Gb803_fol
author: Ludolphus, de SaxoniaandPetrarca, Francesco

“!

8 .

——=

N 1245 11904303 021

UIIIHNNIIIIAIINIII —

us Tobingen

.

—

ð
.
„
7
.
—
D
)

=

—r— — . =☛

— . * 5 —
. .* —

„ =
8
. 3
ι
. —
„ 7
. —. .
. .
. . .
. .
. ..
. .
17 »
. *
—
. 8
— .
.
X. e Dſalten e ——ʒ
ð t⸗ α
4
: . 5
.
» 14 .
. .
* .
.
1
2
.
. .
9* .
4 *
. .
.
. .
.
.
. . .
4
. . . 5 „* . 3 .
. . .
.
2 ä .
* „
.
„
14
.
*
4
=
2 — . *

O .
.„

¶ Jacobus wimpfelingus Sletſtatenſis Vniuerſis optimarum
litterarum cultoꝛibo fglicitatem

Ludolfus Saxo ſacratiſſimę religionis carthuſienſiũ apud nobilẽ Argentinã Alumnus:
ꝑſpicaciſſimo ingenio: exactiſſima diligentia: cumulatiſſima doctrina: ſi uauiſſima nobiliſſi⸗

maq; lucubꝛatoõne: Dauiticoꝛũ carminũ interpꝛetationẽ enucleatiſſime cõplexus eſt:adeo vt

baud facile cęteris (cum eoꝝ venia loquar) qui ante eum in eoſdem pſalmos expoſitões tra⸗

diderũt minꝰ vtilẽ lenfnen iudicandus ſit attuliſſe. Hã is ſeſe poꝛes Dauiticę lirę di⸗
ligentiſiimos interpᷣtes Hieronymũ Auguſtinũ Caſſiodoꝛũ Petrum Lumbardũ:et quot⸗
quot huic laboꝛi inſudauerũt nõ modo vidit et legit:ſed et ſentẽtiavᷣ eoꝝ tanq; ameniſſimos

floꝛes et q;ᷓ vtiliſſima grana ſapienter ac cõpendioſius introſeruit: In pꝛimis quid ſibi tituli

—

velint:quid argumentũ et materia:quid intentio:quid ſententia generaliter ⁊ ſi peciatim pꝛę⸗
ſferant. ita bꝛeuiter et aperte determinat: vt vix ſimilẽ legas:qui ſub pſalmoꝝ vmbꝛa.eternã
tempoꝛalẽq; Cbꝛiſti natiuitatẽ:vitę ſanctimoniã:ꝑſecutõnes:toꝛmenta: moꝛtem ac reſurre⸗
ctionem cęteraq; id genus myſteria tam luculenter diſeruerit et explicarit: Ipſos quoq; ver⸗
ſus qui nõnunqᷓ; videntur in coꝛtice:nequaq; ſibi inuicẽ coherere. ſubtiliſſimis cõnectenti⸗
um gloſarum vinculis ſcitiſſime peritiſſiméq; iungit et continuat: Ad calcem deniq; pſalmi
cuiuſiibet:deuotam concinnãq; et ipſi pſalmo conſonã oꝛatiunculã obſeruate curioſeq; ſu⸗
peraddit: Heq; nimiũ litterę quę occidit deditus eſt. nec typicis ita ſi enſibo innititur vt litte⸗
ralem neglexiſſe videat᷑.ſed quẽcunq; ſenſuũ magis ad rem accomodatũ vtilem ac neceſſariũ
pꝛęſenſit: eum caute ſol Rite et religioſe ꝓſequit᷑. Nec tam accurata ſacratiſſimoꝝ myſterioꝝ
elucidatõne contentus fuit.niſi etiã intimo quodã maximę deuotõnis ardoꝛe:hhumana ſur⸗
ſum coꝛda raꝑe et vehementer inflãmare conaretur:Quippe qui nõ ſolum ſymbolice et litte⸗
ratoꝛie (quam ſcholaſticã aut ſpeculatiuã vocant)pꝛędoctus:ſed et myſticę theologię q; exx⸗
tiſſimus fuit:Quod ſi nr̃o teſtimonio candide lectoꝛ.huiꝰ pſalmoꝝ interpᷣtatõis excellentia
tibi pꝑſuaſa nõ fucirpertulu facito ex altero quodã libꝛo dulciſſimo pꝛeſtantiſſimoq;:cuius
idem noſter Ludolfus auctoꝛ eſt:quẽ vitam Chꝛiſti titulo inſigniuit. O ffendes nimirũ ſin
gularem doctrinã deuotiſſimi patris:et reipſa compꝛobabis Ludolfum nulla pꝛiuata lau⸗

datione nunc indiguiſſe. Inde noſtro tandem ſeculo (quo tot obſtruſa et abdita diu volumi
na in lucem pꝛodeunt) miſerta plurimũ diuina benignitas.nequaq; paſſa eſt hoc Ludolfi

ſaluberrimũ opus.cum magno religionis noſtrę diſcrimine iutius latere.aut foꝛſitan ob⸗
litterari.Ex Spiris Rłn. Januarij. Anno virginei partus. Occccxci.

n pꝛologo deſcribuntur
Laudes et ſalutares pſalmoꝛum effectus.
Vtilitas intelligentie eoꝛum. DUDU
Vtilitas deuote eos legentium et decantantium.
Teicola indeuote legentium aut decantantiũ pſalmos.
Libꝛum eſſe vnum dumtaxat.
Dauid auctoꝛem fuiſſe.non Aſaph:yditũ et cetteroo.
Numerus pſalmoꝛum.et my ſtica eius numeri ſigniſicatio.
Mogdus pꝛocedendi.et de quadruplici ſenſu.
Cur pſalmi in eccleſia frequentantur.
Vtilitas et effectus cantus vocalis.
Mogdus pſallendi.
Attentio inter pſallendum q; vtilis ſit viris eccleſiaſticis.
Ad oꝛationem qualiter homo ſe debeat pꝛeparare. J „
Oꝛationis inſtantia et ſedulitas.

e,

¶In ipſa expoſitõne: Verba pſalmoꝝ ſigno Parentheſis includuntur vt ſecernantur ab

alijs nec tamen truncata vt facilius legas.

.

“RL
3

.
lim ma ſnberear vt ceteſtlaei dona reuelentur. Hi⸗
EB bil enĩ eſt in hac moꝛtali vita: in quo poſſi⸗
na habuit delectamentum et mus ſamiliarius inherere deo q; in laude di
omnẽ ſapoꝛem ſuauitatis: ſic uina. Pſalmoꝝ deuotio ſpiritui ſancto men
D carmen huius libꝛi habet o⸗ tem p̈parat: et oĩm graꝝ dona meret᷑. Vnde
unmnnne ſpũuůale documentũ et eſt BGregoꝛiꝰ. Spũs dei ꝓphetaꝝ mentibo non
tbile ad omnẽ ſenſum cuiuſlibet inten⸗ ſemꝑ pꝛeſto eſt qᷓtenus cũ ſpm̃ ꝓphetie nõ ha

tionis. Cum in choꝛo canit᷑:tũc ſunt verba bent:ſe hüc cognoſcant ex dono dei habere

cccleſie deũ laudantis. Cũ a iuſtis canitur: cũ habent. Vñpha Heliſeus cũ de futuris
tunc ſunt verba grasogentis. Cum a pecca requiſitus eſſet et phetie ſpm̃ ſibi deeſſe co⸗

toꝛe recitatur: tüc ſunt verba veniã depꝛecan gnouiſſet: pſalteriu ſibi fecit applicarivt phe

9

tis. Cum ꝓ defunctis decantat᷑:tũc ſunt ver tieſ pũs ad eũ ꝑ laudẽ pſalmodie deſcederet:

ba ale deſu plicio ad deũ clamãtis. Et quo⸗ atq; eius aĩm de futuris repleret. Vox etenĩ

cunq; ſeintentio canentis ↄnertit:mox ſe ſen pſalmodie cũ intentõʒ coꝛdis agit᷑: ꝑ hanc

ſus huius libꝛi affectui canentis ↄfoꝛmabit om̃ipotenti deo ad coꝛ iter ꝑatur. vt intente

Cum bũdicente bñdicit. cũ maledicẽte ma⸗ menti:vel ꝓphᷣie miſteria:vel ↄpunctõis gra⸗

ledicit. bndicit mẽbꝛa chꝛiſti: maledicit mẽ⸗. tiã infundat. Vñ ps.ᷣxlix.ſcriptũ eſt. Sacri
bꝛa diaboli. Vtile aũt et ſalubꝛe eſt intellige ficium laudis honoꝛificauit me: et illic iter
re:qð nunq; ceſſamus decantare.Auget qp⸗ quo oſtendam illi ſalutare dei. In ſacriſicio

pe deuotionẽ intelligentia et dum intelligit igitur diuine laudis fit ad ieſum iter oſtenſi

qð cantatur: mens ꝑ intellectũ obligata nõ onis:qꝛ dum ꝑaſalmodiã cõpunctio infun

cuagat᷑. Intellectus q̊ʒ cantantiũ mẽti chꝛi⸗ ditur/via nobis in coꝛde fit:ꝑ quã in fine ad
ſtum in ſingulis pſalmis facit pntem. quem ieſum puenitur. hec Grego. Hullus itaq;
dum intellectu et oꝛe decantant ꝓculdubio moꝛtaliũ pᷣt vel verbo explicare:vel aĩo com
attentius amãt. Dum cogitas pſalmos chꝛi pꝛehendere pſalmoꝝ virtute: ſi non ſuꝑficie
ſtus in mente tua eſt Dum oꝛe decantas chꝛi labioꝝ tm̃ ſʒ intenta mente et puro coꝛde in
ſtus in oꝛe tuo eſt. Dum meditarꝭ pſalmos: diuina laude canant᷑ In pſalmis enĩ inueni

bunc ex meditatõe capies fructũ/vt in ipſis es ſi(intẽte nõ celeriter ꝑicruteris) tam inti⸗
tibi vtrũq; occurrat teſtamentuʒ. Pſalmoꝛũ mam oꝛõem qualẽ nõ poteris ꝑ te ipᷣm vlla⸗
deuotio pñtiam chꝛiſti conciliat. Angeloꝛũ ienus excogitare. In pſalmis inuenies inti⸗
ↄgratulationẽ generat.ignitos mentis affe⸗ mam ↄfeſſonẽ peccatoꝝ tuoꝝ: et integrã de
ctus ſuſcitat/ mala purgat/ demones ſuꝑat pꝛecatõʒ diuine atq; dnice miſericoꝛdie. In

gladio ſpũs qð eſt verbũ dei:qꝛ deuotionez pſalmis inuenies pᷣſidium cõtra aduerſitatẽ

pſallentiũ ſuſtinere nõ pñt. Pſalmoꝝ radi⸗ oim reꝝ que tibi accidũt:et intimã graꝝ acti
ces nõ in terra ſed in celo fixe ſunt:qꝛ ibi eſt onem de omnibo. In pſalmis ↄfiteris infir⸗
chꝛiſtus qui oĩm pſalmoꝝ materia eſt etin⸗ mitatem tuã atq; miſeriã:et ꝑ hoc puocabis
tentio. Ibi eſt cõuerſatio eccleſie que chꝛiſti dei miſericoꝛdiã. Oẽs enĩ virtutes in pſal⸗
coꝛpus eſt que etiã ꝑmaxime pſalmoꝝ parte mis reperies:ſia deo merueris vt tibi pſal⸗

ꝛtinet. Deuotionẽ pſallendi docet apłs cum moꝛum virtutem reuelet. Et ideo nõ eſt tibi
dicit. pſallã ſpũ pſallam et mente. Deuotõni opus vt ꝑ diuerſos libꝛos aĩo diffundaris.

pſallentiũ ↄgratulatõeʒ angelicã adeſſe do * in pſalterio ſolo vſq; ad obitum vite habes
cet pſalmiſta quiait. In cõſpectu angeloꝛuz materiã legendi ſcrutandi et docendi. In q̊
pſallam tibi.x pſallentibs admiſceri ſancii inuenies ꝓpbeticos/euangelicos/aplicos et

angeli ſoleat manitfeſtat pſalmiſta vbi ait.pꝛe oẽs diuinos libꝛos ſpũaliter ac intelligibili

*

uenerũt pꝛincipes.i.angeli ↄiuncti pſallen⸗ ter ex ꝑte tactos atq; deſcriptos.et pꝛioꝛẽ at

tibus. Unde cauendũ eſt ne ꝓpter noſtrã deſi ſecundũ aduentũ dñi ibi phetatos. Incar⸗

diam angeli recedant. Si eni boni ſpũs ſea nationem q̊ ac paſſionẽ reſurrectionẽq; atʒ

nobis elongauerint:impetũ maloꝝ quis ſu aſcenſionẽ dñi:et omnẽ virtutẽ diuinoꝛũ in
ſtinebit: Cauendũ eſt nectiã maledictõʒ ina pfalmis inuenies ſi intima mente pſcruteris

curramus ꝓphete dicentis. Oaledictus ois et ad medullã intimi intellectus ꝑ dei gratiã

qui opus dei facit negligenter. Dignũ quio ꝑpueneris. VUnde de laude pſalmoꝝ et ſaluta
pe eſt vtmens nr̃a cõcoꝛdetcũ voce qũ ad di ribus eoꝝ effectibo ſic dicit Augꝰ. Alia ſunt
ninum opus aſſiſtimus.et cũ diligentia a ß⸗ que ꝓphete tradũt alia que hiſtoꝛici. exqʒ
ſentibo vniuerſis qſq; ſererrabat et diuinis alia ꝓuerbioꝝ:et alia comonitio. Pſalmoꝛu

vero liber quecũq; vtilia ſunt ex olbo ↄtinet/
futura pᷣdicat/veteruzʒ geſta vmemoꝛat. legẽ
viuentib tribuit:gerendoꝝ ſtatuit modum.
Et vt bꝛeuiter dicã cõis quidã bone doctri⸗
ne theſaurꝰ eſt: apta ſin gulis neceſſaria ſub⸗

miniſtrãs. Veteribo nã q; aiaꝝ vulneribo no

nit mederi. Sʒ et recentibo velociſſumũ ſolet
adhibere remediu nrchin actis pſeuerannã
ſcit ſalutis exhibere. Sed et vmiuerſis ꝑiter

paſſionibo ſubuenire:que dnationibo varijs

aias angunt. Et hoc fit modulatõe quadã et
delectabili canoꝛe humanũ aĩm ad pudicitiã
Buocane ſſanai⸗ ſpũs ſcũs videns ob⸗
uctantẽ ac reſiſtentẽ ad virtutis viã hũani
generis aĩm:et ad delectatões vite huius ma
gis inclinari q; ad virtutis rectũ iter erigi/

delectabilibo modiſ cantilene vim ſue doctri.

ne ꝑmiſcuit vt dũ ſuauitate carminis mulce
tur auditꝰ dinini ſermonis ꝑiter vtilitas in
ſeratur.ſᷣm ſapiẽtes qui ſi qũ vſus popoſce⸗
rit:auſterioꝛa medicamẽtꝗ eęgris offerre moꝛ
talibo.ne eger vtilitatẽ ꝓ e Meritate reſu giat:
oꝛa ac ſummitates poculi quo remediũ poꝛ⸗
rigant melle circũliniũt.Pꝛopteres &̊ pſal⸗
moꝛũ nobis ꝑ modulos aptata ſunt carmi⸗
na: vt vel etate pueri:vł qui adoleſcẽtes ſunt
moꝛibo qſi cantilena quadã pſallentes vide

antur delectari. Reuera eni aias iluminant

ac mentẽ. Pſalmus tranquillitas aiaꝝ eſt: ſi
gnifer pacis/pturbatões vł fluctus cogitati
onum cohibens / iracundiã repꝛimẽs / luxũ
repellens/ſobꝛietatẽ ſuggerẽs/amicitiã con
gregans/adducẽs in ↄcoꝛdiã diſcrepantes/⸗
recbcilians inimicos. Quis enĩ vltra inimi
cum ducat eũ cum quo vnã ad deum pſalmi
emiſerit vocẽ: Ex quo intelligitur:qꝛ ꝙ oĩm
bonoꝝ maximſi eſt. Charitatẽ pſalmus in⸗
ſtaurat ↄiunctõz quandã ꝑ ↄſonantiã vocis
efficiẽs/et diuerſum plm vnius choꝛi ꝑ cõ⸗

coꝛdiã ↄſona modulatõe ↄſocians. Pſalmꝰ

demones fugat/angelos ad adiutoꝛiũ inuiꝰ
tat. Scutũ eni in nocturnis terroꝛiba:diur⸗
noꝛũq; reqͥes ẽ laboꝝ.tutela pueris/iuueni
bus oꝛnamentũ / ſolamen ſenib⸗? mulierib⸗
aptiſſimus decoꝛ. deſertas habitare fac itvꝛ
bes / ſobꝛietatẽ docet/ Incipientibo pꝛimũ ef
ficitur elementũ/ꝓficientib incrementũ/ꝑ⸗
fectis ſtabile fumamentũ/totius eccleſie vox
vna. Pſalmus ſolẽnitates decoꝛat/pſalmus
triſticiã qᷓ ꝓgter deũ eſt mollit.pſal m etiã ex
coꝛde lapideo lachꝛvmas mouet. Pſalmus
angeloꝝ opꝰ eſt. exercitiũ celeſt iũ:ſpiritale ty
miama.O vere admirandi mgfr̃i ſapiẽs in⸗
ſtitutum:vt ſimul et cantare videamur et qðᷣ

ad vtilitatẽ ale ꝑttnet doceamur. Quid autẽ

eſt qð nõ diſcat᷑ ex pſalmia: Nõ oĩs magni⸗
tudo virtutis? Hõ noꝛma iuſticie? Hõ pu⸗

dicitie decoꝛ?: Non pꝛudentie ↄſummatio?
Nõ penitẽtie modus:? HNõ patietie regula:
Nõ om̃e quicquid dici pᷣt bonum ꝓcedit ex

ipᷣis: dei ſciẽtia ꝑfecta.pꝛenũciatio chꝛiſti in
carne venturi.et cõis reſurrectõis ſpes:ſup⸗
plicioꝝ metus:gloꝛie pollicitatio: miſterioꝝ
reuelatio. Oĩa pꝛſugin bis velutmagno ⸗

dam et cõi tbeſauro recõdita atq; ↄferta ſunt
bona; Et iterũ canticũ pſalmoꝝ aĩas deco⸗

rat/expellit tenebꝛas/efficit ſanctitatẽ homi
ni peccatoꝛi:eſt retectio mentis/delet pcc̃a: ſi
mile eſt elemoſynis ſanctoꝝ: Auget fidem.ſi
cut ſol illuminat/ſicut aqua ſcificat/ſicuti⸗

gnis peccatũ exurit/ſicut oleũ defiuit. Oleũ
eſt miſericoꝛdie/ſe ol leticie/ ps angeloꝝ elcã/
deũ oſtendit.diabolũ offendit. VMoluntatẽ il

licitã extinguit/aſꝑitatẽ eijcit/oẽm feruoꝛem

depꝛimit.iracundiã frangit/laus dei eſt aſſi⸗

dua:ſile eſt melli. Canticũ pſalmoꝝ carmen

eſt electũ apud deũ.om̃e peccatũ expellit:vin
culum charitatis emendat. oĩa penetrat/oĩa
ſuffert/oĩa implet/oĩa docet / oia ſignificat/
aĩiam magniſicat/turrim excelſam edificat/
os puriſicat/coꝛ letiſicat/hoĩem deificat/ſen
ſus aperit/omne malũ occidit/ꝑfectionẽ in⸗
ſtruit/excelſa demonſtrat/deſideriũ regni ce
leſtis donat.pacẽ inter coꝛpus et aĩam facit/
ignem ſpũalem in coꝛde ſuccendit/cõtra ola
vicia ſollicitudo certamẽ bonũ eſt. quotidie
radices oĩm maloꝝ expellit. ſicut loꝛica in⸗

duit /ſicut galea defendit/ſpes eſt ſalutis/cõ

ſolaclo dolon Pecct laboꝛuʒ / noticia veri
luminis/pons ſanctitatis. Hoĩem iuuenem

caſtigat/regnũ celoꝝ ſuꝑ terrã dat/tediũ aie

tollit/tuba eſt mirabilis.Qui diligit canticũ

Paimox Mnduc n; pᷣt amare peccatũ. Qui
abet laudem dei in coꝛde ſuo in poſtremo

apud deũ gaudebit:et aiam ſuam in celo vi⸗
uificabit in ſecula ſeculoꝝ. Vnde et Caſſio⸗

doꝛus. Pſallendi vtilitas triſtia coꝛda cõſo⸗
latur / gratioꝛes mentes facit / faſtidioſas ob
lectat/inertes exſuſcitat/ad lamenta peccato

res inuitat. Et iterũ pſalmodia eſt coſolatio

flentiũ/ cura dolentiũ/ſanitas egrotantium/
aĩe remediũ/et miſeriaꝝ oĩm ſuffragiiũ.
¶ Eſt aut libꝛi buius titulus talis. Incipit

liber hymnoꝛum vel ſoliloquioꝝ ꝓphete de
chꝛiſto. Liber dicit nõ libꝛi / cõtra eos qui di

cunt plures eſſe libꝛos:ꝓpter quinq; diſtin⸗
ctiones pſalmoꝝ que fiunt ꝑ fiat fiat. Sed
licet ſint quinq; diſtinctõnes:non tñ quinæ

6 .

.
.

„ 82 —
. .
.

ð .

tationes. Ipſe q̊ʒ dauid cum pſalterio mo⸗
daulans ante arcã in tabernaculo:ad diuinũ
cultũ ceteros inuitauit.Et quẽadmodũ ſi in⸗
gule modulatões illius inſtrumenti voca⸗
bantur pſalmi.ita et ſingule ꝑticule huiꝰ li⸗
bꝛi vel clauſule iuxca ſpũalem q̊ʒ intelligen⸗
tiam in pfalterio ⁊ nõ in alio inſtrumẽto mo
dulabatur: et ab illo inſtrumẽto liber nomẽ
ſoꝛcitur.qꝛ ſicut illud inſtrumentũ decẽ coꝛ⸗
ticum. Dicitur etiã ſoliloquioꝝ:quaſi ſolius das habet:et ſea onũ a ſuꝑioꝛi reddit ꝑ tactum
ſpũs ſancti eloquiũ:q in eo ſolus ſpũs ſcůs manuũ. Vnñ et dicit᷑ a pſallin grece qð eſt tan
ſine vllo hũano ingenio vel aurilio loquit᷑. gere latine.ita liber ille docet obſeruantiã de
Dauid eni ꝓphetaꝝ eximius dignioꝛi modo cẽ mandatoꝝ:et nõ ꝓ terrenis:ſed ꝓ celeſtibo
q; alij quaſi tuba ſpũs ſancti phetauit.Alij q̃ ſurſum ſunt bñ opari. Vñ tota nr̃a oꝑatio
nanq; ꝓphetelꝑ quaſdã rerũ imagines ſcʒ ꝑ tendere debet ad ſuꝑioꝛa etc ꝓpter illa fieri vt
ſomnia ac viſiones ꝓpbetauerũt. Dauid aſt ſempꝑ dicamus.oſanna in excelſis. et ſurſum
ſolius ſpũs ſancti inſtinctu ſine om̃i exterio coꝛda.et pꝛimũ querite regnũ dei.Et qꝛ pſal
rni ãminiculo/ꝓphetauit. VUl dicunt᷑ ſoliloqa- mus ꝓpꝛie dicit᷑ melos qð ꝑ motũ ⁊ laboꝛem
ſi ſolo de chꝛiſto eloquia. Nõ qꝛ de chꝛiſto manuũ ex pſe alterio ꝓcedit:ideo ſepe ꝓ bona
loquũt᷑ ſoli pſalmi:ſʒ qꝛ digniꝰ ⁊ manifeſtiꝰ opatione ponit᷑ q̃ ſine laboꝛe fieri non pt. &ℳ&

libꝛi dicendi ſunt ſed vnꝰ. Vñ in capite ltbꝛi
ſcriptũ eſt ⁊c.nõ dicit libꝛoꝝ. Et in actibo.ſi
cut ſcriptũ eſt in libꝛo pſalmoꝝ.nõ dicitli⸗
bꝛis. Dicit᷑ aũt bhymnoꝛũ:qꝛ totũ illud opus
ꝑtinet ad laudem dei.Hymni eni ſunt can⸗
tus laudẽ dei ↄtinentes. Si ſit laus ⁊ nõ ſit
dei nõ eſt hymnus.Si ſit laus dei et nõ can
tetur nõ eſt hymnus.opoꝛtʒ ergo vt ſi ſit by
mnus habeat hec tria:et laudẽ/et dei/ et can

loquunt᷑ de illo qᷓ; ꝓphete ceteri:ſequit ꝓphe⸗
te ꝑ excellentiã ſcʒ dauid. Cum eni dicit᷑ p⸗
pheta ſine adiectòe ꝓpꝛij noĩs intelligit᷑ da⸗
uid. At cũ dicitur apłs intelligitur paulus.
Etcum dicit᷑ vꝛbs intelligitur Roma. Hec
aũt dicit contra eos qui dicũt plures fuiſſe
pſalmoꝝ ſcriptoꝛes vel auctoꝛes ſcʒ Aſaph.
ꝓditum ⁊c̃.qꝛ noĩa eoꝛũ ponunt᷑ in titulis.
ſed illi auctoꝛes pſalmoꝝ nõ fuerũt ꝓ vt ſta
tim patebit. Et ſubdit᷑ de chꝛiſto. Ecce de q̊
agunt ſoliloquia:de chꝛiſto ſcʒ toto.i.capite
et coꝛꝑe:ſponſo et ſponſaömunis ergo

materia totius huius opis eſt chꝛiſtus tripli

citer acceptus.i.ſᷣm diuinitatẽ.ſᷣm hũanita⸗
tem et ſᷣm coꝛpus eius qð eſt eccia. Intentio
eſt hoĩes in adam defoꝛmatos: chꝛiſto nouo
hoĩ ↄſoꝛmare. Liber ergo iſte liber pſalmoꝝ

—— . „ ——

grece pſalteriũ.latine oꝛganũ dicit᷑qꝛ ſanctꝰ
dauid dulce myſteriũ huius ꝓphetie dulci ſo
no:dulci oꝛgano.i.pſalterio voluit declara⸗
re. VUnde ab illo inſtrumẽto ad lr̃am ideo li
ber iſte noĩatur qꝛ ad vocẽ illius inſtrumen
ti dauid canebat pſalmos ante arcam:volẽs
enĩ magnificare cultũ templi ad honoꝛẽ dei.
Cũ arcam de ſylo reduceret plura milia can
toꝛũ muſicis inſtrumẽtis deũ laudantiũ:et

nitoꝛibo vero fuios Choꝛe pᷣfecit. quoꝝ no⸗
mina Eſqras frequenter in titilis poſuit: tũ
pꝓ bonoꝛe miniſterij:tũ ꝓpter noĩm interpꝛe⸗

aũt pſalmus erx motu digitoꝝ et cõſonantia
vocis fieri ſolehat (cutiebat enĩ coꝛdas ⁊ oꝛ
ganum reſonabat:et cũ oꝛgano piter ipᷣe ver

ba cantabat) hoc ſigniſicat ꝙ in nobis ↄſo⸗

nare debet bona operatio ⁊ laudatio. Igitur
aſaph yditum ⁊ ceteri hmõi:nõ fuerũt aucto
res pſalmoꝝ:ſed pᷣpoſiti artificibus qui pſal
mos ꝑſonabãt tribb modis.vel hũana voce.
vel muſicis inſtrumẽtis.vł cõiter vtroq; mõ.
Et hoc dupliciter vel poſt vocẽ inſtrumẽto.
vel poſt inſtrumentũ voce.Pſalmꝰ aũt eſt in⸗
ſtrumẽti ſonus. Canticũ vero hũane vocis
cantus in laudẽ dei.Pſalmi qͥʒ canticũ cum
poſt inſtrumentũ vox:ſʒ cantici pſalmus cũ
poſt vocẽ inſtrumentũ. Iſtos ergo.cl.pſal⸗
mos ſpũ dei reuelante ſcũs dauid cõpoſuit.
et licet quidã pſalmi alioꝛuʒ noĩbo intitulent

noõ ideo factũ eſt ꝙ ipi pſalmos ↄpoſuerũt:ſʒ
pter officia vt honoꝛẽ de miniſterio ſume⸗

rent. Vel ꝓpter myſteria que ex interpᷣtatio⸗
nibo noĩm accipiunt᷑:ad que ſermo ſequẽs ꝑꝓ
tinere videt᷑. Vnde ad maioꝛẽ euidentiã in⸗
terpꝛetatões noim quoꝛundã videamꝰ: per
quas ſuhiectoꝝ pſalmoꝝ pandunt intelle⸗

ctus.yꝓditum interpᷣtatur tranſiliẽs eos.i.re

manens in mũdo herẽtesq; terrenis de quo
tranſiliente agit᷑ in pſalmo.xxxviij. qꝛ eſt de
eterna btitudine.et docet a dilectõe ſeculi ad

ſilr ianitoꝛes cõſtituit. Et cantoꝛibo quidem legẽ deiet inde ad eternitatẽ mente tranſilire
quoſdã alios pᷣpoſuit:quibo omnibo yditum

Aſaph.ochan.Eman pᷣfectos adhibuit. Ja

Vnñ dicit᷑ canticũ dauid ꝓ yditum.i.tranſili⸗

ente.Tranſilire debemꝰ et veri trãſitoꝛes eſ⸗

ſe de malis ad bona:de bonis ad melioꝛa:de
inſtantibo ad nouiſſima:de tꝑalibo ad eterna.

Pꝛimo ↄuerſione. ſecundo ↄuerſatõe.tercio

8 iij

conſideratõe. quarto imitatõne. ſulr intellige
de alijs pſalmis qͥ deyditũ intitulant᷑. Cho
re interpᷣtat᷑ caluaria:qͥ fuit locus dñice paſſi
onis. Vñ ꝑ caluariã chꝛiſti paſſio intelligit
Filij ergo choꝛe ſunt filij paſſionis.filij cru⸗
cis qͥ trophecũ chꝛiſti.i.ſignũ crucis in fron⸗
te coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ſuſceperũt.et in cruce dñni
nii ieſu chꝛiſti cũ apło gloꝛiant᷑.et ſiłr ãs de
us hic affligi ꝑmittit caſtigãs tanq; filios vt
ſint filij choꝛe.i. paſſionis: vt diſcãt appetere
ſpũalia ⁊ eterna.Et his talibo attribuit᷑ intel

lectus pſalmi. xli.et ſequũt᷑ plures alij. Se⸗
pe intitulant᷑ pſalmi cũ hac adiectõne:fijs

cchoꝛe.i. chꝛiſti ⁊ paſſiõis eiꝰ.vt inculcet᷑ no⸗
bis iu gis memoꝛia dñice paſſionis¶ Aſaph
hebꝛaice:latine ↄ gregatõ:grece ſynagoga in
terpꝛetat᷑. Et licet cõgregatio ſit quoꝛũcunq;

collectio: ꝓpꝛie tũ ſynagoga dicit᷑ ↄgregatio -
Ppli filioꝝ iſrael. In cuiꝰ ꝑſona ſᷣm ꝑtem fi⸗

delem /ꝓpter certius teſtimoniũ loquit phᷣa
in pᷣs.xlix.ꝑ quã magis confutant᷑ increduli
iudei:qui iam ſibi ↄtra ̊ ꝗʒ pꝛius agebat te
ſtatur vt credibilius ſit. Et ſequunt᷑ plures
pſalmi alij de aſaph intitulati. Eman inter
pꝛetatur frater eiꝰ. Frẽs aũt chꝛiſti hi ſuntqͥ

in cruce gloꝛiant᷑. ſicut apłs quiait. Dihi
aũt abſit glari niſi in cruce dñinr̃i ieſu chꝛi⸗

ſti. qui ſunt veri iſraelite.i.deũ vidẽtes. ſicut
ad lr̃am eman fuit iſraelita.De h̊ agit᷑ in pᷣs.
Ixxxxvij.qui dicit᷑ intellectꝰ eman iſraelite.i.il
loꝛum qui ſunt frẽs chꝛiſti in cruce gloꝛian⸗
tes et deũ videntes. Uel Eman eſraica dicit᷑
id eſt aduena. dicit᷑ eni fuiſſe quidã de ꝑtib
oꝛientalib ſcʒ de eſra. Et ſiceſt intellectus

quiilloꝝ ſe aduenas ⁊ ꝑegrinos reputant in

boc mũdo.qꝛ nõ habemꝰ hic manentẽ ciuita
tem ſʒ futurã inquirimꝰ. Echan interpꝛetat᷑
robuſtus:qð nullus eſt niſi in ſpe ꝓmiſſiõis
dei:ꝑ quã nemo digne ſupplicãs decipit᷑: qð

verus iſraelita intelligit. De hoc agit᷑ in pᷣᷣ

lxxxviij.qui dicit᷑ intellectꝰ echan iſraelite.

id eſt robuſti qͥ vere deũ videt. At dicit Je⸗

ronimus. Nihil feliciꝰ chꝛiſtiano cui regnũ
celoꝝ ꝓmittit᷑:nihil ꝑiculoſius cũ ſꝑ de ſta⸗
tu ꝑiclitatur. nihil foꝛtiꝰ cũ ab eo diabolus
vincit᷑.nihil infirmius cũ a carne ſua vinci

tur. De his ergo pꝛemiſſis plerũq; in titulis

pſalmoꝝ fit mentio.tũ ꝓ officij reuerẽtia.tũ
ꝓ noiĩs interpꝛetatõe.De alijs vero q̃ in pſal
moꝛum ponunkt titulis in ſuis ſpẽaliter pate

bit locis. O ẽs igit᷑cl.pſalmi merito ipſi da⸗

uid attribuunt᷑ ꝓ vtſupꝛa manifteſte ex titulo

libꝛi huius colligit᷑:et ex gloſa oꝛdinaria et

plu ribo alijs locis autẽticis habet᷑. Ambꝛo⸗

ftus etiã ⁊ Gregoꝛius plures pſalmos noĩbs

alioꝝ pᷣnotatos vel nullius noiĩe intitulatos

ſoli dauid attribuũt.Et in hac opinione tã⸗
qᷓ; cõioꝛi et magis ꝓbabili plures ↄueniunt.

Auguſtin? q̃q; manifeſte h idem ſentit.qͥ in
xvij.li.de ciui.dei.c.xiiij.ſic dicit. Erat autẽ

dauid vir in canticis eruditus qui armoniã
muſicã nõ vulgari voluptate 6 fideli volũta
te dilexerat.eaq; deo ſuo qͥ verꝰ eſt deus my⸗
ſtica rei magne figuratõe ſeruiẽs. diuerſoꝛũ
cni ſonoꝝ rönabilis moderatusq; ↄcentus:
cõcoꝛdi varietate ↄpactã bene oꝛdinate ciui⸗

tatis inſinuat vnitatẽ. Deniq; oĩs fere ꝓphe⸗

tia eiꝰ in pſalmis eſt:q̊s.cl.liber ↄtinet:quem
pſalmoꝝ vocamꝰ.in quibo nõnulli volũt ſo
los factos eſſe a dauid qui eius noĩe inſcri⸗

pti ſunt. Sunt item qui putãt nõ ab eo ſcõs

niſi qͥ pᷣnotant᷑ ißius dauid.qui vero habent
in titulis ipſi dauid ab alijs factos perſone
ipᷣius fuiſſe coaptatos.Que opinio voce eu⸗

angelica ſaluatoꝛis ipᷣiꝰ refutat᷑:vbi ait q; iſe

dauid in ſpũ chꝛiſtũ dixerit eſſe dĩm ſuum.

OQOm ps centeſimuſnonus ſic incipit. Dixit
dñs dño meo:ſede a dexirꝭ meis. Donec po.

ini.tu.ſca.pe.tuoꝝ. Et certe idem pſalmꝰ nõ
habet in titulo ipiꝰ dauid:ſʒ ipſi dauid.ſicut

plurimi. Mihi aũt credibilius vident᷑ exiſti
mare qui oẽs illos.cl.pſalmos eiꝰ oꝑi tribu⸗

unt.eũq; aliq̊s pᷣnotaſſe etiã noĩbo alioꝝ ali⸗=

quid qò ad rem ꝑtineat figurantibo. ceteros
aũt nullius hoĩs nomẽ in titulis habere vo⸗

luiſſe:ſicut ei varietatis huiꝰ diſpoſitõeʒ q;⸗

uis latebꝛoſam non tñ inanẽ dñs inſpirauit.

Nec mouere debet ad hoc credendũ:ꝙ non⸗

nulloꝝ noĩa ꝓphetaꝝ qͥ longe poſt dauidre⸗
gis tꝑa ſuerũt:quibuſdã pſalmis in eo libꝛo
legunt᷑ inſcripta:et que ibi dicunt᷑ velut ab

eis dici vident᷑. Heq; enĩ non potuit ꝓpheti⸗
cus ſpũs/ꝓphetanti regi dauid hec etiã futu⸗
roꝛum ꝓphetaꝝ noia reuelare:vt aliud qð eo
rum pſone cõueniret ꝓphetice cantaret᷑. ſicut
rex Joſias exoꝛturus et regnaturꝰ poſt an⸗
nos ampliꝰ qᷓ; trecctos cuidã ꝓphete qui etiã

facta eius futura pᷣdixit cũ ſuo noĩe reualatꝰ

eſt. Hec Augꝰ?. D
¶ Loõſiſtit aut liber iſte in centũquinquagin
ta pſalmis.qui numerꝰ celeberrimis adnota

tur myſterijs. Cõſtat enĩ ex octogenario ⁊ ſe⸗

ptuagenario:qui idem ſignificat qð octona

rius ⁊ ſeptenarius.Et idẽ myſteriũ eſt in ſim

pliciba ⁊ in ↄpoſitis.Quia ſicut quindenariĩ
us cx. xv.ↄſurgit vnitatiba.ſic.cl.ex.xv.dena
rijs. O ctonarius aũt octauã ſignificat reſur
rectõnis.quia cum ſint ſex etates viuentiũ et

—

ſeptima moꝛientiũ: octaua erit reſurgentiũ.
eptenariꝰ vero tꝑs ſignificat huiꝰ vite: q̃ᷓ
ſeptẽ dieꝝ agit᷑ reuolutõe. Docet ergo nos li
ber iſte in huiꝰ vite ſeptenario ſic oꝑari:vt in
octaua reſurreciõis gloꝛificemur. Itẽ octo⸗
narius ſignificat nouũ teſtamentũ.cuiꝰ pr̃es

octonario deſeruiũt.obſᷣuãt enĩ ⁊ colũt octa
uam diẽ reſurrectõis chꝛiſti.i.dñicã et octäsz

ſcõꝝ ꝓpter reſurrectõʒ octaua etate futuraʒ et
expectãt eandẽ reſurrectõʒ octãʒ. Septenari
us vᷣo ſignificat vetus teſtamentũ cuiꝰ pr̃es

ſeptenario ſeruiebãt.obſᷣuabãt eni etcolebãt

ſeptimũ diẽ a pᷣmo die creatõis.i.ſabbatũ:ſe⸗
ptimã ebdomadã.ſeptimũ menſem.ſeptimũ
annũ ſeptime decadis.i.iubileũ. Per h̊ ergo
innuit᷑ ꝙ liber iſte vtriuſq; teſtamẽti cõtinet
doctrinã. Diſtinguit᷑ aũt liber iſte ꝑ tres qͥn
quagenas qͥ tres ſtatus electoꝝ ſignitficãt ſcʒ
penitentiũ.in iuſticia pficientiũ.et ꝑuenien⸗
tium. Ideo pma quinq̃ gena finitur in pnia
ſcʒ miſerere mei deꝰ. Scðda in iuſticia ſcʒ mi

in cuiꝰ ptateeſt nõ ſolũ vti vocibo ad aliud ſi
gnificandũ qð etiã hoĩes facere pñt ⁊ faciũt.
Ded etiã rebo ſigniſicatis ꝑ voces vtit᷑ ad ſi
gnificandũ alias res. Et ideo cõe eſt omnib⸗
libꝛis:ꝙ voces aliquid ſignificẽt. Sʒ ſpẽale
eſt libꝛo ſacre ſcripture ꝙ res ſigniſicate per
voces aliud ſignificẽt. Scdm igit᷑ pꝛimã ſi
gnificatõʒ q eſt Beges accipit᷑ ſenſus lr̃alis
ſeu hiſtoꝛicus. Scom vᷣo aliã ſignificatöeʒ
q eſt ꝑ ipas res accipit ſenſus myſticꝰ ſeu ſpi
ritualis.Et hic ſenſus ſcs triplex eſt in ge⸗
nerali qꝛ ſi res ſignificate ꝑ voces referantur

pꝛincipalis auctoꝛ ſacre ſcripture eſt ipe deꝰ.

ad ſignificandũ ea q̃ ſunt in noua lege tra

dita ſic accipit᷑ ſenſus allegoꝛicꝰ. Si aüt rez
ferantur ad ſignificandũ ea q ꝑ nos ſuntagẽę
da:ſic eſt ſenſus moꝛalis vł tropolo gicꝰ. SGSi

qaũt referant᷑ ad ſignificandũ ea q̃ ſunt ſperã⸗

da in btitudine futura:ſic eſt ſenſus anagogi
cus Et dicit᷑ ab ana q eſt ſurſum ⁊ goge qð
eſt ductio. Vñ vᷣſus.¶ra geſta docet:qͥd cre

dis allegoꝛia. Moꝛalis quid agis:qͥ tendas
anagogia. Etiſto?ꝶ qtuoꝛ ſenſuũ pᷣt poni ex
empluũ in bac dictõe ieruſale.que ſ̃ᷣ m ſenſum

ſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ cãtabo tibi dñe. Tercia
in laude eterna ſcʒ oĩs ſpũs laudet dñm. Hi
ſunt tres ſtatus chꝛiſtiane religionis ſic enĩ

ad eternã tendimꝰ vitã. Pꝛius ꝑ pniam pcca
damnamꝰ:vocãte deo ad pniam q̊s apud ſe
in occulto pᷣdeſtinauit ad vitã. Inde ꝑ miſe⸗

ricoꝛdiã iuſtificati bñ viuimꝰ ne iudiciũ in
futuro timeamꝰ:deo vocatos iuſtificãte ̊ ꝑ

miſciam ⁊ timoꝛẽ iudicij. Tandẽ ad vitam
glificati intramꝰ vbi deũ ſine fine laudamꝰ.
De modo tractandi eſt ſciendũ ꝓpheta
freqᷓnter ꝑſonas mutat. Calis eſt eni vſus ꝓ
phetie ꝓ vt in multis locis ptʒ.modo ↄuer⸗
tit ſe ad familiarẽ dñi locutõʒ.modo ad audi
entes vt eos edificet et inſtruat ꝑ ſuũ ſermo⸗
nem:modo loquit᷑ in pꝑſona ſua:mõ in ꝑſona
chꝛiſti ⁊ capitis:modo in ꝑſona mẽbꝛoꝝ ſeu

coꝛpis. modo in ꝑſona vtriuſq;. De chꝛiſto

capite agit tribo modis.aliqũ ſᷣm diuinitatẽ
aliqũ ſᷣm hũanitatẽ.qñq; ꝑ tranſumptõeʒ vt
qñ vtit᷑ voce mẽbꝛoꝝ. De coꝛꝑe ſeu mẽbꝛis
etiã agit trib modis Aliqñ ſᷣm ꝑfcõs. aliqũ
ſim imꝑfectos. Interduʒ ſᷣm malos.Aliqũ
etiã qð futurũ eſt ꝓphetando pᷣdicit.aliqn ꝓ⸗
pter ꝓphetie certitudinẽ ipᷣm futurũ tanq;p⸗
tetitum ponit. Mos enĩ eſt ꝓphetaꝝ vti nũc

verbis pᷣteriti tpis nũc futuri: qꝛ quantũ ad
oſtenſionẽ ſepe q̃ dicunt᷑ ſunt pᷣterita ⁊ quan⸗

tũ ad ipᷣam rem futura. Diuerſus q̊ʒ in h̊ li⸗

bꝛo inuenit᷑ ſenſus ſcʒ lr̃alis ſeu hiſtoꝛicꝰ:et
myſticus ſeuſpũalis. Uñ NHNotandũ ꝙ liber
ſacre ſcripture hoc habet ſpeciale:ꝙ ſub vna
Ir̃a plures ſenſus ↄtinet. Huiꝰ vero rõ eſt:qꝛ

litteralẽ ſignificat ciuitatẽ illã terreſtrẽ in in⸗
dea.ſ̃ᷣm vero ſenſum moꝛalẽ ſignificat fide⸗
lem alam. ſm v̈ ſenſuz legrich ſignificat
eccleſiã militantẽ.ſᷣm vero ſenſum anagogi⸗
cũ ſigniſicat ecciam triũphantẽ.Et ſicut po⸗
ſitum eſt exemplũ in vna dictõe:ita poſſet po
ni in vna oꝛõe.et ſicut in vna ita et in alijs.
Aber autẽ iſte plus ceteris in eccleſia fre⸗
quentatur:qꝛ eſt ↄſimmatio totiꝰ cheolo gie
Hic enĩ deſcribunt᷑ pᷣmia bonoꝝ et ſupplicia
maloꝝ.ſtatus incipientiũ.ꝓficientiũ.ꝑfecto⸗
rum ⁊ ꝑnenientiũ.actiuoꝝ ⁊ ↄtemplatiuoꝝ.
Item freqntiꝰ legit pter ſpem venie:vt nul⸗
lus quantũcũq; pccoꝛ deſperet cũ audit pec⸗
catoꝛẽ tantũ ſcʒ dauid:tanta gr̃a ſublimatũ.
ſicut et ex ſauli ↄuerſione ⁊ ꝓmotõe de dei mi
ſericoꝛdia plene certificamur. Vñ et eple eiꝰ

En eccleſia freq ntius legunt᷑. Item qꝛ dauid

aꝑtius ⁊ ꝑfectius loquit᷑ de chꝛiſto q; alij p⸗
phete:ita ꝙ magis videt᷑ euã geliſare q; ꝓphe
tare. Itent qꝛ nulla ſcriptura alia habet tot
oꝛões immixtas et tot ſalutares effectus ꝓ qͥ

bus aſſeq̃ndis fiũt oꝛões. Pꝛopter rõnes er⸗

go pᷣdictas iuſte in oꝛõnib pſalmi aſſumunt᷑
et in freq̃ntioꝛi vſu eccie habent᷑. Hinc eſt ꝙ
om̃es viri eccleſiaſtici et pᷣcipue religioſi ad
bũc libꝛũ ꝑ diligẽs ſtudium merito debẽt ſe
trãſferre:vt ea que qtidie tenent᷑ oꝛare ⁊ pſal

ſtent guſtu interioꝛi dulcedinẽ iſtius ſapietie

ſalutaris ſcʒ libꝛi diuine laudis. MHam p̃ter . ces effectus iſti felicis iubſlatõis. Qne duri⸗

vtilitates ſupᷣ poſitas etiãex h̊ diſtractões ꝑ
varias co gitatões pluriũ fantaſmatũ:diabo
li inſtinctu et ſuggeſtione incidẽetes:ac ipos
oꝛantes ⁊ pſalletes ꝑiculoſe impediẽtes faci
lins euitant᷑.tediũ oꝛandi et pſallendi meliꝰ
tollit᷑.intereſſe diuino officio quiũlibeteo am⸗
plius delectat᷑.fructu oꝛõnum ſuaꝝ nõ pꝛi⸗
uatur. meritũ ſuũ auget᷑.tota celi curia letifi
catur et iocundat᷑. AUũ hoꝝ gr̃a anq; ad ex⸗
poſitionẽ lIr̃e accedat᷑ aliqua eccleſiaſticis vi⸗

ris et maxime religioſis vtilla ſunt pᷣmitten⸗

da.Et qꝛ pſalmus dicit᷑ laus dei cũ cantico.
Pꝛimo videndũ eſt de vtilitate cãtus vocalł.
ſcdðᷣo de mõ cantadi atq; pſallendi.tercio de
attentõe in officio diuino ⁊ alijs oꝛõibo adhi
benda. qrto q̃liter qͥs ad oꝛõʒ ſe dʒ pᷣparare.

Circa pꝛimũ ſcʒ de vtilitate cantꝰ vocalis
Potandũ ẽ.ꝙ licʒ heretici vocales eccie can
tus repᷣhendat:eccleſia tñ nõ ſine multa rõne
cos inſtituit:habet eni hmõi cant⸗ ſeu iubi⸗
lus multos effectus vtilss:Anꝰ eſt ꝙ coꝛ li⸗
ꝗfacit in affectũ ſcm. Vñ de Augꝰ.ſcriptũ ẽ
ꝙ flebat vberrime in hymnis ⁊ canticꝭ:ſua⸗
ue ſonantis ecc̃ie vocibo vehemẽter affectus.
Et iterũ ꝙ intentus modulatõi hymnoꝝ et
melodie pſalmoꝝ reficiebat᷑ delectabiliter:et
flebat hilariter. Itẽ iubilus laudis mentẽ ele
uat oculos coꝛdis attollit.vñ multi rapiunt᷑
in extaſim in hmõi iubilatõe.Ee ideo poſtq;
Dictũ eſt in ps. in eccijs bũdicite dño:iſequit
ibi.beniamin in mẽtis exceſſu. Itẽ triſticiaʒ
malã depellit. Vñ glo.ſuꝑ illud Jacobi.tri⸗
ſtatur aliquis vr̃jm oꝛet et pſallat ⁊c. Crebꝛa
pſalmodie dulcedo nociue triſticie peſtẽ re⸗
pellit. Ideo dicit dauid. Exultabunt labia
mea ſcʒ interioꝛa ⁊ exterioꝛa cũ cãtaucro tibi.
Itẽ pᷣparat viã coꝛdis dño:ad infuſionẽ mł⸗
tioꝛmiũ gr̃aꝝ. Vñ ps.Pſalmũ dicite noĩ eiꝰ
et ſic iter facite.Et in libꝛo regũ dicit᷑: ꝙ cum

PEi oꝛõis inſtãtia ⁊ eiꝰ exaudibilitate.

caneret pſaltes facta eſt ſuꝑ eũ manꝰ dñi. E&

iſti ſunt qᷓtuoꝛ effectꝰ in aia. Itẽ diabolũ fu⸗
gat.Vñ in libꝛo regũ dicit᷑ ꝙ Dauid pſallen
te recedebat ſoũs malus a ſaul ⁊ meli habe⸗
bat. Itẽ deũ delectat. VUñ in canticꝭ ipᷣe dicit
eccie. Sonet vox tua in auribo meis vox eni
tua dulcis. Itẽ militantẽ eccleſiã vertit in ſili
tudinẽ triũphãtis:q̃ ſꝑ iubilat et laudat.Uñ
Berñ. Nihil in terris ita ꝓpꝛie repũtat quen

dam celeſtis habitatõis ſtatũ ſicut alacritas

laudantiũ deũ. Itẽ inimicos ↄturbat.vñ in
libꝛo ꝑalip.Cũq; cep iſſet laudes canere ver⸗
tu ds inſidias inimicoꝝ ⁊ ꝑcuſſi ſunt.Feli

tiam coꝛdis reſoluit.q̃ terrenã mentẽ eleuat.

triſticiã ſeculi depellit.q̃ ad ſuſceptõʒ diui

ne bñdictõis pꝛeꝑat.q diabolũ fu gat:deũ de
lectat.militantẽ cccleſiã triũpbanti aſſimilat
hoſteſq; ipᷣiꝰ ↄfundit.O ergo q; vtile ⁊ qᷓ; ſa⸗
lubꝛe eſt canere ac deuote frequenter pſallere

pfſalmos: ꝓpter iſtos ⁊ alios pꝛius tactos fru

ctus et effectus ſalutares.

¶Circa ſcom ſcʒ de modo canẽdi atq; pfal⸗
lendi eſt diligenter aduertendũ in modo
cantandi qlibet ꝑſona ecdeſiaſtica ⁊ maxime

religioſa ſꝑ plus tenetur et debet placere deo

q; hoĩbo. Quicũq; aũt ſtudet deo placere in
cantando quãto puriꝰ ⁊ ſimplicius deo can

tauerit tãto magis deo placebit. Plus enĩ at
tendit deus deuotõʒ ⁊ puritatẽ coꝛdis q; mo
dulationẽ vocis. VUñ quidã ait. Nõ vox ſed

votũ:nõ muſica coꝛdula ſʒ coꝛ. Nõ clamoꝛ

ſed amoꝛ:ſonat in aure dei. Uñ et Augꝰ.Cũ
mihi inquit accidit vt mihi ampliꝰ cantus
q; res q̃ cantatur moueat:penaliter me pecca
re pfiteoꝛ.et tũc mallem nõ audire cantantẽ.
Cum aüũt fratres in choꝛo ad diuinũ officiũ

ſteterint: caueat ſibi quilibet ne ſit piger ⁊ fa⸗

ſtidioſus:ſed cogat coꝛpuset ſpm̃ ſtare reue
renter:et pſallere deo alacriter coꝛaʒ angelis
qui ibi pñtes aſſiſtunt:dicẽs cum pſalmiſta.
In ↄſpectu angeloꝝ pſallã tibi. Riſus ⁊ ver
ba inutilia frater penitus deteſtet᷑: vbi coꝛaʒ
vño maieſtatis cum metu et reuerentia aſſi⸗
ſtere debet. Aerba pſalmodie diſtincte ⁊ ins
tegre ꝓnunciet:nõ ſincopando aut nimium
accelerando. VUn Bernardus fres ſuos am
monet dicẽs. VUos moneo dilectiſſimi ſtre⸗
nuc intereſſie laudibꝰ diuinis vt ſicut reuerẽ

ter ita ⁊ alacriter dño aſſiſtatis. Mõ pigri.nõ
ſomnolenti.nõ oſcitantes.nõ Pcentes vocibo

non pꝛecidentes verba dimidia. nõ integra
tranſiliẽtes.nõ fractis et remiſſis vocibo mu

liebꝛe quoddã de nare ſonantes. ſed virili vt

dignũ eſt ſonitu et affectu voces ſancti ſpũs

depꝛomentes. Vbi nota exemplũ cõtra pi⸗

gros et faſtidioſos in diuino offcio aptiſſi⸗

mum. ertur eni ꝙ cum dno frẽs quadã no

cte ſedendo in lectis ſuis ſic quaſi cubando
dicerẽt ꝑiter matutinũ affuit diabolus cũ fes
toꝛe intolerabili dicens:ad talẽ oꝛõnem tale
chetur incenſunm.
Circa terciũ ſcʒ de attentõne in officio di⸗

uino ⁊ alijs oꝛõnibo adbibenda. Eſt ſciendũ

ꝓ ſummo conatu debent omes virieccleſia⸗
ſtici et maxime religioſi dare oꝑam vt veriet᷑
in coꝛde quod ꝓfertuur in oꝛe. In oꝛõne ent

E. 2ð)

Augꝰ: Potius ad vocẽ coꝛdis q; coꝛpis au⸗

petimus vt dens nobis intendat. Qus aute
Pꝓbabileeſt ꝙ H̊ faciat deus:ſi nos nobis nõ

intendimꝰ? Anñ Bernardus.Quõ mihi in⸗

gengdit qui mihi non intendo. tem q ma⸗

gis efficax eſt in oꝛõne eſt ex ꝑte coꝛdis. VUã

res eius. Et Iſidoꝛus Oꝛatio coꝛdia eſt nõ
labioꝝ:neq; eni deus depcantis verba inten

dit: ſed oꝛantis coꝛ aſpicit. Qui ergo coꝛ nõ

babet in oꝛõe:ſubtrabit qð melius eſt in oꝛa⸗

tione. Neceſſaria eſt ergo coꝛdis intentio vt
qð oꝛe pᷣcamur ̊ etiã mente meditemur. Ad
boc hoꝛtabat᷑ Bernardus dicẽs. Aos mo⸗

neo pure iutereſſe laudibo diuinis:vt nil ali⸗
ud dũ plallitis q; qð pſallitis cogitetis.ſpũs

ä

eni ſcũs illa hoꝛa grata nõ recipit:quicqͥd ali
ud q; debes neglecto eo qð debes obtuleris.
Et uerũ:ad pſalmodiã ſꝑ coꝛ habeas niſt ax

aliud ſublimiꝰ rapiaris.Oim enl que ibi di

cuntur vſq; ad vnã ir̃am te noueris p certo

debitoꝛc. vel dicendi in cboꝛo tuo vel audiẽ⸗
di in alio. Inter oĩia aüt oꝑa bona vt teſtatur

abbas Agathon oꝛare deũ eſt difficillimũ et

ꝓlus habet laboꝛis. qꝛ ſpꝑ demones feſtinant

interrum pe oꝛõem:ſcientes ꝙ ex nulla re im

Pediunt᷑ ſicut ꝑ oꝛõʒ fuſam ad veuũ. Et inde

eſt ꝙ in öncipio oim hoꝛaꝝ canonican mu⸗
nientes nos ſigno crucis ↄtra infeſtatões di
aboli dicimꝰ. Deus in adiutoꝛiũ meuũ inten

de.de cuiꝰ vᷣ ſiculi efficacia in collatõe abbatꝭ

Jſaac dicit᷑.ꝙ recipit oẽs affectus quicunq;
pũt hũane nature inferri.etad oẽs incurſus
ↄuenienter aptat᷑. Habet eni 2tra oĩa diſcri⸗
mina imminẽtia ꝓtectõeʒ diuine inuocatõis.
habet ↄſideratõeʒ ꝓpꝛie fra gilitatis.habet fi⸗
duciã exauditõis.Oibo infeſtatõeʒ demonu
patientibo inexpũ gnabilis murus eſt: et cli⸗
peus munitiſſimꝰ:deſendẽs nos ↄtra oĩm vi

cioꝛũ impugnatõʒ.In qcunq; eni tribulatoe
vel neceſſitate cõſtitutꝰ:habet dicere:deus in

adiutoꝛiũ meũ intende:dñead adiuuanduʒ
me feſtina. Gciendũ aũt ꝙ ſicut dicit Augꝰ.

ſi qͥs parũ intelligat pſalmũ credat tñ alid
boni eſſe in eo qð cantat:nõ oĩno ſine fructu
eſt. Idem credo ſi qs bñ itelligat et conet᷑ in
tendere:ſed ex fragilitate diſtractus nõ atten CX

atnaliterei quod cantat.

Circa quartu ſcʒ qualiter quis ad oꝛõeʒ ſe
debet ᷣparare Notandũ eſt: ꝙ ſicut in colla⸗

tõne abbacis Iſaac dicit᷑.q̃les in oꝛõibo vo⸗
lumus inueniri:tales nos añ oꝛõis tꝑs pᷣpa⸗

rare debemus Expcedenti enĩ ſtatu mens in

ſupplicatõe foꝛmat᷑.et idcirco qͥcqͥd volumꝰ

rt nobis oꝛantibo nõ ſubrepat: an oꝛoem de

uotõne excitati et i

tLalõe cũ coꝛpiævercitato

noſtro pectoꝛe debemus enellere. Quicquid

eni añ hoꝛã oꝛõis mẽs nr̃a ↄcepit: neceſſe eſt

vt hoc nobis oꝛatibe recoꝛdatõʒ occurrat.

Studeat & frater vt cogitationi tumuit' vq

leat euitare ⁊ puſqᷓ; incipiat᷑ officiũ coꝛ ad de
gotione excitare. Ydeo eni ti deſides 2 tept⸗

di ſumꝰ in diuino officio qꝛ aã nõ ſumus dæ
norohecc ta eximꝰ ſicut intrauimug
frigidi ⁊ diſſoluti.Cũ bᷣo officiũ incipit᷑ co⸗

gilatõibo vagis iã reiectis: mentẽ ſurium ad
deü habegm intendẽtes his q̃ pſallunt᷑. li

oquin ſi pmo cogitatõibo aditu p̃buerimu&
poſtea tumultꝰ eaꝝ vix euadere poterimus.

Antiquus eni hoſtis ſerpẽs lubꝛicus eſt: cu

ius ſi capiti nõ reſiſtit᷑ totꝰ in intima coꝛdis

oũ nõ ſentitur illabit᷑ et vt foꝛtis armar⸗ co⸗
natur cuſtodire atriu ſuu. Et otra H̊ͥ muitu 5
valet ſi mox frater vt a ſomno enigilat cogis⸗
tatoes abijciat: quibo eũ diabolus occupare
vellet:et pmitias co gitationũ ſi nax et actio⸗
num offerat dno in oꝛõe: vel aliq̃ bona medi
citatõe:videlicʒ gemizi fle
xione manuũ ꝓteni lone. bꝛachioꝝ in modii

crucis expanſioe. toti? coꝛpis Pltratoe ? ſili

bus vt docet in. xxi. patrũ collatoe.ex qbus
affectus deuotõis excitat᷑ ? ſpũs incaleſcit: et

ex H̊ frater tota die deuotio? ⁊ expeditioꝛ erit.

Sceiendũ etiã ꝙ ſicut collatõe.ix. dicit vt eo

feruoꝛe ⁊puritate qua debet emitti poſſit oꝛo

Hp nob ſunt penitꝰ obpuãda. Pꝛimo eni ſolli
citudo reꝝ tbaliũ ẽ penit abicideda. Scdo
vt nulliꝰ negocij curã imo nec memoꝛi ada
mittamꝰ.tercio vt detractões vaniloqa ⁊? ocs
ſcurrilitates ſi amputemꝰ. qrto ire t triſti⸗
tie ꝑturbatio ẽ erueda fu nditꝰ. qnto vt ſomi⸗

tẽ carnalis ↄcupilcẽtie:a coꝛde nro radicitꝰ

euellamꝰ.et ita qbnſiibet vicijs penit? abſci⸗
ſis:iactãda ſunt pꝛimũ fundamẽta hüilitatꝭ
ꝓfunde qᷓ turrim illi pcelſam celos penetrã⸗
tem feruoꝛẽ ſcʒ ⁊ deuotõʒ oꝛõis valeat ſuſten

tare. deinde ſupponẽda eſt virtutũ exſtructia

quã mens ab omi euagatone lubꝛica poſſit
cohiberi et ad ↄtemplationẽ diuinã ⁊ exceſ⸗

ſus theoꝛicos incipiat ſublit nari: ac ſi ſemꝑ

ſibi dicatur ſurſum coꝛda.

irca quintũ et vltimũ ſcʒ de oꝛõis inſtã

tia ⁊ eiꝰ exaudibilitate. Eſt ſciendũ ꝙ; opoꝛtz

inſtãter oꝛare. Uñ pᷣceptoꝛ nr̃ nõ ſimpliciter

ait oꝛate:ſed inquit oꝛõibo inſtate. Nõ eni ꝓp⸗
pter h̊ eſt deſiſtendũ: ſi obſtrepentiũ cogitati
onũ tumult? mentẽ ab oꝛõe abſtra hat: aut ſi
nõ ſtatim deꝰ exaudiat.ſʒ ẽ ꝑſeuerãter inſtan
dũ oꝛãdo atq; pſallẽdo: qᷓnſq; impoꝛtunas
deſiderioꝝ carnaliũ ſuggeſtiones quę nt᷑is

obſtrepunt ſenſib:foꝛtiſſima intentõe ſupere ½

* 5

falmus de chꝛiſti ſiue de viri iuſti pſe
ioꝛũq; vanita⸗

mus. ac tam diu inſiſtendo:qᷣuſq; pſiſtendo ctione et felicitate Impioꝛũq; vanita⸗
õ indanu vdensin te et damnatde. (1Bs. .
antiã et impoꝛtunitatẽ in pꝛece. Simagnag Eae e eee ecen.
ſunt pᷣmia non debent eſſe deſideria ꝑua. Cũ ⸗, Eatus Vir qin no

magnitudine enĩ pᷣmioꝝ ↄcoꝛdare debet ma
gnitudo eſaerlore ſi ad pꝛimas lachiꝰ
mas dñs nõ exaudit:nec ſic quidẽ a queren⸗ x
do ⁊ pulſando deſiſtendũ eſt:ſʒ tanta potius ꝗ
ꝑſeuerandũ inſtantia:tantoq; obſtinato cla⸗=⸗

abijt in pſilio impioꝝ et in via pec
catoꝝv nõ ſtetit:et in cathedra peſti⸗
enõſedglitt.
Auctoꝛ huiꝰ pſalmi ꝓpꝛie ignoꝛat᷑: tñ ma⸗
gis cõiter credit᷑ fuiſſe Eſdras ꝓpha qͥ legem

—

*

moꝛe frequẽtandus ſaluatoꝛ donec impleat
oꝛantis deſideriũ. Eſt aũt ſciendũ ꝗ triplex
eſt oꝛatio:ſcʒ vocalis de qua dicit pſalmiſta.

reꝑauit ⁊ ſic etiã pſalmos ĩ ̊ libꝛo recollegit:
et ſue recollectõi hũc pſalmũ ꝑ modũ cuiuſ⸗
dam ꝓlogi pᷣpoſuit. Ipſe enĩ pſalteriũ ⁊ totã

Voce mea ad dñm clamaui. Et mẽtalis de bibliothec a babylonijs cõbuſtã inſtinctu
qua iterũ dicit. Deſideriũ pauꝑm exaudiuit ſpũs ſancii refoꝛmauit.pꝛeter quinq; libꝛos
dñs.Et actualis ſiue oꝑis q̃ ſit b oꝑando. Moiſi qͥs apud ſamaritanos inuenit.et eo⸗
qꝛ nõ deſinit oꝛare qui non deſinit bnfacere. dẽ ſpũ reuelante pſalmos ita diſpoſuit:eiſq;
Sciendũ etiã ꝙ et ſi inſtantia oꝛõis multuzʒ eitulos appoſuit. Sic eni eſt titulus in pſal⸗

valeat ad eiꝰ exaudibilitatẽ nõ tñ ſꝑ etiã viri
ſancti in eo qð petũt exaudiunt᷑:imo plerũq;
mali in ſua petitõe a deo exaudiunt᷑:nõ autẽ
boni.ſicut ondit Augꝰ in exꝓnplis.Coõſtat

enĩ ꝙ Paulus apls inſtanter oꝛauit vt aufer

retur ab eo ſtimulus:et tñ nõ fuit exauditus.
Diabolus aũt in ſua petitõe exauditus fuit:

cũ petijt ſibi dari ptãtem in Job.et cũ petijt
ſe mitti in poꝛcos. Sʒ vt ſubdit Augꝰ.apo
ſtolus eſt magis exauditꝰ. Apls enĩ exaudi⸗

tus eſt ad ſalutẽ ⁊ ſi nõ ad voluntatẽ:ſed dia
bolus ad damnatõʒ. Hõ ergo ↄtriſtari debʒ
bonus hõ ſi in eo qð petit nõ exaudit᷑ ad ſuã
voluntatẽ qꝛ plerũq; ſibi noxiũ eſſet.Et po⸗

nit Augꝰ exemplũ de medico:a q̊ͥ ſi petat in⸗

firmus aquã frigidã:ſi nouit obeſſe nõ dat:
ſi ꝓdeſt ſtatim dat. Diſce ergo ait Augꝰ ro⸗
gare deũ et medico ↄmittas qð ipᷣe nouit fa⸗
ciat. Tu moꝛbũ ↄfitearis ille medicamentũ

exhibeat:tu tm̃ charitatẽ tene. Nam ille ſeca
rt vult:vrere vult.tu ſi clamas et nõ exaudie⸗

ris in aduſtione ⁊ tribulatõe.nouit ille q̊uſ⸗

q; putredo eſt. Tu iam vis vt reuocet manꝰ:

et ille vulneris ſinũ attendit:ſcit quouſq; ꝑ⸗

ueniat. Nõ exaudit ad voluntatẽ ſʒ exaudit

ad ſalutem. Hec Auguſtinus.

His & pᷣmiſſis tanq; exhoꝛtatiuis ꝗd pſal⸗

lendũ ⁊ cantandũ pſalmos ⁊ diuinũ officiũ

— —

inſtantius ⁊ libentius ad oꝛandũ attentius
et feruentius. Nũc ad aliqualẽ expoſitioneʒ

pſalmoꝝ ꝓcedamus:pᷣmittendo vt cõiter cir

ſententia in generall.
pꝛimi pſalimiim.

ca quẽlibet pſalmũ quis auctoꝛ ipiꝰ pſalmi.
ria. que intentio. quæ

quis titulus.que mat

EE

Sequit᷑ titulus

mo quõ clauis in domo.qꝛ ſicut ꝑ clauẽ reſe
ratur domꝰ vt ſit ingreſſus in eã:ſic ꝑ titulũ

aꝑitur pſalmꝰ vt ſit introitus in eius intelli
gentiã. Sʒ huic pſalmo ideo titulus nõ ap⸗
ponit᷑:ne titulus pᷣſcripxꝰ libꝛi caput ⁊ initiũ
videret᷑.qꝛ pᷣs ille pꝛincipiũ eſt ⁊ pᷣfatio:ac q̃⸗
ſi ꝓlogꝰ et titulus libꝛi pñtis. Sicut enĩ titu

lus illuminat ⁊ totã ſequentẽ materiã pᷣlibat

ſic ille pẽ totã materiã ſeq̃ntis oꝑis tangit et
oñdit. Vñ in ſeq̃ntibo chꝛiſtꝰ eũ caput libꝛi
appellat dicens. In capite libꝛi ſcriptũ eſt de

me. Materia pſalmi ẽ chꝛiſti bonitas ⁊ ꝑfe⸗

ctio:impioꝝ vᷣo miſera et eterna dãnatio. In
tẽtio ad bonũ hoĩes allicere ⁊ iuxta poſſe eos
chꝛiſto ↄfoꝛmare:⁊ a malo ꝑ exẽplũ dãnatõis
ĩpioꝝ retrahere. Snia in generali. ꝓpha in
iſto põ tãq; ĩ ꝓlogo capite ⁊ pncipio libꝛi:a⸗
git ð illo qͥ ẽ caput ⁊ pncipiũ oĩm.ſ.ð chꝛiſto
deſcribẽs ⁊ pᷣnũciãs ipᷣiꝰ ꝑfcõʒ ⁊ felicitatẽ.im

pioꝝ vᷣo vanitatẽ ⁊ ĩfelicitatẽ.qꝛ igit᷑ oẽs ad

btitudinẽ tẽdũt nec biĩ eſſe niſi ꝑ chꝛiſtũ pñt:
ꝓPonit nob chꝛiſtũ ĩ exẽplũ.et incipiẽs a btĩ⸗
tudine oñdit eũ ab oĩ malo liberũ ꝑ remotõʒ

eoꝝ q̃ in pmo hoĩe fuerũt. Vñ ad h̊ vtit᷑ ↄꝑa

tione veteris ade.qui ideo infelix ⁊ miſer.q
abijt in ↄſulio impioꝝ ſcʒ ſerpẽti ⁊ eua ↄſenti
ens.in via pccoꝝ ſtetit:oꝑe peccãs. In cathe
dra peſtilẽtie ſedit:alijs exẽplũ peccandi dã⸗
do:docẽs.et ſic erat impiꝰ qꝛ peccauit in dneᷣ
peccatoꝛ qꝛ in ſe.peſtiles qꝛ in ꝓximũ. Sed
nouus Adam qui pcc̃a deleuit eſt felix ⁊ bea
tus.qꝛ nullo pᷣdictoꝝ modoꝝ peccauit.Sẽ⸗
tentia in ſpẽali:pꝛimꝰ ergo hõ infelix:ſʒ ſcðᷣs

¶Beatus eſt vir)ſcʒ ipſe chꝛiſtus:qui ab in⸗

ſtanti ſue cõcepiõnis fuit beatus beatitudi⸗
ne clare viſionis ⁊ perfecte fruitõnis.Et vir

cdᷣtra pꝓſpera ⁊ aduerſa firmus:ac in omnibo

virtutibo ſanctus ⁊ perfectus (qui non abijt
in conſilio impioꝝ )iniquis conſilijs eoꝛum
conſentiendo (Et in via peccatoꝛũ nõ ſtetit)
malũ oꝑando (et in cathedra peſtilẽtie)et cõ⸗

tagij (nõ ſedit) doctrinã erroneã et infectiuã

docendo. Hoc eſt nõ cogitauit malũ.nõ fe⸗
cit malum:nõ docuit malũ ſiue ꝑ verbũ ſiue
exemplũ. Dicto ergo quõ chꝛiſtus immu⸗
nis fuit ab omni malo: oſtendit quõ plenus
omni bono diceons.
Beld in lege dñi voluntas eius:et in le⸗

ge eius meditabitur die ac nocte.

tas eins)fuit quia a pᷣceptis patris nuneq; fi⸗
lius diſcoꝛdauit. Ex quibus verbis colligi
mus ꝙ pceptis dñicis non ex neceſſitate ſed

voluntate nõ timendo ſed amando obedire

debemus. Ethec voluntas nõ fuit ocioſa vł
ad hoꝛam. ſed (et in lege eius meditabit᷑)non
vt ſᷣm eam diſputet ſed vt ̃m eam viuat(die
ac nocte).i.aſſidue et ſine ceſſatõne. Ael in ꝓ
ſperis et aduerſis que ſignificari ſolent noie
diei et noctis. Poſtq; enĩ dixit chꝛiſtũ ple⸗

num omni bono in ſe:oſtendit eũ vtilem no

bis dicens.

Et erit taniqᷓ lignũ q plantatuz eſtſe⸗/

cus decurſus aquax:quod fructũ ſuum

dahit in tempore ſuo.
Et crit tanq; li gnum)tanẽᷓ; ſic notat ſili⸗
tudinem:vt veritatis nõ excludat expᷣſſionẽ
chꝛiſtus enĩ eſt vere lignũ vite:qꝛ eſt cibus vi
te quo quiſquis veſcit᷑:vita viuet et nõ moꝛi

ctur.(quod plantatũ eſt) in incarnatõne (ſe⸗

cus)et iuxta (decurſus aquaꝝ).i.plenitudi⸗

nem gratiaꝝ:ↄtra eſtum vicioꝝ:qꝛ habet in

ſe fluenta oĩm virtutum et gratiaꝝ cui nõ eſt

ſpiritus datus ad menſurã.(quod fructum
ſuũ dabit in tꝑe ſuo)quia dum erat in mun
do fructũ bonoꝝ oꝑm dedit et aditum para

diſi ꝑ paſſionẽ reſerauit:et nibhilominꝰ in pᷣ⸗

ſenti dat fructũ gratie:et in futuro dabit fru

ctum gloꝛie.
faciet pꝛoſperabuntur.
erit inſtabile et irritum: ſed immutabile ⁊ fu⸗
mum. quicquid enĩ chꝛiſtus pꝛedicit: ad effe
ctum omnino ꝑducit.Et bene folia verba di
cuntur:qꝛ ſicut folia fructus tegunt ſic ver⸗
ba chꝛiſti ꝓmiſſiones eius cuſtodiũt.et quid
ꝑ ſingula? (oĩa que faciet) ſcʒ fructus ⁊ folia
facta et dicta (ꝓſpabunt᷑)ſibiet ſuis.Oia enĩ

ad ſalutẽ nr̃am facta ſunt.factis quidẽ ifius

Et folium eius nõ defluet:et oĩa quecũ

tfoliũ eius nõ defluet).i.verbũ eius nõ

tanq; fructibo ſpiritaliter paſcimur: dictis ve
ro eius tanq; folijs a vicijs obumbꝛamur.et

hec ſibi ad fructũ ſuũ ꝓficiũt et vitã etern.
nobis obeinebſtt. Den ⸗ Oetenn
Non ſic impij non ſic:ſed tanq; puluis
qn pijcit ventus a facie tere.
MHon ſic impij) qui carent bonitate moꝛũ

(nõ ſic) fructificãt et ꝓſpabunt᷑.qꝛ a tanta et
tali ꝑfecrõe excludunt᷑ ⁊ nibhil hoꝝ aſſequũt᷑.

In repetitõe aũt ĩmobilis firmitas oſtendit᷑.
(ſed)erũt(tanq; puluis)aridi et infecũdi nõ
habentes huoꝛem gre dei: leues ⁊ inſtabiles:

1 girur diedemwere ect pꝛauis ſuggeſtionib cedentes (quẽ pijci
ed in lege dni)ſcilicʒ dei patris (volun 5 286 es (quẽ ꝓijcit

ven? a facie terre)qꝛ vẽius ſuꝑbie ⁊ impul⸗

ſus tentatõis ꝓijcit eos nũc a ſtabilitate mẽ⸗

tis et virtutis.et deinde a pũtia eterne ſtabili

tatis et a ſpẽ ſeu viſione prie celeſtis. Et
Igeo nõ reſurgunt impij in iudicio:ne

ꝙ; peccatoꝛes in cõſilio iuſtoꝝ.
¶ deo)qꝛ ꝓiectia deo (nõ reſurgũt impij)
obſtinati pᷣma reſurrectõe a moꝛte pcc̃i(in iu
dicio)diſcuſſiõia vt ſe iudicẽt et diſcutiãt ſe
q; accuſent et peniteãt( neq; pccoꝛes)ijdẽ (in
ↄſilio iuſtoꝝ) quoꝝ ↄſiliũ eſt pniam agerce et
voluntatẽ dei ſuis volũtatibo pᷣſferre. Vel in
futuro (nõ reſurgũt impij).i.penit infideles

(in iudicio).i.vt iudicent᷑ qꝛ iã iudicati ſunt

(neq; pcc̃oꝛes).i.falſi chꝛiſtiani (in ↄſilio).i.

ↄgregatõe (iuſtoꝝ)vt cũ eis iudicẽt.vel vt iu

dicati in collegio inſtoꝝ quieſcãt.nõ enĩ ha⸗
bebit reſurrectõeʒ ſcᷣam ad immoꝛtalitatẽ qͥ
nũc habuit pꝛimã ꝑ ↄfeſſionẽ et penitentiã.

*

Am̃ nouit dñs viam iuſtoꝝ:et iterim

Im nouit dñs) i. appꝛobat ? acceptat(vi
am iuſtoꝝ).i.ꝓgreſſum vite eoꝝ (et iter).i.ꝓ
greſſus vite et opus (impioꝝ ꝑibit) ꝑ repꝛo⸗

bationẽ ſine fructu coꝛã dño tanq; nõ apꝛo⸗

batũ ſʒ repꝛobatũ ab eo. Ac ſi diceret᷑ (ꝑibit)
ꝓ nõ nouit dñs. vt h̊ ſit neſciri a dño qð eſt

obpire.et hᷣ ſit ſciri a dño qð eſt manere. Noſſe

dicit᷑ dñs ꝑ ſcientiã.ita nouit tã bona q; ma⸗
la. Item ꝑ appꝛobatõʒ ⁊ ſic ſola bona vt hic.
Itẽ ꝑ exꝑientiã:et ſic chꝛiſtus nouit infirmi
tates nr as. Dicit᷑ etiaʒ noſſe qꝛ facit noſſe.vt

ibi.nũc ↄgnoui ꝙ timeas dñm.i.feci te ⁊ alio

os cognoſcere oꝛaliter etiã pᷣt ille ᷣs.de
vnodq; iuſto intelligi.vt ſic dicamus.Oĩs
vir erit iuſtꝰ:eritq; btũs qͥ nõ ↄſentit in malo
alteriꝰ. nec ipᷣe malũ facit aut docet: ẽ qͥ nõ
peccat cogitãdo:oꝑando:v bis vl exẽplis do

cendo. Cuiꝰ volũtas ⁊ meditatio ſꝑ ẽ in ege

dñi.qꝛ vir ſcũs ſacr ſcpturã ſp dʒ añ ocłos
ponerc:et ad ciꝰ regulã actus ſuos dirigere.

Hictanq;ᷓ lignũ ſirmiter ſtabilituʒ ſecus de
curſus aquaꝝ plantat᷑:cũ ꝑ infuſionẽ ſcĩ ſpbni

ritus in charitate radicat᷑ ⁊ firmat᷑.et qꝛ cha

ritas nunq; ocioſa eſt:ideo fructũ bonoꝛum

oꝑm in tꝑe ſuo dabit:qꝛ ꝓ varijs tꝑibo va⸗
ria opera exercebit. Et folium eius.i.verba
eius non defluent in terram: ſed potius de
deo ⁊ de celeſtibo loquitur. Vel nõ defluẽt in
moꝛtale peccatũ.licet qñq; fluãt:qꝛ ſermo eiꝰ
in veritate ↄſiſtit:et a ſuꝑfluitate verboꝝ lin⸗
guam ↄpeſcit.facta q̊ʒ eius ꝓſperant᷑:qꝛ ma
la bonis nõ admiſcent᷑.et bñ cepta vſq; ad ſi
nem ꝑducunt᷑. NHõ ſolum aũt ꝓſpera: ſʒ etiã
aduerſa.nonlſolũ bona ſed etiã mala coope⸗
rantur ei in bonũ.qꝛ poſt culpã foꝛtioꝛ reſur
Git et cautioꝛ ad iuſticiã redit:et miro modo
fu ꝙ vñ peccauit inde iuſtioꝛ exiſtit. AUbi au
guſtinꝰ.Ois ſcriptura ad imitationẽ media
toꝛis dei et hoĩm hoĩs chꝛiſti ieſu fideles in⸗
uitat:vt ꝑ imitatõʒ ad ſimilitudinẽ eius ꝑue
nire mereant᷑. Sic & et hic pꝛimus pᷣs docet
credentes vt largitoꝛẽ ⁊ auctoꝛẽ vere btitu⸗
dinis ſequant᷑ declinandeæmala et faciendo
bona:vt ꝑueniãt ad ſilitudinẽ eiꝰ. Abi et hi

larius. SOpecioſiſſimũ aũt hoc ⁊ digniſſimũ

incipiendoꝝ pſalmoꝝ ſpũs ſcũs ſumpſit ex
oꝛdiũ:vt humanã infirmitatẽ ꝑ ſpem btitu⸗
dinis ad innocẽs religionis ſtudiũ adhoꝛta
retur:vt ſacr̃m dei coꝛꝑati doceret: vt coionẽ
gloꝛie celeſtis polliceret᷑: vt penã iudicij de⸗
monſtraret:vt differentiã reſurrectõis oſten⸗
eret:vt ꝓuidentiã dei in retributõe mõſtra⸗
ret.ꝑfecta ſcʒ ↄſummataq; reſurrectõe tante
ꝓuidentie oꝛdinẽ inchoauit:vt hoĩm imbe⸗
cillitatẽ ad fidei ſtudiũ:bti viri ſpes illiceret:
ſpei btitudinẽ ↄpꝑata ligni ſuſitudo ſponde⸗
ret:inſolentẽ impietatẽ intra metũ denũciata

impijs ſeueritas coherceret. meriti dram in
conſilijs ſcõꝝ ↄditõis oꝛdo diſtingueret.dei

magnificentiã in cognoſcendis iuſtoꝝ vijs
equitas ↄſtituta monſtrarert. ¶ OH zoooo

Eſfice nos dñe tanq; fructuoſiſſimu lignux

ante ↄſpectũ tuũ:vt tuis imbꝛibo irrigati:me

reamur tibi ſuauiũ fructuũ vbertate placere.

Per dñm.

Pſalmus de cõuentu infidelium cõtra
chꝛiſtũ in ſua paſſione. Et de regni cheꝛ D

ſii inſtitutõe et dilatatde. ¶ Ps.ij.

1

gen

gania.

Dare fremuerut

tes:et populi meditati ſunt in⸗

¶ VPſalmus iſte ſcs eſt in oꝛdine. et pꝛimꝰ
in iitulo. VUñ et in actib aploꝝ pꝛimꝰ dicit᷑

Auctoꝛ huius pſalmiꝓpha dauid. Titulus
ps dauid. eſt ps ille.i.tractatus ille qͥ dicit
ps.qꝛ monet ad bñ oꝑandũ.attribuit᷑ dauid
id eſt chꝛiſto manu foꝛti:qͥ agit hic de ſe rege

vävt ſubijcigmur ei. Materia: regnũ chꝛiſti: et
ↄuen infideliũ ↄtra ipᷣm. Intentio:ſubde⸗

re hoĩes regno chꝛiſti et eos ſpem bone vite:
nõ in ſe ipᷣis ſʒ in chꝛiſto ↄſtituere. Snia in
generali:ꝓpha in iſto pᷣs.loquit᷑ in ꝑſona ſua

vl chꝛiſti de ↄuẽtu infideliũ cõtra chꝛiſtũ in

ſua paſſione:eoꝛundẽq; infideliũ deſtructõe.
tẽ de regni chꝛiſti inſtitutõe ⁊ de ipᷣiꝰ chꝛi⸗
i inenarrabili ecna generatõe. Inſuꝑ de re⸗
gni chꝛiſti inſtituti dilatatõe.et dilatati vene
ratõe.Sniĩa in ſpẽali. Increpãs &̊ ꝑſeqᷓntes
ꝓha vl chꝛiſt? dicit. Quia chꝛiſtus talis et
tantus eſt qualẽ ⁊ quantũ eũ ꝓpha ſupᷣ deſcri

bit. vel qꝛ talis ⁊ tãtus ſum qualẽ et quantuz

me ꝓpha deſcribit(. Quare).i.qua ſua vtilita
te (tremuerũt) vt fere:ſine rõne(gẽtes.i.gen⸗
tiles ſcʒ romani milites ↄtra chꝛiſtũ vł ↄtra
me talẽ ⁊ tantũ (et ꝓpli)ſcʒ iſrael.i.iudei (me⸗
ditati ſunt inania) cogitãtes extinguere chꝛi
ſti vł meũ nomẽ ⁊ regnũ ne aere gentẽ 2 lo
cũ.q.d.fruſtra.qꝛ nõ ſunt ↄſecuti intentũ ſed
euenit ↄtrariũ:nã qꝛ innocentẽ dñm occide⸗
rũt ideo nomẽ eiꝰ auxerũt ideo ⁊ gentẽ ⁊ locũ
pdiderũt. Miro q; mõ actũ eſt vt dũ ſuũ cõſi
liũ implere ſe crederẽt ↄſuliũ dñi nolentes et
neſcientes implerent. .
Aſtiterũt reges terre et pꝛincipes cõue⸗

.

nerunt in vnu: aduerſus dnm et aduer⸗

SO chꝛiſtum eius.

*

ſtiterũt) ↄtra regẽ celi reges teme) ſeʒ be

rodes pꝛioꝛ qui pueros occidit.et poſterioꝛ

qui in moꝛte chꝛiſti ↄſenſit.et pilatus vice re

gia fun gentes. (et pꝛincipes)iudeoꝝ ſcʒ an⸗
nas ⁊ cayphas (ↄuenerũt ſił in vnũ) pꝛauuʒ
oſenſum et voluntatẽ (aduerſus dñm)patrẽ
qui enĩ ↄtradicit filio ↄtradicit et pr̃i.(et ad⸗
uerſus chꝛiſtũ eiꝰ) ſcʒ filiũ vel me vnctũ pꝛe

pꝑticipiba meis ⁊ ſic nõ ſolũ minoꝛes ſʒ etiam

maioꝛes ſurrexerũt cõtra eũ.Qð adhuc futu

rum pᷣuidebat in retanq; pᷣteritũ ponit ꝓpter
certitudinẽ ꝓpbetie:et qꝛ iã pᷣterierat in oſten⸗
ſione. Hec ergo fecerunt dicentes.
Dirumpamus vincula eoꝛũ: et /piſcia⸗
mus a nobis iugum ipſoum.
Dirũpamꝰ vincla eoꝝ).ſ.dñi pr̃is ⁊ chꝛiſti
ei.vłl chꝛiſti ⁊ ſuoꝝ.i.obligatões qͥb in eoꝝ
ſuitute alligari ⁊ detineri poſſimꝰ et pijcia⸗
mus)a nob:ne dñent᷑ ſuꝑ nos (iugũ ipoꝝ).ſ.
legẽ nouã ĩ quã volũt nos inducere eãq; cer

uici nr̃e iponẽdo nos ligare.qd.deſtruamꝰ

vincula religionis chꝛiſtiane.ne nos ſibi va ternum.ex me ineffabili genitura. Veltpali⸗
leant aſtringere et ſubiugare.hoc apte duris ter ꝑ ſpm̃ ſanctũ ex virgine maria. Quia ve⸗
et rebellibus cõuenit.qui nolunt ſuaue W ro hodie pñtiam ſigniſicat.et qðᷣ eternum eſ
chꝛiſti ſibi imponi.et qui renuunt ſuꝑioꝛibꝰ ſemp eſt:ideo de eterna generatõe aptius ac
ſubiu gari. HBᷓelll— ceipit᷑ q;uis etiã accipi poſſit de tꝑali. Dixit
Aui habitat in celis irri debit eo g:et do ergo et ꝓmi ſit ei de gentibo in hereditatẽ ſibi

minus ſubſannabit eos. dandis.vñ ſubiungitur. Et qꝛ filius meus

ni hiĩtat ĩ celis)ſpũaliter.i.in ſcĩis aiabꝰ es naturalis idcdo.
et angelis. vel in celi. celeſtib⸗ mãſionib.ſcz Poſtula a me et dal tibi gentes here⸗
deus (irridebit eos)fcõ.i.irriſibiles dabit e ditatem tuã:et poſſeſſionẽ tuam termi⸗
nsimplenerim wolin et iacrantäcoydert Mostern,,
ſione dignã faciet ⁊ oñdet: frnſtrando eãẽ co ¶ Poſtula).i.poſtulabis eum hõ factus fu⸗
natu ſuo (et dñs ſubſannabit eosſilłr fetõ.i. eris (a me)oꝛando ꝓ fideliũ ſalute. Ael (po⸗

ſubſannatõe dignos reddet.cũ in iudicio di
ſtricta vltõe puniet.qꝛ machinatões ⁊ ↄſilia
pꝛaua et iniqᷓ maloꝝ nõ ſoꝛtiunt᷑ effectũ bo⸗

num ſʒ ſemꝑ veniũt eis in malũ.vel in h̊ ſcko

vel in futuro.et qñq; in hoc et in ilo.

Zunc loquet᷑ ad eos in ira ſua:et in fu/

roꝛe ſuo conturbabit eos.

Zũc)ſcʒ in pñti tꝑe (loquet᷑ ad eos) ꝑ ſcri⸗

pturas ⁊ ꝑ ſcõs (in ira ſua).i.in cõminatõne

pene. VUel (tunc)ſcʒ in die iudicij (loquet᷑ ad
eos in ira ſua)dura eos arguẽs increpatõne
quibo añ tacuit in mãſuetudine(et in furoꝛe
ſuo).i.implacabili vltõe ſcʒ pena eterna) cõ⸗

turbabit eos) in coꝛ ge et aĩa.tũc enĩ diſtrica

aiaduerſione feriet:qͥs longanimitate ſue pa
tientie añ tolerauit.Et ponit᷑ hic cã ꝓ effectu

ſcʒ ira ⁊ furoꝛ ꝓ vindicta quã ↄminabit᷑ ⁊ in
feret q̃ſi eſſet iracũdus ⁊ furioſus.qꝛ ira ⁊ ſu

roꝛ nõ cadit in deo.deinde eſt vox chꝛiſti.
Ego aüt oſtitutꝰ ſum rex ab eo ſuꝑ fyõ

montẽ ſctũ eiꝰ:pᷣdicans pᷣceptũ eius.

abijcere illi meditabant᷑ (ↄſtitutus ſum rex)

Fm büũanitateʒz ab eo ſcz a deo pf̃e (ſuꝑ ſyxon
montẽ ſcm̃ eiꝰ).i.ſuꝑ eccleſiã de iudeis q̃ raa

dios fidei pꝛimo recepit ſicut mons quia ad

cos pꝛincipaliter chꝛiſtus miſſus fuit. Eccle

ſiam:ſyon montẽ ſcm̃ appellat:qꝛ deũ ſeu dei
gloꝛiã ſpeculat᷑.et qꝛ alta in virtutibo ⁊ firma
(ᷣdicans pᷣceptũ eius).i.doctrinã euangelij.
ego quidẽ ꝑ me in iudea.ꝑ aplos vero in oĩ
terra. Et qꝛ non tm eſt rex ſuꝑ iudeos.ſed et
ſuꝑ gentes. ꝓbat etiã de gentib: dicens.
Sñs dixit ad me filius meus es tu:ego
ogie genui te.

accipit᷑ ꝓ gignere vel facere ꝓ diſponere vel
ꝓmittere (filius meus)conſubſtantialis( es
tu)ꝑ naturã (ego hodie).i.eternaliter et in pᷣ
ſentia eternitatis (genui te) verbũ mihi coe⸗

go aũt) cuius vincula dirũpere et iugũ

Dño)ſcʒ pr (dixit ad me) cuiꝰ dicere qñq;

ſtula a me).i.obedi mihi moꝛiendo vt poſſis
poſtulare.ipſe enĩ nunc interpellat ꝓ nobis.
(et dabo tibi) potius qᷓ; alij (gentes).i.genti⸗
les et natõnes mundi.(hereditateʒ tuã).i.vt

eas ad fructiſicandũ excolas ⁊ quaſi iure he

reditario poſſideas.(et poſſeſſionẽ tuã termi
nos terre).i.nõ ſolum ꝑtem gentiũ ſed om̃es
habitantes terrã vſq; ad fines eius.vt om̃es

noĩ chꝛiſtiano còpulent᷑.et a te om̃es ad eoꝝ

ſalutẽ et tuũ fructũ poſſideantur.

uli confringes eos.

—

tatis virga regni tui.que ideo dicit᷑ virga qꝛ
recta.ideo ferrea:qꝛ dura. Recta bonis. du⸗
ra malis.blanda iuſtis.aſpera ꝑuerſis.(et tã

qᷓ; vas ſiguli ↄfringes eos) rebelles quidem

ad interitũ vt nunq; viuificent᷑: ſicut vas fi⸗

guli fractũ nunq; reintegrat᷑.ſed obedientes

ad vitã:ↄterens in eis terrenas cupiditates:

ete exhoꝛtantis.

et quicquid de eccaton limo dtraxeiſt. De

inde eſt vox ꝓp

Et nüc reges intelligite: erudimini qui
iudicatis terram.

iam valentes vos regere et quicqͥd in vobis

ſeruile et beſtiale eſt.(intelligite)qᷓ dicta ſunt

et quanta filius facit ac intelligenter agite:et
ſi ꝑ vos nõ ſuffici erudimini)ab alijs ⁊ ad

pfectõeʒ tendite( qui iudicatis terrã).i.ↄgno

ſcitis vos eſſe vaſa lutea et damnatis in vo⸗
bis terrena. Vel (et nũc)chꝛiſto rege ↄſtitu⸗

to ( reges) terreni (intelligite)chꝛiſti regiam

maieſtatẽ ne temere dñemini(et erudimini qͥ
iudicatis terrã) ſcientes vos habere iudicem
ſuꝑioꝛẽ oĩa clare intuentẽ. Nõ enĩ intellectꝰ

pficit:ſi vſq; ad eruditõʒ vite nõ ꝑuenit.

es eos in virga ferrea:et tan vas

¶ Reges eos).q.d.nõ eris tirannus ( in vir
ga ferrea). i. iuſticia inflexibili a rectitudine.
De qua alibi dicit᷑.virga directõis vel equi⸗

innouati cõtrito in vobis luto: facti(reges)

eruite dño in timoꝛe: et exultate ei
mitremoesz.ͤ
Seruite dño)oĩm cui ſeruire regnare eſt.
(in timoꝛe) alo caſto et filiali qui nõ ſinit pec
care et retrahit a peccato ſicut frenũ retrahit
cquũ a pcipitio.vt qui ſtat videat ne cadat.ſʒ
ne miſera ſeruitus videat᷑ ⁊ ne timoꝛ frangat
addit (et exultate ei).i.voluntarie et hilariter
ſeruite ꝑ coꝛdis deuotõz ⁊ eleuationẽ in deũ
qꝛ: timoꝛ dei nõ eſt miſerie ſed gaudij.ſed ne
iterũ in temeritatẽ eatur ⁊ neleticia extollat
ſubdit (cũ tremoꝛe)coꝛꝑis.non diſſolute ne
negligẽs ſit exultatio. Iſte ſunt due mole in
ter qͥs debet moli oĩs chꝛiſtianꝰ ſcʒ timoꝛ et
ſpes.vt ⁊ ð ſpe exultʒ:⁊ de timoꝛe tremat. Et

Appꝛehendite diſciplinã:ne qñ iraſcat᷑.·
Dis et pereatis de via iuſua.
Appꝛehendite diſciplinam)dei.i.ſubijcite
vos hũiliter diſcipline chꝛiſti ⁊ coꝛrectõi vt
in pſperis timoꝛẽ ⁊ in aduerſis patientiã et
ſpem habeatis.neqͥs ſe in illis ꝑ elatõʒ extol
lat.aut in iſtis ꝑ puſillanimitatẽ ſe deijciat.
( ne qñ iraſcatur)ↄtra vos ſi nõ feceritis (do
minus)qui diu ſuſtinet(et pereatis).i.deſici
atis deo vindicãte in vos tranſgreſſionẽ hu
lus doctrine (de via iuſta).i.iuſticie et verita
tis ſcʒ ab oꝑatõe bona.a qua deficere magna
pena eſt his qͥ dulcedinẽ iuſticie guſtauerũt.
Et nõ ſolũ ne pereatis. ſed etiã vt beati ſiis
quia èsl
Cum exarſerit in bꝛeui ira eius: beati o⸗
ned gu confiduntmeo.
um exarſerit).i.ardendo tranſierit et p⸗
ruperitad vindicandũ (in bꝛeui ira eius)in⸗
ferendo penã in pñti que bꝛeuis eſt reſpectu

—

future.(beati oẽs qui ↄfidũt in eo).i.qui tũc ⸗

nõ frangunt᷑ impatientia ſeu deſperatõe ſʒ ft
ducialiter expectãt remunerationẽ vite futu⸗
re. Vel pᷣt hoc de vindieta futura intelligiqᷓ
ventura eſt in bꝛeui q́;uis longe putet᷑ et bti
erũt tũc oẽs qui ↄfidũt in eo nũc. Tunc enĩ
ad regnũ ꝑuenient.OQuidã ↄfidunt in meri⸗
tis tm̃ ſcʒ nõ arbitrantes ſibi graʒ eſſe neceſ⸗
ſariam. alij totam fiduciã ponũt in gra. ſʒ be
ati qui cõfidunt.i.in vtroq; fidůt vt tñ pꝛin⸗
cipalitatẽ gre attribuãt.et ſecũdario de oꝑibo
ſuis fidant. Salubꝛe ↄſiliũ eſt confidere de
miſcðia ſʒ indetotũ pendere ſtultũ eſt refu⸗
gium. Moꝛaliter tria bic notant᷑ que nos
infeſtant ſcʒ peccata.mũdus.diabolus. Per
gentes eni notant᷑ ſeptẽ pcc̃a que ꝑ ſeptẽ gen
tes ſignificant᷑ in Deutro.que fremuerũt dũ

ntionencutiht ber plosmundanie,

fceutoꝛes qui nos meditantur extin guere et

delere. ꝑ reges terre et pncipes demones re⸗

ctoꝛes et pꝛincipes tenebꝛaꝝ qui cõſurgunt
aduerſus dñm:dum nobis auferre bona cre
ationis nitunt᷑.et aduerſus chꝛiſtũ dum bo⸗
na recreatõis.ſpoliant enĩ nos naturalibo et
gratuitis. Sed ecõtra ſancti dirũpunt vin⸗

qñ nolet miſereri.qꝛ ſᷣm Gꝛegoꝛiũ. Ridere
dei eſt afflictõi nolle miſereri.et ſubſannabit

qñ terribilit᷑ eis dicet. Ite maledicti in ignẽ

eternũ. Juſtꝰ ᷣo ↄgnoſcẽs ſe ↄſtitutũ a deo
ſuꝑ aĩam ſuã deũ ꝑ fidẽ ſpeculantẽ vt eam re
gat et ab eo genitũ in oꝑib bonis vt in vir⸗
tutibus ꝓficiat.poſtulat a deo oꝛando vtſi⸗
biꝑ gram ſuam aſſiſtat. cui deus dat gentes
id eſt ſubdit ei motus carnis et vicia in here⸗
ditatẽ ſuã vt eis dñetur ne ꝓcedant. VUñ ab
hero dicit᷑ hereditas ꝙ in ea libere quis do⸗

minetur: cui et dat in poſſeſſonẽ termios ter
re qui ſunt natiuitas et moꝛs qꝛ impꝛimunt

eius memoꝛie q;ᷓ vilis fuit in oꝛigine et qᷓ cõ⸗
temptibilis erit in moꝛte. Sʒ ſacerdotes da
gon nõ calcãt ſuꝑ limen ſcʒ ſuꝑbi qui nolũt

attendere ingreſſum etegreſſum ſuum. Cete

ra patent ex pᷣmiſis. ¶ Oꝛatio
Dirumpe dne nr̃oꝝ vincula peccatoꝝ vtiu
go tue ſeruitutis innexi valeamus tibi cũti⸗
moꝛe et reuerentia famulari. Per do.

cula amoꝛis male accendentis et ingũ timo⸗
ris male hũiliantis.Et dñs irridebit malos

Pſalmus de chꝛiſti paſſione et eiꝰ glo⸗

rioſa reſurrectõe vel eccleſie et vniuſcu⸗

tiplicati ſunt qui tribulãt me:mul
Ntiinſurgunt aduerſum me.
Anao⸗ huius pſalmi/ppheta dauid.Titu
lus hic eſt pᷣs dauid cũ fugeret a facie abſo⸗
lon filij ſui. Id eſt pᷣs ille attribuit᷑ dauid.i.

chꝛiſto manu foꝛti.qui loquit᷑. Pſalmꝰ dico

agens de eo qð ↄtigit ſcʒ de paſſione ⁊ reſur
rectõe q̃ in hiſtoꝛia ſigniſicata ſunt cũ fuge⸗
ret.i.cũ auferendo gram ſuã recedereta facie
abſolon filij ſui.i.a mente iude quẽ cũ alijs
aplis gratia ſua elegitad hoc vt ſilius ſuus
eſſet.Et bñ ꝑ abſolon qui pax pr̃is dicit᷑ iu⸗
das intelligitur.qꝛ q;nis ille cũ chꝛiſto pacẽ
nõ habucrit tñ chꝛiſtus ei pacẽ ⁊ oꝛe dect it et

4

coꝛdetenuit. Materia chꝛiſti paſſio etreſur⸗
rectio. Intentio nõ credentes chꝛiſti moꝛtem
paſſionẽ et reſurrectõʒ redarguere. ct electos

iuſq; fidelis tribulatõe et impugnatõe.

