi. Melius enim ei erat ſi natus non fuiſſet. Uel (vana) id eſt ficta (lo⸗ quebatur)oꝛe:etcoꝛ eius congregauit iniqui⸗ tatem ſibi)cogitans inſidias.Et qꝛ intrauit vt exploꝛaret et mala in coꝛdeconcepit das locntus eſt ad iudeos. Sed quid illi Aduerſum me ſuſurrabant omnes ini⸗ mici mei: aduerſum me cogitabant mala ¶Agduerſum me ſuſurrabant) inuicem in an⸗ us de me murmurando non audentes con n ſilia detegere qui ſocij ſunt in ſcelere.quaſi dice ret.que aduerſa ⁊ nociua mihi erant ſecretis cõ ſilijs et cogitationibo exquirebantomnes ini⸗ mici mei)ſcilicet ſcribe et pharilſei et alij (aduer ſum me cogitabant mala mihi.)id eſt delibera uerunt in cogitatione quod malum mihi infer re poſſent et ſi quis amplius alio inueniret.ma la dico ſcᷣm quod intendunt cum potius ſibi mala eſſent. Ettaneen Verbum iniquum conſtituerunt aduer Srreſurgaat ¶ Verbum iniquum conſtituerunt) et confir⸗ nauerunt (aduerſum me) quia oꝛdinauerunt me occidi:et moꝛtuum in ſepulchꝛo cuſtodiri. Ipſi ita:ſed (nunquid qui doꝛmit) et moꝛitur ſponte et voluntate (non adijciet)id eſtaponet vel addet moꝛti ſue(vt reſurgat) pꝛopꝛia virtu te et poteſtate.quaſi diceret.qui habet poteſta⸗ tem ponendi animam nõne habet et reſumen di eam. Non enim moꝛtuus eſt neceſſitate vel inuitus ſʒ ſponte doꝛmit cito euigilaturus nec mirum ſi iudei inimici talia faciebant contra Etenim homo pacis mee in quo ſpera- ni edebat panes meos magnifica/ uit ſup meſupplantationen. Etenim etiamchomo pacis mee) ſcilicet iu dlas cum quo pacem habebam et qui ſe paci⸗ begrabann foꝛas)ad iudeos et contra⸗ rios vt fieret apertus inimicuset loquebatur in idipſum) ſcilicet vanitatis et iniquitatis id eſt falſa et vana que geſtabat in coꝛde. Vel(in idipſum id eſt vno conſilio et vna conſpirati⸗ one cum contrarijs tractando de mea venditi one et moꝛte.Quod paſſum eſt caput:patiun⸗ tur et membꝛa. Tales enim multi inueniun⸗ tur intra ſocietatem fratrum qui appetunt ex⸗ ploꝛare defectus alioꝛum ac cogitantes et lo⸗ quentes pꝛaua congregant iniquitatem ſibiet ad detrimentum ſuum ſi id quod inutile et va⸗ num eſt coꝛ noſtrũ delectabiliter meditatur id 9 ipſum etlingua noſtra libenter loquitur. Si vis ſcire de fratre quale coꝛ habet attende vn⸗ de libentius et frequẽtius loquatur. Ex abun dantia enim coꝛdis os loquitur. Egreſſus iu⸗ tionem hominum: vel de quo oſtendi ꝙ in eo confiderem committens ei cuſtodiam loculo⸗ rum(qui edebat panes meos) mecum in men⸗ ſa cum alijs diſcipulis magnificauit)id ẽ ma⸗ gnificam fecit(ſuꝑ me ſupplantationem) et de⸗ ceptionem.quaſi maioꝛem ſe faciens me:con⸗ tempſit et vilificauit me tanq; conculcandum ab eo et calcare me voluit tradendo me iudeis vt eſſem totaliter deiectus et conculcatus per moꝛtem. Sed quicquid cogitauerunt pꝛodi⸗ toꝛ et perſecutoꝛeees. ”́YUMD/ Tu autem dñe miſerere mei et reſulci⸗/ n* — — a me et retribuam eis. ficum ſimulabat(in quo ſperaui) ſcdᷣm eſtiimna Zu autem domine) deus pater vel tota tri⸗ nitas miſerere mei ) id eſt ſac mecum ſeõm mi⸗ ſericoꝛdiam tuã in hoc ſcilicʒ (et reſaſci mc)a M l *† moꝛte animam coꝛpoꝛi reuniendoet non di⸗ mittendo animam meam in inferno nec coꝛ⸗ pus in ſepulchꝛo. Chꝛiſtus vt homo petit qui vt deus facit quod petit(et retribuam eis pe⸗ nas debitas pꝛo commiſſis in pꝛeſenti vt lo⸗ cum et gentẽ amittentes diſpergantur et in fu⸗ turo vt ̃m merita recipientes damnent᷑. Qui vere facies quia em malum ſi miſericoꝛdia ſubſequatur ege⸗ num: fer opem queſumus doloꝛibus noſtiis: vt dum carnalia delicta clementer arguis me⸗ — — . In hoc cognoui quoniam voluiſti me: — lnonam non gaudebit inimicus meus ꝙ ſemper acceptus voluntati tue placui tibi. (cognoui)et fiduciã habui(quoniam non gau debit inimicus meus(ſcilicet populus iudai⸗ cus(cſuper me)quaſi me ſuperato.id eſt ꝙ mere ſuſcitabis vnde non gaudebunt ſed potius do lebunt. Gauiſi enim ſunt de moꝛteet triſtati de reſurrectione. Vel ( In hoc cognoui) experi⸗ mento (quoniam voluiſti me).id eſt diigis me (quoniam non gaudebit inimicus meus ſuꝑ me )non reſuſcitato.id eſt quoniam reſuſcita⸗ bis me. In hoc enim ꝙ reſuſcitat apparet pa⸗ tris dilectio. Deindeaffirmat qð oꝛauit.d. neternunmm. Me autemflagellatuz ſine merito occiſum ſine debito (pꝛopter innocentiam) id eſt pꝛo⸗ pter meritum innocentis vite et immunitatem a peccato(ſuſcepiſtiyſanandum ſicut medicus egrotum (et confirmaſti me) dando immoꝛta⸗ litatem et impaſſibilitatem.(ſin conſpectu tuo) id eſt in maieſtate et diuinitate tua vel in pꝛe⸗ ſentia tuacineternum)vt vltra non moꝛiar qui in conſpectu hominum etad tempus infirma⸗ ſti me pꝛius. Vel (ſuſcepiſti) in reſurrectõne de moꝛte ad vitam (etconfirmaſti me) gloꝛia im⸗ moꝛtalitatiscin conſpectu tuo) manſurum te⸗ cum. Etinde laus tibi et gratiarum actio.vn⸗ ge ſequitur. Benedictus dñs deus iſrael aſeculo et in ſeculum: fiat fiat. usid eſt tanquam dominatoꝛ ⁊ creatoꝛ(iſrael) id eſt videntium eum per fidem et credentium videre illum per ſpeciem qui intelligunt filiuʒ eius deum eſſeet hominemęa ſeculo) id eſt ex quo omnia inceperũt (et in ſeculum).i.vſq; in ſeculum futurum vbiiam omnia eterna ſunt. (fiat fiat/hec ſcilicet laudatiua benedictio ab omnibus:quia hec repeuiio et geminatio con⸗ fu matio eſt etoſtendit hoc ab ommbus eſſe fa In hoc)ſcilicet(quoniam voluiſti me)id eſt QOe autem pꝛopter innocentiam ſuſce⸗ piſti: et connirmaſti me in conſpectu tuo enedictus)et laudatus ſit dominus de⸗ tiendum. In hebꝛeo autem habetur amena⸗ men.quod impoꝛtat veritatem ac fidelitatem onfi mationc. (Dꝛatio. Hoſtroꝛum peccaminũ mitis indultoꝛ eter eus:qui indignanter inſinuas effugere di⸗ dicinam anime placabiliter largiaris Per do. Pſalmus de ardenti et feruenti veſi / derio diuine viſionis ac tedio et triſticia dilationis pꝛopter moꝛam pꝛeſentis pe Mẽadmodũ deſi deratceruus ad fontes aquaruʒ: ita Adeſideratanima mea adte deus. ¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Citulus la lis eſt. In finem intellectus filis Choꝛe. Hoc eſt intellectus huius pſalmi atutribuitur filijs CLhoꝛe id eſt crucis et Chꝛiſti:directis in fineʒz id eſt ad ſummam beatitudinem pemuenire de ſiderantibus. Hic enim pſalmus conuenito⸗ mnibus chꝛiſtianis flamma diuine charitatis accenſis et deũ ardenter deſiderantibus. Jam ergo fidelis non ſolum credens Chꝛiſtum eſſe deum vt ſupꝛa monebatur ſed etiam intelli⸗ gens ꝙ nõ ſint condigne paſſiones huius tem poꝛis ad futuram gloꝛiam que reuelabitur in nobis hoc intellectu ſe cõſolatur quatenus ſic ſperet in deo in ſua peregrinatione vt eum vi⸗ dere mereatur in peruentione.patriam deſide⸗ derans ⁊ miſerias huius ſeculi deploꝛãs. Ma teria:ardens et feruens deſiderium ſummibo⸗ ni et diuine viſionis ac tedium et triſticia dila tionis. Intentio:monere nos pꝛeſens ſeculum relinquere et aduerſitates huius vite non ti⸗ mere:ac feruenti animo deum deſiderareet ce⸗ leſtia ſola appetere. Sententia in generali: pꝛo pheta in iſto pſalmo loquitur in perſona per⸗ fecti et deuoti conſiderantis miſeriam pꝛeſen⸗ tis vite ac totis pꝛecoꝛdijs ſuſpirantis de pꝛe⸗ ſenti ſeculo nequam eripi et ad celeſtem patri⸗ am peruenire habentis cum paulo deſideriuʒ diſſolui et cſſe cum chꝛiſto. Sententia in ſpe⸗ ciali:O ſtendens ergo deſiderium ſuum ait. QOuemadmodum)id eſt qᷓ; ardenter (deſide⸗ rat)et feſtinat(ceruus)ſerpente perempto etcõ⸗ ſumpto venire(ad fontes aquarum) pꝛopter ſi tis refrigeniumcitaꝛconſumptis vicijs (deſide⸗ rat)ardenti deſiderio amplius q; ante (anima mea)venire (adte deus)qui es fons aquarum pin neſr um lice Mr ibo⸗ mnininnignus vnde omnia bona fluunt te ſitienti⸗ bus vtte videre mereatur ac per claram viſio⸗ nem etplenam fruitionemtui ſacietur. Dein⸗ de conuertit ſe ad auditoꝛes vt admoneantur ct edificentur dicens Hitiuit anima mea ad deum fontem vi num: quando veniam et apparebo ante faciem dei· venire (ad deum fontem) vel foꝛtem (viuum) Deus eſt fons viuus:fons indeficiẽs.UVel foꝛ⸗ tis et viuus id eſt incoꝛruptibilis et immoꝛta⸗ lisquando) ergo ( veniam?:) quando finietur peregrinatio mea: quaſi diceret.cupio diſſol⸗ ui. Hoc ait ex magnitudine deſiderij. quia qdᷣ citius eſt deo:tardum eſt hominis deſiderio (et apparebo) qꝛ tuncet nos aparebimus qui mo do latemus (ante faciẽ deiqꝛ tunc videbimus eum ſicuti eſt. Interim autem. Fuerunt mihi lachꝛyme mee panes die ac nocte:dum dicitur mihi quotidie vbo mam meam: quoniam tranſibo in lo⸗ Luim tabernachli admirabilis vſq; ad do itiuit)id eſt ſumme deſiderauit(aia mea) eſt deus tuuss =òð Crerwntinihi lachꝛyme mee) non amaritu do que peccantem abſoꝛbet:ſed (panes) id eſt refectio et conſolatio ſpiritualis quia afflictio⸗ nibus eruditur chꝛiſtianus. et ſicut coꝛpus ci⸗ batur et ſatiatur pane:ita anima eius lachꝛy⸗ mis (dieac nocte)id eſt ſemperet continue ſiue in pꝛoſperis et aduerſis.quaſi diceret.pꝛo dila tione viſionis ſemper vixi in luctu et lachꝛy⸗ mis nullam aliam recipiens conſolanonem. (dum )id eſt quia (dicitur mibi quotidie) im⸗ pꝛoperando ab inimicis deum viſibilem co⸗ lentibus(vbi eſt deus tuus) vt ſubueniat tibi. oſſunt et pꝛedicta conuenire cathecumi⸗ no vel penitenti ſicut perfecto et iuſto. Ceruo enim comparatur quilibet fidelis:Quia cer⸗ uus ſenio aggrauatus excreſcentibus pilis et coꝛnibus ſerpentem haurit naribus quo ab⸗ ſoꝛpio veneno eſtuat vnde ad fontem biben⸗ dum ardentiſſime anhelat:quo hauſto coꝛnua et pilos deponit. Ita cathecuminus vel peni⸗ tens veneno vicioꝛum aterra contractoꝛum ſe eſtuare cognoſcens fontem baptiſmi vel peni⸗ tentie deſiderat vt ibi vicioꝛum piulos et ſuper⸗ bie coꝛnua deponat et ſic reiuueneſcit factus tractum interimimit quo interempto fontem cauſa bibendi queritita perfectus et iuſtus cõ ſumptis in ſe vicijs et peccatis fontem contem plationis vbi reficiatur concupiſcit. O mnes amen ad eundem tendunt fontẽ id eſtad chꝛi⸗ homo nouus. Sicut etiam ceruus ſerpentem ert⸗ ſtum qui eſt fons aquarum viuentium. VUnde Dicit cathecuminus vel penitens. (Quemad⸗ modum ceruus )tacto ſerpente (deſiderat) ve⸗ nire(ad fontes aquarum)vt reiuueneſcatita deſiderat anima mea)tractis vicijs peruenire (ad te deus) vt per te deponam omnem vetu⸗ ſtatem peccati et in nouitate refoꝛmer ſpiritua⸗ li. Ideo ( Sitiuitanima mea ad deum fonteʒ) vel ſoꝛtem cviuum)quia erit mihi indeficiens refrigerium vel releuatio multarum miſeria⸗ rum quando veniam et apparebo ante faciem dei) ſcilicet ante faciem gratie ſicut perfectus et iuſtus ante faciem gloꝛie.( Fuerunt mihi la⸗ chꝛyme mee panes die ac nocte) quia ſemper eſt mihi doloꝛ in hac vita que nocteac die va⸗ riatur: ſed ülle doloꝛ me reficit pꝛopter ſpem ve nie que conſolatur quia exinde ſpero remiſſi⸗ onem peccatoꝛum. (dum dicitur mihi quoti⸗ die ybieſt deus tuus:) cur nõ ſubuenit bi in pꝛeſſura tuuaua. “ ec recoꝛdatus ſum et effudi in me ani mam meam: quoniam tranſibo in lo⸗ um dei. „. ee recoꝛdatus) vel meditatuscſerm) ſcili⸗ cet has irniſiones et vbi ſit deus meus. & effu⸗ di in me animam meam) id eſt relictis exteri⸗ oꝛibus dilataui eam ad intelligendum etat⸗ tingendum deum. (quoniam tranſibo) vel in⸗ grediar per conluſtrationem et contemplatio⸗ nem fidelium et ſanctoꝛum in locum taberna culi) ſcilicet eccleſie militantis (admirabiis) in pꝛofunditate fidei: in altitudine ſpei: in lan⸗ tudine charitatis id eſtin pꝛeſentem eccleſiam Exxtra quam ſi quis querat deum errat que eſt quedam imago et ſpecies future Hieruſalem: que dum videtur amplius illa deſideratur et ſic perueniam mente (vſq; ad domum dei)eter nam in celis vbi inuenitur deus. Sʒ quomo⸗ do perueniam In voce exultationis et confeſſionis: ſonus epulanitites. -=ð In voce exultationis )id eſt ineffabilis gau⸗ ijet confeſſionis) id eſtlaudis eterne que deo decantatur ab angelis que vox eſt ſonus epu⸗ lantis) id eſt ſonantium epulantium id eſt de eterna refectione gaudentium.quaſi diceret.ca ptus ſuauitate laudis angelice que iam ſuſci⸗ pitur mente et ductus ſumma menus dulcedi⸗ ne illuc perueniam. De illa eniĩ eterna et iocun⸗ da feſtiuiuitate ſonat neſcio quid cano:um:et dulce auribus coꝛdis: et mulcet aures ſonus tſtiuitatis illius et rapitur cernus ad fontes quibus ſit memoꝛ dei ſubditſcilicetᷣ de tera aquarum:ſitamen nõ perſtrepat mundus am ctoꝛdanis )id eſt quia in baptiſmo peccata remi bulanti in hoc tabernaculo et mirabilia dei in ſiſti et me humiliando terram fructiferam feci fidelibus conſideranti. ſti. Joꝛdanis enim qui interpꝛetatur deſcenſio Quare triſtis es anima mean:et quare cõ ſiue humiliatio: ſignificat baptiſmum in quo asme. hunmiliatilauanturet fiunt terra fructiteratet) uare) ergo triſtis es) o anima mea) ſcili memoꝛ ero tuide hermonymſcilicet (a mon⸗ cet pars inferioꝛſct quare conturbas mejrat⸗ te modico) id eſtquia feciſt me mihi diſplicere onem et intellectuʒ tu ſenſualitas doloꝛem mi⸗ et diabolo abrenunciare ac montem etin vir⸗ hi ingerendo et gaudium meum interrumpen tutibus altum ettamen modicum et humilem do. Increpat enim ſuperioꝛ pars anime paræ⸗ Hermonym enim paruus mons eſt iuxta ioꝛ tem inferioꝛem. quaſi diceret.o anima mea cũ danem ſcilicet quidam tumoꝛ et collis montis iocunda videas:cum de deo non dubites:quẽ hermon.cet interpꝛetatur anathematiʒatio.ho⸗ pꝛeſentis: nihil eſtin mundo quare hoc facere rum memoꝛ malis non turbatur. Deſcende er debeas. Ecce iam quadam interioꝛi dulcedi⸗ go vt eleueris:noli extolli ne elidaris. Anatche⸗ ne letati ſumus. ecce acie mentis aliquid incõ⸗ matiʒa teipſum diſplicẽdo tibi vtplaceas deo mutabile perſpicere potuimus quare adöouc ac diabolum et vicia abrenunciando eis. Et triſtis es tantam expectans beatitudinem Et nota congruam coniunctionẽ ioꝛdanis et her quaſi reſponderet illi aia eius in ſilentio idoo monym et montis modici. Nemo enimcumit te conturbo quia nonduʒz ibi ſum etadhuc cõo⸗ ad remiſſionem peccatoꝛum quaſi ad ioꝛda⸗ cutioꝛ ſcandalis ettentationibo. Dat inter hee nem niſi qui ſibi diſplicet et quiſe fatetur peca mala ratio conſilium.d. ſalutare vultus mei et veus nnotatur in monte modico. de tera ergo ioꝛda⸗ ꝙ ab elatõne deſcenditet ſemetipſum deſpicit diabolumq; ⁊ vicia excluditad conditoꝛis ſui memoꝛiaʒ reuocatur. Et debeo ſic eſſe memoꝛ Spera vaterim (in deo er habitans in ſpe per pali ntiam ſuſtine et conſolationem recipe ſorniam adhuc)et ſi non modo iene ſnſe⸗ lum in ſpe tamen in futuro Cconfucboꝛ illi) in mina re continue cum beatis confeſſione laudis di⸗ tui nam ad hoc aagtoꝛ m quod ſonat hermonym: et nemo con Ppera in deo qm̃ adhuc conſitelvꝛ illi: fitetur ſe peccatoꝛem niſi quiſe humiliatquod uinequando videbo eum ſicuti eſt dicens ſic Abyſſus abyſſum muocat⸗ in voce . (ſalutare) id eſt vera ſalus anime mee a quo ſei tharactarum tuarum. licet non a me eſt ſalus mihi. vultus mei) id ẽ byſſus abyſſum inuocat id eſteuangeli⸗ ex foꝛma mea quam aſſumpſiſti quia homo vt num et lex in hoc concoꝛdant quia duo teſtamẽæ ego:et etiamcdeus meus)id eſt crcatoꝛ meus tu ta que pꝛopter pꝛofunditatem intelligentie di⸗ cs et non alius. Ipſe enim ſaluatoꝛ noſter ho⸗ cuntur abyvſſus: quoddam ſibi mutuo adiu⸗ mo eſt et deus. Vel ſperare potes quoniam co mentum conferunt. Vetus enim eſt pꝛophe⸗ fiteboꝛ in pꝛeſenti id eſt de peccatis penitenti⸗ tia noui quod annunciat:et nouum veteris eſt am agam vt tibi non obſiſtam. Hec autem cõ expoſitio quod in teſtimonium vocat.ethec in turbatio eſtex nobis ſeu noſtro vicio et defe⸗ uocatio fit et pꝛobatur (in voce) et teſtimonio ctu:vnde ſequitur. 0— Ad meipᷣm aia mea ↄturbata eſt: ꝓpterea memo ero tui de terra ff. = E tuoꝛum hoc hominibus denunciantium. Ca (cacharactarum tuarum)id eſt per doctrinam etpꝛedicationem pꝛophetarum et apoſtoloꝛuz ioꝛdanis et hermonym a monte modico tharacte enim pꝛopꝛie dicuntur feneſtre tere ¶ Ad meipſum) vela meipſoc anima mea tur bata eſt) que niſi carnis vicia eſſent tranquilla ꝑmaneret: vñ ad meipᷣm referenduʒ.i.meo vi⸗ ſeu aqueductus vnde ebullitaqua vel feneſtre ſeu nubes vnde pꝛocedit pluuia. VUnde dicit Huugo qꝙ catharacte ſunt vie ſubterranee per cio eſt retoꝛquenduʒ. VUelc ad meipᷣm aia mea) quas fluunt aque et dicuntur tranſiatiue in ce⸗ relata (conturbata eſt) que ad deum relata reſri lo meatus pluuiarum catharacte. Tales ſunt citur non eſt mihi firmitas in me ideco nunq; ſancti pꝛophete et apoſtolia quibus manant ꝛeſumam de me ſed ſperabo in deo. Et quia dei fluenta ct pꝛofliut nobis vera doctnina. Au anc conturbationem fecit ſuperbiacpꝛopter⸗ dita autem doctrina et pꝛedicatione ea) vt conſoletur memoꝛ ero tui) domine feſi⸗ ODmnia exce nando ad te qui excludis omnia mala.et pꝛo me tranſierunt. iſa tua et fluctus tui: ſuper n A wan ae c⸗ no PDmnni ercelſatun id et oif⸗rriudicia nua alta inueſtigabilia et fluctus tui) id eſt commi nationes tue terrentes et tundentes queibi cõ⸗ tinentur ſuper me tranſierunt) id eſt ſuperaue runt me ac in imo dimerſerunt et humiliaue⸗ mrunt ſed tamen tranſierũt. Vel ideo etiam me⸗ ruo memoꝛ ero tui quia O mnia excelſa et flu⸗ ctus tui)qui erantſuper me)id eſt maioꝛ et mi noꝛ pena que me ſuperabant(tranſierunt)etqͥ⸗ euerunt.receſſitira: venit miſericoꝛdia. tranſie⸗ runt fluctus:venit tranquillitas.vbi abunda⸗ uit peccatum:ſuperabundauit gratia. quia in ira ſua non cõtinuit miſericoꝛdias ſuas deus. Ende et ſubdiur qè? In die mandauit dñs miſericoꝛdiã ſuã: In die) id eſt in tempoꝛe pꝛoſperitatis et gra tie. Unde ſcriptum eſt. Ecce nunc tempus ac⸗ ceptabile:ecce nunc dies ſalutis.(mãdauit do⸗ minus miſericoꝛdiam ſuam)id eſt fecit nobi ſcum miſericoꝛditer. Sed quia et dies habet nociem et gratia tribulationem: omnes enim qui volunt pie viuere in chꝛiſto perſecutionem patiuntur.ideoet in nocte) tribulationis man dauitcanticum) laudis (eius) Canticum eni in nocte eſt laus dei et gloꝛiatio in tribulatione Vel ideo etiam memoꝛ ero tui.quia(In die)id eſt in pꝛoſperis (mandauit dominus) et docet (miſericoꝛdiam ſuamet vult ſe pꝛedicari miſe ricoꝛdem quia liberat de tribulatione.(et no⸗ cte)id eſt in aduerſis mandauit(canticuʒ eius) id eſt pꝛecepit exultare in ipſo. Sed quia dum mibulamur periclitamur non ſolum laudare deum nos opoꝛtet ſed etiã oꝛare ideo ſubdit Apud me oꝛatio deo vite mee: dicã deo ceptoꝛ meusgge. 3S daa me)id eſt in me et mecum (eſt oꝛatio⸗) in tribulatione immolandadeo vite mee) id ẽ que fit deo qui pꝛeſtat mihi vitam et pꝛeſentem et eternam.quaſi diceret.intus me habeo quod offeram et vnde deum placem non extra que⸗ ram nec de longinquo afferam. Hoc poteſt ve raciter dicere qui intimo archano coꝛdis ſui deum oꝛat non qui mente extra vagatur et qð dicit non intelligit. Et in ipſa oꝛatione (dicam deo) quaſi gratias agendo (ſuſceptoꝛ meus es) id eſt me infirmum ſuſcepiſti ad curandum. UVel (ſuſceptoꝛ meus es) ad pꝛotegendum ne in mibulatione ſuccumbam. Iterũ autez in⸗ firma anima videns ſe inter tentationes tribu lari gemendo conqueritur.d. ;—— Qugre oblitus es mei:et quare cõtriſta tus incedo dum affligit me inimicius. uare) ergo oblitus es mei)in miſerijs me nare erego enim laboꝛo quaſi aobte HM tus ſis mei.videtur obliuiſci dominus ſeruos ſuos quando eos permittit affligi: tentationibx concuti nec eos cito exaudit: non viſibiliter ad iuuat(et quare contriſtatus) ſcᷣm ſenſum car⸗ nis que hoꝛret has difficultates (incedo) ad te per viam huius vite (dum) id eſt quiaD affligit me)entando ettribulando interius et exterius cinimicus) viſibilis et inuiſibilis ſcilicet dia⸗ bolus:hereticus:tyrannus:falſus frater: mun dus etcoꝛpus.quaſi diceret. vtinaʒ liberes me ne ſic afnigar. Ideo autem dicit quare:quia ne ſcit aliquis vtrum hoc patiatur ad pꝛobatio⸗ nem ſiue ad damnationem. Affligit inq; et DHium confringuntur oſſa mea: erpꝛo, — bꝛauerunt mihi qui tribulant me inimi⸗ Dum confringuntur oſſa mea id eſt virtu⸗ tes in quibus conſiſtit robur mentis que ali⸗ quando ui bantur ex afflictionibus nam qua ſtoſſa franguntur dum virtus patientie vel q⸗ libet alia affligitur ettoꝛpeſcit. tunc inquam vl tra afflicuonem etiam (expꝛobꝛauerunt mihi et homines mali qui ſunt eoꝛum miniſtri exul tfantes et me inidentes. VUnde in alio pſalmo dicitur.qui tribulant me exultabunt ſi motus fuero.Et ſubiungit quõ expꝛobꝛauerũt. Hum dicunt mihi ꝑ ſingulos dies pbi eſt deus tuus: quare triſtis es gia mea et quare conturbas me. Aese Dum dicunt)id eſt dicentes mihi per ſingu los dies )id eſt aſſiduecvbi eſt deus tuus) ten⸗ tantes me in deſperationeʒ inducere de tna vi⸗ ſione. hoc maxime in tentationibus eccleſie di citur fidelibus. Quaſi dicerent nullus eſt de⸗ us tuus et non apparet ꝙ habeas deum cum te nullus defendat vel teliberare non curat vel non poteſt. Et quia pꝛopter hoc anima turba la eſt et talis tentatio eſt ſimpliciter repellenda ideo ſubditurquare triſtis es anima mea) per doloꝛemeet quare conturbas meyper deſpera⸗ tionem pꝛopter tales tentationes. Et ne dicas ideo ↄturboꝛ qꝛ hic mala patioꝛ ſʒ potuus Eerain deo qm̃ achuc oñtewve illi: ſa⸗ utare vultus mei et deus meus. Spera) interimcin deo) expectando libera tionem (quoniam adhuc)poſt iſtas tribulatio nes)oſfiteboꝛ illijin futuro ↄfeſſione laudis cõ tinue cum ad ſui conſpectũ adduxerit vultum meum dicens ei ſalutare vultus mei et deus — meus) tu es et non alius. De hoc vide ſupꝛa. Repetit hic ipſam confeſſionem et ſpei confir mationem quia repetitio confoꝛtatio eſt cõtra tribulationes et tentatõnes frequentes. UAultus noſtri mirifitum ¶ Hꝛatio. ſalutare:quem aie fideliũ ardenter ſitiunt ſer⸗ uuloꝛum:tribue:vt dum te viſibili lachꝛyma⸗ rum imbꝛe paſci requirimus:inuiſibiuliter te in 5 5 En er dominum. tfaa pectoꝛis noſtri tabernaculum collocemus. õäõsoe (Plſalmus contra pꝛeſſuras ſeculi ne ſcã:ab hoie iniqͥ ⁊ doloſo erue me. ¶ Auetai bſaimi pheta Hauid Fiu C te afnicto:qui hic loquitur et gemens inter ma los petit ab eis ſeꝑari:Qui ergo ſupꝛa ſeconſo latur ꝑ ſpem quam habet in deo hic conque⸗ rens de ꝑmixtione maloꝝ pꝛecatur ab eis ſe⸗ parari nunc animo:et in futuro etloco. Mate ria:ſeꝑatio iuſtoꝝ a malis hic in cauſa in futu ro aũt ſeparatio et loco et ꝑſona. Intentio:mo⸗ nere vt iudiciũ et ſeꝑationẽ maloꝛum appeta⸗ mus.:et ne in pꝛeſſuris deficiamus:ſed in dñno ſperemus. Seipſum eniĩ cõfoꝛtando intendit confoꝛtare et debiles quoſq; ſuo exemplo. Ex his patet ſententia in generali. NHam ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona iuſti pꝛecatur nõ peccata ſua diſcuti quod ꝑiculoſum eſt:ſed cauſam ſu⸗ am ab impijs ſeꝑari vt poſſit cum electis ſocia ri.Qui enĩ a malis hic in cauſa diſcernitur ſe⸗ curus eſſe pᷣt qꝛ in extremo iudicio totus et coꝛ poꝛe et anima ſeꝑabitur. Snia in ſpeciali:vi⸗ dens ergo nunc malos cũ bonis coꝛꝑe volens ab eis ſeꝑpari nunc animo et poſtea loco excla⸗ mat.( Judica me deus)qui iuſtus es et miſeri⸗ coꝛs.etdeterminatur qualiter accipitur nomẽ iudicij cum dicitur (et diſcerne)hic ſi non locũ ſaltemcauſam meaʒ) et merita que ſunt cauſa vitec(de gente nõ ſancia) quod quaſi exponens ſubdit (ab hoĩe iniquo)ſcʒ a ꝑſecutoꝛe manife ſto et qui aꝑte malũ facit(et doloſo) ſcʒ inſidia toꝛe occulto et qui latenter decipere querit et hᷣ eſt gens non ſancta erue me) bic in pñti ne ab fligit me inimittus. Veficiamus in eis necq; retrahant nos a deo:ac de ſepatoͤne iuſtoꝝ aprauige bic Ps. rxlij. et diſcerne cauſam meã de gente nõ eſt. In finẽ po dauid. Hoc eſt põ iſte dirigens nos in finem.i.in chꝛiſtum:cõuenit dauid.i.iu ſto ex ſocietate pꝛauoꝛum et miſerijs huius vi eis coꝛrumpar.· Vel de futuro totũ accipiendo etit cauſam ſue retributionis ſeparari ab im⸗ pijs:vt hedis ad ſiniſtrã poſitis:ipſe ſit ad dex⸗ teram cum electis. Et debes hoc faceer. Quia tu es deus foꝛtitudo mea:q̃re me repuliſii et quare triſtis incedo du — . ¶ Duia tu es)o (deus foꝛtitudo et virt(mea⸗ opus eſt inter hec ſcandala id eſta te eſt et dependet mea foꝛtitudo qui per me infirmus et fragilis ſum et non ſufficio. non de viribus meis pᷣſumo:nec aliunde habere aliquam foꝛ⸗ titudinem niſi a te ſolo ettotam ſpem meam in te ponocquare)ergo (me repuliſti) dimittendo me in afflictione cum ſis foꝛtitudo mea. Nun quid inualida eſt manus tua.(et)etiamquare triſtis incedo) et ambulo per hanc miſeriam quia periclitoꝛ et nondum vici eam.( dum af⸗ fligit me inimicus)diuerſis tentationibus. Ac ſioprando diceret vtinam vlterius affligi non ꝑmittas.vt aũt excludatur inimicus Emitte lucem tuam et veritatem tuam ipſa me deduxerũt et adduxerũt in mon Emitte lucem tuam et veritatem tuam) idẽ aufer tenebꝛas ⁊ da lucem:aufer enoꝛem etdo ce veritatem. Niſi enim nos illumines in tene⸗ bꝛis ſumus.niſi nos veritatem doceas erabi⸗ mus.et quaſi iam impetraſſet quod oꝛauit ſub ditcipſa)ſcilicetluxet veritas tua(me deduxe⸗ runt) ab erroꝛe et iniquitate ne aberrarem de lata et ſpacioſa via que ducitad moꝛtem nepe riremcet adduxerunt)per fidem charitate foꝛ⸗ matam (in montem ſanctũ tuum )id eſt in per⸗ fectionem eteminentiam virtutum (et in taber nacula tua )id eſt in vnitatem et ſocietatem ſan cioꝛum ſcilicet in pꝛeſentem eccleſiam. Taber⸗ nacula enim ſunt peregrinantium et militan⸗ tium et nos hic peregrinamur a domino etmi litamus aduerſus diabolum. Non aittaber⸗ naculum ſed tabernacula:quia multe ſuntco⸗ gregationes iuſtoꝛum er in mulnis locis ſemuit Ddño milicia chꝛiſtiana. tem ſanctũ tuũ et in tabernacula tug. Et introibo ad altare ceiad deum qui le * . . ¶ Et)ibi poſitus introibo ad altare dei ſcili⸗ cet(ad deum) videndum (qui letificat iuuen⸗ tutem meam)nunc per ſpiritus renouationem me veterem hominem exuendo et nouum in-⸗ duendo et in futuro me iuuenem factum et in⸗- 6 nouatum depoſita omni vetuſtate letificabit dando immoꝛtaliuatem et impaſſibilitatem. Altare enim dei eſt ipſe filius dei. Ad hoc aüũt S=-- — — — —— ſcin⸗ dd 8 ene in nuche nndn unſo⸗ umin inmnco Dn gun dumes is Vnmn 4 n ncdo une we miſo Nn mar mun r alcare introimus modo ꝑ fidem poſtmoduz introibimus per ſpeciẽ.Et in hoc altari mo⸗ do offerimus deo pf̃i vota ⁊ ſacrificia coꝛ cõ tritum et humiliatũ oꝛões ⁊ pᷣces: poſtmodũ repulſa omni triſticia in eodem altari in ipſa diuinitate ſacriſiciuʒ tantũmodo offerimus laudis et nõ oꝛõnis. Sed ad illam laudem quiſquis ꝑuenire apetit pꝛius opoꝛtet vt G inchoet ideo ſubdit. Coſitetvꝛ tibi in cxthara deus de? meus re triſtis es aia mea et qre ↄturbas me. õniteboꝛ tibi).i.laudabo te et gr̃as agaʒ tibi(in cythara).i.in tribulatõe o (deꝰ) oĩm & creationẽdeus meus) ꝑ ſpecialẽ vocatio⸗ nem.Cythara ab inferioꝛi reddit ſonũ ſicut pſalterium a ſuꝑioꝛi. Qui ergo pᷣcepta dei fa eit et nõ patitur in pſalterio ↄfitetur:qui ve⸗ ro facit et patitur qð quidem ex inferioꝛi na⸗ tura eſt in cythara cõſitetur. Dicit ergo cõſi⸗ teboꝛ tibi in cythara ꝓpter illud qd dixerat. Quare triſtis incedo dum afſligit me inimi⸗ cus.Patiebatur eni ex inferioꝛi afflictõe et in eo ipſo volebat placere deo et geſtiebat g̃as agere foꝛtis in tribulatõnibo(quare)ergo (tri ſtis es aĩa mea )in tãta ſpe poſuatcet quare cõo⸗ turbas me)obnubilãs ſerenitatẽ interni gau dij mei.q.d.ne hoc facias ſʒ potius M Spera in deo qm̃ adhuc ↄfitelvꝛ illi:ſa⸗ lutare vultus mei et dus meus. Spera in deo) nõ in te expecta patienter dum remuneratoꝛẽ et cõſolareqm̃) iam con⸗ feſſus in tribulatõniba (adhuc) poiſt has mi⸗ ſerias (cõfiteboꝛ illi-laude continua cum ele ctis.modo cõfiteoꝛ afflictus:futurũ eſt vt ad buc cõfitear renouatus et letificatus.Et hec eſt et erit mea ↄteſſio ſcʒcſalutarevultus mei) quia me ſaluaſti (et deus meus) quia me crea ſti. Et hec eſt magna cauſa ſperandi qꝛ ſalua toꝛ meus eſt vultus mei.i.habens vultũ me um:foꝛmam meã:et pꝛo me eſt homo factus: ipſe eſt deus meus. 2vx. Ce fontẽ ꝑpetui luminis omipotens de⸗ us inuocamus et queſumus vt emiſſa veri⸗ tate tua coꝛdibo nr̃is noue nos lucis clarita⸗ te ꝑfundas. Per ddiim. ¶ OPlalmus de ꝓſperitate tpali patrum veteris teſtamenti:et de grauitate tempo intellectum. Et eſt ſenſus. pſalmus ille diri⸗= gens nos in finem id eſt in chꝛiſtũ vel in eter nitatem: attribuitur ſeu pꝛoponit᷑ flijs Cho re id eſt paſſionis et ſanctis martyribo ad in⸗ telligendum. id eſt vt intelligant cur deus vi etur fideles noui teſtamẽti derelinqueretẽ⸗ poꝛalia ſubtrabendo et affligi mittendo cũ patres antiquos iuuerit in manu valida et cis appoſuerit tempoꝛalia:quod ideo facit de us vt contemnant tẽpoꝛalia et deſiderent eter na et vt ſciant per tempoꝛalia bona data an⸗ tiquo populo ſigniſicata eſſe ſpiritualia bo⸗ nꝗ que iam dantur chꝛiſtiano populo et ple⸗ nius dabuntur in futuro Et eit ille pſalmus confoꝛtatio et conſirmatio infirmoꝛum. Fi⸗ deles enim qui ſupꝛa gemunt inter malos nunc vt conſolentur et patentiam habeant monentur vt intelligant nos hic vocari ad agonem non ad ſecuritatem: in futuro verro ad coꝛonam:non hic pꝛoſperandum ſed tri⸗ bulandum: in futuro vero gaudendũ. Ma⸗ teria:pꝛoſperitas tempoꝛalis patrum vete⸗ ris teſtamenti et tribulatio fidelium teſtamen ii noui. Intentio: nos inuitare ad patientiaʒ et conſolationem in tempoꝛalib tribulationi bus habendam ac monere ad contemptum terrenoꝛum et appetitum celeſtium. Senten tia in generali.pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑ⸗ ſona cuiuſſibet ſidelis et iuſti in af lictione mentis vel coꝛpoꝛis poſiti et ſpecialiter in ſona martyrum imitatoꝛuʒ chꝛiſti recolit be neſicia et bona populo antiquo exhibita ⁊ ex plicat mala que nunc ſideles ſuſtinẽt in hac vita petcitq; a malis ipſis liberari miſericoꝛ⸗ dia et virtute diuina. Sententia in ſpeciali: pꝛopheta ergo in perſona fidelium et marty⸗ rum recolit pꝛeterita dicens.(Deus auribus noſtris)ſcʒ audiendi et coꝛdis (audiuimus) id eſt cognouimus et intelleximus. Audire enim auribus eſt ad plenum audire vt et coꝛ intelligat. Uñ ⁊ dominus in euan gelio. Qui habet aures audiendi audiat. Multi enim habent aures carnis non coꝛdis qu ia exteri us audiunt intus non recipiunt.ſHNHam(pa⸗ tres noſtri)qui noluerũt nos decipere ſcʒ pa⸗ (annunciauerũt nobis per ſcripturas ſuas ralis afflictõmis fidelium teſtamenti no Miarcbe et pꝛophere non quilib l. Ens auribus no/ ſtris audiuimus: patres noſtri an Bunciauerunt nobois.— et in libꝛis autenticis. Et quid annuncia⸗ uerunt. Opus quod operatus es in dieb eox:ꝛ ett in diebus antiquis ¶ Auctor pſalmmi pꝛophbera dauid, Titulus talis eſt. In finem pſalmus filijs Choꝛe ad 4 õsäl — 0 pus ſcʒ miraculoſuʒ (qð oꝑatus es in eoꝝ )vt ẽ eductio de egypto:ꝑ maretra⸗ ductio: cuſtodia in deſerto et in terrã ꝓmiſſi⸗ onis inductio ⁊ cetera talia.(et in diebꝰ anti quis)ſcʒ opꝰ qð feciſti in exoꝛdio de creatõe celi et terre de bis que contigerunt ante dilu nium que oĩa ſpũaliter implentur in nobis. Et hoc eſt opus qðò feciſti in diebo eoꝝ.qꝛ Oanus tua gẽtes diſpdidit et plantaſii eos: afflixiſti ppłos et expuliſti eos. ¶ Manus tua).i.virtus et potctiacgentes) terre ꝓmiſſionis(diſperdidit) moꝛte et alijs modiscet plãtaſti eos)ſcʒ pr̃es noſtros in ea dem terra firmando habitationẽ eoꝝ in illa ſicut in terra firmatur planta q̃ ad hoc plan tatur vt radicetur et frucuficet. Nota ex hoc oꝛdine ꝙ pꝛius naturaliter remittuntur pec cata qᷓ; infundat᷑ gra. iuxta illud. Egreſſus vicioꝝ virtutis oꝑatur ingreſſuʒ. Diſperſio enĩ gentiũ ſignificat extirpationẽ vicioꝛum. plantatio patrũ infuſionẽ et conſeruationeʒ virtutum. Et hoc factum eſt nõ facile immo pꝛius (afflixiſti)ꝑ multa bella(populos) qui ibi erãt (et) ſic( expuliſti eos) de terra ſua. Cũ multa difficultate ſunt eiecti: et te opoꝛtet cũ multa difficultate inolitam maliciã vincere. vix enĩ dediſcitur vicium cui aliquis aſſue⸗ uit. Hec itaq; tu feciſti nõ pr̃es nr̃i. Nec enĩ in gladio ſuo poſſederunt terr: et bꝛachiũ eoꝝ nõ ſaluauit eos. ſuoꝝ patres nfr̃i poſſederũt terram) illam (et bꝛachium eoꝝ)id eſt foꝛtitudo naturalis ⁊ r bur ( nõ ſaluauit eos)de manibo inimicoꝝ.q. d. Nec ꝑ ſe habuerunt terrã:nec ꝑ ſe ſunt ſal⸗ nati. Si enĩ ſeipos non potuerũt ſaluare ab illis gentibo:multo minus cõſtat vt/pꝛia vir tute terram illoꝝ potuiſſent poſſidere. Bꝛa⸗ chium inq; nõ ſaluauitos Sed vextera tua et bꝛachiũ tuũ et illu⸗ minatio vultus tui: quoniam compla⸗ ”säsä Secd dextera tua).i.ꝓpiciatio et fauoꝛ gr̃e tue (et bꝛachiũ tuum).i.potentia tua et foꝛti⸗ tudo quã eis dediſti (et illuminatio vultus tui).i.claritas ⁊ manifeſtatio pñtie tue certis ſignis oſtenſe ſcʒ miracula que erant eis de⸗ monſtratio patientie tue. Talibo enĩ ſignis cis affuiſti vt effectu ſignoꝝ tuã pᷣſentiã inſi⸗ nuares.et h̊ feciſti nõ meritꝭ ſuis.ſed (qm̃ cõᷣ placu iſti) tibi:et placitũ tuũ collocaſti (in eis) id eſt ex beniuolentia tua:quia placuit tibi vt ilis boc faceres:et qꝛ ita bene feciſti illis pa⸗ ec enĩ in gladio ſuo).i.in virtute armoꝛuz meus nõ ſaluabit me. eribus coꝛꝑaliter ſpero ꝙ ſumi liter mibi faci as ſpiritualiter. Ham Tu es ipſe rex meus et deus meus: qui mandas ſalutes iacob. Zu ipſe)non mutatus qui hoc illis feciſtt (es rex meus et rectoꝛ regẽs me ſpũaliter ſᷣm bonos moꝛes et virtutes(et deus mens creaꝛ toꝛ et conditoꝛ quẽ adoꝛo et colo:tu me ſoles ducere vt rex:tu mihi ſoles ſubuenire vt de⸗ us.(qui mandas fieri(ſalutes coꝛꝑales( ia⸗ cob).i.illi pplo antiquo deſcendenti de iacob Et per ſalutaria mandata tua ſpũaliter ſal⸗ nas eos qui luctantur et vicia ſupplantãt.q. d.tu es vnus et idem moderno et anniqua⸗ rum ſidelium.et ideo que illis tũc tꝑaliter fe⸗ ciſti:H nobis et cuilibet fideli luctatoꝛi ⁊ ſup plantatoꝛi vicioꝛum ſpũaliter facies.et ſicut illos iuuiſti ita et nos.vñ ſequitur Inte inimicos nios venlabim coꝛnu tue emꝰ inſurgẽtes ĩ nob. ( In te) ꝓPugnatoꝛe noſtro et ꝑ te om̃escini m cos noſtros) ſcʒ carnem eius voluptattes fugiendo.mundũ eius vanitates ↄtemnen⸗ do. diabolum eius tentatõnibus reſiſtendo. (ventilabimus).i.ꝓijciemus et diſpergemꝰ ſicut paleam a granis ſeꝑantes( coꝛnu).i.tua virtute ſeu fſoꝛtitudine et defenſione nõ nr̃a. (et in nomine tuo)chꝛiſtiano a te nobis dato vel in nominis tui inuocatõne( ſpernemus) id eſt ſuppeditabimus et pꝛo nihilo reputabi mus aduerſarios(inſurgentes in nobis) id ẽ? cõtra nos et nos impugnãtes. Et bene dico inte et in noictcoW. Non eni in arcu meo ſperalv: et gladius non enĩ in arcu meo ſperabo i.in pꝛoui entia et pꝛudentia mea humana vel in calli ditate et occulta defenſione. Arcus enĩa lon⸗ ge trahit et occulte ferit.Et quaſi in arcu ſuo ſperat qui pꝛudentie ſue innititur et in ſenſu ſuo confidit.(ct gladius meus).i.foꝛtitudo mea et violenta defenſiocnon ſaluabit me)yſʒ tu. Sicut et patres noſtri nõ ſperauerũt nec ſaluati ſunt in ſuo arcu vel gladio. Singu⸗ lariter loquitur pꝛopter humilitatem q;uis in perſona pluriũ vel eccleſie loquatur. Hec ſunt duo in quibus valde confidunt homi⸗ nes ſeculi ſcʒ in calliditate pꝛopꝛia et virtu⸗ te. Sed ille totam ſaluationẽ ſuam in deo cõ ſtituit vnde ſubiungit Haluaſii eni nos xe affligentibo nos: et odientes nos conſudiſi. Saluaſti enĩ nos.i.ſaluabis. vbi pᷣteritũ̃ — dpri nadli islos uſ in tt e⸗ is he⸗ hon Vir/ Dod pꝛ0 futuro ponit.quia fam certum eſt quaſi lam facũ ſit.(de afſligentibo nos)mõ ꝓpter te ſcʒ ab inimicis viſibilibus et inuiſibilibus qui nos hic afftigunt. (et odientes nos).i.in odio nr̃o ꝑſeuerantes⸗ cõfudiſti).i.cõfundes et erubeſcere facies qũ; damnabunt᷑ oſtenden do eis mala que fecerunt:damna bonoꝝ que amiſerũt:penas eternas quibo puniendi ſunt Conſfuſis aũt inimicis tuo conſtebimur in ſeculum. id eſt in ꝑpetuitate que nõ eſt interpolata no⸗ ctibus ſʒ tota eſt dies. Tunc eniĩ erit vnus di es cni nõ ſuccedit nox: vna eternitas tũc laus eritvnicuiq; a deo(et in noĩe tuo).i.ad hono rem noĩs tui( cõfitebimur) tibi ↄfeſſione lau dis (in ſeculũ).i.ſemꝑ et ſine fine.hoc eſt lau⸗ dabimus te qui es gloꝛia nr̃a. laudabimus Ita ergo feciſti antiquis in pᷣterito et ita fa⸗ cies nobis in futuro . 2 tredieris deus in virtutiby ntis —— eſt videris repuliſſe ꝑ hoc ꝙ ꝑmitiis nos affligicet cõfudiſti nos) in facie iniquoꝝ qui bus bic habemur obpꝛobꝛio tanqᷓ; fruſtra in ie ſperauerimuscet nõ egredieriscvlterius.oO * Heneeulgente⸗ i.nõ videris egredi manite us et apparere(in virtutibo noſtris) oſteden do tuã pꝛeſentiã in virtute et foꝛtitudine nr̃a cõtra hoſtes ſicut olim patribus faciebas.in boc tꝑe ad exercitationẽ repellimur et ↄfun⸗ dimur vt ineternũ gloꝛificemur. nũc nõ egre dieris in virtutib nr̃is vt nos in poſterũ ꝑ⸗ petua virtute coꝛroboꝛes. Z Auertiſti nos retroꝛſum poſt inimicos poſt inimicos noſtros) vt nos vinctos poſt ſe trabant.vt illi ſint ante:nos retro.vt illi vi ctoꝛes:nos victi deputemur.(et qui oderunt nos diripiebãt) nos tanq; in pꝛedam(ſibi)ali os trabentes:alios flagellantes: alios in car cerem mittentes:alios occidentes:alios di⸗ uerſis toꝛmentis vexantes. Hoc cõtra illos qui de clauſtro reuertuntur ad ſeculũ:quos demones faciunt ſibi pꝛedam: Degiſti nos tanqᷓ; oues eſcax:et in gen tibus diſperſiſti nos. “” ¶ Dediſti nos) ꝑſecutoꝛibo ad interficiendũ nros:et qui oderũt nos diripiebat ſibi. n nite i. auerti ꝑmiſiſticnos retroꝛſuʒ In deo laudabimur tota die: et in noĩie ¶Intecdeo laudabimur)nõ arrogantes de gloꝛia qꝛ tu es laus et gloꝛia noſtra(tota die) er go et laudabimur nos in te et tu in nobis. HNunc aũt repuliſti et ↄſudiſti nos:et nõ Hunc aũt) in hoc tꝑe meo (repuliſti nos) vel ſeris ad voꝛandũ boc eſt viliter occidi g⸗ miſiſtictanq;ᷓ oues eſcarum)que interficiunt᷑ vt ab hominibo vel lupis deuoꝛentur. (et in gentibus diſperſiſti nos)id eſt diſpergi per⸗ miſiſti per captinitatem et venditionem vt nos in ſeruitutẽ redigerent et ad tous domi narentur noſtri. In gentibo etiã diſperſi ſunt quando Petrus rome cruciſigitur: et Tho⸗ mas in india moꝛitur:et innumeri martyres innumera loca occiduntur. Vengdidiſti ꝓplin tuu ſine pꝛecio:et non fuit multitudo in ↄmutatonib eo. ¶ Aendidiſtixi.vendi et in moꝛtẽ tradi per miſiſti populũ tuum ſine pꝛecioyi.ſine com penſatõne et lucro. Quaſi ſine pꝛecio popu⸗ lus ſanctoꝝ martyrum vendcbatur quando tam pꝛecioſus ſanguis fundebatur:et exem⸗ plo eoꝝ nullus ad redemptionẽ et ſalutẽ cõ⸗ nertebatur qñ occidebantur et neminẽ lucra⸗ comꝑationeʒ martyrũ pauci erant. et hoc eit quod ſubditet nõ fuit multitudo in cõmu⸗ tationibus eoꝝ)ſcʒ martyrũ.i.pauci pꝛo eis acquirebantur:quia martyres occidebantur bantur:et ſi aliqui erant qui ↄuerterentur ad et pauci de occidentibo ↄuertebantur. Inſuꝑ peeter dura etiã turpia patimur. nam Doſuiſti nos obpꝛobeꝛium vicinis no/ ris: ſubſannationẽ et deriſum his qui — — ſunt in circuitu noſtro. ¶BPoſniſti nos obpꝛobꝛiũ vicinis noſtris) circa nos exiſtentibo. Grauis eſt afflictio que a vicinis ingeritur quia non tranſitoꝛie dici tur nec cito finitur. Velcvicinis noſtris) id ẽ ad fidem qꝓpꝛopinquantibo et venire volen⸗ tibus qui videntes moꝛtem noſtraʒ ita pꝛo⸗ bꝛoſam retrabebant ſea fide et poſuiſti nos (ſubſannationẽ)naſo (et deriſuʒ oꝛe chis qui in circũitu noſtro ſunt)et nobiſcũ non ſunt ettamẽ ſubſannant et derident nos. vel qui nos circundant vt capiant et occidant. Hoſuiſti nos in ſimilitudinẽ gentibus: cõmotionẽ capitis in ppulis. Cal⸗ uiſti nos in ſimilitudinẽ, et exemplũ entibus) vt cum alicui maledictuz inferre: vel malum cõtingere velint: de nobis foꝛmã maledictõis ſumãt:⁊ nos in exemplũ ꝓponãt noſtram miſcriaʒ ſibi impꝛecando dicente. ſic pereas vt Laurentius et hmõi.et poſuiſii nos (ↄmotionem capitis in populis) ad in⸗ ſultandum nobis vt videntes nos continue cum deriſione et indignatõne mouendo ca⸗ pita inſultent nobis ſicut et chꝛiſto inſultaue runt mouentes capita ſua. Tota die wrecundia mea contra me eſi⸗ et cõfuſio faciei mee cooperuit me. Tota die).i.aſſidue ( verecundia mea) ſeu pudoꝛ et erubeſcẽtia tantoꝝ obpꝛobꝛioꝝ (cõ⸗ tra me eſt).i.coꝛã me⁊ ante ↄſpectũ meũ et cõ fuſio)ſeu ruboꝛ et ignominia (faciei mee) qꝛ in facie maxime apparet verecũdia et cõfuſio. (cooperuit me.i.ex omni ꝑte mihi occurrit: tanq; eſſem ea opertus. Per hoc enim ꝙ dicit me:nõ faciẽ.non ſolũ faciei ſʒ etiã totius coꝛ⸗ poꝛis indicauit boꝛroꝛẽ. Ei bec cõfuſio ꝓce dit et euenit mih· Avoce expꝛobꝛtis et o cie inimici et pꝑſquentees. A voce expꝛobꝛantis).i.inſultãtis et in fa ciem maledicentis aꝑte.(et obloquẽtis.i.do loſe moꝛdentis et in abſentia detrahentis oc⸗ culte(a facie).i.a pᷣſentia ⁊ inſtantiacinimici) in volũtate et odio babentis coꝛde.(et ꝑſeq̃n tis)in actu et oꝑe.q.d.aduerſarij mei ꝑſequũ tur me oꝛe coꝛde et opre. Hec oĩa venett ſup nos nec obliti ſumꝰ te:et inique nõ egim in teſtamẽto tuo. ¶ Hec)pᷣdicta (oĩa) valde grauia ſimul) ve⸗ nerunt ſuper nos)et amoꝛe tui ea toleramus (nec obliti ſumus te) dimittendo cultũ tuum tanq; obliti eſſemꝰ tui(et inique nõ egimus in teſtamento tuo).i.in lege: mandata eius tranſgrediendo.vel fidem tuam quam in ba ptiſmo pacti ſumus abnegãdo.q.d.inter tot aduerſa ſᷣm pᷣcepta tua nos habuimus nec fi de nec oꝑatione a te receſſimus. Magna hic martyrũ ↄſtantia et ꝑfectio ↄmendatur. Sʒ nos ſi vel leue verbũ iniurie audimus mox ad iracundiã inardeſcimus:vindictã ſi poſ⸗ ſumus exquirimus: ſi nõ poſſumus odiũ in coꝛde qð eſt venenſi diaboli poꝛtamus.Ob⸗ liuiſcimur deũ:obliuiſcimur charitatẽ et pa tientiam:inique agimus in teſtamẽto dei mã datoꝛuʒz eius pᷣuaricatoꝛes facti. Ad hoc igi tur hec ſcripta legimus vt quãta ꝓ amoꝛe dei martyres ſancti ꝑtulerunt vigilanter attenꝰ damus: attendentes nr̃am fragilitatẽ et im⸗ patientiam deploꝛemus et coꝛrigamus. Sʒ adbuc quid dicant audiamimus t nõ receſſit retro coꝛ nim: et declina⸗ ſi ſemitas noſtras a via tuag. t nõ receſſit retro coꝛ nr̃m)bona deſeren do etad mala declinãdo. vel de bonitate tna deſperando ſʒ ſemꝑ ad ea que ante ſunt nos extendimus ad ꝓmiſſum bꝛauiũ feſtinantes (et) dum ſic tribulamur (declinaſti).i.decli⸗ nare feciſti:qꝛ deriuaſti et tuliſti ſemitas no⸗ bloquẽtis:a fa ⸗ ſtras) ſcʒ earnaliũ cogitationũ: deſiderioꝛum voluptatũ et Zlder itale a via tua certa ⁊ an guſta. et oſtendiſti nobis viam tuã ſequenda que ducit ad vitã. Cõmendatio diuine gra⸗ tie eſt. Quiſquis viã dñi ingreditur ne can⸗ qᷓ; de iuſticia ſua gloꝛietur:pᷣteritas vias ſu- as ad memoꝛiã debet reducere et penſare de quãtis cõcupiſcentijs et deſiderijs malis:de uantis voluptatibo et negligentijs:ꝑ gram uam liberauerit eum miſericoꝛs deus. In 5 auũt et ideo dedlinaſti — Am̃ hũiliaſti nos in loco afflictõnis:et ð — ernie or vmbꝛa moꝛtis. . Qm huũiliaſti nos in loco afflictõis i.in hoc mundo vbi affligimur ꝓpter te.qui eſt l o cus afflictõis ac vallis ploꝛatonis et miſerie nõ leticie.ſed mali vtu ntur mundo ꝓ paradi ſo:et ꝑegrinatõne terre ꝓ habitatõne patrie. Quia hũiliauit nos deus affligẽdo ideo de⸗ clinauit nos a ſuꝑbia nr̃a quatenus humili⸗ ati ſemitas nr̃as relinqueremus et ſequere⸗ mur vias dñi.etiã ex illa hũiliatõe (cooꝑuit nos).i.vndiq; tanq; operimento circũdedit (vmbꝛa moꝛtis)nõ vera moꝛs ſi vmbꝛa.nõ moꝛs aiĩe:ſed moꝛs carnis. Umbꝛa moꝛtis: carnalis moꝛtalitas. vera moꝛs: dãnatio cũ diabolo. Vel vmbra).i.timoꝛ (moꝛtis) quis cauſatur a moꝛte ſicut vmbꝛa alxoꝛꝑe.Sʒz ꝓ⸗ pter hec oĩa mala nõ ſumus obliti te. qꝛ pandimus manus ntas ad deũ alienũ. Si obliti ſumus nomẽ).i.bonoꝛificentiã liti recederemus (et ſi expandimꝰ manus no ſtras)ſcʒ ꝑ modũ oꝛantiũ vel offerentiuʒ (ad deũ alienũ)venerandũ et colenduʒ.qui neq; nos creauit neq; bonum nobis fecit:et ſi ſu⸗ mus idolatre.Et nõ ſolum idola ſed etiã vi-⸗ cia ꝑ hec pñt intelligi.quoꝛundã eni deusvẽ ter eſt ⁊ auaritia:que eſt idoloꝝ ſeruitus.etce tera hmõi.Expandit etiã manus ad deũ alie num:qui oꝑatur ob fauoꝛem bumanũ. Honne ceus requuiret iſia:ipſe enĩ nouit endtte coꝛdis. HNöõne deus requiret)et exigetciſta)ſcʒ ita manifeſta in diſtricto examine etliuſto iudi⸗ cio ad puniendũ ea.q.d.vtiq; ſic.nam et oc⸗ culta requiret. vnde ſequitur (ipſe enĩ nouit abſcondita).i.occulta et co gitatões(coꝛdis) quo ſcʒ coꝛde magis religio geritur q; deuuo tione coꝛꝑis.et ideo ſolus poteſt inudicare nõ ſolum de manifeſtis ſed etiã de occultis pꝛo⸗ pter qð nõ requiret a nobis. ipᷣe eni teſtis eſt . Si obliti ſumus nomen dei nti:et ſi erx (dei nr̃ivt ab eius fide ⁊ cultu tanq; eius ob = = = – = – £ Se SESE — — — — =— = = S= ——,, - ————M conſcientie noſtre et nouit quia non obliti ſu⸗ mus eum:quod ex hoc apparet mati ſumus ſicut oues occiſionis. ODm pter te)o deus et tuã dilectionẽ(moꝛ⸗ niſicamur).i.diuerſis tribulatõnibus opeimi⸗ mur(tota die).i.inceſſanter et aſſidue (eſtimati⸗ et reputati (ſumus) ab homimiby ſicut oues oc Añ ppter te moꝛtificamur tota die: eſi ciſionis)ſcʒ nõ fetoſe ad occidenduʒ deputate. quia nõ reputamur idonei niſi ad occiſionem: cet occidimur ſine aliqua reluctatõne. Sancii viri moꝛtificant᷑ ſanguinẽ ſuũ pꝛo chꝛiſto fun⸗ dendo.ꝓximis cõpatiendo.carnẽ macerando vicia reſecando.culpas lachꝛy mis lauando.et hoc tota die qꝛ tota vita ſanctoꝝ martynũ eſt. IJgitur qꝛ ꝓpter te iſta patimur .„ ℳ ne repellas in finem. — opem (quare obdoꝛmis dne.i.videris negli⸗ gere. quaſi doꝛmit dñs qñ diſſimulando nõ li berat.excitatur depꝛecatõibo et laboꝛantes ad⸗ iuuat.Querit aũt quare obdoꝛmit qꝛ incertuʒ eſt vtrũ hoc ſitex ira an ex miſericoꝛdia:vtrum eum yvelit ad tꝑus ꝓbareet coꝛrigere an ex to⸗ to relinquere.et ideo oꝛat.d.(exurge) tanq; vi⸗ gilans(cet)ſi hic et ad tꝑs repellis qne repellas) noscin finem)et ↄſumptõcm.i.om̃ino et exto⸗ to. Di vis vt tribulemur et tentemur: ne ſinas vt frangamur et pereamus. Quare faciẽ tuam auertis: obliuiſceris inopie nte:et tribulatõnis noſtrte. uare faciem tuã)et gratie tue pñtiaʒ(auer tis) et abſcondis ac beniuolentiã quã erga nos habes nõ oſtendis.quaſi iratus:quaſi nõ ad⸗ ſis:quaſi oblitus ſis noſtri obliniceris inopie noſtre) ꝙ ꝓpter te reliquimus terrena et modo ſumus quaſi ſine ope ſine ſolatio ( et tribulatio mis nr̃e p ꝓ amoꝛe tuo tribulamur et nõ eripi mur.Et ſi nos neſcimus tu ſcis q̃re:qꝛ nõ niſi iuſte. vñ hoc dicere nõ eſt querela ſʒ ſupplicatio puri coꝛdis pia.Et nõ debes obliuiſci Am̃ bumiliata eſt in puluere aĩa nrᷣa: cõglutinatus eſt in terra venter noſter. ¶ Om humiliata eſt in puluere) ſupꝛa nos in ſignuʒ penitentie ſparſo (aia nr̃a)recoꝛdatõne peccatoꝝ.hoc eſt ad pnĩam cõpuncti ſumus: aiam peccatoꝝ memoꝛia cruciando:ſcᷣm mo rem penitentiũ etad modũ tribulatoꝝ cineres ſuꝑ capita ſua ponentiũ/ↄglutinatus eſt in ter ra).i.adheſit terret venter noſter) in eadẽ pnia tota coꝛꝑis effuſione extenſus vt fit pꝛoſtratis toco coeꝑe tenſis:hoc aüt dicendo ſummã bu⸗ habet quo plus huimmilietur. Exurge quare obdoꝛmis dñje:erurge et rge gerendo curam tuoꝛum etferendo ¶ Pſalmu nuptijs a dextris ſponſiſui ſedeant. Snia in militatem oſtendit. Qui eni genna tereaffigit quo plus hu ui vero terre pio ſternitur no habet vltra quo umilick q d m⸗ mium hũiliati ſumus:vltra quo humiliemur nõ habemus:iam puenit vſq; ad ſummũ bu⸗ miliatio: veniatet alſittua miſeratio: Ideo con Eturge dñe adinua nos: et redime nos Pter nomen tuum.. Etxurge dñe et ne diſſimules ſicut doꝛmiẽs diuua nos) laboꝛantes (et redime.i.libera (nos)tantis malis oppꝛeſſos adiuua in bonis libera a malis:et hoc nõ/ꝓpter meritũ nr̃jm ſed gratis/ꝓpter nomẽ tuũ dilatandũ et gloꝛifican⸗ dum vt cognoſcaris ⁊ lauderis ab omnib qui es deus in ſecula bũdictus. Dio xurge dñe in auxiliũ nr̃m et erne nos ab obp:obiis vicioꝝ:ctqui coꝛã patni noſtria inimicamum genuũ regna viciſti a ꝑſequentby pꝛo —wm— inimicis vultus tui luminanone nos eric. Per dfim. eee 8 Pſalmus de nuptijs Chꝛiſti et eccle ſie ac de ipſius Chꝛiſti ſponſiet eccleſie ſue ſponſe multiplici laude et cõmenda⸗ Ructanit coꝛ me/ um verbum bonum:dico ego ope⸗ ¶Auetoꝛ pſalmi ꝓpbeta dauid. Titulus hic In finem pꝛo his qui cõmutabuntur filijs Choꝛe ad intellectũ canticũ p dilecto. Hoc eſt canticũ iſtud qꝛ hec eſt exultatio ꝓ eternis:ten⸗- dens in finem.i.in ↄſummatõeʒ.habitũ ꝓ his qui cõmutabuntur.i.ꝓ ↄmutandis in melius et pꝛo dilecto patris.i.chꝛiſto cõmutante ſcʒ p ſponſa et ſponſo qꝛ eſt ꝓ laude vtriuſq;: ſcribit filijs choꝛc.i. chꝛiſti et imitatoꝛibo paſſionũ cru cifixi.ad intellectũ.i.vt intelligant et veneren⸗ tur myſteriũ tanti decoꝛis et gre ſcʒ ↄiunctõis chꝛiſti et eccleſie. Hec ergo eccleſia que in pᷣce⸗ denti pſalmo tanta pati deſcribit᷑ in hoc pſal⸗ mo laudibo extollitur et ꝓ ipᷣa chꝛiſtus cõmen⸗ datur vt intellecta cminentia chꝛiſti oẽm ma⸗ culam et rugã deponat:et ꝑ oꝛnatũ virtutũ di⸗ gnai ſe tanti ſponſi amplexibaexhibeat vnde Ppmittitur pꝛo bis qui ↄmutabunt᷑: et ſequitur pꝛo dilecto. Materia:nuptie chꝛiſti et eccleſie: ſponſi et ſponſe:regis et plebis. Intentio:mo⸗ nere ad laudẽ ſponſi et ſponſe et fideles exhoꝛ⸗ tari vt taliter viuere ſtudeant quatenus ſe vni viro ſcʒ chꝛiſto virginẽ caſtam exhibeant vt in generali pheta ſpü ſancto repletus cteeleſtit⸗ Epulis ſaginatus in iſio pſalmo pᷣconia dei ſe eructaturũ pmittit:et chꝛiſtũ ſponſum et ecciaʒ ſuam ſponſam a multis laudat et magnificat. Snia in ſpeciali:ꝓpha ergo quaſi ad has nuz ptias intromitti deſiderans vt ſibi apiatur ſe vyelle ſponſo cantare dicit(Eructauit) quaſi de pleno ⁊ plenitudine diuine gre ſpũalis (coꝛ me um)qð ↄcipit verba.i.mens mea intus plena gfra (verbũ bonũ).i.hymnũ deo ſcʒ carmẽ qö dicturus ſum. etexpꝛimẽes ad cuiꝰ honoꝛẽ eru ctat verbũ ſubdit (dico ego).i.dicere etcantare geſtio (opꝑa mea.i. dictamina et carmina mea: ſcʒ hũc pſalmũ de laudibo ↄpoſitũ (regireguz ieſu chꝛiſto qꝛ ex eo habeo.i.ad chꝛiſtiet ſifrr ec clelie ſue ſponſe laudẽ et ↄmendatõʒ dicã hoc cepichalamiũ. i laudẽ thalami et carmẽ nuptia le. Tunc pᷣdicatoꝛ oꝑa ſua regi dicit:qñ fructũ hutares dicere ſubiungit. Lingua mea calamus ſcribe: velociter ſcribentis. ¶ARingua mea in faciendo et pnunciando carmẽ: fuit(calamus)et penna ſeu ſtilus et gra phiumſcribe) i.ſcriptoꝛis velociter ſcribẽtis) id eſt ſpũs ſancti qui in docendo nõ indiget in teruallo qꝛ dixit et facta ſunt. velociter etiã ſe di cit ſcribere qꝛ que dicit et ſcribit: ciio ventura nouit. Spuũs ſanctus eſt q̃ſi ſcriba a quo lin⸗ gua quaſi calamus regit᷑ dum eius miniſterio ſpus loquitur. Calamo linguã ſuam comꝑat: vt ꝑ hboc intelligat᷑ ſcripſiſſe que dicit. Deinde ſicut ꝓmiſerat laudes regis ſponſi decantatet cõuertens ſe ad chꝛiſtum pꝛuno laudat euma foꝛma et eloquentia. d. Specioſus foꝛma pꝛe filijs hoim: diffu⸗ ſa eſi gratia in labijs tuis: pꝛopterea be/ dirxit te ceus ineternum. — ¶ Specioſus) escfoꝛma pꝛe filijs hoĩm) fuit VUel ideo ſpecioſus q; ſolus immunis a pcco: qð ſumma et vera eſt pulchꝛitudo.et qꝛ nõ ſo⸗ lum homo ſʒ cũ hoiĩe etiã filius dei (diffuſa eſt gratia) icʒ elequentie fructuoſe (in labijs tuis) ꝗqꝛ mirabant᷑ oẽs de verbis gr̃e que pcedebant de oꝛe eius. Vel qꝛ ꝑ eum verbũ gr̃e et reconci liationis mundus accepit:nã penitentiã in re⸗ miſſionẽ peccatoꝝ pᷣdicauitpꝛopterea)et pꝛio⸗ Pee hanc gram ꝑ te mundo datã (bñdixit te) oĩem (deus ypater ineternũ)nõ ad tpus dan do tibi nomẽ qð eſt ſuꝑ omne nomẽ et regnuʒ cuius nõ erit finis.vel qꝛ hic et in futuro ſemꝑ en ſpecioſiſſimus vtpote virtute ſpũs ſanctiqᷓ deficere in oꝑe ſuo nõ potuit de virgine natus benedicetur chꝛiſtus Deinde laudat euma po teſtate et foꝛtitudine.d.Et tu talis rer Accingere gladio tuo: ſup femur tuum cingere) ad pugnandiũ gladio tuoyſpũa liſcʒ verbo dei.ieuangelio.De quo apls ait et gladiũ ſpũs qð eſt verbũ dei.(ſuꝑ femur tuũ) id eſt ſuꝑ carnẽ ſiue coꝛpus.Aceinxit eni gladi um ſuꝑ femur ſuũ qꝛ in carne aſſumpta pᷣdica nit euangeliũ quo pᷣcidit vicia et erroꝛes circa fidem et moꝛes. male coherentia ſeꝑauit et ini⸗ micos pꝓſtrauit:ac mundũ debellauit.et ſ̊ (po⸗ tentiſſime).i. foꝛtiter et viriliter vtere verbo pꝛe dicatõnis tue:nõ ſegniter neq; leuiter.pᷣdicauit eni quaſi ptaãtem habens:et veritatẽ pᷣdicatõis coõfirmauit miraculliiis. Specie tua et pulchꝛitudine tua:inten / EEUNc paicgton oga mane J de pꝛoſpere ꝓcede et renaag. Spaicatõis deo attribuit. Et ne eũ aliquida ſe ſc pere pcedect reona. 2 Specie tua) quantũ ad moꝝ ſanctitatẽ. (et pulchꝛitudine tua) quantũ ad diuinitatis de⸗ coꝛem etiam accingere et accinctustcintende)et intentus ſis ne remiſſe agas:ſʒ potius ꝓſpere) id eſt ad ꝓſperitatẽ eccleſie liberans hoies pe⸗ reuntes (pꝛocede)ꝑ viam huius vite regnũ dei fpaicando et cõtra diabolũ pugnãdo (et)ſic to tius mundi imꝑio pᷣcioſo ſanguine tuo redem pto ac diabolo ſuꝑato (regna) nunc in eccleſia militante et eternaliter in triumphante. Regna in fide hoim mã potentiã oſtendendo et eos re gendo qui ſemꝑ regnauiſti ab eterno. Regna 8 inquam ethoc . ſticis: et deducet te mirabilit᷑ dextera tua Pꝛopter veritatẽ et manſuetudinẽ et iuſticiãi. qꝛ es verus ꝑ te et ꝑ tuos venitatẽ docendo.et manſuetus malos ferendo.et iuſtus vite iuſti⸗ ciam oñdendo que oĩa decent regẽ. Veritatem quippe exequens manſuetudinẽ cũ iuſticia cõ⸗ ſeruauit: vt nec iuſticiam in manſuetudine nec manſuetudinẽ in iuſticia amitteret(et deducet te) inoffenſe ꝑ curſus totius vite mirabiliter) qꝛ oẽs mirabunt᷑ vel qꝛ mirabilia facies (dex⸗ tera tua).i.foꝛtitudo virtus et potentia tua ſczʒ deitas cuius oꝛganũ fuit humanitas et ideo in omnibo mouebat᷑ ſcᷣm motũ deitatis.Et HSagitte tue acute:populi ſub te cadent in coꝛda inimicoꝝ regis. Sagitte tue).i.verba pᷣdicatõnis tue ex oꝛe tuo et apłoꝝ emiſſa ſuntacute)qꝛ coꝛdis inte⸗ rioꝛa penetrãt.et ſic verba dei vocant᷑ ſagitteqꝛ occulte hoĩes alliciunt et gladius qꝛ manifeſta rõne hoĩes deo adherere faciũt et ꝑ eas ſagit⸗ tas vulnerati populi inimicoꝛum) qui ſum de * . . . — — — 2 - — — 2* ꝛopter veritatẽ et manſuetudinẽ etiu ang nnmero inimicoꝝ regis)ſcʒ tui qui es rex ma multum. He ergo virtutes fluunt et pcedũt (a 1 gInus. hoc eſt multi de inimieis tuis (ſub te ca⸗ veſtimentis tuis) ſcʒ ( a domibo eburneis i. a ntun Aent).i.ſupponẽt ſe tibi et obediẽt.et hoc (in coꝛ ſcis tuis qui dicunt᷑ veſtimenta tua qꝛ oꝛnãt te Aejj.i ex rõne et voluntate.vbi ſe erigebãt cõtra vita et doctrina.Domus quia in eis habitas. ͤu . Ahꝛiſti ibi pulliabunt anteeum er deinimicis cburmer pter aſtantiacrimitatéac virutum ſint amici. Deinde laudateũ a dignitate regali luciditatẽ et vite puritatẽ (ex quibovirtutib fi ctiudici d. üe regũ).l. celeſie ſingule quas ꝑ oꝛbeʒ apli et ¶ Seges tua)·i regni tui hoc eſt regalis etiu-⸗ id eſt delecabiles ⁊ amabiles ibi ſunt facte eo Aiciaria tua ptas in qua regnas ⁊ iudicas o( de ippᷣis virtuuby fragrant nitentet placẽt. ethoc kaß us).i.chꝛiſte qui es dei filius:eſt cin ſeculũ ſeuu (in honoꝛe,nõ ſuo ſʒctuo).iad tui honoꝛem et Wn li) .eterna ⁊ quicqͥd ↄſtituis nõ mutat. ſet ga Ploriief⸗ nõ queſieruũt honoꝛẽ ſuũ ſed tnũ. Ex e gnitun, Aſerpta Gubhmato corecnoma bis omnibo ſacticſtyna ſponſa regi vna regi⸗ etſt (virga directõis) et regula diuine equitatis naa qua eum cõmendat et poſt ſponſi delcri⸗ que vere recta eſt et nunq; curuatur. bec iuſtos ptionem ipᷣam ſponſam delcribii.d. Hun unfmtgit: iniquos pcunit:ct diſtoꝛtos dinigit. Ne⸗ Alſſtitit regina a xextris tuis in veſtitu de / mo ergo ſibi multũ de miſcdᷣia chꝛiſti blandia gurato: circundata variette. tt tur qꝛ virga directõis ·i.iuſticia eſt ei. Si alios ¶ Aſtitit) parata ſeruire regina) ſcʒ catholica m! regit alios et cõterit. Sic dilige miſericoꝛdẽ v eccleſia chꝛiſti regis ſponſa que ſub chꝛiſto re⸗ ne N velis eſſe veracem. Et bene dico virgã tuã eſſe ge bene regit filios ſuos (a dextris tuis) et nõ a ODireciõnis. quu;as ſiniſtris qꝛ ſemꝑ ei placita ⁊ nunq; ↄtraria ope Dilerxiſti iuſticiã et odiſti iniquitatẽ: pꝓ⸗ ratur. ideo ſequit ſin veſtitu) oꝑm bonoꝝ de⸗ .⸗ R pterea vnxit te deus deus tuus oleo le Qaurato) nõ aureo ne ſola ſit chanitas ſed aſſint n ticie pꝛe cõſoꝛtibw tuus. (Lcleig quechantas oꝛnat. In aino eni intelli⸗ uhin ¶Duexiſti iuſticiã et in te et in alijs et in tanti Gitun chantas. qo vero aureu eſttotuz de auro wnn AVYlct odiſti iniquitatẽ) nõ hoĩes. aluter perfecte t. qð aut deauratũ eſt auru habereraliud elt. NNm n diligitur iuſticia niſi odiatur iniquitas. et yt (Circundata varietate) pploꝝ: ꝑſonaꝝ: ſtatuũ: Grſn ialis poſſes eſſe pterea vnxitte ſpiritalit imm officioꝝ: graduũ: linguag: mentoꝝ et donoꝝ. udet boiem in regẽ et ſacerdotẽocdeus) fili deus u Manc repntateccleſia in veſtimentis nunc iic nM us).i tibi ↄinbſtantialis ſcʒ pater (oleo leticie) ũc aluter coloꝛatis et in cantib et cantuu vo⸗ . iid eſt ſpũ ſcõ qui leticiã pᷣſtat aĩe. (pꝛe cõſoꝛtib cibus diuerſis. Deinde alloquit ꝓpheta reginã vctnett mis).i.plus q; ceteros hoĩes quoꝝ moꝛtalitat / vennah P nai cins vocapiis d. eico Meant factus es ꝑticeps vt eos tue immoꝛtalitatis et Nta . nuns von⸗ nipalamn Valeas ꝑuenire iſhai regi faceres tecũ eſſe conſoꝛtes: qꝛ ceteris do⸗ Audi filia et vide et inclina aurẽ tuã:et wwan i1is eſt ſpũs ſcũs ꝑ partes:in ipſo vero fuit ois obliuiſcere ꝓplm tu et domũ ptis tu. Pruis plenitudo diuinitatis coꝛꝑaluer. Deinde lau-⸗ Audi) intus ſcilicʒ credendo o regina(filia) W dat eum ab oꝛnatu.₰Tꝰ mea. . mea pdicatone genita: chꝛiſtu in euange jütoni⸗ OOrha et gutta et caſſia a vſtimentis lio loquentẽ et docentẽlet videyeius doctrinam d tuis:a domibo eburneis ex quibs delecta intelligendo et vitã ↄſiderandoRet inclina aurẽ ADn uerunt te filie regũ in honoꝛe tuo. tua) ad obediendu hũiliter: etimitanduʒ ſcʒ in nuhi ¶MWerba etguta ⁊ caſſia p has ſpecies aro ope ea que docet replendo. et obliuiſcere plm H/ maticas ſignificant virtutes fideliũ ſpirantes tuum) vnde veniſti ſcʒ vicia ꝑpetrata ꝑ quere⸗ umH/ bonuüodozé alijs ꝑ bonã famam etexemplum gibabylonie ſeruiſti et domũ pris tui).i.Oſoꝛ⸗ Sciceen Vñ myrrha que amara eſtet arcet vermes ac tium diaboli etↄuerſationẽ ſeu vanitates hu⸗ 6G6 ſeruat a putredine ſcʒ moꝛtificatio carnis que ius mundi in quo qᷓ̃ſi in ꝓpꝛia domo vſq; mo⸗ en amara eſt et pellit vermes maloꝝ deſiderioꝛuz do diabolus regnauit: cuuus filia ꝓ maloꝛum ”M ac ſeruat a putredine vicioꝝ. et guita que et ar⸗ operum imitatõe fuiſti. Deinde laudateam et Gwd moniaca dicitur et pellit infaturas et umoꝛes beimoa foꝛma⸗dodddo. vtot, ſcʒ builitas quepellit inftatonẽ etoẽm tumoꝛ? Et ↄcupiſcet rex decoꝛẽ tuũ: qi ipſe eſt ligng ſupbie. Et caiſſia que etfiſtula dicit et naſcuur dñs deus tuus et adoꝛabut eum. n in aquoſis locis et creſcitin immenſum ſcʒ fi⸗ ¶Et)tũcↄcupiſcet rex celeſtis ſcʒ filius de⸗ o es que in baptiſmo naſcitur et creſcit in iuſtis coꝛem tuũ.i.te decoꝛazʒ ꝓpter pulchꝛitudinen ; 1 2 in ſpũalem quam ipſe fecit in te et dedit per gẽam reꝑans inte imaginem ſuã. Multiplex eſt de⸗ coꝛ eceleſie qui in duob cõſiſtitſcʒ in foꝛma vi te et doctrine. Et ideo debes libenter audire q̃ᷓ 5pcepta ſunt tibi(qm) ille qui ↄcupiſcitte nõ ſo lum eſt rex et ſponſus tuus ſed (ipſe eſt dñs de⸗ us tuusi.creatoꝛ et dñatoꝛ tui. Quicquid ha bes vnde illi places ab ũllo habes.(etadoꝛa⸗ bunt) oẽs ꝓpli de quibo facta es (eum) ſcʒ regeʒ tuũ adoꝛatõe latrie qꝛ ei om̃e genu flectet. t filie txri in muneribo:vultum tuum exet ad honoꝛẽ tin 12ſoꝛtii Ernlierrin veoere ꝓxime qꝛ pꝛioꝛibo ↄſiles et eas in cõtinen depꝛecabuntur oẽs diuites plebis. Et) nõ tm iudei ſed etiã (filietyri).i.gentium hoc eſt gentes a parte totũ ſignificãs. Per tyrũ eni vicinã iudee vbi pꝛophetia erat gentes in chꝛiſtũ credituras ſignificabat qua pꝛecipue noĩat qꝛ ciuitas nobilis et famoſa erat venient ad regem tuũ in muneribo ſe et ſua chꝛiſto de⸗ uote offerendo ipſumq; adoꝛando et elemoſy⸗ nas faciendo (vultũ tuum) et pnñtiam o regina (depᷣcabuntur)et petent a deo.i.deuote pꝛeca⸗ buntur deũ vt det eis poſſe ꝑuenire ad tuũ vul tum.i.pᷣſentiaʒ et ↄfoꝛmitatẽ tuã ne extra nidũ eccleſie poſiti faciantoꝑa ſua ſed in vultu et cõ ſpeciu ſponſe.i. in vnitate eccleſie aliter eni non ꝓgeſſent.(oẽs diuites plebis.i.omnimodi di⸗ uites ſiue ſint locupletes ſiue nobiles ſiue ſapi⸗ entes ſiue potentes et hmõi. Deinde laudat eũ a gloꝛia dicens Omnis gloꝛia eius fillie regis ab intus: eis aureis et circnamicta varie/ ratihbiii. Ois gloꝛia eius)ſcʒ (filie regis) que iam di⸗ cebatur regina.i.eccleſie eſt(ab intus).i.conſi⸗ ſtit in oꝛnatu interioꝛi ſcʒ in puritate cõſcientie et nõ in oſtenſione iactantie nec in magno ap⸗ paratu exterioꝛi in quo ſynagoga gloꝛiabatur Vnñ Paulus ait. gloꝛia nr̃a hec eſtteſtimoniuʒ ↄſcientie nr̃e. Gloꝛia aĩe fidelis eſt de interioꝛi⸗ bus bonis: gloꝛia aũt maloꝝ eſt de his que fo ris ſunt vt de pulchꝛitudine:foꝛtitudine:gene⸗ re:dignitatibo:diuitijs et hmõi.Et licʒ eius glo ria ſit intus in cõſcientia tñ eſt etiã cin fimbꝛijs aureis).i.in honeſtate ↄuerſatõis et in oꝑibus bonis que bñ ꝑ fimbꝛias intelligunt᷑ qꝛ patent ſicut fimbꝛie et puriſſima ſicut aurũ opoꝛtet eſ⸗ ſe.(circũamicta).i.oꝛnata ( varietate)virtutũ qꝛ ſingule virtutes vndiq; eam circũdant. Dein⸗ de laudat ambos a ſocietate.d. Adducentur regi virgines poſt eam: ꝓxi me eius afferentur tib. ¶ Adaucentur) pᷣdicatõeet gr̃a adiuuante qꝛ ſe nequeũt venure.(regichꝛiſto ad ſeruiendũ 4 (virgines )etpudice ſeʒ integre et ala et coꝛpeqᷓ ſuntin pꝛimo gradu per quas robuſti et foꝛtes accipiunt᷑ (poſt eam) ſcʒ reginã.i. apoſtolicã et pꝛimitiuã eccleſiã catholicã generalẽ matrem fideliũ que domuʒ pĩis oblita pꝛima venitad regem. Et ↄuertens verba ad regem ait.et(pꝛo et in matrimonio ab aliena ↄiunctõecõtinen⸗ tes q̃ͥ ſunt in ſcõöo gradu ꝑ quas infirmietim⸗ becilles deſignant. afferentur) etpoꝛtabuntur (tibi)o rexet ad honoꝛẽ tuum in tuũ ↄſoꝛtiũ.et tia imitantes. He ergo omes et virgines et pꝛo centur in templů regis. — 8. . . — in triſticia peccati qꝛ in pñti q̊ʒ eccleſia valde le tantur ſancti de puritate ſue ↄſcientie etpecto⸗ ris ſui pace et de hac deinde adducentur) mi⸗ niſterio angeloꝝ tanq; viui lapidesin templũ regis).i.in ſuꝑnam hieruſalẽ facti ꝑ chꝛiſtnm regnũ et ſacerdotes dei. Duce crgo gratia ad⸗ ducentur in templũ regis:in vnitatẽ ꝑfectecha ritatis vbipoſſint ineternũ laudare deũ. Dein de laudat eos a pꝛole oſtendens quanto incre⸗ mento eccia ſponſa ꝓfecerit et alloquit᷑ eã.d. Pꝛo pr̃ibo tuis nati ſunt tibi filij: ↄſtitu es eos pꝛincipes ſupꝑ omnẽ terram. N(Pꝛo patribo tiis).i.loco apłoꝝ quite genue runt (nati ſunt ibi filij imitatoꝛes eoꝝ ſcʒ epi etalij quos genuiſti:nõ te ergo putes deſertam ꝛ non vides eos ꝑ quos nata es:nati ſunt filij ad a tuũ et de pꝛole tua creuit tibi paterni⸗ unt eni et hi pr̃es tui qꝛ ab ipᷣis regeris: Vñ ſequitur (cõſtitues eos)in ſede patrũ (pꝛin cipes)in ſpũalib.i.pꝛelatos: magiſtros et do⸗ as. cdoꝛes ad regenduʒz ꝓplłm dei. (ſuꝑ omnem ter⸗ ram.i.ſuꝑ vniuerſalem eccleſiã: per omes par tes terre diffuſam nõ in vno loco tm. Et nota ex hoc ꝙ pꝛincipes ſeculi ſubeſſe debent ſacer⸗ dotibus nõ pꝛeeſſe.Etqꝛ ita eſt oꝛdinata eccle⸗ ſia et confirmata ideo ipſa tanq; grata alloqui tur dominum. d. — ratione et generatione: ¶ MWemoꝛ ero nois tuiid ẽ fame et gloꝛie me memoꝛiã agam et ſemꝑ te pꝛedicabo(in omni generatione) diffuſa in omni tema. (et) deinde in (generatione) ſuccedente. q.d.eccleſia: ſemꝑ nomẽtuũ annunciabo generatõnibo ſibi ſuc⸗ cedenubo vſq; ad finẽ mundi. Ael ipi filij nati Afſferentur in leticia et exultatõne: addu ¶ Affe entur in leticia) virtutũ etexultatõne) grarum ſeu in gaudio interioꝛi et exterioꝛi non Aemoꝛ ero noĩs tui dñe: in omni gene n⸗ in⸗ r i en No . e⸗ „ 1 — — — = — S ‿α = S. S etpꝛincipes conſtituti memoꝛes erunt ſemper (nominis tui dñe) quia ſuccedendo ſemꝑ per onmnes generatõnes ꝑſeuerabun. Pꝛopterea populi cõfitebuntur tibi ine quercbanttot et tanta patienter . n ternum: et in ſeculum ſecui. rtrentia in ſpeciali:pꝛopheta ergo in Chꝛiſti ad⸗ turtibi ideſt laudabunttetanquam auctoꝛem et gubernatoꝛeʒ (ineternum)pꝛeſentis ſeculiid eſt per totam hanc vitam et in ſeculum) ſubſe⸗ cutiuum huius (ſeculi) id eſt in futuro vbi eſt laus eterna que nunq; finietur. O felix apoſto loꝛum pꝛedicatio que eternam laudem domi⸗ no acquiſiuit. O òfelices et nimium beati qui alu. (»-CQzanuo DO chꝛiſte domine verbuʒ patnis per quem cuncta creata funt etcreantur cuſtodi queſu⸗ Pꝛopterea etiam populi)qui futuni ſunt v· tantam gloꝛiam eccleſie tnecconfitebu⸗ dominum laudare merebuntur in ſeculum ſe⸗ pꝛoponunt ſe pꝛimitiui poſteris exemplum pa tientie vt non deficiant ſub tribulationuʒ pon ere cum eos audiunt qui ſalutem hominum querebant tot et tanta patienter ꝑtuliſſe. Sen⸗ uentu videns multas tribulatõnes exurgere: contra eas pꝛemittens conſolationem in per⸗ ſona filioꝛum Choꝛe ait. (Deus) omnium po teſtate (noſter) gratia et voluntate ſeu per fidem et confeſſionem:eſt nobis refugium) id eſt ſe⸗ curitas contra pericula:contra toꝛmenta:con⸗ tra peccataet virtus)id eſt foꝛtitudo:quia cum dad eum fugerimus firmi erimꝰ: vnde nihil eſt nobis timendum.et(adiutoꝛ)eſtein tribulatio⸗ nibus) vincendis (que inuenerũt nos nimis) quia tribulamur ſupꝛa qᷓ; ferre poſſet fragili⸗ tas carnis niſi iuuaremur auxilio diuinitatis. ribulatõnes inuenimus quando iam pꝛe- 4 mus eccleſiam tuam varietate gentium cõgre⸗ mMeditatas ſuſtinemus: ipᷣe vero nos inueniũt gatam: vt dum te ex ipſa credulitatis iuſticia quando inopinatos intercipiunt. Grauius au coꝛde puro diligimus: peincipatum eterni ſeæ⸗ lem feriunt tela que pꝛeuiſa non ſunt. culicum patribus mereamur. Perd. ſalmus de aduentu Chꝛiſti ac con — uerſione et ſaluatione gentiu necnon de liperatione et conſolatone nideliu in her to adiutoꝛenon timebimus) qui in ipſo credu — ſecutione maloor. ¶[ps. v. Eus noſte — 62 onibus que inuenerunt nos nimis. (Dnen ſpalmi pꝛopheta Dauid. Litulus iAlis eſt. In finem filijs Choꝛe pꝛo archanis pſalmus Dauid. Hoc eſt pſalmus ille Dauid pꝛophete tendens in finem id eſtin Chꝛiſtum ſeu in perfectionem. attribuitur filijs choꝛe id eſt imitatoꝛibo cruicfixi qui hic loquuntur.ha⸗ bitus pꝛo archanis id eſt occultis mamteſtan⸗ dis:quia agit de aduentu Chꝛiſti qui multum erat occultus:et quibuſdam aduentum huiuſ⸗ modi circumſtantibus et conſequentibj. a teria:aduentus Chꝛiſti ac liberatio etconſola⸗ tio fideilum in perſecutione maloꝛum. Inten⸗ tio:omnes monere ad fidem et vtad deum in omni tribulatione refugium habeantet deli⸗ beratione plene confidant. Sententia in gene rali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona pꝛuini tiue eccleſie tribulate pꝛimo beneficia que de⸗ us impendit fidelibus tempoꝛe tribulationis recitat: deinde mirabilia dei opera que inter fi deles oꝑatur narrat:et ad diligenter attenden⸗ dum et per conſequens ad credendum et imi⸗ tandum inuitat.quia vt in pꝛecedenti pſalmo dicitur pꝛimitiuã eccleſiam alie ſubſequumtur: Ccoꝛ maris. refu/ gium et virtus:adiutoꝛ in tribulati- Pꝛopterea non timebimus dum turba Epꝛopterea)qꝛ talis eſt nobis deus:freti tan litatem habemus (dum turbabiturterra)id eſt peccaioꝛ terrenus vel iudeus. Genere eoꝛum gqquiterrena ſapiunt iraſcitur et indignatur ac inſurgit fremendo aduerſus nos ettranſferen tur montes in coꝛ maris)id eſt ducentur apo⸗ ſtoli et fideles ante iudices huius mundi ett- rannos. AUel dumtranſferentur apoſtoli a uun dea in medium ſeu fidem gentium tüc nos qui compuncti ſumus et montibus conſentimus non timebimus ne de numero repꝛoboꝛum iu deoꝛum fuerimus.Curbatis omnibus dei ſer uus manet intrepidus in qua tranſlatone Sonuerunt et turbate ſunt aque eoꝛũ: conturbati ſunt montes in foꝛtitudine eiiuuz... ee. ¶ Sonnuerunt) chꝛiſti montes id eſt apoſtoli et ſancti fidem pꝛedicando ⁊ confitendo (et tur bate ſunt aque)id eſt irati ſunt populi tyran⸗ noꝛum ſeu gentium (conturbati ſuntſimul cũ plebe (montes) id eſt potentes ſeculi terrena al titudine tumentes (in foꝛtitudine eius) ſcilicet dei oſtenſa per apoſtolos ⁊ ſanctos dum annũ ciaretur per eos.Alij ſunt montes dei quibus caput eſt chꝛiſtus.alij ſunt montes ſeculi quibꝰ caput eſt diabolus.Sic ergo per iſtos montes turbati ſunt illi montes: Sed non eſt umen⸗ * g luminis impetus letificat ciuitatẽ dei: ſanctificauit tabernaculũ ſuũ altiſſinus. uminis impetus) id eſt inundatio et . gatio ſancti ſpiritus (letificat) ſuis gratijs et do nis ciuitatem dei)id eſt ſanctam eccleſiam vir tutibus munitaʒ(et ſanctificauit per illum flu⸗ uiumtabernaculum ſuum)id eſt congregatio nem fidelium in qua habitat per fidem (altiſſi mus ſcilicet ipſe chꝛiſtus. Ideo vanne ſan⸗ ctus dicitur flumen quia concupiſcentias et ax doꝛes carnis extinguit. impetuoſum autem q? nemo ei reſiſtit. Eccleſia vero dicit᷑ ciuitas vel pꝛopter concoꝛdiam habitantium:vel quia le⸗ gem habetet regem. hanc in tantü letificat ſpi⸗ ritus ſanctus vt gloꝛietur etiam in tribulatio⸗ nibus.Dicitur et tabernaculum quia in ea do mino militatur. Et hoc tabernaculum ſignifi⸗ catur per ſpiritum ſanctum ſine quo nullus eſt ſanctus. Hec ſolum letificat ⁊ ſanctificat deus eccleſiam ſuam ſed etiam Deus in medio eius non cõmouebitur adiuuabit eam deus mane diluculo. BDeus in medio eius) ſcilicet ciuitatis eteca⸗ cleſie ſidelium eſtet manet ad pꝛotegendum a malo et roboꝛandum in bono. In medio eſt id eſt in cõmuni quia omnibus equaliter pꝛopo⸗ ſitus eſt:equaliter omnibus conſulit nec perſo nas accipit. Vel ideo quia eſt columna que ſu ſtentat om̃es partes domus ne coꝛruat. et ideo illa ciuitas (non cõmouebitur) a veritate fidei etoperatione virtutum ſeu de bono ad malum Et non ſolum ſuſtentat ne coꝛruat:ſed etiã(ad⸗ iuua bit eã deus)in laboꝛe huius ſeculi ad be⸗ ne operandum et pꝛoficiendum. (mane) id eſt in pꝛincipio conuerſionis vel boni operis.et H̊ (diluculo) id eſt illuminatione ſpiritus ſancti: qquia ſicut poſt mane ſequitur diluculum: ſic ꝑ initium conuerſionis venitur ad lumen virtu⸗ tis. Vel ſcᷣm aliam litteram (adiuuabit eam deus vultu ſuo) id eſt pꝛeſentia et demonſtra⸗ tione auxilij ſui ſcilicet cum eam adiuuando ſe indicat. Et ſitt Coturbate ſunt gentes et inclinata ſunt regna: cedit vocẽ ſuã mota eſt terra. Lonturbate ſunt gentes) ſalubꝛiter et bona conturbatione id eſt ammirate ac compuncte et mote ad penitentiam viſis miraculis et mul tiplicatione ſidelium (et inclinata ſunt) etiam (regna )id eſt pꝛincipes vel regiones humiliati per fidem pꝛedicationem humiliter ſuſcipien⸗ do vt adoꝛent qui per ſuperbiaʒ erant erecti vt ſeruirent.quia(dedit vocem) id eſt pꝛedicatio⸗ nem (ſuam) deus ꝑ oꝛa pꝛedicatoꝛum:e mota 6 ſuam dicateccleſia. ta comburet igni. eſtterra) id eſt teneni ad connerſionem ſcilict ab infidelitate ad fidem: a vicijs ad virtutes: :- diabolo ad deum. Quis eſt qui dedit vocem SOñs virtutum nobiſcum:ſuſceptoꝛ no ſter dus icoh, carne aſſumpta:et per hoc eſtſuſceptoꝛ noſter) Suſceptus eſt a nobis et ſuſcepit nos. Acce⸗ pit noſtram humanitatem:ſuſcepit nos in ſu⸗ am diuinitatẽ. factus eſt particeps noſtre moꝛ⸗ talitatis vt nos faceret participes ſue immoꝛta litatis (deus iacob)id eſt ſignificatoꝛum peria cob ſcilicet luctantium et ſupplantantium qui⸗ bus ipſe dat virtutes. Nulla ergo nos terreat infirmitas noſtra. Et quia admuabilis et ſalu bꝛis eſt iſta gratia eon Venite et videte opera domini que po⸗/ uut pꝛgdigia ſuer terr ar aferend bella eſt intelligite ( opera domini) que tempoꝛe in⸗ carnatõnis fecit.(que poſuit pꝛodigia id eſt in ſignum. Pꝛodigia eni dicuntur in quibus ali⸗ ud ſignificatur q; videtur. (ſuper terram) id eſt ſuper terrenos:et ſubiungit que ſunt illa ſcilicʒ (auferens bella ſcilicet ſpiritualia. Fecitenim pacem inter deum et hominem et vtraq; ſcilicʒ iudeos ct gentes fecit vnum. et hoc(vſq; ad fi⸗ nem terrenõ tm localiter in omi terra mundi: ſed etiam tempoꝛaliter vſq; ad finẽ ſeculi. Au⸗ fentetiam a nobis dominus bella quando ex⸗ tinguitrepugnãtia vicia et hoc ſignificabat il⸗ la pax tempoꝛalis que per totum mundũtem⸗ poꝛe natiuitatis Cbꝛiſti fuit. Et vere eſt auſe⸗ rens bella quia Arcu conteretet confringet arma. et ſeu e⸗ — rcum conteret id eſt occultas maloꝛũ con fra fideles inſidias deſtruet (et confringet ar⸗ ma) id eſt publicas et apenas impugnatio⸗ nes (et ſcuta)id eſt vanas erroꝛum et vicioꝛum pꝛotectiones etdefenſiones (comburetigniiicd eſt annihilabit ſpũs ſancti igne et caloꝛe. Fer⸗ uente iſto igne nulla in nobis arma remanent impietatis vt armemur armis euangelicis que deicribit apoſtolus.Etquia pꝛius inuitati ſu⸗ mus ad videnduʒ opera dni:iam ipᷣe dñs nos inuitat ad videndum ſe. d. — Vlacate et videte qm̃ ego ſum deus: ex⸗ altaloꝛ in gentibv et eraltalv in teng. loꝛm Eidl Dominus virnuuma quo dona virtutum fluunt:ipᷣe eſt nobiſcum) emanuel in VWenite)o gentes fide et credite et videteyid Uacateet videte qm̃ ego ſum dens). q. d. vidi⸗ ſtis opera mea iam pꝛeparate vos ad videndũ artificem ipᷣm. Et vt ad hoc idonei ſitis (vaca⸗ te)et ceſſate ab operibo malis et vicijs a tumul⸗ tibus etten enis.nullus tumultus in mente ſit et nulla macula:omnia ſint pacata omia mun data.(et videte).i.intelligite deum auctoꝛẽ oĩim et munerum ſuoꝛum. (qm ego)ſolus (ſum de⸗ usg) qui feci et reſicio vos:et nõ eſt alius pꝛeter me nõ ergo de operiby veſtris extollamini ego quidemexaltaboꝛ et magnificaboꝛin genti⸗ bus)quia conuerſe ad fidem me depꝛecabunt᷑ (etc) deindecexaltaboꝛ interrax.i.in iudea ſeu in indeis vt cum plenitudo gentiũ intrauerit ois iſrael ſaluus fiat. Quia iudei in diuerſis erro⸗ ribus ſicut gentes non fluctuabat.ideo iſti per terram que ſolida eſt ille per mare accipiuntur Eraltabitur itaq; in gentibo et iudeis vt iam omnes dicant quod ſequitur. . Dominus virtutum nobiſcum: ſuſce⸗ ptoꝛ noſier deus iacob. oꝛem. Semꝑ eni cum credentibo dignanter in habitat ſicut ipſe polliceri dignatus eſt dicens Ecce ego vobiſcum ſum omnib⸗ dieb vſq; ad conſummationè ſeculi.aliter aut nobiſcũ non Dñs virtutum eſt nobiſcũ: et ſuſceptoꝛ no⸗ ter) eſt deus iacob) qui facit vincere populuz chꝛiſtianum per Jacob figuratũ licet poſteri⸗ eius laudem inuitate. Sententia in generali: Pꝛophela in iſto pſalmo in perſona apoſtolo⸗ rum ſeu eccleſie inuitatoẽs fideles ad dei lau⸗ dem et hoc ꝓpter eius excellentiam et dignitate beneficioꝛum exhibitioneʒ et ſuam glo:ioſam in celum aſcenſionem. Sententia in ſpeciali: In voce ergo apoſtoloꝛum ſeu eccleſie gentes ad laudem monens ait.O vos (Omnes gen⸗ tes)que ad fidem vocate eſtis et iam conuerſe in chꝛiſtum creditis nõ tm̃ iudeiplaudite ma⸗ nibus) id eſt gaudete bonis operibus: vel in⸗ ceſſanter bona opera coniungite operibus bo nis (iubilate deo)id eſt tantam dei laudẽ men⸗ te concipite que non poſſet expꝛimi voce et ita qꝙ iubilatio ila ſit (in voce exultationis)id eſt non ſolum deum laudate coꝛde ſed etiam exal tanti voce alijs annunciate.quaſi diceret.gau⸗ dete ad vos perueniſſe gratiam dei:et ſi gaude tis concoꝛdent manus et lingua:ille operentur hec cõfiteatur.etſubiungit cauſas qualiter lau dandus ſit. Auoniã dñs excelſus terribilis: rex ma gnus ſuper omnem teram. Quoniam dominus) quia dominatur om̃i creature ſcilicet ieſus chꝛiſtus qui pꝛius apa⸗ mit humilis eſt (excelſus)in potentia quia po- tens et efficax ſue voluntatis:poteſt quod vult. et qui pꝛius apparuit irriſibilis:eſt cerribilis.) quia iudicaturus in poteſtate pumiet malos cet ig eſſet niſi vacaremus a vicijs et exaltaretur in icaturus in pe rex)quia ſuos ſpiritaliter regit.ſmagnus)quia win nobis. J = zatio. i ¶ Perſpicuum in imminenti ibulationere⸗ rex regum et dominus dominantiuz (ſupero⸗ f⸗ fugium miſericoꝛs deus ſanctifica impetu eter mnem ten am)non tim iudeoꝛum ſed ecià gen⸗ 8 mni fuminis habitaculi noſtri coꝛdis vt te do num:quod oſtenſum eſt in itulo cuci ſuperno d2„ virtutum nobiſcũ cooꝑante terrena pꝛelia con ſuo tribus linguis inſcripto: quia nulla pars 4 Inuitatio ad Chꝛiſti laudem ppter laudandus duiiuiuu n⸗ eius excellentiã et dignitatem ac benen Subiecit populos nobis:et gentes ſub ſ cioꝛum exhibitionẽ et ſuã gloꝛioſam in 118òèò echbus noſtris. on ⸗ o⸗ un ⸗ nn o⸗ o celum aſcenſionẽ. ¶Ps. xvi. dite manibus: iubilate deo in voce ſas hic inuitat ad laudem. OMateria: nes gẽtes plau Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Litulus hic ſt. In finem pſalmus dauid pꝛo filjs Choꝛe Et eſt ſenſus:pſalmus ille eſt dauid ꝓphete qui hic loquitur. habitus pꝛo filijs choꝛe.i.paſſio⸗ nis ſcʒ ꝓ cõuerſis gentib dirigendis in ſinem id eſt ad chꝛiſti laudem. Gentes enĩ quas in p⸗ cedenti pſalmo vocauit ad fidem iam cõouer aſcendens ad patrẽ et filij chꝛiſti ſcʒ gentes cõ. uerſe ad fidem. Intentio: deum laudareet ad ¶ Subiecit populos) iudeoꝛum (nobisid eſt vniuerſali eccleſie (etgentes) id eſt gentiles cre dentesſub pedibus noſtris)id eſt ſub pꝛedica tione noſtra cui obediunt. Ideo autẽ dicit ſub pedibus vtomnimodam bumilitatem ſubdi⸗ toꝛum intelligamus. Sic enim dominus oꝛ⸗ dinauit eccleſiam vt alios vellet eſſe pꝛelatos: alios ſubiectos. Pꝛelatoꝛum officium eſt pꝛe⸗ dicare:monere:coꝛrigere:et in hoc chꝛiſti vices in eccleſijs tenere. Subiectoꝝ officiũ eſt audi⸗ reobedire:et oẽm ſubiectõeʒ pᷣlatis ſuis tanq; ipᷣi dño chꝛiſto exhibere. Illa vtiq; q ꝓpter deũ fit ſubiectio nõ tã hoĩbexhibet᷑ q; deoEt· igcob quem dilert. 4 Eiegit nobis xreditatez ſuam: ſpeciem — bereduatẽ ſuã xcleſte: Hᷣ eſt vitã elernã ſcz (ſpe⸗ ciem).i.pulchꝛitudinẽ(iacob.i.ſignificatoꝝ ꝑ iacob ſcʒ poſterioꝛis ꝓpłi. Celeſtis enĩ heredi⸗ tas pulchꝛitudo eſt ppli chꝛiſtiani in qua ſpeci⸗ oſus eni fulgens ſicut ſol qui nũc eſtabiectus. (quẽ)iacob et ſilłes iacob vel ſigniſicatos a ia⸗ cob ſcʒ qui terrena dant p celeſtibo vt iacob fe⸗ cit.vel qui luctant᷑ cũ carne et vicia ſupplantãt: dns(dilexit)et celeſtẽ hereditatẽ eis dare elegit. Deinde oſtendit quo oꝛdine gentes electe ſunt cum ſubiunhgdit Aſcendit deus in iubilo:et dominus in poce tube. Aſcendit deus ſcz chꝛiſtus deus et bolin iun bilo)ſcʒ angeloꝝ iubilantiũ de chꝛiſti victoꝛia et claritatis glo.ia de eius aſcenſione et ſui oꝛdi nis reꝑatõe. et ſiłr in iubilo diſcipuloꝝ qꝛ gau dium ammirantiũ diſcipuloꝝ nõ poterat ex⸗ poni aut ver bis explicani. Eſt eni iubilus in⸗ effabile gaudiũ qð nectaceri pᷣt nec expꝛimi va let. et dns in voce tube).i. in manifeſta voce an geloꝛum clamantiüũ.viri galilei ⁊c.Qõð ideo fa cium cſt vt mũudus firmius crederet qð tales pᷣ cones ſcʒ angeli et apli ↄfirmaret. Ettũc poſt aſcenſionẽ miſſus eſt ſpus ſanctus in aplos et pᷣdicatuʒ eſt euangeliu gentiboet ſic electe ſunt. Etqꝛ eccleſia miluans ↄfoꝛman debettrium⸗ phanci.ideo ſequitur. òMõ Plallite do noſtro pſallite: pſallitere⸗/ 1noſtro pſallite. ¶Piallite bñ oꝑandocdeo nroʒ i.chꝛiſto m diunutate.hoc eſt ad honoꝛẽ dei nr̃i.q.d.oꝑibo laudate eũ.(pſallite) mene et volütate id faciẽ⸗ do.Et nõ ſolũ pſallendũ eſt ei in eo ꝓ deus eſt: ſiʒ ena in eo ꝙ hõ. nec qualiſcũq; homo ſʒ rex:et ideo ſubiungit (pſallite regi nro i.chꝛiſto ßim huũanitatẽ et hoc oꝛe.pſallite etiã coꝛde. Pſal lendũ eſt deo:qꝛ nos creauit.pſallendũ eſt regi: q: nos redemit. pſallendu eſt aſſidue coꝛde oꝛe et opere. Ideo etia ei pſallenduũ eft. Qm̃ rex oĩs terre deus pſallite ſapiẽter. Om pe eſt deus) qui creat. etcrex qui crex a gubernat.rex dico iam(oĩs terre)nõ tm̃ vni⸗ us:q; iam ab omi terra agnoſcit᷑ qui pꝛius im in iudea erat notus.ideo (ꝓſallite ſapiẽter)i.bñ opꝑamini nõ ꝓ terrenis vel inani gloꝛia ſicut fa tue virgines ſʒ yt ſoli dño placeatis ſicut pꝛu⸗ dentes. Vlel (pſalliteet canite ad laudẽ eius(ſa pienter)vt qð dicitis intelligatis.nemo eniĩ ſa⸗ 3 ienter facit qd nõ intelligit VUlel qnquies pſal ue:ad quinq; ſenſus coꝛꝑis referre poſſumus vt videlicʒ eos in bonü vſum vertamus. Deiñ Elegit) nõ nris meritis ſʒ ſua gra: dare (no . eſt vt muln generarent ad ſidem. oſtendit quõ ſi rex ois teme cum ſubditir. Megnabit deus ſuper gentes: deus ſelet ſup ſedem ſanctam ſuum. Regnabit deus ſupꝑ geres) ſcʒ oẽs qui olim ꝑ vnã gentẽ iudeoꝝ regnabatdeus ſcgetſu⸗ per ſedẽ ſcam ſuã).i.ſuꝑ celos ad dexterã pr̃is regnas in ſecula vel ſuꝑ angelos et iuſtas aias qꝛ aia iuſti ſedes eſt ſapiẽtie.i.ita regnat in gen⸗ tibus vttũ maneat in ſolis ſanctis. vbi ergo re gnabat diabolus modo regnatchꝛiſtus. ille re gnabat ꝑ vicia: iſte regnat ꝑ virtutes. Si has agimus regnü et ſedes dei erimus. Et exponit quõ factũ ſit vt regnet ſuꝑ gentes cũ ſubiũgit. Pꝛincipes plor cõgregati ſunt cũ deo ¶ Pꝛincipes ppłloꝝ) oĩm nõ vnius ppli tm.i. pꝛimitiui oĩm gentiũ vel reges et alie ptãtes qᷓ pꝛius deo aduerſabant᷑(cõgregati ſunt) ꝑ fidẽ id eſt ↄuenerũt credendo (cũ deo abꝛahã).i. in chꝛiſto qui eſt deus abꝛahe:vel cũ deo cui cre⸗ digit abꝛahã. Silłret ꝓpli cũ eis. Ideo gutac⸗ ceſſerũt ad fidẽ(qm dij foꝛtes terrex iſ aplietpᷣ⸗ dicatoꝛes ſancti dij terre ꝑ gram foꝛtes ꝑ fideʒ qͥs neq; vita neq; moꝛs ſeꝑat a chanitate cbꝛi⸗ — ſti( vehementer eleuati ſunt etclarificati in do⸗ ctrina in virtutibo et ſignis ſeu miraculis et ita Rex oim ſeculoꝝ deus cuus (Dꝛo. regnũ ſuꝑ oẽs pplos dilatat: ſubijce qins gen⸗ tes vicioꝝ ſub pedib nris:vt dum tibi deo no ſtro pſallimus ſapienter uo eas autxilio ſupe⸗ femus. Serdo. — Pſalmus de ciuitatis Hieruſalẽ cõ⸗ endatõe ac de eccleſie fundatõe et ma,/ gna ac multimoda eius 1 fundatoꝛis ſui dignitate et laude. s.x viſ. Agnus dommns AALclaudabil nimis: in ciuitate dei no 2triin monte ſancto eus. ¶Auctoꝛ pſalmi pheta dauid. Zitulus talis eſt. Pſalmus iſte vel laus eſt cantici quia de re agit:vñ nobis exultandũ eſt maxime ſcʒ de ec⸗ ldeſie dignitate et eſt filioꝝ vel attribuitur filijs choꝛe.i.filijs et imitatoꝛibo chꝛiſti ſcʒ aplis etqᷣ buſcunq; ꝑfectis. Pſalmus inq; habitus ſca ſabbati qua factũ eſt firmamentuũ.i.celuʒ. id eſt agens de eccleſia que poſt reſurrectõʒ chꝛiſti ett firmata. Pꝛima eni die diſcreta eſt lux a tene⸗ bꝛis in qua ſignificatur reſurrectio chꝛiſti vbi lux immotalitatis a tenebꝛis moꝛtalitatis di⸗ ſcreta eſt. In ſcoa die factuzʒ eſt fimamenũ in abꝛaham:qm dij foꝛtes terre xhemen/ — = = = --- —— — — —— —,,—,. - DT-T quo ſignificatur tꝑus poſt reſurrectõʒ quo fun data cſt ecleſia et firmata ſupꝛa firmã petram a qua neq; moꝛte ſeꝑari pᷣt neq; vita. Quia er⸗ go ſuꝑius plura dixit de eccleſie dignitate:nũc agens de cius fundatõe ↄmendat ipᷣam et fun atoꝛem eius mulumode intendẽs ꝑ hoc oẽs ad eiuſdẽ eccleſie virtutes et imitationẽ inuita⸗ re. Materia ↄmendatio ciuitatis hieruſalẽ ſeu eccleſie quã vocat ciuitatẽ: etchꝛiſti huius ciui tatis dñi ⁊ fundatoꝛis. Intentio:monere ⁊ boꝛ tani vt oẽs iſtam ciuitatẽ et chꝛiſtũů magniſicẽt ct cõmendent. Snia in generali ꝓpheta in iſto * Piaumo in ꝑſona aplłoꝝ ſeu ꝑfecioꝝ loquit᷑ de noec et magnificẽtia huius ciuitatis et chꝛi ſti fundatoꝛis eius et cõmendat ambos a mul⸗ tis. Dñnia in ſpeciali ꝓpheta ergo pꝛimo ↄmẽ⸗ dans ciuitate a dignitate conditoꝛis ait(. Ma⸗ gęnus).i magni imperij et magne potenuie eſt (ODñs)ſcʒ ieſus chꝛutus qui eſt dns oĩm creatu rarũ (et inde(landabilis).idignus laude(ni⸗ mis)ſine termino et fine et ſuperq; lingua poſ⸗ ſu explicareet vltraq;; huanus intellectus poſ⸗ ſic conciꝑe vel attingere (in ciuitate dei nr̃i)ſczʒ bieruſaleq fuit electa ad cultũ dei: ſita in mon te ſancto eius) ſcʒ ſyon: hoc eſt in pede eius ad aquilonẽ. Vel (in ciuitate dei nr̃i).i.in eccleſia que eſt munita virtutibo:ampla charitate:colle cta ꝑ fidem ad iuſte viuendu.ciuitate dico po⸗ ſuacin monte ſancto eius)ſcʒ ciuitatis.i.in chꝛi ſto ſuꝑ quẽ eſt fundata:ſiue in monte virtutum vel conſtantie. Hec ergo ciuitas a tali dno eſt poſſeſſa.et ſubdit de quibo eſt cõſtructa cõmen dans eamab amplitudine HD Fundat exultatõe vniuerſe terre: mons — nſrui lonis ciuitas regis magni Fundatur) hec ciuitas hieruſale in fide ca⸗ tmholica ꝑ chꝛiſtũ et aplos ibidem pᷣdicantes et miracula facientes.ſexultatõne).i.ad exultati⸗ onem(vniuerſe terre (et oim credentiũ.qꝛ fides eſt deriuata de hieruſalem ad alias ptes oꝛbis quod eſt eis cauſa exultatõis (mons ſyon) qui it in parte auſtrali ciuitatis. et(latera aquilo⸗ nis)que ſunt de cõtra ex alia ꝑte ciuitatis: ſunt (ciuitas regis magni) qꝛ ex itis tanq; ex qui⸗ buſdaʒ extremitatibo cõſtat ciuitas hieruſalem Vel ( Fundatur)hec ciuitas.i.cccleſiacexulta⸗ none vniuerſe terre).i. firmiter edificata eſt de babitatoꝛib vniuerſe terre exultantibo de pec⸗ catoꝛum remiſſione:et hoc exequirur ꝑ partes dicens (mons ſyon)in quo caput regis iudeo⸗ mm erat.i.iudei (latera aquilonis).i.gentes q̃ loꝛpentes frigoꝛe infidelitatis adherebãt tanqᷓ; latera diabolo qui ꝑ aquilonẽ ventũ frigidum lſisnincatun: ſunt (ciuitas regis magmi)i.deiq; fecit vtraq; vnũ et hos populos in eccleſia ſus fidẽ collocauit. Sequit᷑ alia ↄmendatio. Deus in domibus eius cognoſcetur cũ Iuſcipiet eaaem. eus in domibo eius ſcz ciuitans hieruſa⸗ lem cognoſcetur) qꝛ chꝛiſtus deus et homo in templo fuit cognitus a ſymeoneet anna 7 glijs fidelibo.(cum) per ſuam incarnationẽ et gram (ſuſcipiet eam) uta ndã ſcʒ ꝓmouendo ad talẽ gloꝛiam. Vel Deus in domiby eius) auitatis ſcʒ eccleſie.i.in ſingulis fidelibs qui dicuntur domus qꝛ in cis habitat dns (cognoſcetur) qꝛ ipſi cognitionẽ habebũt de deo cum ꝑ gratia 3 (ſuſcipiet eam) tuendam et ptegendã ab inmi cis. Ael in domibo dictum eſt pluraliter pter duos panietes iudeoꝝ et gentium. vel pter di⸗ uerſos oꝛdines eccleſiaruʒ; vna tamen eccleſia. Et vere ſuicipiet Am ecce reges terre ogregati ſunt: con ¶ m ecce reges ſc tres magi. vel pꝛincipes iudeoꝝ cum herode (cõgregan ſunt/ſimul.cõ uenerüt in vnum)ſcʒ magi in vnitatẽ fidei ad adoꝛandũ chꝛiſtũ natum ct pꝛincipes iudeoꝛũ Cocoꝛdantes in dñice natuuatis locum. Cel. ¶Quoniã ecce reges et poteſtates ſeculi (cõgre gati ſunt) de mulcis locis:de multis pplis cum ceteris fideliba in vnitate fidei et moꝛum.et (cõ nenerunt in vnũ) ſcʒ lapidem angularẽ qui de multis facit vnum. vnde nõ eſt locus hereticis per paries conciſis et dicentibus ecce bic eſt: ecce illic. Et ſuuccc “—— li videtesſicadmirati ſunt: oturbati unt cõmoti ſunt nemo: apphedit eos. ¶ Opſi)ſcʒ magi (videntes ſic) icʒ ſtellã ductri cem et puerum ieſum et eius matrẽ (admirati ſunt)de viſis.vel (ipi pꝛincipes iudeoꝝ(vidẽ⸗ tes ſic) que in ꝓphetia legerãt(admirati ſunt) de adimpletõeturbati ſunt) ꝓ pccis. et(cõmoti ſunt)ad fidẽ ſcʒ magi ſʒ pncipes et herodes ad irã vindictã ſtremoꝛ apphedit eos)ſcʒ magos Ptãte rei reuerẽtia ſʒ pncipes iudeoꝝ ⁊ herodẽ ꝓ timoꝛe amutendi tpalia. Vel (Jpni) reges et ptãtes ſcłi(videtes ſic).i.intelligẽtes ciuitatem dei ſcʒ ecciam ſic fundatã:ſic ↄſtructã:ſic deco⸗ ram:ſic firmã admirati ſunt) gloꝛiã et potentiã redemptoꝛis ac virutes eius et aploꝝ. et poſt admirationẽ gloꝛie et miracuioꝝ eccie chꝛiſti (cõturbati ſunt) de pccis ſuis(cõmoti ſuntjad pniaʒ ⁊ ad bona mutati(tremoꝛ apphẽediteos) ꝓ ↄicientia delictoꝝ ettimoꝛe future ire. Ybi doloꝛes vt parturientis: in ſpiritu — — wixmenti conteres naues tharſis. r — ¶ bi doloꝛes vt pturientis) ſeʒ matrũ quag diciturpoſitus q: equaliter ſe habet ad om̃es filios herodes fecit occidi ꝓpier chꝛiſtũ in ſpũ vehementii.in ira magna ſcʒ herodis (conte⸗ res naues tharſis) quia naues in charſo cilitie que magos ꝑ aliam viam reuertentes tranſpo ſuiſſe in patriã ſuam credebantur ↄfracte ſunt ab herode. Ael Ibi).i. in illa conturbatoõneet tremoꝛe fuerũtdoloꝛes) pniecvt ꝑturientis)id eſt graues ſed fructuoſi et vniles. Aetus eni ho mo peperit nouũ et hoc nõ ex ſuis fuit meritis ſz ex tua gra deꝰ.et ideo ſubdit᷑ in ſpũ vehemẽ ti) id eſt in virtute ſpũs ſancti vel in foꝛti timo⸗ re iudicijc conteres naues tharſis).i.euentes et humiliabis ſuꝑbiam gentiuz. Per charſis enĩ gentes accipiunt᷑ a parte totũ. Per naues vero ſuꝑbia ſignatur que in incertis diuitiaꝝ velut in flatibo ventoꝝ confidit et pꝛeſumit. Et quia Sicut audiuimus ſic vidimus in ciui⸗ tate vñi virtutũ in ciuitate de us fundauit eam ineternum.ʒ — §* ¶ Dicut audiuimus in ꝓmiſſone ctin phe⸗ tia (ſic vidimus) in exhibitõne et in euangelio. oĩa enique modo ↄplentur ante ꝓphetata ſunt. (in ciuitate) hieruſalẽ (dñi virtutũ).i.angeloꝝ ter reuerentiã diuini cultus in ea frequenter abitantiũ. AUel (in ciuitate).i.in eccleſia (dñi virtutũ)qꝛ ibi cuſtodes angelos deputatet ipᷣe cunctis celoꝝ agminibo dnatur. Ettantus do minus qui regnat in angelis nõ dedignatur re gnare in nobis ideo additur (in ciuitate dei no ſtri) Ipſe qui dñs eſt virtutũ ipſe eſt deus no⸗ ſter:idem dñs et deus angeloꝝ et hoĩm. om̃es vna ciuitas:oiĩm vnus dñs et deus.(deus fun dauit in fide catholica (eam)ſcʒ eccleſiã ꝑ hie⸗ ruſalem intellectã.i.incõmutabiliter ſtabiliuit (ineternũ) manſurã nõ ad tꝑus ſicut ſynago⸗ gam. undauitaũt mittendo filiũ ſuũ vt cre⸗ dentes in ipſo habeant vitam eternã. De quo eccleſia gratulando et laudando dicit in mecho templi tui. uſcepumus o deus dio templi tui) vbi fuitcum nr̃e carnis ſuba pᷣ ſentatus. VUel¶Suſcepimus) fide (miſcdiam tuã).i.filiũ tuũ cin medio templi.i.in cõmuni tui ꝓpli. Bene miſcdia dei dicitur filius qꝛ per eum miſertus eſt nobis deus. Sitm peccata dimitteret miſericoꝛs chꝛiſtus dici potuiſſet ſʒ qꝛ et culpas dimiſit et inſuꝑ eternaʒ vitam im⸗ meritis dedit nõ ſolum miſericoꝛdẽ ſed ipſam miſcdiam digne appellat. Qui recte in medio Suſcepimus deus miſericoꝛdiam tuã: xi noſtri: de/ — Buſcepunus) od pater actualiter mi⸗ ericoꝛdiã tuã).i.filiũ tuũ miſericoꝛdẽ( in me- tam ad nobiles qᷓ; ad ignobiles. tam ad, ideo⸗ tas q; ad ſapientes. Gñ ergo ſubiunctü eſt Scom nomẽ tuũ deus ſic et laus tua in ſnes terreiuſticia plena eſi dextera tua. in fines terre) dilatata.i.ſicut nomen tuũ vbiq; terraꝝ diffuſuz eſt ſic etlaus tua dilatata eſt vl⸗ q; in fines terre vniuerſe.i.in eceleſia que toto oꝛbe terraꝝ eſt diffuſa. Nulla eſt enim terra in qua chꝛiſti nomẽ nõ ſit auditũ nec deſunt qui eum laudent ꝑ oẽs terras. Et vere multi erunt quite laudabũtqꝛ (dextera tua).i.tua /ppitiatio ſeu potentia plena eſtiuſticia).iiuſtis.qꝛ ꝑ tuã oĩpotentiã etgr̃am multos iam ↄuertiſti et iu⸗ ſtificaſti ſeu iuſtos feciſti qui oẽs te laudant et multi ſunt iuſti qui ſtabunt ad dexterã mã ette laudabunt.Etido 2 ——— Letetur mons ſyon et exultẽt filie iude: 2 Taeur noneſton) Linden que pꝛimo ra⸗ ios fidei ſuſcepit et in ſpeculatõe ꝓpłi cõſtitu⸗ ta fuit. (et exultent filie iude.i.ↄfeſſionis ſcʒ gẽ tes ab aplis ꝑ fidei ↄfeſſionẽ genite.iudas enĩ cõſfeſſio eſt:et hoc (pter iudicia tua dñe) quib⸗ nõ falleris in diuidendo grana a paleis nunc vita poſt loco. Et ſi modo electi tui patiuntur mlłtas moleſtias adhuc inter malos poſiti tũc ꝓfecto erit plenũ gaudiũ et ꝑfecta exultatio et nihilominus iam exultent pꝛo futuro. Et vos vterq; ppłs ſcʒ iudea etgentiliiaas — . „ Circundate ſyon et cõplectimini . narrate in turribus eius. rcundate ſyon).i.defendite 7 munite . fi H RKr id eſt in altitudine munitionũ et virtutũ eccdle⸗ ſie cõſtituti. Hõ eniĩ verbũ dei pᷣdicare debet adhuc pꝛaue viuendo in imis iacet. Juſtuʒ eſt vt alte viuat qui alta pᷣdicat vt cũ doctiiina cõ⸗ coꝛdet vita.Apte itaq; ſubiunctũ eſt Pomte coꝛdavta ĩ vᷣtute eiꝰ:⁊ diſtribui . — te domos eiꝰ vt enarretis ĩ ꝓgenie altera dem: pꝑ opationeʒ: ꝑ bonos moꝛes eccleſiã que eſt in ſpeculatõne (etcõplectimini eã) bꝛachijs et ãplexibo charitatis (narrate).i.pᷣdicatealiss laudẽ et gloꝛiã chꝛiſti ⁊ eccleſie (in turribo eius) ¶ Ponite coꝛda veſtra)id eſtintentionẽ et affe ctum vrjm nõ tm oꝛa(in virtute eius) ciuitatis: ſcʒ in charitate q eſt ᷣtus eccie ꝑ quã ſuſtine᷑. Pihil eſt foꝛtius hac virtute qꝛ nibil eamvin⸗ cit.vbi regnatcharitas non regnat cupiditas: non ſuperbia:non ira:non inuidia:non luxu⸗ ria:non cetera vicia. Charitas vicia extinguit: virtutes putrit et eſt virtus vitutũ.relique vir⸗ . = l dig ſpt oo vin ol no u⸗ ne iur — —— S. ☛ = ☛ ☛ d ☛ W maes ſie chatltate ſiguram baberepoſſunt ve niatẽ habere nõ pñt. Et ſic habita charitate (di ſtnibuite )id eſt diſtinguite et diuidite inter vos (domos eius)et loca vt ſinguli eant in loca ſi⸗ bi deſtinata vt ſic enarretis) pꝛedicando ma⸗ gnalia deicin pꝛogenie altera)id eſt in omni ge neratione et generationem vſq; ad poſtremos. En rretis inq́; bocſſe Am hic eſt deus deus noſter ineternuz ſen et I reget ne 1. malos per penam etalliciat bonos per gloꝛiã. et in ſeculu ſeculinipſe reger nos in ſcka uoniam hic) ſcilicet cbꝛiuſtus in terri ſus qui tam magmus eſt ettam laudabilis (ei deus) omnium poteſtate deus noſter) volunta te non ad tempus vt falſi dij: ſed (ineternũ. et) pꝛo id eſt(in ſeculum ſeculi)regnaturus et in ſeculo ⁊ in futuro.vel ineternũ)in pꝛeſenti tem poꝛecet in ſeculum ſeculi)in futurolipſe et non aliusreget nos) quia rex eſt et hoc(in ſecula) et ſine fine. Eſt enim deus et rex noſter: deus quia per ipſum facii ſumus. Rex quia ab ipſo regimur. Quia deus eſt pꝛoteget nos ne moꝛia mur etpereamus.quia rex eſt reget nos neab⸗ cerremus ⁊ cadamus.Ab iũllo ergo optemus re iet liberari hic et ineternũ in crlo ꝛatio. Laudabilis atq; terribilis ¶ ſicus es:dilata mentem noſtram ſpinituali in⸗ telligentia:vt miſericoꝛdia tua in noſtri pecio⸗ ſideles cuiuſcunq; conditõnis ſint dehoꝛtaii ab appetitu terrenoꝛnm ad amoꝛem celeſtium: et ſic non eis ent in die iudicij imendũ. Sen⸗ tenta in generali: pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑ ſona filioꝛum Choꝛe: loquitur contra eos qui deum colunt vt hic illis bene ſit et dum nõ co⸗ lentes vident floꝛere ſe autem laboꝛare contra deuüiũ murmurant. narratq; de iudicio ac de mi⸗ ſeria impioꝛum et felicitate iuſtoꝛum vtten eat in ternis vi· Sententia in ſpecialipꝛimo ergo reddens at⸗ tentos ait.( Audue hec) que ſequunturcomnes gentes )indifferenter nõ vna gens tm̃ quia vti- lia ſunt pꝛo cõmuni bono omnium (auribus) ſcilicet mentis et coꝛpoꝛispercipite) hoc eſt no lite tranſeunter audire ſed intelligiteet memo⸗ ne cõmendate (omnes qui habitatis oꝛbem.) ſalicet terram vniuerſam que oꝛbicularis eſt. HNullum excipio nulli ſermonem ſubtrabo q non accipu deus perſonas omnibus pꝛelto eſt tum fuerit ad reddendam rationem ſeꝑabun-- tur qui ſine cauſa audierunt ab illis qui auri⸗ bus perceperunt.Deinde quod dixerat expo⸗ nit per partes.d. deus qui inceleſti pieruſalem pꝛinceps magni Quich terrigene et filij oim: ſimul in ynum diues et pauppuer. uiq; terrigene)id eſt quicunq; iniqui ter⸗ — nis templo ſuſcepta:digni narratione tui nois re dediti et vicia terre ſequentes quaſi geniti a babeamur- ſper dOmm. — ſalmus de amatoꝛibo mundi et de — vanitatibus quib ſunt intenti: ꝙ cum B im) id eſt iuſti ratione tanq; bo⸗ mines vtentes et eam ſequetes. (ſimul in vnu) ert pariter diues)id eſt ſuperbus (et pauper) id gentes: auribo percipite omnes qui habitatis oꝛbem. uctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Titulus hic eſt. In finem filijs Choꝛe pſalmus dauid Hoc eſt pſalmus ille eſt dauid pꝛophete:ten⸗ dens in finem ſcilicet Chꝛiſtum:pꝛopoſiuius et aſcribendus filijs Choꝛe id eſt pꝛedicatoꝛibo etchꝛiſti imitatoꝛibus qui nos admonentvt pᷣ ſentia contemnamus.et in finem id eſt ad eter⸗ nitatem noſtram intentionẽ dirigamus.Quia enim ſupꝛa inuitauit ad eccleſie virtutes et imi tationem ideo ad hoc perficiendum admonet nunc vt caduca et tꝑalia ſpernamus ac ſemꝑ manſura et eterna appetamus.quia non ama toꝛum ſed contempioꝛü mundi redemptoꝛ eſt ia: ↄtemptus mundi:cum ſua gloꝛia et amatoꝛibus perituri. Intentio: om̃es ps.xl viij. Habeat multas facultates pecuniarũ ſi in eis non extolluur pauper eſt. Hõ habeat aliquid et cupiat et infletur:inter diuites repꝛobos de⸗ Putat eum deus.q.d.quarumcunq; nationuʒ et ſtatuum ſeu conditionum homines:nõ par⸗ uaua ſe dicturum inſinuat cum tantam omnium aduocanionem faciat. Et ponit cauſam quare debeat audiricum ſubdit.quia JUJ Os meum loquetur ſapientiam: et me ditatio coꝛdis mei pꝛudentikaam. DOs meum loquetur ſapientiam) que eſt no ticia de diuinis ſeu cognitio diuinoꝛum. et ne pultes eum ſolo oꝛe et non coꝛde loqui addit (et meditatio coꝛdis meiid eſt ex pꝛemeditato coꝛ deloquetur os meum (pꝛudentiam) que eſt de inſtitutione ſeu inſtructione moꝛum. Sapien⸗ tiam loquitur vbi chꝛiſtum ſilium dei omniuʒ redemptoꝛem iuſtoꝛum et cetera ad fidem et di uinas res pertinentia annunciat. Moꝛes in⸗ foꝛmat cum hec terrena non appetenda ac di⸗ permixte:modo audiunt omnes ſed cum ven- nitias: delitias et mundi vanitates negligene das eſſe docet. In his dnobus omnis ſermo diuinus indicatur. NHec bec a me loquar ſʒ AVnclinat in palvlam aurẽ meã: aperiaʒ in pſalterio poſitionem meam. „ — Inclinabo in para centem vnde eum intelligã: nam parabola no bis eſt quicquid audimus dum in enigmate vi demus.et cum intellexeroaperiam) id eſtaper tis verbis ediſſeram (in pſalterio) id eſtin buz3 ius pſalterij pſalmocpꝛopoſitõnes meas id eſt locutionem obſcuram mihi ꝓpoſitam eta ſpi- ritu ſancto reuelatam. Vel (aperiam in pſalte⸗ rio pꝛopoſitiones meas )id eſt opere oſtengaam quod verbis ꝓponam. Pſalterium enim qu.od manibus tangitur bonam operationem ſigni ſicat.Quod ergo audiuit in hoc pſalteno pſal mus manifeſtat.d. Cur timebo in die mala: iniquitas calca nei mei circundabit me. — . . que dicitur mala quantũ ad iniuſtos quitunc damna buntur.et reſpondet qꝛ (iniquitas cal⸗ canei mei)id eſt finalis iniquitas que mihi erit in fine vite (circundabit me).i.ex omni ꝑteop⸗ pꝛimet me et faciet me timere oſtendens me da „ „ „ mnabilem.nõ ergo tam iniquitas q; finis ini⸗ quitatis timenda eſt. Non enim qui male vixe n parabol aurem meã ſcilicet coꝛdis id eſt audiam humiliter ſpiritum in me loquentem et in parabolis ſeu pꝛouerbijs do⸗- Eur timebo in die mala)id eſt in die indicij nullus ibi poterit redimi pꝛece vel pꝛecio ami:· coꝛum vel alioꝛuʒ. Frater noſter voluit eſſc o minus noſter aſſumendo noſtrã naturam. Er go ſi chꝛiſtus nõ redimit qui deus eſtet homo: redimet alius qui purus ſithomo: nec ipſe pec catoꝛ met poterit ie redimere ideo ſequiiure nõ dabit deo placationem ſuam) id eſt penitentiiã non aget:nec ſacrificium offeret vnde placetur Et peium redemptõis aie ſue: et lavꝛa⸗ H bit ineternũ et viuet adhuc in inem. ¶ Etpꝛecium redemptonis anime ſue.id eſt elemoſy nas ꝑ quas peccata redimuntuj et de⸗ lentur ſimiliter dare non poterit vt eis anima“ ſuam redimat:et ideo hic talis (laboꝛabit ine⸗ ternum)id eſt affligetur in perpetuis toꝛmentis qui ad tempus delectatus eſt in diuitijs et deli tijs (et viuet adhuc in finem)et ſemper repara⸗ bitur vt ſemper ſentiat penam. deſiderabit mo ri ſe’d non poteſt ad hoc tm viuet vt ſemper la⸗ boꝛet. Ecce vita laboꝛioſa ſine terminatõne ve toꝛes. Ideo auũt laboꝛabit quia tibi mala cupiditas q́; male tuos decipis ama Hõ videbit interitii cu viderit ſapiẽtes moꝛientes: il inſipies a ſiultus mibut. ¶Hon videbit)oculo mentis et meditatõnis nec intelliget inceritum) verum et eternum (cũ viderit ſapientes moꝛientes)tempoꝛaliter ſicut et ſtulios id eſt quia videt eque moꝛi bonos et malos attendit tempoꝛalem moꝛtem quam cõo munem videt ſed quid interſit non attendit et er go vitet iniquitatem calcanei ſui et ambulet futurum damnationis interitum qui peccato⸗ in vijs dei non timebit in die nouiſſima ſʒ gau niimminet nõ pꝛeuidet.quia cum ſapiens qui debit. Deinde oſtendit quibstimendũ ſit.d. prie deum colit ranſita moꝛte ad vitaʒ (ſimul) Qui conſidũt in virtute ſua:et in multi cum moꝛte tempoꝛali(cinſipiens) qui penã etiã tudine diuitiaꝝ ſuarum gloꝛiantur. ſticia nõ in chꝛiſto. VUel Qui confidũt in vir⸗ Qui cõfidunt in virtute ſua)id eſt in ſua iun⸗ non credit vel attendit let ſtultus/qui licetcre⸗ dat vel attendat non tamen cauetperibunt) in teritu moꝛtis eterne vel ſimul in coꝛꝑe etaia. tue ſua) id eſt fiduciam et finẽ ponunt in qug⸗ Et relinquẽt alienis diuitias ſuas:et ſe⸗ cunq; coꝛpoꝛis vel animi ſen ingenij dote aut pulchꝛa eoꝝ domus illor ineternum. dignitatis ſeu excellentie poteſtate er alijs hu⸗ PECttclinquent rales iniqui aliemis diuitias iuſmodiſet in mulutudine diuitiaruʒ ſuarnim ſuas)pꝛopterquas acquirendas multipliciter gloꝛiantun et ſuper biunt felicitatem in eistan. peccauerũt. et bene dicit alienis qꝛ ct ſi flli vel c; in ſummo bono querentes: tales inq; haæ⸗ parentes aut cognati ſint quibus relinquunt bent timere in indicio futino. Ded quia ſunt tamẽin hoc alieni ſunt quia nihil eis pꝛoſunt qui confidunt et pꝛeſumunt in amicis ſubiun erillis de diuitijs ſuis ſubuenire non poſſunt: git etde ipſis. (et ſepulchꝛa eoꝛum)ſunt domus illoꝛuʒ qui Frater nõ redimet bit deo placationem ſuam. ¶ Frater)ſcʒ chꝛiſtus.c multis fratribus et tantus frater (non redimit) tales ab ira ventura (redimet) aliquis chomo) purus in quo confidunt. quaſi diceret.non. dimet redimet homo: nõ da quieſt pꝛimogenitus in allacia edificauerunt (ineternum) huius ſecaꝛ kad. in ſepulchꝛis vſq; ad finem mundi ma⸗ nebunt non in pallatijs que exſtruxerũt veer⸗ domos erſtruits et perpetuo in ſcpulcbꝛis ba d 1 ⸗ eſee o wen dckh 1de⸗ maz ine⸗ Khnis dene l ilek Be D n ſon d nd ca jai ce⸗ aſel ob Tabernacula eoꝝ in ꝓgenie et pgenie⸗ ¶ Tabernacula eoꝝ id eſt alta pallacia et do⸗ mus lapidee quas de diuitijs conſtruxerũt in quibo ad hoꝛam habitauerüt manentia (in p⸗ genie)filioꝝ cet pꝛogenie) nepotũ( vocauerunt noia ſua).i.fuerunt cauſa quare noĩa eoꝝ ba⸗ berentur in memoꝛia (in terris ſuis).i.in vici⸗ nio nõ vbiq;. FYaciunt enĩ aliqũ magna et foꝛ⸗ tia edificia ꝑ plures generatõnes duratura vt in illis remaneat eoꝝ memoꝛia et fama. Con⸗ tra hos eſt qð dicit Criſoſtomus.O inſipiens homo quid ꝓdeſt tibi poſt moꝛtẽ iſta memoꝛia ſi vbi es toꝛqueris:et vbi nõ es lauderis. Hoc aũt ideo faciunt.quia . D Et homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit K4☚ compatus eſt iumẽtis inſipientiby:et ſi / milis factus eſt illis. . Et) tam hic in hoc q; in ceteris ( homo cum in honoꝛe eſſet xõſtitutus habens rõnem etin tellectum deiq; ſimilitudinẽ (nõ intellexit) ulũ honoꝛẽ et ſuam dignitatẽ:et nõ intelligenter ſyʒ inſipienter egit exſtruendo magna ediſicia etqᷓ rendo memoꝛias ꝑ talia cum potius deberet qᷓ rere eterna. vnde amiſſa rõne( comꝑatus eſtiu mentis inſipientibo)nõ ſcom aliud niſiſ̃m in⸗ ſipientiam et)in actu(ſiłis factus eſt illis cum totam felicitatẽ querit in pñti vita et moꝛe iu⸗ menio:ũ ſequitur ſenſum et ſenſibilia:qꝛ ſicut iumenta terre et ventri tm intendũt:ita amato res mundi terrenis rebo tm̃ dediti ſun. Hec via illoꝝ ſcandalum ipſis:et poſtea in oꝛe ſuo ↄplacebunt. ¶ Vec via illoꝝ)nõ dei.i.talis vita bᷣm epipſi terrena tm aꝓpetũt:que dicitur via qꝛ ducit ad morté eſt ſcandalũ voffenſio cipſis malis cũ multiplicata fuerit gloꝛia domꝰ eius. ¶ VHetimueris)eſſe bonus ⁊ ne turberis cum facit eos ruere de peccato in peccatũ donec ve niant ad interitũ (et poſtea cum facti fuerint ta les vt nõ querant niſi tꝑalia ⁊ ditati fuerint(in oꝛe ſuo cõplaccbunt) ſibi: laudantes ſe inuicẽ et iactantes de tali vita ꝙ ſibi cõgregent ꝙ ſibi edificent:q ſe ſplendide ꝓcurent:tanq; felicita tem homini poſſibilẽ aſſecuti eſſent. Sʒ qꝛ nõ vident penã ſibi paratã poſt moꝛtẽ iõ ſubdi᷑ depaſceteos. “ BSicut oues)ſcʒ ducte ad occiſionẽ h igno⸗ rantes ſic iſti(in inferno poſiti ſunt)i.ponent᷑ poſt moꝛtez. Vel ſicut in ouibo tonſa lana alia ſuccreſcit vt iterũ tondeatur ſed ipſe manent ſic in iſtis ſine ſumptõne ſubſtantie ſemꝑ pena Bicut oues in inferno poſiti ſunt:moꝛs renaſcantur ad penam a ſimilitudine iumen⸗ toꝛum que nõ radicitus herbas vellunt iʒ ſum mitates carpunt vnde iterum herbe renaſcun tur ad paſtuʒ ſic illi moꝛte depaſti reuiuiſcunt: quia non deficunt. Et dñabuntur eox iuſti in matutino: et Et doiminabunt᷑ eoꝛuʒ iuſti).i.pᷣeminebunt eis et iudicabunt eos quia iudicabũt ſancti na niones et dñabuntur populis (in matutino) id eſt in reſurrectõne etiudicio qñ poſt noctẽ que nunc eſt omia aꝑta erunt qꝛ coꝛda et merita ſn auxilium eox veteraſcet in inferno a glo guloꝛum patebunt.(et auxilium eoꝝ) qð habe bant in hoc mundo de potentia:de diuitijs:⁊ - amicis et hmõi (veteraſcet in inferno) a ſimili veteris panni.i.deficiet et peribit( a gloꝛia eo⸗ rum).i.pꝛopter hoc ꝙ gloꝛiati ſunt in eis. Vel ga gloꝛia eoꝝ).i.ad comꝑationẽ et quantitateʒ pꝛioꝛis gloꝛie eoꝝ. Quanta enĩ hic videbatur coꝝ gloꝛia tanta erit ibi coꝛruptio et pena.De⸗ inde loquens in ꝑſona iuſti ſubiungit. . . * & manu inferi:cum acceperit me. HMerütamen)licet nõ redimat aiam talium: (deus redimet aiam meã) ſcʒ vere penitentis et Vlerutamen deus redimet aiam meam iuſti(de mann inferi).i.de ptãte diaboli(cũ ac⸗ ccperit me)de vita pũti. Modo eni iuſtis eſt la boꝛ tribulatio et pꝛeſſura:in futuro erit verum gaudiũ et felicitas eterna. Non eſt ergo vt ini⸗ quiet ſtulti Burant ꝙ ſancti videlicet et ſapien⸗ tes ad eoꝝ ſilitudinẽ omnino pereant. Et quia cunq; fidelis . Ne timueris cũ diues fctũs fuerit hõ:et uſiic peribunt mali:et deus redimet ſuos ergo q diues factus fuerit homo iniquus et tu iuſtus es pauꝑ.i.cum videris malos in pñti ꝓſpera⸗ ri et floꝛere teq; pauꝑem miſerũ etabiectum:qꝛ in futuro totũ erit oppoſitum.(et cũ multiplica ta fuerit) in honoꝛiba ſeculi (gloꝛia) nõ tm eius ſed edomus eius)qꝛ nõ ſolum ipſe ſed et oẽs qui ad eum ꝑtinent honoꝛant᷑. Hon deſperes nec putes eũ a deo diligi qꝛ abundat diuitijs: etle qꝛ pauꝑ es a deo derelicuum H Am̃ cũ interierit nõ ſumet oĩa:neq; de⸗ — cum interierit) ꝑ moꝛtẽ cito et repente ſumet)et aufert ſecũ (oia) h̊ poſſeſſa immo nihil niſi pcca:qꝛ nihil eoꝝ q̃ poſſidebat ſuum inuenit quod cruciet.vñ ſequit᷑.moꝛs)gehen⸗ erit ſʒ h̊ tm ſuũ eit qd apud inferos ſentit (ne ne erdiabolus depaſcet eos) deuoꝛando vt ſo deſcendet cũ eo) ad abyſſum et inferos gloꝛia huius et hoc eſt qd ſubiungit. Auia aĩa eius in vita ipſius bñ eius )ſcʒ felicitas vite pñtis. Ideo aũt ipſe illue deſcenderernon deſcendet eumn eo glotia eius tiret redargutone acrepulſione indebiti qꝛ in vila ſua iehne Ddalen cen muml E ubin , .. . . ſius)pñnii tin (bñdicetur) de delitijs qui eum bene facere dicũtet bene ei optant qꝛ beatũ dixerũt ꝑłm cui hec ſunt:ſed ſiitoꝛiam ſecutus eſt gloꝛiã (cõfitebitur tibi)jid ẽ laudabit te etgr̃as tibi aget tũc tm̃ o deusccum bhbrfſfeceris ei) dando ꝓſpera. Perfecioꝝ eſt deũ laudare in aduerſis.repꝛobi aũttm̃ laudant in ꝓſperis ſʒ blaſphemãt in aduerſis.Etideo ineternũ nõ videbit lumen. Introibit) vſq; in pgenies patrũ ſuoꝝ) de⸗ ſcendens in infernũ vſq; ad repꝛobos ſicut in ſceleribo cos fuit imitatus. Qui eni pres peſſi⸗ mos imitantur eoꝝ ſocietate damnabunt᷑. Da nines eius ſunt diabolus ⁊ angeli eius:ꝓgenies vero diaboli ſunt om̃es repꝛobi.Ergo in ꝓge⸗ nies patrũ introibit qꝛ ſit cum repꝛobis eterno igne peribitet vſq; ineternũ nõ videbitlumẽ) Ploꝛie. Mittetur eni in tenebꝛas exterioꝛes.nã res patierur. Et merito quia * Homo cũ in honoꝛe eſſet non intellexit: qui hic in ienebꝛis interioꝛibo eſt poſtea exterio milis factus eſt illiis. Homo cũ in honoꝛe) diuine imaginis et ſi militudinis (eſſet cõſtitutus (nõ intellexit) ho⸗ noꝛem ſuũ et qð facere debuit ſcʒ vt ̃m rõnem aintellectũ viueret. etideo (compatus eſtiumẽ us inſipientibo:et ſilis factus eſt illis) ſequẽdo ſenſuũ delectatões et ſolius coꝛꝑis voluptates Masgna verecundia eſt a ſilitudine dei et an⸗ geloꝛum trãſire ad ſimilitudinẽ iumentoꝝ. Et iaeo defoꝛmitatẽ hoĩs repetit ⁊ iterat vt malus a malo quieſcat et vt intelligatur ꝙ eſt verbum memoꝛie dignũ et vitetur tantũ obpꝛobꝛiũ.de fende ergo o homo honoꝛẽ tuũ:vtere rõne: vte re intellectu que tibi deus dedit ad hoc vt con⸗ temnaset deſpicias terrena etiꝑalia diligasq; ci ꝑcipias celeſtia et eterna. 2. Reple dne os nim ſapientia tua: vt memo⸗ reste hoiem factum noſq; redemiſſe de tataro: mereamur vultue Pfalmus ve vuplici aduentu Chri/ licetur:. s non rõnis (in vira ſip etur). i. laudabit᷑ ab adu lltoꝛibus ſecũ epulantib nõ de bono actu ſed Introibit in pgenies pfm ſuorꝛet vſq; tui lumine decoꝛari. Per do . . miniſtri. — 4 Ps.xlixx. Eus deoꝛum domi Mmus locutus eſtet vocauitterram. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis aſaph. i. ſy nagoge et cõgregatõi fidelip quam na loquit᷑ hic ꝓpheta dauid. Materia: duplex cchꝛiſti aduentus et mutatio ſacrificicij veteris in ſacrificiũ laudis recitatioq; maloꝝ que ſunt in multis eccleſie miniſtris. Intentio:ſuadere guditoꝛibo vt a carnalibo obſeruantijs deſiſtãt: eęt ab vmbꝛa et ſignis ad veritatẽ et ſignificata ſetranſferant: nec ita voce pᷣdicent et bndicant vt ope nõ impleantet moꝛiboↄtradicant.Ob⸗ temperandũ eſt eni pᷣceptis chꝛiſti:talia in hoc pſalmo ſuadẽtis ſi eccleſie ſue de qua ſupꝛa di⸗ ccum eſt membꝛis vere ſociari volunt ei mini⸗ ſtris. Snia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo lo quitur de duplici aduentu chꝛiſtipmo in mü⸗ dum quo ad euangelij pᷣdicationẽ.ſcdᷣo ad ge⸗ nerale iudiciũ quo ad diſtrictã examinationeʒ. vt inuitet ꝑ pꝛimũ ⁊ terreat ꝑ ſecundũ.Cangit inſuꝑ chꝛiſti auctoꝛis euangelij magnificentiã et ſublimatõʒ.ſacrificioꝝ veteris legis euacua tionẽ: et ſacrificioꝝ noue legis inſtuutioneʒ:ac miniſtri indebiti ſedargutoòem et repulſioneʒ. Snia in ſpeciali: Ne quis aũt mediocriter de compatus eſt iumetis inſipientibo: et ſi⸗ uincarnatone eſtimet potetia incarnatipᷣdicitur Datugeſtumnetis uiip ntil⸗ et ſi⸗ vt incredulitas oĩs tollat᷑ cũ ait.Deus deoꝝ) ſcʒ hoĩm deificatoꝝ operatoꝛ et factoꝛ qꝛ hoĩes Deilicat qui dicuntur dij qꝛ; pꝛe alijs ſunt ꝑticc pes deitatis ſcʒ (dñs) noſter ieſus chꝛiſtus qui eſt dñs dominantinzʒ:iſte tantus et talis (locu⸗ tus eſt)pꝛimo aduẽtu ꝑ ſemetipᷣm ꝑ aplos et fi deles ſuos qui olim multipharie locutus eſt in ꝓphetis.(et)loq̃ndovocauitterrã).i.hoĩes ha⸗ bus qdẽ modis deus ðᷣ.ſcʒ ſubaluer vel natu rfaliter ſcʒ pr ⁊ filꝰ ct ſpũſſcũs.adoptiue vt ſciq gr̃aʒ adoptõis dij ſunt. nũcupatiue vt idola et demones. ocauit aũt nõ in vna terra Vn ge ſed in omni ſczʒ Aſolis oꝛtu vſq; ad occaſuʒ:ex ſyonſpe⸗ —,———ð . cies decoꝛis euus. A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum) miſſis teſtib⸗ ſua vocatione dignum faceret. Et quia pꝛedi⸗ catio cepit ab hieruſalem recte ſubiungiturtex ſyouid eſta hieruſalẽ cepit annũciari ſpecies ſti:de ſacrificijs veteris ac noui teſiamen Pſalmus Aſaph.Hoc eſt ps iſte attribuit᷑ magis ↄfutantur increduli iudei in cuius ꝑſo bitãtes in terra ad fidẽ ⁊ legẽ euangelicã.Cri⸗ vſq; ad vltimũ terre. Nihil reliquit quod non decoꝛis eius id eſt pulchꝛitudo diuinitatis et ſaneti (oꝛdinãt)et p̃ᷣponnnt pᷣdicant etimp veirrtutum chꝛiſt. Hic enim ibi ab hoĩby ꝓpter (teſtamentũ eius ee ſcz tnangelica a eins pᷣdicationẽ et miraculoꝝ oꝑationẽ pꝛamo etcharitatis oꝑa(ſuꝑ ſacriſicia teſtameti vete⸗ S agnoſci cepitet inde ad alias mundi ꝑtes noti ris etſuꝑ obſeruantias legales ̊ eſtꝙ pluria eius p aplos et alios pꝛedicatoꝛes puenit. pch habent hec q; illa:et hec illis pᷣferunt. Ila dlis Ai alius ꝓpheta dicit. de ſyon exibitlex et ver eni ſacrificia teſtamenti veteris vmbꝛa fuerunt * bum dñi de hieruſalem. Qui et ſpꝛius occul-⸗ etꝓphetia veritatis. Cranſierunt vetera:et ecce 4 ins fuit et eſt adhuctamen noua facta ſuntoia. Ad cuius nouuatis oꝛdi⸗ 8q VDeus manifeſie veniet: deus noſter et nem biinet quod ſubdiiainn dn Bonflebdi. Esz annunciqpiicccli iuſticiam eius: im Daus mankfeſte veniet)ad generale indiciül Jus iudexelſl. er e eſnn tiudicet qui pꝛius occulte venit vtiudicaret. ¶ Etannũciabũti.pdicabuntcli i apliac nie. OHcculte venitqꝛ infirm in carne apꝑuit: erat pᷣdicatoꝛes ſci et ſpiritales viri toti mudo (iuſti r gloꝛie ſpẽs in diuinitate ſz hec latebat in hůa⸗ caam eius).i.fidẽ et mandata dñi nr̃ ieſu chꝛi⸗ * nitate deus ) inq; (nr) ſcʒ chꝛiſtianoꝝ qui ver· ſti ⁊ bona oꝑa. Que ꝓfecto iuſticia ideo nobis HWũ deus eſt ipe vemiet. nõ enĩ eſtdeus q non eſtnrr pᷣdicatur q̃tenus illã exeqũtes iram iudicis eui Ee deus (et nõ ſulebit)in iudicio a vindicta. Silu tare mereamur (qm deus) trinitas iudex eſt)qᷣ * iit in pꝛimo aduentu qꝛ os ſuũ non apuit nec ſe iudicabit viuos et moꝛtuos etſ̃m oꝑa vnicui⸗ “ vindicauit. Silet moͤ a iudicio occultus in ec· q; renbuet menita. Hoc inceſſanter attenden⸗ lo nõ exercẽs iram ſʒ expectãs pniaʒ.tñ nõ ta⸗ tes ſcĩ viri qm deus iudex eſt vitã ſuã inquirere ln cet mãdato nec ceſſat monere flagello: in ſcoo pcca ſua deſlere et ſempꝑ ꝓficere non ceſſant t Pert ve ba alils blandaalijs aſpernn. antotam viſtrictl; ingice iuudicabiles apare⸗ Yonis in cõſpectu eius erardeſcet: et in ant. Deinde eſt vor chꝛiſti monentis vt relictis in EIircuitu eius tempeſtas valid. pecudũ ſacrificijs fiat facrificiũ laudis: vbi di nH ¶ Ignis) malis replens ſpaciũ hui geris (in citur quid deus deoxꝝ ſit locutus.q.d. hec do⸗ ni ſpcii eius exardeſcet, q ſeculũ ꝑ ignẽ iudica⸗ minus locutus eit. ..aG u beitq;faciẽ iudicatuni pcedet. hic ignie illünnat Audi ꝓpłs meus et loqr:iſrael et teſtifica c et exurit. Gaudeãt iuſti qꝛ illuminant ex eo:ti⸗ woꝛ tibi: deus deus tuus ego ſum. er meant pccoꝛes qꝛ exurendi ſuntab eo. Honos ¶Audi aure coꝛdis pplłs meus) electus et pe ir nõ ledet: imꝑfectis ſi quid erit cremabile ere⸗ culiaris.q.d.ſi meus es debes audire (et loqr⸗ tin mabit:malos vero incinerabitet ſtatim ad da⸗ nbi. heiſtus eni in paia pſona pdicauit plo do) mnationẽ reſurgẽt(et in circũitu eiꝰ)circũqua-⸗ iſrael. et repetit h idẽ ſub alio verbo.d. iſrael) hois HG ſe extendes erit(tepeſtas valida) non ventis id eſt vir videns deũ iam fide audietteſtifſica=⸗ rni 6 potelia dei ꝗᷓ ſubito ⁊ impꝛouiſe veniet:ac bo boꝛ tibi).i.leſtimonijs ſcripturaꝝ appꝛobabo: u nos t malos iepabit. Aleniẽs aut ad iudiciũ. ſcʒ q; egoſdeus) oim ꝑ potentiicſum deus tu⸗ ben⸗ Alduocauit celum ⁊eſurſuʒ: et terram di us ſpecialuer et ꝓpꝛie ꝑ gfam quẽ familiarius SGAl . ſcernere populum ſuum. M habeo tanq; in mancipio et ex peculio meo. n (Aduocauit i aduocabitcelum) i.o“ pfe Quicũq; eni ꝓphetaꝝ cet aploꝝ ſcripturas in⸗ H cos q̃ꝝ ↄuerſatio eſt in celis et q deſpectis ter⸗ telligit: dñm ieſum in ꝓphetis ꝓmilſiuz eſſe do⸗ Ti, renis q ſurſum ſunt ſapiũtdeſurſum ſcʒ ſuper minum nim agnoſcit. t ego i»ſfe Anm duodecim ſedes ſeſſuros ⁊ ſeci iudicatiros(et ¶ Nõ in ſacriſicijs tuis arguã te: holocau/ tii terrãi. alios inferioꝛes ſcʒ iudicandos tã boz- ſta aũt tua in ↄſpectu meo ſimt ſemp. — ninn vas P. malos ſitr aduocabit(diſcernere).i.ad ¶ ¶Nõ arguã te) vlterius tanq; rephenſibilem n ennendün diuidendũ ꝓplm ſuũ) a nõ ſuo. (in ſacrificijs tuis) carnalibo ſcʒ teſtamẽti vete⸗ id ẽ ſaluãdos a dãnandis qꝛ bonos ad ſe reci⸗ ns obmiſſis et nõ exhibuis qꝛ aĩalia in ſactifi piet: malos intenebꝛas pcipitabit. Vidẽs aut ciũ nõ quero nec ea volo cholocauſta aũt tua) ſt ꝓpheta futura qſi pntia hoꝛtatangelos.d.etqꝛ tota igne aſſumpta ſcʒ ſacrificia noui teſtamẽti iig erit ergo o vos angeli meſſoꝛs vel tui iuris et dete facta vtcaro ſpũi ſubiecta: ſt Cogregate illi ſcõs eius:qui oꝛdinãt te tvolũtas de pcc̃o ↄtrita:aĩa hüiliata et ignecha ðW Nle ſtamentũ eius ſuꝑ ſacciſceaa. intalis tota imcenſa (in ↄſpectu meo ſunt ſemꝑ) W d ¶ Aõgregate illiſcʒ chꝛiſto de diuerſis ꝑtib tanq; grata et accepta.i.mihiplacen ci hec vo MM Soce oꝛbisſctõs eius.i.electos ſicut capiti mebꝛa lo. Vnde ne putes hec holocauſta eſle de ani⸗ ð yt coꝛꝑibo aiab ↄiũctis dño occurrãt qui)ſc, · malibus ſublll. Nõ accipiam de domo tua vitulos: ne; xe greg bus tuis hircccoso. ¶Hõ accipiã) i.nõ acceptabo vltra(de do⸗ tmno tua vitulos)ad ſacrificiũ vel holocauſtuʒ. neq; de gregibo tuis)exiſtentibo in paſcuis ac⸗ cipiamchircos)ad hoſtiã ꝓ peccato.q.d.nõ ar guam ſi nõ feceris:etſi ſeceris nõ accipiã ſcʒ il⸗ los de domo tua vel de gregib tuis qui ſunt fi gurales et carna les ſed bene accipiã ſignifica tos et ſpũales.i.ſacrificiũ laudis ſcʒ hymnos et laudes diuinas.vnde alibi dicit᷑ reddemus vitulos labioꝛum noſtroꝝ. Ideo autẽ illa ate non accipiam Am mee ſunt om̃es fere ſluax:iumen / ta in montibo et vbues. Om mee ſunt om̃es fere ſiuaꝝ).imea ſunt animalia que nõ poſſides ſcʒ indomita et etiaʒ (iumenta)que paſcis in montibo.et boues) id eſt mea ſunc eniã domita que tu nutris et poſſi⸗ des.qꝗ.d.nõ ſolũ indomita et ſilueſtria que non poſſides ſʒ etiõẽ domita ⁊ domeſtica que poſſi⸗ ges de quibo minus videtur mea ſunt. Si eni ſe uus meus es mm totũ pecudum tuaꝝ meũ eſt Lur ergo queram a te que mea ſunt qui creaui oĩa.Et nõ ſolum iſta ſed etiã volatilia que dif⸗ ficilius capiunt᷑ ſunt mea.quia Cognoni oĩa volatilia celi: et pulchꝛi⸗/ tudo agri mecum eſt. ¶ Cognoui)ab eternocoĩa volatilia ccli) que ęæt quot ſunt ſcʒ tanq; mea et quibo vſibus ſint ſubiecta qð nullus hoĩm ſcit cum tñ ſcire debe ret ſi ſua eſſent.q.d.et volatilia mea ſunt. Hoc dicit qꝛ ⁊ de auiba fiebant ſacrificia.(et pulchꝛi tudo agri).i.vbertas oim que terra gignit de quibo etiaʒ ſacrificia fiebant (mecũ eſt)i.tanqᷓ; mea creatura mihi ſeruit et voluntati mee obe dit. Velcmecum eſtcognitõe etiã anteq; fieret. CLum illo eſt ager: cũ illo ſpecies celi et terre: cũ illo oĩs creatura qꝛ ille vbiq; eſt.Et ido — oꝛbis terre et plenitudo eus. ¶ Si eſuriero)qð nunq; fit ſed dicitur ad cõ⸗ uincenduʒ paruulũ ſenſum.(non dicã tibi)vt paſcas me tanq; tuis indigens.q.d.ſi hec das foꝛſitan eſurire me putas quod eſt magna inſa nia.(meus eſt enĩ oꝛbis terre quo ad cõtinens. (et plenitudo eius)quo ad cõtentum.i.omnes creature. Noli ergo laboꝛare ad querenduʒ q; mihi des:qꝛ ſine laboꝛe habeo quod volo etſi nete ſatis acciꝑe poſſum de meo. O mnia ante me ſuntetad nutum meum parata mihi ſerui⸗ unt. Sellllld““ Nunquid manducalv carnes thaurox: Si eſuriero nõ dicam tibi: meus eſt eni aut ſanguinem hirco? fota.· Mũquid mamducabo carnes thauroꝑ: aue ſanguinẽ hircoꝝ pvtabo?)q.d.nõ.qꝛ deus nõ eſurit nec ſitit etideo non indiget cibo et pomi coꝛꝑali.vnde nõ in ſacrificijs ſed in pauperi⸗ bus vult hic ſibi offerri.· Vetera ergo ſacnificia euacuanda hic declarat quoꝝ tria genera erat vnũ in quo pars offerebatur et pars retinebat quod dicebatur ſacriſiciũ.aliud qð totũ incen debatur ⁊ offerebat᷑qð dicebatur holocauſtũ. terciũ qð fiebat de nõ animatis vt dethure ſi⸗ mila et hmõi quod dicebat᷑ oblatio. Iſta ceſſe⸗ runt in ſacriſicia euangelica quoꝝ quoddã eſt iuſtificandoꝝ ſcʒ cõtritio coꝛdis ei ſpũs contri bulatus. quoddã iuſtificatoꝝ ſeʒ ſacrifteiũ lau uis. quoddã iuſtificatõnis ſcʒ ſacrificiũ coꝛpis et ſanguinis dñi.erit et quartũ ſacrificiũ in iꝑe gloꝛie eteternitatis. Impꝛobato ergo vetenini⸗ tu de le quaſi de alio loquens quid exigat indi Inmmola deo ſacrificiũ laudis:et redde altiſimo vota tuuaua. ¶ Immola deo) ſcʒ mihi.i. offer ad placandũ deum (ſacriſiciũ laudis)qð in te eſt ſcʒ vteigra tias agas de omnib:a quo habes quicqͥd bo⸗ ni habes:et cuius miſcdiatibi dimitti᷑ quicqͥd ex te mali habes.(etredde tanq; debita (altiſſi mo)deo(vota tua).i.votiuas oꝛõnes etlaudes ſeu deſidenia tua queexpꝛimunt᷑ ꝑ oꝛatõnes et pꝛeces.vel vota que pmiſiſti in baptiſmo.in ſu ſceptione oꝛdinuʒ. in ꝓfeſſione religionis. hoc eſt ſacrificiũ acceptabile.hoc eſt holocauſtum pingue vt laudetur deus ab boĩe quẽ creauit: — quẽ redemit.:cui et celeſte regnũ pꝓmittett. Et inuoca me in die tribulatõis: eruam teet honoꝛificabis me. Et cum ſic feceris tũc (inuoea me)ſcʒ in au xrilium nõ dete vel de virib tuis pꝛeſumas (in die tribulatõis).i.aduerſitatis et tentatõis que ideo tibi datur vt inuoces(et eruam te) tunc de tribulatõne vel tollendo eam vel dando foꝛti⸗ tudinem ne deficias.ſet) cũ fueris erutus (bo⸗ noꝛificabis me) ꝓ tua liberatõne vt mihi grfaa referas et iam a me nõ diſcedas:vel apud ali⸗ os cauſa honoꝛis mihi eris. Tanto aũt magia eum honoꝛamus quo liberatõem nr̃am nõ a nobis ſʒ ab ipo ꝓcedere ſcimus. Sed vide ne dum bñ cantas.i.pᷣdicas male viuas.ꝛ Meccatoꝛi aut dixit eus quare tu enar ras iuſticias meas:et aſſumis teſiamen⸗ tum meu peros tuum. ¶ Peccatoꝛi aũt)i.malo pᷣdicatoꝛi qui qð oꝛe pꝛedicat opere nõ implet(dixit deus)exterius — =ẽ — = — – r=-r-r — — — —bẽ +— — — . — —⸗ — — –— — — — — — — ode ſnn⸗ ſe⸗ n ͦ 4 os⸗ ſcribendo:interius inſpirando (quare⸗i.qua pᷣ ſumptione et audacia. ſtu enanras iuſticias me as).i.pᷣcepta mea iuſtificantia pᷣdicas: cũ ope⸗ re nõ impleas(cet quare aſſumis teſtamentũ me umſanctũ (ꝑ os tnũ ꝓpollutũ.i.euangeliũ me⸗ um tam pollutis labijs pᷣdicare pᷣſumis.q.d. indigne hoc foꝛo aſſumis quidẽ ꝑ os tuũ ad pᷣ dicandum:nõ ꝑ coꝛ ad diligendũ:nõ per ma⸗ nus ad opandum.non tñ interdicitur laus dei ↄuerſis ad pniaʒ ſʒ oblitis deũ vt ait inferiꝰ. Tu vro odiſti diſciplina:et pieciſti ſer⸗ mones meos retroꝛ-ſun. ¶ Zu vero odiſti diſciplinã)verb erũ et verbo mm..i.coꝛrectõem cõtra eam murmurando qꝛ laudas qñ parco:murmuras qñ caſtigo (et p⸗ ieciſti).i.poſtpoſuiſti (ermones meos retroꝛ⸗ ſum)qꝛ verba mea negligens nõ cuſtodiſti ſed ↄtempſiſti ſicut homo cõtemnit et deſpicit qdð poſt tergũ abijcit:oꝛe bñdicis ſed factis negas q.d.que dicis poſtponis ne videas in odiendo diſciplinã.redarguitur voluntas mala in ꝓij⸗ ciendo ſermones dei reeroꝛſum:repᷣhendit᷑ ne⸗ gligens et pꝛaua vita.nam ſermones dei ꝓijce re eſtũlis cõtemptis ꝑuerſa agere. Et hoc eui⸗ denter aparet quia Bi videbas furẽ currebas cũ eo:et cum adulteris poꝛtionẽ tuã ponebꝛs. BSi videbas furẽ curebas cũ eo) mente ⁊ ſi nõ coꝛꝑe ſcʒ cõſentiendo laudando vel etã in furto eiꝰ ꝑticipando.(et cũ adulteris poꝛtionẽ tuã ponebas) facto vel cõſenſu aliquo:vel adu lando.Si enĩ placuit tibi qdð fecit ipſo placito cucurriſti et poꝛtionẽ tuã cum illo qui fecit lau dando poſuiſti. Et ſi nõ facis malum: ſi tu nõ laudas malũ ſi cũ ex toto voto cõſentis curris cum malo et poꝛtionẽ mali recipis.Et pꝛeter hec pꝛedicta. DOs tuum abundauit malitia: et lingua tua cõcinnabat dolos. s tuũ abundauit malitia) qꝛ nõ ſolũ non repꝛehendit vel tacet ſed etiã adulando laudat malum vel illud facientes.malũ eſt ſcire illud et nõ rephendere ſed peius eſt laudare.vel os malicia abundat qñ maledictis et cõuicijs ali⸗ os exaſperat.(et lingua tua cõcinnabat).i.cõ⸗ ponebat vel verbis oꝛnabat(dolos).i.falſa et mendacia aliud dicendo ⁊ aliud cogitando ad ꝓximi decepuoneʒ. Cõcinnare eni eſt diuerſa inſimul cõmiſcere et ↄponere. VUñ bñ dicit cõ⸗ cinnabatqꝛ mos eſt decipientis ſic falſa cõpo nere etoꝛnare vt blandiatur in lepoꝛe verboꝛꝝ et hoc fecit iſte circa pꝛoximũ. Segens aduerſus fratrem tuũ loque⸗ baris:et aduerſus filium matris tue ſo nebas ſcandalũ: hec feciſti et tacii. Sedens)quaſi cũ moꝛa et ſtudiocaduerſus fratrẽ tuũ.i.ꝓximũ ſcʒ oẽm hoĩem (loqueba⸗ ris) nocitura ꝓximo detrahendo. (et aduerſus filiũ mr̃is tue.i.ſancie eccleſie qᷓ̃ nos fonte ba⸗ ptiſmatis generauit puta quẽlibet chꝛiſtianũ. (ponebas inſidioſe (ſcandalũ) quo innocens caꝑetur.i.faciebas vnde infirmus ſcandaliʒa retur. Vel ꝑ fratres accipiuntur foꝛtioꝛes et ꝑ⸗ fecti:ꝑ filios ſimplicioꝛes et imꝑfecti. Pꝛauoꝝ ergo vſus eſt ꝑfectis derogare et ex hoc imꝑfe⸗ ctis ſcandalũ ponere et ſemꝑ diſcoꝛdias ſemi⸗ nare. hec feciſti inique agendo ⁊ loquendo (et tacui)vindictã diſſimulando etad pniam ex⸗ pectando.Et ideo. Erxiſtimaſti inique ꝗ ero tui ſilis: arguã te et ſtatu cõtra faciẽ tuaam. Eriſtimaſti)o (inique ꝙ ero tui ſimilis) con ſentiendo malis.i.ꝙ talia mihi placeãt ſicut ti⸗ bi eo ꝙ ea nõ puniui.ſʒ ego (arguã te)et arguet te malicia tua in futuro iudicio (et) arguendo (ſtatuã) te (cõtra ſaciẽ tuã).i.oſtendaʒ te tibi vt turpitudinẽ tuã quã modo videre nõ vis tunc videas et ↄfundaris. Modo ergo iu fac quiſ⸗ quis talis es ꝙ tibi miſereatur deus. cõſtitue te ante te aſcende tribunal mentis tue:pone nũc ante faciẽ pcc̃a tua eſto tibi iudex:toꝛqueat te ti moꝛ:erumpat ↄfeſſio et dic dno tuo qm iniqui tatem meã ego cognoſco:ct pccm meũ ↄtra me eſt ſemꝑ. Si eni noſmetipᷣos iudicaremus nõö Vtiq; indicaremun pterea admonẽdo ſubdit. IVntelligite hec qui obliuiſcemini duum ne qñ rapiat et nõ ſit qui eripiat. ¶ Intelligite) et ex rõne ꝑpenduechec)que di⸗ cta ſunt vt voſmetipᷣos coꝛrigatis qui obliui⸗ ſcemini deũ)dum mala agitis et que ſic agitis ac ſi in memoꝛia et ↄſideratõe vr̃a deũ non ha beretis. Attende hic viſcera diuine miſericoꝛ⸗ ie qꝛ etiã obliuiſcẽtes ſe nõ obliuiſcitur nec re pellit immo reuocat ad intellectuʒ vt reſipiſcat et nõ pereantne qn).i.ne aliqñ (rapiat)vos de us.i.ego:ad moꝛtẽ vel ad diẽ iudicij ſeu ad ge⸗ hennam ſi vos intelligere nõ vultis (et nõ ſiqͥ eripiat) et liberet quia non eſt qui de mann et poteſtate mea poſſit eruere. Quo cõtra de intel ligentibo et laudantibo deũ ſubiungit. Sacrificiũ laudis honoꝛiſicabit me:et il lic iter quo oſtendã illi ſalutare dii. ¶ Sacrificiũ laudis)nõ aliuʒ( honoꝛificabit me)et placabit:nec illud quod ſcelerati canũt. Nõ enĩ laudat qui bñdicit ſi male viuit.necqͥ bene viuit ſiſibi dat vel ſuꝑ alium ſe extolluct K illic) id eſt in tali ſacrificio laudis eſt iter)quia hoc ſacriſiciũ eſt via ad deũ(quo)itinere doſten dam illiſcʒ laudantiſalutare dei.i.ſaluatoꝛeʒ dñm ſcz meipᷣm. Salutare dei eſt chꝛiſtus qui tum gr̃a venit quem nõ nouit quialij qᷓ; gratie aliquid tribuit. Ecce via ad deũu. ecce ſcala ia⸗ cob in qua angeli aſcendũtet deſcendunt.i.fi⸗ deles aſcendunt ad laudẽ dininitatis et deſcen nt ad laudẽ humanitatis in chꝛiſto. Deoꝛum dñete rogamus ¶ Oꝛatio. ti nos ſuſcipias in ſacrificiũ laudis quo ſine ditur gradiamur. lud quo ſalutare tuum oſt er donm. deii miſericoꝛdiã magnã ꝓ venia et gra⸗ tia obtinenda humiliter et deuote im⸗ ploꝛantis. EPs.Ad. . Aucctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. In titulatur nut. ſalmus dauid ſcʒ ꝓphete. reſpi⸗ cientis in finẽ.i.in chꝛiſtũ a quo ꝑ peccatũ re⸗ reſſerat:qui eſt finis.i.oĩm bonoꝝ oꝑm ↄſum⸗ matio et ꝑfectio.agens de pnĩa eius et humili⸗ tate quã habuit cum venitad eum Nathan ꝓ pheta miſſus a deo ad arguendũ eum qñ vel qm̃ intrauit ad Berſabee vxoꝛẽ vꝛie. vbi ſpeci aliter hũilitas oſtenditurque adeo penitentibꝰ valens in exemplũ ꝓponitur. Arguente eni na⸗ than: rex peccatũ ſuum publice ↄfiteri nõ eru⸗ buit:nõ ſe vt homo ſolet excuſauit:a ſe penas exigit et in cõſpectu oim ſe reum abijcit. Ma⸗ teria vera peccatoꝝ recognitio ſalutifera cõtri⸗ tio et cõſeſſio ac diuine miſcdᷣie imploꝛatio. In tentio:monere peccatoꝛes ad pniam ſalutarem exemplo dauid.et ne quiſq; in ꝓſperis rebus ſe extollat vel in virtute ſua pꝛeſumat.Senten tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona ſua et cuiuſlibet vere penitẽtis recognoſcit pec cata ſua:imploꝛat diuinã miſcðiam et ſic petit culpe remiſſionẽ ac gratie reſtitutionẽ.etad iſta obtinenda allegat multiplicẽ rõnem. Quia er go ſupꝛa ꝑ ſecundũ aduentũ ad generale iudi⸗ cium terruit et oblitos dñi vt ſe coꝛrigant mo⸗ nuit recte nũc ſubiungitur de pnia ꝑ quã miſe ricoꝛdia et gratia obtinet᷑ diuina. Snia in ſpe ciali:Dauid ergo nõ excuſans peccatũ ſed pu⸗ blice cõfitens ait( Miſerere mei)o (deus).i.cre atoꝛ meus quẽ magna et multa iniquitas mea nõ latet(ſcõm magnã miſcdᷣiam tuam)natura liter tibi inſitam cuius miſcdia natura eit duni⸗ na et ideo ſemꝑ apud te eſt miſcdia ad quã con fugio timendo iuſticiã qua punis peccata.i.ad modũ miſcdietue que magna eſt dimitte maa gnum peccatũ meum. Magna eni eſt mea mi ſeria et ideo magnã exigit medicinã.De graui eni peccato deſhaanai eſſet niſi magna miſe⸗ et que quanta ſit diffiniri nõ pᷣt: ricoꝛdia dei eſſet nta ſit diffiniri nõ p̃t: Hec dicens locũ aufert iudicio.i.diſcuſſioni: quia factum concedit Et ſcðm multitudinẽ miſerationũ tua⸗ rum dele iniquitatẽ maam. Etſcdᷣm multitudinẽ miſerationũ tuaꝝ)in effectu quas ab initio ſeculi in pccoꝝ remiſſi⸗ DU ornibus multipliciter oſtendiſti (dele iniquitatẽ ſalmus de oꝛatione vere penitentis meam).i.culpã et offenſam multiplicẽ. hoc eſt ad modum miſerationuʒ tuaꝝ que multe ſunt et ſuperant multitudinẽ quãlibet peccatoꝝ de le iniquuatẽ que multiplex eſt ſcʒ homicidium fraudẽ etadulteriũ.hic oſtendit peccatũ ſuũ et magnũ eſſe et multiplex. Qui enĩ magnã miſe ricoꝛdiam et multiplicẽ miſerationẽ depᷣcatur magnã et multiplicẽ miſeriã cõfitetur. O ppo⸗ nitur ergo magna miſcdia magno pcco et mul titudo miſerationũ multitudini peccati: Pꝛo⸗ pterea adhuc ſubiungit Amplius laua me ab iniquitate m a: et Snbiudd munda me. —;= Amplius).i.plus q; ego te rogare ſufficiam (laua me) fonte et aqua miſcdᷣie et gre tue (ab iniquitate mea) vt dimittas que ↄſcientia me⸗ tuit:et adijcias ꝙ animo nõ pᷣſumit(ceta pecca⸗ to meo munda me).i.ita laua vt plene mundes vt nullüu remaneat peccati veſtigin.i. obligatio ad ſuppliciũ.Plus iniquitas qᷓ; pcẽ̃m ſonat:cũ ergo penitens iſte oꝛat vtab iniquitate laueurr eta peccato mundetur tam a grauioꝛi q; a leui oꝛi culpa curationẽ poſtulare videtur. Sʒ nec E miſericoꝛdiã peribit iuſticia vt peccatũ ſit im punitum et ideo ſubdit allegando cauſaʒ qua re ſibi dimitti poſtulat.d. ”MM Am iniquitatẽ meam ego cognoſco: et peccatum meũ contra me eſt ſemꝑp. ¶ Om iniquitatẽ meam)deteſtandaʒ (ego co⸗ gnoſco)ſcᷣm penitentiã etſatiſfactõeʒ ac tanq;; yere penitens non diſſimulo et ideo peto vttu ignoſcas qꝛ ego punio tu ne punias (et pecca⸗ tum meũ cõtra me eſt ſemꝑ).i.diſplicet mihi et deteſtoꝛ illud tanq; mihi cõtrarium vel contra me.i.coꝛam me eſt ſemꝑ et ante oculos coꝛdis mei per recoꝛdationẽ et contritionẽ amaram. Ego illud video ad dolendũ tu id ne conſide⸗ res ad puniendũ.Attende quid facit deus Si memoꝛ ſis peccati tui ille nõ erit memoꝛ Sita UlU⸗.aR. —- S=S = — =-. – — =. — — — =— —– — — C—— — in lad An Dari niſe⸗ ß oꝛiginalia confitetur vtoi eius oblitus fueris deus eius memoꝛabitur. Agnoſce get emenda ac ↄfitere deo et dic Tibi ſoli xeccaui et malum coꝛam te fe⸗ ci:vt iuſti iceris in ſermonibo tuis et vin cas cum iudicaris. Tibi ſoli peccaui) id ẽ quod peccauitibi ſo⸗ li attribuitur ad iudicandum et puniendum et etiã ad ſimpliciter relaxandũ:cui ſoli redden⸗ da eſt ratio de peccato quia ſolus es ſine pecca to et ſolus potes curare a peccatoſet malum co ram te feci).i.in tua pᷣſenua facere nõ erubuiqͥ vbiq; es et quem nullũ latet ſecretum qui etiaʒ ſolus cognoſcis quale et quantũ ſit cuiuſq; ma lum. Etideo etiã peto mihi miſereni vt iuſtifi⸗ ceris id ẽ iuſtus et verax inueniaris(in ſermo⸗ nibus) et verbis (tuis)quibus ꝓmiſiſti veniaʒ penitenticet vincas cum iudicarisi.cum qui⸗ dam pꝛaue intelligentes iudicentte nõ miſere⸗ ri criminaliter lapſis:cõuince illos et iententia coꝛum deſtrue parcendo mihi criminaliter la⸗ pſo. vel cum iudicaris) a diabolo non dcbere mihi peccata dimitti quia multa grauia ſʒ tua miſericoꝛdia vincat iniquuʒ iudicium eius vt Ecce eni in iniquitatibs cõceptus ſum: et in ꝑeccatis cõcepit me matermen. ¶ Ecce enĩ in iniquitaub cõceptus ſum ſcili⸗ cet in peccato oꝛiginaliQet in peccatis concepu me mater mea) ſcʒ in cõcupiſcentia libidinis. quaſi diceret. mater mea me cõcepitcũ delecta tione peccati:ego cõceptus contraxi mecu im⸗ quitatem oꝛiginalis delicti ex quo patioꝛ diſfi⸗ cultatem ad bonũ et pꝛonitatẽ ad malumpꝛo⸗ pter quepeccatum hois eſt magis remiſſibile: et merito debes me miſericoꝛdiã tuam petentẽ exaudire. Ecce nuda et humilis confeſſio de vno arguitur et omnia nõ tm̃ actualia ſed etiã mereatur et ideo miſericoꝛdiã pij cõmonet iu⸗ dicis ne cõdemnetur. Vt eni dicit Leo. NHon remanetin iudicio condemnandũ quod fuerit cõfeſſone purgatum. Ideo auteʒ cognoſco et cõfueoꝛ ac penueo peccatũ meum Ecce en veritatẽ dilexiſti: incerta et oc/⸗ m peccatoꝝ veniam culta ſapientie tue manifeſtaſti mihi. Ecce eni) in manitfeſto eſt ꝙ (venitatem con eſſionis ſeu verã ↄfeſſionem vt reus ſe accuſet (dilexiſti ſuꝑ ſacrificia. vel (veritateʒ dilexiſti) qua peccata punias licʒ pie ea indulgeas.i.im punita peccata etiã illoꝝ quibus ignoſcis non reliquiſti. Sic pᷣrogaſti miſericoꝛdiã yt ſerua⸗ res et veritatẽ. Ignoſcis cõfitenti ſed ſcipᷣm pu nienti. Nilericoꝛclia ergo elt homo libera⸗ tur: veritas ꝙ peccatuʒz punitur. Etconfido q; mihi parcas quia iamcincerta et occultaꝛmy⸗ ſteria (ſapientie tue)id eſt filij tui( manifeſtaſt) id eſt ꝓphetico ſpirimu reuelaſti mihi) videlicet incarnationẽ: paſſionem:reſurrectionẽ: aſcen⸗ ſionem et alia plurima. Incerta dicit ꝓpter iu⸗ deos qui hec legebant et dubitabant:Occulta Ater gentes que hec omino neſciebãt.Et ideo certus ſum —(9 HD Aſperges me dñe iſopo et mũdalv: laua bis meet ſup niuem dealba.. PeAlperges me iſopo) id eſt ſanguine Chꝛiſti. oc eſt ſicut in paſſione fideles aſperges:ac vir tute charitatis et humilitatis (et) ſic munda⸗ boꝛa peccatis. Iopus enĩ herba humilis he⸗ ret petre radicibus:aufert inflationem pulmo⸗ nis Hic in myſterio aſpergitur qui radice cha ritatis fixus in humili chꝛuſto ſuꝑbie tumoꝛeʒ humilitate depellit: humilitatemq; paſſionis chꝛiſti imitatur et ia mundatur. Sed qꝛ parũ eſt mundari a ſoꝛdib peccatoꝝ niſi contingat decoꝛari candoꝛe virtutum:ideo ſubiungitęla⸗ uabis me) aqua baptiſmi.i.ſicut in baptiſmo lauabis fideles temꝑe gratie ⁊ infuſione gratie tue(et ſuꝑ niuem dealbaboꝛ).i.incomꝑabili⸗ ter: quia dealbatio ſpũalis maioꝛ eſt et melioꝛ qᷓ; coꝛpoꝛalis:et candoꝛ iuſtifſicate anime oẽm candoꝛem ſuꝑat viſibilis creature.Et ſic Auditui meo dabis gaudium a leticiam et exultabunt oſſa humiliata. ¶ Auditui meo) interioꝛidabis gaudiũ)de re miſſione peccatoꝝ reuelando mihi ea eſſc die miſſa let leticiam) de ꝓmiſſione ſalutis eterne. Vnde gaudiũ referri poteſt ad pᷣſentem gram: leticia ad futuram gloꝛiã (et audita interius re miſſione et pmiſſionecexultabunt oſſa humili a ſienaten vires que intus latent et coꝛ⸗ pus ſuſtentant pꝛius turbate in contritõne et g penitentiã humiliate. Vel virtutes et dotes aie que per peccatũ fuerant depꝛeſſe et per remiſſi⸗ onem peccati reſuſcitate exultabunt.i.exultati onis cauſa mihi erunt. Et vt hec fiat· Auerte faciẽ tuã a peccatis meis: et oẽs rrYðñ iniquitates meas xle 3 — — uerte) et amoue (faciem tuamynõ a meſcd » (a peccatis meis) obliuioni ea dando.i.ne vi⸗ deas nec recoꝛderis illa amplius ad punien⸗ dum:quia ego ea ante faciem meam habeo ad penitendum. Si enĩ homo peccatũ aduertitet inde faciẽ ſuam nõ auertit deus auentit faciem ne puniat. hoc aũt faci deus quando ꝓpter pe:⸗ nitentiam peccata hoĩm diſſumulat: quãdo nõ reminiſcitur:quando non requiri: quanlo no punitet auenendo comnes iniquitates meas) oꝛiginales et actuales pᷣteritas pꝛeſentes et fu⸗ as. Quas cum deleueris turas(dele)de tua noticia et memoꝛia ne puni⸗ Coꝛ mundũ crea in me deus:et ſpirituʒ rectum innoua in viſceribs meis: Loꝛ mundum)quod diligat mundiciã quo creationem munda coꝛ meum qð ꝑ me macu⸗ latum eſt (et) aufer inde malas cogitatões(ſpi⸗ nitum rectum ad videndũ et diſcernendũ ſicut antea rectus fuit in me (innoua in viſceribo et te videamcrea in me)o(deus et vt deus quaſi nouum aliquid.i.per gr̃am que infunditur per interioꝛiba(meis id eſt in interioꝛi hoĩe meo vn de peccatum exiuit quem inueterauerat pecca⸗ tum rogo vt innouet gratia. Per factũ meũ cur uata erat rectitudo ſpiritus mei ad malum per gratiã tuam dirigatur vt ſicut pꝛius recte et in veritate incedam. Ne ꝓijcias me a facie tua et ſpm̃ ſanctũ tnum ne auferas a me HMHe ꝓijcias).i.de cetero pꝛoijci non ſinas (me) tanq; a te repꝛobatum (a facie tua).i.a pꝛe ſentia vel beniuolentia tua: Ne ſicut Chavn exul a te efficiar pꝛoijciantur a te peccata mea nõ ego. et ſpiritũ ſanctum tuum) reſtitutũ mi⸗ hiꝑ penitentiam.i.ſpũs ſancti donũ et gratiaʒ (ne auferas a me) AUltra nõ dicit da ſed ne au⸗ feras qꝛ qui confitetur et penitet iam donũ ſpi ritus ſancti habeta quo ſolo cõfeſſio ⁊ punitio peccati eſt. Ci enĩ ſibi quiſq; iraſcitur ⁊ diſpli⸗ cet ſine dono ſpũs ſancti non eſt. Vel (ſpirituʒ ſanctum).i.ſpm ꝓphetie qui ſibi pꝛecioſus erat valde.Etꝑ ipᷣm ſpintum Bedde mihi leticiã ſalutaris tui:et ſpũ . meo de miſericoꝛdia ſperentet veritatem iudi⸗ cij timeantet ita veram agant penitentiaʒ etin bono habeant ꝑſeueranuã. Sancti enim viri ſicut ſuam ita et alioꝝ querunt ſalutem vndeet ſubdit (et impijme imitantes (ad te cõuerten⸗ tur)per veram pniam. Magna eſt in hoc ver⸗ bo diuine miſericoꝛdie cõmendatio etpeccan⸗ tium conſolatio. Iia enĩ plenus eſt deus adipe miſcdᷣie vt nõ ſolum cõuerſis ſed etiam impijs ꝓmittatur ſalus.Et vt poſſim alios docere oꝛ dinate et liberius: pꝛius Libera me de ſanguinibo). i. coꝛruptõibus arnis vel de peccatis multis quia minus lati⸗ ne dicendo pluraliter ſanguinibo multa pecca ta intelligi voluit que veniunt et trahuntur ex oꝛigine carnis peccati.i.ex carne per oꝛiginale peccatum coꝛrupta o(deus)creatoꝛ (deus) re⸗ foꝛmatoꝛ (ſalutis mee) datoꝛ et ↄſeruatoꝛ (et) RKegge mihi).i reſtitue quia peccando ami i(leticiam ſalutaris tui) id eſt de ſpe ſalutis et ſaluatõnis tue.vel (leticiam ſalutaris tui) id eſt illam exultationẽ chꝛiſti tui quam in eo pꝛius q; peccarem habui(et ſpiritu pꝛincipali)et po⸗ tente.i. ſpũ ſancto et ꝑ gratiam eius qua mihi ignouiſti etme innouaſti (confirma me) in hac leticia et gratia vt ipᷣe ſpũs in me nõ vicia pꝛin cipentur:et me a recidiuo pꝛeſeruet. Non enim * ſufficit ſanare niſi firma ſu cura q Vngde Joſue non mouit caſtra circumciſoꝛuʒ donec penitus ſanarentur. Et ita gr̃a cõfirma tus non ero ingratus. ſed Docelv iniquos vias tuas: et impij ad Docebo iniquos vias tuas)id eſt mandata tua vel miſcdiam et veritatem vt alij exemplo t cura que adhibet᷑. crificijs ⁊ etiã (holocauſtis) veteribus que ſunt dignioꝛa (nõ delectaberis) nec eis placaris vi 1 tunc (exultabit) id eſt exultando ſeu cum exul⸗ tatione laudabit et annũciabit (lingua mea iu ſticiam tuã)qua iuſtificas impium:ſuſcipis cõ fitentem:parcis penitenti:et dimittis peccamzʒ penitenti eo ꝙ ꝓmiſiſti Nec hoc poſſum ſine teſeeal Dñe labia mea aperies:et — Dñe) qui omnia potes (labia mea)que pꝛo⸗ pter peccata pꝛius ad bonũ clauſa erant et p⸗ pter peccatoꝝ conſcientiã loqui nõ pᷣſumebãt: (aperies) id eſt idonea facies ad laudandum et pꝛedicandum culpam remittendo et gratiam infundendo ettuncc os meum) etiam coꝛdia archanum (annunciabit laudem tuam) di⸗ gne quia non eſt ſpecioſa laus in oꝛe peccato⸗ ris. Hanc inq; laudem ſcʒ ꝙ; me peccanteʒ nõ reliquiſti ꝙ cõfiteni monuiſti ꝙ mundaſti:hec obtendo et ideo laudem dico quia magis eſt ti bi acceptabile q; legalia ſacrificia offerre. AQm̃ ſi voluiſſes ſacriſicium dediſſem vtiq;:holocauſtis nõ delectaberis. Quonmã ſi voluiſſes ſacrificiũ legale ſiue fi⸗ gurale quod pꝛo expiatõne peccati ſolebat of⸗ ferri (dediſſem vtiq;)et vereofferrem tibi:ſed ſa debat ꝓpheta tꝑs gratie quo hec figuratiua de⸗ bebant ceſſare nã oĩa in aduentu chꝛiſti reſpu untur nec modo vt pꝛius deo offerunt᷑. Quid ergo eſt offerendum ad placandũ deum. Non pecudes non hirci nõ quecũq; animalia quia Libera me de ſlanguinib deus deus ſalu / tis mee: et exultabit lingua mea iuſtici- — — —— “ꝗ — — — ⸗ ap, wi unc tun di⸗ ⸗ no di non vultp. opeccato holocauſta in qubus cre matur caro aliena. Sed „△ Dacrificiuz deo ſpiritus contribulatus —— coꝛ contcitum et humiliatum deus non – acrificiũ) peccatoꝝ. (deo placens et gra⸗ tum eſt(ſpiritus cõtribulatus)id eſt ſimul cum coꝛpoꝛe tribulatus et ꝓ peccatis plurimũ anxi atus vt ſpũs teratur doloꝛe et coꝛpus afflictõe. vel de ſuis et alioꝛuʒ peccatis turbatus in quo datur ſpes venie cõuertendis ſi penitere velint Hoc enĩ ſacrificio peccata ſoluũtur.quia (coꝛ contritum pꝛius ꝑ compunctõnem(et) deinde (humiliatũ) ꝑ confeſſionem non elatum ꝑ pec cati exeuſationem ocdeus nõ deſpicies) immo gratanter reſpicies et accipies. Hinus eni di⸗ citur et plus intelligitur. Ergo cõtibulatio in ſatüfactione operis:contritio in doloꝛe coꝛdis: humiliatio in ↄfeſſione oꝛis ſaciunt gratũ deo ſacrificium. Qð ſacrificiũ vt tibi ſfͤAt Benigne fac dñe in bona voluntate tua ſyon:vt ediſicentur muri hieruſalem. ð Henigne fac) id eſt largam benedictõem et miſericoꝛdiaʒ impende peccata dimittendo et gf̃am conferendo.o (domine) cui tale placet ſa crificium in bona voluntatetua).i.ex gratuita gratia tua nõ ex meritis ſuis (ſyon)id eſt eccle⸗ ſie tue militanti que eſt in ſpeculatõne ſuꝑnoꝛũ ctaliquid ſpeculatur quod ſperat:et ex viuis la pidibus videlicet fidelib animabus (edificen tur muri hieruſalẽ).i.vterq; paries eccleſie ſcʒ iudaicus et gentilis in fide ſpeet charitate con⸗ ſtruatur ad edificandã eccleſiam et muniendã. Syon interpꝛetatur ſpeculatio et hieruſalem viſio pacis.Agnoſcitis ergo vos in ſyon ⁊ hie ruſalem ſi certã ſpem futurã expectatis et ſi pa cem cum deo habetis. Tunc acceptabis ſacriſicium iuſticie ob per altare tuum vitulos. Tunc)ſcʒ cum eccleſiazʒ cõſtruxeris (acce⸗ ſumenda id eſtſacrificiũ moꝛtificatõnis:et(tũc imponent.i.offerent (ſuper altare tuuʒ) quod eſt fides vbi ſacrificia offeruntur:qꝛ quicquid offertur ꝑ fidem offerri debet.vitulos) id eſt ſa crificium moꝛtis ſe ipſos martyrio exponetes: et ſicut vitulos ad moꝛtẽ duci ꝑᷣmitlentes. Ael (vitulos).i.ſeipſos innocentes nouos a iugo ptabis)a fidelibus etgratũ habebis (ſacrifici⸗ um iuſticie)id ẽ iuſte laudis tibi debite:vel bo noꝛum operum tibi placentium. acceptabis etiã(oblationes)de rebus exterioꝛibo.i.ſacrifi⸗ cium elemoſynarum (et holocauſta) igne con⸗ * . ☚ 2 legis et peccati liberos boſtiam vinã ſanctam tibiplacentem. Oꝛatio. ꝛoflue miſeratõnis ineffabile nomen dez us trinitas qui humani pectoꝛis antrum emiu- dans vicijs ſuꝑ candoꝛem efficis niuis inno⸗ ua q̃ſumus in viſceribus noſt = * m tus annunciare poſſimue: tuum quo laudem tuã annunciare poſſit vt recto pꝛincipaliq; ſpiritu cõfirmati mereu⸗ mur eterms ſedibus in hieruſalem celeſte com EHEEE Pſalmus de culpa et pena homtnis Feccatoꝛis et iniqui: etecontra de meri, to ac pꝛemio innocentis et iui. AX.NAnctoꝛ pſalmi pheta Dauid. CTi tulus talis eſt. In finem intellectus dauid ⁊7. Hec perſecutio et Dohet accuſatio implera eſt et quotidie impletur in eccleſia. Igitur intelle⸗ ctus huius pſalmi in finem tempoꝝ eſt reterẽ⸗ dus quo impij damnabuntur et boni remune rabuntur et attribuendus eſt dauid.i.cuilibet fideli:habitus de eo negocio quod ſignificatũ eſt cum venit dohet idumeus id eſt terrenus ali quis malicia motus:qꝛ dohet interpᷣtatur mo⸗ tus:et idumeus terrenus.et nunciauit ſauli qui interpᷣtatur appetitio ꝑ quẽ ſignificatur moꝛs. quia ſicut hunc peccatoꝛ ꝓpłs a deo petijt regez ita nos ꝑ illicitũ appetitum acquiſiuimus moꝛ tem etappetitus malus anime moꝛs eſt:et dixit ci inſtigando eum ad ꝑſecutionẽ venit Dauid id eſt quilibet fidelis in domũ Abimelech qui regnum patris mei interpᷣtatur.i. in conſoꝛtiuz eccleſie in qua regnat deus pater. Saul eni et Dohet ꝑſequentes Dauid a Abinelech ann —RW— aere ie ob Ecant regnum terrenũ et tranſuoꝛiũ nõ ad vi⸗ lationes et holocauſta:tuncimponent ſu tam ſed ad moꝛteʒ ꝑtinens quod ꝑſequitur bo nos ad regnuʒ celeſte ꝑtinentes. Materia: pec catoꝛis iniqui culpa et pena:iuſti vero merituʒ cet pꝛemium. Intentio:retrahere fideles a malo et allicere ad bonum. Sententia in generali: ꝓp pheta in iſto pſalmo in perſona ſua ſeu fidelis animeloquitur de quolibʒ iniquo qui gloꝛian o de malicia ſua iniq; potenter agit iniquita⸗ tem et detractõnem diligit: cui etiã penam fina lem ſcʒ eternã damnationẽ pꝛedicit. etſimiliter loquitur de iuſti merito et pꝛemio. Poſtq; ergo ſupꝛa egit de penitentia:agit nunc de duoby ge neribus hoim quoꝝ vnum eſt terrenum ali celeſte. vnũ ꝑſequit᷑: aliud patitur. vnũ gloꝛiat in malicia: aliud in deo: intendens paues ſimn genus de quo pꝛimo agit a puerſitate ad peni⸗ tentiam reuocare ⁊viam venitatis ei oſtendere. Dentẽtia in ſpeciali cõtra ꝑuerſos ergo ꝓpha inuectõeʒ faciens dicit. Quidi.quare p quo fructu ꝓ qua vuilitate (gloꝛiaris in malicia cuzʒ in bono tm ſit gloꝛianduũ.q.d.hec tua gloꝛiatd eſt peſſima. q; ꝓpꝛia eſt peccãdum ex certa mali cia plus ꝓfecto eſt gloꝛiari in iniquitate q; iniqᷣ tatem ope exercere ꝗ potens es iniquitate) id eſt tu ꝑſecutoꝛ ⁊ amatoꝛ mũdi cui licentia ⁊ po tentia iniquitatẽ oꝑandi eſt cõceſſa:⁊ qui potẽ⸗ ter exerces iniquitatẽ que potentia de imbecilli tate ꝓcedit:qꝛ eſt quedã ꝓnitas ad peccandũ ⁊ conſuetudo repꝛehendit᷑ in iſto:⁊voluntas ma la et actio ꝑuerſa. Maliciã aũt exequit᷑ ꝑ ꝑtes cum ſubiungit. = Tota die in iuſticiam cogitauit lingua 62 icut nouacula acuta feciſti volũ. Tota die).i. aſſidue (iniuſticiã cogitauitlin gua tua)ſcʒ coꝛdis. Quale eniĩ officiũ foꝛis ha betlingua in loquendo tale officiũ lingua coꝛ⸗ dis intus habet in cogitando. H inc eſt ꝙ ſine verboꝝ ſtrepitu ſepe nobis ipᷣis loqmur in coꝛ de. Nec ſolu cogitaſti malũ ſed etiã feciſti. Añ ſubdit (ſicut nouacula acuta)q ſi aſſimilet age re vultus nitoꝛẽ et genas vulnere ſauciet dolũ facit ſic ⁊ tuc feciſti dolum) qꝛ cũ diligere ſimu las fraudulentervulneras. In hocverſu cogi⸗ tatio et actus malicie continet᷑in ſequenti vero affectus deſignat cum dleeiet. Dilexiſti malitiã ſuper benignitatẽ ini⸗ guitatem magiſq; loqui equitatemn. Dilexiſti malitiã ſuper benignitatẽ.q.d.nõ ſolum cogitaſti ⁊ feciſti:ſed etiam dilexiſti ma⸗ lum qð eſt ſumma malitia:nec hoc tm̃ dilexiſti ad faciendũ ſed etiam ad loquendũ ⁊ ideo ſub dit(iniquitatẽ magiſq; loqui equitatẽ)ſcʒ dile⸗ xiſti. q̃ſi diceret aut facis malũ aut dum nõ po tes facere dicis malũ aut qñ nec hoc potes vMis et cogitas malũ hoc ſemꝑ cõuenit repꝛobis vt magis diligant malũ cogitare:agere: loqui:qᷓ bonũ. Et in hoc eſt duplex iniquitas et dãna⸗ da⸗e quod repꝛobandũ erateligunt:⁊ qð eli⸗ idum fuerat cõtemnunt. Dilexiſti omnia verba pꝛecipitationis: lingua dolo. Dilexiſti oĩa ̈ba p̃cipitatõis).i. ad pcipitã dum? deijciédũ innocẽtes o (lingua doloſa) et fallax miniſtra malitie.i.tu qui es lingua dolo ſa:hoc eſt doloſus in linguavł linguoſus ⁊ do loſus: aliud in coꝛde geſtãs aliud oꝛe ꝓmens. Jam eni nõ curat quid dicat:qͥd mentiat᷑ qua⸗ hiter fallat ſed ad omnẽ falſitatẽ doloſitatẽ va⸗ nitatem ſe pꝛecipitẽ derelinquit. AUnde nom ⸗ nat eum linguã doloſaʒ qꝛ homo qnq; cenſet „ mendat᷑.Et ſubiungit de celeri fine iniqui. Pꝛopterea deus deſtruet te in finẽ:euel nomie membꝛiqð magis in eovituperatvł cõ let te et emigrabit te de tabernaculo tu- et radicem tuam de terra viuentii- ¶ Pꝛopterea de deſtruet te in fine.i. finaliter quantũcunq; differat ⁊ ſi modo videris ſtare ⁊ floꝛere tanquã fenũ in agro. Deſtruet autẽ hoc modo qꝛ pꝛius(euellet te).i.dignitatẽ mã auf⸗ fert ⁊ te deijciet ⁊ poſt emigrabit te.i.emigrare et tranſire te ſaciet de tabernaculo tuo).i.dep⸗ ſenti mũdo quẽ diligis etq̃ſi tabernaculũ tuũ facis vel de coꝛpoꝛe ſiue de eccłia in qua ſtare debuiſticet radicẽ tuã).i.animã tuã queviuiſi⸗ cat coꝛpus:ſicut radix arboꝛẽ:euellet (de terra viuentiũ).i. de beatitudine ſanctoꝝ.deĩde mu tans ꝑſonam ſubiungit. = AVlidebunt iuſti et timebunt: et ſupereũ ridebunt et dicẽt:ecce homo qui nõ po⸗ ſuit deum adiutoꝛem ſuum. ¶Aidebunt) modociuſti).i. intelligent qe le⸗ gunt quid ſeruet᷑in finẽ malis (et nimebũt) ſibi to ſapiens aſtutioꝛ erit:⁊ in futuro(ſuꝑ eũ ri⸗ debunt).i.ſuꝑioꝛes exiſtentes irriſione dignuz iudicabunt qꝛ letabit᷑ iuſtus cum viderit vin⸗ dictam et gaudebit ſe eſſe diſſimilẽ et iam tunc non erit locus cõpatiendi et coꝛrectõis ſed tm̃ Pins qᷓ; ante ne: ipᷣi pereant:qꝛ peſtilente flagel damnatõnis (et dicẽt) interioꝛi locutõe ſua (c⸗ ce homo)qualiter punitus eſt(qͥ nõ poſuit deũ adiutoꝛẽ ſuũ).i.nõ habuit fiduciã ⁊ ſpẽ in dño ſuarũ:et pꝛeualuit in vanitate ſua. Ded ſperauit in młtitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ) eſt in copia auri ⁊ argenti potentie ⁊ gloꝛie ⁊ aliarũ reru ponendo ibi finẽ ſuũ. Non qꝛ ha⸗ buit diuicias ſed quia in ipᷣis ſperauitideo da mnatur:qꝛ habet aliqͥs qui non amat:et ardet auaritia qui nõ habet⁊ pualuit)ceteris ad tpᷣs modicũ (in vanitate ſua) ſcʒ in pſperitate ⁊ af fluentia tꝑaliũ que tñ trãſiuitvelut vmbꝛa. Ni hil enim vanius eo qui putat plus valere nu⸗ mum q; deũ. Deindepoſt vituperationẽ iniqͥ ⁊ maloꝝ ſequit᷑ laus ꝑtis cõtranie ſcʒ bonoꝛũ q. d. mali ſperant in diuicijs. Ego autem ſicut olius fructifera in do⸗ * ternum et in ſeculum ſeculi. Eoo aut dicit ꝓplus dei manens ↄtinue(in mo dei: ſperaui in miſericoꝛdia dei ine⸗ domo dei).i.in eccłia ſicut oliua fructifera)in Sed ſperauit in multitudine diuitiarũ conſpectu ſanctoꝝ tuox. radice fidei in pinguedine canitatis ⁊ fuciſi⸗ catione bonoꝝ operũ. Sicut oliua nec in hie⸗ me nec in eſtate ſuaʒ amutit viriduatẽ ſic ſctũs vir nec in ꝓſpenis nec in aduerſis amitit vir⸗ mtum decoꝛẽ ſicut etiã oleũ tria pꝛebet.ſcʒ pa⸗ bulum medicinã et lumen ſic vir iuſtus debet pꝛebere pabulũ eſurientib: lumen ignoꝛãtibo medicinã egrotis (ſperauit) nõ in diuicijs ſiue in honoꝛiby ſedin miſericoꝛdia dei) duratura (ineternũ) 2,p.i.(in ſeculũ)ſubſecutiuũ(ſeculi) ſiſtius.i.nõ ad terrena adipiſcẽda ſed ad ca que ſunt in eternũ ſeu eterna.Eet· Conſfiteboꝛ tibi in ſeculũ quia ſeciſti: et ————— expectabo nomen tuũ quoniã bonũ in Conſiteboꝛ tibi) ↄfeſſione laudis.i.lauda⸗ bo telin ſeculũ).i.in eternũ ꝓ collatis bñficijs qꝛ feciſti) hec pᷣdicta ſcʒ ꝙ ſum oliua.ꝙ ſpera ui in miſericoꝛdia in eternũ nã ego nihil feci ni ſi malũ:deus eſt aũt qui operat᷑in nobis ⁊ vel⸗ le⁊ oꝑari ꝓ bona voluntate (et ideo cũ pacia (expectabo nomen tuũ).i.rem nominis tuiqð eſt ieſus puta ſalutẽ in futura retributõe iuſto⸗ rum ⁊ꝙ tunc ſaluaboꝛ (quoniã bonũ)eſt no⸗ men tuum.i.delectabile et iocundũ ſed nõ niſi coꝛde guſtanti. Unde ſubdit (in conſpectu ſan ctoꝛuʒ tuoꝝ) tin qui ſoli guſtantes ſentiunt qᷓ; ſuauis eſt vñs. Di nihil dulce eẽt martinbus nequaquã tantas tribulationũ amaritudines equo animo tolerarent.Et quanto quiſq; ſan⸗ ctioꝛ eſttanto dulcius⁊ ſuauius ſapit nomẽ do mini in coꝛde eius.Tanto etiã pacientiꝰ ⁊ de⸗ ſiderabilius expectat vttandem videre merea tur quod amat. ꝛatio CEonus mundane vanitatis deſtructoꝛ oöꝓ⸗ aa ac nog in domo nng ſen lamſnee. fructiferã vt in tua miſcdᷣia ſperantes ab iniq⸗ deo no elt deillis ſeu 1 de ciat bonũ) meritoꝛiũ Sed. Deus de celo ꝓſperit ſup filios homi,⸗ tatis maledicto ſaluemur. Per do. ſalmus de peccatoꝛibo et pꝛauis in tibus deum factis ſuis 2 — coꝛde ſuo non eſt deus? – gemit ꝑtuniẽs. Materia cõtempt dei a malis inſipientiby deũ nõ cognoſcentibo Intentio cõ malicia ſua ptinaciter obſtinatis et nea Axit inſipiens m a 1 t eſt? 5 uaeaangdo imaginẽ noui hoĩs vłſuꝑ filios hoim) nõ dei: hoĩes eniĩ ex ſe mali ſunt ex deo boniet itulus hic eſt in finẽ intellect? da noõ dei: hoie⸗ mali ſunt exdes bonict Tuulu ideo filij hoim ſunt: qñ male faciũt: qũ aũt bñ nid ꝓ melech H eſtiſte intellect attribuendꝰ? eſt dauid ꝓphᷣe inuitanti nos in finẽ.i.in cõfoꝛmi tatem xpᷣiꝗ eſt finis legis habitꝰ ꝓ melech qᷣ interpꝛetat᷑ dolensvel ꝑcutiens ⁊ ſignificat eca cleſiam ꝓ qua inerepant᷑ hic hoĩes inter quos futare huiuſmodi ↄtemptoꝛes dei? bonos cò ſolari ⁊ maxime intendit ↄfutare iudeos xpᷣm dñm eſſe negãtes. Dententia in generali ꝓphe ta in iſto pſalmo loquit᷑ de q̃ͥlibet pctõꝛe in ma lis ſuis obſtinato qui licet deũ ↄfiteat᷑verbis: factis tamen negat etincrepans malos oſten- dit ipos in eternũ puniendos bonos vero ſalu tem cõſecuturos. Quia eni ſup̃ conatus eſt ad — 55 penitentiã reuocare ꝑuerſos nunc deobſtina tis ⁊ contemptoꝛibo ſubdit oſtendens eos in fu turo puniendos. Sententia in ſpeciali pꝛtimo ergo increpãs malos et impꝛoperãs ait(Dixit inſipiẽs.i.omis qui male viuit (in coꝛde ſuo) apud ſe et ſi nõ audet oꝛe apud alios:in coꝛde inq; vbi deus audit ⁊ ſi nõ homo nõ eſt deus) ſic eni operat᷑ quaſi cogitet deũ nõ eſſe. Ham qui putat deo placere mala vel qui dicit eum omnibo parcere nõ eum putat eſſe deuʒ. Idem nanq; deo eſteſſe deũ et eſſe iuſtũ qꝛ iuſticia in deo deus eſt. Quo ergo negat eum eſſe iuſtü ne gat eſſe deü. Eum vero negat eſſe iuſtũ q ei pu⸗ tat placere mala vel nõ punire. Inſipiens etiã iude dixit in coꝛde ſuo de xpo bic hõ nõ eſt de us. Idem hodie dicunt infideles. Coꝛrupti ſunt et abomiabiles facti ſůͤt in iniquitatibo:nõ eſt qui faciat bonũ. Coꝛrupti ſunt) omnes tales coꝛruptõne et voluptatibo pctõꝛuʒ in ſe coꝛrumpit᷑ anima in vi concupiſcibili ꝑ auariciã que tollitei amoꝛẽ Ddei:in vi rationali ꝑ ſuperbiã que auffert ei co⸗ gnitionem dci et ſui et in vi iraſcibili ꝑ inuidiã que extinguit iuſticiã. Coꝛrumpit᷑ enã coꝛpus diuerſis vicijs in diuerſis mẽbꝛis ſuis ⁊ ſic co mpti (abomiabiles).i.odibilescfacti ſunt) deo angelis ſanctis ⁊ bonis bominiba(in iniquita tibus ) ſuis.i.menio iniquitatũ ſuarum ⁊ hoca deo qꝙ (nõ eſt) de illis ſeu numero taliũ qui fa—⸗ * um:vt videat ſi eſt intelligens aut re quirens deuumull. en⸗ de celo).i.ꝑ ſanctas animas in quibꝰ abitatꝓſpexit ſuꝑ filios hoĩm).i.admonuit cos qui deberẽt eẽ filij hoĩm ratõe vtentiũ poꝛ filij dei (vt videat). i. videri faciat ſi eſtaliquis intelligens) vel intelligere ſatagens ꝑ verãẽ coz⸗ itionẽ aut requirens deũ) ꝑ bonã oꝑationẽ ulti requirunt ⁊ nõ intelligũt vt ſimplices. Multi intelligunt et nõ requirũt vt litterati. Quales aũt inuenti fuerint ſubdit. ⸗ Omnes declinauerut ſimul inutiles fa cti ſunt: non eſt qui faciat bonum nõ eſt ꝓſq; ad vnum. — NMonne ſcient omnes qui operantur ini cibum panniis. MNonne ſcient in futuro dei iuſticiã omnes qui)nunc (operant᷑ ptinaciter (iniquitatẽ).q. d.immo ſcient tũc ꝑ pene exꝑientiã qui modo ſcire noluntꝑ coꝛdis intelligentiã et qui deuo rant plebem meã)volentes ecam ↄſumerecvt ci bum panis).i.ſemꝑ⁊ aſſidue:deceteris eni mã ducamus modo hoc:modo illa:ſemꝑ aũt pa⸗ nem vel ita delectant᷑ in ſpoliatione ⁊ occiſione bum. Et merito hoc eis Quia. rint timoꝛe vbi nõ fuit timo. inuocat qð habere vulthoc dicendo ↄſolat᷑ſi deles gementes ne imitent. pſpezamtes q tales deũ nõ innocauerũt vt in eis habitaret. Ande cito perituri ſunt ideociulic trepidauerũttimo re vbi nõ fuittimoꝛ)habendus.qꝛ de terrenis Quoniam deus diſſipauit oſſa eoꝝ qui homimib placent: confuſi ſunt quoniaʒ õñ Muoniã ra bona (eoꝝ qui hominib placent).i.placere in malo querunt etintendũt.q.d.qꝛ hominib⸗ placere appetentes noluerũt eſſe ſerui chꝛiſti ꝓ pterea deus virtutes anime ⁊ interioꝛes ſenſus ſcʒ rationẽ intellectũ memoꝛiã etalia huiuſmo di in eis deſtruxit q ideo oſſa dicunt᷑ qꝛ ſicut oſ ſibus caro ita virtutibo anima ſuſtentat᷑:bonuũu eſt placere homini ꝓpter deũ in quo magis qͥs intelligit᷑ deo placere q; homini(confuſiſunt) mnes declinauerũt) a rectitudine iuſticie a via veritatis et(ſimul) cum ipᷣa declinatõe et ↄcoꝛdi puitate inutiles ⁊ ꝑnitoã (facti ſũt) ſibi⁊ alijs ⁊ inepti ad ↄſecutionem vite eterne Vnñ(xnõ eſt qͥ faciat bonũ)ex ſe.ſ.ductus ratõe et quaſi ex doloꝛe repetitnõ eſtvſq; advnũ) i. nõ eſt vnicus necvnus talis de eis repeni᷑. St ſaltem vnũ exciꝑet diceret ppᷣter vnũ. Congruꝰ oꝛdo:pꝛius declinant:tunc inutiles fiunt:deiñ noõ eſt qui faciat bonũ. Et ſequitur cõmin atio quitatem:qui deuoꝛant plebem meãvt innocentiũ ac ſi comederent ſapidũ ⁊ bonũ ci⸗ m non inuocauerũt ꝑ pniam hocqͥ ſq; — Ouoniã deus diſſipauit).i. diſſipari pmi⸗ ſit oſſa).i.vires ⁊ potentias anime ſeu intenio⸗ id eſt confundent᷑ eterna cõfuſione qꝛ a rego net eijciens eos a conſoꝛtio ſctõꝝ ⁊ iuſte qꝛ iſe ratõe certitudinis. Sʒ iſrł ſaluabit᷑ vñ ſequit. ultabit iacob et letabitur irral. dei viſio ⁊ ſpeculatio (ſalutare iſrł).i.ſalutẽ vel gratiã ſalutarẽ ꝓplo videnti deũ nõne ipe wdũñiðs ſolus de quo dixerũt ſtulti nõ eſt deus:qꝛ ccum cõuerterit deus captiuitatẽ plebis ſue tranſfe⸗ rendo eos de pñti babilonia ad ſupernã hiern ſalem (exultabitiacob) qui hic luctat eſtcetle⸗ tabitur iſrł) qui hic deũ i enigmate ↄtemplatꝰ eeſt. Qui nunc eſt verus iacob.i.vir iuſt luctãs cõtra vicia ⁊ ſupplantãs ea erit tunc verus iſrł videns deũ: cognoſcens ꝑfecte. Iſte pſalmus etiam ſuꝑius expoſitus eſt pꝛeter verſuʒ penul Meſpiciens de celo ſancto tuo deus pijſſime pone terminũ inſipientie noſtre vta terroꝛibb vanis eruii tibi ſoli de puritate coꝛdis integra placeamus. Pero. =? iti in tribulatõe p liberatõea maloꝝ ad Deum non inuocauerũt illic trepidaue unerſantiũ infeſtatione et perſecutione. * „ al Aartor plalimi pha dauid. Eitul’ talis eſt in finẽ in carminibo ⁊cc.q.d. hic eſt itel . fuittimo:) habendus. qꝛ de terrenis lecius dauid.i: chꝛiſti vel coꝛpi eius adimonẽz? eternis vbi eſſet timendũ foꝛmidantes tm̃m ma⸗- la pnᷣtis vite tpalia nõ offenſam diuinã ⁊ ma⸗ 2ↄſummantẽ intellectus dico cõceptusvel ha⸗ bit ci veniſſent ziphei.i. floꝛẽtes ſeculi. ʒiphei enim interpꝛetat floꝛentes ad ſaul.i. ad regnuz tale ⁊ moꝛtis que ꝑ ſaul ſignificat᷑ et dixiſſent i.chꝛiſtus latet in carne:vel eccłia in ſpe occul la: floꝛentes enĩ gloꝛia tꝑali ꝑſecuti ſunt chꝛiſtui in hoie latentẽvel ecclłiaʒ cuius bonu intus eſt et merces occulta. Beati enim moꝛtui mundo gquoꝝ vita abſcondita cũ chꝛiſto in deo latetin ter floꝛentes huius ſeculi inter quos ſunt viles et abiecti. Quãuis ꝑuerſi ⁊ obſtinati de qui⸗ bus ſupᷣ dictũ eſt in malicia ꝑſeuerent ?⁊ nos ſequant᷑ nos tñ patiẽter in bonis ⁊ dei laudibꝰʒ pſeuerare debem ad qð hoꝛtamur in h̊ pſal-⸗ mo ⁊ tribo ſequentibo. Vñ ⁊ patʒ ratio oꝛdinis dei ſeperabunt (quoniã deꝰ ſpꝛcuit eos).i. per· pꝛius ſpꝛeuerũt deũ:⁊ ponit pꝛeteritũ p futuro Auis dabit er ſyon ſalutare iſtnel: cñ co uerterit veus captiintatẽ plebis ſue: er⸗ ¶ Ouis dabit er ſyon id eſte celovbi eſt lara ꝛatio chꝛiſti vel ecchie ſeu iuſti po Eus in nomietuo ꝓdendo nõne dauid abſcõditus eſt apud nos W un⸗ ⸗ ſ⸗ Nn in eiſa?. Materia pſecutõ maloꝝ bonos iniq; oppꝛimentiũ. Intẽtio monere nos in adue ſis am ſalutẽ ꝓdeſſe poſtulemꝰ. Sententia in ge nerali ꝓpha in iſto pſalmo agit de clamoꝛe ino center pacientis ad deũ ⁊ liberatõe ipᷣiꝰ ab op⸗ pᷣſſõe maloꝝ ⁊ pñt eſſe verba chꝛiſti in tribula ram ſalute ꝓ tione oꝛãtis ⁊ ſe oꝛandi et ꝑſeuerandi nobis ex emplar ꝓponentis:vel ecclie ſeu illiꝰoꝛãtis ⁊ in ad patientiã oꝛationẽ ⁊ dei laudẽ ⁊vtillata in⸗ modꝛ leto aio ecumamcac; nobisad ſuuu le ter malos latentis cułꝰbonũ intus eſt?⁊ merces occulta. AUbi in hoc pſalmo ⁊ ſeq̃nti duplex ſẽ ſus in vᷣſu fnent refert pmus ad chꝛiſtũ ⁊ ſecũ⸗ dus ad eccliã et iuſtũ vbi aũt ſimplex ibiloq in eadẽ voce chꝛiſtus ⁊ eccłia ſeu iuſtus:ſimile huius in pluribalijs reꝑit᷑locis. Sentẽtia in ſpali oꝛat & chꝛiſtus vel eccłia ſeu iuſtus inter malos dicens O Deus)pf̃ (in noie tuo)gloꝛi ficãdo)ſaluũ me fac) reſuſcitando(⁊ in virtute tua iudica me).i.ſᷣm tuevirtutis excellentiã cre ſcat iudiciũ meũvtoẽs diſcernant ⁊ cognoſcãt qꝛ tu me miſiſti. VUel deus in noie tuo).i.ad et ꝑ inuocationẽ ſcti noĩs tui qð eſt ieſus ſiue ſal⸗ uatoꝛ ſaluũ me fac) hic a pctis ⁊ a malo iniu⸗ ſte ꝑſecutõis.i.imple in me rem noiĩs tui qð eſt ſaluatiocet in virtute tua.i.in potentia tuaciu⸗ dica me).i.diſcerne me a malis in pñtimente? merito ⁊ in futuro loco ⁊ pᷣmio. Hecvirtꝰ ma xime apparet cũ parcis miſeris. Uñ oꝛatio deꝰ qui omnipotentuiã tuã ꝑcendo maxime⁊ miſe⸗ rando manifeſfſtas. DHeus eraudi oꝛationẽ meã: auribo per⸗ cipe verba oꝛis mei. H Prti (ꝑcipe vᷣba oꝛis mei).i.ipᷣam oꝛõnem — ¶ Deus exaudi oꝛationẽ meã) eam ad effectũ pgducendo hancvicʒ quã pᷣmiſi de ſalute? iundi cio hec eſtoꝛõ mentalis coꝛde ↄcepta (aurib) pPerdeille ¶ Auerte id eſt auertes a deus nõ habet alias aures niſi miam etgram ſuam⁊ cũ dicit᷑ auribo ꝑcipe nõ intelligit᷑ alucd niſi attẽde ⁊ memoꝛiter ac miſericoꝛditer audi. Si enĩ aure ꝑcipiat ⁊ miſericoꝛditer audiat ſe curi ſumꝰ oꝛõnẽ noſtrã exaudiet. Jõ autoꝛo. tibus diſperſi ſunt per regi naluin. Audnlam alleniinſtunererötaauerſuz qð fecerũt in ieſum:vel pꝛo conuertendis pꝛe-⸗- me:et foꝛtes queſierunt animaʒ meam: non pꝛopoſuerunt deum ante conſpe⸗ — ctumſuum. Nm alieni) ſi nõ genere et natura moꝛibotũ —H et vita ſcʒ iudeicinſurrexerũt aduerſum me)vt aduerſarent᷑ mibi? nõ tm minoꝛ ꝓpłs ſed ⁊ foꝛ tes ſᷣm ſuꝑbiã ⁊ potentiã ſeculi (queſierũt ani⸗ mam meaʒ).i.vuã meã ad ꝑdendũ eam ⁊ non ꝓpoſuerũt deũ ante ↄſpectũ ſiuũ) vt intelligeres meeſſe deuz in hoie latent ſteni cognouiſſeni nunquã dñm gloꝛie crucifixiſſent fuit ergo cã tantipctĩ cecitas coꝛdis ⁊ infidelitas cecitatis vero cauſa fuit ſup bia Undevalde eſtcanen⸗ da. Vel(quoniã alieni)a veritate et virtute ſcʒ mali (inſurrexerüt aduerſum me) pſequend cet foꝛtes) ſcʒ demones: achnerſarn mer en tes (queſierũt animã meã) ad perdendũ⁊ non ꝓpoſuerunt deũ ante conſpectũ ſuuʒ)quia pu- tant deum neſcire quid agit et dei timoꝛe poſt⸗ poſito me ꝑdere querũt ve homini illiqͥ nõ po ni deũ ante conſpectũ ſuũ qꝛ tenebꝛat᷑⁊ ſicin⸗ cidit in omnẽ erroꝛẽ ⁊ iniquitatẽ nam dominꝰ meovel deſpero. Ecce enim deus adiuuat me: et dñs ſu⸗ ſceptoꝛ eſt anime mee. ¶ Eccc eni in cuidenti eſi ? manifeſteo hoiĩies . ꝙ(deus)patercadiuuat me)in paſſione ne defi ciam (et dominſuceſptoꝛ ẽ anime meeqꝛ poſt paſſionẽ in qua meadiuuitanimã meã in glo⸗ ria ſuſcepit. Conuertit ad nosgvocem ſuãvt pa cientie ipius diſcamꝰexemplũ.Ex hijs eniver bis inſtruimur qꝛ cum ab inimicis mala noꝰ inrogant᷑ nõ debemꝰ iraſci aut maledicere aut vindictã exquirere ſed oꝛare ⁊ dei adiutoꝛiũ ex pectare Velcecce enim deus adiuuat melabo rantem ferre que ingerunt (et dñs ſuſceptoꝛ eſt anime mee) ſuſtinens illam nunc nelabatur in facinus et poſtea ad gaudia perducens licet etiam coꝛpus deſerat ⁊ miſerijs exponat.Dein de loquens ad deum nõ tam oꝛando ⁊ optan- do qᷓ;ꝓphetiſando ⁊ pꝛedicendo ſubiungit. Auerte mala inimicis meis:et in verita⸗ te tua diſperde illlos. mecmala einferena — 2 babitã coꝛde ⁊ ꝓlatã oꝛe qꝛ exvbis coꝛ iudicaꝭ vel illaturus eainimicis meis)id eſt a meverr⸗ tes in illos mala qui mali irꝛogãt bonis: auer tit a bonis deus ⁊ retoꝛquet in malos(et inve⸗. ittate tua) id eſt iuſto iudicio tuo (diſperde) icd eſt diſperdesſillos) quia iudei in diuerſis par-⸗ tibus diſperſi ſunt per regiones ꝓpter malum catur (auerte mala)ab (inimicis meis:etinve⸗ rnitate tua)a pꝛioꝛi intentione diſperde illos)vt ad veritatem mamveniant. Diſperdet etiãẽ do⸗ minus in veritate ſua malos quando in extre⸗ mo iudicio diuerſis penis et toꝛmentis tradet cruciandos vt in eternum pereant veris pe⸗ nis qui ad tempus floꝛent falſis bonis. Et pꝛo hijs beneficijs pꝛemiſſis ne ingratus ina Veniar. — .— Xloluntarie ſacrificabo tibi: et confite,· ct ex caritate ſe ipᷣm obtulit patri filius in ſacri ficiũ ꝓ nobis vel (volũtarienõ coacte vt timo re moꝛtis vel pene ſed gratis ꝓ dilectiõe nõ ꝓ⸗ pter aliud ſacrificabo tibi ſacrificiuʒ laudis et bonoꝝ operũ: omne eni opus bonũ deo obla tum dici poteſt ſacriſiciũ. Et bene pᷣmiſit volũ tarie voluntatẽ enĩ et affectũ penſat deus in oĩ ſacrificio etquanta eſt deuono ⁊ voluntas offe rentis tm̃ eſt apud deũ ſacrificiũ eius nõ enim coacta dona coacta ſeruicia diligit deus (⁊ ↄfi tcboꝛ nomini tuo dñe).i.laudabo nomen tuũ cet cuncta que ago ad laudẽ et gloꝛiã noĩs tui fa ęt laudis debet eſſe ip̃ᷣa bonitas noĩs.i.rei noĩs et ſola bonitas dei ⁊ hoc eſtvoluntarie⁊ gratis confiteri qꝛ ꝓpter ſe nõ ꝓpter aliud qð ab eo ve⸗ lim. Qui ꝓpter aliud laudat ex neceſſitate lau⸗ datqꝛ ſiillud haberet nõ laudaret mihi autẽ et que dedit ꝓpter dantẽ placent Etvero bonũ eſt nomen tuũ ꝙ ex hoc intellexi. MQuoniã ex omni tribulati Quoniã er omni tribulatione eripuiſti me vt nulla tribulatio mihi pᷣualeret ſuꝑ inimi⸗ cos meos)ſuꝑatos (deſpexit oculus meus me reſurgente Velqm̃ ex omni tribulatõe eripui ſti me).q.d.in hoc ꝓbaui nomẽ tuũ eſſe bonũ m liberaſti mee tribulatõe que data ẽadam monitiont. Si enĩ ante tribulatõeʒ poſſem co gnoſcere ⁊ aliter ſcirem bonũ eſſe nomẽ:tribu latio foꝛte mihi neceſſaria nõ fuiſſet. Sʒ adhi bita eſt tribulatio ad ãmonitionẽ: ãmonitio fa cta ad tuã landatõʒ. Non eni intelligerẽvbi ei ſem niſi de infirmitate mea admonitus eſſem. Vnde li qm nõ eſt cauſatiuũ qꝛ eẽt pᷣdictis cõ trariũ ſi ideo diceret᷑ laudãdus qꝛ liberata tri⸗ bulatõne. Ergo ꝙ liberat ꝓbatio eſt ⁊ argumẽ tum bonitat dei occaſio laudis nõ cauſa (et ſu per inimicos meos)floꝛentes deſpexit).i. deoꝛ ſum ⁊ inferius aſpexit (oculus meus)ſurſũ ten dens⁊ altitudine coꝛdis ad te ꝑueniens. Hen te rapta ad deum videt ꝙ omnis flos eſt vt fe⸗ num ⁊ confidens dei bonitate nihil reputat in imicoꝝ inſidias iuxta illud beativincentij. Ec ce nunc in ſublimi agoꝛ⁊ omnia mundana de — iaria te ↄfeſſione magnificet. Per do. QAuoniã ex omni tribulatione eripuiſti meet ſup inimicos meos deſpexit ocu⸗ Contriſtatus ſum in exer ea et conturbatus ſum a voce inimici eta tribulatione peccatoeis. ¶ Eontriſtatus ſum in exercitatione mea) ſcʒ ſpicco. Baluißiegvnorcktam tua in tui nominis ectione ↄfidentevt deſpectis inimicisvolũ⸗ ri⸗ vo tibi: et ce ¶Dꝛatio chꝛiſtivel eccleſie ſeu iuſtiin boꝛ nomini tuo dñe quoniã bonũ eſt. nocenter pacientis et ad deum ꝓ ſua li⸗ ¶ Uoluntarie ſacrificabo tibi) q: voluntarie beratione humiliter recurrentis. —— Alionem meã ne deſpexenis depcatõ me intende mibi veraudime. Auctoꝛ pᷣs.phᷣa dauid.Litulus hic eſt in finẽ in carminibo intellectus dauid hoc eſt. Intelle ctus huiꝰ pſalmi attribuendꝰ eſt dauid.i.xpᷣo vel eccłie monenti ⁊ inſtruenti nos ſuo exem⸗ plo ꝑſeuerare vſq; in finem ⁊ ↄſummationẽ in carminibo.i. in dei laudibi. ſemꝑ eni laudan⸗ que aggo aa lau V dus eſt deus ſiue erudiat adueꝛſis ſiue ↄſoletur ciamquoniã bonũ eſt).i.nõ/ꝓpter aliud ſed qꝛ len Auitk. nil melius illo noie inuenio. Cauſa ↄfeſſionis letis. Vñ hic pᷣs bene poſt pᷣccdentẽ ſequit qꝛ ad idem hoꝛtat᷑. Materia xpᷣiꝛ bonoꝝ a notis et ingratis:iniqua ꝑſecutio. Intẽtio monere iu ſtos vt pᷣſentia mala patienter tolerent ⁊ in deũ ſperent. Deficit enĩ homo in pnñub anguſtijs niſi in xpᷣm figatoculos mentis Sententia in generali ꝓpha in iſto pſalmo loquit᷑ de xpoꝛ ce cleſia vel de quolibetiuſto in tribulatõe poſito quibus ingrati aduerſant᷑ ⁊ fabꝛicant machi⸗ natões in dolo ꝓpter qð ab iſtis liberari optat et oꝛat ne in tribulatiõe deficiat. Sententia in ſpeciali xpᷣs ergo vel eccłia ſeu iuſtus laboꝛãs inter fluctus ſeculioꝛat dicens Exaudi)o de* pater (oꝛationẽ meã) clarificando me ⁊ reſuſci tando et(ne deſpexeris depꝛecationẽ meã) p⸗ pter humilitatẽ ſeruilis foꝛme cintende mihi et exaudi me) Dando foꝛtitudinẽ inſirmitati car nis Velcexaudi deus oꝛationẽ meaʒ) p bonis aſſequendis et ne deſpexeris depꝛecationẽ me am) ꝓ malis euitandis et quia plerunq; oꝛa⸗ tionem ⁊ depꝛccationẽ deus ⁊ exaudit ⁊ deſpi⸗ cit quando qð male petunt iratus tribuit cõſe⸗ quenter ſubiungitcintende mihi ⁊ exaudi me) tunc enĩ mihi dñs intendit et nõ ſolũ oꝛationẽ 6 meã ſʒ: me exaudit qñ id qð ego poſtulo ady-i litatem anime mee tribuit. Et neceſſe eſt v me· exaudias Quaa. 0 n exercitatione mea — paſſionis mec. Vnñ ait:triſtis eſt anima mea vſ q; ad moꝛtẽ(⁊ ↄturbatus ſum avoce inimiciet a tribulatõe pctõꝛis) qꝛ iudei maledicẽdo ettri bulãdo me ribulauerũt Vtriſtatꝰ ſuʒ).i.ſiUG aia cũ coꝛpe triſtatus (in exercitatõe mea).i. in penis et tribulatõibo in quibo mali me exerctt oĩs nempe malus viuit vel vt coꝛrigatvel viꝑ Eaudi deus oꝛa, calozʒ — — — —— — f— — -· — — = = – — — — — — — — — ndi en ,i N tes cit oſtendit cum ſubiungit. ce inimici)vituꝑia loquentis (eta tribulatione peccatoꝛis)flagella inferentis. Adhuc enim ec cleſie inimici nõ ceſſant membꝛis xpᷣi aut ma⸗ la facere ſi poſſunt: aut ſi nõ poſſunt vel detra⸗ here ⁊ derogare. Deiñ reddit ſingła ſingul.d. NQNuoniam declinauerũt in me iniquita bulauonibus ndi in ſol ꝛet in ira moleſti erant mihi. —— ibi requieſcã) in contemplatõne in ſinu 7 qmo HMnoniam )ipᷣi inſultantes mihi(declinanue runt in me)quaſi de vaſe in vas)iniquitates (q coꝛum erant:qꝛ mala ſua mihi imponebãt ac⸗ cuſando ⁊ criminando⁊ qð de eis iuſte dici po terat in me retroꝛſum ecce quomodo ↄturbatꝰ eſt a voce inimici:⁊ ſequit᷑ quomodo a tribula tione pctõꝛis (et in ira) id eſt ꝓpter iram ſuã nõ ob iuſtam cauſam in furoꝛe ſuo non in merito meo (moleſti erant mihi)moleſtias mihi de fa cto ſine ratione inferendo. Moleſti quippe mi⸗ bi ſed minoſi ſibi.Etꝑ hoc. Coꝛ meum conturbatũ eſt in me: et foꝛ mido moꝛtis cecidit ſuper me. Loꝛ meum conturbatũ eſt in me) ̃ᷣm homi nem⁊? foꝛmido moꝛtis cecidit ſuper me)ſimili ter ſᷣm hoĩem cepitenim tedere ⁊ triſtis eiſet⁊ an gelus dñi confoꝛtabat eum. Ael (coꝛ meũ con turbatum eſt in me) ratione maloꝝ pꝛedictoꝝ cet foꝛmido)id eſt metus (moꝛtis) ſcʒ coꝛꝑalis vł ſpiritualis puta odij fraterni qð ẽ moꝛs ani me ſicut vita eſt dilectio leerticer pondus ſu per me) qꝛ timebã fraternũ odiũ in currere eos coꝛripiendo. Ecce quam abominabile eſt fra ternum odium qð hic dicitur moꝛs.Etinde. tilem ethibi (requieſcaz jet caputreclinem. eꝭ cet dixi).i. in coꝛde meditãdo:et monen e do (quis dabit mihi pennas) viruuũ et motũ deſiderioꝝ bonoꝝ (ſicut columbe)que ſunplex eſt et felle caret et) eis habitis ac mente relictis terrenis (volabo)pꝑ celeſtiũ ↄtemplationẽ ꝗ tri bulationibus ⁊ ſtrepitu mundi in ſolitudinẽ(? re dei mei videns iſte vndiq; mala eſſe ⁊ ſema⸗ lis nõ ꝓſicere: malos vero ſibi officere vultad tempus ſeꝑaria tot ſcandalis ne pctã infirmꝰ augeat manens cũ eis: ſignanter autẽ dicit co lumbe columba enia moleſtijs querit auolare ſed dilectionẽ nõ amittit? ſemꝑ gemit ſic ⁊ bo⸗ nus vult ſe ſeparare coꝛpoꝛe ab hijs quibo nõ poteſt/ ꝓdeſſe ſed nõ amoꝛe amans coꝝ coꝛre⸗ ctionem ⁊ dolens pꝛeuanicatõis ruinã. Et nõ fruſtrabit᷑ oꝛatio mea Plam. Ecce elongaui fugiens:et manſi in ſoli tudine. n n Mlo2. Ecce elongaui)me fugiẽs a iudeisvela mũ docet mãſi in ſolitudine.i. in gentilitate ſiue in celo. Alud etiam ad litterã xpᷣs tangit ꝙ vita⸗ bat ꝑſequentes vt occaſionẽ ire demeret ma⸗ nebat in deſertis oꝛans in quo docebat nos in deſerto conſcientie quieſcere cum a malis pꝛe mimur. Vel(ecce) habitis pennis celongaui) me diſtantia coꝛpoꝛalivel ſaltẽ diſſimili dine (fugiens a malis vel a terrenoꝝ deſiderioꝝ ac carnaliũ cogitationũ tumultib ⁊ urbiscet)ſic elongatus (manſi in ſolitudine)coꝛpis vel ſal⸗ tem mentis. in quiete mẽtis delectabit᷑requie⸗ ſcens.Eſt ſolitudo loci et coꝛꝑis que quãdoq; Timoꝛ et tremoꝛ venerunt ſuper me:et eſt vtilis ſed parum/ꝓdeſt ſine ſolitudine men⸗ contexerunt me tenebe. imoꝛ)animi intustet tremoꝛ)coꝛpoꝛis fo nis ꝓueniens ex timoꝛe coꝛdis(venerunt ſuper me)et me oppꝛimunt ꝓpꝛietas enĩ moꝛtis eſt vt eam pꝛius timeamus inde cõtremiſcamꝰ (⁊ cõ texerunt).i.circũdederũt et cooꝑuerunt mete⸗ nebꝛe)id eſt iudei tenebꝛoſi et ceci. Aelccõtexe runt me tenebꝛe).i.mali homines qui ꝑſecun⸗ tur eccłliam et cõtegunt ipᷣam odio:qꝛ qui odit fratrem ſuũ in tenebꝛis eſt. Sed in hac exerci⸗ tatione ⁊ infirmitate poſitus: quid ait:quid fe⸗ Et viri quis dabit mihi pẽnas ſicut co lumbe:et volabo et requieſcam. Stdixi). i. ia patrem meum oꝛaui reſuſcita me pater apud temetipᷣm nam quis)alius pꝛe ter te(dabit mihi)exiſteti (ſicut columbei. in nocenn ⁊ ſine felle amaritudiuis (pennas)idẽ agilitatẽ et poſſibiliiatẽ (et volabo).i. tranſibo de hoc mũdo ad patrẽ de iudaico ꝓplo ad gen tis. Eſt etiam ſolitudo mentis ab amoꝛe mun⸗ di et inquietatione vicioꝝ que ſemꝑ etiam ſine hꝛecedente eſt vtilis. Eſt et ſolitudo eternitatis in quam dominus poſt reſurꝛectionẽ auolauit quando in celu aſcendit.Et vt hoc mihi ↄtin⸗ Erpectabam eum qui ſaluum me fecit. ſillanimitate ſpiritus et tempeſtate Expectabã patientereum ſcʒ dominũ id ⸗ non confitebã in viriba meis: ſed ſpem meam ponebã in dominocqui ſaluũ me fecitet ſalua bit a puſillanimitate)et timiditate (ſpiritusi. ab inoꝛdinato timoꝛe qui puſillanimitas voca tur ne cederem malis ⁊ ſuccumberẽ in pꝛeſſui⸗ ris (et tempeſtate).i.ab omni animi cõmotõne ne iraſcerer impetuoſe. Puſillauimitas eſt re⸗ miſſio animi qua timentaliqui offendere ꝓxi⸗ mum et offendunt deum. Tempeſtas vero eſt rigoꝛ etimpetus iuſticie circa pꝛoximum etab vtroq; gaudebat iſte ſe ſaluatum. De repꝛobis * 4 at ctoꝛando etpꝛophetiſando ſubiungit. qd. me ſaluaſti:illos aũt qui ſe male extuleru=t. » . . Pꝛecipita vñe — * cea ſtatu dignitatis et honoꝛis:et (diuide lin⸗ guas eoꝝ) qui male cõſpirauerunt vt peniten⸗ tes recedant a ſuperba vnitate ſua nec veniant in vnitatem et concoꝛdiã contra me et malicia eoꝛum nõ habeat effectum in me.(qm̃ vidi ini quitatem) in actu (et contradictionẽ) in verbis (in ciuitate)id eſt in ſocietate et cõuentu pꝛauo rum vel in vnitate maloꝝ: nomini chꝛiſtiano et veritati cõtradicentiuʒ. Ex iniquitate qua di citur hoc meum illud tuum ꝓceſſerunt cõtra⸗ dictio ⁊ litigium:excharitate vero omia cõmu nia coꝛ vnù ⁊ anima vna.Ethec iniquitas nõ eſt ad hoꝛam ſed Die ac nocte circundabit eam ſuper mu „ ros eius iniJtag:et laboꝛ in medio eius et pꝛelatos qui deberent alios munire contra inimicos veritatis. Unde alibi.A ſenioꝛibus egreſſa eſt iniquitas. Quicunq; enĩ alium fo⸗ uet et defendit in pcc̃o murus eſt ciuitatis ini⸗ que.(etlaboꝛ) in oppꝛeſſionibus eſt(in medio eius).i.in cõmuni piebe(et iniuſticia) in iudi⸗ cijs faciendis. Ideo etiã laboꝛ ibi quia iniqui Abicunqʒ videris tas ibi: quia iniuſticia ibi. iniquitatẽ ibi intellige laboꝛem. Quiiniquus eſt nunq; pacem habebit. toꝛquet eni ↄſcientia ſua et ipᷣe eſt hoſtis ſuus. ſunt ſed publice ſiunt.(vſura) qꝛ plus exigunt in iniuria et in qualibet re alia q; acceperint vł 7 dederint. Eſtet alia peioꝛ vſura quando nõ di mittis quod tibi debetur vt tibi dimittatur (et dolos) quia alios decipiũt. In maioꝛibus er⸗ oꝛlb. erto hoc faciuntet nõ abſcondũt. Deinde poſtq; deaꝑpę tis egit inimicis conſeqnter agit de occultis q· go et in minoꝛibꝛ eſtiniquitas et in in ipſa cecitate ſunt non tm apeni inimici ſed etiam occulti qui magis nocent Auoniã ſiinimicus meus maledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtich. — ¶ Om ſiinimicus meus) i·gentilis populus eeeipirroher uide ingna eoꝛum: qm̃ vidi iniquitatem et ↄtradictionem Dei e 1 em ꝛecipita) o domine) a turre ſuꝑbie et dei⸗ Dicac nocte)id eſt aſſidueccircũdabit eam) q; congregationeʒ maloꝝ ſiniquitas) exiſtens (ſuꝑ muros )id eſt maioꝛes(ceius) ſcʒ pꝛincipes Etnon defecit de plateis eius vſura et ¶ Etnon defecit)ſed ſemꝑ durauit (deplatean eius)quia nõ abſconduntur ſaltem quia mala N(maledixiſſet mihi) ſicut iudaicus maledixit. AVielOm ſi inimicus meus) aliquis aꝑtus et· manikfeſtus maledixiſſet mihi)iurgijs obpꝛo⸗ bꝛia et blaſphemias inferendo ſuſtinuiſ/ſeem us enĩ et mitius iudicaſſem quia nõ inopinaz⸗ tum malum eſſet. et iacula pꝛeuiſa minus lede re ſolent.et qꝛ grauioꝛa ſunt mala que ab ami⸗ cis q que ab inimicis maniteſtis inferunt. Etſi is qui oderat me ſunme magna lo cut fuiſʒ:abſcõdiſſem me foꝛſitã ab eo. Etſiis qui oderat me) qñ idola adoꝛabat: vel aliter manifeſte et aperte etſuper me).i.ad⸗ uerſum me(magna locutus fuiſſet).i.ſuperbe mihi inſultaſſet ſeq; ſuꝑ me magniſicaret⁊ mi naretur quicquid poſſetabſcondiſſem)i.ſub⸗ * traxiſſem me foꝛſitan ab eo) dans locũ verbis inſanis vt nõ erumperem in verba contentio⸗ nis. Magna patientia: ita locum dare verbis vt ſe abſconderet ne aduerſariuʒ videret. Hec guũt de Juda traditoꝛe ſpecialius intelligi poſ⸗ ſunt:quia ab iudeis aſcondit ſe Jeſus a Juda autem minime ſe abſcondit.Et dicit ambigue foꝛſitan ſcõᷣm vſum humane locutõnis.ſicenĩ ſolemus loqui:foꝛſitan illuc ibo.foꝛſitan hoc facamm. Tu vero homo vnanimis: dux meus et or. — ¶ u vero)o iudachomo) ꝑ camalitatẽcvna⸗ mimis)ꝑ ſimulationẽdux meus ꝑ pᷣdicationẽ quia feci te ducem cũ alijs ſuꝑ ꝑlm meum et pᷣmittebam ad locũ quo iturus eram (et notus meus)p fidẽ.vel qꝛ domeſticus et de eadẽ gen⸗ te mecu. Vel Qu vero homo vnanimis olim et vnius mecũ volũtatis dux meus) qui aliqũ bene monuiſti et bonũ cõſilium dediſticet no⸗ tus meus qui in eadẽ eccleſia mecũ fuiſti. “ Qui ſilł mecũ vulces capiebas civs: in vmo dei ambulauimus cũ ↄſenſu. ui ſimul) cũ alijs mecũ) cõuerſans (dul⸗ ces capiebas cibos) tam coꝛꝑales q; ſpũales. (in domo dei).i. in eccleſia ambulauimus ccö cõſenſu)coꝛꝑalis conuerſatõis qꝛ in eius coll⸗: legio erat. Zu inq; talis q perſecutus es meet mihi intolerabile et ad ſuſtinendum difficlle. Per Judam et eius populũ ſignificantur falz ſi fratres intra ſanctam eccleſiam de quibetiã pᷣdicta intelligi poſſunt.qui cũ ſimulate viuunt tãto grauius quãto interi ſunt electos pᷣmunt. WPulla enim peſtis efficacioꝛ ad nocendum q; familiaris inimicus.quos tamẽ exemplo ſuo —— dominus ſuſtinere docet: ſed ipſi penam eter⸗ nam non euadent.vnde mutans perſonam de — — — — — — f —— & 22 talibus ſubiungtt. itt nona et vndecima ſcz in ſenectuteet ſenio. Vleniat moꝛs ſuper illos:et deſcendant cnarrabo).icõfiteboꝛ peccata eneden e in infernum viuentes. mnnciabo) id eſt dicabocet exaudiet vocẽ me⸗ In Aeniat moꝛs ſuꝑ illos qui tales ſunt id eſt di⸗ am) qua clamabo ad eum quia quacũq; hoꝛa W gni ſunt ꝙ moꝛiantur moꝛte eterna.(et deſcen⸗ peccatoꝛ ingemuerit.Et vere exaudiet vocem g⸗ dant in infernũ viuentes).i.ſcienter peccantes meam quig. MV MU te et ſcientes quia pereunt. Malum eni eſſe intel⸗ Mecimet in pace animam meam ab his i⸗ ligunt quod faciunt nec tamen ab ipo deſiſtũůt. qui appꝛopinquant mihi:qm inter mul/ l incumbit quia ſeruus qui ſcit voluntatẽ domi ¶ Redimet.i.liberabitlaĩiam meam xcollocã⸗ . ni ſui et nõ facit plagis vapulabit multis. Ti-⸗ qam in pace eterna( ab his qui appꝛopinquãt dee meant ergo falſi fratres ſimulatoꝛes detracto⸗ mihi)ad inferendã moꝛtemqm̃ inter multos) 4l res religionẽ habitu oſtentantes religioſe tamꝰ credentes (erant mecum )inſidiantes vite mec. abe non viuentes ad illos eni ꝑtinet hec ſententia Ael (Redimetin pace) qꝛ amaui pacemcani⸗ na dicitur Veniat moꝛs ſuꝑ illos: et deſcenæ mam meam de vicijs ad virtutes ſiue de hoc ſb⸗ lant in infernũ viuentes. Et merito hoc eis mundo ad patriam tranſferendo. Ipſe eſt enĩ rti Auoniam nequicie in habitaculis eoꝝ pax veradab his qui apꝛopinquant mihi coꝛ n⸗ in medio eozum. . poꝛe nõ mente:noĩe non vita:numero nõ meri n Quoniam nequicie) multe ſunt(in habita- to ſcʒ a chꝛiſtianis ſictis qui magis decipiunt . culis eoꝛum.i.in coꝛpoꝛibo eoꝝ in quibw tem⸗ q; apenti idolatre qui mecũ habitant in domo poꝛaliter peregrinantur ⁊ militant etin medio et ſub imagine religionis laqueũ mihi parant N coꝛum )id eſt in coꝛde.nihil enĩ tam eoꝝ q; coꝛ deceptionis qm inter multos erant mecum) vnde nequicia pꝛocedit.q.d.nequicias quam multa ẽ palea⁊ pauca grana:multi ſunt voca⸗ ni faciunt ex toto coꝛde faciunt ettam oꝑe q; co⸗ ti pauci vero clecti.iſti autnon erant de granis 8 gitatione nequicia pleni ſunt. VUel prius ſun-·cctpaucis electis ſʒ de paleis et multi vocatis. (nequicie in babitaculis).iin hoſpicijs etcon Exaudiet deus et humiliabit illos: qui uenticulis ſeu in angulis ⁊ in occulto:et poſtea eſt ante ſecuall. . lin medio eoꝛum)id eſt cõmuniter ſen in cmu 41 Etxaudiet deus) me et humiles exaltando ni et in aperto. Ita illi qui tales ſunt pereunt in cternitate et nõ ſolũ cxaudiet me p meoꝛan⸗ Eso autem ad deum clamaui: et domi⸗ tem ſed etiã pꝛo humiliandis inimicis. vnde ſe de nus ſaluabit m. gquituret humiliabit) de ſuꝑbia deijciendo in ne Ego aũtad deum) patrem (clamaui) dicit damnatõne(illos)ſuperbos ſe exaltantes qui ⸗ chꝛiſtus (et dñs)pater(ſaluabit me).i.ſaluabit erecti ſunt in diſſenſione.ille (qui eſt añ ſecula) , a moꝛte reſuſcitando. Vel (Ego autẽ) dicit iu: idd eſt eternus etpotens omia quod ipſi nõ cre⸗ fin ſtuscad deũ) tanq; ad ſaluatoꝛẽ meumclama⸗ dunt. Quia et ſiextemꝑechꝛiſtus deus moſter lan ui) in conturbatõne exercitatõnis mee ſet do⸗ ex Manria virgine tñ in pꝛincipio erat verbuʒ: lce minus ſaluabit me)ſuo diuino auxilio qð cõ⸗ et verbũ erat apud deũ et deus erat verbũ. Et ſequens erat. Si te afflixerit inimicus caama merito bumiliabi. gi ad deũ et ſaluabitte. Hinc in alio pſalmo ait. Non enim eſt illis cõmutatio et non ti⸗ 4 Inuoca me in die tribulatonis et eruam te. Et muerunt deum: extendit manum ſumm di/ quia ſaluabit iam ego vtnõ ingratus in retribueno. s. Veſpere et mane meridie narralvet an ¶ MHon eni eſtillis cõmutatio)de malo in bo⸗ nunciab:et exaudiet vocè menm. mnum nec mutantur in melius ſed deſcendunt cl⸗ ¶ Veſpe).i.de pᷣteritis narrabo) et(maneꝭi. in peius (et non timuerunt deũ et ideo non de⸗ eck de fatur; (annũciabo. ⁊ meridie ꝗqᷓ lux excelſioꝛ cdinauerunt de malo in bonum. Hoc enim re⸗ l⸗ eſt in ſempiternis (et exaudiet vocẽ meã. Iel medio conuertitur homo ſcilicet quia timet de aH⸗ (veſꝑe narrabo) patientiã chꝛiſti moꝛientis in um. Sicuttimoꝛ dñi initiũ ſapientie eſt ita nõ nid veſꝑe⁊ mane annũciabo)reſurrectõʒ eiꝰ fact timere deũ moꝛtis initium eſt. et p his ſequitur Suor in mane.(etmeridie exaudiet vocem meã) idẽ pena.ideo eni (extendit manuʒ ſuã) a ſili ferire nt ſegens ad dexteram patris vbi aſcendit in me volentis.eth (in retribuendo)vindictaʒ ſcom ni ridie et interpellat pꝛo nobis. Moꝛaliter (ma⸗ ecoꝝ meritum: hoc eſt vt retribuat eis penã de⸗ ne) hoc eſt pꝛuma ettercia ſcʒ in pueritiacet me⸗ bitam ꝓ peccato quod eritin iudicio. Et nõ ſa / ridie hoc eſt ſexta ſcʒ in iuuetute(veſpere hoc tis fuit eis nõ timere nec cõmutani:ſʒ etim. * Contaminauerunt teſtamentũ eins:di⸗ — ¶ Lontaminauerũtteſtamentũ eius)quantuʒ dd ſe dum cõtraria agunt et ſcripturas peruer tunt. id eſtlegem eius deſpexerũtet ꝓphanaue⸗ runt male viuendo et ſcnpturas eius ꝑuerſe in terpꝛetando:ideocdiuiſi ſunt Q mundum et he reies ſeu erroꝛes (ab ira vultus) et ſeueritatis (eins).i.ab ipſo irato qui dimiſit eos:et diui⸗ dentur in futuro vt palee a graniscet) per hoc (appꝛopinquabit coꝛ illius) ſuis ad intelligen⸗ dum.i.volũtas dei ſecreta que in ſcripturis cõ tinetur: declarata eſt per expoſitõnes ſanctoꝝ qui pꝛius tanq; in pace doꝛmiebant ſed ꝑ he⸗ reticos ſunt excitati eos pungentes. Etiia et ipſi ſunt iacula. Molliti ſunt).i. intelligibiles facti (ermo⸗ nes eius ſcilicet dei pꝛius obſcuri et ideo duni ad intelligenduzʒcſuꝑ oleum) quia ſicut oleum fouet carnem ſic ſuauitas ſermonum dei fouet animam. Quedam eni in ſcripturis dura vi⸗ debantur cum obſcura eſſent expoſita emolli⸗ ta ſuntcet tamẽ ipſi ſunt iacula)quia tanq; ſa⸗ gitte coꝛda hoĩm tranſfigunt ⁊ feriunt et ad dei timoꝛem et amoꝛẽ inducũt dum in pectoꝛa au⸗ dientium dirigunt᷑ ab inſtantibo opoꝛtuneun⸗ paeunerſei ibipuew qui lacte nutriris ad⸗ uc duri ſunt. ô”òM Jacta ſuper dñũm curam tuam et ipſe te enutriet:et non dabit ineternum fluctu⸗ ationem iuſſſo. ataſun dñm inon in aliumcuram tuaʒ) omnia ab ipſo expecta eta te vel ab alio nihu. Ipſum cogita in ipſum tanq; in poꝛtum omnem ſpem pone et ſoli gratie dei innitere (et ioſe te enutriet)in fide et moꝛibo in doctrina et virtutibus:quia (nõ dabit ineternum) licet ad hoꝛam(fluctuationẽ) et ↄcuſſionemiuſto)qua hoiĩes ſeculares in auariciam et alia vicia ꝑfe⸗ runtur:quia et ſi ad tempus fluctuat et tenta⸗ uun et affligitur iam tamen anchoꝛã ſuã in celo habet fixam:et poſt tentationem fluctuũ poꝛ⸗ tum quietis ineternum dñs illi pᷣparabit et in eterna quiete eum refouebit. Et ſubiũgit quid impqs erit. S Tu vero deus: educes eos in puteum Lu vero deus) qui ſanctos enutris dedu⸗ ees eos) ſcʒ inpios qui nec te timent nec in te confiduntin puteum interitus iin tenebꝛas ſubmer ſionis et puceum gehenne vt qui nolue runt bibere de fonte aque viue in puteum inte uiſi ſunt ab ira vultus eius:et apꝛopin ritus et oĩm tribulationũ fluctibo ſubmergan⸗ tur et inde potentur. Puteum dicit infernũ ꝓp⸗ pter ꝓfunditatem irremeabilemet obſcuritatẽ Iſte locus iniquis pꝛeparatus eſt vt in eo tan⸗ ; in pfundo puteo cadant et intercãt. In quẽ deducet eos deus nõ ꝙ ipſe ſit auctoꝛ culpeeo rum.ſed qꝙ ipſe ſit iudex iniquitatis eoꝛum.Et vere deduces qauias. Vliri ſanguinum et doloſi non dimidia/ ¶ Viri ſanguinũ)id eſt ꝑſecutoꝛes et ſangui⸗ nis effuſoꝛes (et doloſi) qui per ſimulationẽ et fraudem incautas decipiunt animas (non di⸗ midiabunt dies ſuos)ſcilicʒ voluntarios nõ a deo conſtitutos id eſt nõ viuent q; diu putant nec medium ſpaciũ vite habebũt quod in ma⸗ lis ſe completuros pᷣſumebant:ſed infra tem⸗ pus peribunt quod ſperant. VUel (Hon dimi⸗ diabunt dies ſuos)vt ſi quos egerunt in malo reliquos curẽtagere in bono reuertentes ad pe nitentiam et redimentes tꝑus ſed cõtinuabunt omnes in malitia vſq; in finem. Ethoc nõ de omnibo intelligendũ eſt quia multi poſt effuſi⸗ onem ſanguinis et doloſitatẽ conuerſi ſuntad penitentiam et ſalutẽ:ſed de illis tm qui nõ ui⸗ muerunt deum.illi ita(ego auteʒ ſperabo in te domine )id eſt non in mundo nõ in hoĩe vtiũli ſed in te ſpem meam conſtituã ⁊ ideo ad eternuũ dian verent Mꝛ:ꝛatio geſu dñe qui ante ſecula conditto⸗ nemq; humanã ſuſcipiens ab vnanimo diſci⸗ pulo ꝓditus moꝛté ſubiſti pꝛo perduis exaudi oꝛõnem ſupplicum et pꝛeſta vtte veſpere et ma ie laudantes mereamur ab hui ſe⸗ culi tempeſtatib defenſari. Per d. ¶ Oꝛatio eccleſie vel cuiuſlibet fidelis in tribulatione pꝛo ſua liberatione ſup/ plicantis et pꝛo ſua exauditione gratias us qm cõculcauit me homo: vota die iſte tendens in finẽ id eſt in chꝛiſtũ:attribuitur ipſi dauid.i.eccleſie. Pſalmus dico habitus pꝓ pplo ſcʒ vt ipa liberetur a populo qui a ſancus longe factus eſt in tituli inſcriptõne quia cum ſancti confiteantur Chꝛiſtum regem iudeo⸗ rum ſicut titulus dicit:populus ille cõtadicit unt dies ſuos: ego autem ſperabo in te Aſerere mei de⸗ Auctoꝛ pfalmi pꝛopheta Dauid. Titnlns talis eſt. In finem ꝓ populo.⁊c.id eſt pſalmus in . ‚ ſine dietis vt iudei et pagani ſiue factis vt ma⸗ dine diei etluminis tni excelſi boc eſt altiudis ⸗ li chꝛiſtiani cum tenuerũt eum allophiliid efſft nem diuinitatis ſolũ⸗ timebo)qꝛ hic timoꝛ ar⸗ alienigene ſcilicet populi longe a ſanctis facti. rogantiam abijcit et qui nõ timet pᷣſumptuoſe n⸗ in Geth quod intetpꝛetatur toꝛcular. id eſtin agit. nec timens deſperabo immod ego vero in gi ꝛeiſura huius vite. Adpuc tenentur mem⸗ te).i.tua miſericoꝛdia et nõ in mea iuſticiat ſpe⸗ eo ꝛa Chꝛiſti in pꝛeſſuris que vtiles ſunt vt vi⸗ rabo) nulli vero in te ſperanti timendũ eſt ſerui Et num iuſticie exeat ponendum in apotheca do⸗ luter. ſpes enĩ ſeruilẽ nimoꝛẽ abicGit. mini. hic ergo pſalmus bene oꝛdinatur vodß⸗ In doo laudab ſermones meos: in deo i cedemtem q; et hicetille monentad idem. a ſcyraui no timebo qd faciat mibi caro. nte ciia⸗ .αa . gells,) I In deo lau abo ſermones meos )ei ꝙ bene liberatõne. Intentio: nos inter aduerſa cõfir⸗ loquoꝛ attribuens etin his qnedce , I mare etadmonere vtcũ patientia ſuſtineamus ipm comendans qꝛ ab ivſo haco me ſed i⸗ mala buius vite: attendentes eti illos qui no⸗ Pm comendans q; ab ipſo habeo. Sermo⸗ mala huius vite: attendenies etiq illos qui no⸗ nes et dei ſunt quia dat:et mei qu pio (in i bis mala inferuntad nos cõuerti. Snia in ge deo)et eius ptectione(ſperaut eccibio in ⸗ . ain iſto nſalmo in oſona eccle⸗ . 8tectione (ſperaui)et ſpem meã po⸗ nerali:pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccle⸗ ſui. ideo (nõ timebo quid faciatmibicao t⸗ ſie vel cuiuſſibz fidelis poſiti in tribulatõe oꝛꝛt bomocarnaliset fr lis. Qut Micaro) id ẽ n deum deuote ꝓp ſua liberatõne etadeo exaudi⸗ x n e lis. Qu eni habetfoꝛ⸗ euun dein tane aratus. Snia in ſpe⸗ em tutoꝛem nõ habet timere debilem pſecuto m tus agit gras deo tanq; gratus. Snia in ſpe⸗ rem. Spes fixa in deo omnẽtimo?e; ere , ciali Eccleſia ergo vel fidclis tanq vua pacſa crmanſuoꝛia toemente cotemmnin eenet ellit in⸗ in toꝛculari clamat.d.( Miſerere mei dedan charitatẽ et patientiam quibus Genenatenn do patientiã et auxiliũ de maloꝝ ꝑſecutõne ne qus et ſupat᷑ diabolus Qulidq eni ane mun 1e deficiam in tribulatõne.et indigeo(qm̃ cõcul⸗ Tota die verba me 9 dat. . bun cauit me pedibo ſupbie ſicut vuam in toꝛcula⸗ gerſumme omer⸗ ea execrabantur: ad⸗ Fd nchomo )inimicus ſcʒ pximus et enã diabo⸗ erlum ine omnes cogitationes eoꝛum iſ⸗ lus:de quo dicitur in euangelio:inimicus bo-⸗ in malum. ð u mo hoc fecit.(tota die).i.toto tꝑe aſſidue c(im⸗ Tota die) id eſt omni tempoꝛe ⁊ cõtinuec ver uxc pugnauit) ꝓximus viſibiliter: et diabolus in⸗ ba mea)bona etad bonum infoꝛmantiaerxe⸗ 11 uiſibiliter (nbulauit me) ſuis impugnatõnib crabantur id eſtabominabantur tanq; mala. H tanq;ᷓ granuʒ trituratur in area. NHullus enim et(aduerſum )id eſt contra (me) ſunt (omnes co i pie viuit in chꝛiſto ſine tribulatõne.dicitur aut giiationes eoꝛum)exeuntes (in malum meum diabolus homo a deuicto hoie ſicut cypio af⸗ ſcilicet culpe etpene. Cum enĩ reſpuuntur ver⸗ in⸗ fricanꝰ a ſubiugata affrica.Et repetitaꝑtuus. ba perſona dicentis non eſtimmunis ab iniu⸗ ⸗ lcauueri H. la. Di panem ipſum abominantur quomo⸗ i Coneculcauerũt me inimici mei tota die do parcent vaſculo in quo adminiſtratur ſte⸗ R m multi bellantes aduerſum me. pꝛobi enim aduerſus iuſtos non cogitant niſi e Conculcauerũt me)quaſi pedibo vnamcini malum quomodo eoset ſermonẽ eoꝛum poſ⸗ mici mei)mundus ꝑ tribulatões.diabolus ꝑ ſint deſtruere etannihilare. nec ſolum extranei tentationes.caro ꝑ miſerias et infirmitates (to pſequunt᷑ ſed etiã domeſtici ideo ſubiungit. 4 ta die) i.toto the vite meeet continue.et neceſſe ¶ Inhabitabunt et abſcondent: ipſi calca eſt vt miſerearis (qm multi bellantes) ſteterunt neum meum obſeruaburt. — (aduerſum me)ſcʒ demones ⁊ mali hoĩes eta ¶ Inhabitabunt) etiam qiuidaz mecii in vna ro aduerſus ſom cõcupiſcens qui cõtinuecõo⸗ domo in vna ecclæſia tra nos pugnant vt ſaltẽ tedio vincãt. Et licet (et abſcongent) dolos et 1 multi pugnent ↄtra me nõ tñ timebo eos quia Haludds malne ſue: fingentes ſe amicos. et ſi B on ſtatim poſſunt malum facere quod cogi⸗ potentia eoꝝ ad hoꝛam eſtet parum durat.vn⸗ tant (ipſi calcaneum meumid eſt finem actio⸗ NMNW de ſequitur nis vel vite (obſeruabunt) vt vel in fi ta rrs e. „ 1 VL ine cogita Ah altitudine diei timebo: ego vero in ta valeantacimplere Dia bolus etiam obdr⸗ us teſp aſoyy. at initia noſtrarum actionum et ſi ſic non p⸗ . ¶ Ab altitudine diei) et parui tꝑis.i.a ſupbia ficit obſeruat pꝛogreſſum ettandeʒ ſinem et cõ tꝑali et ꝗ potentia eis ad hoꝛã data (timebojq. ſummationem quia ſcdᷣm finem iudicamur. , d.non.