—

SõůGõ

ad paſſionis ↄſtantiã exemplo chꝛiſti boꝛta

ri. Snia in generali. ꝓpha in iſto põ. in ꝑęſo⸗

na chꝛiſti hoĩs loquit᷑ ad pr̃em de multitudi

ne eũ ꝑſequentiũ ↄfitet᷑ dei pf̃is aſſiſtẽtis pᷣſi
diũ.ſueq; a ſomno moꝛtis reſurrectõis pco
niũ ⁊ aduerſarioꝝ exterminiũ. Snia in ſpe⸗

ciali.pᷣcedẽs ps oſtẽdit nõ pᷣualuiſſe chꝛiſto

pꝛincipũ foꝛtitudinẽ. hic ondit et nõ pualere

—

tot ꝑſecutoꝛibo qᷓrãmirans dicit( Dhe purer
idian

(qͥd mulciplicati ſunt qͥ tribulãt me)in
do. q.d.fruſtra. Tam ſcʒ multiplicati ſunt vt

cũ pontificibo ⁊ ſacerdotibo ſcribis ⁊ phariſe

is ⁊ turbis:necnõ cum gentiliũ regib eoꝛũq;

miniſtris ⁊ numero ꝑſeq̃ntiuʒ ꝓpꝛiꝰ acceſſerit
diſcipulꝰ vt de numero diſcipuloꝝ augeaet

numer? ꝑſecutoꝝ (multi inſurgũt aduerſuʒ

do et impugnando. H
Multi dicunt 3

ipſi in deo euuis.

.
—

me)ſcʒ vt me depꝛimãt:me manitfeſte ꝑſequæz

ime mee: non eſt ſalus milia ppli vniuerſa pꝛauoꝝ multitudo de⸗

Dulti) de meis inimicꝭ ⁊ ꝑſecutoꝛib:mi

hiet moꝛtẽ ꝓmittendo ⁊ inſultãdo (dicũt).i.

dicendo ↄminant᷑ (ale).i.vite (mee) in rei eui

dentia ſcʒ oñdentes h̊ verbo ⁊ oꝑe(nõ eſt ſa⸗

lus ipi in deo eiꝰ).i. in eo quẽ ſibi deũ facit.ᷣ
eſt deꝰ nõ ſaluabit nec liberabit eũ de manu
nr̃a.niſi eni reſurrecturũ deſperarent nec iu⸗

—

et:nec illi occiderẽt. Sed menti⸗ . unn.1. pentes alog
das imnderet:nec ilii occidertt. ni⸗ vindicte ad dãnatõʒ.alios doloꝛe pnĩe ad ſa

lutẽ (oẽs aduerſantes mihi ſine cã) iuſta ⁊ ve
ra.qꝛ pcẽm nõ feci ideo ex ̊ (dentes pccõꝝ)

untur.qꝛ nihbil ꝓficiũt:vñ ſequitur.
Tu autẽ dñe ſuſceptoꝛ meus es:gloꝛia
N et exaltans caput meum.
LTu aüt dñe)pr (ſuſceptoꝛ meus es me ab
boſtibo liberãdo (glłia mea) in reſurrectõe me
gloꝛificãdo et gloſum faciendo.(et exaltans
caput meũ)in aſcenſiõe.vel(caput).i.menteʒ
hilaritatẽ et ſpem.q̃ in tãta paſſiõis hũili⸗
tate depoſita nõ fuit ⁊ foꝛtitudinẽ nõ amiſit.
Et loquit᷑ de deo a ſimili medici qui ſuſcipit
cxgrum vt curet et ſaluet.hoc aũt merito mi⸗
hi inde quia ego l
Voce mea ad dñm clamaui:et exaudi⸗
vit me de monte ſancto ſuo.
¶ Uoce mea)ſcʒ voce coꝛdis que deo ſonat.
(ad dnñm)ſcʒ deum patrẽ (clamaui)ipᷣm in⸗
uocando ad miſericoꝛdiã:et auxiliũ eius im

ploꝛando.clamoꝛ dicit᷑ oꝛatio ꝓpter vim in⸗
tentionis.(et exaudinit me)ipſis inuitis me

ſuſcitando ⁊ liberãdo (de monte ſancto ſuo)

id eſt de altitudine ſue iuſticie. Juſtũ eni erat
vt innocentem ſuſcitaret qui nõ ꝓ ſe ſed pꝛo

alijs nocẽtibo moꝛi voluit. Et ſubiungit in

quo ſit cxauditus. dicens.

rexi quia dñs ſuſcepit me.
go doꝛmiui)in cruce ſomnũ moꝛtis ſpõ

Ego doꝛmiui et ſopoꝛatus ſumꝛet erſur

te ſuſcipiẽdo.(et ſopoꝛatꝰ ſum)in coꝛde ter⸗
re ſcz in ſepulchꝛo moꝛtuꝰ qͥeſcendo (et exſur
rexi)a moꝛte de ſepulchꝛo/ꝓpꝛia virtute ꝓce⸗
dendo. (qꝛ dñs)pf in quẽ ſperabaʒ (ſuſcepit
me )in regno de pccoꝛibo in celũ aſſumendo.

Durgẽs enĩ a moꝛtuis ſuſcept eſt in gloꝛia

dei pr̃is. Qñq; hic pñs vel pᷣteritũ ꝓ futuro
ponit:qꝛ in re futurũ in viſione ꝓphetica pᷣte⸗
ritum vel pũs fuit. Et ideo qꝛ modo ſumli

beratus et factus impaſſibilis

Non timet milia populi circundantis

me:exrſurge vne ſaluũ me fac deus me.
Hõ timebo) ampliꝰ (milia ppli circũdantꝭ
me).i.qui circũſtetit me pendentẽ in cruce qꝛ
nõ pñt mihi ampli nocere. ponit finitũ ꝓ in
finito.vel qꝛ millenariꝰ numerꝰ ꝑfectus eſt.

ſignatur et vt nõ timeã (exurge dñe)effectiue

idẽ fac me ſurgere a moꝛte.qꝛ mos eſt ſcptu⸗

re vt ꝑſone dei tribuat qð in nobis facit.(ſal
uum me fac deus meus) aiam meam ab intfe

ris reducendo. ᷓEKKt
Am tu pcuſſiſti oẽs aduerſantes mihi

ſine cauſa:dentes peccatoꝝ cõtriuiſti.

¶Om tu ꝑcuſſiſti).i.ꝑcuties alios vltione

id ẽ maledica verba ⁊ coꝛroſiões ꝑſeqntium

me et dilacerantiũ (ↄtriuiſti).i.in irritũ ꝑdluan

xiſti. Deinde q̃ſi gras ꝓ ſua liberatõe agens
deoq; ſalutẽ ſuam attribuẽs conuertit verba
ad homines.dicens.Ergo qꝛ ita eſt vt dixi:

credite o homines quia

Domini eſt ſalus: et ſuper vopulum tu
n benedictio tua.

Dñi)et nõ hoĩm (eſt ſalus)vera.i.ad dñũm

„

.

ptinet ſaluare a moꝛte pcci ⁊ ab om̃i malo:ne

mo ergo de ſe pᷣſumat.nos enĩ infirmi et im⸗
becilles ſumꝰ. deinde oꝛat ꝓ ꝓpło ⁊ imploꝛat
ei bñdictõʒ ↄuertẽs ad deũ ſermonẽ et dicit.
et nõ tm̃ ſuꝑ me ſed (et ſuꝑ)totũ (ꝓplłlm tuum)

ſcʒ chꝛiſtianũ qͥ de te ſperat ſalutẽ et de ſuꝑ⸗

nis hʒz qᷣcqd boni hʒ:o dñe ſit bñdictio tua)
ſcʒz gre ⁊ gloꝛie bona vie ⁊ patrie ei ↄferẽdo.

Poteſt ⁊ ille pð accipi in ꝑſona eccie ⁊ vniuſ⸗
cuiuſq; fidelis dum tribulatõibo pᷣmit᷑ dum

tentatõibo agitur tunc enĩ habet dicere ( ODñe
quid multiplicati ſunt qui tribulãt me:mul⸗
ti inſurgũt aduerſum me) Oulti aduerſarij

multa vicia eccleſiã et fidelẽ aĩam tribulant
et impugnãt.Et qm̃ plerũq; coaceruatõe ad
uerſarioꝝ et vicio ſubripit deſperatio ſani
tatis veriſſime dicit. ( Oulti dicũt aĩe mee)
nõ verbis:ſʒ effectu vt eam deſperare cogant
(non eſt ſalus ipi in deo eius).iq; amplius
nõ cures: vel non poſſis ſaluare eã. tu qui es

deus.i.creatoꝛ eius.ſed in om̃i tribulatõe et

oppu gnatõe ſꝑ dicendũ eſt qdð ſequitur (Tu
ant dñe ſuſce toꝛ me es). i. defendis ab im⸗
petitõne hoſtiũ me ↄfugientẽ ad tuũ adiuto

rium (gloꝛia mea) nõ mihi tribuo ꝙ p̃ᷣualeo

gloꝛioꝛ. (et exaltans caput meũ) caput eccie

eſt chꝛiſtus pꝛimus in celũ exaltatꝰ: caput fi⸗
delis aĩe eſt mens a qua ſenſus ſicut mẽbꝛa

nõ in me vel in hoc ſeculo ſed in te deo meo

a capite regunt᷑ quã deus dono ſue gre ele⸗ .

uat vt legi dei ſeruiat et vt ad deũ reſpiciens
inſidias diaboli et tentatõnes eusadat: facile
eni laqueos vitat in terris qui oculos habet

in celis.(Aoce mea) nõ vicarij:in oꝛando.pᷣ

dicando. oꝑando et omi bono (ad dñm cla⸗

—

maui) intente depcando ita vt ſonus vocis
abintentõe coꝛdis nõ diſcreparet. Aox alie⸗
na dicit᷑ que eſt oꝛis mei et nõ coꝛdis:alia eſt

et oꝛis et coꝛdis.alia eſt coꝛdis tm̃ qꝛ oꝛo eſt
pius animi affectꝰ in deũ tendens. qui ne pi
gritetur qñʒ ꝓrumpit in vocẽ. Ille etiã non
ſua voce clamat qui dicit dñe et q̃ pᷣcipiunt
nõ facit.(et exaudiuit de mõte ſcõ ſuo)qꝛ pꝛe
ces meas nõ ex meis meritis ſʒ ex ſi na ſancta
miſcðᷣia ſuſcepit.( Ego doꝛmiui)olim moꝛ⸗
taliter peccãdo ⁊ in vicioꝝ ignauia iacendo:
et a bono oꝑe toꝛpendo. (et ſopoꝛatus ſum)
in ipᷣis pccis et vicijs aſſueſcendo et delecta⸗
biliter pſeuerando (et exurrexi) ab h ſomno
moꝛtis penitendo nõ ꝑ me:ſʒ (qꝛ dñs ſuſce⸗
pit me)iuſtiſicando qꝛ viuificante gra euigi

lare ⁊ exſurgere me fecitet ad bona oꝑa exci⸗

tauit.Et ideo (Nõ timebo milia ꝓpli circun

dantis me).i.infinita hoſtiuz genera. Js enĩo

quẽ dñs ſuſcitat ct ſaluat tanto oim maloꝛũ
multitudinẽ nõ timet quãto vnũ oipotentẽ
deũ ꝓtectoꝛẽ habet. Sʒ qꝛ pᷣdeſtinatio pᷣcib⸗

iunat (exſurge dñe)fer opem:et ( fac me ſal⸗
uum) Et nõ ſine ſpe ero. Qm̃ tu ꝑcuſſiſti).i.

pcuties in futuro icz in fineſe eculi(oẽs ad⸗
uerſantes mihi ſine cauſa)et iniuſte ſcz dia⸗
bolum ⁊ ſuos ꝑſequẽtes nũc bonos (dentes
peccatoꝝ cõtriuiſti).i. auctoꝛes vicioꝝ qͥ me
conãt᷑ pᷣcidere de chꝛiſti coꝛꝑe ↄteres finalit᷑
pos et eoꝝ verba ac facta ad nihilũ redigen

do.Et qꝛ cauenda eſt ſi uꝑbia et deo totũ attri

uendum: ſequitur. (Oñi eſt ſalus )et hec eſt

dS

vt tua reſurrectõe muniti nõ timeamꝰ ab ad
uerſantiũ vicioꝝ milibo circũdari. Der do.

tota ſpes notr. ([DO:

H:ꝛatio.
Effunde dñe bñdictöeʒ tuã ſuꝑ ꝓptin tuſ

*

meamꝰ? ab ad

Pſalmus de oꝛõe eccleſie wl cuiuſlibet
pfecti ad deũ in tribulatõe ac de fructuo

ſaet vtili moꝛũ infoꝛmatõe. ¶ Ps.ii/ſ.

Dm muocareé er

audiuit me de⸗ iuſticie mee:in tri⸗
bulatoe dilataſti mihi.

Auctoꝛ huius pſalmi pha Danid. Titu

us talis eſt. in ſinẽ põ cantici danid. Hocẽ
pðs ille qui dicit᷑ po:qꝛ eſt de moꝛib⸗ et monet
ad bene agenduz.ps. dico cantici:qꝛ agit de
mentis leticia faciẽs mentionẽ de iocundita
te eterna:diriges nos in finẽ.i.in chꝛiſtũ qͥ eſt
finis ↄſummans et ↄſummatio fideliũ in pᷣ⸗
ſenti ad iuſticiã in futuro ad coꝛonã. eſt Da⸗

uid.i.eccleſie manu foꝛtis. Vñ ſciendum q;

vbi in titulo põ tm̃ ponit᷑: ibi ſimpliciter de
moꝛalitate tractat᷑ vbi aũt cantieũ tm̃:oſten⸗
ditur ꝙ de iocũditate agit᷑. Et vbi pᷣcedit põ
et canticũ ſequit᷑ de moꝛalitate tractatus ha
betur. ita tñ:vt mentio fiat de remuneratõne

ad quã tendit moꝛalitas.vbi ergo pᷣcedit can
ticum ⁊ ſuccedit põ:de iocunditate remune⸗
rationis fit ſermo ſic m̃ vt de moꝛalitate per
quã habet᷑ aliqua fiant. Materia eccie tribu
late ad deũ oꝛo et moꝛalis infoꝛmatio. Intẽ
tio ꝑſuadere hoĩb vt a vanis et malis ad ve
ra et bona ſe ↄuertant et terrena negligendo

elerna apetat. Dnia generali. ꝓpha in iſto
ps oꝛat in pſona eccleſie et cuiuſſibet viri ꝑ⸗
fecti in tribulatõe exiſtentis vt eiꝰ oꝛatio ex⸗

audiatur.increpãs infideles 7 pccoꝛes quia
Yanitatẽ ſequant᷑: monetq; oẽs vt ſacriſiciũ
iuſticie deo immolent: vnde ingentia eiꝰ bñ⸗
ficia obtinẽt et ↄſequũtur. Sñia in ſpeciali
poſt capitis reſurrectõʒ de qua iam ſupꝛa di
ctum eſt infirma mẽbꝛa ad eternitatẽ exhoꝛ⸗
tans dicit (Cum inuocarè).i. ex intimo coꝛ⸗
dis vocarẽ deũ ꝑ deuotã oꝛõnem (exaudiuit
me)in tribulatõne poſi itũ (deus iuſticie mee)
ſcʒ datoꝛ auctoꝛ et remuneratoꝛ. Illos ergo
exaudit qͥ linuocãt.i.intus vocãt ꝓ ſpũalib⸗
nõ extra ꝓ tꝑalibo.deinde mutat ꝑſonã trãſe
undo a tercia in ſcdᷣam dicẽs (in tribulatõe)
quã paſſus ſum (dilataſti mihi).i.amplum
coꝛ dediſti ad toleranda maioꝛa et ab angu⸗
ſtijs triſticie in latitudinẽ gaundij me duxiſti.
In hoc ꝓſunt iuſtis aſpera tribulatõis quia
dum tribulant᷑ in coꝛꝑe dilatant᷑ in mente et

quo artins mala tꝑalia pꝛemũt: eo latius bo

na celeſtia ↄcupiſcũt. Qui aũt ſicbeneficus
mihi iam fuiſti adbuc ”M
re mer et exaudi oꝛsönem meam.
iſere mei) et ſuccurre mihi indigẽti.q.
d. Qui miſertus es de iuſticia et dilatatõne
adhuc miſerere ↄtra miſerias huius vite que
multe ſunt et diuerſe.ceptaq; in me miſericoꝛ

diter ꝑfice (et exaudi oꝛoõnem meã) quã ad te

fundo et im ple qðᷣ poſtulo. ergo iterũ ro⸗

8 *

gat cũ iam ſe exauditũ indicauerit ideo fit vt

vnde nõ eſt exauditus adhuc exaudiat᷑: aut

in quo nõ eſt ꝑfectus ꝑficiatur. aut ꝓpter ali⸗

os inchoantes vt in illis qdð inchoauerũt ꝑ⸗
ficiatur. Etcum ita ſit de me

Filij hoĩm)qui vti rõne deberẽt(vſq;quo

vanitatẽ et queritis mendaciũ:

ani coꝛde)eſtis.i.qᷓ; diu coꝛ pondere iniqͥ⸗
tatis grauatis et coꝛ ſurſum ad cogitandum
inuiſibilia nõ leuatis:differẽtes ↄuerti ꝑ ma⸗
lam ↄſuetudinẽ graues effecti (vt quid).i.q̊

fructu qua vtilitate (diligitis)et voto ample

xamini (vanitatẽ).i.terrena et tꝑalia q̃ vana
ſunt qꝛ ſicut vmbꝛa tranſeũt ⁊ durare nõ pñt

mittũt libertatẽ et beatitudinẽ et faciũt ſeruũ
et miſerũ. Hec tm̃ ſcitote q̃ fugiatis.ſecd

Et ſcitote qm̃ mirificauit dñs ſcm̃ ſuũ:
dñs exaudiet me eu clamauero adej.

Et ſcitote)quid ſeqᷓ miniqm mirificauit)

eſt miriſicũ et mirabilẽ fecit ⁊ reddidit(do
minus) pater (ſanctũ ſuũ)qui eſt ſcũs ſctõn:

in ſe ſanctus et alios ſanctificãs quẽ mirifi⸗
cauit et clarificauit in ↄceptõne et natiuitate.
in pᷣdicatõe.in paſſione.in moꝛte in aſcenſio

ne.ad quẽ ab amoꝛe mundi cõuerti debetis

et ꝑ eum dñs exaudiet me) vt certitudinali⸗
ter ſpero (cũ clamauero ad eum) oꝛãdo.q.d.

ita faciet et vobis ſi iſta vana atq; mendacia

poſtpoſueritis et in ipᷣm ſolũ ſpem vr̃am po

ſueritis.velſanctũ ſuũ)quẽlibet qui iſta ter⸗

rena poſtponit ac ſolũ deũ deſiderat et que⸗

rit mirificauit) qꝛ virtutibo miris et ſaneti⸗

tate exoꝛnat.
coꝛdibo vris ⁊ i cubilibꝛ vris ↄpũgimi.
¶ Iraſcimini)ergo ꝑ zelum:vicijs.diabolo
vanitatibo et mendacijs vel vobis ipᷣis val⸗
de penitẽdo de pᷣteritis pccis et indignando
ꝙ ad tam abiecta ⁊ vilia coꝛruiſtis (et nolite

Iraſcimini ⁊ nolite peccare:q̃ dicitisin

peccare)vlterius.de his antẽ (que dicitis in
coꝛdibo vris)vel ꝑ viciũ iraſcendo vel male
cogitando. (et in cubilib vr̃is).i.in ipᷣis coꝛ
dibus que ſunt cogitationũ cubilia (ↄpungi
mini) doloꝛe penitentie.i.talia repꝛimite nõ
ↄſentiendo rone et de ipis pniam agite et in

coꝛdibo vris ꝑ penitentiã delete:ſacrificiũ cõ

triti coꝛdis deo offerẽtes. Et poſt pniaam
HBacrificate ſacriſicin iuſticie et ſperate
in dño: multi dicũt qͥs oñdit nob luna.
acriſicate ſacrificiũ iuſticie).i.ad placa
um deũ ↄpunctõi bona oꝑa addite et offer⸗
te ei iuſticiã in oꝑib veſtris tanqᷓ; ſacrificiũ
et facite oꝑa iuſta q̃ ſunt ſacrificia deo grata.

fetcttt ſic oblato ſacrificio (ſperate).i.ſperare
ij hoim vſq;qͥ graui coꝛde:vt quid di te bperate) i. ſperare po

teſtis (in dño) aliter enim eſſet pᷣſumptio:ſed

(multi)ſcʒ vani ⁊ increduli ⁊ deſperati: dicũt
(quis oñdit nobis bona.)ſcʒ iuſticie facien⸗

da vel illa eterna inuiſibilia de quib⸗ ipi du⸗

bitant et deſperãt qꝛ nullus redit ab inferis

qui eis iſta renũciet. Ideo oſtendit pha que

bona querenda ſunt reſpondens eoꝝ inter⸗

ehananige dieene⸗
Signatũu eſi ſup nos lumen vultus tui

icut v. vñe: dediſti leticiã in coꝛde meo.
cet queritis)cũ laboꝛe (mendaciũ) qꝛ amato⸗ S
res ſuos decipiũt et nõ faciũt qð ꝓmittunt.
ꝓmittunt eni ſecuritatẽ et ſoluũt timoꝛẽ.pꝛo

Sisnatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultus tui do
mine) vt denarius imagine regis vt cera ſi⸗
gillo eiꝰ. i. deſup eſt vobis infuſum et impſ⸗
ſum lumen a vultu tuo luminoſo:lumen ſcʒ

naturale ad cognitõeʒ agendoꝝ: lumẽ fidei

et gr̃e ad cognitionẽ ſuꝑnaturaliũ et ſperan⸗
doꝛũ ſcʒ eternoꝝ. VUnde iam non iſta vana et
tranſitoꝛia bona querimus ſed illa celeſtiwa et
eterna.et ꝑ bec dediſti leticiam) ſpũalem ma
gnam (in coꝛde meo)de tanto bñficio.vñ nõ
foꝛis in vanis ſʒ intus in coꝛde vbi habitat

deus querẽda eſt leticia:ibi enĩ ſunt vera bo

na. Sed hoĩes tꝑalia ſectantes iſta nõ vidẽet
de quibo ſublit
A fructu frumenti vini et olei ſi ui: mul⸗

tiplicati ſunt.
A fructu frumenti vini et olei ſui i. cupi⸗

itate ⁊ vbertate tpaliũ. Hec tria magis hu⸗
manis vſibo neceſſaria ponit ꝓ om̃ibo diui⸗
tijs in quibo multiplicari et bi fieri querunt
qui nõ querũt verũ bonũ.et qui nõ vident in
tra ſe regnũ celoꝝ (multiplicatiy.i.multipli⸗
citer diſtracti (ſunt) illi multi ſola tpalia am⸗
plectentes. Multiplicatio enĩ nõ ſemꝑ vber
tatem ſignificat:ſʒ ad multa diſtractõʒ quia
mens que verũ bonũ amare neſcit in tot di⸗
uiditur quot ↄcupiſcit vt erumnoſa cogita⸗
tõne diſtracta ſimplex bonũ videre nõ peſ it

2
2

de bonus exultat et dicit illi ita. ſed ego.
In psce in idipᷣm: doꝛmiã ⁊ requieſcã.
n pace) mentis (in idipᷣm).i.in deo qui
ſꝑ eſt in ſe manens et immutabilisdoꝛmiã)
bic in pñti ſomno gr̃e cũ om̃i ſuauitate qui⸗
eſcendo ab om̃i ſtrepitu huiꝰ ſeculi ſecretus
eta moꝛtalibo rebo alienus mũdiq; oblitus.
(et requieſcã) in futuro in pace cternitad qñ
nõ erit qͥ exterreat.i.vere ⁊ plene tũc quieſcã
fruendo vita beata et eterna. O qᷓ; felix eſt qͥ
hoc meret᷑ dicere ⁊ exꝑiri.Et hoc vere erit qꝛ
iam eſt ſpes q nõ ↄfundit. Et h̊ eſt quod ait.
Auomam tu dñe ſingulariter in ſpe: cõ
ſtituiſtime.
Hñm tu dñe ſingulariter in ſpe conſtituiſti
me).i.ego ſingularis ſperaui et ſperata reci⸗
piam:illi aũt nõ ſperauerũt et ideo digna fa⸗
ctis recipient.vel(cõſtituiſti me).i.ſtabiliſti.
(ſin gulariter in ſpe).i.in vna ſingulari ſpe:
qua ſingulariter vnũ et verum bonũ ſperat᷑:
quia hanc vnã petij a dño:illi autẽ ecõtra in
multiplicitate ſeculi ſperantes ab hac vnita
te diuiduntur. Bonũ ergo eſt et vtile vnum
querere et üli adherere nõ ꝑ multa diſtrahi et
vagari. ”MD rao.
E xaudi nos dñ̃e et in tribulatõnibo nr̃is mi
ſerere nobis ⁊ qui ſolus magnificaris in po
pulis ſpualem leticiã tribue in ſpe futuroꝛũ
munerum ↄſtitutis. Per dñũm.

—

e

Pſalmus Sauid de oꝛõne eccleſie c/

nuncias iniuſtos a beatitudine excluden
dos et ecõtra iuſtos eternaliter pꝛemi/⸗

EEErba mea aurib?⸗

—

ꝑcipe dñe: intellige clamoꝛẽ meũ.
—W Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.
Titulus hic eſt in finẽ ꝓ ea que ↄſequit᷑ here

ditatẽ. Id eſt ps ille dirigẽs nos in finẽ.i.he

reditatem eternã que eſt ↄſummatio:eſt ꝓta
ſcʒ Sara libera.i.eccleſia que cõſequit᷑ here⸗
ditatem ꝓmiſſam ſcʒ vitam eternam excluſa
emula ſua ſcʒ agar ancilla.i.ſynagoga. Ma
teria:cõmendatio diuine iuſticie in repꝛoba
tione maloꝝ. Intentio:fideles exemplo oꝛã
di et b oꝑandi inuitare ad beatitudinẽ eos
q́; inducere vt exemplo dei odio habeãt ini⸗
quitatẽ et malos:appetantq; cũ bonis et iu⸗
ſtis in futuro ſe fieri gloꝛioſos. Sentẽtia in
generali.ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccle
ſie poſcens oꝛõem ſuam a deo exaudiri pᷣdi⸗
cat hereticos ſciſmaticos peccatoꝛes mali⸗
Gnos et quoſcũq; ſuos inimicos a beatitudi

ne excludendos:bonoſqʒ ⁊ iuſtos eternaliter
pꝛemiandos. Onia in ſpeciali. Quia ſupꝛa
exhoꝛtatus eſt infirmos ad eternã heredita⸗
tem nũc docet oꝛare vt ꝑpueniant ad eandem.
Eccleſia ergo oꝛat a malitia ſeculi ſeꝑari et
ad deũ ꝑuenire dicens. (Aerba mea). i. oꝛis
pſalmodiã (auribo ꝑcipe dñe)aures dei ſunt
potentia et miſericoꝛdia quibs nos audire di
gnatur.ꝑ potentiã quidẽ pᷣt:ꝑ miſcðiaʒ vult
(intellige clamoꝛẽ meũ).i.intenſum affectuʒ
coꝛdis ex quo ꝓcedit clamoꝛ oꝛis. Clamoꝛ
enĩ in ſcripturis nõ vocis ſed coꝛdis eſt:qũ
gemitus noſter ⁊ ↄſcientia depᷣcatur.vñ per
hoc ꝙ dicit intellige notat᷑ clamoꝛ eſſe ſpũa⸗
lis nõ vocalis.Et qꝛ oꝛe et coꝛde clamo.

et deus meus.

ℳ

¶ Intende voci oꝛõnis mee) ꝑducendo ad

effectũ.ac ſi diceret. Sic audi verba ſic intel⸗

lige deſideria vt ꝓbet rei effectus te intentuʒ
eſie meis oꝛõnibrex meus) ꝑ ſpecialẽ ꝓui⸗
dentiam et ꝓtectõeʒ ⁊ qꝛ me regendo regnas
in me ⁊ nõ regnat peccatũ (et deus meus) per
verum cultũ et fidem et qꝛ nõ eſt venter aut
libido vel aurũ deꝰ meus. Cãm qͥʒ exauditi
onis ſubiũgit dicẽs.Et merito exaudies.

OQm̃ ad te oꝛab dñe:mane exaudies vo

cem maam.

—

et non ad aliũ.q.d.eccleſia.oꝛaui nec ſum ex⸗
audita.nec tñ deſiſtam et qꝛ ab illis a quoꝝ.
oculis nox peccatoꝝ nondum receſſit videri
nõ poteris (mane) ſcʒ infuſione gre.i.ſtatim
vt nox⁊ tenebꝛe peccatoꝝ fugere ceꝑint et ſol
iuſticie in coꝛ meũ venerit ſtatim in pꝛinci⸗
pio boniopꝑis.(exaudies vocem meã).i.oſtẽ
des vel intelligã meam vocẽ exauditã.eſt enĩ
meũ velle tuũ ꝑficere.vnde

Aane aſtalv tibi et videw:qñi nõ deus

yYolens iniquitatem tu es.

2

bi)et adherebo.q.d. nõ ſedebo.nõ iacebo in
terrenis quieſcẽs.ſed mente directus ero ad
eterna ⁊ ꝑſeuerans. Aſtare enĩ rectitudinem
ſignificat et ꝓꝑſeuerantiã (et videbo)te mũdo
coꝛde mereboꝛq; exauditõeʒ tuã nõ enĩ videt

deu qui terrenis adheret ſʒ qͥ in mane virtu-

tum deo aſtat (qm̃ tu es deus nõ volens ini⸗
quitatẽ) et ideo ab iniquis nõ videris ſʒ ini⸗
quitate tranſeunte fit mane vt videaris.

Neq; habitabit iuxta te malignus:ne;

pꝑman ebũt iniuſti ante oculos tuoas.
.

[Omad te) ſolum ꝓmerendũ (oꝛabo dñe)

Dane)ſcz peccatop nebulis diſcedenti⸗
bus et gra infuſa.i.in luce virtutũ ( aſtabo ti

— — — —,— —, — —---

— —. --4 ——ð

;— -„

1.
1

c

.
i

—— ee „

— 7 —

R

—
4

—
1
1

— S

●

¶ Neq babitabit iuxta te) in phñiti ꝑ gratiã:

vel in futuro ꝑ gloꝛiam.i.nõ ſic videbit te vt

adhereat tibi et ſi qñ appꝛoquinquauerit nõ
ꝑſeuerabit (malignus)quaſi malo igne ple⸗

nus qui malũ vult et conatur facere cõtra de
um vel ꝓximũ q;nis nõ poſſit.(neq; ꝑmane⸗
bunt)q;uis ad hoꝛã placere videantur (iniu⸗
ſti)qui malũ faciũt vel qui nõ faciunt qð de
bent (ante oculos tuos).i.in bñplacito tuo.
vta te oculis miſericoꝛdie videant᷑ vel te pᷣ⸗
ſentialiter vnq;ᷓ videant et vere non ꝑmane⸗
bunt.quia

MOaiſti oẽs qui opantur iniquitatẽ:per⸗

des omes qui loquunt᷑ñ mendacium.

O diſti).i.odio tuo dignos oſtendis et vi⸗
deris odiſſe dum a te ſeꝑas et a tuo amoꝛe re
pulſos ineternũ punis(om̃es qui oꝑantur)
ꝑſeueranter ſcʒ impenitentesciniquitateʒ ..i.
quodcũq; moꝛtale pccẽ̃m.non dicit qui oꝑati
ſunt ne excludat pnĩaʒ:ſʒ qui oꝑantur puer⸗
ſe viuendo et in peccato ꝑſeuerandocperdes

omes eternaliter puniẽdo ſi nõ penituerint

nõ ſolũ oꝑantes ſed et eos qui loqnũtur mẽ
dacium) ꝑnicioſum et malignũ qð fit ad fal⸗

lendum qꝛ hoc eſt moꝛtale peccatũ et occidit

alam. deinde mutat ꝑſonã. d.

plerũq; in

hi non tribuo quia boc viribb meis non va
leo. ſed o
Dñe deduc me in iuſticia tua ꝓpt inimi⸗
SSoede ſpci tuo viã meã̊3.
¶ Dne deduc me).i.fac me ꝓficere.Deductõ
en de virtute in virtutẽ ↄuenit ꝓficienti.(in
iuſticia tua).i.legis tue vel ꝑ temeipᷣm data
ne ſeductus deuiem ad iniuſticiã tu dñe qui
es creatoꝛ meus eſto dux meus(ꝗꝓpter inimi⸗
cos meos) qui mihi inſidiant᷑ ↄfundendos
vel ↄuertendos vel vitandos cuiuſcũq; ſint
geuerla ſanige in ↄſpectu tuo viã meam) qꝛ
in pſpectu hoĩm via recta credit᷑ etiã
q a veritatis itinere depꝛauat᷑ vel (dirige).i.

oſtendecviã tuã.i.legẽ in ↄſpectu meo vt pꝛe
oculis ipam habeã ac ꝓmpte in ea ambulem

et que ꝑ ſe recta eſt et mihi recta videat᷑ et fiat
t neceſſe efff

OQßm̃ no eſt in oꝛe eoꝝ writas: coꝛ eoꝛũ
vanum eſt.

m nõ eſt in oꝛe eoꝝ)ſcʒ inimicoꝝ veri⸗
ta s)ſed diſcoꝛdant a via veritatis et iuſticie

ideo ꝑati ſunt ad calumniandũ bonis et ſe⸗

ducendũ eos nec mirũ.qꝛ.(coꝛ eoꝝ vanũ ẽ)

vane et falſe cogitando et iundicãdo et ſi vani

tas eſt in coꝛde quõ erit veritas in oꝛe.ex ha⸗

Vlirũ ſanguinũ et doloſuʒ abominabi᷑ bundantia eni coꝛdis os loquit᷑.vñ ſunt ca⸗

vñs:ego aũt in multitudie miſcvie tue.
irũ ſanguinũ).i.homicidã et ꝑſecutoꝛẽ

anctoꝝ ac oppꝛeſſoꝛem pauꝑm et innocentũ

qui equigatur homicide qꝛ aufert ſubſtantiã

vite:necnõ moꝛtificatoꝛes aĩaꝝ vel male do⸗
cendo vł vim inferendo(et doloſum)qni ſub
ſpecie docendi ſeu conſulendi vel alio modo

decipit ꝓximũabominabit᷑ dũs qꝛ nunc ſa

crificia ⁊ oꝛões eoꝝ reſpuit:et pꝰ ab heredita

te electoꝝ eos ſeꝑabit.et iterũ mutat ꝑſonam

dicens.ſego aũt)ſcʒ ecdleſia adhuc militans
beies repulſis(in multitudine miſcoie tue)nõ
in meis meritis aut viribo pfidẽs vel in mul
ta ſpe ↄcepta de tua miſericoꝛdia
Introilv in domũ tui: adoꝛal ad tem/
plum ſanctũ tuũ in timoꝛe tuo.

leſte edificiũ.i.ↄſequar hereditatem celeſtẽ.et
interim (adoꝛabo ad templũ ſanctũ tuũ)cele
ſte:coꝛ ad ipᷣm erigendo etoꝛõibo ei ꝓpinquã

do vt ſim in eius edificiot in timoꝛe tuo) ca⸗

ſto et ſancto. Sancta eccleſia ideo dom? di⸗
citur qꝛ ab om̃ipotente dño inhabitat᷑ ideo

Introibo in domũ tuã) celeſtẽ ſcʒ in eccle
lam triumphantẽ ſiue celũ quaſi lapis in ce

templũ qꝛ ab ipᷣo dño ↄſecrat᷑ vel qꝛ in ea cõo⸗

tinue celeſti dno laudes referunt᷑.Et hoc mi

Decid
ſtrentur ſpee

uendi et eoꝝ iudicio ac verbis nõ eſt creden⸗

dum ſed ad ↄſcientiã vbi deus videt fugien⸗

dum. Qnafß „ .
HBepulchꝛũ patẽs ẽ gutt᷑ eoꝝ:liguis ſu
is wloſe agebat: iudica illos duaus.
Bepulchꝛũ patens).i. aptum nõ clauſuʒ
(eſt guttur eoꝝ)verba fetida ad coꝛrũpendũ
alios ꝓferendo (linguis ſuis)ſcʒ mendacib-
et malis.(doloſe agebant)ſub ſpecie veri fal
ſa inducendo et alios occulte decipiendo: ſa
lutem ꝓmittentes ⁊ moꝛtẽ ingerẽtes. Si enĩ

Mte nõ pñt decipe doloſe agũt ſub ſpecie ve⸗

ri mentientes (iudica illos deus)ad penã et

*

interitũ eos ↄdemnando. Nõ dicit hboc vo⸗

tis quod futurũ eſt.

to optantis vt eueniat ſed ſpiritu pꝛeuiden⸗

Hecidat a cogitatõibo ſuis:ᷣm multitu

dinẽ impietatii eoꝝ expelle eos: qm̃ irri

ka cogitatõibo ſuis)i. kru
nionibo ſuis.qꝛ qcqͥd elate

cogitauerat cũ in ine fructu amittunt.
vel deoꝛſum cadãt merito ꝑuerſaꝝ co gitatõ
num. ('m multitudinẽ impietatũ eoꝝ).i.pec

catoꝝ ↄmiſſoꝝ que multa ↄmiſerũt( expelle

cos).i.longe pelle eos a facie taa : hena⸗
5 2

tate eterna. hoc eſt kim eate longe receſſerũt
recede ab eis.(qm̃ irritauerũt te dñe).i.ad ira
cundiã et vindictã ꝓuocauerunt ꝑ peccatua
te recedẽdo quẽ placare debuerũt penitẽdo.
Et letentur of̃es qui ſperant in teꝛine⸗

ternum erultabüt et habitabis in eis. 4

¶ Ethecõtraridcletent in pnti (oẽs qui ſpe⸗
rant in te).i.qui ſic oꝑant᷑ vta te ſperent mer
cedẽ.cuiuſmodi ſunt iuſti et boni.pꝛimũ qͥ⸗
dem iuſtoꝝ gaudiũ eſt in ſpe poſtmodũ vero
crit in re.vñ adiũ git oñdens ꝙ merito leten⸗
tur.qꝛ.(ineternũ) nõ tꝑaliter (exultabunt)in
futuro accepta hereditate laudaãtes ꝓ bũfi⸗
cijs(et).i.qꝛ chabitabis in eis)ſicut in templo
tuo. Felices qͥ chꝛiſtũ merebunt᷑ habere ho⸗
ſpitẽ qꝛ hᷣ eſt eterna exultatio cũ templũ dei
fiet iuſti ⁊ erit gaudiũ eoꝝ ipᷣe incola eooꝝ.
Et gloꝛiabunt in te om̃es qui diligunt
nomẽ tuũ:qm̃ tu bñdices iuſto.
Et)interim (gloꝛiabunt᷑)in hac ſpe poſiti
cin te)ſolo (qui diligũt nomẽ tuũ)ꝙ dñs es
vel honoꝛẽ tuũ ſen noĩs tui et merito( qm̃ tu
bñdices iuſto qꝛ qᷣcqͥd boni hʒ a te habzʒ. vel
tũc (gloꝛiabunt᷑ in tevidendo ⁊ fruẽdo (oẽs
q̊̃ᷓ diligũt nomẽ tuũ)ꝙ dñs es tanq; poſſidẽ⸗
tes hereditatẽ ſcʒ te et hũtes ad fruenduʒ qd
diligũt.q.d.quicũq; diligit dũm gloꝛiabitur
in dno (qm̃ tu bnñdices iuſto)hec eſt bñdictio
gloꝛiari in deo ⁊ habitari ab eo. Stude ergo
vyt mõ iuſtus ſis vt tũc bñdici merearis. Et

qꝛ vocatio nõ meritoꝝ nr̃oꝝ ſʒ miſcðie ⁊ bÜu⸗

nolentie dei eſt ſubiungit.
Dñe vt ſcuto bone voluntatis tue co⸗
rxonaſti nos.
¶ Důe vt ſcuto bone volũtatis tue).i.nõ no
ſtra iuſticia ſʒ tua diuina bona volũtate qua
nos vocaſti tanq; ſcutocoꝛonaſti nos)in pᷣ⸗
ſenti circũuallando nos aduerſus ſeua iacu
la inimici et ꝓꝑtegendo nos a malis ex omni
te ꝑ circũituʒ ad modũ coꝛone ⁊ dando di⸗
ctoꝛiã de tentatõibo ⁊ coꝛonabis in futuro de
bonis eternis qꝛ coꝛona ↄſueuit dari victoꝛi
bus. Scutũ eni dicit᷑ a greco ſcutui qð iocũ
dum ſigniſficat et duo facit.qꝛ ſi ponit᷑ ante
coꝛpus ꝓtegit ſi ſuꝑ caput coꝛonat. ſic diui⸗
na bona volũtas nos ꝓtegit in pnñti ab om̃i
malo quantũ ſcit nobis expedire et coꝛonat
in futuro coꝛona gloꝛie et
aginuat remuneras coꝛon
BPie dñne qui attriti coꝛe
q; ꝓferatur intelligis efſice nos qms templũ

porg mereain
lentie coꝛonari. Per do.

coꝛdis gemitum pꝛius

gracliti vt mereamur ſcuto celeſtis beniuo

¶Oꝛatio vre genitentis dei miſericoꝛ
diam imploꝛantis et alios ſuo exemplo
vt filr peniteant exhoꝛtantis. ¶ Ps. vi.

Omme ne m fn/

roꝛe tuo arguas me:neq; in ira tua
coꝛripias me. .
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Titulus ta
lis eſt in finẽ in carminiba ps dauid ꝓ octã.
Hoc eſt ps ille qui dicit᷑ p eo ꝙ monet ad
bene opandũ dirigens nos in finẽ.i.in chꝛi⸗
ſtum qui eſt meta et ↄſummatio totius ago⸗
nis attribuitur Dauid.i.penitenti iam foꝛti
manu facto timenti ꝓ octaua ſcʒ die iudicij
que poſt hoc tꝑs qð ſeptẽ diebs volnit᷑ eſt fu
tura.in carminibo.i.in ge mitibo pnie quib-
deus tanq; carminibo delectat᷑. Materia:ve⸗
ra ↄgnitio et deploꝛatio peccatoꝝ. Intentio
monere hoĩes ad penitentiã ſalutarẽ cũ ſpe
remiſſionis oĩm peccatoꝝ. Snia in generali
ꝓpha in iſto põ in ꝑſona vere penitentis cla⸗
mat ad dñm veniã de cõmiſſis poſtulãs eru⸗

mnasq; ꝓpꝛias quibo af flictꝰ ingemiſcit nar

rans Poſt; dictũ eſt de eterna hereditate in
tendit nũc penitentes male agentes inuitare
vt ſuo exemplo ſtudeãt eam ꝑ pniam recupe
rare. Snia in ſpeciali. In pſona ergo peni⸗
tentis metuentis in iudicio puniri oꝛat di⸗
cens (Oſe ne in furoꝛe tuo).i.in ira grauio⸗
ri que nõ parcit (arguas me).i.quaſi in infer
no damnandum cõuincas.(neq; in ira tua)
minus grani que vindictam petit(coꝛripias
me).i.quaſi in purgatoꝛio caſtigandũ repꝛe⸗
hendas. ſed hic ſeca:hic vꝛe: hic ſana me ne
ibi opus ſit qꝛ hoꝛrendũ eſt incidere in ma⸗
nus dei. Furoꝛ vel ira in deũ nõ cadit qui cũ
trãquillitate iudicat.ſʒ dicit᷑ iudiciũ quo ma
lis talis videbit᷑.q.d.ne punias me ſᷣm rigo⸗
rem iuſticie tue vt iudex iratus ſed ſᷣm dulco
rem miſcòᷣie tue vt p̃ benignus.vnde ſequi
tur ſed potuuusq.
Oilerere mei dñe qfñ infirmus ſum: ſa
na me dñe qm cõturbata ſunt oſſa mea
¶ ODiſerere mei)miſeri o(dñe) in hac vita et
miſericoꝛditer ꝑcute vt medicus.et qꝛ miſeri
coꝛdia debetur miſeris ſuã miſeriã inſinuat
dicẽs. ⁊ opus eſt(qm infirmus ſum) natura
et vicio fragilis et ꝓnus ad peccandũ.et ideo
iuſticiã ſuſtinere nõ valeo (ſana me dñe)p mi
ſericoꝛdiã qui medicus esac ↄfoꝛta et robo⸗

ra qm) memoꝛia peccatoꝝ (conturbata ſunt
oſſa mea).i.etiã roboꝛ ⁊ foꝛtitudo aĩe mec.q.
d.ꝑuenit ĩſu mitas vſq; ad interioꝛes ſenſua
ι

.

— — — —. — —

4
14
1
re
de
i⸗
Ni⸗
io⸗
Ufer
a)
0

w

☛ ιſ R

—
= .

πω W SRRE

ni
ho⸗

1

ctcum cauetur. Et quia differt. i.

Aaꝛaui in gemitu meo: laualv ꝑ ſingu

9

taia mea)i 1
ſcens (turbata eſt valde)et ↄpuncta ad pnĩaʒ

vt emendet.(et tu dñe vſq;q̃̊:) differs et tar⸗

das eam ↄſolari ſanando ⁊ ↄfoꝛtando. Nec
in hoc tanq;ᷓ crudelis deus eſtimandus eſt ſʒ
tanq; bonus ꝑſuaſoꝛ aĩe quid mali ſibi ipᷣa

pepererit. Differt enĩ pius dñs exaudire mił⸗

totiens ex ſua magna miſcòia vt ex difficul⸗

tate ſanatõis ſit diligentioꝛ cuſtodia recepte
ſanitatis.nam quod facile ſanatur non mul⸗

ideo adiun⸗

git. Ergo.

Conuertere dñe et erixe aĩam meã:ſal⸗

uum me fac ꝓpter miſericoꝛdiã tuam.

uertar ad te. diuina enĩ ↄuerſio eſt cauſa nr̃e

ↄuerſioniscet eripe aiam meam) in ↄuerſide
varijs modis impeditã ſcʒ ſeculi ꝑplexitati⸗
bus.ac carnis ↄcupiſcentijs et iugo male cõ

exc intima et foꝛtia aĩe que infirmata ſunt et
Deſtructa viribo a ↄſideratõe ꝓpꝛij reatus ⁊ ex
tremi examinis. Ham ne oſſa carnis intelli⸗
geres exponit cum ſubiungit.
Et ala mea turbata eſt valde: et tu dñe

yvſq;qu “
nfirma et peccatrix contrenmi

Cõuertere dne)de rigoꝛe iuſticie ad dulco
rem miſcðie etqui quaſi auerſus videris pz
pter peccatũ a me ↄuertere ad me et ſic ego cõ

ſuetudinis q̃ſi quibuſdã vinculis ligatã (ſal

num me fac).i.fac me incolumẽ ꝓficere in bo
no ne vlterius cadã (ꝓpter miſericoꝛdiã tuã)
qꝛ nihil de me pᷣſumo nam iuſta debet᷑ pec⸗
canti damnatio. ”êD

Af nõ eſt in moꝛte qui memoꝛ ſit tui:
in inferno aũt quis còoͤſitebitur tibi?

m nõ eſt in moꝛte.i. poſt moꝛtẽ aliquis

et poſt erit retributõis.vñ ſubdit᷑ (in inferno
aũt quis ↄfitebit᷑ tibi)vtiliter et fructuoſe.q.

d.nullus.ſicut diues ↄfeſſus eſt mala ſua.ſʒ

fruſtra.Et ideo rogo hic ſanari quia nullus

de malis (qui memoꝛ ſit tuijad veniã et me⸗
moꝛia fructuoſa.nũc enĩ tꝑs eſt cõuerſionis

poſt moꝛtẽ ⁊ in inferno pᷣt agere pniam fru-⸗

ctuoſam. vñ ſtultus eſt qui nõ tꝑs illud pᷣue⸗
nit penitendo:qꝛ tũc nõ reſtat niſi retributio
Et merito ſanabis quia ego gemendo pꝛo
dereni meis
las noctes lectũ meũ:lachꝛymis meis
ſtratum meum rigaw.

Laboꝛani)ſatiſfaciendocin gemitu meo)
id eſt coꝛdis ↄtritõe dolens ꝓ pccis ⁊ timẽs
ꝓ penis eis debitis( lauabo).i.mũdabo eun

H do ( ſingulas noctes).i.ꝑ ſingula peccata et

—
.

—

.

circũſtantias eoꝝ (lectum meũ).i.ↄſcientiaʒ

que mundis coꝛde eſt requies ſʒ male coꝛda

tis toꝛmentũ ſicut lectus gratus eſt ſanis et
grauis inſirmis et qꝛ tũc fit dignus pnie fru

ctus qñ nõ ſolũ ↄſcientia et aĩa ſed ⁊ coꝛpus

affligit᷑.ideo et (lachꝛymis meis rigabo).i.ꝑ⸗
fundam (ſtratũ meũ).i.coꝛpus qð ſtratũ dici
tur qꝛ aĩe ſubſternit᷑:inde aũt gemitus qꝛ
Turbatus eſt a furoꝛe oculus meus:inꝰ
ueteraui inter oẽs inimicos meos.
¶ Turbatus eſt a furoꝛe.i. ab ira tua ſcʒ fu⸗
tura q̃ in iudicio erit quã timeo.et pñti quã
in cecitate mentis iam ſentio. vel ab ira ꝓpꝛia
et immenſo feruoꝛe animi q̊ penitendo mihi
ipᷣi iraſcoꝛ(oculus meus) interioꝛ.i.coꝛdis
ſcʒ mens et ratio.et merito.qꝛ (inueteraui).i.
multo tꝑe iam in pccis vixi membꝛũ factus
veteris hoĩscinter om̃es inimicos meos)ſcʒ
vicia demones et hoĩes malos ad malũ me

pꝓuocantes quib omibo ↄſenſi et a nullo eo⸗

rum immunis fui. Quia vero nõ eſt inanis
tantus laboꝛ penitentie ſequit᷑.
Diſcedite a me oẽs qui oꝑpamini iniqui
tatẽ: qm̃ exaudiuit d’ñs vocẽ fletus mei
Diſcedite) nũc aĩo et in futuro etiã loco(a

me cõuerſo et amodo ne laboꝛatis me ↄfoꝛ⸗

mare vobis ꝑ quos et cũ quibs peccaui.i.di⸗
ſcedetis a me vt ſit ꝓphetia ſeu increpatio ꝓ⸗
phetica et ita eritoẽs qui opantur)ꝑtinaci⸗
terciniquitatẽ)me ad malũ incitando. coꝛre⸗
ctio eſt vt ſeꝑetur ab illis quoꝝ collegio pec

cau it et mandatis dei inſiſtat (qm̃ exaudiuit

dñs).i.efficacẽ fecit(vocẽ fletus mei).i.ↄpun
ctionẽ ſeu oꝛationẽ meã cũ lachꝛymis ꝓ pec
catis ↄmiſſis.vbi dat exemplũ fideliter oꝛã⸗
tes exaudiri HM

Exaudiuit dñs pꝛecationẽ meã: dñs

oꝛationẽ meã ſuſcepit.

Exaudiuit dñs remittendo depꝛecatõeʒ
aneã)pꝛius luctuoſam que eſt ꝓ deponẽdis
peccatis et remouendis malis.(dñs oꝛõnem
meã ꝛiam ſecurã que eſt ꝓ adipiſcendis vir⸗
tutibus et adhibendis bonis.i(ſuſcepit) qua⸗
ſi oblationẽ. Repetit idem crebꝛo ad oſtendẽ
dum gratitudinẽ diuine gr̃e et exultatõeʒ ſa
lutis impetrate. Ter aũt dñs dicit qꝛ ſanctã
trinitatẽ affuiſſe ſuis pᷣcib oſtendit. Et quia
deus eũ penitentẽ exaudiuit iam liber a pec⸗
catis:optat et oꝛat et ꝓ inimicis vt ↄuertant᷑
exemplo ſuo.d. Ergo am.

Erubeſcãt 1 ↄturbent᷑ vehemẽter oẽs in

₰

mei: ↄuertant᷑ et erubeſcant valde

2

Wlociter.

¶ Eubeſcant) exemplo meo de actibo ſuis

malis et peccatiscet coturbentur) timoꝛe iu⸗
dicij et cõpungantur vtiliter ad penitentiaʒ
et hoc(vebemẽter) nõ remiſſe vel leuitert oẽs
inimici mei)aduerſantes ſaluti mee ⁊ me imi
tando fiant amici (cõuertantur)ad deũ a ma
lis(ct erubeſcãt) de eis de quibo ante ſunt glo

riati et nõ differant vel ꝓcraſtinent.ſedval⸗

de velociter.i.cito et indilate. Bis dicit eru
beſcant qꝛ nõ ſolum ante ↄuerſionẽ eſt erube
ſcendum ſed etiã poſt ex memoꝛia et recoꝛda

tione peccatoꝝ quod eſt quedã cuſtodia vir⸗
tutum. 4

*

¶ Exrauditoꝛ oĩm deus exaudi noſtroꝝ fle
tuum ſupplicẽ vocem et tribue inſirmitatib⸗
nfis ꝑpetem ſoſpitatem vt dum dignanter

i noſtroꝝ fle⸗

„

ſua debeat᷑ iniuſticia. intendens ſideles in⸗

foꝛm are vt cognito qualiter deus ꝓtegit in⸗

ſtos et oꝛdinat malos qui ſcʒ nõ vt piger ma

nus ſuas ſub aſcella ponat ſed diuinis lau⸗
dibus ⁊ bonis oꝑibo donatus inſiſtat. Gen
tentia in ſpeciali:ſidelis ergo nõ de ſe pꝛeſu⸗
mens oꝛat a dño liberari dicẽs.(Dñe)olm ꝑ
potentiamdeus)oĩm ꝑ creationẽ meus)vo
luntate.Et dicitur ter in hoc pſalmo dñe de
us meus ad denotandũ trinitate in te ſpera⸗
ui)nõ de me pᷣſumpſi et quia in tua miſcdᷣia
et bonitate nõ in mea iuſticia et equitate ſpe⸗

ro ideo confidenter ſalutẽ et liberationẽ im⸗

ploꝛo.vnde(ſaluũ me fac ex omnibo ꝑſequẽ⸗
tibus me)occultis et manifeſtis.i.ab om̃ib⸗
vicijs:demonibo et malis hoĩbus(cet libera

gemiiii noſtri laboꝛis ſuſcipis tua nos ſemx . me coꝛ paliter et ſpaliter. Nõ eni mihi ſut⸗
Akiicit vt te defendente ſim ſaluus:niſi et te li⸗

2

miſericoꝛdia ↄſoleris. Per do.

Dꝛatio viri iuſti poſiti in tribulatöe beranteſim ſecuus.
coꝛpali vll ſpirituali a qua cũ inſtantia Ne qñ rapiat vt leo aĩam meâ:dum nõ

tit diuinitus liberari. ¶Bs. viſ. eſt qui redimat neq; qui ſaluũ faciat.
Reti n rari. ¶Bs. viſ. ¶ VHe quando).i.aliqñ (rapiat vt leo)crude⸗

— Mineé Deus me⸗ lis)aĩam meam/,ſcʒ ꝑſecutoꝛ coꝛꝑalis ꝑ moꝛ

us in te ſperani: ſaluũ me fac ex oĩ⸗

bus pſequẽtibo me et libera me.

¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus h̊
eſt In finẽ põ Dauid.i.ps ille dirigens nos

in finem.i.in chꝛiſtũ.attribuit᷑ Dauid.i.fide
li. quẽ pſalmũ ille fidelis cantauit dño.i.ad
honoꝛẽ deo gr̃as referendo ꝓ verbis Chuſi
id eſt ꝓ manifeſtatõe ſilentij filij gemini.id ẽ
dextere. Chuſi enĩ interpᷣtatun ſitr et gemini
dextra. Quilibʒ ergo fidelis cantat hũc pſal
mum ꝓ reuelatõne ſecreti ſcʒ myſterij incar⸗

nationis paſſionis et reſurrectõnis et quare

deus iuſtos ꝓtegit et malos oꝛdinat qð ſe⸗

cretum deus dexter.i.fauens et ꝓpitius ape⸗
ruit fideli qð apud infideles eſt ſilentiũ et ſe⸗
cretum ſed apud fideles verba ſilentij.i.ma⸗
nitenatlo. 2 ateria:perſecutio coꝛꝑalis vꝗj

ſpũalis iniuſta et maligna. Intentio: induce
re hoĩes innocentes ad ſuſtinendũ patienter

quaſcũq; maloꝝ ꝑſecutõnes.et quoſq; fide⸗
les exhoꝛtari vt ſpem ſuam in dño ponant et

ſic ꝑfecte viuant quatenus diẽ iudicij expe⸗
ctare ſecuri valeant. Sententia in generali:
ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet fi⸗
delis poſiti in afflictõe coꝛpali vel ſpũali pe⸗

tit diu initus liberari allegando ſuã innocẽ⸗

tiam diuinã iuſticiam aduerſarioꝝ malitiaʒ
poſt penitentiã itaq; ꝑfecta anima ꝑfectionẽ

ſuam deo humiliter ↄfitens oſtendit quid ei

ꝓ ſua iuſticia quid malis et impenitẽtibo ꝓ

tem coꝛꝑalem vel ſpũalis ꝑ moꝛteʒ ſpũalem.

(dum nõ eſt).i.ſi non ſit)qui redimat)a moꝛ

te eruendo (neq; qui ſaluũ faciat) vitam dan
do pᷣter te.q.d.niſi tu redimas ⁊ ſalues ille ra
pit et perdit. Magna eſt vtilitas ſeruo dei ꝓ

pꝛiam infirm itatẽ recognoſcere:atq; in ſuis

virib vel meritis nullã fiduciã habere.tunc
eni incipit adeſſe virtꝰ dinina cũ deficere in⸗
cipit pꝛeſumptio humana.

D

¶ Dne deus meus ſi feci iſtud)ſcʒ (ſi eſt iniq̃
tas in manibo)⁊ oꝑibo(meis).i.ſi feci ꝓximo
qð nõ debui.vel(ſi feci iſtud).i.ſi h malũ qð
a ꝑſecutoꝛibus ſuſtineo mibi per culpam pᷣ⸗
teritam quã cõmiſerim contingit.vel (ſi)mo

Dñie deus meus ſi feci iſtud: ſi eſt iniqui

do eſtiniquitas in maniba meis).i.in operi

bus meis quare hoc mibi contingat.i.ſi ex⸗
hibui membꝛa mea arma iniquitatis ad ger
n

candum ſi non fui innocens manibus.

his verbis nõ eſt ſuperbia elati ſed humilis
cõfeſſio nõ ingrati.Et quod pfectius eſt.

cidam merito ab inimicis meis inanis.

2

cet ꝓ bonis quod dicitur equitas apud ho⸗

mines. Et nota tres gradus patientie. Pꝛi⸗

mus quando aliquis patienter ſuſtinet ma⸗

la que meruit et illud eſt bonum. Secũdus

i reddidi retri buentibo mihi mala: de

Si reddidi)ſcʒ mala iuxta demerita libi
dine vindicte (retribuentibo mihi mala)ſcili

19

0
de
5
n⸗
95

O— ——

perba iactantie leticia. DJ́JUJMU—D— 1
Perſequat᷑ inimicus aiam med et com

net mala pꝛo bonis que fecit et illud eſt opti

mum. Sic fecit iſte:ſᷣm illud poete. Si vis
vincere diſce pati. Si inquam hoc fecietil⸗
lud(decidam).i.cadammerito)quia tale vel
tale feci peccatum ſuꝑatus (ab inimicis me⸗
is) me perſequentibus(inanis) et vacuus fa
ctus a fructu iuſticie et boni operis vt deui⸗

ctus et imbecillis. Qui ſe vindicat occulte a
diabolo ſuperatur inanis factus van et ſu⸗

pꝛehendat:et cõculcet in terra vitã meã

et gloꝛiã meã in puluerẽ deducat.

Perſequatur)etiam (inimicusimpugnã⸗
oanimam meam) et vitam (et compꝛehen⸗
dat)ad poſſidendum: et poſſidens (cõculcet

in terra vitam meam).i. me vilificet et quaſi
terram pedibus cõculcet. ſet gloꝛiam meam

in puluerem deducat).i.ad nihilum redigat

diabolus perſequitur animam ſuggerendo.

decipiens compᷣhendit ad conſenſum pecca⸗
ti trahens.Conculcat in terra in actum pec⸗

cati inducens.gloꝛiam in puluerem dedu⸗
cit in cõſuetudine detinens.vel perſequitur
tentando. compᷣhendit ſuperando. cõculcat
in terra: et cõculcando terram facit.i.celeſtia

non ſapientem:et gloꝛiam que ſolida debet

eſſe in conſcientia in puluerẽ deducit.i.ven⸗

to vanitatis euaneſcere facit quando non co
ram deo ſed coꝛam hominibo gloꝛiam quis

querit. Sed quia pꝛedicta non meri.
Exurge doñe in ira tua:et exaltare in fini

bus inimicoꝛum meoꝛum.

Erurge dñe) mihi in adiutoꝛiũ opem fe⸗
rendo(in ira tua)id eſt in vindicta cõtra ini⸗

micos per effectũ iuſticie te iratum ipᷣis oſtẽ⸗
dendo c(et exaltare).i.altus et ſuperioꝛ apare
vindicando ſicut victoꝛ (in finibo).i.in poſ⸗
ſeſſione (inimicoꝝ meoꝛuz) vt deſinant poſ⸗
ſidere quos poſſident ⁊ poſſeſſionẽ amittant
ibiq; exalteris.i.honoꝛeris et gloꝛificeris po
tius q; inimici ab illis qui pꝛius erant poſ⸗
ſeſſio eoꝛum. Et dicitur hic metaphoꝛice in
finibus exaltari ſicut exaltatur pꝛinceps qñ

fines inimicoꝛum ſuoꝝ valet occupare.
Et exurge domie deus meus in pcepto

Et erxurge domine deus meus).i. moꝛe ex

urgentis anxiliare mihi et cuſtodi meq doꝛ
mire videris quando non ſuccurris (in pꝛe⸗

*

quando ſuſtinet mala que nõ meruit et illnd
eſt melius.Tercius quando patienter ſuſti⸗

—*

cepto).iſm iudicium (quod mandaſti) faxi⸗
endo iuſticiam de meis ꝑſecutoꝛibus ſicut
tu mandaſti iudicibo facere iuſticiam de ma⸗
lis. vel ex oppoſito ſuccurre ſeruantibus pꝛe
ceptumquod mandaſti,vt diligamus inui⸗

cem.et ita (ſy nagoga populoꝛum).i.congre

gatio de diuerſis populis (circundabit te)et

adherebit tibi ad te ex omni parte tanq;ᷓ ad

certum reſugium et defenſoꝛem ſuum currẽ⸗
do et de facto iuſticie te laudando.
Et ꝓpter hanc in altum regredere: vñs
iudicat populos =

t pꝛopter hanc) ſcilicet congregationem

(in altum regredere)oſtendendo altitudinẽ
tue potentie et iniquoꝛum punitõne et impi⸗

oꝛum pꝛotectõne.i.fac eos ſcire et experiri tu
am potentiam mittendo eis deſenſionem cõ
tra hoſtes et ita erit:vnde et mutans perſonã

ſubiun gitdominus iudicat populos) iudi⸗

cio diſcretõnis et retributõnis.nunc pios p
tegens ⁊ malos oꝛdinans.et poſtea vnicuiq;

ſ̃ᷣᷣm opera ſua reddens:quia omnium eſt do⸗

minus et iuder generalis. Quod iudicium
non timens ille ꝑfectus audet oꝛare.

IAudica me domine m iuſticiam meam
etym innocentiã meam ſuper me.
Wugdica me domine) quia iudex es m in
que eſt in faciendis bonis(et ſcõm innocen⸗
tiam meam)que eſt in declinando a malis et

=

m meam).i.ſcdᷣm meritum iuſticie mee

non ſcom deſiderium ⁊ voluntatem hoſtiuʒ

meoꝛum. Felix anima et conſcientia que hec
poteſt dicere:que iuſticia et innocentia ſunt

(ſuper me) quia a deo ſunt:et de ſupernis ha

beo non a me. Ergo ꝙ anima iuſta eſt et in⸗

HM es iuſtü:ſcrutans coꝛda et renes deus.

nocens non per ſe habet ſed a deo.quaſi dice

ret.qꝛ iudex iuſtus es iuſte iudica me iuſtaʒ

ferendo pꝛo meſententiam. Sed iterum an

te iudicium retributõnis.

Conſummet᷑ nequicia peccatoꝝ: et diri

Conſummetur).i.conſummabitur et per⸗
cietur ( nequicia peccatoꝛum).i.perueniant

ad ſummam nequiciaʒ vt poſſit iuſtum iam

venire iudicium.et hoc non optat ſed pꝛedi⸗
cit. Sed quia non ſolum dictum eſt ſoꝛdi⸗

dus ſoꝛdeſcat adhuc:ſed ⁊ iuſtus iuſtioꝛ fiat

annectit ⁊ dicitet)ex hoc (diriges iuſtum) vt
patientia eius conſum metur et plus iuſtifice
tur quia mali ſunt occaſio directõnis bono⸗

rum. quod enim lima ferro hoc eſt malus bo

no (ſcrutans).i.videns ⁊ ſciens (coꝛda id eſt

cogitatõnesſet renes).i.delectatõnes(deus)

ſcilicet quid quiſqh; cogitet 7 quid quenq; de

lectet:et ideo videns eas bonas in iuſto diri⸗
git eum:et non ſolum dirigit ſed et adiuuat.
vnde ſubddirrrt.¶
Juſtum adiutoꝛiũ meũ a dño: qui ſal⸗

— 1.

hos facit rectos coꝛde.

⸗

¶ Juſtum adiutoꝛium meum) quo me luſte

adiuuat ↄtra malos.(a domino)ſcilicʒ eſt ſqͥ
ſaluos facit rectos coꝛde,qui in operibus ſu
is rectam habet intentioneʒ. Duo enim ſunt
officia medicine. Anum quod inſirmitateʒ
ſanat. Alterum quod ſanitatem conſeruat.
De pꝛimo dictum eſt ſupꝛa ſaluum me fac

ppodopter miſericoꝛdiaʒ tuam. De ſecundo hic

dicitur.iuſtum adiutoꝛium meum a domi⸗
no qui ſaluos facit rectos coꝛde. Etilla enĩ
et iſta ſaluos facit:ſed illa ex egritudine ad ſa

lutem tranſfert.hec in ipſa ſalute conſeruat.

Ibi itaq; eſt miſericoꝛs auxilium: quia nul⸗
lum habet peccatoꝛ meritum qui adhuc iu⸗
ſtificari pꝛecatur.hic autem iuſtum auxiliuʒ
eſt:quia iam iuſto tribuitur. Sed o iniqui
quoꝛum iniquitas conſummatur.
Deus iudex iuſtus ſoꝛtis et patiẽs nun
gquid iraſcetur p ſingulos dies
Deus iudex iuſtus) ſingulis ſcdᷣm merita
reddens (foꝛtis) cui nemo poteſt reſiſtere. Et
ne ideo ſine aliqua ſpe foꝛmidetur:ſubdit.(et
patiens)quia modo in multa patientia ma⸗

los tolerat et pꝛopter conuerſionem ↄiſſimu

lat:metu iudicij terret et ſpem conuerſis pꝛo
mittit.et vere patiens quia.(nunquid iraſce
tur per ſingulos dies) id eſt nunquid ſtatim
infert penam cum aliquis committit offen⸗
ſam.quaſi diceret.non. quia quamuis quoti
die eum offendamus ipᷣe tamen quotidie nõ
iraſcitur ſed patienter expectat ad penitenti⸗

rauit illum per legis latoꝛes:per apoſtolos.

per expoſitoꝛes pꝛomulgando et intelligibi
lem faciendo.

Et in eo parauit vaſa moꝛtis: ſagittas

ſuas ardentibus effecit.
Et in co)ſcilicʒ arcu ſcripturec parauit va
ſa moꝛtis )ſcilicet pꝛedicatoꝛes qui inobedi⸗
entibus pꝛopinant de ea moꝛteʒ. AUnde apo⸗
ſtolus.Alijs ſumus odoꝛ moꝛtis in moꝛteʒ
ſed alijs ſunt ſagitte et odoꝛ vite. vnde ſequi

tur (ſagittas ſuas)ſcilicet eoſdem pꝛedicato

res (ardentibo)deſiderio verbi et diuino amo

re flagrantibus(effecit)id eſt efficaces et fru⸗

ctuoſas fecit vt coꝛda eoꝛum pungendo vi⸗

tam eis pꝛopinarent. Vel( ſagittas ſuas) id

eſt ſcripture ſententias cito penetrantes (ar⸗

dentibus) pꝛedictiseffecit) id eſt efficaces
boni operis per ipſos pꝛedicatoꝛes fecit.De
inde tangit iloꝛum maloꝛum culpam.d.

Ecce parturit iniuſticiam concepit do/

loꝛem:et peꝑecit iniquitatem.
Ecce)autem iniquus concepit ex ſugge⸗

ſtione diaboli per conſenſum in peccato cui

debetur doloꝛ.qui bene doloꝛ dici poteſt ſcili

cet malum et peccandi voluntatem in coꝛde

onendo per deliberationem quia mala vo⸗
ntas ipſa ſe toꝛquet:ipſa ſui ſupplicium eſt
(parturit)ſcilicetibſum peccatum ad effect
pꝛoducere conando:quia partunire eſt niti

parereciniuſticiam)a iuſticie regula diſcoꝛ⸗
dando. (et peperit iniquitatem) per operati⸗
onem:ipſius iuſticie rectitudinẽ impugnan

do:ſcilicet peccatum extra opere perñũciendo

per deliberationem. Inoꝛdinatio littere in⸗

oꝛdinationem peccati ſignat. Malus enim
pꝛimo concipit voluntatem peccandi.ſecun
do parturit per conatum adimplendi.tercio

arit in actu peccandi. Et ſic ...
Lacum aperuit et effodit eum:et incidit
in foueam quam feecit.

am:que ſi nõ ſequatur durius damnat ⁊ au⸗
gebit penam. Unde ne audita patientia ſecu
ri fierent pigri ſubiungit.
NKiſi conuerſi fueriris gladium ſuum 'i
bꝛabit: arcum ſuum tetendit et parauit

Lacum)infernicaperuit) concipiendo (et
effodit eum parturiendocet inciditin foueĩẽ
gquam fecit) pariendo. VUel(Lacum aperuit)

Niſi conuerſi fueritis) o iniqui a via ve⸗
ſtra mala et penitentiam egeritis. dominus
gladium ſuum vibꝛabit)id eſt punitionem
et vindictam manifeſtam exeret ſcilicet in fu
turo quando chꝛiſtus choꝛuſcabit ſuis lu⸗
cens:impios terrens.et ne dicatis vobis nõ
fuiſſe pꝛedictum. ſarcum ſuum)id eſt ſcriptu
ram comminantem (tetendit)minando ma⸗
lis ne putetur remiſſa eius patientia (et pa⸗

malum pꝛoximo machinandoſet effodit eũj
huic rei ſtudium adhibendo (et incidit)id ẽ
cadit(in foueam quam fecit)alteri.malum ꝑ
petrando quia pꝛius in ſe q; in aliũ peccauit
Iniquitas enim pꝛius ledit coꝛ iniuſtuʒ vn
de pꝛocedit q́; hominem iuſtum in quem ae
cedit. Pꝛius fraudatoꝛ leditur damno inno
centie qᷓ; alius pecunie.vnde ſequitur.

Conuertetur woloꝛ eius in caput eius

6 *

lbe et in verticem ipſius iniquitas eius dej pbete. dirigens nos in finem ſcilicet chꝛiſtiaü .
icbi ſcendet. ᷣ;ðͦU banei nis noſter. Et aaens pꝛo toꝛculari⸗ 2
eilelkb. . ⸗ rrleſ 1112 4
t (kcpnteino lded manamerin vertenn tunone r aics Aanettetn ac e t⸗
ins (in caput eins) id eſt mentemcet in verticeim tutione et ca nalos ſim elelie que
Ciniquitas eius, quã ic bonos et malos ſimul continet ſicut toꝛ
ipſius)id eſt rationem (iniqu . niart v Toꝛcularia ſt
it, eperitdeſcendet, quaſi cum impetu id eſt cularia vinum et acinum. Toꝛcu ma ſunt
4 beperit veſcender, quaſi cum impetu id. martyria vbi coꝛpoꝛibus calcatis anime ad
i⸗ peccatum et malum ſuum in anumam ecins elum tranſeüt: et coꝛpozg in ror, i
ca in ipſum retoꝛquebitur. Recte celum tranſeũt: et coꝛ poꝛa in terra putreſcũt.
e encrcrun etin Plunn etorquebuur. Kecte Et quia hec ſiunt in eccleſqs ideo et ipſe ec⸗
ſu crit iniquitas eius ſus Moze eſß nlcrton⸗ dleſie toꝛcularia dicuntur. Poſſunt eriaz per
ell cum ipſe iniquitati ſue Honte tenm eane toꝛcularia quiq; fideles intelligi ſm hoc q;
lats et in illum deſcenget quia granat eun tolerant aduerſa huius mũdi. Quia ergo ſu
me min vohdenonnattborgca in onnige pes guakea ict dene pꝛo ſua iuſticia et
in⸗ rum volare non ſinit. hoc fit cum in Kkomige quid malis pꝛo ſua iniuſticia debeatur: con⸗
yi⸗ peruerſo ſ uit Pis nenanehnr de: ſequenter nunc agit de conſtitutione eccleſie
i qais beegſtclus i eiam eualer re in qua Hicvoulct mali necelſario naͤmiſcen⸗
„ et. iin ſi ſſt. tur qui ſimul incipiunt creſcunt et conſum⸗
6 Conſitewꝛ vño em iuſticia eius: et pſal. mancur abont in bonis ⁊ mali in malo. In
de lam nomini dñi altiſſimi. — futuro vero ſeꝑabuntur non ſolum affertu
LConſftiteboꝛ)ergo (domino)cõfeſſione lau vt hic ſed et loco. vnde monentur boni pa⸗ H
dis. id eſt laudabo dominum(ſcoᷣm iuſticiaz cientiam habere:et malos non ſolum patien
eina )id eſt pꝛo iuſticia vel pꝛopter iuſticiam ter ſed et gaudenter tolerare. Materia: chꝛi⸗
oe eius quia iuſtus eſt et ſicbonos pꝛotegit et ſti magniſicentia et exaltatio. Intentio: chꝛi⸗
al malos iuſte punit. et pſallam xrecte operanꝰ ſum magnifcare et eius inimicos ſcilicʒ iu
lil do. bene viuendo. ſpiritualiter gaudendo. deos et alios confſundere:omnesq; ad fidem
Plſallere enim iuſtoꝛum ad gaudium perti⸗ chꝛiſti inuitare. Sententia in generali pꝛo⸗
o⸗ net ſicut penitentia peccatoꝛum ad triſticiaʒ. pheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie et o⸗
ſnomini domini altiſſimi) id eſt ad bonoꝛem mnium fidelium laudes domino noſtro ie⸗
ci nominis dei non gloꝛiam meam querendo ſu chꝛiſto decantat maieſtatem atq; magnifi⸗ D
i Hoc etiam poſſet legi de confeſſione peccati centiam nature diuine ac humiliationem er
I iceret. ſi ure eſt iuſtus et ſi⸗ ati .
n⸗ quaſi diceret. ſicut deus pure eſt iut Eexaliationem nature humane ſuper omnes
j ne omni labe peccati et iniuſticie ita go bu⸗ creaturas in ipſo bꝛeuiter confitendo. Sen⸗
nan re conſñteboꝛ peccata mea ſine enntetei i tentia in ſpeciali:a laude ergo incipiens pꝛo “
/ oneer velamine. Hoteſt eriaʒ bic p bumut pbera ait. (Domine) omnium per potentiazʒ
in⸗ perſona cbꝛiſti intelligi:ſi ea que ibi bumili er generalem gubernationem qui es ( domi⸗
in ter dicta ſunt ad noſtram narmiczie duam nus noſter)ſpecialiter per cultum et venera
dlnun ipſe cbꝛiſtus geſtauit ſcilicet ag bumanam tionem ;id eſt quantumad mirabile) id eſt ð
c⸗ a miuram reſerantur. 4 Dꝛatio. valckachnlrablle er grandeteſt nomen tuũ)
Scrutatoꝛ coꝛdis deus libera nos a per id eſt gloꝛia et famacin vniuerſa terra) nõ tm
8 ſequentibus nos et da nobis in tui expecta⸗ in iudea: quia a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum
u tione iudicij firmam cuſtodiaʒ mentis v nö augabile nomen domini.quaſi diceret.Tu
.⸗ retribuamus inimicis mala ꝓ bonis. Der d. domine notus eras in iudea tm et in iſrael “
¶ Pſalmus de chꝛiſti magnificentia ho magnum nomen tuum. apparuiſti inter nos
na noꝛe et gloꝛia cuius gratia et virtute cõ moꝛtuus es pꝛopter nos.ſumexiſti. aſcendi⸗ DUM
SZ ſtituta et coꝛrolvꝛata eſt vniuerſalis ecA ſti in celum. miſiſti apoſtolis ſpiritũ ſanctũ.
i deii. p̃s. viiſ. quibus pꝛedicantibo:in omnem terram exi⸗ 2
rr ũ uit ſonus eoꝛum. Et nomẽ tuum gloꝛioſum
Qminé Dominus quod erat notum in gente vna factum eſt ad
. noſter: ꝙ;ᷓ admirabile eſt nomen tu mirabile in vniuerſa terra. Eſt terra viuoꝛuʒ
“ unm in vninerſa terr. ſczʒ celum. rerra moꝛtuoꝛuʒ ſcʒ infernus. terra
¶ Ando: pſalmi pꝛopheta dauid. Titulus viuentium er mor leneinu⸗ ſc; mundus. et in
.

talit et. In ſinem pſalmus dauid pꝛo toꝛcu bio omnibus eſt nomen domini admirabie
4. . larus. Doc eſt pſalmus iſte eſt Dauid pꝛo et gloꝛioſum.

Auoni eleuata eſt magnificentia tua :
ſuper celos.

¶ Quoniam eleuata eſt loco magnificentia
tua) id eſt dignitas tua et gloꝛia de terrena
bumilitate (ſuper celos)ad litteram. vel(ſuꝑ
celosomnes.id eſt ſuper omnem eminentiã
ſanctoꝝ et ſuꝑ omnes rõnales creaturas etiã
celeſtes ⁊ angelicas q́s excedit.q.d.A moꝛ⸗
tuis reſurgẽs in celũ aſcendiſti.et qui hüuilis
videbaris magnificus apparuiſti. hinc enim
apparet qͥs deſcẽderis cũ innotuitq̊ aſcende⸗
ris. Et ideo qꝛ magnificatus in gloꝛia ſubli
matus es ſuꝑ om̃es celos et ſuꝑ oẽs etiã cele
ſtes ierarchias nõ eſt mirum ſi nomẽ tuũ eſt

dei. qui ſunt opera digitoꝛum moꝛus) quia

operatõne ſpiritus ſancti.qui digitus dei di
citur.inſtructi ſunt et perfecti. Dicitur auteʒ

hic pluraliter digitoꝛum pꝛopter plura eius
dona cum ſit vnus ſicut plures digiti ſunt
in vna manu. video etiamlunam).i.eccleſi

anm vniuerſalem et ſtellas).i.eccleſias ſingu⸗

per oꝛbem terrarum miritfice ſublimatũ. val

de etiam es mirabilis ꝓpter opera tua mirabi

lia et magna. Nam ð

dem ꝓpter inimicos ſtuos: vt deſtruas

*

micum et vltoeem.
¶ Ex oꝛe infantium et lactentium).i.ſugen
tium ſcilicet pueroꝛum hebꝛeoꝛum/perfeci⸗
ſti laudem) quando in templo clamabant et
te laudabant confitendo tuam diuinitatem.

●

Velcex oꝛe infantium et lactentium).i.apo⸗

ſtoloꝛum (perfeciſti laudem) quia ab hoꝛum
pꝛedicatõne creuit eccleſia.et tam hi q; illi di
cuntur infantes et lactentes non pꝛo etate ſʒ
pꝛo ſumplicitate. quaſi diceret.non ſolum a
perfectis ſed etiam ab incipientibus et imꝑ⸗

ſectis pꝛedicaris et laudaris: quod eſt laus

perfecta. Si enim ſoli perfecti eſſent in eccle⸗
ſia non ita conſuleretur humano generi. et H
facis (ꝓpter inimicos tuos)ſcilicet gentiles
mundi ſapientes confutandos ne videatur

hec ſapientia humana ſʒ diuinitus data. qꝛ

ſtulta mundi clegit deus vt confunderet ſa⸗
ſapientes. et bene dicit inimicos quia ſapien

tia carnis inimica eſt deo.vt deſtruas inimi

cum).i.erroꝛem iudaicum chꝛiſti et chꝛ iſtix
ni nominis perſecutoꝛem(et vltoꝛem)alia lit

tera defenſoꝛem.i.hereticum qui ſe dicit veri
tatis defenſoꝛem cum tamen tanq; vltoꝛ im
pu guet eandem. Quos tu domine confudi⸗
ſti et deſtruxiſti cum te aſpirante ad fidem tu
arm venerunt paruuli:et in ſuo erroꝛe reman
ſerunt philoſophi ac legiſꝑiti ⁊ heretici.vn⸗
ge et ſubditur ....ff.
OQim̃ videbo celos enos ona digita
un

oꝛum: lunam et ſtellas que tu

aſti.

unoniaʒ videbo).i.iam per ſpiritum ſan

ctum pꝛeuideo (celos tuos).i.apoſtolos.De
quibus alibi dicitur Celi enarrant gloꝛiam

lares per diuerſa loca diuiſas.vel doctoꝛes

alios qui vel quas ſcilicet lunam et ſtellas
(tu fundaſti) in fide et ſolidaſti non illi quia

apoſtoli miniſtri ſunt edificatõis tu vero au
ctoꝛ et fundatoꝛ:a quo ſicut a ſole iuſticie ec
cleſia accipit lumen ſuum. Vnde Bꝛegoꝛius
Dicendo lunam etſtellas ⁊ tacendo ſolem in
dicauit quia illi ſoli locutus eſt qui non ſo⸗
lum ſolem et lunam ⁊ ſtellas coꝛpoꝛaliter ſed

et lunam eccleſiã atq; ſtellas omnes ſanctos

ſpecialiter fecit.per hos ergo deſtruitur ini⸗
phete ad patrem de chꝛiſto. MM
AQuid eſt homo ꝙ memoꝛ es eius:aut
filius hominis qmi viſitas eumę
¶ Quid eſt homo)qui licet vilis et miſer ct
quale merituʒ eius ( memoꝛ es eius) in bo
num ec ad conſolatõnem ſcilicʒ miſerendo et
a peccato et moꝛte liberando.qſi diceret.nul

micus et vltoꝛ acerrimus. Deinde eſt vox ꝓ

lum eſt hominis meritum dei benaſicio di⸗
gnum (aut quid eſt fiius hominis) ſcʒ virgi
nis.i.homo chꝛiſtus ſcilicet comparatõe tui.

(quoniam viſitas eum)in vnitate diuini ſup

poſiti aſſumendo.ac in tanta dignitate ⁊ ma

gnificentia conſtituendo. hoc dicit quaſi in
admiratõne terreni hominis ⁊ celeſtis quos
omnipotens pater viſitat:vnum per miſeri⸗

coꝛdiam mirabiliter reuelans:alterũ per di⸗

uinitatis gloꝛiam ineffabiliter exaltans.

Ninuiſti eum paulominus ab angelis:

gloꝛia honore coꝛonaſti en:et ↄſtituiſti
eum ſup opera manuũ tuaz:

Minuiſti eum paunlominus i. parũ mi⸗
nus (ab angelis).i.minoꝛeʒ feciſti eum q; an

gelos q̊ ad paſſibilitatẽ et moꝛtalitatẽ.ſed ma

loꝛ eſt eis in oibus alijs:ideo poſtea (gloꝛia)
id eſt incoꝛ ruptibili claritate coꝛpoꝛis(et ho

noꝛe)vt omnibus ſit venerabilis. Gloꝛia enĩ
eſt in ſe ad alios. Honoꝛ in ſe ab alijscoꝛo⸗

naſti eum) quia circulus mundi ad fidẽ eius
venit. Vel feciſti eum caput eccleſie que eſt ꝑ
te coꝛonata in operibus bonis.ſet conſtitui⸗

ſti).i. firmiter ſtabiliſticeum ſuper opera ma⸗
nuum tuaruʒ) dando ei ptãtem ſuꝑ ea vt oĩa

ſint ei ſubiecta.et ergo etiam ſuper angelos
a quibus eum minuiſti.vnde alibi ipſe dicit.

ln
d
ng

ſant
ce
ng⸗
es

Gi⸗
an
eee
ius
nin

ſe
dos
rini⸗
)

bo
c
lul
di⸗
li
wi.
on
inn
Ps
i⸗
di⸗

dis⸗

ni
0n
Ma
10)
eni
o⸗
is

e

Data eſt mibi om̃is poteſtas in celo et int

ra. Ideo ſequitur.
ſia ſubieciſti ſub pedibus eius:oues

vel manifeſta: voluntaria vel neceſſaria.vt ei

flectatur omne genu celeſtium terreſtrium et

infernoꝛum. Deinde magis in ſpeciali hoc
exprimit dicens.(oues et boues vniuerſas)
Pe aues innocentes et ſimplices in eccle⸗
ia intelliguntur qui ſub regimine paſtoꝛuʒ

2

bumiliter viuunt. Per boues ipſi rectoꝛes

deſignantur qui oꝑando terrenos fructifica

re faciunt.et hec duo de angelis et homini⸗
bus dicuntur. et quia non tm̃ bonos ſed et
malos ei ſubiecit recte q̃ſi diſtinguẽdo a pꝛe
dictis ſanctis ſubiũgit (inſuꝑ et pecoꝛa cam
pi).i.carnales moꝛe pecoꝛuʒ in amplitudine

campi voluptatũ et in latitudine vie que du
cit ad moꝛtẽ vagantes:nõ in montibus vir⸗
tutum habitantes et nihil arduum nihil la⸗
boꝛioſum aſcendentes.

Volucres celi et piſces maris:qui ham

MWolucres celi).i.ſuperbos in celũ os ſuũ
ponentes qui cogitatõne et locutõne tumidi
et elati dum ceteros ſe inferioꝛes penſant mẽ
te quaſi in altum volant. (et piſces maris).i.
carioſos(qui ꝑambulant ſemitas maris qͥ
ſequunt᷑ pᷣterfluentia huius ſeculi et hec tem

oꝛalia que tanq; ſemite in mari cito euane⸗-

cunt in ꝓfundo huius ſeculi ꝑtinaci ſtudio
linquirunt.In his aũt tribus ſcʒ voluptate.
curioſuate et ſuꝑbia cõcluduntur oia vicia
ſcʒ cõcupiſcentia carnis.ꝰↄcupiſcentia ocu⸗

loꝛum et ſuꝑbia vite.de his fuit pꝛimus ho⸗

mo ſuperatus et chꝛiſtus tentatus. Et quia
tam mirabilis ⁊ tantus eſt chꝛiſtus:ipᷣm qui
eſt pꝛincipiũ et finis laudemus in pꝛincipio
et in fine et nunqᷓ;ᷓ a laude eius ceſiemus.di⸗
centes ergo.o.

PDñe dñs noſter: q́; admirabile eſt no⸗
men tuum in vnuuerſa terra.

¶ Dñe dñs noſter)et omniũ (q; ineffabiliter
cadmirabile)et magnũ (eſt nomẽ tuũ).i.ho⸗
noꝛ tuus et fama. (in vniuerſa terra)et vbiq;
per omnia. Ecce concluſio quo totum ten⸗
dit. Decenter autem pꝛincipium repetit ⁊ ad

caput redit oſtendens initiũ et finẽ boni ad
deum referendum. PFotatur et ꝑ hoc ꝙ cum
a deo oꝛiginẽ traxerimus.qᷓ;uis ab eo ꝑ pec⸗

*

t wues vniuerſas:inſuꝑ et pecoꝛa cãpi
O mniaſſcilicet ſuꝑioꝛa et inferioꝛa et me⸗
dia (ſubieciſti ſub pedibo eius)id eſt ſub do⸗
minio et poteſtate eius ſubiectione occulta

catum deuiemns ad ipᷣm tamẽ in fine reuer⸗
ti debemus. et in ipo vitam nr̃am etopera cõ
cludere et tũc exꝑta miſericoꝛdia merito di⸗

cere poterimꝰ boc verbũ Dñe dũs noſter I5S
admirabile eſt nomen tun. ¶ zatio
Acd murabile nome tuum oipotens deus
ſuppices exoꝛamus:vt qui omnẽ creaturam

ad vſus hoiĩs ſubieciſti nos ad tue ſeruitutis

officiũ dignos effcere digneris. Per do.

Erhibitio laudis dinine pꝛopter du
lex iuſtum iudicium chꝛiſti in aduentu

„

Onfiteboꝛ nbido⸗/

mine in toto coꝛde meo: narrabo oia

mirabilia tua.

Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Titu⸗
lus bic eſt In finem pꝛo occultis fuij pſal⸗
mus dauid. id eſt ps ille Dauid ꝗphete qui
hic loquitur in ꝑſona eccleſie: dirigens nos
in finem id eſt in chꝛiſtum qui eſt ſinis omi
credenti.eſt pꝛo occultis id eſt agit de occul⸗

tis. filij ſcilicet dei.i.de humili aduentu chꝛi

ſti:occulto iudeis ſed vtili gentibus.et de iu

*

dicio pꝛeſenti id eſt pena qua nũc quiſq; vel
exercetur ad purgatõnem vel admonetur ad
conuerſionem vel ſi contemnit excecatur ad
damnationem. Alia autẽ eius ſcʒ aduentus
ſecundus et iudicium vltimum erunt mani⸗
feſta omnibus. Poſtquam ergo egit de con⸗
ſtitutione eccleſie in qua boni etmali admi⸗
xti nunc ſepantur animo ſed poſtea etiam lo

co:nunc agit de vtroq; iudicio ſcilicʒ pꝛeſen

ti quo pꝛima et futuro quo ſecunda fit ſepa⸗
tio. Materia:duplex chꝛiſti iudiciũ pꝛeſens
et occultum ſcilicet diſcretionis.futurum et
manifeſtum ſcilicʒ diſcuſſionis. Intentio:vt
homines ad hoc credendum et deum ſuper
boc laudandum inducat. Sententia in ge⸗
nerali pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona ee
cleſie dicit ſe letum domino ieſu chꝛiſto toto
coꝛde pſalliturum quia tempoꝛe iudicij di⸗
ſcrecionis iuſto iudicio ſibi tradito repꝛimit
diabolum iniquum humani generis inimi⸗

cum gentiles ad fidem conuertendo ac ob⸗

ſtinatos laqueis moꝛtis inuoluendo et inter
ficiendo populumq; catholicum afflictum
et abiectum liberando. Et tempoꝛe iudicij
diſcuſſionis ipſum antichꝛiſtum quo ſe con
tra deum eleuans populum chꝛiſtianum et

.*

4

fidelem duriſſime pſequek deijclendo et ip̃ᷣm

populũ chꝛiſtianũ quaſioꝛphanũ ⁊ pupillũ
derelictũ eripiendo occultũ. Etiã iudicium
eſt pena qua qͥs vel exercet᷑ ad purgationem

vel admonetur ad ↄuerſionem:vel ſi cõtem⸗

pſerit excecat᷑ ſeu exercetur ad damnatõem.
Qui nõ coꝛrigit᷑ iſto occulto iundicio digne

puniet᷑ illo futuro manifeſto. Snia in ſpe⸗

ciali ꝓpheta ergo letus pſallit ꝓ inſto chꝛiſti

iudicio in vtroq; aduentu ſuo dicẽs Conft

teboꝛ tibi dñe)ↄfeſſione laudis et graꝝ acti⸗
onis (in toto coꝛde)et affectu (meo) nõ diui⸗
ſo et nõ in ꝑte ſicut qui quedã oꝑa dei apꝛo⸗

bant quedã blaſphemãt ſʒ ego in nullo de ꝓ

uidentia dei dubito ſed oĩs recte agi ſentio:
et etiã (narrabo) alijsoĩa mirabilia tna) que

me ad narrandũ docuiſti. vel oĩia ↄp̃ᷣhendit

nõ ſingula generum ſʒ genera ſinguloꝝ ſcz
tã viſibilia q; inuiſibilia tam ſpũalia qᷓ; coꝛ⸗

—

poꝛalia. Ille etiã in toto coꝛde deũ laudat q

nullũ angulũ coꝛdis in q uo terrenũ aliquid
lateat ſibi reſeruat ſʒ totũ in laude dei expen⸗
dit. Nec ſolũ narrabo alijs ſʒ etiã apð me.

Letalv: et exultabo in te: pſallãõ nomini

Letaboꝛ )interius mentecet exultabo)erte

*

rius coꝛꝑe.intenſam leticiã exterioꝛibo ſignis

et geſtibo oſtendendocin teet in mirabilibus

tuis qui es veritas nõ in ſeculo et eius cõcu⸗
piſcentijs q eſt vanitas qꝛ nõ niſi in deo eſt
vera leticia.(pſallam).i.laudabo oꝑe bono.
inomini tuo).i.ad honoꝛẽ noĩs tui oĩa tibi
tribuens vt modo exemplo pſallant et alij ti
bi. ocaltiſſime qui ᷣm ſubam hic nõ plene co
gnoſceris. Sit ergo leticia ſpiritalis in mẽ⸗
te: ſit ſancta hilaritas in coꝛpe:cõcoꝛdet diui
na laus cũ recta oꝑatõne.Cauſam autẽ lau⸗
dandi ſupponit quia

In cõuertendo inimicũ meũ retroꝛſuz

MInfirmabunt᷑ et pibunt a facie tug.

meũ ſcʒ diabolũ (retroꝛſum).i.qꝛ ex eo ꝙ di

abolum qui ante aduentũ tuũ vt dux moꝛtis

pcedebat quẽ peccatoꝛes ſequebant᷑ auertiſti
retro amiſſo iure vt nũc ſequat᷑.fugiẽtes enĩ
iuſtos ꝑſequitur ſed inaniter qꝛ habent mo⸗
do te deũ ducẽ et refu giuʒ (infirmabunt᷑) ſcʒ

ipᷣe diabolus et miniſtri ac membꝛa eius ne

nocere poſſint nũc bonis (et peribũt)in die iu
dicij (a facie tua)ſcʒ impugnatõis et vindi⸗
cte vel gr̃e et gloꝛie qñ tollentur ne videant
gloꝛiam dei et mittentur in ignẽ eternũ. In⸗
de etiã letaboꝛ.

In auertendo).i.dũ cõuerteres( inimicũ

Qñ̃ feciſti iudiciũ meũ et cauſam me:
ſediſti ſup thꝛonũ qui iudicas iuſiiciX’s.
¶ Om feciſti iudiciũ meũ et cãm meã) iuſto
iudicio licʒ nobis occulto ſeꝑaſti ⁊ diſtinxſti
me et fideles credentes ab infidelibo obſtina
tis. et bene dicit meũ et meam qꝛ ꝓ me et ad
vtilitatẽ meã fueruntſſediſti ſuꝑ thꝛonũ)iu⸗
diciarie ptãtis tanq; rex et iudex potentiſſi⸗
mus et iuſtiſſimus faciendo iuſticiaʒ pᷣdicte
diſcretõnisqui iudicas iuſticiaʒ).i.iuſte ad
differentiã eoꝝ qui iudicant iniquitatẽ.q.d.
in hoc facto oſtendiſti te ſedere ſuꝑ ſoliũ iu⸗
ſticie.i. habere ptãtem iudicandi ſicut iuſtus
iuderx.vel (Qm feciſti iudiciũ)quo iudicatꝰ
es (meũ).i.mee inſeruire vtilitati et ad meam
valere liberationẽ et (cauſam) qua pulſatus
es et damnatus feciſti(meã.i.mihi vtilẽ (ſe⸗
diſti)poſt reſurrectõʒ(ſuꝑ thꝛouũ )ad dexte⸗
ram pr̃is(qui iudicas iuſticiã)ct iuſte nũc in
iudicio diſcretõnis et in fine iuſte iudicabis
in iudicio diſcuſſionis. H

Increpaſii gentes et periſt impius:no/

—

mẽ eox deleſti ineternũ.et in ſchn ſci
¶ Increpaſti)et terruiſti ꝑ aplos et pᷣdicato
res (gentes).i.gentiles de pccis ⁊ infidelitate
ſua.cet perijt impius)qꝛ iuſtiſicatus factus
eſt pius.hinc ſcriptũ eſt verte impios et non
erũt.et etiam (perijt impius) diabolus amiſ⸗
ſa poteſtate. nomen eoꝝ deleſti) deleuit dũs
noĩa impioꝝ q enĩ pꝛius idolatre et filij dia
boli dicebantur cõuerſi nunc iuſti et filj dei
vocantur et etiã noĩa deoꝝ perierũt de terra
fiuigelium(ineternũ).i.omnino let in ſeculũ ſe⸗
culi)ſeculum eſt hoc pnñs tꝑs.ſeculum ſeculi
eſt eternũ qð incõmutabiliter cõſiſtit cuius
hoc ſeculũ imago eſt et vmba.

—

Inimici defecerunt framee in Snem: et
cuitates deſtruxiſti.