ſed potius ſpem meã in te conſtituã.vñ emper ergo ſeruus dei debet eſſe vigllans ſubditur ego vero in te ſperabo) quod eſtcau⸗ vt nec in pꝛincipio nec in fine repꝛehenſibilis ſ nõ timendi ·vel ſine interrogatõne licet pu-⸗ inueniatur. Docet tamen et pꝛo talibus oꝛare: 4 gnent cõtra me nõ tñ timebo eos:ſed ab altitu dicen. HD icut ſuſtinuerunt aiam meã ꝓ nihilo ſaluos facies illos in ira pos ofringes. ¶ Sicut )illi(ſuſtinuerũt) expectantes et cum expectatõne querentes (aiam meã).i.vitã meã vt auferrent et ꝑderent eam nullo meo merito pᷣcedente et ſine cauſa:ita et tu (pꝛo nihilo).i.ꝓ nullis eoꝝ meritis ſed gratis ꝑ pietatẽ (ſaluos facies illos) ſcʒ hoc modo ſin ira) paterna et di ſciplinaplosſuꝑbos (cõfringes) et humilia bis depꝛimendo eos a ſuꝑbia.q.d.terrebis et umplebis eos tribulatõnibo et flagellis et ſic tri tos et humiliatos ad te duces. VUel Cõfringet populos in ira.i.in ↄſideratõne ire venture dũ cam pᷣuident et cauent. Et ego ad eoꝝ inſtitu⸗ tionem etcoꝛrectöemoY Deus vitã meã annũciaui tibi: poſuiſti lachꝛymas meas in cõſpectu tuo. Deus vitã meã)que mala fuit (annũciaui ti bi)in ↄfeſſione nõ te docens ſed me damnans mihi ꝑ ↄfeſſionẽ eſſe gdonata vt ipᷣi audientes nõ deiperẽt de peccatis ſuis ſed me ſequantur et exemplo meo ꝑ cõfeſſionem medicinã ſalu⸗ tis cõſequant᷑ et tu(poſuiſti meas lachꝛymas) amaras quas ego fudi peccata mea annũcian do(in ↄſpectu tuo)et ante oculos tuos eas tan ꝙ; tibi placitas aſpiciendo.i.acceptabiles ha⸗ buiſti et me exaudiſti. Sicut et in ꝓmiſſione tua: tu tentur inimici mei retroꝛſum. ¶ Sicut et in ꝓmiſſione tua)erat.i.ſicut pmi⸗ ſiſti exaudire oꝛantẽ cum lachꝛymis et cõdo⸗ nare peccata cõfitentibo ſic egiſti. Inueni te mi ſericoꝛdem in pmittendo:veracẽ in reddendo. et(tunc)ſcʒ ꝑ tuam ↄfractionẽ et meam annũ⸗ ciationem (conuertentur inimici) et aduerſarij (mei)a ſuo erroꝛe et a ſua vita mala ita vt ſint cretroꝛſum).i.vt ſequantur qui nũc pꝛecedere volunt et ideo coꝛrigi nolunt:pᷣcedit homo per ſuꝑbiam et volens facere voluntatẽ ſuam re⸗ troꝛſum cõuertitur ꝑ humilitatẽ et paratus ad obedientiam. Et· In quacũq; die inuocauero te: ecce co⸗ ſerm id eſt annunciabo me feciſſe multa mala et ila = Sõ queramque) vota creddam laudatoines tibi) co alienus nõ ſum. Ecce magne dinitie fideliũ Musa aũt dei clementia ⁊ velox miſcðia oſten ditur que quodlibettꝑus nr̃e cõuerſionis ex⸗ pectat et qñcunq; rogat᷑:ſe indulget Et ideo In deo lauda verbum:in dno laudabo ermoné: in deo ſperaui nõ timebo quid faciat mihi bomo. 2 In deo laudabo verbũ).i docrinã ad eum eraʒ (in dño laudabo ſermonẽ).i.quicquid loquar ei attrib na. Uerbũ /ꝓpꝛie eſt pᷣdicatio de fide quomodo trinum et vnũ denʒz debeamus credere. Sermo eſt de moꝛib qualiter debea⸗ — 0 mus viuere ; caſte: q; ſobꝛie: q; iuſte:qᷓ pie. Et hec omia debemus ad deum referre quatenus in eo ꝙ bene credimus aut iuſte viuimus aut recteloquimur et nos in deo et deus in nobis laudetur et honoꝛet᷑. Et ſi quid vꝛget(in deo) qqui eſt potentiſſimus et liberaliſſimus (ſpera⸗ raui)mundana ↄtemnendo.etideo (nõ time⸗ bo quid faciat mihi homo)terrena ſapiens qꝛ exterioꝛa tm nõ interioꝛa poteſt auferre:et ideo ſi aufert tꝑalia habeo tñ que deo offeram ſpi⸗ ritalia.quia ———— In meſunt deus vota tua:que reddam laudationes tiib. ¶ In me ſunt o( deus vota tua)a te data etti⸗ bi reddenda quia tu ea dediſti mihi et ego pꝛo beneficijs mihi impenſis debeo ipſa tibi.i.in⸗ tus in arca coꝛdis habeo quod offerã nõ extra id eſt ad laudem noĩs mi qꝛ hec vota ſuntlau⸗ dationes et graꝝ actõnes deo reddende ethic et in eterna beatitudine Hec ſunt vera dona et grata ſacrificia que a nobis exigit dñs ſcʒ pia vota:ſancta deſideria:et voluntas bona: fides recta:ſpes certa:et charitas ꝑfecta. Quiſquis talia dona ꝑſoluitlaudes omipotenti dño red dit. Ideo aũt laudabo hict QAm eripuiſti aĩiam meã de moꝛte:et pe/ in lumine viuentium. gehenne qꝛ ꝑ ſe moꝛtua erat ⁊ per te viuit(et pe gnoui qm deus meus es. gaes).i.affectus meos de lapſu).i.a ꝓnitate ca⸗ In quacũq; die)ſiue in pueritia ſiue in me⸗— ia etate ſiue in fine vite. vel ſiue in ꝓſperis ſiue in aduerſis( inuocauero te) nil aliud querens niſi te (ecce cognouiper experientiã et manife⸗ ſte intellexiqm deus meus es).i.oſtẽdis te eſſe deũ meũ me audiendo et mihi in aduerſis aſſi⸗ ſtendo. Non aitqm deus es ſʒ qm deus meus es. qꝛ et ſioĩm deus eſt meus tamẽ ꝓpꝛie eſtcum mihi ſubuenit: cum eum colo: eum amo et ab dendi in peccatũ (vt placeam) hiccoꝛã dño).i. in cõſpectu dñi in lumine viuentiũ) ſcʒ in lu⸗ mine fidei et gr̃e qua viuitur. Vel ideo lauda⸗ bo in futuro. Qm eripuiſti).i.eripies (animaʒ meã de moꝛte)eterna (et pedes meos de lapſu) id eſt a cadendi ꝑiculo qꝛ ibi nullo modo mo⸗ uebitur ad malu mea affectio. (vtplaceamꝑ⸗ fecte(coꝛam dño)et in pñtia eius (in lumine vi uentiũ ternaluer ſcʒ in lumine ſpeciei et gloꝛie m eripuiſti aiam meaʒ de moꝛte) culpeet — des meos ve lapſuivt placeam coꝛd do —☛ rr⸗— f—— —r— — eeee er — –– wSß = = — i oſen lo⸗ 4 lut gan eabi ode Imas cben⸗ le Et kenns g an nobe nde Done⸗ eatde hs be ad idem ad qð il quod eſt lumen ſanctoꝝ.Et boc erit quãdo im moꝛtales ⁊ ſine pctõ illic aparebimus vbi eſt lumenverum ⁊ vita eterna. Oꝛati W Bellox inuiſibiliũ optime ꝓpugnatoꝛ eter ne deus qui in te ↄfidentes ab inimicis obꝛui non pmutis ex terge pꝛecamur ab oculis nris peccati lachꝛimas vt dum nos carnalia bella compꝛimimus placeretibi in lumineviuentiũ mereamur. Perdo. BHalmus vechꝛiſti incarnatione pai ione: reſurrectione: aſcenſione: et oꝛa⸗ tio eius vel ecceeſie et cuiuſlibet fidelio p liberatione a maloꝝ pſecutõe. Alerere mei de/ 4 — mea. di nanunnga.. — uctoꝛpſalmi ꝓpha dauid. Titulus hic eſt finem ne diſꝑdas⁊c. Hoc eſt pſalmiſte di rigens nos in finc.i.in chꝛiſtũ admonet te qui cũq; es ne diſꝑdas dauid.i.ne dehonoꝛes chꝛi ſtum in tituli inſcriptõe ſcʒ negando chꝛiſtũ re gem eſſe qð tituli inſcriptio affirmabat. NHon ideo diſꝑdas nec hoc te moneat cũ fugeꝛet.i.qꝛ fugit dauid.i.chꝛiſtus a facie ſaul.i.a cognitõe iudeoꝝ in ſpeluncã carnis vł ſepulchꝛi ⁊ qꝛ ſo lam humanitatẽ chꝛiſti cognouerũt ⁊ in ſepul chꝛo moꝛtuũ viderũt quidã tituli inſcriptionẽ mutauerũt negantes chꝛiſtũ eſſe regẽ iudeoꝛũ: hic pſalmꝰ recte pon pꝛecedentẽ locũ habetqꝛ 1 einuitat. Materia chꝛiſti vel ecclie et cuiuſſibet fidelis ꝑſecutio et liberatio. Intentio monere fideles vt aduerſa patienter ſuſtineant? in dño fiduciã ponant. Sententia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛi⸗ ſti vel eccłie ⁊ cuiuſſibet fidelis in affictõepo⸗ ſiti pᷣmittit humilẽ oꝛationẽ: ſubiungitoꝛõnis piam exauditionẽ ⁊ annectit ꝓ exauditõe de⸗ uotam gratiarũ actionẽ. Sententia in ſpeciali chꝛiſtus ergo ſeᷣm ꝙ homo ad pr̃em oꝛãs di⸗ cit. Miſerere mei deus) dando ↄſtantiã in paſ ſione (miſerere mei) faciendo me reſurgere.vel (miſerere mei) in meriio ⁊ in pnti infundendo gratiãmiſerere mei)in pꝛemio ⁊ in futuro con ferendo gloꝛi. Geminãdo quoq; oꝛatõnẽ ma gnum oſtendit ꝑiculũ ⁊ magnã inſinuat neceſ ſitatem magnãq; notat affectus intentõnẽ.Et miſereriquoniã in te⁊ in tua miſericoꝛdia nõ in ſe ſuiſq; viribus vel in alio (confidit anima mea)et ꝓpꝛium eſt tibi pꝛeſtare gram et miſeri⸗ coꝛdiam illis qui habent in te fiduciã. Et in vmbꝛa alarũ tuaꝝ ſ perabo: donec us miſerere mei: quoniã in te conſi⸗ tranſeat iniquiteas. . Etin vmbꝛa alarũ maruz).i. in munimine tue miſcdie ⁊ potentie(ſperabo/ ſcʒ ptegi a te ſi cut pullus ſub alis matris ſue:qꝛ his alis qua ſi quodã materno affectu ꝓPtegis ⁊ ab eſtu ꝑſe⸗ cutionum vicioꝝ defendis ſperãtes in te( do⸗ nec tranſeat iniquitas)ꝛ inſultatõ iniquoꝝ:qð iam completũ eſt in capite: ſed in fine penitus complebi in membꝛis. Modo ergo in hoc ſe culo quadiu durat iniqᷣras vnicuiq; iuſto ſpes eſt neceſſaria vt ſperando bona eterna patien⸗ ter mala ſuſtineant tꝑalia. Et interim in tribu latione conſtitutus. E benefecit mii. Alama bo) coꝛde et oꝛe.i.intenſe oꝛabo)ad deum altiſſimuʒ) magnificentia 1 ꝑ ↄſequens potentiſſimũ ad me ſaluandũ Clamoꝛ ad deũ eſt deſideriũ noſtrũ: quanto plus quiſq; deſide rattanto amplius clamat(deum) dicocqui be⸗ nefecit mihi de pꝛeterito ſpero qð facietin fu turo.q.d.exꝑtus ſum ꝙ ante mihi benefecitet exꝑientia pꝛeſtat fiduciã ꝙ et clamantẽ audiet. Audi quãta beneficia vtamplius deũ diligas et deuotiusclamaeag. Oiſit de celo et liberauit me:dedit ĩ ob pꝛobꝛium conculcantes me::— Diſit mihi de celo) auxiliu ? hoc(libera⸗ uit me)ſuſcitando ⁊ exaltando (dedit cõcucul⸗ cantes me) qui mihi moꝛtuo inſultauerunt (in obpꝛobꝛiũ)ſcʒ diſperſos vbiq; nuſquã haben tes ſtabilitatẽ ⁊ certã ſedem ⁊ maxime cum vi⸗ dent eius reſurrectionẽ adoꝛari quẽ putabant ſe extinxiſſe Uel (miſit pater (decelo).i.deex⸗ celſo de ſecreto ſuo ⁊ ꝑ hoc(liberauit mede pe riculis (dedit in obpꝛobꝛiũ conculcantes me) ſcʒz malignos ſpiritus ⁊ homines vt me cõcul-⸗ cantes a deo/ꝓpter me coneulcarent. OViſit deus miſericoꝛdiã ſuã etveritatẽ . — — — ——— ſuam:et eripuit animã meã de medio ca (et veritatem ſuam) iuxta pmiſſa iudeis et eri⸗ puit animã meã:de medio catuloꝝ leonũ) id ẽ populi ſeuientis qui imitatoꝛ erat pꝛincipũ:eri puit inq; de moꝛte quia doꝛmiui) facile excitã dus ſicut doꝛmienscõturbatus)opinione eo⸗ rum vel ſcoᷣm carnem pꝛius in paſſione Vel. (miſit deus)pater (miſericoꝛdiã ſuã et veritatẽ ſuam )id eſt chꝛiſtũ filiũ ſuu in quo miſencoꝛdi ter egit ⁊ ꝓmiſſiones impleuicchꝛiſtꝰ eſt dei mi ſericoꝛdia: nobis cõpauiens qꝛ peccata dimit⸗ tit:chꝛiſtus eſtveritas nobisfeeribnens dim⸗ amabo ad deum altifſimũ:deum qui tuloꝛum leonũ:doꝛmiui conturbatus. Dint deus) ꝑ me (miſericoꝛdiã ſuã) gẽtibꝰ plet quod pmiſitlet eripuit animã me de me⸗ dio catuloꝝ leonum).i.inimicoꝝ ferociũ qꝛ de peccato:de ptãte diaboli⁊ de interno doꝛmuu cõturbatus)qꝛ in eis nõ ſine turbatõe detineri et quaſi doꝛmite videbar. Etoſtendens q ſunt illi conturbantes ſubiungtt. gitte:er lingua eoꝛum gladius acut:. vyilij hoĩm).i.hoſtes mei qui ſunt filij hoĩm q. d. leones ⁊ catuli pᷣdicti nõ ſũt bꝛuta anuna lia ꝑ naturã ſed fj hominũ ⁊ ſtatille nomin⸗ tiuꝰ filij abſolute vt locũ habeat ſequẽs relatõ cum dicit (dentes eo . i. coꝛroſiones? moꝛdẽ tes locutões ipoꝝ ſunt (arma⁊ ſagitte)q eis tã quam armis et ſagittis modo depꝛope: modo de longe: modo manifeſte: modo occultevuine rare moliti ſunt ⁊ lingua)eſt. gladiꝰcoꝝ acut?) qᷓ velociter et cito necat. Deinde ꝓpha vidẽs in ſpiritu dũm vſq; ad moꝛtẽ humiliatũ ⁊ poſttã tam humiliationẽ eum reſurrecturũ exultans cætgaudens exclamat dicens. Exaltare ſuper celos deus: et in omnem Erran glonen Exaltare) vt qui pendẽs in crucetĩ homo videris in maieſtate cum pane regnare cogno ſcaris(ſuꝑ celos de )ad litterã qm ſedet ad dex teram patris? ſuꝑ celos etiã ſpirituales q an⸗ gelos habet ſubiectos et) ſic (in omnẽ terrã) di latetur(gloꝛia tua) et vbiq; extendat qd modo completũ cſt: dño enim reſidente in celis vbi; terrarũ pᷣdicata eſt gloꝛia reſurrectõis eius ? di ninnitatis vel laus tua exaltet᷑ ⁊ tranſcendat ce⸗ los ⁊ ſpirit celeſtes et vbiq; maniteſtet᷑ gloꝛia tua pᷣdictos malos humiliando vt omnes ha⸗ bitatoꝛes terre te gloꝛificent adoꝛãdo Deinde ad verba paſſionis redit ⁊ in ꝑſona dñi.d. Laqueu parauerũt pedibus meis et in⸗ rrauerũt anima meiö. “ ¶ Laqueũ ) quaſi latenter (parauerũt filij ho —— minũ pedibo meis).i. deceptõʒ actibo meis pᷣtẽ derunt ponendo inſidias ad me ſi upplantaduz et capiendũ (c in curuauerũt animã meã) id eſt incuruare ⁊ flectere conati ſunt a rectitudineve ritatis ⁊ iuſticie. aqueũ etiam pedib⸗ noſtris maligni ſpiritus et eoꝝ miniſtri parant q; oc⸗ culta tentamenta bonis noſtris actib pᷣtendũt vt impediant Animavero curuat᷑: cum de bo⸗ no ad malũ reflectit cum deſiderio ſuꝑnox re⸗ licto terrenis deſiderijs implicat᷑ pudeat & ter⸗ rena cõcupiſcere ⁊ doꝛſa mentiũ malignis ſpi nitibus aſcendere ⁊ tranſire volentibus curuã do pꝛebere hoc fecerunt ſed non me igno:ante Filij hominũ dentes eoꝛum arma et ſa⸗/ ciderunt in aam. Fogderũt ante faciem meam foue: et in oderunt ante faciem meam) et me ſciente (foueam) querẽtes me decipere ⁊ perdereꝛ hoc agendo nõ mihi ſed ſibi nocuerunt. VUnde ſeq; tur et ipſicinciderũt in eam)qꝛvolentes me de⸗ cipere decepti ſunt ⁊ parantes mihi moꝛtem ſe ipſos interius occiderũt. Nemo pꝛius peccat in alteꝝ:qᷓ; in ſe ißm:fſouea pciõꝛis eſt mala cõ ſcientia ibi neceſſe eſt omnes malos cadere.Et bene ait ante faciem meam: qꝛ non eum latuit ſciens eſt traditus volens occiſus.Ex quibus verbis vera nobis inſinuat᷑ dñi noſtri patienz⸗ tia. VUnde et ſubdit᷑. Ita illi parauerũt foueã et moꝛtem ad oppꝛimendũ Sed. Paratũ coꝛ meu deus paratũ coꝛ meũ cantabo et pſalmum dicim. ¶ Paratũ)eſt(coꝛ men)o (deus) amoꝛe ti ad omnia libenti animo ſuſtinenda. Itempara⸗ tum )eſt(coꝛ meum) ad te laudandũ ⁊ tibigr̃as agendũ:vel repetit ad confirmationẽ vt perſe⸗ uerantiã notet in patientia:poſſet enim ad ho⸗ ram ſuſtinere ⁊ poſtea deficere. Illi inciderunt in eam:ego autem (cantabo etpſalmũ dicam) id eſt verbis gratias agam ⁊ oꝑibus ⁊ gloꝛia⸗ boꝛ in tribulationibo. Ad dei laudem cantus cum pſalmo debet concoꝛdare vt quod oꝛep⸗ fertur cõmendet᷑: oꝑe.Et hec duo pꝛedicie ge minationi reddidit qꝛ ad vtrunq; paratus fuit deinde expleta paſſione carnem ſuam denun⸗ ciat ſuſcitandã cum ſubiungit. Exurge gloꝛia mea exurge plalteriu cithara: exurgam diluculo. ¶ Exurge) potenter o (gloꝛia mea) id eſt caro mea gloꝛificata et que es cauſa gloꝛie mee.Et repetendo aliud addens ſubditẽexurge pſalte⸗ ruum (id eſt caro diuina operans (et cithara).i. caro humana patiens:pſalteriũ enim a ſuꝑio⸗ ri reddit ſonũ cithara ab inferioꝛi: ꝑ pſalerniũ ergo et citharã vna caro chꝛiſti ĩtelligit᷑ et duo factoꝝ genera ſcilicet miracula que deſuꝑ fue⸗ runt:⁊ ignant᷑ per pſalteriũ.Ac paſſiones? ne ceſſitates que ab inferioꝛi fueruntet ſignant ꝑ citharã. Et hec duo genera factioꝝ ſurrexeruũt et euangelin impleueruntvtraq; in gentib pꝛe dicantur et domino confitent᷑: declarat etiam ſue reſurrectionis hoꝛam cum additcexurgam diluculo) id eſt mane:mane enim pᷣma ſabba⸗ ai reſurrexit dominus ieſus: vel in periona cc⸗ cleſie ⁊ fidelis AUelcexurge gloꝛia mea id eſt in melaus diuina excitetur ꝓpter beneficia mihi diunnitus exhibitacexurge pſalteriũ ⁊ cichara⸗ eſt laus de ſuperioꝛibo dei factis ⁊ inferioꝛi⸗ —- - — — — — = i ſ de⸗ nie c E nulit bus ſexurgam diluculo) id eſt pmpteet volen Sa hegtin in populis domine: et almu dicam tibi in gentibus. onfütcboꝛ conleſſtone laudis (tibi)o (do mine) id eſtad honoꝛẽ tuuʒ hoc eſt laudabo te (in populis) id eſt in iudeis (et pſalmũ dicam tibi) id eſt laudem ⁊ bonam operauonẽ pꝛedi⸗ cabo non ſolum in iudeis ſed etiam in gentibꝰ id eſt inter gentesvt ⁊ Gnad hoc ꝓuocent᷑ ⁊ ce leſtem actũ tota tibi ꝑſo ctus paſſionis etreiurrectionis. Etattende q/ ipſe filius dei ex tanta iuſticie actione nõ que⸗ rit gloꝛiam ſuaʒ ſed eius qui miſiteum vtqnon gloꝛietur in ſe omnis caro ſed qui gloꝛiatur in domino gloꝛietur. Et menito confueboꝛ tibi et pſallam. Quonia Stua. Auoniam magnificata eſtvſq; ad celos mi ſericoꝛdia tua) id eſt vſq; ad angelos ⁊ celeſtes alias virtutes.O mnipotens enim deus ꝑ mi⸗ ſericoꝛdiam ſuam peccatoꝛes homlies leuauit yſq; ad angelos quibus miſeri homines ꝑ mi ſericoꝛdiam in reſurrectioneʒ fiẽt pares etideo miſericoꝛdia dei nobis exhibita vſq; ad celos id eſtvſq; ad angelos aſcẽdit(⁊vſq; ad nubes) id eſt homines pꝛedicatoꝛes verilatis de quib⸗ deus tonat pᷣceptis:choꝛuſcatmiraculis pluit Doctrinis veritas tua) venit qꝛ cognitio veri⸗ tatis que pꝛepollet in angelis deſcendit etiam ad homines Bloꝛia deo noſtro qꝛ nec deſeruit nos facere beatos nec fraudauitveritate ſed ſa nauit oculuʒ coꝛdis noſtri vt eum nunc fide et poſtea facie ad faciem viderevaleamus ꝓ tan⸗ to ergo gaudio et vtilitate repetit pſalmiſtaver ſum quem dicittt. VU Exaltare ſuper celos deus:et ſup omnẽ ralareſüef celos deus: ⁊ ſuperomnem terram gloꝛia tua) Ierat quod ante dictũ erat vt fidem noſtraʒ confirmet:et quia circa hunc verſum maxime intentio ⁊ vtilitas pſalmi ver ſatur: hoc eni dicit ꝓpheta antetot annos boc modo videmus nos. Agentes ergo gratias di camus et nos cum ꝓpheta (Exaltare ſuper ce⸗ los deus) quod factũ eſtin aſcenſiõe chꝛiſti (et ſuper omnem terrã gloꝛia tua) quod factuʒ eſt cum in omnẽ carnem effudit donũ ſpiritꝰſan⸗ cii.Exaltatur deus in paſſiõe in cruce:plus in „ reſurrectione plus in aſcenſione plus in ſpiri⸗ tus ſancti miſſione plurimũ cum veneru ad iu luateccleſia. Ecce fru⸗ et fectu iuſtoꝛũ peccatoꝛzum. uoniã magnificata eſt vſq; ad celos miſericoꝛdia tua: et vſq; ad nubes veri⸗ 2 dicium. Exaltatur etiam in nobis per incom⸗ pꝛchenſibilitatem ?⁊ quando laudibus extolli⸗ tur ſcõᷣm noſtrum poſſibilitatem. anſſer domine iniquitatẽ familie humi⸗ lis ſub tuarum alarũ vmbꝛa ſperantis vt mitſ⸗ ſa de celo miſericoꝛdia tua ſempiterna a neqſ⸗ ſimis inſidiatoꝛum foueis ⁊ laqueis eruamur. Per dominu. Blalmas de malicia et miſeria ini⸗ q. rum iuſtos pſequentiũ et de leticia in vltione et punitione . s.vi. Vero Vtiqʒ iu⸗ ſticiam loquimini recte iudicate fi⸗ –I hominum. ” neto⸗ pſalmi ꝓpheta dauid.Titulus talis ſt. In finem ne diſperdas vel coꝛrumpas da⸗ unid in tituli inſcriptione id eſt pſalmus ille di⸗ rigens nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ hoc agit ne tu diſperdas vel coꝛrumpas dauid id eſt de honoꝛes chꝛiſtũ in tituli inſcptõe hoc eſt ne mi nuas regnũ chꝛiſti te ipſum regno eius ſubtra hendo vel ipſum regem negando quem titulꝰ regem dicit et affirmat. Quia ergo ſupꝛa mo⸗ nuit vt boni patienter aduerſa ſuſtineant etin bonis perſeuerent monet nunc vt malia mali⸗ cia deſiſtant ne damnatõnem incurrant. Da teria:miſeria maloꝝ bonos perſequentiũ ⁊ le⸗ ticia inſtoꝛum in vltione peccatoꝛũ. Intentio monere vt mali et iniqui a malicia ſua deſiſtãt ne eiernã damnationẽè ex diuina iuſtcia ineur rant. Dententia in generali ipheta in iſto pſal mo in perſona chꝛiſti ad iudeos ⁊ in ꝑſong ee⸗ cleſie ad omnes loquens malitiam iniquoꝛuʒ deteſtatur ⁊ expꝛobrat penam debitam ꝓ cul⸗ pa ipſoꝝ cõminaturꝛ narrat vtviſa maloꝛum damnatõne terreamur ab coꝛũ imitatione ſub iungitq; de leticia iuſtoꝝ ac coꝛrectõe ⁊ ꝓfectu ipſoꝛum cum vltionẽ viderint peccatoꝝ vtvi⸗ ſa leticia bonoꝛuʒ alliciamur ad imitationem ipſoꝛũ. Et ſpecialiter intelligit᷑ de iudeis chꝛi-⸗ ſtum multipliciter ꝑſequentibj. Sententia in ſpeciali chꝛiſtus ergo loquens contra iudeos vel eccleſia contra omnes ait.(Si vere⁊ non falſe (vtiq; et certeciuſticiam loquimini) id eſt ſi eſt in coꝛde quod eſt in oꝛe ⁊ ſi nõ aliud in la⸗ bijs aliud in coꝛde geritis vt ſit iuſticia non la bioꝛum ſed factoꝝ ergo(crecte iudicate)id eſtvi uite (filij hominũ) diſcernentes bonũ a malo ſcom iuſticiã quam loquimini vt labia tosno 2 fſcantur in factis: nam bona loqui et mala age re iudicium eſt damnationis quaſi diceret ſive ritatem iuſticie habetis ĩ coꝛde ⁊ loquimini in oꝛe exequimini etiam in opere cuius contratiũ facitis quia vobia eſt iniquitas in coꝛde in ma nu ⁊ in oꝛe. 2 ni in terra:iniuſticias manus veſtre con E . Etenim in coꝛde)⁊ in intentione coꝛdis ve⸗ Etenim in coꝛde iniquitates operami/ luntatem: ⁊ bene dicit operamini quia volun⸗ tas pꝛaua apud deum ꝓ facto reputabit᷑ in ter ra) id eſtterrenis inherentes nam cum in terra coꝛ figitur inde iniquitas in coꝛde generat᷑ in iuſticias manus veſtre concinnant) id eſt iniu ſtas actiones iniuſtis voluntatibus apponunt et aggreguũt et aliud pctm̃ alij ſuꝑaddunt. Eſt enim cõtinuare ex multis partibus iniquitatẽ adunare. Ecce iniqui ſunt et coꝛde et manu. Deinde oſtendit vnde hoc eis cõuertens ſe ad auditoꝛes vt eos cautos faciat Quia. Alienati ſunt peccatoꝛes a vulua: exxa⸗ uerunt ab vtero:locuti ſunt ſallia. Aliena ti ſunt peccatoꝛes) a veritate ⁊ iuſti⸗ cia a deo ⁊ bono ⁊ ̊ ſtatim (a vulua).i.ab ipᷣa xgreſſione ⁊ natiuitate ex vtero (errauerunt)ſta tim(ab vtero) id eſt ab ipſa conceptione ⁊ nati uitate in vtero:nõ quia ex tunc peccauerũt ſed qquia deus antequam naſcantur pꝛecognoſcit qui peccaturi ſunt atq; in erroꝛe et falſitate per manſuri locuti ſunt falſa:⁊ mendaciũ:ſpernẽę do ⁊ reliquendo veritatem: non ab vtero ſed a pꝛincipio quo ſciuerunt diſcernere inter bonũ et malũ. Ecce etiam iniquitas in oꝛe et de hoc d — militudinẽ ſerpentis) qui iratus venenũ effun dit ſic illi contra chꝛiſtũ ⁊ ſuos faciunt eccevi⸗ rus et venenũ inuidie in illoꝛum furoꝛe. Qui etiam ex pertinacia penitentiã negligunt. Un⸗ de ſequitur (ſicut aſpidis ſurde) que obturãdo ſurda efficitur ideo additurcet obturantis au⸗ res ſuas)terra ⁊ cauda:dicitur enim alterã au⸗ rem terre affigere alterã cauda obſtruere ne car men incantatoꝛis audiat per quod ſe cogi ſen⸗ tit ad exeundum de cauernaſin qua ſe abſcon⸗ dit vnde ſubditur. QAQue non exaudiet vocem incantantiũ —— ſtriciniquitates operaminimalã gerendo vo⸗ ſunt inexcuſabiles quia noluerunt veritati cre Froꝛ llis⸗ com ſimilitudinẽ ſerpentis icut aſpidis ſurde et obturantis aures S. Furoꝛ) id eſt furioſue erroꝛ eſtillis ſcᷣm ſi tveneſici incantantis ſapienter. ſapienter quantum ad artem ſuam. Sic⁊ illi obturãt aures ſuas terra id eſt peccatis pꝛeſen tibus ⁊ cauda id eſt peccatis pꝛeteritis quibus homo delectatur: alteram enim aurem coꝛ⸗ Alis terre id eſt pꝛeſenti delectationi apponũt al⸗ teramvero cauda id eſt memoꝛia pꝛeteritarum delectationũ obturant nolentes audirevocem chꝛiſti ⁊ fidelis pꝛedicatoꝛis ſeu ammonitoꝛis vt de vicioꝛum tenebꝛis educantur ad lucem veritatis.Ecce obſtinatio in malis. Ita illi cõ temnunt. Sed. — moles leonũ confringet dũs. Deus conteret dentes eox in oꝛe imꝛooꝛ Deus conteret dentes eoꝛum) id eſt verba eoꝛum detractoꝛia et doloſa quibus tanquam dentibus moꝛdent faciet inutilia (in oꝛe ipſo⸗ rum)quiaverbis ſuis capiet eos vt ipivideant verba ſua eſſe falſa ⁊ ab ipſis retractanda (mo les leonum )id eſt verba ſuperba hominũ ini⸗ quoꝛum ad modum leonum ferociuʒ quibus tanquam dentibus maioꝛibus nituntur inno centes conterere (cõfringet dominus) nead eſ fectum veniant.Ecce que eis ſit retributõ.Oð apertius exponit ſubdens. Ad nipilum deuemiẽt tanq; aqua decur / rens: intendit arcum ſuum donec innr/ méetur. ”MUDvW ¶ Ad nihilum deuenient)ipſi peccatoꝛes ⁊ ſu biuo deficient (tanq; aqua decurrens) que de⸗ fluit ⁊ cito tranſit et ſi modo videantur toꝛren⸗ tes ad ſaxa ſuperbie ſue ſonantes quia cinten⸗ dit) ſcilicet dñs (arcum ſuum)id eſtvindictam p̃paroat ad eos inter ſe puniendos (donec inſir mentur) id eſt penitus a ſuis viribo debilitent vt vlterius nõ valeant nocere bonis:tm̃ enim permittit deus malos in bonis deſeuire quan tum hoc bonis nouit pꝛodeſſe vel ad coꝛrectio nem moꝛum vel ad augmentũvirtutu. Sicut cera que fluit auferentur: ſuper cecidit ignis et nõ viderunt ſoleam. Sicut cera que fluit) ⁊ diſſoluitur a facie et ardoꝛe ignisauferentur ab omni virtutũ con ſtantia vel de pꝛeſenti vita moꝛte repentina (ſu percecidit) ſuper eos (ignis) concupiſcentiarũ et vicioꝛum:velignis)infernalis et eternuset nonviderunt ſolem)iuſticie veri luminisviſio ne pꝛiuati et hic et ibi. De quo illi dicturi ſunt in futuro et ſol non oꝛtus eſt nobis tranſierunt omnia illa tanquam vmbꝛa errauimus invia Ouej) ſcilicet aſpis quia obturat aures (nõ exaudiet vocem incantantis)vt ad lucem exe- at (et veneficiid eſt incantatoꝛis (incantantis ———— — — — D. — — — — — vtiq; eſt deus iu veritatiset iuſticie lumen non luxit nobis.Et conuertens ſe ad ipſos peccatoꝛes vt attentio⸗ res faciat ſubiungit. . S Pꝛiuſq; intelligerent ſpine veſtre ran⸗ num: ſicut viuentes ſic in ira abſoꝛbet BBEELEeE EEren Ee = eeun ſpine veſtre) o miſeri peccatoꝛes id punctões male conſcientie(intelligerent)et perciperẽtrannum) id eſt peccatuz ranno eſſe ſimile. Rannus enim eſt herba pꝛius mollis. Deinde cũ matureſcit acutiſſimos aculeos ha bet ſic peccata nunc mollia ⁊ delectabilia ſunt ſed poſt grauiſſime pungunt dum ergo dele⸗ ccant ſi quis nõ intelligit ? cogitat futura pun⸗ ctionem non intelligit rannũ. Spinevero ran num intelligent cum impij doccebunt penaruʒ experimenio quod eos nunc pꝛeſens impedit ſcire delectatio. Et iterum conuertens ſe ad au ditoꝛes ſubdit(ſicut viuentes)id eſt ſubito qua ſi viuos qui ſcʒ non vere viuunt ſed viuere vi⸗ dentur(ſic in ũa) id eſt ad ſimilitudinem irati in quo tamen ira non cadit abſoꝛbet)dominꝰ (eos) ſcilicetpeccatoꝛes miſeros auferendo de pꝛeſenti vita dum ad huc ſperantde ea hoc au uem non eſt ſine fructu bonoꝛum ſed ideo ſub⸗ ditur. HWZ Aetabitur iuſtus cum viderit vindictã: manus ſuas lauabit in ſanguine pecca/ toꝛis. viderit vindictã)et punitionẽ peccatoꝝ pꝛeſen tem ⁊ intellexerit entam futuram motus nõ ze- lo vindicte ſed diuine iuſticie nec gaudetꝓ ma loꝛum pena ſed quia non eſt in ea ⁊ manus ſu as).i.oꝑa⁊ actõnes (lauabitab immũdicia et purgabit a peccatis ſi indigent:vel muda tan⸗ quam lota eſſent ſeruabit et magis iuſtificabit (in ſanguine peccatoꝛis)id eſt ex conſideratio⸗ ne vindicte ⁊ pene repꝛoboꝝ.Ex hoc enim p⸗ ficit ivpſe monitus moꝛte peccatoꝛis ⁊ moꝛs al⸗ terius valet advitam eius. VUnde ſalomon ſtul to pereunte ſapiens aſtutioꝛ erit. Et dicet homo ſi vtiq; eſt fructus iuſto .——S EEHEEEEHE RWW e dicans eos in terra. — Et)viſa vindicta peccatoꝛis dicet)apud ſe (homo)qui ſua ratõne vtitur(ſi)id eſt quiacvti q; eſt fructus iuſticie ſue etiam in hac vita ipſi (iuſto) licet hic pꝛeſſo quia eſt ſibi fructus in fi de:in tentatione: ettribulatione in patienudq et caritate et ſimilibus ideo (vtiq; eſt deus iudi⸗ cans eos) ſcilicet malos id eſt iuſte retribuens eis ſcᷣm meria nondum in extremo iudicio ſed etiam hic in terra)vbi floꝛere videntur:ꝑ⸗ tis moꝛſibus ſaucietur. Per do. bat ab oppoſito ac ſi dicat. Sicut dominus iu ſte datpꝛo ſuis meritis ⁊ bonis operibo vt fru⸗ ctificet ac pꝛoſiciat? amplius iuſtificetur ſicq; conſequaturvitam eternam ita iuſto iudicio ꝑ mittit malo vt deficiat et a peccatis abſoꝛbeat᷑ ac ſoꝛdibus magisſſoꝛdeſcat ſicq; de iniquita⸗ te ⁊ iniuſticia repoꝛtet penam eternam. . Oꝛatio. „— Duſtiſſime domine concede populo tuo ſe⸗ qii iuſticiam ⁊ legem diligere rectam: nea ve⸗ ritate tua auditũ ſuũ auertens venefici ſerpen⸗ A —;R— omnibus actione. ectabitur iuſtus ⁊ ſi moleſtijs pꝛeſſus. cuʒ ¶ YVſalmus v oꝛatione chꝛiſti vel ec⸗ cleſie et cuiuſlibet fidelis in tribulatio⸗ ne pꝛo ſua liberatione ac de gentium et iudeoꝝ conuerſione et gratiarũ pꝛo bis (¶ps.Ivil. Eripe me de ini⸗/ ncis meis deus meus et ab inſur⸗ Ientibus in melibera me. H Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Qitulꝰ hiceſt n finem ne diſperdas dauid ⁊c.hoc eſt pſal⸗ mus ülle tendens in finem id eſt in chꝛiſti mo⸗ net ne tu qͥcunq; es diſperdas dauid id eſt chꝛi ſtum in tituli in ſcriptione contradicendo ei et non ideo diſperdas quando id eſt qꝛ miſit ſaul id eſt regnum iudeoꝛum et cuſtodiuit voomum eius id eſt ſepulchꝛũ chꝛiſti vtinterficeret eum id eſt nomen ⁊ famam eius tolleret:ne credere⸗ tur in eum quia fruſtra tentauerũt. x vero iſti tres pſalmi continui in titulo habent ne di⸗ ſperdas non vacata myſterio regalem enim i lum nuitulũ conſtattribus linguis fuiſſe notatũ ſignificante hoc ſpiritu ſancto per chꝛiſti paſ⸗ ſionem totũ mũdũ fidei chꝛiſtiane eſſe ſubijci⸗ endum. Materia:oꝛatio chꝛiſti vl eccleſie ⁊ cu iuſlibet fidelis poſiti in afflictione ꝓ ſua libera tione ⁊ infidelium conuerſione. Intentio:mo⸗ nere fidelesvt perſecutõnes ⁊ quecunq; aduer ſa patiẽter ſuſtineãt et de diuino adiutoꝛio ſem per confidant. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſal mo loquitur in perſona chꝛiſti vł ec cleſie ſeu alicuius fidelis in anguſtia ⁊ perſecu tione exiſtentis et pꝛo ſua liberatione ac genti⸗ um ⁊ iudeoꝛum conuerſione oꝛantis. Supꝛa enim egit de chꝛiſtiꝛ ſuoꝛum perl ecutoꝛibus et ideo nunc petit liberari ab eis oꝛatq; pꝛo inſi⸗ delibus conuertendis. Sententia in ſpeciali: Totus itaq; chꝛiſtus quaſi ab inimicis obſeſ⸗ ſus clamat dicens. Eripe me ⁊c. et nota hic in duobus verſibus ſequentibus per crcinan ruerunt in me foꝛtes. diſtinguuntur quattuo: genera perſecutoꝛum ſeu aduerſanioꝛum chꝛiſti qui quotidie ad huc chꝛiſti coꝛpus non ceſſant ꝑſequi quos tamen exemplo chꝛiſti et patienter opoꝛtet tolerare et dei auxilium continue imploꝛare. Unde dicit ¶Eripe de inimicis meis)qui me odiunt ⁊ odi unm in coꝛde tegentes nocendi votum habent (deus meus) quaſi diceret ab his non poſſum eripi ſine tuo adiutoꝛioſet ab inſurgentibus in meid eſt contra me(libera me) qui iam cõmo ti in verba erumpunt atq; aperta voce veritati 4 reſiſtunt ⁊ verbis nocent. Eripe me de operantibus iniquitatem: de viris ſanguinum ſalus me. Eripe me de operantibus iniquitatem) qui iam durata mente: malicioſe perſequendo et manus inijciendo ſcelus opere complent (⁊ de viris ſanguinũ ſalua me) qui magis ſeuiendo ctiam occidunt et ſanguinem innocentem fun dunt:facta ſunt hec in chꝛiſto ⁊ quibuſdam eiꝰ membꝛis et quotidie fit in alijs. Et neceſſe eſt vt eripias. . Auia ecce ceperunt animam meam ir/ TW.M——— Nuia ecce ceperunt animam meamſſcz vi⸗ tam coꝛpoꝛalem ⁊ ponit ꝑtem ꝓ toto neq; eniʒz AgInimam ſine coꝛpoꝛe tenere potueruntquia ir ruerunt) cum impetucin me)yhumilemfoꝛtes) in malicia vel ſua pꝛeſumptione ⁊ ſuperbia vt me moꝛti traderent. Et merito debeo liberari quia in me culpam nõ inuenerunt. VUnde ſub Neq; iniquitas mea neq; peccatum me rexl. ¶ Neq; iniquitas mea) quantum ad ꝓximuʒ et quam in eos fecerim neq; peccatum meuʒ) gquantum ad me ⁊ quod in me habeam o(do⸗ mine) cauſa eſt vel fuit quare me berſequerene ſedſine iniquitate cucurriyviam huius mun⸗ divłcucurri) id eſt bene operatus ſum ſine ad mixtione mali: aliter enim deo bonum nõ pla ceret(et direxijalios quantum in me fuit ad be ne operanduverboꝛ exemplo. Non ait ambu laui ſed cucurri quia non ſolum bene operan⸗ dum eſt ſed et ipſo greſſu boni operis feſtinan dum.Et ideo. „ Exurge in occurſum meum et vide: et wmnne aus virtutu veus iſrael. Exurge)qui videris doꝛmire (in occurſum meum ſad meiuuandũ id eſt mihi currenti ad te occurre per ſubſidij ⁊ conſolationis accele⸗ rationem c(et vide) id eſt fac alios videre ⁊ co⸗ um domine: ſine iniquitate cucurri et di gnoſcere meam eraltationem vtqui me vide⸗ runt depꝛeſſum videant exaltatum. Deinde ſe gentis que te colit. Intende ad viſitandas omnes gentes ₰ Intende adviſitandas om̃es gentes) vteas que infirme ſunt ⁊ peccatis onerate viſitare di gneris dando gratiam ſanitatis ⁊ mittendo in os pꝛedicatoꝛes vt ſicut iu es deus angeloꝛum et deus iſraelitarũ ita eſſe digneris ⁊ deus gen⸗ tium quatenus eas conſoꝛtes facias? angelo⸗ rum ⁊ iſraeliticoꝝ fideliũ ⁊ non miſerearis)i. noõ miſereberisvt ſit pᷣdictio nõ impᷣcatio (oib- qui operant᷑)pertinaciter iniquitatem) ſcʒ qui in iniquitate ꝑſeuerant. Ergo ſi dei miſericoꝛ⸗ diam querimus neceſſe eſtvt peccata noſtra pe Kin ne⸗ òòòMJMs Conuertentur ad veſperam et famem quitur oꝛatio ꝓ gentibus conuertendia cuʒ ait (elt tu domine deus virtutum celeſtium deus) populi(iſrael)qui videris tantum deus vnius non miſerearis omnibus qui operantur itendo puniamus. Et vere intendes quia te patienter vt canes:et circuibunt ciuita⸗ UA onuertentur)ipſe gentes ab idolatria ad cultum dei (ad veſperam) id eſt in hac vltima etate ſeculi(et famem) conuertendi alios pati⸗ enter) omnes ſibi incoꝛpoꝛani et vniri ꝑ fidem deſiderantesvt canes)ſcʒ latrando cont a ho ſtes(⁊ circuibunt ciuitatem) id eſt mundũvbi⸗ q; euangeliʒantes hoc poteſt exponi de illis q ſero conuertuntur et tamen ſeruentioꝛes ſunt illis qui pꝛimo venerunt (Conuertentur adve ſperam)ſenectutis dicentes mane nobiſcũ do⸗ mine quoniam adveſperaſcit et ſic conuerſicfa mem patienter)oꝛandi ieiunandi bene agendi (vt canes) qui immoderatum ⁊ ardentem ha⸗ bent appetitum nam ſubitus caloꝛ longũvin⸗ cit tepoꝛem.Et qui tarde exijt quandoq; celeri tate moꝛam compenſat. ECcce loquentur in oꝛe ſuo et gla * labiſs eoꝛum quoniam quis au Ecce loquentur) et manifeſte pꝛedicabunt (in oꝛe ſuo )id eſt libere ⁊ audacter cum aucto⸗ ritate ad inſoꝛmatõnem fideliuʒ ⁊ depꝛeſſionẽ bereticoꝛum (et gladius) ſancti ſpiritus quod eſt verbum dei(in labijs eoꝛum)erit. Jdeo au⸗ tem frequens pꝛedicatõ erit in labijs coꝛum et indignabuntur dolentes ſi non poterũt alios conuertere quoniam erunt multi qui non au⸗ dient aure audiendi et hoc eſt qð ſubdit᷑(.quo⸗ niam quis audiuit) quaſi diceret pauci audi⸗ — – — rrrere eeee ent eos hinc eſt tpheta ait Quis erediditau Ziſperge illos in virtute tua: et depo⸗ ucfG7†- ngne eos ptectoꝛ meus domine. Na Et tu domine deridebis eos: ad nihilũ pege illos) in toto mundo ꝑ omnes gen nin educes omnes gentes. itess (in virtnte tua) et tue potentie qua potes vt Ettu domine denidebis eos) qui in iniqui- ſaltem ſic emendati ſuperbire deſiſtant: ſcelus mes ate ꝑſeuerantes non audient id eſt dignos de-⸗ ſuum penitendo deploꝛentvelvt eccleſia ab in h riſione oſtendes illos ſcilicet in iudicio cum di imicis teſtimonio veteris legis habeat quia co m. ces eis ite in ignem eternum quoniamad ni- dices nobis poꝛtant(⁊ depone eosab elatõne hilum deduces) tunc (om̃es gentes)tales et in et tumoꝛe ſuperbie vt humilient᷑ ⁊ ſint obpꝛo⸗ Nien pertinacia perſeuerantes eoꝛum ſuꝑbiam de-⸗ bꝛium omnibus (pꝛotectoꝛ meus domine)qui ed ſtruendo etad nihilum redigendo qui veritati me pꝛotegis ⁊ deſendis vt habeam teſtimoniũ cn non conſentiunt ⁊ tevenerari nolunt. Illi ſunt miſericoꝛdietue. Deinde oſtẽdit quid in eis de Conn foꝛtes de ſe pꝛeſumentes et ideo ceciderũt quia poni velit dicens. ge⸗ ad te foꝛtitudinem ſuam nõ cuſtodierũt. Ego Delictum oꝛis eoꝛum ſermonem labio dan autem foꝛtisine. rum ipſo: um et compꝛehendatur in ſu gt Foꝛtitudinem meam ad te cuſtodiam: perbialuuu. ui⸗ Riced ſnſceptoꝛ meus:deus meus mi ¶ Delictum oꝛis coꝛum depone id eſt dimitte al ſericoꝛdia eius preueniet me. ſermonem labioꝛum ipſoꝛum )impꝛoperia rne ¶ Foꝛtitudinem meam)id eſt omnes virtutes de chꝛiſto dicentiũ depone et deſtrue ac de oꝛe hnn tct vires meas nõ ad me ſed (ad te cuſtodiam) etlabijs eoꝛũ tolle. Sic fecit reſuſcitando chꝛi un qWuia ſemper in ipſis tibi non meisviribus lau ſtum quem perdere voluerunt quia hunc viue des referam non recedam ate pᷣſumens de me re expauerũt ⁊ in celo adoꝛari ab omnibo gen⸗ nen quia ſi recedo cado ſi accedo foꝛtioꝛ ſis. Et me tibus mirati ſunt et compꝛehendantur in ſu⸗ enH ritoquia deus ſuſceptoꝛ meus)ſcilicet es ſuce perb ia ſua) id eſt conuincantur et conuertant᷑ pptoꝛ nature in incarnatõne penitentie in iuſtiſi cognoſcentes: dolentes ſe ſuperbe ⁊ male egii/ IH1 catione anime in gloꝛificatõne ⁊ etiam ad alia ſe⁊ cõfitentes peccata ſuavt ule ignoſceret qui n beneficia participanda:deinde mutans per/ſo venerat peccata ſolulere. Et factum eſt hoc iaʒ SS nam ſubdit (deus meus) eſt ſpirimaliter quia in quibuſdam ⁊ poſtmodum fiet in pluribus. in (miſericoꝛdia eius pꝛeueniet mein donis ? be Ideo lubiuncwin ee. “ ao neficijs qui nihil attuli cur miſeret᷑ nullus enĩ H Et de execratdeet mendacio annuncia in dona dei meret. Ecce quare non debeo deme buntur in conſũmatõne:in ira conſũma e Feſiuncre quia non pgcœcſannt merta maa nonis etnonerumn ian ſed pꝛeuenit me diuina miſericoꝛdia.Et hoc. ¶ Et)ſic(de execratõe? mendacio)id eſtdeeo faare Daeeus oſtendit mihi ſuꝑ inimicos me/· ꝙdominü execrabantur? de eo mentiti ſunt ꝑ in os neoccidas eos nequando obliuiſcan penitentiam ? confeſſionem inde eductiannũ in uHohuli mir. dabuntur a pꝛedicatoꝛibustin conſmatõne) Agend Deus oſtendit mihi ſuper inimicos meos) et perfectione id eſt pꝛidicabuntur eſſe perfecti Inbx ſiue de inimicis meis id eſt quantam circa me etalijs in exemplum vite.De ipſa enim magni gürin⸗ miſericoꝛdiam habuit demõſtrauit in illis cir⸗ tudine peccati plus humiliabunturꝛ ea humi ge ca quos non habuit. Deus enim ad oſtenden litate plus erigi merebuntur ⁊ co magis perte⸗ dum maioꝛem in ſuis miſericoꝛdiam. Exercet ctierunt quia tam execrabile peccatuʒ ſe com⸗ ugin quandoq; in alijs iuſticiam in ramis ſuperbie miſiſſe dolebuntvtvbi abundauit delictum ſu pꝛeciſis in ſerto miſericoꝛdiã ſuam oſtendit ole perabundet ⁊ gratia. Et peninuit ad medici⸗ bunt aſtro. Et tu noli ſuperbire ne pꝛecidi merearis nam humilitat infirmitas hominis: nihil eni an⸗ etideo. O (deus ne occidas eos) Delendo o⸗ ſic impedit perfectõnem vt ſuperbia ⁊ hoc fiet mnino (nequando obliuiſcantur populi mei) cin ira conſumationis )id eſt in tali ira ⁊vindi⸗ ſcʒ fideles gratiam ⁊ miſericoꝛdiam dei ſi non cca dei quecoꝛripiendo et emendando conſu⸗ ht ſintteſtes legis ⁊ moꝛtis chꝛiſti viuũt ergo an⸗ met eos et ꝑficiat non in ira cõſumptõnis que ben te oculos eoꝛum vt per illos dei miſericoꝛdiaz vindicat vt conſumet et damnet:? ila conne ⸗ M recognoſcant ? quantas gratias deo ꝓ ſe agere ſil(non erunt)tales quales ante extiterant ¶n , debeant Sed. de alibi Diciturvene impios et non cunt. “ * et finium tere. Et)tunc(ſcient quia deus dominabitur ia⸗ cob) id eſt iudeoꝛum de iacob deſcendentium et non tm eoꝛum ſed⁊c finium terre)id eſt gen⸗ tium que in finibus terre erant reſpectu iudeo rum que erant in medio quas iudei vt canes contempſerunt. Cunc agnoſcent eundem deũ et indeoꝛum et gentium eſſe et ꝙ non debeant gentes contemnere:omnes enim peccauerunt et gratia dei egent deponent ſuperbiam et ſalu ti gentium non inuidebunt quia parem ſuam et ũloꝛum infirmitatem cognoſcent ⁊ in angu⸗ lari lapide copulati ſimul deum adoꝛabũt:di⸗ Et ſcient quia deus dominabitur iacob: citur ergo nunc de iudeis quod ſupꝛa dictũ eſt De gentibus. Conuertentur ad veſperam et famem atientur vt canes et circuibunt ciuita⸗ mer AX onuertentur) ſcilicet iudei plenarie (ad ve ſperam) in vliuima ſeculi etate ⁊ ſine munditet) eluriendo ac ſitiendo iuſticiam ( famem verbi Ddei patientur vi canes) ideſt ſicut peccatoꝛes cognoſcentes ſe infirmos vt poſſint fieniſani. nemo enim inſanabilioꝛ eſt eo qui ſibi ſanus vigdeturcet circuibunt ciuitatem) dei:et eccleſi⸗ am ſanctoꝛumvitam ⁊ moꝛes inueſtigando ex gquibus ciuitas dei conſtructa eſt Ael (ciuita⸗ tem) id eſt mundum circuibunteuangeliʒan⸗ do. Unde apte ſubiungitur. Voſi diſpergentur ad manducandum: bunt. 22 ad alios lucrandum ⁊ incoꝛpoꝛandum ſibi in fide (ſi vero non fuerint ſaturati) fide populo⸗ rum id eſt ſi non fuerit impletum deſideriũ eo⸗ rum et pꝛedicatio ad votum eoꝛum non fructi ficauerit (et) ipſi ſicut et gentes (murmura⸗ bunt ) id eſt dolebunt quomodo ſuperius di⸗ ctum eſt quoniam quis audiuu. Iſte verſus tã git pꝛelatos qui diſperguntur per dioceſes ſu⸗ as non ad pꝛedicandum ſed ad manducandũ (ſi vero non fuerint ſaturati) id eſt ad libitum ſuum bene pꝛocurati murmurant pꝛe impati⸗ entia et foꝛte huius occaſione extoꝛquentur pe cuniam. Sic etclauſtrales qui diſperguntur percameras ad manducandũu ibi dimiſſo re⸗ fectoꝛio (ſi non fuerint ſaturati) id eſt ad dele⸗ ¶Ipſuconuerſiiam digni diſpergentur) vbi q; de loco ad locamad manducandum)id eſt ctationem pꝛocurati murmurabunt) cõtra p⸗ uiſoꝛem ſuum Sed tota iam eccleſia devtroq; pariete iuncta gaudens et gratias agens ſub⸗ iungit. ””UM Ego autem cantabo foꝛtitudinem tuaz et exaltabo mane miſericoꝛdiam tuam. Ego autem)iam tota eccleſia(cantabo c cũ cantico laudabo vel cum voce laudie pꝛedica bo (foꝛtitudinem tuam) qua diabolum viciſti qua infernum ſpoliaſtiet exultabo) coꝛdeid ẽ cum exultatione magnificabo vel laudabo ne laus ſit tm in oꝛe mane)id eſt ſine dilatione ac pꝛompte: ſtudioſecmiam tuam) qua humanũ genus redemiſti ⁊ pctã dimiſiſti vel mane.i.in reſurrectione quando tranſactis huius ſeculi tenebꝛis et tentationibus apparebit ſol iuſticie exultabo id eſt exultando ſuſcipiammiſericoꝛ diam tuam)que erit in remuneratione. Quia factus es ſuſceptoꝛ meus:et rerſu inn meum in die tribulationis mee. Quia) in pꝛeſenti vita in qua tribulat᷑omis qui iuſte viuit (factus es) ab ipſa tribulatione (ſuſceptoꝛ meus ⁊ab inſtantibus periculisre fugium meum tutum (in die tnibulatois mee) qquando ſcilicet gratum eſt: niſi enim tu ſuſce⸗ piſſes ⁊ ſaluaſſes nemo eſſet qui inter tot ⁊ tan „ ta mala ſubſiſtere potuiſſet. Etideo adhucam plius deum ꝓ beneficijs ſuis laudare delide⸗ rans ſubiungitt. “ Aiutoꝛ meus tibi pſallam: quia deus ſuſceptoꝛ meus deus meus miſericoꝛ⸗ Agdiuloꝛ meus) id eſtcooperatoꝛ in bonis (tibi pſallam)id eſt bona opera quete aſpiran te ⁊ auxiliante geſſi tibi aſcribam ⁊ merito (qꝛ) tu (deus ſuſceptoꝛ meus es) nunc ad gratiam et tandem ad gloꝛiam qui etiam ſuſceptũ dei⸗ * ficas ⁊ hoc non imputo meritis meis ſed miſe ricoꝛdie tue quia tu ipſe (deus meus) qui me creaſti es (miſericoꝛdia mea)qͥ me ſaluaſti qua ſi diceret vt pꝛo multis vno verbo ſingula be⸗ neficia tua et te plenius explicem tu es miſeri⸗ coꝛdia mea quia totum gratis das cui ꝓpꝛium eſt miſereri ſemper ⁊ parcere. Cum multa di⸗ xit non tamen omnia ſed in hocvno omnia cõ pꝛehendit. Attendẽs enim omnia bona que⸗ cunq; habere poſſumus ſiue in natura ſiue in conuerſione in fide:in ſpe in charitate in iuſti⸗ cia in timoꝛe domini in bonis moꝛibus totum non eſſe niſi ex illius donis et miſericoꝛdia: ita iuſticiam commutatione. concluſit deus meus miſericoꝛdia mea:nõ in⸗ uenit impletus bonis dei quid appellaret deũ niſumiſericoꝛdiam ſuam O dulce nomen ſub quo nemini deſperandũ eſt omnes conſolans omnes ad conuerſionẽ inuitans. Si peccata noſtra nobis tm̃ dimiſiſſet vtiq; miſericoꝛs re- cie dici potuiſſet. Nunc quia ⁊ peccata dimi⸗ ſit etinſuper dona addidit et quod incredibile erat etiam celeſtem gloꝛiam immeritis peccato ribus donauit non ſolum iam miſericoꝛs dici tur ſed ipſa miſericoꝛdia digne appellatur.Di⸗ cat ergo voce et coꝛde eccleſia dicat vnaqueq; ſdelis anima deus meus miſericoꝛdia mea. NOꝛatio. ð/ Mmnipotens domine cuius virtutem ⁊ mi ſericoꝛdiam matutino laudamus in tempoꝛe ſfoꝛtitudinem noſtram oꝛamus vt cuſtodias et ab omm obſcuntate tenebꝛarum eruti matu⸗ tino lumine decoꝛemur. Per do. ¶ Pſalmus de oꝛatione ꝓpbete pꝛo re gIni ilrael refoꝛmatõne et eccleſie pꝛo ce leri iudeoꝛum et gentium de peccato ad ius es nobio. ¶Auceo pſalmi ꝓpheta dauid Titulus talis eſt. In finem pꝛo his qui commutabuntur ⁊c̃. Et eſt ſenſus pſalmus ille dirigens nos in fi⸗ nem id eſt in chꝛiſtum agit pꝛo his id eſt de his qui commutabuntur de veteri vita in nouam in tituli inſcriptione ſuſcepta per fidem ſcilicet quia credunt chꝛiſtum regem iudeoꝛũ ettran⸗ ſeunt in regnum chꝛiſtig regno diaboli: com⸗ mutabuntur dico non ſibi ſed ipſi dauid id eſt chꝛiſto vt iam ei viuant et ſeruiant ⁊ hoc eun⸗ do et tranſeundo in doctrinam id eſt in pꝛece⸗ pta eius bene viuendo et bene docendo ſcõᷣm cõmutabuntur autem per hec cum id eſt qꝛ ſpſe dauid id eſtchꝛiſtꝰ ſuccẽdit igne dei etcha ritatis meſopotamiam ſyrie id eſt mundumvo catione ad fidem eleuatum ⁊ ſublimem invir⸗ tutibus factum:me ſopotamia enim altavoca tio ſyria vero ſublimis interpꝛetatur:ettamen pꝛius in eo ſuccendit et humiliauit ſyriam ſo⸗ bal id eſt ſublimilitatem vane venuſtatis: ſo⸗ bal nanq; vana vetuſtas interpꝛetatur. Qui enim pꝛius erat ſublimis altitudine vana ⁊ ve tuſta incenſa humiliatur vt melius exaltetur et 18. lix. Eus repuliſti nos innouetur. Et ita conuertit ab erroꝛe Joab? id eſt inimicum ſcilicet iudaicum pore Moad⸗ percuſſit id eſtcommouit de infidelitate ad fi⸗ dem edom id eſt terrenum ſcilicet gentilem po pulum terrenis deditum ⁊ hoc invalle ſalina⸗ rum id eſt in humilitate que eſt condimentum omnium virtutum ſicut ſal ciboꝛum percuſſit didco duogecim milia id eſt omnes de quatuoꝛ mundi partibus ad fidem ſancte trinitatis cõ⸗ gregatos:per mille perfectio intelligitur:et per duodecim milia totus mundus percuſſus de⸗ ſignatur. Materia:commutatio conuerſoꝛum de peccato ad iuſticiam ⁊ eoꝛundem ꝓprer cul⸗ pam repulſoꝛum receptio ad gratiam. Inten⸗ tio:monere vt nemo contempnat iſtas percuſ⸗ ſiones ſed patienter aduerſa huius mundi fe⸗ rat quia per hoc habebit commutationem de peccato ad iuſticiam ⁊ etiam de moꝛtalitate ad immoꝛtalitatem. Sententia in generali pꝛo⸗ pheta in iſto pſalmo in perſona ſua lamenta⸗ lun de multiplici deſolatõneterre ⁊ populi iſra el pꝛopter peccata ſua depꝛecans deum deuo⸗ te pꝛo refoꝛmatione ⁊ liberatõea miſeria. Vel in perſona couerſoꝛum ad deum pꝛecatur pꝛo culpe remiſſione et gratias agit pꝛo vocatione referens deuote poſt tantam ſue dampnatio⸗ nis miſeriam quantam ſint conſecuti miſeri⸗ coꝛdiam.Poſtquam ergo ſupꝛa oꝛauit p gen⸗ tium ⁊ iudeoꝛum conuerſione nunc tam de iu⸗ deis q; gentibus vocati gratias referuntet po⸗ ſteris exemplum deo gratias referendi ſe pꝛo⸗ ponunt. Bententia in ſpeciali pꝛopheta er⸗ go invoce percuſſoꝛum in melius mutatoꝛum Pinarepuliſi nos) etpꝛoieciſti extra pꝛo⸗ tectionem tuam in manus hoſtium (et deſtru⸗ rxiſti nos) id eſt deſtrui permiſiſti pꝛopter pec⸗ cata noſtra (iratus es)ſcilicet contra nosvindi ctam exercendo⁊t miſertus es nobis)in ꝑte cõ Commouiſti terram et conturbaſti eaz — — ſana contritiones eius quia commota —R—NWMW—R Sõõð * ¶ ommouiſti terram ſcilicet iſrael id eſt ha bitantes in ea terroꝛe aduerſarioꝛum (etcon⸗ turbaſti eam) permittendo hoſtes occuparelo ca eius ſed nunc oꝛo ſana contritiones eius) id eſt miſerias ⁊ afflictiones (quia cõmota eſt et conturbata fugientibus habitatoꝛibue pꝛe timoe. . Oſiẽdiſti populo tuo dura:potaſii nos õ vino eompunctionis. Oſtendiſti populo tuo dura afilictiones ſci licet ⁊ flagella quibus dure caſtigaſti eum pꝛo pter peccata ſua (potaſti) et repuliſti (nos vino compunctionis )id eſt meroꝛis ſcilicet tribula⸗ tione ⁊ doloꝛe quibus purgatur patiensvtvul Deciſti metuentibus te ſignificationẽ: ꝓt fugiant a ſacie areas Decdiſti metuentibuste ſignificationẽ)id eſt linquentes Et. 4 a tua et exaudi me. At liberentur dilecti tui: ſaluum fac dex tliberentur) ab oppꝛeſſione et deiectione ſua(dilecti tuiſcilicet populo iſrael qui dicitur deo dilectus. Vndeoꝛo (ſaluum fac) ipſum populum iſrael extera tua)id eſt per dexteraʒ tuam ſcilicet per fauoꝛem tuum vel potentiam (et exaudi mepꝛo me ⁊ populo meo depꝛecan tem. Deinde conuertit ie ad auditoꝛes ſuos vt confirmet eos dicens. “ Deus locutus eſt in ſancto ſuo:letabꝛ et partiboꝛ ſichimam:et cõuallem taber Deus locutus eſtin ſancto ſuo)id eſt de oꝛa ꝙ ego dauid(letaboꝛ) pꝛoſperitate in regno qꝛ Ket partiboꝛ ſichimam )id eſtterrram ſichen ſci licet reittuendo eam antiquis habitatoꝛibus qui expulſi ſunt per alienigenasſet conuallem tabernaculoꝛum)ſcilicet ſochot que nunc oc⸗ cupata eſt a philiſteis metiboꝛ)id eſt ſcõᷣm mẽ ſuras debitas reſtitutam iſraeliis.Et hoc be⸗ ne poſſuʒ facere quia foꝛtiſſimos populos ha beo mihi fauenteset obedientes Ham. aliqualem noticiam per has ꝑcuſſiones vt his exercitati(fugiant a facie arcus id eſta pꝛeſen⸗ tia iuſticie tue que extenta eſt ad ꝑcuciendũ pec cantesvt metuãtte qui tam grauiter punis de⸗ chlo vel in ꝓpheta nathan pꝛomittendo mibi geus eſt galaad et meus eſt manaſſes: et ephꝛaim foꝛtitudo capitis mei. ſd eſt ile populus ſic dictus habens poſſeſſio⸗ nem terre galaad tranſioꝛdanem qui famoſus erat roboꝛe pꝛopter iepte galaaditem iudicem iſrael cet meus eſt manaſſes) qui etiam erat po pulus famoſus roboꝛe pꝛopter gedeonem et abimelech iudices iſrahel qui de hoc populo erantcet effraim foꝛtitudo capitis mei)id eſt foꝛ titudo mea capitanea ⁊ pꝛincipalis eſteffraun que inter ceteras tnbus robuſtioꝛ ⁊ populo⸗ ☛ Meus )et in adiutoꝛium mihit eſt galaad) fioꝛ erat. Jugda rex meus:moab olla ſpei mee. uda rex meus )eſt ⁊ legifer cui competit in ter alias tribus vt habeat ducatum etregnum pꝛopter reges qui ſunt exea nec tm populi iſra elite mihi adherent ſed etiã extranei populi mi hi ſeruiunt: cõfederati ſunt Unde ſubdit(mo ab olla ſpei mee) id eſt ſpero in deo:quod terra moab enit mihi ſubdita ad ſenniendi ſicutol⸗ la ad ſuum miniſterium. eum mihi alienigene ſi:bditi ſunt. nidumeam extendam calciamentũ meũ) id eſt calcabo eam incedendo pedecalciato ac ſubijciam et ſupeditabo eam per plenam vi⸗ ctoꝛiam (mihi alienigene)ſcilicet paleſtini et ce tere natões in circuitu regni mei(ſubditi ſunt) et ſubiecti. Ita dixiibo in idumeam ⁊ ſubijciã eam Sed. Auis deducet me in ciuitatem munitã os guis deducet me vſq; in ydumeam. NQuis deducet me)in aliquam (ciuitatẽ mua nitam) ſcilicet idumeevt ſubijciam eam immo (quis deducet mevſq; in idumeã) vtaudeãag gredi ad eam ſubijciendamvbi multi foꝛtes et bellicoſi erarnrrt. . Nonne tu deus qui repuliſti nos et non egredieris deus in virtutibus noſtris. onnetu deus) deduces quaſi diceret nuł lus alius nec etiam aliquis de foꝛtibus popu⸗ lis quos nominaui poteſt hoc facere ſed tu ſo⸗ lus deusqui repuliſtiet pꝛoieciſti(nos)a pꝛo tectione et defenſione tua ſinendo tribulari (et In idumeam extendam calciamentum non egredieris deus)nobiſcum(in virtutibus noſtris ) ſed in tua virtute vt pꝛotegas nos In ſua enim virtute non in noſtra deus operatur. ſcom hiſtoꝛiam futurum ponitur pꝛo pꝛeteri⸗ to id eſt nõ egreſſus fuiſti ummo ſic pieciſti nos vt non egrederis(in virtutibus noſtris⁊ exer⸗ citibus noſtris id eſt ne pꝛotegeres nos ab ho⸗ ſtibus ſicut ſolet dux egrediens.Et ideo. Da nobis auxilium de tribulatõe: etva a ſalus homiinns. a nobis auxiliũ)quo liberemur(be tribu latõe qua ab hoſtibo vexamur (et) id eſtqꝛ ſine auxilio tuo (vana eſt ſalus hominis)id eſt que ſperatur ab homine et ideo maledictus homo qui ponit hominem bꝛachium ſuum. Etcon⸗ uertens ſermonẽ ab homines loquitur de deo in tercia perſona dicens. In vo faciemus virtutem:et ipᷣe ad ni S f uu— - — —- —- l⸗ po⸗ ila W. gai⸗ tinos ann Pho⸗ ba niin ſtau⸗ hono co e 0 yino compunctionis. In deo )id eſt auxilio ⁊ fouoꝛe dei non in vi ribus noſtris faciemus virtutem id eſt virtio ſa facta contra hoſtescet ipſe ad nihilum dedqdu cet) conculcando et ſubijciendo in ſeruitutem (tribulantes noe) ⁊ aduerſantes nobis vt ꝓ ni DL Moxos habeamus. Myſtice autem legitur Deus repuliſti nos et deſtruxiſti nog: Elt liberenturdr trea tua et exaudi me. tuses et miſertus es nobis. Deus repuliſti? deſtruxiſti nos)nobis auxi lium ſubtrahendo actentari ⁊ peccare permit endo (iratus es) pꝛopter peccata noſtra iuſtaʒ vindictam in nos exercendo (⁊ miſertus es no bis) ꝓpter bonitatem tuam cum ad te reuerte⸗ mur penitendo ad hoc iraſceris vt miſerearis ipſa ira tua miſericoꝛdia eſt:et exponit quomo do ſit miſertus dicens. MMB Commouiſti terram et conturbaſti egz. ſana contritiones eius quia commota ꝛedicationis (et cõturbaſti eam)ſalubꝛiter ad penitentiam. pꝛius cõmouetur a timoꝛe domi ni:deinde conturbatur ex doloꝛe peccati (ſana contritiones eius ) id eſt remoue ab ea miſeri⸗ as quas ſuſtinetvel peccata pꝛo quibus coꝛ cõ tritum habet ⁊ dignum eſt vt ſanes ( quia com CLommouiſti terrã) id eſt terrenos vomere P mota eſt ⁊ gratie tue cõmouenti per liberũ ar⸗ bitrium conſenſit. Sic autem mutato in me⸗ lius homine iam dura ⁊ aſpera ſubſequuntur vnde ⁊ ſubditur. ”Z”DB Oſtẽdiſti populo tuo dura:potaſti nos ſtendiſti populo tuo)ſic in melius muta⸗ tocdura)et aſpera vt te attentius quereret. An de ſcriptum eſt omnes quivolunt pie viuere in chꝛiſto perſecutionem patiuntur (potaſti nos vino compunctõnis )id eſt delectari nos feciſti poculo paſſionis et tribulationis ſicut vinum delectat potantem quia tribulationes per cha ritatem ſunt delectabiles et ſi per infirmitatem carnis graues Vel (potaſti nosvino compun ctionis id eſt ſuauitate lachꝛymarum peniten tieꝛ confeſſionis iſte autẽ paſſionis potus non perdens eſt ſed medicina vrens vnde ſubiun⸗ gitur. „ Degiſti metuentibus te ſignificationẽ: Rannkntunbune — Deciſti metuentibus te ſignificationem vt giant a facie arcus) id eſt per tribulationes tempoꝛales ſignificaſti tuis fugerea pꝛeſentia et partiboꝛ ſichim ſturi minantis iudicij ctab ira ignis eternt. uI mmaniis iudicij et ab ira ignis eterni. Iſtum ancum fugit qui ꝗ peccatis cauet. Be⸗ ne autem iudiciũ arcus dicit᷑ quia arcus quan to plus retro tenditur tanto impetuoſius ferit: ia ⁊ iudiciũ quanto magis differtur tanto gra mius non conuerſis erit. Cuius nobis fit ſigni ficatio per penitentiam quia ſi hic tam aſpe⸗ re deus nos punit quid in futuro faciet. Et. Vt liberentur dilecti tui:ſ. aluum fac dex Ut liberent dilecti tui)in die ire ad hoc qͥp⸗ pe ſignificationes pꝛeſentium maloꝛũ dantur vt ab eternis malis domini dilectoꝛes liberen tur ⁊ yt hoc fiat exoꝛat dicens (ſaluũ) me(fac) dicit generalis iuſtus collocando in (dextera tua id eſt in potioꝛibus bonis tuis in beatitu⸗ dine perpetua vbi eſt ſalus vera quaſi diceret: qui ſic in pꝛeſenti nos ad ſalutem erudis perſi⸗ ce ponendo ad dexteram tuam ſalubꝛiter per⸗ cuſſos ſet exaudi me) quia non tempoꝛalia ſed elterna peto que tu pꝛecipis petere.Ex hoc au⸗ tem ſcio ꝙ ſaluabit dextera ſua quonid. Deus locutus eſt in ſancto ſuo:letaboꝛ naculoꝛum metiboꝛ. am:et cõuallem taber eus pater locutus eſt in ſancto)id eſtin ſi lio (ſuo) in quo pꝛomiſit banc ſaluationem no uiſſume diebus iſtis. In qua locutõne ego fide lis populus ſeu eccleſia (letaboꝛ) de bis quos aſſumam in partem mei:quia(⁊ partiboꝛ ſichi mam id eſt diuidã gentes ſeu gentiles qᷓ deſi⸗ gnant e ſichimãa vbihabitut geres: no eni oim eſt fides ſed alij credũt alij nõ credũt ⁊ eoꝝ qui credũt alijviuũt bñ: alij male.diuidunt᷑ ̊ nüc ſide ⁊ moꝛibo diuident᷑ in iudicio oues ad dex⸗ teram hedi ad ſiniſtram (et conuallem taber⸗ naculoꝛum)que fecit ibi iacob id eſt gentem ia deoꝛum ab iacob deſcendẽtiũ que ꝑ illamval⸗ lem intelligitur etiam (metiboꝛ) et diuidã quia alij crediderunt alij non nam tranſierunt inde qui crediderunt foꝛis reliquie remanſerunt. Hec iam diuiſio demonſtratur cum ſubinfer „— t ephꝛaim foꝛtitudo capitis mei. Meus eſt galaad )id eſt mee ſocietatis eſt nu merus martyrum: galaad enim interpꝛetatur aceruus teſtimonij ⁊ per aceruũ teſtimonij mi titudo martyrũ deſignatur quia martyres gre⸗ ce teſtes dicti ſunt latine (etmeus eſt manaſſes) Oeus eſt galaad te meus eſi manaſſes: qui oblitus pꝛioꝛis vite et ſtatus in anterioꝛa cum apoſtolo ſe extendit Manaſſes etenim in tpicdaum apud nos: obliuio ſeu oblitus (et eff; aim) id eſt hij quibonos fruetus etin ſe et alijs faciunt ſcʒ doctoꝛes eccleſie: effraim enim interpꝛetatur fructificatio: ſunt foꝛtitu⸗ do capitis mei )id eſt chꝛiſti dicit eccleſia quia chꝛiſti membꝛa inſirmioꝛa ſuſtentant. AJuda rex meus: moab olla ſpei mee. uda rex meus) id eſt confeſſoꝛes rectoꝛes erunt mei ſcʒ eccleſie:iudas enim interpꝛetatur conteſſio vel chꝛiſtus qui eſt de tribu iuda na⸗ ſciturus erit rex meus (moab) qui interptatur abutens lege ſcʒ gentiũ populus eſt olla buli⸗ ens quia inferttribulatione; que eſt (ſpeimee) quia facit me plenius ſperare non deficere. tri⸗ bulationes enim maxime non oꝛiuntur gaduer ſus eccleſiaʒ niſi a malevientibus lege. Sicut agultem in olla cibi ſic in tribulatõe excoctiſunt ſancti Apte vero dicitur olla ſpei in eo qꝛ ſpes ſanctoꝛũ venit a tribulatione. In hacolla tri⸗ bulationũ conſtituta quantã ſpem habcatec⸗ nõ petim vt amoueastribulatõʒ ſʒ vt ipſa tri⸗ cleſia audiamus. bulatio ſit nobis fr ſa ⁊ liũ vti ulatio ſit nobis fructuoſa ⁊ in auxiliũ vt inde In ydumeam extendam calciamentuz meum mihi alienigene ſubditi ſunt. nguinea (extendam calciamentũ meũ ) id eſt euangeliũ quo munitur vita gradientiũ in mũ do.q.d. buliat olla quantũ poteſt ſeuiat mun⸗ dus quantũ valet ego vſq; ad terrenos et ſan⸗ Bniceos extendã pꝛedicationẽ meam ⁊ ſic mi-⸗ Hi etiam (alienigene ſubditi ſunt) üli qui non pertinent ad genus meũ ad hereditatẽ meam. Multi enim veniunt ad fidem qui nõ pertin⸗ gunt ad hereditatẽ:multi adoꝛant chꝛiſtuʒ qui nõ ſunt regnaturi cum chꝛiſto:quia multi ſunt vocati paucivero electi.Et ne hoc videreturvi ribus ſuis attribuere cõmendat gratiã dei de⸗ ducentem cum ſubiungiit. SJ Quis deducet me in c uis deducet me in ciuitatem munitaʒ) id nydumeam quemterpzedturtergnaue 9 iuitatem munitã rakarn vſq; in ydumeam. eſt in iudeam que munita recte diciturvidelicʒ patriarchis et ꝓphetis legibus quoq; et varijs inſtitutionib ad hanc pꝛimũ pꝛedicatũ eſt eu⸗ angeliũ (quis deducet mevſq; in ydumeaʒ)id eſt in vniuerſam gentilitatem vt multi ex genti bus mihi incoꝛpoꝛent᷑et ſocietate membꝛoꝛuʒ ciuitas amplietur. Negat hoc ab homine fie⸗ ri poſſe. hoc enĩ a ſola fieri poterat deitate. An miſereberis:non enim cõtinebis in ira tua mi ſericoꝛdias tuas. Deduces ergo ⁊ tamen ſeuiẽ⸗ te mundo non (egredieris)o deus in virtutib- noſtris) quando ſoꝛtiter facturi ſumus pꝛo de fenſione ſidei id eſt non oſtendes potentiã tuã qualem oſtendiſti olim patribus quando eoꝝ foꝛtitudini ceſſerunt gentes. Tamen diuerſis toꝛmentis nos extra cruciantibus nõ deſeres ſed tunc nobis intus operaberis ⁊ ſic magis ⁊ melius deduces quia ſic videmur non ꝓ tem⸗ poꝛali vita pugnare ſed ꝓ eterna. Qu ergo de⸗ qui non egredieris in virtutibus noſtris quia non dabis tempoꝛale auxiliũ da ſempiternũ hoc eſt quod ſubdit. Da nobis au xiliũ)ſempiternũ in futuro(detri bulatõe).i. ꝓpter tribulatõeʒ quã hic ſuſtinemꝰ a nobis auxilium de tribu atoe: etva ſubuenias. Vñ deſererevideris Etideo nõ pe timus hanc ſaluteʒ humanã⁊c)id eſt quia(va nayet fallaxeſt ſalus hominis itrãſitoꝛia ⁊ tem poꝛalis.Audiant hec quiiſpem ſuam in poten tatibus hominũvel interrenarum diuitiarum ſplendoꝛibo ponunt quia (vana)eſt(ſalus ho⸗ minis et deus ſolus opoꝛtunũ tribulationib⸗ nolkis preſtat auxiliũ. Merito ergo ſubditec In deo laciemus virtutem: et ipe ad ni dilum deducet tribulantes nos. In deo faciemus virtutem) vincendo ini⸗ micos non in gladio:non in equis:non in p⸗ tentatu exercitus: quia deus enit exercitus ⁊ vi deducettribulantes nos) etimpugnantes eta ſpe eternitatis reuocare conantes tam vicia q; inimicos viſibiles ⁊ inuiſibiles repꝛinendo ⁊ eoꝛum ſeuiciam annihulando faciemus ⁊ nos virtutem in dominovt ab omni tribulatõne et tentatione liberi eſſe mereamur. In ipſo ſſit foꝛ titudo noſtra in ipſolſit omnis noſtra gloꝛia et nulla pꝛeualebunt aduerſa. Nam ſi deus pꝛo nobis quis contra nos. H Dmnipotens mitiſſime deus bumani ge⸗ neris reſtauratoꝛ et rectoꝛ: quilfideles tuos ſi .êẽZöe =S= = ☛rr . – ⏑ —— — — ubda. deponis vterigas: ſic humilias vt ad celoum Nonne ru vens quui renaniſtinos tnon regnum perducagein te credentium corda pia . egsdieris n⸗ myirtutibus noſtis. miſeratione cuſtodi: vt ad conteſſionis tue re⸗ 15 netu dene nakes ord epundn ſsz mecha fugientes ſanatis contritionibus eter⸗ exponens nos ꝑiculis etiineno moulan. na felicitate te largiente perfrui mereantur.· ipſe qui repuliſti deduces:tu ipſe qui iratusee Per dominum ente permime ane. 4 ””” rum recipiendo. Plalmus de oꝛatone eccleſie vndid pꝛeſſe et de gratiarum actione pꝛo mul- tiplici beneficio iam recepto et in futu — lus tals eſt. In finẽ in hymnis pſalmus dauid:hoc eſt Pealmmu⸗ iſte dirigens nos in fi⸗ nem id eſt in c 1 dibo exhibendis dauid id eſt chꝛiſto. Materia oꝛatio laus ⁊ gratiarũ actio eccleſie ꝓ multipli ci beneficio recepto ⁊ in futurũ recipiendo. In tentio:monere fideles ad faciendũ iſta ſemꝑ et ad perſeuerandũ in eis vſq; in finem. Senten tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſie humiliter exaudiri petit: beneſicia re⸗ colit:et ꝓ beneſicijs laudes ꝓmittit:poſt ſupꝛa dictam ergo gratiarũ actionẽ vocatoꝝ ad fidẽ admonet nunc ſuo exemplo eccleſia auditoꝛes vt ꝓ dei beneficijs in gratiarũ actione ymane ant ꝙ ⁊ in pꝛeſenti peccatoꝝ veniam ⁊ viriutũ grauam ſunt conſecuti ⁊ in futuro pꝛemiũ bea titudinis habituri. Sententia in ſpeciali.Ec⸗ cleſia ergo de tota oꝛe quaſi vnus hic clamat. (Exaudi deus depꝛecationẽ meaʒ) mala a me agmouendo ⁊ auertendocintende oꝛatõni mee) bona mihi conferendo et in me conſeruando. Depꝛecatio eſt que aſſidua eſt:et hominib⸗ etiã offertur: oꝛatio eſt que im deo offertur: poſtẽ; dixit exaudi ꝓtinus addidit intende vt videli⸗ cet gratãter ⁊ vtiliter dignetur exaudie. Nam oꝛatõni noſtre intendit deus cum gratanter ſu ſcipit qd oꝛamus. Non nullos enim aliquan — —— do exaudit iratus nõ tam ad ſalutẽ q; ad dam nationẽ. Etqꝛ eccia toto oꝛbe terrarũ diffuſa ẽ vndiq; ſe clamare inſinuat cum ſubiungit. Afinibus terre ad te clamaui dũ anxia⸗ retur coꝛ meum:in petra exaltaſti me. A finibus terre)id eſtvndiq; ex omniba par tibus mundi (ad te)non ad aliumclamaui)te deuote inuocando (dum anxiaret᷑ coꝛ meum) id eſt in anxietate ⁊ moleſtijs ꝑ quas tamen fu noſter ꝓfectus. Clamoꝛ noſter ad deum eſt no ſtrum deſideriũ. Quanto quiſq; plus deſide⸗ rat tanto plus clamat deinde ſequitur clamo⸗ ris exauditio.q.d.anxiatur coꝛ ſed nõ ideo vin coꝛ quia(in petra)id eſt in chꝛiſto ⁊ in fidei ſo⸗ liditate (exaltaſti me).⁊ fundaſti qꝛ ſuper hanc petram edificata eſt eccleſia. Et bene ait exal⸗- pꝛecationem meam intendeoꝛa⸗ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. ꝛiſtũ eſt in hymnis id eſt in lau taſti quia iuſtus qui ex fideviuit cuncta tempo ralia tranſcendit et in celis conuerſationẽ ha⸗ bet. Exaltatum quoq;. anonepa⸗ 2₰ Deduriſti me quia factus es ſpes meg * vs. lxx. 4 ris foꝛtitudinis a facie inimiii. Paudidens de⸗ Decduxiſti me) de virtute in virtutẽ ⁊ de bo⸗- no in meliusquia ſactus es ſpes mea) de vi⸗ ta et gloꝛia eterna habenda ⁊(tumris foꝛtitudi⸗ nis)id eſt foꝛiis defenſio tuoꝛumſa facie)id eſt a pꝛeſentia et impugnatione (inimici) viſibi⸗ lis⁊ inuiſibilis.Calis munitio eſt nobis deus in qua ⁊ ab inimico ſecuri eſſeꝛ ipſum inimicũ etiam iaculani poſſimꝰ. Non ſic eſto in iſta tur rivtvaces ibiꝛ ſufficiat tibi quia hoſtis tela nõ perueniunt ad te. Age ibi aliquid non ceſſent manus: verba dei: fides tua: ſpes tua:⁊ opera tua bona tela ſunt ⁊ gladij interficientes inimi cum. Ttali ergo munitione confoꝛtatus perſe uerare ſe pmittit dicens. Et ego hac turre mu⸗ nitus. An habitabo in tabernaculo tuo in ſecu Inhabitabo in tabernaculo tio) id eſt ĩ cĩ coꝛdia permanebo in vnitate fidei pugnabo et tibi militabotin ſecula) id eſtvſq; dum ꝑagun Otegar in velamento alarũ tuax. un ſecula ſcilicetvſq; in finem ſeculi quia eccle ſia vſq; in finem ſeculi eſt duratura et deo mili tatura. Non enim ꝗ ceperit ſed quiꝑſeueraue ritvſq; in finem hic ſaluus erit. Et ſiimpugna tio tentationũ occurrat ego (ꝓtegar) id eſt tua ꝓtectione muniar ⁊ defendar ab eſtu tentatio⸗ num (in velamento)⁊ in vmbꝛa (alarũ tuarũu) id eſt in munimine tue miſericoꝛdie et potentie que omnem auertunt leſion?. Viel ale iſte ſunt paterna ſeueritas ⁊ materna pietas illa ad ca⸗ ſtigandum hec ad conſolandũ ergo per vnam iuſte punit contra pꝛeſumptionẽ:per alterã mi ſericoꝛditer parcit cõtra deſperationẽ. Etideo certus ſum de ꝓtectione. M Quoniam tu deus meus exaudiſti oꝛa⸗ tionem meam: dediſti hereditatẽ timen tibus nomen tuum. uoniam tu deus meus exaudiſtiyoꝛatio⸗ nem meam)de percipiendis bonis qua a fini⸗ bus terre ad te clamaui quia(dediſti heredita⸗ tem)eternã ſcʒ regnũ beatitudinis quibuſcũc (timentibo nomen tnuum) non enim eſt diſtin⸗ ctio ſed in omni gente qui timet deum acceptꝰ eſt illi et dicit dediſti in pꝛeterito quia iam de⸗ dit in ſpe vel quia iam in quibuſdam eſt ince ptum in re:beneficia autem collata argumen⸗ tum ſunt futuroꝝ: vel ponit pꝛeteritũ ꝓ futuro „ ꝓpter nimiã certitudinẽ. Admonemur h̊ nõ cei⸗ 5 ſare oꝛando quamdiu tempus eſttentationuʒ. “ Oꝛatio frequens diaboli iacula ſubmouetet hec pꝛima eſt virtus aduerſus tentationum in cun ſus. HNihil vtilius poteſt facere ſeruus dei in hoc ſeculo q; oꝛare deum Oꝛatõ ſerenat coꝛ Abſtrahita terrenis mundat avicijs:ſubleuat ad celeſtia:feddit capacius ⁊ dignius ad acci⸗ pienda bona ſpintalia: penſeueremus ergo in oꝛatione ⁊ timoꝛe nominis dei quatenus cele⸗ ſtem pꝛomereri poſſimus hereditatem. Dein⸗ de exponit quam bereditatem daturus eſt de⸗ Dies ſuper dies regis adiſcies: annos vſq; in diem generationis et gene/ 7 õ —— * n eſt appones (ſuper dies) tempoꝛalesregis no⸗ ſtri chꝛiſti quibus ſi chꝛiſtus in pꝛeſenti regnat in eccleſia et ipſi viuunt in chꝛiſto vt poſt hos dies tranſeuntes etiam regnetin ſanctis ⁊ ipſi cum eo in diebus illis qui non habent finem Deinde alijs vᷣbis idem repetit dicens ⁊ adijci es(annos) ſcʒ eternitatis ſuper (annos cius) tpales quibus in pꝛeſenti nobiſcũ eſt: adijcies inquam (vſq; in diem generationis) pꝛeſentis ettꝑalis (et generationis) future et eterne qꝛ hi dies ⁊ anni ſunt vnus dies qui continet ⁊ tran ſcendit ſecula pꝛeſentis ⁊ future generationis. Et hec dies eſt eternitas.q.d.eandem heredita tem dabis eis in qua eſt chꝛiſtus rex noſter vt rregnetcum eo in eternũ. Ipſe enim rex cum ge nerxrationeſuua. P8PNPermanet in eternum in conſpectu dei ioms. èU Dies )ſcʒ eternitatis ſeu eternos(adijcies)id lum diem vbi pſallas ſine fine. miſericoꝛdiam et veritatem eius quisre Permanet) poſt annos pꝛeſentescin eternũ in conſpectu dei) id eſtin manifeſta deiviſione/ vbi pꝛeſto eſt ad miſerendu omnibus ſic et illi iibidem pmanebunt: hoc eſtautẽ ſanctoꝝ mer ⸗ ces ſcʒ gloꝛia viſionis dei.Et quia tanta eſt dei A tare mu. —ẽ ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus hicẽ remuneratio ⁊ tanta eſt beatitudo ergo miſeri⸗ coꝛdiam eius qua in pꝛeſenti peccata dimittit: (et veritatem eius)qua in futuro ꝓmiſſa reddit quisreqᷣret)id eſtiterũ et iterũ queret.ſ.ad hoc vt imitet᷑ eum.q.d.pauci miſericoꝛdia dicitqꝛ nõ noſtra merita attendit deus ſed bonitatem ſuam vt peccata noſtra nobis dimitterer ⁊ vitã eternã/ ꝓmitteret:veritas autem qꝛ nõ fallitred dere quod ꝓmiſit. agnoſcamus ⁊ nos hiceam et faciamꝰhic miſericoꝛdiã circa infirmos cir- ca egentes circa etiã inimicos noſtros:veritatẽ vero nõ gecande nec adijciendo pctm̃ ſuper deo autem ſub interrogatione quaſi — inuitãdo dicitquis requitet quia quãuis hoc ineffabile bonũ ſit pauci ſunt tamen qui requi rant aut requirentes ꝑſeuerent. Tanta eſt hu⸗ mana miſeria in tantũ abũdat iniquitas vt in requirenda vanitate ⁊ mendacio ſint multi:in requirenda miſericoꝛdia et veritate ſint pauci. Nos autem de paucis his eſſe ſtudeamꝰ vt cũ electis dicere poſſimus quod ſubdit᷑. Sic pſalmum dico nomini tuo in ſecu * 5 ℳ ſuus qꝛ ſpero te daturũ mihi hereditatẽ in fu⸗ turo ⁊ me manſurũ in eternũ in conſpectu tuo (ſic pſalmũ dico nomini tuo) id eſt ſic bñ ope⸗ raboꝛ ad honoꝛẽ nominis tui el(ſic pſalmũ dico)pꝛedicando ⁊ opere complendo ſeu bym niſando bene operando in ſeculũ ſeculijid ẽ quaãdiu durabit hoc ſeculũ qꝛ non ad tempus hoc eſt agendũvt reddãvota mea bonoꝝ ope rum que voueo vl meipᷣm quem denoniin ba ptiſmo (de die in diem) id eſtaſſidue ꝑ ſinglos dies vt tandem ꝑueniam ad illũ diem vbi in⸗ eternũ tibi pſallam. Si vis ineternuʒ pſallere redde vota tua in iſto die donec ꝑuenias ini⸗ ¶ Anxietatũ noſtrarũ miſericoꝛdiſſune cõſo⸗ Latoꝛ deus: ꝓte efamiliã tuã a facie inimici vt bernacula mereamun eterna. Per do. Pſalmus de obedientia deo debita et in tribulatione patientia ac de confi⸗ dentia in deo bon terrenis ommibus vana. Onne deo ſubie/ bona ſed in hominibus et hhhh s In finem pꝛo vdithun pſalmus dauid. id eſt baalenus Aecd dauid ꝓphete qui hic loquitur habitus ꝓ ydithun id eſt agens de trãſiliente. tranſiliente dico in finẽ id eſt in chꝛiſtũ et inui tante nos ad ſümum bonũ.Quia enim voca⸗ ti ad fidem auditoꝛes ad permanẽdũ in gratia rum actõne ſua monuerunt iam tanquã tran⸗ ſilientes ⁊ ſuperioꝛes effecti ſuos inferioꝛes ad exemplum ſue humiliatis et patieutie ac con⸗ temptus diuitiaꝝ ettempoꝛaliũ hoꝛtant᷑. Ha teria obedientia deo debua et in tribulatõe pa tientia in deo ↄfidẽtia bona ſʒ in hoiboꝛ terreæ⸗ dinis pᷣmunita inbabitareta⸗ — = = — — — — — — reſpondet dicens. (Honne deo) qui eſt nis omnib vana. Intentio:nos admonere vt ſpernendo et tranſiliendo iſta tempoꝛalia va=⸗ na etcaduca per obedientiã ⁊ patientiã ſpere⸗ maus eterna et nulla tribulatione vel perſua⸗ ſione impediamur quiĩ terrenis dimiſſis ad ſo⸗ la celeſtia tendamus. Sententia in generali p pheta in iſto pſalmo loquitur in perſona tran ſilientis et cuiuſlibet iuſti qui ex obedientia ad deum perſecutiones iniuſtas patienter tolerat boꝛtans vniuerſos fidelesvt in domino conlſi⸗ dant arguitq; errantes ⁊ perſecutoꝛes de vani tate ꝙ in caduca huius mundi felicitate ſpe⸗ rant ſubiungitq; ſixam ⁊ immutabilem de pu nitione maloꝝ ⁊ pꝛemiatõne bonoꝝ ſententiã Sententia in ſpeciali. Tranſilens ille videns tot impedimenta ſeculi deo ſe ſubditꝛ inferioꝛi bus ſe inuidis tranſiluiſſe eum dolentibo etrii nam ei imminãtibo quaſi de alto in cenan uper omnia (ſubiecta erit anima mea).i.obediens et mandata eius obſeruans eiq; fideliter ſerui⸗ ens ⁊ nihil pꝛeter eum cupiens.q.d.erit ommi⸗ no:⁊ ſi agitis vt mouear: ⁊ ſi multa trãſilio hoc dicit netranſiliendo ſuꝑbiat non elatus ex his que infra ſunt ſed humilis ex deo qui ſupꝛa eſt ſciens quoniã qui ſe exaltat humiliabit᷑ ⁊ iuſtũ eſtvt ei ſubijciar(abipſo eni eſt ſalutare meu.i. ſalus ⁊ ſaluatio mea in coꝛpoꝛe ⁊ in anima.Et boc ꝓbat dicens. Nam et ipſe deus in 6 eus et ſalutaris me 2 „*„ cet ſalutaris meꝰ qͥ me ſaluauit(ſuſceptoꝛ meꝰ) qui me de moꝛte ad vitam de pena ad gloꝛiã ſu ſcepit ideoq; (nõ moueboꝛ amplius)⁊ de cete⸗ ro ab ipſo contra eius voluntatẽ faciendo:licʒ enim aliquando motus fuerim nunc ſuſcept⸗ et ſanat? ab auctoꝛe ⁊ redemptoꝛe meo iamvl⸗ terius nõ moueboꝛ.Et qꝛ tantũ habeo ſalua⸗ toꝛem ⁊ ab eo ampli nõ moueboꝛ ergo o ſtul⸗ ti ⁊ miſeri peccatoꝛes. Auouſq; irruitis ĩ hominem: interfici — * — 4 tis vniuerſi vos tanqᷓ; parieti inclinato Quia ipſe)eſ D ffigdem ⁊ cultũ diuinitatis ſue⁊ ſaluatoꝛ meus) qui me redemit et iuſtificat et per viam ſalutis ducit(adiutoꝛ meus) ad bene operanduʒ ⁊ me et macerie depulſe. „ „„ . ¶ Quouſq; imuitis) i quã diu irrationabili⸗ ter impetũ facitis (in hominẽ) exterioꝛẽ q vſq; ad animã pertingere nõ poteſtis ſed vos in oo qð agitis veſtrũ cogitate interitũ qꝛ in hoc(in⸗ terficitis vniuerſivos)ipſos in anima. Quicũ qʒ bonos a ſuo ꝓpoſito nitimini remouere ſiue diſſuadendo ſiue ꝑſequendo vos ipſos in hoc intus occiditis: animas veſtras damnatis. Ir ruitis inquã incũbentes ei (tanquaʒ paneu in us:ſuſceptoꝛ me nõ mouebo: ampliꝰ. clinate ad ruinã⁊ macerie)que eſt conſtructõ ſaxoꝝ ſine cemẽte ligamine: vt fit circa hoꝛtos et vineas (depulſe) ſcʒ a ſtatu ſuo ⁊ caſum mi⸗ nanti qꝛ ſic nos putatis faciles ad cadendũ et pꝛonos ad ruinã tãquã omni deſtituamur au xilio ſed nõ eſt.ita.Et q́;uis ita admoniti. Verüũtamen pꝛeciu meũ cogitauerũt re pellere:cucurri in ſiti: oꝛe ſuo benediceo bant et coꝛde ſuo maledicebant. ¶ Aerũtamen)nõ ideo ceſſant mali ſedccogi⸗ 8* tauerunt) abſcõdentes venenũ in coꝛde ⁊ ſi nõ audent pferre (pꝛeciũ meũ repellere)a me.i. de um meũ ⁊ gloꝛiã quã ſpero futurã meritũq; la boꝛis mihi auferre ideo (cucurri) in via pntis vite ad pꝛeciũ meum obtinendũ nõ vt piger et faſtidioſus ſed (in ſiti) ſancta hoc eſt in ardoꝛe et deſiderio magno tanquã ſitiens iuſticiã ⁊ eo rum ſalutẽ ſed ipſi quaſi ſyrene diaboli niten⸗ tes curſuʒ meũ impedirecoꝛe ſuo benedicebãt) vt adulatõis meverbis deciperent(⁊ coꝛde ſuo maledicebant) iniquitatẽ ⁊ moꝛtẽ machianan tes. Iniqui enim qn aperte bonos nõ audent ꝑſequi oꝛe loquunt᷑ bonũ ſed intus in coꝛde la tet venenũ. Ideo animã ſuã inter tot ꝑicula ex hoꝛtans ſubdit. quoma ab ipſo patientia ma. ¶ Merũtamen) quicquid illi faciant me impũ gnandodeo ſubiecta)⁊ obediensceſto anima mea )ſicut cepiſti recognoſco te ab eo accepiſſe bona que habeo humilia te illi quantũ potes: et merito debes ſubijci(quoniã )inter tot ſcan⸗ dala (ab i pſo eſt (patientia mea)tanquã a cau ſa exemplari ⁊ etia efficiente ipᷣe enim eſt exem⸗ plar totius patientie ⁊ etiazʒ ipſe patienter ſacit in tribulatõe. Nemo enim ꝑ ſe tanta vel aꝑta bella vel occultas inſidias iolerare poſſet niſi omnipotens deus vires patiẽdi tribueret. Jõ etiam anima mea debet eſſe deo ſubiecta. AQuia ipſe deus meus et ſaluatoꝛ meus et adiutoꝛ meus non emigrabo. ¶ Duia ipſe)eſt (deus meus)qͥ vocauit me ad per opera meritoꝛia ad patriam ꝑducendo ac gloꝛificando et ideo (nõ emigrabo) id eſt non recedam a dei ſubiectõne nec ab eo ſeparaboꝛ vita vel moꝛte. vtile eſt conſiliũ in omni tribu⸗ latione deũ noſtrũ ſaluatoꝛẽ atq; adiutoꝛẽ re⸗ miniſci quatinus ab eo nullis tentationibo vs lamus emigrare. VUnde ad huc ſubdit. in deo mecũ ſperate t rapinas nolite concupi Amn deo ſalutare men et gloꝛia mea: deꝰ auxilij mei et ſpes mea in deo eſt. . ¶ In deo)eſt hic ſalutare meũ) i. ꝑ deum ha beo ſaluationẽ etſaluus ero.i.iuſtus ex umpio (et gloꝛia mea eſt in deo.i.in nulla re gloꝛioꝛ ni ii in deo vt qui gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet᷑. VUel (in dDeoyerit ĩ futuroſalutare meũ).i.ſalus ⁊ ſalua tltllo qꝛ tunc liberabimur ab omni miſeria ⁊ ma a lo(⁊ gloꝛia).i.gloꝛiatio (mea) qꝛ ꝑ ipᷣm gloꝛia eterne vitetribuit᷑.q.d. ſaluus et gloꝛioſus ero in eo. Interim nunc inter tentatões ipſe eſt de us au xilij mei)in certamine.Dat enim auxiliũ certantibo: hoc dicit ne quid ſibi homo deputʒ let ſpes mea in deo eſt) donec venerit res. Jgit erenplomon. Sperate in eo omnis congregatio po/- puli: effundite coꝛam illo coꝛda veſtra: π deus adiutoꝛ noſter in eternun. Sperate in eo/ tranſilientes eos qui in va⸗ nitate ſperant omis ↄgregatio ꝓpłi) ſcʒ fidelis id eſt omnes qui congregati eſtis in vnitate fi⸗ dei ⁊ vt digne in illo poſſitis ſperarec effundite coꝛã illo coꝛda veſtra).i.occulta coꝛdiũ ei reſe⸗ rate ⁊ coꝛda ab omni ſoꝛdevicioꝛum euacuate ”ae qui nõ habetcoꝛ vacuũ a malo ſi ſperat nõ eſt ſpes ſʒ pꝛeſumptio qꝛ (deus)eſt( adiutoꝛ noſter in eter num ) nõ ſolũ tꝑaliter ſicut homines adiuuant ſed euã ad eternitatẽ ꝓmerendãa ⁊ pꝛeſtanda et quãuis deus debeateſſe ſpes noſtra et ſic oꝑet᷑ Elerütamen vani filiſ hominü:menda⸗/ ces filij hominũ in ſtateris vt decipiant ipſi de vanitate in idipſun. VUerũtamen filij hominũ).i.imitatoꝛes car haliterviuentiũ qui nõ attendunt ſed ſunt(va⸗ ni).i.dediti vanitatibo ſperando in rebustran ſitoꝛijs ⁊ eaducis ſunt etiã (mendaces filij ho⸗ minũ inſtateris).i.in libꝛa iuſticie in boni ma⸗ liq; deliberatõe malũ bono pᷣponderantesvel iuſti viderivolentes cum ſint fallaces vel ad lit teram iniquis ponderibo vtentes (vt decipiant ipſi de vanitate).i.de rebus vanis(in idipſuʒ) icd eſt inter ſe ſeu inuicẽ.ſ.vnuſquiſq; aliũ Vel (vt decipiant)alios(ipſi)exiſtentes ⁊ cõuenien tes (in idipᷣm(.i.in vnũ (de vanitate)qꝛ ⁊ ſiva⸗ rij ⁊ diuerſi in ſtudijs ꝑuerſi ſunt in malicia et vanitate in vnũ ſunt ⁊ ↄueniunt. Sciens er goconuertit ſe ad eos.d. “ Nolite ſperare in iniquitate:et rapinas nolite cõcupiſcere: diuitie ſi aſfluant: no tecosamonetr 7 ¶ Holite ſperare in iniquitate) deceptõis ſed rio. ſcere) auferendo ꝑviolentiã aliena.q.d.nec ſpe retis nec cupiat que rapiant᷑ alijs etiã ſi nõ ha betis ⁊ quaſi ex neceſſitate rapturi ſitis ⁊diui⸗ cie ſi afluant)aliunde q; ꝑ fraudeꝛ rapinas.i. ſi habundent ⁊ exundenttanquã de fonte cur⸗ rant (nolite coꝛ apponere) ardenter eas aman⸗ do et tenaciter cuſtodiendo in eis cõfidendo et ſperando inde pᷣſumendo et ſupbiendo. Non damnat diuicias ſed coꝛvetat apponi ⁊ in eis fi gi.Et vt magis eos a vanitate diſſuadeat ꝓpo⸗ nit duo q̊ꝝ alterũ deterret alterũ demulcet.d. Semel locutus eſt deus duo hec audi ui: qꝛ ptas vei eſt et tibi dñe miſericoꝛ⸗ dia:qꝛ tu reddis vnicuiq; iuxta opa ſua. Semel id eſt firmiter ⁊ immutabiliter (lo⸗ cutus eſt deus)quaſi vnica locutione vtretra⸗ ctatione nõ indigeat qꝛ qð loquit᷑ deus eſtvnũ et inuariabile. Vnde li ſemel nõ ad numeꝑ re ferendũ eſt ſed ad ſententie firmitatẽ (duo hec) valde neceſſaria que vobis dicturꝰſum ibic(au diui) auditu interioꝛi in alto quo trãſiliui.i.ſpi ritu inſpiranteꝛ reuelante intellexi nõ ex melo quoꝛ. Audiuit foꝛte alia multa ſed nõ eſtopus dici nobis. IAla duo ſunt ptãs ⁊ miſcdia deqͥ⸗ bus ſunt omnes ſcripture qꝛ docent ꝙ potens eſt vt pena infligat et miſericoꝛs vt remuneret. Vinge ſequitur (qꝛ ptãs) iudicandi ⁊ puniendi (dei eſt) omnia eni poteſt ⁊ omis ptãs a deo eſt et mutãs pꝑſonã adiungit aliud.d. (ettibi dñe) eſtmiſcdia) remunerãdu:ptãs ergo timeat᷑mi⸗ ſericoꝛdia amet᷑: nec ꝓ miſcdia ptãs cõtemnat nec ꝓ ptãte de miſcdia deſperetur(qꝛ tu reddis vnicuiq; iuxta oꝑa ſua)bonis quidẽ ex miſeri coꝛdia pᷣmiũ malis vo ex iuſta ptate ſuppliciũ. —— MDꝛatio. es patientia nr̃a vt renuentes incerta diuiciaꝝ delectamenta le ſolu ↄtempta omni mundi va nitate ſequi mereamur. Perd. ¶ Pfſalmus de diuina conſolatione ec⸗ cleſie in ariditate huiꝰ ſeculi velut in de ſerto vel veri anachoꝛiemn ac aliat⸗ Eus deus me? ad te de luce viglo. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titu lus talis eſt pſalmus iſte cõuenit ⁊ attribuit da EEES . nid.i. ecclie que hic loquit᷑ habitus de his que w ſuſtinuit ipᷣa eccia cum eſſet in deſerto ydumee id eſt in ariditate huius ſeculi et vite vbi ſiuitet miſcðiam expetit donec eterna capiat. Ecclia w . ö i ni. ecr⸗ man⸗ oe Pon ne ſ⸗ ad⸗ o⸗ — h⸗ n N üin miß⸗ tneo eH N⸗ ins nt. Sd ont idiic en⸗ nnnut nlei — enim fideliũ de qua ſupꝛa dicitur inſtruit nos hic ſuo exemplo in erumnis et tentationibo hbu ius ſeculi quanto ſuperne patrie deſiderio de⸗ beamus eſtuare etad deum feſtinare quantãq; vigilantiam in eiusvoluntate adimplenda ha bere vt in futuro dei laudem mereamur acqui rere. Materia diuina cõſolatio eccłie in aridi⸗ tate huius ſeculi velut in deſerio ſitientis ⁊ mi⸗ ſericoꝛdiã a deo expetentis Intentio monere fi delesvt ſolũ deũ ſibi eligant? ad eum omni de ſiderio feſtinentac recte ⁊ bene cõuerſari in me dio huiꝰ ꝑuerſe ⁊ pꝛaue natõis ſtudeant. DOSen · tentia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loqui in eaſon⸗ eccleſie quomõ in deſerto huius ſe⸗ culi et vite ſe habeat quia deũ videre deſiderat quem ⁊ laudat et id ampliꝰ agere optat vel etiã meg eſt diuina cõſolatio veri anachoꝛite in lo⸗ co ſolitario Intẽtio:monere fideles fugere mũ dum pꝛauũ ⁊ ꝑuerſum ⁊ ꝓpter cõſolatões diui na ꝑcipiat beneficia ⁊ hoſtiũ euadat machina menta. Sententia in ſpeciali. Ecclłia ergo ne⸗ ceſſitatibus huiusvite eſtuans clamatO. eus) cõmunis omniũ ꝑ potentiã ⁊ creatio nem qui es (deus meꝰ) ſpecialiter ꝑ redemptio nem et vocationẽ ⁊ ſignanter ꝑ cultũ ⁊ ſingula rem dilectionẽ (adte de lucevigiload litteram ii.ſũmo mane ad tuas laudes cõſurgo ſcʒ dilu culo et matutinali hoꝛa q chꝛiſtꝰ reſurrexit et nos ad ſurgendũ et laudandũ exemplo ſue re ſurrectõis animauit vñ inſtitute ſũtlaudes no cturne vt ſemꝑ ſimꝰ pati memoꝛes iudicij ſ̃m quoſdã hoꝛa qᷓ chꝛiſt reſurrexit affuturiꝓ qua reſurrectõne laudes decantant᷑ matutine. VUel moꝛalitervigilo).i.diligent᷑ ſtudeo ⁊ curioſus ſum vt bene oꝑari incipiã (ad te) ꝓmerendũ et ad tuasvolũtates exequendas ⁊ hoc (de luce) gratie.i.ex quo ſuboꝛta eſt mihi lux gratieque nos excitat ⁊ ad deum vigilare facit Uel(delu ce).i.ꝑ puritatẽ bone cõſcientie.De qua vigila tione dictuz eſt in euangelio:beatus ille ſeruus quem cum venerit dominus inueneritvigilan tem: buius aũt vigilie cauſã oñditcũ ſubiũgit. Sitiuit in te anima mes:q multiplici⸗ ter tibi caro meaan. — et ad te venire tibiq; inherere beatifice ardẽter deſiderat: deſideriũ eni ſitis anime eſt. Anima quidẽ deſiderat deũ multis de cauſis ſed ad de ſigerati finẽ ꝑuenitur laboꝛibo carnis que deun doeſiderat cauſis pluribo. Uñn ſubditur (q; mul Sitiuit in te ania mea).i.in te ſolũ cõſolari tipliciter id eſt multo amplioꝛibo cauſis q ani ma:ſubijciã enim amplioꝛibo miſerijs(tibi ca⸗ ro mea)ſitiuitvt videlicet in ea reſurrectõe atq; immoꝛtilitate quam ꝓmiſiſti tibi appareatqꝛ ⁊ ei ꝓmittitur reſurrectio quomodo ⁊ anime bea titudo caro itaq; multiplices defectus patitur et q; multipliciter fatigat᷑ tam multipliciter ſi⸗ tita deo infatigabilẽ incoꝛruptionẽ ⁊ ideo ml⸗ iis modis deo deſeruit vt ad deſideratũ finem ctipſa et anima ꝑuenire poſſit. Deinde ſubdit vbi ſitiat. Vn terra deſerta et inuia et inaquoſa ſic ancto apparui tibi: vt viderem pirtu⸗/ in tem tuam et gloꝛiam tuam. n terra deſerta⁊ inuia ⁊ in aquoſa) ex ſe.i. in hoc pꝛeſenti ſeculo qdð eſt terra deſerta quan tum in ſe eſt ab omni bono et (inuia)id eſt ſine via nõ habens viam veritatis (⁊ in aquoſa)id nas petere deſertũ. Sentetia in generali pha eſt ſine aqua nõ habens refrigeriũ vere ſalutis loquit᷑ in ꝑſona cuiuſſibet veri anachoꝛue:qui ſcilicet mundum fugiens petit deſertavt diui⸗ (ſic in ſancto ( ſcilicet deſiderio vt habitum eſt id eſt ꝑ ſanctũ deſideriũſapparui tibi)id eſtvidi ſti me(vt ego (viderem virtutẽ tuam ⁊ gloꝛiã tuam) id eſt te:nemo enim videt deũ niſi pꝛius deo appareat.i.a deovideat᷑. Ergo in ſancto de ſiderio appareamus deo vt et ipſe appareat no⸗ bis. Ad hoc etiam anachoꝛite loca deſerta ⁊ in uia queruntvt deo ꝑfectius inhereant etconſo lationes diuinas melius percipiant Ideo hec omnia ſic agogs. Quonia melioꝛ eſt miſericoꝛdia tua ſu⸗ edentsd. ¶ Quoniam melioꝛ eſt miſericoꝛdia tua)diui na(ſuꝑ vitashumanas. Multe ſunt ſanctoꝝ. vite in hoc ſeculo alius deo ſeruit in ↄiugio ali us ꝑ continentiã alius ꝑ cõmunẽ vitam alius per ſolitariã alius ꝑ actiuã alius ꝑ contempla tiuam diuerſi diuerſo modo ſcᷣm mẽſurã gra tie que vnicuiq; data eſta deo. Quantũcunq; quiſq; ꝑfecie viuat:qᷓ; ſancte ⁊ pure deo deſer⸗ uiat:tamen ad celeſte regnũ non ꝑducitur niſi diuina miſericoꝛdia cum bonis operibo adiũ⸗ gatur ideo (labia mea laudabunt te)id eſtlau⸗ dabilem tealijs pꝛedicabo: De tanta enim pij domini miſericoꝛdia ne ingrati ſimus laudes etgratias quas poſſumus referre debemꝰ. Et ſicut labijs lauado. Sic benedicam te in vita mea:et in no mine tuo leuabo manus meas. Sic)etiam (benedicã te in vita mea)ſcʒ tota id eſt bene viuendo. Sic enim digne qſq; lau dat quando cum labijs vita cõcoꝛdat⁊ in no⸗ mine tuo)id eſt ad honoꝛẽꝛ gloꝛiã noministui (leuabo manus meas) adte in pᷣcibo ⁊ oꝛatio⸗ nibus ad litterã Vel( manus meas)id eſt ope ra bona(leuabo )ab appetitu fauoꝛis reſpectu ſuperne patrie bona opera exercendo et nõ me am ſed dei gloꝛiam in eis querendo. Et vt la—æ⸗ bijs digne laudare et recte viuẽdo ac bene ope rando deũ benedicere valeat impinguari do⸗ no ſue gratie poſtulat cuʒ ſubiungit. Etvt hoc poſſim vtinam. H Sicut adipe et pinguedine replear ani ma mea: et labijs exultationis laudabit ¶ Sicut adipe ⁊ pinguedine repleat reficia tur (anima mea)tua gra hic vbi ſitis ẽ. Adeps ꝓpꝛie vocatur pinguedo illa que eſt cirea vita⸗ lia et inteſtina ſed pinguedo dicit᷑que eſt in car ne ⁊ membꝛis exterioꝛibi. Sicut adipe ergo et pinguedine anima replet᷑ quando ⁊ charuas ẽ in mente et foꝛis alacritas ſpiritalis axpparetin in actõne:hilarẽ enim datoꝛẽ diligit deus Uñ et ſubdit/⁊ labia exultatõis laudabitos meu⸗ ſſ.te ⁊ nomẽ ſanctũ tuũ qꝛ in dñi ſeruitute⁊ ipᷣiꝰ laude nõ triſticia ſed gaudiũ haberi debet. nec ſolum laus dei debet eſſe in oꝛe ſed etiã in me⸗ itatione ⁊ ope. VUnde ⁊ ſubdit. Si memoꝛ fui tui ſuper ſtratum meum in matutinis meditaboꝛ in te: quia fuiſti adiutoꝛ meus. ́⸗— Sij.i.qꝛ (memoꝛ fui tui ſuꝑ ſtrat meũ).i. in quiete ne ipſa diſſolueret et faceret obliuiſci deum (meditaboꝛ)etiã (in te in matutinis).i.in oꝑibuslucis ⁊ actibo bonis. Digna eni⁊ bo⸗ na debemus oꝑari tanquaʒ in luceꝛ filij lucis ſepe quãdo quieti ſunt hoĩes ꝑ quietẽ diſſoluũ tur⁊ obliuiſcunt᷑ deũ hec ſancta anima in qͥʒete ſua deũ reminiſcit᷑. vnde cõſtat qꝛ et in actõib ſuis in deo meditabit᷑ (qꝛ fuiſti adiutoꝛ meus) niſi enim adiuuet hic deus bona implere non poſſumus.Vel ꝑ ſtratũ in quo quieicimus ac cipe ꝓſpera in quibꝰ ille eſt memoꝛ dei qð vix homo facit ⁊ ꝑ matutinas noctẽ ⁊ aduerſa. Et in velamento alarum tuarum erulta bo:adheſit anima mea poſt te:me ſuſce⸗ pit dextera tu. HZ Pnſi quid occurrit (in velamento alarum tuarũ).i.in ꝓtectõe potentie ac viſceroſe chari tatis⁊ clemetie tuecexultabo).i.hilareſco in bo nis opibus nihil timendo nec ſol exultabo ſſ· iam feruenti deſiderio ⁊ charitate(adheſit ani⸗ ma mea poſtte)vt ſit poſtte.i.vtte ſequat᷑quo⸗ tidie: obediat tibi ⁊ qꝛ ſic adheſit me ſuſcepit) alis ꝓtegendũ a ꝑiculis et ad regendũ (dextera tuayi.ꝓpiciatio tua diuina Vłme ſuſcepit dex tera tua).i.virtus⁊ gra tua in magnã dignitatẽ habeat libereturq; finaliter ab a deiectõe in qua ꝓpter petm̃ erã me ſuſtulit. IYpſi vero in vanũ queſierunt animam meam:introibunt in inferioꝛa terre:traa dent᷑ in manus gladii:ptes vulpiũ erũt. Ipſivero)ſcʒ ꝑſecutoꝛes ⁊ inimici(invanũ) et fruſtra (queſierunt animã) ⁊ vitã (meã) ꝑdere qꝛ ardenter tibi adherẽdo euaſi et nõ potuerũt implere qð voluerunt nec intentũ habuerunt ideocintroibunt in inferioꝛa terre).i.in infernũ vbi damnabunt(tradent᷑in manus gladij).i. in poteſtatẽ⁊ ꝑpetuitatẽ toꝛmentoꝝ quibaſunt detruncari (partes vulpiũ).i.doloſoꝛumerũt) hoc eſt ꝑticipes erunt pene doloſoꝛum in infer no ſepultoꝝ qꝛ modo ſe doloſis pꝛauavolũta⸗ te cõiungunt. Velpartes vulpiũ).i. demonũ (erunt ſoꝛtẽ eoꝝ ſuſcepturi qꝛ ſicut boni annu merantur iuxta merita diuerſis oꝛdinibo ange loꝛum ita mali oꝛdinibo demonũ tranſfoꝛmati in ülos. JZM Perx vero letabitur in veo: laudabuntur omnes qui iurant in eo:quia obſtructi ex vero) ſcʒ quilibet iuſtus ⁊ bonus bene regens anime ſue regnũ motus carnales terre⸗ nos ⁊ quicquidvicioſum eſt repꝛimendo(leta⸗ bitur in deo) malisvt dictũ eſt ſepultis in in/fſer no ⁊ (audabunt?᷑).i.in fine laudabiles appare bunt (omnes qui iurant in eo).i.qui fidem dei pꝓmitiũtꝛ ſeruant qͥ ſacramenta eius inuiolabi liter cuſtodiũt qui animas ſuaset bonã vitam illi vouent et reddunt ⁊ vere laudabunt᷑q mo⸗ do ab iniquis vituperant᷑ (quia obſtructũ eſt) id eſt obſtruetur in indicio vbi omnis iniqui⸗ tas victa obmuteſcet (os loquẽtiũ iniqua).i.cõ tra bonos qꝛ iã quid dicerevaleat nõ habebit AVinge nullo omnino contradicente boni lau⸗ dabuntur. Dra,. & Ad te de luce vigilantibo lumen largire ꝑpe tuum auctoꝛ lucis eterne deus:vtte laudentla bia noſtra: vita benedicat te meditatio noſtra in matutino gloꝛificet. Per do. Sſalmus de oꝛatõe chꝛiſti in ſua paſ ione ne cedat inimicis et vt conſtanna tionem meam cum depꝛecoꝛ a timo reinimicieripe animame. ucto: pſalmi ꝓpha dauid Titulus hiceſt In finem pſalmus dauid hoc eſt pſalmus ille coõuenit vero dauid.i.chꝛiſto qui hic loquit᷑ ad iuncta ſibi voce coꝛpoꝛis dirigens nos in ſinẽ id eſt in ſui confoꝛmitatem. Docetenĩ nos ſuo Quia exacuerũt vt gladiũ linguas ſuas eEexemplo qualiter in deſerio hui ſeculi dequo intenderunt arcum rem amarꝗ: ptſqaci n ſupꝛa dictuʒ eſt inter ꝑſecutoꝛes nos debeamꝰ tcentin oce nt aerain rem umara: vt ſagit upea octuz en m e 10 3 Dengan tent in occultis immaculatũ I habere ?⁊ qualiter oꝛantes debemus in tribula Duia exi r ISASeee . Ab ua acengentata d . Quia exacuerunt) id eſt valde acuerunt (vt tionibus ꝑſeuerare hoc attendentes quia quã dii inguas ſugs id eſt ſiente gia . . to fuenit aſpenioꝛ etiniquioꝛ tribulatio nfatan Gtnoia iguas ſuad)iId eſt ſcut gladius acuit i to in futuro maioꝛẽ habebimus pfectũ illixv⸗ x ma Gin tcic at ita ipi aculiſtime excogitabãt N ro maioꝛem defectũ. Materia:tribulatio a iu⸗ quid in me peius dicere potuiſſent yerba acu ei deis chꝛiſto nequiter illataꝛ ab ipo dulciterto⸗ aperte moꝛtẽ inclamando ad me occidendũ n lerata Intentio: monere nos ad imitandũchꝛi Pruletuntet inſ no manilalinguis mmenoe mmn ſtum in conſtantia et tolerantia paſſionuzʒ ⁊ in cieunlinten arniarnun rn wogs d r ⸗ paſſionibus oꝛandũ ⁊ in dno ſperandũ. Sen teæ:gladius aperte feritrem amaram ſcʒ vt di⸗ in tentia in ginerali ꝓpheta in iſio pſalmo in ꝑſo⸗ cegladius apente feu (rem amaram) ſcz yt di⸗ i, na chꝛiſti oꝛat ad deũ pr̃em petendo ab aduer ſcipulus ⁊ couiua pditoꝛ fieretyr ſagutent im . õä ,mmaculatu) id eſt quaſi ignoꝛantẽ occidãt inno ter ſarijs liberationẽ deſcribendo eoꝛum maligni In iee in⸗ en eſe Lentem ⁊ boc (in occultis) id eſtlatenter quan⸗ tatem et fruſtrataʒ intentionẽ ⁊ ſequentẽ ex his tum ad ſuam opinionẽ Ad boc queſierut Wn fructũ ⁊vtilitatẽ Oꝛat autem in paſſione ad in um n nam opimon, Ad voc quelierut quo fueu ꝛviucate. O ꝛacaulem in paſlion mõ a diſcipulo tradeꝛeta iudice romano dãna nn ſtructõnem fideliũvt ſi ipᷣe qui pꝛeſcius eratſtu ab ipſis romanis crucifigeret᷑ ̊ fuit acu⸗ 1 turioꝛare voluit multo magis qui incerti ſunt eiun ab ipſis romanis crucifigeret h ſuit acu⸗ 6 e vomkinni mags ur mcerl ſi men lingue:hoc arcus hoc ſagitte ſic per alios ſedule dentoperã oꝛationi ⁊ maxime in tribu⸗ cheꝛiſtu ſagittauerunt ſie ladio pꝛie ling latione. Sicut enim caput noſtrũ ſic et nos in n a anei Giadio Ppꝛie ingie oc a —KEu eim cabu non Occigderunt. Unde ? ſubditur. mn. mbulationibo hic rogamus. Dementia in ſo Gubito ſagittabunt eum et non time⸗ e ciali.Oꝛat ergo chꝛiſtꝰ in paſſione dicens Ex rfie abertine “ audi deus oꝛationẽ meã cuʒ depꝛecoꝛ id eſtde bunt:firmauerunt ſibi ſermonẽ nequã. D coꝛde ⁊ totis viribo pꝛecoꝛ. Nunc te pater de⸗ õä et coꝛ nunc exaudi oꝛationẽ meam que autem ſit inpꝛouiſe (ſagittabũt eum id eſt occident quag iſta oꝛatõ declarat cum ſubdit ſa timoꝛe inimi ſi neſcientẽyt eis videtur ⁊ ſcelus implebuntet ciid eſt inimicoꝝ ſcʒ iudeoꝝ ceripe animã me⸗ inde (non timebunt) deum vel iudiciũ eius qꝛ 4 à ida lar ſed 5ti⸗ (firmauerunt)obſtinatione non veritate nullo am)non quidã vt non moꝛiar ſed vt eos nõ ti⸗ umaue oinanone non ve . meam qui tm coꝛpus poſſuntoccidere ſedtejd mModo volentes obmittere ſibi)id eſt ad maluzʒ N animã ⁊ coꝛpus potes ꝑdere. Non igituroꝛat ſuum dicendo ſanguis eius ſuper nos et ſuper h vt non ocedatnn ſedvt occidentẽ nõ timeat ne filios noſtros: non dño cui nõ nocuerunt(ſer⸗ um ſfoꝛte timendo ſuccumbat nec hoc ideo poſtu- monem nequã) vel malignũ ſcʒ quo pꝛelocuti mn lat vt timoꝛe aliquo frangi valeat ſed vtexem⸗ ſunt vt eũ interficerent ⁊ poſtea obſtinate moꝛ⸗ ic plo ſuo infirmantibo membꝛis oꝛandi foꝛmaz tem eius petierũt dicentes: expedit vt vnus ho g⸗ atq; in paſſione ⁊ tribulatione conſtantiaʒ tri⸗ mo moꝛiat?᷑/ꝓ bobulor reus eſt moꝛtis:⁊ cruci i buat. Etꝙ de exauditione ſecurus ſit oſtendit crucifige ⁊ huiuſmodci. e dicens. MNarrauerunt vt abſconderent laqueos . Meoteriſti anantif Direrunt quis videbit eos. Pꝛoterxiſti me a conuentu malignanti,/ ¶Aananuerunt) ? apud ſe diſpoſuerũt (vt ab . multitudine operantiũ iniquitate. conderent laqueos) et pararent occultas frau N rotexiſti mea conuentu malignantiu) vo ges inter ſe tractantes quomodo doloſe etab⸗ n luntate ⁊ cõſilio id eſt a collectione mala de me ſconſe chꝛiſtũ caperent et occiderenttradendo cogitantiũ? malum in coꝛde machinantiuʒ et eum per diſcipulũ iudicando per pꝛincipẽ ro⸗ daſ non ſoluʒ a conuentu malũ volentiũ ſed etam manum interficiẽdo ꝑ milites eius.Calis fuit t (ſa mulnitudine operantiũ) in actu in meciniq⸗ abſconſio laqueoꝝ de quibus etiam (dixerũt F.- tatem )illã ſingularem ſcʒ crucifixiõʒ. Iniqui quis videbit eos) ſcʒ laqueos iſtos et fraudes tas fuit occidere eum qui tot bona eis fecerat: idd eſt quis poterit ꝑcipere vel cauere.q.d.nulæ⸗ . ſed quomodo ꝓtectus ſit eſt aduertendũ. Ipſi lus. Necq; enim hoc ab aliquo depᷣhendi poſ 4 enim intendebant inferre chꝛiſto moꝛtẽ perpe ſe putauerũt nam ita effronite moꝛtem chꝛiſti —- tuam ſed tertia die reſurrexit delere famam ſecd querebant ac ſi deum lateret et ipſe nõ vid eret ne dDiuulgata fuit: auferre fidem a ſuis ſed dilata⸗ vt putabant ſed non pꝛofuit illis. Nam ſequi 4 ia inualuit. Exaudi inquit ⁊ neceſſe eſtytexau urrrr. . dias. EEcutati ſunt iniquitates: defecerunr ſcrutantes ſcrutinia. Scrutati ſunt) id eſt inquiſierunt (iniquita 160 ſcʒ quomodo ꝑ falſos teſtes iuſtũ accuſa⸗ rent ⁊ quomodo doloſe eum ꝑderent ſeddefe⸗ cerunt)ab intento:ipſi ſcrutantes ſcrutinia)i. acerba ⁊ acuta cõſilia hoc eſt in ea ſubtili et fre quenti inquiſitõe nihil potuerunt pficere: que rebant enim extinguerechꝛiſti nomen qð ma⸗ gis clariſicatũ fuit per ſuam paſſionẽ. Quan⸗ to acutius et ſubtilius dolos cogitauerunt tan to plus et grauius a veritate ⁊ equitate defece⸗ rant ⁊ in tenebꝛas mergebant᷑. Quia enim nõ yvidebant deũ putabant ſe nõ videri a deo ſcru tati igitur ſunt ſed fruſtra qꝛ. Accedet homo ad coꝛ altum:et exaltabi ¶ Ann unt alijs⸗ opena E dei) ſcilicet neceſſitatẽ paſſionẽ reſurrectõnem . ¶ Accedet ſponte ad paſſionẽchomo)ſcʒ chꝛi ſtus qui nõ pateretur niſi homo eſſet (ad coꝛ al tum) id eſt ꝓfundum et ſecretũ in hoc habebit vel ei erat quia hoc faciebat ſcoᷣm altũ et ꝓfun dum dei conſiliũ AUel (accedet homo)ſcʒ chꝛi ſtus in paſſione (ad coꝛ altũ id eſt pfundũ et ſe cretum dei conſiliũ nam voluntarie acceÄdens ad paſſionẽ ꝑfecit ꝓfundum ſe ecretuq; diuinũ myſteniũ quo diſpoſuerat deus filiũ ſuum pa⸗ ti pꝛo redemptiõe mundicet exaltabitur deus) in reſunectione.q.d.occiditurvt homo in paſ⸗ ſione ⁊ ipſe idem exaltatur vt deus in reſurre⸗ clione et acquiret nomen quod eſt ſuper omne nomen. Audi quomodo exaltatus ſit deus et bi qui ꝑſequebantur humiliati. Hagltte paruuloꝝ facte ſunt plage eo/ eoꝛzum. . rum et infirma 43 apoſtoloꝛũfacte ſunt plage eoꝛum) qui ſa⸗ gittabant ⁊ non timebant quia iamverbis co⸗ rum feriuntur ⁊ pꝛoſternuntur. Infirma enim mundi elegit deus vt confundat foꝛtia(⁊ infir⸗ mate ſunt lingue eoꝛum) id eſt ſermones eoꝛuʒ facti ſunt caſſi virtute reſurrectõis ſue in omni bus que contra eum dixcrũt ⁊ hoc (cõtra eos) id eſt in malum etverecundiam eoꝛum qui fir⸗ mauerũt ſibi ſermonẽ neqᷓ;. Ceſſauerunt enim mine? blaſphemie:cognouerunt ſua ſcrutinia non valere atq; a tanto ſtrepitu verboꝝ ſilue⸗ Talis eſt mutatio dextre excelſi:deo igit᷑ runt. mnucaro dex ſic exaltato ⁊ viſis miraculis. „„ —EH * eoiet timuit omnis homo te ſunt contra eos lingue agitte humiles parunloꝛũ) et ſimpliciũ cet quicquid deo placet. Konturbati ſunt) ad penitentiã ⁊ compun⸗ cti coꝛde(omnes)id eſt ex omni genere homi⸗ nes qui videbant)? intelligebantſeos) ſcʒ iu⸗ èGècä deos defeciſſe ⁊ confuſos? in efficacem eoꝛum eſſe fallaciã. O coꝛ durum alij de illis turbant᷑ et tamen ipſi nõ penitent(et timuit omnis ho⸗ mo)ratõalis deum ⁊ ſibi indiciũ imminere di⸗ uinum id eſt omnis vtens ratõne ad intelligen da q̃ facta erãt timoꝛi domini ſe ſubdidit. Qui ergo non timuit non fuit homo id eſt vſus ra⸗ tione. Sed ſi timet homo deum non eum ter⸗ ret homo quin annunciet ſicut apoſtoli phibi ti pꝛedicare de chꝛiſto non ideo deſtituerunt et ideo iſti ſic eruti a timoꝛe inimici ſed deum ti⸗ mentes vna cum apoſto0lis. Anmunciauerunt opera dei: et facta eius tellexerunt. nnunciauerunt alijs pꝛedicando (opera aſcenſionẽ miſſionẽ ſpiritus ſancti humanit⸗ tem ⁊ diuinitatẽ virtuteſq; ⁊ miracula (et facta eius) in celis eſſediuina non puri hominis et cur eſſent facta qꝛ factam noſtram eſſe per deũ redemptionẽ ⁊ ſaluteʒ cognouerunt qui pꝛius vtilitatem operum eius non intellexerunt. In telligamus ⁊ nos eum per facta nos redemiſſe et ſtudeamus non ſolum verbis ſed etiam ope ribns ipſum benedicere ⁊ laudare ⁊ inde ſcʒ p huiuſmodi openibus. Tetabitur iuſtus in domino et ſperabit in eo:et laudabunt᷑ omnes recti coꝛde ¶ Tetabitur iuſtus) per chꝛiſtum redemptus „ et per fidem operũ domini iuſtificatuscin do⸗ mino) non in ſe ipſo non in mundo (et ſpera⸗ bit in eo vitam eternam in futuro ⁊ tunc quaan do damnabunt᷑ peruerſi (laudabuntur) id eſt laudabiles apparebunt adepta gloꝛia (om̃es) et quicunq; ſine perſonaꝝ acceptionecrecti coꝛ de)qui recte credunt ⁊ beneviuunt. Illi ſunt re cti eoꝛde qui pꝛopꝛia voluntate relicta volun⸗ tati penitus ſe ſubijciunt diuine qui rectam et iuſtam intententionẽ habentes per amoꝛem re cte tendunt in deum et quibus per omnia pla⸗ cet deus. Ded curui coꝛde ſuntquibo nõ pla⸗ ꝛatio. Zutela omnium credentiũ deus cuſtodi ec cleſiam tuam a conuentu maligna occultis iaculis impugnare nituntur vtte ſa bꝛi rectoq; retinens intellectu iuſtoꝛum meri⸗ Vhetualiter etemn Pee do. Conturbati ſunt omnes qui videbant Pſa mus de laude dei ac potentia eius et virtutibus necnon de multipli/ cibus dei beneficijs in pꝛeſenti collatis 2 ng ntinienz. et in ſuturo conferendis. (BPo lrii . . d gen M ⸗ ibt nct i⸗ r / deus in ſyon ⁊ tibi reddetur votũ in biceruſalenn. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis eſt. In finem pſalmus dauid ⁊c. Hoc eſt pſal mus iſte dirigẽs nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ et cõſũmationẽ eſt dauid ⁊ eſt canticũ id eſt ex. ultatio:hieremie ⁊ aggei quia exponit nobis il lud vnde exultauerunt illi reditũ populi iſracl de babylonia in hierłm ꝓphetantes canticũ in ;ᷓ habitũ de verbo peregrinationis id eſt de re uelatione que facta eſt eisa deo ꝓ captiuoꝝ ꝑe grinatõne cum inciperent ꝓſiciſci id eſt reuerti de babvlonia in hierlm. Hoꝝ eni exultatio pᷣ figurauit noſtrã ꝑegrinationẽ quã habemꝰ cũ ſpiritualiter ꝓficiſci de hac ꝑegrinatõeincipi⸗ mus et huic babylonie nõ intendentes deum amare intendimus. Eſt enim conceptio amo ris initium ꝓficiſcendi ⁊ incipit exire qui inci⸗ pit amare. Exeuntiũ pedes ſuntcoꝛdis affectꝰ charitas facit ciues hierłm cupiditas babylo nis⁊ ſi coꝛpoꝛe ad huc ſunt permixti deſiderio tamen ſunt ſeparati. Materia:laus dei:multi⸗ lexq; eius beneficiũ et acceptũ ⁊ accipiendũ. Intentio:excitare ad dei laudem pꝛo multimo dis beneficijs ſue bonitatis nobis in redeũdo ad celeſtẽ patniã collatie ⁊ in ꝑuentione ꝓmiſ⸗ ſis. Quia enim vt ſupꝛa dictuʒ eſt letatur nunc iuſtus in dno⁊ deinde laudabilis comparebit in futuro. Intendit hic ꝓpheta cũctos in eccle⸗ ſia futuros admonere vt attendentes qd eis di uina miſericoꝛdia in redeundo ad celeſtem pa triam conferat quid in peruentiõe ꝓmittat nõ ingrati exiſtant ſed diuinis laudibus et gratia rum actionibus decenter inſiſtant. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in perſona ec cleſie vel cuiuſſibet fidelis ſuam oꝛationẽ exau diri poſtulat potentiã ⁊ virtutes ac bona ⁊ mul tiplicia bũficia dei enũciat ⁊ cõmẽdat. Sen⸗ tentia in ſpeciali:in voce ergo reuertentiũ ꝓphe ta letus cantat dicens.(Te)o (deus) non deos gentiũ (decet hymnus)id eſt laus dei cum can tico quem cantat quivere deum amat⁊ hoc(in ſyon )id eſt in eccleſia pꝛeſenti nam ſyon inter⸗ rcatan ſperularto et in eccleſia gloꝛiam deia nge ſpeculamur quaſi diceret decet ⁊ iuſtum eſt vt eccleſia ſancta te laudet pter multa be⸗ neficia ſibi collata (et tibi) de bonis operibus (reddetur) perfecte ( votum)id eſt laus pꝛo gra tiarum actione in hieruſalem)id eſt in viſione pacis ſcʒ in patria celeſti nam hieruſalem vi⸗ ſio pacis interpꝛetatur que ibi perfecte habe⸗ bitur hic ergo in pꝛeſenti vouemus bene ope⸗ rando et cogitando ibi reddemus pꝛo vtroq; deum laudando. Tunc noſtrum deſtdenid 3 implebitur tunc reddetur et perficietur votum quod hic agere nehinn ſed ex toto adimple re non poſſumus. Ad hoc ſuſpirat eccleſiavn K et ſuppliciter exoꝛat dicens. Et iam nunc Eraudi oꝛationem meam: ad te omnis xaudi oꝛationem meam) parcendo mihi eomnibooffenſis meis vt mundus ⁊ ſine ma cula ſecurus ad teveniam ⁊ in illa celeſti bieru ſalem votum meum perſoluam quia (ad teo⸗ mnis caro) id eſt omnis homo bonus etma⸗ lus ⁊ de omni genere ſtatu ⁊ conditione homi num (veniet) in iudicio finali vt referat vnuſ⸗ quiſq; quod geſſit quia non es perſonarũ acce ptoꝛ. Abi aperte pꝛopheta reſurrectõnem ge⸗ neralem annunciat. Et neceſſe eſt vt exaudias Quia. Vlerba iniquoꝛum pꝛeualuerunt ſuper nos: et impietatibus noſtris tu pꝛopi/ parentum iniqua ſuadentiũ pꝛeualuerunt) vt mare mergens (ſuper nos) id eſt ꝓiecerũt nos in hoc exilium⁊ in peccatũ dimerſerunt ⁊ cum (impietatibus noſtris tuꝓpiciaberis)ignoſcen do et condonando eas ac veniam dando no⸗ bis. Pꝛimum peccatũ per verbum factum eſt et per verbum multa mala quotidie fiunt. Ca uendum eſt igitur malum lingue ne loquamur quod noceat nec averbis impioꝛum depꝛaue⸗ mur.Cuiuſſibet enim ferevicij conciliatrix eſt lingua. VUnde hieronimus nullũ membꝛũ iia ab ineunte etate perhoꝛruitque modicũ mem bꝛum eſt ⁊ iniquietũ Et. Beatus quem elegiſti et aſſumpſiſti:in⸗ habitabit in atrijs tuis. . ¶ Beatus) eſt omnis illecquem elegiſti) id eſt per gratiam de maſſa peccatoꝝ ſegregaſti pꝛe deſtinando ⁊ ad fidem vocando vnde dicit nõ vos me elegiſtis ſed ego elegivos (et aſſumpſi⸗ ſti)in adoptionem filij ⁊ in ſoꝛtem tuam iuſtifi cando quia inhabitabitynon amplius mo⸗ nendus ſin atrijs tuis)id eſt in celeſti hieruſaæ⸗ lem quam dicit atria ꝓpter amplitudinẽ ⁊ pluz3 raliter quia ibi ſunt diuerſe manſiones et quili bet manſionem ꝓ ſuo accepturus eſt merio er Beplebimur in bonis vomos tue 1, . — teoe.. eplebim zvſch ad ſũmum ſin bonis)eter mns domus tue celeſtis ſcʒ hierm que ſum mi ra et ineffabilia qꝛ nec ocuł vidit nec auris au diuit nec in coꝛ hominis aſcenderunt. O poꝛ⸗ tet igitur ea nunc eſurire et ſitire vt tantis poſt⸗ modum bonis mereamur repleri. Et ſubiun⸗ git que ſi hec domus dicens (ſanctum eſt tem plum tuum (ñceleſte etceleſtis gloꝛie quia ſancii ſficatur ꝑ deum a quo inhabitatur (mirabile) non in exterioꝛibo vt domus terre que colum⸗ nis et marmoꝛibus ac ceteris vanitatibo nitent ſed (in equitate) ⁊ iuſticia nam ibi aparent iu⸗ dicia dei iuſtiſſima que modo videntur diſtoꝛ ta quam iuſticiã modo debemus eſurire vt tuc ea ſatiemur. ſancta electoꝝ eccłia domus dicit qꝛ a deo inhabitat᷑ tẽplũ qꝛ ꝑ deũ ſanctificat h tẽplũ ſctm eſtin ſe ⁊ mirabile in eqtateq̃ ad ali os. Nã hec equitas in his duobo pꝛeceptis eſt qõð tibi nõ vis fieri alij ne feceris et ꝗᷓ vultis ne faciant vobis homines ⁊ vos facite ulis:Etvt illis bonis repleamrr. Exaudi nos deus ſalutaris noſter: ſpes omnium finium terre et in mari longe. Exaudi nos)o (deus) qui esſalutaris no⸗ ſter) ſcʒz ieſus chꝛiſtus per cuius incarnationẽ ſaluati ſumꝰ ⁊ ſine cuiꝰauxilio nihil boni poſ⸗ ſumusvt ab iſta terrena domo ad illam celeſtẽ tranſeamus tu qui es ſpes mon tm iudeoꝝ ſed comniuz finium terre) et etiam eoꝛum qui ſunt cin mani longe)id eſt omniu; ſideliũ qui vbiq; habitant in terra ⁊ in mari. In ulo eni ſperant etiam illi qui in vltimis terre partibus habitãt et illi qui longe in remotiſſimis inſulis maris conſiſtunt. Quomodo autem tam longe ſu fa⸗ ctus ſpes oſtendit᷑/um ſubiungit᷑. Pꝛeparans moõtes in virtute tua accin ctus potentia:qui conturbas ꝓfundum maris ſonum fluctuum eius. ¶ Pꝛeparans) id eſt diſponens ad agendum etad vſus competentes montes ) id eſt apłlos ct pᷣdicatoꝛ es altitudinevite terrena omnia trã ſcendentes (in virtute tua)non ipſoꝛum ſcʒ vo cando iuſtificãdo gratia:doctrina:⁊ moꝛibus infoꝛmando ⁊ per eos miracula faciendo ⁊ be ne potes eos pꝛeparare quia tu es ſaccinctus) et munituspotentia) magna ſcʒ deitatis vtqð homo ex ſe non habuit deitas daretquiſic ac io cinctus(cõturbasad penitentiã per illos mõ⸗ tes ꝓpfundum maris) id eſt coꝛda impioꝛũ ꝓ⸗ ſundius merſa in peccatis ⁊ tunc ex conturba ctum eſt templü tuum mirabile in egui ſubiungit. tione:quod in imo eſt ad ſũmum reducit᷑ quan do malum quod in coꝛde iacebat oꝛis cõfeſſio ne aperitur ⁊ (ſonum fluctuũ eins)id eſt ſonan tes cõtradictõe ⁊ fluctuantes ꝑſecutõe quia. Turbabunkt᷑ gentes et timebunt qui ha bitant terminos a ſignis tuis:exitus ma z tu tini et veſpere delectabis. Turbabunt pꝛimolgentes) pꝛope exiſten⸗ tes ad penitentiã ⁊ pꝛo peccatis voce apoſtoli⸗ ca ⁊ pꝛedicatoꝛũ audita ac viſis miraculis cet) deinde (timebunt) deum vt oredentes ſalui fiãt etiam (qui habitãt terminos)⁊ in extremis ter⸗ re ſcʒ longe poſiti(a ſingnis tuis) id ẽ a miracu lis que facta audient ⁊ ſi non videant et poſtea (exitus matutini ⁊veſpere)id eſt illius qui tem poꝛe iuuentutis ⁊ tempoꝛe ſenectutis exitꝑ pe⸗ nitentiam a peccatis (delecta bis)id eſt delecia biles facies tibi ⁊ angelisvl etiam ipſi qui exit a peccatis Vel (exitus matutini ⁊ veſpere)id ẽ ꝓſperitatis ⁊ aduerſitatis huius ſeculidelecta bis) id eſt delectabiles facies homini: dans ei exire inde ne capiatur ⁊ extollatur ꝓſperis cui diuitie ſunt deus ne etiam terreatur et frangat aduerſis pꝛo quo paſſus eſt chꝛiſtus ſed cũcta foꝛti mente pertranſeat ac letus et alacer ad fi⸗ nem tendat:delectare in domino eterit tibi mũ dus faſtidio. Qualiter autem hoc ſit factũ ſub dit quia. ”M. Vliſitaſti terram et inebꝛiaſti eam:mul⸗ plicaſti locupletare am. U Uiſitaſti terram) id eſt hoĩcm pctõꝛem ⁊ ter renum eum per tuam gratiã aſpirando ⁊ a pec catis reuocandol⁊? inebꝛiaſti eam) gratiam in⸗ fundencio ⁊ tanto amoꝛc tui replendovt vita et moꝛibus ad melioꝛa immutetur:ſolet eniʒ per ebꝛietatẽ bibentiũ ſenſus mutari Quedam eni quaſi ebꝛietas videt᷑ contemptis diuitijs pauꝑ tatem amare:ſe ipſum contemptui habere triꝰ- bulationibo gaudere moꝛtem magis ꝙ; vitã di ligere ad ea que nõ apparẽt totis deſiderijs an helare hoc modo inebꝛiata terra non poteſt eſ ſe ſterilis VUnde ſequiturcmultiplicaſti locuple tare ditare (eam)id eſt multipliciter ⁊ multi⸗ modis donis et bonis ſpiritualibo ditaſti ⁊ ho noꝛaſti.hoc autemvnde factum ſit declaratcu Flumen dei repletum eſtaquis: paraſti cibum illoꝛum quoniam ita eſt pꝛepara eius. P lumen dei id eſt populus dei pꝛioꝛ ſcz fide les pꝛimitiue eccleſie pꝛofundi ad recipienduʒ —. egredientes a chꝛiſto tanc; flumen a fontecre⸗ ¶ Riuos eius fluminis ſcʒ doctoꝛes qͥ de eius pletum eſt aquis) id eſt ſpiritus ſancti donis et gratijs. Unde alij potentur ⁊ irrigentur.Dein de poſt potum ſubdit de cibo dicens.tucpara⸗ ſti cibum illoꝝ) ſcʒ fideliũ in cõmunione coꝛ⸗ poꝛis⁊ ſanginnis tuicquoniam ita)id eſt per te (eſt pꝛeparatio eius)cibi ⁊ ſicut a te diſponitur ſine quo nihil ſit Eſtetiã ſcriptura ſacra cibus noſter ac panisvite ⁊ intellectꝰ quo quotidie re ficimur ne deficiamus in huius ꝑegrinatõnis deſerto. Vnde ſcriptũ eſt nõ in ſolo pane viuit homo ſed in omni verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei Ded quia hec fragilis homo ſuſcipere nõ va⸗ let nec meretur niſi deus per miſericoꝛdiaʒ det ideo exoꝛat. MRiuos eius inebꝛians:multiplica geni/ mina eius:in ſtillicidijs eius letabit᷑ ger plenitudine biberunt ⁊ per quos ſpiritus ſan⸗ ctus ad audientiũ coꝛda decurrit (inebꝛians) donis ſpinitus ſcʒ ſapientie et gre vt ſibi ⁊ alijs ſufficiat. Sed vnde pᷣdicatoꝛes deus inebꝛiat inde fideles multiplicat vnde ſequitur (multi⸗ klie genimina eiꝰ)id eſt ſucceſſionẽ inde pul⸗ lulantem ſcz filios ad fidem cõuerſos id eſt da imiatoꝛes ꝓuectos ex riuis in fide generatos vt ex creqentibo alij credant ⁊ per ſucceſſiones pꝛedicatio non deficiat ⁊ inſtillicidijs eius flu minis id eſt in guttis doctrine parue et tenuis ſcʒ in verbis interpolate et modeſte cadentibꝰ a maioꝛibo illius fluminis (letabitur) ſpiritua⸗ liter quia inde ꝓficit (germinans)ſcʒ incipiẽs et rudis in fide nouiter exoꝛtus qui magna ad huc capere non poteſt ſed minoꝛa que audit li benter ſuſcipit atq; eos quos pꝛeualet fructus bonoꝛum operum ⁊virtutũ ꝓferre ſtudet. Budices coꝛone anni benignitatis tue et campi tui replebuntur vbertate. ¶ Benedices) gratiam infundendo (coꝛone anni benignitatis iue)id eſt collectioni ⁊ mul⸗ titudini fideliũ de mundi circulo acquiſie ſpᷣe gratie in quo benignus mundo apparuiſti ⁊ di citur coꝛona qꝛ gloꝛia victoꝛie eſt vincenti dia bolum ⁊ dicitur benignitatis dei ne quis glo⸗ rietur de meritis ſuis deinde hanc bñdictionẽ coꝛone exequit᷑ ꝑ ꝑtes dicẽs(⁊ campi tui)id eſt homines eqͥtate ⁊ iuſticia plani ſeʒ iuſticreple⸗ buntur vbertate) bonoꝛũ operũ vel imitaioꝝ. Mingueſcent ſpecioſa deſerti:et exulta⸗ e colles⸗ ccingentur. ingueſcent)etiam dulcedine gratie(ſpecio ſa deſerti) id eſt peccatoꝛes dei gratia deſerti et ſteriles vt vbi abundauit peccatũ ſuperabun⸗ det gratia qui a ſoꝛdibus exeuntvicioꝝ ac ſpe⸗ cioſi fiunt fide moꝛum honeſtate et decoꝛe vir⸗ tutũ (⁊ colles)a terra ſe eleuantes vel quos deꝰ erigit pꝛopter humilitatẽ (accingent᷑) id eſt pꝛe parabuntur ad ſpirituale pꝛeliũ vel confoꝛta⸗ buntur ad pꝛedicandũ alijs ⁊ hoc in (exulta⸗ tione) quia veniunt ad renug. Alduci unt aueteg ouimtet palles abũ abunt frumento: clamabũt eteni pym Induti ſunt) etiam exultatione gaudentes de fructibo ſuis. AUelcinduti ſunt) veſte nuptia⸗ li id eſt charitate erga deum⁊ ſubditost(arietes ouium)ſcʒ duces gregũ ⁊ pꝛelati alioꝝ(⁊ val⸗ les) id eſt humiles populi doctrina de monti⸗ bus fluente irrigati (abundabũt frumentoꝛid eſtcibo ſpirituali ⁊ fruge boni oꝑis ⁊ ꝓpter iſta beneficia eis collata (clamabunt) pꝛe deuotio ne deum laudantes (etenim hymnũ dicent) in gratiarum actione: dei beneficijs non ingrati. Vel accipiendo de futuro ( Benedicens coꝛo⸗ ne anni benignitatis tue)id eſt ſanctos tuos re munerabis que vt coꝛona palmeꝛ victoꝛie cir⸗ ca te ſtabunt ⁊ victoꝛie ſignũ erunt ⁊ exequitur per partes dicens⁊ campi tuiid eſt eccleſie iu deoꝛuʒ quos ſpiritualiter extollebas ſicutcam pos (replebunt᷑ vbertate) id eſt eterna refectõe Pingueſcent) interna ſacietate (ſpecioſa deß⸗ )id eſt eccleſie gentiũ quia omnia perfecte ba bebũt ⁊ (colles) id eſt martyres:qui campis id eſt iuſtis virtute pꝛeminent paſſionis (exultatio ne accingent᷑) id eſt ex omni parte tam in ani⸗ ma q; in coꝛpoꝛe ea circũdabunt᷑( Induti ſũt) id eſt induentur ſtola iocunditatis et exultatõe (arietes ouiũ) id eſt duces animaꝝ quia ſimul eum grege ſuo gaudebunt in eterna pace(zval les abundabunt frumento quia obedientes et humiles anie celeſti reficient᷑ alimẽto. Ipſe do minus erit frumentũ eoꝛum:ipſe eſt enim vere cibus animaruʒ. Et ibi omnes non tam voce et verboꝛũ ſtrepitu qᷓ; mente ⁊ coꝛdis affectu in leticia ineffabui(clamabunt)et eoꝛum clamoꝛ non niſi laus dei erit ideo ſubditceteni hymnũ dicent)id eſtlaudes perpetuas pꝛo diuerſoꝛuʒ munerũ donis. VUnde alibi dicitur. Beati qui habitant in domo tua dne:in ſeculũ ſeculi lau dabuntte. Ergo incipiamus hic hymnũ dice re deo noſtro quatenus perfecie illum laudare mereamur in futuro. Due enim modo non in cipit nec poſtmodũ laudabit. l m 4 ¶Enbue rex celeſtis vt nos erepti ab aridita te peccati flumine miſericoꝛdie tue copioſr ir⸗ rigati pingueſcere mereamurvel hymnũ cum ſanctis tuis decantare poſſimus.Perdo. ſalmus de laude et gratiarũ actio⸗ ne ꝓpter opera cei mirabilia ac p gloꝛio. ſamart ru et tribulatoꝝ victoꝛia ac con Aps. lxv. rarwel⸗ date gloꝛiam laudi eius. In finem canticũ pſalmi reſurrectõnis canti⸗ cum quia eſt exultatio de reſunectione capitig que pꝛeceſſit:et coꝛpoꝛis que futura eſt.pſalmꝰ quia ꝓ reſurrectione monet bene operari diri⸗ gens in finem id eſt in chꝛiſtum vel in conſum mationem future reſurrectõnis ſeu beatitudi⸗ nis. Materia:laus dei operaq; ipſius mirabi lia ac gloꝛioſa martyrũ victoꝛia. Intentio:mo nere fideles ad dei laudem ⁊ gratiaruʒ actione ſeo ſupꝛadictis ⁊ vt coꝛde voce et opere deum audent pꝛedicent ⁊ gloꝛificent pꝛo ſuis bene⸗ ficijs. Sententia in generali pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie ſeu cuiuſſibet perfe cti. inuitat vniuerſos fideles ad agenduʒ graz⸗ tias et ad laudanduʒ deum pter opera ipſius mirabilia ⁊ pꝛo gloꝛioſa martyrusvicioꝛia lo⸗ quiturq; de eoꝛum muneruʒ oblatione ac poſt martyrij triumphũ diuina eoꝛum conſolatio⸗ ne. Igitur ſicut ſupꝛa ita et hic monet ad inſi⸗ ſtendum diuinis laudibus ⁊ gratiarũ actioni⸗ bus alijs ⁊ alijs tamen ratõnibus ꝓponens ſe⸗ ipſum in exemplũ ⁊ pᷣdicans que bona ſibi fe⸗ cit dominus ⁊ quia ad illũ oꝛe ⁊ coꝛde ſine ini⸗ quitate clamauit ꝓptera deus exaudiuit in quo nos hoꝛtaturvt ſumiliter faciamus quatenꝰ ab ipſo exaudiri atq; eius miſericoꝛdiaꝭ conſequi mereamur. Sententia in ſpeciali. Eccleſia er⸗ go ſpe reſurrectionis leta vniuerſos ad canti⸗ cum⁊ pſalmũ inuitans ait( Jubilate deo inef fabili affectu ⁊ mentis exultatõeomnis terra,/ id eſt non ſolum iudea ſed de omni terra popu li ad deum conuerſi quaſi diceretin vocem erũ pite gaudioꝝ ſi non poteſtis verboꝝ:nõ enim verbis iubilatur ſed ſolus gaudentiuʒ ſonitus reddit᷑ qſi ꝑturientis ⁊ pariẽtis coꝛdis. Eſteni iubilus gaudiũ ineffabile quod nec taceri nec expꝛimi poteſt. Et ſi iubilatis ꝙ deus) audiat pſalmum dicite) id eſt pſallite ⁊ operamini bomines opera veſtra bona percipiant ethoc tientur tibi inimici tui. late deo om/ nies terra pſalmũ dicite nomini eius uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Litulus hicẽ? „ (nomini eius) vt in bono opere laudem domi ni non veſtrã reqͥratis( date gloꝛiã laudi eius) nõ induſtrie vf̃e vt ſicut ei iubilatis ⁊ oꝑamini ita ꝓ his in eo nõ invobis gloꝛiamini.Et. Dicite deo qᷓ; terribilia ſunt oꝑa tua do mine:in multitudine virtutis tue men⸗/ õs Dicite deo laudando eum (qᷓ; terribilia ſũt opera tua domine)deus ſcz myſteria incarna⸗ tionis id eſt ꝙ deus eſt homo factus ꝙ paſſus ꝙ moꝛtuus et huiuſmodi que feciſti etalia que adhuc facere non ceſſas que poſſunt dici ama bilia:ſed terribilia dieit vt non ſuperbiant ho⸗ mines ſed terreantur ⁊ timeant ſeq; in vita emẽ dent. VUnde ſcõᷣm conſiliũ hieronimi quilibet colligat ſibi in faſciculum a pꝛincipio mundi opera domini ſuauia in ſaluatione ⁊ retributõ ne bonoꝛum ac terribilia in punitione ⁊ dãna tione maloꝛuʒ. Sed licet magnus etterribilis ſis (in) tanta tamen (multitudine virtutis tue) id eſt in multis virtutibo ⁊ miraculis tuis (men tientur) ⁊ mentiri non pertimeſcuntcibiinimi ci tui qui nec ꝓmiſſa ſoluunt nec mandata ſer uant. Illis ergo relicis. Dis terra adoꝛat te et pſallat tibi: pſal mum dicat nomini ttuo.ẽ ¶ Omnis terra) id eſt omnis generis homo habitans in terra (adoꝛat) id eſtadoꝛando fi⸗ dem colatte)qui verus es deus.Sed quia fi⸗ des ſine operibus moꝛtua eſt recte ſubditur (et pſallat tibi id eſt bene operetur ad honoꝛẽ tũuui (pſalmuʒ dicat) id eſt bonam operationẽ alijs et ad alioꝛum inſtruciionem pꝛedicetet hoc nõ ſibi ſed (nomini tuo)hoc eſtad laudeʒ ⁊ gloꝛiã nominis tui vt quicqͥd boni fecerit ad hoc re⸗ ferat. Tunc quippe vtiliter deũ adoꝛamus qu⸗ do culture fidei bonum opus in quo deus ho noꝛetur adiũgimꝰ atq; alios nobiſcũ q̊s poſſu mus ad ſeruitutẽ dei vᷣbo etexẽplotrahimus. Quod videt᷑ hic facere cũ ꝓtinus adiungit. Venite et videte opera dei:terribilis in cõſilijs ſuper filios pbpominuum. enie, omnes populi id eſt accedite paſſi bus mentis affectibus amoꝛis (et videte)id eſt intelligite diligenter conſiderando (opera dei) que fecit ſcʒ opera creatõnis:recreationis:retri butionis ei alia huiuſmodi vt habeatis mat⸗ riam laudis:qui eſt (cerribilis in conſilisPy ha⸗ bitis ſuper ſilios hominũ) vt cuʒ mala bonis et bonis mala concedit:vnum ex pura miſeri⸗ coꝛdia ſaluat aliũ ex iuſticia damnat iſti iraſci tur illi parcit:vnuʒ ꝑ grauiſſimi martyrij penã — b— —— — SESE* 2 ☛n n0 Fr . = — — — = — . l S = – — S ☛ = . —— —– aliũ magis leuiter ad regnũ celoꝝ ꝑducit: vnꝰ exvirtutibo in finẽ advicia tendens ad infernũ p elationẽ coꝛruit alius ex vicijs in virtutibo fi neum oↄcludens ad celũ ꝑ humilitatẽ leuat Sʒ quid fecit terroꝛe cõſilij ſui declarat ſpecialiter cum ſubiungit. MQuli cõuertit mare in aridã: in flumine ptranſibunt pede:ibi letabimur inipſo. Nui cõuertit mare).i.mundũ amarũ (in ari dam)) vtaquã dułkẽ ſitiat qui ſalſa plenus erat Vnñ et dicit alibi aĩa mea ſicut terra ſine aqua tibi etilli ipſi qui in aridã ſunt cõuerſi cum eſ⸗ ſent antea amari(in flumine).i.in huius ſeculi fluxibilitate vbi alij veniunt alij ſucciduntper tranſibũt) delectatões ⁊ pꝛeterfluentia rerũ pe⸗ ritarũpede)ſicco.i.facile et tute chꝛiſto duce et cum ꝑtranſierimusOibi)iam flumine tranſacto finita moꝛtalitate: recepta incoꝛruptõecletabi mur)vere et perfectecin ipſo).i.in deo nr̃o quo duce trãſiuimus quoniã videbimus eum ſicu ti eſt et ipſe erit omnia in omnibid eſt ſufficien tia omnim. Qui dominatur in virtute ſua in eternũ AQm ꝓbaſti nos deꝰ) aduerſis.i.nobis ipis oculi eius ſuper gentes reſpiciũt:qui ex aſperant nõ exaltentur in ſemetipſis. num nõ tꝑaliter qꝛ ptãs eius eſt eterna que nõ aufert᷑ (oculi eius ſuꝑ gentes) ſaluandas(reſpi ciunt) miſericoꝛditer.i.illuminat gentes.ꝙ eni gentilitas credidit diuine mie reſpect egit:que cum eligit᷑ iudea repꝛobat᷑. AUñ ⁊ ſubdit᷑qͥ ex⸗ aſperant) deũ vel ꝓuocant in iram ſcʒ iudei(nõ exaltent᷑ deſinãt gloꝛiaricin ſemetipᷣis)in ge⸗ nere ⁊ in carnalibo obſeruantijs ſed humilient in ſevt exaltent᷑ in chꝛiſto.E xaſperitas iudeoꝝ fuit ipſa infidelitas:fuit ſuꝑbia:⁊ inuidia:fue⸗ runt pꝛaui moꝛes et ᷣba aduerſus chꝛiſtũ ⁊ ec cleſiaʒ qui qm in ſe elati fuerũt nõ exaltari ſed deijcia dño meruerũt. Cognitis iſtis opib at q; acceptis tantis beneficijs admonet ad deuʒ ſirum et au benedicendũ dicens. Benedicite gentes deum noſiru Fean facite vocem laudis eius. Bñdicite gentes deũ noſtrũ)ipᷣm laudando et ei gras rependendo/ꝓ multis?⁊ magnis ſuis bñficijs.Et nõ ſolũ apud voſipᷣos eũ laudate — „ — ſed ⁊ alijs (auditã facite)palã.i.pᷣdicãdo annũ ciate et facite vt alij audiantvocẽ laudis eius) qua ſcʒ laudat᷑ a vobis vt ⁊ ipᷣi ad laudẽ ſiſem innitent᷑ vt qui diligit deũ diligat et pximũ an nunciando ei qð vtile eſt:ꝑtinet ̊ ad religionẽ Qui dñatur) omnibo ⁊ hoc(in virtute ſua) id eſt ꝓpꝛia ita ꝙ nihil poteſt ei reſiſteret in eter⸗ nr̃am? fidei culturã toto coꝛde toto affectu de⸗ um noſtrũ bñũdicere laudare pᷣdicare.Etenu⸗ merat cauſas quare pᷣdicari debeat Jpc eſtenĩ Qui poſuit animà meã ad vitam: et nõ Duipoſuit animã meaʒ)in ſe pctis moꝛtuã (ad vitã) eam ſua moꝛte viuificando ⁊ ꝑx gram iuſtificando ne eam ꝑpetua moꝛs ↄſumeret et vt in ipᷣo viuat ⁊ qꝛ opus eſt pſeuerãtia ideo vt pſeuerẽ vſq; in finẽ nõ dedit .i.nõ ꝑmiſit dari (in cõmotõeʒ)vyt mouerent᷑ in malũcpedes me os) ? affectus. Minus dicit nõ dedit(in cõmo tõnem pedes meos ⁊c plus ſignificat.i.deditvt nõ cõmoueant᷑ pedes mei. Qni poſuit animã meã de vita nature advitã gre invitã gloꝛie ipᷣe regit pedes meos ne nutẽt ne a bono cepto bo ni moueant᷑ affectꝰ.Et neceſſe eratvt pedes no ſtros regeret multa eni paſſi ſumis. pbalii nos deus: igne nos exami⸗ icut examinatur argentit. —* ⁊ alijs ꝓbatos oñdiſti nõ ĩ pᷣceps dediſticigney tribulatõis( nos examiaſti)i.purgaſti⁊ ſoꝛdes abſtuliſticſicut examinat᷑ argentũ/ nõ in cinerẽ vertiſti ſicut fenũ ꝓbat dñs ſctõs ſuos⁊ tribu⸗ lationũ igne examinat nõvt cõſumat ſʒ vt ſoꝛ⸗ des purget et elecios ab oĩ terrena ſoꝛde ⁊ car⸗ nis delectatiõe müdet carnis eni oblectamina multũ in aduerſis deficiũt. Etexponit ꝑ ꝑtes ip̃as examinatões cum ſubiungit. Induxiſti nos in laqueũ: poſuiſti tribu ſatões in doꝛſo noſtro:impoſuiſti homi⸗ es ſuper capita noſnn.— Induxiſtii. induci ꝑmiſiſti (nos in laqueũ) nõ qͥ decipit ſʒ qͥ pbat.i.in vineula ⁊ carceres ſi ue quaſſibet tentatões ſpoſuiſtitribulatões).i. flagella ⁊ ꝑſecutões tyrannoꝝ ſicut graue pon dusſin doꝛſo nr̃o) vt ꝑ ſuꝑbiaʒ male erecti ad hũilitatẽ curuemurimpoſuiſti tua volũtate ꝑ mittenschoĩes ſuꝑ capita nr̃a) vt capitales poſ ſent dare ſnias. Inponunt᷑ ⁊ mõ hoĩes ſuꝑ ca pita nr̃a toleram qͥs volumus patimur aliqũ ſuꝑioꝛes q̊s nouimꝰ peioꝛes. Et bonũ eſtvt cõ ſideremus nos ec pctõꝛes et ſic toleremꝰ impo ſitos ſuꝑ capita nra vt ⁊ nos confiteamur deo qꝛ digne patimur Quid enim indigne pateris qð fecit qͥ iuſtus eſt. Quãdo male viuis ſi par⸗ cit plus iraſcit. O mnino iſte tribulatõnes fla⸗ gella ſunt coꝛrigentis ne ſit ſentẽtia punientis Vnde et ſubditt. Tranſiiuimus iguẽ et aquam: et edu/ uſti nos in refrigerium. △ ¶KTranſimus per ignem ⁊ aquamdid eſt ꝑ ad uerſa ⁊ ſuauia ꝑ ignem enim aduerſuas vrens per aquam ꝓſperitas coꝛrumpens accipit᷑) et eduxiſti nos modo ſpe.velceduxiſti id eſtedu⸗ ces ponendũ pꝛeteritũ ꝓ futuro ꝓpter certitudi nem (in refrigeriũ (paradiſi et in requiẽ eternã poſt eſtum tribulatõnũ. Si ergo ⁊ nosa ſimi⸗ li lieulneceilanec plunia qvia ceſſantes nec pꝛoſperis nec aduerſis retardamur igneq; ad⸗ uerſitatis nõ crepamus ⁊ aqua ꝓſperitatis nõ diſſoluimur ita vt nec nos aduerſa deijciãt nec ꝓſpera extollant in refrigeriũ⁊ requiem cterna tranſimus. VUnde ſubdit et tranſactis tnibula⸗ tionidñngs. eevernficia intelligenda gentes inuitaat. ntroibo in vomum tuam in holocau Alenite audite et narrabo omnes quiti runt labia ma. Untroibo tandem rein domum tuã nõ ma nufactã ſcʒ futurã ⁊ celeſtẽ ecce refrigeriũ ſĩ ho locauſtis)bonoꝝ operũ pꝛius in pꝛeſenti exhi bitis ꝓ quipus mihi pꝛemiũ in domo tua da⸗ bis ⁊ tunc ſcʒ cum introibo(reddam tibicum angelis (vota mea)id eſt vota laudum que hic voueo et ꝓmitto(que)vota (diſtinxerunt labia mea)interioꝛa id eſt que ratio mea omnibo pꝛe tulit: vota ſua labijs interioꝛiba ſancta eccleſia Ddiſtinguit quia bona que deo offert mente ⁊ ra tione diſcernit ab omni laude humana etterre no cõmodo ⁊ ab alijs ea diſiũgendo et nil pꝛe ter deũ in ipſis requirendo Nec ſoluvotavoui in ꝓſperis.Sed etiam confeſſionẽ tenui in ad uerſis. Vnde ⁊ ſubdit. . Et locutum eſt os meum in tribulatio/ Eque (locutũ eſt os meum)tibi pmitten⸗ do.q.d.⁊ que non tm̃ coꝛde ſed etiam voce p⸗ feſſus ſum me redditurũ (in tribulatõne mea) non victus ea. Sancti enim martyres chꝛiſtũ conſitebant᷑ in toꝛmentis:quia ſpe erateis tri⸗ bulatio dulcis:chꝛiſti inqunt ſerui ſumus chꝛi ſti fidem tenemus ꝓchꝛiſto moꝛi deſideramꝰ LCoꝛde ergo tenenda eſt fides:oꝛe ꝓpalanda eſt veritas. Coꝛde enim credit᷑ ad iuſticiã:oꝛe autẽ confeſſio ad ſalutẽ. Deinde oſtendit quomodo in domũ dei introeat in holocauſtis et ipſa ho locauſta exponit dicens. 1. Holocauſta medullata offeram tibi cuʒ repin Metmnnoffekl, tibi boues cuj ¶ Dolocauſta medullata id eſt pinguia ſua⸗ uia plena intus charitate ⁊ dulcedinecofferam ibi)non alij id eſt meipſum tibi offeram pin⸗ gue ſacrificiũ cum medulla et pinguedine cha ritatis et intimi amoꝛis. Intus enim et ad tibi placendũ charitae mihie ſtnõ in ſuperficie ad placendũ homnibo(cum incenſu arietuz) id eſt cum mactatione ⁊ deſtructione motuũ ſuper⸗ bie incenſa ⁊ conſumpia omni eius altitudine et rigoꝛe (offeram tibiſcʒmactando ⁊ occiden do(boues) quibo terra araturid eſt motus aua ricie ( cum hircis id eſt cum fetidis motibus luxurie hic in me vicia mactando.Et ita ofle⸗ ram tibi humilem obedientiã contra ſuperbiã pauꝑtatem voluntariã contra auariciã caſtita tem integrã contra luxuriã. rurſus ad alia be⸗- etis veum: quanta fecit anima mee. hi vt ſciatis a ſimili ꝙ eadẽ faciet ⁊ vobis ſixul tis ⁊ per vos nõ ſteteritvix poſſentexplicari be nefſicia que fecitmaxime tamen apparent in tri bus ſcʒz in remiſſione peccatoꝝ in collatöe me ritoꝛum in retributione pꝛemioꝝ in pꝛimo re⸗ cole q; indigno remiſit in ſcdᷣo que gratuita cõ tulit ⁊ quanta:in tercio qᷓ; incomꝑabilia:pꝛete rea quid pꝛo te pertulitqui ſacramenta tibi cõ tulit. Deinde exponit ſpecialiter quanta ſibi ſe⸗ cit cum ſubdit. alieno.ſ.diabolico (? exultaui ſub ligua mea) id eſt dedit vt clamando oꝛe exultarẽ in coꝛde: ſub lingua enim exultare eſtex clamoꝛe vocis gaudium in coꝛde concipere. Ipſe eſt verus clamoꝛ ad deum ſcilicet affectus coꝛdis:ipſuʒ publice pꝛedicaui ipſum in ſecreto confeſſus ſum quod in oꝛe hoc⁊ in coꝛde habui. Ille cla mat exultanter ſub lingua quem nõ remoꝛdet conſcientia. Cuius autem conſcientia pecca⸗ trix eſt eius quoq; oꝛatio inutilis eſt. Quod de claraturcum ſubditur. VAenite)affectibus ⁊ paſſibus amoꝛisaudi te)auribus coꝛdis (cnarrabo)aperte vobis.o vos (omnes qui timetis deum) non eſt enĩ qui bus narret᷑vbitimoꝛ deinõ eſt quia timoꝛ cla⸗ uis eſt que aures aperit ſcʒ quãta beneficia pꝛe ter illa que dicta ſunt cfecit anie meeyid eſtmi⸗ Ad ipſum oꝛe meo clamaui: et exultanai ſub iinguaummemᷓg. Ad ipſum oꝛemeo clamauijquaſi diceretin ſpirauit ⁊ deditvtad eum clamarẽoꝛe meo qui pꝛius ad ſimulacra ſurda et muta clamaui oꝛe Iniquitatem ſi aſpxei in coꝛde meo:nõ Iniquitatem ſi aſpexi in coꝛde meo)id eſtſi dilexi: quaſi quadam ſimilitudine inendenteʒ 1 Ne 2„ Buiñũqdictus deus:qui nõ amouit oꝛatõnẽ Inſinua domine mentibus noſtris gloꝛiaz laudis tue vt dum huius ſeculi incendia vita⸗ mus in eterna refrigeria te pꝛeſule tranſfera⸗ intendens. Ea enĩ que diligimus libenter aſi cere ſolemus. Aſpicere ergo hic intelligit ocu⸗ leos interioꝛes ad iniquitatẽ reflectere per cõoſen ſum et delectationẽ. Quaſi enim aſpicit᷑ in coꝛ de iniquitas quando ea mentis oculis placet: quando delectat: quando iam ipſa ratio appꝛso bat ⁊ amat (non exaudiet dominus) mevel pꝛe cem meam: oꝛatio enim que pura non eſt non auditur. Ergo non exaudiet deus pꝛecem cu⸗ ius ex iniquitate coꝛruptam cõſpicit mentem. Eccepꝛeponit iſte meritũ vt diſcant alij labo⸗ rare pꝛius qᷓ; querant pꝛemium. Inde de pꝛe⸗ mio ſubdit. (NAuctoꝛ pſalmipheta dauid Zitulus talis eſt. In finem in hymnis pſalmus cantici da⸗ Pꝛopterea exaudiuit deus: et attendit poci depꝛecationis me. ſtolus ait: ſi coꝛ noſtrũ non repꝛehenderit nos fiduciã habemus quia quicquid poſtulaueri⸗ mus accipiemus⁊ attenditvoci depꝛecatõnis mee ) ecce viciſſitudo quia intendentẽ intendit deus in quo nos hoꝛtatur vt ſimiliter faciamꝰ quatenus a deo exaudiri atq; eius miſericoꝛdi am cõſequi mereamur:hic inq; bona fecit ani me mee ⁊ quia hoc ꝓcedit ex dei gratia et bene ficio non noſtro merito ideo gratias illi agen⸗ do ſubiungit. Pene mieucoꝛdiam ſuama me-e. Benedictus)ſit (deus) ꝓ ſuis beneficijs (qᷣ non amouit oꝛationẽ meam et miſericoꝛdiã ſu am a meid eſt qui perſcueranter me facitoꝛa⸗ re vt non ab oꝛatõne tepeſcam ⁊ perſeueranter miſeretur vt in tribulatione non deficiam hec duo connexa ſunt. Si enim a te non eſtamo⸗ ta oꝛatio tua ſecurus eſto ꝙ nec ipſius miſeri⸗ coꝛdia. Si non ſuſpenditur oꝛatio non ꝓtela⸗ tur miſericoꝛdia.Ergo nõ deficiamꝰ in oꝛan- do ſecuri de pꝛomiſſione quia ⁊ ſi differt quod dangdum eſt non tamen aufert: ꝓpterea pꝛecepit dominus quia opoꝛtet ſemꝑ oꝛare ęt nunquaez mur. Per dominnm. IPſalmus de chꝛiſti incarnatione ac eiug inter homines cõuerſatõe et mun/ di illuminatione ac de peccatoꝛũ et lau⸗ Drohfemnce ce e Pꝛopterea)quia ad ilũ oꝛe ⁊ coꝛde ſine ini- quitate clamaui ⁊ iniquuatein coꝛde meo non aſpexicexaudiuit deus pꝛeces meas.hinc apo —RM4 in ommbus gentibus ſalutare tnů. E muereatur no * tum ſuũ ſuꝑ nos ⁊ miſereat᷑ noſtri. uig hoc eſt pſalmus iſte conuenit dauid ꝓphe⸗ te ſiue cuilibet fideli: qui ideo dicitur pſalmus quia monet ad confitendũ ⁊ bene operandũ et cantici quia eſt exultatio de illuminatõevtriuſ qʒ populi ⁊ de benedictione:pſalmus inquam dirigens nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ habitꝰ in hymnis.i.in laudib deo exhibendis Quia ergo in pſalmo pꝛecedenti dictũ eſt de electõne gentiũ ⁊ repulſione iudeoꝝ ↄſequenter hic agi tur de coequatione vtroꝛũq; populoꝝ. Intelle xit enim ꝓpheta illuminationẽ quã deus da⸗ turus erat ioti mundo de qua omnes debemꝰ eum laudare ſũmo ſtudio Materia:laus deip beneficio incarnatõnis chꝛiſti ⁊ eius cõuerſa⸗ tione inter homines ⁊ illuminatõe mundi. In tentio:monere fideles ad laudandũ deũ occa⸗ ſione pꝛedicioꝝ. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in perſona ſua ſeun cuiuſiibet fi⸗ delis ſupplcat vt cum fidelibus mereatur be⸗ nedici ⁊ illuminari loquitq; de chꝛiſti incarna tione et conuerſatione inter homines et hoꝛtat ad confeſſionẽ peccati ⁊ laudis. Sententia in ſpeciali ꝓpheta ergo quia in pꝛecedẽti pſalmo monuerat nos benedicere deum quod nõ pot ſumus niſi ipſe pꝛioꝛ nos benedicat ideo hic pᷣ catur benedici. Et quia vidit eſſe omnia bona ex miſericoꝛdia dei ante omnia miſericoꝛdiäß catur dicens (Oeus) ſcʒ pater (miſereat᷑ noſtni) pꝛius culpam tollendo et peccata dimittendo. (et)poſtea (benedicat nobis(gratiam conferen do et bona augendo: pꝛius enim miſeret᷑ deus erranti reducendo eum adviam poſtea benedi cit multiplicando virtute et menito (illuminet vultũ ſuu ſuper nos) id eſt maniteſtet filiũ ſuũ nobis eum in carne mittendo ⁊ cognoſcerefa⸗ ciendo qui dicit᷑ vultus ⁊ imago patris:ꝑ filiũ enim repꝛeſentat᷑ pater ſicut ipie ait:q videt me yiget ⁊ prem miſeratur noſtri) dona ſua in no bis conſeruando. Oð pᷣmileat repetit vtrũqq eſt enim nobis neceſſariũvt miſericoꝛdia eius nos pᷣueniat etincipiat ⁊ miſericoꝛdia eius ſub ſequatur ⁊ conſeruet. Et conuertit ſe ad deũ di cens. Iſta peto ad hoc. AVUlt cognoſcamus in terra viam tuam: 2 — ——— Atcognoſcamus )o deus(in ten aid eſt in hac vita viam tuam)id eſt per quam adteva⸗ leamus pertingere id eſtchꝛiſtuz qui tanq via ducitad te et patriam. Quod exponit plenius dicens (in omnibus gennbus) vbiq;terraruʒ conſtitutis ecce in qua terra (ſalutare tuum)ſcʒ filium tuũ quo ſaluemur ⁊ qui eſt ſalus omniũ ecce quam viam id eſt vt cognoſcamus eandẽ viam non vniuſcuiuſtibet ſed omniũ gentium eſſe ſalutẽ quia non eſt iudeoꝝ tm ſaluatoꝛ ſed etiam gentiũ. Et quia iam cognouerũt ideo ꝓ directione. Confiteantur tibi populi deus: confite antur ti bi populi omnes. onfueantur tibi populi) o (deus) peccata ſua hoc eſt ſe accuſent ⁊ in ſe refundant pecca⸗ ta ſua ad honoꝛẽ tuum (conſiteant᷑ tibiꝰ⁊ lau⸗ dem tuam: hoc eſtte laudent et tibi merita ſua aſcribant ⁊ non tm̃ populus vnus vel populi terre vnius ſed (populi omnes) quia ad gratiã inuitantur omnes ne dicatur eccleſia nõvbiq; — diffuſa pꝛius ſe accuſent et cõtemnẽet vt ſic poſt modum dignete laudent. Quid times confite ri o homo qui non confitendo eſſe non potes occultus.Damnaberis tacitus quipoſſes libe rari confeſſus.Ad hoc exigit deus confeſſionẽ yt liberet deus humilem. Et quia iſta cõfeſſio non ad ſuppliciũ ducit ſed ad gaudium ſequi⸗ tur ⁊ dicit. Letenturet exultent gentes:quoniã iu⸗ dicas populos ini equitate et gentes in Metentur) anima intus gaudendo (etexul⸗ tent) coꝛpoꝛe extra hilares ſe oſtendendo quia ſaluantur in vtroq; (gentes) in eo qui cõfeſſos Igeo vt fructũ demus. Penedient nos deus deus noſier bene⸗ tibi populi omnes) et beneficiũ ſue ſalutis a te recognoſcant:repetit eundem verſum in exhoꝛ tatione ſed aliam cauſam ſubdit dicens.quia (terra)id eſt maria virgo beata (dedit fructum ſuum) id eſt genuit ⁊ ꝓtulit filiũ ſcʒ chꝛiſtũ qui eſt ſemen in quo eſt benedictio omniũ gentiuʒ. Et in hoc fructu ⁊ ſemine. Benedicat nos ⁊c. vel (cerra) que pꝛius ſterilis ſpinas et tribulos germinabat ſcʒ homo vel eccleſia vocatõne di uine maieſtatis ⁊ miſericoꝛdie modo in aduen tu filijdedit confitendo (fructum ſuum) id eſt bona opera ſcʒ fructũ triceſimũ ſexageſimũ et centeſimũ ſed non niſi per benedicentẽ deum. ———ðDG A licat nos deus: et metuanteum omnes KReneckcanercnoo ‚conſerendo gratiam in pꝛeſentiꝛ gloꝛiam in futuro (deus)pater (deus noſter) ſcʒ filius vbi adijcit noſter quia vocatur emanuel id eſt nobiſcũ deus (bñdicat nos de⸗ us) ſpiritus ſanctus atq; etiã multiplicet in be nedicendo. Benedictio enim in multiplicatio ne ſolet maxime et ꝓpꝛie intelligi:per hoc ꝙ ter dicit deus notatur trinitas perſonarũ per hoc liberat et ſuperbos damnat qui enim iam con feſſi ſunt non timent futura iudicia tanquã ibi damnandi quia eis chꝛiſtus eſt aduocatus in⸗ dultoꝛ non vindex vltoꝛ. AUnde leo papa.non remanet in iudicio condemnandum quod hic fuerit confeſſione purgatũ:⁊ ſubdit quare quo niam iudicas)id eſt iudicabis in futuro(popo lus in equitate)reddendo ſingulis ſcdðᷣm meri⸗ ꝙ ſingulariter diciteum ⁊ non eos notaturvni las ſubſtantie vnde ſequitur (et metuanteum) ſcʒ deum timoꝛe filiali (om̃es fines terre)id eſt habitantes in omnibus ſiniboterre quia veni⸗ et iudex qui pus venit humilis: agnoſcamus humilemyt non expaueſcamus excelſum qua ſi diceret ſic abundanter in nomine chꝛiſti be⸗ nedicat nos deus vt filijs ſuis adoptis in rez gnum ſuum coheredibus vnigeniti filij ſuiim pleat vniuerſam faciem terre. Bene autem ait et metuant eum quia nulla eſt in hoc mũdo ve ra ſecuritas.Ecce metus dei inter alia benefi⸗ cia poſtulatur vt credita caute cuſtodiant᷑:ti⸗ moꝛ dei incipit et conſũmat.Qui timere nouit amare non deſinit. Beatus homo qui ſemper eſt pauidus:neſcit homo diem neq; hoꝛam qñũ ta ſua. Et quiaꝓpter hoc non multũ laudareæ=⸗ tur:niſi enim mulericoꝛditer in hac vita etiã hbo mines viſitaret omnes damnarentur ideo adie citcet gentes in terra)id eſt nunc in pꝛeſenti viiꝰ ¶ Hillumina domine vultum tuum ſupernos benedictioneq; perpetuã no ta (dirigis vt recteviuendo ambulent ⁊ ad eter nam ſalutẽ pertingantet hoc exemplo vite ver bo doctrine:⁊ auxilio graie. 5. Co onfiteantur tibi populi deus confite- tibi populi omnes:terra dedit fru nfiteantur tibi populi deus: confitant tranſeat: neſcit vtrum amoꝛe an odio dignus ſit. Timeamus ergo deum timeamus iudici,/ eius vt poſtea ſecuri eſſevaleamus. is largire vt con c icie co⸗ fitentes tibi in nmoꝛe ſancto fructũ in ie maieſtatis tue repoꝛtare mereamur. Per dominum. ——ͥ ſalmus de chꝛiſti incarnatione paſß· ſione reſurrectõe aſcenſiõe ſpiritus ſan⸗ cti miſſione et alijs beneſiciſs ſuis mul ⸗/ tis ac de gratiarũ ctione ipfie Reaoerunt eum a facie eirs. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus hic ẽ altribuit᷑ dauid ꝓphete qui hic loquitur atten⸗ enti in finem id eſt chꝛiſtũ ꝑ quem complen⸗ da nouerat que in pſalmo canunt᷑. Igit quia ſupꝛa bꝛeuiter tetigit de chꝛiſti incarnatoe hic iam latius pſequitur myſteriuʒ noſtre repara⸗ tionis eſt nanq; pſalmus ille refertus euange- licis ſacramentis. Inuitat autem ꝓpheta om̃s ſuturos filios eccleſie vt attendentes beneſicia collata eis per chꝛiſti paſſionẽ et reſe urrectionẽę et cetera tantam gratiã non inuacuũ recipiant nec ingrati ſint ſed hanc gratiam voce ⁊ opere celebꝛentet in eadem gratia in domino exultẽt Matenia:chꝛiſti incarnatio:paſſio:reſurrectio inimicoꝝ cõfuſio:chꝛiſti aſcenſio:ſpiritus ſan⸗ cti miſſio:euangelij pꝛedicatio:cccleſie ꝑ om̃es gentes dilatatio: beneficiaq; ſequentia ad hec pꝛedicta Intentio: monere ad leticiã ⁊ canticũ ex his deo debituz vt chꝛiſto cantemus ⁊ eum exultemus. Sententia in generali pꝛopha in iſto pſalmo loquitur de chꝛiſti incarnatoe: paſ ſione:reſurrectone:inimicoꝝ ſuoꝝ confuſione et annihilatione: de chꝛiſti aſcenſone: ſpiritus ſancti miſſione:aplłoꝛum pꝛedicatione:pecca⸗ toꝛum conuerſione:eccleſie pꝛofectu ⁊ lauda⸗ tione:aduerſarioꝝ depꝛeſſione:et increpatione ac ꝓ beneficijs exhibitis gratiarũ actõe. Sen tentia in ſpeciali ꝓpheta ergo pꝛecans chꝛiſtuzʒ per reſurrectionem exaltari ait.(Exurgat) id eſt reſurgat/ deus ) ſcz chꝛiſtus a moꝛte ⁊ (diſſi⸗ pentur)hic in reſurrectione chꝛiſti ⁊ poſt in fu- turo iudicio (inimici eius)ſcʒ iudei quoꝛũ ali⸗ qui ſuerunt interfecti ⁊ alij per totum munduʒ Diſperſi ⁊ (qui oderũt eum) ſcʒ ꝑtinaces in ma lo(ſugiant) modo terroꝛe cõcuſſi (a facie eius) id eſta pꝛelentia ſua non loco ⁊ coꝛpoꝛe qꝛ de⸗ us pꝛeſens eſt vbiq; ſed metu animi ⁊ volunta te ſcʒ nõ latendo ſed timendo. Eteſt graue ma ledictum ⁊ hoꝛrenda increpatiovt velint ⁊ co⸗ neniur qð nullatenus fieri poteſtvł (fugiãt) in ſuturola facieeius)tanquam aſi pectu eius in⸗ qigni ſicut ſcriptũ eſt tollatur impius ne vide⸗ at gloꝛiam dei hec debeteſſe vox chꝛiſtiani co s. lxvij. In finem pſalmus cantici dauidid eſt pal ⸗ mus üle qui eſt cantici id eſt exultationis quia pꝛoponit nobis myſteriuʒ noſtre reparationis aa omnẽtentationẽ ettnibulationẽ inimici ſeʒ exurgat deus ⁊c. Bicut deficit fumus deficiãt:ſicut fluitt ceraq facie ignis ſic pereant peccatoꝛes Xurgat deset diſ age der pennir inimici eius: etfugiant qui Sicut deficit fumus) er famma ↄſurgens qui quanto altius aſcendittanto amplius eua neſcit ſic (deficiant)mõ iudeiꝗ poteſtate ⁊ glo⸗ ria qui ſicut fumus ex igne odioꝛum ꝓcedens contra chꝛiſtũ ſe extuleruntꝛ inde mox euanue runt ⁊ (ſicut fluit cera a fa nitur et conſumit᷑(ſic pereãt peccatoꝛes facie dei )in futuro. In iudicio enim tollentur mali a facie dei qui erit ignis ad penã impioꝝ ⁊ lu⸗ men iuſtoꝝ. poſtquam oſtendit de chꝛiſti exal tatõne quid contingat malis ↄſequenter oſten dit quid de eandem ꝓueniat bonis dicens. Et iuſti epulentur ctu dei:et delectentur in leticas. Et)econtra (iuſti epulentur) id eſtreficiant ipſo ſcz deo et iocundent contemplatione eius hic et in futuro quaſi in epulis poſiti vt qui in yinea laboꝛauerũt reſficiant᷑ in delicijs guſtan do dulcedinẽ diuine bonitatis et exultent) nõ coꝛam hominiby per vanitatem iactantie ſʒ in conſpectu dei modo per ſerenitatẽ conſcientie quam dominus inſpicit ſine erroꝛe ⁊ in futuro cie ignis)quo diſſol⸗ et exultent in cõſpe.,⸗ pꝛo ſpecie exultabunt quia ipſum facie ad faz⸗ ciem videbunt et delectent) hic (in leticia) de beatitudine ꝓmiſſa et in futuro de beatitudine lam adepta. Deinde ſe ad ipſos conuertitqui⸗ bus tantã ſpẽ dedit ⁊ hoꝛtat eos dicens. Ergo Catate deo pſalmi vicite nomini eius iter facite ei qui aſcendit ſun occatum:. Xantate deo) per mentis deuotionẽ ei bene vyiuendo pſalmũu dicite nomini eius)id eſt bo num affectũ bonis operibus appꝛobate in glo nam eius recte operando ⁊ etiam (iter facite eijʒ ad intrandũ in vobis ⁊ in alijs coꝛda auditoꝝ pꝛedicatõne ei aperiendo ⁊ peruia faciendo ac yeſtra ei purificando ⁊ parando (qui aſcendit ſuper occaſum) quia reſurgendo caſum coꝛpo ris et moꝛtem vicit ⁊ ſuper hoc ꝙ occidiſſe pu⸗ tatur omnibo excellentioꝛ factusvbi etiam oc⸗ caſus vicioꝛum ⁊ peccatoꝝ fuerit ibi ipſe ſol iu ſticie oꝛitur et aſcendit. Et debetis iter ei facere qꝛ (dominus)eſt nomen illi eſſentiale hoc no⸗ men ſingulariter illi cõgruit quia ipſe ſolus in celo et in terra per ſe dominat᷑. Et nemo poteſt dominari niſi per ipſum. Et ſi faciendo ueroc Exultate in conſpectu eius:turbabun a facie eius patris oꝛphanoꝝ et iudicis puli tui: cum ptranſieris in deſerto. Piduarunrnrnrr. g eus cũ egredieris in cõſpectu populituij Erultate non tĩ nõ deficiatiscin cõſpectu exeuntis de egypto pcedendo ſcʒ ꝑ diem in co eius non hominũ.i. in cõſcientia vbi deus v lumna nubis ⁊ ꝑ noctẽ in columna ignis (cũ det? in conſideratione pꝛemij futuri que eru- ptranſieris in deſeno) ducendo populũ tuum mnas mitigat ſpe gaudentes in tribulatiõe pa per deſertũ vſq; ad montem anse . entes qꝛ mali qui vos modo coturbant in õ Zerra motsa eſt: etenim celi diſtillauerüt ſpectu hominũ turbabunt᷑ in iudicio ſa facie a facie dei ſynai a facie dei irrgael. eius)ſcʒ (patris oꝛphanoꝝ ⁊ iudicisviduaꝝ) rra mota eſt) moueni enim ⁊ tremere vi⸗ cum eis dicet ite in ignẽ eternũ.q.d.nõ eſtis de debatur mons ſyna deo deſcendente in eũ ete ſtituti vt putat᷑. Ipſe enim vt iuſtus iudex tur⸗ nim celi diſtillauerunt) pluuiã vel mana qð in broeat impios vt pius pater defendit ⁊ colligit vi modũ ſtillicidij de celo deſcendita facie) id eſt Aduas el oꝛphanos quibo moꝛtuus eſt maritus pꝛeſentia (dei ſynai) id eſt dei habitãtis in illo —— mundus ⁊ pater diabolus ac mater cõcupiſcẽ? monte (a facie dei iſr )id eſt dei cuiꝰ erat popu tia. De bis oꝛphanis et viduis.i.ſpei ſecularis ſocietate deſtitutis dñs ſibi templu fabꝛicat de quibus conſequenter dicit. Deus in loco ſancto ſuo:deus quiinba bitare facit vnius moꝛis in vomo. ſanctis quem locũ euidẽtius oſtendit cum ſub ditdeus qui inhabitare facityet ſimul colligit plures homines ( vnius moꝛis) id eſt vnani⸗ mesvnum ſentientes ⁊ vnius voluntatis ſcõom fidem ⁊ charitatẽ in domo)id eſt in vna eccle⸗ ſia. In talibo eſt deus tanq; in loco ſancto ſuo. Mam ſicut in magna hominis domo nõ in qꝗͥ licunq; loco eius requieſcit dñs eius ſed in ali⸗ quo ſecretioꝛe ⁊ honoꝛatioꝛe loco: ſic deus nõ ¶ UDeus jeſt (in loco ſancto ſuo) ſcʒ in iuſtis et lus iſrael. Tu qui tanta miracula tũc feciſti fa cies quoq; quod ſubiunctũ eſt qꝛ pluuiãvolũ⸗ tariam ⁊c. Cum ergo o(Deus egredieris in cõ ſpectu populi tui) id eſt cum appareres homi⸗ nibus per opera incarnationis et in operibus mis innoteiceres his qui nouerunt opera tua intueri ⁊ gratiam tuam intelligere qui ſunt po⸗ pulus tuus ⁊ cum ꝑtranſieris venires (in de ſerto) gentiũ id eſt cum pꝛedicareris in gentib⸗ que deum ignoꝛabant ⁊ quaſi deſertũ ſine deo erant. (Lerra mota eſt) id eſttereni homines —— ad fidem excitati ſunt etenim celi)id eſtapoſto li⁊ pꝛedicatoꝛesdiſtillauerũt pluuiã verbi dei et gratiã non a ſe ipſis ſed (a facie dei ſynai) id eſta pꝛeſentia dei eos inhabitantis qui legem — — — in omnibo hahitat qui in domo in qua et vaſa deditin ſyna ſa facie dei iſrael) id eſt populivi⸗ contumelie ſunt ſed in his tm̃ qui vnanimiter deniis deum quietiam auctoꝛ eſt nouiteſtamẽ eæt concoꝛditer viuunt. Hec hoc ſuisviribus et ¶ti. Et ſicut celi diſtillauerunt manna ſictu. mDaeritis aſcribere debetqꝛ deus ſola ſua gratia hunc locũ edificat. Ande ſubdit. Qui educit vincto eO ieducit) per confeſſionẽ de fouea culpe ad ſtatũ gratie (vinctos ? ligatos a diabulo in peccatis quivolunt ambulare nec poſſunt ſed ñs taliũ ſoluit vincula peccatoꝝ ⁊ hoccin foꝛꝛ nitudine) ſua ꝑ quam ſoꝛtes ſunt qui ante non erantK(ſimiliter) educit de peccatis eos quiexa⸗ ſperant) id eſtad iram ꝓuocant.ſ.deũ ſuꝑbe ſe excuſando et publice gloꝛiando eos etiam edu citcqui habitãt) ⁊ moꝛãtur (in ſepulchꝛis)id ẽ in feda conſuetudine peccandi tanquã ſepulti et in peccatis obſtinati tanquã lapide male cõ ſuetudinis pꝛeſſi. Iſti ſunttres moꝛtui q̊s dñs ſuſcitauit. Et hoc qð modo ſpiritaliter adim⸗ pletur ⁊ figuraliter oſtendebat᷑ vere ergo domi ne educes nam ⁊ pꝛefiguratũ eſtq; DOD. Deus cum egredieris in conſpectu po 2 Pluuiam valuntgrli ſegregabis deus dit. hereditati tue: et infirmata eſt:”tu vero ꝑ s qui exaſperant qui habitat in ſepul eciſti eaun. ü Pluuiã voluntariã id eſt gratiã gratuitã (ſe gregabis).i. ſeg regatim ⁊ ſingulariter dabis o (deus hereditati tue).i.cccleſie tue ſcʒ fidelibo: pluuia volũtaria menito gratia dei intelligitur quia nullis pꝛecedentib meritis ſola deivolũ⸗ tate gratis dat᷑.q.d. multomagis nũc eccliã q̃ eſt hereditas tua tuo ſanguine redempta riga⸗ bis voluntarie pluuia gratie tue et hac pluuia ꝑceptacinfirmata eſt) ipſa hereditas.i.agnouit in firmitatẽ ſuã ⁊ ſe nihil eſſe ꝑ ſe ißam ⁊ nõvi⸗ ribus ſuis ſed gratie dei tribuenduʒ eſſe qð eſt (tu vero perfeciſti eam) quia virtus in infirmi tate perficitur: infirmata eſt in ſe vt perficiatur inteę Lr Animalia tua habitabũt in ea: paraſti in edine tua anpe Ang Animalia tua).i.tibi ſubdita.ſ.mites ⁊ man ſueti quibus iugum dei ſuaue eſt et onus leue — — — — f f f — —— fmm rr⸗ ᷑ᷓ—— ninan ſd i En i ani del⸗ 7, liſ b iin⸗ lig ͦ wo g Bfnn S bio qui in eccleſta nutriuntur coꝛpoꝛali cibo ſacte ſcriptureverbo ⁊ euchariſtie ſacramentochabi tabũt in ea).ſ.hereditate ⁊ eccłia qꝛ intra ſctam ecclłiam humiliter viuendo ꝑſeuerant.Et hãc pluniã (paraſti in dulcedinetua pauperi)ſpiri tuali de ſe nõ pꝛeſumentioc(deus) qui paupe⸗ res ſpiritu diligis.i.gratiã tuã humilibo qui ſe infirmos reputant cõtuliſti nõ ex ſuis meritis ſed ex ſola dulcedine tue charitatis Et apte ait in dulcedine qꝛ nil dulcius eſt charitate. Dein ns dabit) et miniſtrabit (verbũ) doctrine ec ſunt cibaria que ſuis animalibo in ſua he⸗ reditate largitur deus vt paſcantur eis hec dul cedo pluuie in pauꝑes dei defluxit que ab oꝛe euangeliʒantitiũ iubente deo pꝛeceſſit (euange liʒantibus).i.pꝛedicantiboſin virtute multa) H̊ eſt in magna conſtantia fidei:occidi enim poſ⸗ ſunt ſed flecti nequeunt. VUel (euangelizantcib⸗ in virtute młta).i.pꝛedicatoꝛibovirtuoſis ⁊ mił ta virtute fulgentcibi.Et ſubiũgit quis dũs da bit verbů ſcʒ. — mus diuidere ſpolia. ⸗ Rexvirtutü)mentis ⁊ miraculoꝝ (dilecti di lectiſcʒ vnici filij id eſt pater qui eſt rexvirtutũ que virtutes etiã ſunt filij. Et bene rex virtutũ dicit᷑ qꝛ ab eo regitur eiq; militat virtus a quo datur: ⁊ repetitio dilecti dilecti ꝑtinet ad com⸗ mendatõnẽ filij ſuꝑ oĩa ſemꝑq; dilecti. Dilecti inq; nõ ſolũ ad alia ⁊vtrunq; ſed et (diuidere) id eſt ad diuidendũ (ſpolia).i.ereptos a diabu lo quos diuiſit alios aplłos alios ꝓphas alios paſtoꝛes? doctoꝛes ſaciendo ⁊ hoc ipᷣi(ſpecieiꝰ- id eſt ad ſpeciẽ domus) ſcʒ militãtis eccłie ſpe cioſam quippe domũ.i.ecclłiam chꝛiſtus fecit diſpenſando diuerſos ecclie gradus et diſtri⸗ buendo gratias ſpecioſitati eiꝰ aptas ſicut coꝛ⸗ pus eſt ſpecioſum diſtributõe membꝛoꝝ.Eto vos de quibus fit ſpecies domus. Si doꝛmiatis inter medios cleros: pen ne colube de argentate: et poſterioꝛa doꝛ eius in palloꝛe aui. ð Di doꝛmiatis inter medios cleros⁊c̃. Ubi ſciendũ ꝙ cleros grece eſt ſoꝛs latine⁊ ſoꝛtes ex dei ꝓmiſſione ꝑtes hereditatisvocant᷑ que po⸗ pulo ſunt diſtribute. Vñ ꝑ cleros hic ibas he reditates intelligimus quarum vna in veteri te ſtamento ⁊ altera in nouo ꝓmittitur terrenam ſcʒ et celeſtẽ. Dicit ergo ſi doꝛmiatis) id eſtſi a Dñs dabit verbũ euangeliʒantibyvirtu abimus tunc vos bee de argentate) id eſt oꝛnamentũ? exaltatio ec Pex virtutũ dilecti vilecti: et ſpeciei do ſrepituſeellar:rmmonquieſcadieli uer medl⸗ os cleros) id eſt inter mediü cleroꝝ hoc eſtin⸗ ter duas hereditates terrenã ſcʒ ⁊ celeſtẽ Tene nam non ardenter apetendoꝛ celeſtem patien ter expectando. vel ſi vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeueretis in contemptu terrenoꝛũ et appetitu celeſtiũ hoc enĩ eſt doꝛmire inter medios cleros.i.inter me⸗ dias hereditates nõdum iure ſed in ſpe celeſtis hereditatis habitare et a terrene felicitatis iam cupiditate conquieſcere. Cum autẽ venerit qðᷣ ſperamus nõ iam inter duas hereditates reqe ſcimus ſed in noua ⁊vera cuius vetus erat vm bꝛa regnabimus tunc vos eritispenne colũ⸗ cleſie qꝛ ſicut columba ꝑ pennas ſublimat᷑ita cccleſia perveſtra exempla ad celeſtia volitat et laudibus exaltat. Sancta ecclia merito dicit columba qꝛ fel amaritudinis nõ habet ⁊ quia virtute ſunplicitatis pollet. Eſt autem de argẽ tata quia diuinis eloquijs erudita que alibi di cunt᷑ argentũ igne examinatũ/⁊ poſterioꝛa doꝛ iĩeius)id eſt doꝛſuʒ columbe quod eſt pars po ſterioꝛ vbi poꝛtat᷑ ſareina eruntiin palloꝛe au⸗ ri)id eſt in nitoꝛe ſapientie ꝑ quem nitoꝛẽ intel ligimus charitatẽ coloꝛ enim ⁊ decoꝛ ſapientie diuine eſt charitas que omia ſuffert et inuicem onera poꝛtare facit.Quia quicquid poꝛtat ec⸗ cleſia quicquid tolerat totum in amoꝛe totum in ſapiẽtia totũ in huaritate facit: coꝛde eſt ſim plexverbo lucida opere pꝛeclara. Si ergo doꝛ miatis eritis penne quod non eſt niſi perchꝛi⸗ ſum quaggss. Dum diſcernit celeſtis reges ſuper eaz niue dealbabuntur in ſelmon:mons dei mons pingus. Oum diſcernit) id eſt oꝛdinat ⁊ conſtituit(ce leſtis) antonomaſice id eſt chꝛiſtus dei filius 4 aſcendit ſuper omnes celos(reges id eſt docto res vel recioꝛes etpꝛelatos qui bene regant⁊ ſe et alios (ſuper eam)ſcʒ columbã id eſt eccliam ipſi rectoꝛes vt diſcernant᷑ et etiam alij homies (dealbabunt᷑) per remiſſionẽ peccatoꝝ (niue) id eſt ſuper niuem et incomꝑabiliter qꝛ maioꝛ eſt dealbatio mentis qᷓ; coꝛpoꝛis ⁊ hoc nõ me⸗ ritis ſuis ſʒ (i ſelmon)qð interpᷣtat᷑ vmbꝛa.i.in vmbꝛa gfe refrigerãte ab eſtu vicioꝝ qꝛ ꝑ gra tiam que in chꝛiſto eſt mundantur a maculis peccatoꝛum. Etcõmendans ecccleſiaʒ ſubdit (mons dei)ſcʒ eccłia eſt mons pinguis)id eſt vber et fertilis ꝓpter abundantiã gratie diuine et vnde aque irrigue et ſuaues fluunt quotidie Nec ſolũ in ſe pinguis eſt ſed ⁊ de ſealios im⸗ pinguat vnde ⁊ ſubditur. “H Pons coagulatus mons pinguis: vt Mons coagulat?) vel incaſeatus pter par tia tanquã pane cibat. Et qꝛ talis eſt mons iſte (vt quid) ergo vos gentiles idolis ſeruientes. (ſuſpicamini) i.falſo creditis alios mõtes coa gulalos) i. loca ſalutis extra eccłiam eſſe.ſ.tem plaveſtra ? id ſolus eſt. Vons in quo beneplacitũ eſt deo habi tare in eo: etenim dominus habitabit in ¶ Bons in quo beneplacitũ eſt c placuit/ deo habitare in eo) ſcʒ militans eccłia nec habitat ſinem)? ſemper cum ea Ande ipᷣe ait: ecce ego vobiſcũ ſum omnibo dieb vſq; ad conſũma⸗ tionem ſeculi. Ael cõmendans montẽ ſelmon ſubdit. Iſte ſelmon eſt mons dei) chꝛiſtus eni pꝛerogatiue dicit᷑ mons dei patris ꝑ eminen⸗ tiam diuinitatis mons pinguis)in tantũvt in co coꝛpoꝛaliter habitaret omnis plenitudo di⸗ uinitatis. Hec ſolũ ⁊c. vtsõ. Iſte mons eſt qui omnes paſcit quem ne quis audeat ceteris cõ⸗ parare ſubditvtqͥd ſuſpicamini mõtes) alioo (coagulatos).i.pꝛedicto mõti comꝑabiles.q. d. nolite hoc qꝛ chꝛiſtus eſt üle. Mons in quo beneplacitũ eſt deo patrichabitare in eo) qꝛ in eo habitauit omnis plenitudo diuinitatis coꝛ poꝛaliter: ⁊ vere placuitcetenim dñs).i.verbuʒ (habitabit)eũ hoĩem chꝛiſtũ in fine ſemꝑ qꝛ ꝑſonalr ei eſtvnit.Et qꝛ dũs in habitqt eccliiõ vb mõs chꝛiſtus alios montes ipᷣa ectłia ſeu ſi deles ſiuntet ſunt quodãmodo. Currus dei decẽ milibo multiplex: milia letantiũ:oñs in eis in ſnai in ſancto. Currus)t vectoꝛes (dei)poꝛtando deum qꝛ vnrnnanimes et copulati charitate ꝑ quos vehik deus in vniuerſum mundũ et quos ad miniſte rium ſue voluntatis moderat᷑ quoſq; manen⸗ do in eis ⁊ regendo ſicut bonus auniga ꝑducit in ſe finem et currũ ad deſtinatũ locũ et illecur rus eſt (multiplex decem milibo)ponit finitũp infinito.i.ex innũeris ꝓpłis ſanctoꝝ ⁊ fideliũ qͥ uſancti ſunt milia letantiũ) i. multi ſpe gauden tes donec ꝑducantur in finẽ nec mirũ ꝙ letent qꝛ iam (dñs)eſtin eis)adiutoꝛ in tentationibꝰ qui erit ⁊ finis conſũmationis et hoc (in ſynai in ſancto).i.in implendo mandato qð ſanctũd eſt adiuuans eosvt faciãt mandatũ.Quid eni id ſuſpicamini montes coagulatos. uulos quos tenerioꝛi doctrina? gratia tanquaàa lacte nutriuit ⁊ mons pinguis)pꝛopter matu ros quos ſolidioꝛi doctrina et donoꝝ excellen la Ei cnten debenis nam iſie in eo deus ad tempꝰ (etenim dñs habitabit in e ⁊ operariad ꝑficiendũ Alelſ(in ſynai in ſan⸗ cto).i.impleto ſctõ mandato:ſyna enim mons eſt in quo data eſt lex⁊ꝛ interpꝛetat᷑ mandatũ in quo completo reqeſcit dñs qꝛ in ſanctis man⸗ datis impletis delpntia ſolet cõtueri. Deinde cõuertit ſe ad dñm qui hec fecit ⁊ quomodo ſit factum oſtendit dicens. accepiſti dona in hominib. tiam hanc aũt vt dares(aſcendiſti)o chꝛiſte (in altum)loco⁊ dignitate ſcʒ ſuꝑ omnes celos ad dexterã patnis et(accepiſti) pꝛiuſq;ᷓ aſcenderes captiuitatẽ).i.illos qui in limbo captiui tene⸗ bantur eos tecũ ad celeſtia deducendo Ael(ce piſti captiuitatẽ).i.genus humanũ qð diabo⸗ lus ꝑ pctm captiuauerat redemiſti ⁊ ſub te feli citer captiuaſti ⁊ (accepiſtia deo patreet a tota minitate (dona) ⁊ chariſmata ſpiritaliũ gratia⸗ rum (in hominiboꝑ fidem ad te accedentibus poſtmodũ refundenda et eis donanda accepit vt homo datvt deus ⁊ qð accepit hominiby ac cepit vt det. Ipſe enim plenus eſt⁊ nihil indi⸗ get. Et vere cepiſti captiuitatẽ ⁊ accepiſti dona in pominibhu. Etenim nõ credentes: inhabitare domi dñm deum).i. vt homines pꝛius nõ credentes in ynũ deü habitent᷑ per eum. Non credentes ipſi ſunt captiuitas:nõ credendo enim poſſide bantur a diabolo Fides cos indeliberauit⁊ ꝑ dona ſpiritus ſancti factũ eſt vt iam credentes inhabuent a deo facti domus dei ⁊ currus dei miluũ letantiũ. Iſti ſunt quos feliciter captiua uit ⁊ currũ ſuũ fecit.Ergo qꝛ chꝛiſtus aſcendit in altuʒ ⁊ quo pꝛeceſſit faciet nos ſequi ꝓpha q̃ bec pꝛedicta canebat in ſpiritu ea puidens im⸗ nnenbel oud eructauit hymnũ dicens. B dis diee Piperu iter faciet nobis deus ſalutariũ noſtror. enedictus)ſit(ñs creatoꝛ a creatura(die ſidictus dñs die quotidie:ꝓſi — quotidie).i.per ſingulos dies aſſidue ⁊ iugiter laudet᷑ a fidelibo vſq; in finem qꝛ quotidie ca⸗ tiuos captiuat vt ipe eos poſſideat ⁊ q; cunũ illũ duci vidit in finem ſcʒ ineternũ addit ( ꝓ⸗ ſperum itereundi ad ſe (faciet nobis, qui cur⸗ rus eius ſumusdeus ſalutariũ noſtroꝝ)i.au. ctoꝛ ſaluationũ noſtrarũ qꝛ ipſe iter noſtrũ di⸗ nigit ad ſalutẽ ⁊ ab ipᷣo ſaluamur. Etbene di⸗ xit pluraliter ſalutariũ qꝛ de quantis pctis ⁊ ꝑi culis nos liberat tot ſalutes nobis donatet q/ iin altũ) q. d. dñs eſt in eis ꝑ gra⸗ gn Nitei dosl en Wte dubo, hreſc Att ig in unt liher ⸗ Kir oſic⸗ nttNH nad Win⸗ iita. i⸗ ngic iec/ l lau⸗ id rüd e fn 140 FSaiſan. duplex eſt ſalus ſcʒ gfe ⁊ gloꝛie. q. d. faciet no⸗ bis curſum vite ꝓſperũ cũ ſit dux ſalutaris. . dñi exitus moꝛtis. rrSLZõ — lus fit ſaluus niſi per eum:ex eo enim eſt ſalus hominũ.ꝑditio aut ex malitia eoꝛuʒ (et)ipſius (dñi dñi)eſt facere(exitus moꝛtis).i.facere ex⸗ ire ⁊ declinare a moꝛte culpeꝛ gehenne. vel ne occurreret cogitatiõi cur ergo moꝛimur ſi per eius gram ſaluamur continuo ſubiecit(et dñi dñi exitus moꝛtis).q.dð.non mireris nec indi⸗ gneris ſi tu moꝛeris ſed patienter fer moꝛtẽ qꝛ et dñi dñi qui fuit ſine peccato fuit exitus moꝛ tis ⁊ per moꝛtem ab hac vita.hec aũt repetitio Ddni dñi ſignificatvtranq; eius naturã.Et licʒ hbumilis moꝛtuus ſit vel licet ſaluos faciat. Verũtamen deus confringet capita ini nicoꝛum ſuox: verticẽ capilli pambu⸗ lantium in delictis ſuis. — credas impunita idem (deus confringet⁊ cõ quaſſabit vel hic vt humilient᷑ vel in futurovt damnen? (capita).i.ſuꝑbiaʒ inimicoꝝ ſuoꝝ) ſcʒ maloꝝ hominũ ↄfringet etiam verticẽ ca pilli).i.elationẽꝛ ſuperbiã cogitatõis ſicut eni capilli adherent capiui ſic cogitatões mentiſꝑ ambulantiũ).i.pſeueranter ambulantiũ ⁊ ꝑſe uerantiũcin delictis ſuis)⁊ ruentiũ devicio in vicium ſeq; extollentiũ in peccatis in quib de berent humiliani dicentes. Deus ꝓpicius eſto mihi pctõꝛi.Quoſdam ergo ↄfringet quoſdã etiam ad ſe conuertitita ꝙ alios faciat marty⸗ res:alios vero pᷣdicatoꝛes ⁊ ad hoc ↄpfirman⸗ dum introducit dũm loquentẽ ſic. Dixit oñs ex baſan conuertã:conuertã 2 ixit dñs).i.firmiter diſpoſi uit ego(conuer tam)per gram homines ex baſan) qo interpᷣ⸗ tatur confuſio vel ſiccitas hi ſunt qui de pecca tis confundunt᷑ et ꝓ eis oꝛant vel tanquã ſicci et inopes iuſticie imbꝛem gratie deſiderant qꝛ tales ad ſe dñs conuertit ⁊ ↄuertam ſubmer⸗ ſosſin pfundũ maris).i.maloꝝ vel in pfun⸗ dum maluʒ (maris).i.ſeculi iſtius ſcʒ eos qui in ꝓfundis vicijs ⁊ peccatis poſiti ac ponde⸗ repeccatoꝝ pꝛeſſi ſunt deſperatiſſimi. Que cõ uerſio qᷓ; ꝑfecta ſit inſinuat ꝓpheta cuʒ ad deũ verba cõuertendo ſubiungit. Ita inquit con⸗ uertes eos O deus. . Alrt incinguat᷑ pes tuus in ſanguine:lin Heus noſter deus ſaluos faciendi dni: Deus inquam (noſter)nõ cniuſcunq; pꝛe⸗ ter quem alium neſcimus eſt(deus ſaluos fa⸗ ciẽdi).i.ipᷣius ſoliꝰeſt nos ſaluos facere qꝛ nul gua canum tuor er inimicis ab ipſo. Ar intinguat᷑ pes tuus in ſanguine).i. vt j Pus erant inimici intm̃ ꝓficiant vt inter mem bꝛa tua fiant pes tuus poꝛtando et pᷣdicando te et euangeliũ tuum per mundũ ita cõſtanter et audacter ꝙ amoꝛe tuo ſuum ſanguinẽ fun⸗ dere nõ metuant(c lingua canũ tuoꝝ)ſcʒ eoꝝ ipſoꝝ qui vſq; ad ſanguin ſunt certaturi fiet et enit (ex inimicis) qꝛ ꝑ ↄuerſionẽ ex inimicis fient amici ⁊ canes fideles ꝓ domõ dñi latran tes contra inimicos et hoc tantũ bonũ erit (ab ipſo)ſcʒ deo.i.ab eius gratia ⁊ miſcdia nõ a ſe ipis vbi ſecundã ꝑſonam mutat in terciã. In⸗ tinguetur autẽ pes tuus nõ ſine exemplo qꝛ te vident pꝛeceſſiſſe Nam. ä Eliderunt ingreſſus tuos deus: ingreſ⸗ Aerũtamen )ne mala ſuperboꝝ ⁊ ꝑtinaciuũ ingreſſus es in hũc mundũ qualiter incarna⸗ tus:qualiter occiſus:qualuer exaltatus:⁊ glo⸗ rificatus.hec gratia in veteri teſtamento late⸗ bat modo patet viderũt ergo ⁊ crediderũt atq; eoſdem greſſus ꝓut potuerũt imitando ſecuii ſunt (ingreſſus)inq; (dei mei)creatõe (et regis mei)gubernatõe (qui eſt) et habitat tm̃ (in ſan cto)templo ſuo.i.in ſanctis ſm illud aplitem plum dei ſanctũ eſt qð eſtis vos.nõ enim ha⸗ butat deus in coꝛꝑe ſubdito peccatis ſed in eo cuius conſcientia ſancta eſt ⁊ pura. Ad hos er go ingreſſus inſinuandos etvt iſti greſſus vi⸗ dercnttiiiiiitt. Seeneneiit pꝛincipes coniuncti pſal⸗ lentibus:in medio inuencularũ timpa⸗ iſtriaru3un. Elhꝛeuenẽ pꝛincipes) ſcʒ pꝛimitiui apliq́ bus ſuꝑ ecciam datus eſt pncipatus qui ſicut pꝛincipes ⁊ magiſtri pꝛeuenerũt alios cõuer⸗ tendos ⁊ meritis ⁊ dignitate in the pꝛimo na⸗ ſcentis eccie annũciantes nouũ teſtamentũ vt pvpli ſequerent᷑ nec ſoli venerunt ſed (cõiuncti) et aſſociati (pſallentib) ſcʒ ſubditis minoꝛibꝰ qui laudes dei ſonant bene operando ad glo⸗ riam dei.de quoꝝ bonis operibo tanquã viſi⸗ bilibus oꝛganis gloꝛificat᷑ deus qui nunquã ſecuti fuiſſent niſi illi verbo ⁊ exemplo pꝛeceſ⸗ ſiſſent.Qui pncipes tanquã miniſtri ⁊ pꝛepo⸗ ſiti ſuntcin medio iuuencularũ).i.eccłiaꝝ que adhuc erant nouelle ſicut pᷣmitiue eccie:ipᷣaꝝ dico (tympaniſtriaꝝ).i.deuʒ laudanui carne moꝛtificata ⁊ domita coꝛio ſiccato ab humo⸗ repeccati⁊ extenſo a ruga duplicitatis.tympa num eni fit de coꝛio ſiccato ⁊ extenſo/ꝓpter hec omnia o fideles. 11 Vn eccleſijs benedicite ceo:dũo de fon ( qð oꝑatus es in nobis ꝛincipiẽdo et fidei fun Rhusiſt gel. n = ena e Poclendo Bnan anm degitti erlie n eccleſijs vbi eſt locus benedicendi non lue auge et ꝑfice manda dicendo.ↄfirma ꝑfi⸗ alibi Klabttontdhen extra eccle⸗ clenco⸗ Juneas iaſac qð iubes: qð ſi feceæ⸗ ſiam ſunt deum digne laudare nõ poſſunt. he is ſiet quod ſeqduauaiit. ſunt iuuencule tympaniſtrie benedicite deo A templo tuo in hierlm:tibi offerent re Q nos creauit cui debet᷑ latria. deo dico (oñno) ges munera. qui nos regit cui exhibenda eſt dulia benedi⸗ ¶ Atemplo tuo) qð eſtſin hierkm rerreſtri in cilte dico vos ſcʒ potati vel haurientes de fon cipiendo vbi chꝛiſtus frequenter docuitet fi⸗ tibus iſrael).i.de apłis ⁊ doctrina coꝛuʒ quos desoꝛiginẽ habuit indeq; ad alios ꝑuenit.vł cchꝛiſtus de iſrael pꝛius elegit vt fontes faceret (a templo tuo)nõ gliunde qð eſtcin hierlm ce . benedicite inquaʒ vtetiam ad eoꝝ imuationẽ leſti q̃ eſt teplũ a qᷓ deſcendit om̃e datũ opti⸗ pꝛedicetis. et hec inceptio eccłie dilatet ⁊ her⸗e⸗ mum ⁊ ꝓ quo fit ome opns bonũ⸗ tibi offeret uci deſtruunk. ñäü reges/terreni vel ſpiritales ſibi metipis regnã Abi beniamin adoleſcentulus:in men⸗ tescmunera) ſcʒ ſeipos ſiue laudis facrificia ⁊ ¶ bi).iinter fontes vel in eccłijs eſtbenia⸗ retici ſubdit. ôM min).i.apłus paulus de tribu beniaminado Oncrepa feras arundinis: congreg tato leſcentulus(ciuuentute gratie qꝛ nouiſſimeaſ⸗ thauroꝛũ in vaccis ꝓpłoꝝ:vt excludant ſumptus omniũ aptoꝝ nouiſſimꝰ ⁊ adliterã eos qui ꝓbati ſunt argento. in ↄuer ſione ſua iuuenis fuit qui facius eſt ,lin Increpa feras arundinis).i.hereticos qui mentis exceſſu) mente ſcʒ alienata a ſenſibus dicunt fere qꝛ dilaniant animas ſimplices ſi coꝛꝑis cum vſq; ad terciũ eraperet⸗ vide⸗ cut fere oues:⁊ arũdinis ſeu calami qꝛ ſcriptu ret archana et audiret verba inefabilia. IJbi ras ꝑueriũt que calamo fiuntvel qꝛ leues ſunt erlam ſunt. boo mobilis er inſtabilis ſermois vel qꝛ ſunt in MHꝛincipes iuda duces eoꝛũ:pꝛincipes ter eosqͥ ſicut arundinetũ omni vento docti⸗ zabulon et pꝛincipes neptalin. ne mouent qꝛ (ogr egatio thauroꝝ i.ſuꝑboꝛũ SPiincipes iuda.i.cõfeſſionis (duces eoꝝ) indomue ceruicis ſcʒ hereticoꝝ ẽ(ĩ vaccis po qui in eccleſijs ſunt ⁊ benedicũt deumpꝛinci pulox).i.inter eos quos inueniunt quaſivac⸗ pes zabulon).i.foꝛtitudiniscet pncipes nepta cas ſcʒ ſimplices?laſciuas animas que facile lim).i.dilatatõnis. Juda enim interpꝛetat᷑ cõ audiendo ſeducunt᷑ et ſequunt᷑ (vt excludant feſſio. zabulon habitaculũ foꝛtitudinis. nepta cos a vacci „ . us exceſſu. os)a 8(qui ꝓbati ſunt argento).i.erudi lum dilatatõ mea. Que diuina venſſimos no⸗ ti diuino eloqo ſcʒ bonos doctoꝛes hec eit en bis inſinuant pᷣncipes eccliaꝝ dignos duca⸗ hereticoꝝ intentio de quibus hereticis ne pꝛe tuac imitatone ⁊ honoꝛibo qꝛ marytribo coue naleant poſtulat. niunt quiin eccłijs locũ ſũmũ tenentatq; awbDi Ziſſipa gentes que bella volunt: veni ce ſancte dignitatis excellũt. In maryno nã⸗ ent legati ex egypto: ethyopia pueniet q; pꝛima eſt confeſſioꝛ ꝓ illa quicqd accidenit manus eius doo. e ſequens tolerandi aſſumit᷑ foꝛitudo. Deinge i biſſipa gentes) .i. hereticos ⁊ eis ↄſentien⸗ poſt om nia tolerata finitis anguſtijs latttudo tes ac quoſcũq; chꝛiſtiãe fidei inimicos quos 2ſequit᷑ in pꝛemijs. Per quas nominũ interß vocat gentes ꝓpter ſecta ꝝ. nõ familiaꝝ genera lationes ſigniſicant᷑ etiã tres virtutes q; ↄfel“ tiones vbi ſa eries ſucceſſionis ↄfirmat erroꝛeʒ. ſio eſt in fide. foꝛtitudo in ſpe. latitudo in dei ? (que bella volunt) qꝛ nõ coꝛrectõi ſed ↄtentõi ꝓximi charitatevt dicant᷑ etiam pꝛincipes fi⸗ ſtudent regnũ chꝛiſti diſſipare affectãt. vide ei ſpei ⁊ charitalis qꝛ in conteſſione fidei fir: oꝛdinẽ pꝛius enim ſunt increpandi poſtea in mi ſhe robuſtiꝛ charitate dilatati. Deinde tan coꝛrigibiles diſſipandi necolloquẽdo innale quam accep:a gratia loquens in ꝑſona pꝛimi ſcant et etiã incarcerandi vt vel ſic reſipiſcant. ue eccleſie ſubiungtt. Echoc fiet qꝛ (venient) ad chꝛiſtũ tanquã do Nangda deus v rtuti tue: confirma hoc na ferentes fidem credentiũ(legati).i.pᷣcones s guod operatus es in nobis. ect pdicatoꝛes recõciliatõis tua legatöe fungẽ⸗ BHanda)o (eus)opus tuũcvirtuti tue) ſcʒ tescex egypto)i.ex ſy nagoga que eritin tene⸗ ſpiritus ſancii docendo ꝑ pᷣdicatoꝛes(ↄfirina) bꝛis et(ethyopia).i gentilit is magna in pctis oſdens) iuuando ꝑ gram hoc,ſcʒ opus fidei ſdeo)credens: fide herensſpᷣneniet) t antece⸗ 2 1 „½ .æ ec — . £☚ gin n t D⸗ Ne w far e — eni niet os e tbi i uH n. o 6 e/ 4 et pꝑ conuerſionẽ ꝛ confeſſionẽtmanus eiusꝭ ii.dei vindictã ne in pccis remanẽs puniat᷑ et Eitqꝛ ia eſt vt diximus ergo. HM Hegna terre cantate deo: pſallite dño. terre et hoĩes de omi genere terre(cantate deo) nit (pſallite dño) bona oꝑatõe qui in oms voſ ptlãtem habet. Hon vnũ regnũ nõ vnam gen tem tm inuitat ad laudẽ dei. Neminèeni vult miſericoꝛs deus perire ſed om̃s ad cognitõnẽ ſui noĩs venire. Et vt magis ad laudãdũ deũ cxcitet ⁊ quantus ſitille qui laudandus eſtcõ⸗ aſcendit ſm qð homo nõ ſᷣm ꝙ deus patri eſt cæqualis( ſuꝑ celũ celi)ſcʒ celũ empirreũ cuiſſi⸗ bet celi ↄtentiuũ.i.ſuꝑ om̃s celos⁊ excelſioꝛes creaturas ad dexterã patris ſcʒ vt nihil ſup̃ ſe habeat niſi illũ qͥ creauit illũ (ad oꝛientẽ)i. de monte oliueti qͥ eſt ad oꝛientẽ reſpectu hierbm nientẽ in nubibo cũ ptãte magna⁊ maieſtate ⁊ ita ex iudeis ⁊ ex gentib futuros pᷣconesveri⸗ tatis ꝓphat ꝑ quos deus hereticos diſſipabit. Regna terra).i.habitantes in oibo regnis voce ⁊ coꝛde ipᷣm deuote laudando qͥvos crea menget replicat dicens. ad oꝛientem. D Mſall te veo: qui aſcendit ſup celi celi ¶ Pfſallite) inq; deo) chꝛiſto deo dico (qui et ſic etiã ipᷣm locũ expᷣſſit vnde aſcendit. Vel ſad oꝛientẽ).i. vſq; ad equalitatẽ patris a quo genitus eſt. Et quin ad iudiciũ iudex venturꝰ Ecce dahit voci ſue vocem virtutis da te gloꝛia deo ſuper iſrael magnificentia eius et virtus eius in nubiby. ¶Ecce)qui aſcendit(dabit) in iudicio (voci ſueſcʒ voci tube(vocẽ virtutis).i.efficaciã re⸗ ſuſcitandi om̃s moꝛtuos qui pusvt agnus ſi⸗ nevoce coꝛã tondente ſe ſiluit.voce enĩ dñi tũc vox virtutis dabit᷑ cum illud qdð pꝛecipit᷑ eff-⸗ citur ⁊ ideo (date gloꝛiã deo ſuꝑ iſrł.i.voce et coꝛde oñdite deũ eſſe gloꝛioſuʒ ſuꝑ eos qui ſũt puũaliter ⁊ vere iſrł qꝛ iaʒ nõ erit cõmixtio ma loꝛũ cũ bonis ⁊ tũc erit(magnificentia eiue et virtus eius in nubiboqñvidebũt filiũ hoĩs ve virtutes celoꝝ mouebunt᷑. Ettũüc. Mirabilis deus in ſctis ſuis:deus iſrael ipſe dabit virtutem foꝛtitudinẽ plebi ſue:benedictus duaes. dirabilis deus in ſctis ſuis) erit qñ ꝑ ſan cos ſuos cũ quib veniet mũdũ iudicabitqñ iuſti fulgebũt ſiẽ ſol in regno pꝛis eoꝝ qñ ipſe deus erit oĩa in oĩbi.bñ aũt ſubdit᷑ (deus iſrł) qꝛ tuc nomen ipm qð interpᷣtat᷑ videns deũyve ruſime implebit et tuc vere oĩs bonus eritiſn : videbim dei ſicuti eſt ie dabit vinute)re ſurrectõis et foꝛtitudinẽ immoꝛtalitatis.Ael (ipſce dabit virtutẽ) quantũ ad animã faciens eam diuinã ⁊ beatã ⁊ foꝛtitudinẽ quãtũ ad coꝛ pus faciẽs ill incoꝛruptũ ⁊ eternũ plebi ſue i.ſibi vſq; in finẽ famulanti nunc fragili ⁊ in firme. ergo (benedictus)ſit (deus p tantis be neſicijs ſuis ⁊ donnis. ꝛatio. Dnatoꝛ dñe qui iuſtis ſpũale epulũ tnbuis r ct facis cos in leticia delectani ↄcede gregituo moeꝛtẽ tuã intelligere teq; triumphatoꝛẽn hatoꝛẽ moꝛtꝭ ſedentẽ ad dextr pꝛis ↄfiteri. Per do. ₰ Pſalmus de oꝛatõe chꝛiſti ad ptem ꝙ auxilio et liberatõne in ſua vehemen tiſſima paſſione ac de aduerſarioꝝ deie⸗/ tione et punitöne. ¶Ps. lxviij. lnũ me fac dens 4 qm intrauert aque vſq; ad aiam meã. Auctoꝛ pfalmi pha d. Zitulus tal eſt. In finẽ ꝓ his q comutabunt᷑ ipᷣi dð. hoc eſt p̃s il le ↄuenit ipᷣi ſignificato dð.i.chꝛiſto q hic lodq tur ⁊ dirigit nos ĩ finẽ.i.in ſeipᷣʒ.pᷣs inq; habi tus ꝓ his exhoꝛtãdis qͥ cõmutabũt᷑ vel ꝓ bis i. de his.i.de cauſa cõmutatõis eoꝝ.ſ.de paſ⸗ ſione chꝛiſti qui cõmutabũt᷑ de infidelitate ad fidẽ de vetuſtate ad nouitatẽ de coꝛruptiõc ad incoꝛruptionẽ᷑. Poſtquã ̊ ſupꝛa diuerſa bñfi cia ꝑ myſteriũ nre repatõis nobis collata me moꝛauit ſpecialiter bic exequit᷑ paſſionẽ ꝑ mł tas ꝑtes pſalmi vſq; ad cõſumatõʒ. Materia depcatõ chꝛiſtiad pꝛem ſᷣm fragiltiatẽ hũane nature in ſua vehemẽtiſſima paſſione. Inten⸗ attendendo illã acerbiſſimã paſſionẽ ei ex inti mis coꝛdis⁊ anime cõpatiamurvt poſtmodũ fructũ ⁊ gloꝛiã ſue glioſe reſurrectõis ↄſeque⸗ mur ſicq; ei ↄfoꝛmemur in h̊ ſeculo vt cohere es eſſe mereamur in regno. Snia in genera li ꝓpha in iſto pſalmo loquit᷑in ꝑſona chꝛiſtiꝛ petit a deo pꝛe de magnis et multis tribulatõi bus ac penis ꝑ celerẽ reſurrectõʒ liberari alle gans ſuarũ penarũ et aduerſantiũ młtitudinẽ ac diuie mie benignitatẽ.pᷣdicitq; iudeoꝝ pu⸗ nitionẽ ⁊ ſu biũgit gratiaꝝ actõeʒ inuitãs oẽs treaturas ad dei laudatõeʒ. Sñia in ſpeciali chꝛiſtus ů̊ſm ꝗ homo in paſſione clamatad pꝛem o( Saluũ me ſac)o(deus)pater ⁊ neceſ ſe eſteqm intrauerũt qque) vehentiſſimaꝝ paſ ſionũ ⁊ tribulationũvſq; ad animã meã tol⸗ lendam.i.a coꝛꝑe ſeꝑandã velvſq; ad ſenſua⸗ litatẽ turbandã ꝛ ſic nõ ſoluʒ in coꝛꝑe ſʒ ⁊ in Anima patiebat᷑. Sic aũt clamando dat foꝛ⸗ n 2 mam meẽbꝛis ſuis vt clamẽt ne ĩ pᷣſſuris tedaãt et iniqͥtati cõſentiant ſicq; in paſſione oꝛando nos quibviam demonſtrauit ? quib⸗ pᷣſertim neceſſariũ eſt docet in tribulatõnibo ſuo exem plo oꝛare. NS ga ndi).i.iudaice iniquitatis. homo eni limus eſt ?⁊ de limo factus⁊ nõ de ꝓfundo.i.de coꝛu pio ſed cadendo a iuſticia ꝑ oꝛiginalia? actua lia pctã factus eſtlimus pfundii.iniquitans. Vblterreni homĩes dum ima appetunt limus ſunt inter quos ſunt nonnulli ſceleratiſſimiq nõ ſolũ limus ſunt ſed etiã ꝓfundi ⁊ tales erat iudei (et nõ eſt mihi ſubſtana).i.virtus carms euadẽdi paſſionẽ vel ſtat ⁊ ſtabilitas vite.qe ALieni in altitudinẽ maris:et tempeſias Dimecſitmie. AVieni/ſponte (in altitudinẽ maris).i.in ꝓ⸗ funduʒ ſeculi huius: inſani ppłi.vel in pfun⸗ dum tribulatõis ⁊ amaritudinis.ſponte enim meipᷣm obtuli (et tempeſtas).i.impetuoſus fu roꝛ ⁊ ſeditioſa cõmotio iudeoꝛũ (oimerſitme) in moꝛtẽ ⁊ extinxit. Completũ eſt in me ſignũ ione qꝛ ſicut ionas a ceto abſoꝛptus.i.moꝛti ? ſepulture datus. Et in hoc eos inexcuſabiles oſtendit cum ſublit. Laboꝛaui clamans rauce facte ſunt fau nfrus ſum in limo pfundiet non eſt Intixus ſum).i. detentus coꝛꝑeſ(in limo ꝓ ces mee: deſecerut oculn mei duz ſpero in deummeum. - Laboꝛaui clamans) ſepe eos admonendo ct hoc maxime fecit in ſeptimana ſibi penali? nobis penitentiali. ꝓpterea laboꝛabat qꝛ parũ in eis fructificabat. clamans eni laboꝛatqͥ nõ gaudit᷑ nõ laboꝛat cuius votũ implet᷑ (rauce fa cte ſunt fauces mee) quantũ ad ulos qꝛ nolue runt intelligere ⁊ credere (defecerũt oculi mei) qꝛ ipᷣi etiã apłi qui tanquã lucerne pᷣeminebãt in coꝛpe dubitauerũt dum in paſtione ꝑpſeue⸗ rans(ſpero in deũ meu) vt a moꝛtuis reſurgã. Ad lr̃am etiã ſic exponitur. (Qaboꝛaui cla⸗ mans in cruce ad pr̃eʒ vociferandocrauce fa cte ſunt fauces mee) ꝓpter magnitudinẽ pena rum ⁊ deſiccatõem humoꝝ.defecerũt)⁊ ex⸗ tincti ſunt (ocłi mei) coꝛꝑales in moxe.i.moꝛ tuus ſum (du ſpero in deuz meü)i. qꝛ pᷣſtoloꝛ OPuultiplicati ſunt ſup capillos capitis mei: qui oderũt me gratis. Multiplicati ſunt) vt? diſcipulus cũ eis eſ et (ſuper capillos capitis mei).i.ſine numero crcuerũt ac innumerabiles et infiniti facti ſut agduerſarij mei (qui oderunt me gratis).i ſine cauſa cũ ecõtrario deberent me diligere ꝓpter multa bona eis facta. O diũ de inimico vide tur quaſi naturale qð tñ ex coꝛruptõne cõtin⸗ git nature.O diũ vero de innocẽte ↄtra natu⸗ ram eſt. pꝛimũ facit infirmitas:aliud ſola ina ſtigat malicia. Et nõ ſolũ ſunt numeroſi ſʒ eti am noxij. vñ ſubdit Cofoꝛtati ſunt q pſecuti ſunt me inimi (i mei iniuſte:q̃ nõ rapui tũc exſoluebãa. ¶ Lonfoꝛtati ſuntetiã et aiati ad nocendũet ag hoc vt odiũ ↄceptũ in coꝛde etiã ꝑſequen⸗ do ad impletõeʒ in oꝑe.(inimici mei qui) etiã (ꝑſecuti ſũt me iniuſte) hoc eſt qð dixeratgra tis qꝛ cauſam in me nõ inuenerũt.(que nõ ra pui tũc exſoluebam)qꝛ minime peccauitet tñ pcc̃i debitũ.i.moꝛtẽ exſoluit.Adã raꝑe volu⸗ it diuinitatẽ et amiſit felicitatẽ: vterq; exſoluit moꝛtẽ que eſt debuũ pccĩ adam ⁊ chꝛiſtus:ſʒ moꝛs ade fuit pena pcu:moꝛs chꝛiſti facta eſt hoſtia ꝓ pctõ. Sed hũc fructũ moꝛtis chꝛiſti mundus nõ intellexit ideo hãc ꝓ ſtulticia re⸗ putauit ſ qð nõ nouit mũdus agnouit deus. Deus tu ſcis inſipientiã meam: et deli cta mea ate nõ ſunt abſcondita. eus tu ſcis) et ꝓbas (inſipientiaʒ meã).i. gqð de me inſipiẽtia a quibuſd reputat᷑ qui ſi bi ſapietes vident᷑. Ex his verbis inſtruimur vt in cũctis que agimus ſꝑ plus dei volunta⸗ tem q; hoĩm attendamꝰ:et ea ſit nr̃a actio quã deus appꝛobat etiã ſi nõ appꝛobet hõö. Hinc ẽ gq Paulus nos admonet ꝙ ſtulti ſimus añ boiĩes vt ante deũ mereamur eſſe ſapientes (et delicta mea). i. meoꝝ quead delendũ ſuſcepi nsõ que cõmiſi qᷓ reputo mea qꝛ in me punien⸗ dac(a te nõ ſunt abſcondita) et ſcis qᷓlis ſi pꝛo eis emenda facienda. Et quia ꝓ alijs ſolui et tanta tuliigdoz. Hõ erubeſcant in me qui erpectant te oſe: domine virtutum. ¶ Hõ erubeſcãt in me).i.nõ fruſtrent᷑ in me moꝛiente ſcʒ ſuaexpectatõe (qui expectant) in limbo cũ deſidenio te dnᷣe)liberatoꝛẽ ſuum ꝑ meet remuneratoꝛẽ ꝓ fide quã habent in me ſcʒ ꝓphe ⁊ antiqui iuſti cupietesvidere qdð ocu lis nõ viderũt.(dñne vittutũ)celeſtiũ.i.angelo⸗ rum cui nihil eſt impoſſibile. Deinde pᷣcatur ꝓ modernis dicens. * NHon cö undantur ſup me: qui querũt te deus iraly. Hõ cõfundantur) inſultatõibo impꝛoboꝛꝝ 222 felix mi Erxtraneus factus ſum fratribo meis:⁊⸗ reſurgerẽ (qui querunt te)fide ſpe et charitate ac bñ viuendo et amando querere noõ ceſſant ſcʒ moderni fideles o (deꝰ iſr) .iꝑ fidẽ ⁊ cha⸗ ruatem ſpiritaliter deü videntiũ ſup̃ dixit dñe virtutũ ⁊ hic dicit deus iſrł qꝛ idem dñs ⁊ de⸗ eſtangeloꝝ ⁊ hoim. Ael (NHon erubeſcant in me) hoie humili et crucifiro etignominiãcru cis audientes a fide quã hꝛe ceperũt recedant. (qui expectant te dñe)vt venias (dñevirtutũ) 9 qui deſpeciꝰ apꝑuiſti in carne virtuoſus et gloꝛioſus apꝑebis in diuinitate. Et (HNon cõo ſundant᷑ ſuꝑ ine) depᷣſſo (qui querunt te deus iſrł).i.videntiũ deuvt qui deitatẽ nõ pñt intue ri nõ ſeducant᷑ infirmitate carnali. qꝛ em̃ futu rum erat vt tãq; ꝓ ſtulticia impꝛoperaret᷑ chꝛi ſtianis ꝙ in hoĩiem crederent moꝛtuũ cruci⸗ ſixum ideo ſic ꝓ eis rogat. Et merito nõ eru⸗ beſcent nec confundent. AQAuoniam ppter te ſuſtinui obpꝛobꝛiũ: operuit confuſio faciẽ mef7. 1 NQmn)ego ꝓpter te) ? tnam obedientiã nõ p mea chipa vel re alia (ſuſtinuiab aduerſarijs (oopꝛobꝛiũ) multiplex in cõuicijs(oꝑuitↄfu ſio faciẽ meã) vt videbat᷑ ſignũ habnit verecũ die immota tñ mente. qꝛ em in paſſiõe ſua mł la obpꝛobꝛia audicbat ettacens ꝓpter deũ oĩa tolerabat quaſi verecũdus in facie apꝑcbat et ſic illi vitutẽ mãſuetudinis ꝓ ſigno habebãt ↄfuſiõis. Et bñ dicit pter te qꝛ nõ eſt magnũ ait ſuſtinui niſi adiugeret ꝓpter te. Si cĩ ſu⸗ ſtines qꝛ peccaſti ꝓpter te ſuſtines nõ pter deũ * ſeria cuius deus eſt cauſa. — fratribo meis) cognatõe carnis ſcʒ iudeis ſicut ioſeph ſuis l (fratribo meis)ſcʒ aplis ab eo fu glentibo ⁊ qn iam nõ credebat᷑ ab ipᷣis (⁊ ꝑegri nus)vel hoſpes q ad tꝑs in domuʒ recipit᷑ nõ yvt frat chariſſimꝰ (filijs mris mee)ſcʒ ſynago ge de quibo m carnẽ erat nam q̃ſi extraneũ et egriniͦ abiecerut eum dicentes vilivedendo üc neſcimꝰ vñ ſit. hec aut iõ mihi ↄtigerũt. Aß̃ zelus dom tue cõmegit me:et ob NeeANEATtentdha ſunme Om zelus).i. feruẽs amoꝛ et dilectio do⸗ mus ine)ſcʒ eccie ſcẽcõmedit me)et accendit. q.d. interius vꝛebar ʒelo dei cũ ꝑſeq̃ns iniqui tates eoꝝ flagellaui male vᷣſantes in templo ⁊ inde eieci. Uel (cõmedit me).i.fuit cã paſio⸗ nis mee. et ꝓpter hunc ʒelũ(obpꝛobꝛia expꝛo⸗ bꝛantiũ tibi)me negando. maioꝛa eni obpꝛo Exmaneus facus ſum qꝛ nõ credũt mibi bꝛia deo inferre nõ poterãt ; q; chꝛiſtũ filinʒ eius denegabãt.vel(obpꝛobꝛia expꝛobꝛanti⸗ um tibi)in me. qꝛ quicũq; expꝛobꝛat chꝛiſto et pfi (ceciderũt ſuꝑ me)qꝛ in me effectuz ha⸗ buerũt qñn hi qui expꝛobꝛabãt etiã me occide runt.ſʒ inter hec pius dñs manſuetudinẽ ſuẽö cõmendat cũ ſubiunit. Et operui ieiunio aiam meã:et factum eit in obpꝛobꝛiũ mihi. G Etoperui).i.celauicin ieiunio) ſalutis eoꝝ. (aiam meã)me hũiliando.fidẽ quippe eccie et ſalutẽ hüũani generis chꝛiſtꝰ eſuriebat et ideo ieiuniũ eius ſpiritale erat qñ defecerũt oms qͥ in eũ crediderãtin hoc ieiunio opuit hũilita⸗ ite quaſi quodã pallio aiam ſuã.i.virtutẽ ⁊ dei tatem ſibi vnita nõ exercẽdo potentiã et vin⸗ dicando ſe ipᷣm et ſic hũilitas erat chꝛiſti ope⸗ rimentũ nam qꝛ hũiliabat᷑nõ agnoſcebat᷑cet) hboc ipᷣmcfactũ eſt mihi in obpꝛobꝛiũ) detra⸗ ctnonis irriſionis ⁊ ↄuicij qð patuit in ſputis colaphis et hmõi. Quanio enĩ humilio: erat tanto apud repꝛobos deſpectioꝛ apparebat. Et poſui veſtimentũ meum cilitiũ: et factus ſum illis in habolaam. ¶ Et poſui veſtimentu meũ cilitiũ).i.occul⸗ tam diuinitatẽ meã ſacco carnis et oppoſui i⸗ lis moꝛtalẽ carnẽ meã in qua ſeuirẽt. Cilitiuʒ enĩ quo pctõꝛes penitẽtes veſtiunt᷑ eſt moꝛta⸗ lis caro quã chꝛiſtus induit vt de pctõ dãna⸗ ret peccatũ:nõ ꝙ caro chꝛiſti peccatrix fuerit: ſed qꝛ ſilitudinẽ carnis pcii habuitet ex hoe etiã (factus ſum illis in ꝑabolã).i.in ſiłitudi⸗ nem maledicti et irriſoꝛiã vt cuilibet maledicẽ o dicerẽt ſic tibi ↄtingat vt chꝛiſto crucifixo Parabola eni hic dicit ſilitudo que datur de aliquo qñ illi maledicitur. ſic ille verbi gratia pereat quomodo ille. Aduerſum me loqbant᷑ qui ſedebãt in — Pꝛta: et in me pſallebãt qꝗͥ bibebãt vinũ uerſum me loquebant q ſedebãt in poꝛ ta boc eſt in publico ⁊ publicis cõuentibo pu blice de me loquebant᷑ publice aduerſabant᷑: coꝛã omib diffamabãt. Dicit ergo paſſionem ſua cõem iudeoꝝ eſſe fabulã vt nullus exciꝑe tur qui huius locutõnis expers eſſet(et in me) id eſt de me (pſallebãt)deriſoꝛie.i.in me cõuer tebant cantilenas ſuas ⁊ canticica meq; deri⸗ debant(qui bibebãt vinũ.i.inebꝛiebant᷑ vo⸗ luptate et iocunditate tꝑali. Inter tot ſcandala etobpꝛobꝛia:inter tantas pſecutões et tribula tiones quid tu agebas mitiſſime ieſu: Ego vero oꝛationẽ meã ad te dñe:tem pus beneplaciti dues. n s ¶ Egovero)dum impijita ſeuirent cõtra me dumꝭi.abyſſus infernalis (neq; vrgeat)id et dirigebã (ſoꝛationẽ meã ad te dñetiam ꝓ eis. claudat(ſupꝑ me puteus) id eſt limb et aditus illi deridebant iſte oꝛabat. illi infeſtabant. iſte inferni(os ſuũ(ad retinendũ me cum deſcen⸗ amabat. hec eſtenim ꝑfectio charitatis dilige dero ad ſpoliandũ eum. Vel in ꝑſona mem⸗ re inimicos ⁊ oꝛare ꝓ illis qũ maledicerꝭ qd bꝛoꝝ (NHNon me demergat tempeſtas aque).i. agas nõ habes nihil ibi reſtat niſiyt oꝛeſ. hec peccati cõſuetudo (neq; abſoꝛbeat me ꝓfun⸗ iuſtoꝝ arma ſunt vt oꝛãdo vincant ⁊ no ritas dum).i.peccati deſperatõneq; vrgeat).i.clau ſed oꝛatõnes iurgis opponãt. Ideo aũt oꝛauit dat(ſuꝑ me putcus os ſuum).i.in pctõ obſtio ad te qꝛ nũc eſttempus (beneplacitio (deus) natio. no claudetſuꝑ ie puteus os ſuum ſi nõ .i. gratie ⁊ recõcilatõis ꝑ moꝛtem nunc tꝑs eſt claudis tu ad confitendũ os tuum ⁊ ideo cõfi „ oꝛandi ⁊ placandi deũ.nunc tꝑs eſi accepta? tere dic de ꝓfundis clamaui ad te dñe eteua bile:nunc dics ſalutis:⁊ qꝛ oꝛaui et ips eſt co⸗ dis. Deinde ponit cauſam quare debeatexau plendi beneplacitũ tuũ ſc; ꝑ me redimibhomi diridicons. nem. Jdon. Errauc me dſe gĩ benigna eſt miſeri niſericoꝛdie tue: exau coꝛdia tua:ſcom multitudinẽ miſeratio i me in veritate ſalutis tle. mun tugrüreſpiceinſe. ¶In multitudine miſcðᷣie tue) que eſt contia ¶ Exaudi me dne)potius etheceſt cauſa ex⸗ multitudinẽ iniquitatis nr̃e nõ in meritis sbo audiendiſquoniã benignaet ſuauis (eſt miſa minum nam ſi nõ eſſet multitudo miſcdᷣie tue ricoꝛdia tua) tribulato vt panis eſurienti.q.d. quid nos faceremus de multitudine imiqtatis ea que tibi naturaliter in eſt miſcdᷣia beniuo⸗ noſtre (exaudi me in veritate ſalutis tue) a te lentie ⁊ gratie ⁊ plena.⁊ ideo es ꝓnus ad exuauun ꝓmiſſevtverax appareas implendo ſalutẽ quĩ diendũet ſcᷣm multitudinẽ miſerationũ mia hnmiſiſti· veritas enim eſtin reddendo pmifſa. num) quam exhibuiſti multis (reſpice in me) Et nota cum pmiſit de miſcdia ſubiũgit de oculo miſcdie tue. Ac ſi diceret ꝓpter miſcᷣia,z veritate qꝛ vniuerſevie dñi miſcdia qua dimi tuam ⁊ miſeratones tuas exaudi me etreſpice iitpctã ⁊ veritas qua redaitpmiſſa.Et ſubiũ⸗ in me quarũ vna eſt naturaliter in te alia in be git in quo velit exaudiri dicens. neficioꝝ exhibitõe. Vel in ꝑſona membꝛox. Eripe me ve luto vt non infigar: libera Eraudi me) non qꝛ meruiſed (quoniãbenti me ab his qui oderũt me et de ꝓfundis gna eſt miſcdia tna)peccatoꝛicſcm multituæ⸗ gquarun.. inem miſeratõnũ tuarũ quibus pct licetin Enie me de luto ⁊ puluere moꝛtalitat (rtiurioſa ccdunt(reſpice in menõ in pctareſpi⸗ nõ infigar)t inhereaz in eo incinerationẽi. cinqum. vt nõ in lutoꝛ puluere ſicut ome humanũ ge⸗ Et ne auertas faciem tuaza puero tuo: nus diſſoluar remanendo in moꝛte.q.d.coꝛp?“ qi tribulo? velociter exaudi me. meum nõ diu remaneat in terra quaſi infixuz Eine auertas)tanq; iratus ⁊ nolens meau in eavt inde extrabi nõ valeat ſed cito reſurgat dire(faci tuã a puero tno)ſcʒ a mechꝛiſto fi? Sienim in cinere ſuo doꝛmiuiſſet nullus ieñ lio tuo qui foꝛmã ſerui accepi ⁊ vſq; ad moꝛtẽ? credidiſſetlibera me)ꝑ reſurretioneʒ ab his obediui. dñs noſter etiã dictus eſt puer a puri qui oderunt me) ſcʒ iudeis qui nunquaʒ eum tate a ſimplicitate: ab innocètia. deinde ponit dilexcrüta quoꝛũ poteſtate fuit totaliter libe- et aliam cauſam dicẽs(qm tribuloꝛ)in anima ratus in reſurrectone (et de ꝓfundis aquarũ) etcoꝛꝑe ideo velociter exandi me) ſcʒ vt cito li i pſecutionũ ? tribulationuvł de pfunda ma berer nõ eſt quo differas. Moueatte miſcodia licia pploꝝ. vel in ꝑſona membꝛoꝛũ (eripe me tua moueat miſeria mea. Adeſt mea afflicuo ?æ de luto vt non infigar).i. de lutoſis deſileriſs tribulatio /ꝓpter hoc opus evt veloxveniattua ne mente conſentiãclibera me ab his).i.a ma⸗ miſcdia ⁊ cõſolatio. AUel in ꝑſona membꝛoꝛũ l lis ne eis ↄſentiendo adhereã.vnde ſubdit. (Et ne auertas faciẽ tuã a puero tuo)paruo z Non me demergat tempeſtas aqueme/ bumilinõ ſuꝑbo ſedvelociter exaudi me qmm qᷓ; abſoꝛbeat me ꝓfundu:neq; vrgeat ſu tibuloꝛ) cnius tribulatiõis diſciplina tollu az per me puteus os ſuum. nmne ſuperbiã. He inquã auertas faciem tuam Hon me demergat) in ecupabiliter in mo: La poiiu.. e wter tem (tempeſtas aque).i.impetus ⁊ ſeditio com Intende anime mee et libera eaz pter moti ppli ſcʒ iudeoꝝ hoc eit non diu in moꝛte mnimcos meos eripeme. me teneat/neq; abſoꝛbeat deuoꝛerme pfun ¶ Imenge anime mee ⁊? libera eam) ailita — 7 S „* — — —— —— õ eſt vſq; ad moꝛtẽ⁊ nõ ſpter metm̃ ſed etiaʒ: p⸗ pter inimicos meos liberatione ⁊ gloꝛiſicatõ ne mea ↄuentendos ſi volunt coꝛrigivel con⸗ fundendos ſi mãſerint obſtinati (eripe me)vt cito reſurgã et aſcendens ſpiritũ ſanctũ mittã. dicendo libera oꝛauit ꝓ occulta liberatõne in anima quam ſempꝑ habent ſancti licet occidãa tur ſubiügendo eripe me oꝛat ꝓ manitfeſta ſfm coꝛpus vñ inimici quidã ſunt ↄuerſi 7 quidaz confuſi.et debes eripere qꝛ. Tu ſcis impꝛoperiũ meũ a confuſionẽ „ „ Xu ſcis impꝛoperiũ meuʒ) qdᷣ fit in verbis I. q; turpia ⁊ iniurioſa verba mihi intulerunt (etↄfuſionẽ meaʒ)que ex impꝛoperio mihi eſt em illoꝝ opinionẽ? quam mihi imputauerũt (et reuerentiã meaʒ .i.ignominiã ſcʒ q; igno⸗ minioſe me tractauerũt.q.d.quãta ꝓ tuo amo re ſuſtinui et quare ſint mihi iſta tu noſti. hec enim omnia non ꝓ ſuo ream ſed ꝓ nobis ſu⸗ ſtinuit vt in talib nos inſtrueret et ſuo exẽplo confoꝛtaret. Et etiã ideo eripe me qꝛ. In ↄſpectu tuo ſunt omnes qui tribu/ HH lant me: impꝛoperiũ erpectauit coꝛ me Wer miſera. i.inimici mei.q..ſicut ſcis meaʒ innocentiaʒ ita noſti eoꝛũ maliciã et potes eis iuxta merita ſua retribuere qꝛ tantũ ſcelus cõmittuntte pꝛe ſente ⁊ vidente. Timeant & oms qui alios tri⸗ bulant qm in ↄſpectu dei ſunt cuiusvindictã euadere nõ pñt. Et ne videret᷑ tribulari tiquũ0s. * ingratꝰ ⁊ nolens ↄti coꝝ in dictis (expectauit)qꝛ hec futura pᷣuidit et pᷣdixit ⁊ ad hec venit(coꝛ meũ) et volunteas miſcdᷣia qui eoꝝ miſeriã miſeratus dixit pater ignoſce illis ?t7c. S fuit:et qui cõſolaret᷑ et nõ inuenn. St ſuſtinui).i. expectaui attendendoc qui ſt mul).i.ſikr ſicut ego (otriſtaret de tanta multi tudine et compateret᷑ mecũ dececitate nõ cez3 dentium (et nõ fuit)aliquis(et) expectaui⸗ qui cõſolaret᷑ me)credendo et ꝓficiendo:nam qui Weit ↄſolatur medicũ (et nõ inueni)aliquem ulti eni ſcʒ diſcipuli et mulieres cõtriſtati ſunt carnaliter et de moꝛte carnis eius: ſolus Fo dñs ↄtriſtatꝰ eſt ſpiritaliter et de moꝛte aie ex hocvicʒ ꝙ oẽs ꝑmanebãt in infidelitate vñ nõ ait quiↄiriſtaret ſed qui ſimul.i.ſiłr ſcʒ ſpi rialiter contriſtaretł. Magna qʒz illi ↄſolatio acelo) cum felle mixto: hoc facto moꝛes ſuos amariſſimos indicantes.fel et acetũ adhuc in n ↄſpectu tuo ſunt oms qui tribulant me) nuo adiecit(impꝛoperin) t ſuſtinun qui ſimul cõtriſtaref et non eſſet ſi quos in ſe credentes inueniret: q quia nõ inuenit quaſi cõquerendo ingemiſcit. vn⸗ * Et vegerunt in eſcam meam fel: et in ſi ti mea potauerunt me aceto. ¶ Et dederũt in eſcam mea fel)q̃ſi illud tanꝰ q; eſcam cõmedere deberẽcet in ſiti mea) qua ſidem et ſalutẽ eoꝝ deſideraui (potauerũt me mixto:hoc facto moꝛes ſuos eſcam et potũ coꝛpis chꝛiſti ponunt et chꝛiſto offerũt qui veritati reſiſtunt ⁊ euangelio ↄtr⸗ dicũt:ei qui male viuendo ſcandalũ eccĩe in⸗ ferunt. Grauius enĩ peccant qui ↄtemnuntin celo reſidentẽ qᷓ; qui crucifixerũt in terra am⸗ bulantẽ:et maius peccatuʒ eſt chꝛiſtũ tradere peccaloꝛiba membꝛis qᷓ; crucifixoꝛibo iudeis. = Et qꝛ malã eſcam ⁊ malũ potũ dño dederunt merio in his puniti ſunt. vñ et ſequit᷑ in retributones et in ſcandalum. iat menſa eoꝝ) ſcʒ ſcriptura ſacra quã alan refectione parauerat eis deus (coꝛã iis in laqueũ)qꝛ ex ipᷣa ſua lege capiuntur a chꝛi⸗ nis et ↄuincunt᷑ errare. (etin retributões) yt mala recipiat ꝓ malis et qui ꝑ legem pecca nerunt pꝑ legẽ puiniant᷑.et in ſcandalũ) ruine vt nõ intelligat inibi d̃jm nunciatũ et ſic ru ant de be in peccatu et tandẽ in infernũ. di⸗ cit aũt hoc nõ optando ſed ꝓphetiſando nõ vt fiat ſed qꝛ fiet. Cũ ergo audimus dici per ſpm dei lalia euentura malis adhuc in illis hoc in telligamus vt nos talia deuitemus. Ad Ifam etiã Menſa iudeoꝝ facta eſt coꝛam ipᷣis in lla oluntas queum: qꝛ eis paſchale ↄuiuiũ in hierlm cele qꝛ volũtarie ſuſtinuit(et miſeriã)eoꝝ in faciis nõ ſuam. In iüllis eni erat miſeria in ipſo aut⸗ bꝛantibo fuerüt a romanis circũcluſi et ſiut aues illaqueaticet in retributionẽ) ſcʒ penarũ Epter moꝛtẽ chꝛiſti debitaꝝ (et in ſcandalũ) qꝛ deſerentes pacis auctoꝛẽ rixaeſi ibi ↄcitãt. Aum eoꝝ ſemp incurua. bſcurentur oculi eoꝝ) interioꝛes ne vi⸗ Pbſcurentur oculi eoꝛũ ne videant: et geant)et agnoſcant veritatẽ et verũ ſolem ſcJ Diuinitatẽ ſub fragilitate latentem. Quia eni ſuperbierũt ceci facti ſunt. (et doꝛ ſum eoꝛum ſempꝑ incurua). i. ſtatuʒ mentis ad terrena cur uari et in inferioꝛiba flecti ꝑmitte. hoc enĩ ſem per ſubſequẽs eſt vt ſi oculus mẽtis ſuperno lumine pꝛiuetur et ſuꝑna nõ videat ſtatim ani mus ad ea que retro ſunt appetenda inclinet et de inferioꝛibo cogitet. Reuera obſcurati ſũt oculi eoꝝ quia ſunt in ſua infidelitate excecati ct doꝛſum eoꝝ eſt incuruatũ Nbentitn ſei⸗ ant et onera legis et peccatoꝛum poꝛtent. Se quitur alia pena. Effunde ſuper eos iram tuam:et furoꝛ ire tue cõpꝛehendat eos. eos iram tuã) vt eos obꝛuat.i.exerce multipli cilter ſuꝑ eos vindictã. (et furoꝛ ire tue).i.diſtri cca aĩaduerſio future vindicte (compꝛehẽdat cos) tanq;ᷓ fugitiuos vt non liceat eis fugere. Ira ad pnñtem ꝑcuſſionẽ ꝑtinet: furoꝛ ad futu ram damnatoem. Ideo furoꝛ qꝛ nullũ ibi re⸗ medium nulla ibi miſcdia. hic ꝑſequitur: ibi vero ↄpꝛehendit vbi nõ licet fugere. Jam en· nõ erit euadendi locus qñ eos eternus abſoꝛ⸗ buerit cruciatus.hoc et ad lr̃am factum eſt in deſtructõ ne et captõne eoꝝ ꝑ romanos. culis eoꝝ nõ ſit qui inhabitet. inbabitant (eſerta) ab eis (et in tabernaculis coꝝ)habitatõiby ſcz iocundis vt in templo:ſy nagoga et palatio regio (nõ ſit qui inhabitet) de numero eoꝝ:hoc in aꝑio eſt. ꝑdiderunt eni locum et gentẽ in quibo ſuꝑbierũt cõtra deum loca illa ct hoĩbus ſunt plena et iudeis inania Vel habitationẽ dicit ipam ciuitateʒ hierlimn „ in qua cõmuniter habitabãt: tabernaculo Oo ſingulas eiuſq; domos deſignat. hoc autem igdco eis. —””ô Auoniã quem tu ꝑcuſſſiſii ꝑſecuti ſunt EPffunde copioſe in moꝛem fluminis (ſup non ſcribanr. atatio eo eſertaret in taberna is eoꝝ nõ ſit qui inhabitet.— Fiat habitatio eox.) ſcʒ domus pꝛinate qͥs et ſuper doloꝛem vu ct paſſione nõ p ſua culpa ſed pꝛo mundi ſa⸗ lute ſcʒ me ꝑſecuti ſunt) crudeliter eũ occiden do. q. ð. qd deus fecit ad bonũ hoc uli crudeli Peres eset ooei eg. ſ⸗ voto exercent ad malũ (et ſuꝑ doloꝛẽ vulneru les ſed ſalus dei ſuſcipit eos vt iaʒ nõ ſint pau peres et dolentes ſed potius beati etletãtes ad litterã etiam chꝛiſtus pauꝑ fuit qꝛ in aupta⸗ ie natus:cõuerſatus:moꝛtuus: ⁊ in alieno ſe⸗ pulchꝛo poſitus. Et qꝛ ſic ſum ſaluat ideo. ALaudabo nomen dei cũ cantico: etma meoꝝ)q ſuſtinui ĩ toto coꝛpecaddider̃t moꝛtẽ ct vulnus in latere. Vel ſuꝑ moꝛtẽ addiderũt blaſphemiã et militũ cuſtodiam et alia mala hmoi. vel ſuꝑ penaʒ que mihi erat ꝓ peccatis meoꝝ membꝛoꝝ qddiderũt pſequendo fide⸗ les et eccleſiam. velcſuꝑ doloꝛẽ) qui mihierat ꝑditone illoꝝ (addiderũt inferre moꝛt. Et quia appoſueruũt doloꝛem ſuꝑ doloꝛẽ ideo ſi⸗ Appone iniqui „ 2 et nõ intrent in iuſticiã tuam. Apone).i. appones ſcʒ ꝑmittendo vel gr3 ſubtrabendo: tuc eni addet᷑ miſeria ſuꝑ miſe⸗ riam (iniquitatẽ ſuꝑ inquitatẽ eoꝝ.).i.viciũ vi ciovt ſicut alibi dicit᷑ qui nocet noceat ad huc ct qui in ſoꝛdib eſt ſoꝛdeſcat ad buc.q; ſuper Dñ quẽ tu pcuſſiſti) i pcuti voluiſtipena tatẽ ſug iniquitatẽ eox: peccatoꝝ cõmiſſionẽ atpoſuerũtobſtinatõne )ſic qꝛ mimis gloꝛiabant de iuſticia ſua (nõ intrent) pꝑ penitentiã (in iuſticiã tuã).i.inviam vite ⁊ iuſticie rectaʒ ad te veniendo ⁊ iuſticiaʒ ſuam que ex lege eſtrelinquendo. Culpa eniʒ excitat culpã ⁊ cum vna nõ coꝛrigit᷑ exinde al tera generat᷑ et quãtoplus refrigeſcit charitas tanto amplius abundat iniquitas. DHeleant᷑ de li bꝛo viuentiũ:et cuʒ iuſtis Deleant de libꝛo viuentinz) i ex memoꝛia tua in qua ſoli iuſti ſemꝑ viuentes continent᷑. liber vite eſt noticia dei qua pꝛedeſtinauitele⸗ ctos ad vitã. Non ergo ſic accipiendũ eſt tan qquam in hoc libꝛo aliquẽ ſcribat deus quem poſtea deleat. ſed deleant᷑ ſcõᷣm ſpem ⁊ opinio nem illoꝝ dict eſt qꝛ ibi tanqua menito inſti⸗ cie ſue ſcriptos ſe putant.q.d.conſtet etiã ipᷣis et cognoſcant in damnatone ſua nõ ibi ſe eſſe ſcriptos ⁊ nunquaʒ ſcriptos fuiſſe oſtendat et appareat qð ſubſequẽter exponit dicens (etcũ iuſtis nõ ſcribant᷑).i.inſtoꝝ oꝛdini ſcdᷣm equi tatem tuam nõ awponant᷑ qe nec digni ſuntau diuimus qd nobis cauenduʒ ſit in malis nũc audiamus quid imitanduʒ ſit in chꝛiſto. Illi tales fuerũt ⁊ ſic ꝑierunt tu benigne dñe quid Ddicis de te iſßo. 1e Eeaſun oaun ervolensſiluo tua er ſuſcepit mee. W uſſiſti pſecuti ſunt ραο ſum pauꝑ). i. hũilis (et dolens in poaf/ ooornmni anguſtia in reſurrectõne hoc idem dicit coꝛpus. Beati enim pauꝑes ſpiritu:qm iboꝝ eſt regnũ celoꝝ ⁊. Beati qui lugent qm ipᷣi cõ ſolabütur. Exemplo ergo dni diſcamus pau ſione p omnibo (ſalus tua de ſuſcepit me) de peres eſſe⁊ dolentes. NHec enim deſerti ſunt ta ificabo eum in laule. Laudabo)in me ⁊ in membꝛis (nomẽ dei cum cantico) id eſt cum iocunditate ⁊ delecta⸗ tione cũ mentis leticia ⁊ vocis exultatiõe qꝛ ⁊ ſi oĩa deſunt deus tamẽ mecũ eſt(et) exultans in meipo (magnificabo eum in laude).i.ma⸗ gnifice laudaboꝛ magnũ pꝛedicabo ad alios vt per exemplũ ꝓficiant ac deum ſimiliter lau dent ⁊ magnificẽt he ſunt diuitie mee ſcʒvt cũ gaudio hilaritate nõ ceſſem deũ meũ lauda⸗ re ⁊ magnificare. ü — — — ☛ nd — — — SʒS—ðM — Et placebit eo ſup vitulũ nouellũ:coꝛ nua ꝓducentem et vngulas. Ecd)laus illa (placebit deo) ſuper omne le⸗ ſubiungit (ſupervitulũ nouellũ:coꝛnua ꝓdu⸗ centem ⁊ vngulas) Lalis enim querebat᷑ vi⸗ tulus in ſacrificio qͥ ⁊ nouellus eſſet? tam ma gnus vt coꝛnua mitteret atq; vngulas foꝛtes baberet.q.d. ſacrificiũ laudis diuie magis deo gratum ⁊ placituʒ q; ſacrificiũ quodcũq; quod offerebat᷑in lege.laus enim puri coꝛdis plus placet q́; mactatio pecudis.hoc ergo. Videant paupes et letent᷑: querite deũ et viuet anima veſrt. ¶Uideant)oculo interne conſideratõis ⁊ in telligant ac credant (pauꝑes) imitatoꝛes mei ſcʒ ꝙ oblatio nõ iam infacultatibo et rebus ex terioꝛibo poſita eſt ſed in mente vbi pauper di uiti equatur (? inde (letent⁊ ſpe gaudeant ac magis pauꝑes ſintvt ditari mereant. Et con⸗ ertit ſe ad eos admonendos dicens. O vos paupes (querite deum)fide deuotõne ⁊ bona operatõne id eſt eſurite ⁊ ſitite deum tantũ ni⸗ hil aliud et ſic (viuet anima veſtra) ne moꝛiat᷑ peccatis qꝛ deus eſt vite anime ⁊ cibus men⸗ tis Queritis panemvt viuat caro veſtra deuʒ quenite et viuet anima veſtra hic vita gratie et tandem viia gloꝛie. Auerite inq;. An exaudiuit paupes dñs:etvinctos ſuos nõ deſpexit. Quoniã dñs exaudiuit)id eſtexaudire ſem per conſueuit (pauꝑes) aluter nõ audiret ita et vos audiet.