¶ Inimici) ſcʒ ipius diabolidefecerũt)ꝑ tu
os pᷣdicatoꝛes(framee)ſcʒ rebelliones et di⸗
uerſſi erroꝛes quibo tanq; gladijs aĩias occi⸗
ditcin finem).i. ꝑ chꝛiſtum quia poteſtas et
virtus eius eſt valde diminuta et ex parte de
fecit ꝑ chꝛiſtũ in aduentu pꝛimo ſed totaliter
et plenarie deficiet in ſecundo. ſet ciuitates)
id eſt munitõnes ſcʒ malos hoĩes et eoꝝ cõ⸗
ſpirationes in quib diabolus regnabat(de⸗
ſtruxiſti)excluſo inde diabolo pꝛincipe vt ſer
uiant iuſticie et non regnet peccatũ in noſtro
moꝛtali coꝛꝑe. Et iig0osn?
Neriſt memoꝛia eoꝝ cũ ſonitu: et dvñs

crijt me. coꝝ). ſ.ipioꝝ ap deũ ne puniat

. 5

l⸗
uli
ius

tu
di⸗
a⸗
5
de

cö⸗
e⸗
1
ſ⸗

cxxt tñcum ſonitu).i.cum multo ſtrepitu et re
pugnantia nam cum impietas euertitur ſtre
pitus ſit. quia non venit ad ſummam pa⸗
cem niſi qui magno ſtrepitu ⁊ tumultu cum
vicijs pugnauerit et ideo validus et foꝛtis

cõgreſſus cũ vicijs eſt habendus (perijt) etiã

fidem (cũ ſonitu) pᷣdicatõis ſanctoꝝ.et(dñs

ineternũ ꝑmanet)in ↄuerſis vbi expulſo dia

bolo iam impietas locũ nõ inuenerit.vel (in

eternũ ꝑmanet) qꝛ regnũ chꝛiſti ſtabile eſt in

eternũ ergo impu fruſtra niſi ſunt ↄtra eũ.
Paraint in iudicio thꝛonũ ſuũ: et ipſe

iudicabit oꝛbem terre in equitate:iudica
Pr xopulos in iuſticia. H

arauit in iudicio iuſto ſʒ nobis occulto

(thꝛonũ ſuũ⸗.i.iudiciariã ptãtem quo ad iu⸗
dicium diſcretõnis fideliũ ab infidelibi. vel
N((paranit in iudicio).i.cũ iudicatus eſt (thꝛo

num ſuũ).i.ſedẽ iudiciariã qꝛ ꝑ patientiã ac

quiſiuit iudicij ptãtem (et ipᷣe) qui iudicauit
in occulto etiã iudicatus eſt in hũilitate.tan

dem(iudicabit) in aꝑto et in maieſtate( oꝛbẽ

terre).i.oẽs hoĩes oꝛbẽ inhabitantes (in eq
tate) nemini ꝑcens oĩb equa retribuẽs ⁊ me⸗
ritis digna reddens.(iudicabit ꝓplos in iu⸗
ſticia)teſtimonmiũ ꝑhibente illis ↄſcientia et
cogitatõibo accuſantibo ſeu defendentiby.
Et factus eſt vñs refugiũ paupi: adiu⸗
toꝛ in opoꝛtunitatibo in tribularde.

Et)interim ne inimicus retro ↄuerſus no

ceat (factus eſt dñs)qui iuderx eſt(refugiũ)in
malis vitandispauꝑi) ſpũ ſcʒ pplo catholi⸗
co nõ ꝑmittẽs eum tentari ſupꝛa id qð pᷣt et

etiã (adiutoꝛ)in bonis agendis ( in opoꝛtu⸗

nitatibo).i.in his in quiba opus eſt vel in tẽ⸗
poꝛe opoꝛtuno ſcʒ in (tribulatõne)dulce eſt
au xiliũ qð in neceſſitate datur. Tribulatões
bene dicit opoꝛtunitates qꝛ non ↄuertit᷑ aia ſpe
ad deũ niſi cũ ab hoc ſeculo auertit᷑ nec opoꝛ eæſt. humilitatẽ meã).i. afflictõʒ et doloꝛẽ (de
tunius a ſeculo auertit᷑ niſi cum voluptatibo
eius laboꝛes ⁊ doloꝛes miſcentuirr.
Et ſperent in te qui nouerut nomẽ tuu:
Aff nõ dereliquiſti querentes te dñſe.

Et)ideo o dñecſperent)ꝑ ſpem (in te)non
in ſe nõ in ſeculo(qui nouerũt nomẽ tuũ)per

verã fidem. Nomẽ dei dũs eſt qd nomẽ bñ
nonit qͥ libẽter ei vt dño fuit et ↄtẽpto amoꝛeꝛ
terrenoꝝ ſe dominio eiꝰ ſupponit. vel nomẽ

dei eſt qui eſt qð bñ nouit qui ſpem non po⸗

nit in tranſitoꝛijs ſʒ in illo qui habet verum

eſſe.(qm̃ nõ dereliquiſti ſubtrahbendo gram

c ſi ad tꝑs videris derelinquere exponẽdo

ßſſuris ad pbationẽ vel ad coꝛonã vel ob all
am cauſam bonã (querẽtes) p charitatem (te)

tranſitoꝛia. Et vt ſpes vra nõ ſit caſſa.

pᷣdicatis implete gr̃as agendo voce laudis
et ↄſonantia opis ſicut in ps fit ↄſonãtia vo
cis cũ oꝛganoqui habitat in ſyon)qð eſt ſpe

culatio.i.in ſpeculatoꝛibo veri boni. vel in ec
cleſia que nũc ↄtemplat᷑ deũ ꝑ ſpeculũ.queli

bet enĩ ſpeculatio errat niſi in ea dñs habitet
etita (annũciate inter gentes) i.pdicate alijs

(ſtudia eius)pia que habet erga ſuos.i.dili⸗

gentiam magnã quã habuit ⁊ habet erga no

ſtram ſalutẽ et vtilitatẽ vel(ſtudia) ſunt eius

mandata in quibo ſtudendũ eſt. Conſtanter
aũt pᷣdicate et nõ timeatis moꝛtem.

Qm̃ requirens ſanguinẽ eoꝝ recoꝛda⸗
tus eſt: nõ eſt oblitus clamoꝛe puuym.
Hm nõ eſt oblitus ineternũ clamoꝛẽ pau

perum)ſpũ.i.humiliũ ſcʒ martyrũ et iniuſte
oppꝛeſſoꝝ clamantiũ ad deũ loquit᷑ ſm affe⸗

ctum infirmoꝝ qui oblitũ putant deũ qꝛ nõ

cito facit qð voluntſʒ requirẽs) vltõnecſan

guinem eoꝝ) de hoſtibo ⁊ inultũ nõ relinqᷓns
(recoꝛdatus)et miſertus (eſt) clamoꝛis eoꝛuʒ
conſolando eos et gloꝛificando.recoꝛdatus
eſt quidẽ nõ poſt obliuionẽ ſed poſt dilatõeʒ
Hic aũt ſanguinẽ requirit de manu tyran⸗
noꝛum aliqñ ꝑ penã tpalem aliqñ ꝑ eternaʒ
aliqñ vtroq; modo. Et ſubdit qͥs ſit clamoꝛ
iſte dicẽs in ꝑſona pauꝑis cuiuſſibʒ ⁊ eccie.
Oiſerere mei vne: vide humilitatẽ me

am de inimicis meis.
Miſerere mei dñe)mihi ↄpatiendo qꝛ in
miſeria ſum. vide intuitu miſericoꝛdie.i.at⸗
tende et adiuua. Aſpecius eni dei auxilium

inimicis meis).i.a tyrannis mihi illatã. vel

quanta ſit humilitas et afflictio mea ppende

de inimicis meis.de ſuꝑbia enĩ inimici eſti⸗
matur hu militas patientis qꝛ tantũ hic hu

miliatur quantũ ille extollit᷑. Cu dico vide.
AQui exaltas me de poꝛrtis moꝛtis: vt an
nunciem omnes laudatões tuas in po⸗/

4

filie ſyvon.

itur ad moꝛtem anime.(vt annunciẽ oẽs lau
datõnes tuas).i.oĩa laudabilia pᷣcepta tua et

Plallite dño qui habitat in ſyon:ꝛannũn
G inter gentes ſtudia euuus.
Pſallite dno).i.mandata eins ſeruate ⁊ qʒ

Dui exaltas id eſt elongas et liberas me:
(de poꝛtis moꝛtis)id eſt de pꝛauis ↄcupiſcẽ
tijs et actionibo que ſunt introitus quibus

☛

—

pꝛedicatonis vnde lauderis exiſtens in poꝛ
tis ſilie ſyon).i.in bonis ſtudijs ⁊ actõnibus
quibo in eccleſia itur ad celeſteʒ hieruſalẽ ibi
eni bñ annũciant᷑ laudea et iuſticie dei nõ in
poꝛtis moꝛtis et pcci.Filia ſyon eſt eccia.ſy⸗
on eni oẽs eccias mundi generauit.qꝛ ibi na
tum eſt vñ fides incepit.vel exiſtẽtibo (in poꝛ
tis filie ſyon).i.in ſacramentis ⁊ initijs fidei
et in doctrina apłoꝝ et ꝓphbetaꝝ. Et ideo
tes in interitu quem fecerunt.
Exultabo)et gaudebo ſcʒ qꝛ me exaltas.
(in ſalutari tuo).i.in ſalute qua ſic me ſaluas
nõ in merito meo:ꝑ te enĩ ſaluamur qui coꝛ⸗
da nr a de vana leticia huiꝰ ſeculi trãſfers vt

Erxultalv in ſaluturi tuo: infixe ſunt gen

in te veracit gaudeamꝰ.ego quidẽ exultabo
ſz gentes nõ(qꝛ infixe).i.intus fixe ſunt cla⸗

uis peccatoꝝ gẽtes que volũt occidere ſctõs

(in interitu quẽ fecerunt)ſcis:occidendo eni

coꝛꝑa iuſtoꝝ interfecerũt aias ſuas. Iniqui

tas eni ſua eſt cuiq; malo boĩ pena.i.cã pene

vnde ſubdit.

AIn laqueo iſto quẽ abſconderũt: cõpꝛe
IlIynius eſt xgeer.
In laqueo iſto quẽ abſconderũt.i.in frau

de quã ad fallendũ tegunt (ↄpᷣbenſus eſt pes
rxoꝝ).i.alligatus eſt eoꝝ affectꝰ qꝛ laqueis in
cxtricabilib inuoluunt᷑: nũc reatus ⁊ culpe
et in futuro damnatõis et pene. vnuſquiſq;
eniĩ pꝛius cadit in laqueñ quẽ alteri parat ad
cadendũ et pꝛius in ſe peccat q; in alterũ.nã
qui aliũ ꝑſequit᷑ eo interitu moꝛit᷑ q̊ ſe alium

occidere arbitrat᷑.vñ cõiter dicit᷑. Sepe ſagit

tantẽ didicit referire ſagitta.recte ergo ſubiũ
ctum eſt. Tandem
Cognoſcet dñs iudiciaf⸗

ognoſcet᷑ dñs in futuro iudicio ab oĩ⸗

culta.tũc enĩ ſecernet nõ ſolũ merito ſed etia⸗
loco malos a bonis.q.d.pecoꝛes in iudicio
½ effectũ iuſticie ↄgnoſcẽt dũm licʒ modo nõ
vel int cognoſcere eũ.qꝛ ( in oꝑibo manuũ ſu⸗
arũ)et merito oꝑm ſuoꝝↄphenſus eſt pec⸗
cCcatoꝛ)et ↄſtringet᷑ in eis.ipᷣa enĩ ſua oꝑa pꝛa⸗
ua et pcca q̃ ſecũ poꝛtat accuſant iudicãt con

uincũt puniũt peccatoꝛẽ.nõ enĩ querit deus

Alios teſtes niſi vitã et ↄſcamm.
Coõuertant᷑ peccatoꝛes in infernuʒ: oẽs

gentes que obliuiſcunt᷑ dum.

nõ optatio cpeccatoꝛes in infernũ) in locũ pe
nalẽ ne voluptatibo vltra gaudeãt.q.d.poſt

entia paupm nõ peribit in fin.
¶ m nõ in finem)et finaliter oblinio erit

bus(iudicia faciẽs) maniteſta qͥ nũc facit oc⸗

Conertantur).i.ↄuertentur qꝛ pᷣdictio eſt

ᷓ nolũt anerti ad dñm: neceſſe eft vt ↄuerti⸗
tur ad infernũ:ne alibi mittendos ſe putẽt et

quos dicit peccatoꝛes expꝛimit ſcʒ om̃es gẽ

tes qᷓ obliuiſcunt᷑ deũ)nõ credentes in eum.
vel in fine vite moꝛientes ſine remedio pnie
Bont vero ecõtra pᷣmiabunt᷑ nam vere vt di

ctum eſt nõ eſt oblitus clamoꝛẽ pauꝑm. vn⸗

de et ſubditur. .
Af nõ in finẽ obliuio erit paupis:pati

pauꝑis) apud deũ et ſi ̊ videt᷑ cũ mali floꝛet
et ipᷣe affligit᷑. Hodo enĩ quaſi obliuio pau

perũ fit:qᷓ; diu eos a tribulatõe deus nõ de⸗

fendit ſʒ tunc eoꝝ gloꝛia ꝑcipit᷑ cũ ſimul oĩa
laboꝛioſa terminant᷑.(patientia pauꝑm)qua
modo malos poꝛtãt ⁊ iuſticiã dei patiẽter ex
pectant(nõ peribit in finẽ) et in ꝑpetuũ.i.nõ

erit irremunerata ſʒ aſſequet᷑ retributõʒ iuſti
qꝛ ꝓ patientia ibũt in vitã eternã.vt aũt ri

„

entia pauꝑm nõ ꝑeat ex ꝑſecutõe añchꝛi

Exurge dñe nõ cõfoꝛtetur homo:iudicẽ

Urgentes in cõſpectu tuo.

candũ (nõ ↄfoꝛtetur)et pᷣualeat hõ purus ſcʒ

anticbhꝛiſtus qͥ intantũ cõfoꝛtabit᷑ ꝙ ſe deũ

finget et multos ad ſe cõuerti faciet.q.d.de⸗

ſtrue illũ.ſed pꝛius(ciudicent᷑ gentes).i.pbẽ⸗

tur ꝑ eũ.et hoccin ↄſpectu tuo).i.in occulto
qo haue intelligũt. vel iudicent᷑ et ↄdẽnen
tur gẽtes) crediture in eũ (in ↄſpectu) et iu⸗

dici octuo)qꝛ ptãs iudiciaria data eſt ipi chꝛi
ſto. Quia aut te et tuã legẽ bonã noluerũt.
Cöoſtitue dne legis latoꝛẽ ſuꝑ eos:ſciãt
ꝗ gentes qm̃ hoies ſunt.
ciẽs: in opibb
manuũ ſuar opꝛehenſus eſt peccatoꝛ.

ctrineclatoꝛẽ ſcʒ antichꝛiſtũ ꝓ cbꝛiſto quem

ↄtempſerunt(ſuꝑ eos).i.in ruinã eoꝝ. Et ſic

tandẽ (ſciãt).i.exꝑiant᷑ cũ ad iudiciũ venerit

et ↄdem nate fuerint(gentes).i.gentiliter vi
nentes ſcʒ bi qui in eũ crediderũt (qm̃ hoĩes

ſunt)terrena im ſapientes.i.ꝙ ſtulti fuerũt:

qꝛ ſpem in hoĩem et nõ in deũ qui ſaluare pᷣt

poſuerũt:hoĩemq; et nõ deũ adoꝛauerũt.veł

(ſciãt) ſe hoies eſſe et nõ poſſe deo reſiſtere. de
inde ſubijcit vocẽ gementiũ dicens.
Vt quid dñe receſſiſti longe:deſpicis in

opoꝛtunitatiba in tribulatone.
Vt quid dñe receſſiſtia tuis tempoꝛe an⸗
tichꝛiſti (longe)ſcʒ in tanta tribulatõne auxi⸗
lium differendo.i.cur differs iudiciũ et q̃re

tantũ ſeuire ꝑmittis anticbꝛiſtum. Longe

enim videtur recedere cum tardat ſubuenire

—

xurge dñe)in auxiliũ pauꝑm et ad iudi

Lonſtitue) o (dñe legis) pꝛaue ⁊ male doꝛ

lin
lge
aun.
pni⸗
Mo!
n⸗

n

drit
Nau
de⸗
gu
ger
jip

n
i

iit
o;

Deinde qᷓ ſicqueſiuit tanq; repente intellexe
rit ſoluendoſubiecit.d. (oeſpicis in opoꝛtu⸗
nitatib in tribulatõne).i.opoꝛtune ⁊ vtiliter

deſpicere videris ⁊ ſinis tribulari tuos quia

àd vtilitatẽ eoꝝ ſcʒ ad alos purgandos ⁊ de
ſiderio tui aduentus inflimandos.
Dum ſupecbit impius incendit᷑ paug:

ↄpᷣhendunt᷑ in cõcilijs quibo cogitaãt.
um ſuꝑbit impius)ſcʒ antichꝛiſtuscin⸗

cenditur)ad ↄtemptũ terrenoꝝ ⁊ amoꝛẽ eter

noꝛumpauꝑ) ſpũ ſcʒ ꝓpłus chꝛiſtianus ſibi

inobediẽs.vel(incendit᷑..i.puriſicat᷑ tribula

tione ſicut aurũ in igne. et ſic mira ꝓuidẽtia

dei oꝑatur de malis vt eoꝝ exercitatõe ꝓfici
ant boni.ſed Opᷣhenduntur) capient᷑ ad pe- ¶A
nam ip̃i impij ſcʒ antichꝛiſt) et ſatellites eiꝰ. .
(in cõſilijg quibo cogitant) ſcʒ ↄpᷣhendere et

irretire ſcõs.co gitabũt eni cruciare chꝛiſtia⸗
nos ⁊ ipᷣi a deo cruciabunt᷑. Ideo aũt ſuꝑbit
impius vel ↄphendetur.

₰—

ſue:et iniquus benedicitr.
m laudatur peccatoꝛ) q eſt in ſe. ſcʒ an

tichꝛiſtus a ſuis ſibi blandientibo et nõ coꝛ⸗

rigit᷑ in deſiderijs aĩe ſue).i.in impletõe de⸗
ſiderioꝛum ſenſualitatis ſue.(et iniquus)q;
eſt nocendo alijs bñdicitur et exaltat᷑ quaſi
deus a ſibi adulãtibi.h̊ eſt magna ira dei vt
deſit coꝛreptio ⁊ aſſit adulatio.adulantiũ lin
gue alligant aias in peccatis. delectãt enĩ ea
facere in quibo nõ ſolũ nõ metuit᷑ repᷣhenſoꝛ
ſed etiam laudat᷑ et bũdicitur oꝑatoꝛ. Ecce
quantũ eſt malũ adulatõis qð parit occaſio⸗

nem peccatis hoĩm dum vicia palpantureo

rum.Et ideo per hoc

Exacerbaunt dũm peccatoꝛ:Fm multitu

—

ginem ire ſue non queret.

¶ Eracerbauit.i.irritauit ad iram ꝓuoca⸗
uit (dum) veruʒz: peccatoꝛ antichꝛiſtus vt ab

eo puniatur.vel vt flagella coꝛrectõis ab eo
ſi nſpengant et nõ inferantur. ('m multitudi
nem ire ſue).i.ſᷣm q; multũ eſt iratus deus qͥ
ſolet alios querereet reuocare.(nõ queret)eũ
ſcʒ antichꝛiſtũ vt vlciſcat᷑ pccẽ̃a eius hic ſʒ in
futuro. Magna eni eſt ira dei qñ peccantem

nõ coꝛripit:ſed vagã licentiã in pcẽm ruendi

ꝓmittit. Uñ Augꝰ. Intelligite frẽs miſeri⸗
coꝛdiã dei qñ caſtigat mundũ:ſʒ multũ tunt
iraſcitur qñ nõ caſtigat. Si ergo ſeuit ꝑcen⸗

do:bonum eſt nobis vt ſubueniat caſtigan⸗
do.Tanta eſt autem ira dei vel nequicia an⸗

tichꝛiſti. quia H
Non eſt deus in cõſpectu eius.inquina /

E

m laudatur peccatoꝛ in deſiderijs aĩe

dine dolo:ſub lingua eiꝰ laꝛ et doloꝛ.

ſunt vie illius in omni tĩtze.
Hõ eſt deus in ↄſpectu eius.i. in eoꝝ cõ⸗

ſigderatõe nec habʒ deũñ veltimoꝛẽ eius p ocu
lis qꝛ deſeritur luce veritatis. et ideo (inqui⸗

nate)et in peccatoꝝ pollutõe(ſunt vie illrꝰ)
id eſt cogitatões locutões et oꝑa.(in om̃i tem

poꝛe) vite ſue ⁊ ſine intermiſſione vel in cõpa

ratõne oĩm qui fuerũt in aliq̃ tꝑe. Ex hoc ha
betur ꝙ qui non plene de peccatis benitet ſp

pcca peccatis ↄtinuat. Nequicie ergo ſue cã

eſt. qꝛ nõ habet deũ pꝛe oculis. Et hoc ideo:
quia o deus..

Auſferuntur iudicia tuaa facie eius oim

inimicoꝛum ſuoꝛum dominabitur.

—

Auferuntur iudicia tua) quibo retribuis
vnicuiq; ſᷣm merita ſua(a facie eius).i.mẽte

et cõſpectu eius qꝛ nõ ↄſiderat iudicia dei et
in nullo timebit diuina iudicia ſuꝑ ſe veatu
ra. qꝛ eni differtur iudiciũ nõ putat ſe puni-⸗

—

endum vel deũ iudicaturũ(oĩm inimicoꝝ ſu

oꝛum ſcʒ chꝛiſtianoꝝ (oñabitur) dñ ab iturqͥ
dem coꝛꝑm electoꝝ qui eũ ſequi ↄtemnätali
os vero potentia vel ſeductõne ſibi ſubijciet.

Dicit᷑ eni.om̃es reges ſuꝑaturꝰ vt ſolus re⸗
gnet et ad illud culmẽ ꝑ malas artes veniet.

Diyit eni in coꝛde ſuo:nõ moueboꝛ age
neratione in generatõʒ ſine malo.

Dirit eni in coꝛde ſuo/ apud ſe cogitãdo.
(nõ moueboꝛ).i.nõ inquietaboꝛ ſe cʒ ꝑ expul⸗

ſionem de regnoca generatoe in generatoez)
qꝛ ex nimia elatõne reputabit ſuũ dominiuʒ

ſtabile ſeq; nunq; moueri poſſe. (ſine malo)

id eſt ſine inquietatõne et moleſtia ſcʒ ſemg
ero.i.durabo ⁊ gmanebo abſq; eo ꝙ infeſter

et expugner bello qe ex pꝛeſumpta ſecurita⸗

te putabit ſe in eternũ regnaturũ ſine vlla ad
uerſitate et inquietatõne ac malo cuiuſcunq;

pene. hec in coꝛde: ſed quid in oe.
Eui maledictõe os plenũ ẽ ⁊1 amaritu⸗

Euiꝰ maledictõe os plenũ eſt).i.blaſphe⸗
mijs et cõtumelijs chꝛiſtũ blaſphemandoet
amaritudine).i.amaris verbis et minis gra⸗
uiter ſanctis cõminando (et dolo).i.blandis
verbis et inſidijs alios decipiendo (ſub lin⸗
gua eius laboꝛ et doloꝛ)quia nõ loquitur ni
ſi de ꝓcurando laboꝛe et doloꝛe ſanctoꝛum.

que pcipiet eis inferri. vel (ſub lingua eins)
non in lin gua eſſe dicuntur quia iſta non in

lingua exerit ſed ſub lingua pꝛemit et tacite
ea cogitaturus eſt: hominibo autem alia lo⸗
cuturus vt bonus et iuſtus ac dei filius vi⸗

deatur.

—ꝑ

Seget in inſidijs cũ diuitiba in occul⸗
vt interſiciat innocenten.
¶ Sedet cũ moꝛa (in inſidijs) meditando
ponere inſidias ſanctis.(cum diuitibꝛ)et ela
tis huiꝰ ſeculi quos muneribo cumulabit:et
coꝝ falſaʒ felicitatẽ ad decipiendũ alios oſtẽ
tabit qͥ dũ tales eſſe cupiũt et bona eterna nõ
querũt in illius laqueos incidũt.q.d.inſidi⸗
atur in quibo pᷣſidet: inſidijs inq; poſitis (in
occultis).i.ambiguis vt nõ facile intelligat᷑
quid appetendũ quid ve fugiendũ ſu (vt in⸗
terficiat innocentẽ) ſcʒ ꝓpłlm fidelẽ vel coꝛpa
liter ſi noluerit ei ↄſentire vel ſpũaliter ſi cõ⸗
ſenſerit ex innocente faciendo nocentt.
Oculi eins in paupem reſigiltt inſicia
tur in abſcõdito q̃ſi leo in ſpelunca ſuas.
MDeculi eiꝰ in pauꝑem)ſpũ ſcʒ in ꝓym chꝛiꝰ

paſſionis affectu:ſimilabit enĩ ſe miſereri vt
decipiat:vel crudelit᷑ et odioſe vt noceat ⁊ de
ſtruat.iuſtos enĩ ⁊ pauꝑes ſpo maxime ꝑſeq̃
tur(inſidiat᷑ pauꝑi iuſto ad ꝑdendũin ab⸗
ſcondito)malitiã occultando vt neſciat qui
decipitur(quaſi leo ꝓpter vim ⁊ ſeuitiã occi⸗
dendi(in ſpelunca ſua) ꝓpter dolũ ⁊ fraudu⸗
lentiã decipiẽdi in miraculis et modis alijs.
Ad quid .
Inſidiatur vt rapiat pauperem: rapere

—

pauperem dum attrabit eum.

ianũreſpiciũt) vł quaſi miſericoꝛditer ⁊ cõ

vi vel fraude ſubijciendo iãq; nimia felicita⸗
te in ocium aĩm remiſerit.Et merito cadet.
Dixit enĩ in coꝛde ſuo oblitus eſt deus:

au la ne 3
Dixit enĩ in coꝛde ſuo)ſic cogitando ⁊ pu
ndo(oblit eſt deꝰ)ſcʒ pauꝑmvt eos ſaluet
vel mei vt me puniatauertit faciẽ ſuam) q̃ſi
nõ curandone videat) illos vel me( in fineyʒ
id eſt imꝑpetuũ.vel( ne videat in finẽ).i.ea q̃
fiunt in terra que eſt finis et vltimũ elemen⸗
tum ſeu vltima ꝑs vniuerſi. vel(auertit) pec
catoꝛ antichꝛiſtus(faciẽ ſuam).i.co gitatõeʒ
(ne videat in finẽ).i.ne attendat iudiciũ fina
le.Laboꝛans ergo tunc eccia quaſi nauis in
tẽpeſtate deũ tanq; doꝛmientẽ excitat.d.
Er urge dſie deus et exaltet᷑ manus tuas
ne obliuiſcaris pauperum.

–

1

dum et ferendũ opẽcet exaltetur manus tua,
id eſt manifeſta fiat potẽtia tua ↄtra antichꝛi
ſtum ad deijciendũ ipᷣm ⁊ altus appare bis qͥ
te putant humilẽ.(ne obliuiſcaris pauperũ)
dimittendo eos in ꝑſecutõe antichꝛiſti ⁊ ſuo
rum qui putant te oblitũ et impunitatẽ ſibi
ꝓmittũt pᷣcatur iudiciũ vt hec cito finiant᷑ q̃
tanta erunt vt nemo velittꝑs illud dilatari.
Jam itaq; de iudicio illo intelligens et exul⸗
MPꝛopter quid uritauit impius dum:

Inſidiatur) ꝑ dolũ et fraudulentiã (vt ra S enĩ in coꝛde ſuo non requiret.

piat pauperẽ) per vim ⁊ violentiã(raꝑe)inq;
(pauꝑem) ſeuiendo. (dũ attrabit eũ) ad rhe⸗
te ſuũ blandiendo. Triplex enĩ eſt ꝑſecutio
eccleſie.vna violenta ſcʒ cũ martyres ꝑ tyrã⸗

nos necabant᷑.alia fraudulenta que nũc eſt.

cũ ↄfeſſoꝛes ꝑ hereticos et falſos fratres de⸗
cipiũtur.tercia erit mixta ex fraude et vi ſub
antichꝛiſto qꝛ in eo vis et dolus oꝑabuntur
et violentie addet fraudem:vñ adbuc ſubdit
de fraude et violentia. „

ℳ

In lado ſuo hũiliabit eum:inclinabit ſe
et cadet cũ dominatus fuerit pauperù.
Bn laqueo ſuo).i.inſidijs ſcʒ fraude et do
lochũiliabit eum) ſcʒ paperẽ ⁊ iuſtum opꝓpꝛi⸗
mendo.velchumiliabit eũ) qꝛ quanto mira⸗
bilioꝛa videbunt᷑ hoibus ſigna ipᷣius tanto
illi ſancti et pau Pee qui tunc erũt cõtemnen
tur et quaſi ꝓ nihilo habebunt᷑ quos ille mi⸗
rificis factis ſuꝑare videbitur.ſʒ qꝛ ſe exalta
nitcinclinabit ſe)diuina virtute nõ volunta
rieſet cadet ſubito a dominio ſuo repentino
interitucum dñatus fuerit paupetũ)ſeruoꝝ

dei qͥbuſdã:ſupplicis q̃libet irrogando alios

dꝛopter qͥd irritauit).i.ſuis blaſphemijs
ad irã ꝓuocauit impius) anconomaſice ſcʒ

antichꝛiſtusdeũ) nõ credens eũ punitoꝛẽc.q.

d. quo fructu blaſphemauit et quid ꝓfuit ci
tanta mala facere cõtra chꝛiſtũ. (dixit enĩ in
coꝛde ſuo)ſcʒ cogitando ⁊ ꝑ effectũ ſcʒ omni
bus modis male agendo (non requiret)deus
ad iudicandũ vel puniendũ et vindicanduʒ
ea que facio quaſi neſciẽs vel impotẽs.ſʒ nõ

eſt ita vt ipe cogitat. NHam tu. WD
Vides qm̃ tu lalvꝛẽ et doloꝛẽ cõſideras
t tradas eos in manus tuus. ?
Nidges).i.noſcis(vt).i.q̃liter (tradas eos⸗
.i.antichꝛiſtũ et cõplices ſuos (in manus tu⸗
as vltrices ſcʒ tue potentie et iuſticie.i.inpo
teſtatẽ iudicij tui et in vindictas vt nõ eua⸗
dant.et hoc ideo (qm̃ tu laboꝛẽ et doloꝛem)
quẽ infert ſanctis tuis(cõſideras).i.attendis
q.d.nõ te latet illoꝝ malicia et pauperũ miſe⸗
ria.et ideo nec manus tua ceſſabita vindicta
Et merito ſuccurres pauperi eum tuendo et
liberando a potente.quia

ertit faciẽ ſuã ne videat in finem.

¶Erurge dñne deus).i.cito veni ad ſuccurr

—

—☚

4

— —

— — —

— —

i

un.
ul:

mn.

nis
ſg
49,.
it a
lin
unt

os

inpo

cibi derelictus eſt pauper: oꝛphano tu

ſte panꝑ illis ad tꝑs ↄceſſus eſt ad punien
dum ſed tibi in fine derelictus ad gloꝛifican

dum (oꝛphano)cui moꝛtuus eſt pater mun⸗
dus et mater ↄcupiſcentia eius.i.pplo chꝛiſti
ano qui tunc videbit᷑ pr̃e ꝓtegente et matre

cõpatiente quaſi parentũ ſolatio deſtitutus.

(tu eris adiutoꝛ)et cooꝑatoꝛ cui impius fuit

ꝑſecutoꝛ.Ergo

Cooͤtere bꝛachiu peccatoꝛis et maligni:

queretur peccatũ illius et nõ inueniet᷑.

ↄteres intantũ vt nec peccatoꝛ nec locus pec

cati de cetero inueniat᷑.vnde ſequitur(quere⸗

tur peccatũ illius)vt iudicetur de eocet) iudi⸗
catus(nõ inuenietur)ipᷣe qꝛ peribit ꝓpter pec

catum ſuũ. Velcqueretur peccatũ illiuspu⸗

ta nequicia ſua an ſit amplius neceſſariũ ad
eccleſie purgationẽcet nõ inuenieturyeſſe ne⸗
ceſſarium om nibo iuſtis ſufficienter tũc pur⸗

gatis ſicut plano ferro non eſt opus linea.

Itaq; añchꝛiſtus ꝑibit qͥ ad tꝑs regnauit.ſʒ
Dñs regnabit ineternũ et in ſeculũ ſe⸗
culi: peribitis gentes de terra illius.

ternum et in ſeculũ)ſubſecutiuũ huius(ſecu

li).i.ꝑ oĩa tꝑa et ſecula qꝛ regni eius nõ erit

finis.hoc regnũ erit gratius ꝓ pᷣcurrentib⸗
malis quod veniet deſtructo antichꝛiſto.ſed

(peribitis) vos o(gentes).i.pcc̃oꝛes om̃es et

impij cõplices antichꝛiſti qui eſtis ſine lege
dei(de terra illius) ſcʒ de terra viuentiũ ex⸗
pulſi a regno ipᷣius. VUñ ſcriptũ eſt. Tolla⸗
tur impius ne videat gloꝛiã dei.ſed paupe⸗

res babebunt.quia ..
Deſideriũ pauperũ exaudiuit dñs:pꝛe⸗
parationẽ coꝛdis eoꝝ audiuit auris tua.

Deſideriũ pauperũ) quo eſtuabant cũ in
anguſtijs et malis huius ſeculi diẽ dñi cõcu
piſcunt eſſe cum chꝛiſto cupientesexaudi⸗
nit dñs)vt eos liberaret et in regnũ ſuũ aſſu⸗

meret. Deinde ↄuertens ſermonẽ ad deũ. ait.
cpꝛeꝑationẽ).i.diſpoſitionẽ (coꝛdis eoꝝ) qua
tibi ꝑ patientiã ſeruire parati erant et illũ diẽ

Tontere)et ad nihilũ redige(bꝛachiũ).i.
potentiã et dominationẽ peſſimi antichꝛiſti.
peccatoꝛis )in ſe (et maligni in alios.ct vere

tis ppetue poſſimus ſalui tentatoꝛis occul⸗
tas inſidias effugere. Per do.

Dñus regnabit)celeſti regno et imꝑio (ine⸗

ibi de grdentius petentes ꝑ patientiã expectabant.
eris adiuto. (audiuit aris tua). i: potẽtia vel miſcoia tua
¶Tibi derelictus eſt pauꝑ)ſpũ:tuendus.ſcʒ
5pdpls chꝛiſtianus qui panꝑ dicit᷑ qꝛ ad obſer⸗
nuaantiam legis diuine nõ ꝓmiſſione diuitiaꝝ
ſiicut olim ꝓpłs iudaicus allicitur ſed in abie
cLtione tꝑalium eam cõplere nititur. ideo eni
Bend eſt ↄtemptis tꝑalibs vt tu ſis ſpes eius

qua exaudis vt qðᷣ ↄcupierant in ſpe fruant
in re. deſideriũ aũt fouert eſt H ſcz te
Judicare pupillo et hũili: vt nõ appo/

nat vltra magniſicare ſe homo ſuꝑ terrẽã

udicare).i.vt iudices (pupillo) qui oĩa
ꝓpter deũ ↄtemnit nõ ↄfoꝛmi huic ſeculo( cet
humili) qui ſe puluerẽ ac cinerẽ eſſe cogno⸗
ſcit.nõ ſuꝑbo.ſcʒ ppło catholico et fideli de ſe
nõ pᷣſumenti hoc eſt ad vtilitatẽ et comodũ
eius ferendo ꝓ eo ſententiã vt ſeꝑatis iuſtis
ab impijs iam nõ vltra pᷣualeant mali noce⸗

re bonis. Vñ ſequit᷑ itacvt nõ apponat)et pꝛe

ſumat (vltra.i.poſt iudiciũ (magnificare le)

i.magnũ ſe oſtendere et magnũ nomẽ ſibi fa
cere.chomo ꝛille ſuꝑbus ſcʒ antichꝛiſtus ſu-

terrã ſicut fecit. Woꝛaliter aũt hec ideo ſunt
dicta vt nõ ſtudeat vel pſumat magnũ ſe face
re et oſtendere homo in terra qꝛ ois qui ſe ex

altat hũiliabit᷑ et qui ſe hũiliat exa tabit᷑.

¶ Lonkeſſioni nr̃e aurem tui Hio.
deus clemẽs aperi qui ſperantes in te nunc;ᷓ

cõſucuiſti relinqre vt exaltati de poꝛtis moꝛ⸗

—

Elox eccleſie vel fidelis in dño ſolum

—

modo cõſidentis et ꝑ hoc ſe cõtra verſu/
tias pꝛauoꝝ defendentis. ¶ Ps. x.

dommo oſido

quomodo dicitis aĩe mee: tranſmi
gra in montem ſicut paſſer·
2 pſalmi ꝓpha Dauid. Titulus ta-

Auct
lis eſt. In finẽ ps Dauid. Hoc eſt pſalmus

ille dirigẽs nos in finẽ.i.in chꝛiſtũvt in iðᷣm
ſpem nr̃am refundamus qui eſt ſummũ bo⸗
num eſt Dauid Phee docentis nos hereti⸗
cis ⁊ pꝛauis reſiſtere.qui in eccleſia tanq; pu

trela membꝛa miniſtri antichꝛiſti de quo ſu⸗

pꝛa dictũ eſt mentiunt᷑ ſe chꝛiſtũ habere ⁊ ali
os nituntur ad ſe ab eccleſia retrahere. Ha⸗
teria:pꝛauitas hereticoꝝ et maloꝝ fideles ꝑ⸗
uertere nitentiũ. Intentio:docere fideles q̃li⸗
ter reſiſtant pꝛauitati illoꝝ eis nõ ↄſentiendo
et totã ſuam fiduciã defendendi ſe contra ta⸗
les in dño ponendo. Sñia in generali ꝓphe
ta in illo pſalmo loquit᷑ in ꝑſona eccleſie vel
cuiuſſibet fidelis in dño ſolũmodo conſiden
tis quẽ heretici et peccatoꝛes inſidioſe ⁊ de⸗
ceptoꝛie nitunt᷑ in ſuam pꝛauitatẽ inducere.
et ad erroꝛẽ fidei vel ad ſtatum altũ videlicet
honoꝛis vani huiꝰ ſeculi allicere ſubiũgens

qualiter dñs videt et pbando examinat iu⸗
ſtum et ip̃m et quid retributõis finaliter det
vtriſq;. Snia in ſpãli:hereticis ergo ⁊ malis
rñdens cũ increpatõne ait.( In dno) ſcʒ ieſu
chꝛiſto qui eſt vnus et verꝰ mons vñ et apli
montes dicunt᷑.(cõſido).i.totam fiduciã et
ſpem meã pono.q.d.de numero pplłi dei ſum
qui ſperãt in dno (quõ) ergo o heretici ⁊ pꝛa⸗
ni(dicitis) verbis vel facitis ac ſi diceretꝭ in⸗
ſidiantes (aie mee).i.mihi per ſynodochen.
(tranſmigra)a tuo (in montẽ) aliũ ſcʒ in chꝛi
ſtum qui apud nos eſt.i.veni ad nos qui ha
bemus chꝛiſtũ.q.d.quõ mouetis me tranſire
ad vos tanq; multi ſieut chꝛiſti. Aelcin mon

tem)aliũ ſcʒ ſuꝑbie et vanitatis.i.in vos qui

eſtis montes ꝑ ſuꝑbiam (ſicut paſſer) auis le

uis ⁊ inſtabilis qui etiã in altũ nidiſicat. Et

ↄuertens ſe ad alios ideo inquit in dño cõſi⸗
do.et ideo o fideles in eo eſt fidendum.

AQm̃ ecce peccatoꝛes intenderũt arcum

iuſtis vt faciat os ſibi templũ. (oſñis in ceło

ſedes eius).i.quos facit ſibi templũ facit ⁊ ce

lum.i.archana ſcientes. Ipſi ſunt templum
dei in quibs habitat deus ꝑ fidem.illi vero ͥ

poſt fidẽ ꝓficiunt ad ↄtemplationẽ nõ ſoluʒ
temp lũ ſunt ſed etiã celum:in illis enĩ reſidet
Dñs tanq; in celo et tanq; in thꝛono eis pᷣſi⸗
det.velcin templo).i.in eccleſia ⁊ in celo.i.in

aĩa iuſti que meditatur celeſtia.q.d.q;uis illi

ſcindant eccleſiã et iuſtos deſtruere conent᷑:
tñ dñs in eis ſedet et ſꝑ in eis erit eos cuſto⸗

diens et nõ deſerens. vñ bñ ſubdit᷑. Et

parauerũt ſagittas ſuas in pharetra: vt

ſagittent in obſcuro rectos coꝛde.
2m̃ ecce pccõꝛes)ſcʒ heretici et pꝛaui ho⸗
mines(intenderũt arcũ) doloſe ꝑſuaſioms et
maligni oꝑis (ꝑauerũt ſagittas ſuas in pha⸗
retra).i.pata habent in coꝛde verba veneno⸗

ſa et ſimpliciũ aĩas interficientia vł dolos ſe

cretis machinatõibo occultant( vt ſagittent)

id ẽ decipiãt ⁊ voluerẽtcin obſcuro).i.ĩ occual

to et inſidioſe qꝛ eoꝝ iacula et ſentiri ꝑ vul⸗
nus pñt ⁊ tũ venientia depᷣhendi nõ poſſunt

(rectos coꝛde)intentõne et fide ſcʒ ſimplices

et fideles. Deinde cõuertit ſermonẽ ad dñm.
dicens. Ideo etiã neceſſariũ eſt o dñe vt in te
ↄſidatur et ad tuũ auxiliũ recurrae.

cte feciſti ⁊ edidiſti (deſtruxerũt) et ꝑuerterũt
vel fidẽ quã ꝑfectã et integrã coꝛdibo fidettũ
inſpiraſti (deſtruxerũt)in ſe et in alijs quan⸗

tum in eis fuit ſuis pꝛauis conſilijs ⁊ oꝑib⸗

et denegauerũt.talia facere machinant᷑ pec⸗
catoꝛes.Et iterũ ↄuertens ſe ad alios ſubiũ
gitciuſtus aũt).i.chꝛiſtus qͥ dicit᷑ iuſtus an⸗
thonomaſue.qui vtrãq; ꝑtem iuſte agit ni⸗
hil mali dimittendo impunitũ nihil boni ir

remuneratũ( quid fecit) vtriſqʒ ſcʒ bonis et

dens pꝛ imo quid faciat ſuis et..d.
Dñs in templo ſancto ſuo:dñs in celo

ſedes eiuns.

en⸗

malis.deinde facta interrogatõe rũdet.oſten

: 5 En
— 2*
*

Oculi eius in pauperẽ reſpiciũt: palxee

iun interrogant filios hoim.

ſericoꝛditer.i.aſpcũs diuinitatis eiꝰ ad pau⸗

perem reſpicit ad adiuuandũ et reſpectꝰ mi⸗
ſericoꝛdie ſue ab co non auertit᷑ et ideo nihil
eſt timendũ ↄfidẽti in dño palpebꝛe eius).i.
ſubtilitas diu initatis eius qua ſecreta ↄgno

0— 77

ſcit qꝛ ſolus de ↄſciẽtis boĩm iudicatinter
filios hoĩm)nõ ſolũ exterius ſʒ ctiã interius

lis eius ſunt aꝑta ⁊ nihil eũ latet.Et hoc ma

nikeſtius adbuc dicit cũ ſubiungit.
Dus interrogat iuſtũ et impiũ:qui aũt

diligit iniquitatẽ odit aiam ſun.
Dñs interrogat).i.ꝓbat et examinat ꝑ tri
bulatões et hereſes ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſa (iuſtũ

et impiũ).i.bonũ et malũ et de ↄſciẽtia vtri⸗

culi eius in pauperẽ)ſpũ (reſpiciũt)mi⸗

id eſt ꝓbat qualis quiſq; fuerit oĩa enĩ ocu⸗

uſq; iudicat(qui aũt diligit iniquitatem).i.

q in ea ꝑſeuerat et ex deſiderio et affectu pec⸗

cat nolẽes ſe emẽdare qui ſi ſemꝑ viueret ſen

per peccare vellet.(odit aĩam ſuaʒ) et ſe ipᷣm
id eſt nocet aĩe ſue qꝛ ꝑ hoc pꝛeparat eam ge⸗
henne ſed nõ iuſto qui cõfidit in dño. Quo
cõtra ille veraciter ſemetipᷣm diligit qui pec⸗

catũ odit.deinde oñdit qd faciat malis.d.

Pluet ſup pccõꝛes laqueos: ignis ſul-
phur et ſpuũs ꝓcellax pars calicis eox.
luet ſuꝑ peccatoꝛes).i.effundet in iudi

cioclaqueos)vt non poſſint euadere penas a
quibo etiã ſemel detenti nunqᷓ; amplius pote

runt expediri(ignis).i.ardoꝛ inextinguibił.

(ſulphur).i.fetoꝛ intolerabiliscet ſpũs ꝓcel⸗
larum).i.impetus plurimoꝝ toꝛmentoꝝ (ꝑs
calicis.i.paſſionis et pene( eoꝝ) ſicut iuſti
in partẽ ſuam recipiunt vitã eternã.ita impij

ꝓ ꝑte ſua damnationẽ recipiant ꝑpetuã:que

pena calix dicit᷑ qꝛ nec ipᷣa vindicta erit ſine
menſura ſed ſᷣm culpam miſerabiliter. AUel

S enuWWsss. (pꝑs calicis eoꝝ)ſcʒ quẽ meruerũt.qꝛ ſcʒ citra
Dñs)eit (in templo ſctõ ſuo).i.in ſuis ſcj meritũ punient᷑.hec aũt reddet bonis ⁊ mal.

„ .
4. YDUDV . m̃ iuſius dñs et iuſticias dilexit:equi (qm̃ defecit ſanctus).i. ſanctitas in hoĩbo et
nc tatem vidit vultus eus. vere defecit ſanctitas qꝛ defecit veritas. vn⸗
n ¶ Om iunſtus eſt (oñs ) in ſe. et ideo diligit ſi de ſequitur.G qm̃ diminute ſ unt veritates a
rv bi ſiles vñ dicit (et iuſticias dilexit) in aljs. filijs hoĩm) qꝛ dona dei culpa eoꝝ depꝛauã⸗
n iuſticias dicit qꝛ multe ſunt iuſticie iuſto : tun eruſnuunt⸗ lerſtga det vng eſt qua illu
ia cum vna ſit iuſticia dei. Qualis ipᷣe eſt tales rantur aie. ib p ſed in hoibo multe ſunt ve
i⸗ nos oẽs eſſe deſiderat.et (equitatẽỹm vtrãq ritates de quibo h agit puta veritas vite do⸗
ꝑtem ſcʒ bonoꝝ ⁊ maloꝝ (vidit) ſcʒ apꝛobã⸗ cctrine et iuſticic que heu defecerat in hoibus
bil do (vultus).i.cognitio ⁊ pñtia eius) Eſt aũt i eongt in eis paauitas vite voctrine et in⸗
R equitas vt factis digna rependat vt iuſtis pᷣ ch: Fer vere Dinennuts eſt veritas quia cre⸗
in mia et peccatoꝛibs penã retribuat. Juſtuseſft uurtal ſereutiſ ſd Rr iſqh ad primũ
4 ergo dñs in ſeet in oꝑatõne:in dilectõe iuſti⸗ Vana ocuti ſunt vnuſquiſq; ad ꝓximũ
le⸗ cie in alijs.in cognitõe iuſticie ⁊ execute. ſuũ:labia doloſa in coꝛde et coꝛde locuti
Dirige oculos pietatis ue DHio ſaont.
. ſuꝑ bumiie paugtatis nr̃e ꝑſonã omps dſe ¶ Vana).i. falſa et inutilia qᷓ vacua ſunt ve⸗
n ctcircunda nos ſidei armis vt ab iniquitatũ ritate et vtilitate. Vbi enĩ deſicit veritas ibi
e⸗ ſagittis exuti valeamus cquitatẽct iuſticia, neceſſe ẽ habũdet vanitas (locuti ſunt vnul⸗
cuſtodire. Her o. à Auiſq; ad pximũ ſuum) decipiendũ ꝓximus
nbi Plſalmus de piculis ac malis et va/ eſt oĩs homo et ideo cũ nullo male eſt agen⸗
nci W PiänslerensAtän Gmu Klefi. A ipi riſtentesttabi Kolon i doloſt
Vl ſidelis 1 pfect' petit ſaluari. Bs. xi. in verbis. cõſuetudo eni eſt ſcripture hoĩem
ni⸗ —„„ Al 1 O geet coꝛde) duplici coꝛde(locuti ſunt)nam
a⸗ △ , 2. num me COO in oꝛe pᷣtendunt fidelitatẽ ſʒ in aio gerunt de
mine qm̃ defecit ſanctus: qm dimi ceptönem ſub ſpecie cõſulentis occul
n KE en eeeeeeieECceptönem ſub ſpecie cõſulentis occultantes
mnmiute ſunt veritates a filijs boin. venenü perimentis. Seccllld—
i croꝛ balmi va e ten v u⸗ ODilperdat vnis vmuerſa labia doloſa: et
— le dirigens nos in finem.i.in chꝛiſtũ.eſt Da linguam magniloqdqum.
Nn id phete qui hi it in pſona alicui Diſperdat dñs)vt paſſim pereantvniuer
Ri uid ꝓphete qui hic loquit᷑ in ꝑſona alicuius 5/ baliIIn
ci nſt Dabicus poctaua. i. p die iudicij quem ſa labia doloſa)nõ ipos hoies ſʒ doloſitate,ʒ
iuſti.habitus ꝓ octaua.i.ꝓ die iudicij qu labioꝝ iß erſa güt dier 8 do
⸗ deſiderat vt iniquitas ſeculi deſtruat᷑ ac vez= ſ nnr enangten iihant auls de 0
2 ritas et btĩtudo ꝓmiſſa veniat. Ael:ꝓ octa⸗ lus putetle exemptu(et linguam magnilo⸗
⸗ nerernoſ. öͤ poſt hoc tons quod quã,.i. ſuꝑbam magna et alta deſe loquentẽ
4 na.i.ꝓ eterno ſeculo qð poſt. oc cꝑns qu tſ. ſicer. Eſtli gnllona di⸗
fſen ſeptẽ diebo voluitur dabit ſanctis. videns er⸗ voll poa ſccemn unSna mndn Adi
in go vir ſanctus mala vtpᷣmittitur multiplica boli.ponã ſedem meã ad aquilonẽ et ſunilis
nge⸗ riquaſi timens pꝛo magnitudine piculi pe- erxo altiſſimo. Et phi: labia nra a nobis ſunt
tit ab eis ſaluari. Materia: mala et pericula Et pꝓhariſei: ieiuno bis in ſabbato. Et pᷣdica
rinti ilto petit iberani. lo: reuo-⸗ toꝛis mali qui eſt multi ſermonis et pauce a⸗
iper ſeculi a quibo petit liberari. Intentio: reuo toꝛis mali quieſt mu is et pauc.
. care hoĩes a malis huius ſeculi q̃tenus ſic ꝑ ctionis.Et merito diſperdendi ſunt. iſ,„
ſ, tpalia tranſeant vt ad eterna ꝑtingant. Sen Qui dixerunt linguam noſtra magnifi/
. tentia in generali Pꝛopheta in iſto po in per cabimus:labia noſtra a nobis ſunt:quis
ſona eccleſie vel cuiuſſibet fidelis attendena noſter dominus eefft ·
multiplicẽ vanitatẽ et ꝑuerſiatẽ hoĩm huiꝰ ui dixerũt) hec ſcʒ (linguã nr̃aʒ magni⸗
64G ſeculi puta qualiter aliũ decipit atq; ſuperbe ficabimus) nos de nõ habitis iactando et ex
ſceleratis oblocutõibo vilipendit recurrit ad tollendo. vel eloquentiã famoſam faciemus.
b. dñm et petit ſe ſaluũ fieri et ab eoꝝ damnati (labia nr̃a a nobis ſunt).i.facundia noſtra a
H one eripi.Inſinuanſq; deũ pr̃em ꝓpter cõſo⸗ nr̃o ingenio et ſtudio eſt nõ ab alio.loquaci=⸗
l lationẽ pauperũ ſuũ filium miſſurũ: ſub bꝛe tate ſe extollũt et ponũt in ſua ptãte quod ſe
uitate ↄmendat eloquia chꝛiſti. Sniĩa in ſp- a deo nõ putant accepiſſet quis nr̃ dñs eſt:)
ciali.videns ergo ſanctus vir multiplicatäã aquo ſcʒ vta dño pᷣdicta recognoſcamus et
vanitatẽ ſeculi quaſi timẽs ſubito exclamat cuius nos legi et regule ſubijciamꝰ.q.d.nul
i ꝓ magnitudine piculi et ait.( Saluũ me fac lus.hec pᷣdicta dicũt ⁊ faciũt mali.Sʒ cõtra
dññe) ſeculi huius vanitati ꝑiculis et malis mala ſeculi dicit et facit deus pr̃ qð ſedau.
„
1

Pꝛopter miſeriã inopum et gemitum
auperũ:nunc exurgam dicit hdnss.
E topter miſeri inopũ).ſ.gẽtiliũ tollendã
qui nec legẽ nec ꝓphas habnerũt(et gemitũ
pauperũ).i.iudeoꝝ ↄſolanduʒ qui ſpuͤaliter
nõ intelligunt. Inops eſt qui nec a ſe nec ab
alio habet auxiliũ.Pauper qui non habet a
ſe. quaſi diceret. ꝓpter miſeros et af flictõnes
piꝛꝛ inopia et pauꝑtate ſpũalium bonoꝛum
gggeientes tam in mundo q; in limbo exiſtentes
(nunc)ſcʒ in tꝑe gratie qðᷣ non in pꝛioꝛi po⸗
pulo fecicexurgam) ad liberandũ genus hu
manum.i.apparebo in filio mittendo eum di

cit dñs paeert.
Ponam in ſalutari: fiducialiter agam

miſeriam inopũ auferendam et gemitũ pau⸗
perum conſolandũ ꝑtinet (in ſalutari).i.in
chꝛiſto ieſu qui eſt ſalutare dei ⁊ ſaluatoꝛ mũ
di:nõ ponam in ſeruis (fiducialiter).i.poten
ter et efficaciter agam in co).i. ꝑ eum genus
humanũ redimendo et ipᷣe fiducialiter aget
quia nihil ei reſiſtet. Erat enĩ docens eos ſi⸗
cut poteſtatẽ habens addens legi et mutans
quedam ꝓ ſua voluntate non ſicut ſcribe de
cuius pᷣdicationis luce et cõmendatione ꝓ⸗
pheta ſubiungit.d.

Eloquia din eloquia caſta: argentum

igne examinatũ: ꝓbatum terre purgatũ

do bic quaſi inopes et pauperes etin futuro
quaſi opulentes et diuites. ducendo (a gene⸗

ratione bac)ſeculi pꝛaua et peruerſa( in eter⸗
num).i.ad eternam beatitudinẽ a generatõe
moꝛtali in immoꝛtalem. Seruabis et cuſto
dies nos hic ne vita et moꝛibo maloꝝ coꝛrũ⸗

pamur et a ſtabilitate fidei et virtutis deij ci-⸗

amur et in futuro vt tecum in ꝑpetuum lete⸗
mur. Deinde ſequit᷑ ↄcluſio de vtraq; ꝑte.

In circũitu impij ambulant: ᷣm altitu
dinem tu multiplicaſti filios hoim.

n circũitu) rerum temꝑaliumimpij am
bulant)anime affectibo quia in tꝑalium rerũ
cupiditate rotantur: que ſeptem dierum repe
tito circũitu tanq; rota voluuntur ac in va⸗

is ſupuacuis rebus ſe occupant fruſtraq;
Ponam ſcʒ auxilium eoꝝ et omne quod ad ct inutiliter laboꝛant.quia dum interioꝛa no
appetunt in exterioꝝ laboꝛe fatigantur. Ho⸗
rum ergo multiplicatio eſt in temꝑalibus q
ab vnitate dei au ertit. ſed (ſcm altitnidinem

tuam).i.ſicut decet tealtum nõ ſcᷣm meritũ
nr̃ᷣm(multiplicaſti filios hoĩm) iuſtos ratio⸗
ne vtentes nõ numero diuitiaꝝ ſed numero
meritoꝛum multiplicaturus tandẽ numero
Miſerere fragilitati noſtre ſanctiſſime pa

ſitate inſanientiũ declinare. Per do.
Dlſalmus de adue

one fidelium multiplici a quibus petit

¶ Eloquia dñi.i.verba chꝛiſti et doctrina

cuan gelicacſunt eloquia caſta).i.nullo men⸗ perari Ml
dacio adulterata et veriſſima ſine admixtio⸗ E . .
ne falſitatis ſine coꝛruptõe cupiditatis ſimu⸗ Gu Domine

lationis et laudis cõtra hoc quod ſupꝛa di⸗
xit. vana locuti ſunt ⁊c̃.et ipſa ſunt ſicut (ar⸗

gentum igne examinatũ) quia ꝑ tribulatõis

foꝛnacẽ ꝓbata ſicut argentuʒ dulciter menti
ſonant et (pꝛobatũ terre).i.ſeꝑatum a terra et
terrenis ſoꝛdibus nihil terrenitatis habens
vel ſapiens qꝛ ſpũale.Et ponitur genitiuus
ꝓ ablatiuo moꝛe greco( et purgatum ſeptu⸗
plum).i.pfecte et vniuerſaliter ab omni im⸗
puritate quia ſeptenarius eſt numerus ꝑfe⸗
ctionis.Et ↄtra hoc quod ſupꝛa dixit de ma

lis.diſperdat dñs ⁊c̃.ſubdit hic de bonis cõ

uertens ſe ad dm. et.dð. erR
Tu dñe ſeruabis nos:et cuſtodies nos:
a generatione hac in eternruum.

—.

Zu oñe) enius eloquia ſunt caſta nõ nos

ipi(ſernabis nos) in bono cõſeruando hic ct
in futuro.et cuſtodies nos)a malo ꝓtegen⸗

„

eccleſia ſeu fidelis quilibet diuinitus li/

obliniſceris me in finem: vſq;quo
uAuertis faciem tuama me.
uctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta
lis eſt. In finẽ ps

tribuitur Dauid:qui hic ꝑſonam tenet eccle⸗
ſie vel cuiuſq; ꝑfecte anime. Materia multi⸗

plex tribulatio et miſeria fidelibus ab inimi

cis illata.Intẽtio:hoꝛtari fideles ne in iſtis
rribulatõnibus ſuccumbant ſed dei miſeri⸗
coꝛdia ſperent et de liberatõe confidãt. Sen

in ꝑſona eccleſie vel cuiuſlibet fidelis cum
meroꝛe coꝛdis miſeriam ſui ſtams conque⸗
rentis vel huius exilij mala deploꝛantis et
ad viſionem celeſtis gloꝛie anhelantis oꝛat
vyt exaudiatur et illuminetur et ne in moꝛta⸗
lia peccata coꝛruat vel in cis decedat vndę

ter et concede nobis eloquia ma pudico coꝛ⸗
de cõtinere vt poſſimus a multiloqua doloæo⸗

A aes n,

itate et tribulati/

. Dauid. Hoc eſt pſalmus
ille dirigens nos in finem.i. in chbꝛiſtum at⸗

tentia in generali Pꝛopheta in iſto pſalmoa

e

⸗

ie
it⸗
ci⸗

r
ng
n
he⸗
vj
nn
ni
e
r

35

1

inimicos ſuos exultare contingat. Quia enĩ

ſupꝛa a malis huiꝰ ſeculi liberari petebat ad
buc in eis ꝑiclitans miſerias ſuas deploꝛat:

et ipᷣas finiri deſiderat. Sententia in ſpeciali

pꝛimo ergo expꝛimit deſideriũ ſuum et ꝑſe⸗
cutionem imminentẽ.d.( Aſq;quo dñne).i.

q;diucobliuiſceris me)quaſi nõ cures de me

(in finem)et penitus quia finis rei dicit᷑ con
ſummatio eius.q.d. quare ꝑmittis me ſemꝑ
affligi quaſi oblitus ſis mei.Et bene dicit in

finem quia videt᷑ afflicto q nunqꝙ; finiri de⸗

beat ſua afflictio (vſq; q̃̊ auertis) qſi me odi⸗

as(faciẽ tuã).i.gr̃e tue.(a me)a miſerijs et tri

bulatõnibus me non liberando. Quaſi nos
obliuiſci videtur deus cum in tribulatõe diu
laboꝛare ꝑmittit et quaſi faciem auertit cum
a nobis manifeſtatõnem ſue miſericoꝛdie ab.
ſcondit.

Mdiu ponã cõſilia in aia mea: doloꝛem

in coꝛde meo per diem··

„

uamdiu ponã)et voluam conſilia)ꝛ di⸗

uerſa ſicut facit homo ↄſtitutus in anguſtia

(in anima mea) anxius querendo remedia ac

cogitando in me ipſo quõ poſſim liberari et
exire de pñti aduerſitate et miſeria et qꝛ ſpes

que differtur affligit aiam ſubdit et q;diu po

nam (doloꝛem in coꝛde meo ꝑ diem.)abſolu
te.i.ꝑ ſingulos dies ſeu omni die et quaſi cõ

tinue. Continuatõneʒ enĩ ſignat ac ſi dicat qᷓ

diu oꝛo in aduerſis vt neceſſe ſit inuenire cõ
ſilia.ↄſilio enĩ non eſt opus niſi in aduerſis
O poꝛtet vt in hoc nr̃o doloꝛe plangamus pᷣ
terita et cõſilio caueamns futura:Eet·
Vſq;quo exaltabit᷑ inimicus meus ſup

mezreſpice et exaudi me dñe deũs meꝰ.

AUſq;quo exaltabitur inimicus meus)ſcʒ

diabolus vel mundus et caro et bomo mali⸗

gnus ac cõſuetudo carnalis (ſuꝑ me)ad me
tentandum et affligendũ ⁊ captiuũ tenendũ.
Totiens quippe ſuꝑ nos inimicus exaltatur

quotiens ab eo ſuꝑamur. (reſpice) oculo mi

ſericoꝛdie tue cõtra auerſionẽet exaudi me)
liberando de tanta tribulatõne cõtra obluio
nem (dñe).i.ſaluatoꝛ cuius ego ſum ſeruus.
(ÄZdeus).i.creatoꝛ cuius ego ſum creatura (me
us ꝑ gratiam ſed oĩm deus ꝑ potentiam.
Wilumina oculos meos ne vnqᷓ; obdoꝛ

Illumina oculos meos)interioꝛes ſcʒ coꝛ
is et mentis et fac me vigilem et circumſpe
ctum vt videam et cognoſcã mala vitanda et
bona facienda.ine vnq;) ꝑ negligentiam ob⸗

ratõnc.in tanta tribulatõne inimicus ex

miam in moꝛte:ne quando dicat inimi⸗
cus meus pꝛeualui aduerſus eeum.

doꝛmiam in moꝛte peccati ſen moꝛtalis eul⸗
pełne quãdo dicat) inſultando et gloꝛiando

de caſu meocinimicus)antonomalice ſcʒ dia

bolus ſi me ſibi potuerit ꝑ peccatũ ſubijcere

(pꝛeualui aduerſus eum).i.ſeduxi et valoꝛe
meo deuici euʒ. Ecce inſultatio diaboli que
valde timenda eſt.nec ſolũ inſultat et gloꝛia⸗
tur:ſed etiã exultat et letatur vñ ⁊ ſubiungit.

Qui tribulat me exultabũt ſi motus fu
ero:ego aut in miſcoia tua ſperau·

ui tribulant me)ſcʒ diabolus et ſui va⸗

rijs tentationibo impetendo (exultabunt) et
gaudebunt(ſi motus fuero ſtatu gratie in

ſtatum culpe.fractus impatientia et deſpe⸗

ſraigtoſnareiuir oſitum vel etiã ſinu⸗
lat quia vt dicit Augꝰ.malũ eſt cadere a ꝓpꝓo

ſito ſed peius eſt ſimulare (ego aũt in miſeri⸗
coꝛdia tua ſperaui) cõfidens ꝑ te ab iſtis tri
bulationibo liberari et nõ moueri ex miſeri
coꝛdia tua qui nequeo per me ex virtute mea

In bmõi ergo piculis nec debemus deſpera

re nec de noſtris viribus pᷣſumere ſed totam

ſpem noſtram in dei miſericoꝛdia figere: qui

borens eſt et nos liberare ne erremns.et ro⸗

boꝛare vt foꝛtiter ſtemus. Et qꝛ ſpes in deo

leticiam coꝛdis generat.ideo

Exrultabit coꝛ meũ in ſalutari tuo:can-
talv dno quilona retribuit mihi:et pſal

——

lam nomini dñi altiſiim.
Exultabit coꝛ meum in ſalutari tuo).i.in
ieſu chꝛiſto. Vel in virtute tua ſaluante (can⸗

tabo xoꝛde ſcʒ coꝛdis leticia quod pertinet

ad contemplationẽ(domino)id eſt ad laudẽ

domini (qui bona)ſpiritualla multa et ma⸗

gna et etiam temꝑalia neceſſaria (tribuit mi⸗
hi)vltra id quod meruicet pſallam) opere qðᷣ
ꝑtinet ad actiuam. (nomini)id eſt ad hono⸗
rem nominis (domi ni altiſſimi)et ꝓpter hoc
Oigniſſimi.quaſi diceret. cum gaudio grati⸗

as agam: coꝛde voce et opere.Tria hic no⸗
bis commendat. quia exultat eoꝛde. Cantat

rYoce.et pſallit opere. Er quibus etiam ver⸗
bis nobis innuitur perfectio diuine laudis

Sienim deum pure et perfecte laudare cu⸗

pimus cuncta que in nobis ſunt in eius lau⸗
gem reſonare debent ſcilicet vita lingua con
¶ Heauertas faciem tnam a nobis omipo-
ns deus ne inimici noſtri exaltentur aduer

ſum nos ſed ita coꝛ noſtrum ſalutaris tuier
ultatione perfunde vt facias ſomnum ſecin

de moꝛtis euadere. Per wddim.

Sſalmus de eccatoꝛibus et pꝛiuis in ſed ſunt inexcuſbles ania ſi er ſtlioe
Mloſuns obſinatis et ſecialtter e ge Dominus ve celo pꝛoſterit ſuper flios
ubus et iudeis infidelibd. ¶ p̃s.rij. bonnnuͤ: vt Tideat ſi eſt intelligens aut

requirens duaum.ʒ
AVxit inſipiens in

¶ Dñs de celo).i.per ſanctas animas que ſe
Qco:de ſuo:non eſt deus.
Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Da⸗

gdes eius ſunt nam ꝑ ſe nihil eum latetꝭ ꝓſpe⸗
. ctoꝛ plalmi pꝛopheta Daz qmonendo tanq; de eis ſpecialem curam ge
Titulus hic eſt. In finem ps dauid. Id rens (vt videat).i.videre ſanctos ſuos faciat
chbꝛiſtum qui eſt ſinis legis.ᷣeſt Dauid phe⸗ deum nihil habetur obicctum. ſi eſt) aliquis
te hic loquentis. Materia: contemptus dei (intelligens coꝛde ꝑ veram cognitionẽ(ac re

rxit ſuꝑ filios hoĩm) diligenter attendendo et
eſt pſalmus ille dirigens nos in finem.i.in in quiba habitatet ꝑ quos reſpicit nam apð
a malis. Intentio:confutare hmõi ↄtempto qnirens)opere ꝑ bonã oꝑationẽ(deum) mã⸗

dei et caucre. Sententia in generali. pꝛo

heta in iſto pſalmo loquit᷑ de quolibet pec⸗
atoꝛe obſtinato in malis ſuis:qui licet ver⸗

teatur deũ factis tñ negat.cuius mali

ciam deus examinat ⁊ punit et innocentẽ de

anu eius eripit. Et ſpecialiter intelligitur
gentibus et iudeis infidelibo qui dñm ie⸗
chꝛiſtum deum eſſe negauerunt et ideo

ipſi p erroꝛem et pꝛauitatẽ coꝛrupti alios q̃q;

ſecum coꝛrumpere conati ſunt. poſt mala er

go pꝛemiſſa ad huc mala obſtinatoꝝ exagge

*

rat et ſpecialiter iudeoꝛu

1 inſideliũ qui do

minum ieſum chꝛiſtũ veniſſe et deum eſſe ne
gant. Dententia in ſpeciali: increpans ergo

duriciam infideliũ et maloꝝ ait.(Dixit inſi

piens )id ẽ peccatoꝛ in malis obſtinatus (in
coꝛde ſuo)non tm̃ oꝛe et ideo grauius. Vel

(dixit).i.facit ac ſi diceret(non eſt deus) ſcili
cet qui mala videat vel puniat.qꝛ ſi hoc cre⸗
deret ita obſtinate nõ peccaret.nam ita ſuper

be et inuerecunde peccat ac ſi non eſſet deus
qui eum videret vel punire poſſet. Quia etiã
aparuit chꝛiſtus a pꝛioꝛib patribus expe⸗

ctatus (dixit inſipiens)ſcʒ iudeus hic homo

(non eſt deus O mnes hmõi irretiti ſunt vi⸗

libus et abominabilibo peccatis.qꝛ

Corꝛrupti ſunt abomiĩabiles facti ſunt

in ſtudijs ſuis:nõ eſt
Rvſ; ad vnum.

qui faciatnũ non

Coꝛrupti ſunt)in ſe vicijs et peccatis ac re
pꝛobi moꝛibuscet abominabiles.i.odibiles
facti ſunt)alijs ſcʒ deo angelis et ſanctisin

ſtudijs ſuis).i.in omnib vijs ſuis ſcʒ cogi⸗
fationibus affectõnib verbis et factis pꝛa⸗

uis.Et bene vicia eoꝛũ et peccata vocat ſtu⸗
dia quia nõ ex ignoꝛantia vel infirmitate tm̃
ſed ex ſtudio et voluntate ea ꝑpetrant. et qꝛ a

deo receduntnõ eſt aliqͥs de illis vel de nuz⸗

mero illoꝛumqui faciat bonũ) meritoꝛium.

non eſt) dico (vſq; ad vnũ).i.nec etiã vnuus.

vell(vſq; ad vnum).i.pᷣter vnũ ſcʒ chꝛiſtum.

cent. oſtendit dicens.

data eius ſequendo. Per iuſtos enim ꝓſpicit
deus peccatoꝛes et redarguit et ꝑ ſanctoꝝ vi
tam facit innoteſcere pꝛauoꝝ iniuſticiaʒ.ſed
ꝓſpiciens hoc inuenit q;

—

Oimnes declinauerüut!

Omnes decl tſimul inutiles fa⸗
cti ſunt:mõ eſt qui faciatlonũ nõ eſi vſq;
ad pnunm..
DOmnes declinauerũt)ab ipᷣo bono incõ⸗
mutabili ſcilicʒ deo:ad bona cõmutabilia(ſi
muhlcum ipᷣa declinatõe(inutiles facti ſunt)
quia deo ingrati cui placita non oꝑantur ac
ꝑnicioſi ſibi et alijs (non eſt qui faciat bonũ
non eſt vſq; ad vnũ)vt ſupꝛa. Non intelligi
tur de omnib in humano genere ſed de his

qui ſunt imitatoꝛes carnalium quoꝝ coꝛru⸗

pta eſt vita ex quibo non eſt aliquis qui faci⸗
at bonum.qᷓ; diu enĩ homo malus eſt bonuʒ
facere nõ poteſt. Quantũ aũt a via veritatis
declinauerũt et nõ ſolum ſibi ſed et aliss no

SBepulchꝛũ patens eſt guttur eop:lin⸗

guis ſuis doloſe agebant:venenum aſpi⸗

Eæèſ

qum ſub labijs oorx.

—

¶Sepulchꝛũ patens eſt guttur coꝝ)qꝛ ver
ba fetida et coꝛruptiua ꝓferunt quibs alios
occidunt ct quaſi deuoꝛant eos quibo moꝛũ

ſuoꝝ ꝑuerſitatẽ ꝑſuadent (inguis ſuis dolo
ſe)id eſt mala ſub ſpecie boni ſuadendo et ꝓ⸗
ximum verbis doloſis decipiendo ( venenũ

aſpidum)et odium inſanabile:eſt ſub labijs
coꝛum).i.in coꝛde quod peius eſt qᷓ; in oꝛe.
Recte aſpidi comꝑantur quua ſicut aſpis ob
turat aures ne audiat incantatoꝛes ſic ipᷣi no
lunt audire pᷣcepta dei et pᷣdicatoꝛes ſed reda
dunt mala ꝓ bonis vnde ſubdit.
Quo os maledictõne et amaritudine
plenũ eſt:velloces pedes eoꝛum ad efſun
dendum ſangunenmm.

AQuor os maledictõne). i. obpꝛobꝛijs et

blaſpbemijs cõtra deũ ſet amaritudine)id eſt

os

ee
Pe⸗
c
nge
ci
nis
tre
1
it
vi

ſn⸗
c

9
45

s
10

—- —
— —

18
l

2

NXN — „ ——

minis et terroꝛibo contra pꝛoximuʒ plenum
eſt) quia his habundatcveloces) quia omnia
inconſulte faciunt: vel quia expediti ſunt et
pꝛo mpti ꝓ conſuetudine malefaciendi (pe⸗
des eoꝛum)ſcʒ affectõnes anime et pedes coꝛ

poꝛis(cad effundendũ ſanguinem).i.ad occi⸗

adendum coꝛꝑaliter ⁊ ſpũaliter. Quando enĩ
terrere non pñt minis ꝑſequuntur chꝛiſtum
et ſuos gladijs. IJdeo

Contritio et infelicitas

oꝛ dei ante oculos oeorg.

via impioꝛum dicitur cõtritio quia terunt et

teruntur dum ſibi nocent et alijs.et infelici⸗
tas quia ducit ad infelicitatem damnatõnis.

quia (et viam pacis)vere ad deum et ꝓximũ
meritoꝛiã vite eterne (non cognouerũt).i.co⸗

t infelicitas in vijs eoꝛum:
et viam pacis nõ cognouerũt: non eſt ti

4

QLontritio et infelicitas in vijs).i. cogita⸗
tionibo locutõibo ⁊ actõibo (eoꝝ O ẽs eni vie
maloꝝ plene ſunt laboꝛib et miſerijs. Vel

gnoſcere per oꝑationem noluerũt.et hoꝛum

oĩm cauſa eſt quia(nõ eſt timoꝛ dei) quo re⸗
trahantur a malo (ante oculos eoꝛũ) et ideo
ad malum currunt ſine freno. BGecd

ſicut eſcam panis
Möõne cognoſcent) deum eſſe et dei iuſtici
am ſeu vltionẽ venturã qui modo ſcire diſſi⸗
mulantcom̃es qui oꝑantur) ꝑſeueranter (ini
quitatem)nunc ſine timoꝛe.quaſi diceret.ſic
nam cognoſcẽt ꝑ pene exgientiam id cuius
modo nolunt habere noticiam quia qui ſtul

ignoꝛauerat(qui deuoꝛãt plebem meam) po
pulum chꝛiſtianũ et eccleſiaſticũ ſeductõne
incoꝛꝑando vel occidendo vt ſit eis ſacietas
de deceptöne vel occiſione.et hocc ſicut eſcã
panis).i.quotidie ſicut panis eſt quotidia⸗
nus cibus. Inde aũt eis tanta cecitas. qꝛ

Hñm nõ inuocauerũt:illic trepidaue⸗ —inco⸗

runt timoꝛe vbi nõ erat timoꝛ.

¶ Dum non inuocauerũt)i.in ſe nõ vocaue
runt. Si eni inuocaſſent ſalui vtiq; fuiſſent.

Non vere deum inuocãt qui ei diſplicentia
amãt.et ideo(cillic trepidauerũt timoꝛe) quis
eni ſecurus ſine dñocvbi nõ erat timoꝛ).i.iu
ſta canſa et ratio timoꝛis. Plus eni illi timẽt
damna et mala temꝑalia incurrere et terrena
perdere vbi non timendũ qᷓ; eterna et celeſtia
vbi eſſet timendũ. Ael quia ꝓpter eoꝛum ma⸗
liciam dñs immittit eis timoꝛem nemine ꝑ⸗

iniquitates: qui deuoꝛant plebem meam

—

tus eſt in culpa ſapiẽs erit in pena ſciens qd

Ees ſempiterna recõpenſabiliter. ¶ DOio
Hignare domine de celo ſancto tuo reſpi⸗
cere ſuper filios bominum et da nobis co

X*

cautela opoꝛtune timere: ita ignauia eſt ine⸗

pte trepidnnre.
Quoniam dominus in generatõe iuſta
eſt:conſiliũ inopis confudiſtis:qm̃ dñs

pes eius eſt.
Za dominus in generatõne iuſta).i.iu⸗
ſtoꝛum (eſt) per gratiam tanqᷓ; defenſoꝛ et pꝛo
tectoꝛ eoꝛum quia non deeſt ſanctis ſuis ſed
non eſt in generatõne iniuſta que ſeculum di
ligit et conditoꝛem ſeculi relinquit. quia in⸗

iuſtum eſt ſeruire creature potius qᷓ; creatoꝛi

et ergo non eſt in vobis o miſeri qui eum cõ⸗
tempſiſtis quia vos (conſilium inopis ſcili⸗
cet chꝛiſti qui pꝛo nobis pauper factus eſt.

vel cuiuſſibet imitatoꝛis ſui:quod eſt vt in

deo ſolo homines ſpem ponant non in ſecu

lo (onfudiſtis) id eſt confuſibile iudicaſtis:

quia vobis magis placent terrena q; celeſtia
et cõtempſiſtis eum quoniaʒ dñs ſ pes eius
eſt) id eſt quia ſperat in deo non in homine.
Vnde ergo magis reuerendus eſſet inde ve⸗

nit contemptus. Sed o ſtulti

Quis dabit exr ſyon ſalutare iſrael: cum
MNõne cognoſcent omnes qui opantur Dnexrtentt odns ca ptiuitaté plebis ſue ex/

ultabit iacob et letabitur irael.

Muis )alius dabit ex ſyon)id eſt ex ciuita
te celeſti. vel ex iudeis pꝛocedens (ſalutare)
id eſt ſalutem (iſrael)id eſt populo fideli.id ẽ
quis ſaluabit fideles niſi ipſe dominus eta⸗
mouerit cuius conſilium ſi pꝛeuiſtis.qu aſi di
ceret.nullus alius ſed ipᷣe in futuro eos ſal⸗
uabit cum ad iudiciũ venerit.qꝛ (cum auer⸗
terit dominus captiuitatem plebis ſue) id ẽ
cum damnauerit diaboluʒ qui captiuat po
pulum ſuum ⁊ moꝛtale hoc induerit immoꝛ
talitatem.tuncexultabit iacob)id eſt lucta⸗
toꝛ et ſupplantans vicia per quem ſignifican
tur actiui(et letabit᷑ iſrael id ẽ vir videns de⸗

um et meditans celeſtia per quem ſignifican

tar contemplatiui.Tunc enim erit exultatio
poꝛe his qui fuerint ſpiritaliter iacob

id eſt qui luctando vicia ſupplantauerunt et

erit leticia in mente his qui ſpiritaliter fue⸗
rint iſrael.id eſt qui in amoꝛe et contemplati⸗
one diuinitatis exarſerint. Ibi actiua etcon⸗
templatiua vita gaudio eternitatis remune⸗
rabiliter ibi ꝓficientium et perfectoꝛum mer

gnoſcere viam pacis vt auerſa vicioꝛu m ca⸗

ptiuitate celeſtis hieruſal em habitaculis per

ſequente in penam ipſoꝛum. Sicut auteʒ eſt fruamur. Per dům.

4
„

—

¶DOBlſalmus de militia digne habitan⸗/

tium in pꝛeſenti eccleſia et e virtutum
exercitijs introducentit poſt militiaad.

H

tabit in tabernaculo tuo:aut quis

celeſtia.

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Litulus ta
lis eſt. Pſalmus dauid. Id eſt põ iſte eſt Da⸗
uid ꝓphete qui hic loquitur de moꝛum inſti⸗
tutione et pᷣumptõnis repꝛeſſione. Materia

habitatio tam militãtis eccleſie q; triſphan⸗

tis. Intentio:oſtẽdere qui ad illas eccleſias
ꝑtinent et qua via ꝑ chꝛiſtianã militiã tenda
mus ad patriaʒ. Snia in generali:ꝓpheta in
iſto pſalmo loquitur de digne habitantib⸗
in eccleſia militante et quieſcentiba in trium⸗
phante. Multi eni videntur eſſe nunc de ec⸗
cilena et nõ ſunt et tñ iactant ſe eſſe.quoꝝ pꝛe⸗
ſumptionẽ ꝓpheta intendens retundere que⸗
rit a dño rogans ſibi a dño reſponderi.Cõ⸗
futatis ergo malis de quibs dictuʒ eſt ſupꝛa
querit a deo de bonis quos ſua dignos iudi
cet eccleſia. Snĩa in ſpeciali ꝓpheta ergo ve⸗
lud ſacerdos petens reſponſum ait.(Domi⸗
ne quis habitabit) ſcʒ digne et ꝑſeueranter.
(in tabernaculo tuo).i.in pñti militante ec⸗
cleſia dimicans ſtrenue in ea:vbi militamus
cõtra carnem. mundũ.diabolũ. Tabernacu⸗
lum eni eſt ꝓpꝛie militantium.i( aut quis re⸗
quieſcet poſt militiã et laboꝛẽ (in monte ſan⸗
cio tuo).i.in eterna beatitudine et in eccleſia
triumphante: vbi eſt viſio pacis et ſuꝑemi⸗
nentia charitatis. Pꝛop heta quaſi ſacerdos
ſtans ante faciẽ dñi querit quos deus eccle⸗
ſia ſua dignos iudicet:et rñdet dñs in exem

plum decalogi decem virtutibo ad atria ſua

.

QAui ingreditur ſine macula: et operat

2 4. A

4 — *

moꝛtalis culpe et infamie. id eſt qui eſt inno
cens et militat cum temperantia abſtinendo
a malo. Secunda(Et operatur iuſticiaʒ id
eſt opera bona et iuſta.quia non ſufficit abſti
nere a malo ſed opoꝛtet etiã facere bonũ. Ju
icia magna virtus eſt nõ nouit patrem vel
matrem:veritatem nouit.perſonam non ac⸗
cipit.deum imitatur. Deinde ꝑtes et oꝑa ha
rum virtutum exſequitur. Terciaas«

requieſcet in monte ſancto tu:

ð

Nui loquitur veritatem in coꝛde ſuo)er

non tm̃ in labijs.id eſt qui nulli fraudẽ ma⸗

chinatus eſt ſed ita habet in coꝛde ſicut eſt in
oꝛe vt coꝛ conſonet cum oꝛe. Quandoq; eni

aliquis verum dicit et putat fallereet habet
veritatem in labijs non in coꝛde.ergo parũ

eſt verum loqui niſi in coꝛde ita ſit. Quar⸗

ta qui non egit dolũ in lingua ſua) id eſt qui
non decipit pꝛoximum doloſe mendacijs et

verbis falſis ſed veritatiquam ſcit et in coꝛ⸗

de habet etiã oꝛe et lingua ↄcoꝛdat. Quinta

Nec fecit ꝓximo ſuo malũ:et obpꝛobꝛi ⸗
um nõ accepit aduerſus pximos ſuos.

ec fecit ꝓpximo ſuo malum)id eſt nõ no⸗

cuit eum. vt dicit Au guſtinꝰ. AUnde ſcriptũ

eſt:quod tibi nõ vis fieri alij ne feceris.vt ne
mini faciamus malum quod vtiq; nobis ab

alio fieri nolumus. ꝓximus enim pꝛo omni

homine accipitur. Sexta(cet obpꝛobꝛiũ)de
tractionis non accepit).i.acceptum et gra⸗
tum non habuit pꝛolatumaduerſus pꝛoxi⸗
mos ſuos)id eſt temere vel libenter non cre⸗
dit criminatoꝛi.nec libenter audit detracto⸗
rem ſʒ potius diſplicet et nec ipᷣe criminatur
vel detrahit. Septima

Ad mihilum deductus eſt in conſpectu
eius malignus: timentes autem domi⸗/

Urn Slaerient

ſcʒ viri iuſti vt nihil in eo valeatémalignus)
ſcʒ diabolus vel homo male ſuggerẽs a qui⸗
bus non potuit cogi nocere alij. AUel( mali⸗
gnus)homo ſczʒ iniurie illatoꝛ vel ꝓximi cri
minatoꝛ quẽ pꝛo nihilo ducit et habet quan⸗
tumcunq; ſit magnus quia nõ eſt aliquo ho

noꝛe dignus (timentes autẽ dñm) id eſt vere

virtuoſos licet pauperes (gloꝛificat).i.glo⸗

nioſos reputat et honoꝛat.ſcit enĩ in bis ha⸗
bitare deum. Octauuags
Auiurt rind oer n wecſpit: ani.
1 Eecunid ſuam nõ dedit advſuram:et mu
ui ingredit᷑) in hac vita (ſine maculaʒ ecnmuinamn n ved et mu —

nera ſuper innocentem nõ accepit.

Agd nibilũ deductus eſt in cõſpectu eius)

Qui iurat ꝓximo ſuo).i.firmiter pmittit.

(etnõ decipit qꝛ ꝓmiſſuz reddit.hoc eſt ſiiu
rat implet qð ꝓmiſit. Nonaqui pecuniam
ſuam nõ dedit ad vſuram).i.nõ expetit ſuꝑ⸗

abundantiã tꝑalem qꝛ eſt vſura ſpnalis que

eſt exercenda vt pᷣdicatio. Sed vt dicit Hie⸗

ronymus.ex pecunia dñi.i.ex pᷣdicatõne ver

bi dei licz victũ et veſtituʒ accipe et qui plus
reqͥ rere voluerit ĩ vſurã reputabit᷑. Decima

AQui loquitur ventatẽ in coꝛde ſuo: qui (etmunera ſup innocentes nõ acccpic) adve
in iogala Eurarein I(et mu nera ſuꝑ innocenteʒ nõ accepit) ad de
non egit dolum in lingua ſu. primendũ cauſaʒ innocentis et ad ſuꝑandũ

tum in cauſa ſua. ſe’quitur concluſio.
Mui facit hec:nõ mouebitur ineternũ.

pꝓximi et vſuris et dum bec ſᷣm tuum ſerua⸗

ui facit hec)pꝛedicta tam pꝛioꝛa qᷓ; po⸗
ſterioꝛa et qui ſic militat in viac nõ mouebit᷑

ineternũ) qꝛ in pfiti nõ mouebitur a ſtatu gra
tie et ſic ꝑueniet in futuro ad ſtatum gloꝛie et

regnabit in patria. Iſte ergo habitabit nunc
in dei tabernaculo et reqͥeſcet poſtea in mon⸗

te eius ſancto et nõ diuidetur ab ipᷣo.Et no⸗

ta ꝙ dicit. facit hec.vt ad actũ nos inuitet et

opandum non ſolũ ad dicendũ ⁊ cantandũ.

Vñ Auguſtinꝰ. Caue ne bene can es et ma⸗
le yvinas. ꝛatio.
oricede nobis pijſſime deus ſine macu⸗

la ingredi eccleſiã tuam ⁊ auerte nos a dolis

mus pᷣceptum non cõmoueamur ab emulis

„

—

—

ſupplicijs ineternum. Perddo. -

Pſalmus te chꝛiſti ad patrem oꝛati/
one in ſuſceptõne pſone humane et gra

tiarum ꝓ beneficijs actõne. ¶ ̃s. xpv.

Onſerua me do⸗/

mine qm̃ ſperaui in te: dixi dño de

us meus es tu:qm̃ bonoꝝ meoꝛuʒ
noneges.
¶ Anctoꝛ pſalm lid. Titulus hie
eſt. Tituli inſcriptio ipᷣi dauid.i.regnũ chꝛi⸗
ſti de quo bic agit᷑ qð inſcriptõe tituli ſigni⸗
ficatur:attribũit᷑ dauid.i.chꝛiſto manu foꝛti.
qui eſt verus rex iudeoꝝ.i.oĩm vere ↄfitenti
um. Hunc titulũ noluit mutare Pilatus qꝛ

—

qᷓ;uis neſcius ſignauit ꝙ regnuʒ chꝛiſti per

olhoms victoꝛiã acquiſitũ nõ deſtrueretur

n pᷣcedenti ergo po.queſiuit quis habita⸗

bit in tabernaculo.et reſponſuʒ eſt ꝗ ille qui

babet virtutes.ᷣin iſto ſubiũgit de illo ꝑ quẽ
habentur virtutes.i.de chꝛiſto qui bic oꝛat.
ateria: Chꝛiſti paſſio et reſurrectio et ad
dexterã pr̃is aſſumptio. Intentio:hmõi chꝛi
ſti paſſionẽ reſurrectionẽ et aſſumptõʒ firmi
ter credere et ne aliquis contradicat monere:
noſq; ad chꝛiſti regnũ qð nobis ꝑ hoc acqui
ſiuit inuitare. Sñia in generali:pꝛopheta in
ſſto pſalmo loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti qui oꝛat
et petit a deo pfe ſe cõſeruari eiq; gras refert
ꝙ ſua virtute iniqͥtateʒ ſeculi ſuꝑauit et poſt
reſurrectõis gloꝛiã in delectatõnib dertere
ſue eum collocauit. Sniĩa in ſpeciali. Chꝛi⸗
ſtus ergo ſᷣm hoĩeʒ ad pr̃em oꝛans ait. (Lö⸗
erus)et cuſtodi inter ꝑiculame dñeypater et
quos mihi dediſti(qm̃ ſperaui in tenõ in me
Hoc dicit ꝓ infirmãtibo membꝛis ſuis que
tranifoꝛmat in ſe. NHos eni qui puri boĩes ſu

—

—

i ꝓpha dauid. Titulus hic

guiniby nec memoꝛ ero noĩm eoꝝ per la

mus conſeruari indigemns (oixi)tibi( do⸗

mino) meo patri(deus meus es tu)id eſt mei

hominis: et in eo ꝙ ſum homo. Et vere de⸗

usquoniam bonoꝛum meoꝛum non eges)
HNon enim tin indiges meo ſeruttio ſed ego
potius tuo beneficio: Unde li.quoniam.nõ
eſt cauſale ſed adiunctiuũ.quaſi diceret. non
cauſa ſed ſignum eſt et euidentia tue diuini⸗
tatis ꝙ tu non indiges bonis meis. Deinde
conuertens ſe ad auditoꝛes narrat que bona
dñs pater ſibi feceritd.
SBanctis qui ſunt in terra eius:mirifica

annnes voluntates meas in eiss.

anctis)ſcilicet apoſtolis et alijs fideli⸗
bus (qui ſunt in terra eius)ſcilicet in eccleſia
ſancta vel qui in terra viuentium ſpem ſuam
ſixerunt quoꝛum cõuerſatio eſt in celis (mi⸗

rificauit) dominus paterid eſt miras fecit et

mirabiliter impleuit omnes voluntates me
as)et deſideria.et hoc fecit non extra eos ſed
cin eis) id eſt in pꝛofectu eoꝛum. Uel(in eis)
id eſt inter eos. Uoluntas enim chꝛiſti erat

vt illi fierent de impijs pij ⁊ iuſti.de terrenis

celeſtes et ſancti.de filijs diaboli filij dei. vᷣm

illud apoſtoli bec eſt voluntas dei ſanctif⸗
catio veſtra.quam dominus pater in eis mi-
rabiliter adimpleuit. Sed pꝛius
Aultiplicate ſunt infirmitates eoꝛum.
Pſtea accelerauerunt. =
¶ DOultiplicate ſunt infirmitates eoꝛuʒ) id
eſt multiplices intellexerunt ſuas eſſe infir⸗
mitates quia nihil perfectum habnit lex. et
non ad perniciem ſed vt gratiam deſi idera

rent. vnde addit poſtea accelerauerunt) cur⸗

rentes ad medicum vt eos ſanaret.ad medi⸗
cinam penitentie vt purgaret.ad poſtulan⸗
dam gratiam que confirmaret. ad impetran⸗
dam gloꝛiam que conſummaret. VUnde eni
pꝛopꝛiam cognoſcunt infirmitatem inde ci⸗

tius feſtinant ad ſanitateʒ. Et quia infirmos
cæt᷑ peccatoꝛes humiliter ſe confitentur ideo a

celeſti medico ſanari pꝛomeremur. et idcirco
adiunctumet.
Non cõgregalv cõuenticula eoꝝ de ſan

pig e.
HNõagregabo ↄuenticula eoꝝ de ſangu⸗
niba).i.nõ erũt ↄuẽtus eoꝝ carnales ſʒ ſpũa
les.nec ſanguinibo pecoꝝ ꝓpiciatus ↄgrega⸗
bo eos ⁊ ↄſtruã meã ecciam.ſ pũalis eſt eni re
ligio noui teſtamenti.(nec memoꝛ ero nomi⸗
num eoꝛum) que peccando ſibi acquiſierũt
ſcoõm culpe qualitatem. ſi culpe pꝛo quibus
ſunt noĩa coꝛrigantur. qꝛ ſpuali immutatõe

1.
„
—
.
S

obliuiſcentur quid fuerunt (per labia mea)
vocando eos vltra peccatoꝛes vel inimicos
vel homines ſed iuſtos fratres et dei fulios.
Quia ergo in hereditatẽ domini tranſferun
tur recte ſubiungiur.
Dis pars lereditatis mee ⁊ calicis mei

2

tu es qui reſntues lereditatẽ meã mihi.
¶ Dñs)ſcʒ pater.eſt(pars).i.poꝛtio et pꝛemi

umdchereditatis mee).i.ſanctoꝝ qui ſunt he⸗

reditas mea. Vel (pars hereditatis mee) idẽ
poꝛtio hereditaria mei et meoꝛum.q.d.habe
bunt et poſſidebunt mecũ hereditatẽ ipᷣm do
minum (et pars calicis mei).i.pꝛemiũ et mer
ces mee paſſionis ſʒ et ipᷣe calix.i.poꝛtio mea
delectabilis. Eligant alij partes terrenas ꝑs
mei ⁊ ſanctoꝝ eſt deus. Bibant alij volupta

tes moꝛtiferas: ego et mei bibemus deũ.De

inde ↄuertens ſe ad dñm ait.(tu es)o dñe pa
tercqui reſtitues hereditatẽ meã mihi).i.fide
les meos qui ꝑ peccatũ ꝑierant. Hoc eſt qdðᷣ
in euangelio dicitur. nemo venit ad me niſi
pgter meus traxerit eũ. Dicitur aũt chꝛiſtus
hereditas nr̃a qꝛ ipᷣe paſcit ⁊veſcit nos et hic
ct in patria ⁊ nos dicimur hereditas ⁊ regnũ
illius qꝛ extollit noset regnat in nobis. Sʒ
nemo putet ſe hereditateʒ niſi pꝛeclarus ſit.
quia ſequiurr.
Funes ceciderũt in pꝛeclaris:eteni lxre⸗
ditas mea pclara eſt miic.

„

tionesceciderunt)mibi quaſi ſoꝛte( in pꝛe⸗
claris).i.in ſanctis ſiue inter ſanctos qui di⸗
uina electõne chꝛiſto ceſſerũt. Sicut enĩ nos
diuidimꝰ hereditatẽ nr̃am funib ſic deus fi

de ſpe et charitate ſuis hereditatẽ diuiſit.ſuꝑ

quos ceciderũt iſti fu nes ipᷣi in hereditatem

deo ꝑpuenerunt. Non aũt ceciderũt niſi in pᷣ⸗

claris quibo magis placuit celeſtis claritas
q; terrena.ſpũales virtutes pluſq tꝑales ho

noꝛes.(eteni hereditas mea).i.eccleſia fideli⸗

um(pꝛeclara eſt mihi ꝑ habundantiã gratiæ
ęgt ſanctitatis licet nõ mundo vbi ſancti abie

cti videntur ꝑuerſis ſicut funis in diuiſio-⸗

ne poſſeſſionũ aliqñ cadit alteri in pulchꝛo:
alteri in turpi.ſic in diuiſione hoĩm illi ſuꝑ
quos funes chꝛiſti ceciderũt oꝛnamento vir⸗
tutum ſunt pulchꝛi.qui aũt diabolo contige
runt vicioꝝ ſoꝛdib ſunt deturpati.vnde.
Benedicam dñm qui tribuit mihi intel

lectum:inſup et vſq; ad noctẽ increpue

runt me renes mei.

Bñdicã dũm) ſcʒ pr̃em gras ei agendocd

tribuit mibi intellectũ).i.intelligẽtes ad co⸗

Funes quiby diuiduntur hereditatũ poꝛ⸗

gnoſcendũ ereatoꝛ? Alel mibi) membꝛis

meis mihi ↄiunctis (intellectũ quo deũ co⸗
gnouerũt quo ↄtemptis tꝑalibo ſpũalia in⸗
tellexerunt. Vñ.hec eſt aũt vita eterna vt co
gnoſcant te verũ deum ⁊ quem miliſti ieſum
chꝛiſtum.(inſuper).i.de hoc benedicam do⸗

minum ꝙ vſq; ad noctẽ) id eſt vſq; ad moꝛ⸗
tem (increpuerunt me).i.increpauerunt et ꝑ⸗

ſecuti ſunt blaſphemijs et iniurijs. Nam de
increpo increpas.reꝑitur increpaui etincre⸗
pui.increpatũ et increpitum. (renes mei)id ẽ
iudei ex quibus ſcom carnẽ exiui.Et ſic in
ꝓſperis et aduerſis gratias agitet deum be

nedicit. Unde nos iſte verſus inſtruit vt lau

demus deum in donis ſuis et pꝛoſpis et in⸗
ſuper in flagellis et aduerſis.vnde et ſequit᷑

Pꝛol idebã dñm in aſpectu meo ſeme:

mi a dextris eſt mihi ne cõmouear.

¶ Pꝛouidebã dñm in cõſpectu meo ſemꝑjid

cõtinue nõ abſtuli oculum meũ ab eo qui
ſemꝑ eſt ꝓuidens ꝙ in eum poſt iſta tempo⸗

ralia pacta recurremur.(qm̃ a dextris eſt mi-

hi).i.fauens mibi/picius aſſiſtit et pꝛotegit.

(ne cõmouear)aliquo motu inoꝛdinato ex in

ſurijs vel cauſis alijs.ſed vt in eo ſtabilis ꝑ⸗
maneam. Hinc trahe exemplũ quo peccata
vitentur.qui enĩ deũ ſemꝑ acie mentis intue
tur hic neq; ꝓſperis extollitur neq; aduerſis

frangitur nec peccatis inclinatur. In cun⸗

ctis ergo que agimus que loquimur que co⸗
gitamus ſi dñm vt oĩm inſpectoꝛẽ auxiliato
rem iudicem et remuneratoꝛẽ ſemꝑ in cõſpe⸗
ctu nr̃o ꝓuidemus vt neq; amoꝛe neq; timo
re alicuius rei ab eiꝰ voluntate diſcoꝛdemꝰ
erit vtiq; a dextris nobis ne de bono ad ma
lum cõmoueamur et offendamus.

Pꝛopter hoc letatũ eſt coꝛ meum eter·
ultauit lingua mea:inſuꝑ et caro mea re

Tieſee inſeeeeee.
¶ Cꝛopter hoc.i.hmõi aſſiſtentiã et adiuto

rium (letatum eſt coꝛ meum) gaudio interi⸗
oꝛiſet exultauit lingua mea)gaudio exterio⸗
ri qd ꝓrumpit in voce hoc eſt ideo et in cogi⸗

tatio nibo et in verbis eſt exaltatio.hoc eſt ple

na leticia que et coꝛde hilari ꝑcipitur et ala⸗

cri ſermone ꝓfertur. (inſuꝑ)pꝛeter pᷣdictac( et
caro mea) non deficiet in interitu.ſed (requi⸗

eſcet) in ſepulchꝛo ſine putrefactõne ꝑ tridu⸗
um ſepulturecin ſpe) reſurrectõis future.
ſi nos ſpũaliter letamur.et caput nr̃m imita
mur ſpem certam habemus qm̃ ſimul cum
ipſo reſurgemus.vt vbi caput pceſſit etmem
bꝛa ſequantur.et ſubiungit in qua ſp..