ſi ergo vis exaudiri pauꝑ eſto no⸗ li de te pꝛeſumere nec aliud pꝛeter deum tuuʒ querere. Si pecccatoꝛ es nõ ideo deſperes qꝛ (et vinctos) vinculis peccatoꝝ per que vide⸗ rentur repudiari a deo ſuos )id eſt aſe ſoluen dosnon deſpexit) qꝛ diruptis diaboli nexib⸗ cos regno ſuo adſciuit. Illos vinctos non de⸗ ſpicit deus qui ſui ſunt id eſt qui per peniten⸗ tiam ⁊ ſatiſfactionẽ eum requirunt. Ael (vin⸗ cctos ſuos id eſtvinculis moꝛtalitatis ⁊ pena⸗ litatis ſeu pꝛeceptõis ⁊ conſilij artioꝛis ac ſuiſ legibus aſtrictos (non deſpexit) minus dicit et plus intelligit quia plene liberauit. Quap⸗ Laugent illum celi et terca: mare et oĩs reptilia in eis.. AQaugentillum celi ⁊ terra:mare et omnia reptilia in eis) id eſt celeſtia terreſtria ⁊ omnia vertant᷑ hominiin materiã laudis etde omnt bus laudet deuʒ homo ratoalis creatura lau⸗ ale ſacrificiũ hoc oſtendit per partem cum det deum ⁊ per hominẽ omnis creatura. quo⸗ niam ipſe ſpecies et materie rerum ſunthbomi/ ni cauſavt ipſe laudet auctoꝛẽ et ſaluatoꝛẽ ſuũ O mnis ergo creatura ad laudem dei inuua⸗ tur qꝛ ſunt homini materia diuine laudis qui deum laudat ex ſuis creaturis.Et ſic hec lau⸗ dant deum dum ex eis laudatur creatoꝛ eoo⸗ rum. Iſte ſunt vere diuitie pauꝑis ſcʒ videre creata et inde laudare creatoꝛem. Ideo etiam laudent. Am̃ veus ſaluam ſaciet ſyon:et ediſica buntur ciuitates inuccce. Quoniã deus ſaluam faciet) nunc a culpa purgando et poſt ineternũ gloꝛiſicãdo (ſyon) id eſt eccliam deum ſpeculantẽ modo per fi⸗ dem deinde contemplantẽ per ſpẽm(et) nune edificabunt᷑ ciuitates iude) id eſt anime: ſua peccata cõfitentes in quiba deus habitat que nunc ner confeſſionẽ humilitatis diſponunt᷑ et aptant ad habitandũ in ſyon vt foꝛis rema neant qui confiteri erubeſcunt initiũ enim bo noꝛum eſt confeſſio peccatoꝝ ⁊ iuſtus in pꝛin cipio accuſatoꝛ eſt ſui.pꝛimũ ergo debent ho⸗ mines mala ſua confiteri atq; moꝛibyin me⸗ lius cõmutari ſic in ciuitatẽ dei edifica bunk quia anime ſanctoꝝ per confeſſioneʒ in tem⸗ plum ſanctũ tanquam viui lapides deferen⸗ Et inhabitabüt ibi: et hereditate acqui Et inhabitabüt) nunc cõſtanti mentecibi⸗ id eſt in ea ſyon ſcʒ in eccleſia ſpeculante deuz per fidemet hereditate acquirent eam) pſe⸗ uerabũt in ea qꝛ decedentibo pꝛimis alij qua ſi hereditarie ſuccedenteis et etiam in futuro. (inhabitabũt ibi ) id eſt in illa excelſa ſyon ſcz in eccleſia cõtemplante deum per ſpẽm quan do ad illam beatã ciuitatẽ celeſtẽ hierkm pue⸗ mient ⁊ non ad tempus ſedchereditate acqui⸗ rent eam)vt poſſideant illam ineternũ. Et nõ vna ſola generatio iuſtoꝝ ſed ꝑ omnes ſucceſ Et ſemẽ ſeruoꝝ eius poſſidebit eam:et qui diligunt nomen eius habitabunt ¶Erlemen ſeruoꝛ eius id eſt imiratoꝛes fi⸗k dei ⁊ boni oꝑis poſſidebit eam) ſcʒ ſyon quaſi iure hereditario hic ⁊ in faturo.Etqꝛ fides vł opus ſine dilectõe nõ valet cõtinuo adiecit q̃ſi exponendo qð dixitcet)o nes(qui diligũt no⸗ men eius)ſcʒ qͥ ſunt in charitate? ꝗͥ nõ extimo re ſed ex amoꝛe deo ſeruiũt.hi enim ſunt ſemẽ ſeruoꝝ nõ qui carne filij ſũchabitabüt in ea) bic ͤeſt finis hec eſt bereditas. hic et in futuro tanquã in bereditateſua nun-⸗ lus in ea hereditabit niſi per dilectionẽ qꝛ ſoꝝꝛ la dilectio diuidit inter ſilios regni et ꝑditõis. Dui ergo non diligunt nec hic merito nec ibi pꝛemio in ea habitabunt. deus eſt dilectio etq manet in dilectõne in deo manetet deus in eo ¶ Hꝛatio. in libꝛo vue regni celeſtis ↄſcnbi. Per do. ¶ Oꝛatio viri iuſti in tribulatõe poſit tione iniquoꝝ ipᷣm malicioſe pſeqi „☛ õ —rõ Eus in adin ☚ s E⸗ fidamus ſed dei adiutoꝛiuʒ inuocemꝰ ⁊ nõ in nobis ſed in diuino auxilio ↄfidamꝰ⁊ in dño gloꝛiemur. Dententia in generali ꝓpha in iſto bn loquit᷑in ꝑſona cuiuſſibet iuſti ⁊ fide⸗ lis⁊ miſerijs ſpecialiter a ꝑſecutõe iniuſti ⁊ ini quui ipſum malicioſe pſequentis. Quãuis em ſiſle pſalmus attribuar chꝛiſto ſiue cuilibet iu⸗ exponit᷑ in cuius ꝑſona hic loquit᷑totus ⁊ hic pſalmus effectualiter ↄtinet᷑ ſupꝛa in pſalmo expectans expectaui dũm ab illo loco ſcʒ com placeat tibi dñe vſq; ad finem qui ibide ꝑtim de chꝛiſto ⁊ partim de membꝛis eius exponit Sentẽtia in ſpeciali in ꝑſona ergo omniũ iu⸗ creatoꝛ meus qui ſoles iu ſtoꝛum aito De uareſin adiutoꝛiũ meũ) miſericoꝛdix (intẽde) et reſpice pᷣſtando mihi auxiliũ gre tue qꝛ nec mala declinare nec bona agere valeo ſine te.⁊ ꝛ ꝑiculũ eſt in moꝛa (dñe) gubernatoꝛ meus qui omnia potes (ad adiuuanduʒ me feſtina) Wenigniſſime dñe exaudi nos in veritate ſa lutis tue vt eruti a ſqualoꝛe peccati mereamur ſti in tribulatõe poſiti S — NMmeuũ intẽde: dñe ad adiuuandũ me ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus hic elſt in finem.i.in chꝛiſtũ nos dirigẽs.pſalmus ſiſte attribuit᷑ dauidi. cuilibet iuſto habitus in rememoꝛatõe.i.agens de memoꝛia hui reieo qõ ſaluũ feciteum dũs ſpe ⁊ certitudine. Me moꝛ eni ſaluatõis ⁊ beneficioꝝ que deus mu⸗ do cõtulit ſicut in pᷣcedenti pſalmo monſtratũ eſt ſecurus petit liberani licet multis malis vr⸗ geatur. q. d. ſi comutati ſint in meliꝰ vñ in ſi⸗ tulo pcedentis pſalmi agit nõ tamen in ſe ſed in dño qui ſaluat gloꝛient. Materia petitio vi ri iuſti vt liberet᷑ a ꝑiculis ⁊ miſerijs hui mũü⸗ di. Intentio monerevtvrgentibo malis nõ dif iuſtiſicat᷑ magis dñi iudi defoꝛmauit pᷣſumptio.ſirlr. MM Auertant᷑ ſtatim erubeſcẽtes:qui dicür ideſtcito ⁊ feſtinanteradinua pꝛimu inſpice conſolationẽ qꝛ ſi tardat miſcdia creſcunt ꝑi⸗ cula hicverſiculus in pꝛincipio hoꝛarũ pᷣmit⸗ titur vt ꝑ adiutoꝛiũ diuinuʒ pᷣualcamus cõtra dia bolũ qui magis inſurgit quando ad opus bonũ accedimꝰ⁊ maxime cum oꝛare debemꝰ ſed in hoc ↄfundimur oꝛantes qꝛ deuʒ nobio intenderevolumꝰcum oꝛamus ⁊ nos nec deo nec nobis intendimus.hic verſiculus depᷣca⸗ tio vtilis eſt cõtra omnẽ aduerſitatẽ et tentatio nem ac maloꝝ impugnationẽ ⁊ nibhilominuus ad omnẽ virtuoſaʒ operationẽ ⁊ bonoꝝ impe trationẽ nam ⁊ cum tribulamur ⁊ cum oprra mur diuino adiutoꝛio ſemꝑ opus habemꝰ de inde oꝛat etiã ꝓ ꝑſecutoꝛibo cum ſubiũngit. Confundant᷑ reuereant᷑:qui querunt gnimam meam. ¶ onfundant᷑ in ſe ipᷣis de peccatis cogni tione ſue turpuudinis qui pꝛius pctã ſua dez fendentes quaſi gloꝛiabant de eis creuereꝛn)· id eſt timeant te iudicẽ ne ꝓ culpa cõmiſſa u niantur reueren enim eſt timere ne ꝓ leſa iuſt⸗ cia pena ſequat᷑ (qui querũt animã meã).i.vi⸗- tam ad oppꝛimẽdũ⁊ ꝑdendũ nõ ad imitanduꝝn hbecvox ꝓpꝛie ad malieto gertiner gurad boc gquerebant᷑ vtocciderent᷑. Et cum oꝛant, S iuimicis ꝑfectioneʒ nobis inſinuant charit⸗ cum oꝛant ꝓ ſuis lis. Ieo ad huc ſubdif. Auertant᷑ retroꝛſum et erubeſcant: qui non pꝛecedant ſed ſequant᷑:nõ ſuo conſilio vi uant ſed ſanctoꝝ ſerubeſcant)ſcʒ ꝑſequi qð iin tendebant et etiam de cõmiſſis peccatis (qvo⸗ pſona cuiuſiibet tuſti? fide⸗ luntvi cogitant(mihi mala) etſi non poſſunt is depᷣcantis vt liberet᷑ ab huius mundipicu pecc im p ue cũdie de recoꝛdatõe delicti eo liberioꝛẽ a wdi0 ꝓmeretur gratiã. NHam hoc pꝛetulit publica⸗ nusꝗ nec audebat oculus a celũ leuare. Jde q; phariſeus qu/ peccatoꝛ enim⁊ penitens quo plus defertvere en ¶ Auertant᷑)a ſua iniquitate (ſtatim) indiiaate vt eoꝛum ↄuerſio nõ moꝛetur. facile entĩ emen datur culpa que cito coꝛrigit᷑ ( erubeſcẽtes de malis ſuis (qui dicunt mihi euge euge) aduilia toꝛie vel irriſoꝛie.lingua enim adulantiũ ⁊ vi. tuperantiũ nos ꝑſequit ⁊ ſicut aurũ igne ſidcuit homovtraq; lingua ꝓbat᷑. Ouo q pe ſuntboꝛ na euge vnũ adhoꝛtatoꝛiũ alterũ aggratulato rium, duo etiã ſũt malavnũ detractoꝛiũ alteri uertant᷑ retroꝛſum)ſcʒ ab intentõne ſua: —— — — — — — — — ——— — SSC ulatoꝛium:de quibo vltimis hic eſt dictjůꝗ. busverſibo pᷣdictis tria genera ꝑſecuto rum notant᷑ id eſt malefactoꝛes:maliuoli:adu ſumus magnil et inutiles iudicemus. Ille enim abundans: nos egeni.ille diues:nos pauperes.Quando Tribusy latoꝛes.Quoꝝ pꝛimũ fit oꝑe:alterũ cogitatõe terciũ locutõe. Repꝛobi enĩ mala que pñt bo nis inferre nõ deſiſtunt. et cũ nõ poſſunt ma⸗ lum quod volunt agere nõ ceſſant illud cogi-⸗ tando tractare.et cũ nocere nõ valent aut non audent in aperto faciũt qð poſſunt deraben do vel ſimulando et adulando ac falſis laudi bus ſeducendo.Et quandoq; plus nocet lin gua adulatoꝛis q́; manus pſecutoꝛis et ideo valde eſt cauenda et ſubito repellenda. TUnde Bꝛegoꝛius. Adulatio ſi yel ad tꝑus patienter ſuſcipitur auget᷑ et pauliſper demulcet animi cudinis molleſcat in dele⸗ ctationẽ ſermonis:ſed ne creſcere debeat ſta-⸗ vta rigoꝛe ſue rect 7 tim eſt ſine moꝛa ferienda. ꝓ his tũ ꝑſecutoꝛi bus oꝛat eccleſia vtconuertanturet fiat quod ſubiungitiur. Exultent et letentur in te oẽs qui que/ runt teet vicant ſemp magnificet dñs gui diligüt ſalutare tuum. Erxultent ᷣm coꝛpus hilares ſe oſtenden⸗ docet letentur) ſcõᷣm aiam intus gaudendo: (in teyet in tua bonitate nõ in ſe nec in alio q̊⸗ cunq; non de ſe gloꝛiantes ſeoin tea quo ha⸗ bent letari et exultare (om̃es qui)per lachꝛy⸗ mas penitentie ac ꝑ cognitionẽ et amoꝛe di⸗ ligenter (querunt) non hoĩes ſedte)qui miſe⸗ ricoꝛs es et pꝛioꝛ cos queſiſti(et dicant ſemꝑ) laudando te quia nunq; debent ceſſare a tua laude(magnificetur dominus) id eſt laudibo ertollatur et maximus pꝛedicetur quia pecca toꝛem vocat.confitenti ignoſcit:inde iuſte vi-⸗ uere facit ettandem gloꝛificat. hoc inquam di/ cantqui diligunt ſalutare tuum) intelligen⸗ tes ſe inde ſanatos quaſi ipſi de ſe non ſaluent quia domini eſt ſalus ⁊ ab illo eſt ſalus eis nõ a ſe: dicant magnificus eſt dominus qui nos tam potenter ſaluauit. De ſe autẽ dicat vnnſ⸗ quiſq; quod ſubditur. Ego vero egenus et p adiuua me. —WM” dſie ne moꝛeris. illi dñe ne moꝛeris. muniamur Per dſim. poſſit laudare duauuum. er ſum: deus Ego vero egenus) vel mendicus id eſt pe⸗ tens ſcilicet mendicans meã ſalutem vel ali⸗ oꝛumtet pauper ſum) id eſt nibil habens ex meet inſufficiens per me ad eam inquirenda Egenus enim dicitur qui aliquid hahet et ali ud indiget.pauper qui nihil habet.de me qui dem nibil pꝛeſumo nec tamẽ ideo diffido nã deus adiuuat me vt poſſim quam deſidero ſa lutem poſſidere:vnde ad ipᷣm ſe cõuertens ati.· (oens adiula meyita affectum. Sic vticß des um laudare nos decet vtcum illum ꝓut poſ⸗ ſumus magnificamus noſmetipos infimos hec recognoſcimus et de nobis diffidentes in ipſo ſolo confidimus tunc nos tanq; paupe⸗ res et egenos adiuuat deus. Adiuua inquam quilia n Agiutoꝛ meus et liberatoꝛ meus es t:· — diutoꝛ meus )in bonis ⁊ vt vincã⁊ libe⸗ ratoꝛ meus malis? ne cedaces tu nõ aliuſ qꝛ nõ alia ſpes mihi eſt ⁊ ideo hoc im̃ mihi re ſtat peterevne ne moꝛeris)t differas mihi ſuc currere ſed fac qdᷣ facturus es me adiuuango ac liberando necnõ in gloꝛiã tuum ducendo Tardum ei videt᷑ qdðᷣ magno deſiderio queri implo:emus ⁊ nos dni dei noſtri adiutoꝛiũ et liberationẽ ⁊ gloꝛiã atq; ex toto coꝛde dicamꝰ ¶WInerhauſtiadiutoꝛi deus eterne ad adiu⸗ uandũ familie tue ſupplici feſtinus occurre x· euictis maloꝛũ obpꝛobꝛijs tuis ſemꝑ auxilis . — ¶ DOꝛatio eccle et cuiuſlibet ſidelis in magna tribulatiõe exiſtentis quatenus liberet᷑ de multitudine tribulationuũ t· Ui 58.xx. 1 Ante domme ſpe raui nõ confundar in eternũ:in iuſii aaaa tua libera me ? erixme. Wuero⸗ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis pſalmus dauid filioꝝ ionadab pꝛimoꝛuʒ captiuoꝝ. Jonadab interpꝛetat᷑ ſpontaneusz ſignificat chꝛiſtũ patri obedientẽ pſalmꝰ ergoa iſte eſt dauid ꝓphᷣe ad vcilitatẽ filioꝛũ ionadab i.obedientie ſeu imitatoꝝ chꝛiſti ⁊ pꝛimoꝝn ca ptiuoꝝ qui nunc filij chꝛiſti ⁊ liberi pꝛius ſilij/ adam a diabolo captiui ſunt ducti.iſtis eni vt pſeuerent hic pſalmus cantat᷑ in quo gratuita dei gratia qua nos nõ ꝓpter nos ſed ꝓpter ſelix⸗ berat cõmendat᷑. Materia:excitatio ſilioꝛũ ec cleſie ad ſpem ⁊ cõmendationeʒ gratie dinine et deſcriptio multoꝝ dei beneficioꝝ circa ſp⸗e⸗ rantem in eum. Intentio: monere ne falſo de nobis pᷣſumamus ſed in deo ſolo ↄſidamus. Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo qui at⸗ tribuit᷑ chꝛiſto⁊ cuiuſſibʒ iuſto ſperanti in doeoo loqεtn de chio ꝑtim de mebꝛis ei maxie iamen loquit᷑ in ꝑſona cuiuſlibet iuſti et fide⸗ lis in magna tribulatiõe exiſtentis qui totam ſpem in deo ponens ↄſequẽter in hoc pſalmo ſicut ⁊ in pᷣcedentipetit a ꝑiculis imminentibo velociter liberari vt poſſit deũ deuote laudare et ei ſidelit᷑ regratiari. Sniĩa in ſpeciali:gene⸗ ralis itaq; iuſclamatad dñm d.(In te dñe) ſolo tanquã in adiutoꝛe potẽti nõ in meł alio quocũq; (ſperaui c totã ſpem meaʒ poſui ⁊ iõ (nõ ↄfundar in eternũ).i.finalit ⁊ in futuino et ſi ad tꝑs de pctis ↄfundar ⁊ in pnti ⁊ necon⸗ fundivalcãcin iuſticia tua que mihi eſta te nõ mea quã nõ ſtatuo qꝛ nulla ł ᷣm ꝙ iuſticia tua exigit qꝛ ſicut iuſtuʒ eſt nõ ꝑcere impenitẽti ita iuſtũ eſt ꝑcere pemitenti ⁊ oꝛanti⁊ retribucre ꝑ manẽtidlibera me a pctiscteripe me)a penis duo em ſunt qᷓ in ſeruitutẽ nos redigunt pctm — Et ſi ſum ego indignungs Inclina ad me aurẽ tuũ:⁊ ſaluũ me fac. tem (aurẽ tuã).i.ↄdeſcende mihi ꝑ tuã clemen tiam qꝛ merua mea digna nõ ſuntvt ad tuã al titudinẽ ꝑueniant. Non em poſſum accede⸗ re ad deũ niſi ipᷣe vclit accedere ad nos ethec ẽ ↄfeſſio hũilitatis. Qui cni dicit inclina ad me ↄfitet᷑ qꝛ iacet velut eger ꝓſtratus medico ſtan tilet ſalua me)ab omni malo intus ⁊ extra to⸗ taliter 2 ꝑfecte. Et ſubiungit quomodo. pena pcii et ab vtroq; peut liberari ⁊ eripi Inclina) tu excelſus (ad me) humilẽ ctiacẽ mumitũ: vt ſaluũ me ſacias. Eſto mibi in deũ ptcctoꝛ?) vt me ptegas cõ tra iacula inimicoꝝ negd me ꝑueniant vel ſal tem ne me ledãtego eni ptegere me nequeo (et in locũ munituʒ)ſcʒ refugij ad quem qͥ refugit tutus eſt vñ ſubditvt ſalnuũ me facias)in alio crnũ ſaluus eſſe nõ potero nam abſq; te nec ꝓ⸗ tectio nec refugiũ nec mũitio nec ſalus a quo⸗ gquã pᷣſtari põt vbi tentanonẽ eſſe ↄſpiciens q̃⸗ ſinuit locũ quo fugeret ſʒ ſine deo munitũ inue nire nõ potuit ex qua re ⁊ ipᷣm ſibi locum fierni petijt ꝓpter quẽ locũ queſiuit. Vel (in locũ mu nitum)in futuro vbi plene ſecuri ⁊ ſalui erimꝰ qꝛ nos agsredi nullus valcbit inimicos. Am̃ firmamentũ meũ: et reſugiũ meũ Sm. KEr reiglu mer —ä—Sn — pugnantd te ſim foꝛtis cõtra om̃s tentatões multe ſunt ⁊ turbant mecrefugiũ meũ)in fu⸗ aces tu)ſaluans me ſicut locus refugij ſaluat ugientes ad ſe. Ex te eni ⁊ ꝑ te ſum firmus et ſicubi fuero infirmatus in merefugiaʒ ad te. Quantũlibet enim ex gr̃a dei ſit quis firmus Eſto mihi in deum ꝓtectoꝛẽ et in locuz m firmamentũ meũ)et foꝛtitudo mea in deinde magis determinat a quibo eripi deſide rat dicens. Deus meus eripe me de man — 2 Deus meus eripe me de manu pctõꝛis).i. de ptãte diaboli ne me vivel inſidijs ducatad pcim vl ſuppliciũ qui ſpecialiter dicit᷑ pctõꝛ qꝛ ipſe eſt omnis peccati ꝑſuaſoꝛ.Et nõ ſoluʒ de manu inuiſibilis inimici ſed⁊ demanu).i.de prtãte(cõtra legẽ agentis).i.trãſgreſſoꝛis(⁊ ini qui).i.ſimpliciter ſinelege peccantis hic notat omne genus pctõꝛuʒ ſcʒ aut legis tranſgreſſoꝛ ſi accepit legẽ vt iudeus ⁊ falſus chꝛiſtian aut tantũmodo iniquus ſine lege ſi legeʒ nõ acce⸗ pitvt paganus intervtrũq; gemit coꝛpus chꝛi ſti? ab vtroq; affligit᷑ nec ſevindicat ſed patiẽ⸗ ter tolerat ⁊ oꝛat. Idco aũt me debes eripe. Qm̃ tu es patientia mea dne:dñe ſpes = meg aiuuentutemaea. m tu es patientia mea dñe).i.cauſa ⁊ fru cus pacie mee ꝓpier te em grauuer afſligoꝛ pp⸗ pter ie equanimuer patioꝛ nec ſolũ pacia mea ſed es o dñe ⁊ (ſpes).i certitudo(mea a iuuen⸗ tute mea).i.a tꝑe virtut ⁊ foꝛtitudinis mee.nõ enim dicit iuueniutẽ quantũ ad etatẽ ſed quã⸗ tum ad animi virtutẽ.⁊ iuuentute inqͥtex quo me aduerſus diabolũ armaſti cepi in te ſpera re vt munitus fide ſpe et charitate ceteriſq; ſpi nialib armis cõtra aduerſarios tam inuiſibi les q;viſibiles dimicarẽ nec ſoluʒ a iuuentute ſed etiam ab infantia mihi ꝓfuiſti qꝛ. In te cõfirmatus ſum ex vtero de ven Seu npe me de manu peccato ris et de manu contra legem agentis et tre matris mee:tu es ꝓtectoꝛ meus. rrõ (es ꝓtectoꝛ meus) a malis imminentibo q me ſaluũ duxiſti ad tꝑs in quo inte diſcerẽ ſpera⸗ re.Et ꝓpter hec gre tue beneficia. In te cantatio mea ſemper: tanqᷓ; ꝓdi⸗ gium factus ſum multis et tu adiutoꝛ Oztis. ¶ In te)et de te eſt cantatio mea).i. laus oꝛis et exultatio coꝛdis ⁊ hoc ſemꝑ ⁊ aſſidue.i.omi ce et in ꝓſperis ⁊ in aduerſis laudabo te qꝛ iu In te cõſirmat? ſum ex vtero).ſ.eccłie bdum rudimento ſidei cõceptus ſum.vteſum ecclie parationẽ illã dicit qua inſtrui᷑ homo cũ cre⸗ dere incipit et ante in eo vtero ſpiritalit foꝛma turvt deinde in lucẽverecognitõis pariat᷑. In vtero enim ecclłie rudimento fidei cõcipimur poſt ex aqua⁊ꝛ ſpirituſctõ regeneramurvñ ſub dit ⁊ vt natus exiui(de ventre mr̃is mee) eccie .i.ex quo fui renatus de baptiſinate (tu) etiam 1 E A — —— 4½ giter habeo in te materia landis ſpter benefi⸗ cLia tua ↄtinua ⁊ ꝓpter hoc t ãq;ꝓdigiũ et poꝛ tentum (factus ſuʒ multis) mirantibo de me ſi cut ſolẽt hoies mirari de ꝓdigio vel poꝛtento. Multi em amatoꝛes ſeculi putant me inſanũ et ꝓdigioſum cũ vident me inuiſibilia que ipᷣi ↄtemnũt laudare ⁊ appetere viſibiliavero que ipſi appetunt me ↄtemnendo vitare ettu cõtra omnia obpꝛobꝛia factus es mihicadiutoꝛ foꝛ tis tu em miniſtras ſpiritalẽ foꝛtitudinẽ ad cõ temnendã hoim inſultationẽ. Et idoo. Bepleat᷑ os meũ laude vt cantem glo⸗ riam tuꝗ:tota die magnitudinẽ tus. Repleat᷑ os meuũ laude)et tanq; impletũ nõ celſſet a laude tua ꝓpter tua beneficia qꝛ cuʒ nõ elſſem feciſti cum eſſem ſalutẽ dediſti cum pec⸗ caſſem ignouiſti cum ↄuerſus eſſem adiuuiſti cum ꝑpſeueraſſeʒ coꝛonaſti vt cantẽ gloꝛiã tuã) .i. vt exultando annũciẽ q; gloꝛioſus ſis (⁊ to⸗ ta die).i.ſine intermiſſione et indeſinenter tam in ꝓſperis quibo ↄſolaris q; in aduerſis quib⸗ coꝛrigis cantẽ magnitudinẽ tuã).i.q; magnꝰ ſis i operib ⁊ bñſficijs tuis ſicut qñ os repletũ aliqͥd extra redundat ita petit vt ſua laudatio ad ꝓximũ deriuet᷑ vt exẽplo ſuo ꝓximus lau⸗ det. Et ſicut in iuuentute nõ deſeris me ſperã⸗ tem in te ſiic. Ne ꝓijcias me in tne ſenectutis cum de ciet virtus mea ne verelinquas me. ſenectutis) qñ feruoꝛ viriutis decreſcitetfeſſa viitus iuuari plus indiget vñ quid ꝑ ſenectu⸗ tem accipiat detminat.d.(cũ ðᷣficietvir mea ne derelinquas meſubtrahẽdo mihi auxiliũ qꝛ tunc minus potens ſum ad reſiſtenduʒ. De fectũ &̊ virtutis nominat ſenectutẽ ſicut ſuꝑi iuuentutis noie deſignauit virtutẽ. Ac ſidicat ne ꝓijcias mea te non ꝑmittas me peccare ex infirmitate ꝙ ſi ꝑ fragiliatẽ peccare cõtigerit ne derelinquas me ex toto vt deficiens viib⸗ ꝑſeuerẽ in pctõ.Etopus eſt vt nõ derelinqs. MNuia dixerũt inimici mei mihi: et qui cuſtodiebant anima meã conſiliũ fece⸗/ runt in vnum. (etqͥ cuſtodicbant animã meaʒ).i.obſeruabãt vitam meã inſidioſe ⁊ ſtudio decipiendi nõ vt imitarent᷑ ſed vt ꝑderent eam.i.q inſidiabant᷑ vite meeↄſiliũ).i.ↄſpirationẽ fecerũtin vnũ) .i.in eandẽvoluntatẽ nocendi ⁊ ↄcoꝛditer cõ⸗ tra me ⁊ de me ꝑdendo. Gꝛauioꝛ eſt faſcis qui Ae pijcias me) extra tuaʒ ptectionẽ (in tpe ¶ Quia dixerüt inimici mei mihijmala ⁊ ex⸗ pꝛobꝛantes mihi in faciẽ diſconfoꝛ:auer̃t me Dicẽtes deus dereliquit eũ pſequimi⸗ ni et cõpꝛehẽdite eũ:qꝛ nõ ẽ qui eripiat ¶Dicentes cõi ↄſilio vł apud ſe ĩ coroe ſuo deus).i.quẽ ſibi deũ facit dereliquit en ſub⸗ trahendo ab co ſuũ auxiliũ.queviet lann⸗ tatibo fatigatü putanta deo deſertu ? ſo auoa⸗ cterꝑſequimini eü) vt tardũ (etcomp̃ᷣhendite cuʒ vt inualidũ ⁊ ſecure poteſtis facere cq; nõ eſt qͥ erpiat) de manu nr̃a compᷣhenſuʒ. Quo contra poſtulat d. Ipſi ita ſed. ). Deus ne elongeris a me deus meus in auxiliũ men reſpbꝛie ¶ Deus ne elongeris a me)ſubtrahendo auxi lium defenſionis tue ſj ꝓpe eſto (deus meus in auxiliũ meuz reſpice cohibendo hoſtes a ni⸗ mia crudelitate ne grauioꝛibo exponar qꝛ ſcio me affligenduʒz. Ita fit nõ elongat᷑ ab eis imo ꝓpe eſtꝗ tribulato ſunt coꝛde: ꝓpe eſt vt audiat ꝓpe eſt vt miſericoꝛditer reſpiciat. ꝓpe eſtvt auxi lietur. poſſuntetiaʒ hec accipi ex ꝑſona chꝛiſti ab illo loco (ne pijcias me in tpꝑe ſenectuꝭ c. Denectus in chꝛiſto fuit dum infirmat eſt in cuce ⁊ ir iſus que ex vetuſtate nr̃a aſſũpſit vñ fuit in eo vetuſtas pene nõ culpe ⁊ deficit virtꝰ ſua ſcʒ hũanitatis qͥ inter manus inimicoꝝ fa ctus eſt inſirm⁊ quaſi nibu poſſet compᷣhen⸗ ſus quitalia omnia habuit ex ꝑſona nr̃a.De inge ſequit᷑oꝛatio p malis. Conſfungankt et deficiat detrabẽtes ani me mee:opiant᷑ ↄfuſione et pudoꝛe qui querunt mala mioh. CLonfundant᷑) mali.i.cogſcãt pctã ſua(⁊ de ficiant) a ꝑuerſis virib B illis expedit vt pctã ſua recognoſcant vñ ↄfundant᷑ ⁊ deficiantin ſeqͥ male de ſe ⁊ ſua iuſticia ſeu viribo pᷣſume⸗ bantdetrahentes aĩe meeypꝛaua ſuadẽdo vel vite mee aduerſandocoꝑiant᷑ multa(ↄfuſiõe) interius q́ᷓ ad ſe de mala ↄſcia pctõꝝ(⁊ pudo⸗ reyexteri qͥ ad alios ꝓpter modeſtiaz (qͥ querũt mala mihi) ꝓcurãdo in oꝑe ⁊ vexãdo iniurio ſe vel qͥ querunt ſi mala ſintq̃ mibi aponãt. Ego autem ſemp ſperabo: et adjtiã ſu be omnẽ laudẽ tu. Ego aut ſemꝑ ſperabo) de tuo aurilio nec Deficiã aſſpe ↄtra hoc qd illi de me deſperant. QuicqJd uli faciãt quantũcũq; pſequant᷑ ego nõ frãgoꝛ vlla aduerſitate ſʒ ſemꝑ firmã ſpem habebo in te (et adijtiã ſuꝑ omnẽ laudẽ tuaʒ) p'teritã ⁊ ante habita ſuꝑ oẽs laudes poꝛes q̃ʒ tbi feci ſp adijciã alias nouas ̃m auxuiũ qo mihi pᷣſtabis.vlł (adijciã ſuꝑ oẽm laudẽ tua)te laudãdo etad huc magis laudabilẽ ⁊ maioꝛẽ oi laude pᷣdicãdo Et nõ im laudaboĩ me ſʒ en H Os men annunciabit pᷣdicando alijs iu⸗ ſtitiam tua) qꝛ ſine ꝑſonaꝝ acceptõe vnicuiq; Im opa ſim reddlis tota diexi alſiduc. Clelcro die dicilt dies cum ſua nocte.i. in ꝓſperis tedemptonequis mundo feſiidnec pſpera nec aduerſa me rerahenta laude tua. Uel(iu ſiiciã tuã) qua iuſtificat᷑ impius (et ſalutare) aualuat᷑ damnat qꝛ bec pᷣdicare eſtlaus que ſu perat omnẽ laudẽ. Et ꝓpter hoc annũciaui. OAmñm nõ cognoui aturam introibo in Ps eu anmuncigbit iuſtci tus tota Pitentias vmi: vſie memorabosiuſicie tue ſolus. Dm nõ cognoui) appꝛobatpne.i.nõ appꝛo baniclitteratura) de qua paulus dicit litera oc cigdit ſpũs aũt viuificat. Quidã enĩ nõ degra ſed de lege gloꝛiabant eo qoᷣ legez accepiſſent. lex aut ſine gra ſola littera eſt. In ipa gfa glo⸗ rians litteraturaʒ nõ cognoui.inõ appꝛobaui quen; ex opibo legis iuſtificani ſʒ hoies de lit tera legis pᷣſumẽtes ⁊ a gra reſilientes toto coꝛ de repꝛobaui. Ethi ſunt negociatoꝛes q oꝑa ſua extollũt de actibopᷣſumẽtes ⁊ exoꝑibo ſuis iuſticiã querentes.Etideoſcintroibo in poten⸗ tias vñi).Lad cognoſcédũ eius virules etma gImiicẽtias ꝑ ipᷣius inſpirationẽ. ſpiritalis enĩ bomo dum noõ adheret littere merer ꝑ intelle⸗ ctum ad interioꝛa ſpũs introire vt potentias Dñi ſciat.i.gr̃am ⁊ virtutes quibo iam nõ infir matus ꝑ carnẽ mandata dñi potẽter impleat eto(dñe) tunccmemoꝛaboꝛ iuſticie tue ſolius) nihil de mea allegabo que nulla eſt qꝛ nullaz meã agnoſco ⁊ nihil ꝓꝛſus ſuʒ ex me ſed tu ſo lus es qui iuſtificaſiuſticia ma ſola me liberat mwea ſola nõ eſt niſi pctã. HNõ gloꝛiaboꝛ devi⸗ ribus meis ne in litteratura maneã ſed de tua memoꝛaboꝛ. q; O. Seus docuiſſi me a iuuentute men:ꝛ er ꝓſq; nuc: ꝓnũcialo mirabilia tua. NZDeus docuiſti me)ꝑ inſpirationẽ ⁊ gre tue exꝑpientiã(a iuuentute mea)i.ab ipᷣo initio fi⸗ dei qua me innouaſti (etvſq; nunc .i.etiã poſt fidẽ qꝛ nec nunc ꝑ me quicquã poſſuʒ nam et Ante fidẽ ⁊ poſt es neceſſariꝰ.Docuiſti inquaʒ me ꝙ tue ſoliꝰ iuſticie memoꝛari debeo qꝛ do⸗ cxuiſtiquid eram qᷣd dedenis vt memoꝛ ſim iu⸗ ſticie tue ſolius.Conſiderans em vitã meã pᷣte — 0°* rüã video quid mihi debebat᷑ ⁊ qͥd acceperim Peoqð mihidebebal. dehebat pena reddita S M eſt gra debebat gebenna: data eſt vita eterng. Ex quo &̊ ↄuerſus ſuʒ didicimerita mea nul⸗ la pᷣceſſiſſe. ſed gr̃am tuã mihi gratʒ veniſſe.Et ego talit᷑ erudit nolens eſſe ingratus (ꝓnũcia bo mirabilia tua).i.ea que tu mirabilueroꝑa tus es circa me vel circa iotũ genus humanuz Alijs pꝛedicabo. Etyvſq; in ſenectã et ſenium: deus ne de relinquess—me. ¶ Et) nunco dne ſicut cepiſti ita ꝑficiendo(vi qꝙ; in ſenectã: ſeniũ meũ.i.vſq; advltima mea (ne derelinquas me) ſed vſq; ad diem meũ v: timum gr̃a tua pſeueret mecũ.Adiuuiſti foꝛtẽ nõ deſeras debilẽ qñ maximeopus eſt.q.d.oĩ tꝑe ſis mihi pñs ꝑ gram me ſꝑ adiuuando qꝛ niſi vſq; ad vltimũ meũ gra tua mecũ ſit nibi ero.ꝑe aplłoꝝ ⁊ martyꝝ erat iuuenis eccłia foꝛtis in virtute patiens in tribulatõe Jam qꝛ charitas refrigeſcitvirtus deficit quaſi in ſene ctutem venire cepit poſtulat chꝛiſti eccłia vt ſicut a iuuentute ꝑ omnipotentis dei gr̃am re gitur ſic vſq; in finem ſeculi ꝑ eandẽ gram gu bernet᷑. Tpe antechꝛiſti cadet in ſeniũ qñ eius virtus adeo diminuta eſtvt ſi fieri poſſit ſedu⸗ cantur etiã electi.Et oꝛo ne derelinquas. Donec annũcjẽ bꝛachiũ tuũ: generati⸗ oni omni que ventura eſt. Donec annunciẽ bꝛachiũ tuũ).i. chꝛiſtũ fi lium tuũ q ideo bꝛachiũ dñi dicit qꝛ ipe eſt vir tus ⁊ foꝛtitudo dei ꝑ quem omnia fctã ſunt⁊ a quo diaboli virtus ſuꝑat᷑. Vlel (bꝛachiũ tuũ) .i.imagnitudinẽ virtutis tue (generatõi omni) ſucceſſiones (que ventura eſt) vſq; ad finẽ ſe culi.i.omnibo generationibo ſequentibovſq; in finemvt credentes in dñm ieſuʒ chꝛiſtũ foꝛtes pꝑmaneant atq; in tanta virtute ↄfidendo dia⸗ bolum ⁊ vicia potentervincant ⁊ donec annũ ciem nõ vires aut iuſticias meas.ſeeed1d · Hotentia tua et iuſticia tuã deus vſq in altiſſima (que feciſtijmagnalia: deus quus ſimilis ſit tib. Mortentiã tuã) liberandi qua tuos liberastet iuſticiã tuã puniendi qua peccantes punis ex tendens illam annunciationẽ meã (vſq; in a tiſſima magllia qᷓ feciſti⁊ facieſ.ſ.myſteria chꝛi ſti qᷓ ſũt alniſſima ⁊ maxia vñ admirãdo excla mat et cũ hita ſit O (deꝰqͥs ſilis tibi)ſ.in ma⸗ gnalibo faciẽdis vel in natura ſeu potentia.q. d. nullus. qꝛ nihil tibi ſimile. Eſt tũ alia ſimili tudo bona qua homo iuſtus qͥ diligit inimi⸗ cos⁊ bene facit eis ſilis eſt deo ad cuius ſimi⸗ limdinẽ factꝰ eſt hec eſt ſititudo obedientie nõ ſuꝑbie:imitatoõis nõ equiꝑationis. Mibi aut sxͤL = ☛ ☛ dfd (magnitficentiã) vel iuſtici Nam et ego cõſi volenti puerſe tibi ſimilrar. Auantas oſtendiſti mihi tribulatones — multas et malas et couerſus viuificaſti meet de abyſſis terre iterũ reduxiſti me uantas oſtendiſti mihi)ꝑ expientiã.i. iu⸗ ſte immiſiſti ad vtilitatẽ (tribulatòes) ⁊ paſſio nes (multas)quãtitate ⁊ diuerſitateſet malas) Alitateꝛ acer bitate. Quis enĩ hoĩs vl eccie mi ſernias enumerabit: Ecce iuſticia in peccãtib ſed hec diſciplina admonitio fuit nõ deſertio vngde ſequit᷑ ? t poſt iram tuccõuerſus)miſe⸗ ricoꝛditer ad clemenuiã ⁊ me cõuertens (viuifi caſti me)ꝑ tuam gram? internã ↄſolationẽ ec ceęæ clemennia in cõuerſis vñ ſubdit(et de abyſ⸗ ſis terre).i.de pfunditate ⁊ ſubmerſione pec⸗ cati (iterũ).i.ſepecreduxiſti me)ab ullis liberã⸗ do. Oicititerũ q; nõ ſemel reducit nos deus a peccatis ſed modo ꝑ baptiſmũ modo ꝑ pniaʒ modo ꝑ ↄuerſionẽ et ſic multis ⁊ diuerſis mo dis reducimur ad ſalutẽ. Nos iteramꝰculpaʒ pius dũs iterat erga nos ſuã miam. Mihi ve ro ſic reducto. rſus cõſolatus es me. 2ð Multiplicaſti magnificentiã tuã:et cõ/⸗ Multiplicaſti) qe g diuerſa ſubuenit deus * quibo nec ſilijs ꝑcis Uel(mulaplicaſti magni ficentiã tuã).i.multis modis magna ⁊ mult⸗ plicia virtutũ dona ↄtuliſti(? ↄuerſus)ab ira qua puniſti me ⁊ ab omni indignatõec(ↄſola⸗ tus es me)in omni ⁊ ab omi mibulatõe et hoc internã dulcedinẽ ꝑ ſcripture inſpectationẽ P pꝛemij repꝛomiſſionẽ qꝛ et ſi diſtincte caſti⸗ „ get triſtes tñ eſſe nõ ſinit.Et ꝙ ↄſolatus es me ah effeciu ⁊ fructu oſtendenddo. * teboꝛ tibi in vaſis pſal õ thara ſanctus ifral. am etego) ꝓpterea (ↄfiteboꝛ tibi) ofeſſio⸗ ne laudis.ilaudabo tecin vaſis pſalmi veri⸗ tatem tuã) oſ deus) hoc eſt ßm ſom ⁊ inviuifi⸗ catione ſpũs.a ſuꝑioꝛi eni ſonat pſalteriũ qð 4 eſt quaſi quoddaʒ vas ſpiritale in quo pſalmi ↄtinent᷑ in quo etiã dñi veritas ad ipᷣius hono rem pꝛedicat᷑ ⁊ ideo ꝑ ipᷣm ſpiritus ſignificat· q.d. pſallã tibi ſpiritu. Et qꝛ deuotõne coꝛdis comitari debet maceratio carnis (pſallã tibi⁊ in cythara).i.ſm coꝛpus? in moꝛtiſicatõe car nis. cythara em ab inferioꝛi ſonitũ reddit etiã ideo carnẽ ſignificat.q.d.ſaciã ↄſonare ſpiri- 4 cõtinue ⁊ indeſinenter meditabit i ex medi⸗ tatione coꝛdis ↄfuebit᷑ ⁊ meditatã loquit᷑ iuſti ciam tuã) i. qualiter anima meaꝑ te redempta ſit ⁊ iuſtificata nullis meis pᷣcedentib⸗ meritis ¶tuã) ſcʒ flagella a ſed ſola tua gratuita mia? hoc(cum ↄfuſi)eru et regis eius cõmendatone et omni ſu?b bic eſt ps in ſa eſt iſte ps tẽdit rigit in ſalomonẽ et pacificũ ſcʒ chꝛiſtũ qui eſt verus ſalomoni.pacificus qͥ fecit vtraq; vnũ Vnge ſubdit. Etideo. V Exultabüut labia mea cum cantauero ti bi:et amma mea quam redimiſtt. inerioꝛis ſcʒ labia animeccuʒ cantauero tibi) i.cum laudabo te in pᷣdicatõe (et anima mea) exultabiquam redemiſti)a ꝑiculis ⁊ in fumi⸗ ro redimes a penis que ippis iternis labijs ex⸗ ultat quiba tacite ad deũ clamat. Vel (exulta⸗ bunt labia mea) exterioꝛa qꝛ magna deuotlio menus qnq; ꝑ delectationẽ redundat ad ſen⸗ 8 ſus coꝛꝑisſet anima mea quam redemiſti)ſiłr exultabit. q.d. voce labioꝛũ et mente laudabo le. Oum dñno cantat nõ ſoluʒ exterioꝛibolabiig . ſed intus in anima exuſtat ſic enim deũ lauda re decetvt mens cum voce cõcoꝛdet. Nec ſolũ anima mea ad deum exultabit. Beg et lingua mea tota die meditabik iuſticiã tuam:cum cõfuſi et reueriti fue-⸗ rint qui querunt mala mihii. ed etlingua mea) ſcʒ coꝛꝑis (tota die) i. beſcendo ſet reueriti fuerint timendo(qui que runt mnala mihi) me coꝛꝑaliter vel ſpũaliter ſequendo duobo aũt modis ↄfundent᷑ ⁊ erube ſcent aut cuʒ hic ↄuerſi fuerint ad chꝛiſtũ aut in futuro cum veneritchꝛiſtus. Ettũclingua meditari potius q; loqui dicit᷑qm in illa bea⸗ ta vila omniũ volũtates et cogitatões omnibo inuicem aparebun. ¶ Ercelſi ſolij regnatoꝛ immenſe qui ſperan tes in te damnani eternis ↄfuſionib nõ pate⸗ . i veritatẽ tuam deus: pſallã tibi in cx 7 bleq; umlabia nra laude tua ethis nos p meditatõibo bonoꝝ inſinuatoꝛ exerce. p. ſalmus de chꝛiſti regno ac iudicia ate et iudicio nec nõ de ipſiꝰ regni rrr. (UpBs. xx. regi da: ⁊ iuſticiã tuq filio regis. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha do. Zitulus lomonẽ hoc eſt iſte pᷣs tẽdit ⁊ di — et bacem poſuit inter deum et genns humanũ tum? carnẽ. ubi inq; qui es deusſanctus)ibi us(iſrł).i.qui ſanctificas eos qͥ ſunt ſpiriiuali ler iſihin videntes deũ. Et hoc faciã exultãdo. Materia chꝛiſtus ſcm vtranq; naturã diui⸗ nam ſcʒ ⁊ huanã ⁊ aduẽtus eius ad regnũ ec⸗ cleſie. Intẽno: monerevt chꝛiſtũ verũ rege cre damus ⁊ ip bumiliter ſubijciamur. Senten tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo chꝛiſtũ de cuius tribulatõe ſupꝛa dictũ eſt mvtrãq; na⸗ turam cõmendans loquit᷑ de eius regno iudi ciaria poteſtate et iudicio de ipius regni etre⸗ gis eius magnificentia et pꝛeconio dicens ab omnibo regib eum adoꝛandũ ⁊ humanũ ge⸗ nus ꝑ eum redimendũ ipᷣmq; ab omnibo be⸗ nedicendũ. Que cõmendatio ad hoc intendit vt intellecta regni eius eminentia demoniace dominatoõi colla ſubtrahentes ſub titulũ chꝛi ſti fugiamus quatenus in pñti conſequi iuſti⸗ ciam ĩ futurovero iudicari mereamur ad glo⸗ riam. Sentẽtia in ſpeciali ꝓpheta ergo ad pa⸗ trem loquens de chꝛiſto:oꝛando ꝓphat ⁊ ait.o Deus )pater (da iudiciũ tuũ.i.iudiciariã po teſtatem ſuꝑ hominesregi).i.chꝛiſto filio tuo qui eſt rex regumvt ſicuttu habes iudicare ita babeat et ille. Petitur dari chꝛiſto homini qð ſempꝑ habuit ipᷣe dñs.q.d.fac qð pꝛeuideo fu⸗ turuʒ. Pater enĩ nõ iudicat quenq; ſed omne iudiciũ dedit filio nõ quin tota trinuas ſimul iudicet ſed qꝛ ſolius filij ꝑſona ſᷣm humanita tem ab omnibo in iudicio videbit᷑ (et iuſticiaʒ tuam).i.ptãtis pꝛedicte executionẽ eideʒ (filio regis).i.tui qui es rex ⁊ veritate tuos regis.da inquam iudicin. Audicare ꝓpm Jugdicabit paupe tuum in iuſticia:et pan peres tuos in iudicio. ¶Judicare).i.ad iudicandũ ⁊ vt actu iudicẽt plm tuumſcʒ chꝛiſtianũ qui ⁊ eius eſt(in iu⸗ ſticia)et iuſte ſcʒ vt diſcernateum a non ſuis et reddat vnicuicq; ſᷣm merita ſua (et pauꝑes tu⸗ os)ſpiritu qui ſunt ppłs dei ſcʒ humiles (in iu dicio) iuſto vt ꝓ abiectõe quã ſuſtinẽt in pñti recipiãt exaltationẽ ⁊ honoꝛẽ in futuro.Et be neaddit᷑ tuos pauꝑ eni ſi ſuꝑbiat nõ eſt pauꝑ dei diues ſi pauꝑtatẽ diligit nõ eſt diues ſecu⸗ li. Nec ſolũ da ei iudiciũ ſed ⁊ pꝛius fac illũ ꝑ pꝛedicatoꝛes tuos diuulgari ꝑ totũ mundũ vt pꝛeſciat᷑ iudicaiurus ⁊ hoc eſt qð ſubdit. Buſcipiant montes pacem pplo et col S iuſticiam. Buſcipiant montes).i.maioꝛes eminentes cxcellenti ſanctitate qui idonei ſunt ⁊ alios do cere(paceʒ)pꝛedicandã ⁊ nunciandã.i.verbũ reconciliatoònis ſcʒ verbũ euangelij ad hoc vt nuncient (ꝓpło ⁊ colles).i.minoꝛes ſuſcipiant (iuſticiã).i obedientiã vt obediãt doctrineve⸗ ritatis:que obedientia eſt in hoĩb ⁊ in omira tionali creatura omnis iuſticie oꝛigo atq; ꝑfe⸗ ctio.pꝛimũ poſtulat: deinde affirmat qꝛ reue⸗ ra iudiciũ chꝛiſtus habebit. Unde poſt opta⸗ tionẽ virtute phetie dicit ea que aduentu dñt ſunt pꝛeſtanda. Ham. filios pauperũ:et bumiliabit calumnia toꝛem S Judicabit)filius rex (pauꝑes ppłi).i.veros id eſt ſpiritales pauꝑes quiꝓ acqrenda beati tudine pauꝑes fiunt in ꝓpko diſcernet ⁊ ſegre⸗ gabit ab altjs ſicut ipſe diſcipulis ſuis ait ego vos elegi de mundo (et ſaluos faciet) et ̊ dan do gram ⁊ in futuro dando gloꝛiã (filios pau perum,.i.eos qui ſub illis ꝓficiunt vel imua⸗ toꝛes chꝛiſti ⁊ diſcipuloꝝ eius qui pauꝑes fue runt quos om̃s ſic iudicabit dñs vt ſaluos ſa ciat (et humiliabit calumniatoꝛẽ) ſcʒ diabolũ qui eſt iniuſtus accuſatoꝛ fratrũ noſtroꝝ ⁊ in⸗ nocentes nititur trahere in culpaʒ humiliauit eum dñns in cruce humiliat quotidie in mem⸗ bꝛis ſuis ꝑ penitentiã ipoꝝ humiliabit in iu⸗ dicio futuro. Et pmanebit cum ſole et ante lunã: in generatione et generatione. obumillato calũniatoꝛe (pmanebit) ipſe ſplendoꝛ ⁊ radius ſcʒ filius (cum ſole).icũ pa tre ⁊ claritate paterna ſedens ad dextrã patris et regnans cum o ineternũcet ante lunam)ex iſtens.i.ante omnẽ decurſum moꝛtaliũ que ſi- cut luna deceſſione ⁊ acceſſone tranſeunt hoc Dicit. ne ex tꝑe videat᷑ cepiſſecin generationẽ et generatõʒ).i.ſꝑ. Velꝑmanebit)in eccia cũ ſo le.i. quãdiu tꝑa voluunt᷑ que iuxta curſum ſo lis diſtinguunt᷑ cõtra illos qui dicunt eccliam aliquando deſiturãcet ante lũnam yexiſtens.i. anteq; eſſet eccłia cõſtituta que ꝑ lunã ſignifi⸗ catur ꝓpter creſcendi ⁊ decreſcendi viciſſitudi⸗ nes.et hoc (in generatõe ⁊ generationẽ).i.per omnes generatõnes ſibi ſuccedentes. Deinde incarnationẽ diuinitatis annücians oſtendit quomodo hoc regnuʒ incipiet.chꝛiſtus enim rex iudicaturus pᷣus in hũilitate veniet.qiꝛ Deſcenget ſicut pluuia in vellus:et ſi⸗ cut ſtillicidia ſtillantia ſuper terrã. Peſcencer, ſcʒ chꝛiſtus in vterũvirginisiſi cut pluuia in vellus).i.ſicut pluuia leuiter et ſi ne ſtrepitu abundanter deſcendit in lanaʒ ſic deus occulta virtute ſuauiter ⁊ imꝑceptibili⸗ ter ſed totaliter deſcendet in virginẽ.lana etiax⸗ accipiendo⁊ꝛ reddendo aquam nõ rumpit᷑ ſed integra manet ſic ⁊ virgo dum cõcepit ⁊ peꝑit integra ꝑmanſit. Et qꝛ de plenitudine eiꝰnos om̃s accepimus apte ſubiunctũ eſtcet ſicut ſtil licidia ſtillantia ſuꝑ terrã.i.ſicut gutte ꝑticula riter ſtilantes in modũ roꝛis ſũma leuitate ca — — — — — 5 =r☛ = — — — — S=ẽ = — =ãaBãaee gnificat 2 immoꝛtalis ⁊ impaſi bilis efficiat᷑. Donec nõ neat terminũ vel de⸗ ſinentiaz pacis: ſed ↄtinuationẽ pacis que cũ dunt ſuper terrã z eam fecundant ſic deus le⸗ uiter in aridaʒ terrã coꝛdis noſtri deſcendens eam gratiarũ ſuaruʒ ſtillicidijs fecundauitet eccłiam diuiſionib gratiarũ ꝑfudit vbi allu⸗ dit fctõ gedeonis. Gꝛa em̃ chꝛiſti deſcẽdit pᷣus ſuꝑ płm iudeoꝝ ſicca area totius oꝛbis ſicut Riunn pus deſcendit in vellus gedeonis po⸗ tea deſcendit ſuꝑ terrã.i.ſuꝑ gentes ſicco vel lere iudeoꝝ. Deinde oſtedit quevtilitas in ad⸗ uentu chꝛiſti eritdicen. Oꝛietur in diebus eius iuſticia et abun dantia pacis: vonec auferat᷑ lung. Oꝛietur in dieb eius) ſcʒ regis ſcʒ tpe gre (iuſticia) que eſt ex fide(et) qua iuſtus ex fide viuit.i.gra fidei qua iuſtificant᷑ electi qꝛ pctõ⸗ res facti ſunt iuſti (et abũdantia pacis) qꝛ pax inter deuʒ ⁊ hominẽ facta eſt ⁊ diſcoꝛdes facti ſunt pacifici.bene aũt dicit᷑ ⁊ abundantia pa cis qꝛ ꝑ totũ mundũ enit abundans recõcilia nio ⁊ de omni pante erunt bomines recociliati Deo et inter ſe intantũ vt nõ ſolũ diligant᷑ ini⸗ mici in deo ſed etiã inimici ꝓpter deũ. hec aüt pax ꝑſeuerabit in ſanctis (donec auferat᷑ lu⸗ na)et efficiatvt nõ ſit.i.donec moꝛte deſtructa õ ſit defectus moꝛtalitatis que ꝑ lunã ſi cat᷑ 1 pᷣſens eccłia immoꝛtalis ⁊ impaſſi⸗ ante eſſet ſemiplena poſtea erit omnino plena Deinde oſtendit amplitudinẽ regni cum ſub⸗ .„ iangaiuaus. eo Et dñabit᷑ a mari vſq; ad mare:et a flu minevſq; ad terminos oꝛbis terrax. Et dñabit᷑ a mani vſq; ad mare).i.a quoli⸗ bet fine ⁊ termino terre vſq; ad quẽlibet fineʒ xt terminũ eiuſdẽ ⁊ circũquaq; ſuꝑ omnẽ ter⸗ ram a mari circundatã qꝛ in omnibo terris ali ne in quo baptiſabit᷑ incipiẽs extendet᷑ et dña bitur (vſq; ad terminos oꝛbis terrarũ) circũ⸗ quaq; in circuitu totius oꝛbis cum euãgeliuzʒ in oms ꝑtes mundi pꝛedicabit᷑ ⁊ eccłlia vbiq; diffundet᷑. ꝑ flumen ioꝛdanẽ in quo chꝛiſtꝰba ptiſatus eſt accipimus baptiſmũ qui inde per tiotum mundũ manauitt ꝑ quem ꝑ totũ mun dum dilatat᷑ ⁊ ybiq; dñatur.paucis vᷣbis ma gna bic docet ſacramenta. Deinde qð vniuer ſaliter dixerat ꝑ ꝑtes explicat dicens. „— Coꝛam illo ꝓcident) fidem eius deuote reci piendo⁊ eum humiliter adoꝛando (ethiopes) ideſt peccatis denigrati ⁊ tenebꝛoſi ſcʒ gentes rem eius lingerent. Et adoꝛabũut eum oẽs reges terre: oẽs gentes ſeruient ei. Coꝛam illo ꝓcident ethiopes:et inimi que dealbabunt᷑ candoꝛe virtutũ. ꝑ ethiopes ſigniſicauit omes gentes tanquãa parte totũ eam eligens gentẽ quam potiſſimũ nomina⸗ ret que in finibus ⁊ invltimis terre⁊ teterrima eſt (et inimici eius)veritati pꝛius reſiſtentes ac ei ⁊ diuinis eloquijs cõtradicentes terrã lin⸗ gent).i.homines amabunt⁊: ſuaues habebũt quibus auctoꝛibo ad deũ conuertent᷑ vtquan go iudei heretici ⁊ pagani in apłoꝝ doctrina delectant. Sunt enim apli ſal terre vel ad lit⸗ teram terrã lingent.i. adoꝛabũt eum ꝓſternen tes ſe ad terrã ⁊ oſculantes eam tanquã pulue Beges tharſis et inſule munera offerẽt reges arabũ et ſaba dona adducent. ges tharſis).i.qui mundi gaudia abijci unt tharſis enim interpꝛetat᷑ exploꝛatio gau⸗ dij que plurimuʒ nocet humane menti et ideo qui hãc abijciunt bene reges tharſis dici pñt. (et) ipſe (inſule)ſcʒ maris.i.qvicia mundi cir⸗ cũfluentia a ſe excludunt ⁊ multijtempeſtatib⸗ nequacq; demergunt᷑ licʒ ꝓcellis eius circöõ⸗ quaq; tundant᷑.munera).i.ſeip̃ᷣos ſofferent) qꝛ ſe bene regendo deuote dñno ſeruiunt et bo⸗ na que oꝑantur ei aſcribũt (reges arabũ ⁊ ſia⸗ ba).i.qui terrenas delectatõnes repꝛimũt. he eni patrie diuerſis odoꝛibus aromatũ nares mulcent et ſignificat eos qui ten ena delectati one molliter ſe tractãt ſz iam ſunt reges arabũ et ſaba qui hic blandimenta ꝑ diſciplinã ſub ijciuntdona adducẽt).i.alios in ſocietatẽ ec⸗ pᷣt exponi de magis qui venerũt adoꝛare chꝛi cum quibo venerunt inſule.i.etiam extremi ſcʒ 4. D Et(vt nõ ꝑ ſingula ſed vniuerſaliter dicaz. (adoꝛabũt eum om̃es reges) qui pꝛius ſolebãt agdoꝛari.i.aliqui de omnibo regib ſeu omi ge⸗ nere regũ et qui nõ modo:ſaltẽ adoꝛabũtin iu dicio. et (oẽs gentes) que pꝛius ſolebãat ſeruire terrenis dñis⁊ rebi.i.alique de oĩbo gẽtboui ent) fide et oꝑecei) nro vicʒ celeſti regi qꝛ nõ eſt gens que in ꝑte ppłi ſui nõ adoꝛet auctoꝛẽ.de⸗ inde agit de oꝑibo eius oñdendo cur ei tantus hbonoꝛ.q.d.et merito venerabũt᷑ chꝛiſtũ regẽ. Auia liberabit pauperem a potente: et pauperem cui nõ erat adiuto. Mun liberabit pauꝑem)ſpũ (a potente) de Zna ſe pᷣſumente. i. pplm fidelẽ de ſe nõ pᷣſumenteʒ a ptãate diaboli quẽ nõ ſua vᷣtus hpeig hoim potentem et foꝛtẽ fecerunt. Triplex quidẽ eſt potẽtia diaboli ſcʒ nature et hãc habet a deo. exercij et hãc habeta ſe. effectus et hac habet a nobis. Etdeterminat quẽ pauꝑem dicens. et pauperẽ)tã deſolatũ et miſerũ (cui nõ crat agliutoꝛ) qꝛ nec hõ iuſtus:nec angelus: nec lex nec liberũ arbitriũ poterat eũ liberare niſi im dit quomodo liberabit.quia leo de tribu iuda ſcʒ chꝛiſtus. Deinde oſten⸗ Parcet pauperi et inopi:et aias paupe rum ſaluas faciet. ¶ Parcet paupi etinopi i nõ de ſe ſz de gẽa ↄfidenti.pauꝑ eſt qui nibhil habet: inops qui alterius ope indiget.hũc pauꝑem et inopem virtutibo et bonis oꝑib vacuũ et gra dei indi gentẽ nõ damnabit rex pius iuxia ꝓpꝛiũ men tum ſʒ parcet relaxando penã dimittendo cul pam(et)ſic (aias pauperũ).i.hũilium (ſaluas faciet) dando eis gratiã declinandi a malo et faciendi bonũ. Velſanimas pauperũ ſaluas faciet)in futuro ⁊ nõ tm parcet eis in pñti.De inde oſtendit quomodo ſaluas faciet.d. Ex vſuris ⁊ iniquitate redimet animas eO . Exväümszletermis penis futuris (ct iniq⸗ tate).i.ipo pctõ ꝓ quo ⁊ pene debebant᷑credi⸗ met)pꝛecio ſanguinis ſui(animas coꝝ).ſ.pau perum. Oꝛdo eſt iniquitate ⁊ vſuris ſcʒ a cul⸗ pa ⁊ pena.pecunia quideʒ diaboli eſt iniqtas quam nos ab ipᷣo ſuſcepimꝰ:ſuꝑ hanc pecu⸗ niam exigit a nobis vſuras.i.penas quas nõ ſuſcepimꝰ⁊ ſoluimꝰ. Ab his vſuris ⁊ iniqui⸗ tate redimunt᷑ anime paupeꝝ ſanguinc illo qͥ effuſus eſtin remntiſote pctoper Ponorahile eſt et erit nomen eoꝝ) quo a chꝛiſto ſtia nicoꝛã illo ſi coꝛã malis habeat᷑ deſpi⸗ cabile. Sequit᷑ cõmendatio ipᷣiꝰregis. Quia et ſi moꝛte ſua redimat pauꝑem tñ. * ⸗ . „ Et viuet et dabitur ei de et honoꝛabile nomẽ eoꝝ coꝛ illo. ꝛiſto dicũk chꝛi Qdoꝛabut de ipſo ſemꝑ: tota die beneci re:omnes gentes magnificabũt eu. ces puritate tanquã auruʒ arabicũ ſplendoꝛe pulchemimo rutiantescctadoꝛabũt etſůma veneratiõe colent eum ſemꝑ ⁊ quotidie ⁊ hoc (de ipſo) habentes vt adoꝛent qꝛ hoc qð eum adoꝛabunt de eius munere ꝓcedet.de ipᷣo ha bent ſi qui bene oꝛant ab ipᷣo trahunt quicqͥd boni poſſident ⁊ ideo merito (tota die).i.toto tpe et aſſidue(benedicent ei)bona vita et lau⸗ dabunt eum gras de ſuis beneficijs referẽdo Et poſt moꝛtẽviuet eternaliter ſine ſineet dabit ei de auro arabie).i. ſapientes gentiũ et mungdi in chꝛiſtũ credent vel offerent ei men⸗- et bona ſua nõ ſibi ſed dño aſcnibendo. Etſa quitur alia cauſa vt benedici debeat qꝛ iße. Erit firmamentũ in terra in ſümis mo tiuʒ:ſup exto let᷑ ſup libanũ fluct/ eius: et floꝛebũt de ciuitaie ſicut fenũ terre. rit firmamentũ in ſůmis montiũ).i.in au ctoꝛibo ſcpturarũ ſcʒꝓphetis ⁊ aplis quos fir⸗ mat implendo pᷣdicta ab cis qꝛ omnia in illo ſunt fir nata ⁊ in illo ſuntvel erunt adimpleta et hoc (in terra) qꝛ ꝓpter eos qͥ in terra ſunt oĩa ſcripta ſuntet ĩpleta. Velerit firmamentũ in ſũmis montiũ).i.in apłis ⁊ alijs ſanctis qꝛ ꝑ eum erunt firmi ⁊ hoccin terra)iſta ⁊ in hacvi ta que tentationibo eſt plena(ſuꝑ exaltet᷑ ſuꝑ li banũ⸗.i.ſuꝑ omnẽ altitudinẽ⁊ candoꝛẽ ſeu di gnitatẽ ſeculicfructus eius).i.boni ⁊ dilecio⸗ res chꝛiſti qꝛ omnia ſecularia ↄtemnũt(et) ipᷣi ſancti exñtes de ciuitate) ſcʒ dei.i.de eccia que bñ dicit᷑ ciuitas qꝛ eſt chꝛiſtianoꝝ vnitas(flo⸗ rebunt) virtutiboac bonis oꝑib et exeplis in pnᷣti. Vel(floꝛebũt) gratiſſime in futuro (ſicut fenuʒ).i.herba (terre) viret ⁊ floꝛet ac grata eſt in eſtate.nõ em etas feni ſed viriditas ſanctis compꝑpatur. Et ꝓpter hec omnia beneficia. Sit nomen eius bñdictũ in ſecula:an⸗ —— te ſolem pꝑmanęt nomen eus. Sit nomen euls bñdicti in ſecula i fama et gloꝛia nominis cius quantũ ad hoies acci⸗ piat incremẽtũ ⁊ ſemꝑ magis ac magis diuul bñdicendũu eſt:qm etiãcañ ſolẽ.i.añ oia tꝑa ꝑ ctũ qꝛ ab eterno eſt nomẽ chꝛi ſ̃ᷣm diuinitateʒ. H dicit ne putes tꝑaleʒ dei filiũ nõ dicit nomẽ illã vocẽ q trãſit ſʒ res noĩs et ſuba diuina hic intelligit᷑ qͥ ꝑ nomẽ ſignificat᷑ Et eſt ↄſeqũs vt Keu ucenigicn a deo: vñ rceẽ ſubiũgi?. Et benedicent᷑ in ipſo omnes trib ter⸗ geltur ⁊ magnificet᷑ hic ⁊ ineternũ. Merito ãät ſolẽ cuiꝰ motu mẽſurant᷑ ſignificata etan oz creaturã.i.ineternũ (gmanet nomẽ eiꝰ bñdi⸗ Et bñdicent᷑ in ipo oẽs tribo).i.oẽs gentes dicti(magnificabũt eũ)nõ ipᷣi faciendo vt ma gnus ſit qͥ pꝑ ſe iᷣm magnus eſt ſʒ laudando et magnũ ↄfitendo.diuerſe triba in eccia electas aĩas m diuerſa merita deſignant: ꝓpter qð et in domo pfis manſiones multe ſunt. ac ſi di⸗ cat nõ ſolũ ipᷣe bñdictus erit ſʒ oẽs ſui ꝑ eum. vñ merito oẽs magnificabũt eũ tanq; ſalua⸗ toꝛẽ et dñm oĩm. ꝓpter qð ipᷣe ꝓpha ex ꝑte ſua deuũ bñdicit: vt qð alios facere hoꝛtat᷑ ipᷣe faci gt. q.d.qꝛ in eo oĩs bñdicet᷑ ilo. ſicut abꝛabe ꝓmiſſum eſt. vñ ne duodecim tri bus tm accipias additoẽs gẽtes) ſcʒ oẽs bñ⸗ rr — – — — rv f f ö ö ö fhh f =☛ — — 2ðòð — m ᷑.f ᷑sqsl —. ☛☚nr26m — ☛ N — et iuſti ecouerſo multiplic Benedictus dũs deus iſtł: qui facit mi 2 ndictus ſit dũs deus iſrael vvidentiũ ſe ꝑ ſidẽ et a creatura ſua exaltatus.i.quẽ ſpeciali⸗ ter ꝓ deo colit pꝑlłs iſirl.i.ꝓpłs chꝛiſtianus ſpi- * 2 ritualiter videns deũqͥ facit mirabilia ſolus) auctoꝛitate et ptãte qꝛ quicũq; alius facit non ipſe ꝑ ſe ſed dñs in illo ſeu ꝑ ülũ facit. liceteni ſancii dicant᷑ facere merito vł miniſterio tñ H facit deus ad inuocationẽ ipſoꝝ: vñ nemo de his cũ facit gloꝛiet᷑ quia nõ ipſe ſed dominus bec operatur. Et bñũdictũ nomẽ maieſtatis eius ine⸗ ternum:et replebit᷑ maieſtate eius ois terra: fiat ſittt. . „ . ¶Et bñdictũ)ſit nomẽ maieſtatis eꝰ .iglo ꝗq diuinitatis om̃i noĩe maioꝛ(ineternũ).ſ.in hoc ſclo et in futuro qꝛ angeli et hoĩcs ſancti eternalit᷑ laudabũt eũ.ſet replebit) hac (maie ſtate eius).i.ipᷣius clarificatõne (omnis terra) ettota eccłia qð fuit in miſſione ſpũs ſctĩ im⸗ pletũ q tũc repleuit oꝛbẽ terraꝝ et etiã in mi⸗ raculis ꝑ ſctõs factis q̃ ſunt declaratiua diui⸗ ne maieſtatis. Et ex his oĩbo bñdictus ſit de⸗ us (fiat fiat).q.d.qð iuſſiſti dñe ita fiat fiat.qꝛ valde deſiderat ideo ingeminat.optantis eni eſt ſemel dicere ſʒ nimiũ deſoleratis eit repete⸗ re.duplicat᷑ etiã ad oſtendendũ huius ꝓphetie de chꝛiſto certitudinẽ vel vt cõpleat᷑ in iudeis et in gentibus. ꝛatio. lomẽ tuũ omipotẽs ante ola ſecula bñ⸗ dictũ inuocantes oꝛamus vt hũiliato caluůni atoꝛe pacẽ populo tuo Blſalmus d inſtructõne quare mali et iniqui tꝑaliter hic ꝓſperat᷑ boni vero „ H . xe Ham bonus iſra el deus:his qui recto ſunt coꝛde. — Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗ tulus talis eſt defecerũt laudes vel hymni da uid filij ieſſe pſalmus aſaph Et eſt ſenſus hic agit᷑ de hoc ꝙ defecerũt laudes vel hymni nõ filij dei ſed filij ieſſe.i.carnalis ꝓpłi iudaici per dauid qui ei pᷣerat ſignificatiꝛ attribnit᷑ h pſal mus aſaph.i.ſynagoge ⁊ ↄgregatõni fideli.in — cuius ꝑſona dauid hic loquit᷑ poſtquã em ve nit qð pᷣcedens pſalmus pᷣdixit.ſ.in aduentu chꝛiſti defecerũt laudes iudaici ppłli deficienti bus tpalibo bonis ꝓ quib deũ laudare ↄſue⸗ uit que ideo defecerũt vt vera bona quereren uſticiamq; largin di⸗ ſuſi ſunt greſſus mei. Kepbrbniag cipitati (gr eelſſem coꝛrectus et coꝛ rectũ baberẽ cadere ce⸗ pi ⁊ pene receſſi a deo et̃m voluntatẽ et ſcom actũ ſʒ nondũ cecidi qꝛ cito redij ceperã erra⸗ re dubitando nõ negando. Ideo eni dicit pe⸗ ne et nõ oĩno qꝛ reſipuit nã ſi non reſipuiſſeta deo penitus receſſiſſet. Sed quare hoc Auia zelaui ſup iniquos: pacẽ peccꝗ⸗ Hateria: inſtructio nr̃a quare pſpera frequẽꝭ tius bonis nõ eueniũt in hoc mũdo ſed ma⸗ lis. Intentio: monere vt nõ terrena ſed eterna pꝛe oculis habeamꝰ⁊ nõ de ꝓſperitate malo⸗ rum aut aduerſitate bonoꝝ ↄtra deũ murmu remus qͥ in omnibo bonus eſt ⁊ iuſtus. Sen⸗ tentia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo niti oſtendere ꝙ dei ꝓuidentia ſuauiter et rationa biliter diſponit omnia licet infirmis ⁊ adhuc carnalibo aliqũ ↄtrariũvideat᷑ eo q; vident fre bonos ⁊ iuſtos multipliciter tribulari. Inta⸗ lium ergo infirmoꝝ coꝛdibo hymni deficiunt ſed poſtquã intelligũt cauſazʒ cur hoc fiat ſubi to ſe coꝛrigũt ⁊ caſtigantvnde eſt hicvox ſyna goge coꝛrecte et alios ſilr nitentis coꝛrigere et ad hoc ponunt᷑ hic vndecim pſalmi ꝑ oꝛdinẽ vt iudei miteſceret ꝑ frequentẽ ãmonitõeʒ ꝓut melius poſt finẽ hoꝝ pſalmoꝝ dicit᷑.vñ rõ oꝛ dinis coꝛundẽ habet᷑. Sniĩa in ſpẽali:Aſaph ergo erroꝛis ſui recoꝛdans et inde penitẽs ⁊ ſe caſtigans cũ ãmiratõne dicit. Quam bonus/ id eſt valde bonus ſuauis et iocũdus eſt(iſra⸗ el)ſcʒ fideliũ(deus et hoc (hisqͥ recio ſunt coꝛ de)qui nõ habent coꝛ ad terrena curuatũ ſʒ re cie tendũt in deũ nõ ad finẽ aliũ vt ꝑ oĩa pla⸗ ceat eis deus qui in oĩbo eſt iuſtus. Mire qui⸗ dem et ineffabiliter bonus eſt deus ſʒ m̃ ſum⸗ ma eius bonitas nõ oĩbo nota eſt niſi tmmo⸗ do rectis coꝛde.i.qͥ nec extollunt᷑ pſperis nec frangunt᷑ aduerſis et in vtroq; bonũ et rectuzʒ intelligũt deũ. Sed ecõtra videt᷑ ꝓſperis qui nõ ſentiunt dulcedinẽ diuine bonitatis. Oei aũt pene moti ſunt pedes: pene eſ * ſuntet ad errandũ inclinaticpedes mei).iani mi alecrbea pene effuſi ſunt) et ad lapſum pᷣ⸗ us mei.i. oꝑa et actus. Ac ſi di⸗ cat vere bonus eſt deus vt nũc ꝑcipio ſʒ añnq; toꝛum videaen. uia zelaui).i.inuidiã et indignatõeʒ ha⸗ bui(ſuꝑ).i.cõtra (iniquos.)vel(ſuꝑ iniquos) intendens (ʒelaui).i.inuidi eis ⁊ grauiter tuli ac doluipacẽ) et ꝓſperitatẽ tꝑalem (pctõ) et iniquoꝝ (videns et cãm nõ intelliges vidi u⸗ los pacẽ habere diuitijs foꝛere qui deñ cote⸗ mnebãt:ego vero qui cultoꝛ dei eram his oĩ⸗ tranſierüt in affectũ coꝛdis. bus carebã. hec pax videt᷑ ſʒ ocłos eludit ⁊ nõ intelligit᷑:eſt enim fluxa et caduca: eſt pax tꝑis nõ pectoꝛis nec eternitatis. Sed ecce iam vi⸗ deo quare hanc pacẽ habent peccatoꝛes Auia nõ eſt reſpectus moꝛti eoꝝ: et fir mamentum in plagaeooeoz. Quia non eſt reſpecius milcdie dei( moꝛti coꝝ)eterne ꝗᷓ circa eos manet.i.nõ eſt in eis re ſpectus diuine miſcdie vt liberent᷑ a peccatis eæteterna moꝛte:ideo hac tꝑali pace hic fruun tur q̃tenus in futuro damnatõe ꝑpetua puni antur. Vel in eis(nõ eſt reſpectus moꝛti coꝛu) qꝛ ipᷣi nõ recogitãt de moꝛte ſua(et)nõ eſt(fir⸗ mamentü).i.aliqð penitentie et ſalutis medi⸗ camentum vel ↄſolidatio (in plaga).i.in cul⸗ pa(eoꝝ)qꝛ nõ reſpicit deus nec miſeret᷑ vt ſa⸗ net ⁊ ↄſolidet plagas et pctã eoꝝ.vel (et fima — . ¶·Pꝛodijt) et exijt (quaſi ex adipei.ex abun dantia et ſuꝑfluitate ſcʒ ex copia diuitiarũ: ex tumoꝛe ſuꝑbie:ex voluntate et delectatõne nõ ex macie.i.ex coactõne ⁊ neceſſitateciniquitas coꝝ.)ſunt enĩ mali ex voluntate nõ neceſſitate (tranſierũt) de vicio in viciũ ruentes (in affe⸗ ctum)et deſideriumccoꝛdis) implendũ.i.vſq; ad pꝛauas voluntates ſuas nõ dñi adimplen das.vel(tranſierunt) meias natureet viam re ctam tendentes et euntes (in affectũ coꝛdis).i. in deſideria ſua facientes qð placetet quicqᷣd ↄcupiſcentia ſuggerit ethoc nõ impꝛemedita ic fecerunt quuuaggg Cogitauerüt et locuti ſunt nequiciam iniquitatẽ in excelſo locuti ſunt. ¶ Logitauerũt) pus deinde intra ſe ⁊ ex mo⸗ rga deliberauerũt qd eſt grauius qᷓ; ſi peccaſ⸗ mentũ eſt in plaga eoꝝ).i.firmũ eſt flagellũ eo rum nõ tꝑale ſʒ eternũ. Et ilo modo In laboꝛe hominũ nõ ſunt: et cum bo minibonõ flagellaburk. In laboꝛe)et afflictone (hominüũ )ſcʒ ſctõꝝ et iuſtoꝝ ratõnevtentiũnõ ſunt) nec tribulan cur. vel ocioſi nõ laboꝛant ſicut ceteri hoĩes ꝓ ſent ex impꝛouiſo (et) poſtea extra effundendo (locuti ſuntad alios docendos ⁊ eis ꝑſuaden do (nequiciam) ſuã qꝛ ex abundantia coꝛdis os loquitur.et hoc nõ in abſcondito ſʒ in pu⸗ blico vnde ſubdit(iniquitatẽ in excelſo locuti ſunt)nõ cum timoꝛe ſed cũ audacia et ſupbia in alto et manifeſto clare et agꝑte palam ⁊ cun Pinlpvet futuris ſed fruunt᷑ quiete tꝑalicet cũ hominiba) iuſtis ⁊ dei filijs (nõ flagellabunt᷑) fla gello filioꝝ ⁊ tribulationibo ad coꝛrectionẽ in hoc ſeculo ſed cum demonibo ad damna⸗ Moluerüt in celum coꝛum tranſiuit in terra. tionẽ in inferno. Ideo enim modo cũ ſanctis nõ flagellant᷑ qꝛ eternũ eis ſuppliciũ pᷣparatur noõ ſunt ex fuijs dei: quos flagellat miſericoꝛs pater vt recipiat. Nunq; autẽ hic ompᷣs deus magis iraſcit᷑ pctõꝛi q;ᷓ cum in hac vita ꝑmit⸗ tit eum ꝓſperari. Uñ dicit Gꝛegoꝛiꝰ.ꝙ conti⸗ nuus ſucceſſus tꝑalium certü eſteterne repꝛo batõis indiciũ Etqꝛ ſic eis mõ ꝓſpere cedit. Ageo tenuit eos ſupbia:operti ſunt ini gquitate et impietate ſua. Iaeo tenuit)quaſi quibuſdam manibo al⸗ ligauit et ſubdiditeos) tanq; vinctos capti⸗ uos et ſeruos ne euadant(ſuꝑbia) et vana leti cia qꝛ talis ꝓſperitas frequenter eſt occaſio ſu perbiendi.Quia enĩ flagella nõ ſentunt ideo elate viuunt:nam ſi flagellarent᷑ foꝛtaſſis hu⸗ miliarentur.peius aũt et ꝑiculoſius eſt ſuper⸗ bia teneri q; quolibet modo ſuꝑbire. Ettan⸗ qᷓ; ſub merũ (operti ſunt) vndiq; et ex toto ple⸗ niciniquitate)quantũ ad ꝓximũ (et impietate ſua) quantũ ad deũ.que vnde ꝓceſſerit oſten⸗ diturcum ſubinfertur· Pꝛogijt quaſi ex adipe iniquitas eoꝝ: ——— ctis audientibo.vel(in excelſo).i.cõtra excel⸗ ſum ſcʒ deum (looiti ſunt) blaſphemãtes.vn⸗ de non ſolũ contra hoĩes locuti ſunt malũ ſed etiam in deum NHam Poſuerũt in celum os ſuum: et lingua oſuerunt in celũ os ſuum) ſuperba cõtra de loquendo et deum habitatoꝛeʒ celi blaſ⸗ phemando dicentes deũ vel neſcire mala ſua vel nõ punirecetlingua eoꝝ tranſiuit)et deam bulauitin terra) male loquendo contra pri⸗ mum. pꝛius in celum deinde in terrã linguaʒ tranſtulerũt qꝛ pꝛius cõtra chꝛiſtũ poſtea ve⸗ ro cõtra eccleſiam locuti ſunt.vel lingua eoꝝ tranſiuit in terra) cõtempto celeſti dño ſeipos in hac vita laudando et magnificando.vello cutio eoꝝ facta eſt terrena de terrenis loquen⸗ do et felicitatẽ in eis aſſerendo. Igeo cõuertet᷑ ꝓplłs meus hic: et dies pleni inuenient᷑ in eis. Ideo)hoc cõſiderato ⁊ ꝑpenſo ꝙ hec mala ex pꝛoſperis eueniũt ꝓpłs meus) infirmusqͥ; a verita:e deuiauitcõuertet᷑ ex ↄſideratõneta lium adveritatẽ ad deumchic).i.in hoc ſeculo dum tꝑs eſtacceptabile cõuertendi ⁊ dies ſa⸗ lutis de quib ꝓtinus addit (et dies pleni) ad indulgentiaʒ ad miam etad gram (inuenient in eis) ua ↄuerſis ſʒ iniqui nec ad dimidiũ ac⸗ — S ☛= – ☛ .. N tedunt vel in conuerſis bicad deũ.ð inuenient? in futuro dies pleni beatitudine pleni eterni⸗ tate. Deinde exponit qualiter pmũ errauerũt et quomodo poſtea cõuerſi ſunt d. Et dixert quomodo ſcit deus: etſi eſt ſcientia in exrcelſo. ¶ Et dixerũt ſcʒ cogitando intra ſe pꝛius q;ᷓ cõuerterent᷑ quomodo ſcit deus.i.quomodo dicit ſcirevel quomõ poſſum ſcire e ie ſciat que hic fiunt ſcʒ ꝙ boni ita tribulant᷑: maliꝓ ſperant (etſi eſt ſcientia rerũ humanarũ (in ex celſo ſcʒ in deo.i.ſi eſt ꝙ ipᷣe ſciat quomodo.ſ. patit᷑.q.d.ſi ad hoc ſe extenderet dei ꝓuiden⸗ tia quomõ ꝑmitteret fieri talia. Talis erat er⸗ roꝛ eoꝝ putabant enĩ deuʒ res humanas aut Hloꝛerent mali vnde ⁊ dicũt. neſcire aut nõ curare cum tribularent᷑ boni et Ecce ipſi pctõꝛes et abundantes in ſe⸗ culo:obtinuerũt diuitias. ¶ Ecce)enim (ipſi pctöꝛes)ſcelerũ patrato⸗ res (et abundantes in ſeculo).i.in malis huiꝰ ſeculi vel ambitioſi ſeculariũ dignitatũ(obti⸗ nuerunt diuitias) multas vnde habent᷑ deli⸗ tie coꝛpales.q.d.ideo eram nõ pctõꝛ ⁊ ſeruiui deo vt haberẽ diuitias ſed econtra fieri video nam mali diuites ſunt ⁊ floꝛent diuitijs qui tñ deo nõ ſeruiunt.boni qui Ro ſeruiunt ecõtra egent. VUnde mirũ eſt ſi deus hec ſcit ꝙ etiam ea ꝑmittit. . Et dixi ſine cauſa iuſtificaui coꝛ meu: ¶ Et)ideo ego q̊ʒ iunctus iũllis ante ↄuerſio- nem ſilr (dixi:ergo)qꝛ ſeruio deo ⁊ hoc nõ ha beo illivero nõ ſeruiũt ⁊ hũt(ſine cauſa).i.fru ſtra ⁊ abſq; remuneratõe (iuſtificaui)⁊ purga ui(coꝛ meu)a pꝛaua cogitatõe vt mundus eſ⸗ ſem a pctõ cogitatõnis (et) ſine cauſa (laui).i. mundaui a pꝛaua oꝑatõneinter innocentes) id eſt cum innocentib' manus meas).i.actio nes vt mũdus eſſem a pctõ oꝑis. vbi eſt enim merces pure ↄſcientie vbi pꝛemiũ innocentis vite. Ego bñviuo ⁊ egeo ille peccat ⁊ abũdat. Et fin flagellatus tota die:et caſtigatio mea in matutiniis. . .. t) ſine cauſa (fui flagellatus tota die).i. qᷓ⸗ ſiↄtinue ⁊ a me nõ recedũt flagella dei.frequẽ ter enim iuſti ſunt in afflictõe.q.d.deo ſeruio⁊ꝛ flagelloꝛ malus nõ ſeruit ⁊ requieſcit (et caſti⸗ gatio) de ꝑpernratis malis ſi in aliquo offendi fuit in matutinis).i.indilate et cito adhibita. Impiox caſtigatio differtur et ſera eſt vel nul la. electoꝝ vero ſtatim adhibet᷑ et ſedula eſtet cita.et hoc eſt indiciũ magni beneficij dei ele⸗ 4 ctis ſpecialiter collati. Sed iam caſtigatus re Sil(dicebam) narrabo ſic:ecce nationẽ filioꝛũ tuoꝝ repꝛobaui. Di dicebã) .i. dicebã ſcʒ in coꝛde meo me⸗ cum ↄferendo ⁊ quaſi me redarguendo:ſiego (narrabo)⁊ aſtruam (ſic)ſicut ſuꝑius narrau ſcʒ ꝙ deus nõ ſciat vel non curetres hũanas et ꝙ fruſtra quis iuſte viuat et deo ſeruiat(ec⸗ ce) quaſi in atꝑto et manifeſtü et certũ eſt ꝙ ſi dicendo (nationẽ filioꝛum tuoꝝ)ſcʒ ſancioꝛũ et iuſtoꝝ ↄtrarium dicentiũ et quibocedere de beo non enĩ ſum omibo pꝛudentioꝛ (repꝛsoba ui).i.reliqui vel repꝛobam iudicaui quod eſt magnũ incõueniens.Et ideo ne repꝛsobarem immo vt vnũ eis ſalubꝛiter ſentirem. Eriſtimabam vt cognoſcer hoc lalꝛ Exiſtimabam.i.cogitabã ſtudioſe et labo rabam in mea cogitatone ſcʒ deliberando (vt cognoſcerẽ)et intelligerẽ huius rei veritatem et cauſam quare nũc ꝓſperantur mali et affli⸗ guntur boni etchoc) cognoſcere(laboꝛ eſtan⸗ te me).i.laboꝛioſa queſtio ante oculos meos. quaſi enĩ murus obſtat mihi in facie et maioꝛ me eſt ſuperans meũ intellectũ.q.d.laboꝛio⸗ ſum et difficile eſt mihi ad hoc ꝑuenire ⁊ quã tumcũq; ad hoc laboꝛẽ non poſſum ad hanc veritatem niſi deus aperiat attingere:vnde re cte ſubiungirrt Donec intrem in ſanctuariu dei: et in⸗ telligam in nouiſſimis eoꝝ. onec intrem in ſctũariũ dei).i. donec mete tfranſeam et röne intrem ad diuine diſpoſitõis ſecretum et ad diuinũ iudicium (et intelligaxʒ) id eſt intellectũ meum figam etoculũ mentis intendam cin nouiſſimis eoꝝ) ſcʒ quid bonis vel malis ſeruetur in fine.vbi indubitanter in telligendo cõſidero qꝛ omipotens et iuſtus de us ad boc ꝑmitiit malos floꝛere in hoc ſeculo yt puniantur grauus in futuro. ad hoc vult bonos tinbulari tgaliter qᷓtenus purgati poſt modũ gaudeant eternaliter. nouiſſima hoĩm ſunt vita eterna et moꝛs eterna que ſemꝑ ho⸗ mo debet intelligere ⁊ habere in memoꝛia.vn de intelligens ꝓpter quid malis data ſunt bo⸗ na et loquens ad deum ſubiungu — AUlerũutamen ꝓpter wolos poſuiſti eis: Faſti eos dum alleuarentur. lerütamen ꝓpter dolos) quos alijs fece⸗ runtet vt ipſi fallerent᷑ et dolos dolo M nuer (poſuiſti).i. apponi ꝑmiſiſti eis ſcz diuitias ctus ſum)in mea reputatone et penitus meni Kanän Biabneque⸗ fallacijs et volis ade⸗ hil eſſe reputaui abnegas me ipm (et neſciui) pti ſunt. ecce qꝛ diuitieof⸗ nt᷑ alicui in laque id eſt pꝛo neſciente et ſtulto me habui. Tria in um peccati ⁊ penã pcti. Quia eni doloſi ſunt hoc verſu demonſtrantur nobis valde vtilia faciendo dolũ alijs ideo et ipſi dolum et dece Pꝛimo feruoꝛ charitatis: deinde moꝛtificatio ptionẽ patiunt᷑ v excecatiterreng eligãt ⁊ eter carnis:poſtmodũ ꝑfectio hũilitatis. In verſu na relinquãt: vnde ſubditdeieciſti cos) inten⸗ vero quiſequit᷑ duo.i.obedienuia et ꝑſeueran⸗ usdum alleuarentur) exterius.i. in eo ĩo n cõmendantur. aitenm — alleuant᷑ nõ dico poſtẽ; alleuali ſunt ꝗꝛ talis Elt iumentu factus ſum apud te: vego cleuatio ſeu elatio caſus eſt. Superbiutexte⸗ ſemper tecm. ro quaſi admirando adiungit. (et ego ſemꝑ tecũ)eroꝛ firmiter ꝑſeuerabo nec uõ facti ſunt in veſolationem: ſubito atereced pte aliqd diligendo. felx anima qͥ defecerũt: pierũt ppter iniquitate ſuã. põt eſſe iumentũ deivt p eius amoꝛe manſue⸗ — Ru facii ſunt in deſolatione ab oibus re Ins mitis omnia libener fer omnla bariere⸗ bus eſerti in moꝛte q ctrepente veniteis: vn⸗ ſuſtineat.ꝛſicui bñ ccpu in ſempꝑ ꝓſicial atc; . de ſubdit(ſubito) et repentine defecerunt) qũ in ꝓpoſito ſco ſemꝑ cũ deo ꝑmaneat: ia vtab in m noꝛi ꝓſperitate et ſecuruate ſe elle crcdeæ⸗ eo nullis tentationiby ſeparet nullis aduerlita in n abeed vollunt qui din lolerant et no cõo⸗ tibus mouea:᷑. Et hoc nõ ſuis virit ſed gra⸗ muniter cũ bonis moꝛiunt᷑ ſed poſtq; defece⸗ tieder aſcribu d. Et hoc nõ ex me ſedtn. runtperierũt eternaliter (pter iniquutatẽ ſu⸗ Tenuiſti manũ cexterà mea:etinv olu⸗ am)qꝛ moꝛtui ſunt in finali impenitẽtia.pꝛo⸗ tate tua deduxiſii me: et cum gloꝛia ſu⸗ pieer iniquitatẽ ſuam pereũt quiterrena cupie⸗ epiſumee. runt. qui in ſuꝑbia euanuerũt.qui in volupta Tenuiſti manũ dexterã meã) i. me adoꝑa tibus ſuis radicati ſunt. bec ſunt maloꝝ no- bona ⁊ ipa opa mea direxiſti. Manü ſui vi⸗ uiſſima ꝗᷓ intelligit in dei ſctuariũ intrauit citoꝑa dexterꝗ pter eternã vita. nõ em ꝓterre Vlelut ſommin ſurgentiũ dñe in ciuita nisopabatſed p eternisa me poſitũ in volã te tua imaginẽ ipſoꝝ ad mihilũ rediges tate tua) implenda vt nunqu faciã niſi qõ tu ¶ Uelut ſomniũ ſurgentiuz)a ſomno deficit volueris deduxiſti devirtute in virtutẽ ne ab qꝛ imago in ſomno viſa ſubiio euaneſcit ſico erraretet tandẽ cũ głia imoꝛtalitatis (ſuſcepi ¶ñe in ciuitate tua).i.in celeſti hierim cimagi ſti). i. ſuſcipies me) ĩ ratõe. felix eſt ila anima nem ipſoꝝ) gloꝛiã et felicitatẽ ſpalem quã ipi que volũtati dei ſemꝑ eſt ſubdita vt üludvelit dunt moꝛibo. Ita in pni eſt eis ſed et de futuu-⸗ tus ad obediendũ iibi? ad poꝛtãdũ onus tuu – . — gquerũt que nõ eſt vera gloꝛia ſed vult ei ſini⸗ qð vult deus lllo repꝛobet qðᷣ repꝛobar de laricad nihiluʒ rediges)excludẽdo eos cũ ſua et ſetotaʒ ita diuine volũtati cõmittatyvt qcᷣd imagine ab ipᷣa ciuitate ita vt tam vera gloꝛia voluerit tãquã de iumẽto ſuo faciat qvoluerit et beatitudo q;ᷓ eius imago et ſilitudo eis defi⸗ ducat. ducturus eſt enim dũñs talem animã in ciat. q. d. ſicut quis doꝛmiens ſomniat hono⸗ gloꝛiã ſuam de qua admirans ait. res ⁊ diuitias ſed euigilans nihil innenit ſicet Quid enim mihieſt in celo:et a te quid iKoumde hac vitain qus cec vormiütiho⸗ dnceorerere dma. nendo euigilauerint et ſe cognouerint ercluſi ¶ ¶ Quid eni et quantũ pꝛemiũ(mibi eſt ꝑatũ a gloꝛia nihil niſi miſeriã inuenicnt. Ita con⸗ cin celo et ꝓmiſſuʒ.q.d. imenſum et ineffabile tinget impijs ſed ſpero ꝙ non mihi qui tem⸗ ac tantũ? tale ꝙ nõ põt dici ſcʒ tu ipᷣe et eſtas poꝛalia contemno cebpit cogitare felicitatẽ illã celeſtẽ et arguere/ſe Auia inflamatuʒ eſt coꝛ meũ:et renes qʒꝛ terrena deſiderauerit d. et cũ tantũ ſit qð ha mei cõmutati ſunt: et ego ad nihilũ re beo in celoſa te quid, aliud vile et deſpicabile ne lat neſciui. uia inflãmatuz eſt coꝛ meũ) amoꝛe dei ct eternoꝝ igneq; ſancti ſpũs accenſuʒ et ideo nihil niſi ſpualia deſiderare pᷣt (et renes mei) ſd eſt carnales affectus ⁊ delectatões (cõmuta ti ſunt) in ſpũales et ablate qꝛ dei amoꝛ carna lem cõſumit voluptatẽ. (etego ad nihilũ reda (volui)? deſideraui(ſuꝑ terrã) quaſi aliqd ma gnum. Curvnquã terrena volui cur tranſito⸗ ria ↄcupiui. Seruas mihi tu in celo diuitias immoꝛtales ſcʒ teipᷣm ⁊ ego voluia te in terra qð habent etiã impuj ſcʒ aurũ et argetũ.Et qꝛ tale pꝛemiũ mihi eſt in celo icco. Defecit caro mea et coꝛ meũ: deus coꝛ 4 S☚. . — — — —————— — ☛ —SS=. =ꝰ — — W re in dño deo ſpem maum. 4 aüt adher⸗ modo in pñti ꝑpo luntatẽ fidẽꝛ charitatẽ(honũ eſt)qꝛ hoc eſt to⸗ dismei et pars mea vus ineternũ. cfecit) marcatõe ⁊ attenuatõe ꝓpter tui de ſidenũ (caro mea).i.carnalis oꝑatio exterius qꝛ ꝑ nigoꝛẽ diſcipline ſic ↄſtricta eſt vt iam ſpi ritui reluctari nõ poſſit(et coꝛ meũ).i.mala af fectio interius qꝛ voluntas ꝓpꝛia omniſq; pꝛe ſumptioꝛ mala inclinatio interius eſt reſecata et ideo fctũs eſt(deꝰcoꝛdis mei poſſeſſoꝛ dum thaliterviuo (et)poſtmodũ erit pars)? heredi tas (mea deus) nõ ad tꝑs ſed (ineternũ) qꝛ nũ quaʒ ab eo vltra ſeꝑaboꝛ ſed ſemꝑ cum eo ero Idcirco aũt te ꝑtem ⁊ hereditatẽ meã elegi. Quia ecce qui elongant ſe a te pibunt: didiſti oms qui foꝛnicant᷑ abs te. des vlł in pᷣſinitõe tua iam ꝑdidiſti (oms qͥ foꝛ nicant᷑ abs teſeꝑando ſea te ⁊ adherẽdo alijſ illicite ac diligendo creaturã ꝓ creatoꝛe omis enim illicita ↄiunctio dici põt foꝛnicatio.Qñ homo incipit deficere ab amoꝛe dei incipit a deo elongari. Qõð ſi reb tꝑalibo ũlicito amo⸗ re ↄiungit᷑ iam vtiq; foꝛnicat᷑ ꝓpꝛiũ em̃ virũ.i. auctoꝛẽ ſuũ anima deſeruit ⁊ ei qͥ nõ erat ſuus ſeclaſciuo amoꝛe copulauit. Illi qꝛ deſerue⸗ runt deum ꝑierunt. M ia eccce).i.maniteſtu eſt ꝙ (qui elongãt Y ſe a te)ecõtranio aliaʒ partẽ eligendo (ꝑibunt) ineternũ ⁊ verũ eſſe ꝑdent qꝛ tu (ꝓdidiſti).i.ꝑ⸗ Oihi aut adherere deo vonu eſt: pone Dihi aüt adherere deo tum bonũ meũ ⁊ in futuro per ſpeciẽ qꝛ nihil melius eſt qᷓ; videre deũ facie ad faciẽ.⁊ quã⸗ diu in ꝑegrinatõne ſum dum nõ eſt mihi res. bonũ eſt mihi ponere in dño deo)nõ in crea⸗ turacſpem meã) ꝑ certã future beatitudinis ex pectationẽ que ſpes eſt quaſi anchoꝛa pᷣmiſſa ac terrã qꝛ vanũ eſt in tranſitoꝛijs ↄfidere vel ſperare.nam qꝛ nõdum adherere poſſum deo meo ꝑ ſpeciẽ interim vel adherebo ei ꝑ ſpem Et merito qꝛ ipᷣe eſt dñs meusqͥ me regit ⁊ de us meuo qͥ me creauit.Ad h aũt eſt h̊ bonũ. Vt annunciẽ om̃is pꝛedicatõnes tuas: in poꝛtis filie ſyon. = t) interim annuciẽ .l.vt pᷣdicẽ alijs omnia que de te ſunt pᷣdicãda 2 quevoluiſti fidelibo annũciari ad tuã gloꝛiã et eoꝝ vtilitatẽ vt deũ quẽ amo laudẽ et mecũ coamatoꝛes eius faciã⁊ hoc(in poꝛtis)vela—⸗ trijs (filie ſyon).i.in publico eccłie militantis que eſt filia ſyon.i.ſpeculatiõis ſcʒ eccłie triũ⸗ phantis.ſyon eni ſpeculatiovel ſpecula inter⸗ bPꝛetab in poꝛtis ecclieanũnciare ſe ꝑbibet qꝛ om̃s pᷣdicatões tuas) pꝛedicatio pꝛetervnitatẽ ecclie inanis eſt. Ael (in poꝛtis filie ſyon).i.in virtutibo. Poꝛte em̃ ſuntvirtutes anime ꝑ quas introit᷑ in ecciam et itur ad celeſtẽ hierlm. In poꝛtis ergo pꝛedi catcuius vox in aꝑtõne virtutũ eſt cuius ſer⸗ monem vita cõmendat. Sins ſe Fac nos dñe tibi ingiter adherere in tetotã virtutẽ ſpei noſtre defigere:vt mereamur lau- Plſalmus de lamentatõe miſerie iu⸗ deoꝛum et deſiderio liberatõis ipſoꝝ et etento. ſimiliter fideliuʒ in captiuitate peccatt quig deus re/ uliſti in ſinẽ: iratus eſt furoꝛ tuus oues paſcue tue. „ Aucto: pſaltmi pha dauid. Titulus hiceſt Intellecius aſaph.i.in hoc pſalmo aꝑit᷑qͥd fi gelis aſaph.i.ſyna goga⁊ ↄgregatio intelligat ſcʒ ꝙ figuris ablatis venit veritas et ꝙ eterna nõ tpalia ſunt qᷓrenda. Et ꝓponit hic ꝓphᷣa dõᷣ in ꝑſona aſaphb duplicẽ iudaici ꝓpli captiuita tem.vnãvicʒ locale deſtructo ſacerdot o et re⸗ gno ſub tito cſanano glie ſpiritualẽ qua cecitas ↄtigit in iſrl B ſrl vt plenitudo gentiũ intra ret ꝑ hoc intendens conuertendos admonere vtchꝛiſtum veniſſe intelligant poſt cuius ad⸗ uentũ ꝓphe talia ventura eiſe pᷣdixerunt. Ma⸗ teria:lamentatio miſerie iudeoꝝ ⁊ deſideriũ li beratõis ipoꝝ⁊ ſimiliter fideliu in captiuitate pcti detentoꝝ. Intentio:monere vtoms reli⸗ ctis figuris tranſeãt ad veritatẽ ⁊ fideles cõſi⸗ derando captiuitatẽ iudeoꝛũ ꝓpter pctã eoꝛuʒ mulctiplicẽ caueant ſibi a pctis ne et ipᷣi ſpũali ter vel coꝛꝑaliter veniant in captiuitatẽ ↄſimi lem. Snia in generali ꝓpha ĩ iſto pſalmo oꝛat pꝓ liberatõe ꝓpłi iſrlitici de captiuitate młtipli ci allegãs pᷣſtinã dei amicitiã aduerſantiu ma liciam dei potentiã ⁊ ꝓpli miſeriaʒ Moꝛaliter pt eſſe oꝛatio eccłie ꝓ liberatõe pplłi catholici à ſepius detinet᷑ ꝑ demões in captiuitate pcti dad cuius liberationẽ allegateccłia. pꝛimo dei amicitiã qua ꝓpłm cacholicũ recepitad gr̃am baptiſmalẽ.ſcdðᷣo demonũ maliciã obſtinatazʒ tercio dei potentiã ad pctõꝝ iuſtificatõʒ. quar⸗ to ppli miſeriã q;diu detinet᷑ in captiuitate pec cati⁊ ad h̊ litera defacili põt applicari.Snia in ſpeciali:admirans ergoꝛ ↄqułrens ait( At quid).i.quare o(deus)q es creatoꝛ noſter (cre⸗ puliſti) ſcʒ ppłm iſrł quaſi alienos ab antiqua familiaritate ⁊ a tua defenſionecin finem).i.q ſi funditus ⁊ ex toto ⁊ hiceſt finis ↄſumpiois ns ↄſũmatois (iratus eſt furo: tuꝰ) quantũ ad viſum hoĩm. ſic em videt ꝓpter ire ſignũ (ſu-) etcõtra (oues paſcue tue).ſuꝑ ppl'm tuũ queʒ velut bon paſtoꝛ ꝑ deſertũ duxiſti ⁊ mãna pa uiſti ac deinde in terra lacte et melle manante collocaſti.hoc iõ dicitvt mia pij paſtoꝛis mo⸗ neat qꝛ in eos tꝑantiꝰ vidicam q̊s aliqũ nros fuiſſe meminimus.q.d. Cur G niſi qꝛ terrenis inbherebam?⁊ te paſtoꝛẽ nõ cognoſcebam'. VYemoꝛ eſio cõgregatõis tue: qua poſ ſegiſti ab initito. emoꝛ eſto ↄgregatõis tue.i. pli iſrlitici ¶quã poſſediſti ab initio/ illiꝰ pli.iũa pncipio gquo ille ꝓpłs fuit inſtiturꝰ ſcz a tge pꝛiarcharũ quos pmitus elegiſti qͥ erant initiu eius a qbo et nomen ſumpſit ⁊ oꝛiginẽ᷑.q.d.reduc ad me⸗ lege pꝛe vniuerſis pplis terre in vnũ cultũ tuũ ogregaſti atq; vt ꝓpꝛiã hereditatẽ ab initio poſ ſegiſti vt eſſet tibi ppłs peculiaris ⁊ pᷣelectus ? boc ſit cauſa tue miſeratiõis.pᷣſtita bñficia nu merat vt piꝰ iudex inuitet᷑ ad ↄſueta ſua bũfi cia ⁊ plus ſua bñſicia in eis attendat q;ᷓ illoꝛũ merita. Et ideo etiã memoꝛ eſto . Begemiſti virgã hereditatis t Honmau Pwbilaſtinen. Redemiſti)ab egypto (virgã).i.ſceptrũ im periũ ⁊ dñatõeʒchereditattue)ſcʒ ppłi iſr ł quẽ tanquã hereditatẽ vendicas tibi qꝛ iudeoꝝ re gnum de pharaonis ſeruitute liberaſti quevir ga vel hereditas eſtmons ſyon) Ibi enĩ erat ciuitas eoꝝ hierłm. ibi ppls et caputregni ibi templũ ⁊ ſacrificia? oĩa chꝛiſtũ ꝓmittentiacin quo habitaſti) o chꝛiſte.i.pñtiam tuã oñndiſti qꝛ ibi pñtia hoĩs chꝛiſti habitauit ⁊ vt habita gonẽ expᷣſſꝰ cõmendaret ꝓtinꝰ adiecitiin eo) ſcʒ exiſtens ⁊ manẽs ſpecialiꝰ ꝑ gram ⁊ ꝑ hoc ſupplicat ne dareteum vaſtitat. Deinde rogat etiam ꝓ gentibo dicen. Aeus manus tuas ĩ ſupbias eoꝝ in fin? dit quõ gloꝛiati ſunt. a.· moꝛiã ꝙ eos ex multis gentibo? locis ſubvnꝛ le mons dei dupolitde lieret pt peta Ppl luluauntã victoꝛiã ſ ſuis viribo ⁊ ptati quata malignat eſt inimicus in ſctöõ. tiaʒ tuã (in ſuꝑbias coꝝ) a quib euerſa eſt hie ruſalẽ ſcʒ gentiliũin finẽ ſcʒ ↄſumptõis vt ſu bias eoꝛũ finaliter ⁊ penit/ deſtruas eaſq; in umilitatẽvertas qð iam eſt impletũ qꝛ diui⸗ na virtute oꝑante iam gentes huũiliate chꝛiſtũ cognouerũt que pus ſuꝑbe ꝓpłm eius vaſta⸗ uerunt ac admirãdo ſubiũgi(quãta).i.qᷓ; du⸗ ra ⁊ q; multacmalignat ⸗.imaligne oꝑatceſt inimicus).i.gentilis ppyłs ſcʒ romanus pꝛin⸗ ceps ⁊ ſuus exercitx in ſctõ)in templo in ſacer daoto in ũlis oibo ſacramẽtis qð ꝑmiſitde ſie eua manus tuas) i. exerce vinutẽ ⁊ pot? niqy iam nihil pᷣſignabãt cũ res eſſet chꝛiſtx E Aaiatiſunt guioderun: te: in me⸗ Eth)inſuꝑ(gloꝛiati ſunt)de victoꝛia ſua ⁊ ſce lere detatis malis nõ timuerũt ſs gaudiũ inde habuert (oderũt te) ſerui ſcʒ demonũ qꝛ ido latre et hoccin medio ſolẽnitatis tue).i.in cõi iudeoꝝ qͥ ex omnibo ꝑtib ↄuenerantad diem feſtũ. Velcin medio ſolẽnitatis tue).i. cum in hierłʒ paſcalis ſolẽnitas ageret᷑ in eo enĩ loco quo dñno ſolẽnitas fieri cõſeuerat ⁊ in ipᷣa ſolẽ nitate q̃ iudei chꝛiſtũ crucifixerãt gentiles eos ↄgregatos trucidauerũt ⁊ ciuitatẽ vaſtauerũt Longregati ſeuierũt. ↄgregati ꝑierunt.Et oñ ſuerũt ſigna ſua ſigna et nõ cogno uerunt:ſicut in exitu ſugſümum. Poſuerũt ſigna) vlł trophea nõ deũ ſʒ (ſua) ſcʒ ſtatuas pncipũ ⁊ vexilla romana aquilas dꝛacones quib vtebant in pᷣlijs (ſigna ·ſ.ma nifeſte captõis ⁊ victoꝛie ſicut capta citate ſo⸗ teis. ? hoc(inꝑ ſũmũ )et altũ.i.in aliqͥ loco emi nenti ? excelſo ? nõ couerüt y pa deo eẽtet dei diſpoſitõe ſieret ꝗᷓ ꝓpt petã ppłi dabat illis nra Ne 18 virib. altribuebãt etiõ ab incepto nõs eſipuerũt.Et oiverecũdia poſtpoſita ita irreuerenite. Aluſiin ſlua lignoꝛuſecueio erace⸗ runt ianuas eius in idipſuʒz: in ſecuri er aſcia deiecerũt eam. Dunſi in ſilua lignoꝝ ſecuriba excidertia⸗- nuas eius).ſ.ciuitatis et templivt pateret oĩbo liber ingreſſus.⁊ Hin idipᷣm).i.vnanimiter et ↄcoꝛditer. Sicut enĩ in ſilua lignaria excidũt᷑ ligna ita viliter ſine aliquo reſpectu et reueren tia exciderũt ianuas oms tendentes inidðm?z cõſpirati in vnũ qꝛ vno coꝛdeet vna volũtate ſimł oms ↄueniebãt in malũcin ſecuni ad ex⸗ cidendũtcet aſciaad cõminuenduʒ deiecerũt eam) ſcʒ ciuitatẽ ⁊ domũ dei.ſecuris em̃ cedit trabes⁊ maioꝛa deſtruit aſcia ſiue dolabꝝ mi nucius pſequit᷑ ⁊ minoꝛa coõminuit ⁊ ſic maio ra ⁊ minoꝛa dicit deſtructa. Vncenderũt igni ſctũariũ tuũ in terra: olluerũt tabernaculũ nois tiuu. ¶ Incenderũt igni)qð em nõ poterat excidi cobuſtũ eſt ſctũariũ tuũ).i.templũ noĩ tuo de dicatũ (in terra).i.vſq; ad terrã deijciẽtes cul mina ad laudẽ dei erecta polluer̃t) ſacrilegio (tabernaculũ noĩs tui)in qͥ nomẽ tuũ inuoca batur qð ſalomõ fecit ad honoꝛẽ nois dni qe aras menſas libꝛos veſtes ⁊ ſiłia piecerũt pe⸗ ☛ = πM ◻Wt — — — =☛. £ Se ☛ = — 1 — =— S= — — —— — — — — bieueni⸗ (S 21 dibuſq; culcauerũtac pꝛiuatas etſtabula in mentoꝝ in teplo fecerũt.ſʒ⁊ mõ timendũ ⁊ ca uendũ eſt ne qð tũc cõtigit hierłlime nũc ple⸗ t chꝛiſtiane. Jõ aut hec oĩa ferũt qꝛ. Dixerũt in coꝛde oas vtiq; plus Nq;ᷓ ſi dixiſſent in oꝛe ſuo: nã in Hꝙ in coꝛde dixiſſe ꝑbhibent᷑ volũtas:affectꝰ ⁊ intẽtio denotat᷑di⸗ xerũt aũt nõ qᷓ̃ttuoꝛ autqͥnq; ſʒ tota (cognatio eoꝝ.).i.tota illa hoſtiũ multitudo nec diuiſa ꝑ etes ſe(ſil wixerut inc iſtud (qeſcere faciam⸗ oaẽs dies feſtos dei a terra) ne ſu gtia nois dei in ea.q.d.ita diſʒgam oĩꝗ ꝙ nunq; amplius poſſint cõuenire aut feſtũ facere in terra.huc⸗ uſq; oſtenſuʒ eſt qᷓnta ab hoſtibo illata ſint ma la deinde ondit q̃ ab ipo deo ſubtracta ſint eii Higna nta nõ vidim:iã nõ eſt ꝓpheta et nos nõ cognoſcet ampliuus Signa nra nõ vidim nre eni ciuitatis de ſtructionẽ vidimꝰ ſigna m diuine miſeratõis erga nos nõ accepimus quibo nos ⁊ pres nr̃i deũ nobis placatũ cogᷣſcere ſolebamꝰ ciã non eſt ꝓpha aliqͥs q bona nobis futura pᷣnunciet et ↄſolando nos ↄfoꝛtet vt olim in alijs capti uitatibo ⁊ aduerſitatibo fiehat.(et nos nõ cogůᷣ⸗ ſcetampliꝰ) deus vt liberet ⁊ a malis reducat ſz in miſerijs dimittet. videt᷑ eni deꝰ oĩno nr̃i eſſe oblitus. Catis ergo afflictꝰ malis dno in⸗ gemiſcẽs ait:hec mala ſunt nobis. Sed UVſq;q̊ deus impꝛoperat inimicus:irri ¶Vſq; quo).i.diu o (deus impꝛoperat) no s (inimicus)ſcʒ ꝓplłs gẽtilis gloꝛiãdo de ſub uerſione ciuitatis ⁊ tẽpli et dicẽdo ꝙ nõ ſis ve rus de (irritati.ꝓuocat (aduerſariꝰ nr (no⸗ men tuũ in ſnrelppetuo blaſphemando ac Fbis ⁊ factis te exaſperãdo. vel vſq; ad quẽ fi nem an vt coꝛripias pplm tuũ ⁊ coꝛripiẽs du⸗ cas in finẽ.i.in chꝛiſtũ:vel eo vſqʒ donec veni atĩi te finẽ. Attẽdat hecvᷣba qͥſquis ꝓ pctõ ſuo ä b affligit᷑ q ſquis a deo tanq; irato deſerit᷑. nõ de ſperet gemat: miſeriã ſuã medico oñdat.ad G enĩ ferit vt parcat:ad hoc iraſcit᷑ ne iraſcatur: vnde adhuc ſubiungit. . Ilt quid auertis manũ tuã et dexteraz teram tuã).i.virtutẽ ⁊ ptectõeʒ tuã vſitatã (de medio ſinu tuo).i.a ꝓplo tuo iſto q eſt ſinus tu ã: de medio ſinu tuo in finem. Vt quid).i.quare (auertis manũ tuã et dex us in quo hacten ſecretiſſimos theſauros tu os recodidiſti in finẽyi. finalit et ta diu. q d. Dixerut in coꝛde ſuo cognatio eoꝝ ſiſ:· Geſcere faciam oẽs dies dei feſtos a fra . nõ din differas nos liberare p potenti tuam fauoꝛabileʒ ab inimicoꝝ ptãte et oppꝛeſſione. Vel At qd auertis manũ tuã) a pplo tno iſrł nõ ducendo eos (in finẽ).i.in chꝛiſtũ. Quere bat vt quid et iã intellexit ſicut intitulatũ eſt in tellectus aſaph: et ideo ſubdit. Deus auüt rex noſter ante ſecula: opera tus eſt ſalutem in medio SD „ et lalutem in medio tere. Deus aüt rex nfr añ ſecula)exiſtens nõ tpa⸗ lis ⁊ recens qui eſt in pꝛincipio verbũ ꝑ qð fa cta ſunt oĩa: ipᷣe rex hõ factus (oꝑatus eſt ſalu tem in medio terre).i.vbiq; terrarũ vt diſcerẽt hoies etna qrere nõ terrena. Alin medio ter re)ſcz in iudea qᷓ eſt in medio terre q̃i vmbili⸗ cus oꝛbis qꝛ deus ibi fctũs eſt hõ. et crucifixꝰ ꝓ ſalute totius mũdi vt ab omnibo in circuitu poſſit ꝑticipari Ad ̊ em ad tꝑs auertit manũ ſuã a gete iudaica.Ad hoc cecitas experte cõ⸗ tigit in iſrłvt deus oꝑaret᷑ ſalutẽ in medio ter⸗ reet ſic plenitudo gentiũ intraret. deinde oſten dit qᷓliter ſalomon oꝑatus ſit ↄuenendo ſe ad ipᷣm opatoꝛẽ deũ ⁊ dicendo. Ku ↄfirmaſti in virtute tua mare:otri bnlaſti capita dꝛaconũ in qquis. KTu ↄirmaſti in vtute tua) i. in potẽtia tua Aelin vᷣtute tua).i.in chꝛiſto qͥ eſt dei virtꝰ et ſapia mare.i. gentes qᷓ indeã in medio ſui cin gebant ſicut mare tera. Bentes dicũt mare p er vicioꝝt affluetii ꝛ mo amanitudinẽq ab ato idolatrie fluxu ↄfirmate ſunt in chꝛiſto . fidẽ ſpẽ charitatẽ. Etqoꝛdine factũ ſit ſecu⸗ cutus adiũxit cõtribulaſti capita dꝛaconũ).i. cõminuiſti et ſubieciſti pncipalia vicia et pctã doloſoꝛuz ſpirituũ que ab eis ſuggerunt ſctil bolum ateqzvniuerſas eius altitudines ⁊ pom pas ꝑiter deũ deſtruxiſſe ondit cũ ſubiũgit. 2 is ethiop „. ua regiſti enpita dꝛaconis: vediſti eñ . eſcam pp. „ Tuyeiiam (ↄfregiſti).i.annihilaſticcapita⸗ ¶ptates ⁊ pꝛauas ſuggeſtiones (dꝛaconisi. pꝛincipis demonioꝝ ⁊ ſic ea ↄfringendo oꝑa tus eſt rex noſter ſalutẽ in medio terre que pꝛi⸗ us coꝛrupta erat ⁊ elanguerat taliũ hoſtiũ in⸗ uaſione ⁊ dediſti eum) ſcʒ dꝛdconẽ ⁊ diabolũ (eſcam populis ethiopũ) id eſt omniũ gentiũ ipſi enimvocant᷑ ad fidem qui pꝛius nigri fu⸗ erunt peccatis: ⁊ ſicut eſca moꝛdet a comeden te ita credentes ipſuʒ diabolũ moꝛdent:redar guendo:accuſando:maledicẽdo. Ael qꝛ ado⸗ ratoꝛes diaboli et membꝛa eius ſunt creden⸗ tibus qui tenebꝛe fuerũt incoꝛpoꝛati ⁊ coꝛpus chꝛiſti facti. hoc aũt ſic factũ eſt. Zu dirrupiſti fontes et toꝛrẽtes: tu ſic/ coſti fluuios ethdhean. Zu dirupiſti).i. apuiſti (fontes) ſcʒ aplos ct pᷣdicatoꝛes maioꝛes (ettoꝛrentes).i.pᷣdicato res minoꝛes vt manarẽtliquoꝛẽ ſapictie et di uitias fidei vt irrigarẽt ſalſitatẽ gentiuʒ vt ſua dulcedine ata irrigatõe ceteros ↄuerterẽt (tu ſiccaſtifinuios ethan) qð interpᷣtat᷑ foꝛtis vel robuſtus et ſignificat de ſe et de virtute ſua pᷣ⸗ ſumentes i.tu inutiles feciſti om̃es doctrinas gentiũ:niagoꝝ: iudeoꝝ de ſe pſumentiũ etin⸗ undatões ac ↄſilia diaboli qui de ſe pᷣſumpſit ſed dei virtute hũiliatus eſt. Tuus eſi dies et tua eſi nor:tu fabꝛica⸗ tus es auroꝛam et ſolem. Zuus eſt dies).i.ſpiritales illuminati a ve ro ſole quos velut diẽ illuſtrat ſol incõmuta⸗ bilis ſapiẽtie quã loquunt inter ꝑfectos dies Diei eructat verbũ qð erat in pꝛincipio apud prem. (ettua eſ nor) i carnales ai zuc quaſi in tenebꝛis quibuſdã ignoꝛãtie exiſtentes q̃s velut noctẽ ↄſolat᷑ luna.i.carnis chꝛiſti mani feſtatio.verbum eniĩ caro factũ eſt ⁊ habuabit in nobis qui cũ nõ tacẽt fidẽ nox nocti indi⸗ cat ſcientiã:qꝛ (tu fabꝛicatus es quroꝛã ⁊ ſolẽ) id eſt initiũ ⁊ ꝑfectõʒ ſapiẽtie:hoc eſt incipien tes et ꝑfectos ſeu camnales et ſpiritales. Et vt vniuerſaliter tua dona cõplectar — teruicis incitaulit).i. exacerbanit ſuper ſe(ne men tuũ)qꝛ tot miracula vidit ⁊ eſſe deum nõ reonen adoꝛare debuerat occi⸗ dit. Sʒ qꝛ qͥda erãt credituri poſtulat/p eis.d. Ne tradas beſtiſs animas cõfitentes ti Li:et animas pauperũ tuoꝛũ ne obliui/ ſcaris in ſinem. ver tu plaſmaſti a. gram tuã quã das eccleſie tue ad menſurã.nõ eni ꝓficit in virtute etgr̃a vnuſquiſq; quantũ cupit ſʒ quantũ placet ei diuidereterre ſue qui terminos ponit qꝛ vnuſquiſq; ꝓpꝛiũ donũ ha bet a deo alius ſic etalius ſic.(eſtatẽ) i.feruen tes ſpũ et charitate (et ver).i.nouellos in fide et virtutiboctu plaſmaſti ea.)neutraliter dictuz xl. eſt ac ſidiceret᷑ etꝑfecios et nouellos oẽs tu fe . NYVemoꝛ eſio huius inimicus impꝛope KALn „ Zu feciſti oẽs termios terre) terminas eni EIna ↄmendatio gr̃e dei eſt in eccia chꝛiſti.de⸗ inde et ꝓ ſuis oꝛat.d. raint oño:et pplłs inſipiens incitauit no Demoꝛeſto hulus ſcz agregatbnia ue p qua oꝛauit ſuꝑius ⁊ ſi nõ paleaꝝ ſaltẽ reliqᷣa⸗ rum ⁊ declarãs cuius cõgregatõis ponit etiãẽã cecitatẽ eius tanquã intelligẽs ⁊ gemens ſicq; ꝓ eis oꝛat vt eoꝝ cõfiteat᷑ errata cuʒ ſubdit ſin imicus impꝛoperauit dno)verbis.ꝓpłs em̃ iu daicus multa oppꝛobꝛia dixit chꝛiſtocetidem (ꝓpłs inſipiensnõ ꝓuidens in futuro ⁊ dure ¶ He tradas beſtijs) i malignis ſpiritibola⸗ nimas cõfitentes tibi cõfeſſione fidei? laudis vel qui penitens ↄfiet᷑ pctã(et aias pꝛaupuim tuoꝝ).i.ꝰtemptoꝝ mundi vel de ſe nõ pᷣiumẽ tium (ne obliuiſcaris ĩ finẽ).i.ſinaliter ⁊ ſiad hoꝛã iraſcividearis.qͥ pꝛius videbant᷑ diuites ſtatuentes iuſticiã ſuaʒ modo ſuntpauꝑes nõ audentes oculos ſuos leuare ad celũ. Modo quaſi obliti a te vident᷑ dum eſuriũt.duʒ ſitiũt dum ↄſolationẽ terrenã a te nõ accipiũt.dum tribulant᷑ dum reſpiciunt᷑. ſed in finẽ nõ obli uiſceris qñ etemaliter remunerabunt. Meſpice in teſtamentũ tuum:qꝛ repleti quitatum. ſunt qui obſcurati ſunt terre domibꝛ in Reſpice in reſnlamentu tuũ) i in pmiſſonẽ tuãa reliquijs factã ̊ eſt imple ⁊ redde qð pꝓmi ſiſti vt reliqe ſalue fiant. Meminit ꝓmiſſõis qꝛ merita deficiũt eis. Et neceſſe eſt vt reſpici as qꝛ ecõtrario mł einſideles iudei in quibice citas otigit (repleti ſunt domibo iniquitatũ).i. coꝛdibo malis ⁊ iniqͥs in quibo libẽter habitãt ct ꝑſeuerant tanquã in domibo ſicut mũdi coꝛ de in ↄſciẽtijs ſuis ſcʒ illi q obſcurati ſuntter re).i.terra.hoc eſt amoꝛe terreneitatis ⁊ terre⸗ nis deſiderijs q̃ obſcurãtlumẽ rõis qꝛ oculos ſuos ſtatuert decliare ĩ terrã.etiõ dico reſpice. HNe auertat᷑ hũilis factus ↄſuſus:pauꝑ gt inops laudabũt nomen tun. HNe auertat ate ⁊ a tua mia ſeu reſpectu tue cmẽtiehuilis factus ofitẽdo pcſã ſuacↄfu⸗ tur. vłchuũilis p ſuã ↄfeſſionẽ (factus ↄfuſus ille eĩ vere meret᷑ veniã qͥ nõ timet ꝑdere famã ne ꝑdet ↄſciam. Et ſi nõ auerti pauꝑ⁊ ĩops) ſpũ.i.huũiles qᷓ nibil in ; mudo apetũt ⁊ de ſe nõ pᷣſumũtꝗ ope hũana deſtituti ſunt ⁊ a ſolo deo opem qᷓrunt(laudabũt nomen mũ) gr̃as agendo ſeu pctã ↄnitendo ⁊ eterna qrendo.Et poſtquã ꝓ ↄfitentibo oꝛauit ↄſequenter de ꝑti naciby nõ tam oꝛãdo q; ꝓphiſando ſubiũgit. xurge vnñje iudica cauſam tuâ:memo: eſio impꝛoperio? tuoꝝ eoꝝ que ab inſi Piente ſunt tota die. Exurge) aduerſus paleas o (deus)qui diſ⸗ — ☛ ⏑ ☚ tu n⏑.s S. — quam nos cotra inſultantes tibi ? detrahen⸗ tes ſuſcepimus defendendax. iudica inq; tuis dans coꝛonã: hoſtib⸗ penã. Unde ſequit᷑ me⸗ moꝛ eſio impꝛoꝑioꝝ tuoꝝ) quevel tu ſuſtinui ſti p nobis vel nũc ecclia ſuſtinet ſcz eoꝝ que ab inſipiente pklo ſunt facta c fiunt tota die) id eſt aſſidue nec em deerunt inſultantes vſq; in finẽ ſeculi. Contempt eſt chꝛiſtus a iudeis ambulans in terra cõtemnit᷑ quotidie a falſis chꝛiſtianis ſedens in celo. Inſipiens eſta deũ nõ cognonit aut cognoſcens puerſeviuit. Ca les impꝛoꝑant dno deo ⁊ membꝛis eius mo⸗ do blaſphemando: modo deridendo:mõ mi⸗ nando: modo adulando. Et taliũ memoꝛ cri Deus in iudicio vt vindicet⁊ damnet.no oumn tamen niſi eoꝛuz im qm in hoc pciõ ſunt tota die ⁊ ſemꝑ nõ coꝝ qui ante finem ꝑ peniten⸗ nam emendant᷑ Et quaſi repetendo ? adden⸗ goibctttttt. Ne obliuiſcaris voces inimicoꝝ tuo: blaſphemantiũ tibiq; detrahentin ſcz unpꝛo⸗ peria ab ipſis tibi ullata. q. d. ne diſimules in⸗ dicare⁊ punire eos tanquã eoꝝ oblitus fueri Pam in hoc culpa grauio: extitit qꝛ nõ ſoiuʒ ab inſipientibo ſed etiã ab Inimicis impꝛoꝑia care q;ᷓ ꝑ ignoꝛantiã tñ vtruc; petm̃ eos obli⸗ illata ſunt culpabilius eni eſt . inimicitia pec gauit. Et merito hoc debes ſacere qd ſuꝑbia) *„ tam exccrabile malũceoꝝ quite oderũtjregnũ mum refutantes? aſcendit .i.incendit᷑ ⁊ creſcit (emꝑ) i. iugiter ? multipliciter. Noluntreſi⸗ iſcere ſed magis et magis ꝓficiunt in maluʒ quotidie. dum enĩ tu differs penas illi creſcũt „ tatem vt diſtrictũ dei indiciũ euitet᷑ in quo ſupbi damnabunt᷑ et humiles exal Ps. lxxiijſ. On ;8 bi deus ↄfucbimur: et inuocabim ſuperbia eoꝛum qui te oderunt: aſcen gitſemnpeer. eobliuiſcaris voces inunicoꝝ tuoꝝx)te aſt in blaſphemias. eatio. reatoꝛ omniũ elementoꝝ deus ante ſecu⸗ ne cruoꝛis tui redemiſti atq; omniũ te queren tium voces ꝓpiciatus exaudi.P. d. ⸗ WMſalmus de exhoꝛtatone ad humili ſitebimur ti/⸗ nam ꝓmittit beatitudinẽ/ ponit᷑ aſaph.i.ſyna goge ſcʒ infideli innitans in fineʒ.i. in chꝛiſti cõfoꝛmitatẽ ſic monendo ne coꝛrũpas te.i.ne ſuꝑbias qꝛ ſicut humilitas cuſtos eſt virtutuʒ ita ecõtrario ſuꝑbia coꝛruptio. Materia:ex⸗ hoꝛtatio ad humilitatẽ. hic enĩ pſalmꝰmedici nam hũuũilitatis appoꝛtat cõtra tumoꝛẽ ſuꝑbie 2 et loquit᷑ ipſe chꝛiſtus modo ꝑ ſe modo in ꝑſo na membꝛoꝝ ⁊ ecclie. Intentio:monereoma2 ad humilitatẽ vt ſic omnipotẽtis dei diſtrictũ iudiciũ euitarevaleant ⁊ ne quis ſuꝑbus de e p̃ſumat nec huũilis de deo deſperet. Sentẽtia in generali: pha in ꝑſona chꝛiſti ⁊ membꝛoꝝ exhoꝛtat᷑ ſuꝑbos ad humiluatẽ ponendo eiſ damnationẽ quam ſuꝑbi ſunt in futuro habi turi⁊ exaltationẽ quam huũiles ſunt aſſecuturi Sententia in ſpeciali.Aſaph ergo cenus de⸗ pꝛomiſſis incipit ſic iam humiles facti (Con fitebimur)de peccatis pᷣteritistibi)pio indul toꝛio(deus)qꝛ iibi ſoli peccauimꝰ (confitebi⸗ mur) etiam ↄfeſſione laudis de beneficijs ob tentis (⁊ inuocabinnomen tnũ)p alijs bene ficijs obtinendis. Ael⸗ ↄfitebimur tibi deus) pctã. deinde repetitfitebimur) qꝛ ↄfeſſio pec catoꝛuʒ frequens eſſe debet. Iniuiũ bonoꝝ eſt confeſſio pctõꝛũ hec eſt em inchoatio iuſticie. poſt ↄfeſſionẽ ſequit᷑ inuocatio vnde ſubditet inuocabim nomen tuũ) in auxiliũ.pꝛimũ er⸗ go pctã tua conſitere et non ſemel ſed iteruz et quotiens peccaueris totiens ↄfitere pꝛius a te expelle petm et deinde inuoca et intus voca ei inuita deum ad coꝛ tuum ſic mundatũ. Nam ſi pus inuocaueris nõ exaudieris. Jam vero dignus eris dñi nomẽ inuocare atq; ipᷣꝰ oꝑa ceteris pᷣdicare hec quippe eſt regula ſancte de uotionis pꝛius ↄfiteri pcta poſt inuocare deũ ettandẽ narrare. Unde ⁊ ſubdit᷑. Narrabimus mirabilia tua: cuʒ accego tempus ego iuſticias iudicabo. * ¶ FHarrabumus mirabilia tua) que p redem ptione generis humani feciſti. ꝑ ↄfeſſionẽ enĩ in qua omia lauanteuacuamur malis: ⁊ ꝑ in uocationẽ implemur bonis. ac tangẽ de ple⸗ no eructuantes narrare poſſumꝰ. Sʒ qꝛ dein de futurũ eſt iudiciũ iam ipᷣe dñs inuocat re⸗ ſpõdet ⁊ loquit᷑ ꝑ ſemetipʒ d.(cũ acceꝑo tꝑs) indicandia me pᷣſtitutu.ſcom hominẽ en ac⸗ cipit qð ipſe deus dat(ego)chꝛiſtus (inſticias iudicabo faciẽdo qdð reqͥritiuſticia? reddẽdo Auctoꝛ plalmi ꝓpha dauid. Zitulus talis eſt In finẽ ne coꝛrũpas pſalmus cauic aſaph box eſt iſte pſalmus qui eſt nobis cauſa cãtici .iocunditatis ⁊ delectatõis qꝛ humilibo eter⸗ vnicuiq; iuxta merita ſua Gia mie ſue pus in ſticias pdicat: ſic iuſticias iudicatvl iuſticias iudicabit qꝛ nõ ſolũ mala apta imo et ea q̃ vi⸗ dent᷑ modo bñ facta. Audio nunc euʒ ꝑ ſuos pꝛedicantẽ nam ſi ↄtempſeris ipᷣe iudex mina tur ibi iudiciũ. Quantũ aũt opus ſit narrare mirabilia eius oſtendit᷑ fum ſubinfer. Liquefacta eſi terra et omnes qui habi tant in ea:ego cõfirmaui colũnas eius. ¶ Qiquefacta eſt terra) deinde exponit quid terrã dixit (et p.i.(om̃s qui habitãtꝑ amoꝛe (in ea).i.qui ſtudio ⁊voluntate in terrenis pſe uerant ⁊ in eis ↄfidunt.Terra pꝛius firma li⸗ quefacta eſt qũ hoĩes terreni a ſtabilitate viræ⸗ 6 tutis ⁊ iuſticie liqueſcunt ⁊ in diuerſas ↄcupi ſcẽtias ⁊ vicia deſtluũt. Sʒ ego dñs nõ ſuppli⸗ cioꝛum exactoꝛ ſed pctõꝝ donatoꝛ (ↄfu maui colũnas eius) ſcʒ diſcipulos.nam reſurgens moꝛtẽ nõ eſſe timendã demonſtrauitet aſcen⸗ dens ſpiriiu miſſo coꝛda diſcipuloꝝ indama⸗ uit.Quotidie etiã hoĩes iuſtos ⁊ ſanctos quo rum meritis et doctrinis alij ſuſtentant᷑ deus firmat in bono virtutibo et diuino amoꝛe mu niendo. Nam ſicutliqueſcit quis cupiditate inferioꝝ ita roboꝛat᷑ charitate ſuꝑioꝝ.Et. Zixi iniquis nolite inique agere:et de⸗ linquentib nolite exaltare coꝛnu. HDirxi)ꝑ columnas ↄfirmatas ⁊ ad pᷣdican dqum miſias. Non dixerũt illi ſed ipſe qui loqᷓ batur in eis (iniqͥs).i.generaliter omniba ma⸗ lisnolite inique agere).i.nõ ꝑſeueretis in ma lis ſed recedite ab eis ⁊ cauete de futuris. Da lum eſt enim ercane peius eſt ꝑſeuerare ſed ꝑ nicioſius eſt ſe defendendo culpã excuſare vn de ſuhbdit(et delinquentibo).i.pctã defenden⸗ tibus dixit (nolite exaltare coꝛnu).i.nolite ele⸗ nari in ſuꝑbia nolite elate defendere pctã ſed penitendo et vos accuſando delete ea.q.di. ſi iam feciſtis iniquitatẽ ꝑ cupiditatẽ ne defſen⸗ datis ꝑ elationẽ nec excuſetis per vos vel per alium vt ꝑ diabolũ vel ꝑſuaſoꝛes ſeu ꝑ quen⸗ cunq; modũ.Et ſequit᷑ alia phibitio. Nolite extollere in altũ coꝛnu veſiruz: — nolite loqui aduerſum deũ iniquitatẽ. nolitevos erigere cõtra deũ qui ſuꝑ omnes al tus eſt. ⁊ intm nolite ſuꝑbire vt culpã peccato rum reflectatis in auctoꝛẽ veſtrũ ſic duobo mo dis ſolent iniqui exaltare coꝛnu ſuuʒ videlicʒ aut ſeipᷣos defendendo.aut ipᷣm aluiſimũ ac⸗ cuſando/ꝓpterea ſubdit exponẽdo qð dixerat ( nolite loqui)ſaltem coꝛde ⁊ ſi nõ lingua(ad⸗ uerſum deum iniquitatẽ)cõtra eum blaſphe⸗ ma cogitatõne remurmurãdo vtille qui dicit ſe iniuſte pati qð eſt iniuſtũ facere deũ vel qui non ſua culpa ſed neceſſitate ſtellaruʒ dicit ſe olite extollere in altũ coꝛnuveſtrũ)id eſt peccaſſe vt deo nõ ſibi ſit imputand yel qui ſcitſua pctã ſed impunitart᷑ ſibi pmittit quunz· ſi deus res humanas neſciat vel nõ curet. Jõ autem nõ faciatis hec. Quia neq; ab oꝛiente neq; ab occiden/ te neq; a deſertis montibꝰ:quoniã deus iudereſt. quaſi mundi terminis (neq; a deſertis monti⸗ bus).i.ſecretis locis ⁊ intermedijs ſubintelli⸗ gitur eſt aliquis expers iudicij dei.qꝛ ex nulla parte põt aliqͥs iudiciũ diuinũ effugerequo⸗ niam deus)qui vbiq; pꝛeſens et vitari nõ põt (index eſt) nõ ſolũ factoꝝ ſed etiaʒ verboꝝ co gitationuz iruchnond⸗Si homo iuderxr eſſet minus foꝛtaſſis timeri potuiſſet ſed qm deus iudex eſt om̃s ei ſeruiant:omnes pᷣcepiis eius obediant nullus cõtra eum ampuius loquipᷣ⸗ nnt Et cotnendar deum inicc qꝛ ipſe qui Hunc humiliat et hũc exaltat: qꝛ calix * 1 manu vñi vini meri plenus mixto. Hunc)qui ſe exaltat ſcʒ ſuperbũ coꝛnu per uperbiã extollentẽ (humiliat)ſcʒ deijciedo et (hunc)qui ſe humiliat ſcʒ humilẽ ſe nõ extol⸗ lentem (eraltat) ſc honoꝛãdo qð poteſt (qꝛ ca lix).i ꝓpinatio ⁊ dᷣpenſatio vini meri⁊ puri id eſt iuſti iudicij eſt in manu).i.ptate(dñi).i. chꝛiſti plenus mixto).i.miſcðia in iudicio qꝛ alijs dabitvita ꝑ miſcdᷣiam alijs moꝛs ꝑ iuſti ciam.retributionẽ meritoꝝ in diſpoſuõne di⸗ uina aſſimilat calici qui habet in ſevinuʒ mi⸗ xtum cum fecibo ita ꝙ feces eius ſint inferius ac vinũ claretũ ⁊ meratũ ſuꝑius.p vinũ mera tum qð bibent iuſti ſignificat retributioncẽ bo noꝛuʒ ꝑ feces quas bibent pctõꝛes retributio nem pctõꝝ. fex eius nõ eſt exinamta: bibent omnes peccatoꝛes terre. ſ Edthoc mixtũ cinclinauitex hoc in hoc) lo quitur neutraliter quaſi de duobo vaſis quibꝰ liquoꝛ infundit᷑i.inclinat ⁊ ꝓpinatomnib⸗ ge neraliter ⁊ abũdanter/ꝓ qualitate geſtoꝝ.oẽs em ſentient miam ⁊ iudiciũ ⁊ licet inclinet ca⸗ licemverũtamen fex eius) ſcʒ calicis.i.pena⁊ vindicta bibennbo auſtera malis refuata (nõ eſt exinanita c euacuata.i.nõ finiet᷑ quĩ ſapoꝛ amaritudinis eius duret ineternũ et de hac fe ce⁊ penalitatecbibent oms pctõꝛes terre)ꝛ im pij in terrenis delectati qꝛ nullus eoꝝ excludi tura damnatõe cõmuni.O mnes ergo pecca toꝛes bibent. Duia neq; ab oꝛiente neq; ab occidente) — — — — — Esgo autẽ annunciabo in ſeculũ: canta: inte pponitur aſaph..fideliſy nagoge vt nõ ex bo deo iacob. r triſticia vel ex neceſſitate ſed in carminib.i.in Ego autem)chꝛiſtus cum coꝛꝑe meo inte⸗ laudibo ⁊ exultatõe pſeueret in bono vſq; in fi rim (annũciabo) euangeliuʒ et voluntatẽ dei nem vie ſue. qui pſalmus nõ ſolum ꝓponuur alijs vel dei iuſticiã ⁊ mĩam in ſuo iudicio fa⸗ aſaph ſʒ etia eſt canticũ qꝛ agit de donis chꝛi⸗ ciendãcin ſeculũi.quãdiu ſeculũ erit. quãdin ſti ſeʒ q, notus:q habitat:ꝙ illuminat: ꝙ lal⸗ enim durabit hoc ſeculũ chꝛiſtus ⁊ ſui pᷣdica⸗ ual:referendũ ad aſſyrios.i.ad oms recteviue bunt euãgeliũ(cantabo deo).i.ad honoꝛẽ dei le voletes. aſſirij em interpᷣtant᷑ dirigẽtes del (iacob)hoc eſt cum gaudio laudabo eum qui unt ſpecialiter eſt.deus illoꝝ qᷣ ſpiritaliter ſuntia⸗ cob. Quãuis em̃ deus ſit omniuʒ tñ ſpeciali⸗ ter dicit᷑ deus iuſtoꝛũ qui ſunt ſupplantatoꝛes cet pncipaliter lex loquat᷑ his qui in lege tamen quecũq; ſcpta ſunt ad noſtrã doctrinã ſcripta ſunt.Et hoc canticũ eſt contra iudeos qui ſe nõ dirigũt ad deuʒ ſed errant ⁊ erigũt ſe vicioꝛũ deinde pnunciat iudiciũ vbi pꝛedicit ¶ cõtra chꝛiſtũ ſuam querentes ſtatuere inſticiã .— malos bumiliari ⁊ bonos exaltari. Ande et ¶⁊ ſine gratia habere ſalutẽ. Materia:noticia? ſubditt. deuotio quam habent fideles de chꝛiſto. In⸗ Et omnia coꝛnua pctõꝝ cõſringã: ⁊ ex⸗ tentio:monere ſideles 7 deuotos qui ſe deovo altabunk coꝛnua iuſit. uenunt quatenus cum laudibor erultatöne in ¶Etomnia coꝛnna pctoꝝ) ſc imperiũ dñſa Voto pſeucrent vt ſeipos ⁊ hic in futuro deo tionem: dignitates: pkites: bonozes: diuitias: teddant. Sententia in generali pheta in iſto ſuperbiã ⁊ pᷣumptões impioꝝ qui hic erigüuf pſalmo narrat qualit᷑ deus in ecclia ſiue in cõ et modo frangi nolunt quibo coꝛnibo tanquẽ⸗ gregatõne fideliũ ꝑ iuded ⁊ iſt intellecta vera thauri indomiti alios impetunt alios feriunt in cognoſit magnus p edicat᷑ quieſcit ꝑ⸗ et impelluntconfringã) finaliter in iudicio eaa e zift nar elſcen eßzunn⸗ unit ad ad nibilũ redigendocet exaltabunt᷑ tunc (coꝛ erſarios mnal mc10. tern iliter. hoꝛtatq; nua iuſti ſcʒ fidescharitas cetereq; virtutesᷓ fidelesvt ipi dcovota faciãt et munera offerat ſunt munera chꝛiſti ? ſublimitas inſti quibo ſe Sententia in ſpeciali fidelis ergo aſaph cõ⸗ ab inimicis eccie iuſti defendunt ipoſq; valen tnan⸗ iudeos ait. (Notus)eſtcin indeayvera ter impetũt ? pſternũt que mirabilis deus cuʒ penaltpenain ecia fatholteaſdeus) indes ad iudiciũ venerit in gloꝛia ſua mirifice exal⸗ cele geßt⸗ io ⁊ ergo iudea vera eſt tabit. Et boc eſt qd ante dixit hunc humiliaat cMn rcc ia cree enanenin ⁊fitens pecca⸗ et hunc exaltat. Colligat ergo ex his verbis et mehve o ⁊ ſpirituali qui deum ꝑ fi⸗ vnuſquiſq; qualẽ ſe debeat erhibere caueata gem 4 get. Urae lenien interdretat vir videns ſicut in titulo pᷣmiſſuʒz eſt ne ſe iᷣm coꝛrũpatet neeeagnl Romnen eius).i.magnifica pereat pctõꝛes ſupbos imitãdo ⁊ dño reſiſten Wec⸗ onoꝛat᷑ nõ blaſphemat᷑ ſicut ꝑ malos. do. Sed potius humiles iuſtos ſtudeat imita 2 ene notus in ngen dan dicit qꝛ ex ↄfeſſio⸗ ri quatenus in futuro regno mereatura dn’o ne Leſraa norlotd de abet. apte etiam iudea exaltari bec eſt quippe intentio et yrilitas buiꝰ Ante iſrael memoꝛat qr g afeſſionẽ ad dei vi⸗ Dſalwim. (((ODOꝛatioo ſionem ꝑuenit᷑ Di ergo deũ vis videre pꝛius Paſtoꝛ bone qui ꝓpter moꝛtaliũ ouiũ reldem ↄfitere ⁊ ſic in te fitlocus deo.vnde ſequit᷑ ſonem banſiſtcane- paſſionis: nomen tuu Et factus eſt in pace locus eius:et ha⸗ ſuplices inuocamus.vt ſuꝑ calũnas ſapien-⸗ b catione coõfirmes. ſoer dnñm. Doli in eis nec nõ de repꝛoboꝝ duritia terribili dei iudicio. Otus in indea de tie nos ſtabilitos ſeptifoꝛmi ſpiritus ſanctiſi⸗ — —— Pſalmus te dei noticia ⁊ habitatio AEEEFFEHD ne in ſanctis ac confractõne armoꝝ dia diu enim non contiteris peccata quodamo⸗ S. lxxv. „ ns: in iſrael magnu nomen eius. tulus hi en In finem in carminibus pſal⸗ mus aſaph.camiicũ ad aſſyrios.h eſt pſalmꝰ itatio eius in ſꝛuon. — cus eius)qui eſtauctoꝛ ⁊ amatoꝛ pacis.Quã⸗ do nixaris cum deo ſed confiendo incipis pa cem habere cum eo et ita fit ei locus in coꝛde tuo.in pace perfectio eſt vbi nihil repugnat. (⁊ habiutatio eius in ſyon)vera id eſt in eis qnai iam mente et coꝛde diuina ſpeculantur. Un⸗/ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti ge ipſe dicit. Et inhabitabo et inambulabo in eis. Syon enim interpꝛetat᷑ ſpeculatio.ipᷣa eſt eccleſia que in altitudine moꝛatur diuine Et)ſic(factus eſtin pace)ſcʒ invera hierim iid eſt in coꝛde tranquillo ⁊ pacato cum deodlo contemplatõnie poſtmodũ fruitura beatitu⸗ dine ipᷣius aꝑte viſionis. õ dium et bellũůõ. ¶ Ibi)ſcʒ in pace ⁊ in ſyon (ↄfregit)⁊ deſttu xitpotẽtias)⁊ vires (arcũ).i.deleciationẽ pecc cati que ſubito feriunt ⁊ vſq; ad coꝛ penetrant (ſcutũ).i.malã voluntatẽ ſcʒ ↄſenſuʒ ſicut bo na voluntas dicit᷑ alibi ſcutũ ⁊ (gladiũ).iactũ eccandi quo anima ⁊ ꝓximus occidit um).i.ↄſnetudinẽ qua deus quotidie impu⸗ gnatur. Uel(ibi ↄfregit potentias demonuũ? arma eoꝝ quas exponit per ꝑtes icʒ arcũ qui de longe pcutit.i. deceptões ⁊ doloscſcutũ) de fenſionis peccati et omne illud vnde ſuꝑbe ſe pteguntłet gladiũ).i.omne illud quo pugnat contra deũcet bellũ) carnis cõtra ſom ⁊ impu gnationẽ vicioꝛũ he ſunt diabolice potẽtie qs omnipotens deus ↄfringit ⁊ deſtruit in paci⸗ p fico coꝛdevbi eni deus auctoꝛ pacis venit hec omnia fugiũt deinde cõuertit ſe ad iſᷣm dům quaſi dicens.u dñe qui confringis tantas banmne hoc oꝛdine faciss Alluminans tu mirabiliter a montibꝰ * 5 luminans) mundũ (tu)et nõ alius mira eternis: turbati ſunt omnes inſipienteſ. biliter) qꝛ ſpiritaliter vel miraculis ⁊ ꝓdigijs (a montib eternis).i.ꝑ montes eternos ſcʒ ꝑ aplos ⁊ pᷣdicatoꝛes ſctõs q ſunt montes ꝓpter altitudinẽvite ⁊ iuſticie.eterni qꝛ ſemꝑ cũ dño manſuri. Iſtos montes pꝛius illũinauit eter⸗ nus ſolvt ꝑ eos poſtmodũ terrã ſuã.i.eccłkiam ſlluminaret. Quibo pᷣdicantibo vitam eternaʒ et ſigna facientib⸗ hominibuſq; ꝑ eos illumi⸗ natis vitã pñtem ↄtemnentibo et futurwà aman tibus (turbati ſunt)inde (om̃s inſipientes coꝛ de)terrena tm ſapientes. Et quid fecerũttur⸗ bati üli. Hoꝛmierũt ſomnũ ſuũ:et nihil inuene runt oms viri diuitiarũ in maniboſuis. —ỹñů *„ — — mierunt ibi delectando quieuerũt. Amauerũt pñtia ⁊ doꝛmierũt.i.delectati ſunt in ipis refri geſcentes ab eternis. Et ſic illis facta ſunt iſta pſentia delicioſa quomodo qui videt ꝑ ſomz nium inueniſſe ſe theſauꝝ. Somniũ fecit ilũ diuitẽ euigilatio fecit pauꝑem. ſic tranſit ſom nus iſte. tranſit vita iſta. Domniũ pᷣſentis vite illos diuites fecit. euigilatio autẽ poſt hanc vi tam pauꝑes pꝛodit.vnde ſequit᷑ (et) poſtquazʒ omnia tranſierũt tandea ſomno ſuſcuati(ni⸗ it᷑ (⁊ bel Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ)in his pñtibo quie⸗ ſcentes. Somnus eoꝝ eſt vita pᷣſens ibi doꝛ⸗ bil inuenerũt omnes vinih etſerui (diuitiarũĩꝰ id eſta diuitijs poſſeſſicauari enim nõ habent diuitias ſed habent᷑ ab eis (in manibo ſuis)i. in ptate ſua qꝛ nihil in manibo pauperũ po- ſuerunt.vt enim Augꝰ dicit.manus pauperũ gaʒophilatiũ dei ſunt in quibo ſi terena mit⸗ . gunt᷑ coꝛ a ſuꝑnis indurat᷑ iõ ſubdit᷑. Abincrepatone tua deus iacob: doꝛmi⸗ auerunt qui aſcenderũt equos. in terrenis vt dei increpatõnes nõ audirentet co illos excitante ad lumen veruʒ nõ reſpira⸗ rent. Non vigilauerũt in coꝛde qꝛ de increpes .. 4 tione durũ coꝛ habuerũt duricia enim coꝛdis obdoꝛmitio eſt. Ecce ipᷣe deus nnnc increpat et eternales penas inter tanta tonitrua adbuc doꝛmiũt ſuꝑbi nec volunt vitam veterem diĩa nare ⁊ in nouã viguare.Sed qui doꝛmitaue⸗ runt (qui aſcenderũtequos) ſuꝑbie et in illis vnde ſuꝑbiant ſe extulerũt ſcʒ in pompa ſecu li in honoꝛibo in poteſtatibo ĩ dignitatibo inin certo diuitiaꝝ.Lales ſunt equi eoꝝ quibotan quam indomitis in eternũ feruntur ſuppliciũ. Et bene ait doꝛnũtauerũt qꝛ hic incipiũt doꝛ mire ſed ꝑpetuus eoꝛuʒ ſomnus erit in eterna moꝛte. Sed qð doꝛmientes nõ ſentiunt mo⸗ do:ſentient in futuro.· 2— do reſiſtant tunc (quis reſiſtet) ⁊ ↄtraire pote⸗ ritctibi)in tanto tuo terroꝛevel iram tuam eua dere.q.d.nullus.qꝛ(ex tunc)ſcʒ in iudicio fu⸗ turo eru (ira tua manifeſta ac deſeuict ⁊ dura nec ꝑ penitentiã di biu qꝛ gibüleznober patientiã diſſimilabi oluet.q.d. qꝛ te increpan⸗ tem ⁊ minantẽ ↄtempſerũt poſtmodũ terribi⸗ lem ⁊ iratũ inuenturi ſunt ⁊ qui modo ſic doꝛ tient in toꝛmentis AUnde ⁊ ſubdii. mitauerũtvt nõ cogitarent de eternis tunc ſen De celo auditũ feciſti iudiciũ:terra tte uit et quieit. omnibo notũ (feciſti) i. facies vbi ponit᷑pꝛe⸗ teritũ ꝓ futuro (iudiciũ) exercendũ ⁊ tunc fieet qð ſubiungit᷑qꝛ terra tremuit ⁊ quieuit).i.ter reni audito iudicio tenebunt᷑ ⁊ timebũt⁊ ꝑdi la plãte qeſcent a malis ſuis ſʒ nõ a ſupplicijs tis largiendo ſeruas. Etqꝛ cum terrena dili- Ab increpatone tua)o (oeus iacob) i. ppli ſiunioꝛis ⁊ electi ſcʒ chꝛiſtiani doꝛmitauerũt) coꝛdis cecitate ⁊ obſtinatõe.Intm̃ ſopiti ſunt Tu terribilis es et quis reſiſiet tibi: exx· ribilis apꝑebis ſcʒ malis ⁊ licʒ hic aliquo mo ¶ De celo)veniens cum angelis audituz)i — —— —ʒ—NU— ̃ i. Po⸗ mi⸗ dl⸗ tnn hun Melius aũt modo timerent ⁊ qͥeſcerent. Cer⸗ rena cõſcientia que modo ſe turbatet laboꝛat tunc tremere ⁊ quieſcere habet iam tunc nõ in ueniet q̃ faciet mala ſed multa ſentiet vnde cõ tremiſcat toꝛmenta. Iſta aut fient. Cum exurgeret in iudicio deus: vt ſal ⸗/ nos ſaceret omnes manſuetos terre ¶ Aum exurgeret)i. exurget(in iudicio).i. ad iudicandũ omes deus) ſcʒ chꝛiſtus ieſus. turgere dicit qꝛ potens appebit qui bic bu milis apparuit ſeuerevindicans qui hicqᷣetus omnia ptulit. Sʒ ne putes iudiciũ ad ſolã di nationẽ iniquoꝛũ fieri ſubdit (vt ſaluos face⸗ ret).i.faciat oms manſuetos terre)qͥ nõ aſcen derũt equos ſuꝑbie ſed in hac terra ꝓpter deuʒ fuerüt manſueti mites ſimplices et patientes. quui in hüilitate ↄfeſſi ſunt pctã ſua et pacẽ mẽ tis hñt qui iugũ dñi nõ detrectant. Et merito ſaluat manſue1Oos AQm̃ cogitatio hoĩs cõſitebit᷑ tibi:et re liquie cogitatõis diem feſiũ agent tibi. Oñm cogitatio hois) manſueti pꝛima ſc,J qua danat mala ⁊ incipit bona (ↄfitebit tibi) vt dimittas ei pctã ⁊ ſic cogitationẽ pꝛimã ſeqͥ tur ↄfeſſio(et reliquie cogitatiõis huius.i.reli que cogitatiões poſt pꝛimã ſcʒ quibo recoꝛdat᷑ mala pᷣterita vt lugeat ⁊ bon ? pꝛeſtitavt ſperet (diem feſtũ agent nibi gras agendo ꝓ ſanatõ ne qð eſt ſolẽnia celebꝛare.pᷣmũ quidẽ qñ bo⸗ mo cõuertit᷑ ad deũ ⁊ recogitat omnia mala q̃ᷓ fecit que locutus eſt que cogitauit atq; ea ꝑ cõ feſſionẽ hũiliter aꝑit habet ↄfuſionẽ:habzʒ tri ſticiam ⁊ cõpunctionẽ ſed deinde poſt ꝑactaʒ pnĩam poſt cõſecutã a deo remiſſonẽ ⁊ gr̃am cum incipit recogitare que cogitauit ⁊ penſa⸗ re de quãtis ſoꝛdibo acvicijs⁊ pctis pius dñs cum liberauit q;ta inſuꝑ ei bona ſpiritalia cõ tulit incipit ĩtra ſe gaudere diuie bonitati gra tias agere ſicq; faciendo diem feſtuʒ agit deo. Deingde poſtquã oñdit qualiter ꝓpter ſubiaz cet mũdi delectationẽ damnent᷑ repꝛobi ⁊ quõ pꝑ humilitatẽ ⁊ bonã ↄfeſſionẽ ſaluent᷑ mãſue⸗ ii ſequit᷑ vtilis admonitio oĩbo cũ dicit. Vouete et reddite dño deo veſtro:ommi ——— qui in circuitu eius affertis munera. Vouete) mente qdᷣlibet bonuʒ (et reddite) ope (dño deo veſtro) vota que feciſtis alioqͥn de voto rei erit qꝛ nibil vouere ꝓfuit niſi ⁊ red dere ſubſequat᷑. Juſtuʒ eſt quidẽ ⁊ vtile nobis ne ſimul ꝑeamus cuʒ repꝛobis ſed potius ſal⸗ nemur cum iuſtis vt terribilẽ deũ quibi poſſu mus votis ⁊ muneribo placare ſtudeamꝰ(ocs An in circuitu eius) ſcʒ dei exñtes ꝑ fidẽſaffer tis munera).i. voſmetipos vel quecũq; bona Qui dei vt dignüũ eſt ſeruituti ſeipos ſubijciũt in circuiiu eius munera offerũt ſicut famuliqͥ ſtipando dñm ſuũ circueũt. Ipſe em̃ eſt in me dio colentiũ ſe ſnaors ſoluentiũ.qꝛ omnib⸗ in ſe credentibo equaliter fauet oms ad ſeveni cntes recipit neminẽ ſpernit. Et ſciẽdũ ꝙ alia ſunt vota cõmunia omnib ſcʒ de his ſine qui bus nõ eſt ſalus.vt vouere fide in baptiſmo⁊ abrenũciare diabolo ⁊ pompis eius nõ ſuꝑ⸗ bire nõ occidere nõ odire fratrẽ.⁊ huiuſmodi que etiam ſi nõ ꝓmittimꝰ ſoluere debemꝰ⁊ de his pꝛecipitdomnibs vouete ⁊ reddite.Alia ſũt vota /ꝓpꝛia ſinguloꝛũ vt caſtitas ieiuniũ relinqᷓ re omnia et huiuſmõi.etad hec vouenda nos inuitat nõ pᷣcipit vt voueamꝰ ſed vt vota red damus.d.vouete ⁊ reddite.i.ſi vouetis reddi⸗ te. voueant ergo om̃s votũ dño aut hoc aut il lud ſicut diuina gravnicuiq; donauerit ⁊ red dant vota ſua ⁊ ſic in circuitu eius om̃s offe⸗ rant munera. Et ſubiungit cui ⁊ quare.d.vo⸗ tecribili apud omnes reges terre Ternbili) qui timendus eſt ⁊ qꝛ terribilis ides ſi nõ amoꝛe vel timoꝛe facite ne a terribi⸗ li puniamini(et ei qui aufert ſpm pncipũ)ſcʒ terrenoꝝ qñ vult.q.d.nõ ſolũ alijs eſtterribi⸗ lis ſed etiam pꝛincipibo.nõ ait qui aufertvitaʒ qð vtiq; ⁊ illi faciũt qui coꝛpus oxcidũt ſʒ ijʒ ſoiritũ aufferre dicitvt tanto magis ille tinea tur qui habet ptãtem? coꝛpus ⁊ animã ꝑdere in gehennaʒ.nec dicit qui aufert ſpm hoĩim ſ,- ipᷣoꝛũ etiã pꝛincipũ vt intelligat᷑ deus pnceps eſſe ſuꝑ pᷣncipes.ptãs ſuꝑ ptãtes.tanquaʒ rex regũ ⁊ dñs dominantiũ.recte ergo ſubdit᷑ ter ribili apud reges terre) qui etiã alijs ſuntterni biles qꝗꝛ terret reges terre ⁊ opoꝛtetom̃s eũ ti⸗ mere. Vel(qui aufert ſpiritũ pꝛincipũ).i.au⸗ daciam ſuꝑboꝝ ſi ſom ſuꝑbie ⁊ tumoꝛes dan do ſpiritũ ſuũ ⁊ ſic facit eos reges ſui ipoꝝ vn mirabilẽ deũ in iudicio ſuo placatũ inueniãt ſemꝑ hic apud ſe terribileʒ pẽſant ſuaſq; cul⸗ pas diſtricte iudicant quatenus in illo diſtri⸗ 7 cto iudicio iniudicabiles fiant. de ſubdit ternibili apud reges terre reges ter⸗ re ſunt qui carnẽ ſuã ſpiritaliter regunt. reges ſui ⁊ deo ſubiecti. Sancti enim ⁊ ꝑfectivirivxt “ zatio. ¶ Cogitationibo te ofitentib effecrü largire ilis deus vt a montibo eternis illumina—⸗ * tur iudicij ignominia careamꝰ. Qui v..· Pſalmus de mutatone ire cei in mi ſericoꝛdiã: et de incarnatõe chꝛiſti de di / uerſis del operibo et miraculis ac libera tione ppli ſui a tribulationibo et pericu⸗ ncror pia mi ꝓpbeta dauid. Zitulus in fi mnem p idithun pſalmus aſaph. Et eſt ſenſus pſalmus ille attribuit᷑ aſaph.i.fidelicõgrega⸗ oni que hic loquit᷑: agit p idithun.i.de ſe ſcʒ congregatõe tranſiliente in finem.i. in chꝛiſtũ vltra quem nihil eſt Quicunq; ergo ad iſtum ſinem vult venire debet omnia tranſitoꝛia trã ſilire ?⁊ ad ipᷣm qui incõmutabilis eſt totis niſi bus anhelare. Oateria. ↄtempt/ ſeculi ⁊ tꝑa lium ac deſideriũ dei ⁊ eternoꝝ. Intentio:mo nere deſideria ⁊ illecebꝛas ſeculi calcare ⁊ ni⸗ hil niſi illũ ex quo ſunt omnia ſibi ponere ad Pnos ſuo exemplo iſte tranſiliens conat᷑ in⸗ ſtruere. Snia in generali ꝓpheta in iſto pſal⸗ mo loquit᷑ in ꝑſona fidelis ↄgregatõnis ⁊ cu⸗ iuſtibet viri pfecti qui temptis terrenis deuzʒ gemitu ⁊ oꝑatiõe requirit quo ↄſecuto in eius amoꝛe ⁊ ↄtemplatõe ſuauiter requieſcit ⁊ agit de mutatoe iredei in miſcᷣiam.et de incarna tione chꝛiſti de diuerſis dei oꝑibo⁊ chꝛiſti mi⸗ raculis. de liberatõe pꝓpli ſui? fideliũ ab immi nentibo tribulationibo ? ꝑiculis. Snia in ſpe ciali. Aſaph ergo omnia tranſiliens et ſolum deum querens ait( Aoce).iintenſione deuo⸗ tionis (mea) non aliena ab affectu coꝛdis (ad dñm clamaui)nõ aliud ab eo petens niſi ipᷣm clamoꝛ ad deũ nõ eſt tam ſonusvocis q deſi⸗ derium coꝛdis. Qui multũ deſiderat multuʒ tlamat. Et ex intenſo affectu ingeminans ad dit(voce mea ad deuʒ)ſcʒ clamaui oſtendens ſe clamare ad ipᷣm qꝛ nõ ſolũ dñs ſed et deus eſt. q.d. ſic clamaui vt ſit mihi dñs ⁊ deus.Et noõ fruſtra ſe clamaſſe oſtendit ſubdens (et in⸗ tendit mibi) me exaudiendo ⁊ ↄſolando qꝛ ꝓ pe eſt omnibe inuocantibo cuz et ſenberadeſ querentibo ſe nõ aliud ab eo.Et nõ ſoluʒ alio peſed eiaiiam. In die tribulationis mee veum exqui⸗/ ſiui manib meis nocte cõtra eum: ⁊nõ ſum deceptus. In die tribulatõis mee) in qua alij querũt de ea exire(deũ) tm nõ ab eo aliudexquiſiui) vt in eo ſit mihi quies nec ſolũ voce ſed etiam (manibo meis).i.openba bonis.ecce qꝛ opera nimnumclamaui: voce mea ad deſᷣt Cogitaui vies antiqu nos in mente babu. noftra nobis tatentiby clamant et nõ ſolũ die ſed etiam (nocte) in quo notat oꝛandi aſſidui⸗ tatem. q.d.queſiui quotidie. Vel idẽ dicit hic nox comꝑatõne lucis eterne qðᷣ ſupꝛa dies cõ parationcvite maloꝝ qui diem nõ habent ſcʒ vita iſta. i. hoc ſeculũ qð eſt tribulatio illi qui deſiderat celũ (ↄtra eum).i.coꝛã deo nõ coꝛa,ʒ hominibovt viderer ab eis et nõ ſuʒ decept?) qꝛ inueni ⁊ cõſecutus ſum qð querebã. Quis enim queſiuit deũ ⁊ nõ inuenit: Et merito nõ ſum decepuusd. Benuit cõſolari agnima meamemoꝛ ſui eia delectatus ſum et exercitatus ſum et defecit ſpiritus meus. Renuit cõſolari anima mea) in alijs q; in deoꝛ reſpuit omnẽ humanã ↄſolationẽ diui⸗ tes huius ſeculi tedio affecti ſolent bona tpa⸗ lia ↄſpicere ⁊ triſticiax delinire ſed vir ſanctus qui hic luget ꝙ ab eternis gaudijs cecidit cõ⸗ ſolationes de tpalibo nõ admittit.Etideo(me moꝛ fui dei)in q̊ eſt ſuauitas ↄſolatõnis (⁊ de lectatus ſuʒ in hac memoꝛia qð plus eſt q;; cõ ſolatus.Et qꝛ amoꝛ deivacare nõ poteſt recte ſubiungit et exercitatus ſum) in meditatõe et contemplatõe ipius(et defecit ſpirims menis) Ibi enim ſpũs human defecit vbi ſpũs diui nus cõualeſcit. ꝛtis eſt em vt moꝛs dilectio. „ 4 Etcum moꝛtẽ ab omni delectatõe mundi ne cat.Et exponit exercitationẽ. — Anticipauerũt vigilias oculi mei: tur batus ſum et nõ ſum locutus. ¶ Anticipauerũt).i.puenerũt(vigilias)aliox. (oculi mei) ante tꝑs ſurgẽdo ad oꝛandũ et lau dandum deũ qꝛ amoꝛ dei ſomniũ a coꝛpe ec⸗ cutit toꝛpoꝛẽ fugat. animũ ſollicitat. paceʒ q malã rumpit inter coꝛpus ⁊ ſpiritũ ⁊ verboꝝ ſtrepitũ cõpeſcit ⁊ ideo bene ſubdit᷑ ſtin batus ſum) de hüana fragilitate et miſeria.vel qꝛ nõ dum potui ↄſequi qð querotet nõ ſum locu⸗ tus)alicui querens ſolaciũ humani colloquij vel cõtra deũ murmurãdo. Non tñ ceſſat ſed conat᷑ inuenire remediũ nec iam ab omnitu⸗ multu ſcłi intra ſecretũ coꝛdis ſe rapiens ocio ſum tenet ſolaciũ. Vnde ſubdv-it. * . . — — — — — os:et annos eter Cogitaui dies antiquos ade in quib coꝛ⸗ ruit hõ a ſua ſtabilitate qñ in pꝛimis pentib⸗ hunc defectũ meruimꝰ.i.cogitauiquid ↄtigit ade ꝓ inobedientia ? ex illo cognoui hüc de⸗ fectum hominis eſſeꝛ ecõtra(annos eternos) quos homo pſiſtens haberet in quiby nõ erit iſte defectus et q́s nulla moꝛs interrũperepõt — fKVFN0qRhe — — — — Q(in mente habui iĩ in memoꝛia? deſiderio.q. d. vidi bona que ꝑdidi ⁊ mala que inueni ⁊ is turboꝛ qꝛ homo ſtultus antiquos etlabentes dies magnopere deſiderat ⁊ illos annos eter⸗ nos qui ſtant negligit ⁊ nõ querit. Et meditatus ſuz nocte cũ coꝛde meo: EEEEee potius in miſcdᷣia iram ↄtinebit ⁊ miſcðᷣia irã Et meditatus ſum)de diebo illis (nocte)in ſecreto.nox enim ad meditationẽ ↄgruit.tra⸗ ctans(cum coꝛde meo).i.cum ratõe ſi quomõ poſſem redire? ꝑuenire ad annos eternos.nõ querit huius rei conſciũ niſi coꝛ ſuuʒ)⁊ exerci tabar)in hac meditatiõe hec ⁊ alia cogitando (et ſcopebã ſpiritũ meũ).i.ſcrutãdo purgabã mentẽe meam ⁊ mundabã ab omnib culpis⁊ dei offenſis vt videre poſſem. hoc exercitiũ cõ mendat Augꝰ.d. O ꝑtinaces anime date mi⸗ hi hoĩem qui ↄpungat᷑ in cubili ſuo qui qu-⸗ tidie reſculpat ſpiritũ ſuuʒ.qui reſiſtat laudib⸗ hominũ.qui nõ acquieſcat ↄcupiſcentijs vo⸗ luptatũ.huic de ſecretario ſapientia euulgebit Ta huc ⁊ illucvolui ſic apud me tractãs.ſ. 8 wonet vt cõplacitioꝛ ſit adhuc.· Wunqͥd ineternũ).i.ſine termino ⁊ ſine re⸗ medio pijciet deus nos a ſua gratia 2 ↄſola⸗ tione dimittendo nos in affactõne.Abſit (aut nõ atponet).i. nõne addet vt cõplacitioꝛ ſin) miſerẽdo q; iratꝰ ſuerit puniẽdocadhuc).i.vl⸗ tra ⁊ de cetero ⁊ nõne apponet mĩam ire vt ip̃e qui fuit iratus repellendo ⁊ mala inferẽdo ſit manſuetioꝛ liberando ⁊ reuocãdo.q.d.immo apponet vtqͥ ſemꝑ placidus ⁊ qͥetus eſt in na⸗ tura ſua ↄplacitioꝛ ſit ĩ creatura ſua. Non enĩ culpa creaturevim miſericoꝛdie creatoꝛis po⸗ Krit ſuperre. Aut in ſinem mĩam ſuam abſcidet:a ge kratione in generationez. Aut in finem).i.totaliter ⁊ omnino ſcʒ a bo nis ſicut a malis(mĩam ſuã abſcidet)a nobis id eſt terminabit ⁊ completã oſtendet ita vtex nunc mĩam de cetero nõ faciat ⁊ nõ amplius in poſteris generationibo fiatvñ ſequit᷑a gene ratõne in generatõeʒ.i.in generatõibo ſibi ſuc cendentibo vt iniquitatẽ patrũ poꝛtet nõ ↄſen⸗ tiens generatio filioꝝ.q.d.non qꝛ ipſe natura eſt miſericoꝛs ⁊ eius ꝓpꝛietas eſt miſereri ⁊ par cere. Deinde idem alijs verbis repetit.d. Aut obliuiſcet᷑ miſereri deus: aut ↄtine bit in ira ſua miſericoꝛdias ſuas. ¶ Aut obliuiſcet᷑ miſereri deus) cui ſemꝑ eſt eadẽe memoꝛia ⁊ cui naturaliter ſemꝑ ineſt mi ſcdᷣia.qd.qꝛ incepit ⁊ ↄſueuit miſereri iõ non unquid ineternũ ꝓijciet deus:aut nõ eſt deſiſtendũ. in alio nõ eſt mĩa niſi eam deus donet et ipſe erit ſine ea. Riuus currit et fons ſiccat eſtcaut ↄtinebit in ira ſua miſcdᷣias ſu as) ſolitas ita q; nõ extendateas amplius ad nos et vincet ira miam in eo qui nunquã in ſe iram põt habere nec miam ꝑdere.q.d. nõ ſed vincet. Ita cogitabã hec apud me. Et dixi nuc cepi: hec mutatio dextre ex t)poſt hec redeundo ad rationẽ ⁊ reſipi⸗ ſcendo a deſperatõne diuine miſcðie (dixi) in coꝛde meo.i.huic meditatõi mee reſpõdi(nũc) pꝛimo (cepi⸗).i.incepi ſaꝑe ⁊ intelligereverita⸗ tem ſcʒ ꝙꝙ homo reducet᷑ ad annos eternoset hec mutatio)in nobis eſt (dextre excelſii. fa⸗ uoꝛis ⁊ ꝓpiciatõis dei ⁊ effectus diuine miſeri coꝛdie et pietatis qꝛ ab ira ad miſcdᷣiam ſcʒ q; de ſeruis mutamur in filios.iſtud poteſt dice⸗ re penitens qui reſipiſcens exclamat nunc ce— pi ſcʒ viuere ⁊ ſimilia. vir etiã ſanctus quantũ cunq; ꝓpfecerit ⁊ in bono ꝑſeuerauerit debʒ tũ dicere nunc cepi quaſi totũ qð fecit paruʒ vel nihil ei videat᷑. Et ego. ah initio mirabiliũ tuoz. Vemo: fui operuz dñi: qꝛ memoꝛ ero MHemoꝛ fui operũ dñi).i.huius mutatõis in me facte nunquã dans obliuioni vt melio ra mererer Sʒz ne de ſe tm letarevideret᷑ addit (qꝛ etiã memoꝛ ero mirabiliũ tuoꝝ ab initio) mũdi.i.reducã ad memoꝛiã q̃ deus hũano ge neri ab initio indulſit ſcʒ ꝙ adam ad imagine ſuã fecit ꝙ noe ꝙ abꝛahe ⁊ płib alijs ſanctis fecit ⁊ tandẽ ꝙ ipᷣe deusvenit.q.d.tota mea co gitatio devirtutibo tuis eſt. Conſidero quomõ illis miſertus es etde me nõ deſpero. Deinde vniuerſalius repettit. M Et megitaboꝛ in omniby operibꝛtuis in adinuentionibo tuis exercebo. ¶ Et meditaboꝛ in omnibo oꝑibo tuis)ſcʒ cre ationis.diſpoſitõis.oꝛnatus. gubernatõis. et alijs omnib quetu mihi reuelaſti (ꝛ in adin⸗ uentionib tuis) ad noſtrã ſalutẽ ꝑtinentibo.i. in oꝑibo gre que ꝓ redemptõe noſtra adinue⸗ niſti.pꝛimo enim oñdit deus oꝑa potentie ſue qñ in pꝛincipio fecit celuũ ⁊ terraʒ ⁊ omnia que in eis ſunt. poſtmodũ oꝑa noua adinuenitqͥ⸗ bus humanũ genus redimeret in vtriſq; ope ribus debet excereri fidelis animus vt in illis agnoſcat dei potentiã in iſtis attendat dei mi⸗ ſericoꝛdiã.his aũterudit ille in laudẽ ꝓꝛum⸗ pit ⁊ iam oꝑa miſcdᷣie dei circa nos explana⸗ treincipit dicens. .. AYultitudo ſonitus aquarum: vocem Deus in ſancto via tua:quis veus ma⸗ gnus ſicut deus noſter:tu es de cis mirabilia. HE u es de qu ſanctoꝝ eſt (via tua).i. via colendite ad teve niendi qꝛ ipe eſt via in exemplo. veritas in pe⸗ miſſo vita in pꝛemio. ? eum fit redit ad an⸗ nos eternos. ⁊ inde ille letus potentiã derpꝛe fert ceteris qui magni vident᷑.q.. et cum voc ſit(quis deus )eſt magnusſicut deus nr). . D nullus Multi aſpellati ſunt dij ali falſa opi .* nionevt dij gentiu. alij nücupatiue? ſcom gra tiam vt ſancti.ſed oms hi nõ fueruttam ma⸗ gni vt deus noſter qꝛ iu ſolus es deus ꝓpꝛie et m naturã qui)ſolus (facis mirabilia) in coꝛ⸗ poꝛe et in anima. Ham et que alius ꝑ te facit tu facis. tu auctoꝛ:ille miniſter. facis inq; imn⸗ rabcacccch Notam feciſti in ſplis virtutẽ tuã:rede miſti in beachio tuo plm tuu: filios ia⸗/ Ccobetiofeh)yhyp. ¶ Motam feciſti in plo) totius oꝛbis virtu⸗ tem tuã/ ſcʒ tuã potentiã oſtendendo ⁊ ſpecia⸗ liter in pło iſr vñ ſubditredemiſti ĩ bꝛacbio tuo).i.in foꝛtitudinecpłm tuum) ſcz filios ia cob ⁊ ioſephde egypto liberando et in terraz ꝓmiſſiomis introducẽdo. Cõnumerat ioſeph cum pꝛe iacob qꝛ duo filij ioſeph ↄſtituti fue⸗ runt cum alijs filijs iacob. Uel (notaʒ feciſti) cum in mundũ miſiſticvirtutẽ tuã) i. chꝛiſtuz qui eſt dei virtus ⁊ dei ſapia in pplis) ſcʒ inſi⸗ delibo tm̃ coꝛpe.et fidelibo etiã deitate (redemi ſti in bꝛachio tuo .i.chꝛiſto ꝑ quẽ oꝑaris (po⸗ pulo tuo)ſcz (filios iacob).i.iudeos (et) filios (ioſep hy.i. gentiles. ioſeph em in egypto gen⸗ tium floꝛuit et regnauit et interpᷣtat᷑ augmentũ vnge bñ ſignificat gentes de quib augmenta tus eſt ꝓpłus dei. Tiderut te aque deus viderũt te aque et timuerũt:et turbati ſunt abyſſi. ¶ Nigerũtte aque)o (deus viderũt te aque et timuerũt).i.adnutum tuu ita diuiſe ſunt aque maris rubꝛi et ioꝛdanis ac ſi te et tuã volunta tem viderent ettimerẽt. Creatoꝛẽ em̃ ſuũ aque intellexerũt ⁊ ppłs nõ intellexit⁊ turbati ſunt abyſſiin quantũ contra natura ſuam ſolidate ſunt ad pꝛebendũ iter tranſeuntiby. Vel vide — runt).i.cognouerũt te ꝑ fidem (aque).i. plio (deus chꝛiſte qui es dei virtus et bꝛachiũ ⁊ vt vterq; ppłs intelligat᷑ repetit⸗ viderũt te aque) id eſt ppli hoc eſt vterq; plus teverũ deuz eſſe recoguit cet timuerũt) de pctis cet turbati ſunt abylliyi. ↄſcie eoꝝ cõmote ſunt ad pniam. iſa Deus in ſancto) i in chꝛiſto qui eſtſanctus =ðèð runt nubes: õõ aque maris rubꝛi cum magno ſtrepitu et fra⸗ goꝛe reuerſe ſunt ſut egyptios et currus eoꝛu. (vocẽ dederũt nubes) quia dns de nube fecit pcedere fulgura ettonitrua otra egyptios. vel quia pdicti couerſi non ſunt pauci ſubiungit. Multitudo)eſtſonitus aquaꝝ).i. wlon ſo⸗ nantium in ↄfeſſione peccatoꝝ: in gemitu cul parum:in dei laudibus:in gratiaꝝ actionibꝰ. Quaſi enĩ mare cõfragoſum ſonant viuerſa vota ppłoꝝ quia (vocem) pꝛedicatõnis dede ruut nubes).i.aplłi et pᷣdicatoꝛes verbi dei in omnibo gentibo chꝛiſtü pdicando: qui dicunt᷑ nubes qꝛ choꝛuſcãt miraculis:tonant minis: compluunt doctrinis. Eteni ſagittetue tranſeunt: vor toni⸗ rui tui in rroot. “ Eteni ſagitte tue)o deus (tranſeunt) qꝛ iülla fulgura volantia diſcurrebãt et ꝓcedebantqꝗᷓ ſi quedã ſagitte a deo vel ab arcubus emille. (vox tonirui tuifuit in rota). i. ad ſi ititudinẽ? ſonitus rotaꝝ curruũ.vel qꝛ vox illoꝛum pᷣdi catoꝛum potens fuit ſubdit Eteni ſagitte tney o deus. i verba tin pungentia et voces nubi⸗ um (tranſeunt) ettranſierũt vſq; ad coꝛ. Non enĩ in auribo remanſerũt ſed etiã coꝛda tranſ⸗ fixerunt (vox tonitrui tui).i. vox pᷣdicatõnis tue grandis et terribilis no in occulto ſed in rota)totius mundi fuit.i:in oꝛbeterraꝝ p cir⸗ cuituʒ. rota enĩ eſt oꝛbis terraꝝ quẽ circuerũt nubes tonãdo pceptis: choꝛuicãdo miracul. Alluxerüt choꝛuſcatões tue oꝛbi terre: cõmota eſt et cõtremuit terra. ü ¶ Illuteruntet aſparucrũt choꝛuſcatõnes tue)et fulguracoꝛbiterre) id eſt circũquaq; in circuitu:et ideo cõmota eſt et cõtremuitterra 5 id eſt in tanta tempeſtate videbatur terra con⸗ cuti et habitatoꝛes terre ↄtremiſcere. UelIl luxerũt choꝛuſcatõnes tue oꝛbitene) qꝛ apo⸗ ſtoloꝛuz virtutes et miracula ꝗᷓ ꝑ eos feciſti vt ſermonẽ eoꝝ ſignis cõfirmares vel diuina p⸗ cepta quetenebꝛas mundi depellerent vbiq; reſplenduerũt: vnde (cõmota eſt de infidelita⸗ te ad fidẽcet cõtremuit)ad pniamterra.i.ho⸗ mines habitantes in terra audito tonitruo et viſis ſignnis. ultis:et veſtigia tua nõ cognoſcent. * cte ꝓpło tuocet ſemite tue in aquis multis) ſunt parate qꝛ diuiſo mari pᷣbuit viaʒ pplo ſuo per In nari via tua et ſemite tue in aquis M In mari)ſcz rubꝛocvie tue)ſcʒ a te ſunt fa⸗ f⸗ di. Gl. es mediũ maris ſiccis pedibo tranſeunti (et veſti gia tua)quete duce fecit ꝓpłs(nõ cognoſcent᷑ ) qꝛ nõ ſuntviſa vł agnita poſt reuerſionẽ aqua rm ad locũ ſuũ. Vel(in mari via tua).i.ĩ pec runt facta eſt via chꝛiſti)et ſemite tue in aquis multis).i.in młtis pplis. VUñ enĩ paucis pcto catoꝛibo qui vſq; in ꝓfundũ iniqͥtatis puene⸗ ribus pꝛimo ꝑ ſemetipᷣm via fuit inde ꝑ ſemi- tas ſuas.i.ꝑ apłos ipᷣm imitantes młtis ꝓplis ꝓfecit et veſtigia tua nõ cognoſcent᷑ ab illis qui in infidelitate remanſerũt qꝛ ſapientibo et pꝛudentibo huius ſeculi abſcondita eſt hũilis lſapientia chꝛiſiit. Deduxiſti ſicut oues pplm tuũ:in ma⸗ nu moxſi et aaron. ¶ Deduxiſti)de egypto ꝑ mare ⁊ ꝑ deftũ(po pulũ tuũ)ſcʒ iudeoꝝ (ſicut oues.i.tranquille et ſine nocumento vel ad modũ ouiũ qꝛ nõ ve re oues ſʒ hedi erãt (in manu moyſi ⁊ aaron) ii.in oꝑatõne miraculoꝛũ que ipᷣi fecerũt.q.d. hoc illi ꝓpło feciſti ⁊ ipᷣe te nõ nouit. Ael(de dauxiſti) tãquã bonus paſtoꝛ (ſicut oues ppłm mũ)humilis eni paſtoꝛ hũiles oues reqͥrit qᷓs Elegẽ nouã et ſacrificiũ nouuʒ ad paſcua vie eterne ꝑducit.⁊ hoc eſt qð dicit᷑ ĩ manu) ⁊ du catu (moyſietaaron) nam ꝑ moyſen lex data eſt ꝑ aaron ſacrificiũ factũ qui figurauerũt le⸗ gem nouã ⁊ ſacrificiũ nouũ le autẽ noua eſt charitas ⁊ ſacrificiũ nouũ laudeg ⁊ debitavo cius ſunt nam qð ꝓphe annũciauerũt os dñi vcteris teſtameticin ꝑabolis) que aꝑte ſuntqꝛ pabole ſunt rcrũ ſimilitudines que comꝑant᷑ rebo de quib agit qñ qð de vno dicit᷑ de alio ĩ ta deo ꝑſolurnre. O etio. Dirabiliũ omniuʒz opatoꝛ deus immenſe qui quonda aquas in cõſpectu tuo reſiſtentes impenſis bomis aA pemie inflctis malis quã nunquã obliuiſceris largiaris. Qui v.. ib qͥn deinceps mutaſti invinũ te hũiliter imploꝛa⸗ musvt ſuſcepta voce clamoꝛis nr̃i miam nob — d Pfſalmus de mirabili ilit ae n ibitis ac bñficijs „ dam ppło iudaico exh QAps. xxvjj. 9* cent iram cuius obedienter et fideliter deben — ſuſciꝑe gratiqʒ. Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph.i. fidelis cogregatöis narrat que in veten ꝓplo diuinitus acta ſuntqᷓ bñficia deus bonis et gratis ↄtulit.⁊ quas pe nas malis ⁊ ingratis inflixeritvtq̃ de illis hi⸗ ſtoꝛialiter referunt eade de nobis ſpiritualiter intelligant᷑. ne ingrati ſpuali gre exiſtentes pe ne in patrib pᷣfigurate ſubiaceamꝰ. Snĩia in ſpecialipha ergo reddens ipᷣos auditoꝛes be mniuolos ⁊ attentos vt maioꝛ reuerẽtia et aucto nias ſuis vᷣbis addat᷑.pmo inducitipᷣm dũm loquentẽ vel loquit᷑ in ꝑſona eius ſic (Atten⸗ dite) coꝛde o (ꝓple meus)nõ tantuʒ per nature creationẽ ſed etiã ꝑ fidẽ ⁊ obediennã. NHNos ſu mus ille ppts qui ⁊ ogregatio chꝛiſti ſumuslle gem meã)quã p ceteris pplis dedivobis.i.ve⸗ ritatẽ rei que in figuris tegit inclinate)p hũili tatemcaurẽ veſtrãlſcʒ coꝛdis(inᷣba oꝛis mei) ſczʒ vt ea intelligatis ⁊ oꝑeimpleatis nam qͥ eſt ex deoverba dei audit.lexvtiq; deiverba oꝛis locutũ eſt. Ideo aũt attendite ⁊ inclinate qꝛ. Aperiã in parabolis os meu:loquar p/ Aperiã os meu) narrando ſcʒ facta ⁊ dicta telligi Coquar)p aſaph ꝓpoſitões)qͥ ſunt du⸗ bie queſtiones aliqͥd diſputatõe ſoluendũ ha⸗ bentes.que grece dicunt pbleumata⁊ hebꝛai Ttendite popnle Rmeus legem meaʒ: inclinate aurem — Veſtra in verba oꝛis mei. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha d ðᷣ qui hic loquit᷑in ꝑ Pona ſidelis ↄgregatõis.Titulus eſt. Intelle⸗ ctus aſaph. Et eſt ſenſus hic eſt intellectus a⸗ ſaph id eſt fidelis ↄgregatonis ſcʒ ꝙꝙ hic nar⸗ rata ſunt ſpiritualiter intelligenda qꝛ que in fi gura illis ↄtigerũt eadẽ in nobis in re fiunt et ideo nobis potius iſta cantata ſunt. Materia recoꝛdatio beneficioꝝ dei ⁊ mirabiliũ operuʒ ce enigmata ⁊ ꝓceſſuʒ recitabolab initio non mundi ſed vcieris teſtamenti ſcʒ ex quo ꝓplus iſr vocat ẽ ex egypto huc vſq; ex lſona dñi dicunt᷑. Deinde ipᷣe aſaph loquiti Quata audiuimus et cognouimus ea et patres noſtri narrauerũt nobis. Quanta).i.qᷓ; multa ⁊ magna ſcʒ dei bene cia audiuimus) in veteri teſtamenio pᷣdicta. ſet cognouimus ea)in nouo teſtamento imple ta. Audita ſunt cum ꝓpharent᷑ cognita cũ im⸗ plerent.ſicut audiuimꝰ ſicut vidimꝰ.⁊ ſubiun git a quibo audiuimꝰ.d.(et pꝛes nri) ſcʒ moi⸗ ſes ⁊ ioſue patriarche et ꝓphecnarrauerũt no⸗ bis filijs ſuis in ſcripturis ſuis quibo ⁊ credi⸗ mus.Qõ etiã iſte pᷣuidet ſcʒ ꝙ pꝛes narrabũt „ filijs in poſterũ. Et. Non ſunt occultataa filijs eox:in gene ſuoꝝ quondã ꝓpło iudaico exhibitoꝝ. Inten Hon ſunt occultataſcʒ ea quepꝛes narra⸗ nerunta filijs eoꝝ) ſpiritualiby.i.nob qð poſt 2 ingrati beneficijs dei ⁊ ex hoc eius in ſe puo⸗ cxponit. d. in generatoe altera) i. ſpiritus. qꝛ pma eſt generatio carnis. ſcda regenerato ſpi ritus. tercia regeneratiovtriuſq; que erit in re⸗ ſurrectõe.pꝛes narrauerũt filijs in ſuccedenti bus ſibi generatiõib⸗ et ſic ꝑuenit vſq; ad nos q ſumus generatio alta ꝓpterea ülli locuni ſunt vt nos filij eoꝝ. ſciremus.pꝛes inqua nri nar⸗ rauerunt nobis. “ . . ”” Marrantes laudes dñiet virtutes eins 4 et mirabilia eius que fecit. deuz in exitu maris ru⸗ et alij iuſti laudauerũt deuʒ in erun marig bꝛi. Aelclaudes) laudabiuia inſtituta et vun tes) vel potentiaseius) quibo egyptios ꝑcuſ⸗ ſit ⁊ Plim ſuũ ſepe liberauit(⁊ mirabilia eius) — ſcq; q; eos in deſerio pauit ⁊ hoſtes eoꝝ vicitq fecit nõ ſolũ ꝓmiſit. Ald hoc laudat᷑s vta⸗ metur nos verocum virtutes eius · mirabilia eius audimꝰmagis in fuitio eins accẽdimur. Et ſuſcitauit teſtimoninũ iacob:et legeʒ in iacob).i. in ꝓpło iudaicovt ſuſcitaret ⁊ appa reret qð latebat pctm.ſi ine lege eĩ moꝛtuũ crat pctm̃.i.nõ apparebat. adueniente aut manda⸗ to pctm̃ reuixit.i. apꝑuit.Deinde repetitet le⸗ gem poſuit) quaſi inguʒz jn iſr l in ülo plo ne vaga voluntate er arent. Ceſtimoniũ aut? lex noia ſuntvnius rei ſcʒ veteris teſtamenti ſʒ lex vocat᷑ ĩ eo eꝙ iubet et pcipit teſtimoniũ in eo ꝙ; pbat ⁊ ↄuincit qꝛ nouũ teſtamentiũ aveteri ha betteſtumoniũ t ideo ad hucvetus teſtamentũ legit vt ꝑ illud nouũ cõfirmet᷑. Silr iacob et iſrł noia vnius hois ſunt ⁊ idẽ ſcʒ ppłs iudan cus ꝑvtrunq; intelligit᷑ ſed ꝓpter ſupplantatoz iacob. et pter viſionez dei iſrael nominat᷑. In qua lege. Quantamar nõ ſurrexerũtqꝛ non ſurſum ſʒ potius interra coꝛ habuerũtet narrabũt filijs ſuis).i. poſte⸗ Ranantes)ſcz laudes dñi quibus moiſes Et ſuſcitauit teſtimoniũ) i deditteſtamentũ dauit patribo noſiris no/ tafacere ea filijs ſuis: vt cognoſcat ge / MOuanta)et qᷓ; magna (mandauit pr̃fib no ſtris) ſcʒ antiqᷓ ppro qui accepit mãdatũ a deo et tñ nõ nouit nec fecit. ad quid ergo manda⸗ uit (nota facere ea).i.ad faciendũ ea nota (fi-⸗ lijs ſuis) ſpuũaliba ſcʒ nobis coꝝ ſucceſſoꝛibus Filij eni ſunt płs noui teſtamẽti quimanda- ꝗ ta nouit et fecit: qd q̃ſi exponendo ſubdit (yt cognoſcatſpũaliter generatõ altera) ſcʒ de gẽ tibus collecta que nos ſumus qõ ipᷣi nõ none runt ſcʒ mandata que ipᷣi nõ intellexerũt. Bñ ergo ſubdit declarando ſſzxx Filn qui naſcentur et exurgent: narra⸗ punt filqs ſuss. boni expectã ¶ Filihi chꝛiſtianitqui naſcetur) poſteraqꝗᷓ et ſpũ et exurgent)a carnali intelleciu ſurſum coꝛ hñtes nam illi qui nati ſuntet non renati in terra nis ꝑ generatõnes ne quis mandata dei putet vni data. nos filij iloꝝ ſumus illi narrauerüt nobis et nos narrabumus filijs nr̃is. Et ſeqᷣ⸗ tur vuluas paterne pᷣdicatõis ꝗᷓ fu filijs ſcz. At ponant in deo ſpem ſus et nõ obliui ſcantur opm deizet madata ei exqrant. t) ipi filij (ponãat in deo ſpem ſuã) nõ in ſe ipis de ſua iuſticia pᷣſumendo neq; in terre⸗ nis reby et in vanitate mũdi ſicut illi fecerunt (et nõ obliuiſcant oꝑm deiiactando oꝑa ſua que nulla ſunt niſi a deo vel ſicut illi idola co lendo.deinde oſtendit qͥ ſit vera dei recoꝛdatio ſubdens (et mandata eius exquirãt) oꝑando q̃illi ↄtempſerũt. Nota in hoc finẽ totius the ologie ſcʒ mandata exquirere quaſi ad plenũ inquirere.requirãt ergo ꝑ deuotionẽ: ꝑquirat * ꝑ aſſiduitate. exquirat ꝑ oꝑationẽ: cõquirant per ſufficientuiuinn. Ne ſiant ſicut patres eoꝛum: generatio Ple fiat ticut pres coꝝ) mali ſc; (generatio Rene et exaſperans. pꝛaua)qͥ veritate nõ recipit ſcʒ declinãs are⸗ ꝓuocans ꝑi n ſalu⸗ rem armaret᷑ eumq; crucifigeret qð fuit ſuper oẽs acerbitates. vel pꝛaua in voluntate (et ex⸗ eſt creditus cũ deo ſpũs eiuns ¶ Beneratio ꝗᷓ nõ direxit coꝛ ſuũ) diſtoꝛtũ in deũ et ad diuina vt ſe coꝛrigeret deũq;ʒ dilige⸗ ret et ei ſeruiret t).i.quia (non eſt creditus cũ deo ſpus eius).i.ſpũ ſuo deo nõ adheſit qꝛ ſpi ritum ſuũ et voluntatẽ ſuã in deũ ſuũ penitus no credidit deocſps) etmeneceiusſed ſemp increduli fuerũt eius pmiſſiõibo. Et vere pꝛa⸗ na generatio et diſtoꝛta quia eiuiuull. Filij effrem intendentes ermi um: conuerſi ſunt in die beli. Filij effrem) qui dictus eſt ? efrgim de qui bus minus videret᷑ qꝛ ab his pociſſimu aliud expectãduʒ fuu ſunt enĩ de il o cuiiacob benedicens dexterã impoſuit ⁊ eum ma loꝛipᷣ poſuit ⁊ ideo ꝓphᷣa hanc ꝑiem elegit ⁊ ꝑ eaʒ to tam illam gente amaricantẽ intelligi voluit a ꝑte tomũ ſigniticans (intendentes arcũ ⁊ mitẽ tes) ſagittas.i.pmittentes ſᷣuare mandata cõ ngratitudinẽ adeo vt in ſaluato⸗ entes et mittetes ar/ e ui in ⸗ n o0 ne— che ni nit ſrun fi en . — uerſi ſunt) retroꝛſuʒ.i. defecerũt (in die belli).i. tpꝑe tentatõis.hoc eſt em quaſi armis pludere et ad hoꝛaʒ certaminis nolle pugre.tales ſunt qui ad tꝑs credũt ⁊ in tꝑe tentatiõis recedũt et et ſiłr qui multa pmittũt ⁊ pauca faciũt.qꝛ. EAus naltnerir ambulare, Hon cuſtodierũtteſtamentũ deicſicut pmi ſerant dicentes omnia quecũq; dixerit nobis dñs faciemꝰ ⁊ audiemꝰ (et in lege eius nolue⸗ runt ambulare) pficiendo ⁊ ꝑſeuerando.nõ h actionẽ incuſat ſed voluntatẽ.qꝛ ⁊ ſi aliqũ; am bulabant tñ noluerũt qꝛ nõ ex coꝛde faciebãt Vñ dicunt᷑ nõ feciſſe qð nõ fecerũt bono ani mo et ex charitate.ſunt em nõnulliq bona fa ciunt que nõ faceret ſi dimittere auderet. Cõ pellit eos nõ amoꝛ ſʒ timoꝛ cogit neceſſitaſ nõ voluntas. Agunt foꝛmidine pene nõ dilectõe iuſticie que mallent nõ pcipi ſibi vel iniũgi. Et obliti ſunt benefactoꝝ eius: et mira bilium eius que oſtendit eis. Etobliti ſunt benefactoꝝ eius.i.bñficioꝝ decitet mirabiliũ) operũ (eius qᷓ oñdit eis mul tis viciboqꝛ ingrati fuerũt de oib.Qui em bũ ficia dei ⁊ mirabilia eius obliuiſcit᷑ingrat? ef ficitur ⁊ culpa exigente negligẽtie in ſua ꝑmit titur remanere pꝛauitate. Dęnde oñdit qᷓ mi⸗ rabilia eis fecit ꝛ vtomnẽ duditatõʒ tollat etiã loca ſctõꝛuʒ dicit vbi ſub veteri hiſtoꝛia noua gratia apitur vt in pncipio pſalmi dicit. „ ra egypti: in campo thaneos. in terra egypti) affligendo ſcʒ egyptios deceʒ plagis mirabiliboein campo)et regione tcha⸗ neos) Thanis eſt ciuitas egypti regia in qua rex freqũter habitabat a qua ꝓuincia et regio chaneos dicit᷑ qᷓ ꝓpter planiciè hic cãpus vo⸗ catur. Sciendũ eſt aũt ꝙ ſicut illa bona figu rata actõne facta ſunt in iſraelitas vel mala in ipᷣos ⁊ eoꝝ inimicos ita pñt fieri myſtice ⁊ ſpi ritualiterin hoĩe vel gra dei ſi bona ſunt vłiu dicio dei ſi mala ſunt:ꝓpter qð ſupꝛa monunit attendere pabolas ⁊ ꝓpoſitões ⁊ ſpem in deo ponere ne ſimus illis ſiles. Terra ſtaq; egypti in figura intelligenda eſt h̊ ſchm. egyptus eni interpᷣtatur tenebꝛe vel tribulatio.campus ve ro thaneos planicies eſt hũilis mãdati.tha⸗ nis enĩ mandatũ hũile interpꝛetat. Sicut ꝗ tũc deus fecitillis mirabilia ita nũc chꝛiſtus hũile mandatũ docet dicẽs.diſcite a me qꝛ mi tis ſum ⁊ hũilis coꝛde. In hoc g̊ ſcło debemꝰ Non cuſtodierut teſtamentũ dei:⁊ in le Coꝛã patribo eoꝝ fecit mirabilia in ter ¶ Koꝛu pfiln eoꝝ ſez moiſe ꝛ aaronꝛ ceteſia ſenioꝛibo quibo credendũ erat (fecit mirabilia N ann ulntan acheiſto ſuſeine vt in alio culo exaltatõz quã ꝓmiſit ille qui ꝓpter nos hicficus eſt huͦltia ihercntmur gccite. Interrupit mare et pdunt eos: et ſia⸗ Interupit i diuiſit mare)ſcz rubꝛũ (et p⸗ duxtt)ſen traiecitceos) ſcʒ ꝓpłos ad terrã quia ſicco pede fecit eos tranſire et ſtatuit) id eſt ſta re fecitſaquas quaſi in vtreyvaſe de coꝛio clau ſasvt nõ defluerẽt. Oyſtice qui tunc fecit iſta gram fluxus ſeu fluida et labentia cõcupiſcentiaꝝ carnaliũ cohibere ciuũ fideliter huic ſcło renũciat᷑ vt tanq; inimi⸗ cis pctis oib pdeletis fideliũ ꝓpłs ꝑ ſacramẽę tũ baptiſmatis traijciat᷑ ad terrã pmiſſiõiss¶ Et deu xit eos in nube viei:et tota no⸗ cte in illuminatõne igis. t) poſt dedutit eos) pꝛiuſq; poneretin pa triaméin nube diei).i.in colũna nubis ꝑ dieʒ que ꝓtegebat eos ab ardoꝛe ſolis (et tota no⸗ cte in illuminatone ignis i.in coluna ignis p noctẽ q oñdebat eis viã in tenebꝛis. Sic etſi deles poſt baptiſmũ pᷣt ſpũali itinere dirigere ad gaudia celeſtis patnie ꝑ ieſum chꝛiſtum cu ius in hac pnᷣti luce tanq; in die ſacramentuʒ maniteſtatũ eſt in carne q̃ſi in nube. In iudi⸗ cebit iuſtis et ardebit iniuſſis. Interrupit petram in heremo: et ada Interrupit).i.diuiſit et intercidit (petraz in heremo). i.in loco ſicco et anido vbi gratius eſt aque munus (et adaquauit eos)quaſi peco ra nõ quaſi hoĩes qꝛ nõ egerunt grates velut in abyſſo młtai.abũdant ⁊ copioſe qꝛ egreſ⸗ ſe ſunt aque largiſſime. Sic etiã de petra que eſt chꝛiſtus qui dicit ſi quis ſititveniat ad me? cio vo taq; in timoꝛe nocturno velut ignis lu bibat cuius latus in cruce ruptũ fuit ⁊ hoc in tienti fidei fluenta ⁊ dona ſpuiſſcti accedente li gno crucis quaſi virga moiſi vt gra manaret credentibo.Adaquauit inquã.qꝛ. Et edurtadu we petru et dedurit tin 4 64 4 — — ð teduxit aquã de petra) interrupta etde⸗ duxit vlteriꝰnõ parũ ſed(tanqᷓ; fiumina aqᷓs) :i. copioſe ⁊ in deſerto illa affluentiã aquaꝝ fe clt pſeuerarem Aug. aq ſequebat᷑os quocũ q́uà ibant. VUñ quidã dicũt ꝙ aqua tm alij ꝙ et petra cum aqua eos ſequebat᷑. Sic⁊ aqua ſcʒ plenitudo gratiarũ que de chꝛiſto ꝓdit nulla ſalire faciẽtis in vitã eternã hec fecit illis deꝰ. ſtom bet en de Et appoſueruͦt adhuc peccare ei:in ra3 tie dei dant ? de ſili deſperant. peuſſit deus pe gratie et celitus affluenter date gratie indeſinẽ no crec „. Ideo audiuit oñs a viſtulit: et ignis a⸗ credendo ceſus ẽ in iacob et ira dei aſcẽdit ĩ iſrr. puales ani⸗ (Igeo audiuit ds) eoꝝpetitionem dando deſ eis rogata nõ ꝗpter ipoꝝ meritũ ſed ad ſue po iſcentia an q.d. do⸗ tentie declarationẽ ne allegarent dei impot⸗ ſex no credengo peni⸗ ſttenta⸗ nam (et diſtulit) penã et vindictã quſq; ſatla—æ=⸗ tare deüvt in verbis ſit ſimpl coꝛde ret eoꝝ infidelẽ ↄcupiſcentiã: dans peius qd ſit malicia. Dic ? mliic odie que⸗ licet tentando peteat ne videretur no poſſe: et me ſcz ſap iam. i. ſciam à poſtq; dedit ſignis accẽſus eſt in iacob.) dein ne. Sic quidã cu; qe exponit ignẽ dicẽset ꝓ id eſtcira dei aſcc⸗ 5 citauertercel ſum in inaquoſo. ¶ Ehtñ poſttanta beneſicia illi tanquã gene ter abundauerũt. Uñ exeoꝛundẽ ꝑſona ſub⸗ dentia (peccare ei) ꝑ incredulitate.i. adiecert uuu ẽ” vt ete eg creclerer Infidelitas ſim Nunquid et panẽ poterit dare:aut para citeratpellat b petm ꝓpter magnitudinéſi⸗ re menſam populo ſuo. cut: ſupbia (in iram excita au⸗ unquid deo et panem poreru dare) icz neocauerũ en ncrege ntes veu pane; ve fugito: nel pan vm̃i genere cibi by poſſe facere(in inaquoſo) i. in conſueti poſuit:iam eni tedebat eos ex nauſea loco ſine aqua ſcʒ in alio loco beremi vbierat vigere manna.aut(pa are menſam).i. copio⸗ tas? deiectus aquæ vel potius in ſiccitate ſam refectionẽ pplo ſuo ſcʒ tot hoibo. q. d. du ſua t in ſeipis ab humore gre ſiceis q licʒad.buamus. In hebꝛeo habet. aut ponere carns de peira pleni eſſent eoꝛũ ventres tñ aride erat ꝓpło ſuo.ꝑ qð ſignificat᷑ ꝓ pane ſimul etcar⸗ iraʒ puocam deũ t hoc in inaquoſo q ſunꝰ etpotu murmurauerũt. Sic dicut quidã. niu⸗ en quid ideo poterit mutare naturas vi cõuertat Et ten coꝛpus ſuũ et vinũ in ſanguinẽ. petie⸗ peterent is. runt hec nõ credentes.et ne videret᷑ nõ poſſe tut adbuc ad ctiic, qitur. Qui ergo ſic eduritaquã de petra. . pliciter an . 5 in, e⸗ cäl S “H a (in iram excitauert)i. ad iram H⸗ ¶Hunquid ideo et panem poterit dare ſcʒ rut Ercelſn)ſcz den . omi genere cibi difficilir hoibo poſſe facete areos er nauſean. — ſiccitas⁊ deſectus mtes. Sic t nos abluti p baptiſmũ qnq; ad mbus eos murmuralſe plurics quidẽ p cibo ſicci a gra. Excitauerũt inq; · uid ideo poterit mutare natur as vt couertat tauerũt veum in coꝛdibo ſuis: vt panẽ in coꝛpus ſuũ et vinũ in ſanguinẽ.petie⸗ it eſcas animab) ſu rüt den ie ꝛcibo ſuis) heſtan⸗ runta deo eſcam anin recteviuit in hac ſolitudine. Sic ?⁊ qu heſitatõe pferũt verba dnicũ coꝛpus ↄficien-⸗ it in iſrael).i.ſuꝑ ꝓplm ulũ qui ꝑ iacob ⁊ iſra tia qð eſt eſca anie. eͤülintelligitur ag puniendü ipm. Sic dus au Et male locuti ſunt de deo: vixerũt nun it quoſdã et differt penam ettandẽ in negligẽ quid poterit deus parare menſam in de tes qui reluctari debuerant iraſcik t ira ineos oogo AAuidei videre poteraãt augmentat. Laula ve e ro huius ire ſubditur ”l Auia nõ crediderũt in deo:nec ſperauue n an ins. Et)tũc (male ſcʒ detractoꝛie locuti ſunt de deo) ð oĩpotetia ei diffidẽtes qe dixert nuũqᷣd poterit de pare meſã ĩ defto) irefectionẽ ql in mẽſa fieni ſolet.q v. ambigim a novidet ſic credideruntin deo)ſc; pmittente 2 bec diffidẽtia deo eſt iniuria. Oenla retectõ ducere eos in terram ꝓmiſſionis cnec ſperaue iffidut vñ aplus ſapiiz me et ſiti ſaluaret: et ꝙ eos in locis deſertis pa onet nõ a tentantibo. v. ſi ſcere poſſet. Ex mirabilibo eni pcedentib de⸗ ſti ſignificat vñ mlti d quis veſtrũ indiget ſapia poſtulet a deo ⁊ da-⸗ bebant credere firmiter et ſperare ꝙ deus non bitur ei.poſtulet aũt in fide nihil heſitans. de ¶xdeiceret eis in neceſſarijs. Sic deus iraſciu coꝛpe etiã chꝛiſti nullatenꝰ dubitare debem ſi in dubitantes de poteẽtia eius nec ſperãtes in cutuᷣli qui dixert nunqᷣd dabit nobis coꝛpus cchꝛiſto vt poſſit rerũ mutare naturas.Et quia ſuũ ad mãducãduũ.Et arguẽtes a ſili ſubdůt. vtrũq; bꝛeuiter poſuit ſcʒ et ꝙ audiuit et ꝙ ira Af̃ pcuſſit petraʒ et fluxerũt aque: et aſcendit ideo iam apte incipit verũq; narr are toꝛrentes inundauert. Aupꝛius quomodo audiuit dando petita. d. ¶DOñm geuſſit petra T fuuxerũt aque) inde ꝛ5 Et mangauit nubibus deſuper: et ianu intanta abudantia ꝙ et toꝛrentes inundaue⸗ el abernt. è runt) qd. dubitatiue. potenit iſtð deus qꝛ: bo ¶Et mandauit nubibo deſuper) ſcz vt de eis aliud potuit. videt᷑ ꝙ nõ. Ecce exemplũ poten daretur cibo qꝛ manna datũ eis ꝓꝑ pane gene⸗ nem ſapie que eſca mentis eſt vel coꝛpus chꝛi runt in ſalutari eius).i.ꝙ eos per deſertũ a fa Znd —— ☛. . — — L — 2 NNE 4 anem cel .ꝗM Etpluit illis mãna ad mãducandũ p mo⸗ rabatur in gere ſurſum vbi locus eſt nubium et(ianuas celi) etherei.i.vias in nubibus et in gere ꝑ quas cib deſcenderet aperuit) inquan tum inde manna deſcẽdere fecit.ideo ſubdi᷑. Et pluit illis mana ad manducandũ:et li dedit eis. um eni roꝛis et pluuie deſcendit mãna circa caſtra iſi ⁊ quid dixerit mana ſupponitſet pa⸗ nem celi).i.de celo. VUel(celi).i.nõ laboꝛe hu⸗ mano ſed in celo aereo foꝛmatũ ſcʒ manna(de dit eis petentibo ne videret᷑ nõ poſſe. Panein angeloꝛũ manducauit homo: cibaria miſit eis in abundantia. ¶ Panem angeloꝝ manducauit homo).i.fa ctum et pᷣCparatũ ab angelis qꝛ mãna foꝛma⸗ batur ⁊ deſcendebat miniſterio angeloꝝ(ciba ria miſit eis nõ tinñ mãna(in abũdantia )ita.ſ. qꝙ auidi poſſent ſaturari nec tñ cibaria ab eis 6 ↄſumi. Sunilia ſepe ↄtingunt auidis ⁊ aua⸗ ris ac inſatiabilibo coꝛdibꝛ. Sed qui nubib⸗ mandauitet alia que ſequuntur fecit vt incre- dulos ſatiaret efficax eſt dare credentibo illuʒ panẽ verũ de celo ſcʒ chꝛiſtũ quem manna ſi⸗ gnificabat.Qui vere cibus eſt angeloꝝ quo i coꝛruptibiłr paſcunt᷑ qꝛ eius ↄtemplatõe refi ciuntur. Quem vt manducꝗret homoverbuʒ caro factũ eſt ⁊ habiiauit in Robis. Qui eſt et cibus in abũdantia qꝛ comeſtꝰ a pplis integer manet. Jpᷣe enim panis per nubes euangeli⸗ cas deſuꝑ qð pluũt hntes vniuerſe oꝛbi pluit et aꝑtis pᷣdicatoꝝ coꝛdiba tanquã celeſtibo ia⸗ nuis creqenti ⁊ in illo ſpem ponenti eccłie pᷣ⸗ dicatur. Sequit᷑ quomõ miſit aJ. Virtute ſua aſfriãc. dionalẽ (de celo)aereovt flaꝛet interiꝰcirca ter ram et induxit in virtute)et foꝛtitudinecſua af fricum).i.ventũ qͥ flat inter meridiẽ ⁊ occiden tem ſcʒ ab affricavt adduceret coturnices q̃ in illa plaga mundi abundant. Ideo ſequi. Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluereʒ carnes ¶ Et pluit ſup eos ſicut pulueres) i. abunde (Carnes ſed quas carnes dederit ſubditcetſi⸗ cut arenã maris) que numerare nõ põtvola⸗ tilia pẽnata) ſcʒ coturnices in multitudine in⸗ numerabili iꝑbole eſt.q.d. in tanta abundan tia attulit eis carnes volatiliũ ſcʒ coturnicũ q̃i plueret puluerẽvel arenã. Et ceciderut in medio caſtroꝝ eox: cir⸗ ca tabernaculgeor. Etececiderũt meio caſtroꝝ eoꝝ) duobo cu bitis ſuꝑ terra volitãtia vt nec difficultas capi endi eſſet eis etccirca tabernacula eoꝝ) itinere vmus diei ex om̃i ꝑte et ideo mirũ fuit q:ꝛ cim eſſent volatilia pennata ꝓ voluntate mñ ſua ca picbant ea ſine quacũq; reſiſtenit. Et mandueauerunt et ſaturati ſuntni ⸗ mis et ceſiderin eor attulit eis: nõ ſunt fraudati a deſiderio ſñuo. IEt mãducauerũt et ſaturati ſunt) ventrenõ mente (nimis).i.valde ecce cõuicti ſunt qui B deo impoſſibile putauerũt (et deſideriũ eoꝛuʒ attulit eis).i.cõpleuit illud dando eis qð deſi derabant licʒ eis nõ ꝓfuerit. concedunt᷑eni in terdum que nõ ꝓſunt:et (non ſunt fraudati a deſiderio ſuo)qꝛ multũ ſunt vſi carnibus illiꝰ qdð ideo factũ eſt ne impotentia in deo viderek Et hoc btũs Gꝛegoꝛi cantari inſtituit in cõo⸗ munione:dnica ante cineres:ad refrenanda,z caſtrimargiã cui tunc pcipue intendũt hoĩes. Sed qui hec illis tentantibo fecit poteſt et nõ tentantiũ ſed credentiũ puulam fidem vocib pcarnea inſtrumenta editis et ꝑ gerẽ tranſcur rentibus tanq; volatilibo paſcerenõ tñ ab aqͥ lone veniẽtibo vbi frigus et caligo pᷣualet.i.ab cloquentia ſeculi et que huic ſeculo fauet: ſed tranſtulit auſtrum.i.pᷣdicatoꝛcs de celo ad ter ras qñ deſcendentes a maioꝛib minoꝛa mi⸗ noꝛibus indicãt vt qui in fide ſuntparuuli an diendo terreſtria nutriantur ad capienda cele ſtia. et induxit affricum.i.pᷣdicatoꝛee feruẽtes charitate ac lucentes opere ⁊ ſermone: hoc in virtute ſua ne ſibi tribuat auſter vel affricus qͥᷣ cunq; ſcʒ pꝛedicatoꝛ qð ex deo habet. Spon te auteʒ veniunt venti id eſt pᷣdicatoꝛes ad ca⸗ ſtra hoĩm et poꝛtant eis verba diuinitus miſ⸗ ſa vt in ſuis ſedibus et circa tabernacula ſua ea hoĩes audiant.et vnuſquiſq; dñm de loco ſuo adoꝛet.Et ita edocti per pᷣdicatoꝛes man⸗ ducant et ſaturantur habentes deſideratã in⸗ ternam refectionem nec fraudati ſunt a conſe quendo eandem. poſtq; igitur expoſuit quali ter eos audiuit nunc oſtendit quomodo iram quam diſtulerat attulit et eos qui carnes im et nõ deum deſiderauerũt puniuit..d. Achuc eſce eor erant in oꝛe ipſoꝛuz: et ira dei aſcendit ſub eos. ¶ Adhuc eſce) ſcʒ manna etcoturnices ceoꝝ) ſcʒ pꝛaue et infidelis generatõnis(cerant in oꝛe ipſoꝝ)id eſt dum adhuc erant comedentes (et ira dei aſcendit ſuper eos) ecce quid ſupꝛa di ſtulit. diſtulit enĩ vtpꝛius faceret quod euʒ fa⸗ cere poſſe non credebant deinde man cdl cos pati optebat. vñ Gꝛeg ſup bunc loci d. Sepe omps deus cum auare menti iraſcitur vehementer pꝛius ei ꝑmittit ad votuʒ cuncta ſuppetere ? poſt hoc per vltionẽ ſubtrahit ⁊ x poſt hec debeat eterna ſupplicia tolerare. Si cut aũt illis tunc factü eſt ſic ⁊ nunc in eccia ſi qWuis carne? ſ⸗ anguine chꝛiſti reficit 1 declinat ad vicia vel ſi quis ſumit indigne noueru ſibi Dei indiciũ immnere 22 el impediuitr. ne aliquid eis ꝓdeſſent quibo paterno affecti conſulere cupiebãt. Quibo en iraſcitur deus nid miſericoꝛdia cofert humana. Ael poti⸗ us cõpediuit ſicut in greco legitut vt cum ma lis qui patiebant᷑ ad exemplũ iuſticie dei ele⸗ * cti quoq; moleſtias ſuſtineret ad exemplũ pa tientie ſue ſic? nũc occidunt᷑ qui irreuerẽter ſa cramenta accipiũt ⁊ impediunt electi ecckie ſa cerdotes ſi nõ innocentes hec ſacramenta ꝑcr piant. ſed tñ generatio pua ⁊ exaſpans. In omnibo his peccauerunt adhuc: et non crediderut in mirabilib eius. In omnibo his) nõ coꝛrectii.nõ obſtãti Scdlctis dei beneficijs ⁊ coꝛreptionibo ſeu pla⸗ gis (peccauerũt adbuc poſt omnia ingratitu⸗ Qine nimia vltra ſcʒ augendo pctã ſua. grauio ra aũñt ſunt pctã que ſemꝑ accreſcũtet nõ cre⸗ diderũt ſcʒ ꝓmiſſionibo deicin mirabilib⸗ erꝰ) i. ꝓpter eius mirabilia eis oſtenſa.q. d. viſa ab cis mirabilia dei fidẽ eis ꝑſuadere nõ potue⸗ mnrnuntt ideo puniti ſuntvt in deſerto moꝛerẽt et terrã pmiſſam nõ ingrec erent᷑. Uñ ſubdit. Et vefecerüt in vanitate dies eoꝛuʒ: et ni eoꝛum cũ feſtinatne. Etideo (defecerũt).i.⸗ ſumpti ſunt q̃ſi lan uida tabe (dies) ſcʒ vite (eoꝝ)et hoc(in vani riendo in deſerto (et anni eox) quos habituri erant beneviuentes (cum feſtinatõe)⁊ velocit ſcʒ vt ex diuerſis cauſis citi moꝛerent᷑ ſic ⁊ pec cantes impij cuz feſtinatõe deficiũt q; deo ob audire ↄtemnũti. Uñ alibi dicit ꝙ viri iniuſti nõ dimidiabũt dies ſuos verũtamen. D = ertebant et oiluculo veniebat ad e. Eum)) deus (occideret eos querebãteum) Depcando et auxiluʒ eius imploꝛando nõ ipᷣi occiſi ſed reliqui nõ ꝓpter eternã vitã ſed eem plo iam occiſoꝝ etiã occidi et citius moꝛi me⸗ tuentes. boni vero etiaz ſine neceſſitate querũt Er occidit pingues eoꝛum: et electos opatſe eo⸗ XCde cacpe t occidit pingues eoziliit et exrliberatoꝛ ccoꝝ eſta malis. vexatio eni dabat Etocc ditpingnes eov) Lin ſupbia pꝛeua cisinullecti hori lentes cct electos iſrael). bonos (unpedinit) tate ſcʒ dum fruſtrabant fine itineris ſui mo⸗ Cum occideret eos querebãt eũ: et re⸗ * 7 de areuertebank ſc; penitendo ſed ſtatoꝛe (et diluculo). i. feſtinater veniebãat ad eum mi ſcdᷣiam petendo. AUel (oiluculo).iin nocteyi⸗ cioꝛuʒ manentes nõ in luce virtutũ. Vñ alibi Lanũ eſt ante lucẽ ſurgere.pius in luce: un⸗ pius ante lucem rogat. Etrememoꝛati ſunt qꝛ dë adiutoꝛ eſt „ coꝛuũ:et deus excelſus redẽptoꝛ? eoꝝ eſt. Etrememoꝛati ſunt qꝛ deus adiutoꝛ)⁊ co⸗ oꝑat᷑c eoxin bonis ⁊ (e?excelſuſ redeptoꝛ) qua fatebant᷑ recoꝛdando beneficia pᷣterita. Nullũ enim poſſe intellexe⸗ runt adiutoꝛiũ ferre niſi illum q; eos de egypti liberauit ſeruitute.hec aũt omnia facicbant ꝓ pter tyalia bona acqrenda ? tgalia malaviia⸗ da ⁊ ita nõ deus ſed ula colebant.hoc eni co⸗ licur as diligiikt. Et dilexerunt eum in oꝛe ſuo: et lingua ua mentiti ſunt ei. ¶ Et dilexerũt eum in oꝛe ſuo) verbo tm lau dando nõ in coꝛde cum tamẽei omnia ſecreta ſint nuda.iin oꝛe tin ↄfeſſi ſun diligere euʒ(et liugua ſua) qua dixerũt eum vuigere ⁊ pcepitia eius velle ſeruare (mentiti ſuntei q· nõ fece⸗ runt nec ſenſerũt in coꝛdeverũ eſſe qð oꝛe dice nõ amoꝛe. AUnde ſeghuuſti=k. Cozauͦteot non erat rectũ cum eo: nec runt. Sic ↄtinge his qui ſolo timoꝛe credunt querebantvel ei ſeruiebant ⁊ aliud q; deũ ⁊ ; deus velletvolebant nec erat firmuʒ ꝗꝛ ſtatim poſt flagella redierũt ad peccandũ uerũ nec fi deles bhabiti ſunt in teſtamento eius .i.in pce⸗ ptis faciendis qꝛ ea nõ obſeruabãt ſicut ꝓmi ſerant ⁊ qꝛ terrena volcbant nõ eterna ⁊ here⸗ ditatẽ noui teſtamenti in qua fideles nõ erant cuius tñ fides etiã tunc qñ velabat᷑ erat in ele⸗ ciis et nunc qñ iam reuelata eſt nõ eſt in mul vocatis. Et licet illi ſint tales. ſericoꝛs et ppitius fiet Apſe aut eſi in peccatis eoꝝ:et nõ diſperdet eos. pſe aut) deus (eſt miſericoꝛs)pctã eoꝝ diſ ſimulans (et ꝓpiti fiet) in reliquijs pctis eoꝝ) qꝛ üli genti pꝛaue peꝑcit ne penitus eam era⸗ dicaret ſed manet in ſucceſſione poſteriou. vñ ſequit᷑ et nõ diſperdet eos)omnino qꝛ nõ pe⸗ nitus deleuit ſed ſemen eius reliquit. Ideoq; cum dicit(⁊ ꝓpitius fiet pcũs eoꝝ nõ de patri bus tm dicit ſed ppłi ſucceſſionẽ attendit. poſ⸗ ſumus etiã dicere qð cos hic ſpũſſctũs vultde 9 ſnigeles habiti ſunt in teſtamẽto eius. Koꝛ autẽ eoꝛũ) quaſi deus nõ noſſet coꝛda (nõ erat rectũ cum eo)qꝛ nõ ꝓpter deuʒ deum =, — — — — — — — — NNSN — — — — —* — — — —. n lu fen a⸗ ee hl Nh . ecGH in ti Ne⸗ n ⸗ fan et di ni⸗ „ N e⸗ p vo td ęꝰ — in iram ↄcitauerüt eu ſignare qui in chꝛiſtũ fuerant er illo plo cre⸗ dituri ? remiſſionẽ pctõꝝ ꝑcepturi. Et abundauit vt auerteret iram ſuam: eae⸗ et nõ accendit oẽm iram ſuam. Etabũdauit) miſcdᷣia dei? patientia intiiᷣ (vtauertcret iram ſuã.i.vindictã que eſt effe⸗ ctus ire ſcʒ penã quam incepat(et nõ accendit omnẽ iram ſua moſcʒ totã vindictã exercendo 7 * quam meruerant? culpa eoꝝ requircbat.i.nõ puniuit eos quantũ digni erãt vt eos penitus ertirparet ſed ꝓpter fragilitatẽ eis peꝑcit. vere abundauit miſcdᷣia ⁊ nõ accendit omnẽ irams qꝛ etiã illud pctm̃ remiſit qð vnicũ fuiuʒ eius ogciderũt peꝑcit & eis ⁊ hoc ideo q. noõ ſunt inquã recoꝛdau. Sicut poſuit in egypto ſigna ſua: et p⸗ Et recoꝛdatus eſt quia caro ſunt: ſpůs padens et non rediens. ecoꝛdatus)eſt.i.ad modu recoꝛdantis ſe babuit(qꝛ caro ſunt).i.fragiles ⁊ ꝓni ad ca ſum. q. d. attendit humane ↄditõnis fragilita tem ⁊ mouit pium iudicẽ fragilitas pᷣcantiũ et catumccet nõ rediens ac reſurgens ꝑ ſe a pctõ qꝛ (ſpũs bois eſtcvadens cadẽsꝑ ſe in pec⸗ et ideo deus ꝑ ſuaʒ gram ⁊ miſcdiam reuocat oies qꝛ ꝑ ſeipos redire nõ poſſunt. Uelva⸗ dens)de hoc mũdocet nõ rediens) ad coꝛpus in hoc mũdo. Et licet ꝑceret eis vłr diccdo. rüt euz in delerto: AQuotiẽs exacerbaue men inaquoſo. iotiens det quã multiplicſter. q.d. multo diens nõ ſolũ ſupdictis modis exacerbaueft et puocauerteum)vt bona tolleret que eis da batlin deſerto yvbi eos nutriebat (in iram ↄci tauerũt eum) vt mala eis faceret in inaquoſo⸗ id eſt in heremo ybi aqua nõ erat vbi poti ti mere deberent. Vel in deſerto inaquoſo).i. in incredulitate ⁊ ariditate coꝛdis ſui. Sic de ſerti a deo ⁊ ſine aqua gre relicti deũ ꝓuocant de facili ? offendut. Deinde exponit quomo⸗ doeracerbauert. uerſi iunt) retro a ꝓmiſſione ſua qua dixerant quecũq; pcepit nobis dũs ſaciem ad peccan dum iterũ ⁊ (tentauerũt deũ)bñficijs eins in⸗ grati exntes⁊ ſanctũ iſi i.qui ſanctificat iſrł vel qui ſanctificat᷑i.ſctũs pꝛedicat᷑ in iſr exa „. . cerbauerut) verbis ⁊ factis acerbuʒ ſibi fece⸗ munt. Inſidelitatẽ eoꝝ quam iam pᷣdixerat re pettit vt memoꝛet plagas quib egyptios ꝓpter Alos pcuſſit que omia debuerũtrecoꝛdarn ne⸗ q exiſtere ingrati.Et ſic. nentiũ. ſed p c)poſt flagella ⁊ ſictaʒ eoꝝ penitentiã (cõ H ſunt recosdati manus eius:vie qua eoxum locuſie. redemit eos de manu tribulantis ¶ Hon ſunt recoꝛdati manus eius) i. poten⸗ tie dei oſtenſe in (die qua redemit).i.liberauit c(ceos de manu).i.ptãtectribulãtisſcʒ pharao⸗ nis qui eos tribulabat in oꝑibo luti et lateris. Tribulano ſolet eſſe in memoꝛig ſʒ eis nõ fait ſic mali chꝛiſtiani nõ recoꝛdant᷑ manꝰ eius in cruce expãſe die paſſionis qua redemit eoſde manu diaboli. Et incipit dicere que fecitegy- ptijs ppter eos, VUnde deberent eſſe nõ ingrati digia ſua in campo thaneoos. Bicut).i.qliter (poſuit in egyptoyſpecial (ſigna ſna)que facta ſunt coꝛã pharaone/et)qᷓ liter poſuii ꝓdigia ſua in cãpo regione (tha neos).i.ĩ illa ꝓuintia egy pti cuiꝰ metropolis eratthanis ciuuas. Vlũ ſatis dictũ eſt ſup vbi nigea. Sihe ſunt iudicia pntium vł immi entiũ. ſed pdigia longe poſt uturoꝝ qᷓi ꝓcut dicentia que in mũdo eran: futura. Deinde in cipit exponere plagas ꝓpter iudeoꝝ liberatõʒ in egypio factas.Que plage ↄtigerüt egyptijſ viſibilr ſed indeis inuiſibir. Quia. S Et couertit in ſanguinẽ flumina eoꝛũ: et imbꝛes eoꝝ ne biberent. ¶ Et cõuertitin ſanguinẽ ſlumina eoꝝ) ſ egy ptioꝝ et imbꝛes eoꝝ).i.ciſternasene biberẽt) egyptij. AUlimbꝛes).i.ſcaturigines ſcʒ qquas ab umo ebuliẽtes foderũt eni egpii ⁊ ſangui nem ꝓ aqͥs inuenerũt.Aqua in ſanguinẽ mu tur duz ſpiritualia carnalr ſentiunt᷑. Sicut enim alibi aqua mutat᷑ in vinũ ꝑ qð ſignifica tur mutatio carnalis intellectus in ſpiruualeʒ ita hic muta? in ſanguinẽ ꝑ queʒ caro accipit vt ſignificet᷑ mutatio ſpũalis intellect in car⸗ nalem ne inde bibentes reficiant. ſuntet tentauerũt deum: et — 2 . tranam et diſperdidit eoos. MDiſit in eos) ſcʒ egyptios (cinomiã) i.mu ſcam caninã in multitudine maxima vel qua ſi cõmuniter ome genus muſcaꝝ a cenos qoð eſt cõmunecet comedit eos moꝛdendo ⁊ pun⸗ gendotet ranam.i.multitudinẽ ranaꝝ ſcʒ im miſit⁊ diſꝑdidit.i.deſtruxitceos) qꝛ rane erãt in penetrabüib ipoꝝ. Cinomia canini mo⸗ res intelligunt᷑ qn quis nõ honoꝛat parentes ſuos vel pᷣlatos qꝛ canes ceci naſcunt᷑ nec tuc vident pentes. Rana eſt garrulitas et loqua⸗ ciſſima vanitas que eſt in cenoſis ſenſibo vtra na in ceno verſaẽ. “? „ t ddit erus ini fructus eoꝝ:et laꝛes .. — — . ¶ Et dedit erugini).i.rubigini h̊ eſtaure no⸗ xieſeu vento vrenti et inficienti (fructus eoꝝ) q̃ naſcebant᷑ ꝑ ſe ſine cultura (et laboꝛes cox) i.ructe ꝑ laboꝛes coꝝ ꝓducios ſcʒ ſata ⁊ hu⸗ iuſmoi que laboꝛe hoĩm fiunt dedit (locuſte) .i. locuſtis. Erugo vel rubigo qꝛ occulte nocet occultã in moꝛib ſuꝑbiam deſignat que oẽem fructũ virtutũ ↄſumit.Aura eni noxia in fru⸗ ctibus operat᷑ latenter ſic in moꝛibꝰ ſuꝑbia oc culta eſt cum quis multũ fidens de ſe putat ſe aliqd eſſe cum nihil ſit. locuſta cſt malicia oꝛe ledens ꝑ quã detractoꝛes figurant᷑ qui alienoſ “ fructus inuide roldun. Et occidit in grandine vineas eoꝛuʒ: et moꝛos eor in pzuing. IEt occidit).i.moꝛtificauſt in grandine vi⸗ neas coꝝ) yites deſtruendocet moꝛos eoꝛuz in pꝛuina)i.in frigoꝛe nocturno ↄgelante. gran go eſt iniquitas res alienas vaſtans ſeu aufe⸗ rens vnde furia rapine pꝛedeq; naſcunt᷑ pltus auüt vicio ſuo vaſtat ipᷣe vaſtatoꝛ qꝛ ſ ĩacqᷣrit p⸗ dam amittit charitatẽ. pꝛuina vero eſt viciũ. ſ. odiũ quo charitas ꝓximi lut nocturno frigoꝛe ↄgelaſcit. · Et trachidit grandini iumẽta eoꝝ: poſ ſeſſionem eoꝝ igig. Et tradidit grandini iumenta coꝝ:ct poſ⸗ ſeſſionem coꝝ igni) qn grando ⁊ ignis in ful⸗ goꝛibo iuxta pariter ferebant᷑. Moꝛte pecoꝛũ ſignat᷑ pudicitie damnũ:et quaſi grandini iu⸗ arnales quiq; feriuut᷑ quoꝝ caſus moꝛte pe⸗ cudum oſtendit᷑ dum beſtialiter vinentes mo tem iracundie deſignat qua etiã homicidiũ fit vel ignis eſt cupiditas que poſſeſſionẽ.i.ſtatuʒ mẽtis ⁊ qcqͥd ex dote naturevl gre eſtvaſtat. ODiſit in eos iram indignatõis ſue:indi Penshan iram et tribulationẽ:immi ſiones pangelos malos. ſunt coꝛrectiſed (iram indignatõis ſue) i.effe⸗ ctum ⁊ ſignũ ſue ire ⁊ indignatõis ꝑ plagas p dictas et ſequentes qðᷣ exponit aſcendendo ſ. miſit in eos pᷣmo(indignationẽ ⁊ ppoſteadirã) et deindettribulationẽ) ecce oꝛdovindicte.et pᷣ ter hec pᷣdicta miſit in eos (immiſſiones alias (ꝑ angelos malos)ſcʒ obſtinationẽ ſeu obdu⸗ trationẽ vt q diuinis plagis nõ arguebant dia bolicis inſidijs tunderent᷑ quã obſtinatõʒ nõ inſpirãdo ſʒ deſerendo deus facit vtilli oꝑen⸗ tur in filios diffidentie qð deus iuſte ꝑmitiit. malis quidẽ angelisvti? deus bñ ſed ad puni ſtulticie tenebꝛis ve oiI EEE Aa Ue⸗ 0 tas 4 tus illicitos cohibent. Ignis vero immanua⸗ aad tanq; grege in deſerto. — — endos malos ? coꝛonandos bonos. Ethis5 dictis immiſſis. Viam fecit ſemite ire ſue: non peꝑcita moꝛte animab, eov: et iumenta eoꝛu in moꝛte concluſit. Aiam fecit) i. amplitudinẽ manifeſtatz (ſemite ire ſue.i.occulte equitati ſuequa deus iratus erat egyptijs ſicut ſemita recta eſt ?⁊ oo⸗ culta. Erat enĩ ſemita ira dei que occulta eds,ſrtaa te puniret egyptioꝛũ impietatẽ cui ſemite fecit viam vt cos quaſi ex abdid ꝑ angelos malos in apta ſcelera pduceret ⁊ ſic in euidẽtiſſimos impios cuidentiſſime vindicaret.cuius ireim „ manitatẽ ondit cuz ſubiũgit(nõ peꝑcita moꝛ te animaba eoꝛũ ſcʒ quin eos interficeretcetiun menta eoꝝ in moꝛte ↄcluſit interficiẽdo.ſ.eciäãä animalia eoꝝ. Qd melius aꝑit cũ ſubdit. Et peuſſit omne pꝛimogenitũ in tera E, ernaculis cham. egxyti: pꝛimitias omnis laboꝛis eoꝛũ in Et ꝑcuſſit omne pꝛimogenitũ in tena egy⸗ ptixi. pmogenita de oib tam de hoibo q; deag nimalibo ⁊ hec eſt decima plaga ſcʒ moꝛs pꝛi⸗ mitioꝝ et ꝑcuſſit pmitias omis laboꝛis eoꝝn) ii. potiſſima de laboꝛib ſcʒ frumẽta ehmoiß .“Z eſt oĩa que advictũ vł ad ſolatiũ ſunt hoimva ſtata ſunt ⁊ hoccimabernaculis cham).i. do miby egyptioꝝ de cham deſcendentiũ vbi nõ erant iudei. ꝑcutiunt᷑ in nobis pmogenita.i. menta trad R I iiu⸗ fides ⁊ alia ſi ꝑmaneamꝰ in egypto.i.in tene⸗ menta tradunt᷑ cuz crebꝛis luxunie tentatõibo Huius vite n in eg t. bꝛis huius vite ⁊ ignoꝛatijs. ſic eni oꝛbamur ple ratõis pcutiunt᷑ pᷣmitie laboꝛis qñ chari⸗ ue melius eſt inter alias virtutes vel alie pcipue et pᷣncipales ꝓ quibo laboꝛandũ eſt in nobis peunt qs erit ſi inueniamur in tabern culis cham.i.diaboli. Cham eniĩ callidus in terpꝛetat ꝑ qdð diabolus intelligit. Et ſciendi qð decem plagis ꝑcuſſi ſunt egyptij vtra de⸗ cem pᷣcepta ſcnipta poſt in tabulis quib regak ꝓpls dei et hic decẽ plage licet nõ eodẽ oꝛdine quo in exodo ponunt᷑ ſed ꝓ trib que ibi ſunt ſcʒ cinifes vlcera tenebꝛe alie tres ſunt hic. ſ.ru bigo pꝛuina ignis qꝛ talia ꝓ ↄgrua intelligen tia frequenter variant᷑. Deinde poſt comemo rationẽ plagarũ egyptioꝝ ſubiũgit liberatio⸗ nem filioꝝ iſr dicenns. Et abſtulit ſicut oues pplm ſuũ: et ꝑdu Etabſtulit lliberauit dee⸗ Vpto ſicut oueſ cʒ tranqlle ? ſine tumultu pugne⸗ ꝓplm ſuuz) iſrł (et ꝑduxit eos tanquã gregẽ in deſerto)qoᷣ erat inter mare ⁊ egyptü ſcʒ cuſtodiendo⁊ cõ⸗ ſeruando eos ſicut paſtoꝛ grege ſuũ boeg dei — — Flram in nobis impler cum ernii de ptate dia. male vtcbatr recte ſubiungtt. boli ↄtemptis ter enis ad celeſ ia mente trann Er tentauerut et eracerbaueruͦt e er⸗ ferimur ⁊ ſco paſcua ſpiritualia efficimuro⸗ celſuz:et teſtimoma eius nõ cuſtoqieft· ues dei ambulantes in hoc ſeculo velut in de ¶ E)tm poſt tanta bñficiactentauerũt adbue ſerto in loco ſolitudinis pnie apto. diffiden hoſt tanta bnficia tentauerüt) adhuc 3 ſeno in loco ſolitudis pne apbioo. dirfidenies ve diuina virtute (exacuerut) vad 6 Et veduxit eos in ſpe et nõ tinuerũt:⁊ iram puocauerũt in tena pmiſſionisdeũ ex. „⸗ mimmicos eog opuitmare. celſuʒ)ſinglr ⁊ potentẽ in pumiedo (et teſtim⸗ Et arduxit os in ſpe ⁊ no timuertq: ſpes giacitxlpaceepta ſſtteſtificantia no cuſte cos refouebatcet inimicos eoꝛuʒ ſcʒ egptios dierũt)ſicut ꝓmiſerant. den tentatq increquio (oguit mare)ſubmergendo eos in ſpe eterni⸗ coꝛde munus ab co poſtulat. Et ſicut ipe in ſi nlis deducimur qin ſpe ſalui faci ſumus etg deperentibo placatita ſine ſde poſtulatid ad ſpem ambulam ne timere debeamꝰ Namſi tracundia phocir racer bauerut ů veü tum deus ꝓ nobis quis atra nos. Et inimicos no qæ auſi ſunt excelſuz infideliter petendo tenta⸗ — 1 ſiros opuit mare qꝛ que ante geſta erant pcti etum q; pcepta cius noluerũt cuſtodirne. exeinguunk delent in baptilm ctc. Et auerterüt ſe et no ſeruauerüt pacti. et indurit eos in monte ſanctiſicatis quẽeadmodũu patres eoꝝ cõuerſi ſunt in ———SGLðñ 4 ſe monte aneue Ee Ir eiſei des E Etinduxit eos) no ceoſqe ꝑſonalier qs ab⸗ Et auerterut ſe)a deo et n ſenlauerütpa⸗ S=ð H ſtulit ſed eos noie ⁊ gete cin montẽ ſctificatcis ctum) q fecert dicentes oĩa quecũcq; oixert D ſue) ſcz in montẽ ſvon monte) inquã quẽſeis dñs faciem (quẽadmodũ pꝛes eoꝝ ↄuerſi fut 2 (acqſiuit) inde expellẽdo gẽtes (dextera eius) in arcũ pꝛauũ)q pug intenſus facile remitti. ?· 4 i poteniia ? foꝛtitudo que pcipue ſolet in dex ipſi facile reroibãtidola colendo ⁊ cõtra dem̃ 6 iira appere. ipi em no invintute ſua ſz dei boſ⸗ faciendo bũ pmiſerũt ? male impleuerũt,k i ſigt õ arcus pꝛauuſ eſtqͥ nõ eminus iaculat ſed in ſe lligi multi ſunt ↄuerſi ipa ct iacicniẽ ſpicula ↄ uertit ac retoꝛquet ⁊ ſigni⸗ ſiderunt eum. vbi ſi “H quã magis vult intelligi multi ſunt ↄuerſiipda ct iacicntẽ ſplcula a uentit ac relo⸗⸗ 42 em eſt mons virtutibo excellens quã (dextera ficat maliciã doloſoꝝ qꝗͥ dum alijs nocere que eius i filius eins chꝛiſtusasqſiuit t redemit lun ſibi nocent Deinde hoc pleni apit. d. fſanguine ſuo ⁊ ſanctiticauitlauans cam lau Vn irain ↄcitauerüũt eum in colliboſuis cro aque.in verbo inq; ſuos introduci. et in ſculptilibo ſuis ad emulationẽe euzʒ , Et eiecit a facie eoꝝ gẽtes: et ſoꝛte dii ꝓuocauerunt. ſif eis terra funiculo diſtributois. QIn uam )er ad vindictãa in ſe exercendã (cõ Ereiccit deten a pmiſſionis (a facie eoꝛũu) citaucerũt)et ꝓuocauerũtſeum in collib⸗eetex 1 ia pntia indeoꝝ gentes ſc ſeptẽibidẽ habi⸗ celſis ſuis) ſcʒ inmolando in locis excelſis ri tantes (et ſoꝛte diuiſit eis) ſcʒ iudeis (terrã) illẽ tu gentilinʒ ? nõ in tabernaculo dñi. VUñ ſeqᷣr 4 ing(funiculo diſtnibutois /i. m menſurã diui (ctin ſculptilibo ſuis i. idoloꝝ figuris cutx Konis qua ipe ozdiaterat. Sica facie figei prunaz taeghanemulattonezi indinin. 9 chhꝛiſt eiecit vicia ⁊ enoꝛes vl malignos ſpis (eum pꝓuocauerũt) idola adoantes ⁊ hono: ẽ et electis ſuis radiditterrã.i eccłiam. cuiꝰ di⸗ dei alij tradentes colendo creaturq p creatoe *M uiſio ſigniticat diuiſionẽ graruʒ in fidelibꝛ eSic elati in ſuꝑbia in altis ⁊ ſupbis cogit tõ oꝛi yrnnuſq pꝛiu donuũ babetex deo. vel (terra) n ibus deũ ꝓuecant ⁊ amiſſa luce veritatis ad H wviuentiii ſcʒ hereditatẽ ſupnaz iutta menſurã obperatenebꝛarüpnenunggs.. Fffeeſue.ſcriptu eſt eni in domo pꝛis meti man⸗ Audiuit cus et ſpꝛeuit: et ad nihilũre⸗ n Kones multeſnun. egit palde iſggel. Et habitare fecit in tavernaculis eoꝛũi: ¶ Auduitdeus).i aduertitpᷣdictã ppłi nequi bus irggel. ALian? ſpꝛeuit) i. tempſit iſi? ⁊ dignitatẽ illiꝰ Arbabitane fecitin iabernacubeon) ii do ppli eum extra ſuã defenſionẽ ⁊ ꝓtectionẽ po⸗ mibo et villis dictoꝝ ſeptez pplon tribo ir) i. nendoſetad nihilũ redegiti.reduxiccvaldex pbm iudeoꝝ ſic in quibo regnabant vicia fe⸗ vehement auerſus euʒ vindicãdo qꝛ eo ſper 4 gnant virtutes q̊s hic intelligit ꝑ tribo ifrl. n nente nihil remanſerũt qui deo adiuuãte ſue⸗ celeſti q gloꝛia vñ peccãtes angeli eiecti ſunt tuntto ſn qoᷣ fuerũt. Deide oñdit quõeſpꝛeuit) veri iſrue videntes deñ ꝑ gram chꝛiſti babi⸗ etagd nibilũ redegit ſubiungens. tabunt hec bñficia feciteis. Illavero gencra⸗ Et repulit tabernaeulu ſylo: tabernacu tio pꝛaua qꝛ iſtis bnticijs extitit ingrata eteis lum ſuũ vbi habitauit in homnio. — — ——— 6 Eirepulid t hely p idolatria eoꝝ taber⸗ ſculũ ſylo.i.qðᷣ habebãt in ſylo qꝛ arca que erat ĩ ſylo fuit capta ⁊ ciuitas deſtructa (taber naculũ ſuũ vbi habitauit in hoibo i. inter ho mines. cum em nõ eſſent digni in quiba habi taret merito repulit illud qð nõ /ꝓpter ſe ſed p⸗ pter üũlos inſtituit. Sic? ꝓ pctis deſerit coꝛpꝑa —— pulchꝛitudine eoꝝ ĩ manus tutem eoꝝ).i. arcã teſtamenti ad cuius pñtiaʒ ſuꝑabantinimicos ? ꝑ quãvidebant᷑ foꝛteset inuincibiles cet pulchꝛitudinẽ eoꝛũ candẽ ſc arcaz ꝓpter quã reddebant᷑ oib honoꝛati? mi rabilescin man inimici) ſcʒ philiſtinoꝛũßm Grego.virtus ⁊ pulchꝛitudo in manusimmi menti antiquꝰ hoſtis ex citradit᷑ cum decepte boni oꝑis elatõne dnaf. Et conclu reditatem ſuam ſpꝛeutt. — Et oↄcluſit).i.ↄcludi ꝑmiiſit in gladio xi. in occiſione gladij philiſtinoꝝ płm ſuũ)quẽ in ter multas gentes elegerat qꝛ capta arca ↄſe⸗ quens erat vt ꝓpłs caderet (et hereditatẽ ſuaʒ) ſcz pplm iſrł quẽ diligẽter colueratſpꝛeuit) qe in occiſione anime ↄcludi ꝑmittit ⁊ eos ꝗ ſua hereditas eſſie debebãt vl vi do ſpꝛeuit. S debankrelinquen Yuuenes eoꝝ comedit ignis: et virgi⸗ uuenes con i foꝛtosi tate) qꝛ hoc nõ vacabat facere in metu hoſtili vbi quilibet querebat locũ fugiendi dimitten tes occiſos inſepultos ⁊ illamẽtatos. Sic foꝛ tes pᷣcipiti audicia ⁊ pᷣſumptuoſi malo igne et incõſulto caloꝛevaſtant᷑ ⁊ virgines fatuenon lamentant. — æt vidue eov nõ ploꝛabant. hely ſcʒ ofni ⁊ phinees (etvidue coꝝ nõ ploꝛa bantur)ſicut vxoꝛ phinees viduata ⁊ mox in partu moꝛtua/ppter ꝑturbatõʒ plangi nõ po⸗ tuut moꝛe funeris. inem̃ em dolebãt ꝓ captiõöe arce ꝙ nõ vacabat ꝓplo alia mala deflere. ſic? ſacerdotes qui bñ docent et male viuũt cadũt in gladio oꝛis ſui et vidue.i.qui renunciauer̃t ſeculo cum nõ ꝑſeuerant nõ ploꝛant qꝛ ſpa⸗ nr̃a qꝛ nõ hĩtat in coꝛꝑe ſubdito pctis que coꝛ da ſpũſſctũs dum bene tractant᷑ inbabitat. Et tradidit in captiuitatẽ virtute eo?:½ Ettradidit).i.tradi ꝑmiſitcin captiuitatẽvir ſit in gladio pylm ſuũ:et he / Huuenes eoꝝ i ſoꝛtesccomedit vaſtauit ignis).i. ira bellantiũ qꝛ tũc ceciderũt de iſr triginta milia etvirgines eoꝝ nõ ſuntlamen⸗ Sacerdotes eoꝛuz in glacio ceciderüt Sfrem no elegit. ſfnchulia regia ig Sacerdotes eoꝝ in gladio ceciderũt.i.filij les viri de huiuſmõi deſperant. Sed vt vtinẽ in nobis hec dño cooꝑante fiantvt ↄcupiſcen tia capta decidat.erecta ptãte vᷣtute.foꝛma ini quitatis coꝛruat. electa eccie pulchꝛitudine in terimat᷑ ppls vicioꝛũ. viuificata numeroſitate virtutũ reſpuat᷑ terrena hereditas.acquirat᷑ re gnum dei iuuenile.i.incipiens pcim̃ a virtute ſpũſſcti exurat᷑ ⁊ virgo aia tolleret᷑ incentoꝛes vicioꝝ giadio.i.verbo dei trucident᷑vt exultẽt mentes ab his viduate cũ chꝛiſto. Deinde oñ dit vltõem in ipos aduerſarios detoꝛtã..d. Et excitatus eſt tanq; doꝛmies vñs: tã ; potens crapulatus a vwviioo. Etypoſt has miſeriascexcitatus eſtnñs ad vindictã hoſtibo inferendã cuʒ ma is actibdet pctis ipoꝝ hoſtiũ cũ planctu ⁊ miſerijs ſuoꝛũ (tanq; doꝛmiens ⁊ tanq; potens).i.foꝛtis(cra pulatus).i.ebꝛius (a vino)qui q ſopitus eſta vino nõ põt vti ſua foꝛtitudine. dixit ſicut vi⸗ detur dementib ⁊ impijs inſultãtibo quibo vi detur dñs velut ebꝛius diu doꝛmire qũ pm ſuũ dat in manus eoꝝ quos odit ⁊ qñ ꝑiclitÜ⸗ tibus nõ tam cito q; putant hoĩes ſubuenit et reuera ſic dement᷑ putantibo doꝛmit ⁊ eſt alie⸗ 1 dis vel opis eum excitantib. Et pcuſſit inimicos ſuos in poſterioꝛa obpꝛobꝛiũ ſempiternũ dedit illis. ¶ Et ꝑcuſſit inimicos ſuos)ſcʒ philiſteos(cin poſterioꝛa).i.in ſecretioꝛi ꝑte natiũ vbi mures rodebant ꝓminẽtes extales eoꝝ ⁊ cõputreſce⸗ bant (obpꝛobꝛiũ ſempiternũ dedit illis qꝛ pe⸗ na eoꝛũ ꝓbꝛoſa eſt ĩ ſempirna memoꝛia. Qui mittẽtes manũ ad aratũ poſterioꝛa reſpiciũt nus ac negligẽtib ⁊ infidelibo nullavoce lau que vt ſtercoꝛa eſtimari debent ꝑcutient᷑ in po ſterioꝛa merſi in gehennã.Qui em poſterioꝛa diligũt obpꝛobꝛiũ ſempiternũ.i.eternã pena pabebut rer ii⸗ iuſtiſſime cruciabunt. Na inimicos pcuſſu ſʒ ſuos reediſicauit qd factũ eſt in dignitate regia eis collata eti hoc volens oſtendere ſubiungt. Et repulit tabernaculu ioſephꝛet tribuũ Smn nas elegt. .i.familiã ioſeph)ne inde eſſet rex et tribũ ef⸗ frem, ſiłr nõ elegit) vt inde eſſetrex. Cum eni ruben qͥ fuit pᷣmogenitus iacob violaſſet tho⸗ rum pꝛis ſui data ſunt pᷣmogenita eiꝰ filijs io ſeph et ideo credi poſſet ꝙ deus de ioſeph ele⸗ cturus regẽ eſſet. Et qꝛ inter filios ioſeph quã uis manaſſes eſſet ſenioꝛ tamen vt dixit effra⸗ im futurus erat maioꝛ poſſet videri ꝙ etiaʒ de effraim electurus eſſet deus reges ſuper plin See ☛ ☛ EE = = — — =— nium )ſcz indeo S cos qui clarioꝛib meritis videbant᷑ excellere ſcʒ ioſeph qͥ impievenditus. p iuſticia eſt ſub⸗ limatus ac pꝛudentia caſtitate ⁊ inimicoꝝ di⸗ lectione pᷣſtitit alijs⁊ effraim qui maioꝛi fratri benedictiõe aui ſui iacob eſtpᷣlatus vtoſtédat nihil meritis ſed totuʒ gre tribuendũ.Deinde dit quam tribũ elegit.d. oſtendit quam tnibũ Sed elegit tribũ iu — gat dauid vñ chꝛiſtus carnẽ ſuſciꝑevoluitet montẽ ſyon quẽ dilexit).ſ.elegit ad cultũ ſuũz p ſede regni qꝛ ibi erat citas dauid ⁊ caput ie gni iſrł vbi ꝑ ioſeph qui interpꝛetat᷑ augmẽtũ eteffraim qui interpꝛetat᷑ fructificatio vniner⸗ ſum pplm ülluz veterẽ repulſũ et repꝛobatũ in telligimus qui ꝓ augmento terrenoꝝ deo m⸗ litat ⁊ de fruge leculi pᷣſumit⁊ ꝑ tribũ iuda qꝛ oe ea chꝛiſtꝰ exiuit nouũ ꝓplm chꝛiſti üli pplo Nerna pꝛemia oculis figei ſpeculantẽ accipi⸗ mus. Son em ſpeculatio interpꝛetat. Et edificauit ſicut vnicoꝛniũ ſacriſicin Etedificauit).i edificari fecitſicut vnicoꝛ⸗ 1indeo; deuͦ ſingkar vniͦ vei colen⸗ tium (ſacriticiũ ſni i templũ in quo eraſt ſan⸗ cta ⁊ hoĩes ſanctiſicabanĩ . oblatões ⁊ ſacri⸗ ficia lin terra) ſcz iudea (quaz fundauit p ſuo in erſege agliein ſecula.i.ſtabiliter quan tum in ſe fuit niſi pctã ꝓpli impediuiſſent.vni⸗ coꝛnes intelligimꝰ quoꝝ firma ſpes in vnum crigit᷑ vñ chꝛiſtiani recti vnicoꝛnes dicunt p⸗ da:montẽ ſyon quẽ? Szʒ elegit) ipter dauid (mibu iuda) ſcʒ Pre gia dignitate vt de ea reges acciperet qm inde * gem vngeret᷑ ſed ad quid. * Paſcere iabob ſeruu ſuü: et iſrl heredi ⸗ um) q: paſecbat ones qñ vocat fuit vtin re. tatem ſuam. Ealae 1ac baſeenan⸗ 2 regenduz iacob ſeruũ ſuũ).i.ꝓplłm ſuuʒ qui de iacob ſeruo ſuo deſcendit deinde repetit (et) p.i.(iſit heredita⸗ tem ſuam)diſcipline vomere cultaʒ.i.vt fieret rex ſuꝑ iacob.i.iſrł qꝛ idem ſunt iacob ⁊ iſrag ac ſeruus ⁊ hereditas licʒ diuerſis rationibovt patet ex pluribo locis pꝛecedentibo.Et ita fe⸗ Et pauit eos in innocentia coꝛdis ſui:⁊ Et pauit)et educauit.i.rexit et gubernaui eos(in innocentia coꝛdis ſui).i.in puritate cõ ſcientie ⁊ hoc docuit eos qð ipᷣe egu(et in intel lectibus manuũ ſuarũ).i. pꝛudẽter ſe habens in operib ſuis (deduxit eos) ꝑ vias iuſticie et veritatis.q.d.ſic rexit ⁊ duxit eos ſicut vir ſim plex in coꝛde ſine duplicitate ⁊ pꝛudẽs in oꝑe NO innia hec ad chꝛiſtũ dũm referẽda ſunt qꝛ paterno cõſilio ad redemptionẽ nr̃am elecius eſt de grege moꝛtaliũ carnẽ aſſumens quẽ ſer uum dicit nõ filiũ qꝛ foꝛma ſerui ex dauid eſt de poſt fetateg eſt acceptus qꝛ miſſus ad oues domus iſtael indead oues genti Pdicatione aploꝝ tranſmutat paſcens celeſti panechꝛi⸗ ſtianum pplm ſiue ſuplantatoꝛẽ vcioꝛuʒ ſiue menle vidente deũ quos (pauitin innocentia coꝛdisqꝛ pctm nõ fecit nec inuentus eſt do⸗ lus in oꝛe eius ct in intellectibo manuũ ſuaꝝ) id eſt in operibo intellectualit ab eo factis de⸗ duxit eos/ ad vitam eternã. Velpaint eos in innocentia coꝛdis ſuiyi. hominuʒ ſcʒ faciens eos innocentes ⁊ in cogitationibo coꝛdis⁊ de pter fidem vnius dei quem creduũt ? vmus iei quã appetũt de qᷓ re alibi dicit᷑ vnaz petij a deo banc requirã. Sanctificiu eſt plebs ſcta ſpls acqſitionis qui ſunttemplũ dei ſanctũ in quo dit eos ad vitamèin intelleciba manuũ ſuaꝝ) quam ipſe in credentibo fecit quaſi cercenim ad manus ptinet. aſi manib⸗.fa erer. Zerra eſt ecclia quã firmauit ? ſtabi cærcenim ad manus ptinet. Oꝛatio. abt obillo in ſeculi ſempiterna büiſtat 1 enice nos mana ibirualis alinonuc obql Exbac enivita moꝛtaliter tranſiens cternalit lentiſſime larguoꝛ ompᷣs deus vt in ſenſuma⸗ fundat. Sic ab initio electõnis nuum tuaꝝ du ecu mereamurin monte aeq⸗ ſito dextera tua gloꝛiari. Per dim. in celeſti pꝛia fundat᷑. Sic ab initio electon bebzce gentis vſq; ad chꝛiſtũ pceditvnde ſub ſito dexrera tua gloꝛiari Per omſm. ſequenter dicit. [ Kaalmus de lamentabili depꝛecatio 4 Et elegit dauidſ ne ndeliuʒ ꝓpter multiplicẽ ꝑſecutionẽ T gregibyouiu: de poſi fetantes accepit malox et letabũda gratiarũ actõe ꝓſua Eusvenerüt gen Er elegit dauid ſeruũ ſuihvenſbuindaler 7 . Leet ſuſtulit).i.tulit (eum de gregibe oum) Nex⸗ — C C Eee He 4 et ſuſtulit) tes in hereditatẽ tuã:pollueruttem23le . paſtoꝛali officio pecoꝝ trãſſatus eſt ad regnuʒ in hereditatẽ tuã: pollueruttem⸗ * dobie plum ſanctu tun poſuerut bieruſale ominũ etſde)eo vbi erat ſequens poſt fetan um ſancti txes)i.poſt oues fetas ſeu bũtes fetus (accept in pomoꝝ cuſtiodiã. EH yolatiliby celi:c Poſuerũt moꝛticina).i.cadauera) ſeruoꝛũ tuoꝝ) qui immundis vti noluerũt. eſcas vo⸗ latiliba celi)relinquendo ea inſepulta ſcʒccar⸗ nes ſanctoꝝ tuoꝝ beſtijs terre) eſcas poſuerüt et deuoꝛandas dederũt.q.d.nõ tm in vinen—⸗ ¶Auctor pfalmi pa dauid Tituly eſtpſal mus aſaph. Et eſt ſenſus pᷣs iſte attribuit᷑ aſa⸗ ph.i. fideli ſynagoge ſeu ↄgregatõi in cui ꝑſo na ꝓpha h̊ loquit᷑ ⁊ chꝛiſtũ ſubuenire ſue genti pꝛecat᷑ Materia:lamentabilis depcatio fide⸗ lium ꝓpter multiplicẽ ꝑſecutionẽ maloꝝ. In⸗ tentio: exhoꝛtari nos ad paſſioneʒ ꝓ chꝛiſto et patiaʒ ac bonis ꝓximoꝝ letari ⁊ calamitatib⸗ affligi. Snia in generali ꝓpha ĩ iſto pſalmo in ꝑſona aſaph.i.fidelis ↄgregatõis deuaſtatõeʒ hierlm vel eccłie lamentat᷑ humiliter ⁊ deuote ꝓ reſtauratõe ipius depᷣcat᷑ imploꝛando viczʒ cõtra aduerſanios dei iuſticiã ⁊ ꝓ ſuis dei mi⸗ ſcdᷣiam ⁊ vltimo ꝓ depcatõis exauditõe exul⸗ tans regratiat᷑ Snia in ſpeciali.Aſaph co⸗ dolẽs ſue geti ipiꝰ mala deo exponit ſic.d. O (Deus venerũt gentes in hereditatẽ tuaʒxlin hierlm vel in terrã ꝓmiſſionis (pollueruttem plum ſanctũ tuũ)ꝑ ſimulachꝛa que ibi poſue runt (poſuerũt hierim in pomoꝝ cuſtodiã)· i. in deſertionẽ ſicut collectis pomis cuſtodie.ſ. domus in quibo cuſtodes erant deſerunt. Poſuerüt moꝛticina fuoꝝ tuorꝝ eſcas unes ſanctor tuop be/ Effugderut ſanguinẽ ipoꝝ tanq; aquaz ₰ . hierim et nõ erat qᷓ ſepeliret. coꝛꝑa occiſoꝝ dum oĩbo piculũ immineret. gacti ſumus obpꝛobꝛiuʒ vicimis niis: Eſffuderũt ſanguinẽ eoꝝ).iſeruoꝝ tuoꝛzum (tanqᷓ; aquã.i.abundanter et ita viliter quaſi ita ſine culpa liceret de ſanguine ſicut de aquaꝰ cet h̊ nõ tm intra muros ſʒ etiã in circuiiu hie⸗ ruſalẽ circũquaq; (et nõ erat qui ſepeluet) ſc,Jʒ ſubſannatio et illuſio his qui in circui / acti ſumus obpꝛobꝛiuz v 4 . 4 . in oculis (ſubſannatio et illuſio) facti ſumus cchis qui in circuitu nr̃o ſunt i.gentib) q ci⸗ ca hierłem ſunt.q.d.gloꝛia hierlem toto oꝛbe mirabilis verſa eſt in obpꝛobꝛium vicinis. Vel pñt hec accipi de ecclia ſic. O (Deus ve⸗ nerunt gẽtes in hereditatẽ tuã).i.inuaſerũt ec⸗ cleſiam ꝑſequẽdo quã chꝛiſtus acquiſiuit ſan guine ſuocpolluerũt templũ ſanctũ tuum) ſcʒ tam ecciam. VUñ apls. Zemplũ dei ſanctuʒ icinis nr̃is) qd eſt qð eſtis vos. quod templuʒ pſecutoꝛes in his polluerũt qs ad negandũ chꝛiſtũ terren⸗ do vel cruciando coegerũt. Sʒ hodie magis polluit᷑ pꝛauis moꝛibo hoĩm q; olim occiſoꝛi bus martyrũ (poſuerũt hierlm/i.eandẽ eccle ſiamin pomoꝝ cuſtodiã).i.in deſertionẽ qñ enĩ gentibo ꝑſeqñtibo in celeſte menſam ſpũs marcyrũ tanq; de dñico oꝛto multa et ſuauia poma tranſierũt eccia deſerta eſt viſa( Poſue runt moꝛticina ſeruoꝝ tuoꝝ).i.ſcõꝝ martyrũ (eſcã volatilibo celiquaſi quicquã eoꝝ reſur⸗ rectõni deꝑiret qð exponit dicẽs (carnes ſan⸗ ctoꝛum tuoꝝ) hec ſunt moꝛticinabeſtijs ter⸗ re)ad deuoꝛandũ ( Effuderunt ſanguinẽ coꝝ tanq; aquã in circuitu hierm) qñ in omi ꝑte eccleſie cuius circuitus ꝑ totũ oꝛbẽ eſt abun⸗ dãs ꝑſecutio ſeuiebatcet nõ erat qui ſepeliret) pꝛe timoꝛe ꝑſecutoꝝ vel pꝛe multitudine occi ſoꝛum.(Facti ſumus obpꝛobꝛiũ et terroꝛ pꝛo pter diram moꝛtẽvicinis nr̃is).i.affectõe ꝓ⸗ pinquis iam volẽtibo credere (ſubſannatio et uluſio his qui in circuitu nr̃o ſunt).i.deſpica⸗ biles inimicis eccleſie qui ſunt in toto oꝛbe qꝛ — nõ eis ſʒ in conſpectu dni pᷣcioſa eſt moꝛs ſan ctoꝛum eius. Sed Vſq;quo dñe iraſceris in finem: accen⸗ Letr velut ignis elus tus. Aſq;)odñe imſceris nob iraſcer? nevſq; (in finẽ) q.d. noli iraſciĩ finẽ ſʒ tꝑa coꝛreptõeʒ ne illa tãta tribulatio pſeueretvſq; in finẽ ⁊ vſ⸗ cqqqͥ accẽdet᷑.i. ardebitʒelus tuꝰ).i.ira tua cõ tra nos(velut ignis)ſcʒ totaliter nos cõſumẽs ſicut ignis cinerat ⁊ ↄſumit paleas ita ꝙ non extinguat᷑ vel mitiget᷑.q.d.vtinaʒ ceſſet ira tua cõtra nos incepta. Ira dei dicit ignis qꝛ; tam din ardei donec aurũ purget᷑ ⁊ ligna incinerẽ tur. Sunt em̃ varie cauſe inflictõnis penarũ. Vñ iob dicit varie:peccaui:nõ peccaui:pec⸗ cauit vt aliq̃tenꝰpuniret᷑ nõ peccauitvt tm.pu nitus eſt in ꝑte ad purgationẽ in ꝑte ad coꝛo⸗ nam ⁊ ita de ſctis alijs. Ne igit᷑ iraſcaris no⸗ bis quite nouimus ſed potius. .₰ 5 Effunge iram tuaz in gentes quete nõ noueruͤt:et in regna que nomen tuũnõ ffunde) i.effundesvt multa 7 abüanter et retoꝛquebis (iram tuaʒ).i.effectũ iuſticie tue et vindictaʒ (in gentes que te nõ nouerũt) nec ſcirevoluer̃t nec timere vl diligerevt ſicut nos oppꝛimũt tuis virtutibo obꝛuant᷑ (et in regna q nomen tuũ nõ inuocauef̃t)ſʒ tm̃ noĩa idoloꝛũ ſuoꝝ ſeu demonioꝝ ⁊ creaturã nõ creatoꝛẽ:ꝑ Bentes accipit ſubditos.ꝑ regna ipᷣos reges h — — — aũt nõ optando dicitſed ꝓphetiſando nec ſo⸗ nĩis ꝓpter nomen tuũ) nõ pter nos et meritiiÿ 8 lu nõ inuocauerũt ſed inſuꝑ opuguerüt. noſtruʒ. i.pietate ſancti nois tui tribuat᷑ nobis H Quia comederũt iacob: et locũ eius e· qð nõ põt haberi actibs nr̃is.Etiſta fac nob. ſslanerant. Heſoete dicant in gentibo vbieſt vens. Duihtales gentes (comederũtiacob) ide eoꝛuz: et innoteſcat in nationibo coꝛam i ſtruxerũt iudaicũ plłm vt nõ cõpeat ſicut nec oculis nofrie.– ie res cõmelſta (et locũi eius ſcʒ ciuitatẽ ⁊ teniplũ SFrir te nobis deficientibo dicant in gen ni vbi ↄgregabant᷑ ad feſta (deſolauerũt) nudan tibus illud vſitatũ ofidis ſcʒcvbi eſt deus eo⸗ . do ebus T pſonis. Ael de ecclia qꝛ comede⸗ rum) quaſi dicant illi nõ habent deũ adiutoʒẽ . runt).i.in ſuũ malignũ coꝛpus hoc eſt in ſuaz qꝛ vel nõ eſtvel nõ põt aut nõ curat ſuos adiu ſocietatẽ ⁊ nequitiã tranſire cogeẽtes ſibi incoꝛ uare hec inſultatio nõ eſt ferenda. Andenõ ꝑ . ꝑauerũtiacobi. polm chꝛiſtianũ q eſt mino: mittas vt hoc dicant cuʒ in hoc nõ im in nos ecui uit maioꝛ etad que nomen iacob eſttran ſedin te delinquant ſed potius (et innoteſcat) ſſatum (⁊ locũ eius)ſcʒ eccłiam (deſolauerüt) i. manikfeſta fiat(in nationibo)ita q; om̃s na⸗ id eſt deſolatã reliquirũt. Dʒ qꝛ ſcio te ꝓ pctiſ tiones ſciantſcoꝛã oculis nr̃is).i.cito fiat vtet . nos flagellare ideo pꝛeco.üû. — nos eam videamad laudẽ tn. . Ne memineris iniquitatũ noſtrarũ an / Alltio ſanguinis ſeruox tuoxꝝ qui effu/ 1 tiquarũ:cito anticipent nos mie tue:q ſus eſt:itroeat in cõſpectu tuo gemitus paupes facti ſumus niniis. compeditor. He memineris iniquitatu noſtrarũ hec cõ AItio) ſcz tꝑalis vt euadant eterna cſangui feſſio deicoꝝ veniã ꝓuocat (antiquarũ non nis ſeruoꝝ uoꝝ qui effuſus eſt) abũdanteri. 1 dicit hoc de pteritis tin ſedantiquan).iſibiu, vtyideam illos duerſos j mõ gſequunt ꝛ ſic antiqͥs quibo ſepe peccauimꝰ (cito anticipent accipit᷑ in bono de vltõe pñti. Vel accipi põt nos mie tue) vtliberemur a miſeris et boc eſt de pena eterna ſie. Et innoteſcat in nationibꝰ Z nobis neceſſariũ (qꝛ pauꝑes).i.miſeri ⁊ inch?z⸗ coꝛaʒ oculis nris vltio ſanguinis ſfuoꝝ tuoꝝ gentes facti ſumus nimis).i.valde. Uel deec qui effuſus eſt i. ſume vindictã de malis qͥ fu⸗ . cleſia pueniant ad bene operondũ (cuo anticd deiunt ſanguinẽ ſeruoꝝ tuoꝛũ ⁊ in fine ita fiet pent nos mie tue) ante moꝛtẽ et iudicinʒ nead qꝛ vl h in ouerũs imit iniqtas qd ante opta rudiciũ dãnandi veniamꝰ qꝛ niſi indulgentia ueratvel in fine peunt að h dicit nõ optãdo ſy dc pᷣueniatĩ iudicio nõ abſoluitreus q; paupe⸗⸗ ꝓphiſando malis ita fiat.Ec introeat in ↄſpe⸗ ⸗ res) a meritis ⁊ nõ ſufficientes ad ſalutẽ vel in ctutuo).i.ante ↄſpectü tuũ(gemit cõpeditoꝝ N firmi ⁊ impotentes ad ſatiſfacienduʒ de pctis quos gentiles ⁊ cyrãni vel ipᷣe tribulatões vin 2 et bene oꝑandũ (facti ſumus nimis et pluſ xerunt. Ael (cõpeditoꝝ coꝛruptibilitate car⸗ n Dici poſiit. hoc dicit ne quis de actibo ſuis pꝛe nis que aggrauat animq tep longas la ce 4 ſumat. Igeo ſequit. mas req'rentes abſolui ? tecũ eẽ deſiderãt. A i Adiuua nos deus ſalutaris noſter:etp (compeditox).i. vinculis charitatis aſtrictoꝝ. . pter gloꝛiã nominis tui vñe libera nos dratnn ieis alor Calcöede ne ci peccatis ntis ꝓpter noę beocpt c ſancti que patien⸗ A icine eſto peccatis niis Wwternoſ i iikutannmenuh anen⸗ 4 Aiuun nos din bello defenſionis legis cõ gemnus combetor belat oñditdd. tra aduerſ oan nos infirmi ſum deus ſa SPcom magnitudinẽ bꝛachij tui:poſſi 4 lutaris) ct ſaluatoꝛ nr qꝛ nõ in nr̃is ſed in tuis lios moꝛtificatoꝝ. = 6 virtutibo ↄfidim (et ꝓpter gloꝛiã nois tui) am Scõðm magnitudinẽ bꝛachij tui yi poten⸗ plificandazʒ o (dñe libera nos)a malisvt ere⸗ tie ⁊ foꝛtitudinis tuecpoſſide).i.reſpice in ad⸗ . pti nomini tuo gloꝛiã ⁊ honoꝛẽ reddamꝰ. A optione ⁊ defende ne eccia in fratrib deficiat e de eccłia (adiuua nos) ꝑ gratiaʒvt infirmitas ei ne aliquo erroꝛe maculent᷑ filios) i.poſte⸗ noſtra adiuuet᷑ ad bona facienda deus ſalu⸗ ros ⁊ imitatoꝛes moꝛiificatoꝝ).i.martyruz d taris nr) qui neceſſariꝰ es infirmitate nreetp in eum P cui⸗ noie paſios eos nouerũt exhoꝛ⸗ pter gloꝛiã noĩs tui) vt qui gloꝛiat᷑ nõ in ſeibo tante eoꝝ gkia ad unitandũ eoꝝ exempla ac⸗ 1 ſed in dño gloꝛiet o (dñe libera nos) a cõfoꝛ⸗ cenſi nõ territi crediderũt. Et eſt iſta pia pca⸗ mitate maloꝝ. liberat etiã et eruita malis deꝰ tio ne filios eoꝛũ ꝓijciat q ꝓ eo puniti ſunt ſed cum adiuuat ad faciendã iuſticiãcet) ne impe multiplicet ne ifructuoſus ſit ſanguis eoꝝ po diant nos ad hoc pctãnr̃a picius eſto pclis ſterisvt ĩde creſcat ſeges vñ putabat ꝑitura. Etredde vicinis nkis ſeh tuplu in ſiu vimpꝛoperiũ ipſoꝝ qð expꝛobꝛaue/ e0 runt tibi ſe. Etredde vicinis nr̃is)inter quos habita⸗ mus vſq; ad ſeꝑationẽ futurã (ſeptuplũ.i.ple nam et ꝑfectam vindictã qꝛ hoc numero ꝑſe⸗ ctio et plenitudo ſignificari ſolet:et hoc cin ſi⸗ nu eoꝝ)nunc in hac vita vt non iudicij pena N 4. damnent. vel (ſeptuplũ.i.gfectionẽ doni ce⸗ leſtis vt ſpũ ſancto ↄpleant᷑.et redde eis(im⸗ Loeli ipſoꝝ qð expꝛobꝛauerunttibi dñe) id eſt fac vt ꝓ iniurijs et obpꝛobꝛijs que fece⸗ runt reddant laudes que eſt gloꝛioſa vindica tio qñ deus inimicoꝝ oꝛe laudat᷑et ſic accipi⸗ tur in bono ⁊ dicit᷑ optando. Vel accipiturin malo:vt (redde ſeptuplũ).iꝑfectionẽ pene in futuro ſcʒ (impꝛoperiũ ipſoꝝ).i.penam ꝓim pꝛoperio(qð expꝛobꝛauerũttibi dñe)ſanctos tuos in quibo habitas affligendo arbitrantes in eis delere nomẽ tuũ de terra et ſic dicit᷑ non mala optando ſed iuſta ꝓnunciando et vera Aphetiſando. Illis iaY NMNos aut ppls tuus et oues paſcue tue: cõfitebimur tibi in ſeculun. NHos aut)quos putabãt ſe ꝑdere( ꝓpłs tu⸗ us)in te ꝑ baptiſmũ regenerati et fide cõgre⸗ gati (et oues paſcue tue)ſacramentis et doctri⸗ na tua paſti et nutriti (cõfitebimur tibi)i.lau dabimus te:vt qui gloꝛiatur in dño gloꝛietur (in ſeculũ).i ꝑſeueranter vſq; in finem ſeculi nõ delebitur eccleſia vt putat᷑ ab hereticis.Et In generationẽ et generatione: annun ciabimus laudẽ tuam. in generationẽ pñtemet generationẽ) ſuc cedentem.i.de generatõne vna in alteraʒ et in oẽm generationẽ idem qð dixerat in ſeculuʒ: cannũciabimus)alijs (laudem tuã) que vtta⸗ ceretur nos delere ⁊ finire conabant᷑. Vel (in generatõne et generatõʒ).i.q; diu ſeculũ dura bit pñs et futurũ (annüciabimus laudẽ tuaʒ) in hoc ſeculo ꝓ alioꝝ inſtructõne et in futuro iretue deſeuiat vt adiuti patrocinijs beatoꝛũ õ ſcz in carne et de inceptõne ac pfectõne eccleſie cuius ꝓceſſus et ſtatus hic de/ ſignatur ſub noie vinee. tulus eſt. In debito bonoe. (ꝛatio. nticipa dñe miſcdᷣiam tuã pꝛiuſq; zelus quoꝝ ꝓpter te ſanguis effuſus eſt piciatõetua iregis iſrael ſenſus pſalmus iſte dirigens nos in finem id eſt in chꝛiſtũ eſt teſtimoniũ aſaph.i.illius par tis ſynagoge que credit ⁊ ↄfitetur chꝛiſtum in carne venturũ.ꝓ his qui ↄmutabunt᷑ in me⸗ lius et ꝓ aſſirijs.i.dirigentibo ſeyt iam nõ ſint generatio que nõ direxitcoꝛ ſuũ ſed dirigens ſe ad chꝛiſtũ. Aſſirij enim interpꝛetant᷑ dirigẽ tes ⁊ ſunt idem qui cõmutant᷑ ⁊ aſſirij. Mate ria aduentus chꝛiſti in carnẽ et ꝓceſſus ecclłie ſub noĩevinee. Intentio monere in melius cõ mutari ⁊ ad chꝛiſtũ dirigi. Sententia in gene rali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph.i.fide lis ↄgregatõis pꝛecat᷑ pꝛimuʒ aduentũ chꝛiſti per quem fit reꝑatio generis humani? agit de vinea que eſt eccłia oſtendens quomõ ſit ince pta ⁊ ꝑfecta. Snia in ſpeciali aſaph ergo qui in pꝛecedentibo pſalmis ꝓ peccatis ſynagoge trepidus oꝛabat:iam deiullius ↄuerſione pᷣu⸗ mit ⁊ teſtimoniũ dat de aduentu chꝛiſti quem pꝛecat᷑ d. ( Qui regis iſrł).iiudeos ſpirituali⸗ ter te videntes igende).i.intentũ te pꝛebe re⸗ gimini ⁊ intentius rege quos regis.rexiſtinoſ per miniſtrũ angelũ tuuʒ iam veni nos regere perte ipᷣmqͥ deducis velut ouem ioſephipᷣm ſczʒ ſignificatũ ioſeph.i.fidelẽ ꝓplm de gentib⸗ adauctũ ꝑieti de circũciſione. Joſeph enim in terpꝛetat᷑ augmentũ ⁊ moꝛtuo grano frumen⸗ ti auctus eſt multũ ꝓpłs dei.pꝛimo reductã ve lut a ſpinis ducit ad caulas fidei tãquã oues ad paſcua ⁊ deducit de bono in meliꝰ et devir tute in virtutẽ. ꝑ iſrł legem habentes accipeꝑ fectos qui regũt et alios:ꝑ ioſeph rudes et ſim plices.vnde regit᷑ iſr ł tanquã maioꝛ:ducit᷑ io⸗ ſeph tanquã minoꝛ. 4 Qui ſedes ſuper cherubin: manifeſtare coꝛã effraim beniamin et ma ¶ Qui ſedes ſuꝑ cherubin).iqͥ in ſecreto ma ieſtatis tue ſuꝑ ilam penitudinẽ ſcientie cele⸗ ſtium virtutũ ⁊ poteſtatũ reſides (manifeſtare coꝛã effraim beniamin ⁊ manaſſe).q.d.tu qui angelis es notus appareꝛ innoteſce hominib⸗ maniteſta te in carne ⁊ huic mundo te viden⸗ dum pꝛebe faciẽs in eis has virtutes que his ſignificant᷑ nominibo ſcʒ eos fructificare ⁊ fi⸗ lios dextere et poſterioꝝ oblitos.Effraim eni interpꝛetat᷑ fructificatio.beniamin filius dex⸗ trere. manaſſe obliuio. Illi quippe ſunt idonei ende:qͥ deducis velut ouẽ ioſepp. Auctoꝛ pſalmiꝓpheta dauid Ti finem ꝓ his qui cõmutabuntu- pſalmus pꝛo aſſirijs teſtimoniũ aſaph. Et eſt — — — — —— videre te qni fructus dignos pnie faciũt. ethi rum panis et potus intelligit᷑ gra ↄpunctõis: qui in ſctõ oꝑe foꝛtes ſunt.et hi qui poſterioꝝ qꝛ cos quos pen gauclemtenin ſpen ſe HM X ſcz terrenoꝝ oblitiin anterioꝛa ſcʒ cterna ſe ex tes in tribulatõe facit ſicut panis coꝛ hoĩs cõ * tendunt. fümat ⁊ potus letificat. Oñ auteʒ in menſura c Excita potentiã tuaʒ etveni:vt ſaluos dicit᷑ qꝛ ois clectoꝝ gfa et tentatio iuxta men⸗ d KEieo e üüſnam a dno diſponit vt nec de gra habeant N Excita)ſiue ſuſcita (potentiã tuã) ⁊ foꝛtitu⸗ quaniũ volunt nec de tentatõe pferant ſupa in dinem quam egyptijs ⁊ filijs iſrk ondiſti qua⸗ id qd pñt. Ocinde cxponit lachꝛymas. . e⸗ ſi enĩ impotens videris qũ ppłs tuns abſq; de Po uiſti nos in ↄtradictõʒ vicinis no i fenſoꝛe tradit inimicisctveni)ꝑ effectũ poten ſtris:et inimici nti ſubſannauerüt nos. ne tue adiuuãdo nos qͥ derelinquendo nos i ¶ Poſuiſti nos in ↄtradictõcm vicinie nfis- i deris receſſiſſel vt ſaluos facias nos)vt ſicuti quiin circuitu nr̃o ſunt vt cõtradicerentꝰbis . N los ecruiſti de egypto ita nos ſalues a pctis? a niis plane hoc factũ eſt de aſaph eni.i. de fide ke ptãte et oppᷣſſione ꝑſequentiũ quas meremur lſynagoga clecti ſunt qͥ ad gentes irent ⁊ chꝛi 80 ꝓeis. Uelveni) tuipe in carne etcexcua .l.on ſtum Bdicarene Duiparidicebart: coõta⸗ m de(porẽtiã tuã) ĩ reſurrectõe qͥ viſus es ifirmꝰ dictoꝛ vincebat᷑ et ex ↄtradictoꝛe ſidelis effici . in paſſiõe.i.crucifix ex infirmitate reſurgeex cbatur. Inde martyres cibati ſunt de pane la gi virtute (vt ſaluos facias nos)a malis omnibꝰ chhꝛymarũ et potati in lachꝛvmis ſed in men⸗ . Deinde loquens ad patrem ait.. fſurg nõ ampli q; poterat ferre (et inimici no⸗ Deus cõuerte nos:et oſtende faciẽ tuã ¶ſtiethoſtes fidei nõ im ↄtaditcrũt ſʒ eeiamn et ſalui erimusq. ubſanmualiaruriſerl No quaſt colen p Deus cõuerte nos a vetuſtate in nouitatta tes moꝛtuũ adoꝛantes crucifixũ. Sʒ licʒ tan⸗ 2 culpa ad gram. auerſi eni ſumus ate nõ co⸗ ta paſſiniſimus no tũ minus cũ optamus ſʒ m uaertemur niii tu faciascetoñde faciẽ tuã).i fi⸗ ictumoꝛamus. . 14 lum tuuz qui eſtimago tuacct ſalui enmus ½“ Deus virtutüͦ couerte nos: et oſtende , ip̃m. Velcoñde faciẽ tuãpꝑ placationẽ: gam faciem tuã et ſalui eriſnus. i. auxiliãdo quã abſcondidmi a nobis auxi ¶ Deus virtutũ cõuerte nos)ad te(et oſtende W V lium tuũ ſubtrahẽdo ⁊ ia (ſalui erimus) q ſ faciẽ tuam).i.filiũ tuũ ꝑ quẽ tu cognitus es à netua gra nõ poteſt eſſe ſalus. Et qꝛ etiaʒ poſt dicit:qui videt me videtet patrem ſet ſalui ceni⸗ chꝛiſti aduentũ quãdiu in h̊ ſeculo ſumusvbi· mus poꝛtãdo imaginẽ eius.de hoc verſu ha⸗ 1 ppenitus ſine pctõ nõ viuit etiã ſeruis ſuis důĩòs bes etiã ſupꝛa: deſiderantis mos eſt frequẽter V penitus nõ placat᷑ igeo ſubiungit. O. repetere qui tantis pᷣcibo ſtudet oꝛare.Oſten⸗ Dñe deus virtutũ:quouſq; iraſceris ſu de inq; faciẽ tuam et imple in rebus qð pꝛe⸗z R per oꝛationẽ ſerui i. monſiraſti in figuris. Quas figuras ſubſeqũ Dñe deus virtutũ celeſtiũ.i.angeloꝝ quibꝰ terenumerãdo oſtendit quõ eccleſia pꝛimo in dou nos ſocij ſumus futuriquouſq; iraſceris ſux- hi efuitmn iudeis et poſtea tranſiata eſtet ꝑ 8g oeꝛationẽ ſerui tui nõ auferendo flagella a no Ta igeib. d debes go de ſaccci iã in bdeiers et ſi olim iraſcebaris ſuꝑ oꝛationẽ inimici Vlineã de egypto tranſtuliſti: eieci ii gẽ dum ſcʒz eram inimicus ne iraſcaris ſuꝑ oꝛõʒ tes et plantaſi eaam. ò iam ſerui tui ſed miſerearis ꝑtim iam trãſitira VUineam).i. pplm iſrl vñ chꝛiſtus et pꝛimi remanet in hoc ꝙ flagello nõ pcit flagellat eni gum vinee eum dñs ad excolendũ ⁊regendũ u omnè? fili quem recipit. Jaſcit ergo dñs ſer ſuſcepat:et ſicut vinea ceteris arboꝛibo eſt hoĩ è⸗ ius ſuis ſed iñ non vt iudex dãnans immo vt bus charioꝛ ſic ꝓplłus iſrł pꝛe ceteris ꝓplis fuit e pater coꝛrigens. Etiterũ qͥuſq; ira ceſſauerit. deo gratioꝛ. (de egypto tra nſtuliſti) in tena pz⸗ cd Eibabis nos pane lachermar et Ponn miſſiõis (eieciſti gentes) ſeptẽ de terra illa quiu Hr vabis nobis in lachꝛymis in menſura. din poſſederãt(et plantaſti) vt agricola (eam) , ibabis nos pane lachꝛymax).ſ.cruditöd ſcʒ vineã ibi.ipabitationẽ eius firmaſti ⁊ ſe⸗ e fliagellon et hic panis cibus eſt qꝛ ſic nõ extin cure habitare feciſti. OW 4 guimur ſed erudimur. Addit? de potucetpo⸗ Dux itineris fuiſti iĩ oſpectu eius et plä tum dabis nobis in lachꝛymis in menſura) raciceseine et inpleuitter. — 4 id eſt ꝓ viribet ſcoᷣm ꝙ ferre poſſumus.vel ꝓ Dux itineris fuiſti in cõſpectu eius) in co⸗ modo culpeetſᷣm ꝙ meruimꝰ. vel lachꝛma lumna nubis ꝑ diẽ et in colũna ignis ꝑ Mai 3 OðDSð tecq; duce et rectoꝛe de egypto exierunt ꝑ deſer tum tranſierũt in terrã ꝓmiſſionis venerutcet) ibiplantaſti). i. cõſtituiſti et firmiter ſtabiliſti (radices eiꝰ).i.duces et pꝛincipes ac ſctõs pa tres et ꝓphetas (et impleuit terrã) ꝓmiſſionis ꝑ ꝓlis multiplicationẽ iuxta qð alibi ſcriptũ cſi et benedixit eis ⁊ multiplicatiſunt nimis. ¶ WMicet bec ſynagogã figurauerintiñ ad ec⸗ cleſiam referenda ſunt que a tenebꝛis cecitatiſ ad lucẽ fidei et celeſtẽ dignitatẽ eiectis vicioꝝ gentibo trãſſata eſt et plantata in virtutbo que ſpirituſctõ peunte ducit ſpirituali iinere bo⸗ noꝛuʒ operũ ꝑ hoc deſertũ ſeculi cui via.i:ma data ꝑ que graderetlargita ſunt plãtatis in ea doctoꝛibo ꝑ quos in omnẽ terrã euãgelioꝝ. ſo nus nunciaret᷑ et ſic illa vinea modo impleuit totas terrã que impletio modo ſitet fietvſq; in Kinemn um quondie cõuertunt aliqui Deinge de initio vineelatius repetit dicens. finem mundid Sed pꝛius. ſta eius cedros di. eruit montes)ſcʒ, 4 nunciauerũt. vmbꝛa etiã fuerũt circũciſio ⁊ ſa rrificia. Sed poſt vmbꝛã venitveritas ⁊ ma⸗ nitfeſtatio. Unde ſequit᷑/⁊ arbuſta)que creſcũt circa arboꝛc.i.excrementa ⁊ augmentateius) operuerũtcedros dei).i.apłos ⁊ doctoꝛes no ui teſtamẽti. Ideo aũt dicit cedros dei qꝛ ſunt cedn euertende ſcʒ ſuꝑbi qui ſuntcedri ſeculi ſed nõ dei. Expoſita ergo altitudine vinee ex. ponit eius latitudinẽ dicens. Erxtendit palmites ſuas vſq; ad mare: ter vindemiauerũt.d. AI ꝓphas vmbꝛa eius) ſcʒ vinee.i.vmbꝛoſa et obſcura locutio.obſcu re enim et in figuris locuti ſunt futura quean et vſq; ad fumen ppagines eius. 3 filiosvſq; ad mare) ſcʒ mediterraneũ qð erat terminus iudee a ꝑte occidẽtalicetvſq; ad flu⸗ ſionis a ꝑte oꝛientis pagines) i generatões (eius) palmites et ꝓpagines maioꝛes et mi⸗ quã dũs infra dictos termios dilatauit Hos ſumus vites qui ex vinea illa fröduimꝰ ⁊vſq; ad mare.i.baptiſmũ acceſſimꝰ⁊vſq; ad flumẽ AYpagines eius vt qui in ea naſcunt᷑ baptiſmmo abluant᷑.Et qꝛ talis eſt vinea ergo. Vlt quid deſtruxiſti maceria eius:etvin demiant eam omnes qui pꝛetergredin 4 —————— * AVt quid deſtruxiſti maceriã etſepeʒ eius Ertendit)dñs ad hierlin palmites ſuas) i. eſt munitõʒz.ſcz ſubtrahendo ꝓtectõz tamm qua tanq; ſepi muniebat᷑ (et vindemiãt eam id eſt ↄculcant et deuaſtãt oẽs qui pᷣtergredin/ tur via) legis et mandatoꝝ dei ſcʒ gentes que idola colũt.vel (oẽs qui pᷣiergrediuntur et gꝑ⸗ trãſeũt) viã).i.qͥcunq; viatoꝛes oxtranei. Lũc munitio ſynagoge depoſita eſt cum ei cecitas ꝓter ſuam ſuꝑbiã cõtigitet ſpoliat᷑ ab his qui ꝑ huius ſeculi viã ad deũ tranſeũt dum iude os pᷣdicando cõuerti faciũt. Et hoctotũ refer ripᷣt ad ꝑſecutões eccleſie. deinde exponit qli Exterminauit ea aper de filua: et ſingu —hBNMMs sfrus upaliuseſteam. “ £ „ Exierminauit).i.extra terminos ſuos eie⸗ cit ⁊ deuaſtauic(eam )vineaʒ (aper de ſilua).i. gentilis ꝓpłs ſeuus ⁊ incultusſet ſingularis fe rus) ſcʒ idem ꝓpls ſingularis ꝓpter ſupbiã ⁊ fe mns ꝓpter crudelitatedepaſtus eſt eam).i.de⸗ paſcendo ↄſumpſit qꝛ eã deuaſtauerũtac vſi⸗ bus et ſeruitijs ſuis ſubiugauerũt. Et hec ad eccleſiã referri pñt cõtra quã ꝓpłs gentiũ cru⸗ deliter ſeuiebat. In apꝛo etiã et ſingulari fero immanitas diaboli intelligit᷑a quo hodie ec⸗ cleſia deuaſtat᷑ qui foꝛtis et ferus eſt et de ſilua qꝛ cogitatõnes eius agreſtes et auie ſuntet ſin gularis in ſuꝑbia. Sed tu0o. Deus virtutuoͤuertere: reſpice de ce⸗ loet vide et viſita vinea iſtam. Deus virtutũ xeleſtiũ et terreſtriũ(cõuerte⸗ reyab ira ad miſcdᷣiam etad nos ꝑ cõdeſcen⸗ ſionem bonitatis tueqꝛ dum affligimur vide ris ꝗ nobis auerſuscreſpice intuitu miſcdᷣie oculo clementie de celo celoꝝ et de tue deita⸗ tis ſecretocet videpp miſcoiam quiba pctis la⸗ boꝛet et peat homo (et viſita ꝑ gram vineam ſſtam) ſcʒ eccleſiã.i.infirmã ſana. Miſcᷣia elſt qua peccata dimittunt᷑:gra eſt qua bñficia ir rogant᷑ Viſita ſicut medicꝰ infirmũ ⁊ ſana. t pfice eã quã plantauit vextera tua: ſup ſiliũ quem cõfirmaſti tiodbi. Etꝑfice)fidelibo in pplo gentüũ et reliqujs iſrl: (eam) nõ aliã inſtitue quã plantauit) i.in⸗ choauit(dextera).i.potentia et ꝓpiciatio tua, vna enĩ ⁊ eadẽvinea eſt que incepita iudeis et ꝑficit᷑ in gentibo et ſi altera gens det pꝛincipiũn altera ꝑfectionẽ et ſuper filiũ) ſcʒ chꝛiſtũ ꝑfice (quem ↄfirmaſti tibi).i.ad tuũ honoꝛẽ dicẽs hic eſt filius meus dilectus.in quo ↄfirmatuſ eſtchꝛiſtꝰ apud hoĩes qͥ ſol?eſt fundamẽtũ qð nemo mutarep̃t. Et ſic erit: reuera pficies 2 remittent᷑ eis pctã ⁊ ita ꝑficiet᷑ vinea.dua. Vncenſa igni et ſuffoſſa: ab increpatöe vnltus tui peribunt. Vncenſa igni et ſuffo — -—- — — 2 =— — ðꝭÿʒ— — — — — — —+ ==- —— —— — =— — lan ¶ Incenſa igni) i petã que veniũtex amoꝛD- ſũmatio totius oꝛatõis chꝛiſtiane. MWagnave· male accendentekz ſuffoſſa ipcti quevenit roeſt ſuauitas huius verſiculi in hoc eni reaau S extimoꝛe male humiliate foſſa eni humilitatẽ lam totius religionis exponit pꝛimo eni deus NMℳ deſignatꝛ ꝑ hec duo oĩa pctã intelligunt᷑. Si nos ↄuertittũcet nõ ante facie ſuaʒ oſtenditi. cut enim omnia iuſta oꝑa bono timoꝛeyel bo lumiepietatis nos ĩſpicitpꝰ qd tande nos ſai no amoꝛe ſiunt ſic malo amoꝛe ⁊ malotimoꝛe uat hunc ergo ꝓpha iterat qꝛ p ipᷣm quiſq; bee 4Pctz omnia cõmitunt (pibut)et delebuntab uiter qd erpeditimplorat. Mecnaz vertu oꝛer lc increpatone vultus tui).i. increpationẽfilij ponit hic pter triplicẽ factẽ chꝛiſti que tripli⸗ n mi qui vultus tuus etimago dicit. Quid eni citer nos ↄuertit.Eſt enĩ facies naſcentis mo idl inerepat chꝛiſtus niſi pcia? Et qꝛ ex aduentu nientis iudicantis. Deima cuertit nooa ſub⸗ on uiutanta vceditvnilitas iovt hecoia ipieant᷑. bia ⁊ vanitate mundi ꝗꝛ cheiſtus in nattuttar⸗ n Fiat manus tua ſup virum dertere tue: te humiliauit ſe foꝛmi ſerui accipiens. ſcda a ett ſupꝑ filiũ hoĩs quem ↄfirmaſti tibi. pcupiſcentia ⁊ voluptate carnis:qꝛ tunc aruit ¶ EFiat manus tua)o deus.i.miſcðᷣia ma (ſup tanq; teſta virt eius. tercia ab quaricia ?⁊ amo hi yvirũ dextere tue)ſcʒ chꝛiſtũ ad ꝓducendũ eu, retꝑaliũ ꝓ quiba in iudicio expꝛobꝛabit dñs pͤfe iioꝑatio tua ad effectũ pmiſia ꝑducat.ſ.incar n obis dicens eſuriui ꝛ7. MDꝛatttio. leſ⸗ nationeʒ (et) p.i.ſſuꝑ filiũ hoĩs)ſcʒ virginis ¶ T iſita dñe vineam tuam quam de egyptit de⸗ aſſumptionẽ carnis nõ hoĩm (quemſcʒ filiuz mbulatõc potenti dextera liberaſtiytreſpectu H ſ⸗ (firmaſti tibi) q; ſic nobis ↄiunctꝰ eſt ex car vultus tui viniſicata bonoeuʒ in te fructuum n ne vr deris etiã ſit ex diuinitate. Et bñ vir dex vbertate letet. Per dim. * tre ⁊ filius hoĩs dicit qꝛ ⁊ potentiã diuinitattis ¶ Vſe almus de inductõe fideliũ ad lau babuit vñ ad dexrera dei patris ſedet⁊ hbuma danduʒ deñ ac de pꝛeſſura ecclie bonoꝝ r mintczenter nos alſumpſitex eo filius bo⸗ q; pbatione et maloꝝ repꝛobatöne. 5 minis fuit qͥ niſi potens ꝑ diuinitatẽ fuiſſet ne k S lterxr. i quaquã nos ꝑ hũanitatẽ redimere potuiſſet. 1 T,2I . — 4 EZultate deo adi Et no diſcedimus a te: viuificabis nos Oeo ad KRibꝛi nr̃o: iubilate deo iacobob. DAuctoꝛ pſalmi pha dauid. Tiꝰ 1 A olermonea ide 7 Ollec. tulus eſt. In finẽ p toꝛcularibo quinta ſabboa “ Quis eni nos ſepabit a charitate dei (viuiſi⸗ iuiipſalmus ipſiaſaph. Eteſt ſenſus: pſalmus NE cabis nos)vita gre nam moꝛtui eramus pec⸗ ille dingens nos in finẽ. i. in chꝛiſtü cantatur er in⸗ 4 et nomen tuũ inuocabimngs. ¶Et)ſi hec feceris ⁊ filiũ miſerisnõ diſcedi⸗ mus)vltra(a te ꝑ cõuerſionẽ a fide ⁊ dilectiõe catis noſq; innouabis ⁊ vitam interioꝛis ho⸗- ipᷣi aſaph.i.dñice cõgregatõni et cantatur ab minis donabis vt te amemus nõ tenena in à ipſo aiaph. Aſaph eni ſibi ipi loquitur. pſal⸗ . buspꝛius moꝛtui eramus ſcʒ in amando ter⸗ mus dico agens pꝛo toꝛcularibo.i.de eccijs in 4 reng e eis inherendolſet nomen tuü inuocabi quibpeſt pſſura tibulationü:et habitus quin musRie exoꝛandovt nobis dulcis remiſſoꝛ ſis ta ſabbati.i.loquens de baptiſatis ⁊ baptiſan e pectõꝝ noſtroꝝ ⁊ pius largitoꝛ eternoꝝ bono⸗ dis aqua baptiſini quod figuratũ eſt ę opua mumet te diligendo qui eris nobis totũ iuua-⸗ quinte ſabbati qñ creauit deus ex aquis pi⸗ men. Quod vt ſit et vt ſũmam mee intentõnis ſces ⁊ aues. Sicut eni vinũ etoleũ pᷣſſura toꝛ in. concindiilöłl. cularis eliquata recondunt᷑ ⁊ acinũ amurca Die deus virtutũ cõuerte nos:⁊ oſten pijciunt᷑ ita accedente tentatõe iuſtus iuſtioꝛ e faciem tuam et ſalui erinuug. fſitet ſoꝛdidus magis ſoꝛdeſcit. Silr et dere⸗ ¶ Dne deus virtutũ cõuerte nos a vetuſtate natis ex aqua baptiſmialij ſunt piſces.i.car⸗ 1 in nouitatẽ ⁊ ad te ꝑfecie diligenduũetoſtenge nales.alij aues.i.ſpũales. Cantatur ergo pio faciẽ tuã)ſcʒ chꝛiſtu qui eſt imago⁊ facies tua toꝛcularib⸗ et quinta ſabbati.i. de pᷣſſura di⸗ . et illuinatio vultus tui in quo manes ⁊ q ma⸗ ſcernente renatos ex aqua baptiſmi. Oateria Bikogenen erimꝰ) ꝑ ipᷣm a malis omnibb laus ⁊ bñficia deiac ingratitudo ꝓpli iſfraeliti nem ⁊ in futuro ꝑ apertã vilionẽ (et ſalui eri; batio maloꝝ. Intẽtio: monere fideles vt mul lede faciẽ tuã) hic ꝑ piam illuminatõ⸗ cißſſura qͥʒ fideliũ ac ꝓbatio bonoꝝ et repꝛo mus)qꝛ in clara et ꝑfecta fruitõe ↄſiſtit eterna tis modis deũ ꝓpter beneficia exhibita znogir ſalus hec iam ſuꝑius dixerat ſed piuz animũ ficent et ingrati non exiſtant cbternpas en 3 quod delectat oꝛare libenter ⁊ frequenter de-⸗ terrenis ad celeſtia meslaaſcen anl. ſaoangz e. lectat replicare.hic enim vt dicit Aug.eſt cõ⸗ tia in generali ꝓpheta in iſto plalmo in 4 “ * „₰ alaph i fidelis ↄgreg oͤnis loquik ſibi ipiſczʒ duice congregatõi iam cred nos ad dei laudẽ admonet vt ad quod ꝑuene runt in hoc ꝑmaneant vſq; in finẽ et vt mali ad ſuũ ſe referant finem amoꝛe pꝛemij vel ti⸗ moꝛe iudicij oſtendens vnde gaudendum ſit: quidve timendũ:quid appetenduʒ:et quid ca⸗ nendum. Snia in ſpeciali: aſaph ergo quaſi poſita ſibi imagine cuiuſdã ſolennitatis ecle⸗ ctos ad celebꝛitatẽ incitatdicẽs. O ↄgregatio dei ( Exultate deo) voce oꝛis clamando quic⸗ quid de illo verbis explicare poteſtis adiuto⸗ nnto) in bonis agendis et malis tolerandis. Exultent alij mundo vos deo:alij ventri deo ſuo vos deo vro: alij deceptoꝛi ſuo vos adin⸗ toꝛi vro.(iubilate) gaudio coꝛdis qð nõ pote ſtis explicare verbis. Jubilus eniĩ eſt gaudiuʒ animi qð nec oĩno pᷣt expꝛimi nec taceri.(deo iacob) qꝛ et vos ꝑtinetis ad iacob: immo vos eſtis iacob ſcʒ minoꝛ ꝓpls cui ſeruit maioꝛ.Et Bumite pſalmũ 1 date tympanũ: plal terium iocundũ cum cythara. umite pſalmuʒ).i.ſpualia que de ſuperi oꝛi et a deo ſunt ſicui pſalteriũ a ſuꝑioꝛi ſonat. c(et date tympanũ).i.carnalia ꝑ coꝛiũ timpani deſignata que a vobis ſunt.q.d.accipite man data celeſtia et date opera implendo ea quia (pſalteriũ)quod ponitur hic ꝓ pſalmo (iocũ⸗ dum eſt cum cythara)que ponitur ꝓ tympa⸗ no id eſt verbo dei operib reſpondere eſt dele ctabile.pſalmi ſunt iſte materiales voces qui⸗ bus ꝑ ſingulos verſus tanq; per diuerſas co2ꝛ das ſonat nobis a ſuꝑioꝛi dulciter ſpirituſan ctus et modo quaſi in acuts vocibus: modo in remiſſis infoꝛmat in maioꝛib et minoꝛib pꝛeceptis. tympanum vero qõ fit de coꝛio ad carnem ptinet. In hoc ergo admoniti ſumus vt pꝛedicatõni verbi dei coꝛpalibus reſpon⸗ deamus operihaouus. enti ⁊ incitans bo Bu einate in neomenia tuba: in inſigni ¶ Bucinate) i reſonate (tuba in neomenia) „ id eſt in nouilunio ſcʒ in inſigni)⁊ pᷣclaro die ſolẽnitatis veſtre) ſcʒ feſti tubarũ qð eſt pꝛima die menſis ſeptembꝛis.hec loquit᷑ aſaph ſpiri tualiter chꝛiſtianis.q.d. Sumite⁊ date ac bu cinate⁊ ne terreamini ſed quod iudei faciebãt hiſtoꝛialiter vos facite ſpiritualiter in innoua tione veſtra in mente ⁊ anima annunciate⁊ p dicate alijs clarius ⁊ ↄfidenter nouã vitã quã noua luna ſignificat ⁊ hoc tꝑe gratie quod eſt inſignis dies ſolennitatis noſtre qua nobis a ls ſemꝑ feriendũ eſt de qua die alibi dicit mur in ea. Ideo ſic eſt faciendſduñũd. Auia uia) hoc (pꝛeceptũ eſt a deo (in iſrael).i. in indeis et ad litterã : ſpiritualiter indea deo iudicandi ſi nõ feceritis. Unde ſequit᷑ (et iudi cium)cum pꝛecepto eſtdeo iacob cõtra negli gentes id eſt qꝛ iudex futurus eſt qui hoc pᷣci⸗ pit ⁊ faciet vindictã de pᷣcepti obmiſſione.vbi pꝛcceptũ ibi ⁊ iudiciũ.qui enim in lege pecca⸗ uerunt ꝑ legẽ iudicabunt᷑. Uñ dicit᷑ hoc ſac et viues.q.d. li non feceris moꝛieris iam iudica TFeſſmoni in ioſeph poſait illu:cnn pꝛeceptũ in iſcl eſt:et iudiciũ deo erxiret de terra egypti linguã quam non nouerat audiunt. ¶ Eeſtimoniũ.i.pꝛeceptũ ſub atteſtatöe Ael (XTeſtimoniũ rei futurecin ioſeh.iin ipo po⸗ pulo iſrael quem vocat ioſeph ꝓpter pꝛimoge niturã ad ipᷣm tranſiatã.vel eo q; ille p-łs oc⸗ caſione ſui venit in egyptũ ⁊ multiplicat eſt ꝑ eumpoſuit illud pꝛeceptũ⁊ ſubdit quãdoqꝛ cum exiret) idem ꝓpla de terra egypti ꝑ mare rubꝛum tunc in deſerto (linguam quam non nouerat audiuit ſcʒ legem per moiſen datam in qua et hec et alja pꝛecepta accepit. Vel(Te ſtimonum)id eſt pceptum illud poſuit in io⸗ ſeph)id eſt in gentibus adauctis ꝑ fidem. Jo exiret ille populus gentium per ſidemetba⸗ ptiſmumſde terra eg ypti id eſt de tenebꝛis in ſidelitatis et ignoꝛantie tũc in eccleſia (tinguã gquam non nouerat audiuit) id eſt pꝛecepta eu Angelij q̃ pꝛius ignoꝛabat accepit. Sic ⁊ nos ſi volumus linguam incognitam noſcere ſci⸗ licet ſacram ſcripturam intelligere: opoꝛtet vt exeamus de egypto.i.de tenebꝛis peccatoꝛuʒ: et tunc audiemus verba que nõ audieramus et percipiemus myſteria que nõ noueramus. Ettunc dominus. BHiuertit ab oneribus doꝛſum eius: ma nus eius in cophino ſeruierit. diuertitet liberauit (doꝛſum eius) ſcz po⸗ puli iudaici ab oneribus) quibus exercehat eos Pharao in luto et latere:qꝛ manus eius in cophino ſeruierunt.) id eſtin inſtrumento ſen vaſe quo populus lutum et terram poꝛta⸗ bat vnde lateres faciebat.quaſi diceret libera uit eos a vili ſeruitute educendo de egypto.ſic dñs ODiuertit) a ſarcina peccatoꝝ (doꝛſum) er rationem gentiũ:quia(manus eius in cophi⸗ no ſeruierunt).i.in ſeruili opere ſcʒ inten enis — — — — -—— —————ꝗỹMD ty⸗ el nos ſci⸗ AN d mus s, 0 is ni⸗ Ne ct lutoſis operibo etin immundicijs peccato ⸗ rum.peccata enĩ ſeruilia opera ſunt: iuxta il⸗ lud.qui facit peccatuʒ ſerus eſt peccati.Dein⸗ de mutata ꝑſona inducit deũ loquentẽ.ſ 3 Inn tnbulate inuocaſti me et liberaui te: eraudiui te in abſcõdito tempeſtatis baui te apud aquã oↄtradictõis:. In tribulatõne) dum pꝛemebaris laboꝛe et duna ſeruitutecinuocaſti me) pꝛo liberatõe (et liberaui te) in ſignis et pꝛodigijs teeducendo (exaudiui te in abſcondito tempeſtatis) id eſt in tempeſtate abſcondita quando nec aperte gemere vel conqueri audebas metu egyptio⸗ rum tunc amplius te aggrauantium (pꝛoba⸗ ui te apud aquam cõtradictionis) id eſterxa⸗ minaui te vtrum eſſes gratus et fidelis vbi de mea potentia et bonitate deſperans iurgatus es et dixiſti. NHunquid poterit de petra aquaz cijcere: Vel loquitur chꝛiſtiano ſic.(In tribu latione dum pꝛemereris ſarcina peccatoꝛum einuocaſti me) adiutoꝛemęet liberaui teexone rando (exaudiui te in abſcõdito tempeſtatis) id eſt in tempeſtate coꝛdis et in bello ſuggeſti⸗ onis cum angeretur conſciẽtia tua in lucta vi cioꝛum atq; virtutum tibi trib lato affui et te liberauicpꝛobaui teapud aquam contradicti onis id eſt apud pplm cont icentẽ. Hꝛadi⸗ ens enim viam dni multos habet ↄtradicto⸗ res ⁊ dehoꝛtatsꝛes inſultatoꝛes ⁊ detractato⸗ res. has aquas paſſus eſt dñs ⁊ ineis nos p⸗ bat ſed ipſe eas tranſiuit vt nos facereteas nõ timere. Hactenus egit de oleo toꝛcularis.i.de bonis. Deinde agit de amurca.i.de repꝛobis. d. Quia lot beneficia ſee. ls meus et oteſtaboꝛ te: iſrael ſi .* 8R adozabis deum alieun. 2 gem dedi ⁊ ſpecialia bona iam tradidi.ſet cõ⸗ teſtaboꝛ te) id eſt teſtis ero veritatis ⁊ eoꝝ que ſum dicturus. Quodcũq; autẽ pplo ſuo dixit xtiã nobis loquit᷑ deinde quid velit euʒ intelli gere ſubdit o (iſrael ſi audieris me)et monita mea mihi obediendo (nõ erit in te).i.in coꝛde tuo (deus recens).i.nouiter et adtꝑs factus: deus eni noſter eſt ſempiternus Quod quiſq;ʒ cupit et veneratur hoc illi deus eſt: ſicut idolũ vel auruʒ ſeu quelibet creatura ac libido etcõ cupiſcentia. habet enĩ quiſq; tot deos recentes quot vicia ⁊ peccata.et ſemꝑ deũ recentem ha bet qui modo gule:modo luxunie: modo ira⸗ cundie:modo ſuꝑbie et alijs hmõi vicijs ſer⸗ audieris me nõ erit in te deus recẽs:ne⸗ di) i. intelligeſ ſpls meus cui ſpecialẽ le a me:ſtudiũ et ſeruitium tuũ impendendo vi cijs vel cuilibet creature quod potius impen dere debuiſti tuo creatoi. Ego eni ſum dñs deus tuus qui eduxi ebo illud. te de terra egypti:dilata os tuum et im go enĩ nõ alienus(ſum dũs)et rectoꝛ (de us)et creatoꝛ(tuus)ille idem (qͥ eduxi te de ter ra egypti)p mare rubrum vnde conſtat qꝛ no ſum recens et ita bene feci tibi in pᷣterito etpa (dilata) deſiderio (os tnũ) ſcʒ coꝛdis ad deſi⸗ gerandum ⁊ petendũ vtiliacet implebo illud tuum deſideriũ et votum in bonis ꝑficiendo. NPon ſimus ergo ingrati deo nr̃o nõ obliui⸗ ſcamur in nobis deum manentẽ ne faciamus nobis recentẽ qui eduxit nos ꝑ baptiſmũ de tenebꝛis ignoꝛantie ac vicijs ⁊ oꝑibus diabo licis: dilatemus os coꝛdis deſiderando et os coꝛpꝑis verba veritatis ꝓpnunciãdo et dñs im plebit illud deſideriũ anime tribuẽdo etiſtud maioꝛẽ loqndi graʒ tribuendo. Sic monui Eens audiuit ꝓpłs meus vocẽ med: et iſrael nõ intendit mihii. Et non audiuit ꝓpłs meus) cui le gẽ de gict magna feci vocem meã et monitionẽ et oſten dit quis eius vocem nõ audiuit dicenstet iſra el nõ intendit) et obediuit (mihi) ingratus tot beneficijs meis vt culpa creſceret et digna vl⸗ tio ſequeretur. Multi ſunt qui vocẽ dñi audi re cõtemnũt:ſtat ad oſtiũ et pulſat:dicẽs.Ape rnihomo recognoſce vocez dñi deitui volo vt aperias et ingrediar et nõ vis aperire.nequiſ⸗ ſimus ſeruus eſt qui dominũ ſuum boſpitari non vlll.— ibunt in adinuentõnibw ſ—uus. ſperans de ſalute eoꝛum (oimiſi)et dedi (eos) ſibi ſubtrahendo eis gratiã non impartiendo maliciã vt irent ſcom deſideria) et affectõnes (coꝛdis eoꝝ)nõ ſcdᷣm viam pꝛeceptoꝝ meoꝝ ct ipſiſibunt in adinuentõnibo ſuis) ct affecti⸗ onibus quibuſſibet.ac ſi diceret Quoniã ſepe pcuſſi et diſciplinaʒ non receperunt: rogauiet non audierũt ideo dimiſi eos in voluntatibus ſuis vt ſaturati vicijs ſuis vel ſic penitentiam agant. Infelix eſt qui a deo nõ coꝛripitur: qui deſiderijs coꝛdis ſui traditur et miſer ꝗ peccas nõ ꝑcutitur. Malum ſignuz eſt qñ infirmus voluntati ſue relinquit. Vnde dicit Augꝰ. magna ua dei eſt peccantes nõ coꝛrigere non flagellare eum relinquentes. Sed. 3 Et dimiſi eos 'm deſideria coꝛdis eoꝝʒ t) quia ita ingrati fuerunt ideo tanq; de⸗ . Si tolus meus audiſſet me: iſrael ſiin 2C Emeisambulaſſer. HH Si pptus meus audiſſet me) monitis meis obediendo quod exponens ſubdit (ifrael) hic eſt pplus (ſi in vijs meis ambulaſſet) quotidie tuicofcſſioneletemor Kerom. in ſanctis actionibo ꝓficiendo ⁊ pꝛecepta mea obſeruando que ſunt vie ꝑueniendi ad beati⸗ tudinem hoc eſt audire me. O clementiſſimꝰ patero miſericoꝛs deus rogauit et nõ eſt audi * tus quaſi iratus Dimittit filiũ laſciuientẽ. Ie⸗ rum videt perire ⁊ dolet qꝛ pereat et dicit. Si pplus meus audiſſet me iſrt ſi invijs meis am bulaſlſet. Peꝛo nihilo foꝛſitan inimicos eor hu⸗/ Kumarti mecKK. QA:Pꝛo nihilo)et gratis/foꝛſitan) id eſt vere et ſronice dicit inimicos eo )et hoſtes cuiuſti⸗ bet generis humiliaſſem) eos ad nihilũ redu cendotſuꝑ tribulãtes eos miſiſſeʒ manũ meã) vVltricẽ.i. vindictã ⁊ potentia mea ees pᷣſſiſſem coꝛum inimicos ꝓſternẽdo.ad nibilũ dñs re⸗ igit quos in ſuo verbo etoꝑe ꝑſeuerare ↄſpi cit. Manũ quoq; ſuam ſupꝑ eos mittit cum ex reatu /ꝓpꝛie iniquitatis eoſdẽ aduerſarios du⸗ ra animaduerſione ꝑcutit. Et hoc ꝓ nihilo fa citqꝛ totũ fit gratis quod deus nobis impẽdit Deinde poſt verba dñi item ꝓpheta loquit di⸗ Ynimici dñi ment 5 Inimici dñi) veteres ſcʒ indei qui ꝓmiſe⸗ rant obſeruare legem dei et nõ impleuerunt et vnge debuerũt eſſe amici inde facti ſunt ini⸗ mici. et noui ſcʒ falſi chꝛiſtiani qͥ in baptiſmo renunciauerũt factis malis et vicijs (mentiti ſunt ei)et ingrati facti:illi nõ faciendo que ꝓ⸗ miſerant:iſtiimplicando ſe his quibo renun⸗ ciauerant (et ideocerit tempus)pene et puni⸗ Lionis (eoꝝ in ſecula) id eſt ineternũ durãs vt pena eterna damnentur et ſi hic ad tꝑs floꝛere vigdeantur. Cales illi ſun „ veteres quidẽ manna quod ita delicatũ et ſa⸗ pidum erat atq; reficiebat ac ſi de adipe etme dulla frumenti factuʒ fuiſſet:ſed nouos paſcit coꝛꝑe chꝛiſti qui frumentũ noſtrũ eſt:vel pin⸗ guedine gratie ſpiritalis (et de petra melle)id elſt aqua que ſicut mel dulcis videbat᷑ pplo ſiti afflicto (ſaturauit eos) ſcʒ veteres in heremo: ſed nouos ſatiat melle id eſt ſpirituali intelle⸗ gicare. S ener pheta in iſto pſalino loquẽs expꝛobꝛat ipſi ſy nagoge iudeoꝝ que dñm coꝛꝑaliter vidit etta Et cibauit illos exadipe frumẽti:et de Ehtamen cibauit illos ex adipe frumenti) 4 de increpatone iniquor iudicum et pꝛe dictione damnatõis et peneipſor. Eus ſtetit in ſyna goga deoꝛum: in medio autem de⸗ us diindicat. Auctoꝛ pſalmi Apheta dauid. Titulus eſt. Pſalmns aſaph. hoc eſt pſalmꝰ iſte fit aſapp id eſt ſynagoge ꝑfidoꝛum iudeoꝝ: vel congre gationi iniquoꝛũ iudicum. Materia: pꝛimus aduentus chꝛiſti et redargutio veteris ſynago ge ac pꝛincipũ eius et quoꝛũcunq;ʒ iudicami⸗ um inique. Intentio:monere credere cbꝛiſtuʒ verum deũ et holem eſſe eiuſc; pdicatõni obe direac iniquũ iudicium poſtponere et iuſte iu Hententia in generali: chꝛiſtus vel ꝓ⸗ men eum nõ agnouit increpans pꝛincipes et iudices eius pꝛo falſis iudicijs ac erroꝛe etce⸗ citate coꝛdis. Vel arguit quoſcũq; iniquos iu dices ſuꝑ eoꝛũ ꝑuerſis iudicijs ꝓponens quid eis omnibus ſit euenturũ detrimenti pꝛo ſuis erroꝛibo. Dententia in ſpeciali pus ergo nun cians deum ait. (ODeus) factus homo (ſtetit in ſynagoga deoꝛũ)id eſtin ppło iudeoꝝ vbi fi⸗ luus dei ſcm quod homo ſtetitqͥ ad oues do mus iſrael miſſus fuit.deos autem dicitquos poſtea filios excelſi nominat (in medio autẽ) et in cõmuni deus diiudicat ſcdᷣʒ quod deus id eſt nõ meritis ſed gratia diſcernit. vaſa alia in honoꝛẽ alia in contumelia. AelDeus ſte⸗ tit) pñtcia diuinitatis que vbiq; eſtein ſy nago⸗ ga deoꝝ.)id eſt in congregatõe iudicũ ⁊ pꝛinci pui.ꝓpli qui dij apellant᷑qꝛ potentia ceteris pꝛeſunt ⁊ ratione officij locũ dei tenentcin me⸗ dio autem)equaliter ſe habens ad omnesde⸗ us diiudicat) diſcernens bonos a malis etiu⸗ ſtos ab iniuſtis. Limeant ergo iudices hoim 4 ſupꝛa ſe habent indicẽ deum. Timeant pa ſtoꝛes qꝛ ipſi ſupꝛa ſe habent paſtoꝛem cuuus ſant oues. Audiant iam quid illis a iudice di catur. Sequit᷑ enim vox diſcernentis. ſalmus de pꝛimo aduentu chꝛiſti et de redargutõne veteris ſynagoge ac - 8. lxxi. . - WWW rrrTNT-— —————v6G — — — — — — — D m an, ; iwe ki na⸗ en nui⸗ ſis un uin 900 ns le e⸗ / el is i, in Vſeluequo iudicatis iniquitatẽ et facit es peccatoꝝ ſumiis.. Uiſquequo)id eſt quamdiu vos iudices ꝑ⸗ nerſiciudicatis iniquitatẽ id eſt facitis iniquũ iudiciuʒ falſa defendendo ⁊ vera damnando (et facies peccatoꝝ ſumitis ꝑſonas hominuʒ in iudicio attendendo ⁊ malos ꝓpter eoꝝ po- tentiã vel munera ſeu fauoꝛẽ vel aliaʒ cauſam acceptando ⁊ iuſtificãdo innocentes vero cõ⸗ temnendo et iniuſte cõdemnando. Quod illi pꝛaui iudices fecerunt qui pctõꝛem barrabaʒ petierunt et innocentẽ chꝛiſtũ dignũ moꝛte iu dicauerunt.q.d. Iniquuʒ eſt hoc a quo ſcelere ſtudet eos reuocare dicens. H Judicate egeno et pupillo: bumile et Judicate egeno et pupillo)id eſt iudiciũ ve ſtrum ſeruiat egeno et pupillo ſicut diuiti ⁊ po tentichumilẽ ⁊ pauꝑem iuſtificate)id eſt eis in ſticiam facite ſicut maioꝛi ⁊ diuiti chꝛiſtus vti q; egenus ⁊ ſine patre carnali pupillus ac hu milis ⁊ pauꝑ hic ꝓ nobis fuit. Quem ipᷣi iu⸗ dei nõ debuiſſent accuſare ſed defendere non Damnare ſed iuſtificare. Debent etiã timere iu dices et paſtoꝛes eccleſie ne falſa iudicis faci⸗ ant ne ꝑſonas hoĩm attendant quoꝝ myſteri Eeſt vt lupos vaſtatoꝛes ropellant ac pupil os et paupes chꝛiſti defendant vñ ſequit᷑. peccatoꝛis liberae. ſtate (peccatoꝛis) et impij qui ei calumnias in fert et iniurias (liberate) qui eni deſinit malis obuiare cum poteſt cõſentit. hoc iudei de chꝛi ſto facere debuerũt qui cum pꝛo multitudine timerentur pꝛincipibus chꝛiſtum ꝑmiſerunt. SDicsc beu multi hodie ꝑmittunt alios mala fa cere cum poſſent illos a facto et ſe a cõſenſu li berare.et fit multotiens vt ipſi qui malis reſi⸗ NMeſcierunt neq; intellexerunt in tene⸗ pati ite pauperem:et egenum de manu Eripue pauꝑem ſcz ab impetitõne et op⸗ pꝛeſſione iniuſta etegenum de manu)etpote⸗ bꝛis ambulant: mouebuntur omia fun⸗ Meſcierunt)mecneq; intellexerunt)iudiciũ meum.i.ſcire et intelligere non curauerunt (in tenebꝛis)ignoꝛantie et peccati lambulant) qꝛ excecati ſunt et ideo moucbuntur omnia fun damenta terre) id eſt deſtruentur omnes eoꝛuʒ machinatõnes quibo ſe ſatagunt fundare ⁊ fir mare in terra coꝛ ſuum in terrenis figendo et fauoꝛem bominuʒ acquirendo. Milſeri iudei Apter ſupbiam ſuam in erroꝛem ceciderũt? ne quaq; chꝛiſtum cognoſcere meruerunt.ſi eni cognouiſſent nunq; dñm gloꝛie crucifixiſient vnde adhuc in tenebꝛis id eſt in cecitate coꝛ⸗ dis ambulant et per hanc cecitatem in iſrael (mouebuntur) ad fidemcomnia fundamenta terre) id eſt omnis plenitudo gentium intra⸗ bit ad fidem. Heſcierunt inquam nec intelle⸗ Ego dixi dij eſtis:et filij excelſi or‚ſees. Ego) deus deoꝝ (dixi dij eſtis) ſcʒ partici⸗ ue ex eo ꝙ habetis poteſtatem iudican⸗ di a deoò et eſtis diuine iuſticie executoꝛes ex of ficio. Vel(dij eſtis).i.ſtatus veſter requirit q; ſicut dij ſitis excellẽtes virtute vltra cõmunes hominescet filij excelſi omes) inquantum ad eius imagines facti eſtis.dicitur deus natura vel eſſentia vt deus omipotens.ꝑ nuncupati onem vt idola. per adoptõnem vt omnes filij gratie et etiã chꝛiſtus ſcdᷣm ꝙ; homo. pꝛelatõe vt dedi te deum pharaonis et hic in hoc pſal-⸗ mo. Deinde commemoꝛat eis fragilitateʒ eo⸗ nundceeen. Vos autẽ ſicut hoĩes moꝛiemini: etſi/ rus e pananeaderie. ni) ꝑ inſu mitatẽ carnis q; poteſtas veſtra nõ cipibus id eſt de angelis ſuperbientibocade⸗ tis per clationẽ animi et ſuperbiã vel cadetis in ſoueã gehenne per equitatẽ diuine ſententie quaſi diceret cum cito ſicut homines ſuis mo nturi non tamen coꝛrigimini ſed vt diabolus qui per ſuꝑbiaʒ cecidit extolliminivt ſicut ipᷣe vos cadatis.hucvſq; deus locutus eſt ad ho⸗ mines. Deinde ex ipius ꝓphete perſona in de⸗ teſtationem maloꝛũ iudicũ rogat᷑ deus vt ſibi iudiciũ aſſumat cum dicectt. Burge deus iudica terrã: qm tu heredi tabis in omnib gentiob. B urge o deus a moꝛtuiscet iudica terra;) id eſt excita? damna iudeos terrenos(quoni⸗ am )his repulſis (tu hereditabis in omnibus gentibo id eſt omnes gentes erunt tua heredi tas quas tuis pꝛeceptis et gratia miſericoꝛdi⸗ ter. excolendo terrenã ab eis diſperdes cupidi tatem. Uel(ſurgeo(deus) ad iudicandũ q? na nis noſtra fluctibo tundit᷑ciudica terram)id eſt mundũ quiverus iudex es quia mali iudices non iudicant ſed euertunt legem tuam ? poteſ iudicare mundũ quia tuus eſt ct hoc eſt quod ſequit᷑ quoniã tu bereditabis in omnüngen⸗ tibus id eſt hereditarie ettanq; bereditatẽ poſ ſidebis omnes gentes et ideo iudica eas tan⸗ quam tuo dominio ſubiectas.Tunc eni erüt om̃s electi im mobiliter ſubiecti oꝛdini ſue mi ſericoꝛdie ⁊ repꝛobioꝛdini ſue iu ¶ Da nobis dñe ſcᷣm pꝛeceptũ tuum ab ini quitatis iudicie declinare: pauperũq; neceſſi tatibus ſubuenire: vt mereamur filioꝛũ noꝛũ SS numero copulari. Per dmm. ſalmus de ſco , sðð õ o aduentu chꝛiſti ad iudiciũ et de graui perſecutõe fideliũ ac multiplici vel hicvel in futuro punitio õ runt te inſanabiliter ? cultũ tuux extulerſt a· put) et ſuperbã mentẽ contra te et tuos ſe eri⸗ gendo et ſupbiendo tanqu parati ad aggre⸗ diendum ⁊ faciendũ ardua ⁊ mala multa. Jõ caput extulerũt qꝛ te oderunt ſi enim te amaſ⸗ ſent caput ꝓculdubio humiliaſſent. Ergo qui caput eleuat deum odit. Timeant ergo quod ſcriptũ eſt omnis qui ſe exaltat humiliabit. uper pplm tuum malignauerũt con arr cogitauer᷑̃t aduerſus ſctõs tuos id eſt malignũ conſiliũ inierunt⁊ diſpoſuerũt cit qꝛ nocere nõ poſſunt pplo dei ꝓ quo eſt de⸗ us. Si enim deus ꝓ nobis quis cõtra nos(et ¶Super Pplm tuuʒ malignauerũt conſiliũ) ad decipiendũ ⁊ opꝛimendũ ⁊ addit tuũ.q.d. qꝛ tuus eſt nõ poteruntvnde irridenter hoc di 4 2 „*„ „ * „ 2 e E * e taceas neq; compeſca⸗ cogitauerũt) maligneet aſtute (aduerſus ſan⸗ ſalmi mea nantd ZinlIug eſtcan mediocres ſed etiam contra celeſtes viros ſcʒ Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Zitulus eſtan medocres ſec e tra celeſt 10 ti um plalmi alagb⸗ cſenſins canticu iſtud quomodo diſpderent eos ⁊ occiderent. Ainde uocd dicitur canticũ quia agit de iocunditate ſequit conſilii quo meditati ſunt inanig. mentis. eſt aſaph id eſt ppli dei qui hic loquit. Dixerüt venite et diſpdam eos qe gen Materia: aduentus chꝛiſti ſcs et grauis ꝑęſe te: et nõ memoꝛet᷑ nomen iſrael vltra. cutio fideliũ a diuerſis malis et iniquis homi ixerũt) ad inuicẽ in cõſilio quod inierunt mnibus. Intentio:monere malos vt a ꝑſecutio mutuo ſe exhoꝛtãtes (venite) querentes ſibi in ne bonoꝝ deſiſtant: et bonos vt in ꝑſecutione nequitia ſua ſocios (vt diſpꝑdamꝰ eos de gen⸗ patientiã habeant. Sententia in generali: p⸗ te) id eſt cõteramms eos vt nõ ſint inter gentes pheta in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph id eſt po puli dimentionẽ facit de ſcðo aduentu chꝛiſti ꝗad iudiciũ per quod deterret malos a perſecu tione bonoꝝ ac depꝛecando narrat hoſtiũ ma liciam et contra eos imploꝛat diuinã iuſticiã. Dententia in ſpeciali: fidelis ergo aſaph pꝛe nidens chꝛiſtũ in maieſtate iudicaturũ qui in humilitate iudicatus eſt ait. O ( Deus) chꝛiſte (quis ſimilis )in virtute et potentiacerit tibi)in iudicio vbi magnus ⁊ terribilis iudex appare bis et in claritate iudicabis:certe nullus.ac ſi Diceret qꝛ non inuenimꝰ ſimilẽ nõ querimus alium adiutoꝛẽ ⁊ qꝛ talis eris ideo tunc(ne ta⸗ ceas neq; compeſcaris o(deus) id eſt nõ tace bis quin iudices neq; compeſceris quin vin dices maloꝝ culpas. Hos taceamus tu iudi ca:nos cõpeſcamur tuvindica. Culpas enim quas modo aſpicit ⁊ ſilet patienterq; a vindi⸗ cta ſe cõtinet tunc diſtricte iudicabit et aſpere Oi ecce inimici tui ſonuerunt: et din oderunt te extulerũt caput. NQuoniã ecce inimici tuijſcʒ ꝑſecutoꝛes no ſtri (ſonuerunt) ſtrepitũ in ſanctos faciẽdo ac veritati cõtradicendo ⁊ repugnãdoſet qui ode yel vt nõ ſint gens et nõ remaneat in eis voca bulum gentis id eſt tollamus eos de mũdoſet non memoꝛet᷑ nomen) veri (iſrł) ſcʒ fidelis po Puliclera i eſt ſic deleamus ꝙ, nõ remaneat huius gentis memoꝛia. Talis eni intentio il⸗ loꝛum fuit vt eos ex omni ſocietate hoim di⸗ ſperderent ⁊ memoꝛiã nominis illoꝝ penitus deleerrr. Añ cogitauerũt vnanimiter: ſimul ad nacula idumeoꝝ et iſmaelie. m cogitauerũt vnanimiter)id eſt cõcoꝛdi SE — ſum te teſtamentu).i.pactũ ⁊ placitũ firmũ in ter ſe(diſpoſuerũt)et cuʒ ſtudio fecerũt mutu- ſe colligates ad deſtruendũ fideles et loca cul tus dei. Deinde incipit inimicos chꝛiſti cõme moꝛare ſub quibuſdãvocabul gentiũ que my ſtice eis ꝓpter interpᷣtatões cõueniũt. Vñ dicit (tabernacula)id eſtↄgregatões(idumeoꝝ).i. idumei deſcendentes. et dicti ab edom qui eſt et eſau et ſeyr dictus habitantes in tabernacu lis.idumei aũt interpꝛetant᷑ terreni vel ſangui nei qꝛ terrena amant ⁊ ſanguinẽ ſitiũtſet iſma * 2 uerſuz te teſtamentũ diſp oſuerüt taber tervno animo ⁊ aſcenſu deliberauerũtſumnuly id eſt om̃s quaſi poſſent te eſſe foꝛtioꝛesaduer in adiutoꝛiũ filijs loth) id eſt moabitis ⁊ amſo nitis ⁊ iſmaelitis ac ceteris nationiba pᷣdictis. Aſſur interpꝛetat᷑ depꝛimens vl elatus ꝑ quẽ ſignificat᷑ diabolus qui malos quoꝝ pnceps eſt in ꝓfunduʒ peccati depꝛimit et ogꝑando in malis venit cum eis ad oppugnandũ ꝓpłm dei et hi oms inimici oꝑante in ſe pncipe ſuo dia bolo (facti ſunt in adiutoꝛiũ filijs loth) qui in terpꝛetat᷑ declinans.i.demonibo Angeli qui pe apoſtatici bene intelligunt filij declinatõis qꝛ a veritate declinãdo in ſatelliciũ diaboli di ſceſſerunt. Qua/ ꝓpter ipos inuiſibiles ⁊ ſpiri- tales inimicos adiuuant hoĩes mali in qul oꝑant᷑ ad opugnandũ ꝑ eos ꝓplm dei qꝛ cuz a deo declinant hoc oꝑant᷑ qð et demones.de inde impᷣcat ũł vindictã mag pᷣdicẽs quà ma AD elite) qui de iſmael filio abꝛahe et agar deſcen bH erunt et interpꝛetant obediẽtes ſibi quaſi nõ “ deo qꝛ qöcunq; coꝛ ⁊ mala cogitatio dictaue⸗ nt ſequunt᷑ ſtatim ⁊ facunt. unun Hoabet aggareni: gebal et amõ ama lech:aliegenigene c habitantibo tyxrůũ. Moab )id eſt gens moabitaꝝ quea moa deſcẽdit quem loth ebꝛius de maioꝛi filia ſua genuit et interpꝛetat᷑ ex patre qð in malo acci⸗ piltur. bonus quidẽ fuit pater quo filia illicite vla eſt. ꝑ moab ergo ſignificãt᷑ gentes ex leges ſit ſeu lege abutentes que recedentes a deo patre 10. ſunt ex pꝛe diabolo (⁊ aggareni)dicti ab agar edi qui de filijs cethure vxoꝛis abꝛahe deſcende⸗ mnerintemeerant pſclin ii eſt aduene vl alie ni ꝑ quos ſignificant᷑ falſi fratres qui inter po E at n9 n⸗ pulonwar inorctia zminoallengecaaguchit ledicẽa.q.d.illi ita ↄtra tuos faciũt ⁊ tn o dNne. in ciioꝛ ſolo nomine ſunt ?⁊ nocendi occaſionein Fac illis ſicut madian et ſxſare:ſicut iag ſ uenta ſe oſtendũt (gebal)qui dicit᷑ ⁊ hebal qui bin in toꝛrente câon. Gnce fuit filius ſobal filij ſeyr hoꝛrei et ſic eſt nomẽę 4— alicuius pꝛaue gentis que a ſeyr hoꝛreo deſcẽ pmm dit in idumea cui poſſeſſoꝛ erat ſeyr ſen eſau? ſei interpꝛetat᷑ gebal vallis vana ꝑ quod ſignifi⸗ inn— cantur fallaciter hũiles.i.hypocrite(etamon) Bie. id eſt gens amonitaꝝ que ab amon deſcendit 4 gquem loth ebꝛius de filia ſua minoꝛe genuit? ſicutciabin) q fui rex chanaan cin toꝛrente c 4 interpꝛetat᷑ pplus turbidug vel ꝓpłus meroꝛis ſon)vbi deuict eſt 1 oms pierũt. Uñ ſequit. Pper quem ſignificant iracudi ⁊ funioſi vel qu Diſperierüt in endoꝛ:facti ſunt vt ſter ſ conſidunt in multitudine ? nõ in ſimpliciiatc cus tere. (et amalech) quem genuit elyphat pᷣmogeni⸗ Diſpenieruͦt in endoꝛ)qͥ eſt fons vñ aqua toꝛ e tus eſau a quo dicunt᷑ amalechite ei interpꝛe=⸗ rentiſ cyſon deſcẽdit qͥ cadauera moꝛtuoꝝ tra tatur ꝓplus lingens terrã per quem ſignifican xitet etiã ciuitas ſeuvilla ſup toꝛrente cyion ſi tur cupidi ⁊ auari amantes terrena qui nõ co⸗ ta(facti ſunt vt ſtercus terre) putrefacti et con⸗ medunt celeſtẽ panẽ ſed terrena ſapiunt etter culcati quia e cadauera inſepulta putrue⸗ ranm lingunt ſicut ſerpens (alienigene) ꝓ quo runt. Hec oi eomunne⸗ fac vt ſicut illi vi 1 in hebꝛeo habetur philiſtim qui interpꝛetan tur cadentes potione per quos ſignificant illi cii ſunt ſic et iſti RW— S tuun cadentes pouone per quos lignificant n Pone pꝛincipes eoꝝ ſicut oꝛeb et zeb: diſpoſuerũt teſtamentũ (cum habitantibo ty⸗ ac ilis puniendo eos (ſicut feciſti olim (madian) qui fuit filius abꝛahe ⁊ cethure yn de ⁊ madianite fuerũt q̃s territos dñs in fugã cõuertit mutuaq; cede omis illa multitudo ce label occiſus eſt voꝛmiẽs p foꝛatis clauo tpibo ſicut (iabin) qᷓ fuit rex chanaan ein toꝛrenie cx et zebee et ſammang. Sone pꝛincipes con)id eſt auctoꝛes cõſili⸗ u lin no me dul ́JÿMƷMUh rum)que eſt ciuitas in mari id eſt cum omni⸗ bus impugnantibo ſanctos.tyrus enim inter⸗ pꝛetatur anguſtia vel tribulatio quod cõuenit inimicis ꝓpli dei.iſti enim qui expugnant po pulum dei habitant in anguſtia ⁊ tribulatio⸗ ne anime ſue ſcoᷣm illud apoſtoli tribulatio et anguſtia in omnẽ animã hominis operantis oꝛumb(ſicut oꝛeb et ʒeb)qui fuerunt pꝛincipes madianitaruʒ et a ꝓpꝛia gente interfecti ſunt et capita eoꝝ delata ad gedeonem vt ceſſaret ꝑſe qui eos (et ʒebee et ſalmana)qui fuerunt pꝛin⸗ cipes madian ⁊ a gedeone ſüut interfecti. Hos oñmnes pᷣdictos ſcõm hiſtoꝛiaʒ ꝓpłs iſrael qui malũ. Et quaſi indicas cauſaʒ quare iſti ſint inimici ppło dei adiungit oſtendens quem ha tunc erat ꝓpłs dei et debellauit et vicit: et ſicut illi victi ſunt in figura a populo dei ſic iſtos p catur in veritate dei ſuperari. Unde iuxta in⸗ bent pꝛinciyhoeem.. Vei Orr Li ee . rerrpeetatones nominũ etiam myſtice hic dici ic Eltenim afſu venmt cum illis: facti ſunt pnñt. Madian eni interpᷣtat᷑ declinãs vel relin a Anun filijs lothb. quẽs iudiciũ Syſar agaudij excluſio. JAAbin . n Eienim aſſur)id eſt nabuchodonoſoꝛ rer ſapiẽs vel intellectus. yſon vbi victi fuerũt du Allirioꝝ (venu cum ullis) quo oꝑante (facti ſit interpꝛetat᷑ duricia. Iiti ergo qui declinantet E. non cogitant futurũ iudiciuʒ ſe indicãdos nõ hoc eſtoptatio ſed ꝓphetiſatio. Et q; leuitatezʒ putantes ⁊ qui excludunt a ſe fumrũ ⁊ eternũ peccanun ſequitur grauis cruciatus ideo ſub gaudiũ ⁊ qui ſapiẽtia carnis que inimica deo ditur. „ eſt inflati cöfidunt in ſua ſapientia ⁊ nõ in glo Sicut ignis qui cõburit ſiluaz:et ſicut na dei quos obſtinate mentis duncia in ꝑni⸗ flama cõburens montes. ciem trahit pugnant contra ꝓplm dei et pere⸗ ¶ Sicut ignis) qui ex magna potentia (com unt (in endoꝛ) quod interpꝛetat᷑ fons genera⸗ burii ſuuam)cõſumendo eam (et ſicut flima) tionis ſed carnalis cui dediti pereunt no con⸗ ex ardoꝛis vehementia (comburens montes) ſecuti regenerationeʒ et fiunt vt (ſtercus terre) deſtruendo eos. Malos dicit ſuuam ꝓpter ſte⸗ quia de eis nihil ꝓpagatur niſi terrena fecun⸗ dlitas (oꝛeb) interpꝛetat᷑ ſiccitas (ʒeb lupus(ʒe bee) victima lupi hoc eſt quos lupus ſuffoca⸗ uerit(ſalmana) vmbꝛa cõmotionis vel perfe⸗ ctus in malicia hec omnia cõgruũt malis qͥs in bono vincit ꝓplus dei (Pone)inquit(pꝛin⸗ cipes eoꝝ ſicut oꝛeb)ſcʒ in gentem ſterilem vt pote ſiccos a gratia dei(⁊: zeb )id eſt rapaces vt pote deuoꝛatoꝛes ouium (et zebee) vſpote eos qui iam ſunt victima lupi id eſt diaboli (et ſal mana id eſt inſtabiles omni pꝛaue ſuggeſtio⸗ ni cedentes. Et quid ꝑ ſingua. Omnes pꝛincipes eoxꝝ: qui dixerũt he reditate poſſideamus ſanctuariũ dei. ¶Omnes pꝛincipes eoꝝ) id eſt płoꝝ ſupꝛa nominatoꝝ ↄſiliarios (qui dixerũt)ſed nõ ꝑ⸗ fecerunt qꝛ dñs pugnabat ꝓ ꝓpło ſuo (heredi tatem poſſideamꝰ ſanctuariũ dei)ſcʒ terrã ſan ctam ⁊ ꝓmiſſionis loca ſancta et terrã chꝛiſtia noꝛum vt nunquaʒz dimittam et reſtituamus ipſis vel ſanctos quos vocat apłus templuʒ dDdei dicens. Cemplu dei ſanctuz eſt quod eſtis vos. Mali populũ dei poſſidere ⁊ ſubiugare maoliunt vt cedat in eoꝛũ impias voluntates. tinent ⁊ quaſi hereditario iure ſibivſurpant et qui bona eccłiaſtica emendo vel amicis ſucce dendo quaſi bereditatẽ poſſidere volunt. Ita illi dixerũt. Sed.O) . deus meus pone illosvt rotamꝛet ſi⸗ cut ſtipulã ante faciẽ venitt. Deus meus pone illos vt rotã) id eſt inſta⸗ biles ⁊ mobiles ad modũ rote vtnõ ſint ſtabi les in eo quod cogitant vel ſicut rota quãtum cunqꝙ eleuent er pante vna depꝛimant exalte ra. Rota quippe in anterioꝛibo cadit⁊ ex poſte rioꝛi ꝑte attollit ſic iniqui dum eterna quean⸗ te ſunt negligunt ⁊ tꝑalia que retro deſerenda ſunt ſequunt in anterioꝛib coꝛruunt ⁊ ex po⸗ ſterioꝛibo eleuant᷑ (et ſicut ſtipulã) fragilẽ (ante faciem venti) eam de loco ad locuʒ impellen⸗ tis id eſt ante pꝛeſentiã tentatõnis vt facile ce⸗ dant omni tentatõni ⁊ ſuggeſtioni. Fon autẽ rilitatem qꝛ ſteriies ſunt a iuſticia ⁊ eoſdem di cit montes ꝓpter elationẽ qꝛ pleni ſunt ſupbia quos ignis ⁊ flãma ad litterã in iudicio cõcre⸗ mabit vel ignis flãmeus eſt puniens deus vel diuina vltio et vindicta que ſteriles et ſuꝑbos conſumit ⁊ condemnat. VUnde ſequii. Vta pſequeris illos i n tempeſtate tua: et in ira tua turbabis o. ¶ Ina ꝑſequeris) id eſt ꝑfecte ſequeris miren do in gehennã illos)ſcʒ hoſtes tuos⁊ noſtroſ (in tempeſtate tua) id eſt in futuro iudicio tuo graui ⁊ repentino quod ſuper eosveniet ex im pꝛouiſoet in ira tua) id eſt in effeciu ire tue ſeʒ iuſticia vltimevindictecturbabis eos)ſine pla catione ⁊ mitigatone. Si quid ergo ſilua eſt ⁊ non habet fruges et ſi quid mons eſtet tume⸗ ſcit hoc tunc peribit. penis aũt ꝑtinaciũ ꝓphe tatis Gari creditaris dicens. IVmpie ſacies eopi⸗ 04 ¶Imple ) lalubꝛiter fac ies eoꝛum id eſt ali⸗ quoꝛum inter eosſignominia) vilitatis obpso bꝛij ⁊ abiectõis id eſt fac eos ſibi ⁊ alijs igno⸗ minioſos videri vt confundant᷑ ⁊ ſic dum cul pabuntur ab alijs ⁊ diſplicebũt ſibi ipis (que rent nomen tuũ)ocoñe penitendo ⁊ obedien⸗ do ac illud in ſuũ ſubſidiũ inuocando. bonũ hoc optatur eis qꝛ obpꝛobꝛium ſepe coꝛrigit. Nota hic ſcdᷣm remigiũ melius eſſe ruere ali quemvt peniteat qᷓ; ſub religionis ſpecie ſuꝑ⸗ bire. Unde ꝓpheta in bab ylonez venies et ibi ſanaberis. Qui vero ꝑunaces ſunt et nomen tuum nõ queſierint. ÿMõ Erubeſcant et contu . . liet confundant᷑ et pereant. rubeſcant) in futuro de malis ppetratis c(et conturbent᷑ in ſeculũ ſeculi)id eſt in eternũ de penis duraturis. Hunquam ceſſet remoꝛ⸗ ſus conſcientie in eis et nullam requiẽ conſe⸗ quantur in toꝛmentis ſet confundant᷑) intus in anima et foꝛis in coꝛpoꝛe (et pereant) omni no et irreparabiliter ⁊ duplici contritione con terant᷑ cum repꝛobis eterne deputati miſerie. Wmontic mominia: 1 querẽet nomen tuu diñiñfſfe. rbent in ſeculũſe / is mni ⸗ ſe⸗ ns nni do Vlt)tunc vel ſero (cognoſcant)i in eoꝛuʒ oſtendiſti ↄfuſione qd modo nolunt ſcire ſcʒ (qꝛ nomen ubi)ſoli eſt (dñs) eſſentiali ter. tu ſolus dñaberis⁊ ideo fruſtra ſubterfu Wn vrltcds gentovtie⸗ te ſoli nem id eſt in chꝛiſtũ ꝓponit᷑ fiijs choꝛe.i. chꝛi ſti crucifixi babitus pꝛo toꝛcularibo.i.agens Dde ecckijs in quib ſunt pꝛeſſure tribulanonüu. cularibo laboꝛantiũ deueniendi ad eternã do⸗- rium ſanctoꝝ in hac valle miſerie degentiũ et Alli autẽ qui querunt nomen tuũ ⁊ ſi modo pꝓ peccatis erubeſcũtet ↄturbant᷑ non tamenin cternũ ↄfundent. . .ò.ùẽꝰV us altiſſimus in omni tera experientiã pene ſibi inflicte et ꝑ potentiã quua gerunt tuuʒ dominiũ. ceteri autẽ nec vere ꝛdOni ſunt nec vero nomine dñni vocant quoniã ſer⸗ uiliter dominant᷑.⁊ q; (u ſolus altiſſimꝰ po tentiſſimus es in omni terra)ſcʒ in terra mo- tuoꝝ in inferno.in terra moꝛientiũ in mundo in terra viuentiũ in celo Deſinat ergo ſuꝑpbire terra.i.homo cum audit deum dnari vbiq; et nullũ cõtra ſuos valere. Et notandũ qꝛ vnde cim ſuꝑioꝛibo pſalmis introducius eſt aſaph vt duricia indeoꝝ frequenti voce ipᷣius ſyna⸗ goge molleſceret. Egit autẽ de dei incarnatõe ect de gentiũ fide ac de iudicio in quibus multi plex iudeoꝝ redarguit᷑ tranſgreſſio vnde con⸗ grue vndecim ſunt vndenarenim numerus eſt tranſgreſſiõis qꝛ ⁊ denariũ traſit ⁊ ad duo⸗ denariũ nõ ꝑuenit. .DOzatto. is dñe omnẽ ſupfluitat erro ũ qui ſuper ucute a nobis d imus inhabitas metuamus. . 2 omnẽterrã altilſi Peroumdoo. ¶Bſalmus de feruenti eſiderio iuſio rum in pꝛeſſuris lawꝛantiũ deueniendi ad gaudiũ ciuiũ ſuꝑnoꝝ et de modo ve ipſum. Ops. lxxxiij. 1Dam dilecta ta⸗/ ber nacula tua dnevirtutũ:cõcupi⸗ (ceit et deficit aia mea in atria dni. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.Litulus eſt. In finem ꝓ toꝛcularibo filijs choꝛe pſalmus. Et eſt ſenſus pſalmus ille dirigens nos in fi⸗ Materia ineſtimabile deſideriũ iuſtoꝝ in toꝛ mum ⁊ beatitudinẽ ciuiũ ſupernoꝝ. Intentio inflãmare deſideriũ et monere ad celeſtis pꝛie cõtemplatõʒ ⁊ eternoꝝ amoꝛẽ. Sententia in generaliꝓpheta in iſto pſalmo expmit deſide⸗ in pᷣſſuris tribulationũ laboꝛantiũ deuenien⸗ di ad ipᷣm. Sententia in ſpeciali poſt ꝑſecu⸗=⸗ Delidero. Inde aũt exultauerũt. MU⸗ tionem ergo fideliũ de qua in pꝛecedenti pſal⸗ homo qꝛ omnes ſunt vnum coꝛpus chꝛiſti ſu ſpirans de toꝛcularibo in eterna tabernacula cum admiratone ait quod ſequit Et nos quo q; in pꝛeſſuris tribulationũ vel tentationũ coõ ſtuuti edamus hanc vocem ⁊ pᷣmittamꝰ deſi⸗ denium noſtrũ dicentes ſinguli (Quam dile⸗ ccaa) id eſt valde dilecta ⁊ diligenda ſunt menti bus ⁊ coꝛdibo bene diſpoſitis ꝙꝙ nõ poteſt dici quantũ (tabernacula tuaſcʒ illa ſuꝑna ⁊ eter⸗ na ſupernoꝝ ciuiũ in quib nulla eſt pꝛeſſura. O (dñe virtutũ)celeſtiũ ſcʒ angeloꝝ vel ꝑ hoc oſtendit miraʒ dei potentiã qua pꝛeſtat nobis patientie virtutẽ ne ſuccumbamꝰ.etvere dile⸗ cta qꝛ (cõcupiſcitid eſt deſiderat(et) ꝓpter in⸗ tenſum deſideriũ deficit a ſe ſcʒ a ſtatu ſuo ac Deſiderio ctamoꝛe languet (anima mea) ten⸗ dens (in atria dni)eterna.q.d.anima mea tan 1o deſiderio in atria celeſtia ⁊ eterna igredi de⸗ ſiderat vt omnibo huius mũdi delectationib et amoꝛe tꝑaliũ penitus deficiat quibꝛ quon⸗ dm delectabiliter inberebat. — anima(et caro mea).lhomo exterioꝛ ſcʒ coꝛ⸗ Coꝛ meum et caro mea: exultanerüt in pus (exultauerũt)et ſi grauentin deum viuũ) qui dat viuere nõ in diuitija no in delicijs nõ in pompis et vanitatibo. Gaudetiiſte in ſpeet ideo tolerat pꝛeſſurã toꝛcularis cupiens diſſol uiet eſſe cum chꝛiſto. q. dice. O dñe in celeris omibiſtis deficio eterna tabernacula et atria cuplo te ſolũ coꝛpoꝛe et anima cunctiſq; viri⸗ bus diligo ⁊ tecũ eſſe ſedemq; aliquã ⁊ niqulũ anime mee ⁊ coꝛpi habere toto menuis affectu 7 „ npaſſer innenit ſibi vomũ: et tr ſibivbi reponat pullos ſuos. m) id eſt qꝛ (paſſer)id eſtratio (inue⸗ — nit )ibiſſibi) dum quereret cxercendo ſe in vir tutibus (domũ)nõ manufaccã in qua ꝑmane alt(et turtur)id eſt caro caſta inuenit ibi(niduz ſibi)et manſioneʒ (vbi reponat pullos ſuos) id eſt opera. duoba pꝛedictis ſcʒ coꝛdi et carni duo reddit ſcʒ paſſereʒ ⁊ turturẽ.coꝛ nanq; eſt volante deum cogitam et ſic quaſi paſſer vo⸗ lat ad donum.carne vero ſub multis miſerijs gemente. opera bona agimus et ſic quaſi tur⸗ tfur ꝓducit pullos quos in nido reponat. De⸗ — . inde autem quem nidum et domum inuenit- Altaria tuadñe virtutũ: ter meus et de er nen eer ne erede Auania tua)o (dñe virtutũ celeſtiũ.i.ange? loꝛum (rex meus)qui me regis⁊ deus meus) qui me creaſti hoc eſt celeſtẽ patriã et diuerſas ſanctoꝝ manſiones ſcðᷣʒ vania coꝛũ merita in quibo ingiter ſacrificia diuine laudis offerunt vbi anime celeſti cõuiuio epulant᷑ vbi anima quaſi in domo gaudet ⁊ caro reponit oꝑa ſctã hec quippe ſunt illa in quib appetitus huma⸗ * nus quietat:. Celeſtis pꝛia di ꝓpteranbabitationẽ.atria/ꝓpter latitudinẽ. 2 mus ꝓpter quietem. nidus ꝓpter ſecuritatẽ.alta ria pter pſcctam oblationeybi iſte iam ſuſpi⸗ ſecula ſeculoꝝ laudabutte. 2 ¶ Beati qui habitant in domo tua) celeſti nõ „ manufacta o (dñe vbi nõ eſt timoꝛ nõ qui ha 9 „ bitant in altis turribo ⁊ pallacijs auti magnii vyrbibo ⁊ villis qꝛ (in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te hoc erit totũ ibi negociũ noſtrũvt ſemꝑ lau ſuſpiremus et ad eam toto niſu tendamꝰ. Sʒ qni tunc ſemꝑ laudare deſiderat nunc tꝑaluer laudet.qui enim hic nõ laudaueritibia lau⸗ de mutus erit. Deinde oſtendit quo auxilio et cuius ope ad domũ deiveniat᷑ dicens. — 4 ſiones in coꝛde ſuo viſpoſuit in valle la chꝛymarũ:in loco quem poſuit. Beatus vir)ſcʒ nũc in ſpe ⁊ tande in re (ou tus eſt auxiliũ abs tei.a te hoc eſt q te bic ha bet adiutoꝛẽ qꝛ ad hoc nemo ſuis viribovxł me ritis ſufficit ?⁊ modus ſubdit᷑ qꝛ (aſcenſiones) id eſt gradus quibo aſcendat(in coꝛde ſuo di⸗ ſpoſuitillevir deo inſpirãte ſcʒ appetẽdo ſemꝑ PFPficere.· Vlel qꝛ (aſcẽſiones in coꝛde ſuo diſpo ſuit veus.facit enim illi gradus quibo aſcen⸗ dat pᷣſtando ei gratiã vt ſempꝑ conet ꝑ gradus virtutũ ꝓficere et hoc (in valle lachꝛymaꝝ) tuti pficere ct hoc (in vallelach:ymaꝝ) D5 eſt in ſtatu pntis miſerie ſcʒ in loco quem po⸗ ſuit) ipſe deus hominib ad deflendũ ibi pctã ad pugnandũ contra hoſtes ⁊ vicia ⁊ ad me⸗ rendũ pꝛemia eterna. Vel (quem poſuit) Si⸗ bi ipſi homo quando peccauit. quamdiu ſu⸗ mus invalle lacheymarũ nõ debemus ridere ſed flere non eſſe ſecuni ſed pauidi quoniã hoc ſeculũ ⁊ hoc tempus eſtlachꝛymaꝝ ⁊ certami nis ſed aliud gaudij ⁊ pacis. Nota ſex gradi⸗ bus aſcendebat᷑ ad thꝛonuʒ ſalomonis ſic ſex gradibo aſcendit᷑ ad cognitionẽ trinitatis.pꝛi⸗ mus gradus eſt cõtemplani ca que ſunt tmn vt 4 cit᷑ tabernaculũ Beati qui habitant in vomo tua dñe:in Beatus vir cuius eſt auxiliũ abs te:aſcẽ lapides.ſcõᷣs qne viuunt vt plantas.terciusd ſentiuntvt bꝛuta.quartus que diſcernũt vtbo mines.quintus que compᷣhendũt vt angelos et ſanctos.ſextus humanitatẽ chꝛiſti et quec ꝓ nobis fecit et ſic venit᷑ ad cognitionẽ deita X . felix eſtqͥ ſemꝑ ↄſiderat quid faciat ⁊ quom do ꝓficiat ⁊ vt quotidie pficiẽdo ꝑ gradus vir tutum aſcendat. Auxiliabit aũt ei vOmns. Etenim benedictionẽ dabit legiſlatoꝛ: iunt veyirtute in virtutẽ: videbit teauuu deov in ſyon. ¶Etenim benedictionẽ).i.gf̃e infuſionẽ (da bit legiſlatoꝛ ſcz chꝛiſt vtriuſq; teſtamenti au cioꝛ qꝛ poſt legem venit gratia hoc auteʒ piez-z ſtat gratie benedictio qð per eamcibunt)fide⸗ les(de virtute in virtutẽi.de oꝑe vnius virtu tis in opus alterius nõ enim omniũ oꝑa ſim exercent᷑ licet ipᷣe ſimul habeant᷑ et ſic tandem (videbit deus deo).i. ſanctoꝝ ſcʒ chꝛiſtus ſi cuti eſt deus apud deum verbũ apud parrem qui eſt deus deoꝛũ.i.chꝛiſtianoꝛũ quibus dez dit ptãtem filios dei fieri (in ſyon).i.in celeſti ſpeculatione ⁊ ↄtemplatõis plenitudine.ſꝑon enim ſpeculatio dicit. ꝑ gratiã enĩ multe dant virtutes de quibovenit᷑ in chꝛiſtũ dei virtutẽ ẽv dei ſapientiã. Et vt ego videã ⁊ ad tanta pᷣmia elecioꝛum ꝑpueniam. . Dñe deus virtutũ exaudi oꝛatõeʒ n uribo pcipe deus iacob. 5 4 Dñe a quo regimur (deus a bus me ſociari cupio et humanarũ infuſoꝛ qꝛ datoꝛ es omniũ virtutũ ꝑ quas aſcendit᷑ ad te videndũcexaudi oꝛationẽ meã) vt ad beatitu⸗ dinem me ꝑducas ⁊ virtutibo angelicis ſocies (aunba ꝑcipe eam oſtendendo ꝑ miſcdie effe ctum ⁊ complendo deſideriũ meũ O (deusia cob).i.luc:antiũ vł ſupplãtantiũvt ĩ luctamie me iuues ⁊ iſrł me faciasvt videã te ſicutvidit iacob quem iuuiſti ⁊ ſeciſti iſrt apparens ei. Deotectoꝛ noſter aſpice deus: ce in faciem chꝛiſti ti. ——— rH cex reſpice in nos in nobis enim reſpicis filiũ tuum qui habitat in nobis. q.d. ſi nõ pꝛopter nos ſaltem quia ſumus ↄſoꝛmes filij tui non ſolum ꝓpter imaginẽ ſed et ꝓpter nature noſtre ſuſceptionẽ.reſpice nos intuitu meruoꝛũ eius ct ſi non noſtroꝛuʒ cuius meritis petimus ex⸗ gudiri et non meritis noſtris. Ad hoc autem 5 0— — Düñe a quo regimur (deus quo creati ſu⸗ mus (virtutũ)celeſtiũ.i.angeloꝝ cõditoꝛ qui⸗ ¶ Pꝛotectoꝛ noſter in pugna ſaſpiceynos et agonẽ noſtrũ ⁊ ptege o (deus)pater ⁊ hoc per chꝛiſtũ. Unde ſubdit(et reſpice.i.attende (in faciem chꝛiſti tui)hoc eſt per ipſum nos aſpi⸗ — 8 Ni 93 e⸗ ke⸗ =. = N KE-= i i⸗ leg de n⸗ es ffe: b mi⸗ N 4 7 N n ſre Derueiunmenmralehirke ⸗ erxaudiri cupio ad hoc intendit mea oꝛatio vt habitare merear in tua domo. Quia melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis per milia dierũ in terris qui finem habent. et ponit finitũ ſcʒ milia ꝓ infinito. qð dicit᷑ dies vna ſpectat ad illam vnam de qua alibi dicit vnã petij a deo hãc reqͥraʒ. Milia dieꝝ hoies deſtgerant? multu; hic viuere volunt. Con// temnant milia dierũ deſiderent vnum diemj/ non habetoꝛtum ⁊ occaſuʒ. diem ſempiternũ cui nõ cedit heſternꝰquem nõ vrget craſtinus Huius diei amoꝛe iſte abnegãs ſemetipᷣʒ ſub iungit ꝓpter qdõü. Eiegl abiect, eſſe in vomo dei mei ma/ temptibilis haberi ⁊ in humilitateviuere deo q; ſeruire(in domo dei mei).i.in ſancta eccłkia militante ⁊ ſociate bonoꝝ in quibo habitat de us tanquaʒ in domo ſuamagiſq; habitare in tabernaculis pctõꝝ)vbi ſunt qui honoꝛiba tu ment. i magis q; eſſe in gloꝛia ſeculi ⁊ excellen tia inter pctõꝛes potentes ⁊ ſuꝑbos. Ideo aũ=t volo eſſe abiectus magis q; vloꝛioſus et in do mo dei magis q; alibi. ä 8 Muia miſcdiam ⁊ veritatẽ diligit deus) que in eccłia pꝛeſtat humilibo⁊ abiectis. Miſcdia A eſt qua pꝛius ſubuenit ac donat pctã ⁊ iuſtifi⸗ cat. vᷣitas qua poſtea reddit ꝓmiſſa ⁊ coꝛonat Et ne hoc ex meritis dari putes adiunctuʒ eſt (gratiã) hic in pꝛeſenti (et gloꝛiã)ibi in futuro (dabit dñs) vere humilibo. Eſto ergo abiectꝰ et humilisvt de loco infimo vocari ſuꝑius ac gratiã ⁊ gloꝛiã conſequi merearis. VUnde be⸗ ne ſubditur. Non pꝛiuabit ☛G ¶ Quia melioꝛ eſt dies vna) ĩmutabilis que eſt (in atrijs tuis).i.in celeſtibꝛ manſionibo ſu ne ficijs ind Elegi)et ſi poſſem regnare diucabiectus)jet deſpectus (eſſe)opinione hominũ.i.vilis ⁊ cõ miſcviam 2 veritatẽ diligit deus tẽ diligit deus que onis eos qui ambulant offenſa dei 2 ꝓximi cauendo ⁊ mũdos ſe ipos cuſtodiendo. Innocẽtia enimvera eſt que nec ſibi nec alteri nocet. Cur ergo ꝓ bonis terre⸗ nis deſerit᷑ innocentia.Acquirit᷑ aurũ ⁊ perdi tur celũ. Et cõuertens ſermonẽ ad deum ſub⸗ dit.Et qꝛ nõ pꝛiuabis ergo o(dñne virtutũ)da oꝛ ?ſeruator deus miſcviax ettotius oſola in innocẽtia: dñe virtutũ beatus homo Hon pꝛiuabit bonis ſpiritualiby ſcz gratie ? gloꝛieeos qᷓ ambulantin innocentia ſcz ab tõnis qui tanta facis nobis beatus homoin pꝛeſenti ꝑ ſpem ⁊ in futuro ꝑ rem (qui ſpera) et ſpem ponit (in te)et in eternis nõ in tranſitd rijs ⁊ caducis. paucis verbis omia ↄcludit d reſtant nobis facienda in pꝛeſſung. 9 Kabernaculo celeſtiü fundatoꝛ eterne di ne queſumꝰaſcenſiones in coꝛdibo noſtris quibo ad tua tabernacula mereamur ſinela—⸗ oſcendere. Per dim. — ſalmus cæ aduentu chꝛiſti pꝛimo arnatõis myſterio ac de plurib be e human generi miſericoꝛ 8. xxriiſ. Enedixiſti domi ne terram tuam: auertiſti captiui⸗ „ ltem iacdoM. Aucio: pſalmiꝓpheta dauid. Titulus eſt. In finem pſalmus filijs choꝛe. Et eſt ſenſus pſalmus iſte dirigens nos in finem.i.in chꝛi⸗ ſtum ꝑ quem fit benedictio:cantat᷑ filijs choꝛe id eſt nobis agens de noua benedictõe data ꝑ gratiã chꝛiſti incarnati.Eſt enim de pmo ad uentu ꝑ quem fit bñdictio omniũ gentiũ qua ad ſupꝛadicta eterna tabernacula et atria pue nmicur que per pctm ade maledictõni ſubiace⸗ bantꝛ ab illis excludebant Matenia aduen⸗ tus chꝛiſti ⁊ incarnatio ac bñficia ex hoc col⸗ lata generi humano. Intentio monere nos vt per fidem ad chꝛiſtũ accedamꝰ ⁊ ſic eius bene dictionẽ habeamꝰ. Snia in generali ꝓphᷣa in „ iſto pſalmo hiſtoꝛialiter agit pꝛimo de reuer⸗ ſione iudeoꝛũ a captiuitate babylonica facta EP tyrũ ſed myſtice ⁊ ↄſequenter agit de pꝛtimo aduentu ⁊ incarnatõis myſterio ac liberatiõe que fienda erat ꝑ chꝛiſtũ et ſic figure reſpödet figuratũ. Dicit autẽ futura tanquã pᷣterita p⸗ pter certitudinẽ et que apud deũ iam erant fa⸗ BDnia in ſpeciali. Maledictioni ergo ade opponens benedictionẽ chꝛiſti ait.( Benedixi ſti/o (One).i.miicdᷣiter reſpexiſti (terrã tuazʒ)ſco iudea reducendo ꝓpłm tuuʒ de babylonia ad eam (auertiſti capuuitatẽ iacobi.ꝓpłi deſcen dentis ab iacob. Ael (benedixiſtio (oñe) per chꝛiſtũ (terrã tuã).i.carnẽ noſtrã ⁊ eccłiaʒ tuẽõ dediteni fructũ ſuuʒ t natus eſt ſaluatoꝛ ſuuz et per eum (auertiſti captinitatẽ iacob).i.noni ꝓplłi liberando nos a pctis noſtris in quiba ca ptiui a diabolo tenebamur qui ꝑtinemꝰ ag ia cob imitando abꝛabe fidem et iuamus minoꝛ pplus cui ſeruiat maioꝛ.Et ſubiũgit quomo⸗ do auert. emiſiſti iniquitats plebis tue: opuiſti captiuã fecerat ettenebat (oꝑuiſti omnia pcta eoꝛũ)ipſa nõ amplius videndo ad puniendũ Velcremiſiſti iniquitatẽ plebis tue ꝓpter qua bomo captiuar erat ⁊ captiuꝰ tenebat᷑ qua re miſſa liberat eſt(oꝑuiſti baptiſmo com̃ia pec cata eoꝝ)ne videres ⁊ punires.O ꝑuit nos ꝓ fecto ſua gr̃a et noluit videre pctã nr̃a:operuit pctã virtutibo.ſuꝑbiã ꝑ humilitatẽ.luxuria ꝑ caſtitatẽ. auariciã ꝑ charitatẽ.et vbi abũdauit petm ſuꝑabundauit gratia.Etſi. OVitigaſii omnẽ iram tuaʒ: auertiſti ab ira indignatônis te. àW Mitigaſti)i.tꝑaſti ꝑ manſuetudinẽ(omnẽ iram tuam).i.vindictã ⁊ penaʒ in pñti ꝓ pctõ inferendã (auertiſti (te ⁊ deſtitiſti)ab ira indi⸗ gnatõnis tue) recipiendo eos ad gratiaʒ. Uel ¶ Mitigaſti omnẽ iram tuam) vt nõ inecternũ punires licet tꝑaliter exerceres.Erat eni val-⸗ de iratus ꝓpter pctm pꝛimi hoĩs ſed poſtqua,z i le homo fctũs eſt omnẽ iram mitigauitauer tiſtinos penitus (ab ira indignatõis tue).i.A pena que veniens ex indignatõe tua erit inſu turo iudicio vt ibi nõ punias nos.Etqꝛ tanz⸗ Remiliſti iniquitatem plebis tue que eam que eſt ſub gratia baptiſmi tꝑe filij.q.d.nõö.ꝛn0 ue enim generatõni reſeratus eſt aditus regni qͥ fuit clauſus generatõi veteri. pma fuit moꝛ talis de tua ira.erit altera immoꝛtalis tuas mia ſericoꝛdia. Sed nec hanc miam meremur cõ nerſi ꝑ nos ad deum. ipſe enim nos cõuertit. Vnde ſubdit. 7 Heus tu cõͤuerſus vi ebs tua letabit᷑ inte. tare tuũ da nobtis. eſt nobis (et ſalutare tuuz .i. ſaluatoꝛẽ noſtruʒ ¶ Deus tu cõuerſus)ab ira tua in aduentu fi lij tuicviuificabis nos tuam gr̃am ſpe tanto tꝑe antequã res habeat᷑ et) tuncplebs tua ni hil pꝛeſumens de ſe bono ſuo(letabit᷑ in tecO de benekficijs tuis gratulãdo ac letanter ac de⸗ uote tibi ſeruiendo que pꝛius malo ſuo letaba tur in ſe.male enim letat᷑ quis in alia re qᷓ; in te peunt eni alia ⁊ leticia de eis habita.Quivult ergo ſecurus gaudere in illo gaudeat qͥ nõ pA teſt ꝑire.Et vt hec oĩa fiant tanquã clemẽes.· Oſtende nobis dñe miſcoiam tuã:et ſa Hſtende nobis dñe) pater (miam tuam).i. chꝛiſtũ coꝛꝑaliter et ſpũaliter vt ⁊ bumanitatẽ videamꝰoculis coꝛpis ⁊ diuinitatẽ oculis coꝛ dis. qui dicit᷑ miſcðia qꝛ ꝑ eum deus miſertuſ — —— —— = — =— 2222 S= — tIt feciſti pplo illi ideo eteis. Conuerte nos deus ſalutaris noſter: et guerte iram tuam a nobhbiois. eundẽ chꝛiſtũ(da sobis)in futuro amplecten dum poſſidendũ vt nõ tollat᷑ amplius a no⸗ bies. DHec eſt tota noſtra beatitudo viſio chꝛiſti Similes eni ei erimus quando videbimꝰeuʒ ſicuti eſt. Iſta aũt que pꝛecoꝛ ſcio et cõfido nõ ber meſed qꝛ auerſus a ſtrepitu mundi quiin Conuerte nos ⁊c.)vel. Et qꝛ de futuro iſa cit(Conuerte nos)avicijs ⁊ a malis culpead perme Bran quietat ſoꝛis. te bonũ incõmutabile nos adtuã gram reci⸗ qu ́MUä Audiam quid loquat᷑ in me dũs deus: piendo ñü b creationẽcſalutaris ſaluatoꝛ(noſter p reæ⸗ qm̃ loquet᷑ pacem in plebem ſuam. anobio eam relarando. Acli dicerer Illa b⸗ 4Augia )attente in coꝛde loquat᷑ in me) a nobis eam relaxando. AMci diceret. ll⸗ P interius ꝓ inſpirationẽ ⁊ internã reuelatione? dicta dico quaſi facta ſint qꝛ veriſſume vidco mihji ſpiret dñs deus ſcʒ ſpũſſctũs et quid ſutura. q vem nodum facta ſuntoꝛo vt fint M i inſpiret dñs deus) ſcʒ ſpũſſctũs et quid ne iam vidi ventura ꝓphetice enim dixitſuß ſitillud ſubqit gin louet haem ac de .N, que iam vidi ventura. ꝓpheucè enim dixit lup ximũ ꝑ chꝛiſtũcini.ſuꝑ (plebẽ ſuã)⁊ ſibi ſub xt pꝛeterita. Hic aũt petit vt vere fuura. Aſitam ieccłiam ſuaz. Viñ chꝛiſto nato angeli Nunquid ineternũ iraſceris nobis: aut iram. acd um ſinz Cin cheigo nawo angell extendes iram tuam a generatõe in ge/ cem eternitatis que babet᷑ſuꝑ paceʒ pectoꝛis. neratinnenm. AUnnge dicit pacem relinquo vobis pacẽ meẽ Nunq)enim (ineternũ yvſq; in ſinem mũ do v bis. hbic eſt ſciendũ ſcᷣm quoſdazʒ q illa di(iraſceris nobis).q.d.nõ.cum parcere ⁊ mi hoꝛa qua gabꝛiel archangelus ad beatã virgi ſereri pꝛiũ ſittibi. Ira dei eſtomis pena quaʒ nem fuit ingreſſus ad annuncianduʒ ſibi fillij patimur. dena enim moꝛtales ſumus ⁊ paſſi-⸗ dei incarnatõnẽ cum magna mentis deuotů⸗ bues ſed innouatis in chꝛiſto pᷣuidetiſte häẽc legebat hunc pſalmũ ⁊ actualiter huncverſuzʒ penam tranſicurã. Dicut enim in adam om̃s audiam quid loquat᷑ ⁊c. Unde de ea benepo moꝛiunt᷑ ua ⁊ in chꝛiſto omnes viuificabunt᷑ teſt ſic exponi (Audiã)attentecquid loquat᷑ in (aut extendes iram tuaʒ a generatõe) que fuitt me dñs deus) per gabꝛielẽ angelũ ſuũ ab iſſo — — — — — ———— — — – –6T nn ch ufi u e m intr m ſ l ê S ſmm ſcõs ſuosi.pfectos qui ſunt plebs na ſed ne pctõꝛibo ianuã pacis clauſiſſevide⸗ 2 ſceſſerint cõpũcti ad coꝛ redeũt ⁊ ab erroꝛe ad rationẽ ac deinceps coꝛ ad deũ nõ ad aliõ cõ uertunt.vox itaq; dñi pax eſt ⁊ gaudiũ noſtri ct pax et requies nr̃a ⁊ finis omniũ moleſtiaꝝ noſtraꝝ nõ eſt niſi deus. Etlicet generalis ſit miſcðdia ſuꝑ om̃s⁊ pacem ſuꝑ oms loquat tñ Pipᷣm eſt eri ꝓpe timentes eum).i.his tm qui .i.immoꝛtalitas (in terra nr̃a i.in coꝛꝑe moꝛ⸗ aliud ſpeciale iudeis fecit. Uñ ſubdit. Vleruntñ ppe timentes eũ ſalutare ipiꝰ Tinbabitet gloꝛia in terranta. iudeos qui eum timebãt ⁊ colebant licet ꝓ ter renis erit coꝛꝑaliter (ſalutare ipᷣiꝰ dei ſcʒchꝛi⸗ ſtus(vt inhabitet gloꝛia) ſcʒ maioꝛvł gloꝛia.i. chꝛiſtus qui eſt gloꝛia pꝛis ci terra nra)in qua natus ſum dicic ꝓpha ſcʒ iudea. Ibi enichꝛi⸗ ſtus de eis natus eſt inde elegit mr̃em ⁊ duſci⸗ pulos. Ibi apꝑuit ibi ↄuerſatus eſt ibi innu⸗ mera fecit miracla. Vel licet ſuꝑ om̃s loquat᷑ pacem ( AUeruniñ ſalutare ipᷣius).i.ſaluatio qᷓ dum ſtant vident ne cadantvt inhabitʒ głia) tali qð erit in futuro. deinde Zndit quomõ ap puit hic glłia ⁊ q̃ ije chꝛiſtus ſit pᷣſtiturꝰ.d. Oiſc dia et veritas obuiauerũt ſibi:iu/ t pax oſculata ſunt. –a miſertus eſt nri (etveritas).i.impletio ꝓmiſſio num veteris teſtamẽtiobuiauerũt ſibi)i.ſim cõuenerũt in ꝑſona chꝛiſti qꝛ chꝛiſtus ex mia carnem ꝓ nobis aſſumpſit et ꝑ hoc veritatẽ p miſſionis facte patribo adimpleuit: ſic iuſti⸗ cia) qua fatiſfecit ꝓ culpa pmi ꝑentis (et pax) qua recõciliauit deo genus humanũcoſcula⸗ ta ſunt).i.ſimul iuncte i riſto lcaaſncia⸗ in oꝑe(et pax) cum deocoſculata ſunt). i. cuue niuntin hoiby. amant enim ſe bec duo vtqͥ fa turo. Deinde oſt nas babet qð ꝓ iuſtificidis offeret. Ael(ve cit iuſticiã inueniat pacẽ ad deũ ⁊ hic et in fu⸗ retur adiecit(⁊ in).i.ſuꝑ (eoos qui de omi gen⸗ te (ouertunt᷑ ad coꝛ).i.ſuper imꝑfecios ⁊ p⸗ nitentes qui cum ꝑ flagitia pꝛius a ratõne di⸗ Ueruntũ)ſpecialiter ꝓpe timenteseum).i. –☚ dit et implet᷑in eo qð ſequi. JYuſticia ante eum ambulapit: et ponet Miſcdia) exhibita in nouo teſtamẽto qua cis iuſticia pꝛecedente pducat. er.d. Dꝛatio chꝛiſti inſtante paſſione vel lelis poſiti in coꝛpoꝛali vel ſpirituali nomodo ⁊? ꝑ quid hec Aleritas de terra oꝛta eſt: A iuſticia dece PPopſperitt. Veritas deterra oꝛta eſt)ichꝛiſtus de car⸗ ne pꝓceſſitq;ꝛ de humili ⁊ fecunda virgine maa ria natus eſt (⁊ iuſticia de celo celoꝝ ꝓſpexit) qfꝛ ꝑ hoc iuſtificati ſunt a deo hoĩes ad H̊ᷣ emnz oꝛta eſt veritas vt iuſtiſicarent᷑ hoĩes ſic eni ve * homine pctõꝛe nata eſt vt ſe accuſet. terrã ⁊ ci⸗ nerem ſe eſſe cognoſcensꝛ ſici iuſticia de celo) celoꝝ. (pſpexit) ? ꝓuenit ac data eſt a oño deoꝰ remiſſio pctõꝝ ? iuſtificatio penitenti qꝛ talemn iuſtificat deus ſicut publicanꝰↄfitens ⁊ ſe c⸗ cuſans redijt iuſtificat.q.d. deus parcamus Sgei cit ignoſcam huic qꝛ iße peum ſuum agnoſcit ↄuerſus eſt ad punienduiu pctm ſuũ ↄuertar ⁊ ego ad liberandũ eum. Etenim oñs vabit benignitatẽ:et tera huic qꝛ ipᷣe ſibi nõ ꝑcitignoſcamꝰ noſtra dabit fructu ſuñn. riendo filiũ ſcʒ ieſuʒ chꝛiſtũ. Ael etenim dño dabit benignitate Laffectü bonüvt beneagge re delectet quem nõ poſſum aliter habere ni⸗ ſi det (et) ſic(terra nr̃a) facta fecunda que pus git huiꝰ pculdubio terra fructu ſpiritualẽ recd —— WGuſticia) hominis qͥ eſtin ↄfeſſione ⁊ puni tione petõꝝ iuſtus enim debet eſſe in ſe vt ac⸗ cuſet et puniat ſe (ante eum ambulabit).i. pꝛe⸗ curret parans ei viam vt veniat ad eum. pma enim hominis iuſticia eſt vt puniat ſe malũ et faciat ſe bonũ ⁊ hec eſt via dni vt veniat ad eũ QNuienim pctã ſua odit iam incipit ſimilis eſ ſe deo qui ea odit fac ergo te ſimilẽ deo et par 4 ei viam in cõfeſſione pctõꝛũ et ſic ipe dũs vo- mens et vilitansponet invia)ſic parata (grei ſus ſuos)vt te infoꝛmet in veſtigijs ſuis impol g ere e⸗ — „ . 5 7. 2 „ ritas deterra oꝛta eſt) i vera pctõꝝ ↄfeſſio de Etenim dñns dabit benignitatẽ i. gratie ſiag plenitudinẽ beatã virginẽ fecundandocct ter⸗ ra nra).i.virgo intemerata ad modũ terre bu milis fertilis et ſtabilis dabit fructũ ſuũ) po⸗ erat ſterilis (dabit fructũ ſuũ).i.bona oꝑa voecl (terra coꝛdis noſtri dabit fructũ ſuũ) ſcʒ ↄſfef ſionis ⁊ laudis et vt odientes pctã deſideremꝰ iuſticiã. In cui? eni coꝛde ſemen gre ſue ſpar⸗ Deꝛano. rnne oeh tue 2 oſten? de nobis miſcdᷣiam tnam que nos inviam pↄ atöne et recurrentis ad deuum p⸗so Aßalnrg. .Neclina domine aurẽtuã etexaudi me: qm inope Sððð 1† (Auctoꝛ pſalmi pha pauid Zimlus cſto:a ettranſutorijs affectu deſideriotleuaui ſurſfij tio ipi dauid. Eteſi ſenſus oꝛatio iſta atribui᷑ coꝛ habendo ⁊ te deuote inuocando vel ſpem ipfſi dauid.i chꝛiſtoꝛ cõuenit hecvox capitiet. ct fiduciã anime mee in te ponendo. Affectus coꝛpoꝛi. Quia enim ſupꝛa dictũ eſt de chꝛiſti Ope gradus eſt: volũtas tua eſt iter tuũ. Aſcen incarnatõe nunc dicit᷑ de eius paſſione. Wa⸗ dis ⁊ accedis amando:deſcẽdis ⁊ diſcedis ne teria: oꝛatio chꝛiſti in paſſione vel fidelis in tri gligẽdo.ſtans in tra ĩ celo es ſi deũ diligas. bulatoe. Intentio. monere fideles in omnini AQf tu vñe ſuauis et mitis:et mite mi - . bulatione humnliter ad deũ ꝑ oꝛationẽ recur-⸗ ſericoꝛdie omnibinuocantibote. m̃ mu dñe ſuanis et dulcis ad guſtanduʒ rere. Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in (Diñ cis ad gultanauz. lona chꝛiſtioꝛantis humibrad pẽem in ſoꝛ⸗ eo affectis tedio mudane amaritudinisce mi⸗ ma ſerui qui oꝛat a nobis in foꝛma dei velin tis)his q̊s expectas toleras ⁊ reuocas nõ exa d„ (Aſona cuiuſiibet fidelis poſittin mbulatione aſperans ad teredeites cmule miſcgie, daln coꝛꝑali vel ſpũali oꝛat deũ deuoteꝓ ſua libe⸗ abundantẽ iniquitatẽ. multa ⁊ multis? mul⸗ ratione ſubiũgens de genti vocatoe ⁊ adoꝛa totiens pct dimittẽdo eteos ad gram recipiẽ dõne. Snig in ſpeciali chꝛiſtus ergo in foma qo etideo nõ ſolũ es miſericoꝛs ſed multe ꝛ co ſerui bumlliter ad pꝛem oꝛans ait Inclina xo pioſe mie namvbiabundat iniqtas ſupabũ⸗ (dñe) qui altus es et excelſus (aurẽ tuã) cle⸗ qat miſcdᷣia tua.⁊ hoc comibo) nullo excepto mentiam tmi mibi infſimo ⁊ humilitlet exaudi c(inuocantibo)nõ labijs tm ſed toto ⁊ puro coꝛ meyi. deſideriũ meũ cõplecqm inops ab alio decte)nõ aliud ate. dco. opem nõ habens ? tua ope indigẽscet pauꝑ) Aurib⸗ pcipe dñe oꝛationẽn cgoꝛ ideo ad te recurro. Inops eſt Ancndſ NEe Orn. indiget pauꝑ qui in ſe ntemnit quic d eſt. vñ pbia inflani poſſit. Lalib⸗ nticg amo pin⸗ atz oecanduͤrcne aui gratiã ſuã Henat umilibo. Nam quaſi inclinare aurẽ vide cuũu „E . humiliby. Nam quaſi incunare aun e vicr eůᷣ ctum pducendo ſi vis vt auri ꝑcipiat deus e audife? audc⸗ miſcditer dignak. 1 mam denone pᷣrcipe tu in coꝛde tuo ipius le Cuſtodi animã meã qm̃ ſctũs ſum:ſal/⸗ gem. Tu eſto intentus illi etipe pculdubio in uum fac ſeruũ tuuʒ deus meus ſperan tentus erit tibi. Ipe en ait ↄuertimini ad me teminet. gcgo ueriar advos: Deinde cauſam audiẽ⸗ Euſtodi animã )et vitã(meã) ne deficiato⸗ diſupponitvicss. mnige . bedientia ſibi imuncta. Alel (meã meox cco In die tribulatönis mee clamauiad te tra inſidiantes ab omnibo malis ? ſcandalia qꝛ exaudiſti me. eeyſe ne cadatqm ſctũs ſuʒ) chꝛiſtus ꝓpꝛie ſanctus Pndie tribulatõnis mee clamaui ad te)ſco eſi qꝛ ſanctificans. ſui etiã ſunt ſancti qꝛ in ba rogandovt tribulationẽ amoueas vl allenies ptiſmo ſctificati.dicat hoc ſidelis nõ ſe igctan qñ enim aduerſitas iminet tunc enixius cla⸗ do ne cadat elatus ſed humiliter ↄfitendo ne matur. Deinde quare clamaueru ſubdit (q⸗) ſit ingratus dicat deo ſciũs.i.innocens ſuʒ qa alias(exaudiſti meel ideo ſpero iterũ exaudi⸗ ſanctificaſti me qꝛ accepi nõ qꝛ habuiq; tu v n..q.d.q; clamantẽ alia vice exaudiſti illa cõ⸗ diſti nõ qꝛ merui (ſaluũ fac) ne deficiatvel pe⸗ fidentia ⁊ nunc in iſta tribulatõe clamo vel ex reatiſeruũ tuũ tibi obedientẽ(deus meus qui audiſti me dicit cum adbuc exaudini velic de⸗ me creaſti(ſperantẽ in tenõ in ſe vel in alio cõ monſtrans in hoc ꝙ ad aliud iam exauditus ſidentẽ qꝛ nõ ex homine eſt alus. ſiit ⁊ adhuc ad aliud exaudini deſiderat. Oilerere mei vñe qm ad te clamaui to Mon eſt ſimilis tui in vijs de: etnõ eſt depꝛecationisme. Auribo pcipe dñeoꝛationẽ meã..i.nõ exeat de auribo tuis ſed fige illam ibi vt ꝑ aures fi⸗ gatur coꝛdi. AVñ ſubdit(et intendeanimovo ci depᷣcatõnis mee) eam exaudiendo et ad effe „ . ta vie: letifica anima; ſerui tui qm adte ſcom oprattaa. “ ſñie animam meã leuui. Pon eſt ſimilis mni in dijs dñe in polentia ¶Miſerere mei dñe) qꝛ in miſcdᷣia ſum ettu clementia et ſapientia ad quẽ clamare potuiſ⸗ miſericoꝛs es qm ad te clamani tota diei. oi ſemlſet nõ eſt aliquis (ſcoᷣm opa iua) q neno tpeet aſſidue ſeu inſtanter ⁊ ꝑſeueranter letiri tibi ſimilia operat᷑ nec alids qui ſicuttu oꝑani A animã ſerui ui in paſſpoe tniſtẽ vel ertribu poſſitrepeni: q'o. quocunq; modo acciplan? larionibo pntibo meſtam (qm ad te dñe) apud dij nõ eſt qs ſimilis ſit tibi in eſſentia vel oꝑa⸗ quecm ſoliu eſt iocũditas. amaritudinevero ple tione deus enim ineffabilis eſtet facilius dicn nus eſt müdus.ipamſanimã mes) de terrenis mus quid nõ ſit q; quid ſit Omnia que incc⸗ DNn 1 lem — znöc Gn emul⸗ Vnchi ete hon mnesgentes qð oculus nõ vidit: nec auris audiuit: nec in oꝛ hois aſcendit qui oĩa illa fecit. Et ideo qꝛ uaſcũq; feciſti veniẽt ſingulas gen DOmes gentes quaſcũq; feciſti).i. aliquiex omnibo gentibo qꝛ omes feciſti (venient) paſſi⸗ bus fidei a cultu ſuo ad cultũ tuum (etadoꝛa⸗ bunt coꝛã te dñe)qꝛ tibi curuabit᷑ ome genu. Agdoꝛabũt vt creatura creatoꝛẽ et coꝛã te non ad oculũ (et gloꝛificabũt) laudando et pᷣdican do(nomen tuũ)qð eſt ſup omne nomẽè ſe ſer⸗ nos ei te dñm ↄfitentes. Per hec verba annũ ciat eccleſiã vbiq; diffuſaʒ qdð modo impletũ eſt Deinde ſingulis ſingula reddit. Hõ eſt in⸗ quam ſimilis tibbdbdb. tu es deus ſolus. m̃ magnus es tu)qð nõ alius et non eſt ſcdᷣm oꝑa tua qꝛ (et faciens mirabilia) in celo et in terra.ergo(tu es deus ſolus) et nullus ali us. ¶el. O mes gentes venient ⁊ adoꝛabunt et gloꝛificabunt)et merito.( Om̃ magnus es iu ⁊c)ex mirabiubo eni magnicudinis eiꝰ au⸗ ditis in partibo ↄiuerſis venuint quonidie fide tt adoꝛant ac gloꝛificãt eum coꝛde oꝛe etopere Am̃ magnus es tu et faciens mirabi/ bo te ↄſitendo bñficia tua circa me o(dñequi me regis (deus meus)q me creaſti cin toto coꝛ deetaffectu meo) totã ſcʒ ſpem in te ponẽdd (et gloꝛiſicabo nomẽ tuũ).i.gloꝛioſum pᷣdica⸗ bo cũ ſanctis(ineternũ xt hic q;diu fuero per eratõnes et in eterna btitudine ſi ne fine. Et merito Auia miſcvia tua magna eſt ſup me: et eruiſti aiam mea ex inferno inferioꝛi. ¶ Ouia miſcvia tua magna eſt ſup me)et ſuꝑ merita mea. Canta eni miſcdia dei fuit vt etiã filiũ ſuũ p nobis moꝛti naderet. cet eruiſti ani ſubtus nos eſt. i. ab eterna damnatõe a quo in mittitur. Eruere enĩ ab inferno eſt facere ne iil luc deſcendat. Vñ eruit dñs aias miſſo filio ſuo:et quotidie eruit pctã miſericoꝛditer rela⸗ rxando. Deinde quod ſequit᷑ pᷣt accipi de toto chꝛiſto ſcʒ de capite et de membꝛis.D.. Deus iniqui inſurrexerũt ſup me: et ſy 4 ð ”M M S säs , —;—— nagoga ppotentiũ queſierũt aiam meã: Des iniqui) ſcʒ iudei vel hoĩes ⁊ ſpũs ma lignicinſurrexerũt ſuꝑ me).i.aduerſum meto⸗ tum chꝛiſtũ ſcʒ ꝑſequendo et me ſuꝑerare co⸗ nando et(ſynagoga potentiũ).i.ↄgregatio ſu⸗ pernoꝛum vel vicioꝝ et demonioꝝ (queſierũt uane Lognolſcitn q; etia a getib, g eſt deus ſolus aiam meã) vt me ꝑderent et occiderẽt et nõ ꝑ⸗ nnd et nullus alius. Deinde oꝛat ꝓ oiĩb iam ado⸗ poſuerũt te in cõſpectu ſuo)vttimoꝛe tuo retza· H rantibus et loquit in membꝛis.d. herentur a malo.i.nõ habuerũt deũ pꝛe ocuz⸗=⸗ nit DHecduc me dñe in via tua: et ingrediar lis ſed tm ſequebant᷑ impetũ voluntatis. Si in veritate tua:letetur coꝛ meũ vt time eni deũ attenderent nec filiũ dei iudei nec ſan⸗ at nomen tuunm.. Cclos ipᷣius ꝑſequerent᷑ inimici. Ipſi ig Decduc me dñe in via tua ſcʒ fidei iam po⸗ Et tu dñe deus miſeratoꝛ et miſericoꝛſ ſitum ne labar vel aberrem et adiuua vt inti⸗ aties et multe miſcdie et verax. rlo0) maoꝛe et amoꝛe tuo ꝓficiam. Pꝛima hoĩs vRa ¶Et in dne deus miſeratoꝛ) in actu et exhibi iean eſt cognitio et cõfeſſio peccatoꝝ.de hac via ve tlone qꝛ miſcdᷣiaʒ actualiter exhibes (ꝛ miſeri l⸗⸗ nitur ad veritaté. i ad pcptoꝝ dei obſeruati⸗ coꝛs) in natura quia eam naturaliter poſſides mnttr onpnem ideo ſubiũgit (et ingrediar).ambula⸗ (patiens) diu ct longanimiter pctõꝛes expe⸗ boet pꝓficia vlterius te ducẽte in veritate tua) ctanset peccata hoĩm ad pniam diſſimulana ate tradita:et indecletetur coꝛ meuʒ) in te: cum (et multe miſericoꝛdie)erga cõuerſos multipli eni a meroꝛe facinoꝛũ erutus fuero tũc in tele cia bona eis pᷣſtando. qꝛ penitentibo dat graʒ nöN ticia ſpiritali gaudebo. ita m̃ vt timeat nomę ct ꝑſeuerantibo gloꝛiãcet verax) ꝓmiſſa implẽ erad ultare ? de via recedere. Non aliunde letet n Meſpice in me et miſerere mei: va ime n ſi dete nec aliud timeat niſi a tua gratia ſepa ꝗ⸗ rium tuũ puero tuo: et ſaluũ fac filiu an enm cect ſub timoꝛe letemur. Et tun. Reſpicein me)ocnloi ſcvie (et miſerere LO emnr. ice in me) oculo miſcðie ſet miſerere uir Confitetvꝛ tib isin mezcenlo maente een Lonſitetvꝛ tibi oñe ceus meus in tora meiztribulatoni tante erpoſitiſda imperiu u dog⸗ coꝛde meo:et gloꝛiſicabo nomen tuum um).i.ptãtem iudicandi vel foꝛtitudinẽ et po⸗ luon meteern tititeſtatẽ ſupandi inimicoscpuero tuounnocen⸗ . Lont ti etabi obedienu.vel (puero tuoi.ſeruo nt fueboꝛ tibi) cõfeſſione laudis.i lauda mas noſi ex inferno inferioꝛivt tui vultu . Lonemplatsc pfeti deſideria carnis ſpiritua- li dua vel ab inimicisfiliũ ancille tue ſcʒ marie que ſe aneillã dixit. Aelſancille tue).i.ccclie que ꝑ gratiã baptiſmi nos gennit. Fac mecũ ſignũ in bono vt videant qui me oderũt et cõfundant᷑: qm̃ tu dnñead iuuiſii me et coſolatus esme. Fac mecui ſignii ſcz reumr cctois ſez ſignuz ZJone /ſphe vel ſignũ de plena victoꝛia contra inimicoscin bono).i. vt alijs ꝓſit vt ſpes cre⸗ dentiũ ↄfirmetvel ꝑ hoc boni ↄfoꝛtent᷑ ⁊ ideo fac vt videant qͥ oderut me.i.inimici mei hoc ſignũ ſcʒ (qm tu dñe adiuuiſti me)in certami-⸗ ne ⁊ in his que fecicet ↄſolatus es me)in tribu lanione ⁊ in his que paſſus ſum ab eis hocvi⸗ deant(et cõfundant᷑).i.erubeſcant modo ſcer raſſe. Vel (confundant᷑) in indicio ꝑnicioſeq; modo nolunt ↄfundi ſalubꝛiter hoc debet ro⸗ gare pctõꝛ vt dñs faciat ei ſignũ in bonuʒz ſi⸗ gnum ſcz vere penitentis dando ei verã ↄtri⸗ tionem ꝓnam et humilẽ ofeſſionẽ 2 dignam õ noſtras ex inferno inferioꝛivttui vultus tione calcemus. Per dim. O N lijs choꝛe pſalmus cantici.Et eſt ſenſus pſal⸗ mus iſte ꝗ dicit᷑ pſalmus qꝛ agit de eccłia ᷣm ſtatũ pñitem vbi agit oꝑa cantici.qꝛ agit de ea dem im ſtatũ futurũ vbi exultat ꝓponit filijs cchoꝛevt habitent in ſyon.hicłꝑ fidem ⁊ in fu⸗ turo ꝑ ſpeciẽ ꝑs cuius in celo triumphat panſ in terra militat. Materia cõmendatio eccleſie militantis et triumphantis ſub typo ciuitatis Intentio: monere habitãtes in eccłia miliaan te ⁊ adhuc ꝑegrinantes ad amoꝛẽ ⁊ deſideriũ ecckie triuphãtis ſcʒ gloꝛioſe ciuitatis bierlm celeſtiſ. Snia in generali ꝓp ha in iſto pſalmo qui bꝛeuis eſt numero verboꝝ etmagn pon⸗ tum et futurũ ⁊ multa ſecũ voluens de amoꝛe ct deſiderio celeſtis hierm qð cogitabat ſecũ pꝓtulit in aures hoim ⁊ pᷣdicat eam filijs cho⸗ etifica dñe vultũ ſamilie tueet erue ani⸗ et dilatatõe ac de eccłie triũphantis pꝛe conio eiuſch iugi leticia e Vndameta eius eeniatiikgengo,asrehſie in montibo ſanctis diligit vñs poꝛ nõ ſ Deinde dſig ide de eade pientm aaas ſyon ſuꝑ oĩa tabernacła iacob ¶ Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Citulus eſt fi- paſſionẽ enĩ chꝛiſti de qua in pᷣcedẽti pſalmo dixerat:data eſt ſpes credẽtibꝰ redeundi ad ce leſtem hierlm idto nũc agit de ea vt nos ingu cat ad eius amoꝛẽ. Snia in ſpeali: ꝓpha ergo plenus ſpũ multa voluẽs apud ſe de hac ciui tate in hoc pꝛupit.( undamẽta eius)ſcʒ ſy⸗ on ciuitatis ſpualis.i.eccie ſancte.nõ refentur eius ad aliqð pᷣmiſſum ſʒ ad coꝛdis ꝓphe me⸗ ditationẽ qui nunq; de illa coꝛde tacuerat et ſi oꝛe(in montibo ſctis) ſunt.i.in ꝓphetis ⁊ aplis qge ibipꝛunũ poſita eſt ides eccic qui montes ſunt ꝓpter fidei ſublimitatẽ: ſcti pter vite puri tatem quoꝝ fide: doctrina ⁊ exemplis eccleſia eſt fundata. VUnũ eſt fundamentũ eccie pꝛeter qð nõ eſt aliud ponere qð eſt chꝛiſtus ieſus:qͥ ſicut dicit᷑ ſanctus ſancioꝝ ſic ſolus eſt funda mentũ fundamentoꝝ qð nemo mutare pᷣt ſelhd alij ab ipſo fundamenta dicunt᷑:ſicut et ipᷣe eſt mons in vertice montiuʒet ab eo alij montes appellant᷑. Ecce pꝛioꝛ laus a fundamentis vt ſoliditas notet᷑ ciuitatis.Et quaſi quis quere⸗ iit chius eius fundamẽta dicis ait ſyon. NHn n ſubqdit: et(diligit dũs poꝛtas ſyon).i.ſacramẽ ta militantis eccleſie ꝑ que fit ingreſſus in eaaz (ſuꝑ oĩa tabernacula iacob).i.imaginaria ſa⸗ cramenta veteris ppli. q.d. plus diligit etap⸗ pꝛobat eccleſiã q; nagoga: figuratn q; figu⸗ ram:ciuitatẽ ſpualem ſuꝑ illa que pᷣſignabãt eꝗm. Deinde ſequit laus de ſfamma Biloꝛioſa). i. famoſa (dicta )et pꝛedicta (ſunt :0 (ciuitas dei) ſpna . nõ ſunt dicta.Deinde dñs ipᷣe de eadẽ hierm agit et oſtendic que ſunt illa gloꝛioſa que pᷣdixe rat de eccleſia. licet eni eccia oꝛigine ſumpſerit in hierlin et monte ſyon tñ ꝑ pᷣdicationẽ apo⸗ ſtoloꝝ et publicationẽ euangelij multiplica⸗ tus eſt numerus fideliũ ꝑ oꝛbem vñ gloꝛioſa ciuitas ſancta vbi nõ ſolus eſt iudeus ſed ocẽa gentes quaxꝝ. quedã noĩate ſunt vt intelligant᷑ omnes.Ego enim loꝛioſa dicta ſunt de te: ciuitas dei. facta eſt eccleſia. Q. d. gloꝛioſa dicta ſunt de te Vemoꝛ ero raab et babylonis: ſcienti⸗ umme. ¶ Memoꝛ: ero) ad miſerendũ in illa ciuitate inqui ꝓpha ex ꝑſona dei (raab et babylonis) que nõ ꝑtinent ad ꝓplm iudeoꝝ.i.oĩm gentiũ ꝑ partẽ intelligendo totũ (ſcientiũ me)ꝑ fideʒ id eſt apłis de ũllis recipiendis pᷣcipiaʒ vbi de vocatõe gentiũ dicit᷑ que ꝑ raab et babylonẽ ſignificant᷑. Raab quippe ſupbia vel latitudo: babylon vero ↄfuſio interpᷣtatur et gentes ſu⸗ perbe ꝑ latamviam moꝛtis incedunt ac cõfu⸗ lſe ⁊ indiſcrete viuũt. Raab meretrix.babylon vero ſemꝑ deo aduerſa fuit. Si q̃ͥs ergo raab vel bab ylon eſt nibil deſpet quinimo det ope ram vt deũ recognoſcat eſteni memoꝛ ſcientiũ ſe. Raab fuiſti adulter et foꝛnicatoꝛ plenꝰ im⸗ mũdicia plenus ſuꝑbia tenens latã viam que Ducit ad inferos recoꝛdare dni dei tui ⁊ ipᷣe re⸗ coꝛdabit᷑ ⁊ miſerebit tui. Babylon eras ↄfu⸗ deſia nõ eſt eni ꝑſonarũ acceptio apud deũ q 7 ſeet inoꝛdinate viuebas vicijs pctiſq;ʒ confu⸗ ſus habeas ratõʒ ⁊ tui recoꝛdabit᷑ deus. Sed iam de vocatõe gentiũ aꝑtius ſubiungit oſten dens qͥd ꝑ raab ⁊ babvlonẽ ſignificauit.do. Ecce alienigene et pum: hi fuerũt ilil. Ecce alienigene).ialieni a cultu dei ſcʒ gen tes ettyrus) qð interpꝛetat᷑ anguſtia ſeu tribu latio.i.illi qui ſunt in anguſtia et tribulatõe vi cioꝛuʒ (et ſpls ethiopũ) i. pctis denigrati(hi) omnes immutatiſfuerũt illic).i.in illa ciuitate dei ſcʒ eccłia que eſt ciuitas dei ſpiritualis.Et quid gloꝛioſius.quid iocũdius.qͥd delectabi⸗ lius: Sunt enĩ in eccłia nõ ſolũ iudei ⁊ indi⸗ gene verumetia alienigene tyri ethiopes.q.d. Qui ante tales erant poſtea inuenti ſunt in ec * tales vocat. Gloꝛioſa ergo dicta ſunt de ciuita te illa et hoc etia miraculũ quꝰſequit accidit in ea. Ande ſubiungit. Nũuũquid ſvon dicet homo: . — “ „ müaiiios D Paulchlaſe ſyon).i.ecclie dicet ⁊ enun ciab mo)chꝛiſtus (natus eſt in ea).i.in eccłia ſy⸗ on ſignificata qꝛ de beata virgine que eſt no⸗ biliſſimũ membꝛũ in ea et ipeidem qui in ea (altiſſimꝰ).i.ſm qð ⁊ rit.vel ſufficit qdᷣ in ea natus ſit talis qui ⁊ bo mo ſit ⁊ altiſſimꝰ et eam in qua natus eſt fun⸗ dauit. Sic enim fundauit ciuitatẽ chꝛiſtus in qua naſcerei quomõ creauit mr̃em de qua na ſceret᷑. Certe hoc miraculũ nõ poterit aliquis ſcimus enim ita eſſe a. ————õ ncipu: hoꝝ qui fuerũt in aa. que directe ſunt fidelib ꝓpłiset pꝛincipũ).i.q edicte ſunta pncipib, ſcʒ moiſe ? ꝓphetis apo is et pplus ethi / mm fuerũt in ea)ſcʒ ciuitate.i. ecclia eemem bꝛa eius. ꝓpli ſunt in eccłia ſᷣm obedientuã pᷣn cipes ꝑ pꝛelationẽ in quoꝝ ſcripturis ꝓpheti⸗ lſata ? etpꝛeſſa eſt incarnatio noſtri ſaluatoꝛis Igit᷑ collatis oĩbo gaudijs que de ciuitate dei * dicta ſunt ↄcludit paucis verbis tangens fu⸗ turam eius beatitudinẽ ? dicaeanns. Sicut letantiũ omniũ:habitatio eſtin en ₰ icut letantiũ omniũ) noſtrũ eritcbabita⸗ tio in te) celeſti dei ciuitate.i. habitatio oĩm no ſtrum erit in te ſicut letantiũ. q.d. talis eſt ſta⸗ tus eccie triumphantis ꝙ omniũ ibi habitan tium eſt leticia ⁊ laus iugis ac ꝑpetua qꝛ totuzʒz negotiũ noſtruʒ nõ erit niſi frui deo ⁊ laudare deũ. Ideo aũt dicit ſicut letantiũ ⁊ nõ ſimpli⸗ citer letantiũ qꝛ talis erit leticia qualẽ hic non nouimus ⁊ ideo cum nõ poſſit etpꝛimi voci⸗ bus dicitvt potuit:vł poteſt hoc intelligi de ec cleſia militante. Et tunc dicit ſicut letantiũ in ſpe comꝑatõe eins leticie que eritin re eritha⸗ bitatio in te ꝑ fidem qm in pnti ſeculo non c⸗ H certa ⁊ ꝑfecta leticia nulla ꝑfecta victoꝛia:nul la ſecuritas.ſed omnia pendent in ambiguita te ⁊ ideo nüc omnis leticia debet eſſe mixta cũ timoe. (O:ꝛatio. Fundamenti ſdeinoſke deus qui in men ubus ſanctis tanquã in excelſis montibo eter⸗ tus eſt in ea: ipſe fundauit eam altiſſi⸗ natus eſt vt homo (fundauit cam)ſcʒ ecccham altiſſimꝰ) m qð deus novt homo. Ac ſi vd/ ceret.quis hoĩm ei enunciare ⁊ enarrare pote⸗ oĩm elucidare ſed m̃ nõ ſit alicui incredibile Dñs narrabit in ſcripturis płoꝛumet Dñs nar abu) boc in ſeripturis pploꝝ) i. cede nobis in te gloꝛioſe cregere tech ad rede⸗ ptionem animaruũ noſtrarũ hoĩem factũ pꝛe⸗ ſter cofiteri. Per do. ſti et paſſione inimicoꝝ cõtemptu et ami⸗ oꝛum elongatoe ac veuota diuini auxi 2 . ⸗ E * IIIutis ie clamaui ? nocte co Auctoꝛ plalmi ꝓpha danid. Titulus eſt can ticum pſalmi ⁊c. Et eſt ſenſus. Canticũ iſtud qð dicit᷑ canticũ qꝛ letus finis paſſionis h̊ oñ⸗ ditur pſalmi qꝛ agit de bona oꝑatione.cantat filijs choꝛe.i.chꝛiſtivł crucis ſeu paſſionis ſcʒ fidelibo dirigens eos in finẽ celeſtiũ coꝛonaꝝ canit᷑ autẽ ad reſpondendũ chꝛiſto.i.vt ipi re⸗ ſpondeant imitãdo veſtigia paſſionis eius vł g̃as referẽdo ⁊ hoc faciant ꝓ melech.i.in me lech ſcʒ in choꝛo et ↄcoꝛdia charitat ſine qua nõ ꝓdeſt.melech eni interpꝛetat᷑ choꝛus.cho⸗ rus autem cõcoꝛdiã ſignificat que in charita teaſiſtit t bic eſtimtellecus eman iſtaelite ĩ 82 „ — loꝛum qͥ ſunt fratres chꝛiſti in cruce eius glo⸗ riantes ⁊ deũ videntes. Quia ergovt ſupꝛa di ctum eſt ꝑ paſſionẽ chꝛiſti venit᷑ ad celeſtẽ hie ruſalem nunc hic ondit quomodo hoc fiatqdꝛ imitatõe vel gratiarũ actoe et hoc in charitate Aꝛ ſi abſq; ea tradidero coꝛpus meũ iia vtaræ=⸗ deam nihil mibi ꝓdeſt. Materia: paſſio chꝛi⸗ ſttiet membꝛoꝝ ſuoꝝ ipᷣi reſpondentiũ. Inten tio: monere chꝛiſti paſſionẽ imitari et vnüque qq qui dicit ſe in chꝛiſto manere ſicut chꝛiſtus ambulauit et ißm ambnlare. Snia in genera li ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti loquit de ſua ac membꝛoꝝ ſuoꝝ fideliũ paſſione ini micoꝝ nbenamicox 2 notoꝝ elongato⸗ ne petes auxiliũ a patre. SOnia in ſpeciali. In foꝛma ergo ſerui oꝛans ad pꝛem ait.O Oñne) cuius me ſeruũ facio (deus) cuiꝰ creaturà me reputo (ſalutis mee)auctoꝛ qꝛ totũ eſt ab eotin die et nocte).i. continue ⁊ aſſidue vel in ꝓſpe⸗ ris et aduerſis (clamaui)magis coꝛde q; voce (coꝛã te)ſcʒ ad te oꝛando et te inuocãdo. Oꝛa uit dñs non ſᷣm foꝛmã dei ſed ᷣm foꝛmã ſerui in qua paſſus eſt. Et qꝛ clamo quotidie iõ. na aurẽ tuã ad pꝛecem mess. Intret in ↄſpectu tuo oꝛatio mea) tanquaz nuncius gratus.i.admitte eam. ingreſſus eni oꝛationis in ↄſpeciu dei acceptatio eius eſttftſin clina aurẽ tuã ad pꝛecẽ meã) ↄcedendo qð pe to Inclinatio enim auris dei miſericoꝛs exau ditio eius eſt Magnavirtus pure oꝛatõis hic oſtendit᷑que quaſi quedã ꝑſona et fidelis nũ⸗ cius ad deũ intrat ⁊ mandatũ ꝑagit quo caro puenire neqͥt. Et eſt quaſi auicula volansvſq; ad pedes dei: ſi tũ ſit alata duabo alis ſcʒ. J2⸗ iunio abſtinentie ⁊ ſanctimonia vite. NHeceſſe Aulia repleta eſt malis aia mea:et vita mea in inferno appꝛopinquabit. Quia amma mea repleta eſt malis) nõ vi⸗ cijs ⁊ pctis ſed doloꝛib ⁊ anguſtijs quib. ani ma carni compatit eſt enĩi malũ qð facimus ?· malũ qð patimur ⁊ intm̃ eſt repleta ꝙ (et vita mea inferno appꝛopinquabit) dum tradoꝛ ad moꝛtẽ. hanc ſententiã verbis alijs explicauit vbi dictũ eſt. Triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛ⸗ tem. Quod eni ibi ait triſtis eſt aia mea:hic di ctum eſt repleta eſt malis anima mea. et quod ſequitur vſq; ad moꝛtem:hic dicit᷑ et vita mea inferno appꝛopinquabit. Et nõ ſolum grauia paſſus ſum ſʒ etiã cõtumelioſa. qua 7 Eſtimatus ſum cũ deſcendentib in la, cum factus ſum ſicut homo ſine adiu/ eadem eoꝝ reputatõe et opinine Sup me cõſirmatus eſt furoꝛ tuus: et toꝛio inter moꝛtuos iiber. ¶Eſtimatus ſum)ab impijs et vtiq; a neſcie tibus (cum deſcendentib in lacũ) miſerie vel ꝓfunditatis inferni:putabant enĩ eum ſic ne⸗ ceſſitate moꝛi vt moꝛiunt᷑ hoĩes ceteri (factus ſum) opinione maloꝝ et reputatus ab eis (ſi⸗ cut homo)ſimplexſine adiutoꝛio) diuino cui nõ eſt adiutoꝛ ad liberandũ ego chꝛiſtus (in⸗ ſter moꝛtuos liber) nõ detentus inſolubili vin culo moꝛtis qꝛ reſurrexi qui potui animã me· am ponere et reſumere.et etiã cinter moꝛtuos) coꝛam deo.i.inter peccatoꝛes liber).i.ſolus ſi ne peccato immo liberãs alios a moꝛte et pec cato. Item eſtimatus ſunm. icut vulnerati doꝛmientes in ſepul⸗ hꝛis quoꝝ nõ eſt memoꝛ amplius: et E de manu tua repulſi ſunt. icut vulnerati).i.vulnere occiſi et moꝛ⸗ —R tui(doꝛ mientes in ſepulchꝛis).i.ſepulti(quo⸗ rum nõ es memoꝛ amplius).i.adhuc vtinge cos reſuſcites.i.quoꝝ iꝑs reſurgendi nonduʒ venitin quo chꝛiſtus a ceteris moꝛtuis diſcer li nitur qui et vulneratus et moꝛtuus in ſepul⸗ chꝛo clauſus fuit ſʒ die tercia euigilans reſur⸗ rexit(et ipſi) quibo ita facius ſum demanu et a ꝓtectõe (tua)o deus(repulſi ſunt).i.adiuto⸗ no man tue pꝛiuati ſunt qui me ſine dei adiu toꝛio eſſe pntaudt. hoc modo manifeſte patet in iudeis ꝓtectõe ⁊ adiutoꝛio dei deſtitutis. Ho ſuerũt me in lacu inſerioꝛi: in tene — oſis et in vmbꝛa moꝛtis. (in lacu inferioꝛi).i.in lacu inferni et pfundi⸗ (in tenebꝛoſis).i.in tenebꝛis oblinionis quẽ ſcʒ nemo requireret (ſet in vmbꝛa moꝛtis).i.in anguſtijs infernalib in quibo moꝛs ſola do⸗ minabatur. vnde alibi ſcribit᷑:qui ſedebantin tenebꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛi lux oꝛta eſt eis. Et — — luctns tuos induxiſti ſupme. Dupꝑ)et cõtra me cõfirmatus)et implaca bilis viſus (eſt furoꝛ tuus) o deus.i.ira et indi gnatio tua yt illi putauerũt. Apud eos eni ſic erat quod furoꝛ dei nõ ſolum cõmotus veruʒ etiã cõfirmatus fuerit ſuꝑ eum quem vſq; ad moꝛtem crucis ꝑducere potuerũt. Bene ergo ſequit᷑ et omnes fluctus tuos).i.tribulationũ et paſſionũ impetus et tempeſtates (induxiſti ſuꝑ me)vt me tanq; mare ſubmergerent cGum eni ipſi immanitatem paſſionũ chꝛiſto intule⸗ get mnicnen unlene, begſi dlnmd ihisin hhüin umäme: wn) lſolnsiei. eler nſchh Menre⸗ hepie dmnen sdr Enin⸗ Aei- Auin⸗ Ni on nm ucnde Chint⸗ hep mo wnis in Gſoldo⸗ Cchunn fisk Nuk —— lac giu eniſc zve; ſ rag non, uui aN nde mei langueruũt pꝛe inopia. Dl. mmt:hoc voluiſſe et feciſſe deũ arbitrati ſunt. Ettunc ad tumulũ miſeie. Longe feciſt notos meos a meppoſue⸗/ runt me abominationeʒ ſii. Longe)loco vel mentec(teciſti.i. fieri ꝑmi⸗ ſiſti (notos meos) quime nouerat ac pᷣdicatio nem meã audierant ⁊ miracula viderãt(a me) yät nullus pᷣberet au xiliũ qꝛ me relicto fugerũt (poſuerunt me)ipſi noti(abominationẽ ſibi) qꝛ et ipſi genus illius moꝛtis boꝛrebãtvł ma⸗ gis ipſi ꝑſecutoꝛes poſuerunt eum abomina⸗ biülem qꝛ abominabili ⁊ turpiſſima moꝛte di⸗ ſponebant eum occidere. Traditus ſum et non egredi iebar: oculi Tradit' ſum )a iuda diſcipulo cetno egre⸗ diebar) ab eis fugiẽdo. Vel(nõ egrediebar) id eſt nõ ꝓpalabar et manifeſtabar potentiam meam et quis eſſem oſtendendo ſed in interio nibus meis latebã. VUndeſet oculi mei).i.apli q futuri erant oculi ⁊ lumen totius coꝛꝑis my ſtici clanguerũt) et a ſpe tanquã infirmati defe cerunt cum me nõ viderent in virtute poten⸗ tie manifeſtari ſed quaſivictũ ⁊ impotentẽ oĩa pferre(pꝛe inopia)et pꝓ defectu cõſtãtie ⁊ robo ris fidei ⁊ amoꝛis velut ſpᷣacto ſibi cibo ſuo lumine ſuo. Quod ſignificet in excinctõne lu minum in eccłia in ſeptimana penoſa. Clamaui ad te oñe:tota die expandi ad te manus mes.. derem in crucectota die expandi ad te manus megs)extenſus in ipſa cruce:vbi d ppae ndit. Vel poſuit qꝛ non tota die in cruce pependi (ota die) iugitc et aſſidue expãdi.i.extendi ad te)gloꝛificandũ (manus meas).i.oꝑa mea qꝛ omnia opa ſua ad voluntatẽ ⁊ gloꝛiã pꝛis fe⸗ citet retulit.ꝓ extenſionẽ vero manuũ intelligi tur cõtinuatio bonoꝝ operũ a quoꝝ intentõe nunquã ceſſauit.Et qꝛ hec expanſio manuũ? oꝑa eius nõ omnibo ꝓfuerũt addit. Sed. MNunquid moꝛtuis facies mirabilia aut medici ſuſcitabũt et ↄſitebunt᷑ tibi. HNuquid moꝛtuis)ſcʒ coꝛde ⁊ in anima nõ ctoꝛpe(facies mirabilia)vt ad vitam fidei mo ueant᷑.q.d.non qꝛ nõ mouent᷑ ad fidem. Non eis dicit fieri quibo ⁊ ſi fiant nõ ꝓſunt vt quos ad vitam ſidei ipſa miracula viſa nõ mouent. laut medici ſpualesſuſcitabũt) tales moꝛtu⸗ os ad gram (et,ſuſcitati ſcõfitebuntur tibi)cõ feſſione laudis vel peccatoꝝ.q.d.nõ poſſunt. quia poteſtas eoꝝ nõ extendit ſe ad tantum vt ſuſcitent ad ↄſitendũ tibi in quibo occulta gra ſunt moꝛtui et poſiti in nebꝛe et terra obliuionis. Deinde chꝛiſtus lo⸗ quitur ex voce coꝛpis ſui.i.eccie.q.d.fuimus lamaui) feruẽter (ad te dñe pater cũ pen ct nos olim natura filij ire ſicut et ceteri. ſ3 Et ego ad te dñje clamaui: et mane oꝛa⸗ Aiag pꝛeueniet te. ver bis ꝓponit querendã eſſe cauſaʒ quare oꝛo tia tales reuiuiſcunt. in tua no opatur qua trabantur ſed ſola graz— Hiuquid narrabit aliquis in ſepulchꝛo miſcdiaʒ tuã: et veritatẽ tuã in ꝑditõʒ. Hunquid narrabit aliquis poſitus (in ſe⸗ pulchꝛo) peccati.i. moꝛtuus in anima et ſepul tus pondere maloꝝ (miſericoꝛdiã tuam)ſcʒ re parationẽ generis humani miſericoꝛditer im penſam.per ſepulchꝛũ moꝛtue anime coꝛpus intelligitur quod in euangelio ſepulchꝛo com paratur (et veritatẽ tuam) ſcʒ cõpletionem ꝓp⸗ miſſoꝛum iam factã narrabit aliquis poſitus c(in ꝑditionẽ) anime.i.obſtinatus.q.d.non hi narrabunt et te laudabũt: quia nõ eſt ſpecioſa laus in oꝛe peccatoꝝ. ſed viui et fideles qꝛ re⸗ clos decet laudatio. Notandũ q; miſericoꝛdi am et veritate amat ſcriptura cõiungereet ma xime pſalmi.Et — Tũuquid cognoſcent᷑ in tenebꝛis mira⸗ bilia tua: et iuſticia tua ĩ terra obliuiois ¶Nunquid cognoſcent᷑ in tenebꝛis) et fulijs tenebꝛaꝝ.i.in peccatoꝛibo ⁊ repꝛobis qui ſunt tenebꝛe etiam alios obtenebꝛantes (mirabilia tua)in me et ꝑ me facta (et iuſticia tua) qua iu⸗ ſtificas impiumin terra obliuionis).i.in ter⸗ reno coꝛde tui oblito et a te obliuioni tradito. q.d. nõ impediente H o; malicia. Idem itaq; õõ 4 Et ego ad te dñejno ad alium (clamauivt aluus eſſem. Quis enĩ me diſcernit ab alijs filijs ire qui nec credere potuiſſem niſi me mi ſericoꝛdia dñi pᷣueniſſet.et ideo ſequiturcet ma ne).i.nunc in hac fidei et virtutũ luce poſt no ctem infidelitatis et vicioꝝ qdðᷣ mane vt mihi eſſet miſcdᷣia tua me pᷣuenit (oꝛatio mea)pᷣuen⸗ la a tua miſericoꝛdia adhuc in iſta vita pꝛeue niet te).i.futurũ iudiciũ ne tunc me cõdemnes UVt aüũt iſta oꝛatio ferueſcat et exerceatur cre⸗ bꝛeſcunt mala tranſitoꝛia et differt᷑ bonuʒ qðᷣ ineternũ dabitur. Ideo ſequitnr· Vt quid dñe repellis oꝛationẽ meam: guertis faciem tuã a me. ¶ AVt qͥd dne repellis.i.repellere viderisſoꝛa tionẽ meã) differendo dare qðᷣ peto. In quib ſanctoꝝ differt 2 quaſi repellitur qꝗ eſt vt ipius dilatõne bñficij ⁊ tribulationũ aduerſitate q̃ſi repulſa tanq; ignis flatu repercuſſa ardentius r 3 epulchꝛo ⁊ ꝑditi ette⸗ Dũ inflãmetur.et vt quid (auertis faciez tuã ame⸗ quaſi indignatus exponendo me miſerijs vel noõ intendendo pꝛecibo meis. Auertere eni di⸗ citur deus faciẽ nõ dando qð volumꝰ qñ qð noõò elpedit petimus. Deinde exequit᷑ bꝛeuiter tribulatões coꝛꝑis chꝛiſti dicens. Dauper ſum ego et in laboꝛib a iuuen tute mea:exaltatus aut humiliatus ſux ei maioꝛ humilititias. . In me tranſierũt ire tue:et terroꝛes tui conturbauerũt me. In me tranſierũt ire tue).i. afflictões pũtes qgue ſunt quaſi effectus ire affligentis ſuꝑ ipᷣm coꝛpus.i.vnitatẽ ſanctoꝝ fideliũ cui caput eſt ccheꝛiſtus.tranſcut ire dei nõ aũt manent. flagel lat enim filios quos recipit ſed ad coꝛectionẽ noõ ad ꝑemptionẽc(et terroꝛes tui) de tuis.ſ. af⸗ flictionibo futuris (cõturbauerũt me).i. meam infirmitatẽ qꝛ omne qð accidere poteſt etiaʒ ſi nõ accidat pꝛudenter timet᷑ Aelcterroꝛes tui) dDe iudicio futuro quos omnis caro timer coõ⸗ Circundederũt me ſicut aqua tota die: Arcundederuũt me ſinjaul. ¶ KCircundederut me) impetus tribulationũ vVngdiq; vt mergerẽt (ſicut aqua) q inrrante in tu eam tangit circufluit et cingit circuquac:et (ola die) i.cõtinue ?⁊ ſine ceſſatone: vbi conti⸗ nuatio tpis ſignificat᷑ donec hoc ſeculũ finia⸗ tur.qꝛ nullo tꝑe deſunt mala eccleſie in ̊ mu⸗ do pegninanti oum modo in his modo in ü⸗ lis membꝛis vſq;quaq; ptingunt (cirũdede⸗ runt me ſimul.) in diuerſis mẽbꝛis: in quo no tatur tribulationũ impetus et eaꝝ aggrauatio et pondus. Sʒ hec oĩia fiunt vt oꝛo eccleſie de um et futurũ iudiciũ pᷣueniat donec illa ſalus veniat vbi nibil maloꝝ ſit¶ Hec etiã pñt ac⸗ cipi in ꝑſona chꝛiſti ſcdᷣm foꝛmã ſerui ita dicẽ tis MPauꝑ ſum ego ) in habitu paugꝑis (et in la boꝛibus) ſatagens de ſalute boim (a iunentu Pauper ſum ego )rebo ſeculicet in laboꝛibo a iuuenitute mea) vñ alibi ſepe expugnauerũt mea luuentute mea. Inops eſt ecclia cum eſu nit2 ſitit adhuc pegrina vnde ſatiet᷑ in patria? in laboꝛib eſta iuuentute ſua ex quo enim ſer “ Uiire deo cepit laboꝛauitexaltatus aũt) ꝓſpe⸗ rischumiliatus ſum)aduerſiset ↄturbarꝰ do lens de eis qꝛ frequenter poſt pſpera occurrũt aduerſa. Ael exaltatus) pꝛius timido coꝛde humilitatus ſum poſtea p ↄfeſſionẽ (etↄtur vatus) de peccatis ea danando ad hoc exaltã uuur in ſeculo quedã membꝛa ecckie vt in eis ſut ctus eſt pauꝑ oephano tu enis a firmatone noui habemus et aln — tem) in cruce (hũiliatus ſum) in ſepulchꝛo (et coturbatus)in paſſione.(In me tranſierũt)i. nõ manſure me ↄtigerunt (ire tue).i.afflictões quas tua voluntate nõ meo merito patioꝛ (et terroꝛes tui)quos te volente patioꝛ (ↄturbaue rũt me) ſcdᷣm infirmitatẽ carnis.(Circũdede . rũt me)inimici meiſ(tota die) ſcʒ tpe paſſionis (circũdederũtme ſimul pꝛincipes et ꝓpli. de⸗ inge ſequit ex ꝑſona capitis et mẽbꝛoꝝ ſi;· Elongaſti a me amicũ et ꝓximũ: et no- ¶ Elongaſti a me amicũ) pio et fideli amoꝛe oẽs me derelinqntes. Sepe eĩ amici et pximi et noti ꝑiclitantes ſcm ſeculuʒ ſctõs foꝛmidi vt tu adiuuando cõpatianis. Libi eni dereli⸗ Dꝛatio. „. pelſuma ſeruitute. Qui viuis. —5 ac de mutatõne veteris teſtamẽti et cõ iꝛet de ſpe qua in chꝛiſto sdei bnficijs pluribo. nmuinincternü cantabo. M 1 Auctoꝛ pſal mi ꝓpha dauid. Ti⸗ us eſt. Intellectus ethan iſraelite Eteſt ſen ſus hic eſt intellectus ethan.i.robuſti. iſmaelite idd eſt qui vere deũ videt. Ethan eni interpᷣta⸗ ir robuſtus:qd nullus eſt niſi in ſpe pmiſiii nis dei vnde hic agit. ꝑ quã nemo decipitux qð verus iſraelita intelligit vñ bene hic pial⸗ mus poſt pcedentem ſequit᷑ qꝛ rũdentibo chꝛi ſti paſſioni ſpes pmiſſionis dei datur. Mate⸗ ria: laus de miſcõia et veritate dei ac demuta⸗ tione veteris teſtameti ⁊ ↄfpfirmatõe noui et de ſpe ꝓmiſſionis quã habemus in chꝛiſto mni luiiq; alijs dei bñficijs exhibit ꝓplo chꝛiſtiano Intentio:nos admonere vr deo gr̃as ꝓcolia⸗ ta or̃a ⁊ veritate agamus et vt ſpem nõ in no⸗ bis et nia iuſticia eed in deo et chꝛiſti miſcoia ie mea).i. a tꝑe incarmatsis mee (eraltatus aa pꝛius mibi piunctũ (et ꝓximũ) parentela vel bfſicijscet notos meos)qui ſola opinione vel pyiſione me didicerũt ſeu dilexerũt (a miſeria) id eſt ꝓpter miſeriã meã mihi nõ ↄpatienteg ſzʒ ne deſerũt. Q. d. ex omiho cõcludendo exquo nullus ↄpatitur afflictõnibo meis decens eſt ¶ NRedemptoꝛ oĩm ineffabilisq; ſalutis nr̃e datoꝛ qui ꝓ nobis inferna penetrans factus es inter mo:tuos liber exaudi matutina pᷣcem familietue et erne nos ab inimici inſidiantis Pſalmus de miſcdia et veritate dei „2 1 . „„ Hs.lxxxviij. * . —” —”ðõ ozdias do = rrbrLm ſ⁶„eWSWW — = 2 — . — — — — — — n ponamus. Snia in generalipꝛopheta in iſto ſto vſq;q̃q; mihi obediẽti qui ex genere dauid ſri plfſalmo in ꝑſona ethan iſtlite ſeu ecclie loquit carnẽ aſſumpſit (vſq; ineternũ pᷣparabo).i.ſta R de dei miſcdia et venitate iuſticia ⁊ potentia a biliam(ſemẽ tuũ) ſcʒ ſideles in te credentes et Me Pmiſſionibo patris de chꝛiſto factis etplurib tui imitatoꝛes. Deinde quod dixerat ſemen di ddn glijs beneficijs nobis collatis Ernigam ergo cit ſedem ſubdens. ictt Agnimos nĩos qꝛ ule qui ꝓmiſit ita cetera cõ⸗ Et edificabo in generatõe et generati⸗ Nſucggs Piennaeſ yt multa opleuit. Snia in ſpecia onem:ſedem tum. Nx li pha ergo robuſt no in ſe ſz in miſcðia dei ¶ Et edificabo in generationẽ moꝛtalẽ et ge nſi au Miſcdias dñii.multitudinẽ beneſicio- nerationem) immoꝛtalẽ.i. in oẽm generatocz NI que dña pater ꝑ filiũ ſuũ ecclłie ſue cõtulit plu et ineternũ (ſedẽ tuã) o dauid.i.regiã ptãtem et .- Diiter dicit miſcdias qꝛ multe ſunt miſciege thꝛonum regni tui in chꝛiſto ſemine tuo. Ael nerg de quib⸗ tamen quatuoꝛ ſpecialiter note⸗ (Edificabo ſedẽ tuã o chꝛiſte.i. cccleſiã cui pᷣ⸗ tin ſruati ⁊ q gloꝛiſicanduineternũ)nõ ſolũ in p vt nos regas que om̃i tꝑe tibi edificat ꝑ pdi⸗ Nhepe ſenti cum iuſtis ſed etiã in futuro cum angeliſ cationẽ: baptiſmũ ⁊ pniam:et hec ſedes crit in nliin lantabo).i landabo ⁊ iocunde annunciabo. generatöem? generatõʒ qꝛ nũc ſedet chꝛiſtus nirſ In quo pcutiuntilli qui laudant deũ in edio in nobis vt regat: ſedebit ⁊ tũc in ſcis vtꝑma hpuin ctaccidia. Etſtatim mutando ꝑſonã ⁊ cõuer⸗ neat. Et qꝛ ſicut dixiſti et ꝓmiſiſti ita fietiõ uiu· ns ſermon ad deiͦ dicit. Sif.. Confitebuntur celi mirabilia tua důe: In generatoe et generationẽ:annũcia eteni writatẽ tuã in eccleſia ſanctoꝝ. ⸗ Hho peritate tu in oꝛe mno.. Vonſfitcbütur) i. laudabũut (cell. i. pdicato ¶ In generatoz/ puͦtem que nunceſt et gene res ſcti mirabilia mia) non merita ſua ocdñe) 4 iniition?)ſequentẽ que futura eſt. in omm ge⸗ ſcʒ ꝙ ꝑ miſcdiaʒ redimis iuſtificas. Inomi neralione donec generatio generatõi ſuccedit eni miſcia ꝑditoꝝ: in iuſtificatõe impioꝝ qͥd 4 l(i generateudeo et generatz gentii laudamb niſi mirubilia dei laudas qꝛ reſurre e (nũcia bo veritatẽ tuã).i.tuaꝝ ꝓmiſſionũ ⁊ xerũt moꝛtui:plus lauda qꝛ redempti ſuntper un ceptoꝝ in oꝛe meo) in qufitↄfeſſio ad ſalutẽ diti et iuſtificati impij.(eteni ↄfitebunt᷑ (veri⸗ s. Non etx oꝛe labit ſʒ in oꝛe diu tanqᷓ; dulcevſa tatem tuã).iimpletõem ꝓmiſſionũ et pᷣcepra tur. Aliud eſt laudare in oꝛe qð eſt diu reuol-⸗ tua(in eccleſia ſctõꝝ).i.in ↄuentu ſideliũ vbi . nere ⁊ coꝛde ꝑtractare.aliud exoꝛe ⁊ nõ ex coꝛ fſides adhibet᷑. Et merito ↄfitebunt. 6G Ae. Deinde oſtendit quas mias cantet et quz Qñ quis in nubib equabit dño:ſimi⸗ in veritatẽ annunciet die˙ns. lis erit deo in filijs de. dn DHñ diriſti ineternu mia ediſicabit᷑ in ¶ Oim quis in nubiboi.pdicatoꝛibo ſcʒ pꝛo Flilis, pepabit veritas tua in eis. Ppyheisaplis ? ali,s annüciatoꝛio venitatiact ð Om dixiſti).i.apud teipᷣm decreuiſti et di ſi potentes ſint(equabitur) in potẽtia dño ſcʒ ſpoſuiſti ſeu per ſmſctm mihi manifeſtaſti chꝛiſto et ſi ipe ſit homo. idem ſuntceli et nu⸗ (ineternũ)manſuracmiſcðia humano generi bes ſcʒ pᷣdicatoꝛes ſʒ celi ꝓpter veritatis fulgo⸗ T uihmpendenda (edificabit᷑ ⁊ pꝛius firmabit (in rem: nubes ꝓpter pᷣdicatõis imbꝛẽ.etqͥs(ſilis) aſen celis).Lin aplis et ſicpꝛepabit alijs veritate in elſſentta (erit deo). i. chꝛiſto filio dei natu⸗ ni ma).i.cõpletio tue pmiſſionis (in eis.i.ꝑ eos ram · in filijs dei) per grẽ̃am ſcʒ muln ſunt et in Dn ccelosyt ꝑ eosfiat nota hoĩbo.elegit eĩi eos dis ſupis ſcʒ angeli et in inferis ſcʒ hoĩes ſcti.q.d. o. nõ ſuis meritis ſʒ ſuã miam vt pꝛeꝑaret cos nullus ſanctoꝝ vel angeloꝝ enit ſils vel equa M rx ad annunciandã veritatẽ ſuã. diciſti ctiã h. ſ. lis chꝛiſto et nõ putet im hõ. Ipſe eni eſt. ſl⸗ Diſpoſui teſtamentũ electis meis: iu· Deus qui gloꝛificat᷑ in ↄſilio ſanctox· dA raui dauid ſeruo meo vſq; ineternũ pꝛe magnus et terribilis ſup omnes qui in N parabo ſemen tuum. euitu eius ſunt. H Diſpoſui teſtamentũ) ſcʒ nouũ quo renoua Deusq gloꝛificat᷑ in ↄſilio.i.ꝑ ↄſiliũ (ſſan⸗ ade mur ad nouã hereditatẽ electis meis) ſcʒ file ctoꝝ)qꝛ eni nubes ⁊ filij dei nõ pũt dño ſiles u lib chꝛiſtianis (iuraui).i.immobiliter ⁊ tã ce eſſe vel equani.cõſiliuʒ eoꝝ eſt credere in illu et un utudinaluer ꝓmiſi ſicut q iuramento fſirmat᷑ in eo gloꝛiani.h eni ↄſiliu reſtat hũane fragili “ (dauid ſᷣuo meo)ad lr̃am:illi regi.ꝙ vſq; ine⸗ tati vt q gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet᷑ q eſttmagnus) o9 ternũ pᷣparabo ſemẽtuũ) qð eſt ſemẽ abꝛahe. in portẽtia qꝛ dñs oĩm (et terribilis) in reueren idẽ chꝛiſtũ. velciuraui dauid fuo meo).ichꝛi tia qꝛ iudex oĩm (ſuꝑ oẽs qui in cncultu ns fint) iĩ ſuꝑ angelos et hoĩcs qui ſunt eins ſi⸗ patoꝛes nõ pares qui eius dono ei ꝓximantet. adherent. Et vere ſuꝑ om̃s qꝛ. O Dñe deus virtutů quis ſimilis tibi: po ene es dñe:et vitas tua incircuitu tuo ¶ Dñe deus virtutũ) tam angelicaꝝ q; huma narũ(quis ſiłisdeſttibi potentiavelvirtute.q. d.nullus qꝛ potens)ſingulariteres) tu (dũe) ex te illi vᷣo de te qꝛ omnia feciſti t vᷣitas tua) i. ꝓmiſſionũ tuaꝝ ⁊ pᷣceptoꝝlin circuitu tuo) id eſt vndiq; et ex omi ꝑie expanſa eſt ſuꝑ oẽs Magna eſi potẽtia tua qua oĩa feciſti ſz plus eſt nobis miſcdᷣia tua q̃ exhibuit veruatẽ tuaʒ vbiq; in oẽs.que veritas cũ ibi cepi pᷣaicari· mare ⁊ hoc ſcłm cepit fremere. ſed nõ eſt timẽ dum pᷣdicatoꝛibo tuis quia EZu diũaris poteſtati mmn fluctuum eius tu mitigas. ¶ Zu dñanis ptãti maris).i:ptatibo ſeculi hu ius et dñs es potentiũ eius.(motũ aũtſtuctuũ eius).i.umpetus ꝑſecutionũ ⁊ tentationuʒ qs ↄmouẽt ſeruis tuis (tn muigas).i.temperas et iuxta voluntatẽ tuã diſponis vt nõ ſeuiat niſi quantũ velis: nec ſinis hos tẽtari ſupꝛa id qd poſſumus pati:nõ penitus tollis vt mereatur — quis coꝛonã. Qñʒ eni tribulatio quaſi meritũ nrm nobis dat᷑ qꝛ ꝑ cã melioꝛes efficimur.vt guũt rabies maris eneruaretur. Zu hũiliaſti ſicut vulneratũ ſupbuzʒ:in bꝛachio vtut tue diſpſiſti imicos tuos Tu hũuiliaſti).i.deieciſti (ſicut vulneratuʒ) nondũ ex toto moꝛtuũſuꝑbũ) ſinglłariter ſcʒ coꝛrectus. vulneratus nõ quidẽ in carne qud noõ habebat ſz pcuſius in coꝛdevxbi ſuꝑbiebat vulneratus eſt in pᷣmo aduentu ſʒ in ſcðõo oc⸗ cigetur in bꝛachio vtutis tne Lin foꝛtiudi⸗ ſatellites eius nõ ſolũ luciferũ ſʒ etalios cũ ca pite vel iudeos ꝑ munduʒ. Hec mirũ ꝙ talia Tui ſunt cel et plenitudinẽ eius tu ſundaſii: aquilo⸗ nem et mare tu creaſit. 2 * . Zui ſunt celi ⁊ tua eſt terra oꝛbẽ terre⁊ ple . nitudinẽ eius tu fundaſti).q.d.ideo potes fa⸗ cere pᷣdicta ⁊ maioꝛa qꝛ tuus eſtambitus mũ⸗ di et oẽs creature q in eo ſunt (aquuonẽ).i.dia polumeet mare).i. ſeculũctu creaſti)ſtulte ergo ſe erigũt ↄtra euũ a quo creati ſunt.vel (Cuiſũt celixi pdicatoꝛes q pluũt alijs veritatẽ (ettua ris: motũ aute i et tua eſt terra: oꝛbẽ terre ſt terra).i.hoĩes ſuſcipientes imbꝛc.hac ant· pluuia (tn fundaſti) ? firmaſti in fideoꝛbẽter dinẽ eius).i.eos quibo qtidie implet᷑.(aquilo⸗ nem).i. diabolũ aquiloni pᷣſidentẽ ſet mare)i. amaros quibo purgat᷑ eccia (in creaſti) in fia⸗=⸗ gellum vt electi plus mereant᷑. Et inge Thalvꝛ et hermon in noĩe tuo exulta⸗ bunt:tuu bꝛachiũ cum potenti. ¶ Zhaboꝛ echermon).i.ſli ad qs a te lumen gre venit et quilumine venieniea le illumina ti anathema dant diabolo. Chaboꝛ eni inter⸗ pꝛetat᷑ veniẽs lumen: hmõi anathẽa eiꝰ.ſ.dia boliexultabũt) nõ in meritis ſuis ſed (in noie tuo)quo cbꝛiſtiani vocantvł qꝛ nõ ſibi ſed no mini tuo dant gloꝛiã. Ucl(chaboꝛ).i.iudeiad quos pꝛimũ venit lumen pᷣdicatõnis (et her⸗ mon).i.gentes anathema.i.aliene a tecein noie tuo exultabunt) cõiunctis in angulari lapide duobo parietibo Et hec omnia feciſti(qꝛ tuuʒ bꝛachiũ quo feciſti ſemꝑ eſt (cum potentia) et foꝛtitudine: cũ qvis oꝑaris efficacia.? ſp. Firmetur manus tua et exaltet dextera tua: iuſticia iudiciu pꝛepatio ſedis tue ¶ Firmet᷑ manus tua).i.oſatio tua oↄtra ſuꝑ⸗ * bos vt humilient et exaltet) in virtunboder⸗ tera tua).i.eccłia ad dexterã collocanda ? nuz merus eoꝝ quiin dextera ſunt locandi clanii cetur et augeat᷑. In fine auũt erit (inſticia et iudi cium pꝛepatio ſedis tue) i.ſedes tua eritin iu⸗ dicio ꝑata ad faciendũ iuiticia et iudiciũ.i.ad iuſte indicandũ.Qui etiam inſticiã ſequit᷑ ⁊ ſe ipᷣm iudicat hic ſedeʒ dno in amma pꝛeꝑatq anima iuſti ſedes eſt dei? hic in dexctera pont᷑ atusg ppls qui ſcit iubilatione. Milſcdia) qua deles pctã(et vᷣtas) qua im ples ꝓmiſſa pcedent faciẽ tuã.i.ſaciẽ tui poſt iudicaturi vt nõ timeant᷑ futura iudicia ⁊c bea tus)eſt (płs) ſcʒ fidelisqui ſcitx.i.ſentit ⁊ exꝑi turciubilationei.qui ſcit ineſfabiliter aggau dere tãtis beneficijs. Tantũ enim de miſcdia et veritate dñi debemꝰ gaudere vt magnitudi nem gaudij nõ valeam explicare et hec eſtu buatio. iubilus eni eſt gaudiũ qð vᷣbia no pt explicari nec tñ penitus reticeri. AUñ nõ dixit qui loquit᷑ ſed qui ſcit qꝛ ſciri iubuatio põt ver bis expiicari nõ põt.Vel(miſcõdia et veritas) in hominibo (pcedent faciẽ tuã a ſ łi pcurſo⸗ ris hoſpiciũ dno pꝛeꝑanus vt qui iuã faciẽvi dere denderat miicòiam ⁊veritatẽ pꝛe habeat (et beatus ppłus qui ſcit iubilatione) qui ſuaʒ Oiſcdia et veritas pꝛecedent faciẽ tuõ . — — — —— — — — — — E — — 4. 2 Uticii non in ſua ſed in dei vinute ponit. hec lam ꝑ eos poſui adiutoꝛlũ liberatõis ⁊ redẽ⸗ hiug autem totũ eſt de gratia dei nõ de boie. Un⸗ priõis humani generis in potetei.in chꝛiſſto l de ſequit. pꝛid ſilio qui omnia põtet exaltaui) ſuꝑ of‚fe wwi Dñe in lumine vultus tui ambulabũt: nomenelectũ) ſcʒ chꝛiſtũ immunẽ a pctõ na⸗ ⸗ et in noĩe tuo exultabũt tota die:et inin mmſove plcbe men) iudaica. Et etponẽdoqͥs Dne in lumicvultus tui).i.in agnitõe fidei ραWοποne e entt. e et illuminatõe ſpirituſſcti (ambulabũt) hoies Anueni danid ſeruũ meuʒ: oleo ſancto N de virtute in virtutẽ ⁊ ꝓficient vel in templa meo vnxi eum. en MNone trinitatis hic⁊ꝛ in futuro ꝑſeuerabũt⁊ in (Inueni danid) ſignificatuũ.i. chꝛiſtũ de ſemi nim nomine tuo) ſcʒ chꝛiſtiano non in ſe (exulta⸗ ne dð natũ ⁊ manu foꝛtc. Inuenit eũ qꝛ elegit zn⸗ bunt tota die .i. aſſidue nõ deſiſtendo qui aut vtex eius genere carnẽ aſſumeret(ſeruũ meũ) rdi in ſe exultat nõ tota die exultat qꝛ caditet qm ꝓꝑte carmnis qꝗ: foꝛmã ſerui accepit vel gobe⸗ de. quos illuminat etiã iuſtificat ſubditet in iuſit dientiã ⁊ ꝑ oĩa mihi obediente ⁊ idco in eo po cia tua) nõ ſua nõ ſuã qrentes ſtatuerè qua de-⸗ ſui adiutoꝛiũ⁊ oleo ſctõ meo)ſpuᷣali ſcʒ gratia bug prſerent᷑ ſed tuã qua iuſtus eſt ex fide viuitex ſpüſſcti vnxi eum) ab inſtanti ↄceptõis ᷣm hu⸗ altabut hic in meritis ⁊ in futuro in pᷣmjs bhomo pꝛe pꝑticipibꝰ ſuis. Ideo aũt potens. Nea Qm̃ gloꝛia virtutis eoꝝ tu es:et in b?⸗ OManus enim mea auxiliabit᷑ ei: et bꝛa⸗ neplacito tuo exaltabit coꝛnu noſtri. chium meũ ↄfirmabiteum. Enn ¶ Om gloꝛia virtutis eoꝝ tu es) nõ eni devir Manus eni mea auxiliabit ei).i.dininitas e tutibo ſuis in ſeipᷣis ſed in te gloꝛiãt᷑ ⁊ de boniss hũuũanitati cõiuncta ⁊ verbũ meũ ꝑ qð ego ope operiby nihil ſibi attribuũt ſed totũ ad tuã lau roꝛ oĩa cooꝑabit᷑ ei et ↄſolabit ſᷣm ꝙ homo in m. Aem reterũt. Et mutans ꝑſonã dicitex ꝑęſona oꝑib ⁊ paſſioniboſet bꝛachiũ meni.eadẽ di⸗ nut ꝓpli ſeu eccłie ad deũ et in bũplacito tuo)i.in uinitas qẽ foꝛtiudo mea ꝑ quãpotẽter aduer DDZ ip⸗ gratuita miſcdia tua. etqꝛ tbi beneplacuitnõ ſarios meos viſibiles ?⁊ inuiſibiles deuicoſcõ ⸗ qꝛ nos digni ſimus cexaltabit coꝛnu nrm) .i. firmabit) ⁊ ofoꝛtabiteu in aſſumpto coꝛpe coõ Nun, ſubleuabit᷑ foꝛtitudo ⁊ ptãs nr̃a. Sicut enim tra aduerſa vt ꝑagat icepta et nullaten/ ab ad n . nobis bñnplacita fuerũt pᷣcepta tua ita tibi be⸗ nerſarijs ſupet. Et eo vſq; ↄfirmabitpꝓp. u neplacitũ eſt vtin te exaltet virtus nr̃j.. Nihil ꝓſiciet inimicus ĩ eo: et filius ini iun Auia dñi eſt aſſumptõ noſtra:et ſancti quitatis nõ apponet nocerec. ii iſraelregis noſi. NHhil pficiet inimicus).i.diabolusin eo) gin ¶ Nuia dñni eſt aſſumptio) ad ptegendũ nos tentando vel ſeuiendo qꝛ: in eo nõ habet quic e ne a cuiuſlibet impulſu coꝛruam ipᷣe enĩ nos quãtet filiꝰ iniquitatis ſcʒ iudas vel ille iulai Fhonk ſuſcepitqͥ nos illuminauit ⁊ inſtificauitſet ſan cus pplus filius diaboli (non apponet nocere ,.— cti iſr).i.dei iirł qui eſt ſanctus ſanctoꝝ ⁊ ſan cei⸗i.nõ addeteffectũ pꝛauevoluntati vt noce⸗ cits ctificat credentes (regis nr̃i)qͥ regnat in ecckia atet ſi ſeuiat qꝛ omnia in ꝓſperũ cedũt. Nam ac regit nos ⁊ omia. Uelin beneplacito)filio cet ſi chꝛiſtũ occiderunt nõ tũ nocuerũt immo · auo) cheiſio quitibi beneplacuitccraltibiẽ acdlalute quam ipe nobis hmorteſnain dare kd coꝛnu noſtrũi.virtus? ptas nra.is aũt in ißmo diſpoſuerat ꝓfuerũt. hoc e ſm membꝛa di⸗ n aper im (Quia diiſcz fllt tui eſtcaſſunptõ ci poteſtqꝛ oiabolus vel pſecuto ſetquide; n noſtra) camis nre quaz aſſumpſitin quo ett ct facit qð ſu eſt ſed nõ ꝓficit neq; nocetim⸗ un aonmnis ſpes noſtra ? ſanctiiſt! regis noſtr. i. moexercet? pdeſt. ſuanctificãtis ⁊ regentis credentes. Deinde on Et cõcidã a facie i Udi dit vnde ſcit hec pᷣdicta e * „ . ponendo ꝓmiſſiones FRnnd eos in ſuga cõouertẽã. tin patis de chꝛiſto dicens. t concidã ac cõminuãca facie ipᷣius ini⸗ r Cunc locutus es in viſione ſciis tuis: micos eius) icz indeos et demoncs qui ſepe a et dixiſti poſui adiutoꝛiũ in potente: et exaltaui electũ de plebemaea. ¶unc ſcʒ qñ dixiſti mihi diſpoſui teſtamẽ tum (locutꝰ es)et alijs (ſcis tuis)ſcʒ ceteris p⸗ n occulta reuelatõe qua . phbetiscin viſione).i. in atoe quã feciſti eis. Uñ ꝓphe.i.videntes ſunt dicii et di ſcedebanta conſpectu eiuscet odientes eos in fugam conuertã) qꝛ et ipſi coꝛam eo ſepe fu⸗ giebant. Uel Concidaʒ a facie ipſius inimi⸗ cos eius) cum enim facies eius pctõꝛes reſpi⸗ cit a crimini ſeparant᷑ quibus non eſt locus xiſti)iꝑ ſpmſctm eis reuelaſti. Al dixiſtipa ſub pnaa dei(et odienus eum in fugã coõuer⸗ tam vt fugiãtab ipo irato ad ipᷣm placatũ nõ habentes quo a ſpiritu ſuo eant ei quo a facie ſua fagiant. .. . Et veritas mea et miſei⸗ mea cũ ipſo et in noĩie meo exaltabit᷑ coꝛnu eius. Et ventas mea) qua complet pmiſſa mi ſericoꝛdia mea) qua remittit pctà cũ ipſo) erit (et in nomine meo) qð eſt deus exaltabit᷑ coꝛ eius). i. ptãs et dñium qꝛ in nomine dñi vicit inimicũ ⁊ vbiq; dnat᷑. Sepe miſcdia ⁊ veri⸗ tas nobis cõmendant᷑ vt ea reddam deo mi⸗ ſericoꝛdiã vt miſeroꝛũ miſereamur veritatẽ vt nõ inique iudicemꝰ nec altera alterã impediat vt in miſcdᷣia nimis laxi vel in ventate nimis rigidi nõ ſimus aliter eni nõ ſumus invia dei vbi miſcðia ⁊ veritas occurrũt ſiolid. Et ponã in mari manũ eius: in flumi nibus dexterã eius. H ¶ Et ponã in mari).i.in gentibocmanũ eius) id eſt potentiã eius hoc eſt dñnabit᷑ gentibo per mare deſignatis vel oꝑa eius oſtendã in mun o(et in fluminibo)ponã / dexterã).i.foꝛtitudi nemteius ) hoc eſtſubdã etiazʒ ei cupidos qꝛ ſi cut flumina in mare iia cupidi in amaritudi⸗ — nes huius ſeculi plabunt ett bi ad fidẽ chꝛi ſti cõuertent et chꝛiſto ſubijcient. Ael in flu⸗ minibo).i.in aquis baptiſmi ponã (exterã e⸗ ius).i.opationẽ. Et hoc ideolge. . ſuſceptoꝛ ſalutis mee. 2 —õ r Oolſe inuocabit me) dicẽdo mihi(pꝛ meus es tu)ſm ꝙ ego deus. hoc quidẽ ⁊ alij dicunt ſed ꝑ gram ipſe vero ſpecialiter dicitꝑ naturã et(deus meus)es tu ſᷣm ꝙ ego ſum hõ⁊ ſuſce kuemem qð ſum infirmus qꝛ es auctoꝛ ſalu⸗ Et ego pꝛimogenitũ ponã illũ: excelſũ Etego pmogenitũ).i.venerabilẽ ⁊ dignio⸗ rem pꝛe cunctis creaturis (ponã).i.cõſtituãtil lum yhoc eſtpꝛe alis honoꝛabo eum a ſimili ſiicut pꝛimogeniti ſolent honoꝛari ſcʒcexcelſuz pꝛe regib terre) qdð iam impletũ eſt iᷣm eni re ges terre adoꝛauerũt. vel pꝛimogenitũ ex moꝛ tuis qꝛ pꝛimus reſurrexit (et excelſuʒ)qꝛ celos aſcendens regna mundi cũcta ſubiecit. Etqꝛ hec ptãas nõ eſt tꝑalis ſubdit. Ineternũ ſeruabo illi miſcõiam meaʒ: Er teſiamentũ meũn ſidele ipſii. G neternu ſeruabo illi mucotam meã) quã⸗ mum ad ipᷣm et membꝛa eius qꝛ bona ex mia il li collata ſcʒ vt ſit deus et homo in vnuate ꝑſo Aoſe inuocabit me pater meus estu: Bi iuſticias meas ꝓphanauerint: ⁊ mã Qata mea nõ cuſtodierint. ne et caput cccie cui ꝑpetua data eſt pfãs in ce lo et in terra.erunt eterna ⁊ miſcdðia quam pa⸗ ter electis ſuis per filiũ pollicitus eſt ineternũ mutari nõ poteſtſet teſtamentũ meũ fidele ipᷣi⸗ ſeruabo.i.ꝓmiſſionẽ a me ſibi factã adimple⸗ bo quecũq; enim de eo pᷣdicta ſunt integre. in co completa ſunt. Vel (teſtamentũ meũ).i. p⸗ miſſio hereditatis eterne eſt/fidele ipᷣi qꝛ eiuſ⸗ dei teſtamenti eſt mediatoꝛ ⁊ ſignatoꝛ ⁊ fide⸗ iuſſoꝛ et teſtis ⁊ hereditas ⁊ coheres teſtamẽti. Et ponã in ſeculũ ſeculi ſemen eius:et et thꝛonũ eius ſicut dies ceil. Et ponã in ſeculũ ſeculi).i.firmabo in eter num (ſemen eius).i.chꝛiſtianos et imitatoꝛes eius qui ſemper durabũt in generatõnibo ſibi ſuccedentibo ineternũ accepturi hereditatẽ (et thꝛonuʒ eius) ſcʒ eccłiam cui pᷣſidet ponã (ſi⸗ cut dies celi).i.dies eternitatisvbi non eſt niſi vnus ↄtinuus dies qui nunquã tendit ad oc⸗ caſum hoc eſt ineternũ durabit regnum eius. Thoꝛnus dei ſctĩ ſunt in quibo deus tanquaʒ in thꝛono ſedet ⁊ regnat qͥ ſine fine viuere ha⸗ bent et ſicut ſol in regno patris fulgebüt. Bi auteʒ tereliquexint filij eius legem meamꝛet in iudicijs meis nõ ambulaue Siauts der liquerint fili eius ) ſez chꝛi⸗ ſtiani (legẽ meã) ſeʒ pcepta decalogi ad tꝑs (et in iudicijs meis nõ ambulauerint) ꝓficiendo ac de virtute in virtutẽ et de bono in mel eun do. q.d. nõ ſoluʒ de pᷣſiſtentib hoc pmitto ſed etiam de cadentibo quibus etiã miſcdᷣiam me⸗ ¶Siliuſticias meas phanauerint i ꝓpha⸗ na reputauerint male viuendo et oꝑando (et mangdata mea nõ cuſtodierin:)ꝑ inertiã negli gendo. Hota quatuoꝛ mala hic notata cõtra que quatuoꝛ bona ſunt neceſſaria. Pꝛimũ eſt implere decalogũ contra hoc ſcʒ ſi derelique⸗ rint legẽ meã. Scõm eſt ꝓficere in bonis ope ribus cõtra hoc ſcʒ ⁊ in iudicijs meis nõ am⸗ bulauerint. nõ eſt enĩ ſtandũ ſed ambulandũ de virtute in virtutẽ qꝛ virtꝰ aut ꝓficit aut de⸗ ficit et in via dei nõ/ ꝓgredi regredi eſt. Cerciũ/ eſt ipſa bona ſanctificare ⁊ pura intentõe face re.ↄtra hoc ſcʒ. Si iuſticias meas ꝓphanaue rint oꝑa enim iuſticie hypocrite quaſi pannũ menſtruate faciũt qꝛ ꝓphanant coꝛde ꝑ pꝛauã intentionẽ oꝛe per doluʒ opere ꝑ ſinulationẽ. Quartum eſt cuſtodire mandata euangelica cuam minima contra hoc ſcilicet etmandata — -— — — ——.-ũ“.: —— . ſeciplinirepeliler.. ODiſciam auũt meã nõ diſpergã ab eo: . 4 mea nõ cuſtodierint. hec ergo quatuoꝛ hic po nuntur cõtra ſtultos pigros hypocritas et in utiles. Si inq; in his pᷣmiſſis offenderint nõ igeo eos cõtemnã nec in ꝑditionẽ dimitä. perberib peccata eorx. . NEiſtabo)vt medicus infirmũ ⁊ vt pater fi lium (in virga).i.in remiſſioꝛi et leuioꝛi diſci⸗ plina (iniquitates eoꝝ)minoꝛes(et in verberi DS Viſitabo in virga iniquitates eoꝝ: * eoꝝ)/maioꝛa. Non && tm mia eſtvocantis ſed⁊ flagellãtis ⁊ verberãtis. Quẽ eniĩ diligit deus coꝛripit et flagellat omnẽ filiũ quẽ recipit. Ce dit quidẽ ſed reddit hereditatẽ. Sit itaq; ma⸗ nus paterna ſuꝑ te ⁊ u filius bonus noli di⸗ EEE q; nocebo in veritate meaa. ——0 3 ita iniquus es vt repellas a te virgã verberan tis ⁊ de diſciplina dei indigneris tu te alienaz=⸗ ſti ab hereditate lpſe te nõ abiecit(neq; noce⸗ bo ei in veritate mea)ad hc eĩ nõ tollit mia li berantis vt nõ noceat veritas vindicantis. HNeq; ꝓpbanabo teſtamẽtũ meũ: et que bus).i.in aſperioꝛi ⁊ grauioꝛi coꝛreciõne pctã W meã nõ diſpergãa).i.nõ tota⸗ liter auferã vel tollã ab eo dauid ſcʒ chꝛiſto.i. acoꝛꝑe eius qd eſt vnũ cum capite. vnuſqᷣſq; enim ꝓ pccõ ſuo neceſſario flagellat᷑ ſed ab o ſichꝛiſtianus eſt dei mia nõ diſpergit᷑. Qð ſi ꝓmiſſio ſi eſſet inexpleta ꝓmiſi ⁊ faciã (et que ꝓcedunt de labijs meis)ſcʒ de ꝓphetis meis ꝑ quos loquoꝛ (nou faciã irrita).i.caſſa ⁊ vana hoc eſt nõ qnullabo ſed firma ⁊ imobilia erũt et ſequet effectus.pũetibo eni repꝛobꝛis ⁊ a ꝓ⸗ miſſis eiꝰ ſua culpa cadentibo veritasremane bit ĩ elect nec remanebit ſine hereditate chꝛi⸗ ſtus nouit eĩ ꝗᷣ ſũt ciꝰ. Etve nõ faciã irrita.qꝛ. HBemel iuraui in ſctõ meo(ſidauid mẽæ riſemen eius ineternu manebit. — Semel).i.eternaliter ⁊ immutabilitertiura ui).i.firmiter ſtatui.homo freqnter iurat deuf au ſemel qꝛ nõ mutat᷑ necvariat in ſctõ meo) id eſt in ſecreto meo ſanctiſſimo. vñ ꝓphe bibe runt(ſi) i.non (danid ſcʒ chꝛiſto mentiar)ſcʒ quin pactũ ⁊ ꝓmiſſionẽ meã impleã. Juraui inq; ꝙ (ſemen eius).i.ſucceſſio.ſcʒ ꝓpłs chꝛiſti anus (ineternũ manebit) in regno dei. nõ erit lallax qui iurauit manet inmobile teſtamẽtu cius qꝛ ipᷣe ſibiheredes pᷣdeſtinautt. Pcedut de labijs meis nõ faciã irritt. MHeq; ꝓphanabo).i.violabolteſtamtũ men) id eſt pactũ ⁊ ꝓmiſſuʒ meũ ipſi dauid factũ de ſucceſſione ꝑpetua ei danda. ꝓphbana eni eſſet Etthronus ems neut ſol in conſpectu meo: et ſicut luna pfecta ineternũ:et te⸗ ſtis in celoſidelis. ee . Et thꝛonus eius)erit(ſicut ſol in cõſpectu meo).i.illi in quibo ſedet ⁊ regnat ſcʒ membꝛa que poꝛtant caput erunt ſicut ſol qꝛ iuſti fulge bunt ſicut ſol in regno pꝛis ſui ſet ſicutluna ꝑ fecta ineternũ) tota lucida tota pfecta nullam obſcuritatẽvel defectũ in ſe ↄtinena 2 iam nec creſcens nec decreſcẽs.fulgebũt ergo ſancti ſi cut ſol quantũ ad interius ⁊ ſᷣm animã q̃ tunc dei ↄtemplatõe gloꝛiabit et ſicut luna quantũ ad exterius ⁊ ᷣm carnẽ que modo mutabilł eſt ſicut luna tunc aũt erit immutabilis ⁊ gfecta. tunc enim ſancti erunt in vtroq; pfecti gemi⸗ na ſtola canditati ⁊ gloꝛiticati (et) ipſe huiꝰ rei (teſtis eſt in celo fidelisyaduerſus ↄtradicto res qui reſun ectionẽ carnis negant. IRle eni qui in carne nia ſedet ad dexterã pꝛis teſtimo nium verũ dat nr̃e future reſurrectõis. Jõ eni ipe chꝛiſtus carnẽ ſuam reſiſcitauit vt credat᷑ ꝙ leeſſera hoſſr. Secnit vor cecſe. D bero repuliſti et deſpe xiſti: diſtuliſti Ku vo repuliſti)et pieciſti dauid filiũ iſai. et ſemen eius ſcᷣm carneʒ a regno ꝓ pctõ ſuo (eit deſpexiſti obpꝛobꝛijs ⁊ tribulationib ex⸗ ponendoꝛ ideo ſupꝛadicta bñficia pmiſſa nõ crant in ipᷣo implenda. deſtruxiſti ea in dauid yt queras alteruũ in quo oſtendant᷑ impleri.vñ ſeqt diſtuliſti ñ abſtuliſtiſchẽm tuũ ) filiũ tuir cui in tpis plenitudie hec oĩa daturꝰ es et in q̃ Pmiſiſti ꝑpetuare regnũ dauid ergo ſcᷣm car nem deſtruik vt cum pmiſſa dei que neceſſe eſt umpleri in illo impleta nõ vident in alio firmi us expectent᷑. In hoc itaq; ꝓmiſſa firmant᷑ qᷓ deſtruia dno vident.B Aluertiſti teſtamentũ ſerui tui: phana⸗ Auertiſti id eſt excluſiſti vel ſubtraxiſticte⸗ ſtamentũ ſerui tui) vetus ſcʒ teſtamentũ qð ſer uo tuo factũ erat vbi enim eſt teſtamentũ ve⸗ tus vbi eſt terra omiſſionis vbi eſt regnuz in⸗ deoꝝ vbi altare: ſacerdos: et ſacrifici (pha⸗ naſti).i. Pphana videri feciſt in terra).i.vbiqʒ terrarü ianctuariũ eius) qꝛ iam vbiq; ſynigo ga abominabilis videt᷑ vel regnũ terrenũ de⸗ ſtruendo ſancta illa que habebantterrena eſ⸗ ſe oſtendiii.— ſfirmamentũ eius foꝛmidinẽ. lus eius).i. munitões ⁊ defenſiones ſcʒ duces pꝛincipes? ſacerdotes ⁊ quecũq; munimenta quibo eos munieras vt etiã diuina cos defen⸗ ſione pꝛiuares vt ſic diriperent ab hoſtib-po ſuiſti ſirmamentũ eius ſoꝛmidinẽi.deus qui crat eis firmamentũ factus eſtei imoꝛe ꝓ ſua culpa vt ipᷣm dñm foꝛmident cinus munuo⸗ ne fallari ſolebant. daret alterũ regnü in cbꝛiſto cuius regni non Ziripuerũt eum oms tranſentes viam Diripueft eñ)ſcʒ dauid.i.pplłm iſił vbiq; di ſperſum (om̃s tranſeũtes viam).i.gentes que manſeunt tꝑs et vitam iſtam nil in futuro ſibi pꝓuidentes vel viam ⁊ terminũ fidei nõ cogno icentes eum qͥ dixit ego ſum via (factus eſt ob Fnererielli⸗ ſuis).i. gentibo in circuitu ha irantibo quibo ante videbat gloꝛioſus. Ideo factus eſt obpꝛobꝛiũ vicinis ſuis. ificaſti omnes inimicos eius. ¶ Exraltaſti)ecõtrario.i exaltari pmiſiſii dex teram).i.potentiã depꝛimentiũ eum vtei dna rentur vel foꝛcificaſti ad ꝑcutiendũ a ſimilivo lentis pcutere qui eleuat dexterã vt foꝛtius p⸗ cutiat (letificaſti omes inimicos eius,) ſcʒ cum ſatiſfactũ eſſet voluntati corũ per victoꝛias cõ macumobtenttns.“ „ ☛ Auertiſti adiutoꝛiũ guxiliatus ei in bello. Auernſtiadiutorint roburdgladi eiusd. debilitaſti eum in pugna cõtra hoſtes qꝛ pau ci ſolebant vincere multos nunc a paucisvin cuntur multi ꝓpłus enim armatus ſine: eſt finis.alloquit᷑ eum ꝓpha dicens. Hec du⸗ ra intuliſti iudeis ſeld. Vſauequo vñe auertis in finem deſcet ſicut ignis iratung. Aſquequo dñe auertis) iſirł a fide et ſalute vſq;lin finẽ i. ſempcexardeſcet ſicut ignis ira tua).i.vindicta tua omnia ↄſumendo ⁊ deua ſtando ita ꝙ nunquã extinguet᷑ ſicut ignis ha bens cõbuſtibile. q.d. nõ dñe qꝛ cum plenitu Exraltaſti vextera cepꝛimentiũ eum: le? mictꝛi , do gentiũ intrauenittunc omnis iſrael ſaluus fiet. Etideoo. Aemoꝛare que emoꝛare que) eſt mea ſubſtatia in chꝛi⸗ ſto. et ſi enim indei deficiũt nõ deficit mea ſub ſtantia in cbꝛiſto venturo qꝛ maria de me veæ-⸗ » „ et inde chꝛiſti carod nũquid enimvane cõ⸗ ſtituiſti oms filios hoĩm).ꝗ.d.nõ.om̃s eni in vanitatẽ eunt nõ mñ tu vane cõſtituiſti eos ſelh mũdas eos a vanitate ꝑ ſemen in quo eſt mea ſubſtantia de quo ſubdit᷑. Quis eſthomo qui vi enim vane ↄſntuiſti oms filios hoim. inet 1nõ videbit moꝛtẽe:eruet animã ſuã de manu inferi. RDuis).i.quantus eſthomo qui viuet)re⸗ ſurges a moꝛtuis (et nõ videbit moꝛtẽ qꝛ iam nõ moꝛit᷑ et eruet gumã ſuaʒ de manu inferi) vt nõ detineat᷑ in inferno.certe hoc nulliↄue⸗ munilceſt qul poteſt anana wam henr etiteruũ ſumere. Ael loquit᷑ in ꝑſona eccleſieet oſtendit᷑ qð in membꝛis etiã implent᷑ ꝓmiſſio o in nes ſpuũaliter dicens. Ita feciſti indeis ſedevſ⸗ um armatus uine deo in ermis eſt. Ande ſequit (et nõ es auxiliat ei in quequo dñne auertisſcʒ oculos miſcdie tue ab bello Ptra aduerſarnio ſed poti? en depᷣſſiſti. eius in terra colliſiſſi. Deſtruxiſti eum) ſcʒ ꝓplłm iudaicũ ab emũ tõne).i.a fide qꝛ enim ſola fides chꝛiſti mũ dat coꝛda.nõ credendo in chꝛiſtũ ab emũda⸗ tione deſtructi ſunt vł qꝛ flagella eum nõ emũ dant(et ſedem eius regiaʒ.i.regnũ ⁊ dñatõm (in terra colliſiſti).i.vbiq; terrarũ deleuiſti qꝛ iam nõ eſt de eis pꝛinceooss. Oinoꝛaſii di ¶ Minoꝛaſti dies ttis eius)ſcz in regno ſeu regni eius vt nõ ſtaret iuxta eoꝛũ opinionẽqꝛ putabãt ſe ineternũ regnaturos (pfudiſtii.re pleuiſti euʒ ↄfuſione, tꝑali ⁊ eterna qꝛ ſunt di ſperſi et in ſeruituteʒ redacti et geſtant obpꝛo⸗ bꝛiuz infidelitatis ſue. Deinde poſt hec dura quecõmemoꝛauit eueniſſe illi pło ⁊ regno ne ibi putaret᷑ deus impleuiſſe qð ꝓmiſerat ⁊ nõ Beſiruxiſii eum abemundatõe: etſedẽ lin finen vel ſemp (exardeſcet ſicut es tpis eius: pfudiſti eum — X iſrael eta nobis quos eti in tribulatõe video (in finem⸗.i.tamdiu vel ſemꝑ (exardeſcet ſicut miſereri ⁊ ꝑcere. Sʒ potius memoꝛarecq̃ mea ſubſtãtia) . q; fragilis eſt huana natura mul⸗ tiſq; miſerijs ſubiecta que nil eſt niſi ꝑ chꝛiſtũ ſitredempta etideo indiget a miſcpia nũqd enĩ (vane cõſtituiſti oms filios hoim) q.d. nõ vane auũtoſtituti ſunt niſi tua miſcdᷣia eis ſuc⸗ currat vt advltimũ finem ſuũ ſcʒ felicitatẽ ſuꝑ nam ꝑueniant. nam (Quis eſt) ex nobis bo⸗ mo qui viuet ⁊ nõ videbit moꝛte)i.nõ moꝛiat q.d. nullus qꝛ ſtatutuʒ eſt homibo ſemel moꝛi et animã ſuã de manu inferi).i.de ptãte inferni cene nullus ex ĩferno liberabit᷑ niſitu nr̃e imbecillitatis memoꝛ nobis ſubueneris. Deindevſq; ad finem pſalmi loquit᷑ in ꝑſona Ecclie. q. d. Et cum hoc ita ſit. „ AVbiſunt mie tue antique dñe:ſicut iun⸗ raſti dauid in veritate tua. — — . IN cdi⸗ Hn noin iohba luns nid nche⸗ aſab mey⸗ ech⸗ Gchin csſed cknen it In. gin N. Ne ec tdo 1 eeb Pgquod pmiſſi. 8 ſie obpꝛobꝛij ſeruoʒ tuo ode — tienter ſuſtinuividet᷑ enĩ deus oblitus qñ dit⸗ fert (obpꝛobꝛij ſeruoꝝ tuoꝝ)et (multarũ gen⸗ cum).i.illati fuis tuis ſcʒ fidelibo chꝛiſtianisa multis gentibo (qð obpꝛobꝛiũ ego eccłia di ¶(cõtinui).i.poꝛtaui (in ſinu meo).i.in ſecreto mentis diſſimulãdo⁊ patienter ſuſtinendo nõ gugdens reſiſtere vel palã loqui. R — 7„ * * — . Do)obpꝛobꝛiũcexpꝛobꝛauerũt inimici tii dñne)ſcʒ indei pagani dicentes chꝛiſtũ periſſe et repetit(qð expꝛobꝛauerũt) vt exaggeret ſce⸗ lus et ſubiungit quid.d.expꝛobꝛauerũt ſcʒſcõ mutationẽ).i.moꝛtẽ chꝛiſti tui.i.filij tui cruci⸗ fixi.hoc enĩ obiecerũt qꝛ moꝛtuus eſt chꝛiſtus qꝛ crucifixꝰ que fuit magi cõmutatõ in chꝛi ſto deo et homine. Sed nõ eſt obpꝛobꝛiũ qð obijciunt qꝛ hoc eſt mutari a tꝑali vita ad eter nam a terra ad celũ. a iudeis ad gentes vtinaʒ et ipi mutent᷑ et cõmutationẽ chꝛiſti tui nõ ex⸗ pꝛobꝛabũt illi quidem expꝛobꝛãt ſed nos lau dantes dicimn. 8 Abi ſunt) ergo (miſcdᷣie tue antiq̃) o (ↄñe) et ab antiquo ꝓmiſſecſicut iuraſti dauid inve⸗ ritate tua) que nec falli nec fallere poteſt.i.ſicut veraciter ⁊ firmiter manufoꝛti chꝛiſto pmiſi⸗ OQð expꝛobꝛauerũt inimici tui pñe:qᷣ expꝛobꝛauerũt cõmutatõz; chꝛiſti ti. Henecdictus dñs ineternũ:fiat ſat. ¶ Benegictus ſit(vñs in eternũ) de iſta cõo⸗ mutatione ſaluberrima qꝛ obtinuit nobis re⸗ miſſionẽ culpe ⁊ gloꝛiã btĩtudinis eterne. Jpᷣe nos gratis ſaluos fecit impietates nr̃as nõ at tendit eum nõ querentes queſiuit inuenit rede mit liberauit.Expꝛobꝛatio ⁊ maledictio ini⸗ mBicoꝝ eſt tꝑalis ſed contra maledictões eoꝛũ Oñs eſt benedictus ineternũ.Et ad ↄfirman⸗ dam ſniam et benedictionẽ ne qs timeat ſub⸗ Aitafiat fiat fiat in tꝑe gre fiat in tꝑe głie. Ecce quaſi ſubſcriptio pncipis ⁊ ↄfirmatio cautio⸗ — nis dei. Securi ergo de ꝓmiſſionib pꝛeterita credamꝰ.pñtia recosſcamꝰ.ſutura ſi erem. , sñsꝛnͦ ¶Erue dñe aias nfr̃as de manu infen quo p nobis inferna ſoꝛtiter cõfregiſti vttuas mias contra pericula vt ea non incurramus. con⸗ tra toꝛmenta vt non iuccumbamus. contra peccata vt ea vitemus:et ꝑpecrata deleamus. —+—— J „ petua liberemur. Qui vinis, Pſalmus de repatoͤne bumani gene lactus es nobis:a generatde in ge⸗ cians que lex ꝑ moiſen data ſunt ſubvelami⸗ ne ptinebat. Ipſe eni ſpecialiterin Geneſ. de conditõe hois ſcripſit de qua ⁊ hic pſalmꝰ di⸗ cit. Vel eſt oꝛatio moiſii.hoc dauid oꝛat in ꝭ pſalmo quod ⁊ moiſes ante oꝛauit moiſi dico Hominis dei.homo quidaʒ paſſibilis erat ſed iñ dei miſcdᷣia liberandꝰ etagit pſalmꝰ ite oe defectu generis humani qui ꝑ chꝛiſtũ aufere et ideo bene poſt pᷣcedentẽ epoit pcedentẽ pſalmũ ſequit᷑ vbi de ſpe que in chaſto eſt agi⸗ nãus & in tiuu lo nomen moiſi ſit inſertu tã ſm Hiero.⁊ pla nibus et litteris indit nõ eſt in quibo eius can tica ſcripta ſunt. Sed vt viſum eſt alicuius ſi men adhibitu eſt. Ex quo dinigeret legetis vł audiẽtis intentio ſimiliter intellige ſuo modo de pſalmis alijs eius noie intitulatis. Mate⸗ ria:oꝛatõ ꝓ malis amouẽdis ⁊ bonis obtinen dis. Intẽtio:monere ad ↄtemptũ viteveteris ? penalis ⁊ ad amoꝛẽ yue none ⁊ celeſtis. Sen entia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo⸗ n ecclie oꝛat ꝓ humani generis reꝑatione et ſalute ꝛ a ſpe incipiens pmo ↄfitet diuinã cle⸗ mentiã. Deinde exponit infirmitate humanã hoꝛtatq; ad cõtemptũ terrenoꝝ ⁊ amoꝛẽ cele⸗ tis necnon de bꝛeuitate et miſerijs vite pñtis ac de longitudine et felicitate vi / nuper pmittebas. Jam babemus chꝛiſtũ ſel mine refugiuz ¶ Auctoꝛ pſalmi pha dquid. Titulus eſt oꝛꝛ2 tio moiſt boio vai. Etcſ ſenſns oſala iſte eſt Hemoꝛ eſto dñe) vt remuneres qꝛ ego pi rrenrrz res alios nõ et credendũ ab ipio moiſe pſal-⸗ mum iſtu fuiſſe ſcriptu qui ſlis eius volumi ſtium ac tandẽ pent ſubuentionẽ ? liberatönz⸗ Dententia in ſpeciali. In pſona ergo eccielo quẽs eta ſpe incipiens ait. O ¶ ODñe) ſũme mi⸗ ſericoꝛdie ⁊ immenſe clementie (refugiũ factꝰ es)pꝑ fidem tue incarnatõis (nobis)ad te ↄner ſis vt ſi ad te ↄfugere ⁊ ibi inherere volum a * — circũdantibo tribulationibo ⁊ noſtre mutabi⸗ litatis miſeria liberemur (a generatõe in gene rationem).i.in omni generatõne ⁊ ſemꝑvel in Qduabo generationibo cz veteri cuius ille moi⸗ ſes fuit miniſter ⁊ in noua cuius ille idem fuit Apheta Eſt autem nobis dominus refugium ðẽ gfram ſine cuius adiutoꝛio ꝑ arbitrinvolunta tis tentatões huius vite ſuꝑare nõ poſſumus ref Pe autẽ vide refugiũ adiungit. Peꝛiuſq; mõtes n fuiſſe antequa eſſet nobis ra et oꝛbis:a ſeculo eti ſeculũ tu es dej. ¶ Pꝛiuſq;; montes).Langeli (ſierent)de nibi lo ⁊ pꝛiuſq; (oꝛmaret terra).i.hoĩes delimo terre. Ecce omnis rationalis creatura hac dik ferentia eſtvt montiũ nomine ſignifi caretur celſitudo angeloꝝ. ⁊ terre noie humi⸗ „. terentia diſtincta litas hoimſet pꝛius quam fieret oꝛbis.i. vni uer ſitas rerũ (a ſeculo ⁊ in ſeculũ)i. ab etemo ſine initioꝛ ineternũ ſine finectu es deus) ſ.im mutabilis ac ſi diceret. Tu qui exvirgine tꝑa⸗ cs factus ante ipᷣaʒ ⁊ oẽm creaturã ⁊ ꝑ omnia ſecula es ⁊ ꝑmanes deus qꝛ tues ſemp ⁊ eter⸗ nus. Sed qꝛ hic in magnis tentationibo viui mus ne ab h eterno et retugio auentamur erat homo dei. d. Cum ſis refugiũ. Ne auertas boĩem in humilitatẽ:et di· xiſti cöͤuertimini ſili hominiũ. muis bonis cternis ⁊ ſublimibocin humilitat⸗ id eſt in tpaliũ et terenoꝝ ↄcupiſcentiã vt cõo⸗ temptis eternis tpalia ↄcupiſcat.ſapiatq; ter⸗ rena(⁊) i:qcdixiſti ↄuertimini ab amoꝛe muũ „ õl . g. d. hoca te peto g̈ ipe iuſſiſti pꝛecẽ ergo pe⸗ fentis exaudi et fidẽ volentis adiuua dans & 1 us adiutoꝛio ꝑ arbitriũvolunta Masgna eſt clementia dei que nos ad coner⸗ ſt debent ab bis labẽ ſionem inuitat. Ideo aũt debe tibus ad te ? ad tuũ refugiũ cõouerefi. Qim̃ mille anni ante oculos tuos: tac; — Qm mille anni).i.quaniũ fierẽt aut foꝛmarek ter liter carnẽ aſſumens bumano generi refugiũ Ne auertas).i.ne aueri ꝓmittaſ(boĩem)a dia terrenoꝝ ad méz ad amoꝛ etenox (flij enatẽ ad boc faciendu,ʒ et ſit longa vi ta iſiacante oculos tuos) ad comparationeʒ eternitatis quã tu vides ſi na que) ſcʒ terijt).i. ſilis * tanquã dies craſtina que ventura eſt q; omia in vindi cæ nõ tm ſcdᷣm coꝛpus deſecimus infirmitate que tꝑis fine claudunt᷑p tranſactis habenda ſuntz duaſinpilſint reetu trnitus de aad infinitun mꝑatio. Di aulem mille anni nullins ſunt mom eti reſpectu eter⸗ niti ad infinitũ nulla eſt comꝑatio. 7 nitatis ꝑ ↄſequens necvita alicuius hominis que) ſcz eſt diei heſterne ßm peoc qo pᷣterijt ⁊ que iam nihil eſt. NHec ſaltemn que adhuc ad mille annos nunquã puenit.q. d.nihit eſt homo niſi des ei alterã vuaʒ ⁊ ideo dene neceſſe eſt iſtam vitam poſtponere ⁊ aliãẽ ſiderare ⁊ m aplm ea que rero ſunt obliui⸗ ſciitꝑalia ⁊ ea qͥ ante nos ſunt appetere beler⸗ na. Et nec taquã dies vna ſimtmille ini. Sz. Et cuſtodia in nocte:que bentur eoꝝ anmierunt. a r * Erhtan hſcuſtoglain nocte.i.ſicut vna yvi gilia noctis que nõ habet niſi tres hoꝛas. Et „ „„ je pꝛo nihilo ba bene cuſtodie noctis vua pñs ↄpꝑatur quia in ſollicitudine ⁊ tenebꝛis buius ſeculi agit. An tiqui diuiſerũt noctẽ in quattuoꝛ cuſtodias.i. in quatuoꝛ vigilias in quibo ſolent poni cuſto die vt caueantur inimicoꝝ inſidie. Sic et no- diu in nocte huius ſeculi ſumus cõtra inſi⸗ dias diaboli vigilare debemus. Et vt minus dicam et vilitatem huius vite adhucoſtendã⸗ cannimille erunt venumero (on i. interca cõputabunt᷑.que ꝓ nibiloyet p nullo pᷣcio ba bentur.i.nulla reputabunt᷑ vt ſomnia.Et me⸗ rito illis ↄꝑantur qꝛ bi anni anteqᷓ; veniãt nõ dum ſunt cum aũt venerint iam nõ erũt.q.d. in tenebꝛis agit᷑ vita pnᷣs et in ſolliciiudine et trepidatõe ⁊ quaſi nibil eſt. Sed nõ accuſans te quaſi factoꝛẽ mutabiliũ hec dixi immo diꝰ uine iuſticie conſentiens ditco ane ſicut herba tranſeat: mane floꝛe et areſcat. eſt a ſua qualitatejn tran ſeat) in aliaʒ qualitatẽ. i.momentanee vi⸗ geat et cito ꝑagat floꝛẽ ſuũ: et poſtea (veſpere) — frigide ſenectutis decidat). ſ.cadat in moꝛteʒ (induret) in cadauer (et areſcat) id eſt ſiccet in puluerem.q.d.luat homo qðᷣ mutat᷑a qualitate quã habet in nocte in deteri Mane) pꝛimo ſez pueritie ranſeat pomo meruit. O ĩis eni caro fenũ et oĩs gloꝛ ia eius vt flos feni:fenuʒ . venit vnde ſubdit. aruit et flos decidit. Hec aũt pena de peccato — D in vindicta tua nobis inflicta ꝓpter pctã nr̃a quiturcetin furoꝛe tmo.i.in effectu furoꝛis tui ſcz de moꝛte⸗ Poſluiſti vYultus tii. Quia ab im moꝛtaliſtam (vefecimus )id in hũc defectum moꝛtalitatis verſi ſumus Hrirnis parentibo et rbati ſumus) timentes moꝛi et nod grauius eſt poſt moꝛtẽ puniri. Infirmi acti ſumus et infirmitatẽ finire trepidamus. Juſte aũt defecimus qꝛ peccauimꝰ.Ettu niſti iniquitates noſtras in cõſpe⸗ ctu tuo: ſeculu noſtruʒ in illuminatöne 4 . fd— — — ſo 6 -— —— en 1d Nre) in cni nu; o 960 s nfa ͤſe Si aut in po ¶Om ſupnenit)in ſenectute(manſuetudo) ¶Poſaiſti iniquitates nfas in ↄſpectn mo) in pñtia tua habuiſti oĩa oꝛiginalia pctãẽ no ſtra qꝛ te nõ latuerũt ⁊ nõ ſolũ illa ſed etiã (ſe⸗=⸗ culinn noſtrũ)i decurſuʒ tom nr̃oꝝ ſcʒvitam noſtrã pꝛauã ⁊ actualia pctã que poſtmodũ in ſeculo viuentes cõmiſimꝰ poſuiſti (in illũnna⸗ tione vultus tui).i.in illuminoſa ⁊ lucida co⸗ gnitione tua in qua vides omnia.q.d.nõ texi⸗ ſtivenia nõ ab eis diſſimulaſti ſʒ poſuiſti coꝛã te vt punires. Hoc aũt ex effectu ppat. Qm̃ omnes vies noſtri defecerũt: et in . —— 7 ₰ 2„% Om̃ oms dies nr̃i expmit melius miſeriã ⁊ bꝛeuitatẽ vite hoqe. Anni noſiri ſicut aranea meditabunt᷑ di es annoꝝ noſiroꝝ in ipſis ſeptuaginta nm. Anni nr̃i ſicut aranea ſic inanes ⁊ inutiles (meditabunt᷑).i.reputabunt᷑ nam quecũq; in annis noſtris agimus ita fragilia ſunt ettran ſitoꝛia ſicut tela arance ſicuseniʒ aranca mittit fila et hucillucq; diſcurrit ⁊ tota die texit ⁊ la⸗ boꝛ quidẽ grandis eſt ſed effectus modicus et quaſi nullus ſic ⁊ viila hominũ huc illucq; di ſcurrit in occupationiba inanibo ⁊ inutilib la boꝛatvt res coꝛruptibiles ſcʒ diuitias ⁊ hono res acqrat ⁊ nõ intelligit ꝙ laboꝛando aranee telam texit qꝛ omnia velociter amittit. Et ſicut anni nr̃i ſunt in laboꝛe vano ſic etiã pauci ſũůt numero qꝛ(dies annoꝝ nr̃oꝝ)ita bꝛeues ſunt q(in ipis ſunt ſeptuaginta anni)de curſu co⸗ . — EAnols torläboger ictgi derho noſtrũ quos emendat. deri. manſueta eius caſtigatio et etiã manſue⸗ A: Om j.i.vite nr̃e (defecerũt).i. ex ira tua abbꝛeuiati ſunt ⁊ ad paucitatẽ reda cti totaq; vita nr̃a in defectuʒ coꝛruit ⁊ merito q; pᷣſumptõe longioꝛis vite peccauimꝰ ⁊ nos ipſi (in ira tua defecimꝰ)ac paſſibiles ⁊ moꝛ⸗ tales facti ſumus qꝛ ea que tranſeũt amauimꝰ nõ enĩ nobis niſi ꝓpter pctã iraſcenis. Deinde tentatibo octoginta anni: Di aũt in potentatibo).i.in illis q habẽt po tentem ⁊ foꝛtẽ cõplexionẽ ſunt (octoginta anæ⸗ ni)in ſtatu ↄuenienti(⁊ ampliꝰvltra illudtes eſteoꝝ laboꝛ⁊ doloꝛ ac multa miſeria q tunc multiplicant᷑. Senectus em ipᷣa quidã moꝛ⸗ brus eſt ⁊ languoꝛ. Sed hocad miſcðᷣiam dei ptinet qui filios flagellatet oꝛdinat᷑ ad bonuʒ A PpPer nos monet (et dep cabilis eſto ſuꝑ ſeruos AQAuonia ſupuemt manſuetudo: et coꝛ/ ꝑ ſenectutẽ et infirmitatẽ domãdo efficitman uetos (et) ſic(coꝛripiemur) ⁊ emẽdabimur ab inſolentis iuuentutis et exceſſibꝰ nris quem enim diligit deus coꝛripit ⁊ caſtigat ⁊ nibilo⸗ minus erudimur.nõ cni põt erudiri quiſquaʒ ſine laboꝛe ⁊ doloꝛe qꝛ virtus in infirmitate ꝑ ficitur. Et cum hoc ſit. ä Quis nout ptatem ire tue: ⁊pꝛe timo * re tuo iram tu dinumerare. Quis nouit).i. noſcere ⁊ cõſiderare ſatagit tatem ire tue) quam exerces cõtra illos qui polteſt punire ⁊ poſt coꝛpꝰ et animã mittere in vel ad hoc vt te timeat nouit(iram tuasm dinn merare).i. ↄpeſareꝛ diſtinguere qꝛ pleriſq; tũc magis iraſceris qñ placari videris.quibuſdã vero tunc placaris quãdo iraſci eſtimaris. I lis enim parcis ad penaʒ hos punis ad ſalutẽ q.d. pauci ſunt qui hec intelligũt ſi enim inteit ligerent nõ ita de facili peccarent.Etqꝛ ſinete hec intelligere nõ poſſumꝰ ergo o ꝛſñne. Dexter tuam ſic nota fac: et eruditos notũvt ꝑ eum diſcanttui iram tuam noſcere dinumerare ac magis petere ea que nõ viden⸗ tur ꝑtinẽtia ad nouũ teſtamentũ q; pᷣſentia ꝑi nentia advetus teſtamentũ. Ael (verter tua) id eſt eterna felicitatẽ qua oues ab hedis ſepa rabis (ſic notã fac) vt dictũ eſt ſcʒ flagellando quem recipis⁊ nõ ſinendo ꝓſperani in tꝑalibb ſed emendãdo vtad dexterã ponas. Sic eni innoteſcit deus as in ea ſit ſeſſurustet) fac enn ditos coꝛde in ſapientia) ad ꝑpendendũ iſta Vel (et) fac notos(eruditos coꝛde in ſapien⸗ tia quos fecit deus notos in nouo teſtamento vt ꝓ lide omnia ſpernã ⁊ cterna bona tm̃ que rant.hoc attendens iſte homo deioꝛat p eisq multa patiunt᷑ a ſeculo ꝓ eternis dicens onuertere vñe viquequo: et depꝛeca hilis eſio ſup ſeruos tuos. — CLonuertere oñe) ab irato in benignũ reſpi ciendo nos miſcdie tue oculis qvideris auer⸗ ſus a tribulatiscvſquequo).ialiquantulũ nõ ex toto qꝛ magis ꝓdeſt ſi aliqua tribulatõ ſem tuos pꝛeces eoꝝ exaudiendo.q.o. iuſticiiõtlan vt nõ ſuccumbamꝰ alemq; te exhibe vt poſ-⸗ ſis exoꝛari a peccatoꝛibꝰ. Sed iſte homo dei iam futura bona ſpe anticipans quaſi de fa⸗ ctis dc. Aalat = Mepleti ſumns mane miſcdia tuatet e ultauimus et delectati ſumus in omn/ Repleti ſumus mane).i.ineternitate⸗ miſcðᷣia iuaqua nos a malis omnibo liberaſti ⁊ abũ⸗ dantia bonoꝛũ ſatiaſti. Modo eſt nox in qua eſurimus ⁊ ſitimus tunc auũt poſtpoſuistene⸗ bꝛis huius ſeculi ⁊ oꝛiente ſole iuſticie ſatiabi mur vultu dei (et) ibi exultauimꝰ)foꝛis⁊ dele ctati ſumus) Vel (exultauimus) in laude tua (et delectati ſumus in re iocunda (in omnibo dieb nris) quibo nulla nox ſuccedet vbi om̃s Dies ſimul ſunt nõ ſibi ſuccedũt qꝛ vnus ſunt id eſteternitas. Ibi etiim. Aetati ſumus ꝓ dieb quibanos humi⸗ liaſti:annis quib liaſti: annis quibo vidimus malal. Letati ſumus ꝓ dieboquibanos humilia⸗ ſti).i.hũiliari ⁊ atfigi ꝑmiſiſti ſcʒ annis qui⸗ busvidimꝰ)et exꝑti ſumus mala penalia hu ius exilij et anguſtias coꝛpis. hoc eſt p afflictõ ne dierũ et annoꝝ illoꝝ quibo nos afflixiſti in hoc mundo. Nunc enĩ mala tꝑalia videmus ſed poſtmodũ eterna bona pſpiciemꝰ. Nam maia pene nunc patienter tolerata ſunt eterne vite meritoꝛia. Dʒ qꝛ homo nõ põt hic dema lo euadere vel in bono ꝑſeuerare ſine ſpeciali tuo adiutoꝛio eor. Per dñm no. EEE. Meſpice in ſeruos tuos et in opera tua: et dirige ſilios eoꝝ. MDw debaris et in opera tua) qꝛ ipſi ſerui tui ſuntet opera nõ ſua ſed tua.q.d.ꝓpter hoc debes reæz⸗ ſpicere qꝛ ipſi ſerui ſunt oꝑa tua. NHec ſoluʒ vt Hoies ſint ſed etiam ſerui tui.i.obedientes iuſ⸗ ſis tuis. Ipſius eni ſumus figmentũ nõ ſoluʒ in adam ſed etiã creati in chꝛiſto ieſu in oꝑib⸗ bonis (⁊ dirige filios eoꝝ).i.imitatoꝛesvt ſint recti coꝛde quibo bonus eſt deus. Vel (filios) i.opa ne incuruent ⁊ detoꝛqueant᷑ ad mala. Et ſic ſplendoꝛ dñi dei noſtri ſuꝑnos — ſtinam figurã ⁊ imaginẽ refoꝛmemur. Splẽ⸗ doꝛ eius in nobis luceat vttenebꝛas nr̃as ulu minet. ſplendoꝛ in nobis habitet vt om̃s tene⸗ bꝛas ꝓpellatet opa manuũ noſtraꝝ dirige ſu⸗ ꝑ nosvt nõ ꝓ mercede terrenoꝝ ſed ꝓ dei glia et eternis ea faciamꝰ.Deinde in ſingulari nu⸗ dei nr̃i) i. lumẽ vultus tui ⁊ lux ſpiritualis ſcʒ gra. ſpũſſctũs impꝛimar nr̃e menti quatenus diabolice imaginis obſcuritate fugata in pꝛi⸗ cäü mero ſubdit (etopus manuũ noſtraꝝ dirige) intendens qꝙ omnia oꝑa bona nr̃a vnu opus eſſe debẽt in charitate qꝛ omia oꝑa bona que multa ſunt quantũ ad diuerſitatẽ generis vnũ ſunt in radice charitatis et ad vnũ finẽ dirigũ tur quantũ ad intentionẽ ogantis. ALꝛalo. uciflui ſideris ſatoꝛ ompᷣs deus qui no⸗ — nos queſum miſcdia tua renitente vt omnes „* hominis in deo et eius adiutoꝛio firmi⸗ — —FEEEE pctõꝝ obſcuritates te illuminante pellamus. Sſalmus de certa et infallibili pte / ctione diuina in tentatõe et pugna iuſti ter ſperantis. s. xc. uètoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titul?eſt laus cantici dauid. Et eſt ſenſus pſalmꝰiſte eſt lauſ dauid.i.chꝛiſti qꝛ in eo laudat᷑ de beneficijs q̃ cõſfert eccłie ſue et eſt cantici qꝛ ↄtinet in ſe can ticum.i.iocunditatẽ meminit eniĩ eterne beati⸗ tudinis.de hoc pſalmo tentauit diabolꝰ chꝛi⸗ ſtum cuius tentatio nr̃a eſt doctrina. ſicut eni ille ſic et nos in illo diabolũ vincimſi chꝛiſtũ imitari volumꝰ nõ in mirabilibo que facit ſo⸗ lus ſʒ in eo qð factus eſt ꝓ nobis ⁊ ad qd nosꝛ inuitat ſcʒ in humilitate ⁊ patiẽtia quem nos in his ſequẽtes ex eo et in eo diabolũ vincimꝰ de qua victoꝛia chꝛiſti et ſuoꝝ cõtra diaboluʒ agit iſte pſalmus vnde ⁊ in titulo laus ponit᷑q ꝓ hacvictoꝛia deo dicit᷑ Et bene hic pſalmui ſequit᷑ poſt pꝛedictũ qꝛ eni vt ibi dictũ eſt dñs factus eſt nobis refugiũ cõſequenter hic agit de tentationibo in quibs ad ipᷣm eſt recurrẽdũ nam manentes in auxilio dei vincunt omnes tentatões diaboli cõtra quas ille plalmus eſt antidotũ generale et ↄficit᷑ ex duob ſcʒ fideet ſpe. Matcria ꝓtectio diuina in tentatõe hoĩs in deo ⁊ eius adiutoꝛio ſperantis. Intendio vt exemplo chꝛiſti? fiducia ſui auxilij diſcamus tentatõnes vincere ⁊ nõ de nobis pᷣſumere ſeh de dei adiutoꝛio cõfidere atq; ad eius gratiaz quicqͥd foꝛtiter facimꝰ referre. Snia in gene⸗ rali/ ꝓpha in iſto pſalmo ſperanti in deo in ten tatione ⁊ pugna ꝓmittit ꝓtectionẽ diuinã ⁊ ex ꝓtectione victoꝛiã ⁊ exvictoꝛia coꝛonã.Snia in ſpeciali ꝓpha ergo de quolibet ſancto ait. Qui habitat).i.moꝛe habitãtis ſe ꝑ fiduciã ſtabiliuit ⁊ ꝑſeuerãter ↄfidit(in adiutoꝛio)nõ Dihabitatmad/, iutoꝛio altiſſimiin ꝓptectõne dei ceaii — ——— — — lan / , us ſcd ; ne⸗ n il . ſuo ſed altiſſimidei.i.qui totã ſpem ſuam nõ in ſe vel in homie ſed in deo et eius adiutoꝛio ſemꝑ cõſtituitin ꝓtectõe dei celi cõmoꝛabit᷑ id eſt omnibo modis a deo ꝓteget᷑ ⁊ pſeueran⸗ ter habebit eum ꝓtecioꝛẽ in tentatõnibovt nec capiat᷑ illecebꝛa voluptatis nec frangat᷑ timo⸗ re aduerſitatis vt nõ declinet ad dexterã vład ſiniſtrã hec eſt via regiavia chꝛiſti regis noſtri quam ipᷣe ambulauit quem ⁊ nos imitari de⸗ bemus. Ettalis. π Dicet dño ſuſceptoꝛ meus es tu:etre⸗ fugiũ meu deus meus ſperabo in eꝗͤa. Dicet dño)coꝛde et oꝛe(ſuſceptoꝛ meus).i. mei ĩfirmices tu)vt medicꝰ qꝛ ipᷣe ſuſcepit nos ad curandũ ſicut medicus egrotũ (et refugiuʒ meuʒ)a ſimili tempeſtate qꝛ ad ipᷣm refugimꝰ vt ab imminentibo tentationibo ⁊ ꝑiculis libe⸗ mur (deus meus) qꝛ creatoꝛ noſter eſt ⁊ refoꝛ- matoꝛ ratõnis noſtre ⁊ ideoſperabo in eum) nõ de me pᷣſumã. hic notant᷑ quatuoꝛ bñficia dei que facit in bello ſpũali.pꝛimũ eſt adiuto⸗ rium eius vt hoſtes nros impugnare⁊ expu⸗ gnare poſſimꝰ.ᷣm eſt ꝓtectio ab hoſtibo ſi im⸗ pugnarevoluerint.terciũ cura ⁊ recreatõ ſi ho ſtes nos vulnerauerint vel vexauerint.quartũ rec ptatio eius ſi de ↄflictu fugerimꝰ.Et meri to ſperabo in eum. Añ ipſe liberabit me de laqueo venan tium: et a verbo aſpero. 2ð Am ipᷣe liberabit me) nõ ego(de laqueove nantiũ).i.de tentatõne demonũ ſeu hoim que fit ꝑ facta qui circaviam ad dexterã ꝓſperita⸗ tis et ad ſiniſtrã aduerſitatis laqueos tendũt ⁊ blandiendo vel terrendo illaqueant vt hoĩes mala faciãt ⁊ bona obmittant(et a vᷣbo aſpe⸗ ro).i.a tentatõne que fit ꝑ verba que ſiue ſint aſpera vt cõuicia detractio et ſiłia ſiue blanda vt adulatõ doli ⁊ huiuſmõi omia dicunt᷑ aſpe ra qm̃ diuinis obuiant regulis ⁊ mouent ho⸗ minẽ? ab eis. Sʒz ab his ommbo liberat a deo qui ſpem ſuã ponit in eo.Et vtliberet. SGcapulis ſuis obumbꝛabit tibi: et ſub enis eius ſperabis. — 4 Scapulis.i.humeris (ſuis) in quibus eſt foꝛtitudo.i.virtute ꝓpꝛiaobumbꝛabit).i.ob⸗ umbꝛaculũ ꝓtectõnis et refrigeriũ in ardoꝛe ideſt inter ſcapulas eta tergo põt intelligiets pectoꝛe ſʒ qꝛ addit ſub pennis vel alis manife ſtum eſt q; ptectio eſt a pectoꝛe quaſi te poſito in medio alaꝝ hincinde expanſaꝝ ad ptegen um te cõtra inimicũ. Ettanq; Scuto circundabit te veritas eius:nõ timebis a timoꝛe nocturnno. Scuto) miſcdieſcircũdabit tej.i. pteget te (veritas eius).i.obſeruantia pᷣceptoꝝ eius.ve ritas eius erit tibi ſcutũ.i.mandata eius imple ta defendent te a malignis hoſtibo:et ita (nõ ti mebis a nimoꝛe nocturno).i.a leui et occulta tentatõe que fit ignoꝛãtibo ſeu a tentatõe igno⸗ rantie q: ignoꝛantia intelligit᷑ in nocte vñ hec tentatio nocturnus timoꝛ dicit᷑ a ſimili ꝑiculi vñ timoꝛ tm habet᷑. HNõ timebis etiauauaa tie nam manifeſtatio intelligit᷑ in die his due- A ſagitta volante in die: a negocio per⸗ 7 onio meridiano. ambulante in tenebꝛis: ab incurſu et de A ſasitta volante in die).i.a leui et manifte⸗ a tentatõne que fit ſcientibo ſeu a pctõ ſcien⸗ bus leuibo duo grauia reddit dicẽs:et (a nego cio ꝑambulante in teneb:is).i.a graui ⁊ occul ta tentatõe que fit ignoꝛantibo.etab incurſu et demonio).i.ab incurrente demonio meridia no).i.a graui et aꝑta tentatõe que fit ſcientib⸗ que dicit᷑ demoniũ meridianũ ꝓpter vehemen tis tentatõnis eſtum. déta latere mo) ſcz ſiniſtro milleyde de⸗ monibo te tentantibo diuina virtute victi (et de cem milia a dextris tuis) cadent et ponit᷑ hic numerus determinatus ꝓ indeterminato vt ꝑ tentatõnis pᷣſtabitctibi qui habitas in adiuto rio altiſſimi(et ſub pennis) vel alis miſericoꝛ⸗ die(eius ſperabiſ)de ꝓtectõe dei a malis.q.d. quẽadmodũ gallina pullos ſuos ante pectus ſuũ ponit ⁊ alis ſuis ptegit ſic dñs noſter mul io amplius omes in ſe ſperantes benigne reci pit ⁊ defendit. vnde cũ dicit Scapulis ſuis) mille ⁊ decẽ milia intelligat᷑ demonũ multitu do.Et qꝛ in ſiniſtris aduerſa in dextris pſpe⸗ ra ſignificant᷑. et plures ꝓſperitatis illecebꝛis qᷓ; aduerſitatis moleſtijs capiunt᷑ recte a latere ſiniſtro mille et decẽ milia a dextris cadere di⸗ cuntur (ad te aũt) in diuino adiutoꝛio ſperan⸗ tem (non apꝛopinq̃bit)demoniũ vel tentatio per conſenſunm. 3 Veruntñ oculis tuis cõſiderabis:et re⸗ tributionem peccatoꝝ videbis. Aerũtamen oculis tuis) interioꝛibo(cõſide rabis)talem ꝓtectõʒ diuinã ſuꝑ te tanq; gra⸗ tuslet retributõʒ peccatoꝝ).i.penã debutaʒ/ peccatisvidebis) in fine qꝛ retribuet abundã ter facientibo ſuꝑbiã quibo mõ tanta ꝑmittun tur in chꝛiſtianos et dei ſeruos vt ꝑ hoc exer⸗ ceantur et magis mereantur. Etſictanq; gra tus deo dices dextris tuis ad te aũt nõ appꝛopinqᷣbit oppꝛopinquabit tabernaculò tuo. Oos bis ↄꝑat᷑ aĩalibo.Ipſe eni eſt aſpis cũ o des tui ſcʒ apli ⁊ euangeliſte oms in quibi ꝑa culte veneno ꝑcutit ⁊ hoĩeʒ ꝑ ignoꝛantiã moꝛ gras vniuerſas gentes offendant ad lapidẽ.i. ſuiſti refugium tumm,. eſto in tentatõne cautus et dꝛaconẽ ſupabis. ſuiſti refugiũ tuũ)vbi fugias a malis ⁊ a ven⸗ emaln⸗ imde identes let aici efnaii n i geni ſcz ĩm deum cum ſeſſuros vt iudicẽt ſuꝑabunt᷑in tentatõe lis inſurgentiby et ideo es ſecurus. Mõ accedet ad te ma Quia eni de ſe pᷣſumunt nõ hũ tes in alto fixã Plõ accedet ad te) ſic ſperante in dſio (ma⸗ — lum) ſcʒ tpalis pene (nõ appꝛopinquabit ia⸗ (ad te aũt)o chꝛiſte.i.ad tua membꝛavera tibi . bernaculo tuo) ſcʒ coꝛpoꝛi taliter vt teejciata ꝗ dherentia que ſunttu. i vnü tecu cno appꝛo⸗ ſanctitate vᷣtutis ⁊ firmitate fidei nõ apꝛopin pinquabit demoniũ necte deijciet tent nio⸗ quabit nõ vt nõ ſitſz vt nõ obſit qꝛ habuani nis eſtum. Et ſi demoniuʒ non apopinquet ſin adiutoꝛio altuſſimi nocere non poterit.u⸗ (etütamen) non crit impune ꝙ, wos perſe⸗ ius ratio ſubditrr — quunt᷑ iniqui nam (oculis tuis) qiubo merita Añrñ angelis ſuis mandauit & te: vt cu poĩm iudicas ↄſiderabis) malũ qd voluerũt ſtochant te in omnib⸗ v S tuis. „ (et retributionẽ pctõꝝ. vi debis yt ſc 3 re tribu⸗ ¶ Hm angelis ſuis)qs poſuit cuſtodes hoam gas eis ſᷣm qð intenderũt. Ideo aũt nõ caditiu et ſpecialiter electoꝝ mandauit) tanq; ſuis mi ſtus a demonio et ad me nõ appꝛopinquabit. niſtris (de te)te eis ↄmittẽdocvt cuſtodiãt te) (Qm tu dñe) chꝛiſte (es ſpes mea) ſcʒ coꝛꝑis ab omi nocumento in oĩbs vijs tuis) tã in ⸗ tui ⁊ eccie ⁊ ꝑ hec es ſpes mea qꝛ altiſſimũ po ſperis q; in aduerſis.vñ magnã debemus an ſuiſti refugiũ tuũ) vi.reſurgendo ⁊ oſtendendo gelis euerentiã nobis p cuſtodia a deo d epu altũ feciſti.i.foꝛe oſtendiſti refugiũ tuũ ⁊ ꝓ al⸗ iatis. Et ipi angeil. üuſſimis. i. eternis docuiſti ad te fugiẽduvt iam In mamb poꝛtabut teme foꝛte offen/ ſperenttui ſequi quo ni pceſſiſt. Etiõ. (HNon das ad lapidem pedem tuum. ccedat ad te) dne chꝛiſtecmalũ )vltrac⁊? flagel teyad bona dirigendo ⁊ iuuãdo et a malis ele carni tue in qua ꝓ nobis militaſti. In hocq⸗ * uando ac ꝓtegendo. q.d.ſic te cuſtodiẽt tanqʒ; dem tabernaculo ſenſiſti malũ⁊ flagellũ in ter in manibo ſuis te poꝛtẽt (ne foꝛte offendas ad raad qòs leuatũ ſuper celos vt illuc ſit direcia lapidẽ)i ad peccatũ moꝛtale ad modũ lapi-⸗ ſpes nra nõ accedent vt pꝛius mala vel flagel dis graue pedẽ tuũ).i.affectũ ꝑ cõſenſum vel la.Om angelis ſuis madauit de te de tno la⸗ bernaculo (vt cuſtodiant te in omnibo vijs)et Hup alpideʒ et baſiliſcũ ambulabis:et opibo (cuis Undein euangelio appꝑuiteian⸗ cõculcabis leonem et dꝛaconem. gelus ↄfoꝛtans eum. Etipᷣi angeli.(In mani 6 Sus aſpidem ? baſiliſcu ambulabis ⁊ c bus poꝛtabüt te) aſcendentẽ in celũ nõ ꝙ ſine cuicabis leonẽ ⁊ dꝛaconẽ.i.oẽm virtutè ⁊ po eis rueres ſed qꝛ obſequebant᷑ tibi regivt inde teſtatem diaboli diuino adintoꝛio ſupabis q milſſo ſpirituſcio ſoluas credetes a ream legis ꝓpter varias aſtutias et diuerſos tentandi mo⸗ (ne foꝛle offendas ad lapidẽ pedẽ tuũi.nepe des tui ſcʒ aplłi ⁊ euangeliſte oms in quib ꝑa taliter peccare facit. Baſiliſcus cũ palaʒ fiatn in legẽ in tabulis lapideis datã ⁊ ſine gra ac⸗ venenat ⁊ boĩem ſciẽter peccare moꝛtaliter fa cepta tenea nt rei in ea ſed a timoꝛe legis ſoluã cit. Sed iſtius aſtuciã ſcta eccleſia cquet qͥ ſux turꝑ amoꝛẽ ſpũs legẽ implentes. Et ſuꝑ aſpi ülä ambulat qꝛ eũ vincit ⁊ calcat. Ipſe eſtleo dem ⁊ baſiliſcũ ambulabis)pedibo tuis et cõ dum ſeuit agte et ꝑſequit᷑ violenter. Oraco di culcabis leonẽ etoꝛaconẽ) in eis. O mnia eni inſidiat᷑occulte et deuoꝛat negligentes. Ma⸗ nocumenta ꝑ hec animalia vt ſupꝛadictũ de⸗ gis timẽdus eſt dꝛaco in inſidijs q;ᷓ leo in im⸗ ſisgnata in aduentũ dnia pedibo eius.i.a ſctis petu.ſed nõ te frangatleo:nõ le decipiat dra⸗ ſunt ꝓſtrata.Deinde ſuntverba dei ↄſolantis 8 ℳ m in es due ſpes mea tuta ⁊ ſecura q¶ nõ Vel pñt pdicti ſepte verſus etiã intelligi de in aliqͥ alio ſed in te ſolo cui nemo reſiſtere pbõt eiſte dw ile ier Habitat S ardorl cofido et ſiccaltiſſimũ.i in alto nõ in imispo ſim no lunc ditg venomo. Dz chillte ( n mali gent a latere tuo mülle).i.muui ↄlidentes ſe te S. qauem refugias in ma (t deilla ſpe indicandi cadentet qꝛ multo plu (poſuiſti refugiũ tuu)ad quem ref⸗ Ein ſequik. res cõfidunt ſe ad dexterã collocandos vt ſal⸗ lu: et flagellumnõ uentur ideo ſubdit᷑ (et decẽ milia a dextris tu ös)et a ſpe ſtandi ad dexterã tuam cadent ſitr. io accedet ad te) ic peae ragicé charitatis ideo cadent ꝑ demoniũ me⸗ lumſcʒ moꝛtalis culpe vi noceat aĩe) et flagel ridianũ.i.ꝑ grauẽ eſtũ diaboli vł tribulatõis virũ iuſtnz ⁊ eccliam in tnibulationiba cui bir ¶¶ O MNuſy ſt A fi „₰ defenſionẽ ⁊ in futuro pᷣmia pmittit. 6 nu 6 * con ſite,⸗ 4 AQAm̃ in me ſperabit liberabo eum: ptel dao:ci phallen enomini to altiſ⸗ lie gam eum qui cognouit nomen mͤaͤ. mns “ . Om in me ſperabit) nõ in ſe vel in alio (li⸗ . nctos pſalmmi pher dauid. imlus eſt berabo eum )ab illis tentationibo ⁊ a malise Plalmus caniiciin die ſabbati. AUbi ſciendũ culi omnibo ꝓtegã euʒ pꝑiculis ideo (qm̃)ye ꝙ triplex eſt ſabbatũ ſcʒ tempoꝛis: pectoꝛis et e reccognouit nomen meuũ credendo laudando cternuatis. Sabbatuz tpis eſt dies ſeptimus 8 etalijs nunciando. Spera ergo in deo ⁊ ube quo poſt oꝑa ſex dierũ requicuit dñs docens l mherte cognoſce nomen eius vtei ſeruias 7 pꝓ in p̃ſenti ſuos laboꝛare vtin futuro quieſcant En teget te ne cadas habes eni de hoc certitudi Sabbatuũ mentis eſt tranquillitas bone ↄſci ſ. 6 ene Eidin. entie ſpe futuni ve non turbet᷑ rebus ſeculi. jn nem ꝑ dei ꝓmiſſionẽ.Etqm̃. he futun vt non tur bet rebus ſeculi. n ſti CIamahi j eij: hoc ſabbaio coꝛdis pꝛimũ eſt vt bona tna deo n⸗ lamabit ad me et ego exaudiã eũ:cu ag malt iihßl S Rbatumncternlinſinat 6 ipſo ſum in tribulatoe: eripiã euz et glo enanenlenva 1cternitatis eſt ſ po um in tubulato er giO gerna requies p qua in pñiti bene oparidebe⸗ dhi fficabo einiin. mus agentes ſabbatũ mentis. Hic ergo agi dN⸗ ¶ lamabitad me )oꝛando (et ego (xaudiã de duoby vltimis ſcʒ de ſabbato mentis ⁊ eter . eum finaliter ⁊ ſi nondum audio eum iam ta nitatis. vnde bene in titulo ponitur pſalmua mencum ipo ſum in tribulanõe) ſicut fidelis ctcantici. Eteſt ſenſus pſalmus iſte ꝑ quẽ no 1 adiutoꝛ dulciſq; ↄſolatoꝛ ne deficiat(eriptiam tatur bona opatio eſt cantici ꝑ qd notatur ex. in eum)a malis ſeculi ⁊ ꝑiculis in tꝑe tribulatio ultatio mentis qꝛ in ea ſemꝑ debemus canta⸗ i nis (et gloꝛificabo eum Poſt exercitia laboꝛis re deo etgratias agere:exultãtes et hoc in die l tternis pꝛemijs in celis.liberat qñq; deus coꝛꝛ ſabbati. i de eterna requie cũ mentis tranquil Hin ꝑaliter ſicut mes pueros vt cõfundant᷑ infide-=z litate de qua requie loquitur hic ꝓpheta oſten bi les. liberat manyres ſpiritaliter ſcʒ ſpũs coꝛu gens iuſtos laboꝛare in hac vita ſex diebus. i. carceribo eripiẽdo vt imitent fideles.Ettũc. ſex etatibo et in futuro quieſcere et ecõtra ma⸗ Zongitugirie vieru replebo eũ: et oſten los hic quieſcere etibi laboꝛare.vnde bñ polk dam illi ſalutare mei.. — pᷣdictum pſalmũ in quo de tentatõnibo etma⸗ ¶ Longitudine dierũ)ꝑ durationẽ.i.vita eter lis huius ſeculi agitur pſalmus ille ſequit᷑ in na que nõ habet finẽ (replebo eum) qꝛ ſufncit quo de eterna requie futuri ſeculi tracta?᷑ Da t babenti hinc alibi dicit aahdir apꝑuerit teria:laus dei tã in ꝓſperis q;; in aduerſis ma gloꝛia tua. AUnde nunc ſequi (et oſtendã illi) loꝛumq; ꝑditio et bonoꝝ retributio. Intentio i p ſpeciẽ ⁊ aptam viſionẽſalutare meũ .i.chꝛi monere nos vt a dei laudib vel bonis oꝑib⸗ , ſtum in maieſtate qñ videbimꝰeuʒ ſicuti eſt in ſiue in ꝓſperis ſiue in aduerſis nõ ceſſemus et e natura diuinitatis⁊ in foꝛma hũanitatis quo cum adeſt felicitas conſolatõni dei et cũ deeſt n modo modo videt᷑ ab angelis.hec viſio. i. vi⸗ iuſticie dei gratias agamꝰ et bona noſtra deoo ſionis materia ſcʒ deus eſt tota merces nr̃a et mala vero nobis tribuamus hicq; libenter p tota nr̃a beatitudo eſt diuina ↄtemplatio.hũc eternis laboꝛemus. Snĩa in generali ꝓpheta 4 pſalmũ in quadrageſima. ⁊ in tractu ⁊ inver⸗ in iſto pſalmo inducit pꝛimo ad deilaudem ꝓ . ſiculis ⁊ multis modis cantamꝰ qꝛ cum chꝛi⸗ multis ſuis bñficijs:deinde aſſerit malos pe⸗ ſus iciunauit diabolus ei de hoc pſalmo ten nituros vtceteri timeant etiuſtos floꝛere vt de⸗ tauit ⁊ victus abſceſſit hũc etiã pſalmũ ad co= uoti gaudeant. Snia in ſpeciali: In vtroq; er pletoꝛiũ quotidie ſrequentamꝰ vtquo tꝑe dia go ſimus deo grati ⁊ ſentientes omnia bene a bolus magis nitit ad decipienduʒ eo tꝑe nos deo agi dicamus (Bonũ eſt) qꝛ honeſtũ et vti masgis laboꝛemꝰ ad reſiſtenduYu.. dQAleiocundũ et delectabilecconfiteri dño oꝛe vt „ nobis dije perinnoaSIO. mala nobis et bona deo tribuamus. In vtra . Wae nobis dñe per inuocationẽ nois tni q; re dño cõſitere ⁊ in peccato quia tu feciſti et aſpichs 2 baſiliſci letalia vencna calcarevtoñnñ in bono factio quia ipᷣe fecit. Et cõuertens ſer—⸗ ſum nobis ſalutaretuũ aduerſus inſidias ini monem ad dñm mutata pſona dicit et pſalle Mici ſpual clipeivmbꝛaculo muniamur.p.ðd. re opere (nomini tuo) o (altiſſime).i. bene vi⸗ lalmus de exhoꝛtatõe ad dei lau, ucre et operari ad honoꝛẽ et laudem nominis dem ꝓdiuerſis beneſicijs ſuis ac de fina tui vt quiſquis querat gloꝛiã tuam nõ ſuã no⸗ liimpioꝝ ꝑditõne et iuſioꝝ retributios mentuũ non ſuum. Quicunq; manibus bo⸗ nne. s. xci. Mogatur pſallit deo:qui oꝛe cõfietur cantat deo. Ergo cantaoꝛe et pſalle opere. Etquia pꝓ pter futurum ſeculũ chꝛiſtiani ſumus ideo à⸗ cunq; modo ſe habeant pꝛeſentia grati ſius conſolatõni dei per blanda et iuſticie eius per aſpera dicentes: bonum eſt cõfueriono 26, de inde duobo pꝛedictis duo alia reddit. Bonuz eſt eni confiteri do. Ad annunciandũ — veritatẽ tuã pnoctẽ. pſperis miſcoᷣiam tuã, qua pie ꝑcisetverta iem tuaz qua iuſte flagellas noct iin ga⸗ uerſis. Oñ ergo tibi bñ eſt lauda dei mic diaz qn male tibi eſt lauda veritatẽ. Neriai quib pe dei ꝑ noctẽ annũciare eſt nõ incuſare deuz * qꝛ aliquid pateris mali ſed ilud pctis tis tri bue et ipius emendatoni qꝛ qui pctã flagellat nõ eſt iniquus ſʒverax bonũ eſt etiã pſallere. Ad annuciandu). i laudandũcmane)i. in thars 9 . id eſt oꝑe hoc eſt in decem pᷣceptoꝝ cõpletõne te bene facit. In pſallendo enim hilaritas eſt. et hilarẽ datoꝛẽ diligit deus. Qui vero cuʒiri ſticia de eo fit nõ ipe facit ⁊ poꝛtat pſalteriũ ſʒ tico in cythara).i.verbo⁊ ope.Sieni benelo queris? n oparis cantic habes ſine ortpa⸗ vantico. ꝓpter hoc ⁊ bene loquere⁊ beneoꝑ a⸗ Ncnz nalib⸗ rn ſi vis habere canticu cum cythara. C num eſt pfalleret cum catico in cythara. gaudio in carnis moꝛtificatone ? in act . —— Ibus. cythara enim ab inferioꝛt redit ſonu. Igeo aüt bonü mihi eſt pſallere ? ofitrri. Muia delectaſti me one ĩ factura tua: et in operib manuũ tuar exultabo. ¶ Quia delectaſti me vne).del ternaz mihip̃ſtitiſticin facturat C * e ne ago tu facis ⁊ tua factura eſt.iu enim mefe ciſti tu bene viuentẽ me feciſtiet in oꝑibo ma⸗ nuum tuarũ que ꝑ te oꝑaboꝛ (exultabo) gr̃as agendo. Vel delectaſti me in factura tua) ſcʒ celo ⁊ ierra ⁊ que in cis ſunt etin decoꝛe eoꝛnʒ et in obedientia et in diſpoſitõe in cauſis ⁊ ef⸗ ectibus. Qoᷣcunq; aſpexero delectat me. Ui geo enim facturã et benedico factoꝛẽ et in oꝑi bus manuũ tuaꝝ exultabo) dũ creaturis tuis vtoꝛ vel admiroꝛ earũ pulchꝛitudinẽ et viilita tem que omnia mihi ſeruiũt.m Hicro.quod cunq; aſpexens ediricatio tug eſt. Vides ſo⸗ ſalterio: cuʒ cantico in ſtigare (nimis pꝛofunde facte ſunt co na)i. in coq lem lunã et ſtellas hoc ediſicat te debes enim cogitare et dicere. Iſta ſeruiunt deo quare ego nõ ſeruiam. Dimitte magna animalia reſpico apem et foꝛmicaʒ in quibo eſt maꝛ ſapientis q;coꝛpus. ogitant hyemem eſſe venturam et poſſe fame ꝑiclitari niſi laboꝛauerint in eſta ieteteevnde viuant in hyemeet chꝛiſtianus ⁊ mo⸗- mane miſcviã tuã: et nachus nõ cogitant iudiciũ eſſe futurum. Co BBtemus quia ſi nõ fecerimus bona opera toꝛ quebimur in gehena. M magnificata ſũt opa tuadñe: nimis funde facte ſunt cogitatões tue. Quam magmificata ſunt) valde magna ſunt quia cõpꝛchendi nõ poſſunt opera tug) o dñe.Quare eni alij floꝛeãt:alij laboꝛent:alia vaſa faciat deus in honoꝛẽ alia in coniumeli am nemoeſt guidicernac poſſibencergo ſe ſiiiti alios ſaluandos alios ꝑdendos ꝓfunde nimis et inſerutabiles ſunt. Auis eni cogno⸗ uitſenſum dñi: Vel Oagnificata ſuntope⸗ ra tua due) in ſubſtantia et in ſoꝛma et in vi et in ceteris. nullus eni poteſt ea ad plenu inue⸗= tue) i.diſpoſuões tue quo tue quibo lalia keciſti etregis quia intellectuet rationeattingi n vñt. Sumum genus ſeen tie eſt ſcire deum tanta pꝛeſtare que humanus ſenſus nõ poteſt attingere. Healdldl Vlir inſipiens nõ cognoſcet et ſtultus non inteliget bec. Air inſipiens) qui celeſti ſapientia vacuus et humanis verſutijs plenus non attendiqd deb eat amplecii ve lcaueri et ſibi nõ pꝛouidet et que ſequuntur vt deum ex ſuis operiba lau⸗ det ſed quia opera dei non noſcit caſu omnia et bonoꝛum. nec intelligit filium cedi vt ſit he puniſſgerpercdatncn parcitur a flagello Vn ſubt I, ſubtt aſſerens malos perituros vt me⸗ Et Aerensmalgs peneno mer, Eum eroꝛti fuerint peccatoꝛes ſicut fe ee 2 . num:et aparuerint ommes qui operan tur iniqitaten. Cum exoꝛti fuerint peccatoꝛes) id eſt poſt⸗ qᷓ; in tempoꝛalibo excreuerintet tꝑaliter ad ho ram floꝛuerintſicut fenum) quod poſt oꝛtum ſuum cito areſcit et deſiccatur ſic enim pecca⸗ toꝛum pꝛioꝛa floꝛent poſterioꝛa arefient quia in hyeme huins ſeculi virent et in eſtate fuluri Et ſtultus) qui et ſiattendit et ſcit nõ cauet ſibi et male viuit (nõ intelliget hec) que dicta ſunt — — — b-——NU f— — —— Ei S £ S “ tiſſimus inet iudicij areſcentlet aparnerint) inſignes etfa⸗ moſi(omnes goi oꝑant᷑ ptinaciter (iniquita⸗ do terrena celeſtibo et qui imitan tur floꝛem illoꝝ vel ⁊ poſtea apparuerint) in iu dicio. velint nolint (omnes qui) nunc (opant iniquitatẽ).iipſi pctõꝛes vbi apꝑebuntcon/ ſpicuiq; nõ hic nõ quidem ad ſuaʒ gloꝛiã ſed ad ↄfuſione. AUnde ſequitt. Vlt intereant in ſeculu ſeculi: tu autẽ al — ☛ EUit intereant) miſereti eternaliter et ſine fine ꝓpter ſuas iniqᷣtates.illo rum eni fructus eſt eternus intenitus.hoc vti⸗ q; inſipientes et ſtulti nõ intelligũt qui nõ niſi tpalia cognoſcũt (tu autẽ altiſſimus)et poten⸗ tiſſumus ad puniendũ eos es et ꝑmanes (ine⸗ ternum · ocdñe) qui expectas deſuꝑ de eterni⸗ tate tna quando tranſeat tempus impioꝛuʒ et veniat tempus iuſtoꝝ.Quia eternus es ſemꝑ manens in celſitudine tua in qua omnia cõſi⸗ deras longanimiter mala toleras ct vides qd illis ſerues qð in effectu apparet. Amm ecce inimici tui ne: qm̃ ecce ini/ — opeerant᷑ iniquitatt. rent ad tempus (ecce)et (ecce) id eſt valde cito et in ꝓmptu inimici violenti et inimici doloſi vel qͥ te nõ credũtet qͥ te credũt ſed male viuũt (pibũt)et hic in tenebꝛis interioꝛibe et ĩ futuro in tenebꝛis exterioꝛib⁊ diſꝑgunt᷑.i.a ſocieta te bonoꝝ ſeꝑabũt᷑ (oms qͥ oꝑant᷑ iniqͥtatẽ) im penitetes ⁊ in iniqᷣtate ꝑmanẽtes ac inceſſant Ztra eqtatẽ agẽtes. Et merito tũc diſpygunt᷑ a bonis qͥ mõ ↄueniunt in idipᷣm iniqͥtatis Illi n ſeculũ ſeculizid eſt A¶Oin eceimmici miofiezet reertqm e⸗ e inimici tui pibunt) ineternũ qui modo flo⸗ ita ꝑibunt ſed nõ ſit iuſti vel ecclia de quibus Et eraltabit ſicut vnicoꝛnis coꝛnume umꝛet ſenectus mea in miſcoia vberi. Et exaltabit᷑ coꝛnu meum).i.fides ⁊virtus ſeu foꝛtitudo mea augebit᷑ et roboꝛabit ad reſi ſtendũ omnibo tentationibo ⁊ malis ſicut vni coꝛnis) qvalde foꝛtis eſt ⁊vnico coꝛnu ab oĩ⸗ bus ſe defendit. Eccłie quippe coꝛnu fides eſt * que vna et ſemꝑ excelſa cunctis aduerſis ſuꝑ eminet. AUnde ſcriptũ eſt. Sancti ꝑ ſidemvi⸗ cerunt regna(cet ſenect?mea).i.nouiſſima mea erunt(in miſcðia vberi)id eſt pingui ſeu ferti⸗ li etabundanti hoc eſt in vbertate miſcðie dei ſcʒ in leticia ⁊ beatitudine anime ⁊ coꝛꝑis.vn de alibi dicitur.qui coꝛonat te in miſericoꝛdia et miſeratõnibo. Et quidem miſcðia in pᷣſenti eſt magna: ſed illa erit maioꝛ quando omnis· tolletur miſerriggg. Et veſpexit oculus meus inimicos me os: et inſurgentibo in me malignantib audiet auris maa. ERcarn nunc (deſpexit oculus meus) 1 terioꝛ(inimicos meos)id eſt omnes operan. ies iniquitatem. Multos inquit circũſtantes inimicos vidi tamen quia pᷣdicto coꝛnu mu⸗ nitus eram cõfidens de adiutoꝛio dei ſicutim becilles omes deſpexi:inſultuſq; eoꝛum etin⸗ ſidias pꝛo nihilo reputaui (et inſungentibo in me)id eſt cõtra me malignantib).i.maligne agentibus ſaudiet) a veritate intus pꝛeſidente er me regente (auris mea) pꝛeſcia et pꝛecauta. Audiet inquam quod ſequitur ſcʒ iuſtos flo⸗ rere vt hac ꝓmiſſione deuoti gaudeant ⁊ intri bulatõne conſolent᷑:peccatoꝛes quidem exoꝛi untur ſicut fenum: ſed ecõtrario· IJuſtus vt palma floꝛebit: ſicut cedrus Juſtus vt palma floꝛebit)et in ſuo floꝛe erit Sicut enĩ palma in inferioꝛibus ſcʒ in ſtipite aſpera eſt ⁊ vilis aparet:in ſuꝑioꝛibus rectas habet virgulas et pulchꝛas et ameniſſimñ ac dulcem pꝛofert fructum ſʒ tarde ſic iuſtus in⸗ cipit ab aſpitate laboꝛis et penitentie et in tem poꝛalibus vilis apparetet deſpectus ſed reſpe ctu ſupernoꝝ rectam intentionem habet et bo nis operibo floꝛet pꝛo quibus amenos et dul⸗ ces fructus eterne vite concipiet ſed quaſi tar⸗ de puta poſt longos laboꝛes pñtis vite. Et(ſi⸗ cut cedrus libani multiplicabitur) in operib bonis. Cedrus enĩ alijs arboꝛibus pꝛocerioꝛ eſt ehpuerlbili⸗ et odoꝛe ſuo fugans ſerpen tes. Similiter iuſtus altioꝛ eſt aljs hominib⸗ ſcʒ impijs et ſcdᷣm opera bona imputribilis et exẽplo bone vite et fama fugat vicia ab alijs. Libanus auteʒ candidatio interpᷣtatur et ipſe per candoꝛem et pulchꝛitudinẽ innocentie et virtutum ad hanc conſcendit dignitatem. Et quia non erit vnus ſolus iuſtus qui floꝛebitſʒ multi ideo addit pluraliter pꝛemiſſam aperi⸗ ens compationen. Plantati in domo domini:in atrijs do mus dei noſtri floꝛebunt. Plantati) nunc ſcʒ ipſi iuſti id eſt radicati et fundatiin fide et ſpe et charitate cin domo do mini) id eſt in eccleſia pᷣſenti vbi eſt aſpera ra⸗ dix palmeñin atrijs domus dei nr̃i floꝛebunt) id eſt bene operabunt᷑ in eadem pꝛeſenti eccle⸗ ſia per quam venitur ad veram domum id eſt ad ſupernam patriam. Vel potius (in gtris 3 domus dei noſtrihid eſt in atrijs celi ſez in ini tio reſurrectõis (floꝛebũt)id eſt floꝛidi apare⸗ bunt dum audient venite benedicti atriũ enix pꝛincipiuʒ eſt manſionis domus eſt interioꝛ. Uel (in atrijs).i.in ampliiudine domus ſug nelc(floꝛebũtet ſicut ſol fulgebũt ſed interim. ℳ Adhuc multiplicabunt᷑ in ſenecta vbe⸗/ — ¶Adbuc mulaiplicabunt᷑ in ſenecia vberi.i. invirtutũ maturitate ſemꝑ de bono in melius pcedentes vſq; in finem felix eſt qui creſcitq⸗ tidie qui ſeneſcit etate ſeneſcit et vituuibo. Ec⸗ Qeſia magis incipit eiſe vberima cum ad fi⸗ to implebit᷑ electoꝝ numerus (et bene patien⸗ tes.i.tranquillicerunt) in pꝛeſentib tribulatõö nibus ⁊ omnẽ patientiã exhibebũt ſunt enim et iniqui quandoq; patientes ſed nõ bene (vt annu ncient)et pꝛedicent hicvel in futuro ꝑpe Hic quidem. patiétes erũt vt annucient. tua laude dum pꝛemia capient id qð ſequitur à rectus dñs deus noſter: et non eſt Am̃ rectus)id eſt iuſtus eſt (oñs deus no⸗ ſter)in tribulatõe et pꝛeſſura noſtra flagellans hic filios vt coꝛonet(et nõ eſt iniquitas in eo) Dum in pꝛeſenti parcit malis vt in futuro con demnet. Sed in futuro qm iuſtus eſt qui ſuis ꝓmiſſa complet ⁊ eos remunerat⁊ nõ eſt ini⸗ quus vt fraudet aliquẽ pꝛemio ſed benignus vt accumulet non enim ꝑmitti hic pati pꝛo ſe quos ibi nõ oꝛnet vel nõ eſt iniquus dum ma los damnat. Et ideo nõ debemus ei ſed no⸗ bis mala noſtra imputare nec bona nra no⸗ bis ſed illi aſcriber. luttaicnbec. ¶Dꝛatio. ¶(¶ Erxultatio eterna ſanctoꝝ deus qui iuſtos bonov diuerſis refectos impedijs floꝛere pal miteris in atrijs unmarceſſibuliter facis que⸗ ſumus vt remiſſis molib delictoꝝ eoꝝ nobis ſocietatẽ dignanter imꝑtiaris. Perdo. ¶ Pſalmus de multiplici chꝛiſti lauge atoe et ſta bilitate dilatatõe et impugnatöe. tici id eſt diuina et iocunda fitipſi dauid id eſt chꝛiſto habita de eo quod fecit in die ante ſab batum quãdo fundata eſtterra id eſt de eo qʒ fecit deus ſexta etate ſignificata per ſextus diẽ ante ſabbatũ quo die fecithominẽ poſt omia opera ſua. Sexta enini etate chꝛiſtus funda⸗ mentũ venit et hominẽ in cruce reꝑauitipᷣm⸗ q; et eccłiam in fide fundauitet confirmauit. Zunc ergo fundata eſt terra cum homo fun⸗ datus eſtin fide imobilis ⁊ tunc factus eſt ho mo ad dei imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ que defoꝛ⸗ maia erat in homine per peccatũ. Sexta eniʒ feria ſeu die homo cõditus ⁊ lapſus. ſexta eta te ⁊ ſexta feria ad imaginẽ dei moꝛte chꝛiſti eſt refoꝛmatus. Unde ↄgruenter poſt pſalmũ pᷣ⸗ cedentemvbi agitur de eterna requie ſequitur hic pſalmus vbi dicit᷑ de noſtra reparatõe ſi⸗ ne qua ad illam requiem nõ poſſemus ꝑueni re. Materia:regnũ chꝛiſti fundatiõis ecclie et populichꝛiſtiani. Intentio: monere ad laudẽ chꝛiſti ex cauſa multiplici et in hac laude fide les inſtruere de chꝛiſti reſurrectõe et noſtra re⸗ paratõe. Dententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loquens de chꝛiſti regia poteſtate: re⸗ gni ſtabilitate:dilatatõne ⁊ impugnatõne:lau dat eum a multis cuius laudis pꝛimus locus eſt a pulchꝛitudins ſcðs a foꝛtitudine.tercius ab operibo.quartus a poteſtate. quintus alau de vniuerſitatis. ſextus a veritate dictoꝛuʒ. ſe⸗ ptimus a laude domus. Sententia in ſpecia li ꝓpheta ergo ad laudem dei inuitans dicit. (Dñns)ſcʒ ieſus chꝛiſtus regnauitid eſt q rex eſſet innotuitet ſe regnantẽ oſtendit.q; inquäo⸗ tum homo in ſua reiurrectõne generale domi nium ſuper omnem creaturã accepit ſed in⸗ quantum deus ab eterno regnauit. Innotuit rex mundo qui ſemper regnat apud patrem. Deinde pꝛimũ locum laudis exponens ſub⸗ dit(decoꝛẽ indutus eſt) quia eius humanitas in reſurrectõne fuit gloꝛificata et dote clarita⸗ tis decoꝛata ſequitur locus ſcdᷣus (indutus eſt dñs foꝛtitudinẽ quia impaſſibilis ⁊ immoꝛta lis factus eſt diabolũq; vicit ⁊ oppꝛeſſit (et pꝛe cinxit ſe) virtute vel ſtrenuitate ad operanduʒ et ad ſubiugandũ ſibi mundũ. Vlel (pꝛecinxit ſe) virtute quando cetu et multitudine angelo rum circũdatus remeauit ad piꝛem. Lminus regna/ Etenim firmauit oꝛbem terre: qui non nuit decoꝛ? indutus eſt: indutus eit cõmouehbi. dis foꝛtitudinẽ et pcintitſe. ¶Etenim)per hoc(firmauit) id eſt cõfirma⸗ ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt nit in fide (oꝛbem terre) id eſt militantẽ eccleſi laus cantici ipſi dauid ĩ die ante ſabbatũ quĩ am per oebem tene diffuſam (qui nõ cõmone do fundata eſtterra. Eteſt ſenſus laus iſta cã⸗ bitur) vlla cocuſſione a veritate et ꝓpoſito fidei d n⸗ mit m. b⸗ us ⸗ e ir o , li oue licet concu:iat ſed credens in chꝛiſtũ paratus eſt nec molleſcere linguis laudantiũ nec fran gi linguis vituperantiũ. Et hic eſt tercius lo⸗ cus ab operibo ad hoc enim decoꝛẽ et foꝛtitu⸗ firmaret. Sequit ocus quartus. arata ſedes tua ex tũc:a ſeculo tu es. dinem induit vt terrã id eſt eccliaʒ; fundarct et in longitudine Parata) eit (ſedes tua) in fidelibo et eccleſia cui pꝛeſides anima enim tranquilla ethumi⸗ lis ſedes dei eſt quia ſpiritus eius requieſcit ſu per humilẽ ⁊ quietuz cex tunc)id eſt a tempoꝛe confirmatõnisvel a tempoꝛe gratie ⁊ incarna tionis quando dominus in carnem veniens homines docuit. Sed ne tunc intendens di⸗ em natiuitatis domini ex quo natus venit ad * homines putes eum tunc cepiſſe adiũgit (a ſe culo)id eſt ab eterno ſine pꝛincipio temꝑis tu es) ſcʒ deus. Vel (tu es) vere et ꝓpꝛie. Deinde ſequitur locus quintus.Et ad pꝛeꝑationẽ ſe⸗ dister. Eleuauerũt flumina dñje: eleuauerunt flumina vocem ſuam. e. pꝛedicatoꝛes impleti ſpirituſctõ fluentis pꝛe dicationũ arida coꝛda gentiũ irrigantes et re⸗ petit (eleuauerũt fitumina vocem ſuã id eſt foꝛ titer et alte locuti ſunt chꝛiſi ad fidẽ eius fer uenter pꝛedicando qui pꝛius timuerũt nõduʒ impleti ſpirituſancto. Diſcipulis autẽ vocem ſuam leuantibo et fidem per munduʒ publice paꝛeuicanttcc. cibus aquarũ multau. nancfuthaderſavacen pꝛedicantiũ (flumina) id eſt potentes huius mundi ꝑſecu Eleuauerũt flumina fluctus ſuos:a vo 7 Pſalmu toꝛes fideifluctus ſuos)id eſt impetus cõmi⸗ nationũ et perſecutionũ (a vocib aquag mul tarum) ſcʒ minoꝛuʒ detrahentiũ populoꝝ ad hoc incitati. Heretici etiam argumentis et in undanti garrulitate in ſanctos inſurrexerunt. Ecce flumina mundi fluminib paradiſiad⸗ dicarent et iſti reſiſterent. Eleuauerũt flumina dñe ) id eſt diſcipuli derent ſubiugati chꝛiſto et fieret pax eccleſie. Creſceretq; numerus fideliũ vbiq;. Sequi· ſextus locus laudiss. eſtimonia tua credibilia facta ſunt ni mis: domuʒ tuam væcet ſanctitudo vne ¶ Teſtimonia tua)id eſt pcepta veritatis da- ta a te ſub teſtificaroetcre ibilia facta ſunt ni⸗ mis) id eſt valde qꝛ non ſolum veritate ſui ſeld etiam atteſtatõne miraculoꝝ et bona vita ipſo rum pꝛedicatoꝝ cõfirmata ſunt. Uel teſtimo⸗ nia que ꝓphete de chꝛiſto teſtificati ſunt facta ſunt vera in chꝛiſto impleta. Sequitur locus ſeptimꝰ.Etqꝛ tam mirabiliter fundaſti eccle ſiam tuam idcirco(domum tuam)id eſt ecccle ſiam (decet ſanctitudo dñe) id eſt q; ſit ſancta et mũda qꝛ tu es ſanctus ſctõꝝ qui eam inba—z3 bitas ⁊ hoc(in longitudine dieꝝ).i.in ꝑpetuũ qꝛ ſi multi cadunt domus tamen ſtat toto tem poꝛe et non cõmouebit. O mnis ergo fidelis qui eſt domus dei ad hoc debet niti vt ſancte viuat et hoc non ad hoꝛam ſed tamdiu donec veniat in longitudinẽ dierum id eſt ad futurã gloꝛiã que eritindeſiciens et erit dies ꝓpter cla 3 cinctus virtute celum mare terraq; locaſti ex⸗ audi ſupplices tuos et da credulitateʒ in teſti⸗ monijs tuis indue nos foꝛtitudine et decoꝛa 8 d exhoꝛtatõne ad patien⸗ tiam in laboꝛiba iuſtoꝝ contra felicitatẽ — iniquov et de iudiciaria poteſtate chꝛi/ . ſiti in ꝑſecutoꝛes ſidelun. (ps. xciiſ Eus vltionu do/ minus deus vltionu libere e Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. tulus eſt pſalmꝰ dauid quarta ſabbati.Eteſt ſenſus pialmus iſte eſt dauid ꝓphete habitus quarta ſabbati id eſt agens de patientia ſctõ⸗ rum qui ſignificant᷑ per luminaria facta quar altis ons. Mirabiles)facte tionesmaris )id eſt ꝑſecutiones ſeculi aduer⸗ ſus eccłiam quod cepitiraſci ⁊ perſequi fide⸗ les. Mirabiles quidẽ pꝛeſſure mirabiles mi⸗ ne mirabiles ꝑſecutiones ſed mirabilis in al⸗ tis dominus). videbatur tot et tanta miracula per ſanctos oꝑando ac ipos fluctus pꝛemen⸗ do et ſuper capita eoꝛum ambulando vc cre⸗ te ſuntcelationes) eteleua⸗ to die qꝛ lucent in medio natõnis pꝛaue et per uerſe ⁊ placide ꝑagunt curſum ſuũ nõ curan⸗ tes quicquid agatur in terra quemadmodũ ſa ciunt et celi lumiaria. Materia:exhoꝛtatio ad patientiã et conſolatio infirmoꝝ murmuran⸗ tium de felicitate impioꝛũ et laboꝛibo pioꝛum cum conſtet qꝛ impioꝝ malicia non tranſibi- Intentio: docere patientiã in laboꝛib⸗ ieſtar. contra felicitatẽ iniqnor Semtenni in gene⸗ rali ꝓpbeta in iſto pſalmo oꝛat in ꝑſona perfe⸗ ctoꝛumvtliberent ab impijs et ꝑſecutoꝛido ſu per bis qui diuinã ſcientiã et ꝓuidentiaʒ circa iſta inferioꝛa negant. hoꝛtat᷑q; minus ꝑfectos vt patientiã habeant cum malos floꝛere etbo⸗ nos affligi vident qꝛ deus vindicaturus eſt in malos et remuneraturus bonos. Etideo be⸗ ne poſt pſalmũ pᷣmiſſum in quo agit᷑ de chꝛi⸗ ſti reſurrectõne ponit᷑ iſte in quo narrat᷑ deiu⸗ diciaria ptãte qꝛ in reſurrectõne data eſtei ſjm ꝙ homo ptãs ſuper omnẽ creaturã celi ⁊ terre Bnia in ſpeciali: contra blaſphemos ergo qͥ putant deũ nõ vindicare pꝛemittit.O.(ODeus) eſt (vltionum) et vindictarũ ipſe (ons noſter Ceſus cbꝛiſtus in cuius ſeruitio viuimꝰ. habet „ . — enim in ptãte vlciſci ſe de quib voluerit et qũʒ voluerit.q.d.nõ putabat᷑ a quibuſdã vindica turus in malos ſed vtiq; vindicabit in eos et hoc debet nobisvalere ad iolerandos malos et vere vindicabit qꝛ ipᷣe (deus vltionũ libere) et fiducialiter (egit) tꝑe infirmitatis carnis qꝛ nulli peꝑcit et ꝑſonas nõ accepit. In templo docuit tanquã ptãtem hñs eteiecit vendentes et ementes.Qui ergo iudicandus non peꝑcit iudicaturus nõ ꝑcet nec iudicaturo reſiſti po⸗ terit cum iudicando nõ fuit qui reſiſteret. An de cõuerſus ad dñm ait. quent?᷑) iſtanõ bor ntes ſed(e operant᷑ iniuſticiã)et mala. Qui ergo malelo quitur ſignũ eſt ꝙ male operet᷑ ex abundantia enim coꝛdis os loquit᷑. Et vbicũq; cõſcientia vulnerata fuerit ibi in oꝛe facile peccat᷑. Etex Exraltare qui iudicas terra: redde retri⸗ ¶ Exaltare reſurgendo raſcendedo. Aelcex . altarei in potentia et virtute apparecquiiudi cas terrã).i.iudicaturus es hoiĩes habitantes inrra ⁊ redde retributõʒ)⁊ vindictã ſeuviciſſi idinẽ quam meruerũt nõ humitibo? peniten ubus ſedſuꝑbis)bonos oppꝛimentibo ⁊ pctã ſua defendẽetiby necvolentibo tuis obediremã datis. Hoc aũt nõ eſt audacia iubentis ſed ꝓ enim ideo facturus erat chꝛiſtus qꝛ ꝓpha pᷣdi⸗ xerat:ſed ideo ꝓpheta pᷣdixit qꝛ chꝛiſtus factu⸗ rus erat. Ideo dico redde. . Aſquequo pctõꝛes dñe: vſqueqͥ pecca — cupiſcenti ſupbiendo in coꝛdibo ſuis.nec ſufficit eis pec⸗ care et gloꝛiari ſed ⁊ alios ad ſiłr peccandũvo lunt allicere. Unde ſequkt. Effabunt᷑ et loquent᷑ iniquitatẽ:loquz ffabunt).i extra p abundantia fabunt ar roganter et pꝛauas efferent cogitatõnestetlo⸗ quentur iniquitatẽ).i.late ⁊ manifeſte iniqua opera pᷣdicabunt publice mala ſuadentes (lo 5 boni ⁊ ſapientes ſed (omes qui ponit quam iniuſticiã operant. NHam. Pprm tuũ dñe humiliauerũt: et here⸗ ditatem tuam vexauerut. ¶ Pplm tuum)o (dſie) ſcʒ iuſtos in quos vo lunt ſuꝑbirechumiliauerũt)pᷣdicti iſm ↄcul-⸗ cãdo et vilificando et determinat ꝓpłm dicẽs (et hereditatẽ tuam) ſcʒ fideles qui ſunt pplus q Wueʒz elegit dñs in hereditatẽ ſibi (vexauerũt) et moleſtauerũt afſtigendo et vitã eoꝝ ad ama ritudinẽ ꝑducendo. Semꝑ dei ꝓplus humi⸗ liatur et deſpicit᷑ ac tribulationibo oppꝛimit᷑ et moleſtat᷑ omnes enim qui pievoluntviuerein chꝛiſto ꝑſecutionẽatiunt. Viduam et aduenũ interfece pillos occiderut. ¶ Uduã auxilio mariti deſtitutã ⁊? aduenã⸗ id eſt peregrinũ auxilio notoꝝ carentẽ inter⸗ fecerunt: pupillos)defenſione parentũ deſti⸗ tutos(occiderũt) moꝛti tradendo vel ipᷣoꝝ ſub ſtantiã auferendo et alias nocendo hos deus tuetur et pꝛecipit adiuuari et ideo manus cri⸗ men cõmittunt. Quanto enim aliquis magis humilis ⁊ pꝛeſidio indigens fuerit tanto ma⸗ gis ille qui oppꝛimit deum offendit. VUel my⸗ ſtice per viduã ſignificant᷑ illi quibꝛ. mundus vel erroꝛ moꝛtuus eſt.per aduenaz hi qui non querũt hic manentẽ ciuitatẽ ⁊ per pupillos i⸗ los qui ſunt ſine pꝛe diabolo et ſine matre cõ⸗ toꝛes gloꝛiaburnrrr. ¶ Aſquequo).i.vſq; ad quem terminũ (pctõ Tes dſie)erunt et in pctis ſuis durabũtet quã⸗ diu ↄcedet᷑ eis licentia peccandi hoc enĩ gra⸗ ue eſt ꝙ incoꝛrigibiles ſunt.pctõꝛes aũt vocat grauioꝛiba pctis irretitos ⁊vſquequo peccato res)nõ ſolũ peccabũtſedÄgloꝛiabunt᷑ in falſa felicitate vel de pciis ſuis.vnde potius debe⸗ rent erubeſcere ⁊ cõfundi nõ ſufficit eis pecca re ſed etiam de petis ſuis gloꝛiant᷑ et exultant Et dixerüt nõ vid ebit ſis: nec intelli⸗ get us iacb. thad tumulũ huiꝰmalidixerũt quaſi bla ſphemantes(nõ videbit dñs).i.nõ cognoſcet vel attendet. nec aduertet vt ſciat facta noſtra aut ſi videbitnec intelliget).i.nõ apponet coꝛ⸗ di vt curet ſumendo de nobis penã (deus ia⸗ cob).i.chꝛiſtia noꝝ ⁊ fideliũ vicia ſupplantan tiuz de quo nõ deberent hoc dicere. hee dicũt mali qꝛ modo tacet deus nõ vindicando ⁊ pu rüt: et pu⸗ e cs fü) n ni⸗ ſa 1 ☛ = = — — S S-= R — — — — — d — S= S — — = tantei placere qðᷣ faciumt et eum conſentirein hoc quod non punit. Sed o peccatoꝛes bla⸗ Vnteliigite inſipientes in plo: et ſtul ti aliquando ſapite. ¶ Intelligite) ſcʒ que dicam qui eſtis inſipiẽ tes) inſcij qui nõ attenditis in quibo malis ſi tis ſin ꝓpło) cui exemplũ in hoc eſtis qui pu⸗ blice docetis qð male didiciſtiset vosſtulti) tali coꝛde⁊ impꝛouidi qui aꝑte blaſphematis aliquandoet tandẽcſapiteet diſcite.i.cum ſa poꝛe ꝑcipite ſcʒ veritatẽ vt qui male deſipui⸗ ſtis iam ad ſenſum⁊ ratõeʒ redeatis. Inſipien tes ⁊ ſtultos vocat illos qui huius opinionis fuerũt niſi enim inſipienies ⁊ ſtulti ſuiſſent ne quaq; viſu et intellectu deũ pꝛiuarent. Intel⸗ ligite inq; ⁊ ſapite iſftloiud. Qui plantauit aurẽ nõ audiet: aut qui finxit oculũ nõ conſiderat. ¶ Dui plantauit. i. foꝛmauit(aurẽ) ſcz in teyt audias(nõ audiet).i.nunqͥd audibilia nõ ꝑci piet(aut qui finxiti.foꝛmauitoculũ)ſcʒ in te vt videasnõ ↄſiderat.i.nunqͥd ea que oculo ꝓcipiunt᷑ nõ cognoſcet.q.d.ſic. Quis enim a deo inſipiens ⁊ ſtultus eſt qui nõ poſſit ex ra⸗ on ſua cognoſcere qꝛ ompᷣs de qð alijs po tuit dare potuit et ipſe hꝛeg Hulli eni tm dedit quãtũ in ſe habʒ.virtutes quidẽ bas deus ha bet ſed nõ membꝛa. AQui coꝛripit gentes nõ arguet: qui do ¶ Qui coꝛripit)modo quotidie et multiplici⸗ ter (gentes) ʒelum dei nõ habentes ꝓ pctis pu niendovł per ꝓphetas per aplos per doctoꝛes erudiendo(nõ arguet) etiudicabit vos ⁊ om̃s de impietatibo et malitijs in iundicio futuro.q. d.ſic. Modo enĩ tempus eſt coꝛripiendi poſt⸗ modũ erit arguendi.Et(qui docet hoĩem ſci⸗ entiam)ſubaudit᷑ ipſe nõ habeteam.iq.d.abſit ꝙ ipſe neſciat qui alios ſcire facit habet enim incomꝑabiliter maioꝛẽ q;ᷓ ceteri ſcientiã et co⸗ gnitionẽ. VUnde ⁊ ſequit᷑. Dis ſcit cogitatões homin Geegifi va⸗ ¶ Dñs)enim (ſcit)etiã (cogitatões hominũ) et hoc etiã ſcitiqm̃ vane ſunt).i.inutiles ⁊ ſtul te ſeu ad malũ ꝓne dum putant ſe aut deũ la⸗ tere aut nõ puniendos eſſe.q.d.etlam cogita⸗ tiones intra mentẽ latentes ipſe ſcit quas ho⸗ mo nõ nonit ergo multo amplius vᷣba etope ra cognoſcit. Relinquite ergo veſtras vanas cogitatõnesvt compᷣhendaus cogitatiões dei que ſunt ſapientes vt qui miſeri fuiſtis in ve⸗ ſtra vanitate ſits bti in dei vitate YAñ ſequit Beatus homo q uem tu erudieris dñe: et lege tua docueriseum. ¶Beatus)et felix eſt homo) nõ qui ſeipᷣm d Etſed quem uu eudltenis)oconic lvrpuoruj flagella caſtigando et in mente illuſtrando (et de lege tua).i. ſcripturis tuis ⁊ celeſti Domuce . nõ de vanitatecdocueris euʒyvt adultũ vt mã data tua intelligat ⁊ oꝑe ꝑficiat ac ſic te docen te mala patienter ferre ſciat. Et nota ꝙ erudi⸗ tio dupliciter fit ſcʒ ꝑ tribulation no dupueite diſciplinaz tribulationũ ideo ait(quẽ tu erudieris)⁊ ꝑ doctrinã legis iõ addit (et de lege tua docuens eum) docueris ine; qad hho. Elt mitiges ei a diebs malis:donec fodi At mitiges ei) tribulationẽ ⁊ hoc patientiẽ cõſferendo(a diebo malis) quib floꝛent mali et laboꝛant boni vt patienter ferat quicquid hic agit᷑ nõ dicitvt auferat ex toto ſed vt moderen tur tentatões: et fidelis eſt deus qui nõ ꝑmittit nos tentari vltra qð poſſumꝰ. Mitiges incᷓ (donec fodiat᷑ pctõꝛi) nõ omni ſed ſuꝑbo nõ publicano ↄfuenti ſed phariſeo ſuꝑbienti (fo uea).i.caſus⁊ interitus.felicitas maloꝝ fouea eſt qꝛ cum deus ꝑcit per impunitatẽ fit bomo elatꝰ et cum putat ſe altũ cadit ⁊ de hac fouea q;ꝛ adhuc fodit᷑ ad foneaʒ gehenne tendit. Ita malis ſed aliter bonis AQuia nõ repellet vñs plebem ſuam: et Quia nõ repellet das) deſerendo in aquer⸗ ſitate vt deſpecta et abiectã plebẽ ſuã) ſibi ſub iectam et ſi exercet vt det ei hereditatẽ eternaʒ qꝛ quem diligit vñs coꝛripit. Non repellit q̊s ad tps caſtigat ſed ideo ad tps flagellat vt ine⸗ ternum recipiat illis auteʒ ad tpᷣs parcit quos ineternũ damnabit.Elige ergo temꝑalemla⸗- boꝛemvt euadas ſempiternã penã/? heredita tem ſuam).i.ppłm quem elegit in hereditatẽ ſi bidcnõ derelinquet) vt nõ ad vitam auxilio ſuo „— eam deſtituendo ipe enim ait ecce ego vobiſcũ ſum vſq; ad cõſũmationẽ ſecuil. AQAuoaduſq; iuſticia conuertat᷑ in iui - cium: et qui iuxta illam omnes qui re⸗/ ——ðũ cto ſunt coꝛde. ¶ Quoaduſq; incluſuie qꝛ nec tunc repellet vel derelinquet eos (iuſticia) ſuoꝛũ qui modo iudicant᷑ (conuertat᷑ in iudiciũ) vt iudicent id eſt donec illiq modo ſunt iuſti et ideo iudicati fiant iudices alioꝝ. pꝛius eſt vt habeas iuſti⸗ ciam. deinde indiciũ. modo enim quiſqͥs iu⸗ ſtus hic fuerit ⁊ mala tolerat poſtea cum dño coꝛde mcoꝰ cilicet exiſtentium (conſolatoͤnes tue letificaneruntanimã meam) quia ſicut do loꝛes multi ſunt et amari ſic quoq; conſolatio nes multe ſuntet ſuaues. Si multuʒ doleo et peniteo de peccatis tu domine letificas me de ſpe remiſſionis. Quanto magis egi peniten⸗ tiam tanto magis me cõſolatus es.vnam fu⸗ iudex erat⁊ ſi iuſticia eius cõuertet᷑ in iudiciũ (et qui)ſunt (iuxta illã)id eſt qui ſuntqui ad’ herent iuſticie et habẽt eam ⁊ reſpondet(oms qui recto ſunt coꝛde) id eſt qui ſunt ſine erroꝛe et qui boc volũt qð deus vult ſcʒ tolerare ma⸗ los et expectare iudiciũ ⁊ buiuſmodi.Sed iu ſtus qui inter pctõꝛes habitat timens ne flu⸗ li⸗ ne cõſolatt nam fu⸗ ctuet et vincat clamat.d. di lachꝛymam:vnam merui conſolationem. AQuis conſurget mihi aduerſus mali,/ decem fudi lachꝛvmas: decem merui conſola nantes: aut quis ſtabit mecũ aduerſun uones. Quantum fuit penitentie pondus:tan rgtireiitiſiritatt. fuitctcorlſolatonis numener Magnitu lignantes) id eſt maligna loquetes ⁊ mala m quo d ⸗ 4 onkre⸗ annr ecozd⸗ 1. hiſuadentes aut quis cũ ſurrexeritſtabit: cõ ad en nu godoleon e ien⸗ ſtanter ? pſeueranter mecũ in acie mibi adiu et ulemeoͤlol multitnaline Sunt aute tor ad ſuſtinendũ patienter q; ille vincitq ſu⸗ tiennodo ationum recipiet. Sunt autẽ ſtinet perdit ille qui fent (aduerſus operantes doloꝛes modo pꝛo peccatis pꝛije modo pꝛo iuſticiã. Iniuſti enim nõ ſolum iniqua facien ino ue: m. pꝛo ince gu pꝛeſentis miſerie: do ſed etam maligna loquendo iuſtos molii’ũ Boctcnend aione cele is gloꝛie. Et vere p Pob eketnottendit Nieeno nlominus Nunquid adheret tibi ſedes iniquita/ Niſi q; vñs adiuuit ine: paulominus tis: qui fingis AE pabitaſſet in inferno animamen. rlunquidad Euiſ)enim boc eſſet q; oñs ſcʒ ſolus Lad⸗ ar * C eret tibi ſedes iniquitatis) i. rHluſi)enim hoc ellet(qꝛ ons1οπolued⸗ ille in quo iniquitas ſedem ſibi locauit in que iuuit me)id eſt niſi mihi adiutoꝛiũ dñi ſpecia-⸗ vicia moꝛes fiunt. hoc eſt nũquid aliquis ini- le affuiſſet contra tales (paulominus) id eſt fe quoꝛum impenitenanuũ quibus hic parcis ſeæz rechabitaſſet in inferno)id eſt in ꝓfundovicio dettecum. quaſi diceret.non.quia nonhabita . mnm et in fouea que paratur pctoꝛibo anima bitiuxta te malignus. nulla enim eſtconuen⸗ mea) male ſuaſ⸗ a iam enim mutabat iam pene tio luci ad tenebꝛas(qui fingis) id eſt facis la impijs conſenſerat ac malis ⁊ vanis pſuaſio-⸗ boꝛem)et doloꝛem (cin pꝛecepto.i. de laboꝛe nibo omnino decepta fuiſſet niſidñs liberaſæ⸗ et doloꝛe facis pꝛeceptum et ammonitionem ſet. Ideo autẽ eum adiuuit q;ꝛ humiliterad cõ i1inſtis et ſanctis puta vt modo ſint in laboꝛe et feſſonem recurſum habuit. VUnde ſubiungit doloꝛe. ſm illud beati qui lugent et qui ꝑſecu⸗ Scd. 117 tionem patiunt᷑ ꝓpter iuſticiã. Et ideo hoc fa⸗ Hi dicebã motus eſi pes meus:miſeri cis vt requiẽ alibi requirant nec ament aliqd cosdia tua dñe adiunabat me. aliud oblitiveri boni? qr laboꝛ et voloꝛ eſt pᷣ⸗ Sidicebã) et veraciter tibi iudici culpam cium regni del quo ipᷣm venale ematur et ſine meam coſfitendo (motus eſt) a firmitate (pes his nõ poſſumus regnũ dei poſſidere.q.d.ex meus id eſt affectꝰ (miſcdᷣia tua dñemox (ad hoc intelligo ꝙ nõ erunt tecuz ſed ꝑibunt ini⸗ iuuabit me) in tali motõne vt redirem ad ſta⸗ qui quibus modo parcis qꝛ fidelibo tuis a fla tum meum ⁊ nõ p irem. confeſſionẽ humi gello nõ parcis. Di enim flagellant᷑ filij quid li atem vult ⁊ amat deus. Motus esvt homo ſperare debent ſerui nequiſſimi. Et quamuis gadiuuat et liberatte ille vt deus ſed tamen cõo⸗ diunat et liberatte ille vt deus ſedi mhil malis cum deo ſit nõ tamen ſunt fruſtra fitere motuʒz et dic motus eſt pes meus ⁊ eua⸗ Sunt enim ad hocvt de eis exerceant boni? 22 E vf f f f— — — = dis. O ccurrendum eſt pꝛimarijs motibus ne creſcant in peius. Miro autem modo pericu la et tribulationes dulcioꝛem et gratioꝛem no bis faciunt liberatoꝛẽ. vnde ille exclamat.d. Hcdin multitudinẽ doloꝛum meoꝛum ¶ Scoðm multitudinẽ doloꝛum meoꝛum in in coꝛde meo:conſolatõnes tue letifica erudiant᷑ advitam et demũ ipſi deſcendant in gehennã nam ſepe poſt filij caſtigationẽ vir⸗ ga mittit in ignem. Ainde ſequit. Captabant in animã iuſti: et ſanguinẽ innocentẽ cõdemnabut. ¶ Captabunt) i. frequenter et auide captio⸗ nem parabunt ſcz iniqui (in) .i contra (aiam iuſti) vt eum decipiant ⁊ ad peccatũ inducant . Ania enim vera non inueniunt: falſa enimina tie in quo p chꝛiſtum intratur ad requiem cu⸗ obljjciunt. etcum in anima nõ poſſunt nocere ius ꝑſona hic cõmendatur ſcoᷣm diuinitatem 4 . (ſanguinẽ innocentem) quaſiſcelerati cõde⸗ cetſcᷣm humanitatẽ. Et bene poſtq;ᷓ ſupꝛa di⸗ d mnabunt) in iudicio iniquo ad moꝛtem vti pa ctum eſt de iudiciaria poteſtate nũc agitur de tet de multis factum. Et quare hoc totum fiat tempoꝛe gratie in quo monemur faciem ven⸗ l et deus fieri ꝑmittat ſubiũgendo declarat.d. tuni iudicis in conteſſione pꝛeuenire et modis . Et factus eſt mihi dũs in refugiu:et de alig hsdes pecparare. Dartc⸗ aduentus us meus in adiutoꝛium ſpei me. chꝛi⸗ i et inuitatio ad land m et veneratione; Siiii mipi Iabozantiet dei⸗ Pfſalmus eni ille eſt inuitatoꝛius omniuʒ Et).i.quia ſic cfactus eſt mihi)laboꝛantiet vel. Palmug cmule eit initatoins A C¶Ect) i. quia ſic actus eſtmipilaboꝛaniect le exhoꝛtatur que omnia implenda n. afdicto(dũs in refugium) contra peccata: con ga maug erhotatur que omnig inplenda . Aafucocons in egenom ſim ſecurus. ſunt vt digne matutine celebꝛent᷑ ſicutexulta⸗ 1. ta pericula: contra toꝛmenta: vtſim ſecurus. re:iubilare:confueri:adoꝛare:pcidere:ploꝛare Siennonp loꝛe:vt queras remedium. ethuiuſmodi. Intentio deũ hilariter ⁊ deuo⸗ 1 HHS d t er es audet pꝛeſenti telaudare ad vei laudem et venerationẽ inui⸗ Nam qui ſemp ſelix en. beßh ſpes ſeculi et tare. Sententia in generali pheta in iſto pfal no ſer a meus ſacins eſtind moinuitatomnes ad bilir. beilaudemmad de e Zeui ſer de tdene eſer alin orie Rotam eiugadosation ad bumuscoraz co ſn⸗ lutoꝛium ſpei mee).imi 1 ber ſen niia zl ſtranoonẽ ad pꝛecoꝛdialẽ ploꝛationẽ ettandem manleragictms ſum uinekeee ?d conkethpiceicocoininat ererna; vamnanire GH muat nenca defieii nci ctera co volens ex his ſpecialiter inducere iudeos vt ſequar. Et quid fiet de iniq mipſorv:et in chꝛiſto obediant ne indurati filij induratoꝛus Coreddet Ulis iniquitaenipſopetiin acrugpenam recioiant ? ſeiut ullab ingreſt. l malicia eoxꝝ diſperdet eos: diſperdet il / terre repꝛomiſſionis ſic iſti ab ingreſſi terre vi los vnñs deus noſter.. uentiuʒz excluſi remaneant. Sententia in ſpe⸗ ¶ Ei) cõtrariocredddetillis ſcʒ iniquis ⁊ im- ciali. Itaq; quaſi ad magnas epulas inuitãs . . pijs (iniquitatem ipſoꝝ).i.penam ꝓ iniquita UWM git o vos qui longe eſtis a deo per diſſimllitu⸗ . iteèet in malicia eoꝝ).i.nõ ſcᷣm bonum quod qinem vel qui eſtis de pplo dei ꝑ fidem. ( Ae⸗ de illis malis Ppuenit honbꝛat eos qui ellam nite)paſſibo fidei non tm coꝛpisvel magna af malis bene vtitur: ſed ſcom malum qo inten⸗ fectione mentis 2 deuotõne coꝛdiscexultemꝰ) Aerunt (diſperdet eos ia ſuo regno et gloꝛia intenus mente (ddño id eſt in dño no in ſeculo 1 ſeparabit in qua ſeꝑatione incõpꝛehenſibilis et ſi gaudid verbis explicare nõ poſſumus q N miſeria erit: quod vere poterit quia ciſperdet tamen intus conceptũ eſt voce teſtantes (iubi m illos qui eſt dominus deus noſter quem nõ lemus deo ſalutari noſtro)id eſt gaudeamꝰ in ta putabant curare res humanas vbi relucet di engrrabili leticia in dño noſtro ieſu chꝛiſtove nina iuſticia quã exercebit tempoꝛe opoꝛtuno roſaluatoꝛe noſtro. non in mundo deceptoꝛe . , Bis dicit diſperdet qꝛ diploidem habcbunt noſtro. Exultatio eſt leticia in memte apares , in pena ſicut habueruntin culꝗ. iincoꝛpoꝛe. Jubilare vero eſtigaudium conce⸗ . T e .1t. prum voce teſtariet verbis non poſſe ecplica n Emudi nos domine beniuolentia legis tue ri. Intelligamus ergo qe ipe eſt dñs etipſe cõ⸗ et eſto nobis in tribulatõne reſugiuʒ qui ho⸗ tulit ſua moꝛte ſalutẽ nobis. ni mini EK inſinuas ſcientiam ne delin⸗ Pꝛeocupemus faciem eius in confeſſi ſ uat eröonm. ne:etint ſalmis iubilemusei. 