△B
„
17 4

AQAQuoniam nõ derelinques aiam meam Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta
in inferno:nec dabis ſanctum tuum vi/ lis. Oꝛalio dauid. Hoc eſt:oo buius pſal-
ere coꝛruptionen. micouenit ſignificato Dauid. i. chꝛiſto adi’n
n ¶ Om non derelinques).i.nõ patieris com cla ſigi voce coꝛpis eius q eſt eccia. Quod
9 muni moꝛe alioꝝ detinericaiam meam qua ergoj dFainlt ſerſ⸗ cum membꝛis bic oꝛat
habeo vt verus homo (in inferno)ſcʒ in im nto lun ilit rc ſed nra neceſſitate. Chꝛi
1 bo ſanctoꝝ patrũ immo et ipᷣa aĩa chꝛiſti baa gichi aoel ideliũ inſtitutio. ſicut eni flen⸗
d tas animas ibi nõ dereliquit(nec dabis ſanæ do Laʒarũ charitatẽ ꝓximi habere nos do⸗
ctum tuum).i.non ꝑmittes coꝛpus meſ ime cuib ita ecllde foꝛmã oꝛandi nobis ppone
pollutum eta te ſanctificatũcviderecoꝛrupti ret. Materla:oꝛatio chꝛiſti tpe paſſionis ſue
4 onem.i. exꝑiri putrefactionẽ vel incineratio⸗ inſtante vel fidelis et iuſti in tribulatõe. In⸗
nem. Et ſic factũ eſt qꝛ aĩa que ad infernum egio⸗nosad gee monere e exemno ſſi
deſcendit vt electos ſuos inde enceret et diaa⸗ rencla in gemerallen ratibo ſemp oꝛare. DSen
bolum ligaret non eſt ibi derelicta ſed redist enn n generali: ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑ⸗-
49 ad coꝛpus die tercia et coꝛpus bñficio diuiæ⸗ mul iſti vel viri fidelis et iuiti in magna
nitatis ſibi ſemꝑ vnite detendebatur ab inei ibulatõne coꝛpis vl aie poſiti petit inde di
neratõne. Imme tnuuuuinitus liberari. Snia in ſpeciali: chꝛiſtus
Neotas mhi feciſti vias vite: adimple· ergo ſcom hoĩeʒ ad pfem oꝛans adiuncta ſi
dies me leticia cũ vultu tuo: delectatões bi voce coꝛꝑis ait.(Exaudi dñe iuſticiis me⸗
. mS nicEHEI EecbeeEam)) nõa meſed a te mihi datam. Juſticia eni
in xtera tua vſq; in inem. vin vocis habet apud deumet tc⸗
. in &. era dia vle! II vim vocis habet apud deum et penetrat ce⸗
i4 ths reſun alenntg wer adimulebis meleti? vyt in oꝛatione iuſticiam ſuam pꝛetendere va⸗
cLia cum vultu tuoyiailumptus de tua ma? egatet nihil niſi quod iuſte conferendum eſt
nifeſta viſione et claritate diuina letaboꝛ( de oꝛare pꝛeſumat et pꝛo iuſticia (intende iq
nrieeg ga eranoe oꝛare pꝛeſumat et pꝛo iuſticia (intende) id eſt
lectatõnes) vite eterne erunt mihiſin dextera diligenter auſculta (depꝛecati er
tmua)poſitocvſq; in finem) oſummantẽ nõ cõ queeſtde malisamonendis rcanendis.
fuſumentẽ.i. eternaliter qꝛ chꝛiſtus aſſumptus non ſolum intendas depꝛecationem meam.
“ ä ſno⸗ Secd et N ee e
nis inerit chꝛiſto homini ſemꝑ et ſine fine.O) Auri 8 perci ationem mogm: noan
5 qz3 et de ſanctis intelligi ſic pᷣt. Notas feci⸗ eih Dioft egtionem meam: non —
ſtiꝑ mec(mihi).i.meis in quibo ego ſum (vi⸗ Auribus Den. H deſt effe l
as vite i. vias humilitatis et oꝑa quibyald er mſiroriee percipe) id eſt perfecte cape non
n. vitam redeant. (adimplebis me.i.m eos in ſennsoets oꝛationem meam) que eſt de bo⸗
futuro(leticia cum vultu tuo) vt nil vltra de nis ſibi et ſuis adhibendis et conſeruandis.
n ſiderent cum te facie ad faciem viderint etin Q:atione inaicnen in labijs do loſis) ꝓ
terim ſunt eis delectatõnes in via huius vi⸗ atam. Dicut eſt oꝛatio illoꝛum qui dicunt
telcin dextera tua i. in fauoꝛe et wiciatõe tug. domine domine et non faciunt voluntatem
11. in dextera tuayi. in fauoꝛe etꝓpiciatõe tua. patris. Uel i lac. .
(vſq; in ſinẽ).i. vſq; ad ↄſũmatõz btĩtudinis Patris. AUel illoꝛum qui aliud petuntet ali⸗
e F. K ſm‚ontia in ud in coꝛde verſant. Labia enim doloſa eſ⸗
eterne. Vel(delectatõnes).i.ſufficientia oĩm ſentſt eralit. enm vololg eil⸗
bonoꝝ delectabiliũ erũt eis (in dextera tun) an dahohiate al :inienrione verba diſcoꝛ
. id eſt in eterna beatitudine vſq; in ſinem) id rent. Deinde ſubiungit quid petit.quaſi
3 ⸗ diceret.hoc peto.,ꝛf
eſt pfecte et ſenp. Oꝛatio e vultu tuo iudici . èò L
Monſerua dñe ſperantes in te ct effice voæ De vultu tuo iudicium meum ꝓdeat:
luntates tuas nobiſcum vt clarificati leticeiaa oxruli tui videant equitatemn.
. reſurrectõis tue mereamur a dextris tuis ce ¶De vultu tuo) qui oĩa videt nec alterius
. omnib ſanctis delectari. er . teſtimonio eget.i.de manifeſta noticia tua.
¶ Oꝛatio chꝛiſti tepoꝛe ſue paſſionis ſiudiciũ meũ pdeati. exeat vel eſſe apareat
j inſtante vel cuiuſlibet fidelis et iuſti poſi ld eſt iudica me em üla q in me reſpicis ⁊ co⸗
. ti in tribulatoõne; Ap̃s. xpi. gnoſcis qͥ nullũ habeo pcẽ̃moculi tui).i.cõ
. R 1tri! igtones Ap̃ PVie gulitio inirgis tuecpidegteamtat) Polc
niner cias mihi ſᷣm eam nõ ſᷣm voluntatem hoim
Paudi Domme in et mihi des remedium. aduerſarijs vero fm
ſRiciam meam: intende depꝛecatio- ſuũ demeritũ. Jam autẽ fac qð peto a te quia
nem mam. iu qui omnia viden. MZMG
☛●

me eraminaſti et non eſt inuenta in me

iniquitas.

„

Pꝛbaſti coꝛ meũ)quod cõſpectui tuo ſem
per patetſet viſitaſti nocte).i.tribulatione.q̃⸗
ſi diceret. coꝛ meum viſitatõne tribulationis
pꝛobatũ eſt:que tribulatio et nox dicitur qꝛ
pturbat: et ignis qꝛ exurit. VUñ ſubditcigne)
cilicʒ tribulatõnis (me examinaſti) ſicut me
talluʒ (et nõ eſt inuenta in me iniquitas)quã

vſtio coqueret id eſt inuẽtus ſum immunis

a peccato. Debent ergo ſancti viri ſemꝑ exa⸗

minare coꝛ ſuum vt ũlud ante oculos dei ſi⸗

ne iniquitate habeant ꝓbatuʒ. Et adeo ſum
ſuſtus et ſine iniquitaatt.

t nõ loquatur os meum opera hoim:

Pter verba labioꝝ tuoꝛũ ego cuſtodiui

ꝓYigas duras.

¶Tit non loquatur os meum oꝑa boĩm)id

eſt vt nõ aliud ꝓcedat de oꝛe meo qᷓ; quod ad
gloꝛiam et landem tuã ꝑtinet nõ ad oꝑa bo⸗
minum que pᷣter voluntateʒ tuam faciunt.i.
vt nihil niſi tuum loquar et in lingua non
peccem quod eſt ꝑfectoꝛum.vt dicit Ambꝛo
ſius. Nõ mediocre ꝑiculum eſt cum habeas
tanta eloquia dei et oꝑa que fecit illls pꝛeter⸗
miſſis loquaris et andias que ſeculi ſunt.Et
q;uis ita innocens ſim tamẽꝓpter verba la
bioꝛum tuoꝝ)ſcʒ mandata et cõſilia cõplen⸗
da(ego cuſtodiui vias) tribulationũ vel vir
tutum et bonoꝛum oꝑm (duras)ſcʒ nolenti
bus ſʒz ſuaues volentibo. Eter

*

Merfice greſſus meos in ſemitis tuis:

yvt nõ moueantur veſtigia mea.

Perfice)vſq; in finem qnia a deo eſt inci⸗
pere ⁊ a deo eſt finire.(greſſus meos).i.ope⸗
rum meoꝝ actus( in ſemitis tuis).i.in perfe
ctoꝛum mandatoꝝ tuoꝛuʒz artis et anguſtijs
vijs (vt veſtigia mea).i.imitatoꝛes mei qui⸗

bus eſt impᷣſſa foꝛma iuſticie(nõ moueãtiæ)

a te vel a me. Bene ſiquidẽ ſequax pergit vbi

lterum de exauditone.et ideo ſicut ↄſueuiſti

(inclina aurem tuaʒ)ſcʒ miſcðie et clementie
(mihi) humili ſicut medicus egroto.(et exau

di)ad effectũ ꝑducendo (verba mea) quibus

loquoꝛ ad te oꝛando. hec ſcʒ

₰

antes in te.

et ne vileſcant miſcdðie tue ⁊ minus amentur

Tu dico(qui ſaluos facis ſperantes in te)nõ

pᷣſumentes de ſe. Mira ſunt et noua que in
carne chꝛiſtus geſſit que iudei mirati ſunt ſʒ
credere noluerunt et quotidie mirificat dñs
miſcðias ſuas ex iniuſto iuſtum faciendo.

pupillam ocui.

A reſiſtentib. vextere tue cuſtodi me: vt

Oiriſca miſcdias tuas: qui ſaluos fa⸗
cis ſperantes inte.
¶ Miriſica miſcias tuas)i.innona et fae
eas nouas ac mirabiles circa me ꝙ boĩes ad
mirentur eas. Mira eni ſunt que noua ſunt

— — —

reſiſtentibo dertere tue). i. ab impijs qui
reſiſtunt ꝓtectõni tue et fauoꝛe quo mibi ſa⸗
ues:ſeu quem mihi facis et oſtendis.(cuſto⸗

di me)ab omi occaſione leſionis. ne iniuſti⸗

cia iuſticiã pꝛemat.nequa obuians tentatio
me frangat vel ſeducat(vt pupillaʒ oculi).i.
ita tenere et diligenter ſicut bõ cuſtodit pu⸗
pillam oculi ſui qui diligenter cuſtoditur qꝛ

*

nil tam diligitur. ita ꝙ nõ poſſint mibi noce

re vel finaliter pꝛeualere.

cie impioꝝ qui me afflixrerunt.

nimento charitatis et miſericoꝛdie tue ( ꝓte⸗

ge me) vt gallina pullos (a facie)id eſt ab in⸗

ſtantia ct infeſtatõne(impioꝛum)ſcilicet de⸗

monum etmaloꝛum hominuʒ( qui me affli⸗
xerunt perſequendo. Miſericoꝛdia qua gra
tiam impendit et charitas que gratiam im⸗

penſam cuſtodit: ale dei ſpirituales ſunt qui⸗

bus nos pꝛotegit quia ab eſtu refrigerant vi
cioꝛum et ab afflictõne temꝑant impioꝛum.

Et ſubiun git quõ afflixerunt..d.

— —. E

Sub vmbꝛa alaruũ tuap ptege me: a faa

Dub vmbꝛa alarũ tuarum) id eſt ſub mm

ille qui exemplũ pꝛebet rectus inceſſerit. AUel niniel mei diam meg rt.
(vt nõ moueantur veſtigia mea) recedendo a Frumlelmheid n men circſſcſederunt:
vreritatis via.neq; enĩ ſufficit ꝑfecta agere ni eſ aeiaſf. locutum
. ſcs:ingat m is irmiier Emancrr. Dgnmtet mergigmmmeiyt e ponsdo t?
. Ego clamaui qm eraudiſti me eus:in, pꝛo toto (circundederũt diuerſis tentationi
clina aurẽ tuã mihi et exaudi vrba meg. bus conſilija et machinationiby querentes

Ego clamaui) nunc et valida intentõne pᷣ
ces direxi.(qm̃ exaudiſti me deus) alio tem⸗
poꝛe.q.d.exauditio pꝛioꝛis clamoꝛis inui⸗
tat me ad iterandũ clamoꝛẽ.et ex boc ꝙ au⸗
diſti me auſus ſum inuocare te habẽs ſpem

vitam meam tollere et me ꝑdere (adipem ſu⸗

um).i.viſcera miſericoꝛdie( ↄcluſerunt) i.in
tus clauſerunt omnino erga me. pꝑſequen⸗

do me abſq; vlla miſcðia.et obſtinate(os eo

rum locutũ eſt ſuꝑbiam) cõtra deũ et pximũ.

it Quidam cogitant ſuperbiam. quidam lo⸗ cleſiacdiuide et ſeꝑaceos)ſcʒ malos ſᷣm moꝛ
nie quuntur.quidã faciunt.quidam alijs ſignis res et merita(cin vita eoꝝ).i.qᷓ; diu viuunt ne
u expꝛimunt et nõ eſt aliqd membꝛũ in hoĩie in poſſint nocere bonis.et poſtea etiam diuide
dus quo nõ regnet quandoq; ſuppbia. eos ſ̃m loca. qꝛ (de abſconditis tuis).i.pec⸗
Pꝛoijcientes me nũc circudederũt me: calis que deus nõ nouit per apꝛobatõem ſſz
1 oculos ſuos ſtatueruũt declinare in terr ꝓhibet et que tanq; tenebꝛe abicondunt᷑ a un
.— ¶ Pꝛoijcientes me).i.tentantes me pijcere mine veritatis tuecadimpletus eſt venter eoo
ſe ab omni bonoꝛe et bono ſpũalicnũc circun⸗ rum).i.ſaciata eſt carnalitas et deſideriũ eo⸗
l decderunt me)tendentes inſidias circũquaq; rum vel plena eſt memoꝛia eoꝛum vt obliui⸗
un ne poſſim euadere.qꝛoculos ſuos)ſcʒ coꝛꝛ ſcantur domiinnm.
uur dis.i.ↄſideratõnem et intentionẽ (ſtatuerũt) Saturati ſunt filijs: et diuiſerunt reli-
no id eſt deliberauerũt et firmauerũt:quaſi ex p guias ſuas paruulis ſis.
poſito(declinare det flectere (in terrã).i.in iſta Dalurati ſunt fuijs).i.oꝑibus malis qꝛ
tß terrena nõ leuare ad deum et celeſtia nõ atten ſatiſfecerũt ſibi in pꝛauitatibo ſuis. O ꝑa eni
is dentes ſpñalem iacturam ſed vtilitatem ter⸗ dicunt filij:et ſicut bona opera filij boni. ita
. renam quia non habendo reſpectũ ad deum mala mali et ita ſaturati ſunt ꝙ diuiſerunt)
ſed quaſi auertendo ſe ab eo plus timebebät et dereliquerũtreliquias ſuas) ſcʒ peccatoꝝ
. gere cꝑalia q; eteern. et maledictois paruulis ſuis). i. poſteris eo⸗-⸗
— BGuſceꝑerũt me ſicut leo patus ad pꝛe/ rum imitatoꝛibus quia traducũt ea ad poſte
dam:et ſicut catulus leonis habitans in ros. ita illi ſaciati ſunt immundicia. Sʒ qꝛ
P Suſceperũt me).i.ſuſcipere auide conati allectnanf oꝑa noſtrep Nienus eeek citia vt
„ ſunt et parati ſunt(ſicut leo paratus ad pꝛe⸗ Ego Krtncſers valeannu ubiungit.
4 dam y.i.aperte me ꝑſequentes cũ magna cru Cg aut in iufticia appare conſpectui
4 delitate. (t ſicut catulus leonis babitans in tuo:ſatialvꝛ cum apparuerit gloꝛia tua.
5 abditis).i. in abſconditis ⁊ inſiſtens inſidiiss ¶Ego auũt) potius (in iuſticia)quod eſt mã⸗
quuia cum hoc etiã latenter et ſidioſe me ꝑſe⸗ data tua adimplereapparebo ↄſpectui tuo)
quuntur. Mos eſt eni malis vota ſua tege⸗ id eſt in pnñᷣtia tua nũc ꝑ gratiam tuã iuſte vi⸗
re.vt latenter poſſint ea ꝑficere qm̃ qui male nendo.et ſatiaboꝛ)in futuro celeſti refectõne
1 agit odit lucem. Sʒ tu qui diſſimulando vi et repleboꝛ omni gaudio vel eo quod nunc
deris doꝛmire ⁊ iniquitatẽ hoĩm nõ curare. deſidero.Qui enĩ nunc eſuriunt et ſitiunt iu
2 Exrurge dñe pꝛeueni eum et ſuplanta ſticiam tunc ſatiabunt ea um apparueru et
, cum: eripe aiam meã ab impio, frameam manifeſtabit ſanctis (gloꝛia tua) eterna que
tuam ab inimicis manus tue. ſatiat appetitũ humanũ eo ꝙ ibi cõſequitux·
eCS nie e bonũ inſinitũ. Felices qui pnñtium delitiarä
e⸗ ¶Erurge)o (dñneꝑ oſtenſionẽ tue potentie vanitati ohijſti moretir i ihj ſatiarr·
„ lIſpꝛeueni eum).i.eos ſcʒ impium et ſuos a ſi et vanitatũ obliti merebunt ibi ſatiari.
peeuen . eos cz linp ¶ Monuerte dñe oculos coꝛdis %

mili currentis nead oplement voluntatis nfi ad cernendũ tui iudicij veritatẽ vt dum
ſue ꝓcedant ſet ſuplanta.i.vecipeceum) a ſi hicigne ſpũali pbamur de tuis ineternũ cõ⸗

mili luctantis.i.ſubuerte eos et deijce ineffi S e ee e
- . ectibo cũ fr .
caces faciẽdo et a ſuo poſito fruſtrandoceri⸗ hectib⸗ ui fructu iuſticie ſatiemur. Per d.

pe)et liberacanimã meam.i.me (ab impio) ¶ Vox chꝛiſti et eccleſie gratias agen/
z diabolo vel homine malo⸗ frameam tuã) tis ꝓ ſua liberatõne de oĩm inimicox ſu⸗
4 idd eſt gladiũ ſeu poteſtateʒ et potentiã quam oꝛum multiplici liberatõe. ps. xvij.
Deldiſti eis.quia a te acceperũt qua abutun²²⸗:⸗: Wi οng
. mr pꝑſequendo bonos erue ⁊ aufer ab inini ) Aliga te Ddomine Hr
S cis manus) et viriutis (tue) qꝛ aduerſantur Foꝛtitudo mea: dñs firmamentum —
1 mepotentititeWk memneu ⁊ refu giũ meũ ⁊ liberatoꝛ meꝰ .
Dñea paucis dᷣ terra diuide eos in vi / ¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Zitu us
eop:et de abſconditis tuis adimple/ bic eſt. In finẽ verba cantici huius. ⁊c. Id
tus eſt venter eoum. eeſtt verba cantici buius ſcilicet de his vnde
¶Dãůãce a pancis).i.inſtis et electis qui puu-⸗ bhabendum eſt canticum id eſt delectatio et

ci ſunt compꝑatiue. Multi enim ſunt vocati leticia ſunt attribuenda Dauid.id eſt manu
pauci vero electi. (deterra) viuentium ſcʒ ec foꝛti chꝛiſto ſcᷣm caput et ſecunduʒ coꝛpus

eius.i.eccleſiam puero pꝛopter puritatem et
obedientiaʒ domini id eſt dei pacris. Dauid
dico fideles ſuos in finem dirigenti id eſt in
ſummum bonum que verba locutus eſt in⸗
terna ſua locutõne chꝛiſtus totus ſcilicet ca⸗
put et coꝛpus.domino id eſt ad bonoꝛeʒ do
mini patris in die id eſt pꝛo die vel in die id
eit in conſideratione illius diei ſcilicet reſur⸗
rectionis chꝛiſti qua die eripuit eũ id eſt chꝛi
ſtum. ſcòm caput et coꝛpus. dominus pater
de manu ſaul id eſt de poteſtate moꝛtis chꝛi⸗
ſtum in re et membꝛa in ſpeet tandem eripi⸗
et in re et de manu omnium inimicoꝛum ſu⸗
oꝛum id eſt de poteſtate iudeoꝛum ſᷣm caput
et de poteſtate demonum ſᷣm coꝛpus et mem
bꝛa. Et bene ſaul ꝑſecutoꝛ dauid moꝛs dicit᷑
que ſola nos ꝑſequit᷑.niſi eni moꝛtales eſſe⸗

mus nihil nobis facere poſſet inimicus. Et

ꝓ hac ſpũali liberatõe totus chꝛiſtus agens

. „ .

gras deo dixit: que ſequunt᷑ in ps. Qui ergo
ſupꝛa ꝓ liberatõne obtinenda oꝛauit nũc ꝓ
ea obtenta gras agit. Materia:gratiaꝝ actio
de multiplici liberatõne ab inimicis et ꝑicu⸗
lis. Intentio: ad gratiaꝝ actionẽ monere ꝓ
hmoõi liberatõe. Snĩa in generali ꝓpheta in
iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti ⁊ eccleſie gratias
agit ꝓ ſua multiplici liberatõne tam a tenta⸗
tionibo varijs qᷓ; a ꝑſequentibo inimicis foꝛ⸗
tiſſimis. Pſalmus iſte multa ↄtinet ſacramẽ
ta et diuerſa eccleſie tꝑa.Ea aũt que pᷣmo hic
ponunt᷑ pñjt indifferenter in voce chꝛiſti ſeu
eccleſie accipi et ad vtriuſq; ꝑſonam referri.
Snia in ſpeciali: de ſpũali ergo liberatõne

cchꝛiſtus integer gras agens ait.(Diligã te

due)qui dignus es om̃i dilectõne qꝛ es(foꝛ⸗

titudo mea)effectiue ſcʒ ꝑ quẽ ſum foꝛtis ad

reſiſtendũ aduerſarüjs. ad exercenduʒ bona.

ad tolerandũ mala et expugnandũ tentamẽYYę

ta. Deinde mutans ꝑſonã de eo hoĩbo loqui

tur. d. (dñs)eſt firmamentũ meũ) ꝑ quẽ ſum

tutus habens in eo firmum fundamentũ ge

ventis tentationũ mouear.i(et refugiũ meu)

ad quẽ refugio ab om̃i pꝛeſſura ne in ꝑiculis

eream (et liberatoꝛ meus)a cõfoꝛmitate ma

loꝛum et ptãte inimicon.
Deus meus ad

toꝛ meus yet cooperatoꝛ in bono(et) ideo(ſpe

rabo)et totã ſpem ponãin eum)ꝑ quẽ ſalua⸗

boꝛ in futuro et nõ in aliuʒ. Hoc diſtat inter
deum et dñm ꝙ deus nomẽ eſt nature:ſed do
minus nomẽ eſt officij. Illud ꝑtinet ad ma⸗
ieſtatem et dignitatẽ que ipᷣe eſt:hoc ꝑtinet ad

diutoꝛ meus: et ſperabo

¶ Deus mens)qꝛ me creauit ex nibilocadiu

ptatem et dominiũ qð in nobis exercet. Ibi
oſtendit᷑ nobis quid amemus: bic autẽ quid
timeamus.in vtroq; qͥd credamus quid ſpe
remus quid amemus. JM

Pꝛotectoꝛ meus et coꝛnu ſalutis mee:

et ſuſceptoꝛ meaauus.
¶ Pꝛotectoꝛ meus)a cõuentu malignantiuʒ

tanq;ᷓ ſcutũ qꝛ me ꝓtegit ↄtra inſidias ⁊ de⸗

fendit a malis (et coꝛnu ſalutis mee).i.firma
ꝓpu gnatio ad ſalutẽ et celſitudo ſalutis ad re
pellendos et diſſipandos inimicos meos foꝛ

tes. Sicut enĩ coꝛnu eminet ita ipᷣe eſt emi⸗

nens nr̃a ſalus. Loquit᷑ ſᷣm ſilitudinẽ ſum⸗

ptam de animalibo coꝛnutis que coꝛnu ſalu⸗

tem ſuam defendunt. (et ſuſceptoꝛ meus)me
tanq; medicus infirmũ ſuſcipiens ad ſanan
dum.et ideo nõ ingratus.

+☚

Taudans inuocato dũm: etab inimicis

.

Laudans)nõ meſʒ dñm ꝓ cuaſione ma—

loꝛum et adoptõne bonoꝝ et nõ meã gloꝛiaʒ
ſed dñi querens (inuocabo dñm)ad ꝑſeuerã⸗

dum (et) ſic (ab inimicis meis)omnibo ſcʒ vi
ſibilibus et inuiſibiliba (ſaluus ero)ꝑ ſuum

adiutoꝛiũ qꝛ mihi nocere nõ poterunt.Ecce

quanta eſt vtiluas landare deũ. Si eni et in

ꝓſperis et in aduerſis deum toto coꝛde lau⸗

daueris nullus poterit tibi nocere inimicꝰ.

Et meriio ab inimicis ſaluari deſidero qꝛ.
Circundederunt me doloꝛes moꝛtis:et

toꝛrentes iniquitatis ↄturbauerũt me.
¶CLircundederũt me) vndiq; doloꝛes)non
de rebus mundi ſedmoꝛtis).i.inſidie inimi

coꝛum quibo ſatagunt me ad moꝛtẽ trahere
qui et ꝑ inuidiã dolent me viuere.ſ(et toꝛren
tes iniquitatis).i.trãſitoꝛi impetus iniquo

rum et pſecutõnes malitioſe cum impetu ve⸗

nientes ſicut inundatõnes toꝛrentiũcõtur⸗
bauerunt me)toꝛrendo et egerũt vt me ↄtur⸗
barent nam fecerunt me pauere ac triſtari et
meſtum eſſe. .

Doloꝛes inferiid eſt doloꝛes inuidie que
ducunt ad infernum ſicut inuidia diaboli
ducta eſt moꝛs in mundum (circũdederunt
me)qꝛ erant in circundantibo me ex om̃i ꝑte
(occupauerũt meyet pᷣuenerũt ad nocenduʒ

mihi (laquei moꝛtis).i.deceptõnes inimicoꝝ
quas tendebant vt caperent me ad moꝛtẽ ſi⸗
cut auis capit᷑ laqueo. Sed qꝛ in anguſtijs

et ꝑiculis eſt recurrendũ ad auxiliũ diuinuzʒ

magis q; humanũ ſubiungit.

4 —

N
4 In tripulatone inuocam oñmet ad de · Inclinauit celoset deſcendit: et caligo
um meum camaim. ſihpedibus euiuus.
ne ¶In hac tatactribulatõe) et neceſſicate meꝝ ¶Inclinauit celos). i. erinaniuit et humili
et pꝛeſſuracinuocaui cotis viriba (oñm) ad auit ſe verbũ vt ſpter hoĩm infirmitatẽ car⸗
ſutoꝛem qo eſt vnicũ inter mala remediuz (etc nem ſumeretcet deſcendit ad nos venit et ita
ii ad deũ meum)nõ alienũ (clamaui) valide qd etiã humiliauit celeſtia ſubdens angelos hin
Pe plus eſt q; inuocare qꝛ notat intentionẽ in mane naturec et caligo).i.diabolus q hoĩm
m uocatõis. Si ergo te circundãt doloꝛes ⁊ li⸗ mentes obnubilat eſt ſub pedibo eiu s)et dñi
d quei moꝛtis et inferi ſi ꝑturbatões iniquita⸗ ptãte calcat᷑ qꝛ vñ humilis in carne appamnit
en tis: intus in coꝛde inuoca dũm ⁊ toto coꝛdis inde pꝛincipẽ tenebꝛaꝝ oĩmoda ſubiectõe p⸗
N. affectu clama ad deũ tuũ et eripiet te de omi ſtrauitet eccleſie ſue pſternendũ dedit.

tribulatõne. vnde ſubditur.

Et aſcendit ſup cherubin et volauit: vo

Et eraudiuit de templo ſcõ ſuo vocem lquitſuper vennas wnto⁰n.
c meamet clamoꝛ meus in cõſpectu eius Et)ipᷣe qui deſcenditſaſcendit ſuꝑ cheru⸗
n introiuit in aures eus. din qs interptatur plenitudo ſcientie:iocm
i AIEt exaudiuit de templo ſcõ ſuovocẽ meãs) . modũ ſciẽtie excedit. ꝙ caro paſſa ſic eſt exa

id eſt de celo qð eſt templũ gloꝛie dei vel de
coꝛde meo in quo deꝰ habitat (et clamoꝛ me⸗

tata (et volauit) qꝛ dilectoꝛibi ſuis ſe incõpꝛe
henſibilẽ oſtendit ne coꝛpoꝛeis imaginib cõ

wH us).i.deuota oꝛatio qui eſt in ↄſpectu eius, pꝛehendere querãtvolauit) dicoſ ſuꝑ pẽnas
ay id eſt quẽ nõ coꝛã hoibo ſʒ coꝛã deo intus in ventoꝝ). i. ↄtemplationẽ aiaꝝ qꝛ incõpꝛe⸗
ni⸗ 2ſcientia habeo qui nõ tam vocis eſt q́; coꝛꝝ henſibilitas eius ſuꝑat virtutes aiaꝝ quib⸗
G dis qꝛ mentis nr̃e deſideriũ clamoꝛ eſt in cõ⸗ ſead deũ ↄtemplandũ in altũ attollunt nul⸗
n ſpectu dei(introiuit) a ſili fidelis nuncij (in lus eni intellectus pᷣt ad eum attingere.
a aures )potentie ⁊ clemẽtieceius) hoc aũt mo⸗ Et poſi uit tenebꝛas latibulũ ſuũ.in cir⸗
4 do andit q tgeaduentus chꝛiſti pdicantib füitu us taemaculum eius:tenebꝛo⸗.
Saltolle. ngtir onneg en 11, 1 aua in nubibus aeris.
. Comota eſtet contremuit terra: ſunda ,/ ¶Etpoſuit tenebꝛas latibulũ ſuũ ſcʒ obſca
menta montiũ cõturbata ſunt et cõomo⸗ ritatẽ acramẽtoꝝ in quibo ipᷣe lateret nec ſu⸗
84. ta ſunt:qm̃ iratus eſt e ii. os deſeret. latunit enĩ diuinitas in carne remiſ
Ne ¶ Coõmota eſt intus ad penitentiaʒ (et) poſt ſio peccatoꝝ in baptiſmo. chꝛiſtus in altari
Non H ctiãccõtremuit)extra ꝓ peccatis audito ꝙ; fu ſub panis ⁊ vini ſacramẽto. et qᷓ;u is lateat tũ
nmn turum eſſet iudiciuʒ (terra).i.peccatoꝛes ſeu (in circũitu eius tabernaculũ eius).i.creden
ge terrena carnaliũ coꝛda(fundamẽta montiũ) tes in quibo hoc tge habitat et militat ambi⸗
ren ia eſt diuitie quiby innituntur ſuꝑbi et falſa unt eum et adherent ei nec tñ vident eũ aꝑte
do. ſpes mundicↄturbata ſunt et cõmota ſi unt) i. P ſcripturas veteres.qꝛ ctenebꝛoſa aqua in
1e lublata vt iam ſpes mundi nõ habeat firma⸗ nubib⸗ aeris).i. obſcura ſcientia et doctrina
u⸗ mentũ in coꝛdib hoĩm. ſpes enĩ mũdi abijt eſt in ꝓphctis quia terrenis eleuati inferioꝛi⸗
un quã deus odit.(qm̃ iratus eſt eis).i.qꝛ inno bus ↄpluũt verbũ dei. Sed lux vera has te
fic tiuit eis ira dei ſuꝑ ſe ventura ſi nõ mutarena noabꝛas illuminauit. quia ”ÿ”MMV8ꝛ
mr. Eticg. HHeefulgoꝛe in aſpectu eius nubes tran
bu Alſcendit fumus in ira eius: et ignis a fa ſerunt: grando et cauones ignis.
n⸗ cie eiꝰ exarſit: carbones ſuccẽſiſũt ab eo. ¶ Pꝛefulgoꝛe)i. a claritate qui eſt in ↄſpe⸗ .
ne. Aſcendit fumus.ilachꝛymoſa 2bunctio ccu et manifeſtatöe (er?) qua manikfeſte ↄſpici ðUMUUW
l et depcatio penitentiũ. Fumus enĩ lachꝛy⸗ tur nubes)nõ yeteris ſʒ noui teſtamenti ſcʒ ;.
mas ꝓuocat ⁊ in altũ aſcendit.(in ira eiusi. apli vicinius eũ ptẽplantes et diuino lumĩie
in ↄſideratõe ire eius cũ nouiſſent quid mi⸗ abeo illuſtrati. Uel (p fulgoꝛey i. pꝛeſulgide
0 netur deus (et)poſt pniam( ignis) charitatis vt ſit vna dictio penultima etiã ꝓductac nu⸗
4 et amoꝛis ſa facie).i.noticia eiusexarſitet ar bes )in ↄſpectu eiꝰ exiſtẽtes trãſierunt) de iu
n dere cepit et ita (carbones).i.peccatoꝛes tene deis ad gętes et ipᷣi facti ſuntgrando) obiur
ſ bꝛoſi et frigidi ꝗc deſperatõe extincti et moꝛ⸗ gando et dura coꝛda feriendo (et carbones
⸗ tui(ſuccenſi ſunt ab eo)ſcʒ igne ad amoꝛe? dei ignis) hũana coꝛda fidei et charitatis ardo⸗
et rurſus reuixerint.Et qͥ oꝛdine et quõ hec re inflãmando et alios ſuo exemplo et verbo
ſacta ſunt demonſtrat᷑ cum dicitu· dad amoꝛem dei accendendo.
4 . *

Et intonuit de celo dñs: et altifſim de
dit vocẽ ſuã:grando et carivnes ignis.

¶Et intonuit)minis q̃ ſunt de penis eter⸗
nis.i.ſonuit(de celo.i.de pᷣdicatoꝛibo(dñs)
qui loquit᷑ in eis (et altiſſimus dedit vocẽ ſu⸗
am)ſuauem ſcʒ ꝓmiſſionis que eſt de pᷣmijs
eternis:tanq; (grando ⁊ carbones ignis)vtõ

Ipſa eni apłoꝝ pᷣdicatio nõ tam aplica erat

qᷓ; dñica qꝛ ipᷣe in eis loquebat᷑. Juxta ergo
capacitatẽ audientiũ modo minando ⁊ terrẽ⸗
do intonat dñs modo ꝓmittendo ⁊ demul⸗

cendo dat vocẽ:modo vt grando ↄtundens

modo vt ignis accendens.
Et miſit ſagittas ſuas et diſſipauit eos:
fulgura multiplicauit ⁊ cõturbauit eos

IEad boc faciendũcmiſit ſagittas ſuas)

ſczʒ pᷣdicatoꝛes pennis virtutum recta itinera
tranſuolantes et coꝛda pungentes (et diſſipa
uit) vel diſperſit (eos) ad quos miſſi ſunt vt
alijs eoꝝ eſſent odoꝛ vite in vitaʒ alijs odoꝛ

moꝛtis in moꝛtẽ.(fulgura multiplicauit).i.

miracula choꝛuſcãtia in coꝛdibo auditoꝝ et
ſtupidos reddentia (et ↄturbauit eos) bona
ↄturbatõe ſcʒ ad penitentiã.vñ ſubdit.

Et apparuerũt fontes aquax:et reuela/

5 ſi unt fundamenta oꝛbis terrax.
t

Etapparuerũt) auditoꝛibocfontes aquaꝝ)
ſalientiũ in vitã eternã.i ꝓfunditates ſcriptu
rarum.ſeu vetus et nouũ teſtamentũ que ni⸗

mirũ ſpiritales fontes ceteros ex ſe ſcriptura
rum riuulos emittũt.(et reuelata ſunt funda

menta oꝛbis terraꝝ).i.reuelati ⁊ intellci ſunt

ꝓphe qui ante nõ intelligebant᷑. ſuꝑ quos edi
ficatur oꝛbis terraꝝ credens dño.i.eccia vni

verſalis que de toto oꝛbe colligit᷑ cuius fun

damenta ſunt ꝓphete qꝛ ꝑ ipos fun data eſt fi
des.Et hec oĩa facta ſunt

Alb increpatõne tua dñe:ab inſpiratõne

rr

ſpiritus ire une.

crepantec(ab inſpiratõe ſpũs ire te).i.ſancto
ſpũ incutiente eis timoꝛẽ ire tue. Vel incre⸗

pationẽ et inſpiratõʒ accipit chꝛiſti pꝛedica⸗

tionem:qꝛ ꝑ pꝛedicationẽ increpabat pecca⸗

toꝛes vt pniaʒ agerent: et inſpirabat vt iram

futurã timerent.Et bene poſtqᷓ; dixit incre⸗
ariont adiunxit inſpiratõeʒ.tũc enĩ vtiliter
foꝛis increpamur qñ inſpiramur intus vt ti
meamus. Deinde loquit᷑ eccleſia vbi oſten⸗
ditur quo oꝛdine iſta ſunt facta.
Oiſit de ſummo a accepit me: et aſſum
pſit me de aquis multis. .

8

iſit deus pater ſiliũ (de ſummo).i. de

A increpatoͤne tua diie) intus te eos iſt⸗

cit qm̃ voluit me.

beniuolentia et gra.

eelo vel de ſinu ſuolet accepit me ecciaz ſpon

ſam. (et aſſumpſit me) in hereditatẽ vocãdo:
(de aquis multis).i.de multitudine ꝓploꝝ.
qꝛ ex multis ꝓplis me inſtituit. Uel Miſu)
ſpm̃ ſanctũ qui eſt donum de alto( et accepit
me)quaſi fu gitiuã ꝑ gr̃am iuſtiſicantẽ vel ꝓ
ſicientẽ cet aſſumpſit meyextrahẽdo( de aqͥs)

id eſt vicijs (multis in altitudinẽ virtutis et

Eripuit me de inimiciſ meis foꝛtiſſimis

et ab his qui oderũt me: qm̃ confoꝛtati
ripuit)et ſaluauit (me de inimicis meis

foꝛtiſſimis).i.de vicijs que ſuꝑ om̃es inimi⸗

cos nocent.(et ab his qui oderũt me).i.exte⸗
rioꝛibo inimicis ſcʒ demonibo ⁊ malis hoĩbo:
et neceſſe erat qm̃ ↄfoꝛtati ſunt ſuꝑ me)robo
re et ptãte. Sunt inimici foꝛtes ſcʒ hoĩes et
maxime ꝓpinqui.qꝛ inimici hoĩs domeſtici

eius.Foꝛtioꝛes ſcʒ demones.qꝛ non eſt ptãs
ſuꝑ terrã que ei cõꝑetur. Foꝛtiſſimi ſcʒ vicia

carnis qꝛ nulla peſtis efficacioꝛ ad nocendũ
qᷓ; familiaris inimicus.
Pꝛeuenerũt me in die afflictönis mee:
et factus eſt dñs ꝓtectoꝛ meus.

tium pꝛioꝛes mihi nocere volẽtes(in die af⸗

flictionis mee)id eſtin tempoꝛe tribulatõnis

et perſecutõnis quo me ſua perſecutõne affli⸗
gebant (et factus eſt dñs pꝛotectoꝛ meus)et

auxiliũ ↄtra miſerias et voluptates ꝓtegens
me ne ſuccumberẽ.ipᷣe enĩ cum ſuis eſt in tri⸗

bulatõne eos ꝓtegendo et liberando aliqñ in
coꝛꝑe aliqũ in aĩa aliqñ in vtroq; ꝓut videt

neceſſitatib et vtilitatibo hoĩm expedire.
Et eduxit me in latitudinẽ: ſaluũ me fe⸗

t) qꝛ carnales pa lebar anguſtiast edu⸗

xit meſde anguſtia tribulatõis carnis(in lati

mudinẽ)ↄſolatõis ſpũalis ſcʒ fidei et charita⸗
tis vt diligerẽ etiã inimicos.Per mala enĩ di
latat deus charitatẽ et ꝑ ſeuitiã maloꝝ eccle⸗

ſia creſcit numero et merito.(ſaluũ me fecit)
vocando ad fidẽ et dando ꝑſeuerantiaʒ(qm̃

voluit me).i.qꝛ placuit ei. Hoc eſt gratis me
elegit nullis pᷣcedentibo meritis ſed ſola ſua

₰

Et retri buet mihi

dñs Fm iuſticiã meã:

erm puritatemami mearü retribuet

Pꝛeuenerũt me)ſcʒ inſidijs a ſeculi curk

¶ Ety)poſt (retribuet mihi dñs) gram ꝓ gra
hic in pñti(ſm iuſticiã meã.i.ᷣm meritũ bo
ne volũtatis et fidei quã immiſit ꝑ miſcdᷣias

— — — — J—

or väyt vellem bonum. (et bᷣm puritatẽ mannum rum eius qꝛ ipᷣe aſpicit quicquid hõ in man Dð
6o meaꝝ).i.ſᷣm innocentiã meoꝝ operũ bonoꝝ datis dei oꝑatur. Ael retribuet illud qð eſt
. que fides ꝓmeruit (retribuet mibi)qui dedit in ↄſpectu eius ſcʒ eierna que hoĩes non vi⸗
iih vt facerem hoc addit ne quis putet ſufficere dent ſed ſolus deus. Supꝛa er go dixit ſibi
Ni bonã voluntatẽ ſine oꝑibo cum habeat copi- ꝑſeuerantia retribuendã in pñti ꝓ ſide ⁊ cha
y am bñ oꝑandi. Pꝛimo ergo fidẽ et charitat tritate et bonis oꝑibus.ic dicit etiã aliud in
gratis deus pᷣſtat deinde ꝓ illis et oꝑibus exr futuro ꝓ eiſdem et ꝓ ꝑſeuerante longanimi⸗
ieg illis puenientibus quaſi ꝓ meritis retribuet tate ſibi retribuendũ.Et qꝛ dixerat de iuſti⸗

hic ꝑſeuerantiã ⁊ alia bona. vñ ſubdit. cia oſtẽdit quõ habeat᷑:ſalubꝛiter nos infoꝛ⸗

ni Quia cuſtodiui vias domini:nec impie mans et admonẽs ꝙ ſocietas bonoꝝ ſu appe
n eſſi a do mno enga maloꝝ vero fu gienda. etd.
c4— O cuſtodiui vias dñi).i.pcepta eiuset ¶Cum ſancio ſanctus eris:et cũ viro in
latitudinẽ bonoꝝ operũ ꝑſeuerando ſeruaez nocente innocens ereis.
s uicnec impie geſſi a deo meo) recedendo.id ¶ Qum ſancto)ſcʒ qui ſancte viuit(ſanctus ðDW
mi⸗ poſtq; ad ulũ bene oꝑando acceſſi ab illo pꝛa eris)qꝛ ꝓpter eius ſanctã vitã ⁊ exepla ad ſan ð
de⸗ ue viuendo nõ receſſi. Sic vtiq; ad deũ dire cta oꝑa exercenda ꝓuocaris:et ſic etiã ſctũs ðDW
N cta debent eſſe nr̃a itinera vt vltra nõ ſint ad eris. (et cũ viro innocente) qui malũ alijs nõ
e. Pa diate oꝑis diſtoꝛta. Et boc vtrũq; ideo facit et vitam ſuamvicijs non coꝛrumpit(in
4 hbabeo q: cõſideraui iudicia dei que ad cuſto nocens eris) nulli nocendo et a vicijs abſti⸗
chi diendam iuſticiã et euitandã impietatẽ vtile nendo.Tria notat bic genera bonoꝝ ſcʒ ꝑ⸗
N eſt penſare. vnde ſubiun git ffectõnis cum dicit.cũ ſcõ ſcũs eris.ꝓficien⸗
u OAñm̃ oĩa iudicia eius in ↄoſꝑectu meo: et tes cũ dicit.et cũ innocente innocẽs eris. In
H iuſticias eius nõ repuli a me. cipientes cũ ſubdit.et cũ electo electus eris.

Dñm̃ om̃ia iudicia eius) tam pᷣſentia q; fu- etpᷣmittit qð dignius eſt de his tribo qꝛ in ele

turacin ↄſpectu meo ſemꝑ ſunt et mihi pla⸗ ctione notatur pparatio. in innoceètia gra in
cent queſe ntencdho ac eleucrat remplate pfft,i. in ſanctitate gloꝛia in futuro.
ni cõſidero et apꝛobo quoꝝ quedã ſunt in pnti Et cum electo electus eris:et cum ꝑuer
calaceaiganor alanmnes van⸗ Fie mnelecto electus erig:et cun hue⸗
s oꝛum quedã in futuro ſcʒ pᷣmia iuſtoꝝ ⁊ p ¶ Et cũ electo)ad bona vite eternecelectus
fi ne impioꝝ. et iuſticias eius).i.illa iudicia qᷓ ichen naimtiandote cum ꝑuerſo) in vita
e yvidi et inueni iuſta (nõ repuli a me quaſi di ctmoꝛibo qui oꝑa et facta dei repᷣhendit.(per
n ſplicentia tanq; ſarcina granatus vel fragiii uerteris) malis eius exemplis.i.puerſus eris
7„ tate carnis ſuꝑatus illud qð ceperam dimit Eteſt hic argumentũ a couictu.qꝛ ex conui⸗
„ Se et ad — t eobſer Ctu moꝛes foꝛmant᷑et qui tan git picem inqᷣ-
4 Ctero immaculatus cum eo: et obler?ꝭ nabitur ab ea. Ecce due vie tibi oſtenſe ſunt
ualv me ab iniquitate ma. nna iuſtomet ſalutis: altera repꝛoboꝝ et da⸗
N¶ ¶ Et ſſicut cepi ita poſtmoduʒ (ero cum eo) mnatõnis.vna quã tenent hũiles et a dño ex⸗

id eſt ei adherenscimmaculatus).i.ꝑſeuera⸗

bo in innocẽtia mea (et obſeruabo me ab ini
quitate mea).i.nõ conuertar ad iniquitatẽ in
qua pꝛius fui. Uelcero immaculatus)ſᷣm de
lectationẽ male cogitatõis.(et obſeruabo me
ab iniauirat onarlonia que eſſet (mea)ſi fa⸗
ſſe nr̃jm ſtudiũ: nr̃jm

altantur:altera quã tenent ſuꝑbi et a dño hu
miliantur.vñ et ſubdit ↄuertens verba ad de
m. Qm̃ tu ꝓpm humliẽ ⁊c̃. Vel ſupꝛa cõ⸗
ertit ſermonẽ ad dñm et quaſi cum gratiaꝝ
actõne dicit.o dũe merito tecũ erũt immacu⸗
lati:qꝛ tu (Cum ſcõ ſcũs eris).i.adiuuas ſan

cerem eam. Tale debeteſſe nrm ſtudiũ: nſm cctos in ſanctitate qꝛ es ſanctus natura alios
deſideriũ vt intus ſimus immaculati et fo⸗ ſanctiſicãs gra.(Et cũ viro innocente inno⸗
4 ris innocui qꝛ vnũ ſine altero nõ ſufficit. cens eris).i.innocentes adiuuas in innocẽ⸗
4 Et retribuet mihi dñs ᷣm iuſticiã meã: tia qꝛ innocens es natura.(Et cũ electo ele⸗
et ᷣm puritatẽ manuũ meaꝝ in cõſpectu crtus eris).i.ab eo quẽ eligis eligeris qꝛ ante „
4 oculoꝛum eus. BZB iße te eligat tu eum eligisic et cũ puerſo p⸗
¶ Et retribnet mibi dñs) in futuro in retri⸗ luerteris).i.a ꝑuertente vias tuas te auertis.
4 butione iuſtoꝝ (m iuſticiã meã)erga primũ Et boc ido....
— (et ſᷣm puritatẽ mannũ meaꝝ).i.ſᷣm innocẽ AQm̃ tu populum humilẽ ſaluũ facies:
niam opcrũ quantũ ad meꝭ in cõſpectu oculo et oculos ſupertvꝝ humiliabis.

meo tranſgrediar murum.

¶ Dm̃tu populũ humilem) de ſe nõ pꝛeſu⸗
mentem et penitentiã agenteſaluum facies)
et in celo exaltabis.et ecõtrarioſoculos ſuꝑ⸗
boꝛum).i.ſuꝑbos qui magni ſunt in oculis

ſuis et pniam agere ↄtemnũt.Illa enĩꝑs in

qua maxime manifeſtat᷑ geſtus ſuboꝝ po⸗

nitur ꝓ toto ſcʒ oculi ꝓ hoiechumiliabis)et
in infernũ deijcies. In pñ̃ti etiã deus ſuper⸗
bis reſiſtit humilib aũt dat graʒ.Deinde ꝓ⸗
grediens eccleſia qdᷣ enunciauit oꝛat.d.

meus illumina tenebꝛas meuas.

pñe)ſcʒ aplłos et p̃ᷣdicatoꝛes in quibo eſt lux

et cognitio veritatis qua illuminant᷑ alij de⸗

us meus illumina) etiã ꝑ eos(tenebꝛas me⸗

as).i.qlas tenebꝛoſas peccatꝭ ſeu eos qui ad

mentium de ſe qꝛ tales ignis tribulatõis nõ

cõſumit.et dicit oĩm qꝛ nullus excipitur niſi

qui ſperare nõ vult. Et merito ſperanduʒ eſt

Qm̃ quis deus pᷣter dñm:aut quis de⸗

us pꝛeter deum noſtrum:

.———

dñoꝝ.i.niſi ille qui eſt omniũ dñs qui nos re

git quẽ timemus cui merito ex debito ſerui⸗

Auñ̃ tu illuminas lucernã meã dñe:de/
Ocdm).i.exquo(ſtu illuminas lucernã meã

huc ſunt in tenebꝛis:mihi ꝑ pᷣdeſtinatõeʒ ꝑpꝛ

tinentes. Vel qꝛ (illuminaſti lucernã meã)do
nando fidem illumina etiã tenebꝛas operuʒ
meoꝝ vt qð teneo credendo ſequar oꝑando.

Te rogo et merito. .
Am in te enpiar a tentatone: et in deo

mus (aut quis deus eſt pꝛeter deũ nr̃m:)qui
nos creauit.quẽ amamus.quẽ poſt bonã no

Am̃ quis) alius eſt verec deus p̃ter wdim

ſtram ſeruitutẽ in pꝛemiũ expectamus et qſi

hereditatem filij poſſidemus.q.d. nullus. et
ideo nõ mirum ſi pᷣt ſuos ptegere ab his qui
nec foꝛtes nec potentes ſunt.hec dicit contra

paganos qui multos ſibi fingunt deos. Et

ioſe eſt ver
Deus qui pꝛecinxit me in vi

rtute: et x

¶ Deus qui pꝛecinxit).i.pᷣmuniuit(me vir-
tute) ſcʒ fide ſpe et charitate. Vel armauit me
foꝛtitudine et conſtantia ad aggrediendũ ar

dua et tolerandũ difficilia et ad reſiſttendum

hoſtibo ⁊ eoꝝ tentatõnibo.(et poſuit immacu

Am̃ in te).i.ꝑ te et nõ ꝑ me. in me eni infir

mus ſum ſed in te foꝛtis.(eripiar a tentatõe)

diaboli. mundi et carnis.deinde q̃ſi ex gau⸗
dio mutat ꝑſonam dicẽsſcet in deo meo)non

in me.i.in virtute dei mei:nõ in meatrãſgre

diar murũ).i.obſtaculũ peccatoꝝ qui me im
pediun: facere bonũ ⁊ venire ad deũ quẽ mu
rum inter nos et celum exſtruimus peccatis

peccata augendo ſʒ traſgredimur eum ꝑ dei

gęram vicioꝝ ↄgeriẽ ſuꝑando.vt ait Gꝛego⸗

rius. Murus eſt quicquid in itinere nr̃o eri⸗
gitur ne ad deũ tranſeamꝰ ſʒ hũc murũ trãſ⸗

gredimur qñ ꝓ amoꝛe eterne patrie quecũq;
in hoc mundo fuerint obiecta calcamus. Et

vere ꝑ eum eripiar et in eo tranſgrediar.qiꝛ

Deus meus impolluta via ei: eloqun
dñni igne examinata: ꝓtectoꝛ eſi oim ſr/

rantium in ſe.

Deus mens noiatiuns ille abſolute ſtat

vt locũ habeat ſequẽs relatio cũ dicit( impol

luta)eſt (via eius)ſiue qua venit in nos ſcʒ fi

des.ſiue qua venit ad nos ſcʒ beata virgo.ſi⸗
ue qua venimus ad ipᷣm ſcʒ charitas.(eloqͥa
dñi igne examinata).i.pᷣcepta etiã eius ſunt
adeo munda vt nullis tunſionibo adultera⸗

ri poſſint. Vel (eloquia dñi)ſuntſigne exami
nata).i.in tribulatõe ſunt ꝓbata et vera in⸗
uenta qꝛ nunq; deſerit ſperantes in ſe. et hic
talis (ꝓtectoꝛ eſt oim ſperantiũ in ſe)nõ pᷣſu⸗

latam viã meã) pᷣſeruando me ſua gratia ne

in maculas peccatoꝝ caderẽ et dando mihi
g̃am vt innocenter viuã et incedã ꝑ huius

vite viam qua ad illũ ꝑueniã ſicut immacu⸗

lata eſt via qua ad me veniet.

AQui perfecit ꝑedes meos tanqᷓ; ceruox
ſuꝑ excelſa ſtatuens me.

—

meos).i.amoꝛem meũ et animi affectus qui⸗
bus vado ad eum.et etiã pedes meos coꝛꝑa⸗
les ſcʒ oꝑm meoꝝ greſſus (tanq; ceruoꝝ) id
eſt ad currendũ poſt eũ et tranſuiendũ omia

huius ſeculi impedimẽta agiles.et in bono⸗

rum oꝑm curſu nõ deficientes.et ſuꝑ excel⸗

ſa)ſcʒ in celocſtatuens me)coꝛde.i.figens coꝛ

dis mei intentionem in ſuꝑnis et collocans
ſpem meã in celeſtibo. Et ipᷣe eſt.

ti vt arcum ereum bꝛachia mea.

£
6⁶

Di weermanus meas ad hꝛelia: et w B
niſt

Qui)etiam (ꝑfecit).i.ꝑfectos fecit pedes

¶ Qui)etiã (docet)ab imminentiby inſidijs
cautũ faciendo (manus meas).i.opera(ad pᷣ⸗
lium)cõtra vicia et demones.hoc eſt dat mi⸗

bi pꝛudentiã et docet mebene oꝑari ad ſupe⸗

randos hoſtes qui conãtur claudere iter ad
celum:et mutando ꝑſonam ſubdit.(et poſu⸗
it vt arcum ereũ bꝛachia mea).i.dediſti mihi
inflexibilẽ et infatigabilẽ intentionẽ bonoꝝ

operum. et ad feriendũ et fugandũ inimicos.

ſicut enim manus bꝛachijs adberent:ita ab

— —— —

— — ..ee

Et degiſti mihi ꝓtectionẽ
vxtera tua ſuſcepithme.
Oedegiſt mibt Peertionez ſalutis tue).i.
ꝓtectionẽ qua ſaluaſti me et pꝛotexiſti me ad
ſalutem.et dicit (tue).i.quã tu feciſti.q.d.pꝛe

ſalutis tueret

dicta nõ ſufficerẽt et foꝛtitudo mea parũ poſ⸗

ſet niſu ꝓtectio tua adeſſet.(et dextera tua)id

eſt fauoꝛ gratie tue (ſuſcepit me) quaſi ad cu⸗

randum et refocillandũ poſt bellũ tanq; me⸗
dicus egrotũ.Et qꝛ eoſdẽ quos ꝓtegit et cu⸗
rat aliqn v tiliter flagellat recte ſubiungit᷑.

Et diſciplina tua coꝛrexit me in ſinem:
et diſciplina tua ipſa me docebit.

¶IEt diſciplina tua).i.tribulatio purgato⸗

ria ſeu tribulationũ et tentationũ exꝑientia.

(¶(coꝛrexit me)a malo reuocando et dirigendo

(in finem) debitũ ſcʒ in eternã ſalutem nõ ſi⸗
nit me deuiare vt quicqͥd ago in eum finẽ re⸗
feram quo tibi coheret᷑.(et)eadem (diſcipli⸗

na tua) vel doctrina tua.Cip̃a)ad melioꝛa ꝓ⸗

mouendocme docebit)pu enire quo direxit:
et qualiter ad bunc finẽ ꝑueniã.In hoc ergo
apparet ꝙ nos diligit deus qꝛ dat nobis di⸗

. .

ſciplinam:qꝛ hic coꝛrigit moꝛes et docet ſci⸗

entiam.et ꝑ diſciplinã etiam.

Zilataſti greſius meos ſubtus me: et
nõ ſunt infirmata veſtigia ma.

—

bet homo penitentieſue ct bonis oꝑibus et
non coꝛrũpere illa vel ceſſare ab eis. Recte er
go ſubiungit.

dent ſubtus p’des meos.

eos in me regnare nõ ꝑmittendo.(nec pote⸗
runt ſtare).i.nõ durabit aduerſus veritatem

et me ſic eis reſiſtentẽcadẽt ſubtus pedes me

os)quia ſe humiliando mihi obediẽt: vel qꝛ
in coꝛde meo eos abominando deſpiciã et in

ſuper affectus bonos et ſpiritales actõnes il
lis pᷣferam et opponam. Hec enĩ duo faciunt

ꝑfecte ſuꝑare diabolũ et vicium ſcʒ amoꝛ dei

et odiũ peccati.et hoc totũ eſt ex deo qꝛ

Et pcinxiſti me virtute ad bellu:et ſup/

te inſurgere videris et ſubtus te ſupplantare

volueris poſtula a dño virtutẽ illi vicio con

trariam vt ea te pcingat ad debellandũ ũlud
et dabit tibi diñũ8.

2

Konfringam illos) et hũiliabo: impetus
coꝛũ frangendo vel tentatoõnes repellendo et

Confringam illos nec poterunt ſtare:ca

es

plantaſti inſurgentes in me ſubtus me.
Et pcin xiſti me virtute).i.armaſti me foꝛti
tudine(ad bellum)cõtra hoſtes ne in tali pu-
gna deficerem.iſet ſuꝓplantaſti).i.humiliaſti
(inſurgentes in me ſubtus me)vt ſuꝑioꝛ eſ⸗
ſem et vt ſubter me fierent et mihi ſubeſſent qͥ
ſuꝑ me eſſe volebant. Quodcũq; viciũ cõtra

¶ Dilataſti greſſus meos).i.affectus vł ope Et inimicos meos dediſti mihi doꝛ-ſum

ra charitatis late extendiſti(ſubtus me).i.vt
hilariter operer etiam de his que ſubtus me
ſunt rebus ſcʒ moꝛtalibo et membꝛis et vt nõ
pꝛeferam illa ſaluti aĩe ſed potius ſupponatet
non ſunt infirmata) ꝑ mala mundiſ veſtigia
mea )id eſt iinera vel ſigna que reliqui imita
ueris. Dilatatos etiam ſub ſe habet greſſus
quiſquis gloꝛiatur in tribulatõnibo.ſi enĩ fo
ris eſt anguſtia doloꝛis intus ẽ latitudo cha
ritatis. Eius quoq; nõ ſunt infirmata veſti⸗
gia qui cõfirmat coꝛ ſuũ ad toleranda ꝓpter
deũ mala. Deinde eſt vor chꝛiſti ſeu eccleſie
vt tñ cuilibet qð ſibi cõgruit reddatur.
erſequar mimicos meos et ↄpꝛehen⸗

Faientesme diſperdidiſit.
UEt inimicos meos)ſcʒ ꝑſecutoꝛes et ad⸗

uerſarios mihi reſiſtentes dediſti mihi) qua
ſi doꝛſum).i.a doꝛſo et feciſti vt ego eis pᷣſi⸗
diam et ipᷣi me ſequant᷑.et iam mihi quaſi a
facie nõ reſiſtant vel ſũlicitos appetitus et vi⸗

cia retro cõuertiſti vt penitus obliuioni tra⸗

dens nõ videam iterũ peccando nec retro re⸗

ſpiciam delectando.ſed mentis oculos diri⸗

gam illos:et nõ cõuertar donec deficiãt.

¶U:Perſequar inimicos meos).i.ꝑſecutoꝛes

et aduerſarios arguendo flagellando vel af⸗
fectus carnales et ſpũs malignos oꝛationib⸗
vigilijs ieiunijs et ſpũalibo ſtudijs a me re⸗
pellendocet ↄphendam illos) in aſtutia ſua:
vel eos mihi ſubijciendo ne ab eis cõpꝛehen
dar cõſentiendo(et non ↄuertar ceſſando ab
hac intentõne ⁊ ſtudio (donec) qui modo ob
ſtrepunt deficiant)a rebellione.inſiſtere de⸗

gam ad celeſtia ↄtemplanda ⁊ ea que añ nos

ta ante oculos penitendo( et odientes me)id
eſt malos hoſes in odio ꝑſeuerantes vel ma
lignos ſpũs (diſꝑdidiſti)repellẽdo eos a me
ne mibi nocanant.
Clamauerunt nec erat qui ſaluos face⸗

ret. ad dñm:nec exaudiuit eos.

¶ Llam auerunt)in pꝛeſſura nõnulli ex cis

ad hoĩes vel ad alios deos petentes auxiliũ
ab eis (nec erat qui ſaluos faceret)eos.alius
enĩ non poterat:et poſtea clamauerũt lad do⸗
minum deficiente alioꝝ auxilio (nec exaudi

uit eos) in malicia ꝑdurantes qꝛ nõ erant di

gni exauditõeet diuino auxilio.ac ſi dicere

ſant appetenda debet tũ homo habere pecca⸗

Filnj alieni mentiti ſunt mibi: filij alieni ¶ Pꝛopterea).i. ꝓpter hãc victoꝛiã et alia be⸗

mitis ſuis.

alius ſaluare nõ p̃tet dena nõ vult qꝛ: ama⸗

licia ſua nõ recedũt nec pure dñi miſcðᷣiam
requirununt.

Et cõminuã eos vt puluerẽ ante faciezʒ
venti:vt lutum plateaꝝ delew eos.

ↄminuã eoset ad nibilũ deducam vel ad
minimũ et vilem ſtatũ redigã (vt puluerẽ).i.

ita faciliter ſicut delet᷑ puluis (ante faciẽ ven
ti)qꝛ aridi imbꝛẽ miſcðie dei nõ receperũt:qiꝛ

leues et mobiles añ ventũ tentatõis fuerunt.
(vt lutũ plateaꝝ) qð pedibo ↄculcat᷑( delebo

eos)et ↄculcabo qꝛ in lata et ſpacioſa via in
immũdicijs et vicijs vixerũt.Deinde oꝛat p

ſubiectõne gentiũ.d. .
Eripies me de ↄtradictõnibo ppli: conſti

thideo tanq; deſtitutos ab om̃i auxilio

Viuit dñs ⁊ bñdictus deus meus: et e?t
¶ Uinit dñs ineternũ qui ꝑ tot bñficia oſfẽ᷑
dit ſe viuũ ⁊ nõ idolũ moꝛtuũ qꝛ eſt ip̃ᷣa viis
vnde etiã viuit oĩs creatura qui nos viuifis
cat et viuere facit vita coꝛꝑali gr̃e et gleꝛtie.
c(et bñdictus).i.landatus ſuc deus meus) erx
bñſficijs mihi collatiset exaltetur) apud cre⸗
dentes.i.toto oꝛbe terraꝝ extollat᷑ et gloꝛifi⸗
cetur ꝑ laudẽ et ↄfeſſionẽ ſemꝑ excelſus in ſe
(deus )et auctoꝛ (ſalutis mee) qꝛ ſua bonitate
me ſaluet. Deiñ ↄuerſo ſermone ad deũ ait.
Deus qui das vindictas mihi et ſub/
dis pplos ſub me:liberatoꝛ meus de ini/⸗
micis meis iracundis. =

— „

Deus )tu es (qui das vindictã mihi)et vi⸗

Eripies me de ↄtradictõnib⸗ pli) ſcz iu⸗
daici ↄtradicẽtis mibi(ↄſtitues me in caput

gentiũ vt gentes mihi ſubijciant᷑ et obediãt:

es men epurgenrinn

et ſim caput eoꝝ.vñ dñs volens recedere a ce
citate iudeoꝝ ad fidẽ gentiũ dixit:ſurgite ea⸗-
mus hinc.q.d.ita vincã iudeos et victis iu⸗
deis ero tanqᷓ; triũphatoꝛ ſuꝑ gentes. Et ve

re ſic fiet quia

Populus quẽ nõ cognoni ſeruiuit mi Et ab inſurgentib in me

i:in auditu auris obediuit mibii.
dopulus) gentiũ(quẽ nõ cognouij.i.nõ

(in auditu auris obediuit mibi) euangeliuʒ
ſtatim vt pᷣdicari audiuit ꝓmpte ſuſcipiẽdo

cct adimplendo oculis chꝛiſtũ nõ vidit noĩe
cius audito ꝑ pᷣdicatoꝛes obediuit.hoc pᷣt di

cere chꝛiſtus vel eccia de ſunpliciby et ideo⸗
tis.quos nõ videt᷑ cognoſcere erudiendo ſci
entia et tũ ꝓnioꝛes ſunt ad oĩs eius mãdata

Litterati vero ̊s ad plenum erudiuit tardi
ſunt et negligunt ea. SBᷓeell:?

—

viſitaui coꝛꝑali pñtia vel lege ⁊ ꝓphetis ( ſer⸗
uinuit mibi)pᷣcepta mea hũiliter cuſtodiendo

ctoꝛias nõ ſolũ de iudeis depᷣſſis ſed (et ſub
dis ꝓplos)gentiũ (ſub me)ſcʒ ſub ptãte chꝛi⸗
ſti et eccie et ſacis eos obedire fidei. Pia vin⸗
dicta eſt dum rebellis ſubdit᷑:et gloꝛioſa vin
dicta cũ chꝛiſtiani triũphant. tu dico exiſtẽs
(liberatoꝛ meus de inimicis meis) non qui⸗
buſcũq; ſed iracundis).i.impijs valde fer⸗
uentibus in ꝑſecutõe mea. Maioꝛ gloꝛia eſt

a fernentiba malis liberari.

Et ab inſurgentib in me exaltabis me:

¶ Et ab inſurgentib in me) iſto vel futurro.
añchꝛiſti tꝑeexaltabis me)patientẽ eis altio
rem me ↄſtituẽdo. et ne mihi reſiſtãt vel no⸗
ceant eos hũiliando qꝛ quãto aitius ſurgüt
in iram tanto amplius exaltat᷑ ille qui ꝑtulit
iniuriã.(a viro iniquo) iniuſte et inique me
ꝑſeq̃nte ſcʒ quolibet ſciſmatico ⁊ heretico vel
ipᷣo antichꝛiſto ſeu etiã diabolo qui vir ⁊ vi
rilis eſt ad nocenduʒ (eripies me) liberando
vel mendo ab ifo.
Pꝛopterea conſitetvꝛ tibi in natõnibus

neficia ſupꝛadicta ( cõfiteboꝛ tibi) cõfeſſione

inueterati ſunt: et claudicauerunt aſe⸗/

laudis ſcʒ pᷣdicando laudẽ tuamcin nationi-

2 —R—Rõ

Filij) ſcʒ pꝛius a me nutriticalienija meꝑ
peccatũ effecti et modo fulij diaboli ſcʒ iudei.

(mentiti ſunt mibi)in veritate nõ ꝑmanẽtes

Et repetit vt expꝛobꝛetfilijquondã (alieni,

ꝑ peccatũ (inueterati ſunt)qꝛ in pcc̃is ſuis an

tiquis et veteri hoĩe remanſerũt et noui hois

aduentũ nõ receperũt.(et claudicauerũt a ſe⸗
mitis ſuis).i.a pceptis ſibi datis.Deindeq̃ſi

exultans ſummatim recapitulando munera
dei laudat vt ſic graꝝ actionẽ cõcludat.q.d.

△

Et qꝛ pᷣdicta deus facit patet

bus)om̃ib ſeqntib vel in gentibo (dñe) oĩm
(et noĩ tuo).i.ad honoꝛẽ noĩs tui pſalmũ di
cam).i.bñ oꝑaboꝛ vt latius innoteſcas bo⸗
nis oꝑibus meis.Ille enĩ deum vere et inte
gre laudat cuius in laude ipᷣius lingua ⁊ vi⸗
ta cõcoꝛdat. Chꝛiſtus ꝑ ſuos et eccleſia ꝑ ſe
confitetur et pſalmũ dicit. Et merito etiã ex
hoc deus eſt laudandus quia et.
Nagnifſicans ſalutes regis eius:et faci/⸗
ens miſc viam chꝛiſto ſuo dauicet ſemi

Magniſficans).i.magnas et mirabiles faci

ens et oſtendens (ſalutes regis).i.chꝛiſti eius
id eſt ſuimet ſcʒ pr̃is hoc eſt ſalutes chꝛiſti qͥ
eſt rex ſuꝑ eccleſiã a pre ↄſtitutus et ſaluatoꝛ
oĩm quantũ in ſe eſt.ſalutes inquã quas ipᷣe

chꝛiſtus dat credentibo.cõfert enĩ eis ſalutem
coꝛpꝑalem ſpũalem et celeſtẽcet pꝛius (faciens
miſcdiam chꝛiſto ſuo dauid).i.chꝛiſto ieſu qͥ
eſt flius dauid ᷣm carnẽ. Vel chꝛiſto victo⸗

ri et liberatoꝛi manu foꝛti ꝑ dauid ſignifica⸗
to eum equalẽ ſibi ꝑ diuinitatẽ faciendo: vel
reſurrectõʒ ei donando.et)ſiłr (ſemini eius)

ſcꝭʒ̊ ſpũali.i.populo in eũ credenti quẽ in eu⸗
angelio genuit. et hoc(vſq; in ſeculũ).i.ſine

fine et ineternũ remiſſionẽ peccatoꝝ et vitam
eternã ei largiendo. H ꝛatio

ſpei et refugiũ pꝛeſſure pijſſi

¶ Firmamentũ

—— HY”õ

moꝛtis vt aſſumpti de multitudine circũſtäů⸗
tium tribulationũ deuoti ſancto noĩ tuo cid
innocentie puritate pſallamus. Per.
¶ Plſalmus de Chꝛiſti incarnatõne ac
noui regis et eccleſie catholice pꝛedica/

⁴,

tione ac cõmendatione. ¶ ps. xvij.

riam dei: et opera manuũ eius an⸗

in vltimũ tꝑs ſcʒ plenitudinis quo acta ſunt
que hic dicunt᷑. Vel referenti in finẽ.i.chꝛi⸗
ſtum ea que dicturus eſt de laude eccleſie ⁊
dicatoꝛum eius et illius a quo pᷣdicatõeʒ ha⸗
buerunt. Poſt graꝝ ergo actionẽ ꝓ liberati⸗
one chꝛiſti et eccleſie oꝛõnemq; ꝓ gentiũ ſub
iectione cõmendat ſtatũ catholice religionis
et pᷣdicatoꝛes eccleſie et illũ a quo pᷣdicationẽ
babuerũt intendene paſtoꝛes admonere vt
eoꝛum pᷣdicatõni obtemperẽt. Materia chꝛi
ſti incarnatio et noue legis cõmendatio. In⸗
tentio:monere vt in chꝛiſtũ credamus et reli
cta veteri lege ad nouã accedamus. Snia in

generali: ꝓpheta in iſto pſalmo pꝛedicatoꝛes

dũi collaudans eius incarnatões ſpecioſiſſi⸗
me deſcribit necnõ pᷣcepta noui ac veteris te

ſtamenti magnificãs ab occultis delictis et
ab alienis pccis purgari ſe a dño petit.Sen
tentia in ſpeciali Cõmendans ergo pᷣdicati⸗

onem noue legis quid pᷣdicet et quõ in pꝛi⸗

ma ꝑte oſtendit ita incipiẽs ( Celi).i.apoſtoli

.

et euangeliſte in quib tanq; in celis habitat
deus. Dicti etiã celi qꝛ excellenter illuminati
et ꝑ vite ſanctitatem eminenter eleu ati(enar

rant)in ſua pᷣdicatõne( gloꝛiã dei) ſcʒ dñi no
ſtri ieſu chꝛiſti.i.gloꝛiaʒ diuinitatis eius in
qua eſt equalis patri et ea que ſᷣm diuinitatẽ
fecit ſcʒ reſurrectõem. aſcenſionẽ.ſpũſſancti

miſſionem. peccatoꝝ remiſſionẽ et hmõi (et

opera manuum eius).i.oꝑa hũanitatis que

ſᷣm hoiĩiem egit ſcʒ natiuitatẽ.paſſionẽ. moꝛtẽ

ęt facta virtutum eius et hmõi ( annũciat fix

.indicat ſcientiam.

¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus ta
lis eſt: In finẽ põ dauid.Hoc eſt pſalmꝰ iſte
attribuitur dauid ꝓphete reſpicienti in ſfinem
id eſt in chꝛiſtũ qui eſt finis ↄ᷑ſummatõis vel

mamentum)ip̃i idem apli firmati ſpũ ſancto
et ſolidati in fide et charitate. Ex his duob⸗
ſcʒz diuinitate et hũanitate cõſiſtit vera et ca⸗

tholica fides.

——

Dies dieixi. ſpiritales ſpiritalib:clari cla

ris.(eructat).i.quaſi de pleno pferũt(verbũ)

id eſt ſapientiã dei qð eſt verbũ in pꝛincipio

apud deũ:loquentes de chꝛ iſti deitate et dan
tes auditoꝛibo ſolidum cibum(et nox.i.ipſi
ijdem infirmitati carnis ↄdeſcendẽtes et q̃ſi
noxet carnales facti.(nocti).i.tenebꝛoſis et
carnalibus(indicat) vt ſimplicibo nõ verbuʒ
patris ſed ſcientiã que eſt de hũanis.i.de hu
manitate chꝛiſti. B eſt illa hiſtoꝛialia de chꝛi
ſto ꝑ que de ceteris acquirãt ſcientiã dantes
auditoꝛibo lac ad potanduʒ. Ecce qᷓ; diſcrete
pᷣdicant nõ enĩ omnibo oĩa dicũt ſʒ iuxta ca⸗
pacitatem auditoꝝ diſtribuunt.
Non ſunt loquele neq; ſermones:quo⸗

rum non audiantur voces eozꝛum.
¶Mon ſunt loquele).i.lingue ex om̃ibo lin⸗

guis (neq; ſermo nes.i.modi locutionuʒ ex
diuerſis modis in eadem lingua(quoꝝ).i.ꝑ
quos ſermones et linguas(nõ audiantur).i.
nõ ſunt auditecvoces)et verba(coꝛum)celoꝝ
ſcʒ apoſtoloꝝ qꝛ veniente ſuꝑ eos ſpũ ſancto
mes impleti ſunt illo ⁊ omnibs linguis pꝛi
mos doctoꝛes loqui fecit ſpũs ſanctus.qui
omnes in vnũ erat cõgregaturus. NHon tm̃
auũt ibi vbi impleti ſunt ſonuerũt ſʒ etiã tam
late et tam publice pᷣdicauerunt q;

In omnem terram eruit ſonus eox:ꝛet
in fines oꝛbis terre verba eozum.

n omnẽ terram).i.in omni ꝑte ambitus
terre (exiuit ſonus) pꝛedicatõnis (eoꝝ).i.do
ctrina apoſtoloꝝ ⁊ euangeliſtaꝝ. VUel (onus
eoꝛum).i.fama aploꝝ et ſi nõ etiã pntia (et in
fines oꝛbis terre).i.etiã in terminos et fines
mundi vel in inſulas et angulos terre cxie⸗

runt et ſonuerunt(verba eoꝝ).i.que dixerũt

et ſcripſerunt.publicata enim ſunt bec vbiq;
pꝛedicationẽ euan gelij et ꝑ epłas eoꝝ iõ et
nos h̊ loquimur: ſonus eni ille ad nos vſq;
ꝑuenit.Eoꝝ inquam ita dicentůin
Vn ſole poſuit tadernaculũ ſuum:et ipſe
tanq; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo.
¶ In ſole).i.in manifeſto non in occulto vt
lateat(poſuit dñs chꝛiſtuſ ccabernaculũ ſuũ)
id eſt coꝛpus aſſumptũ in quo militauit pa⸗
tri. Vel(in ſole.i.in beata virgine que illumi
nat eccleſiã ſicut ſol mundũ (poſuit taberna⸗
culum ſuũ(ſcʒ coꝛꝑis humani quaſi milita⸗
re habitaculũ qꝛ de ea carnẽ aſſumpſit in qua
venit militare et xpugnare mundũ et diabo
lum vel in vtero ipᷣius ſicut in tabernaculo
habitauit (et ip̃e tanq; ſponſus ꝓcedens) ad
deſponſandã ſibi eccleſiã(de thalamo ſuo⸗.i.

de virginali vtero in quo humane nature vt

ſponſus ſponſe eſt copulatꝰ. Et ꝓcedens.
Exultauit vt gigas ad currendũ viam:
a ſummo celo egreſſio eius.

— — *

(vt gigas).i.ſicut foꝛtiſſumus: om̃es hoĩes
incõꝑabiliter magnitudine virtutis et foꝛti⸗
tudinis pᷣcedens.(ad currendũ) nõ habitan⸗
dum vel moꝛandũ ( viam)nr̃e ſalutis.q.d.hi
larem et foꝛtẽ ſe oſtendit ad ꝑficiendũ curſuʒ
nffe redemptõnis.(a ſummo celo).i.a pf̃e et
cqualitate pr̃is eſt egreſſio eius)nõ tꝑalis ſʒ
cterna qua exiuit a patre et venit in munduʒ

factus homo. Iterũ aũt relinquens mundun

aſcendit ad pr̃em vnde ſubditur.
Et occurſus eius vſq; ad ſummũ eius
nec eſt qui ſe abſcondat a caloꝛe eius.
toccurſus eius)facti hoĩs (vſq; ad ſum
mMum eius)ſcʒ equalitatẽ pr̃is qũ ſᷣm hoĩem
gaſcendens ad ſedem patris occurrit et venit
vſq; ad equalitatẽ patris ſcdõᷣm ꝙ deus (nec
eſt).i. eſſe debetqui ſe abſcondat).i.abſcondi
debeatla caloꝛe eius).i.a ſpũ ſancto qͥ in li
guis igneis apparuit.igneʒ eni venit mittere
in terram a cuius caloꝛe neminẽ vult eſſe ex⸗
cuſatuʒ. Vult enĩ vt ardeat qꝛ ardoꝛ ſue cha
ritatis quantũ de ſe eſt ad oẽs ſe extendit.
Terx dñi immaculata cõuertens aĩas: te
ſimoniũ dñi fidele ſapiẽtiã pᷣſiãs puuſ.

lata)et irrephenſibilis nihil immaculatum
aut illicitũ pᷣcipiens vel ꝑmittẽs ac ſanctos
et immaculatos nos reddens(cõuertens)di⸗
uina gr̃a aſpirante ab iniquitate ad iuſticiã.
ſanimas).i.voluntates nõ tm̃ manus vt ve⸗
tus que ſolũ manus retinebata culpa. et ti⸗

xultauit)qꝛ nõ inuitus laboꝛẽ ſuſcepit.

ſummu eius:

Mex oni) noua et euangelica eſt (immacu⸗

moꝛe non amoꝛe(teſtimonium dñi).i.pꝛece⸗
ptum cũ atteſtatione pꝛemij vel pene.eſt (fi⸗

dele)et verax q quod ꝓmittitur cõplebuur.

(ſapientiã) de diuinispꝛeſtans paruulis).i.
humilibo nõ ſuꝑbis. “
Juſticie dñᷣi recte: letiſicantes coꝛda:pᷣ⸗
ceptum vñi lucid illuminãs oculos.

uſticie dñi) ſcʒ eandẽ mandata diuina qꝛ

iuſtificant.ſunt (recta) in ſe nõ declinãtes ad

dexteram ſiue ad ſiniitrã et in effectum qꝛ di
rigunt nos ad rectitudinẽc(letiſicantes)ſpiri⸗
tali gaudio et ſpe pꝛemij eterni ad qdð ꝑdu⸗
cunt(coꝛdaobſeruantiũ eas.non tñ pꝛemen
tes iu go ſeruili nec terrentes timoꝛe pene vt
vetus lex faciebat.et (pꝛeceptuʒ dñi) chꝛiſti eſt
(lucidum )et aꝑtum nõ ſub velamine littere
teciũ et ſine velamento carnaliũ obſeruatio⸗
numcillum inãs) diuino munerecocłos) coꝛ
dis.i.interioꝛis hoĩs aſpectum. Et
Timoꝛ domini ſanctus permanens in ſe

culum ſeculi: iudicia dñi wra iuſnſicata

Zimoꝛ dñniſcilicʒ caſtus et filialis gratis
amans nõ puniri ſed ſeparari a ſummo bo⸗
no timens eſt(ſanctus)qꝛ ſine om̃i ꝑturbati⸗
one eſt. et ꝓ tꝑalibus mutari hoĩes nõ faciẽs
eos ſanctos redditpmanens in ſeculum ſe⸗
culi)vel quantũ ad fructum vel quantuʒ ad
vſum eius ſcʒ reuerentie quia nõ foꝛas mitti
tur a charitate ꝑfecta que foꝛas mittit initia⸗
lem qui in charitate imperfecta eſt: partim ti

moꝛe pene partim ex amoꝛe iuſticie ſeruiena

ſeruilem auteʒ quo timoꝛe pene a malo cobi⸗
bemur et mundanũ quo bona mundi ꝑdere
timemus.charitas etiam imꝑfecta euacuat.
(iudicia)et mandata (dñi)cõtenta in lege eu⸗
angelica ſunt(vera)qꝛ ſiue minatur ſiue pol⸗
licetur neminẽ fallit.et ſunt iuſtificata in ſe⸗
metipſa)qꝛ non egent alterius auctoꝛitate qᷓ
ipᷣius domini.Et quia talia ſunt iudicia dei
ideo ſunt.
Deſiderabilia ſuper aurum et lapidem
pꝛecioſum multum:et dulcioꝛa ſup mel
Oeſiderabilia multũ).i.valde bone menti
(ſuꝑ aurum et lapidem pᷣcioſum).i.ſuꝑ om̃e
pᷣcioſum ſeculi quod ꝑtinet ad ambitionẽ (et
dulcioꝛa ſuꝑ mel et fauum).i.ſuꝑ om̃e dele⸗
ctabile quod pertinet ad ↄcupiſcentiam car⸗
nis. Hoc eſt ſuper omne quod appetitur ſcʒ
ſuꝑ diuitias que notantur in auro.ſuꝑ po⸗

tentiam mundi que notatur in lapide pᷣcioſo

ſuꝑ voluptatẽ que notatur in melle et ſauo.

„

s
ſ⸗
u.
i

l
⸗

=-

1 ——

WNWJ

um ſed et hic in eoꝝ cuſtodia magnũ eſt
ium. ſeruire eni deo regnare eſt. In via ſunt
dulcia vbi guſtamus.in patria ſalubꝛia vbi

Pꝛo his eni ſepe iudicla dei nðõ deſideraãtut

ſed timentur vel ↄptemnuntur vel nõ credun⸗

tur. ac ſi diceret nulla res eis ↄꝑari pᷣt in va⸗

loꝛe et dulcoꝛe ꝓpter quod obſeruanda ſunt

diligentiſſime. ideo ſubditur·
Eteni ſeruus tuus cuſtodit ea: in cuſto-

mei:et meditatio coꝛdis mei in conſpe⸗
ctu tuo ſemer.

tiones meevocales (et meditatio coꝛdis mei)

id eſt mentales(vt cõplaceant).i.placentes et
acceptabiles ſint (in conſpectu tuo ſemꝑ) nõ

diendis illis retributio multt.. broim. i. coꝛam te dne qui intus vides et in⸗

Eteni ſeruus tuus)nõ tm̃ dicit ſed et ope⸗
re(cuſtodit eaet ita nõ loquendo ſed cuſtodi

endo ꝓbat ea deſiderabilia et dulcia qꝛ (in cu

ſtodiendis illis)non tm̃ ꝓ cuſtodiendis.i.in

boc ipᷣo ꝙ cuſtodiunt᷑ in hac vita eſt (retribu
tio multa)quia ꝑ ſe ipᷣa delectant ⁊ letificant.
g.d.non tm̃ pꝛo eis in futuro reddetur pᷣmi⸗

unt

ſatiabimur.Quia vero hanc ſuauitatẽ aufe⸗

runt peccata et obſeruatoꝛes qñʒ nõ aduer⸗

tunt omnia recte ſequitur.

Delicta quis intelligit:ab occultis me/

—☚ —

is mũda me:et ab alienis ꝑce ſeruo tuo.

MBDelicta)ſcʒ oia (quis intelligit).q.d.nul⸗

us pꝑfectecvel qꝛ nõ ſunt in memoꝛia. vel qꝛ
nõ reputat peccata eſſe que ſunt. vel qꝛ modi

ſpicis ↄſcientiam nõ coꝛã hoibus ad iactan
tiam. Ex his verbis inſtruimur vt dño nr̃o
placere ſtudeamus in nr̃is ſermonibo et cogi
tationibo delicta refrenando et a ſuꝑbia nos
emundando. Sed quia hoc non eſt mearuʒ
virium ideo.O

*

Homine adiutoꝛ meus: et redempto:

eus.

iſerentis qui omnia oꝑatur in nobis.
Pijſſime deus qui virgi⸗ Oꝛatio.

ca reputat que ſunt magna. vel quia nõ vult nali thalamo egreſſus ꝓcedens ad pfis derł

intelligere vt bene agat et ideo oꝛat pꝛo deli⸗
ctis ſubdens (ab occultis).i.a peccatis in me
latentibo (meis)ſcʒ que ex me ꝓueniũt et pꝛo
pꝛia voluntate oꝛiunt᷑ munda me)illa remit
tendoſet ab alienis) que ſuggeſtione diaboli
vel hoĩs fiunt. vel que pñt occaſionaliter in
me retoꝛqueri rõne negligẽtie coꝛrectõis fra⸗
terne quantũ ad omnes.vel ceꝛrectõnis coa⸗
cte quantuʒz ad pꝛelatos.(parce)mihiſſeruo
tuo)mibi nõ imputando.qꝛ
Si mei nõ fueri
tus eroꝛet emudalvꝛ a del

nei int dñati) ſcʒ ho
es mei.occaſione aliquoꝝ pꝛedictoꝛũ pecca
toꝛum.vel interna et externa tentatio (tũc im
maculatus ero)a macula criminali.qꝛ nõ eſt

tercia oꝛigo peccati pᷣter occultũ quo cecidit

diabolus et alienũ quo homo ſeductus eſt et
ↄſentiendo ſecit ſuum.(et emundaboꝛ).i.mũ
dus ero)a delicto maximo).i.a ſuꝑbia. HNõ
eni eſt maius delictũ qᷓ; peccando apoſtatare
a deo quod eſt initium ſuꝑbie.ſuperbia vero
eſt initiũ et cauſa oĩm delictoꝛuzʒ quo delicto

qui caret vere immaculatus eſt qꝛ hoc eſt pꝛi
mum recedentibo a deo et vltimũ redeuntibꝰ
Et erunt vt complaceant eloquia oꝛis

nt dñati tũcimmacula⸗ AEnomen deilacob.
9. (Macto? pſalmi pꝛopbeta Dauid. Titulus

1

teram cõſcendiſti immenſam miſcdᷣiam tuaʒ

expoſcimus vt lege tua cõuerſi.pꝛeceptis il⸗
luminati.teſtimonijs eruditi mereamur ⁊ ab
alienis et ab occultis intus liberari. Per d.
htnto Dzo Caiſto eccleſia vt
aſuis tribulatõnibo releuetur et in ſuis
petitionibo ac votis exaudiat᷑.¶ ps.xix.

Nromen dei iacob.
ceſt In finẽ ps dauid. Id eſt pſalmus iſte
Ittribuitur dauid pꝛophete cSalgeranonem
ſuam dirigenti in ſinẽ.i.chꝛiſtum qui eſt fi⸗
nis et cõpletio legis quam venit adimplere.

Materia:petitio liberatõnis a tribulatõib.

Intentio:ad petitionẽ hmõi amoꝛẽ et deſide
rium fideliũ excitare. Sententia in generali

heta in iſto pſalmo ex nimia charitate ſub

gura optandi q̃ ventura ſunt canit ⁊ optat
chꝛiſtum vel eccleſiã in ſuis petitõibo pꝛo re⸗
leuatione ſuarũ tribulationũ exaudiri deſi⸗
derans illius conſiliũ a dño confirmari:di⸗
cenaq; fideles nõ poteſtate hũana ſed poten

tentia diuina magnificandos. Poſt cõmen⸗

dationem ergo chꝛiſti et eccleſie hꝛophits ex

¶ Dfe) eſto (adiutoꝛ) et coopatoꝛ in bonis
agendis(meus).i.mei tendentis ad te.(et)pꝛi
uscredemptoꝛ).i.liberatoꝛ( meus) a malis vt
tendam ad te. (adiutoꝛ vt habitem in chari⸗
tate tua credemptoꝛ)vt liberes me ab iniqui⸗
tate mea. Caueat ergo quiſq; ne ſibi cõuerti
dad te vel puenire tribuens repellatur vt ſuꝑ⸗
bus qꝛ nõ eſt volentis neq; currentis ſed dei

ma gna affectione optat pſpere eis euenire ea
que puidebat ventura eſſe. Sniĩa in ſpeciali:

opt ãs ig᷑ chꝛiſti vocẽ tanq; ſacerdotꝭ exau

Qliti ait.(Exandiatte dñs in die tribulatõis)

id eſt paſſione vel tribulatõe tibi ſuꝑneniete.
et ſubiungit in quibo exaudiri optat.d.( ꝓte⸗

gat te)a malo et ne te ſuꝑet tribulationomẽ)
id eſt inuocatio noĩs (dei iacob).i.ille qui ap
pellatus eſt deus iacob cuius noĩs gloꝛiã q̃⸗
ris qꝛ ad te chꝛiſte ꝑtinet ꝓpłs poſterius na⸗
us.et ſicut illi iacob ita tibi eccie graʒ det bñ
dictõnis et ſicut illũ maioꝛi fratri ſicut te pᷣ⸗
ponat iudeis. Sèð
ANittat tibi auxiliuʒ

aAnirte. äl
Mittat tibi auxiliũ ad triumphandũ de

hoſtibo(de ſancto videlicet de ſe ipovel de ce⸗

lo tibi fideliter aſſiſtendo (et de ſyon ſuꝑ cele
ſtictueatur te chꝛiſte ne vincaris qꝛ nõ pᷣſen⸗
tem ſed futurã gloꝛiã attendis. Velc( de ſyon
tueatur te)eccleſiã.i.de alta ſpeculatõe faciat
te tutã.ſyon enĩ interpᷣtatur ſpeculatio et hi
ꝑtinẽet ad ſyon qui ↄtemptis terrenis ad ſuꝑ⸗
na dirigunt oculũ mentis. .
Vemo ſit omis ſacriſicij tui:et olocau
ſium tuum pingue fiat.

nos faciatſoiĩs ſacriſicij tui chꝛiſte.i. oim in⸗
iuriaꝝ qs ꝓ nobis tuliſtic et olocauſtuʒ tuũ)

id eſt oblatio totius coꝛꝑis in crucec pingue

fiat).i.delectabile deo. VUel crucẽ qua totus
oblatus eſt ↄuertat in leticiaʒ reſurrectõnis.
Hemoꝛ etiã (ſit oĩs ſacrificij tui) eccleſia ſczʒ
coꝛdis oꝛis et operis ac coꝛꝑis et ſanguinis

cchꝛiiſti et alioꝝ ſacrificion p te ⁊ perte oblato
rum ſet olocauſtũ tuũ).i.intentio amoꝛe dei
tota incenſapingue fiat).i.deo gratũ et iocũ

dum. In ſacrificio ꝑs pecudis offerebat᷑. in
holocauſto totũ pecus. Sacrificiũ ergo eſt

cum quis aliquid deo vouet ⁊ aliquid ſibi

tinet. holocauſtũ eſt qñ nihil ſibi retinetſʒ ſe

totum deo vouet.

Tribuat tibi m coꝛ tuum:et omne con

ſilium tuum confirmer.
Tribuat tibi ̃m coꝛ tuũ).i.ſᷣm intentõem
o chꝛiſte qui ſcis quid vtilitatis habet tua
paſſio nõ ̃m coꝛ te delere volentiũ(et omne
ↄſiliũ tuũ cõſirmet).i.ↄpleat qꝛ oĩa alto con
ſilio chꝛiſtus facit.Tribuat etiã tibi eccleſia
ſim deſideriũ tuũ dando tibi petitõnes coꝛ⸗
dis tni ſet om̃e ↄſiliũ tuũ cõfirmet.i.volun⸗

tatem tuã in bono ꝑficiat. Conſilium eccleſie
eit vt vitet moꝛtalia et nõ impediat᷑ ꝑ tꝑalia

e ſancto: etde ſxon

ghoui qm̃ ſaluũ fecit dñs chꝛiſiu ſuu.
VBmpieat dñs oẽs betitõnes tuas )o chꝛiſte
tam ꝓ tua gloꝛificatõe q; ꝓ membꝛoꝝ cõgio

MDemoꝛ ſit ad remunerandũ. et memoꝛes

——

eurſumq; ſuum dirigat ad eterna. boc ideo
oꝛo quia. M

Letabimur in ſalutari tuo: et in nomine

ei noſtri magnificabimur.

¶ Letabimur iu ſalutari tuo)o chꝛiſte.i.in

ſalute a te collata nobis in vnitate fidei exiſtẽ

tibus(et in noiĩe dei nr̃i)ſcʒ tui(magniſicabi⸗
mur)qꝛ a noie tuo dicti chꝛiſtiani gloꝛificaa

bimur in futuro. UelLetabimur in ſalutari
mo)o eccia.i.in ſalute a deo tibi data in qua
ſaluat nos deus nõ in huius mũdi vanitati⸗
buslet in noie dei nr̃i)ſcʒ chꝛiſti a quo dici⸗
mur chꝛ iſtiani et in cuius noĩe ſumus in ec

cleſia cõgregati nõ in meritis nr̃is vel noĩe

nẽr̃o (magnificabimur) magnitudine gfe in
pniti et gloꝛie in futuro.Et quid ꝑ ſingula.

Ampleat dñs oẽs petitões tuas:nũc co

rificatõne et non ſolũ quas in terra ſed et eas

quas in celo facis interpellans ꝓ nobis nec
inde dubito qꝛ iam) nunc) tanto ante(cogno

ui).i.ꝑꝓphetã mihi oſtenſum eſtqm̃ ſaiuuʒ

fecit).i.faciet ( dñs chꝛiſtũ ſuum) ſcʒ teipᷣm a
moꝛte ſuſcitando. Vel( Impleat oñs oẽs pe⸗
titiones tuas)o eccleſia quas facis ꝓ tuis et
tc potero dicere(nũc cognoui)ꝑ exꝑientiaʒ
pꝛeſtiti bũficijqm̃ ſaluũ fecit dũs chꝛiſtũ ſu
um).i. ꝓpłm chꝛiſtianũ. Et

CExraudiet illum cæ celo ſancto ſuo: in rx

Fratibus ſalus dextere tue.

raudiet illũ) ſcʒ chꝛiſtũ nõ ſolũ de terra:

ſed etiã (decelo ſcõ ſuo) vbi interpellat ꝓ no⸗

bis. Velcexaudiet illũ) ſcʒ ppłm chꝛiſtianum
(de celo ſctõ ſuo) qꝛ(in potentatibo) nfis eſt.

(ſalus dextere eius) ſcʒ chꝛiſti vel dñi. i. potẽ

tatus nr̃i ſunt ſalus fauoꝛis eiꝰ.hoc eſt nos
potentes ſumus ex auxilio gre eius cum etiã
de tribulatõne dat nobis auxiliũ vt qñ infir
mamur tũc potẽtes ſimus. Nam vana eſt ſa
lus hoĩm et rerũ tꝑalium que nõ dextere eſt
et eterna ſʒ ſiniſtre et tranſitoꝛia.hac eni in ſu
perbia extollunt᷑ hoĩes quicũq; peccantes tẽ⸗
liec lul acri ſunt de quib ſubdit.
Hi in curriboet hi in equis: nos autẽ in
noiĩe dñi dei noſtri inuocabimus.
Hi in curribotrahuntur.i.inuolubili ſuc

ceſſione bo noꝝ tꝑalium ſen foꝛtuna et diui⸗

tijs huius ſeculi gaudent qᷓ in rotis deſignã

tur (et hi in equis efferunt᷑.i.in ſuꝑbis hono

ribus mũdi et terrena dignitate ſeu ſeculari
potentia gloꝛiant᷑ et ꝑ boc deſpicit eos ꝓphᷣa

iie

in
ſſ
di⸗

lc⸗

guiſſimum holocanſtũ nos aſſu

latione letemur. Per dĩim.

gui de iſtis pꝛeſumũt et letantur illi ita nos
QAut)nõ in his ſupꝛadictis ſʒ in eternis ſpem
figentes (in noĩie dñi dei nfi inuocabimus 3
Deii nõ aliud a deo ſcʒ querentes gloꝛiaʒ dei
n nr̃am. eternã: nõ tpalem. JIdeo ⸗
AVpſi obligati ſunt et ceciderũt:nos aüt

rreximus et erecti ſumus.

Nootales (obligati ſunt) laqis et terrenis
noꝛumcet) ſic inclinati ad caſum(ceciderũt)
a ſpeceleſti in peccatũ et moꝛtẽ(nos aũt ſur⸗
reximus)a peccatis ⁊ moꝛte(et erecti ſumus)
in ſpem venie et ad alta ſcʒ diuina et celeſtia

derijs ſcʒ cupiditate tꝑalium rerũ etho⸗

ↄtemplanda.et hoc nõ viribo nr̃is ſʒ gra di⸗

uina. Et qꝛ ſaluo rege pꝓmouetur nr̃a ſalus
et melius ſalui erimus.ſalus eni regis eſt ſa⸗.
lus populi.ergo O
Dñe ſaluũ fac regem: et exaudi nos in
die qua inuocauerimus te.

ne ſaluũ fac regẽ) chꝛiſtũ vt excitatus a

maoꝛtuis ⁊ in celo ↄſtitutus offerat ſ. acrificia
na (et xo iam ꝓ nobis offerẽtet exaudi nos)
p eum mediatoꝛẽ et aduocatũ in die qua in⸗
nocanerimus teycredentes eũ vere ſurrexiſſe.
AVelDñe ſaluũ fac regẽ.. i. pli chꝛiſtiani re⸗
ccoꝛẽ et gubernatoꝛẽ. Vel (regẽ qui ſe bũ re⸗
gu(et exaudi nos in die) tribulatõnis et tpe
opoꝛtuno (qua inuocauerimus te)in auxiliũ
noſtri quia quicunq; inuocauerit nomẽ dũi
osett.

et tanq; pin⸗

Imple dñe petitões noſtras

„

coꝛum curribo obligatis ſalutaris tui opitu⸗

¶ Plſalmus de chꝛiſti gloꝛia et magniſi

me vt inimi

centia ac inimicoꝛum ſuoxꝝ miſeria et p⸗

ʒyOmine in Pirtu/

te tua letabitur rex:et ſuper ſalutare
tuum exultabit vehementer.

A
122

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Titulus ta
lis eſt In finem ps Dauid. Hoc eſt pſalmꝰ
ille attribuitur dauid ꝓphete ꝓſpicienti in fi

nem ſcʒz chꝛiſtum qui eit finis legis.vel in fi⸗

nem tempoꝝ quando hec complenda erant.