6 ſalmus de aduentu chꝛiſti n. Pꝛeocupemus) id eſt pᷣueniamus (faciem is tatone populi ad dei hilarem laude; et eius )id eſt conſpectũ venturi iudicis in cõfeſ⸗ Veleratione ne indurati eius incurrg nt. ſione peccatoꝝ noſtroꝝ ne inimicus accuſan i. indignationen. C P8. xcuN. do nosprenentare e udd tnnel nann SS. Ienα& ſcutiendüũ ſit et in confeſſione laudis ac gratia i⸗ Emte ex ultemus rum actionis pꝛo ſuis bemitecijs ne in indicio odyno:iubilemus deo ſalutari nſo. nos damncktanquaz ingratos etin pfalmis) . ¶ Auctoꝛ pialmi ꝓpheia dauid Ti id eſt in canticis ſpiritualibo vel in bonis obe⸗ . DA Zucton bid ſus:laus ribaciubilemꝰ eiꝛſimus ⁊ deuotivt que dicim 2 iſta canticii deuotõnis et bilaritatis fit ipi da in pſalmis vel fecimus in onee t uid chꝛiſto. Agitur cni pic de tempoꝛegra⸗ iubilatione ctleticia. vt cum bilanitate Nant omnia repetit iubilatio in dicendoyt ↄlirmek in faciendo. Et merito debemus bec exbibe⸗ re chꝛiſto et hoc ideo. Qñ̃ deus magnus dñs: Trex magnus ſuper omnes deos. ¶ Dm)ipſe eſt (deus)et per cõſequensema⸗ gnus dñs) dñoꝝ in ſũma ptãte.nullus enim equat᷑ magnitudini.i.potentie eius cuius ma gnitudinis nõ eſt finiset rex magnus)ipe em omnia regit ⁊ gubernat ſuꝑ omnes deos ꝑti⸗ cipatõne nõ natura ſuꝑ quos rex eſt qꝛ rectoꝛ - coꝛuz. Etiſtud iam pᷣmiſſum potentie eſt ſech qð ſᷣm aliam literã addit᷑ et in cantu interpo-⸗ nitur miſcdᷣie eſt ſcʒ (qm nõ repellitdñs pleæ=⸗ bem ſuam).i.iudeos qui ꝓpꝛie ſua plebs ſunt. ta etmoꝛibo ſeecd. Venite adoꝛemus et pcidamus et plo N2—— eſt deus noſter: remus ante dim qui fecit nos: q ipſe UAenuie) ꝓpicius affectibo et paſſib mentis aſpꝛopinquando et de virtute in virtutẽ ꝓfici endo (adoꝛemus)p deuotionẽ ſingularẽ vene rando(et ꝓcidamꝰ coꝛꝑa ⁊ ↄſcientias ci buüi⸗ liando(et ploꝛemus p exceſſiba nr̃is ißᷣm ims ploꝛandocante dñm) ꝑ puritatẽ mentig ei pla cendo(qui fecit nos ad imaginẽ et ſimilitudi: nem ſuam.q.d.qui opus ſuum nõ ſpernit aut cõtemnit que eſt magna fiducia. Ergo venite cõtra pigros adoꝛemus cõtra incredulos ꝓci damus cõtra ſuꝑboset ploꝛemus contra du- quãuis enĩ multos ex ipᷣis repulerit nõ tñ pe-⸗ ros(qꝛ ipſe eſt deus noſter) et conditoꝛ dans ſeo nitus plebem deleuit qꝛ multos ex eis elegit. nobis ꝑ ſuam benedictã incarnationẽ qui ſo- Vel(plebem ſuam) quam ꝓpꝛio cruoꝛe redeæ- lus eſt adoꝛandus. mit. JItem ido. Etnnos ꝓpprus paſcue eius:et oues ma Auia in manu eius ſunt oms fines ter nus eus.e re:et altitudines montiũ ipſius ſunt. ¶ Et nos)ſumus ꝓplłs paſcue eius) quem fe ¶ Quia in manu eius)ſcʒ ptaãte oꝛdinatiõe et cit et paſcit coꝛꝑaliter et ſpũaliteret oues ma⸗ regimine (ſunt oms fines terre) pugillo enim nus eius) quos feciteſſe ſuas oues per paſcua id eſt ptãte ↄcludit omnem latitudinẽ tere ꝛ vite ducens eos et diligentẽ curam gerens ci omnia cõtinetet (altitudines montiũ i.excel ſi montes ſipᷣius ſunt)iin ege⸗ us quas ſᷣm aliam literaʒ ipſe cõſpicit ſcʒ ſicut rectoꝛ opus ſuum. q.d.in ptãte dei ſunt infima ⁊ ſupꝛema terre vel oſtendit per hoc vocationẽ gentiũ. di cens.Quia in manu eius ſunt om̃s fines ter re).i.gentes qꝛ ad eum venerũt om̃s gentes vt de omnib natõnibo oꝛbis ſit vnus pplus ſan ctus (et altitudines montiũ).i.terrene ⁊ ſubli⸗ mes huiꝰ ſeculi ptãtes qne Pus naͤnerſe erant ubiectas poſſidet. (iipᷣius ſunt)id eſt eas fidei Am̃ ipſius eſi mare et ipſe fecit illud: et ſiccam manus eius ſoꝛmauerüt. ¶m ipius i in ptate eius ceſt mare)et me⸗ rito qꝛ (et ipſe fecit illud) cõgregans aquas in „ — „ vnum locũ(ct ſiccã)i. arida ſcʒ terraʒ (manus cius).i.ptãs eius oꝑatiua q̃ nunc manus nüc verbuʒ eius dicit᷑foꝛmauerũt) et diſpoſuerũt quam fluctib oꝑiri nõ ꝑmittit. Uel (qm̃ ipi⸗ us )et ſub eius dominio eſt (mare).i.mundus N(et ipſe fecit illud) vt quando vult ſurgat quã do vult quieſcat(et ſiccaʒ ſcʒ eccciam queun⸗ bꝛem gratie ſitit vt frucnſicet (manus eius foꝛ mauerunt) quam nõ ſinit fluctib tentationuʒ opꝑiri nec nosvltra poſſe tentari poſtquaʒ igit vocauit ad exultationẽ et laudem iam oſtenſa gratia deivocat ad pniam dicens. Ergo quia tantus eſt. Et tanta facit nolite longe ſtare vi⸗ ca ſalutẽ omniũ ſicut paſtoꝛ diligens eſtin re⸗ gimine ouiũ.Eleganterverboꝝ oꝛdinẽ comma tauit ettanquã nõ pꝛia reddidit nõ enim di? xit oues paſcue ⁊ ꝓpłs manus eius quod ma⸗ gis putabat᷑ congruere ſed ait płlus paſcue et oues manus vt ipos intelligas oues qui ſunt et pplus. Sumus quippe pplus etoues ſz hac conduone vid.e Hogie ſi vocem eius audieritis:nolite » obdurare coꝛda pveſra? ¶ Bocic) i. modo tpe gratieſemp q pſene erat dauid in ſpirituſivocem eius audieritis) id eſt ſi obedieritis voci eius ſcʒ chꝛiſti per ſe nunc loquentis. Qui pꝛecones ante mittebat ipſe venire dignatus eſt. O ꝛe ſuo nunc hic lo⸗ quitur qui olim per oꝛa ꝓphetarũ loquebat᷑ t ideo ne ſitis nunc duri ſicut ante ſuiſtis. Que autẽ ſit vox chꝛiſti cui obediendũ ſit ſubdit di cens ex ꝑſona eius (nolite obdurare coꝛda ve ſtra)et ne ſitis lapideivt nõ credatisvł nõ obe diatis mandatis meis. Monet ne obdurent᷑ ne ↄtingat eis vt patriba eoꝝ. Uñ ſubdit. SZicut in irritatõe ſcᷣm diem tentatio nis in deſerto. —. ¶ Sicut)factũ eſt cin irritatõne) vel ᷣm aliaʒ literã (in exacerbatõne) id eſt in puocatõne fa cca (ſcdᷣm diem)id eſt in diebus ettemꝑeſten⸗ tatõnis)facte (in deſerto) tunc enim ſimiles il lis eritis ſi duri fueritis obſtinatos terret ꝑ pa — — — i e. uut n, a tdr: neſ. niſo⸗ t r l c ,. , 66 ſe 1 bet — — OQN( — trum ſimilitudinẽyt ſ. altem ſic molleſ⸗ cerent ne Ne nie eis vt patribo cõtingeret ⁊ culpa parentũ repe de ptãte mea circa ꝓmiſſionẽ ipoꝝ ꝓpbauerüt me ſcʒ quid facere poſſemcet viderũt ſcʒ ocu⸗ lis ſuis ſed nõ crediderũt menteſoꝑa meama titur vt vindicta timeaa. Vbi tentauerũt me patres veſtri: Verunt et viderũt opa mean. lbi tentauerũt me pꝛesveſtri)dubitando gne virtutis in diuerſis miraculis.Ante ocu⸗- los eoꝝ miracula in manu moiſi faciebã 2 to vigderunt opera mea mirabiulia ꝙ nullo modo dubitare debebãt ſed ipᷣi magis magiſq; coꝛꝛ da obdurabant et ꝓmiſſionibo meis nõ crede bant. Jam &ꝶ ne ſitis taliũ filij.i.imitatoꝛes. Muadraginta annis offenſus fin: gene mea) hoc ideo addit ꝗ taic eterna ſi feceris pcepta ipᷣius tam cert? ſis de damnatoe cum diabolo ſi ↄtempſenis pce⸗ rationi illi:et dixi ſemp exrant coꝛde. Quadraginta annis) ſcʒ quibo muratõnes eoꝛ ũ hoc eſt effectũ aliquẽ offenſe oſtendi retardans cos ab unpletõne ꝓmiſſiet deducens eos per deſertũ tanquã vagos et iim ꝓximus fui) in virtutibo et ſi m aliam lutera ( ꝓximus ſui) in virtulibo et ſi⸗ gnis ac beneficijz mulns et magnis eis erbi⸗ buis vel ꝓxim fui ꝗꝛ in virtutib etſignis me æt nuũc ꝑ meetapłos (erantſcʒ hi qd ſᷣm alliã teet nunquã deſtiti erroꝛ:ẽeoꝝ arguere. Etiſii no cognouerũt vias meas: vt iun ram in ira mea ſi introibunt in requiem egerunt ac ſinõ cognoſcerent viag. epta et mandata in quib debebzt „ — meas).i. pce ambularecvt.i.ſicut vel ſᷣm aliaʒ literã quib ipᷣi (iuraui).i.firmiter et immobiliter ſtatuicin ira riurat aliqñ placidus ſi cut iurauit dauid veritate (ſi introibũt) i. non intolbut ſcz ili duri aln enim inr ant in re⸗ quiem meã) ſcʒ in terr ꝓmiſſã quã elegi in qe· tam manſionẽ tam li ꝙ; cultus mei. Uel(in quiẽ meaʒeternã. Sic q ob durati ſunti tie nõ intrabüt in req in untipe gratie no intrabũt in requie beatoꝝ p terrã p miſſionis deſignatã 7 figuratã. Du p licit er in rat deus vel pinittendovel cõminando.vnde Ang. Jurauit dũs in ꝓmiſſis ſuis. Jurauit n c minationibo ſuis vr q; certus es de felici e Staeugs ((DO:ꝛano. — . — S aduentũ in carne adipſius reuerentiã 1 timoꝛẽ ꝓpter eius aduentũ ad iudiciũ Antate dommo t 4, icius ſuꝑ oues gregis nui eiſq; imꝑtien 4 õs eris in requiẽ. Per. dim. — Inductio ad chꝛiſti laudẽ ꝓpter eius E quotidie a captiuitatè libe ſuper fundamentũ chꝛii canticu noui:cantate dno omnii Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta danid. Titulus eſt pſalm dauid quãdo domus ediſicabat᷑ poſt captiuitatẽ. Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt da ⸗ uid ꝓphe qui hic loquit᷑ agens deco qd factũ eſt quando domus dei ſcʒ eccleſia ediſicabat deſertüofſe nſs xi implacabiliter iratus (ui tοb6»o. poſt captuuate que ſub diabolo fu⸗ generatiomi illi) ſcz ꝓprer ſegtedniira 2 mur⸗ Salutare eximi omniũ plor dñereſpt⸗ ntie introqucere eaſdem ſempiternã — — — — . ctũ aliquẽ offenſe Plluuate babylonicã reedificatũ eſt templũ ſa n ilſe lomonicũ ⁊ per illam reedificationẽ reedifica tio templi ſpiritualis a diabolo ſubuerſi intek liguur. de qua reedificatõne nõ de illa actuali ganlec percina 4 ciptinitate ſunt regem⸗ ſentaut ertij offenſus fui. ge ibi me offende⸗ Pii qui fudit ſanguinẽ ſuũ et dato pꝛecio emit runteet dixiſemptunc argendo p miniſtros osbemterratü AEEtNomnsdueade litera aponit coꝛdexi malo poſtto et volta recucit et ſuper fum li perſige, et opation? editicat᷑. atenia aduentus chꝛi ſtiin carnem? ad finale indiciũ. Intentio mo nere ag fidem incarnatõnis chꝛiſti ? ad erul⸗ tationc et laudem ꝓ liberatõegeneris huma⸗ „ mo inuitat omnes fideles ad chꝛiſti landem ? 2 In his enim eſt cauſa ſpei ? timo⸗ epoſua duricia in ch. erat inanſurs nunc ſpecialiter monet gentes Dic ns comaniuer ad omnes. (Q—antate) linz er vita (O io, patri canticũ nouũ /p nouo 2 3 „ in carue et nõ in v cuitate ſed in nonitate non nimoꝛe pene ſed amoꝛe iuſticie exuentes vete⸗ ticum nouũ ⁊ ipſa eſt vocadq deu. Uletuzcan cum entat cupiduas nouũcharitas (cant⸗ mü pter ipius aduentũ in carnem erad. eueremia etimo⸗ ptereius aduentaz ſpei per miſcdiam aguentus pꝛim timo⸗ entẽtia in ſpeciali in pꝛe⸗ ni. Dententia in generali ꝓpheia in iſto pſal⸗ lmo ſpecialier monnit iudeos yt biiſtũ crederent ſed quia te dñoyfilio ſcʒ ielu chꝛiſto. Deinde quos tan tare monuerit oſtendit dicẽs omnis terra) nõ deedificat᷑ domus dei ſcʒ ecclia. im iudea.i.om̃s boĩes habitantes in terra.vn Cantate dño ⁊ benedicite nomini eius annũciate de die in diem ſalutare eius. CLantate dro ſpuinnt ſctõ. Ter repetit dño 0 dd diſtinguẽdũ ꝑſonarũ trinitatẽ qꝛ laus chꝛi ſti honoꝛ totius trinitatis eſt (⁊ bñdicite nomi ni cius qð eſt ieſus.i.ſaluatoꝛ gratias agendo de tanto beneſicio. hunc ex eo qð in nobise factus omni tꝑe nos bñdicere⁊ laudare debe mus.Deinde ad pᷣlatos loquit᷑.d.ſannũciate) id eſtpᷣdicateo vos pꝛelativt creſcat edificatio domus dei (de die in diẽ) aſſidue ⁊ ſempſſa⸗ lutare eius) ſcʒ ꝙ ꝓpter nr̃am ſalutẽ venerũ vt totũ genus humanũ a moꝛte redimeret. Dein de vbi ſit annunciandũ exponid. Annunciate inter gentes gloꝛiã eius:in omnib pplis mirabilia eius. mus eius edificationẽet ne aliq̊s putares ex⸗ cipi addit(in omnib plis) nõ in quibuſdam gentibo (mirabilia eius).i.oꝑa eius miraculo ſa que fecit. Et hoc ideo. ”LM ℳ. Qm̃ magnus dñs et laudabilis nimis terribilis eſt ſug om̃s doo: ¶ Qm magnus)eſt in potẽtia ⁊ virtute qꝛ po teſt omnia dominꝰ chꝛiſtus: ſi homo factus ſit ꝑ qd ꝑuus apparuit ⁊ lanquaʒ deficiens in laude ipius aitcet laudabił eſt bonitateet hoc nimis qꝛ magiſ qᷓ; poſſit dici vel cogitari(terti bilis eſt) ſuis aduerſarijs qui territus viſus eſt inter hoĩes ⁊ etia terribilia faciens ſuꝑ om̃es deos) i. pluſq; oms q colunt᷑ ianq; dij a gen⸗ re dixiſti ſuper omnes deos cum nõ ſint dij ſe NM— lum iudeis (gloꝛiã eius atiuitatẽ inenarrabi lem reſurrectionẽ aſcenſionẽ ⁊ gloꝛioſam do⸗ celos fecit. quem nos dicimꝰ deũ noſtrũ (celos fecit) vbi pabuare nõ poſſunt demones et nõ tm mate⸗ riales ſed etiã ſpũales ſcʒ angelos: apłos qui chꝛiſtũ qui in eis ſedet poꝛtant: demonibo im perant. Jgit᷑ bene magnus et terribilis eſt qui tales celos fecit. Hoc etiã annũciate ſcʒ qy. Conſfeſſio et pulchꝛitudo in conſpectu Am om̃s dij gentiũ demonia: dñs aũt ¶ Oñ oms dij gentin) i. quos gentiliter vi⸗ nentes reputant deos ſuntdemonia)et qꝛ pa⸗ rum eſt eſſe ſuꝑ demonia addit (dñs autẽ) ſcʒ eius: ſctimonia et magnincentis in ſan ctiſicatione eius. Contfeſſio) pctõꝝ (? pulchꝛitudo) ↄfitendo enim fit homo de ſedo pulcber.i.de pctõꝛe in ſtus eſtcin ↄſpectu eius tales eni ipᷣm ↄſpiciũt etↄſpiciunt᷑ab eo. Si ergo amas pulchꝛiiuu⸗ dinem pꝛius elige ↄfeſſionẽ vt ſequat᷑ pulchꝛi bis.q.d.qui vult eſſe magnificus et potens vt ſunt angeli pꝛius ſit ſctũs qð fit ex eo ſolo ſan ctificante nõ ꝑ nos. Uel(ↄfeſſio laudisc⁊ pul chꝛitudo)interioꝛ mentis in ↄſpectu eius) de cet(ſanctimonia).i.exterioꝛ cõuerſatio ſancta et honeſtacet magnificentia).iin magnis ohł bus et exercitijs virtuoſis(cin ſanctificatõe)i. in ſancto cultu(eius:decet.Et q; talis eſt do⸗ tudo(ſanctimonia).i.ſanctitas cet)ꝑ ( magnitſicẽtia eſt in ſanctificatõe ei minus erog. =” Afferte dño patrie gentius:afferte diño gloꝛia et honoꝛe: afferte dño gloꝛia no minieiuus. erte)et datedño)o vos patrie gentiũ· i. genies de quacũq; pꝛia ad fidẽ chꝛiſti cõuerſe et ſubiũgit quidafferte dño gloꝛiã)bene vuuer ſando ⁊ ipᷣm bonis oꝑib gloꝛiſicando (⁊ ho-⸗ noꝛem de bonis operibo gras reſerendo ⁊ ipi omnia atinbuẽdo⁊ repetitſafferte dño gloꝛiã) ct hoc nomiĩ eius acnibendo nõ veſtrovel bo minũ.ſupꝛa quater poſuit afferte ꝓpter quatu oꝛ virtutes vel ꝓpter quadripꝑtitũ plati officiuj hic ter ponit ꝓpier tria a nobis offerenda.De⸗ bemus enĩ pmo offerre deo et offerre animas njr̃as.ſcdᷣo coꝛꝑa.tercio aliqͥd de nr̃a ſubſtanz tia.Et nevacui intretis ad ojſdſnm. Tollite hoſtias et introite in atria ei adoꝛate dũm in atrio ſctõ eiuns. Tollite hoſtias) ſcʒ dona ⁊ munera ac bo as oꝑatões vel ſacrificiũ ſpũs ↄtribulati ac hũilitatis ⁊ ↄfeſſionis⁊ introite in atria eius⸗ id eſt in eccłiã militantẽ vt ſitis ↄfoꝛmes ꝓpłlo eius. Qui intrant ipſi edificant᷑ in templũ dei ipᷣi ſunt domus dei ille eſt inhabitatoꝛ cuiedi ficat᷑ domus toto oꝛbe terrarũ (adoꝛate dñũm) deuote in atrio ſctõ eius.i.in catholica ecelia plures ſunt eccłie ⁊ vna eſt eccłia ⁊ ideo variat — numerũ. Vel(in atrio) qð eſt ĩ celo ⁊ eccłia tri umphante. Illuc coꝛ ⁊ intentionẽ dirigendo. Et vtinã. Cömoueak a facie eius vniuerſa terra: entib⸗ dicite in dñsregnautt. õmoueat᷑) mocu timoꝛis et reuerentie vt couertatur ad pniam ⁊ a vicijs ad virtutes (a facie.i.a cognitioneſeius) vel a pñtia gre eius et nõtaniũ ꝑs ſcd vniuerſa terra)i oms babi — — . . tatoꝛes tene vt aũt hoc ſit(dicite) vos boni di uulgãdo (in gentibo hoc ſcʒz qꝛ dñs.i. chꝛiſtui victo diabolo (regnauit)a ligno.i.ꝑ lignũ cru cis ꝑ qð foꝛtẽ armatũ expuguit.vł cregnauit) id eſt rex eſſe mundo innotuit quo ſemꝑ apud patrem regnauu et dominiũ ac ptãtẽ ſuꝑ oẽem· creaturã in ſua reſurrectõe accep'it. * . * Etenim coꝛrexit oꝛbem terre qui nõ cõ mouebit᷑: iudicabit ꝓplos in equitate. ¶ Elenim)poſt reſurrecuonẽ coꝛrexit)ab er⸗ roꝛe ⁊ vicijs ac iuſtificauitoꝛbem terre).i.ec⸗ fidei que ſtabitvſq; ad finẽ mũdi quantũcũq; tribulatõnibo unpellat᷑ ⁊ poſt (iudicabit ꝓploſ in equitate).i.iuſte reddens vnicuiq; ſ̃ᷣm oꝑa ſua et tunc plangent et dolebũt q modo equu⸗ R tatem diligere ⁊ eligere noluerũt.Ergo. — Aetent᷑ celi et exrultet terra: cõmoueat? mare et plenitudo eius: gaudebuũt cam i et omnia que in eis uut. ¶ Letent celi)ſcʒ pᷣdicatoꝛes q enarrant glo⸗ riam dei cõpluentes terraʒ quos dñs fecit ce⸗ los.i.de terrenis celeſtes de carnalibo ſpũales Ct exultet terra) ſcʒ auduioꝛes imbꝛẽ doctrine ſuſcipientes cõmoueat᷑ mare).i.ſeculũ vt cõö⸗ mutet᷑ in melius (et plenitudo eius).i.omes a maxiĩovſq; ad minimũ ⁊ indegaudebũt cam pi).i.lenes mites equi qui ſuntcampi dei di-⸗ uerſis floꝛuʒ ſuauitatibo pollentes ⁊ terrena al titudine nõ tumẽtes cet omnia que in eis ſunt) id eſt oms vires ſenſus rano. Et. Tunc exultabũt omnia ligna ſiluaruʒ a — Zunc)ſcʒ q coꝛriget et ſic edificat᷑t domus (exultabũt omnia ligna ſiluarũ).i.pagani in culti moꝛe ſilueſtri qꝛ de oleaſtro pꝛeciſi in oli uam ſunt inſerti etin edificiũ domꝰ aſſumpti nit) a aduentu redimere ⁊ iudiciũ diſcretõ nis facere aliq̊s vocãdo ad fidẽ et gr̃am alios nõ et(qm venit).i.poſtea venturus eſt iudica re terrã.i.hoĩes ſcʒ viuos et moꝛtuos iudicio retributõis pꝛimo venit in eccłiam ad redimẽ duin. ſcdᷣo veniet ad iudicandun. pulos in veritate ſuua. „ MWudicabit) eni oꝛbem terre).i. om̃s hoĩes habitatoꝛes oꝛbis terrecin equitate)ſed quõ iu dicet aꝑtius exponit ſubdenset ppłos in veri tate ſua) in illo enĩ iudicio eqᷣtas ⁊ veritas erit qꝛ ibi duo erunt ppli quibo dabitſententiã eq⸗ tatis et veruatis vt alij in vitam alij in penas facie dñi quia venit: qm venit iudicare Audicabit oꝛbẽ terre in equitate: et po iudicabit hoc eſt vt nõ expectent miſcdiaʒ qui miſcdᷣiam facere noluerũt qui aũt miſcdiã fa⸗ cerevoluerũt cum miſcdᷣia iudicabunt᷑ qꝛ mi⸗ ennt equitas ⁊ veritas in quibo dñs plin ſung ſencoꝛdes miſcdᷣiam ↄſequent᷑. Dꝛatio. actoꝛ celi terreq; cregtoꝛ deus quẽ ommis erra cantici noui modulatõe pſultat pcamur egnante ſupplices ↄfitemur i gentilitatis erroꝛe futuri ad⸗ ita ſentiamus. in carne eiuſq; victoꝛia et gloꝛioſa reſur rectoneac regni cõmendatõe et aſequẽ ti e Ommus regna- nit exultet terra: letent inſule multe. lns t Anctor pialmipha dauid Ti⸗ tlus eſt pſalimus ipi dauid qñ terra reſtituta eſt ei. Et eſt ſenſus pialmus iſte fit ipi danid.i. chꝛiſto cuius laudeʒ ⁊ victoꝛiã cõnnet agens de eo qð factuʒ eſt qñ eius terra reſtituta eſt ei. id eſt coꝛpus ſuũ qñ ſurrexit vel qñ iudea quę eum crucifigendo ꝑierat credidit? diſcipuli j titubauerãt ſunt firmati ſed ⁊ alicones de gen nbus ſunt adducte. Et bene poſt domus edifi Ccationẽ de qua ſupius dictũ eſt de reſtitutõne terre hic agi ꝑ quã domus illa edificat. Ma teria aduentus chꝛiſti in carnẽeiuſq; victoꝛia et generale poſt reſurrectionẽ dniuʒ. Intentio ratione facta ꝑ pꝛimũ chꝛiſti aduentũ. Snia in generali pha in iſto pſalino deſcrnibitad⸗ uentũ chꝛiſti in carnẽ ⁊ ipᷣius generale dnium confuſionẽ repꝛoboꝝ et exultationẽ fideliuj. Snin in ſpeclalividens ergo ꝓpha ſuꝑſtitöes mundi abũdare ante chꝛiſti reſurrectionẽ op⸗ ponit dicens.Dñs) ille qui ſpꝛetus ⁊ occiſus fuitregn uit i deuicta moꝛte regnũ ſibi acq⸗ ſiuitvtrex eſſe ĩnotuit qꝛ in ſua reſurrectõe ge⸗ nerale dñiuʒ ſuꝑ oms creaturas accepit. Qui ante ſubiecti erant ſub dno diabolo. nunc ſub iecti ſunt ſub dño creatoꝛe ideo ⁊ inde (exultet terra).i.hoĩes habitãtes in terra quibo ingreſ⸗ ſum tribuit ad gloꝛiã et (letent᷑ inſule) nõ om̃s edcmulte) ſcʒ ad fidem cõuerſe.i.fideles in in ulis habitantes.q.o.vbiq; ſit exultatio ⁊ leti⸗ cia. Vel(inſule).i.totius mundi eccłie quein medio tentationũ ſunt ſicut iſule inter fluctus et addit(multe) nec dicit oms ꝓpter hereticoꝝ uentꝰ. Deinde oſtendit qualis ſit dñs in pꝛi mo aduentu dicens. —MU — Nubes et caligo in eireuitu eius: iuſti⸗ cia et iudiciũ coꝛrectio ſedis eius. Aitubescteaiig obcurnde ſunt in cir⸗ cinitu eius) his qui eum nõ cognouerũt.im⸗ pijs qui in cum nõ crediderũt eſt ipᷣe nubilo⸗ ſus⁊ caliginoſus qꝛ eis nulla claritate Eeſplen det ſed ipe eſt (iuſticia ⁊ iudiciũ coꝛrectio edis ecius).i. bonis qui in eum crediderũt eſt ipᷣe iu ſticia qꝛ ex fide ſunt iuſtiſicati ⁊ iudiciũ qꝛ per ecos iudicat ⁊ coꝛrectio qꝛ eos regit dirigit. ſe dem dicit eos ipᷣos qui in euʒ crediderũt.facti enim iuſti facti ſunt ſedes dei ſedet in ipis iu⸗ dicat ex ipᷣis coꝛrigit eos. Velnubes ſacram doctrinã pluentescet caligo pfundoꝝ myſte⸗ rioꝝ capaces(ſuntin circuitu eius)et militant ei (iuſticia).i.appꝛobatio boni (et iudiciũ).i.re pꝛobatio mali ſuntcoꝛrectio ſedis eius.i.coꝛ rigunt eos qui ſunt ſedes eus. Agnis ante ipſum pꝛecedet:et inflãm bit in circuitu inimicos eius. „„ „ * quam in eis ſedeat hoc eni igne exarſerũt cre⸗ dentes in eum (et) hicigniscinflãmabit in cir⸗ cuitu) ꝑ totũ oꝛbẽ (inimicos eius)ſcʒ dei. Iſto enim igne inflãmati apłi ceperũtire ꝑ mũduʒ ct inflaãmare in circuitu inimicos eius qui deo derelicto idola adoꝛabant. Qui credere nole⸗ bant incendebant᷑ad cõſumptionẽverbo dei facti peioꝛes inuidia ſua exuſti ⁊ cõſumptiſed qui crederevolebant incendebant᷑ ad reꝑatio gem igne charitatis vt ſalubꝛiter arderent.In uoppr. Alluxerũt fulgura eius oꝛbi terre: vi et cõmota eſtterraa. ¶ Alluxerũt fulgura eius).i.mirackła (oꝛbiter re).i.toti mundo cum enim nubes ſcʒ pᷣdicato res miſſi in verbis et in factis mira dicerentet facerentverbis tonabant ⁊ ſplendoꝛe miracu loꝝ choꝛuſcabantvidit)hec miraculaſet cõ⸗ mota eſt terra).i.terrena coꝛdavel habitantes in terra alij ad fidem alij ad indignationẽ hec enim fulgura credentes illuminabant nõ cre⸗ dentes cõburebant ⁊ innlgel. ontes ſicut cera fluxerũt a facie dñi: a facie dni omnis teraeg Montes). i.ſuꝑbi ⁊ alticſicut cera)que fluit a facie ignis (fluxerũt)liquefacti et cõplanata eſt omnis altitudo que erat cõtra deũ ⁊ hoc(a a pñtia dni nõ ſolũ montes ſed ⁊ (omnis ter⸗ ra).i.duritia gentiũ infideliũ fluxit qꝛ nõ iude oꝛum tm̃ eſt deus ſed ⁊ gentiũ qui tamdiu du⸗ oni ſpuſſctĩ quem venit mittere in terrã ante ipᷣm).i.ante aduentũ eius (pcedec) ante⸗ rierant donee ſlle ignis admoueret᷑ dũs ergo in iudea natus omni tene.i. cũctis gentiby eſt cognitus. Quia. Annuncia Annu rant gloꝛiã deitiuſticiã eius)ſcʒ chꝛiſtũ qs enĩ fideliũ tacet chꝛiſtũ vel iuſticiã fideiſetſic( vi⸗ derunt) coꝛdeſoms ꝓpłi gloꝛiã eius).i.cogno⸗ uerũt diuinitatẽ chꝛiſti qꝛ etiã quibo nunciatũ nõ eſt de eo intellexerüt deuz in carne veniſſe. VAel(gloꝛiam eius) ſcʒ q gloꝛioſe ſibi reſtitue ri derunt om̃s ꝓpli gloꝛiã eius. zuerũt celi iuſticiã eius: et vi⸗ ¶Annunciauerũt) pꝛius (celixi pdicatoꝛes quoꝝ coꝛ ſurſum eſt et de quib⸗ dicit᷑ celi enar tterrã ſuam. Ergo qꝛ dns regnauit ⁊ qꝛ vi⸗ lia: Conſundant᷑ eterubeſcant exemplo ↄuer ſoꝛuʒ (om̃s qui) co relicto adoꝛantſculptilia⸗ manu artificuʒ facta que nullius ptãtis ſun vidum in ſpe vana ↄfundunt᷑ ad illã verãva⸗ leant puenire (et qui gloꝛiant᷑ in ſimulachꝛis ſuis ſalſis qᷓ ſpiritu carent et vana ſunt vtiam gloꝛient᷑ in deo vero. Et merito cõfundunt᷑qꝛ cultũ debitũ ſoli deo creatoꝛi attribuũt creatu re.CQuilibʒ ſimulacrũ ſuũ dici põt cuius amo re pꝛe alijs occupt᷑. Noſter aut deus eſt queʒ et angeli adoꝛant. VUnde ſequeii. Confundant᷑ om̃s qui adoaant ſculpti et qui gloꝛiant᷑ in ſimulachꝛis ſuis. Zidoꝛate eum omnes angeli eius:audi⸗ nit et letata eſt ſvon. ¶ Adoꝛate cum ſcʒ verũ deuʒz)omnes angeli eius laudando ⁊ glioꝛificando ad confuſionẽ idolatraꝝ vt videant ⁊ cogſcant eroꝛẽ ſuũ et diſcant adoꝛare dñm qͥ ab angelis adoꝛat᷑ au diuit) de cõuerſione gentiũſyon).i.eccłia pꝛi⸗ mitiua que erat in iudea ⁊ que gloꝛiã eius ſpe culabat᷑ ⁊ inde(letata eſtybenedicens dñm.iu⸗ dea eni pꝛius credebat ſe ſolã ꝑtinere ⁊ venire ad chꝛiſtũ ſed iam de ſocijs gentibo letat. tua pIole Et exultauerũt) et deũ magnificauerũtfilie iude).i.anime cõfeſſoꝛũ fideles ⁊ electe anime religioſe. anime ecclie que ieſum chꝛiſtũ dñm cõſuent᷑ et hoc ꝓpter iudicia tua dñe)que ſunt gqgꝛ nõ eſt ꝑſonarũ acceptoꝛ deus ſed in oĩ gen⸗ te ⁊ in omni pplo quicũq; ei fuiueritacceptus eſt illi qꝛ nõ iudeoꝝ tm̃ deus ſed ⁊ gentiũ. Bñ ergo ſequit. 4 Am̃ tu vñ̃s altiſſimus ſuꝑ omnẽ terrã nimis exaltatus es ſup oñis dos. ¶ Om iu dñs es altiſſimꝰ)et ſupꝛem ac po⸗ tentiſſimꝰ (ſuꝑ omnẽ terrã) nõ ſuꝑ ſolã iudeas ltauerut filie iude: ꝓpter iudicia eto chꝛiſie nimis)et plus q;ᷓ dici poſſitcexalta tus es) vſcq; ad pris equalitatẽ vel ſ̃m oꝑa et ̊ (ſuꝑ oẽs) non tm ſuꝑ minoꝛes ſʒ et ſuꝑcdeos ) et non tm ſuꝑ deos malos ſcʒ ſuꝑ idola et de⸗ mones qui dicunt᷑ dij nũcupatiue ſʒ et ſuꝑ bo nos ſcʒ ſuꝑ hoĩes iuſtos? angelos q dicũt᷑ dij puicipatiue. vel ꝑ terrã et deos ſignificat eũ im erare terrenis ⁊ celeſtibo. Et cũ tantus ſit ⁊ ta lis ergo vt ad eum veniais. MQui diligitis dñm odite maluʒ: cuſto⸗ dit vñs alas ſanctoꝝ ſuoꝛum de manu 7 ctdais liberabit eoos: ni diligitis dũm)qui ſolus bonꝰ eſtcodi⸗ te malũ)et qöcunq; deo aduerſum. Amas de * ligere qd bonũ eſt ſi ceꝑis odiſſe qd malũ eſt. ſed iam ſubſequunt᷑ ꝑſecutões hoĩm et tenta⸗ um debes odiſſe qð odit:hinc eni aparet te di tões vicioꝝ.audi ↄſolatõʒ.(cuſtodit dñs ani⸗ mas ſanctoꝝ ſuoꝝ)ne eis aliquid noceat vn⸗ de ſequit᷑ (de manu peccatoꝛis).i.de ptãte de⸗ moms vel iniqui hoĩs(liberabit eosſcʒ ſan⸗ ctos ſuos ſaltem in aia ⁊ qq; etiã in coꝛꝑe et ergo ſoꝛti eſto nõ ſolũ in diligẽdo deũ ſed etiã in odiendo malum. Ham Lux oꝛta eſt iuſto:et rectis coꝛde leticia Qux)diuine gre (oꝛta eſt iuſto).i.tanq;; no⸗ uiter oꝛta apparet et refulgesin coꝛde eiusKet re ctis coꝛde)quibo ſcʒ ꝑ oĩa placet deus oꝛta eſt ꝑ ſpemleticia) vera ⁊ gaudiũ in dño:non eni leticia q̃ eſtẽm ſeculum vera eſt. Nõ ergo vere in miſeria ſunt ſancti ſpe iam ſalui. Vel(lux) ꝑpetua ⁊ leticia ſine fine etideo nõ curent ꝑde re lucẽ iſtam nectimeãt eos qui coꝛpus occi⸗ duntqꝛ vera lux aie lucebit. Ergo Letamini iuſti in dño: et cõſitemini me — moꝛie ſanctificatõnis eus — ¶ Aetamini iuſti in dño) ↄgratulando bñfi⸗ cijs eius ⁊ vr̃is meritis q eſt leticia deuotõnis et nõ in ſeculo que eſt leticia vanitatis: qui enĩ dñm habẽt leticiã ſemꝑ poſſident (et)letati (cõ fitemini) ↄfeſſione laudis (memoꝛie ſanctifi⸗ cationis eius).i.laudate eũ gr̃as ſibi agendo qꝛ memoꝛ fuit ſanctificare vos donis et gra⸗ tijs ſuis. Bonũ eſt ergo nõ gaudere in hoc ſe⸗ culo ſʒ in dno: ne cum hic gaudere volumus cterna gaudia amittamus. . atio. Cultos aiaꝝ ſanctaꝝ cuius regnũ eſt pfe⸗ cti pars mnſio ocede ꝓppeticas euangclicas Ee⸗ Exhoꝛtatio ad exultationẽ et dei lau obtectũ velamine pꝛiſco repit ſpũ ſctõ reue⸗ gem ppter chꝛiſti aduentuũ in carnẽ ⁊ no ſpũaliter e q; choꝛuſcatões pectoꝛibo nr̃is inſeri vt ſi qd iudiciũ et noſiri gloꝛificationè. ¶ PBs. xcvij. ſtram redemptionẽ eiuſq; aduentuʒ ad Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti Antate do tulus eſt pſalmꝰ ipi dauid. Eteſt ſenſus pſal⸗ mus iſte ſit ip̃i dauid.i.chꝛiſto qui foꝛti manu diaboluʒ lenaun debet q́ʒ vnuſquiſq; fidelis e dauid vt foꝛtiter a ſe tentatões t vicia repellat ⁊ in omni oꝑe bono foꝛtis nõ ſo lum oꝑando ſed etiã ꝑſeuerando exiſtat vt cdõ talis fuerit reuocatus in ſpũ canticũ nouũ oĩ⸗ potenti deo cantare poſſit. Materia: aduentꝰ chꝛiſti in carnẽ et reſurrectio eiuſdẽ ⁊ aduentꝰ eius ad iudiciuʒ. Intentio:monere fideles ad exultationẽ ⁊ dei laudẽ tum ex eo qꝛ ꝑ cogni⸗ tionẽ ſui nr̃e infidelitatis tenebras illuſtrauit et pꝛimo ſuo aduentu nos a moꝛte anime rede mit tũ ex eo qꝛ venturus iudex quos hic iuſti⸗ ficauit ſine fine gloꝛificabit. Snia in genera⸗ li ꝓpha in iſto pſalmo agit de incarnatöne nr̃i ſaluatoꝛis et de reſurrectõe ipᷣiꝰ etaduentu ſui iudicij et de ↄuerſione gentiũ ⁊ ꝙ ei debemus iubilare ⁊ pſallere nõ ſolũ cantando ſed etiam bene oꝑando. Vñ poſt duos pſalmos pᷣcedẽ res bene hic pſalmꝰ ponit᷑ nam quaſi de eiſdẽ hic et ibi dicit᷑. Eadeʒ enim ⁊ ſi iterent᷑ ſepe:tũ ſempꝑ noua ſuntvaria deſcriptõe. Snia in ſpe ciali.Inuitans ergo ad laudẽ aito vos qͥ no⸗ ui eſtis in chꝛiſto olim vereres in adam. (Can tate) vita ⁊ lingua(dño)ſcʒ deo pꝛi⸗ canticũ)de chꝛiſti incarnatõe ⁊ hoĩs :edemptõne nouũ) qe mihhil tale mundus audiuit. Añ(q; mirabi lia fecit) ĩ liberatõe mũdi ſeu generis humani Mirabilia fecitin mũdi ⁊ hoĩs creatõne ⁊ ex euangelio multa mirabilia ⁊ miracula audi⸗ uimus que fecit ieſus. Sed multo maioꝛa mi rabilia ſunt que fecit in recreatõe qꝛ totũ oꝛbẽ terrarũ a moꝛte eterna eripuit. VUñ ſubiungit que mirabilia fecit qꝛ nõ ſolum que cõmunia ſunt ſed ⁊ hoc ſingulare ſcʒ p. Saluauit ſibi dexterã eius:et bꝛachiuʒ netüũ eiuus. “”MUM Saluauit ſibi)ſcʒ deo patri oꝛbẽ terre pu⸗ ta genus humanũ redimẽdodexterã eius).i. chꝛiſtus dei filius qͥ dicit᷑ dextera pꝛis ab oꝑa tioneſet bꝛachiũ ſanctũ eius)ſcʒ ipᷣe idem chꝛi ſtus qui dicit᷑ bꝛachiũ a foꝛtitudine.Et bñ di cit(ſibi).ſ.deo.i.ad dei honoꝛẽ et gloꝛiã qꝛ mł ti ſaluant᷑ coꝛꝑaliter ſed ſibi ipis nõ deo qꝛ ac cepta coꝛꝑali ſanitate laſciuiũt⁊ mala epenat qui egroti ab eis abſtinebãt de qua dextera et bꝛachio adhuc ſubiungit. Notũ fecit dñs ſalutare ig eſt tibulatõnibo pducunt᷑ i. pficiũt ⁊ẽ lanzæ⸗ S desvei nat.⸗ Kalistub Zob eratuiintan ſuũ: in ↄoſpectu tis tribulatoib dicebat: dñs dedit c. et voce õ keſuini dipe titunuube coꝛ nee).i.de coꝛnu qð carnẽ excedit et ſu gentium reuelauit iuſticid ſnam. rat fa I ſignificãt illi qͥ carnales a⸗ e. Diis ſcz deus patercſalutare ſu⸗ perat facte ꝑ quã ſignificãt illi ͥ carnales af⸗ Hotũ fecit dñs ſcz deus baute mun⸗ ectus tranſcenduͦt etita alijs p̃dicando ſonãt um)i ieſum chꝛiſtü filiu ſnum p ſalute mun⸗ vtin ſeipis vicia carnis caſtiget ? ſupent. Ca m).iielum cheut n nn ſalu vrin ſeipis vicia cariis caitiget 7 lupenl. a. di incarnatũ et ſic viſibilẽ factũ qui dici? laln Iig inba erat paulus q dicebat ſi cõſurrexiſtis tare qꝛ ſaluat:et ſubdit quibo notũ fecit qꝛ non B lo S aehc Ati Kare q lananerlaben. e—. Ci chꝛiſto qᷓ ſurſuʒ ſunt querite nõ que ſuꝑ ter hic vel illic ſed (in cõſpectu gentiũ)oim.i. vn gm. i.carnẽ excedi to. nte e eoln oune Eram. i.carnẽ excedite nolite carnalia cogitare. uerſo oꝛbenõ in iudea tm (reuelauit)i.mani⸗: n nortn vogig di:mtegf ſtauitnõ ſub velamineoſtenditeiuſticiã ſuãa) Aubilate in ↄſpectu regis dñi:mouęeat R]ilid eſt chꝛiſtũ qui dicit iuſticia qꝛ iuſtificat⁊ ſi⸗ mare et plenitudo eius oꝛbis terrarũ et ne hac iuſticia et niſi per ipᷣm nemo iuſtifticari qu in oo. Recoꝛdatus eſtmiſen coꝛdie ſhe⸗ et ve⸗ cum boim ſecd inco pecturegis di czieſn titatis ſue domui iral. cchiiſti cui/ aures tu is pſonantibo delectant ¶Recoꝛdatus eſt miſcdᷣie ſue) qua ꝓmiſit qꝛ ettubis ſonantibo ⁊ veria lẽ pᷣdicantib (mo⸗ yt pmitteret miſertus eit er miſcdia fuit ꝙ pꝛo ueat ad dei reuerenti ? fidẽ(mareyi. ſeculuz milit et veritatis ſue qua reddidit. miſcdᷣia er (et plenitudo eius).i.omes eius habitatoꝛes. go fecit pmiſſionẽ patribo de chꝛiſto naſcitu⸗ Vel(moueat᷑ mare et plenitudo eins).i.ↄcuet ro et veritas reddidit qð ꝓmiſitet hoc(domui muüdus ad impugnandũ cuʒ toto tumultu fu ſſrael.i.videntiũ deum. Qui modo videt deũ roꝛis ſui ⁊ ſic pᷣdicit nõ optat.Et quaſi expo⸗ fidem poſtea videbit ꝑ ſpeciẽ. debemus er⸗ nendo ſubdit ſcʒ oꝛbis terrarũ) ecce mare (et o hnrgae enlamn co e nobig ſpienit 4 abitann in 6 ſcʒ muͤi amalorcs llis auté ſue ſpeciẽ dignetur dñs oſtendere. Er ne ad lit motis paruer ſine in ono ſiue in malo. Ccam putesiſtk vni genrenſ ſubdit ctud Flumins plaugent mann ſimuhmötes Vigerunt omnes termini terre ſaluta/exultabũt a ↄſpectu dñi: qin venit iudi revei noſnn. (gre terramuukk ne dan ermenſ aperte cogna Flumina).i. ſancti pleni aqua ſe ſpintu dei uerunt ac ſi oculis vidiſſent (oẽs termini) et i (plaudent manu ſunul).i.delectabiliter ⁊ cõ⸗ Aiderũt).i. nes (terre).i. a termino vſq; ad terminũ nõ iu coꝛditer bonis oꝑib inſudabũt ? gaudebum dea tm: vñ dicit oms qꝛ oib ⁊ nõ quibuſdazʒ de opꝑibo bonis in vnitate charitat. oꝑa ſctöx tm datus eſt chꝛiſtus ſalutare dei nrii dum laus dei eſt. chꝛiſt nõ voce laudat᷑ ſed oꝑe.nõ ieſum chꝛiſtũ ſaluatoꝛẽ oĩm a pr̃e miſſuʒ.idõ gudit vocẽ ſed oꝑa(mõtes).i.boni alti celſitu ubilate vno omis terra: cantate et ex ine ſpuali exultabũt a ↄſpectu dñii.ab ad — Ultate et plallite. ” uentu ⁊ a ↄtemplatõe eiusqm venit iudicare 4 Jubilate dno).i. in tantũ affectum laudis terrã) pᷣmo iudicio diſcretõis ⁊ poſt iudicio re aſſurgite vt non poſſitverbis dici nec tñ taceri tributõis. VUł(m venit).i. vẽtur eſt (iudicare R comnis terra) iocbabitatoꝛes ten e(cantaz terrãi. habitates irra reddẽdo cuiq; m oꝑa te verbis ⁊ voce pᷣdicate cet exultate)coꝛde nõ ſua. Iñ gaudebũt boni ſedimali ↄtremiſceẽt. innuiti ſed iocundi ⁊ voluntarij et pſallite) ope Judicabit oꝛbem terraruʒ in iuſticis: et re Et quibus modis Plos in equittee. Plallite vño in cythara: in cy thara et PPicabit) eni oꝛbẽ terraꝝ .i. habitatoꝛes voce pſalmi:in tubis ductilibb et voce oꝛbis in iuſticia aliquos vocando ad fideʒ et tube coꝛungngnge. gr̃am alios nõ qð iudiciũ deſcretõis valde eſt ſallite dño in cythara).i. moꝛtificatůne iuſtũ licet ſit nobis occultũ et ſcõᷣo(Plos)oẽs carnis oꝑa diuina facite ſcʒ paſcendo paupe⸗ (in eqͥtate reddens ſingulis ᷣm miruta fuavel res ethmõi.et celeſtia mandata impleie, dein-⸗ in futuro iudiciociudicabit oꝛbẽ terraꝝ)..i.oẽs de eadem ppoſterata ſubiungit cantate (in cy⸗ terrenoscin iuſticia) ſcʒ ſola qꝛ nõ meruerunt chara et voce pſalmi) ideo pᷣpoſterat vt qucd vies coꝝ pꝛius fiat totũ ad deum ꝑtineat (in tu bis ductilibo) ſcʒ argẽteis vel ereis tundendo pyductis ꝑ quas ſignificant᷑ illi qui tunſionibꝰ miſcdiam ſcʒ liberantẽ. Ei nanq; qui nõ fecit miſoiam fiet iudiciũ ſine miſericoꝛdia ſcʒ ſalæ— uante nõ relaxante.qꝛ in omni oꝑe dñi miſeri coꝛdia eſt et veritas et etiam in damnandis eſt NN ic⸗ Gchn lei⸗ end tn bad ſcare ſcore icae mop: ſce o ſche ops ſunl 106 u Sſaadn Zle⸗ tin ucl miſcðia qꝛ nõ puniunt quantũ merueruntet populos).i.fideles de iudeis ⁊ gentibo iudica bi ſin eqtate)qꝛ capientequa meritis ſuis.e mmůlte dñe ſalutare tuũ in mentib nr̃is: qui reuelaſti iuſticiã ſuam gentibovniuerſis vt — — 0 qui quondã iudicari veniſti ꝓ perduis miſeri xoꝛdiam cu aduenenis pꝛo quiba iudicatus es largiaris. Qui viis. ¶ Plalmus de poteſtate chꝛiſti regia et magniſicentia eius in eccleſia ac lau⸗/ eet veratone ſibi tanq; veo et regi ab nnib exhibenda. ¶Ps. xcviij. rbin moueaturtera. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus eſt: Sſalmus dauid. et patet titulus. Poſt laudes ergo multiplicẽ agit hic ꝓpheta de potentia et regno eius vcetiã in hoĩe adoꝛetur et deſcribit chꝛiſtü eſſe regem et bona dantẽ cui et antiqui ſeruierũt. Materia reuocatio maloꝝ ad chꝛi⸗ ſtum cõfitendum et ꝓuocatio bonoꝝ ad ipᷣm exaliandũ. Intentio: monere vt chꝛiſtũ tanq; deum adoꝛemus et velut regẽ exaltemꝰ. Den tentia in generaliꝓpheta iniſto pſalmo annũu ciat chꝛiſti ptãtem regiam innitatq; hoĩes di⸗ naopliuuntad laudez diuinã. Snia in ſpe ciali O ſtendens ergo chꝛiſtũ regẽ dicit Do⸗ minus)ſcʒz ieſus chꝛiſtus et ſi homo ⁊ humi⸗ lis factus (regnauit) et in re ab eterno et in ma nifeſtatõne poſt eius reſurrectõʒ et aſcenſionẽ qꝛ tunc rex eſſe innotuit et inde (iraſcant᷑ ppłi) id eſt iraſcent vt ſit pᷣdictio nõ iuſſio.dñs inqᷓ (qui ſedet ſuꝑ cherubin).i.ſuꝑ angelicas po⸗ teſtates.i.qui pꝛeſidet angelicis ſpiritibꝛ pleni tudinem ſcientie eius habentibo ille ſcʒ regna⸗ nit et regnabit ſemꝑ et inde (moueatur terra) id eſt mouebunt᷑ terreni.ꝑ ꝓplłos iraſcentes ra tione vtentes et deũ celi colentes iudei poſſunt intelligi. per terrã vero terreni et inſenſati gen⸗ tiles idola ſenſu carentia adoꝛantes qui vtri⸗ q; regnante chꝛiſto irati ſunt et cõmoti ſʒ alij ſana ira vt ſibi metipſis de peccatis iraſcen⸗ tes ad chꝛiſtũ cõuerterent᷑ alij vero inſana et furibunda vt chꝛiſtũ et ſeruos eius ꝑſequerẽ⸗ tur. Super cherubin vero dñs ſedere dicit᷑ vt qualis et quantus ſit is qui regnauit demon⸗ ſtraretur. Cherubin quippe interpᷣtatur pleni tudo ſcientie. Dñs ergo ſuꝑ cherubin ſedet qꝛ chꝛiſtus qui eſt dei virtus ⁊ dei ſapientia ipᷣos ſcientia eminentes ſpũs ſuperatet implet Et omnes populoos. et magnificat᷑ ⁊ exalta S ſus iam ergo illi qui pꝛius blaſp uit iraſcantur ppli:qui ſedet ſuꝑ che ipſe oꝑat᷑ velle et operari p bo Eraltate vñm de nim: bellum pedũ eius qm̃ ſanctũ eſt. ne putares illſ ita ſedere in pꝛincipil vt nõ ſe deat etiã in hominibo adiungit. Dñs in ſyvon magnus:et excelſus ſupr ns)iſte eſt magnus in ſyon) qð interpta tur ſpeculatio.i.in eccleſia deũ ſpeculante nũc pꝑ fidẽ poſtea ꝑ ſpeciẽ.Qð aũt iubditcet excel⸗ ſus ſu om̃s pꝓplos) deſignat eandẽ ecclłiã per vniuerſuʒ mũdũ eſie dilatatã vbi om̃s ꝓpłi cõö uerſant᷑ vbi dũs qui pꝛius hũilis apꝑuit ma⸗ gnus ⁊ excelſus dicit R a ſctã eccłia quotidie t magniſicat᷑ ⁊ exaltat᷑. Ael qꝛ ipᷣe eãdẽ eccłiã per ſuã gr̃am magniticat et coꝛ ipᷣiꝰ a terrenis ad celeſtia miant Etschmschu& excel⸗ ꝛũ emi erantet Confiteant᷑ nomi tuo magno qm̃ ter- ribile et ſanctũ eſt: et honoꝛ regis iudio cium Diliͤllllt. onfiteant) ofe NN . ſione debite laudis (nomi to(qm̃ eſt terribile potentia qua punit vt time aturcet ſanctũ)bonitate qua parcitvt honoꝛet᷑ et amet᷑ et honoꝛ regis).i.chꝛiſti (iudiciũ dili⸗ git)quo punit nõ tm miſcdᷣiam qua ꝑcit. Sic vtiq; vulca nobis honoꝛari dñs rex vt nõ cre damus eum pctã nr̃a dimittere impunita dili git eni iudiciũ vel in nobis vel in ſe. In nobis vt mala que fecimꝰaccuſemꝰ iudicemꝰ ⁊ dam nemus. Qð iudiciũ qui modo facere in ſe ne⸗ gligit eum ꝑ ſemetipᷣm cuʒ venerit diſtrictiꝰ iu dicabit. Sʒvt iuſti ſimus ipᷣe facit. Uñ ſeqᷣt. Eu paraſiidirectöes: udiciiit iuſticis „ 1 in iacob tu feciſii. A paſti dircctões) i cepta iuſticie vtin es addiſcam quõ viuere debeam quas ʒſe metipᷣm nobis ꝑauit. fecit enĩ qd docuitet no bis oſtendendo viam in ſe ip̃o omnẽ iuſticiaz impleuit. Ael (tu ꝑaſti directões).i.tue gr̃e ee"id viam hois dirigereiudiciũ) vtdiſcernamꝰ in ter bonũ ⁊ malũ cet iuſticiã vt bonũ faciamꝰ * et maluʒ vitemꝰ. (in iacob) ſpũali.i.in ꝓplo lu ctante cõtra vicia et ſupplantãte eactu feciſti) galius facere nõ poſſet. Jpᷣe eĩ iuſtificat impiũ ipſe Re er operar ona volũtate. Et Exaltate.i.laudibo extollite non . pſos:ſed (dñm deum noſtrũ) ſcʒ chꝛiſtum dei filium ſcᷣm quod ipe eſt deus a quo habetis iuſte viuitis. Quem humiliauit iudaica ꝑfi 8 2ꝛ NAoiſes et aaron in dia credite deũ ſuꝑ omnia(et adoꝛate).i.reue⸗ rentia ſingulari honoꝛate (ſcabellum pedum eius).i.venerabile coꝛpus eius ſed ꝓpter ibm cuius eſt in quo diuinitas tanq; ſuꝑ ſcabellũ ſtetit quod ab ipᷣa diuinitate valde inferius eſt g.d. ſic exaltate diuinã potentiã vt adoꝛetis hu mBanam natura nõ in diuiſione ſed in vnitate plſone qm ſanctũ eſt) ipᷣm ſcabelluʒ.i. coꝛpus ꝗqulia nulla peccati macula inquinatũ. Et me⸗ nto exaltate et adoꝛate ſaiin ſacerdotibo eius: et ſamuel inter eos qui inuocat nomẽ ei. Doiſes )legiſiato? (ctaaron) ſummus ſa⸗ cerdos fuerunt ſin ſacerdotibo eius) ſcʒ chꝛiſti i eſt inter ſacerdotes vel numero ſacerdotum NMoiſes quidẽ ſacerdos dicit᷑ qꝛ ſi nõ hoſtias vota iñ populi deo obtulit et ꝓ pplo ſupplica⸗ uit (et ſamuel inter eos qͥ inuocãt nomẽ eius) BSamuel nõ inter ſacerdotes ſed inter innocã tes nomẽ dñi numeratur qꝛ et ſi eſſet ſacerdos ſicut alibi legitur nõ tñ erat de tribu leui ſʒ de mibu effraim de qua nõ fit ſacerdos ſcoᷣm le⸗=⸗ femd de leui. Ac ſi diceret hos imitamini qꝛ ciimiamiun.— Inuocabat dñm et ipᷣe exaudiebat eos m columna nubis loquebat᷑ ad eos. la ſua. nam ꝑ pces eoꝝ ſepe dimittebat deus populi peceata ſet in columna nubis et de nu be obſcura (loquebat᷑ ad eos)qð ſignificabat verba ſua adhuc eſſe obſcura ⁊ occulta. Sed quituncꝑ ſiguras etenigmata figurar obſcu re loquebat᷑ in nube poſtmodũ mamieſte lo⸗ Cuſtodiebant teſtimonis eius et pꝛece cLeptum ſingulare (q deditillis ſcz ſeruande chaniiatis etideo merebant exaudiri namta-⸗ les deus cxaudit quos cuſtodire ſua pꝛecepta conſpicit.Pꝛimo dicit teſtimonia in plurali et poſſea pceptũ in ſingkani qꝛ m Beeg. pcepta dñica multa ſunt ꝑ diuerſitatẽ opis ⁊ vnuʒ in radice charitatis ⁊ qꝛ oĩa ad vnuʒ tendũt finẽ Quiſqs & vult teſtimonia dñi cuſiodire debet et vnũ pᷣceptũ charitatis obfuare. Qõð niſi fe cerit ſi multa alia facit totũ ꝑdit. Etqꝛ cuſto⸗ imagni fuerunt qui eum adoꝛauerunt. Iſti eEpectabãt(et ipſe idem deus qui poſt in bo⸗ mine locunus eſt cxaudicbat eos pter meri⸗ C MNuſtodiebant teſtimonia eius). i carnalia velcteſtimonia eius).i pcepta eius oĩacet pꝛe⸗ .. 7 5 S * dicbantideo. O. Zñe ceus noſter tu exaudiebas eos: d eisadinuentöeseor. Dñe deus ni tu exaudiebas cos) ĩ iuſtis pe titionibo te inuocãtes qꝛ audierũt te pᷣcipientẽ us tu wicius fuiſti eis: et vlciſcens in cto(deus tu ꝓicius fuiſti eis cõdonando eis pctã ettñcvlciſcẽs).i.vindicans ſecin om̃sad⸗ inuentões eoꝝ)ſcʒ pctã que ſunt ab inuentiõe huana ⁊ nõ relinquẽs ea impunita. In qᷓ fctõ magnũ qd ⁊ vtile cõmendat nobis deus. Illi cni iraſcit᷑ quẽ peccantẽ nõ flagellat. Nam ve re cui ꝓpicius eſt nõ ſolũ donat pctã ne in fu⸗ turo ſeculo noceãt ſʒ eti caſtigat ne ſemꝑ pec⸗ careet in peccatis moꝛari delectet. qꝛ peccata punine ſignüũ eſt miſeratõis diuine Et quia p⸗ Ppicius eſt ego . a Eraltate dñm de noſtrũet adoꝛate in — nusdeus noſter. CCEraltate).i laudibo extollitedũm deũ no⸗ ſtrum) ſcz chꝛiſtũ qui blandit et cedit vt pater nõ ſolum eniĩ exaltandus eſt et laudandus peccatoꝛes miſericoꝛdit᷑ iuſtificat ſʒ etiã quos iuſtificat miſericoꝛditer flagellat (et adoꝛatei. ſingulariter honoꝛate ſcʒ eundẽ dũm (in mon te ſctõ eius).i.in ſeni eccleſia eius in cuius ſo⸗ liditate fidei ?⁊ alntudine iuſticie eſſe debemus ſi deũ dñm vtititer laudare volumus (qm ſan ctus,qͥ nos ſanctificat(ñs) qui nos regit(de ns, q nos crauit(noſter) qui ſeipᷣm nobis tra⸗ didit vnde iᷣm adoꝛemus et adoꝛando pure cſemiamns cii poſſeſſio t bercanas ſummus. ſumus vt columna nubis lumine refulgente modum ſacerdotalis oꝛdinis te cuſtode ſerue mas, Terdoooinn. Inuitatio generaliter oim hoim ad cõfeſſioneʒ peccator et ad den cum ex/ ultatione et alacritate laudandum. Bs.xcr. lus eſt: P que ↄnenit incipientibo.alia eſt laudis que cõ ulenit ꝑfectis. et de vtraq; agit bic pſalmus.· qᷓ bene hoc loco pomi:ĩ q dñnotanto ettalip:ous icioꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ci· eſt: Pſalmus in coleſſione. Et eſt ſenſus pfſalmus iſte eſt in cõfeſſione.i. agit de ofeſſio⸗ ne. Eſt aũt cõfeſſio gemina.vna eſt peccatoꝝ infu⸗ Pper ſupꝛa deſenibit merito vtraq; pdicta confeſſio exhibet. Oateria: cõfeſſio gemina ſcʒ pecca⸗ ioꝛum et laudis quã hic indicit diuerſis. In⸗ tentio:monere ad vtranq;ʒ cõfeſſioneʒ nõ vnũ angulũ tere ſed totius terre habitatõʒ. Sen⸗ tentia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo docet et inducit oẽs deũ alacriter laudare et peccata inceſſanter plangere qꝛ nec in malis eſt deſpe⸗ randũ nec in bonis animus debet eſſe elatus. Snia in ſpeciali: Ad laudẽ ergo monens nõ vnum angulũ terre boꝛtatur ſʒ ſicut vbiq; no uit ſeminatã benedictõeʒ ita vndiq; exigit iu⸗ bilationẽ. dicens. (Jubilate). i. exultate etin⸗ effabili leticia aggaudete(dño redemptoꝛi no ſtro non alij oĩs terra) ‚omes habitantes in terta qꝛ vbiq; bñdictio eſt ſeminata. Jubila⸗ tio auũt vera fit voce et coꝛde. Qui enĩ iubilat erumpit in quandã vocem exultatõis ſine ver bies ita vt appareat eum ipᷣa voce gaudere ſʒz q⸗ ſi repletũ nimio gaudio non poſie hoc verbis explicare. Lalis ergo laudatio dñm decet vt ſicut ipſea nobis cõpꝛehendi nõ valet ita ma gnitudo laudis eius paruitatẽ noſtri animi ſu peret (ſeruite dñoqꝛ ꝑ chꝛiſtũ eſtis liberaticin leticia) ? hilaritate animi nõ neceſſitate ⁊ ĩuiti ſed charitate ⁊ voluntarij aliter enĩ ſerui? deo nõ eſt acceptabilis qꝛ hilaroatoꝛẽ diligit deꝰ Oſi in dei ſeruitio aliqᷣd moleſtie pter deũ pa timur nõ io a leticia ani recedere debemꝰ.vbi eni maioꝛ pᷣſſura ibi maioꝛ acquirit᷑ glia. Autroite in ↄſpectu eius:in exuitatöe. Introite in ↄſpeciu eius in eCultatõe).i.in⸗ frate ad ↄſcientias vr̃as ⁊ in ↄſciẽtijs exultate ybi deus videt quaꝝ teſtimonio adiſcetis in q bus vobis ſit exultãdũ.hinc de ſancta elecioꝝ ecclia dicit᷑ oĩs gloꝛia eius filie regis abintus Et paulus. głia nr̃a hec eſt. teſtimoniuʒ ↄſcie — hoĩbagaudent ⁊ dum ext citote) ſine dubio qm dñs)ieſus chꝛiſt natus in carne ad cuius laudẽ vos inuitocip̃e eſt deꝰ).i.creatoꝛ omniũ nõ homo tm̃.hoc ſpe CLialiter dicit cõtra iudeos.q.d.nõ vileſcat no⸗ bis quẽ crucitixiſtis. Et patet ex effectu ꝙ iße ſit deus /qꝛ ipᷣe fecit nos creãdo ⁊ refecit recre⸗ ando oĩa eni ꝑ ipᷣm facta ſunt(⁊? nõ ipi)fecimꝰ os) qꝛ omne bonũ noſtrũ ex eo eſt nõ ex no nre.facile eſt exultare foꝛis lingua in cõſpectu Dei ⁊ in ↄſcia exulta. Sunt enĩ nõnulli qui de ſeruitute dei nõ intus coꝛã dño ſed foꝛis coꝛaʒ di ten? de bono oꝑe glo niant᷑ intus a fructu ⁊ mercede boni oꝑis va⸗ cuant᷑.Et quicũq; ſeruitutẽ dño exhibetis. Scitote qm̃ dñs ipſe eſt deus:ipᷣe fecit noset nõ ipſi nos. quaſi per ſpeculum et in enigmate ib vñ põt intelligi de opib creatõis ⁊ nature vel de oꝑibo recreatõis ⁊ gre. ab eo eni ſumus nõ ſolũ coꝛpalit᷑ facti ſʒ etiã ĩ nouũ hoiem recrea⸗ ti ⁊ hoc nõ nr̃o merito ſed ſuo dono. Etiõ. D Pplus eius et oues paſcue eius introi te poꝛtas eius in ↄfeſſione: atria eius in * vmnnis oſitemini illi c— — opulus eius) quẽ ipᷣe rex ſua bonitate re⸗ gitet dirigit et oues paſcue eius) quas ipſe pa ſtoꝛ verbo vite paſcit ⁊ ad paſcua eterna ꝑdu cit ad quoꝝ introitum nos hoꝛta tcum ſubdit (introite poꝛtas eius) et initiũ bone ↄuerſati⸗ onis(in cõfeſſione) ſcʒ peccatoꝝ.ia ofeſſione peccatoꝝ incipite intrare poꝛtas eius quas ne mo pᷣt ingredi niſi ſe peccata cõfitendo purga uerit. poꝛte quippe illoꝝ paſcuoꝝ.i. vite eterne ſunt oꝑa iuſticie:ad quas poꝛtas ꝑ cõfeſſionẽ intratur. Quiſquis eni vult bene oꝑani et bñ operando poꝛtas iuſticie ingredi pꝛius debet cõfiteri pctã ſua qꝛ initium bonox cõfeſſio eſt pctõꝝ ⁊ adite et introite ſpe et deſiderio (atria eius).i.amplitudinẽ celeſtis beatitudinis ⁊ cũ vere intraueritis gre plenitudine ꝓcepta tun (in hymnis).i. in laudibo (cõfitemini illi)gra⸗ tias agentes liberatoꝛi.q.d.cum intratis vos rephendite cum intraueritis ipᷣm laudate. In introitu poꝛtaꝝ eſt confeſſio.in ꝑuentione ve⸗ ro atrij laudano.Et in bis omnib· Laudate nomẽ eius qm̃ ſuauis eſt oñs ineternũ miſcoia eius: ing . tio cʒ oñi nunc ⁊ in futuro. et meruo qꝛ dum lau datur dulceſcit vñ ſubdit ſqm ſuauis eſt dñs) et dulcis laudanti. laus dei eſt vita aie. cũ eni deuz tota deuotöne laudamus et toto coꝛdis affectu eius amoꝛe accendimur tũc ſentimus dulcis et ſuauis eſt dñs: Etilla ſuauitas et ſpiritalis dulcedo cibus aĩe eſt. Nihil g vtili⸗ — uspᷣ facere anima q; laudare eum a quo fa⸗ cta eſt. (ineternũ) eſt miſcdᷣia eius) hic nobis pancendo et peccata dimittendo ac poſtmodũ in eterna vita nos ſuſcipiendo.hic liberat ⁊ in futuro coꝛonat(et vſq; in generationẽ ⁊ gene⸗ rationem) eſt veritas eius)implens pmiſſaii. in generatõne pñti etterrena que parit moꝛta⸗ les:ac futura et celeſti que parit immoꝛtales ꝑ ſeuerabit qð ꝓmiſit ſʒ hic eſt in ꝓmiſſione ibi in donatõne:hic ad fidem ibi ad viſioneʒ. hic zubila eenl (abarin innocentia coꝛdis mei) i. in purita⸗ ¶ Zubilamus tibicterne dñe in leticia ⁊ erul clabar in innocentia coꝛdit mei i in bur⸗ tactone poſcentes vt dum poꝛte pectoꝛum no- tecoſcientie vitando oĩa facinoꝛa et hoc expo ſtroꝛum in tuis laudibo reſerant ſemp ad mi⸗ nendo ſubdit ſcʒ (in medio domus mee)i. coꝛ ſricoꝛdiã veritatéq; pandantur- Derd. dlis mei domus emma eſt coꝛ ſiue ↄſcia vvbi BDialmus de foꝛma recte viuendiet qeucte babimterambulat bñ ſibi ↄſcius eſt cens et monens bona appetere „ O et mala eſt interioꝛa coꝛdis ſollicite pſcrutari. San §. C. — cti eteni viri q̃tidie coꝛ ſuũ inquirũt ⁊ diligenęꝰ . C. ttic interioꝛa ſua diſcutiũt ne quid ibi foꝛte la⸗ II tar q oculos diuine maieſtatis offendat. de⸗ ſaimus iplidauid Eteſt ſenſus:oſalmus iͤ qð hic docemurvirtutibo chꝛiſti applicetur q· dum et cõpetit hec vox capiti ⁊ coꝛpi. Iſte pᷣs hoc centeſimo loco ponit᷑ q; ſicut iſe numer· eſt ꝑfectus ita iſte pſalmus cõtinet ⁊ docet foꝛ mam pfecte ſanctitatis. biceni docemur bo⸗ na appetere? mala renuere Materia foꝛma re lmiſpheta dauid. Zitulus eſt. le attribuitur ipſi dauid.i.chꝛiſto. vt hoc toti inde innocentiã ꝑ paries exponit. Nõ ꝓponebã ante oculos me ¶Nõ/pponebam ante oculos meos rem in⸗ iuſtam).i.nõ diligebã rem malaʒ. res eni que diligitur ante oculos frequenter habet᷑. pꝛius eſt ergo rem malã nõ diligere:deinde etiã odi⸗ re vnde ſequit᷑ (faciẽtes pᷣuaricatões).i.txranſ⸗ greſſiones a via legis ⁊ mandatoꝝ deiſodiui) etiã amicos et pximos nõ quidẽ ex eo ꝙ erant — ed vicia.aliud eſt enim amare ꝙ facti ſunt: aliud odire qð faciũt. deindeex⸗ ponit quos dicat pᷣuaricatoꝛes ſubdens. culpam.nõ res igam in via immaculata quanz ſiam: facientes pꝛeuaricatoes odiut. cteviuendi ⁊ ꝑfectio ſanctitatis. fidelis eni ani cat pnancaoe iens, . ma que in pſalmo quinquageſimo ꝑ lamenta Non gaͤheſi mihi coꝛ pꝛauiũ: veclinan pnie vitã ſuã coꝛrexitin hoc centeſimo ꝑfects tella me mng Gun cognoſcebam. nem vite ſue alijs foꝛmã bene viuendi ꝓponit. 1 N¶ Nõ adbeſit miꝰi) p amoꝛ et amicitiã (cowꝛ Intentio monere bona appetere ⁊ mala renue pꝛauum).i.bomo pꝛaue volũtatis qui puari⸗ reque eſt ꝑfecta ↄuerſatio vite. Onĩa in gene⸗ catur coꝛde diſcrepans a deo ſicut ſrecumn coꝛ rali pha in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti velec babens ↄfoꝛmat ſe deo.q.d. nõ cõſenſinõ re⸗ cleſie ſeu cuiuſſlibʒ ꝑfecti docet foꝛmã recte vi ctis ſʒ ſicut coꝛ meũ in omntb rectũ erat itare nendi ⁊ ſpecialiter inſtruit maioꝛes vt ſe deno clis coꝛde ſolimodo adherebar veclinantẽ a te habeant erga deũ mũde? honeſte ad ſe ipoſ me).i.diſſimilem mihi nõ me imitantẽ (mali⸗ iuſte ad ſubiectos et ꝓximos. Snia in ſpecia gnum.i.maliuolũ ⁊ malo igne vicioꝝ ignitſi li de miſcdia & iudicio ꝓponens aitchꝛiſtus (non cognoſceba) nõ appꝛobabam nõ mi⸗ in membꝛis. Miſcðiam) que modo eſt et iu biplaceba.idds. diciũ)qð erit in futuroccantabo.i.iocũde an⸗ Detrab ntez ſecreto pximo ſuo: hunc nunciaboctibi o dne).i.ad tuũ honoꝛeq vrvo periequebr.ð· : q; laudabilitervteris. qꝛ niſiꝑ indebitwu miam ¶ Detrahentẽ ſecreio ꝓximo ſuo) et in ablen nemo liberabit᷑ ⁊ niſi ꝑ debitũ iudiciuʒ nemo tia famã boni minuenteʒ qꝛ palam detrabhere dãnabit. Nemo g ad impunitatẽ de miſcöia nõ audet qui falſa tenet ;'uc ꝑſequebar) argu dei pᷣſumat ⁊ pniam ↄtemnat qꝛ eſt ei et iudi-⸗ endo increpando ne hoc ageret. Ecce pſecu⸗ cium nemo in melius cõmutat iudiciũ time toꝛ bonus nõ hoiĩs ſʒ pcti. Eſt ſane hoc viciũ at qꝛ eſt ei et miſcdia.hic eſt aũttiꝑs miſcdie.in qdð in pꝛimis debeat extingui et ab bis qui ſe futuro tp̃ᷣs iudicij ⁊ ꝓpter hec duo⸗ pſallã).i. in ipos inſtituere volunt pꝛoꝛſus excludi. Nihilł bilaritate bñ opaboꝛ (et intelligã).i diligenter enĩtam inquietataiam. nihil eſt q ita mobi⸗ attendam (in via immaculata) ambulando et lem mentẽ ac leuem faciat q;ᷓ facile totũ crede iuſte agendo(qñ venies ad me) modoꝑ graz reetobtrectox ver ba temerario aſſenſn men⸗/ vel in obitu ſeu in ſcᷣo aduentu.deinde expo iis ſequi. hinc enim crebꝛe diſſenſiones. hin nit que ſit via immaculaas. oolia iniuſta naſcunt. binceſt qd ſepe de ami⸗ ☛ . Perambulabã in innocẽtia c. oꝛdis mei ciſſimis etiã inimicos facit: dũ cõcoꝛdes qui in medio domus me. dem ſeq credulas aĩas maliloqua lingua diſ⸗ Perambulaba) vpfecte ambulabã 2 dele cociat At cona magna quies animi magna; eſt mon grauſtas no temere de quo ſiniſtri ctoꝛes terre: vt diſperderem de eiuitate l aualre beatuſch eſt aui ta ſe cna hoc vicinz viii ofes opantes iniqtuitatt. u Eimautrr apud eum audeat detrahere nemo (In matutino).i.in initio ſuggeſtionis (in⸗ puidens in vrroch vtilitate vt nec li?benter anz⸗ terficiebam) oꝛõne qua debenteijci ne creſcãt: . Qia nes euheccar Bmiceat. Dẽð ſieẽt hec in (oẽs peccatoꝛes tene) i demones qui omnez Sn nobi⸗ Hiietta n er P he 9 btrectato ꝛiba cre carnẽ peccare facit. et quia peccatoꝛes terreni deremus lam oms detrahere umerent nenon ſunt. q.d. ſubmiſſionẽ vel ſuggeſtionẽ diaboli l tam aliosch ſe ißosviles dermhego faceret. eijcicbam decoꝛde meo et ns ſuſcipiebã. cogi⸗ Sunpbo oeulo et inſatiabili coꝛde:cum tationibo eni malis eiectis demones occidun᷑:;:· Ppecha edegg tur. Etita interficiebã (vt diſperderẽ de ciuita ¶ BDupbo oculo).i.cum boĩe ſuꝑbo ettumi⸗ te dñi).i.de qaia mea (oẽs oꝑantes iniquitatẽ) do. ct dicit oculo qꝛ ſuꝑbia magis appet in o⸗ id eſt omes immiſſiones vel ſubmiſſiones dias ⸗ 8 clis q; in alijs ꝑtibo coꝛꝑis. In oculis nã; boli. Ciuitas eni dei eſt aia iuſti vnde diſper⸗ ct ſuꝑcilio facile cuiuſſibet ſugbia dephendiẽ gitur diabolus et remonetur. Et attende quia (et iſatiabili coꝛde).i. notabilit᷑ cupido et auna vtitur pᷣterito imꝑfecto ſcʒ interficiebam ſicut N rocuius auaricia etpleni nõ poteratſcum hoc ſupꝛa pambulabam ? cetera vt notet actũ nõ . nõ edebã ꝓpter coꝛrectionẽ tenendo me ab eis eſſe omnino pꝛeteritũ nec oĩno futurũ ſed in⸗ ek yrterbeſcerent ? ſe coꝛrigerent. Ded dñs nr choatum etadbuc in exiſtentia durantem. ”MV ieſus chꝛiſtus cuʒ publicanis ⁊ pctõꝛibo qnaz Viel in perſona chꝛiſti pt dici (O culi mei) an H comedit vt cos emendaret. hic videt᷑ deteſta unt (ad fideles terre.i.ſuꝑ iuſtos et ꝑfecte vi⸗ it Ii duovicia pncipalia ſcʒ ſuꝑbiam et auaritũ nentes (vt ſedeant mecũ)ſuꝑ ſedes duodecim eeaeo. cct iudicent mecu ambulans in via immacu⸗ i⸗ Dchli mei ad fideles terre: vt ſedeant lata hic mibi miniſtrabat) euangeliſans mii· mecuũ: ainbulans in via immaculata bic no ſibi non querens que ſua ſunt ſed que ieſu imiimniniſtrahͤh. ²cchhſti. In via ergo immaculata debetambu ¶Oculi mei)ſcʒ coꝛdis erant(ad fideles ter lare qſquis deo digne cupit miniſtrare.Nõ 1 re)i. qfidẽ et veritatẽ renerin terra hoc eſtta⸗ habitabit in medio domus mee qui facit ſu⸗ J”J”MM les placnerũt mihitvt ſedeãt)? habitẽt (mecũ) perbiam).i.in coꝛde meo vbi mitis et quietus den in imea ſocictatecahulas ivia imaculata)inno babuat mihi placens.vel in celo habitarenõ center ⁊ irrephenſibiłr viuendo bic)nõ alius poterit quiſquis hic ſupbe viuit qui loquitur k (mihi miniſtrabat hoc omnibo bonis ↄuenit iniqua nõ direxit in cõſpeciu oculoꝝ meoꝛũ) me cx maxie ſacerdotibo vt pꝛauis nõ cohabitent qꝛ nõ ſolum ſuperbe agentes ſed etia inqua lo N ſed virmoſis. Sancti eteniz viri ſicut ſtudent quentes repꝛobat deus. ( In matutino). i. cuz nii rVitare ſocictatẽ maloꝝ ſic cupiũt adiũgi ſoctie dies iudicij venerit cũ illuminabunt᷑ abſcon⸗ mi⸗ tunuti bonoꝝ. Exemplo & ſctõꝝ vitanda eſt ma dita tencbꝛaꝝ interſicieba oẽs peccatoꝛes ter lox. ſocieias ne pꝛauis eoꝝ etemplis coꝛꝛum re).i cterne moꝛtis interuu perdam oẽs ama⸗ ce. pamur ⁊ apetenda bonoꝝ ſocietasvt eoꝝ bo toꝛes pñtis vite mittam malos in ignem eter M. nnnum (vt diſperderẽ de ciuitate dñi) ſcʒ de cele⸗ nis cõmuniter ꝑfruamYirr. um (vt di! eom) icz de cel e. Non habitabit in medio domus mee qᷓ ſt hicrim. i. vt ſeparem a ſocictate ſctõp ſoms E her facit ſupbiam:qui loquit᷑ iniqua nõ di/ opanmes iniquitate).i. omnes in iniquitate ꝑ⸗ 7 rerit in cõſpectu oculox meo. ſuerantes. Et tarceheliechenuſesegnos ti meo ↄtubernio (qui facit ſuꝑbiam).i.quilibʒ moo In the micdie negligit gramin ato. 4 ſuper by. hoc dicit ne videat᷑ appꝛobare quos n. zatio. l habet familiares ſi mali ſint qui loquit᷑ iniq) odi malicioſe quecũq; ꝓferendo et quilibet male⸗ es nl miſegureindiui nannecle⸗ Qdicus (nõ direxit.i.nõ recte inceſſit nec placu menier ↄce dis ficeliter 4 eHiis 65 v it nec directionẽ gratam habuit. (in cõſpectu bie ecliacm. der De. crecn. buis ſi 8z oba n de eriapud ſeerapud ſtultss ratio celit noſtro teſectui coͤpa⸗ 4 apud mem̃ nõ eſt gloꝛioſus hinc alibi diciur Dꝛatio cMꝛaiſt noſiro defectui copa/ mn vir linguoſus nõ dirigetur in terra. Et nõ im tientis vel vere penitẽtis venniã de pec 4 hoies malos vitaui ſʒ etiã vicia deciinaui.q catis et liberatõeʒ a miſerijs deuote in An matutino interficiebã om̃es pecca ploꝛants. bs c. – £ ation meaʒ et clamoꝛ meus adte veniat. . . i ꝓpha dauid. Titulus talis Aſt.oꝛatõ paupis.ichꝛiſti paupis in ſe inmẽ biꝛis in quibo ſunt et penitentes qui etiã hic lo gquunt᷑ habita cum anxiaret᷑ in miſerijs in q Deiectus eſt ꝓpter pctm̃ pꝛimi hois ⁊ nĩo defe⸗ cctui cõpatiens ⁊ coꝛã dñno ꝑ quẽ ſoluʒ poterat liberari effudit pꝛecẽ ſuã vt eas euaderet. Ma teria oꝛatio chꝛiſti anxij ⁊ cõpatientis nro de⸗ miſcdiaz. nia in generali pha in iſto pſal⸗ mo loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti de reꝑpatõe generis Dduymani oꝛantis vl in ꝑſona cuiuſſibʒ verepe nitentis ⁊ ad deũ clamantis ꝓ ſua liberatiöe a CPpctis ⁊ multiplicibo miſerijs. Maxima debet eſſe anxietas penitentis vttꝑa voluptatũama ncatõe pnie cõpenſet. Iſte & pſalmus lic; puauu peri chꝛiſto attribuat᷑ iñ ↄueniẽter etia in ꝑſo⸗ na humilis penitentis accipit᷑ vñ poſt pᷣceden tem pſalmũ qui docuit ⁊ mouint bona appete reet mala reſpuere bene hic pſalmus oꝛdinat᷑ AAꝛ agit de pnia ꝑ quaʒ quis a malo declinat ? dboni facit ne in matutino cum pctoꝛibo inter lſiciat᷑. Onia in ſpeciali ab oꝛõne & incipiens loquit᷑ chꝛiſtus in ꝑſona membꝛoꝝ vel peni⸗ QAudiſoꝛationẽ meã)quã ad te fundo ꝓ mea mi coꝛdis ⁊ oꝛis.i.intenſus affectus oꝛandiqͥ ſo⸗ lletclamoꝛe expꝛimi (ad te veniat)et acceptus ſit coꝛã te nec obſtet mihi nubes pctõꝝ q̃ ini- gquis obſiſtit. Tunc oꝛatio nr̃a ad deũ clamoꝛ ſiiit qñ id qð petimus cum magno coꝛdis affe⸗ ctu ⁊ ingenti deſidenio poſtulamꝰ. NHrm qͥppe dDeſideriũ clamoꝛ eſt ad deuʒ. Et quanto plus Alſq; deſiderattãto ampli ĩ auribo dei clamat. Non auertas faciẽ tuã a menin quacun die tribuloꝛ inclina ad me aure tuu. (Non auertas) quaſi offenſus ꝓpter pctõꝛũ meoꝝ enoꝛmitatẽ (faciẽ tuã)ſcʒ gre (a meype⸗ nitente tanquã indigno ↄtemnẽdo pᷣces meain uaſed auerte a pctis⁊ benigno ac ſereno vultu re põPice in me reſpuis quidẽ munꝰ iniquoꝛũ ſed noõ pniaʒ pctõꝝ deuotoꝝ. Et nõ ti ſemel ſed Quiin quacũq; die tribuloꝛ) ꝑ verã ↄtritionẽ (in clina) qui es excelſus ⁊ ſurſuʒſad me) humilẽ qui tribuloꝛ deoꝛſuʒ (aurẽ tuã).i.effectũ miſe⸗ ncoꝛdlie tue ⁊ ꝑ miſcdᷣiam flectaris ad me ſicut mine exaudio medicus ad egroll.½ In quacũq; die inuocauero te: veloci⸗ tereraudmmme. In quacũq; die)cõuecrſionis (inuocauero te).i. intus in coꝛde vocauero te inuitans te in me c(velociter)et indilate (exaudi mene moꝛer in culpa ne impatiens ſim in pena. Inuocare eſt deũ intra ſe inuitare in intimo coꝛdis oꝛa⸗ re. Talis eni debeteſſe oꝛatio nr̃a ſcʒ cum in⸗ tentõne coꝛdis ꝓlata. In pᷣdictis tribo verſib⸗ eſt crebꝛa repetitio eiuſdẽ ſnĩe in quo affectus copg nn penitentis ⁊ petentis oſtendit᷑ ⁊ deus ad miſe⸗ ſectui velvere penitẽtis ⁊ veniã deuote implo⸗ rantia. Intentio: inuitare pctõꝛes ad pniamet monere om̃s ſuã aduertere miſeriã : petere dei ſſ rendũ magis excitat᷑. Ideo aũt clamo: neceſ⸗ efecerut ſicut fumus dies mei: et oſſa mea ſicut cremiũ aruerut. Quia defecerũt).i.celeriter diſparuerũt et 2 euanuerũt (ſicut fumus)qͥ aſcendendo cito de ficit (dies mei).i.tpa vite mee. pñ̃s eni vita ci⸗ to labit᷑ ⁊ euaneſcit.q.d. infructuoſe totã vitaʒ meã expendi(etoſſa mea) que carnẽ poꝛtãt (ſi cut cremiũ)in frixoꝛio ſiccatũ (aruerũt)et de⸗ fecerunt.i.anime foꝛtitudo quaſi ↄfrixa ↄtra⸗ hitur et infirmat᷑ recoꝛdatõe pctõꝝ vel timoꝛe iudicij iam enim frigit᷑ homo dum timet ſe ar ſurum. vel virtutes mee admoto igne cõcupie Dercuſſus ſum vt fenum et aruit coꝛ meum: qꝛ oblitus ſum comedere panẽ teens in ꝑſona ſua.d.Dne exaudi).i.ad affectä UW “ Eri Percuſſus ſum )tentate (vt fenũ) qð viret ſeria ↄfidens de tua miſcdia⁊ clamoꝛ meus) ig:e eyt feni) ad ſed ꝑcuſſum ardoꝛe cito areſcit⁊ ex ſeruoꝛe ten tatõis młtiplicꝭ (aruit coꝛ meũ) ſteleritate pec cati et defectu deuotõnis a dulcedine amoꝛis deia delectatõe ſpiritali qꝛ (oblitus ſum come dere panẽ meuzʒ )ſeruare verbũ dei ⁊ pꝛeceptũ diuinũ. verbũ enim dei panis eſt anime. Vel (comedere panẽ meũ).i.ſumere deuote eucha niſſtie ſacramentũ Et qꝛ nõ guſtamꝰ intus dul * — * „ * cedinẽ diuinã amamus foꝛis miſeni famẽ no ſtram. Quapꝛopter nun. A voce gemitus mei: adheſit os meuzʒ C rin mee. 4 =“ . S * Avoce gemitus mei).i.pᷣ nimio doloꝛe pec cali quez voce gemitus expſſ adheſit os me carni mee).i.ſpiritus cum carne infirmat eſt Sicut enim caro que infirma eſt aliqñ fit foꝛ tis cum ſpiritu in deo, ſic ſpiritus qui foꝛtis eſt aliqũñ infirma?᷑ cum carne in pctõ. Vel (aduhbe ſit os meũ carni).i.pelli(mee) carnẽ eni p pel⸗ le dixit. q.d. ita exſiccaui meipᷣm ⁊? ↄtabui vt ſi ne carne eſſemſet os meũ) deficientibo carnib — — 2 - S. £ —2 = — So — — S.. — — — ¶ Sunilis factus ſum pellicano ſolitadinis) Ullli aui egyptiace que in ſolitudine ſolet habi⸗ are qꝛ ſolitudineʒ cauſa meroꝛis ⁊ pnĩie expe⸗ tarius inteto. ¶ Vigilaui)ꝑ cognitõeʒ peccati: vel noctẽ in factus ſum ſicut paſſer ſolitarius)vel ſingula lans a cõſoꝛtio peccatoꝝ excluſi mea ↄuerſa⸗ et qui lau. pelli (mee) hereretdiſcant hic pctõꝛes quo⸗ moco agere debeant penitenti. —— Similis factus ſum pellicano ſolitudi nis:factus ſum ſicut nycticoꝛax in domi tij ⁊ ſine humano ſolatio ꝑmanſi (factus ſum ſicut nycticoꝛax) habitans (in domicilio) vel in parietinis.i.coꝛuus nocturnus vigil ⁊ teter qui noctẽ amat ⁊ habitat in parietib ruinoſis ſine tecto qꝛ tanquã abominabilis hominib⸗ in bocis occultis demoꝛat ſum nõ audẽs pꝛe⸗ erubeſcentia ⁊ ↄfuſione pctõꝝ parere. Sʒ qꝛ penitens pctm ſuũ cognoſcit ſubdi’. „* n tecto. „ ENI 9 ͦ 90 vigilijs ducendo et inquietus ꝑmanendo cet tione hoim. Per has aues diuerſa genera pe⸗ nimie maciei et ſoliuaga cõꝑantur heremite. MNycticoꝛaci vero que iꝝ nocte vigilat ⁊ que⸗ rit eſcas ſimilat᷑ illi qui ꝗ publico remotus dũ alij in nocte huius ſeculi doꝛmiunt vigilat et eſcas aie ſibi querit. Paſſer eſt ille qͥ ſagax aꝗq aAllta viriutũ ſugit vbi tutus eſta laqueie vnde nõ deſcendat aliquid tollere de domo. Jdeo vel ad cumulũ mall. Tota die erpbꝛabant mihi inimici mei ant me aduerſum mei bant. Quos diabolus aliter nequit capere ar te quadã vult decipe.facit en irrideri peniten tes quaſi iurent in eoꝝ deteſtationẽ qui pꝛius laudabant eos dum cum eis erant ſeculares. Et hocidccdoW. Auia cinerẽ tanq; panẽ manducabam et poculũ meum cum fletu miſceba. 02 cinere).i.reliqas pctõꝝ (Caq; panẽ man ducabã)i.penitẽédo ↄſumebã qꝛ ſic panis ma ducãdo ↄſumit ſic omes reliquie pctõꝝ et eiiã ¶ Afſaci tia vindicie et a pꝛeſentia penalitatis a tua in⸗ dignatione pcedentis.q.d. talem auſteritatem ſuſtinebam cõſiderans aduentũ tuum ⁊ futu⸗ mluum iudicium ne ſcʒ grauioꝛẽ incurrerem in puirgatoꝛio vel in inferno penam ꝓpter pecca toꝛum meoꝝ grauitatem (quia eleuans me in honoꝛem faciendo ad imaginem tuã qua oĩa animalia ſuperamus(alliſtijet ad terram con cuſſiſti me) peccantem. nullum enim animal hanc penam miſerie ſentit et gehenne mſi ho⸗ mo. Quia eni fecit deus hominem ceteris cre aturis ratione melioꝛẽ ideo ſecuta eſt dmna⸗- tio iuſta peccantem. hoc verbũ dicant qui ali Algilaui et factus ſum ſicut paſſer ſoli mnitentiuʒ notari pñt. nam pellicano qᷓ eſt auis poſtea ceciderunt. pꝛedicta pſone chꝛiſti cõ culiit et vt ſaſtidi m repellære debeam inuitat Er3 1i. aſſidue (expꝛobꝛabãt) i. inſul⸗ tfabant mihi inimici mei) verbis iniurioſis et uimpꝛoperoſis (et qui laudabãt me) dum cum eis fruerer vita ſeculari et cũ eis eſſem in inſo⸗ lentijs (aduerſum me iurabant).i. ad me euer tendum cõſpirabant. vel ſil eodem tpe oꝛe pa lam ſed ficte laudabãtet coꝛde inſidias ppara tenuia.i.leuia peccata ꝑ pnĩam debẽt cõſumi (et poculũ meũi.tꝑalem iocunditatẽ vel deſi derium celeſtis patrie ꝓ dilatõe (cum fletu mi⸗ ſcebam).i.cum lachꝛymis miſcui. Nihil tem poꝛale mihi erat ſuaue ſed celeſtẽ patriã tm̃ de ſiderabam. Ad (ram etiã de penitentib qui⸗ buſdam auditũ eſt panem cineri miſcebant et lixiuio conficiebat. hec aũt oia fſaciebam A facie ire indignatonis tue:qꝛ eleuans * eire indignatõnis tue).i.ab inſtan⸗ quando ſanctiet in virtutibo eleuati fuerunt et poſſunt quedazg iam uemire ybi toꝛpoꝛẽex tum dicit. DSimilie factus ſum) ⁊c. Iſte tres aues ſigniticant chꝛiſtũ (pellicanꝰ in ſolitudi ne)chꝛiſtus eſt ſolus natus devirgine Solus enum ſic.ideo ſolitudo. Deinde nycticoꝛax)in nocle (in domicilio) qꝛ in tenebꝛis ignoꝛantie et cecitatis iudeoꝝ tanq; in nocte ⁊ in pꝛeuari catione tanquã in domicilio ⁊ ruinis ipᷣoꝝ oc ciſus eſt. poſteacvigilauit) in reſurrectõe ? fa⸗ ctus eſt ſicut paſſer) volitando id eſt aſcenden dolſſolitarius)⁊ ſingularis(in tecto)id eſt in ce lo vbi interpellat ꝓ nobis. Tota die)et aſſi⸗ duec(expꝛobꝛabant mihi inimici mei et mul⸗ ta obpꝛobꝛia ingerebant⁊ qui laudabãt me) agdulando(aduerſum me iurabant) id eſt con ſpirabant inſidiando. (Quia cinerẽtanq;ᷓ pa nem manducabã).i. pctõꝛes penitentia agen tes qui igne vicioꝝ combuſti erant carbones emoꝛtui etincinerati incoꝛpoꝛabã mihi tanqᷓ; ſuauem cibuʒ ⁊ quemadmodũ ũlos quierant habiles et idonei ad hoc vt eſſent in coꝛpoꝛe meo. Sic enim recepit matheũ publicanũ et pcrtõꝛem ſicut ioannẽ virginẽ ⁊ innocentẽ (et pplm meum cum fletu miſcebã id eſt eos qui⸗ bus reficiebar tanquã potuſociabã cum flen⸗ tibo ſua pctã t triſtia pnĩe cum letis iuſticie ad 7 lungebã. Iterũ habebaͤt materiã mihi expꝛo⸗ bꝛandia facie ire et indignatõis tue).i.a ma⸗ nifeſtatõe grauioꝛis ⁊ leuioꝛis yindicie quam ego ſᷣm grauioꝛa ⁊ leuioꝛa pctã mea coꝝ repuj tatione ꝓmeruerã. que facies videbat᷑ ex eo eſ⸗ ſe qꝛ tu (eleuans alliſiſti me) ſcʒ ſublimẽ mein ſtituens ⁊ ſcia ⁊ virtutibo ꝑmiſiſti me ſubiace⸗ re miſerijs. Deinde iterũ loqui chꝛiſtus in ꝑ⸗ ſona membꝛox. vel penitens in ꝑſona ſua. Dies mei ſicut vmbꝛa declinauerũt: et 2* — . Dies mei ſicut vmbꝛa declinauerũt) . ve⸗ lociſſime cum ſũma feſtinatõne cuanuerũtet ad modũ vmbꝛe q̃ſi obſcuri ⁊ vani inutiles et infructuoſi tranſierũtcet ego ſicut fenũ arui).i. ſine roꝛe Fpabeſeedo defeci. Quegdmodũ eni fenũ hodie vireſcit ⁊ cras marceſſit ita bo⸗ mo in hoc ſeculo de leticia in triſticiã de ſalute in infirmitatẽ de felicitate in miſeriã devita in exhibeant. Et timebüt gentes nomen tuü one: et oſſis reges terre gloꝛiã tuu. ¶ Et)inde ſine ꝑ hocctimebũt) etia gentes )qᷣ mogdo timere neſciutnomen tuũ dñe) ſcʒ chꝛi — Qm̃ placuerũt ſeruis tuis lapides eii:· et terre eius miſerebunk. – . ¶Om placuerüt * ris pᷣdicatoꝛibo (lapides eiꝰ ſcʒ ſyvon.i.pphe fir mi in quoꝝ eloquijs bñplacitũ habuert (2 ter re eius) ſyon.i.pᷣuaricatoꝝ (miſerebuntmun dantes terrenos ⁊ de terra imaginẽ dei foꝛn- tes. de illa enĩ terra mlia milia ↄuerſa ſunt. · (qm̃ placuerũt ſeruis tuis).i.angelis ⁊ pᷣdicaos toꝛib (lapides eiꝰ) ſyon.i.ecclłie vlłis ſcʒ ſcti qͥ ſũt firmi ⁊ foꝛtes ĩ fide ⁊ ꝑfecti ĩvirtutib(etter re)ſeu pulueris ceius) eccĩe ſcʒ pctõꝝ qͥ ſuntin firmi ⁊ mĩa indigentes miſerebunt᷑ pcurãätes eoꝛũ ꝓmotionẽ in bonũ vt fructũ ſanctitatis ſeruis tuis).i.apłis cete⸗ moꝛt tranſit. Deinde poſt afflictionẽ penuen ſtianũ et cõuertẽt ſicut iam videmꝰ impletũ p tis ponit ſubleuanoo ſaluatois ⁊ pmo plasei exx nuerſionẽ ad de. Que eni pus idola me ad hoc facienduʒ.q. d. boc ego iuſte et merio tuebant ⁊ demonioꝝ noĩa inuocabãt nũc no patiens defei. maen dni venerant᷑ ⁊ timent ⁊ nõ tm ſubditiſ,- Tiu aüᷣt vñe ineternũ ꝑmanes:⁊ meino et om̃s reges terre)timebũt(gloꝛiã tuã)i.glo⸗ riale tuũ in generatõe et generationẽ. rioſaʒ potẽtiã tuã maioꝛẽ ſua. Utrũq; advtrũ ¶ Zu aut dne ineternũ pmanes).i. ſtabiliter q; referendũ eſt qꝛ ⁊ gẽtes et reges timebũt no ſine defectu: mutatõe ⁊ ſine ptatis diminutöe men tuũ et gentes ⁊ eges nimebũt gloꝛiã tuazʒ ct viges ad me liberandũ qviguiſti ad mebu⸗ Ethociꝛdo. miliandũ ⁊ ideo ꝓpiciani potes cum volueris Quia edificabit dñs ſyom:et videbit᷑ ir (cet memoꝛiale tuu).i.memoꝛabił miſcðia ua gloꝛiaſu.e que dicit᷑ memoꝛiale dei qꝛ nunquã obliuiſci᷑¶ ¶¶Quia edificabit dñs ſyon).i.ccliaʒ ſuaʒ ꝑ miſereri. Ael(memoꝛ:iale tuũ)..i pmiſſuʒ me- mundũ.hoc agit᷑ nunc vt iam lapides viui in moꝛabile de venia ingemiſcemis etcin genera ſtructurã currant nõ in ruinã. et edificata ſy-⸗ tione ⁊ generationẽcxi.in oms generatoes ⁊? i0 onvidebit᷑ dñs cin gloꝛia ſua vbiq; dilatata quodaãmodo ꝓpiciari debes. Oemoꝛiale vo-⸗ vel tandẽ videbit᷑ gloꝛioſus qͥ pꝛimo viſus eſt cam aliqd egregie fact memoꝛia dignu per infirmꝰ. Nam ĩedificatõe ſyon ⁊ in ccclia mi qð miſcdᷣia cbꝛiſti intelligẽda eſt pluſ enĩ opa litante viſus eſt tantũ in infirmitate ac vo cuʒ tus eſt circa genus bumanũ ex miſcdia q; ex venerit iudicare etapꝑueritin maieſtateſua ct iuſticia. Ham. pprttäte tunc ? in ecclia triũphãte videbit᷑ in glo Tu exurgens miſereberis ſpon: qꝛ tem na ſua. Sʒ antequã illud fieret vel boc fiat.· pus miſerendi eius qꝛ venit tempus. SBeſpexit in oꝛationẽ humilin:nõ ſpꝛe Eu exurgens )et potentiã tuà manifeſtans uit pꝛecem eoaͤann. 4 ßpbendo auxiliũ qui quaſi doꝛmiẽs diſtulerna Reſperit miſediterlin oꝛationẽ bumili) 2 pauꝑum ſpũ q ſpũ pleni oꝛabant vtveniretcet (miſereberis)pꝛius (ſyon).i.eccłie iudeoꝝ in⸗ cipiendo ab bierimqꝛ tꝑs miſerendi eius ve mi ſcʒ tempus gfe ⁊ repetit(qꝛ venittꝑs) acce ptabile ⁊ dies ſalutis qd durat vſq; ad diẽ iu⸗ dicij. AUł (miſereberis ſyon).i.eccĩevli ex pctõ ribo penitentibo vt plurimũ collecte(qꝛ tꝑs mi ſerendi eius)eſt.indiget enĩ nunc mĩa.Confi⸗ datg qui agit pniam qm venittꝑs miſerendi et ſaluandi: dñs enim eſt miſericoꝛs. Et vere mileneberis. nõ ſpꝛeuit pꝛecẽ eor minus vicit ſc; nõ ſpꝛe⸗ uit ⁊ plus intelligit ſcʒ ꝙ exaudiuit. hoc agit ⁊ modo in edificatõe ſyon. Oꝛant et gemũt edi ficantes manducãt cinerẽ taquã panẽ ⁊ potuʒ ſuũ cum fletu miſcent ne in futuro ſero querat inaniter petat᷑ fruſtra pulſet᷑.ſoꝛis cum virgi⸗ nibo fatuis remaneat᷑.et reſpicit dñs in oꝛatio nem coꝝ. Oꝛa ⁊ cune qꝛ reſpicitns in oꝛõ nem humilii. 4 SHccibant᷑ hec in generatõe altera: 1 o. In coͤueni t pulus qui creabit laudabit vOm. In cauenendo tpros in vnum: et re 1 Senbant) nuncc(hec) que dicunt de miſ. s vt ſeruiant ono.. 5 ratione ſyon ⁊ eius edificatõe in generatõe al v Zng oͤueniendo) ad ↄueniendũ Pplos in 4 tera).i.ad pbetiſandũ nouũ eneratõe al vnũ).i. invnitatẽ fidei ⁊ moꝝet) ſi o in ain iwben ndũ nouũ teſtamentu. Vel rarũ ⁊ pncipes yl eiꝛ? mor det ſilt reges ter cribant al euãgeliſtis ?ẽ memoꝛiterteneanꝭ vni i loꝝ ad hoc (vt ſerniatoño) 1 bec que fit in edificatõe ſyonein generatoe al vninern. Horkt geegmeAe⸗ 1 en) rad opus generatõnis alterius ſcʒ noue antlocc in cechaſticie nitatẽ vtom̃s 3 Barra rtverg bñſficijs deũ laudet ideo uenire. uaütſun coͤiter dignatus eſt ſub⸗ aat erſtaitpnadeub ed ae ee Faneotrnmeis pibcrrtierens 4 4 nis ogib⸗ (audabit dñm de ſua repatõe gloꝛia vtiam reg nfr̃is tpib⸗ eccłia in tanta ⸗ . tqꝛ ſupꝛa dixit ediſicabit dũs ſyon ⁊ iteruz dno. Ili egna que pſequebant ipa lerui Embant hecin generalde altera. mo dovtüch Reg o. is aüt annunciantibo. SZ rge ſ. om edificauit ⁊ quid dixit eſſe e cre in via virtutis ſue: pauci Auia pſperit de excelſo ſancto ſi „fis Raſpon enpnmcda mih. 8 X celo in terra aſperit. .— Aearneenene R oſe⸗ na pi pexit)oculo ſi emiſcdie (de excel⸗ obacon ↄtempſit ſed vocata rñdit et cõ i io o ſe; habitaculo.i.de ſinu pꝛis 7 abe d ta fructũ reddidit vocata eſt ecclłia ⁊ rindit J rit euidenti/ q dixitſoñs rcelſus (vecelo ce oño qñ quiſq; pctõꝛ gras ei agit vocat ab ilo . lox lin terra aſperit ad huͦles pha per en⸗ e vocatiſtc hdernu voee kd corde nõ lin⸗ uane dicuibtelta aue hcucet ſua ſel rlta t hocſinnia nrrutis ue ureuer⸗ mana plher of⸗ ex alto vt humiles videret wonga nin via virtutis ac gre ⁊ pnie ⁊ re⸗ H al ſa huiles humilis veniret ⁊ ex alto fa⸗ n enda neeni. D. deus paucilatẽy bꝛre rintn igeartaleito reſperit memeefacme atl. nuncia mihi) i. bꝛeue tos niſeret Deſcẽdit vtvincula quib nexi era⸗ vite mee fac me attendere ne tranſitoꝛijs inbe⸗ mus abſolu ctkf *ream. valde cnia Eneng toꝛijs inhe⸗ Ataudi crer Dndeſaac dsbeer e n ad eternitatẽ nie pficit cum ei . lt audiret genntus copeditoꝝ: vt ſol ⸗ mna bꝛe nae eſne ad memoꝛiaz reducit. et nuianenaene Jam umn eneſul prim cogitat minus eaʒ taudiret gemitus cõpeditoꝝ) ſeʒ ſctõn q fſima tua ꝛ ineten inc dicit Memoꝛare nouil galib vinculis aſtricti cum gemitu oꝛabant Bia vera ¹ ſt icu nõ peccabis.vñ ⁊ Hiero. in i deus mundũ a pctis ſolueret vel ſctön qui ben do ad renn idua moꝛtis meditatio .Et qꝛ ſ⸗ unecßbedhii. timoꝛe dei et diſciplina eius qb- Me reuoc . 4 Germarers dura ſuſtinebat vel penitent in gener es me in dimidio dierũ meoꝝ quipause ant aſtricti rhetibo pctõcetyt ſol⸗ in generatoe et generationẽ arent.. ueret).i.lib ton re. A. eneratione anm un. in uaci c%.ͤliberarctg paternis erroꝛibo vl nodis ſen e reuoces me in dimidio dierũ meoꝝ) Heroze flioo winentinm nenePoam. Tntin i,ne inas mereuocantad anſacti vi⸗ . raude diaboliiocciſo ſeu moꝛtuox a dam tam pctoꝛũ ſed hos dimidios dies et ſuturos nator ne ſic dãnarent ſicut pres coꝝ. Aaboc otinuẽ Cum nos deus vocat ad ea que ante 7 it audiuir rſolni. onenvf:alau nos ſunt inuitat. cuius reuocare eſtcum ad en Elt annucient in ſon nomen dñi: lau ueteraſnt hoatader⸗ prmititpſentesvero . Emeineinhien. .. ij unpie ticunc ibont naſyn niſi dimi ſolutam annnclent ſnm Gnfon, ddntnbnnmnoengmnrcngehor vinn 4 d E nti⸗ ia pmitiua/nomẽ dni)..laudẽ de liter viuit muiadie ſ reuocet. i. ne hoc ꝙ tha hierkm)i geng oꝑa in lia amanda coꝛruat. Minus eni eten le baker .i. in generali ecckia ad hoc eni a dia⸗ unmsez in del uat. Minus en eterna diligi 4 bolicis ⁊ pctoꝝ laqueis ſoluunt vt laudẽ an⸗ hohnenat gegatce Pſentis vite oculos coꝛ nuneien in ecclia. Vel vt aunũcientin ſyxon) ſe nſe imꝰ. Qum vo tranſitoꝛia omnia co qn⸗ ſpeculatio diciti.in pnnti ccia queadpuc. Knenir magis ad amãda celeſtia excitamur P ſpeculũ videt gloꝛiaʒ dñi a longe ſpeculat ner Soer exigui ſunt ſed in generatõe ge . lenaccin⸗ in hierlin celeſti queviſio pacis ſe nrn nũ ſunt anni tui) ꝗnõ tran ſancanten habitatoꝛes facie ad faciẽ videtes ſeuneneemugtoc gultofie weſ ie⸗ e. An laudant eum ineternũ annücientin n elnee eſt vbi nibil eſt pꝛeteriuʒ .ùMùẽł Rche e velfuturu vbi no eſt niſ eſt. Quia. ðèWN 6 cieeßßß ¶Et ſicut opertoꝛiũ mutabis cos) celos (et mutabunt᷑)a ſtatu ſuo in melioꝛẽ qꝛ iam coꝛ⸗ ruptioni ſicut ante nõ ſubiacebũt. vel celos.i. ſanctos mutabis vt vicioꝝ ſoꝛde mũdati pul- chꝛioꝛes fiãt ⁊ mutabunt᷑ ad eternitatẽ(tu aũt idem ipᷣe es).i.idem ꝑmanes ſine mutatõne( ? anni tui)qui erunt in generatõe ⁊ generation id eſt duritia tua que in ãnis apud nos diſtin⸗ guitur (nõ deſicient) et nullo fine claudent᷑ qꝛ eternitas tua immutabilis ꝑmanet.Deinde ſe quit᷑ hilaris ↄcluſio oſtendens ꝙ ⁊ nos ibi eſ⸗ Initio tu vñe terra fundaſii:et opa ma „. „ 2 ¶ nitio) tpisctu dñeterrã fundaſti)q ternita tetua pᷣcedis omia que feciſti.ſine inuio eian⸗ te creaturas extitiſti et opa manuũ tuaruʒ).i. verbi ⁊ virtutis(ſunt celqꝛ qð ᷣbo facit hoc et manu.i.virtute ⁊ ꝑ iſta duo ſcʒ celũ⁊ terrã in telligunt oms creaturea deo facte.p terrã etiã ecclia ⁊ ꝑ celos apli poſſunt intelligi in quib celis manẽs deus intonuit pᷣceptis choꝛuſca uit miraculis irrigauit terraʒ imbꝛe veritatis. Et ſicut ante omnia creata fuiſti ita poſt mu⸗ iata pmanebis. VUnde ſubdiit. Vpſi pibũt tu aũt pmanes:et ofes ſi⸗ cut veſtimentũ veteraſcent. ¶Ipſi)ſcʒ celi ⁊ multo magis terra (pibunt) ↄflagratõneignis quo ad aliquã diſpoſitionẽ ſcʒ ſcðᷣm qualitatẽ de celis ꝓximis terre hoc conſtat de ſuꝑioꝛibo aũt certũ nõ eſt. Uel (ce⸗ li).i.iuſti ſcõᷣm coꝛpus ꝑibũt ſed in meliꝰ no ſemꝑ immutabilis qui mutari nõ potes(et tabunt᷑ in reſurrectõnectu aũt pmanes om oms ſicut veſtimentũ veteraſcent) a ſtatu in q̃ ſunt qð nõ de angelis accipi poteſt ſed de mu tabilibo ſcʒ decelis ad literã vel de ſanctis qui veteraſcent ſicut veſtimentũ.i.ſcᷣʒ coꝛpus q moꝛe veſtis ↄſumit᷑ ſed in meliꝰ mutabunt᷑. Et ſicut opertoꝛiũ mutabis eos et mu nemo enim ibi habitabit niſi ꝑ opa fua. NHon enim qui dicit one dñe.ſed qui facitvoluntatẽ patris ipᷣe intrabi in regnũ celoꝝ (et ſemenco rum).i.oꝑa ſine quibo nullus intrat ⁊ vñ fru- hic pᷣconia gauden tabunt᷑:tu autẽ — ſe poterimus. idem ipſe es: et anni tui tentia in generali ꝓpha in iſto na cuiuſſibet fidelis excitat ſpm̃ bum 3 Apꝛiũ ſpiritũ angelicũ vniuerſitatẽ creaturarũ Eop in ſeculu diriget. Vilij ſeruoꝝ tuoꝝ) ct tota ſequẽs generatio electoꝝ (in ſeculũ diri CLetur).i. ineternũ qꝛ ſemꝑ aciu 2 ↄtinue in de . * unm ferent᷑ et dirigent᷑ ad apetenduʒ eternitatẽ et ineternü manebũt. Ael (filij fᷣuoꝝ tuoꝝ ha bitabũt)ibui.ſerui ꝑ bona oꝑa quaſi ꝑ filios. Filij ieruoꝝ tuor habitabunteet ſemen Auiun ſeruoꝝ tuoꝝ).i.apłoꝝ qui ꝑ pᷣdicatio nem coꝝ ĩ fideſũt geniti et nõ tm ipi uihabi tabut) 7 ꝑſeuerabũt ĩ tuis ãnis nõ deficiẽtib ct eternaliter coꝛã te (et ſemẽ eoꝝ).i.imitatoꝛes * * — ctus eternus metiturcin ſeculũ.i.ineternũ (di riger qꝛ nihil totũ intrat. Noli ergo eſſe ſteri⸗ lis ſi intrare ⁊ habitare vis ſed permitte fetus operũ quos ſequaris.pᷣcedantte oꝑa tua ꝑare tibi epulas eterne refectõis:filij tui te ducãt ad terrã ꝓmiſſionis. Oꝛatio. ¶Etoꝛabilis dne intende in oꝛationẽ ſupli⸗ gruim? re pectu celeſtis miſcdie ſub! * Excitatio ad dei laudẽ et giap actio⸗ nem ꝓ multis beneficijs collatis et ↄfe rendis et in omniby eius operib. .— Yp̃s. ciĩ. Enedic anima me — nini ſancto euus. SS Rge ekemkenu⸗ biceſt a dñno:etomnia que intra me ſunt no⸗ plalmus ſcʒ iſte fit ipſi dauid ſcʒ vero chꝛiſto. hoceſt laus iſta que hic cantat᷑ fit chꝛiſio non alij poſt Fdicta aagde pꝛeces pauꝑis ſe’quũt᷑ nia gaudentis. pꝛimo ſeipᷣm ad laudã dum deũ exhoꝛtantis atq; in hoc ſe ceteris ex emplü ponentis. Maleria enumeratio bene ficioꝝ dei multipliciũ. Intẽtio monere ad de⸗ uotaʒ laudẽ deiꝓ tantis ſuis beneficijs. Sen ad laudandũ deũ enarrans ⁊ enumerans mł titudinẽ beneficioꝝ collatoꝝ etconferendoꝝ. Dentẽetia in ſpeciali pha ergo in ꝑſona gene ralis iuſti loquens ⁊ qð ſibi hoc omnib ↄſu⸗ lens qꝛ om̃s q in chꝛiſto ſunt quaſi vnus hbo⸗ mo ſunt ſcm ſuperioꝛẽ vim anime.i.rationẽ exhoꝛtat᷑ animã ad benedicendũ deũ dicens. Benedic).i.laudem dic ⁊ gras redde ꝓ be⸗ beneficijs o (anima mea dño)et lauda eum qͥ dicit ſacrificiũlaueis honoꝛificabit me NHon enim babemus quid ei ex tantis beneſicijs re tribuamꝰ niſivt eum inceſſanter laudemꝰ ⁊ nõ ficte ⁊ oꝛetenus ſed ex intimis omnibo. VUnde ſubdit et omnia que intra me ſunt).i.interio⸗ ra mea ſcʒ oms cogitatões oẽsvires bona na turalia ⁊ gratuita bñdicite (nomini ſctõ eius) vt ſi aliq foꝛis ceſſat lingua a laude dei nun⸗ q; ceſſet a laude eius affectus interioꝛis ani⸗ mi ⁊ ſi aliquado in laude eius fatigat᷑ coꝛpus m bumanuʒ ſcʒ Brr— — nud n⸗ i „ —, — — — =— EE — OSS — — —☛ —⏑☛⁊ — eplicat yt magis exhoꝛtet. d. ui Benedic anima mea dno:et noli obliui nunquã fatiget anim et ſicqcqͥ eſt hols ap⸗ plicet laudi diuinis. Etex inteſo affectu idẽ licat vt magis exhoꝛtet. d. . ſei om̃s retributões eius — õ Non enim ante oculos tuos poterũt eſſe retni buniões dei niſi ante oculos tuos fuerint pctã tua. AUnde ſubdit retributões. qui ſanat omjs inſirmitates tuas. nat oms infirmitates tuas que relinquunt᷑ex pctõ vteſt pnitas ad malũ quã ſanat impediẽ expediendo ꝓceſſuʒ. Sangt etiã infirmitates anime nunc fouẽdo blandis nũc ſecãdo aſpe ris: generalit᷑ oms infirmitates ſanattaʒ coꝛ⸗ pales q; ſpuales quantũ ad ſalutẽ anime ſpe⸗ cat.ommpotenti eni medico nullus inſanabi lis languoꝛ occurtit. „. AQui redimit de interitu vitã tugz: qui coꝛonat te in miſcia et miſeratõb.· Nui redimit)pꝛecio ſui ſanguinisde inte⸗ ritu/ eterno.i.de moꝛte quã incurriſti ꝓpter pecc catucvitã tuã quam pdidiſti deũ offendẽdo et ab eo recedendo qui ſiviceris etiã (coꝛonat te) poſt certamæ.i.coꝛonare diſponit ĩ celeſtiby nõö tuis meritis ſed in miſcia) ſua (et miſera⸗ tionibo).i. miſcdie effectibo. Coꝛonat nos dez- us ad gloꝛiã nõ ex nra iuſticia ſed in ſua mia nõ ex nr̃is oꝑibo ſed in ſuis miſeratõnibo poſt coꝛonã quid agam. Sequit᷑ ⁊ dicctt. Aui replet in vonis deſideriũ tuũ: reno uabit᷑ ↄtaquile iuuentus tuna. Quiyjetiã (replet).i.ſatiabit(in bonis)cele⸗ ſiiba ⁊ eternis que hic deſiderabas (deſideriuz tuũ)quo hic ad ea ſuſpirabas. Hanifeſtatöe gloꝛie ſue nos ſatiabit.ſatiaboꝛ inqͥt cuz apa⸗ ruyuerit gloꝛia tua. Ibi quidẽ ſacietas cum deſi gaerio ⁊ deſideriũ cum ſacietate erit.nec deſide riuʒ pena necſacietas faſtidiũ pariet: hoc erit ¶ Benedic/inq; (anima mea dno) et vt ſend bynñ̃dicas noli obliuiſci,tãq; ingrataſom̃s re⸗ mibutõnes eius.ibñficia que ubi retribuit qᷓ bona ꝓ malis reddidit. que vere magna ſunt. hbomo quippe ad imaginẽ dei factus ꝓ ſimili⸗ tudine quam deo debebat reddidit diſſimili⸗ tudinẽ ⁊ ꝓ his malis retribuit deus bona in⸗ ſpirando pniam ⁊ pᷣſtando veniã ⁊ alia multi plicia. Cogita ergo omnia mala tua qꝛ q; mi⸗ a ea ſunt tam multe bone retributõis dei ſunt iciatñ omnibo iniquitatibo tuis: Dui piciat omnibo iniquitatibo tuns oꝛigi nalibo ? actualibo eas remittendo ſi volueris?: vere penitueris (qui)poſt remiſſionẽ etiaʒſſa⸗ querit. qñ (renouabit᷑iuuẽtus tua ſcz in futura reſur rectõe pꝛimitiua reſumpta imaginevt aveteri in nouũ hominẽ muteris (vt aquile que ad ſe Faciens) modo ⁊ in futuro (miſcdᷣias dñs) ſed miſcdᷣibo qm ipi miam ↄſequunt᷑. Illi ſt qui inimicos diligũt ⁊ in ſe peccantibo dimit⸗ tunt ac indigentibo ſubueniũt. Non eſt aliud ſtem patriã niſi miſcdᷣia ſic eni in te facit miam nectutẽ deueniens quibuſdã modis in iuuen tutem reparat᷑. Et quõ id fieri poſſit demon⸗ Faciens miſcvias dñs: et indiciũ omni bus iniuriã patientill. deus ſi miſert fueris.&x ſi non feceris miam ſed iniuriãtime qꝛ ⁊ dñs eſt (faciens iudiciũ) yñß ait mihi vindictã ⁊ ego retnibuã ⁊ hoc(in⸗ iunazʒ patientibo)qꝛ punit iniuriã faciẽtes nec malũ relinqͥᷣt impunitũ. Deinde ſubiũgit bñfi cia antiqͥs collata vt nos ſperemꝰſilia. poluntates ſus. ¶ NHotas focitvias ſuas moiſt) p quas riteeſt 4 incedendũ pijs ſcʒ pcepta ⁊ madata legis etg moiſen notas fecit filijs iſtł voluntates ſuas) quid velit aut nolit ꝑ moiſen ⁊ filios iſtt oms iuſtos intellige qꝛ moiſi.i.ei qui legẽ ſpiritali⸗ ter intelligit? filijs iſił veris ꝑ fidẽ de cernen tiby et in quib nõ eſt dolus notas facit ſuasvi ideo data eſt vt creſcente pctõ hũiliarent᷑ ſuꝑ⸗ bi humiliati ↄfiterent᷑ ↄfeſſi ſanarent᷑. Iſte ſũt vie occulte quas notos fecit dñ’s deuſ moiſi ꝑ Notas fecit vias ſuas moiſi: filijs iſrael as et volũtates. In lege maguũ eſt myſteriũ q quem legẽ dedit qua pctm̃ abundauit vt ſu abundaret gra.Aliqñ eni videt᷑ ſbi homo ia nus ecgrotn pebrotarno enntincdicun medicus ⁊ ſanatr᷑ egrotus. Oiſeratoꝛ et miſericoꝛs dñs: longani⸗ is et multů miſericos coꝛs in natura ⁊ voluntate eſt (dñs)et hoc cul pas mittendo ⁊ penas relaxãdo ⁊ q miſeri- coꝛdiã neceſſario ſequit᷑ patientia ſubdiclon⸗ ganimis).i.patiens diſſimulando ac peccan tes diu ſuſtinendo ⁊ ad penitentiã expectãdo. (et multũ miſericoꝛs) multos pctõꝛes multo⸗ tiens ⁊ multis modis reuocãdo ⁊ redeütes re— cipiedo nec eſtvliũ pctm qð penitẽti nõ remit tit etiã ſi blaſphem fuerit nec tm pciã remictit ſed ⁊ dona ſuꝑaddit. Vocat muliis mõis ad coꝛrectõʒ ⁊ pniam.vocat bñntficijs creature.vo cat imꝑtiendo tꝑs viuedi: vocatꝑ lectoꝛc. vo⸗ Auget᷑ moꝛbo creſcit moleſtia queritur ¶ Miſcratoꝛ) in actu ct exhibitõe (etmiſeni⸗ cat ꝑ intima cogitationũ. vocatꝑ flagell coꝛ reciõnis.vocat ꝑ miſcoᷣiam ↄſolatõis.Et ve- re miſericoꝛs qi. coõminabif. HNon imꝑpetuũ iraſcet᷑) penitẽtib nec eter nam exercebit in eis vindictã ſed ↄſolat᷑ pmit tens iram finiendã (neq; ineternücõminabit) de pena eterna ſed ad modicũ tꝑs qꝛ adueniẽ te pnia ſtati adeſt dei miſcdᷣia ⁊ ↄdonat᷑ venia Jam enĩ nõ ſumus filij ire qꝛ ſublat eſt reat culpe q;uis remaneat obnoxietas pene. Age g̊ pniam obediẽdo vocanti ne longanimitate mie dei male vtendo theſauriſes tibi irã in die ire ⁊ reuelatõnis iuſti iudicij dei.Ex hoc aulẽ terg nõ iraſcet᷑ nec cõminabit᷑ ĩeternũ qꝛi. Mon ſcom pcta noſtra fecit nobis:neq; ſcom iniquitates ntas retri buit nobis. Hõ ſm pctã nr̃a).i.m merita pctõꝝ nroꝝ. (fecit nob)qꝛ qð nõ merebamur accepimꝰ cũ gratis bona nob pᷣſtitit (neq; ſm iniqtates no ſtras).i.fᷣm merita iniquitatuʒ nr̃aꝝ cretribuit nobis vt mala que meruimꝰ inferret ſʒ aut ni bil rſpectiue aut citra ↄdignũ nos puniuitim mo cũ digni eſſemꝰ moꝛte etiã ꝓ nodis moꝛte,z ſubij:⁊ poſt offenſã nos abſoluit nos reddidi mus mala ꝓ bonis ipᷣe vero retribuit bona pꝓ Oi ſcom altitudinẽ celi a terra coꝛro er O vñs timentibo Non imppetuũ iraſcet᷑: neq; ineternuxy gmentũ noſlrfnrnrnrr. s nalis (fiioꝝ) delinquentiũ etiazʒ in flagelł (iia miſertus eſt dña ti boꝛauit:miam ſua ſup timentes ſe. — ſicut celũ ten valde exceditipmeq; vbiq; ꝛvn q; ptegit ißi influit ſine quo ipa deficitcum it lux ⁊ aer pluuia ⁊ fruct ſic in infinitũ inde ſitl fruct) ſic in in ampliꝰmia dei nrfam miſeriã excedit nos vn⸗ diq; ꝓtegit nobis gram influit luce ſua nos il luminat ſpũ replet ſpũali pluuia nigat fructu — boni oꝑis fecundat. ge fecit a nobis iniquitates niaas. MRuantu diſtat oꝛtus) ſolis ſeu lucis (ab oe cidente)et a tencbꝛis tamlonge fecit).i.elon⸗ gauit(a nobis iniqtates nr̃as)illas remitiẽdo qm̃ enĩ pctã nobis dimittunt᷑ tunc tam longe ſunt a nobis quantũ diſtat lux a tenebꝛis imo vyt viuus a moꝛtuo ſic tunc iuſt? differt ab iniã ODñ̃ pctã remittunt᷑ tũc occidũt pctãꝛ oꝛit᷑ gr̃a pciã quaſi in occaſu ſunt gr̃a qua liberarisin oꝛtu eſt ad oꝛtũ atẽdere debes ab occaſu auer cialiter ⁊ maxie (ſuꝑ timentes ſe) ⁊ penitentes qꝛ tales ſe huiliant. Sic leo miſeret hoi p ſtra to coꝛã ſe et hocm altitudinẽ celi a terra)q.ð Quantũ diſtat oꝛtus aboccidente: lon ti Auertere a pctis tuis 2uertere ad grfaʒ deii. QAus miſerek hater flio miſerus eſt e: qm̃ ipſe *£ nit figmentũ ſubdens. Mecoꝛdatus eſt mo ſicut fenu dies eius tanq; flos agrt Recoꝛdatc eſt) miſcõᷣiter. gine et reſolutõe quantũ ad coꝛpus vñ niſia⸗ quis mie ſue nos irrigaſſet a qibetventoꝝ fla tu pijceremur hõ)enĩ hoc habʒ ꝙ ſicutſenũ) id eſt herba ad modicũ virens ⁊ cito areſcens eſtdies eius).i.felicitas vel vita eius vel ſtat il le noiatiuꝰ hõ ab elute vt locũ habeat ſeqns relatio ſcʒ cius ⁊ (tanq; fios agri) quicito tran ſitcſic effioꝛebit) i.ad tꝑs paruũ ſic floꝛebit.vł (effoꝛebit).i. defloꝛebit et floꝛere deſinet. At⸗ tende o homo in hoc verſuſqͥd ſis. Am ſpuᷣs ptranſibit in illo et nõ ſu bſis . ſtet:et nõ cognoſcet amplius locũ ſuũ. nert dñs timentibo ſe) ⁊ penitentibo de pctis ſuis. pi miſeret᷑ filio cu eum verberat t· emendet ita ⁊ dñs coꝛripit nos interdũ vt ſalz uos faciat nõ m̃ derelinquit vt ꝑdat (qm̃ io/ſe ↄgnouit figmentũ nr m).i.ᷣfragilẽ plaſmatõe,z cet infirmitatẽ nr̃az ſcʒ ꝓnitatẽ ad peccandũ et fragilitatẽ ad ſtandũ. Nouit q fecerit. quõ la pſum ſit. quomõ reficiendũ ſi. Deinde expo⸗ qm̃ puluis ſumus:bo/ tũc dñs quaſi obli uiſcit᷑ qñ nõ miſeret᷑ ⁊ tũc videt᷑ quaſi recoꝛda ni qñ ei placet miſereri(qm̃ puluis ſumꝰ)etoꝛi ¶ QQm ſpũs).i.anima in hoie exñs(ꝑtranſi⸗ bit in illo) in moꝛte et egrediet ab eo et illo e-⸗ greſſocnõ ſubſiſtet :bomo ⁊ tunc omnis iocũ⸗ ditas viriditatis eius traditur obliuioni (?⁊ nõ cognoſcetſpũs(ampliꝰ locũ ſuuʒ) ſcʒ coꝛꝛpus in quo habitauit vt reuertat᷑ ad habitandũ in co in hoc mũdo.Talis eſt vindicta pctĩtalis eſt pena inobedientie. Conſidera ergo bomo in te ipo coꝛruptionẽ: moꝛtalitatẽ quã habes a pctõ ⁊ ex tua pena recognoſce quãta ſit cul⸗ pa nõ cuſtodire dni mandata. Et dum tuã at tendis humilitatẽ ⁊ vilitatẽ noli extolli quic⸗ quia enĩ melius eris gra illiꝰ eſt et miſcᷣia nõ tua iuſticia. AUnde ſequit᷑. Oiſcoia autẽ dñ ab eterno et vſq; ine⸗ ternü:ſup timentes aum. ¶ Hiſcdia aũt dñi ab eterno).ia mundipᷣn cipio (etvſq; ineternũ).i.ſine fine. Ael (ab eter no) ꝓpoſita ⁊ pᷣfinita qꝛ ab eterno fuit in eo ꝑ⸗ poſuuzʒ miſeredi (? vſq; ineternũ mãſura eru Jj — nſ⸗ — ct mancbit nunquã deficiens imppetuuʒ(ſup timentes eum) tunoꝛe caſto c filialis reueren⸗ tie qui etiã in pꝛia manebit ſed nõ ſuꝑ alios ſic erit qꝛ quiſqs eũ timere negligit in inferno?ꝛ in toꝛmento remanebit. q.d.talis eſt natura hois ſed ꝑ miſcdiã dei erit eternus hinc pᷣumptiõʒ pꝛemit inde ſpem ſtatnuit. Et iuſticia illius in filios filioꝝ:his qui lant teſtamentu eius. * 8 . ſtamentũ eius .i.pꝛecepta dñi cuſtodiũt coꝛde recipiendo et oꝑe adimplẽdo intus pfidẽ 1 ex terius ꝑ oꝑationẽ. Et ideo quomodo cuſtodi enduʒ ſit oſtendit᷑ cum ſubinfert. Etmemmoꝛes ſunt mandatoꝝ ipius: ad „ ris ſanctis inqͥrere ⁊ poſtmodũ oꝑando fideli ter adimplere. Ille eni teſtasnentũ dei bene cun ſtodit qͥ dnica pᷣcepta ⁊ memoꝛiter retinet.Et bene oꝑando implet. Qõ ſi nimis multa tibi plent. Tene ergo radicẽ charitatis ettota arz⸗ uis ⁊ in bona vita dñm bñdicis oꝑa eius bũ boꝛ eſt in te et cene debemus eſſe memoꝛes ad vident in duobo mandatis charitatis oĩa im⸗- faciendũ qi. ¶Et)q memoꝛes ſunt mandatoꝝ ipius, nõ tantũ ad ſciendũ in mente vel ad loquendũ in oꝛe ſed(ad faciendũ ea in oꝑe.i.vt agãt qð di⸗ dicerũt pꝛius eſt ergo voluntatẽ dñi in ſcriptu Dñs in celo parauit ſegem ſuam: Tre⸗ „ gnum ipſius omnibaonabiut. Dñs ſcʒz chꝛiſtus q; aſcendit(in celoſcʒ em pirreo tanq; in loco dignioꝛi ⁊ eminẽtioꝛi(pa rauit ſedem ſuã) vt ibi oĩibo ſctis et electis elu⸗ ceret virtus gloꝛie ſue. Qui hoiem aſſumptuʒ in celũ leuauit ipᷣe ſibi ⁊ nobis in celo ſedẽ pa rauit ſibi vt ſedeat ad dexterã pꝛis nobis vtſe deamus in regno pꝛiscet regnũ ip)cui etiaʒ ciues erum reges oĩbo dnabit qꝛ oĩa ei ſubijci entur ⁊ de oĩb ſcʒ ens ab angelis 2. d. entun ? de oi bonis: malis iudicabit pᷣdi cit iudiciũ futurũ ne peccales inſoleſcant. De inde oms creaturas monet benedicere incipt qð facitis amo qꝛ quotidie bñdicũta laudant cantando ſanctus ſctũs ſctũs ⁊c. qui eſtis po tentes )et excellentes (virtute)et ptate data vo⸗ bis a veſtro creatoꝛecfacientes verbũ).i.man data illius ad hoĩes illico que fueritlocutꝰ ex. plentes ⁊ hoccad audiendãxi.ad bocvt ꝑpos hoies audiant (vocẽ ſermonũ eius).i.intelli⸗ gant que pcepit. Deus eni ꝑ angelos manife⸗ eua it itt voluntatẽ ſu hoĩbo. 8 ngelos mannife Etiuſticia) remuneratio ⁊ retributio iuſticie Benedicite dño om̃s virtutes eius:mni eu iuſta illiꝰ). i. ab illo exhibita erit (in filios iezntar; eee- filioꝝ) ſunt imitatoꝛes ⁊ heredes patronoꝝ E bonoꝝ. q·d. ꝑ miſciã ⁊ iuſticiã eius dabit᷑ti⸗ tute illius roboꝛati ſigna ⁊ mira ac queq; ma mentib eum eterna merces ꝓ bonis operibꝛ. virtut . Et ne om̃s pᷣſumant ſubdit his qui ſeruaãt te⸗ niſtri eius qui facitis voluntatẽ eius. „KD Benedicite dño oms virtutes eius)quivir gnalia opamini diuina virtute. deinde genera lier deottv ſubdit O voo alij miniſtit eins) qui in alijs graꝝ diſtributõniby deo miniſtra tis qui facitis voluntatẽ eius quã eum intuen tes agnoſcitis ⁊ ꝓ implenda volũtate eius fa⸗ cilis omnia que facius. Si & vis benedicere dñm fac verbũ eius.fac voluntatẽ ipiꝰ. O is eni maleviuens ⁊ ſi lingua tacetvita dvñ̃m ma ledicitet ſi hymnũ cantat lingua multos tm in blaſpheinii miern via⸗ Eine te iactes qꝛ fa⸗ Ccis voluntatẽ eius qꝛ nõ eſt opus tuũ ſed dei. Benedicite dño omnia opera eius: in omni loco dnationis eius:benedic ani- mamiea dooo. ¶ Buñdicite oño oĩa opa eius) q; cum beneri dicunt eum nõ merita tua ipe eſt eni qui ꝑ te et in te bonũ oꝑat᷑ Albñdiciteetiã (dño omia opa eius).i.celeſtia ⁊ terreſtria ſcʒ angeli ⁊ ho mines ꝑ ſe alia vero inquantũ ſunt creaturis intellectualib materia laudis diuine vt in eis ect de eis bdicat᷑ deus et hoc in oĩ loco dñatõ nis )et ptãtis eius.i.vbiq; vñ ſicut nulla crean2= tura ſic nullus locus laudi eius excipit᷑ vt qui vbiq; eſt ⁊ vbiq; dnatur vbiq; bndicat᷑ ⁊ vbi q; ei b viuat᷑ ⁊ qͥ vndiq; eſt vndiq; illi iubile⸗ tur deinde cõcludendo ad ſeipʒ rediens a quo pſalmũ incepit iterato excitat ſeipᷣm ad lau⸗ dem dei.d.(bñdic aĩa mea dno)iterũ necvnq; ceſſes a laude ipᷣius qꝛ deus ſine fine ſemꝑ eit laudandꝰ vñ incepit inde finit ꝑ qð notat eos qui bonis intijs bonũ finẽ adiungũt hoc aũt ꝓpheta nõ de ſua tm aia ſed ⁊ ad nras q́; ani⸗ 4 „ Sana dñe langnoꝛes pliqͥ ſemꝑ pctõꝛibꝰ Benediciie dno om̃s angeli eius nuncijvye cnbas filus miſeteris etceha ab on⸗ ritatis aggaudẽetes ſaluti nre ? veſtre q ↄgra · detuetegnumg nia benecheat z2 vi⸗ rttatis aggaudetes ſaluti nre ? veſtredo dâ. 1 clanticet. Der düun . tentes virtute: facientes verbuũ illius ad gudiendã vocẽ ſermonu eu s. Benegicite dño omnes angeli eius p mas loquit vt onm iugiter bdie. tluulando dicit nõ imꝑando vl monendo. q/ d. ¶Anuitatio ad dei laudẽ p diuerſis oni vmuer⸗ bus ſuis et pmultis beneſicijs ſe creature exhibitis. Ubs Enedic animan adñno:dñe deus meus magnificat ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid.Litulꝰ talis eſt pſalmus dauid ſcʒ ꝓgheqͥ videns animo ma⸗ gna et iocunda dei oꝑa hunc pſalmũ eructa⸗ bat cũ exultatõe. Materia: enumeratio diuer ſoꝛum dei operũ ac etiam multoꝝ beneficioꝝ vniuer ſe creature exhibitoꝛuʒ. Intentio: mo⸗ nere ad laudẽ deiꝓ huiuſmõi oꝑibo: bũficiis Snia in generali pha in iſto plalmo iterũ ex Extengens celũ ſicut p ꝗaquis ſupioꝛa eus. ¶ Extendens celũ ſicut pellẽ) et quaſitectũ et opturã omniũ ſuꝑ oꝛbẽ terrarũ. Ad literã fa⸗ Allijs cauſis hoꝛtat᷑ et inuitat ſeipᷣm ⁊ exemplo ſui om̃s hoĩes⁊ creaturas ad gloꝛificãdũ deũn ſczʒ ꝓpter magnificentiã ipᷣius quã euidẽter oñ dit in multis eius mirabilib? magnalibo.Ct ſi fere cuncta que hic dicunt᷑ad literã religioſe poſſint accipi ſunt m plena myſterijs Juxta li terã ex viſibilibo oꝑibꝰ que hic tangunt᷑ inui- ſibilia dei debent intelligi ſicut ex fabꝛice mũ dialis magnitudine et pulchꝛitudine fabꝛica toꝛis ineſtumabilis magnitudo et pulchꝛitu⸗ do põt ꝑpendi ⁊ amari vt ſic tandẽ poſſitvide ri. Spuũalis tñ ſenſus in oiba querendus eſt ⁊ pꝑſcrutandus. Sniĩa in ſpecialiꝓpha & dei ma gnalia que mente ↄceꝑat narraturusviſionis ipᷣius exultatõe ructat.d.( Benedic)o (anima mea)nõ tm lingua(dno).i.lauda euzʒ ꝓ tantis beneficijs ⁊ muneribo que hic narrantvt duz bñdicis illũ iu bñdicaris ab illo et cõuertens ſermonẽ ad ipᷣm oñdit cauſam quare ſit bñdi cendus qꝛ O (dñe deus meus)qͥ ſemꝑ es ma⸗ gnus ⁊ magnificus in te ⁊ tua natura cuiꝰ ma gnitudinis nõ eſt finis magnus esvehemen⸗ ter).i. valde ⁊ excellenter in me ⁊ in reliqͥs ſan ctis tuis nõ creſcens inte qꝛ ꝑfectes ſed in no bis ⁊ nr̃a noticia ex ↄſideratõe operũ tuoꝝ in quibo magnus innotuiſti. Vñ aut magnifica tus ſu demonſtrat cum ſubdit. Confeſſionẽ ⁊ decoꝛẽ induiſti: amictus „ - Is. ciſ. me lumine ſicut veſtimeno. ¶ Zonteſſionẽ).i. laude angeloꝝ ⁊ hominũ omniũq; creaturarũ (et decoꝛẽ).i.pulchꝛitudi nem (induiſti) in ceaturarũ ꝓductõe ⁊ oꝛdina tione.i.apꝑuiſti in eis laudabilis et decoꝛꝰ qꝛ vndiq; habescreaturas que te ↄfitẽtur.i.lau⸗ dantac decoꝝ ⁊ gloꝛioſum oſtendũt qͥ in te es (amictus)etcooꝑtus (lumine)ineffabilicſicut veſtimento) ꝗꝛ lux vndiq; iibi eſt qui habitas lucẽ inacceſſibilẽ. Vel (ↄfeſſionẽ etdecoꝛẽ in⸗ duiſtii cccliaz in qua eſt ine ↄfeſſo pctõx· per quã deponit feditatẽ. Deinde decoꝛ virtu ium ꝑ quem placet ſpecioſo pꝛe filijs hoĩm et es (amictus lumine)ſcʒ ipᷣa eccłia tua qꝛ ececig facta eſt lux in dno que pus erat tenebꝛe in e .. ipſa(ſicut veſtimento) Ipa enim eſt veſtis ſine macula ⁊ ruga ipᷣa eſt tunica incõſutilis nõ di uidenda. pꝛius quidẽ ponit ↄfeſſionẽ deinde decoꝛẽ qꝛ ad decoꝛẽ iuſticie nõ venit᷑ niſi pᷣce⸗ dente afeſſione.pꝛius de iniquitatibe tuis in cipe ↄfiteri ⁊ a ↄfeſſione incipis decoꝛari dez coꝛatus efficeris veſtimentũ dei. Et qꝛ omnia cõſfitent᷑ de ſingulis ſubſequenter agit. Et pꝛi⸗ mo de celo dicens. Cu es. ellem:qui tegis cile eſt extendere vnam pellẽ faciliꝰ illi fuiter tendere tam magnũ celũ. figurate aut ꝑ celos ſacra ſcriptura accipit᷑ qꝛ ꝑ eaʒ illuminamur ꝑ pellẽ moꝛtales hoĩes intelligũt᷑ pellis enĩ q moꝛtuis aialibs detrahit᷑ moꝛtaluatẽ ſignifi⸗ cat vn pꝛimi parentes cũ peccauerũt moꝛta⸗ les facii de pellibo tunicas acceperũt. Celuʒ ̊ ſicut pellis extengit᷑ qꝛ ſacra ſcriptura ꝑx moꝛ⸗ tales hoĩes vbiq; pdicat᷑? aperit᷑ tegis aqᷣs ſuꝑioꝛa eius)ad literã qñ iuſſitvt fieret fima⸗ mentũ inter aquas ⁊ aqs factũ eſt vt ſint aque inferioꝛes que ꝑfundunt terras ⁊ ſint aque ſu Eioꝛes ab aſpectibo hoĩm remote que tegũtſu ꝑioꝛa celivñ alibi aque que ſuꝑ celos ſunt laun dent nomen dñi. Quidã dicũt hic ꝑ celos in⸗ telligi celos aereos vltra quos ſunt nubesaq̊ᷓ ſe quas dicũt eẽ aquas ſupꝛa firmamẽtuʒ ſub quo ſunt aque inferioꝛes in groſſa ſpᷣa quã ex poſiuõeʒ.ponit Augꝰ ſuꝑ geñ. et eã cõmendat figurate autꝑ ſuꝑioꝛes aquas charitas intel⸗ ligit᷑ que in coꝛdib pꝛis diffundit᷑ que quideʒ ſuꝑ celos eſt.i.ſuꝑ om̃s libꝛosłet ſcpturas bñ aũt his aqͥs celũ tegi dicit᷑ qꝛ in diuinis libꝛiſ nihil eminentiꝰ charitate inuenit᷑. Qui ponis nubem aſcenſuʒ tuum:qui mbulas ſup pennas ventox. 7 Qui ponis nubem aſcenſum tuũ)ad literã 7 „* dñs viſibiliter aſcenditin celuʒ ⁊ ſcript eſt nubes ſuſcepit eum ab oculis eoꝝ ⁊ de reſur⸗ rectione nr̃a dicit᷑ qd rapiemur in nubib ob uiaʒ chꝛiſto in aera.figurate aũt pᷣdicatoꝛes ve ritatis nubes ſunt qꝛ doctrinis cõpluũt. Ex⸗ tenſa eſt ſcriptura ſuꝑ oꝛbẽ terrarũ nec deſunt nubes que pluunti. pdicant verbũ vitatis ex — - — ,;R s =, —– — — — — — ffff 1 ʒ —G—U ind. ſ nöd hce⸗ isin des nnid ⸗ BB ponunt᷑ omnia que obſcura ſunt. Et ſic ꝑ nun- bes coꝛda noſtra a intelligentiã ſcripturarũ et ad deũ aſcendũtqui ambulas ſuꝑ pẽnasven toꝝ)ad literã velocitatẽ venti ꝑ pẽnas ſignifi⸗ catam dñs ſuꝑat ꝑ agilitatẽ oꝑatõnis qvbiq; pñns eſtqꝛ velocius q; venti currant oꝑat᷑ Cnñn alibi dicit velociter currit ſermo eius cito im⸗ plens quicqͥd vult. Myſtice aũt venti ſunt aie et pennevirtutes qͥ ſunt in duab alis.i.in duo bo pᷣceptis charitatis ſʒ charitatè omniũ cha⸗ virtutes animarũ tranſcendit. Aui facis angelos tuos ſpiritus:et ni niſtros tuos ignem vrente. ui facis ſpns) in ſuba.i.ſpũales ſubas ti bi aſſiſtentes eſſe (angelos tuos).i.nũcios tue volũtatis cum eos mittis.ſpũs enĩ nomen na ture eſt angelus nomen officij et ignẽ vrentẽ) id eſt ſpũs ſupᷣmi oꝛdinis ſcʒ ſeraphin qui in⸗ terpꝛetant᷑ ardentes facis(miniſtros tuos cuz vis.vñ in Eſaia. Volauit ad mevnus de ſera gurate aũt poſſumꝰ ꝑ ſpũs mntelligere ſpũales quos facit angelos ſuos.i.nũcios verbi ſui et ardentes ſpũ et charitate facit miniſtros ſuos qui alios intendũt et feruere charitate faciunt ꝑ verbũ dei qð audiũt ⁊ vicia in eis ↄſumunt nõ eni incendit qui nõ ardet. Et ideo opoꝛtet hoĩes antequã pᷣdicandi officiũ aſſumant eſſe ſpnales ⁊ ſpiritu feruentes. n ene⸗ MQui fudaſti terrã ſup ſiabilitatẽ ſuã:nõ inclinabit᷑ in ſeculũ ſeculi. naGnda terrã ſuꝑ ſtabilitatẽ)et baſem ).i.immobilitatẽ centri ſui.dando eivirtu tem ⁊ firmitatẽ ꝑ quã ſtat tanquã ab illa ſuſtẽ⸗ tata ⁊ in illa fundata.vñ (nõ inclinabit᷑vel cõ mouebit in ſeculũ ſeculi).i.ineternũ in aliqua parte a loco ſuo totali ⁊ a cento mũdi in quo eiusvirtus ſuſtentiua ↄſiſtit.Quãuis eni tran ſeat jm qualitatẽ nõ tñ ſᷣm ſam. Spũaliter fundauit terrã.i.eccłiã ſuꝑ chꝛiſtũ qͥ eſt ſtabili tas huius ecclie et oĩa ↄtinet ptaãte ⁊ nos boni tate.fundamentũ enĩ aliud nemo põt ponere pꝛeter id qð poſitũ eſt qð eſt ieſus chꝛiſtꝰ.et iõ tali fundamento ſuffulta nunquaʒ inclinabit vYel deficiet. Terra itaq; nõ inclinabit᷑ licet. ſun montes ſiabunt aqu. Abr ſſusi.mare ⁊ ois aqꝝ cõgeries iſicut abeſus ſicut veſtimẽtũ amictus eius: 9 veſtimentũ ſit (amictus eiꝰ)ſcʒ tere ex oĩ pte qꝛ mare ⁊ flumina oꝑiunt terrã ⁊ vt veſtis ci cũdant eꝗ excepta vna ꝑte q; remanſit arida pter vitã hoĩm ⁊ aialiũ q̃ abyſſus tꝑe diluuinj ita excreuit vt et montes oꝑiret. vñ ſequit᷑ ſugꝑ mõtes ſtabũt aqin tpe diluuij vbi ponit fuu rum ꝓ pᷣtenito.vel h̊ futuruʒ erat referendo ad ips ꝗᷓ terra fundata fuerat. Myſtice ꝓpha ec⸗ cleſia futurã in diluuio ꝑſecutionũ volebatin g Haritate telligi. Fuit eni aliq tꝑs q̃ terrã dei.i. ecciam ruas chꝛiſti ſuꝑat ⁊ ideo ſuꝑ pẽnas ventoꝝ.i. ſccõꝛũ ꝑ agilitatẽ charitatis ambulatet omes ita cooꝑuit abyſſus.i. multitudo pſecutionuzʒ vt nec ipᷣi magni qͥ ſunt mõtes apparerẽt. Sta bant quippe ſuꝑ mõtes aq̃ qꝛ ꝓpli reſiſtẽtes ſu perabant auctoꝛitatẽ ſoꝛtiter euangeliſantiuʒ hoc non diu quia M! Ab increpatõe tua fugient:avoce toni / rui tui foꝛmidabut. verbum dei ⁊ pᷣualebant ſuꝑ martyres. Becd Ab increpatõe tua) o dñe.i. ᷣm oꝛdinatõeʒ volũtatis tue ac ſi eſſenta te increpate (fugiẽt) et recedẽt ſcʒ aque diluuij ad locũ deſtinatũcet 8. lera a voce tonitrui tui).i.venti terribilł ⁊ ſicci foꝛ phin. Vel( qͥ facis angelos tuos ſpũs)vt ſpi⸗ rent hoĩbo tuaʒ facere voluntatẽ (et miniſtros tuos ignẽ vrentẽ).i.ardentẽ vt in alijs lumen veritatis infundant in alijs pctã ↄſumant fi⸗ midabũt).i.q̃ſi fſoꝛmidãtes ceſſabũt yt appase at terra qꝛ ꝑ tales ventos ceſſauerũt. Myſtice Ab increpatõe dei fugerũt aque recedentes a pᷣſſura montiũ ⁊ eminẽt mõtes in ſalutẽ pploꝝ· qꝛ coꝛ regũ in manu dñni fuit qð deflexit qͥ vo⸗ luit. Juſſit ꝑ eos pacẽ dari chꝛiſtianis ⁊ emi⸗ cuit auctoꝛitas apłica a voce tonitrui dei fctã E aplłos ꝑ nubes ꝑ ſcripturas foꝛmidãt aque ꝑſecutionũ.mali enĩ ↄminatõne iudicij timẽt. Quibo aquis ceſſannld Aſcendũt montes et deſcendũt campi: i⸗ locum quẽ fundaſti eis. ſcendũt mõtes ⁊ deſcendũtcampi).i.per hũc receſſum aqꝝ apparuit in terra aſcenſus et multitudo montiũ et deſcenſus ſeu planici⸗ es campoꝝ qui pꝛius latebãt ſub aqͥs (in loco quẽ fundaſti eis.i.ſm loca in qͥb eos a pꝛin⸗ cipio fundaſti. Myſtice Aſcendũt mõtes).i. ſancti in ſpiritalẽ ꝓticiũt intelligentiã ſet deſcẽ dunt campi).i.ppli ſe ooꝝ doctrinis ſubdũt vt virtutũ fructibo ⁊ floꝛibo repleant᷑.(in locũ quẽ fundaſti eis in ↄuentũ eccleſiaſticũ ⁊ faciunt fm dona q̃ ↄtuliſti eis quantũ quis ꝓpꝛiũ do⸗ num habet ex te. Alios enĩ dedit ꝓphᷣas alios euãgeliſtas ⁊ hmõi.Ideo aũt nõ ſeniũt modo nec dant operam euertere terram ꝛ· Terminũ poſuiſti quẽ nõ tranſgredien tur:meq; cõuertentur opire terram.c erminũ)? finẽ ſcʒ alueos ꝓpꝛios poſuiſti) ſcʒ aqᷣs oceani ⁊ alijs claudendo eos luoꝛibo. (quẽ nõ tranſgrediẽtur) trãaſeundo a loco no BZup ea volucres celi hab et vltra ꝓcedendo(neq; cõuertent᷑ opire) . nõ5 reuertent᷑ et redibũt ampliꝰ ab alucis ſuis vt opꝑiantterrã) ſicut in dilunio ſecerũt. Myſti⸗ ce finẽ impoſuũ tranſgredi nõ pñt aq̃ ꝑſecutio nũ et ſi ad oꝛas terre flucł ꝑſtrepũt ⁊ ſi adhuc dcurmurãt terrã tñ eccie diluuio nõ oꝑiunt vt iã liceat eccie libere pᷣdicare. Terminuʒ etia et modũ aqͥs tribulationſi poſuit ne motus eax — ſit longioꝛ aut vehemẽtioꝛ q; ſit opus. Dʒqᷣd fit in terra mundata. Dequit᷑ ⁊ dicit. AQui emittis fontes in ↄuallibi:ĩter me ¶NQuiemutis 2 manare facis(fontes in con nallibo.i. in locis terre humilib⸗ ⁊ indecinter mediũ montiũ) ſcʒ in ↄuallubocꝑtranſibũt aq;; oꝛte ex illis fontibo. ſepe enĩ fontes pᷣmo fluũut et deinde flumina faciũt. Oyſtice emittifon tes in ↄuallib).i.graʒ ſctĩ ſpũs qͥ ſuꝑ humilẽ geſcit pᷣſtat huilibo ⁊ gre ſubditis ⁊ eq̃liter int᷑ mediũ montiũ.i.eccłiaꝝ ꝑtranſibũt aque).i. Sbagdlicatoꝛes vᷣbi veritatis irrigãdo doctrina et um montin ptranſibut aque. donis celeſtibo ppłlm ⁊ eque oĩbo miniſtrando ꝗqꝛ aqua dei.i.doctrina nõ ꝓpꝛia eſt alicui ⁊ pꝛi uata ſed cõmunis ⁊ publica. VUlCinter mediũ montiũ q ſunt due ſpẽs ſuꝑbie quarũvna na ſcit᷑ ex re tpali alia ex re ſpũali ⁊ int iſtos duoſ moötes eſtvallis hũilitat nõ declinãs ad aliqe0 ſpeciẽ ſuꝑbie et in iſto medio (ꝑtranſibũtaq) gratiarũ. Et de his fonubo et aquis. Hotabut offis beſtie agri: expectabunt onagri in ſiti ſna. ¶¶ Potabüt oms beſtie agri) i. aĩalia regionũ cexpectabũtonagri).i.aſmni ſilueſtres ĩ deßtis exñtes in ſiti ſua)ſcʒ refici ꝑ hmõi fontes⁊ flu mina. Myſtice potabũt de ill aqs ſpiritalibo oms beſtie agri).i.oms gentiles magni ⁊ ꝑui (et expectabũt onagri).i.ſuꝑbi iudei ſuꝑba ia ctantia vagãtes tanq; in deftolin ſiti ſua qñq; refici ⁊ bibere has aqs qꝛ ſuꝑbi indei differũt bibere vſq; in tꝑs vltimũ:fluũt ̊ üũle aq̃tt inde bibũit timidi ⁊ feri:ꝑui ⁊ magni getiles ⁊ iudei väyt oĩb hec gra miſtret᷑ Cꝑata ẽ aq̃ oibo nullũ terret vt vnuſquiſq; ſm ſuã ſitim ⁊ deſiderium iat alius plus alius minꝰ. — dio petraꝝ dabunt vorres. uꝑ).i.iuxta (ea) qᷓ dicta ſũt ſcʒ ↄualles ac mõotes ⁊ flumina (volucres celi)aerei habita⸗ bũtc moꝛabunt᷑ (de medio petraꝝ⁊ nemoꝛũ (dabüt vocẽ).icantabũt ↄgaudęetes vicinitati vbi ſunt nutriti. Oyſtice (ſuꝑ ea) q̃ dicta ſunt ſcʒ aq̃s ⁊ hmõi(volucres celi).i.ſpũales viri 2ptemplatõe gaudęetes celeſti ꝗͥ vᷣtutũ penis ce itabũt: de me teros volare docẽtchitabunt qꝛ auctoꝛitatilo aploꝝ ⁊ ſciõꝝ nõ ſuis coꝛdibo innitent᷑. et(de medio petraꝝ dabũt voces) qꝛ in medio eccia rum apuer̃tos ſuũ ad docendũ ꝓpłm ⁊ collan dandũ deũ.vel (de medio petraꝝ).i.de ↄcoꝛ-⸗ di auẽte ſctõꝝ vel duoꝝ teſtamẽioꝝ in qba ſo⸗ nat chꝛiſtus dabũt voces) pᷣdicatõis.Emit⸗ iis inq; fontes in ↄuallibo ⁊ cctera pᷣdicta fac. Higans mötes de ſupioꝛibo ſuis: de ftu ctu operum tuox ſatiabit᷑ tera. Rigãas) etiã o deꝰ mõtes de ſuꝑioꝛiba ſuis) id ẽ de aqͥs in ſuꝑioꝛibo ꝑtibo celi generatis qꝛ oↄualles ⁊ campi rigant᷑ fontibo ⁊ fluminibo ſʒ mõötes indigẽt rigari pluuijs vt ibi etiã creſcat her ba aialibo opoꝛtuna (de fructu oꝑm tuo id ẽ de effectu pluuie qð eſt opus tuũ (ſatiabit terra).i.fecundabit᷑. Oyſlice( Rigans mon⸗ tes.i.aplłos ⁊ pdicatoꝛes (de ſuꝑioꝛibo ſuis)i. de celeſtibo q ſunt ipis altioꝛa. ſpiritali eni grfa coꝛda eoꝝ rigauit effundẽs ſuꝑ eos ſpm̃ ſctm. et de fructu oꝑm tuoꝝ ſatiabit rra) qꝛ de ſpi⸗ riali doctrina apłoꝝ ⁊ pᷣdicatoꝝ reficit eccia Et bñ nõ de fructu montiũ ſʒ oꝑm tuoꝝ dicit qꝛ qcqͥd in vᷣttibo ſcõꝝ agit᷑: illius eſtgre qui merita largit. Tena inq; ſic irrigata Pe ducens fenũ iumentis: et herbam eruituti homanum. Pꝛoducẽs fenũ iumẽtis).i.ad pabulũ ⁊ nn trimentũ iumentoꝝ (etherbã ſᷣuituti hoĩm).i. iumẽtis q̃ in cultu terre ſ uiũt hoĩbo. Myſtice Tena ꝓducit fenũ.i.terrenũ ſubſidiũ iumẽ⸗ tis).i.pᷣdicatoꝛib q iumẽta fctã ſunt qꝛ onera cccie poꝛtauerũt ⁊ in eadẽ laboꝛauerũt. Juſtũ eſt eni ſi iumentũ in terra laboꝛat vttra iumen to ſuo fenũ ꝓducat. debet ſcĩ viri ab eis coꝛꝑa lia ſtipẽdia ꝑciꝑe qͥb ſtudẽt ſpũalia miniſtra⸗ re.ſet herba).i.tꝑalia (ᷣuituti hoim).iᷣdica⸗ toꝛibo ſᷣuis hoĩm ꝓ chꝛiſto ⁊ ex charitate fſcĩis: et eſt expoſitio pᷣcedenꝭ. Nota ꝑ herbã ⁊ fenũ intelligi victꝰ ſimplicitatẽ:hᷣ aũt ẽ neceſſariũ. Elt educas panẽ de terra: et vmuʒ leti ⸗ — Vtꝑ eoꝝ laboꝛeʒ (educas panẽ de cra).i. frumentũ vñ fit panis q eſt hoiĩim nutrimentũ et ſilr (vinũ)educas vt (letificet coꝛ hoĩs)nõ in ebꝛiet ſʒ ſobꝛios reddat ⁊ ſpũalẽ leticiã indu⸗ cat. Myſtice VUt ꝑ eoꝝ pᷣdicatõeʒ ſeducas pa⸗ nẽ) cʒ chꝛiſtũ.ipe eſtenĩi panis qͥ de celo deſcẽ dit(de t᷑ra).i.hoĩbo in terra habitãtibo ⁊ terre⸗ num coꝛpꝰ geſtãtibo ꝗͥ ꝑ eoꝝ doctrinã credũt et chꝛiſtũ ↄfitent᷑.(etducas(vinũ)ſcʒ ſpũale interioꝛẽ hoĩem reficiẽs vt (letificet coꝛ hoĩs) ſpüali leticia ⁊ inehꝛiet vt obliuiſcat᷑ errenoꝝ uh ln ⸗ ni⸗ ſi - quo vino nõ ſolũ letificari ſʒ et inebꝛiari debe mus ſicvtvideat᷑ illa ebꝛietas in oꝑibo noſtris in ſctõ amoꝛe iuſticie in alienatõe mẽtis nr̃ea terrenis in celũ vt educas etiã de terra oleũ. AVlt exhilaret faciẽ in oleo: et panis coꝛ e frnet. WUhhomotexhilaret tem ſuãſin oleo)ex eius ſapoꝛe ⁊ ↄdimẽto. vel loquit᷑ moꝛe antiqꝝ qͥ vngebãt facies ſuas in i.letificet. faciẽi mẽ ſignũ leticie. Ctqꝛ vtilitatẽ vini ⁊ olei dixerat ideo etiã vtilitatẽ panis ſubdit.d. et, vtpanis coꝛ hoĩs ↄfirmet) coꝛpꝰreficiedo. Myſtice( vt exhilaret).i.letificet⁊ hilarẽ faciatfaciẽ ſuã.i. mentẽ in oleo).i.in gra ſpũſſcn q qd repleuc⸗ rit letos ⁊ hilares reddit ⁊ gratioſos apð alioſ efftcit. letificat᷑ eni hõ in ſe? hilarat᷑ad ꝓximũ dQag impendendũ qð hʒ ex charitate cet panis) ſpũal.ſ.chꝛiſtꝰ (coꝛ hoĩs ↄfirmet ꝛin bonis qꝛ panis coꝛdis eſt et dat vitã mundo. HSaturabũt᷑ ligna campi et cedri libani js platauitallic paſſeres nidiſicabũt. lis petra vbiq; eſtvtilis ⁊ i libo ⁊ magnis ⁊ guis beſtijs ⁊ celivolatilib. it luna ĩ tpe:ſol coguit occaſuʒ ſuũ. Saturabunt᷑ etiã ligna campi).i.ad ſacie⸗ aleʒ nutrient᷑ ex tra ſic rigata cet cedri libani) ſilr ſaturabunt᷑ (qs plantauit).ſ.dũs qꝛ oĩa li gna ⁊ arboꝛes ſunt creature erꝰ culic)in cedris ¶paſſeres) minuta volatilia celi (nidificabũt) ci qeſcent. Oyſtice deiſtiaſ.pane vino ⁊ oleo id eſt a gra dei educta de tra eccłie (ſaturabũt᷑ ligna campi).i.reficient᷑ plebes hũiles pploꝝ (et) etiã (cedri libani).i.ſublimes in cãdoꝛe ſe⸗ cCculi ille tñ qᷓs ipᷣe dñs plantauitin vnitate ec cliaſtice fideicillic) ſeʒ in cedris.i. in potentibb ſeculi(paſſeres nidificabũt).i.paupes in ſcło q ſua reliquer̃t vi nudi ſequerent᷑ ieſuʒ. Nobi les enĩ ⁊ diuites hꝰ ſclłi atttendẽtes res ſuas et ſuꝑſluas copias pᷣbent illas ſᷣuis dei dãt poſ⸗ ſelſſiões edificãt eccias ↄſtruũt monaſteria col ligunt᷑ paſſeres.i.pauꝑes chꝛiſti qᷓ; ↄuerſatio in celis eſt vt nidificent in ramis facultatũ ce⸗ Aroꝝ liban. NMerodij domus dux eſt eor montes ex celſi ceruis:petra refugiũherinatijs. ¶ MHerodij domꝰ).i.nidus.ſ.petra q eſt domꝰ eiusdux)et reſugiũ ẽ(eoꝝ).ſ. baſer ſi foꝛte ce u Adri mouent᷑ (mõtes excelſi ceruis) ſunt rfugiũ et firmamẽtũ (petra) in via ſubrranea eſt(refu giũ erinatijsꝭĩ q̃ ſe abſcõdit qꝛ erinaci ſeu eri cius ẽ aĩal ifirmũ ⁊ pauidũ.ſ.paruũ⁊ ſpinoſũ Myſtice. Et ſi in cedris paſſeres ꝓpter půtem natiuitatẽ nidificẽt⁊ poſſeſſiõibo diuitũ ſuſten tent᷑ nõ tñ iõ ſpẽ in eis ponũt ſʒ in ſolo chꝛiſto ſi foꝛte cedriirati fuerint ⁊ aliqͥd moleſtiey ſcãdali fuis dei in ramis ſuis cõmouerintvo⸗ labunt quidẽ inde paupee ſz nõ pibunt qꝛ nõ ipᷣi cedri ſʒ petra chꝛiſt cuiꝰ paſſionẽ imitant᷑ dux eſt eoꝝ. chꝛiſtꝰ.n. eſt paupi refugiũ. Cer⸗ ui magni ſpiritales ⁊ ſuꝑne ↄuerſatõis amato res trãſcẽdentes ĩ curſu oĩa ſpinoſa ſcłi tenat altos montes alta pᷣcepta dei ſublimia coguẽet teneãt ea qᷓ multũ eminẽt in ſcpturis iuſtificẽt in ſũmis. Minutũ aĩal infirmũ ⁊ ſpinoſü eri cius:ſignificat pctõꝛes. ſpine eĩ pctã ſignificãt quibo cooꝑt? eſt qͥ peccat.Et qꝛ talis nõ pᷣtte⸗ nere excelſa illa ⁊ pfctã pᷣcepta refugiũ eſt pe tra.i.chꝛiſt? qꝛ fact eſt dñs refugiũ pctõꝛi.Ca 8 2 in montib ⁊ in ↄual Fecit lunã in tgeyvt ꝑ eam diſtinguant tꝑa (ſol coguit occaſũ ſuũ)qꝛ ita regularit᷑ etoꝛdi⸗ nate vadit ad occaſuʒ ac ſi haberet intellectũ. Myxſtice poſtoꝛdinatõeʒ pᷣlatoꝝ et ſubditoꝛũ ſubiũgit de chꝛiſto et eccia.q.d.pᷣdicta oꝛdina uit deus ⁊ ipᷣe(fecit lunã.i.eccłiã q accipitlu⸗ men a chꝛiſto ſicut luna a ſole(in tꝑa) qꝛ tꝑa liter tranſit et creſcit ⁊ deereſcit aliqũ trãſitura nec mirũ ſi trãſit nam (et ſol.i.chꝛiſtꝰ(coguit) et pᷣſciuitoccaſuʒ ſuũ).i.paſſionẽ ſuã ꝓ ea ſub eundã. hoc eſt appꝛobauit et placuit ei. Si eni diſpliceret quõ pateret᷑. Et bñ paſſio occaſui ſolis comꝑat᷑.ſol enĩ ſic occidit vtoꝛiat᷑ ita qui doꝛmiuit.i.chꝛiſtus adiecit vt reſurgeret. Poſuiſti tenebꝛas ⁊ facta eſt nox: in ipa Poſuiſti tenebꝛas)ꝑ occaſuʒ ſolis (et facta Prn ibũt om̃s beſtie ſiue. eſt nox)in emiſpio nrocin ipᷣa)ſcʒ nocte (ꝑtrãſi bũütoẽs beſtie ſiluead qᷓrendũ alimentũ. Oy ſtice cũ paſſus eſt chꝛiſt? (poſuiſti tenebꝛas).i. poni pꝑmiſiſti. ita ſepe dr̃ deus facere qð fit de eius ꝓmiſſiõe.tenebꝛe.n.facte ſunt in apłis qꝛ defecit ſpes eoꝝ (et fctã eſt nox infidelitatis in eis. Uelpoſuiſti tenebꝛa s cũ cecitatẽ ĩ iſrł fie ri et iudeos ꝓpter eoꝝ ſuꝑbiã ĩ erroꝛe ignoꝛãtie remanere ꝑmiſiſtitet fctã ẽ nox).i.obſcura mẽ tis obſtinatio ⁊ qꝛ nõ habuer̃t lumẽ fidei ꝑue nerũt ad noctẽ pci vt ieſuʒ dolo tenerẽt et oc⸗ ciderẽt in ipᷣa ſcʒ nocte erroꝛis(ꝑtrãſibũt oẽs beſſtie ſilue) ſcʒ demões ad capiendũ aĩas. qs aüut generaliter dixerat beſtias,. deinde in catu los diuidit et leoones. Catuli leonuʒz rugientes vt rapiant: et querant a deo eſcã ſibi. atuli leonũ) nõ ſolũ leones ꝑtrãſibũccru⸗ gientes).i.fremẽtes ⁊ cũ rugitu anhelantes(vt rapiant) pᷣdam aliquã (et qranta deo) cui/ eſt oĩbo ꝓuidere eſcã ſibihneceſſania Oktice leo nes ſunt pncipes demonioꝝ ? catuli ſunt mi⸗ noꝛa demonia. ſunt eni magni demones m. noꝛes qͥ qñ nobis occũbit ſol iuſticie cum ru⸗ gitu circueũtvt ſeductionibo aias rapiat ⁊ eſcã babeãt qꝛ paſcunt᷑ erroꝛiba hoĩim qͥ pciã ſunt eſta ipoꝝ Querere aũt a deo eſcã ſibi dicti ſüt qꝛ nec tentare quẽq; niſi deo ꝑmittete pnt dat po ptãs aut ad dãnandos ipios aut ad ꝓban dos pios. Nulla eſt q;pe ptãs in hoĩevel dia⸗ bolo niſi deſuꝑ der a dno. Iſta O faciüt in no⸗ cte ⁊ in tenebꝛis. NHam,. ꝛtus eſt ſol) ſuꝑ terrã et) oꝛitte ſole ſtatim gregati ſunt) ceſſantes ⁊ deſiſtentes qrere p dam (et in cubilib ſuis collocabunt᷑.ſ.vt qe⸗ ſcant impetꝰ nõ faciẽdo. Myſtice hoc faciũt in nocte vbi nõ cogſcit᷑ chꝛut nam quibo oꝛtꝰ eſt ſol.i cognit eſt chꝛiſtꝰnõ hos audent inua dere qꝛvidẽt eos ſignũ thau.i.crucis hꝛe. Ma gis magiſq; vbiq; oꝛit᷑ ſol iſte vt clarificet chꝛi ſtus ĩ toto oꝛbe? ↄgregant᷑ leones? catulieoꝝ recedẽtes a ꝑſecutõe ecclie etcollocant᷑incubi libo ſuis.i.pmanent in coꝛdibo infideliũ ⁊ ꝑti⸗ naciuz ne iam faciant in ſctõs impetũ. Dic g cchꝛiſto in aliq̃ occidenteꝑ pctm vigent mala? codẽ reſurgente ꝑ gram fugiũtipᷣa.Ettunc in ostu ſo᷑üuuu1u1s. Enbit homo ad opus ſuũ:et ad opatõ nem ſua vſq; ad veſperrr. 1 Eribithomo) deqͥte ⁊ ocio (ad opus ſuũ) faciendũ⁊ ad oꝑatõʒ ſuã tinuandavſq; ad yeſperã) ettenebꝛas. qn iterũ ceſſabit figurate oꝛto ſole gre ⁊ iuſticie ĩcipiet hõ bñ oꝑariet cõ tinuabit ꝑſeuerando vſq; adveſperã.i.vſq; ad finẽ ſeculi qꝛ iaʒ licet in ſecuritate pacis bona opani ſʒ ↄtenebꝛatio ⁊ grauis imper erit in ſi⸗ ne mũdi.Exeant & iam ſcti viri ꝑ terasadp⸗ dicandũverbũ.faciant opus ſuũ impleãt mi⸗ niſteriu iniunctũ. Exeat etiã hõ qlibet ad opa cionẽ ſuã oꝑet᷑ bona ſua oꝑa vſq; ad yeſpeꝝ.i. vſq; ad ↄſumatõeʒ vel vſq; ad finẽ. O ꝑtet enĩ nos omni tpe oꝑari iuſticiã ⁊ ꝑſeuerare qꝛ fi⸗ nis nõ pugna coꝛonat his oĩbo inſpectis ꝓpha cctoiĩs hõ credẽs exultat ?⁊ admirãdo exclamat Oꝛ hec pꝛedicia feciſti ergo. magnificaca ſunt opa tua dñe: oia ſeſſione tua. in ſapientia feciſti: impleta eſt terra poſ ox magnificata).i.magna ⁊ multa(ſunt) q; explicari na piicluman ſenſuʒ excedũtoꝑa tua)ooñe)ad literã oĩs creatura a te ſctã łoꝑpa myſtica.ſ.creatõis ⁊ recreatõis ꝙ regit ꝙ ↄſer Hꝛtus eſt ſol et ↄgregati ſunt: et in c punit repꝛobos ꝙ remunerat electosſoĩa i ſa⸗ pientia feciſti).in chꝛiſto. ipe eſt eni dei virt⸗ et dei ſapiĩa ꝑ quẽ ad literã deus pr qᷣcqd ĩ fra in mani ⁊ in celo eſt creauit.vlł my ſtice accipit de noua creatura quã a veteri hoĩe chꝛiſtꝰ eru it ⁊ liberauit ⁊ qꝛ multa ſunt (impleta eſtterra poſſeſſiõe tua).i.multis bonis coꝛꝑalibo ⁊ ſpi⸗ ritualibo q̃ ſunt poſſeſſio tua qꝛ ad litterã ple⸗ na eſt terra creaturis ſuis q̃s creauit ⁊ in ptãte habet. Vel myſtice terra.i.eccĩa plena eſt fide libo ſuis. Ecce in pᷣmo magna dei potentia.in ſcðo mag eiꝰ ſapia.in tercio magerꝰclemẽtia. uat q; expectat alios ad pniam alios reliqᷣt loc mare magnũ et ſpacioſu manibbc illic reptilia quoꝝ nõ eſt numerus. ¶ Hoc mare)ſilr impletũ eſt tua poſieſſione et creaturis magnũ ꝓfunditate (et ſpacioſuʒ) latitudine(manibo).i.locis.et dicit manibo eo q qſi expanſas manꝰ habeat ⁊ in ſe cũcia ſu⸗ ſcipiat c illicx.ſ.in mari ſunt (reptilia⁊ piſces diuerſoꝝ gener (quoꝝ nõ eſt numer noticia huana. Vl my ſtice dicit quõ eccłiã ꝑ mare ſe culi ad litus pꝛie traducit. Anpleta qdẽ eſtter ra ſed nõdum ſumus in terra viuentiũ vbi eſt poꝛtio nr̃a immo mare.i.ſeculũ adhuc eſttrã ſeundũchoc)aũt(mare magnũ eſt)etſſpacio⸗ ſum manibo) exereendis qꝛ multa in hoc mũ do ad oꝑandũ inuenimꝰ ſedillic) in illo mari quoꝝ innumere inſidie in hoc ſeculo repũtet incautos repente occupãt. Et in h mari ſũt. Aninalia Puſill cum magnis illic na- ues ptranſibunt. parui ⁊ magni. Nec ſolũ hoc mare eſt advſuʒ piſciũ ⁊ reptiliũ ſed etiã ad vſum hoĩm naui⸗ gantiũ. VUnñ dicit ulic).ſ.in mari (naues ptrã⸗ ſibũt) ad deducendũ hoĩes ⁊ bona eoꝝ. My⸗ ſilli ⁊ magni. Oulti eni puſilli. mulii pmates picula (tñ illic naues).i.eccłie ꝑtranſibũt)ſe⸗ cure inter inſidias et cellas tentationũ inter aĩalia puſilla ⁊ magna. nauis ſiue diminutiue Apter humilitatẽ nauicula eſt ſctã eccłia q flu⸗ ctibo tentationũ ⁊ tẽpeſtatibotribulationũ tun ditur ⁊ quatit᷑ ſed nõ ſubmergit᷑ habʒ ꝓ malo crucẽ. ꝓ velo fidẽ. ꝓ anchoꝛa pacientiã.ꝓ gu⸗ bernatoꝛe chꝛiſtuʒ. Non & naues timeant nõ valde attendantvbi natent ſed a quo gubernẽ tur venient ad debitũ finẽ ꝑducent᷑ ad quietẽ. Etpᷣrt᷑ hec aĩalia ecetiã ĩ mari qð ſuꝑat oĩa.ſ. . Hꝛaco iſte quẽ foꝛmaſti ad illudendu, quaſi nõ curando de eis (turbabuntur) ſcʒ fa⸗ ” ei:ommnia a te expectantvt des illis eſcaã me ct defectu nature immo ꝑiſtũ modũ (aufe tn iün ttee. irss ſpm̃ coꝝ) quo viuificantur (et deficiẽt) ru hl ¶Dꝛaco iſte) i cetus cnius magnitudo exce endo in moꝛtẽ cetin puluerẽ ſuumi in mate⸗ n dit magnitudinẽ alioꝝ aĩaliũ terreſtriſ et ma⸗ riam ſue pꝛime oꝛiginis (reuertentur p pume⸗ m rinoꝝ (quẽ foꝛmaſti)o deus (ad illudendũ ei) factionem. Myſtice qꝛ multi impleti bonita⸗ ini cum eni cetus vult capere piſces p cibatõe:il⸗ le dei ſibitnibuerunt inani gloꝛia elati volens Ni⸗ li inſtinciu naturali fugiũt verſus ripã vbi na deus eis ꝓbare ꝙ nõa ſe ſed ab ipo habent/vt ni tare non põt ꝓpter aque paruitatẽ ⁊ ideo ceis cum bonitate habeant ⁊ hũilitatem aliqñ eos hiu eos inſequens impingit in terra etibi a picca⸗ pturbat auertendo ab eis faciem.i.ſubtraben un toꝛibo occidit᷑ ⁊ ſic illuſus a ſua ſpe fruſtrato⸗ do beniuolentiã ⁊ cadũt in tentationẽ variam mnia)ſcʒ viuentia ſuꝑ terrã ⁊ in aquis (a te ex et ita oñdit illis qꝛ ꝙ iuſti erant ⁊ recte ambu⸗ in pectant) naturałr (vt des illis eſcaʒ) ꝓ nature labant ipo regente fiebat. vtiliter ergo turban 8 ſuſtentatõe (in tꝑe)ſcʒ opoꝛtuno. Sicut enim tur:turba eni tribulatõis remouet ſpm elatõis 4 aiĩalia creata ſunt a deo. Ita ex creaturiſ dei re vnde ſequitur (auferes ſpm̃ eoꝝ) ſcʒ ſuperbie , Pn les 3 1 ve⸗ 1n lo , ſo ſe be⸗ ficiunt᷑. Myſtice dꝛaco iſte eſt inimicus ecclłie qui alibi dicit᷑ lucifer alibi leuichan quem foꝛ mauit deus ſᷣm ſubam ⁊ in celo locauit ſedvi⸗ cio ſuo inde cadens ad boc factus eſt hic vtil ludat eix ab angelis qñ nobis ſuggerüt bona et reuocãta malis ⁊ a ſanctis ſcʒ tentationũ et tribulationũ victoꝛibo. Illude & dꝛaconi non Oſentiendo pꝛance eius ſuggeſtioni ſic eni illu ditur ei. Iſte quidẽ dꝛaco manducare vult ſed nõ manducat quem vult. nam omnia:⁊ tenta ſoꝛes⁊ tentati eſcam a deo expectant ipᷣi dꝛaco ni dictũ eſt terrã comedes emibo dieb vite tue Tibo ergo huius dꝛaconis eſtterra. iterreni et pctõꝛes.Cibo eius eſſe nõ vis nolli eſſe terra.i. noli ꝗmareterrena. Cibus aũ iuſti eſt verbũ dei Di bnvixenis cibũ chꝛiſti habebis ſive ro a chꝛiſto receſſeris cibus dꝛaconis eris. Dante te illis olliget apieme te manũ tuã omnia implebunt᷑ bo n bonitate. Dante te).i. cum dederiscillis) ſcʒ eſcã (col⸗ ligent) eã (apꝑientete manũ tuã i. largiter te ri buente ſicut homo largus dicit᷑ manũ apertã habere (omnia implebunt᷑ bonitate).i. reſiciẽ iur ex bonitate largitatis tue. Myſtice (dante te illis)ſcʒ demonibo cibum ſuuz et pmittente vt accipiãt colligent eum:ante nõ pñt collige⸗ re nec tentare.dat eis deus cibũ qñ vultet quẽʒ vult q;ꝛ neminẽ ſibi incoꝛpoꝛare pñt niſi dñs Pmittat.ſequit᷑ de cibo noſtro qꝛ (aperiente te manũ tuamyet ptãtem qua abunde reples qs vis ⁊ pleniter te impendete munificentiã/oĩa) que implenda ſunt (implebuntur bonitate) et gratiaꝝ largitõne qꝛ a te habet homo quicqͥd boni habet.Et ecotra Auertente aũt te faciem turbabunt᷑:au⸗ ¶ Auenente aut te ſacieʒ) iſi illa neglexeris quo inflantur (et) eo amiſſo (deficient) in ſe vt pꝓficiant in te.i.de ſe ipᷣis nõ pᷣſument(et)ſic de Pecratis penitentes (in puluerẽ ſuum)ſcʒ bũi itatis (reuertentur) recognoſcentes ſe eſſe pul uUerem et cinerem., Emitte ſom tuu et creabuntur:et reno uabis faciem terre: Smitics ſpm tuũ).i. dabis tue voluntatis imꝑium ⁊ effectũ et que moꝛtua ſunt(creabũ⸗ tur).i.de nouo foꝛmabunt᷑ ſcʒ in eadem ſpecie ſm curſum naturec(et renouabis faciẽ terre).i. ſtatum terrenoꝝ ⁊ moꝛtaliũ in aĩalibo volatili bus ⁊ alijs ꝑ ſubtractioneʒ cure tue perditis. Mxſtice ablato ſpũ eoꝝ quo inflantur ⁊ coꝛ⸗ rumpũtur Emities ſpm̃ tuũ)ſanctũ qui creat nouos et eo miſſo (creabuntur).i.recreabunt᷑ et refoꝛmabuntur.ſed quia eſt nouitas ſtatus hoiĩs ideo dicit᷑ creabunt᷑ ſcʒ in oꝑib: bonis et dad iuſticiã.a ſpiritu enĩ eius accepimus gram vt iuſte viuamus quia ipᷣe eſt qui iuſtificat im pium (et renouabis faciẽ terre).i.terrenoꝝ vt Pabeane ſacizennnain bien alẽ cum ante ꝓp dDiuerſis generibo peccatoꝝ haberẽt diuerlas facies animalium:hoc eſt nouos hoies facics ſpü mentis ſue renouatos cõfitentes ꝙꝙ nõ a ſe ſʒa te ſunt iuſtificati et boni vt gratia dei ſit in üllis. Facies quippetene renouatur cum ani⸗ ma peccatoꝛis ad iuſticiaʒ dei refoꝛmatur.Et qꝛ a deo ſunt omnia bona ergo. in ſeculum jetabitur do ninus in operibo ſnuuius. Bit) et duret(gloꝛia dñni⸗.i.gloꝛiſecet᷑ dñs tam multis et magnis beneficijs et nõ ad tps ſed(in ſeculũ).i.abſq; termino ⁊ ineternũ (et le . ur E REn n tabit᷑ dñs in oꝑibo ſuis).i.in creaturis ad ſugʒ feres ſpiritũ eoꝝ et deſicient:et in pul⸗ gloꝛiã oꝛdinatis. Vlel(ſit gloꝛia dñi)non nr̃a nerem ſuu reuertentur. (in ſeculũ).i.ſemꝑ vtqͥ gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet et dicat non nobis dñe nõ nobis ſed nomini t 3 mo da gioꝛii bona etenimvita noſtra nõ vir⸗ tus noſtra eſt ſed ipᷣius gloꝛia qui operat᷑ ⁊vel le et pficere in nobis et ſic(letabit᷑ dũs in oꝑi⸗ Brvus ſuis)que in nobis facit nõ in noſtris quas ſi noſtris qꝛ oꝑa noſtra ſi mala ſunt ꝑ iniqui⸗ atem noſtrã mala ſunt. ſi bona ſuntꝑ gratiaʒ dDecli ſunt bona.letat᷑ autẽ dñs de nobis cum be nexviuimus ⁊ gaudet eternus paſtoꝛ ſi ouẽ ſuũ inuenit quam ꝑdidit.letat᷑ eti dñs in openbo ſuis qꝛ placent dño qui ſunt creati ꝑ euʒ in no nitate vie. —————— E MQui reſpicit terra et facit eam tremere gui tangit montes et fumigant. NQui reſpicit terrã ⁊ facit eam tremere vt pa tet ſepe factũ in terre motu pcedente ex diuina oꝛdinatõe (qui tangit montes) altos tactu ful gurris (et ſumigãt).i.fumũ emitũt ex illo igne fulgureo hoc fa cti eſt cuʒz deſcenderet dñs in montẽ ſynai ad danduʒ legẽ etadhuc ſepe fit ad incutiendũ nobis timoꝛẽ. Oyſtice ſu bdit de operibo ſuis qualitet illa faciat d.(Quire⸗ ſpicit) miſcðia ſuacterraʒ) humani coꝛdis a ſe auerſam que ſpinas pcõꝝ germinabat vel ſi bivires bonitatis et opulentie ſue tribucbat⁊ facit eam tremere) ettimere de peccati ↄſcien⸗ ia.nam tunc ibi reqᷣeſcit deus.ſic reſpexit dñs petrũ⁊ fleuitamare. Melioꝛ eſt tremoꝛ humi litatis q;ᷓ ↄfidentia elatõnis (qui tangitcom⸗ punctõne ⁊ inſpiratõe vel aduerſitate(mõtes) id eſt ſuꝑbos ⁊ ſe iactantes (et)tacti (fumigãt) id eſt ploꝛant ꝓ peccatis vt ponat᷑fnomen cau ſe p effectu fumus eni lachꝛymas excitat. Ał Afumigant).i.incenſuʒ oꝛationũ ſurſuʒad deũ mittunt. Tundit pctõꝛ pecius ſuũ. fundit la⸗ chꝛymoſam oꝛationẽ et ſic fumigat ſacrificiũ coꝛdis lach?ymaꝝ et pꝛecũ ad deuʒ.his pᷣdi⸗ Meo chdin ð Iantabo dño).i. laudabo dũm ⁊ ei leto ani mo gratias referaz nõ in lingua tm ſed (in vi⸗ ta mea.i cxiuſticia ⁊ openovite mee ideo ſe⸗ quitun pſalla, bene opando deo meoid eſtad Cantabo vño in vita mea: pſallam doo Honoꝛẽ dei meiſq;diu ſum⸗i.in bono opere ſeuerando. pſallere ad bonã operationẽ perti⸗ net qᷓ;diu ſum ad boni operis ꝑſeuerannã.nõ rnim qui ceꝑit ſed qui ꝑleuerauerit vſq; in fi⸗ nem hic ſaluus erit. Vl(cantabo dño in vita mea)pꝛeſenti ⁊ futuracet pſallã deo meo q;diu ſum).i.ſine fine qꝛ in illo ſine fine ſum quem ſemꝑ amabim ſeinꝑ laudabimꝰ. Non enim xrit alius actus illius vite qᷓ; pſallere ſine faſti io et ſine fine. vnde rogo v. plo meo ꝓuocati. Tlectabozin rſꝙuduo. tum (cloquiũ meũ)in ↄfeſſione laudis ⁊ pctõ⸗ rum.oĩbo modis optandũ ⁊ ſtudendũ eſt no⸗- bis vt eloquiũ noſtrũ deo ſit iocundũ felix eſt anima cuius eloquio delectat᷑ deus. Non enĩ in illis delectatus eſt de quibo ait pplus hic la⸗ bijs me honoꝛat coꝛ aute eoꝛuʒ longe eſta me ęꝓpterea hec ſancta anima ſubdit (ego vero de⸗ lectaboꝛ in dno anquazs in ſummo bono ⁊ in nullo alio. Ecce bona cõmutatio ſuauis eſt ti biipᷣius gratia ſicut ei tuũ cloquiũ. Nam ſi tu in dño delectaris ipᷣe delectat᷑in te. Si iocun⸗ da ſunt tibi eloquia eius. Jocunda ſunt ci elo quia tua.Ego inq; delectaboꝛ in dno ⁊ exem⸗ DHeſiciãt petõꝛes a terra et iniqui itavt Nocundũ ſit ei) id eſt coꝛã eo ſuaue et placi⸗ nõ ſint:benedic anima meaonſo. r) id eſt a terrenis operibo ⁊ peccatis deficiãt a ſuo ſpiritu et ab eo quod terra ſunt? terram amant ne iam ſint qꝗ pꝛius erant(et iniqui)qᷣ peccant in ꝓximos ſcʒ deſiciat ita vt nõ ſint) iniqui ſed iuſti vt deſinant eſſe qd erantet inei piant eſſe quod nõ erqant. Juxta q dicit vene umpios et nõ nnrii hoe iſte ſcʒ ꝙ pctõꝛes cti iniq deficiant: ommnibo eius bencficijs ꝑ hoc innuẽs ꝙ finis bonox ſimilis eſtpꝛincipio ⁊ ꝙ laus dei ſem⸗ per durare debet. Iterũ animã ſuã ad benedi cendu dñoꝓ tantis eius beneficijs inuitat qꝛ enim dño ꝓ tantis eius bonis digna retribne re nõ poſſumꝰſaltem ꝓ modulo noſtro laudeſ referre debemu. (HHiꝛatio. ct ini deniciant ? Inpletus gaudio iterat pn⸗ cipiuz dicens (benedic anima mea dño) ſcz ꝓ plete terra aridã ſatiaſti da nobis ſpuali men⸗ re aſcenſum tue gloꝛie coͤtuen vt dum te in ce⸗ lis Hiſeim U ſemꝑ que ſunt celeſtia medi⸗ 2 —— —.0̃— Ur. Per Dii. — ¶ Ancitatio ad dei laud;n beneſicijs et mirabilibodiuinis ꝓplo irli tempoꝛib⸗ diuerſop patr antiquoꝝ erpibitis. Bs.Cu. nunciate inter gentes oꝑa eis. uctoꝛ pialmi ſpheta dauid. Litulus au⸗ eius eſt alla ⁊ eſt pꝛimus pſalm in eis ſcʒ viginti quibus alla pꝛenotat in quibꝛ omnib- magnalia dei cum exultatõne dicunt᷑/ Cuius —— — — — taco . in Ia SS n Kin Ny 6 ſti n⸗ Cantate 2? pfallite ei rabilia eius laudamini imn nomie ſancto ¶ Lantate ei) voce ⁊ coꝛde (et pſallite ei ino⸗ peratione id eſt et verbo et opere laudate.Oꝛe 6 ) verbi vel potius verboꝝ interpꝛetatio eſtlau⸗ date dominũ allelu laudate ia nomen deiin⸗ unſibilis quod ei tantũ ↄuenit ideo inde pſal mus incipit hic pꝛimũ angelicũ verbũ.ſ.alla poſitum inuenit᷑ nec ante a quoquã ſcriptoꝛũ poſitũ eſt quod nulla lingua mutare pꝛeſum⸗ Ppſit. Materia recitatio bencficioꝝ dei popu⸗ lo iſraeli tempoꝛibo quinq; patrũ exhibitoꝛũ. Intentio monere fideles et cõſideratõne ho⸗ mum beneficioꝛũ deuʒ ſemper timere amare ct luudare. Dententia in generali ꝓpheta qui ſu⸗ pꝛa ſuo exemplo monuit om̃es ad laudandũ deum nunc in iſto pſalmo directo ſermone ex citat et inuitat ſpecialiter electos ex iſrael ad laudẽ diuinã ex cõſideratõe et recoꝛdatõne be neficioꝝ ⁊ mirabiliuʒ diuinoꝝ tempꝑe abꝛahe iſaac ⁊ iacob moiſi ⁊ ioſue exhibitoꝝ. Hec au tem ſunt tere chanaan ꝓmuiſſio. cõtra hoſtes foꝛtis pꝛotectio ipus ppli iſrael in terra egypti mulliplicatio.a puituue egvptiaca liberato.in Deſerto ſuſtentatio.in terrã pmiſſam cum gau dio introductio. Sententia in ſpeciali ꝓpheta cxgoa laude incipiens quam titulus pꝛenotat ait. (Conſitemini dño) ↄfeſſione laudis id eſt laudate dominũ ꝓ beneficijs ab eo acceptis ? ſic poſt confeſſionẽ (inuocate nomen eius) id eſt rem nominis eius crebus oꝛatõibo ꝓ alijs obtinendis dñs eſt nomen illi ⁊ ideo ſic inuo⸗ caie vt vos fuos faciatis. Congruus oꝛdo vt peius ſit laus poſt inuocatio qꝛ laudans au⸗ dietur. Exaudit quippe dñs inuocantẽ quem vigdet laudantẽ. laudantẽ autẽ videt quem pꝛo bat amantẽ nõ eſt eni ſpecioſa laus in oꝛe pec catoꝛis et ne laus maneat ſolũ in vobis ⁊ ſalu tem veſtrã tm queratis (annunciate inter gen⸗ tes)qꝛ amoꝛ dñi in paſcendis eius ouibo ma⸗ rxime oſtendit᷑opera eius) ſue ptãtis ⁊ bonita tis declaratiua ſcʒ creatõnis recreatõis vltio⸗ nis retributönis. omnibo eius gloꝛiã querere luceant opera co⸗ rum coꝛam hominiby nõ eo fine vt ipivideenn tur ab eis ſed vt videntes opera bona gloꝛifi⸗ . cent patrem qui in celis eſt hoc eſt laudarien nomine ſancto eus. Letetur coꝛ querentiũ dñm:querite do :narrate omnia mi quippe cantat᷑ pſalterio autẽ manibo pſallit(et ſic narrate omnia mirabilia eius vobis cogni 19 7 manifeſta ⁊? laudamini in nomine ſancto eius) id eſt bene operamini ex intentioneglo⸗ rie diuine nõ ꝓpꝛie ſic vt de illis operib laude mini in noie vni ad cuiꝰ honoꝛẽ ſunt facta vt de bono oꝑpe homo nõ in ſe tanquã in virtute ſua ſed in dno a quo habʒ gloꝛiet᷑. Non enim velat laudani bonos ſed nõ niſi in dño qui bo ENeciet coꝛ)et ſi nõ coꝛpus(querentiũ dñm) id eſtletanter: iocunde querat᷑ ꝛ amoꝛe magiſ qꝙ; timoꝛe ei ſeruiat᷑. Sic enim dñs querit cuz ſpiritualiter coꝛ in dño letat. Flon enim que⸗ ritur paſſibo coꝛꝑis ſed affectu coꝛdis.Et quia to plus in eo gaudes tantoverius eum queris (qrite veſiderandoꝛ bene operando(dñm)in pꝛcmiũ nõ aliquid pꝛeter ipᷣm (? ↄſirmamini) in iniquiſitõe nec ceſſetis necq; puſilla nimes ſitis ꝓ tentatõne qꝛ eſtis cerni de inuentõe ſoꝛ⸗ ti enim ⁊ firmo animo opus eſt in fuitute dei qꝛvt dicit Hieroꝰ.maxima pars chꝛiſtiane re ligionis conſtat in animo (querite faciẽ)id eſt beeſentiiceus ſemperhet ſine intermiſſione in 4 — ac vita quomodo eamvidere poſſitis in alia Oueet ſi iam per fidem inuenit᷑ tamen adhuc ſemper querenda eſt vt poſt per ſpeciem ha⸗ ementote mirabiliu eius que fecit: p digiaein⸗ et iudicia oꝛis eus. Mementote mirabiliũ eius que fecit)no⸗ biſcum ⁊ cum patnib noſtris multipliciter be neſaciendo eis ⁊ mementotec( ꝓdigia cius pꝛo cul dicentia aliquid aliud venturu maioꝛa ſcʒ minracula quibus aliquid futurũ ſignificabat᷑ (et iudicia oꝛis eius(iuſta ⁊ recia que loquen⸗ do ad moiſen fieri indicauit 2 per eum in lege mandauit. Et ſubiungit quibo hoc diciW»i. HBemen abꝛaham ſerui eius: filꝗ iacob Semen abꝛaba) id eſt vos qui eſtis ſemen e ſm fidem eteius fidẽ imitaturi debe⸗ ab tis iſta memoꝛari. abꝛahe inquã ſpecialis(ſer⸗ ui eius)ſcʒ dni et qui eſtis (filij iacob).i.imita toꝛes luctando cõtra vicia ⁊ ſupplantando ea ſititer debetis iſta memoꝛari. iacob dico ſele⸗ cii eius) ſcʒ dñi quem elegitin figura repꝛoba to eſau pᷣmogenita. Et debetis memoꝛari qi. ſe oñs deus noſter: in vniuerſ. a terra — licia eius. . Ipſe) idemdñs deus noſter) ſcʒ eſt ꝑ verũ cultuʒ ⁊ fidem qui fecit hec mirabilia et etiam ꝛſin vniuerſa terra)nõ im in iudea ſunt iudi t 4 14 = 2 s õ in teſ cia) et pꝛecepta (eius) iuſta et recta qꝛ in omni terra eſt gloꝛia eius vbiq; pꝛedicantur iudicia *. eius.q.d.nõ putetis filios abꝛahe ⁊ iacob im elſe in vna gente km carnem qꝛe ybi; ſunt fi⸗ deles quibe iudicia ſua maniteſtat. Ideo etiaʒ Zebetis eſſe memoꝛes . Olemoꝛ fuit in ſeculũ teſtamẽti ſui: ver pi q mandauit in mi le generatões. emo: fnit teſtamenti ſui ſcʒ nouilin ſe⸗ culum) id eſt ineternu duraturi implendo ꝓ⸗ miſſa in eo. Deinde vt determinet cuius teſta⸗ mBenti ſubdit(verbi qdð mandauit in mille ge⸗ nerationes) manſurũ id eſt in omnes quibbex fide eſt viuendũ mille enim ꝓpter numeri ꝑfe⸗ cæctionem ꝓ omnib accipit᷑. quãdiu enim gene ratio generatõni ſuccedit tamdiu mandatu eſt viuere ex fide hoc eſt verbũ fidei quod pꝛedi⸗ camus vt iuſtus ex fide viuat ⁊ huic fidei he⸗ reditas eterna in nouo teſtamento ꝓmittit. incole eius nõ dni ⁊ indigine. NAuod diſpoſuit ad abꝛahũ: et iuramen cet verbum fidei ipi tiacob)adhuc luctanti (in ppꝛeceptũ )pꝛecipiendo ei vt firmiter crederet il lud implenduʒz (et iſrael) id eſt ipſi icob iam iſrael facto in teſtamentuũ) id eſt pmiſſumceter ntumet eternaliter manſurũ id eſ ꝙ ex ipover bo ꝛ⁊ pꝛecepto impleto daturus eſſet aliud erer num. Ecce illud verbũ ⁊ in pᷣcepto eſt quo ad . — opus et in ꝓmiſſo quo ad mercecde. tatuit).i.firmauit(illud⸗ ſcʒ teſtamentũ “ 7 BDidens tibi dabo terra chanaan: funi⸗/ culum hereditatis peſrrte. NDicens tibi) o abꝛahã iſaac ⁊ iacob (dabo tena chanaan)ſcʒ ꝓmiſſionis id eſt quod per ceam ſigniſicat᷑ ſcʒ eiernaʒ hereditatẽ et hoc ſic ſcʒ (funiculũ)id eſt menſurã diuiſionis cuili⸗ bect competente hereditatis veſtre) id eſt iure hereditario poſſidendã hoc aliquid eternũ ſi⸗ gnuificat ſcʒ terram viuentiũ que electis ſcom —— teraz pmiſſionis in figurg eane bereckita is et ſicut funiculo diſtributa eſt terra ꝓmiſſio⸗ nis in diuerſas ꝑtes ita in domo celeſti diuer⸗ ſe ſunt manſiões. Congrue autẽ hereditas ce leſtis dicit terra chanaan. interpꝛetat᷑ eni cha⸗ naan humilis qꝛ in eam nemo intrat niſi hu⸗ milis.deinde exequit᷑hiſtoꝛiã veritate notiſſi⸗ mam..q.d.hoc ꝓmiſit deuꝛ. — et incole eiunus Cum eſſent numero bꝛeui: pauciſſimi ¶ Cumad huc (ceſſent) ſcʒ abꝛahã iſaacet ia⸗ cobenumero bꝛeuiet paruo antequaʒ in egy⸗ pto multiplicarent᷑ pauciſſimi) ad inbabitan dum terrã illlam et incole)id eſt aduene ⁊ ꝑe⸗ grini (eius)ſcʒ terre chanaan terre aliene. quã do enim ibi patres habitaue ũt abꝛahã iſaac ct iacob antequa eam in hereditatẽ acciperent in ſemine ſuo pauciſſimi erant ac inquilini et Et ptranſierüt e gentein gentem: 2 t d Iſin ad iaags.. kregRO ad olm altee. Muod diſpoſuit ad abꝛabã)et pepigit cum ¶ co ſibi ꝓmittendo dicens in ſemine tuo bene⸗ dicent᷑ omnes gentes. Non ꝙ abꝛahaʒ teſta⸗ mentuʒ nouũ legerit. ſed qꝛ ipſe fidem vnde eſt nouum teſtamentü diſponente dño habuit. et memo: fuit iuramenti ſui) quod diſpoſuit vel ptrinentis ad iſaac) de quo dixit abꝛahe in iſa⸗ ac vocabit᷑ ibi ſemen. Juramentũ firmã di⸗ cilt ꝓmiſſionẽ tanquã iuramento firmati. Et ſtatuit illud iacob in pꝛeceptũ:⁊ iſrł ¶ Et ptranſierũt) inde diſpoſitõe deitoe gen⸗ te) in cuius terra habitabãt ſcʒ chanaan in gẽ tem )alterã ſcʒ egy puã ⁊ repetit dicensſet de re gno)vno ſcz ier re ꝓmiſſionis que dicit regnuʒ non quod tunc eſſet ſed q; futurũ cſiet ibi re⸗ gnum iſraclſad ppᷣm alteruũ id eſt alterius re⸗ gni ſcʒ cgyptiũ.hoc autẽ facere vlł in hoc ꝑdu rare nõ ſuis viribo potuerũt.Ded deus. Non reliquit hominẽ nocere eis: 2 coꝛ npuit eisre¹Ligeze. MHon reliquid) il.nõ piniſit(hominẽ noce⸗ re eis) ſcʒ pꝛiarchis notabili nocumẽeto (et coꝛ ripuit) ꝑ internã inſpirationẽ occulte vel ꝑ an gelum expꝛeſſe vł ꝑ exterioꝛẽ afflictionẽc ꝓ eis — reges) volentes eis iniuriari vtregẽ egypii ne noceret abꝛahe.⁊ regẽ gerare ne noceret iſaac. ct alios ne nocerent iacob dicens eis ꝑ talem coꝛreptionẽ moneno. Nolite tangere chꝛiſtos meos: et in p⸗ phetis meis nolite malignari. ¶ Molite tangere)exterioꝛi iniuria (chꝛiſtos meos.i.vnctos meos vnctõe ſpiali ſcʒ gratia ſpeciali. Et bñ dicitchꝛiſtos qꝛ iam tunc chꝛi ſtiani erant ⁊ ſi latenter. Vñ in euãge.abꝛahã cxultauit vt videret diem meũ vidit ⁊ gauiſus eſt. Hullus enim pꝛeter hanc fidẽ vel ante in carnationẽ vel poſt deo reconciliat? eſt.vnus enim mediatoꝛ dei ⁊ hoim homo chꝛiſt'ieſus (etin ꝓphetis meis).i.cõtra ꝓphas meos (noli õ — — —— — exigentia diuerſoꝝ meritoꝝ p diuerſas man⸗ te malignari)..i.interioꝛi affectu iniuriariqͥ ⁊ ſi ſiones in hereditatẽ diſtribint᷑. deditenim eis nõ ſcripſerũt futura cum pᷣuiderũt lenah. phetiſaucrũt ⁊ licet occultiꝰ tñ dũm pᷣnuncia⸗ uerũt deinde narrat quõ factũ ſitvt trãſirẽt.d. Et vocauit famem ſup terraz: et omne Et vocauit) deus(famẽ ſuꝑ terrã).i.dixit vt fames eſſet ⁊ iuſſit eſſe in actu q̃ iam erat in di⸗ ſpoſitione ⁊ eam ac ſi vocaret venire fecit. Et quomodo vocaueri famẽ exponit.d.(et).i. qꝛ (omne frumentũ panis) qↄfirmat coꝛ hois.i. omnẽ virtutẽ ⁊ foꝛtitudinẽe ſuſtentatõis (ↄtri⸗ uty.i.ↄſũpſiu ⁊ annihilauit ? Pier Btrãſieft. 8 pum ſcoòm voluntatem ſuã (er ſei UVUUſit ante eos virũ: in ſeruũ venunda tus eſt ioſepßp. Ftperbleus yinculis pedes eius ? a dñe ſue fuit in carcere religat?⁊ pᷣter mala co⸗ poꝛis(ferrũ).i.tribulatio dure neceſſitatis per tranſijt animã eius) vt ⁊ de maria dicit᷑ qꝛ cö⸗ pegdibo ferreis nõ ſoluʒ fuit afflictꝰ in coꝛꝑe ſʒ etiam in mente ita vt etiã timoꝛ moꝛtis eum in uaderet. Et in hac tribulatõe fuit ioſeph do⸗ nec veniret verbũ eius)i. compleret᷑ ⁊ verifi⸗ caretur in euentu interpꝛetatio ſomnioꝝ. Sʒ nõ fuit ab eo illud verbũ qꝛ. M ¶Miſit). i. mitti poꝛdinauit(ante eos).i.ante iliacob ⁊ filios eiusvirũ) ſcʒ ioſeph a virilitate ſic dictũ qui venditus a fratribo init in egypti pꝛepꝑare patri ⁊ fratrib ſuis hoſpiciũ ⁊ alumẽ⸗⸗- tum vide quõ deus vtitur bene ⁊ in bonũ ma venũdat eſt ioſeph) umaelitis pmo a fratrib nis poſtea pꝛincipi egypti ab iſmaelitis. — Humiliauerũt in còpedibo pedes eius: ferrũ ptranſijt animà eius donec veni⸗ Hummlllaucrüregttit ℳ — loquiũ dñi in flãmauit eũ:miſit rexet — in compediboiin falſam accuſatõec,ʒ oluit eũ:pꝛiceps ꝓploꝝ et dimiſit eum. Eloquiũ dni).i.ſpuitus phie reuelans my ſteriavł verbũ dei inſpiratũ ei ꝑ ſpiritũ ſanctũ (inflãmauit) vel igniuit ⁊ aſpirauitſcum)inte⸗ rius mentẽ eius illuminando de occultis.i.vi naciter incitauit eum vel futura diceret (miſit rexypharao hoc cognito ad pꝛincipẽ carceris ſei ſoluita vinculis eum) cõpeditũ (pꝛinceps ploꝝ ſcʒ idem ipᷣe rex vel putifar qui eratpᷣn ceps exercitus pharaonis (et dimiſitabirea carcere liberũſeum pꝛius incluſuʒ ⁊ poſt. Conſtituit euz dũm domus ſue:et pꝛin 7 dem omn is poſſeſſionis ſue. onſtituit rerceum) ſcz ioſephdñm dom⸗ ſue)i. omniũ rerũ domeſticarũ ⁊ familiariũ dꝛ oñs diſponeretet pꝛincipẽ om̃is poſſeſſionis tomiſit eiregimen hoſpicij ſuivt illud tanquã tanquã pꝛincipi obedirent. ſue)qꝛ p ecit eum toti terre egypti vt omes ſibi AVUltt erudiret pꝛincipes ei ſicut ſemeti- pſum:et ſenes eius pꝛudentiã docettt. UAt erudiret pꝛincipes eius) ſcʒ pharaonis (ſicut ſemetipſum) in terre gubernatöne id eſt vt moderaretet regeret officia alioꝛum pꝛinci le volumat ſenes eius pꝛu dentiã doceret) infoꝛmando cos ec cautos fa⸗ ciendo de futura fame et de frumenns cuſto⸗ iendis vt ſibi ꝓuiderent ne fame interirent: vel imbuendo eos ſcientia diuina qꝛ creden⸗ um eſt tantũ virum non de lolis coꝛꝑalibus ſed etiã de ſpiritualibo curam geſſiſſe. accola fuit in terra cham. ¶ Etpoſt ioſeph iia eo ſublimato ct fame co gente (intrauit iſrael) ſcʒ iacob cum ſuis filijs et familia coꝛum (in egvptum) ad mandatum ioſeph vt fame durante poſſet ibi viuere (et ia cob)qui eſt erirł (accola)id eſtcolonus et ad uena non dominus et indigena (fuit in tera ccham)id ẽ in egypto cuius dñs fuit cham re pꝛobus filius noe et de ipſo cham cui pꝛimiti uus fuit chanaan egyptij traxerunt oꝛiginem Deinde nan atque in egypto geſta ſunt.d. uit eum ſuper inimicos eus. Etibũauxit ſecunditate naſcendi popu⸗ lum ſuum) ſcʒ filios iſrael (vehementer).i.val deſettumauit cum) no ſttim ſed poſtea id eſt robuſtum fecit ſpter multitudinem (ſuper ini⸗ micos eius, ſczegpptios vteſſz robuſtioꝛ qua ſiülli. el fum auit eum ſup inim cog eins) magnalia quando in manu poteni per ſigna cetpoꝛtenta deiſui metuendi facii ſuntet hono randi. Quomodo autem hoc factum ſit quia iam bꝛeuiter ppoſuit cõſequenter plene narra⸗ reet latius explanare incipi.d. Conuertit coꝛ eoy vt odirẽt pylłm eius eoni facerent in ſeruos eiius onuertit) dens id eſt cõuertipermiſi.non enim deus cuiuſq; peccati vel mali eſt auctoꝛ (coꝛ eoꝛumſſcilicʒ egyptioꝛũ ſponte puerſum nõ malum immittendo ſed gratiam nõ infun dendo vt odirent populũ eius) ſcʒ filios iſrael cum augerentur: (et) vt (volum facerent in ſer nos cius)vt opere et laboꝛe minuerent᷑et vtla boꝛem eoꝛum nõ remunerarẽt. Ex eo ergo dus populũ ſuum multiplicauitet ei benefe⸗ cit ülli ad inuidiã moti ſunt. Inuidia enim eſt odiũ felicitatis aliene.deinde quomodo odio Oiſit moiſen ſeruum ſuum:aaron quẽ Milit ſcilicet dominus qui omnia poterat vt doceret qua moderatõne hec egiſſet(moi⸗ ſen ſeruum ſuum)ad releuandum grauamen populi ſui et ad liberanduʒ eum de egypto (et ipᷣm aaron)etiã (quẽ elegit) vt eſſerei coadiu⸗ toꝛ ad hoc cum eo exequendũ ſufficeret dicere illoꝛum vſus ſit ad gloꝛiam ſuam incipit exx⸗ ggnuem elegit ſed addit ipſum ſcom conſuetudi nem diuine locutonis ad explanationem. Woluit in eis verba ſignoꝛum ſuoꝛum et pꝛodigioꝝ:in terra cham. Poſuit in eis)ſcilicet moiſe et aagron verba ſignoꝛum ſuoꝛum) id eſt mirabiliũ minoꝝ (et etiam ꝓdigioꝛum) id eſt mirabiliũ maioꝛum que aliquid poꝛtendebant fiendoꝛuʒ (in terra cham)id ẽ in terra egypti hoc eſt mandataad pharaonẽ que fuerunt ſignoꝛum ct pꝛodigio⸗ rum cauſa. VUel (poſuit in eis verba)non vo⸗ cum et ſonoꝛum quibo fierent ſigna et pꝛodi⸗ gia:multa enim ſine verbis ſunt facia ſed ver⸗ ba ſignoꝛum et pꝛodigioꝝ id eſt per eos fecit ſigna et pꝛodigia que tanq; verba aliquid ſi⸗ gnificabãt. Quia eni illa q̃ facta ſunt nõ erãt ſignificatõis inania ſicut ᷣba que loquimur ideo et ipſa dicta ſunt verba. Que auteʒ ſigna cerbauit ſermones ſuos. cgꝗypti ꝙ nullus alium videre poterat ꝑ quod oſtendit coꝛda eoꝛum obſcurata qui pꝛecepta dei ſpernebant. Et hec fuit nona plaga in o⸗ dine ſed hic pꝛimo cam ponit quia eſt compe⸗ tens initium plagarum cecitas ſine qua nõ in curriſſent ceteras (et non exacerbauit ſermo⸗ nes ſuos).i.acerbos et duros nõ fecit ſed dul⸗ coꝛauit quia cum pharao ꝓmittebat peniten⸗ tiam remouebat penaʒ ⁊ quia cos duriſſimos ſacere diſpoſuerat ex oꝛdine cõplerentur. Conuertit aquas eoꝛum in ſanguinem ſacram ſcripturã et per ſanguinem bereticas ſententias accipimus.per piſces vero qui per ambulant ſemitas maris ipᷣos curioſos ſcru=: tatoꝛes intelligere poſſumus qui ex ſacra ſcri⸗ ptura ſenſus hereticos eliciũt⁊ ſic aquã in ſan guinẽ vertunt et moꝛiunt᷑ hec eſt hic plaga ſe⸗ cunda que in eodo ponit᷑ ptim. * Egidit terra eoꝛũ ranas: in penetralib regumipſon. Oiſit tenebꝛas et obſcurauit: et nõ era Miſit tenebꝛas) denſiſſimas tribus dieb? uia ſuper egyptiosct obſcurauit) ſcʒ totam terrã Eonuertit aquas cozum) ſcilicet egyptioꝛũ bꝛi verteret eis in moꝛtem (ct occiditpiſces eo⸗ rum)qui ibi naturaluer nutriunt. Per aquaa ¶ Edidit terra eoꝝ ranas) ethoc nõ tm̃ extra domos ſzʒ etiã(in penetralibo) ⁊ cubiculibo (re — „ gum ipoꝝ).i.pꝛincipũ egypti.tanla enim ra⸗ narum fuerat multitudo vt cciam in abſcondi tis etimterioꝛibs domoꝝ nõ deeſſent per quod ſigniſicabat᷑ pꝛincipes ſocios ranaꝝ futuros ſub aquis. per ranas poſſum intelligere adu⸗ latoꝛes qui nunc ſunt ſtipatoꝛes pꝛincipũ ⁊ in penetralibo ipoꝛum bec eſt plaga tercia que in exodo eſt ſcög. Dirit et venit crnomia et ciniphes: in omnib finib eoor. ————ʒ 2 — Dixit)id eſt pᷣcepit deus (et venit cynomia, id eſt maioꝛ muſca ſcʒ canina et (ciniphes) id eſt muſce minutiſſime aculeis ꝑmoleſte vt cu lices etnõ pauce immoin oĩbo finib eoꝝ) ſc, egvptioꝝ.Et que iactantia eſt regis que nunc par eſt muiſcis per mſa intelligunt᷑ detractoꝛes qui ſicut muſce pungunt ⁊ vbiq; ↄſiſtunt.Ec ce plaga hic quarta ſed in oꝛdine cynifes ad plagã terciã ⁊ cynomia ad quartã gtinent. Poſuit pluuias eox grandine: ignẽ cõꝗ uren Poſi tem in terra igſ ooz. E⸗ bantur. 7 et Ntriuit lignũ finii eox. Etpercuſſit) grandine ⁊ fulmini Et peuſſit vineas eor et ficulneas eox ſumus intelligere.ꝑ vineas aliquatenꝰmoꝛda citer loquentes accipere.· uit pluuias coꝝ grandinẽ) id eſt ꝓ plu que fecũdabat facta eſt grando que tacta arefecitſignem comburentẽper choꝛuſcatio⸗ nem id eſt ſulmina ſua poſuit (in terra ipſoꝝ) quia in illa plaga grando ⁊ ignis pariter fere (vineas coꝝ et ficulneas ecoꝝ xt vi grandinis ⁊ fulmi⸗ num (cõtriuit) id eſt cõfregit (lignũ)id eſt mul titudinẽ lignoꝝ finiũ coꝛũ)id eſt in terra egy⸗ pii. Nec dubium quin etiam ſata ꝑierint vbi maioꝛa percuſſa ſunt.hec cſt plaga quinta ſed in oꝛdine fuit ſeptima.per pluuias ſacra ⁊ ſa⸗ lutaria eloquia.per grandinẽ pꝛauas cogita⸗ tõnes.per ignem pctm̃ mala accendens poſ⸗ ces in loquendo. et ꝑ ficulneas ſuauiter 2 dul Ape n⸗ ⸗ inſen aſ⸗ h 2 49 ni⸗ I ſbi 4 n⸗ 04 l Dititet venit locuſta et bꝛucus: cuius non erat numenrrs.. opera coꝛumpſpoic. Et pcuſſit omne pꝛimogenitũ in terra eoꝝ:pꝛimitias ommis laboꝛis oeoz. Et ꝑcuſſit icʒ occidendo omne pꝛimoge⸗- nitum)id eſt pꝛimogenita omnis laboꝛis eo⸗ rum/.i.ad oẽm laboꝛem valentiũ vel hominũ laboꝛe et ſtudio nutritoꝝ es hec ſunt pꝛimoge — — — Dirit l. pcepit deus ⁊ venit locuſta)que eſt paruũ animal hũs crura retro longioꝛa nõ ſa tis in altũ volans ſet bꝛucus) quidam vermis * 2* ſic dictus eo ꝙ bꝛeuis ſit et bꝛeuiter duret (cu⸗ ius)ſcʒ locuſte et bꝛuci (nõ erat numerus) pꝛe MWutiitudiin. Et comegit omne fenũ in terra eoꝛum: et comedit omnẽ fructũ terre eoꝝʒ. Etcomedit)locuſta ⁊ bꝛucus ſomne fenũ) id eſt herbamin terra eonvt cibus iumentis deficeret et comedit omnẽ fructũ) ſegetumcter re coꝛum) vt etiã hoĩes cibum non haberent. Vna plaga eſt locuſte et bꝛuci que hic eſt ſex. ctum cõſumii poſſumus intelligere adulatio⸗ ta ſed in exodo eſtoctaua.per locuſtas et bꝛu⸗ cos que totũ nunc fenum et herbam nũc fru- nem que fenũ ſeu herbam cõſumit quãdo ver ba alicuius inna nũ extollit: fructum quando . per dol ab iniquis hominibo tamen quod ſt iĩreddi debuit abſtulerũt. In quo ſi irituali⸗ ter figuratuz eſt phaniſeos finc bachcocain L tholicis expoliari his qui in verbis vel ſcri⸗ ptunis coꝝ tabernacula dei.i. eccleſie dei con⸗ grua reperiunt᷑.deinde ſequitur ſecundũ be⸗ neficium (et nõ erat in tribuby eoꝛũ infirmus) aliquis ſcʒ coꝛpoꝛe licet animo et hoc fuit ma gnum et ſpeciale dei beneficiuz et migraturis valde neceſſariũ vt omnes ſimul abſq; impe⸗ dimemo poſſent egredi de eg’pto. Letata eſt egyptus in pfectõne eoꝛum: incubuit tinoz eoꝑ ſup eos. –+ ciata eſt egyptus).i.egyptij ſunt letati tin ꝓfectione) id eſt receſſu eoꝛum de egypto pꝛo pter plagas quas patiebanĩ in hebꝛeoꝝ pꝛe⸗ ſentia. quia incubuittimoꝛ eoꝛum ſcz hebꝛeo mum cup eos ſcʒ egyptios. Ex hoc eni ꝙoë⅜ hmogeniti ſubito erant moꝛtui timebãt omes alij moꝛi ſi amplius filij iſrł moꝛarent᷑ inter⸗ egypti. Vel hoc intelligenduʒ eſt poſt vlti⸗ nita pecoꝝ que ſimiliter ꝑcuſſit. hec plaga eſt Hic ſeptima ſʒ in exodo decima eteſtplaga no uiſſima excepta moꝛte in mari rubꝛo. eimo⸗ genitum eſt fides que pꝛima pelit campũ qua extincta ſequitur moꝛs eterna. Et notandum ꝙ cum ſint decem plage quas moiſes in eto⸗ do ponit nec omes hic ꝓpheta ↄmemoꝛat nec 7 co oꝛdine quo ibi narrant᷑ quia libera eſtlau⸗ datio de qua hic agitur a lege texentis hiſto⸗ riam de qua ibitractatur. Addit q̃; hic quod Hiſtoꝛia nõ habet etpᷣterit quod illa habet au- ctoꝛitate eiuſdeʒ ſpũs qui ꝑ hiſtoꝛicũ locutus de ſuͤbdii. eſt hic ergo ſeptem mala dat egyptijs cõtra ſe⸗ Et edurit eos cũ argento et auro: et nõ erat in tribub eoꝝ infirmus. ¶ Eteduxit eos)de egypto (cũ argento ⁊ au⸗ ro)ab egyptijs petito et obtento cũ quo egreſ⸗ ſi ſunt deo id permittente pꝛo laboꝛis mercede quam egvptij detinuerãt iniuſte.Ecce pꝛimuʒ beneficium quia et ipſitales erant vt nondum poſſent cõtemnere mercedem laboꝛũ ſuoꝛum licet tpalem tamen debitam et iuſtam. Et hoc cis fecer at qui talia iure paſſi ſunt et quamuis 1 runt in ſicco ſi mam egyptioꝝ moꝛtem in man rubꝛo ſcʒ egy piios timuiſſe reſiduos ne hebꝛei redirẽt ?⁊ eo⸗ rum reliquias magna facilitate contererentet delerent. Deinge ſequit᷑ terci beneficii. Expandlit nubem in ptectionẽ eoꝝ: et Srn vt luceret eis p nocten. Expandit nubem in ꝓtectõnẽ) et in reßi⸗ „ Kerium (eoꝛüͦ) contra eſtum ⁊ ardoꝛẽ ſolis per diemeetignem columnã ignis ſcz erpandit cerluceret eis) cotra tenebꝛas per noct neer roꝛe itineris deſolarent᷑ Deinde ſequit᷑quartũ —— li ſaturauiteoos. Petierüc) ſez a deo remediũ famia nõ q⸗ cunq; ſed delicatuʒ ſcʒ carnes (et venit cotur nix).i.multitudo coturnicũ que ſolent in ma⸗ riimis abundare. Deinde ſequit᷑ quintũ bene ficiumetpane celijid eſt manna de celo deica gente ꝛ celeſtẽ panem ſcʒ ſanctã euchariſtiã ſi⸗ gniticante ſaturauit eos) in abundantia. De· inde ſequit᷑ſextu beneſiceun. Dirupit petram et flu m et fluxerũt aque: abie nſcco nummggg.—?⸗ Dirupit) cutiendo (petrã) qꝛ dirupta ?⁊ di uiſa eſtad percuſſionẽ virge moiſivt ſieret via aquis erumpentibo(et fluxerunt aque)in tan⸗ ta abundantia ꝙ abierunt)et cucurrerunt cin ſicco) id eſt in locis pꝛius aridis (ſlumina) ita 9 de quinq; foꝛamintboin coꝛpe illi de qua eti⸗ ſacre ſcripture fluũt que nos reficiũt ⁊ hec fluẽ ta gratie ac ſcripture abierũt in ſiccũ ⁊ deſertũ gentiũ his autẽ oĩb bñficijs deus cõmendat in abꝛabã meritũ ſidei ſequit᷑ enĩ ⁊ dicit. Af̃ memo⸗ fuit verbi ſancti ſui:qð hba bnit ad abꝛabã puerũ ſuũ. ¶ Om memo: fuit) ⁊ recoꝛdat᷑ eſt (verbi ſan⸗ cii ſui).i.ꝓmiſſi ſui firmi et inuiolabilis qð in figura cõplens eterna pᷣſignauit (qd habuit) et fecitcad abꝛabã puerũi.ſeruũ ſuũ)vłpue rum ſuuzʒ) ꝓpter obedientiã et innocentiã.q.d. Iſta bñficia nõ fuerũt ũli pło unpenſa ꝓpter ſua merita ⁊ oꝑa ſed potius hec omnia fecicet pſtitit eis deus ꝓpter implendũ ꝓmiſſionẽ ei factã. ꝓter merita fidei abꝛahe etad Et eduxit ꝓplm ſun in exultatõe:et ele ctos ſuos in letiea. Eteduxit) ons.i.deſᷣuitute egyptiacacplm ſuũ )filios ſcʒ abꝛabecin exultatõe)i.exterioꝛi hilaruate(⁊ electos ſuos) eundẽ.i.ꝓpłm eduxit vptiacacpm ſed ſpiritual nunc iplenda ſunt. Anduathoe monachi qͥ ideo in monaſteria iroducunt᷑ cũctis ſollicitudinibo abiectis ſolius dei lege et ſeruicio pfruant᷑ vbi intelligendũ eſt dei ſer uos ꝓpterea iſta bona terre ſumerea deo vtnõ in eis luxu defluant ſeu puerſa ſecuritatetoꝛ⸗ peſcant ſed ideo habeant diuina miſcdᷣia pᷣpa rata ꝓ quib inquirendis poſſent negocioſiſſi⸗ mis laboꝛibo occuparivtad hocvacentvñ bo num eternũ poſſit acquiri.i.cuſtodiant iuſtifſi taüt inte⸗ cationes eius ⁊ legẽeius requirant. inverbis huius pſalmi quaſi exierioꝛib⸗ rioꝛem intellectũ cõmendemꝰ videt᷑ hic admo neri ſemen abꝛabe qui ſunt om̃s filij ꝓmiſſio nis ꝑtinentes ad eternã hereditatẽ teſtamenti eterni vt tanquaʒ ipᷣam hereditatẽ ſibi eligaant deuz ⁊ eum gratis colant.i.ꝓpter ipᷣm nõ pter aliquid extra ipᷣm et hoc faciant laudantesin uocantes annũciantes nec in ſuaʒ ſed in eius 0 ritate feruentes.hoc totũ ſonat his ᷣbi fitemini dño ⁊ inuocate nomen eiusvſq; me⸗ nat his bis. Con nt Anpeſtuamliig marta uben mentote mirabiliuzeins deindlead paruuloxg einenmuens dno Norloſe coꝛda nutrienda ⁊ in fide roboꝛanda de pꝛiar cim magniſicat eſt. Gemp enivictor es ae li chis ponunt exempla ꝛ ilon fidei pPmiſſio beri canticũ in leticia et exultatõe cõcelebꝛant nis deiyt imitando ⁊ ſperãdo ſimus ſemen il⸗ ſicut moiſes maria delboꝛa. deĩde ponit᷑ ſeptiti⸗ loꝛum nõ de ſola gente hebꝛeoꝛꝝ ſed quotquot mum beneficuu.. ſta gfaz ſuſcipiũt in oĩ terra. Q toti his ver Et dedit illis regiones gentiũ: et labo bis contunet Mementote mirabiliſ eius que en wlo poſſeerdt ecityſch cuz eſſent numero breui- oꝛro ſtin s wlop poſſeclerüt. — Krui penidatus eitioſepb t humiliat/ cxal Et deditillis regionee gentium) ſcʒ teram tatus locũ fecit ad tpalia bona pplo dei vtfu⸗ . chanaan vbi pꝛius habitabant gentiles (et la., maret ceſnanicog ehclgromodtelor⸗ boes ſplo poſſiderũt occupando ciulates nuũdateeſt: buiiliat/a fratribo ſuis 'm carnẽ et etvineas ⁊ alias poſſeſſiones quas alij cum la exaltarin celis locũ facit ad eterna bona po⸗ boꝛe ſibi pparanerant et alia bona que acqͥie ¶pulo dei triüphanti de diabolo ꝛ⁊ angelis eiuſ nant in hoc beneficio eſt pmiſſionũ cõpleto.· Audli ergo ſemen abꝛabe nõ de carne gloꝛiäãs Er ne hoc im putaret ſumũ bonũ q iſta feli ſed fidem imitans ꝓmiſſionẽ habens vite pꝛe ltas rerũ tpaliii data eſt plo dei ↄtinuo euam ſentis ⁊ future. Monenis habere timoꝛẽ in p ad aliud retulii vbi ſumuʒ bonũ opoꝛtet inq⸗ ſperis ⁊ patientiã in aduerſis. Si tentatones ri vegi enim nõ vt rer iſta eum colant ſedvt ¶in hoc ſeculo tibi dure vident ioſeph in carce eg ad bonũ eternuʒ referant et ꝑ admonitionẽ? yviſibiliũ tranſire valeant ad amoꝛẽ cernoꝛuũ. rnitas anidet non pter ipᷣam deo ſed ipᷣa/ ꝓpter deum vtere. Hec eum exiſtimes ꝓpter vite hu int ius neceſſaria cultoꝛibus ſuis neceſſariuʒ qui dat etiaʒ blaſphematoꝛibo ſuis ſed pꝛimũ que re regnũ dei ⁊ iuſtici eius et hec omnia adij⸗ „ — Vit) Vt)ipᷣi electi ſcʒ verũ ſemen abꝛahe puoca ti tꝑalibo beneſicijs(cuſtodiant iuſtificatõnes eius).i. mandata eius in lege tradita q etaꝑte ((S:acio iuſticia atinent ⁊ obſeruantes ea iuſios faciit ¶ Inuocantes nomen tuñ dñe depcamur vt etlegẽ eius requirant)ſcʒ ſpiritualẽ eius inte qͥ pres nros vintute tui noĩs pᷣeunte angelicis leciũ diligenter inueſtigãdo hoc eſtvt cum iu-⸗ paſtibo refeciſti nos q myſticis dapibo foue⸗ cientur tibi. ſticia viuant ⁊ myſteria legis intelligãt lexeni as ac refoꝛmes. Per do. eſt vmbꝛa futuroꝝ ⁊ de his que nõ coꝛpoꝛark ¶ Pſalmus de ingratitudie ppli iſrael pꝛo bñficijs a veo ſibi exhibitis ac de iu ſticia n miſericoꝛdia dei circa los oſten 8. C Onfitemim — ine rei. Materia:recitatio bnficioꝝ bonis et gratis ac malis et ingratis exhibitoꝝ. Inten⸗ tio:monere ad geminã ↄfeſſioneʒ ſcʒ laudis et ctõꝝ ⁊ oĩ conatu cauere ne qs fiatimmemoꝛ bñficioꝝ ⁊ ſit de numero ingratoꝝ. Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo inuitat ꝓpm ad pctöꝝ ⁊ laudis ↄfeſſionem recoliiq; diuinoꝝ bñficioꝝ exhibuõʒ maloꝝ recipientiũ ingra⸗ titudinẽ pene ipᷣis inflicte grauuatẽ ꝓpter pec⸗ catoꝝ ſuoꝝ multitudinẽ ⁊ magnitudinẽ.pᷣce⸗ dens pſalmꝰ egit de ꝓplo iudeoꝝ ſᷣm electos: iſte agit de eodẽ ꝓplło ſᷣm iniãs.et qꝛ eis nõ ſo⸗ lũ iuſticia ſʒ ⁊ min dei fcã eſt de his loquit᷑ cũ laudibs dei ex ꝑſona eoꝝ qͥ ↄuerſi veniã pcan tur ⁊ exẽpla ↄmemoꝛant᷑ uloꝝ in qͥs etiã pec⸗ cantes diues apparuit miavei.vñ hic pſalmꝰ penitẽtes roboꝛat:negligetes arguit: ? peccata ſug ↄfitẽtibo veniã repꝛomutit. Snia in ſpãli In pſona igit᷑ alicuiꝰ hebꝛei de amaricatõne ad miaʒ dei auerſi alios ad eandẽ miaʒ exhoꝛ tantis ait. (Cogtemini dno eoteſlione ej et (qm bonꝰ?) eſtinna ideo dicit ne qꝗs ꝓ cul⸗ laudis coꝛde oꝛe oge⸗ (qm borrg⸗ tura.et ipᷣis ↄfietibo h̊ ideo dicit ne pa terreat᷑ vel de deo deſperet ſʒ ↄfidat ⁊ miaʒ evi depoſcat.idco etiã qm in ſcłm.i. yſq; in fi nem ſcli eſt (miſcðia eiꝰ) quã vſq; in finẽ ſecli milſeris echibet ↄſolando in miſeria vel libe⸗ rando ab ea:et iõ q; diu durat ̊ ſcłm poteſtis fitentes veniã ꝓmereri.hic enĩ miſericoꝛs eſt ⸗ * 9 » et miſeret᷑ peniteti:ibi iudex eſt ⁊ retribuit ne gligenti. vel. qm in ſcłm).i.ineternũ eſt miſe⸗ ricoꝛdia eius) qua nemo ſine deo pᷣt eſſe btũs. Is aüt q miſcðiaʒ expᷣſitimpletus ↄſiderati⸗ one diuinoꝝ oꝑm ⁊ adiurans au. Ect· is loquetur).i.qͥ ſuffic dando (potẽtias dñi).i.ea qᷓ ex ſua potentia et foꝛtitudine potenter ⁊ in Auis loquetur potentias dñi:auditas intellige ſaltem duo genera oꝑm ſcʒ creatõnis magna et recreatõis maxima qꝛ plus eſt iuſti imdom vno qm̃ bonꝰ:qm in ſcim mia eius. Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Habet aüt ille ps ꝓ titulo bis alła.qdð aliqñ ſemel aliqñ; bis ponit᷑ in titulo:ſicut dñſ aliqñ ſemel aliqñ bis dicit amẽ in euangelio qð fit ꝓ maioꝛi certitu- in Renan in omni tne. bus ſuis ſanando oꝛat et ait. t loq́ dignelau ſtas electis tuis hoc eſt in en ꝑfectione qua clo dis cti tui ꝑſiſtunt et etiã ad leticiã.i.vt letemur de itudine potente abiliter oꝑat et di⸗ ccit pluralit᷑ potentias ꝓpter plures effectus.Et fic are impiũ q; creare ce lũ ⁊ terrã:etuis (au⸗ ditas faciet)alijs annũciando vt audiãttomm laudes eius).i.oĩa ⁊ pcipua q laudabiliter fa-⸗ * cit ⁊ ex quibo eſt laudandus.q.d.nullus:cum ſit potẽtie infinite ⁊ maioꝛ omi laude. Etſi ad illud nemo ſufficit ſaltem hoc agat ſcʒ iudicui et iuſticiam. quas Beati qui cuſtodiunt iudiciũ et facauunt — . eati) ſunt in ſpe(qui)pꝛimo (cuſtodiũt iu diciũ yrecte iudicãdo ⁊ bonũ a malo diſcerne⸗ do ⁊ deindecfaciũt iuſticiã exequẽdo in oꝑe et recte agendo. Aelqui cuſtodiũt iudiciũ)i.iun dicant ſeipᷣos accuſandoſ⁊ faciũt iuſticiã deũ de bonis ſuis laudãdo ⁊ vtrũq; ſin omnitꝑeꝰ ex quo incipiũtvt ꝑſeuerent qui eni ꝑſeueraue rit vſq; in finem hic ſaluus erit. vel quaſi que⸗ ſtioni pᷣmiſſe reſpondens ſubdit.( Beati qͥ cu ſtodiunt iudiciũ)qꝛ illi digni ſunt pᷣdicatoꝛꝛee laudis diuine potentie ⁊ miſcie. Et qꝛ deus iuſtos facit ⁊ pctõꝛes iuſtificat eos ab iniqͥtati emento noſtri dñe in bũplacito pl tui:viſita nos in ſalutari tuuo. ¶ AMWemenio nri dne in bnplacito Pplii ).i. vt ſimus de eis in quiba bnplacitũ eſt tibi. vel (in bñplacito ꝓpłi tui)i.in meritis ſctõꝝ qͥ tibi placentKet viſita nos in ſalutari tuo).i.invirta te tua ſaluatrice ⁊ ad ſaluationẽ noſtraʒ nõ ad danationẽ ſicut viſitas repꝛobos. Vel (viſita nos) recõciliando tibi in ſalutari tuo).i.in fi-⸗ lio tuo ieſu ipᷣe eſteni ſaluatoꝛ in quo pctã di⸗ mittunt᷑ ⁊ anime ſanant᷑ vt ab eo ſanati poſſi⸗ mus ⁊ iudiciũ cuſtodire ⁊ iuſticiã facere vnde ſimus beati. Aiſita inq; ad hoc ſcĩq33zz Ad videndũ in bonitate electoꝝ tuoꝛũ: in leticia gentis tue: vt lau⸗ deris cum hereditate uuua. Ad videndũ in bonitate electoꝝ tuoꝝ)i.vt nos videam in ea gra virtutũ in qua ſunt ele cii tui⁊c ad letandũ in leticia gentis tuei.vt le temur in ea leticia ſpei qua letat᷑ gens tua (?⁊ vt lauderis cum hereditate tua).i.inde ꝙ; lauda bilr viuit hereditas.i.ecclia tua. Uelcad vidẽ dum)ĩ futuro.i. vtvideamꝰ ꝑ exꝑiẽtiãxe.vlł noi metipos(in bonitate electoꝝ tuoꝝ).i.quã pꝛe „ one qua ele te et in te(in leticia gentis tue).i.in ↄſoꝛtio gen tis beate letantis de te? (vt lauderis) a nobis (cum hereditate tua).i.cum angelis et ſanctis q.di. Ibi nos eſſe facias vbi te videamus de — „ Neccauimus cum patrib noſtris:iniu ite egimus iniquitatẽ fecimugs. Peccauimꝰ cũ pꝛibo nr̃is).iſicut ⁊ pꝛes nri .ſ. imitãdo pctã ĩiuſte egimꝰ) erga ꝓximũ (iniqtatẽ fecimꝰ Htra deũ.Ecce tercio idẽ diæ⸗ cunt.i.ſe peccaſſe vt pura ↄfeſſio appeat. an to.n.qͥſq; citiꝰ abſoluit᷑ qnto viuaciꝰ ſe dãnat. Deinde enumerãdo ſubiũgit pctã que pꝛes fe cerunt a quib filij nõ receſſerũt.d. . — „ . „ Batres nii in egypto non intellexerũůt mirabilia tua:no fuerũt memoꝛes mul /⸗ Atuchmie miſcdie tue. eternũ qð ꝑ illa eſt qrendũ:et ꝑ patientiã expe cctandũ nõ intellexer̃t cũ opꝰ eſſet intellcũ vt ꝑ illa tꝑalia alia q̃rerẽt.ſ.eterna:et iõ impatiẽtes murmurauer̃t ? palibo bonis beani voluerũt (nõ fuerũt memoꝛes młtitudis mĩie tue)quã ꝑ multa miracła eis oñdiſti vt eadẽ ptãte quã iã expti fuerãt crederẽt ſe ab inimicis liberãdos. valde & culpabile eſt nõ ĩtelligere qð intelligẽ di ẽ: et ñ meminiſſe qdðᷣ memoꝛia retinẽdũ eſt. bec qͥ ppe duo ſcʒ intellectꝰ ⁊ memoꝛia ↄmẽdãt et ↄmendabilia oſtendũt dei bñficia. notã faceret potentià ſuũõ. ¶ Etꝭ iõ(aſcẽdẽtes) p ſitu tre de egyto iſen et ꝑ ↄns deũ timẽtes ⁊ deſperãtes poſttot mirabilia in egypto viſa ⁊ dubitãtes ta pt ho ſtes a tergo ſeq̃ntes q; ꝓpt᷑ mare obuiũ eis (et) mqmñ dñs(ſaluauit eos)ab vtroq; ꝑiculo nõ ꝓp merita coꝝ ſʒ tm pier nomẽ ſuũ) maifeſtadũ ⁊ głificandũ ſcʒ (vt notã faceret)⁊ oñderet (po tentiã) 2 foꝛtitudinẽſuã).ſ.egyptios inſeq̃ntes lſubmergẽdo ⁊ filios iſrł timẽtes ſaluãdo.de⸗ iongde oñdit quõ eos ſaluauit.d. Et in crepuit mare rubꝛu a erſiccatũ eſt ectt deduxit eos in abyſſis ſicut in deto. ¶ Etincrepuit)vl increpauit (mare rubꝛũ)ñ nina potẽtia diuidẽdo quã etiã q̃ ſenſu carent ſentiũt ⁊ obediũt (et exſiccatũ eſt) et ſic aruitac ſi dñs ei ↄminat fuiſſʒ cet tũc (deduxit eos in Abvyſſis) ſicco veſtigio(ſic̃ in deſto)qꝛ vbi fue ruũt abyſſi aq̃ꝝ factũ eſt ſiccitate vt deſertũ vbi nõ ſũt aq̃̊. Lũc eĩ mare diuiſuʒ ẽ in duodecim diuiſiones ⁊ nulla miby auſa eſt innare pꝛius ie et in te letemur ? te lauden. Memẽto incᷓ ¶·Pres nñ̃i in egypto) vbi mlia eis fcã ſüt(nõ intellexrt mirabilia tua).i. mirabiliũ ſignifica tna.i.qᷣd ꝑ illa velles dare ſcʒ nõ tꝑale bonũ ſed ¶ Etiõcaſcẽdẽtes p ſiu tre deegytoſin ma⸗ riſcʒ mari rubꝛo.irritauer̃t).i. ꝓuocauer̃t mo niſi trib iude. vñ meruit inter alias regni pꝛi⸗ uilegiũ et pꝛincipatũ obtiner. t ſaluauit eos de manu odientiũ:et re ¶Etꝑ iſtũ moduʒ (ſaluauit eos de manu)et ptãte (odientiũſcʒ inſeqntiũ egytioꝝ q oderãt eos:qꝛ ꝓpt᷑ eos ꝑcuſſi erãt plagis ⁊ ſic redemit eos).i.liberauit ac ſi pᷣcio redemiſſʒ(de manu) et ptãtecinimici).ſ.pharaonis. hoc ĩ figura ba ptiſmi factũ et dictũ ẽ ĩ q̊ redimimur de manu diaboli magno pcio ſcʒ ſanguine chꝛiſti. AUñ nõ quocũq; mari ſʒ mari rubꝛo id ↄuementiꝰ figurauit ſanguis enĩ rubꝛũ coloꝛẽ fecit. eis nõ remanſit. ¶ Et oꝑuit aq tribulãtes eos). ſ.pharaonẽ et egyptios inſequẽtes ſubmergẽdo eos (vnꝰ ex cis qͥ ꝑſequebant᷑ ꝓfectos apphendere vel in terimere eos cupiẽtes nõ remanſit)vł ſuꝑfuit ſed oms ſimul moꝛtui ſunt et delei. — Et crediderũt vᷣbis eius:et laudauerũt laudem eiuus. ¶ Et)tũc pꝛes nr̃i vidẽtes iſta bñficia magna (credider̃t vᷣbis eiꝰ).ſ.deo et moiſi quib dixe rat q; liberaret eos de egyptijs dura coꝛda iu⸗ lius fuit credere nittenticetlaudauer̃t) i.ceci Et irritauert aſcẽdẽtes in mari mari ru bꝛo:et ſaluauit eos ꝓpter nomẽ ſuuũ: vt dem eius qꝛ laudabilr liberati victoꝛes erant dicẽtes illud canticũ. Cantem? dñno gkioſe.n. magnificat eſt. et licet deũ laudarẽt ꝓ mirabi⸗ libus opibo ſuis tf. t opuit aqua tribulãtes eos vnus ex ito fecerũt. obliti ſunt operũ eius: nõ ſuſtinuerunt cõſilium eius. ¶Ciuo)mutati a credulitate ſua etlaude ſece runt)bec q̃ ſequunt᷑.i.(obliti ſunt operũ et bñ ficioꝝ eius vt murmurarẽt. debuer̃t eni cogi⸗ tare tanta erga ſe dei oꝑa(nõ ſuſtinuer̃tnec ex pectauerũt ↄſiliũ eius.ſ.dei de oꝛdinatõeviatli ci ſui ꝑ deſtũ ſʒ inoꝛdinato deſiderio pᷣuener̃t cius ↄſiliũ.q.d.nõ patiẽter expectauert donec deus daret eis victualia qð differebat᷑ cõſilio dei vt ꝓbaret eos. Deniq;. Sð er . Et ocupierũt ↄcupiſcentiã in deſerto: A pn) ceae et tentauerũt deũ in inaquoſo. voce exterioꝛi ſʒ occulta vi imꝑando ⁊ ſua di: ¶ Et ¶ Et ↄcupierũt ↄcupiſceẽtiã)icibũ iuxta cõ cupĩam? deſideriũ ſuũ.ſ.carnes ⁊ nõ ſᷣm oꝛdi nationẽ et ↄſiliũ diuinũ.q.d.vehemẽter ↄcu⸗ pier̃t.qꝛ nimietas deſiderij geminatõe vᷣbioñ dit᷑et tentauer̃t deũ.i.potẽtiã diuinã (in inaqͥ ſo).i.ĩ defto ⁊ loco ſine aq̃ volẽtes ꝓbare virũ poſſet eis ſubuenire ĩ ſolitudine ⁊ carnes dare dicẽtes nõ poſſet deus nob dare carnes. — = = =ẽ r nie nun) mb nn ii ne . ☛ –aW ο ☚ — ſ bi % r lo . N ion 4 ei Et cdit eis petitionẽ ipſor:et miſit ſa no fuitplene ſoꝛt Et cedit eis petitionẽ ipſoʒ:et miſit ſa ſic vocataliqñ ſculptilis aliqñ oflatilis. uritate in animas eoꝝ. Et)& vt ſcirẽt eũ potẽtẽ dediteis petitõʒ imſo Et mutauerũt gloꝛ nem vituli comedentis fenũ. ¶ Et mutauerũt gloꝛiã ſuã.ſ.deũ verũ ⁊ cul⸗ tuz eius qꝗͥ erat głia eoꝝ ſi ipᷣi eius ſuſtinuiſſent dſiliũ ꝛclidebebatgli de egyptoin ſilitudinẽ vituli cõedentis fenũ) exhibẽetes eundẽ cultũ imagini habenti ſiłitu inẽvituli cõedentis fenũ⁊ dicẽtes hi ſunt dij/ tui iſrł ⁊ ſic qͥ in dño głiari debuerãt in vitulo gloꝛiabant᷑ vt ab eo cõederent᷑ a qͥ comedun x).i. Ulud qð petiert ſcʒ carnes adducẽdo co piã coturnicũ ita.ſ. (et miſit ſaturitatẽcarni umvſq; ad nauſeã in aĩas eoꝝ).i.ĩ aĩalitatẽ q̃ ſuſſtentat eſca.Animã enĩ h̊ loco nõ ᷣm ꝙ rö⸗ nalis eſt poſuit ſʒ ᷣm illud ꝙ aians coꝛpꝰani⸗ mal facit ad cuiꝰ aĩalis ſuſtentatõʒ ꝑtinet cib⸗ et potus. Saturitatẽ vo ſequit᷑ diſſenſio vel ſe Et irritauerũt moiſen in caſtris: aaron nctũů dñi. Et irritauer̃t.i/puocauer̃t ad iram (moiſen in caſtris) vbi erant honoꝛẽ ambiẽdo ⁊ hec ir nitatio fuit ꝓ ſacerdotio aaron et filioꝝ eiꝰ vñ ſequit᷑ (aaron ſanctũ dũi).i.dño cõſecratũ ſcʒ emulãtes. ʒelo ei⁊ ĩuidia ꝑfilioſ choꝛe.ſ.dathã et ab yron ſtimulati ꝓ ſacerdotio aaron mur- murabãt. Vñn moiſen ad iram ꝓuocabãt. Aperta eſi terra et deglutiuit dathan: et opuit ſup ↄgregationẽ abyxon. biaen terra).ſ.facto hyatu(⁊ deglutiuit) .i.abſoꝛbuit (ꝰathan).ſ.cũ tab naculis ſuis (⁊ oꝑuit)ſecſuꝑ ↄgregatõʒ abyron)q etiã cũ ſuis perijt. amboꝝ enivna eratcauia ſuꝑbiſſimi? flacrilegi ſciſmatis cuiꝰ anſdo erant auctoꝛes. Ecce laus dei eſt h ꝙ ſuos vindicauit vide pe nas aſſimilari modis pctõꝝ.q̃litas pene fctã indicat.a terra voꝛant᷑ qͥ terrena ſapuerũt ex q̊ 7/ „ conijcit ꝙ ſm hoc debet facere ↄfeſſoꝛ. Et exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ::flam ma cõbuſſit petökdess. ¶ Et exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ).i.in mul titudine ul ſubiecta ſcʒ in ducẽtis qnquaginta qui thuribula tenẽtes offerebãt incenſuʒ iãq; dDiuino igne ↄſumpti ſunt. Uñ ſubdit(flãma) cxillis thuribulis exiliẽs (cõbuſſit pctõꝛes)qͥᷣ üllicite ſacerdotiũ vſurpauerãt ⁊ ſic q in incẽſo peccauer̃t igne ꝑierũt. Sicut inter eſt inter ir⸗ ridetes ⁊ irriſoꝛes int murmurãtes ⁊ murmu ratoꝛes inter ſcribẽtes ⁊ ſcriptoꝛes ⁊ cetera hiſ ſilia ita ſcptura pctõꝛes appellare ↄſueuitval⸗ Qdeiniq̊s ⁊ guibo pctõꝝ ſarcinis oneratos. Elit auerteret iraz eius ne diſnderet eos Et fecerunt vituli in oꝛeb:et adoꝛaue⸗ t)pterea fecefty ſfilli iſrvitulii in oꝛeb) idd eſt ſpe montẽ oꝛeb cuiꝰ vᷣtex appellat ſynai abſentiã moiſi nõ ſolerãtes dum in mõte ſyna moꝛã faceret vt legẽ acciꝑet.hoc ipacia leuiuʒ fecit ſicut młta mala ex ea naſcũt᷑ et) poſt ado rauerũt ſculptilia).ſ.eundẽ vitulũ ↄflatilẽ tã doeũ vitul ci ille pmo fuit ↄflatił ſj qꝛ ipflatoe nõ fuitplene ſoꝛmatꝰ poſtmodũ ſculpt eſt es Et mutauerüt gloꝛia ſua in ſimilitudi⸗ ia/ ꝓ glioſa eductõe eoꝝ gqui ſapiũt ſᷣm carnẽ.ſ.a diabolo ipi vitulo pᷣſi dente. Etita idolatrando. MObliti ſunt deũ qui ſaluauit eos qui fe — cit magnalia in egypto mirabilia in ter / ra cham: terri bilia in mari rub. ¶ Obliti ſüt deñ qͥ ſaluauit eos de mł is ꝑicu lis ⁊ moꝛte. Magna obliuio. Quid eĩ ẽ in me moꝛia ſi nõ liberatio.deinde oñdit quõ ſalu⸗ uit.d. (q fecit magnalia).i.magnas virtutes in egypto)ipᷣos oppᷣſſos ⁊ tribulatos młtiplicau⸗ do (mirabilia ſigna.ſ.⁊ plagasſit᷑ra cham).i. in egypto cuiꝰ ꝓpls deſcẽdit a cham (terribilia in mari rubꝛoqꝛ aduerſarios affixit iſtis qᷣd timere deberẽt monſtrauit Canquã hoꝝ oiĩim que ꝓ magnitudine ſua recoli poterantoblui eſſent gloꝛiã dei ſimulacrovituli attribuerũt. Et dixit vt diſpderet eos:ſi nõ moiſen electei ſtetiſſet ĩ ↄfractõe ĩ ↄſpectu eiꝰ H)ꝓpter eoꝝ ingratitudinẽ ⁊ ſcelera (dixit) ſcʒ dũs moiſi eis cõminãdo (vt diſpꝑderet eos) ſcʒ occidẽdo qꝛ digni erãt om̃s vt pirent ⁊ vti q; diſpderet(ſi nõ moyſen electꝰ eiꝰ ſtetiſſz ĩ cõ fractõe).i.in plaga qua erãt feriẽdicin ↄſpectu ciꝰ) vt ſe obijceret ꝓ ilł ⁊ mediatoꝛẽ faceret in ceſiant᷑ p eis oꝛãdovbi demonſtratũ eſt quãtũ valeat interceſſio ſctõꝝ ꝓ alijs apud deũ. In magna ůO veneratiõe habẽdi ſunt deuoti et ſcti .2,0—M q mitigare pñt iram dei. Stetit . ęt ꝓꝙ nibilo habuerũt terrã deſiderabilẽ. tauerteret) ⁊ placaretirã eiꝰne diſpderet cos)vindicãdo ſe de tanta ingtitudine ⁊ impie tate. Deide alia coꝝ pciã enũerat.d.et pᷣter hec iterũ peccãdo etiãc ꝓ nihilo habuer̃t).i.deſpe⸗ xej̃tet ↄtempſert(terrã deſiderabilẽ).i.terrã p miſſionis lacte ⁊ melle fluentẽ poſt regreſſũ ex ploꝛatoꝝ dicẽtes meliꝰ erat nobᷣ in egy pto.vel potius infidelitas eoꝝ h̊ redarguit᷑ qꝛ cũ eam adhuc nõ vidiſſent ſic ꝓ nihilo habueruüt. Nõ credidet᷑t vbo ei et murmurauet᷑t ĩ — ——..iA.—— tebernacul ſuis:nõ exaudierut vocẽ oni Hon crediderũt verbo eins) quo pmiſerat eos introducere in terrã illã. Ael (ꝓ nihilo ha buerũt terrã deſiderabilẽ).i.cõtempſerũt qð ꝑ illã ſignificabat᷑ ſcʒ hereditatẽ eternã vere deſi derabilẽ (et ita nõ crediderũt ᷣbis eius)p tꝑa li vᷣad eternavocantis.⁊ feſtinantes hic eẽ bea nind uſtinuerut ſili eius murmuraueft, dicentes ſaciamꝰ nobis ducẽ ⁊ reuenamur in egyptũ ⁊ hoc (in tabernaculis ſuis).q.d.cum eſſent in ocio qꝛ hoc nõ laboꝛãtibi ſed ocioſis cõtingit ⁊ dum murmurarẽtnõ exaudier̃tyo⸗ cem dñi) vehemẽter eos a murmureꝑ moiſen ꝓbibentis.i.noluerũt audire vt ei obedirct. Et eleuguit manũ ſuã ſuꝑ eos:vt ꝓpſt neret eos in deſerrto. Et eleuauit manũ ſuã tentiã ſuã cõminãdo eis penã et moꝛtẽ ad hoc fuerant gloꝛioſi occidendo oms numeratos a viginti annis ⁊ ſupᷣ pᷣter caleph⁊ ioſue.hoc im Etvt deiſceret ſemen eox in natönib): · diſpergeret eos in regionib. Et)etiã vt deijceret) et ſupani faceret capti⸗ poſteros ⁊ ſequaces (in nationibꝰ) et gentib⸗ diuerſis ꝑ circuitũ in quarũ ritũ multi eoꝝ tra ſierut ⁊ diſpgeret) diuidẽdoceos in regionib) id eſt ꝑ diuerſas regiones ne vltra de ↄgrega⸗ tione pᷣſumerent. Etiniciat ſimt beelphegoꝛ: etr mede runt ſacriſicia moꝛtuox. Et iniciati).i. dedicati ⁊ ↄſecrati ſuntquaſi nõ tm ad tys colentes ꝑ qð notat᷑ grauioꝛ ex⸗ ceſſus ⁊ indevebementioꝛ ira (beelphegoꝛ).i. idolo gentiũ qð colebat᷑ in monte phegoꝛ.pu⸗ ta cultui illiꝰ ſe applicãtes (et cõeder̃t ſacrificia moꝛtuoꝝ).i.ĩmolata hoĩbo moꝛtuis q̃ſi diſs. Et irritauerut euz in adinuentõib ſuis er multiplicata eſt in eis tnina. ſuis).i.in idolatria ⁊ puaricatõib multis ſtu⸗ dioſe ab eiꝰ inuentiset multiplicata eſt in eis ruina⸗.i.plaga moꝛtis cũ ꝓ ſuis grauibo pcũs grauitervaſtarent᷑ita vtvna die vigintitria mi lia caderẽt qꝛ foꝛnicati ſunt cũ madianitis. Et ſͤetit phinees et piacauit: aceſſauit Et ſtetit phinees) ↄſtantia mentis ⁊ auda⸗ cia oꝑis ↄtra idolatras in vlciſcendo ſcelus et occidẽdo mechãtes(cet placauit) deũ ꝑ ſuũ bo num zelu er ceſſauit quaſlatio plaga a plo * E; ſupꝑ eos).i.ꝑauit po⸗ pletuʒ eſt in oib quoꝝ cadauera ꝓſtrata ſunt niigabo talis modiecſemen eopſc; filios ac Etirritauerüt eũ) ſcʒ deũ (in adinuentiõibo hoc nõ odio ſed dilectõe fecit dum eum ʒe djñiñi comedit ideo bene ſequit᷑. Et reputatũ eſt ei in iuſtici: in generas Põ hic dicit qſſatio ſup̃ dicit᷑ ↄfractio. Et aa Etreputatũ eſt ei ᷣ factucin iuſticiã a deo q̃ nouit quãta id fecit ppli charitate (in genera tiõe pñtecin generatõʒ)ſubſequentẽ ⁊ nõ ſolãũ quãdiu generatio eſtſʒ ⁊ vſq; ĩ ſempiternũqꝛ ex menito bui iuſticie ↄfirmauit ei dñs paciũ ſacerdotij eterni ⁊ adhuc factũ iſtud recolit᷑ in memoꝛiã iuſticie ipiꝰ hoc diligenter auſculta ſacerdos cui aĩe cõmendate ſunt euagina gla crepa vt tibi reputet᷑ ad iuſticeadd. Et irritauerut euʒz ad aquas ↄtradictio FFEh hfh——— diũ ꝓ̈bi interfice foꝛnicatõʒ argue obſecra in⸗ exacerbauerũt ſpiritũ eius. — nis:et veratus eſt moiſes ꝓpter eos: qꝛ Ct)uerũcirritauerũt).i.ad iram ꝓuocauert anzic; vencad adanadicmis ienmolelo⸗ quendo ↄtra moilen ꝓpter aq̃ defectũ et ꝑ ↄns ſuaret moiſes nimia impoꝛtunitate ꝓpłi ſuc⸗ cenſus( ꝓpter eos)ſic irritãtes qꝛ dur loqndo (exacerbauerũt) ⁊ ad diffidentiã ꝓpuocauerũt ſpiritũ eius.i.vt diffidenter ⁊ dubitatiue dice ret nunqͥd de petræhac poterimꝰ vobis aquã 9„7% pter maliciã ꝓpłi. IJdeo ſubdit. Et diſtinxit in labijs ſuis: nõ diſpdide⸗ runt gentes quas dixit vñns illis. ¶ Et duſtinxit)hoc miraculũ ab alijs miracu eijcere timens ⁊ heſitans de ꝓmiſſione dni ꝓ lis(in labijs ſuis hoc enĩ ambigue dixitq oſ a alia certa fide ꝓmiſerat? dubitant᷑ petrã ꝑcuſ ſitqͥ in alijs nõ dubitauerat.ꝑturbatꝰ enĩ mur mure ꝓpti infidelis nõ tenuit fiduciã qualẽ de bnit qᷓn homo nõ poſſet deus facere qͥ tanta fe cerat.de hoc autẽ hac ſola pena coꝛrept? eſt nõ intrauit in terrã pmiſſionis. Illiaut pᷣdicti cum in terrã ꝓmiſſaʒ intaſſent(nõ diſperdide runt)et exterminauerũt gentes.ſ.q̃ in tena illa habitabãtq̃s dixit dũs illis)ſcʒ vt eas exmi narẽt ⁊ diſperderẽt ne eos ad idolatriã trabe⸗ rent ⁊ peccare facerernt. Et comirti ſunt inter gentes:et didice⸗ runt opa eoꝝ⁊ ſeruierũt ſculptilib eoꝝ et factu eſt illis in ſcandauill. ¶ Et cõmixti ſunt inter gẽtes)ꝑ cohabitatõʒ et mutua cõnubia ꝓpter qð ne fieret iuſſit eos dñs occidicet didicerũt oꝑa eoꝝ) mala ꝑ ↄfoꝛ mationẽ in ritu ⁊ moꝛibo ⁊ cito facti ſuntmgf̃i et ſeruierũt ſculptilibeoꝝ ) idolatrando ⁊ iia —— — — — 0-ẽ ——— — A —,,, —— n — 4 1 (ſoctü eſt illis in ſcandalũ) pꝛiũ ? alioꝝ. boc Et tribulanert eos ſimici er giage, en e in nalePeii 2aliox. tribulauet᷑t eos limici eox: 3 eſt in offendiculũ quo deũ geraelior r Een ſub manibo eoꝝ: ſepe nerse hüilia Etunmmolauerunt ſilios ſuos: et flias ſumt) nõ hũiliate virtuoſa ſed deicctõe ⁊ deten 2 Ranciliſe 1,K1 onectkſub manibo). i. ptãte(eoꝝ hoc eſt deiecti . Etimmolauerũt filios ſuos ⁊ filias ſuus) et viles facti ſunt? merito ſic ſũt hũiliati (qꝛ ſe u tros ocidẽdo(demonijs).i. idolis ĩ honoꝛe de peliberauit cos vñs ⁊ parũ vel nihil pfecit ſi . monũ dedicatis m moꝛẽ ⁊ ruũ geniiũ quibꝰ deqꝛ mia totũ ↄcludit ab ea incepit et ad ipaz 4 comixii erqt qð eſt pcim nephãde crudelitat poſt pctã et flagella redit pᷣmiſit bñficia nec tũ 9 Et ſi nõ in pꝛima ſaltẽ in ſcõᷣa etate hoc factũ ceſiat iniquitas poſtea intulit vindictã ⁊ affli⸗ u eſt. Et aggranans hoc pcim adiũgit. d. . ctis icrü miſerer. 6 . Et effungerüt ſanguinẽ innocentẽ: ſan IVpſi autẽ exacerbauerũt eum in cõſilio guinẽ filioꝝ ſuor:et filiarũ ſuarũ: quas ſuo:et hũiliati ſunt in iniquitatibo ſuis. n ericwerit ſculptilib changaann. Ißi aut ll iſetacerbauertit puiocauertteũ l IEt effundert ſanguinẽ innocentẽ) regulã ſczʒ poſtliberatõeʒ pctã iterãdo ⁊ hoc(in ↄſilio I liuſticie ⁊ legẽ nature ⁊ ne puteſ extrancoꝝ ſeq ſuo)malo qð habuerũtvt eo relicto idola ſeq̃⸗ (ſanguinẽ fi.ſuo.⁊ fi.ſua.).i.puuloꝝ a ↄſenſu rent᷑⁊ nõ mandata legis quo queſierũt q̃ ſua ne illi ſceleris alienoꝝ (q̊s ſacrificauerũt ſculpoti ſunt nõ que dei.cuius nõ ſuſtinuer: cõſiliũ de ⸗ lib chanaan)i chananeoꝝ int eos habitãtiũ eternis ꝓmiſſis feſtinãtes beani fieri in tpalib⸗ 5 Tria S ſcelera in vna re cõmiſerũt homicidiũ ettranſitoꝛijs (et)iõ (hũiliati ſunt) ſicet afflicti 1de qꝛ innocentẽ ſanguinẽ effuderũt patricidiũ qi nõ hũiliatõe pnie ⁊ virtutis ſed vilitatis? abie l⸗ filos ſuos ⁊ filias iugulauerunt. ſacrilcgiũ qꝛ ctioniscin imiqtatib ſuis)i pt iniqtates ſuns 1 coſdẽ idolis ſacriſicauerſt. Etlicct late eſſent neqᷣcie 2 ingrattuidinis deꝰ Et interfecta eſt terra in ſanguinibo: et m plenus min nõ neglexit eos. Immo. vtaminata eſt in opib or: et foꝛnicati Et vidit cuũ tribularent᷑:et audiuit oꝛa⸗ i Vr nacenuentiornil uuies., ftionemeeernrz.— ¶ Etinterfecta eſt tena ĩ ſanguinibo).i.hoſies Et vidit).ſ.oculo mie mibulatõz eon vt eos terreni habitãtes in terra ⁊ ponit᷑ ↄtinẽs ꝓ cõo⸗ liberaret inde(cũ mibularent᷑j flagello miſerie tento qᷣ fere om̃s hoc pctõ in aia ſunt moꝛtui. (et audiuit oꝛõʒ coꝝ)p ſua liberatõe ſubueniẽ ipſi eni interficiebãt aias ſuas ĩmolãdo filios do eis in tribulatõe tanquã penitẽtibo de pctii nen ſuos ⁊ filias ⁊ effundẽdo ſanguinẽ innocentẽ ſuis.nulla vnquã ex ꝑte dei dat᷑ occaſio deſpʒe i ſetↄtaminata eſtin oꝑib eoꝝ).i.ipᷣi ↄptamina ralõis pctõꝛi.doceteni ⁊ teq; ſi ↄuerſus inge⸗ ti ſunt in oꝑibo ſuiset foꝛnicati ſunt)a vᷣo ſpõ mueris ꝓtinꝰ ꝗpꝛopinq̃t auriba pᷣcibituis. ur ſo aĩaꝝ recedẽdo ⁊ idoł fuiẽdo ac pollutiĩ ad Et memo fuit teſtamenti ſui: et peni⸗ de inuetoibo ſuis.i.ĩ adultinis ſuꝑſtitõibs ſuis. tuit eum ᷣm multitudinẽ mĩe ſue. aſe t iratus eſt furoꝛe dñs in rm ſuũ:et ¶ Et memoꝛ: fuit leſtamẽti ſui) vtiq; eterni nõ H gbominatus eſt hereditatẽ ſuũ. veteris qð abolet᷑ ſed noui qꝙ; cum abꝛahaz in ici IEi iratus eſt furoꝛe dñs in).i. (plm ſuũ) initio fidei nr̃e pepigit. Cauſa & ne iſrl ꝓ debi chide hoc eſt admodũ irati ⁊ furẽtis excitauit poté⸗ to peñ ꝑireteſt teſtamentũ nouũvbi eſt dñiad lla tiam ſuã advindicandũcetabominatꝰ eſt).i.täẽ uentusqͥ eſol ꝛahe Peniaiel penunitclir. tmi quã aboĩabilẽ deteſtat eſt ꝓpter pctã ſua here ad modũ penetẽtis ſe habuit ⁊ fecit qñ muta⸗ be⸗ ditatẽ ſuã).ſ.ꝓplm iſił quẽ elegit in hereditatꝭ uit qð videbat᷑ facturꝰ.ſ.eos ꝑditurus et miſe ſibi hoc eſt auerſus eſt ab eis nõ ad ꝑditõʒ ſeld riam in miam.dicit enĩ de penitere qꝛ mutat icen ad diſciplinã qð innuit noĩans hereditatt. ſniam cuʒ nos videt penitere. quales enĩ nos Et tradidit eos in manus gentiũ:⁊ diſa ſumusillitalis eſtipe nobis et hoccjm miłnitu ſunt eoꝝ qui oderũt eos. Qiiné mie ſue) magiſq; m merita loꝝx. uß⸗ 2 tradidit eos in manꝰ).i.in ptãtẽ gentin) Et degit eos in miſcdias: in conſpectu tcos vteis ſeruirẽt (ct dñati ſunt eoꝝ) nõ qcunq; ſjʒ omniũ qui cepantos. e (Qoder eos) ⁊ ẽx odio pᷣcedẽti graui afflixeft ¶ Et dedit eoſſ.pdeſtinatos de illo ꝓpłoſi mi cos.Ecceq gliabant᷑ in idolis obpꝛobꝛio ̃ui ſcdᷣias)de multis miſerijs vt eſſentvaſa mie et „ tunis ſubſuntqua ſeruiũtinimicis. graue eĩ eſt nõ vaſa ire ⁊ dicit miſcdᷣias in pluraliqꝛvnui ſeruire infenio q; nullo placat obſequio. quiſq; ſpai donii babeta deo alius quideſi ius aũt ſic (in ↄſpcũ oĩm qͥ ceꝑant cos).i.gẽ piculis etanguſtijs. Intentio: monere ad dei lũ vt eos geẽtes mirent ⁊ metuãt q; pus cos de laude ꝓpter hmõilhberatoõz. Snia in genergli ſpexerãt ⁊ crudeli uitute oppꝛeſſerãt. vel(in cõ Wha in iſto pſalmo agit de liberat a diuerſis ſpectu oim qꝗͥ cepant eos).i.diaboli ⁊ angelo⸗ iculis: et ſpẽaliter de vli eccia qᷓ ſtat ex geti⸗ rũ e vt eos deſeratq eos captiuos pꝛius tene bus ⁊ iudels in angulani lapide collectj ⁊ co⸗ bant. deiñ pcat q futurũ vidit ſcʒ vteccia de mendaturꝰ miſcratões dei de diuerſis piculis oiho geubo 2greget ⁊ laudes ernas cãtet.d. et tentatõib electos ſnos liberatis in ſingulis HBaluos fac nos one deus noſter: et cõ ſoiwengehnntenralo .. Bod liberathe cla grega nos de natiombus. ltöe vfeſſtoneAletadl; rto/p erau⸗ Sanosfae nos,oidne ve⸗ nß) ab omib ltõe ↄoteſſionẽ ⁊ laudatõʒ. Significat autqt piculis ⁊ miſcrijs ne inimici ył vicia dñentur uo⸗ tentaccs. Pina eſt erroꝛis ⁊ famis vᷣbi et nobis (etogrega nos de natõibo) in qb diſoſi Nolicie dei ſcʒ orqadbuc in erroꝛe veteniovyi D ſum' in locũ tin culto.vł ogrega nos): alis te ↄſtuuti ignoꝛãt viã dñi:i ñ manu dei exci⸗ auee in vnitate fideicde natdiboyi. de getibovt nati incibiit eſurire viã veritat ⁊ ſitire. Scda ſiat vnũ ouile ⁊ vnꝰ paſtoꝛ. vñ dñs ait. Alias cſt difficultas vincẽdaꝝ ocupiſcctia ſcʒ coꝝ. oues habeo ſcz de gentiboet illas opoꝛtet me Aiã in via poſiti ſciũt guo viuere debeãt ⁊ co⸗ adducere tc. Ad hoc inquam cõgreggg. nantes qò norur ligaii oſuetudinea malis ab Elt confiteamur nomini ſancto tuo: et vier ſunbe ot n. . ſius Pſumentes S ”ðõ pter ſuꝑbiã deficiũt.Tercia eſttedij at faſti⸗ 3 loꝛiemur in laude uua. hblier ſupbia deficiſit. Tercia eſttedij atq; faſtl⸗ r ſleammeaſeſſtoe tnelaudis (noĩ ſctö ¶j in bufacicdo.ſcoꝝ qᷓ iaz pbabilrouerſant᷑ ſed erxcipiunt᷑tentatõetedij? accidie ⁊ qᷓſi cu⸗ tuoO).iad honoꝛè noĩs tui in pñ̃ti et ĩ futuro e eeUN tentatoetedij eaere ner recognol-amoin nobes nonau e ain 4 a deſperatbiſoe ſalute itavt neclegere ner e iegen Slg nobis bone oalg ie are delectet neæ u facere. Quafrt. gloꝛiemur in laude tua,) nõ in iactantia vel inn beltante ectet nee bond re ua eſ ſen plate huana. deiñ ipaz laudẽ bꝛeuiter erponẽ bpeltanis t piculoꝝ in gubernãdis ecclqoꝛ hec do ſubiügit. , d. Cöficeamur dno diceétes. n Xlehlinet ad rectozca. De tnbo ei teintotb⸗ Büdict dñſs de iſtk a iclo: et vſc; in ſee berat lam toꝛtaſſe dion clt cui plus cömit e Aleld er vich in e, taru ꝛ ibi qrta tetatio oecurrit mei nte (culum: et dicet ois ꝓpls fiat fat. cleſie trurdag resoꝛẽ. Seum gloolbopntef, Hidictue) eſt(de ves iſ nel i fideli deuñ er ſingkane eſt remediũ.i.clamare ad dſm. do⸗ identiũ 1 no ad tps ſʒ a ſclo) ptiſet vſq; in cetaut hic ps qͥd ſumꝰ ꝑ nos ſcʒ miſeni ⁊ infir ſelm) eternu. vel la ſclo ⁊ vſq; in ſelm) i. ab er mi ? maliet qd ꝑ miam dei ſcʒ boni ⁊ filij dei bi guthabiz in domo tua ouüein ſela ſckloæ Dusvegivt nmos ibenet eng, n⸗ anabit te ſeguik cofinmatio v finis ler dicct in ſpati pa gomeddamn⸗ miaʒ dñ̃i de qtuoꝛ aiennt Pdeſtinat, ta ve iudci de genti tentationubo libendni bus oms fideles monet ſeruiendo tofirmando qo diriin laudẽdei ad afeſſione d. Cofitemini dño) oẽs fidelez (liar fat amẽ amen. · d. buic lauci conſen viroq; mo ſcʒ pcta ⁊ laudes.ct iõ (qm̃ bonꝰ ent omes pdeſtinatt. Bꝛato. eſt dns ⁊ ſuauis guſtantibo qͥ creauit nos ſibi E eine to nii drje in bñplacito ꝓpli tui et a ſiles qͥ recreauit diſiles ꝗregit indignosqͥ co⸗ tureene en erlulture diſcuſſos ſalutaris ti vi ronabitimmeritos. Zoftemnimdn qm in ſe nſlulfic Per ddeſdd (lö)iinerernd Rimia , gm atid ene muitatio ad vei laudẽ et geay actõʒ taliter vt ea ſint bti ineternuz. Et qͥd poteris Pliberatoe a Varijs piculis et anguſtiſs dño deo tuo retribuere ꝓ oĩb bonis q̃ tibi rez⸗ tentationmip. (s. Cvi. mMbuit niſi confiteri ? laudare. Et qð ego dicch Cnfitemm Domi dbonitzte? miſeia eius . ich Wali cnim dom 4 Dicat qui redẽpti ſunta dño: quos re, nogm bon: qm in ſcim mia euus. emit de manu inimici: et de regionib- Auctoꝛ pſalmi pa dauid. Haberet hic cogregauiteosg. oni Pſalmus in titulo bis alla. habuit ſuꝑioꝛ bis dicaͦt).. h dicere debet pximis og q rede nllaq eſt deplo irl. habz T hic q bis qeſtde ptiſunt) ſanguie chẽ: vel liberati a malis tan⸗ trcta ge tarer uola blic ct mero h irt cyöclo edehtl a no, n onmn d atmn⸗ eria annl abba pr c ide itabba q pr̃ a de manu).i.ptate inimici: i.diaboli vłcuiui⸗ ſeria graꝝ actio qrũcũq; liberatoꝝ diuini? a cüchfetde äl iuerſis ogregauit eon) — — S== = —— — — — — — — = — — —üB rr =ee e = inH ð ſi in vnũ locũ vel in vnũ ꝓplłm dei ⁊ in vnita⸗ tẽ fidei. Redẽpt qdẽ videt᷑ ⁊ ꝓplł iſrł deterra egypti⁊ de regionib eiꝰ ↄgregatꝰ. Multe enĩ etiã vniꝰ puincie regiones ſunt.ſʒ qꝛ redẽptos iſtos intelligi vult iu toto oꝛbe terraꝝ manife⸗ ſtat cũ ſubdit. Cõgregauit inq;. ſolis oꝛtu ⁊ occaſu:ab aqlone et mari cin ciuitatẽ hitatõi ſcõꝝ aĩe nũc mẽte ⁊ poſtea ipᷣa vᷣitate habitã⸗ Aſolis oꝛtu).i.ab oꝛiẽte (et occaſu).i. ab oc cidente ab alqlone).i.ſeptentrione (et mari).i. ab auſtro:Beſt oib plagis terre ſiue ꝑtibo mũ⸗ di:hic ptʒ ꝙ nõ de ſolis iudeis dicit. deiñ ex⸗ ponit᷑ pꝛimũ piculũ ⁊ pᷣma tentatio ſcʒ deuia⸗ tio ⁊ enoꝛ vbieſt ⁊ fames.q.d.redemit cõgre⸗ gauit qð neceſſe erat quaa H Errauerũt in ſolitudine in inaquoſo:vi am ciuitatis habitaculi nõ inuenerũt. Errauerunt)ſcz iſti q̊s redemit de diuerſis plagis (in ſolitudine in inaqͥſo.i.ſine aq̃ (viaʒ ciuitatis habitaculi).ſ.hoĩm (nõ inuenerũt)q̃ cos duceret ad ciuitatẽ vbi habitarẽt. Myſti ce(Errauerũt) nõ hñtes viã veritat ipᷣi exiſtẽ tes cin ſolitudinei.ſine deo et deſerti ab eo et in inaqᷣſo).i.in mẽtis ariditate ſine roꝛe gre et ſine vera doctrina qꝛ(viã) q eſt fides (ciuitatis habitaculi).i.q̃ ducitad ciuitatẽ ſupnã in qua habitandũ eſt nõ inuenerũt) q; fidẽ nõ habu erũtꝑ quã venire ad ciuitate habitatois ſuꝑne potuiſſent. Et pᷣter erroꝛẽ erat eis inopia quia ipſi eran. Elſurientes et ſitientes:anima eoꝛuʒ in ipſis defecit. Eſuniẽtes ⁊ ſitiẽtes ꝓpter defectũ victualiũ in deß to ſaia).i.vita eoꝝ in ipᷣis defecita vi⸗ goꝛe ſuo ꝓpter famẽ ſitim ⁊ laboꝛem. Myſtice Eſuriẽtes ⁊ ſitiẽtes)qꝛ erãt ſine cibo vᷣbi dei et potu gre ⁊iõcaĩa eoꝝ ĩ ipis defecitja bono in terioꝛi.nõ habuer̃t illũ ſpũalẽ cibũ aĩe ⁊ potũ de q̊ dẽ Bti q eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã:qm ipᷣi ſa turabunt᷑.q̊ vtiq; cibo ⁊ potu qſquis ieiunus remanet: de vita aie eius deſperat. Et clamauert ad dñm cñ tribularẽt: et 1 neceſſitatib eox eripuit eos. mauerũt ad dñm)ductoꝛẽ ⁊ paſtoꝛẽ ac docto⸗ rẽ verũccũ tribularent᷑:) erroꝛe fame ⁊ ſiti vt li berarent᷑ ab eis (et de neceſſitatibo eoꝝ.i.pᷣdi⸗ ctis malis ineuitabiliboſeripuit eos) ad ſe de⸗ uote in tribulatõe clamãtes.Tũc enĩ exaudi⸗ mur a dñno qñ nõ ſimplexvox ſp tribulatio cla mat ad dñm.Et ſubdit quid eis fecit Et dedunt eos in viam rectã: vt irent in quitatem habitatoss. Etdeduxit eos) a deuioſin viã rectã)ſua ꝓ thiõ iꝗ ↄuicti ⁊ ſuꝑna bonitate excitaticcla lium altiſſimi irrirauerãt. uigentia diuina vtirẽt in ciuitat hab atis vbi poſſent ſibi de victualib ꝓuidere. Myſti ce (Et deduxit eos)ab erroꝛe (in viã recta 3). 1l. in viã fidei.q.d.eripuiteos de igrantia oñdẽs eis viã vᷣitatis (vt)p hãc viã (irẽt)bñ opango * 8) ſcʒ in celeſteʒ hierim in qᷓ tes qeſcũt quã deſiderare iã mete:ire eſt. Et qꝛ ad h̊ merito ſequit᷑ graꝝ aciio ideo ſubdit᷑ Conſiteantur vno miſcdie eius: et mi / Ai eius filijs hoim. Conſiteant᷑ dno).i.pariatↄfeſſionẽ laudis ac ſint cauſa ⁊ materia laudis diuine ⁊ landã⸗ di dñm (mie eiꝰ) facte hoĩbo nõ merita nr̃a nõ vires nõ ſapia ſet mirabilia eiꝰ filijs hoim)ex hibita.i.eedẽ mĩe qᷓ mirabiliter ſunt facte.q.d. miſcdðie⁊ mirabilia dei q̃ fecit hoĩ inducãti1- los ad ↄfitendũ ⁊ gr̃as agendũ et vt ipᷣi iã hic experti dicant etiam inexpertis. ————SD eſurientem ſatiauit bonis ¶ OQuia nõ ſolũ duxit in viã ſʒ etiã a fame et ſiti liberauit:et (ſatiauit aĩaʒ inanẽ).i.deſideri⸗ um aiĩe vacuũ cibo ⁊ potu (et) ꝓ id eſt. (animã eſurientẽ et ſitientẽ (atiauit bonis) deſiderad ſcz cibis ⁊ potibo Myſticecqꝛ ſatiauit alaz in⸗ anẽ) bonoꝝ q̃ erat vacua ⁊ ſine deoſet aĩaʒ eſu rientẽ).i.ſcire axppetentẽ qñũ a deo viſitata medi D cũ deſiderabat (ſatiauit bonis)ſpũalib. Ca⸗ les enĩ de aĩas celeſti bono ſatiat q̃s et ſi ina⸗ nes tñ eſuriẽtes inuenit. Sequit᷑ de ſcdᷣo ꝑicu lo ſcʒ captiuatõis ab hoſtibo et ſcdᷣa tentatõne ſcʒ in vincendis ↄcupiſcẽtijs.q.d.ſatiauit etiã bonis deſideratis ⁊ expectais. Begentes in tenebꝛis et vmbꝛa moꝛ/ tis:vinctos in mendicitate et ferro. Secetes in tenebꝛis)carceralibacet vmbꝛa moꝛtis) quia carcerati parũ vident᷑ differre a moꝛtuis (vinctos)et alligatos (in mẽdicitate) id ẽ defectu ⁊ indigẽtia ois boni eos inde libe rando. Myſtice ( Sedẽtes).i.moꝛãtes ex pᷣua ↄſuetudiecin tenebꝛis)vicioꝝ (et vmbꝛa moꝛ⸗ tis).i.in vicioſa vita q̃ imago eſt future moꝛtis (vinctos).i.ligatos (in mẽdicitate) qꝛ ipᷣi erãt mẽdici ꝑ indigẽtiã boni (et ferro).i.dura diffi cultate rũpẽdi qꝛ vincła pctõꝝ ferrea ſũt ⁊ q̃ſi inuincibilia.Et cã hoꝝ maloꝝ ſubiũgit᷑ Auia exacerbauerũt eloquia cei:et oſi⸗ ¶ Oꝛ exacerbauert).i.acerba ⁊ imꝑtabilia re putãates ↄtempſert eloqͥa deijeis nõ obediẽedo c4 mandauerat nõ cuſtodiẽdo ↄ fmones dei agentes ⁊ in eius regłis viuere reſpuẽtes. ñn V 2 Quia ſatiauit aiam inanem:et animam eis erat iratus. cet ↄſiliũ altiſſimi i admoniti⸗ ones ꝗᷣbe ↄſulitgeneri hũanocirritauert)eino accqͥeſcẽdo ſʒ taq; inutile ſpernẽdo ſciẽtes volũ tate dñi ⁊ negligẽtes. Lũc eni ↄſiliũ dñi irrita cr qn volũtas eiꝰ cogᷣſcit᷑ ⁊ negligit. Oaioꝛ eſt aut culpa negligeẽne q; ignoꝛãtie.ſpernẽdo ergo ↄſiliũ dei noluerũt ſalubꝛiter hũiliari Et bumiliatũ eſt in laboꝛib coꝛ eoꝑ: in firmati ſunt nec fuit qui adiuuatet. ecoꝝ).ia ſuꝑbia deicctũ ꝓpt laboꝛes ⁊ afflictõ nes l ꝓpr pᷣſſurã ↄſuetudis ſue pꝛaue in q labo rabãt (ĩfirmati ſunt).i.debilitati htute. vel fcti impoteẽtes ꝑ ſe reſiſtere vicijs (nec ſuit) alius 4 adiuuaret) veo deſiſtete ab auxilio. Quos ei diuia virt?nõ adiuuat eos ꝓculdubio ĩfirmi⸗ tas ꝓpꝛia nat.laboꝛare õ vicia pnt ſʒ nõ vice⸗ re. hinc dñs au. Sine me nibil poteſtᷣ facere. Et clamauerut ad dñm cũ tribularent᷑ — et de neceſſitatibo eoꝝ liberauit eos. ¶Et ſic hũiliati ⁊ infirmati (clamauerũtad diñm)adiutoꝛẽ verũ penitẽtes ⁊ petentes eius auxiliũ (cũ tribularẽt᷑) ⁊ tãta difficultate vexa rent᷑ qꝛvexatio dabat eis intellectũcet de neceit ſitatibo eoꝝ).ſ.a penis qs necio ſuſtinebãt ⁊ a vinculis difficultatis ⁊ malo ↄſuetudis(libe⸗ rauit eos) ad ſe clamãtes pꝰ clamoꝛẽ ſeqͥ libe ratio⁊ ſubiũgit de qbo neceſſitatiba liberauit. Et eduxit eos de tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛ tis:et vincula eoꝝ dirupit. IlEteduxit eos de tenebꝛis) carceralibo(xvm bꝛa moꝛtis).i.de vita carcerali q eſt qdaʒ ima⸗ go moꝛtis(et vincula eoꝝ dirupit.i.dirũpi fe cit qHi :ſtodia carcerali ötinebat᷑. Oyſtice (et eduxit eos de tẽbꝛis)vicioꝝ (⁊ vmbꝛa moꝛ tis).i.cecitatis iniqᷣtatis q̃ eſt cã moꝛtis in qͥb ſedebãat(et vincula) difficultatis coꝝ dirupit) vävt liberi icederẽt.q.d.liberauit eos avicijs ru⸗ pit difficultateſ incipit iã eis facile eſſe qð erat ODifficile.ſ.a malis abſtinere.Deinde/p libera⸗ tione ſequit᷑ laudatio. Et ob il. Conßiteant᷑ dño miſcvie eius:et mira⸗ bilia eius filis hoim. ¶ Xonſfiteant᷑ dno).i.pariãt ↄfeſſionẽ laudis et ſint materia ↄfeſſionis ⁊ laudis diuine (mie eius)qͥb a malis liberat ⁊ bona dat(⁊ mirabi lia erꝰ).i.ipᷣe mie mirabiles (filiis hoĩmexhi bite miſcðᷣiter ⁊ mirabilr eis ſubueniẽdo ⁊ cir c eos oꝑando licet hoc nõ mereant᷑. Etrepe⸗ tit cauſas quare debent ↄfuteri. Auia otriuit poꝛtas ereas:et vectes fer reos ofreit. ↄtriuit poꝛtas ereasqb tencbant᷑ ↄclu ſ(ſi(ꝛvectes ferreos ↄfregit ̊bo poꝛte firmabãt᷑ vt.ſ.ↄfractis carcerũ clauſtris pateret vincq li ber egreſſuſ. Myſticeqꝛ ↄtriuit poꝛtas ereas) i.ↄſuetudĩes vicioſas q clauſos nõ ſinũt exire (et vectes ferreos).i.difficultates vel diaboli⸗ cas ſuggeſtiões ꝗᷓ poꝛtas obſerãt (ↄfregit)ſua virtute. Ereas ⁊ ferreas ꝓ foꝛtitudine ponit ſʒ virtus dei hec frangit.Et. Huſcepit de via iniquitatis eoꝝ:ꝓpter i iniuſticias enim ſuas hũiliati ſunt. ¶ Buſcepit)eos curãdos ł ad ſe in altũ boni opis(de via iniqͥtatis eoꝝ) in q̃ ambulabãt.i. de ipᷣa iniqͥtate q̃ eratilł via ꝓpt iniuſticias.n. ſuas).i.qꝛ ſuꝑbiẽdo ſibi tribuebãt nõ deo ſuã iuſticiã ↄſtituẽtes (hũiliati ſunt) vt exaltarent in eo.Qui enĩ de ſuis viriba pᷣſumebãtinuene runt ſe nihil poſſe ſine dei adiutoꝛio et ſic ſuſce 2 pti ſũt ab co. Deide ſeqt᷑ terciũ piculũ.ſ.ifirmi — ₰ tatis ⁊ tcia tẽtatio.i.cedij ⁊ faſtidij bufaciẽdi. DHẽm eſcã abominata eſt aĩia eoꝝ: et aa Vopinauaneitpſ gad notas moꝛtis. Hẽm eſcã abomiata eſt aia eoꝝ).i.appent coꝝ abomiabat᷑ oẽm cibũ ſet apꝛopinquer̃t) pꝑ augmentũ infirmitatisvſq; ad poꝛtas moꝛ tis) ex deſperatõe ſanatõis. Myſtice. Et ſi ſu⸗ ſcepit eos devia iniqᷣtatis tñ (oem eſcã)ſpũalẽ vßñ agia viuit. ſ. bdei. coꝛpis chꝛiſti oꝑiſ boni (abominata eſt aia eoꝝ).i.faſtidiuit ⁊ ipo faſti dio languebãt? ꝑiclitabant᷑.vñ ſubiũgit⁊ ap pꝛopinqᷓuer̃tvſq; ad poꝛtas moꝛtis).i.vſq; ad defectũ ⁊ ĩteritũ aie.tantũ eſt.n. ꝑiculũ eſcã ſpi ritualẽ faſtidire yt interitꝰ inde poſſit ꝓuenire. Et clamauerũt ad dñm cũ tribularenf: eneceſat tin ror liberauit eos: Et)ita ꝑiclitati clamauer̃t ad dñmmedicũ ſuũ (cũ tribularent᷑ infirmitate ſen faſtidio⁊ te dio (⁊ de neceſſitatibo eoꝝ).ſ.hmõi bulatõib⸗ (liberauit eos) vt infirmi ſanarent᷑ ⁊ tedio affe ctos ſpũalis eſca delectaret. Reſtat gyt ſi te de lectet h ciba nõ hoc tibi tribuas neq; hic aliq̃ᷓ aArrogãtia infleris ⁊ auidꝰ tibi in eos qͥ faſtidio ꝑiclitant᷑ nõ ſuꝑbe ĩſilias intelligẽs hoc nõ a te tibi eſſe viciũ qʒ tuũ et languoꝛẽ tuũ ſentiẽs clama ad dñm. Deinde ſubdit quõ liberauit. Oiſit verbũ ſuuʒ et ſanauit eos:et eri pnit eos de interitionibꝛ eox: Biſit buũ ſuũ).i.pᷣceptũ dedit (et ſanauit eos)qꝛ dicere dei eſt facere (et eripuit eos de in teritionibo eoꝝ)ne ſic infirmati interirẽt. Oy ſtice miſitbũ ſuũ.i.deſideni vᷣbi⁊ cibi ſpũa lis cuiꝰ faſtidio lãguoꝛ erat (et ſanauit eos ab hurꝰtedio ⁊ ab accidia q̃ ẽ faſtidiũ boni ſpũat cet eripuit eos de interitiõib eoꝝ ) in qᷣby ſe ipi —,— — —-— — — — —. n affe en ſlicio hos nies ni. mant denn ſpi von Hiu ſeht d demerſerãt. i. de coꝛruptela mẽtis qᷓ faſtidit qd dulce ẽ. ⁊ de B bñficio ſic de ceris ſupioꝛibo. Conſireant᷑ vño miſcie eius:et mira⸗ bilia eius filijs hoĩm. Cöfiteant᷑ do mie elꝰ:et mirabilia eiꝰ filijs hoĩm).i.laucet᷑ deꝰ in copia miaꝝ ſuaꝝ ⁊ mi⸗ rabiliũ q̃ fecit ⁊ oñditfilijs hoĩm. Confiteant dño nõ merita nra:nõ vires nr̃e:nõ ſapia nr̃a ſʒ miſeratões eiꝰ. ille amet᷑ ⁊ laudet᷑ in oĩ libe⸗ ratõe nr̃a qͥ inuocãdꝰ eſt in oĩ tribulatõe nr̃a. Et ſacriſicẽt ſacrificiũ laudis:et anuun cient opa eius in exultatone. „£ (ſacrificiũ laudis) ex coꝛde ⁊ deuotõe.ſacrifi⸗ ciũ eni laudis ſacrificare eſt ipaʒ diuinã laudẽ cũ oĩ deuotõe coꝛdis offerre vt hõ intꝰigne di uino accendat᷑.Cal enĩ laus dño placʒ q̃ inte rius ardoꝛe eiꝰ accẽſa ẽ(etannũciẽt)alijsoꝑa eiꝰ) in ſe ipᷣis exꝑta ad laudẽ ⁊vtilitatẽ ꝓximi. (in exultatõe)et hilaritate coꝛdis ⁊ mentis nõ cũ tedio ſʒ meroꝛe:nõ cũ faſtidio ⁊ anxietate ſʒ cũ gaudio cũctis annũciẽt q̃liter eos dñs ſua miſeratõe ſaluauit.Deiñ ponit᷑ q̃rtum piculũ ſcʒ tẽpeſtatis in mari ⁊ qrta tẽtatio q̃ eſt tepe⸗ ſtas piculoꝝ ſeculi. vnde ſequit. es opationẽ in aquis niltis. — Aun deſcendũt mare in nauiba: facien? Qui deſcendũt mare in nauibo ad nauigã dum faciẽtes oꝑatõʒ in aqs multis)ſcʒ piſca⸗ tões ⁊ oꝑatões alias. Myſtice Qui deſcen⸗ dunt) a ſublimitate contemplatõnismare).i. ſcłm ⁊ ad ꝓcellas ſcłi vt p chꝛiſto fluctꝰ tribu⸗ lationũ patiant᷑ ipᷣi exñtes (in nauibo).i.in ec⸗ cleſijs qᷓs gubernãt q̃ multe ſunt ⁊ vna eſt q eſt nauicula petri q̃ chꝛiſtũ poꝛtãt ⁊ a fluctib ſcłi tundunt᷑ ſaciẽtes oꝑatõʒ)in vᷣbo:exẽplo:ſub ſidio ⁊ hmõiſin aqs).i.ppłis(multie pᷣdicãdo eis.O ẽs in naui ſumꝰ alij oꝑant᷑ alij poꝛtant Poi oẽs in tẽpeſtate ꝑiclitãt᷑ et ĩ poꝛtu ſaluãt᷑ eius in pꝛofundo. ¶ Ipſi) nauigãtes (videft opa dñi) ſʒ piſces et reptilia ſet mirabilia eiꝰ)in beluis ⁊ varijs monſtris marinisſin ꝓfundoi.in mari Oy ſtice ( Jhi)rectoꝛes ſingularit᷑vider̃t.i.ſpũa⸗ liter intellexert(oꝑa dñi (ſcʒ creatõis: recreati⸗ onis:retributõis:dãnatõiset mirabilia eiꝰ in ꝓſfundo)ſclłi vel coꝛdis hũani in ↄfeſſiõib au ditis.i.q deꝰ mirabilit᷑ oꝑat᷑ in coꝛdibo hoim qb nihil ꝓfundius eſt dado eis graʒ ↄfitendi acꝓpoſitũ relinqndi pctã ⁊ bñ oꝑandi.ꝓfun⸗ dũ eni ſcli eſtcoꝛ boĩs vñ vẽti erũpunt ⁊ fiunt tẽpeſtates ſeditionũ ⁊ diſſenſionũ q̃ nauẽ ꝑtur tſacrificẽt) ſanati ⁊ liberati p Sar actõe viderunt opa domini:et mirabilia bãt yel in ꝓfundo ſacre ſcpture mirabilia vi⸗ dẽtqꝗᷓ pꝛe alijs ea intelligere debẽt. Et ſubiugit quid in his agitur..d. — ſunt fluctus eius. int et ſtetit ſpuͦs pꝛocelle: et eraltati Dirit).ſ deusEet ſtetit)·i ſurrexitſpũs pccł le).i.vent tẽpeſtatis(et exaltati ſunt(⁊ itumue muncefluct ei)l. maril. Myſticecdixity i. pmi ſit ⁊ voluit deꝰ ⁊ ſtetit.i.ſurgẽs inhoꝛruit ⁊ du rauit ſpũs ꝓcelle).i.pſecutio tyrãnica ł diabo lica. hoc aũt fecit deꝰ volẽs vt ad cũ clamaret et hiqͥ gu h̊ᷣnãt᷑ ⁊ hi qͥ poꝛtant᷑c exaltati⸗.i.au gmẽtatiſũt fluct eiꝰ .i.motꝰ ⁊ acceſſuſ tẽtatõ nig qͥſiniqͥ cõmouẽt ſuꝑ iuſtos⁊ q̃lit᷑ oñdit.d. Aſcẽdut vſq; ad celos et deſcẽdũt vſq; aq abyvſſos: ala eoꝝ in malis tabeſcebat. Aſcendũt)fluctus ⁊ ꝑ ↄnñs naues (vſq; ad osS). i. in magnã altitudinẽ q̃ſi in celũcet de⸗ ſcendũt vſq; ad abyſſos).i.in maxias pfundi tates maris (aĩa coꝝ⸗.ſ.nauigantiũ (in malis) et afflictõibo(tabeſcebat).i.deficiebat ꝓpt᷑ imi nens ꝑiculũ. Myſtice aſcẽdũt pſecutoꝛes au dẽdo (vſq; ad celos) qñ ſuꝑbia ⁊ ſclłi elatõibꝰ erigunt᷑ õ deũ (et deſcẽdũt timẽdo (vſq; ada⸗ byſſos).i.vſq; ad gehẽnã cũ ĩ deſperatõʒ⁊ me tum veniũt(⁊ gia coꝝ).i.rctõꝝ (tabeſcebat in) his (malis)oppᷣſſa plags. Turbati ſunt et moti ſunt ſicut ebꝛius: et omnis ſapiẽtia eoꝝ deuoꝛata eſf. ¶ Zurbati ſunt) ipi nauigãtes.ſ.obſtupeſcẽ⸗ do mentecet moti ſunt).ſ.tremẽdo coꝛꝑe ſicut ebꝛiꝰ)qͥ ſtare nõ põt ſine titubatõe⁊ ois ſapiẽ tia eoꝝ)q̃ ſapiẽtes apparẽt ĩ alijs (deuoꝛata ẽ) et abſoꝛpta qꝛ młti in ꝑiculo neſciũt ſibi ↄſule re nec pni ſe iuuare. Myſtice turbati ſũtrctõ res ↄfuſiõe ſenſus (et moti ſunt) a ſtatu mẽtis (ſicut ebꝛiꝰ)titubãtes mutata volũtate mutaꝭ oꝑibo. In qᷣete qñ loquunt᷑ q legũt qñ tractãt ſapiẽtes apparẽt.ſʒveniẽte tẽpeſtate oia hũana ↄſilia deficiũt vñ ſubdit(⁊ oĩs ſapiẽtia eoꝝ de uoꝛata eſt)qꝛ qͥd agendũ ſit nõ vidẽt. Non re⸗ ſtat &̊ nauigantibo et rectoꝛibo niſi clamare ad deü. Liñ ſubddil. Et clamauerũt ad dñm cũ tribularent᷑ et de neceſſitatibo eoꝝ eduxit oo. ¶ Etclamauer᷑̃t ad dñm)qͥ imꝑat vetis ⁊ ma ri petendo ab eo remediũcũ tribularent᷑ et tẽ peſtate piclitarent᷑ (et de neceſſitatibo coꝝ)⁊ ꝑ⸗ turbatõibo q̃s patiebãt᷑eduxit eos tãq; ꝑicli⸗ tantes ad poꝛtum tempeſtatẽ mitigando vnde ſubunmgit quuuo. Et ſtatuit pcellam eius in auram: et ſi⸗ v 5 Et exaltent eüu in ecclia plebis . 4). i. tempeſtatẽ eius.ſ.maris Etſtatuit pcellã).i.tempeſtatẽ eius ſmaris Eraaſeet leuẽ tempeſtatẽ cõuertẽdo in trãquillitatẽ (et ſiluerti. ceſſauer fluct? eius) ſcʒ maris eiuſdẽ a feruoꝛe. Myſtice (et ſtatuit ellã eiꝰ) maris.i.ſcki 6 urbatoeſ cellã eiꝰ) maris.i.ſcłi ꝑſecutões ⁊ ꝑturbatõeſ 7lin nene vẽtũ.i.immanitalẽ aduer ſita tis ꝑ tranqllitatẽ ſedauit ac ꝓcellas tpatas? io lerabiles fecit. q.d. nõ remouittentatõʒz ſʒ miti gauit qꝛ fidel eſt deus qͥ nõ ꝑmiltit nos tẽtari ſup̃ qð poſſum cct ſiluerũt fluct eiꝰ).i. cõmo tiones te ntationũ quieuerũt. Et letati ſunt qꝛ ſiluerüt: ? deduxit eos in poꝛtũ voluntatis eoꝝ-. Et letati ſunt) nauigãtes qꝛ ſiluert etpaca ti ſunt fluctꝰ (et deduxit eos).ſ.dñs poꝛtu vo lütat coꝝ).i.ad poꝛtũ ab eis deſideratu. y ſtice (et letati ſunt) rctõꝛes eccłiaꝝ(qꝛ ſiluerũt) et mitigate ſunt ille ꝑſecutões ⁊ impugnatoes (et deduxit eos)dũs(in poꝛtũvo lũtad coꝝ).i. in tranqllitatẽ ⁊ qetẽ mẽetis in ſerenitatẽ ſcie optatã qͥ poꝛt eſt ab oibo multũ deſideradꝰet optand'. Etqꝛ ad hmõi liberatõz debz ſeq li⸗ beratoꝛis laus ⁊ graꝝ acti. liberati. iõ ſubdit᷑ Confiteant᷑ ono miſcvie eius: et mira / pilia eius filijs hoim. —“ ¶onfiteant᷑ dño mie eius:⁊ mirabilia eius filijs hoim)hoc totiẽs repetit qꝛ nõ vult vt ira damꝰobliuioni mĩam miſeriã amouente ? in rabilia bñficia ↄferentẽ. Quas dicit mias de inde mirabilia appellat. Ops eni duis eas qs erga nos miſeratiões agit nõ ſolũ miſcdit ſed etiã mirabilr facit in eiſdẽ enĩ miſeratõibo ali⸗ qñ miramur eiꝰ bonitatẽ aliqũ ſapiam nõ nũ qu foꝛtitudinẽ: pleꝝ q; celeritatẽ.Calibo etiã aliqn nobᷣ miſeret vt pꝛe magnitudine nr̃i ſcc⸗ leris ſupabundantiã ſuegre intantũ mirãdo ſtupemꝰ vr ſtupendo deficiamꝰ. +– — — thedra ſenioꝝ laudent eum. Et exaltent).i.extollant(eũ)laudibo exñtes (in eccłia plebis).i.de plebe ⁊ minoꝛibocolle⸗ cta et exñtes (ĩ cathedra ſenioꝝ).ſ.maioꝛes de eccłia (laudent eũ)ſilłr.q.d.maioꝛes ⁊ minoꝛei tam bonũ tãq; miſcdðᷣem dñm ⁊ exaltãdo lau⸗ dentꝛ laudãdo exaltent.Ecce cũ dicit in eccia apte demõſtrat.vñ oĩa dixit.ſ.de eccia vbi oĩa . bant᷑. Deinde ponit alia oꝑa òi.· Poſuit flumina in deſertũ: et exitus an⸗ — — — it in deſertũ).i. ꝓpt᷑ pctã hoĩm fecit flumina areſcere ne poſſent terrã irrigare (et exitus aqua rũiterrã copioſam fontibe et pᷣdicta agunt᷑ ⁊ de qua pſalmi ab initio loque aquis (in ſitim).i.in ſiccitatẽ. Hyſtice deinde cõmendãdo eccłiã oñdit qͥd in ea fecit qꝛ ſuo⸗ bis reſiſtit ⁊ hũilibo dat graʒ.vñ ait (poſuit fiu mina).i.iudeos ſiue iudeã vbi currebãt ꝓphie fluebãt aque doctrine ⁊ gre deicin deſertũ)eos deferendo ⁊ ſiccando ⁊ idẽ alijs vᷣbis dicit (et exitus aquarũ).i.iudeosvñ alijs manabãtaq̃ᷓ doctninecin ſitim/ ⁊ ſiccitatẽ. Itẽ idẽ dicit.Et. Terra fructiferaʒ in ſalſuginẽ:a malitia * ¶ errã fructiferã in ſalſuginẽ).i.interrã ſte⸗ dicit᷑ (a malitia).i.ꝓpter malitiã hoimcinhabi⸗ tantiũ in ea) Myſtice (Terrã fructiferã) pus in pꝛiarchis ⁊ ꝓphis m oꝑa bona q faciebãt poſuitin ſalſuginẽ .i.in ſterilitatẽ. Si queris ibi figẽ chẽi ꝓphamſſacerdotẽ ſacrificiũ tẽplũ nõ inuenies hec aũt oĩa fecit a malicia).i.ꝓpx maliciã ⁊ ſupbiq inhabitantiũ ĩ ea).ſ.ſcribaꝝ et phariſeoꝝ ibi dñantiũ.ecce quõ de ſuꝑbis reſiſtit. Et esrio ꝓpter bonitatẽ inhabitãtuũ. Poluit deſertu in ſtagna aquarũ:et ter ram ſine aqua in exitus aquareru. oſuit deſertũ)et terrã deſiccatã ſin ſtagna gquax)ita ꝙ abũdet aqͥs ſet terrã ſine aq̃ in ex itus aquarũ) damlo plunias ⁊ reſtaurãdo fon tes. Myſtice Poſuit deſertũ.i.gentes(in ſta⸗ gna aquaꝝ) i.in ↄfluentiã ſpũaliũ doctrinaꝝ yvyt in eis maneãt ⁊ repetit idem (et terrã) pꝛiu- (ſine aqua).ſ.eaſdẽ gẽtes poſuitin exitꝰaq̃ru) vt inde ꝓcedatafſluẽtia ſcpturaꝝ ⁊ alis ema⸗ nent aque viue. In gentib eni que ſqualebãt qñ deſertũ erant ibi nũc fontes et flumina ibi nunc ſtagna ⁊ exitus aquarũ.Ecce quõ deus humilib dat gratiã. — runt ciuitatẽ habitatõis. . ¶ Et collocauit illic eſuriẽtes reducẽdo fame licos qͥ ꝓpter ſterilitatẽ fugant᷑ et oſtituerũt).i. parauerũtciuitatẽ).i.ciuitatũ młtitudinẽ ha bitatõis).i.ad habitandũ. Myſtice ⁊ collocæ cauit illic.i.in hac gra ⁊ eoꝝ doctrina (eſuriẽ tes).i.deſiderãtes panẽ vᷣbi ⁊ auidos ad ſuſci piendũvt bonis celeſtiba reficerẽt qꝛ edẽt paua pes ⁊ ſaturabunt᷑ ꝛc hi tales ↄſtituerũt firmi pceptis dei obediẽdo (ciuitatẽ habitatõis).i. eccliã vbi interim habitet᷑ in ſpeqm d me au⸗ dit dicit dñs habitabit in ſpe. eaceet fecerũt fructũ ſatiuitatis. Et ſeminauer̃t agros ⁊ plantauertvineas ꝓhabendis victualibyget fecerunt fructũ naa⸗ rilẽ.ſalſus enĩ humoꝛvbi dnat᷑ fecunditatẽ tol lit ſicut eſt terra in qua inuenit᷑ ſal que ſalſugo Et collocauit illic eſurientes:et ↄſtitue Et ſeminauerüt agros et plantauerũt . 6 iin ny⸗ lci Abbi s i)⸗ ll d Et benedixit eis tiuitatis) naturalẽ ⁊ bonũ vt pꝛius. Myſtice Et ſeminauerũt agros).i.ſemen vᷣbideiiece runt in coꝛda credẽtiũ vñ fructũ eternitatis ac cipiant (et plantauer̃t vineas).i.alios ad fidẽ edificauerũt (⁊ fecerũt fructũ natiuitatis).i.na turalẽ nõ degenerẽ. ſ.ꝓ eterna vita bñ in hoc ſeculo viuendo. vinea ⁊ ager cuiuſq; ⁊ ↄſcĩa il lius que liberãda eſt a ſentibo pctõꝝvt fructu,zʒ bonoꝝ operũ facat. et mulciplicati ſunt ini is: et iumenta eoꝝ nõ minoꝛauit. ——————————— — — coꝝ nõ minoꝛauit)ſʒ potiꝰ młtiplicauit. Oy 4 ſtice. et iõ (Bñndixit eis) qꝛ q̃ erãt ei placita faci ebãt et multiplicati ſunt)numero l meritoꝓpt bñdictõʒ ⁊ hnimis).i.valde.vł iõ dicnimis) qꝛ multi vocati pauci vᷣo electi.(et iumẽta) ſeu pecoꝛaceoꝝ.i.ſimplices ſʒ vtiles qͥ nõ ſũt mul iiũ docti ſʒ tñ fide pleni (nõ minoꝛauit.) fumũ eĩ ſtat fidei fundamẽetũ qꝛ nouit dñsqͥ ſũt eiꝰ. bulatione maloꝝ et voloee. ¶ Et pauci fci ſunt ? iminuti(et vexati ſunta tribulatõe maloꝝ ⁊ doloꝛe).i.ꝓpter anguſtias mali ⁊ doloꝛis q̃s intuler̃t qͥ ex libidie dñandi q̃rebant ſuꝑ iſrl pncipariMyſtice. deiñ agit de hereticis qbo qᷓtit᷑ eccia ⁊ tanq; de eiſdẽ pᷣdi⸗ ctis loquit᷑ pt᷑ cõia ſacr̃a.q.d.młciplicat ſunt bonũ:et pᷣſumẽtes de ſe heretici pauci fci ſunt) numero ⁊ merito diuidẽdo ſe ab vnitate ⁊ bo nitate qͥ in vnitate poſiti cũ alijs erãt młci (etyve xati ſunt).i.afflicti(a tribulatoe maloꝝ ⁊ dolo re).i.ab inſidijs diaboli ? angeloꝝ eiuns. Effuſa eſt cõtentio ſup pꝛincipes:et er rare fecit eos in inuio et nõ in via. Sffuſa eſt ↄtẽtio ſuꝑ pncipes) ſibi inuicem aduerſantes (et errare fec eos) ſcʒ fugiẽdo (in inuio)et ſolitudie vbi nõ erat viacet nõ in via) rebellaãtibo iſraelid ⁊ ſiceos q dũari qrebãt de us deijciẽdo ↄpeſcuit. Oyſtice Effuſa eſt cõ tẽtio ſuꝑ pᷣncipes) hereticoꝝ ſcʒ hereſiarchas ipᷣi enĩ inter ſe ⁊ ↄra catholicos ↄtẽdũt qꝛ au ctoꝛẽ pac cogᷣſcere noluert.(et errare fec i. R⸗ milcosne relinqndo ai ſibi ꝓpt ſi npbů in inuio)et ꝑ deuia erroꝝ et nõ in via) vᷣitatꝭ cctatio ſuſtinẽtis qͥ tardabatvltõeʒ qꝛ ĩdulgetiã pmiſit eĩ eos errare a fide qꝛ coꝛrigi noluet· tardabatvltõe; q ĩdulgẽtiaã Et adiuuit pauperem de inopia et poę/ Etadiuuit)ſubleuãdo (pauꝑem de inopia) pauperatũ et poſuit ſic oues familias) pli ſu in loco fecundo terre ⁊ multiplicãdo in pꝛole. Et bndixit eis ſcʒ hoĩbcet mitiplicati ſunt nimis).i.valde in ꝓle ⁊ poſſeſſiõe cet iumenca 2rſtice (Etadiunit paupez deino a) d. abiecti ſunt ſuꝑbi ⁊ inſtruct eſt Pgls Nar⸗ dicũ ⁊ inopẽ ſe reputatqꝛ nihil ſibi tribuit ſed totũ de mia dei expectat. et ne putes eũ eſſe ſo⸗ lũ ſubdit᷑ (et poſuitillũ pauꝑeʒ (familias dex iſtetes ſic oues) ꝓpter ſimplicitatẽ ⁊ innocetis. pauꝑ iũlle młte plebes ſunt:mlie familie:multe eccie.Etiñ vna eccia:vna plebs.vna familiꝗa vng ouis eſt. H̊ aũt mirabilia ⁊ taãta myſteria. Vigebunt recti et letabuntur: et om̃is E gutgsorpilabitoæſinnn. QAidebũt) mente ⁊ ꝑ effectũ quõ ſede habz ad bonos⁊ malosrecti coꝛde quiba ꝑ oĩa pla cet deus (et letabunt᷑ ſuꝑ iuſta deſtributõe dei ſm merita qꝛ boni ꝑ miam dei exaltant᷑ et ma li ꝑ ſuꝑbiã ↄterunt᷑ (et oĩs iniqͥtas.i.om̃is ini quus garriens ð veritatẽ.i.diabolꝰ vel iudeꝰ. vel hereticꝰ R hoc ↄuictus (oppilabit).i.obſtu ret ⁊ claudet(os ſuũ)vt obmuteſcat ꝓpter ↄfu⸗ ſionẽ nõ hñs qͥd dicat ð manifeſtã vitatẽ. Et Eine Nꝗqꝛ pauꝑem adiuuat dñs.Ergo. cti ſunt: et vexati ſunt a triꝰ nia ſaniona ot enſta i⸗ MM En daiaeldervolose RMNMuis ſapiens et cuſtodiet hec:et intel? 2 ennaets⸗ oñi. — E uis) eſt ſapiẽs). ſ. vt ſit pauꝑ ⁊ nõ diues. huilis ⁊ nõ ſuꝑbo. Sapietia dei nõ reuelat nri ſi huilibo. Si vis eſſe ſapiẽs eſto ſtultus. Qui eni huilis eſt a ſapientib huiꝰ mundi ſtultus videt᷑ Sʒ qð ſtultũ eſt hoĩbo ſapientiꝰ eſt de Ergo hũilis et ſtultus mũdi eſt et ſapiens deii. N(cet) talis (cuſtodiet) ꝑ humilitatẽ in memoꝛia ſuachec) que ſunt dicta(et, ſiccintelligeti. in⸗ trg ſe leget frequenter meditando et cognoſcet noõ merita ſua nõ vires ſuas in his gloꝛiando ſed (miſcdias)et miſeratões (oñi) ꝙ de tribu⸗ lationibo ⁊ tentationibo pᷣdictis liberat. q; dez- niq; cõſtituit in pp-bo vbi humilib dat gratiaʒ nõ in illo vbi ſuꝑbis reſiſtit ⁊ fecit eum ſuũ vt intus manens multiplicaret᷑ nõ foꝛas exiens minueret᷑.hoc vident recti ⁊ letant᷑ ⁊ iniquꝰos ſuũ oppilat. Et nota q; ſeptẽ miſcias intelle⸗ xit circa ſe. Bernhar. quas ⁊ nos circa nos ſa pienter intelligimꝰ. Pꝛima eſt inqq; a multis pctis adhuc in ſeculo poſituʒ me cuſtodjuitet hoc tripliciter.ſ.occaſiõis ſubtractõe reſiſt.di data vᷣtute.affectõis ſanitate. Scða fuitexpe cogitabat. Tercia ꝙ ad pniaʒ me puertit ↄcu tiens coꝛ meũ terrẽs⁊ excitãs ſpẽc; indulgẽte largies. Quarta q ſuſcepit miſcditx penitentẽ ſic eni ex toto indulſit vt nec dãnet viciſcendo nec cõfundat impꝛoꝑando nec minus diligat imputãdo. Ouinta ꝙ mihi ↄtinẽdi deiceps cõmendatiꝰ viuẽdi pᷣſtitit virtutẽ. Sexta graz YMUMD V 4 ꝓmerẽdi bona eterna q̊ gẽa eſt ĩ odio pᷣteritoꝝ maloꝝ in ↄtẽptu pnñtium bonoꝝ in deſiderio futuroꝝ. Septima ſpes obtinedi q eſt ĩ tribꝰ que ſunt charitas adoptõis veritas ꝓmiſſiõis ptãs redditösiss. Dꝛatio. Monfitemur dñe miſcðias tuas qs iugiter exerces circa nr̃as inopias pcantes vtq exal⸗ tatus in celo reſides ad dexterã pꝛis in thꝛono nobis tante miſeratõis ⁊ intelligere ⁊ cuſtodi⸗ re cõcedas archanũ. Qui v. Pſalmus de gkap actõe chꝛiſti pſua glificatõe et p totius mũdi recõciliatõe et ſub fide chꝛiſtiana ſubiectõe. ps. cvij. luam in gloꝛia ma.— Auctoꝛ pſalmiꝓpha dð. Litulꝰ talis eſt.can ticũ pſalmi ipᷣi dð. hoc eſt canticũ iſtð pſalmi qð dẽ cãticũ qꝛ agit de mẽtis iocũditate ⁊ pſal mi qꝛ monet ad bona oꝑa.canticũ enĩ ad diui nas res pᷣs ad actuales ꝑtinet attribuit᷑ ipi dð vo.i. chꝛiſto qͥ h loquit. Materia:gr̃aꝝ actio chꝛiſti ꝓ gloꝛificatõe ſua qꝛ ſuſcipiẽs paſſionẽ reſurrexit ⁊ aſcendit in głia. Intentio:monere vt in fide coꝛroboꝛemur⁊ ad patiendũ ꝓ noĩe chꝛiſti inuitemur q̃tenꝰſileʒ gloꝛiã ↄſeqͥ merea mur. Snia in generali ꝓpha qꝛ ſupᷣ egit de vli eccĩa ꝑ chꝛiſtũ redẽpta nũc in iſto pſalmo in ꝑ NAratũ coꝛ meum deus paratũ coꝛ meũ: cãtabo ⁊ pſal urgã diluculo) i mane ? cito ad hũc laudẽ ex⸗ ercendã deus in tenebꝛis bñdici ⁊ laudari nõö põt ſʒ ĩ luce bñdicit᷑. Et ſi ĩ nocte ſurgimꝰ deũ in luce bũdicimꝰ. Nunqua eni chꝛiſtiãso norx eſt ſʒ ſy chꝛiſtiano ſol iuſticie oꝛit.Ettũc. Conſfiteboꝛ tibi in plis dñe:⁊ pſall ti bi in nationib. Confiteboꝛ tibi)ↄfeſſione laudis.i.p meos te laudaboſ ꝓplis iudeoꝝ o(dñe pẽ (etpſallã tibi.i.ꝑ meos bñ oꝑaboꝛ (in natõibogentiuzʒ hoc eſt acqͥrã ⁊ parabo tibi ad honoꝛẽ tuũ lau datoꝛes ⁊ bñ oꝑantes vł laudẽ ⁊ bonã aꝑatõʒ ad honoꝛẽ tuũ pᷣdicabo nõ ſolũ in iudeis ſed etiã ingentibo.Et merito. Quia magna ſup celos miſcvia tua: et ESadni es veritas tu. MOuia magna yeſtſuꝑ celos.i.in celis ſpũa libo.ſ.angelis nõ ſolũ in hoĩbo(miĩa tnaqꝛ etiã angeli bñficijs dei fruunt᷑ ⁊ mĩia eius indigẽt. HNõ eſt eni creatura q̃ nõ idigeat creatoꝛis ſui miĩa (⁊ vᷣitas tua magna eſt vſq; ad nubes).ſ. apłos⁊ ſctõs in qͥbo eſtvᷣitas dei qua cõpluũt ꝓplos. Deinde loqᷓns ꝓpha duobo pᷣdictis alia duo reddit.q.d.qꝛ mia dei eſt ſuꝑ celos 3. Exaltare ſup celos deus:et ſuꝑ oẽmter ram glia tua: vt liberent᷑ dilecti tii. Exaltare).i.alte onde aſcendẽdo.hoc eſt aſcẽde(ſuꝑ celos o(deus) Ille enĩ cuiꝰ miam hñt celi iure ſuꝑ celos debʒ exaltari ⁊ qꝛ vᷣitas ſona chꝛiſti ꝓponit nob ſuaʒ paſſonẽ reſurre⸗ ue un eetos depz exanar e ceenaee cmon? aſecſonet ondirp boꝝ myſteni toti eſt vſchad nubes mer toct ſug oẽm terra glia mũdũ redemptũ ⁊ fidei chꝛiſtiane ſubijciẽdũ tua)eſt exaltada vt fama laudis tue vbiq; di⸗ Snia ĩ ſpali chꝛiſtꝰ ̊ fm ꝙ homo agẽs gras uulget vt liberent dilecti tui ꝓpterea eni cruci pꝛi ait. CParatu coꝛ meu) eſto de/ p? ad laude? figit ꝛ⁊ exaltat᷑ dũs vtliberent dilecti eius. De⸗ (paratu coꝛ meu )eſt ad oꝑatõz ⁊ iõ (cantabo) inde iterũ loquit chꝛiſtus.d.EtiG. deuotöelet pſalliopatoe in me ꝛ in meis bex Baluũ fac dextera tua et exaudi me: de/ duo.ſ.cantabo ⁊ pſallã ↄiũgit qꝛ ſpũali cãtico ig locutus elt in ſctõ ſuo. . ſp dʒ ↄingi bona opatõ⁊ Hi glia meaiin cõ ¶ Daluü) mecfac) in reſurrectõe (vextera tua⸗ ſieratõe glificatõis mee. VUt auũt hoc fit. i.ꝑ v̈bũ qð eſt bꝛachiũ pꝛisvl ponẽdo mead Exurge plalteriũ et cithara: exurgã di / dexterã tuã(⁊? exaudi me oꝛantẽ ad te.ł (ſaluũ li culo. 2èè eenel mebrismelsderca md ſe Exur ge )vt glificerꝭ pſalteriũ) i.caro maa uoꝛc ? ꝓpiciatoz tuadt exaudi meoꝛantep eis diuina faciẽs ſi Kucpfalterin ſonat a ſuꝑioꝛiet ct ↄuertit ſe ad auditoꝛes vt ↄfirmet eos..nec 1 cithara.i.eadẽ caro hũana patiẽs ſicut citha- dubito exaudiri q oñs/pꝛ locut Ei ſctõ ſuo) ra ſonat ab inferioꝛi ? ita erit q; exurgã dilu⸗ Ain me ſctõ ſctox in ͥ ꝓmiſit hãc ſaluatõ ÿp. culo mane dñice diei dicat ⁊ qlibʒ fideł (para Exultabo et diuidaʒ ſichimã:et ↄuallẽ in oꝛe(paratũ )eſtcoꝛ meũad ſᷣuiendũ tibi fi⸗ ¶Exultabo ⁊ diuidã ſichimã )letanter aſſu⸗ 1 deliter in oꝑe ⁊ iõ cantabo).ſ.voce (et pſallůããa mendo in partẽ meã electos ex gẽtib(⁊ ↄnual⸗ tum)eſt (coꝛ meũ o deꝰ ad te laudãdũ hiarir tabernaculoꝝ dimetirr. opꝑatõe et hoc in glia mea) ꝙ eniĩ ego te laulo et tibi ſuio glia mea eſt. ꝙ tibicãto ⁊ pſallo nõ tibigr̃am facio ſʒ mihi qm bonoꝝ meoꝛũ nõ eges (Exurge pſalteriũ ⁊ cithara).i.excitet᷑in lem tabᷣnaculoꝝ dimetiar ⁊ mẽſurabo electoſ ex iudeis aſſumẽdo ⁊ alios relipqᷓndoꝛ loqᷣt SH chꝛiſtꝰ⁊ deinceps in ꝑſona eccie ⁊ iõ exponat ita litera ⁊ ſẽns vſq; ad fineʒ pſalmi vt ſup in melaus de ſuꝑioꝛiba dei fetis ⁊ inferioꝛibſer pfſalmo.lix.ᷣm myſticã lecturã ⁊ nihilominjꝰ c E 6 s i u ; ſed Mi Gn D xc um ias 6 ͦ igic e/ wa, ead ſdni iofr⸗ pas ale ſu⸗ 1al⸗ eaol bdtß volal ſußin nm vVba h et ib ariata qꝗ tñ nõ ſunt Sicut in pſalmo. lvi. dz. Exurge glia mea H auũt cãtabo et pſallã in glia mea. ad hoc eni di ccuü eſt exurge glia mea vt in illa cãtaret et pſal leret. Itẽ ibi aut magnificata eſt vſq; ad celos mia tua h aut magna eſt ſuꝑ celos mia tua. iõ eni magnificata eſt vſq; ad celos vt magna ſit mus virtutẽ. Jpſe erit vᷣtus ra: ipe pa Plſalmꝰ le paſſiõe et hũilitate chꝛi⸗ zin ſg. . pncipio he pſalmi vſq; ad locũ iſt videat in plſalmo. lvi. vbi lati exponit. Conſtat eni iſte Ps ex poſtremis ptibo pſalmi. lvi.et. lix. ſz da i vident᷑ variata q̃ tũ nõ ſunt oria. ſuꝑ celos.iĩ celis. Itẽ ipſalmo. lix.dẽ.effraim foꝛtitudo capitis mei. ᷣ autẽ effraim ſuſceptio capitis mei qꝛ ſuſcipiẽdo ſoꝛies nos facit.ſ.cũ * ipſechꝛiſtꝰ nos ſuſcipitł cũ nos eũ ſuſcipimꝰ et ex hoc fructificatio eſt in nobis. interpᷣtatur ci effraim fructificatio. Itẽ ibi alienigene chꝛo ſubditi:hᷣ amici fci referunt᷑:qꝛ ex inimic ſub diti ⁊ ex ſubditꝭ fiut amici. Et qð ibi ait tribu lates nos hic aũtinimicos nr̃os:vtiq; idẽ ipſi ſunt: vbi ſuꝑ ̊ vᷣſu vlnmo. In deo faciemus virtutẽ. ſic dicit Hieroꝰ. Nõ habemꝰ ſpẽ niſi in deo tm̃.nõ dicamꝰ ſi ilud muhi eueniat aut illð vñ habeo viuere. ſi ſenuero vñ habe⸗ vi⸗ uere. ſi infirmꝰ fctũs vñ viuo: chꝛiſtũ hẽs ⁊ ii mes: Si volatilia celi palcit dubitas ꝙ pol⸗ ſit te paſcere. Nos ò̊ oẽm ſollicitudinẽ pijcia⸗ mus de coꝛdibo nr̃is ⁊ dicaꝰ. In deo facie⸗ nis nĩ: Zo — ſe erit rectoꝛ noſter. „ . merito qᷓ tu victoꝛ eleuatꝰ es in regno.q vi.· — — ſti ac de malicia et pena multiplici iule traditoꝛis et ingrati ꝓpli iudaici. Eus landez meaã Titulus bic eſt doloſi ſub me aꝑiu Auctoꝛ pſalmi ꝓp ha dauid In finẽ pᷣs dð.qꝛ aſcribit᷑ vero dauid.i.ch?ꝛo. * ſpectãti in finẽ.i.attendẽti exitũ pꝑſecutõis illa⸗ te ſibi a iuda ⁊ iudeis videlicet ꝙ ꝓpter hac illi eſſent dãnandi ipᷣe vᷣo glificandus. Matcria: paſſio chĩi ac malicia iude ⁊ ppli indaici. In⸗ tentio:monere iude ⁊ iudaici ppłi maliciã de⸗ clinare et chꝛiſti hũilitatẽ imitari. Snia in ge nerali ꝓpha qͥ ſup locutus de chꝛiſti paſſiõe et gloꝛificatõe nũc iterũ in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛi loquit᷑ de ſua paſſiõe recolẽs iude tradito ris ⁊ ppli iudaici cuiꝰ ꝑſonã iudas geſſit mali⸗ ciam ⁊ culpã:ſubiũgiiq; multiplicẽ eoꝝ peniã Lrchanbivnecornin. ad ↄfitẽdũ noĩ tuo vtte itelligetes ſurrexiſſe dilucto illuctẽdam/ eso an oꝛabã. ne tacueris:quia os peccatoꝛis ⁊ os debita :dignã Snia in ſpali chꝛit⸗/ em ꝙ hõ ad pr̃em oꝛans ait O (Deus) pf (laudẽ meã ne tacueris).i.ab hoĩbotaceri ne ꝑmiſeris q.d. apparẽte infirmitate mea latet ⁊ nõ apꝑet qͥs ſim et iõ laus mea nũc tacet᷑ ſʒ iu ideo ne ta cuenis laudẽ qꝛ iniqͥ nõ tacẽt vituꝑatõʒ vñ ſe tur(qꝛ os pctõꝛis) ſcʒ iude qui fuu peccatoꝛ( os doloſi) occulte derrahẽtis ⁊ palã adulãtis ſeu blandiẽtisſuꝑ me aꝑtũ eſthad videndum ſiłr oẽs iudaici ppli ad vituꝑandũ ⁊ clamãdũ qꝛ qðᷣ dolo tegebat᷑ erupit in vocẽſta vero im⸗ pletũ eſt vt oꝛat cũ pᷣdicatus eſt eſſevnige nitus filius dei. Et nec chꝛiſti laudẽ tacuitpĩᷣ deus imo clarificauit ipᷣm in celoꝝ aꝑtionc:in mira culoꝝ oꝑatõe:in reſurrectõe:aſcẽſione:et ſpũs ſcti miſſione. vniuerſa q̊z eccia ꝑ ſingulos di⸗ es dñm laudat et ↄplet᷑ qd hic oꝛat. Locuti ſunt aduerſuʒ me lingua doloſa et ſermonibo odꝗqᷓ circundederunt meet expugnauerũt me gratis. Aocuti ſũt) ſcʒ iudas ⁊ iudei (aduerſuʒ me⸗ q inihi inſidiãdo (lingua doloſa) ſilł tractãdo de traditõe mea (et ſermonibo odij circũderũt me) moꝛtẽ meã ſuis vmonib⸗ odioſis ꝓcuran docet expugnauer̃t).i.debellauer̃e(me gratis) id ẽ ſine iuſta cã cũ nihil meruiſſem. vel (gra⸗ tis).i.fruſtra qꝛ mihil ꝓfecerũt.voluerüt eni ex tinguerc ⁊ delere nomẽ meũ ettñ nõ potuerũt Sicut eĩ pij ſtis chꝛiſtũ amãt ſic ĩpij gcoder̃t Et ſicut pijs placʒ eqͥtas ſic ipijs iniqtas. PHꝛo eo vt me diligerẽt detrahebaͤt mi — — ꝛo eo) q fecer vt me diligerẽt) i. p bono qð eis feci vñ me diligere deberet detrahebãt mibi) negãtes me ſiliu dei hoc auertebãta me qᷣꝝ ↄuerſionẽ qrebã. Et ſic plus nocuerũt q; qͥ carnẽ meã ꝑemer᷑t.q.d.ꝓ bono mala red⸗ debãt qð deteriꝰ eſt (ego aũt)eõ oꝛab )/p ipis hec ſunt arma dñi hec ſunt ⁊ arma nr̃a.ſ.oꝛõ. docent & nos diuina eloqͥa dnico exeplovtqñ aliqs ſentimꝰ ingratos reddẽtes mala ꝓ bo⸗ nis nos bona ꝓ malis reddamꝰ ⁊?/ -p malefctõ ribus deũ exoꝛemꝰ. D Et poſuerüt aduerſum me mala ꝓ bo⸗ nis:et odiũ ꝓ dilectõe ma. Et)ipᷣi eõriocpoſuer̃t aduerſũ me mala) in vbis ⁊ factisꝓ bonis)ꝗ feci eis ⁊ inter eos ꝓ⸗ curando coꝝ ſalutẽcet odiũ ꝓ dilectõe mea) qᷓ me expoſui moꝛti ꝓ eoꝝ ſalute. H notanduʒ q; tribo modis pctm ↄphit᷑ in hmõi redditõibi.b⸗ mus gradꝰeſt nõ reddere bona/p bonis. ſcðg reddere mala ꝓ mał.extremꝰreddere mala ꝓ bonis qð iudei chꝛiſto fecert. Cõtra hec ſunt αι alia tria. Pꝛimũ eſt reddere bona ꝓ bonis. f᷑ᷣm nõ reddere mala ꝓ malis. pfectũ reddere bo- omniby ſuis ſpoliati ⁊ eijci ſuuis)omni pᷣſidio deſtituti. na ꝓ malis qð chꝛiſtus fecit iudeis. Conſtitue ſup eum pctõꝛem:et daibo⸗ lus ſtet a vextris eus. Conſtitue ſuꝑ eum).ſ.iudã et ꝓplłm iudaicũ pctõꝛẽanthonomaſice.iſ.diabolũvt ſit ĩ ptãtẽ eius hoc itaq; meruitvt ſuꝑ ſe habeat diabolũ qꝛ noluit ſe chꝛiſto eẽ ſubiectũ ⁊ qͥ chꝛiſtũ no⸗ luerũt hꝛe regẽ habeãt regẽ diabolũ. Vñ ſub dit quẽ pctõꝛẽ.d. (et diabolꝰ ſtet).i.maneata dextris eiꝰ) yt pponat oꝑa diaboli oꝑibo dei. auariciã ſue ſaluti h̊ eĩ cuiq; dextꝝ eſt qð alijs pᷣponit.Et pᷣdicit hec nõ optat Flos ãt oꝛemꝰ vt ded ſtet a dextris nr̃is ⁊ diabolꝰa ſiniſtris. tio eius fiat in pctmj̊. Aum iudicat᷑ ante tribunal eterni iudicis Kexeat ↄdẽnatus c eijciat᷑in tenebꝛas exterio⸗ res ⁊ ne putet᷑ ab hac ↄdẽnatiõe liberari oꝛõe quã ĩter ceteros apłos didicerat ̊ excludit.d. (etoꝛõ eius fiat ĩ pctm)ſibi qꝛ nõ eſt ꝑ chꝛiſtũ quẽ nõ vult ſeqͥ ſʒ ꝑſeqᷣ?. vñ ſᷣm Caſſio. Judaſ peccauit dicẽdo dimitte nobᷣ debita nr̃a ſicutꝛ nos dimittimꝰ debitoꝛibo nr̃is ꝓpt᷑ odiũ frater num pꝓplos etiã iudeoꝝ ĩ neqcia ꝑmanẽs die iu dicij exibitↄdemnatetoꝛõ eius fietĩ pcim̃ q; nõ fit ꝑ chꝛiſti. Fiant dies eius pauci:⁊ epiſcopatũ eiꝰ gecipiat alter. . * ab bꝛeuiauitet epᷣatũ eiꝰ).ſ.dignitatẽ apłatus qꝛ om̃s aplłi fuertepᷣi(accipiat alt᷑).ſ.btũs ma thias qͥ loco eius aplłs eſt factꝰ ne ſacratꝰ duo denariꝰ numerꝰ ſit diminutꝰ h pᷣmo in veteri teſtamto nomẽ epᷣat iuenit᷑ dies etiã regni ꝓpli iudeoꝝ fuer̃t pauci qꝛ ñ diu poſtea regnũ illõ durauit ⁊ dignitatẽ ſynagoge eccia accepit. Vit ſineine oꝛpham:⁊ vxoꝛ eiꝰ vidua. Fiant filij eius oꝛphani:et vxoꝛ eiꝰ vidua) P moꝛtẽ ipᷣiꝰ ꝓ qb ſuſtentãdis fur erattraden do eis que dabant᷑ ꝓ egenis filij etiaʒ ppli iu⸗ daici facti ſunt oꝛphani amiſſo regno q̃ſi pa⸗ tre ⁊ vxoꝛ eius.ſ.ſynagoga facta eſtvidua amiſ ſo deo vero ſpono. Nutantes tranſfe tent filij eius 1 men⸗ dicent:eijciant᷑ de habitationib ſuis. Hutaãtes)interiꝰ in coꝛde fluctuãdo incerti q̊ eant ⁊ nõ hñtes certũ ſtatũ ⁊ ꝓpoſitũ (tranſfe rent᷑ extenioꝛi inſtabilitate vagãdo de gẽte in gentẽ nõ hñtes certã manſionẽ ⁊ ſedẽ filij eiꝰ) ſcʒ iude ⁊ etiam ꝓpli iudaici(⁊ mendicẽt).iaad Fiant dies eius pauci).i.diminuti a tpe vi te naturał qꝛ cito ſe laqueo ſuſpẽdit⁊ vitã ſuaʒ tia qui tm tꝑs dediteis ad pniam. datus facere miſcviam. hoĩm miſeris viuant: alieno quxilio indigeäſt omnib, ſuis ſpoliati⁊ eijciant᷑ de habitatoib⸗ iriniant alien lapoꝛegeins. crutet᷑). i. inqrat ⁊ inueſtigetfeneratoꝛ.i. exactoꝛ(omnẽ ſubam eiꝰ) ⁊ vniuerſa qᷓ habʒ. ſ. vt ea tollat.titus eni pᷣcepito ẽm ſubaʒ iudeoꝝ diligẽter inqri⁊ auferri.Et ſiiudas ſubam nõ habuit tñ oĩa q̃ habuitita vxoꝛi⁊ filijs dimiſit vt ꝗadhuc coꝛ in illis hꝛet nec vinculũ cupidi⸗ tat abꝛupit⁊ nihilominꝰde locuł auferebat⁊ dinripiãt).i. diuerſimode rapiãt(aliẽi).ſ.romãi glaboꝛes eiꝰ .i.diuitias eoꝝ laboꝛibo acqſitas. Non ſit illiadiutoꝛ:mec ſit qui miſereat ¶ Non ſit illi adiutoꝛ).ſ.tuendo eũ qꝛ nullus aliꝰ ꝓpłs fuit auſus iuuare ꝓplm iudaicũ õ ro manos. hoc eliã iõ dẽ qꝛ et boni tentant᷑ ſw hit deũ adiutoꝛẽ(nec ſit ꝗͥ miſereat᷑ pupillis eiuss fouẽdoꝛ tuẽdo poſteritate eiꝰ qꝛ mulites romãi ſine mia eos affligebãt. Sʒ qꝛ poſſent etiã pu pilli ſine adiutoꝛe ⁊ tutoꝛe in erũnis creſcere et genus ꝓpagatõe ſeruare addait. Fiant nati eius in interitũ: in generatio ne vna deleaf nomen eius. ¶Hiant nati er iRintcritũ) vt. .ipi intereãt pt pctm patrũ ⁊ ꝑ hoc oẽm ſpẽ poſteritatis tollit (in generatõevna delea.no.eiꝰ ꝛita.ſ.vt illð qcð de eo generatũ eſtvlteriꝰ nõ generet ſʒ cito ⁊ in bꝛeui trãſeatvl diſpergãt᷑ ꝑ mũduʒ ſic ꝙ plmn nõ faciãt et ſic nomẽ ꝑeat. poſt paſſionẽ ei dñi xlij. anno deleti ſũt ⁊ ex eis qͥ chꝛiſtũ crucifixe⸗ rant nullus remãſit.Etin hoc eſt dñi clemen⸗ 7„ ℳ— „ * In memoꝛiã redeat iniquitas patrum eius in ↄſpectu dñi:et pctm̃ mĩis eius In memoꝛiã redeat iniqͥtas patrũ eiꝰ in cõ⸗ ſpectu dñi)vt in ea etiã ipᷣe puniat᷑. pctã patrũ eis reddunt᷑ vt puniãt᷑q mala ꝑentũ imitant᷑. ſed nõ eis qͥ mutant᷑ Quẽadmodũ eni bonoꝝ imitatio facit vt etiã pctã ꝓpꝛia deleant᷑ ſic ma loꝝ imiatio facit vt nõ ſolũ ſua ſʒ enã eoꝝ q̊ꝝ imitatoꝛes ſunt merita ſoꝛtiant᷑ ſet pctm̃ mr̃is eius).ſ.ſynagoge ł terrene hierlm q̃ ſanguine gaudet q occidi:ꝓphas ⁊ tandẽ dñm ſuũ ⁊ p⸗ phaꝝ (nõ deleat in eo ſed ſemꝑ puniat. Fiant cõtra dñm ſemp: et diſpereat de ſubſtantiã ei terra memoꝛia eoꝝ: ꝓ eo nõ eſt recoꝛ iant).i. maneãt.ſ.p? ⁊ mr̃ vł iniqͥtas pꝛis et pcmm mr̃is(ↄtra dñm).i.in ↄſpectu ⁊ pñtia ſ K (tonr -⸗ , Ntde te Pil dñino vt dño aduerſent ſ vt merita eoꝝ peſſi ma dũs in iſto nõ obliuiſcat᷑ ⁊ advindicandũ Ac puniendũ ꝓuocet᷑ ⁊ hoc(ſꝑ)vt ſine remiſſio nxillud tin ſcelus ſit ⁊ hic ⁊ in futuro ⁊ diſpe reat de ter a) viuentiũ.i.eccłia(memoꝛia eoꝝ) ſcʒ parentũ eius quãtũ ad bonũ ⁊ hoc p eo ꝙ nõ eſt recoꝛdatꝰ)iudas ⁊ ꝓplus iudaicꝰ (facere miam)ſʒ potiꝰ maximaʒ crudelitatẽ ꝑſequedo ialuatoré. Tin ſequi. Et pſecutus eſt hominẽ inopẽ et men⸗ rmiet eopunctũ coꝛde moꝛtificare. Et ꝑſecuteſt homine).ſ.chꝛiſtũ de virgine natũs inopẽ).i.ſine ope hũani auxilij ſet men⸗ dicuʒz) dixit eni ſamaritane da mihi bibere ha betis ↄſolatõʒpauꝑes qꝛ dũs vobiſcũ pauꝑ ẽ (cteõpunctũ coꝛdei.afflictũ menie młtis do loꝛibet ex cõpaſſione dolentẽ ꝓ pctis alienis ct ↄpatientẽ alienis miſerijs (moꝛtificare.i.vt moꝛtificaret et occideret paupes ꝑſeqͥ ſola ſeui huiuſmõi patiunk. dg eſt alij vero ꝓ diuitijs vel honoꝛibo interdũ Et dilerit maledictõʒz et veniet ei:et no — luit bi dictio nẽ et elongabit᷑ ab eo. ¶UEt dilexit maledictõz).i maledictõis cauſã ſcꝭ pctm ꝓ qͥ debet᷑ maledictio⁊ ſic ponit᷑ pñs Pantecedente. Vel (dilexit) i videt᷑ ex ſciõ di⸗ ſexiſſe ⁊ ſignũ habuit diligẽſſa maledictõʒ ꝓpt innocẽtis iniq;ᷓ ꝑſecutõeʒcet veniet ei maledi⸗ ctio ⁊ h ⁊ in futuro⁊ noluit bũdictõʒ)oĩbo cre dæetiby i ſemie abꝛahe ꝓmiſſat⁊ elõgabit ab eoo quantũ padiſus diſtat ab iferno px petm̃ eni ſuũ elongata ab eo eſt ⁊ trãſiuit ad geites. Et induit maledictonẽ ſicut veſtimẽtũ et intrauit ſicut aqua in interioꝛa eius: H 6 ſicut oleum in oſſib eius. Et induit) iudas? ppłs/ maledictõʒ).i petm̃ qð dẽ maledictio qꝛ toꝛmẽta parat (ſicut veſti mentũ) vttunicã qðᷣ qꝛ coꝛgis eſt ꝑ iᷣm dep⸗ natũ coꝛpꝰſignificat᷑ ⁊ eadẽ maledictõ (? intra uit ſicut aqᷓ in interioꝛa eiꝰ ꝑ qð intelligit᷑ dep uata aiacet) fuitſicut oleũ qꝛ delectat mõ face re malũcin oſſiba eiꝰ ꝑ qð notat᷑ depꝛauata rõ. vel põt accipi maledictio ꝓ afflictiõe⁊ milſeria qꝛ tam interioꝛa qᷓ; exterioꝛa eiꝰrepleta ſũt ma ledictõe iſta:duʒ triſticia ⁊ amaritudine erataf flicus interius ac doloꝛe ⁊ pena exteriꝰ. Fiat ei ſicut veſtimentu quo opit᷑:et ſi ,/ — 4 C a ſer M Eiat ei). ſinde ꝓlo ipᷣa maledictio.ſ.pctm̃ (ſicut veſtimentũ. oꝑit) vt pallio qdᷣ eſt in cõ ſpectu hoim de iniqtate gliani (et ſicutzona ſfſemg pcingit vt ad opandũ malũ ſit aptioꝛ et gatus ⁊ hec eſt pparatio qdã et ꝓnitas ad pec candũ.vel maledictio.i. afflictio 2 miſeria cir⸗ cũdet euʒ ex oĩ ꝑte ſicut palliũ nec cito trãſeat ab eo ſʒ ſp ei adhereat ſieut zona et ſic eſt ex ag —— . ledictõis. rM Hoc op eoꝝ q detrahut mihi apo dñʒ etq loquuũt᷑ mala aduerſus animã meã oc)eſtſopꝰ i.pena ⁊ retributio p ope ma lo oimccoꝝ qͥ derrahũt mihi) dicẽtes me nõ eẽ chꝛiſtũ quẽ pᷣnunciauertlex ? phe vł aduer⸗ ſantes mihi? mee doctrinecapo dñm) qꝛ dũm nõ latet iſta detractio. Nõ dixit hoc eſt merceſ ecox ſz opꝰnam veſtimẽto ⁊ aqᷓ oleo ⁊ zona ip̃a opa deſcribit ꝗbo erna maledictio cõparat (et q loquunt᷑ mala aduerſus animã meã) dicẽteſ nõ potuiſſe reſurgerecũ vellet. Ał (aĩiam meã) id eſtvitã meã de eius deſtructõe tractido 2 in moꝛtẽ meã ↄſpirando. Iſtiiaa. Et tu vñe dñe fac mecuʒ ꝓpter nomen Et) u p; (one dne) ageloꝝ ⁊ hoim gemina tio vbi notat affectũ oꝛaãdiſfac mecũ)ſ.miam l.adiuna ſm hoĩem me reſuſcitãdo ⁊ glifican do ⁊ hoc pt nomen tuũ gloꝛificãdũ i.vt no⸗ men tuũ gloꝛiſicet ꝑ meã exaltatõʒ(qꝛ ſuauis 1i.pia? benigna(ẽ mia tua)qᷓ miſeris ſubuenii qris eiꝑ me qð gierat. Suauis ẽ dñs nos ad reꝑatõʒ angelice ruinecreãdo.ſuauioꝛ ĩ recreö do.ſuauiſſimꝰ in retribuẽdo.ita fac mecũ.ſ. Libers me qꝛ egenus et paupego ſum: — — 5 et coꝛ meũ ↄturbatũ eſt ---ð En Srarhatheſtintrame. Libera me)a pſecutöe ? paſſiõe qꝛ (egenꝰ tuo auxilio indigescet pauꝑ) mihi inſufficiẽqZʒ (ego ſum) ex huanitate dñs cũ hoĩ pauꝑ fa ctus eſt ⁊ pauꝑeʒ ſe dixit vtpaupes ↄſolaretet nemo paupes deſpiceretvł egeſtas ?7 pauptas chꝛiſti eſt iſrmitas ex qᷓ crucifixꝰ ẽ(et coꝛ meũ ↄturbatũ c triſteſeſt intra me).ſ.ex iudeoꝝ in⸗ gratitudine et hũani generis cõpaſſione vłna turali inſtantis paſſiõis timoꝛe. potuit enĩ coꝛ turbari ſicut ⁊ caro cruciſigi. Sigtut vmbꝛa cuʒ veclinat ablatus ſuʒ et erceſſus ſum ſicut locuſte. dicutvmbꝛa cũ declinatad occaſũ ablata tendit ad noctẽ ſic ego declinãte moꝛtalitate in mea paſſione (ablatꝰ) abductꝰ(ſum)de vita pnjti ad moꝛtẽ.ſicut enĩ ex vmbꝛa declinãte fit nox ſic ex carne moꝛtali fit moꝛs (ei eccuſſus — ſũ).i.a ꝑſecutoꝛib fugatꝰ ⁊ ↄpulſus fugere de loco ad locũſicut locuſta)q de loco ad locũ ſa * liunt hoc iaʒ in mẽbꝛis eius videt᷑ qꝛ quotidie aꝑſecutoꝛibo fideles fugant᷑ ſalientes de loco ad locũ a ſimili locuſtarũ. Genua mea infrmuta ſunt aieiunio:et ſup celos:uus aũttuns tibi obedicsſegolle caro mea immutata eſt ꝓpter ole. Benua mea rc. ad literã ſolent genua debili tari iciunio ⁊ caro imutari oleo qð a ceteris lõ ge eſt delicijs. Sʒ qꝛ hoc in chꝛiſto nõ claꝝvi Vetur iõ aptiꝰ ⁊ meliꝰ ſic ĩtelligit᷑ genua mea.i. foꝛtioꝛa mẽbꝛa.ſ.aplłi(cinfirmata ſunt) ⁊ defe⸗ cerũtſa ieiunio).ſ.me pane q̃ ſuſtentabant᷑ ab eis in mea paſſiõe ſubtracto ⁊ ne penit ſuccũ berent (caro mea ĩmutata eſt) in meliꝰ.ſ.a moꝛ tis ignominia ĩ gloꝛiã ĩmoꝛtalita vtmea moꝛ te deficiẽtes mea reſurrectõne firmarẽ ⁊ miſſo ſpũſciõ vngerẽ hec autẽ ĩmutatio factaſeſt pr oleũ).i.ꝓpter gratiã ſpũalẽ chꝛiſto hoĩ in ĩcar⸗ natõe datꝗ a cui? oleivnctõe dict eſt chꝛiſtꝰ. Et ego factus ſum obpꝛobꝛiũ illis: vi⸗ derunt me et mouerũt capita ſus. Et ego factus ſum obpꝛobꝛiũ illis invᷣbis factis ⁊ ſignis.factus maledictũ ꝑ moꝛtẽ cru⸗ cis (viderũtſtudio deridendime)nudũ pen⸗ dentẽ in crucecet mouerũt capita ſua)in dete⸗ ſtatõm et deriſionẽ mihi illudẽtes ⁊ qſi furioſi cõmotõe capitis minãtes. Oꝛ vider̃t pendere in cruce ſʒ nõ reſurgere vider̃t qñ eiꝰ genua in firmata ſunt ſed nõ qñ caro imutata.Ergo. Adiuua medñe deus meus: ſaluuʒ me –– foꝛtãdoſaluũ me fac) a moꝛte reſuſcitãdo.ad iuua in triũpho paſſionis ſalua in glia reſur⸗ rectõis⁊ H(ᷣm).i.ꝓpt (miaʒ tuã)nõꝓpt debi⸗ tum operũvbi gtuita gr̃a cõmemoꝛat᷑. Et no⸗ ta qꝛ chꝛiſtus rogat vt hõ qͥ pᷣſtat vt de. penã(qꝛ manꝰ tua)ꝑ quã feciſti oĩa chec) eſt qᷓ in oclis eoꝝ eſt.i.cognoſcãt me eſſe manũ tuã ſcʒ filiũ tuũ qͥ oꝑaris ſalutẽ hoĩm (et) ſciant qꝛ 1. . tu dñe feciſti e in hũanitate aſſũpta. Manꝰ pꝛis eſt chꝛiſtꝰ ⁊ hec erat qꝛ eſt verbũ apð deũ t fecit eã duʒ vᷣbũ caro factũ eſt. Erat ſine tꝑe Fm diuinitatẽ ⁊ ſacta eſt in tꝑem carn. Oaiedicent illi et tu bñdices: qui inſur gunt in me cõfundant᷑:ſeruus aũt tuus lerabif. ſcʒ mihicettu bonuscbñdices) mihi ĩ me etin mẽbꝛis meis maledictõʒ eoꝝ ĩ bñdiciõʒ ↄuer tendo.vana eſt & maledicuo filioꝝ hoĩm dili⸗ gentiũ vanitatẽ deus autẽ cui bñdicit bñfacit qð dicit. AUñnq inſurgũt ĩ me)putãtes ſe aliqͥd coõtra me ꝓſicere (oſundant᷑ cũ exaltatꝰ fuero medio multor laudabo eum. diuua me)o(dñe deus me in paſſiõe cõ t ſciat qꝛ manus tua hec: et tu dñe fe Edhꝑ hoclſciant) boni ad gloꝛiã ⁊ maliad Maledicẽt illiynequã inſultãtes manui tue . tabi?ĩ ſeipᷣo ⁊ in dextera dei pꝛis ꝓpt᷑ victoꝛiã De inimicis ſiue in mẽbꝛis ſuis letantibo inter tentatões in ſpe:et poſt tentatõcs ineternũ. Induant᷑ qui detrahũt mihi pudoꝛe: et piank ſcut vrploige Miſte ſua. ¶ Induant᷑ qͥ derahũt mihi pudoꝛe)p detra ctione.i.vndiq; habeãt cauſaʒ verecũdie ⁊ pu deat eos mihi detraxiſſe. Sʒ hoc põt: ĩbono accipi vt coꝛrigant᷑. hoc eſtitelligãt erroꝛẽ ſuũ eęt ↄfundant᷑ ⁊ fiant in pniam (et oꝑiant᷑ ↄfu⸗ ſione ſua ſicut dyploide).i.ſicut duplici pallio ſeu veſte. dyplois enĩ duplexeſt veſtis.q.d.cõ fundant᷑ ꝓ tanto ſcelere duplicit.ſ.intus ⁊ fo⸗ ris.i.coꝛã deo ⁊ hoĩbs vl in aia ⁊ coꝛꝑe in boc ſeculo ⁊ futuro.põt etiã in bono accipi hoc eſt da illis ↄfuſionẽ nõ ſimplicẽ ſʒ duplicẽvt ma gis agãt pniam. vt aũtdi. Augꝰ. Solos qppe pena a ſupplicio liberat ̊s ĩmutat nã ͥſ pũtia mala nõ coꝛrigũt ad ſeq̃ntia ꝑducũt.Ego ãt. Confiteboꝛ dño nimis in oꝛe meo etin Confiteboꝛ dño)ↄ feſſione laudis.i.lauda bo dũm ⁊ hoc in mẽbꝛis meis.i.ↄfiteri faciazꝭ laudes dñi (nimis.i.valdevel ex vehemẽti aſ fectu (in oꝛc mecs.i.meoꝝ qꝛ oꝛe ↄfeſſio fit ad ſalutẽ vel in pᷣcepto oꝛis mei(⁊ in medio mul⸗ toꝝ)nõ in iudea ſolũ ſʒ in vniuerſo oꝛbe ĩ me⸗ dio eccĩe ⁊ in cõi(laudabo eũ).i.laudare faciã in mẽbꝛis meis. Vel (in medio).i.ĩ coꝛde mł toꝛũ credentiũclaudabo euʒ) nõ in oꝛe tm̃ ſed etiã ĩ coꝛde qꝛ coꝛde credit᷑ ad iuſticiã. Oecdiũ eni cuiuſlibʒ noſtrũ eſt coꝛ noſtrũ? qꝛ młtiſũt in quoꝝ coꝛdibo deus ꝑ fidẽ inhabitat ſctã ec cleſia in medio multoꝝ ipᷣm laudat. 2. . Auia aſtitit a dextris paupis: vt ſaluã 5 ceret a pſequentib animã mes. aſtitit) ad adiuuãdũſa dextris pauꝑia) .i.mei chꝛiſti hoĩs pauꝑis.aſtitit inq; nõ/ꝓpter tꝑalia q̃renda ſʒ (vt ſaluã faceret a ꝑſe.ani.m) mea moꝛte reſuſcitãdo et mẽbꝛa mea a malis ꝓtegendo. Salua fit aũt aĩa a ꝑſeq̃ntibo ſi nõ ad malũ ↄſentiat᷑ eis.nõ aũt eis ↄſentit᷑ cũ aſſi ſtit dñs a dextris pauꝑis ne ipᷣa pauꝑtate.i.in firmitate ſuccũbat.h̊ adiutoꝛiũ pᷣſtitũ eſt coꝛpi chꝛiſti in oĩb ſctis in tentatõe et ſpecialr mar tyrib in eoꝝ paſſiõe. Saluat eni dns qñq; li beratõe manifeſta qñq; occulta. ¶ Hꝛõ. cere dignatus es vt nos a maledicto legis erueres tu faciens nobiſcũ miam ꝓpter nomẽ D tuũ digneris nos a pſequentibo vicijs eta ma loꝛum obnectationibo liberare. Per do. nice obſecratõis deus qͥ maledictõni ſub — =— — — — — 0t⸗ d. 31ſo⸗ nhee hertk Nm ſpii i ali⸗ eſi mino meo:ſede a dextris meis ¶ Auctoꝛ pſalmi Apheta dauid. Ti tulus talis eſt Pſalmꝰ dauid. Qui titulus ſim plex ſine aliqua figura intelligendus eſt. Loq⸗ tur enĩ hic dauid myſteria incarnatõis chꝛiſti. Materia:vtraq; natura chꝛiſti et magnificen tia eius tam ex ꝑte hũanitatis q; ex ꝑte diuini⸗ tatis. Intentio:fidem nr̃am inſtruere de oipo⸗ tentia dñi quõ ꝓ expleta obedientia deus pa⸗ ter illũ exaltaueritet donauerit illi nomẽ quod eſt ſuꝑ om̃e nomẽ et monere fideles ad tã ſub⸗ limis dñi ſubiectõem. Snia in generali:pꝛo⸗ pheta qꝛ in pcedenti pſalmo egu de chꝛiſti hu militate et paſſione:nũc in iſto pſalmo agit de ipſius chꝛiſti exaltatõe a deo pr̃e in ſua benedi cta aſcenſione:de inimicoꝝ ſuoꝛũ plena ſubie⸗ ctione:de eius vnitate in natura cũ patre ⁊ eter na generatõne:de eterno ſacerdotio eteius fi⸗ duabo naturis chꝛiſti dici quicquid in vtroq; teſtamento continet᷑. Cota enĩ ſeries veteris et noui teſtamenti refertur ad chꝛiſtũ vel materi⸗ galiter vel finaliter de ipſo tractando.aliqñ ſᷣm diuinitatẽ:aliqñ ſcõᷣm humanitatẽ.Lex enim ct ꝓphete mittũt intellectũ noſtrũ ad chꝛiſtũ.to tum euangeliuʒ de chꝛiſto tanq; de materia eſt contextũ. Sniĩa in ſpeciali:ꝓpheta ergo natu ram deitatis pꝛimo aꝑiens . Dirit pfis pa ter nõ oꝛe et oꝛis flatu ſed re et opeirs actiu ſeu effectu qꝛ ſuum dicere facere eſt.dño meo) ſcʒ cbꝛiſto filio ſuo. Credendus eſt ergo filius da uid ſcdᷣm carnẽ:et dũs dauid ſᷣm diuinitatem. Igdentitas noĩs repetiti notat identitatẽ eſſen⸗ tie:ſed repetitio nois et variatio caſuũ notat al⸗ ternitatẽ ꝑſonaꝝ.ſicut enĩ in eodeʒ noĩe caſus a caſu inflectit᷑:ſic in vna eſſentia ꝑſona a per⸗ ſona gignitur vel ꝓcedit.(ſede) id eſt ſedebis et poſt laboꝛẽ quieſces(a dextris meis).i.in poti⸗ oꝛibus meis bonis ⁊ mihi conregnabis quod impletũ fuit in ſua aſcenſione. Plſalmus de myſteriſs incarnatonis Chꝛiſti ac eius exaltatõne et magniſfi centia tam ex ꝑte humanitatis q́; ex par te diuinitatis. Iritdommnz oo, tuoꝛum. Honec ponam inimicos tuos:ſcabelluʒ dum tuoꝛum. Donec ponã inimicos tuos) omnes ſcʒ in⸗ fideles et nõ credentes aut iuxta fidem nõ vi⸗ uentes (ſcabellũ pedum tuoꝝ).i.ſubiectos to⸗ taliter tue voluntati et imperio.aut volentes et ex hũilicate. aut nolenies et ex neceſſitate.et vt habeant locum aut gratie aut pene. Nec ſequi tur:donec ponã ergo nõ ſedebit q poſuerit qꝛ donec nõ tenetur ibi excluſiue ſed incluſiueꝛ p eterno. AUbi nota ꝙ hec dictio donec qñ poni ꝓpꝛie ſemꝑ innuit contrariũ antecedentis R nõ legam donec venias.q.d.cum veneris legam. Item legam donec venias.q.d.poſtquã vene⸗ ris nõ legam. In negatione ergo ponit antece dens vt nõ legam donec veneris:in affirmatio ne tollit vt legam donec veneris. Sed in theo logia inuenitur in affirmatõne omnia tꝑa po⸗ nere et compꝛehendere vt hic ⁊ ibi oculi noſtri ad dominuʒ deũ noſtrũ donec miſereat᷑ noſtri quandoq; in negatõne omnia tꝑa tollere ⁊ ab negareyt ibi nõ cognouit eam donec peperit fi lium ⁊ ibi iſte nõ penitebit donec moꝛiatur.de inde loquens pſalmiſta ad dominũ chꝛiſtum Virgam virtutis tue emittet dominus — . ex ſyon: dominare in medio immicoꝛum , „ VUVirgam virtutis tue) id eſt regnũ potentie tue cemutet pmo(dominus) ſcʒ deus paterex ſyon)id ẽ incipiet a hierłm Quia ibi inchoatũ eſt regnũ chꝛiſti ſcʒ eccleſia. VHel virgam virtu tis)id eſt ſermonẽveritatis quia verbũ pꝛedica tionis pꝛimitus exiuit ab hierm. VUnde de ſy on exibit lex ⁊ verbũ dñi de hierlm ⁊ ſic emiſſa virga (dominare in medio inimicoꝝ tuoꝝ) id eſt fac vt qui alieni fuerant tui eſſe incipiant:et dominare inimicis tuis id eſt dignare eſſe dñs inimicoꝝ tuoꝝ.Ad hoc ergo hec virga viriu⸗ tis ex ſyon dirigit᷑ vt in medio inimicoꝝ ſuoꝛũ dominet᷑ ſcʒ in medio paganoꝝ:iudeoꝝ:here⸗ ticoꝛum fratrũ ſalſoꝝ quod iam fieri videmus quia dominat᷑ in medio inimicoꝝ perſtrepen⸗ tium nil cõtra eum valentiũ cum creſcatquo⸗ tidie gloꝛia eius ꝑ ꝓplos ⁊ eius nomĩ ſubijcian tur gentes.Et merito dñaberis qꝛ. H Tecum Palneiplii in die virtutis tue in ſplendoꝛibo ſanctoꝝ ex vtero ante lucife rum genui te. — ¶ ecũ )eſt ad ſubijciẽdos tibi inimicospꝛin cipium) ſcʒ pater pꝛincipiũ omniũ qꝛ vnuʒ in natura et eſſentia pꝛincipiũ pater eſt pꝛincipiũ filius ſed ſicut pr̃ deus ⁊ filius deus nõ tamen duo dij ſedvnus deus ſic ⁊ pater pꝛincipiũ ⁊ fi lius pꝛincipiũ nõ tamen duo pPncipia ſed vnũ pꝛincipiũ. Sunt aũt pater ⁊ filius vnũ comu ne pꝛincipiũ ſpiritus ſancti etipſe tres perſone vnũ cõmune pꝛincipiũ creaturarũ hoc autem pꝛincipiũ videbit᷑tecũ eſſe nõ hic ſed in diex tutis tue).i.in claritate diuinitatis tue qn vide⸗ * efficere qd volebant. Conati eni ſunt delere no i. q erunt in ſplendoꝛe ſancti q iuſti fugebut men chꝛiſti? chꝛianũ de terra chriſtũ moꝛtitra ſicut ſol in regno pris eoꝝ. Modo ergo creda dendo ⁊nõ potuerũt. Confregit etiam eos he⸗ mus vt tuncvideamus merces eni nr̃e ſidei eſt rodem ſcʒ ⁊ pilatũ in exiliũ relegando ⁊ pꝛinci viſi dei. Tunc apparebit tecũ pncipiũ quõ pr pes iudeoꝝ ꝑ mundũ diſpergedo. Vel lin die in filio ⁊ filius in patre ſit:tu es eni cui pr dixcit cettꝑe:occultelire ſue) que nunc eſt(cõfregit) v (eex vtero)hoc eſt ex ſecreto meeeſſentie ⁊ occu ad excecationẽvel ad cõuerſionẽ (reges).i.glo ta mea ſubſtantia(ante luciferum genui te).i. rioſus ſeculi ⁊ ſubo. ante lucẽ ante tꝑa ante oẽm creaturã (genui te) udicabit in nationib implebit ruinas in effabili ⁊ eterna generatõe quẽ ex vtero vir⸗ coõquanſabit capita in terra multox.· ginis naſcivolui in tꝑe ſcʒ ante diẽ ⁊ oꝛtũ luci⸗ ¶ Judicabit)occulto iudicio in pñti (in natio -ekfern ſeu auroꝛe vnam creatur hic noĩat ⁊ oms nibus).i.in gentib:hoc eſt iudiciũ faciet ⁊ pu⸗ creaturas indicat lucifer ꝓ ſiderib ponit᷑ tan-⸗ nmiet gentes ꝓpter pctã vt humilient᷑ ad ↄuerſio quã a parte totũ. Ded illa ſidera facta ſunt vt nem ⁊cimplebit) edificando (ruinas.i humi⸗ ſint in ſigna⁊ tꝑa et in dies et in annos.Oõð eſt les cadentes ſcʒ ab altitudine qua ↄtra chꝛiſtũ ergo ante luciferũ hoc eſtante ſidera qd eſtan-⸗ ſe erexerantvel humiles caſus ſuos ⁊ defectus te ſidera hoc eſt ante tꝑa ⁊ ſi eſt ante tempoꝛa ̊ͤ intelligentes:qꝛ (conquaſſabit).i.hũiliabit(ca ab eterniiagte.½ pita multoꝝ cruinas ſaciendo ſed edificat ru⸗ Jurauit oñs et nõ penitebit eum:tu es nas implẽdo(in terra.i.invita iſta pñti biceni ſacerdos in eternum ᷣm oꝛdinem mel/ de multis ſuꝑbis humiles facit. Vel (iudica⸗ chiſedecqcdyd. beit).i. in foꝛma humana in iudicio finali apa rauit dñs).i.deus pr̃ firmiter pmiſit tibi rebit et vnicuiq; ſcõm merita ſua reddetcin na fſ̃m ꝙ tu es homo et immutabiliter ſtatuit ac ſi tionibus).i.in plis ⁊ gentib vniuerſis qꝛ illö iuramento firmaſſet(⁊ nõ penitebit eum mutã iudiciũ erit generale omnibocimplebitruinas) do ſuã ſniamvlł ↄſiliũ. Jurauit inq; hoc ꝙtu) ſcʒ angeloꝝ qꝛ hoĩes illuc aſcẽdere facie. Cn⸗ ſcʒ chꝛiſte (es) eriscſacerdos in eternũ) ⁊ eter⸗ de angeli ruẽdo deſæ derũtↄquaſſabit).i.gra nus ſemꝑ viuens ad interpellandũ ꝓ nobis.i. uiter condemnabit (capita multoꝝ).i.multos tuũ ſacerdotiũ durabit in eternũ qꝛ nõ penite⸗ ſuꝑbos pᷣlatos et tyrãnos alioꝝ capitaneos ex bit eũ nõ ſᷣm oꝛdinẽ aaron qui tꝑalis fuit: ſan euntes nũc(in tena) que abũdanter nutnt pec bimus te ſicuti es ſcʒ (in ſplendoꝛiba ſanctoꝝ) — guineʒz animaluũ obtulit ſed)ſᷣm oꝛdinẽ).i.ſᷣm dignitatẽ ⁊ ritũ oꝛdinis.i.ſacerdotij( melchiſe⸗ dech)qui nõ tꝑalis fuit ſcriptura ſubticente in itium et finem vite eius in figura dei qui caret initio ⁊ fine.Qui obtulit panẽ ⁊ vinũ pꝛenun⸗ cians ⁊ pᷣmonſtrans ſacramentũ coꝛꝑis ⁊ ſan⸗ guinis chꝛiſti ſub ſpeciebo panis ⁊vini.Sicut enim melchiſedech obtulit panẽ ⁊ vinũ in ſa⸗ crificium ſic chꝛiſtus ↄſecrauit panẽ et vinũ in coꝛpus et ſanguinẽ ſuũ ⁊ obtulit coꝛpus ſuũ et catoꝛes. Judiciuʒ enĩ duriſſimũ his qui pſunt ſiet ⁊ potentes potenter toꝛmenta patient᷑. In⸗ de aũt tanta ptas ei qa. — bit caput. ¶Detoꝛrente). ide fluxu . penis noſtre moꝛta litatis ⁊ impetu tribulatõis (in via) huius ſecu li ⁊ ꝑñtisvitecbibet)⁊ guſtabit: maximein ſua paſſione biberunt⁊ de hoc toꝛrente ſanctiſicut alibi dicit᷑ toꝛrenteʒ ꝑtranſiuit anima noſtra et e toꝛrente in via bibet ꝓpterea exalta⸗ — (—— — — ‚— — — ſanguinẽ verũ panem et verũ vinũ cuius ſacri ¶¶ꝓpterea) qꝛ ſic humiliatus eſt etiã vſq; ad moꝛ ficij ſimilitudinẽ pᷣmiſit melchiſedech Deinde temtexaltabit caput iſe ipm q eſt caput omni conuertit pheta ſermonẽ ad pr̃em dicens. um noſtrũ tanquã victoꝛ iudex ⁊ dñs poteſtatt Oñs a cextris tuis: confregit in die ire ue alios iudicando ⁊ omniba dñando.Et non reges. icit ab alio exaltatus ſed qui ſeipᷣm humilia⸗ Dñs (ſcʒ chꝛiſtus ipſe ſacerdos in eternũ po uerat ipe ſe exaltauit. Poſſumus etiã dicere qꝛ itus? exiſtens (a dextris tuis)o dñe pr᷑ de quo ctpater exaltauit eum ⁊ dedit illi nomen qð eſt iuraſti cui dixiſti ſede a dextris meis ⁊c (confrre ſũꝑ om̃e nomen nam qð filius f. Ureand fa git) ⁊ cõquaſſauit(in die ire.i.vindicte(ſuequn cuuudd Oꝛatio velut ex iravindictã de eis exigit (reges)de qui Ante luciferũ genite qui es pꝛincipiũ totius bus ſupꝛa dictũ eſt aſtiterunt reges terre ⁊ piinn creature rogam ⁊ queſumꝰ.vt ficut tuos ini cipes ↄuenerũtin vnũ aduerſus dñũm ⁊ aduer micos ad dexteraʒ patris reſidẽs ſubieciſti ita ſum chꝛiſtũ eius. Hos gloꝛia ſua ↄfregit et põ nos tuis officijs dignos habeas ablata domi „ dere noĩs ſui infimos reddiditvt non poſſene natõne peccatt. S .ùẽf Pſalmus ve magnis et miralib ope Plſalmus de magnis et miral Confeſſio et magnificentia opus eius de ribus diuinis et expibitõe laudis et gra et iuſticia eius manet in ſeculu ſecuii. tiarum actionis populi fidelie peis. Contfeſſio)peccatoꝝ (? magnificentianꝛbo ¶PsS. cx. Onſiteboꝛ tibido mine in toto coꝛde meo: in cõſilio iu +fſtozum 7 congregatingen. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titulus eſt alla pſalmis ↄueniat ibi tũ pꝛecipue ponit᷑ vbi ma Ina exultatõe gaudet᷑:ſicut in hoc pſalmo po⸗ pulus dei a diabolo liberatus laudat et ad lau Fen dei ꝓ omnibo oꝑib eius inuitat que laus magna ⁊ mirabilia ⁊ ſingulariter operatio dei mirabilis in ſacramento altaris. Intentio:mo Nomen autẽ angelice laudis alła ⁊ ſi omnibꝰ rã future laudis habet. Materia:opꝑa dei noꝛuʒ operũ eſt (opus eius) ⁊ hec eſt volung eius vt ex ſuis operibo inſit homiĩ cõfeſſio Krs rum ⁊ magnificentia bonoꝝ operũ. Vel(ma⸗ gnificẽtia).i.iuſtificatio pctõꝛis que eſt magni ficentia dñi non ergo gloꝛiet᷑ in ſe homo qꝛ oĩa ſunt a deo (⁊ uiſticia eius).i.merces q̃ iuſte doa- tur ⁊ retributio iuſticie(manet inſeculũ ſeculi) .iin eternũ. Vel (confeſſio ⁊ magnificentia)eſt (opus eiꝰ .i.opus dei eſt materia ⁊ occaſio cõ⸗ fitendi dño in laude ⁊ magnificandi eum⁊ iu ſticia eius) q̃ eſt in omnibo operib eius qꝛ oia iuſte facit (manet in ſeculũ ſeculi).i.immutabi liter ⁊ in eternũ. Inde etiã ↄfiteboꝛ dño a. AVemoꝛiam fecit mirabiliũ ſuor miſeri S nere nos ad dei laudẽ ⁊ pꝛeconiũ ꝓpter mirabi coꝛs et miſeratoꝛ oñs:eſcam dedit timẽ rali ꝓpheta qꝛ ſupꝛa locutus eſt de chꝛiſti exal⸗ Memoꝛiã fecit)relinquendo ſcʒ memoꝛia⸗ . tatione? magnitſicentia nunc incipitexhoꝛtari lec(mirabiliũ ſuo;)ab eo factoꝝ qꝛ qd mirabi — ad dei laudẽ multiplici de ciꝛ pꝛimo in ꝑſona ¶ liter egit ſcripture ſancte coõmendauit (oñs) in ſidelis ppli ex ↄſideratõe diuinoꝛ oberu mi⸗ carne apparens miſericozhnatura ? miſern ⸗ 6 rabiliter et miſericoꝛdit echibitoꝝ deuotas ſe toꝛ)exhibitõe et ſic eſcam) ſacre ſcpture (dedit laudes ꝓſitet deo redditurũ ꝑ hoc ſuo exeplo cimentibo ſe) nõ ptemnentibs. Ael ( Memoꝛiã exhoꝛtans cterosvt in hoe ſiuexiſtant ? ini⸗ fecit mirabiliũ ſuo) tradendo diſcipulis eu⸗ tatoꝛes. Dententia in ſpeciali Alaude ergo in cariſtie ſacrameniiũ qð ad memoꝛiaz reducit 2* Pecan B 0i. Chariſtie ſacramentũ qð ad memoꝛiaʒ reduci e cipiens ait in ꝑſona fidelis ꝓpli¶ Confiteboꝛ ti ipᷣaʒ figurã ſcʒ manna p qð fuit fi⸗ ideo piens au m giong nucbον ipaz figurã ſcʒ manna ꝑ qð fuit figuratuʒ i N bbl)o dñe confeſſione laudis et gratianactõnis ſubditceſcamſcʒ ſpiritualẽ.i.coꝛpus et ſangui in nõ lab ijs tm ſed (in toto coꝛde meoiiloto mẽ nem ſuũ (dedit nullis meritis ſed mia (timen⸗ , itss affectu ⁊ intentione:nõ ero labijs ꝓpe ⁊ coꝛ».a: tibus ſej nõ offendentibo. ſi nec totũ de moneno dl ccν tibus ſe) nõ offendentibo. Et quaſi nec to B de longe ⁊ hoc in ↄſilio iuſtoꝝ) vicʒ ↄſoꝛmatꝰ qerit qui pingnus dedit. HM Z ſ, iuſtis:⁊ conſiliũ beneviuendi ſeruans cum eis ⸗⸗⸗⸗ ſecul teſtamenti ſui vir ʒ nec temere ſed ex ratõne ſcʒ ꝓ eternis ſicut os Memoꝛ erit in ſeculũ teſtamenti ſui vir “D iuſti faciunt⁊ cõgregatõe) ipſoꝝ iuſtoꝝ ⁊ file tutem operũ ſuoꝝ annüciabit ꝓplo ſuo. ſon lium vt ceteri meo infoꝛment᷑ exemplo:non in ¶ Vemo erit in ſeculũ in eternü (teſtamen ſan cõuenticulis hereticoꝝ ⁊ infideliũ nõ eſt enilo tiſui).i/pmiſſionis ſue complende ⁊ manſure. ſeu cus veni ſacrificij exra catholicã eccliam. JI In teſtamento nono pꝛecepit nobis deus face e aũt cõfiteboꝛ Quaa. feiuſtici ? ꝓmittitvitam eternã que eſt heredi non YPaagna opera domini:exquiſita in omũs tas noui teſtamẽti.O ſi memoꝛes ſumus vt fa nn oluntates eus. Lamus ibe eorchi⸗ amſter in ſeculũ te r ( ſuntopera dñi ettam magn. ſtamenti ui vt impleat qð ꝓmi R virtute ope⸗ bn Wana, nt Pe bi . eſtiga ee mrum ſuoꝛũ).i.virtuoſa oꝑa annunciabit ppło lir⸗ quidẽ opera creatõis: recreatõis: gubernatois ſuo)ſcʒ adoptiuo pplło gre dicens.niſi abunda lia⸗ qui P 18 G 22„☚*— H 2 ſeruatõi butöis (exquiſita i. exqui uerit iuſticia veſtra plus q; ſcribaruʒz ⁊ phari⸗ feck conſeruatõis ⁊ retributõis (exquiſita).i.exqui 5 rabins egnn cclox. In veteri plo gcl ſue ⁊ laudabiliter facta in oms volũtates e)) ſeoꝝ nõ inrabitia regnu ev tern na ln qꝛ omma quecunq; ⁊ quomodocũq; voluit ex mincga nechic di lanal re mncameine 4 imie ⁊ mirifice fecit. AUnde ſi aliquis querat ra beneficia ꝓmiſit. Deinde appares in carne ſpe ⸗ ñ dei inueni a d cieali ꝓplo altioꝛa pᷣcepta dedit gfectõnẽ iuſticie ins tiones operũ dei inueniet ꝙ omnia dependent vec eternz pmiſit. Ande ſequit , er libera eius volũtate itavt nec fiat pꝛeter eius Alenai quibo vitã ererna ꝓmiſi ti 6s oa mas in voluntatẽ q etiã pↄtra eins voluntatẽ fitq; nõ Ult det illis hereditatẽ genitin: oꝑa ma⸗ ⸗ ſieret ſi non ſineret nec hoc ſineret niſ de mals nuum eius veritas et iud icin.p facere bene poſſet. Inde etiã cõfiteboꝛ a. At det ülis hereditatẽ gennlü ſczbean nuciie, äl eternã hereditas iudeoꝛũ tanquã carnaliũ fuit terra pmiſſionis:hereditas gentiũ tanquã ꝑfe⸗ ccioꝛum eſt patria celeſtia (opera manuũ eius) ſuntveritas ⁊ iudiciũ ea enĩ que annunciauit etiapꝑando umpleuit qꝛ cepit facere? docerect ſic opatus eſt veritatẽ deinde oꝑatus eſt iudi⸗ cium qꝛ indicaturꝰ eſt viuos ⁊ moꝛtuos ⁊ red⸗ diturus vnicuiq; ꝓut geſſit: fac et tu veritatẽ ſi vis cauere iudiciũ.x ſituã dimiſeris ⁊ dei vo luntatẽ feceris oꝑa manuũ tuarũ veritas ſunt. Voluntas eni dei veritas eſt ſed ⁊ iudiciũ dez bes facere.i.malũ a bono diſcernerevt bona ſi ne maloꝝ admixtõne fiant debes etiã teipᷣm re pꝛehendere pctã tua accuſare iudicare damna ręg vt nõ iudiceriszq Fidelia omnia mandata eius confirma⸗ ta in ſeculum ſeculi: facta in veritate et idelia)etiã ſũt(oĩa mãdata eiꝰ).ſ.illis qͥ im Fian⸗ nõ diffidunt de ꝓmiſſis. Non enim fal it ſed reddit qð ꝓmiſit. Hon tñ ſperandũ ⁊ ex pectandũ eſt vt hic habeat᷑ ſed (cõfirmata ſunt in ſeculũ ſeculi).i.in eternũ:hic pꝛecipiunt᷑ ibi cõfirmant᷑. Hic laboꝛ oꝑis ibi merces retribu tionis (facta in veritate ⁊ equitate).i. mandant et ꝓmittũt qð verũ eſt ⁊ equũ vt hic laboꝛet᷑ qð mandat? ibirequieſcat᷑ qð ꝓmiutii. Oandata Dñni in veritate facis ſi nõ duplici coꝛde ſed ſim plici et ꝓter deũ facis. In eqtate facis ſi nibil in eis niſi vitaʒ eternã attendis. Et poterimus ibi requieſcere. Quia. minis eius) dũs aũt nomen eſtilli. Uel (ſctm̃) vt amet᷑ (terribile)vt timeat᷑. Ametur ꝭ qꝛ ad⸗ uocatus ne deſperes: timeatur qꝛ iudex ne ſis negligens. Amoꝛ ad ꝑfectos:timoꝛ ad incho⸗ antes ꝑtinet. VUnde ſequit᷑ (initiũ ſapiẽtieyꝛ bo nevitectimoꝛ dñi)auertens a malo qꝛ eſt ianua ↄuerſionis ⁊ via ad ſapiam. NHam vt ad ꝑfe⸗ ciam ſapiam ꝑueniat᷑ a timoꝛe incipi᷑. Timo re eni dni agitur vt vicia declinent᷑. Cum cepe ris vicia declinare incipies ad virtutes ꝓfice⸗ re ⁊ ipam ſapiam deguſtare. Sed qꝛ qui timo rem dñni ĩtelligit ſtatim ad bona oꝑa pficere de bet recte ſubditur. ”VMf Intellectus bonus ofnibo facientib eũ:⸗ laudatio eius manet in ſeculũ ſeculi. Vntellectus).ſ.huius timoꝛis ſiue qui eſtin timoꝛe dñi eſt bonus)⁊ vtilisomnibo facien⸗ tibus eum),.i. illis qui ſic intelliguntvt faciant qð ille timoꝛ ſuadet.ſ.qui ꝑ timoꝛẽ ad ſapiam aſcendũt. Sed intelligcre ⁊ nõ facere ꝑiculo⸗ ſum eſt qꝛvt ait petrus ſcienti bonũ facere ⁊ nõ facienti pctm̃ eſt illi. Et in euangelio. Seruus qui ſcit voluntatẽ dñi ſui ⁊ nõ facitplagis va⸗ pulabit multis. Non igit᷑ bene intelligitqͥ qᷣ intelligit oꝑari negligit. Intelligat ergo qm in nus ſit timeat dñm ſicut ĩtelligit faciat oxeqð nouit.Qõ ſi fecerit(laudatio eiꝰ)qua dñm lau dabit gratias agendo (manetin ſeculũ ſeculi) .i. in eternũ.Etchoc eius erit pꝛemiũ. Hic finis hec hereditas noui teſtamenti ſcilicetlaudatio dDei. Beati inqnit q; habitant in domo tua mſe Hedemption? miſit dñs pło ſuo: man cauit in eternũ teſtamentù ſuũu: Redemptionẽ) ſcʒ ſaluatoꝛẽ qui dat relem ptionẽ captiuis (miſit dñs)ſcʒ pr ꝓplo ſuo)qñ chꝛiſtus ex obedientia dei pr̃is venitad paſſio nem ꝑ quã redemptũ eſtgenus humanũ a ca⸗ ptiuiiate huius ſeculi ⁊ diaboli vt quies ſitibi et ipᷣe chꝛiſtus ꝑ apłlos mandauit) ⁊ cõmenda uitin eternũ teſtamentũ ſuũ)ſcʒ nouũ duratu⸗ rum qꝛ ei aliud nõ ſuccedet:⁊ qꝛ eterna ꝓmittit dedit quidẽ olim iudeis terrã ꝓmiſſionis ſed ̊ vetus eſt teſtamentũ ad veterẽ hoiem ꝑtinens. MNouũ aũt mandauit in eternũ vbi ni carnale ſperet᷑. Cuius heres quiſquis eſſe volueris nõ tale aliqͥd mediteris adipiſci q̃le ſolet H oculus auaritie ↄcupiſcere ſʒ qte oculus nõ vidit nec auris audiuit nec in coꝛ hoĩs aſcendit. Jõ au tem mandatis eſt firmiter obediendũ Quia Hanctü et terribile nomen ſapientie timoꝛ domini. — . anctũ)ſcʒ bonis ⁊ obediẽtibꝰ⁊ terribile) malis⁊ inobediẽtiboeſt nomen eius)i.res no neius: initiin in ſecula ſeculoꝝ laudabũtte.Quia fruitio cõ ſiſtit in tribo ſcʒ in cognitõe:exultatõe:⁊ lauda⸗ tione ergo ꝑ laudationẽ que eſt pars fruitõnis et quaſivltima totuʒ videt᷑ intelligere. Alaude incepit in laude fin it qð et hic facienduʒ eſt de uotis ⁊ in celo ꝑag nduũ hic qꝛ liberat:ibi quia coꝛonat. . ¶ Hꝛatio Danctoꝝ omniũ cõfeſſio gloꝛioſa deus tri bue nobis timoꝛẽ nominis tui quem eſſle initi⸗ um ſapientic pᷣdixiſti vt tuoꝛũ admixti cõſilijs miſericoꝛdie tue dapibo ſaginemur. Per do. ¶ Pſalmus delonis operib iuſioꝛu ac retributõne eoꝝ et impioꝝ necnõ de cõ⸗ pendioſa via reuertendi ad amiſſam bea titudinem angelouum. Eatus Vir qin ti/ met dominũ:in mandatis eiusvo⸗ letmimmiss. itium ſapientie eſt tnoꝛ dñi ⁊ vt intellectꝰ bo⸗ ictoꝛ pſalmi pheta dauid. Zitulus talis ðsð eſtalla reuerſionis aggei et ʒacharie. Aggeus et ʒacharias fueruntlonge poſt dauid qui ve⸗ nerunt de captiuitate babylonia? ꝓphauerunt que ad renouatõeʒ templi pꝑtinere videbant᷑ de qua renouatõe materiali nõ agit᷑ hic ſed de ſpi rituali.templũ enim dei nos ſumus:hic igit᷑ eſt alla.i.laus dei laus dico aggei et ʒacharie et h huius rei ſcʒ reuerſionis qꝛ ꝓphete illi ꝓ ſpiri⸗ tuali reuerſione ppłi dei ſcʒ chꝛiſtiani quam pᷣ⸗ uniderũtlaudes deo cãtauer̃t ſicut dauid hic fa cit. ſic chꝛiſtiani qui ꝑ eos ſignificant᷑ poſtab⸗ ſolutionẽ pctõꝝ dñũm laudant tanq; a captiui tate liberati ⁊ hilares de bonis que hñt.Oſten dit enim hic pſalmus poſtliberationẽ pctõꝛuʒ quanta ſint bona fideliũ ⁊ que ſit retributio ꝑ⸗ fidoꝝ. Nomina ergo aggei ⁊ ʒacharie:in titu⸗ lo ponunt᷑ nõ ꝙ ipſi hũc pſalmũ cõſcripſerint ſed qꝛ in actualis templi reedificatõe vbi coad intoꝛes fuerũt refoꝛmationẽ ſpiritualis templi qð nos ſumus de qua hic agit᷑ intellexer̃t et p magna hilaritate dĩũm laudauerũt. Materia: bona iuſtoꝛũ et remuneratio eoꝝ ac retributio impioꝝ. Intentio:monere nos ad dei laudẽ et timoꝛẽ allicere ad oꝑm miſericoꝛdie exercita tionẽ ⁊ ad habendũ ſemꝑ pꝛe oculis bonoꝝ et maloꝝ retributionẽ ſcðᷣm egꝝ oꝑavt ꝑ hoc de clinemus mala et faciamus bona. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ de bo nis⁊ felicitate iuſtoꝝ ac de miſericoꝛdia ĩpioꝝ et inſtruit auditoꝛes ſuos qᷓ; cõpendioſavia ad amiſſaʒ beatitudinẽ ſuperne patrie queant de hac ſpirituali babylonia cõſcendere redire ꝑ hoc intendens eos inducere ad dei laudẽ ſicut Pon induxit exemplo ad eandẽ. Sentẽtia in 3 peciali ꝑfectio aũt ſupꝛadicti edificij eſt üla in effabilis pax ſapiẽtie cuius initiũ eſttimoꝛ dvni de quo incipit dicens.( Beatus) eſt vir) in ſpe nũc inpnti(qui)timoꝛe filiali ⁊ caſte foꝛmidaãs offenſam timet nõ mundũ ſed (dũm talis enĩ ſe deo ⁊ mãdatis eius humiliat. VUnde ſubdit᷑ (in amndatis eius)implendis volet)⁊ affectũ babebit (nimis).i.multũ nõ dicit faciet ſed vo let nam multi ex timoꝛe faciunt ⁊ mercedẽ non habent nec enĩ deo acceptabile eſt opus qdðᷣvo luntas nõ exhibet. Et ſufficit voluntas ſi ꝑfi⸗ ciendi mandata deſit facultas vł ſi nõ a deo ꝓ ficiat homo in eis implendisvt vultbene autẽ addit᷑ nimis in omni eni actõne ſuꝑare debet poſſibilitatẽ volũtasvt facias ꝗð poteris etqᷣ nõ poteris facere impleas volũtate: penſat enĩ deus et coꝛonat nõ tam factũ operis q;ᷓ affectũ coꝛdis.Et inde. 22—— Potens in terra erit ſemen eius: gene ⸗/ ratio rector benedicetrurr. otens in terra erit ſemen eius).i.opera mi ſericoꝛdie et alia bona facta que ſunt ſemẽ meſ ſis future qꝛ inde meſſis eterna colligit. Quid enim potentius q; vi re minima etiã vt magna ita duobo minutis ⁊ calice aque frigide ſicut di midio bonoꝝ regnũ celoꝝ ematur:potens er⸗ go erit qꝛ eternã vitã pꝛeſtare ⁊ hoĩem beatũ fa cerevalebit qð nullus de potentibꝛ mundi fa⸗ cere poterit qꝛ (generatio rectoꝝ).i.opera eoꝛũ quibo bonus eſt iſrł de qꝛ recto ſunt coꝛde etqͥ nõ operant᷑ exvana gloꝛia hollarolktes place recbenedicet᷑eterna retributione. Vel (ſemen eius).i.merces boni operis (erit potens in ter⸗ ra)viuentiũvbi reddet᷑ ſibi ſupꝛa meritũ⁊ ge⸗ neratõ rectoꝝ).i.imitatoꝛes(iuſtoꝝ benedicet᷑ eterna benedictione. .⸗ Gloꝛia et diuitie in domo eius:et iuſti⸗ cia eius manet in ſeculũ ſeculi. ¶ Bloꝛia)ſcʒ teſtimoniũ bone ↄſcientie)⁊ diui tie) ſancte virtutũ ſunt (in domo eius).i.in coꝛ dis ſecreto ⁊ ↄſcientiavbi ipᷣe cohabitante dño opulentius habitat cũ ſpe vite eterne q; diuitet ſeculi in marmoꝛatis pallacijs cũ timoꝛe moꝛ tis eterne⁊ iuſticia eius).i.merces iuſticie cius et h̊ eſt gloꝛia eius.he ſunt diuitie eius que cuʒ habet a deo(manet in ſeculũ ſeculi).i.in eternũ qꝛ ꝓpter meritũ ſue iuſticie eternaliter pꝛemiabi tur.q.d. non eſt tꝑaliter beatus tanto ergo ve⸗ rioꝛ eſt iuſti gloꝛia quãto ſempiterna tanto me⸗ lioꝛes ſunt eius diuitie quanio ſemꝑ manſure. Et hec omnia inde ſunt qꝛ. Exoꝛtũ eſt in tenebꝛis lumen rectis: mi ſericoꝛs et miſeratoꝛ et iuſtus. ¶ Exoꝛtũ eſt ⁊ illuxit in tenebꝛis huius mũ⸗ di vt eas pellat (lumen)gratie ⁊ ſol iuſticie (re⸗ ctis)coꝛde.i.iuſte ⁊ ſubiungit quod eſt illud lu men ſcʒ dñs (miſericoꝛs) natura et quantũ ad habitũ miſericoꝛdie dũ expectat (et miſeratoꝛ) exhibitione et quantũ ad actũ miſerendi dum iuſtificat⁊ iuſtus) reddendo ſcdᷣm opera dum remunerat.Si peccatoꝛ es noli diſſfedere veni am qꝛ miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ eſt. Sivero ſu⸗ bus es et confidis de clementia dei noli eſſe ne gligens qꝛ et iuſtus eſt. Sed ne foꝛmides et ne terreat te iuſticia beatevir qui times dũm ſʒ fac quod ſequit᷑ ⁊ nõ nocebit tibi iuſticia dei qꝛ. Jocundus homo qui miſeret᷑ et como dat:diſponit ſermones ſuos in iudicio: ban eternũ nõ cõmouebit.· ocundus).i. gratus eſt deo. AUel iocundꝰ) ii hilaris ſit(homo) ille (qui miſeret) in d H ctanimo condonando et ignoſcendo alijs of⸗ tfenias⁊ pctã quo ſibiveniã meret ⁊ comodat⸗ in opere ⁊ facto erogando alijs pecunievella⸗ boꝛis ⁊ huiuſmodi beneficia vt ei in futuro de c: hilarẽ enim datoꝛẽ diligit dñs de his due * 7 .„ bus benignitatis officijs dicit᷑ in euangelio di mittite ⁊ dimitiet᷑ vobis:dateet dabit vobis et talis (diſponit ſermones ſuos).i.rationes ſuas faciendas (in iudicio) futuro qꝛ hec facta ſunt quaſi ſermones quiby defendet in iudicio: hoc — ſericoꝛdiã qꝛ in eternũ nõ ↄmouebit᷑.i.nun; — . a gloꝛia dñi ſeperabi᷑ qi. In memoꝛia eterna erit iuſtus: ab audi tone mala nõ timebit. ¶ In memoꝛia) dei (eterna erit iuſtus).i.pius et miſericoꝛs qꝛ ſcripteſt in libꝛovite ⁊ unticia eus coꝛã deo nõ tranſibit in obliuionẽ ſʒ ma⸗ nebit in memoꝛiavt remuneret᷑ ſemꝑ eni in pꝛe ſentia dñi apparebit ſemꝑ beata viſione illius fruetur ideocab auditione mala)que fiet immi ſericoꝛdibo quibus dicet᷑ ite maledicii in igneʒ eiernũ (nõ time.) qꝛ ẽ de miſericoꝛdibo qbo tũc dicet᷑ venite bndicti pr̃is mei poſſidete regnũ. Et qꝛ hec ĩ futuro erũt iuſto:iõ interim nõ ſus querit ſed que ſunt chꝛiſti laboꝛes patienter ſu ſtinet ꝓmiſſa fideliter expectat. Añ ſubdit᷑. MParatũ coꝛ eius ſperare in dño:conſir⸗ Iu Bitationes: illicita deſideria: pꝛauas volũtates abijcere ſi in dno volumꝰ vuliter ſperare. Hec eius)ꝑ gratie ⁊ virtutis habitũ ac in celeſtibus matum eũ coꝛ eius:non cõmouebit᷑ do⸗ nec deſpiciat immicos ſuos. Paratũ⁊ pmptu eſt (coꝛ eius ſperare in do mino)nõ in mundo nõ dicit ſimpliciter ſperas re ſed pponitur paratuʒ coꝛ eius:fruſtra enĩ in dño ſperat qui pꝛius ↄſcientiã nõ parat ⁊ ſpes eſt infructuoſa cuius nõ eſt munda cõſcientia Debemus igit᷑ coꝛ noſtrũ parare et ꝑuerſas co vilis tentationibo frangit᷑ qꝛ (cõfirmatũ eſt coꝛ poſitũ ⁊ in amoꝛe chꝛiſti fixũ vt nulla re ſeculi molleſcat et nec extollat᷑ p peris nec frangatur aduerſis (⁊ non cõmouebit᷑ a iuſticia ⁊ ſpe ſua qꝛ coꝛde in terra nõ figitur ſed incõmutabilia amat ⁊ ideo incõmutabiliter ꝑſeuerat(donec) exiſtens in terra viuentiũ inde(deſpiciat inimi cos ſuos)quoſcũq; ſcʒ viſibiles ⁊ inuiſibiles qͥ rum tranſcendit ꝑſecutiones ⁊ tentatões.Etꝓ pter poc futuAru. Diſperſit edit pauperib: iuſticia eius manet in ſeculũ ſeculi: coꝛnu eius exal⸗ Aberur inglona. iſperlit) ua ꝑalia bona ꝑ multos ſeu mul tis qꝛ: plus eſtoꝛatõ multoꝝ q; vnius hominis et (dedit)liberaliter ⁊ gratis nõ ſub obtentu be neficij ſibi reddendi (pauperibo)et indigentib⸗ chꝛiſtũ repꝛeſentantibo: nõ diutibo vel adulato ribus ⁊ ſimilibo(iuſticia eius.i.iuſticie reinbu to et fructus(manet in ſeculũ ſeculi qꝛ meritũ ſue iuſticie eternaliter pꝛemiabit᷑ſcoꝛnu eius)i. potentia et ſublimitas illius cuius humilitas a ſuꝑbis ↄtemnedat᷑ in terra (exaltabit᷑ in glo⸗ ria)eterna: qui enim hic hũilis fuit ibi ptãtem habebit. Bꝛegoꝛius notat ꝙ melius dicit iuſti cia qᷓ; miſericoꝛdia. Juſticia enim eſt dare pau heribus qꝛ eis debet᷑. Unde cũ pauperibotri⸗ uimus nõ noſtra largimur ſed ſua eis reddi⸗ mus. Unde et aug. Quere quantũ tibi deus dederit ⁊ ex eo tolle tibi qð ſufficit. Cetera que ſuꝑflua ſunt pauperũ ſunt. Res aliene poſſidẽ tur cũ ſuꝑflua poſſident᷑ Erogari ſibi vultdeꝰ ex illo qd dedit. Quid enim das qð ille nõ de⸗ dit: Quid eni habes qð non accepiſti: Unde etiam Ambꝛo. Eſurientiũ panis eſt quẽ tu de tines:nudoꝝ veſtimentũ qð tu recludis:capti uoꝛum redemptio et abſolutio pecunia quam in terra defodis. Non ſunt ergo ſuꝑſſua retinẽ da nec diuitibo ⁊ vndeviuant hñtibus ſed pau perib eroganda Qioquin ⁊ retinens ⁊ tam ero gans q; recipiens timeãt ſibi de rapina.Dein⸗ de poſt bona iuſtoꝝ quibo hoꝛtatur enumerat mala iniquoꝝ quibus terret.dicens. Peccatoꝛ videbit et iraſcetur:dentibus —— ſuis fremet et tabeſcet: deſiderium pec⸗ — catoꝝ peribit. ¶ Peccatoꝛ)et impiusvidebit) hoc ad ſuã pe nam ſcʒ humilẽ exaltari ſeq; cõfundi(⁊ iraſce⸗ tur)ſibi ⁊ cõtra ſe ipᷣm eo ꝙ nõ ſecit bona ſed ſe ra ⁊ infructuoſa erit ũlius penitẽtia (dentibus ſuis fremet) ꝑ penam exterioꝛẽ in eo loco poſi⸗ tus vbi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ(⁊ tabeſcet).i. marceſſet inuidia de felicitate aliena (deſideriũ peccatoꝛũ) quod hic in pꝛeſenti habuerũt vi⸗ ta circa delectatões et ſolacia peribit et deficiet nullo ſuccedente ſolatio cum omnia velut vm bꝛa tranſient ⁊ feno areſcẽte flos decidet: qꝛ de ſiderium eoꝛum tm̃ de tempoꝛalib ettranſito⸗ rijs fuit. MMHꝛ:atio. ¶ ¶Lumen ppetuũ rectoꝛ coꝛdiũ deus cõcede nobis te diligere tua gloꝛia iocundan? ſic di⸗ ſpergere in hoc ſeculo vtcarcamꝰ auduuaſpo⸗ — = Pn almus de exhoꝛtatione fideliũ ad — ei laudem ꝓprer ſui excellentia et ad ſe ctandam humilitatẽ laudat tulus h Materia:laus dei ⁊ exaltatio unnit-Jnnn oꝛib neceſ⸗ Augate puen do minum:laudate nomen dnſi. uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Li uitamur. Sed in hoc diſtata duobo pꝛeceden tibus ꝙ pꝛimus monuit exemplo: ſecũdus de beatitudine laudantiũ ſentẽtioſe tractãdo.hic vero tercius directo ſermone auditoꝛes exhoꝛ tando. Et eſt oꝛdo pulcherrimꝰ tanquã dicat. Ego laudo ⁊ beatus qui laudat:ergo vos ⁊ ex emplo moniti ⁊ pꝛemio ꝓuocati laudate dũm tio:monere ad laudis diuine pꝛeconiũ. Sentẽ tia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo monet de⸗ unotos vt deũ iugiter laudent ⁊ vbiq; pꝛedicent ipſeq; facit qd alios monet.i.deũ laudat. Sẽ tentia in ſpeciali:ad laudẽ ergo monẽs oſtẽdit qui ⁊ quẽ ⁊ q;diu ⁊vbi ⁊ quare laudent dicẽs. ¶ Laudate)o vos (pueri).i.omnes deuoti ſim⸗ plices ⁊ puri puritate coꝛdiaoꝛis ⁊ oꝑis et par uuli nõ ſenſu ſed malicia? maxime ſuperbia.i. humiles qꝛ tales ſoli digne laudãtdñm)in eſ⸗ ſentia extollendo maieſtatem eius Hec ſolum laudetis deũ in ſe ſed etiã in ſuo nomine vnde ſubdit᷑laudate nomẽ dñi) pᷣdicando virtutes etoꝑa eius quib nominatus eſtet famoſusvel ita oꝑando vt alij videntes oꝑa vr̃a bona glo riſicent pr̃em veſtrũ qui in celis eſt et de bonis ſeruis laudet᷑ bonus dñs. Nec ad hoꝛam pu⸗ tetis me imꝑare laudem ſed. * Sit nomen domini benedictuz: ex hoc nunc et vſq; in ſeculum. it nomen dñi benedictuʒ).i.ſicut eſt in ſe p̃po benedictũ ſic benedicat᷑a fidelib ⁊ ſiclau⸗ dibus pꝛedicatũ non ad hoꝛã ſedex hoc).i.ex quo ceperũt hoĩes credere etlaudare et (nunc) hoc eſt in pñti(⁊vſq; in ſeculũ).i.ſine fine h̊ eſt ſemꝑ ⁊ omni tꝑe ⁊ in eternũ nam⁊ antea ſemꝑ fuit benedictũ. Semꝑ enĩ laudãdus eſtqͥ ſem per eſt. Nec in vno loco tm̃ imꝑo laudani ſed. us huins pſalmi allia inſcribit᷑: qd laudate dñm interpꝛetatqꝛ in eo ad laudandũ dñũm in re eri⸗ ¶ Su A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum:laudabile nomen domiim. ẽ A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum).i.in omni lo co⁊vbiq; ſitlandabile nomẽ dñi laudibo ex tollendũvt qui vbiq; eſtvbiq; laudet᷑q.d.non pauci ſed oms partes mundi ↄueniantin lau dibus denp circuituz enim ſolis ſignificat bic mundus in quo totolaudand eſt deus. No⸗ men ergo dñi eſt laudandũ⁊ gloꝛifſicandũ ſem per ⁊ vbiq; omni tꝑe ⁊ locovtnunquã ⁊ nuſqᷓ; ceſſet ipius laus ⁊ benedictio. Ideo autẽ ſemꝑ etvbiq; ⁊ ab omnibo dñs eſt laudandꝰ qꝛ. Excelſus ſuper omes gentes dominus et ſuper celos gloꝛia eius. Excelſus)eſt dñs ſcʒ celſitudine nature ⁊ po tentie ſuꝑ omnes gentes).i.homines qꝛ oms ſibi ſunt ſubiecti ⁊ ſuꝑ celos).i.angelos ciues celeſtes eſt (gloꝛia) ⁊ ſublimitas (eiꝰ)qꝛ excedit omnẽ altitudinẽ angeloꝝ vel ꝑ gentes omnia terrena ꝑ celos oĩa celeſtia notat vt ꝑ hec duo ofms creaturas ſcʒ celeſtes⁊ terreſtres indicet ſi bi ſubiectas.Et qꝛ talis eſt ⁊ tantus ideo meri⸗ to eſtlaudandus.deinde ſicut docuitita ⁊ facit g. d. vere dñs eſtexcelſus ſuꝑ omnes. Quis ſicut dominus veus noſter qui in altis habitat: et humilia reſpicit in celo et in ter. MUDc ¶ Quis yenim alius ſcʒ in bominiby vel cele⸗ ſtibus eſtſicut dñs deus noſter).q.d.nullusqͥ ſe poſſit vt ipe.ipſe eſtqui in altis habitat.i. in ſanctis quo dono eius alti ſunt qui in terris poſiti in celis tũ cõuerſant᷑ ⁊ humilia)ſcʒ eoſa dem in quibus habitat (reſpicit) intuitu miſeri coꝛdiecin celo et in terra)exiſtens. Sancti enĩ qui hic in terra ſunt humiles apud deũ ſunt al ti ⁊ hi ſunt in celo ꝑ libertatẽ ſpiritus ⁊ qñ ele⸗ uantur in ↄtemplatiua ⁊ in terra ꝑ habitatõnẽ carnis et quando humiliant᷑ in actiua.reſpicit inquam humiles. —R Suſcitans a terra inopem:et de ſterco⸗ — citans) ꝑ ſolam gr̃am (aterra).i.a labe coꝛpoꝛis (in opem) pus et ad huc q;diu gemit in coꝛꝑe:Vel(a terra).iab amoꝛeterrenoꝝ(in opem).i.nihil hñtem ⁊ omnia poſſidentẽc⁊ de ſtercoꝛe).i. vicioꝛuzʒ putredine ⁊ ſoꝛditate vtea tanq; ſtercoꝛa reputet(erigens pauprẽ)ſpiritu et abiectũ vt ei ſicut pꝛius carnis vicia nõ do⸗ minent᷑:de terra enim ⁊ puluere erexit nos qui bus dicit Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. Suſci⸗ tat inq; ⁊ erigit ad hoc. ⸗ Vlt collocet eum cum pꝛincipibo:cu pᷣn cipibus populiſiuiu. Vt collocet eum) et ſedere faciat nõ iam in terra⁊ ſtercoꝛe inter inopes et pauꝑes ſed in ſe de honoꝛis ⁊ gloꝛieccum pꝛincipibo).i.cum an gelis etcum pꝛincipibo ꝓpłi ſui)i.cum patriar chis ꝓphetis ⁊ aplłis qui ſpiritualiter pᷣfuerunt pplo dei. q.d. ad hoc ſuſcitat inopẽ ⁊ erigi pau peremvt ad tantã potentiã et gloꝛiaʒ gdhcater addat cũ ccli oꝛdiniboq ſunt ex angelis: homi mbus: deinde exponitvbi ſuſcitat⁊ erigit in ec cleſia ſcʒ que ante ſterilis erat nunc vero eſt fe⸗ cunda. Unde ſequnui. „ trem filiop letanten. Ouli habitare facit ſterilẽ)ſcʒ eccliaʒ de gen cibus (in domo).i.in eccłia iudeoꝝ inter ipᷣos Mui habitare facit ſterilem in domo ma iudeos yr in lapide angulari duo parictes con iungant fiatvnũ ouilemrem .ſ. factãcfilioꝝꝛ) ſpiritualiũ ⁊ ideoſletantẽ) de fecũditate ſibi col lata quia iam ſunt multi filij deſerte hec noſtra mater ecclłia pus ſcʒ ante aduentũ ſponſi ſteri⸗ lis erat a filioꝝ ſpiritualiũ ⁊ bonoꝝ operũ ge⸗ neratõe:nũc vero eſt mater filioꝝ ⁊ operũ fecũ da ⁊ leta invna domo habitans ſuꝑ fundamẽ tum apłoꝝ ⁊ ꝓphetarũ ſita iam de filioꝝ mul⸗ titudine ⁊ virtunbo ⁊ pulchꝛitudine leta᷑. “́èèẽG Oꝛatio. ¶ QMaugantes bũdictũ nomen tuũ rogamꝰvt nos in ſinu mf̃is eccleſie collocatos opᷣs deus chanritatis tue facias ſtabilitate ↄnecti.P. d. ſicijs pplo iſrl in exitu de egypto et chꝛi⸗ ſtianis in receſſu ſpiritali ab hoc ſeculo exhibitis. ꝗps. cxiij. — baro. . Ius qui hic inſcribit᷑ alla inuitat nos ad laudẽ dei ex alterius ↄſideratoe negocij q; in pᷣmiſſis pſalmis tribo etiam ad laudẽ dei ꝑtinẽtib.. Si cut eni ꝓpłs hebꝛeus fuit de egypto liberat ſic galdle ꝑ chꝛiſtũ pctõꝛes a pharaone dia⸗ bolo liberat ꝓpha &̊ ꝑ magna miracla illi ppło exbibita chꝛiſtũ mũdo datũ annũciat. Nam illa miracula figure myſterioꝝ chꝛiſti et ecclie erant. Vñ nõ tam pᷣterita hic narrant᷑ qᷓ; futu⸗ ra pᷣdicunt᷑ qꝛ in illis geſtis futura ſignabunt᷑. Materia:beneficia ⁊ miracula hebꝛeis in fi⸗ gura ⁊ chꝛiſtiãis in ſpiritu a deo exhibita. In tentio:inuitare ad deiveri cultũ⁊ laudẽ ob iſto rum beneficioꝝ exhibitionẽ. Snia in genera li ꝓpha in iſto pſalmo cõmemoꝛans bñficia a deo exhibita pplo hebꝛeo in exitu de egypto qᷓ ſpũaliter ſumpta fuerit ꝓplo chꝛiſtiano in exi⸗ tu a pctõ dicit ex his gloꝛiaʒ nomi diuino nõ alteri tribuendã ⁊ inſuꝑ ſimulacra gentiũ ina⸗ nia ꝓbat ⁊ religionẽ dei cõmendat. Sentẽtia in ſpeciali. Incipiens 8 ꝓpha a mirabiliũ nar⸗ Pſalmus de laude ꝓ mirabilib et bñũ egypto domus iacob de pplo bar⸗ etriunee pſalmi pha dauid. Titu 1 ratione ait In exitu ppli iñ rkde egypto) etidẽ ſub alijs verbis repetens ſubiũgitẽ domus ia cob) qꝛ totus iſrł deſcẽdit de iacob qͥ alio noĩe dictus eſt iſrł(de ꝓplo barbaro).i. gentili ⁊ exx traneo qꝛ om̃s ppli dicunt᷑ barbari except he bꝛeis grecis et latinis.nõ eſt eni vt dicit Aug⸗ lingua nr̃a ſed barbara q̃ deũ laudare nõ no⸗ uit.q.d. cum ꝓpls iſſł de egypto.i.de ꝓpło bar baro exiret. Facta eſt iudea ſanctificatio eius: iſrgel acta eſt iudea ſanctiſicatio eius).i.ſanctifi catus eſt ꝓpłs ille in iudea.i.in terra pmiſſiõis colendo veruʒ deũ q̃ terra erat ante ꝑ idolatriã polluta (et iſi jfactus eſt ptãs eius) terre.i. po ui ibi facti ſunt dmſi. ðDD Oare vidit et fugit: ioꝛdanis cõuerſus eſtvetrosſiiiiin. tens factus eſt in ea ꝗ eni in egypto fuerant ſer (Mare) rubꝛũcvidit) pplm de egypto exeun tem.i.ad modũ videnuis ⁊ intelligentis volun tatẽ dni ſe habuit (et fugit) ſe diuidendo ⁊ dan do pplo iter vt ſicco pede tranſiret et (ioꝛdanis cõuerſus eſt retroꝛſum)reuertẽdo ad locũ oꝛi⸗ ginis ⁊ eleuando ſe ad modũ collis. Oontes exultiderunt vt arietes:et col ontes exultauerũt vtanietes ⁊ colles ſi⸗ cut agni ouiũ Mecthaphoꝛice loquit᷑qꝛ cauſã exultatõnis dederũt ipᷣis filijs iſrł inclinantes ſe in aduentu eoꝝ q̃ſi applaudendo. Ham ma giſter in hiſtoꝛijs innuit hoc dictũ de ſcopulis loꝛrentium arnon qui in tranſuu ſilioꝝ iſrł in clinati legunt᷑. Hec aũt pꝛedicte figure ſunt: ꝑ iſrl ergo ⁊ iacob intelligit chꝛiſtianꝰ pplaqͥ pꝛi us eſt iacob.i.luctatoꝛ poſtiſrł.i.videns deuũ:p egyptũ vo que interpꝛetat᷑ tenebꝛe ſeu afflictio intelligit᷑ ſeculũa quo ſpiritaliterꝛ mente eſt re cedendũ.Sic enĩ quiſq; hierłm celeſtis idone us ciuis fit cum pꝛuno huic ſeculo renciaue⸗ rit quẽadmodũ ipᷣe pplłs in terrã ꝓmiſſiõis du ci nõ potuit niſi pus ab egyptorecederet. Sʒ ſicut ile nõ inde diſceſſit niſi diuino liberatus auxilio ſic nemo coꝛde ab H̊ ſeculo auertit᷑ niſi diuine miſericoꝛdie munere adiuuet᷑. Sicut xpls ille cum exiret de egypto ſanctificatꝰ ⁊ po tens factus eſt in iudea uia chꝛiſtianũ ꝓplm ex⸗ euntẽ depctis ⁊ ↄfitentẽ fidẽ trinitatis ſanctifi catↄfeſſio. Judea eni ↄfeſſio interpꝛetat᷑ ⁊ ꝑeã factꝰ iſrł fit potẽs ad reſiſtendũ pcũs ⁊ vt filiꝰ dei fiat. Et hemare).i.gentilitas vel ſeculi pctõ resꝭ vidit) ⁊ intellexit ſcʒ ſctõs pᷣdicatoꝛes ſup⸗ — — — m - — — plantatoꝛes vicioꝝ ⁊ aias videntes deũ (⁊ fu⸗ git.i.nõ potuer̃t reſiſtere aplis qꝛ deus erat in illis ⁊ ſic ceſſerũt ⁊ ſiluerũt vt tibi ſine cõtradi⸗ ctionead libertatẽ ſpiritualẽ via panderet᷑ (et ioꝛdanis) qui interpꝛetat᷑ deſcenſus.i.humiles baptiʒzati (ↄuerſus eſt retroꝛſum).i.ad eum vñ oꝛti ſuntredierũt.Et tunc (montes)ſcʒ apli ce teris pᷣeminẽtes exultauer̃)⁊ gauiſi ſũtqꝛ pec catoꝛes ↄuerſos viderũtvt anietes).i.vt totius gregis dñiici duces ⁊ pncipes duoby teſtam̃tis qſi duobo coꝛnibo munitidet colles) dicti a co⸗ lendo.i.minoꝛes qui ſemen fidei receperũtex⸗ ultaueruntſicut agni ouiũ)hũiles ⁊ innocen⸗ tes lacte ad huc indigentes ab arietib ꝑ euan gelium in fide generati Sed. Auig eſt tibi mare ꝙ fugiſti:et tu ioꝛda nis dqꝛ conuerſus es retroꝛſum. Quidg eſttibiocmare ꝙ fugiſti ⁊ tu)o (ioꝛda nis) quid eſttibi (quia cõuerſus es retroꝛſum) Eto voos. ontes exultaſtis ſicut arietes: et col⸗/ eusagni onmuuunm. Montes g fuit vobis ꝙ (exultaſtis) ſicut arietes) ⁊ ovos (colles) quid fuit vobis ꝙ exul taſtis ſicut agni ouiũ).q.d. VUñvenerũt iſta mi rabilia in mari rubꝛo in iosdane in montibo et collibo. Interrogat quare hec facta ſint vt ad⸗ mirationeʒ excitet. Et quaſi rũdens queſtioni ſcðᷣe de montibo ⁊ collibo ſubiungitt. Alfacie domini motsa eſt terra: a ſacie dei ¶Afacie).i.a pñ̃tia (dñi) deſcendentis (mota ſt terra) T ex terre motu ad pñtiam dei facto H Puenit ſcʒca facie) ⁊ pñtiadei iacob)qui nõ eſt deus recens. Ex hoc etiaʒ patet ſolutio pꝛime queſtionis de mari ⁊ ioꝛdane qꝛ factũ eſt ad pᷣ⸗ ſentiã dei qui hoc voluit fieri.q.d.a diuinavo⸗ luntate pceſſerunt omnia cui etiã obediunt in Aui cõuertit petram in ſtagna aquarũ: et rupem in fontes aquarum. ui) etiã (cõuertit petra in ſtagna aquarũ) ciendovt de petra fluerent aque abundã⸗ ter. Naʒ moyſe eleuãte manũ et ꝑcutiẽtevirga bis ſilicẽ egreſſe ſunt aque largiſſime/⁊ rupem in fontes aquaꝝ repetitio eſt euidens ſub alijs verbis. Hec etiam ſpiritualiter intelligunt᷑ ac ſi dicerek. Quid eſttibi o ſeculũ quia tua impe dimenta ceſſerunt etquid eſt vobis o tot milia credentiũ totò coꝛde huic mundo renuncian⸗ tium q ad veſtrũ deũ cõuertimini. Item quid . eſt ꝙ gaudetiso duces et fideles diſpenſatoꝛes 8 verbi veritatis ⁊ quod eſt ꝙ gaudetiao ſubdi⸗ ti ⁊ minoꝛes qui tpalia non relinquitis ſed be⸗ ne diſponitis. Qui reſpondebũt. Ideo gaude maus quia (a facie dñi).i.a cognitione et pꝛeſen tia dñi qꝛ deus in ſuis pᷣdicatoꝛib⸗ erat qu pi⸗ xit ecce egovobiſcũ ſumvſq; ad coniũmationẽ ſeculi (mota eſt terra).i. homines terreni a ſua ſuꝑſtitione ad cultũ dñi qui eſt deus iacob.i.lu ciantiũ etvicia ſupplantantiũ. Ipſe eſt etiã(qui cõuerut petrã in ſtagna aquarũ ⁊ rupẽ in fon⸗ tes aquarũ) Iſta petra ⁊ iſta rupis eſt chꝛiſtus qui ſeipᷣm pꝛius durũ cuʒ ignoꝛaret᷑ liquefecit yt de eo manarent aque gratiarũ ⁊ doctrinarũ de eo enim quattuoꝛ flumina hoc eſt quattuoꝛ euangelia exierunt ⁊ totũ mundũ irrigauerunt et ipſe miſit ſpiritũ ſanctũ de quo dicebat ſiqͥs ſititveniat 1 bibat Sed iam gratia cõmenda⸗ tur cum ſubinfertur. Non nobis dñe non nobis: ſed nomini tmhopaglonam. Nõ nobis) iudeis oldñe nõ nobis gentib⸗ (ſed nomini tuo da gloꝛiã de pꝛedictis mirabi libus ⁊ beneficijs.i.fac vt inde nomen tuũ glo rificet᷑ ⁊ nõ noſtris meritis nõ nr̃is viriba aſcri batur. Gꝛatia quidẽ iſta nõ quaſi ex operibet meruis pꝛecedentibo data eſt ſed miſerante illo qui iuſtificat impiuʒ ne vllam ſuam homines ſeg nominis dei quererent gloꝛiã ⁊ nec nomen eius gloꝛificet᷑ in omnibo gentibo qꝛ pꝛo bonis gratis vobis datis apparet gloꝛioſus:gloꝛia eĩ eſt cum dat immeritis:da inq; gloꝛiam nomi⸗ nio. Super miſericoꝛdia tua et veritate tua —— nequando dicant gentes vbi eſt deus eo ¶ Dup miſericoꝛdia tua et veritate tua) id eſt de mirabilibo ⁊ beneficijs que feciſti miſericoꝛ diter ꝓ populo tuo vtimpleres ꝓmiſſoꝝ tuoꝝ veritatẽnequando dicant gentes blaſpphemã do(vbi eſt deus eoꝛum). Si enim non adim⸗ pleſſet ꝓmiſſa etnõ feciſſetiſta videret᷑ gentib⸗ ꝙ ſuavirtius defeciſſet ⁊ ſuos ſaluare nõ potuiſ ſet: hoc ſepe impij imputant bonis afſſictis di centes vbi eſt deus eoꝛũ: hoc etiam ſolent no⸗ bis dicere gentes que habent deos viſibiles qꝛ inuiſibilẽ deũ colimus. Sed iam tot mirabi⸗ libus factis ꝓ nobis reſpondemus eis. Deus autem noſter in celo: omnia que cunq; voluit feirtt. ¶ Deus autẽ nr) eſt (in celo) ſurſum qꝛ omnia coꝛpoꝛa celeſtia ⁊ terreſtria crãſgredit᷑ ⁊ ibi ma gis relucet ſua poteſtas et gloꝛia q tam potens eſt in celo ⁊ in terra ꝙ bic⁊ ibi(omnia quecũq; voluit)vel in coꝛpoꝛalibo vel in ſpiritualibo (fe cityper qð omnipotens apparet⁊ ita ex faciura poterunt compꝛobare factoꝛẽ ⁊ operibo ſentire dentiam. Deſiſtant ergo homines cõtra euʒ 4 loqſi cogitare vel oꝑari ꝑuerſe qꝛ ſuũ facere et iudicare conſiſtit in ſola voſluntate. Noſter qui dem deus talis eſt: tam potens apparet ex ope ribus ꝙ ipſi nõ pñt dicere de dijs ſuis q.· Simulacra gentiũ argentũ et aurũ ope Simulacra gentiũ).i.idola ⁊ imagines 12 tanquã deos colunt ⁊ dicit᷑ſimulacrũ qꝛ ad ſi militudinẽ alicuius hominis moꝛtui fictũ.ſũt (argentũ et aurũ) quo ad materiã de qua ſunt quam fecit deus hoc eſt ſunt creatura nõ crea- toꝛ:habent quidem gentiles ⁊ lingnea ⁊ erea et marmoꝛea⁊ terrea ſed pꝛecioſioꝛa ponit quoꝝ materia charioꝛ habet᷑et quib maioꝛ reueren tia exhibetvt qui erubeſcit in his facilius eru⸗ beſcat in cetens ⁊ ſuntſoꝑa manuũ hoĩm)quo ad foꝛmã ſtulticia hominuʒ ſuꝑadditã hoc eſt ſunt factura nõ factoꝛ. Sunt ergo manu ho⸗ minum foꝛmata ſed nõ hũt membꝛoꝝ officia Os habent et nõ loquentur:oculos ha pent et nõ videbunt. — (et nõ loquent).i.non habent loquendi poten tiam: homo ergo illis melioꝛ eſtqͥ loquit᷑. hoc enim ꝓpꝛiũ eſt homini ſcʒ loqui ceteravero que ſequunt᷑ cõmunia ſunt homini cum beluis vt nõ ſolũ homines ſed etiã beluas ſcias ſimula⸗ cis eſſe anteponendas. Sequit᷑ (oculos hũt) ſcʒ in apparentia ⁊ nõ inveritate(⁊ nõ videbũt) Lcarent debita oculoꝝ oꝑatione. Aures habent et non audient:nares ha pent et non odoꝛabunt. Aures habent) ſcðᷣm appa ritatem(⁊ nõ audient) nec poſſunt in oꝑationẽ auribo deputatã (nares habent) in apparentia ei nõ inveritate (et nõ odoꝛabunt) nec gaudent narium operatione. Manus habent et nõ habent et non ambulabunt:mon clama⸗ SS bunt in gutture ſuo. ——— D s babent ſcʒ ſcᷣm hominis ſimilitudinẽ palpabũt: pedes rentiã no ſcmve ¶Manus habent) ſcom apparentiã nõ ſcom veritatẽcet nõ palpabunt) nec poſſunt in debi tam manuũ operatõnẽ hoc etiã ſymie pñt que manibo cõtrectant ⁊ melioꝛes illis ſunt (pedes habent)ſimilitudinarie ⁊ nõ verecet nõ ambu labunt) exercendo pedũ officiũ ⁊ ſimiliter licet videant᷑ habere guttur nõ) tũclamabũtĩ gut ture ſuo)nec habent eius vſum. Unde melio eſt illis beſtia que ſi nõ loquit᷑ clamoꝛẽ tů ha bet in faucibo. Melioꝛa ergo ſunt aĩalia bꝛuta que ⁊ vitã et ſenſum habent et ſi pudet adoꝛare bꝛuta animalia multo magis ſimulacra queet vita ⁊ ſenſu carent. Et qꝛ talia ſunt ſimulacra. Similes illis fiant qui faciũt ea: et oẽs 2— qui confidunt in eis. ſimiles efficiunt᷑ dum nõ emendant᷑ qꝛ mẽte in ſenſibiles facti nec vident nec intelligũt nec di ſcernunt. Non optat hoc ſed pᷣdicit. AUel(ſimi les illis fiant).i.ſimiles ſe eis eſſe intelligant vt diſſimiles fieri laboꝛent(qui faciũt ea) ꝑ ſcul⸗ pturã vel fuſurã(⁊ om̃s qui ↄfidũt in eis)et ea adoꝛant nõ ſolũ qui faciũt. Hihil eis peius eẽ poteſt qᷓ;vt dijs ſuis ſiles ſcʒ:muti:ceci:ſurdi:et oĩo inſenſibiles intus fiant. Hoꝛaliter vniuſ⸗ cuiuſq; hoĩs ſimulacrũ et deus eſt qð venerat᷑ et colit ſicut auari deꝰpecunia:caſtrimargi deꝰ/ venter ⁊ ſic de ſilibo Os habẽt ⁊ nõ loquen) veritatẽ ⁊ iuſticiã defendendovel que ad eos ꝑ tinent oꝛe nõ exercẽdococulos)ſcʒ coꝛꝑis ha—⸗ bent)ad ↄcupiſcendũ tꝑalia (⁊ nõvidebũt)o⸗ culis mentis ad ↄtemplandũ eterna(aures ha bent) coꝛꝑis⁊ nõ audient)pꝛecepta dei aurib⸗ gudiendi ⁊ coꝛdis(nõ hñt) coꝛꝑis (⁊ nõ odoꝛa bunt)intus chꝛiſti bonũ odoꝛẽ de q̃ dicit apo⸗ ſtolus bonus odoꝛ ſumus deo.( Manus hnt et nõ palpabũt) bene oꝑandocpedes hñt ⁊ nõ ambulabũt)invia dñi ⁊ de virtute invirtutem (nõ clamabũt in guture ſuo) Illi clamant in gutture quoꝝ vox ꝓcedit ex coꝛde garruliverro et blandiloqui in labioꝛũ ſũmitate. Boni vero clauſtrales ſenſus ſuos cohibẽtes ſos hñt? nö loquent᷑) inutiliavł nociua(oculos hñt ⁊ nõ vi debunt) vana ad ↄcupiſcendũ vel delectandũ (aures hñt ⁊ nõ audient) detractões etqͥ edifi cantnares hñt ⁊ nõ odoꝛabũt)illicita( Ma⸗ nus hñt ⁊ nõ palpabunt)tangendo illicita vel oꝑando mala aut inutilia pedes hũt ⁊ nõ am bulabüt) alicubi ſine licentia vel ad mala (nõ clamabunt in gutture ſuo) ſilentiũ frangendo vel incoꝛde murmurando. Ita gentes cõfidũt in ſimulacris qui iuuare nõ poſſunt. Sed. Homus iſrael ſperauit in vño:adiutoꝛ eoꝛum et ptectoꝛ eoꝛum eeft. ¶Domus iſrael).i.ſubditi in eccłia (ſperauit) qð nõ videt᷑ (in dño)mundo abicto et ideo vt pduret vſq; in finem patientia eoꝝ (adiutoꝛ oo rum)in bonis agendis ꝓtectoꝛ eoꝝ eſt cõtra mala ĩminentia.bene aũt nõ ſolũ adiutoꝛ ſed ? do vita ſpirituali ſicut illa ſenſibili. In animo cona ſat 6 0 ptectoꝛ dñs dicit niſi enim ipᷣe adiuuerit nihil poſſumus ſacere⁊ niſi pꝛotegendo cuſtodierit ea etiam in quibo adiuuamur nõ poſſunt ꝓpdeſ ſe. Ne aũt videat᷑ maioꝛib iam eſſe res que mi noꝛibus ad huc eſt ſpes adlduit. Domus aaron ſperauit in dño: adiutoꝛ — ꝛum et ptectoꝛ eoꝛum eſt. Domus )etiamcaaron).ietiam oꝛdo ponti⸗ ficum ⁊ ſacerdotũ qui ceteris ſunt pᷣlati(ſpera⸗ uitin dño) nõ in mũdo ⁊ ideo dñs (adiutoꝛ eo rum ) vt ct ipſi ꝑſeueranter extendant in ea que ante ſunt ⁊ currant donec appᷣhendant (⁊ ꝓte⸗ ttoꝛ eoꝝ eſt) ne eis noceat᷑. JAdeo minoꝝ ⁊ ma⸗ ioꝛum eſt dñs adiutoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ qꝛvtriq; timẽt dñm ⁊ vniuerſaliter omnes in eccleſia. Aui timent dñm ſperauerũt in vño:ad iutoꝛ eoꝛum et ꝓtectoꝛ eoꝛum eſt. Duitiment dñm in omni gentecſperauerũt in dño )nõ in alio. O mnis młtitudo fideliũet vniuerialis eccłia in his verbis compᷣhendit et dñs (adiutoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ eoꝝ eſtmodo pᷣdicto. Spes ⁊ timoꝛ beatos faciunt ⁊ ſunt due mole inter quas debet moli omnis chꝛiſtianꝰ. Atfi ,e at panis coꝛã deo reponẽdus. Si ſperas ⁊ nõ times pꝛeſumis ſi times ⁊ nõ ſperas deſperas. Spes ad alta ꝓficientes ꝛcevirtutibo cogitã⸗ ₰ . tes ꝑtinet:timoꝛ vero ad inchoantes ⁊ pctã ſua ꝑ penitentiã coꝛrigendo ad miſericoꝛdiã recur rentes. Et hos enim etillos pius ⁊ miſericoꝛo dñs adiuuat ⁊ ꝓtegit.Etqꝛ nullis noſtris me⸗ ritis pꝛcuenimus miam dei ſequnit. Oñs memoꝛ luit noſtri et benedixit no ae,3 quaſi oblitus videbat᷑ (memoꝛ ſuit noſtrioſtendendo beniuolentiã ſuaʒ ergo nos ſcom modũ loquendi hoĩm qñ quis facit nũc bonũ qð pus nõ faciebat(et benedixit nobis) amnibenegictid ſpiritali bona ſpiritualia dã do ⁊ multiplicando.Et exponens quibus be⸗ nedixit declarat pꝛimo in minoꝛibo d. Benedixit domui irrael:benedixit domui ¶ Benedixit domui iſrł).i.ſubditis in ecclia ſcdᷣo in maioꝛibo ſcʒ pꝛelatis benedixit domui aaron).i. pontificiboꝛ ſacerdotibi ſuis.Cercio generaliter in omnibo deuz colentiby hoc eſt in vniuerſali eccleſia dicens. Benedirit omnib qui timent dominũ: nillis cuw maioꝛibo. 4 caſto ⁊ hoc ſine ꝑſonaꝝ acceptõne Vñ ſubdit puſiulis cum maioꝛiboxi. indifferenter. omnib⸗ imꝑfecus? ꝑfectis. Nullũ genus: nullus gra Benedixit omnibo qui timent dñm)timoꝛe dus excludit᷑ hoim dumm̃ timeant dñm. S qꝛ benedictio dñi ſemꝑ creſcit in eis qui in ei ſeruitute ꝓficiunt bene pſalmiſta impꝛecando illis bonoꝝ augmentũ ſubiũgit dicens. Adiſciat dominus ſuꝑvos ſuꝑvos esſu er filios veſtro. Adijciat).i.apponat ⁊ addat dñs ſcʒ bene⸗ diciionẽ ⁊ bona(ſuꝑ voso pr̃es ⁊ magiſtri(ſu Per vos inquãtet ſuꝑ filios veſtros).i.diſcipu 89 2 imitatoꝛes.Etita factũ eſt. Acceſſit enim fides omniũ gentiũ et creuit numerus nõ ſolũ ſapientiũ antiſtitũ et magiſtroꝝ ſed enã obedie᷑ tium lo et diſcipuloꝝ adijciente dño nõ ſo i lum ſuꝑ patres ſed etiã ſuper filios eoꝝ:pinde Ytriſq; puſillis ⁊ magnis dicit ꝓpha qð ſequit᷑. Bũqdicti vos a vño q fecit celũ et terrj. ¶ Benedicti)eſtis (vos) vtriſq; ſcʒ pres et filij (ono).i.honoꝛi dñivt ei ſeruiatis. Velłea dño) ꝑ aſſecutionẽ gre in Pnie gloꝛie in futurocq fe cit celum)ſcʒ apoſtolos ⁊ maioꝛes de quibo di citur celi enarrant gloꝛiã dei(et terrã) ſcʒ ppłm et minoꝛes qui reſpectu maioꝝ ſunt ſicut terra ad celum. hoc autem. Celum celi domino terram autem dedit nilijs bominum. u) deditcceli dño)qm̃ apłos et maioꝛez ſubdidii filio ſuo qͥ celi? tene dñs eſt qꝛ ili ma gnum ſoli dans dociles ſunt ⁊ ꝑ ipᷣm vbertatẽ ſapie capiũt (terrã aũt)ſcʒ ſubditos ⁊ minoꝛes (dedu filijs hoĩm).i.apłis ⁊ maioꝛiba vtvome re pᷣdicatõis ⁊ doctrine excolant ad fructificã⸗ dum⁊ qꝛ alia eſt multitudo repꝛoba q̃ ad iſtos nõ ꝑtinet que a dño nõ benedicit᷑ ſed maledici tur ſubiungit de ea ⁊ conuerſa ſermone ad do⸗ minum dicit. Non moꝛtui laudabunt te domine:neq; omnes qui deſcendunt in infemmũ. HNon moꝛtui /in pctis actibi.⁊ a te qui esve rayita pꝛauitatibo ſuis ſeꝑati(laudabũt te do⸗ mine) qꝛ nõ eſt ſpecioſa laus in oꝛe pctõꝛis(ne q; oms.i.aliqui omniũ (qͥ deſcendut in infer⸗ num).i.in ꝓfundũ vicioꝝ.ſ.audabũtteqꝛ im⸗ pius cum venerit in ꝓfundũ maloꝝ ↄtemnet Illi inquam non laudabunt. Begd nos qui viuimus benedicim dño.· * * — cx hoc nunc et vſq; in ſecuul. SDed nos qui viuimus) vita gre in ea ꝑſiſtẽ do ⁊ tevxerãvitã ſequendo.i.quos viuificabitdi uina gr̃a in bonis oꝑibo qui fidem? oꝑa habe mus (benedicim dno).i.laudamis oim. ta les enim dnim digne laudare poſſunt ſicut ſcri ptum eſtrecios decet laudatio (ex hoc) id eſtex quo incepunusꝭet nuncſcilicet modo ⁊? ꝓgre⸗ diendo⁊ vſq; in ſeculũ).i.ſine fine qꝛ ex hR̊ᷣtem poꝛe vſq; in eternũ laudandus eſtoſñs. ¶Oꝛatio. Eſto nobis dñe adiutoꝛ et ꝓtectoꝛ in te ſpe⸗ raʒ ib ⁊ memoꝛ nos feciſſe de terra da vt ſem per viuamus in laude ſuꝑna. Per. do. Pſalmus de gratiarũ actione ꝓ exau itione oꝛationis liberati a multis peri culis et de oꝛatione ꝓ requie inuenien⸗/ da poſt huiuſmodi beneficiũ liberatõis. R — ⏑½ — „ ☛☚ augdiet dñs vocem oꝛatõis me.„ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti tulus eſtalła.i.laudate dñm:hic titulꝰ ſepe ite⸗ ratur qꝛ laudatio dei ⁊ dignitas eſt operũ⁊ pꝛe cium eſt laboꝝ.i.⁊ meritũ eſt ⁊ pꝛemiũ. Mate⸗ ria gratiarũ actio decxauditõe oꝛõnis ꝓ libe⸗ ratione a malis et oꝛatio ꝓ reqᷣe poſt huiuſmõi gratiã liberatõis. Intentio:monere ad dei lau daem ⁊ in omni afflictõe recurrere ad deũ ꝑ oꝛa tionẽ. Sententia in generali ꝓpha in iſto pſal⸗ mo in ꝑſona cuiuſiibet fideł ad magnã ⁊ inſtã tem petitõz ſuã de ꝓfunda pctõꝛũ fouea vel de afflictõne ſpirituali ſiue coꝛꝑali ſe diuinitlibe ratum eſſe recognoſcens gr̃as agit ⁊ iterũ oꝛat vt liberatus ad requiẽveniat.Et eſt iſte pſalmꝰ ↄſolatio fideliũ cõtra doloꝛes ſeculi:in hoc eti am pſalmoꝰꝛ tribus ſequentibo ipᷣm:ſunt alie et alie ratões laudandi deũ. Sententia in ſpecia li ꝓpheta ergo in ꝑſona liberati gras agẽs deo ait¶ Dilexi ſcʒ dñm nõ ꝓpter tꝑalia bona mihi data vt infideles ſed (qm̃ exaudiuit)ipſe(dñs) ſicut certitudinaliter ſpero (vocẽ oꝛatõis mee) in anguſtijs. Quia dilectionẽ ſpes boni futuri ſolet accendere inde dilexiſſe ſe dicit qm̃ ſpera⸗ uit exauditurũ deũvocẽ oꝛatõnis ſue.Tria no bis cõmendant᷑ in ̊ verſu ſcʒ fides ſpes ⁊ cha ritas:fides enim oꝛat:ſpes futura pᷣſtolat᷑cha⸗ ritas coꝛroboꝛat fidem ⁊ ſpem ſed fides ⁊ ſpes nutriunt charitatẽ:maxime eniĩ deũ diligimus ꝓpter inuiſibilia ⁊ eterna que ſperamꝰ ⁊ credi⸗ mus. Inde aũt ſpero qm̃ exaudiet. — — — is meis inuocabo. nuia)iam (inclinauit aurẽ ſuã mihi) dicit per ſimilitudinẽ auris/dei miſericoꝛdia ipſius quam videt᷑ inclinare cũ nos clementer digna tur audire:aurẽ ſingulariter ſuaʒ inclinauit qũ filiũ ſuũ nobis miſit ⁊ ꝓ nobis in moꝛtẽ dedit. Inclinatio ergo fue auris ꝓbatio eſt future ex auditõnis ⁊ idcirco in hoc ego exꝑtus miſen⸗ — Quia inclinauit aurẽ ſuã mihuet in die coꝛdiam (inuocabo)eum eius anxiliũ in die bus meis).iin diebo mee miſerie quos mihi fe Apeannd qui ſunt pleni laboꝛis et doloꝛis. el(in diebus meis)pꝛeſentiho.i. in diebo ſa⸗ lutis mee tꝑeſcʒ acceptabili. Modo enim ⁊ in hacvita tm ſunt dies noſtri ad inuocandũ Ex neceſſitate aũt magna cõpelloꝛ inuocare a. Circũdederũt me doloꝛes moꝛtis:et pe = ricula inferni inuenerunt me. Nircũdederunt me doloꝛes moꝛtis).i.vehe mentiſſime tentatões peccati que pariunt do⸗ loꝛem moꝛtisvł ipᷣa etiã pctã que ſũt cauſa do⸗ loꝛis? moꝛtis eterne qᷓ moꝛs erit in inferno.vũ ſequit᷑ (et ꝑicula inferni).i.debita ⁊ reatus pe⸗ narum infernicinuenerũt me)aberrantẽ abſq; te ⁊ expoſitũ malis ita vt in inferno puniar ni⸗ ſi adiuuer in tentatõnibo iſtis ⁊ liberer a pecca tis. Ego vero ea nõ inueniebã qꝛ ꝓſperis ſecu ligaudebã in quib plus fallunt inferni peri⸗ cula ⁊ ſuffuſus carnali voluptate nõ animad⸗ uerti mala me circũdantia. Illa ergo mala pꝛi us inuenerunt me neſcientẽ ſed poſt etiam ego tandem. ſii inuocaii. Tribulationẽ).iafflictionẽ ex timoꝛe(et)per ↄpſequẽs (doloꝛẽ) interioꝛẽ de ꝑiculis (inueni) qꝛ ꝑ illã afflictionẽ ex timoꝛe inueni ⁊ cognoui meã miſeriã interioꝛẽ quam neſciens habebaz ſcʒ doloꝛes moꝛtis et ꝑicula inferni:pus enim Tribulationẽ et doloꝛẽ inueni: et nomẽ vana me ſeducebant ⁊ vtilitas tribulatõis me latebat quam tribulationẽ deus infert hoĩ ad vtilitatem qꝛ ꝑ flagella exterioꝛa cognoſcit ho mo ſuam miſeriã interioꝛẽ ⁊ ideo cognita mea miſeria (nomen dni inuocaui) in his tribula⸗ tionibus ⁊ ꝑiculis ſatagendo vt ꝑ eum libera⸗ . rer ab ipᷣis. Inuocaui inq;.d. „ O dñe libera animã meã: miſericoꝛs do „ SS 4 2 minus et iuſtus:et deus noſier miſerek. b his miſerijs ne tantis pplexitatibs inuolu⸗ ta pereat in eis et nullus dubitet liberari ſi de⸗ uote clamauerit qꝛ (miſericoꝛs)eſt(dñs) parcẽ do delictis ⁊ tñ iuſtus qꝛ flagellat p eis ne mi⸗ ſericoꝛdia remiſſio credat᷑ inutilis (⁊ deus no⸗ ſter iten (miſeret᷑qꝛ recipitad beatitudinẽ quẽ flagellat nec tam amaruʒ debet eſſe ꝙꝶ flagellat qᷓ; dulce ꝙ recipit. Erige aures pctõꝛ miſeri⸗ coꝛs eſt dñs ſed nolieſſe negligens ſequit᷑ enizʒ (et iuſtus ⁊ deus) inquit (noſtef miſeretur) nõ dicit de pꝛeterito ſed pꝛeſentivt ſemper eum mi ſericoꝛdem oſtendat. Semel etiam iuſtum po ſuit et bis miſericoꝛdem quia nõ tanta habeo O dñne) qui potes omiaclibera animã meã) bes eni ſep poeona quanta mala. Incipiunt grauarepecca nemo eſſe poteſtnec enim mũdus a pctõ neifff c ta mea ⁊ vincitin ſua mia. Mileret inq; qa. v ius diei fuerit vita eius. ¶ Oꝛatio. Cuſtodiens paruulos dñs:humiliatus ¶ Ablutoꝛ peccaminũ dñe quianimã te fide⸗ m et lieranit me. liter innocantẽ velociter ↄſolaris rogamus vt — ¶ Quſtodiens )eſt vt paſtoꝛ? puulos).i bumi : S nos a ꝑiculis inferni erutos in regione viuos . Iles (dñs) vt grandes faciat heredes ſi quis ſe ablata peccati moꝛte reſtituas. er dm. he hüiliat huius miſeret dns ⁊ eũ cuſtodit ?1 qunn ¶ Plſalmus de conſtantia fideliũ et ſan . to minoꝛ quis eſt apud homiĩes tato maioꝛ eſft ctoꝛum martyru in fide et cõfe ſione p⸗ he apud deũ. Etexpto credite qꝛ egochumiliatus pter chꝛiſt alios ad hoc ipᷣm ſuis ver/ ſum)veraciter coꝛã ) ipᷣo (et) ideo (iberauit me) bis et exemplis puocantiun. 8 vergcuer co wed ee bis et exempl is ꝓuocantiumm. ab anguſtijs meis ſua gra ⁊ vinute. Deide boꝛ (((658. Cxv. H tatur animã ſuã vt conuertat᷑ ad deũ. Undere A e Ji een. 8 iegekg Erqr onhscſtmſericoꝛs tcuſio⸗ H Redidi pꝛopter iens paruulos ergo. . qnod iocumns ſinier d auf biuni „ Conuertere anima mea in requie tuam Gsätgnate aifhuelne R quia dns bene fecit tiib. 4 ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſtal R Lonuertere)o (anima mea) affectõe et deſi⸗ leluia:voce landis ↄgruc ppᷣtitulatiſte pſalmus H erio in requiẽ tuã).i. ad deuʒ mna wola eſtihi qꝛ in ̊ pſalmo vᷣba ſunt martyꝝ qui ↄfeſſione d merito cõuertere(qꝛ dñs bene fecit HH 2ſtantia fideliũ ac ſctõꝝ martyrũ in fideꝛ ↄfeſ tis ꝑiculis te liberando ⁊ cuſtodiendo acvaria ſione. Inteniio: moneread dei laudẽ: ꝓ donis dona tibi dando. Talis actio debet eſſe anime iſtis fidelibo collocatis. Dententia in generali 4 que tendat ad quietaʒ ſecuritatẽ nõ que augeat ¶ pheta in iſto pſalmo loquit in ꝑſona martyrũ inquietũ laboꝛẽ. Requies nr̃a chꝛiſtus eſtoeꝰ inuictoꝝ quãta ꝓ fide ꝑtuler̃t alijs referẽtiũ vt noſter. Si qñ fuerim in anguſtia et cepit nos ſuiexeplo ↄſtanter in paſſionibo ſe habeãt ⁊ cõ cogitatio captiuare in pem vicamus cõuerte memoꝛat dei bnficia ſcʒ fidẽ ⁊ ↄfeſſionẽ qꝛ cre re anima mea in requiẽ tuã. Na bene fecit. diderunt in fidẽ chꝛiſti nõ obſtantibꝰ multis et Quia eripuit animam meam de moꝛte: masnis tribulationibo publice cõfeſſi ſunt ac oculos meos a lachꝛymis: pedes meos gloꝛioſam moꝛtẽ pPpcheiſti noleꝛ catholica lide ein lapunn. Aululltanter ſuſceperunt. Snia in ſpecialiꝓpha g AQuia eripuit animã meã de moꝛte) infideli in giona martvꝑ comemoꝛans dei bñficia alt tatis:peccati:⁊ eterna (oculos meos a lachꝛvy⸗ Credidi)ſcʒvere ⁊ ꝑfecte ꝓpter qð locur ſuʒ in mis) p lapſu t peccatis (pedes meos) ⁊ affect? ¶ Vcofeſſus ſiue aſtanter ea que credidi nõ nega 8 (A lapſut ꝑiculo peccandi de moꝛte infidelita ui cibaria ↄſeruis: non tacui coꝛã ſpiculatoꝛe. tis: poteſt intelligere homo ſidelis iam ereptaʒ redenti neceſſe eſt loqui nõ eniʒ pfecte credie gr eſſe animi ſuã eo ipo quo ex infideli fidelis eft, qui qd creditvel pigritiavel timoꝛe non loquit fectus eſt. Eriptit etiaz in pĩti a moꝛte peccat debet eni loquendo alios lucrari vt mereat au n ſed in futino eripiet a moꝛte eterna. Cetera vo diur intra in gaudiũ dni mi. Si martyres qui nni⸗ vita emigrauerũt ſed nõ in re. NHunc enĩ cum diſcrimine gladij ↄfeſ ſunt quatomagis nos oli⸗ lapſus nmos ꝑiculoſos cogitamus nõ ceſſant Pfueri debemin ſecuritatecego aũt pumiliar ſoe⸗ oculia lachꝛvmis: tunc aũt eripiet oculos no- ſum nimis)ab eis qui venitati atradicut.i.pa atci ſtros a lachꝛymis qñ ⁊ pedes a lapſu. Uñ ſub ſus ſnm multa /ꝓpterverbũ dei qð fideliter tene emi⸗ iungens nõ ait placeo ſel. hain Ei Dl confeſſio viriby hominis de⸗ no⸗ DVlacebo dño in regione viuoxęz. nedeoaucrrr. igt Mlacebo dño) pfecie in futuro qñ nulłꝰ eri ¶Ego diri in ecceſſu meo: omnis homo lapſus nullũ infirme carnis lubꝛicũ et hoc (in mendax. „ „ ſan⸗ regione viuoꝝ).i.cternaliter viuentiũ ſcʒ in ce⸗ Ego)auũt nõ attribuens mihi cõfeſſionẽ (di ka leſti regno ⁊ gioꝛia btõꝝ vbi nemo moꝛit᷑. Jbi Liiin exceſſu meo) i. in extaſi ſcʒ mẽte rapta ad r)wH enĩ anima ſemꝑ viuit ibi cũ coꝛꝑe de inmoꝛ⸗ ſuꝑna ⁊ ad pure vᷣitatis cognitõʒvel in pandee mnm talitate letat᷑ vbi ſatis oſtendit ab ea ꝑte nõduʒ paſſionũ ſeu infirmitatis mee dixiincq; go SG„ mnpe ſe placere deo que eſt in regione moꝛientiũ.iin (vĩs homo) de ſeſumengemengarete⸗ eet Nhe carne moꝛtali qm in pni ſeculo ꝑfectus iuſtus fragilitate ſue nature et no audet ↄ fieri deum duo ſpe cõpleta ſunt in eis que nõdum ex hac dam moꝛiendo tm:quida etiam loquendo ſub — ſicut petrus qꝛ cõfidit de ſe negauit. Sed gra⸗ tia dei verax effcit᷑ vt pᷣſſuris nõ cedens qð cce ditlibere ⁊ publice ↄfiteat. Natura eni huma na hoꝛret penas et ideo tuũ ↄfiteri deũ ſed gra tia excludit timoꝛẽ vt audacter loquat᷑ veritatẽ 8 videns iſte gratia dei factũ in ſe ſubdit. Quid retribuã domino: ꝓ omnibo que retribuit mihi. ð „ 6 ¶ Qnid ergo (retribi dño)ſcʒ cõdignũ (pꝛo omnibo)ſcʒ bonis ſuis (q̃ retribuit mibip ma lis meis. Retribuit eni dñs hoibo bonapma⸗ lis paſſus p pᷣcedẽtiba eoꝝ peccatis: cui hoĩes retribuũt mala ꝓ bonis ꝑ ingratitudinẽ etof⸗ fenſam frequentẽ.q.d.Quid habeo dignũ qð illi ꝓ ſuis bñficijs retribuã: nibil condignum — reddere poſſum.quodcũq; illi dedero ipᷣius eſt et magis illi reddo qᷓ; dono. vnde nõ inueniẽs iſte quid retribueret niſi ex his que ipᷣe dñs pꝛi oꝛ reribuit ſubiungit. * Calicem ſalutaris accipiã: et nomen do mini innocabo. ” Xzalicẽ).i.paſſionẽ que dicitcalix.qꝛ ſub mẽ ſura bibit᷑: fidelis enĩ deus nõ ꝑmitut nos ten tari fupꝛa id qð poſſumus ſalutaris).i.ſalutis qꝛ in eternã ſalutẽ ꝓpinat᷑. Uel (ſalutaris).i.ie⸗ ſu qui pꝛioꝛ paſſus eſt docens nos ſuas paſ⸗ ſiones tanq; exemplar imitari (accipiã amoꝛe et deſiderio ad moꝛtẽ me pᷣparando.q.d.pocu⸗ lum paſſionis bibã ꝓ ulo qꝛ pꝛioꝛ bibitꝓ me ctiſta ſola digna eſt cõpenſatio paſſionis eius. Et hoc ipᷣm martyriũ non eſt mee virtutis ſed gratie dei qꝛ nõ ſum verax niſi eius dono ꝓpte⸗ rea nõ poſſuʒ eum bibere niſi deũ innocauero et ideo nõ in me ſed in dño ↄfiſus nomen dñi inuocabo)in auxiliu.Ettandem. ſanctoꝛum eius. ſtocdño reddã)ipᷣo actu ⁊ hoc(coꝛã omni pplo cius )nõ erubeſcens moꝛiꝓ ipᷣo vt exinde laus dei creſcat⁊ alij exemplũ capiant.Reuera qͥſq; ſeipᷣm vouere debet ſeipſuʒ reddere imago ſua reddatceſari:imago ſua reddat᷑ deo. Nec miꝝ qꝙ ita facio qꝛ(pꝛecioſa).i.chara grata et acce⸗ pta eſt (in cõſpectu dñi) cuicũq; videat᷑ vuis et abiectacmoꝛs ſanctoꝝ eius) qꝛ ꝓ ipſa moꝛte tẽ poꝛali redditvitã eternã. Vel (pꝛecioſa).i.pᷣcio moꝛtis eius empta emit enĩ eam ſanguine ſuo uem ꝓ eis pꝛioꝛ fudit ne ꝓ eo moꝛi dubitarẽt Confueat᷑ iaq; ↄditionẽ ſuã mancipiũ tanto pꝛecio comparatũ ⁊ diceat. O dñe qꝛ ego ſeruus tuus: ego ſeruus Tlota mea dno reddaʒ coꝛaʒ omni plo eius pꝛecioſa in cõſpectu domini moꝛs ¶ Uota mea).i.deſideria mea moꝛiẽdi p chꝛi uus et filius ancille tue. O dñe) qꝛ pꝛecio nos compꝑpaſti pfiteoꝛ ↄdi tionem meã (qꝛ ego)ſum (ſeruus tuus) qꝛ rede ptus⁊ emptus pꝛecio magno ſcʒ ſanguine pꝛe cioſo (ego ſeruus tuus)obediens in omnibo: re petitio ſermonis indiciũ videt᷑ eſſe affectõis ſi⸗ ue deuotõis⁊ ſilius ancille tue.i.eccĩe que eſt ancillalin pñᷣti dũ ſeruit ⁊ militat:libera in pa⸗ tria dum triũphat ⁊ regat:vel eadẽ ancilla hic ct libera:ancilla quantũ ad carnẽ:libera quan tum ad ſpiritũ qꝛ in libertate ſpiritus ſeruimꝰ. Et merito/ꝓte debeo moꝛi ⁊ libenter immoloꝛ tibi qð totũ ꝑ te eſt qꝛ nõ meevires nõ mea me rita ſed tu. Dirupiſti vincula mea: tibi ſacriſcabo P oſtia laudis:et nomẽ dñi inuocabo Dirupiſti vincula mea).i.vincula pctõꝛum meoꝝ vincula malaꝝ ↄſuetudinũ: impedimẽ ta hburꝰ ſeculi vt a fuga rediẽs religarer tibi: vł (dirupiſti) virtute martyrijvincula peccatoꝝ omnüũ pe nalitatũ omniũ ſatũfactionũ:qꝛ mar tyriũ omia pctã abſumit? omnia ſanguine ab luuntur. Iſte verſus vt ait Caſſiodorus tante virtutis a quibuſdã credit᷑ vt pctã homi dimit tantur ſi in fine vite trina ↄfeſſiõe dicat᷑. Etqꝛ dirupiſti ideo(tibeſacrificabo)vt gracꝰ choſtiã laudiſ).i.ſacrificiũ laudis tibi debeo.ſ.me ipᷣm dqd te iugiter laudandũ vel ip̃am laudẽ tanquã hoſtiã ⁊ nomen dñi inuocabo)nõ fretus meis viribo.dicit hic Hyero.q ſicut martyres lau⸗ dant dnm pure in regione viuoꝝ ita ⁊ mona⸗ chi qui die ac nocte pſallunt dño debent ean⸗ dem puritatẽ habere martyrũ.Si quidẽ ⁊ ipi martyres ſunt.Qõð enim faciũt angeli in celis boc monachi faciũt in terris. Sacrificabo in quam hoſtiã ſic na. Vota mea dñno reddã in conſpectu oĩs populi eius: in atrijs domus dñi in me dgio tui hierlm. ¶ AUota mea)ſcʒ ſacrificiũ laudis (dño reddã) et offerã:hoc et ſuꝑius dicit ſed nõ eſt fruſtra q; igem ſpiritus ſanctus replicauit. Cum enĩ ſu⸗ perius dixiſſet vota mea dño reddã coꝛã omni pplo eius pᷣmiſſum eſt calicẽ ſalutaris accipiaʒ vt hoc ſit votuʒ deo reddere paſſionẽ martyrij ꝓ amoꝛe eius ſuſcipere. Nuncvero dicens(vo ta mea dño reddã in ↄſpectu omnis ppłi eiusʒ qꝛ pꝛemiſſum eſt tibi ſacrificabo hoſtiã laudis huius voti redditionẽ poſſum intelligere ſa⸗ crificij et laudis immolationẽ.ꝰ NHeq; enim tm̃ dño deo votum reddit᷑ cum ꝓ eius amoꝛe coꝛ⸗ pus hominis occidit᷑ ſed hoc eſt ei magnũvo⸗ tum reddere cũ interioꝛ homo ſpirital amoꝛio lfia e O n H i nos an⸗ non⸗ an⸗ etij⸗ boin ndis nwwel fdd⸗ nn d neſt/ glaclio ſe immolans ſeipᷣm nõ ceſſat deo in ſa⸗ critficiũ laudis offerre. Adoꝛabo ⁊ laudabo in quit dñm nõ in occulio ſed cin ↄſpectu omnis pli eiusi.coꝛã omni cetu ſctõꝝ:⁊ hic ⁊ in ſu- turo: publice eni laudari debet q pH omnibypa tivoluit⁊ Hin atrijs domꝰdũi)quãtũ ad ecciã triumphantẽ atriũ eni eſt quaſi poꝛticus ad in grediendũ mediũ domꝰ⁊ (ĩ medio tui hierlm) ccleſtis ciuitatis quantum ad eccliam trium⸗ phantẽvbi pax eſt ⁊ ſanctiviſione dei letant. culis pct tulus eſta ꝛatio. Ralis ſit queſumus dñe vita ſupplicuʒ ſicut eſt in ↄſpectu tuo moꝛs pcioſa ſanctoꝝvt avin liberi mereamur future hierlm gau⸗ dia pꝛelibare. Per do. ¶ Anductio ad laudem dei ꝓpter imple tionem ꝓmiſſi de incarnatione chꝛiſti ꝑꝓ quam facta eſt reparatio totius generis bumani. erre Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti mus incipit bꝛeuis eſt ille pſalmus? modicus ſed omes compendio ſue locutõis ſuperat ⁊ eſt quaſi punctus pſalmoꝛũ vñ diuerſe ſpẽs foꝛ⸗ mantur:ↄtinet enĩ omnẽ laudis materiã et ſub cõpendio ea que ceteri pſalmi diffuſim ⁊ eſt mi ravariatio cõtra tediũ ſalutaria dicere mõ pau cis mõ late. Materia:aduentus chꝛiſti in car⸗ ne ꝓmiſſus miſericoꝛditer ⁊ exhibitus. Inten tio monere ad laudẽ dei ꝓpter ipletõʒ ꝓmiſſi.ſ. effectus incarnatõis chꝛiſti. Sententia in ge⸗ nerali ꝓpha in iſto pſalmo inuitat oẽs tam gen tiles qᷓ; iudeos ad laudẽ dei ꝓpter aduentũ in q̊ᷓ reꝑatio hoĩs ꝑ ꝓphas miſericoꝛditer ꝓmiſſa fu it veraciter adimpleta ⁊ ↄfirmata. Sententia in ſpeciali.O mnes ̊ gentes ad laudeʒ monet dicens (Laudate dñũm omnes gentes).i.om̃s gentiles ad fidẽ chꝛiſti cõuerſi vel vocati(lau⸗ date eum omnes ꝓpli).i.iudei in duodecim tri bus diuiſi. Vel (collaudate eum) vt ſit in vnũ redacta omniũ laudatio qð eſt catholice ecclie Igeo dicit om̃s gentes om̃s pplłi ne quis pꝛe⸗ tereatur de toto oꝛbe. Qõð titulus ille pnuncia uit quem ſuꝑ crucẽ dñicam pilatus poſuit ſcri Ptum hebꝛaice grece et latine rex iudeoꝛuʒ hec ſunt illa atria domus dñni etille omis pplus de quibus egit in pſalmo pᷣcedenti non ſoli iudei Hequis enĩ putaret ꝑ ula atria et omnẽ pplmn Augdate dominu om̃s gentes:laudate eũ om̃s ppi. Na qò eſt laudate diᷣm. Unde ⁊ pſal coꝛdiam tuam. Per do. ſolos iudeos ſignificari om̃s monetad laudè dei: laudate inquam hac de caua. QAuoniã confirmata eſt ſuper nos miſe — ricoꝛdia eius: et veritas domini manet enern Otzein) 1 rehato d voluitz Pein an s dom ongu A4 (Om miſericoꝛdia eius).i. repatio hoĩs mi militantẽ ꝑ quam tanquã ꝑ atriũ intrat᷑ ad do i⸗ lite i. rebario hoſsmi mum dñi eternã nõ manufactã ſcʒ ad ecciam fectum incarnatõis qꝛ qð ꝑ ꝓphas ꝓmiñt ad⸗ uentu chꝛiſti cõpleuit et firmauit miiericoꝛdiã icoꝛ diter ꝓmiſſa ofirmata eſt ſuꝑ nos p ef⸗ vt nunq; moueat᷑ qꝛ qui dedit cuſtodit(⁊ veri⸗ as dñni).i. exhibino ꝓmiſſiõis facte dechriſto (manet in eternũ)ſicut ⁊ chꝛiſtꝰ vel qꝛ quicũq ppmittit infallibiliter facit ſiue in eis que pmit⸗ tit pijs ſiue in eis q̃ cõminat᷑impijs. Et bñ ðꝛ ↄfirmata eẽ ſuꝑ nos miſericoꝛdia eius qꝛ quäů⸗ uis ſine miſericoꝛdia nunquã fuerit cum etiaz nominatim miſericoꝛdia nũcupet᷑ ſuꝑ nos tñ eius miſericoꝛdia confirmata maioꝛ et mirabi lioꝛ apparuit cum dñs ꝓ ſeruis:iuſtus ꝓ pecca toꝛibus:incarnari:naſci:multa pati:⁊ moꝛi di gnaretur cumyveritas etiam dñi manere nobi⸗ ſcum in eternũ dignat᷑ ſicut ipᷣa veritas pollice tur dicens:non te deſerã nec derelinquãa et ecce ego vobiſcũ ſumvſqʒ ad ↄpſũmationẽ ſeculi. Mᷓmnipotens pijſſime dñatoꝛ q omniũ gen tium oꝛe laudaris pꝛecamurvt dilates veritate tua montẽ noſtrũ ⁊ confirmes ſuꝑ nos mileri⸗ — nitatem et miſericoꝛdiã ac ꝓpter multi⸗ plicia beneficia ꝑp eum nobis miſericoꝛ⸗ Qs. cxvj. Onſitemimdonmi no quoniã bonus: quoniã in ſeculũ Vwmiſericoꝛdia eus. Auetoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt alla hoc eſt laudate dñm ad qð monet iſte pſal mus qui eſt multis figuris decoꝛatus. Mate⸗ ria:bonitas dei:multipliciaq; ipſius bonita⸗ tis diuine beneficia nobis exhihita. Intentio monere ad dei laudem ob cauſam multiplicẽ. Sententia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona fidelis ꝓplłi ſeu ecclłie ⁊ ſi Perlalner marty rum alios ad imitationẽ ſui nuncverbis nunc exemplis exhoꝛtantiũ monet et incitatomnes laudare dominũ ratione ſue eximie bonitatis et miſericoꝛdie quibus exaudit omnes inuo⸗ cantes eum in tribulatione. VUnde non in ho⸗ mine ſed in deo ſolo dicit eſſe ſperandum quia ipſe ſolus pꝛeſtat ſalutem. Sententia in ſpe⸗ ciali. Ad laudem ergo monens ait. Eonfuemini dño confeſſione laudis.i.lau date dñm ↄfitendo beneficia eius om̃s genera ltier qm).ipᷣe ſolus bonus eſt)eſſentialiter cuiꝰ bonitati nõ eſt finis hoc eſt ꝓpꝛiũ dñi qui ꝑ ſeet ey ſe bonus eſt ſicut ipſe ait nemo bonus.ſ.ſua bonitate niſi ſolus deus hec eſt pꝛecipua mate ria ⁊ cauſa laudis illius qꝛ tum ꝓpter ſelaudat᷑ laudat᷑ gratis et ſic laudandus eſt:tum ꝓpter vi tam eternã minus gratis tuʒ ꝓpter bñficia tꝑa lia omnino nõ gratis:bona tm eſt laus ſi referãä tur iſta ad alia nõ ſi pncipaliter fiat ꝓpterta⸗ lia.Et in hoc patet ꝙ bonus eſtqm in ſeculũ) id eſt in eternũ eſt et durat (miſericoꝛdia eiꝰ)qꝛ ſemper ſubuenit⁊ miſericoꝛdie dona concedit. Et ſpecialiter. Dicat nunc i culum miſericoꝛdia eius. Dicat) confitendo ⁊ eſt qd ſentio de bonita⸗ te dei ſentiat ⁊ ꝓfiteatur mecũ (nunc)ſcʒ nõ dif ferendociſrael).i.quilibet ſubditus in eccłia ꝑ fidemvidens deũ hoc ſcʒ(qm̃ bonus)eſt ⁊qm in ſeculũ)eſt miſericoꝛdia eius) Vt ſupꝛa.q.d moneo vos confiteri ⁊ vt ego vos moneo uta et vos inuicem monete. . Dicat nunc domus aaron:qm̃ in ſeculũ miſericoꝛdia eius. icat nunc)⁊ confiteat᷑laudando deũ ⁊ ali os ad laudẽ ꝓuocando (domus aaron).i.qui⸗ libet pꝛelatus ⁊ ſacerdos ad quos ſpecialiter tinet alios docere⁊ exhoꝛtari dicat inq; iſtud.ſ. (qm in ſeculũ miſericoꝛdia eiꝰ)intelligevt pᷣus Etqꝛ nõ eſt ꝑſonarũ acceptoꝛ dueus. Dicant nunc qui timent dñm:qm̃ in ſe lum miſericoꝛdia eius. Dicãt nunc) omnes (qui timent dñm)puſil li cum maioꝛibo ex omni gente boc eſtvniuerſa lis ecclłia. Ideovero dicitiqui timent) qꝛ timen tes dñm ſunt idonei ad cõfitendũ dicãt inquã hoc idem ſcʒ (qm̃ in ſeculũ miſericoꝛdia eius) vt ſupꝛa. Deinde exemplũ de ſe ponit vt alios incitet quaſi dicendo de bonitateꝛ mia dei cer⸗ tus ſum qꝛ iam in me exꝑtus ſum. Ecce enĩ. diuit me in latitudine dñs. uocaui dñm)petendo eius auxiliũ (⁊ exaudi⸗ uit me in latitudine dñs)liberando me dean⸗ guſtijs ipſius tribulatõis:liberatõe manifeſta vel occulta ⁊ ponendo me in latitudine gaudij et ſue diuine ↄſolatõis.Etqꝛ exaudiuit. Dñs mihi adiutoꝛ non timebo quid fa ciat mibi homo. 1. Diũs)cuius virtuti reſiſti nõ poteſt (mihi ad 1 inimicos meos. Dñ ſrael qm̃ bonus: qm̃ in ſe/ — De tribulatione inuocaui dñm:et exau etribulatõe)tam coꝛꝑali q; ſpirituali (in intoꝛ) eſt ↄtra hoſtes ⁊ ideo(nõ timebo quid fa ciat mihi)etcontra me agat bomo).i.quilibet carnalis inimicus qꝛ diuino adiutoꝛio ſufful-⸗ tus pᷣualebo. Sʒ nõ hoiĩes ſolos habet eccłia inimicos verũ etiam diabolũꝛ angelos eius et ideo ſubiungit. * Hominus mihi adiutoꝛ: et ego deſpici „ is mihi adiutoꝛ)eſt fouens heegens me (et ego)tali adiutoꝛio ꝓtectus (deſpiciã)⁊ deoꝛ ſum aſpiciã quaſi in ſublime erectꝰ vlipendẽs et ꝓ nihilo habẽs qð plus eſt q; nõ timerecin⸗ imicos meos) etiã ſpirituales ſcʒ rectoꝛes iniq̃ rum mundũ iſtũ diligentiũ qꝛ mihi nocere nõ poterũt.Et nõ ſolũ hõ inimicus nõ eſt timen⸗ dus ſed nec in hoĩe amico eſt ↄfidendũ e Bonũ eſt confidere in dño:qᷓ; confidere in homine. onũ eſt confidere in dño)cõtra mala que q; qꝛ nõ deſerit nec deficit in pᷣſtando auxiliuzʒ in neceſſitate magisq; ↄfidere in homine) car nali cuius ſalus vana eſt qꝛ ſepe fallit vel defi⸗ cit.Et ſi angeli mali deſpiciendi ſunt non tñ in angelis bonis eſt omnino ſpes collocãda qꝛ. Bonuʒ eſt ſperare in domino: qᷓ; ſperare n pꝛincipib-. Bonũ cſt ſperare)ybona (in dño)qui ſperan tes in ſe nõ deſerit magis (q; ſperare in pꝛinci⸗ pibus).i.in angelis qui pᷣncipatũ habẽt in ce leſti militia quoꝛum ptãs a ſolo deo eſt. Inhbo mine ergovel angelis nõ eſt confidendũvlł ſpe randũ ſed in dno cum enĩ hivident᷑ iuuare ipᷣe dñs ꝑ cos hoc facit:in dño ſperandũ eſtqꝛ. Om̃tes gentes circundederũt me:et in noie dñi qꝛ vltus ſum in eos. mnes gentes circundederũt me)extra mi nis:blandicijs ⁊ alijs occultis exploꝛantes ac varijs modis ꝑſequentes (⁊ in noĩe dñi) factũ eſt hoc(qꝛvltus ſum in eos)ſcʒ a dño cuius eſt vlciſci iniuriasvt ego in nomie dñi liberarer ⁊ ipi cõuerſi penas penitẽdo ſuſtinerent q̃ᷓs aliss ingerebant. Circũdantes circũ ¶ Circũdantes circũdederũt me)tanq; vndi⸗ q; obſeſſum impugnando⁊ in noĩe dñi)factũ eſt hoc (qꝛ vltus ſum in eos) virtute dñi cuius eram vexillo munitus repetitio eiuſdem eſt ad maioꝛẽ aſſertionẽ ⁊ oꝛnatectll. Circundederũt me ſicut apꝑes: et exarſe⸗ runt ſicut ignis in ſpinis:et in noĩe do⸗ mini quia vitus ſum ineo. tiie dii gederut me: et in no⸗ mine dñi qꝛ vltus ſum in eos. eery ¶ Cireundederũtme ſicut apes) blandientes oꝛe ⁊vulnerantes occulte.Apes eniĩ in oꝛe mel babent ⁊ in aculeo caudevulnus.Etom̃s qui lingua blandiunt᷑ ſed latẽter ex malicia feriũt apes ſunt qꝛloquendo dulcedinẽ mellis ꝓpo⸗ nunt ſed occulte feriendo vulnus inferunt (et exarſerũt ſicut ignis in ſpinis)pctõꝝ nam pec cata in me igne ꝑſecutionis cremauerũt cui vo lentes nocere ꝓfecerũtcin nomine dñiqꝛ vltus ſum in eos) vel dum conuerſi pplo chꝛiſtiano ſunt ſociativel cum nõ cõuerſi iudiciũ ſine mi⸗ ſericoꝛdia in fine ſunt ſenſuri. Ampulſus euerſus ſum vt caderem: et vñs ſuſcepit me. — mpulſus) ꝑſecutõniby ⁊ tentatõnib⸗ ⁊ qua ſi vocillando fere (euerſus ſum vt caderẽ) a ſta bilitate virtutis.impellimur a nobis interius: impellimur ab alijs ſcʒ homine vl diabolo ex terius (et dũs ſuſcepit me)ſuſtentando ne cade rem qꝛ in eo ↄfidens ipᷣm ſolũ queſiui ⁊ inuo⸗ caui adiutoꝛẽ etnõ eſttotaliter cadẽdi faculias vbi manus dñi eſt ſuſtentaculũ et pꝛebet foꝛti⸗ tudinem Vnde ſubdit. Foꝛtitudo mea et laus mea dñs:et fcũõ eſt mihi in ſalutem. . Foꝛtitudo mea). i. virtus in certamĩe (Tñ laus mea).i.laudatio ⁊ gloꝛia(dñs ẽ)ñ ego mihi(?) ideo (factus eſt mihi) in hac tribulatõis moꝛte (in ſalutẽ nam ſua virtute ⁊ bonitate de pᷣdiciᷣ malis ⁊ ꝑiculis me ſaluauit. Qui ergo cadunt in certamine cum impellunt᷑ niſi qͥ ſua ſibi foꝛ titudo ⁊ ſua ſibi volunt eſſe laudatio.Qua⸗ pter cuius foꝛtitudo ⁊ laus eſt dñs tam nõ ca⸗ dit qᷓ; nõ cadit dũs vnde qui videbant defice⸗ re exultant inmalis ⁊ hoc eſtquod ſequit Vox exultationis et ſalutis:in taberna⸗ nis iuſtoꝛin. x exultatõ nis) interne (et ſalutis)eterne vox exultatõis vł exaltans ꝓpter ſalutẽeſtein tabernaculis iuſtoꝝ.i.in ſecretis coꝛdiũ ⁊ con ſcientiarũ bonoꝝ deo militantiũ in coꝛdib vti q; mantyrũ reliquoꝝ q; ſanctoꝛũ qui facii ſunt tabernaculũ dei ꝑ inhabitantẽ ſpiritũ ſanctuʒ in eis. Sancti enĩ: ſi extra ſint afflicti intus tũ gaudent et deũ laudant ſpe futuri.q.d.ego etiã exemplo iuſtoꝝ gaudere ⁊ deũ laudare debeo. Inde aũt foꝛtitudo⁊ ſalus factus eſt mihi dñs et inde gaudiũ eſt qꝛ. „D . Dextera vñj fecit virtutẽ:dextera dni ex — altauit me: cextera vñi fecit virtutt. ¶ Dextera dñi).ichꝛiſtus qui eſt dexctera pĩia Vel (dextera).i.potentia dñi que ꝑ dextera de ſignatur fecitvirtutẽ dans mihi in paſſionevi ctoꝛiãcdextera dñi exaltauit me)ab humilitate paſſionis eleuãs ad gloꝛiã. Magna virtus eſt exaltare humilẽ: pᷣbere de paſſione victoꝛiã:ter renis dare celũ deificare moꝛtalẽ ⁊ repetit qua⸗ ſi mirum dicens (dextera dñi fecit virtuteʒ nõöõ homo vincit non ſe exaltat nõ ſibi ſalutẽ dqłſʒ deus Vel (dextera dñi fecit virtutẽ a peccatis et ꝑiculis me liberando (dextera dni exaltauit me)invirtuoſis operibo ꝓmouẽdocdextera do mini fecit virtutẽ) me a recediuo cuſtodiẽdo et ſicvirtutẽ ↄſtantie dando.Et cũ hoc ita ſit. Mon moꝛiar ſed viuam: et narrabo opa domini. . WHon moꝛiar) dicit eccłiavt putas o ꝑſecu⸗ toꝛc(ſed viuã).i.multiplicata durabo putat enĩ ꝑſecutoꝛ ſtragem funeruʒ vbiq; ſaciens delere nomẽ chꝛiſtianũ cum potius augeat. Velcnõ moꝛiar)moꝛte culpe vł gehenne ſed viuã)vita gratie ⁊ gloꝛie(⁊ narrabo)q;diu hic erocopera dñi)que fecit circa me.narrabo inquã ad lau⸗ dem ſuã vtꝑ hoc augeat᷑ eccłia. Ded cur tãta indigna ꝑtulit coꝛpus chꝛiſti ſancta eccłia po⸗ pulus adoptionis indicat nobis d. Caſtigans caſtigauit me vñs: et moꝛti non tradidit me. Caſtigans) ⁊ coꝛripiens ꝓ delictiscaſtiga ui me dñs)flagello filioꝝ.q.d.hoc ꝑmiſit deꝰ mihi fieri ad coꝛrectionẽ.geminatõeverbi fre⸗ quentiam caſtigatõis⁊ cõſuetudinẽ dei innuit qui hic caſtigare conſueuit et moꝛti eterne nõ tradidit me)moꝛti enim non datur cuius vicia purgant᷑. Caſtigat nos deus in multis verbe⸗ ribus ad emendationẽ vt ꝓbatos eruata moꝛ te ꝑpetua et donet vitã eternaʒ. Sed vide qua intretur ad eam nam quaſi oſtendendo ſubiũ⸗ git tanq; diceret. Ergo vt illa vita poſſit acqui ni ⁊ haberi. MVßs. Aperite mihi poꝛtas iuſticie:igreſſus in eas cõfiteboꝛ dño: hec poꝛta oñi iuſti in abunt ineam. Aperite mihi) inſtando o ꝑſecutoꝛes poꝛtas tas iuſticie).i.poꝛtas tribulatõis⁊ moꝛtis ꝑ q̃s iuſti intrant ad requiẽ: ꝑ multas eniĩ tribulatio nes opoꝛtet nos intrare in regnũ dei ⁊ ego (in⸗ greſſus in eas).i.ꝑ eas advitazʒↄfiteboꝛ vno) i.laudabo eũ in voce exultatõis qꝛ (hec poꝛta dñi) eſt q̃ exiuit de mũdo. chẽs eĩ ſic paſſus ſic intrauit in gloꝛiã ſuã ſic iuſtũ eſt intrare ſctõs AVnge ſequit ⁊ (iuſti) imitantes caput chꝛiſtuʒ (intrabunt in eam).i.per eam ad vitam.nõ eſt enim ſeruus maioꝛ dno ſuo.Et qꝛ hanc poꝛ⸗ tam chꝛiſtus aperuit. Confiteboꝛ tibi quoniã exaudiſii me:et L latõne (et factus es mihi in ſalutem) dans de paſſmne victoꝛiã. Velqm exaudiſtime) in ad uentu filij.pꝛioꝛes enĩ iuſti aduentũ chꝛiſtipe⸗ tebant.(etita (factus es mihi in ſalutẽ) quia ꝑ eum vulnera peccatoꝝ meoꝝ ſanaſti et me ab iniquo hoſte ſaluaſti. Uñ oſtẽditꝑ quẽ facus eſt in ſalutẽ ſcilicet per lapidem angularẽ id eſt chꝛiſtum. NHam. onfiteboꝛ tibi o (dñe) cõfeſſione laudis et gratiaꝝ actõis:ideo(qm̃ exaudiſti me)in tribu Tapidem quẽ tepꝛobauerũt edificãtes: . ic factus eſt in caput anguii. Aapidem quẽ.i:.quem lapidẽ (repꝛobaue⸗ n c chꝛiſtus lapis offenſionis cui adhere re ↄtempſerũt cedificantes)ſynagogã iudeoꝝn ſcʒ pontifices ſacerdotes ⁊ doctoꝛes quẽ lege⸗ bant in ſcripturis et nõ intelligebãtchic factus eſt in caput anguli)in domo nr̃a que eſt eccle⸗ ſia vt duos parietes iudeoꝝ et gentiũ conderet in ſe lapide angulari.ↄſtituens vnã eccleſiã ex iudeis et gentiba cuius ipᷣe eſtcaput ⁊ paſtoꝛ. Adño factum eſt iſtud:et eſt mirabile in oculis noſtris. iſtud)ſcʒ vt ſit in caput anguli (et eſt mirabile) ac ineternũ laudabile de concoꝛꝑatione vtri⸗ uſq; ppli.(in oculis)ſcʒ interioꝛibo et interioꝛis bois.(noſtris).i.credentiũ et diligentiũ qui ein credendo ſuſceperũt nõ in oculis carnaliũ qui quaſi hoĩem ↄtemnendo repꝛobauerũt hoc eſt in cõſideratõe nr̃a nõ illoꝝ. A dñno) pfe qui occulte edificabat (factũ eſt Hec eſt dies quã fecit dñũs:exultemus letemur inean. Hec) dies qua factũ eſt hoc ſcʒ tys noui te⸗ ſtamenti quo conſtituta eſt eccłia (eſt dies ſalu lis ⁊ gr̃e cõtra diem culpe que cepit a vetuſtate ade (quam fecit dñs) ad redemptionẽ et ſalut- cũctis gentibo: hanc diem dicit dũm feciſſe ſin gulariter nõ qꝛ eã plus alijs ſed qꝛ in ea pluſq; in alijs fecit in qua dñs venit ⁊ ſpecialẽ gẽ̃am exhibuit. Inqua cõuenit letari et iccocexulte⸗ mus ⁊ letemur in ea ) ſicut egri in die ſue ſana⸗ tionis:captini in die redemptionis qꝛ diabolꝰ ius perdidit homo reuixit.Etqꝛ ſalutis eſt hic dies ergo. O dñe ſaluũ me fac:O dñe bene ꝓſperare ——L benedictus qui venit in noĩe domini. dñe) qui potes quicqᷣd vis(ſaluũ me fac) a peccatis ⁊ omnibo malis qꝛ ad ſaluandũ ve⸗ niſti ⁊ poſtquã a malis ſaluaueris (o dñe bene ꝓſperare) iter noſtrũ bene et ꝓſpere dirigendo ac nos in bonis oꝑib ꝓſperaniet ꝓficere ſem meus es tu et exaltabo te. eus meus es tu) qui me ad hanc gloꝛiã ꝑ⸗ uxiſti et ideo (cõfiteboꝛ tibi) ↄfeſſone laudis .i. laudabo te ⁊ nõ ero ingratus gratie tue. Ac cepta remiſſione ꝑ cõfeſſionẽ peccaminũ nunc confiteoꝛ laudes tuas et ex intenſione affectus idem repetẽs dicitſdeus meus es tu) ⁊ nõ aliðꝰ (et exaltabo te) extollendo te laudibo vt crea⸗ toꝛ a creatura lauderis qꝛ ꝑ te ab hũilitate ſuzʒ ſublimatus dilectõe. dicemꝰ iſta et dilectio ipᷣa vox iſta eeeff. “”RDD Confitelv: tibi quoniaʒ exaudiſti me: et Hens es mihi in ſalutem. è nfueboꝛ).i.laudabo te(quoniã exaudiſti melliberando ab omnibo malis ⁊ giculis(⁊ fa ctus es mihi in ſalutẽ) ſociãdo me tuis ſanctis etelectis hic verſus ſupꝛa poſitus eſt ſed et hic congrue ponit᷑ qꝛ leta conieſſio eſt poſt benefi⸗ cia deinde exhoꝛtationẽ quam in pncipio po⸗ per faciendo q; ad hocveniſtir tu nobis fctůũe es via ⁊ (benedictus qui venit in nomine dñi) ſcʒ chꝛiſtus qui venit in nomine patris vt nos ſaluaret ⁊ iuuaret ac nobisvitam eternã dona rett eſt hic laus de aduentu chꝛiſti.deinde qua ſi in ꝑſona ſacerdotũ ⁊ maioꝝ mioꝛibo loqui᷑. Benediximus vobis de domo domini⸗ Fasl et üluxit nobis. Benediximus) nos maioꝛes quaſi ſacerdo tes(vobis) o reliqui chꝛiſtiani.i.impꝛecati ſu⸗ mus vobis bñdictionẽ(de domo dñni).i.de ec⸗ cleſia catholica de qua ſunt ſacramenta et ois benedicuũo qꝛ extra eam non eſt verũ ſacnificcun nec bñdictio immo (deus dñs.i.ieſus chꝛiſtꝰ dñs noſter et verus deus ille qui venit in noeie dñi bñdixit vobiset illuxit nobis)vt ſcriptu⸗ ras ⁊ qð credimus intelligeremus ⁊ vobis nõ dum intelligentibo ſed iam credentibo enuncia remus vt aut ⁊ vos iam benedicti intelligatis. ſis: vſq; ad coꝛnu altaris. Conſtituite diem ſolennem in conden Lonſtituite diem ſolennẽ) ſcʒ mentis ſolen⸗ nitatẽ ⁊ ſabbatiʒate ſabbato coꝛdis.i.exhibite vos templa ⁊ aras dñi in quibus ⁊ ſacras cele bꝛetis ſolennitates S cõdenſis) ⁊ ſpiſſitudine ibo multis in quibo vl ipᷣe dus vel eius angeli frequentant᷑ vos dico in h ꝑſeuerantes quouſq; ꝑueniatis(vſq; ad coꝛnu gltaris).i.vſq; ad ipᷣm dñm qui eſt coꝛnu ⁊ foꝛ ſcʒ virtutũ.i.in virtu titudo ſeu celſitudo anime quam ei feciſtis al⸗ tare. altare enim ſempiternũ eſt pacata mẽs iu ſtoꝛum vbi laudes deileticantabimus ita di⸗ centes. . “MVMB Zeus meus es tu et cõfitelvꝛ tibi: duus ſltrep inlin fiag⸗ 1. a⸗ eſz et udiſti f ahi po⸗ din ſuit repetit et omnes generaliter ad laudem dei inuitat dicens. Confitemini dño qm̃ bonus: qm̃ in ſe⸗ culum miſericoꝛdia eius. Nofiuemini).i. laudate dũm ſicut monui a pncipioſquoniã bonus) ẽ eſſentialiter in ſe cu ius bonitatis effectus circa nos aparet(quo⸗ niam in ſeculũ)eſt( miſericoꝛdia eius). In his ver bis pſalmus accipit terminũ de quib ſum pſit exoꝛdiũ ⁊ ſicut incepita laude ita terminat videlicʒ vtab initio credulitatis noſtrevſq; ad finem in deũ noſtrũ fiduciã habentes eius lau des ꝑſeueranter ↄfiteamur. Juxta illud quiꝑ⸗ ſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluus erit qꝛ nõ eſt aliud qð ſalubꝛius delectet nos q; aus dei. .. D ꝛatio. Conſolatio tribulationũ noſtrarũ pijfſtſme — deus qui iuſtoꝛũ tabernacula leticia et exulta⸗ tione ꝑfundis exalta eccłiam tuam virtute po- tentis dextere qua fiat poꝛta iuſticie ⁊ ita ſe an⸗ gulari ſtabilitate cõnectat vt tua reſurrectöne clarificata refulgeat. Qui viuis. BOBlalmus de affectu et frequenti pe/ titone fidelis ꝓ intelligẽtia et cuſtodia – diuine legis vt ipſam intęlligat et intel· — nas opere perficat. lepp ¶ Ps. cxviiſ. ————————— 4 Eat immaculati in via:qui ambulãt in lege dũi. hpiero. et ſcõm plures alios ꝓpha dauid qui totus ardens in diuino amoꝛe ꝑto⸗ tum pſalmũ ꝑ modũ oꝛantis ⁊ ſupplicantis fa miliariſſime loquit᷑cum deo ſicut dulciſſimus et dilectiſſimus filius cũ pr̃eſeruus cum amã⸗ tiſſimo dño ſuo qui eum de malis huius ſeculi — et de ſtatu moꝛtis hui⸗ ac in ſtatũ vite ⁊ gra—⸗ tie poſuit.Circa titu duos octonarios ſᷣm numerũ litterarũ alpha⸗ beti hebꝛaici ⁊ ſinguli octonarij incipiũta ſin⸗ gulis litteris que ſunt eis ꝓ titulis ↄtinentiam eoꝛum declarantibo. Huius aũt octonarij titu lus eſt alła aleph.alła.i.laus dei qꝛ in hisvere deus laudat᷑ in quibus eſt remiſſio pctõꝝ que nobis facta eſt ꝑ aduentũ chꝛiſti de quo in ſu⸗ perioꝛi pſalmo egitqͥ hũc mundũ diluit vt di⸗ bne eſt pꝛima littera interpꝛetat doctri⸗ de. Congrue e aũt huicoctonanio pꝛeſcribit Auctoꝛ pſalmi fᷣm Ambꝛo. et ũ eſt ſcienduʒ ꝙ ille pſal⸗ mus vocat᷑ alphabeticus continens viginti⸗ nus fieret immaculato coꝛde deum laudare. nos doctrine ſequentes verſus at Aleph.i doctrina qð eſt cõmunetoti pſalmo docirinaʒ moꝛalẽ redolenti:eſt enĩ ille octona⸗ rius quaſi ꝓlogus alioꝝ tangens que in ſequẽ tibus cõtinent᷑ octonarijs. Materia ſepius re petita petitio/p intelligentia ⁊ cuſtodia legiedi uine vt ipᷣam intelligat ⁊ intelligendo opere ꝑ⸗ ſiciat ꝑ totũ eni pſalmuʒ expꝛimit affectũ ſuuʒ ad cuſtodiã legis diuine varijs modis eadẽ re petendo.Et ſepe oꝛãs deuote ꝓ aliquo qð mul tum appetit: verba eadem repetit vt maioꝛẽ af⸗ fectum ſui deſiderij oſtendat vt pote qui flãmã et feruoꝛẽ amoꝛis reſpectu rei tm deſiderate in ſe ſine repetitis petitionibo continere nõ poſſit quem modũ oꝛandi ꝑ totũ iſtũ pſalmũ habet. Vn hae⸗ etiam pſalmo quedã verba interpo⸗ ita inueniunt᷑ que pene idem ſignificare vidẽ⸗ tur ſcʒ lex:teſtimonia:vie mãdata iuſtificatöões iudicia ſermones eloquia ⁊ huiuſmodi.namqͥ ex his vnum cuſtodit ꝓculdubio ⁊ alia obſer⸗ uat ſedvarietas hoꝛumverboꝝ in hoc pſalmo ideo ponit᷑ vt faſtidiũ euitet᷑. Sententia vero et ſignificatio pꝛedictoꝝ ſepius replicatur vt ma ioꝛ affectio et deuotio intentioꝛ reſpectu rei tm̃ deſiderate oſtendat᷑ ⁊ oꝛatio petentis citius ex⸗ audiatur. Intentio:exhoꝛtari nos ad beatitu⸗ dinem ⁊ diuine legis cuſtodiam ac monere ad dei laudẽ ꝓpter multipliciũ beneficioꝛũ ſuoꝛuʒ exhibitionẽ. Sentenria in generali ꝓpheta in iſto pſalmo tanquã fidelis: deuotus deum ſin cero ⁊ puro amoꝛe tota mente ardenter diliges de omnibus que mundi ſunt pꝛe dulcedine di uini amoꝛis nihil penitus appetens ſũmo coꝛ dis deſiderio cupit bene virtuoſe immaculate et beate viuere ⁊ ſic ad patrie bcatitudinẽ ꝑue⸗ nire. Et qꝛ illam vitam bonam virtuoſam im maculatam ⁊ beatam ex ſe non poteſt attinge⸗ re ratione ſue ignoꝛantie ⁊ cecitatis ratione im potentie ⁊ fragilitatis ratione iniqui ⁊ maligni a bono retrahentis et multipliciter impedien⸗ tis:ideo ratione ignoꝛantie et cecitatis neceſſa⸗ rio indiget aliquo directiuo ſcilicet lege aliqua que doceat ipſum declinare a malo ⁊ facere bo num. et hec eſt ſcriptura ſacra in nouo et veteri teſtamento contenta. Indigei ratione impotzʒ tie et fragilitatis aliquo confoꝛtante et roboꝛi⸗ te:et iſtud eſt gratia diuina que viuificat roboz⸗ rat et confoꝛtat. Indiget ratione iniquoꝛum et malignantium vt eoꝛum tollatur impedimen⸗ tum: vnde magno coꝛdis deſiderio iugit oꝛat et petit:petitionẽq; ſuam ex abundantia amo⸗ ris et deſiderij frequenter replicat vt deus ipᷣm illuminet et illuſtret vt legem diuinam intelli⸗ gat ⁊ gratia ſua ipſuʒ viuificet:contfoꝛtet: etro⸗ L 2 boꝛet vt ipſius legis pꝛecepta et mandata intel lecta opere adimpleatac ꝑſecutionẽ etimpedi mentum iniquoꝛum tollat:vt ipſe ab inceptis non deſiſtat. Et in his videtur ↄſiſtere iota ma teriꝰ huius pſalmi in generali qui durat vſq; gulis diſtinctõnibus innuit ꝙ; vnaqueq; pars perfecia eſtet ſufficit vt ſi quis eam ſeruet in vi ta ſeptem dierum perueniat ad octauam reſur rectionis. Vel circumciſionem coꝛdis habeat quã octonarius ſignificat. Unde Augꝰ. Sci⸗ endum in hoc pſalmo omnem moꝛalem locũ eſie compꝛehenſum. Oꝛo te quid hoc ſacrati⸗ us ſacramento: quid hac voluptate iocundi⸗ us: qui tibi que mella ſunt dulcioꝛa qᷓ; diſcere pꝛudentiam: in atria eius intrare:ſenium crea ioꝛis inſpicere et ſermones domini dei tui ple⸗ nos docere ſapientia ſpirituali. Habeant ſibi ceteri ſuas opes:gemma bibant:ſerico niteant plauſu populi delectentur:et per varias volu⸗- ptates diuitias ſuas vincere nequeant. noſtre delitie ſint in lege domini meditari die ac no⸗ cte.pulſare ianuam non patentem: panes trini tatis accipere:et ſeculi fluctus domino pꝛeeun te calcare. Sed et notandum hunc pſalmum qui vigintiduabusclauſulis conſtat quarum vnaqueq; octenis verſibus terminatur vtri⸗ uſq; teſtamenti myſteria continere.et veteris vi delicet pꝛopter vigintiduas litteras et viginti⸗ duo eiuſdem inſtrumenti volumina. Et noui pꝛopter octauum numerum reſurrectõne do⸗ minica et circumciſione ſpiritus in euangelio conſecratum. Hec Augꝰ. Sententia in ſpeci aliqꝛ oms beatitudinẽe ↄcupiſcũt:ſed quõ ad eam ꝑueniat᷑ plurimi neſciũt et diuerſi diuerſa Besti qui ſcrutãtur teſtimonia eius:in toto coꝛde exquirunt eumYẽY . PBeanh etiam ſunt in ſpe(qui ſcrutantur) et inquirunt diligẽter ſtudendo (teſtimonia eius) id eſt ſcripturas ſacras teſtimonium de deo ꝑ- querũt quibo beati ſint: ne qͥs iam erret docetqᷓ ſit ad veram beatitudinem via. Eſt enim vera ad eam via iſta:vt qui volunteſſe beati ſint im noꝛum operum merita exiſtentes (immacula⸗ quam gradimur id eſt in pꝛeſenti vita (qui am Lex nanq; dñi eſt via per quam reuerti poſſu mus in patriam. Ambulemus ergo in lege do mini:curramus in operatione mandatoꝛum: vt curſu compleio bꝛauium cum apoſtolo ca⸗ piamus. Sed quia ad hoc ; ambulent in le⸗ ge domini exigit ipſius legis noticia ideo ſub⸗ * . hibentes et quid teſtetur nobis per ſcripturas ſuas (et in toto coꝛde) et affectu non diuiſo vt heretici et amici huius mundi. et ſimplici non duplici(exquiruntum) ſolum non aliud vt cognoſcantet diligant vt non ſolum ſit ſtudi⸗ um cognoſcendi verum etiam voluntas ope⸗ randi.Pꝛopter hoc enim ſcrutande ſunt ſcri⸗ pture vt deus inueniatur et vt iuſti non docti efficiamur. Hi ergo ſunt beati qui ambulant maculati.vnde dicit.(Beati) ſunt in ſpe ꝑę bo⸗ ad pſalmum.Ad dominũ cum tribularer cla t) ſine crimine et moꝛtali culpa (in via)ſeculi maui. Pſalmus autem ulle inſtitutoꝛ eſt fideli⸗ gradimur id eſt in pꝛeſenti vite um:paradiſus omniũ pomoꝛum et ſententia⸗ bulant)et non ocioſiid eſt qui pꝛoficiunt et per rum:apotheca ſpiritus ſancti:qui quato in ſu⸗ perficie videtur apertioꝛ tanio myſterioꝛum al titudine eſt pꝛofundioꝛ.vbi generalis iuſtuslo quitur modo pꝛofitendo quod accepit: modo iterum ſperando quod meruit. Et eſt hic pſal⸗ mus totus moꝛali doctrina inſignis: omis au tem moꝛalis doctrina ſuauis eſt:in q̃ hic pſal-⸗ mus eminet.alij nanq; pſalmi tanquam ſtelle minoꝛes aliquatenus lucent:iſte vero quaſi ſol pleniluminis meridiano caloꝛe feruens totus moꝛali dulcedine reſplendet Et eſt per litteras hebꝛei alphati digeſtus vt ſicut pueri in pᷣmis luteris vium diſcendi ſumuntua ⁊ nos huiuſ⸗ modi elementis vſum viuendi vſq; ad matu⸗ ritatem addiſcamus. O ctonarius vero in ſin⸗ ſeuerant (in lege domini) hoc eſt in mandatis eius ipſam ſcilicet legem opere adimplendo. — Monenim qui operantur iniquitatem: in vns eius ambulauerunt. Hon enim qui operantur iniquitatem) ſci⸗ licet ex deliberatõne et dilectione vt qui obedi⸗ unt deſiderijs peccati non qui trahuntur inui ti:vel qui oꝑantur perſeueranter (in vijs eius) id eſt in pꝛeceptis dei quetanquam vie ducunt ad patriam celeſtem. (ambulaueruntrecte ſc⸗ licet ea cuſtodiendo ſʒ magis in deuijs que du cunt ad eternam damnationem contra pꝛece⸗- pta faciendo ac per hoc non ſunt immaculati etper conſequens nondum ſunt beati. Et ve-⸗ re hitales non ambulant in vijs.quia Tu mandaſti: mandata tua cuſiodiri ni wis. e u)ſcilicet deus cui obediendum eſtab o⸗ mni creatura (mandaſti)per legeper euange⸗ lium:per pꝛophetas:per apoſtolos et pꝛedica⸗ toꝛes ſequentes (mandata) id eſt pꝛecepta a cuſtodiri nimis) id eſt valde cum magna dili⸗ clg⸗ li⸗ am eper Gans nco. doſſe KNdo. W dloch⸗ Nein⸗⸗ ſa⸗ mn nens N 2„ fne r ne ſot⸗ e ne. 0ndn wlan nſc⸗ obec⸗ Ur ii stins ann fectel ed ne, Alan Epe⸗ abo⸗ ange⸗ edic alen ndl⸗ gentia et . ollicitudine vt nec vnum iota pꝛete⸗ reatur vbi nec aliquid poteſt ſine culpa pꝛeteri ri nec aliquid aliunde admitti. Unde in euan⸗ gelio. Si vis ad vitam ingredi ſerua manda⸗ ta. Ergo qui non ſeruauerit in eternũ peribit. viam ſuam:ergo. Vltinã dirigantur vie mee: ad cuſtodi⸗ das iuſtiſicationes tuus. Vtinam dirigant᷑ a te ſcʒ rectoꝛe ⁊ duce (vie mee)ſcʒ affectiones ſeu deſideria eloquia ⁊ ope ra (ad cuſtodiendas iuſtificatões tuas).i.man data tua que iuſtificant ⁊ ꝑfectam iuſticiã con tinent niſi enim a te dirigant᷑ infirmi erimus ꝓ pter fragilitateʒ carnis pᷣcepiſti quidem tu ſed vtinam quod pꝛecepiſti fiat mihi. Diriguntur autem vie noſtre per charitatẽ a deo nobis in⸗ fuſam qꝛ ſᷣm Auguſtinũ bona oꝑa extra cha⸗ ritatem ſunt curſus extra viam ides auteʒ peto et opto cuſtodire iuſtificatõnes qꝛ. Tunc nõ confundar: cum pꝛoſpexero in omnibus mandatis tuius ¶ Tunc non confundar coꝛam te in pꝛeſenti vl in futuroccum /ꝓſpexero)quaſi in ſpeculo.i. ꝑfecte inſpexero cuſtodiendo et oꝑe adimplen do non ſolum aſpexero legendoꝛ intelligendo in omnibo mandatis tuis) nullũ tranſgrediẽs ſed omnia opera cõplens qꝛ invno offendens fit omniũ reus ſcʒ quo ad penam damni et da mnationẽ. Mangdata dei ſunt ſicut ſpeculũ in gquibus homo debet opera ſua inſpicere in cõ⸗ ſcientia vtrum conſonet mandatis an nõö. Si non reſpondenteis debet confundi ſi concoꝛ⸗ dant poteſtletari.Ettunc cum ꝓſpexero ⁊ cu⸗ ſtodiero omnia mandata. Confiteboꝛ tibi in directione coꝛdis:in o “ᷣᷣ didici iudicia iuſticie uue. ofiteboꝛ tibi)confeſſione laudis id eſt lau dabo te gratias agendo ⁊ nõ ero ingratus tan to beneficiocin directione coꝛdis)id eſt ꝙ dire⸗ xiſti coꝛ meũꝛ animũ ad intelligenda pꝛedicta et ꝙ directũ coꝛ habeo directis vijs ad illa cu⸗ ſtodiendain eo)id eſt ꝓ eo(ꝙ; didici)te reuelan teciudicia iuſticie tue)quibs nunc ⁊ in fine mũ⸗ dus iudicat᷑. Ael (iudicia iuſticie tue) id eſt mã aa tua que tu ex iuſticia tua iudicas facien⸗ Juſiificationes tuas cuſtodiam: nõ me Etquia mandaſti et non eſt hominis dirigere Erelinquas vſchauach. adimplẽdo ⁊ vt cuſtodiãſnõ me derelinquas) NJuſtificationes tuas cuſtodiam) opera iu⸗ ſticie faciendo et pꝛecepta tua iuſtificantia oꝑe ſubtrabedo auxiliũ ptectionis tuevſq;quaq; ) etvalde et nimis vel ex toto et penitus.quaſi.d. ſi derelinquis aliquando ad ꝓbationẽ vt vir⸗ tus ꝑficiatur et meritũ augeat᷑ vel vt infirmus ſine auxilio tuo mihi videar⁊ ne de megleqier non tamen derelinquas omnino ne peream et ſic gloꝛiaboꝛ in te nõ in me. Nemo ergo debet inflari ꝙ nunquã derelinquat᷑ vel dolere q; ali quando derelinquat᷑. ¶ Betch Nquo coꝛrigit a doleſcentioꝛviam ſuã:in cuſtodien⸗ do ſermonestuno. n pꝛima littera partes beatitudinis poſuit in quibus pꝛecat᷑ ſe cuſtodiri in hac ſcdᷣa tem⸗ pus cõuerſionis aperuit in quo potiſſimũa la pſu et confuſione fluxe etatis ad deum quis cõ uerti debet. AUnde huic octonario pꝛemittit᷑ lit tera (Bech) que interpꝛetat᷑ conſuſio quia hic oſtendit pꝛecepta dei liberare hoĩem de confu ſione id eſt de lapſu peccati qui enim viam ſuã coꝛrigit non confundit᷑ iuſtiſicationes inquaʒ tuas cuſtodiã que vere ſunt cuſtodiẽde. Nam In quo coꝛrigit adoleſcentioꝛ)⁊ iuuenis eta⸗ tecviam ſuam) lubꝛicã pꝛauam ad peccandũ Vel (adoleſcentioꝛ)ad deũ nouitate gratie per cepta conuerſus (viam ſuam) id eſt cõuerſatio nem ⁊ conſueiudinẽ ſuam pꝛauam.Et reſpon det dicens (in cuſtodiendo ſermones tuos) ſcʒ oꝑando non tm̃ legendo vel memoꝛando hoc enim loco cuſtodia ſermonuʒz dei intelligenda eſt operatio pꝛeceptoꝝ eius que fruſtra cuſto⸗ diuntur memoꝛia ſi nõ cuſtodiunt᷑ ⁊ vita.nam quidam verba dei tenendo agunt ne obliuiſcã tur nec agunt viuendo vt coꝛrigant᷑. Etqꝛ in his coꝛrectio eſtideo. In toto coꝛde meo exquiſiui te: nere⸗ pellas me a mandatis tunis. In toto coꝛde meo)id eſt ex toto affectu coꝛ⸗ dis mei quia mens diuiſa nõ impetratexquiſi ui teet amaui ex dono tuo. Non enim ambu⸗ lando ſed amando nõ motu coꝛpoꝛis ſed affe cu coꝛdis exquirit᷑ et inuenit᷑ deus:hoc autem nobiſcũ agit ſ̃mo diuinus vt dñs diligat᷑hoc nobiſcũ agit dilectio dñi vt ſermo diuinus im pleatur ⁊ ideo (ne repellas) nõ adiuuãdo (me) qjuaſi indignũ (a mandatis tuis )intelligendis et implendis. Minus dicit ⁊ plus intelligit id eſt admittas me ad intelligentiazs et impletionẽ mãdatoꝝ tuoꝝ. Quia ergo repelli metuit agit quod ſequitur. ð In coꝛde meo abſcondi eloquia tua vt eee e rntet⸗ 1 5 . ey beecen tibi In coꝛde meo abſcondi)id eſt in abſcondi⸗ to coꝛdis mei ſcʒ in memoꝛia mea retinuicelo⸗ quia tua)ſacra ſicut theſaurũ pꝛecioſuzʒ in arca (vexeoꝛum memoꝛia auocatus (non peccem ui bi)et ſic repellar dum in ꝓmptu habeo in ab⸗ ſcondito memoꝛie regula ſcõm quam me com ponam. Sacra enim eloquia ſemper in coꝛde retinere magnũ confert pꝛeſidiũ contra omne peccatũ. Namvbi eſt diuini verbi memoꝛia et delectatio inde pculdubio fugit omnis delecta tio ⁊ memoꝛia peccati.diuinũ eni eloquiũ nu⸗ trit virtutes:extinguit vicia:gencrat amoꝛẽ dei adducit odium peccati.Et ne in coꝛde eius elo quia dei ſine fructu operrũ abſconderent᷑ ideo gratias agens de ꝑceptis oꝛatↄſequenter. Et Dicit. Benedictus es dñe:doce me iuſtiſicatio ¶ Benedictus id eſt laudatus(es dñe)in do⸗ nis tuis et de beneficijs mihi impenſis.q.d.qꝛ eloquia habeo gratias ago et de reliquo (doce me)et pᷣſta facere (iuſtificatões tuas)id eſt mã data tua et iuſticie opera ſcʒ vt ſciam non ſolũ ea ſpeculando ſed etiam ſcdõᷣm ea oꝑando ⁊ qd didici factis oſtendendo: fruſtra enim abſcon di in coꝛde eloquia niſi ſequant᷑ iuſticie opera. q.d. Quia dando mihi eloquia tua dediſti mi hilegem da etiam benedictionẽ gratie qua le⸗ gem implere valeam. Etqꝛ abſcondi eloquia cua in coꝛde ideo cum temous vidi. cia oꝛis ti. rium in pꝛedicando vel pſallendo ſic non q ris in comedendo vel doꝛmiendocomnia iudi cia) nõ vniuerſaliter ſed que ſcripta ſunt vel di cta. Unde ſubdit᷑ oꝛis tui)id eſt que per ꝓphe⸗ tas vel per aplłos qui ſunt os dei locutus es et per eloqᷣa tua innoteſcere voluiſti. Que omnia iudiciavſq;quaq; nõ ceſſat eccia in labijs ſuis ꝓnunciare.Et ne fieret repꝛobo ſermo meus. ſum:ſicut in omnib diuitijs. In via teſtimonioꝝ tuo⁊)id eſt in oꝑe et im etione mãdatoꝝ tuoꝝ que nobis in lege tua ſub teſtificatione data ſunt ⁊ de te teſtificantur (delectatus ſum)et gauiſus nõ modice ſed ſi⸗ cut in omnib diuitijs) ſpiritualibovt pote que ſunt omnimode diuitie. Ael (ſicut in oĩby diui opera noſtra remunerat quas cõ AIn labijs meis: ꝓnunciaui omnia iudi / In labijs meis) coꝛdi vicinis pꝛonanciaui) alijs ſcʒ oꝛe pᷣdicãdo exhoꝛtãdo inſtruẽdo Et bene dicit meis nõ alienis ne queras tibivica⸗ In via teſtimonioꝛũ tuoꝛuʒ delectatus tijs)tempoꝛalibo delectant᷑ terreni hoĩes. Im⸗ mo multo amplius ſancti qui cõtempto mun⸗ do a deo ſunt ditati delectant᷑ etiocundant᷑ de conſcientia pura in operibo mandatoꝝ dei nõ deficientes etiã toꝛmentis ⁊ tribulatõibo mul⸗ tis aſflicti. Ia ꝓnũciaui ⁊ delectatus ſum S ag huc ibiimmoꝛaboꝛ. VUnde ſequtit. In mandatis tuis exerceboꝛ:et conſide ho vias tuas. In mandatis tuis exerceboꝛ)vſu meditatio nis⁊ operis ſcʒ in eis frequenter meditando et ipſa ope adimplendo. Et ſic menio boni ope niscconſiderabo)id eſt cognoſcamvias tuas) q‚uid iuſte quid miſericoꝛditer facias ſicut dici tur a mãdatis tuis intellexi. vniuerſe enim vie domini ſunt miſericoꝛdia ⁊veritas ſcõm quas Oluligenter attendendovt ſic firmioꝛ ſim in me⸗ itatione ⁊ operatione mandatoꝝ. Etꝑ banc exercitationẽ fit etiam iſtud quod. In iuſticationiba tuis meditaboꝛ:non n iuſtificationibotuis) id eſtin mãdatis et cpceptis que iuſtificãt et ꝑfectã iuſticiã cõtinent (meditaboꝛ) ꝓfunde de eis cogitando. O bli⸗ ioni enim que ex bꝛiginalivenit pctõ oppoſi⸗ ta eſt meditatio vnde ſequit᷑ vt (non obliuiſcar ſermones tuos id eſt ne poſſim obliuiſci quod expedit retineri ⁊vt illa obliuioni non tradens poſſim ea intelligere ꝑfecteq; cõplere. Ecce ſa⸗ tis hoꝛret cõfuſionem que tantam ſpondet coꝛ ctionem. Etribue ſeruo tuo piuifica me et cuſtodiam ſermones s oſtendit ⁊ contra eam gram dei poſcit. Et hec indigentia eſt infirmitas carnis:iãrantia men tis exilium: hoſtes: ⁊ contra hec auxiliũ multi⸗ plicis gratie petit. VUnde huic octonario pꝛe⸗ mittitur littera (Gymel)que interpꝛetat᷑retribu tio qꝛ ſibi multipliciter gram retribui petit.di⸗ rerat enim ſupꝛa in quo coꝛrigit adoleſcentioꝛ viam ſuam et ſubiunxit in cuſtodiendo ſermo tuos nunc vt id faciat petit auxiliũ dicens Retribue)o dñe bonũ ꝓ malo (ſeruo tuo)qᷓ nihil meritis ſed totuʒ gratie deputat ſcʒ mibi qui nõ dignus vocari filius tuua:h̊ ſcʒ (viuifi⸗ ca me)intus qui iuſtificas impiũ faciendo me reſurgere a moꝛte anime ſcʒ a peccato qð moꝛſ anime eſt ⁊ infundendo gratiã que animã viui ſiderabo etiiã nanns — ₰ Etbe vor⸗ dix⸗ nlio: inifi dom mmon ficat ſicut anima ceoꝛpus (et)ita iuſtificatuscu ſtodiam ſermones tuos)ſcʒ intelligentia ꝑ co⸗ gnitionem:in memoꝛia ꝑ recoꝛdationẽ:in vo⸗ luntate ꝑ dilectionẽ.in mann ꝑ operationẽ. in oꝛe ꝑ pꝛedicationẽ⁊ defenſionẽ. Sed quia nõ poſſunt cuſtodiri ꝑ obedientiã niſi pꝛius videã tur p intelligentiã addit. — rabilia de lege tnu. „ Beuela oculos meos: et cõſiderabo mi ¶Reuela )id eſt aperi ⁊ illumina ꝑ ſpiritũ ſan ctum oculos meos)interioꝛis ſcʒ coꝛdis⁊ men tis ꝑ ignoꝛantiã et pctm velatos ⁊ ſic illumina tos (conſiderabo mirabilia de lege tue) id eſt p funda in legeantiqua ⁊ noua cõtenta. nihil eſt autem mirabilius in mandatis dei qᷓ; diligere inimicos benefacere his qui oderunt nos hoc eſt retribuere bona ꝓ malis retribue inquaʒ et reuela et debes qꝛ ego me idoneũ facio nõ que rens hic manentẽ ciuitatẽ. Ham. Ancola ego ſum in terra: nõ abſcondas a memandatatug. è ¶ Incola ego ſum in terra) id eſt ꝑegrinus et aduena nõ ſicut homines terreni ſed ſicutpa⸗ tres mei ſcʒ iuſti nõ ſum ciuis babylonie:coꝛ ⁊ ſi non coꝛpus habens in celo hoc dicere tm̃ iu ſtoꝛum eſt quibus pꝛomiſſ eſt patria eterna et ideo (nõ abſcondas a me) id eſt nõ ſubtrabas mihi(mandata tna) ꝑ que redit᷑ ad patriã. Ab ſcondunt᷑ mandata his qui non ſuntincole in terra ſed terrena ſapiunt qꝛ ⁊ ſi ea audiunt ⁊ no runt non tamen ſapiunt nec faciunt. Dinus dicit ⁊ plus ſignificatvult enim dicere ꝙ ſibi il laad faciendũ reuelet. “ Concupiuit anima mea deſiderare iuſti ncationes tuas: in omni tempoꝛe. CLoncupiuit anima mea deſiderare iuſtifi⸗ cationes tuas)id eſt iuſticie tue opera ⁊ hoc nõ ad tempus vt mali ſed (in omni temꝑe ſcʒ pꝛso ſpero ⁊ aduerſo vt quicquid faciam vel patiar ſemper eas deſiderem.docet ergo nullũ ocium nobis debere eſſe quin ſemper deſiderij huius teneamur cupiditate.poſſunt enim infirmitate anime non deſiderari:et ratõne mentis vbivi⸗ detur q; ſintvtiles poteſt earum deſideriũ con⸗ cupiſci. Nam ſepe quid agendũ ſitvidemꝰ nec agimus qꝛ nõ delectat vt agamus et tamen cu pimus vt delectet. Ideo autem concupuudeſi derare quia. r Anerepaſtin perbos: maledicti qui de⸗ clinant a mandatis tnuis. Increpaſti ſuperbos) ſcʒ pꝛimos homines quos delectauitilð:erius ſicut dij.⁊ adhuc fre quenter per ſcripiuras ꝑ ſanctos:per pꝛie con ſcientie ſtimulos increpas ſuꝑbos qui iuſticie opera nõ diligunt vel deſiderantvt eos ad hu⸗ militatem reducas ⁊ per hanc ſuꝑbiam (male dicti)ſunt non ſolum pꝛimi homines ſed oms (qui declinant a mãdatis tuis )id eſt ab ober⸗ uatione mandatoꝝ tuoꝝ. Non ait qui nõ im⸗ plent ſed qui declinant quaſi pꝛimũ ſit infirmi tatis vel ignoꝛantie ſcdᷣm ſuperbie.Sed quia ſuperbi nec in tanta increpatõne humiliantur oꝛat ꝓ eis coꝛpus chꝛiſti dicens. Aufer a me obpꝛobꝛiũ et contemptũ qꝛ teſtimonia tua exquiſiui. Aufer a me obpꝛobꝛiũ)quod audio inver⸗ bis (et contemptũ)ſeu deſpectũ quem ſuſtinco in factis que ideo mihi fiunt ( quia teſtimonia tua)id eſt pꝛecepta per tuam teſtificationẽ data ac pꝛemijs ⁊ penis vallatacexquiſiui nõ ocio⸗ ſe et ſomnolenter ſed ſtrenue ⁊ vigilanter ad ſci endum et faciendum. Oꝛat a ſe auferri illa in quantum ſunt culpa non pena id eſt vta perſe cutoꝛibus ſuis amoneat᷑ culpa ꝑſecutionis il⸗ lis noxia ⁊ conuertant᷑ ad dominũ nona ſe pe na cum inde ꝑueniat ad coꝛonaʒ. Sed quan⸗ do eccleſia talia pꝛecabatur ipſa patiebat. AUn ge ſubiungu. Etenim ſederũt pꝛincipes et aduerſum me loquebant᷑: ſeruus autem tuus exer cebatur in iuſtiſicatiomib tu. Eteni ſederũt) ſcʒ in ↄcilijs ⁊ iudicijs quaſi ex moꝛa machinantes(pncipes)ſcʒ mali recto res ⁊ iudices (et)ipſi aperte aduerſum melo⸗ quebantur) accuſando ⁊ criminando idem ac cuſatoꝛes erant qui ⁊ iudices quod grauius eſt illi ita (ſeruus autem tuus) ſcʒ ego (exercebat᷑) ſollicite (in iuſtiſicationibus tuis) ⁊ mandatis meditando pꝛedicando et opere adimplendo. Qui in his cogitat vincit quia ab his retrahe re per bella laboꝛat inimicus.q.d.inter pericu la non erat mihi cruciatus ſed ꝓfectus.Qua⸗ liter vero exercebat᷑ ſubdit. Nam et teſtimõia tua meditatio mea ẽ: et conſiliũ meũ iuſtiſicationes tue. ¶ Ham etteſtimonia tua) id eſt mandata vel martyria grece dicta. VUnde ſanctos ꝓpter teſti monium chꝛiſti paſſos grece martyres apel⸗ lamus (meditatio mea eſt) quia iugiter medi⸗ toꝛ ⁊ amo ea reſpiciens ad coꝛonã hic enim id eſt hoꝛũ cauſa meditata ſcʒ chꝛiſtus et pꝛemia mitigant doloꝛes (etconſiliũ meu)ac conſide⸗ rata ratio eſt (iuſtificatões tue) a te nobis tradi te. vt ſeruem ⁊ adimpleam in quibus matind eſt inimicos diligere. Conſilium pꝛincibum fuit martyres perdere conſilium martyru fuit illos acquirere. ” elech. — — Dbeſitpamm aboanima mea viuifica me ſcoᷣm ver⸗ abar quarta littera dicit ſe coꝛpoꝛali ne⸗ 6 — . ſſitate eſſe conſtrictum ita vttedeat eum oꝛa⸗ revel operari coꝛpus enim quod coꝛrumpitur aggrauatanimã ſed ſola dei pietate dicit ſe eſ⸗ ſe ſaluandũ.Et quia in hac neceſſitate poſitus ſemper timet relabi ideo congrue huic octona rio pꝛemittitur littera (Deleth)que interpꝛeta⸗ tur timoꝛ.hic enim docetur ꝙ lex timentẽ con⸗ foꝛtat ſeu cõfirmat ⁊ ad omnia ei ſufficit. o do ergo conſilium meum eſtiuſtificatõnes tue modo ita me habeo ſed olim (Adheſitconſen ſu (ꝓpauimento)id eſt carni ⁊ coꝛpoꝛi terreno et coꝛruptibulicanima mea)eius voluptatibus et deſiderijs cõſentiendo quod dicitur pauimen tum qꝛ de terra factũ. Ael (adheſit pauimẽto) ig eſt terrenis vt hec curet que ſi unt calcãda pe⸗ dibus velut pauimentũ. Et quia carni vel ter⸗ renis adherere moꝛs eſt anime ideo ſubdit(vi⸗ uifica me) cõfoꝛtando per gratiam vt ſpiritus pꝛeualeat contra carnem et eruendo a terrenis vt mena ⁊ cõuerſatio mea ſit in celis (ſcõᷣm ver bum tuum id eſt ſcõm ꝓmiſſionem tuam quã beomlltie veniam ⁊ gratiam penitenti.Et de- es Quia. Vias meag enũciaui et exaudiſti me:do ce me iuſtificationes ttuas. peccata mea cõfeſſus ſum (et exaudiſti me) dimittendo ea et quia deleſti vias meas (doce me iuſtiſicatões)etviasctnas)quibus perfectã conſequar coꝛrectionẽ. Sic doce me vtagam pulchꝛo oꝛdine ad iuſtificationes dei perueni endum putat vt pꝛimum peccata ſua confitea non vt tantũmodo ſciam quid agere debeam tur ita enim ⁊ alibi dicitur dic tu iniquitates tu as vt iuſtificeris. Uel (vias meas)id eſt pceſ⸗ ſus meos difficiles in via virtutis ꝓpter aggra uationem coꝛpoꝛis(enunciauitibi in oꝛatone et exaudiſti me)conferendo gratiamdoce me iuſtificationes tuas)et mandata vt ea comple⸗ am. gEQeet. èMD Viam mſtificationũ tuaruʒ inſtrue me: et exerceboꝛ in mirabilib tunis. en/ ¶ WMiam )id eſt modum etoꝛdinemiuſtifſica⸗ tionum tuarum) et mandatoꝛum tuoꝛumque dirigunt ad iuſte agendũcinſtrue me.quomo⸗ do debeam in eis ambulare. Jam ante petitt docen iuſtificationes nunc hic petit gradus et oꝛdinem eoꝛum quia nõ ſufficit bona agere ni ſi fiant debito modo⁊ oꝛdine(et ita inſtructua (exerceboꝛ)vſu operis in mirabilibus tuisiu ſtificationibus ſcilicet in dilectione inimicoꝛũ et huiuſmodi quarum quedam ſuntita mira⸗ bilesvt inexperti credant ad eas non poſſe per ueniri intelligendas vel faciendas. Unde ſte carum difficultate quodãmodo fatigatus ada iungit. ſirma me in verbis tuis. ¶ Doꝛmitauit anima mea) quaſi feſſa id eſta ſpe qua eas me appꝛehenſurum eſſe credideraʒ V refriguit lente ad bonum ſurgens? parumvel nihil boni operans et hoc (pꝛe tedio) id eſt pꝛo pter dilatõnes eoꝛum que petijvel carnis infir me que ſeruitvanitati? hec doꝛmitatio accidia ſolet dici ſed (tu confirma me )et da mihbi perſe uerantiam (in verbis tuis)et pꝛeceptis que iaaz teneo⁊ꝛ iam facio ne ab eis decidam doꝛmitan do ſed ex his ad aliæpoſſim pertendere pꝛofi⸗ ciendo. Et vt poſſim confirmari et in via iuſti ficationũ ſic ambulare ꝙ; poſſim ad illa ⁊ mi⸗ rabilia peruenire. * „ „ Vliam iniquitatis amoue a me: et de le ge tua miſerere mi.k Vias meas enunciaui) per confeſſioneʒ id l cupiſcentiam malam quibus tanquaʒ ꝑviam ad inquitatem et peccatum itur ⁊ a te receditur (amoue a me)ne illam ſequar (⁊? de lege tua)id eſt ſcõᷣm legem tuam nõ iuſticie ſed gratie qua implemus quod per nos non poſſumus(miſe rere mei)⁊ iuſtifica me quia tibieſt pꝛopꝛium et᷑ Apud te lex hec inſtituta eſt vt ſemper miſerea⸗ ris.perfecte petit iſte qui aitviam iniquitatis a moue et de lege tua miſerere. ac ſi diceret mala remoue bona indulge. miſerere inquaʒ mei qꝛ iam. Vliam veritatis elegi:iudicia tua nõ ſuʒ oblitus. ¶ Viam veritatis) que vere ducit ad patriam relicta falſitateſelegiyvbicurrerem quod vt fa⸗ ceremKiudicia tua non ſum oblitus) vtcurrez⸗ rem quibus iudicijs a creatione mundiin ce⸗ lo et in terra peccantes grauiter afflixiſti ⁊ bo⸗ nis gratiam mulupliciter contuliſti etad huc Doꝛmitauit anima mea pꝛe tedio: con lam iniquitatis) id eſt deſiderium ⁊ con⸗ ecol caute ieoh nalt. ſlege layin fanoli Ninan nan amnſal dnrr ſinp loe Apof Jn de mo⸗ led con⸗ nm Hur gid ed mnc ſan⸗ is mal⸗ nug rum ſa⸗ me⸗ nce⸗ ꝛbo⸗ gb quotidie bonos remuneras et malos punisꝗa bus etiam iudicijs pꝛemia iuſtis et penas im pijs in iudicio futuro reddes. Et per hunc mo dum cum currerem. Adheſi teſtimonijs tuis dñe:noli me cõ fundeere. Adheſi) voluntate amoꝛe:et toto deſiderio (teſtimonijs) ⁊ mandatistuis o(domine)qui pꝛius adherebam pauimento Adheret autem ceſtimonijs qui mundo renunciat qui curã hu ius vite ⁊ voluptates ſpernit qui poſterioꝛa ob liuiſcitur ⁊ in anterioꝛa contenditvt ad bꝛauiũ perueniat ⁊ ideo (noli me cõfundere)nec ſpem meam euacuare ſed fac vt quo cunro pertendã quo tendo per te perueniam nõ enim volentis „ nec currentis ſed miſerentis eſt dei. Sed quia non per ſe ipſum iſta potuit ſubiungit Vliam mandatoꝝ tuoꝝ cucurri: cum di lataſti coꝛ meum. Uiam mandatoꝛum tuoꝛumque anguſta pꝛium arbitrium ſed (cum dilataſti coꝛ meuʒ) per donum charitatis et delectationeʒ iuſticie vnde mãdata diuina fiunt leuia.nõ enim cur⸗ rerẽ niſi dilataſſes Non ergs cucurri ꝑ me ſed dono tuo hoc eſt enim donum dei vt in pꝛece⸗ ptis eius non timoꝛe pene anguſtemur ſed di⸗ lectione ⁊ delectatione iuſticie dlaeeun⸗ ſt(cucurri) vt bonus equus id eſt curſum vi⸗ te mee ſcᷣm mandata tua direxi non perpꝛo⸗ EEEEe — ente ſibi quiveterem legem tenuit nouam legeʒ conſtitui et quia per eam veruʒ eſſe quis habet ideo huic octonario congrue pꝛemittitur litte⸗ ra ( He )que interpꝛetatur eſtvel viuit quod be ne cõuenit qui enim eſt viuitet qui viuit eſt.Eſ ſe autem ⁊ viuere ſcdᷣm deuʒ inchoat quiſquis in lege domini beneviuẽdo ambulat:quod eſ⸗ ſe et viuere vir iſte ſanctus poſtulat.quaſi dice⸗ ret noli me confundere. Sed.(Legem tuam) diuinam. non veteremvt olim nõ ſubditis ſed nouamvt filijs pone mihi)oldñe) Docens me eam ſcilicet viam iuſtificationũ tuaruʒ) vt me dirigat in mandatis tuis iuſtis. Sicut impe⸗ ratoꝛ pꝛeſcribit militibus viam eundi quantũ ſcilicʒ et qua eænt (et) ego exquiram eam) vtin ea pꝛoficiam ⁊ hocſemper)ſcʒ quãdiu viuam Jam habetagendo ſed adhuc exquirit ꝓfici⸗ domine viam iuſtificationũ tuaruz uinta littera pꝛecatur chꝛiſto veni⸗ — 2– endo quamdiu eni hic viuitur tamdiu in eã et ſciendo et diligendo ꝓficitur et qui ꝓficitpoſt hancvitam perſicitur. Et quia ad exquirendũ per me non ſuſſicio ideo. Da mihi intellectũ et ſcrutaboꝛ lege a mihi intellectumid eſt intelligendi do⸗ num et gratiaʒ vt ad eius alta gueniam in qui bus tota lex pendet? pꝛophete et)habito intei lectu(ſcrutaboꝛ legem tuam) vt ipſam inteili⸗ gam ⁊ intellectam opere perſiciam etoꝛe pꝛedi cemet cuſtodiaʒ illamnõ in arca non in uua terno ſed (in toto coꝛde meo) ſcilicet in intellez ciu per cognitionem in memoꝛia per recoꝛda⸗ tionem etin voluntate per amoꝛem in quo vi⸗ detur pꝛomiſiſſevt deum diligat toto coꝛde to⸗ ta anima tota mente et ꝓximum ſuum ſicut ſe⸗ ion um. Et quia hoc non valeo viribus meis ideo. P Deguc me in ſemita mandatoꝝ tuoꝛũ: Ana iſain volu. Deduc me) per gram tuam ſicut nutrix par uulum(in ſemita mandatoꝛum tuoꝛumne ab errem. pꝛopterea viam mandatoꝛum vocat ſe mitam quia anguſta eſtvia que ducit ad vitam que tamen nõ dilatato coꝛde curritur. Arta eſt hec via vt non admittat timidum. ardua vt re pellat pigrumquia ipſam volui)id eſt volun⸗ tarius fui ⁊ ſum ad implendum nõ timoꝛe ſed amoꝛe.Ac ſi dicat non concupini aliud nec de lectatus ſum ideo rogo vt me deducas quia ſi⸗ netuo ducatu parum eſt mihi mea voluntas. Sed quia et ipſa voluntas ale eſt oꝛo. Inclina coꝛ meum in teſtimonia tua:et non in auaricam. Inclinaper humilitatemcoꝛ meumid eſt affectum meum vt plus velim ⁊ in ipſa volun tate pꝛoficiamin teſtimonia tua) ⁊ pꝛecepta vt ea pꝛopter ſe impleaʒ. teſtimonijs quippe aliud pꝛobatur et deus iuſtificatõnes ſuas ⁊ manda ta quicquid nobis perſuadere vult ſuis teſti⸗ monijs id eſt pꝛeceptis ⁊ exemplis nobis peræ ſuadet ⁊ pꝛobat vt gratis colatur.quod impe⸗ dit radixc omnium maloꝛum cupiditas. Un⸗ ge ſubditcetnon in auaritiam)per ſubtractio⸗ nem gratie ipſum deſerẽdo qua ſubtracta deũ colat pꝛopter terrena ad quod mouet auaritia Et quia omnia ſub ſolevonitas ſunt.ideo ad⸗ dit generaliter. Et. — tuam: et cuſtodiam illam in toto coꝛde Auerte oculos meos e videant vani? tatem:in via tua viuifica me. ¶ Auerte oculos mcos)coꝛpoꝛis id eſt gratiã auertendi cos pᷣbecne videant).ſ.acceptãdo in affectucvanitatẽ)id eſtvana ſeculi ad malũ in⸗ ducentia ꝑ oculos enim peccamus dum viſu ambimꝰ. Uel (auerte oculos meos)coꝛdisne viceant)id eſt attendant in bono opere (vani⸗ tatem) ſcʒ fauoꝛẽ humanelaudis vel vtilitateʒ rei tꝑalis ſed potius (invia tua)id eſt in obſer⸗ uatòne mandatoꝝ tuoꝝ qua itur ⁊ venit᷑ ad te (viuifica me) vtea impleam ⁊ in eis nihil alið niſi te qui es via ⁊ vita attendã. Non enim vi⸗ uit qui ea negligit vel aliud in eis qᷓ;vitam que rit. Deinde ꝑ quid a vanitate auertit᷑ docet ſub Statue ſeruo tuo eloquium tuũ:in ti⸗ mozꝛettuo. Statue) immobiliter(ſeruo tuo eloquium tuum) id eſt mandata tua quaſi intranſgreſſi⸗ bilem metam neelabatur ad quodvalet timoꝛ AVinge ſubdit (in timoꝛe tuo) ſancto et caſto vt qui ſtat videat ne cadat hoc ideo dicit qꝛ mulii eloquia dei negligenter ſuſcipiũt ſed timoꝛ dei ſanctus quaſi baſis eſt in qua verbuʒ firmiter ſtatuitur.q.d.da ſeruum tuum facere quod elo queris ac ꝑficere ꝑſeueranter operari manda⸗- ta tua in diuiuo eloquio contenta cum timoꝛe filiali qui nõ admittit culpam ⁊ excludit negli gentiam. Et dum in cũctis que agit deo diſpli cere metuit ſemper magis et magis placere ap petit. Unde ſubditDr. Amputa obpꝛobꝛium meum quod ſu⸗ ſpicatus ſum:qꝛ iudicia tua iocunda. ¶ Amputa) etiam et tolle falce tue gratie(ob⸗ pꝛobꝛium meum) quod temerarie (ſuſpicatus ſum in alijs indicans eos non /p deo ſed ꝓ lau devł temꝑali mercede benefacere que ſuipitio graue eſt pctm ⁊ magnũ ſibi facitobpꝛobꝛiuʒ ter qdð obpꝛobꝛiũ qð de alijs ſuſpicat ẽ dicit eſſe ſuũ qua culpãa ſeoptat amoueri qꝛ ci pla⸗ cent iudicia deivera.vñ ſubdit (qꝛ iudicia tua⸗) ſunt(iocunda)quia vera nam vera ſunt ſuauia amatoꝛiboveritatis ſed iudicia hominũ de oc⸗ cultis non ſunt iocunda quia temeraria. Sed contra hoc malũ charitas habenda eſt que nõ emulatur. Unde ſubiunit. Cecce concupiui mandata tua:in equita te tua viuifica me. — — ¶Ecceconcupiui mandata tua)ſcʒvt ea ſci⸗ rem et opere implerem que omnia in duobus mandatis charitatis colligunt id eſt concupi⸗ in ex toto coꝛde ex tota anima ex tota mente di ligere te ⁊ ꝓxcimum meũ ſicut mect tu (in equi⸗ tate tua id eſt mandatoꝝ tuoꝝ (viuiſfica me)vi ta gratie id eſt charitate quam cõcupiui meim ple vt viuam in te qui moꝛioꝛ in me. Duo nan q; pꝛedicia mandata pꝛincipalia ad equitateʒ pertinent. Equum eſtenim vt diligamus deũ quWuia ipſe dilexit nos equum eſtvt ⁊ ꝓximũ di⸗ ligamus qꝛ ⁊ ab ipſo diligi volumus. In hac ergo equitate viuificare poſtulat vel qui in ſua toꝛtitudinc male viuendo periit in equitate mã datoꝛum dei iam bene incedendoviuat. . X veniat ſuper me eloquium tuum. ¶ In hac ſexta littera pꝛecatur vt ſaluatoꝛ ve⸗ niat qui eſt miſericoꝛdia peccatoꝝ et vita fide⸗ lium ideo huic octonario pᷣponi littera (vau) que interpꝛetat᷑ ille vel ipſeid eſt ſaluatoꝛ chꝛi⸗ ſtus qui quaſi adhuc loquentibus nobis dicit adſuʒ.Quaſi dicat in equitate tua viuifica me (Et) vt hoc cõſequar et mandata tua ꝑficiam (veniat ſuper me) deſurſum. vnde omne datũ optimum et donum pfectum eſt (miſericoꝛdia tua)o (dñne) id eſt auxiliũ gratietue quamvtcõ ſequar veniatſaliare tuum) id eſtchꝛiſtus re demptoꝛ ⁊ ſaluatoꝛ noſter (ſcoᷣm eloquiũ tuũ) id eſt ſcjõm ꝓmiſſionẽ tuam Venitquippe chꝛi ſtus nos miſericoꝛditer ſaluare ſcᷣm ꝙ; antaan dignatus eſt pmittere ⁊ ꝓnunciare.Quod to⸗ tum eſt gratie ne quiſquam de meruis gloꝛiet et totum coꝛpus dei dicat gratia dei ſum idqð Erreſpondeho expꝛobꝛantib mihiver bum:quia ſperaui in ſermonib tuis. ¶ Et)ſic (reſpondebo expꝛobꝛantibo mihi)id eſt obpꝛobꝛiũ mihi dicentibus(verbum)a ſpi ritu ſancio mihi miniſtrandũ ſcʒ verbum bo⸗ num ꝓ verbo malo verbum fidei ꝓ verbo in fidelitatis:verbum edificationis pꝛo verbo ex pꝛobꝛationis: parum eſt enim chꝛiſtuʒ habere in coꝛde niſi interritus confiteatur oꝛe etdum timetur obpꝛobꝛiuʒ nolle reſpondere verbum et hoc faciam quia(ſperaui in ſermonib tuis,- id eſt in ꝓmiſſis que dicunt nolite cogitareqͥd loquamim ⁊c. Velcin ſermonibo tuis) quibus vitam eternam te confitentiba pꝛomittis. Sed quia multi vrgentibo malis negãt ſubdit. Et ne auferas de oꝛe meo Yerbñu verita D tis vſq;quaq;:quia in iudie ſperaiuuug., iſericoꝛdia tua dñe:ſalutare tuuz fuun ijs tuis ſug⸗ d weim onun 8dei, ͤdi⸗ ¶ Et ne auferas )id eſt ne auferri ſinas(de oꝛe meo verbũ veritatis) quo minus eam pꝛedicẽ (vſq;quaq; id eſt ſemꝑ vel penitus ⁊ ſi extimo read tempus(qꝛ in iudicijs tuis)quibus tuos flagellas ⁊ coꝛripis vel etiam occidi permitiis (ſuꝑſperaui) quoniã non ſolũ mihi non aufe⸗ munt ſpem verũ etiã augent.quem enim diligit deus caſtigat et flagellat enim filiũ quem reci⸗ pit. Velſuꝑſperaui)id eſt ſuꝑ condignũ ſpe⸗ raui qꝛ pꝛemiũ ſuꝑ merita ſperamus non ſunt enim condigne paſſiones huius tꝑis ad futu⸗ ram gloꝛiam. Et cuſtodiam legem tuam ſemper:inſe nomen chꝛiſti cõfidenter confiteri coꝛam tali⸗ bus (et non confundebar) loqui vt ti oꝛe vel pudoꝛe cederem ſciens quia qui te contitetco⸗ ram hominibo confiteberis eum coꝛam patre et angelis eius.Deinde ſubiũgit de meditaljo⸗ culum et in ſeculum ſecul ¶ Etſi non abſtulerisccuſtodiã legem tuam) △ ipſius mandata ſcʒ charitatẽ opere adimplen do et hocſemꝑ) quod determinat dicens in ſe culum id eſt in pꝛeſentitet in ſeculũ ſeculi).i.in futuro.plenitudo eniʒ legis eſt charitas quea ſanctis ex quoꝛuʒ oꝛe nõ auferturverbũ verita tis cuſtodiet᷑ non ſoluʒ in hoc ſeculo ſed etiam in altero.Quia charitas que hic incipit in fu⸗ turo ꝑficiet᷑ et que hic eſt ignis ibi erit caminꝰ. Nam ⁊ deum plenius cum videbimus ama⸗ bimus et ꝓximuʒ ſumiliter qꝛ deus erit omnia in omnibo hec autem pꝛedis a cum oꝛarẽ exau diſti me. Et ambulabã in latitudine:qꝛ mandata tua exquiſiui. Et)exauditus (ambulabã in latitudine ſcʒ charitatꝭ que diffuſa eſt in coꝛdibo noſtris que tam lata eſtvt vniuerſam legem ⁊ ꝓphetas in ſe concludat.hec autẽ charitas duobo illis man datis tota atq; integra continet᷑ id eſt dilectiõe dei ⁊ ꝓximi in quibus tota lex pendet ⁊ ꝓphete (qꝛ mandata tua)quoꝛum plenitudo eſt chari tasexquiſiuipetendo:querendo:pulſando: et ccepi ſpiritũ quo bona facerem ex dilectione Etqꝛ dixit ſe ambulaſſe in latitudine cõtinen ter ꝓſequitur in tribus ſcilicet in locutione me ditatione operatione ⁊ pꝛimo in locutione di⸗ Et loquebar de teſtimonijs tuis in con ectu regum:et nõ confundebar. Etloquebar) conſtanter et intrepidede te⸗ ſtimonijs tuis) grece martyrijs vel in pꝛeceptis a le teſtificatis ⁊ de te teſtificantibo pꝛo veritate certans vſq; ad moꝛtem (in conſpeciu regum) qui poterantterrere ⁊ timoꝛẽ incutere. In hoc dicto non tan rei euentũ q; mentis affectũ ex⸗ Eunt qꝛ ſic erat affectus ꝙ iam ꝓmptus eſſet loqui coꝛaʒ regibus.genus autem martyrij eſt Et meditabar in mandatis tuis: que di HFe meditabar in mãdatis tuis implendia cogitando quomodo ꝑficerem omnis eni ſer⸗ uus mandata dñi ſui ſemper in mente habere debet vt non ſolum timoꝛe verum etiam amo⸗ re deſeruiat ⁊ ſubiungit quare dicens (que) p⸗ pter ſecdilexi)id eſt quia ea dilexiꝑ ſpirituʒ qui datus eſt mihi.quod enim ab aliquo diligit᷑ de hoc frequenter meditat᷑ ꝑ hũc quidem ſpirituʒ dilectio ipſa in coꝛde diffundit ⁊ coꝛ ad medi⸗ tandum dilatatur. deinde ſubdit de operatõne Ett leuaui manus meas ad mãdata tua que dilexi: et exerceboꝛ in iuſtiſicationi⸗ bus tuus. — = ¶ Etlenaui manus meas ad mandata tua) ea poſt talem meditationẽ opere adimplendo ex meditatõne enim mandatoꝝ celeſtiuʒ boni operis vſus inoleſcit ſine quo meditatio nõ ſuf ficit. Cum opera ꝓ deo fiunt tunc manus ad ſuperna leuant᷑: cum autem ꝓ terrenis tunc de ponuntur(que dilexi) qꝛ finis pꝛecepti eſt cha ritas vt eius intuitu fiat mandatũ. Ad omnia autem tria pꝛedicta pertinet quod ſequit᷑(etex⸗ erceboꝛ)ſic loquendo meditando etoperando (in iuſtificationibo tuis)id eſt in pꝛeceptis tuis que iuſticie ſunt ac iuſtificãt ⁊ iuſtificatũ oſten dunt. ¶ ¶ Zai.· Emoꝛ? eſto vVerbi tui ſerno to: in quo mihi ſpem de⸗ In hac ſeptima littera agit de ſpe pmiſſio⸗ num dei que facit omnia pacifice tolerari per quam mens humana eleuatur ab his viſibili⸗ bus et tempoꝛalibo ad inuiſibilia ⁊ eterna bo⸗ na vbi requies eſt vera. Septenarius autem ſi gnificat requiẽ. AUnde ⁊ huic octonario pꝛepo nitur ſeptima littera ſcʒZai)que interpꝛetatur huc vel duc teqꝛ hic agit de ſpe que non eſt de pꝛeſentibo ſed ad futura tendit.q.d.huc tende huc dirige iter tnũ tanquaʒ tui ductoꝛ et rectoꝛ quo vocatteverbũ dei ſcʒ ad eternitatẽ feſtinãs ergo iſte in illam requiem ingredi petit eam.d. ¶ Memoꝛ eſto v̈bi tui)id eſt ꝓmiſſi implẽdi fa cticſcruo tuo nõ libero ſuo.i.nõ quaſi oblitus tardes ſed quaſi memoꝛ redde pꝛomiſſum qui nunquam fallis: pꝛomiſit enim deus merceæ= ¶ Defectio)ettediũ coꝛdis et anime.i.afflictio dem cuilibet fideli ſibi ſeruienti ⁊ ſpecialiter tri bulationes mundi patienter pꝛo eo ſuſtinenti (int uo) verbo pꝛomiſſionis ( mihi ſpem dedi ſti de expectatione pꝛomiſſoꝛum.quia enim ꝓ miſiſti ſperare feciſtieterna et deſpicere pꝛeſen⸗ tia quaſi diceret ideo ſic ⁊ ſic ago qꝛ tepmitten te eterna ⁊ auxiliũ in tribulatõe ſpero ettu dũñe ꝓmiſſi memoꝛ eſto. VUnde in aduerſis ſpe ſe cõ ſolans ſubdit. Hec me cõſolata eſt in humilitate mea: R⸗ eloquiũ tuũ viuificabit me. Boec)ſcʒ ſpes tue ꝓmiſſionis (me conſolata eſt) et confoꝛtauit (in humilitate mea).i.in deie ctione ⁊ tribulatõevt nõ timerẽ ſed potius gau derem.Ergo aduerſa facile ſuperant᷑ ſi ſit ſpes que cõſolet᷑ qui enĩ melioꝛa ſperat leuioꝛibo nõ frangit᷑ (qꝛ eloquiũ tuũ).id eſt ꝓmiſſio tua(vi⸗ uificabit me)afflictum ⁊ firmauit meũ animũ. Lemꝑenanq; tentationis de verbo et eloquio dei viuitur quo eterna pmittunt᷑ VUnde petrus dño dixit verba vite eierne habes. Et neceſſe mihi erat quia. Buperbi inique agebãt vſq;quaq;: ale . autem tua non declinau. Dupbi)ſcʒ ꝑſecutoꝛes mei (inique agebãt) cõtra mecvſq; qq;).i.valdevł nimis nõ tm im pie agendo ſed etiam pios ad impietatẽ cogen do qð nimis eſt iniquum ſed fruſtra inſtabant qꝗqꝛ non conſenſi Unde ſequit᷑ſa lege autem tua non declinauiquantũcunq; me ad hoc impel lerent ſed in ea ſtabilis ꝑmanſi.lex enim dei eſt remediũ vt non curetur ꝓſperitas ſuperboꝝ et non timeat᷑ deiectio iuſtoꝝ hic nanq; nos do⸗ cet recta et iuſta dei iudicia meditari etq̃li nos regere debegmus cautione. Ideo ſubdit qꝛ. Oemo fui iudicioꝝ tuoꝝa ſeculo vñe: onſolatus ſum. „—1ʒ Demoꝛ fui iudicioꝝ tuoꝝ a ſeculoyo(dñeʒ ex quo genus humanuz cepit que exercuiſti in vaſa ire ⁊ in vaſa miſericoꝛdie et ↄſolatus ſũ) ꝛ iudicia tua vera eſſe cognoui. Qui enim pꝛe terita repetit ⁊ ſemꝑ colligit ſeriẽvetuſtatis:co⸗ gnoſcit qꝛ nec pctõꝛ potetia ſue ĩpꝛobitatꝭ eua⸗ gat nec iuſtus equitatis ſue pꝛemijs defraudet᷑ Et qui bene ſibi cõſcius hec nouit retexere ha bet vnde gratiã ſue cõſolationis poſſitaccipe⸗ re.Quantũ autẽ vir ſanctus iniquos quos to⸗ lerabat diligeret oſtendit cum ſubiũgit. In me quidem conſolatus ſum. Sed. linquentibus legem tuum. Defectio tenuit me: p peccatoꝛib dere et doloꝛ (tenuit me) et occupauit( ꝓ pctõꝛibus derelinquentibo legem tuam).i. ꝓ exceſſibo pec cantium a quibus legem tuã derelinquivide-⸗ bam:dolebat ꝑfectus iſte non qꝛ ipᷣe appetebat ſed qꝛ lex dei relinquebat᷑et non de ſuo ſed de alieno cõtriſtabat᷑ damno.Tanta enim eſt vir tus pietatis ꝙ vir ſanctus plus grauatur ⁊ do let de aliena culpa⁊ miſeria qᷓ; de ſua pena⁊ in iuria. Sed nos hodie magis dolemus noſtra incõmoda q; ſalutis ꝓximi detrimenta. Nec tI de tribulationeſua nõ dolebat immo gau⸗ debat quod oſtendit cum ſubdit. Cantabiles mihi erant iuſiiſicatões tuie E in loco peregrinationis mee. ¶ Qantabiles).i.ſicut catilene delectabiles qꝛ cantus eleuatlaboꝛes tollittediũ ⁊ delectatmi hi erant iuſtificatões tue).i.iudicia tua iuſta qͥ⸗ bus noſtri purgant᷑ exceſſus. Ex eoꝝ quidem iniquitatibo dolebat ſed in dei iuſtiſicationibꝰ wa malis tribulabat᷑cantabat ⁊ exultabat(in loco pegrinationis mee).i.in via pñtis vite in gu ꝑegrini ſumus ⁊ differimur a pꝛia heceni miſera vita locus gegrinationis dicit᷑eo ꝙ ho mo deiectus eſt de ꝑadiſo in has miſerias vbi penã ſue impꝛobitatis fleat. Sed qꝛ omni tꝑe circa deilaudes eſſe debet intentꝰadiũgit.Et. OVemoꝛ fui nocte nominis tui domine et cuſtodiui legem tuam. — ¶ Wemoꝛ fui) nõ ſolum die ſed etiamnocteʒ id eſt omni ꝑe (nominis tui dñe)laudibo diui⸗ nis ⁊ oꝛatõni intendendo. Vel (memoꝛ fui no cte)ſcʒ tribulationis id eſt in aduerſitate nõ trm in ꝓſperitatecnominis tui)odñe)te coꝛam ho minibus confitendo ⁊tibi gratias agendovbi magiſẽq; in ꝓſperis deo eſt adherenduʒ ⁊ gra⸗ tie ſunt agende: non eſtenim magnum ſi hoc agas in ꝓſperis(et)ſic (cuſtodiui legem tuam) mandara tua adimplendo quam non cuſiodiſ ſet ſiin virtute tua confidens nominis dei me⸗ moꝛ non fuiſſet adiutoꝛiũ enĩ noſtrũ in nomi⸗ ne dñi.Etmeriio memoꝛ fui et cuſtodiui. NHã. HMec facta eſt mihi:qꝛ iuſtificatões tuas ecaſcʒ nox ⁊ tribulatio (facta eſt mihixi. p me ⁊ ad vtilitatẽ meam ꝓdeſt enim his qui ſa⸗ lubꝛiter exercent᷑ in eavt diſcant non ſuperbire nam virtus in infirmitate ꝑficitůr. Et bene fa⸗ cla eſt mihi ⁊ ad vtiluatẽ meam quia ſic (iuſti⸗ ficationes tuas) ⁊ pꝛecepta iuſtificantia exqui ton⸗ e 7 ſod ſor n Gade (aci niyal boy. ſolgg Aliug Parat. Nom ſone n⸗ Dens uen ſiui. VUnde pꝛius dicit bonum mihi quia hu- muliaſti mevt diſcam iuſtificatões tuas.Cuas qui iuſtiſcas impium nõ meas:deus eſt enim inquit apoſtolus qui operatur in nobis etvel⸗ le ⁊ operari ꝓ bona voluntate hoc etiam ꝑ pio phetam dominus dicit. Et faciam vt in pꝛece ptis meis ambuletis et iudicia mea cuſtodia⸗ tis ct operemin. — H ff (Metb. ne dixi cuſtodirelegemtuaam. ¶In hbac octaua littera faciem dñi videre optat quia mandatis eius eſt obſecutuſ ct qꝛ qð deſiderat ſollicite ſatagit habere ideo congrue pꝛemittit᷑ littera (heth) que interpꝛeta tur pauoꝛ et intelligi᷑ non pauoꝛ recidendi ſed ſollicitudo acquirendi illud bonum quod ſpe rat qdð quia in octaua reſurrectõis pꝛeſtabitur ideo octonarius ille octauus ponit᷑.q.d.iuſtiſi cationes tuas exquiſiui quia.(Poꝛtio) 1 prrs (mea)o (dñe)tu es gnal i diceret non quero di⸗ uitias nõ honoꝛes ſeculi ſed omnia poſtpoſui vt tu ſolus mea pars optima fieres.partes ſibi eligunt homines in hoc mũdo alius hoc aliuſ illud vnde quiſq; viuat: pam vero pioꝛum eſt ipſe deus vnde ſemper viuant. Qui talem poꝛ tionem deſiderat opus eſt vt legem diuina cu⸗ ſtodiat. AUnde ſubiungit ⁊ ideo (dixi)id eſt fir⸗ miter ſtatui (cuſtodire legem tuã) cuſtodia eni legis dei acquirit poꝛtionẽ ipᷣm deuʒ. Sed qꝛ non cuſtodio niſi adiuues ideo ad hoc facien⸗ dum dicit. Hepꝛecatus ſum faciẽ tuã in toto coꝛ/ e meo:miſerere mei ſcoᷣm eloquiũ tuũ Oꝛtio mea domi Depꝛecatus ſum faciem tuam)id eſt faciem gratie non vindicte hoc eſt fauoꝛem tuum. (faciem)id eſt noticiã qꝛ qui deum contempla rivalet qualiter legem eius cuſtodiat intelligen dovidet (in toto coꝛde meo)id eſt tota intentõe tota animi virtute:toto mentis affectu. Nullũ aliud deſideriũ habens ꝛ diuiſa mens nõ im petrat.depᷣcatus ſum inq; dicẽs miſerere mei) vt ꝑ miſericoꝛdiã habeã quod meritis nõ poſ⸗ ſum (ſcdᷣm eloquiũ tuũ) id eſt ſcom pmiſſion tuã:pmittit enĩ nobis miſeris miſericoꝛdiã ſuã Deus ſi adipſum conuerti voluerimus.Ettan quam exauditus ⁊ adiutus ſubdit. Cogitaui vias meas:et conuerti pedes ο in teſtimonia tua. Qogitani )id eſt diligenter conſiderauivias meas)id eſt ꝓgreſſus vite mee poꝛes malosvel futuros ſcʒ quid agendũ ſit ⁊ quomodo⁊ quid non(⁊ conuerti pedes meos)id eſt affectus me os ⁊ greſſus operũ meoꝝ quibus homo quaſi pedibo ambulado ꝓgredita vijs meis pꝛauis et tardiscin teſtimonia mia)id eſt mandata que tue voluntati teſtificant᷑ eligendo viuere ſcan ea.Cogita ergo vt iam non tuis greſſiba quib lapſus es ambules.Cogita autem quid faciaſ q uid loquaris quomodo viuas vbi enim pꝛe⸗ cedit cogitatio ibi matura ſequit oꝑatio Etiõ. Paratus ſum et non ſum turbatus: vt cuſtodiam mandata tua. Paratus ſum) ꝓmpta voluntate (et nõ ſum turbatus) quantacunq; aduerſitate ingruente (vt cuſtodiã mandata tua)itavt etiam ꝓ eis cu ſtodiendis ſi neceſſe eſt pati nõ recuſem. vbi co gitatione quis pꝛeuenit quod agendũ eſt ſemꝑp paratus eſt ad agendũ ſemper fixus ⁊ valiqus yt non queat ſubita? impꝛouiſa offenſione tur bani ⁊ ideo meditare ⁊ ſtatue animovtveniens ad pꝛelia et pericula ſis paratus nõ ſolũ aduer ſus ea quevides ſed etiam aduerſus ea que nõ vides ⁊ dicas paratus ſum ⁊ nõ ſum turbatus vt cuſtodiã mand na tua.vbi etiã notat᷑ qð obe dientia debet eſſe feſtina et leta. Et qᷓ; paratus ſit oſtendit dicene. Funes peccatoꝛũ circũplen ſunt me: eet 2 legem tuam nõ ſum oblitus ¶ Funes peccatoꝝ.i.deceptiones ⁊ impedi⸗ menta inimicoꝝ ſpiritualiũ ⁊ carnaliũ ſcʒ de monum ⁊ maloꝝ hoĩm (circũplexi ſunt me).i. circũligauerunt me quibus tanquã funibo me pꝓpſt ſe trahere conant᷑ ſed fruſtra qꝛ (etlegẽ tnu“ö non ſum oblitus)ipᷣam tranſgrediendo ſciens opoꝛtere nos ꝑ multas tribulatões introire in regnũ dei. Mala enĩ quibꝰ terrent et pctã ſunt quaſi reſtis longa quam trahunt qua implica re ſanctos volunt ſed nõ poſſunt eos qui legis obliti nõ ſunt. Non ſum inq; oblitus qꝛ ᷣmo dei nõ eſt obligatus ſed ita in memoꝛia ⁊ affe⸗ ctu habui ꝙ. AVedia nocte ſurgebã ad ↄſitendũ tibi: ſto inclicin iuſtificatõis tue. HNedia nocte) pꝛe feruoꝛe et capto quieto tempecſurgebam )de lecto ⁊ poteſt dici mediuz noctis quicqͥd eſt inter crepuſculũ ⁊ diluculuz UVel(media nocte).i.grauioꝛi tribulatione nõ deijciebar ſelſurgebam)foꝛtius (ad confiten dum )tibi confeſſione laudis ⁊ gratiarũ actõis gratie enĩ agende ſunt deo de omnib que ac⸗ cidunt nobis ⁊ ſic poteſtteneri dñs ſuper iudi cia)et flagella (iuſtificatõis) ⁊ coꝛrectõis (tue) Aꝗb⸗ flagellas et iuſtiſicas filios qs recipis que alij nõ merentur. Confiteo? tibi ſciens quia et hoc ipſum ꝙ funes circũplectunt᷑ me iuſto iu⸗ dicio dei eſt quod incipita domo eius. Etita affectus. —.——.. Porticeps ego ſum oĩm timentiũ te:et cuſtodientiũ mandata ta. Particeps ego ſum)ex tua bonitate omniũ timentiũ te) timoꝛe filiali et ſancto qui cauet of fenſam: membꝛũ enim eſt particeps boni cõ⸗ mẽbꝛi ſui ⁊ totius coꝛꝑis. Nã cõia ſunt bona iuſtoꝝ vt quicquid boni agitur a ſingulis Ro ſit omnibe: iuſticia enĩ cõmunis eſtvirtus.Tã ta quippe eſt virtus eccleſiaſtice vnitatis ꝙ oẽs ſunt vnũ in dño (⁊ cuſtodientiũ mandata tua) ꝑ ſanctã operationẽ vt timoꝛ nõ ſit ocioſus.q. d. cum omnibo timentib te coꝛde et cuſtodienti bus mandata tua oꝑe:ego cõmunico ⁊ partici po beneficia tua que nõ ſunt pauca ſed copio⸗ ſa quia. Oiſericoꝛdia tua domine plena eſt ter Miſericoꝛdia tua)o (oñe) id eſt effectibw mi 2 —* 8 =Dè doce me. ſerieoꝛdie tue ſpiritualis ⁊ tꝑalis ꝓlena eſt ter⸗ ra)qꝛ fidem vbiqʒ dilatauit ⁊ impios iuſtificat ſolem ſuum oꝛiri facit ſuper bonos ⁊ malos et pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos omneſq; paſcit: et Apter hoc ↄfidenter rogo (iuſtificatões tuas)et mandata (doce me)illuminando intellectũ ad cognoſcendũ eas ⁊ dirigendo affectũ ad faciẽ⸗ dum.iam ſe cuſtodiſſe dixit ⁊ hic amplius do⸗ ceri petit qꝛ ſemꝑ debẽt queri ad ꝓfectũ. Nun quam enim eſt bone rei ſacietas eis quibus ve re ſapit bonitas. Theth. ſeruo to dñe: ſcom verbũ tuu. In hac nona littera gratias deo nit ad iuſticiã ⁊ qꝛ bonñ eſt humiliari ⁊ patien tiam habere que tollit criſticiã et pꝛeſtat intri⸗ i ſiiſicationes tuas. bulatione etiam iocunditatẽ ideo huic octona rio pꝛeſcribit᷑ littera (Theth) que ſinterpᷣtat᷑ bo num vel excluſio qꝛ hic agit de patiẽtia que ex cludit triſticiã de aduerſis et facit bonũ et iocũ dum pati.q.d. doce meiuſtificationes qꝛ iam. (Bonitatẽ feciſti cum ſeruo tuo) o (dñe) id eſt feciſti vt me delectaret bonũ et facerẽ illud libe raliter delectatione iuſticie nõ ſeruiliter timoꝛe pene quod magnũ eſt donũ qꝛ ſic de eo qui ſer uus fuit feciſti filiũ(ſſ̃ᷣm verbũ tuũ) quo iubes liberaliter ⁊ex charitate ſeu amoꝛe nõ ſeruiliter ct extimoꝛe tibi ſeruire. Veljfm verbũ tuum) de ſua humiliatõne ⁊ patientia ꝑ quamve id eſt ſcᷣm pmiſſum tuũ vt ablato ſpũ ſeruitu tis firma ſit ꝓmiſſio de ſpiritu adoptõis filio⸗ rum. Nõ ſunt ergo vera bona niſi illa que ᷣm verbum dei ſunt. deinde quod ſe accepiſſe con feſſus eſt augeri ſibi petit ⁊ ꝑſici dicens Bonitatem et diſciplina et ſcientiã me:quia mandatis tuis credidi, ¶ Bonitaté).ſ.mecũ factãcdoce me) aſpirãdo amplius charitatem vt mihi gratia tua magis oagiſq; augeat᷑⁊ bonitatis dulcedine innote⸗ ſcat(⁊ diſciplinaʒ)dando patientiã vt adeo ſit dulcedo boni ꝙ amoꝛe dei vel ꝓximi quaſiibʒ feram paſſiones(⁊ ſcientiã illuminando intel ligentiam ad diſcernendum inter bona mala. Bonitas ergo eſt vᷣus q̃ fit delectatõ boni.di ſciplina eſt virtus qua fit tolerantia mali.ſcien entia eſt virtus qua fit cognitio boni ⁊ mali.iõ doce(quia mandatis muis credidi) ſcʒ ꝙ tu illa mãdaueris quaſi diceret fides qua credidi iſta tua eſſe mandata impetret a te gratiã qua faci⸗ am iſta que tu mandas. Ded. Pꝛius qᷓ; humiliarer ego deliqui: pꝛ’o/ terea elo quiũ tuum cuſtodiui. Pꝛius ꝙ humiliarer) id eſt affligerer penali . 2 cer per tuam coꝛreccionẽ ⁊ diſciplinãcego deli⸗ qui)eloquiũ tuũ non cuſtodiendo et ſic culpaʒ incurrendo: ꝓpterea ne iterũ humiliarer ⁊ affli⸗ Gerer celoquiuz tuum cuſtodiui)ſcʒ ſcõm illud operando.Ex diuina enim coꝛrectione experi tur homo quantũ bonũ ſit deo obedire?⁊ euæ⸗ ditur vt magis ſollicitus ſitmandata dei cuſto dire. Sepe enim contingitvt culpa generet pe nam ꝛ pena excitet coꝛ ad penitentiã ⁊ peniten tia operiat culpam. Nam ſi peccatis tuis tri⸗ buas ꝙ humiliat es et quicquid acciderit in te retoꝛqueas:exreo incipis eſſe iuſtus quitevt reum condemnas Sed quia hoc non niſiper gratiam dei fieri poteſt recte ſubdit᷑. HGonus es tuʒ et in bonitate tua doceme doce Bonus es tu)in te ⁊ ex te eſſentialiter ⁊ etiaz ſperantibo in te cõfidenter (et) ideocin bonita⸗ te tua)⁊ ſuauitate nõ in meis meritis doce me iuſtificationes tuas.i.opera iuſticie effectuali⸗ ter adimplere vel opera bona quibus poſſim iuſtificari. Juſtificatõ enim eſtopus iuſticie.q. d. dore bonitatẽ exꝑientia qui es bonus in na⸗ tura. Ecce liber in quo debet homo ſtudere et ꝓpficere ſcʒ in dei bonitate et iuſtiſicationes nõ curſus planetarũ nõ diuinatõnes futuroꝝ vel vanitates ceteras ibi querere. Et neceſſe eſt vt me doceas qꝛ adeſt colluctatio vt oſtendamne quod didici. H kam. Autro ? argento pferat qui ꝓpter legẽ dei omnia Oultiplicata eſt ſupꝑ me iniquitas ſup relinquere poteſt. relinquũt multi diuitias oꝛe boꝛum: ego aũt in toto coꝛde meo ſcru/ ct ꝓfeſſione ſed affixi ſunt eis coꝛde ne⸗ Nboz mandata eKuuuss.e och Multiplicata eſt ſuꝑ me)vi ⁊ numeroinij̊ N △ 2 . tas ſuperboꝝ) i demonũ et hominũ iniquoꝝ Anus tue domne nitentiũ me impellere ad pcim̃(ego autem tua ſecerunt me ⁊ plaſmauerunt me doa gratia cõfoꝛtatꝰ ⁊ adiutus ſin toto coꝛde meo) mihi intellectuvt diſcã mãdata tua. . et mentis affectucſcrutaboꝛ) vehement? (man ¶ In hoc decima littera petit ſibi dari intel⸗ 1 data tua ad intelligendũ ⁊ operandũ. conſola lectum mandatoꝝ dei vt vera vita. i eterna fru tionẽ requirens in eisvt tiñ heream mandatis atur et qꝛ nemo vitã eternã põt habere niſi pecc quantũ illi ſuꝑbi volunt ſeducere ab eis: recte cata cõfiteat᷑qð maxime ſit in aduerſis ideo 5 autẽ cum aducrſa patit᷑ mãdata diuina ꝑſcru⸗ ſcribit᷑ huic octonario littera ( Joth ) que inter tatur tunc enim ad conſolationẽ diuinarũ ſcri pꝛetat᷑ cõfeſſiovel deſolatio qð bene coõuenit.ci pturarũ maxime recurrere debemus cuʒ in tius enim cõfitent᷑ ⁊ diuinũ imploꝛant auxiliũ ſeculo tribulatões ⁊ tentatoes pier deum ſuſti qui deſolati ſunt ⁊ vrgent᷑ aduerſis. Interpꝛe⸗ nemus.Et etim. aatur etiam Joth ſcientia vł pncipiũ qꝛ hic do Coagulatũ eſt ſicut lac coꝛ eoꝝ:ego ve/ cetur homo creatus eſſe impaſſibilis immoꝛta Coagulatũ eſt ſicut lac coꝛ eoꝛũ) ſuperboꝝ/ mo reuenti deſiderat cuius in hac vita initium 9 .iin malicia cõpꝛeſſum paulatim ⁊ induratuz habetintellectu.q.. lex tua eſt mihi bonũ ſu- . vt enim lac natura ſui purũ ſpecioſum atq; ſin milia ⁊ merito qꝛ (Manus tue).i.potentia ſen cerum eſt ſed coꝛruptõne coagulat etaceſſit ſic virtus ⁊ ſapia tua(fecerũt me) creando ſ̃ᷣm ani 4 coꝛdis humani natura pura ſincera ⁊ ꝑſpica mam ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã (? plaſma . eſt pꝛiuſq;ᷓ vicioꝝ admittõe cvrumpat᷑ ⁊ co⸗ uerunt vel finxerüt me ſoꝛmando ſm coꝛpus . ceſcat(ego vero legem tuã) ꝑ quã ſuꝑbos hu⸗ cetqꝛ ex hoc obligoꝛ ad tuũ ſeruitiũ (da mihi in . milias et humilibo gratiã pᷣſtas (meditatꝰſumy tellectũ)purũ ⁊ intellectus eleuationẽ (vt diſcãa econtrario ad emolliendũ coꝛ meũ ⁊ vt conra mandata tua)ad clarius intelligendũ ſepi me obſtinationẽ et duritiã eoꝛũ meditatio legis ſii ditandũ deuotiꝰ adimplendũ.q.d.oꝑatio tua m mihi refrigeriũ.Etergo. te moueat vt quẽ ſeciſti in natura:reficias ⁊ ꝑfi Bſo Bonum mihi quia humiliaſii me: vt di ciasin doctrina reſtituẽdo mihi intellectuma ne am iuſtiſicationes tus. obfcuratus eſt , pctm.Et tunc omnes. 4 Ehi mihi eſt) pfuit(qꝛ bumiliaſti me,) Qui timent te videbũt me et letabunt ſ⸗ humiliatõe pene ꝓpter exceſſum culpe.i.diuer⸗ quia in verba tua ſup ſperraunu. ſis tentationib ⁊ afflictioniby exercuiſti qꝛ; pe⸗ Mui timent te) timoꝛe filiali videbunt me) Ncr nam vertiſti in eruditionẽ. ⁊ vexatio dedit mi-⸗ ct facta circa me ad infoꝛmandum ſe (et let⸗ N hi intellectũ (vt diſcam) diligentius nõ ſolũ co buntur) de meo conantes imitari me pꝛofectu gnoſcere ſed ⁊ facere(iuſtificatões tuas).i.op. Omnes qui timent deũ letant᷑ ſi vni datur qd ente iuſticie vel mãdata tua que iuſtificant ⁊ hoiem petit Charitas enĩ de bonis ꝓximi gaudere fa . iuſte viuere docent. Sed qꝛ hoc nõ fit niſ ꝑ di cit. Jocũdus eſt bonis aſpeciꝰ bonoꝝ nõ exte is lectionẽ vbi qui facit habet delectationẽ ſubiiũ rioꝛis hois ſed interioꝛis ſed ecõtra grauis eſt nu⸗ git oſtendens quantũ ex hac humiliatõe pfece malis ideo letabunt᷑(qꝛ in verba tuai in ea ene nit. q.d. Ex hoc in tm̃ affectus ſump. Ppiiſiſti ſuꝑ ſperaui).i.valde ſperaui. NHõ ait . Bonum mihi lex oꝛis tui:ſuper milia au ſimpliciter ſperaui ſed ſuꝑ ſperaui qꝛ eni dueus ſin ri et argenri — PpPpoteſt facere ſupꝛa q; petimus ⁊ intelligimꝰpa ieg⸗ Bonũü)eſt mihi lex oꝛis tui) docens mevti⸗ rum eſt hic im̃ deillo ſperare ſed debemus ſu⸗ inn⸗ lia ꝓ ſalute eterna (ſuꝑ milia auri et argenti).i. per ſperare. Ideo da intellectũ qꝛ iam. gen ſuꝑ diuitias et omne pcioſum ſeculi.ponit eni Cognoui dñe quia equitas iudicia tua:- en. determinatuʒ ꝓ indeterminato. Et bene dici et in veritate tua humiliaſti mme. 4 Ancqampliisotligtcbantastegeat chen⸗ . Lognoutolide, ? ſo ge undiciz tua) aͤb. NI piditas milia auri ⁊ argenti? bona ſpiritualia mulctaſti genus humanũ ⁊ in oĩbs qꝗᷓ circa bo⸗ N ſine comꝑatõne excedũt in bonitate tpalia. nõ nos ⁊ malos facta ſuntvel fiunt ſunt(eqͥtasi. qquicunq; immo rarus hoc dicit.i.qui legẽ dei iuſta⁊ eq̃ licʒ qdã nobᷣ occłta (⁊ i vitate tua)i. iuſto iudicio chumiliaſti me) ſubdẽdo me huic penalitati ⁊ multiplici miſerie ꝓpr᷑ demeritũ of fenſe. Sũma enim eqᷣtas eſtvt qui delinquunt ſuperbiã purgent᷑ꝑ humilitatẽ. Ergo qꝛ me ſiinſtivt coꝛrigeres ⁊ iuſta ẽ hec tuavindicia. Fiat miſericoꝛdia tua vt conſoletur me: ſcom eloquiũ tuũ ſeruo tuo. iat nunc (mĩa tua) mihi ( vt ↄſoletur me) in afflictõe mea qꝛ miſericoꝛdia miſeris eſt ne⸗ ceſſaria: nõ petit auferri erumnas queſuntad purgationẽè ſed ↄſolari. In laboꝛe eni ꝑfectus vir nõ finem laboꝛis ſed verbũ conſolatõis pe tit vt bñ ꝑferat(ſ̃m eloquiũ tuũfactũuo tuo .i.ſᷣim qð ꝓmiſiſti uo tuo cui tenen ꝓmiſiſti eĩ vt poſt hũilitatẽ afflictõis tribueres pᷣſidiũ ↄſo latõis deinde expmensqͥd ꝑ miſericoꝛdiã dek ſubiungit. Et poſt hec ⁊ ꝑ hec decetero. Vieniant mihi miſeratões tue et viuã: qꝛ lex tua meditatio mea et. Meniant mihi miſeratões tue).i.effectus mi ſericoꝛdie tue (⁊ ꝓper illas(viuaʒ) vita gratie in pñti ⁊ gloꝛie in futuro⁊ oſtendit quo merito.d. (qꝛ lex tua non vanitas ſeculi meditatio mea eſt cogitando de executõe mandatoꝝ eiꝰ. Hec meditatio cogitatio amãtis eſt qui cogitat vtꝑ Dilectionẽ operet᷑ ⁊ im amantisvt charitas nõ frigeſcat huius meditatõis ſue:quãtalibet abu dantia cõſtipet᷑ iniquitatis aliene. nõ enim ſuf ficit meditatio ſine oꝑatõne.mihi inquãveniãt miſerationes tue et. CEonfundant᷑ ſupbi qꝛ iniuſie iniquita⸗ tem fecerunt in me: ego aũt exercelvꝛ in mandatistttſis. ¶ Konfundant᷑) i confundent?᷑ ſupbi).i.iniq qqui nolunt humiliari. Ael Confundent.i.pu deat eos⁊ erubeſcant de ſua iniquitate (ſuꝑbi⸗ et iniqͥſqꝛ iniuſtexi.ſine iudicio ⁊ malicioſe(ini quitatem fecerũt in me) iniuſte meꝑſequendo (ego aũt)quicquid aduerſum me agantſexence boꝛ in mandatis tuis) ea meditando atq; oꝑe adimplendo beneſacia etiam mimicis. Qus⸗ ia ergo grauioꝛa hic mala ſuſtinem tanto ſtu⸗ dioſius nos in mãdatis ſacris exercere⁊ in eis conſolationẽ querere debemusvt hec nos ſub leuent quos illa oppꝛimere ſtudent.Et. . Conuertantur mihi timentes te: et qui nouerunt teſtimonia tu. Konuertant᷑ mibi)confoꝛmati ⁊ veniantad me mibiq; aſſocient᷑ vt tales comites habeã in auxiliũ ⁊ conſolationẽ meã timentes te.i.inci ientes ⁊ (qui nouerũt)i.quos iam lectio im⸗ buitſinoͤdum oꝑatio. Vel (timentes te timo re filialiget qui nouerũt)intelligendo etoꝑan⸗ ꝓ pꝛecio temꝑali fiat. LCaph do (teſtimonia tua) i. quid dete teſtent ſcriptu rarum eloquia. Vel (teſtimonia tua).i.legẽ cũ teſtificatione tua datã:poſt omnia nõ audetvir iuſtus dicere ꝙ ſit ſed petit fieri immaculatus. q.d.fiat miſericoꝛdia tua: vemant miſeratões tue ⁊c.qð vt impetrem. Friat coꝛ meũ immaculatũ in iuſtificatõ Fiat coꝛ meũ immaculatũ) ſine macula pec us tuis: vt nõ confundar. ti⁊ nihil attendat niſitecin iuſtificationibo tu is)implẽdis.i.in operiba iuſticie diuine ( vtnõ ↄfũdar)a ſpe mea.vł (vtñ ↄſundar)in pñti ꝑ lapſũ culpe⁊ in futuroꝑ exꝑiẽtiã pene. Sicut egritudies coꝛpoꝝ oꝛiut ex ſtomacho ita pctã ex coꝛde et iñ eſt ꝙ penitẽdo de ꝑctis qbuſcũq; tundimus pectus cui coꝛvicinũ eſt. Quia ò de coꝛde ꝓcedit vniuerſitas vicioꝛũ ſicut dñs ait in euãgelio ideo illud immaculatũ fieri poſcit in operibo diuine iuſticie. In quoꝝ actione po teſt macula quadruplex ↄtingere ſcʒ ſiagatdi⸗ minutevt ieiuniũ ſine elemoſina.ſi negligenter vt contingit in oꝛatõe ratione diſtractõis.ſi ela te vt ſi vanã gloꝛiã querat:ſi mercennarie vt ſi E⸗ —R—+õ tuum anima mea et in verbumtuuʒ ſuper ſperaui. .7 iaduentũ dñi deſiderat:pꝛimuʒ ſcõᷣm antiq̊s pr̃es:ſcdᷣm quantũ ad modernos dicens quã⸗ ta in hac expectatõnetulerita ſuꝑbis ⁊ petitvt in mãdatis dei ꝑſeueret ⁊ qꝛ in hac expectatõe laſſatus eſt ex deſiderij dilatõeiõ huic octona⸗ rio pꝛemittit᷑ littera Caph)que interpꝛetat᷑ in⸗ curuatus qꝛ feſſus longa militia cupit diſſolui et reuerti ad pꝛincipiũ ſed tñ non recuſatlabo rem ſi neceſſe eſt manere in carne ꝓpter fratres. q.d. veniant mihümiſeratões tue ⁊ viuam yere et vita eterna q; Defecit) fere ⁊ laſſata eſt ſcʒ pᷣ tedio in diutina expectatiõe tendens affectu et deſideriocin ſalutare tuũ )ſcʒ ieſumvlł in deſide rium ſalutis anima mea) tribulationibo ⁊ ten⸗ tatõnibo oppꝛeſſla Bonus eſt iſte defectus ſigni ficat enim deſideriũ boni nõduʒ quidẽ adepti ſed auidiſſume ↄcupiti⁊ inverbũ tuũ).i.in pꝛo miſſum tuũ quovitam eternã patienter ſuſtinẽ tibue ꝓmittis(ſup ſperaui).i.valde ſperaui ſci ens id adimplendũ hec ſpes facit ꝑ patientiaʒ expectare que nõ vidẽtur. Nesſimpliciter di⸗ citſperaui ſed ſuper ſperaui quia pꝛemiũ ma⸗ aius eſt merito ⁊ plus futurũ eſt q; dici poteſt. Defecerũt oculi mei in eloquiũ tuũ:di⸗ ecit in ſalutare Tacyndecin littera pegrinus hu mũ centes quando conſolaberis me. — — ndd-r – — — – = = BS — —„ —— M, — — — — — — i Ve ic gen ſnn dant nn oe apec SDefecerũt) etia (oculi mei) interioꝛes ſcʒ röõ et mentis intellectꝰ nimio deſiderio laſſati:ten aentes (in eloquiũ tuũ).i.in ꝓmiſſum tuũ(di⸗ centes gemitu oꝛatõne ⁊ deſiderio⸗ quando cõ ſolaberis me) educendo de his miſerijs quoꝛũ tedio afficioꝛ.q.d. moꝛas patioꝛ quod ſit vtres dilata dulcioꝛ veniat. Nonit autem dñs quid quãdo faciat qui in menſura et numero ⁊ pon deſiderijs carnalia deſideria frigeſcunt pter h ſubdit quaſi dicendo. Ideo conſolare. Auia factus ſuʒ ſicut vter in pꝛuina:iu ſtif catões tuas non ſum oblitus. ¶ Quia factus ſum ſicutvter in pꝛuina roꝛeꝛ congelato.i.dei gratia carnalis cõcupiſcentie ardoꝛẽ reſtrinxi:ꝑ vtrem enim caro moꝛtis bu ius: ꝑ pꝛuinã celeſte bnficiũ intelligit᷑ quo car nis cõcupiſcentia velut frigoꝛe cohibente toꝛ⸗ pet⁊ contrahit᷑ ⁊ ideo qꝛ talis factus ſum iuſti ficatõnes tuas ea que pꝛecipis ad iuſticiam (nõ ſum oblitus) qꝛ a memoꝛia nõ labunt᷑dũ aliunde nõ cogitat᷑ nam qꝛ toꝛpet cupiditas iõ feruet charitas. Vel(qꝛ factus ſum).i.reputa⸗ tus vilis ⁊ inutilis(ſicutvter in pꝛuina conge⸗ latus eſt ⁊ nulli liquoꝛi idoneus ⁊ tmciuſtificas⸗ tiones tuas nõ ſum oblitug ꝑ recoꝛdationẽ et opationẽ. Ita deſidero videre ſalutare. Sʒ. Quot ſunt dies ſerui tui: quãdo facies v perſequentibo me iudiciũ. . uot ſunt) in hoc ſeculo (dies 7„ q.d. Impꝛime mihi iugem finis mei meditatõ nem et(quãdo facies de ꝑſequentibo me)ſcʒ de diabolo ⁊ miniſtris eius (iudiciũ).i.vindicta,z etvltionẽvt illis deſtructis ꝑueniã ad tuã viſio de dieb ſins interrogat coꝛpus chꝛiſti q ĩ hoc ſeculo ſunt futuri ⁊ ne quis putet eccłiam anie ſeculi finem deſiturã addit etiam de indicio de monſtrans vſq; ad iudiciuʒ ipᷣm quoq; in ter⸗ ris futurã. Ham ad hoc vi meꝑſequunt᷑. ſed non vt lextua. uerſis ſectis ac ꝓfeſſionib ⁊ littere ſeculares et iudeoꝛũ ac errabunda loquacitas hereticoꝛuʒ quos omnes iniquos voluit intelligi quibus omnib ppoſui legẽtuã que nullã ↄtinet vel cõ not ſunt) in ho (dies ſerui tui) qui bus finit᷑ iſta miſeria ꝑſecutionũ et tentationũ. Narrauerumt mihi iniqui fabulationes Harrauerunt mihi iniqui fabulatõnes).i. inanes ⁊ vanas locutões que inverbo tm de⸗ lectant vt me a veritatis tramite detoꝛquerent. ¶led nõ ſunt)ille mihi(vt lex tua)qꝛ nõ cõueni unt legi tue in qua me magis vᷣias delectat q verba. Illas aut vanas locutões habent in di tinere pot falſitat? Qd ex boc patet qꝛ. Omnia mandata tua veritas:iniqui ꝑg⸗ ¶Omnia mandata tua)ſunt (veritas ꝛ inni⸗ xa veritati omnia que tendunt ad veritatẽ fina tem nõ ſunt vamitas vel falſitas que in illoꝛuʒ ſecuti ſunt me adiuua me. abundat ſermonibo ⁊ ꝓpter hanc tuã veritatẽ ꝗᷓ 9actar quln a et numero ⁊ pon me delectat(iniq ꝑſecuti ſunt me) iniuſte qꝛ nõ dere cũcta diſponit Ardentib aũt ſpiritualib- in me ꝑſecuti ſunt niſi veritatẽ vt depꝛauarent cam ergo tu (adiuua meyvt certẽ pveritatevſq; ad moꝛtẽ qꝛ ⁊ hoc tuũ eſt mandatũ. Non pe⸗ to vi amoueat᷑ hoc ceriamẽ ſedvt adiuuare me digneris ſciens neminẽ coꝛonari niſi qui legit time certauerit. Ideo aũt adiuua qꝛ. Paulominus cõſũmauerũt me in terra Paulominus).i.fereconſũmauerũt)i.con umpſeruntme in terra) multa ſcʒ ſtrage mar⸗ rum facta dum ↄfiterent᷑ et pᷣdicarẽt veritatẽ Pon dicit ↄſumpſerũt ſed ↄſũmauerũt qꝛ ſtra ges martyrũ potius fuit conſũmatio ⁊ ꝑfectio eccłie qᷓ; ↄſumptio. Sed qꝛ nõ fruſtra dicitad iuua me ſubdit(ego aũt) q;uis ita tentatus (nõ dereliqui mandata tua)quantücunq; me ꝑſe⸗ querent᷑ qꝛ in omibo ꝑſecutionib ſemꝑ aliqui 6 auũt no dereliqui mandata tua. reſeruati fuerunt fideles in fide cõſtantes et ita erit in futuro.Etvt poſſit ꝑſeuerarevſq; in finẽ ſubooͤoicc. Scõom miſericoꝛdiã tuã viuiſica metet cuſtodiã teſtimonia oꝛis ti. ¶ Scõðm miam tuã nõ meritũ meũ viuifica meyvita gre ⁊ cõfirma me in ꝑſecutõe ne amã⸗ dovitã tpalem negem ⁊ ſic ꝑdam vitã ſpualem ctteternãtet Aa ſeunſacis teſtumonia oꝛis tui).i. Vi G i martyria ad que hoꝛtaris vel pᷣcepta q̃ oꝛe tuo nem. q.d. vtinaʒ fiat celeriter vt ab his liberer: en ſanxiſti Sancti eni in tanta ꝑſequentiũ crude litate nullo modo dei martyria vel pᷣcepta cu⸗ ſtodirẽt niſi fieret eis q hic oꝛatũ eſt ſcõᷣm mi⸗ ſericoꝛdiã tuã viuifica me. viuificati ſunt qꝛ ꝓ vita veritatẽ deſerere noluerũt? moꝛiendo ꝓve ritate vixerunt. Lamech. eternn dom/ ne verbũ tuũ ꝑmanet in celo. HNEeſſus expeciatoꝛ qui ſupꝛa cu⸗ piebat dies ſuos claudi ⁊ eſſe cũ chꝛiſto hic oñ dit ſe nõ recuſare laboꝛẽ immo eſt ardẽs ad ſer uiendũ ei cui angeli ſᷣuiũt qͥ in hac littera duo decima virtutes dei ⁊ facta deſcribit dicẽs tꝑa lua finiri ſed nõ mandata dei? qꝛ hic mandata ſunt diligenter intelligenda? ſeruanda iõ huic octonario pᷣmittit littera Lamech) que interp̃ tatur coꝛ vel ſeruo.leuet᷑ ergo coꝛ circũciſuʒ ad l ea decet enim ſlud in te manere q in celo pſe In eternü non obliuiſcar iuſtiſicatiöes uauit me a ꝑiculo ideo de cetero. me:teſtimonia tua intellexi. uerat dixerat ſupꝛa adiuua viuiſica ⁊ cuſtodiã inge:auia in ipſis viuiſicaſti me. e teſtimonia.Et bene ſunt cuſtodienda . ¶In eternu)ſcz in euum. i. q;diu viuamenon gnit ¶ In eternũ).i.ſemꝑ⁊ ſine intermiſſiõe o(dñe obliuiſcar iuſtificatões tuas).i.pᷣcepta legisin oni verbũ tuũ).i.lextua ⁊ obſeruantia mandatoꝝ quibus nos coꝛrigendo a pctõ purgas et iuſti ince angelis cuſtodientibo eternã ſine deſertiõe mili uiſcar iuſtificatões tuas)laudando ⁊ gr̃as agẽ gunn ciam qꝛ celeſtes creature ſemꝑ obediũt deo s do ꝙ nos liberaſti de ſpiritali captiuitate et de un merito debẽt inferioꝛes creature ratõales imi⸗ mundo ſicut iſraelite in terra ꝓmiſſionis gr̃as nn tari ſimiliter obediendo.q.d.idcirco omni ſtu⸗ ggebant ꝓ liberatõe ab egypto (qꝛ in ipᷣis).i.ꝑ ſlni⸗ dio mandata obſeruanda ſunt qꝛ ſuꝑni ciues coꝝ meditationẽ ⁊ impletionẽ (viuificaſti me) hoten ea indeſinenter cuſtodiũt et ei ſeruitus negãda nihil extra te petentẽ:a moꝛte ſcʒ peccati reuo⸗ henin nõ eſtcui angeli ſeruiunt poſt celũ ſequit᷑ deter cando vel pᷣſeruando ⁊ vitã ſpiritualẽvel eter⸗ G m. bEEt. nnapgnconferendo. Etidoeoo. nn In generatione et generationẽ veritas Tuus ſum ego ſaluum me fac: quoniaʒ ſon tua:fundaſti terram et yamanet. uiuſiificationes tuas exquiſiui. ¶In generatoe ⁊ generatronẽ).i.in oĩbo gene ¶ Zuus ſum ego) nõ ſoluʒ ſcᷣm creationẽvel Anr rationibo ſibi ſuccedẽtibo ꝑmanet(veritas tua) portentiã ſed ſcdᷣm gram recreantẽ qꝛ ꝑ te viui⸗ ern qꝛ nunq; defuit veritas dei in ſanctis eius mõ ficatus ⁊ ideo (ſaluũ me ſac)de futuro ſicut fe⸗ ni paucioꝛibo mõ pluribovt ſe varietas hoĩm ha⸗ ciſti depꝛeterito. Ego tuus famulus ⁊ tu deus . buit vel habebit ſemꝑ enĩ ſunt aliqui veritatis meus a te poſco ſalutẽ. O lim meus eſſe volui ammatoꝛes iuſti ⁊ veraces q; (fundaſti)et ſtabili ctperij modo tuus ſum ⁊ ideo ſalua. Ethocte D ſti in fide(terrã).i. eccłiam ſcʒ ſanctos qui ſunt moueat(qm)nõ measvolũtates quibo fui meꝰ 1 in terra(ct ꝑmanet)in ipſa fide qꝛ fundamen⸗ ſed (iuſtificatiões tuas).i.mandata tua in lege to fidei qð eſtieſus chꝛiſtus ↄſtabilita nõ incli cõtenta vt eſſem iam tuus (exquiſiui)ſcʒ exat⸗ in ea. Et ſimlliter. breoeooſius. Rarus eſt qui poſſit dicere deo tuꝰſuʒ Oꝛdinatione tua pſeuerat dies:quoniãXẽ¶ Ille hoc dicit qui adheret deo totis ſenſiba qui gi omnia ſeruiunt tibi. AAllllliud cogitare nõ nouit hoc nõ poteſt dicere ſe 4 ¶ Oꝛdinatõe)⁊ diſpoſitõe(tua ꝑſeueratdies) cularis:plures enim dominos habet venitli⸗ “M M.iuſtus et ſanctus q relictis mũdi tenebꝛis in bido et dicit. Meus es qꝛ ea q ſunt coꝛꝑis cõ⸗ 1o lumine dei viuitqͥ ꝑſeuerat in eccłia quicquid cupiſcis in illius adoleſcentule amoꝛe te mihi 4 vrgeat(qm omnia)q̃ ꝑtinet ad hunc diem (ſer vendidiſti.venit auaricia et dicit. Oeus es uauu uiunt tibipomnia que ex oꝛdinatõe dei ꝑficit ei rum ⁊ argentũ ⁊ poſſeſſio quam habes pꝛeciũ in deputat ad ſeruiendũ. Vel (qm omnia ſeruiut eſt libertats tue.venit gula ⁊ dicit tibi. Meus aan tibi).q.ratio ⁊ cauſa omniũ pᷣdictoꝝ.