Materia:chꝛiſti magnificentia et inimicoꝝ

ſuoꝛum miſeria. Intentio: vt chꝛiſtũ deum
et boĩem credamus ac ipᷣm dñm deum nr̃m
laudemus et magnificemus. Dentẽtia in ge
nerali: pꝛopheta in iſto pſalmo loquitur de
chꝛiſti virtutibus ac gloꝛia eti magniſicen⸗

tia et aduerſarioꝛũ eius depꝛeſſione et pena.

—

onib dul⸗
8 .

Pꝛopheta ergo cogaudens de exaudita oza⸗

. .

tlone dicit illum regem letari in dño et oſten
dit quot et quanta bona daturus eſt ei pater

pꝛopter conſtantiaʒ et econtrario q uanta ma

la daturus eſt aduerſarijs ſuis pꝛopter eoꝛũ
maliciam. Sententia in ſpeciali: quod ergo
in pᷣcedenti pſalmo oꝛauit de chꝛiſto hic enũ

ciat ita incipiens. o.(Domine) patercin virtu

te tua)a te genita ſcilicet verbi id eſt in eo ꝙ
verbum caro factũ eſt quod recte dicitur vir
tus tua quia tibi coomnipotens (letabitur)

in an imo (rex ſcilicet homo chꝛiſtus ieſus q
eſt a te conſtitutus rex ſi uper eccleſiam tuam

ad eam ſpiritaliter regendam. cet ſuper ſalu⸗

tare tuum)id eſt ex eo ꝙ per te eſt ſaluatoꝛ ge⸗

neris humani vel ſuper eam ſalutem quam

per eum eidem eccleſie tribuiſti (exultabit) in
coꝛpoꝛecvehementer) id eſt valde ſcom res
magna eſt. Intus letabitur de diuinitate hu
manitati coniũcta. foꝛis exultare ſe oſtendet
de eccleſia ſua per diuinitatem et humanita
tem redempta vnde et ſubditur.
Deſiderium coꝛdis eius tribuiſti ei:et

m eius non fraudaſti

—

—

Den ideriũ coꝛdis eius tribuiſti ei) ſcilicet
de mundi redemptõne. coꝛ poꝛis ſui gloꝛifi⸗
catione.credentiũ vocatione et alijs que ani
ma ſua et coꝛ deſiderauit (et volu ncate labio
rum eius) id eſt voluntate rationis expꝛeſſa

per labia oꝛis(non fraudaſti eum) quin con⸗
cederes ei quod voluit quia ſemper exaudi⸗

tus fuit ⁊ quicquid dixit fugando demones
ſanando infirmos. vel aliter totum factuʒ et
impletum eſt pꝛedicatio

0 quoq; eius recepta
eſt. Eſt et aliud vnde letabitur et exultabit.
Auoniam pꝛeueniſti eum in benedicti⸗
edinis: woſuiſti in capite eius
ꝛonam de lapide pꝛecioſſſo..
OQuoniã pꝛeueniſti eum in benedictõnib⸗
dulcedinis).i.immunitate peccati vt nõ eſſʒ
ſub maledictõeade.ac gra et donis ſi pũs ſan

cti quibo repletus eſt ab inſtanti cõceptionis

que dicuntur dulcedinis quia totum ex gra
tia fuit et ex dulcedine dilectionis ꝓceſſit. et
poſuiſti in capite eius)id eſt in mente et ſu⸗
perioꝛi ꝑte aĩeque eſt rõnalis coꝛonã dela⸗

pide pcioſo).i.ꝑfectõʒ et oꝛnatũ oĩm virtutũ

vel per hoc intelligitur totius mundicircu⸗

lus.i.eccleſia generalis que cõſtat ex viuis et

pcioſis lapidibo.et eum ex omni ꝑte ſideam⸗

hit ſicut coꝛona caput. Hon dicit de lapidi⸗
bus ſed de lapide. multi enim vnum ſunt in

vnlitate fidei etom̃es virtutes vnũ ſunt in ra⸗
dice charitatis. —. . .
Vitã petijt a te et tribuiſti ei:longitudi⸗
hem diex in ſeculũ et in ſeculũ ſeculi.
UAitam) ſcʒ gloꝛie in ſua reſurrectõne pe⸗
tijt a te) dicẽs:pater clarifica filiũ tuũ (et tri⸗
buiſti eiyvitã ſcʒ reſurrectõem nam vt homo
moꝛtuus eſt vt homo reſurrexit et reſurgens
a moꝛte iam non moꝛitur.eccleſie vero ſueqᷓ
eſt coꝛpus etiã petijt et tribuiſti ei (longitudi
nem dieꝝ in ſeculũ)pñs.i.longã vitam ⁊ lon
ga tpꝑa huius ſeculi et poſt tribues ei vitam
eternã ⁊ eternitatẽ (in ſeculũ ſeculi)futurũ ſi:
ne finc. Et pꝛeterea.

Oagna elt gloꝛia eiꝰ in ſalutari tuo: glo
ri

nis eius et fame qꝛ dediſti ei nomẽ qð eſt ſuꝑ
omne nomẽ.et hoc(in ſalutari tuo).i.in ſalu
te qua eum reſuſcitaſti.et de moꝛtali immoꝛ⸗
talem feciſti. Vel in effectu tuo ſalutari quo
pꝓ eum mundũ ſaluaſti.et adhuc( gloꝛiam et
magnũ decoꝛẽ impones ſuꝑ eum).i.addes ei
cum eum in celo exaltabis et ad dexteraʒ tuã
collocabis.Et vere ita erit.

ℳ—ℳ

Afñ dabis eü in bñdictõeʒ in
tiſicabis eũ in gaudio cũ vultu tuo.
m dabis eũ in bñdictõeʒ in ſeculũ ſecu⸗
li).i.ipᷣe erit in bñdictõe in eternũ et ſine fine:
et hec erit illa bñdictio qꝛ letificabis eũ)ſᷣm
hoĩem quẽ leuauit ad te vt ſitcin gaudio)ad
dexterã tuaʒcum vultu tuo).i.cum pñ̃tia vi
ſionis tue. AUel(letificabis eũ in gaudio cum
vultu tuo).i.de hoc ꝙ ſui gaudebunt cũ tua
pñtia qñ eris om̃ia in omibo. Et merito hec
oĩa ei ꝓpter ſuam hũilitatem.

Magna eſt gloꝛia elus) d claritas nomi⸗

am et magnũ decoꝛẽ impones ſup eũ.

4

AQf rey ſperat in dño et in miſericoꝛdia

2

5 tiſſimi nõ comouebetik.
m rex) ſcz bomo chꝛiſtus nõ ſuꝑbit ⸗
pter regalem dignitatẽ ſed vt humilis coꝛde
(ſperat)et ſpem ſuã cõſtituit fᷣm hũanitatem
nõ in ſe ſechleſchtel dño)et patre ſuo (et :in miſe
ricoꝛdia altiſſimi nõ cõmouebit᷑) ab bac ſpe:
ſed coopante gra dei ſtabit in ea et nihil tur⸗
babit humilitate eins ⁊ obedientiã eius vſq;
ad moꝛtem. Deinde plus laudes chꝛiſti agit
de penis maloꝝ et cõuertit ſe ad chꝛiſtũ.q.d.
Et qꝛ talis es o rex chꝛite
Inueniat᷑ manus tua oĩb inimicis tu⸗

Eextera tua inueniat oẽs q te oderüt.
Inueniatur).i.ſentiatur quantũ ad penã
cõemſmanus tua) i.virtꝰ etptãs tua pᷣmene exrunt in futuro.

a ck ad iudiciũ veneris (ab oĩb inimicls

tuis )qui eã in builitate tus nõ ↄgnouerũt et

in te nõ crediderũt ſeu credẽtes tibi nõ obedi
erüũt. (dextera tua)i.potẽtia ⁊ maieſtas graui
us puniens (inneniat) in die iudicij punien
dosoẽs)impios(ꝗte oderũt) et ↄtempſerũt
qð grauiſſimũ eſt. Aelcinueniat).i. credatur.
(manꝰ tua)medicinalis oibo inimicis tuis)
tã iudeis q;ᷓ gentibo:alioqͥn (dextera tua) vin⸗
Pones eos vt clibanũ ignis in tpe vul
tus tui: dns in ira ſua cõturbabit eos:et
cuoꝛabit eos ignis.

. —

– „*

¶ Pones eos vt clibanũ ignis).i.ardẽtes in
tus in ↄſciẽtia vt eos toꝛq̃at intus ignis do
loꝛis et male ↄſciẽtie ſicut clibanus ardet in
trinſecus (in tꝑe vultus tui).i.in tꝑe manife
ſtatõis tue in iudicio qũ videbũt vultũ tuũ
iratũ. Et dicit᷑ vultꝰ qꝛ coꝛdis velleꝑ ſigna
demõſtrat. Deinde ꝑſonã mutãs oñdit illos
etiã exterius cruciãdos ſubdens dũs in ira
ſua)qꝛ iraſci malis vide bit᷑ (cõturbabit eos)
cũ dicet ite maledicti in ignẽ eternũ.(et)mox
(deu oꝛabitet inuoluct eos exterius ignis in
fernalis nõ ↄſumẽdo ſʒ eternaliter puniẽdo.
q.d.intus cruciabit eos ignis ⁊ vermis ↄſci

entie et exterius ignis gehenne. Et iterũ ꝑſo

nam mutans ſubdit.
Fructum eoꝝ de terra perdes: et ſemen
eozum a filis hbominuum.
¶ Fructũ eoꝝ) qꝛ terrenus eſt (de terra vinẽ
tium (ꝑdes).i.nõ erit eis fructus eterne btĩ⸗
tudinis in terra viuentiũ et ipᷣi tanq; male ar
boꝛes ꝓpter malũ fructũ ꝑdent᷑ (et ſemẽ eoꝝn
id eſt oꝑa vel ſeq̃ces ⁊ imitatoꝛes malicie eo⸗
rum quos ſeduxerũt ꝑdes et ſeꝑabis (a fuijs
hoĩm).i.a ↄſoꝛtio et ſocietate iuſtoꝝ rõne vtẽ
tium.i.non deputabis eos inter heredes re⸗
gni. Hec aũt pena ideo erit eis merito.
Qñm̃ declinauerũt in te mala:cogitaue
nt cõſilia que nõ potuerũt ſtabilire.
im declinauerũt). i. detoꝛ ſerũt/ in tepocci

dendũ dicẽtes expedit vt vnus moꝛiat᷑ hõ et
nõ tota gens pereat (mala)q ſibi imminere te
regnante arbitrabant᷑ cogitauerũt ↄſilia) ſcʒ
nomen tuũ delere de terra ne totus mundus
poſt te iret et ipi gentẽ etlocũ amitterẽt q̃ nõ
potuerũt ſtabilireet ꝑficere iuxta voluntateʒ
ſuã q? euenitↄtrarium.nõ eſt enĩ ↄſiliũ cõma
dñm. Et qm̃ de pena eoꝛũ futura dixit: dicit

— 7

et de pñti que ẽ cauſa future.qd.ideo heceis

S.

—

– — —

.

.0— —

—

—— —

compleantur. M.
Exaltare vñe in vᷣtute tua: cantabimus

arabis vultum eox.

Añm pones eos doꝛſum:in reliquijs tu⸗

mittit paſſionẽ. Oateria:chꝛiſti paſſio. Ina
tentio:hoꝛtari nos vt ei cõpatiamur vt et cõ⸗

m) in pñti pones eos doꝛſum) i. inter regnemus et inuitare nos ſuo exẽplo ad paſ⸗

eos a quibo auerteris et vt reſpicientes retro

terrena appetant et nõ apti regno dei celeſtia

ſionem et patientiã et dei laudẽ. Snia in ge

nerali:ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛilti

amittãt.ſʒ nõ oẽs ꝑdes reliquie enĩ ſalue fit voce hois noſtri loquitur de eius derelictöe

vnde et ſubdit(in reliquijs tuia)id eſt in eis

in ſua vehementiſſima paſſione et ammonet

quos tibi ſaluandos relinquispꝛeparabis fideles laudare deum de ipᷣius paſſionis fru
vultũ eoꝝ).i.ↄgregationẽ et pñtiam tui que ccuæt vtilitate. Snia in ſpeciali:chꝛiſtus er⸗

fuiſſet eoꝝ ſi ipᷣi credidiſſent et vt omnia iſta

et pſallemus virtutes tuas.

Exaltare)o (dñe in virtute tua).i.reſurge
et aſcende in potentia et gloꝛia quẽ pꝛius in
firmum putauerũt et in hũilitate poſituʒ nõ
cognouerũt.et hec virtus et maieſtas maxi⸗
me apparebit in iudicio ſinali.et nos( canta⸗
bimus et pſallemus).i.voce et oꝑe celebꝛabi
mus et notas faciemus. Cantus enĩ adlau⸗

dem:pſalmus ꝑtinet ad bonã oꝑationeʒ (vir
tutes tuas)et mirabilia quib induras quos

Benedic nos dñe bñdictione dulcedinis

go ſᷣ m ꝙ homo clamat ad pr̃em.d. O tu pa⸗
ter (Oeus)oĩm ꝑ potentiã.ſpecialiter aũtde
us meus)ꝑ gram (reſpice in meypoſitũ in af⸗

flictione (quare me dereliquiſtiin manib iu
deoꝛum etpenis me expoſuiſti? et poſt queſti
onem ponit ſolutionẽqꝛ pcẽm hoĩs hoc exi

gebat.q.d.ecce quare: quia (verba⸗i.clamoꝛ
et poſtulatio (delictoꝝ) que ſu ntmeoꝛuz ) ſcz
hoĩm.ita vt tranſitio ſit inter delictoꝝ et me⸗
oꝛum. hoc eſt delicta membꝛoꝛũ meoꝝ poſtu
lantia moꝛtẽ meã ſine qua nõ eſt ſalus.ſunt
(longe a ſalute meaxi.ſunt cauſa quare pati⸗
ar.quia ſic ſcʒ ꝑ paſſionẽ ſunt tollenda deli⸗
cta meoꝝ. VUn Eſaias. Pꝛopter ſcelus popu
li mei ꝑcuſſi eum. Sicut enĩ egritudo aliqũ

vis et miſereris quibo vis. Dio
8 cõple tibi placitũ deſiderium nrjm vt dum

iu giter virtutes tuas ſuaui modulatõne con

cinimus longitudinẽ vite ꝑpetue conſequa⸗
Pſalmus de Chꝛiſti veementiſſima

en —

et amariſſima paſſione eiuſdẽq; paſſio/

nis fructu et vtilitate. ¶¶ps.xxi.

meoꝛ um

vel ſuſceptõe ſeu ꝓ cerua matutina.Id ẽ põ

iülle attribuiendus eſt dauid manu foꝛti chꝛi

ſto dirigenti nos in finẽ.i.in ſue reſurrectõis

gloꝛiſicationẽ᷑.chꝛiſto dico oꝛanti ꝓ aſſum⸗
ptione matutina.i.ꝓ reſurrectõne obtinenda

que mane eſt facta qũ humana natura in glo
riam eſt aſſ mbd cerua matutina.qðᷣ
idem eſt. Cerua enĩ eſt humana natura chꝛi

ſti que lutum et ſpinas peccatoꝝ tranſilijt.et

mane in reſurrectõis gloꝛiã quaſi in altũ eſt

aſſumpta. Quia ergo ſupꝛa ꝓpheta chꝛiſto di
xerat vt exaltaretur et reſurgeret in virtute et
gloꝛia iam chꝛiſtus oꝛat ꝓ ipᷣa exaltatõe et re
ſurrectione obtinenda.Et qꝛ ꝑ exaltationem
et reſurrectõem notatur qð pᷣcedit ſcʒ humi⸗
liatio et paſſio ideo oꝛans ꝓ reſunectõe pꝛe⸗

meoꝛ un uctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗
tulus hic eſt In finẽ põ dauid ꝓ aſſumptõe

dicitur poſtulare medicinã qꝛ ꝑ eam pᷣt ſana

ri ſic delicta nr̃a poſtulabãt moꝛtẽ chꝛiſti qꝛ

per eam a peccatis ſumus ſanati. Et ita ſunt
longe ꝙ o

Deus meus clamal diẽ etnõ exaudi

l 5

et nocte et nõ ad inſipientiã mihi.

V¶Deus meus clamabo)ad tecꝑ diem) ſcʒ in
cruce hoꝛa nona deus meus vt quid dereli⸗

Eus deus me⸗ re

Aaoi te mea verba delictoꝝ:
c

quiſti me: cet nõ exaudies) me quin ſinas cru
cifigi. (et nocte) pcedente. pater mi tranſeat a
me calix iſteet ſimiliter nõ exaudies.q.d.me
aſſidue die ac nocte ꝓ liberatõne oꝛantẽ non
exaudies. Nõ enĩ auditus eſt chꝛiſtus ad ſa
lutem coꝛꝑalem (et non ad inſipientiã mihi)
ſcʒ hoc facis ſed potius ad ſapientiã ſcʒ vt ſa

piam quid me clamare velis: quia expedie⸗

Ht pati chꝛiſtũ etredimere genus humanũ.
Dicit Hieronymꝰ ꝙ cõſtat totum pſalmũ a
chꝛiſto in cruce decantatũ. Dicunt etiam ali
qui alij ꝙ inſuꝑ etiã ceteros pſalmos vſq; ad
illum verſum. In manus tuas dñe cõmen⸗
do ſpm̃ meũ:decantauit. VUnde ſicut Mat⸗
theus et Marcus pꝛincipiũ poſuerũt a quo
chꝛiſtus pſalmos incepit. ſic Lucas finem
pſalmoꝝ ponit cum dicit.pater in manus tu
as cõmendo ſom̃m meum.,.

Fhautin ſancto habitas: laus iſrael.

ERu autẽ)et ſi nõ audis tũ in ſcõſcʒ in me
ſcõ ſanctoꝝ (habitas)et me non deſeris. Uel
lin ſcõiin ſanctificatis a te non in coꝛpoꝛe

ſubdito peccatis (habitas)per gratiam quos
facis intelligere quare me nõ audis et ꝙ in⸗
terdum ſanctos nõ audis ad ſalutẽ tꝑalem:
malos vero qñq; audis ad damnatõem et qꝙ;
cuncta ſancte facis et oꝛdinate diſponis licʒ
aliter videatur ab ignoꝛantibs.o(laus iſrael)

id eſt videntis te nõ eius qui ſe vult a cõſpe⸗

ctu tuo abſcondere. Illi deũ laudare neſciũt
qui eum nõ vident nec intelligunt.ſʒ ab his
veraciter laudat᷑ a quibo ſpiritaliter videtur.
id eſt creditur intelligitur et amatur.

In te ſperauerunt patres noſtri:ſperaue

rünt et liberaſti eos.

In te ſperauerunt pr̃es noſtri)antiqui ne

fruſtra.ſedſperanerũt) pſeueranter (et libera
ſti eos) ſcdᷣm ſpem et ↄfidentiã eoꝝ de neceſſi

tatibus et tribulatõnibo ſuis.q.d.mirantur· ꝗat eum qm̃ vult eum.

inſfir mi me nõ ſtatim exauditũ cum audiant
gntiquos pr̃es qui minoꝛes fuerũt qᷓ; ego in
ſuis neceſſitatib exauditos.vnde ſciant oẽs
ad chꝛiſtũ venientes qñʒ ideo ſe nõ exaudiri
quia in tribulatõe chꝛiſtianus ꝓbatur ſi nõ
relinquit deum ſuum. Foꝛnax eniĩ paleas in
cinerẽ vertit:auro ſoꝛdes tollit.ita illi in qui⸗
bus habitat deus melioꝛes fiunt in tribula⸗
tione ꝓbati in ea tanq; aurum in igne. vnde
bene ſequitur. =

Ad te clamauerunt et ſalui facti ſunt: in

te ſperauerunt et nõ ſunt confuſi.

Ad te clamauerunt) in tꝑe tribulatõnis ſet
ſalui facti ſunt) ſtatim.et repetitin te ſperaue

runnec in ſe ſpem poſuerũt.cet ideo nõ ſunt
confuſi)de pꝛemio nec eos fefellit ſpes ſʒ ſt pe⸗
rata receperũt. Hinus dicitur ſcʒ nõ ſunt cõ

fun:et plus intelligitur qꝛ multũ honoꝛati.

Antiquis carnalibo ad erudiendũ ſunt con⸗
ceſſa tꝑalia:nouis aũt in chꝛiſto ſubtrabhun⸗

tur vt chꝛiſtus ſolus deſideretur. Illos ergo

ccxaudiſti et liberaſti.

Ego auüt ſum vrmis gt non homo: ob /

pꝛobꝛium hoim et abiectio plebis.

mis).i.reputatus vilis et abomĩabilis ac to
tus ↄtemptibilis in cõſpectu iudeoꝛũet non
homoyvtens röneſm eſtimationẽ eoꝛũ.q.d.
ita viliter ſum cõculcatus ac ſi eſſem vermis
et nõ homo. Vel(ego ſum vermis)qꝛ feruoꝛe

ſancti ſpũs ſine ↄcupiſcentia carnis de terra

virgine cõceptus ⁊ natus ſicut vermis virtu
te ſolis ſine ſemine de terra naſcitur (et nõ ho
mo)tm̃ ſed vltra hoies etiã deus et cum ſim

tantus factus ſumcobpꝛobꝛiũ hoĩm)ſcʒ ma⸗

ioꝛum in ſputis.alapis.colaphis et ſpinis.

go autez) qui ſum maioꝛ illis( ſum ver⸗

(et abiectio plebis)ſcʒ populi cõmunis quia
me ſpꝛeto et abiectio Barrabã elegerũt.ideo
vero de ſe abiecto hoc dicit vt vel ſic ſuꝑbia
hoĩs humilitatẽ dei imitetur.

Oimnes videntes me deriſer ũt me: loę-

cuti ſunt labijs et mouerũt caput.
m̃es ſz malicvidentes me) in foꝛma hu
mana(deriſerũt me)in coꝛde ſuo tanq; fatuũ
deteſtando etↄtemnẽdo et nõ tm̃ in coꝛde de
riſerunt:ſed etiã (locuti ſunt labijs)deriſoꝛia

verba me vituꝑando ⁊ blaſphemãdocet mo⸗
uerunt caput)in mei deteſtatõem et ↄtemptũ

me ſubſannãdo vel q̃ſi minando et tanq; fal

ſum ꝓphetam notando.q.d.coꝛde voce et ge
ſtu. ſubſannauerũt dicẽtes hyronice.

Sperauit in dño eripiat eum:ſaluũ faci

¶ Sperauit in dñopfe vt ait ſuo qꝛ fuium
dei ſe nominatceripiat eum) de manibo nr̃is
moꝛi nõ ꝑmittendo. vel ſi nõ eripit ſaluum
faciat eũ) a moꝛte reſuſcitando (qm̃ vult eũ)
id eſt diligit eum vt ipᷣe ait.hvronice de chꝛi⸗
ſto dicebant iudei ⁊ tũ verũ dicebant neſcien
tes. Ideo aũt hoc mihi dicũt et faciũt qꝛ bo⸗
mo factus ſum tui oꝑatione nam in verbuʒ
quod eſt deus talia nõ dicerent et hoc eſt qð
ſequitur.

Qm tu es qui

—

— .

Om tu es qui extraxiſti me de ventre) ſcʒ
virginali quia miraculoſe et ſupꝛa naturã te

opante natus ſum de vtero mr̃is et ſine vio⸗

latione de ea extractus ⁊ nõ ſolũ mr̃is ſʒ etiã
ſynagoge ⁊ eius tenebꝛis.in quibus eſt non⸗
dum in luce chiꝛſti natꝰ.et tu deus es(ſpes
mea ab vberibo mr̃is mee).i.ſᷣm humanitatẽ
ſm quã ſuxi vbera mr̃is qꝛ in te cõfiſus ſum
ſm ꝙ homo:et nõ ſolum mjis ſed etiã ſyna⸗
goge a quibo alienaſti me ne carnalẽ ↄſuetu⸗

dinem ſugerem. et (in te).i.in tuã tutelam ⁊ ꝓ

tectionempꝛoiectus ſum ex vtero).i.a nati⸗
uitate mea ex quo ex vtero ꝓceſſi vt tu ſolus
eſſes mihi ſpes et auxiliũ qui iam hõ ⁊ infir
mus ſum et nõ ſolũ ex vtero mr̃is ſed etiã ſy⸗
nago ge que me nõ ꝑtulit ſed iactauit. Et nõ
tm̃ ab vberib es ſpes mea ſʒ etiam

De vrntre matris mee deus meus estu
diſceſſerxis a me.

KAannn

extraxiſti me de ventre.
ſpes mea ab vberibus matris mee:in te
Peiettus ſum ex vtero.

De ventre mr̃is mee)et ab vberibo.i. m id
qð de matre habeo et ſcðõᷣm ꝙ ſum homode⸗
us )id eſt creatoꝛ (meus es tu) ſed ſecundum
id quod de te habeo et ſecundũ ꝙ ſum deus

1

“c
SS

—
—

1

— —– —☛n

—

— ——

. —
N na —

E —

—

—
—

nipingues obſederut me. —
¶ Circundederũt me)cõſilijs vel cũ gladijs
et fuſtiba (vituli multi).i.iudei inſolentes et

„ õ

es ante ſecula pater meus.q.ð.te ftanq; deũ et
creatoꝛem meum veneroꝛ ſᷣm meã hũanita⸗
tem qui es pater meus ſcòm diuinitateʒ. Et

vt tanq; paruulus eſſem tui oblitus. ſed (tu

es).i.fuiſti(deus meus de ventre)yeius ⁊ ideo
(ne diſceſſeris a me).i.ne deſtituas me tuo au
xilio. Terminat in oꝛõne ↄqueſtionẽ et cau⸗
ſam ſuponitt.

*

NAuoniam tribulatio ꝓxima eſt: qm nõ
eſt qui adiuuet.

vel relicto me fugerunt apoſtoli foꝛtio?a ſci⸗

licet membas.V
Factũ eſt coꝛ meũ tanq cera liqueſcens
Factum eſt coꝛ meũ tanq; cera liqueſcẽs)
id eſt mollificatũ eſt et reſolutũ pꝛe moꝛtis tri
ſticia et doloꝛe: qꝛ triſtis eſt aia mea vſq; ad
moꝛtẽ(in medio ventris mei).i.in medio in⸗
terioꝛum meoꝝ.Sicut eniĩ cera reſoluitur ex

caloꝛe ignis ſic coꝛ humanũ hoꝛroꝛe et mole
ſtia moꝛtis terribilis imminẽtis. Vel intimi

m tribulatio).i. acerbitas maxima paſ⸗

ſionis meec ꝓxima eſt et imminet coꝛꝑi meo
et item ideo (qm̃ non eſt)alius neq; angelus

neq; homocqui adiuuet) me eripiendo de ma
nibus iudeoꝝ niſi tu pr̃ ſolus. Quis eni ad
inuet ſi tu nõ adiuuas: Quiet ſi moꝛi nõ ꝓ⸗

hibeas ꝓ redemptõe hũani generis tñ moꝛ⸗

tis vinculis me detineri nõ ꝑmittis.Deinde

deſcribit paſſionnen..
Circundederunt me vituli multi: thau

laſciui ſicut vituli qͥ erãt ſine iugo dei(thau⸗

ri p ſuꝑbia (pingues) ꝓpter craſſitudinẽ ma

licie quoꝝ iniquitas ꝓdijt ex adipe.i.pꝛinci

pes ſcʒ Anna et Cayphas ceteriq; maioꝛes

qui erãt ſuꝑbi ⁊ malicia plenicobſederũt me)
tanq; indices.i.vallauerũt me vndiq; a ſimi
li caſtri ne eugderem.
Aperuerüt ſup me os ſuu

☛=

Aperuerũt ſuꝑ me

faciens in ↄpᷣhenſione (et ru giens)in clamo⸗
re. Sicut eni leo rapit pꝛedam ita ipᷣi ex ma⸗

licia et crudelitate rapuerũt me ad paſſioneʒ

rugientes ex crudelitatis magnitudine atq;

irrönabilifremitu et clamoꝛe ſonantes tolle

tolle cruciſige eum reus eſt moꝛtis.

Sicut aqua effuſus ſum: et diſpſa ſunt

os ſuum) palam ⁊ alta
voce me blaſphemantes et crucifigi poſtulã⸗
tes ipᷣi dico exiſtẽtes (ſicut leo rapiẽs) et vim

— l

Sicut aqua effuſus ſum).i.occiſus ſum
ab eis ita viliter vt aqua effunditur qꝛ ſicut

aque effufio ꝓ nihilo reputat᷑ ita moꝛs mea

ꝓ nibilo eſt reputata. Vel ſicut aq̃ ꝑfectius
effunditur de vaſe qᷓ; liquoꝛes alij de quib
ſapoꝛ et odoꝛ remanet ita iudei intendebant
eum delere vt de eo nulla memoꝛia remane⸗

ret (et diſperſa ſunt oĩa oſſa mea).i.ſepata eta

iuncturis diſſoluta.ſ.ꝑ diſtenſionẽ in cruce.

õ

mei ſicut cera admoto igne liquefacti ſuntin

mollioꝛes in coꝛꝑe ecclelie.
Aruit tanch teſta virtus mea et lingua
mea advſit faucibus meis:et in pulue⸗

cõſpectu infirmoꝝ meoꝛũ qui ſunt venter.i.

moꝛtis deduxiſti me.

tus mea).i.foꝛtitudo qꝛ ꝓpter totalẽ extractio

—

nem ſanguinis et oĩis humoꝛis coꝛpus ſuuʒ

remanſit quaſi arefactuʒ.et deficiente hũoꝛe
naturali deficit foꝛtitudo.(et lingua mea ad
heſit faucibo meis)pꝛe ſiti ⁊ defectu humoꝛis

et in puluerẽ moꝛtis)ſcʒ in locum ſepulture
moꝛtuoꝝ (deduxiſti me).i.deduci ꝑmiſiſti.vł
virtus hũanitatis ab igne paſſionis ſicut te
ſta firmioꝛ facta eſt qꝛ ex hoc ad virtutem in⸗
coꝛruptõnis creuit.let lingua adheſit fauci⸗
bus)quia nõ reſpondit eis ad vllum verbũ.
(et in puluerẽ moꝛtis deduxiſti me).i.in ha⸗
bitum eoꝛũ quoꝝ coꝛꝑa putreſcũt in ſepul⸗
chꝛo. Nec mirum ſi hoc paſſus ſui
m̃ circũdederũt me canes multi: cõci
m malignantiũ obſedit me.
m circũdederunt me) ſcʒ vndiq; ⁊ circũ
q̃q; canes multi).i.iudei habentes ſe ad me
nõ ſicut hoĩes ſed ſicut rabidi canes nõ ꝓ ve

ritate ſed ꝓ cõſuetudine cõtra veritatem la⸗
tirzantes ac moꝛdentes et detrahentes( cõciliũ*

malignantiũ)ſcʒ pontiſicũ ſcribaꝝ et phari⸗
ſeoꝛum mala cogitantiũ qui conſuiũ fecerãt

in vnũ vt me moꝛti traderent (obſedit) et val
lauitme) in paſſinne.
Fogerunt manus meas et pedes
dinumerauerũt oĩa oſſa mea:

. 4
Vr⸗dnꝝ.

Foderũt manꝰ meas et pedes meos).i.cla
uis ꝑfoꝛauerũt ⁊ ↄfixerũt ſcʒ milites gẽtiles.
Non ait tranſfixerunt vel vulnerauerũt ſed
foderunt.quia ſicut terra foſſa fructum fa⸗
cit ſic chꝛiſtus vulneratus fructum vite de⸗
dit.(dinumerauerũt).i.dinumerabilia fece⸗

runt et oſtenderũt (oĩa oſſa mea)extendendo
me in cruce.qꝛ ex violenta coꝛꝑis cxtenſione

Aruit tanq teſta) olle in igne poſita( vira⸗

RO

dinumerarrr.
Vpſi vero Aacrzueratn inſpererũt me:
diuiſerũt ſibi veſtimenta mea:et ſuꝑ ve⸗
ſtem meã miſerunt ſoꝛsten.
¶ Ipſi vero)ſcʒ iudei a ſua nequicia nõ mu
tati(ↄſiderauerũt et inſpexerũt me).i.ſtudio⸗
ſe cum diligentia et delectatõe ac ſine cõpaſ⸗
ſione inſpexerũt me talia ꝑferentẽ cum tñ a re
crudeli ſoleãt oculi auerti. Tãto aũt cuiq; pe
na ⁊ ignominia guioꝛ eſt q;to a pluribo atten
dit᷑ nõ ↄpatiẽtibo ſʒ expꝛobrãtibo ⁊ illudtieb.
(diuiſerũt ſibi)ipᷣi milltes qui erant quatuoꝛ
(veſtimenta mea) in quattuoꝛ ꝑtes vt vnuſ⸗
quiſqʒ partẽ ſuam haberet(et ſuꝑ veſtem me
amſcʒ tunicã incõſutilem (miſerũt ſoꝛtẽ)cu⸗
ius cſſet. Ipſi ita ſeniunt

Xu aut vñe ne eiongaueris auxiliũ tui Qui timetis dũm laudatee
a me:ad defenſionẽ meã conſpice. ſum ſemen iacob gloꝛificate eum.
ui timetis dñm) timoꝛe ſeruili laudate

Xu aüt dñe ne elongaueris auxiliuʒ tuũꝭ

ſcʒ(a me).i.ne differas reſurrectõeʒ meã vl-⸗

tra triduũ qð et factum eſt.et interimſad de⸗
fenſionem meã cõſpice) ne noceant mihi ca⸗
nes et ne quid reſurrectõeʒ meã valeat impe⸗
dire. Attende in bis verbis bũilitatem et pa

tientiam chꝛiſti vt cũ poſitus fueris in tribu⸗
lationibo vel tentatõnibo ſuo exemplo humi

liter et patienter ſuſtineas et diuinũ auxiliuʒ

poſtules et reqͥras. NHe inquã elongaueris.ſʒ
Eruea framea deus aiam med: et dema

apparebant oſſium iuncture ita poterant

ent.

¶Narrabo nomẽ tuũ fratribo meis).i.hu⸗

„

moꝛtẽ.i. me bumilẽ. Et ne p audita paſſione
figdeles turbent᷑ et deſperẽt oſtẽdit paſſionis
ſue fructũ.q.d. Salua meet

.

Narralv nomẽ tuũ fratribo meis:in me⸗

dio eccleſie laudatote.

milibus inuicèẽ ſe diligentibo et regni tui co⸗
heredibus ſcʒ aplis alijaq; diſcipulis quibꝰ

manifeſtauit ſuã reſurrectõʒ factã virtute dei

patris et alia quedã ad manifeſtatõʒ ſui noĩs
et ꝑ eos fratres (laudabo) et gaudens pᷣdica

bocte)o pater nõ occulte et in ꝑte ſed palã (et

in medio eccleſie) p qua paſſus ſum.i.cõgre⸗

gationis fideliũ. Narrat not
tur:pᷣdicat laudẽ vt timeat᷑ qᷓ̃tenus ꝑ fide et

Dilectõeʒ deus colat᷑. Deinde ad ipᷣius laudẽ

osẽs de quocũq; ſtatu inuitat.d.

Qui timetis dñm laudate eum: vni

arrat nomẽ vt cognoſca⸗

uer

eum)coꝛde voce et moꝛiba: eius bñficia ⁊ ma
gnificentiã recolendo quẽ antea blaſphema
ſtis pꝛaue viuendo.et ꝑ hoc tangit ſtatũ in⸗

choantiũ qui plus timoꝛe pene q; amoꝛe iu⸗

ſticie ad deũ redeũt et ci ſeruiũt vniuerſum ſe
men iacob)ſcʒ veri imitatoꝛes fidei et operũ
eius (gloꝛificate eum)de vr̃is ꝓfectibo.nõ in
vobis ſʒ in dño gloꝛiando et ꝑ h̊ tangit ſtatũ
pꝓficientiũ qui iã ſtudent ſe in ſpiritalibo exer
cere et vicia virtutibo ſupplantar.

—+ — . —

nu canis vnicam meam.

dius eſt ꝑ quẽ moꝛtẽ intelligit quã inferre cõ⸗
ſueuit.ocdeus aiam meã) non faciendo ꝙ nõ
moꝛiar ſʒ ꝙ in moꝛte nõ detinear.nõ ait coꝛ⸗

pus meũ ſed aĩiam:qꝛ magis debemus oꝛare
v vita aie qᷓ; coꝛꝑis.(et de manu canis).i.de
poteſtate ꝓpli latrantis et iraſcentis ( vnicam
meam). i. eccleſiam.q.d.libera caput et coꝛ⸗

pus. Ael (de manu cani=.i.de pᷣtãte infni
qui auide deuoꝛat vt canis (vnicam meã)id
eſt animã meã.qnue ſola vnice immu nis eſta
peccato ne remaneat in infenno.
Salua me ex oꝛe leonis: et a coꝛnibus

ꝓnicoꝛniũ humilitatẽ meam.

„ „

¶ Salua me ex oꝛe leonis).i.diaboli qͥ tan⸗
q;mm leo rugiens circũit querens quẽ deuoꝛet.

Vel(leonis).i.regni ſecularis qð tũc dñaba⸗
tur alijs hoibus ſicut leo dñatur ceteris ani⸗
malibus (et a coꝛnibo vnicoꝛniũ).i.a ſubli⸗
mitatibus iudeoꝝ et quoꝛũlibet ſuꝑboꝝ ſin
ulariter ſe erigentiũ et ↄſoꝛtes nõ ferentiuʒ.
humilitatẽ meam) qua hũ iliaui me vſq; ad

rue a framea) a moꝛte. framea eni gla⸗

nit nech deſt

Timeat eũ ) indeſinẽter nõ iã ſeruili timo⸗
re ne puniant᷑ ſʒ timoꝛe caſto ne deſerantur.
(om̃e ſemẽ iſrael).i.quicũq; ſunt imitatoꝛes
iſrael mẽte deũ videndo.et ꝑ h̊ tangit ſtatum
pfectoꝝ qui cũcta terrena alo tranſcendũt:ſo
lis celeſtib ↄmoꝛant᷑ et mẽtis oculis deũ cõ
templant᷑. Quare aũt timendus ⁊ gloꝛificã⸗
dus ſit dũs oñditur cũ ſubdit᷑ (qm̃ licet eſſet
altus tñ(nõ ſpꝛeuit).i.nõ ſpe pꝛiuauit vt re⸗
pelleret(neq; deſpexit)vt vilipenderet(dep̃ca
tionẽ).i.hũilem pcempauꝑis).i.hũilis de ſe
nõ pᷣſumẽtis nec de pompis ſeculi tumẽtis.

ſrael: qm̃ nõ ſpꝛe
xit depꝛecatione paupis.

Nec auertit faciẽ ſuam a me:et cum cla⸗

marem ad eum exaudiuit me.
HPec auertit faciẽ ſuam a me) depᷣcanteſczʒ
nð exaudiẽs meã oꝛõnem et in nullo mihi fu
it auerſus.moꝛe hũano loquit᷑: ſolent enĩ ho
mines auertere faciẽ ſuam ab eis quoꝝ pᷣces
nolũt audire. VUñ h̊ exponendo ſubiũ git.(et
cũ clamarẽ ad eũ exaudiuit me) ſcʒ ſuſcitãdo
me a moꝛtuis. huius ↄtrarinz dixit ſuꝑius:

,
05

e

N

ſ⸗

da eoꝛum in ſeculum ſecuil.
E gent credendo (pauperes) ſpũ.i.vere hu⸗

Memini

deus meus clamabo ꝑ diem et nõ exaudies.
Et cauſa huius diuerſitatis pᷣt eſſe vt ꝑ hec
capiamus ↄſolationẽ et exemplũ ꝙ ſicut ipe
in quib expediebat fuit exauditꝰ nõ in alis

ſic et nos. Et ideo
Apud te laus mea in eccleſia magna:vo

ta mea reddã in cõſpectu timentiũ eum.

¶ Apug te)o dñe pater erit(laus mea).i.lau

labo te.i. laudari faciã nõ laudem meã que⸗

ram.et hoc (in eccleſia magna),.i.in vniuerſa

li eccleſia totius oꝛbis terraꝝ in qua quoti⸗
die laudes dno referunt᷑.(vota mea).i.voti⸗
ua ſacriñicia redemptõnis humane que a me
voluntarie facta eſt ſcʒ ſacrificiũ coꝛpoꝛis et
ſanguinis mei.qð ideo votũ vocat quia vo⸗
luntarie factũ eſt qð ipᷣm ſignificatc reddaʒ)
id eſt reddi et offerri faciã in maniteſto ſcʒſin

cõſpectu timentiũ eum).i.fideliũ et credenti⸗

um vt intelligãt ꝑ illud ſe ſaluari. Et hec ſa⸗

criñcia coꝛꝑis et ſanguinis.
Egent paunges et ſaturabũtur:et lauda⸗

bunt dnim qui requirũt eum:viuent coꝛ

huius tanti ſacrificij (et cõnertantur) tanto
pignoꝛe ſubarrati (ad dñm).i.ad amoꝛẽ eius
cum guſtauerint q́; ſuauis eſt dñs ( vniuerſi
fines terre.non tm iudaea
Et adoꝛabunt in cõſpectu eius: vniuer/

ſe familie gentuum.
tado:abunt)eum qui idola adoꝛare cõo⸗

ſueuerantin ↄſpectu eius.i.in coꝛde vbi de
us videt et in cõſcientijs ſuis vbi veri adoꝛa⸗

toꝛes adoꝛant pf̃eʒ nõ in ↄſpectu hoĩm. Uel

cadoꝛabũt in ↄſpectu eius).i.humiliabũtur

in ↄſpiciendo eum (vniuerſe familie gentiũ)

X

id eſt aliqui de omnibo familijs de omi etate

et ſexu. In hoc enĩ ꝙ ait vniuerſi fines terre:

et vniuerſe familie gentiũ) inſinuat in om̃i ꝑ⸗

te mundi et in omni gente coli et adoꝛari de⸗
um. Et merito.

Auoniam domini eſt regnum: et ie dd

* .

ninabitur gentium.

OQuoniã dñi)non hoim ſuperboꝝ (eſt re
gnum).i.totius eccleſie vniuerſalis imꝑiuʒ
qꝛ ſolus chꝛiſtus rex noſter eſt (et ipᷣe dnabi⸗
tur gentium)ad ſuam fidẽ cõuerſaꝝ:non tm̃

miles et ↄtemptoꝛes ſeculi(et ſaturabuntur)
imitando.qꝛ ꝓſicit eis ſpũaliter hoc ſacrifi⸗

cium vel ſacramentũ vt etiã imitentur pati⸗

endo. Diuites nõ ſaturantur qꝛ nõ eſuriunt
cenam.i.duũi paſſionẽ.(et laudabũt dũm)de
hoc bnñcio.Laus eni dei eſt cibi illius eru⸗
ctuatio.(qui requirũt eum) ꝑ fidem et opera:
vt eo coꝛda ipoꝝ impleantur cognoſcentes
ꝙ ipſe eſt diuitie pauperũ ⁊ panis viuus qui
de celo deſcendit.et ideo et ſi moꝛiunt᷑ coꝛꝑa.
(viuent coꝛda).i.anime(eoꝛum) quia cibus
ille coꝛdis et anime eſtꝛet viuificat ſpũaliter

et etiã eternaliter. vnde ſequit᷑.(in ſeculũ ſe⸗-

culix.i.ſine fine. Qui enĩ manducauerit ex h.
pane viuet ineternuʒ. aũt eccleſia magna
lit oſtendiiur cum dicitur. MUU

Reminiſcentur).i.recoꝛdabuntur dñi cu⸗

ius obliti erant et qui eis a memoꝛia excide⸗
ratet cõuertant᷑ ad dñm)a quo auerſi erant

cum terrena appeterẽt eterna nõ intelligerẽét.
qꝛ eum cognouerãt quidã ꝑ viſibilia exterio⸗
ra.quidã ꝑ ſcripturas.quidam ꝑ pᷣdicationẽ.
(vniuerſi nines terre).i.eccleſia de omnibo fi⸗

nibus et de toto oꝛbe verbũ eſt chꝛiſti vel da⸗

uid pᷣuidentis ↄuerſionẽ oĩm gentium ad ni⸗

dem ante mundi finẽ et eſt hic expᷣſſa ꝓphetia
de cõnerſione gencium. Vel (reminiſcentur)

gues terre:

centur et cõuertantur ad dim:

—

iudeoꝝ qꝛ omes gentes ſeruient ei. Regnuʒ
quidẽ diaboli cecidit ⁊ regnũ chꝛiſti aduenit
Erpulſus eſt diabolus recuꝑauit heredita⸗

tem ſuã chꝛiſtus. Regit ſpiritaliter ꝓpłm ſuũ

poſſidet eum tanq; regnũ ſuũ. dñatur in gen
tibus dominatõne ppetua et ineternũ. Et qꝛ

ſupꝛa egit de ſpũali ꝑticipatõne ſacramenti.

nunc agit de ſacramentali:et vult ſacramen⸗
tum altaris eſſe cõmune etiã malis.d.
OVanducauerũt et adoꝛauerũt oẽs pin/
in cõſpectu eius cadent oes
qui deſcendunt in teram.
emaneaneru ſcʒ cõicando ſaccẽm coꝛ:
poꝛis et ſanguinis chꝛiſti nõ tm̃ paupes ſe cz
humiles et boni.ſed etiã (om̃es pingues ter
re) .diuites terreni ſcʒ ſuꝑbi et mali.i.de oĩ⸗
bus aliquit tm̃ doꝛauerunt)ſpecietenus.
aliter enĩ nõ daretur eis niſi venerarent᷑ nec

ſicut pauꝑes ſaturati ſunt vſq; qd imitatöe,z
qꝛ non imitant᷑ nec laudant dñm. Sic ergo

boni et mali ſacramento vite cõicant.ſʒ(oẽs
qui deſcendũt in terram).i.in cupiditatẽ ter
renoꝛum ſcʒ repꝛobi qui celeſtia deſerentes et
ſtatum mentis ad terrena ↄcupiſcenda infle⸗

ctentes amãt inoꝛdinate terrena et eligũtbea

ti fieri in terra cadent pꝛius in tentatõeʒ ⁊ la⸗

queũ et poſt in damnatõʒ et interitũ qꝛ indi⸗

gne ſumut ſacrm (in ↄſpectu eiꝰ)ſcz dei q ſo⸗
lus videt quõ cadant ⁊ diſcernit qui ſumant

ad vitam et qui ad moꝛtem.

Et anima meaülli viuet: et ſemẽ meum
ſeruiet io.
Et)ecòtra (anima mea) que in contemptu
huius ſeculi hoĩbo quaſi moꝛi videt᷑ illi) nõ
ſibi (viuet).i.ad eius obſequiũ et laudẽ vt po
ſtea cũ eo viuat ineternũ ideo ſancti viri ab⸗
negant ſemetipos et quaſi ꝑdunt in boc mũ
do aĩas vt in vita eterna cuſtodiãt eas.(et ſe⸗
men meũ).i.ꝑ me cõuerſi et credentes acimi⸗
tatoꝛ es: vel etiã bona opera mead(ſeruiet ipſi)
laudando deũ et oĩa referendo ad ipᷣm. qꝛ
Annunciabit᷑ dño generatio ventura: et
annunciabunt celi iuſticiã eius pplo qui
mſcetur quẽ fecit vòñ’s.

ſperent in dei miſericoꝛdia:et ſi quid boni in
cis cõpletuʒ eſt vel ↄplendum diuine gratie
nõ ſuis meritis ſtudeant imputare. Sniĩa in
generali: ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ in ꝑſo
na eccleſie poſt baptiſmũ et fidelis ꝓpli traſe⸗
untis de babilone huius ſeculi ꝑ chꝛiſtũ ad
domũ dei vel etiã in ꝑſona hoĩs denoti trãſe
untis de ſeculo ad deſertũ et pauꝑtatem reli⸗
gionis ac plene ↄfidentis ꝙ ibi diuinitꝰ coꝛ
poꝛaliter et ſpũaliter ſuſtentabit᷑ ⁊ ab boſtib⸗

mentis ⁊ coꝛꝑis defendet᷑ Agens ergo de mi

ſericoꝛdia dei diuidit eam in decẽ gratias ꝑ
quas in hac vita homo quaſiꝑ quaſdã die⸗
tas de babilone reducit᷑ ad domũ dei que eſt

ttterna beatitudo de quibs gratijs ⁊ donis ſu
atöez ↄnertek. . guid gratho 1 don

Annunciabit᷑).i.ꝑ annuncia
(dño).i.in laudẽ et honoꝛẽ dñi ( generatio vẽ
tura).i.generatio chꝛiſtiana et noui teſtamen
ti que ex aqua et ſpũ ſancto generabit᷑ q nos
ſumus.(et annunciabũt celi).i.apłi alijq; di
ſcipuli et doctoꝛes (iuſticiã eius) dei ſcʒ iuſtũ
eius chꝛiſtũ vel mandata eius iuſtaꝓplło)ſcJ
chꝛiſtiano (qui naſcet) dño ſpiritaliter ex fi⸗
de ꝑ verbũ pꝛedicatõisquẽ)ſcõᷣo(fecit).i.re⸗
foꝛmauit(dñs)ſpeciali et nouo genere factio
nis ſcʒ ꝑ regeneratõeʒ qꝛ creauit eum in boæz-
nis oꝑibb. Pꝛimo eni nos fecit vt eſſemus. ſe
cundo fecit vt iuſti eſſemus.pꝛima factio fu⸗
it de nihilo. ſcðᷣa de ſanguine pꝛio et ideo eſt
magis appꝛecianda ⁊ amanda qᷓ; pꝛima. No
ta pſalmos de paſſione in magna ſpe chꝛiſti⸗
anoꝛum terminari vt ſciatur ex paſſione ſa⸗
Xaput miſcðᷣie deus qui ꝓpter nos deſcen
dens in vterũ.addictus ligno.pfoſſus cla⸗
uo. veſtimentis inſuꝑ ſoꝛte diuiſis.ſurrexiſti
libere ab inferia Pcamur vt buius cõmerci
non immemoꝛ in te ſperantibo ſis liberatoꝛ.
onwomihaim

—

is ꝑ oꝛdinẽ gras agit cbꝛiſto. Eccleſia ergo
de qua ſup multa dixi et quilibet fidelis gau
dens et gras agens ꝓ impenſis ſibi celitus

bñſficijs ꝑ totũ hunc pſalmũ gras deo refert
et diuinã gr̃am cõmendat.Snia in ſpeciali:

qꝛ ꝑ chꝛiſtũ fit ſpũalis reuerſio ideo cccleſia
loquit᷑ de ipᷣo ſic incipiens.(Dñs)ſcʒ chꝛi⸗
ſtus cregit) vel paſcitme) ad ſe vocatũ ꝑ ba⸗

ptiſmuʒ vel religionis ingreſſum.i.cbꝛiſtus

dñs eſt dux vel paſtoꝛ mens quiregit me et
paſcit coꝛꝑaliter. doctrinaliter ſacramentali⸗
ter et eternaliter.ſub quo ſum tutus et ſuffi⸗

ciens.vnde et ſubditcet nihil mibi)ſibi milio

tanti(deerit) in futuro de neceſſarijs ad ſalu⸗
tem vel ad vitã qꝛ ſpũalem et coꝛꝑalem ſub⸗
ſtantiam credo mihi a deo ↄferendã.iam enĩ
in pñti(in loco paſcue).i.in ſtam fidei et in
vnitate eccleſie vel in vberrimis paſcuis ⁊ in
telligentia ſacre ſcripture vbi eſt dulcis aĩaꝝ
refectiocibi me collocauit) nutriendũ et ro⸗
boꝛandũ.Ecce pꝛima gr̃a locus paſcue.Se
cunda eſt educatio de qua ſubditur.

eccleſie vel cuiuſlibet ſigelis dei dois
et impenſis ſibi celitus kenencis. —

Ominuſregit me

ibi me collocauit.

lis eſt Pſalmus dauid. Hoc eſt põ iſte attri
buitur Dauid.i.eccleſie vel cuilibet fideli in
cuius ꝑſona loquit᷑ hic ꝓpheta. Materia:ple
na cõfidentia de miſcdia dei ꝑ quã homo ad
deũ reuertitur. Intentio: monere et hoꝛtari
hboĩes vt babeant hmõi ↄfidentiam et om̃es

ſalmus de gaudio et gratia actöe

et nibil mihi deerit: in loco paſeune

animam meam conuertit.

Sup)ct poſt aquã retectõie) ibaptiſini

vel ſapientie ſalutaris qua reſiciunt᷑ qui vi⸗
res amiſerant et aĩa ariditate peccatoꝝ ſteri⸗

lis fecundaturcſeducauit me) paulatim vt pu

erum. q.d.pꝛimo inſtruxit me ad fidẽ et poſt
enutriuit ad ꝑfectõem. Sequitur tercia gr̃a
(aiam meam)auerſam(cõuertit) vt de cõtra⸗

uctoꝛ pſalmi ꝓpheta danid. Titulus ta⸗ cca ſit ſine ruga et de peccatrice iuſta et ſca: ꝑ
augmentũ virtutis et bone oꝑationis. Dein

de tangit᷑ quarta gra cum dicitur.

Peduxit me ſuper ſemitas iuſticie pꝛo⸗

Super aquam refectõnis educauit meꝛ

pter nomen ſuum.

Deduxit me)et ambulare fecit (ſuꝑ ſemi⸗
tas iuſticie) id eſt artioꝛa pᷣcepta et ꝑfectõnis

uerſus eos qui tribulant me.

conſilia hoĩem iuſtificantia.que ſunt quedã
ſemite arte reſpectu cõmunis mandatoꝝ vie
cctt hoc de gr̃a ſua.vñ ſequitur(pꝛopter nomẽ
ſuũ )gloꝛiticandũ et vulgandũ.i.ꝓpter gr̃am
ſuam nõ ꝓpter meritũ meũ:iſta clauſula repe⸗

tenda eſt cum om̃ibo ſupꝛadictis gratijs. De
d. Et vere deduxiime
Nam et ſiambulauero in medio vmbꝛe

inde mutans ꝑſonam ponit quintã gram.q.

mMoxtis:nõ timelv mala qm tu mecu es.

4 MHam et ſi. 1 ambulauero) ſit ub tãto duce (in
medio vmbꝛe moꝛtis).i:grauiũ tentationũ:

caſti ſpũali iocunditate mentẽ meã et infuſio

ne ſancti ſpũs inunxiſti. et ſubdit᷑ nona gra

et calix) benedictõis.i.chꝛiſti ſanguinis vel

ipᷣa ſcriptura ſacra(meus) qꝛ accipio ſʒ tuus

Nꝛ das (inebꝛiãs) feruoꝛe diuine dulcedinis

et dans obliuionẽ vanaꝝ delectationũ et co⸗
itationũ ſopienaq; ab appetitu tpalium. ſic

eni inebꝛiat vt ſobꝛios reddatcq; pclarus eſt)

effectiue.i.valde et multuʒ qꝛ ducit ad clari⸗
tatẽ patrie et dat claritatẽ vite eterne.Deinde
ſubinfertur decima gratia.

Et miſericoꝛcla tua ſubſequet me: oi

vel huius mũdi ꝑiculis et aduerſis. Pñs qͥʒ bus diebus vite me.

tribulatio pᷣt dici vmbꝛa moꝛtis qꝛ ſicut vm

bꝛa ꝓtegimur a caloꝛe ſolis ſic ꝑ pñtes tribu
lationes liberamur a futuris. Aut in medio

natõnis pꝛaue ⁊ ꝑuerſe que eſt quedã vmbꝛa
moꝛtis (nõ timebo mala)occulta vel manite⸗

ſta actus vel cõſenſus (qm̃ tu mecũ esin coꝛ

de ꝑ fidem tanq; deſenſoꝛ foꝛtis contra oẽm
aduerſitatẽ et tentationẽ.Et ſequit᷑ ſexta gra
tia que eſt coꝛrectio.nõ inquã timebo qꝛ
Vlirga tua e

—

Virga tua).i.leuis coꝛrectio (et baculus

tuus).i.grauioꝛ (ipᷣa me cõſolata ſunt).i.nõ
ſunt mibi timoꝛi ſʒ ↄſolatõi. Vel( virga tua)

id eſt diſciplina qꝛ virga ꝑcutimur (et bacu⸗
lus tuus).i.ſuſtentamentũ qꝛ baculo ſuſten⸗
tamur(ipᷣa me cõſolata ſunt).i.erudierũt me

oſolando qꝛ in his te eſſe memoꝛẽ mei intel⸗

ligo. AUtroq; modo ↄſolatur nos deus fla⸗
gellis videlicet qꝛ quẽ diligit coꝛripit et do⸗
nis ne deſiciamus in aduerſis. Deinde ſub⸗

iungitur ſeptima gra que eſt menſa dñi.nã. ge ſubditur (in longitudine dieꝝ).i.in diebꝰ
PBeraſti in conſtectin meo menſam:ad non finiendis:hoc eſt eternaliter et ſine fine.

baculus tuus: ipa me con⸗

Paraſti in ↄſpectu meo menſam ſcʒ cõio⸗
nem coꝛꝑis et ſanguinis chꝛiſti vt intelligã

rata eſt et expoſita que pñtat nobis diuerſaꝝ
ſententiaꝝ fercula vt eis reficiamur et ↄſole⸗

mur tanq; cibis ſpiritaliba ne inter mũdi hu

ius deficiamus aduerſa ( aduerſus eos qͥ tri⸗

bulant meyſcʒ demones et malos boĩes qui
impugnãt fidẽ meam vel alio modo ꝑſequũ⸗
tur qꝛ ſcã euchariſtia et ſacra ſcriptura cõtra

om̃es tribulatõnes nos iuuant et conſolan⸗
tur. Sequitur octaua gratia.

¶ Et poſt h oĩa (miſcðᷣia tua) que pᷣceſſit ad
gratiã ↄferendã (ſubſequetur meyxi.nõ deerit

mihi ad cuſtodiã. hoc tangitur de gra ſubſe

quente que videtur eſſe neceſſaria ad ↄſeruan
dum ſicut pᷣueniens ad inchoandũ. Mileri⸗

coꝛdia enĩ dñi nolentẽ pᷣuenit vt bene velit.

volentẽ adiuuat vt ꝑficiat. oꝑantem ſubſeqͥ⸗
tur vt ꝑſeueret.et hoc( omib dieb vite mee)

id eſt q; diu vixero in bac vita moꝛtali et vſ⸗

q; ad ↄſummatõem ſeculi. Non aũt hic tm̃
ſubſequetur ad ↄſeruanda pcedentia ſʒ etiaʒ
in futurũ.vnde ſequitur.

Et vt inhabitem in domo vñuin longi⸗

St)etiaz (vt inhabitẽ) in futuro (in domo

dññi) nõ manu facta ſed eterna in celis vbi ſan
ctoꝛum eſt habitatio.vbi nulla eſt dieꝝ varie

tas ſed vnus dies et vna eternitas. Sʒ quia
nos lon ga tpa dien ſpacijs ſolemus menſu⸗
rarce ſcriptura ſacra nro vſu loquẽs eternam
vitã dieꝝ longitudine voluit deſignare vn⸗

Verſus iſte de omibo ſuꝑioꝛibo pendet et eis
ungendue eſt. ad hoc enĩ ſupꝛadicta ↄceſſa
ſunꝑxyt inbabitem in domo dñu celeſti ineter

PeEI eran eerln An, Dꝛatio.
me debere imitari veſtigia paſſionis eius. v in. rn „ au iw tue pꝛeceptöis ha⸗

benis vt eterni tabernaculi habitatõne perce

pta plenitudine ꝑhennis poc

—

¶Bſalmus de generali Cl

mo et mteſtate ſuoaui mnemmbaor ſiatul

Ommieſt terra⸗

ili repleamur.

5 Oplenitudo eius:oꝛbis terraꝝ et vni
uerſi qui habitant in o.
Auncto⸗ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus bic
t. Ps dauid in pꝛima ſabbati.Id ẽ pſalmꝰ
£

V o ti.
Impinguaſti in oleo caput meũ: et ca⸗
lix meus inebꝛians q́; pclarus ee.
Impinguaſti in oleo caput meũ).i.letifi⸗

ille eſt dauid qui bic loquitur in perſona ſua
vel cccleſie. pſalmus dico agens de clarifica⸗
cione dñi et hoĩs reꝑatione que facta eſt in re
ſurrectõne in pꝛima die ſabbati.i.ſeptimane.
vel pꝛima poſt ſabbatum que dñnica dicitur
ꝓpter cantum deo factũ et miraculũ.Eadẽeq;
dDies fuit pꝛima in pꝛimoꝛdiali reꝝ ↄditõe qꝛ
in ca mũdus eſt conditus et ſiłr in ea homo
reſurrectionẽ chꝛiſti eſt reſtauratus.ꝓphᷣa
ergo et quilibet fidelis ↄgratulãs chꝛiſto re⸗
ſurgenti quaſi victoꝛi de bello redeunti teſta
tur eccleſiã de qua ſupꝛa dictũ eſt ipſi chꝛiſto

eſſe ſubiectã:ſimul oſtendens ↄditões fideliũ

in eccleſia manentiũ. Materia:chꝛiſti genera
lis dñatio ſuoꝛũq; membꝛoꝝ cõditio. Inten
tio monere fideles vt mundent ſe ab omi in⸗
quinamento et ꝓficiãt in bono quatenus ac
cipere mereantur bñdictõʒ et miſcdᷣiam a do
mino et ſuſciꝑe regẽ gloꝛie cũ honoꝛe et tri⸗
umpho. Snia in generali: ꝓpheta teſtatur
chꝛiſti dnationi oꝛbem vniuerſum eſſe ſubie
ctum definiens quibo virtutibo pditi eſſe de⸗
bent fideles in eius eccleſia ↄſtituti:alloqui⸗
turq; ſuꝑſtitioſos id eſt demones vt poꝛtas
moꝛtis et damnatõis auferãt. deſideratq; vt
poꝛte eterne vite aꝑiantur et ſic chꝛiſtus in⸗
grediatur. Snia in ſpeciali ꝓpheta poſt re⸗
ſurrectionẽ letus ſicut pꝛeco poſt triumphũ
reſurrectõis:chꝛiſti gloꝛiã attendens clamat
totã terrã eſſe chꝛiſti victoꝛis.dicẽs.( Dñi).i.
chꝛiſti qͥ eſt vñs dominantiũ(eſt terra ⁊ ple⸗
nitudo eius ⁊c.)Quia ipᷣe terrã ſtabiliuit et
diſpoſuit ne obruatur eis. Ad lr̃am:oĩa ſunt
Oñi et oĩa ꝑ ipᷣm ſunt facta:fundata et diſpo⸗
ſita. et ſic ex rebus viſibilibo intra nos penſa
re debemus quãta ſit dignus veneratõe tan
tus ac talis dũs vt ſicut nullus ab eius im⸗
perio ita nec a fide eius ſu alienus. Vel(dñiʒ
chꝛiſticeſt terra).i.eccleſia fructifera cuiꝰ fru
ctus eſt a dno (et plenitudo eiug i.ĩa⸗lib⸗
plena eſt eccleſia ſcʒ oẽa ncti ẽt cariſmata
gratiaꝝ ac oꝑa ⁊ virtutes oĩm q̃ cuncta ſunt
Dñi.i.a dño facta:data et diſpoſita. et hec ter⸗
ra.i.eccleſia nõ eſt ꝑua ſʒ eſt de toto oꝛbe et de
omnibo que in eo ſunt.vñ ſubdit (oꝛbis terre
ct vniuerſi qui habitãt in eo) Clarificato enĩ
chꝛiſto in toto oꝛbe totus oꝛbis ſeu de toto
oꝛbe fit eccia eius. Et merito eccia eſt dñi.
Auia ipſe ſup maria fundauit eũ:et ſuꝑ

umina pꝛeparauit eum:
Ramnin ipſe)ſcʒ chꝛiſtus (ſuꝑ mari⸗
nit eu m).i.ſtabiliuit eccleſiã ſuꝑ oẽs fluctus
ſeculi vt eos ſuꝑet nec ſibi noceãt.qꝛ nõ ei vi
cia ſed ipſa vicijs dñatur. Vel ſuꝑ populuʒ

age

amaricantẽ vt nec tribulatões vel malos hbo
mines timeat. (et ſuꝑ flu mĩa).ſ.ſuꝑ cupidos
ſeculi qui labunt᷑ in ſeculũ ſicut flumina flu⸗
unt in marecpꝛeꝑauit eũ)oꝛbem.i.eccleſiã.qꝛ

hos ſuꝑat eccleſia que victis ꝑ dei gram cu⸗
piditatibus ꝑatur et tendit ad eterna. Uel ſu

ſicut flumia in mareqꝛ ⁊ eis dnatur eccia.Ec
ce in alto et ſublimi poſita eſt eccia. Et

Quis alcendet in montẽ dñi: aut quis

ſtabit in loco ſancto eius
¶ Quis aſcendet.i.dignus eſt aſcenderecin
montẽ dñni⸗.i.in altã iuſticiã dñi ſeu in ipam
eccleſiã que ſicut mons eſt firma ⁊ alta in vir
tutibus (aut quis)poſt aſcenſum (ſtabit)id ẽ
ſtabilis ꝑmanebit (in loco ſcõ eius).i.in tam
eminenti ſanctitate ꝑſeuerando in eo qͥ aſcen
dit vt nõ cadat et in tꝑe tentatõis nõ recedat.
Aſcendere multoꝝ eſt:ſtare autẽ et ꝑſeuerare
tm̃ ꝑfectoꝝ.multi eniĩ aſcendũt qui nõ ꝑſeue
rant qꝛ multi vocati pauci vero electi. Et re⸗
ſpondet ꝓpheta pᷣmiſſe interro gatõi.d.

Annnocens manibyet mundo coꝛde:qui

nõ accepit in vano aiam ſuam: nec iura

Innocens manibo).i.purus in oꝑibustet
mundo coꝛde).i.mundus in cogitatõnibo.hᷣ
eſt qui nõ oꝑatur nec cogitat malũ.(qui)etiã
(nõ accepit in vano aiaʒ ſuã)vt ſcʒ relicto de

per pꝛincipes et potentes qui tendũt in plm

*

ſiderio cternoꝝ vana et tranſitoꝛia optaret.

vt anime vita neglecta ei curã carnis antepo

neret ei ſola pũtia co gitans q̃ ſelgquant᷑ in ꝑpe

tuũ nõ attenderet. Invano etiã aiam accepit

quiſquis ocio vacans infructuoſe viuit ⁊ in
vinea dñi nõ laboꝛat.vel qui hoc qd oꝑatur
ad anime vtilitatem nõ refert. nec iurauit in
dolo ꝓximo ſuo)quicq;ᷓ vnde eum deciperet
aſſerendo vel ꝓmittendo cum ꝑiuriũ ſit ne⸗

gquiter decipere credentẽ. Qui ergo in oꝑe in

co gitatõne et in verbo innocuus eſt et inno⸗

-

cens ſibi et pꝛoxcimo

ricoꝛdiam a deo ſalutari ſuo.
Hic)tante innocentiec(accipiet benedicti⸗
onem a dño).i. gratie infuſionem et bonoꝛũ
ſpiritualiũ multiplicationẽ ac ꝓmotionẽ de
virtute in virtutem vſq; ad aſcenſum mon⸗
tis et hec benedictio nõ datur pꝛo meritis ſʒ
per miſericoꝛdiã per quam pꝛius peccata di
mittit deus.et hoc eſt quod ſubdit(et) pꝛius
(miſericoꝛ diã)id eſt remiſſionẽ peccatoꝝ fa⸗
ctam per miſericoꝛdiã (a deo ſalutari ſuo) id
eſt a dño ieſu chꝛiſto qui eſt ſalutaris noſter.

itc accipiet benedictions a dño:et miſe

—¶.-wℛONßℳAF ——

Nbo e —

— E —

Ecœ quomodo pꝛemium reſtat innocenti ſi
bi et ꝓximo. Ideo dicit Cipꝛianus. Qua⸗
lem vis inuenire dominũ talem te exhibe er⸗
82, pximum tuum. vnde quiſq; bene videat:
qualiter interius et exterius circa pximũ ſu⸗
um ſe habeat.

Hec eſt generatio querentiũ eum: que⸗
rentium faciem dei iaco.

ec eſt et talis eſſe debet (generatio) oĩm
(querentiũ eum id eſt deum ⁊ aſcendentiũ in
montem. Ex talibus eni conſtituit᷑ eccleſia.

(querentiũ) dico nõ pꝛo fauoꝛe ſeculari vel ꝓ

terrenis operibo ſed faciem dei iacob.i.qui
uerunt deũ vt Jacob queſiuit.ſcilicet dei pᷣ
ſentiam et cognitionẽ ſeu maniteſtam viſio⸗
nem et tales inueniunt eum in pũti ꝑ gratiaʒ
et in futuro ꝑ gloꝛiam. Declarata ergo chꝛi⸗
ſtiana religione impedimenta cõtraria aufer⸗
ri iubet vt patefactis coꝛdibo chꝛiſtus intret.

quaii diceret. Et qꝛ nullus aſcendit vel ſtat

niſi innocens et purus ero

Attollite poꝛtas pꝛincipes veſtras: et ele

uamini poꝛte eternales: et introibit rex
Attollite).i.amouete (poꝛtas pꝛincipes ve
as)id eſt o vos demones qui pncipari ho⸗
minibus queritis auferte poꝛtas veſtras ſcʒ
cupiditatis ⁊ timoꝛis ſeu vicia ⁊ peccata que
ſunt aditus moꝛtis quibus ingredimini in
animas.et contra illas poꝛtas moꝛtis( eleua

mini).i.exaltamini in coꝛdibus hoĩm o vos

(poꝛte eternales,)ſcilicet renunciatõis ſeculo
et cõuerſionis ad deum ſeu virtutes et gratie

que ſunt aditus eterne vite:(et)ſic oꝛnata do

moſintroibit)ꝑ vos ad coꝛda ⁊? animasrex)
datoꝛ (gloꝛie)eterne ſcʒ chꝛiſtus.Et quia ex⸗
cellentia gloꝛie et honoꝛis eius eſt om ni cre
ature ãmirabilis ideo q̃ſi admirans querit.

ens: vñs potens in pꝛelio.
Quis eſt iſte rex gloꝛie) qui intraturus eſt
ad coꝛda. Interrogat hic ꝓpheta nõ ꝓpter ſu⸗

Auis eſt iſte rex gloꝛie: dñs foꝛtis et o

am ignoꝛantiã ſed vt amplius chꝛiſtum cõ⸗

mendando alios ad eius inuitet amoꝛẽ᷑. AUel
pꝛinceps huius aeris qui ante pꝛimatũ ha⸗

bebat in homine miratur ⁊ querit. Et reſpon

dens ꝓpheta deſcribens eum ꝑ virtutes qua⸗
ſi ꝓpꝛio nomine et dicens ipᷣe eſt (dñs) abſolu
te omniũ omnia gubernando.(foꝛtis)in ſe et
in adiuuando. (et potens)ad reſuſtendũ ad⸗
uerſarijs et ꝓtegendum ſibi ſubiectosdomi
nus potens in pꝛelio) cõtra moꝛtem quã mo
riendo deſtruxit et contra diabolum cui po⸗

—

tt fuium ſemꝑ inſimul eſſe videmus.ille rex

teſtatem abſtulit. .
Attollite poꝛtas pꝛincipes veſtras et ele
uamim poꝛte eternales: et introibit rex
gion eter bit re

L Peiiroljſte poꝛtas. ⁊c̃.) pꝛedicta repetit et
on

*

ngeminat vt amplius determinet quis ſu
rex gloꝛie qui dignus eſt vt ei paretur hoſpi
clum.et non per ſingula vt pꝛius fecerat di⸗

cendo foꝛtis et potens ⁊c.ſed bꝛeuiter totum

reſpondet dicens dominus virtu tum) cele⸗
ſtium id eſt angeloꝛum. Ande in hebꝛeo ha⸗
betur ſabaoth quod interpꝛetatur exercituũ

vel militiarum. vel virtutum.i.gratiarum qꝛ

omnibus omnia dat dona. (ipie eſt rex glo⸗
rie) ſuper omnia gloꝛioſus et benedictus cui
ſeruire regnare eſt. Vel dicit hoc dauid ꝓ⸗
pheta in perſona angeloꝛum pꝛecedentium
chꝛiſtum deſcendentem ad inferos et aſcen⸗
dentem ad celos annunciantiũq; et reſpon⸗
dentium necnon in perſona poteſtatum tar⸗
tarearum et virtutum celeſtium ammiranti⸗
um et querentium. Pꝛimo ergo angeli chꝛi
ſtum ad infernum pꝛeeuntes dicũt O (pꝛin⸗
cipes)infernicattollite poꝛtas veſtras).i.au⸗
ferte poteſtatem qua vſq; nunc iuſtos in in⸗
ferno detinuiſtis.ſet eleuamini)id eſt aperia⸗
mini(poꝛte eternales) tenebꝛarum que ſuper
iuſtos clauſe eratiscet introibit rex gloꝛie)
vt ſuos inde liberet. Mirantur autẽ demo⸗
nes et querununt.
Auis eſt iſte rex gloꝛie:dominus virtu⸗
tum ipſe eſt rex gloie.
Luis eſt iſte rex gloꝛie quaſi dicerẽt nos
regem noſtrum habemus ſcz diabolum ille
rex gloꝛie quis eſt: Et reſpondent angeli ipᷣe
eſt dominus foꝛtis et potẽs)qui moꝛtem vi
cit et diabolum pꝛincipem veſtrum ligauit:
et nunc venit euertere domum eius ⁊ vaſa di
reierwonfougere clauſtra infernalia:
et captiuam captiultatẽ educere. Deinde an
geli pꝛecedentes chꝛiſtum in aſcenſione cla⸗
mant.O pꝛincipes celi Attollite poꝛtas ve⸗
ſtras)id eſt reſerate celeſtes aditus domino

venienti (et eleuamini).i.aperiamini o vos

(poꝛte eternales)id eſt aditus celi ⁊ eternalis
ingreſſus pateat aperiantur etheree ianue et
eternaliũ edium value.(et introibit rex glo⸗
rie)ſcilicet chꝛiſtus vt ad dexteram patris ſe
deat et pꝛo nobis interpellet. Ipſe autem vir
tutes angelice nouo myſterio carne induti
ſtupefacte querũt cum ammiratione( Quis
eſt iſte rex gloꝛie).quaſi dicerent. Nos patreʒ

* 2

*

lis et tribulatõnibus grau

gloꝛie quis eſt: Et reſpondent angeli comi⸗
tes (dominus virtutũ) id eſt angeloꝛum cipſe

eſt rex gloꝛie) ſcilicet chꝛiſtus qui ex virtute
dei viuit in gioꝛ ia. Non eſt bic intelligendũ
ꝙ celum vel infernus poꝛtas materiales ha⸗
beat.ſed angeloꝛum vel bonoꝛum vel malo⸗
rum cuſtodias metaphoꝛice poꝛtas vocat.
Dꝛai⸗
Stabilitoꝛ terre deus cui cuncta plenitu
do mundi deſeruit reſtitue nos in innocen⸗
tiam vite vt poſſimus te pꝛeuio in montem
ſanctificatõnis aſcendere. Per d.

Oꝛatio eccleſie vel pſone ceuote flagel/
imploꝛatio diuini auxilij pꝛo liberatõne.

confido non erubeſcam.

= ps.xxiuj.
ctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Litulus

talis eſt. In finem pſalmus dauid. Hoc eſt

„ .* „

pfalmus iſte dirigens nos in finem attribui

tur Dauid id eſt eccleſie que hic loquitur in
perſona penitentis per flagella coꝛrecti.Ec⸗
cleſia ergo cbꝛiſto ſubiecta et fidelis quilibet
ad deum conuerſus quia tribulatõnes et ten
tationes pati babet diuinum auxilium im⸗
ploꝛat quatenus in bono perſeuerare valeat
ſuo exemplo nos inſtruens vt in bono perſe

ueremus et oꝛationi inſiſtamus. Materia:ec

cleſie vel anime flagellis grauiter afflicte oꝛa
tio et diuini auxilij imploꝛatio. Intentio:vt
doceat nos in aduerſis non murmurare ſed
deuota oꝛatione ad deũ recurrere et in bono
pꝛopoſito perſeuerare. Dententia in genera
li:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona eccleſie
et cu iuſlibet fidelis exiſtentis in perſecucõne
inimicoꝛum viſibilium ſi nttt e
tit a pꝛeſſuris liberatõem in deuio huius vi⸗
te directõnem.culpe pꝛo qua tribulatur re⸗
miſſionem ac diuine conſolatõnis deguſta⸗
tionem. Sententia in ſpeciali:Eccleſia itaq;
vt ſecure valeat petere que ſequunt᷑ pꝛemit⸗
tit de ſuo deſiderio et dilectõne quam habet
erga deum ſic ad ipſum loquens (Ad te do⸗

mine) contemplandum et pꝛomerendum gu

ſtandum ⁊ amplexandum (leuaui)ſpirituali
deſiderio et deuotõne de terra (animam me⸗
am) que terrenis et carnalibus deſiderijs in⸗
herebat abſtrahendo eam ab iſtoꝛum inferio
rum ſollicitudine et amoꝛe. Facile quidem
terrena deſpicit qui ad diuina conſpicienda

ſe erigit (deus meus in te)ſolo non in me ve
in alio a te creato(conſidoet ſpem meam po⸗
no et ideo rogo (non erubeſcam) vlterius a
peccato quod de me pꝛocedat coꝛruptus nec
etiam alioꝛum ſuggeſtione peccem. vnde ſe⸗
guitur. . .. .
Neq; irrideant me inimici mei: etenim
vniuerſi qui ſuſtinent te nõ ↄfundentur
¶ Heq; irrideant me inimici mei)ſiue viſibi
les ſiue inuiſibiles mala mihi ſuggerẽtes et
nocere querentes qui vtiq; me irridebunt ſi
pꝛeualuerint. quia ipſos irriſoꝛes patimur
quos ad malum ꝑſuaſoꝛes habemus. et cer⸗
tus ſum de eo quod petocetenim vniuerſiqͥ
ſuſtinent te)tribulatõnes pꝛeſentes longani⸗
miter et patienter ferendo nullisq; tentatio⸗
nibus a te recedendo ſed in bono pꝛopoſito
perſeuerandocnon confundentur) neq; ꝑ ſe
neq; per inimicos id eſt per peccatuʒ a ſe vel
ab inimicis exiens et neq; hic neq; in futuro

quia patientie ſue pꝛemium accipient tempo

re opoꝛtuno. Sed econtrarioo.
Confundantur omnes iniqua agentes:
¶ Confundantur)hic pꝛo peccatis ſalubꝛi⸗
ter: vel ſi hic nolunt tandem in pena eterna.
et ſupponit qui ⁊ quare ſcilicet( om̃es iniqua
agentes)pꝛopter acquirenda que tranſeunt:
tempoꝛalia eternis pꝛeferentes ⁊ animam ſu
am de terra ad te non leuantes. Ideo iniqua
quiaſuperuacue)fruſtra et vane agunt et in
ſuperuacuis laboꝛant inutiliter et infructu⸗
oſe nihil ſecum de fructu ſui laboꝛis deferen
tes.quia omia ſunt vana et infructuoſa que
a deo ſunt aliena.Ergo vt nõ crubeſcam vel
confundar.
Vlias tuas dñe demonſira mihi:et ſemi

tas tuas edoce me.

Aias tuas apertas ſcilicet mandatoꝛum

que vie conueniunt omnibus etiam ſunpli⸗

cibus de quibo dicitur. Si vis ad vitam in⸗
gredi ſerua mandata.(dñe demonſt: a mihi)
quaſi manifeſta que viſui ſubſuat vt melius
innoteſcãt ſicut ſolet manu demonſtrari ocu
lis ſubiectum vt magis aꝓpereat(et ſemitas
tuas)anguſtas ſcilicet conſilioꝛũcedoce me)
quaſi ea que occulta ſunt quia paucis ſunt
note. de qu ib dicitur. Si vis eſſe perfectus
vade et vende omnia que habes ⁊c̃. Eto do

mine ne errem

Dirige me in weritate tua et wremerc

tules dus ſaluatoꝛ meus:et te ſuſtin
tota die. Ate

— — ——

2

Dirige me in veritate tua) vt recte iuſte et
pie viuã ſicut veritas tua exigit(et doce me⸗
ipᷣam veritatem vt recte omnia mihi neceſſa⸗
ria ſciam et intelligam. Duo petit in quibus
eſt ꝑfectio ſcʒ dirigi ad bonam vitam:doceri
ad veram ſcientiaʒ.et ideo fac quod peto( qꝛ
tu es deus meus qui me creaſti (ſaluatoꝛ me
us)qui me redemiſti et)etiã ideo quia (te ſu⸗
ſtinui tota die).i.miſericoꝛdiã et retributio⸗
nem tuam toto tꝑe vite et aſſidue patienter ex
pectaui.et nec ꝓſperis nec aduerſis a ſperan
do in te moueri potui. Iſta duo bonos faci⸗
unt:vt deum ſaluatoꝛẽ credamus:et patien⸗
ter retributionẽ eius expectemus. Et·
m
¶ Reminiſcere)qui oblitus crederis dũ tar

dasmiſerationũ tuaꝝ dñe).i.oꝑm miſericoꝛ
die tue etmiſericoꝛdiaꝝ tuaꝝ) naturaliter ti⸗

bi inſuarumque a ſeculo ſunt.i.ab initio ſe
culi.nunq;ᷓ enĩ ſine miſcdia fuiſti que natu⸗
raliter in te eſt.nec peccãti homini miſeratio

tua defuit que eſt in bonoꝝ exhibitõne. AUn

de enĩ in ſe eſt miſericoꝛs inde eſt miſeratoꝛ
in nobis.q.d.fac nunc ſicut cõſueuiſti ne in
me fallat quod ab initio ſeculi inceptum eſt.
Etꝑ miſericoꝛdiã tuam

SDelicta inuentutis mee et ignoꝛantias

meas:ne memineris.

õ

Delicta)quibo ſcienter viam equitatis de⸗
reliquiciuuentutis mee).i.que ex inconſulto
caloꝛe ac conſidenti et pᷣcipiti audacia vel ex

infirmitate cõmiſi:que etiã qũq; ſunt in ſeni⸗

bus (et ignoꝛantias meas).i.peccata que ex
ignoꝛantia feci vel q̃ peccata eſſe neſciui(ne
memineris).i.ne ad vindictã reſerues.Tri⸗
bus enĩ modis fit omne peccatũ.aut ſtudio.
aut infirmitate.aut ignoꝛantia. Peccata ſtu⸗
dij et infirmitatis cõcludit cum ait.( Delicta
iuuentutis mee.) Juuentus eniĩ pꝛona eſt et
infirma ad delinquendũ. Peccata ignoꝛan⸗
tie deſignat cũ ſubiungitcet ignoꝛantias me

Aas.) Ne inq́; memineris ſed potius.
Scom miſericoꝛdiã tua memento mei

Scõm miſericoꝛdiã tuam)que eſt reſpe⸗

ctu miſeroꝛũ vbi nulla ſunt merita et que te

eſt digna nõſ m iram quã merui et qua ego
ſum dignus (memento mei tu) vt videns qᷓ;
fragilis ſim mecũ miſericoꝛditer agas pecca
ta dimittendo et gratiaʒ infundendo.q.d.vt
amph eſt miſcdᷣia tua:ita et ample miſerere
mei.et non pter meum meritũ quod nullum

ericoꝛdiaꝝ tuaꝝ que a ſeculo ſunt

eſt: ſed (vꝛopter bonitatem tuam dũe) natura
liter tibi inſitam et amplam qua de nihilo o⸗

mnia feciſti et omnibo benefacis.Deinde cõ⸗
uertit ſermonem ad hoiĩes.q.d. hac ſiducia

peto quia .—
Dulcis et rectus dñs: ꝓpter hoc legem

e

abit delinquentib) in pia.

dimittit vbi eſt gratia ſine meritis et rectus)

id eſt equus etiuſtus quia coꝛrigit et pecca⸗

ta purgat vel quia poſt miſericoꝛdiam venie

digna meritoꝝ in futuro retribuet. Amas q;

dulcis eſt. time ꝗ; rectus eſt.vt amoꝛe et timo
re dei excitatus legem eius cuſtodias.et p⸗

pter hoc legem) coꝛrectõnis(dabit delinquẽ⸗

tibus) vt ſᷣm eam coꝛrigantur. que lex eſt vt

ſi vere peniteant miſcoiam conſequant᷑: ſin

autem eternaliter puniantur. et hocin via)

huius pñtis vite:qꝛ poſt moꝛtem non eſt lo⸗

cus penitentie.Et dũs

Diriget manſuetos in iudicio: docebit

e⸗ vias ſuas.

ulcis). i. pius ⁊ miſericoꝛs in miſerendo
eſt dñs)quia penitentibo oĩa pꝛioꝛa peceata

Diriget)ad melioꝛa vt ex patientia pfici⸗

ant et de virtute in virtutẽ ꝓcedant manſue

tos)qui in aduerſitatibo patientes ſunt et nõ
murmurant(in iudicio ꝓpñti quo iudicat dũ
fla gellat et coꝛripit. Uel(diriget manſuetos
in iudicio) futuro.i.nõ ꝑturbabit eos in iu⸗
dicio qui ſequuntur voluntatẽ eius nec ei re
ſiſtunt (docebit) hic(mites) qui ſe non erigũt
contra eum nec recalcitrant cum eis leue iu⸗
gum dñi imponit᷑.(vias ſuas) quibo ad ipᷣm
ꝑueniant.Tales enĩ qꝛ nõ pᷣſumunt regereet
docere ſemetipſos ideo dirigunt᷑ et docentur
a dno. Deindeoſtendit que ſint vie eius.d.
Vniuerſe vie dñi miſcðia et veritas: re⸗

uirentibo teſtm̃ eius ⁊ teſtimonia eius.
enieailunrin cðᷣia) q̃ᷓ eſt pla
51 erua qua eſt incoꝛruptus quo⸗
rum vnũ exhibet cõdonando pcca alterũ iu
dicando merita. Hec duo in oi oge dñi ſunt
qꝛ quicquid facit aut miſericoꝛditer facit aut
iuſte. et hoc apparetcrequirẽtibo) et ſcrutãtib⸗
(teſtamentũ)eius nonũ qð teſtm̃ dicit᷑ qꝛ ibi
eſt clara ꝓmiſſio hereditatis et moꝛte ↄfirma
tum eſt teſtatoꝛiset teſtimo nia eiꝰ) ſcʒ vetus
teſtm̃ qꝛ teſtimoniũ nouo ꝑhibet et ibi fucrũt

Iphete teſtes ꝓmiſſionũ. Tenet aũt ille vias

dñi qui exꝑtus miſcdiam deponit ſuꝑbiam
nullis meritis liberatũ ſe videns et deinceps

ſeueritatem iudicis cauens. Ergo

Pꝛopter nomen tuum dñne ꝓpiciaberis

—

ſpe etiã in bonis gloꝛie:

Fra meo. multum eſi eninm.
Pꝛopter nomen tuũ)o (due) non ꝓpter me
ritum meũ.i.ppter gloꝛiã noĩs tul et declara
tionem bonitatis tue vt lauderis ab hoĩe ( ꝓ
piciaberis).i.miſereberis:oblato tibi ſacri⸗
ficio ſpũs cõtribulati et coꝛdis cõtriti pecca⸗

to meo) ipᷣm ex miſcdia remittendo. et neceſſe

xſt(multũ eſt eni) excedens facultatẽ virtutis
mee ad ſatiſfaciendũ.et niſi ꝑ te nõ delebitur
Quamdiu enĩ bic moꝛtaliter viuimus ſine
multo peccato eſſe nõ poſſumus nã in mul⸗
tis offendimus oẽs.Et cum ita ſit

Quis eſt homo qui timet dñũm:legẽ ſta
tuit ei in via quam elegitt.

NQuis eſt homo)ſcʒ rõnalis (qui timet do⸗
minum) timoꝛe filiali.q.d.quiſquis ille eſt:
magnus eſt. beatus eſt. (legem euangelicam
ſeu fidei et moꝝ (ſtatuit).i.obſeruandã dedit
(ei)dñs vt ꝑſeu eret et ſpiritaliter in deo viuat
et ne impune peccetcin via) dei (quã elegit).i.
libere appꝛehenditet in regula quam ꝓfeſſus

eſt ſcʒ timens deũ. Ligat enĩ deus talem in

lege ſua. Vel(quã) ipᷣe dñs (elegit) nobis in⸗
cedendum. Et poſtea ſubdit de pꝛemio.d.

Anima eius inbonis demoꝛabitur:et ſe-

V eius hereditabit terram.
nima eius)ſcʒ legem dei obſeruantis(in
bonis ) gratie quaſi in delitijs et ſi non re tñ
uturis demoꝛabit)
in pñti. Delectatur eni legi dei ſ̃m interioꝛeʒ
hoĩem celeſtibo deſiderijs inardeſcit.ſpiritali
bus ſtudijs inheret.in bo nis oꝑibus ſe exer
ccet(et ſemen eius).i.bonũ opus quod quaſi
ſeminat cum agit et vnde fructus colligitur
chereditabit terrã).i.faciet eum terrã viuenti
um hereditate poſſidere. Et inde illis tanta

.

conſtantia quia interim

Girmamentũ eſt vñs timentibo eum: et

ipius vt manikeſte

teſtamenti

dant tentatõnibus.videtur eni timoꝛ eſſe in⸗
firmoꝛum.et homo eſt mutabilis in ſe et fra⸗

gilis ſʒ firmat dñs timentẽ qꝛ timoꝛ dei dat

firmitatem:humanus diffidentiã.(et teſtamẽ
tum ipᷣius)eſt hoc (vt manifeſtet᷑ illis).i.ma⸗
nifeſtabit ſeipᷣm illis ſicut ꝓmiſit.q.d.ꝓmiſ⸗
ſio eius eſt etiã eis firmamentũ ſcʒ hoc vt vi⸗
deant eum facie ad faciem. Merces laboꝛis
nf̃i eſt viſio dei quẽ cum videbimus nihil vl
tra erit qd queramus.Et ideo quicquid alij
faciaant.
MOtculi mei ſemꝑ ad dñm:qf̃ ipſe euel/⸗

let de laqueo pedes moo.

ſunt).i.multis modis afſligoꝛ modo

Firmamentũ eſt dñs timentib eum) ne ce

Ocul mei)ſcʒ coꝛdis id eſt intertoꝛis ho⸗
mMinis ſenſus et intentões mee ſuntſſemꝑ ad

dñm)ſurſum Hertanec et ideo nõ timeo pe⸗

ricula terrena (qm̃ ipſe)quẽ intueoꝛ (euellet)

extrahet (de laqueo)timoꝛis ⁊ cupiditatis ac

oĩm vicioꝝ et tentationũ (pedes meos).i.ani
mi affectus ab hoc diuerſaꝝ tentationumla
queo. Nemo euellitur niſi cuius intentio et

Deſideriũ ad alta ſubleuat᷑. Semꝑ ergo ho⸗

mo intendat in omnib que dei ſunt et deus
eum de tentatõniby et tribulatõnibo finaliter
liberabit. Et qꝛ ego reſpicio ad te o dñe⁊ tu.

Beſpice in me et miſerere mei:quia vni

cus et pauper ſumego.

Reſpice in me)et in deſideriũ meum pie⸗
tatis affectucet miſerere mei) qꝛ miſer ſum et
locus eſt miſerie(quia vnicus) nõ ꝑ multa di
ſtractus vel vnicã ſpem in te habens(et pau⸗
per)a mundi rebus.velpauꝑ) ſpũ et humi⸗
lisſſum ego) Vel(vnicus et pauꝑ.i.ſolus et
impotens reſpectu multitudinis demonũ et
ſatellitum ſuoꝝ. Ideo ſe vnicũ et pauꝑem di
cit vt dei miſericoꝛdiaʒ ſibi cõciliet. Unicus
enĩ plus amatur:pauper plus dolet᷑.Et item
ideo quia
Zribulatõnes coꝛdis mei multiplicate

ſunt de neceſſitatib meis erueme.

ribulationes coꝛdis mei multiplicate
unt) 1. multis Pten⸗
tationes demonũ et vicioꝝ modo ꝑ ꝑſecutio
nes hoĩm maloꝝ et tot ſunt calamitates mũ
di ꝙ eaꝝ anxietasvſqʒ; ad coꝛ ꝑuenit.⁊ o dñe
(de neccſſitatibo meis).i.tribulatõibꝰ ꝑ quas
neceſſe habeo trãſire erue me)liberando Ad
nerſa cõgrue vocat neceſſitates qꝛ neceſſaria
ſunt omnibo pie viuere volentibo. et hec ne⸗
ceſſe 8 cos tolerare vſq; in finem vt ſalui fi⸗
ant. Et ðJ

Vlide bumilitatẽ meã et lawꝛez meüet

vimitte vniuerſa delicta mea.

¶ Vide humilitate meã ? laboꝛẽ meum) qꝛ ꝑ

aduerſa hũiliatus in magno laboꝛe et tribu⸗
latione ſum.et his purgatõnis mee flagellis
placatus (dimitte vniuerſa delicta mea) tam

moꝛtalia q; venialia. Vel (vide).i.gratã ha⸗

bec(humilitatẽ meã) ſcʒ cõtriti coꝛdis:et qua
tribulationẽ que pena peccati eſt hũiliter et
patienter tolero(et laboꝛẽ meum)in ſuſtinen

do malos (et dimitte vniuerſa delicta mea)vt

ex tolerantia tribulationũ et laboꝛũ merear

veniam delictoꝛum.

Beſpice inimicos meos qm̃ multipli/
cati ſunt: et odio iniquo oderũt me.

0

¶ Meſpice)etiãcinimicos meos eos conuer ¶ YPſalmus ce eccleſie ſeu viri iuſti jn⸗
tendo vel repꝛimendo.vel qꝛ neſcimus quid nocentia et ſanctitate eiuſq; ne a n

oꝛemus ſicut opoꝛtet fac de eis ſicuttu ſcis to moueatur oatione e enne
(qm̃ multiplicati ſunt) non ſolũ foꝛis infiide to mouegti r oatione. ¶ Bs. xxv.

— — R — — rff f —— O L N—

d—

les ſʒ eti intus in eccleſia falſi fratres: ettoo 2Daica me domſoe
boĩm ꝑditio nõ pᷣt eſſe ſine doloꝛe.q.d.atten dica me domie

dendo eos me pꝛotege et mihi auxiliare.(et
odio iniquo oderũt me) qꝛ oderũt me diligẽ⸗
tem ſe et qꝛ nõ vicia in me ſed ipam naturam
oderunt.Equũ enĩ odiũ eſt cum oditur cul⸗
pa et diligitur natura. Ideo

Cuſtodi aiam meam et erue me: nõ eru

beſcam: qm̃ ſperauiin te.
¶ Luſtodi aiam meã ab eoꝝ inſidijs et imi

tatione ne pereatet erue me)ab eoꝝ conſoꝛ⸗
tijs et cõmunione vt euadam(nõ crubeſcã)

id eſt nõ ↄfundar a ꝓpoſuo cadendo et erube⸗
ſcenda cõmittendo ſi foꝛte inſurgũt aduer⸗

ſum me.et debes me exaudire( qm ſperaui in

te non pᷣſumpſi de me et nõ eſt confuſio ſpe⸗

rantibus in te. Cum aũt ꝑfecti ſic ſe ſpei foꝛ⸗

titudine roboꝛãt:ceteros ad ſe ꝑ exemplũ tra

hunt. vnde ſubditur

Innocentes et recti adeſerũt mihi: qꝛ
nnocentes) moꝛibo et ſibi et ꝓximo et re

24

cti)fide et coꝛde quos nõ frangit aduerſitas

vel ꝓſperitas (adheſerũt mibi)nõ ſolũ pꝛe⸗
ſentia coꝛꝑis ſed etiã cõſenſione coꝛdis.et ad
berendo ſunt mibi ↄfoꝛmati.et hoc ideo(qꝛ)
nõ defeci a bono ſequẽs malos ſed (ſuſtinui
texpectans diſcuſſionẽ vltimi iudicij et re⸗
tributionẽ. Qui innocenter viuunt:qui cele⸗
ſtem patriã appetunt ſicut diſiungi a malis
ita adherere cupiũt bonis vt ſeſe inuicẽ ver⸗
bis et moꝛibo edificent et bona ſua ꝑ charita⸗
tem ſibi cõmunicẽt quatenus in bono alter

creſcat ex altero. Ertuunuat
Libera deus iſrael: ex omnibus tribula⸗

— ——

¶ Libera ocdeus iſrael)i. pplm quẽ ad tuaʒ
viſionẽ et ad te ↄtemplandũ pᷣparaſti (ex oĩ⸗

bus tribulatõnibo ſuis) ſcʒ ſpũalib ⁊ coꝛpo

ralibus.i.nõ ſolum ex his que tolerat exteri⸗

us.:ſed etiã ex his que patitur interius.vt ma
gis quiete ⁊ deuote tibi poſſit ſeruire. Vel(ex

omnibo tribulatõiboypñtibus ne in eis ſuccũ
e et futuris ne eas incurrat. 2%$

H 2 0%
Cibera nos ab omibo anguſtijs nfis mi⸗
tiſſime deus qꝛ ad te aias nr̃as erigimus ob⸗

liuiſcere qm̃s delicta iuuentutis et ignoꝛan⸗

fie pꝛioꝛis et ſi quid negligẽter deliquimus

dementer ignoſce. Per dvim.

ſee et coꝛ meum

ð

gjm ego in in nocentia mea ingreſ⸗
s ſum:et in domino ſperans nõ

Aucto? pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus
hic eſt. Pſalmus dauid. Quaſi diceret pqᷓ il

le attribuitur dauid.i ꝑfecto viro et excellen
tioꝛi eccleſie mẽbꝛo ſuꝑius deũ oꝛanti et hic

oſtendenti ſe eſſe exauditũ et diuina miſcdia

adeptũ innocentiã et ꝑfectõeʒ ac deuoti oꝛan
ti ne a ꝓpoſito ſuo dimoueatur.et hoc facit vt

a quibo moꝛaliter ſegregatur ab his etiã eter
naliter ſeꝑetur. Materia:viri iuſti innocens
et ſancta ↄuerſatio et a cõſoꝛtio maloꝝ ſeꝑa⸗
tio. Intentio:vt exemplo ſui doceat nos in⸗

nocenter cõuerſari et a ↄſoꝛtio maloꝝ ſeꝑari
iuſtisq; iungi qꝛ ex cõuictu moꝛes foꝛman⸗

tur. Snia in generali:ꝓpheta in iſto pſalmo
in perſona eccleſie vel cuiuſlibet ꝑfecti et viri
iuſti allegat ſuã teſt

1t ſuã innocentiã et deteſtatur ini

22

quoꝝ maliciã.atteſtatur inſuꝑ ſe in cultu dei

ſedulũ et petit cum impijs nõ damnari imꝑ⸗

petuũ.Onia in ſpeciali:videns ergo ille vir
ſanctus bonos cũ malis:grana cum paleis:
oꝛat in futuro localiter diuidi.d.( Judica me
dñe)ſcʒ iudicio diſcretõnis.i.diſcerne me in

futuro a malis loco a quib in pñti licet ſimł

mecũ ſint ſeiunctus ſum merito. Hoc aũt di
cit nõ ex pꝛeſumptõe iuſticie ſue ſʒ ex certitu⸗
dine miſcðie dei et ſubdit meritũ (qm̃ ego in
innocentia mea ingreſſus ſum) vias vite in⸗

ter peccatoꝛes innocẽter vitã ducendo et ho
dicit nõ ſe iactando ſʒ gras agendo (et in do

mino)nõ in me(ſperans)ne inter malos titu
infirmaboꝛ) deſiciendo ab innocen
tia et cenuo mmweccatũ ſed ſicut incepi ita
diuino auxilio ꝑſeuerabo qꝛ ipᷣe dñs eſt mea
foꝛtitudo. Sed ne quid delictoꝝ occultoꝛuʒ
me lateat et in me remanagt
Pꝛoba me dñe et tenta me: vre renes

—-2 — —– — .