ſ.ver es vnius diei conuiuiũ pꝛeciũ vite tue eſtvilioꝛ “ bum tuũ ꝑmanet in angelis: veritas in hoibb: es cibo tuo inter calices et epulas te acquiſun. terra in fundatõe:dies in oꝛdinatõe eſtiſta qam venit ambitio ⁊ dicittibi. Meꝰ es neſcis qꝛ iõ omnia debita ſᷣuitute et obediẽtia tibi ſunt ſub te alijs imperare feci vt mihi ipſe ſeruires ne⸗ iecia ⁊ ꝓ nutu tuo diſponis ea. Meruo autem ſcis ꝙ ideo inte ptãtem cõtuli vt meete ſubijce omnia ſeruiunttibiꝛa. —è rem ptãtiveniũt ſingulavicia ⁊ dicunt. Heus Ne Niſi ꝙ lex tua meditatio mea eſt:tũc foꝛ es quomodo huiuſmodi es potes dicere deo te periſſem in humilitate ma. tuus ſum. Ille tibi dicit meus ſi vocem nõ re⸗ ſciendi ct ſaciendi ⁊ pᷣmia poſttribulatões ſpe Quip me ſe ipſum abnegat eſt mens on eſt Re randi(tunc iideo qꝛ nõ meditarer foꝛte perii meus quem libido ſuccendit: qꝛ me caſti⸗ . ſem)ꝑ lapſũ in grauẽ culpã (in hũilitate mea) tas. Non eſt meus auarus: qꝛ mea an bſtas . ,.i. in deiectõe⁊ afflictõe.legis quippe meditatio oneſt meus ncoſuget hacundus pax ſum facitvt tꝑe tribulatõis ſuſtinere ⁊ tolerare poſ⸗ ego lingarensnom. ed meng qui poteſt ſimus ne frangamur. Ergo tꝑe afflictõis me⸗ dicere nihil mihi conſcius ſum. Ideo autẽ ſal ditatio nobis in lege ſit ne iparatos ꝓcella ten num me fac de futuro ga. tationis afiligat. Etqꝛ ſic legis meditatio pſer Oe expectauerunt pctõꝛes vt ꝑderent 6 ned n⸗ ſ⸗ dis ſum otel ceſal n ¶ Ve expectauerũt) q̃ſt in inſidijs latitando et mihi inſidiando (pctõꝛes)ſcʒ ſpiritus mali gni ⁊ homines iniqui (vt ꝑderent me) faciẽdo conſentire ad malũ et ad culpã trahendo ſicq; in gehennã pꝛecipitando ſed nõ ꝓfecerant nec inde perij quia teſtimonia tua).i.pꝛecepta vel martyria (intellexi).i.ĩtra me legi ea deuote me ditando.q.d.longo me certamine inimici im⸗ pugnant ſed ego intelligens teſtimonia tua cõ ſolationem ex eis recepi. Et ſi confitentẽvrge⸗ bant nõ ceſſi intuens ſinem ſine fine.i.eternaʒ beatitudinẽ. VUnde ſubdit᷑. Et. Omnis conſũmationis vidi finem: la⸗ tum mandatũ tuum nimis. ¶ Omnis conſũmationis).i.omnis ꝑfectõis humane ſcʒ cõtemptus mundi ⁊ patientievſq; ad moꝛtem⁊ huiuſmodi(vidi).i.menite attendi (finem) vltimũ. O misconſũmatio eſt omniũ virtutũ ꝑfectio ſcʒ ꝓ vero ⁊ ſũmo bono omnia facere et mala omnia tolerare et vſq; ad moꝛtẽ ꝓ vcritate ceriare. Cuius conſũmationis eſt fi nis excellere in regno dei qð non habet finem ⁊ habere ibi ſine moꝛte ſine doloꝛe ⁊ cum ma⸗ gno honoꝛe vitã moꝛte huius vite ac doloꝛib⸗ ⁊ obpꝛobꝛijs acquiſitã ⁊ viq (mandatũ tuum) .ſſ.charitatis. mãdatũ illud geminũ quo iubet deus ⁊ pꝛoximus diligi ꝑ quod cõplent᷑ omia nimis).i.valde(latum)ſcʒ dilatatõne qꝛ etiã vſq; ad diligẽdos inimicos extenditur.nil enĩ latius qᷓ; omnes in ſinu amoꝛis recipere et nul las odij anguſtias ſuſtinere et efficacius qꝛ ex charitate pendet lex ⁊ ꝓphete dictaq; ꝓphetaꝝ et totã legem ipᷣa concludit Et hoc mãdatum ninmis latũ fuit et eſt mihi latum quaſi facile fa ctum qꝛ nihil ꝓdeſſet inter toꝛmẽta ⁊ moꝛte in ofitente. minente ↄfiteri ſi charitas nõ eſſet Vomogo di gem tuam domine: tota die meditatio ¶ Inbac decimatercia littera loquitur vir iu⸗ ſtus qui in meditatõne legis pꝛofecit dicens ſe ſuꝑ ſenioꝛes intellexiſſe et ideo dicit eſſe ſcriptu ras dulces ſuper mel ⁊ qꝛ hoc eſt ei per charita tem iõ huic octonario pᷣmittit᷑littera ( Mem) que interpꝛetatur viſceravel ex ipᷣis qꝛ hic agit de charitate que eſt ex ipſis medullis. per hoc ergo intelligit multiplex dilectõ quia legem ex toto coꝛde amat et ex ipſis viſceribo amplectit᷑. q.d.intellexi teſtimoniavidi finem ⁊ merito qꝛ ¶Quomodo).i.qᷓ; yehementer et q; intenſe to⸗ tis viſceriba (dilexi legem tuam) o (dñe) in ſa⸗ exile cra ſcriptura contentã. admiratiue hoc dicit et ideo hec lex tua (tota die⸗.ſ.naturali id ẽ omni tꝑe ac ſemꝑ et ſi caro impediat (meditatio mea eſt) quatenus non ſolũ littera ſed etiam ſpiritu eam intelligerẽ.q.d. intantũ dilexilegem aʒ o dñe quod aſſidue et quaſi cõtinue meditoꝛ in ea. In hoc enim apparet eum legem dei dilige⸗ re quia ꝑ omne tempusvite ſue cognoſcit᷑ eam meditari.Et bene ait tota die qꝛ quicquid ſan⸗ cte agitur meditari legem eſt ⁊ ideo. H „ „* . Buper inimicos meos pꝛud Super inimicos meos).i.plus qᷓ; inimicos meos ſcʒ iudeos paganos hereticos qui nõ in lelligũt vel nõ oꝑantur (pꝛudentem me feciſti mandato tuo).i.ꝑ mãdatũ tuũ ſcʒ ſacre ſcriptu re eloquiũ a me verum intellectũ (qꝛ ineternuʒ mihi eſt).i.ſic intelligo ⁊ interpꝛetoꝛ ipᷣm man⸗ datum vt mihi ineternũ ſit ⁊ ad eternitatẽ vale at qꝛ in tabulis coꝛdis dilectõ dei ineternũ erit et pꝛemiuʒ mandati cuſtoditi erit ipᷣe deus qui mandauit. Illisvero nõ eſt in eternũ ſed in ſe⸗ culum qꝛ ex eo mandato tꝑalia pꝛemia querüũt tantũ.pꝛudenteʒ inq; me feciſti ſuper inimicos Bußper of̃ teſtimonia tua meditatio mea eit. ¶ Super omnes docentes me) qui ſcʒerant de inimicis(intellexi)ſacre ſcripture veritatem docebant tũc ſcribe ⁊ phariſei ſed iſte ſuꝑ hos intellexit qꝛ littere nõ adheſit ſed myſteriũ feſti uitatum et holocauſtomatũ in euangelio vidit eſſe complendũ. VUnde ⁊ eximius ꝓphetaꝝ di⸗ citur quia ipᷣe acutius alijs ꝓphetis vidit ⁊ hoc ideo(qꝛ teſtimonia tua meditatio mea eſt).i.me ditatio mea circa teſtimonia tua bene et ſane.ſ. in ſpiritu et nõ in littera intelligenda continue verſatur quantũ humana fragilitas patit᷑. In tellexi ſuper docentes qꝛ etiam. * * 5* BSuper ſenes intellexi quia madata tua — 4 ¶ Super ſenes. i. plus q;; ſenioꝛes coꝛpe non mente ſcʒ ſacerdotes ⁊ pᷣncipes (intellexi) qꝛ in nouo teſtamento agi pꝛeſtoloꝛ quod inveteri fi guratum cerno ⁊ hoc totum ideo qꝛ(mandata tua)que illi trãſgrediebãt᷑ queſiui) interius in⸗ tellectũ verboꝝ tuoꝝ feruenter deſiderando et a te deuote petendo vt intellecta implerẽ opan do. Hec mirum qꝛ quem dñs docet facile do⸗ ctoꝛes ⁊ ſenes ſuperat. Intellexi mãdata et etiã opere compleui ea qꝛ per conſ ideialionslegia is docentes me intellexi: quia te directus. —è Ab omni via mala phibui pedes meos: 2ſndlan verba ttu. Ab omni via mala)et criminali ipſoꝝ do⸗ cioim ⁊ ſenioꝝ ac omniũ peccatoꝝ( ꝓhbibui)⸗ et cohibui ne ꝑuerſitate eoꝛum ſubuerterer pe des meos).i.affectus ⁊ greſſus quaſipꝛonos et volẽtes ire in malũ et ad h ꝓhihuivt cuſtodiã verba tua).i.mandata tua nõ tm̃ a malo decli nando ſed etiam qð bonum eſt faciendo. Sic enim verba dei cuſtodire poſſumus ſi poſt ma lum non eamus ſed ſemꝑ ad id quod bonũ eſt tendamus. Sic autem ꝓhibui pedes meos a via eoꝛum ꝙ. Aiudicijs tuis non declinaui:qꝛ tu legẽ oſuiſti mihii. A iudicijs tuis).i.ab his que tu iudicas fie ri ⁊ que conſtituiſtiad regulãviuendi.i.a ſemi⸗ tis veteris vel noue legiscnõ declinaui)vel di⸗ uerti ſed ꝑſeueranter eis credidi ⁊ adheſi omia recte adimplendo. aliter eni in eterno ↄdemna rer iudiciolqꝛ tu legemmãdatoꝝ quam abſq; omni declinatione teneoꝛ ſequi poſuiſti mihi) vt ea diligerẽ ⁊ facerẽ. Euangeliũ quippe ſcri⸗ pſiſti in coꝛde meo non vt ſicut ſeruus timereʒ ledvt filius diligerem. Et nõ ſolũ intellexi mẽ te et impleui opere ſed etiam annunciaui alijs oꝛe. Vnde ſequitur. Mdulcia faucib meis eloquia tua: ſuꝑ ¶ Quam dulcia).i.valde dulcia ſuntfaucib⸗ meis)interioꝛibo ad deglutiendũ.ſ.palato coꝛ⸗ dis quo dulcedo celeſtiũ in pꝛeſenti aliquo mo do ſentit᷑: pꝛeguſtat᷑ eloquia tua)in quibus re miſſio ⁊ vita pꝛedicat᷑ ⁊ ſunt etiam eloquia tua dulcia ſuꝑ mel.i.ſuꝑ omnẽ dulcedinẽ coꝛpo ralem ⁊ incom ꝑabiliter (oꝛi meo) exterioꝛi ad loquẽduʒ diuina eloquia.electi nõ ſolũ audiũt ſed etiam guſtant vt eis in coꝛde ſapiat qð re⸗ pꝛoboꝝ non mentiby ſed ſolũ aurib ſonat. Et nota ꝙ vbiq; in his comparationiby nõ ponit ſicut ſed ſuper quia hec diuinis nõ poſſunt cõ parari. Sequitur. Amandatis tuis intellexi: ꝓpterea odi / niomnem viam iniquitatis. 72 mandatis tuis)et per ea intellexi qꝛ ea fa ciendo ad altitudinẽ ſapientie ꝑueni:ꝑ obediẽ tiam enim ⁊ impletioneʒ mandatoꝝ ꝑuenitur ad ſapiam occultoꝝ. Vnde in ecciaſtico. Con cupiſti ſapiam ſerua mandata et dñs pꝛebebit tibi illam. Ecce quomodo oꝑatio pꝛecedit in⸗ ci pꝛactica theoꝛicã. Ande cuſtodien⸗ t obedientia vt pꝛecipiat᷑ ſapientia:⁊ ꝑce⸗ — pta ſapientia nõ eſt deſerenda obedientia pte rea vt in mandatis ⁊ ſapientia amplius pfice⸗ remcodiui omnẽ viam iniqtatis) neceſſe eſt enĩ vt odertomneiniquitatamo⸗ iuſticie ⁊ dulce apientie. CFHun. — xit ſeruaſſe mãdata lumen verbipedib ſuis ra diare gaudet ⁊ initiuʒ boni ⁊ ꝑfectionẽ chꝛiſto tribuit ⁊ ideo pꝛemittit᷑ littera Nun) que inter pꝛetatur vnicus vel paſcua eoꝛum.i.qui eſt ſin gularis adiutoꝛ et paſcua animarũ:ipſe enim nos adiuuat paſcit ⁊ reficit:bona ẽ hec paſcua qꝛ carpis illic nouũ floꝛem reſurectionis liliuʒ eternitatis et roſam dnici coꝛꝑis et ſanguinis. Docet autem hic ꝓpheta humuitatẽ quam chꝛi ſtus in ſe docuit et. q.d. ꝙſic mihi pfeci et alijs non eſta me ecce humilitas. Sed. Lucerna dedib meis) ſcʒ pedibo mentis lucens in nocte uius ſeculi vbi ſunt fouee ⁊ laquei eſt verbũ tuumſcʒ chꝛiſtus qui eſt verbum in pꝛincipio apud daende elerrbtul ſcʒ ſacra ſcri ptura quod a ꝓphells et apoſtolis ſeminaturet idem verbum eſtllumen ſemitis meis)ſcʒ ſemi tis bonoꝝ operũ dirigit enim greſſum mentis mee ⁊ pꝛemonſtrat mihi in operibo ſemitã vite vnde pꝛius dixit pedibo deinde ſemitis vt nos pꝛius clariticati coꝛde poſt rectis greſſibb am⸗ bulemus. Etideo pᷣeunte hac luce quaſi in lu⸗ mine ambulans. Auraui: et ſiatui cuſtodire iudicia iuſti⸗ Juraui et pꝛo.i.(ſtatui firmiter apud me et . 2 quaſi ꝑ iuramentũ ſine mutatõne in coꝛde di⸗ ſpoſui qꝛ ita debet mens fixa eſſe in cuſtodien⸗ dis iudicijs iuſticie dei vt ſit omnino ꝓ iuratio ne quod ſtatuitcuſtodire) inter quelibet ꝑicu⸗ laciudicia iuſticie tue).i.mandata ⁊ pꝛecepta le gis tue iuſtiſſime ⁊ que ſcdᷣm iuſticiã tuam ſer⸗ uari voluiſti vt a nullo inde mouear ſed ꝓp his etiam grauia ſuſtineã Ande ſubditur. Etidco quia nltadlo. OeO. Humiliatus ſum vſquequaq;:dñe viui ſica me ſcm verbum tum. ¶ Humiliatus id eſt afflictus (ſum vſq;qua⸗ q;) id eſtvalde ac vehementi ꝑſecutõne ⁊ tribu latione ⁊ ideo nõ deficiã o(ſdñe viuifica mecõ foꝛtando me gr̃a tua et dando patientiã( ſcoᷣm verbum tuum)id eſt ſcõm ꝓmiſſum tuuʒ quo ꝓmiſiſti ꝓ te tribulatis adeſie vt iudicia iuſticie Dcernapedibus . meis verbum tuum et lumen ſemi⸗ ¶ In hac littera decimaquarta quiſupꝛa ſedi —Mð — e ie⸗ G 8 di idüH er au ins nchi ls er wi 4 1 I s fr N nem⸗ inlu⸗ i, ned edi⸗ Men Unnnd tgion⸗ gle nla⸗ his qna⸗ nen ſoon e⸗ ces moꝛitur in tri nn Nin tue valeam euſtodirealiter et anima niſi viuiſti „ id eſt ſacrificia oꝛatõnis ⁊ laudis charitate nõ timoꝛe oblata que inter anguſtias inuitus ſed volũtarie ⁊ ex coꝛde ꝑ os meũ ꝓfero etad te di rigo (beneplacita)tibi(fac) ocdñe)id eſt placita ſinttibi et accepta (et) hac oblatione placatus (iudicia tua)id eſttua mandata (doce meyam plius ſcʒ nõ ſolũ intelligere ſed etiam opere ad implere.Et ſunt hec verba ꝓficientis ⁊ addi ſi 3 id quod acceperatpoſtulantis.ideo doce Quia Anima mea in manibo meis ſemꝑeet le⸗ nima mea )eſt(in manibo meis ſemper)id uottidie ꝑiclitoꝛ ⁊ ſum in ꝑiculo continuo rationevehementis impugnationis ⁊ quaſi in manibo meis ſanguinẽ meũ et animã meã poꝛ S tuam non ſum oblitus. to quam etiam tanq; viuificandam tibi offero ſet) tamen ꝑ hocſlegem tuam nõ ſum oblitus) immo iugi meditatõne illa tenco in mente et ꝑficio in opere. Ille enim legem dei memoꝛi⸗ ter tenet qui hoc qð legitoperibo exercet. Quaʒ ſic opoꝛtet cuſtodirivt eam maloꝛum pꝛauitas non poſſit coꝛrumpere. Vnde nunc ſubdit. DNoſuerüt pctoꝛes laqueum mihiꝛet de mandatis tuis non erraui. ¶ Poſuerũtpeccatoꝛes)ſcʒ homĩes mali et de mones(laqueũ)ſcʒ tentationis mihi)id eſt ad me capiendũ:laqueus ſunt diuicie delicie ho⸗ noꝛes ⁊ vniuer ſaliter omnia vicia ⁊ pctã (et ca mende mandatis tuis non erraui)quia ꝑ gra tiam tuam me conſeruantẽ ab illis non receſſi ſed in operatione cuſtodiui et ſic laqueos euaſi Mandata ergo dei ſunt auxiliũ celeſte ⁊ anti⸗ dotum contra laqueos etvenena ſeculi et dia⸗ boli quibus capi nõ valetqui a mandatis nõ declinat ⁊ iſo. Hereditate acquiſiui teſtimonia tua in⸗ eternum:qꝛ exultatio coꝛdis mei ſunt. ereditate) id eſt firma poſſeſſione (acquiſi ni)omnibo alijs derelictiscteſtimonia tua) id ẽ pꝛecepta tua per teſtificationẽ tuam in lege cõ⸗ firmata(ineternũ ⁊ hic ⁊ in futurũ.quaſi dice⸗ ret immobiliter ea teneo ſicut hereditas eſtim⸗ mobit poſſeſſioꝛ ſuni hereditas mea in eternũ (quia exultatio coꝛdis mei ſuntdum mihivi⸗ tam eternam ꝓmittunt.Quia eccleſia in man⸗ datis dei delectatur et exultat et ſi afflictio coꝛ⸗ bulatõne ac mundi ac diabo li ⁊ carnis impugnatione. kꝑt. Voluntaria oꝛis mei bñplacita fac dñe et iudicia tua doce me. luntaria oꝛis mei)interioꝛis ⁊ exterioꝛis bus ſuis r poꝛis exultatio tamen coꝛdis ſunt. Et ergo le⸗ tus. — Yñ ficationes tuas in eternum: pꝛopter xe⸗ ibutionem. UMU S unelinau oꝛ meum ad faciendas iuſti nclinaui per humilitatẽ(coꝛ meum )id eſt voluntatẽ et affectũ non tm̃ coꝛpus meum ad faciendas iuſtificationes tuas id eſt pꝛecepta tnua non ad cogitandũ vel audiendñvel docen- dum tm̃(ineternũ, id eſt q;diuvixero nõ ad tẽ⸗ pus ſicut multi vel iuſtificatões dicit opera bo na que fiunt reſpectu mercedis eterne queet ſi eterna nõ ſunt dilectio tamen qua facimꝰ eter⸗ na eſt ꝓpter retributionẽ) vite eternevt illã me⸗ rear accipere quam deſideroꝛ ſũmo affectu de ſiderare debeo. — Niquos odio ha bui et legem tuam dilexi. Mi ſupꝛa dixit lumen dei pedi iare in hac decimaquinta littera agit de odio inimicoꝛũ quo legi dei aduerſant et quia diligens cautela eſt habẽda in odio in⸗ imicoꝛum ⁊ dilectione amicoꝝ ideo huic octo nario/ponitur littera ( Samech)que interpꝛe tatur audivel firmamentũ quod cõcurrit quia nemo firmatur qui non audit intus ſpirituali⸗ ter auribus coꝛdis quid ſequi debeat Etqua⸗ ſi dicat inclinaui coꝛ meum ad faciendas iuſti ficationes tuas. ( Iniquos ) autem et ex leges (odio habui)inquantũ iniquos ſcʒ non natu⸗ ram ſed peccatũ quia quod ſunt per naturã di ligo quod autem ſunt per culpam odio ⁊ expo nit quare.dicens (et)id eſt quialegem tuam di lexi)vt ſcõᷣm eamviuerẽ ⁊ me regularẽ ꝑ quod indicat non ſe in eis odiſſe naturã qua homi⸗ nes ſunt ſed iniquitatem qua legi quam diligit inimici ⁊ contrarij ſunt. Qui enim legem dili⸗ git legis aduerſarios quicunq; ſint odit qꝛ nec amicicõtra deum ſunt audiendi⁊? ſi mala ſua⸗ dent ſuntvitandi. Et qꝛ legem dilexi ideo. Adiutoꝛ et ſuſceptoꝛ meus es tu:et inꝰ bum tuum ſuperſperaui. ———G — ¶ Adiutoꝛ ad bona faciendatcet ſuſceptoꝛ me us)ad mala euadenda. Uel (adiutoꝛ)in pᷣſen⸗ ti etcſuſceptoꝛ)in futuroces tu)qui in te ſperan⸗ tes nunq; derelinquis (et in verbum tuum)id eſt in ꝓmiſſionẽ tuam de futuris (ſuperſpera⸗ ui)tanquaʒ filius ꝓmiſſionis ſemper addens ſei qꝛ ſcio ꝙ reddes que ꝓmiſiſti. Quis enim ſp erauit in te ⁊ confuſus eſt.et quia in deũ ſpe⸗ rans a perfidoꝝ conſoꝛtio ſeparare ſe debet re cte ſubiungitergo. z 5 Samech. ata dei me. HW eclinate) id eſt receditea me maligni qui me ag ege deiretrahere nitimini ? tunc libere ⁊ ſine inpedimento (ſcrutaboꝛ mãdata dei mei) a quibus ſcrutandis mali nos auocant modo ꝑſequendo vel litigando modo nos honoꝛan⸗ do vt ipſa que legi dei debemus terrenis coꝛuʒ negotus iuuãdis impendamus.Et nota ꝙ ab illo verſu pꝛimi octonarij. Tu mãdaſti vſq; in finem totius pſalmi continue pſalmiſta ſermo nem dirigit ad deum pꝛeter q; in verſu iſto duʒ enim ex deuotione deum alloqueret᷑ ſubꝛipuit ci cogitatio de malignis qui eum a mandatis dei retrahere videbant᷑ quosvt deuotõnẽ in ſe⸗ quentibus continuet hic alloquẽdo quaſi mu ſcas irruentes ab oculis abigit⁊ fugat.Quib⸗ ſugatis ab adiutoꝛe ſuſcipi pꝛecatur. . Suſcipe me ſcõm eloquiũ tuum et vi⸗ uam: et non conſundas me ab expecta/ DVecliatea me maligni:et ſerutaboꝛ mã ¶ BSuſcipe me) fuium ꝓdigum ad te reuerten temſcoᷣm eloquiũ tuum id eſt ꝓmiſſum quod eſt de venia ingemilcentis ⁊ ad deum ſe cõuer⸗ tentis (etviuam)in anima ⁊ hicvita gratie ⁊ in futuro vita gloꝛ ie euadendo moꝛtem quam mi hiconantur hoſtes inferre et (non confundas me )id eſt confundi permittas (ab expectatõne mea)fruſtrando me a collatõne gratie quama te ſpero ⁊ expecto.Et quaſi reſponſum ſit ei in ſilentio ſi non vis cõfundi ab expectatõne tua non intermittas meditari iuſtificatõnes meas ſentiens iſte meditationẽ quãdoq; languoꝛibo gnime impediri dicit. ODDUU Adiuua me et ſaluus ero:et meditaboꝛ in iuſtiſicationibo tuis ſemper. Aainua me) quia per me ⁊ a me nihil poſ⸗ ſum (et ſaluus ero) ab omni tentatione tuo ad iutoꝛio munitꝰ et accepta ſalute (meditaboꝛ in iuſtificatõnibotuis id eſt in tuis mãdatis? hoc (ſemper) id eſt omni tꝑe ne adiutus in aduer⸗ ſis poſtea negligens ſim in ſecundis. VUel (me ditaboꝛ in iuſtificationibo tuis) credens te ſolũ iuſtificatoꝛeʒ et firmiter tenens ꝙ, nemo iuſtus eſt niſi ate ⁊ hoc ſemper id eſt quamdiu viuam nunquaʒ me iuſtificans ſed ſemper humiliter peccata confitens. Et neceſſe eſt mihi a. Spꝛeuiſti omnes diſcedẽtes a iudiciſs miseg⸗ iniuſta cogitatio eo⁊: (om̃s diſcedetes a iudicijs tuisi.pceptis tuis cas non meditan:es non amantes nec curan⸗ 5 tes vel eos qui non conſitentur peccata. Jdeo autem diſceduntqꝛ iniuſta)eſt (cogitatio eoꝶ) id eſt re toꝛta a rectitudine iuſticie verſatur cir⸗ ca malum vel iniuſta cogitatio eſt velle pecca⸗ re et iudici nolle ſatiſfacere ſufficienteʒ cauſam diſcedendi Paſun cogiiatlone hac enim acce⸗ ditur ad deum vel diſcedit᷑ ab eo a qua omnia bona vel mala ꝓcedunt.Etideo ſpꝛeuiſti qꝛ. Mꝛeuaricantes reputaui omnes pecca toꝛes terre:ideo dilexi teſtimomia tua. ¶ Pꝛeuaricantes)id eſt legem tranſgredientes (reputaui omnes peccatoꝛes terre) quia iuſti⸗ cijs tuis diſcedunt quia vel tranſgrediunt᷑ le⸗ gem in paradiſo datam ad cuius tranſgreſſio⸗ nem pertinent paruuliꝓpteroꝛ iginalis vincu⸗ la peccati vel legem ſcniptã in codice vel natu⸗ ralem inſitam in coꝛde dicenteʒ quod tibinon vis fieri alij ne feceris:quã nullus ſinitur igno rare dum id quod facit nonvult pati ⁊ ſic oms peccatoꝛes ſunt pꝛeuaricatoꝛes id eſt a lege dei variantes ſeu declinantes ideo) vt non eſſem pꝛeuaricatoꝛ ⁊ peccatoꝛ dilexiteſtimonia tua) id eſt pꝛeceptavoluntati tue teſtificantia.Et mouear ab illis. Confige timoꝛę tuo carnes meas:a iu⸗ dicijs enim tuis timum. (carnes meas)id eſt carnalia deſideria illa)ſcʒ repꝛimendo et moꝛtificando quia inde ꝓueni⸗ re ſolet pᷣuaricatio (a iudicijs enim tuis timui⸗ quibus grauiter punis delinquentes et in hoc ſeculo ⁊ in futuro iam timui timoꝛe ſeruili qua ſi diceret da mihi timoꝛem caſtũ quo compꝛi⸗ mantur carnalia vicia ad quem petendum ti⸗ moꝛ ſeruilis me ꝑduxit quo tua timui iudicia. Timoꝛ enim ille quo nõ amatur iuſticia ſed ti⸗ metur pena ſeruilis eſt quia carnalis eſt et ideo carnem non crucifigit & viuit peccandivo- luntas ⁊ ſequeretur opus ſi ſperaretur impuni tas mallet enim licere et dolet non licere quod lex vetat.quia non ſpiritualiter eius bono dele ctatur ſed carnaliter malũ metuitquod mina⸗ tur. Timoꝛe auteʒ caſto peccaretimet charitas etiam ſi ſequatur impunitas. . ¶ onfige)id eſtcompꝛime timoꝛe tuo caſto ſticiam non tradas me calumnian⸗ — —, 97 Abus innccc..c Dui ſupꝛa dixitodio ſe habere iniquos in ꝛeuiſti) id eit deſpexiſti eta te abieciſti ac decimaſexta littera petit aduentum chꝛiſti quia tempus eſt ſuperbos deſtrui et quia tunc vigilandu eſt contra chꝛiſtiane fidei aduerſa⸗ == — . —= = = — = ☛ — — —— — =— S S — S –☛ = — — x ros iäeo huic octonario ponit litem Ayn) que interpꝛetat᷑ oculus et intelligitur ſpiritua⸗ lis quo pꝛeuidet quid tenendũ ſit et quid non. Vel( Avn) interpꝛetatur fons quod conuenit quia videre eſt fons vel oꝛigo iuſticie vel pececa ti. Si enim videns pulchꝛam mulierem lau⸗ daſti opus dei.oculꝰ tuꝰ fuit fons iuſticie. Si autem concupiſti fons peccati. Si etiãviden- oſſeſſiones pupilloꝝ inuaſoꝛes coꝛum repu⸗ 7„ uidiſti ⁊ inuaſiſti fons peccati. Iſte ergo pꝛeui dens iudiciũ dei bona fretus conſcientia dicit confixis autem carnalibo concupiſcentijs que rectum impediunt iudiciũ.( Feci iudiciũ)inte⸗ rius diligenter quod bonum eſt diſcutiendo et in iudicijs diſcernendo (et iuſticiã) exterius qd iuſtum eſt exequendo⁊ operibo adimplendo et ideo (non tradas me)id eſt tradi permittas me deſerendo ſcõᷣm animaʒ ⁊ ſi ſcõᷣm coꝛpus (ca⸗ lumniantibo me)id eſt crimina mihi falſe im⸗ ponentibo. et ꝓpter iuſticiã me perſequentib.. d. non permittas me incidere in poteſtate eoꝛũ ſic vt timendo mala perpeti eis cedamvt mala faciam a quo accepit victoꝛiaʒ concupiſcentie nevoluptate pertrahatur.ab illo etiam petit ro bur patientie ne doloꝛe fraygatur. Ne inquaʒ tradas me ſed potius. Buſcipe ſeruum tuum in bonuʒ: nõ ca⸗ lumnientur me ſuperbi. BSuſcipe)id eſt ſurſuʒ cape vt patronus (ſer num tuum) quaſi diceret pꝛoſit mihi ꝙ ſeruus tuus ſum non alterius (in bonũ)gratie et vir⸗ tutis. Alli impellunt vt cadam in malum tu ex cipe in bonum (non calumnient᷑ me)id eſt nõ me ſuperent: capiant calumniando (ſuperbiꝭ) ſcʒ ſpiritus maligni et homines iniqui eoꝝ mi niſtria quibo hũilitas chꝛiſtiana deſpicit᷑. Sʒ hoꝛum omniũ calumnie vincuntur cum dili⸗ gentiſſima pietate chꝛiſtus ⁊ eius eloquia attẽ duntur. VUnde iſte dicdit. D culi mei defecerunt in ſalutare tuum in eloquium iuſticie uue. Oculi mei) interioꝛes ſcʒ intellectuales ⁊ in tuitus mentisdefecerunta ſe ſitienter ⁊ arden ter intuendo (in ſalutare tuum) id eſt in chꝛiſtũ eius aduentum pꝛeſtolando. Iſti oculi anime tota mentis intentõe in chꝛiſto ſunt defixi. In illo enim quem diligimus totis oculis occupa mur nec quicq; aliud videre delectat. Non po teſt hoc dicere niſi qui a mundanis ſollicitudi nibus ⁊ voluptatibo intentionẽ omnẽ ſue men tis auertit(et in eloquiũ iuſticie tue) eloquiũ iu ſti oculus tuus fons fuit iuſticie. Si autẽ in⸗ rus erat vt nos iuſtificaret.iuſtificant eni ope⸗ re perficientem ac continent iuſticiam ⁊ verita ſicie dicitverba euangelica quechꝛiſtus dictu. — cunn ſeruo tuo ſcvm miſericoꝛ giaʒ nam:et iuſtiſicationes tuas coce mẽ. Fac cum ſeruo tuo) non alterius id eſt me⸗ cum(ſcdᷣm miſericoꝛdiã tuam) ⁊ non ſcdᷣm iu⸗ ſticiam meam vel merita ſupplendo defectum meum per tuam gratiazʒ. Infinita petit qui ̃ᷣm miſericoꝛdiã fieri ſibi querit et ſubiungit quid fieri velit dicens (et iuſtificationes tuas) id eſt mandata tua. Vel(iuſtiſicationes tuas in le⸗ ge cõtentas quibus tu iuſtos facis non homo lſe( doce me) vt poſſim eas intelligere eaarumqq virtutẽ ſicui ſepius optaui aduertere et eas ope re adimplere.Etideo doce me a. ——ͦðͦ”Mðã ctum vt ſciam teſtimonia tua. eruus tuus ſum ego)⁊ non alterius quia nullum alium deum vel dominũ pꝛofiteoꝛ ni⸗ Beruus tuus ſum ego: da mihi intelle ſi te. ꝓpter quod teneoꝛ mandatuz tuum adim2 plere quod non poſſum niſi intelligaʒ ⁊ ſciam et idco (da mihi intellectum) inſtruendo mecvt ſciam teſtimonia tua)id eſt pꝛecepta ⁊ manda⸗ tu tua ⁊ ſic valeã adimplere ea. Nunq; eſt in⸗ termittenda iſta petitio non enim ſufficit acce⸗ piſſe intellectum et dei teſtimonia didiciſſe niſſi ſemper accipiatur ⁊ quodãmodo ſemper biba tur de fonte lucis eterne.Ad teſtimonia quipeee dei quanto fit quis intelligentioꝛ tanto magis ac magis ſitiuntur. Et ideo da intellectum qe· Tempus ſaciendi dñe: diſſipauerunt e Tempnuo eſt hoc(faciendi)o(dñe⁊ adiu⸗ uandi nõ differendi ſcʒvt des mihi intellectuzʒ et inſtruas me ſeruum tuum quia iniquidiſſi⸗ paueruntlegem tuam) pꝛeuaricando aliter S pꝛeceptum foꝛet agentes ⁊ pꝛeuaricatõnis in⸗ quitate eius integritatẽ nõ cuſtodientes. um enim ab iniquis diſſipat᷑ lex dei tunc adeſttem pus intellectũ dandi docendi loquendi ⁊ pꝛe⸗ H dicandi hec poſſumus referre ad moꝛes quoti dianos nunc enim pter fidei defectũ opus eſ⸗ ſet factovt viri iuſti opponerent ſe hoſtiby eccle⸗ ſie in martyrio.Et. Igdeo dilexi mandata tua: ſuper aurum — ☛Dnr t thopazio. H e ſozui ego ſeruus tuus ſum ⁊ tu do minus meus es et quia iniqui diſſipaueruntle gem tuam. ego ecõtra tanto mabiswiel man L ● gata tua)vter dilectõne implerem ea ſane ⁊ve (illuminat)animã dirigẽdo vt ſciatquid agen i raciter intellecta (ſuper anrum ⁊ thopa ʒion)id qum ſit ⁊ quid obmittendũ ideo ſequitur⁊ in⸗ l eſt pluſq; quecũq; pꝛecioſa: ſuꝑ omnia mun⸗ tellectumſcʒ interioꝛẽ ⁊ intelligentiã (dat par⸗ 4 dana:ponit enim rem determinatã ꝓ indeter⸗ nulis)id eſt vere humilibo ſoli enim paruuli iᷣ nu minata. Cum ipſa mandata ſuper aurum ⁊ la luminantur. Unde dñs in cuangelio. Confſi⸗ pidern pꝛecioſum amantur omnis ꝓ ipᷣis man teboꝛ tibi pater domine celi ⁊ terre qꝛ abſcon⸗ ſußs gatis terrena merces vilis reputat᷑ necvlla ex ꝑ diſti hec a ſapientibo ⁊ pꝛudentibo: reuelaſti ea vti te comparant᷑ quecũq; alia bona hominis his paruulis. Noli ergo pꝛeſumere de te et detua Munn bonis quibus ipſe homo fit bonus. que nulla eſt virtute et intelliges. et cum deſide d Mꝛopterea ad omnia mandata tua diri rarem complere manda. unt gebar: omnem viam miquam odio ha· Os meum aperui et attraxi ſpirituz: qe nnn bu mandata tua veſiderabhdoeam. A Pꝛopterea) id eſt pter hoc ꝙ ita dilexi ld Os meum aperui petendo querendo pul⸗ d omnia mandata tua)quibus dilectõne cohe⸗ ſando confitendo. Velcos meuz) ſcʒ anime id fe rebam dirigebar) in cogitationibusverbis et eſt meniis introitũ ⁊ coꝛdis auiditatẽ (aperui) =BM operiboilla recta intentõe ſaciendo ⁊ in omni-⸗ ſicut ſitiens in eſtu aperit os ſuum hoc eſt in⸗ e bus ſcom ea me regulandovt ad dexteramvel tellectum per conatum extendi ad diſcendum (hu ad ſiniſtram non declinarem ⁊ ex rectis rectus ct capiendũ verbuʒ dei ⁊ ſitiens attraxi ⁊ hau ſierem. VUnde (omnem viam iniquam)ſcʒ a re ſiſpirituʒ bonum vnde facerem quod per me g cca via ad peccata ducentemodio habui)ita vt non poteramquia mandata tua deſiderabaʒ) è” omnia mala euitarem Qui enim amat rectam pee omnibo ſcireet facere. Wodum ipſoꝝ qauu a viam neceſſario odit iniq; quia aliter ad omſia ex vehementia deſiderij alicuius ſuſpiranterx⸗ ii non poteſt dirigi mandata. bonũ enim ſeſe di pꝛimit ⁊ cum multis ſuſpirijs deſideriÄõ mang “ ligit aſpernaturq; contrarnia. datoꝛum implendoꝝ oſtendit etquia deſider h ““ – he. Apin irme tet lererg meiſcmiuci danr Arabiiga teſtineag Albice in me ſt wiſerere mei ſcõm iudi nnan Jrabilia te umo cium diligentium nomen tuuum. o niꝗ tua: ideo ſcrutata eſt ea aia meaa. ¶Aſpice in me) radios gratie ad me dirigen⸗ Cin I In hac decimaſeptima littera di do ⁊vide conatum meum dando gr̃am quam (( cit ſe os aperuiſſe et ſpiritum attraxiſſe vt eius peto. Vndeqꝛ aliquando aſpicit iratus vt per audiatin oꝛatio ⁊ ploꝛaſſe quia non eſt lex a iu dat addit (et miſerere mei) auxiliũ miſericoꝛdie unm deis cuſiodita vnde cõgrue huic octonario pꝛe mihiimpendendo ⁊ heccſcdᷣm iudicium dii⸗ n mittitur littera (he) que interpꝛetatur errauit gentium nomen tuum )id eſt ſcoᷣm iudiciũ qd (in quia hic condolet his qui errando a via veri- ſeciſtian cos qui te diligũt quia vtte diligerent WWr tatis calumniant᷑ quibus pꝛoponitquomodo tu pꝛius eos ex miſericoꝛdia dilexiſti vel iudi⸗ (un ſcrutatur legem ⁊ qualem intellectum in e¶, ba cium dei eſtvt diligentiby det auxiliũ miſericoꝛ en beat. Ilteergo dolens de en oꝛe populi ſed nõ die ne ſui decipivaleant vel deficere. quaſi dÖie ae dDeſperans dicit(Mirabilia) ſcz ſunt teſtimo⸗ nretita fac mibi ſicut ſoles facere eis qui diligür ðWð nia tua) id eſt mandata cum teſtificatione in le te. Et. e. in ge data que etiaʒ ſunt teſtimonia bonitatis dei Gꝛeſſus meos dirige ſcõm eloquiũ tuũ cin VUel(teſtimonia tua) id eſt ſacra ſcriptura que atteſtatur dei opera ⁊ facta. Et ſunt mirabilia qꝛ ꝑ ea virtus miſericoꝛdie iuſticie et potentie dei: in parcendo alijs alios puniendo⁊ inſoli ta faciendo hominibo innotuit(⁊ ideo diligen ti indagine querendo ſcrutata eſt ea aia mea) et non dominet᷑ mei omnis iniuſticia. ꝛeſſus meos)id eſt motus anime et affectꝰ vel opera mea quibusvelut greſſibus pgredi⸗ oꝛ invita (dirige) nõ ſcõᷣm coꝛpoꝛeas meas vo luntates ſed (ſcoᷣm eloquium tuuʒ) id eſt ſcom ad intelligendũ:etæ lrmins tus pꝛecepta ⁊ iuſſa ne ſeducantur pervicia.yn ie veme al eienft ercreclendunm illumina de ſubdit (et)ſic(nõ dominet᷑ mei) id eſt nõ pꝛe inl Declaratio ſermonũ tuoꝝ illuminat:et ualeat mihi dominando licet pulſet tentando mnur — claratio d enm mlitſtgif ſertnnii nc, omnis quia in alijs legem ſeruaſſenon ſufficit Sie⸗ deſt ua ſenanlelt⸗ ein uo ſiinvno offendit: oꝛat hicvt pꝛecepta que deus ih mumd eſt mandaloꝝ tuoꝝ vel ſacre ſcripturę impoſuit iubẽdo implere faciat adiuuãdo et. lnne ir A⸗ il nſi⸗ ia⸗ l⸗ eig hul Hegdime mea calumnijs hominum: vt cuſtodiam mandata tua. ð Regdime mea calumnijs) id eſt falſis cri⸗ minationibo ⁊ criminuʒ impoſitionibohomi⸗ num)ſcʒ impugnaniiũ me ⁊ cõtrouerſijs vias meas impedientiũ hoc eſt dato ſpiritu tuo ſan cto tu age et fac ne criminatõnes eoꝛum falſas pertimeſcã ne me calumnie coꝛuʒ terroꝛibo vin cant eta tuis mandatis ad ſua mala traducant ſta vt data mihi patientia etiam inter ipſas ca⸗ lumnias (cuſtodiaʒx)quietius ⁊ deuotiusman data tua) viuendo ſcoᷣm ea. qui enim oppꝛimi calumnijs non facile ſeruat mandata.Et. Faciem tuam illumina ſuper ſeruum tu umet doce me iuſtificationes tues. xXFaciem tuam) vel gratie vel ſpiritualis in ſcripturis intelligentie illumina ſuper ſeruum tuum id eſt pꝛeſentiã gratie tue manifeſta ſub⸗ ueniendo ⁊ opitulandovel fac me clare cogno ſcere ſcripture ſacre veritatem per quamtan⸗ quam per faciem ⁊ ſpeculũ cognoſceris (et)ſic illuminandodoce me iuſtificatões tuas)in le⸗ ge ⁊ ſcriptura cõtentas vt faciaʒ eas ſcʒ pᷣcepta quibus iuſtificas. Non enim ſufficit ſcire ſi nõ detur ⁊ facere.Ex operibo enim ꝓbatur quan⸗ tum quis in ſcriptura ſacropfecerit ita fac ſi⸗ cut depꝛecatus ſum ⁊ debes qꝛ. Eritus aquarum dedurerunt oculi mei — GEPen enſirune egen tuam. quos tanquam ꝑ feneſtras moꝛs intrauit. Ał (quia non cuſtodieruntlegem tuamipſi calũ⸗ niantes ⁊ vtraq; de cnce Plozandl eſt ⁊ ꝓ pec catis ꝓpꝛijs ⁊ ꝓ alienis. Ideo autem ita flet nec tedio vincitur nec laboꝛe laſſatur quia ſic flenz do impetratur gratia dei delens iniquitatem et xitus aquarum) id eſt effuſiones lachꝛy⸗ marum pꝓ recoꝛdatione peccatoꝝdeduxerunt oculi mei)copioſe lachꝛymando (quia non cu ſtodierunt legem tuam)idem ipſi oculi mei per 1 — Se tuus dilexit illdd. ſtus es domine Fem iudicium tuum. 1 ◻ catis ꝑ lac neratur petens intellectũ vndeviuat ⁊ ſe conſo letur. Vnde huic octonario pꝛemittitur littera Sage)que interpꝛetatur cõſolatio. Ubi pꝛe cedit pura confeſſio ibi ſequitur ſalubꝛis con⸗ ſolatio qui ergo ſupꝛa iniuſticiam ſuam deflen do aecuſabat et triſtis de erroꝛe calumniantiũ lachꝛymas fundebat hic ſe conſolatur per iu⸗ ſiciam dei quam confitetur ⁊ laudat.quaſi di ceret ideo ſic ploꝛo peccata qꝛ ſcio ꝙ. Juſtus es) in teipᷣo o (domine)tu qui punis peccatatet rectum )eſt (iudiciũ tuum) quo alios ſcdᷣntiu⸗ ſticiam tuaʒ iudicas hec itaq; iuſticia dei rectũ q iudicium omni eſt metuenda peccanti. hac enim damnant᷑ diuinitus quicũq; damnant᷑. nec omnino eſt qui de ſua damnatõe cõtra deũ iuſtum conqueri poſſit.O pctõꝛ attende iſtum verſiculũ et deſine facere malũ qꝛ iuſtuʒ eſt dei iuſti iudiciuʒ reddit enim vnicuiq; iuxta ſuum menitũ ⁊ demenitii. Et vere iuſtus . Oancaſti iuſticiã teſtimonia tua:et ve⸗ ritatem tuam niigs. ¶ Vaungaſti)id eſt pꝛecepiſti ſcʒ tu qui ſic iu⸗ ſtus es ⁊ alios iuſte iudicas(iuſticiã id eſt man data tua iuſta ſcʒ (eſtimonia tua qꝛ pꝛobant te iuſtum (et veritatẽ tuã)qꝛ pꝛobant teverum (ni mis )id eſt valde cuſtodiri.pꝛecepta diuina p⸗ pter diuerſas ſignificatiões diuerſis nominibꝰ nuncupant᷑. Juſticia dicunt᷑eo ꝙ iuſte viuere nos docent. Teſtimonia appellant᷑ qꝛ deivolũ tati ac bona bonis mala malis atteſtant᷑ veri⸗ tas nuncupant᷑ qꝛ veritatẽ cõtinent ⁊vera ſunt que dicunt⁊ qꝛ; mandaſtiideo. CTabeſcere me fecit zelus meus: qꝛ obli „ 0 ti ſunt verba tua inimici me. * Tabelcere).i. pene meroꝛe deficerecme fecit zelus meus).i. charitas ⁊ feruẽs amoꝛ circa le gem quo feruebã vt cuſtodiret᷑ lex tua ab alijs (qꝛ inimici meiqui me odiunt ꝓpter legem tuã quam teneo(obliti ſunt).i.ſic agunt ac ſi obliti eſſent verba tua etpᷣcepta. facientes ↄtra ea ad ſi nihil reputarent ũla. Iſte nõ ingratus gratie dei ꝑ quam fuerat ex inimico recòciliatus deo etiam ſuos inimicos diligebat ⁊ eos deo.ʒela⸗ bat tabeſcẽs ⁊ dolens p eis. Jõ aũt ſic ʒelo qꝛe. AVgnitü eloquiũ tun vehementer: et ſer — — ſpiritu ſancto( vehementer i. val ygnitũ )eſt ſp de(eloquiũ tuũ) a te in lege datuʒ.i.verba ſacri ęæloquij tui q: purgat coꝛda vt foꝛnax aurũac⸗ icta carne clauiſq; cõfixa et pec vmas deletis in hac decimaocta⸗ ua litera iudicia dei laudat eteloquia ignotave cendit ⁊ inflãmat ad dilectõnẽ illuminatad co gnitõnem hunc ignem venit dominus mitere in terram (et ideo ſeruus tuus)ſcʒ ego ⁊ quicda⸗ qʒ tibi obediens (dilexit illud ʒelando ꝓ ipſo. Qui enim eloquia dei diligit id in opere cum feruoꝛe perficit ⁊ oblitos ad hoc adducerefla⸗ grat qð ipᷣe ardẽter amat.Etcũ hoc itaſit ⁊ ſi. Adoleſcentulus ſum ego et cõtemptus iuſtificationes tuas non ſum oblitus. adea cognoſcẽda ⁊ opereimplenda vtſciam ”òè—W ¶ Ageoleſcentulus)et iunioꝛ(ſum ego id eſtre ; nihil eſt quod ꝑſcquentes tolluntcetviuam) nen putatus inſipiens ⁊ ſine ſcientia ad modũ ado vita gratie in pꝛeſenti et gloꝛic in fumno perfe⸗ n⸗ eſcentiscet contemptus id eſt deſpectus ab in cta quidem virtus ceſt intellectus ſi quis qunold “”? imicig tamen (iuſtiſicatõnes tuasid eſttmanz- ſenſu capit factis exequitur. “—J data ma non mn oblins riliina orceſe — ¶( ¶LCopp. inimici mei ſed freq̃nter habeo in coꝛdeadme 1 = De1912¾ M en ditandũ in oꝛe ad docendũ:in manu ad faciẽ⸗ S Lamam. mtoto c02 Pl dum:UVbi nota. Quanq; hec dauid ex perſo- Nc exaudi me dñe: iuſtificationes tiuas lt na ſua dicat qui adoleſcẽtioꝛ ceteris fratnbus vequirm. quaſi cõtemptus ad oues paſcendas directus In hac decimanona littera ꝓmittit ſe iuſtifi e ,dDe hinc regno electus eſt:tamen hec ad popu⸗ cationes dei exquirere ⁊ qꝛ quanto magis vult tr lunmm chꝛiſtia nũ referẽda ſunt qui pꝛius cõtem bonis inſiſtere tanto magis diabolus conatur ptus recolens iuſtificatões dei ⁊ accipiens pᷣo ſeducere ⁊ in malis ne reſpiret cõcludere opus ris pꝛimogenita poꝛ effectus eſt. Et merito nõ cſt ad deuʒ clamarce ideo poſt erroꝛem accepa· ſi ſum oblitus quaa. ſuperius conſolatione iſte concluſus aſperius “” Auſticia tua iuſticia ineternuz:et lex tua clamat hic ſtudioſius. Añ huic octonario pie Serits— mittitur littera (Coph) que interpꝛeta?᷑ conclu ¶ Juſticia tna) o deus qua iuſte reddis vnicui ſio vel aſpice quod idem eſt in ſenſu quia con q; iuxta opera ſua eſt(iuſticia ineternũ duratu cluſus debet circumſpicere et cauſam pericui i ra. qꝛ eterna bona bonis: ⁊ eterna ſupplicia ma non diſſimulare. Loncluſio vero eſt in angu⸗ Ka lis ꝓmittit et a nullo vnq; calumniari poterit. ſtijs mentis contra quam adhibenda eſt medi hen Uel iuſticia dei eſt eterna qꝛ quiſe quis eam ſeq;⸗ Cina oꝛatõnis. Clama ergo a0 medicu qurver tur ineternũ gaudebit.ð ſed iuſticia hominis id bo non feno ſanare conſueuit. Unde ? iſte ait. eſtab homine inſtituta eſt tempoꝛalis ⁊ quan⸗ (Qlamaui)ad te pꝛeces fundendo ſin toto coꝛ U doq; patitur calumniã et lex tua eſt veritas) in de)attende quo ollecth,. deuote quo ad ef f ſe ⁊ vera per omnia quia nullam continet fal⸗ fectum non aliundẽ cogitando non aliud que ſitatem. Vel (Lex tna) noua eſtveritas et res rendo. lamo⸗ coꝛdis etiam ſilentevoce a deo c non vmbꝛa 2 ſigura vt lex vetus. Et ꝓ hacle-⸗ auditur ⁊ ille clamo⸗ eſt magna intentio cogix un gema. tanonie llechun meßt ſublunitatecoge⸗ . inn bulatio et anguſtia inuenerunt me: tationum contentuch vutuium etideo teraucid N enina mechtatiomeg eſt meoliinioetezrinſtiſcztönes mssr P rrbulallo)ertenoꝛ eranbuſtia intcrior ᷓ qunam vtiq; ſacigincas nõ tm ſciendas quia ap immiitunt᷑ iuſtis tanquã munera ad pondera noretafmg venzelger ſecke uſtlciggac peccatoꝝ deponenda et merita augmentanda repecte. poꝛtet exqu ere. Etqᷓ . (inuenerunt meyexpectantem ⁊ paratum ide eher S . nnenn ſaperme⸗ ganmbenncg ſeuiantta⸗ lamauiad te et ſaluü me fac: vt cuſto⸗ Cunch men bis non obſtantib'(mandata tua)nõ vin diam mandata tug. —. lhe dictecmeditatio mea eſt) quod eſt remediũ con Ef ad te)oꝛando deuote.quia enim ⸗ na tribulatõnes. quaſi diceret nulla tibulatio vndiq; ſunt heſtes vocandus eſt qui ſit autcix imia a lege tua diuellere me poterit. Seniant ergo lio (et) tu (ſaluum me fac) ſcʒ in anima a pecca ſun inimici et ꝑſequantur dum tamen mãdata dei to ⁊ omm pei iculocvt) melius(cuſtodiã man⸗ Fy non relinquant᷑ ⁊ ex ipſis mandatis etiam qui data tua)ea opere adimplẽdo. Ac ſi diceret da inre ſeuiunt diligant. Qu1ia. vires vt poſſumn implere quod iubes vt non ne ſens Egquitas teſtimonia tua ineternũ: intel Semper infu mitatẽ vbi enim eſt ſalus et vigoꝛ len lectum da mihi et viuauaam. anime eflicu vt facienda fiant⁊ vſq; ad mottẽeꝛ· Pe S e am eouifatis in ſiopus eſt centetur ꝓverilate vbi non eſtiſta ſa quitas)et iuſticia in ſe ⁊ etiam equitatis in Ius ⁊ virtus ſuccumbit infirmit Eit⸗ unto Qirauma munt teſtinoia tua oſez pꝛeceptalegis ls cvius nccuneieenggeW2, cum teſtificatõne tua data vel ipſa ſcripturarũ Preueni in maturitate et clamaui:qꝛ Iing“ gohn verbalineternũ)et omni temꝑe quia nunquaʒ Abatu⸗ ſuperſperauai. ſ in aliquo iniqua vlł falſa reperiuntur ⁊ ideo in Pꝛeueni in maturitate hic ſubauditur in dd ulin tribulationibo ⁊ neceſſitate intellectũ da mihi) eſt in immaturitate per immaturitatẽ intelligi⸗ unn 1 , 4* — egH Gn Eslß ogi E ucit iſtauc⸗ naaped ünan, MN nnne uniho d moꝛte ctiſtat⸗ urn tuam domine: et ſcoᷣm iudicium tuũ vi⸗ cur nox intempeſta id eſt impoꝛtuna actionibo tempeſtiuuʒ enim dicit᷑ opoꝛtunũ (etclamaui) oꝛando ad te domine hoc eſt in temꝑe noctur⸗ no ⁊ immaturo magno oꝛandi affectu q̃ſi quo dam clamoꝛe mentuis pꝛeueni hoꝛaʒz humanis actionibo opoꝛtunã quiacinverba tua)quibus pꝛeuenientibo ⁊ vigilantibo ꝓmitcis bona eter⸗ na(ſuperſperaui id eſtralde ⁊ ſuper merita ſpe raui ſemper creſcens in ſpe etiam in aduerſis. Heruenerunt oculi mei ad te diluculo: t meditarer eloquia tua. Peruenerunt) lucem (oculi mei) interioꝛes (ad te)directi in (diluculo)id eſt mane ⁊ tempe ſtiue ante diem a ſimili ſtrenui operarij qui an telucẽ ſurgit ad bene operanduzvt meditarer eloquia tua) ſuauia id eſt legem eloquia tua cõ tinentem. Hon eum lux ſopoꝛatuʒ repperit ſed ſtrenue vigilantem et circa diuina eloquia ocu loꝛum ſpiritualiũ intentione meditantẽ.pudoꝛ eſt enim ſi radius ſolis in ſtrato ocioſum te in⸗ ueniat. Etquia ita ſtudioſe ad tevigilo ideo. Vlocem meam audi ſcom miſericoꝛdiã — ¶ Uocem meam qua clamo ad tecaudi) aufe rendo penam peccati ⁊ hoccſcdᷣmmiſericoꝛdiã tuam)oc domine) de qua cõſido non ſcoᷣm me rita mea que non habeo ⁊ (ſcom iudiciũ tuuʒ) quo ſupplicibo parcis ⁊ ſe damnantes abſoluil c( viuifica me) per gratiam tuam ne moꝛiar per culpam ſedviuam per gratiam. Congruusoꝛ do ꝙ pꝛemittitur miſernicoꝛdia ⁊ ſequitur iudi⸗ cium pꝛius enim deus ſcoõm miſericoꝛdiã au⸗ fert a peccatoꝛiba penam eiſq; poſtea iuſtis ſe⸗ cundum iudiciũ dat vitam. Et neceſſe eſt vtvi Appꝛopinquauerunt perſequentes me qanta: a lege autem tua longe facti Acppꝛopinquanerũt) i afppꝛoximando ſe cõ uinxerunt (perſequentes me) iniuſte verbis et factis (iniquitati)et ſceleri ſcʒ me ꝑſequendoca lege autem tua) que pꝛecipit diligi pximum et ꝓbibet perſecutionẽ innocentũ? omne pecca⸗ ꝛum (longe facti ſunt)ex hoc ipſo. Quo magis iniquitati appꝛopiant eo magis a iuſticia elon⸗ gantur qui enim appꝛopinquat vni extremo e⸗ lõgat ſe ab oppoſito hoc ideo dicit vt cauſa ſua melioꝛ q; illoꝛum eſſe videatur. Aliappꝛopin⸗ quaucerunt ſed mihi nõ nocuerunt qꝛ. . WBꝛope es tu dne:et omnes vie tue veri meternum fundaſti ea. ¶ Pꝛope es tu)o (domine) mihi qui in legetua maneo ad me ſaluanduʒ et eos repellenduʒ (et omnes vie tue)ſunt(veritas)et iuſticia quaſi di ceret dummodo mihi aſſiſtas ſiue dimittas in tribnlanione ſiue liberes totum iuſte facis qui nullum immeritũ damnas ſed multos inſne⸗ ritos ſaluas. Vnde etiam in tribulationiba qꝙ; eas non immerito patiuntur tribuere veritateʒ deo ſanctoꝝ eſt vſitata confeſſio.quicquid eni patiuntur totum merito ſe pati fatentur. Et. IVnitio cognoui de teſtimonijs tuis: qa ¶ Initio )id eſt abinitio vel a pᷣncipio ſcʒ quo pꝛimo intelligere cepi ea (cognoui de teſtimo⸗ nijs tuis)id eſt verbis legis quibus teſtatus es et ꝓmiſiſti daturũ te eſſe regnum tuis filijs ſem puermim(quia ineternũ fundaſti eaꝛmanſura quia id quod per ea pmiſiſti eſt eternuʒ. Nam per ſe ipſa teſtimonia nõ erũt neceſſaria quan⸗ go res ipſa videb it᷑ ꝓpter quam credendã teſti⸗ monia requirunt᷑. Vel teſtimonia dicit pꝛece⸗ pta que dicuntur ineternũ fundata quia ꝓ eis neglectis vel ſeruatis pena vel merceg reddi⸗ tur etern. (Res. Ade hbumllitatem „ſumoblius. ¶ Qui ſupꝛa ſe dixit ſeclamaſſe in hac viceſi⸗ ma littera petit viuificari quia pꝛecepta dei ſũ⸗ mo ſtudio que ſunt et quia nemo iuſtificat᷑ niſi per humilitatem que eſt caput omniũ virtutuʒ ideo huic octonario pꝛemittitlitterac Res) que interpꝛetat᷑ caput vel pꝛimatus. Moꝛaliter ca put eſt humilitas ſed inflatus non tenet hoc ca put. Myſtice caput nr̃jm chꝛiſtus eſt ſine quo viuendi vſus haberi non poteſt etideo ſeruani debet. pꝛimatus etiam eſt dñs chꝛiſtus qui ab⸗ latus maioꝛi datus eſt minoꝛi iacob id eſt po⸗ pulo chꝛiſtiano dixeratille pꝛope es tu domi⸗ ne ergo ( Aide)oculo miſericoꝛdie (humilita⸗ tem meã )id eſt placeat tibi humilitas mea que eſt in operib ⁊ tentationibo que omni chꝛiſtia⸗ no neceſſaria eſt (et eripe me) a diabolo mun⸗ do et carnis tentamento (quia legem tuaʒ) que dicit qui ſe humiliat exaltabitur (non ſum ob⸗ litus)ſed meæmoꝛiter tenui. Ael (vide humilita tem id eſt afictionẽ quam in nomine tuo pa⸗ tioꝛ (et eripe me) ab iniquis (quia legem tnam non ſum oblitus) aꝛ nos non fierendo ſed pa⸗ tiendo pugnare iuſſiſti. Oinus dicit ſcʒ (non ſum oblitus) et plus intelligit ſcʒ quod valde meminit. Et. berg mea piculis ⁊ malis ꝓpter eloquiũ tuuʒ) Judica iudicium meum et redime: pꝛo pter eloquium tuum viuifica me. Budied iudiciũ meũ)id eſt diſcerne cauſam meam quam habeo cõtra diabolũ? homines iniquos trahentes me frequenter ad maluʒ (et redime me)id eſttanquam pꝛecio redemptü li⸗ ſcʒ humilitatis obſeruatũ. Vel ( pter eloquiuʒ tuum) ſcʒ legis tue que ꝓmittit vitam ⁊ dirigit ad eamviuifica meymodo vita gratie ettandẽ vita gloꝛie.verecunde hoc dicitvt qui de meri⸗ tis diffidit ꝓpter verbũ dei ſperet clementiã.me viuifica.De.cd. .ẽ Longe a peccatoꝛibo ſalus:qꝛ iuſtificatõ nes tuas non exquiſierunt. Longeſſcʒ eſt(a peccatoꝛiboet impijg ſuꝑ⸗ bis(ſalus)a qua longe ſe fecerunt(qꝛ iuſtifica⸗ tiones tuas)id eſt legem ⁊ mandata tua que iu ſtificant (nõ exquiſierũt) ſcʒ vt facerent ⁊ ſcõᷣm ea viuerent. Vell(iuſtificatões tuas non exqui ſierunt)ſed de ſua iuſticia pꝛeſumpſerũt. Sed non eſt longe a me ſalus qꝛ iuſtificatõnes tuas exquiſiui. In hoc omnes deuotos animat etꝑ fidos terret. Iſte ergo a deo ſe accepiſſe videns hoc beneficiũ vt cuſtodiret iuſtificatõnes eius ſubiungit. Vel. Et ſi longe ſit a peccatoꝛibo ſa lus tamen nemo deſperet qꝛ. ☛ Oiſericoꝛdie tue multe vñe:ſcõm iudi cium tuum viuific me. Miſericoꝛdie tue)quibo benefacis ſine me⸗ ritis⁊ ꝑcis peccatoꝛibo penitentib( multe)ſunt o (dñe)qui nos de tot ⁊ tantis eruũt ꝑiculis qꝛ multipliciter miſeris miſereris ⁊ ideo cõfiden⸗ ter peto (ſcdᷣm iudiciũ tuũ)quo humiles exal⸗ tas vel quo nunc diſcernis pios ab impijs (vi uiſica meyper augmentum gratie tue. Etbene poſt miſericoꝛdiaʒ ſubdit de iudicio qꝛ non eſt miſericoꝛdia ſine iudicio. Ideo autem viuifi⸗ ca me.Quia. Nulti qui pſequuntur me et tribulant me.:a teſtimonijs tuis non declinaui. Multi)ſcʒ ſunt(qui ꝑſequuntur me) moꝛti⸗ fera ſuadendoet tribulãt me) flagella inferen do ſcʒ demones et mali homines tyranni here tici ⁊ falſi fratres ⁊ tamen ꝓpter hoc (a teſtimo⸗ nijs tuis ) id eſt pꝛeceptis te teſtificantibo ſeu ꝑ te in lege teſtificatis (nõ declinaui)fultus robo re tui auxilij.vbi Ambꝛoꝰ. Non eſt magnũ ſi tunc a dei teſtimonijs non declines cũ te nul⸗ lus affligit:nullus ꝑſequitur. Sed non vnus ꝑſecutoꝛ eſt. Multos miniſtros habet ſed nõ te terreat.per multas enim tribulationes opoꝛ tet nos introire in regnum dei. Tibi ꝓficitꝙ S— multi pſecutoꝛes ſunt vt inter multas pſecutio nes facilius inuenias quomõ coꝛoneris. Sed qð peius eſt non hi ſolum ꝑſecutoꝛes ſunt qui videntur ſed etiam qui non videntur et multo plures ꝑſecutoꝛes. diabolus enim multos mi⸗ niſtros ſuos dirigit qui non foꝛis tm ſed etiam intus faciant ꝑſecutiones in animis ſingulo⸗ rum ꝑſequitur auaricia:ꝑſequitur ambitio:ꝑ⸗ ſequitur luxuria.Eſtenim malus ſpiritus foꝛ nicationis:eſt malus ſpiritus auaricie: malus ſpiritus ſuperbie.verum vt multe ꝑſecutiones ita martyria multa. Quotidie teſtis es chꝛiſti. Tentatus es ſpiritu foꝛnicationis:ſed veritus chꝛiſti futurũ iudiciũ.temerandã mentis ⁊ coꝛ poꝛis caſtimoniã non putaſti martyr es chꝛi⸗ ſti. Tentatus es ſpiritu auaricie vt poſſeſſionẽ minoꝛis inuaderes ⁊ tamen contemplatõe ce⸗ leſtium pꝛeceptoꝝ opem magis ferendaʒ q; in ferendaʒ iniuriã iudicaſti teſtis es chꝛiſti. Cen tatus eſt ſpiritu ſuperbie ſed videns inopem at q; egenum pia mente compaſſus es humilita tem magis q; arrogantiã dilexiſti teſtis es chꝛi ſti. Quis enim locupletioꝛ teſtis eſt q; qui con⸗ fitetur dñm ieſum in carne veniſſe cum euan⸗ gelij pꝛecepta cuſtodit: Ham qui audit ⁊ non facit negat chꝛiſtum et ſi verbo fatetur operib⸗ negat. Ille ergo teſtis eſt qui a ſtipulantibo fa⸗ ctis dñi ieſu pꝛecepta teſtatur. Quanti ergo in occultis quottidie martyres chꝛiſti ſunt ⁊ ieſuʒ dominũ confitentur: ergo in perſecutionibo in terioꝛibus eſto fidelis ⁊ foꝛtis vtin ſoꝛenſibus perſecutionibo apꝛoberis. Et in intimis perſe cutionibus ſunt reges ⁊ pꝛeſides terribiles iu⸗ dices ⁊ poteſtates. Si culpa regnat quot pec⸗ cata quot vicia tot reges.Et ante hos adduci⸗ mur? ante hos ſtamus habent etiam iſti reges tribunal in mentibus plurimoꝝ. Sed ſi quis chꝛiſtum fateatur ſtatim regem illum facit eſſe captiuũ deijcit de ſolio ſue mentis.Quomodo eniʒ poterit diaboli tribunal manere in eo cui chꝛiſti tribunal aſſurgit: Si declinas perſe⸗ quenteʒ. chꝛiſtum abijcis. Ubi illũ viderit dia bolus ibitentationũ machinas admonet vt il lum ſi poſſit excludat. Ergo qui ꝑſecutoꝛẽ re⸗ fugit reijcit etiam defenſoꝛeʒ. Sed cum audis multi ꝑſequentes ⁊ tribulantes me noli timere qui potes dicere. Si deus ꝓ nobis quis cõtra nos. Verum hoc dicit qui a teſtimonijs domi ni nullo vicioꝛum declinat amfractu.hec Am bꝛoſius.Ego inq; nõ declinaui. Vidi pꝛeuaricantes et tabeſcebaʒ: quia eloquia tua non cuſtodierunt. Vidi) autem pꝛeuaricantes) id eſt impios del gi n⸗ ln lo⸗ b⸗ 4 legem tuã tranſgredientes eta teſtimonijs tnis declinantes cedentes perſecutoꝛibo ettribula⸗ tiones nõ ferentes ꝓ quibus amiſſis ſocijs do lent ſancti.vnde ſubdit hic et ctabeſcebã id eſt ʒelo dei et charitatis accenſus dolebã ⁊ mere⸗ bam. deinde exponit in quo ſunt pꝛeuaricãtes dicens (quia eloquia tua)⁊ pꝛecepta tam dul⸗ cia tam vtilia (non cuſtodierũt) ſed in tribula⸗ tione negauerunt. Cõmendans autẽ ſe ⁊ diffe rens ab eis ſubiungit.Et ideo. * nõ tin in me ſᷣuando ſed etiam in meet in alijs ʒelando quod plus eſt q ſeruare qꝛ hoc eſtcha ritatis illud neceſſitatis. In dilectõne quidem ceattibi ⁊ remuneret᷑ a te dilectio mea. Uñ pe⸗ to o (dñe in miſericoꝛdia tua)non in meis me⸗ ritis ⁊ iuſticia (viuifica me) vita gratie.tua em miſericoꝛdia et gratia ſola viuificat nos et ſal-⸗ uat. Et vereviuificabis me quia hoc dixiſtiin ſcripturis veris qui ſemꝑ vera dicis. Ham. Pꝛincipiũ verboꝝ tuoꝝ veritas:inetex num omnia iudicia iuſticie tuue. ¶Pꝛincipiũ verboꝝ tuoꝝ?eſt(veritas) id eſt averitate ᷣba tua ꝓcedunt ⁊ ideo veracia ſunt vt impleant quod ꝓmittunt quibus ꝓnunciat᷑ vita iuſto pena impio. Unde ſequit᷑ (ineternũ) — ſcʒ ſunt et durabunt quantũ ad effectũ(omnia iudicia iuſticie tue) quibus reddis pꝛemia tibi obediẽtibo: penas inobedientibo ⁊ hec iudicia nũquã mutabunt᷑ qꝛ ſniam de bonis vl malis lataui nec tꝑs necvlla res ſubuertet ſed iudicia de olbo ſcʒ pᷣmia iuſtoꝛũ et impioꝝ in dei de oĩbo ſcz bunin zuͦ⸗ S. Rincipes perſle- cuti ſunt me gratis: eta verbis tuis eternum manebunt. foꝛmidauit coꝛ meum. Dut ſupꝛa humilitatẽ deo obtulit in hac vi ceſimapꝛuna littera gratas ſibi dicit ꝑſecutio⸗ nes quibus tanquam emplaſtrisvulnera pec⸗ catoꝛuʒ curant᷑. Ande dicit᷑ da nobis auxiliuʒ de tribulatione. Ideo huic octonario pꝛemuti tur littera (Sy n)que interpꝛetat᷑ ſupervulnus quaſi emplaſtrũ.dicit enim ꝙ tribulatio curat peccatoꝝ vulnera et dat ſalutẽ. vulnus ergo eſt peccatũ emplaſtrũ eſt tribulatio vel vulnus eſt tribulatio ſuꝑ vulnus eſt conſolatio eloquioꝝ dei. Ad hanc ergo diuine gratie medicinaʒ iſte exultans vero ſamaritanovulnera ſua curan⸗ da detegit. q/ d. viuifica me et neceſſe eſt quia. Elide qm̃ mandata tua dilexi:oñe inmt oꝛdia tua viuifica me. Uide) hoc ſcʒ (quoniã mandata tua dilexi) fructus eſt omniũ paſſionũ ⁊ actionũ.q.d.pla inuenſt ſpolia multa. ꝛincipes) huius mundi ſcʒ demones recto res tenebꝛarũ harũ vel mali homines poten⸗ tes ſcʒ tyranni heretici:⁊ falſi fratres perſecuti ſunt me)et hoc (gratis)id eſt ſine cauſa et meis meritis vel fruſtra qꝛ non habuerũt inten et licet ꝑſequerent᷑ tamen (a verbis tuis) quibus cõminaris tranſgreſſoꝛibo legis tuepenas ⁊ qͥ bus ais qui me negauerit coꝛam hominibo ne gaboꝛ ego eum coꝛã patre meo qui eſt in celis. et iterum nolite timere eos qui occidũt coꝛpus ſed eum timete qui poteſt ⁊ coꝛpus ⁊ animã oc cidere in gehennã magis qᷓ; a minãtibo vᷣbis ꝑ ſecutoꝛuʒ (foꝛmidauit)⁊ timuit(coꝛ meũ) id eſt ego in hac ꝑſecutiõe qꝛ timoꝛ tuus excluditti⸗ morem eoꝛum et ſic vinco. Et ideo. etaboꝛ ego) quaſi victoꝛ (ſuꝑ eloquia tua) meditando ipſa qꝛvtilia ⁊ ſalubꝛia. Quiſquis enim in verbis dei ne in certaminevincat᷑ foꝛ⸗ midat ſuꝑ eadem victoꝛ exultat: bona ergo tre Tetaboꝛ ego ſuꝑ eloquia tua: ſicut qui pidatio verbi dei que exultationẽ generat quia eloquijs dei vulnera curantur.letaboꝛ dico (ſi cut)illecqui) poſt bellũ inuenit (ſpolia multa) que poſſidere poſſit ſine calumnia immo val⸗ de amplius qꝛ omnis theſaurus in compara⸗ tione illoꝝ arena eſt exigua. Iniquitatem odio habui et abomina —RW s tus ſum:legem autem tuam dilexi. Iniquitatem) nõ hominẽ (odio habui ⁊ ab ominatus ſum) pꝛoꝛſus exhoꝛreſcens ⁊ longe a me faciens (legem autem tuam)⁊ ſi aliquan⸗ do coꝛripit tamendilexi)in affectu mentis tan quam quid vtile ⁊ honoꝛabile phibens iniq⸗ tatem⁊ ex dilectõe nõ ex timoꝛe impleui.amoꝛ quippe bonoꝛũ odio maloꝛũ ꝓbatur. Timoꝛe ergo caſto nõ peritamoꝛ ⁊ illa foꝛmido nõ fa⸗ cit odium verboꝝ dei ſed integraʒ charitatẽ vt deus ametur cuius verba timent᷑. Et. Bepties in die laudem dixi tibi:ſuꝑ iu⸗ icia iuſticie tue. DSepties in die)id eſt in hac vita que ſeptem indicat quia ſeptem diebus vniuerſa tem poꝛa voluuntur ſic ⁊ illud ſepties in die cadit iuſtus ſcʒ tribulationibꝛ ⁊ modis omnibus humilia⸗ tus et reſurgit id eſt non perit ſed pꝛoficit. Vel (ſepties) id eſt ſeptem vicibus ſcilicʒ in ſeptem hoꝛis canonicis (in die)ſcilicet naturali (lau⸗ dem dixi tibi) id eſt laudaui te (ſuper iudicia) id eſt flagella (iuſticie tue) id eſt quibus coꝛri⸗ gis? iuſtificas filios q̊s recipis.vłſuꝑ iudicia iuſticie tue) ↄſiderãdo oia oꝑa tua iuſta q̃ ſunt diebus agit᷑. Numerus qpe ille vniuerſutateʒ executiones tue iuſticie. Et merito legem tuam Max multa diligentib legem tuam: et non eſt illis ſcandalum S ¶ Pax multa)eſt⁊ ſi non ſemper tpis ſaltẽ pe⸗ ctoꝛis et tandeʒ eternitatis (diligẽtibo legẽ tuã) qua flagellas omnẽ filiũ quem recipis qꝛ; cha⸗- ritas pellit omnes ꝑturbationes ⁊ tribulatões Etenim qui deum perfecte diligit tranquillus apud ſe manet et ſi eſt pugna foꝛis nõ intus(et non eſt illis ſcandalũ) nec calcitrant contra ſti mulum qꝛ non ſunt puſilli quoꝛum eſt ſcanda lo exagitari. VUel (pax multa diligentibolegem tuam)⁊ ſacram ſcripturã qꝛ in ea inueniuntre mediũ contra omnẽ deſolationẽ (et nõ eſt illis ſcandaluʒ)hoc enim nõ patientur finaliterua vt offendãt ⁊ in penam incidant:dilexi inquaʒ Expectaba ſalutare tuũ dñe: et manda a tua dileri. . tiplicem cõſolationẽcet)ideo mandata tua di⸗ lexiper que habeo ſalutare ⁊ conſolationẽ.vł c(expectabã ſalutare tuũ) oc( dñe).ſ.chꝛiſtũ qui eſt ſalutare.Antiqui iuſti pꝛimuʒ aduentũ ex⸗ pectauerũt nos ſcõm ꝓ quo ⁊ illi ?⁊ nos mãda⸗ la diligimus dilexerũt antiqui mãdata ⁊ chꝛi⸗ ſtus eos liberauit. diligamus et nos mandata vt cum apparuerit chꝛiſtusvita nr̃a tunc⁊ nos appareamus cum illo in gloꝛia.Et. Cuſtodiuit anima mea teſtimoni r — et dilexit ea vehementer. Euſtodiuitanima mea).i.voluntas mea (te ſtimonia tua) ⁊ mandata diligenter ea in ope⸗ re pficiendo ⁊ exercendo ſed qꝛ hoc non ſuffi⸗ cit ſine charitate addit (et dilexiteavehemẽter) id eſt valde intenſe qð plus eſt qᷓ; tantũ cuſtodi re.Qui enim diligit ipᷣe veraciter libenterq; cu ſtodit.Et hoc nõ menitis ſuis ſed deo attribuit dicens. Ideo. ?ÿVMVä SBeruaui mãdatat S na et teſtimonia tua: Expectabã)ſcʒ in ſpe (ſalutare tuũ)o dñe) id eſt effectũ ſalutarẽ ſcʒ in tnbulatõe mea mul F omnes vie mee in conſpectu tuo. data tua) noua (et teſtimonia tua) vetera (quia omnes vie mee).i.cogitationes ac dicta ⁊ facta mea quibus velut quibuſdã vijs ꝓgredioꝛ ⁊ ꝓ ficio in conuerſatõne vite mee ſuntein conſpe⸗ ctu tuo)id eſt in pꝛeſentia tua ⁊ tibi placent.q. d. per hec potui cuſtodire quia deus dignatus eſt intendere qui illuminat et erroꝛes fugat ꝙ ſi faciẽ auertuſſet fuiſſeʒ turbatus nec ea cuſtodiſ ſem. Ad hoc ergo ſunt in cõſpectu domini vie eruaui) diligenter opere implendo (man ſuſtoꝛum vt dirigat greſſus coꝛum qꝛ nulla via bona eſt niſi quam deus illuminat. Ppꝛopinquet de pꝛecatio mea in cõſpectu tuo ðne in Mui ſupꝛa gratas ſibi foꝛe tribulatões dice bat in hac vltima littera chꝛiſto ꝓximare deſi⸗ derat pꝛecans vt veniat ⁊ ouem ꝑditam reuo⸗ cet.Etqꝛ chꝛiſtusveniens conſũmationẽ eter⸗ ne beatitudinis cõtulit ⁊ ab erroꝛe ad patriã re duxit iõ huic octonario pᷣmittit᷑littera Chau) que interpꝛetat᷑errauitvł conſũmauit qꝛ hic di cit ſe habereconſũmationẽ ⁊ vitã eternã. Jam olim ſe errauiſſe dicit nõ modo nunc autem di cit ſe repoꝛtandũ ad pr̃iam a pio paſtoꝛe Non eſt enĩ vicij ſed ꝓfectus renunciaſſe erroꝛi. Eſt etiam in hoc conſũmatio.i.diſcipline perfectio N: plus eſt a vicio ſe reuocaſſe qᷓ; ꝓpe vicia ipſa neſciſſe. Imbutos enĩ vicijs animos exuere at q; emendare nõ ſolũ ꝑfecte virtutis ſed celeſtis eſt gratie.Et quaſi dicat.qꝛ ſic ⁊ ſic egiAppꝛo⸗ pinquet)tibi(depꝛecatio mea)que eſt de adhi⸗ bendis bonis facta ( in conſpectu tuo)o (dñe) vt eam ate non resellas ſed benigne audias.⁊ que ſit ille depᷣcatio ſubdit᷑ ciuxta eloquiũ tuũ) ſcʒ legis tueda mihi intellectũ)vi ſapiaʒ id qðᷣ edificationis eſt. iuxta eloquiũ dei petit vt ſapi at ne ꝑ humanã pꝛudentiã euaneſcat. Vlel(iu⸗ xta eloquiũ tuũ da mihi intellectũ) id eſt ſcom altitudinẽ eloquij tui que tranſcendit faculia⸗ tem humani ingenij eleua intellectũ meum ad ipſum intelligendũ. . . Intret poſtulatio mea in cõſpectu tuo: cvm eloquiũ tuum eripe me. Intret) etiam ad te(poſtulatio mea) que eſt — — de re mouendis malis factacin conſpectu tuo) vt eam gratanter ſuſcipias et clementer exau⸗ dias. Gꝛadatim aſcendit quia plus eſt intrare q; appꝛopinquare.etſubdit poſtulationẽ dicẽs (ſcoõm eloquiũ tuuʒ)id eſt ꝓmiſſum(eripe me) ab hoſtiboviſibilibo ⁊ inuiſibilibo.graue eſt eni tamdiu luctari cum eis. Vel(ſcõᷣm eloquiũ tu⸗ um)id eſt ſcðᷣm altitudinẽ eloquij tuieripe me) a labe concupiſcentie ⁊ a meditatõne terreno⸗ rum ad que meditanda ⁊ cogitanda natura eſt pꝛona.da inq; intellectũ qꝛ tunc. Eructabüt labia mea hymnũ:cum do/⸗ cyeris me iuſtificatones tuñngs. WEraciabürlablamen) quaſi de pleno id eſt ex coꝛdis abundantia cum magna plenitudi⸗ ne extra ꝓnunciabũt et dicent hymnũ).ilau Aga eloquiũ tuũ da mihi intellectu. ghe ſnt lan o⸗ ſloer (guit lara lsgi Ceenn ſan S Hieh Nonnn loe ug agreo ſei⸗ to gen G fins tinte⸗ Mtu⸗ ſpesſ lua me nejnh atatiin ambu catu Gue⸗ tfimno gännh Porinse mocoi⸗ leſang funan Uuant cicann dem dei (cum docueris meiuſtificatões tuas) id eſt mandata⁊ eloquia tua ꝑ que iuſtificasvt deuotius. Quis enĩ videns equitatẽ dei in da⸗ mnatione maloꝝ et pꝛemiatõe bonoꝝ nõ pꝛũ nõ ſolũ memoꝛia retinendo ſed etiam facien⸗ pitin laudẽ eius mirabilẽ. dico adiuuabuntet 6.r do cuſtodiã aliter enĩ nõ eructabũt niſi uu do⸗ viuam. Sed quandozß. N ceas. Sic enim qui gloꝛiat᷑ nõ in ſe ipſo ſed in Erraui ſicut ouis ꝗᷓ periſt: quere ſerunz eil dñno gloꝛiat hymnũq; eructat ſed iam qꝛ didi⸗ tuũ qꝛ mandata tua nõ ſum oblitus i. cit ⁊ doctoꝛẽ ſuũ deũ laudauit.Deindevult do ¶ Erraui) piculoſe ſepius heu declinando a R vndeſubdit. s die cere.vndelubdit. vie veritatis ad vicia (ſicut ouis que perijt).i.ꝑ Pꝛonunciabit lingua mea eloquiũ tuu dita fuit ideo (quere ſeruũ tuũſcʒ me ſicut pa⸗ no⸗ H mandata tua equitas. ſtoꝛ querit ouem ꝑditaʒ vt reducateam: qꝛ ⁊ ſi de⸗ Pꝛonunciabit)etiam (lingua mea).i. ꝓcul errauitñmandata tua nõ ſum oblitꝰ finaliter rüe et ꝓpe nunciabitlaudando ⁊ alijs pᷣdicando vt etex totovnde quere me ⁊ miſerere mei et ꝑfice hnn ſim miniſter verbiceloquiũ tuũ.i.legis tue wvũñ vt cepiſti.mãdata obliuiſcit᷑ qui nõ ſurgit poſt eſt ſalus nõ ocioſum verbũ vnde reddenda eſt caſum qui errauitet nõ obliuiſcitur ſurgit foꝛ⸗ Nn ratio ⁊ decet ac iuſtũ eſt id ꝓnunciari qꝛ eq ate tioꝛ cautioꝛ et humilioꝛ. Nouiſſime hic aꝑit ſe nd fulgetvnde ſubdit(qꝛ omnia mãdata tua) ſunt et oſtendit que ꝑſona ꝑ totũ pſalmũ loquebat n (equitas).i.equitate plena.talia autẽ mandata ſcʒ genexalis iuſtus. Qui ex hac ꝑte qua dicit ſunt amãda facienda ⁊ vbiq; diuulgãda. Sci (qꝛ mandata tua nõ ſum oblitus) eſt ouis in⸗ ſrn ens aũt iſte que ꝑicula ſequãt᷑ docentẽ a cõtra⸗ uenta ſed adhuc ex alia parte querit᷑ ⁊ ꝑ ſui pa dicentibo addit. ſtoꝛis ſanguinẽ fuſum et diſperſum in omnibꝰ u Fiat manus tua vßt ſaluet me: quoniam gentibus inuenitrx. Bnng. H mandata tua elegi. dalma totius beatitudinis deus ꝗ fideles ⸗ ¶Viat manus tua.i.potentia ⁊ oꝑatio adiu-⸗ ctuosvt in lege tua ambulẽrtteſtimonia tua ſcrui trixvt ſaluet me ab inimicis ⁊ ab omni malo tentur mandata cuſtodiant: ſalubꝛis puiſoꝛ in i ne timeã et deficiã ⁊ det ꝑſeuerantiã vt ſufficiaz fomas: cocede nobis iuſtificatones tuas toto u ad hoc faciendũ? audacter qenunciẽ qd hac fi coꝛde querere:eloquia intelligere: mirabilia p⸗ 9 ducia peto (qm̃ mandata tua) de omnib aliss dicare:vt qui hactenus cen oues ꝑdite erraui⸗ G et pꝛe omnibo tꝑalibo (elegi)et timoꝛẽ timoꝛe cõ mus tuis pijs humeris reſtitutiparadiſo glo⸗ pꝛeſſi ad ea meditanda oꝑanda et docenda qꝛ riemur. Perdo. rn ſunt omnibo ad ſalutẽ vtilia ideo iuſtũ eſt te iu⸗ Hi almus de clamoꝛe penitentis aſcen Hn uare me ſperantẽ in te. cEt. dere et pꝛoficere cupientis ac doloꝛe ſue ly Cõcupiui ſalutare tuum domine: et lex longe in hac vita peregrinationis. ug tu medltatio meaeſ. o Gneſtef ((Bs. Cx. Concupiui ſalutare tuum)o (dñe).i.effecti o: virtutis tue ſaluatricis. Vel ſalutẽ eternaʒ que 2 Dominn ch tri eltt in te obiectiue. Alij alia querũt ego autẽ nö bularer clamaui ⁊ exaudiuit me. ec niſi tuã ſaluationẽ.i.ſalutẽ qꝛ omniuʒ finis eſt Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti Unn ſpes ſalutis non felicitas huius tꝑis (et)iõ(lex tulus canticũ graduũ.Et eſt ſenſus hic eſt can fern⸗ tua meditatio me eſt eo ꝙ dirigat ad cõſecutio ticuʒ graduũ.i.mentis exultatio de aſcenſu ſpi m. nem huius ſalutis.Qui enim cupit ſalutẽ me⸗ ritualiqꝛ ſpirituales gradus ſuntiſti. Canticũ MR ditat᷑iugiterin lege dei nec inde auerti᷑ aliqua enim deſignat iocunditatẽ.gradus vero aſcen Se cura huius ſeculi fiatinquã manus tua? ſic. ſionem ⁊ ꝓfectum. magna aũt debeteſſe iocun Knn Vliuet anima mea et laudabit te:et iu/ ditas anime pficienti ad deum. Materia cla⸗ gü⸗ dicia tua adiuuabunt me. mMaoꝛ penitentis aſcendere et pficere cupientis. denme Uiuetanima mea) vita gre in pñti et gloꝛie Intentio: monere hominẽ ad aſcendendũ et/p jeno⸗ in futuro licet coꝛpꝰaffligat ? laudabitte)nũc ficiendũ exemplis ſeruoꝛuʒ dei quos de moꝛ⸗ Ura etiã in flagellis que fiunt ad purgationẽ ⁊ ſem tuis viuos deus ipſe fecittanquam carbones per in eternitate cum beatis et iudicia tuaque vaſtatoꝛes. Dententia in generali pha in iſto ndo modo incipiunt a domo dei (adiuuabunt mey pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet fidelis educti dexa - qꝛ ſanguine crehit eccłia.iudicia dei ſctõs ad,⸗ nitate ⁊ malis huius ſeculi incipiẽtis iam aſcẽ iuuant dum tribulationiboꝓbant᷑: pctõꝛea ad derevolẽtiſq; ꝓficere ac ſoli deo inherere patiẽ duuh iuuant dum tribulationibo caſtigant. Aeliu⸗ tis liguas aduerſantiũ clamatad dñm vta lin i dicia tua) futuraſadiuuabũt meyad laudandũ guis iſtoꝝ liberet vehementerq; cõquerit ꝙ in pac vita diutius cõmoꝛans maloꝝ cdᷣmixtiõe malis ſeculi exire ⁊ vniuerſe vanitati renuncia tantũ pꝛegrauat᷑ Aſcendens ergo hic loquit᷑et re. Initium enim ꝓfecius eſt carnalia vicia re de eius pfectu hic agitlicet enĩ gradusvel deæz linquere⁊ dño inherere.Et tũc cum homo in⸗ her ſcendentiũ vel aſcendentiuʒz ſint gradus tñ qui cipit aſcendere. i. cogitat ꝓficere cõtempto ſclo ni ges in his qͥndecim pſalmis poſiti ſunt aſcẽ ſoli deo herens incipit patilinguas aduerſan n tes tm̃ ſignificant. Eſt aũt aſcenſus hic ſpi tium ⁊ den ahentiũ ⁊ qð grauius eſt quaſi con ritualis qui fit nõ paſſibo pedũ ſed ꝓmotõe af: ſulendo a ſalute auertentiũ. Sententia in ſpe⸗ fectuũ vt de virtute in virtutẽ ⁊ de minoꝛe aſcẽ ciali. Iſtus ergo volens exire de malis ſeculi q fe datur ad maioꝛeʒ vbi charitas mouet pedem. bus pꝛemebat dicit ſe clamaſſe ad dñm ſic. B N Ideoq; quanto quis plus diligit tanto magis (Ad dñm)q pᷣtiuuareꝛ facere faciliter (cũ tri⸗ n aſcendit. Et nota ꝙ quindecim gradus erant bularer)ac tẽtatõibo ⁊ deceptõibo ab aſcẽſu re⸗ quiboaſcendebat᷑ in templũ ſeu domũ dñi quã rahererclamaui)intetõe coꝛdis oꝛãdo feruent᷑ 1 rex ſalomon edificauerat vbi fũmus pontifex vt me educeret de malis ſeculi pꝛementibs me ſu ſemel in anno ſcz in feſto piciatõis no ſine ſan grauiter. valde vtilis eſt ſideli tribulatõ aĩe vñ guine in ſancta ſanctoꝝ aſcendebat⁊ aſcenſu⸗ enim tribulaĩ inde compellit᷑ deum oꝛare ⁊ in in rs ſinglos pſalmos in ſingulis gradiboſcʒ in eius adiutoꝛio cõfidere.Cũc enim pꝛeſto eſt di quolibet gradu vnum decantabat ita in vl-⸗ uinum adiutoꝛiũ quãdo deſicit humanũtetex n timo gradu qͥ erat iam in atrio domus dni ca⸗ audiuit me) miſericoꝛditer liberando ⁊ ad gra nebat. Ecce nunc bñdicite dño ⁊c. Uñ eſdras dus aſcendendi ↄſtituendo vbi erat cõtra lin⸗ tan ꝓpheta repletus eodẽ ſpiritu quo dauid intel- guas detrahentiũ dicons. ſef ligens iſtos gradus templi his ndecim pſal⸗ Ziñe libera animam meam a labijs ini⸗ we mis et numero ⁊ ſignificatõe cõcoꝛdare voluit is: et a lingua doloſa. . bos de nominegraduũ intitulare. Quindena ¶ Dñe)qꝛ mein gradu cõſtituiſti iam ergo li Ve nius enim numerus ex ſeptenario ⁊ octonario animã meaza labijs iuiquis).i.illoꝝ qui WEXI octonario bera animã meaʒ a labijs iuiquis).i.illoꝝ qui ↄſtat⁊ ꝑ ſeptenariũ vetus teſtamentũ intelligit pꝓhibendo ⁊ terrẽdo me detinere: impedire co I qꝛ ſeptimus dies in eo celebꝛari pcipit᷑ die eni nantur ne munda ⁊ ſecularia negocia derelin⸗ 7. ſeptimo requieuit deus ab omni oꝑe qð patra q rs bpigabereacEne ſ ie en 5 P. q; et familiarius tibi adhereã (⁊ a lingua dolo ſein ratꝑ octonaniũ vero nouũ teſtamentũ deſigna ſa) eoꝝ videlicet qui verbis ſuaſoꝛijs ⁊ pallia⸗ Cinn tur qꝛ in octauo die quo chꝛiſtus reſurrexit ſüu⸗ toↄſilio me impedi oretr. lit ſoui m qmoad de qud che . to ↄſilio me impedireꝛ a bono retrahere nitun lli pſitexoꝛdiũ ⁊ q;ꝛ idem dies in magna celebꝛita tur.labia enĩ iniqua ſunt que apte loquũt᷑ ma⸗ ſſi⸗ k boben actorlale noni tenamaliuber Oaj lum que palã minant᷑ : terrent. lingua vero do i ecim ergo graduũ fit diſtinctio vtꝑ hocexpli loſa eſt habens imagincʒ cõſulendi ⁊ ꝑniciem i cetur ſacramentũ veteris ⁊ noui teſiamenti ⁊ ſi nocendi. Sed dominus quaſi exercens iuſtũ i nlicr euſe Eeſamnceidachin in binge⸗ dicitei. ner 22ͦð? Qdibus cõtineri. Et ſic ꝑ quindecim gradus in nid cetur tibi at ti W ſancta ſanctoꝝ aſcendebat᷑ ita quindecim gra Dud detur tibi ur qund apponatu rnH⸗ d dibus virtutuʒ que in nouo ⁊veteri teſtamento nad hnguam, 0 aimn. 6 intelligunt᷑ oms electi in ſancia ſctõn.i. in eter ¶Quid detur ubi in arma (aut quid appona AN nam beatitudinẽ aſcẽdendo pficiſcunt᷑:poteſt tun nibi)quaſiin cõſolatõe quo te munias (ad) Nd giam quindenarius numer in denaniũ ꝛqna :iotra c(lingna doloſam, q mala ſuadetet pſus rium diuidi et ꝑ denariũ decem pᷣcepta ꝑqna- nocet. q. . Quale remediũ ptra huiuſmodi re dbe rium v quinq; ſenſus coꝛpis intelligi. Quia tractiua habere poteris. deligua doloſa tm fa n ſicut ꝑ quindecim gradus aſcẽdebat᷑in ſancta cit mentõn qꝛ magis nocet? ſub ea ſatis intel Nun ſancioꝝ ita qͥnq; ſenſibo coꝛꝑis edomitis et de ligitur alia. Magis eni timenda eſtlingua do nu ad gaudia celeſtiũ pᷣmioꝛũ. Sunt ergo hic n dicit ſcz dari et aponi qꝛ ſagine dant inarma u decim gradus ſicut in templo quindecim ert ctcarbones apponunt quaſi in ↄſolationẽvn⸗ i gradus quiboin illud aſcendebat᷑ qd templu; deipe dũs qui exercens interrogat reſpondẽs o iſt figura celeſiꝭ templi ad qð his gradibo aſcẽ ſue interrogationi ſubiungit. . ditur. Beatitudinẽ ergo quam ſupioꝛ parsaal Sagitte potentis acute: cum carboni/ tihe phabeticus cantauit iſti ſequẽtes pſalmi oꝛdi⸗ 28 ſolatoꝛiiſss. * lem nani quindecim gradibtam pſalmoꝝ q́; me agitte potentis).i.verba dei omnipoten⸗ lannn innitoꝛum in ſacramentũ tam noui q; veieris te⸗ tis ſcʒ ba ſacre ſcripture (acute)ad vulnera fnen ſtament explicant. Pꝛimus autẽ gradus eſta dum ⁊ mraſfigendũ coꝛ vulnere amoꝛis dabb ppr * B tus eſt: habitaui cum habitantib cedar: vtin tribulatõe et tentatõne ꝑ oꝛationẽ ad deũ recurrant ac de eius ꝓtectione et auxilio omni tur tibi ꝓ remedio (cum carbonibo ⁊ deſolato⸗ rijs).i.cum exemplis peccatoꝝ ad deum con⸗ uerſoꝛum. Qui bene dicunt᷑carbones qꝛ con⸗ uerſi ad deum igne charitatis calefacti de moꝛ tuis reuiuiſcũtet alijs moꝛtuis adhibiti ſuo ex emplo eos vt viuant accendunt. dicunt᷑ etiam carbones deſolatoꝛij ſeu vaſtatoꝛij qꝛ vaſtan⸗ do ad deſolationẽ ꝑducuntcarnales affectões et ſeculares amoꝛes. Ipos enim attendendo ſi male linguevolunt nos impedire vł a bono re trahere attendimus nos ad carbones illos co gitandovel dicendo talis fuit aliquando foꝛni nicatoꝛ modo eſt caſtus.talis guloſus modo ẽ ſobꝛius.⁊ ſic de ſingulis ⁊ omnes iſti modo ar enter deo ſeriunt non potero ego quod iſteet ille poſſunt hi bene poſt ſagittas apponunt᷑ qꝛ poſt exhoꝛtationẽ verboꝛũ exemplis eſtagen⸗ dum vt quod verbis quis accepit credat ſe poſ ſe cuz multi delicati iam illud noſcunt᷑ impleſ⸗ ſeet ſi multum peccauerũt eo amplius amaue runt. Deinde aſcendens de incolatu ſuo ⁊ ꝑmi xtione maloꝝ conquerit᷑ dicens. Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlonga⸗ multum incola fuit anima mea. ¶ Heu mibi) In ſcripturiaye indicat gehen⸗ ne ſuppliciũ:ſed heu pꝛeſens exilium. Vnde ſe quitur qꝛ incolatus meus).i.ꝑegrinatio huiꝰ ſeculi(ꝓlongatus eſt) qꝛ et ſi bꝛeue ſit tempꝰ tñ deſiderio nimis longuʒ mihi videtur qð enim ſuſcepi ꝑ ſpem non cõtemploꝛ ꝑ ſpeciem⁊ nõ⸗ dum veni ad patriã vbi cum nullo malovictu rus ſum.et inde gemo qꝛ ad tumulũ miſeriarũ (habitaui)non cum bonis ſed(cum habitan⸗ tibus cedar)id eſt iacentibo in tenebꝛis pctõꝛuʒ cedar enĩ tenebꝛe interpꝛetat᷑ et doleo cum illis eſſe qꝛ multũ incola).i.ꝑegrina a deo in regio⸗ ne diſſimilitudinis puta vagando diſcurrẽdo per multavana ⁊ inutilia(fuit anima mea)que debebat ſolis diuinis eſle intenta S coꝛpus ꝑegrinat᷑ locis ita anima affectibo. Si deum amat anima aſcendit ad eum ſiterrã ꝑe⸗ ne ſit oſtendit cum ſubdit. . Cum his qui oderũt pacem eram paci icutenim grinatur a deo.Et q; patiens in ſua ꝑegrinatõ eris cum te aliena malicia mutare non poterit (cum loquebar illis) ꝓhibendo a malis ⁊ hoꝛ tando ad bona ip̃i obſtinati (impugnabãt me gratis).i.ſine meo merito et cauſa:nolentes me audire loquentẽvtilia.Etideo ſi audire ↄtem⸗ nunt mali nequaq; tñ averbo pꝛedicatõis deſ⸗ ſare debẽtboni: ne ſicut illi peccant ex facto ita iſti peccent ex ſilentio. ꝛatio. ribulationũ noſtramzʒ optime mitigatoꝛ deus libera animas fideliũ a labijs detraben⸗ lium iniquoꝝ vt adiutoꝛijs ſpiritalibo pꝛemu⸗ nite nullis impugnationibo aggrauent d. [Dlſal uini auxilij poſtulatõe. 0 ¶ PBs. cxrx. os in montes:vndevemiet auxilium —α☚⏑ä mä Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Idem titulus qui ſupꝛa et idem ſenſus et ſimiliter in ſequenti bus. Materia: poſtulatio diuini auxilij in tri⸗ bulatione ⁊ tentatõe. Intentio monere fideles ————— no conſidant. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona tribulati in tribulationi⸗ bus et ꝑiculis conſtituti ad deum ⁊ ad ciues ce leſtes leuat oculos mentis petitq; eoꝝ adiuua⸗ ri pꝛecibus ⁊ meritis ne mens eius alicui ten⸗ tationi ſuccumbat ⁊ impugnatõni.Scdðs gra dus eſt petere diuinaʒ defenſionẽ cui nil poſſe obuiare monſtrat᷑ cui enim de mundo exeunti pericula occurrũt expoſcere debet diuinũ au⸗ xilium. Sententia in ſpeciali.Qui ergo ſupꝛa quaſi inclinatus clamauit iam reſpirans ocu⸗ los ad interceſſoꝛes ſanctos leuat dicens (Le⸗ uaui oculos meos) ſcʒ mẽtis ⁊ coꝛꝑis (in mon tes) ſpirituales ſcʒ ad ſctõs et ciues celeſtes di⸗ gnitate eleuatos. A mõte chꝛiſto qui eſt mons Hſalmus æ recurſu ad deuʒ; et ciues celeſtes in tribulatõne et tentatõne ac di — Euani oculos me — — invertice montiuʒ dicuntur ſancti montes qui pꝛius illuminati ſunt ſole iuſticie et ꝑ eos aper te ſunt ſcri pture (vnde).i.ex quibusvenietau xilium mihi) qꝛ ab eis tripliciter ad nos venit ncus cum loquebar illis impugnabant Lum his qui oderũt pacem).i.qui ſcindũt tatholicã vnitatem (eram pacificusnõ turbu lentus nõ iratus eoꝛum moleſtias patienter to lerando ⁊ vnitatẽ ſeruando vt eis pacem libe⸗ rius pꝛedicarẽ ſic debes habitare inter malos vt pacifice toleres inqetos Cunc enim bonus exemplũ ⁊ imitationẽ.ac ꝑ merita ⁊ interceſſo nem apud deum ſed non eſt pꝛeſumendũ de il lis unmo de dno. Unde et ſubdit᷑ H auxiliũ ſcʒ per eoꝛum ſcripiuras ⁊ doctrinã.ꝑ Auxiliũ meum a ono: qui fecit celum et terram. Aurxiliũ meũtamen pꝛincipaliter eſt a do⸗ mino)licet per eos qꝛ hi de pienitudine eius ac cipiunt. diuina enim adiutoꝛia hominib⸗ ge⸗ 2 ſtita et per angelos ⁊ ſanctos miniſtrata pꝛinci paliter ſunt a deo. Illi ergo miniſtriſed deus ẽ auctoꝛ qui fecit celũ ⁊ terrã) ⁊ ergo poteſt auxi liari. Ideo hic dñs celi etterre factoꝛ deſcribit vt quantuʒ pꝛecellat ceteros ſanctos attendat᷑. Illicreature ſunt ⁊ iſte creatoꝛ. Illi iluminati ſunt iſte illuminatoꝛ. Deide iſte de tali auxilio letus ſibi ipi tanquam alteri loquit᷑q.d. Quia auxiliũ eſta dño vt ergo firmus ſis in gradibo. Non cet in cõmotionẽ pedem tuũ:neq; doꝛmitet qui cuſtodit te. Hon dei) dñs (in cõmotion? qua ab aſcen ſu mouearis (pedem tuum).i.nõ ꝑmittat affe⸗ ctionem tuam mutari de bono in malũ nec pa tiatur moueri ſtabilitatẽ qua in eo es fimatus Sicut autẽ charitas pedem mouetad ambu⸗ landũ ⁊ ꝓficiendũ ſic ſuꝑbia mouet actaden gum ⁊ deficiendũ (neq;)etiã(doꝛmitet.i.tepe⸗ ſcat: ad modũ doꝛmitantis cuſtodiã tuã negli gat(qui cuſtodit teꝛſcʒ deus cuſtos pꝛincipalis deus enim in ſe manentẽ ꝑuigili cuſtodia ꝓte⸗ git actueturet neminẽ deſerit niſi pꝛius ab ipᷣo deſerat᷑ vt aũttibi nõ doꝛmiat eſto iſrł qꝛ. cuſtodit iſrrgael SS Ecce nõ doꝛmitabit neq; doꝛmiet).i.nõ erit negligens in cuſtodia ſua tanquaʒ doꝛmitaret ſemiplene vel doꝛmitet plenecqui cuſtodit iſrł id eſt ſanctos videntes ⁊ contemplantes deum qꝛ ſinevlla intermiſſione cuſtodit᷑ qui eum ſpi⸗ ntaliũ oculoꝝ intentõe cõtemplat᷑.q.d.ille qui ſ● cuſtodit iſrael cuſtodiet te in gratia ſua ſi fueriſ iſrael.i. videns deũ ꝑ fidem operantẽ. Eſto er go iſraelvt merearis ipſum habere cuſtodeʒ et tunc nõ ſinet moueri pedem tuuzʒ. Et quaſi qs quereret quis eſt iſte cuſtos ſubdit. Dññs cuſtodit te dñs ꝓtectio tua:ſuper Ban⸗ xteram tuam. Dns cuſtodit te)in bono (dñs)eſt( ꝓtectio tua)cõtra malũſuꝑ manũ dexterã tuã).i.plus et foꝛtius q; manus tua dextera que pᷣcipue ꝓ⸗ tegit et defendit. hoc eſt plus q; tota virtus tua poſſet te ptegere? etiam omnis poteſtas huma na. Vel eſt(ptectio ſuꝑ manũ dexterã tuã).i.ꝓ tegat bonam operationẽ tuam queꝑ dexterã ſi gnificatur ne deficiat vel detrimentũ patiatur. Et ſic ꝓtegette p. Mer diem ſol non vret te:neq; luna per Per diem ſol nõ vret te).i.nõ vreris ⁊ eleua beris elatõne ꝓſperitatis neq; luna ꝑ noctem) id eſt nõ ſuccubes ⁊ deijcieris depꝛeſſione ad⸗ uerſitatis.ꝑ diem enim accipiunt ꝓſpera.ꝑ ſo⸗ Ecce non doꝛmitabit neq; doꝛmiet: qui lem elatio que venit ex ꝓſperis:ꝑ noctem vero aduerſa: ꝑ lunã depꝛeſſio que puenit ex aduer ſis.Et dicitur luna vrere qꝛ non ſolũ ex caloꝛe ſed etiam ex frigoꝛe vrunt᷑ et deſiccant᷑ fructus terre.q.d.nec fulgoꝛ ꝓſperitatis nec defectõ ad uerſitatis turbabunt poſitũ tue mentis dño te cuſtodiente ⁊ ꝓtegente ⁊ vt bꝛeuiter omnia cõ⸗ plectar. Diñiñs cuſtodit te ab om̃i malo:cuſtodiꝰ — — at animam tuampñße. — ns cuſtodit te ab omni malo) nõ quidem a malo tribulationis ⁊ pene ſed a malo peccati et culpe ⁊ hoc diſcernit cum ſubiungitcuſtodi At animã tuã dñs) vt intelligas te a dno cuſto⸗ diri ab illo malo qð poteſt eſſe ĩ anima.i.a pec cato nõ ab illo qð pᷣt eſſe in coꝛꝑe ſcʒ infirmita tevel tribulatõne.Cuſtodit etiam quandoq; a malo culpe ⁊ pene qꝛ vtraq; ſalus eſt in manu ſua ⁊ poteſtate.Deinde cuncta cõcluditd. Dñs cuſtodiat introitũ tuuʒ et exitum tuum:ex hoc nunc et vſq; in ſeculũ. ¶ Dus cuſtodiat introuũ tuum et exitũ tuum ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculũ).i.dirigat te in omi bus operib et tentationib⸗ tuis a pncipiovſq; ad finem ⁊ nũc ⁊ ſemꝑ ac bonis initijs bonos exitus adiungat.Quãdo tentamur intramus quando tentationẽ vincimus eximus. Etcu⸗ ſtodit dñs introitũ dum nõ ſinit tentari ſupꝛa vires ⁊ ne vincamur tentatõis tꝑe.Exitũ vero cuſtodit cum facit cum tentatõne exitum et p⸗ uentuʒ ⁊ ne vincamur in fine.ᷣm grego.introi tus vocatur ingreſius ad fidem ꝑ baptimmũ ex itus vero tranſitus de iſta vita ad gloꝛii. Pꝛotege plebem tuam non doꝛmitans nec diem tu nos ab ſcandalis huius mũdi defen⸗ obdoꝛmiens dñie ꝓtectoꝛ iſrael ⁊ ne vramur ꝑp ſalmus de gaudio et leticia electo- rum adhuc peregrinantin ex ſpe et deſi⸗ derio veniendi ad hierim ciuitatẽ cele/ ſtem. ps cxi. Etatns ſinmm bis — ¶ Auctoꝛ pꝛa.Materia ſpes ⁊ deſideriũveniendi ad hie ruſalem ciuitatẽ ſupernaʒ. Intentio:monereet incitare fideles ad habendũ huiiſmodi ſpem et deſideriũ. Sentẽtia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet electi gaudet ſe ad ſupernã ciuitatem ſcʒ hiertm eſſe venturuũ. De que dicta ſunt mihi:in domũ domi⸗ ſalmi ꝓpheta dauid. Titulus vt ſu lor an⸗ da ſor cö⸗ ſoe i⸗ qua multa a multis andiuit vbi iam om̃s cõci nes noſtri angeli ⁊ ſancti ſecura ꝓſperitate cõö⸗ ſiſtunt ⁊ cum dño in iudicio iudicabuntloqui turq; ad ipſos ciues hierł m celeſtis vt fidelib⸗ eccleſie militantis illuc aſcenſuris optent ⁊ pe⸗ tant abũdantiã pacis. Tercius gradus eſt ma gnum gaudiuʒ qð habet vir ſanctus eo ꝙ ſe et alios videt in eccleſia pura mente verſari atq;ʒ digne deo in hac peregrinatõne militare vnde ad celeſtẽ hierim ſuſpiramus ad quam duab⸗ alis dilectõnis leuamur. Dententia in ſpecia li. Iſte ergo in ꝑſona electi ſuꝑnam patriã ſu⸗ ſpirantis ex multis de ea auditis ad modũ le⸗ tus ait(Letatus ſum)id eſt ſpem babui⁊ gau⸗ dium (in his que dicta ſunt mihi)p reuelatio⸗ nema ſpiritu ſancto necnõ a ꝓphetis et apoſto lis ac ſanctꝭ p ſcripturã ſctãm oibobonis chꝛi ſtianis ꝙ ſcʒ (in domũ dñi ibimꝰ)nõ manu fa ctam in celis.i.in celeſtẽ hierlm vt ciues efficia mur ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei.Curramus ergo et nõ deficiamus qꝛ illuc ꝑtinemus ⁊ ꝑuenie⸗ mus vbi nõ laſſabimur. Et cũ hec dicerent᷑. Stãtes erat pedes noſtri: in atrijs tuis bieruſalen. Btantes erant pedes noſtri).i.affectus ſeu affectiones animi.ſicut enim coꝛpusvehit᷑ pe⸗ dibus ita quodãmodo vehł᷑ur ⁊. pficit anima ſuis affectiba (in atrijs tuis)ſcʒ interioꝛiba id eſt in penetralibus et accipita parte totum. Atria enim ſunt introitus ſed hic etiam accipiunt᷑ ꝓ penetralib o (hierlm)ſuperna ⁊ celeſtis.Cogi ia qualis ibi ſis futurus et qᷓ;uis ad huc in via ſis hoc tibi pone ante ocłos quaſi iam ibi ſtes quaſi intra angelos indeficiens gaudeas. Sʒ ne iſtam terrenã hierIm putares ſubiecit. Hierim que edificaturvt ciuitas:cuius articipatio eius in idihyßm. . ¶ Hierlm) dico (que edificat᷑ ex viuis lapidi bus puta angelis ⁊ ſanctis hominibo (vt ciui⸗ tas )id eſt ad ſimilitudineʒ ciuitatis materialis que edificat᷑ ex diuerſis lapidibo etlignis. Nõ eni eſt ciuitas coꝛꝑalis ſed ei ſimilis (cuius ꝑti cipatio eius)eſtcin idipᷣm)id eſt in idvel iliꝰqðᷣ ſemꝑ eodeʒ modo eſt ⁊ immutabiliter in ſe ipᷣo Emanet.i.eternũ ⁊ hoc eſt deus qui aitego ſum qui ſum.ſtabilitatis ergo particeps eſtula ciui tas qð de nulla carnali dici poteſt. Uel (cuius Eticeps)id eſt fruitio eius eſt in idipᷣm).i.vniꝰ et eiuſdẽ qð eni vnus ꝑticipat omes ⁊ ſinguli ERticipãt ⁊ eode bono qͥ vnus ſingulariter frui⸗ tur ⁊ gaudet òms generaliter fruunt᷑ ⁊ gaudẽt deus eni eſt obiectũ btitudinis oĩbo ſctis plus tamen? minus ꝑticipant ſcoõm diuer ſitatẽ gra duum meritox. Inde autem ſcio qꝛ ibimmg. Vlluc enĩ aſcenderũt tribus tribus dñi: teſtimoniu iſrael: ad confitendũ nomini ¶ Illuc enim aſcenderunt)quaſi pꝛeparautes nobis viam (tribus)non omnes ⁊ quicũq ſed (tribus dñi) id eſt iuſte ⁊ ſancte coꝛam dño ſcʒ ſancti patres nouixveteris teſtamenti que ſunt vel in quibus eſtteſtimoniũ iſrael)id eſt qui ſe teſtantur iſrael ꝑ bona opera vel in quibus co gnoſcitur qꝛ vere ſunt iſrael id eſtvidentes deũ per ſidem foꝛmatã vel teſtimoniuʒ dantes ipſi lſrgel de bonitate dei.aſcenderunt inquã ad cõ fitendum cõfeſſione laudis (nomini dñi)id eſt ad laudandũ dñm illius ciuitatis hoc enĩvni⸗ cum officiũ erit eis. Inde etiam eſt certitudo ꝙ; ibimus. Quia illic ſederunt ſedes in iudicio: ſes des ſuper domum dauid. Ruia lic)ſcʒ in illa hierlm (ſederunt)id eſt edebũt (in iudicio) faciendo tanquã cum chꝛi ſto iudicantes (ſedes)id eſt ſancti maioꝛes in q bus deus ſedet ⁊ inde iudicat (ſedes) inquam exiſtentes (ſuper domum dauid)id eſt ſuper fa miliam chꝛiſti cui dederunt cibumin tempoꝛe ſcʒ ſanctos minoꝛesvt iudicet eos.dauid enm interpꝛetat᷑ manu foꝛtis et ſigniſicat chꝛiſtuʒ qᷣ diabolũ vicit ⁊ poꝛtas inferi fregit. Judicabũt autem illi qui omnia reliquerũt ⁊ chꝛiſtũ ſecu⸗ ti ſunt ſed iudicabunt᷑ illi qͥ de rebus quas re⸗ tinuerunt opera mie fecerunt. Etqꝛ ad ſuper nam hierlm ꝑueniemus cõuertit verba ad iu⸗ dices dicens.Ergo o ſancti qui in ſuꝑna bie⸗ * ruſalem eſtis Hogate que ad pacem ſunt hieruſalẽet undantia diligentibuste. Rogate)et petite a dño ⁊ pꝛeciboveſtris im⸗ petrate eacque ad pacem)obtinendaʒ (ſunt)id eſt ꝑtinent ⁊ ducũt huius (hierlmceleſtis que dicta eſt viſio pacis.Et ad ipᷣam hierłm cõuer tens vocem ſubditet abundantia)pacis ac bo noꝛum ſpiritualiũ ſcʒ nunc meritoꝝ⁊ tunc pꝛe mioꝛum detur diligentibo te) et deum appeten⸗ tibus eſſe tecum o hierlm ſuperna. Et qꝛ adeo vtilis et delectabilis ſuper omnia eſt pax ergo ego ipſe rogo dicens.o hierlm. = Fiat pax in virtute tua:et abundantia in turribus tuis. in futuro (in virtute tua)ſcʒ charitate.charitas enim paceʒ generat et virtus hierłm dicit᷑ quia bic incipiens ibi ꝑficitur et eſt vinus Sl v iat) vt ⁊ detur nobis (pax) et in pꝛeſentiet 4 moꝛs cui nil reſiſtit quia occidit quod fuimus vt aliud ſimus quod non eramus (⁊ abundan tia)pacis ⁊ charitatis ceteroꝛũq; bonoꝝ ſpiri⸗ tualium tanta fiat (in turribo tuis) id eſt maioꝛi bus et excelſis vt influat alijs minoꝛibo qꝛ per cheritateʒ regunt᷑ infirmi a firmis. Sed quia charitas eſt non noſtra ſed que alioꝛũ ſuntque rere ideo cum de charitate diceret ſubdit. WMꝛopter fratres meos et pximos me⸗ os: loquebar pacem dete. Pꝛopter fratres meos)fide(et pximos me⸗ os)charitate cõuertendos ⁊ lucrandos(loque⸗ baralijs pᷣdicando ⁊ ꝓ eis oꝛando (pacem de tepo hierkm vt ſcʒ ad illam pacem eos pᷣdican⸗ do allicerem ⁊ oꝛando attraherẽ vtet ipi ad cõ ſummationeʒ huius edificij ſe perfectos exhi⸗ berent. Sancti etenim viri non ꝓpter ſe nõ ꝓ⸗ keer gloꝛiã vel honoꝛẽ nec ꝓpter aliqð tempoꝛa leæecommodũ ſed ꝓpter animas deo lucrandas pꝛedicant pacem et gloꝛiam celeſtis hieruſaleʒ vt alij cũ eis ꝑpetua pace ⁊ beatitudine ꝑfruã⸗ Pꝛopter domum dñi dei noſtri: queſiui VPꝛopter domum dũñi dei noſtri)edificandã hoc eſt non ꝓpter metm̃ ſed ꝓpier eccłiam ꝓpter ſanctos ⁊ ꝑegrinos ⁊ inopes vt ⁊ ipſi aſcendãt (queſiui rogando ⁊ pꝛcdicando (bona)nõ vti q; tempoꝛalia ⁊ caduca ſedvera atq; ꝑpetua (ti bi)id eſt ad honoꝛẽ tui o celeſtis hieruſalẽ ad te congregando ciuiũ multitudinẽ hoc feci quia domus es dei et ita in hoc ꝙ te diligo deum di ligo.O quaʒ felices ⁊ beati qui in te meruerint habitare quia deum videbunt facie ad faciem cxt laudabunt ſine fine. ꝛatio. ¶ Ambnlantibo in arijs domus tueomnipo tens pacis abundantiã largiri vignare vt duz tetota auiditate coꝛdiũ cõfitemur bona tua in Plalmus de recurſu ad deum poꝛa/ tionem in obpꝛobꝛijs et deſpectõne a di uitibus et ſuperbis ac quibuſcũq; tribu latonibus. ¶ Is. cxrij. DOte leuam ocu/⸗ los meos:qui habitas in celis. luctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti tulus vt ſupꝛa. Materia:recurſus ad deuʒ per oꝛationẽ in tribulatione ſcʒ in obpꝛohꝛijs⁊ de ſpectõne. Intentio:monere fideles vt aſcendãt et inter quaſſibet anguſtias de dño pꝛeſumant Wtandem miſertus exaudiat Sententia in ge . nerali: ſpheta in iſto pſalmo in ꝑſona mibulati in tentationibo et periculis conſtituti ad ipſum deüũ leuat oculos mentis imploꝛans eius miſe ricoꝛdiam et ſuffragiũ qꝛ ab inſultantibo coꝛ⸗ pus affligit᷑ paſſionibo ⁊ anima deſpectu et ob beobens mud Quartus gradus eſt inter q̃ſſi et anguſtias conſtanter de dño pꝛeſumere do nec miſertus exaudiat. Sententia in ſpeciali. Qui ergo ſi npra ad montes nunc quaſi aſcen⸗ dendo ad ipſum deum quod maius eſt oculos leuat dicens (Ad te)o deus tanquam ad ſolaʒ etvnicam ſpem meam quaſi omnia terrena de ſpiciens (leuaui)ego affectu ⁊ deſiderio aſcen⸗ dens (oculos meos)ſcʒ coꝛdis ⁊ etiam coꝛpo⸗ ris.Quo eni oculos leuaret niſi illuc quo ten⸗ debat et aſcendere deſiderabat (qui habitat in celis) id eſt in angelis ⁊ ſanctis in quibustan⸗ quam in celis quieſcis. Vel(in celia)ſuꝑioꝛib⸗ licet enim deus ſitvbiq; per eſſentiã ⁊ potentiã tñ ſpeciali modo dicit᷑ habitare in celisvbi ſa⸗ cie ad faciein videtur a ſanctis. Et ſubditꝑ ſi- mile quomodo leuaui.d. Ecce ſicut oculi ſeruoꝝ:in manibo domi Kamn en ””ll Ecce ſicut oculi ſeruoꝝ in manibo domino rum ſuoꝛumſcʒ reſpiciunt deſiderantes aliqð ſubſidiuʒ ⁊ pꝛemieʒ laboꝛis vel vt parcant eis delinquentibo qꝛvtrunq; eſt in dominoꝝ pote ſtatevbi dicit Gꝛegoꝛius q; in omnib agendis noſtris debemus oculos leuare ad deum et os dñi interrogare id eſt ſacram ſcrnipturam vtad ipſam tanquam ad regulaʒ diuinã dirigamur alioquin nec pꝛaua coꝛrigimus nec toꝛta diri- cgimns. SBicut oculi ancille in manibo dñe ſue: ita oculi noſtri ad ovñm deum noſtrũ do⸗ ec miſereatur noſti. icut oculi ancille)ſcʒ reſpiciunt cin mani bus dñe ſueyexpectando ab ea auxiliũ ⁊ bene⸗ ficium (ita oculi noſtri) interioꝛes ⁊ exterioꝛes (ad dñm deum noſtrũ)intenti ſunt et reſpiciũt (donec)id eſt vt miſereat᷑ noſtri ſcʒ liberando ab omnib malis ⁊ miſerijs.Quia tota vita ſu per terrã tentatio eſttota ꝑſecutio ⁊ plage.opoꝛ tet nos ſemꝑ in dei auxilio intentionẽ ſine vllo deflexu continere vt nobis miſericoꝛdiã ſuuam dignetur impendere.plange ergo o homo quã diu viuis in terris et leua oculos tuos ad eum qui habitat in celis clamãs ⁊ dicens quod ſe⸗ quitur. „ . „ Niſerere noſtri dñe miſerere nri:qꝛ ml⸗ iſerere noſtri dne mala relaxando (miſe 7 m repleti ſumus ceſpectione. SNe NN rere noſtri) bona augendo Tel ingeminater intenſione affectus etetiam qꝛ coꝛpus laboꝛat paſſionibo etanima obpꝛobꝛijs et neceſſe eſt vt miſerearis (qꝛ multũ repleti ſumus deſpectio⸗ ne) et contemptu qꝛ ſperamus quod non vide mus et abundant paſſiones in nobis in quib yſq; ad plenũ deſpecti ſumus. Sed quãto ma gis ſancti apud homiĩes deſpiciunt᷑tanto ma⸗ ioꝛem apud deum gloꝛiã conſequunt᷑.⁊ exag⸗ verando ſubddirt. Quia multum repleta eſt anima noſira obpꝛobꝛiuʒ abundantibus et deſpectio ſiſtendi (dicat nunc) nidilate poſtliberatõnem gratias agendo qꝛ euaſit(iſrael).i.ꝓpłs fidelis videns deũ ꝑfidem ⁊ exvehementi affectu ideʒ repetens dicit (niſi qꝛ dñs erat in nobis) ꝑ gra tiam ſubſequentẽ dans nobis virtutẽ ſugondi g. d. fideles ꝑicula euadentes ſiue qui iam ſunt in re beatitudinis eterne ſiue qui adbuc ſunt in ſpe dicant gras agentes niſi dñs fuiſſet in no⸗ bis ſcʒ nos ꝓptegens ⁊ liberns. Cum exurgerent homines in nos: foꝛn⸗ te viuos deglutiſſent no. NALum exurgerent) ꝑſequendochomines)po MOuia multũ repleta eſt)ſcʒ deſpectione (ani ma noſtra) id eſt vita noſtra et ſubdit a quibus 7 quare deſpiciatur dicens anima inquam ſeu vita factaſobpꝛobꝛiũ) qꝛ pauꝑes ſumus (abũ dantibus )felicitate ſeculi ſcʒ diuitibocet deſpe⸗ ctio) qꝛ humiles ſumus(ſuperbis)de ſe pꝛeſu⸗ mentibo et ideo ſicut multiplicata eſt in nobis deſpectio ſic multiplicet᷑ in nobis tua miſeratõ Ecce ꝙ ſancti chꝛiſto famulant᷑a malis in ob pꝛobꝛium eis vertiturvidelicet qꝛ ſunt pauꝑes et qꝛ bumiles. Eeloꝝ habitatoꝛ deus ad teleuamus ocu⸗ tentes vel demones ſcm illð malus homo ſu per ſeminauit ziʒania (in nos).i.contra nos in quibus deus erat(foꝛte) cõtigiſſet ꝙ (viuos) id eſt ſcienter peccantes ſcʒ ſcientes malũ eſſe et tñ facienles ſeu conſentientes qꝛ maius pctm̃ eſt peccare ſciẽter licet ꝑiculoſius ſit peccare igno ranterdeglutiſſent nos iid eſt in coꝛꝑaſſent ſi⸗ bianimas noſtras ꝑ inſtigationẽ ſcelerũ vt ꝑ⸗ ſecutõne ſuꝑati in ſocietatẽ tranſiremus impio rum ⁊ diciifoꝛte) ꝓpter fiduciã quam habet de dei miſericoꝛsklti. Cum iraſceretur furoꝛ eoꝛũ in nog:foꝛ⸗ ſitan aqua abſoꝛbuiſſet nos. los noſtros pꝛecantesvt ccoutatis obpꝛobꝛijs Wſalmus de liberatione a magnis hu/⸗ ius ſeculi periculis et erumnis per gra⸗ tiam et auxiliu dñi miſerentis. — CheII. Aſi qe dommus ¶ Qum ilraſceret᷑ furoꝛ eoꝝ)irratõnabilis (in nos )et nos ex ira quaſi furioſi exequerent᷑ (foꝛ ſitan aqua) mibulatõnis vehementis ⁊ impe⸗ tus perſecutoꝝ tranſitoꝛius(abſoꝛbuiſſet nos) includendo nos vndiq; ſicut abſoꝛptus aqua vndiq; circundat᷑ ea et nõ pocniſſenus olius liter euadere. Sed erepti ſumus ab his ꝑ eum qui erat in nobis cui ob hoc gfe referẽde ſunt. qꝛ gratia eius ſaluati ſumus ne deo huiusvite erat in nobis dicat nüc iſrael: niſi qꝛ dñs erat in nohbis dulcedinẽ pꝛeferremus. Nam per dũm ⁊ diui no adiutoꝛio. Aucctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.Ti tulusvt ſupꝛa Materia liberatio a periculis ꝑ auxiliũ dni miſerentis. Intentio:monere fide⸗ les liberationẽ noſtrã non nobis ſed deo aſcri bere et ei gratias agere. Sententia in generali Apheta in iſto pſalmo loquitur in ꝑpſona illoꝛũ qui a magnis ꝑiculis ⁊ erũnis huius ſeculi li⸗ berati ſunt qui ſuam liberatõnẽ ſoli diuine mi ſericoꝛdie aſcribunt ⁊ gratias agunt ꝙ nõ ſunt a ſuis perſecutoꝛibo decepti ſed eoꝛum inſidijs contnitis miſericoꝛditer liberati. Quintus gra dus eſt vt liberatia periculis non ſibi ſed dño tribuant. Dententia in ſpeciali: ſancti ergo ex nimia exulttõne antequã exponant pericula vnde euaſerunt dicunt ie liberatos⁊ per quem dicentes (¶ Hiſi hoc eſſet(qꝛ dñs erat in nobis) per graliã pꝛeuenientẽ dans nobis ptãtem re⸗ Toꝛrentem ꝑtranſiuit anima noſtra foꝛ ſitan ptranſiſſet anima noſtra anaquam in tolerabilem. ⸗— Zoꝛrentẽ).i.tribulationẽ validã ⁊ impetuo ſanm cito tamen ad modũ toꝛrentis tranſeuntẽ ac multas tentationũ turbines ꝑtranſiuit ani ma noſtra) 9ꝛ nõ heſit ſed euaſit ⁊ niſi dñs ſuiſ⸗ ſet in nobisſoꝛſitan ꝑtranſiſſet).i.ꝑtranſire ha buiſſet anima noſtra aquam.i.ꝑſecutionẽ ſin tolerabilem viribo noſtris.i.difficilẽ tolerari ⁊ ꝑicula maioꝛa pᷣdictis qꝛ tantã ꝑſecutionũ im manitatẽ ferre non potuiſſemus niſi adiutoꝛiũ a deo ſuſcepiſſemus.Etqꝛ tranſimus ergo. Benedictus dñs: qui non cedit nos in Benedictusſitoñs)et laudatus (qui non dedit nos).i,.dari ꝑmiſit in captionem Ann re ꝑmittit. Unde ⁊ ſubdit᷑. NHam. coꝛum id eſt in eoꝛum ptãtem crudelem quaſi moꝛe ferarum ſanguinè noſtrũ ſitientiũ vt nos ſua poteſtate ⁊ vi hanc vitam deo pꝛefere ⁊ in ſuam ſocietatẽ malam tranſire compellerent et ſic animas noſtras occidendo crudeliter lace⸗ rarqt dentes enim coꝛum numeroſitas eſt vi⸗ cioꝛuʒ quibus eos in captionẽ nõ tribuit qꝛ et ſi coꝛpoꝛa occidi ſinit nequaquã animas peri⸗ Anima noſtra ſicut paſſer erepta eſt: de ¶ Anima noſtra)et ſi coꝛpus paſſum ſitſicut pa ſeryeuadens (erepta eſt) id eſt liberata ꝑ deũ (de laqueo venantiũ )id ẽ de inſidijs ⁊ deceptõ nibus pſequentiũ ac dolis⁊ a ſtudijs demonũ Xradunt᷑ nobis laquei in diuitijs delicijs in⸗ ſlſicgijs perſecutionibo ac concupiſcentijæc ten⸗ tationibo diuerſis ſed contrito ſathana ſub pe⸗ dibus noſtris ſicut paſſer ſapiens euolam ab illis vnde ſubiungtur. Laqueus cõtritus eſt: et nos liberati ſu õs ð dñi potentiã(et nos liberati ſumus)nõ virtute pꝛia ſʒ diuina laqueus conteritur quando ad uerſitas ⁊ ꝓſperitas huius mundi mentis foꝛ⸗ titudine ſuperat᷑laqueũ ergo virtute dñi con⸗ terit atq; animã liberat quiſquis dulcedinẽvi⸗ te huius deſpiciendo calcat ⁊ tribulationẽ pa⸗ tiendo ſuperat.atq; alis virtutũ ad celeſtia vo⸗ lat. Sed qꝛ hoc nõ ſuis viribus ſed diuine lar gitati ſancti tribuũt recte ſubiũgendo dicũt. Aldiutoꝛiũ noſtrũ in nomine dnuqui fe⸗ „ . cit celum et terram. Aaiutorii enim noſtrũ) nõ a nobis nec in nobis ſed (in nomine dñi eſt id eſt in inuocatõ neect ptate nominis dñi contra quem nullus poteſt omnino pꝛeualerequi ſecit celum ⁊ ter⸗ ram et omnia que in eis ſunt. Ael(celuʒ ⁊ ter⸗ ram )id eſt celeſtia ⁊ terreſtria. Alij querant hu manũ adiutoꝛiũ nos queramus diuinũ. recla ment nomina pᷣncipũ nos nomen dñi dei no⸗ ſtri inuocemus ſuper nos. IJpſe ſit noſter adiu toꝛ qui creatoꝛ. Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos.ipᷣe regat nos ⁊ non ipᷣi nos.Dicat ergo eccleſia di camus ⁊ nos ſiue in tribulatoe poſiti ſiuea tri⸗ bulatõne liberati. Adiutoꝛiũ noſtrũ in nomi⸗ ne dñi qui fecit celum ⁊ teram. aqueus contritus) id eſt diruptus eſt per iſta hierlin ⁊ dicit. Vontes in circui D:ꝛatio. onclude dñe hiantia oꝛa maloꝛũ qui nos ſeuis obtrectationũ dentibo voꝛare nitunt᷑ viqᷓ de noſtra virtute diffidimus nominis tui ads toꝛio muniamur. Per do. “ ¶Vſalmus ve firma ſpe et confidentis in dño ſolo nõ in aliquo terreno vel hu ius ſeculi bono ſemper habenda. Wi con binur in eternü qui habitat in hie ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus vt ſu pꝛa. Materia firma ſpes ⁊ cõfidentia in dno. Intentio monere fideles firmiter ſperare in do mino ⁊ confidere. Sententia in generaliꝓphe ta in iſto pſalmo docetetclamat nobis in dño ſolum eſſe cõfidendũ nõ in aliud huius ſeculi qꝛ ſic confidentes ꝓpter dei ⁊ angeloꝝ aſſiſtenti am ⁊ cuſtodiã non permittunt᷑ in aduerſis vite p̃ſentis a ſtabilitate fidei ⁊ virtutis moueri nec vſq; quaq; ſuccumbere. pꝛecat᷑ inſuper ꝙ bo⸗ nis bona ⁊ malis mala veniant pꝛout merue⸗ munt. Dextus gradus eſt confidentia fideliſſi⸗ mi chꝛiſtiani ſolidiſſumis montibus compa⸗ rata quam habet in dño ne zelet felices in hoc ſeculo.hic nanq; pſalmus docet non intende⸗ re in ꝓſperantes in hoc ſeculo de qua ꝓſperita te ſuperbia ſolet peænire. Sententia in ſpecia⸗ li. O ſtendens ergo fidentem in dno non poſſe moueri ait ( Qui confidunt)et ſpem ſuam po⸗ nunt(in dño nõ in mundo nõ in rebus mun⸗ danis nec in homibo vanis ſunt (ſicut mons) firmi et foꝛtes ſtabiles ⁊ immobiles ne terrena pſperitate fluctuent mons inq; (ſyon)id eſt ſpe culationis vt etiam deum cõtemplari valeant ct(non cõmouebit᷑ in eternũ) a ſtabilitate fidei et virtutis (qui habitat in hierlm) ſpirituali id eſt in eccleſia chꝛiſti per fidem charitate foꝛma tam vl in hierlm ſuꝑna per cõtemplationẽ ſcʒ cuius conuerſatio in celis eſt. Etcauſam hu⸗ ius ſtabilitatis ſubiungit deſcribens qualis eſt * * 2 = Dontes) id eſt angeli ꝓphete apoſtoli ⁊ cete cuitu ppyli ſui ex hoc nüc et vſq; inſchm. ri ſanctii ac pꝛedicatoꝛes a terra ſubleuati ſunt (in circuitu eius)quaſi murus⁊ muniunt eam verbo et exemplo ſed ne in montib remaneas et ſpem ponas addit(et dñs)qͥ habitat in mon tibus ⁊ vertex montiuʒz eſt (in circuitu ꝓpłi ſui) yvt foꝛtis defenſio (ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculũ) ſicut ipᷣe dignatus eſt polliceri dieens.ecce ego vobiſcũ ſum vſq; in conſũmationẽ ſeculi. Iſta quidem ſancioꝝ munitio atq; diuine charita⸗ tis coniunctio in pꝛeſenti ſeculo inchoat ſed ex tu eius: et dñs in cir⸗ — — eyw ☛ . — – S=— =— ☛R E Suà ’ ☛☛ ☛. I i) , e hoc nuncvſq; in eternuũ ſeculum perdurat. Eſt igitur dñs in circuitu vtdefenſoꝛ ⁊ in medio-t rex ⁊ dñs.Et vere non cõmouebunt QAuia non relinquet dominus virgam peccatoꝝ ſuper ſoꝛtem iuſtoꝛum: vt nõ5 extendant iuſti ad iniquitatem manus —————— uia non relinquet dñs) vt ſemꝑ duret vir gam peccatoꝝ)id eſt flagellũ maloꝝ (ſuꝑ iuſto rum ſoꝛtem)id eſt ſuper iuſtos ſoꝛte ex omnibꝰ electos vel qui ſunt ſoꝛs et hereditas dei vel de ſoꝛte eius licetad tempus fieri ꝑmittat ꝓpter di ſciplinaʒ populi ſui aliquando ad coꝛrectionẽ moꝛum aliquando ad augmentũ meritoꝛũ (vt non extendant iuſti ad iniquitatẽ ſuꝑati in ten tatione ſed teneant ab iniquitatemanus ſuas) intelligentes hoc pondus tribulatõnũ ad tem pus eſſe ⁊ ideo patienter ferant⁊ non deficiant expectantes dñi aduentũ ⁊ retributionẽ.Et qꝛ boni merentur pꝛemiari ⁊ mali puniri ſubiun pAoKcc. Benefac domine: bonis et rectis coꝛde. (Bepellebffenequithsinin . . 6 . . tentationũ imbꝛibus quatiant᷑. Per do. me nequitias inſurgentiuz a ſoꝛte uʒ ⁊ quiin te toto coꝛde confidunt nullis ſalmus de gaudio et conſolatã ac gratiarũ actione ſpiritualiter liberatoꝛũa ‚— Benefac) o (dñe) id eſt benefacies conferen do bona gratie in pᷣſenti ⁊ gloꝛie in futuro(bo⸗ nis yoperecet rectis coꝛdeſe an bona agunt ? recta cogitant.rectũ coꝛ hadet qui floꝛem mun di reſpicit nec ꝓpter hoc inclinatur qui omnes affectus ſuos dirigit ad dei voluntatẽvt totum illud velit quod ſcit eum velle et voluntatẽ dei ſequatur non ſuam faciatq; illum pꝛecedenteʒ et ſe ſequentẽ non ſe pꝛecedentẽ et illum ſequen tem qͥ in omniba eum bonũ inuenit ſiue emen⸗ dantem ſiue conſolantẽ ſiue purgantẽ ſiue illu ninantem qꝛ diligentibꝛ deum omnia coope⸗ rantur in bonum. Declinantes autem in oblis ationes ad ducet dominus cũ operantibus iniqui⸗ tatem: pax ſuper iſrahel. Declinantes autem a rectitudine fidei ⁊ vir tutis ac dei iuſſis (in obligatõnes)id eſt ad pec cata que obligant ad penam. Vel (in obligatõ nes) culpe in pᷣſenti ſcʒ ꝑmiſſione ⁊ pene in fu⸗ turo ſcʒ immiſſiſſione (adducet dñs)ad penaʒ eternam (cum operantibo iniquitatẽ) quoꝛum facta ſunt imitati qꝛ eos qui declinant a bono cum eis qui pꝛeſeuerant in malo ſimili ſenten⸗ tia ferit ⁊ ꝑpetua damnatione punit ſed econ⸗ trario (pax) interna ⁊ eterna erit (ſuper iſrael) idd eſt ſuper bonos ⁊ rectos coꝛde deum viden⸗ tes foꝛmata fide.iſrael enĩ videns deum inter⸗ pꝛetatur. Nos ergo ſumus iſraelvt amplecta⸗ mur pacem qꝛ hierlim viſio pacis eſt. Tunc repl ſczʒ a captiuitate et vinculis peccatox. NPconuertendo onñs captiuitatẽ ſyon: facti ſumus pſalmi ꝓpha dauid. Zitulusvt ſup̃ Auctoꝛ Piare gaudium ⁊ conſolatio ꝓ liberatõne ſpirituali ſcʒ a vinculis vicioꝛuʒ et peccati. In tentiosnonere fideles ad gaudiũ ꝓ huiuſmodi ſpirituali liberatõne:⁊ opera miſericoꝛdie licet ſint ardua ⁊ difficilia libenter ꝑficere ꝓpter gau dium beatitudinis eterne. Sententia in gene⸗ rali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ ĩ ꝑſona illoꝝ· qui diuina miſeratiõe de captiuitate peccatoꝝ ſunt liberati aguntq; gratias ꝙ in tantã gratiã ſunt recepti vt eoꝛuʒ captiuitas cõmutata ſit in gaudiũ necnõ ex ſpiritus ſancti gratia et eff⸗ ſione lachꝛymarũ veram penitentiã ſint conſe⸗ cuti. Septimus iſte gradus in figuraveteris te ſtamenti quod per ſeptenariũ ſignificat᷑ ꝑ chꝛi ſtum venturũ reuerſionẽ fideliũ de captiuitate vicioꝛum quaſi redeuntiũ de babilonia ꝓphe⸗ tat. Dententia in ſpeciali in perſona ergo libe⸗ ratoꝛum quaſi redeuntiũ de babylonia ait. In conuertendo)id eſt poſtq; ↄuertit (dũs ca ptiuitatem ſyon) id eſt ecclie ⁊ ppli chꝛiſtiani re dimendo nos avinculis pctõꝛum ſanguine in nocenti.ſyon que interpꝛetat᷑ ſpeculatio intelli gitur ciuitas dei que ex parte eterna eſt ex par⸗ te captiua.eterna in angelis.captiua in homi⸗ nibus.Que ciuitas deũ ſpeculat᷑ angeli ꝑ ſpe⸗ ciem homines per ſidem (tfacti fumus ſicut cõ ſolati id eſt gauiſi ſumus tanqaum conſolatio nem accipientes ⁊ ſi nõdum ſecuri. VUnde di⸗ cit ſicut quia perfecta conſolatio non eſt in pꝛe ſenti. Et. lingua noſtra exultatione. ¶ Zunc ſcʒ in illa cõuerſione (repletũ eſt gau dio)ſpiritualicos noſtrũ)ſcʒ coꝛdis.i.mens q ſicut oꝛe loquimur hominiba ita mente loqui⸗-⸗ mur deo.Os coꝛdis eſt eius archanũ vnde ꝓ cedit bonum vel malum quod nos mundatv inquinat vybi gaudia pꝛimo ↄcipiunt᷑ que Poſt lingue officio erumpunt᷑. Vnde ſubanet in⸗ etum eſt gaudio os noſtruͦ et gua noſtra) ſcʒ coꝛpis repleta eſt exultatione) id eſt iubilatione p tanta gratia qua ſaluamur Sed qʒ hec gratia per aplłos in gentib eſt pꝛe dicata ſubiunagit. Tunc dicent inter gentes: magniſicauit Tunc)etiam (dicent)aliquicinter gentes) vi entes pctõꝝ conuerſionẽ ac talem vite emen⸗ dationẽ ⁊ magnarũ virtutũ operationẽ. nõ ait dicent gentes qꝛ nõ omes ſed aliqui inter oms credent qui dicentmagnificauit dñs facere cũ Zinertant cum eis. eis) id eſt magnam Geaniam amagnifica fecit cum fideliba ⁊ magnos eos fecit dñs captiuita tert Eent mittentes in illo ſeculo futuro (ſemina ſua) ſcʒ ie depulſa ab eis hoc fit quãdo de toto oꝛbe ad eccliam curritur. Ita ipſi dicent et nos atteſta⸗ mur qꝛ reuera. OVagnificauit dñs facere nobiſcuꝭ: acti — ſumus letanttes. ¶ Magniticauit dñs facere nobiſcũ)nos eni nobis male fecimus qͥ ſub pctõ nos vendidi⸗ musvñ redemptoꝛ nos liberans benefecit ma gnificauit gram ſuam fecit nobiſcũ micdõiam liberauit de captiuitate peccati. retraxit de ſerui tute diaboli. VUñ (facti ſumus letantes)qui pꝛi us eramus triſtes ⁊ gementes. Sed qꝛ liberati apeccatis indigent cõfoꝛtari ne recidiuentetvyt in virtutibus pꝛoficiant ideo oꝛatet petit pꝛo⸗ pheta diceoaeenn. Conuertere dñe captiuitatem noſtraͤ: ſi cut toꝛtens in auſtro. Couertere)o (dñe) ꝑfecteccaptiuitatẽ nfſam qua ad huc tenemur captiui que eſt ſeq̃la ipiuſ pcii ſcʒ ꝓnitas ad malũ difficultas ad bonũ(ſi cut toꝛrens) conuertit᷑ in auſtro).i.auſtro flan⸗ te qui eſt calidusventus quo ſoluunt᷑ glaties et implent᷑ aquis toꝛrentesvt currant. Sic enim flante ſpiritu ſancto qui er auſtrü ſicut diabo lus per aquilonẽ ventũ frigidũ ſignificat᷑ſolui mur a peccatis⁊ ſequelis ⁊ abũdantes lachꝛy⸗ mis currimus in bonis et ad patriã feſtinamꝰ Etlicet in iſto curſu ſitlaboꝛ nõ tamen ideo eſt deſiſtendendũ aa. . Qui ſeminant in lachꝛymis: in exulta⸗ Qui ſeminant)oꝑa bona opera miſcðie(in lachꝛymis)eo ꝙ laboꝛioſuʒ ſit vł eo ꝙ ſpiritua lis ſeminatoo fit in lachꝛymis et luctu vbiſe⸗ quitur cõſolatio ſicut carnalis in leticia? gau⸗ dio cuius extrema luctus occupat(in exulta⸗ tione metent) fructũ eterne beatitudinis quem colligunt ex ſeminatis. Quattuoꝛ autẽ ſunt cõö punctionis genera quibus ſanctiviri afficiunt 2 . in hac vita ploꝛant enim ſpter incolatus hui miſeriã quam tolerantvel ꝓpter dilationẽ beati tudinis quaʒ deſiderant aut /pter mala que ipᷣi vel alij cõmiſerũtvł ꝓpter eterna toꝛmenta que metuunt. Sed illud ploꝛare ſeminare eſt:fru⸗ ctus huius ſeminis eſt leticia celeſtis Unde hi tales qui ſeminant in lachꝛymis. * Euntes ibant et flebant: mittẽtes ſemi⸗ na ſua. ciebant.euntes enim vadunt qui quottidie ꝓfi ciendo creſcunt (et flebant) de ſuis ⁊ alioꝝ mi⸗ ſerijs (mittentes) indeficienter quaſi ante ſe pꝛe lachꝛymas et queq; bona oꝑaqꝛ melius ⁊ tu⸗ tius eſt vt ante ſe pꝛemiſſa inueniant qᷓ; ꝙ poſt ſe mittenda expectent hec igitur ſemina debe⸗ „ maus inceſſanter ſeminare quãdiu viuimue qꝛ tꝑe ſuo metemus. Unde ſubdit᷑ Venientes autem venient cum erulta⸗ untes)id eſtbonũ facientes ibant) .i pfi tione:poꝛtantes manipulos ſuos. Venientes autem)in futura reſurrectiõe ad iudiciũ veniet cum exultatõe) que debet᷑ flen⸗ tibus (poꝛtantes manipulos ſuos).i.fructũ ſe⸗ minis ſcʒ meritumvperũ bonoꝛũ. Sicut ergo quottidie tranſeunt tꝑa ſic quottidie mittenda ſunt ſemina.Ad hoc enim tm̃ in hoc ſecuiovi⸗ uimus vt interim laboꝛando in bonis operib⸗ ſeminemus quatenus poſtmodũ fructuʒ eter⸗ num recipiamus. Ex bonis eni operibo poꝛta bimus nobiſcũ meritũ eoꝛũ.vnde recipiemis WMatio. pꝛemiũ et coꝛonã gaudioꝝ. ¶ onſolare pplm tuum dñe 7 libera nos a ca ptiuitate peſſima vicioꝝ vt quod hic in lachꝛ 7* ſerimte retribuẽte cũ gaudio metamꝰ. D. Pſalmus ⁊æ ſpirituali domus dei ſcʒ eccleſie et fidelium edificatõe in ſide et moꝛibus ac ſancta et honeſta conuerſa⸗ tion. ([ßps. cxxvi. Aſi dominus edi runt qui editicant eum. canticũ graduuʒ ſalomonis et eſt ſenſus hic eſt canticũ graduũ ſalomonis.i.leticia de aſcenſu ſcʒ de edificatõe et pfectu eccłie quam chꝛiſtus edificauit qꝛ hic agit᷑ de edificatõe domus dei id eſteccłie ꝑ veruʒ ſalomonẽ facta.i.ꝑ chꝛiſtũ qui eſt verus paciſicus.vñ hic addit᷑ pꝛeter ſo⸗ ficauerit domũ:in vanum laboꝛaue ¶ Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Sed titulus eſt coon⸗ lirer le 1 bi litum ſalomonis. Non illius veteris qui ceci⸗ ditſed veri pacifici ſcʒ chꝛiſti in cuius ſigura il le templũ ſicut iſte eccłiazʒ edificauit. Materia: ſpiritualis edificatio domus dei ſcʒ ecclłie in ſi de ⁊ moꝛibo. Intentio monere fideles aſcende⸗- re et omne bonũ omnẽq; pꝓfectum nõ ſibi iſfis ſed deo attribure ⁊ ab ipſo pꝛemiuʒ expectare. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo pᷣ nidens noui teſtamenti gram ſcʒ eccłiam ⁊ po pulum dei ꝑ doctrinã in fideꝛ moꝛibo edifican dam cuſtodiendã irrigandã docet ne quis de his vel alijs quibuſcunq; bonis quicq; ꝓpꝛiis viribus ſed dno largitoꝛi aſcribat et vt nullus de ſe pᷣſumat quaſi ſine diuino auxilio aliquid poſſit. loquitur etiã de ſanctis ecclłie doctoꝛibꝰ et de eoꝛum fructu ac pꝛemio in pꝛeſenti ⁊ futu ro. Octauus gradus in figura noui teſtamen ti quod octonario numero ſignificat᷑ eſtleticia. 2aſcenſu ſcʒ de edificatione ⁊ ꝓfectu eccleſie quam chꝛiſtus ediſicauit. Sententia in ſpecia li. Ne quis ergo illuʒ veterẽ ſalomonẽ vel aliũ eglificatoꝛẽ acciperet ait( Niſi oñs).i.chꝛiſtus (edificauerit) interius (domuʒ).i.eccłiam ſuã ſcʒ ꝓpłm ſuum in fide ⁊ moꝛiba (in vanũ labo⸗ rauerunt)rectoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes foꝛis loquẽtes (qui edificant eam )ipſe eſt nim virtus pꝛinci⸗ paliter interius operans nos vero oꝛgana: ipe eſt artifex nos inſtrumenta.ipᷣe eſt dñs nos mi niſtri. Ipſe aſpirat interius. ipſe intellectũ ape rit:ipſe monet:ipſeterret: ipſe ad fidem ſenſum noſtrũ applicat:ipſe ſolidat in fide:erigit in ſpe. conſũümat in charitate.qꝛ nec qͥ plantat eſt ali⸗ quid necq; qui rigat ſed q incrementũ dat deꝰ. Et quia egit de edificatõne ſubdit de cuſtodia. lat qui cuſtodit eam. — HNiſi dominus) qui non doꝛmit nec doꝛmi 1— tat ⁊ non ꝑmittit ſuos tentari ſupꝛa vires cuſto dierit) in fidei puritate ⁊ moꝛum honeſtate(ci⸗ uitatem)id eſt eccliam ⁊ cõgregationẽ fideliuʒ poſtquã fuerit edificata vt edificata duretet ꝑ⸗ ſeueret(fruſtravigilat qui cuſtodit eam) contra hoſtes et inutile eſt omne ſtudiũ humanũ.Ec ce de domo tranſit ad ciuitatẽ que plures ha⸗ bet domosvt nec in ſinglis nec in munita col⸗ lectione ſit pꝛeſumptio. Et hec quideʒ domus et ciuias vna eſt eccia quam vtraq; ſignificant liatus eſt ꝓpter nos ⁊ exaltatus eſt ad cuſtodien dos nos: humiles ſimus.deinde ne aliqui ve⸗ lint exaltari ante humiliationẽ cõuerſus adil⸗ Niſi dñs cuſiodierit ciuitatẽ:fruſtra vi⸗ los: ſpecialiter ad pꝛedicatoꝛes alt. . eſt chꝛiſtum qui eſt lux noſtra(ſurgere)id eſt ali ter et alio oꝛdine velle exaltari q; ipſe chꝛiſtus qui pꝛius humiliatus qᷓ; exaltatus fuit ⁊ ꝑ pai ſionem aſcendit ſicet tu ſi vis exaltari bumilia ie hic per afflictioneʒ penitentie. ante chꝛiſtum enim ſurgit qui ſechꝛiſto pꝛeponit qð facit qui Llanum eſi vobis ante lucẽ ſurgere: ſi ur gite poſtq; ſederitis:qꝛ manducatis pa⸗/ nem doloriss. Canumer inutile (eſt vobis ante lucem)id yvult h eſle excelſus vbi ille fuit hũilis. Sit à H hũilis ꝗvultibi eſſe eccelſus vbi chẽs excelſus eſt. Wñ ſubdit (ſurgite).i. ſurgetis wcloraltgel deſiderate (poſtq; ſederitisid eſt humiliati fſue ritis qui mãducatis panem doloꝛis)id eſt qui penitendo de peccatis in doloꝛe panem ⁊ vinũn manducatis vel qui gemitis in hac peregrina⸗ noone ⁊ in valle ploꝛationis de afflictõevos re⸗ ficitis quibo facte ſunt lachꝛyme panes die a nocte. Bonoꝛuz ergo eſt ſurgere ⁊ exaltari pofſt ſeſſionem humiliationis ac letari poſt ponem doloꝛis quaa. – — ce hereditas domini:ſilij merces fructu Venttliis Qum degerit dilectis)et electis (ſuis ſom2 num)moꝛtis (ecce hereditas dñi)ſcʒ (filij rena ti ex aqua ⁊ ſpiritu ſancto qui tales ſunt cmer⸗ Vel ſpecialiter ad pꝛedicatoꝛes aii:( vanum eſt vobis ante lucem ſurgere id eſt ante illumina⸗ tionem diuime gre ⁊ noticiaʒ veritatis ad opus ſpirituale facienduʒ quaſi deveſtra virtute pꝛe⸗ ſumendo ſed (ſurgite) ad edificium ſpirituale poſtq; ſederitis)id eſt ad modum ſedentis vos habueritis humiliter gratiam dei ſpiritualem ſcʒ operatricem expectando ( qui manducatis panem doloꝛis) id eſt vos eccleſie miniſtri qui ſuſtentamini de elemoſynis penitentiũ⁊? dolen tium de peccatis ſuis qꝛ (cum dederit dilectis ſuis)eccłiam verbo ⁊ exemplo edificantiba(ſõ num)ſcʒ moꝛtis( ecce hereditas dñi) ſcʒ (filij⸗ id eſt fideles edocti ab ipſis in fide et moꝛibus dvg⸗ dicunt᷑ coꝝ fun⸗ ſunrperedine imer⸗ ergo myiraq; liomfuant ces)eoxꝝ eterna eſt (fructus ventris) chꝛi⸗ Siergo volumus cuſtodiri ab illo qui humi⸗ eox nic ſtus qui eſt fructus ventris virginalis. Aelcfru ctusventris eccleſie qui ſunt eoꝛum merces et coꝛona. Deindeoſtendit quomodo collecti et acquiſiti ſunt hi filij ⁊ vnde facta eſt tanta here Cum degerit dilectis ſuis ſomnum ec⸗ ces fructus ventris) id eſt ſunt merces reddita homini chꝛiſto qui eſt fructus vteni virginalis quia eos acquiſiuit per obedientiaʒ paſſionis. iAllicum graduũ vt ſup:a. Materia enumerattio ae Aitas ſcʒ per ſagittas. quas · Hicut ſagitte in manu potentis: ita fiꝭ aliquoꝝ bonoꝝ deum timoꝛe caſto timentiuz. 6 ſij excuſtoꝛun. Intẽtio monere deü timoꝛe caſto timerc. Den ſ Sicut ſagitte) ſunt (in manu) alicuius (po⸗ tentia in generali ꝓpheia ĩ iſto pſalmo bona ali d tentio hominisvt eas de arcu excutiat? mittat qua timoꝛe caſto deuz timentiũ enumerat eiſ; ſe ad feriendũ que parate ſunt ad aduerſario; de benedicit ⁊ bene opiatvteterna bona ↄſequn ed ſtructionem (ita filij id eſt imitatoꝛes excuſſo⸗ tur. Nonus graqus eſt vr paciſicus caſte time rumyi.apoſtoloꝝ qui ꝑ manũ chꝛiſti excuſſiet atun qun ſolus edificat cuſtodit ⁊ exaltat. Sen AA miſſivſq; ad fines terreperuenerũt. filij inquĩ tentig in ſpeciali ad timoꝛem ergo dei monens ab eis edocti parati ſunt et apti ad hereticos et ait (Beati) qui ſunt in ſpe oms quitimen do⸗ vo quoſcũq; aduerſarios veritatis feriendos et de minuʒ) timoꝛe filiali ⁊ caſto ſed miſeri ſunt qui un ,bellandos. vel apoſtoli et doctoꝛes dicunt exx mundana timent ⁊ ſubiũgit qnn ſimt illi quiti cuſſi quaſi ad terrenoꝝ omniũ impedimentoꝝ ment dũm ſcz (qui ambulant invijs eius) pfi⸗ i cupiditate expediti ? ad pꝛelium accincti. Acl ciendo in pᷣcepns ibius. puta da fide ſpe cha ſr⸗ Aphete qui tenebant clauſa et abſcondita ſacra ritate iuſticia patientia et hülitate ceteriſq; vir E. menta excuſſi ſunt a pᷣdicatoꝛiba dño aperien⸗ tutibus non diſceduntac mandatis eius obe⸗ te ea etita apoſtioli ſunt excuſſoꝝ filij quta ma diunt.iſte enim ſunt vie quead deum ⁊ ad ſalu per tales collecti ſunt filij et acquiſita eſt heredi bis chꝛiſtus oſtẽdit quotexempla bonoꝝ ope⸗ ben tasergos. rfffum nobis tribuit. A pluribo cepit dicens bea n Heatus vir qui impleuit deſideriũ ſuuʒ ti ſed qꝛ omnes vnum ſunt in chꝛiſto ſingula⸗ ”?” exipſis: non confundet᷑ cum loquer in citerim toquiu dicnz—. 4 micis ſuis in ppꝛess. Laboꝛes manui tuarũ qa manducabis: 4 * ¶ Beatus vir)eſtille (qui impleuit deſideriuzʒ beatus es et bene tibi eeirt. kor 2 ſuum ſpirituale(ex ipſis ſagittisid eſt pꝛedicc aboꝛes manuũ tuarũ qꝛ manducabiso di toꝛibus ſeu verbis doctrine eoꝛũ.ſeruando qd tu qui times dñm. fuctus operũ tuoꝛũ perci H uüli pꝛedicauerũt. Quod facit qni nõ amat ſecu pies inviſione? fruitione diuina. Nam labo⸗ lum nam qui deſiderio ſeculi plenus eſt nõ eſt rioſe in mundo per vias dei incedit᷑ qꝛ artavia quo intret quod illi pꝛedicauerũt. Etvere bea⸗ eſt que ducit ad vitam ſed hic laboꝛ eternis ſru ſ ſn tus eſt(qꝛ non confundet nec erubeſcet ſemo ctibus adimpletur cum homo pane illo celeſti nes dei (cum loquetur inimicis ſuis ſcʒ iudeis locupletat (eatus es) iam in pꝛeſenti in ſpe(et gentilib: hereticis: falſis chꝛiſtianis ⁊ omnibꝰ bene tibi enit) in faturo in reybiomia bona cõ cccleſie ⁊ veritatis aduerſarijs eos potenter ar⸗ fluunt ad gaudiũ ſuauitatis.ita beatus esv lu ðͦð guendo (in poꝛta)id eſt in comuni ⁊ in manife timens deum etlaboꝛans in pꝛeceptis eius im ſto vt omnes nouerint quid loquat᷑ ſed bene vi plendis;. * uendoet recte docendo confundet ipos inimi⸗ Vlxoꝛ tua ſicut vitis abunda g: in late/ ſen us domus tte. d RA—¶Urxoꝛ tma )id eſt ſapientia diuina tibi infu⸗ 4 (a mon ſirimzalif dſfjel D:ꝛatio. ſa ⁊ in ſponſaʒ tibi tradita erit(ſicut vitis abun 6 . ¶ Domoꝝ ſpiritualiũ edificatoꝛ deus vt nos dans)fructibo in latenboa domus tue)id eſtfſi · e cuſtodias depcamur imple in te deſiderii no⸗ rituales filios multos in fide ⁊ moꝛibo edocẽs ſtrumyt electis tuis nos adiũgipᷣcipias..d. et edoctos piens et nutriens in habitacul chꝛi⸗ ſoen ſalmus we enumeratione aliqu⸗ ſtiane religionis.hec etiam vxoꝛ vt vitis vuas gius bonoꝛum operum deum timoꝛe caſto et Tocundas:fructus bonoꝝ operum edit⁊ eis in 7 filiali timentiũ et de benedictione eoꝛuz eccleſia ad edificationẽa ioꝝ vt initent᷑ abun⸗ “’ vt conſequant᷑ bona regni cloor. aet. won s. crrviſ. Filn ſicut nouelle oliuarũ in circuitu i — Eati omnes qun ti ¶ Filij tui)de tali vxoꝛe genini ia eſt diſcipuli n ment dominũ:qui ambulant inviſis tui ſcʒ ſpiritualis doctrine ſic in fide et moꝛib gn VJeiuuugs. cocti ? imitatozes tui ſuntſicut nouelle oliua NW ſictoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus can⸗ tum)id eſtoleo charitat inũctivirentes ⁊ fiu⸗ nen cos. Is enim ſine cõfuſione pꝛedicat quemvi⸗ ta ⁊ doctrina commendat. ctiferi alios in fide et moꝛibo nutrientes qꝛ no-⸗ ritum repoꝛtet ad ſidera.Perdfſim. . aeelle oliue viridioꝛes ⁊ vberioꝛes ſuntin frucu ¶ Vſalmus de eccleſie pſecutione et in nereundtmenſencihe e Pon Prinnl in⸗ tfer malos patientia ac de maloꝛũ perſe⸗ u omationis tuev ſpiricuali refi⸗ gientii deſectõe et ammnato egen D ciuntur vt inde alios reficiant.in circuitu men gne . 1 Ecthe damma5eitins. — n ſe dominice ſcʒ ſacre ſcripture quottidie ſedere N QL S,CT Pj. — e Lttex ea cibum vite ſumere debemus ne in via EDe er pugnaue⸗ . deficiamus. Ael filij ui) icd eſtopeng ſumlſi⸗ mnt me a iuuentute mea: dicat nc. cut nouelle oliuaruʒ) qꝛ virentoleo charitatis igel. e d inunctat ſunt eucan menſe ld (Anctoꝛ pſalmi pheta dauid. Titulus vt ſu d lua opera faciut pane ccleſti retciunt. Duper pꝛa. Matenia eccleſie perſecutio ab initio. In⸗ i hunc locũ dicit Aus q columba poꝛtauitadrentio monere fideles ad patienni Sententi am ramum oliue cum folijs ⁊ frucin ad ſi⸗ 1ο noe ligeles ad batientd. Dentenug i arcam ramum oliue cum ſo bet habereverba in generali ꝓpheta in iſto pſalmo hoꝛtat᷑ eccliã nl gnificanduz ꝙ inſtus non debet habereverba vtperſequentes ⁊ turbantes eam ſcandalievetᷣ ſine operibo. Deinde ſequitur cõcluſio beati. 51 ASane c cqnaHEe ine operib e moleſtijs patienter toleret nec turbet᷑ quaſi no Ecce ſic benedicetur homo: qui timet uum hoc ſit qꝛ a pꝛincipio ſemper fuit nec ta ⸗ 1 Wmirmnuann. ,mBen es toto eccleſia ſuccubuit ſubiungens per . Ecce ſic)vt ſequitur (benedicet᷑ homo)id eſft ſequentiũ ⁊ turbantiũ futurã damnanonẽ.De Ne benedictio ab alijs ſibi impꝛecabit᷑ qui timet cimus gradus eſt vt qui caſte deum timet ꝓ eo be dñm)nõ mundũ ⁊ laboꝛat aliter nõ.q.d. ſi que omnia patienter ferat quod nunc expedit eccle ⸗, ris quare hoc ecce ex timoꝛe dñi. Sic enim be ſie inter malos. Sententia in ſpeciali: cccleſia nedicet᷑ omnis homo qui timet dũm ⁊ hisvti-⸗ erxrgo quaſi reſpondeat querelis infirmoꝝ mur q; locupletat᷑ diuitijs. Et ſequit᷑ benedictioxbi murannũ ꝙ tot mala ferant ait (Sepe) et fre⸗ ex pietate poſtulat benedici timentes dominu quentercexpugnauerũt me) matrem diabolus ⁊optat eis bona que non ſunt malis cõmunia iniqua ſuggeſtone.hereticus verbis aſtucie. ty * dicens. . „ rrannus armis potentie falſus frater dolo inui 1 Benedicat tibi dominus ex ſvomet vide ile et nequitie. Ab his enim quattuoꝛ cccleſia as bona hieruſalem omnibus diebus vpꝛ iümpugnatur: hoc(a inuentute mea)exquo ce⸗ H Ftne. trcab etaſg tn N alnee fi cnedicattibi dñs) benedictõne que eſtex ucetab abelet itud (oicat nuc) dum licet(iſra it ncge id ielemr eterna (et) ibi pe. el)id eſt populus videns deum ꝑ fidem vt alij Nl ſitus nunc ſpe⁊ poſtea recvideas bona)nõ que inſtruantur. Quaſi dicat eccleſia deum fide cõ tranſeunt ſed bona (hierym ſcʒ ſuperne que de templans monendo ſuos ad patientiã. O filij n ſideraſti (omnibo diebo vite tue) id eſt ſemper et nolite mirari ad iſta quaſi nouaque iam diu ſu . cternaliter bona enim eterna ſempervidebunf ſtinuiſtis ⁊ ne turbemini nec timeatis ſed cum ſed nõ iſta cumulus enim bonoꝝ eſt eternitas ſenectus reisnarcsſolwii de pꝛeteritis qꝛ Ergo talia bona deſidera que per om̃es dies nunquam ceſſauitiuſticia patiens.⁊ iniquitas ⸗ vite tuevideas.i.vt cũ ipſis in eternũ viuasg. pꝛemens.dicat indd. ð n, Et videas filios filioꝝ tuoꝝ:pacem ſu Seype expugnauerũt me a iuuẽtute mea n er iſrgel. eRuon potnenmmint. 8 Etvideas oſcʒ in eterna beatitudinecfilios ſi Sepe expugnauerũt mea inuentute menn ⸗ lioꝛum tuoꝛum)id eſt fructũ etretributionẽ ca Ande ſtatim cum incipit homo velle bene 7 pias bonoꝝ operũ tuoꝝ ſcʒ vitam eternam vel cere? ꝓfñcere im ugnatur. Repetitio notat pa eos qui de doctrina tua in chꝛiſto fideꝛ moꝛibꝰ ſionui frequentiaʒ ⁊ inſinitatẽ vel manifeſtaz n. generant. Unde habebis aureolã et vt bꝛeui-⸗ perſecutionẽ ⁊ occultaʒ. Ideo autem expugna umH ter omnia compꝛehendã videas (pacem ſuper nerunc me quia non conſenſi eis ad mall vn⸗ 2. ſiſrael)id eſt ſuper totum ꝓplm chꝛiſtianũ.Ecce de ſubditcetenim non potuerunt mihi)ſcʒ pꝛe⸗ imn omnia illa bona vno nomine pax nominant᷑. ualere vt me traherent in ↄſenſum peccati deo Z Ad illam pacem perueniunt qui ⁊ hic paciſici me conſeruante.Ergo qui iſl eſt uleoreſt di⸗ ipul nerunt. * ꝛatio. cere q: impugnat᷑ omni tꝑe ſed non ei hec pu⸗ ehn Timmentibus nomentnum domin⸗ beatitu Fenanpoſlen dng pe⸗ pugnat. Et cum paz „ un dinem largire perpetuam: vt talis nobis actio lam non poilent noce. ðũÿẽÿ 0 rye longauerüt iniquitatẽ ſuam. ¶BSupꝛa doꝛſum meum)et retro (fabꝛicaue: runt)et mala accumulauerũt (peccatoꝛes).i. ſecutoꝛes.hoc eſt niſi ſunt occulte mihi nocere vt quia facievenientes viderent᷑ a tergo nõ ſen tiawur. vel nõ nocuerunt mihi qꝛ (ſupꝛa doꝛ⸗ ſum meũ fabꝛicauer̃tpctõꝛes) nam cũ crebꝛis tribulationibo affligerent me ego faciem men⸗ tis cõuertens ad dm doꝛſum ad ſeculũ ma⸗ la eoꝝ reſpicio retro quaſi ꝑuipendens etequa nimiter tolerans⁊ ſicut ſepe expugnauerũt me ita et diu qꝛ (ꝓlongauerũt) et in longũ ꝓtraxe runt (iniquitatẽ ſuam)peccatũ peccato adiun⸗ gentes qꝛ nõ ſunt momentanee eoꝝ inſidie ſed diutine. Sed quid eos ſequi. Dñs iuſtus cõcidet ceruices peccatox: quioderunt ſxon. ¶Dus iuſtus)ſcᷣm iuſticiã (concidet).i.con⸗ teret ⁊ ſuccidet (ceruices) et ceruicoſitatẽ (pec⸗ catoꝛũ) et maloꝝ.i.deſtruet ſuperbiã impioꝛũ ceruicoſos ⁊ ſuꝑbos malis graub ſuis humi⸗ liando.Lalis eſt fructus ſuperbie qꝛ humili⸗ tas habet gloꝛiã ſed ſuperbia confuſionẽ. VUn de ſubdit᷑ confundant᷑) ſera cõfuſione tanq; vi cti a deo (et conuertant᷑ retroꝛſum) recedendo ab eo (omnes qui oderũt ſyon)id eſt ecclenã fu tura ſpeculantẽ ⁊ iuſtoꝛuʒ cõgregationẽquam non mm maniſeſti ꝑſecuioꝛes ſed etiam qui fi⸗ cte intrant oderũt.Qui enim nolunt obſerua⸗ re verbũ dei oderũteccliam. Tunc autem erit iniquoꝝ conſuſio quando ⁊ foꝛis eternus iu⸗ dex cernitur et intus anteoculos culpa veriat Tunc conuertent᷑ retroꝛſuʒ quando tollent᷑ ne videant gloꝛiã dei ⁊ mittent᷑ in ignẽ etemũ. Fiant ſicut fenũ tectoꝝ:qð pꝛiuſq euel Fiant) etiam) ſicut fenum tectoꝝ) quod in al to ſcʒ in tectis naſcit᷑ ſed radice pingui ⁊ firma non ſolidatur (quod pꝛiuſq; euellat etcarpat᷑ (exaruit)et exſiccatũ eſt id eſt poſt modicũviro rem etiam nõ euulſum citius areſcit ⁊ deficitet in hoc petit ꝓpheia quod ꝓſperitas ꝑſequentiũ et odientiũ eccliam qui in culmine ſuꝑbie na⸗ ſcuntur vbi non ſolide ſtantcito tranſeat ⁊ de⸗ ficiat.ſeno ergo tectoꝝ comparant᷑ malieet ficti qui alta quidem appetũt ſed in radice firmi nõ ſunt quia tranſuoꝛia ſunt que cõcupiſcunt qui cunam ſepe antequam de vita tollant᷑ aridi ſunt vb humoꝛe gratie ⁊ diſperiunt. De quo non implebit manũ ſuam qui meret: et ini ſnum qui manipulos co ⸗ hlgefff. ¶ De quo)ſcʒ feno arido (non implebit ma⸗ num ſuam qui metet)qꝛ tenuiter ⁊ ſparſim et ſi ne condenſatõne creſcit(et ſinum ſuum)nõ im plebit(qui manipulos colliget)qꝛ nec in tanta copia creſcit necvtilitas eius tam magna eſt q⸗ aliquis colligere illud velit ſic erit de ſtis ma⸗ lis et aridis quando venerint meſſoꝛes angeli collecturitriticũ in hoꝛreuʒ celeſtis manſionis quia non colligent bonum fructuz ex eis quia nullus reperit᷑in talibus ſed eos tanquam pul uerem⁊ paleã inutilem gehenne derelinquunt incendijs de quibo adhuc ſubiungit᷑ Et non dixerunt qui pꝛeteribant bene/ dictio dñi ſuper vos:benediximus vo⸗ bis in nomine vdii. ¶ Et non dixerunt) malis ⁊ repꝛobis illi(qui pꝛeteribant) ſcʒ patriarche ꝓphete apoſtoli ⁊ ce teriviri ſancti qui pervitam iſtam currendo ad patriam tranſierũt non dixerunt inq; iſtud ſcʒ (benedictio dñi)ſitſuper vos) quia ſuntea in digni ⁊ ſimiliter non dixerunt talibus (benedi ximus vobis in nomine dni) qꝛ nouerunteos maledictos. Conſuetudo erat in gente iudeo⸗ rum vtſi quis tranſiret ⁊ videret aliquos face⸗ re aliquod opus in agro vel in vinea vel aliud eiuſmocd non licetʒat tranſire ſine benedictõe. Illi ergo qui per iſtam vitam ad celeſtem pa⸗ triam tranſierunt benedixerũtillos in quibus radicem charitatis ⁊ bona opera videruntſed non eos quos in tectis eminere ⁊ in ceruice ſu⸗ per bue viderunt. Hulla enim ſcriptura inue⸗ nitur que de illis bona loquat᷑ ſed equa omnia de eis mala dicunt᷑. Iſti tranſeuntes ſi bene vi uimus benedixerunt nos.O mnes enim bene viuentes benedicunt non in nomine ſuo ſed in nomine dñi a quo omnia bona dicunt eſſe nõ a ſe ipſis. Bene ergo viuamus et male viuen⸗ tes equanimiter toleremus vt ab omnib ſan⸗ ctis benedici in nomine dñi valeamus. ¶ Ab omniũ impugnationũ nequitijs eccle⸗ ſiam tuam domine dextere tue pꝛotectõne de⸗ fende vt inimicis retroꝛſum conuerſis ſacris a — te benedictionibo repleat᷑ Per dñim. ¶ Oꝛatio et clamoꝛ vere penitentis pli beratione a peccatis et miſerijs allega⸗ Dꝛatio tioq; magne miſericoꝛdie deimiſerẽtis. Epꝛofunchs cla⸗ cemmeaom. VV51. maui adte domine: dũe cxaudi vo — ☛ = e AU G gi diat dicens. Et. Fiant aures tue i Tepꝛecationis mee. ¶ Augtoꝛ pſalmi ꝗpheta dauid. Titulus vtſu pꝛa. Materia oꝛatio vere penitentis p liberatõ nea peccatis. Intentio:monere homiĩes ad pe nitentiaʒ. Dententia in generali: ꝓpheta in iſto pfſalmo in ꝑſona vere penitentis clamat ad do minũ vt a pctõꝝ ꝓfundo liberet eum allegans ipᷣins magnã miſericoꝛdiãvnde ſperat cõſequi veniam. Vndecimus gradus eſt penitentialiſ ſupplicatio.qui cõgrue poſt pꝛedictos gradus ponitur qꝛ nec timens deuʒ nec omnia ferens dignũ ſe penitus ſentit chꝛiſto qꝛ in coꝛꝑe nul⸗ lus eſt ſine peccato et ideo vna ſecuritas eſt pꝛe cibus inclinari. Sententia in ſpeciali hic er⸗ go penitens ſciens ſe eſſe in ꝓfundo a ſimili io ne clamat dicens.(De ꝓpſundis) ſcʒ peccatoꝝ et maloꝝ ſeu de magnis tribulationibeꝓ pec⸗ catis. Ael (de ꝓſundis id eſta ꝓfundo coꝛdis de alta humiliatõne mentis ab intimis anime et ſpiritus (clamaui)oꝛando coꝛde etoꝛe (ad te dñe)q ſolus potes me liberare (oñne exaudi vo cem meam) id eſt oꝛationẽ mei pctõꝛis que de pꝓfundo ad te ꝑueniat.deinde alijs verbis ideʒ repetit ⁊ pꝛeciꝙ deum placat vt clementer au⸗ * ntendentes: in vocem Fiant aures tue intendntes) id eſt auditus pietatis ⁊ miſericoꝛdie tue intendat (in vocem dDepꝛecationis mee) vt meam petitionẽ diligen ter audiat et clementer impleat. pietas et miſe⸗ nicoꝛdia ſunt aures dñice quibus nos pctõꝛes dignar exaudire.Tunc autẽ dũs intentas au⸗ res habet noſtris oꝛationibo quãdo nos inten ta menteꝛ deuota pꝛeces ad ipſum fundimus. Seld iülllam oꝛationẽ deus nõ exaudit cui ipſe qui oꝛat non intendit. De quo autem ꝓfundo cllamet oſtendit dicens. Di iniquitates obſeruaueris dñe: dñe uis ſuſtinebit. ¶Siliniquitates obſernaueris dñe ad iudi candum ⁊ puniendũ eas ſcdᷣm quantitatẽ cul-⸗ pe ⁊ rigoꝛẽ iuſticie (dñe quis ſuſtinebit) te iudi cemvindicantẽ ſi nobiſcũ ſeuerus iudex agere volueris nõ miſericoꝛs pater quis ſtabit in iu⸗ dicio ante oculos tuos.q.d.nullus.qꝛ vix ali⸗ quis ſine peccato reperitur. Si ergo nõ eſt ca⸗ ſtum coꝛ quod pꝛeſumat de ſua iuſticia pꝛeſu⸗ mat omniũ coꝛ de dei miſericoꝛdia⁊ dicat deo. Nullus poteſt te iudicem ſuſtinere ſed tamẽ de adellana deigero⸗ H . te ppiciatio eſt: et pter le / A cuſtodia ma p nobis oblatum eſt peccata ſoluit ſeʒ innos cens ſanguis ꝓ nobis fuſus ⁊ obiatngt ees ommniũ peccata nocentiũ (et ꝓpter legem tuam) ſcʒ euangelicaʒ que eſt lex charitatis etamoꝛis miſericoꝛdie ⁊ gratie ⁊ ꝓmittit vere penitentib⸗ veniam de peccatis (ſuſtinuite dñe)exxłctan⸗ do beneficiũ et effectuz tue miſericoꝛdie in ſpei longanimitateqꝛ dignatus es legẽ miſericoꝛ⸗ die afferre ⁊ omnia peccata dimutere. Et con⸗ tionem quid egerit. * * Suſtinuit anima mea in verbo eius ſpe raluit amima mea in no. Duſtinuit anima mea) id eſt patienter tulit dilationẽ conſolatõnis pmiſſe (in verbo eius) uertens ſe ad auditoꝛes dicit nobis ad edifica quod penitenubsveniaz ? regnũ ꝓmitiit? red dit qunõ fallit. Securi ergo in eius verbo ſpe⸗ ramus qꝛ falli nõ poſſumus. Vnde ait (ſppera uit anima mea in dno) id eſt in miſcdᷣia eius qͥ eſt immenſe pietatis et clemẽtie et potens eſt ab omni malo liberare. Et qꝛ ſperauit ideo ſuſti⸗ nuit. Nam ſpes foꝛtitudo patiẽtie eſt Ideo enĩ ſancti viri patientes ſunt in tribulatõe qꝛ gau⸗ dent in ſpe. Deinde iam dicit quid facere de⸗ beamus. tutina vſq; ad noctẽ:ſpe⸗ ret iſrael in mdño. Atuſtodia matutina vſq; ad noctem) id eſft a mane muentutisvſq;ʒ ad nocte monioſſhe 02 ret iſrael) id eſt pplusvidens deum ꝑ fidem matam hoc eſt om̃is fulelis (in dño) miſericoꝛ diam eius expectando. Aliter enim nõ valetni ſi vſ; ad finem ſperet qꝛ qui ꝑſenerauerit vſq; in finem hic ſaluus erit. Nam ſi non vſq; ad finem ſperaueris deletur totum quod ſperaue⸗ ras. Ab illa ergo hoꝛa matutina qua in vineã dñi locatus eſt fidelis ſpem ſuam in illam defi gat boꝛam qua denariũ mercedis accipiat ab co quod ei lumen veritatis illuxit indeſinenter celeſtia contemplet᷑. Ideo autem ſperet. Aulia apud dñm miſericoꝛdia et copio ſa:apud eum redemptio. Mia apud dominũ)eſtmiſericoꝛdia ꝛin re laxatione peccatoꝝ. Ergo ſi pꝛemimur pecca⸗ nis noſtris non deſperemus quia adeſt miſeri⸗ coꝛdia dei parcens nobis (et copioſa)id eſt ſuf ciens immo ſupereminensapud eum)eſtre demptio) ſcʒ ſanguis pꝛecioſus quia non au⸗ ro neq; argento ſed pꝛecioſo ſanguine ſuo nos redemit quia totus mũdi peccata deleuit.Co⸗ pioſa fuit redemptio noſtra quantuʒ ad id per quod redemptiſumus ſcilicet paſſionem cbꝛi⸗ ſtis ſanguinis effuſionem que multiplex fuu 2 * quantũ adid a quo ſumus redemptiet quan⸗ tum ad effectum redemptnis quia liberati ſu mus a culpa actuali et oꝛiginali eta pena tam coꝛpoꝛis q; anime ⁊ quia ad ſalutẽ omniuʒ ac touus mundiſuffii. Et iõyſe redimet iſrael:ex omnib iniqui tatibus eusssss ¶Etj)adeo eſt copioſa ꝙ(ipſe redimet) id eſt li berabittanq; pꝛecio redemptũ (iſrael id eſt po pulum fide foꝛmatavidentẽ deum cex omnib⸗ iniquitatibo eius) vt non reſeruent᷑ad vindu⸗ Qui non cõmiſit peccatũ ipſe poteſt redimere a peccato. Non ergo timeas acceſſurus ad de um aliquas iniquitates tuas tantũmodo acce de pleno coꝛdeꝛ deſine iaʒ facere que faciebas et de pꝛofundo clama ad dñm obſerua illuʒ ⁊ expecta ⁊ ſuſtine ꝓpter legem ipius gbia multa Intendant queſumus dñe pietatis tue au⸗ apud illum redemptio. —— peccato u vt non obſerues iniquitates noſtras urtias nobis miſcoias tuas. d. Plalmus de humilitate interioꝛi coꝛ res in oꝛatõnes ſupplicũ qꝛ apud te eſt piciatõ is e t exterioꝛi coꝛpoꝛis et operis et de — . cxxx. 1 . * li mei. ¶ Auctoꝛ pſalmi pheta dauid. Titulus vt ſu pꝛa. Materia:humilitas interioꝛ coꝛdis ⁊ exte rioꝛ operis. Intentio:inducere fideles ad hu⸗ militatem. Senteẽtia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo exemplo ſuo docet humilitatẽ obſtrin gens ſe maxime pene maledicto ſi non extite⸗ rit humilis intus et extra et ſi aliquid iactantie in eo fuerit. hoꝛtat᷑ etiaz iſrael płim ſcʒ fidelẽ iu giter ſperare in dño quaten ſeculi aduerſava⸗ leat tolerare. Duodecimus gradus eſt humili⸗ tas quam intus et extra hic ſe habere oſtendit. Sententia in ſpeciali: oſtendens ergo ſe humi lem intus ⁊ extra aito(Oñe)cum ad tot⁊ tan⸗ tos gradus virtutũ ꝓmotus eſſem (nõ eſt exal⸗ tatum intus (coꝛ meuʒ) per ſuperbiã ſcʒ motu ſuperbie interioꝛi. Oinus dicit ſcz.nõ eſt exal tatum )? plus intelligit ſcʒ hũiliatũ eſt coꝛ meũ gqʒð eſt deo ſacrificiũ. Sacriſficiũ ergo deo ob⸗ tulit quando h dixit (neq; elati ſunt) extra(ocu li meiper elatõnis aparentia que maxime re⸗ lucet in oculis id eſt ſignũ ſuꝑbie exterius non oſtendi. In ſuperioꝛi parte coꝛpoꝛis ſunt oculi & ſuperioꝛ coꝛpoꝛis ſenſus eſt viſus.A dignis ſpe continua ſemper et iugiter m domi/ Imine nõ eſtex/ Naltatum coꝛ mei: neq; elati ſuntocu ri ergo coꝛpoꝛis pte ceteras ptes ? etiam actio nes motus ⁊ omnia que ſunt in bomine poſſu mus accipere in quibus etiam vicium clatõis ſicut in oculis aliquando apparet deinde poſt⸗ quam oſtendit qualis fuerit in coꝛde ⁊ coꝛpoꝛe oſtendit qualis fuerit in actõne dicens. * * Neq; ambulaui in magnis:meq; in mira bilibus ſuper me. ¶WHeq; ambulaui) ſuperbiendo in magnis id eſt nõ inceſſi in bis que magnavidebant᷑ho minibus oſtendendo ſuperbiã in apparatibo ⁊ pompis vel iactando me de magnis ſicut ille phariſeus q ſe de ſuis iactabat operibꝛ. In ma gnis etiam ambulare eſt in virtutũ operibiani mum per ſuperbiã eleuare (neq; in mirabilib⸗ ſuper ine) id eſttranſcendentib⸗ ſtatum meum boc eſt nõ queſiui innoteſcere bominibo quaſi in mirabilibo que erant ſupꝛavires measvnde me iactarẽ apud eos Hec enim ſunt ꝓpꝛia ſuꝑ boꝛum. Deinde aperit q; hũilis in ſcientia fue rit qui quandoq; inflare cõſueuit dicens. Si non humiliter ſentieba: ſed exalta⸗ ui anmammeam. ¶Sinon bumiliter ſentiebã) vtviderer mibi quaſi ſapiens ⁊ inde extollerer et ſuperbirẽ pꝛe ſumendo de me et xiribus meis (ſed exaltaui) ſuperbiendo ſanimam meam)altioꝛa me que⸗ rendo ⁊ plus q; opoꝛtet ſapiendo ac maioꝛa ᷓ ſint de me ſentiendo. Quienim tales ſunt vix ad humilitatẽ ꝑtingunt.qꝛ ſcõᷣm Gꝛego.valde difficile eſtvt is qui ſe ſapientẽ eſtimat ad bumilitateʒ reducat. Vel (ſi non bumiliter ſentibam) beneficia mibidataa deo recogno⸗ ſcendo (ſed exaltaui animam meaʒ) me de eis quaſi ex me babere elcuando. Di inq non eſt Bicut ablactatus eſt ſuꝑ mre ſua: ita re tributio in anima maa. ¶ Sicut aliquis incumbens(ſuꝑ matre ſuaʒ id eſt indigẽs adhuc foueri ſinu ⁊ lacte matris cõtriſtat᷑ ⁊ perit ſi ſic(ablactatꝰ .i.a lacte mr̃ia ſeparatus qꝛ mater ſubtrahit ab co mãmillaʒ. (ita)fiat (retributio in anima mea)id eſtpuni⸗ tio in perſona mea vt ſcʒa deo ſubtrabat᷑ mihi omnis gratia ⁊ cõſolatio diuina etpeream.ma dicto ſe obſtringit ſi a ſuꝑbia ſe nõ cohibuis ſic enim dicere ſolemus quando de cauſa be⸗ ne conſidimus vel eſt pꝛedictio nõ optatio.vl⸗ timo concludit dicens. Etqꝛ ego iia ago ergo meo exemplo. H—L,—„. Speret iſlrael in dño:er hoc nũc et vſch in ſeculum.g Sparctiirael) ,ſidelis fide foꝛmata deum ſcbat⸗ ſitſe aod limn Cpne ene mnt ncos hoeen 1 videns (in dño)ſaciendo ſicutego qui vere me Sicut iurauit dño:votum vouit deo ia 3 bumiisin ein ve⸗ õ N coooooh. im vouit deo ia ⸗ nonninuna e(ex hoc naack czin ſecul) ¶ Sicutiurauit dño).i.firmiter pmiſit(etvo⸗ 4 id eſt hanc ſpem cõtinue et ſemper ſine fine ba tum vouit) exd b e er emd 2tum vouit) ex deuotõe ⁊ bona voluntate (deo beat quouſq; ad eternitatẽ veniat qꝛ poſtea nõ iacob) Ideo dicit᷑ deus iacobvt nos ſimus ſpi erit ſpes ſed res ſides enim et ſpes tranſeũt naz nitualiter iacob ſi deumvolumus h 8 qdð credimusvidebimus ⁊ qð ſperamus tene=- toꝛem. Jocob enim ſi unnms Pabere in bimus charitas atq; manctin eternu ꝓpterqd lacobs eedekriemeere. 5 4 iq n iacob qui vicia ſupplantat.q.d.ita memẽ:o da et maioꝛ hoꝛum dicit᷑. docet ergo vt nullo fine uidvt impleat quod deo ꝓmiſi ſnm nalo; Pon d IIe dvt impleat ꝗ ꝓmiſit. nemo pᷣſumat tꝑm ſpes noſtra claudat᷑ vt per ſpem pñtis eui viribo ſuis ſe reddere qð r Suf te batas . a ciana⸗ . is ſe reddere qð vouerit.Qui te hoꝛtat bona futuri ſeculi capiamus. ¶ Dꝛatio. vt voueas ipᷣe adiuuatvt reddas vouit autẽ ri ae 811 atvt reddas vouit autẽ ec⸗ He ꝑmittas nos exaltari in ſuꝑbijs ſeculi cleſiavt ſit domus dei quo nihil gratius poteſt omnipotens pater ſed qui mitis es et humilis deo offerri vouet etiã quelibet fidelis anima vt h coꝛde:doce nos humilibotibi placitis conſen? faciat in ſe domũ ono cum renunciat diabolo ure. Per do. — ectt pompis eius in baptiſmovñ ex ꝑſona ipᷣius . Plſalmus xe bono deſiderio edifi? eccleſie ſeuenter oſtendit que iurauitt vo⸗ catoͤne domus dei ſpiritualis ſc eccleſe mroiero in tabernaculu dom⸗ in in moꝛibus et ſide et de huius deſiderij ſiaſ. tanenaculn dom mee: i⸗ impletione. s. cxxri. 11 aſcendero in lectũ ſirati mei. ues e Si introiero.i.nõ introibo hic enim ponit u Emento domme nondin tabernaculü domus mee) vt inten aid tomifs maſtrernchinsciny. deſle rbus mei queraz que mea ſunt nõ que AAuctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti veri⸗ Qaſel pꝛiuate voluntati mee.i.mea et us vtſupꝛa. Materia edificatio eccie in mo a ſen ens ea que dei ſunt nõ poſtponam ribus T fide. Intentio: monere vt nos ipſos ctt es r bnnato impedini ? pꝛio ne fieret lo⸗ 1 alios ediſicemus domũ dñ Nuxta illð templũ ded coler nerolil ns aſcena in lectũ 5 alanetn eſta Zeſtig vos. Seinentia in gene⸗ eamne rageg n acquieſca carni N rali: ꝓpheta in illo pſalmo declamat bonũ deſi oier ocatn odst⸗ DD ꝛimo ſcz.ſi in e derium de edificatõne eccłie in moꝛib⸗ ⁊ fide et notatur ſupbia. in ſco ſcz ſiaſcendero moNd e concupiſcentia carnis. in tertio qð ſequit᷑ſcʒ ſi degere 1 ocuhs 8 litterã ſollicitẽ fuit de materiali. Etↄgrue pofſt ehar eWeitattonleees gradu bumilitatis agit de edificatone domus Di dedero) .non dabo (ſomnũ).i. vanam ꝛ ꝑ humilitatẽ effici aliquis domus dei. Uñ Feunal delectationẽ (oculis meis ) ſcz metis alibi ſuꝑ quem lecheſee, ſpiritus meus niſi ſux erſene felicitates ſomnia ſũtq; cito tranſeũt humilẽ ⁊ quietũ. Sentẽtia in ſpeciali: volens in quibus doꝛmire ⁊ toꝛpere nõ debent quilo ergo edificare domũ dño ait in perſona totius cum dño inuenire volunt(et) vtplus dicaz nõ i chꝛiſti¶ Memento)o (dñe)pater (dauid)ſpiri⸗ dabo (palpebꝛis meis doꝛmitationẽ) vt nunc ns tualis manu foꝛtis ⁊ ſupponit cauſam dicens ad talia incliner nũc erigar quod minus eſtq; n⸗ (et omnis manſuetudinis eius) qua vicit dia⸗ doꝛmitio.ſomnũ oculis dat ⁊ doꝛmit qui terre i⸗ bolum ⁊ inimicos ecckłie. Illi ſeuiebãt:iſte ſuf⸗ na et felicitates ſeculi cõcupiſcit nõ doꝛmitſed n⸗ ferebat:victi ſunt qui ſeuiebant:vicit qui ſuffe⸗ doꝛmitatq modo retrahit᷑ a terrenis modo in⸗ ibi rebat: ad litterã dauid rex ille valde mãſnetus uoluitur illis ? quaſi qui doꝛmit caputcrebꝛo ma fuitſed nõ de ülo hic agit ummo de eius ſigniti inclinat ? relenat. Dic etiaʒ doꝛmit qui peccat vuin cato. dauid enim interpꝛetat᷑ů manu foꝛtis? per et non penilet.· doꝛmitat qui vices peccandi et be⸗ illũ typice ſignificat totus chꝛiſtus ſcʒ caput et penitendi alternat. obdoꝛmit qui in pctõ mo⸗ l coꝛpus cuius humilitas ⁊ manſuetudo hic cõ uůNAH.. ag mendatur chꝛiſtus manu foꝛtis ad bellandu, Et requiem tempoꝛibo meis vonec in 1 manſuetudinevicit aduerſarios ⁊ in iſta man⸗ ueniam locum domino tabernaculũ do ſuetudine coꝛpus chꝛiſti qð eſt eccłiavicitini⸗ iacob. JVMMMä , micos. Sic manu foꝛtis vincat oꝑando. Ad ¶ Et)vtad huc plus dicam ſi deſidero.i.non zaus hoc autẽ memenmo vt impleat. duabo (requiem tempoꝛibo meis)tali parti capi S pꝛecatur ꝓ eius impletõne. In hoc tredecimo gradu iam hũilis ⁊ manſuetus ſatagit de edi⸗ ficatione ſpiritualis domus dei.vt ⁊ dauid ad degero conpiſcentia oculoꝝ. Si, Edero ſomnü ocuſis meis: et pal⸗ tisvnde ſomnus venit ad oculos.Cum cepe⸗ rit te aliquid tꝑale delectare ad peccandũ iam grauant᷑ tibi tpa. Noli te dare tali delectatõni maioꝛes enim doloꝛes habebit qᷓ; ſuauitates. Et ea cogitaiõne quaſi confricans frontem ex cutis ſomnũ: paras locũ dño Si enim nõ de geris requieʒ tempoꝛibo tuis nõ venit ſomnus bec igitur omnia non faciam ſdonec inueniaʒ locum dño)in me vbi requieſcat qui ſuper hu milem requieſcit.q.d.nõ ſaciã illa pꝛedicta ſed iſtud ſcʒ cinueniã locũ dño)in me ipᷣo(taberna culum deo iacob)qð idem eſt.i.eccłiam pꝛeſen tem fundatã et firmatã.hoc eſt me ipᷣm faciã lo cum dño ⁊ edificabo eccłiazx in qua militandũ eſt deo.Eccleſia ſcõᷣm pñtem ſtatũvbi lucta eſt et pugna dicit᷑tabernaculũ in quo militatur in futuro erit domus in qua pauſabit᷑. In taber⸗ naculo qð militantiũ: pugnantiũ eſt gemimꝰ et laboꝛamus in domo gaudebimus ⁊ lauda⸗ bimus. Uel ex ꝑſona chꝛiſti capitis poteſt le⸗ gi ab illo loco ( Si introiero).q.d. Jurauit da uid.i.chꝛiſtus dicens.( Si introiero in taber⸗ naculuʒz domus mee) ſcʒ celeſtis hahitatõis et (ſi aſcẽdero in lectũ ſtrati mei⸗.i.ad dexterã pa⸗ tris vbi eſt requies ⁊ finis laboꝝ ⁊ Si dedero ſomnũ oculis meis).i.requiẽ triduane moꝛtis Deinde alijs verbis idem repetitet palpebꝛis mmeis doꝛmitationẽ et requiẽ tꝑibo meis donec inueniã locum dno tabernaculũ deo iacob).i. donec eccleſia ſancta pꝛedicatione ſit fundata. hoc ꝓmiſit totus chꝛiſtus⁊ impletũ eſt. Ham. Ecce auduimus eam in effrata: inueni⸗ mu⸗ Seam in campis ſilue. ce audiuimus eum) ſcʒ locum ſeu deum mus eum) AUel (eam in campis ſilue).i.in hu⸗ milibus gentiba incultis.Effrata hebꝛaice di⸗ citur ſpeculũ latine.ſpeculũ q pe imaginẽ ha⸗ betꝛ omnis ꝓphetia imagoꝛ figura eſt futuroꝝ campi autẽ ſilue ſunt humiles gentes inculte. Quod ergo audiuimus in effrata inuenimꝰ in campis ſilue qꝛ quod pꝛedicatũ eſt in imagine ꝓphetie iudeis manitfeſtatũ eſt in fide gentious Nectm̃ inuenimus ſed ꝑſeuerando in militia Introibimus in tabernaculũ eius: ado hnn in loco vbi ſteterũt pedes eius Introibim)ꝑ fidem (in tabernaculũ eius) ſcʒ dñi dei iacob nos qui in vna domo eccleſie per dñm aggregamur ⁊ ꝑ charitatẽ viuis lapi dibus ⁊ ſanctis compaginamur ⁊ tũc domus dei efficimur ⁊ a deo habitamur et etiam a deo velceam ſcz ſedem dñi ſeu eccłiam (in effrata) id eſt in ꝓphetis ſpeculatoꝛibo futuroꝝ (cinueni id ẽ debito cultu dñi venerabimur(in locovbi ſteterunt pedes eius)ſcʒ dei.i.in quo pᷣdicatõeſ aplice audiunt᷑ ⁊ ſtabilitas fidei quaʒ credimꝰ reperit᷑que tanq; pedes ſuſtentant totũ coꝛpus eccłie recie aũt pꝛius introire poſtmodũ adoꝛa re ſe ꝑhibet qꝛ eum qui extra domũ dei rema⸗ net vt qui charitatẽ nõ habet deus ad ſalutem non exaudit.Etqꝛ omnia ꝓ celeſtis patrie re⸗ quie habẽda facere debemus recte ſubiũgit᷑. SBurge dne in requiem tuam:tu et arca ſanctiſicationis tue. urge)o (dñe) a moꝛte ⁊ inferis reuertere (in requiem tuam) aſcendendo in celũ et nõ ſo lum tu ſed (tu)pmo ⁊ deinde (arca ſanctifica⸗ tionis tue).i.vniuerſa eccłia ⁊ te pꝛius exalta⸗ to exaltet᷑ poſtea eccia quaʒ figurauit arca noe vel teſtamenti que adhuc in multis carnalib lata eſt in paucis ſpiritalibo anguſta.non aude ret ſibi reſurrectionẽ ꝓmittere coꝛpus niſi pus reſurgeret caput. Et bene arca ſanctificatõnis eccleſia dicit᷑qꝛ ab ipᷣo ſanctificata quo ⁊ redi⸗ mitur. VUnde ſubdit᷑. Et teeunte ad patrem. Sacerdotes tui induaut᷑ iuſticia: et ſan cti tui exultent. ¶Sacerdotes tui)ſcʒ regale ſacerdotiuʒ (in⸗ duantur)et muniayt᷑ iuſticia fidei.i.fide qꝛ iu⸗ ſtus ex fide viuit vt in vita iuſticie muniti non ſautient᷑a iaculis inimici.qꝛ ſcõᷣm gregoꝛiũ ſi⸗ cut veſtimentuʒ a frigoꝛe ſic iuſticia defendita moꝛtecet ſancti tui).i. membꝛa tua accepto pi⸗ gnoꝛe ſpiritus ſancticexultent).i.letent᷑ teſtimo nio bone conſcientie⁊ ſpe reſurrectõis que pꝛe ceſſit in capiteꝛ ſic accepiteoſdem ſacerdotes ⁊ ſanctos ſcʒ fideles quibo dicit᷑ vos eſtis genus clectũ regale ſacerdotiũ. gens ſancta: ꝓpłs acqᷣ ſitionis. Ael (ſacerdotes tui).i.pꝛelatieccleſie (induant᷑. i.vndiq; circũdent (iuſticia) a alijs virtutibo ⁊ indecſancti tui.i.minoꝛes ⁊ ſubdui deus ꝓ reliquijs iſrael cum ſubdit᷑ fideles exultenttelaudando. Sed iam rogat᷑ Pꝛopter dauid ſeruum tuum:nõ auer tas faciem chꝛiſti tui. ꝛopter dauid ſeruum tuum).i. ꝓpter illum qui de ſemine dauid foꝛmã ſeruilẽ ſuſcepit (nõ auertas)penitus a iudeis o deus paterfaciem chꝛiſti tui) Quia enim chꝛiſtus faciẽ ſuã auer⸗ tita iudeis a quibo crucifixus eſt ⁊ cõuertit ad gentes rogat᷑ pater ꝓpter reliquias iſrael vt ſal⸗ ne fiant qd iam in pluribo impletũ eſt. Nota q; ait ꝓpter dauid ac ſi diceret mei etam memen⸗ to vt ꝓpter me ⁊ ꝓmiſſionẽ mihi faciaʒ iudeos funditus non repellas.Etbene dicit᷑ ꝓpter da⸗ uid ſeruum tuum qꝛ. t ſa⸗ 64 nen⸗ eos NJaurauit dñs dauid veritatem et nftu⸗ ſtrabitur euʒ: fructu ventris tui ponã per ſedem tuam. Z Barauitdnis xi.per ſemetipᷣm firmauitetcer titudinalit ꝓmiſit daniqh illi actuali (itatẽ) p miſſionis implende (et) ideo nõ fiuſtrabit᷑eũ) decipiendo in ꝓmiſſo. Jurauit inq; d. de fru⸗ ctu ventiis tui).i.filiũ virginis natuʒ de ſtirpe tuacponam)regem (ſuper ſedem tua 3) iudaice plebi ſpiritualiter p̃ᷣſidenteʒ iuxta illud ⁊ dabit illi deus ſedem dauid patris eius qꝛ quos da⸗ uid rexit tꝑaliter eos chꝛiſtus rexit ſpiritualiter Etnon im illũ ponã ſuꝑ ſedem tuã ſed etiã. Bi cuſtodierint filij tui teſtamẽtũ meũ: et teſtimonia mea hec que docebo eos. icuſtodierint filij tui.i.homines ex te na ti (ceſtamentũ meũ.i.pacium (et teſtimonia).i. pꝛecepta(mea hec que docebo eos)nõ que ipſi ſibi cõſtimant ſicut legit᷑ de ſcribis et phariſeis qui plus innitebant᷑ adinuẽtionibo ſuis q; dei pꝛeceptis ⁊ mandatis. uper ſedem tuam. YUWM ꝛtiam(filij eoꝛum).i.ſequaces ⁊ imitato⸗ Et film eoꝛum vſq; in ſeculuz: ſelebunt res ſi cuſtodierint tuncvſq; in ſeculũ)i.quam ei filij tui et filij eoꝛum(ſuꝑ ſedem tuam).Et ſi nõ cuſtodierint nõ tñ perit ꝓmiſſio qꝛ ſi nõ implet᷑ in te imple⸗ diu durabit hoc ſeculũ (ſedẽ bitur in alio. Ham ⁊ filij dauid non ſtirpe ſed cultu dei ⁊ fide ſunt qui ſpirituales reges ſui et galioꝝ erunt Vel de chꝛiſto ſic accipe( Jurauit ODñns)pater (dauid).i.chꝛiſto (veritatẽ ⁊ nõ fru⸗ ſtrabuur eum) qꝛ ea nõ euacuat ſed adimplet dicens (de fructu ventris tui ponam ſuꝑ ſedeʒ tuaʒ).i.illos quos ad fidem paries o chꝛiſte fa ciam reges ſui ſeipos bene regẽtes nõ tñ omes ſed cuſtodientes (cteſtamentũ meũ).i.pactũ ba⸗ 1 ptiſmi (et teſtimonia mea).i. pᷣcepta vite qꝛ tũc ſedebunt ſuꝑ ſedem tuã.i. ꝑticipes erũt tue bea titudinis et eternas ſedes accipiẽt vt ſicuttu es regie ptãtis ita et ipſi ꝓ modo ſuo ⁊ hocvſq; in ſeculũ.i.in eternũ. Nos ſt umus fractusventril eius quos ſpiritualiter tanquã ex vtero genera uit. Qui ſi teſtamẽtũ? teſtimonia eius cuſtodia mus ſedere nos faciet in celeſtib. Ergo imite⸗ mur ⁊ nos opera dauid.i.manu foꝛtis nr̃i chi ſti vt ꝑ imitationẽ bonoꝝ operũ mereamur eſ⸗ ſe filij eius quatenus poſſimus üũlã ſedẽ adipi⸗ ſci de qua ipᷣe diſcipulis aitvado pararevobis locũ.Et iteniꝭ in domo patris mei manſiones multe ſunt. hec autem ꝓmiſit deus gratis ⁊ nõ p meris. Muoniam elegit dominus ſvon: elegit eam in habitationem ſchi. ¶NQuon ia elegit dñs ſola gra (ſyon).i.ſctãm eccliam nõ enĩ ex operib iuſticie que fecimus nos ſed ̃ᷣm ſuam miam ſaluos nos fecit.vnde ipſe ait. Ego vos elegi de mundo vt eatiss fru ctum afferatis ⁊ fructus veſter maneat. hic enĩ eru ꝑmanens frucius coꝛuʒ vt ipſi habitent in deo et deus habitet in ipſis. Vñ ſequit᷑ (elegit ceam in habitationẽ ſibi) vbi ſpiritualiter habi tet qͥ vbiqʒ eſt. Elegit inq; dicẽs rei exꝑientia. Hec requies mea in ſeculum ſeculi: hic Hahitabo quoniã elegi eam: . Hec)ſcʒ eccłia eſt (requies mea)vbi ſcʒ re⸗ quieſcoꝛ boc(in ſeculũ ſeculi)qꝛ durat in eter⸗ num quantũ amat nos deus in iſtis vᷣbis eius attenqere debemus vt qꝛ nos requieſcimꝰſe di cat requieſcere. Non eni ipᷣe aliquando turbat vt ſic requieſcat ſʒ dicit ſe reqͥeſcere in nobis qꝛ nos in illo requiẽ habebimus ⁊ (hic).i.in ecc⸗ cleſia chabitabo) ꝑſeueranter nõ merito ſuo ſʒ (quoniã) gratis (clegi eam) dans gratiã ⁊ bene dictionẽ. Unde apte ſubiungit. Vlidu eius benedicens benedicã: pau/ eres eius ſaturabo panip. iduã eius benedicens benedicã) iugi be⸗ nedictione gre ⁊ gloꝛievidua eſt omnis anima qque intelligit ſe deſtitutã deſertã omni auxilio niſi ſolius dei. Si iſtud ſentit ſividuitatẽ ſuam nouit benedicit᷑ in hoc ſeculo invirtutibo⁊ ope nbus in multis ↄſolationibo ſpiritualibettꝑa libus benedicet᷑ ⁊ in futuro cum angelis et cele ſtibus virtutibo vt ibi iam ſponſum ſuũ videat et gloꝛia eterne vite ꝑfruatur (et pauꝑes eius) ſpiritu nõ pᷣſumentes de ſe vel de ſeculo ſed de deo nõ habentes elatũ ſpiritũ ſed humiles coꝛ de(ſaturabo panibo)nũc ſacra ſcriptura ⁊ ſan⸗ cta euchariſtia et in futuro celeſtis patrie cibis ſpiritualibo ⁊ re ipſa. Et. cerdotes eius induã ſalutari: et ſan cti eius exultatõne erultabunt. Dacerdotes eius).i.genus electũ ſcʒ om̃es fideles ſe ipſos offerentes (induaʒ ſalutari) ſcʒ chꝛiſto.i.oꝛnabo ↄfoꝛmitate ſalutaris ſui ſᷣm il lud apli quotquotin chꝛiſto baptiſati eſtꝭ chꝛi ſtum induiſtis ⁊ ideo ſancti eius) ꝑ eum ſancti ficati ſcʒ idem qui ⁊ ſacerdotes (exultatõne)in terna (exultabunt)ſpeciali gaudio ex hoc fidei indumẽto qꝛ induti ſunt ſalutari.vñ enĩ ꝑ fidẽ chꝛiſtũ cognoſcũt inde de ſpe celeſtis prievehe menter hilareſcũt. Vel (ſacerdotes eius).i.pᷣla tos (induã ſalutari).i.chꝛiſto ⁊ gr̃a ſpũs ſancti vt hon ſti etidonei ſint ad miniſtrandũ ⁊ do⸗ cendumꝛ inde(ſancti eiusl. nbcdinccxulmgre exultabuntid eſt in dño gandebunt. Etetiam ĩideo exultabunt.qꝛ glluc pducam coꝛnu dauid: paraui lu/ rnam chꝛiſto meo. nu dauid).i.regnũ ⁊ altitudinẽ chꝛiſti qð eſt in chꝛiſtũ credere ⁊ de eo pᷣſumere. Sancte ent ec cleſie coꝛnu ⁊ altitudo ſpiritualis eſt fides q ad ſuꝑioꝛa tendit donec id qð mõ eſtfides erit ſpe cies cum id qd modo credimꝰ manifeſte videæ=⸗ bimus. Seg qꝛ fidei charitas in tenebꝛis erat recte dicit ꝑaui)ad hec ꝑficienda (lucernã) ſcʒ ioannẽ qui eratlucerna lucens ⁊ ardensichꝛi⸗ = in eccłia( ꝓducaʒ)et ſuſcitaboccoꝛ . ritatis fraterne in chꝛiſtiana religiõe: declarat q boc exeplis ⁊ vtilititab diuerſis. Quartuſ⸗ decimus gradus eſt charitas ꝓximi que facit frẽs habitare in vnũ vnde eſt bñdictio ⁊ vita. Snia in ſpeciali:hic &̊ vir iuſtus de fratrũ cos habitatõe exultãs ait.( Ecce)qð oñdẽtis eſt:qꝛ plus oſtenſione qᷓ; lingua explicat᷑ qᷣ dictu⸗ rus eſt. q; bonũ).i.vtile (et q; iocundũ).i.dele⸗ ſto meoymaniteſtando. Joãnes baptiſta a deo dicit᷑ lucerna pᷣparata chꝛiſto qui euʒ in huius mundi tenebꝛas venturũ nunciauit. Heceſſa⸗ rium enim erat vt ante lumen lucerna apꝑeret vt hi qͥ in tenebꝛis et in vmbꝛa moꝛtis ſ edebãt ꝑ lucernã addiſcerent qualiter in lucem crede⸗ re debuiſſent. Animicos eius induam cõfuſione: ſu- —n iem autem effloꝛebit ſanctificatio mea. Inimicosautẽ(eius).i.chꝛiſti aduerſantes ſibi ſcʒ qui in chꝛiſtũ credere noluerũt (induaʒ cõfuſione) cum viderint dñm in ſua maieſtate trus cantoꝛ. Illi vere habitãt in vnũ qui requi ctabile eſt habitare fratres) nõ frẽs dicit coꝛpe ſʒ mente nõ carnales ſʒ ſpiritales (in vnũ) fide li mente et ſincera charitate habere coꝛ vnum et aiam vnam. Iſta pſalterij verba: iſte dulcis ſonus:iſta ſuauis melodia veluttuba ſpũs ſan cti diuiſos coꝛꝑe in vnũ cõgregauit ⁊ monaſte ria plurima peꝑit. Ad hunc ſonũ fres excitati ſunt qui habitare in vnũ ceperũt a quibʒ tum bñdictio ad ceteros deſcendit qui et ſi nõ coꝛ⸗ poꝛe tum in vnũ habitãt mente ⁊ fide. VUbi pe runt illã vnam de qua dicit᷑ Unã petij hãc re⸗ quiram. Habitant autẽ oẽs chꝛiſtiani in vnũ vnitate fidei ſpecialius cenobite vnitate loci et ouentus. ſpecialiſſime aũt anachoꝛite habuãt cuz eos in fine ſeculi vndiq; calamitas atq; in teritus inuoluet ſed ad cõſolationẽ iuſtoꝝ ſub⸗ iungit᷑ ſuꝑ ipᷣm aũt)ſcʒ chꝛiſtũ ceffloꝛebit ſanz⸗ ctificatio mea flos ſanctificatõis eſt gloꝛia di⸗ ninitatis flos ſanctificatõis eſt nouitas reſur⸗ rectionis. Ham quaſi aruerat in paſſione dñs cum vero reſurrexita moꝛtuis iam cepit floꝛe⸗ re ſanctificatio eius.iam cepit filius dei appare re.⁊ exaltari coꝛnu eius hoc dicit᷑ a ſimili arbo ris que quando floꝛet pulchꝛioꝛ ee. in vnũ qui et ſi ſint ſepati a cõſoꝛtio hoim deo ſunt vniti ⁊ ſocij eccleſie triũphantis. Hãc eni vitã qꝛ perfectioꝛ eꝑ nõ cõcedit Bñdictus vel Hieronymus niſi ꝑfectiſſimis et ꝓbatiſſimis yiris. Hec Petrus. Ita aũt eſt bonũ et iocun⸗ dum habitare fratres in yuum.bà Sicut vnguentũ in capite: qð deſcen⸗ E in barbam barbam aaron. icut vnguentũ).i.vnctio ſpũs ſancti que fuit pꝛius inſcapite) chꝛiſto ⁊ dici hoc a ſilitu dine regũ et ſacerdotũ qui in veteriteſtamento in figura chꝛiſti inungebant᷑quod) vnguen⸗ In omni ingrelſu noſtro men e noſtni⸗ omnipotens deus indue nos ſacerdotali iuſti⸗ cia vt induti mereamun in tabernacula ſempi⸗ terna. Per dim. ſalmus de vni tate et cõmendatõe fraterne charitatis eccłiam et chꝛiſtiami religionẽ edificantis et cõpaginantis.. .cxxxſ. tuʒ poſtea (deſcẽdit)a capite chꝛiſtocin barbaa) et determinat in cuius barbã ſubdens barbã garon)ſcʒ chꝛiſti veri ſacerdotꝭ. Noſter aaron nr̃ ſacerdos eſt chꝛiſtus hic ſe ipᷣm obtulit in ſa crificium ꝓ nobis et reſurgens aſcendit in ce⸗ lum et venit ſpũs ſanctus a capite in barbam eius.i.in foꝛtes ⁊ ꝑfectos q̊s barba deſignat. nam barba maturitatẽ:grauitatẽ:foꝛlitudinez et ꝑfectioneʒ ſignificat. ſcʒ in apłos et in alios pꝛimitiuos ſcõs qͥ familiarius ⁊ vicinius chiꝛ ſto capitiſuo adherentes pꝛius in vnũ habita re ceperüt ⁊ pꝛimos impetus ſeculi ſuſtinnerut nec vinci potuerunt. Qð deſcẽdit in oꝛam veſtimẽti ei ſicat ros hermon qui deſcẽdit in montẽ ſyon. Ccequam bonuʒz et quam iocunduʒ: habitare fratres Aucto: pſalmi ꝓpha dauid Titulus vt ſupᷣ. Materia fraternacharitas eccłiam edificans ⁊coõpaginans. Intentio monere fideles ad ha ¶ Quod )vnguentũ poſtea (deſcẽdit) ab illis bendã fraternã charitatẽ. Sententia in gene⸗ (in oꝛam veſtimenti eius) ſcʒ chꝛiſti.i.in illos rali ꝓpha in iſto pſe almo cõmendat vnitatẽ cha ꝑfectos noꝛunt habutare in vnum qui legẽ * £ Nn. ſs . — implent. inuicem onera ſua poꝛtãtes. Secuta eſt enim eccia ⁊ pepit monaſteria. NHam veſtis dũi ⁊ ſacerdotalis ſignificateccliam. oꝛa autẽ pfectionẽ:qꝛ in oꝛa ꝑficitur veſtimentũ.Et foꝛ te per iſtam oꝛam vult intelligi que eſt in pi 1 tio tunice ꝑ quã intrat caput. Tales ſuntꝗ bitant in vnum vt ſicut ꝑ iſtam oꝛam intrarca put hominisvt ſe veſtiat ſic ꝑ concoꝛdiã frater nam chꝛiſtus qui caput noſtrũ eſt intrat vt ve⸗ ſtiatur ⁊ illi eccłia bereat.vel deſcendit vſq; ad oꝛam.i.vſq; ad nos ad quos fines ſeculoꝝ de⸗ nenerunt nam de plenitudine illius omes nos accepimus hoc aũt ꝙ fratres habitant in vnũ nõ ex ſuis viriby vel meritis eſt ſed ex dei dono etgr̃a ideo ſubiungit(ſicut ros hermon).i.gr̃a chꝛiſti.ros enim de celo veniens eſt gratia.her mon vero interpꝛetatlumen exaltatũ a chꝛiſto ergo eſt ros gre qua fratres in vnum habitant qui pus exaltatus eſt in cruce poſtea in celo (qͥ deſcendit in montẽ ſyon).i. in ſanctaʒ eccliam que ꝓpter altitudinẽvite ⁊ ſpeculation? celeſtis patrie nõ immerito ⁊ mons? ſyon appellat nõ ergo habitant in vnum niſi in quibo fuerit gra et charitas chꝛiſti et quib eſt anima vna et coꝛ vnum in deo. Ideo aũt bonũ eſt ⁊ iocundũ ha bitare fratres invnum. AQuoniã illic mandauitvñs benedictio em:et vitam vſq; in ſecull. „ Quoniã illic).i.in fratribo in vnum babitã tibus et vbi eſt talis vnitas fraterne charitatis mandauit)et pꝛecepit(dñs benedictionẽ) ſuaʒ ꝑ multiplicatõnẽ gratie ⁊ ꝓmotionẽ virtutũ in pꝛeſenti ⁊ mandauit.i.pmiſit (vitam) collatõ nem gloꝛie ⁊ multiplicationẽ pꝛemioꝝ in futu rocvſq; in ſeculũ).i.in eternũ duraturã. Ser⸗ ua ergo concoꝛdiã ſivis a dño conſequi benez dictionem ⁊ vitam. Qui enim invnũ ſunt ſolũ mõ coꝛꝑe hi in mola in agro in lecio relinquũ tur. ceteri vero qui in vnum ſunt coꝛde aſſumũ tur. valde ergo bonum eſt ⁊ iocundũ habitare ꝛatio. fratres in vnum. ¶ Infunge dñne in eccłiam tuam charitatẽ fra ternitatis et pacis vt roꝛe ſpiruualis vnguenti aſperſi bũdictõis tue gra iocũdemur. Per d. tis diuine ⁊ laude dei ac gratiaꝝ actõe in ur. Perd. tribulatõnis etaduerſitatis tentatõe. te dño: omnes ſerui ꝛddiii. Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti tulus vt ſupꝛa. Materia:inuitatio ad diuinaʒ Ccenunc beneci laudem. Intentio incitare fideles ad diligen⸗ dum erlandandũ deum. Sententia ingen ententia in genera li ꝓpheta in iſto pſalmo omnes electos ad diui num cultũ et dei laudẽ inuitat eiſq; benedictio nem dei optat. Quintuſdecimꝰ gradus eſtcha ritas dei de qua hic agit ſicutſupꝛa decharita te chꝛiſti nõ ꝙ alia virtus ſit qua diligit deus et alia qua ꝓximus ſed qꝛ diuerſos actus habet ipᷣa virtus ⁊ diuerſa diligunt᷑ea. Snia in ſpe⸗ ciali:monens ergo ad benedicendũ ait( Ecce) tot gradibo aſcenſis vl beneficijs dei circa nos viſis (nũc).i.ſine tardatõe. Vel (nunc) in hoc * tge in aduerſis (bñdicite dñoylaudando et gra tias agendo (omnes ſerui dñiꝛinvnum aduna ti etvnanumiter habitantes in domo dei q non eſtis ſerui peccati ſed ſerui dñi quibus nõ do⸗ minan?᷑ vicia ſed ſolũ dñm habetis deum qui deo mſlitatis nõ ſeculo. NHam pj tranſactas tribulatõnes conſtat qꝛ benedicuoni vacabi⸗ mus ſicut ſcniptuʒ eſt beati qui habitãt in do⸗ mo tua dñne in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te Qui ergo tunc benedicturi funt ſine defectu hic be⸗ nedicere dñm in tribulatõmbo et tentationib⸗ incixiũt vos doâꝛccco. Qui ſtatis in domo dñi:in atrijs domus ¶ Qui ſtatis) nõ ſuccũbitis ad impulſum ten tationũ.i.qui ꝑſeueratis (in domo dñiy.i in ec⸗ . cleſia et qui ſtatis (in atrijs domus dei noſtri) id eſt in latitudine chaniatis vbi nullus angu ſtatur. Atria dicunt᷑ amplioꝛa dom ſpacia.ſta in charitate⁊ ſtas in atrijs. In charitate enim que extendit᷑ etiaʒvſq; ad inimicos latitudo eſt in odio anguſtia. In latitudine mane et potes diligere inimicũ tuum. Et habebis veram be⸗ nedictõnẽ dñi quando nõ maledicis inimicis Vel(q ſtatis in domo dñi).i.in penetralibs ſc, maioꝛes in ecclia et ꝑfectõꝛes ⁊ vos etiam qui ſtatiscin atrijs domus dei nr̃i) id eſt in ingreſ⸗ ſu ſcʒ incipientes et minoꝛes.ſunt enim in hac domo diuerſi oꝛdines.Et. H In noctiby extollite manus veſtras in ancta et benedicite vſſoo. In noctibo)id eſt in tribulationibo ⁊ aduer⸗ ſitatibus nõ ſolũ in diebus ꝓſperitatis (extolli te)id eſt leuate (manus veſtras) coꝛꝑis gratias agentes et manus oꝑis bonuʒ facientes et hoc (in ſancta id eſt intentõe ſanctoꝝ ⁊ eternoꝝ (et benedicite dño celeſti gratias ei decollatis be⸗ neficijs referẽtes ⁊ nil boni vobis ſed totũ deo tribuẽtes. Non ait in diebus ſed in noctib qꝛ facile eſt benedicere in diebus id eſt in ꝓſperis ſed difficile in aduerſis quod eſt pbaco gratui (Iamoꝛris. deus quidem nõ indiget noſtra be⸗ nedictione ſed ideo iubemur benedicere qꝛ cũ ipſe a nobis benedicit᷑ eius in nos bñdictio re toꝛquitur. AUndeꝛ ppło quem ad benedicenduũ induxit ipſe eque benedici optat.qd. dixi be⸗ nediote ⁊ vt hoc poſtſiis. Benedicat te dñs ex ſon: qui fecit celũ Fterranm. on id eſt de celeſti hierm quod poteſt qꝛ ipᷣe eſt (qui fecit celum ⁊ terrã id eſt omnẽ ſuperioꝛẽ⁊ miinterioꝛẽ creaturã ⁊ ideo potens eſt benedicere Aota ꝙ ſupꝛa boꝛtat᷑ plures bñdicere vni.hic vero pꝛecat᷑ vnuʒ benedici qꝛ ⁊ ſi plures ſintta menvnum ſunt habitantes in vnum et vnitati benedictio ↄuenit.Lu ergo eſtovnum ⁊ ꝑ cha ritatem habita invnum ⁊ ad te benedicio pue niet. Attende etiaʒ ꝙ vir iuſtus qui tot gradib⸗ cõſcendit benedictionẽ ſuꝑnam loco remune⸗ rationis accipit qꝛ omne munus enabnii vt nos mundi huius nocte ↄtectos ilumina⸗ re digneris quatenus dum manus noſtras in bonis operibo eleuamus benedicti iſſimam conſequamur. Per do. laudem ꝓpter magna ipſius beneſicia et Buñdicentes te om̃es ſerui tui dñe depcamur mus benedictionẽ a te lar ſalmus deinuitatõe ſideliũ ad dei õ magnalia plurima et diuerſi. ¶ Bs.cxxxiieſ. mini:laudate ſeruidim. uctoꝛ pſalmi ꝓpbeta dauid. Ti Augate nome do tulus elt alla ducu nitatem congrue ponit᷑ allavt laudibo dei frua tur eccłia cni tale munus paratũ eſt. Materia laus dei ⁊ cauſa laudis. Intentio:monere fide les ad landandũ. Sententia in generali ꝓpha min iſto pſalmo iuitat generaliter fideles ad lau⸗ dem dei magnalia ipᷣius diuerſa cõmemoꝛan⸗ do falſitatẽ idoloꝝ deſtruendo:coꝝq; cultoꝛes redarguendo. Sententia in ſpeciali ꝓpha er⸗ go poſt aſcenſiõeset pꝛedictos gradus ſtantes in domo dñi alloquit᷑ vt poſt beneficia laudẽt deum dicens (Qaudate nomen dñi) id eſt rem nominis ſui ⁊ potentiã eius ipᷣm quantũ pote⸗ ſtis extollendo laudiba et debetis qꝛ laudando deum melioꝛes eritis nõ deus. Deindeqͥ ⁊ qua re laudare debeãt ſubdit(laudate ſerui dñi).q. d.vos ſerui ⁊ quia ſerui eſtis laudate dñm cui omnes tenent᷑ ſeruire deuoteꝓ beneficio crea⸗ tionis redemptionis et generalis gubernatõis poſt gradus qui ducunt ad eter⸗ alioquin niſtlaudentoffendunt cum ipſi ſerui ſint ⁊ ile dus. Deinde quales ſint qui laudare dñim debeant docet dicens. Aui ſiatis in domo dñ̃i:in atrijs domus dei noſtri. ¶ Qui ſtatis in domo dñi:in atrijs domus dei noſtri). q.. vos ſerui laudate qui ſtatis? ꝑſeue ratis nõ titubatis nec ruitis. Illi ſtare dicunt j Benedicatte dñs)benedictõe que eſt cex ſy in mãdat eiꝰ ꝑſeuertqͥ ĩ fide nõ ficta ⁊ ſpe fij/ ma ac charitate ſincera deo fuiũt et eius eccliã honoꝛãt nõ dant offenſionẽ maleviuendi eis Apvenire volũt etin via lapides offenſionis nõ ſunt de hoc habes etiam ſupꝛa in pſalmo pꝛe⸗ cedentivbi cetera melius videre poteris. Aaudate dñm qꝛ bonus dſis:pſallite no mini eius quoniã ſugueeff· 7„ ¶ Laudate)inquã (dũm ꝓpter hoc qꝛ bonꝰ eſt (ñs) ex ſe ⁊ in ſea quo ſunt omia cetera bo na cuius bonitas non qualitas eſt ſed natura. Quidam ꝓ bonis tꝑalibo laudant eum alij ꝓ pter pꝛemiũ eternũ eis ꝓmiſſu, tercij ſincerius co ſolo intuitu qꝛ bonus eſt. Eſt enim infinite bonitatis ꝓpter quod eſt ſüme laudabilis (pſalł lite)operando ⁊ cantando (nomini eius)id eſt ad laudem nominis eius nõ querentes gloꝛiã veſtrãquoniã ſuaue eſt) nomen eius id eſt res nominis ſcʒ ipᷣi guſtanti: exꝑto ſuauis eſt dñs in pᷣcepto qꝛ iugum eius ſuaue ⁊ onus leue ſua uioꝛ in ꝓmiſſo ſuauiſſimus in pꝛemio.Bꝛeui⸗ ter vno verbo explicita eſt cauſa laudis dei no ſtri non emim inuenis melius quod de illo di⸗ cas niſiqꝛ bonus eſt dnñs. Ipᷣa merces tua ſü⸗ ma. deus ipe enit quem gratis ſic amare debes vt ipᷣm ꝓ mercede deſideres qꝛ ſolus te ſatiabit Deinde ſubiungit oꝑa eius ⁊ que circa nos fe cit que magis capere valemus.q.d. Ideo etiaʒ laudate⁊ pſallite qꝛ iſta que ſequunẽ fecit ſcʒ. Quoniam iacob elegit ſibi dñs:iſraelin 0 * ſeſſionem ſibi. PAuomiitacob i indaici plin ab lacob de ſcendentẽcelegit gratia nõ merito exceteris na tioniba(ſibi dñs)id eſt in ſuã ꝓtectionẽ etidem repetens alijs verbis ſubditciſrł ſcʒ elegit dñs (in poſſeſſionẽ ſibi ꝓpꝛiam⁊ ſpecialẽ ad liuerã ceteras gentes ſub angelis poſuit:ſibi iſtã poſ⸗ ſidendaʒ ſeruandãq; deputauit. per iacob qui interpꝛetat᷑ luctatoꝛ vel ſupplantans ſignificat ille qui bene ſeruiendo et contra ſpirituales ne quicias luctando vicia ſupplantat.per iſrael ve ro qui interpꝛetat᷑ videns deum ſignificat᷑ qui eum fide ⁊ oculis interioꝛis hominis contem⸗ platur hũc eligit ſibi dñs in poſſeſſionẽ quem vt agrum excoleret ſeminaret poſſideretet ſer⸗ C . = une Noce Venen uſa naret qui nõ ſuis meritis ſed gratia dei eſt ele⸗ ſit neſcis. Ipſe eſtqui ꝑcuſſit pmogenita egy⸗ * . ctus ⁊ iuſtificatus.Et menito eum ſuadeo lau pti)non im quedã ſed (ab hominevſq; ad pzz dandum ꝛ eipſallendũ. Lus ) id eſt hominũ ⁊ pecoꝛuʒ hec fuit decing AQula ego cognoui ꝙ magnus eſi do/ plaga quã ſolũ in ſpeciali 7 ꝛimit qꝛ: inter ce minus: et deus noſter pꝛe omnibodije, teras oms tenibilioꝛ fuit. Alias autẽ plggas ¶ Quina ego cognoui)et ſcio ſ; magnus eſt tangit in generali dicens. dñs ) in ſe ſcʒ poteſtate ⁊ virtute qui vbi; elt Emifit ſigna et ꝓdigia in medio tui egg et omnia continet ⁊ cuius magnitudinis non pte:in pharaonem et in omnes ſeruoo cſtnmiseerdens noſterveſt, pꝛeomniodijsdig Siiilis eſt ſuper omnes deos qui ſuntin celo ⁊ in ter⸗ Emmiſttſigna ⁊ ꝓdigia)que pꝛetervſitatũ na ra eſt magnus ⁊ potens ſcʒ ſupꝑ homines ſan⸗ ture curſum contingunt ſicut de iſtis erat pla .ʒ P ctos et angelos qui dij digni ſunt vocitari ne⸗ gis (in medio tui)o cegypteyp ꝓpli iſraellibera . ceſſe eſtenim eum eſſe ſuper omnemcreaturaʒ none (in pharaoneʒ et in omnes ſeruos eind) et coꝛpoꝛalẽꝛ ſpiritalẽꝛ ſuper omnia que fectt quos poſt multas plagas finaliter in manrua et homines? angelos? omnia ⁊ ideo eum lau beo ſubmerſit. Ipſe eſt etiam. dabilem pꝛedico magnus eſt in eſſentia maæzæ· Ali ncuſſit gentes multas: et occidit gnus quoq; in operiho excedit excellentiã om reges foꝛtte. —? nium ⁊ hoc ꝓbateffectus nn. Qui)poſtquam eduxit iſrael de egypto(ꝑ⸗ Omnia quecũq; voluit vñs fecit in ce· cuſſitgentes multas) occupantes terraʒ filili,s loeet in terra: in mari et in omnibus a iſrael ꝓmiſſam (et occidit)id eſt occidi fecit (re . byſſis. MM ges foꝛtes)filijs iſrael reſiſtentes vicʒ. .⸗R— Omnia quecunq; voluit dñs fecit in clo SBeon regem amoꝛreoꝝ et og regẽ bos erin tera omnia viſibilia etinuiſibilia nõ co ſan:et omniaregna chanaan. actus eſt facere aliquid ſed quicquid voluitfe ¶¶ Seon re em amoꝛreoꝝ ⁊ og regem baſan) cit. Cauſa omniũ operũ eius eſt ꝓpꝛia volun⸗ qui ꝑcuſſi n ſub moyſe cum ꝓhiberent fili tas et nulla neceſſitas. vnck ſcom Auguſtinũ os iſrael p fines ſuos tranſire(ct omnia rgna ſtultum eſt in ſingulis rebus quoꝛum creatio⸗ chanaan) que ꝑcuſſit deus ſub ioſue. Vbitri nis certa cauſa ignoꝛat᷑ aliam inquirere qua, gintavnum reges interfetit. . diuinamvoluntatẽ ⁊ non im̃ in celo ⁊ in terra Et dedit terrã eoꝝ hereditatẽ: heredita 4 ſeqd (in mari) quod cõmeacet in omnibaabyſ⸗ temiſra onidddd. ergo omnia eius opera comphenderenõ voſ ditatem).i.hereditario iure poſſidendã.etſpe⸗ . ſumns bocdecia imiter eneamus g omis Ccificans cui vlqnibocam dedirtepent dicens . nn haela Deinde enan at que fecit · d (pereditate)no cuici ſedl Eſracl plo ſuo er. feeit que voluitqꝛ ipſe eſt. ceteris nationibo electo. Etqꝛ ex his factis eſit Egucens nubes ab extremo terre: ful⸗ a filijs iſrael ſpecialiter laudabilis cõuerſo ad ura in pluuia feccit. dñm ſermone ſubiungit. O0O H leſtium caloꝛe (ab extremo terre).i.ex vltimis riale tuũ in generatõe et generationẽ. N finibus terreq includunt mari in quo eleuatti 5ñe) qui mirabilia iam enumerata feciſſi . Japo:co condenſanin nubeg r fatu venlon nomen tuum ineternũ)eſtlaudabilea nobis S Deterautadmediſterte ve bipliant z verali (dñe memoꝛiale tuum).i.memoꝛia mirabiliũ ?2 bus (fulgura in pluuiã fecit) id eſt fulgura⁊ to orn pmnanertingenantöne e generatione) nirua in vienis nubibo generata per reſolutõ eſtin generatiomibo ſingulis ſibi ſucceden⸗ . pen nubiß in pluuitenninuct qui ſulon⸗ tibus. Dum ergo audis que in ĩpios ſacta ſũt ne rererruit pluuta refecit ipſe eſt eiam. Qauene ꝛ in te fiant. Ad boc enis facta ſuntin Quicducit ventos de theſauris ſuis: ilis vt os no imitareris cttalia nõ paterens. e qui pcuſſit pꝛimogenita egypti: ab ho/ ¶ Attende exempla beneficioꝝ deiet vindictaʒ e mine vſqad peuus. deeitime omnipotens eſtet ad cõſolanduũ tad HNui ꝓducitventos de theſauris ſuis) id eſt caſtigandũ. Ideo hecvtilia ſunt qꝛ cum leguzx e de occultis etlatentib cauſis.quod enim flaat cur ipos legentes ⁊ auditoꝛes inſtnunr. Kana ventus ſentis? quod iuſſu dei flat ſcis ſed qua do enim pius videt ſeu audit ꝙ paſſus tin⸗ a⸗ txaula flat vel de quo theſauro ratõnis edictus pius purgat ſe ab omni impietate et ¹ 5 ₰ „ offenſam ne veniat et ipſe in talem penamta⸗ lemq;ʒ vindictaʒ Mec quidem ad litterã facta ſunt ſed videamus quid typice ſignificent.ce⸗ buoconſtat eccleſia dei et ad ſpiritales pꝛedi⸗ catio ad carnales vero perinetobſecundatio. Ergo in ecełia ſua ⁊ in pꝛedicatoꝛiba ⁊ in ple⸗ bibus ſuis tanquam (in celo ⁊ in terra omnia quecunq; voluit fecit: Et ſimilitercin mari ⁊ in omniby abyſſis) Mare deſignat infideles aꝑ tos ꝑſecutoꝛes qui non ſeuiunt niſi ꝑmittant nec vindicatur in eis niſi deus iuſſerit.Abyſſi ſunt latentia coꝛda ⁊ ꝓfunde cogitatõnes ho⸗ minum ſed hec nuda ſunt deo quem nihil la⸗ tet ⁊ ibi facit quod vult⁊ conſolat᷑ coꝛ bonum et toꝛquet coꝛ malum: Et ipſe (cducit exci⸗ tatnu bes)et pꝛedicatoꝛes nõ tm de medio ter re⁊ filijs iſrael ſed ⁊ ab extremo terre et de gen tibus ⁊ mittit in fines oꝛbis terre. Mel (de ex⸗ tremo terre)id eſt de humilibo ⁊ infimis mun di vel purgans eos ab omni terrenitate ⁊ vo⸗ cat nubes qꝛ fulgurant minis.choꝛuſcant mi raculis.pluunt doctrinis. Et de ipſis nubib⸗ (fulgura in pluuiam fecit)id eſt minas ⁊ com minationẽ ad miſericoꝛdiã ⁊ ꝓpiciationẽ flexit et de terroꝛibo irrigauit. Nam quando tibi mi natur deus per ꝓphetam ſeu per apoſtolũ ⁊ ti⸗ mes choꝛuſcatio terruit te.ſed cum penitendo coꝛrigis ⁊ agnoſcis hoc fieriper miſericoꝛdiã terroꝛ fulgunis vertitur in pluuiã et qui te ter⸗ muit ipſe te reficit. Eoſdem autem quos voca, uit nubes vocat ⁊ vetos nubes ꝓprt carnẽ. ven tos ꝓpter ſpiritũ. Nubes enim videntur venti ſentiunt᷑?⁊ non vident᷑ Et ideo qꝛ carnem vi⸗ demus eſſe de terra (nubes inqͥt educens ab extremis terre) ⁊ qꝛ ſpiritus hominis ignoꝛat᷑ (cpꝛimogenita egypti)id ẽeſtruit pꝛincipalia vicia atq; crimina mundi (ab hominevſq; ad pecus )id eſt in pꝛudentibo ſeu doctis⁊ in ideo tis ſeu indoctis.(Emiſit) quoq;(ſigna in me⸗ dio egypti) cõmonens mundũ miraculis per ꝑꝛedicatoꝛes factis (in pharaonẽ et in omnes ſeruos eius)id eſt contra diabolũ ⁊ miniſtros eius ſeu in confuſionẽ ⁊ deſtructionẽ eoꝛũꝑ⸗ cuſſit) etiaʒ gentes multas)id eſt innumera vi cia ⁊ cateruas vicioꝝ que mundũ oppꝛeſſerũt etoccidit reges foꝛtes).i.vicia foꝛtiſſima ⁊ do⸗ minantia vel reges ſunt immũdi ſpiritus qͥ oc ciſi ſunt dum nequeũt in nobis quod volunt. Occidit plane ⁊ nunc occidat a coꝛdibo ſeruo rum ſuoꝝ ⁊ a tentationibo eccleſie ſue non ceſ⸗ lum ſunt ſpuales terra carnales ⁊ ex his duo⸗ die ſuis depaedicahitur. vndeveniatqui ꝓducit inquitcventos) ſpi ntus pꝛedicatoꝝ detheſauris ſuis pcutit etiã ſet manus eius in occidedis talitoregio lia⸗ libus ppłis (Seon regem amoꝛreoꝝ)id eſtſi⸗ mulationẽvel arboꝛẽ infructuoſam habenteʒ ſecum execratoꝛes dei qͥ ſimul ꝑcuſſiin ignem pyijciuntur eternũcet og regẽ baſan)id eſt ma⸗ teriam confuſionis que nobis ne deum agno ſceremus ⁊ in eũ crederemꝰ obſtabat (⁊ omia regna chanaan)id eſt regna cõmotionis ⁊ ſu⸗ per bie que dominabant᷑ nobis ⁊ cõmouebãt nos a deo. O ĩa giſta q euertit tũc deus coꝛpa liter euertit nunc ſpiritaliter nec ceſſat manus eius vſq; in finem. Sʒ qꝛ ad hoc euertit vt re leuet ⁊ quaſi damnatvt ſaluet recte ſubdit(Et dedit terram eoꝝ hereditatẽ) id eſt celeſtẽ bea⸗ titudinem quam demones per ſuꝑbiam deſe ruerũt. Inde eniʒ electoꝝ płm gratia diunina ad celeſteʒ hereditatẽ deducitvnde pꝛius ma⸗ lignum hoſtem ⁊ pplm vicioꝝ a ſeruoꝝ ſuoꝛũ coꝛdibo repellit. Et quia quod tunc cica im⸗ pios fecit coꝛpoꝛaliter nüc circa nos facit ſpi ritaliter bene ſubiungitur. ( Domine nomen tuum ineternũ)eſt exaltatũ id eſt operatio po⸗ tentie tue ſeu manus tua non ceſſat facere hoc in tota pꝛeſentivita ⁊ in hoc ſeculo que tunc pᷣ nunciaſti in figura? memoꝛiale cuũ id eſt me moꝛabilis miſerieꝛdia tua manetin genera⸗ tione)pꝛeſente qua renaſcimur ꝑ bapuſmũ(2 generationem) futuraʒ qua reſurgemus quia non eſt oblitus deus in hac nos vocare in illa coꝛonare. Ideo autem laudabilis ? laudan⸗ * Quia iudicabit dñs ꝓplłm ſuũ:et in ſer⸗ Quia iudicabit dũs ꝓpłm ſuum)in pꝛeſen ti ſuperando bonos a malis.fideles ab infide libus. apłos a iudeis mendacibo. et in futuro damnando malos ad penã et ſubleuando bo nos ad gloꝛiã (et in ſeruis ſuis obedientibo id eſt in electis depꝛecabit᷑id eſt depꝛecabilis et placabilis erit.qꝛ ad eoꝛuʒ pꝛeces qui in eius ſeruitio ꝑſeuerãt inclinat᷑ vt eos tm ad eternã ſalutẽ exaudiat quoꝝ vita ab oꝛatõne non di⸗ ſcoꝛdat. Deinde adducit᷑ratio diuine laudis ex falſitate idoloꝛũ qꝛ ꝑfecta laus veritatis eſt deſtruere falſitatẽ quaſi diceret deus noſter eſt magnus. èl Simulacra gentiuz argentũ et aurum: Simulacra)autem id eſt idolꝗ (gentiũ) que eeen manuũ hominũ. ipſiꝓ deo colunt ſunt(argentũ ⁊ auruʒ)quan tum ad mateniã ⁊ creatura non creatoꝛ(opera manuũ hominũ)quantũ ad foꝛmã opere hu⸗ mano factam non foꝛmatoꝛ. VUnde non vere — — rbb — — —— — — S= ☛ ☛m'd = — + — — — — e 4 ☛ + — NMBG — ——́ẽZ — let omnes qui confiduntin eis) ea adoꝛando pꝛedictio eſt non optatio niſi foꝛte ʒelo diuine iuſticie. Et ita fit. tales enĩ aures habent et nõ gudiunt deum ad ipos clamantẽ oculos ha⸗ ſunt illud quod videnteſſ Quoꝝ imbecilli las inde pateccJ.— VYs habent et nõ loquent᷑:oculos ha⸗ pent et nõvidebund. Os habent) ſcz ſimlidinarie id eſteffigi em oeis ⁊ nõvere os q: (? nõ loquent᷑ caren⸗ tes ꝓpꝛio oꝛis officio oculos habent)id eſtef⸗ figiem oculoꝝ ⁊ nõ veros oculos qꝛ (et nõ vi-⸗ debuntcarentes oculoꝝ oꝑatione de his etiã V anes ſupꝛa in pſalmo. In exitu iſrael vbi vi deas. Aures habent et nõ audient: ne eſt ſpiritus in oꝛe ißſſor. Aures habent) apparenter et nõ vere qꝛ (et non audient)in veritate. Inſtrumenta ergo vi dentur habere ſenſuũ non ipſos actus eoꝛum Deinde hoꝛum ratõnem reddendo concludit omnia oſtendens ꝙ nec hominibo nec pecoꝛi bus poſſunt comꝑari cum ait (neq; eni eſt ſpi ritus)vel anhelitus in oꝛe ipſo?)ſicut in ani⸗ malibusviuis reperit᷑ ⁊ ideo nõ poſſunt habe re opera vite que mediantibo ſpiritibo exercen tur. Exterioꝛa inſtrumenta artifex potuit face re ſed nõ ſpiritũ vnde loquant᷑ videant vel au enim Buauitatis ex Sinmiles illis) ſcʒ idolis (fiant) interius et nterioꝛi homine qui ſaciunt ea) operando Similes illis fiant qur ſaciũt ea:et oẽs * bent et nõ vident ꝑ fidem.os habentet nõ lo⸗ quuntur fidei veritatẽ. Deinde poſtquã indu⸗ xit ꝓpheta ad laudem dei in generali ↄſequen ter poſt irriſa idola monet ad laudẽ in ſpeciali diſtinguẽdo ſtatus ꝓpłi cum dicit᷑. O vos dei cultoꝛes tam ſubditi qᷓ; pꝛelati ſcʒ o vos. Domus iſrael benedicite oño: domus ron benedicite N6ſ. quo idola gentiũ tamvilia ſunt bñdicitenon idolis ſed (dño) domus ergo iſrael vniuerſos fideles et congregatões ſanctoꝝ deum oculis mentis inſpicientes ſignificat. ſed iam ad di⸗ ſtinctionẽ oꝛdinũ reſpicit cum ſubiungit et in domo iſrael pᷣcipue o( domus aaron)id eſt ſa⸗- cerdotes ⁊ pᷣpoſiti(benedicite dño)benedictio nelaudis. Hec ſolum ſacerdotes et pꝛepoſiti ſed voso. Domus leui benedicite dño:qui time⸗ ¶ Domus iſrael)id eſt videntes fide deum qͥ ptinetis ad ſemen abꝛahe nõ carne ſed fide ex „ Domus leui) id eſt omnes boni miniſteti 4 qui omes eſtis de domo leui (benedicite dño) eum laudando pꝛe ceteris ꝓplis ex officio vo⸗ bis impoſito deinde iterum ad vniuerſitatẽ re dit cum ſubdit et omnes (qui timetis diſner omni gente ⁊ ꝓplłocbenedicite dño) vt ſicut ma ieſtatem metuitis ita cũ charitate laudetis. Et q; omnes generaliter ſunt domus iſrael ideo omnes vna voce dicamus qo ſequiu. Benedictus dñs exſvon:qui habitat in Hierulalem. òDMd Benegictus ) ſit (oñs ex onſue interpꝛe⸗ tatur ſpeculatio id eſt ab ecclia militante denʒ per ſidem ſpeculante ſcʒ a nobis qui qdi ſpe nne ſumus in ſyon quia ſpeculamur quod veniat (q habitat in hierłm) celeſti que interpꝛetat᷑ viſio pacisvbividebimus eum in eterna pace ipſo donante.O felix ⁊ beata hie⸗ ruſalem nunquã ruitura qꝛ dñs in te habitat bunt onm ſine fine. mie deus quem omnis ter⸗ ra pꝛe dulcedinis beni yt ablato a nobis vano erroꝛe Conectemur. Per onim.— benignitate laudat rogamꝰ ne. nis voluntati⸗ diu in et te cuſtodit.beati qui habitant in te qꝛ lauda Plalmus de expoꝛtatone ad cei lau em ꝓpter diuerſa ipᷣius magnalia et be neficia plurimis miſerico:diter collata. Onfitemmi domi no qnonmiã bonus: quoniã ineternũ miſericoꝛdia eius. —U, dei ex benetficijs collatis omnibo generaliter ⁊ ↄſequenter ex bñficijs collatꝭ ꝓplo iſrli et omi homi ſeu omni viuẽti vita ſenſibiuli ſpecialiter in hoc ergo pſalmo exhoꝛtatur ꝓpheta eoſdez quos in ſuperioꝛi laudare dñm ſubiungendo eaſdem cauſas ⁊ quaſdam alias vbi ⁊ ſi mul⸗ ad laudem dicant᷑ maxime tũ miſericoꝛdia dei hic cõmendat᷑ vndeꝛ diuerſa initia invnũ conueniunt finem ſcʒ quoniã ineternũ miſeri coꝛdia eius id eſt quoniã beneficiũ quod no⸗ bis miſericoꝛditer pꝛeſtat eriteternüũ. agna virtus huius pſalmi dicit᷑ qꝛ ſi pure cantatpᷣ⸗ ſto eſſe diuine gratie pᷣſentia ſentit vbi in quo⸗ libet verſu miſericoꝛdia dei repetik gꝛ auieas ¶ Aucto: pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus alla qꝛ pſalmus iſte cõtinet laudem dei. Materia laus dei ⁊ cauſa laudis. Intẽtio monere alios ad laudandũ deum. Sententia in generalip pheta in iſto pſalmo inuitat pmo ad laudem — * pie dicit᷑ ad miſcvᷣiam dei reſertur que omnia operatur ⁊ ſine qua nõ ſubſiſtit᷑ qꝛ dei eſt miſe ricoꝛdia omne qð poſſumus⁊ clementia ome quodviuimus. Sententia in ſpeciali:ad lau⸗ con minumquoniã bonus eſt id eſt ſuper omnes bonos. bonus inſita ſibi bonitate cuius boni tatis non eſt finis que apparet in eo ꝙ ſemꝑ eſt miſericoꝛs (quoniã ineternũ )ſcʒ bic ⁊ in futu⸗ ro eſt miſericoꝛdia eius)qꝛ hic parcit: ibi co⸗ ronatvel qꝛ ipſa beatitudo quã miſericoꝛdit ⁊? miſeris pꝛeſtatvt eſſe miſeri deſinant ⁊ beati eſ ſe incipiant finem nõ habebit Ouas ergo cau ſas poſuit quare omnipotens laudãdus ſit vi delicet qꝛ ſũme bonus eſt in ſe ⁊ ſemper miſeri coꝛs in nobis.Deinde oſtendens excellantiaʒ illius cui confiteri nos monet ſubdii. onſi emini veo veop:aiſi. H Confitemini des deor)id eſt ve lenti deo inter eos qui dij appellant᷑ vrſuntan geli ⁊ homines qui dij participatiue dicunt et ideo confuemini (quoniã ineternũjeſt miſeri⸗ coꝛdia eius) Ita ⁊ in ceteris verſibo ſequentib⸗ CLur enim confitemur in omniũ verſuũ fini⸗ bus ponit ſcʒ quoniã ineternũ miſcdia eius. nſitemini ono vnorian ti ⁊ dñi multi ſiue in celo ſiue ĩterra quoꝝ deo rum et dnoꝛuʒz deus ⁊ dñs eſt ⁊ ſuper quos eſt ipſe qui eſtverus deus ⁊ dñs.Confitemini in quam (quoniã ineternũ )eſt(miſericoꝛdia eiꝰ) Et qꝛ iſta cauſa confeſſionis ponit᷑ in fine cu iuſſibet verſus ideo ꝑ ſingulos verſus in pꝛin pio ſub intelligendu eſt co fitemini dño vt fi⸗ nis ſinguloꝝ verſuũ referat᷑ ad pncipiũ alio⸗ quin non congrue replicaret᷑ per ſingulosver ſus quoniã ineternuʒ miſericoꝛdia eius. IJgi-⸗ tur confitemini d610. 1 * Qui facit mirabilia magna ſolus ſol' deus mirabilia facere dicit᷑ qꝛ que ꝑ homies vel an gelos fiunt ipᷣe facit multa mirabilia ꝑ ange⸗ los ⁊ ꝑ homines facit ſed ſunt quedaʒ magna que deus ſolus ſine miniſterio hominũvel an geloꝝ facit et ipa exequit᷑ dicens. Mui fecit celos in intellectu:qmni. Qui fecit celos in intellectu)id eſt intelligi⸗ biles ⁊ inuiſibiles ſcʒ celũ empirreũ ⁊ aqueuz que coꝛꝑaliter nõvidemus qͥ ⁊ ſi coꝛpoꝛei ſint tamen tante ſunt tenuitatisvt a moꝛtalivideri non poſſint. Vlal quii feeit celos id eſtceletes o dei inuitãs ait. (Confitemini dño) on laudis id eſt ↄfitendo laudate do⸗ 4 P fecit luminaria magna:qfſ. Mui fecit luminaria magna)ſcʒ ſolem ⁊ lu nam que maioꝛa ſunt inter cetera luinaria. de inde oſtendit ad quemvſum ⁊ finem iſta lumi natia fecit qꝛ feecect. Heolem in poteſtate diei:qfi. ero et excel⸗ onlſitemini dño dnoꝝ id eſt dño ſingula riter excellenti inter eos qui dicunt᷑ dñi.plura raliter dicit deos ⁊ dominos.ſunt eni dij mul ui faci mirabilia magna ſolus:qm̃̃. L 4 4 ð .* machinaʒ (in intellectu) id eſt in ſapientia ſua quod et de omnibo alijs intelligi debet qꝛ om⸗ nia in ſapientia fecit. quoniã ineternũ miſeri⸗ coꝛdia eus. QAui firmauit terr ſupn aquas:qmjũ. citur ſuper aquas fundata eo ꝙ aquis cireuʒ fluentib ſuꝑeminet ſicut dicit᷑ talis ciuitas eſt ſuper mare fundata non quod mare ſub ea ſi ſed qꝛ mari ſubeminet:ſicut dñs ſuper puteuz ſedit id eſt iuxta puteum. * 4* latio ſolis ſuper terram. Et fecit. Lunam et ſtellas in ptatem noctis:qm̃ unam et)etiamſtellas in ptãtem noctis) vt pꝛeſint noctix ſint lux noctis ülluſtretq; no⸗ ctem ſua luce.vnitterſaʒ igit᷑ creaturã non per aliquã creaturã ſed ꝑ ſe ipſuʒ ſolus fecit deus cuius creature quaſdaʒ partes excellentioꝛes cõmemoꝛauit ex quibusvniuerſa ab omnipo tenti deo facta intelligeremus. Vel typice hic accipi poſſunt ſic. Qui fecit celos)id eſt ſpiri tuales ſanctos ſuos (in intellectu)quo in celis conuerſantur quibus non tm̃ credere verum etiam intelligere diuina dedit. Simplices au tem qui hoc nõdum poſſunt ſed ſolam fidem firmiſſimã tenent tanquã infra celos terra di⸗ cuntur:et qꝛ in baptiſmo quem acceperunt in concuſſa crudelitate cõſiſtunt ideo dicit᷑ ꝙ fir mauit terram ſuper aquas).i.in fide baptiſmmi in qua ⁊ totam firmauit eccłiam etiam nomi⸗ ne terre ſignatã (Qui) etiam in ipᷣis celis fecit luminaria magna)id eſt dona gratiaꝝ fideli⸗ bus ſuis cõtulit que omnia in ſe ſunt magna et qꝛ a magno dato licet quedã maioꝛa ⁊ que-⸗ dam minoꝛa. Unde apoſtolus gratiaꝝ deiva rietatem in hominibovolens oſtegere ait. Alij quidem datur per ſpiruũ ſermo ſapientie: alij ſermo ſcientie ⁊c.Et ſubiungit dicens que lu⸗ minaria ⁊ dona dicens ( Bolem in poteſtatez diei) per ſolem accipe donum ſapientie quod datur diei id eſt maioꝛibovt poſſint alijs luce⸗ rec(lunam ⁊ ſtellas in ptãtem noctis per lunaz donum ſcientie accipe. diſtat autem ſapientia Aui firmauit terrã ſuper aquas) Lerra diè Bolem in poteſtate diei) vt peſſet diei ⁊ ſua luce de die omnia illuſtraret. et dicit᷑ poteſtas Diei qꝛ eo om̃ia declarantvnde dicit ꝙ dies eſt SE di = ☛ =– — — R— — +☛ Seerreeee — — ðẽ⁊ ððð — —ð — 44 5sy a ſelentia teſtante Job qui ait pietas id eſt dei cultus eſt ſapientia abſtinere aũta malo ſcien tia eſt. Intelligimus ergo ſapientiã cognitio⸗ nem ⁊ dilectionẽ eius quod ſemper eſt ⁊ incõ⸗ muta biliter manet quod deus eſt. ſcientiã aũt non aliud q; in medio natõnis pꝛaue ⁊ ꝑuer⸗ ſetanquaʒz in nocte huius ſeculi caute pꝛuden terq; verſari. Per ſtellas vᷣo accipi poſſũt alia dona minoꝛa.ſ.fides.curationũ donatio.ope ratio virtutũ.ꝓphetia. diiudicatio ſpirituũ.ge⸗ nera linguarũ et interpꝛetatio ſermonũ quib humana ignoꝛantia tanquã nox illuſtrat. hec autem dona ꝑ lunam? ſtellas ſignificata dan tur nocti id eſt minoꝛibovt ⁊ ipſi poſſint lucere in nocte huius ſeculi. Hihil enim hoꝛũ eſt qd non in huius ſeculi nocte ſit neceſſariuʒ.Et qꝛ dixit que ſolus fecit cõſequenter oſtendit que per angelos et per homines fecit inuitans ad pulo iſraeli ſub figura noſtri quaſi diceret con *₰ * eoꝛum: qm̃. e coꝛum quod in decima plaga eſt ſactũ. Cypi⸗ ce ita percuſſit: ſeculũ tenebꝛis inuolutũ cim pꝛincipibo vicijs ſcʒ luxu.ſuperbia et auaricia que in mundo peincipant cbꝛecioua putan⸗ iun ſed deusg deusg ſe excludit ⁊ ↄtemnere docuit. ui edurit iſrael de medio eoy:qmi. ¶Dui edu xitiſrael de medio eoꝛuʒ) ſc ne maloꝝ ⁊ infideliũ educit ⁊ hec ſua potentia inuincibili et ſingulari vel manus ⁊ bꝛachiuzʒ dei chꝛiſtus dicit ꝑ quem pater operaet. Zaidiiſt mare mb⸗ in diuiſiöes:g. Oui diuiſit mare rubꝛuz in diuiſiones) icʒ duodecim ſᷣm numeꝝ duodecim tribuũvt ſin gule tribus ſuasvias meandi haberent ⁊ ſine impedimento tranſirent. Sic varijs vijs ⁊ di uerſis gradibo ꝑ fluctus huius ſeculi ad denz tranſitur ⁊ ſcandit᷑ de mundo qui per mare ſi⸗ gnificatur. vel per mare rubꝛum intelligit᷑ ba ptiſmus chꝛiſti ſanguine rubꝛicatus ⁊ pſecra⸗ tus quem nunc diuidit deus vt vnus et idem baptiſmus alijs ſcʒ pactũ baptiſmi obſerunan tibus et in gratia ꝑmanentib ſit in vitaz aliss ſcʒ pꝛeuaricatoꝛibo et ad egyptũ mente reuer⸗ Ft edu xit iſrael p mediũ eius: 8 Qui pcuſſit egyptum cum pꝛimogeni Mui pcuſſit egyptũ) ſcʒ nouem plagis (uz pꝛimogenitis coꝛuʒ occidendo pꝛimogenita 1o021 H in ſuis fideliba diabolicas? noxias poteſtates pcutit et occidit et ſpecificans de iſtis regibus ptioꝛum inter quos captiui detinebant᷑. Edu Liinas. WB In manu potẽti ? bꝛachio excelſo:qm̃. n manu potenti ⁊ bꝛachio excelſo) Die et ſanctos ⁊ ſideles ſuos de medio ⁊ cõuerſatio⸗- tentibus ſit in moꝛtem. teduxit iſrael ꝑ mediũ eius) ſcʒ maris ſie co pede pꝛebens ei ſter ſiccũ qꝛ a Pms ro erant a dextris ⁊ a ſiniſtris. Sic etiam edu cit innouatũ ꝓplłm ꝑ lauacra regeneratõnes vt ad eum quem mente tuetur poſſit accedere. Et excuſſit pharaonẽ et virtutẽ eius in mari rubꝛo:qniim. ¶Etexcuſſit).i velociter confregit? deſtruxit (pharaonẽ et virtutẽ).iexercitũ (eius in mari rubꝛo)ſcʒ in medijs fluctib eos ſubmergẽdo. ſta excutit interimit celeriter in baptiſmo pec cata ſuoꝛũ ſeu diabolũ cum miniſtris ſuis ad modum pulueris qui celeriter exeoutit. Qui raduxit ym ſuũ p deſertu:qafſ̃. ui traduxit)qᷓdraginta annis (pplm ſuũ⸗ ab egyptijs liberatũ (ꝑ deſertũ)in multis mi- rabilibo circa eum oſtenſis.Ita ⁊ nos ꝑ huiu/ ſeculi ariditatẽ et ſterilitatẽ tranſducit ne in adhereamus vel pereamus. Mui pcuſſit reges magnos:qmuim. ecicitreges ſoꝛtis: if. Rui pculſitreges magnos. ctoeriditreges tes) ſcʒ volentes reſiſtere filijs iſrael. Ita et ſubiungit. Heon regem amoꝛreor: qm. Seon regem amoꝛreoꝛ) ſic ? germen innti le vel calentẽ carnis tentationẽ que in amoꝛ⸗ reis id eſt amaricantibs regnat occidit. Etog regẽ baſan)ſic et coaceruantẽ diabo lum regem baſan id eſt ↄfuſionis quẽ coacer uat vel pꝛauam conſuetudinẽ que regnat in i lijs cõfuſionis id eſt inoꝛdinate viuentibi etiãä Ftterr eor hereditalk⸗ qmf. Et dedit terrã eoꝝ ſcʒ regum (in heredita⸗ tem)et ſpecificans cui dedit ſubddit Hereditatẽ iſrael ſeruo ſuo:qmſſ. VBereditatẽ iſrael ſeruo ſuo)ſic ⁊ quos pol ſidebat diabolus hereditatẽ dat ſemini abꝛa⸗ he quod eſt chꝛiſtus qui per iſrael ſeruuʒ acci piturvel per iſrael ſeruum accipit chꝛiſtianos quibus data eſt ꝓmiſſio regni celeſtis ſub fi⸗ gura facta iudeios Quia in humilitate noſtra memoꝛ fuit Ken Ihilttate nonda ma NQuia in humilitate noſtra) id eſt in deiectõ ne noſtra dum hũiliaremur graui fuitute egy pti (memo: fuit noſtri) per miſericoꝛdiã ſuuam nos indeliberando ſic⁊ in deiectõe noſtra dũ humiliaremur ſub peccatis⁊ diabolo memoꝛ tfuit noſtri quando aduenit et quotidie in buz⸗ milxate interioꝛi queeſt ꝓpꝛia chꝛiſtianis quã chꝛiſtus eos docuit memoꝛ eſt noſtri ꝓpier ſu⸗ perbiam enim noſtrã obliuiſcit᷑ nos deus hu miliemur ad penitentiã ⁊ in humilitate noſtra Et redemit nos ab inimicis nt᷑is:qimi. Et redemit)id eſt tanquã pꝛecio redemptos liberauit (nos ab inimicis nr̃is) ſcʒ egyptijs. ſic⁊ chꝛiſtianos redemit ſanguĩevnigeniti filij ſui. Deinde ponit᷑ inuitano ad laudem deiex beneficio collato generaliter omi homini ſeu omni viuenti vita ſenſibili cum dicit. Quli dat eſcam omni carni:qni. Nui dat eſcam )id eſt omnia neceſſaria ad vyie ſuſtentationẽ (omni carniideſt omni ho⸗ mini ſeu animali qꝛ vtrobiq; ponit partem ꝓ toto eſcam ⁊ carnem nominando.ſic dat eſcaʒ ſpiritualẽ de qua dicit᷑ caro meavereeſt cibus omni generi hominũ iſraelitaꝝ ſcʒ ⁊ gentium id eſt omni credenti. Deinde ad exhoꝛtationẽ ſuam rediens pſalmũ cõcludit dicẽs.Et quia ſicfacit ergo ꝓpter has ⁊ has cauſas. Conſfitemini oño celi:qgfñſ. MXonfitemini dño celi)licʒ enim ſit deus to tius creature tamen ſpeciali modo dicitur de⸗ us celi eo ꝙ clarevidet᷑ ibi hoc eſt qdð ſupꝛa ali ter dixit deus deoꝝ. VUnde ⁊ hic repetit qð ibi ſubiunn. Conſfitemini dño dñox: quonia ineter num miſericoꝛdia eus MKonfitemini dno dnoꝝ)⁊ ideo confitemi⸗ ni(quoniã ineternũ miſericoꝛdia eius). Miſe ricoꝛdiam dñi inter cetera maxime commen⸗ datet ſepius nobis incultat qꝛ maxime eſt no bis neceſſaria et cõtinue ad memoꝛiã reducen da.Etqꝛ perpſalmũ bona opera deſignant᷑ miſericoꝛdia dei nos pꝛeuenit in inchoatione boni operis ⁊ eadem ſubſequit᷑ in fine actiõis bene deus deoꝝ et dñs dñoꝛꝝ laudat᷑ in fine qͥ iam laudatus eſt in capite.Et benea laude in choat pſalmus iſte ⁊ terminat᷑ in laude vt oſtẽ datur ꝙ ille qui laudat᷑ eſt pꝛincipiũ et finis et ꝓei debet offerri pꝛincipiũ ⁊ finis boni oꝑis. — (VDꝛatio. . „ . beratogintnam bereit tetellinns erd. ¶Bſalmus de ppli iſraelitici in babylo ne et fideliu in peccatis ſeu huius ſecu⸗ li miſerijs captiuatõe r eoꝛunde lamen umma O * —EMAWW “ͦðõ llic ſedimus ⁊ flei vlo daremur ſuoon. ¶ Aucto: pſalmiꝗpheta dauid. Titulus pſal mus dauid ꝓpter hieremiã hoc eſt pſalm iſte dauid ꝓphete compoſitus ꝓpter hieremiã id eſt 6 iuxta hieremiã qꝛ agit de captiuitate quaz hie remias defleuit in figura noſtri qui ſpirituali⸗ ter captiui tenemur per peccatũ⁊ a patria pere grini. Si eniʒz ciues ſumus decreti ſyon in a⸗ trijs hierlin ſtamus ſpe ſed hic in iſta babylo nia id eſt in confuſione huius ſeculi nõ ciues hahitamus ſed captiui tenemur ſedemꝰhu⸗ miles penitendo ⁊ confitendo. Materia:ppli iſrael captiuatio ⁊ eiuſdem lamentatio. Inten tio: monere non confoꝛmanibabylonie ſed in ſuꝑnam hierlm ſuſpirare ⁊ e ſicut ppls iſrael ratione captiuitatis ſue coꝛꝑalis ⁊ afflicnonis multiplicis flebat ⁊ dolebat nec cantarepote⸗ rat canticũ leticievolens ſuper templi deſtru⸗ ctione: ſua a loco ſancto elongatõe ſic eins ex emplo młto amplius nos qui capti ſumus in captiuitate diaboli ꝑ peccatũ moꝛtale etin mi ſerijs pꝛeſentis vite flere ⁊ dolere ſemꝑ debea⸗ mus nec vnquam gaudere donec liberati eri⸗ mus et ad ciuiatẽ ſanctaʒ ſcʒ hierim ſuꝑnam ꝑuenerimus. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo deſcribit templi deſtructionẽ ppli captiuatilamentationẽ⁊ aduerſarioꝝ punitõ nem. Sententia in ſpeciali ꝓpheta ergo in ꝑ⸗ ſona captiui qui quaſilaudib ſtantiuʒ in do⸗ mo ⁊ in bono excitatus eſt lametationẽ hanc in figura noſtri ⁊ fideliũ ꝓfundit deſiderio pa tri dicens.( Super) id eſt iuxta (flumina ba⸗ bylonis) quibus illa terra abundat (illic ſe⸗ dimus) id eſt diu habitauimus (et fleuimus) habitando ibi in amaritudine et luctu(onʒz re coꝛdaremur ſyon)id eſt templi deſtrucii quod erat ibi de cuius deſtructõne plus affligebank q; de ſua captione. Vn ſalicibin medio eius:ſuſpendimus oꝛgana noſtsss. (Inta licibo)qui ſolent iuxta aquas abunda Memoꝛ eſto humuilitatis noſtre ? miſerere nobis omnipotens deus et qui quondã patri bus noſtris terram aduerſarioꝝ in hereditatẽ donaſti queſumusvt nos a peccati macula li⸗ re eriſtenubycin medio eius)ſcʒ vabylonisſſu ſpendinme oꝛgana noſtra id eſt inſtrumen⸗ ta iocunditatis ⁊ leticie h eſt ſubtraximus noi ab omni carmine leticie ratõne deſolatõis no f f—— — — — 66 AQuia illic interrogauerunt nos: qui ca tiuos duxerunt nos verba cantionũ. runt nos)babvylonij tentantes et irridentes (qͥ captiuos duxerũt nos)ſcilicet in habylonem verba cantionũ id eſtvt cantaremus eis car⸗ mina exigẽtes carmina leticie a nobis in tan⸗ ta amaritudine conſtitutis et hoc eſt etciam qð eaalinng. Et quiabduxerunt nos bymnũ canta⸗ te nobis de canticis ſyon. ¶ Et qui abduxerũt nos)id eſta noſtra terra ſeparatos duxerunt ſcʒ de iudea in babylonẽ captiuos ſupple interrogauerũt nos ᷣba can⸗ tionum dicentes hymnũ cantate nobis)leti⸗ cie(de canticis ſyon)id eſt que ſolebatis canta re in ſyon ſcʒ in templo hierłm que iũcta eſt ſy on. Vel myſtice babylon que confuſio inter⸗ pꝛetatur hic mundus intelligi᷑. O mnia autẽ que hic amant᷑ ⁊ tranſeunt flumina ſunt baby lonis.Que attendentes ſancti in ſua captiui⸗ tate hũiliati nõ ſe eis amoꝛe immiſcent ſed cõ temnendo ſupꝛa ſedent ⁊ flentvel eos qui rapi untur vel ſeipos ⁊ ſuum inc latũ qui in baby lonia captiui tenent᷑ ſient autem in recoꝛdatio ne ſyon id eſt celeſtis hierlm ciuitat eterne. in hoſtili enim terra dulcis eſt recoꝛdatio patrie flent recoꝛdado ſyõ ⁊ qũ ᷣm babyloniã eiſ bñ eſt. Multi ei flent fletu bab ylonio et gaudẽt gaudio bab ylõio. Qui gaudẽt lucris⁊ flent p dãnisvtrũq; de babylonia eſt. Sed cũ ciues hierlm agũt in medio babylonie oꝛgana ſua in ſalicib eius ſuſpendũt.habent enim ſancti oꝛgana ſua ipſis canoꝛa ſcʒ ſcripturaʒ dei ꝓ⸗ miſſa ⁊ pꝛecepta dñi meditationẽ quandã fu⸗ turi ſeculi. Salices ligna ſunt infructuoſa ri⸗ gantur de fluminibo babylonis ⁊ nulluʒ fru⸗ ctum ferunt. Hi ſunt homiĩes cupidi ſteriles in bono opere qui ex iſtis voluptatibo rerum tranſeuntiũ nutriunt᷑ tanquam rigati a flumi nibus babylonie. Quando tales patimur cũ eis qui in medio babylonie ſunt verſamur. qͥ enim multũ mali ſunt in medio babylonis ex iſtunt ſed in exterioꝛibꝛ babylõis ſunt qui nõ tantis concupiſcentijs ſeculi: et delectauonibo obꝛuuntur. Quando illos qui in medio eius ſunt videmus ⁊ tam ſteriles inuenimus vt dit ficile apparegt in eis aliquid vnde poſſintdu⸗ ci ad fidem rectam vel ad bona opera vel ad ſpem futuri ſeculi auertimus ab eis faciem qꝛ . quicquid illis dixerimus ſiniſtrum atq; ad⸗ uerſum habebunt. Ergo differendo circa eos MQuomogo cantabimu ctur dextera mea. quat. ipturas ? cis non enũclando ſuſpendimur oꝛgana njr̃a in ſalicib nec ea vt ſonẽt ꝑcutimꝰ iõ aũt ſuſpendimꝰqꝛ demões q deceperũt no captiuos nos duxerũt⁊ a ſocietate angłoꝝʒ ab duxerũt interrogauerũt nos ĩ babylonia n⸗ tantes ᷣba cantionũ ⁊ hymnũ de ſyon.i.cau⸗ ſas et ratõnes aggratulatõnis ⁊ pfeſſionis no ſtre. Cum iſtis hoſtibo cõfligimus et ne iraſca mur hominib qui nobis ingerunt ꝑſecutio⸗ nes tulit intentionẽ noſtrã apoſtolus ab odio hominũ et direxit in luctamẽ ſpirituũ dicens. Non eſt nobis colluctatio aduerſus carneʒ et ſanguinẽ id eſt aduerſus homines quos vide⸗ oꝛare debetis ſed aduerſus pꝛicipes ⁊ poteſta tes ⁊ rectoꝛes mundi tenebꝛarũ harum quos tis a quibus videmini mala pati nam ꝓ ifis nonvisetis hi ſunt qui captiuos duxerũt nos nec ducerent nos niſi conſentientes.Et quan do intrant in coꝛde hominũ interrogant deri⸗ ſoꝛie per linguas eoꝝ quos poſſident ⁊ in qui bis verba cantionũ et hymnũ de cãticis ſyon reddite nobis rationẽ aduentus chꝛiſti et de fi de veſtra ac de pꝛeceptis chꝛiſti in quibi eſtvo bis delectatio ⁊ exultatio tanta⁊ que eſt aliavi ta ita bab ylonij cantus exigebant ſed nos re⸗ ſpondemus eis dicenod. — —, — * „ . debet cantari ad laudẽꝛ honoꝛẽ dñi (in ter ra aliena).q.d.nullo mõ hoc facere poſſumuſ nec debemus. Deinge ſubiungit captiuoꝝ af fectionem erga hierłm et ex ꝑſona illoꝝ allo⸗ quitur eam. ”«”e SDi oblitus fuero tui hierim: obliuoni Si oblitus fuero tui)hochierkm) cantans bus ſeu ꝑ quos operant᷑ ⁊ dicunt cantate no⸗ QAuomogo e⸗ 8 canticum dñi in terra aliileenn.. 4 uomodo cantabimus canticũ dñi)id eſt canticum leticie quaſi oblitus deſtructionis tuecobliuioni det᷑ dextra mea) quelad agendcũñ multũ eſt neceſſaria.q.d.tota ſoꝛtitudo⁊ virtui mea ſeu ꝓſperitas ⁊ leticia me deſerat ⁊ relin⸗ dhereat lingua m — — Adhereat lingua mea faucib⸗ meis)ita loqui non poſſim et mutus ſiam (ſi nõ memi⸗ nero tui)o hierlm ſcʒ cum amoꝛe ⁊ delectatõe qꝛ tui memoꝛia eſt mihi fletus ⁊ miſeriarũ cõ⸗ ſolatio non modica. AUnde ſubdit. Si non ppoſuero hierlm: in pꝛincipio ieticie mmmmme. i non ꝓpoſuero) teo (hierlm in pꝛincipio „ a faucibus meis: ſi non meminero tui. — letitie mee)id eſt niſi tu fueris mihi pꝛincipiuns letitie et ſi non eſt mihi pꝛecipua de te et in teo hierłm leticia qꝛ accedente mihi cauſa alicu⸗ ius leticie in pꝛincipio recoꝛdaboꝛ de te. Vel myſtice qꝛ his qui ſunt malis pleni non debe mes oꝛgana ꝑcutere vt ſonẽt ſed ſuſpendere ⁊ nõ facile debemus illis exigentiboa nobis ali quid dicere non enim querentvt diſcantet ꝓfi ciant ſed vt irrideantetrepꝛehendant. VUnde reſpondendũ eſteis ſic. Quomodo cantabi⸗ mus canticũ dñi ĩ terra aliena) id eſt inter eos qui doloſe exigunt quod nõ capiunt ſed deri⸗- dent ⁊ moꝛdaciter rephendũt. Sed vide quo modo vᷣſeris iter eos o ꝓłe dei:o coꝛpus chꝛi ſti ne timens talibo diſplicere affectes amicici⸗ as coꝛum et incipiatte delectari babylonia et obliuiſcaris hierm. hoc ergo timens dic cuz pheta q; paſſus interrogatoꝛes irruoꝛes qua⸗ inter eos ꝑiclitans animum erexit ad recoꝛ dationem ſyon dicens. ( Si oblitus fuero tni bier łʒ) inter verba captiuantiũ⁊ dololoꝝ que rentium ⁊ diſcere nolentiũ vtilis placere ve⸗ lim (obliuiſcat᷑ me dextera mea).i.vita eterna que eſt dextera noſtra. in dextera enim ponen dli ſunt iuſti ſicut ſiniſtra eſt vita tꝑalis. Quic quid facis ꝓpter vitam eternã dextera oper ſi charitati viteeternein operibo tuis miſcue⸗ ris concupiſcentiã laudis humane aut alicu⸗ ius cõmodi ſecularꝭ nouit ſiniſtra tua quid fa cit dextra tua⁊ in ſiniſtra delectatus q̃ſi in dex tera perdis eterna talibo qͥ obliuiſcunt᷑ hieru⸗ ſalem hoc cõtingit qð dixit obliuiſcit᷑eos dex tera eoꝛũ. Vita enim eterna manet in ſe illi re⸗ manẽt in delectatione tꝑali ⁊ faciunt ſibi dex⸗ terum quod ſiniſtruʒ eſt. Et (adhereatlingua ¶ Nemoꝛ) autem (eſto)o (dñe ſilioy eom) id eſtidumeoꝝ vt eos punias id eſt memoꝛe- ris ad puniendũ idumeoꝝ nequitiã quam fe⸗ cerunt(in die hierlm) ſcʒ in die reſtitutõis hie ruſalem quam impedierunt quando impedi⸗ mento fuerunt iudeis reedificantibo hieruſalẽ? poſt reditũ de babvlonia vel in die deſtructio nis quãdo ↄiuncti fuerunt babylonijs. Ideo ſubditur. ad fundamentũ in ea. hierłm(exinanite exinanite)id eſt effodite? de ſtruite quicquid eſt in hierim (vſq; ad funda⸗ mentum in ea )id eſt totaliter et penitus euerti⸗ te et exterminate hieruſalem vſq; ad ſunda⸗ menta vt nihil de ea remaneat.Deindepnun ciat Eenain babylonioꝛum dicens. Et tu eti⸗ amn )D. S Filia babylonis miſera:beatus quiretri buet tibi retributionẽ tuam quam retri ilia babylonis) id eſt gens bab ylonica at (milſera) es in tu exultatione ⁊ pꝛeſumptione ſed (beatus qui Atribuet tibi retributõnẽ tuã) id eſt penam tibi debitã deſtruendo te ⁊ capti⸗ uando tuos(quã retribuiſti nobis)id eſt ꝓpter mala que feciſti nobis deſtruendo hieruſalẽ ⁊ nos captiuando quod deus ſũme beatus fa⸗ ciet.vł ſcdᷣm reputationẽ captiuoꝝ loquit᷑ qui beatuz eum reputabant qui eos liberaret ⁊ de hoſtibo vindicaret. Peatus qui tenebit et allidet paruulos mea faucibo meis)id eſt obmuteſcaʒ et mutus 6. ad petram fiam a laude dei ſi nõ iugiter memoꝛia tua ver ſetur in coꝛde meo. Sic cõtingit vt ꝓnunciat: mutus enim fit dñi qui memoꝛ nõ eſt hierim väyt quid eniʒ loquit᷑qui canticũ ſyon nõ ſonat: canticũ hierlm lingua noſtra eſt ſcʒ fideliũ cã ticũ delectatiõis ſeculi huiꝰ.lingua aliena lin gua barbara eſt quã in captitate didicimꝰ.Et (ſi non ꝓpoſuero)⁊c̃. Ibi eſt enim ſummaleti⸗ cia vbi deo fruemur. vbi nihil delectabit niſi bonum:vbi moꝛieturomnis neceſſitas et oꝛie tur ſumma felicitas. Illa ergo in omni actio⸗ ne ⁊ in pꝛincipio ⁊ in medio ⁊ in fine ꝓponen⸗ da eſt ad ipᷣam ſunt omnia referenda. Deinde conuertit ſe ad dñm contra hoſtes ipᷣius ciui⸗ tatis ⁊ mala futura pꝛedicit eis in pꝛimo ydu⸗ meis dicens. . — S emoꝛ eſio domine filioꝝ edom in die — bieruſalen. — — ð Beatus) ſcʒ deus vel in reputatõne capti⸗ uoꝛum alius qui in deſtruendo te tenebit et al lidet)id eſt concutiet paruulos ſuos ad petrã) vt occidat quod fecit deus ſuꝑ eoſdem qui iu⸗ deos ꝑcuſſerũt. pmiſſione enim diuina perſe et medi recipiebant paruulos babylonioꝝ ꝑ pedes ⁊ excrudelitate allidebant capita eoꝛuzʒ contra parietes. Vel myſtice edom qui ⁊ eſau dictus eſt interpᷣtat᷑ ſanguis ſiue terrena ⁊ ſan⸗ guinea 2 ſignificat carnales ſicut ſcriptum eſt caroꝛ ſanguis regnũ dei non poſſidebunt. Et ſicut eſau inimicus fuit iacob ita carnales in⸗ imici ſunt ſpiritualibo? cõcupiſcentes pꝛeſen⸗ tia inſequũt᷑ os quos vident meditari eterna. Contra hos iſte reſpiciẽs in hłerlm rogatdo minum vt memoꝛando eoꝛum eruatur deca⸗ ptiuitate.⁊ liberetura carnalibus in die qun do euertere volunt hieruſalem ſcilicet eccliam Qui dicunt exinnanite exinanite: vſch Qui dicunt)id eſt dixeruntexboꝛtando ſe mutuo vel babylonios ad deſtruendũ muros in gui de i i⸗ ne vu; ſau an⸗ 1 in⸗ ſſen⸗ an too ech⸗ Nen lom vel in die ſequeſtratonis hierlim quãdo ſeque⸗ ſtrabutura hierlmyvt ipſi puniant᷑ ⁊ boni coꝛo nentur qui carnales ſubditi diabolo ⁊ angelis eius dicunt ꝑſequendo eccłiam (exinanite ex⸗ inanite vſq; ad fundamentũ in ea) hieruſalem ſcʒ eccleſia hoc eſt tollite chꝛiſtianos extingui⸗ te nec vllus remaneat euertite qcquid eſt in ea vſq; ad fundamentu. Et conueruit ſe ad ißam ciuitatẽ maloꝝ dicens O (filia babilonis mi⸗ ſera es ipſa tua exultatione de rebus munda⸗ nis de gaudio maloꝝ nõ es poſita ĩ firmo fun damento trãſitoꝛia ſunt que diligis ideo ad cõ fuſionẽ ⁊ ruinã ꝑuenies.ciuitas maloꝝ baby⸗ lon dicit᷑ et filia babylonis quomodo eccleſia dicitur ſyon et filia ſyon. nam ꝓpter pꝛelationẽ Dicitur mater ſed pter ſucceſſionẽz imitationẽę dicitur filia Sedbeatus eſt qui retribuet tibi retributionẽ tuam) id eſt viciſſitudinẽ ſcʒ alli⸗ ſionem ſpiritualẽ ꝓ alliſione carnali quam re⸗ tribuiſti nobis). Et ſubiũgit quam retribuitio nem dicens beatus q tenebit ⁊ allidetc. Jpa eſt retributõ.paruos nos inuenit babylonia ⁊ iſta cõfuſio ſeculi et ſuffocauit nos in erroꝛead huc infantes. Sed deus dedit nobis agnitio⸗ nem ſui iam grandibo vt nõ ſequamur erroꝛes reniuiſcendo ergo in deum et ꝓſiciendo retri- buimus babylonie qualenretributionẽ no⸗ bis retribuit. Occidit enim nos paruulos ba⸗ bylonia ⁊ ipᷣi iam reuiuiſcentes occidimus fi-⸗ lios babylonie id eſt naſcentes malas cupidi⸗ tates quas iam genueramus ex babylonia. Ergo quando naſcitur mala cupiditas ante⸗ quam robur habeat mala ↄſuetudo dum par⸗ uula eſt abſcide et allide ad petram chꝛiſtũ ad ulam petram omnia vicia et peccata tua elide vt merearis eſſe beatus ⁊ ad illos pertinere de quibus dicit᷑. Qui autem ſunt chꝛiſti carnem ſuam crucifixerũtcumvicijs ⁊ ↄ cupiſcentijs. nomini tuo. cõtentuvt quos ſonus noxietatis a te facit etu Plalmus de laude dei deu dDilerſa beneñcia humano generi pꝛeſti⸗/ les alleuatio potentis dextre tue celi reſtituat᷑ci ota ꝓpter ta et de nagno Niideno Pha laude di latanad. (ps. cxxxviſ. Onfiteboꝛ tibido mmein toto coꝛde meo: quoniã au⸗ QAiſti verba oꝛis maa. luctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus pſal⸗ —ãæẽß veritate tua) qua pꝓmiſſionẽ reddis ⁊ remune⸗ mus ipſi dauid captiuus qui ſupꝛa fleuerat ſe⸗ dens ſuper flumina babylonis quaſi reedifica ta hierlm ⁊ eius factus ciuis exultat ⁊ chꝛiſtuʒ laudat cui fithic pſalmus. Et eſt ſenſus pſal⸗ mus iſte fit ipſi dauid id eſt chꝛiſto cui ſit hu⸗ ius pſalmi tota cõfeſſio. Materia:deuota lau⸗ dis et gratiarũ actionis exhibitio tum ꝓp paua tis tum ꝓ cõmuniter humano generi collatis beneficijs. Intentio: ad laudeʒ 2 gratiaꝝ actio nem monere verbo et exemplo. Dententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſie a deo pꝛeſtita ponitſe in laudis ſoꝛmam etex⸗ emplum cõſequenter expꝛimit ſuum de laude dilatanga deſideriuʒ. Dententia in ſpeciali ex voce igitur eccleſie que in ſuperioꝛibo eſt ſpe: ex pectans ibi eſſe in re ait. Cofueboꝛ tibij o( vo totum coꝛ impono in aram tue confeſſionis to tum accende flamma tui amoꝛis (quoniam au iſti verba oꝛis mei) interioꝛis ſcʒ coꝛdis id eſt ꝛationẽ interioꝛis ominis cui pꝛope eſt deui In coꝛde enim habemus vocem quam audit deus quia non eſt longe a nobis ille in quoyi⸗ uimus mouemur: ſumus.longete a deo nõ fa cit niſi ſola iniquitas deijce mediũ parietẽ pec⸗ cati ⁊ cum illo es quem rogngas. In conſpectu angeloꝝ pſallã tibi:ado⸗ rabo ad templũ ſanctũ tuũ:et cõfiteboꝛ —— ——— jn conſpectu angeloꝝ pſallam tibi) conſi⸗ 7 derando tuam et eoꝝ pꝛeſentiã et qualiter opoꝛ tet in cõſpectu diuinitatis ⁊ angeloꝛũ eſſe ⁊ oꝛa re vnde ſollerter ſtudendũ eſt vt cuʒ pſallimus ſemper diuine et angelice pꝛeſentie memoꝛes cum timoꝛe ac veneratione et attentione celeſte ”l HDꝛado, officiũ compleamus (adoꝛabo ad templũ ſan ¶ Eaptiuitatũ noſtrarũ potentiſſime abſolu⸗ Ez ad ülluc templü angeli toꝛ cõcede nobis laudes tuas ſpirituali carneʒ ctum tuuʒ)ſcʒ ad illud templũ angelicuvbian geli ſunt in quibus deus tanquã in templo ha bitat mente et deſiderio in celeſtibꝛ habitando ct ad ſocietatẽ angeloꝛuʒ adoꝛatione tendendo id eſtadoꝛabo ꝓ eternisvt ſim angeloꝝ ſocius (et cõfiteboꝛ nomini tuo) id eſt laudabo te pꝛo tuis beneficijs ⁊ ſubdit᷑cauſa. HW Super miſericoꝛdia tua etveritate tua quoniã magnificaſii ſuper om̃e nomen ¶ Super iid eſt oe (miſericoꝛdia tua)qua pec catoꝛem reſpicis ⁊ vocas ac peccata donas (et ras. He ſunt vniuerſe vic dni quib ad nos ye =ð men ſanctũ tuumyomnes enim hec audientes 2 nit? quibus ad eumveniamns. Has ergo deo reddamus miam in ſubueniendo ⁊ veruatẽ in iudicãdo. His enim duobo adiuuamur et deuũ ꝓmeremurquomodo magniſicaſtiꝑ hecvtra q; (ſuꝑ omne).i.vbiq; ⁊ in omnibo gentibo (no de te magnificant te nomen tuum laudibolex⸗ ſcʒ chꝛiſtũ ſup omne nomen celeſtiũ terreſtriuz ctinfernoꝝ. Et qꝛ ſicfeciſti ergo. „ caucro eyp mea neceſſitate(exaudime qꝛ iam . — „ — . ₰ ℳ . me multiplicabis in aĩia mea virtutẽ̃. ¶ In quacunq; die).iin quocunq; tpecinuo⸗ ſtitum pꝛebet mihi cõſidentiã obninendi futu⸗ rum ideo ſubdit᷑ młtiplicabisi.multiplica et tem vt vicia declinem. nõ peto młciplicationẽ cit dextera tuu. büiles nõ ſupbi timẽtes ? cantãtes qð ſequit Auoniã excelſus vñs et humilia reſpi/ cit:et alta a longe cognoſcit. Quoniã excelſus dñs icom ſe (et) tamẽchu milia.i hũles (reſpicit oculo miſericoꝛdie ic, aecentao raſpeb oſer alta).i. ſunbos gmificant te nomen tuum laugidoers (a longe cognoſcit) quaſi eos contemnendo et abominãdo.qꝛ ꝑ gram nõ eſt eis quos tamen perfecte videt qui omnia videt. Si ergovis vt enor. ſcſe 360. ʒ deius te reſpiciat ⁊ tibi ꝓpinquet hũiliate. Haʒ AIn quacunq; die inuocauero te exaudi nto tue tanto a te erit altioꝛ quanto tu elatioꝛ. Tanto ittibi ſpinquioꝛ quanto u humilio?. Sed foꝛte ſi humiliaris tribularis per ſuperbos. Nolitimere ſed conuerſus ad deum dicquod Si ambulauero in medio tribulatönis rum ideo ſubdit (młiiplicabisi.muluplics e viuificabis meret ſup ira inmicoꝝ meo ampliacin anima mea) nõ peto in cam vinu ram extendiſti manu tu:et laluũ me fe⸗ coꝛpoꝛalẽ ſed ſpirituale:nõ quero ſalutẽtpalez cE= cetfelicitatẽter eni ſed tm in animavirtut? In anima. Et qꝛ tu cxaudis ⁊ muliiplicas ̊ meo „ .— . — re:qꝛ audierunt omnia verba oꝛis tui. 7 exemplo ꝓnocati. hboc expꝛimit ſanctũ deſideriũ nõ eni petit ter⸗ omnes reges ter S=SèSͦ — Lonſiteant tibi)o (dñe).i.laudentte (om̃es reges terre) recognoſcẽtes tuuʒ dñium genera le. Ita fit quotidie qꝛ laudantte nõ ſolũ iunio⸗ res ſed et maioꝛes non ſolũ plebes ſed poteſta tes ⁊ reges. Reges etiam terre ſunt moderativi ri qui carnem regunt: ſubdunt ſpiritũ ⁊ ebẽt confiteri cum nõ habeant locũ excuſandi (qꝛ audierũt omnia verba oꝛis tui)pꝑ pꝛedicationẽ diſcipuloꝝ ⁊ alioꝝ ꝑ quos eloqa dei que pꝛius in vna gente iudeoꝛũ abſcondita erant iam in omni terra et vbiq; delata et manifeſtata ſunt et ad omnes gentes ac reges ꝑuenerũt.Confi⸗ teantur inq; reges. gloꝛlavni. — Et cantent in vijs dñi: quoniã magna bulent inquam invijs dñi ⁊ cantent hoc (quo niam magna eſt gloꝛia dñi) ſolius nõ regum. Bloꝛia enim regũ tranſitoꝛia eſt ſed gloꝛia dñi 4 cterna.Deſpiciat᷑ illa que bꝛeuis eſtlaudetur et ametur ea que ꝑmanẽs eſt. Ambulentitaq; ꝓ ficiendo cantent gaudendo nõ de ſua gloꝛia ꝑ ua ſʒ de gloꝛia dni magna Sic current tꝑalia vt nõ obuuiſcant᷑ eterna hec eiſ ivſu ſint ila in deſiderio.Auendãt dni excellentiã nõ ſuã ſint ¶ Et cantent)exultando ipi reges (invijs dñi) ambulãtes que ſunt miſericoꝛdia ⁊ veritas am Si ambulauero in medio tribulatõis que ſemp inſtat ſaltẽ a diabolo.i.cũ ↄtigerit me in rtibulatões et anguſtias incidere (viuificabis me)humilẽ cõfoꝛtando me ⁊ dando mihivir⸗ tutem patientie ⁊ ꝑſeuerantieſet ſuꝑ iram ini⸗ micoꝝ meoꝝ extendiſtii.extẽdes (manũ tus) furoꝛẽ eoꝝ ꝑ ptãten tuã compeſcendoc⁊ ſaluũ me fecit).i.faciet dextera tua).i.fauoꝛ tue ꝓte⸗ cCcrionis ⁊ gratievt nõ ſuꝑer in tribulatiõe. el (dextera tua ) in eterna felicitate que ſaluat eter naliter nõ ſiniſtra que tꝑaliter. Dextera eni dei dicit᷑ felicitas eterna ſed ſiniſtra felicitas talis Et quaſi quis diceret quaretu nõ vindicas re ſpondet ego nõ retribuo ſed. Dñs retri buet ꝓ me dñe miſcia tua in ſeculũ:opꝑa manuũ tuarũ ne deſpicias. ¶ Dus retribuetp me ſcʒ penam ⁊ vindictam meis ꝑſecutoꝛibo⁊ aduerſarijs ſcdᷣm meritũ eo rum qꝛ hec ſibi eſt reſeruanda ſcõm illud mi⸗ hivindictaʒ ⁊ ego retribuaʒ. Seuiant inimici quantũ libet dñs retribuet quod ego nõ valeo nee debeo. Etiterũ ad dñm ↄuertens ſermonẽ dicito (dñe miſericoꝛdia tua)eſt(in ſeculũ.i.in eternũ nõ ad tempus ⁊ ideo nolo diem homi⸗ nis qui eſt tꝑalis ſed eternũ⁊ ergo o dñeſopera manuũ tuarũ) que nos ſumus ſiue in eo ꝙ ho mines a te ĩ natura creati ſiue in eo ꝙ iuſtifica⸗ ti ⁊ ate in bonis oꝑibo recreati/qne deſpicias)ſʒ charitate paterna cuſtodias ⁊ ad gloꝛiaʒ ꝑdu⸗ Dultipli ſupplicuʒ vt dum te in templo ſancto tuo iugi⸗ ter adoꝛamus in cõſpectu tuo cum ſanctis an⸗ gelis gloꝛiemur. Pero. a dñevirtutem tuam in animab er ſe ¶ Vſalmus ve exhibitõe diuine laudis amſeʒ quod ꝑ gfam iuſtificama ſurgoa moe⸗ ex cõſideratõe eminentie diuine vbiq; p ter engoꝛ in ſpem eternevite. Sedet homo qñũ . ſentis et omnia cognoſcentis. penitẽtia ſe humiliat ſurgit aũt in remiſſis pe M ¶ p̃s. cxxxviij. catis quando in ſpem vite eterne erigit᷑. deingde PS. CcxXX VIH. .. nſequenter ſimiliter loquit᷑ in ꝑſona coꝛꝑis Omme pꝛobaſti enendor innInd ſoic rannch Anctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Qitulus in ſinẽ pſalmus danid. i. pſalmus iſte diriges nos in ſinem. i. in chꝛiſtũ qui eſt finis noſtri operis et fructꝰ laboꝛis attribuit᷑ dauid.i.totichꝛiſto in cuius ꝑſona loquit᷑ hic ꝓpheta nunc de capite nunc de membꝛis ꝓpter nimiaʒ vnionẽ capitis etcoꝛꝑis quantnʒ ad membꝛa loquit᷑ in ꝓſona ſuꝑioꝛis captiui q iam ſpe in hierm reſtiuutus et poſitus memoꝛ diſceſſionis ſue in qua deum latere nõ potuit in qua⁊ eum ſecuta eſt manus Dñi deliberat ab eo vlterius non eſſe fugiendũ ſed ad eum ꝑ eum ab irato ad placatũ vnde ſi⸗ bi magna bona diciteſſe ⁊ loquit quaſi voce fi lij ꝓdigi redeũtis ad patrem. Materia:aſſur⸗ rectio ad confeſſionẽ diuine laudis ex conſide ratione eminentie diuine vbiq; pntis ⁊ omnia cognoſcentis. Intentio:monere huiuſmõi emi nentiam diuinã ſemꝑ cogno Lere ad eius lau dem debitã cõſurgere atq; nõ a deo ſed ad deũ ꝑ eum fugere. Dententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo aſſurgit ad confeſſionẽ diuine lau⸗ dis ex conſideratõe diuine eminentie conſide-⸗ ſeſſionẽ meã: et reſurrecnonẽ meã. ſemitam meamet funiculũ meum inue me et cognouiſti me: tu cognouiſt. Antellexiſti cogitatões meas de longe: ſtigaſi. ¶ Intellexiſti cogitatões meas) interioꝛes(de longe).i.diu antequã cogitarẽ (ſemitam meã) id eſt actionẽ (et funiculũ meum id eſt limitẽ et actionis terminũ (inueſtigaſti) id eſt diſcuſſiſti et tanquaʒ coꝛam te ꝑfecte cognouiſti qꝛ et quo gradumur et quouſq; ꝑuenimus ſubtiliter pen ſaſtivt depꝛehenſus fugiens loquit᷑ ſequente ſe legittimãà vindicta dei vindicantis.q.d. Intel⸗ lexiſti meum deſideriũ ad te redeundi quo dixi ſurgam ⁊ ibo ad pꝛem meum⸗ hanc cogitatio nem pcognoſcẽs occurriſti mihi (ſemita meäãa) qua a te receſſicet funiculũ meũ)quouſq; ꝑuez-z ni (inueſtigaſti)et ſciſti. Etommesvuasmeans peuidiſtide non ſermo in lingua mea. ¶Etomnes vias meas).i. operatões ⁊ actus N(j pꝛeuidiſti pꝛiuſq; ficrent ⁊ antequam eas am bulareʒ ⁊ pꝛemifiſti me inlaboꝛe irevias meas vt ſi nollẽ laboꝛrae redirẽ invias tuas. Etq; pᷣ uiſus ſiue agnitus ſum depꝛehenſus ſum iam quid dicã no habeo ego ipſe me inculpo et fa⸗ rando ſcʒ quod diuina noticia omnia intime?z ce(auia no einculpo et ta clariſſime cogſcit ⁊ ſua diuina natura vbiq; pᷣ⸗ teoꝛ(quia nõ eſt ſermo)excuſationis in lingua ſens exiſtit. ↄlequenter etiam aſſurgit ad deire⸗ mea)ſed potius accuſatõnis vtdicã pate pec⸗ nerentiã eiuſq; ſctõꝝ ⁊ ad deteſtationẽ omniuʒ caui in celũ ⁊ coꝛã te culpã meã agnoſco ſed ex iniquoꝝ. Sententia in ſpeciali: ait ergo ꝓpha cuſationẽ non inuenio.t nimirũ . pꝛius in ꝑſona capitis ad pr̃em ſcᷣm qð ho⸗ Ecce tu vñe cognouiſti omnia nouiſi/ mo loquentis o(Oñe) pater nõ eſt dñs eius ni ma q antiqua: tu foꝛmaſti me et poſuiſti . ſi qꝛ dignatus eſt naſci ſcᷣm carnẽ pater eſt foꝛ ſupermemanumtuuum. me dei dñs eſt foꝛme hominis (ꝓbaſti me) ex⸗ Ecce dne tu cognouiſti omnia ſcʒnouiſſi⸗ ꝑimentis młtis ⁊ ſiccognouiſti mei.ab aljs ma)ꝛ vltima mea quo ꝑueni(et antiqua ac pꝛi ððẽÿ — ☛ cognoſci me feciſti. pbatus eſt in operibus no⸗ tus in miraculis pbatus eſt in paſſione notus in reſurrectõe pꝛius eum pater nouerat ſed tũc cum notum alijs fecit ⁊ ꝓbatuʒ oſtendit (tu co gnouiſti) ꝑ appꝛobationẽe id eſt voluiſti (ſeſſio⸗ nem meam) in ſepulchꝛo id eſt humilitatẽ me⸗ am in paſſione (etreſurrectionẽ meã detumn⸗ lo id eſt gloꝛificationẽ in reſt urrectõne qꝛ ſcõᷣm voluntatẽtuam factũ eſt. Vel in ꝑſona coꝛꝑis O (dñe ꝓpbabi me ⁊ cognouiſti me) qð poſtea exponit dicens (tu cognouiſtiſeſſionẽ meã) ſcʒ qꝙ intribulatõne mea patientia habeo ⁊ pecca ia recognoſco ac conſiteoꝛ (et reſurreciionẽ me 9 — peccati oꝛigo qñ per antiquũ petm lapſi ſum mavbi te offendi. Antiqua ⁊ pꝛima nr̃a fuerut . nouiſſima ⁊ vltima ſunt pena peccati ⁊ miſeria in qua viuim que eſt vltima ſi redire velimus alioquin reſtat eternactu foꝛmaſti me finxiſti in iſta moꝛtalitateet in iſto laboꝛe ad quemo⸗ mnes nati ſumus ac pene peccati me ſubieciſti (et poſuiſti ſuꝑ me manum tuax) vindicte ⁊vl⸗ tricem me ſuperbuʒ grauantẽ. Et miro modo ſalubꝛiter deiecitelatũ vt erigeret humilẽ vnde recte ſubiungit᷑. irabilis facta eſt ſcientia tua ex me:cõ — foꝛtata eſt et nõ potero ad eam. * ¶Mirabilis facta eſt ſcientia tua ex me) ex pctõ meo mira et incompꝛehenſibilis facta eſt mihi ſcientia tua.nõ eſt facile mihi te ↄtempla ri quem ſuꝑbus reliquivt pꝛius erat cuʒ apud te eſſem confoꝛtata eſt)et inualuittranſcenden dogum ipſam inueſtigo (et nõ potero adeam) attingere ex me et ꝑ meam inueſtigatõnẽ et cuʒ fugitiuus ita mulctatus et punitus ſim teq; nõ ritus tuus lateã qꝛ nihil eſt quod te fugiat ⁊ vbiq; eſt ſpi⸗ fugiam. tatur et quo plenus eſt oꝛbis terꝛarũ vt me non inuenias culus ſemitã ⁊ funiculũ ſubtiliter in⸗ ueſtigas(⁊ quo a facie tua⸗.i.a pꝛeſentia et a ſpſi niuu to qui vbiq; es totus etpꝛeſens(fogiam) te iratũ vt latere queaʒ.q.d.nuſquã ſeverut hac ctillac quaſi querens locum fuge.et nequitin⸗ uenire quod cõſequenter declarat in multis in ductiue dicengsq. Hi deſcendero in celum tu illic es: ſi de ſcendero in infernũ ddbe«. Bi aſcendero in celũ.i.ſi de iuſticia mea cõ fugere iratum ſcz. abitauero in extremis maris. poſſum ſugere a facie irati ad faciem placati. Ertremũ maris eſt finis noſter in deo tranſuo lare ergo ꝑiculoſos huius mundi fluctus de⸗ bemus vt ad illũ beatũ finem ad illũ ſelicẽ poꝛ tum pꝑueniamꝰ. Illuc volemus ſpe et deſiderio habentes alas geminecharitatis. Non ſit no⸗ bis requies niſi in extremis maris nam ſi ali⸗ bi requiẽ queſierimꝰ in mari pᷣcipitabimur.vo lemusvſq; quo mare finiat᷑ ⁊ illũ finem maris pe fideli pᷣmeditemur. Ipſe aũt illuc nos ꝑdu o)ergocibo a ſpiritu tuo q omnia ſcru⸗ figdens pᷣſumpſero de metãq; ſim in celo (tu il⸗ lic es) vltoꝛ ſuꝑbie ad ꝑcutienduʒ. Item(ſi de⸗ ſcendero in infernũ).i.ſi peccando venero in ꝓ fuundũ maloꝝ ⁊ deſperando nolens cõfiteri di cam quis me videt etiam illic (ades)vt vindi⸗ ces.q.d. Si me ſuꝑbiendo extulero te inuenio repꝛeſſoꝛẽ.ſitimendo me abſcõdero te iuuenio inueſtigatoꝛẽ. Quo ergo fugiã vt te iratum nõ ſentiã. Sed inuenit iſte conſiliũ.q.d.ſic potero Seiſumpfſero pennas meas diluculo:et BSi ſumpſero)et accepero (pẽnas meas).i. Duas alas quas ꝑdiderã ſcʒ duo pꝛecepta cha ntatis in quibo tota lex pendetet ꝓphe ⁊ hoc(di luculo)virtuti.i.poſtpoſitis tenebꝛis pctõꝝ et in exoꝛtu gratiecet habitanero mentec(in extre⸗ mis maris) .i.in fine ſeculi vt ſeculũ nõ amem ſed eius finem in quo ſit mihi requies.tunc ſcʒ cetcuius faciem irati fugerevolumus nam ſe⸗ Eteni illic manus tua deducet me: ette nebit me dextera tua. Eteni ülic manus).i.potenria (tua deducet me)ne aberrem vt engar quaſi in aere nõ tan⸗ gens celũ ꝑ elationẽ nec terraʒ ꝑ deſperationẽ ſcd qꝛ eſt ſiniſtra que eſt in collatõe tꝑaliũ.ideo ſubdit(et tenebit me) ne recidam ſed ꝑſeuerem . . (dextera tua) que ducit ad eterna ſcʒ gra tua et Auo ibo a ſpiritu tuo et quo a facie tus amoꝛ eternitatꝭ.hec meditemur.hec ſit ſpes no ſtra.hec ſit cõſolatio nr̃a. Manus tua deducʒ me ad ꝓfectuʒ virtutis. dextera tua tenebit me in ſtatu beatitudinis. Cue eni ptãtis manu hu mana creatura deducit᷑ et tui reſpect gratia vt ꝑſiſtatteneiur. Sed adhuc cõſiderans longin quitatem vie ⁊ ꝑicula ſubdit. Et dixi foꝛſitan tenebꝛe ↄculcabũt me: tn Srinstlo meain delitijs meis: Eth)ita deliberans et volare cogitans (dixi) in coꝛde meo (foꝛſitan tenebꝛe)ſcʒ tot mala ſe⸗ culi tot ſcandala tot turbe tentationũ (cõculca bunt me).i.impedient volatũ meuũ.abũdat enĩ iniqtas ſeculi qua refrigeſcere pñt pene chari⸗ tatis.⁊ qꝛ in nocte deſꝑaui tranſire mare ſcʒ ꝑ me ideo ad diuins gratiam reſpiraui(⁊ nox).i. hec tota miavita fciã eſt mihi(cillũiuatio mea) et hoc in delitijs meis).i.ꝑ delitias meas. NHo ſtre delitie chꝛiſtus eſt de quo exultamus⁊ gau demus q deſcendit in nociẽ qꝛ carnẽ de iſto ſe⸗ culo accepitet noctè illuminauit ⁊ me ab interi tu reuocans fecit mihi noctẽ illũinatã. VUñ re⸗ cte ſubiungit. Quia tenebꝛe nõ obſcurabuntur a te:et nox ſicut dies illuminabitur: ſicut tene⸗ beꝛe eius ita et lumen eeus. ¶ Quia tenebꝛe.i.pctã ⁊ hoĩes mali (nõ ob⸗ 7 ſcurabunt᷑ a te ꝑ te nõ obſcuras tenebꝛas qꝛ nõ ſinis impunite abire pctã nr̃a ſed flagellan do erudis hoĩes vt confiteant᷑ pctã ⁊ ↄfitentes vera luce illuminas qui enim nõ contitet᷑ pctã ſuas tenebꝛas obſcurat ſed ſi cõfitet᷑ deus illu⸗ minat. Cota iſta miſeria in qua gemimus do- loꝛ medicinalis eſt nõ ſententia penalis.vnde bñdicamus deũ miſcentẽ amaritudines dul⸗ cedinivite tꝑalis ne tꝑaliũ delectatõe cecati nõ deſideremus delicias eternas ſic fiet in nobis quod dicit (et nox) huius noctis ſcʒ aduerſitas (ſicut)et(dies)huius noctis ſcʒ pſperitasülu⸗ minabit᷑ a te ⁊ in ſerenũ mihi vertet᷑ qdð fit ſi co gnoſcamus merito pctõꝝ noſtroꝛũ nos aduer ſitates pati et dulcia ſint nobis fla geilla patris ne ſitamara ſententia iudicis. Implebi etiam = —Q,). -80— =☛☚ = 6 n⸗ ni co m let c, ne em be cognoſcet nimis. Fihy terre. in nobis qð ſubiungit᷑ (ſicut tenebꝛe eius) no ciis ſunt mihi.i.adueria (ita) indifferẽter (et lu men eius).i.pſperavt vtraq; equaliter accipia mus et ſi hec eſt tenebꝛe nõ ↄculcabũt etpꝛe⸗ mentquem lumen nõ extollit: coꝛrumpit.hec nox.i.hec miſera vita habet noctem ſiue tene⸗ bꝛas ſcʒ aduerſitatẽ ⁊ diem ſiue lucẽ ſcʒ pſperi tatem ſed deus illuminat hanc noctẽ ſicut diẽ ꝓmittens aliã lucẽ ⁊ docens nõ letari ꝓſperis nec frangi aduerſis ⁊ tũc incipit homo his in differenter vti ⁊ in omni tꝑe ⁊ foꝛtuna deum ſi cut iob benedicit.Et hec indifferentia: firma ↄſtantia in vtraq; foꝛtuna eſt mihi. — 13¾ i me le vtero matris mee. Quia tu)o dne (poſſediſti renes meos).i.te nes nõ ſolũ coꝛ.i.cogitatõnes quarũ ſedes eſt in coꝛde ſed etiam renes.i.delectatõnes quarũ ſedes eſt in renibo vt nõ delectet me lux noctis ſcʒ ꝓſperitas rerũ et felicitas tꝑm ſed interioꝛ lux ſcʒ ſapiẽtie tuecet ſuſcepiſti me devtero ma tris mee).i.de ↄſuetudine ciuitatis mee baby⸗ lonie in qua pꝛius natus ſuʒ captiuus vbi nõ indifferenter habebã lucem ⁊ tenebꝛas noctis poſſidere.Etqꝛ hoc feciſtigihi idco. huius pᷣpoſtere hoc dicit qꝛ bus eſt ſuſciꝑe q;ᷓ Auna tu poſſediſti renes meos:ſuſcepi Confiteboꝛ tibi qꝛ terri biliter magniſfi catus es: mirabilia oꝑa tua: et aia mea — Xonſfiteboꝛ tibi).ilaudabo te ⁊ merito(qꝛ terribiliter magnificatꝰ es) puta qꝛ infinitꝰ es in potentia ⁊ virtute ⁊ eo ipᷣo terribilis.Quia terribilis estimẽdus es:qꝛ placabilis es amãa dus es:qꝛ magnificatꝰ es admirãdus es:⁊ in his omnibo laudandꝰ ⁊ querendus.⁊ ita cum tremoꝛe gaudemus ne ſuꝑbi ꝑdamus qð hu⸗ miles ꝑcipimꝰ. nec ſolũ tu mirabiliter magni ficatus es ſed etiã (mirabilia ſuntcoꝑa tua in creatõe ⁊ recreatõe in quibo etiam ↄfitendũ eſt tibicet anima mea)iamcognoſcet nimisid ẽ valde.Ante erat mira ſciẽtia tua ex me nec po teram ad eam ſed modo poſſum qꝛvenit mihi gratia tua ⁊ illũinauit tenebꝛas meas.Etme⸗ rito cognoſcit qꝛ. Non eſt occultatũ os meũ a te qð feci⸗ Hon eſt occultatũ) et abſconditũcos meũ) dictũ ab oſſe nõ ab oꝛe.i.firmitas anime inte⸗ rioꝛ ⁊ ↄſtantia virtutũ que frangi nõ põt que⸗ libet tribulatio ſeu aduerſitas huius ſeculi ſe⸗ uiat (a te) ſic vtcognitionẽ tuã lateat(qð feciſti in occulto)et abſcondito qꝛ illud hoĩes nõ vi⸗ ſii in occulto: et ſubſtantia mea in inferi 2 gent tu autẽ vides qui feciſti. vides bona que feciſti in me vt nõ appareant mala que ego fe⸗ ci in me.O peruit tua gr̃a pctã mea (et)tñſub ſtantia mea)ſcʒ coꝛpis (in inferioꝛibo terre).i. in hac ꝑegrinatõe afflicia gemit mibulatõnib⸗ et tentationibo fatigat᷑. Ego ſubſiſto in Arne coꝛruptibili tñ os nõ cedit huius ſeculi malis Ex quibo v̈bis penſando eſt dei miſcdᷣia atq; iuſticia qꝛ intus diuina virtus ſpiritualibo do nis ⁊ viriutibo nos roboꝛat:ſpe ad celeſtia ſub leuat.et ſue virtutis tegmine culpas nr̃as mi⸗ ſericoꝛditer occultat ſeq ꝓpter culpas nr̃as ad⸗ huc nos punit et natura noſtra adhuc in hac moꝛtalitate gemit tentatõmib ⁊ anxietatibo vr getur et innumeris tribulationibo fatigat᷑. Et qꝛ nõ noſtris meritis ſed diuine miſcdie reſpe ciuagit᷑ vt coꝛruptio ad incoꝛruptionẽ ſuble⸗ uetur bene ſubiungit loquens nunc in ꝑſona capitis.d. ð Imperfectũ meuʒ viderũt oculi tui: et in libꝛo tuo omies ſcribent᷑: dies foꝛma buntur et nemo in eis. Imdpfectũ meũ)ſcʒ titubantesviderũt ocu li tuijmiſcdᷣiter ne perirent dum adhuc nõ ha berent os ⁊ anime firmitatẽ interioꝛẽ (et in li⸗ beꝛo tuo).i.in diuina memoꝛia (omes ſcriben⸗ tur)oẽs ſcʒ illi quos oculitui viderũt:ac ſi di⸗ ceret in memoꝛia tua eterna ſemꝑ erũt.vñ ad⸗ huc de imꝑfectõne ſubiũgit.(dies foꝛmabun tur)et de filijs noctis filij lucis fient qui alios illuminabunt nam ãqſi dies foꝛmauit dñs qñ ſanctos aplos elegit qñ eos luce fidei illumi⸗ nauit ſʒ iſti in tenebꝛas cõuerſi ſunt cũ in chꝛi ſti paſſione lucem fidei ꝑdiderunt (et nemo in eis) remanſit qui nõ erraretſed tñ nõ ꝑierunt: qꝛ imꝑfectũ at oculitui viderunt.qð pꝛeui⸗ dens ꝓpheta ſubiũgit.Et ſi oꝛabũttñ. Oihi aüt nimis honoꝛificati ſunt ami patus eoꝛum. Mihi aũt).i.a me (nimis).i.valde et excel⸗ lenter.excellit enĩ honoꝛ celeſtis honoꝛẽ terre⸗ ſtrem. vel vltra qᷓ; dici poſſit (honoꝛificati) et honoꝛabiles facti ſunt licet alijs deſpicabiles videant᷑ (amici tui)o (deus) ſcʒ apłi et ſancti qui errabũt.vere nimis ſunt honoꝛificati illi quibo auctoꝛ celi et terre dignatus eſt dicere iã nõ dicam vos ſeruos ſed amicos meos. Ma⸗ gnus honoꝛ:magna gloꝛia:magna dignitas. eſt eſſe amicos dei. Lali honoꝛe digni ſunt qᷣ ꝓ amoꝛe dei cuncta que mundi ſunt deſerunt qui ꝓpter chꝛiſtum viles ⁊ abiecti eſſe apetunt quos mundi ꝓſperitas nõ eleuat:quos Nchuic ſitas ab amoꝛe chꝛiſti nõ ſeparat.et nimis ſu per oẽm pꝛiucipatũ (cõfoꝛtatus eſt pꝛincipa⸗ tus eoꝝ).i.firmiter ſtabilitus qꝛ pꝛimo duces et paſtoꝛes eccleſie facti ſunt et ex iſto pꝛincipa tu ad honoꝛẽ eternũ tranſierũt. Nimis etiã cõ foꝛtai ſunt apli ⁊ ceteri ſancti s nihil poterat a charitate chꝛiſti ſeꝑare qui terrena deſpicie⸗ bant mũdi gloꝛiã calcabant ad celeſtẽ patriaʒ totis viribo anhelabãt.ſʒ hi tales licet ſint ma⸗ gni nõ ſunttñ pauci.vnde ſequt. Dinumerabo eos et ſup arenaʒ multi⸗/ 8 plicabunterurreri et adhuc ſum tecY. Sinumerabo eos) q̃s in fide geuueruntilli quoꝝ pꝛincipatus eſt ↄfoꝛtatus (et) ipſi mihi enumerati (ſuꝑ arenã multiplicabũtur) alijs ad dinumerãdũ. Deo ergo numerabiles ſunt electi:nobis vero tam innumerabiles ſuint qᷓ; innumerabilis eſt arena.hoc aũt fecit moꝛtali tas et reſurrectio chꝛiſti vñ et ſubditur exurre xi)a moꝛteſet adhuc) toto tꝑe vite pñtis ſum tecũ occultus ad dexterã tuã donec ab omib⸗ videar in iudicio.nam ante paſſionẽ ⁊ in paſ⸗ ſione pauci fuerunt qui crederent in ieſum ac poſtq; reſurrexita moꝛtuis ⁊ aſcendit in celuz bemus vt in eo quod mali ſu mult qui ſtudeamus. vnde et ſubdit. multiplicata eſt multitudo credentiũ. Et ad⸗ huc ad dexterã pr̃is in occulto ſedens latet nõ dum manifeſtus venit nondũ iudicat. ſed tũc Diſtrictius eos damnat qui modo eũ peniten⸗ do nõ placant de quibo in ꝑſona coꝛpoꝛis ſeu membꝛoꝝ pſalmiſta ſubiunggit. Si occideris deus pctõꝛes:viri ſangui num declinate ame. — c(viri ſanguinũ).ſ.qui oditis fratres ꝗͥ eni odit fratrẽ ſuũ homicida eſt declinateca me) ſcʒ ne vobiſcũ occidar a deo.Ac ſi diceret. Cum tu damnabis repꝛobos in iudicio tunc ſeabun Si).i.qcoccideris)et a coꝛꝑe tuo ſeaue⸗- ris o(deus pctõꝛes)obſtinatos tunc ſcʒ dicam ſocietates qui dum ꝑ diuerſa loca ſancte et ſo⸗ cialiter viuunt ciuitates omnipotẽtis dei ſunt Quos ſolent mundi amatoꝛes mente deſpice re qꝛ eos vident tꝑalia que ipᷣi diligũt nõ ama re.Et dum illos cõſpiciũt ſimul habitare ſola celeſtia ↄcupiſcere qꝛ vite ſequentis fructũ nõ cogitant in vanitate accepiſſe ciuitates ſuas.i. ſant.Et qꝛ eoꝝ mala ſancta ecclia odit ⁊ repᷣ⸗ fruſtra ſocialẽ ducere vita electos repꝛobi pnn hendit recte ſubiungit. Nõne qui oderũt te dñe oderã: et ſuper minnicos tuogtapeſceba: Nõne qui oderũtte dñe oderã.q.d.ſie:qꝛ eoꝝ viciũ eſt odiendũ bonis homibo ſicut eſt odioſum deotet nõne (ſuꝑ inimicos tuos) q̃s videbã pꝛeterire legẽ tuã (tabeſcebã.i.reſol⸗ uebar interius tedio ⁊ afficiebar doloꝛe iratuſ cõtra eos ex ʒelo tue iuſticie.Sic iniuſtos iu⸗ ſte odimus ſi eoꝝculpas ʒzelo dei accenſi diſtri cte rẽhendimꝰ ſi ea qͥ redarguenda ſunt mini me palpamꝰ ne dum eoꝝ gr̃am offendere me tuimus irã dei incurramꝰ. Sietgo nos deuzʒ veraciter diligimꝰ ſic eius inimicos odire de⸗ bemus vt in eo quod mali ſunt ſemꝑ eos ꝑſe⸗ Merfecto odio gderam illos: inimici fa cti ſunt mii. derfecto odio oderã illos) diligens ꝙ facti erant ſʒ naturã ſʒ odiens qð faciebãt ſcʒ iniqͥ⸗ tatẽ qꝛ ipᷣi oderũtte: nec enĩ veraciterte dilige⸗ rem niſi odientes te odirẽ. et exinde(inimici fa cti ſunt mihi)odio iniquo ꝑſequẽtes me ꝓpter iuſticiã.ꝑfecto odio odire eſt neminẽ cõtra iu⸗ ſticiam amare:nulla vicia blandiendo palpa re:ea que mala ſunt audacter redarguere:nul⸗ la ꝓpter hec damna vł aduerſa foꝛmidare.hoc eſt eni ꝑfecte odiſſe vt nec ꝓpter vicia homines tur boni a malis.unc manitfeſtũ eritqð hic dicit᷑ viri ſanguinũ declinate a me.Tunc oc⸗ cident᷑qui modo ꝑſequunt᷑ iunc honoꝛabunt qui modo ꝓ iuſticia ꝑſecutionẽ patiunt᷑. Tũc aparebit qo pᷣmiſſuʒ eſt nimis honoꝛati ſunt ammici tui deus. Quibo repꝛobis eciaʒ cauſa et oꝛigo dãnatõis demonſtrat᷑ cum ſubinfert. Auia dicitis in cogitatiõe:accipiantin malũ deniuant᷑ oꝑis. dicitis inq; aduerſus ele ctionesſaccipiant in vanitate) et fruſtracciui⸗ iates ſuas Ouẽticula. Iſte ciuitates ſunt ſctöx.· —N Mia dicitis in cogitatõe ſcʒ veſtra pctm quippe pꝛius in cogitatõe fit poſtmodũ in oꝑe Etqꝛ maluʒ nõ coꝛrigũt cogitationis ideo ad oderis:nec ꝓpter homĩes vicia diligas:vt hoc in eis odenis ꝙ iniqꝗ ſunt hoc diligas ꝙ hoĩes ſunt.Et ꝙ puro ⁊ ſincero aĩo oderit peccato⸗ res oſtendit eo quod ſequi. Pꝛoba me deus et ſcito coꝛ meũ: inter roga me et cognoſce ſemitas meuas ¶ ¶Pꝛoba me)o (deus ) interius (et ſcito coꝛ me um) qð nõ pᷣt homo.i.eſto teſtis ↄſciẽtie mee. Munqũ ſe nouit interius cũ hoc ait. niſi enĩ purũ ſe hꝛe coꝛ ſciret teſtẽ cõſcientie ſue deum minime inuocaret. hec eſt cõſcientia mũda et ſpecies filie regis intrinſecus ꝑfectũ q̊ʒ ſe eſſe exterius agnouit cũ ſubiunxit (inerroga me) exterius (et cognoſce ſemitas meas) Ac ſi di⸗ ceret ꝓha ↄſcientiã:interroga vitã: pꝛoba cogi tationes:interroga oꝑa:qꝛ factis maloxꝝ non uid. ſenſa chꝛiſt Var crano Iren omne niſo⸗ waſen cens turamn ſpeca Peadin nnoc — „ — — — ð — —— ☛ — — he . ni m ſe e) i⸗ ℳ ſoß⸗ cöſentio nec ea diligo. Et cum in me viã iniqͥ tatis nõ inueneris in via tua que tu ipſe es de ducere me digneris.Et h eſt qð ſequii. Et vige ſi via iniquitatis in me eſt: et ducmhein piacterng. Et vide ſi via iniquitatis in me eſt) ſiue co⸗ gitando ſiue delectando ſiue cõſentiendo ſiue faciendo.(et deduc me in via eterna).i.in via iuſticie que ducit ad vitã ⁊ buitudinem eternã ad quã nullus põt puenire ni ſi fuerit totaliter expedit ab omi iniqᷣate:hec etiã eterna via eſt chꝛiſtꝰ. Ipſe eni ait. Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita Via eſt ꝑ quam ſpiritaliter gradimur.veritas eſt ad quã ꝑuenire conamur.vita eſt qua ine⸗ ternuʒ frnamur. Vel (Pꝛoba me)o (deus) . i. examina (et ſcito coꝛ meum).i.fac me ſcire ea que latent in coꝛde meo.(interroga me).i.fac me inquirere ⁊ diſcutere ↄſciam (et cognoſce) id eſt cognoſcere me ſac (ſemitas meas).i.cogi tationes et deſideria mea quo tendunt. (Et vi de).i.fac me videre(ſi via iniqtatis in me eſt) id eſt aliqua latens culpa in mea volũtate vel actõne (et) ſi aliquid in via mea inueneris qðᷣ tibi diſpliceatdeduc me in vita eterna) id ẽ in vig que ducit ad eternitatẽ. Mio. malo in ſe n ſol viſibili ſeʒ primo ſed etias . inuiſibili ſcʒ diabolo. Diabolus dicit᷑ homo in figura vñ in euangelio: Inimicus homo H̊ fecit.vel ſᷣm quoſdã ſicut paulus qͥ pꝛiue vo⸗ cabatur ſaulus dicit᷑ a paula quã cõuertit: ita diabolus dicit homo ab hoie quẽ ipᷣe depit (a viro iniquo)alijs ſcʒ hoĩe vcl dia bolo En⸗ pe mejne mihi noceat. Eripe inq; ab iſtis ne cogar cõfoꝛmari coꝝ malicijs.qui etiã vir di⸗ cit qꝛvirilis⁊ foꝛtis eſt ad nocendũ.Deinde q̃ liter mali ꝑſequũtnr exequit᷑. impugnãt enim bonos tripliciter ſcʒ coꝛde lingua ⁊ manu.Et de coꝛde pꝛemittit.dicens. AQui cogitauerũt iniquitates in coꝛ de: ota die cõſtituebant pꝛelia. ¶ Qui) ſcʒ mali ⁊ iniqui (cogitauerũt) ex mo ra (iniguitatẽ in coꝛde)et ſi in labijs qnq; bo⸗ na pᷣtendant et hec inimicicia occulta ꝑiculo⸗ Celi terreq; ꝓtectoꝛ deus quo moꝛiente illu minata ſunt tartara:quo reuirgete ſcõꝝ eſt mł titudo gauiſa: qͥ aſcendente angeloꝝ exultauit caterua: pcamur tante gloꝛie excellentẽ vᷣtutẽ yt directiin via eterna illo tueamur bꝛachio qᷓ honoꝛabiles amici tui gloꝛiant᷑ in celo. H d. ¶Plſalmus de cuiuſlibet fidelis inter malos cõſttuti depꝛecatõe ad dñm vt atentatoiby et verationibo liberet eum. Ripe me domine ab homine malo:a viro iniquo eri⸗ pe me. ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta da uid. Zitulus. In finẽ pſalmus dauid. Et eſt ſenſus:pſalmus iſte dirigens nos in finẽ.i.in chꝛiſtum:eſt dauid.i.eccleſie que hic loquitur. Materia:malicig huiꝰ mundi ac gemitus et oꝛatio coꝛpoꝛis chꝛiſti inter malos conſtituti. Intentio: monere ad oꝛandum deum contra omne malum. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccie dũm depꝛecatur vt a tentatõnibo ⁊ vexatõibo iniquoꝝ liberet᷑ dicens in futuro iudicio vindictã ſuꝑ eos ven turam qui pauꝑes nũc ꝑſequuntur. Snia in ſpeciali:E cèleſia ergo inter malos quos vt ſu pꝛa dictũ eſt ꝑfecto odio odit gemens ⁊ labo⸗ rans clamat(Eripe me)o (dne)ab omi (hoĩe ſioꝛ eſt q; aꝑta:facilius enĩ vitat᷑ aperta qᷓ; oc⸗ culta:qꝛ nulla peſtis efficacioꝛ eſt ad nocendũ qᷓ; familiaris inimicus.et hi tales (tota die).i. toto tꝑe ſine intermiſſione (cõſtituerũt) machi nando ⁊ firmiter ſtatuendo (pꝛelia) verboꝛuʒ aut verberũ quibo alios impugnarẽt. Deinde ſubdit de ꝑſecutõne a lingua.d. Acuerunt linguã ſuam ſicut ſerpentes· ꝓenenum aſpidũ ſub labijs eoꝝ. ¶ Acuerũt linguã ſuã)in fabꝛica malicie po⸗ liendo ⁊ pꝛeparando ad blande loquendũ vt deciꝑent vel ad pungendũ vt lederẽet (ſicut ſer — pentes)qui blandiunt᷑ lingua vt moꝛdeãt(ve⸗ nenum aſpidũ)qð eſt inſanabile.i.ſuggeſtio⸗ nes pꝛaue:eſt vel latet(ſub labijs eoꝛuʒ).i.ſub verbis de labijs eoꝝ ꝓcedentibo. Et bñ dicit ſub labijs qꝛ malicia eoꝝ nõ maniſteſta eſt ſed occulta.vident᷑ amicitie verba habere ſed ple na ſunt veneno moꝛtifero. Deide de ꝑſecutõe a manu id eſtoꝑe ſubiungit.d. H Cuſtodi me dũe de manu pctõꝛis et ab minibo iniquis eripe me. Luſtodi me)o (dne de manu).i.ptãte (pctõ ris anthonomaſice ⁊ ꝑ excellentia ſcʒ diaboli qꝛvalidus eſt ad nocendũ ⁊ ꝑ multa fallitque nequeo ꝑ me pᷣcauere⁊ ab hominiboiniquis) ad nocendũ paratis.i.a membꝛis eius ꝑquoſ conat᷑ qdð ꝑ ſe nequit facere (eripe me ne mihi noceant nõ dico in cauſis ſeculi ſed in via dñi vbi modicũ nocumentũ inducit magnu dein mentũ. Vñ ſubdit. ſus meos)quibus ambulabã in via D Qui cogitauerunt ſupplantare greſſus — ni cogitauerũt ſupplatare) ⁊ decipe/ greſ⸗ 2 Tedgrabtes derũt ſuppi laqueũ mihi. ſtrahere me ab ea ꝑ aliud qd mihipꝛeberetoc caſionẽ ruine. Vñ ſubdit(abſconderũt)ne ꝑ⸗ ciꝑem ⁊ cauerẽ ⁊ vt facilius me deciꝑent ⁊ mi hi nocerent(ſuꝑbi)ſcʒ illi pctõꝛes ⁊ iniquicla—⸗d queum).i.deceptionẽ ſeu inſidias (mihi) ⁊ ad capiendũ me.nomine ſuꝑbi totũ coꝛpus dia⸗ boſł explicauitqͥ bonis inuidẽt bona que ha⸗ bent. ſicut diabelus inuidet homini celũ qð perdidit. = M ſcandalũ poſuerũt mii. Et funes).i. pctã ſua mamifeſta qᷓ mibi ſua dent facere (extenderũt in laqueũ) vt me allice rent ad faciendũ ſilia pcta dicunt᷑ funes qꝛ li- gant homines ⁊ detinent captiuũ vnge ſibi li⸗ gant manus ⁊ pedesvt ꝓijciat᷑ in tenebꝛas ex terioꝛes ⁊ oſtenditvbi cxtenderũt.d.(iuxta iter ſcandalũ).i.offendiculũ ⁊ obicẽ (poſuæ ũt mi hi)yvt impingã ſcʒ dictũ vel factũ minus rectũ pꝛebens occaſionẽ ruine. Iter tuũ pᷣcepta dei ſunt vade ergo iter rectũ nec exeas a via dei.i. a pceptis eius ⁊ non timebis ſcandalũ nec ru es in laqueũ qꝛ in itinere nullũ poteſt eſſe ſcã⸗ dalum ſed iuxta viam ꝑmiſit deus poni ipᷣm cautũ te facere volens netu a via recedas ⁊ ca das. Sed in his tentatõnibo⁊ ꝑiculis nihil re ſtat niſi clamare ad dñm. Jõq; ad hec omnia pcauenda ego clamæᷓa.. Diyxi dño deus meus es tu: exaudi dñe vocem depꝛecatõis mee. . Dixi dño deus meus es tu).i. in te ſolo tan quã in deo ↄfido cui pꝛiũ eſt ſuccurrere cõfi⸗ dentibus in eo. Magna fiducia hoc dicit et ſi eni eſt omniũ deus ꝑ creationẽ ꝓpꝛie tñ eſt de coꝝ qui illi ſeruiũt et eo fruunt. Deinde petit dicens (exaudi dñe cuſtodiendo et liberando me (vocem r Hogclonis mee)qua pꝛecoꝛ ma⸗ la depelli a me nea via tua recedã ⁊ in laqueũ Diñie dñe virtus ſalutis mee obumbꝛa ſti ſuꝑ caput meũ in die bellii. Dne dne).i.veriſſine dũe non quales dũi hoĩes ſunt tu es (virtus)? opifex ſalutis mee) id eſt qͥ das vires ſaluti mee ⁊ ꝑſeuerantiã qua ſim ſaluꝰ.hoc dicit qꝛ videbat ꝑicula ⁊ ꝙ dif⸗ ficile eſt ꝑſeuerare in longa via.q.d.tu das vi res ꝑſeuerandi vt ꝑſeuerando ꝑueniã ad ſalu tem.et inde ſpero ꝙ tu es virtus ſalutis mee qꝛ (obũbꝛaſti) per gram.i.quaſi vmbꝛaculum feciſti cõtra eſtum tentationũ(ſuꝑ caput meũ) ſcʒ mentẽ meã pᷣſtando mihi refrigeriũ (in die belli)cõtra diabolũ carnẽ ⁊ munduʒ ne mihi 5ualeret eſtus mibulationũ ⁊ tentationũ. Sʒ adhuc nõ ſum ſecurus ⁊ ideo. NMõ tradas me dñe a deſiderio meo pec catoꝛi:cogitauerũt cõtra me:ne derelin⸗ uas me ne foꝛte exalten. õ ſcentiã meã pctõꝛiſcʒ homini malo vł diabo lo vt eis conſentiã ⁊ deſideriũ ꝑficiã. hoc ergo oꝛa quantũ potes tu enĩ deſiderio tuo facis lo cum diabolo. frena deſideriũ ⁊ nõ cades in la queum qꝛ (cogitauerũt) inimiciccõtra mejquõ callidius poſſint nocere.⁊ ideo tu o (dñe ne de relinquas me)in manib eoꝝ ⁊ ſerua mea la⸗ pſu(ne foꝛte) de me victo ⁊ humiliatoſexalten tur).i.triüphent ⁊ gaudeant ac de meo interi tu gloꝛient᷑ hñtes de me ſuuz intentũ qꝛ ſedu⸗ cio homine gaudent diabolus ⁊ ſui.vnde ali⸗ bi exultabũtſi motus fuero. Me ergo vmbꝛa glarũ tuarũ teget ſed. Caput circuitus eoꝝ:laboꝛ labioꝝ ipſo ¶ Non tradas me)o (dñe).i. ne pmittas me tfradiſa deſiderio meo).i.ꝑ deſidenũ ⁊ ↄcupi⸗ rum opiet eos. Maput).i.mens ⁊ capitalis intentio (circui tus vite ſeo ſcʒ laboꝛ labioꝝ ipoꝝi.men⸗ daciũ quo inducũt hoĩes ad pctm pꝑ verba de ceptoꝛia ⁊ doloſa.et recte mẽdaciũ dicit᷑ laboꝛ ſicut enim qui veritatẽ ꝓfert facile et ſinelabo re loquit᷑ita et quienendaciũ fingit multũ la⸗ boꝛare habet (oꝑiet eos) qꝛ hic in terra de ſua falſa et mendaci aſſertõne ſuꝑant᷑ ⁊ ↄfundunt et in futuro oꝑiet eos ĩ inferno ſicut rhete ope rit captas aues ⁊ ſic puteus inferni clandet ſiꝝ per eos os ſuũ.Et pꝛetereer. Cagent ſuꝑ eos carbones in ignẽ deijci es eos:in miſerijs nõ ſubſiſteet. adent ſuꝑ eos)hic in terra antequã veni⸗ at ignis eternus(carbones)ſcʒ ignis ↄcupiſcẽ tie ire ⁊ luxurie ⁊ omniũ incentiuavicioꝝ(⁊ in ignẽ.i.in illos carbones(deijciẽt eos.i.deijci (mittes ⁊ dicit idem carbones ⁊ ignẽcꝛ in mi ſerijs) huius ſeculi(nõ ſubſiſtent) qꝛ carentes roboꝛe vᷣtutũ pñtis vite moleſtias nequaquã ferre valent ſed impatientes cadunt in iniqͥta⸗ tes ⁊ deficiũt quas miſerias boni patiẽter trã⸗ ſeunt. In futuro etiã cadent ſuꝑ eos carbones gehẽne et in ignem eternũ deijcientet in miſe⸗ rijs nõ ſubſiſtent qꝛ pena ⁊ miſeria infernalis eſt intolerabilis de quoꝝ caſu adhuc ſubdit᷑ Vir linguoſus nõ diriget᷑ in terra: virũ iniuſtũ mala capient in interiiiu. ¶UWir linguoſus) cui voluptas eſt loqui nec attendit quid loquat᷑ nõ diriget᷑) viam re⸗ ctam ⁊ ad faciendũ bona nec ꝓficietcin terra) id eſt in hac vita.qꝛ vt dicit Gꝛego.multiloqᷣ — h./4d — — — — —— — — — — — —— — = — —„, –☛ ι D d — ——— —— — OD — quiſq; ſeruiens rectitudinez iuſticie tenere nez quaq; poteſt.Et vt dicit ſalomon. In multilo quio nõ deerit pctm̃. Seruus ergo deiqͥ vult dirigi magis opoꝛtʒ audire qᷓ; loqui.naʒ ſi qͥs etiam vera dicat ſed pꝛeter neceſſitatẽ virlin⸗ guoſus eſt. nec tm nõ diriget vir linguoſus ſſjʒ ct (mala capiantvirũ iniuſtũ in interituomis linguoſus iniuſtus eſt qꝛ illiuſ qui nõ refrenat linguã ſuã vana eſt religio. vnde eni nõ refre⸗ nat malũ locutõis inde deriuat᷑ ad malũ oꝑii- Quem mala nũc capient ad interitũ qꝛ in mi ſerijs nõ ſubſiſtit ſed deficit bonũ vero nõ ad interitũ qꝛ flagellat dñs filiũ quẽ recipi. Sʒ adefuno. Cognoni qꝛ faciet dñs iudiciũ inopis: et vindictã pauperũ. et habitabũt recti cum vultu tuo. ₰☛ k. ¶Xognoui)ego (qꝛ)tandem (faciet dñs)et ſi modo nõ facit(iugiciũ inopis) qui eſurit iuſti ciam querit ⁊ pulſat ipᷣm ditando diuitijs ſpi⸗ ritualibo ⁊ eternis.beati eniĩ qui eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã qm ipi ſaturabunt᷑ ⁊ faciet etiãvindi⸗ ctam) vel canſas (pauperũ)ſpiritu.i.humiliũ nõ relinquens coꝝ iniuriã impunitã ſed pu⸗ niens oppᷣſioꝛes eoꝝ quos tunc mala ꝑducũt ad ꝑditionẽ.et ſi boni modo affligunt᷑ ⁊ pᷣſſu⸗ e paun pnehieglꝛigen cum awparuc⸗ rit caput ipᷣoꝝ. Vnde ſeq Verũtainẽ iuſti ↄſitebunt᷑ nomini tuo: utamen iuſti ↄfitebunt᷑)ↄfeſſione lau⸗ is (nomini tuo).i.laudabũt nomen tuũ⁊ hic inter grauia qð lauda biliꝰeſt ⁊ maxime in fu⸗ turo vbi dum iudiciũ ⁊ cauſas eoꝝ facies ni⸗ hil ſuis meritis ſed tue miſcdie tribuent (et ha bitabunt recti)qui recte viuunt ⁊ bona ſua nõ ſibi ſed tibi tribuũtſcumvultu tno).i.cum pꝛe ſentia tua: manifeſta tua viſione ꝑfruentes et faciem tuam in celis clare videntes qꝛ deũ ſi⸗ cuti eſt videbũt ⁊ tunc decurſo ſudoꝛe finitiſq; laboꝛibo phenni en t dño ſi ne fine gaudebũt. ꝛatio. Virtus ſalutis noſtre deus defende eccłiã tuã a diſſidentiũ veneno moꝛtifero vta te ob⸗ — ci. Per dnm. umbꝛati nunquã obligemura laqueis inimi⸗ cõtra mala huius mũdi et ſpecialitervt Auctoꝛ p ſalmus de oꝛatõe fidelis et ꝑfecti mus dauid vel oꝛatio ipᷣi dauid.i.chꝛiſto attri buitur qui factus eſt ſᷣm carnem filius dauid loquit᷑ enim hic chꝛiſtus totus ſiue ꝓpha invo ce ipᷣius qũq; in ꝑſona capitis qnq; in ꝑſona membꝛoꝝ. vbi vnuſquiſq; tanquaʒ herins in coꝛꝑe chꝛiſti agnoſcat ſuã vocẽ. Wateria:oꝛa tra malũ ⁊ pctim̃ lingue de quo mentio habi- tIg eſt in pſalmo pᷣcedenti. Intentio vt homoqͥ ſalmi pha dauid Titulnepſalæ⸗ * * tio cõtra mala huius mũdi et ſingulariter con alias exꝑtus eſt per linguaʒ ſe peccaſſe vel ad hoc pctm ꝓnum eſſe peniteat ⁊ ad deum caa—⸗-/ met vt ſica recidiuo ꝑ deuotã oꝛationẽ pᷣ ſerue tur⁊ a pena debita liberet᷑. Sententia in gene rali ꝓpha in iſto pſalmo petit ſuã oꝛatonẽ ex⸗ gaudiri ⁊ a pctõ lingue ⁊ a pena ꝓ eo debita in pꝛeſenti ⁊ in futuro infligenda pᷣſeruari. Den tentia in ſpeciali: in ꝑſona ergo coꝛpis ſui qd eſt eccłia dicit. O. (Oñe clamaui) non remiſſe oꝛaui iam diu (ad te) coꝛde et oꝛe depᷣcando et ideo (exaudi me)petitionẽ meaʒ adimplendo. Quia longe ſumus a deo clamemꝰ nõ tam ſo no vocis qᷓ; intenſione ⁊ affectõe coꝛdis.Cla⸗ moꝛ enim noſter ad deum ipᷣm eſt deſideriũ et vnuſquiſq; quantũ amat tm clamat. Nec ſuf ficit ſemel clamare ad dũm manet enim tribu latio eccleſie vſq; in finem ſeculi et ideo ſubiũ gitur (in tende voci mee) id eſt diligenter audi vày:ft exaudias(cuʒ clamauero ad te) uerũ ⁊ quo tienſcũq; qꝛ nõduʒ finita eſt tribulatio. Hota per verba trium tꝑm ſcʒ clamaui exaudi cla⸗ mauero innuit omni tꝑe eſſe oꝛandũ et ꝓ pec⸗ catis pᷣteritis dimittendis ⁊ pñtibo delendis et futuris cauendis.Eto důe. Dirigat᷑ oꝛatõ mea ſicut incenſuʒ in cõ ſpectu tuo:eleuatio manuũ mearũ ſaci ficium veſpertinn. ”MV irigatur) de ara coꝛdis (oꝛatio mea)igne chharitatis incenſa.i.recta ad te veniat nõ ha⸗ bens aliquas ſoꝛdes aut vicia aut cogitatvdes malas (ſicut incenſũ).i.bonus odoꝛſin cõſpe⸗ ctu tuo) vt quẽadmodũ ſuauis incẽſi odoꝛ eſt gratus et delectabilis ſic mea oꝛatio tibi placi ta fiat ⁊ acceptabilis (eteleuatio manuũ mea⸗ rum) ad te in oꝛõne vel oꝑatio mea bona que a pctõ lingue pᷣſeruet᷑ et a pena debita li beretur. ðJJJMMZM Ps. Cxl. „ 8 clamaueroado. placeat tibi vt ſacrificiũ qð in veteri lege offe⸗ rebatur veſpere quando occidebat᷑ agnus qd ecrat acceptabilius qꝛ erat figura veri ſacrificij ſcʒ paſſionis chꝛiſti qð in veſpere et fine mun — mam di oblatũ eſt ⁊ ſuꝑ omnia placuit patri.hoc ꝓ ad te exaudi me:intẽdevoci mee c prꝛie ad caput videt᷑ ꝑtinere qui in ſua paſſio⸗ ne pꝛo ꝑſecutoꝛibo dignatus eſt oꝛare. felix „ fit pꝛo eternis ſit tibi (ſacrificiũ veſpertinũ).i. 7 .dꝛatio que pure directa de ardenti coꝛdetan⸗ gquam de ara ſancta incenſum aſcendit. Ipſe etiam declinante iam die in veſperuz in cruce animã depoſuit. Illud ſacrificiũveſpertinũ fe cit in reſurrectõne munus matutinũ. Et o pie redemptoꝛ vt merear digne inuocarete. Hone dñe cuſtodid oꝛi meo:et oſtiũ cir cumſtantie labijs mies. arzdoncenſtodttoir mcoandqu por lam ne verba no xiavel incõgrua leu ocioſa et inutilia effundã. O s enim quod deum inuo⸗ cat aperiri debet deo ⁊ claudi diabolo.aperiri Debet in oꝛatione ⁊ claundi in va na locutione. Sed qꝛ in ſilentio offendit᷑ ſia iuſta locutione lingua indiſcrete repꝛimat recte ſubiungit cet oſtiũ circũſtantie) et ↄtinentie (labijs meis) vt nõ niſiopoꝛtune aꝑiantur vel claudant 72 mo derate loquant᷑ qᷓtenus os diſcretũ et cõgruo tꝑe vox aperiat ⁊ ↄgruo iꝑe claudat: ſicut oſti um domus vel camere modo aperitur modo claudiiun put neceſſitas exigit vel requirit. vñ SDalomon. tꝑs tacenai et ꝑs loqndi. Et Mõ declines coꝛ men in verba malicie: e Hon declines).i. declinani etlabi ꝑmittas o deus (coꝛ meum in verba malicie). i. ad pfe rendũ malicioſe cõpoſita ſcʒ ad excuſandas) et defendendas (excuſatões) que fiunt(in pec catis) excuſandis.i.vt ꝑtinaciter defendã pec cata mea excuſatõnibo falſis annectens pecca ta peccatis. O infeliciſſimuʒ hoĩm genus qui peccata excuſamus dicentes: victus ſuma na lura:ego nolebã peccare ſʒ vicit me caro mea: Illa mulier venit ad me ipſa me vocauit:ipſa me teugit:ipᷣa mihi illud dixit.vel imputantes mala fato ſeu ſtellis aut tpi vel neceſſitati. Et P quo deberemus penitentiaz agere et dicere dñne ego peccaui excnſamus ⁊ iungimus pec⸗ cata peccatis.et ſicut adam ⁊ eua in verba ma licie declinamus. OYOJYUMBÿ Cum hoib) opantibo iniquitatẽ:et non — còmunicabo cu electis ooox. um homumlo panabe miguimre iget ex cõſuetudine malicie. Iniqui eni inceſſanter in peccatis excuſatõnes inquirũt qui laudari ab hominibo cõcupiſcunt:vnde fit vt tandius peniteant. Atcõtra: ſancti viri qꝛ de ſe humi-⸗ lia ſenitunt accuſare ſemetipos nõ erubeſcũt: ſa recle ergo ſubiungitur (et) ſi hoc fuerit (nõ cõ clectis coꝝ) ſcʒ oꝑa ntium iniquitatẽ quia nõ –— xcuſandas excuſatões in peccatis. 4 “ 7 . . “ 1 meinſtificabo nec peccata defendam. Sicut dñs habet elcctos ſuos ita diabolus etmem⸗ bꝛa eius habent electos ſi uos. Electi eoꝝ ſunt quli le iuſtificant ceteroſq; deſpiciunt et pecca⸗ ta ſua defendũt:iſta ſunt pꝛia electoꝛũ ſeculi: uunt veraciter coꝝ ſunt. Cum illis nõ cõmu⸗ nicabo ſed ab eoꝝ ↄuerſatõne vita et moꝛibꝰ diſcoꝛdabo qꝛ illi exterioꝛa aſpetunt:ego inte⸗ rioꝛa cõcupiſco.illi laudes adulantiũ querũt OD increpatones iuſtoꝝ diligo. vndge ſequitur ed potius Coꝛripiet me iuſtus in miſcdia ⁊ incre pinguet caput meum. —— è AUKoꝛtipiet me iuſtus in miſcdia) no in odio et increpabit me) cum vino increpatõnis in⸗ ſundendo oleũ miſcdie. Et bene in miſericoꝛ dia:on eni eſt hec coꝛreptio ira ſed miſcia. nõ eſt ꝑturbatio furoꝛis ſʒ ʒelus amoꝛis. cha⸗ ritas hec facit nõ crudelitag (oleum aüt pec⸗ catoꝛis).i.falſa laudatio adulatoꝛis 2 ſimula⸗ pabit mneoleimm aut peccatoꝛis no im⸗ lit ad noxia (non inpinguet).i. vnguet (caput meuin).i:mentẽ que pꝛincipale eſt in hoie ſi⸗ cut caput in coꝛꝑe.i.nõ me demulceant 2 dele ctent fauo: adulantis ad excuſandũ peccatj:· vel ad ꝑrahendũ ad peccati conſenſum. q.d. malo me iuſta increpatõne rephendi q; bilan da adulatõne decipi. Sediñ de ip̃ᷣis peccato nibus qui etã mala ſu⸗ deſendüt ⁊ foꝛis gloꝛi am querũt no eſt deſperandũ qm p illis ſana⸗ cia oꝛatcccleſia.vñ et ſubiungit. Quoniam adhuc et oꝛatio mea in bene placitis eoꝛum: abſoꝛpti ſunt iuncti pe.,⸗/ tre iudices oooor. = WOm adhuc) futurũ expecto (et oꝛatio mea,) erit(in beneplacitis eoꝝ) cum cõuerſi fuerint ad dñm. i.veniet tempus quo placebit eis oꝛa tio mea vt bene placeat eis oꝛare qð nunc oꝛo et ipᷣi peccatoꝛes inde pficient etoꝛabunt pꝛo homniho opantib⸗ ate⸗ elernis ſicut et etiã ipᷣi (iudices) et electi (eoꝛü) ſicut excuſanthoĩes quiopantur quitatem id eſt potetes et docti qui pꝛicinpant᷑ inter eos lanq; iudicantes de moꝛiboet ſententias pꝛõd⸗ feretes (abſoꝛpti ſunt)et mhil reputati qui per ſealiud viqebant (iuncti perre) id eſt compa⸗ rati chꝛiſto quia ſapientia chꝛiſti ſtultam teclt ſapientiam buius mundi. Vel abſo? pti ſunt) 5ſenenJ, „O ueri id eſt incoꝛpoꝛabunt iuncti i eſt ſociati pe⸗ municabo)cõſentiendo.i.nõ ero ſocius (cum tre) chꝛiſto. Etipſi tandẽ coꝛrigentes ſe a ſua malicia,. noõ pauperum chꝛiſti. vnde bene et electi ⁊ eoo⸗ rum vocantur qꝛ in eo ꝙ ſanctos ſe ſimulant quaſi electi vident᷑in eo vero ꝙ carnaliter vi⸗ ta dilectio que mentes a rigoꝛe virtutis emol-⸗ — — — — — — —— — — — N — — — ——5à”? xam. Audiẽtaure obediẽtie et acceptabũt(ver⸗ ba mea) euagelica ⁊ cõuertent᷑ ad chꝛiſtũ (quo niam)ipſa verba mea (potuerũt)id eſt poten⸗ Audient verba mea quoniã potuerunt ſicut craſſitudo terre erupta eſt ſuꝑ ter tiam habent ⁊ pᷣualuerũt verbis eoꝝ.pᷣualuit enim verbũ dei in ſapientibo et iudicib mul⸗ tis vnde ſecutũ eſt ꝙ martyrio coꝛonati eccle⸗ ſiam fruge virtutũ fecundioꝛẽ reddiderũt(⁊ ſi cut craſſitudo)ſeu pinguedo (terre)latens ſub eius ſuꝑficiecerupta eſt) ſurſum ⁊ diſperſal(ſu⸗ per terrã)et pꝛeualens fertilitatẽ ꝓducit ⁊ fru⸗ ctum.nam ſicut de rebus cõtemptibilib ⁊ñ b iectis quandam pinguedineʒ accipit terra ſic ex eo qd cõtempſit hic mundus accepit craſ⸗ — ſitudinẽ ſancta eccleſia vt inde ſeges eius fer⸗ tilis pullularet. Diſſipata ſunt oſſa noſtr hos diabolus nõ pꝛoficit ad perturbatões et „„ ſcandala ſe cõuertit que per inquietos mouet: De inquã cuſtodi ſed Cagent inrhetiaculo eius peccatoꝛes: ſingulariter ſum ego donec tranſeam. Kagent in rhetiaculo eius) ſcʒ diabolivel iniquitatis id eſt in inſidijs paratis ad capien dum homines ſicut rhete ad capiendũ feras. (peccatoꝛes) de vicio in viciũ ruentes qui vſ-⸗ q; eo ſunt peccatoꝛes vt ſic vitam iſtaz ament: ꝙ eam vite eterne pᷣponant. Et merito cadent qui enim amat alteri inferre ꝑiculum penbit in illo.Quod autẽ dixit laqueum hoc nũc vo cat rhetiaculũ.laqueum ſcʒ quia ligat:rhetia⸗ culũ qꝛvero retinet.et cum talibus nõ vult iſte combinari vnde addit (ſingulariter ſum ego) qui in vna ſpe ſubſiſto conſoꝛtia eoꝛum fugi⸗ endo etconſenſum cum eis nõ habendo et ſic dolos caueo (donec)vt viatoꝛ (tranſeã) inof⸗ num: qꝛ ad te dñe dne oculi mei ĩ te ſpe ſenſo greſſu huius mũdiviam. Ael(donec trã raui nõ auferes aiam meam — Diſſipata ſunt) id eſta ſua foꝛtitudine diſſo luta ex tribulationũ et tentationuʒ vehemen⸗ tia (oſſa noſtra)id eſt interioꝛa et foꝛtioꝛa no⸗ ſtra ſeu virtus mentis noſtre que ꝑ oſſa in qu- bus roboꝛ coꝛpoꝛis eſt deſignatur (ſecus) id ẽ pꝛopecinfernum) tanquam ſimus in ꝓcinctu intrandi infernum:dicta autem fragilicate bo minis ad diuina remedia cõfugit eccleſia di⸗ cens ſed (quia ad te dñe:dñe)veriſſime ⁊ eter⸗ ne qui es ſpes ⁊ foꝛtitudo mea ſũt (oculi mei) interioꝛes tanquam ad ꝓtectoꝛem et adiutoꝛẽ meum directi et inte fixi.plus figo oculos in ꝓmiſſis tuis qᷓ; in ꝑſecutoꝛum minis.noui eni quid pꝛo me paſſus ſis et quid ꝓmiſeris et per hec ſecure(in te ſperaui) non in alio ⁊ ideoſnõ auferes).i.auferri ꝑmittas per culpam a te vł a bonis tuis (aiam meam)et ſi coꝛpus patitur Tuus ſum tu me ſalua:hoc ideo petit qꝛ ſcie⸗ bat multos aduerſis cedere. Nõ auferas ani⸗ mam ſed potius. Cuſtodi me a laqueo quem ſtatuerunt nihi:et a ſcandalis opantiũ iniquitatẽ. Xuſtodi me a laqueo quem ſtatuerunt mi⸗ hi).i.a deceptõne quam mihi pꝛetenderũt illi qui me ꝑſecuti ſunt.hoc eſt ab occultis inſi⸗ dijs vbi eſca ducit ad laqueum (eta ſcandalis operantiũ iniquitatem).i.a manifeſtis pertur bationibo et nequicijs in dictis vel factis.pec cantes enim aperte dant alijs offendiculuʒ et occaſionem fuine.per laqueos ⁊ ſcandala no tat totius mũdi mala. laquei enĩ ſunt blãdine xus ſcʒ carnis deſideria et amoꝛ ſeculi et ſi per — ſeam) de pñti vita ad ſctõꝝ requiẽ et de ſpe ad ſpeciẽ vel in ꝑſona chꝛiſti ſecutus ait(ſingula⸗ riter ſum ego tꝑe paſſionisdonec tranſeã de hoc mundo ad pꝛem. Solusremaneo.ſolus patioꝛ.diſcipuli defecerũt fugerunt et me ſolũ reliquerũtet vnum ſolũ latronẽ lucratus ſum hinc eſt ꝙ ipᷣe ait. Niſi granũ frumentic. Si ltatus fuero. ¶ Pone dñe cuſtodiã oꝛi noſtro ne inania ꝓ autẽ moꝛ.⁊c.Et iterũ cum exa feramus vt miſcdᷣia tua coꝛrepti ab omibo ini arn ſandalts Diegamu. er dñm. Pſalmus de oꝛatone chꝛiſti vel fide lis in magna afflictione poſiti ꝓ ſua lib ratione ab ommi malo ? tribulatöᷣe. Oce meaa — Aminuʒ clamaui: voce mea ad dũm pꝛecatus ſum. tellectus dauid cum eſſet in ſpelunca oꝛatio et eſt ſenſus hic eſt intellectus dauid id eſt totius chꝛiſti quẽ habuit cum eſſet in ſpelunca id eſt in hoc ſeculo vel in carne vł in ſepulchꝛo ? eſt hic oꝛatio ad quam monet. Qui ergo in pce⸗ denti pſalmo clamauit hic etiam in ꝑſona to⸗ tius chꝛiſti quaſi de ſpelunca ad dũm clamat Materia:oꝛatio p liheratõe ab omni malo et tribulatõe. Intentio: monere ad oꝛandũ inter mala huius mundi? ꝑicula.Sententia in ge nerali ꝓppᷣa in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti vel cuiuſſibet fidelis in magna afflictõe iſtennis q do/ uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ine *9 explicat coꝛ deo anxietatẽ animi ſui petendo id eſt abſcõdere moliti ſunt aduerſarij mei(la deuote ab eo diuinitus liberari vt ſic ↄfeſſio⸗ ne laudis diuine poſſit libere dño ↄfiteri.oꝛat enim hic chꝛiſtꝰ:oꝛat coꝛpus chꝛiſti qð eſtec⸗ cleſia. Sententia in ſpeciali. Ait ergo ꝓpheta pꝛius in ꝑſona coꝛpoꝛis ad deum clamantis. (Vce) interioꝛi et coꝛdis nõ ſtrepitu labioꝝ et oꝛis(mea) nõ aliena ſicut illi qui ꝑ vicarios ſeruiunt in ecclia vnde quidã. Si nõ vis ha⸗ bere vicariũ in pꝛemio nõ habeas vicariũ in laboꝛe et merito(ad dñm)tantũ patronũ non ad aliquẽ aliuʒ clamaui) ex affeciu coꝛdis nõ remiſſe oꝛaui. Unde qꝛ multi clamant nõ oꝛã do ideo clamoꝛẽ ſuũ exponit dicẽsvoce mea ad dñm depᷣcatus ſum,ſcʒ ꝓ depulſione tribu lationis mee ac ſi diceret clamoꝛ meus ipſe eſt depᷣcatio mea ipſe eſt affectus coꝛdis mei. Ali ter eni non ſonat in aure dei. Deinde amplius oꝛõis ſue deuotõʒ inſinuans ſubdit.et adauc Effundo in cõſpectu eius oꝛõnem meã f S pᷣcem tuam vbi ſolus videt ille qui remunerat (et tribulationẽ meam).i.coꝛdis amaritudinẽ (ante ipᷣm).i.intus in ↄſcientia ⁊ in coꝛde vbi videt ipſe (pꝛonũcio) narrando meas anguſti as ad impetrandũ cõſolationem aliquã cõtra eas.quia plus ſonat in auribus dei cõtriti coꝛ dis tribulatio qᷓ; oꝛe ꝓlata depꝛecatio. Et boc facio dicit eccleſi. In deficiendo ex me ſpirituʒ meũ:et tu cognouiſti ſemitas maas. In deficiendo ex me ſpiritũ meum).i.dum deficit a me ſpũs meus. Non eni poteſt ſpũs noſter ꝓſicere in deũ niſi pꝛius deficiat in no bis. Qui tüc deſicit qũ ab amoꝛe ſui totus ver citur in amoꝛẽ dei. Et ne hoĩes audientes ſpi⸗ ritum eius defeciſſe putenteum deiectũ addit cõuenens ſermonem ad dñm (ettu cognoui⸗ ſti) et appꝛobaſti(ſemitas meas)ſcʒ vias iuſti⸗ cie et pꝛeceptoꝝ ꝑ quas illis nõ videntibo eas et cadẽtibb ambulo ſecurus.Ac ſi diceret: Si illi putant me deiectũ quia ſpũs meus defecit tu tamen me ſtantem vides cuius ſpũs me vi uificat. Et qꝛ omnes qui pie volunt viuere in chꝛiſto ꝑſecutionẽ patiunt᷑ recte ſubiungit. In via hac qua ambulabam:abſconde nt laqueimn mihi. In via hac) ſcz fidei et legis chꝛiſti qᷓ am⸗ bulabam) innocenter viuendo ſabſconderũtc) et tribulationẽ mea ante ipm ꝓnũcio: Eſffundo) copioſe vt fontem purũ etcũ la⸗ chꝛymis (in cõſpectiu eius) ſcʒ dñi ſolius non boim (oꝛõnem meam)et pꝛecem. Ergo in ſe⸗ creio coꝛdis et in abſcondito cõſcientie funde queum mihi) ſcʒ deceptõnis ad me capiendũa ſicut auis capitur laqueo.dicuntur in hac via abſcondere laqueũ non ſcoᷣm veritatẽ quia eit ipᷣi extra viam ſunt et hec via nõ ſuſcipit in ſe laqueũ nec ſcandalũ ſed ſcdõᷣm votuʒ ſeu cupi⸗ ditatem et opinionẽ ipſoꝝ. Illud vero qð ali bi dicitur.iiuxta iter ſcandalũ poſuerũt mihi⸗ ſcdm veritatẽ ꝓnunciatur.non ſinit eos chꝛi⸗ ſtus in via ponere ne non ſitqua eamus.ſinit m̃ eos ponere iuxta viam vt de via nõ decline mus. Illis aũt ſic faciẽtib ego pñtia ↄtenens Conſiderabã ad dextera et videbam:et Eral gui cogn oſcerer me. onſiderabã ad dexteram.i. reſpiciebã ad eterna et videbam) ipam dexterã vbi futurus eram et omia tolerabã. Dextera enĩ hic vitaʒ ſignificat eternam ſicut ſiniſtra ſolet deſignare vitam pñtem.illi aũt nõ videbant quia tm ſi⸗ niſtram attendebant.et ideo ſubiungitſet non erat qui cognoſceret me)ſcʒ ꝙ ꝓ dextera patezæ⸗ rer.nõ enim habebant oculũ coꝛdis vt videre poſſent eccleſiam habentẽ pulchꝛitudinẽ mo rum et decoꝛẽ virtutũ nam ſi cognouiſſent toꝛ ſitan amarentet imitarent qꝛ vero nõ cogno⸗ ſcebant ideo odiebantet ꝑſequebant᷑. Et licet ſequerent᷑ m nõ fugi dicit eccłia immo. ꝑſecutoꝛes abſcomicrentlaqueũ mihi et meꝑ Periſt fuga a me:et nõ eſt qui requirat animã mes. „ crijt fuga a me)id eſtnõ fugi: ab illo eni fuga perit qui nõ fugit a duobo autẽ fuga pe⸗ rit ſcʒ a concluſo qui nõ poteſt ⁊ a foꝛti qui nõ vult. Et eſt fuga coꝛꝑis quam dũs quandoq; ꝑmittit dicens. Si vos ꝑſecuti fuerintin vna ciuitate fugite in aliam.eteſt altera que fit ani⸗ mo quam dñs vituꝑat dicens. Mercennanꝰ videt lupũ ⁊ fugit:fugit vero nõ mutando lo⸗ cum ſed ſubtrahẽdo ſolatiũ.Et talis fuga pe⸗ rijtab iſto qꝛ nunquã fugit animo (et non eſt) de illis ꝑſequentibo(qui requirat animã meã) ad imitandũ ſed ad occidendũ. Querit᷑ enim aut a ꝑſecutoꝛibo auta dilectoꝛibo.poſitus er⸗ go in ianta tribulatõe ſubiũgit Ita mihi ⁊ iõ. Clamaui ad te dñe:dixi tu es ſpes mea D oꝛtio mea in terra vluentiu. —— „ Clamaui ad te dñe tanquaʒ lo ctue coꝛdis noſtri ⁊ deſideriũ/dixi)poſitus in tribulatõe (tu)et nõ alius (es ſpes mea)bicin hoc ſeculo ſcʒ in terra moꝛientiũ qꝛ te ex omi⸗ bus eligo etideo omnia tolero et (poꝛtio mea) quam deſidero quã expecto tu es non bic: ſed == ☛ v — = —= = = — „ ——————— „plih nge poſitus ꝓ liberatõe. Clamoꝛ noſter ad deu ipᷣe eſt affe diſo. Lune erit res ꝗ modo eſt ſpes. Tunc euʒ videbim et poſſidebimꝰ quãdo crit omniain omnib nobis. Interim vero clamamꝰ ad do minuʒ tanquã longe poſiti tanquã egentes et miſeri muitis tribulationibo ⁊ ꝑſecutionibo af flicti. Unde ⁊ ſubdit᷑ Intende ad depꝛecati miliatus ſum nimis. — mende ad depꝛecationẽ meã) qua malũ a me depelli pꝛecoꝛ et neceſſe eſt (qꝛ humiliatus ſum nimis).uvalde intus ⁊ extra humiliat in ꝑſecutõe:humiliat in ↄfeſſione.humiliat in ſe inuiſibiliter: humiliat ab hoſtibo viſibiliter nimis hũiliati ſunt in hoc ſeculo ſerui dei ſed vnde nimis deſpiciunt᷑ in hoc ſeculo inde ni⸗ mis honoꝛant᷑ in futuro. Et plerũq; ipſa mũ di deſpectio reddit nobis deuʒ ꝓpiciũ in tanto fit nobis ꝓpinquioꝛ in pꝛece quaãto vicinioꝛes ſumus ei in ſuſtinenda ꝓ cbꝛiſto deipectione. Libera me a pſequentibo me:qꝛ ↄfoꝛta⸗ ſunt ſuper me. — . agit ꝑſecutionẽ coꝛꝑʒis vt intus fiat ruma coꝛ⸗ dis ⁊ neceſſe eſt vt liberes qꝛ (ↄfoꝛtati ſunt ſuꝑ me )id eſt roboꝛati ſunt et pꝛeualuerũt mihi in foꝛtitudine intin qð nõ poſſum reſiſtere. Cre⸗ uit enim ꝑſequentiũ numerus creuit malus ʒe lus:qꝛ abundat iniquitas ⁊ frigeſcit charitas ecce cõfoꝛtant᷑ qui ꝑſequunt᷑ ⁊ nõ eſt qui reſi⸗ ſtat. Expectat dns patientiã ſeruoꝝ ſuoꝝ ⁊ in terim certanubo pᷣparat coꝛonã et ꝑſequentibꝰ penam. Et ne liberationẽ coꝛꝑis intelligeres ideo addidiuit. Educ de cuſtodia animã meã ad ↄfiten ibera mea pſequentibo me) nõ vtcoꝛpus nõ ruat ſed ne illis me ↄfoꝛmando anima pe⸗ reat. Ad hoc enim diabolus extra ꝑ vaſa ſua dum nomini tuo: me expectant iuſti do ec retribuas mihi. Educ de cuſtodia animã meã)id eſtde pᷣſ⸗ ſura mũdi huius vel coꝛruptõe carnis in qui bus tanquã in carcere vel cuſtodia tenet ⁊ an guſtiat felix anima. Cupit enim diſſoluit eſſe cum chꝛiſto et nõ valet ſed felix eritſi interim luget nam beati qui lugent qm ipᷣi ↄſolabunt᷑ Educ inquã(ad ↄfitendũ )id eſt vt ↄfiteat᷑no mini tuo) ↄfeſſione laudis ꝑpetue cum beatis ( qꝛ me expectant iuſti)ſcʒ ſancti Donec reiri⸗ buas mihi)pꝛemiũ gloꝛie cum ipis. Illieniʒ quiiam ſunt in anima gloꝛiſicati expeciat iu⸗ ſtos ſequentes quantũ ad coꝛpoꝛũ gloꝛifica⸗ tionẽ omnes enim cõmuniter hanc recipiant retribunonem. In ina ergo cuſtodia detenii debemus eſſe vigiles ne nos pꝛemat toꝛpoꝛ negligentie ne nos grauet ſomnus ignoꝛan⸗ tie:penſemus quomõ rei ſe habeant in carceri bus quantũ gemãt fleant peniteãt de ſuis rea⸗ tibus quantũ emendare velint ſi poſſint quã⸗ tum timeant ⁊ ſuſpecti ſint vtiudexvenia re os ad ꝓmerita toꝛmenta ꝑtrahat. Sic ſtudea mus et nos in iſto penali carcere mala noſtra deflere? penitendo punire. Miſericoꝛs iudex noſter penitẽtiã noſtrã libẽter ſuſcipitet ſi nos punimus ipᷣe nõ punit ſi nos nõ parcimꝰ ipᷣe parcit. ¶ Lel in ꝑſona chꝛiſti poſſunt omnia aecipi. Ipᷣe enim cũ penderet in cruce magna voce ad pꝛem clamauit dicens. Helvy helyꝛc. et ſimiliter ad eum depꝛecatus eſt. Effudit eti am offerendo patri ſuo ſimuloꝛationẽ et paſ⸗ ſionem etipſa tribulatio paſſionis magna ad patrẽ eſt vitus oꝛatiõs. In ipᷣa quoq; tirbula tione deficiendo inclinato capite emiſit ſpiri⸗ tum. et qꝛ tunc impletũ eſt qð de eius incarna tione ⁊ paſſione pꝛedixerant ſcripture ꝗð etiaʒ in illa voce intelligimꝰ qua dicit᷑ conſumatuʒ eſt apte ſubiungit᷑ qꝛ cognouit ſemitas eiusid eſt vitã ⁊ doctriuã eius appꝛobauit.Abſconde runt iudei laqueũ chꝛiſto inierũt enim ↄſiliuʒ quomõ eum dolo tenerent ⁊ occiderent.Con⸗ ſiderauit enazʒ in paſſione ſuos diſcipulos qui ad dexteram eius erant quia eos vt ad dexte⸗ ram ſuam in iudicio ſederent elegerat et vide⸗ bat ſi quis in fide remaneret et non erat qui eum cognoſceret alijs fugientiby ſolus chꝛiſt comphenſus eſt ⁊ ductus ad iudiciũ ⁊ nullus requirebat eum ad cõſolandũ. Clamauitad dim ſuum qꝛ ſpes eius erat ⁊ pars in terra vi uentiũ intendit ad depꝛecationẽ ſuam et eruit eum a pſequentiba ipᷣm qui intm̃ ſuꝑ eum cõ⸗ foꝛtati ſunt vt dei filiũ crucifigerẽt. Eteduxit de cuſtodia id eſt de ſepultura in qua cuſtodie batur animã eius.i.carnẽ anime reddendã et ceperũt ↄfiteri nomini eius qui ante blaſphe⸗ mabant. Surrexit ⁊ aſcendit in celum ⁊ ſedet ad dexterã patris quem expectant iuſtivonee veniat ad iudiciũ ⁊ retribuat eis vica eternã. Depꝛecantes dñe voce hunnlt maieſtatem ᷓ— — 8 — tuam expoſcimꝰ vt adiuta a te ſpe noſtra poꝛ⸗ tionem cum elcetis tuis in terra viuentiũ ſoꝛ⸗ — ne ac rogantis vominũ vt ſibi feratcau⸗ . »„ — 2: * . rationẽ meam: aurib percipe obſe audi me in tua iuſticig. ¶ Aurtoꝛ pſalmi pha dauid. Zitulus pſal⸗ crationem meam: in veritate tua ex Omine exaud o — mus dauid. quando perſequebat᷑ eum filius eius.Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt dauid agẽs de eo quod ſignificatũ eſt tunc quãdo ꝑſeque⸗ batur eum filius eius abſolon. Dauid chꝛi⸗ ſtum ſignificat ⁊ coꝛpus eius.abſolonvero iu dam vel ꝑſecutoꝛes aut pꝛauos motus. Si⸗ cut ergo abſolon dauid:ſic iudas ꝑſecutus eſt chꝛiſtũ ſic et falſi fratres ꝑſequunt᷑ eccłiam ſic q; illiciti motus animã et pꝛaua operatio vnũ quẽq; vnde ſicut in pᷣcedenti pſalmo ſic et hic a ꝑſequẽtibo liberari petit. Specialiter avt in hoc pſalmo eſt vox anime penitentis: dñũm ꝓ remiſſione pctõꝝ exoꝛantis p eo quod ꝑſecu⸗ tus eſt eam fuius ſuus id eſt pctm̃ a ſe genitũ. Mꝛteria:lamẽtabilis petitio exiſtẽtis in gra⸗ ui ꝑſecutione inimicoꝝ vel tentatõne illicitoꝝ 1 fõü tur)id eſt iuſtus ex ſe appebit (in oſpectutuo) et coꝛã teomnisviuẽs)ſiuevita nature ſiue vi⸗ ta gratie ſiue etiã vita gloꝛie nam ⁊ ſancti maz gis de miſcðᷣia eiꝰ qᷓ; de meritis ſuis iuſti ⁊ ſan cti ſunt. ſtelle enĩ ſeu aſtra id eſt angeli nõ ſunt mungdi in ↄſpectu eius.Et neceſſe eſt vt exau- dias etliberes. Auia pſecutus eſt inimic animã meä: humiliauit iu terra vitK med. uia ꝑſecutus eſt) aperte ſeuiendo vel oc⸗ culte mo iniquus (animã meã)inferẽdo ꝑſecutionẽ vt animaʒa iuſticia ſepararet ꝑſecut eſt plane et diabolus animã chꝛiſti ⁊ iudas animã ma⸗- giſtri. Et nunc ad perſecutionẽ coꝛꝑis chꝛiſti idem diabolus manet iudas autẽ iude ſucce⸗ dit humiliauit ⁊ deiecit quantũ in ſe eſt in ter ra)id eſt in terrenis(vitã meã) id eſt conat?æ᷑ am ꝑducere ad terrã.Quia hoc nobiſcũ agit quiſ quis nos ꝑſequit᷑ vt relicta ſpe celeſti terrena ſapiamus ⁊ ꝑſecutoꝛi cedentes terrena nõ ce⸗ leſtia diligamꝰ et queramꝰ.Et. inſidiandocinimicus ſcʒ diabolꝰ vel ho Collocauit me in obſcuris ſicut moꝛtu motuũ ſeun operũ. Intentio monere ad penitẽ osſe culi: et anxiatus eſt ſu per me ſpiri tiam et oꝛationẽ. Dententia in generaliꝓphe⸗ . n in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti vel cuiuſlibz Aeus in me nurbatů eſtco⸗ meil. . fidelis exiſtentis in graui perſecutione inimi⸗ cauu me) inimic? quantũ ad ſeet ſuũã coꝛum viſibiliũ ſiue inuiſibiliuʒvel graui ten Putalionẽ in obſcusis id eſt in tenebꝛis vicio tatione illicitoꝝ motuũ autoperuʒ clamatad rum Nracoieſecr oꝑibo tenebꝛanꝝ ſicut moꝛ⸗ dñm oꝛans vt ſibi ferat auxiliũ.loquit᷑ aũt p⸗ luos ſeculi..i. ceteros deſperatos quos amoꝛ Ppphela in ꝑſona totius chꝛiſti nunc pꝛo capite ¶ſeculi ſepauit ab amoꝛe dei. Si quis peccans . nunc ꝓ membꝛis. Sententia in ſpeciali ad o⸗: nõ agit penuentiã hic moꝛtuꝰeſt ſeculi hocer⸗ randuũ ergo monens pꝛius in perſona coꝛꝑRis Soputauit inimcus ꝙ nõ ago penitentiã pꝛo dicit O. Oñe exandi oꝛationẽ meã)in appete peccatisſet anxiatus eſt ſuꝑ me)ad deü extenz⸗ dis vtilib et honeſtis(auribo)id eſt auditu cle ſus ⁊ viſa miſeria refugiũ querens(ſpirit/ me⸗ mentie ꝑcipe obſecrationẽ meã) in repellẽdis us,)dolens ꝓ peccatisſet in me tur batũ eſt coꝛ inhoneſtis et noxijs ⁊ nec verax ⁊ iuſtus apa meũ ad penitentiã ⁊ ꝓpter cõſcientiã qꝛ pecca⸗ . reas ( in veritate tua id eſt in veritate ſermo⸗ ui.chꝛiſtus etiã ꝓ nobis moꝛtnus eſt? in ſepul nis tui quo tu qui es veritas cõuerſis veniam chꝛo tanquaʒ in tenebꝛis ſicut moꝛtuus ſeculi ſpondes cxaudi menõ in meritis aut openib collocatus. Et anxiatus eſtin eo ſpiritus eius meis ſed(in tua iuſticia) qua penitentibo⁊ ſe aa ſcom illud. Criſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛ . cuſantib indulges ⁊ impiũ iuſtificas.de miſe tem. Quius etiam coꝛ turbatũ eſt hoc eſt apli ncoꝛdia enim eſt infuſio gratie que facitpeni⸗ quos vehementer tanq; coꝛ dilexit in eius Paſ tere ſed de iuſticia eſt vt cum penitens fueritei ſione turbati ſunt. Deide loquiĩ coꝛpꝰem.d. parcat? eum audiat ⁊ ne eum indicet qui ſeiu Memoꝛ fui dierũ antiquoꝝ meditatus dicat et damnat. Unde ſubdit. ſum in omniby opib, tuis: in factis ma, Et no inres in iudiclu cum ſeruo tuo: nuum tuaru meditaber. qꝛ nõ iuſtificabit᷑ in ↄſpectu tuo omnis ¶ Weſnoꝛ fui dierũ antiquon) id eſtad me⸗ Pinens. mmoꝛiam reduxi dies antiquos in quibo ange⸗ los ⁊ pꝛimos parẽtes alioſq; pᷣuaricatoꝛes pu tnõ intres in iudiciũ)id eſt ad diſceptan rrr——— — — dum iudicialitercuʒ ſeruo tuo)ſcʒ mecũ id eſt nõ diſtricte mecũ agas in futuro qꝛ fᷣuus tuuſ ſum et non punias me ſcõm rigoꝛem iuſticie miſcðᷣia egeo:pacem quero(qꝛ nõ inſtificabi⸗ tuis)ſcʒ creatiõis recreatiõis ⁊ gloꝛiſicalõis et niuiſti in quibo etiam innocentes a malis tri⸗ bulari ꝑmiſiſti et inde timui ſed ad conſolatio nem meaʒ (meditatus ſum in omnib operibo = A l . .Jl lin factz manuũ tuaꝝ meditabar) qꝛ quecũq; bona facimꝰ nõ nature dona ſunt ſed greet in de ↄſolationẽ accepi. reſpice ergo cõdiioꝛẽ tue vite et ſubſtãtie ac iuſticie? ſalutis auctoꝛẽ. me ditare in facturis manuũ eius qꝛ nõ ſolũ crea turã ſed et iuſticiã et quicquidin te boni eſt ad H manuũ eius factur inuenies pertinere ⁊ ab il lo factũ eſſe ipſe enim qui omnia quecũq; vo⸗ luit fecit ipſe eſt qui operat᷑ in nobis et velle et operariꝓ bona volũtate. Et cum viderẽ om̃e bonü eſie a te dicit ecclia. mam crucis ſignificans que eſt ſalus. Vel (ex pandi manus meas).i.dilataui affectꝰ vl ope ra que pꝛius erant ↄtractacet anima mea)que per ſe eſt(ſicut terra ſine aqua⸗) ⁊ ſitiens imbꝛẽ? gratie ad fructificandũtibi) heretvt eam com pluas ct ſic faciat fructũ nõ mihi qui eam ni⸗- gare nõ poſſum ſicut tema ſine aqua ſitit ⁊ que nit unbꝛem ita et anima mea deſigerat et ſititte deum ſuum. Meum eſt ſuire tu eſt irrigare. Complue ergo me ad faciẽdum fruciũ bonũ qꝛ ſine te nihil poſſum. Et qʒ ſitio ideo. Expadi manus meas ad te: anima mea ſitcut terra ſine anaqua thib. Expandi manus meas ad te)in oꝛoõne foꝛ ES Te ea nms me6d. Notam fac mihi viam) docens me ͤd mi⸗ Vlelociter exaudi me dn:: cefecit ſpiri / Smens. en tuus qꝛ deficit meus.factus ſum iam pauper ſpiritu:fac me ſum ſuperbb. M H Non auertas faciẽ tuã a me: et ſins ero Fcndenelin lacũ. ee, . . HNon auentas faciẽ tuaʒ ꝗ meiam humili. auertiſtia ſuꝑbo ⁊ factus ſum cõturbatus red de humili vt ſim ↄſolatuset) id gſt qꝛ ſi quod abſit auertas (ſimul ero deſcendẽtibo in laců) id eſt in ꝓfundũ maloꝝ qꝛ a quib auertis eos in tencbꝛas et pfundũ deſcendere dubiũ pon ₰— eſt in hoc ꝓfundũ pctõꝛ cum vouerit ↄtemnit ct ↄfeſſio ab eo pent. Ille enim in pfundũ de ſcendit quietiam ↄfeſſionẽ perdit⁊ ſine ſpe ve me peccare nõ metuit. Calis non audit wdim „ dicentẽ ↄuertimini ad me et ego conuertar ad Yos:ne ergo in hoc pfundũ decidã. Audita ſac nihi mane miſcoiam tuam: Velociter)et cito exaudi me)o (dñe et mi⸗ ſerere mei qꝛ enim differebas ad inſlãmandũ deſideriũ ac:ſi differret᷑ pluuia ad inflãmãdã ſitim ideo iam da qꝛ ſitit anima mea. Exaudi inq; qꝛ (defecit ſpintꝰ meꝰ)id eſt qꝛ nõ ſum ſu perbus:in quo eni viuit ſpiritus ſuus ille ſpi⸗ ritu ſuo eſt ſuperby. Ideo impleat me ſpiritus beatü in regno celoꝝ. Et qꝛ nõ Auditã fac mihi)id eſt fac me andire(ma⸗ ne)id eſt celeriter ⁊ ſine tardatõe (miſcdiã tuã) vt eam cito in me experiar. Vel (manevi. poſt nociem peccatoꝝ vt pctã relaxes et miſcoſam oſtendas. VUel (mane). Lin exoꝛtu eterne iei ſcʒ poſt finem ſeculicum videbimꝰquod mo⸗ do credimus miſcðiam tuam dicendo veni⸗ te benedicti patris mei/qꝛ in te)ſcʒ ſolocſpera⸗ ni)et ſpem firmã poſui qui nõ deſeris ſperanz⸗ les in te. Et quia nõ ſufficit ſperare ſeg opus eſtet aliquid agere quod quia permenõ poſz ſumn ideo pꝛeco. end 0l⸗ Notam fac mihi viam in qua ambulẽ: ad te leuaui animã mes. 42 bi ſit ametendu quid vitandũ (in qua ambu⸗ lem) itinere recto ad patriã ? a qua nõ declinẽ et hac fiducia hoc peto qꝛ ad te ſupernũ fon⸗ tem per ſpemeleuauinõ ad mundũ inclinaui (animã meamyvt per te illuminer᷑ ? tua gratia impleat᷑. Qnia enim apud te eſt fons vite. tan q; vas ad fontẽ animã meaʒ attuli ⁊ leuaui ad te inple ergo me. Et igdco. —B Eripe me de inimicis n õ fugi: doce me facere v us meusestu. ripe me de inimicis meis)ſcʒ viſibilibo et inuiſibilibo qꝛ o(dñe ad te)patrem et patronũ qui es foꝛte ⁊ ſecurũ refugiũ(cõfugi) refutana luntatẽ tuã) vt poſſim frangere voluntatẽ meã Non ait doce me ſcire ſed facere:ſcire enim et nõ facere pena eſt magis q virtus (quia deus meus es tu)qui me creaſti et recreaſti cui totuzʒ debeo qo ſum. deus omniũ per potentiã me⸗ us per gratiã: mea gloꝛia mea vita:mea heredi tas: et ideo doce me vt magiſter meus qꝛ non eſt mihi doctoꝛ alius. Clauſulaʒ iſtam docuit quidam religioſus alios ſemper ruminare P oꝛatione ſcʒ doce me facere ⁊c. Et vtiq; doce bis me. Quig. WZ Spus tuus bonus deducet me in ter- ram rectů⸗ ꝓpter nomen tuũ dñe viuiſi/ cabis me in equitate tua. cDpintus bonus tuns deducerme) viam rectam oſtendendo ⁊ in via adiuuandoſinter ram reciam ) ſcilicet vinentiuʒ in qua nihil eſt obliqum quia ſpirimus meus malus deduxit me in ten am peruerſam et obliquam et quia occidit me peccatũ meum pter nomen tuu) o(domine )vt inde laudetur yel vt rem nomi- nis tui impleas qð eſt ieſus (viuificabis me ) per ſpiricũ tuum vita ſcʒ gratie ꝑ cuius virtutẽ quẽcunq; ptectoꝛẽ aliumtet doce me facereo 4 veniã ad vitam gloꝛie et hoc (in equitate tua) id eſt in mandatis tuis omnia enim mandata tua equitas.q.d.qꝛ perij in pꝛauitate mea fac me viuere in equitate tua. Vel (in eqͥtate)et iu⸗ ſticia nõ mea ſed tua quem decet ſupplices vi⸗ uißicare quos demones vides iĩpetere. Et da- ta denia. Eguces de qui figuralitervicit goliã ſignificat chꝛiſtũ qui trihbulatõe animã meã: et in miſcdia tua diſperdes inimicos meos. Educes de tibulatõe)huius ſeculi ⁊ pñtis vue quaſi de carcere(animã meã in te ſolo ſpe rantem. CLota vita pꝛeſens ſanctis viris eſttri bulatio etiaʒ ſi ꝓſperent᷑ in hoc ſeculo ⁊ q;diu in hoc ſeculo ꝑegrinant trihulant᷑ etiã ſi terre na felicitate fulciant᷑ qꝛ nõ habent hic mamẽ tem ciuitatẽ ſed futurã in celo requirũt pnñtem miſeriã mẽte calcant ſed totis deſiderijs ad ce leſtem patriã anbelan:cet in miſcoia ta) non in mea iuſticia vel merito (diſperdes)hic (ini⸗ nõ poſſint pꝛeualere. micos meos)viſibiles ⁊ inuiſibilesvtↄtra me Et perdes omnes quit meã:qm̃ ego ſeruus tuus ſum,. Et)in futuro iudicioꝑdes) penis ꝑpetuis i tribulant animã deputandocoms qui tribulant) nunc anima meã)et vitã tentationibo moleſtando vel iniu⸗ rijs affligendo ſcʒ diabolũ et oms obſtinatos et merito diſperdes ⁊ ꝑdes om̃s illos meq; li- berabis ⁊ ſaluabis(qm ego fᷣuus tuꝰſuʒ)dedi tus ⁊ mancipatus tuo ſeruicio ⁊ ad nutũ obe- diens tuo imperio quem ipᷣi trib Deus qui matutinã ſacre reſu ectõnis tue —R auditã feciſti iocunditatẽ cum ex inferno redi ſpintuliter vicit diabolũ ⁊ docuit ſuos vince re. Dicut autẽ filijs iſrael exeumtibo de egypto occurrerũt bella in heremo ſic exeũtibo de pec caio occurrit ↄflictus cum diabolo. In pꝛece⸗ denii ergo pſalmo egit de egreſſu a pctõ ꝑ pe⸗ hibitis in tentatõe ⁊ pugna. Intentio:monere dd gratiaꝝactionẽ ꝓvictoꝛia de hoſtibo ↄſecu ta. Dententia in generali ꝓpheta in iſto pſal⸗ mo in ꝑſona cuiuſlibet fidelis diuino adiuto⸗ rio habita victoꝛia in bello de boſtib viſibili bus ſeu inuiſibilibo ſurget ad laudẽ dei auxili anuis. Sententia in ſpeciali dauid ergo nõ in ſoleſcens devictoꝛia ſed humiliter gr̃as agenſ deo ait.( Bñdictus)ſic(dñs)rectoꝛ(deus) crea toꝛ omniũ ſed meus) ꝓpꝛie cui me ſubieci ⁊ de di qui me cumvicijs inimicis pugnare ⁊ eis relſiſtere docuit ideo ſubdit᷑ qui docet manus meas ad pꝛeliũ)quod fit de ꝓpinquo vteſt iin- feſtatio carnis et digitos meos ab bellum qd iſtnale quia hic agit dauid de ſua figurall et chhꝛiſti myſtica victoꝛia ⁊ pꝛecat᷑ vt ille veniat qui diabolũ vincat ⁊ ſuos liberet. Dauid eniʒ nitentiã hic agit de bello cotra hoſtiũ inſtan⸗ tiam. Materia:gratiaꝝ actio ꝓ beneficijs ex⸗ fit a remotisvt eſt impugnatio mundi ⁊ demo nis. In pꝛimo balo qð ꝑ manus coꝛpoꝛi ma gis ꝓpinquas intelligit docet fugere. In ſecun do quod per digitos magis remotos viriliter reliiſtere vel ꝓꝑ. manus operationẽ ꝑ digitos di ſoretionẽ ac diuiſiones oꝑatõnis? gratiaꝝ de ſignat. Deinde oſtendens hoc ſibi eſſe exgras⸗ tia nõ ex virib ſuis ſubdit ipᷣe eſt. = Oiſcdia mea et refugiũ meũ:ſuſceptoꝛ ens repleſti terrã gaudijs quam reliqueras in obſcuris rogamꝰ potentie tue ineffabilẽ maie ſicut tunc cateruã apoſtolicã gaude ſtatem: vt re feciſti in anaſtaſi ita hanc eccłiaʒ tuam mi⸗ — . ſcdᷣiam expanſis manibo flagitantẽ ſplendoꝛe celeſtis iubaris illuſtrare digneris. Qui vi. — et beneficijs erhibitis in tentatõe et p gna cum multis et varijs inimicis. HSõõ . Crlif. Ened nus deus me? q docet manus meaſ Auctoꝛ p Titulus p mus dauid aduerſus goliã. Et eſt ſenſus pſal mus iſte eſt dauid ꝓphete qui hic loquit᷑ in ſua vel totius chꝛiſti ꝑſona pſalmus dico habit⸗ aduerſus goliã id eſt cõtra goliã figuralẽet ſpi zele⸗ digitos meos ad bellũ. almi pha dauid. Litulus pſal- ¶ Pſalmus de grarpactõne ꝓ victoꝛia —. et pu meus et liberatoꝛ meus. Pꝛotectoꝛ meus )in inſidijs ⁊ in bellis ne fe coꝛdiã in me cuius eſt ꝓpꝛiũ miſereri et parce⸗ re. Vel (miſcdᷣia mea) id eſt qui dat vt miſeri⸗ coꝛs ſim et ſic vincã.qꝛ de nullo ſic vincitini⸗ micus vt de miſcdia que conſiſtit in duob ſcʒ in dando elemoſynã ⁊ in dimittendo iniuriã. vnum enim remediũ eſt de tantis ꝑiculis eua dendi vt dimitiamꝰſicut nobis dimitti volu⸗ mus.et adiuueinꝰ in quo poſſumus alios: ſi⸗ cut et nos in quo nõ poſſumꝰ cupimꝰ adiuua ictus Domi neetrefugiũ meũ) quaſi turis in omniboperi culis et aduerſisſuſceptoꝛ meus) tanq; pater ne in via heream. Et· PMꝛotectoꝛ meus et in ipſo ſperaui: qui Wiſcdia mea) inuocatõe ⁊ faciens miſeri⸗.ꝰD miſericoꝛdiaꝝ ⁊ pius conſolatoꝛ ne cadamſet liberatoꝛ meus) ab inimicis et omnibꝰ malis — — — — — — — — 0 ————(ũæ-æõ .łl — – riar. Ecce tot noibo appellat᷑ deus quot bñſfici oꝛum eius ſunt noĩa hec ergo bona fecit mihi dñs (et) ideo (in ip̃o ſperaui) in omniba laboꝛi bus meis ⁊ pꝛelijs ne cõfundar.(qui ſubdit ꝓpplłm meũ ſub me).i.motus animi rebelles vt ratio dñnetur in regno aĩie ⁊ deſideria pꝛauale⸗ gi mentis nõ repugnẽt ne peream. habemꝰ in nobis ꝓpłm aduerſum illicitos motus ⁊ car⸗ naliũ deſiderioꝝ et cogitationũ tumultus quẽ ꝓpłim nobis ſubijcit dñs qñ nos ei ſubiecti ſu⸗ mus poſttot aũt bñficia cõſiderans miſericoꝛ diam dei erga hoĩem admirat᷑ et dicit. hec be⸗ neficia homini daseo SDñiñe quid eſt homo quia innotuiſti ei: it ſilius hoĩs qꝛ reputas eum. Duñe quid).i.cuius pꝛecij quanti meriti (eſt homo)qui ꝑ ſe fragilis eſt ⁊ peccatoꝛ (qꝛ inno tuiſti ei).i.innoteſcere te eivoluiſti ꝑ filij tui hu manitatẽ ⁊ pñtiaʒ coꝛꝑaleʒ.q.d.qui ꝑ ſe nihil eſt ꝑ te dignũ quid eſt: totuʒ enĩ qð eſt inde eſt qꝛ ei innotuiſtiet ad eiꝰ noticiã deueniſti caut) quid eſt ſcʒ ↄꝑatione tui filius hoĩs) ſcʒ virgi nis.i.homo chꝛiſtus (qꝛ reputas eüũ)ac tantuʒ facis et in tanta digniiate cõſtituis.nõ ſic eſti⸗ mat deus hoĩem vt homo. homo enĩ qñq; ca rius emit equũ qᷓ; hoĩem:deus aũt ꝓpꝛiũ filiuʒ ſuũ ꝓ hoiĩe tradidit ad moꝛts Deinde poſttan tam gram cõſideratam reuertit᷑ ad fragilitatẽ hũanam. Etqꝛ dixerat qͥd eſt hõ adiũgit. Homo vanitati ſimilis factus eſt: dies eius ſicut vmbꝛa pꝛetereit. Homo) qui pꝛius fuit veritati ſiłlis poſtea peccando (vanitati ſiłlis factus eſt.i.nullius momenti. in ſe vanũ eſt eni om̃e tranſitoꝛium qð de ſua ſubſtantia cadens vt fumus euane⸗ ſcit ita ⁊ hõ tabeſcit. vñ ſubdit(dies eius).i.vi ta eius momẽtanea (ſicut vmbꝛa) que ſubito diſparet (pꝛetereũt)ſcʒ velociter ꝓpter eius fra gilitatem. non enĩ habet firmitatem manendi ſicut nec vmbꝛa.vñ apłs. Que eſt vita nr̃a va poꝛ eſt ad modicum parens. Et Augꝰ. Quid eſt viuere niſi de vita tranſire: Deniq; coꝛpus chꝛiſti pugnans in hoc ſeculo inuocat adiu⸗ toꝛium dni cum ſubiungit.· Dfeincling cla tog er deſtede tan Fulgura choꝛ uſcatõeʒ ? diſſipabis Pos Emitte manũ tuã de alto:eripe me et ii ſa ſicut fumus excitatlachꝛymas et extoꝛquet Magnus ſumus eſt indiciuʒ magni ignis et magnũ hoſpitẽ adueniſſe ſignificat: ita mens interius ꝑ graʒ attenſa tota trinitatem ad men tem veniſſe deſignat. Cõtra eos aũt qui con⸗ ſpirauerunt cõtra te et bonos. emitte ſagittas tuas et ↄturbabis eos. ¶ Eulgura).i.clarifica ⁊ demonſtra (choꝛu⸗ ſcationẽ.i.tue virtutis euidentiã hoc eſt exer⸗ ce ⁊ oſtende terrentia ⁊ fulgentia miraculacet) ſicdiſſipabis eos ab inuicẽ ⁊ ſoluet᷑ eoꝝ ↄſpi ratio qͥ erant colligati in malo qꝛ crebꝛis mira culis territi nil audebũt cõtra te ⁊ tuos(et emit te eos (ſagittas tuasi.vᷣba tua ⁊ mões pe⸗ netratiuos depharetra ſacre ſcripture(z ↄtur babis eos) ad pniam ſalutarẽ dicta tua feriãt coꝛ eoꝝ vtↄturbent᷑ ſalubꝛiter vulnerent᷑ ma⸗ le ſani vt ſanent᷑ bene vulnerati.Deinde ꝓphᷣa iu ꝑſona ecciĩe ſcdᷣm chꝛiſti aduentũ pꝛecatur. q.d. Ita fac modo in fine autẽ. bera me de aquis multis: lioxꝝ alienox. ¶ Emitte manũ tuã⸗.i.chꝛiſtũ qui manus di citur qꝛ omnia ꝑ ipᷣm facta ſunt(de alto).i.de celo vbi tecũ eſt vtad iudiciũ veniat et ꝑ illam manũ (eripe me ⁊ libera me de aquis multis) id eſt ꝑſecutionibo ⁊ tentatõibo impetuoſis ma gniſq; ꝑiculis ĩ quiba me exercebas atq; exuẽ dum a ſoꝛdibo voluebas.he ſunt aque ↄtradi⸗ ctionis a quibo eruit dñs ſuoscet de manu).i. ptãtecfilioꝝ alienoꝝ) nõvere filioꝝ ſcʒ demo⸗ num ⁊ eoꝝ ſequaciũ qui ſunt filij dei ꝑ creatio nem ſed alieni ab eo ꝑ rebellionẽ. Iſti ſunt. Quor os locutũ eſt vanitatẽ: et dexte⸗ ra eoꝝ dextera iniquitatis. Muoꝝ os locutũ eſtvanitatẽ) pmittentes in tꝑalibo beatitudinẽ⁊ dextera eoꝝ).i.operatio Dñe inclina celos tuos).i. contem pahoĩby apłos ⁊ pᷣdicatoꝛes vt inclinati ⁊ hũiliati di⸗ cant ⁊ cõmendantalijs excellentiã tuã (et/ per eos (deſcende) in noticiã alioꝝ et (tange) timo re tuo ⁊ gra montes).i.ſuꝑbos et elatões terre nas (et fumigabũt).i. fumũ emittent confiten⸗ do peccata ſua cum cõpunctione lachꝛiymo quam reputant dexterã eſt(dextera iniqͥtatis) et ſiniſtra.qꝛ oꝑa ſiniſtre reputant dexterevtrũ q; condemnat eis ⁊ os ⁊ manus hoc eſt ſcien⸗ tiam qꝛ vanitatis ſcientia eſt et oꝑa qꝛ ſiniſtra ſunt dextera iſtis eſt ſiniſtra. Silr et in illis qͥ oꝑa ſpũalia faciũt intuitu mercedis tꝑalis bo ni vero et ꝑfecti oꝑa nature neceſſaria ⁊ vſum tꝑaliũ referũt ad deũ ⁊ eis ſiniſtra eſtdextera ? iſtis omnia ſunt meritoꝛia ſed impfectis ſuffi⸗ cit qdðᷣ nõ ſunt demeritoꝛia. Ita illi.Ged inter Deus canticũ nouũ cãtabo tibi:in pſal terio decacoꝛdo pſalla tihii. et de manu fi⸗/ ¶ Deus )ego (canticũ nouuz cantabo tibi) i. noui hoĩs ſcʒ canticũ noui teſtamenti canticũ de noua gra qdð nouo homini chꝛiſto cõgruit per quẽ etiaʒ omnia innouant᷑. Sed ne putes gram a lege diſcedere.poſt canticũ nouũ ſub⸗ iungitin pſalterio decacoꝛdo pſallã tibi⸗.i.in lege ⁊ impletõe decẽ pᷣceptoꝝ ibi tibi pſallam ibi sbi oꝑaboꝛ:ibi tibi gaudebo:ibitibi cãti⸗ cum cantabo: cum ↄcoꝛdia charitatis.qꝛ ple⸗ nitudo legis eſt charitas qua qui caret pſalte⸗ num poꝛiare poteſt cantare nõ põt. .—B Aui das ſalutẽ regibo qui redemniſti do fßfpuũ tuũ: de gladio maligno exipe me. ¶ Qui das ſalutẽ regibo) vel terrarü vel ani⸗ marũ vel coꝛpoꝝ ſed nõ tencbꝛarũ.Tu es eni tantus ac talis rexvt alij reges nõ poſſint ſal⸗ uari niſi ꝑ te.tu es rex regũ⁊ dñs dna ntiũqui redemiſti).i.tanquã redemptũ liberaſtia ma⸗ lis(dauid ſeruũ tuũde gladio ſaul ⁊ gelie.re⸗ demiſti quoq; chꝛiſtũ tuũ totũ.ſ.caput de gla⸗ dio diaboli ⁊ iudeoꝝ ⁊ membꝛa de pᷣuaricatõ ne pꝛima. Silłr enã (de gladio maligno hoĩis vel demonis.i.moꝛtifera ꝑſuaſione eoꝝ quoꝝ lingua eſt gladius acutus ceripe me) ne mihi valeat nocere. tera iniquitatis. ¶ Eterue me de manu).i. ptãte (filioꝝ alie⸗ noꝝ).i. hoĩm maloꝝ qͥ ſunt filij dei qꝛ ad ima gineʒ eius facti ſed ab eo ꝑ pctm̃ alieni(quoꝛũ os locutũ eſt vanitatẽ).i.mendaciũ ad bonoꝝꝛ· deceptionẽ(et dextera eoꝝ eſt dextera iniqui⸗ tatis)eſt eni ſemꝑ extenſa ad operandũ iniqua vel qꝛ terrena habent ꝓ dextera hac repetitõe verboꝛuʒ reddit iniquos deteſtabilioꝛes.Etqͥ ſint iſti qui hec faciũt exponit ſubdens. Auor filij ſicut nouelle plantationes: ¶ Quoꝝ filij)ſuntſicut nouelle plantatõnes in iuuentute).i.nouitate (ſua) qꝛ abundant in filijs qui floꝛent et ſunt incolumes ſicut nouel le plantatões ⁊ tm ſtudiuʒ exhibent nutriẽdis filijs quantũ agricole impendũt plantandis nouellis ⁊ ſubiũgit etiã de filiab-..dd. Filie eoꝝ compoſite: circũoꝛnate vt ſi⸗ militudo tempſil. ¶ Filie eoꝝ)ſunt (compoſite)et (circũoꝛnate vt ſimilitudo).i.ad ſimilitudinẽ (templi)et cõ parabiles eius oꝛnatui.ſunt enĩ curioſe oꝛna⸗ te auro gẽmis ſerico ⁊ hmõi ſicut templũ ſolet oꝛnari. Deinde ſubiungit de alijs ꝓſperitati⸗ bus ⁊ huius ſeculi felicitatibo que etiam advo mum ſuccedunt eis. me de manu filioꝝ alienox qrũ os locutũ eſt vanitatẽ:⁊ dextera eoꝝ dex — Pꝛomptuaria eox plena eructantia: ex ꝛomptuaria)et cellaria (eoꝛũ) ſic dicta qꝛ inde ꝓmunt᷑ victui neceſſaria ſuntplena eta⸗ bundantintm ꝙ ſunteructantiai.cranſfun⸗ dentia ex nimia plenitudine ⁊ abundantiatex hoc in üllud).i.ita ſuꝑabundant vt neceſſariũ ſit ꝓpter copiã tranſferre aliqua devno vaſe in aliud vel de vno loco in alum. Oues eox fetoſe abundantes in egreſ / ſipus ſuis:boues eoꝝ craſſe. riles ⁊ infecundecabundantes in egreſſibo) et exitibo (ſuis) ſcʒ ptubo vel lacte ⁊ lana ⁊ hmõi que dicunt᷑ egreſſus vel exitus qꝛ egrediunt᷑et exeunt ab eis boues eoꝝ craſſe) vł craſſi vt ſit generis cõmunis.i.pinguesocio nõ macri la boꝛe vt his que affluunt diuitijs vbi oſtendit cos caducis rebo inherere ⁊ affluẽtia rerü gan dere.Ettãta felicitate ſcłi gaudẽt ꝙ apð eos. Non eſt ruina macerie neq; traſitus:ne 7* . 3 clamo: in plateis eoꝝ. HNon eſt ruina macerie).i.clauſure muroꝝ vt cito diſſoluat᷑. Maceria ꝓpꝛie eſt q̃ de ſolis ſaxis ſine cemento fit in vineisvel in hoꝛtis.ſʒ qdeo ꝓſperi ſunt ꝙ nec illa ruit eiæ.vł maceria accipit᷑ hic ꝓ murd vrbisneq; tranſitus) vbi hoſtes faciliter intrare poſſint ⁊ per ↄnñsneq; clamoꝛ turbidꝰ vel tumultꝰ turbatõis qͥ inter rumpat eoꝝ quietẽ eſtcin plateis) et vrbibo(eo rum) ex ſubuo incurſu hoſtiuʒ ſed pax quieta per totũ nihil aduerſi eis ↄtingit. omnia ꝓſpe ra ſunt. Enũerauit ergo felicitateʒ eoꝝ que eſt dextera eoꝛũ.felicitas eſt plane talia poſſidere ſed ſiniſtra naʒ tꝑalis⁊ coꝛruptibilis eſt. IJdeo os eoꝝ locutũ eſt vanitatẽ dicentes in his ter⸗ renis eſſe beatitudinẽ ⁊ dextera eoꝛuʒ dextera iniquitatis qꝛ in dextera poſuerunt qð in ſini ſtra habere debuer̃t. In dextera ponere debu erunt deũ ⁊ eternitatẽ ibi dextera ibi eſſe debet deſideriũ nr̃m. Siniſtra vtamur ad tꝑs.dex⸗ teram deſideremꝰineternũ. Non autẽ iſti ideo vani ⁊ iniqui ſuntqꝛ tꝑalibo abũdant ſed qꝛ. HBeatũ dixerit ꝓplłm cui hec ſunt:beat/ lus cuius ds us eiuus. Beatũ dixerũt ꝓplm cui hec)pᷣdicta (ſunt) cui heł ↄtingunt ꝓſpera ⁊ a quo pellunt᷑h̊ ad uerſa licet ſint miſeri qꝛ nihil eſt infelicius feli citate peccantiũ. Iſti filij alieni hoc dicentes locuti ſunt vanitatẽ habentes ꝑglia que ſini⸗ ſtra ſunt ꝓ dextera id eſt pꝛo beatitudine.his etiam abꝛaham iacob ⁊ iſaac abundauerunt ſed ſine amiſſione et damno iuſticie. Quia ues eoꝝ)ſuntfetoſe.i. fetibo plene nõ ſte —. —— 4 ᷑ꝝ ᷓ ————0—W0——NWB———————— —— — — — tpoſſeſſionẽ habet. Dꝛallo. ¶Doce nos dñe ſpiritualib anmis noxialib⸗ citat. Snia in ſpeciali ꝓphᷣa ergo in ꝑſona ec⸗ noſtrũ qͥ nos ſpiritualiter regit ⁊ de nobis re⸗ — hec ꝓ ſiniſtra habuerunt. filij ergo alieni hoc dixerũt ſed coꝛpus chꝛiſti et filij dei dicunt — (beatus eſt ꝓplłs)ſoluscuiꝰ dñs)eſt volũtate ille qui eſt (deus eius)ptãte ſi qui obedit⁊ ſer⸗ uit dño fideliter et deuote die ac nocte. Htũs . pplus eſt qui ꝓ omnib diuitijs deũ poſſeſſoꝛẽ 2 culpis reſiſtere nevamtan mundane ſubiecuta dnatione pellamur. Per do. —EEN2 . ¶Palmus de exhibitoe ad otinuã dei — . — laudẽ ꝓpter cauſam et rationẽ multipli cem merito ad hoc mouente 5s. cxliiiſ. Xultabo te deus meus rex et benedicaz nomi tuo in Auctoꝛ pſalmi ꝓphᷣa dauid. Litulus lauda tio ipſi dauid. Et eſt ſenſus hec laudatio fit ipi dauid.i. chꝛiſto qui de ſemine dauid natus eſt Ad huius autẽ pſalmi pᷣconia ſequẽtes pſal⸗ mi ptinent qui cum iſto ſeptẽ ſunt vt enĩ ſeptez ſunt pſalmi pnie ita ⁊ ſeptem ſunthic pſalmi laudis diuine in quibo ſufficiẽter deus docuit quomõ laudari velit ne quis jn eius laude er⸗ rare poſſit. Materia: allegatio rationũ laudis diuine. hoc eſt: illa q meruo debẽt excitare mẽ⸗ tem noſtrã ad laudandũ deũ magnitice. Intẽ tio:monerel ad exhibendũ hmõi laudem deo. Snia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo⸗ na eccłie ſeptifoꝛ mi ſpiritu plene poſt omia ſu pꝛadicta nunc in fine młciplici de cauſa mul⸗ tipliciter deũ laudat ⁊ ad hmõi laudẽ alios ex * cleſie laudẽ pmittit dicẽs.( Exaltabo te).i. te notuʒ faciã et extollã laudando et pᷣdicando o (deus meus)ſcʒ creatoꝛ(crex) omnium et dñs. Quid enĩ tam laudare exaltare et bñdicere de bemus &; deuz noſtrü qui nos creauit. et regẽ gnũ ſuũ ineternũ facit et bñdicã nomini tuo) benedictõe gr̃aꝝ actõis ⁊ laudis. Vel (bene⸗ dicaʒ nomini tuo).i. quicqͥd beni faciã gratie tue aſcribãcin ſeculũ pᷣſens ſcʒ hic⁊ in ſeculũ ſeculi futurũ ſcʒ in eternitate.lauda ergo pure modo deũ ſi vis laudare ineternũ. Queenim hic nõ incipit in futuro mut erit. Deinde qdᷣ dixeratexponit diceoaenns. Per ſingulos dies benedicã tibi: et lau gabo nomen tuu in ſeculũ et in ſeculuʒ Per ſingulos dies).i. iugiter et aſſidue ſine gnitudinẽ tuã narrabũt ſntermiſſione ſiue in letis ⁊ triſtibobenedicãti bi) qꝛ ꝑ ſingulos dies tua beneficia recipio ſi ue ergo in donis ſiue in flagell ꝑ ſinglos dies benedicas dñm ſcʒvt moneris eum miſcditer dare cum dat et miſcditer auferre cum tollitqͥ tibi aut blandit᷑ dando ne deficias aut coꝛri⸗ pit exultantẽ ne ꝑeas (etlaudabo nomẽ tut?) et te nõ meritũ meũ nec mecin ſeculũ ſcʒ hicc?- gulos dies deũ laudat ineterno die ↄtinue lau dabit. Deindecauſaz laudis ſubdit d. Et me⸗ rito laudabooo. Vagnus vñs et laudibilis nimis:ma nitudinis eius nõ eſt feiis. Dagn)eſt (ons) in eſſentia ⁊ ptãte ac ma gnitudine nõ molis ſed infinite virtutis ⁊ lau dabilis nimis).i.valde ⁊ pluſq; dici aut cogi⸗ tfari poſſtt ⁊ ideo nũquã ceſſes a laudibo(⁊ ma gnitudinis eius nõ eſt finis localis vel tꝑalis qꝛ ipᷣe incompᷣhenſibilł eſt loco vłtꝑe aut etiiã cogitatõe virtuſq; eius ⁊ ptãs infinita eſtet iõ laus eius finiri nõ poteſt. Quia ergo ſine fine eſt magnus ſine fine eſtlaudand. nõ eni poſt moꝛtẽ deuz laudare ceſſabimꝰ ſed deficientes in eius magnitudine reſpiciam oꝑa eius ⁊ de operibo eius laudemꝰ operantẽ ſequit᷑ Z. Generatio et generatio laudabit opera tua:et potentiã tuã pnunciabũt. ¶ HBeneratio ⁊ generatio laudabitoꝑa tua).i. omnis generatio ſcʒ om̃s hoĩes pñtes ⁊ futu⸗ ri laudabũt te in oꝑiba tuis in quibo tu opifex cognoſceris (et)in illis operibo ac intuitu eoꝝ (potentiã tuã)p quem a te facta ſunt ⁊ a te ꝓte gunt᷑ ꝓnunciabũt)et alijs annũciabunt neq; enim opꝑa tua laudabũt niſi vt potentiã tuã ꝓ nuncient. Sancti deũ laudãt in creaturis nõ qꝛ ille pulchꝛe et vtiles ſed qꝛ ipᷣc mirabilis eſt qjui fecit eas nõ qꝛ aliquid poſſunt ſed qꝛ ipſe potens eſt in illis qui eas creauit.Etſilr. Vagnificentiaʒ glie ſanctitatis tue lo/ JAenrablat narrabut. Masgnificentiã gloꝛie ſanctitatis tue)i.ma gnitficã ⁊ gloꝛioſam ſanctitatẽ tuã vicʒ q́; ma, gnificus ſis in natura tua q; gloꝛioſus q; ſan⸗ ctus (loquent᷑ laudando ⁊ pᷣdicando ⁊ docen docet mirabilia tua) ſcʒ q;; mirabilis iu ſis in miraculis tuis · in ſctis tuis et ĩ omnibo oꝑib⸗ tuisnarrabũt)ſcʒ alios ad tuã laudẽ inducẽ⸗ do ⁊ ꝓuocando. Etqꝛ cum ſuauibꝰ terribilia ſunt pariter ꝓponenda ad timoꝛẽ incutienduʒ reie ſubiunggit. Et virtutẽ terribiliũ tuoꝝ dicent: ⁊ ma NEtxirtutẽ terribiliũ tuoꝝ dicentꝭ.ſ. potentiã kui tremẽedi ⁊ diſtricti iudieij ⁊ ignis eterni.nõ enĩ pᷣdicabũt regnũ eternũ ⁊ tacebũt ignẽ ꝑpe tuum.laus enĩ dei oſtendere debet hoib quid Diligãt et qͥd timeant quid eligant ⁊ qͥd reijciãt ( magnitudinẽ tuam)ſcʒ virtutis tue (narra hjint.i.narrãdo laudabũt vt auditoꝛes terre’= tun ⁊ a pctis retrahant᷑ nõ enim tm blaudit᷑ de us vt ex hoꝛtet᷑ ſed etiã minat᷑ vt terreat ⁊ coꝛri gat. Et inſuꝑ. ctabunt:et iuſticia tua exultabüut. ¶ Vemoꝛiã abũdantie ſuauitatis tue)ſcʒ in beneficijs nobis exhibitis(eruc:abũtet expꝛi ment alijs.i.de coꝛde deuoto ꝓferunt ⁊ narra⸗ bunt ſcʒ qꝛ nos oblitus nõ es cũ oblitite fueri mus⁊ ↄmonuiſti nos vt et nos te in nemoꝛiã reducamꝰ. ipᷣe eni ꝑ abundantẽ ſuaũitatẽ ſuã pꝛius nfi memoꝛ eſt nos in gr̃a ſua pueniẽdo etvocãdo.Deinde nos eius(et) in(iuſticia tua) nõ ſua(exultabũt)ſe ꝑ te eſſe iuſtificatos intel- ligentes ſe iuſticiã a te accepiſſe. Et nihil boni elſe in ſe qð nõ ſita te nec potuiſſe ↄuerti adte niſi ꝑ te. Cui ꝭ̊ debẽt qꝛ ſuntilli debent⁊ qꝛ iu ſti ſunt. Et merito in his laudabũt.Quia. Niſleratoꝛ et miſericoꝛs dñs:patiens multũ miſericoꝛs. Miſeratoꝛ) effectu (et miſericoꝛs natura eſt (dñs)in his quibo iam veniã dedit ⁊ pctã rez laxauit in his autẽ quibus adhuc nõ dedit eſt (patiens) ſcʒ nõ dãnans ſed vt ↄuertant᷑ tole⸗ rans ⁊ ad pniam nimia longanimitate expe⸗ cans ⁊ in hac nimietate patiẽtie eſtemultũ mi ſericoꝛs )nõ tm̃ pctã dimittendo ſed etiã dona cumulando vł penas citra debitũ minuendo ct pꝛemia vltra ↄdignũ donando. dicit᷑ quidẽ Ffm reatũ punire ⁊ fᷣm meritũ retribuere ſed tũ citra punit ⁊ vltra remunerat.Etgeneralit. Buauis diũs vniuerſis: et miſeratiões eius ſupꝑ omnia opa eius. ¶ Suauis)i.mitis ⁊ pius eſt(dñs vniuerſis) etiam in impios nõ exſerens hic debitã ſeueri tatem ſed maxie eſt ſuauis ſe guſtantibolcet mi⸗ ſeratões eius) ſuntſuꝑ omnia oꝑa eius)qꝛ qᷣc quid boni operat᷑ in hominib miſericoꝛditer operat᷑ ⁊ miſeratõe ſua omnia oꝑa que fecit ꝓ tegit et in natura ſua ſuſtentãt. Deniq; ſi tollis opera tua mala ⁊ in te nõ remaneat niſi opus eius nõ te dimiuet miſeratio eius. Si autẽ tu nõ dimittis opa tua enit ſeueritas eius in opa tug nõ in oꝑa ſua. O quanta pctõꝛibo dat᷑ cõ ſolatio totiens miſcðᷣia repetita. Et qꝛ miſera⸗ tio tua eſt ſuꝑ omnia oꝑa tua g̊. Vemoꝛiã abũdãatie ſuauitatis tue eru/ Confteank tibi dñe omnia opa tua: et ſancti tui benedicant tibb. ¶ Montiteant᷑ tibi o(oñne) cõfeſſione laudis (omnia oꝑa tua)qꝛ a te ſunt creata.rationales creature ꝑ ſe laudent alie creature materiã lau dangdi pᷣſtent inquantũ in eis relucet bonitas creatoꝛis.Etnõ ſolũ hec ſedꝛ? bona nr̃a om̃ia que tua ſunt oꝑa qꝛ creati ſumus a te in oꝑib⸗ bonis ↄfiteant᷑ tibi.i.ad laudẽ tuã referant᷑ (et ſancti tui benedicant tibi).i.qꝙ ſancti ſunt tibi tribuant qꝛ te iuſtificati ſunt. O omnia fecit ex nihilo opus fuit potẽtie ſed ꝙ de pctõꝛe fa⸗ cit iuſtũ opus eſt miſcðᷣie.Deinde quid in cõfi tendo dicant ſubdit. Gloꝛiã regni tui dicent:et potentiã tuã ——— nenk. ¶ SBloꝛiã regni tui).ſ.gloꝛiã tue maieſtatgliasꝭ ineffabilẽ toto coꝛde deſiderabilẽ (dicẽt).i.pᷣdi cabũtvt om̃s eã deſiderẽt. h̊ mira? admirabił glia regni celeſtis a ſctis tuis pᷣdicat᷑: nobᷣ etiã pctõꝛiboꝓmittit᷑ z potentiã tuam qua omnia creaſti et feciſti ac regis ⁊ oꝛdinas omnia tam ſuꝑioꝛa q; inferioꝛacloquent᷑.i.pᷣdicãdo nar⸗ rabunt vtomnes eam timeant.dicent inquaʒ et loquent᷑ vtiq; ad ho. rJ Altt nota facii filijs hominũ potentiã tuã:et gloꝛiã magnificentie regni tui. At notã faciant).i.ꝑ hec innoteſcantfilijs hoĩm potentiã tuã) qua vindicabis in malos (et gloꝛiã magnificentie regni tui qua coꝛona bis bonos ⁊ ꝑ noticiã vtriuſq; quidaʒ timoꝛe pene quidã ſpe gloꝛie ↄuertent᷑. Ideo eni no⸗ tam facient ne excuſſatio ꝑ ignoꝛantiã fiat ⁊ vt qui audierit credat ⁊ alteri dicat veni ⁊ ſic coꝛ tina coꝛtinã trahat et qui crediderint iuſtiſicẽt̃ et ſalui fiat. de cuiꝰ regni magnitudine ſubdit. Pegnũ tuũ regnũ omniũ ſeculox:et dod minatio tua in ommi generatõe et gene egnũ tuũ o deus qͥ gubernas omnia eſt (regnũ omniũ ſeculoꝝ).i. durans ꝑ omnia ſe cula hoc eſt ſemꝑ ⁊ in eternũ omnia enĩ ſecula regni tui dñae voluunt᷑ et dñatio) ſiue ptãs tua⸗.ſ.ꝑ quã adminiſtras hoc regnũ eſt in oĩ generatõe ⁊ generatõe) ꝑ ſucceſſionẽ.i.pꝑ om̃s genelatões vel in hac generatõne moꝛtali que nunc eſt et in generatõe immoꝛtali que futura eſt in reſurrectiõe.felices anime que ibi eſſe po terunt ſub ma dñatione vbi tu eris omnia in oibo felix illud dñium vbi nihilagit niſi g in eternũ eternus ↄditoꝛ laudef. . Figelis dñs in omiboverbis ſuis:et ſan ctus in omnib oꝑib ſuis. —— —— — — ——L—--.- — — — — — —,— — — S.½ — — — — —— — — „„ ¶ Figelis)eſt dñs in omiboverbis ſuis)nam ꝓmiſſa implet ⁊ quicqͥd ꝓmiſit deditet ꝑ data fecit fidẽ de ceteris dandis que pmiſit.Atten⸗ dit qdðᷣ ꝓmittit paratus eſto q; ipe pᷣcepitagere paratus eſt ille qð ꝓmittit donare. Qð ſi non credis ᷣbisvel crede oꝑibo omnia eni oꝑa eiꝰ ſctã iuſta et recta teſtimoniũ ꝑhibẽt de ipo. vn de ſequit᷑ (et ſctũs in omnib oꝑibo ſuis) nihil enĩ ab eo fit iniuſte vel inoꝛdinate ſedvt verax eſt in ꝓmiſſis ita ſctũs in oꝑatõe.Vnde audi⸗ amus aliud de oꝑibeius. NHam. Alleuat dñs om̃s qui coꝛruunt).i.coꝛruere Alleuat dñs oñis qui coꝛruũt:et erigit incipiũt ne omnino coꝛruant ⁊ in eterna rui⸗ na mergant. Cale eſt illud:cũ ceciderit iuſtus nõ collidet.i.cum cadere ceꝑit nõ ꝙ om̃s alle uet ſed quicũq; alleuant᷑ hoc fit ꝑ eum (et eri⸗ git om̃s eliſos).i.iam lapſos in pctm ſi agant pniam nam quantũ eſt in ſe parat eſt oms in pctm cadentes releuare⁊ oms a pctis leſos ſa nare. Vel alleuat ⁊ erigit oms ad ſe ꝑtinentes per pᷣdeſtinationẽ.nõ enim ꝑmittit eos tentari ſupꝛa id qð poſſunt.Et qꝛ hoc facis ideo Oculi oĩm ſperant in te dñe: et tu das eſcam illorꝝ in tpe opoꝛtuno. Oculi omniũ in te ſperayt)o (dñe).i. ſpb rando a te haberevnde ſuſtentent᷑ coꝛpaliter ⁊ ſpũaliter invita ad te oculos exterioꝛes ⁊ inte⸗ rioꝛes leuant(et in das eſcam illoꝝ coꝛpalem vel ſpũalẽ nõ paſſim ſedcin tꝑe opoꝛtuno) qñ expedit.nõ eni ſemꝑ danda eſt eſca.multis eni petentibo ſalubꝛiter differt᷑ dat ̊ quaſi medicꝰ egro qðᷣ ↄuenit ⁊ q ↄuenit nõ vt homo deſi⸗ gerat ⁊ petit ne ſi det ei obſit. Nam. H Aperis tu manũ tuaʒ: et imples omne Aimalbenedictione. ””””P ¶Aperis tu)in cuius ptãte ſunt omnia (ma⸗ num tuã).i.benignitatẽ potentie tue ꝑ bonita⸗ tis tue diffuſionẽ largiter tribuẽdo ſicut clau⸗ dere dicit manũ qui nihil dat (et imples om̃e animal)iugo tuo aptũ rationale qð põtbene⸗ dici.i.ex omni genere hoĩim.om̃e eni ad diuer ſitatẽ generis ꝑtinet nõ ad vniuerſitatẽ (bene⸗ dictõne)dextrevel ſiniſtre ⁊ ↄudnienti refecte coꝛꝑali vel ſpũali.q.d. et ſi nõ das aliqñ das tñ in tꝑe opoꝛtuno differs quidẽ ſed nõ auferſ Et qꝛ apud eum nulla eſt iniqͥtas ſubidᷣgit. Juſtus oñs in omnib vns ſuis:et ſan s in omnihn operib ſuis. Juſtus )eſtidñs in oĩbovijs ſuis).i.in diſpo ſitionibo ⁊ voluntatibo que om̃es iuſte ſunt (et ſctũsac miſericoꝛsſin oĩbo oꝑib ſuis).i.ꝓceſ Pꝛope e ₰ — etörrs diſerdet ſibus et effectibo. Et ſic vie ad diſpoſitionẽ ꝑti nent oꝑa ad effectũ ⁊ hec apud nos dinidunt᷑ ſed apud illuʒ idem eſt velle qð facere. Juſtus eſt ergo et qn cedit ⁊ q curat. Sic ↄfeſſi ſunt oms ſancti eius in tribulationibo ſuis qꝛ iuſta ſunt dei iudicia pꝛius iuſticiã eius laudauerũt et ſic bñficia peniucrũt ⁊ ſiue puniat ſiue vᷣmu neret ſemꝑ miam ondit vel puniendo citra de merita vel remunerãdovltra merita. Sʒ qꝛ in imis iaces⁊ nõ potes ad hec ꝑtingere inde qð i dñs oĩb inuocantib, eu: oĩ⸗ bus inuocantibo eum in veritate. = l lꝛope ergpiciueleſt dus) qui vbiq; eſt (oi bus inuocanuibo eum).i.in ſevocantibo ⁊ inui tantibo ⁊ ſi nõ ſtatim facit eis qd petũt. Si lõ⸗ ge es⁊ nõ potes aſcendere ſaliẽ potes clamare Inuoea dñm deũ tuũ? ipe deſcendetad te ſed (inuocantibo eum in veritate)etvere qui nihil Ab eo petũt niſi ĩm nõ ſ̃mvana deſideria que aliud querũt q; iſᷣm deũ.Vel (in veritate)hoc eſt in ↄfeſſione pctõꝝ et in emendatiõe vite et mus nos ipos coꝛrigimꝰ nõ ſeducimꝰ ⁊ veri⸗ tas in nobis eſt. Et tũc ꝓpe eſt ⁊ exaudit qꝛ. Vloluntatẽ timentiũ ſe faciet:et depꝛe⸗ catõʒ eoꝝ exaudiet:et ſaluos faciet eos. oluntatẽ timentiũ ſe).i.ea que placita ſũt eis (faciet)et quibo dedit bene velle dabitet ꝑ⸗ ficere et ſi nõ facit ad hoꝛaʒ facit tñ aliqñ.ſi tñ ideo timent vt voluntatẽ eius faciant hoc eſtti moꝛe filiali qui eſtannexꝰ charitaticet depᷣca⸗ tionẽ coꝝ exaudiet )ſi ſit de ꝑtinẽtibo ad ſalutẽ ac ꝓ ſe ⁊ pſeuerantertet ſaluos faciet eos) ſcʒ a malis in futuro:hec eſt eni depcatio coꝝ vt ſal uentur. Di ;̊ modo facimꝰ voluntatẽ dñi fa⸗ ciet ipſe poſtmodũ voluntatẽ nr̃am vt eripiat nos de hoc maligno ſeculo et ſaluetin fumro. hoc autẽ oñdit᷑ ex eo qð ſequit᷑ qꝛ. Cuſtodit dñs om̃s diligẽtes ſe:et om̃s uſtodit dñs oms diligẽtes ſe nõ aliud ꝓ co quidilectionẽ eius mũdanis dilectõibo pᷣfe runtcuſtodit nunc eos inter tentatões ⁊ tribu⸗- latões inter pᷣſſuras et anguſtias ſed tũc ꝑfecti us et ſecuriꝰ cuſtodiet qñ eos in eternitate ſua ſuſcipiet (et) tuncoms pctõꝛes)et impios ob⸗ ſtinatos ⁊ in pctis ꝑſeuerantes aut veniã deli cctoꝝ deſperãtes aut veniã ſibi ꝑuerſe pmitten tes ⁊ ex ipᷣa ꝓmiſſione a pcti ꝑpetratõe nõ rece dentes amoꝛiq; eius amoꝛẽ ſeculi pᷣponentes (diſperdet) ⁊ ↄteret cuʒ eos in ignẽ eternũ mit tet. Deĩde bꝛeuiter in laude ↄcludit.q.d. Dir cibuz tota ſpes no ſkaerplend ofidẽtia in deo ti et nõ in hoie eſt omnia iſta ita ſe habent ideo ꝓ omnibo ſupꝛia memoꝛatis. Laudationẽ dñi loquet᷑ os meũ: et be⸗ in ſeculũ:et in ſeculũ ſeculi. nedicat omnis caro) omnis ſexus ⁊ cõditio.i. omnis homo ſcʒ cõuerſi ad deũ hoc eſt omne coꝛpus ecclie qdð nos ſumus qui deũ laudar et bñdicere debemꝰꝑ queviuim ⁊ ſumus (no mini ſctõ eius)ipᷣm extollendo et gloꝛificando et hocſin ſeculũ).i.in pnti(⁊ in ſeculũ ſeculi.i. in futuro hoc eſtaſſidue et ſemꝑ ac ineternũ et iugiter in ommi ſeculo tam p̈ſenti? futuro. ꝛatio. . * Salmus de laude diuing et de eo ꝙꝙ ¶audatõʒ).i.laudẽ (dñi loquet) nunc ettin futarocos meũ).i.ego ponit᷑ enĩ pars ꝓ toio et q́;tas potero gras rependãet meo exeẽplo be hoĩm in quib nõ eſt ſa Regnatoꝛ omniũ ſeculoꝝ dñe qui ppualezʒ cibuz omni anune opoꝛtuno miniſtras in tpe ocede nobis te ꝑpetualiter benedicere:tua po-⸗ lentia cũ electis tuis fiduciałr exultare.pꝑ do. ponẽda .ps. Clxv. qð interpᷣtat᷑ laudate dñm.eſt enĩ vox exhoꝛ⸗ fantis aiam ſuã ad laudandũ. Materia:laus dei ac ſpes p ena ↄfidentia in deo nõ in ho⸗ mine ponendo. Intentio: monere fideles ad laudẽ dei et ad hoc ꝙ ↄfidentia in hoĩbo eſt ſu gienda /ꝓpter ſaluandi impoſſibilitatẽ ⁊ adiu⸗ Loꝛij bꝛeuitatẽ ſed cõſidentia in deo eſt ample clenda ꝓpter eius ſummã potentiã:ſapientiã et clementiã ſeu bonitatẽ. Snia in generali:pꝛo pheta in iſto pſalmo cõſulit aĩe ſue ⁊ ↄſeq̃nter oĩbo in ꝑſona ſua deũ laudare monetq; multꝭ⸗ rõnibo in hoibo minime ↄfidenduʒ ſed totam ſpem in dñno eſſe ponenda. Quia enĩ in ſuꝑio⸗ ri pſalmo ſe laudaturũ ꝓmiſerat ⁊ multa ſunt que laudantẽ inpediunt ideo hic et ſe ⁊ alios ad laudamuʒ inuitat. Snia in ſpãli vir itaq; iuſtus aiam ſuã.i.ſuꝑioꝛ ꝑs ſcʒ mens et ratio inferioꝛẽ ſcʒ ſenſualuatẽ:vel aia ſcõᷣm rõnem ſe ip̃am ſᷣm ſenſualitatẽ et inſuꝑ ꝑfectus minꝰ pfectos ad laudẽ dei excitans ⁊ exhoꝛtans ait (Lauda)o(aia mea dũm ſcʒ creatoꝛẽ tuum. g.d. quid de alijs ſatagis et ꝑ tot reꝝ ſeculariũ amoꝛes te diuidis:Sta in laude dei mecũ qͥd le occupatcura moꝛtalium reꝝ. Collige tead Anda anima mea dñm: laudabo dominũ invita mea Auctoꝛ pſalmiꝓpha dauid. Zitulus. alla. auctoꝛẽ tuũ quite fecit hic tibi pax ⁊ ſecuritas erit. hoc dicat vnuſquiſq; aĩe ſue lauda dñm tuũ creatoꝛẽ ad cuiꝰ facta es imaginẽ ⁊ ſilitu⸗ dinem ⁊ quaſi huic exhoꝛtatõi acquieſcẽs rin⸗ det aĩa.d. (audabo dñm) nõ tm̃ lingua ſʒ (in vita mea).i.bñ viuendo et (pſallam deo meo) bñ oꝑando(q; diu fuero)in bonis oꝑib ꝑſe⸗ uerando.neq; enĩ aliter digne poſſumus deũ Laudare niſi bñ viuendo ⁊ in hoc ꝑſeuerando Deinde hoꝛtat᷑ nos vt in ipſo quẽ laudamus U noſtram cõſtituamus.d. ꝛi s. Holue confidere) et ſpem vr̃am ponerecin pꝛincipibo).i.in hoĩbo quibuſcũq; excellenti⸗ bus ſcʒ qui inter alios vident᷑ magis poſſe ad iuuare:et multo minꝰ ↄfidendũ eſt in alijs in⸗ ferioꝛibo:el vt bꝛeuiter dicã nolite cõfidere (in filijs hoĩm) qbuſcũq; qui tꝑalia amare ſua⸗ dent (in quibo).i.in q̊ꝝ ptãte (nõ eſt ſalus) qꝛ nec alios nec ſe ſaluare pñt ſed in filio hoĩs in quo ſalus eſt ſperate quia dñi tm̃ eſt ſalus nõ paneli ſcli vel filioꝝ hoĩm Et vere nõ eſt in oĩbo ſperandũ nam vide quid de his omibꝰ tanq; de vno dicat᷑. Exibit ſpus eius et tq:in illa die pebũt oẽs cogitatões eoꝝ Erxibit)enĩ ⁊ egrediet᷑ ſcʒ de coꝛꝑe (ſpũs).i. gnimac(eius)ſcʒ hoĩs etiã malis graubo ſuis ci to et ſubito qñ nõ vult vel ſcit aut ſperat (et) ex cunte ſpiritu (reuertet᷑ ſcʒ caro vł coꝛpus eius (in terrã ſuã de qua oꝛiginaliter in pꝛimo ꝑen ie cepit iniciũ (et in illa die) ſcʒ moꝛtis (pibũt) id eſt fruſtrabunt᷑ (oms cogitatões) et pſum⸗ ptõnescoꝝ)que in diuerſos ambitſeculi ten debant. qꝛ exeqͥ nõ poterũt qð ſuꝑbe ⁊ inanit cogitãtes poſuerãt⁊ nec ſibi nec alijſferre put auxiliũ ⁊ ideo talib nõ eſt intendendũ.Dein- de ondit ꝙ in deo pꝛincipali eſt ſperandũ.d. Beatus cuius deus iacob adiutoꝛ eius ——=—=-—-———— fð ſpes eius in dño deo ipſius qui fecit ce lum et terrã mare et oĩa q̃ in eis ſunt. iacob).i.quẽ coluit iacob eſt (adiutoꝛ eiꝰ)et ſu perabũdat eius qꝛ ⁊ ipſi iacob ſic fuit adiutoꝛ vt de iacob faceret iſił. Sic ⁊ tu hic poſitꝰ ⁊ pe regrinus nõdum videns deũ ſi habueris ad⸗ intoꝛẽ deũ iacob eris tandẽ de iacob iſrt ⁊ vi⸗ debis deũ ⁊ ceſſabitom̃is laboꝛ ⁊ gemit et in terim dum in hac viia gemit ſpes elus)eſt in dño deo ipᷣius)nõ in alio ⁊ ideo htũs.nam in quo eſt eius ſpes ipᷣe erit eius res. ſicut ſcriptũ eſt. ſpes mea es tu:poꝛtio mea in terra viuẽtiũ. incipiby in filijs euertetur in terraz eatus)ſcʒ eſt ũle cuiꝰ) nõ homo ſeddeus “ Tuius ratio ↄſequenter reddit et pᷣmo ex diui na ptãte cum dicit᷑ qui fecit celũ et terrẽ mare: et omnia que in eis ſunt) etſic põt vbiq; ſaluꝰ reqꝛ eius ptãs aitigitvbiq; ſed ſic nõ eſt de pn * te cum ſubdi. B AQui cuſtodit vᷣitatẽ in ſeculũ:facit iunni ciũ iniuriã paciẽtib:dat eſcã eſuriẽtibꝰ. rident. Vel (vias pctõꝝ).i.pctõꝛes ꝓpter vias cipibe vel hominib. Scðo ex diuina veritat⸗ Qui cuſtodit veritatẽ) in pmiſſiscin ſeculũ) et fallunt. Tercio ex dei eqͥtate cum dicit(facit iudiciũ)ſcʒ iuſtũciniuriã patientibꝰi.his qͥ iu ſte viuũt et patiunt᷑iniuriã que eſt iuri ↄtraria nam punit faciẽtes ⁊ remunerat patiẽtes:bo⸗ mines aũt ſepe ꝓ paruo munuſculo declinant a vero iudicio. Quarto ex dei pietate cum ſub iungit᷑ dat eſcã)⁊ coꝛꝑalẽ ⁊ ſpũalẽ (eſuriẽtibo⸗ banc vel illã.hoĩes aũt ſepe illud tantillũ qð pauꝑ babet ſibi ſubripiũt. “? 5 coꝛruptõe ad incoꝛruptionoreducit. Cõpedᷣi tos q̊ʒ cõpedibo pᷣcepioꝝ vel ↄſilioꝝ ſoluit red dendo eis ꝓ laboꝛe regna celoꝝ et(dñs illumi nat) viſu vel ſapia (cecos)coꝛꝑaliter vel igno⸗ rantia.Cecos q̊ʒ illũinat quos ab huius mũ⸗ di tenebꝛis ad ſue claritatis celſitudinẽ ſuble⸗ nat. KKKKKtt. ñs erigit eliſos:dñs diligit iuſtos. ns erigit eliſos ſcʒ claudos ſubleuãdovl afſlicios cõſolando.vel (erigit) ꝑ hũilitatẽ (eli ſos)ꝑ ſuꝑbiã.i.ſuꝑbos facit hũiles.quos eni diabolus elidit dñs erigit.Eliſi ſunt qui ꝑ ſu⸗ perbiã cadũt erigunt᷑ qui toto coꝛde ſe hũiliãt Nam omnis qui ſe exaltat humiliabit et qͥ ſe humiliat exaltabit᷑. Uel (erigit eliſos).i.pcuũs ↄfractos. Quinto adducit᷑ rõ ex diuina chari tate cũ dẽ (dñs diligit iuſtos tãquã mẽbꝛa ſua quoſ in beatitudine locat eterna. Etqꝛ diuina charitas potiſſime ad deſolatos ſe extẽditideo ſubdit᷑ ⁊ oñdit᷑ quõ diligit dicens. m ſuſcipiet:et vias pctõꝝ diſperdet. ñis cuſtodit aduenas).i.ꝑegrinos eta ter ra ſua elongatos. vł eos qͥ ſe in hoc ſeculo re⸗ cognoſcũt eſe ꝑegrinos dicentes nõ habemꝰ bhic manentẽ ciuicatẽ.qᷓ;diu enĩ ſumꝰ in coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño quos dñs cuſtodit qꝛ eos 6 Dus ſoluit)avinculis vlł pctis (cõpeditos) ct ligatos his vel illis a cõpedib etiã moꝛtali tatis ⁊ coꝛruptiõis qbo in hoc ſeculo ligamur eos ſoluit quoſa moꝛtalitate ad imoꝛtalitatẽ a per in oĩbo generatõibo ſuccedentibo. Dñs cuſtodit aduenas pupillũ e vidu intertribulatões ꝓtegit ⁊ poſtmodũ ad eternãa ſecuritatẽ ꝑducitpupillũ) ꝑentibo pꝛiuatũ (et viduã) marito oꝛbatã ſuſcipiet in ſuã curazeet· ptectionẽ ſpecialẽ. Vel (pupillũ ⁊ viduã) i.oĩi ope et auxilio deſtitutos in hoc ſeculo vt ſpe⸗ rent in deo (et vias)latas ſpacioſas que ducũt ad interitũ (pctõꝝ) qui hic nrÄamviam a Ri de ui cuſt te)i ſuas (diſꝑdet)⁊ extermiabit.Exterminata aũt i.ineternũ reddendo et adimplẽdo indubitã⸗ ter omnia que ꝓmitiit. hoĩes aũt ſepe pmittũt qꝛ illis ꝑeuntibs. * — Megnabit vñs i Auin genertbe et generation. Regnabit dñs )in ſanctis ſuis(in ſeculũ).i. ineternũ qꝛ regni eius nõ erit finis ſeʒdeus tu us)ocſyon).i.eccłia.q.di.ad te ꝑtinet o eccłia gaude qꝛ tibi regnabit qꝛ tu eris regnũ ei non babybdnia vide vt tu ſis de ſyon ad tꝑs labo- rante⁊ ꝑegrinante.ineternũ aũt regnatura nõö brpitutt. dee bab ylonia. i. nõ de huius ſeculi ciui ate pe Sñnñs ſoluit compeditos: dñs illumiat ritura. Deinde declarat qð dixerat in ſecula.i. 70. via pctõꝛũ reſtat nobis regnuʒ de quo ſubdit᷑ n ſecula: deus tuus ſ/ ¶ Bloꝛioſe ſpei ompᷣs deus in quem beatoꝝ;· (in generaiõʒ)iſtã et generatõ ind d D — anime totã ſpei ↄfidentiã ponũt:ↄcede nobis ra mente diligere. oer do. ſalmus de exhoꝛtatõne fideliũ ad vt adiutoꝛio tuo illuminati valeam te iugiter laudandũ deũ ꝓpter multa beneſñcia per eum nobis expibita. ¶p̃ e⸗ — cunda decoꝛaq; laudatio. ¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dð. Zituls alla cuius (IAudate dommũ qm bonus eſt pſalm:deo nro ſu io vocis interpᷣtatio eſt laudate dñm. Incipiteni laus dei ⁊ allegatio rationũ laudis hmõi. In⸗ tentio ad laudẽ dei monereꝛ exhoꝛtari. Snĩa in generali ꝓpha ĩ iſio pſalmo hoꝛtat pplm ad alaude dei pſalm et agit de edificatiõe ſancie ecckłieꝛ de multis ad edificatõeʒ fideliũ ꝑtinen tiba in quibo oib laudand eſt dns. Materia ,——2 laudandũ dũm ꝓpter multa bñficia ꝑ eum no bis exhibita ſubiũgens ꝙ ſuꝑbi etↄtumaces incõpoſuiet audaces de viribo ſuis pᷣſumẽtes ei nõ placent ſed qui eum timent ⁊ in eius m⸗ ſcðdia ſperant. Sniĩa in ſpeciali:omnes tam maioꝛes q; minoꝛes ad laudem inuitans ait. (Laudate dñm)ſcʒ oms de ꝓplłoꝛ hoc iõqm bonus eſt pſalmꝰ).i.bona eſt laus deivbi oꝑg cõſonant voci ſicut pſalmꝰfit nõ ſola voceſed in oꝛgano manibo voci ↄcoꝛdãtibo quoꝝ ope rum laus nõ debʒz ceſſare etiã menmiſt roris 2 laude.Semꝑ enĩ laudat qui ſꝑ bene oꝑatur: qui vero male agit blaſphemat.q.d.ideo lau⸗ date qm bonũ eſt laudare. hec eſt enĩ merces tota laudantiũ ⁊ nr̃a biitudo.Etqꝛ bonus eſt pſalmus ideo (deo nr̃o)cuius aures nõ ad os do.i. curat et refoꝛmat diuina medicina ſcili⸗ cet virtute ſue paſſionis ⁊ ſacramentoꝝ q̃ ſunt aiĩie medicine (ↄtritõnes).i.plagas (eoꝝ)quas cis intulit maligni ſpũs rabies ſeuiens:quas dDñs alligat guloſis ꝑſimoniã:lubꝛicis conti⸗ nentiam et alijs alia ſuo modo iniũgens ſicut medicus alligat fracturas infirmoꝝ diuerſa emplaſtra ſᷣm exigentiã apponens.de quibus adhuc ſubdiur. MAuli numerat multitudinẽ ſiellaruʒ: et . omnibo eis nomina vocans. ſz ad coꝛ:nõ ad linguã ſʒ ad vitam laudatoꝛis patem (ſit iocunda).i.delectabilis (decoꝛaq; id eſt pulch:aclaudatio)iocunda eſt ſi eſt deco ra.i.vite moꝛibo ſpecioſa que nõ eſt in oꝛe pec⸗ catoꝛis ͥ bone cantilene malis obſtrepit mo⸗ ribus. SDic enĩ deo placens ⁊ decens eſt lau- datio nr̃a ſi cõueniat vita cum doctrina. Abi Augꝰ. Cum manducas ⁊ bibis pſalle nõ in⸗ termiſcendo ſonos ſʒ modeſte ⁊ temperate mã qucãdo ⁊ bibendo ⁊ gr̃as deo agendo cibus tuus ct potus laudat deũ. Si vero modũ na⸗ ture debitũ excedas ⁊ vino te iniurgues ⁊ ſilin gua laudat vita blaſphemat. Si bene yiuis laudas cũ agis negociũ:laudas cum cibuʒet potũ capis:laudas cũ in lecto requieſcis:lau⸗ das cum doꝛmis plus attendit deus quid vi⸗ uas q; quid ſonet. Ideo etiam laudandus eſt * . Deus ſlenr Echi ilrael congregabit. Ediſicãs)eſidns).i. edificat in terra ex vi⸗ unis lapidibo (hierłm) ſpũalem ſcʒ generalẽ ec cleſiam cuiꝰ ꝑs triũphat in celis et ꝑs militat in terris quã ſic edificat.qꝛ (diſperſiones iſrł.) ſcʒ ppli chꝛiſtiani ad quẽ nomẽ iſrael qui inter ptatur vidẽs deũ eſt tranſſatũ.i.fideles varijs crroꝛibo ſeductos de toto mundo ad ſe reuo⸗ maledorenabit, in eccleſia militante ꝑ fideʒ ct in triumphante ꝑ aꝑtam viſionẽ. dũs hie⸗ ruſalem qtidie ſpũaliter edificat qꝛ inceſſan⸗ ler elecios ſuos coꝛrigit:caſtigat:iuſtificat:per ficit et in fine ad celeſtẽ patria ſubleuat.Qua⸗ drat nos et polit in edificiũ eccleſie militantis repoſiturus in ſtructura triũphantis. Edifici um huiꝰ ciuitatis eſt moꝝ coꝛrectio.vite emen datio.ꝓfectus in bonis oꝑibo. ꝑſeuerãtia vſq; in finem vt inde edificiũ ccleſte et ruina ange⸗ lica refoꝛmet᷑ vnde oſtendens quomõ congre⸗ gat ſubiungit. eoz.: Qui ſanat) hic ex ꝑteet in futuro plenarie (cõtruos coꝛde).i.eos qui offerũt deo ſacrifi⸗ cium ſpũs cõtnibulati. Sanat cõtritos coꝛde ſanat hũiliatos: ſanat cõfitentes:ſanat ſeipos iudicantes et punientes quoꝝ ꝑfecta ſanitas erit in reſurrectõne iuſtoꝛũ qn abſterget deus omnẽ lachꝛymã ab oculis eoꝝ ſet alligatPmo AQui ſanat cõtritos coꝛde:et alligat cõo⸗/ ficans hieruſalẽ dñs: diſperſiones ¶ Qui numerat).i.diſcernit (multitudinẽ ſtel larum). i. electoꝝ ⁊ ſanctoꝝ ex quibo fundata eſt eccleſia qͥ lucent verbo ⁊ exemplo in nocte mundi huius et in eccia ſicut luminaria quos numeratin ſuos qꝛ oẽs ſecũ regnaturos habʒ numeratos. Nouit eni dñs qui ſunt eius non numerat deus niſi qui in numero eius digni ſunt nam q indignus eſt nec numeraturcetoĩ⸗ bus eis) numeratis(noĩa vocans)et imponit aſcribendo cos iuxta eoꝝ merita in libꝛo vite et eternitate.i.in dei pᷣdeſtinatõne.Electis ſuis noia vocatqꝛ eos ex noĩe nouit. Bonos qui⸗ dem noſcitꝑ appꝛobatõeʒ q̊s eligendo nume⸗ rat.malos aũt ꝑ iudiciũ repꝛobatõis ignoꝛat de ꝗbo alibi dicit᷑. deleantur de libꝛo viuentiũ et on iuſtis nõ ſcribant.Et quid plura dicã. ODagnus dñs noſter et magna virtus eius:et ſapientie eius nõ eſt numerus. ¶Masnus)eſt (dñs nr̃) in ſe quo maioꝛ eſ⸗ ſe nõ pᷣtqui pꝛincipiũ et finẽ nõ habet (et ma⸗ gna virtus eius) in oꝑatione ꝑ quẽ oĩa facta ſunt et ſine quo factũ eſt nihil(et ſapientie eius nõ eſt numerus).i.finis qꝛ eſt infinita ⁊ incõ⸗ pꝛehenſibilis:nõ eni pᷣt ab aliquo cõpꝛehen⸗ di vel numerari. Vñ apls admirãs ait.O al⸗ titudo ſapientie et ſcientie dei qᷓ; incõpꝛehenſi bilia ſunt iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ. Bonũ eſt aũt vtcõſiteat᷑ quis infirmitatẽ qui vult ꝑuenire ad intelligendã diuinitatẽ. Cõſo latur enĩ infirma nr̃a cum ſubiungit · Buſcipiens manſuetos dñs:hũilians ant peccatoꝛes vſq; ad terram. Duſcipiens) eſt (manſuetos dñs).i.mites et hũiles ad intelligentiã archanoꝝ. E ſto er⸗ go mitis honoꝛa ſcripturã dei nondũ tibi aꝑ⸗ tam vt cipiat te dñs ad intelligentiã nõ ac⸗ cuſes oblcuritatẽ ſcripturaꝝ qꝛ voluit vt exer cearis in pulſando vt pulſanti aꝑiret᷑. Si aũt reſiſtis aduerſus clauſa dei audi quid ſequit᷑ (huũilians aũt peccatoꝛes).i.immitss ⁊ ſuper⸗ bos manſuetis ⁊ humilibo cõtrarios (vſq; ad terram).i.vt terrena tm ſapiant.qꝛ eni repꝛe⸗ hendũt et irridẽt intelligibilia ſentiũt ⁊ ſapiũt terrena. Guſcipit etiã mſnetos hic vt ptegat et vt remuneret.pctõꝛes aute humiliat hic vt deijciat ⁊ ibi vt ↄdemnet.Si ̊ volumꝰſuſci⸗ pi:ſimus manſueti pulſemꝰ et qʒ ſequit᷑ facia mus.q.d.et vt ſuſcipi valeatis. MPꝛecinite dño in ↄfeſſione:pſallite deo . DM Pꝛecinite) vel incipite.i.canite (dño in ↄfeſ ſione)pctõꝝ⁊ laudis.duplex eſt enĩ cõfeſſio et vtraq; triplex qꝛ tam pctim qᷓ; laudeʒ debemꝰ ↄfueri coꝛde oꝛe⁊ oꝑe.Te pꝛimũ accuſa dein⸗ de deũ lauda:poſt ↄfeſſionẽ vero ſequat᷑ oꝑa⸗ tio bona vñ ſubdit(pſallite)oꝑiba(deo nr̃o in cythara) vbi manꝰſequit᷑ vocẽ.i.poſt ↄfeſſio⸗ nem oꝑamini vos ipᷣos moꝛtificãdo vicijs qꝛ vocẽ ↄfeſſonis comitari debet ↄſonantia bo⸗ ni oꝑis. Quia enĩ pſalteriũ a ſuꝑioꝛi parte cy thara ab inferioꝛi reddit ſonũ quaſi in pſalte⸗ rio ſonũ reddimꝰ cum iam in ꝑfectõne vite et virtutibo laboꝛando deũ laudamꝰ. Quaſi ve ro in cythara ſonũ reddere eſt vitam coꝛrigere carnẽ domare: lachꝛymis pctã punire:coꝛ in lamentatõe pnie ↄterere. Et ideo nõ canite ſʒ pꝛecinite dixit vt ſi deo placere volumꝰ pꝛius voce ↄfeſſionis aꝑiamug mala que geſſimus et deinde in oꝑe penitetiè laboꝛemus.fruſtra enĩ pctm detegitur:ſi nõ ꝑ pnie laboꝛẽ emen⸗ datur. pſallite inq do. Qui operit celum nubibo: et parat ter⸗ xe Plumtaam. ¶ Qui operit celũ nubib ⁊c.)Ad lr̃am me⸗ moꝛat oꝑa ꝑ que ptãs dei oſtenditur qꝛ eleuat nubes ⁊ eis oꝑit celũ et celat ab oculis nr̃is et in deſcenſu eaꝝ (parat terre pluuiã ad fecun⸗ dandũ eam. (pꝛoducit etiã in moniibo fenuʒ) vt ſit in cibum aialium ⁊ pecoꝝ (et herbã ſer⸗ uituti hoĩm).i.iumentis que hoĩb ſeruiunt et pꝛeſtant iuuamentũ. VUñ et ſequuur (Qui dat iumẽètis eſcam ipᷣoꝝ) ꝓuidendo eis in vite ne ceſſarijs (et pullis coꝛuoꝝ) q̊s ꝑentes in tam tenera etate nõ paſcũtinuocanubo eum)etcla mantiboꝓ deſiderio eſcaꝝ ꝑ naiuralẽ appetiũ cis inditum. Pullos eni coꝛuoꝝ ſpecialipui⸗ dentia deus nutrit quibo miro modo ab acre abulu quadã aura delatuʒ ad os guenit qð lantes ſuſcipiũt et ſic nutriunt᷑ dicitur etia ꝙ muſce ⁊ hmõi nutu diuino circa oꝛa eoꝝ voli tant quas de ſacili capiũt et ſic viuũt. Vel po tius myſtzce ſic accipe(Qui operit celũ nubi⸗ bus).i.ſacrã ſcripturã ⁊ lucẽ ſue ſapientie ſuj obſcuritate verboꝝ poſuit ⁊ quaſi ſub figuris etx ſacramentis cõtegit vt ad querendũ incitet Saere eniĩ ſcripture verba vileſcerent ſi mox⸗ vt legunt᷑ omnib paterent. Sed ipſe poſimo dum pᷣdicatoꝛes ſctõs oꝛdinauit qui eandem obſcuritatẽexponendo detegerũt atq; per do⸗ ctrinã tanq; ꝑ quandã pluuiam terrena et in⸗ firma coꝛda rigarent.vnde ſubdit᷑ ⁊ ive (pa⸗ rat terre).i.eccleſie ſue ſancte ⁊ auditoꝛibo (plu uiam).i.doctrinã ſpũalem.ad hoc eni obſcu⸗ ra quedaʒ voluit eſſe in ſcripiutiis vt ſerui dei haberent quid interpᷣtando in aures et coꝛda hoim influerẽt. Et qͥd agat pluuia ſubiũgit. AQui ꝓducit in montibo fenũ: et herbaʒ . „ uituti hominuum. Qui ꝓducit).i.naſci facit nõ tm̃ in terra hu mili ſed etiã cein montibo).i.in excelſis ſeculi et magna dignitate pᷣditisfenũ) et fructũ tpaleʒ qu metant ſeminantes ſpũalia.nõ eſt mium ſi terra hũilis attulit fructũ ſcʒ vidua que duo minuta miſit in gaʒophilaciũ: ſed hoc fuit mi rabilius ꝙ; mons attulit fenũ ſcʒ zacheus ille pꝛinceps publicanoꝝ. Quanto eni quis in H ſeculo maio: eſt tanto plus amat diuitias et tã to magis durus et ſterilis eſt.O ia aũt iſta que eccleſie ad neceſſitatẽ deo ſeruientiũ dantur a diuitibo fenũ ſunt.Carnalia enĩ ſunt et ad tem pus apparentia.et ſubiungit quib ꝓducit.d. (et herbam) ſcʒ ipᷣm fenũ(ſeruituti hoim).i.pᷣ⸗ dicatoꝛibo qui ſeruiũt hoĩbus.ꝑ ſeruitute eni hoĩm intelligit᷑ officiũ pᷣdicatoꝝ:debent ergo ſancti viri ab eis coꝛꝑalia ſtipendia ꝑcipere qͥ bus ipſi ſtudent ſpũalia ſeminan. Au dat immentis eſcam ipſox: et pul — — ls coꝛuoꝝ inuocantibo eum. õ . ₰ ni)etiã (dat iumentis vel pecoꝛibo.i.ſim⸗ plicibus eccleſie ſcʒ gregibo dñi (eſcam ipſoꝝ⸗ id eſt diuini verbi pabuluʒ qꝛ eos paſcit deus p hoĩes qui accipiũt fenum.i.ꝑ pᷣdicaioꝛes qꝛ largiuntur eis ſpũalia a quibo metunt carna⸗ lia. Magna auũt ſpes tribuit᷑ peccatoꝛibo cum ſubintfertur (et) dat eſcam et coꝛꝑalem ⁊ ſpũa⸗ lem (pullis coꝛuoꝝ).i.filijs peccaioꝝ denigra toꝛum peccatis qui idolis ⁊ demonibo ſeruie⸗ bant (inuocantibo eum) et ad eius miſcdiaʒ ſe currentibo. Hõ ſolum eni pdicatoꝛes et iuſtos paſcit largitas diuina ſed etiã indignos et pec catoꝛes tin inuocare deũ ne differant. Dcn⸗ ptum eſteni: pꝛope eſt dvñs omnibe inuocana bus eum in veritate.cum ait omnib/ neminez excludit. Inuocent ergo filij coꝛuoꝝ nõ deſpe rentqꝛ a pctõꝛibo pꝛibo deſcenderũt qꝛ in ido⸗ atria errauerũt larga eſt diuina miſcdᷣia para ta eſt etiã pctõꝛes ſuſciꝑe ſi ipi nõ deſiſtant hi militer inuocare. Nam tm ſuꝑbis renſi de humilib vero dat gẽam vñ ⁊ ſubdit᷑. ℳ *Non in foꝛtitudine equivoluntatẽ ha⸗ bebit:nec in tibijs viri bñplacitũ erit ei. ¶ Non in foꝛtitudine)vł in potentatu(equi) id eſt in ſuꝑbia ↄtumaciũ.ꝑ equũ enĩ ſuꝑbia intelligit᷑ qꝛ in equo altioꝛ incedit homo⁊ cer⸗ uix eiue vere iudicat ↄtumaciã (voluntatẽ ha bebit).i.placitũ collocabit.i.nõ placʒ ſibi nec in tybijs viri).i.in incõpoſito habitu ⁊ inceſn. u audacis⁊ pᷣſumptuoſi.ꝑvirũ eni audax pᷣſum ptio notat᷑ ⁊ in tybijs inceſſus incõpoſitusbe neplacitũ erit ei)minus dicit ſcʒ ꝙ nõ placent et plus intelligit ſcʒ ꝙ diſplicẽt. Nõ g ſe extol lant hoĩes in ſuis dignitaubo nõ pᷣſumant de ſuis honoꝛibo.nõ eni in ſuꝑbia nec in pꝛeſum ptione delcctat᷑ deus. In illis ergo no eſt be⸗ neplacitum deo ſfſedl Beneplacitũ eſt dño ſuꝑ timẽtes eum: gt in eis qui ſpert ſup miſcdia eius. MBeneplacitũ eſt dño ſup timentes cũ) timo re filiali ⁊ caſto qui vtiq; nõ cõfidunt de vir⸗ tute ſua ſʒ dinna (ct in eis qui ſperant ſuꝑ mi ſericoꝛdia eius)qꝛ nõ pᷣſumunt de ſua iuſticia ſed de dei miſcõia:nec ↄfidũt de mer uis ſʒ de gra.q.d.bñplacitum eſt dno in his qui timẽt et ſperant.Cimoꝛi ſpem cõiunxit qꝛ timoꝛ ſi⸗ ne ſpe venie nõ valet: nam timoꝛ ſine ſpe non meritü ſed penã habet. Ergo ſic time dũm vt ſperes in miſcðia eius et ab ipſo ad ipᷣm fugi⸗ as.vis fugereab irato fuge ad placatũ.Coõfi⸗ tere peccata tua time qꝛ iuſtus eſt: ſed noli de⸗ ſperare qꝛ miſericoꝛs eſt placabis eum ſi ſpe⸗ res in miſcdia eius atq; de cetero ita peccare ruſalem ſubdit cauſam laudis caueas vt de pᷣteritis depꝛeceris vt tibi dimit⸗ t- D:ꝛatio Egditicatoꝛ celeſtis hierłlm deus qui multi⸗ tudiuem ſtellax et cõcludis numero et nomi⸗ natim ſingulas vocas:ſana qms cõtritos coꝛ de:diſperſos cõgrega:atq; nos innumerabili ſapientia tua locupleta. Per do. Wläl WPſalmus de inuitatõne eccleſie tri⸗ umphantis ad laudem diuinam ꝓpter plura bnficia miſcviter ſibi collata. Dyim: lauda deum tuum ſyon. ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti⸗ tulus alleluia aggei et ʒacharie.Eteſt ſenſus: hic eſt alla.i.laus dei.laus dico aggei et ʒacha rie de reꝑatione celeſtis hierlm quã uli pᷣdixe⸗ » runt et ꝓpterea deũ laudauerũt. Iſti eni ꝓphete in captiuitate babylonie ꝓphetauerũt reꝑat,z terrene hierlm in qua intellexerũt ſpũalem re⸗ ſtaurationẽ celeſtis hierlm etꝓ ea dñm lauda uerunt et ꝓpheta dauid ꝓ eadẽ hic deũ laudat ſicut illi ꝓphete ſub figura laudauerũt.lauda⸗ tio eni illoꝝ pᷣfigurabat iſtaʒ. Et facit iſte pſal mus in nobis amoꝛẽ future hierlm quã mul⸗ tipliciter cõmendat vt ſuſpiremus ei et ad illã yenire deſideremus. Materia: inuitatio eccle ſie triumphantis ad laude diuinã ꝓpter bñfi⸗ cia diuerſa ſibi collata. Intentio: inducere et monere fideles ad laudem et hic pura mente cõuerſari atq; digne deo in hac ꝑegrinatione militare et cõtinue ad celeſtẽ hierlm ⁊ ſyon cũ deſiderio ad eam veniẽdi ſuſpirare. Snia in generali pheta in iſto pſalmo alloquit᷑ hieru⸗ ſalem et ſyon ſuꝑnam ſcʒ triumphantẽ eccle⸗ ſiam vt qꝛ ſecura iam reddita in ciuibo ſuis eſt deum iugi exultatõne collaudet: enumeratqʒ; quanta ꝓplo ſuo fideli tpe noue legis ac vete⸗ teris pius miſeratoꝛ indulſerit. Snia in ſpeci ali:in captiuitate ergo huius ſeculi adhuc cõ ſtitutus ꝓpheta videns bim ꝓplm eterne hieru ſalem quaſi ↄiungens coꝛ ei dicit. (Lauda)o (hieruſalẽ) celeſtis iam ſecura (dñm/ rectoꝛeʒ tuũ.hoc eni ſolũ eſt continuũ negociũ tuum. hoc ideo dicit ꝓpheta vt nos modo exultemꝰ in ſpt et deſideremuaipᷣam qui audimus eam ſic ructantẽ dei laudem ⁊ repetit (lauda deum tuũ)o (ſyon) celeſtis.eadem eniĩ eſt hierłm ⁊ ſy on:nam hieruſalẽ interpᷣtatur viſio pacis.ſy⸗ on ſpeculatio vel ↄtemplatio.et viſio pacis eſt cõtemplatio chꝛiſti qui eſt pax nr̃a.et ponitur hic cõtinens ꝓ cõtento.q.d.o habitatoꝛes hie et ſyon laudate dñm deũ veſtrum. Et Añ cõfoꝛtauit ſeras poꝛtarũ tuarum: gnedixit filijs tuis in te. ——— Im ↄfoꝛtauit) vel ↄfirmauit nõ tm̃ poſuit hoc qð futurũ eſt enũciat quaſi iam tranſactũ ſit ſolent eni ꝓphis futura ita eſſe cognita quẽ⸗ admodũ pᷣterita (ſeras) vel vectes ⁊ clauſuras (poꝛtaꝝ tuqꝝ)vectiũ ↄfirmatõ nõ fit niſi clau ſis poꝛus ꝑ hoc notat clauſam eſſe ianuã ad miſſis pꝛudentiboæ excluſis fatuis virginibo ⁊ ideo ſecure tũc laudat qꝛ nemo exit vñ doleat nemo intrat quẽ timeat qꝛ nõ exit inde amicꝰ nec intratalluc inimicꝰ (et bñũdixit) dando mł tiplicia bona eterna filijs tuis.ſ.beatis in te) exñtibo quos olim peꝑiſti qui iam qͥeſcũt in te nec foꝛis ꝑegrinant᷑ budixit inq; ille. Aui boſiut fnes tuos pacem: èt adipe Qui poſuit fines tuos pacem) ꝑfecta vtex „ nulla parte poſſie cẽcuti ? turbari quicqͥd eni ſtinatiõis.frigoꝛis dico (eius) ſʒ dei nõ qꝛ il⸗ a te eſt pace fruit hierlm qͥᷣ pe viſio pacis eſt. lud faciat ſed qꝛ fieri ſinit ſcʒ pctõꝛẽ deſerendoꝰ Etin paceilla eſt ſaturitas ⁊ nulla indigentia q.d.ſi nõ vocat pctõꝛẽ ſi nõ aperit ſenſuʒ ſi nõ yñ ſubdit (et adipe).imedulla (frumẽtii.pa-⸗ infundit gram ſolui no põt etiã ſi velit ſed no ne qui de celo deſcendit: intima dulcedine ie⸗ li deſperare liberat eni gra dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ ſu chꝛiſtiꝗ dicit ſeipᷣm granũ frumenti (ſaciat dum noſtru. Vnde ſequit. JJMUb te) Betrunhe inem intelligim diuinuatẽ Ennttet verbuͦ ſuu et liquefaciekea:fla cuistemplauõe ſatiabimur quaſi amoto coꝛ rkeetserdmnenegctn tice. Canne eni clauſus in müo ſola fige co⸗ di Pirine Ao er ſuent lter b ſuũ) gnitus eſt tunc autvidebin ꝰſicuti eſtꝛ illa erit id eſt filiũ carne aſſumpta ⁊ pꝑ hoc(liquefaciet pfecta ſaturitas. Vñ alibi ſatiaboꝛ cum apa⸗ ea)ſcʒ niuẽ nebulã ⁊ criſtallũ.vᷣbo nanq; dei ruenit glia tue. hec pᷣdicta erunt ibi ſed interim veniẽte nec frigus nec obſcuritas nec duricia in ꝑegrinatõe hac dabit nobis iſta qꝛ ipᷣe eſt. põt deſperare.aduentus eni chꝛiſti oĩa ſupꝛas o Qui emittit eloquiũ ſuũ terre: veloci icta ſoluit: ſoluta ſpũalis bñficij lueta alijse rcurrit ſermo eus. infundüt vñ ſubditNabit ſpũs eius)ſicut cali Mui emillit eloquiũ ſuũ terre)ſcʒ qũ verbi dus auſter ſcʒ ſpũſſctũs in hmõi coꝛda infun⸗ in carne miſit mũdo vt in terra cognoſceret᷑ q gdendogfam vt frigus et caligo expellat᷑ etqð enĩ olim locut eſt pꝛib⸗ in ꝓphis nouiſſimelo antẽ durũ erat molle fiat(et fluent aque.ſ.fluẽ cutus eſt nobᷣ in filio. Velcemittit eloquiũ ſuu ta doctrine ⁊ gre vt inde bibãt alij. Ael (emit terre).i.verbũ euangelicũ qð pᷣcepit publica⸗ tet vᷣbũ)pᷣdicatõis ⁊ flante ſpiritucliquefaciet) ri ꝑ oꝛbẽ terrarũ (velociter currit ſermo) et ver et diſſoluet(ea que ſunt ↄgelata (et fluẽt aque) bum (eius) gꝛ chꝛiſt) vel ſermo chꝛiſti cito im lachꝛy maꝝ reſolutis coꝛdibo ↄgelatis. Ita vt pleuit mundũ cognitõe veritatis vel qꝛ dei ſa⸗ dictũ eſt myſtice hec pᷣdicta ſane accipiũt᷑. Ad pientia nõ ceſſat om̃s admonere: fᷣmo deive⸗ litterã vero maniteſta ſunt qꝛ ſpargit deus ni⸗ lox ad om̃s venit:oib ſe offert:oms admonet uem quaſi lanã nebulã vt cinerẽ criſtallũ facit . etiã neſciẽtibo occurrit.vel qꝛ velociter imple vt fruſta candidi panis que magna dei mon⸗ 2* qð dicit ⁊ pcipitac ſi verhũ eius curreret. De⸗ ſtrant oꝑa ſed aliud innuũt myſtice intellecta inde ondit quis ſit huius verbieffectdd. eius inq; ſpũs flabit. Qui dat niuem ſicut lanam: nebula ſ ·¶ Qui annunciat verbů ſuũ iacob:iuſtici ¶ Mui dat ninẽ).i.pctõꝛẽ peccantẽ ex fraglli ¶ Qui annũciat verbũ ſuũ)ſcʒ incarnatũ vel . tate⁊ ad modũ niuis frigidũꝛ charitate nõ ca verbũ euãgelicũ (iacob iunioꝛi ſcʒ pplo.i.chꝛi lentẽ (ſicut lanã).i.admodũ lane calidi factu ſtiano ꝑ iacob ſignificato⁊ annũciatciuſticiaſ rus indeveſtẽ qꝛ pctõꝛes frigidos ꝑ culpã red et iudicia ſua).i. iuſta iudicia ſua (iſrł).i.ꝓpło dit calidos ꝑ gr̃am ⁊ de eis facitveſtẽ chꝛiſti ſi fideli deũ ꝑ fidẽ videnti.idem eni fignificat᷑ ꝑ ne macula ⁊ ruga (et nebulã).i.nebuloſũ ⁊ ob iacob⸗ ꝑ iſrł ſcʒ ꝓplus fideliũ cui annũciat iu ſcurũ peccãtẽ ſcʒ ꝑ ignoꝛãtiã (ſicut cinerẽ ſpar ſta ſua iudicia ſcʒ q qͥcqͥd genus humanũ ⸗ 8 git).i. ſicut vere penitentẽ facit qͥ ſe in cinere et peſſum eſt merito ꝑpeſſum eſt ſuꝑbie ⁊ elatõis puluere hũiliat.Cinis eni ad humilitatẽ ⁊ pe⸗ in deũ⁊? ꝙ nõ tm̃ inuiſti ſed etiã iuſti ꝓ ſuo me nitentiã ꝑtinet qꝛ cinis etciliciũ ſunt arma pe rrio iuſto dei iudicio hic patiunt᷑ et ꝙ nõ ſuis nitentiFfäz. tmeritis ſed gra dei liberant᷑. VUelciuſticias)' q ⸗ . QVittit criſtallũ ſuũ ſieut buccellas:an bus iuſtos gratis iuſtificat(cet iudicia qᷣb im⸗ te faciẽ frigoꝛis eius quis ſuſtinebit. penitentes flagellt.“ Birt criſtallũ ſuũ) que dicit eſſe glacies Mon fecit taliter omni nationi: et iudi/ diu indurata vt reſolui nõ poſſit..pctõꝛẽ ob⸗ cija ſua nõ manifeſtauit eis. ſtinatũ ⁊ ĩ malicia ↄgelatũ ſicut buccellas).i. TPon fecit taliter omni natoni) vel genti ſi⸗ fruſta panis vt incoꝛꝑet᷑ eccłie ac imoꝛpet ali cut ꝓplo huic fideli ſpeciali et elecio credenti ei os et ab eis incoꝛper eoſ; vᷣbo et exemplo pa (eetiudicia ſua) pꝛedicta (nõ maniteſtauit eis) ſcat quaſi panis et reficiat. Talis criſtallꝰ fu ſcqʒ alijs nationibus:non omi genti nunciauit Paulus.matheꝰ.augꝰ.etplures hmõi.Ecce deus ſed ſoli nouiſſimo fideli pplo in quo ſunt quidã ſum nix nebula ⁊ criſtallus ⁊ hec deus et gentes que iam nõ debent dici gentes ſʒ po⸗ ſoluit ſed niſi ſoluat(quis ſuſtinebit)vel ſubſi pulus vnus in chꝛiſto. O mnes eni credentes ſtet (ante faciẽ)et pñtiazʒ (frigoꝛis)vicioꝝ ⁊ ob in chꝛiſto ipᷣi ſunt in coꝛꝑe chꝛiſti et ſnt de ſe⸗ quia per ſe alis non pꝛedicauit. mine abꝛabe et ſunt in iacob et in iſrael. vnde ctiã grati magis eſſe debemus ratione hoꝛum beneficioꝝ ſpecialiter nobis exhibitoꝝ. Stu deamus ergo ſpũaliter eſſe in iacob ſupplan⸗ tantes et eradicantes vicia et carnales cõcupi ſcentias luctantes et appꝛehendentes diuinaʒ miſericoꝛdiã atq; eam firmiter retinẽtes vt me reamufßeſſe iſrael id eſt deum videntes atq; ex eius beata viſione valeamus iuſticias et iudi cia eius cõpꝛehendere. Vel ad litterã ꝑ iacob et iſrael iudeos accipit quibo per ſe ipᷣm chꝛi⸗ ſtus verbuʒ ciũ annunciauit ac iuſticias ⁊ iu⸗ dicia ſua eis manifeſtauit quod alijs non fecit —— Conloꝛta dũe poꝛtas eccleſie tue ⁊ pone ter minis eius nacem eiq; adipem ſpũalis tritici Oignanter attribue. Per dim. Sequenti pſalmo quedam vtilia pꝛenrittit Auguſtin dicens. Meditatio vite ptis no⸗ ſtre in laude dei eſſe debet quia exultatio ſem⸗ oteſt idoneus fieri vite future qui nõ ſe adil⸗ lam modo exercuerit. Modo ergo laudamus eum: ſed et rogamus deu. laus noſtra leticiã abetoꝛatio gemiti pꝛomiſſum eſt nobis ali õ quid quod nondũ habemus: et quia verax eſt qui ꝓmiſit in ſpe gaudemus qꝛ tamen nondũ habemus in deſiderio gemimuſ.Laudamus modo in eccleſia om̃es quando cõgregamur: cum quiſq; diſcedit ad ꝓpꝛia quaſi ceſſat lau⸗ dare dñm.non ceſſet bene viuere et ſemꝑ lau⸗ 0 dat deum. Tunc deſinit laudare dñm quãdo piterne future vite noſtre laus dei erit et nemo tulus alleluia aggei et zacharie. Et eſt ſenſus: hic eſt alleluia.i.laus dei.aggei et ʒacharie.id eſt ꝓ futura liberatõe pꝛo qua pꝛedicti ꝓphete laudauerũt. Iſti en ꝓphete qui in babylonica captiuitate pᷣdixerunt liberationẽ terrene hie⸗ ruſalem multũ nos erigunt ad futuram libe⸗ rationem celeſtis hierm quam ſub illa actua li intellexerũt et ꝓ ea ſpiritaliter laudauerũt vt nos eoꝝ exemplo quaſi huius noſtre peregri⸗ nationis babylone cõtempta ſecuri pᷣmedite⸗ mur hic laudeʒ quã ineternũ ſoluemus. Ma teria:exhoꝛtatio creaturaꝝ oĩm ad laudandũ deum. Intentio: monere ad ꝑſoluendum lau dem deo. Snia in genali: ꝓpheta in iſto pſal⸗ mo inuitat om̃es creaturas ꝑ paucarum enu⸗ merationẽ ad diuinã laudem. Iſta aũt inuita⸗ tio nõ eſt niſi quedam demonſtratio ꝙ; omnis creatura ad deum laudandũ eſt creata. Unde intellectuales creature vt angeli et hoĩes lau⸗ dant ꝑ ſe. Intellectu vero carentes laudant in quantum ex ſeducunt in cognitionẽ dei ⁊ per coõſequens ipſius laudem. Et pꝛimo ad laudẽ dei hoꝛtatur celeſtia deinde terreſtria. ipſe eniĩ fecit celũ et terram et in celeſtibo et in terreſtri⸗ bus cõtinentur omnia. Snia in ſpeciali pꝛo⸗ pheta ergo angelis deũ laudantibo cõgratu⸗ lans ait.(Qaudate dñm de celis).i.o vos cre⸗ aturd ⁊ ſubſtantie celsſtes que eſtis de celis et habitatis ĩ eis ſcʒ angeli qͥ in celo empirreo fa cti eſtis. HNõ pᷣcipit vel monet angelos hoc fa cere ſed aggratulatur eis hoc facientibo qꝛ pla cet ſibi quod faciunt et leuato coꝛde cum illis eſt in ſpe ſicut aliquibo bene oꝑantibo applau⸗ dentes dicimus facite facite. Sed quia nõ o⸗ mnes in loco oꝛiginis remanſerũt addit(lau⸗ date eum)qui eſtis (in excelſis et in eminentia iuſticia ⁊ ab eo qð illi placet declinat:nam ſi a vita bona nunq; declinet lingua tacet: vita clamat et aures dei ſunt ad coꝛ eius. Quomo AAXA „„ – . . do enim aures noſtre ad voces nr̃as ſic aures dDei ad cogitatõnes noſtras.nõ poteſt aũt fieri vt habeat mala facta qui habet bonas cogita tiones. Lotus ergo homo laudet deuʒ cantet vox:cantet vita:cantent facta. Ecce iſte pſal⸗ mus diſtribuit vniuerſam creaturã laudanteʒ deum et tanq; hoꝛtatur vt laudet et quaſi in⸗ neniret tacentes laudem dvni exhoꝛtat vt ſur⸗ gant et laudent. Aiteiim. Vſalmus de inuitatõne omniũ crea S⸗ veſtre beatitudinis vbi ꝑ gratia ꝑſtitiſtis. De⸗ inde magis ſpãliter expꝛimit ⁊ ſe exponit.d. Laudate eum omnes angeli eius: lau⸗ date eum omnes virtutes eius. Aaudate eum omes angeli eius).i.nuncij diuine volũtatis ad annunciandũ eam a deo deputati.et eoſdeʒ ſub alio noĩe exhoꝛtans di cit (laudate eum omnes virtutes)et exercitus (eius)id eſt ipᷣi angeli ad exercendas oꝑatio⸗ nes mirabiles cõſtituti. CHirtutes qnq; ꝓ vno oꝛdine ponitur ſed hic generale nomẽ eſt oĩim celeſtium irituũ qui etiã angeli dicuntur dũ in miniſteriũ mittuntur. Hucuſq; de inuiſibi libus egit a quibotanq; a dignioꝛibus incepit deinde tranſit ad viſibilia que minus ſunt di⸗ .„. —e gna dicens. uctoz pſalmi pheta dauid. Ti Taudate eum ſolet luna: laudate eum omnes ſtelle et lumen. audate eum ſol) ſcʒ luminare maius (et luna)luminare minus (laudate eũ omnes ſtel le)ſcʒ luminaria minoꝛa in apparentia. Sol⁊ luna et ſtelle deum laudant in eo ꝙa ſuo offi⸗ cio ⁊ ſeruicio nõ recedunt.ᷣ ſeruicium enĩ ipoꝝ laus dei eſt. (et lumen).i.effectus coꝛpoꝛũ lu⸗ minoſoꝛum.q.d.illa laudent nõ ſolum in ſe ſʒ etiã in effectu.vel per lumen generaliter acci⸗ pit omne quod lucet etomia lumen habentia que dinumerari nõ poſſunt. Laudate eum celi celoꝝ:et aque omnes Pe ſun celos ſunt laudent nomẽ dñi. Laudate eum celi celoꝝ pluraliter dicit qꝛ plures ſunt celi ſeʒ aereum:ſidereum:criſtalli⸗ num:empirreum. Vel (celi celoꝝ.i.celuʒ em⸗ pirreum vbi eſt manſio beatoꝝ.Et qꝛ manſi⸗ ones ibi ſunt multe ideo hic dicitur celi in plu rali et celum celoꝝ qꝛ eſt ſuꝑ omnes celos ali⸗ os (et aque que ſuꝑ celos) ſcʒ aereos(ſunt) ſcʒ in nubib que diuiſe ſunt ab his que ſunt ſub firmamento. Vel celum criſtallinũ quod dici tur aqueum nõ ꝓpter naturã aque ſed ꝑſpicuũ eſt vt aqua.ſicut celum empirreũ dicitur a pir quod eſt ignis nõ ꝙ ſit igneum natura ſʒ quia lucidũ eſt vt ignis.Aquag que ſuꝑ celos ſunt ideo deus ibi creauit vteâꝝ frigidita e tempe⸗ retur feruoꝛ generatus ex motu firmamẽti ne inferioꝛa deſtruantur. vnde dicit Beda ꝙ gla ciali ſoliditate in moꝛe criſtalli ſup firmamen tum aque ſunt ſuſpenſe et dicte ſunt celuʒ cri⸗ ſtallinum ꝓpter ſilitudineʒ cum aqua in dya⸗ phanitate.qꝛ (laudent nomẽ dñi rõne creatio nis ſue.hec ꝑ ſe deum nõ laudant ſed ſunt no bis materia laudandi deũ. pſtrinxit ⁊ cõcluſit celeſtia deũ laudantia ⁊ ſubiungit quare illuʒ laudent dicens. AQuia ipſe dixit et ſacta ſunt:ipſe man⸗ uia ipſe) dñs (dixit).i.voluit.ſuũ enĩ di⸗ cere eſt velleſet facta ſunt) ꝑ verbum ſuuʒ ꝓut voluit(ipſe mandauit) verbo ſuo.i.pᷣcepit fie⸗ ri (et creata ſunt) de nihilo.q.d.merito hec oĩa laudant deũ qui fecit ea qꝛ ſla volũtate et pꝛe cepio creauit omia. Nulla virtus maioꝛ nul⸗ la laus ſublimioꝛ:dei iuſſiſſe feciſſe eſt: vna na tura iubet et facit.deus iubet:deus facit:ꝑ ver bum.i.ꝑ chꝛiſtũ iſta creata ſunt.nemo enĩ di⸗ cit:nemo mandat niſi verbo.Et Statuunt ea in ſeculu et in ſeculũ ſeculi: tatuit).i.ſtabiliter oꝛdinauit ea ſcʒ ange⸗ ecevin poſuit et nõ pᷣteribit. los virtutes omnes:omnia celeſtia: omia ſu⸗ NVontes et omnes colles:ligna fructi ctum hec vero ꝑ magnitudinẽ munim coi perioꝛa ciuitatem ſuꝑnam bonã ſanctam bea. tam in locis ſuis et oꝛdinib.(in ſeculum et in ſeculuũ ſeculi).i.ineternuʒ manſura:ſaltem ᷣm ſubſtantiã qꝛ et ſi pꝛeterit huius mundi ſigu⸗ ra nõ tñ ſubſtantia (pᷣceptũ poſuit .i.legẽ et cõ ditionẽac oꝛdinẽ intranſgreſſibilẽ eisampo⸗ ſuit vt ei obediat ⁊ eum laudent hoc enim erit negociũ eoꝝ ſemꝑ laudare dñm c(et nõ pꝛeteri bit quin fiat ſed fixũ et ꝑmanens erit laudant enim omnia vel in ſe vel in alijs. Gandis ho minis honoꝛ ⁊ grandis infelicitas aſtra ⁊ ele⸗ menta homini ſeruiũt ⁊ ipᷣe creatoꝛẽ ſuũ igno rat.Lotus mundus deo obedit ⁊ pᷣceptuʒ dei meminit ⁊ homo ſolus nõ meminit.DO infelix hoim genus. Deinde poſtquã dixit de laudi⸗ bus celeſtiũ ↄuertit ſe ad terrena ⁊ ait. — Aaudate dũm de terra:dracones ⁊ oms ¶ Laudate dñm)o vos creature que eſtis(de terra) vel in terra in quo hoꝛtat᷑ nos vt ↄſide⸗ ratione eoꝝ que ſunt in terra laudemꝰ deũ que conſiderata aperiũt dei laudẽ ſcʒ (dꝛacones)qͥ in cauernis terre circa aquas manent ⁊ ꝓdeũ⸗ tes de ſpeluncis in aere ferunt᷑ et aer ꝑ cos cõ⸗ citatur quibo nõ ſunt maioꝛa animantia ſuper terrã ⁊ ideo ab eis cepit.ꝑ dꝛacones etiã cethe⸗ grandia que in abyſſis aquarũ habitant intel ligunt᷑ et om̃es abyſſi.i.ꝓfunditates aquarũ que latent in viſceriboterre ⁊ maria omnia ⁊ ꝑ hoc notat elcmentũ aque. Vgnis grando nix glacies ſpiritus pcel larum:que faciũt verbũ euus. ¶Wanis) et ꝑ hoc notat elcmentũ ignis.grã⸗ do qui fit in ſuꝑioꝛi parte aeris (nix) in media (glacies)in inferioꝛi(ſpiritus ꝓcellarũ.i.ven tus tempeſtatũ qui ꝓcellas facit in mari lau⸗ gent nomen dñi etꝑ iſta quatuoꝛ tangit᷑ elemẽę tum aeris (que faciunt verbũ eius).i.obediũt ſermoni ⁊ pcepto dei faciendo id ad qð ex di⸗ uina inſtitutõe oꝛdinant᷑ qꝛ vᷣbo dei omni mo tu ſuo deſeruiũt. Quicqͥd hic acciderit nõ niſi de voluntate dei accidit et ſi nõ intelligimꝰ qͥd quare fiat demus hoc ꝓuidẽtie dei qꝛ nõ fitſi ne cauſa et non blaſphemabimꝰ. Erubeſce o homo omnia que videmꝰ in mũdo nobis ſer uiunt ⁊ faciũt verbũ eius ⁊ tu nõ facis. fera et omnes cedri. — om̃s colles) ſcʒ minoꝛes montes et eleuatiões et ꝑ hoc notat᷑ elementũ terre (ligna fructiſera et oms cedri)laudent nomẽ dñi hec enĩ ꝑ fru⸗ J Hontes) ſcz maioꝛes eleuationes terre et laudationẽ. hec omnia habent locũ et oꝛdinẽ ſuũ et ꝓ modo ſuo implent vniuerſitatis deco rem et ſic laudant deũ. Ipᷣa ergo.i.nos ex cõſi deratione eoꝝ hoꝛtat᷑ laudare dĩim. olugres pennte. Bedie nanimalls ſilueſtria etvniuerſa pe coꝛa)ſcʒ domeſtica vel beſtie.ſ.maioꝛeset vni uerſa pecoꝛa)ſcʒ minoꝛaſſerpentes).i.anima⸗ lia reptantiatet volucres pẽnate)i.animata ꝑ gerẽ ſe mouentia laudent nomen dñi. O mia iſta inuitant᷑ ad laudeʒ dei et ipᷣm laudant in⸗ quantũ in eis relucet bonitas diuina ⁊ cũ cõ⸗ ſiderata pariũt laudẽ dei ſunt materia laudiſ intelligibilibo creaturis ct hoꝛtant᷑ nos vt eoꝝ conſideratiõe deũ laudemꝰ.O mnia laudant dũm qꝛ omnia ſtant in oꝛdine ſuo et nihilnu tat naturã ſuã abſq; ſolo hoĩe cui omnia ſunt ſubiecta ⁊ cuiꝰ cauſa ſunt facta.Deide ad infe rioꝛes rõales creaturas ſcʒ ad hoĩes venit.d. Peges terre et omes ꝓpli: pꝛincipes et Hymnus omnibe ſctis eius omnes iudices tere. Reges terre)icʒ maioꝛes ⁊ pᷣſidenteset om̃es ꝓplłiſcʒ minoꝛes et ſubditi pncipes) qͥ dñant᷑ ſub regibocet om̃s iudices terre)a regibo pꝛin cipib ad determinandũ cauſas hoc eſt omis cõditio ei cuiuſeũq; oꝛdinis hoĩes ſcʒ laudent nomen dñni.Attendeo homo qui tibi grandiſ videris qꝛ poſt beſtias ⁊ vniuerſa de te dẽ et ni hilominꝰrecole qꝛ pꝰoĩa es fac: de limo tre. Auuenes et virgines ſenes cum iunio ribus laudẽt non nomen eius ſolius. NJuuenes et virgines ſenes cum iunioꝛiby) id eſt de omni ſexu ⁊ omni etate hoĩes (laudẽt nomẽ dni) Ergo nec occupatio viroꝝ nec fra gilitas feminarũ nec debilitas ſenũ nec volu⸗ ptas iuuenũ debent excuſare a laude dei? hoc ideo (qꝛ exaltatũ eſt) ſuꝑ omnẽ creaturã (no⸗ men eius ſolius)ompᷣs eſt enim nomen eius⁊ nemo exaltat᷑ niſi ſub eo ⁊ ꝑ eum. Nemo ergo querat exaltari nomen ſuuʒ.vis exaltari illi te ſubde qui nõ poteſt humiliari. Et qꝛ ſupꝛa di xit pꝛius de celo ⁊ poſtea de terra ſubdit nunc de omnib ſimul dicens.Et vt vłr dicõ3. Confeſſio eius ſuper celũ et terrã: et ex uit coꝛnu ꝓpli ſui. L pꝛimere poſſit qꝛ omnẽ creaturaʒ tranſcendit. AVel (confeſſio)laudis(cius)eſtſuꝑ celũ ⁊ ter⸗ ram)i.illi omnia ſuꝑioꝛa accepta per celũ et laudẽt nomen dñi: qꝛ exaltatũ eſt ¶ Conkfeſſio eius i.laus que ſibi debet eſtęſu per celum et terra omnia celeſtia ⁊ terrena ſu⸗ perans.i.pluſq; celeſtis ⁊ terrena creatura ex⸗ omnia inferio:a accepta ꝑ terrã confiten? vel in ſe vel in alijs qꝛ attendentes ea laudant euʒ et de celeſtibo et terrenis laudent ergo eum etiã ideo qꝛ(et exaltauit coꝛnu).i.ſublimitatẽ et di⸗ Mogo enim coꝛnu ꝓpyli ſui humile eſt in tritu ris et tribulationibo tunc vero exaltabit᷑ quan do ad iudiciũ venerit ipᷣe e mõ ſit. lo appꝛopinquanti ſlib. vmnus).i.laus dei cum cantico (om̃ib ſanctis eius)ſcʒ firmis ꝑ ſpemcfilijs iſrł ſcʒ vi gentibo deũ per fidem.hi ſunt ſancti quiba de⸗ bet eſſe hymnꝰ (populo appꝛopinquanti ſibi) per charitatẽ hi ſunt filij irł iſtis modo com⸗ petit hymnus ad tꝑs quibo et in fine erit hym nus ꝑpetuus q iſti digni laudent deũ in pꝛe⸗ ſenti et ſempiterne laudabũt in futuro hymnꝰ eſt laus dei cum cantico et habʒ hec tria.ſ.can ticum et laudẽ et dei quoꝝ ſi vnum deſit hym nus nõ eſt hunc ergo modo accipiant et dicãt ſancti in fine eternũ hymnũ accepturi.Ande dicit᷑ in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te.¶(Hꝛõ0. Excelſoꝝ edium ſuꝑeminens excelſa ptãs deus ↄcede famulis tuis vt ſicut cũcta que cir cuimus te iubente SWBeconua que pᷣcipiste cuſtode ſeruent᷑. Pesdo. — . S ſalmus e exhoꝛtatõe omniũ ſide tellectu.i.coꝛde et in bono oꝑ. Antate domino cã - iici nouũ: laus eius in ecclia ſctõx. ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓphᷣa dauid. Zitulus allła. poſt omnes enim creaturas quas in pceden⸗ ti pſalmo monuit laudare deuʒ hic inuitat ad nouũ canticũ ꝓ nouitate incarnatiõis et lau⸗ dare deuʒ ꝓ ſpiritualibo beneſicijs. Materia: inuitatio fideliũ ad nouuʒ canticũ ac iuſticia exercenda in malos iuſto dei iudicio et ſctõꝝ exaltatio. Intentio:monere ad laudandũ deũ et in voce ⁊ in intelłectu ⁊ in oꝑe bono.Snĩa in generali ꝓpha in iſto pſalmo inuitatom̃s fi deles ad cantandũ dño canticũ nouũ ꝓ noui tate qua ds veteribo facti funt noui ⁊ ꝓ victo⸗ nia ꝑfecia quam in ſcdᷣo aduentu chꝛiſti ad iu diciuʒ ſunt habituri qꝛ tunc ſancti cuʒ chꝛiſto regnabüt ineternũ ⁊ oppᷣſſoꝛes eoꝝ detrudent in infernũ et hoc cedet in augmentũ gloꝛie ele coꝛum. Snia in ſpeciali. Exhoꝛtans itaq; fi deles ad cantandũ ait. (Cantate) vos fideles nouus ꝓplusono)iad honoꝛẽ dñiſcanti⸗ cum nouũde nouitate recreatõnis:de myſte⸗ rio redemptõis de ꝓmiſſione eterne heredita⸗ tis:et cum exultatiõe pᷣdicate mandatũ nouũ. Qui vult cantare hoc canticuʒ diligat eterna vt fiat nouus.vetus enĩ homo canticũ vetus⁊ veteris teſtamenti cantat de terrenis.nouꝰaüt homo canticũ nouũ et noui teſtamẽti cãtat de ſpũalib.hoc cãticũ eſt pacis charitatis et vni tatis ⁊ ideo declarans vbi ⁊ a quibo debetcan tari hoc canticũ ſubiũgitlaus eius)⁊ ei grata eſt/in eccłia ſctõ⁊).i.in ſocietate catholicoꝝ et ↄgregatõe fideliũ.hec enĩ laus cantãda eſt in eccĩa catholica⁊ a ſctis qͥ ſunt iſrł. Uñ ſubdit. Tetet᷑ iirl in eo qui fecit eũ: et filie ſxon Fltet in rege ſuo. Letet᷑ſcʒ ſpe licet hic multa patiat᷑ ciſr ).i. ꝓpłs h̊videns deũ ꝑ fidẽ nõ in auro neq; in ar „ gento nec in vanitatibo huiꝰmũdi ſedin eo qͥ fecit eum nõ ſolũ pᷣmo ſed⁊ ſcðᷣo.i.creando in oꝑpiby boniſ vt fiat iſr! ab ipo eni eſt leticia nſa q nos fecit felices⁊c filie ſyonidem qð iſrł.i.fi lie ecckie ſcʒ anime fideles deũ ꝑ fidẽ ↄtemplã tescexultẽt in rege ſuo)nõ in terreno ſed celeſti nõ in moꝛtali ſed eterno ſcʒ dño nr̃o ieſu chꝛi tienter oppꝛeſſiones p deo ſuſtinentes iin ſalu tem)eternam ſed ſuꝑbos humiliabit in moꝛ⸗ tem eternam. O mnis eni qui ſe exaltat humi⸗ lia bitur et qui ſe humiliatexaltabit᷑. In futu⸗ ſto qͥ eſt creatoꝛ ⁊ recreatoꝛ ac rex noſter qꝛ ipe Hr fecit et refecit ac regit nos.ct. „ —— ano et pſalterio pſallent ei. Laugent)ſcʒ fideles (nomen eius)id eſt de um regem ſuumin choꝛo).i. in cõcoꝛdia fidei ac moꝛum bonoꝝ ⁊ virtutum. Quia ſicut in choꝛo cantantiũ quiſquis voce diſcrepauerit offendit auditum et ꝑturbat choꝛum ſic quiſ⸗ quis eſt diſcoꝛs in ſocietate ſanctoꝝ ⁊ diſſonat pturbatõne pꝛauoꝝ moꝛuʒ offendit domini⸗ cum auditum. non eni placet deo in diſcoꝛdia laus vel ſacrificiũ.(ſin tympano)vbi coꝛiũ ex tenditur.i.in carnis moꝛtificatõe vicijs ſe cru⸗ Laudent nomen eius in choꝛo: in tym⸗/ — cifigendo (et pſalterio).i.impletõne celeſtium pꝛeceptoꝝ et ſpirituali operatõne pſallent ei⸗ vt nõ ſola vox ſonet ſʒ et manus cõſonet ⁊ ver bis facta cõcoꝛdent.Talis enĩ modulatio eſt deo acceptabilis vbi eſt conſonantia vocis et opis.ideo aũt pſallant Muia beneplacitum eſt dño in populo ſuo:et exaltabit manſuetos in ſalaitẽ. ₰ olim dixerat penitet me feciſſe homineʒ: venit peccata dimittere: vitam eternam ꝓmittere:auerſum cõuertere:pugna⸗ (et)ideo ex⸗ altabit) in iudicio (manſuetos) et humiles pa „ enĩ pꝛo impijs moꝛi tem adiuuare:vincentẽ coꝛonare. ¶ QDui beneplaciũ eſt) et cõplacet mododo mino in populo ſuo)ſpecialiter ab eo electo qꝗᷓ ro itaq; exaltabit manſuetos et ideo. Exultabunt ſancti in gloꝛia:letabiitur S in cubilibus ſuis. xultabunt)hic (ſancti in gloꝛia ꝭi.in teſti monio bone cõſcientie quia hec eſt gloꝛia no⸗ ſtra.velin gloꝛia) bonoꝝ operuʒ quia gloꝛia eſt bonoꝛuʒ actuum frequens laudatio. Sed gloꝛia ſtultoꝝ eſt popularis terrena et tranſito ria quia omis gloꝛia carnis quaſi flos feni.de qua gloꝛia(letabuntur) nõ in aplauſu ⁊ fauo re populari nõ in diuitijs et delitijs nõ in ſpe⸗ ctaculis et fabulis ſʒ ſin cubilibo ſuis).i.in cõ ſcienſijs et in coꝛdibus ſuis quia omis gloꝛia filie regis ab intus.Et merito exultabũt quia habent tam bonum dñim qui dat peccanub⸗ gram et immeruis vitam eternaʒ. Sed ne ſu⸗ perbiendo et ſibi placendo offendant oculos dei qui iſta donauit. Exrultationes dei in gutture eoꝝ:et gl⸗ onclgiten in mani eozum. Ecrultatõnes dei) nõ ſui erunt (in gutture) vel faucibo (ecoꝛum).i.in lingua et voce. Sic enĩ letantur in cubilibo et gutture.i.in coꝛde et voce vt nõ ſibitribuant ꝙ boni ſunt ſed deo a quo acceperunt quod ſunt et ſperantid quod nondum ſunt(et gladij ancipites).i.ex vtraqʒ parte vel bis acuti.i.ſermo dei qui acutus eſt veteri et nouo teſtamento vnde ſumunt quod p̃icant.vel qꝛ ſermo ipſe tꝑalia et eterna pꝛo mittit:erunt (in manibus).i.in poteſtate (coꝝ) vt dicant vbi velint et cui velint nõ timeãt po teſtatem:nõ cõtemnant pauꝑem ⁊ cuilibet mi niſtrent ꝓ captu ſuo. Et ho Ad faciendam vindictã in natõnibo:in/ crepationes in populis. ¶ Afaciendam vindictaʒ in nationibe) id eſt ad hoc vt illo gladio bis acuto occidant pec⸗ catoꝛes vt ſic viuificentur ⁊ nobis incoꝛpen⸗ tur qui nos ſibi pꝛius incoꝛꝑabant.ſcom illö Ego occidam et ego viuere faciã.Et ne pute tur gladius ſanguinem fundens determinat ſubdens id eſt ad faciendas increpationes in populis) vel obiurgationes et coꝛrectio⸗ nes. Accipe et tu gladium bis acutum incre⸗ pa amicum tuum dicens. Qualis homo es: qui mundum diligis et dimittis eum a quo fa ctus es. Qui terrena concupiſcis ⁊ celeſtia nõ amas.Qui vicijs adheres et virtutes conte⸗ mnis.Cũ ceperit erubeſcere et cõpungi feciſti vulnus de gladio ꝑuenit ad coꝛ moꝛtu eſt vt viuat. Et. Ad alligandos reges eoꝝ in compedibꝰ t nobiles eox in manicis ferreis. Ag allegãdos reges eoꝝ in cõpedibo).i.in pᷣcepa dei (et)ad alligandosnobiles eoꝝ in manicis)vel vinculis(ferreis).i.dei mãdatis que dicunt᷑ vincula ferrea qꝛ ſunt inſolubilia His viculis ligant᷑ reges et nobiles ſeculi ab infirmis ⁊ ↄtemptibilibo mundi qᷣs elegit de vt ↄfunderet foꝛtia ⁊ iſti ligant nobiles et po⸗ tentes ne ꝓgrediant᷑ ad illicita. Yerrea vincu⸗ la ſunt q;din timent ament et aurea erunt qꝛ ꝑ fecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Initiũ qui⸗ dem ſapie timoꝛ dñi. Incipit &᷑ avinculis fer⸗ reis ⁊ finit᷑ ad toꝛquẽ aureã.incipit a timoꝛe et ↄſũmat᷑ ad ſapiam. Et ad hoc hũt gladigs. Vlt faciant in eis iudiciũ cõſcriptũ:glia bec eſt omnibꝰ ſanctis eius. . At faciant in eis iudiciũ ↄſcriptũ).i.a pꝛi⸗ bus ſancitũ ⁊ decretũ hoc eſt vt ſic eos iudicẽt quomõ in ſcpturis ſcis digeſtũ eſt vt iniũgãt eis legẽ pnie fᷣm traditionẽ ſcpture et cõcludit glia hec eſt omnibo ſciis eius) ita ſcʒ vt dictũ eſt ſcʒ ꝙ ꝑ totũ mundũ hec agunt ſancti qꝛ ſic gloꝛiant᷑.ſic exultãt in faucibo.ſic letant᷑ in cu⸗ biliby. ſic exultant in głia.ſic exaltant᷑ in ſalutẽ ſic cantãt cãticũ nouũ.ſic dicũtalla coꝛde oꝛe et vita. VUlgłlia hec eſt oĩb ſctis eius).i.qꝛ ita faciũt ↄſequenter gloꝛiã eternã et ita vixiſſe eſt cauſa gloꝛificatõis ſctõꝝ.·¶ UWel de futuro ex⸗ ponit᷑ ſic exaltabit manſuetos ettunc.Exul⸗ tabunt ſancti in glłia)eterna nõ tranſitoꝛiacle⸗ tabunt᷑ in cubilibo ſuis) in diuerſis manſõibꝰ in celo eis iuxta diuerſitatẽ meritoꝝ aſſignatiſ ettunc.(Exultatões dei).i.laudes deivocales erũ:in gutture eoꝝ).i.in faucibs ⁊ oꝛe.q.d.lau dando in deo exultabũt qꝛ in coꝛde et lingua deũ laudabũt a quo eterna bona hũt (et gla⸗ dij ancipites).i.ſnĩa iudicij de bonis et malis eruntlin manibo).i.in ptãte(eoꝝ) qꝛ cum dñno iudicabũtet hoc.( Ad faciẽdã vindictã in na⸗ tionibo increpatões in ꝓplis). Ecce quãta glo ria et gaudiũ ſctõꝝ tunc erit qñ pauꝑes qͥ hic Dderiſui erant ptãtem vindicãdi in ſuꝑbos ha⸗ bebunt. Et qꝛ ab üla pena liberari nõ pñt iõ ſubdit᷑.Ad allegãdos reges eoꝝ in cõpedibꝰ et nobiles eoꝝ in manicis ferreis).i.invincu⸗ lis pedũ et manuũ tunc enĩ tyranni ligabunt mambo ⁊ pedibo in vinculis de qͥbs nõ erit eis hberũ exire ampliꝰ. Vt faciant in eis iudiciũ cõſcriptũ).i.ab angelis ⁊ oibo ſctis aꝑpꝛobatũ vel in pluribo ſcripture locis memoꝛatũ.Etne putes hanc ptãtem cſſe ſolis aplis addit⁊ (glo ria hec)ſcʒ ptãs iudicijceſt) nõ ſolũ apłis ſed ?⁊ (omnibo ſctis eius ſcʒ oĩbo ꝑfectis quiꝓ chꝛi⸗ ſto omnia reliquerũt vcl talis executio iuſticie diuine cedet in augmentũ glie electoꝝ qꝛvin⸗ dicta maloꝝ erit gloꝛia ſctõꝝ letabit᷑ enim iu ſtus cum viderit vindictã. Oꝛatio. Auctoꝛ totius bonitatis deus q omnẽ man uetudinẽ te humiliter ↄfitentẽ exaltas pꝛeſta vt ſicut ſctõs exultare facis in glia ita pntem eccliam cuſtodire digneris ab huiui ſeculi de Pſalmus de inuitatõe omniũ btõgxꝝ ad laudandũu deũ in ſeipſis iam gloꝛiſi⸗ EEEE catis ꝓ gloꝛia beatitudinis miſericoꝛ di ter collata eis. Q¶ Ip̈s. Cl. Andate dommũ i,in ſanctis eius: laudate eum in fir⸗ amento virtutis eius. — Anco⸗ pſalmi ꝓpha dauid. Titulus huiꝰ plalmi ſicut ſuperioꝝ eſt alla.i. laudate onjm. Inde eni incipit. ateria laus dei in ſanctis iam gloꝛiſicatis et beneficiũ gloꝛificatõis tan quã cauſa laudis. Intentio:monere fideles vt vehemẽti deſiderio anhelent ꝑuenire ad locũ gloꝛie ſcʒ btitudinid eterne vbi iugiter ſine fi⸗ ne valeant coꝛde ⁊ oꝛe deũ laudare. Snia in generali ꝓpha quibo in pꝛincipio libꝛi hurꝰ re⸗ cie ↄuerſatiõis foꝛmã oſtẽdit iam in illa celeſti hierłm receptis dicit in illis laudãdũ eſſe deũ qꝛ om̃ia eis dedit. Snia in ſpeciali ꝓpha &̊ in ſanctis iam gloꝛiſicatis monet laudare deũ.dð Laudate) vos om̃s beati et felices (dñm) ſcʒ deũ trinũ et vnũ (in ſctis eius)quos iam glo⸗ rificauit.i.ꝓ his que ſanctis ſuis ſcʒ vobis de dit(laudate eum in firmamento virtutis eius) qꝛ firmauit eos virtute impaſſibilitatis et im⸗ moꝛtalitatis.i.ꝓ eo ꝙ omni infirmitate ſubla⸗ ta firmamẽtũ his eterne virtutis inuexit ⁊ eos Eünne ſua ita firmauit vt amplius moꝛi non poſfſiin. Laudate eũ in virtutib eius:laudate eũ eanurei linẽ magnitudinis eius. P Laudate eum in virtutib eius)qꝛ eos du⸗ ici virtute decoꝛauit id eſt ꝓ eo qð moꝛtẽ cõ⸗ ſumens lmmutabilis vite gloꝛiã bis tribuitet ſecũ ineternũ regnare fecit laudate eum ſcõm multitudinẽ magnitudinis eius).i.aſſidue ⁊ ſi ne fine ſicut non eſt finis magnitudinis eius. vel qꝛ multos numero ⁊ magnos meritis eos fecit ſeu qꝛ młtiphario honoꝛe diſtinctas mã ſiones eis deputauit. ———— g pſalterio et cythara. Laudate eum in ſono tube: laudate euʒ Laudate eum in ſono tube).i.laudate eum vt regem qui vos in bello veſtro cõtra diabo⸗ lum foꝛtiter pugnare⁊ vincere fecit.tuba eniʒ terribilisvel in bello ſumit᷑ vel in aduentu re⸗ gum apparat᷑ laudate in pſalterio.i.vt deum ſummũ qui vobis de celo legis mandata im⸗ plere pꝛeſtitit et vos ſũmos fecit.pſalteriũ eni in laudibo dei ſonat ⁊ a ſũmo ſonũ reddit⁊ in cythara).i.vt ſponſum qui vos moꝛtificatos carne viuificauit et ab imis liberauũ.cythara enim ſponſo cantat ⁊ neruis extẽſis ab imo ſo nat ¶Añ in tuba rex eſſe ſignificat.in pſaltenio deus. in cythara ſponſus. H TLaudate eum in tympano et choꝛo:lau ee eum in coꝛdis et oꝛgano. n Laudate eum in tympano).i.in carne mu tata ⁊ incoꝛruptibili nullã terrene coꝛruptõis infirmitatẽ habẽte hoc eſt de incoꝛruptõe car nis et ꝓ eo ꝙ moꝛtificatũ coꝛpus ſit immoꝛta⸗ litate donatũ. tympauũ eni fit de cꝛio exten⸗ ſo ſiccato et firmato (et)in (cqmis).i.in vocis coꝛdiſq; ↄcoꝛdia vel in ſocielate ↄcoꝛdi ⁊ pa⸗ cata. choꝛus enim eſt tꝑata ⁊ vnanimis vocũ collatio ⁊ qꝛvos choꝛis angelicis ſociauũ(lau date eum in coꝛdis etoꝛgqno).i.in carne iam a coꝛruptõe libera cuʒ cõcòꝛdi diuerſitate hoc eſt de collata abſtinentia ? ꝓpter cõſonãtes lau dum differentias ac ꝓ eo ꝙ ꝑ ciboꝝ abſtinen tiam retoꝛtis viſcerib ↄcupiſcentijſq; euictis carnalibo digni inuenti eſtis regno dei ad cõ⸗ cinnendas laudes diuinas. Coꝛde quippe ca ro ſunt ſed iam a coꝛruptõe liberate quibo ad⸗ dit oꝛganũ nõ vt ſingule ꝑ ſe ſonent ſed vt di⸗ uerſitate cõſonent ſicut in oꝛgano fieri ſolet ha bebunt enim etiã tunc ſancti differentias ſuaſ cõſonantes et cõſentientes ſicut fit ſuauiſſimꝰ cantus ex diuerſis quidẽ ſed nõ inter ſe aduer ſis ſonis. Stella enim ab ſtella differt in cla⸗ ritate ſic ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ. Laudate eum in cymbalis bene ſonanti bus:laudate eum in cymbalis iubilatio nis: omnis ſpũs laudet vOm. Zaudate eum in cymballs bene ſonãtibo) eſt in his qui ſe inuicẽ honoꝛantes laudant deũ ⁊ delectant eo ꝙ ſe inuicẽ honoꝛe Fenene runt. Cymbala enim inuicẽ ſe tangulit vt ſo⸗ nent et ideo in cymbalis laudare deũ eſt dum quiſq; honoꝛat᷑ a ꝓximo nõa ſeipᷣo ⁊ inuicẽ ſe honoꝛantꝙ dant laudẽ deo vñ ne putes cym bala ſine anuma hic intelligi ſubdit (laudate eum in cymbalis iubilatõis) Jubilatio enim S D èMVW . —“= * R eſt laus dei ineffabilis que non niſi ab anima ſpirat laudet dñm) qꝛ nihil habet vocem niſi dʒð ſpirat ⁊ ideo idem eſt ac ſi diceret omne qð poteſt foꝛmare vocem laudet dñm.i.in laudẽ dei vocem ſuã ꝓferat vel ex intentiõe laudent dñm ſi rationẽ ꝑticipant vel dent mate ã lau dis alijs ſi rationẽ nõ participãt. Quia enim omnia ſpũaliter intelligi vult apto fine con⸗ cludit omnis ſpũs laudet dñm. In hoc ergo regno nõ caro nõ ſanguis nõ coꝛruptio ſʒ ho mo iam ſpiritalis totus effectus deũ qui ipũs eſt ſpiritualiter laudare nõ deſinat. Vel etiam ꝓpheta in iſto pſalmo inuitat ciues celeſtes ad laudem dei ꝑpetuã ꝓ gloꝛia beatitudinis ipᷣis collata.Pꝛimo in generali ↄſequenter in ſpe⸗ ciali et pꝛimo /ꝓ gloꝛia exhibita chꝛiſto et eius matr Scðo ommniby ſpiritiby angelicis. Ter cio hominibo electis in diuerſis ſtatibo poſitis ſic incipiens. — in firmamento virtutis eius. mesdñm)qui vos in eterna beatitudine col⸗ locauit in ſanctis eius)i.p gloꝛia ſanctis ſuis ſcʒvobis ipᷣis iam ſanctis⁊ beatis collataclau date eum in firmamẽto).i.ꝓ gloꝛia collata fir mamentocvirtutis eius) ſcʒ ieſu chꝛiſto capiti qui eſt firmamentũ ⁊ virtus dei in exequendo et ꝑficiendo om̃ia ⁊ matri eius virgini gloꝛio⸗ ſe que etiã firmamentü vᷣtutis eius dicit᷑ qꝛ oĩ⸗ bus titubantiby in paſſiõe ipᷣa ſola ꝑſtitit in fi⸗ Taudate eumin virtutib eius: laudate Mm multitndin? magnitudis eiꝰ. quo ad naturã ⁊ ↄfirmatõe quo ad gramllau date eum ſᷣm multitudinẽ magnitudinis eiꝰ) id eſt/ꝓ głia multa ⁊ magna collata pꝛiarchis etꝓphis in quibo relucet młtitudo magnitudi nis diuine bonitatis qꝛ eis ſecreta ſua reuela⸗ nit ꝓmiſſiones fecit ⁊ eas adimpleuit. Laudate eum in ſono tube: laudate euʒ in pſalterio et cythara. „. collata q fuerũttube ſonãtes fidẽ.ſ.pP munduʒ pᷣdicantes (laudate eum in pſalterio).i.ꝓ głia euangeliſtis collata qͥ de ſuꝑna ſcripſerũt głia ſicut pſalteriũ a ſuꝑioꝛi reddit ſonũ et cythara id eſt ꝓ glia innocentibo collata. cythara eniʒ dulciter ſonatet nil dulcius ſonat qᷓ; vt inno⸗ center quis viuat. Laudate oñm in ſctis eius:laudate euʒ udate) vos om̃s gloꝛie dei iam confoꝛ⸗ audate eum in virtutibo eius).i. p gloꝛia angelicis ſpiritibo data qͥ ſunt eius ⁊ creatöõne Laudate eum in tympano et choꝛo: lau — .gate eum in coꝛdis et oꝛgano. tyriba collata qͥ ſicut tympanũ in martyrio ſũt extenſi ⁊ pelliba ꝑcuſſi refona batlaudẽe chꝛiſti (cetchoꝛo). i. ꝓ gloꝛia choꝛo ſacrarũ virginuʒ collaꝶ.ipaꝝ eni eſt ꝓpꝛiũ ducere choꝛos poſt agnũ laudate cum in coꝛdis).i.p gloꝛia ſan⸗ ctiſↄfeſſoꝛibo collata ipᷣi eni fuerũt coꝛde ꝑ cõ oꝛgano diuerſi ſoni ꝑ diuerſas fiſtulas emittũ tur ⁊ melodia efficit ac ↄcoꝛdia ſic a docioꝛib⸗ multe ſnie libꝛoꝝ veteris ⁊ noui teſtamentip⸗ ferunt᷑ vnam facientes ↄcoꝛdiã vᷣitatis. ————— is:omnis ſpus laudet oſm. = augate eum in cymbalis bene ſonãtibo) id eſt ꝓ gloꝛia pᷣdicatoꝝ ſcʒ oꝛe ⁊ oꝑe benepᷣdi cantiũ et ad cõuiuiũ ecernũ vocantuiũ (laudate eum in cymbalis iubilatõisxi.ꝓ gloꝛia ſiłrpᷣ⸗ dicatoꝝ in leticia et deuotione coꝛdis aduerſa pacientiũ ⁊ pᷣdicantiũ (omnis ſpũs)ſcʒ ange⸗ Kus ⁊ humanꝰ llaudet dñm)qui nõ niſi ſpũa liter eſt laudandꝰ et hoc vtiq; faciũt qꝛ ibi pↄti⸗ nue deü laudant. vſus cõmunis erat in templo ſcʒ tubã pſalte⸗ rium cycharã tympanũ choꝛũ oꝛganũ et cym bala. autẽ addit in coꝛdis nõ refert ad ſpe⸗ ſtrumenta queꝑ coꝛdas ſonant.fuerunt enim pꝛeter pſalteriũ et cytharã alia quedã inſtru⸗ menta ꝑ coꝛdas ſonantia quoꝛũ vſus comu nis nõ erat ⁊ hec ſub coꝛdis compᷣhendit.pᷣᷣ cioꝛum autẽ ſeptem inſtrumentoꝝ ſufficienti ſic patet. Quia ſᷣm boeciũ in pꝛincipio muſi⸗ re ſue.muſica inſtrumẽtalis aut fit neruoꝝ ten ſione aut ſpũs inſufflatiõe aut rei cõcaue ꝑcui ſione. Si neruoꝝ tenſione vel reddit᷑ſonus a ſu ꝑioꝛi et ſic eſt pſalteriũ vel ab inferioꝛi et ſic eſt cxthara. Si ſpiritus inſufflatõe aut huma no aut aliunde collecto. Si humano vel ↄti⸗ nno ⁊ ſic eſt tuba vel interpolato et ſic eſt cho⸗ rus qui eſt pellis habens duas cicutasynam per quam inſufſlat᷑ etaliam ꝑ q; ſonũ emittit. Si aliũde collecto ꝑ folles ⁊ ſic ſuntoꝛgana. Hue antẽ ſonant ꝑcuſſione vel ſonãt ꝑcuſſio⸗ ne pellis extenſe ⁊ ſic eſttympanũ vel eris ca⸗ uati et ſic ſuntcymbala que inuicẽ ꝑcuſſa acu tum ſonũ qᷓ etia tinnitus dẽ reddut. ¶ DHꝛõ audate cum in tmpano).i.p gloꝛia mar temptũ tꝑaliũ graciles. ꝑ carnis moꝛtificatõʒ extenſe et ab humoꝛe culparũ deſiccate (etoꝛæ=⸗ gano).i.ꝓ gloꝛia doctoꝛibo collata ſicut enĩab Laudate eum in cymbalis bene ſonanti nue deü laudant. ¶ Scom ſenſimm literaleꝗq planus eſt ponit hic ſeptẽ inſtrumenta quoꝛũ ciale inſtrumentũ ſed generaliter ad omnia in ¶ Armonie noſtre ſuauiſſimũ melos:quino ſtri pectoꝛis modulamina nunc fletib:nũc ge mitibo pꝛecipis exerceri: pꝛeſta queſumꝰ dne vt dum illa ſpiritali affectu cõcinimꝰ ꝑpetuali bus choꝛis inſerti te cum ſanctis omnibo col⸗ laudemus crdĩã mno. Ter quinqgenos dð canitoꝛdine pſalmos. ¶ Uerſus bis mille ſex centos ſex canit ille. Menerab ili paria Tudalli carthuſie7. arata finit feluciter. . r” 46 octoꝝ placido ſuſcipiare ſinun. Augrediare domos arcas penerralia cellat. bus: laudate eum in cymbalis iubilatio Multa det hoſpicii bybliotheca ibi. ₰— —2 Expoſit o in pſalteniũ diligenti caſtigatõe ex Perge ludolfe foꝛas: variaſq; feraris ĩ vrrboo. — ſionũ tuax eripe me ð fancibyiferni.Glo. 9* eche neiſeipenarepeoet laureati Pſal enitentiales elegantes et deuo0oll. Eu mihi miſero: qꝛ iratũ aduerſuʒ me cõſtitui redemptoꝛẽ meũ:et legẽ ſuã cõtumaciter neglexi. Iter reetũ — penetraui:et vbiq; laboꝛ ⁊ anguſtie. VUnꝰ aut alter ex gregibo bꝛuthoꝝ: etinter luſtra ferarũ habitatio mea. In an xietatibꝰ cumvoluptate vᷣſatꝰ ſuʒ:et in ſentibo cubile meũ ſtraui. Etob/ doꝛmiui in interitu:⁊ ſꝑaui requiẽ in toꝛmẽtis Nũc & qͥd agã: q̊ͥ mei tãtis ꝑicuł vertã: ſpes adoleſcẽtie mee coꝛruer̃t oẽs Et fact?ſum nau frago ſilimꝰ:qqͥ mercibo amiſſis nudꝰ enatat ia- ctatus ventis ⁊ pelago. Elongatſum a poꝛtu et viã ſalutis nõ appᷣhendo:ſj rapioꝛ ſiniſtroꝛ ſum. Video tenuiter quidẽ: ſed hinc mihi gra uius duellũ qꝛ iraſcoꝛ mihimet: et anime mee ſum infeſtus. Iraſcoꝛ pctis meis:ſed ingente miſeriarũ mole depᷣſſus ſum:nec eſt reſpiran⸗ di locus. Sepe fugã tentaui ⁊ vetuſtũ iugũ ex cutere meditatus ſum: ſed inheret oſſib.O ſi tandem excidat a collo meo:excidet ↄfeſtim ſi tu iuſſeris altiſſime.Oſi mihi ſic iraſcar: vt te Diligã vel ſero. Sed multũ timeo: qꝛ libertas mea meis manibslabefactaæſt. Juſte crucioꝛ: cõſenſilaboꝛe toꝛqueoꝛ digniſſimo.Quid mi⸗ hi ꝓcuraui demens:catenã meã ipᷣe cõtexui:et incidi volẽs inſidias moꝛtis. Rhetia mihi di ſpoſuit hoſtis quocunq; ibam:et pedibo meis laqueos tetendit. Ego aũt deſpexi ⁊ inceſſi ſe⸗ curus inter lubꝛica ⁊ in pctis meis mihi blan ditus ſum. Credidi iuuentutis decus oberra⸗ re:et ſecutus ſum quo me tulit impetꝰ.Et dixi mecũ qͥd ante mediũ de extremis cogitas: ba bet enĩ etas quelibʒ ſuos fines. Videtiſta deꝰ ſed irridet facilius erit adveniã:ↄuerti poteris cũ voles. Nũc ↄſuetudo peſſima ſuũ vẽdicat mancipiũ ⁊ inicibmanꝰfruſtra reluctãti.Quo fugiã nõ habeo:nã ⁊ egovinctſum:⁊ refugiũ meũ lõge eſt Woꝛiar i pctis meiſ:niſi auxuiũ mihiveniat ex alto. Nõ merui fateoꝛſʒ tu dñe miſerere⁊ extẽde manũ ꝑeũti Et memoꝛ ꝓmii Huocabo quẽ offendi nec timebon re⸗ uocabo quẽ abieci nec erubeſcã Spẽ pditã reſtituã audebo rurſuʒ e his te nebꝛis in celũ oclos attollere. Illic inhabitat redeptoꝛ meus:qͥ potẽs eſt ab inferis euellere. Et gelidis ꝗrtubo ſpm̃ infundere:⁊ extrahere iacentẽ Peſepnlcbo Ego in me perij:ſʒz in il⸗ lo mihi vita ꝑmanet:et ſalus ineternũ. Ille im perat moꝛti:ille vitã pᷣſtat ⁊ reſtaurat quis phi/⸗ bet ſperare melioꝛa.Auolentqͥ me terrificant: — —— ſponte deſerui: et ꝑ inuia longe late q; circũactus ſuʒ. Aſpera quelibʒ ⁊ inacceſſa MMoꝛs ma ſepulchꝝ⁊ ſtridoꝛ ac gemitgehẽne. Quã pẽtm meũ grande nimis ſed miſeratio di im menſa eſt. Peecaui infelix mala peioꝛilp qccu⸗ mulans ⁊ mihimet fui hoſtis acerrimꝰ.Merũ enimuero om̃s ſoꝛdes meas vna gutta vel te nuis ſacri ſanguinis abſterget. Attñ vñ mihi gemitus: frange ſaxũ hoc dñe: et fontes pruãt ex adamante duniſſimo. Yontes limpidi ſeatu riant:et detẽdãt in volutabꝛũ vbi aſſidue trux aper immergit᷑. Et diluant᷑ macule vetuſte et Piacele tibi poſſit habitaculü in me dum mi⸗ idiſplicʒ. Fiat mihi ꝑ nottẽ miſeriaꝝ meaꝝ recoꝛdatio ⁊ ꝑ diẽ ſpes ſalutis apparcat. Tem/ perem leta cũ triſtibo:ſʒ miſerationũ tuaꝝ ni⸗ quuã obliuiſcar. Ex quãtis me malis erueris? vt animã meã nõ deſerueris in piculis młtis. Tugeã penies de ↄmiſſis ad felicioꝛa ſuſpirẽ de memetipo metuã ſꝑ:de te nunquã deſpere. Fiat mihi talamꝰ meus purgatoꝛiũ meũ:etle ctulus meus lachꝛymaꝛꝝ. ↄſcius meaꝝ. Etin coꝛꝑe meo doleã puſquã pᷣceps coꝛruã in tar⸗ tara. Milerere dne miſerere: opus tuũ ne de ſtituas liberatoꝛ meꝰ⁊ ſpes mea vltima. Glo. Miſerere dolon meoꝝ dñe ſat ſuꝑq; olutatꝰ ſum: et in ſceno pctõꝝ meoꝝ narcui miſer. Et qͥ reſtat ampliꝰ: af es iutilit᷑ abijt: ⁊ vitã in ↄſilijs expẽédi. ãte oculos meos adeſt:⁊ domꝰnouiſſi ictio. diu me deludet dies hodiernꝰ ſub expectatiõc craſtini: q incipiã ad te reuerti. Siſte iaʒ flu ctac pcellas animi:illuina ↄſiliũ coꝛdis mei et meihã laboꝛibo impone. Qui intellectü de⸗ deras vt bñ agerẽ: tribuevolũtatẽ ⁊ i actũ diri ge:ne expꝛobꝛatõe tui muner ↄfundar Eripe me fuicio hoſtis tui:etne iſultet ĩ opꝰ mannũ tuarũ ꝓhibe:qm alt᷑q; phibeat nõ eſt: Libera me de ſupplicijs eternis ſit mihi ꝑs purgatõois laboꝛ me quo h ꝑſinglos dies exerceoꝛ. Reli quũ in hac vita ⁊ in his mebꝛis exige puſqu’ã veniat tꝑs egeſtat. Reduc me ivias tuas ante ſolis occaſũ:adueſꝑaſcit eĩ ⁊ nox ẽ amica pᷣdo nibo. Coge me ad te ſi vocare parũ ẽ deniq; vt libet: mõ ne pereã. Reſpice dne vide miſerere ſuccurre qm tu ſolꝰoẽs miſeriaſmeaſ noſti. G Ecoꝛdari libet muncrũ tuoꝝ devt ſit mihi ↄfuſio ante oculos ⁊ ruboꝛ in ge nis meis. Hic ci foꝛte miſereberis vbi nõ ꝓeſus oblitũ videris oĩm q mibi tribuiſti largitoꝛ opume.Qu mihi celũ: ſtellas (qͥd eni hoꝝ indigebas /tiu inihiviciſſidincs ꝑm crea ſti. Tu ſolẽ ⁊ lunã: in dies nocteſq;: tu lucẽ ac tenebꝛas diſcreuiſti. Aer eſtopus digitoꝝ tu rum ſerenitatẽ ⁊ nubes tu feciſti ⁊ vetos ⁊ plu uias.Cerraʒ aquis inuoluiſti: feciſti montes et maria valles planiciẽ fontes lacus et flu⸗ mina. Hec intus varijs ſeminibo fecundaſti: circũquaq; multiplici ſpecie decoꝛaſti. Her⸗ bis virentibo veſtiſti campos:diſtinxiſti colles floꝛib:⁊ ſiluas ramoꝝ. ſolijs. Yatigato requiẽ pꝛeꝑaſti:eſtuanti vmb:as arboꝝ et ad ocium receſſus ameniſſimos. Sitiẽti fontes lucidos eſuaenti baccas:omnis generis ⁊ refectionis quã multiplicis alimenta.Quã miltifoꝛmibo animantibo terrã ⁊ pelagus impleſti:et circũ⸗ fuſos tractus acris:qͥs cũcta dinumeret. Hec omnia pedibo hominis ſubieciſti vſq; ad oble ciationes varias amaſti homint᷑. NHec me mi nus:ideo qꝛ cũ multis: quin et ſingularia que dam tribuiſti mihi.Tu coꝛpus hoĩs pꝛe cun⸗ ctis creaturis tuis adoꝛnaſti:iu membꝛa miriſ oꝛdinibo collocaſti.O s illi imperioſum ac ſe⸗ renum ſpiritũq; tui capacẽ ⁊ ↄtemplatoꝛẽ cele ſtium ſtatuiſti. Addidiſti artes innumeras:qᷣ bus hec vita foꝛet oꝛnatioꝛ: eterne quoqʒ vite Pen dediſti.O ſtendiſtiviam qua gradiendũ 0 ꝛet:aperuiſti aduus in tabernacula tua:mo⸗ nuiſti quid cauendũ atq; vnde declinandũ ſit Deputaſti comitẽ ꝑpetuuʒ ac ducem: greſſus om̃s e ſpecula ↄtemplatus es:⁊ erroꝛes meos obſeruaſti. Cadentẽ ſuſtentaſti: labentẽ fu ma ſti:errantẽ direxiſti:ꝓſtratũ ſuſtuliſti:ſuſcitaſti moꝛtuũ. Miſeratus es laboꝛes meos:lotiens vbi nõ mucðia ſed odio dignus eram.Et qui bus meis meritis tam multa tam grandia gra tis ⁊ indignus hec accepi. Pꝛo his omnibus quid tibi retribuerim vides:verũtamen miſe⸗ rere iterũ:et ſuccurre qꝛ ſine te moꝛioꝛ. Ingra⸗ titudinũ mearũ ne reminiſcaris amplius: ſed ſaluam fac animã meã:nil iam de/ꝓpꝛijs viri⸗ bus ſperantẽ.Gloꝛia ppi. Octes mee in meroꝛe tranſierũt: et ter roꝛibo agitant innumeris:conſcientia coõcutit inſomnẽ ⁊ male mihi eſt. Sõ⸗ nus meus illuſionibo varijs turbat᷑:non mihi quietem afferens ſed laboꝛcẽ. Signũ peſtiferi euentus ꝓhibe dñe ⁊ occurre:qm aduentan⸗ tis moꝛtis eſt indiciũ.Dies meos in amaritu⸗ diniba exegi ↄſumpſerũt me cure immoꝛtales et anime mee litigio exaſperatus ſum. Coꝛꝑis mei ſarcina defeſſus ac curuatus ingredioꝛ et terrã inuitus aſpicio. Intus et extra mihi ipſe ſum moleſtus:vtrobiq; hoſtes domeſticos in ueni qͥ me peſſundederũt. Perſecutoꝛibo alie⸗ nigenis patuit ingreſſus:ei muroꝛuʒ cuſtodia deiecta eſt. Et ego ſomno grauis atq; incautꝰ inter tenebꝛas noctis oppᷣſſus ſum. Nulla mi hi ſpes ſalutis nullũ pᷣſidiũ aliunde:ſed in mi ſcdᷣia tua dneſperabo. Succurre accelera fer opem:et miſerere mei.Gloꝛia. IIrciũuallarũt me inimici mei ꝑurgen tes me cuſpide multiplici. O btoꝛpui ort. inter et cõtremui vehemẽter: hoꝛroꝛ moꝛtis ſuꝑaſtitit mihi. Incubui infelix in ba culum meũ ⁊ dixi ecce ꝑferam nec ſuccumbã Hon reſpexi ad oꝛientẽ nec vnde debuerã au xiliũ expectaui nec ſicut dignũ fuerat ſperaui. Pꝛopterea firmamentũ cui innixus eram me Deſtituit repẽte:et ego ꝓnus in terrã ſum ꝓſtra tus. Agnoui cadens quã debiliter ſtetiſſem: p dones inſultauerũtcoꝛruenti. Spoliarũt me diuitijs młtis queſuis mihi de longinquo:ta⸗ be et cruoꝛe defoꝛmauerũt me. ulnenibi gra uiſſimis confecerũt me ſemianimẽ ⁊ nudũ re⸗ liquerũt me in deſerto. Caput ⁊ pectus meum tranſfixerũt ſed ſubter pcoꝛdia mea debacha ti ſunt acerbius. Illicvulnus ſitu putruit:illic vite mee metus:illic dñe manus tuas adhibe velociter. VUiuis enim ſaluatoꝛ mi:⁊ hec aſpi ciens ex alto tacuiſti et paſſus es qꝛ ego ꝓme⸗ rui. Miſereberis foꝛtaſſe nec patieris in finẽ: qm iu ſolus potens es pᷣſcribere leges moꝛti. Jpße arcebis carniſices ab interitu meo:qm̃ in te ſpes mea magna eſt:ipᷣe ſaluuʒ me facies de manibo impioꝝ.Gloꝛtiaaaa. O gitabã ſtare dum coꝛrui:ve mihi qꝛ duriter nimis alliſus ſum. Quo ⁊ vn⸗ Qe redactus ſum:hoꝛreſco dum memi ni ⁊ ↄtremiſco grauiter. Sperabã de viribus meis:et mihi quedã magna ꝓmiſerã. Sõnia mihi fingebã ⁊ gaudebã:nunc deluſus exꝑgi ſcoꝛ cum lachꝛymis. Securus in ꝑpiculis fui letus in erũnis medijs poꝛtuʒ in tempeſtatib- putaui.Circũſpexi per nebulas:ſecutus ſum tranſuerſas⁊ toꝛtuoſasviuendivias ⁊ feliciter mulcentes. Noſti qm̃ tu ſemꝑ mihi fueras fi⸗ nis ſed ad te ꝑ meipᷣm venire credẽs retroceſſi inextricabiles amfract?. Sentio nũc inſidi as vbilibet piget erroꝛis tam longeui:nec ꝓpte rea ſubſiſto vbi ſit requies. O dio mihi ſum et ago cũcta cum faſtidio vim patioꝛ ⁊ aliud nõ licet. Nouũ ꝓpoſuũ mos vetuſtus oppmit:et cũ recta placuerũt relaboꝛ ad ſolita. Quotiẽs iam oſcitans ad vomitũ redij? ſubinde ſtoma chas dixi quouq; hec⁊ quis erit finis. Juſtũ ſuppliciũ animi inſolẽtis ſcio qdᷣ me ꝑdidit:ni hil eraʒ ⁊ ſuꝑciliũ erexi.Asgſcens nullã hoim fiduciniſi i deo et ſi parũ video illuceſcat cla rius. Aufer a me dñe pᷣſumptõis ſym ⁊ humi litatẽ tribue placetẽtibi. Ne qñ extollar incõ⸗ ſulte⁊ mihi de me mẽtiar ſʒ ꝑſeuer in tremoꝛe tuo. Limus etvmbꝛa tenuis ſum?t fum ante impetũ ventoꝝ ia mihi videoꝛvideri. Ita mi hi videar ſemꝑ ⁊ in hac opinione ꝑmaneã ſo⸗ — bꝛie ac ſalubꝛiter ſub vmbꝛa tua. Quotiena hinc pedem moucro concidã:et ludibꝛio ꝑſe⸗ cutoꝛibo meis ero. Scio ⁊ exꝑtus metuo ope⸗ ruit me iam ſimilis ruina.Et adhuc exurgere non valui:ſed inenarrabilibo vrgeoꝛ miſerijs. Jamdiu fedus verſoꝛ in ſanguinib:et in luto cõcupiſcentiarũ mearũ iaceo.Erige me chꝛi- tremis. Gloꝛia patil. ranciſci petrarche poet NeAkelſionales caute tũ ac ſobꝛie legendi. Jes effluunt et labunt᷑ anniſed in⸗ fclix ego nil cogito de peccatis me⸗ is. Quid faciã dñe aut quo ibo:cũ venerit vltimũ tempus meũ.Cla⸗ mabis me ad iudiciũ:⁊ requires a me de talen to mibi tradito rationẽ. Heu mihiqͥd reſpon debo tibi: cõfuſus territus ac tremens dicam. Mil dñe ſuꝑlucratus ſum:cõſumpſi etiam ne quiter talentũ tuũ. Quaſi neſeius diſſimula⸗ bis mecũ:interrogabis foꝛtunas meas et ſe⸗ riem vite mee. Domine tu ſcis omnia delicta mea:et ſculpta ſtilo ferreo in fronte gero. Di ſerere dñe ſeruo tuo:et nõ intres mecũ in iudi⸗ cium qꝛ ſuccumbo. Hec minus ad multundi nem miſeriarũ meaꝝ aſpiè ad magnitudinẽ miſeratõins tue dñe deus meus.Et nõ ꝑdas alam meã redemptoꝛ meus:qm̃ tu eã ſangui⸗ ne redemiſti. Niuens viuẽs cõfitebit᷑ tibi dñe aperiã oĩa pctã mea.Et hũiliatum et cõtrituʒ ſpiritũ in me agnoſcas:vt ſuccurras ⁊ exten⸗ das citius dexterã pereunti. Etenim cõfitear tibi dñe:miſerere ⁊ parcere ſoles penitentibo et cõtritis. Sed heu qͥd reminiſcar delicta mea: dum noua cõmitto veterũ obliuiſcar. Vtinã memoꝛẽ milleſimũ delictoꝝ:aut de mille mi⸗ libus vnũ ſcelus. At vel ſic cõterar et doleaʒ: et tu miſerearis miſero ⁊ cõtrito. In iniquita⸗ tibus cõceptus ſum: et in iniquitatibo editus et nutritus. Infans iniquitates colui ⁊ in qua purus eſſe debui puericiã doloſus egi. Adole ui nec factus ſum citius adoleſcẽs.quo ctius mea pꝛanitas adoleuit. Juuęnis fui et attigivi rum:ſed viguit in me viciũ ſemꝑ pꝛo virtute. Virtutẽ odio habui:amaui ſemꝑ ſcelera ⁊ ab hoꝛrui bonitatẽ. In ſceno vanitatis equcatus ſum: et libens ſecutus ſum ſemꝑ ſemuas im⸗ pioꝛũ. Libens iniquos ad vomitũ incitaui et dux maloꝝ fui libentius qᷓ; ſ’euax. Quis fur ta referet ocxtoꝛta:dilexi ſemꝑ ſpolia ⁊ rapi⸗ nas. Depꝛedatus ſum pauꝑem et egenũ: depᷣ datus ſum viduã ⁊ pupillũ.Depꝛedatus ſum ● i. extraneũ et infirmũ:templũ quoq; etoꝛariũ et altare. In mendacijs et figmentis:verſatꝰ ſuz adulationes ⁊ fraudes ſuꝑ omnia adamaui. Armalucis odio habui: et dilexi ſuꝑ omnia tenebꝛaꝝ.Exquiſiui aſpera ⁊ deſeruivias pla s⸗ per deſerta erekier per inuia ⁊ ina quoſa. upiſcentiarũ mearũ iaceo. Erige me chꝛi⸗ Qoꝛam te dñe malũ egi:iu ſcis qꝛ ⁊ malgagẽ⸗ ſte ielu:et miſc ter ſuſtenta: nõ coꝛruã ſub ex ge malgage⸗ tibus nõ diſſenſi. Heu mihi quid faciam aut quo ibo:opoꝛtet per aciem tui indicij metran⸗ ſire. Pꝛopterea dñe miſerere mei:qꝛ nõ eſt re⸗ mediũ neq; auxi êJyVUperbüũ me feciſti dñe:et mea ſuꝑbia eq; auxiliũ niſi tuũ.Gloꝛia. eſt immenſa. Spꝛeui te dne parentes xſpꝛeui:ſuꝑioꝛes humiles⁊ amicos.Et nunq; dne me cognoui:erecto ſupcilio me ſo⸗ lum ſuꝑ omnia exaltaui. Jactabã temere ver⸗ ba mea? elatões fimbꝛias ad ſidera dilatabi Erej coꝛnua ⁊ reſpexi celu: et te ſummũ do⸗ minũ nõ curaui. Et factus ſum lucifero ſitlis immo exceſſi eum:qꝛ nõdum parẽ metibi cõ⸗ ſtitui ſed maioꝛẽ. Nec cõtentus fui dñio do⸗- mus mee:in ſeruoꝝ multitudine gloꝛiabar. Inkeſtus fui fratribo ⁊ vicinis: et vt peſſem cõ ciuibo ↄtumelias irrogabã. Nec paſſus ſum aliquãdo ꝓximũ neq; ſeruũ: elatus et ſtoma⸗ chans omnia contemnebã. Credidi per ſug⸗ biam exaltari:et in ea fuit tam gloꝛia q; pom⸗ pa mea. In pꝛeſumptõe ſapientiã exiſtimaui et qð ſapiens nõ audebat inſipiens ego tumo re pᷣſumebã. Sed qꝛ magis immoꝛoꝛ in hoc pctõ:fui ſuperba et arrogans in omni. Necvi debo qͥ talia poſſit fere: niſi tu ſolus dñs mi⸗ ſericoꝛs ⁊ benignus. Vir foꝛtis patiens ⁊ in⸗ uictus qui parcis ↄtemptus blaſphemat eti⸗ am et iurgatus. Adiuua me dñe:ac coꝛ elatuʒ ac pᷣſumptõis ſpiritũ in me extingue.Glo. Bitenaciſſima auaricia mea:vbi pdi galitas. Legalitatẽ abominatus ſum: Xhabui ſemꝑ odio larguatẽ. Pꝛopter auariciã dñe nil obmiſi:ꝓpter hanc oppꝛeſſi vi duam et pupillũ. Subij ſeruitutis iugũ:et ab hoꝛrui libertatẽ. Pꝛopter hanc adheſi impijs et indignis:et cum eis expendi infeliciter tꝑs meũ:quo charius nil habebã. Fui mẽdax va rius ⁊ ꝑiurus:ſollicitus cupidꝰ ⁊ raptoꝛ.Per didi leticiã et quietẽ:tribuiſemꝑ triſticiã etla⸗ boꝛem. Pꝛopter hãc eſuriui ⁊ ſtiui: ſopiui fri gui tremni et expaui.Ob hanc teſtimoniũ fal ſum tuli:feci iniquũ iudiciũ et deteſtabilẽ ſer⸗ monem. Sepe in necem ꝓximi mei conſpira ui:confixi epiſtolas et membꝛanas.Coꝛ meũ ad aurũ et argentũ nunq; ad te dñe coꝛ leua⸗ ui. Nec miſertus ſum inopi et mendico: ꝓpter auariciã dũe auertebã oculos ab egeniſ. Hec recte cõſului indigenti:iuſtũ et pauperẽ in ne⸗ o ceſſitatibo dereliqui. Dedi pecunias ad vſurã defraudaui rem publicã ⁊ altare:et ſitiui ſan⸗ guinẽ innocentẽ. Nec compaſſus ſum inopi:- debitoꝛi debitũ ⁊ depoſuũ denegaui. Ne duzʒ accepi munera ſed exegi:ſed ſine pꝛecio nibi feci.Egdixiↄgregabo theſauros de ſanguine inopũ et iuſtoꝝ: ⁊ cum his de ſanguinibo libe raboꝛ. Quãdiu me dũe tuliſti:vt qñq; refrena rer. Tu frena dñe:tu ſolus potes modũ et finẽ imponere cupiditatibo impioꝝ.Gloꝛia. Uam varijs q̊ʒ modis lumbis meis abuſus ſum:ↄfundoꝛ dñe dum recoꝛꝛ Adoꝛ. Subtraxi virginẽ patri ſuo: vxo rem pauꝑi ⁊ vicino.Perſecutus ſum viduã et matronã:et que celibẽ vitã tibi dñe dedicauit. Quam nõ potui donis flectere flexi dolis: et quã nõ potui vincere pᷣcibovici minis.E que mihi ↄtinens repugnabat:incõtinentẽ oblo⸗ quens mentiebar. LQaxaui lũbos ⁊ vmbilicũ ſum ſecutus:et huiuſcemodi vicio gloꝛiã acq ſiui. FYoꝛtis ⁊ caſta mulier diſplicebat mihi: et blandus oculus cõplacebat. Nec ad neceſſi- tatem tm lumbos exercui:et voluptatẽ etlaſci uiam exercebã. NHec vna aut altera cõtentus eram:maculare plurimas gloꝛiabar. Seque bar quotidie thoꝛũ pſallentiũ puellarũ:⁊ ama toꝛis fabulas auſcultaui. Induebar purpura et oculos liniebã:vt facilius vmbilicũ incita⸗ rem. Veſcebar aromatibo ⁊ valernis.vtlum⸗ boꝛum libidinẽ roboꝛarẽ. Sollicitꝰ mechus mibi ſocius fuit:et doꝛca pediſſequa vnica ſo⸗ roꝛ mea. Cũ adulteris habitatio⁊ poꝛtio mea erat: et inter greges bꝛutoꝝ bꝛutioꝛ appetitus. Tranſgreſſus ſum modũ terminũq; nature:et ſi quid fedius feci dñe tu vidiſti. Quaʒ in hoc vicio me ꝓſtraui:nunc pudet dicere qð nõ pu duit me feciſſe. Sed heu dixi fateboꝛ minoꝛa ſed nunc abſcondo maioꝛa pꝛe verecundia et ruboꝛe.Pꝛopterea grauius deliqui ſed tu dñe reſpicias animũ ⁊ pudoꝛẽ.Gloꝛia. . „ MNuidia mihi amica fuit: et charitas inimica. Inique mũdi virtutibo ⁊ foꝛ tnuunnis:detraxi regibo et momoꝛdi eos mendacio ſuſurro odio ⁊ liuoꝛe. O bloquens 4 ꝓximo murmurabã: etab alieno bono ſemꝑ mũdus marcebã. Juſtoꝝ laudes et merita de nigraui:et maloꝝ gloꝛiã cõcupiui. Cum recti bene agerent inuidebaʒ:nõ vt ggerẽ ego bene ſed qꝛ volebã eos agere male. Si quando de rectis laudabilis ſermo fuit:obieci falſas ma⸗ culas et delicta. Si vero cõtra pꝛauos infa⸗ mia laboꝛabat eos ſubio ad ſydera extollebã uabat. Fregi ieiuni ſed tantũlaudi gloꝛie ⁊ hono:i.Accendicon? tra pium filiũ pꝛem ſuum:et contra fidelẽ ſer⸗ uum dñm inflãmaui. Caſtam ↄiugem cõtra virum: et fratres vnanimes ad diſcoꝛdiã cõci taui.O ptaui ꝓximo pauꝑiem ⁊ exiliũ:naufra gium carcerẽ egritudinẽ et laboꝛẽ. Vita ꝓpxi⸗ mi odium mihi fuit:in ſola moꝛte eius ſpera⸗ ni requiẽ inuenire. Vt paterent᷑ innocui opta bam pati:et illoꝝ cruciatiba gratulabar. Sed heu quãato detenius: inuidi tibi inuidi tue po- tentie et operibo que feciſti. Jdcirco dñe inui⸗ *„ „ itemꝑantiam 7 amaui gulam:⁊ nil ventris ingluuie melius exiſtimaui. In potu ⁊ cibo poſui votum meũ:etil die oculos amouea me:vt que recta ſintvideã et eg agam. GBloꝛia pii. lic cenſui ſummũ bonuʒ. In cõmeſationibo et cõuiuijs exultaui.dum eſuriret pauꝑ et ſitiret. Xrapula ſerotina delectatus ſum:et compla⸗ cuit mihi matutina. Nec expectaui neq; pꝛan dium neq; cenam ſecutus ſum inſatiabilẽ vo⸗ luptatem. Nec vno nec altero ferculo cötenta bar luxuriatꝰ ſum ſemꝑ in multitudine fereu loꝛũ. Varietas dapũ gloꝛia mihi fuit:et ſum⸗ ptuoſa ac electa cibaria exquirebã. Nec in fi⸗ caliro his vecebarabiehi aut his in vaſis celaxis ſalebꝛin abhoꝛreb& niſi cõdita foꝛent ab aro matib pꝛecioſis. Hec vlla cõmunia nec do⸗- meſtica ſapiebant mihi:peregrina omia et ſpe cialia apꝓpetebaʒ. NHNec bina mihi refectio ſatis fuit: multiplex autẽ et repetita crapula me iu⸗ auro et argento. Salſamenta herbayx * a parẽs gule:⁊ naturã pau cis ↄtentã cum exceſſu nephario violaui. Se pe repletus eteſtuans oſcitabaʒ:et fragmenta menſe nõ egenis ſed caniba erogabã.Clama⸗ bat pauper:et ego vt ſurdus ſollicit de craſti⸗ na crapula cogitabã. Extuliſti me dñe vſque quaq; vt aliquando guloſam voꝛaginẽ tem⸗ perarem. Ne feras amplius domine ſed ſuc⸗ cuxre:et ventris ingluuiem tu coherce.Gloꝛia Ntriet fitio 7 ſ ſoooiuũ. GBhoꝛrui patientiã et dilexi iram:nec NQcauſa ſuberatet iraſcebar. Jratũ con⸗ ra dñm cotra pꝛem: iratũ me conſti⸗ tui cõtra mr̃em. Iratus noui iurgia innocen ti:et ſeruo ↄtumelias irrigabã. Sepe ob iram dñe te negaui:maledixi parentiba fratrib etvi cinis. Maledixi ſanctis tuis dñe:maledixi vi uificis elementis et oĩbo oꝑibatuis que feciſti. Totus interius coꝛrodebar: rationẽ et legem omnẽ ab animo abdicaui. In furoe ⁊ furis gloꝛiabar:et ſuccenſui pauꝑibo et egenis. VUi⸗ Non inuidi laboꝛiba pꝛoximi nec erumnis: ta mea odio mihi fuit:⁊ iratũ me cũ omni ho „ mine perdi pariter cõcupiui. Aſpiraui liven⸗ ter ad iniurias ⁊ vindictas:vltionẽ tibi domi⸗ ne nunq; reſeruaui. Scandaliʒatus ſum dñe dum furiebã:nec reſponſio mollis necvir pa⸗ cificus cõplacebat. In litibo ⁊ contentionib⸗ oblectabar:in ↄfuſione ſanguinis⁊ diſcidio ci uitatis. Inimicicias odio⁊ diſſenſiones ciuiũ agitabã: et iratus ſepe pꝛelia concitaui. Cum ira in ſcandalo cuncta egi:verba pacis et pa⸗ cientie ſemitas aſpernabar. Et factus ſum ſi⸗ cut inſipiens ⁊ inſanus:qui redarguitões ob⸗ audit nec amplectit᷑ diſciplinã. Pꝛopꝛerea ad te cõfugio ſaluatoꝛ meus: doce iram fugere et exemplo tuo da mitem eſſe. Gloꝛia. O lui accidiã tanq; matrẽ:fuit ocium rcitiũ et laboꝛẽ:et ſolazʒ negligentiã oculos in ſacra lectõne tenui:nec in pio opere manus meas. Zota nocte doꝛmiẽs doꝛmita⸗ ui: nec ad gallicantũ excitatus ſum nec in ma tutinis annũciaui laudẽ tuã. Sepe illuxit nec ſurgebã ociabar in lecto: ne manuuʒ laboꝛes manducarẽ. Et bene oꝑantes ſinglos irride⸗ bam: toꝛpentes vero a bono oꝑe cõmendaui. Ociabar domi nec tua ſancturia viſitabaʒ: et panem doloꝛis ↄcupiui. Piguit me frangere eſurienti panẽ meũ: dum tdca die ad oſtiũ ex⸗ clamaret. Loꝛpebaʒ ꝑ diem tibi redderelau⸗ des: et quã raro in te meditatus ſum tu vidiſti Pec ſic toꝛpui dñe ad cogitatõnes vanas:ad occupatiões ſceleris illecebꝛas ⁊ delicta. Pꝛe ſegnitie mea nõ viſitaui in funere moꝛtuũ:nec in egritudine infirmũ nec in carcere ꝑegrinũ. Nec ſubueni inopi nec nudo:vocaui ab omi ope bono:et indulſi ſemꝑ ocio vite mee.Exci⸗ ta me dñe ⁊ toꝛpoꝛẽ fugans:redde me iuſtifi⸗ cationibo tuis vigilẽ ⁊ intentũ.Gloꝛia. Ilerias tibi dñe decantaui: et ſi quid liud feci dñe nõ tacebo. Neglexi de . luſtificatões tuas:ct ↄtempſi doctrinã æuangelizantiũ regnũ tuuʒ. Deriſi ſacerdotes tuos dñᷣe ⁊ leuitas: ĩnocuos ſil ⁊ pauꝑes igno tos. Apoſtoloꝝ canones aſpernat? ſum:⁊ cõ⸗ ſiliũ patrũ ⁊ decreta pontiſcũ ſum tranſgreſ⸗ ſus. NHec colui parentes meos:nec honoꝛaui ſenem:nec pᷣcepta eccie cuſtodiui. Peccaui au diens peccaui videns guſtãs ettanes omia ac odoꝛans. Peccaui ambulãs peccaui ſedẽs ſtans cogitans vigilans ⁊ doꝛmiens. Impa⸗ tiens ⁊ inuitus tuli aduerſitates meas:ſed glo riatus ſum ſemꝑ in aduerſitatibo innocentuʒ. In cõfeſſionibo et in pſalmis nõ fui diligens: nec deuotus: nec teſtem conſcientiã ſed vulgi . arciſſimꝰ obſeruatoꝛ ⁊ nunq; cum potui red inuiſibiliũ me feciſti. Celũ⁊ ſtellas ad ſolaciũ mihi frater etdeſidia ſoꝛoꝛ mea. YFugi eſtimaui fructũ operis inuenire. NHec vigies gioꝛu. exquiſiui. Sepe noui cõtrouerſiã cõtra rectos:et malui mendacio vincere quã ſuccũ⸗ bereveritate. In ꝓmiſſionibo largus eram:fui lidi vota mea. Hon ↄſideraui dñe que feciſti mibi tu enĩ ad tuã imaginẽ me foꝛmaſti. Tra didiſti mihi ſpm̃ ĩmoꝛtalẽ capacẽ viſihiliũ et hoiĩs tu creaſti mare:etterrã ⁊ omnia que ↄti⸗ nent in eis ad vſum hoĩs tu feciſti. Addidiſti moꝛtẽ dñe et gehẽnã:addidiſti padiſum: vt te melius ↄtemplarer. Pꝛo his oĩbo que retribui bene vides:nõ ledas gratis humiliatũ ⁊ ↄm⸗ tum. Adiuua me dñe ⁊ miſerere mei:da vemã delinquenti: etↄfitentem tibi dñe ne repellas. BGBloꝛia patri et filio. MM 4 Hiniüt pſalmi cõfeſſionales. Fran. ſoe. „ 0 ⸗ . 4 . . . 4 6 1 .* P . . . * . . ⸗ „ . „ . = — 7 ,. / l „ — = . P * . 4 X 7 C . — . R — . . . . . . * 5 — 3 1 „ 7 „ * 4 B 2 £△ . — 2 4 ( .V . 4 Wl – . — — libꝛi dicendi ſunt ſed vnꝰ. Vñ in capite libꝛi ſcriptũ eſt ⁊c̃.nõ dicit libꝛoꝝ. Et in actiby. ſi cut ſcriptũ eſt in libꝛo pſalmoꝝ.nõ dicitli⸗ bꝛis. Dicit᷑ aũt hymnoꝛũ:qꝛ totũ illud opus Ptinet ad laudem dei.Hym ni enĩ ſunt can⸗ tus laudẽ dei ↄtinentes. Si ſit laus ⁊ nõ ſit dei nõ eſt hymnus. Si ſit laus dei et nõ can tetur nõ eſt hymnus.opoꝛtʒ ergo vt ſi ſit hy mnus habeat hec tria:et laudẽ/et dei/ et can ticum.Dicitur etiã ſoliloquioꝝ:quaſi ſolius ſpũs ſancti eloquiũ:qe in eo ſolus ſpũs ſcũs ſine vllo hũano ingenio vel aurilio loquit᷑ Dauid eni ꝓphetaꝝ eximius dignioꝛi modo q;ᷓ alij quaſi tuba ſpũs ſancti ꝓphetauit.Alij nanq; ꝓphete ꝑ quaſdã rerũ imagines ſcʒ ꝑ ſom nia ac viſiones ꝓpbetauerũt. Dauid aũt ſolius ſpũs ſancti inſtinctu ſine om̃i exterio ri ãminiculo/ꝓphetauit. VUl dicunt᷑ ſoliloqͥa- ſi ſolo de chꝛiſto eloquia. Nõ qꝛ de chꝛiſto loquũt᷑ ſoli pſalmi:ſʒ qꝛ digniꝰ ⁊ maniteſtiꝰ loquunt᷑ de illo qᷓ; ꝓphete ceteri:ſequit᷑ ꝓphe⸗ te ꝑ excellentiã ſcʒ dauid. Cum eni dicit᷑ p⸗ pheta ſine adiectõe ꝓpꝛij noĩs intelligit᷑ da⸗ uid. Ut cũ dicitur apls intelligitur paulus. Etcum dicit᷑ vꝛbs intelligitur Ro mna Be aũt dicit contra eos qui dicũt plures fuiſſe pſalmoꝝ ſcriptoꝛes vel auctoꝛes ſcʒ Aſaph. vditum ⁊c̃.qꝛ noĩa eoꝛũ ponunt᷑ in titulis. ſed illi auctoꝛes pſalmoꝝ nõ fuerũt ꝓ vt ſta tim patebit. Et ſubdit᷑ de chꝛiſto. Ecce de q̊ agunt ſoliloquia:de chꝛiſto 8 toto.i.capite et coꝛꝑe:ſponſo et ſponſa.(¶ Cõmunis ergo materia totius huius oꝑis eſt chꝛiſtus tripli citer acceptus.i.ſᷣm diuinitatẽ.ſᷣm hũanita⸗ tem et ſᷣm coꝛpus eius qð eſt eccia. Intentio eſt hoĩes in adam defoꝛmatos: chꝛiſto nouo bal ↄfoꝛmare.Atiher ergo iſte liber pſalmoꝝ dam muſico i 5 ꝛaice nablũ. grece pſalteriũ.latine oꝛganũ dicit᷑.qꝛ ſanctꝰ dauid dulce myſteriũ huius ꝓphetie dulci ſo no:dulci oꝛgano.i.pſalterio voluit declara⸗ re. VUnde ab illo inſtrumẽto ad lr̃am ideo li ber iſte noĩatur qꝛ ad vocẽ illius inſtrumen ti dauid canebat pſalmos ante arcam:volẽs enĩ magnificare cultũ templi ad honoꝛẽ dei. Cũ arcam de ſylo reduceret plura milia can toꝛũ muſicis inſtrumẽtis deũ laudantiũ: et ſilr ianitoꝛes cõſtituit. Et cantoꝛibo quidem quoſdã alios pᷣpoſuit:quibo omnibo yditum Aſaph. ochan. Eman pᷣfectos adhibuit. Ja nitoꝛibo vero filios Choꝛe pᷣfecit. quoꝝ no⸗ mina Eſdras frequenter in titilis poſuit: tũ p bonoꝛe miniſterij:tũ ꝓpter noĩm interpꝛe⸗ iationes. Ipſe q̊ʒ dauid cum pſalterio moz= dulans ante arcã in tabernaculo:ad diuinũ cultũ ceteros inuitauit.Et quẽadmodũ ſin⸗ gule modulatões illius inſtrumenti voca⸗ bantur pſalmi.ita et ſingule ꝑticule huiꝰ li⸗ bꝛi vel clauſule iuxta ſpũalem qͥʒ intelligen⸗ tiam in pfalterio ⁊ nõ in alio inſtrumẽto mo dulabatur: et ab illo inſtrumẽto liber nomẽæ ſoꝛtitur.qꝛ ſicut illud inſtrumentũ decẽ co»ꝛ⸗ das habet:et ſonũ a ſuꝑioꝛi reddit ꝑ tactum manuũ.Vnñ et dicit᷑ a pſallin grece qð eſt tan gere latine. ita liber ille docet obſeruantiã de c& mandatoꝝ:et nõ ꝓ terrenis:ſed ꝓ celeſtibꝰ q ſurſum ſunt bũ oꝑari. VUñ tota nr̃a oꝑatio tendere debet ad ſuꝑioꝛa et ꝓpter illa fieri vt ſempꝑ dicamus. oſanna in excelſis. et ſurſum coꝛda.et pꝛimũ querite regnũ dei.Et qꝛ pſal mus /ꝓpꝛie dicit᷑ melos qð ꝑ motũ ⁊ laboꝛem manuũ ex pſalterio ꝓcedit:ideo ſepe ꝓꝑ bona oꝑatione ponit᷑ q̃ ſine laboꝛe fieri non pᷣt. & aũt pſalmus ex motu digitoꝝ et cõſonantia vocis fieri ſolelat (ꝑcutiebat enĩ coꝛdas ⁊ oꝛ ganum reſonabat:et cũ oꝛgano ꝑiter ipᷣe ver ba cantabat) hoc ſigniſicat ꝙ in nobis ↄſo⸗ nare debet bona operatio ⁊ laudatio. Igitur aſaph yditum ⁊ ceteri hmõi:nõ fuerũt aucto res pſalmoꝝ:ſed pᷣpoſiti artificibus qui pſal mos ꝑſonabãt trib modis.vel hũana voce. vel muſicis inſtrumẽtis.vł cõiter vtroq; mõ. Et hoc dupliciter vel poſt vocẽ inſtrumẽto. vel poſt inſtrumentũ voce.Pſalmꝰ aũt eſt in⸗ ſtrumẽti ſonus. Canticũ vero hũane vocis cantus in laudẽ dei.Pſalmi q̊ͥʒ canticũ cum poſt inſtrumentũ vox:ſʒ cantici pſalmus cũ poſt vocẽ inſtrumentũ. Iſtos ergo.cl.pſal⸗ mos ſpũ dei reuelante ſcũs dauid cõpoſuit. et licet quidã pſalmi alioꝛuʒ noĩbo intitulent noõ ideo factũ eſt ꝙ ipᷣi pſalmos ↄpoſuerũt:ſʒ ꝓpter officia vt honoꝛẽ de miniſterio ſume⸗ rent. Vel ꝓpter myſteria que ex interpᷣtatio⸗ nibo noim accipiunt᷑:ad que ſermo ſequẽs ꝑ tinere videt᷑. Vnde ad maioꝛẽ euidentiã in⸗ terpꝛetatões noĩim quoꝛundã videamꝰ: per quas ſuhiectoꝝ pſalmoꝝ pandunt intelle⸗ ctus.yꝓditum interpᷣtatur tranſiliẽs eos.i.r manens in mũdo herẽtesq; terrenis de quo tranſiliente agit᷑ in pſalmo.xxxviij.qꝛ eſt de eterna btitudine.et docet a dilectõe ſeculi ad legẽ deũ:et inde ad eternitatẽ mente tranſilire Vñ dicit᷑ canticũ dauid ꝓ vditum.i.tranſili⸗ ente. Tranſilire debemꝰ et veri trãſitoꝛes eſ-⸗ ſe de malis ad bona:de bonis ad melioꝛa:de inſtantib ad nouiſſima:de tꝑaliba ad eterna. Pꝛimo ↄuerſione.ſecundo ↄuerſatõe.tercia 8 iij S 25 R O Balancde Q Focus N M. 15 1 J 10 H —R Z G +— E X W VierfarbSelector Standard“* 19 18 17 16 10 -Euroskala Offset Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbhl wwwW.yymaster. com