Pꝛoba me dñe).i.ſi quid in me eſt purgã⸗
um pꝛius vires meas reſpice (et) tunc put
ferre valeoctenta me).i.tentari me ꝑmitte no
tum me faciens nõ tibi qꝛ oĩa noſti: ſed mihi
et alijs ne quid delicti in me remaneat et hic
me coꝛrigens flagello fulioꝝ vt ſpũs ſaluus
fiat.et deinde (vreigne ſcii ſpũs ( renes me⸗
os).i.delectatões ſcilicʒ malas abſamecoct
negee

bonas inſlãmando (et coꝛ meum did eſt cogi⸗

tationes ſcilicet malas cõſumendo et bonas

illuſtrando. Ac ſi dicat interioꝛibus et exteri

oꝛibus vicijs ſpiritale adhibe medicamentũ

hic ergo perſectus pꝛecatur tribulatõnes et
tentationes ne quis de eis murmuret. Hec ti

meo conſumi tribulatõne vel tentatõne

Auoniaʒ miſericoꝛdia tua ante oculos

meos eſt:et cõplacui in veritate tug.

id eſt non merita mea ſed miſericoꝛdiã tuam
ctanq fiduciam meam toto coꝛde intueoꝛ et

attendo ita ꝙ nec ego miſericoꝛdie nec miſez-
ricoꝛdia mei obliuicitur. quaſi diceret. diſci
plinam tuam patienter fero:ſed vt miſerearis

indeſinenter expectocet) ideo iam cõplacui)
ibi id eſt beneplacitũ habuicin veritate tua)
ſcilicet vindicte quã merui qui pꝛius diſpli
cui in mendacio culpe qua deliqui. Et qui

laplus merui iram a tecoꝛreptus inueni mi-⸗

ſericoꝛdiam. Velcõplacui in veritate tua)p

bando que pꝛobas et repꝛobando que repꝛo

bas. Ex hoc autem apparet qm̃ in innocen⸗

tia mea ingreſſus ſum.quia

Non ſedi cum cõcilio vanitatis: et cum

iniqua gerentibus nõ introlbbo. —
Hlon ſedi cum concilio vanitatis)id ẽ tra⸗
ctatum iniquoꝛum vitaui et eis non conſen
ſi qui de terrenis ſemper cogitant et loquun
tur pꝛouidentes beati fieri in tempoꝛalibus
et tranſitoꝛijs que vana ſunt et inſtabilia et

cauſa omnis iniquitatis.(et cum iniqua ge-⸗

rentibus non introibo) iniquis operibus cũ
ipſis me ingerendo. Peruerſi enim aut vane
loquacitati vacant aut inique oꝑatõni deſu⸗
dant. Quo contra ſancti viri vt et verbo ⁊ fa
cto habeantur innoriecte vanitate reſtrin⸗
1

gunt linguam et ab iniquo opere conſanãt
vi tã.Et qꝛ nõ ſatis eſt Ne aenaer ſfiſh

¶ Qm miſcdia tua) que non ſinit tentari ſu
pꝛa vires vel cõſumi(ante oculos meos eſt)

Alt audia

— —

Oadiui eccleſiam malignantiuʒ: et cum
umpis non ſedceoc.

¶ Odiui cccleſiam) id eſt congregatõnem et

conuentummalignantiũ)id eſt malitiaʒ ſu⸗
am ſtudioſe exaggerantium quiba ſcilicet nõ
ſufficit ꝙ ipſi mali ſint niſi etiam alios tra⸗
bant.odiui quidem in eis non naturã ſʒ cul⸗
pam. (et cum impijs) deum non colentibus
Pietas enĩ pꝛopꝛie pertinet ad cultum dei.
cnon ſedebo)id eſt placitum non habebo:coꝛ
de eis cõſentiendo vt placeat mihi quod eis.
Sb his enim omnibus q́;uis non coꝛpoꝛe

tamen vita ⁊ moꝛibus ſeꝑatur eccleſia. Scd turoſcum impijs)o deus) id eſt cum male ſe

qui ab iniquis ſe ſeparat:cum quib adiun⸗

gitur audiamus. Sed
Aauad inter innocentes manus meas:
et circund al altare tuũ ſNſe.

¶ Lauabo).i.mundabo (inter innocentes)

qui nec ſibi nec alteri nocent. manus meas)
id eſt opera.quaſi diceret. non conſentiã im⸗

pijs ſed potius cum innocentib et inter eos

mente ſemper et coꝛpoꝛe ſepe habitans et cõ
uerſans penitendo munda faciam oꝑa mea.

MHanus enim opera ſignificant.(et circun⸗
dabo).i.virtutibus et bonis operibus oꝛna⸗

bo(altare tuum domine)id eſt mentem meaʒ

vel fidem vbi deo vota offeruntur. vbi pᷣces
funduntur:quia non eſt locus veri ſacrificij
extra fideʒ catholicam que eſt in coꝛde. Ideo
aũt inter innocentes cõuerſaboꝛ.

E * —

vocẽ laudis:et enarrem vni⸗

Vtaudiam vocem landis) id eſt diſcam

et intelligam ab eis et intus a mgra veritate

qua voce ſis laudandus ſcilicʒ quomodo te

laudem non me vt ſcilicet bonum tibi nõ mi

hi tribuam et ex ipſo bono non de me ſed de
te qui dediſti pꝛeſumam. Ille ergo intelligit
qualiter eſt laudandus deus:qui quicquid
boni agit a deo eſſe reputat:quicqͥd vero ma
li facit a ſe eſſe non dubitat.(et) cum didicero

(enarrem) id eſt exponam ceteris vniuerſa)

id eſt pꝛecipua et perfecta (mirabilia tua) coꝛ

quia O

SZñe dileri decoꝛem domus tue: et locũ

1

22

Domine dilexi decoꝛem domus tue) id ẽ
bonos acius quibus decoꝛatur domus tua
ſcilicet eccleſia vel virtutes animam oꝛnan⸗

habitationis gloꝛie ute.

tes(et locum habitatõis gloꝛie tue) ſcilicet il⸗

los in quibus habitans gloꝛificeris id eſt lo

cum in quo gloꝛioſe habites vt nõ ſibi ſed ti⸗
bi gloꝛia detur quia non ſuam ſed tuam glo

riam querunt: vel animam virtutibus oꝛna⸗

tam. VUnde Gregoꝛius. Domus quippe dei
non ſolũ ſancti angeli ſed etiam nos ſumus

quoꝛuʒ mentes inhabitare dignatur. Et qꝛ

electus quiſque quantũcunq; pꝛoficiat ad⸗

huc repꝛobari foꝛmidat miſericoꝛdem deum
umiliter exoꝛat.i.d.

Ne perdas cum impijs deus aiam mea:
et cum viris ſanguinũ vitam meaam.⁊

UI He perdas)id eſt ne perdi gmittas in fu⸗

poꝛalia et ſpũalia viſibilia et inuiſibilia ho⸗
minibus cxhibita docens et eos te laudare.

22

m‚K ð — —

S

15

———

ſenti id eſt cum hominibus male ſe habenti⸗
bus erga ꝓximum et eum odientibo. De qui

cipiuntur qui contra duo mandata charita

tis aguntet ſic domum dei que duob pꝛece⸗

ptis dilectõnis ſcʒ dei et pꝛoximi decoꝛatur
quantũ in ſe eſt dehoneſtant et maculant.

In quox manibo iniquitates ſunt: dex/
tera eoꝝ repleta eſt munerib.

n quoꝛum manibo).i.operibus (iniqui⸗
tates ſunt) qꝛ eoꝝ oꝑa ſunt iniqꝗᷓ et ſꝑ para⸗

neribus faciunt pecunie vel laudis human

vel timoꝛis quo timent diuitem vel potentez

offendere. Hi ſunt qui ſapientiã ſuam ven⸗
dunt:pꝛo iuſticia p:ꝛeciũ accipiunt:ipſis etiã
ſpirualibus ſtudijs quandoq; deſudant vt

ii ſunt inique agerecdextera eoꝛuʒ repleta eſt
muneribus)quia ſi quid boni agunt ꝓ mu⸗

terrenum aliquid conquirant in acquiren-

dis lucris inſiſtunt ardenti ſtudio circũqua⸗

.

.

in aduerſis et tentatõn

habentibus erga deum et eum odientib (ani vt alij mea doctrina et exemplo ſimiliter in⸗
mam meam)que dilexit decoꝛem domus tue
(et cum viris ſanguinũ vitam meam) in pꝛe-

foꝛmentur ad benedicendum. Hoc eſt enim
in eccleſijs benedicere deum:ſic viuere vt per
moꝛes cuiuſq; benedicatur dominus. Qui

enim benedicit domino lingua et non factis

bus dicitur qui odit fratrem ſuum homici⸗ non vere benedicit. (Dꝛatio
daelſt. Et ita impij et viri ſanguinum illi aoc⸗ Aargire domine miſericoꝛdiam tuam fa⸗

*

deuotos vt actibus i

ibus vite pꝛeſen

.

q; exquirunt vt dextera eoꝛum repleatur mia pęectã vnctõʒ. Dicut eni dar ſt pꝛi
in domo pfis vnctõʒ in ſignũ regni factã ho

—

Pes meus ſtetit in directo: in eccleſijs

neribus. Ita illi muneribo ſunt ditati
Ego autẽ in innocentia mea ingreſſus

ſum:redime me et miſerere mei.

Ego autem )ſine flagicio et facinoꝛec in in

nocentia mea ingreſſus ſum) inter peccato⸗
res id eſt diuitijs innocentie ⁊ ſpiritualibus
cheſauris ditatus ſum et ideo (redime me)id

eſt tanq; redemptuʒ libera me a malis et mi
ſerere mei)id eſt non deſerat me miſericoꝛdia

tua in buius vite bericulis quam vix aliqͥs
tranſit ſine culpa ſe

d in omnibus me comite
tur faciendo mecum non ſm merita mea ſed
ſᷣm miſericoꝛdiam tuam. Et debes a.

enedicam te domie.
es meus :ſpiritualis ſcilicʒ affectus qui

facile labi ſolet: et etiam coꝛpoꝛalis (ſtetit in

directo) id eſt non receſſit a iuſticia tua et per
manſit contra omnia ſcandala immobilis.
quia tam affectõne et dilectõe qᷓ; greſſu et ope
re non receſſi a rectitudine et ſi ſcandalis cõ⸗

mnitus ſuꝑato. YFidelis ergo pꝛima vnctõe yn
ctus tanq; chꝛiſti tyro hic loquit᷑ optans vt
ſcðdð am vnctõeʒ ↄſequat᷑. O ergo ſupꝛa oſten

—

tutibus et bonis.

Ominus uülumſa⸗

¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid.Ti⸗

tulus talis eſt. In finẽ põ dauid pꝛiuſq; lini

retur ſcdᷣo. Hoc eſt ps iſte dirigẽs nos in fi⸗
nem future ↄſummatõnis attribuit᷑ dauid.i.

cuilibet fideli manu foꝛti.pſalmꝰ inqᷓ; agens
de ß qð eſt illi fideli pꝛiuſq́; liniret᷑ ſcdᷣo.i.añ

pfeetã vnctõzʒ. Sicut enĩ dauid poſt pꝛimã

ſtes habuit anq; in hebꝛon in regẽ vngeret᷑ ſe

cundo. nec ↄfirmatus eſt in regno do nec ſau

le deuicto:ſic fidelis quiſq; poſt pꝛimã vncti
onẽ baptiſmi qñ accipit pignus ſpũs habet
oſtes añq; ſcdᷣo vngat᷑ ſcʒ poſt hãc vitã qñ
immoꝛtalitatẽ ⁊ impaſſibilitatẽ ↄſequitur et
nunq; ↄfirmabit᷑ in regno donec diabolo pe

it ſe exauditũ et ꝑfectionẽ ↄſecutũ oꝛauitq;

.

ne a ꝓpoſito ſuo dimoueret᷑ hic ſe ipᷣm et ſuo

exxulo vnũquenq; qui pignus ſpũs acce-
paᷣͤ adẽůů eſſe deſid erat in tentatio
nibo vite pñjtis viriliter agat ac pondus diei

et eſtus longanimiter ſuſtineat. Materia: in
aduerſis et tentatõibo vite pñtis foꝛtitudo et
ↄſtãtia ac in virtutibo et bonis ꝓfectus et ꝑſe
uerantia. Intentio:ſuo exemplo vnũquenq;
exhoꝛtari ad iſta et a deo impetrare et obtine
re oꝛõne deuota. Sententia in generali:pꝛo

liberari mereamur ab impijs. Per dim.

tis ac e pꝛofectu et pſeuerantia in vir /
WWBS. xxpi.

—

cuſſus eſſem vndiq;. In hoc ergo oſtendit ſe
diligere deum: deinde ſubijcit etiam de dile⸗
ctione pꝛoximi dicens(in eccleſijs et ſanctis
congregatõnibus et in omni conuentu fide
lium (benedicã te domine) de tuis beneficijs
mihi a te collatis non ſolum lingua et vo⸗
cihbus ſed etiam vita et moꝛibo te landando

pbeta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſie vel cu
iuſſlibet viri fidelis ⁊ iuſti confitetur ſe deum
metuere et nullum alium foꝛmidare ac con⸗
ſtantiam contra inſultus aduerſarioꝝ ſe ha⸗
bere. Item pꝛofitetur ſe habere deſiderium et
conatum pꝛoficiendi et perſeuerandi in bo⸗
nis vt pertingat ad pꝛemium regni celeſtis.

Sententia in ſpeciali:fidelis ergo pꝛima vn nte. Nihi m time⸗
mus et quicquid alius fremat vel ſuperbiat

ctione inunctus tanqᷓ; tyro chꝛiſti ait.Do⸗
minus )habitans in me qui illuminat omnẽ
hoĩiem venientẽ in hunc mundũ eſt(cillumi⸗
natio mea) cõtra ignoꝛantiã. Illuminat enĩ
me ↄferendo mihi lumen naturale ad cogni
tionem agendoꝝ ſuꝑaddens lumen gfr̃e ad
cognitõnem ſperandoꝝ (et ſalus mea)contra
infirmitateʒ vt iam poſſim reſiſtere peccatis
quia eius eſt ſaluare in omnibo tentatõnibus
et tribulatõnibus et in futuro ipᷣe eſt vera no⸗
ſtra ſalus et beatitudo ꝑhennis (quem) ergo
aliumtimebo)ſub tanto domino.quaſi dice
ret nullum. quia nullus poteſt contra eum.
Quẽ eni aĩa timeat in qua deus habitat.

Hominus ꝓtectoꝛ vite mee: a quo tre/

pidabo

que dicitur vita fideliuʒ: ſicut vita nature di
citur bꝛutoꝝ.culpe demonũ.gloꝛie angelo⸗
rum quia vitam virtutum quam mihi dedit
etiam ꝓtegit dum om̃es impetus et inſidias
repellit ſine cuius ꝓtectõe omnia dona eius
ꝑduntur (a quo)igitur alio (crepidabo)qua⸗
ſi diceret a nullo.ad potentiſſimũ enĩ om niũ
pertineo. Si ergo deus illuminat hominez

vt recta vidęeat ſi ſanat vt recte q̃ viderit ope⸗

re compleat.Deinde ſi ꝓtegit ne tentatus ca
dat quid reſtat qð foꝛmidare debeat?: Unde
et ſubditurr òôòMU.
Dum appꝛopiant ſup me nocentes: vt

egant carnes meas:
et accedunt ↄtra mec nocentes)voto ſuo et ſi
non effectu.i.dum me inuadunt et obſident
inimici volentes nocere mihi( vtedant car⸗
nes meas) vel me in carne affligendo et occi⸗
dendo. vel in carnalibo deſiderijs nimis de⸗
lectando et ſe paſcendo.vel bona męa es⸗
rando.crudelitas inimicosſc Nolatur qui
carnes lacerant:animas ledere non valentes
et ideo nõ ſunt timendi quia eo ipſo infirmã

tur et cadunt quo ad interioꝛa animi irruma

pere nõ poſſunt. vnde ſubditur
Qui tribulant me inimici mei:ipſi infir

mani ſunt et ceciderunt.
ocinimici mei coꝛꝑales vel ſpũales (ipᷣi in⸗
firmati ſunt)a ꝓpꝛijs viribus et debilitati in
ſemetipᷣis et inefficaces erunt in hoc quod in

tendunt (et) victi (ceciderũt) a potentia et po⸗

teſtate nocendi ne tantũ nocere poſſint quan

tum velint: poteſtate diuina me ꝓtegente ee

ominus) eſti ptectoꝛ vite mee)ſcz gratie

Dum oppꝛopiant ſuꝑ me) i. appꝛopinquãt

—

Qui tribulant me)ꝑſequendo vel tentan⸗

eos deijciente. Nihil ergo niſi dũm timea⸗

contra nos nõ curemus. Si cnĩ deus ꝓ no
bis quis contra nos? Ideoq; accepta tanta
fiducia.

Si conſiſtant aduerſum me caſtra: non

timebit coꝛ meum.

¶ Sũ)deinceps( conſiſtant i.circũueniant
caduerſum me caſtra).i.conſpirans cõtradi⸗

centium et aduerſantiũ multitudo et foꝛtitu

do(nõ timebit coꝛ meum)in deo ꝓtectoꝛe cõ⸗

firmatũ licet coꝛpꝰ occidãt.q.d. Si impioꝝ
exercitus:ſi vicioꝝ impetus:ſi demonioꝛum
cetus collectis viribus omnibo atq; acie oꝛdi
nata cõſurgat:nihil coꝛ dubitat quod omni⸗
potens deus illuminando ſanando ꝓtegen⸗
do cõfirmat. Oñs eni bellatoꝛ foꝛtis ipſe pꝛo

Bi erurgat aduerſum me pꝛeliũ:in hoc

creſcataduerſum me pꝛeliuʒ) ſcʒ inſultus et
conftictus vel ꝑſecutio inimicoꝝ pꝛedictoꝝ
vt me debellare velint et cõterere nõ ſolũ non
timebo ſed etiaʒ (in hoc)pꝛelioego)cui deus

ꝓtectoꝛ eſi(ſperabo).i.ex hac occaſione certi⸗

oꝛem et firmioꝛẽ confidentiã capiam de diui
ni au xilij experimento. Vel (in hoc)ſcilicʒ in
Dnoc(ego ſperabo).i.ſpem victoꝛie et remune
ratõnis eterne habebo in dño.Et merito qꝛ.
Vnam petij a dño hãc requirã:vt inha⸗

liem m como dñn oibo dielo vite mee.

Anam ſcʒ rem id eſt vnum ſcʒ ipſum deũ
vbi moꝛe hebꝛaico vtitur adiectiuo femini⸗

no ꝓ ſubſtatiuo neutro.ſpetij a dño)pᷣ ccteris
Mali quidẽ multiplicia querũt ego tm̃ vnã

etchanc requiram) ſupplicando inſtanter et
perſeueranter pꝛo obtentu ipſius ſcʒ(vt)qui
nunc ad tempus habito in tabernaculo tan⸗

dem(inhabitem) id eſt perſeueranter babiteʒ
(in domo domini)non manu facta ſed eter-⸗

na in celis (omnibus diebus vite mee.i. eter
naliter vbi nõ ſunt dies moꝛtis.O vna dul⸗
cis qñ me de te ſatiabis.

ſit

xime apparet in facie id eſt vt contempier
ſpeciẽ eius deſiderabilẽ et videã eũ facie ad

faciẽ vbi volu ntas dei et quidvelit plene co⸗

gnoſcetur. Hic enĩ volũtas aliqua hoĩs ab

volũtate dei diſſentitſʒ ibi in nullo diſſentiet.
Vñ dicitur. Fiat voluntas tua ſicut in cele

Vt videam voluntatem domini:et vi⸗
ribilvicdcas voin ntatẽ dñi ſicut eſt qui
9

1
in
no

M —

ct in terra (et vintem).i.eum deſiderio et fre⸗

quentia videam.et interioꝛi mente frequentẽ
(cemplũ eius).i.eccleſiã electoꝝ et celeſtis cu

rie conuentum.fidenter autem peto et ſpero

illuc peruenire.

OAm abſcõdit me in tabernaculo ſuo in

poſtiã vociferatõ
¶ Circũiui).i.oĩa bñficia recogitaui ⁊ mecũ

die maloꝝ: ptexit me in abſcõdito taber/

naculi ſii.
abſcõdit me)militantẽ ſibi ne me ten⸗
tationũ ꝓcelle obruerẽtin tabernaculo ſuo)
id ẽ in pñnti eccleſia in qua militamus in die
malo ꝝſcʒ hoĩm.i.in die et vita pnti vbi mali
floꝛẽt:vel in tꝑe tentationũ quib moꝛtalis vi
ta ſu biacet( ꝓtexit me)ad ſalutẽ ne lederer in
aĩa licet coꝛpus affligeret᷑ in abſcõdito taber

naculi ſui).i.in chꝛiſto ꝑ fidẽ quo eſt ſcũs ſcõ
rum et abſconditũ eccie ſpũalis ſicut ſancta
ſcõꝝ ſunt abſconditum eccie materialis in q̊
vita nr̃a abſcõdita eſt.quẽ mox vocat petrã.

In petra exaltauit me:et nunc exaltauit

ibi vixit coꝛ meuʒ erquiſiuit te facies

put meü ſun inimicos meos.

et de virtute in virtutẽ ꝓgredi faciẽdo (me)
fundatũ ſupᷣ petrã. Pꝛius &̊ in chꝛiſto ꝓtexit

cũ a malis deinde exaltauit in bonis (et nũc)

dum dies maloꝝ eſt (exaltauit caput meũ).i.
mentẽ meã (ſuꝑ inimicos meos).i.ſuꝑ vicio
ſos appetitus qui me ſepe hũiliabant ne cele⸗
ſtia ↄtẽplarer vt nullis iam vicijs vel aduer⸗
ſitatibo ſuccũbam ſʒ ſuperẽ nõ deficiẽdo. Et
quia ſic exaltauit ideo

Tirciut erimolaui in tabernaculo eius
is cantalv ? pſalmum

ptractauiſet) nõ in gratus immolaui)offerẽ⸗

do ꝓ gr̃aꝝ actõecin tabernaculo eius).i.in ec

cleſia toto oꝛbe diffuſa (hoſtiã vociferatõis)
vel iubilatõis.i.laudis ineffabilis cũ magna
deuotõe ⁊ ↄtritõe coꝛdis.et de reliquo(canta
bo)ſcʒ iocũditate ↄtemplatõis (et pſalmũ di⸗
cam).i.oꝑaboꝛ(dño).i.ad honoꝛẽ dñi. Can⸗
tus enĩ ꝑtinet ad iocunditatẽ laudis:pſalmꝰ
ad exercitiũ bone oꝑatõis.q.d.voce coꝛde et
oꝑe laudes deo annunciabo.ſic enĩ laus nr̃a
accepta eſt deo nr̃o. Ideo

Exaudidñe vocẽ meã qua clamaui ad

te:miſerere mei et exauch me.
xaudi dñe vocẽ meã).i.oꝛoeʒ tã mentalẽ
qᷓ; vocalẽ qua clamaui)foꝛti intentõe (ad te)
ꝓmerendũ et ꝓ illa vna miſerere mei).i.mi⸗

ſericoꝛditer mecũ agelet exaudi mey p̃cem me

In petra).i.in chꝛiſto nõ tm̃ ptexit ſed et
c(exaltauit)a terrenis cupiditatibo ſublimãdo

am ↄcedendo.q.ð.ex miſcᷣia tua exaudi me
vt merear in illa vna eſſe. pᷣces incultat qꝛ qᷓ;
diu in diebo maloꝝ ſumus oꝛatio nr̃a ceſſare
nõ debet. tranſiet oꝛo ſuccedet laudatio.trãſi
et fletus ſuccedet gaudiuʒ. Et merito me ex⸗

mea:faciẽ tuã dñe requiram.

ibi)q ſolus occulta intelligis dixit coꝛ

meũ).i.deſideriũ coꝛdis mei.hoc eſt oꝛo mea

nõ in ſolis labijs eſt ſʒ in coꝛde ꝓlata.etexqͥ
ſiuit te) nõ aliud extra te(facies mea).i.inten

tio mea:mens mea.in qua me cognoſcis et q̃

vultu qñq; deſignat᷑faciẽ tuã).i.pñtiã(dñe)
ꝑſeuerantercrequirã)nõ mũdi gloꝛiã.nõ diui
tias.nõ delitias.facies tuaviſio tua q̃ eſt vna
mihi eſt in deſiderio qꝛ inter oĩa nihil ita pᷣci

oſum inucnio vt aũt inueniã qð qᷓro tu dne.
Ne auertas faciẽ tuam a me:ne declines

He auertas et abſcondas nũc(faciẽ tuã)

ſcʒ gre tueca me)tanqᷓ; nolens mihi fauoꝛẽ et

gram impendere ſed ꝓpiciata facie me reſpice

et ſi a pccis meis faciẽ vindicte auertas vt ea
nõ punias.ne declines in ira a ſeruo tuo)ſcʒ
tanq; ec deſpectu recedẽdo ab eo et loquit᷑ de
ſe tanq; de alio. Rogat vt eũ hic coꝛripiat nõ
vt ab üllo cũ ira ſine coꝛrectõe et venia diſce⸗
dat et vtilla gerat a quib nõ declinet ſʒ vul⸗
tu ꝓpicio reſpiciat. SGdcd——

Adiutoꝛ)et cooꝑatoꝛcmeus eſto) vt pficiã

et pſeuerare valeã in bono qꝛ ego mihi non

ſufficio.et ideo pᷣcoꝛne derelinqs me)ne ca⸗
dam et incidã in pcẽm qꝛ ſine te deficio.q.d.
inceptũ ne intermittas in viã me poſuiſti ſʒ
aberrabo ſi me relinquis (neq; deſpicias me)

Adiutoꝛ meus eſto ne derelinqs me:ne⸗
Gſic me wus ſalutaris meus.

—

at ne pereã qꝛ tu (deus)meus es

ui me creaſti.łalutaris meus)qui me re⸗
emiſti. q. d. fruſtra creaſti ? recreaſti ſi me de
ſpicis.et hoc neceſſariũ eſt mibi nõ habenti
adiutoꝛiũ extra tte.

Am̃ pater meus et mater mea dereliq⸗

runt me: oñs aũt aſſumpfit me.

QOQm̃ pr̃ meus).ſ.mũdus vel diabolus( et
mr̃ mea)ſcʒ ſocietas maloꝝ vel carnalis cõ⸗
cupiſcentia que me genuerũt et quoꝝ eram
imitatoꝛdereliquerũt me)querentẽ teet ↄte⸗
mnentẽ ſe.q.d.iſta dereliqui ſeꝑatus ſum ab
eis cum id quod quero dare nõ poſſent.(do⸗

minus auũt) qui pᷣt mibi dare et modo neceſſa
ria (aſſumpſit me) vt pr̃ quia condidit.quia

vocat.quia iubet.quia regit.et vt mater quia
lactat.quia nutrit.quia fouet.quia continet.
Et quia tendo ad te ideo

Legem pone mihi dñe in via tua: et diri

ge me in ſemita recta pꝛopter inimicos
egem)et regulã viuendi(pone et da (mi
hi) tendenti ad te o (dñe in via tua)ſcʒ mãda⸗
toꝛum tuoꝝ que me dirigat et nõ ſinat aber⸗
rare a mãdatis tuis.et vlterius( dirige me in
ſemita recta)ſcʒ ↄſilioꝝ et in rectitudine an⸗
guſtiarum vt recte incedã et nõ declinem ad
dexterã vel ad ſiniſtram. et hoc rogo ( ꝓpter
inimicos meos) viſibiles ⁊ inuiſibules cauẽ⸗
dos qui inſidiari nõ ceſſant vt me ad iniqui⸗
tatem ſiune erroꝛem trabant. Et
Ne tradideris me in aĩas tribulantium

me:qm̃ inſurrexerũt in me teſtes iniqui

templatõne ſuſpicere. Per wdim

et mentita eſt iniquitas ſibi.
MNe tradideris me).i.aĩam meam vt ſi coꝛ
pus occidũt vel aĩam nõ occidant( in aĩam)

id eſt in volũtates.nõ dico in manus(tribu⸗

lantiũ me)et mihi aduerſantiũ.i.ne ſinas ani

mos eoꝝ ſatiari de malis meis vt cõſentiam
eis(qm̃ inſurrexerũt in me).i.ↄtra me(i teſtes

iniqui)ſcʒ detractoꝛes et adulatoꝛes mihi et

de me falſa dicentes vt moueãt et reuocẽt me
a te (et mentita eſt iniquitas) emphatice.i.ini
quus teſtis(ſibi.i.ad damnũ ſuũ nõ meum.
qꝛ mendaciũ maloꝝ ſibi vertitur in penam:
ſanctis vero in gloꝛiã. O mne enĩ peccatũ in
ſuum redit auctoꝛẽ.ſʒ inter oĩa pericula deo
dirigente. ego ü
Credo viderelona domini: in terra vi⸗
nentium.
redo).i.indubitanter ↄfido (videre)ſcʒ
p exꝑientiam (bona dñi)que ſunt vera ⁊ eter
na nõ tranſitoꝛia (in terra viuentiũ) vbi nul⸗

lus moꝛitur:nullus locus falſitatis E in
vita beata que eſt eterna qꝛ. —

i
habemus qð eſt chꝛiſtus.Terra dicta eſt ꝑ ſi
militudinẽ ꝓpter ſui ſoliditatẽ:ſtabilitatẽ et ꝑ⸗
manentiã vbi nullus perit ſed ſemꝑ ꝑmanet
et beate viuit.Et in hac ſpe cõfoꝛtans ſe ipᷣm
loquit᷑ ad ſe tanq; ad aliuzʒ.q.d. Certus ſum
de illa vna et ſi tardum eſt hoc amanti.
Expecta dñm viriliter age: et confoꝛte⸗
r coꝛ tuũ:et ſuſtine dñũm.
xpecta dñm)ſecure qui non fallit bona
ab eo ſperando et pᷣſtolando et vt cõſequaris
nõ remiſſe ſʒ(viriliteret foꝛtiter (age)et oꝑare
de bono in melius ꝓficiendo (et) ne laſſeris
(ↄfoꝛtetur coꝛ tuũ)nõ deſperatõne deſicien⸗

do.et coꝛde ↄfirmatus ſi mala eueniantiſuſti
ne dñm)tribulatõnes patienter et ꝑſeueran⸗
ter pꝛo eo vſq; in fineʒ ſufferendo vt bene vi
uendo ſis iuſtus ⁊ patiendo ꝑfectus VUbi no
ta ꝙ quattuoꝛ ſunt que nr̃am ſpem euacuãt
ſcʒ diuturnitas tꝑis:contra quod dicitur.ex
pecta dũm. id eſt illud quod credis et ſperas
de dño. Difficultas bone actõnis.ↄtra quod
dicit. viriliter age. Puſillanimitas mẽtis.cõ
tra quod dicitur. cõfoꝛtetur coꝛ tuũ. Acerbi
tas tribulatõnis cõtra quod dicttur. et ſuſti⸗
ne dñm.i.illud quod pateris pꝛo domino et
a domino. ¶Oꝛatio

☛,n

Derfenſa nos a caſtris et pꝛelijs inimici ad

iutoꝛ omnium deus vt in domus tue ppetui
tate du rantes mereamur vultũ tuũ ſpũali cõ

—

Detitio Chꝛiſti vel eccleſie p libera⸗
tione ab iniquoꝝ tribulatõne et gratiaꝝ
actio deuota pꝛo ſua exauditione.
- ps. xxvij.

Ditedommecla⸗

mabo deus meus ne ſileas a me ne

onis poſito vel iuſto in afflictõne conſtituto
ſuadenti id quod ſupꝛa ſcʒ vt quiſq; fidelis
ſui exẽplo aduerſa toleret et nõ in ſe ſʒ in deo
conſfidat ſi cum eo regnare voluerit. Mate⸗
ria:petitio liberatõnis chꝛiſti vel iuſti ab ini
quoꝛum liberatõnibus. Intentio: monere ſi
deles aduerſa patienter tolerare et coꝛ ſuum

in dño ponere ſi volunt cum chꝛiſto regnare

Sñia in generali:pꝛoheta in iſto pſalmo in
pſona chꝛiſti vel cuiuſlibet iuſti poſiti in af⸗
flictione mentis vel coꝛꝑis petit deuote diui
nitus liberari et ſentiens ſe a dño exaudituʒ
ſtudet ei deuote regratiari. Sententia in ſpe
ciali:Thꝛiſtus itaq; ſecundum ꝙ homo ꝓ⸗

ponens ſe exemplũ iuſtis humiliter ad pr̃em
ait. Agd te) ocdomine clamabo).i.ex toto et

magno deſiderio et affectu in afflictõne mea
oꝛabo et tu (deus meus ne ſileas a me) chꝛi⸗
ſto in reſurrectõe ſed reſponde mihi annuen⸗
do ⁊ reſuſcitando.et (nequando)id eſt nec ad
hoꝛam(taceas a me)in paſſione ſed clarifica
pꝛotegendo (et)ſi ſilueris (aſſimilaboꝛ) id eſt
ſimilis ero alijs hominibus (deſcendentib⸗

in læcum )id eſt in miſeriam huius vite vel in

quando taceas a me:et aſſimilaboꝛ

Auctoꝛ pſalmi dauid pꝛopheta. Titulus
hic eſt. Pſalmus ipſi dauid. Attribuitur enĩ
dauid ſigniſicato.i.chꝛiſto in conflictu paſſi

— — — — — —

— —

infernũ. Ael (ne ſileas a me chꝛiſtiano quã⸗

tum ad exterioꝛem eruditõnemnequando
taceas a meyquantum ad interioꝛem inſpira

tionemtet ſi ſilueris vel tacueris remotus a
metunc(aſſimilaboꝛ deſcendentibo in lacuʒ)

gehenne et ꝓpfunde miſerie id eſt ih quia

dei ſilere et tacere nr̃m perire eſt. Sed

Exaudi dñe vocem depꝛecatõnis mee

õäs

as ad templum ſanctum tuum.
raudi domine vocem depꝛecatõis mee)

coꝛdis deuote pꝛecantis. (dum).i.quia (oꝛo

ad te)id eſt ne differas me exaudire.et (dum)
id eſt quia ego chꝛiſtus extollo manus me⸗
as)in cruce (ad) conſtruendũ (templum ſan⸗

cctum tuum)id eſt eccleſiã. quaſi diceret. hoc

facio ad edificandum eccleſiam vt ſit tem⸗
plum ſanctum tuum etad ſalutem illoꝛum
qui fiunt templũ tuum. AVel ( dum) ego chꝛi
ſtianus (extollo manus meas ad templũ ſan
ctum tuum)ſcilicet ad celum. quia eſt conſue

tudo fidelium eleuatis ad celũ manibus de⸗
pꝛecari dominum. Inde enim ſperamus au
xilium vbi notat ad eterna debere opera no-
ſra reęferre nõ ad terrena depꝛimere. EkEt·
Ne ſimul tradas me cum peccatoꝛibus:

HDa illis m ope

redde retribu

et cum operantibus iniquitatem ne per⸗

Aäne ,B D
HMe tradas me)in moꝛtemſimul cum pec

catoꝛ ibus)id eſt ea intentõne et eo voto qui⸗
bus illi(et cum operantibus iniquitatem) ſci
licet moꝛtem meamne perdas me) damnan⸗
do velut reũ ſupplicij id eſt ne hoc modo mo
riar quo moꝛiunt᷑ operarij iniquitatis. Oꝛa

ct tu fidelis ne ſimul tradaris cum peccatoꝛi

bus ne eoꝛum cum quibus habitas pꝛauis
moꝛibus coꝛrumparis et cum operantibus
iniquitatẽ ne perdaris ne videlicet cum ini⸗
quis per eas quoꝛum perſecutõnem tempo⸗

raliter toleras. Et non ſolũ ſunt iniqui actu

ſed etiã lingua.vnde ſubditur

Qui loquũtur pacem cum ꝓrimo ſuo:
mala aut in coꝛdibus eoꝝ.

Dui loquuntur pacem cum ꝓximo ſuo)

per carnem et per impenſam miſericoꝛdiam
ſcilicet mecum dicẽtes. Scimus quia a deo
veniſti magiſter. mala autemſcilicet odij ꝓ⸗
ditionis et homicidij ſunt (in coꝛdibus eo⸗
rum) Cogitabant enim vt ieſum dolo tene⸗
rent et occiderent.quaſi diceret.bona et pa⸗

cem ſimulant labijs ſed mala et fraudes baz⸗

bent in coꝛdibus.Quam multi tales inueni
nntur in eccleſia dei qui perſequuntur coꝛ⸗

pus chꝛiſti hi ſunt qui veniunt in veſtimen⸗

tis ouium intrinſecus autem ſunt lupi rapa

ces.Et quia ipſi tales ſunt
Daillis ra eoꝛum: et ſ̃m nequi⸗
ciam adinuentionum ipſouum.
Da illis)ſcilicet (malis) mercedem condi⸗
gnam (ſcdᷣm opera eoꝛum)id eſt ſcdᷣm meritũ

operum ſuoꝛum (et ſcdᷣm nequiciam adinuẽ

tionum ipſoꝛum)id eſt ſcdõᷣm ꝙ intenderunt
non ſcdᷣm quod inde pꝛouenit. Ac ſi diceret
non ſeᷣm vtilitatem que ex eoꝛum operibus
pꝛoceſſit recipiant ſed ſcᷣm nequiciam quã
ſe ad vtilitatem ſuam ſtudioſe inueniſſe puta
bant. Non optat que dicit ſed quid eis immi
neat pꝛedicit vel optat iuſticiam dei in hoc
ſeruari quia hoc iuſtum eſt vt ſcdᷣm modum
culpe ſit retributio pene. Sequitur ergo.

Scðm opera manuũ eoꝛum tribue illis

tionem eoꝛum ipſis.
Scõm opera manuum eoꝛum) id eſt ſᷣm
voluntatem ⁊ meritum operum ipſoꝛum (tri
bue ülis licet qnod fecerat pꝛoſit ad ſalutem
alijs.per opera manuũ vult deſignari excel⸗
lentem iniquitatem quam fecerant in moꝛteʒ

domini(redde retributionem eoꝛuʒz ipſis).i.

quia mala pꝛo bonis retribuebant mibi red
de eis vt ſicut fallaciã pꝛo veritate mihi red⸗
debant ita fallacia eoꝛum ipſos fallat. Bene
dicit retributioneʒ quia cum chꝛiſtus eis bo
na feciſſet ipſi ſibi mala retribuebant. Ides
autem ſic retribue eis. W
AQuoniam non intellexerunt opera do⸗/
mini et in opera manuum eius.deſtrues

illos et non edificabis eos.

„ ——

Quoniam non intellexerunt id eſt intelli
ere noluerunt opera domini)ſcilicz magis
occulta que operatus eſt per filium ſicut eſt
— incarnari fecit de virgine.ꝙ eum mi⸗
1

reſempzonecerin opera manu
um eius)ſcillcẽ manifeſta miracula que per
fulium pater faciebat.mali etiã chꝛiſtiani ope

ra intelligere nolunt per chꝛiſtum facta quia

ſalutem ſibi oblatam reſpuunt et contemnũt
Igeo (deſtrues illos)id eſt epones a poten
tia vt nihil mihi noceant amplius. Deinde
de ſua exauditõne gratias agit.d.

Benedictus dominus:quoniam exaudi
uit vocem depꝛecationis me.
rgenedietnoſir⸗ dominus) et gratias illi:
et cauſam gratiarum ſubdit dicens ſquoniã
exaudiuit vocem depꝛecatõnis meeyannuen
do mihi quod depꝛecatus ſum tam pꝛo mea

gloꝛificatõne q; eoꝝ depoſitõne. Quotiens

exaudimur a dño debemus iüllum benedice⸗
re. Non enĩ habet homo quid retribuat do⸗
mino pꝛo tantis beneficijs niſi benedictio⸗
nem et laudem.nemo autem in donis dei fit
beatus ſi donanti exiſtit ingratus. Quomo⸗
do autem exauditus ſit oſtendit per hoc qð
Dñs adiutoꝛ meus et ꝓtectoꝛ meus:et
m ipſo ſperauit coꝛ men ⁊ adiutus ſum.
¶ Dominus )eſt (adiutoꝛ meus )in reſurre⸗
ctione et ad bene operandum (et ꝓtectoꝛ me
us)in paſſione et ne ledar a telis perſequen⸗
tium (et in ipſo ſperauit coꝛ meũ)id eſt mens
et ratio mea (etiamadiutus ſum)eo ꝙ vere
ct ſine heſitatione ſperaui. Ad hoc oĩpotens
Ddeus nos adiuuat in bono et pꝛotegit a ma⸗
lo vt ſpem nr̃am cõſtituamus in ipᷣo.Quan⸗
to autẽ fidentius in ipᷣo ſperamus tanto ab
ipᷣo adiuuamur vberius. vnde fit vt per dei
adiutoꝛium ſpes in nobis generetur et dein⸗

de per ſpei meritum adiutoꝛiũ augeatur. Et

oſtendit in quo adiutus ſit.ð.

nea conſitewꝛ ei.

ruit in ↄceptõne immu nitate pcc̃i qꝛ immu⸗
nis ab om ni peccato fuit.deinde defloꝛuit in
paſſione quando moꝛti ſuccubuit.poſtea re⸗
ſoꝛuit in reſurrectõe quando immoꝛtalitatẽ
ſuſſcep tcet ideo iam metu moꝛtis cõſumpto
(ex voluntate mea)libera nõ timoꝛis neceſſi-
tate(con fiteboꝛ ei)et cõſitebuntur mei in qui
bus ego ſum confeſſione laudis. Sic dicat
peccatoꝛ confiteboꝛ peccata ex voluntate nõ
expectabo infirmitatem que compellat confi
teri vel finem vite.et merito confitebuntur ei
Dominus foꝛtitudo pl

₰ 5

luationũ chꝛiſn ſu .

ebis ſue: et.

Bominuoeſ (foꝛtitudo)in pugna contra

confidit quia non ſua ſed diuina virtute ſal⸗
nantur quos dominus de diaboli iugo eri⸗
pit et ſuos facit (et) ipſe(pꝛotectoꝛ ſaluationũ
chꝛiſti ſui eſt) id eſt ſaluatoꝝ a chꝛiſto quia il
los qui per chꝛiſtum ſaluati ſunt ꝓtegit bic
in lucta non permittendo eos tentari ſupꝛa
vires ne ledantur a diabolo et poſt pugnam
immoꝛtalitate ꝓteget in futuro.Et quia do⸗
minus eſt foꝛtitudo plebis ſue ergo facien⸗
do quod tumnmet? “
Haluum fac populum tuum domine et

diabolum (plebis ſue) ſibi deuote que in eo

Et refloꝛuit caro mea:et ex voluntate R
meg weeiu. in dei:afferte domino filios arictũ.
([Et refloꝛuit caro mea)in reſurrectõne que * Nln dri aitene domino ſilios arie.
defloꝛuit in paſſione. Caro chbꝛiſti pꝛius ſo)

benedic lereditati tue: et rege eos et ex·

tolle ilos vſq; ineternum.
Saluum fac populum tuum) ſcilicet po⸗
pulum chꝛiſtianum o dominea malis ſeculi
vt ꝑſeueret in accepta gratia. (ct benedic)ipᷣi

factoc(hereditati tue/ dando incrementũ vir⸗

tutum et augendo in merito ei numerocet re⸗
ge eos)ſcdᷣm moꝛes et virtutes nec exoꝛbitẽt
et declinent ad pꝛauatet extolle illos) a terre⸗
nis ad appetenda celeſtia et de virtute in vir⸗

tutemvſq; ineternum) id eſt donec perueni⸗

ant vſq; ad eternitaten. ¶ OHꝛatio
Foꝛtitudo om ninʒ foꝛtiſſime deus ſalua

populum a deſcendentibus in lacum et ita

nos in templo ſancto tuo vnanimiter necte

vt pacem quã pꝛoximis oꝛe pſerimus coꝛde

ns⸗ Per dũm.

—

. en 8 „„

RAuctoꝛ pſalmi pꝛopbeta dauid
Titũlus talis eſt. Pſalmus dauid pꝛophete
qui hic loquitur:habitus in cõſummatõne
tabernaculi id eſt in conſideratõne conſum⸗
matõnis eccleſie.agit enim de perfectõne ec⸗
cleſie de cuius ſupꝛa adhuc agebatur ediſica
tione que recte hic tabernaculũ dicitur quia
in ca contra diabolum temꝑaliter militatur:
ſed in futuro erit domus in qua habitatur.
Dauid nanq; fecit tabernaculum de tento⸗
rijs in quo arcam deo repoſuit quo conſum⸗
mato multos ad immolandũ ibi hoſtias in⸗
nitauit in quo conſummationem eccleſie fu⸗
turam pꝛophetauit cuichꝛiſtus dona gratie
cõtulit quia ſeptẽ donis ſpiritus ſancti eam
repletet poſt remunerabit. Materia:multa
beneficia in eccleſia ſidelibus a deo collata.
Intentio:hoꝛtari fideles qui filij dei facti
unt per adoptionem vt grati beneſcijs pu⸗
re et deuote ſe ipᷣos et ſacriſicia ſua in eccle⸗
ſia offerant deo conſummatoꝛi. Sententia
in generali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſo

na ſua vel fidelis anime credentes generali⸗
ter omes et ſpecialiter eccleſie miniſtros ama

monet et inducit vt domino ſacriſicia deuo⸗
ta mente perſoluant in eccleſia et hoc pꝛo⸗
pter multa beneficia fidelibus collata. Sen
tentia in ſpeciali. Bonens ergo pꝛopheta
fideles afferre ſpirituales hoſtias deo ait.

Moꝛtatio wpuli fidelis et miniſiro/
rum eccleſie vt de bñficijs a veo ſibi cola
latis ſtudeant grati eſe. ¶ ps. xxvii:

— — — — -— —

) Aferte dñio) nõ appareatis in ↄſpectu deti va dem conuertebant. Deinde ponitur tercium
cui o (filij dei).i.vos fideles pphi ⁊ eccie mini: beneficium quod eſt humiliatio et ſubiectio
ſtri: filij dei ꝑ graʒ adoptõis effecti. Et ſub-⸗ pꝛincipum ſub iugo fidei chꝛiſtiane. qð no⸗
all dit Rd debenragere daierevno fulios tatur cum dicitur.
i aneiu).i.vos lplos mundos et puros tanq; E ox domini confringetis cedeoò et eò
. agnos js peuangeiliu; genuericapliduco ſtinget wominuocedtvoibed. n.
, egi vominict. Deo norimue ſi de? (¶Vorvñi confringentis cedros i humili
ii nolecoꝛ nim deo mebemus. ſed neceſſe eſt vyt ans per penitentia et ↄtritio ꝛdis ſi
oblatio coꝛdis etiã in completõne ſe demon⸗ en ber p zrer alrttlonem coꝛdlg ſnꝑ
r⸗ Rrecactionis. vndectſubgitqugieg demee⸗ bos et altos. (et cõfringet dñs) ꝑ penitentiaʒ
i⸗ P Nr rrone vndee ubdit quales ſe debe⸗: (cedros libani).i.magis elatos ⁊ gloꝛiantes
1⸗ Ane arerre. dicens det ſuo candoꝛe.i.de carnis nobilitate et ſecu
Afferte dño gloꝛiam et honoꝛem:afferte li felicitate. Libanus eni interptatur candoꝛ
1 domino gloꝛia nomini eius:adoꝛate d/ Per cedrum quippe ſuꝑbia deſignatur quia
1 minum m atrio ſancto euus. cegrus altiſſima arboꝛ eſt. ſed in libano ſunt
Caene dno gloriam et honoꝛem).i.tales cedri magis pꝛocereꝑ quas ſignificatur ma
E os exhibete vt ꝑ opera verba et exempla ve gnitudo pꝛincipũ terrenoꝝ qui confracta eo

ſtra bona gloꝛiſicetur et honoꝛetur deus vvpi rum ſuperbia humiliter colla ſua iugo fidei
o qʒ apud ceteros.(afferte dño gloꝛiaʒ nomini ſubmiſeru˖nnt.
0 eius) id eſt aſcribite gloꝛiã nomini eius non Et cõminuet eos tanq; vitulũ libani:et
veſtro:querentes gloꝛiam ſuam nõ veſtram. dilectus quẽadmodũ filius vnicoꝛniiũ.
Etcõominuet eos tanq; vitulũ libani) vbi

(adoꝛate dñm in atrio ſancto eius) id eſt in

8 3 atio baptiſmi in ano (cb'iſtus qui eſtquẽadmodũ fulius vnicoꝛ⸗
. Raclen gunn membes cbelt guec norar nenn n eo com curnem qui oicuntur
e cumdieltur yvynicoꝛ nes quia in vna lege ſu erbiunt. et de
n⸗ en ülſin gulari iuſticia ſe erigunt. Vel nõ mirum
Vordiiſun aqnae: deugmaieſtatis in? nilicgminuentoriet iecmhenin vnicns
tonuit:dũs ſup aquas multas. patris cõminuetur. i. humilia bitur vſq; ad
ii UWor dñiſſcilicet dei patris facta eſtſuper ncatem⸗ hocſquemadmodũ) et ꝓ ea parte
n. aquas) ioꝛdanis in baptiſmo chꝛiſti qꝛ (de⸗ dcel (ſllius vnicoꝛniũ).i.iudeoꝛũ.i.ſcoᷣm
us maieſtatis)et excelſe virtutis tunc (into⸗ ꝗeſt ano Peince vonitur duorii benen-
, nuit) dicens.hic eſt filius meus dilectus (do aum quod eſt cõdeſcenſio diuina in pſecuti
8 minus ſuꝑ aquas multas) qꝛ omniba aquis one ſanctoꝝ quod notatur cũ dicitur.
. tunc data eſt virtus regeneratiua in inuoca⸗ Vox domini intercidẽtis flämam ignis
tione ſancte trinitatis. In noĩe enĩ patris et vor domini cocutientis deſertum: et coõ
filij et ſpiritus ſancti baptiſantur credẽtes. et ⸗ tiebie dſs veſertum cadess.
4 ipſe eſt qui vbiq; baptiſat. qꝛ vnus dñnsvna denenrn
fides vnum baptiſma. Deinde ponitur ſecũ⸗ Klan oLSN 3 ddenrt en ni
i dum beneſicium quod eſt catholice fidei dis nn ne eſt pꝛecidentis furentem
i uulgatio ꝑ chꝛiſti et diſcipuloꝛũ pꝛedicatõeʒ mecun iam perſecutoꝛum et compꝛimentis
quod notatur cum dicitur. J in anum tumultum eoꝛumet ſic ſanctis ſuis
1⸗ Elor domin in pi domini in Peebentis auxilium.· vox domini concutien
Elox vomini in virtute: vox dommm in lis deſertuz) id eſt cõm ouentis ad fidem gen⸗
ſ ari chꝛicttet diſelt⸗ irndlr o n n⸗
t duncl ina rum.(et ſimiliter (com⸗
. puloꝛum facta eſt (in virtute) magna qꝛ mul mouebit)et connertet dñs ad fidemdeſertuʒ
1 ti fuerunt cõuerſi ad fidem per eoꝛum effica⸗ cades id eſt indeos qui deſeruerant ſanctuʒ
cem pꝛedicationẽ.(vox dñi)facta eſt in ma⸗ ſegis mandatum ꝓpter traditõnes ſuas. In⸗
. gnificentia)miraculoꝝ et operum. nam moꝛ terpꝛetatur enĩ cades ſanctum legis.Deinde
ſos mundabãt et alia miracula faciebãt que minatio doctoꝛum eccleſie. quod notatur cũ
Krmonem cõſirmabant et etiã multos ad fis dicitur.

dilatato et ſanctificato coꝛde quia ex charita

te eſt om̃is ſanctitas. Jurequippe gloꝛia ⁊ ho
noꝛ a nobis ſibi exhibetur ꝓ tot et tantis be⸗
neficijs que in edificationẽ eccleſie ſubſcri⸗

vituli ad ſacrificia nutriebantur.i.humilia⸗
bit eos adeo vt tanq; vitulus parati ſint pꝛo
co moꝛi.cet hoc faciet (dilectus ypatri ſcilicet

Vox dũi p parantis ceruos et reuelabie
aogenſa:et in tẽplo eius oẽs dicẽt gloꝛiã⸗

x dñi pᷣparantis ceruos).i.apłos ⁊ do

tanq; duobo coꝛnibo repm ebãt (et reuelabit)
eis cõdenſa).i.ſacre ſcripiure obſcura et mi⸗
ſterioꝝ vmbꝛacula. et) qꝛ ita chꝛiſtꝰ ꝑfecit ec
cleſiam ideocom̃es )exiſtẽtes cin templo eius)

de ponit ſextũ bñficiũ qð eſt repꝛeſſio multi⸗
tudinis peccatoꝝ et quantũ ad hoc dicit᷑.
LZiñs diluuium inhal
bit dñs rex ineterruunm.
¶ Dñs diluniũ).i.hoĩes in quibo eſt diluui⸗
um peccatoꝝ et inundantis vanitatis(inha⸗

bitare facit) hoc templũ ſcʒ eccleſiã p gre infu
ſionem et collationt᷑ qꝛ etiã tales ad ſcẽ eccle

ſie cõuertit vnitatẽ. Vel(dñs facit)hoc tem⸗
plum ſcʒ ſcõs ⁊ electos in eccia tanq; in arca
ↄſtitutos inhabitare) ſecuros (diluuiũ)hu⸗
ius ſeculi ſine leſione nõ ſinens eos ſubmer⸗
gi fluctiby tentationũ.(et) deinde in eo tẽplo
ſcʒ in ſanctis(ſedebit dñs rex ineternum)re⸗

gnans in eis et regens eos ſpiritaliter imꝑ⸗

pe uũ. Et vere reget
Sñs virtutẽ plo ſuo dabit:dñs benedi
cet x pulo ſuo in peoͦeec.
¶ Dñs virtutẽ )et foꝛtitudinẽ ꝓpło ſuo)ↄtra
ꝓcellas huius ſeculi et turbines tentationũ
dimicanti (dabit) vt tantã poſſint habere cõ⸗
ſtantiam et ne ab inimicis et vicijs ſuꝑentur
qꝛ non eſt pax in boc ſeculo.(et dñs bñdicet
populo ſuo in pace)nũc pectoꝛis ꝓmouẽdo
cos de vᷣtute in vᷣtutẽ ⁊ tandẽ eternitatis faci
endo eos poſt tẽpeſtates ſcłi huiꝰ ſeci ce⸗

ſcere feliciter in celis. Uñ ißcãcc relin⸗

quo vobis.pacẽ meã do vobis. ¶
Dona dñe virtutem pplo tuo et ef

locauſtũ acceptabile pparemus. Per. d.
hꝛiſti p ſua liberati/

Hꝛatiax actio

cleſie ſeu cuiuſſibet fidelis in tentatõe et
tribulatione. APs. xxix.

nimicos meos ſuꝑ me.

ctoꝛes eccleſie qͥ oĩa mundana tranſiuliẽtes et
ↄtemnẽtes ad nunciandũ euangeliũ erãt agi
les quiq; venenoſas linguas hereticoꝝ non
timebant et eos vtriuſq; teſtamẽti ſcripturis

uium inhabitare ſacit:et ſede⸗

templũ ſpũs ſancti vt tibi de coꝛde puro bo⸗

75

one et refoꝛmatone in reſurrectoͤe. wel ec

Domi/

ne qm̃ ſuſcepiſti me: nec delectaſti

Auctor pſalmi pbeta Dauid. Titulusta

lis eſt. Pðõ cantici in dedicatöne domus da⸗

nid. Hon legitur dauid feciſſe vel dedicaſſe

aliquã domũ:de ſpũali ergo domo boc acci⸗
piendũ eſt. Pſalmus cãtici.i.leticie et exulta⸗
tionis habite in dedicatõe domus dauid.i.

in ↄſideratõne dedicatõis domus chꝛiſti et
membꝛoꝝ eius qꝛ eſt ꝓpter dedicationẽ q̃ fa⸗=
cta eſt in capite qñ ſurrexit ⁊ futura eſt in mẽ

bꝛis qñ capiti ſuo ſociabunt᷑. Domus chꝛi⸗

ſti eſt hũanitas.vnde domus dauid ediſicat᷑

qñ humanitas aſſumitur.ſed dedicatur qñ a

ſic ↄſummato.i.in eccia (dicẽt gloꝛiã).i.lau⸗ moꝛtuis reſuſcitatur. Sicut enĩ domus cele

dem dñi ꝓ donis que ab eo ꝑceperũt. Dein⸗

bꝛis fit in dedicatõe ſic chꝛiſtus celebꝛioꝛ fa
ctus eſt in reſurrectõne aſſumpta immoꝛtali
tate et impaſſibilitate. In ſuꝑioꝛi ergo pſal⸗

mo tabernaculũ vbi tꝑe belli habitamus cõ⸗

firmatũ eſt. in iſto dedicatur domus que ma
nebit in eterna pace. Materia:gratiaꝝ actio

ꝓ liberatõne et renouatõne chꝛiſti in reſurre
ctione. vel fidelis in tribulatõne et tentatõne.

Intentio:inducere fideles ad dei pꝛeconiuʒ
et laudem pter eius bonitatẽ in his relucen
tem. Dentẽtia in generaliꝓp heta in iſto pſal

mo in ꝑſona chꝛiſti gr̃as agit de liberatõne
et refoꝛmatõne ſua in reſurrectõne. vel in ꝑſo

na eccleſie ſeu cuiuſſibet = liberatõne
a malis et ꝓmotõne in bonis. Snia in ſpe⸗
ciali:chꝛiſtus ergo ſᷣm ꝙ; homo gr̃as agens
deo patri ꝓ ſua dedicatõne ait.(Exaltabo te
dñe)pater.i.altitudinẽ et magnitudinẽ tuaʒ
pᷣdicando laudabo(qm̃ ſuſcepiſti mead im⸗

moꝛtalitatẽ in reſurrectõne facta in me et fa⸗
cienda in ecc̃ia (nec delectaſti.i.delectari vel

iocundari ꝑmiſiſticinimicos meos) ꝑſecuto

res ſcʒ et demones(ſuꝑ me)vt me ſuperarent

retinendo in ſepulchꝛo. Vel in ꝑſona fidelis
(Exaltabo te dñe)altitudinẽ tuã coꝛde et oꝛe

laudando (qm̃ ſuſcepiſti me) ꝑ ꝑticipiuʒ gf̃e
me ꝓtegendo ⁊ ſaluando (nec delectaſti).i.de

„ „ „

lectari ꝑmiſiſticinimicos meos)viſibiles vel
inuiſibiles (ſuꝑ me) vt me oppꝛimerẽt vel de⸗

Domine deus meus clamaui adte: et

Oñe deus meus clamaui ad te) in paſſiõe
ſicut ad medicũ.ð.pater clarifica filiũ tuum

cet ſanaſti me) in reſurrectõne coꝛpus meum
mottale et egrũ faciendo immoꝛtale et gloꝛi⸗

oſum. Vel dicit fidelis dñe deus meus cla⸗

maui ad te tanq; ad medicũ aĩe mee(et ſana⸗
ſti me)a peccati vulnere.Eto
Sie eduxiſti ab inferno aſam meã: ſal⸗

uaſti me a deſcendeutibin lacum.

. .

ſ. N¶ Dñe eduxiſti ab inferno alam meam) et re deo ſed ero obediens patri vſq; ad moꝛtem.
tc⸗ ſtituiſti eam coꝛꝑicſaluaſti me a deſcendenti⸗ quaſi diceret. In alijs qͥ moti ſunta deo de⸗
ln drus in lacũ).i.ex manibo iudeoꝝ me liberaſti moꝛabitur fletus:ſed in me nõ demoꝛabitur
li. qui ſua ſponte deſcendũt in lacum inferni. qui nõ ſum motus. Nec hoc ſuis viribo tri⸗
ie Wel dicit fidelis.( Oñne eduxiſti ab inferno buit ſed diuine gre aſcribit. vñ ſubdiit
ſi⸗ aiam meam) liberando eam vel pᷣſeruando a Domine:in voluntate tua pꝛeſtitiſti de
mi preccato cui debetur damnatio. (ſaluaſti mea coꝛi meo virtutem.
S⸗ deſcendentibo in lacũ)ſeꝑpando me a conſo⸗: Domine: in voluntate tua pᷣſtitiſti decoꝛi
gt tio et confoꝛmitate maloꝝ ne ſicut illi pceps meo virtutẽ).q.d.q immunis ſum a peccato
na caderẽ in moꝛtis ⁊ danatõis abyſſum. Etg. decoꝛus in iuſticia.foꝛtis in patientia.et po⸗
le &NGRPſallite dño ſancti eius:et confitemini tens in faciẽdo mirabilia. et hmõi nõ habeo
R memoie ſanctitatis eis. vxr merito bumane nature vel ex mea prate ſʒ
li Plſallite dño).i.benedicite oꝑando (ſancti ex tuo beneplacito et voluntate. HNõ eſt ergo
⸗ ceins). i. ſaluati etx facti ſancti ꝑ eius liberatde,z vnde debeat homo pᷣſumere cũ audiat chꝛi⸗
(ct certi de reſurrectõe que p̃ceſſit in capite.( et ſtum de ſe talia dicere ſcʒ virtutẽ et decoꝛem
coõſitemini)ↄfeſſione laudis oꝛe et coꝛdeme⸗ a dũo ſibi dari. aũt virtus carnis fuerit a
di moꝛie ſanctitatis eius).i.laudate eum qꝛ ipſe tepꝛobatur ex eoo
ne cuius vos eratis obliti memoꝛ fuit veſtri vt Auertiſti faciem tuã a me:et factus ſum
. iltcaretetinincaret voop ſiner gram vo Aeatas —
ouI cando vos ꝑ ſuã bonitatẽ ad ſui nois agni ¶ Auertiſti faciem tuãa me) exponendo me
deccg tionẽ. Ideo etiã pſallite ⁊ ↄſitemini. paſſioni. AUiſus eſt enĩ auertiſſe faciem ſuam
N MDſ ira in indignatõne eius: et vita in ab eo qñ eum in paſſione dereliquit.(et factꝰ
ſſe Ppoluntate euaius. ſum cõturbatus) te enĩ auerſo ad penam nõ
. m ira).i.iuſta vindicta qua genus hũa⸗ ad peccatũ turbatur carnis mee infirmitas.
e num ꝓ pꝛimo peccato puniuit qdð moꝛte ſol Vngde cepit pauere et tedere et ipᷣe ait triſtis
N⸗ knitis.fuit et venit ꝑ ipᷣm ſuꝑ vos(cin indigna eſt aia mea vſq; ad moꝛtem. Hinc perpende
s tione eius).i.ex ʒelo iunſticie quo fuit q̃ſi indi quantũ homo de turbatõne et caſu timere de
l gnatus. (et vita)ſcʒ gre ac etiã gloꝛie ad quã beat ſi deus faciẽ ſuam ab eo auertat et eum
u;·;· p vos noé rediretis reſtituta eſt ꝑ im (in vo⸗ deſerat. Ael fidelis recognoſcẽs ꝓpꝛiam fra⸗ h⸗
⸗ . luntate eius).i.ex eius bñplacito et gratia nõ gilitatem dicit (Ego aũt dixi in habundan⸗
1 . per vires vr̃as vel merita Abi habes in deo tia mea)et ꝓſperitate ſpũali ſcʒ virtutum:ela
“ qð timeas ſcʒ iuſticiã:habes etiaʒ qdðᷣ ſperes tus ex ea (nõ moueboꝛ ineternũ) a rectitudi⸗
ſcʒ gram.Et ꝓ hac ira frnree iuſticie et mea ſtabilitate. Sed o¶ ODñe in
t Ad veſperum dvemoꝛabitur fletus: et ad voluntate tua)et ꝓ libitu tuo nõ ex mea iuſti
8 matutinum leticcaaa. (ciig vel merito (p̃ſtitiſti decoꝛi meo virtutè)
Ad veſperũ).i.in veſpe buius mundi ſcʒ qua mala ſuparem qð ad decus mihi cõtin⸗
t in tota vita pñti vſq; ad finem ſeculi. et dura Slt. Qd inde conſtat qꝛ( Auertiſti faciemtu⸗
1 bit.ſ. demoꝛ abitur.i.diu moꝛabitur (fletus) ama me) ꝓpter electõeʒ meã ex donis gratie
d et gemitus penitentie. qꝛ ꝓpter pcẽm ade oẽs tue.e atabiligle mea motuséfactus ſum
d canuſam et occaſionẽ flendi in pñti habent q; conturbatus)p?opter grauitatem ſequentis
recoꝛdantur bona que in adam ꝑdiderunt et caſus. Et idedGd 2ð
mala que incurrerũt (et) ſic(ad matutinũ) fu⸗ Ad te domine clamabo:et ad deum meũ
ſ. ture reſurrectõnis que in matutina chꝛiſtire depꝛecabo.
ſurrectione pꝛefloꝛuit erit ipis nũc flentibluus ¶ Ad te dne)pr̃ qui regis mecclamabo).i.in
ſe (leticia phennis et eterna. Hec pᷣdicta in tri tenſe oꝛabo de obtinendis bonis ſcʒ ꝓ adhi⸗
un bdus verſibo pt dicere chꝛiſtus vel fidelis. benada gloꝛia ĩmoꝛtalitatꝭ (et achte(deũ meũ)
un Eso auũt dixi in habundantia mea: non qui creaſti me(depᷣcaboꝛ) humiliter de remo
nn mouelvꝛ ineternuunm. nengdis malis ſcʒ de tollenda moꝛtalitate car
⸗ (E go aũt)ſcʒ chꝛiſtus contrarius adequi nis. dic—nsz
2 in paradiſo habundãs om̃iba bonis motus Que vtilitas in ſanguine meo: dum de
eſt a deo ad ꝑſuaſionẽ ſerpentis.(dixi i.deli ſcendo in coꝛruptionem ..
1 berauicin abundantia mea)ſcʒ virtutũ et c⸗ ¶ Que vtilitas) eritin ſanguine meo).i.in

fidentia deitatisnõ moueboꝛ ineternum)a effuſione ſanguinis mei et quid pſicier mihi

vel alijs ſanguis meus effuſus (dum deſcen
dero in coꝛruptõʒ.i.ſi coꝛpus meũ putreſcit
in ſepulchꝛo.ſi tercia die nõ reſurgã.q.d.nul

lo.qꝛ nemini te annũciabo.nulluʒ lucraboꝛ.

et ita ꝑibit et ↄfeſſio tui et annũciatio.
Nunquid ↄfitebitur tibi puluis: aut an
nunciabit veritatemtuum·
¶ANunqͥdenĩ ↄfitebit᷑ tibi).i.erit cã ↄfeſſio⸗
nis et laudis tue (puluis).i.caro redacta in
puluerẽcaut annũciabit veritatẽ tuã) ad ſalu
lem ceteroꝝ.i.erit cã q̃revirtus tua annüciet
quã reꝑatoõi hũani generis ꝓmiſiſti ⁊ ꝑ me fa
cere decreuiſti O ñdit ꝑ neceſſitatẽ q; nõ ſinat
cũ deſcẽdere in coꝛruptõʒ. Vel fidelis oꝛans
pv remiſſiõe pccoꝝ.d.(Ad te dñe camabo et

ad deũ meũ depᷣcaboꝛ)vt dimittaſ mihi pcca

Appꝛopinq tribulato qͥ deſeruiſti ſuꝑbientẽ
¶̃Que)enĩ (vtilitas) ꝓuenit tibicin ſanguine
meo).i.in pcco meo.(dũ deſcẽdero in coꝛru⸗
ptõʒ).i.ꝓpter ipᷣm incurrã coꝛꝑis ⁊ aĩe moꝛtẽ
q.d.nulla.qꝛ nec aliquid ꝑ h̊ laudi dei a ꝑte
mei accreſcit( Nunqͥd)eni (ↄfitebit tibi) lau⸗
des vel peccata(puluis)ſcʒ coꝛꝑis incinerati

(aut annũciabit veritatẽ tuã) alijs.q.d.nõ. ct

ideo meliꝰ eſtvt remittas mihi culpã meã ad
tuã laudẽ ⁊ głazʒ. deiñ exauditũ ſe inſinuat.d.
Audiuit dñs et miſertus eſt mei:oñs fa⸗
ctus eſt adiutoꝛ meus.
Audiuit dñs)pfr̃ me depᷣcantẽcet miſert' ẽE
mei)ne viderẽ coꝛruptõʒ(dñs fcũs eſt adiu⸗
toꝛ meus)vt etiã głia ĩmoꝛtalitatis induerer
et reſurgerẽ.vñ ſubiũ git oñdendo in qᷣ ſit ad
iutus ↄuertens ſe ad pr̃em et dicens.
Conuertiſti planctum meum in gaudi/

2„ n

* . . . . .

cũdediſti me letioiig.
¶ Eoyuertiſti planctũ meũ).i.meoꝝ(in gau⸗
diũ).i.planctũ paſſionis mutaſti i caudiũ
reſurrectõismihi).i.ad vłłtatẽ mei ⁊ meoꝝ
B ẽ de moꝛte mea dolẽtes de reſurrectõe gau⸗
dere feciſti.qꝛ ↄſcidiſti ſaccũ meũ).i.moꝛtali
tatẽ carnis q̃ indutꝰ erã in reſurrectõe deſtru
xiſti (et circũdediſti me leticia) qꝛ ſtola ĩmoꝛ⸗
talitatis me induiſti.hoc aũt feciſti
Vt cãtet tibi głia nea ⁊ nõ ↄpũgar:dñe
us meus ineternu cõfiteloꝛ tib.
At cantet tibi)et laudet te głia mea)ſcʒ re
ſurrectõis.i.vt reſurrectio mea ſit cã q̃re lau⸗
deris a me eta meis (et) B iõ qꝛ ſemel paſſus
(nõ ↄpũ gar.i.nõ moꝛiar vlterꝰ &̊ o(dñe deꝰ
meꝰ ineternũ ↄfueboꝛ tibi).i.in ſecła ⁊ ſine ſi
ne laudabo te. Ael fidelis ↄfuẽs diuinã cle⸗
mentiãa dic. Audiuit dns et miſertꝰẽ mei)qꝛ

—

dum ſe accuſat dñs miſeretur (oũñs factus eſt

adiutoꝛ meꝰ vt reſurgerẽ a pcco.( Cõuerti⸗

ſti planctũ meũ) habitũ de pcci ↄmiſſione (in

gaudiũ mihi)de eiꝰ remiſſiõe ⁊ ſpe venie (cõ⸗

ſcidiſti ſaccũ meũ).i.carnẽ ſcindi feciſti ꝑ ma

ceratõeʒ (et circũdediſti me leticia).i.gaudio

interioꝛi vt gaudes agã pnĩaʒ.( At cantet ti .‚ö

bi głia mea).i.ↄſciẽtia exultet ad honoꝛẽ tuũ
et laudet te.G loꝛia eni nr̃a eſt teſtimoniũ cõ
ſciẽtie nr̃e.(et nõ cõpun gar)remoꝛſu et ↄſcia

pcẽci.vel nullis penis in futuro pungar.et ſic

(dñe deus me? ineternũ ↄfiteboꝛ tibi) et lau-⸗
dabo te qm̃ nihil mihi eſt ex me ſʒ oia ex te.
¶ Suſceptoꝛ oĩm clemẽtiſſime ¶ Oꝛo
deus ne ꝑmittas delectari inimicos nr̃os ſu
per nos ſʒ ita nos in virtute tua coꝛroboꝛa:
vt ↄuerſo planctu nr̃o in gaudiũ ſcitatis tue
memoꝛiã iugiter excolamus. Perd.

t magnitudine tribulationũ chꝛiſti vel

TVe S de liberatõòe a multitudine

te domine ſpera

ui nõ confundar ineternũ: in iuſticia
M ma libera me. Auctoꝛ pſalmi ꝓpha
dauid. Litulꝰ h eſt. In finẽ ꝓ extaſi ps. dõ.
Iſte enĩ ps dirigẽs nos in finẽ.i.chꝛiſtũ. eſt
dauid qͥ h̊ loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti vel eccie et
cuiuſſlibʒ fideł.habitꝰ ꝓ extaſi.i.agẽs de ex⸗
ceſſu metis qͥ fit vel pauoꝛe terrenoꝝ.vel mẽ

te rapta ad ſuꝑna ⁊ inferioꝝ oblita. Hic aũt
extaſis maxiĩe accipit᷑ pauoꝛ ꝓpli dei de ꝑſecu⸗

tõne oĩm gentiũ ⁊ de defectu fidei ꝑ oꝛbẽ ꝑ⸗
turbati. Hic eni hũiliatio chꝛiſti ⁊ ſcõꝝ mar

tyrũ deſcribit᷑ q exaltatõʒ et dedicatõʒ domꝰ

dei q̃ ſup dictũ eſt meret᷑ qꝛ chꝛiſtus mẽtis ex
ceſſu altitudinẽ diuini ↄſilij ſuꝑ ſalutẽ gene
ris hũani ceteris altiꝰ intelligẽs volebat pꝛi
us hũiliari poſtmodũ exaltari vt ad moduʒ
eiꝰ ceteri pꝛius hũilient᷑ poſtmodũ exaltandi
Materia:multitudo ⁊ magnitudo tribulati
onũ chꝛiſti et fideliũ ac diuine pietatis auxi
liũ. Intẽtio:inducere fideles vt in tribulatõe
de miſcð ia dei cõfidant et nõ de ſe pꝛeſumãt.
Snia in generaliꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo
na chꝛiſti vel cuiuſiibʒ fideł tribulati in ten⸗

tatõnib demonis vel maligni hoĩs cõſtituti

poſtulat liberari. Sniĩa in ſpẽali:incipit er⸗
go in ꝑſona chꝛiſti ad pr̃eʒ.d.( In te dne)pr

(ſperauiſᷣm ꝙ hõnõ cõfundar ineternũ).i.

nunq; ↄfundar dũ mihi hñti ſihtudinẽ car⸗
nis pcci inſultat᷑ vt hoĩ ceteris ſilicin iuſticia
tua)mibi a te collata (libera me) innocentem

Wst
Mert⸗
lohetig
Miec
kiamn
Gudio
Urti
ritni
hüäc;
Nod
retſie
etlanr⸗
rle.

dir

. .
WWW

64
lt
iph
d.
ii
itt
8dec⸗
tint
Hieit
ſe
be ⸗
umi
zdonn
ſeisg
t gne
Ga
nod
Auun
uln
6
uluc⸗
ſuni.
ing
inan⸗
Gint
ge⸗
n,
lar⸗
ſci
Ntem

de moꝛte ne in ea remaneam. Et
Inclina ad me aurem tuam: accelera vt

eruas me. ””ẽM
nclina ad me aurẽ tuã ſcʒ miſcdᷣie.i.ſub

limitas tua hũilitati mee ↄdeſcẽdat.et(accez3

lera). i.feſtina (vt eruas me)a moꝛte i. fac me ſuſcipiendo me fugientè ad te a ꝑſeqntibo ne

cito reſurgere:nõ differas vſq; in cõem reſur

rectõʒ ne decidat ſpes credẽtiũ.qð vt ſit.

Eſto mihi in deũ ptectoꝛẽ et in domum

refugij: vt ſaluũ me facaaaas.
Eſo mihi in deũ ꝓtectoꝛẽ) ↄtra iacula et
impedimẽta inimici.i.eſto tãtus ptectoꝛ ⁊ de

fenſoꝛ quantũ decet eſſe deũ (et in domũ refu

gij) vt in te ſim tutꝰ (vt ſaluũ me facias)reſu⸗
ſcitãdo.i.eſto mihi qſi domus ad quã refugi
ens ſaluus fiam. non alium quero

AQm̃ foꝛtitudo mea et refugiũů meum es

tnet pꝛopter nomẽ tuuz deduces me et

m foꝛtitudo mea)ad tolerãdas ꝑſecuti
ones(et refu giũ meu)ad eas totaliter euadẽ⸗
das (es tu)nõ ali.(et) iõ ꝓpter nomẽ tuũ) in

noteſcẽdũ ⁊ glłificandũ (deduces me) ad oẽs
gentes (et enutries me).i.aggregando mihi
ſanctos et membꝛa adimplebis coꝛpus men

nondum perfectum.

Eguces me de laqueo noc quẽ abſa conde

runt mihi:qm̃ tu es ꝓtectoꝛ meus.

Educes me de laqᷓ bſcõderũt
hi).i.liberabis me de moꝛte quã mihi latẽter

Aſi neſcienti paraſſe ſe putauerũt vt fruſtrata

ſint eoꝝ ↄſilia(qm̃ tu es ꝓtectoꝛ me?) à̊ ꝓte⸗
gente nullus pᷣt laqus vel aduerſuas pᷣuale⸗

re vnde iam in paſſione clamo

In manus tuas cõmendo ſom meum:

tedemiſti me vñe deus veritatis.
In manꝰ tuas ↄmendo ſpm̃ meũ).i.inter
man potẽtie ⁊ miſcðie tue vt potẽtia ꝓtegat
miſcdᷣia eruat ⁊redimatcredemiſti me)a moꝛ

te.i.liberaſti me tanq; me redemiſſes ( dñe de

us veritatis) implẽs qð ꝓmittis. redepta eſt

aĩa chꝛiſti ⁊ alioꝝ ꝑ ſuã ꝑfectã obedientam.

Pñt etiã pᷣdicta accipi in ꝑſona ecẽie vel cu⸗

9

laſlibet fidelis ita dicentis (In te) ſolo nõ in

me o (důe ſperaui)et fiduciã poſuiet iõ( non

ↄſundar ineternũ et finalir licʒ foꝛte ad iꝑs.

Igeo dicit ineternũ qꝛ eſt ↄfuſio tꝑalis q eſt
ſalubꝛis vt ↄfundi de pcc̃o ad pniaʒ. hac nõ

foꝛmidet chꝛiſtianꝰ qꝛ ſi hãc nõ habuerit
bebit eternã (in iuſticia tua)et nõ mea qnulla quet iende uil
me (ſalua de neceſſitatibo aiaʒ meãa).l.dema

eſt libera me) ab eterna ↄfuſiõe.qꝛ ad iuſticiã

tuã gtinet ſperantes in te libarare( Inclina

o B quẽ abſcõderũt mi

ad me aurẽ tuã) oꝛoeʒ meã attendendo łet me
humilẽ exaudiendo (accelera vt eruas mec a

malis ne deficiã in tentatõibo ⁊ tribulatõibo.

Eſio mihi in deũ ꝓtectoꝛedefendendo me
ab inimicis ne me ledãtcet in domũ refugij)

me rapiãt.ita(vt ſaluũ me facias) et liberũ et

bic et ineternũ.Qm foꝛtitudo mea)q̃ inimi

cis reſiſtã et refugiuũ meũ)in q̊ ſecurus ꝑma⸗
neam et quieſcã(es tu) nõ aliꝰcet ꝓpter nomẽ

tuũ) gloꝛificandũ nõ ꝓpter meritũ meũ (dedu

ces me)ꝑ viã mandatoꝝ tuoꝝ ne aberrẽ ate.
(et enutries mepabulo verbi tui et euchari⸗

ſtie ſacramẽto ne in via deficiã.Educes me

de laqo hoc quẽ abſconderũt mihi).i.de inſi
dijs qs occulte tendũt mihi diabolus et ſui
(qm tu es ptectoꝛ meus)et nõ pᷣt illaqueari qͥ

talẽ habet ꝓtectoꝛẽ.Etiõ.( In manus tuas)
ſcʒ potẽtie et miſcdᷣie cõmendo ſpm̃ meũ)vt
eo egrediẽte de coꝛꝑe cito ſuſcipias ipᷣm. hoc
exemplũ accepit eccia a chꝛiſto.̊ et ſci oꝛant

qũñ exeũt de coꝛꝑe.hãc vocẽ debet quilibet fi⸗

delis emittere. (redemiſti me dñe) moꝛte ⁊ ſan

guine tuo ſicut ꝓmiſiſti. (deus veritatis) nõ
fallẽs in ꝓmiſſis.Et qꝛ es deus veritatis
Ogiſti obſeruãtes vanitates:ſupuacue
O aiſti)et repꝛobaſtiobſeruũ ãtes et aman
tes (vanitates) mũdi ⁊ ſperãtes in falſa btitu
dine huius ſeculi ſcʒ in diuitijs.vel delitijs.

vyel in honoꝛe.vel in ſublimitate.vel in ami⸗

cis carnalibo que oĩa vana ſunt qꝛ aut deſe⸗
runt aut deſerunt᷑. et ſic terrenis inherentes
vt celeſtiũ obliuiſcant᷑.et hoc (ſuꝑuacue) id ẽ

inaniter et infructuoſe. Non tm vacue ſʒ ſu⸗

peruacue hec obſeruant᷑ qꝛ nõ tm̃ ipᷣa deſtru
untur ſʒ etiã vita hoĩs ꝓpter quã petunt᷑.

Eso aüt in vno ſperaui:exultaw et leta⸗
boꝛ in miſericoꝛdia tua.

„ — —

go aũt in dño)qui nõ eſt vanitas ſʒ veri

tas ⁊ vita (cxaui)et ↄfidentiam poſui:nõ in

me vłin vamtate.et ideo (exultabo) foꝛis coꝛ
poꝛe (et letaboꝛ)intus ſpũ nõ in mea iuſticia:

ſi—z (in miſcðia tua) me liberante ab anguſtia q̃ᷓ

mihi vt in te ſperarẽ donauit et me nõ fallit.
Et merito exultabo et letaboꝛ

aiam meam:

tipoculo miſcoᷣie(bũilitatein

neceſſitatib
OQm̃ reſpexiſ

quentibo ſuꝑarer. reſpiciendo aut huilitatem

lis ↄſuetudinibo et coꝛꝑalib⸗ miſer is Jo in

L̃ reſperiſti humilitat meũ: ſaluaſti

meã).i.miſertus es mee fragititatis ⁊ afflicci⸗
onis ſcʒ ꝓuidendo mihi de remedio ne a ꝑſe⸗

hac vita patitur anima ex inſirmitate carnis

yt me non oppꝛimerent.
Nec cocluſiſti me in manibo inimici: ſta⸗
tuiſti in loco ſpacioſo pdes meos.
Hec ↄcluſiſti me).i.concludi ꝑmiſiſti (in
manibo inimici) viſibilis vel inuiſibilis vt
mihi finaliter dñaretur et nõ reſpirarẽ in li⸗
bertatẽ (ſtatuiſti).i.firmiter collocaſticin loco

ſpacioſo)ſcʒ charitatis (pedes meos).i.affe⸗

ctões meas:me de anguſtijs timoꝛis in liber⸗
tatẽ ⁊ viã latã charitatis deducendo. pᷣdicta
pñt dici ex ꝑſona chꝛiſti ?⁊ mẽbꝛoꝝ. Sʒ quia
caro eſt infirma ⁊ vꝛgẽt mala ſubdit ex ipoꝝ

memboꝝ pſona.

Miſerere mei dñe qm̃ tribulo:: cõturba

22 .

tus eſt in ira oculus meus: anima mea

MWilerere mei dne)et neceſſe eſt(qm tribu
loꝛ)pondere maloꝝ pñtiũ et timoꝛe futuroꝝ

imminentiũ adeo ꝙ(cõturbatus eſt in ira).i.

Apter irã ⁊ furoꝛẽ ꝑſequentiũ ſcʒ demonis vel
maligni hoĩs ↄtra me excitata (oculus meꝰ)
interioꝛ ſcʒ rõis(aĩa m ea).i.affectus ſenſuali
tatis(et vẽter mcus).i.naturalis appetitꝰ car⸗
nis.Et hinc eſt tribulatio et metus

mei in gemitibus.

(in doloꝛe).i.ex doloꝛibus et anguſtijs( vita
mea) tꝑalis (et ãni mei).i.tꝑa q̃ h̊ diutiꝰ ago
ſunt(in gemitibo) nõ in clarisvociba ꝓpter tri

bulatõis pondꝰ.Totũ enĩ ſpaciũ pñtis vite

ſcis doloꝛ eſt ⁊ gemit ⁊ multas cãs doloꝛis
et gemitus habet vita iſta moꝛtalis. Et

Anfirmata eſt in pauptate virtus mea:

Unſfirmata).i.debilitata (eſt in pauꝑtate)
id ẽ in ↄſideratõe mee pauꝑtatis ⁊ defectꝰ po
noꝛũvᷣ̈tus mea)ſcʒ animi.i.aigoꝛ ⁊ ↄfidẽtia

etoſſa mea ↄturbata ſunt).i.firmitas ⁊ foꝛti

tudo coꝛꝑis mei debilitata eſt. Per h̊ oñdit q;
nec in aia nec in coꝛꝑe vlla pᷣt eſſe hoĩs pᷣſum
ptio qꝛ hũana fragilitas nihil boni bʒ ex ſe.
Deinde pᷣt eſſe vox chꝛiſti et fidelis

Sup oeẽs inimicos meos fcũs ſum ob/
pꝛobꝛium vicinis meis valde:et timoꝛ

ecit in doloꝛe vita mea: et anni

digni obpꝛobꝛio et toꝛmento eoꝛũq; bpꝛo⸗
bꝛiũ ſuꝑocet timoꝛ notis meis et familiarib⸗

db timoꝛẽ incuſſi exẽplo hoꝛribilis tribula⸗

tõnis mee ne malũ eueniret eis ꝓpter me.
AQui videbãat me foꝛas fugerũt a me:ob
liuioni datus ſum tanq; moꝛtu a coꝛde
Qui videbãt me foꝛas)patientẽ nõ intelli
gẽtes interioꝛẽ ſpẽ meã patioꝛ( fugerũt a me)
et me reliquerũt ne ex mea ſocietate pati ha⸗

berentobliuioni datus ſum) ab illis.(tanqᷓ;
moꝛtuus)ſima coꝛde)ipᷣoꝝ.q.d.excidi a coꝛ
de et mẽte ſeu recoꝛdatõe eoꝝ ſicut moꝛtuus
excidit a coꝛde ꝑ obliuionẽ:cuiꝰ memoꝛia cũ

coꝛꝑe ſepelitur. vnde puer bialiter dicitur:q;

moꝛtuus nõ habet amicum. kꝑEt
Fact/ ſum tqq; vas pditũ:qm̃ audiui vi

A

tupatõz multoꝝ ↄmoꝛãtiũ in circũitu.

¶Vact ſum.i.reputatꝰ a malis tanq; vaa

ꝑditũ)et ↄfractũ vel deſtructũ qð nulli vtiii

tati vel vſuieſt aptũ.i.viſus ſum ꝑiſſe et pu⸗
tabar abijciẽdus tanq; inutilis nullũ dño fa
ciens lucrũ vel fractũ.h̊ aũt iõ dico (qm̃ au⸗
diui)et tũ tacui(vituꝑatõʒ multoꝝ ↄmoꝛan
tiũ in circũitu)et circũquaq; qͥ mihi miſeriaʒ
meã obijciũt in obpꝛobꝛiũ et me vituꝑant ſi⸗
cut canes moꝛdent canẽ ꝑcuſſum.

In eo dum ouemrrẽt ſil aguerſum me:

Om defecit i, ad defectõeʒ appꝛopinquit

*

Dupꝑ oẽs inimicos meos).i.pluſqᷓ; inimi
ci mei ꝗᷣ ſunt oẽs iniq factꝰ ſum obpꝛobꝛiuʒ
vicinis meis valde)qͥ iam fidei mee ꝓximi et
crederevolẽtes deterriti ſunt.i.maioꝛi obpꝛo

bꝛio habitꝰ ſum qᷓ; illi qᷓ ꝓ ſceleribe ſuis erãt

accipe aĩam meam oſiliati ſunt.

¶ In eo)ſcz ↄuẽtu(duũ ↄuenirẽt ſil aduerſuʒ
me)oẽs nõ pauci vt me expu gnarent(accipe
alam meam).i.facere vt eis ↄſentiretↄſiliati

ſunt)et cogitauerũt.q.d.in illo ↄuentu nihil

aliud ↄſiliati ſunt niſi vt aiaʒ meã ꝑderẽt.ꝭᷣ

vᷣba nos docẽt ↄtemptũ mũdi ⁊ moꝛtis hũi⸗
litatẽ et patientiã et vt in deo habeamꝰ ſpem
nr̃am.vnde et ſubdiiuur·

Ego aut in te ſperaui vñe: dixi deus me⸗
uß es tu:in maniby tuis ſoꝛtes mee.

Ego aũt)inter H̊ obpꝛobꝛia (in te ſperaui
dñne) nõ de me pᷣſumpſi vł q̊cũq; hoĩe. Nihil
ſalubꝛius nihil ſecurius q; ſperare in deo qꝛ
in hoc nemo fallit᷑:ſpes aũt in alijs ſepe fru

ſtrat᷑: et(dixi dño) verbo oꝛis ⁊ coꝛdis (deus

meꝰ).i.ſaluatoꝛ meꝰ qꝛ ſaluũ me facieses tu)
nõ aliꝰ (in manibo tuis).i.in ptãte ⁊ diſpoſiti
one tua ſunt (ſoꝛtes mee).i.gratuita mea ele⸗
ctio vel tꝑa mea.i.decurſus vite mee. Et iõ
Eripe me de manu inimicoꝝ meox: eta

(E equentibo me.

Eripe me de manu.i.de ptãte( inimicoꝝ
meoꝝ)viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ qͥ me odiũt(et a
ꝑſeqᷓntibo me)v iſibilit᷑ ⁊ inuiſibiliter qͥ mihi
mala inferunt ne mihi pꝛeualeant et de mee

oti
bil

.

interitu gaudeat qꝛ totũ me in te cbieci. Ma

xime illi pſecutões t obpꝛobꝛiũ chꝛiſto ⁊ ec⸗

cleſie inferũt qͥ cum chꝛiſtiani ſint bñ vinere
nolũt. Inter quos qᷓn gemẽs ait

Illuſtra faciẽ tuã ſuꝑ ſeruũ tuũ:ſaluuʒ

me fac in miſcdia tua: dñe nõ confundar

2

am fac beniuolentiã tuã ſuꝑ me tua gra me
ↄſolando ⁊ ſaluãdo vt notũ fiat mihi⁊alijs

ꝓwwfacies tua ſuꝑ me intẽdat et ꝙ mihi ſis pla
catus.(ſaluũ me fac ĩ miſcoia tua) nõ in me⸗

is meritis vł iuſticia(dñe nõ ↄfundar)et eru

beſcã vnq; fruſtrata ſpe mea (qm̃ inocaui teʒ

nõ aliũ.i.intra me vocaui deuote oꝛando re⸗

cLte viuẽdo. Sʒ ex oppoſito potius

Erubeſcant impij et deducant᷑ in infer⸗

num: muta fiant labia dolon.

õ l

tes obſeruãt qð tũc erit qũ a dũo audient ne⸗
ſcio vos:et ite maledicti in ignẽ eternũ.(etde
ducant᷑ in infernũ)tanq; ad locũ ſibi depu⸗
tatũ.et tũc (muta fiãt)a laude dei ab excuſati

one ſui ab accuſatõe alioꝝ (labia doloſa) ſc,

„

maligna ⁊ falſum fingẽti

27

umdkh q̃ hic garrula ſunt
dum iudiciũ nõ timent.

Aue loquũtur aduerſus iuſtũ iniquita

m:in ſuphia et in abuſien.
Que)ſcʒ labiacloquunt᷑nũc(ciniquitatem
uerſus iuſtũ ſcʒ cõtra chꝛiſtũ et ſuos.et hᷣ

(in ſuꝑbia)ſcʒ coꝛdiset in abuſiõe)ſcʒ oꝑis.
id ẽ ꝑuerſo vſu bñficioꝝ dei nõ exiſtentes de

eis grati.pᷣter vſum enĩ q̃̊ ſolẽt hoĩes eſſe gra⸗

ti de bñticijs ip̃i fecerũt. Quotidie modo cla
mãt et garriũt mali ↄtra chꝛiſtũ ⁊ ſuos ſʒ tũc
cefficient᷑ muti qñ ſcõꝝ apparebit gloꝛia ⁊ eis
imincbũt toꝛmẽta. Quo ↄtra de ſcõꝝ felicita
te admirãs ꝓpha vł qͥlibet fidel exclamat.d.
OU magna multitudo vulcedinis tue do
mine:quã abſcõdiſti timentibꝛ te.
Nuam magna).i.valde magna eſt (multi⸗

tudo dulcedinis tue dñe)qͥ tantã btitudineʒ
et gloꝛiã ſcis tuis pᷣparaſti ꝙ nec dici pᷣt nec
cogitariquã abſcõdiſti).i.occultaſti nũc ad
tꝑs (timẽtibo te) vt ardẽtius deſiderẽt et ne ac
cepta ſecuritate a via iuſticie excedãt.vel (ab

ſcõdiſtii.ſernaſti in futura btitudinectimẽti
bus te) vt ſolis illis reddas tꝑe opoꝛtuno.
bãc aũt dulcedinẽ incipit deus dare fidelibꝰ

in hac vita in ſpe ſed ꝑficit in alia expibendo
in ſpecie. vnde ſubditur

Perfeciſti eis qui ſperant in te:in coͤſpe⸗

Illuſtra faciẽ tuã ſuꝑ ſeruũ tuũ.i.manitfe

impijs abſcõditeſcʒ vt te videãt ꝑ ſpeciẽ qu/

Erubeſcãt) et ↄfundant᷑ (impij ſcʒ infide⸗
les ⁊ falſi chꝛiſtiani qͥ idola inuocãt ⁊ vanita

ſericoꝛdiã ſuã mibi).inter

ctu filioꝛum hominum.
Perfeciſtixi.ꝑfectã feciſti et ꝑficies nõ ſub

trabẽs hãc btitudinẽ qꝛ ↄſummata ſpe retri⸗
bues ſaata in ſpecieceis ꝗ) in ̊ ſcło nõ tii

timẽt ſʒ et(ſperãt in te)et vſq; in finẽ expectãt

(in ↄſpectu filioꝝ hoim).i.qͥ ita ſperãt vt in

ↄſpectu hoim de ſua ſpe ⁊ fide nõ erubeſcãt:
ſzʒ coꝛã hoĩb) 2fitent᷑.obpꝛobꝛiaq; et afflictio
nes ↄſtãter ſuſtinetes ⁊ nec oꝛe nec factis chꝛi
ſtum negantes oſtendũt ſe ſperare in mnmſo.
Abſcondes eos in abſcõdito faciei tue:

a conturbatõne hbominum.

Abſcondes eos)ne videant᷑ ab impijs (in

ſcõdito faciei tue).i.in ſecreto noticie tue et

modo lates (a ↄturbatõe hoĩm)dũ mali tur⸗
babunt᷑ dãnati vel vt nulla hũana malitia
eos iam valeat ↄturbare. In pñti etiã tribu⸗
lati et obpꝛobꝛijs hoĩm vexati mẽete intrates

ad vultũ dei et in amoꝛe eius qͥeſcẽtes a ptur

batõe recreant᷑. In futuro ergo abſcondes et

hic interim dum pegrinantur

Pꝛoteges eos in tabernaculo tuo:a co⸗/

Fadicnone linguarum.

Pꝛoteges eos) ne noceant᷑( in tabernacu⸗

lo tuo)ſcʒ in pñti eccia in qᷓ tibi militãt(ſa con

tradictõe)et ſtrepitu(linguaꝝ)malarum ſcʒ
ſciſmatũ ⁊ hereſuʒ q ↄtradicũt doctrine chꝛi
ſtiane ne tales lingue ↄtradicẽtes veritati va

leãt eos ſibi incoꝛꝑare Ideo ad tabernaculũ¶

dei tu curre.ecciaʒ catholicã tene.a regula ve
ritatis noli diſcedere. Deinde plenitudinem

beneficioꝝ in laudẽ concludit et ꝓ tantis be

neſicijs deum laudat.d.

Bñdictus vñs: qi mirificauit mſeri⸗
coadiam ſu mihi in ciuitate munita.

¶Bñdictus ſit (oñs).i.laudatusqm̃ miri⸗
ſicauit).i.mirinicã ⁊ mirabilẽ fecit ⁊ oñdii(mi
aduerſitates ⁊ pſe⸗

cutõnes acerrimas me ꝓtegendoin ciuitate

munita)ſcʒ in eccia munimẽto fidei ſolidata

et ↄtra oẽm impugnatõʒ aduerſarioꝝ vndi⸗

q; ꝑ fidẽ munita. Que dicit᷑ ciuitas qꝛ mul⸗

ti ſub vna lege diuina piũgunt᷑ et munita ꝓ⸗
pter virtutes multas et diuerſa dona ſancti
ſpiritus quib muniuntrrr.

Eso aüt dir in exceſſu mentis mee: pie

re

ctus ſum a facie oculoꝛum tuorx.
Ego aũt) nihilominꝰ tribulatões ⁊ miſeri
as hñis (dixi in exceſſuvel extaſicmẽtis mee)

id ẽ in pauoꝛe meo.qͥ pauoꝛ dicit᷑ exceſſus qꝛ

a rõne exceſſit timẽdo. Exceſſus enĩ men ne

dicitur ſiue qĩ; homo ad ↄtemplatõʒ et reue⸗ confitei. ¶ps. xxi.
lationem diuinoꝛũ rapitur: ſiue qñ aliqnis SLH
pꝛe triſticia et pauoꝛe ſe ipᷣm excedit nec apuid
ſe remanet.( ꝓiectus ſum a facic oculoꝝ ttuuos
rum).i.derelictus ſum a te.Sti enĩ me reſpi⸗ e
lis eſt. Intellectus dauid.i.penitentis qꝛ hie
dicitur quid intelligere debeas ſi vere peni⸗
tes.ſcilicʒ vt te peccatoꝛẽ eſſe intelligas et nõ
poſſe ſaluari aliquẽ niſi ꝑ peccatoꝝ remiſſio⸗
nem quã pᷣcedere opoꝛtet hbumilẽ ↄfeſſionem
et ſi ceperis facere bonũ nõ tibi ſed gr̃e dei de
putanduʒ. Materia: peccatoꝝ recognitio et
accuſatio. Intentio:monere hoĩes ad ↄfeſſi⸗
onemet pniam. Snia in generali:ppheta in
iſto pſalmo in ꝑſona vere penitentis pꝛtime
gę as agit deo de peccati dimiſſione: ↄſeque⸗
ter agit de peccati recognitõe ac cõfeſſione ac
pnia ſeu ſatiſfactõne.Quia enĩ ſupꝛa narra⸗

ccres nõ ita pati ſineres:ſi in facie tua eſſem
nõ ita timerem. Et qꝛ trepidans clamaui.
dum clamaremate.
¶ Igeo exaudiſti vocẽ oꝛõis meejtribulatõʒ
mitigando et ↄſolationẽ maximã ꝓtribula⸗

tione modica reddendo.et hoc feciſti indila⸗

te ſcʒ (dum clamarẽ ad te)toto coꝛdis affectu
te inuocando. Clamoꝛ ad deũ nõ eſt voce ſʒ
coꝛde.multi ſilentes labijs coꝛde clamaue⸗
runt:multi oꝛe ſtrepentes coꝛde auerſo nihil
impetrare potuerũt. Si ergo clamas clama
intus vbi audit deus.ꝓ his ̊ pᷣdictis.
Diligite dñm of̃ies fancti eius:qm̃ ve/

ntatem requiret oñs: et retribuet habũn

danter facientibo ſupbiam.

õl 2

Diligite dñm) auctoꝛẽ tanti bſſicij o vos
(oẽs ſancti eins quoꝝ eſt diligere deum nõ
munduz neq; ea que in mundo ſunt.q.d. in

tanta ſpe poſui ſeruite dño in dilectõne ita ꝙ
nõ recedatis ab eius amoꝛe poſiti in tribula

tionec qm̃ veritateʒ requiret) in futuro (dñs)
verax. diligentes ſe ꝓ ꝑenis et laboꝛibw remu
nerandocet retribuet)ſcʒ debitã penãhabun

danter)nõ modice (facientibo ſuꝑbiaʒ) ſcʒ eũ

ↄtemnentes ct cõtra iuſſa eius facientes debi
te puniendo. Interim erog
Vliriliter agite et confoꝛtetur coꝛ vſtrũ

mnes qui ſperatis in vſo.

grauia occurrant(cõfoꝛtetur coꝛ vrjm) ſcʒ tri
bulatõnes ſufferendo aduerſarijs malis reſi
ſtendo et moꝛtem nõ timendo..d.ſi in coꝛꝑe
eſt infirmitas vel laſſitudo:ſit in coꝛde ad to

leranda mala mundi:patiẽtie foꝛtitudo. VHel

(Uiriliter agite) in ꝓſperitate que diſſoluit.
(et cõfoꝛtetur coꝛ vrm)in aduerſitate que af⸗

fligit oẽs qui ſperatis in dño) bꝛauiũ eterne

remuneratõis expectãtes ab eo. Oio
Ummenſam multitudinẽ dulcedinis tue

pijſſime dñe ſupplicite amus vt dum ve
ritatem tuã requirimns tumoꝛe execrabilem

ſuꝑbie conteramus. Per.d.

dit hoiem non meritis

vei poſſe ſaluari ſi admi

2* „2*

¶ Uiriliter agite)in bonis inceptis pficien
do et ꝑſeuerando ne ſit ocioſa dilecno ſʒ in⸗
deſinenter et ſine defectu bonuʒ oꝑetur.(etſi

ime dñe ſuppliciter exoꝛamus vt dum ve

ſalmus pnialis pbi phvta oſten/
ra

ſia nõ ne lexerit

—

S

ſunt peccaa.
oꝛ pſalmiꝓpheta dauid. Titulus ta⸗

uit de infelicitate et miſeria impioꝝ ac de feli
citate ⁊ gloꝛia iuſtoꝝ qꝛ vterq; retribuet dñs
ſim oꝑa eoꝝ.ideo nunc monet vt peccatoꝛes
nos agnoſcamus et pniam agamus qtenus
felices et beati eſſe poſſimus. Snia in ſpecci.-
ali. Gram itaq; ꝓpheta cõmendans initiũ bo
niꝑ indulgentiaʒ dei oſtendit eſſe.d.( Beati)
ſczʒz ſunt illi in ſpe et gr̃a ſed beatificandi in re
et gloꝛia (quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates) per
lauacrũ regeneratõis ſcʒ ꝑ baptiſmũet quo⸗
rum tecta)et cooꝑtacſunt) ꝑ pniam et emen⸗
daationempeccata) que poſt baptiſmũ cõmi⸗
ſerunt ne in iudicio reuelent᷑. VUel( Beati qx·
remiſſe ſunt iniquitates)quantũ ad culbam.
(et quoꝝ tecta)et abſcõdita (ſunt pcc̃a)ſcʒ ipᷣi
deo quantũ ad penã eternam vt nõ videatean
deus ad puniendũ vlterius. Videre eni dei

7

peecrget punireen. S
Beatus vir cui nõ imputauit dñs pecca

um: nec eſt in ſpu eius vwolus.

(cui uõ imputauit dñs pcẽm).i.quẽ reũ pec⸗

cati nõ iudicatqꝛ animi virtute fultus ſe ab
om̃i pcco criminali cuſtodiuit(nec eſt in ſpũ
eius dolus)dũ in hoc ſe nõ iuſtificat ſʒ pec⸗
catoꝛem ↄfitetur et ſe iᷣm accuſat. VelBea
tus vir cui nõ imputauit dñs peccatuʒ) ſiue

ad culpã ſiue ad penaʒ. qꝛ (nec eſt in ſpũ eius
dolus ) vere enĩ penitet mente et ſe accuſat oꝛe

et coꝛde tenet qð oꝛe fatetur. Vel( Bti q̊x re
miſſe ſunt iniqtates) ꝑ coꝛdis ↄtritõeʒ (etq x
tecta ſunt pcca)ꝑ oꝛis ↄfeſſionẽ( Beatus vir
cui nõ ĩputauit dñs pccm) pꝑ opis ſatiſfactõʒ
(nec eſt in ſpiritu eius dolus).i.nibil doloſe
aut ſtaudulenter agit vel in ↄterendo vel in

miſ-

—— — — — — — ——

tũs vir)ſtrenuus et ideo vnus qꝛ raru

2

1

mea dum conſigitur ſpſina.

— — — —

conſfitendo vel in ſatiffaciendo. Sed

amarem tota die. m

¶ Qm̃)olim (tacui)ↄfeſſionẽ peccati: ſcelus

meũ abſcondendo (inueterauerũt oſſa mea)

id eſtↄſumpte ſunt virtutes aĩie mee qm qui

malũ qð geſſit nõ aperit eas etiã quas habet

virtutes ꝑdit.vñ tota virtus mea et interioꝛ

foꝛtitudo defecit et mole vicioꝛũ grauata in
veltuſtate ſua remanſit qꝛ ↄfitendo nõ ama⸗

ni nouitatẽ.dum clamarẽ tota die).i.conti⸗
nue pcẽm defendendo:aut de iuſticia et me⸗
ritis me iactando:vel ex anxietatate ⁊ timoꝛe

dinine vindicte ⁊ punitõis ad dnñmoꝛando.

Et qꝛ tacuit vindicantẽ dñi manũ ſenſit.d.
Qim̃ die ac nocte grauata eſt ſuper me

ec

m̃ die ac nocte).i.aſſidue (grauata eſt ſu

me manus tua).i.ptãs vindicte:vltrix ſuꝑ

bie tribulatões mihi immittendo ad hũili⸗
andum me ſuꝑbuʒ. Quia ↄfeſſione pcci no⸗
luit hũiliari humiliatus eſt pondere manus

dei. Et ideo ſubdit cõuerſus ſum in erũna

mea).i.in ↄſideratõne mee miſerie qꝛ in aſſi⸗
dua tribulatõe flagelloꝝ tuoꝝ cognoui me
miſerum. (dum ↄfigitur ſpina) mihi.ſcʒ acu
leus ⁊ ſtimulus ↄſcientie peccatricis.i.dum
ↄpuncta eſt ↄſcientia. Stultus in culpa red
ditur ſapiens in pena.vñ ꝓtinus ait

Delictũ meum cognitu tibi feci:et iniu
ſuiciam meam nõ abſcondi.

Deicni neum, e frienda dimil o⸗

itum tibi feci)pveram ↄfeſſionẽcet iniuſti

ciam meã)ſcʒ ꝙ nõ facienda feci(nõ abſcon⸗
di)a te.i.nõ operui ſʒ aꝑui vt tu operires de⸗
texi vt tu tegeres. Peccatũ quideʒ abſcondit᷑
oĩno tacendo in ꝑte excuſando.verbis falſa⸗
tis tegendo. Ut aũt dicit Jſidoꝛus. Seruo
dei tanta debet eſſe peccati recoꝛdatio vt ea q̃
geſſit ſemꝑ lachꝛymans ↄſiteatur. Pia itaq;
dñi diſpenſatõe factũ eſt vt qdð pena peccati
extitit hoc ipᷣm virtutis occaſio fuerit. Unde

4

et ſubiungit M

2.

Diriafftetua adnerſu me iniuſticiã me
am dno:et tu remiſt

ð

ꝙ ego (confiteboꝛ)ſimul coꝛde et oꝛe(aduer⸗
ſum me).i.nõ deo.nõ diabolo.nõ nature.nõ
fato.nõ foꝛtune ſed mihi aſcribendo et in me
referendo. meq; ipᷣm et nõ alium accuſando.
(iniuſticiã meã dño).iad honoꝛẽ dñi coꝛam

amd ſti ĩpietatẽ pcci mei
Dixi)eni pꝛius in coꝛde vbi deusvidet.i.
deliberaui apud me ⁊ firmiter ꝓpoſui hoc ſcʒ

elus vicario. let eu remiſiſti⸗ abſq; moꝛa per

gram tuam(impietatẽ peccati mei) quantuʒ
ad culpam. Cum agimus malũ pcem quidẽ
eſt:cum aũt idipᷣm deo abſcondere volumus

iam nõ ſolum peccatũ eſt ſʒ etiã impietas pec
cati.vnde nõ ſolũ ei deus quod male geſſit ſʒ
ctiã quod impie abſconderat dimiſit. Et vi⸗
de q; velox ſit dei miſcdᷣia erga peccatoꝛẽ:nõ

dum cõſitetur vt audiat bomo ſʒ ↄfiteri pꝛo
mittit qdð audit deus et votũ ꝓ ↄfeſſione re⸗
putans dimittit. Magna pietas vt ad ſolaʒ
ꝓmiſſionẽ dimiſerit.votũ eni ꝓ oꝑatõne iu⸗
dicatur. Poſtea tñ ſi fieri p̃ᷣt facienda eſt mi⸗
niſtris eccleſieæ ↄfeſſio alioquin nõ ꝓdeſſet cõ
tritio:quia niſi ↄſiteretur ex ſua inobedientia
Damnareer.
Pꝛo hac oꝛabit ad te omnis ſanctus:in

ꝛ0 hac) ſcz remiſſione facienda. Velcpꝛo

bac) impietate remittenda (oꝛabit ad teo de⸗
us(om̃is ſanctus) qꝛ nullus eſt ſine peccato

etiã ſanctus(in tꝑe opoꝛtuno).i.in hac vita

in qua licet conuerti. Tempus opoꝛtunũ eſt

tꝑs merendi ſcʒ tꝑs gr̃e quod eſt totũ tẽpus

pis quo ſemꝑ eſtoꝛanduũ. Inter tpa meren⸗

di eſt optimũ ⁊ pꝛecipuũ tꝑs ſanitatis. Sed
tempus ꝑdimus tripliciter. vel violentis et
impoꝛtunis negocijs.vel voluptuoſis oꝑi⸗
bus. vel deſidioſis negligentijs.ꝑ iſta eripi⸗
untur nobis tempoꝛa.Et licet ſi modo tem⸗
pus opoꝛtunum M

Elerũutamen in diluuio aquax multax⸗

ad eum nõò appꝛorimabunt.
AVerũtamen)o illi qui ſuntin diluuio aq̃⸗

m multaꝝ.·.i.in ↄcupiſcẽtijs carnaliba (ad
eum)ſcʒ deũ nõ appꝛoximabũt)ſaluandi ſcʒ
ſed elongabũt. Vel¶Verũtñ)ſi ſic fecerit oꝛã
do (in duuuio)et inundatõne aquaꝝ multa⸗

rum)et tentatonũ vehementiü ſupuenienti⸗
um.i.licet habudauerint tentatões tanq; in⸗

undatõnes aquarũ multaꝝ ipᷣe tñ tentatões
(ad eum)ſcʒ ſanctũ ſic oꝛante(nõ appꝛoxima
bunt)vt eum ſuꝑent et in pcẽ̃m recidiuare fa

ciant quia conuertet ſe ad dñm et oꝛabit.d.

Quia peccata remiſiſti in hoc diluuio quod
vndiq; perſtrepit
Tu es refugium meüůa tribulatõe que
circundedit me: exultatio mea erue me
acircũdantibus me.
Tuſſolus (es refugiũ meũ)nõ mea vis vł

Alius dñs (a tribulatõe) huius ſeculi vel ten⸗

tatõne vicioꝝ et diaboli(que circũdedit me)
et impugnat in iſto diluuio ex ommn. arte

volẽs me ſubuertere. qꝛ a dertris ſunt pſpa:
a ſiniſtris aduerſa. añ vana glia. retro delecta
bilis pcc̃oꝝ memoꝛia.ſupᷣ diabolꝰ: infra car

—

nis tyrannus.extra mũdus:intra cogitatio⸗

nũ tumultxꝰ. et tu es (exultatio mea) qꝛ de te et

in te gaudeo.et ſi gemo adhuc in re:gaudeo
tamẽ in ſpe.⁊ ideoderue me)quia adhuc ſum

in malis.(a circundantibus me) ſcilicet ini⸗

micis et vicijs mibi inſidiantib. Et reſpon
det dñs penitentt

Intellefñ tibi datv ?inſtru te:l via bac

gradieris fimatv ſun te odos meos.

Intellectu tibi dabo) vt ſꝑ te cognoſcas et

ſꝑ ad deũ in ſpe gaudeas(et inſtruã te armis
iuſticie. ſciẽtia. bonis moꝛibo ⁊ vᷣtutibo ad ꝓ⸗
ſeqᷓndum bonũ et fugiendũ malũ ne aberres
(in via hac)ſcʒ virtutũ (q̃ gradieris) et ambu
labis (firmabo ſuꝑ te ocłos meos) ꝓfectũ tu
um ꝑ viã virtutũ miſcðᷣiter attẽdendo et te in
eodẽ itinere ne qͥs tibi noceat et vſq; in fineʒ
ꝑſeueres diligẽter cuſtodiẽdo. Accepto & in⸗
tellectu conuertit ſe penitẽs ad alios.dicens.

quia dñs mibi ita fecit ergo o vos conſoꝛtes

mei quos inuito

Nolite fieri ſicut equus et mulus:quiba

non eſt intellectus.
MNolite fieri ſicut equꝰ et mulus(ſequẽtes
enſitiuũ ⁊ beſtialẽ appetitũ (qb nõ eſt intelle⸗
ctus)et rõ ad hmõi appetitũ refrenãdũ Equꝰ⸗
ſuꝑbos ſignificat ⁊ lubꝛicos carnis volupta
tibo ſeruiẽtes. Mulus pigros et infecũdos

nullũ aie fructũ faciẽtes qͥ duzʒ ſolis terrenis
inherẽet intellectũ de celeſtibo nõ hũt. vel qꝛ ſi

ne diſcretõe equus ſeſſoꝛẽ et mulus onꝰ acci⸗

Pn et ita neutri eſt intellcũs: vel üli ſeſſoꝛisvl

uic oneris ꝓhibet hoĩes a diabolo inſideri
et vicijs onerari. Deiñ ↄuertit ſe penitẽs ad
deũ.d. O ſi nolũt acquieſcere o deus fac eis
quod feciſti mibi ſcz

dn chamo er freno maxitas eoꝛũ con/
ſtringe: qui nõ appꝛoximätadte.
¶ In chamo et freno).i.in maioꝛi et minoꝛi
tribulatõe(maxillas eoꝝ).i.oꝛa iactãtia ⁊ ſu⸗

perba eoꝝ qͥ ſe de ſuis viribo et meritis iactãt

et pcc̃a tacẽtcõſtringe).i.coarta et repme. (qͥ
nõ appꝛoximãt ad te)bũiliando ſe ſʒ ꝑ ſuꝑbi
am elongant᷑ a te.i.eos qͥ erecta ceruice ſunt
ſicut equus ⁊ mulus indomitus et nolũt tibi

obedire penis et laboꝛib afflige ita ꝙ pena
et vexatõe dante eis intellectũ obediãt tibi ad

nutũ ſicut aĩalia donec viã ceneãt frena pati
untur et flagella. Nec mirũ ſi adbibito talibo
freno flagella etiã adbibentur,quia .

Oulta flagella peccatoꝛis: ſperantẽ autẽ

in dño miſericoꝛdia circundabit.

Malta)etiã cum freno ſunt (flagella pec⸗

catoꝛisquibo a deo flagellant᷑: ſiue in pnti ſi
ue in futuro ideoq; ceſia a pcco. Poſt frenuʒ

adduntur flagella ad domandũ bic:cui indo

mito et hic quʒ vaga datur licẽtia et in futu⸗
ro multa fla gella.(ſperantes aũt in dño)ſpe
certa et debita et agentẽ de pccis pnĩammiſe
ricoꝛdia circũdabit) vndiq; eũ ꝓtegendo ne
ſit locus hoſti. Quẽ pꝛimo circũdat tribula⸗
tio poſtea circũdat miſcdᷣia qm̃ miſcdiam da
bit qui ꝓpter peccata nr̃a iuſte tribulari nos
voluit. Jdeo admonendo ſubiũgit.

—

Letamini in dno et exultate iuſti:et glo⸗

riamini omnes recti coꝛde.
¶Aetamini)interius coꝛde(in dño)non in
vobis nõ in mundo (et exultate) exterius in

coꝛꝑe nõ mundi amatoꝛes nõ pcc̃oꝛes:ſʒciu⸗

ſtinon meritis vr̃is ſed gr̃a dei iuſtificati (et
gloꝛiamini)etiã in tribulatõibo et gloꝛia ſeu
teſtimonio bone ↄſciẽtie.(oẽs recti coꝛde ba
bentes voluntatẽ ↄfoꝛmẽ et ſubditã volũta⸗
ti dinine. Recti coꝛde ſunt:quibo oĩa iudicia
dei placent:et ſe de pccis ſuis accuſant.deũ ſi
ue in pſperis ſiue in aduerſis ſemꝑ laudant:
deo nõ reſiſtunt et coꝛ ſuũ ſᷣm voluntatẽ dei
dirigunt quã ſue pꝛeponũt. vt et chꝛiſtus do

cuit. d. Non qð ego volo ſed quod tu.

¶Sancte dñe qui remiſſis de ¶ ODio
lictis beatitudinẽè te cõfeſſis attribuis exau⸗
di vota pũᷣtis ſamilie ⁊ cõfracto pcci aculeo:

ſpuali nos exultatõe pfunde. Per d.

Exboꝛtatio et inuitatio iuſtoꝝ ad dei

—R—ü

laudem ꝓpter ipſius ſumma fidelitatẽ.

t m do

. mino:rectos decet laudatio.
¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Titulus
hic eſt. In finem pſalmus dauid. Iſte enim
pſalmus dirigens nos in finem ſcʒ in chꝛi⸗
ſtum conuenit Dauid pꝛopbete vel perfecte
anime exhoꝛtanti ad laudem dei fideles ad
ſemen Dauid pertinentes. Materia: diuine
otentie ſapientie et bonitatis commendatio
ntentio:fideles ad laudem dei noſtri inui⸗
tare. Sententia in generali:Pꝛopheta vel ꝑ
fecta anima in iſto pſalmo potentiam et mi⸗
ſericoꝛdiam dei cõmendat.agens de operibo

exrcatõnis et recreationis vt timeatur poten⸗

tia qua creat et ametur miſericoꝛdia qua re

creat. Inuitatq; fideles ad dei laudeʒ et pꝛe⸗

⸗ conium:et beatificat digne laudantes et co⸗
R lentes eum. Quia enim in pꝛecedenti pſal⸗
z mo bꝛeuiter pſalmiſta cõcluſerat Letamini
do in domino et exultate iuſti.vult nunc de hoc
⸗ negocio pꝛincipalit agere ſcilicʒ ad dei lau⸗
ſe des inuitare. Quibus autem modis et quib-
de de cauſis laudandus ſit per totum coꝛpus
pſalmi exponit. Sententia in ſpeciali:oſten
lH dens ergo pꝛopbeta qui laudare debeant:iu⸗
ſtos ad laudem monet.dicens.(E xultate)eti
o am in aduerſis o (iuſti) impijs cnim non eſt
gaudere dicit dominus.ſin domino)non in
9 vobis.non in ſeculo.et quia exultare in do⸗

mino niſi laudando non poſſumus (rectos)
inquit (decet laudatio).i.laudare denm. Ju⸗

ſed hic ip̃a bona vita noſtra quandam in aa

ribus dei debet habere ſpiritalem vocitera⸗
tionem vt quicquid bene viuendo agimus
toto affectu et deuotione ad laudem dei faci⸗
amus. UVel in iubilatione.i.in leticia ineffa⸗
büli vt non poſſit verbis dici

2

opera eius in ſide.

AQulia rectum eſt verbum dñi: et omnia

cte docet.recta iubet.recta pꝛedicat.recta pꝛo
mittit.ad dexteram non declinat neq; ad ſi⸗
niſtram.recto itinere ad ſupernam patriam
nos perducit.nec in verbo tantum rectus de
us eſt: ſed et in operibus ſuis fidelis exiſtit:
exhibẽs homini quod pꝛomiſit vnde ſequi⸗
tur (et omnia opera eius in fide)id eſt in fide
litate ſuntet fidelia et nibil verbo pꝛomittit
quod in opere non reddit. Ael(Quia rectuʒ
eſt verbum domini)id eſt pꝛomiſſio eius ve⸗
ra eſt in omnibusſet omnia opera eius in fi⸗
de)id eſt quecunq; iubet fieri omnia funda⸗
mentum habent fidem. Ideo etiam eſt lau⸗

dandus. quia

Diligit miſericoꝛdiam et iudicium: mi /

ſericoꝛdia dñi plena eſt terra.

ſti ſunt qui per fidem ⁊ bonam operationem
domino ſeruiunt. Recti ſunt qui coꝛ ſnũ ſᷣm
4 voluntatem dei dirigunt et in omnibus ac
ſemper deo gratias referunt et ſi eos pertur⸗
4 bat humana fragilitas diuina cõſolatur eqͥ⸗
1. tfIas. Qui tales ſunt:ad exultandũ in domi⸗
“Z no et laudandum eum idonei ſunt. Et ſub⸗
iungit quo modo ſit Iaudandduu.
Conſitemini domino in cythara: in pſal
de terio decem coꝛdar pſallite ili.
do ¶ CLonfitemini domino) cõfeſſione laudis
(in cythara)ſeruiendo ei in operibus miſeri
1 coꝛdie. Cytbara enim deoꝛſum aperturã ha
⸗ bet et ex inferioꝛi parte ſonat. et ſcõm Hie⸗
ronymum habet ſex coꝛdas.ſed ſcᷣm Iſido
rum. ſeptem. per quam poſſunt intelligi ſex
opera miſericoꝛdie que in euangelio ponun⸗
4 tur vel ſeptem addito eo quod in thobia de
3 ſepultura moꝛtuoꝛuʒz dicitur que maxime de
. inferioꝛbus et terrenis fiunt.ſin pſalterio de-
“ cem coꝛdarum pfſallite illi.)ſeruiendo ei in
— decem pꝛeceptis. Pſalterium enim de ſurſuʒ
0 babet aperturam eta ſuperioꝛi parte ſonat:
et habet decem coꝛdas per qð ſignatur do⸗
ctrina celeſtis que de ſurſum eſt et in decem
ng pꝛeceptis bꝛeuiter oſtenſa eſt
n Cantate ei canticum nouum: bene pſal⸗
¹ lite ei in vociferatione.
. Kantate ei) non tantum lingua ſed vita.
1 (canticum nouum) ſcilicet canticum gratie
n et fidei ac charitatis id eſt exuite vos vetuſta
“ tem et induite nouitatem quia nõ niſi ad no
. nos per gratiam renouatos pertinet hoc can
ticum et nonum teſtamentum (bene pſallite
4 ci)bonis operibus(in vociferatõne) vt in au

j ribus dei lonet. Bene pſallit qui bene viuit.

nia retum eſt verbum domini)quiare

8

4à

Diligit miſericoꝛdiam) quam nunc pꝛe⸗

rogat in via vocando:peccata donando iu⸗
ſtificando et pꝛomittendo.ſet iudicium) quo

in futuro exiget pꝛerogata et retribuet vni⸗

cyuiq; ſcdᷣm merita ſua. Dilige et tu miſericoꝛ

diam ſcilicet miſerendo vt miſericoꝛdiam cõ
ſeq̃ris. Ama iudiciũ vias tuas ſubtiliter di⸗
ſcutiendo et peccata fletibo ac penitentia pu⸗
niendo vt quem times iudicem inuenias mi
ſericoꝛdem. Et vere miſericoꝛdiam diligit:
quia ( Miſericoꝛdia dom ini plena eſt terra)
vbiq; enim euangelium pꝛedicatur remiſſio

peccatoꝛum pꝛeſtati/ ſalus annunciatur. et

dicit terra quia ibi babundat hominis miſe
ria et ſuperbabundat dei miſericoꝛdia.

Verlo vñi celi firmati ſunt: et ſpũ oꝛis
eius omnis virtus eoꝛum.
¶ Uer bo) enim (domini) id eſt ſapientia dei
patris(celi)id eſt apoſtoli (firmati ſunt id eſt
plene inſtructi ſunt cum eo conuerſando et
ſirmati ac ſolidati in fide verbo exemplo et
dono (et)poſt(ſpiritu oꝛis eius)id eſt filij qui
eſt os patris omnis virtus eoꝛum) in doctri

na et miraculis conſiſtens roboꝛata eſt qꝛ et

doctrina eoꝛũ et miracula a ſpũ ſancto data
ſunt et firmata qui hic filij eſſe dicitur ne tm̃
a patre pꝛocedere crederetur et hos apoſto⸗

los per omnẽ terram miſit et miſericoꝛdiam

ſuam id eſt remiſſionem peccatoꝝ pꝛedicari
pᷣcepit. Et ipſe miſericoꝛditer eſt .
Congregans ſicut in vtre aquas maris
Wnens in theſauris abyſſos.

Cõgregãs ſicut in vtre)vaſe de coꝛio (aq̃s

maris).i.ſecli tribulatões qꝛ ſicut hõ in vtre
dqs ſtrin gitet qñ vult ſpargit ſic dñs tribu⸗
latões eccie. Seuicbat tũc mare.i.ſclm flucti
bus ꝑſequentiũ qðð modo intra ſuos termi⸗
nos manet incluſuʒ. Sʒ q tüc ſeuiebãt aꝑte
nũc ſeuiũt occulte.penſemus igit᷑ modo nõ
deeſſe deo vñ ꝓferat quo nos emẽdet. Ideo
ſequit᷑.ponens in theſauris).i.recondẽs in
abſcõditis et in ſecreto ſuo (abyſſos).i.repꝛo
bos et valde malos vt tꝑe ſuo ꝓferet vnde bo
nos erudiat. JdedGd

6¾

E

ueantur oẽs inhabitantes oꝛbem.

et ſi nõ amoꝛe vł timoꝛe.hoc ideo dicit neqͥs
audiens aqᷓs clauſas vana leticia ſuꝑbiat.et
ↄfſfirmans nos in timoꝛe dei ſubiũgit) ab eo
aũt)et manu miſcðie eius ( ↄmoueantur)ad
hũc timoꝛẽ et moueant᷑ ad eiꝰ imꝑium ( oẽs
inhabitãtes oꝛbem).i.vniuerſam ecciam.ab
co inq; nõ terroꝛib diaboli vel hoĩm ſeu cu
in ſq; creature.ſi hec ſeuiũt:deũ time nõ iſta.
tota enĩ creatura ſub illo eſt quẽ iuberis time
re ſolũ nõ alterũ pᷣter illũ.vñ et ſubdit

9

uit et creata ſunt.

Timeat dũm oĩs terra:ab eo añt cõmo

¶ Am ipe dixit).i. volnit et facta ſunt oĩa

Timeat)et ſi de miſcðᷣia gaudeat(dñmnõ
aliud (oĩs terra).i.oĩs hõ vt deſinat peccare:

“

AQñm ipſe dinit et facta ſunt: ipſe manda

4*

id eſt foꝛmata de infoꝛmi materiacipᷣe mãda⸗

uit).i.verbo ſuo pᷣcepit (et creata ſunt) infoꝛ⸗
mia de nihilo et ita pᷣt in nibilũ redigere. et
pᷣmittit foꝛmatõʒ creatõni qꝛ dignioꝛ eſt foꝛ⸗
matio.O ĩa fecit verbo:oĩa creauit mandato.
oĩa ſequũtur eius imꝑium cũ iubet mouent᷑
cum iubet quieſcũt:et malicia hoĩm cupidi⸗
tatem nocendi habere valet:ptãtem ſi ille nõ
dat nõ habet. Non eſt eni ptãs niſi a deo.vñ
ipᷣe ſolus eſt timendus. Ideo adiungit

BHBiñis diſſipat conſilia gentiũ: repꝛobat
autem cogitatões populoꝝ: et repꝛobat

conſilia pꝛincipum.
Dis diſſipat) ne effectũ habeãt ↄſilia con
tra ſe et ſuos factacgentium) eoꝝ deſtruendo
idolatriã qͥ putabãt deſtruere ecciam (repꝛo⸗

bat aũt cogitatões ꝓploꝝ).i.iudeoꝝ qui non

ciꝰ ſʒ ſuũ querũt regnũ.et ſi enĩ multa machi⸗
narẽtur vt tollerẽt nomẽ chꝛiſtianũ de terra:
tñ creuit ecc̃ia. et repꝛobat ↄſilia pꝛincipũ)

id eſt demonioꝝ vel tyrannoꝶ. bul⸗ ſecnli q “

taliba populis quert dñari. Hõ eſt enĩ ſapi

entia.nõ eſt pꝛudẽtia.nõ eſt ↄſiliũ ↄtra dim,.

Igeo nõ ſunt timendi ꝑſecutoꝛes ſed deus

qui ptãtem habet ſuꝑeos
Cõſiliu aũt dñi ineternũ manet:cogita
tões coꝛdis ei in generatõʒ ⁊ generatõʒ
¶ Conſiliũ aũt dñi)de nr̃a vocatõe iuſtifica

tõne ⁊ gloꝛiſicatõe (ineternũ manet) qꝛ nullo

dilſoluit᷑ tꝑe.et cogitatões coꝛdis) et ſapien
tieceius)ſunt(cin generatõeʒ et generatõeʒ) qꝛ
nõ ſunt mobiles ⁊ mutabiles ſʒ eterne et ma⸗

nentes.q.d.diſpoſitõnes eius ꝗᷓ ideo dicunt᷑
coꝛdis qꝛ rõnabiliter oꝛdinant᷑ in oẽm gene
rationẽ extendunt᷑ qꝛ nõ eſt qͥ volũtati eius

poſſit reſiſtere vel oꝛdinatõni eius ↄtraire.vn

de et ſubditur deeius conſilio
Beata gens cuius eſt vñs deus eius: po

ensneelegie in hereditatẽ ſibi.

tã) eſt gens cuius dñs eſt deus eius)p

verã fidẽ et debitũ cultũ.i.q ſibi dũm nõ ele⸗
git niſi deũ ſuũ de q̊ᷓ viuit quẽ colit. H eſt ↄſi⸗
liũ dei vt btã ſit gens cuiꝰ eſt dñs volũtate

deus eſt ptãte:illũ enĩ ſolũ biĩficat qͥ ei obedi
uit.nec hoc eſt a ſe ſʒ a deo vñ ſequit᷑ et ꝓpłs)
ſcʒ btũs eſt (quẽ elegit dñs)electõe pᷣdeſtina⸗
tõnis et pᷣparauit( in hereditatẽ ſibi)vt eam
poſſidendo regat ⁊ colat et nõ ſinat eſſe incul
tam ⁊ miſerã.i.in poſſeſſionẽ ꝑpetuã tanqᷓ be
reditariã.electi eni ſunt hereditas dei ⁊ deus
hereditas ipoꝝ. Et oñdit quõ elegit.d.

De celo reſperit oñs: vidit omnes ſili⸗

os hominum.

¶ De celo tãq; de excelſo habitaculo ſiue de
alto diuinitatis ſue ſiue de celſitudine miſeri

coꝛdie ſuecreſpexit dñs) miſericoꝛditer etin⸗
de vidit in imo poſitos ⁊ valdea ſe remotos

ſoẽs filios hoĩm)ꝑtinentes ad filiũ hoĩs vt
ofnib miſereat᷑ qꝛ nunq; reſpectus eius ſine
miſcðia fuit.vidit inq; ⁊ miſericoꝛditer attẽ⸗
dit.vidit qꝛ eoꝝ miſeratꝰ eſt. Et bñ dicit oẽs
qꝛ diſcretoꝛ ꝑſonaꝝ nõ fuit

De pparato habitaculo ſuo:xeſpexit ſu⸗
peroẽs qui habitant terram.

De pꝛeꝑato habitaclo ſno).i.de vᷣinitatis
ſue ſecreto vel de habitaculo qð ſibi pᷣpara⸗
uit.i.de angelis.de aplis.de pᷣdicatoꝛibo ve⸗

ritatis ad pᷣdicanduzʒ nobis miſſis doctrinaz

et gr̃a ſpũs ſcĩ pꝛeꝑatis ad vocatõeʒ alioꝝ qᷓ
miſertus eſt oĩm (reſpexit) qui pꝛius ſeab eis
auerterat(ſuꝑ oẽs qͥ habitãt terrã) cãq; ꝑegri⸗
ni in ꝑegrino loco vt pᷣſit illis ad regendum
eos.Etoñdit quid de illis fecit qꝛ ipᷣe eſt

7*

—. — — — — —e — ———

Qui finxit ſingulatim coꝛda eoꝛum:qui dum(fallax eſt ad ſalutem) Nam hnius opi
intelligit oĩia opa eouum. mionis inſelſoꝛ (no ſaluabitur in babundlan
n. ¶ QDui fintit).i.manu gr̃e foꝛmauit (ſſingu tia viriutis ſuexi.quantũcunq; pfectus ſit.
1 latim).i.ſingularit (coꝛda) ⁊ aĩas (eoꝝ)ſingu vnge ergo eſt ſalus l
lis ſingula quedã dona dans:qꝛ coꝛdibꝛ ſin Ecce oculi dñi ſuꝑ metuetes eum: et in
guloꝛum ꝓpꝛia dona ibuit et cõfoꝛmauit et Eaiſ perant ſup miſc dia eiuus.
ſingulos donis gratuitis oꝛnanit.et ſcit quuuB cce). i. in manifeſto habetur ſaluatio.
4 quiſq; eis vtatur vnde ſequit᷑.(qui intelligit coculi dñi.i.miſcdie ipᷣius reſpectus ſunt.ſu
ona opꝑa eoꝛum.iſecretius et interius videt. per metuentes eum) timoꝛeſcõ qui eius amo
n Non enĩ ſolum videt opa que fiunt ſed etiazʒ re timent peccare nõ ſuꝑ pᷣſumentes de ſeet
e intelligit et ſubtiliter attendit q̃liter. qua vo-⸗ in eis qui ſperant)nõ in viribo ſuis vel meri
1 ſolum ſpũalia dona ſunta deo ſed etiaʒ coꝛ ſpem firmam nõ in eis qui deſperant. Cime⸗
. poꝛalia ab eo eſſedeclaratne qs ea ſbi aſceri: re dumet ſperareſemꝑ ſunt coniuncta. i⸗
3 bac, quuuas“ HMM moꝛ eni ſine ſpe: deſperatis eſt. Spes ſine i
4 Non ſaluatur rex per multam virtute,ʒ moꝛe: pꝛeſumptio. NHon ergo deus pſonam
et gigas non ſaluabitur in multitudine bois accipict ſed tm metuentes ſe:et ſperantes
9 Pirtutis ſie. in ſe miſericoꝛditer reſpicit. Ad boc
H ſaluatur) coꝛpali ſalute(rex) licet mul At eruat a moꝛte animas eoꝛuzʒ: et alat
9 titudine exercitus potentiſſimuse multam eosin fme.
, virtutem.i. potentiã ſuam: vt patuit in bba Vt tandem (eruata moꝛte) et damnatõöne
1 raonccet gigas) licet coꝛpe foꝛtiſſimus (non perpetuacanimas eoꝝ) dans eis vitam eter⸗
ſaluabitur in multitudine virtutis.i.fſoꝛti⸗ nam (et)hic interim (alat.i.nutriat (eos in fa
tudinis ſue)vt patuit in golia: niſi cum hoc me) iuſticie exiſtentes. Hec ſunt duo vota fi⸗
babeant dei auxiliũ et pꝓtectõnem. Quis re- delis vt in iudicio eripiatura moꝛte eterna:
ge potentioꝛ:quis gigante foꝛtioꝛ: Cum er⸗ et hic ſpũalibus alatur vbi eit bonoꝝ indi⸗
go iſti in ſe ſuaq; potentia et foꝛtitutidine cõ gentia. Cempus famis modo eſt: tꝑs ſaturi⸗
fidentes nõ ſaluentur: nemo niſi dei miſeri⸗ tatis poſt erit. Alit nos interim pius dñs in
I coꝛdiam querat ad ſalute. Et nõ tm in pote: bac heremo ſacramentis ſuis.ð doctrina ſua.
8 tia vel viriba nõ eſt ſalus ſed etim gratia ſuaine den ciam in via. Jdeo vt poll
allaxequus ad ſalutẽ: in habundantia berfecte ſaginerr
e ne ebinn Anima noſtra ſuſtinet oim qin adiuto
. allax)eſtcequus ad ſalutẽ) ſeſſoꝛem ſuuz et ꝓtectoz noſteret.
velocitate ſaluare nõ valensin babundanz⸗ ¶Anima nr̃a) modo interim q; din fames
tia aũt virtutiset foꝛtitudinis (ſue) ſcʒ equi et ꝑegrinatio eſt (ſuſtinet dñm).i. patiens eſt
. (nõ ſaluabitur)ſcʒ aſcenſoꝛ in eo confidens. in dñno quicquid acceſſerit ei ſuſtinendo pꝛo⸗
ſic hũana et mundana felicitas que ſubleuar pter eum et patienter expectando eius benez
boiĩem ſicut equus ſuũ ſeſſoꝛem:fallax eſt ag placitum vt alatur eſcis incoꝛruptibilibus.
e ſalutem quã videtur quideʒ ꝓmittere ſed nõ et poterit ſuſtinere dñm (qm) ipſec(adiutoꝛ) in
oteſt donare. Et quantũcunq; ſi magna fe pugna et ad debellandũ hoſtes (et pꝛotectoꝛ
6 icitas etiã tñ fallax eſt qꝛ in habundanti vir noſter eſt) ab eſtu et ad defendendũ ab boſti⸗
tute bonoꝝ et diuitiaꝝ nõ ſaluatur poſſeſſoꝛ bus. Aelladiutoꝛ)ad faciendũ bona et dum
1, eius.q.d.non ſperes in potentia tꝑali non in ad deum conamur. et (pꝓtectoꝛ) ad cauenduʒ
1- ſoꝛtitudine coꝛꝑali non in diuitijs et felici⸗ mala et dum hoſti reſiſtimus. Ideo autem et
„ tate ſeculi que notatur ꝑ regem gigantem et hac ſpe eſt ſuſtinendum .H ſ
5 equum. My ſtice etiã crex) qui carnẽ ſuã r9⸗ Auig in eo letabitur coꝛ noſtrum: etnn
itnõ ſaluatur ꝑ multam virtutem ſuam) nNoie ſancto eius ſperauimus.
Tin ciconftidit inputans ſibi nõ deoc et gi⸗ ¶ Quia in eo)non in nobis vbi magna ſine
Gis ) qui eſt rege foꝛtioꝛ qui cõtra diabolum illo eſt inopia.(letabitur tũc pleneccoꝛ nrmm)
4 ct ſuam ↄcupiſcentiã militat nõ ſaluabitur et aĩa cum ꝓ operib⸗ et meritis pꝛemia reci⸗
UßMM in multitudine virtutis ſue) ſi ſuꝑbus cõtra piemus.ſet) interim (in noĩe ſancto eius)icd
deum ſe extollat etequusi.ſuperba opinio eſt in re nominis quod eſt ſaluatoꝛ quod no
. quã alcendit exiſtimans ſe ſua virtute ſaluã⸗ bis abſentibus per fidem miſit nõ in meritis

noſtris ſperauimus) nos venturos ad eum
in futuro.et vt ola hec bona impleant᷑:ſpera

bic vt ibi leteris.eſuri ⁊ ſiti h vt ibi epuleris.

et ↄuertẽes ſermonẽ ad deũ ſubdit oꝛõeʒ bꝛe⸗
uem et ſalubꝛem dicens.Et ideo

Fiat miſericoꝛdia tua domine ſuꝑ nos:

quemadmodũ ſperauimus in te.
Fiat miſcdia tua dne ſuꝑ nos.i.ꝑ miſeri⸗
coꝛdiã tnã impleat᷑ in nobis ſcʒ vt in futuro
in te letemurquẽadmodũ )et ſicut hic(ſpera
uimus in te).i.ᷣm meritũ ſpei quã ĩ te hbabui
mus. Spes enĩ nõ cõfundit.q.d. Ita fiat et
P hoc fiat qꝛ ſperauimus nõ in alio ſed in te.
BDicut ergo in te ſperauimꝰ ſic ſupꝛa nos tu

am miſcòiam ſentiamus.et ſᷣm ꝙ oꝛauimus

nõ ſ̃m ꝙ meruimus. Iſtuʒ verſum cogitare
debet vnuſquiſq; anteq; legatur vt fideliter
dicat quẽadmodum ſperauimus in te:ne ali
bi vagetur et vacet mente. S

aſce dñe plebem mã in fame vert

tui et

eripe aias nr̃as de moꝛte pcci vt repleti miſe
ricoꝛdia tna aggregari iuſtoꝝ gaudijs te im

pertiente mereamur. Per.d.

plura bona alia nos infomãs et allitiẽs
a malis quoq; plurib nos retrabens et

,.
2 r W õ D
. . . £. 2 . õ 2 —
.

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ta
lis eſt. Pſalmus ſcʒ iſte attribuit᷑ dauid id eſt

chꝛiſto qui hic loquitur et in eo chꝛiſtianus

pſalmus inqᷓ; agens de boc qð fecit cũ mu⸗
tauit vultũ ſuum.i.vetus ſacriſiciũ qð dicit᷑
vultus qꝛ indicat voluntateʒ dei in ſigno in

nouũ quod manifteſte eam oſtendit: quã mu⸗

tationem fecit in cena ⁊ hoc coꝛã Abimelech
qui interpᷣtatur pr̃is mei regnũ.i.coꝛam iu⸗
deis qui regnuʒ pfr̃is ſui dauid erant.et da⸗
uid dimiſit eum ſcʒ abimelech.i.chꝛiſtus iu
deos et abijt ad gentes. Ita etiã coꝛaʒ achis
mutauit.i.coꝛam ignaris diſcipulis qui di⸗
xerunt.durus eſt hic ſermo. Achis eni:quõ
eſt:interpᷣtatur.qð vbi dicitur ignoꝛantia de
ſignatur.et achis dimiſit eum dauid et abijt
id eſt illi ducipuli dimiſerũt chꝛiſtũ et abie⸗
runt retro. In hiſtoꝛia ponit᷑ achis ſʒ eſdras
Apter ſacramentũ querendũ nomen mutauit
ne pntet᷑ ſola hiſtoꝛia narrari. Materia:lau⸗
dationis dei et timoꝛis filialis affectatio ⁊ fi⸗
deliũ ad hoc inuitatio. Sicut ſupꝛa ita ⁊ hic

num in omni tempoꝛe: ſemꝑ laus

nomen eius in idipſum.

iterum ad dei laudẽ inuitat alijs tñ ex cauſis

Intentio:monere fideles vt deũ laudent ⁊ ti

meant bonoꝝ et maloꝝ finem et retributõeʒ

attendant. Onia in generali: ꝓpheta in iſto
pſalmo loquitur in ꝑſona chꝛiſti vel chꝛiſtia

ni ſeu etiaʒ viri religioſi ammonentis alios

vt in dei laude ettimoꝛe ꝑſeuerent et vt a deli

ctis abſtineant.iuſtosq; dicit ſaluandos im⸗

pios vero perituros. Snia in ſpeciali:alau⸗

de itaq; incipiens ait chꝛiſtus et in eo chꝛiſti

anus( Bñdicam).i.laudabo(dñmcoꝛde oꝛe

et oꝑe.et hoc (in om̃i tꝑe)tam ꝓſperitatis qᷓ;

aduerſitatis. Pꝛo vtraq; enĩ foꝛtuna deũ lau
dare debemꝰ ſicut Job qui dicebat.oñs de⸗

dit dũs abſtulit ſit nomẽ dñi bnñdictũ.et(ſem

per). i.aſſidue (laus eius) erit in oꝛe meo) vt

alios inſtruã ad laudanduʒ meo exemplo et
ſilr in coꝛde vt intenta mente deum laudem.
Oia eni q̃ dicit que cogitat ſine culpa ſunt et

ad laudẽ dei.et ita laus dei ſemꝑ eſt in eo nõ

cõtinue laudet ſʒ ꝙ in eo nõ eit niſi laus.i.
nõ ꝓrumpit in vituperium.
In vño laudabitur aia mea:audiat man
ſueti et letentr.

eee äs 4

In dño) a quo virtutẽet potentiã ſum ſit
nõ in mellaudabitur aia mea) de bono ſuo.

id eſt ſi in me ſit aliquid laudabile ad ipᷣm re
fero a quo habeo:nõ mihi attribuo etꝓpꝛiam
laudem nõ quero.( audiant manſueti).i.mi⸗
tes et benigni laudeʒ dñi.Qui enĩ in dño no
lunt laudari vel qui laudãt in ꝓſperis ⁊ blaſ⸗

phemant in aduerſis nõ ſunt manſueti ſʒ ſu⸗
perbi.ſet letentur) qꝛ res iocunda eſt anime
manſuete ⁊ humili.Et ideo ad eos cõuerten

do ſermonem hoꝛtatur ad dei laudem dicẽs
Eto vos manſueit· “
OVagnificate dũm mecuʒ: et eraltemus

—

Magntficate dñm).i. pꝛedicate eum ma⸗
gnum mirabilẽ ⁊ ineffabilẽ quod eſt magnũ

coꝛdis mei deſiderium (mecum)q.d.quõ ego
facio ſic et vos facite (et exaltate nomẽ eius⸗
id eſt ꝑ om̃es gentes quibuſcũq; poſſumus
altum et eternũ ꝓpalemus.ſ(in idipᷣm).i.pari⸗

ter om̃es in vnum in vnitate in cõcoꝛdia vt

ſit nobis coꝛ vnũ et anima vna.Quilibet fi⸗
delis debet ad deum laudandũ et amandum

ſecum alios trahere et inuitare. Ataũt inui⸗

tatos ad hoc trabat dicit que bona ſibi inde

euenerunt ſubdens
Exgquiſiui dñm et exaudiuit me:etexo⸗
mmb tribuiatõibo meis eripuit me.
Exquiſiuii.ex toto coꝛde ex totis viribs

uſe
neri
tee
nis
ricti
glios
del
dinn

☚

kor

ilau
de⸗

vt
loc
don.
mer
ol
g,

n
N
ie
nus

ſ
n
e

et intus munda ↄſcientia queſiui nõ aurum

non aliud ſed (vñm) oꝛatõnibo ſedulis ipᷣm

imploꝛãdo cet exaudiuit me) bona que ab eo

poſtulaui:et vt eum inuenirẽ mihi conceden
doſet ex oĩbo tribulatõibo)et anguſtijs (meis)
tam coꝛꝑalibo qᷓ; ſpũaliba (eripuit me mani⸗
feſte vel occulte miſericoꝛditer liberãdo. Eſt
enĩ ereptio manifeſta ſicut danielis ⁊ triũ pu

eroꝝ.occulta ſicut martyrũ in toꝛmẽtis triũ

7

phanttũ. Deinde hoꝛtatur alios qð ipᷣe ꝓba⸗
nit.d. Vos ergo exemplo mei “

Accedite ad eum et illuminamini: et fa/

cies vſtre nõ confundentur.

,wWSð

¶ Accedite) ꝓpius coꝛde et oꝑe de tenebꝛis

erroꝛis pꝛiſtini ⁊ ↄuerſatõis mũdanecad eũ)

ſcʒ deñ lumẽ aĩe verũ cet illuminamini) ſpua⸗
liter lumie gre:et poſt lumẽ (facies vre).i.mẽ

tes (nõ ↄfundent᷑).i.nõ fruſtrabunt᷑ nũc in

cum exauditõe:vel in futuro in mercede.Ad
deũ accedimꝰ bonis ſtudijs et ſpũaliby exer⸗
cijs legendo. meditãdo. oꝛando. amãdo. Il⸗
luminamur aũt ꝑ intellectũ.ꝑ graʒ.ꝑ doctri
nam. ꝑ vitã. Illuminati aũt nõ ↄfundunt᷑.i.
nõ erubeſcũt de pccis ſicut mali vł de obpꝛo

bꝛijs et ↄtumelijs ſibi illatis ſicut ſuꝑbi et ad

H adducit exẽplũ de ſe in tercia ꝑſona.d.qꝛ
Iſte paup clamauit ⁊ ñs exaudiuit eũ
et de oĩbo tribulatõibo eiꝰ ſaluauit eũ.

Iſte pauꝑ).i. ſpualis et volũtarius paugꝑ
ꝓpter deũ ſcʒ ego (clamauit) ad dñm (et dñs
exaudiuit eũ)hũiliter clamantẽ ſʒ quõ exau⸗

diuit ſubiũ git.d.ſet de oĩbs tribulatõnibo)et
Anguſtijs (eiꝰ ſaluauit eũ)q.d.ſic faciet et vo⸗

bis ſi ad eũ accedatis. Hic oñdit᷑ quõ exau⸗
diaris ſcʒ ſi fueris pauꝑ ſpũ vt de nullo qd

habes pᷣſumas et te indigentẽ intelligas ⁊ad
deũ accedas. Sed quõ ſaluos facit ab omni
bus tribulatõnibo. Ecce

cebo vos.
Im mittet angelus dñi in circũitu timẽ

tium eum: et eripiet eos.

¶ Immittet ſeſ angelus dñi) ſcʒ chꝛiſtus qͥ

eſt angelus magni ↄſilij:vł aliꝰ angelꝰs de ce

lo. Vel (immittet).i. immiſſiões faciet( in cir

cũitu et giro.pure( timentiũ eũ)ſcʒ dñm vt

circutegat timẽtes ſe vndiq; ⁊ ex om̃i ꝑtecu⸗

ſtodiẽs ⁊ defendẽs eos vt in nulla pte irrũpe
veleat inimicꝰ aut ei pateat via ad nocenduz
eis (et eripiet eos) de om̃i anguſtia et a tenta⸗
tõibo ac tribulatõibo oĩbo liberãdo. Et nõ ſo
lũ mihi credite accedẽdo ad eũ ſʒ eẽ vos ip̃i
Guſtateet vigete qm̃ ſuauis eſt dñs: be
atus vir qui ſperatino..è
¶ Buſtate/.iexꝑimẽto ꝓbate vel ꝑ ſpũaleʒ

9

gu ſtũ aie vel ꝑ ſi umptõʒ ſcẽ euchariſtiecet) ſic
(videte).i.intelligite (qm̃ ſuau is ẽ Ddñs).i. dul
ciſſimꝰ cibo palato coꝛdis ⁊ iõ(btũs) eſt. vir)
iam in ſpe ⁊ tandẽ erit in re(qui)tali guſtu cõ
foꝛtatus ſi berat in eo) tm̃ qꝛ eũ iã hʒ in ſpc jq
eſt om̃e bonu. Quo ↄtra miſer eſt q ſperat in
ſe vel in alijs hoĩb ſeu qbuſcũq; reb traſito⸗
nig Et ne poſt guſtatõʒ ſecuri eſſent ꝓtinus

Kunete vñm oẽs ſancti eius: qm̃ nõ eſt

inopia timentilv eum.
Limete dñm oẽs ſci eiꝰ ſ bcaſum metuen
o nõ ſecuritatẽ pᷣſumẽdo.Deũ timere eſt co
ram eo ſe hũiliare et metuendo cauere ne in
his q̃ agimꝰ ſiue in cogitatõe.ſiue in verbo.
ſiue in oꝑe illũ offendamꝰ. Qui ̊ faciũt ſci
ſunt qͥ vo nõ faciũt iã non ſci ſʒ ſuꝑbi et vani
ſunt(qm̃ nõ ẽ inopia) tꝑaliũ neceſſarioꝝ ſeu
ſpuũaliũ bonoꝝ timẽtib⸗ eũ.)Qui eni paſce⸗

bat ↄtemnẽtes ſe:nõ deſeret timentes ſe. Et̊

Pbat cum ſubiun git
Diuites eguerut et eſurierũt: inquiren
tes aut v’ñm nõ minuent᷑ omii luno.
Diuites ſecli exterioꝛib. dediti (eguerũt)
id ẽ indiguerũt his q̃ hũt male?: miſerabilit
vtendo(et eſurierũt)ea q̃ nõ hñt ↄcupiſcẽdo
ele eguerũt/ diuitijs gr̃e ⁊ virtutũ carẽtes.
(et eſurierũt) defectũ panis verbi ⁊ mẽtis ino
piam ſuſtinẽtes (in quirẽtes aũt).i.toro coꝛ⸗
de ⁊ ſtudio q̃rentes dñm in quo oia reꝑiunt᷑
nõ aliud extra ipᷣm(nõ minuent᷑)..i.ſine dimi
nutõne replebunt᷑ om̃i bono) qꝛ habundãt

bonis ſpũᷣalibo: tpalia vero quãtumcũq; mo

dica ſuſſiciũt eis immo ↄputãt pꝛo diuttijs.

Et ideo ꝓtinus nos admonet.d.
Venite ſilij audite me tinoꝛen dſi wo⸗

UVenite)p deſideriũ diſcipline ad me ap⸗
pꝛopinquãaãdo o(filij ſcʒ diſcẽtes. mos eni ꝓ
pheticus eſt diſcipulos vocare filios(audi⸗
te me)auribo coꝛdis.i.diligẽter attẽdendo di
ſcite a me et vt filij obedite (timoꝛẽ dui) eſt
initiũ celeſtis ſapiẽtieet pꝛimꝰ gradus ſpũa⸗

lis doctrine.(docebo vos)qꝛ nihil eo vtilius

—

doceri pᷣt in mũdo. Quiſquis accedit ad dei

ſeruitiũ h debet eſſe pꝛimũ illi⸗ ſtudiũ vt di⸗
ſcat q̃ liter debeat t mere deũ. Et debetis di⸗
ſcere timoꝛẽ qꝛ in h̊ eſt vita.vñ ſubdit.

Auis eſt homo qui vult vita: diligit di
es viderebonos. —

uis eſt homo qui vult)in effectu nõ tm̃
verbovitam)ſcʒ veram et eternã nõ tꝑalem

que cito tranſit et hoĩes deſerit et quilviligit

vigere dies bonos) in celeſti btĩtudine vbi cũ

ſcis iocundet᷑ qꝛ nunqꝙ; in ̊ ſcło inueniunt᷑.

Et pluraliter dicit hic dies ꝓpter intermina⸗

bilitatem eoꝝ. qñq; t dicit ſingulariter ꝓpter

identitatẽ gaudij. vt ibi. melioꝛ eſt dies vna

in atrijs tuis ſuꝑ milia. talis ſcʒ audiat et fa⸗
ciat qð ſequit᷑. O ẽs quippe vellẽt vitã et dies
bouos ſʒ nõ ſic querũt vt deberẽt. Ded qui⸗
cunq; hoc vult ſic querat

Pꝛohibe linguã tnã a malo: et labia tua

neloquantur dlunm.
¶ Pꝛohbibe linguã tuãa malo)om̃i ne in aꝑ⸗
to loquat᷑ malũ ſcʒ blaſphemie.ↄtentõis.de⸗
tractõis.murmuratõis et ſimiliũ.(et) ꝓhibe
(labia tua ne loquant᷑ dolũ).i.nebona dolo⸗
ſe loq̃ris. vt bona verba oꝛe ꝓferas et maluz
mendacij.ſimulatõis.adulatõis.deceptõnis
et hmõi in coꝛde abſcõdas.qꝛ lingua eſt ma⸗
gis indomabile membꝛuʒ in toto coꝛꝑe:et in
ea freqntius labimur. Merito linguã pꝛius
; cetera mẽbꝛa cohibere eta pcco repꝛimere
pᷣcepit quam magis in coꝛꝑe pᷣualere ad pec⸗
catum vidit. Deinde vlr ſubiungit
Ziuerte a malo et fac bonũ: inquixe pa⸗

Dinerte).i.declinaca malo) vicia relinquẽ

Adao: vbi culpa vitat᷑.Et qꝛ hoc nõ ſufficit ad
dit (et fac bonũ) virtutibo inſiſtendo: vbi co⸗

rona meret᷑.et ſiccinquire pacẽ)internã: fra⸗

ternã ⁊ ſuꝑnã.cet ꝑſeq̃re eam).i.ꝑſeuerãter ſe⸗
quere et ꝑſeuera in querendo. Malũ relinq⸗

re:inchoantiũ eſt.bonũ facere:ꝓſicientiũ.in

bis duobo pceptis ↄſiſtit inſticia. Finis autẽ
Pfecte iuſticie eſt:ita intra ſe eſſe pacifucum vt

—

caro ↄcoꝛdet cũ aĩo et animus cũ deo et ꝓxi⸗
mo vt iã nulla poſſit aduerſitate moueri ab

9„

hac quiete. Nec ex infirmitate diffidas. qꝛ

Oculi dñi ſuper iuſios:et aures eius in

peꝛeces eozuum.
Oculi dni).i.reſpectus pietatis dei et in⸗

tuitus diuine miſcdie ſunt ſuꝑ iuſtos).i.ſuꝑ
eos qui iuſte viuunt (et)ſi ipi petãt aliqͥd (au

res eius.i.clemẽtia ⁊ potentia ſunt parate(in
pces eoꝝ)exaudiendas.videt oꝑantes ? labo
rantes: audit gementes ⁊ oꝛantes. SDic ̊ vi⸗

ue vt oculis dñi valeas dignus apparere. ſic

ne dicat malus ſecure faciã mala quia deus
non attendit ideo ſubdit
Vultus aũt dñi ſuꝑ fa

perdat de terra memoꝛiã eoꝛum.
AQiultus aũt dñi ſcʒ ire ⁊ indignatõnis ac

4

terroꝝ ſeueritatis vel cognitio dei eſtiſuꝑ fa⸗

cietes mala ad puniendũ.· Bonis quideẽ blã

dus eſt et ꝓpitius malis vero terribilis et di⸗
ſtrictus (vt ꝑdas de terra) ſcʒ viuẽtiũ in qua

noõ habebũt locũ(memoꝛiã eo ſcʒ vt nec me

tio nec interceſſio fiat ꝓ eis inter bonos Et ſi
cut in memoꝛia eterna erũt iuſti:ita de memo
ria eterna tollent᷑ mali.Et vᷣe oculi dũi ſunt
ſuꝑ iuſtos et aures eius in pᷣces eoꝝ.qꝛ
Clamauerut iuſti et dñs exaudiuit eos

¶ lamauerũt iuſti) ꝓ liberatõe ſua ad oñm
deuote oꝛando(et dũs exaudiuit eos) vel coꝛ
poꝛaliter vel ſpũaliter liberado. et Hͤ eſt quod
ſubdit (et ex oibs tribulatõnibo eoꝝ liberauit
eos) ptegendo a malis ſpũalib et aliqñ etiaʒ
coꝛꝑalibs ꝑfecte tñ eos liberat qñ de malis vi
te pñᷣtis traſferendo ad requiẽ pducit.Cõſir⸗

*

mati ergo tot ſcõꝝ exẽplis clamemꝰ hũiliter
et deuote ad dñm vt ꝑiter exaudiamur ⁊ a tri
bulatõibo oĩbo liberemur. Sequit᷑ eni
Fortgeſ dñs his qͥ tribulato ſunt coꝛ
de: et humiles ſpũ ſaluabit

4
* *

NJuxta eſt dñs his qui tribulato.i.cõtrito
(ſunt coꝛdeyeos adiuuãdo.nõ oĩbus tribula
tis coꝛ ꝑecet hũiles ſpũ).i.coꝛde et veraciter:
nõ verbo vl babitu ⁊ ficte (ſaluabit)finaliter
gloꝛificãdo. Pluribo modis tribulant᷑ coꝛda
ſcõꝝ in h̊ ſeculo ſcʒ aut doloꝛe pnie ꝓ pcc̃is

Apꝛijs ⁊ alienis.aut anxietate ꝓ incolatu pꝛe

ſentis vite. aut deſiderio celeſtis patrie.autti
moꝛefuture pene. AUñ aũt coꝛ terit᷑ inde hu
militas generat᷑et ex hũilitate ſaluatõʒ ↄſeq⸗

mur. Pꝛopꝛiũ vero iuſtoꝝ eſt vt in hoc ſcło

tribulentur. vnde et ſubditur

Bulte tribulatõnes iuſtoꝛum:et de his
omnibo lberabit eos dñjs.

Multe tribulatões) ſunt nõ oĩm ſʒ ( iuſto⸗

rum) qꝛ a diabolo et a malis hoĩbo ⁊ a ſe ipᷣis
Per multas eni tribulatões opoꝛtet tranſire

ad regnũ.ecõtra pauce ſunt iniquoꝝ. Qui

tribulatõeʒ nõ patit᷑ timere babet:nõ ſic iu⸗
ſtus. Ded in his ſequit᷑ ↄſolatio cũ ꝓtinus
addit (et de om̃ibo his liberabit eũ dñs) po⸗
tens liberatoꝛ.nũc vt nõ ſuccũbant:vel in fu
turo plene liberabit.qꝛ poſt multas tribula⸗

c as di töõones veniẽt ad pacẽ ꝑpetuã. iniuſti aũt poſt
oꝛa vt pᷣces tue ad aures eius pertingant. Er-

paucas aut nullas ad tribulatõnem ſempi⸗
ternam. Sed interim

Cuſtodit dñs omnia oſſa eoꝝ: vnum ex

. =

is non conteretur.

Cuſtodit dñs omnia oſſa eoꝛum).i.vir⸗
tutes anime in quibus robur mentis:et que

ſunt oſſa et ſirmamenta fidelium. quia ſicut

et ex oĩb tribulatõibo eoꝝ liberauit eos.

N caro oſſibus: ſicanima ſuſtentatur virtutib. met dus ſu os pᷣcio moꝛtis et ſanguinis ſui:
Unnn ds dñs cuſtodit illeſas in electis:ita ꝙ(vnuz ideo nũc latius agit de paſſiõe chꝛi. Intẽtio:
nan⸗ ex his nõ ↄteret qꝛ ſic ſcõꝝ ſuas virtutes ſer monere ad tolerantiã aduerſarioꝝ exemnplo
N uat vt nulla eaꝝ in tentatõe oĩno deficiat. q: paſſiõis chꝛiſti et fideliũ chꝛiſtianoꝝ. Snin
denene nee patiẽtia in tribulatõib vincit᷑ nec cetere in generali ꝓpha in iſto pſalmo ĩ ꝑſona chi
Düfunt virtutes a vicijs cõtrarijs ſuꝑant᷑. et ſi aliãũ et ſuoꝝ mẽbꝛoꝝ ſcʒ fideliũ chꝛiſtianoꝝ petit
frangit᷑ in tentatõne nõ tñ ↄteritur.i.ex toto in gſecutõe impugnantiũ diuinũ auxiliũ. pᷣ⸗
kevs nõ deperit quia integra manet in intentõne. dicit deiectõʒ boſtiũ. expꝛimit ſue liberatöois
eů. Dubiungit aut de repꝛobis. gaudiu: ct narrat ꝑſecutõis piculũ. Snia in
Adin Ooꝛs peccatoꝝ peſſima: et qui oderunt ſpeciali: incipies itaq; ab oꝛõne in pſona ſua
valce iuſtum delinqung. e mebꝛon ait. Judica diie nocẽtes me) vo⸗
ſtquos ¶ Hoꝛs pccoꝝ m aĩaʒ eſtc peſſima) qꝛ pꝛi to.i.diſcerne eos ab alijs.vłciudicai.fac vin
berauit uat imꝑpetuũ viſione btifica et rapit ad ge⸗ icta ꝓ me. puniendo eos ſᷣm oꝛdinẽ iuſticic
tiein bennam et toꝛmẽta innumirabilia et qꝛ mita tueet reddendo eis ſm merita ſua.etcexpu⸗
ulion ſunt genera pccoꝝ:et nõ eſſe peccatoꝛẽ difficei gnaxi. vince ſimpugnantes me)actu ne ſp in
“ le eit in hac vita. ſubdit q̊ꝝ peccoꝝ moꝛs ſit ſua foꝛtitudie gloꝛient᷑.nocẽtes ⁊ ipugnãtes
üir peſſima. ð.cet qͥ oderũt iuſtũſieſum chꝛiſtũ ſunt nri viſibiles et ĩuiſibiles inimici q̃s pe
mun q iuſtificat impiũ qui eſt etiã ꝓpiciatio ꝓ pec ¶ilt diſcerni ⁊ deſtrui.ecce ꝓ novᷣ pugnar deꝰ
ri nksPein tneeet beccablt ſinglari de qs & ↄtra nos.dico expugna.ſʒ quõ h ages.
icto.qui ̊ꝑ hũc oderũt ſibi nõ obediẽdo hũñt tros,To drnn eere2, „
ing moꝛteè peſſimã qꝛ in pccis ſuis moꝛiunt᷑ qui Apeeſende arma et ſcu wz: et exurge in
ꝑ eum deo nõ reconciliant. Sed agdliutozin nii.
r Medimet dñs aias ſeruoꝝ ſuoꝝ:et non ¶Apꝛehéde) p me (arma)ad erpugnandũ.
all delinquent omnes qui ſperant in oo. (Et ſcutu) ad ꝓtegendũ. i. ita adiuua et muni
Teliſiquent omnes qui iperantin eo. M . HARRnÜUs erinnm.
uin Redimet oñs cio moꝛtiis ſuecaĩas ſerfi n vt inimicos pcutiamꝰ et ab eoꝝ iaculis
d Redimet dñs)pᷣcio moꝛtis ſuecaĩas ſeruo OI E!
nine Eſuon) i, ſibi obedientiũ. o&s enĩ ſerui erꝗr Ptegamur. Armis eni hoſtes percutit. ſcuto
rũ ſuoꝝ).i.ſibi obedientiũ.oẽs enĩ ſerui erät –τ& Dercurt, Cut
gicnd arſas eſſan anis chꝛiſtl ett nos pꝓtegit. In armis celeſtia adiutoꝛia:in
pcci.fuſus eſt ſanguis chꝛiſti et tanto pᷣcio a Pirrr⸗⸗ en
,hi⸗ epti ?ſ. nj ſcuto diuinã ꝓtectõeʒ deſignat. (et exurge in
peco et diabolo ſunt redẽpti ⁊ ſaluati ac fui diutoꝛin mihil inote er
Aupe Fej to ſeruire debẽt ei,. Redi diutoꝛiũ mihi).i. ĩnoteſce apare ſentire eſſe
n dei fci ꝓpter qð merito ſeruire debẽt ei. Redi aꝗq/ 3 61
ecul ,I E O. n 1 adiutoꝛ meꝰ ↄtra aduerſarios meos me ſub
N mit etiã q̃tidie dũ eos liberat a vieijs ⁊ triuu n da ve ilſ a d etz
Firun eeA l e H D Ie ſimando et illos deijciendco
Mn latõnibo aĩe et coꝛꝑis.ſet nõ delinquẽt).i.nõ Effunge frameã 1 oclude aduerſus eos
it peccabũt ad moꝛtẽ finaliteroẽs qͥ ſperant in easreAneges de taſic gerius eosgs.
berſ⸗ co)ſpe foꝛmata charitate qᷓ pꝛouenit ex gra et ABllngde Mameci mee ſal tua ego ſũ
meritis.i.ꝑ H̊ moꝛtale cauẽt delictũ qꝛ ſperãt ¶Effunde frameã.i.multiplica vindictaʒ. S”M
teh in eo qͥ et in quo eſt remiſſo oĩm pccoꝝ. (t ↄclude).i.ſac ↄcluſiõʒ (aduerſus eos qui
Angelor et totius creature ¶ OHzo. blequunt me)ſcʒ viſibiles et inuinbiles ho⸗
Gii diſpoſitoꝛ deus emitte angelũ tuũ in circũi⸗ ſtes vt effuſus ire tue gladiꝰ ſuꝑ eos decidat

G6 tu nro cuius ambitoõne muniti merermur a aditũdq llis pcludat nead nocendũ mihi va

nnte moꝛte peccatoꝝ peſſima liberari. Perd. leant euagari. (dic gie mee) reuelatõʒ interi
i Bialmus w cheaſſtiet ſuor mẽeor oꝛẽ in ſpũ vel in oꝑe et re ipᷣa p exꝑientiã ita
e Sſalmus chꝛiſtiet ſnor mohꝛoy yvt ego intelligã 2 oẽs ſciat (ſal tua ego ſum)
giin pſecutõe et diuini auxilij imploꝛatõe eo ꝑfcãz ſaluatõʒ. ſ.in pñ̃ti ⁊ in futuro in tpali
ſs)p uq; liberatone et ꝑſecutoꝛum ſuox de / bus ⁊ eternisvt pᷣter te aliã ſalutẽ nõ requirã.
ei iectione. (([ps. xxxiiſ. Confuncemtur et reuereantur: queren⸗
n Iminn tes aiammeam3m.
i dica domine no⸗ Fonfundant᷑ erubeſcentia pcẽi ſalubꝛiter
jbenp⸗ centes me:expugna impugnãtes me. ad penitentiã ⁊ erubeſcãt de facto ſuo. hec eſt
¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Citulus h eſt. bona ↄfuſio qꝛ adducit gloꝛiã in futuro.det
ung In ſinẽ ps ii dauid. hoceſt po iſe diriges reuercanti. ctimeat et reuerentia deo exhibe
nos ĩ finẽ.i.in eternitatẽ attribuit᷑ ipi dauid ant timoꝛe penaxꝝ et ſupplicij ( querẽtes aĩain
⸗ v. i.chꝛiſto manu foꝛti qͥ vicit mundũ:moꝛ meã).i.vitã meã ad ꝑdendũ.ad hoc eni illam
4 tẽ et diabolũ qͥ bic loquit᷑ nunc in ꝑſona ſua querũt vt ꝑdant nõ vt imitent᷑. Oulti ſalu⸗
“ nũc in pſona mẽbꝛoꝝ. Materia:chꝛiſti ⁊ ſu⸗ bꝛiter cõfuſi ſunt. multi reueriti ac de malo
l⸗ oꝛũ paſſio et liberatio.qꝛ enĩ ſupᷣ dixit ꝙ redi in bonũ deuota pietate mutati. M

Auertar

cogitantes mnbi mala.

¶Auertantur retroꝛſuʒ)ſcʒ me ſequendo nõ
mitando nõ ꝑſequendocet cõfun
dantur) ſalubꝛiter de peccatis et erubeſcant

„

pᷣcedendo.imi

penitendo (cogitantes mihi mala) inferre in

iuſte et ea machinantes cõtra me. Hec pꝛedi
cta dicit oꝛando ꝓ cõuertendis deinde non

optando ſʒ ꝓphetiſando ſubiungit de repꝛo⸗

bis. Sequẽtes ergo iam nõ co gitabũt mihi
mala ſʒ deſiderabunt bona ꝑtinaces autem 1 1
“”U Aia aut mea exultabit in dño) tanq; in eo

et repꝛobi

giant tanq; puluis ante faciem venti:et
San anch Pa e erxtrinſecus alias diuitias vel delitias ſeu ali
ud qð delectet ſʒ ipᷣm ſolum ſibi ꝓponens in
quo delectet᷑ quo nil ſuauius nil melius eſt.
Ißm ergo et tu pete et in ipo habebis olaſet
delectabitur ſuꝑ ſalutari ſuo).i.de ſaluatö=ne

angelus dni coartans eos.

ð

iant tanq; puluis añ faciẽ venti).i.ten⸗

tationis. Hoc eſt facile cedant omi tentatõni

et ſuggeſtioni etiã minime vt ſicut nec pul⸗

uis vento ita nec ipᷣi tentatõi poſſint reſiſtere
(et angelus dñi)ſcʒ ſpũs malus ſit (coartãs)

id ẽ affligẽs(eoscũ ipᷣa ſuggeſtiõe ad caſuʒ

ſua redigit. de quibo adhuc ſubdit
ſiat Via illoꝝ tenebꝛe et lubꝛicũ:et ange
lusvñi pſequens ooos.
4 Fiat via illoꝝ tenebꝛe).i.obſcura et tene⸗
bꝛo
videant quo ire debeãt ⁊ nociua vitare nõ va
lcant (et lubꝛicũ).i.incõſtans et ruinoſa ꝑ fra
gilitatẽ et pꝛecipitatõeʒ oꝑis vt ſtare nõ poſ⸗
ſint quin de peccato in pcẽm ruant nec iam
pñnt retroꝛſum cõuerti.vñ ſequitur (et ange⸗

lus dñi) ſcʒ malus ſit ſequẽs eos) qui im⸗
pellat eos ad lapſum vt de malo ad peius c⸗

dant. Et hec ideo fiant eis
Afñ gratis abſconderũt mihi interitũ

tur retroꝛſum et confundantur

ſa ꝑ ignoꝛantiã et cecitatẽ coꝛdis vt non

egenü et pau

laquei ſui:ſupuacue expꝛobꝛauerũt ani/

mammeeömöm.
Om gratis). i.ſine cauſa ⁊ culpa mea qꝛ ni
hil mali feci nec eis nocui (abſconderũt mihi
interitũ laquei ſui).i.occultos laqᷓos ad inte⸗
ritu m meũ ꝑauerunt.et eſt hypaloge( interi⸗
tum laquei ſui).i.laqueũ interit et hoc (ſui)
qꝛ ille laqueus nõ tam meus q; eoꝝ erat inte
ritus(et ſuꝑuacue).i.inutiliter et nullo meo

E

merito( expꝛobꝛauerũt).i.accuſauerũt( aiam

meã ſſcʒ falſa mihi imponẽtes et nihil ꝓban⸗
tes. Et ideo in penam

EVleniat illi laqueus quẽ ignoꝛat. et c.ao⸗

ptio quã abſcondit appꝛeendat eum: et

in laqueum cadat in ibſo.

¶ Ueniat illi) pio repꝛoboꝛũ (laqueus quẽ
ignoꝛat).i.ipᷣe ſuus laqus teneat illos vt in⸗

de decipiantur ignoꝛantes:vñ decipe conati

ſunt.vñ ſequit᷑ et captio quã abſcondit) ad
appꝛehendendũ alterũ (axꝑpꝛebendat eũ) vtin
eo quo alterũ caꝑe voluit ipᷣe capiatur(et in

laqueũ cadat)nõ aliũ:ſʒ (in ipᷣm) quẽ mihi te⸗
tendit ad capiendũ. Ois eni qui nocere alte⸗
ri appetit pꝛius ſibi qᷓ; alteri nocet. et fieript
vt malicia ſua nõ noceat alteri: fieri aũt non

p̃t vt nõ noceat ſibi. Ita ergo erit impijs

Anima auũt mea exultabit in dño: et dele

ctabitur ſuꝑ ſalutari ſuo.

„

a quo audiuit ſalus tua ego ſum nõ querẽs

ſua quã fecit ei dñs nõ delectabit᷑ in volupta
tibo boniiq; terrenis et trãſitoꝛijs. Et inſuꝑ.

milis tibi

impellẽdo.vel tales coartat qũ eos ſub ptäte Omnia oſſa mea dicent: vomine quis ſi

¶ Dia oſſa mea ſcʒz oẽs iuſti firmi coꝛde: foꝛ
tes nullis ꝑſecutõib et tentatõnibo cedentes

ad ↄſentiendũ malo qui oſſa dicunt᷑ in coꝛ⸗
poꝛe dñi ſeu eccleſie. Vel(oĩa oſſa mea).i.oẽs

vſres aĩe mee)et ois foꝛtitudo mẽtis mee(di
centte magnũ laudando et tremẽdo( dñe qͥs
ſilis tibi) eſt: ſcʒ in ptãte et miſcõia.q.d. nul⸗
lus.qꝛ ipᷣe ſolus oipotens et ineſtimabilis li

berat hoĩem in eo ſperantẽ de omni tribula⸗
one.vnde ſubdit qꝛ tu ees

Eripiens inopem de manu foꝛtioꝝʒ euius
em a diripientib eum.

Eripiens inopem ſine viribo ⁊ ope buma

na(de manu)et ptãte (foꝛtioꝝ eiꝰ).i.eo:et gre⸗

cus gtũs ꝓ ablatiuo.i.de manu diaboli et ſa

tellitum eius violenter eum detinentiũ. foꝛ⸗
tioꝛ enĩ erat diabolus ad tenendũ eum quia
ipᷣe eum vicit cui ↄſenſi (egenũ)auxilio ⁊ ad

iutoꝛio egentẽ (et pauꝑem)ſpũ nihil de ſe pꝛe

ſumentẽ a diripientib eum).i.crudeliter la⸗
cerantibo ſcʒ a diabolo et membꝛis eius. Si

de tuis viribo pᷣſumis cades.ille ergo vnus

querendus eſt qui et redemit et liberat. Sʒ

Gurgentes teſtes iniqui: que ignoꝛa⸗

bant interrogabant me.

Surgentes ſubito

terrogabãt me falſa et que nõ cogitaui mibi
imponẽdo ⁊ in malis que nõ feci accuſando

ſcd nõ conuincebant. q.d.de iniquitatibus

.

tes ſubito et immoderatecteſtes
iniqui)qꝛ cõtra equitatẽ teſtabantur ea ma⸗
la(que ignoꝛabãt)ſcʒ actu et cõmittendolin⸗

—,—
= =

hul interrogabant et conuincere volebant ſed nõ ſtatus) in anima de moꝛte filij (ſicut humi⸗

hit poterant:qꝛ ignoꝛabam oꝑe:et aliena erantꝗ liabar ſic ↄplacebã) mihi in eis et de eoꝝ pꝛo
nn mea ↄſcia et ꝑ ↄſequens etiã a ſcientia. Et cũ ſperitate gaudebã.Ecce gratia p odio:bnfi⸗
Ein feciſſem eis bona ipſi ciiium pꝛo leſione. et cum nollet acquieſcere et
lis Metribuebant mihi mala pꝛo bonis:ſte /· cõuerti quaſi pater ſic affligebar ⁊ de eoꝝ ma
lu rilitatem anime mee.. üitcia et aduerſuate dolebam. Exemplo ergo
Nb ¶ Retribuebant mihi mala ꝓ bonis) tanqᷓ iſto admonemur vt nõ ſolum quos tolera⸗
in gratiſſimi q eſt iniquoꝝ deteſtabilis con mus amemus ſed et pꝛaua eoꝛum opera con
ſuetudo. reddere vero bona ꝓ malis eſt chꝛi triſtati defleaammuuugs.—
e⸗ ſtiana pfectio.ᷣ retribuebãt inq;ᷓ (ſterilitatẽ aie Et aduerſum me letati ſunt ⁊ ↄuenerũůt
mee)ſcʒ cõtumelias: vulnera et moꝛtè in uuui ↄgregata ſi unt ſug me flagella ignoꝛaui
e⸗ bus omnibo vtiq; ſterilitas erat cum ego at⸗ St)ecõtra illi (aduerſuʒ me) qꝛ aduerſan⸗
fes tuliſſem fecunditatẽ ſcʒ bonoꝛes:medicinam do mibilletati ſunt) in deiectõe et aduerſitate
ali et vitam. Vel retribuebant(ſ ſterilitatẽ anime mea. cum ego pie ↄtriſtoꝛ ipᷣi impie letantur.
in mee)defectũ oiĩm bonoꝝ mihbi imponẽtes et (et ↄuenerũt)in vnũ conſiliũ et eandẽvolun
c. obijcietes quaſi eſſem ſterilis ſine fructu ope tatem cõtra me(cõgregata).i.multiplicata et
ue rum bonoꝛum. Illi iiats coadunata(ſunt ſuꝑ me flagella).i.parabãt
Ego autem cum mihi moleſti eſſent:in toꝛmẽta (et ignoꝛaba)ſm eoꝝ opinionẽ. Vel
n duebar cilitio. l(ignoꝛabã) cauſam vnde meruiſſem et cur fa
n Ego aũt cum mihi moleſti eſſent) bis et cerent. neſciebã eni in me culpam quare ſuſti
1e actis. i. cum ſeuirẽt in me (induebar cilitio) nere debuiſſem. ecce retributio mali ꝓ bono.
id eſt abſcondebar et latebam ᷣm diuinitatẽ Diſſipari ſunt nec opuncti: tentaucrüt.
ſub carne moꝛtali que dicit᷑ cilitiũ ꝓpter ſini me ſubſannauerũt me ſubſannatõe:fren
6 litudinem carnis pcci et qꝛ ptãtem non exrr duerunt ſupꝑ me dentibs ſuis.
⸗ cui et me nõ demõſtraui ideo incognitus eis iſſipati ſunt)et tabeſcentia reſoluti viſis
16 fui.vł nõ me vindicabã.nõ defendebã:ſʒ de⸗ miraculis ac ſᷣm interioꝛẽ hoĩem ſunt deſtru
Ki di locũ ire.et ꝑ hoc aparebã hoĩb⸗ tanq; eſ⸗ cti et a charitatis vinculo diuiſi. (nec ↄpun⸗
i⸗ ſeim peccatoꝛ et reus. Cilitium enĩ fit de pilis cti)ſunt de ſua iniquitate ad penitentiã ( ten⸗
l⸗ capꝛaꝝ q̃ in lege offerebant᷑ p pcc̃is.et etiã tauerunt me)multotiẽs ⁊ multis modis(ſub
Humiliabã in ieiunio aiam mea:et oꝛa ſannauerũt me ſubſannatõe) verbis et factis
tio mea in ſinu meo conuertetur. multipliciter me deridendo. Replicatio ver⸗
Humiliabãi.affligebaʒ in ieiunio aiam bi inſinuat ꝙ illa ſubſannatio ex ſtudio et cũ
is meã)et vitam. Jeiunabat chꝛiſtus qꝛ in cru-⸗ deliberatõne vel copioſe facta fuit.i frendue⸗
= cifigentibo bona oꝑa nõ inueniebat.apli etiiã runt)beſtiali ferocitate ↄcutiẽtes dentesſu⸗
i fu gerant ſed vnũ ſolum latronẽ in cruce co⸗ per me dentibo).i.coꝛroſionibo(ſuis)quaſi fe
. medit et ſibi incoꝛꝑauit.et etiã oꝛabã ꝓ illis. re ſeuiendo. Ideo cõtra talia conuertit ſe ad
4 (et oꝛatio mea in ſinu meo)et ſecreto coꝛdis dũñm depꝛecando..dd.
⸗ g quo exierat (cõuertetur et redibit.i. et ſi eis Dune qñ reſpicies:reſtitue giam meaz 2
di non ꝓfuit mihitñ ꝓderit. ego enĩ nõ fruſtra malignitate eoꝝ: a leonib vnica meã.
. boꝛ mea mercede. Qui enĩ ꝓ alio oꝛat pꝛoſe Dñne qñ reſpicies hoc ſcʒ maloꝝ iniquita
. ipo laboꝛat. Nullũ mai⸗ aut meliꝰ negociũ tem et meã innocentiã (reſtitue aĩiam meã) vt
1 eſt in tribulatõne q; recedere ab eo ſtrepitu q a moꝛte reſurgã vel vitã meã in pacem pꝛiſti
5 foꝛis eſt: et in interioꝛa ſecreta mentis ire ibi namęa malignitate eoꝝ) ne mihi fiat ᷣm ma
qᷓ oꝛare dũm ne in tentatõne vincamur: etů vt lam eoꝝ voluntatem.i.pone me in ſecuritate
4 illi qui nos ꝑſequũtur ad ſanitatẽ iuſticie cõ ab eoꝝ ꝑſecutõne.i(a leonibo).i.ꝗ ꝑſecutoꝛib⸗
3 uertantur. Quantũ aũt eos diligebat ꝓ qui⸗ ad modũ leonum foꝛtib et crudeliba( vnicã
4 bus oꝛabat oſtendit cum ſi nbamgi meã).i.aĩam meam vnice a peccato immunẽ
Quaſi ꝓximũ et q̃ſi fratẽ noſtrũ ſic ↄpla vel vitam meã quã tanq; vnicus ⁊ ab impjs
. cebã: qſt luges et otriſtatꝰ ſic hũiliabar. ſeꝑatus duco. Et ſi hoc feceris
, ¶NQuaſi pximũ et quaſi rratrẽ nrm) ꝑ affe⸗ Conſfitelvꝛ tibi in eccleſia magna:in /
, ctum pietatis habendo ⁊ diligendo ꝑſequen oulo graui laudalb te. M
h tes. Hic ponit᷑ acẽs ꝓ abltõ.i.quaſi in vel de Dongtcho⸗ tibi in eccleſia magna)toto oꝛ
pꝓximo et de fratrellugens)in coꝛꝑeſet cõtri⸗ be diffuſa in pplło graui)imaturo ⁊ modeſto

7

moꝛibo et vita quem ventus tentatõisa te nõ
diuellit (laudabo te)nõ in his qui leues ſunt
ad peccanduʒz. In omni anide multitudine
granoꝝ et paleaꝝ eſt ↄfeſſi
cõfeſſio laudis:in malis ↄfeſſio peccatoꝝ.vel

cõfeſſio exterioꝛ ſcʒ oꝛis cõiter eſt tam in boꝰ

nis qᷓ; in malis.ↄtfeſſio interioꝛ ſcʒ coꝛdis eſt

tm̃ in bonis. ſʒ laus tm̃ in bonis in quibus
deus laudatur nõ in malis in quibo ſꝑ blal⸗

hematur. Et quia laudabo te

Nõ ſupgaudeant mihi qui aduerſantur

o. qꝛ in bonis eſt

tiam et illoꝝ nequiciã et ideo) ne ſileas) a fla⸗

gello coꝛrectõis ſʒ damnatõis.ne taceas diſſi

mulando cet abſq; debita punitõe tranſeũdo.
differas quẽq; iudicare ꝓ merito.(dñe ne di

onẽ et auxiliũ mihi ſubtrabẽdo.ſʒ potius

us:et dñs meus in cauſam meaam.

adiuuando me.qui dum diſſimulas videris

mihi inique:qui oderut me gratis et an doꝛmire et iacere. (et intẽde iudicio).i.diſcer

nuunt oculis.

¶ Non ſuꝑgaudeant mibicnec letentur ſi uꝑ

me:me ſuꝑato.(qui aduerſant᷑ mihi) me cru

deliter ꝑſequẽdo.(inique)ſcʒ nõ ex amoꝛeſ,ʒ

ex odio.nõ ſtudio coꝛrigendi:ſʒ volũtate no

cendi.(qui)etiã (oderũt me gratis)⸗.i.ſine cul

pa mea et merito:cũ ego eis nihil nocuerim:
ſed ex ſola malitia ſua et inuidia.(et)tñ can⸗
nuunt) mihicoculis)⁊ motu capitis ſicut hy
pocrite et ſimulati nutibo ſimulantes me di⸗
ligere:et ſimulato vulctu ꝓnunciantes qð nõ
habent in coꝛde. Vel (annuũt oculis).i.taci
tis nutibus ſe admonent ad decipiendũ.de
quibo mox ſubditur

——

AQm̃ mihi quidẽ pacifice loquebantur:

—‚ —

et in

gitabant. ,„„ 2ðW
mmihi quidẽ pacifice loq̃bant᷑) pᷣten⸗

dentes mibi amicitiã et ipi loqũtes ſic pacifſi

ce(dolos cogitabãt) ↄtra me deciꝑe volendo

Et h(in iracũdia terreyamittẽde et ꝓ terra qꝛ

irati ct iracundo aio loquebant᷑:plus neter⸗
rena et tꝑalia ꝑderent qᷓ ne ſpũalia et eterna
amitterẽt. Multos iſti relinquũt heredes qꝛ

multi eoꝝ reꝑiuntur imitatoꝛes.vel(in ira⸗

cundia terre).i.exicialiter ad modũ terrenoꝝ
qui aliud habet in oꝛe et aliud in coꝛde.

geenge viderunt oculi noſtti.

t) ipi qui pꝛius erat annueces et dolos
cogitantes poſt aꝑte (dilatauerũt os ſuũ ſuꝑ
me)libera et apta voce moꝛtẽ inclamãtes vel
in deriſionẽ cachinantes et ſuꝑbe ſuꝑ me lo⸗
quentes et palã blaſpohemãtesdixerũt) mihi
inſultãdo et me deridendo.(euge euge).i.bñ
bene actũ eſt nobis:gaudẽtes de mea afflicti

one.(viderũt oculi nr̃i de te malũ qdð voleba

mus qd deſiderabamus. Ita illi ſed tu

—

dasa me.

—

Tidiſti)o(dñe)et cognouiſti meã innoceẽ⸗

Et dilatauerut ſup me os ſuum dixerüt

ne me et illo s.vel cõſidera quale ſit iudiciuʒ

de me factũ in quo iudicatus ſum et tribula-⸗

tus (deus meus)qui me creaſti. Sʒ qꝛ et iſti
multa mala patiunt᷑ ne putaretur iudiciũ at⸗
tendi debere ſᷣm penam additcet dñs meus)
qui me redemiſti intende (in cauſam meã) ꝓ
qua afflicius ſum et paſſus.pena eni ſiis eſt
bonis et malis. Itaq; martyrẽ nõ facit pena

tm̃: ſed cauſa. neutrum tñ ꝑ ſe martyrẽ facit.

Et ideo ſubdit

us:et nõ ſupgaudeant mioi.

Jugica me)quẽ illi indicãt iniuſte ſᷣm iu⸗
ſticiam tuã) dando iudicij ſententiã non m
11 tur: penã ſed ſ̃m cauſam. Uel (ſᷣm iuſticiã tuam
iracundia terre loquentes dolos co id eſt ſcõᷣm ꝙ ꝓ iuſticia patiẽtes remuneras.
(vñe deus meus) qui iuſtus es ⁊ ideo fac qBG

iuſtũ eſt ꝓtegendo innocentes et puniendo

malignantes. (ct nõ ſuꝑgaudeãt mibiy inſul

tando ꝑſecutoꝛes mei habentes ſuũ intentũ

gaudeant impleſſe mala ſus

malignum me ſuꝑato:ſed magis defleant ;

Nõ dicant in coꝛdibo ſuis euge euge aſe

noſtre:nec dicãt deuoꝛabimus eum.

in oꝛe.(eu ge euge aĩe nr̃e).i.bñ eſt nobis ⁊ ſa⸗

tiſfactũ eſt volũtati nr̃e qꝛ fecimus qð volui

mus.q.d.oſtende eis qꝛ nihil fecerũt vt non

talibo etiã vt ↄuertant᷑ poſtulat cũ ſubdit᷑

Erubeſcaͤt et reuereantnr ſimul: qui gra

tulantur malis meis. 9.
¶Erubeſcãt) de pccis actus ſuos ꝓpꝛia eſli⸗
matõne damnãtes.ſʒ qꝛ pᷣt erubeſcere qui nõ

Vigiſti dñe ne ſileas: domine ne diſce⸗ habet reuerentiã ideo addit.(et reuereant᷑ ſu

oẽs).i.timeant penas et ex timoꝛe cogant᷑ ad
reuerentiã.quia reuerentia eſt timoꝛ dñi cum

qui nõ ſiles a pꝛecepto ne ſileas a iudicio ne
ſcedas a me).i.ab adiutoꝛio meo tuã defenſni
Exurge intende iudicio meo deuusme

Exurge)in adiutoꝛiũ.i.in auxilinz mibi:

— — — — — „ — —

Audica me im iuſticiã tuã dñe deus me

¶ Hõ dicant in coꝛdibo ſuis)exultantes ⁊ ſi

gaudeãt. (nec dicãt) iactantes (deuoꝛabimus
cum)).i.deſtruximus et oĩno deleuimus cru⸗
deli moꝛte me ꝑdendo. AUeldeuoꝛabimꝰ eua)
mihi qd ſunt pſuadendo ⁊ me ſeductõib vt
vnũ coꝛpus efficeremur ſibi incoꝛpando.de

— —

ff— — —

.

nedi

iſ
volul
hon

amoꝛe. q. d. omnes peniteant et denm hono⸗

rent (qui gratulant᷑.i.gaudent et gratulãdo
ↄſentiũtmalis meis).i.qui letant᷑ de afſlicti⸗
one ettribulatõe mea. Hoc eſt nõ ſolũ qui fa
ciunt ſʒ etiã qui ↄſentiũt facientib.

Vnduantur cõfuſione et reuerentia:qui

maligna loquuntur ſuꝑme.

¶Indu anturyplenecofuſione i. pudoꝛe( et

reuerentia: cimoꝛe.q.d.talibo circũdent᷑ vn⸗
diq; ſicut veſtimentũ circũdat hoĩem ex om̃i
ꝑte vt ꝑ pnĩam pᷣterita mala tegant᷑ qui ma⸗

ligna loquũtur ſuꝑ me)dicẽtes de me falſa ex

animi malitia.q.d.et illi ſir peniteant et deo
reuerentiã exhibeãt qui ſi nõ facto vel verbo

peccauerũt ſuꝑ me: pudoꝛẽ habeãt ↄtra au⸗

daciam quã habuerũt furentes.reuerentiam
cõtra impudentiam falſitatis vt his illa cu⸗
rent. Quo contra

¶ Plſalmus e malitia ac puerſitate et

Qccuſatone iniquoꝝ necnõ de benignita⸗

teet laude dei ac gloꝛia et mijs iuſiox.

Erit minſtus vt

delinquat in ſemetipſo: non eſtti⸗

moꝛ dei ante oculos eis.
Aucctoꝛ pſalmiꝓpheta dauid. Titulus ta
lis eſt. In finem ſeruo dñi ps Dauid. Hoc
eſt ps ille tendens in finẽ ſcʒ vt ſi upꝑbiã con⸗
temnet et humilitatẽ cõmendet:attribuit᷑ da⸗
uid.i.fideli qui hic loquitur ſeruo dñi.i.hu⸗

militer obedienti et de deo recte ſentienti: qꝛ

oĩa bona deo:mala ſibi tribuit. Vel pſalmuſ
ille tendens in finẽ attribuitur dauid.i.chꝛi⸗
ſto ſeruo dñi.i.deo pr̃i obedienti. Materia:

malitia et accuſatio impioꝝ: benignitas dei

Exultent et letentur qui volüt iuſticiaz et gloꝛia iuſtoꝝ. Supꝛa enĩ oꝛauit ꝓ malis

meam: et dicãt ſemp magniſicetur oni-8

Iui volunt pacem ſerui euus.
¶Exrultent et letent᷑.i. exterius et interius
gaudio repleant᷑.qꝛ exultatio ad coꝛpus ſił

et ad aĩam ꝑtinet.leticia tm̃ ad aĩm ( qui vo⸗

lunt)et diligunt declinando a malo et facien
do bonũciuſticiã meam) a te mihi datã quia
amoꝛ iuſticie generat gaudiũ ſpiritale (et) ne
inde in ſe gloꝛient᷑ dicant ſemꝑ magnificet᷑)
et laudetur (dñs)a quo eſt iuſticia nra:qͥ ope⸗
ratur in nobis et velle et oꝑari ꝓ bona volũ
tate(qui volunt)et diligũt pacem ſerui eius)
ad deũ et ꝓximũ.neq; enĩ ſufficit ſeruis dei
velle iuſticiã niſi ſtudeant et velle pacem.

Et lingua mea meditabitur iuſtitiã tuã:
tota die laudem tuam.

¶ Etlingua mea meditabit᷑ iuſticiã tuã id ẽ

meditatã iuſticiã expꝛimet qꝛ ſancti viri die
ac nocte meditant᷑ in lege dñi et que meditã⸗
tur loquunt᷑ ideo lingua eoꝝ dei iuſticiã me
ditari dicitur:qꝛ coꝛde et oꝛe eam ↄfitentur.

Hinc ſcriptũ eſt:os ſapientiũ in coꝛde ißoꝝ.

(tota die).i.aſſidue ſcʒ meditabitur (laudẽ tu
am).i.meditatã laudem expꝛimet. Vel pᷣt in⸗
telligi de lingua coꝛdis.O ꝑa etiã bona.vita

bona.linguã ſuam habent apud deum. Zo

ta die deũ laudat qui bene oĩa agit. qui tota
die bene viuit. nec deſinit laudare qui nõ de⸗

ſinit bñ agere.qui nõ deſinit iuſtus eſſe.
Pꝛotectoꝛ ſalusq; animeno ¶ O?'o
re oꝑi nos galea ſpei ſcuto inexpugnabilis

munimenti vt a te in cauſis nr̃e neceſſitatis

e pfundi † 8

adinti mereamur cum te diligetib leticia et

cõuertendis:hic vero agit de malis obſtina⸗
tis deſcribens impiũ cum ſua accuſatone et
iuſtum nõ cum ſua ſed dei laude. Intentio:
nos a malo retrahere ⁊ admonere vt vicia no

ſtra a nobis eſſe: bona aũta deo cognoſcamꝰ
Dei benignitatẽ amare: et gloꝛiã bea toꝝ ar⸗

denter appetere. Dententia in generali: pꝛo⸗
pheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſiibet pfe⸗
cti loquitur de malitia et ꝑuerſitate iniquo⸗
rum. de miſcðia ⁊ benignitate dei ac gloꝛia et
pꝛemijs iuſtoꝝ:oſtendens deũ neminem ni⸗

ſi iuſte damnare. neminẽ niſi ꝑ miſe ericoꝛdiã

a moꝛte aĩe liberare Sententia in ſy peciali:de

obſtinatis ergo pꝛimo agit.dicens ( Dixit in

iuſtus in ſemetipᷣo hei. in ſe ipo et apud ſe ep⸗
poſuit:deliberauit et ſtatuit:nibil eum impu

lit (vt).i. ꝙ delinquat) libere et peccet. qꝛ (nõ

eſt timoꝛ dei ante oculos eius)ſcʒ interioꝛes:
qui ſi eſſet peccare non deliberaſſet. Timoꝛ
enĩ dei frenum eſt peccati. Abi aũt non eſt ti
moꝛ ibi eſt diſſolutio animi. Agit & hic con⸗

tra peccantes ex deliberatõne et ꝓpꝛia volun

tate ac nequicia ſpũali et interioꝛi: et nõ exinn
firmitate aut impulſu aliquo exterioꝛi vel in
terioꝛi ſicut ad titillationẽ carnis vel ad ex⸗

ceſſum in cibo et potu qũq; quis mouet᷑ Et

vere non timet deum

Mnoniam doloſe egit in cõſpectu eius:
vt inueniatur iniquitas eius ad odium.

Quoniam doloſe egit in conſpectu) id eſt

oculis et pᷣſentia (eius) ſcilicet dei: dum vult

ei abſcondere peccatũ ſuum ⁊ dum eſtimans
eum nõ curare vel latere et non ſcire ſecurus

ggit iniquitatem (vt) ita qꝛ doloſe egitcinue⸗

g9 2

niatur iniquitas eius ad odium)id eſtodio⸗
ſa apud deuz et oẽs bonos. Veldoloſe egit)
ne intelligeret(vt inueniatur).i.cognoſcatur
ab ipociniquitas eius ad odium)ei ſi intelli
geret.q.d.noluit ſtudere legi dei vt 4 eam in
uenirct iniquitatẽ ſuã et odiret: uaſi ꝑ igno⸗
rantiam excuſari poſſet. Oulti quippe ſi ſcri
pturis maxime vbi de peccatis agitur inten⸗

derent multa peccata inuenirent qᷓ modo eis ¶ Juſticia tna) ſcz facit boſes(ſicut montes

etiã ↄſcientias ſcrutantibo nõ aparẽt. Dein⸗

ritatis tue venit(vſq; ad nubes) id eſt pꝛedi⸗
catoꝛes qui nubes dei ſunt qꝛ tonant minis:
choꝛuſcant miraculis: pluunt veritatis do=

ctrinis.et ꝑ has nubes venit ad alios boĩes.
Qui autem ſunt nubes ſunt etiã montes vn

uſticia tua ſicut mõtes dei:iudicia tia

Aai te

dei) nõ ſeculi.O mnes eni iuſtinicati et iuſti⸗

de oſtendit iniquitatem ꝑ partes et pꝛino in ciam dei imitantes quaſi montes efficiũtur.
locutione. dicens ꝗ᷑ꝗ ꝗun a virtutib 2 bonis oꝑibus exaltantur et
Llerba oꝛis eius iniquitas et dolus: no? cõſirmantur quos ſol iuſticie pꝛius illuſtrat
luit intelligere vt bene agerert. ett inde lux cius ad alios deſcendit. Et neali
Uierba oꝛis eius) ſuntciniqͥtas et dolos) quis quereret quare potius hos elegit ⁊ bos

id eſt iniqua et doloſa ad nocendũ ⁊ fallendũ
ſcʒ vel aperte mala vel ſi bona cum dolo.(no

luit intelligere vt bñ ageret licet poſſet ſi bo⸗

na voluntas accederet. et hec eſt ſumma iniqͥ
tasvnde ꝑnicioſius ↄtra ſe ipᷣm agens nõ eſt
excu ſabilis et veniã non habet:quia qð pᷣt in
telligere nõ vult. Impꝛudentie eni et igno⸗
rantie aliqñ datur venia:ſed voluntati male
ſemꝑ pena. Cogitatio quoq; eius cum poſſzʒ
eſſe de bonis eſt de iniquis. vñ ſubiun git
AIniquitatẽ meditatus eſt in cubili ſuo:

aliitit omni vie nonlone:maliciam autẽ

non odiutt.

Iniquitatẽ meditatus eſt in cubili ſuo).i.
in coꝛde frequẽter et cum deliberatoõne:mala

cogitando vbi cõpungi debuit.et in quo ſi

munduũ eſſet velut in cubili quieſceret.ſi ergo

extra eſt tumultus ſaltem in cubili et cõſcien

tia ſit quies.quod ſi ibi nõ eſt necvſẽ; eſt.ope
ra etiã eius ſunt mala.vnde ſequitur (aſtitit)

quaſi cum ſtudio ⁊ moꝛaomni vie nõ bone)

id eſt ad om̃e malũ pꝛonus fuit et ꝑſeueran⸗
ter peccando in malo ſe firmauitmalitiã aũt

nõ odiuit) ſed dilexit:in malis gaudendo et

—

delectando.Ecce ſumma mali ex amoꝛe ini⸗
quitatis delinquere.Qui enĩ non pᷣt penitus
carere malitia debet ſaltem odiſſe quod de⸗
us odit:vt mente legi dei ſeruiat. Deinde cõ
uertit ſermonẽ ad dñm. dicens.0.
Pjñe in celo miſerxicoꝛdia tua:et vecitas

diam tuam deus.

tua vſq; ad nubes.

¶ Dye in celo) eſt miſcðia tua⸗ ac ſi diceret:
mala ſunt ex hoiĩe ſed bona ſunt ex deo:vnde
in ſupꝛadictis iniquis ſunt mala.ſʒ (in celo)
id eſt in bonis et ſanctis qui a terrenis ad ce⸗
leſtia ſubleuãtur eſt miſcdᷣia tua).i.bona que
ſunt ex tua miſcò ia.ſed quõ hec annuncia⸗

ta ſit oſtẽdit.d.iet veritas tua).i.cognitio ve⸗

repꝛobauit additiudicia tua) ꝙ boꝝ miſere
ris et hos excecas ſunt (abyſſus multa).i.ꝓ⸗
funda inſcrutabilia et hoĩbo abſcondita. Et
ſi miſcdᷣia faciat hoĩcs celos:ac veritas nu⸗
hes:et iuſticia montes.tamen

Homines et iumenta ſaluabis domine:
oduz multiplicaſti miſericoꝛ

wr

2
——

quemadm

¶ HBoies ſcʒ röne vtentes ſpũales et ſapien

tes hoc eſt pficientes et nõ ſolum hos ſedlet

iumenta) ſcʒ bꝛutos carnales et ſimplices
eſt incipientes(ſaluabis dñe) quia nõ eſt ac⸗
ceptio ꝑſonarum apud te.(quẽadmodũ mul
tiplicaſti miſericoꝛdiã tuaʒ deus) Ab initio
eni pꝛoflua fuit miſcdia tua ſed hoc tꝑe gra⸗
tie tantum eam multiplicaſti ꝙ nõ ſolum ꝑ⸗
fectas ſed et imgfectas ſaluaſti. AUnde imper
fectum meũ.i.imꝑfectionẽ meoꝝ dixit chꝛi⸗
ſtus viderunt oculi tui o pater et in libꝛo tuo
om̃es ſcribentur ꝑfecti et imꝑfecti. Item be⸗
nedixit om̃ibo puſullis cũ maioꝛibo. vbi enĩ
abundauit peccatũ ſuꝑabundauit et gratia.

Igeo ſequitur . ,
lij autem hoĩm: in tegimine alaxʒtuzʒ

Filij autem hoĩm).i.generaliter boĩes et

tota eccleſia vſq; ad fineʒ ſeculi in tegimine
alarum tuaꝝ).i.in ꝓtectione duoꝝ pᷣceptoꝝ
charitatis dei videlicet et ꝓximi⸗ ſperabunt)
ꝓtegi et pꝛotecti bona eterna adipiſci. Sub
iſtis alis quiſquis nõ ꝓtegitur vicioꝝ eſtib⸗
exuretur. Iſte etiã ale ſunt generaliter om̃es
virtutes quibꝰ filij hoĩm contra inſidias de

monum eriguntur fonent᷑ et defenduntur.
Vel (in tegimine alaruʒ tuaꝝ ſperabũt).i.in

tectõne noui et veteris teſtamenti ſperabũt

utura bona. Vel ſperabũt in ꝓtectõe gẽe in

pñti et gloꝛic in futuro

—

—

Inebꝛiabuintur ab vbertate domus tue

et toꝛrente voluptatis tue potabis eos.

nebrieumr ab vbertate).i.a pingue-
ine ſpũs ſancti ⁊ gr̃a dei (domus tueypntis

ſcʒ ſancte eccleſie. Hac vbertate inebꝛieabun
tur qui ita ſpũ ſancto ⁊ amoꝛe dei repleti ſunt
vt ꝓpter deũ oĩm alioꝝ immemoꝛes fiant (et
toꝛrente voluptatis tue potabis eos) Ipſa
vbertas etiã toꝛrens voluptatis dicitur qꝛ cũ
impetu venit et cũ delectatõe potatur ⁊ aiam
ſpiritalibo inebꝛiat fluentis. Uel Inebꝛia⸗
buntur ab vbertate domus tue)future vbi to
tus ſatiatur appetitus et perit quodãmodo
mens hũna et fit diu ina.(et toꝛrente volupta
tis tue).i.abundantia delectatõis tue et deliti

arum potabis et viſione btiſica. Et poteris.
Qm̃ apud te eſt fons vite:et in lumine

tuo videbimus lumen.
m apud te eſt)et tu ipſe es (fons viteq ꝛ
vita ꝑ eſſentiã et initiũĩ oim bonoꝝ ꝑ que vi
tam largiaris eternam. (et in lumine tuoꝛſcO

chꝛiſto illuminati ab eo qui eſt lumen de lu⸗
mine et illuminat oẽm hoĩiem venientem in

hpunc mundũ.(videbimus lumen) totius tri
nitatis et noticiã eius habebimus nũc ꝑ fi

dem et in futuro ꝑſpciem. Et qꝛ ad hec non
poſſumus ꝑtingere niſi ꝑ diuinã gram ideo

ſubditur depᷣcando.q.d.Et vt hoc fiat faco

dñe quod ſequitur.
Pꝛetẽde dñe miſc viaʒ tuã ſcientibo te:

et iuſticiã tuã his qui recto ſunt coꝛde.

ꝛetende).i.demonſtra et pꝛerogacmiſeri⸗
coꝛdiam tuã).i.effectuʒ miſcðie tue ſcʒ pꝛius
donando remiſſionẽ peccatoꝝ(ſciẽtib)et co⸗
gnoſcentibo(te)ꝑ fidem.i.recte credentibs in

te ſcʒ ꝙ bo na ſunt a te mala a ſe.et deinde cũ

iam coꝛ rectũ habere ceperint vt ea que deus
vult)et)ipſi velint (iuſticiã tuam)ſcʒ vite re⸗
ctitudinem vt de peccatoꝛibo iuſti efficiant᷑:

ct bona oꝑentur (his qui recto ſunt coꝛde)qͥ
dirigunt ſe ad voluntatẽ dei et nõ eam cur⸗

uant ad ſe vt in omnibo ſcʒ ꝓſperis et aduer⸗
ſis laudent deum ſed iam caueant ne ſuꝑbi⸗
ant.vnde oꝛandũ eſt et dicendum.Et cum h̊

bona mihbi dedeeiiis
Non vniat mihi pes ſuperbie:et manus
peccatoꝛis non moueat me.

₰„ 7

¶ Hõ veniat mihi pes ſuꝑbie).i.affectus ſu

perbus qui eſt pes quo a deo receditur. et qͥ
recie factis vt pereant inſidiatur.( et manus
pcc̃oꝛis).i.ſuggeſtio et impulſus diabolivel
oꝑatio hoĩs male ſuadentis nõ moueat me)
de bono in malũ faciendo me recedere a te et

pñti et in futuro.

abono ꝓpoſito. Factus enĩ ſuꝑbus cito coꝛ⸗

rumpitur et male ſuaſus vel impulſus cito
in peccatũ labit᷑. Serua igitur quod intus

eſt ſcʒ affectũ tuum et non timebis foꝛis vt te
moueat manus peccatoꝛis qꝛ ſi ſuꝑbus es
cito moueberis. Hoc aũt dicitur contra ſu⸗
perbiam. quia. .
J bi ceciderüt oẽs qui oꝑantur iniquita

—

¶ Ibi) cʒ in pede ſuꝑbiecceciderunt) quaſi
de alto in peccatũ (qui oꝑantur)adhuc(ini⸗
quitatem) ſcʒ diabolus et hõ qui modo iniqͥ
ſunt pꝛius in ſu ꝑbia ceciderũtſexpulſi ſunt)
alter de paradiſo celeſti alter, de terreſtri (nec
potuerũt ſtare) in ſuo loco vel ſe erigere ꝑ ſe

expulſi ſunt nec potuerũt ſtre.

ad bene oꝑandum. Vel expulſi ab interioꝛiꝛ

ſuo paradiſo ſtare nõ potuerunt in exterioꝛi.
adam ſcʒ in texreſtri:diabolus vero in celeſti
Dumogꝑe ergo cauendũ eſt ne affectus no⸗
ſter moueatur a ſummo bono ne labatur per

ſuꝑbiam. Inquantũ quiſq; minus amat de⸗
um intantũ labit᷑ pes eius ad peccandũ. Et
inquantũ plus deũ amat intantũ robuſtius

„ . 3

ſtat et minus peccare eum delectat.

. 8 celeſti miſeri⸗ ¶ O zo

ſempiterni vt vbertate domus tue repleti oẽʒ
inic
perbie renuat

Oliemulari ima/

—

lignantibo: neq; zelaueris faciẽtes
iniquitatem. m

Aa cor pſalmi pꝛopheta dauid Titulus
dic eſt. Põ. dauid. qꝛ attribuit᷑ dauid ꝓphete

vel cuilibet iuſto qui hic loquitt monẽs ope⸗

rarios dñice vinee vt ſtudeãt pondus diei et

eſtus ſine murmuratõe poꝛtare ſi volunt de⸗

narium diurnũ hoꝛa nouiſſima reciꝑe. Wa⸗
teria:ſtatus et cõditio maloꝝ et bonoꝝ in pᷣ⸗
ſenti et in futuro. Intentio: hoꝛtari ⁊ monere
ne quis ꝓpter impioꝝ nequiciã vel iniuriam
moueatur:ſed ↄtempta mundana ꝓſperita⸗
te et maloꝝ ſocietate:adhereat deo ⁊ ſanctos
imitetur. Snia in generali:ꝓpheta vel quili⸗
bet iuſtus qui hic loquit᷑ videns impios ꝓ⸗
ſperari:et iuſtos ab impijs ↄculcari et ꝙ qui
dam ſimplices iuſti inuident potentie eoꝛum
et vellent vlciſci iniurias illatas ab illis vel

coꝛdia oĩpotens deus fons et oꝛigo luminis

—

tuitate et dolũ cum ꝓcacitate ferocis ſu⸗

Slalmus d mozum coerectõe et in
firmoꝛum conſolatõne:ac de diſpari bo/
naum er maloꝛum ſutuer condlirze in

—

aliquando confoꝛmes fieri eis ponit in hoc
plialmo ↄtra hec ſaluberrimã doctrinã Cum
ergo ſupꝛa de malis et bonis tractauit nunc
ſimplices de floꝛe maloꝝ et laboꝛe bonoꝛum
murmurantes ↄſolans cõtra eoꝝ infumita⸗
tem ſalubꝛe antidotũ apponit. Snia in ſpeci
ali dehoꝛtans ergo ecdleſia ab emulatõe ma⸗
lignantiũ ait.(Holi)o tu infirme qui hoc ſo
les (emulari).i.inuidere et indignaricin ma⸗
lignantibo).i.in cõſideratõe malignantiũ qꝛ
ſloꝛent. Malignantes dicti ſunt quaſi malũ
ignem alentes.i.ↄcupiſcentiã ſcʒ qui pecca⸗
tum diligunt et in malo delectant᷑.(neq; ʒela
ueris).i.nõ ames nec imiteris (facientes ini⸗
quitatẽ.i.iniq; cõgregantes diuitias et pꝛe⸗

6 euela duůo viam tuã) peccata tua ↄfiten⸗
te

mentes bonos.q.d.nulla te accendat ira vel

cupiditas vt maie floꝛentibo in ſeculo inuide
as vel eos imiteris: ſʒ eſto equo animo nam

bꝛeuis eſt eoꝛum et felicitas et iniquitas.vn

de ſequitur.

Añm̃ tanq; fenũ wlociter areſcẽt: et qu? lul
gere iniquitatẽ in dño ſperare in dño delecta

admodũ olera herbaꝝ cito decident.

¶ Am tanq; fenũ)quod hodie floꝛet et cras

marceſcet (velociter areſcẽt) qꝛ ad tꝑs floꝛent

et letantur ſed cito deſiccant᷑ et in puluerẽ re⸗
diguntur.cet quẽadmodũ olera).i.viriditas
(herbaꝝ)vel pꝛati(cito decident).i.deficient

ac floꝛem et viriditatem mundane felicitatis
amittent. Uel(quẽadmodũ olera herbaꝝ) q̃

hyeme virent eſtate a vermibo coꝛroduntur.
¶cito decident).i.cadent.qꝛ mali qui huius
ſeculi hyeme virent in futuri iudicij eſtate ab
immoꝛtalibo vermib cõſumentur. Illi ergo

nõ ſperant in dño quia ſpes illoꝝ moꝛtalis

eſt et inanis. Tu vero

tijs:in delitijs:in mundi honoꝛe et floꝛe:mo
re iloꝝ mali gnoꝝ ſet fac bonũ).i.opus bo⸗
num. neq; enĩvtilis eſt ſpes ſine bono opere:

Spera in dño a facbnitatẽ: et inhabita
FEer ba ceris in diuitijs euus.
Spera in dnojnõ in vanis puta in diuui⸗

ſed nec bonũ opus eſt aliquid ſine charitate.

vñ mox ſubditurt(et inhabita terrã) dñi.i.ec⸗
cleſiam quam colit et rigat in vnitate eccleſie
catholice ꝑmanendo et cõcoꝛditer viuendo.
dꝛ nõ pꝛoſunt bona extra eccleſiã factac et pa
ſceris) vſq; ad ſacietatẽ et ſuauitatẽ (in diui⸗
tijs eius)terre.i.eccleſie.que diuitie ſunt ipſe
deus vel ſacre ſcripture. Ergo ſpꝛeta mundi

iocunditate V . . . .
oꝛet dabit tibi pet

Noli emulari in eo qui ꝓſpe

cere et delectabiliter eum ↄtemplando aman
do et memoꝛandocet dabit tibi petitõnes coꝛ
dis tui .i.rõnis nõ carnis. Coꝛ enĩ delectan
tis in dño nõ petit quod caro vult ſʒ qð vult
ſpũs:nõ petit niſi iᷣm deum ipſam lucem et
eternitatẽ.hanc ꝓmittit deus delectantibo in
ſe qꝛ qd oclus nõ vidit nec auris audiuit nec
in coꝛ hoĩs aſcendit hec pᷣparauit deus dili⸗
gentibus ſe.Et ſi ꝓpter peccatoꝝ multitudi⸗
nem dubitas ſperare vel delectari in dño au⸗
di ſalubꝛe conſilium. MU!

Reuela domino viam tuã et ſpera in eo⸗

ipᷣm accuſando et coꝛrigendo et in oꝛa⸗
tione deuota coꝛã eo tuũ deſideriũ explican⸗
do ac directõnem petendo (et ſpera in eo non
in aliotet ipᷣe) qui pᷣt (faciet)qð petis vel deſi
deras. Spem enĩ ꝓmittit peccatoꝛibo:et in⸗

dulgentiaʒ facit penitentiã agentibo. O q; ſa

lubꝛia mandata nõ inuidere malis nõ dui⸗

ri vias et oꝑa nr̃a dño cõſiteri. Si hec facis

et ipſe faciet te exaudiendo et ſubiungit quid
amplius faciet.d. . VZM
Et educet quaſi lumen iuſticiam tuam:

et iudicinm tuum tanq; meridiem: ſub-

itus eſto dño et oꝛꝛseum.

.

Et educet)de tenebꝛis huius ſeculic iuſti⸗

ciam tuã).i.ſidem tuã qua iuſte oꝑaris: et ex
ua viuis que modo abſcondita eſt et quaſi
ſub modio latet qꝛ nonduʒ vides qðᷣ credis
(quaſi lumen).i.ad lucem cũ ceperis videre
qð credidiſti. Tunc enĩ oꝑa tua in claritate
erũt (et iudiciũ tuũ quo iudicas ſequi chꝛi⸗
ſtum et eligis qdðᷣ nõ vides quod indiciũ mo
do in abſcondito eſt et a malis irridetur edu

cettanq; meridiem).i.clarum lumẽ et in ple

no ſplendoꝛe qꝛ cum chꝛiſtus apparuerit tũc

ct tu apparebis cum ipſo in gloꝛia:et interim

(ſubditus eſto dño) pᷣceptis eius obediendo
(t oꝛa eum) nõ ceſſando:pꝑſeueretbonũ opus

et oꝛatio donec det qð ꝓmilſit.
emnian m e0 au atur in via
ſua:et in wie faciente iniuſticias.

MNoli emulari) id eſt inuidia moueri ſiue

indignari et cõmoueri (in co)id eſt in conſi⸗
deratõne eiusqui ꝓſperatur) et floꝛetin via
ſua) mala et in factis ſuis non in via dei in qᷓ
tu es puta in homine faciente iniuſticias) id

eſt in conſideratõne hominis male agentis.

q̃ſi diceret.ſi videris ꝓſperari ⁊ floꝛere impiũ

Lon lemoueat vanitas eius ad indignand

N

EBt ſic exponit hic vnde ſolet naſci emnlatio

rant (hereditabunt terram) viuentium ſcʒ il ⸗

gn de qua etiã ſupꝛa dixit.Dico ne emuleris et ſi lam ſanctam hieruſalẽ(ct delectabuntur)id ẽ
en aliquo modo motus es ſiue in animo ſiue in delectabiliter viuent et letabuntur(in multi⸗
nul coꝛpecoꝛrige illud.et hoc eſt qð ſubdit. tudine pacis)ex amotione oĩm maloꝛuʒ in⸗
ne Deſine ab ira et derelinque furoꝛem:no qulietantium. fruentur eni eterno deo qui eit
din li emulari vt maligneiis. omniũ bonoꝝ fons et plenitudo inde illa ſu
nr. ¶ Deſine ab ira) animi(cet derelinque furo perna ciuitas hieruſalem noĩatur que viſio
O rem)coꝛpoꝛis) Uel(deſine ab ira)ne ſubito pacis interpꝛetat.Et qꝛ q;diu hicv iuit᷑ iuſti
di⸗ iraſcaris viſa ꝓſperitate maloꝛum (et dereæ iniuſtoꝝ inſidias patiunt᷑ ſubiunctũ eſt.
un linque furoꝛem) ne diu perſeueres:quia inge Obſeruabit peccatoꝛ iuſtuʒ: et ſtridebit
iraſci et indignari eſt cõtra deum murmura⸗ ſunp eum dentibo ſus
eot rect ꝓpe blaſphemare. Ac ſi diceret nec ꝓſpe⸗ ¶ Obſeruabit peccatoꝛ iuſtũ) vt inuento lo⸗
ritas pꝛauoꝛum nec iniquitas illoꝝ moue⸗ co eum capiat et perdat. Non eni ceſſant pꝛa
len⸗ at te ad iracundiam vel inuidiam. pꝛeſertim ui bonoꝛum vitam inquirere attendentes ſi
t⸗ (noli emulari).i.indignari intantũ (vt mali qua ex parte valeãt eis noceretcet ſtridebit ſu⸗
M Eneris).i.vt malitiam eius imiteris.et eodem per eum dentibus ſuis) ſcʒ detractõnis.quia
on modo voluntarie efficiaris malignus quaſ quod opere exercere non valet fera et beſtiali
ſ imitando eum qui maligne faciens floꝛet ad coꝛroſione verboꝛũ exercet. Vel Obſerua⸗
in tempus. breit)occultis inſidijs vt eum alliciat ſibi 1 de
Ai qͥ malignant᷑ exterminabunt᷑:ſuſti cipiat.et ſi hoc non potelt ſſtridebit ſuper cũ
nentes aũt vñm ip̃i ſereditabũt terrã. dentibus ſuis) ſcʒ crudelitatis quibus eum
¶ Quoniã qui malignant᷑.i.qui mali ſunt quẽ nõp̃t ſubuertere: quaſi furens belua ſe⸗
6 ctſi modo floꝛent (xterminabuntur)in futu uiendo et dentes collidẽdo conat᷑ occidere.
ro.i extra terminos terre viuentiũ et ſuperne Dis aut irridebit eum: qm̃ pꝛoſpicit
bieruſalem eijcientur ſicut ſcriptũ eſt. Colla Wwet dies eius.
1 tur impius ne videat gloiam dei. ſuſtinenæ ¶ Dñs auũt irridebit eum.i.irriſione dignuʒ
N tes aũt dũm aduerſa patienter ferendo:ꝓſpe iudicabit et irriſibilem oſiendet quando pe-
L ra deſpiciendo.et bñplacitum dñi qui nõ fal nis eternis cruciandus tradetur.bic etiã irri
lit et omnia poteſt expectando.ſipſi heredita debit inefficaces eius inſidias faciẽdo: et ma
ſc⸗ bunti.hereditario iure poſſidebũt (terram licie eius gladium in ſeipᷣm cõuertendo ( qm̃
a viuentium. ſcʒ patriam celeſtem vbi nullus pꝛoſpicit).i.pꝛocul aſpicit quod ipſe pecca⸗
l moꝛitur. Et ne infirmo longũ videatur ſu⸗ toꝛ non videt ſcʒ ꝙ (veniet dies eius quo re⸗
n⸗ ſtinere pꝛotinus adiũgit.quaſi diceret. Iam tribuatur ei.i.dies debite punitõnis pꝛo ſu⸗
ia⸗ din ſuſtinniſii is malis. Semꝑ eni vindicatur in impium
Et adhuc puſillũ et non erit ꝑeccatoꝛ:et aut hic ſi ſe conuertit: aut in futuro ſi ſe non
i ueres locũ eius et nõ inuenne. conuertit. ſed ſi neq; blandicijs neq; minis
. 86. adhuc) reſtat puſillum)tꝑis.i.parum agt. pena aggreditur vnde ſequitur.
ne ergo tedeat te qui ſuſtines:ſed modice ex Gladium euaginauerũt peccatoꝛes: in⸗
pecta. et nõ erit peccatoꝛ) ꝓ quo gemis.i.nõ tenderunt arcum ſuum.
in apparebit ſubtractus de medio:nec erit domi ¶ Bladium eua ginauerunt peccatoꝛes id ẽ
mn nium eius.cito tranſeunt tꝑa.bꝛeue eſt quod apertam et manifeſtam impugnationẽ et per
. durare non poteſt. et queres locum eius et ſecutionem. Gladium enĩ euaginare eſt ma⸗
s non inuenies).i. ſi quereres non inuenires. liciam pꝛius in coꝛde occultam etiã oꝑe exer
quia non habebit tunc vſum quẽ modo ha⸗ cere.Si vero nõ ſic ꝓficit inſidiatur dolis
bet quando vtitur eo deus ad pꝛobandũ iu⸗ vnde ſubditur (intenderunt arcum ſuum)id
ſtum. Cum enim tranſierit tempus pꝛobati eſt occultas inſidiaoet doloſam deceptoem.
4 onis noſtre:quando non erunt qui pꝛoben Arcum eni intendit qui dolum parat vnde
. tur non erunt etiã ꝑ quos ꝓbentur. incautum feriat. His duobus generibus ꝑ⸗
Qanſueti aũt hereditahut terrã:et deles ſecutionis impugnant mali bonos. Deinde
. ctabuntur in multitudine pacis. reddit ſingulis ſingula. Intenderunt enim
¶ Danſueti autem et mites qui dño nõre⸗ arcum ſuum.

ſiſtunt qui iugum eius patienter poꝛtãt.qui
malos et aduerſa mundi equanimiter tole⸗

cident rectos coꝛde.

Vt decipiant paupem a inopem: vt tru
64

t decipiant pauꝑem)quni ſibi non ſuffi⸗
citcet inopẽ) qui nec opem ab alio habet. vel
(pauꝑem) de aſtucia ſua nõ ↄſidentẽ et ino⸗
pem de viribo ſuis nõ pꝛeſumentẽ. gladiũ ve
ro euaginauerũtvt trucidẽt).i.occidant ⁊ in
terimãt (rectos coꝛde) vt martyres foꝛtes in
fide. Noĩe pauꝑis et inopis deſignant᷑ ſim⸗

qua immacu late viuũt et mala patiuntur. no
uit enĩ quõ vixerint et in quib vitã finierint

Et ſi miſeri videntur ignaris ſcit deus quid

poſt finem dieꝝ ſeruet eis.qꝛ et (hereditas eo
rum)que ꝓ vita immaculata et ꝓ maloꝝ to⸗
lerantia dabitur (ineternum.i.in vita eterna
(erit)et ſemꝑ durabit.Eſto ergo purus et mũ

dus om nibo diebo vite tue:vt placeas deo in
tua ↄuerſatõe:et in vita eterna bereditabis.
2fundent᷑ in tꝑe malo: et in dieb fa

2, —„1à

mis ſaturabunt᷑:qꝛ pccoꝛes ꝑeribũt.

plices ſcientiã et virtutẽ nõ babentes. per re⸗
ctos coꝛde intelligimus ꝑfectos. Simplices
ergo moliuntur arcu occulte deciꝑe.ꝑfectos
vero ſtudent aperte ꝑſecutõnis gladio truci⸗

Giadius eoꝝ intret in coꝛda ipſoꝝ:et ar onis pnitis in quo iuſti laboꝛant et mala tole
cus eoꝛum confringetur. rant:et ſi deridentur:ſi ↄtumelijs et penis de

¶BGladiꝰ eoꝝ intret in coꝛda ipoꝝ) vñ vene boneſtant᷑ nõ ſolũ nõ erubeſcũt ſʒ potius glo

rat vt noceãt ſibi pꝛiꝰ in mẽte q; alijs ĩ coꝛpe

In coꝛpe occidere voluerũt: in aia moꝛiunt.
ODuicũq; enĩ aliũ ledere molitur pꝛimum ſe

ißpm /ꝓpꝛio iaculo ꝑcutit.t arcus eoꝝ ↄfrin⸗

guntur).i.inſidie eoꝝ fruſtrentur ne iuſto no
ceant:dolusq; et mala volũtas ad effectũ nõ
ꝑueniat ne poſſint implere qð ceperãt.Et li⸗
cet poſſint iuſtoꝝ bona diripereet iuſtus ſpo
lietur ꝑ eos tamen MVM
Oelius eſt modicum iuſto:ſuꝑ diuitias
ccatoꝛum multas. =

dicum qð habetſuꝑ diuitias peccatoꝝ mul
tas).i.qᷓ; multe diuitie peccatoꝛibo.melioꝛ eſt

iuſti pauꝑtas:q; peccatoꝛis diuitie. Iſte eni

pancis cptentus eſt et abundat:ille at ple⸗
nus ſuit ⁊ eget. Iſte in pauꝑtate aĩam ſaluat:
ille in diuitijs et coꝛpus et aiam ꝑdit. Ante
ergo egit de malitia pccoꝝ et ſuſtinentia bo⸗
noꝛu m: hic vero de diuitijs ülloꝝ et pauꝑta⸗
te iſtoꝝ.Et vere melius =

mat aũt iuſtos vůĩᷣ’.

Añ bꝛachia peccatoꝝ cõterentur: cõfir

Aadecpetco Seceifd1Pagnis:
diuitie:foꝛtitudo et robur in quibo cõfidunt

deſtruent᷑ et ad nihilũ redigẽtur ne amplius
innocentib noceant.cõfirmat aũt iuſtos do
minus)eis foꝛtitudineʒ et robur pᷣſtando ne
ab iniuſticia vincant᷑:vt et neq; in ꝓſperis ne
q; in aduerſis a bono virtutis moueãtur. et
nec moꝛte nec vita a charitate dei ſeparentur
et hoc ꝑ ſpem ſuturoꝝ:ꝑ exempla martyrũ et
marxime Seendiamn ſue crucis: paſſionis et

moꝛtis. Sic aũt cõfirmat qꝛ
Houit vũs dies immaculatopet hereci
tas eoꝝ ineternum erit.

„ „

HNouit) et appꝛobat dñas in vita p
inumaculato x).i.ↄuerſatõem ⁊ vitã iuſtoꝝ in

Melius yt magis ſufficiens (eſt iuſto mo

ta pñti( dieae

riantur et gaudent qꝛ nõ ſuã ſed dei gioꝛiam

querunt.Ecõtra eſt de malis et elatis. Ct in
die famis) qui modo ſunt qñ boni eſuriũt de
um ꝛ⁊ iuſticiãſaturabunt᷑) ꝑ ſcripturas et cele

ſtia ſacramẽta:ꝑ ſpem ac dni ꝓmiſſiões etex
empla ne deficiãt in via donec viſione ipius
ſatientur in pr̃ia. Uel( nõ cõfundent᷑.i.non

pꝛiuabuntur ſpe ſua(in tꝑe malo)ſcʒ iudicij

quo punientur mali(et in die famis qn mali
fame peribunt (ſaturabunt᷑) interna ſacietate.
(qꝛ)ecõtrario(peccatoꝛes)tm̃ carentes iſta ſa
cietate peribũt)ſine om̃i ↄſolatõne.Etoſten
au quomodo peribuntd.
Inimici vero dñi mox vt honoꝛificati

fuerint et exaltati: deſicientes queadmo
dum fumus deſicenr.
Inimici vero dñi⸗.i.ipſi peccatoꝛes (mox
vt honoꝛincati fuerint) gloꝛia et reuerẽtiaet
exaltati) dignitatibo ⁊ potẽtia in vita pñti que
nõ eſt momentũ reſpectu future( deficientes)
qtidie de malo in peius (quẽadmodũ fumꝰ)
cuius nullũ poſt exaltatõʒ inuenit᷑ veſtigiũ:
(denciet penitus. Fumus eni in altũ extolli
tur et ipᷣa exaltatòe extenditur et euaneſcit:ſic

iniqui in altũ eriguntur et in ambitũ exten⸗

duntur:et deinde deſicientes euaneſcũt.quã⸗

toq; gradus altioꝛ fuit:tanto hic caſus gra⸗
uioꝛ et in futuro pena maioꝛ erit. Jdeo autẽ

hoc malis qua .
QOutuabitur peccatoꝛ et non ſoluet: iu⸗

ſtus aut miſeretur et retribuet.

—

¶ Mutuabit).i. mutuo accipiet (peccatoꝛ)
coꝛpus et aiam ac bona naturalia et grami⸗

ta atq; tꝑalia a deo accipiẽdo. Nihil enĩ hö

habet qð mutuo nõ accepit.(et non ſoluet) de

bonis acceptis ſeruiẽdo et gr̃as agendo. vel

(mutuabit᷑.i.audit verbũ deiſet nõ ſoluet)
id ẽ nõ reddit oꝑibo qð auditu ꝑcepit.q.d.n⸗

edo
ein
guic
o.
nlo⸗
lom
ani
on
bio.

i⸗
lole
de
gio
lum
gin
irde
uce
u
di⸗

=☛ E ◻☛ ☛☚ .

☛ ☛

—— —
—

L

☛ =

maledicentes auũt ei diſperibunt.

am eius volet.
Apud dñm).i.a dño (gre ols)rot
vtentis.i.affectus et oꝑa quibo ad eũ tranſire
conatur(dirigetur) in via pñti vt non decli⸗

rxxclert lucrum (iuſtus aũt) de bonis a deo ae⸗
ceptis miſeretur)affectu ↄpatiendocet retri
buetper effectũ ſubueniendo. Cuius enĩ pe
ctus plenũ eſt charitate ⁊ bona volũtate ſem
er habet vnde det: vel facultatẽ ſeu beniuo
lentiam:vel auxiliũ ſeu ↄſiliũ:aut ſaltẽ votũ

vel oꝛoem. Ideo aũt miſeret᷑ et dat:ſcit eni
Quia bñdicentes ei exeditabũt terram

—

uia bñdicentes ei)ſcʒ dño: bene viuen⸗

do.et bona que poſſunt altijs impendendo.

ac de bñficijs acceptis gras referendo chere⸗

ditabunt terrã)ſcʒ viuentiũ eam ꝑpetuo poſ⸗

ſidendomaledicentes aũt ei) male viuendo
et ſibi ↄmiſſa iniuſte retinẽdo ac ingrati eius

bñſficijs ea que mutuo acceperunt non pſol⸗
nendo (diſperibunt).i.dupliciter ſcʒ in aĩa et
coꝛꝑe peribunt.quia in vtroqʒ eterna ꝑditõe
moꝛientur.et ſic duplici ↄtritõne cõterentur.
Ei vt ſciat quiſq; quo tendere debeat ne ſimł

pereat ſequitur et dicit

Apud dñm greſſus boĩs dirigetur: et vi

—

es

vnus homo qui iunioꝛ fuitin pꝛimiseta⸗

tibus ſenioꝛ autẽ in nouiſſimis tgꝑibus:et in

tanto ſpacio (non vidi iuſtum derelictum a
deo finaliter ita vt periret. nec ſemen eius q⸗

rens panemid eſt bona opera eius irremune
rata. VUel (nec ſemen eius )id eſt aliquem fide

lein imitatoꝛem ipſius in operibus iuſticie.

(querens panem ſpiritualem puta verbum

dei quaſi ei non adeſſet et indigeret pane ver⸗

bi quia verbum dei ſemper eſt cum iuſto refi

ciens ipᷣm. Lex enim dei in coꝛde ipſius ⁊ in

ipſa meditabitur die ac nocte.Lali pane nu⸗

mn iaus vt in g ns deficiat ſed in deo
yluat ⁊ bona que poteſt pꝛoximis impendet
Vinde et ſubditur··

lius in bdictione eirt.
Lota die)id eſt indeſinenter et aſſidue vel

Pota die miſeretur et cõmodat:et ſemẽæ

toto tempoꝛe vite ſue qꝛ ſemꝑ iuſtus habet

quid det (miſeretur)affectu ſibi et alijs (et cõ
modat) effectu. et dicitur bic de elemoſyna
actuali vel ſpirituali. Sed licet donet tamen
magis cõmodare dicitur quia quod diſpen⸗

net a rectitudine iuſticie quia ex dei volun⸗

tate eſt via iuſti:et totũ quod habet ex gra eſt

Põ eni eſt hoĩs dirigere viã ſuam (et) ꝑ hoc

c(viã eius)ſcʒ dñi et ſi ſit dura quia tũ trita eſt

(volet homo mandata eius deſiderãdo. Si
ergo errare nolumus apud dũm greſſus di⸗
rigamus ⁊ ꝑ illã viam qua iuit ambulemus.
foꝛtaſſis videt᷑ dura ſʒ, ſecura. Alia foꝛte deli
tias hʒ ſʒ latronibo plena eſt. In q̃ via dei

nis infirmitatẽ:qꝛ ſepties cadet iuſtus in die

et ſepties reſurget:et nõ eſt homo qui nõ pec
cet.(nõ collidetur).i.nõ frangetur irrecupa⸗
biliter gr̃am dei ⁊ virtutes amittendo et fina

liter in pcco illo ꝑmanendo.ſ( qꝛ dũs ſupo⸗
nit manũ ſuam)auxiliatricẽ ne criminaliter
delinquat:eum auxilio ſue gre ⁊ miſcðie ſub
leuando et ſuſtentando et ꝑ pnĩam ad gram
reducendo. Magnaꝝ viriũ hõ ſe crederet: ſi
ſemꝑ in vᷣtute fixus ꝑmaneret.Pie ergo dña
aliqũ graʒ ſuã ſubtrahit ⁊ pᷣumenti q̃liter in⸗
firmetur oñdit.Et vere ſic eſt de iuſto qi

Junioꝛ fui eten ſenui:et nõ vidi iuſtuʒ

-

greſſus hoĩs) röne

Cum ceciderit nõ collidetur: quia dñs

im ceciderit) iuſtus ꝑ peccatũ ꝓpter car⸗

verelictumec ſemẽ eius querens panẽ?.
Hunioꝛ) et pner fui dicit coꝛpus cbꝛiſti tã⸗

at non a paupere ſʒ a domino ſibi reddi ex⸗

pectat et dñs cum fenoꝛe multiplicatum red⸗
ditKet ſemen illius)quod ſeminat vt metat id

eſt opem bona vel imitatoꝛes in benedictio⸗
ne erit)id eſt in multiplicatõne quia cum ex⸗
ultatione veniet poꝛtans manipulos ſuos.
Et ideo tu quicunq; es noli eſſe piger:ſʒ

Declina a malo et facbvnum: et inhabi⸗
ta in ſeculum ſecuuil.
Declina a malo et fac bonum)id eſt necui
noceas ſed ei bene fac. AUel(Declina a malo)
id eſt diuerte a Pecene⸗ quod fit per dei timo
rem et inchoat hominem (et fac bonũ)opus:

exercendo te in virtutibus. quod debet fieri

per amoꝛem et perficit homineʒ. Neq; enim

bona deo accepta ſunt que maloꝛum admi⸗
xtione maculantur et perſeuerando in bono

(et inbabita in ſeculum ſeculi) in eccleſia.in
vnitate.in veritate.in deo.vt qui hic inchoa
ris ineternuʒ perficiaris. Vel (inhabita) ter
ram viuentiumRin ſeculum ſeculi) id eſt per
hoc habitabis in eterna beatitudine et habe

bis vitam eternam. Ecce merces.

Quia vñs amat iudiciũ: et non verelin⸗
guet ſcõs ſuos: ineternũ coſeruabunt.
Quia dñs amat iudiciũ).i.diſcretõeꝭ qua

ſepat᷑ bonũ a malo:falſuʒ avo cꝑale ab eterno

vł(amat iudiciũ)vnicuiq; pꝓ meritis reddere

diſponẽdoſet nõ dereliquet ſua gra ⁊ ꝓectõe

deſtituendo(ſcõs ſuos)qui recedũt a malo es

faciunt bonum et ſi ad tempus flagellat iu⸗
ſte tñ iudicat.quia (ineternum) ſcʒ in boꝛreo
eterno et in vita beata (cõſeruabuntur )in coꝛ⸗
poꝛe et in anima et ſi hic moꝛiantur in hac vi
ta.et merito eterna poſſidebunt qꝛ eterna cõ⸗
cupierunt.Et econtra

YVniuſti punientur et ſemen impioꝛum

niuſti punientur) in inferno pena eter⸗
napter mala eoꝝ operatcet ſemen impioꝝ pe
ri bitxi.oꝑa eoꝝ qꝛ iniqua ſunt nullũ fructũ
beatitudinis habebũt. Ael(ſemen impioꝛuzʒ
peribit).i.imitatoꝛes coꝝ peribunt cum ipᷣis

lerx et peccare vetat et bona facere docet (et ið

(nõ ſupplantabunt᷑).i.laqueos nõ incunrẽt s
diabolo ſeu hoĩe iniquo vel peccato (greſſus
cius) quibo ad deũ nitit᷑ ꝑguenire qꝛ verbũ dei
in coꝛde liberat a laqueis et ab om̃i tentatõe

vt nõ mouceatur a via iuſticie. Tecũ eſt cuiuas

verbum a te nõ recedit. Et tamen

Coõſiderat peccatoꝛ iuſtũ:et querit moꝛ⸗

tificare eum.

¶ Lonſiderat peccatoꝛ et impins (inſtum)

et notat vias eius ſibi callide inſidiando vt
eum decipiat et ſupplantet eiusq; greſſus de⸗

toꝛqueat et querit quantũ pᷣt (moꝛtificare eũ⸗

ſicut ecõtra ſemen iuſti in bñdictõne erit. hee

ſcriptura modo nos erudit verbis modo in
foꝛmat exemplis. Hinc ꝓponit nobis repꝛo⸗
boꝛum penã illinc iuſtoꝝ gloꝛiã:quatenus il

la nos terreat atq; ab amoꝛe buius ſeculi cõ

peſcat et iſta nos excitet atq; ad amoꝛẽ patrie
celeſtis inuitet.vñ et ſubditur

Juſti aũt hereditabũt terram:et inhabi⸗

tabunt in ſeculũ ſeculi ſuꝑ eam.

¶ Juſti aũt hereditabũt terram)ſcʒ viuenti⸗

um vbi nullus moꝛitur qꝛ terram moꝛtuoꝝ
cum ſuis delitijs ſpꝛeuerũt.et hoc nõ ad tem⸗
pus ſed ineternũ. vñ ſequit᷑.(et inhabitabũt
in ſeculũ ſeculi).i.eternaliter ſuꝑ eam)tanq;
eius dñi et poſſeſſoꝛes qꝛ ibi poꝛtionem ſuã
elegerũt. Holi ergo iſtam tranſitoꝛiã heredi⸗
tatem diligere in qua diu nõ potes habitare.
deſpicienda ſunt cuncta que tranſeunt illa ſo
la appetenda ſunt que tranſire nõ pñt.Et me
rito hec erunt iuſto.quia .
Os iuſti meditabitur ſapientiam: et lin

a eius loquetur iudicium.

piis hois eſt coꝛ nr̃m:qꝛ ſicut oꝛe coꝛꝑis loqͥ⸗
mur boibus ita coꝛde loquimur deo.ſmedi⸗
tabitur)et ruminat(ſapientiaʒ que eſt de deo
et eternis vt poſtmodũ eructare poſſit verbũ

Os iuſti) interius ſcʒ coꝛdis.os eni interi

——oõz

bonum vnde et ſubdit(et lingua eius loque

turinſtructioni alioꝝiudiciũ)ſcʒ qð deus
pꝛecipit fugere vel tenere.
loquetur iudiciũ).i.ꝓfert ſermonẽ diſcretuʒ
dicens tm̃ qð eſt dicendum ettacens quod
eſt tacendum. Et „ „
Lex dii eius in coꝛde ipſius:et non ſup⸗
r teidine greſſus eius.
ILer dei eius).i.obſeruatio legis et pꝛece⸗

Vel (lingua eius

—

pta dei (in coꝛde ipſius)ſunt ꝑ iugem media

tationem vt coꝛ cõſonet lingue nobis aũt eſt
Im in oꝛe.de quibo dici pᷣt.ꝓpłs bic labijs me
bonoꝛat coꝛ aũt eoꝝ longe eſt a me. Hec aũt

iudicabitur ilii. “
Duñs aũt nõ derelinquet cum)ſcʒ iniuſtũ.

uatnec damnabit eum)ſcʒ iu
bic damnetur (cũ iudicabit᷑.i.cũ iudiciũ fiet
añ chꝛiſti tribunal(illi)ſcʒ impio ad eius ma
lum et nocumentũ.vel(illi) ſcʒ iuſto ad eius

vel vt ci conſentiat et ſic eũ faciendo iniuſtũ
occidat in aĩa.vel ſi nõ ↄſenſerit querit vt eũ
ꝑſequendo occidat in coꝛꝑe. Dicit eni ꝓpter
inuidiã quod in libꝛo ſapientie pᷣdictum eſt.
Grauis eſt nobis etiã ad videndũ:qm̃ diſſi⸗
milis eſt alijs vita ipſius. Sed ſi iuſtus vi⸗

Pore eiltatenener qð ſequitnrr
Dominus autem non derelinquet eum

in manibus eius:nec dam

(in manibo eius).i.in ptãte impij ſcʒ totali⸗
ter et pᷣm aĩam vt eum ad ↄſentiendũ ſibi cõ⸗

pellendo iuſticiã eius auferat qꝛ impius ani⸗

mam nõ moꝛtificat ſʒ potius Aurgerd ſal⸗

vtilitatem et comodum.Et quia ita facit iu⸗
ſto ergo nunc

☛☚

Expecta dñm et cuſtodi viam eius:et ex

altabit te vt hereditate capias terraʒ: ci

ũ et ſi ab hoĩe

Frierii peccatoꝛes videbis.

xpecta) patienter ct ſi diu pateris (dãũm)

te vindicabit ⁊ remunerabitſet) in expectan
o (cuſtodi)indeficiẽter(viã eiꝰ).i.ſerua mã⸗
data(et exaltabit te)de virtute in virtutẽ ⁊ de
terrenis ad celeſtia ita(vt hereditate).i.ſirmi
ter iure hereditario (capias terrã) viuentiũ:et
ſi modo neſcis qð ꝓmittit in exꝑiẽtia diſces

qꝛ (cũ perierint pccoꝛes)et impij (videbis) in
re qð mõ credis de pᷣmijs bonoꝝ ⁊ penis ma

loꝝ. Vbi ſciendũ ꝙ deus nunq; eos creaſſet

qd̃̊s ineternũ ꝑituros pᷣciſſet niſi aliqᷓs ex eis
vſus bonos pᷣuidiſſet. Quoꝝ quidẽ iniqͥtas

ſicut modo ꝓdeſt bonis ad augmentũ ſctita
tis ſic ipoꝝ pena eiudẽ iuſtis ꝓderit ad incre
mentũ btĩtudinis. Nã ex repꝛoboꝝ damna⸗

cõne ↄgnoſcẽt electi qͥd ꝑ iuſticiã meruerint:

£

chs
unit
Orſin
dhäde
Weadͤ⸗
kains

unon

ſn
indon
ſunx
n
niu
w
nie

in⸗
tuß⸗

ch⸗
n
het
füſe
lont
ſcins
tin⸗

tn

nt
nde
ini
ti⸗

et ex ſua ſalnatone ſentient quid per. gratiam

receperint. Tantoq; amoꝛe ardentioꝛi adhe⸗
rebunt diuine bonitati quanto eius gratui⸗

to dono et pꝛomeritam non ſentiunt penam
et immeritam percipient gloꝛiam. Deindeq;

nulla ſit impioꝝ felicitas oſtendit..d.
Vidi impium ſuꝑexaltatum: et eleuatũ

ſicut cedros libani.

¶ Aidi impium ſuꝑexaltatum) id eſt ſupꝛa

modum exaltatum in gloꝛia mundi et digni

tate deo hoc permittente et eleuatum) in ela⸗
tione(ſicut cedros libani) mõtis in quo ſunt

altioꝛes cedri que a vento deijciũtur.hoc eſt

in magna dignitate tempoꝛali ⁊ in candoꝛe
ſeculi que cito denigreſcit. Libanus enĩ can

didatio interpꝛetatur:etiam ſuper ſublimes
eminentem ita vt altis celſioꝛ videretur. Ta⸗

lis videtur impius quãdo coꝛde tumens et

virtute et gloꝛia ceteros etiã altos ſeculi pꝛe⸗
cellens cernitur elatus.

Et tranſiui et ecce nõ erat: queſiui eum

et nõ eſt inuentus locus eius.

¶ Et tranſiui) mente et conſideraiõne ad no

.

niſſima eius non pꝛeſentia ſed futura atten⸗

2 dendo.Vel(tranſiui ꝑ aliquod tempus mo⸗

dicum expectando (et ecce non erat) potens.
Tranſierat enĩ gloꝛia eius.vel non erat oĩno
quia per moꝛtem ſublatus erat de mundo.

et (queſiui eum) conſiderando et rememoꝛan

do (et non eſt inuentus locus eius) regnan⸗
di.vel omnino in hoc ſeculo ſed abſcõditus
et ſepultus eſt in inferni pꝛofundo. Et ne ti⸗
bi ſimiliter contingat . M
Cuſtodi innocentiam et vide equitatẽ:

e

ſunt reliquie homini paciſicco.

Cuſtodi innocentiam) quo ad deum et te
pm ſancte viuendo (et vide equitatem) quo
ad pꝛoximum iuſte cum ipſo agendo. Unde
apls.ſobꝛie et iuſte et pie viuamus. Innocẽ⸗
tia ſpectat ad ſobꝛietatem et pietatẽ.E quitas
ad iuſticiam. Vel innocentiam cuſtodit qui
nec ſibi nec alteri nocet atq; a vicijs et pecca⸗
tis ſe immaculatũ ſeruat.Equitatem videt qͥ

ſollicite penſat et que a domino acceperit et

que ei perſoluere debeatſquoniã homini pa⸗

cifico)qui hec agit(ſſunt reliquie)ſcilicet vita

eterna et bona que poſt hanc vitã relinquun
tur ac ſuꝑſunt et remanent ſanctis.
IYniuſti autẽ diſperibunt:ſimul reliquie
impioꝛum interibunt.
niuſti aũt) econtra (diſperibũt) et dupli⸗

ci contritõne conterentur quia in coꝛpoꝛe et

imn anima deſtruentur et eterna damnatõe de⸗

/

lebuntur (ſimul)etiam cum eis (reliquie im⸗

pioꝛum interibunt) quibus nihil reſtat niſi
interitus eternus quia non ſuꝑerſunt nec re

ſeru antur eis reliquie vt viuant ſʒ vt in pena
gehenne ignis intereant. Hec omnia pꝛedi⸗

cta bona iuſtis.totum eſt tñ a dño oim bono
rum fonte ⁊ largitoꝛe. Et colligendo ſumma
tim ſubiungit

Halus autem iuſioꝝ a dño: et ptectoꝛ

eoꝛum in tpe tribulatõnis.

Salns aut iuſtoꝝ) mentis et coꝛꝑis in pᷣ⸗
enti

et in futuro (a dno eſt) nõ aliunde.Pꝛi⸗

ma ſalus que ad aĩam ꝑtinet eſt remiſſio pec⸗

catoꝝ:ſʒ qꝛ adhuc ꝑiclitamur in tribulatõni
bus recte ſubiungit᷑.(et ꝓtectoꝛ eoꝝ eit) ſi qͥd
impugnat(in tꝑe tribulatõis) et tentatõis ne
ſuꝑentur. Nam niſi fideles ſuos diuina vir
tus ꝓtegeret quis tot iacula tentationuʒ aut
tantos eſtus vicioꝝ ferre potuiſſet.Et ſpecia

liter eſt ꝓtectoꝛ eoꝝ in hoꝛa moꝛtis qꝛ tũc ꝓ

tegit eos a poteſtate demonis.
Et adiuuabit eos dñs et liberabit eos et

eruet eos a peccatoꝛbus: et ſaluabit eos

4——

ia ſterauerunt in eo.
AEt adiuuabit eos dñs).i.cooꝑabit᷑ eisin

pñti ad pugnandũ et ad bñ oꝑandũ et ꝑſeue
randumęet liberabit eos) a tribulatõibo et an
guſtijs et eruet eos a peccatoꝛibo)ab eoꝝ in⸗
ſidijs ⁊ ↄtrarietate ſeculi illeſos ſeruando vł

de hac vita eos ducendo.(et ſaluabit eos)ſa⸗

lute et ſaluatõe ꝑpetua ad vitã eternã ꝑducẽ

doꝓpter hoc(quia)hic(ſperauerũt in co)non

in boĩe aliquo vel in ſeculo Attende o miles

chꝛiſti quanta faciat ꝓ te tuus imꝑatoꝛ. Ipᷣe

eſt tua ſalus:tua ꝓtectio:tua arma:tua libe⸗
ratio vt te hic regat cuſtodiat et deinde ad vi

tam eternam pꝛoducat. Collige etiam ex pꝛe

dictis ꝙ iuſti et pij habent bona maxima ſci
licet ſpiritualia puta gratias et virtutes in pᷣ
ſenti in omnibus vijs a deo directi: in omni
bus actibus pꝛotecti et ab angelis cuſtoditi.
intus leti in futuro eternaliter beati. Sed in
iuſti et impij gaudentes et floꝛentes pꝛoſpe⸗
ritate tempoꝛali habent bona modica ſcilicet
carnalia.in pꝛeſenti ſunt a deo derelicti ange
loꝛum cuſtodia deſtituti:amaritudine pleni:
in futuro perpetue damnati.
¶ Beatitudo omnium non Mꝛatio
incerta iuſtoꝛum deus qui ſanctos tuos nõ

derelinquis in fame:nec in ſtadio tribulatio

num ſuperari permittis:pꝛecamur vt ea nos

munias dextera quam illis ne coꝛruant velo

Aiter poꝛrigis pꝛeparatam. Per wdum.

Pſalmus de oꝛatione vere penitentis
ſuas miſerias ꝓ peccatis lamentabiliter
ↄquerentis:docens nos in memoꝛia ha

bere peccatum ad cauendum et dolendũ.

Ommenem furo

2

re
coꝛripias me. .
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ta⸗

bati. Hoc eſt p iſte cõuenit dauid ꝓphete vl
Alij penitenti docẽs nos peccati memoꝛiã ha
bere ad cauendũ ⁊ dolendũ.habitus in reme⸗

moꝛatõe ſabbati.i.recoꝛdatõe eterne requiei
quã habere optat et ꝑdere foꝛmidat.Cũ eni
vt ſupꝛa dictũ eſt mali floꝛeãt et boni laboꝛẽt
ille penitens quecũq; mala pꝛo peccatis pati
enter tolerare paratus eſt et flagella timens

peioꝛa ſcʒ ſuꝓplicia eterna et recoꝛdans ſab⸗

bati eterni quo timet pꝛiuari peccati conſci⸗
us et deſiderat frui grauiter afflictus. Ma⸗

teria:multiplex afflictio et miſeria peccatoꝛis
dolentis pꝛo peccatis ſuis. Intentio:inuita⸗
re peccatoꝛes ad penitentiam ⁊ monere vt pa
tienter ſuſtineant quecunq; mala ad purga⸗
tionem peccatoꝛum euenerint. Sententia in
generali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona

vere penitentis imploꝛat dei miſericoꝛdiam
enu merat et deſcribit ſuam miſcriam pꝛomit
tit emendam et petit conſeruationem diuinã

Sententia in ſpeciali: Ab oꝛatione ergo et
lacbꝛymis incipiens ait.O (Domine ne in
furoꝛe tuo)id eſt vehementi indignatõne tua
(arguas me) cum repꝛobis me damnando.
( neq; in ira tuaid eſt indignatõe leuioꝛi(coꝛ
ripias me)pena purgatoꝛij me cruciãdo cui

tamen pene nulla pena mundana compara⸗
bilis eſt ſed hic emenda et ſic me purga

ignis purgatoꝛius non ſit mihi opus.quaſi
diceret.ne punias me ſcõᷣm rigoꝛem iuſticie
tue ſed magis ſcdm dulcoꝛem tue miſericoꝛ⸗

die.Et pꝛetendit multas miſerias quibo iam

in hoc ſeculo affligitur.vt qꝛ multa ſunt que
patit᷑ ſufficiãt ne peioꝛa patiat᷑. VUñ ſubdit

MQiſ ſagitte tue inſixe ſũnt mihi: et con

firmaſti ſup me manũ tuauam.
Om̃ ſagitte tue)id eſt vindicte ſcilicet do:

loꝛes coꝛpoꝛis et anime.(infixe ſunt mihi)et
vulnerant me pꝛopter peccatũ et non ad ho⸗
ram ſed(et cõfirmaſti)diu ſcilicet vt ſint vſq;

ad linem ſeculi(ſuper me manum tuam)id ẽ

vindictam.quia pena peccati qua pꝛimum

tno arguas me: neq; in ira tua

lis eſt. Pſalmus dauid in rememoꝛatõne ſab

. —

la delectatur. vnde adhuc ſubditur

hominem percuſſiſti adhuc in bumano gez⸗

nere perdurat vt dedecus culpe non rema⸗
neat ſine decoꝛe iuſticie: hoc autem feciſti vt
tanq; bonus magiſter verberibus caſtigati⸗
onis afflictum redderes emendatũ. Eo vſiq
aũt ↄfirmaſti et ſic tetigit me manus tua q

Non eſt ſanitas in carne mea a facie rire
tue:non eſt pax oſſibus meis a facie pec⸗

catoꝛum meoꝛum:

¶ Hon eſt ſanitas in carne men) Poꝛtamus
enim coꝛpus moꝛtale plenum tentationibus

et miſerijs doloꝛibus et indigentijs( a facie

ire tueid eſt ab inſtantia vindicte pꝛopter pec

catum et poſt oſtenſam infirmitatem carnis
oſtendit etiam afflictionẽ anime.dicens ( nõ

eſt pax oſſibus meis.i.virtutibus que ſunt
anime foꝛtia.quia ſicut oſſa carnem ſic vir⸗
tutes ſuſtinent mentem.(a facie peccatoꝛum

meoꝛum )id eſt ab inſtantia ſuggeſtionũ ma

larum ex peccato ꝓuenientium quia caro im

pu gnat ſpiritum et innumeris modis turbiĩj

tur virtutes a vicijs et pccis Nec h̊ mirũ.

Auoniam iniquitates mee ſupergreſſe
ſunt caput meu:et ſicut onus graue gra
uate ſunt ſuperm.
Qm iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput
meũ).i.pꝛeualuerũt et dominant᷑ menti meæt
que eſt interioꝛis hoĩs caput et aia mea pec-⸗
catis inualeſcentibo ſuccumbit ꝑ conſenſum

(et ſicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me)ꝓ

pter multitudinẽ et magnitudinẽ qꝛ peccata
ſicut plumbũ depꝛimũt ⁊ nullum onus tam
graue poteſt eſſe qᷓ; iniquitas cuius grauita⸗

tem illi ſoli ſentiunt qui eam deponere cupi⸗

unt et mentem ad celeſtia ſubleuare appetũt.
Non enĩ grauis illi videtur qui adhuc in ils

Putruerũt et coꝛrupte ſunt cicatrices
mee:a facie inſipientie me.

¶ Putruerunt) peccato iterum conſentien-
o et ipſum in voluntate renouando(et coꝛ:
rupte ſunt)ad actum perducendo et in opere
exercendoccicatrices mee)id eſt plage pecoa⸗

toꝛum ſanate et ſanitates per remiſſionẽ pec⸗

catoꝛum pꝛecedentiuʒ inducte.et hoc ( a facie

inſipientie mee)id eſt pꝛopter ſtulticiam me⸗
am quia non ſum vſus viribus in baptiſmo
receptis.ꝗ.d.mihi et mee inſipientie non deo
imputo. Multũ eni inſipiens eſt qui ſemel

ſanatus iterũ recidiuat. Jõ adhuc ſubdit᷑

OViſer factus ſum et curuatus ſum vſq;
in finẽ:tota die ↄtriſtatus ingrediebar.

en
gun
9
In
⸗
ͦ

d

d⸗
ta

n
ſn⸗

S

ſum poꝛtans multas miſerias et in anima et
in coꝛꝑe(et curuatus ſum) ab elatõne.qꝛ oĩs
qui ſe exaltat humiliabitur vſq; in finem)i.
totaliter vel vſq; ad moꝛtẽctota die).i.tota vi

ta mea iugiter aſſidue ⁊ ſine intermiſſione cõ

triſtatus)amiſſa leticia ſpũali ꝓpter mea pec⸗
cata:ppter murmurationẽ ſyndereſis cõtra

malum (ingrediebar).i.ꝑam bulabã viã bu⸗
ius vite. Et hoc ideo H

et᷑ nõ eſt ſanitas in carne mea.

¶Om lumbi mei impleti ſunt illuſionib)

id eſt libidinũ incentiuis ⁊ carnalibo delecta
tionibus que mihi illudunt attentantes di⸗
uerſis fantaſus (et) ꝑ hocnon eſt ſanitas in
carne mea) Ham in totũ coꝛpus redundant
bmõi incẽtiua. Vel illuſiões ſunt vane ima⸗

ginatõnes et cogitatõnes ex quibo anima fa

tigatur et aliqñ vixoꝛare ꝑmittitur. Ideo au

tem lumbos poſuit qꝛ in lumbis eſt carnalis
voluptas vnde illuſiones ꝓcreantur.(et non
eſt ſanitas in carne mea).i.in coꝛpoꝛe ſcilʒ in
bac vita.
Afflictus ſum humiliatus ſum nimis

Diſer factus ſumʒid ẽ miſer qs afflictus bendo ac pacem et tranquuülitat? ↄſcientie a⸗

mittendo:qꝛ dereliquit me virtus mea) q uã
ante peccatũ habui (et lumẽ oculoꝝ meoꝛũ)

ſpũalium et mentaliũ.i.ratio im ꝑturbata ſcʒ

dereliquit me ⁊ defecit ꝓpter turbulentiã paſ⸗

ſionũ et ꝓ ingentibo moleſtijs (et) ideo cißm

non eſt mecũ)qꝛ mens mea cecata eſt a pecca
to et ſic poſtpoſito veritatis lumine ſecutus
ſum erroꝛem et in tenebꝛas decidi pccoꝝ.

vite. Et boc idoo Anrnici mei et Primi mei: aguerſum me
Qiñ ſumbi mei .impleti ſuntilluſionip aſpeopindluauerunt er ſteterunt.

ſolatijs gaudet hũanitas ſed huic ſunt cu⸗
mulus paſſionũ vnde ſequit᷑ aduerſum me
appꝛopinquauerũt) ↄſilijs et dolis vel expꝛo
bꝛando et in bonis reſiſtendo (et ſteterunt)in
malicia ſua ꝑſeuerantes et cõtra me cauſan⸗

Amici mei)ſcʒ nature et foꝛtune nõ gratie:
(et ꝓximi mei) benefſicij collatõne his duobꝰ

tes. Non ait inimici aut extranei ſed amici et

pꝛoximi.G rauioꝛa quidẽ ſunt mala que ab

amicis patimur qꝛ nõ ſolum pena ſed etiam

amiſſa charitas nos cruciat

Et qui urta me crant wlonge ſeterut
et vim faciebant qui querebant animaʒ

rugiebam a gemitu coꝛdis mei.

Afflictus ſum) coꝛꝑecet humiliatus ſum)
coꝛde vt nihil in me ſit liberũ a pena:vnde ſe
quitur (nimis)qꝛ vndiq; eſt calamitas (ru gi
ebam)amare flendoca gemitu)et amaritudi⸗
ne (coꝛdis mei)conſiderãs tantas meas mi⸗
ſerias interioꝛes et excerioꝛes. Ex afflictõne
bumiliatio:et ex hũiliatione ꝓcedit gemitus

Ad boc penis et flagellis peccatoꝛ affligitur

vt a ſua ſuꝑbia hũilietur: quatenus ꝗ letus
et elatus ꝑpetrauit peccatũ afflictus et humi
liatus redeat ad lamentum.
mitus meus ate nõ eſt abſconditus.
ſie qui vides coꝛ(ante te) eſt omne deſi⸗

Dñe ante te omne deſideriũ meũ: et ge⸗

derium meũ)et affectus non cõtra te qꝛ nihil

deſidero niſi quod tibi placet.q.d.ad conſe⸗
quendum deſideriũ meũ non habeo hoĩem
ad quẽ confu giã et ideo ad te qui omne deſi⸗

deriuʒ meũ noſti recurro (et gemitus meus)

non ꝓ terrenis ſed ꝓ celeſtibla te non eſt ab⸗
ſconditus)et ſi abſconditur ab hominibus.
quaſi diceret.apponas mihi remediũ qui no
ſti ſecreta coꝛdium.

Coꝛ meum conturbatum eſt: dereliquit

—

me virtus mea:et lumen oculoꝛũ meoꝝ

et ipſuin non eſtimecum.x G
¶ Coꝛ meũ ↄturbatũ eſt paſſionibo ſuccum⸗

. eme H
St qui iuxta me erãt)et me in bono diri⸗

gere et cõfoꝛtare debebant de longe ſteterũt)
id eſt de ſalute mea parum curauerũt(et vim
faciebant qui querebant aĩam meã) ꝑdere ſcʒ
demones cũ miniſtris ſuis tentatõnes hoꝛri
das immittentes. Vel qui iuxta me erant)
ſcʒ vicini mei(de longe ſteterũt tanq; abomi

—

—

nantes me ꝓpter multitudinẽ miſerie mee.(et

vim faciebant) veniẽtes cũ impetu (qui que⸗

rebant aĩiam meam).i.vitam meam vt aufer⸗

rent eam.

Et qui inqrebant mala mihi locuti ſunt

vanitates:et dolos tota die meditabant

Etdni inquirebãt mala mihi) inueſtigan

es quo modo mihi nocerẽt vel moꝛtẽ infer⸗
rent ſcʒ hoĩes maligni qͥ ſunt mẽbꝛa diaboli
qꝛ nõ inueniebãt criminallocuti ſunt vanita
tes).i.finxerũt falſa et mendaciaet dolos).i.

fallacias (tota die).i.aſſidue et ſine ceſſatõne

(meditabant᷑) in coꝛde quibo me deciꝑe poſ⸗
ſent vel accuſare. Deinde ſubiungit q; pati⸗
ens in omnibo his fluit. ,
Ego aũt tanq; ſurdus nõ audiebã: et ſi⸗
cut mutus nõ aperiens os ſuum.

i6 autem tanq; ſurdus non audiebaʒ)

id eſt me audire diſſimulabam et quaſi non
audirem non reſpondebam. vnde ſequitur.
(et ſicut mutus non aperiens os ſuum)quia

ſic tacebam quaſi neſpondere non poſſem.
Mutus aperiens os ſuum et ſi non clare lo

quitur vel balbutiendo remurmurat: Js au

tem nihil aſpera dixit vel rñdit.quia os ſuũ
ad ↄtradicendum vel reſpondendũ eis non
aperuit:ſed tam patienter om̃ia ſuſtinebat ac

ponendo ſubdit. .
Et factus ſimn ſicut homo nõ audiens:
et nõ habens in oꝛe ſuo redargutões.
¶ Et factus ſum).i.ſilatus ſum ſicut ho⸗
mo nõ audiens).i.nõ potens audire diſſimu
lando obiecta cõuicia.ſet ſicut homo nõ ha⸗
bens in oꝛe ſuo redargutõnes) cõtra aduer⸗

ſi nihil audire vel loqui poſſet. Etquaſi ex⸗

ſarios.i.q;uis haberẽ vnde eos redarguere

poſſem m fui quaſi nõ habens quia mala pa

tienter ſuſtinui et ſic tacui quaſi non eſſet vñ

illlos arguerem. Ecce magna virtus audire
noxia et nõ reddere cõtra.Et

Auoniazʒ in te dñe ſperaui: tu exaudies

loꝛ meus in cõſpectu meo ſemg.

omine deus meus.

Dm)inter tot mala(in te ſolo (dñeꝭ qͥ mu⸗

tas triſtia in leta (peraui) ꝓpter te pᷣdicta ſu⸗
ſtinendo et remediũ a te expectando. ſaluta⸗
ris medicina eſt in malis ſperareet nõ defice⸗
re ideo merito ſpeitu exaudies) petitões me
as (one deus meus) me de malis omnibo li⸗

rando. vacile aduerſa ſuꝑas ſi ſpes tua fixa

ſit in deo.Et ſi tribularis ad tꝑs in tꝑe opoꝛ
tuno exaudiet te dñs deus tuus. Inde autẽ
exaudies

Quia dixi nequando ſupgaudeãt mihi

inimici mei et dum cõmouentur pedes

mei:ſuꝑ me magna locuti ſunt.

——

pergaudeant mihi)me ſuꝑato et inſultando
cõuicientur.i.pᷣualeant ad gaudendũ de me
ſuꝑato et mihi cõuiciato inſultando( inimici
mei).i.demones vel maligni hoĩes de lapſu
hoĩm gaudentes (et dum cõmouentur)et q̃⸗
ſi labũtur aliqñũ humana infirmitate( pedes
mei).i.affectus vel actus mei. Hoc eſt ſi vi⸗
derent me a ꝓpoſito meo moueri et a rectitu⸗
dine iuſticie declinare.(ſuꝑ me magna locuti

¶ Quia dixi)in oꝛõne te depᷣcando(ne qũ ſu

—

ſunt).i.loquerent᷑ expꝛobꝛando et ũludendo

vbi eſſet miſerendũ. Inde enĩ irrident impij:
vnde dolent pij. Poteſtetiã penitens iam pᷣ⸗
dicta dicere in ꝑſona capitis exponens eius
paſſionẽ nõ diuidens a capite vocẽ ſuam. vt
enĩ caput dicit peccata noſtra ſua in pſalmo
Deus deus meunus reſpice in me. ſic nos paſ⸗
ſiones eius que bic ponuntur dicamus no⸗

ſtras:ſic loquendo.Amici mei ſicti et ꝓꝑximi

ſcʒ diſcipuli de longe ſteterunt fugiendo. ee
vim faciebãt:trahẽtes ad iudicũ et moꝛtẽ ⁊c̃.

—

vt ptz ex pᷣdictis. Deinde penitẽs de ſe loqui⸗
tur. d. Et ideo etiã exaundiies

Qim̃ ego in flagella paratus ſum: et do⸗

Nm̃ ego)ſciens me deliquiſſ e(in flagella
ſuſtinenda (paratus ſum).i.ſuſtinere patien

ter quicquid inflixeris: quia ad hoc natus

ſum vt flagella ferã. YFlagellat enĩ deus oẽm

meus)de peccatis cõmiſſis Vel(doloꝛ).i.pec

filium quem recipit ad hereditateʒ. (et doloꝛ

catum vnde eſt doloꝛ et qð eſt cauſa doloꝛis

mei. ancedens ꝓ ↄſequenti.eſtꝭ in conſpectu
meo)et cõſideratõne (ſemper).i.aſſidue ꝑ coꝛ

dis ↄtritionẽ. Inde dolet quia deliquit. Im

pius eni ſe defendit:iuſtus cõtra ſe iraſcitur.
vnde ſe accuſando ſubiungit

Qm̃ iniquitatẽ meã annuncialv:et co⸗

. —

gitabo pꝛo peccatomer.
¶m iniquitatẽ meã annunciabo)in vera
cõfeſſione.i.ↄfiteboꝛ.niſi enĩ doleret nõ ſic ſe

— EEEEEEEEEE

accuſaret.et qꝛ nõ ſufficit ſolum confiteri:ad⸗
dit (et cogitabo).i.ſollicitus ero et ſedule cu
ram agam (ꝓ peccato meo) ſanando ac pꝛo
eius ſatiſſactõe et emendatõe ꝑ fletus elemo⸗

ſynas.ieiunia ⁊ bmõi.Sic eni ẽ de eo qͥ pofſft
ↄfeſſionẽ de pcco nõcogitat quõ de vulnera⸗
to qͥ vulnus ſuũ medico detegit et poſt vili⸗

pendit emplaſtrũ apponere vel negiigte
numiai aut mei viuunt et con

irmati

—

unt ſuper me: et multiplicati ſunt qui

oderunt me inique.

et floꝛent felicitate ſeculi fruunturq; mundo

ac bene eſt eis et gaudent in eo vbi ego labo⸗

nimici aũt mei viuunt)id eſt pſperantur

ro et rugio(et ↄfirmati)ac coꝛroboꝛati(ſunt⸗

in foꝛtitudineet ptãte nocendi( ſuper mej ad

oppꝛimendũ me(et mułciplicati ſunt)nume⸗

ro ac quotidie plures fiunt ⁊ aparẽt qm̃ nec

in ꝓſperis agnoſcitur amicus nec in aduer⸗
ſis abſconditur inimicus.i(qui oderunt me

inique).i.contra equitatẽ quia amicũ et ſine
culpa.etꝓ bonis reddẽtes mibi mala. Jdeo

ſequitur

Qui retrihuũt mala p bonis detrahebãt

mihi:qñi ſequebar bonitatem.

ui retribuunt mala pꝛo bonis)ex ingra

meifm carnẽ ſe iudel. Etqui iuria meerẽe

titudine hoc peſſimoꝛum eſt:ſicut redderebo
na pꝛo malis eſt perfectoꝛum. Cetera verro

duo ſunt mediocrium. (detrahebant mihi)
ex inuidia pꝛo bono malũ reddiderunt nec

—- — =

¶ MHe derelinqᷓs me)ſubtrahendo tuũ auxi⸗ Materia:miſeria humana quia bꝛeuis vita

ſolum nocebant facto ſed inſuꝑ detrabebaꝛne · cijs ad virtutes:de dilectõe ſeculi ad amoꝛez
verbo et cauſam oĩm iſtoꝝ ſubdit qꝛ nõ aliia dei et inde ad eternitatem mente tranſilienti
de cauſa niſi(qm̃ ſequebar bonitateʒ)et ideo qui omnibo mundanis poſtpoſitis ſolis cele
dixit mala ꝓ bonis.Ecce qᷓ; mala et peruerſa ſtibus inhiat.et adeo ꝑfectus eſt vt etiaʒ lin⸗
intentio. Si etiã coꝛripiat te aliquis bonũ ti guam a peccato om̃ino cohibeat. Fidelis ex
bi volens ⁊ illũ oderis reddis mala ꝓ bonis go qui in pcedenti pſalmo ꝑ penitentiam vi
Ded qꝛ hec mala ſunt homini intolerabilia tam ſuam coꝛrexit hic perfectionem vite ſue
niſi ex dei gratia Jdeo Alllijs fſoꝛmã bene viuendi ꝓponit referens eis
Ne derelinquas medſie deus meus:ne tranſitum ſuum vt et ipſi ſatagant confoꝛ⸗
bdäe. mmes eius fieri et in tranſeundo ipᷣm imitari.

lium (dñe deus meus) auctoꝛ ſalutis mee.i. fragilis natura et ſubſtantia multis aduerſi
ne dimittas me fragilitati mee quia dimiſſus tatibus et vanitatibo ſubiecta. Intentio: mo
nõ potero ſubſiſtere.vcl ſi ad hoꝛã relinquis nere nos miſerias pᷣſentis vite attendere tem
(ne diſceſſeris)penitus (a me) ſubtrabendo poꝛalia et mundana contẽnere et eis poſtpo
graʒ tuã tanq; elongatus a me.i.neꝑ abſen-⸗ ſitis ad cterna et celeſtia deſiderio tranſire.
tiam gre tue dimiſeris me perire. Ael(ne de Sententia in generali: pꝛopheta in iſto pſal
relinquas me)pmittendo me cadere in tenta⸗ mo in perſona tranſilientis loquẽs docet in
tionem vt peccẽ qꝛ grauioꝛ eſt offenſio poſt ter pꝛauos et calumnioſos linguam conti⸗
veniã. (ne diſceſſeris a meita ꝙ a bono deſi⸗ nere.oſtendit mundana eſſe vana et celeſtia
ſtam. Sed potuius S Ahppetenda.petit a malis liberari et culpam ſi⸗
VIntende in adiutoꝛium meum:domine bi remitti vt ſecure poſſit ab hac vita migra⸗
eus ſalutis me. rreee ett celeſtia obtinere. Sententia in ſpeciali:

¶ Intende in adiutoꝛiũ meñ i. da te inten Tranſilitoꝛ ergo ille de bona opinioneſema

tum vt me adiunes ad pugnandũ ↄtra bo⸗ trahens inuidiam iniquoꝛum et calumniaʒ
ſtem et ↄtra pcci recidiuuʒ:et celerrime pꝛeſta etcberar inte malos tacere ne qd dicat ma⸗
mihi auxiliũ dñe de ſalutis mee) rectoꝛ me nelbreng. Dixi)id eſt in coꝛde decre⸗
ns: creatoꝛ meus et mee ſalutis eterne auctoꝛ ui et firmiter pꝛopoſui(cuſtodiam vias me⸗
et datoꝛ) Vel(intende in adiutoꝛiũ meũ) aG anicleſ loculoen et actões que ſunt vie no
bñ opandum ita vt bona faciã et in eis ꝑſeue ſtread deum. Bene enim loquendo et recte
remedñe deus ſalutis meey vt babeam eterne aendo ad eterna pꝛoficiſcimur. Cuſtodiam
beatitudinis retributiont. ¶ Hꝛatio. inquam (vt) etiam non delinquam)id eſt nõ
¶ Zinitte dñe ſalutare tuũ infirmitatibo no beccem (in lingua mea) loquendo fatua vel
is: vulnerũ cicatricũq; moꝛtaliũ potentiſ-⸗ ocioſa verba.nam qui in verbo non offendit
ſime mediatoꝛ vt omnẽ gemitũ doloꝛẽq; no⸗ ille perfectus eſt vir et qui cuſtodit linguam
ſirum coꝛam te deploꝛantes valeimus euin ſuam cuſtodit animam ſuam. HNon enim ali⸗
cere inſultatões aduerſantiũ vicio ꝝ. P. d. ker ſcio vite mee cuſtodire vias niſi cuſtodita
õ — lingua. Ham qui inconſideratus eſt ad lo⸗

Dſalmus de cuſtodia lingue ac va quendũ ſentiet mala. Dixi inq; et feci. Ham
iitate et miſeria vite huane multis ad/ Poſui oꝛi meo cuſtodia: cum conſiſie⸗
uerſitatibus et vanitatibo ſubiecte. ret peccatoꝛ aduerſum me.

— pBs. xxxvij. 1. oſui oꝛi fs lsdamnietſiſenrienn ob
es —e. ſferuans os a loquendocum)et qᷓ; diu (con⸗
4 SLI cuſtodiã Di/ ſiſteret)et eſſet peccatoꝛ) ctimpind er litigio⸗
as meas: vt non delinquam in lin⸗ ſus et calumnioſusaduerſum me) mihi in⸗
ghameae. lſliicgiando et laqueos pꝛoponendo ad capien
uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus hic dum me in verbis et ad querendum calu⸗
eſt. In finem canticũ dauid ꝓ iditum. Et efk mniam ex eis. Lalibus quidem magis ſilen
ſenſus.Canticũ iſtud qð ideo dicitur canti⸗ dum eſt q; aliquid dicendum. quia decipi⸗
cum qꝛ ſpũalem ↄtinet iocunditatẽ.docet eni untur per ſilentium non valentes eum ver⸗
nos mente de terrenis ad celeſtia tranſilire: bis tenere quem querunt decipere. Unde in
dirigens nos in finẽ.i.in ↄſummatõʒ: eſt da Eccleſiaſtico. Abi auditus non eſt non ef⸗
nid ꝓphete ⁊ eſt ꝓ ydithũ.i.ꝓ tranſiliente os fundas ſermonem. Poſui ergo cuſtodiam
qui vana ſectantur.cõuenit eni ꝑfecto de vi« vſq;eo ½ ””UVUꝑFtD

Ohmutui et humiliatus ſum et ſilui a

wnis:et dvoloꝛ meus renouatus eſi:
¶ Obmutui)penitus tacẽdo (et exinde (hu

miliatus ſum)et vilis factus apud aduerſa⸗-

rios impꝛoperia ab eis ſuſtinendo (et ſului⸗
non ſolũ a malis ſed etiãa bonis) annunciã
dis vt nõ delinquerẽ in malis et vt vitarem
oↄtentionẽ cũ impijs.(et ex hoc dum ſic tacui
(doloꝛ meus)quo ante ſilentiũ de malis pec
catoꝛũ dolui(renouatus eſt)et excitatus per
remoꝛſum ↄſcientie dũ vidi iniquitates ho⸗
minũ creſcere me tacente.Et quia vidẽs ma⸗
la tacui dicenda. Jddodd““–

Concaluit coꝛ meum intra me: et in me

ditatione mea exardeſcet ignis.

¶ Concaluit coꝛ meũ intra me).i.ex om̃i ꝑ⸗
te igne inflãmatum eſt ex dei et ꝓximi amoꝛe

et cepit inquietũ eſſe videns hinc mihi picu⸗
la imminere(et in meditatõe mea)de his ha⸗
bita.i.dum ſic meditarer (exardeſcet).i.ardẽ
ter inffamatur (ignis).i.feruoꝛ dilectõnis et
ire ꝑ zelum vt arguerem inſenſatos qꝛ zelus
domus tue cõmedit me tacentẽ et qdiu ſue⸗
bo tanto amplo ignis exardeſcet quia amoꝛ
ꝓximoꝝ quibo tacui angit me ⁊ ſtimulat.Et
in hac fluctuatõne dicendi et tacendi dum in
vtroq; video ꝑicula tandem

QLocutus ſum in lingua mea: notum fac
mihi dñe finem meum. eplenus quantũ eſt ex ſe ſcz nature culpe et
Joe miſerie ⁊ vniuerſa q̃ in hoĩe ſunt tã interius

¶ Locutus ſum in lingua mea) nõ hoĩbus
ed deo ipᷣm deuote exoꝛãdo. Ei cui nota eſt
cogitatio ſua:ideo in lingua loquit᷑ vt eius
locutõne auditoꝝ vita inſtruatur.et ſubiun
git quid ſit locutus dicens (notum fac mihi
dñe ſinẽ meum)ante oculos meos ponendo
quo tendere debeã ne ſi curram in incertum:

oberrare valeam.q.d.iſte tranſiliens:queſiui

melioꝛẽ locum vbi hec nõ patiar ſuſpirãs in
finem quendã vbi nõ ſunt ſcandala ſcilicʒ vi
tam eternam

ſciam quid deſit mih.

Et)inſuꝑ etiã fac mihi notũnumerũ die⸗
rum meoꝝ)ſcʒ eternitatis (qui) numerus di
erum vere eſt ac verũ eſſe habet qꝛ pᷣterire nõ
valet.et eſt numerus ſine numero nec tranſit
numerando.(vt) illis intentus( ſciã quid) et
qu antũ(mihi)hic degenti(deſit) ad beatitu⸗
dinem rendenti vnde humilioꝛ homo fit qui
hec nouit. Exↄſideratõe enĩ eoꝝ que nobis
aſſunt ſolet naſci ſuꝑbia:ex illoꝝ que deſunt
bumilitas. Idcirco aũt repꝛobi quid eis de⸗
ſu depᷣhendere non pñt qꝛ terrenis ex amoꝛe

ſnccumbunt et coꝛda ad ſuꝑna non erigunt

NMNoto autẽ ſine et dicbo qui ſunt: attendit ad
hec tꝑalia et ↄpat inuicem.d.

Ecce menſurabiles poſuiſti dies meos:
et ſubſtantia mea tanqꝙ; nihilũ ante te.

Ecce menſurabiles).i.bꝛeues et tranſito⸗

rios.quuſq; enĩ ſub certa menſura viuitpo⸗
ſuiſti dies meos) qui dederas immenſurabi⸗
les ſi homo ꝑſtitiſſetcet ſubſtãtia mea) ſcʒ na⸗

ture.i.tꝑalis bec vita mea (tanqᷓ; nihilũ) re⸗
putandũ eſt(ante te).i.comꝑata eternitati tue
et in ↄꝑatione ad te qui eternus es qꝛ id qð
eſt modicũ tanq; nihil reputat᷑. Ael (ſubſtan
tia mea tanq; nihilũ eſt ante te).i.ↄtuitu illi⸗
us que ante te erit. Iſte vir ſanctus dies ſu⸗
os tranſitoꝛios ↄſpicit et ſe nibil niſi pulue⸗
rem cognoſcit.vñ etiã ſecutus adiungit.
Vlerutũtamen vniuerſa vanitas ofis ho
¶ Uerũtamen)adhuc etiaʒ (vniuerſa).i.ola
que ſunt apud nos ſuntvanitas) ꝓ mutabi

litate qꝛ ſunt mutabilia et tranſitoꝛia ac vana

et nõ tm̃ terrena et bꝛuta:ſʒ etiã (oĩs homo vi
uens) bic in hoc mundo de quo minus vi⸗
detur eſt vanitas etiã ſupꝛa bꝛuta qꝛ üla non
ſubiacent culpe ſed tm̃; pene. Uel (ois hõ vi⸗
uens eſt vniuerſa vanitas)qꝛ vana cogitans
vana loquens.vana faciens. vel om̃i vanita

q; exterius diminutõʒ bñt ⁊ mutabilitatẽ.

ſed fruſtra conturbatur.
E erũtamen) pᷣter hec etiã (in imagine).i.
ad
ſpeculo apparentis que ſubito diſparetet in
obliuionẽ venit.(ꝑtranſit homo) om̃is.i.ci⸗
to tranſit et tranſeundo deĩicit ⁊ euanelcit.et
nõ ſolum hoc(ſed)et qᷓ;uis ſic trãſeat nihilo⸗
minus tñ( fruſtra cõturbatur).i.inutiliter et
vana ſollicitudine circa tꝑalia grauatur et
iraſcitur de vanis ad votũ nõ ſuccedẽtibo qꝛ
oĩa tranſeunt et deficiunt. Et vere eſt vana et
inutilis ↄturbatio.quia

heſaurizat: ignoꝛat cui ↄgregabitean

Theſaurizat et cõgregat diuitias cũ ma⸗
gna ſollicitudine ꝓ ſeet ſua ſucceſſionecet tñ
(ignoꝛat cui ↄgregabit ea) qꝛ neſcit vtrũ ipſe
fruetur eis vel nõ et vtruʒ filij hereditabunt
eas poſt moꝛtẽ vel nõ:foꝛſitan enĩ cito moꝛie
tur et deſidia filioꝝ euertet.aut fiſcus occu⸗

pabit. aut fures rapiẽt. aut aduerſarij vłigno

ti poſſidebunt. Beatus autem ille eſt qui ibi

Vlerũtamen in imagine ꝑtranſit homo:

ſimilitudinẽ imaginis in ſomnis vel in

ant
lunn

ie)⸗
v
mnei
isi
ce
nbbe
lin6
uud
n
nnc

lta
im
Cari
ipe
Punt
nmt
lul⸗
ſht

obpꝛobꝛio 2
Obmutui et nõ apui os meũ: qm̃ tu fe⸗

theſaurizat vbi damnũ timere nð habeat.
Et nunc que eſt expectatio mea: nonne

diioret ubſtantiame⸗ apud te eft.

Et nunc)inter tot vanitates vite pñtis cũ
alij alia expectant(que eſt expectatid mea)nõ
vana.i.finis meus quẽ quero: ſpero et expe⸗
cto (nõne dñs)qui eſt ſuꝑ oĩa.q.d.exquo to⸗
ta vita bumana vanitas eſt: relictis omnib⸗
nihil niſi dñm ⁊ ab eo ſolo bona expecto.Et
cõuertens ſe ad illũ quem expectans diligit
ei dicit. (et ſubſtantia mea) ſcʒ meritoꝝ ⁊ pꝛe

mioꝛum (apud te eſt. Moſſeſſiones eni et di⸗
uitie iuſtoꝝ nihil pꝛeter deũ ↄcupiſcentiũ: re
ſeruantur apud deum. Sʒ quia nemo ſine

peccato eſt ideo

obpꝛobꝛiũ inſipienti dediſti me.
Ab omibo iniquitatibo meis crue me) tam
cogitatõnis q; locutõnis et oꝑis:tam ab oc⸗
cultis qᷓ; ab alienis:tam a venialibus qᷓ;a cri
minalibo:remittendo mihi culpas et penas
ꝓ eis meritas.et qꝛ terrena contemno et ſola

inuiſibilia cõcupiſco (obpꝛobꝛiũ inſipienti)
id ẽ maligno de eternitate nõ ſatagenti et me

ꝑſequenti(dedit me) qꝛ mali illudunt bonis
factis hoĩm: et ſtultus irridet bonos moꝛes
alioꝝ.Vñ apłs.ſpectaculũ facti ſumus mũ⸗
do et angelis et hominibus. Sed habitus

— —

ciſti:amoue ame plagas tuas.
henune tacui.nõ egi ↄtentioſe cõtra
aduerſarios oẽm exbibens patientiã et non
aperui os meũ).i.non egi murmure cõtra te:
ſed cũ ſilentio et patientia oĩa ꝑtuli.et(qm̃ tu
feciſti)et hec ita conſtituiſti (amoue a me pla
gas tuas).i.grauedinẽ penaꝝ et flagelloꝝ:qͥ
bus me affligi ꝑmittis. vt nõ ſuccumbã vel
tenter ſupꝛa id qð poſſum. Sicut enĩ tuũ eſt
ferire peccatoꝛẽ ex iuſticia:ſic tuũ eſt ꝑcere ex
miſcdia.nec enĩ tm̃ iuſtus es ſed etiaʒ miſeri⸗
coꝛs.Et neceſſe eſt vt amoueas
A foꝛtitudie manꝰ tue ego defeci ĩ incre /

ine manus tue)vindicis.i.a foꝛ

oter iniq tatẽ coꝛripuiſti hoĩejʒ.
ꝛtitu

fo

ti vindicta ptãtis tue facta (in increpatõibo)
id eſt tuis duris punitõibo (ego defeci) quaſi

nõ potens ſuſtinere.Per hoc ꝙ dicit in incre
patõnibo notat deũ vindictã ſuam ad hoc fa

cere vt retrahat hoĩem a peccato.nam flagel
lum medicina eſt ↄtra peccatũ. In eo ergo

fla gellat increpat nos qꝛ peccauimus. vnde

adiũgit ( ꝓpter iniquitatẽ coꝛripuiſti hoĩeʒ)

vt coꝛripiendo erudires: aliter enĩ iniquitas
incurata in peius tenderet. Quia
Et tabeſcere feciſti ſicut araneã aĩiam eiꝰ
verutamen vane ↄturbatur oĩis bomo.
Et tabeſcere).i.infirmari ⁊ hũiliaricfeciſti
aiam eius)ad erudiendã eam(ſicut araneã qᷓ

nihil eſt tabidius que leuiter tacta cadit.i.fe

ciſti vt aĩla eius infirma fieret et hũiliata ſu⸗

perbiam deponeret. Suꝑbia eni ⁊ foꝛtitudi

ne quadam homo diſplicuit.eruditur humi⸗

litate et infirmitate vt nõ de ſe pᷣſumat(verũ⸗

tamen)licet tante ſit fragilitatis et miſerie ni
bilominusvane).i.ꝓ vanis appetendis ⁊ ac
quirendis inutiliter (cõturbatur)et inquieta

tidoeo tur (oĩs hõ).i.tota multitudo hoim carnali⸗
Ab omnibo iniquitatibb meis erue me:

ter viuentiũ. Et ne ꝓ vanis cõturbere
Exaudi oꝛõʒ mea dñe:et depcatõʒ meã:

–

auribpeipe lacheymas meas.
Exandi oꝛõem meã dñe) ꝓ bonis adipi⸗
cen

dis (et depꝛecatõeʒ meã) ꝓ malis amouẽ

dis.et ne putes tm̃ verbis oꝛare addit (auri⸗

bus ꝑcipe lachꝛymas meas) miſericoꝛditer
ſuſcipiendo eas.Et bñ dicitauribo ꝑcipe)qꝛ
lachꝛyme pondera et vim vocis habent. la⸗

chꝛyme ad oꝛõem ſunt ſicut pluuie ad ſemẽ:

et faciũt in pᷣciba violentiã ad mouendã miſe
ricoꝛdiam. Quanto quiſq; ſanctioꝛ eſt tanto
vberioꝛes lachꝛymas in oꝛõne habet.vbi la⸗
chꝛyme ſunt ibi diu inus ignis accendit᷑.Et
quia oꝛo et depꝛecores«
Ne ſileas qm aduena ego ſum apud te:

et pegrinus ſicut oẽs pes mei.

MNe ſileas).i.ne diſſimules te audire nõ re⸗

ſpondendo petitõni mee: ſed fac vt audiaʒ te

dicentem mihi in coꝛde:modo ſalus tua ego
ſum.vel.remiſſa ſunt tibi peccata tua.qm̃ (ad
uena ego ſum apud te)tranſlatus de ciuitate
babylonie manẽs apud te et ſeruiens tibi q̃⸗
tidie.nec tñ adhuc in ciuitate tua ſum: ꝓpter
ea ſubdit.(et ꝑegrinus)nõ eligens vel habẽs
hic ſedem:ſʒ ſemꝑ patriã querens. Nõ enim
habemus hic manentẽ ciuitatẽ:ſed ſuturam
in celo requirimus.et q;diu ſumus in coꝛꝑe:
ꝑegrinamur a dño.(ſicut oẽs pr̃es mei)fue⸗
runt qꝛ hinc migrauerunt. Et quia etiã ſine
dubio migraturus ſum

Bemitte mihi vt refrigerer pꝛiuſquam

abeam:et amplius non erro.
¶ Remitte mihi) debita mea ſcʒ culpã et pe⸗
nam meritã.(vt refrigerer) in ↄſcientia mea ꝑ
tuã ↄſolationẽ vt exonerata ſu eſtu ſollicitu⸗
dinis peccatoꝛũ meoꝝ (pꝛiuſq;) ab hac vita
(abeam) ne cum peccatis eamſet amplide nõ

1

tulus talis eſt . .
ille dirigens nos in finẽ.i.in nouũ teſtamen
tum ↄſummans: agit eni de mutatõne vete⸗
ris teſtamenti in nouũ.attribuitur dauid.i.

ero ) in illo vero eſſe quod eſt cum deo ſi no re
miſſis peccatis hinc abiero Mali enĩ nõ eſſe

dicuntur:qꝛ nõ habent verum eſſe. Vel (am⸗

plius non ero)in ſtatu merendi: et ꝓpter hoc
nũc eſt tꝑs remittendi qꝛ poſt moꝛtem nõ eſt

peccati remiſſio nec valet cõfeſſio: vnde añ ter

minum vite ſubueniendũ eſt infumo:ante la

tionem ſententie pꝛouidendum eſt reo.ante

clau ſionẽ ianue feſtinandũ eſt gꝑegrino.

Euſtodi dñe viam nram ¶ OHꝛatio.

ne delinquamus in lingua vt in meditatõni
bus nfis ſpũali igniculo ardeſcente ea ſhe⸗
ſauriʒemus in ſeculo que retribi
amus in perpetuum. Per do.

ſalmus de aduentu chꝛiſti in carne

an gaeltcelegis pmuigarönf cr felin
U

lono ſtatu ſupplicatöne. ¶ Bo. xrxx.

4
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗
In finẽ ps̊ dauid. Hoc eſt põ

chꝛiſto:ſcʒ capiti et membꝛis.Quia ergo ſu⸗

pꝛa egit de tranſiliente et alios ad ſui imita⸗
tionem inuitante:nũc exemplo eccleſie deum

ꝑſeueranter expectãtis admonet laboꝛantes

in vinea vt nõ ante finem laboꝛis querãt de⸗
narium ſʒ bene oꝑando ei ꝓximis ſalutis ne

ceſſaria pᷣdicando:et ſine intermiſſione oꝛan

do: deum expectent remuneratoꝛ?. Materia:
cxpectatus aduentus chꝛiſti in carne et vete⸗
ris ſacrificij immutatio:euangelice legia p⸗

mulgatio:et ꝓ fideliũ bono ſtatu ſupplicatio
Intentio:ꝑſuadere ad fidem chꝛiſti accede⸗

tentia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo pꝛi⸗

mum inducens eccleſiã erpecnaſſe deũ et acce
piſſe eum:et ab eo nouũ teſtamentũ: in pſona

fideliũ circa myſteriũ incarnatõnis agit gra

tiarum actõnem. Deinde in ꝑſona chbꝛiſti po

nit huius myſterij rõnem:et tandem ꝓ bono

ſtatu coꝛꝑis ſui myſtici depᷣcationem. Snĩia

in ſpeciali:Et qꝛ difficile erat indeos a con⸗

ſuetis ceremonijs ⁊ gentes ab idolatria reuo
care ad nouũ teſtamentuʒ: vtitur auctoꝛitate
antiquoꝝ patrum dicens. (Epectans expe⸗

——

ctau ijnon hoĩem qui fallere et falli pᷣt et qui

mecũ indiget nec aliud ſed (dñm)qui ſaluare

poteſt.i.cum magno deſiderio et aſſidue expe

Nuomodo autem

uente te capt

Ppectans expe/-

etaui chꝛiſti aduentum in pꝓmiſſione ꝓpheta

rum.q.d. ita expectaui dñm vt qtidie eſſem

expectãs eum. Calis geminatio ad expꝛimẽ⸗
dum intenſum affectũ freques eſt in ideoma

te hebꝛeo. (et) qꝛ ꝑſeueraui (intendit mihi).i.

ad vtilitatẽ meam ſcʒ pꝛeſtando gram ſuam.

nit cum ſubiũgit

Et exaudiuit pꝛeces meas:et eduxit me

de lacu miſerie et de luto fecis.
¶ Et exaudiuit)veniendo in mundũ (p̃ces
meas)a quibo expectans nõ ceſſaui( et eduxit
me)ꝑ ſuam et apłoꝝ pᷣdicationeʒ (de lacu mi
ſerie).i.de ceca et tenebꝛoſa ꝓfunditate erro⸗
ris que hoĩes cecos facit.(et de lutu fecis).i.

nis que auis reddunt lutulentas coꝛã dño et
in imo iacentes.
Et ſtatuit ſupꝛa pe
rexit greſſus meos.
Et ſtatuit).i.firmauit per fidem (ſupꝛa pe⸗
tram)ſcʒ ſeipᷣm (pedes meos).i.ſenſus ⁊ affe⸗

ctus meos qui pꝛius cũ diabolo erant.q.ð.

totũ ſenſum et affectũ in ſe poſuit cõtemptis
tꝑalibo ne ab huius ſeculi nutarẽ impulũbo.
(et direxit) in via moꝝ ne ad eum veniendo

boſt tergũ et retro aſpicerẽ. (greſſus meos)

id eſt operum et actuũ meoꝝ. Pꝛius de lacu
pꝛauitatis educitur:deinde in petra ſolida⸗

tur:et poſt:boni oꝑis greſſus diriguntur.et

ſic ad pꝛedicandũ alijs dignus efficitur.vn⸗
de ſequitur

* 6

Et immiſit inos meü canticũ nouum⸗

—---f

Amen wo noſeoů
Slietimtmmiſir in os meũ canticũ nonũ)
cz P

dicationẽ noui teſtamẽti qð ipſe nouus

homo attulit et de nouo cantatur ſcʒ de eius
incarnatõne:paſſione:reſurrectõne:aſcenſio⸗
ne et hmõi.et a nouo ꝓplo:qꝛ nemo niſi inno

uatus cantare pᷣſumit: quodq; innouat et no

uum hoĩem facit:ac nouitatẽ vite docet.can⸗
ticum dico (carmen).i.laudem vel hymnum
ſcʒ gratiaꝝ actõis p beneficio diuine miſera

tionis(deo nr̃o)qð ad magnã dei pꝑtinet lau-

dem. Et quia hoc cantico et carmine audito
multos ad fidem cõuerſuros vir ſanctus vi⸗
dit ideo adiunxit.

Aigdebunt multi et timebunt:et ſpera⸗

bunt in dvnnno.

—

¶Vicdebunt) p fidem multi)qui ceci crãtet

e deo nihil intelligebant quia attendentes
et imitantes cantici noui cantoꝛes illumina
ti ſuntſet timebunt) qꝛ ſe pccoꝛes intelligene

= — — — — — – —

dominus ei intendit expo

rã pedes meos: et di

= —

n⸗
le

briſß
en
M⸗
li 4

mo
noe)
elden
Nid⸗
a
Ns⸗

mn

ord)
onns
ecs
mio⸗
n
ane
4a
mun
nien
ali⸗
di⸗
not

t
n⸗

nias falſas.

qquuitur chꝛiſtus ad pa

ct penitentiam agenttłet ſperabunt in dño)re

miſſionem peccatoꝝ cõſequi ab eo. Uidebũt
ergo credentes:timebunt penitentes: ſpera⸗

bunt celeſtia appetẽtes.Ecce fides:ſpes ⁊ cha
ritas quibo colitur deus et efficitur bomo be

atus.vnde et ſubditur . —
Beatus vir cuius eſt nomẽ domini ſpes

—

.

Beatus vir cuius eſt nomen dñi. ſcʒ ieſi u
ꝛiſti quod eſt ſaluatoꝛ (ſpes eius).i.qui nõ
temꝑalia ſperat ab eo ſed illud quod cius no

men indicat ſcʒ ſalutemcet non reſpexit in va

nitates)huius mundi ſcʒ apetendo tempo⸗
ralia et terrena que vana ſunt et tranſuoꝛia.
ſet inſanias falſas) que ſunt in voluptatibus
huius ſeculi que fallunt et decipiũt. Uel(in⸗
ſanias falſas) erroꝛum vt idola adoꝛaret:
que fallunt et falſos faciunt. Unde conuer⸗
tens ſe ad dñũm vt coꝛda talium ſimiliter ad

ipſum conuertat ait.

Qulta feciſti tu dñe deus mirabilia tua:

eius:et non reſperit in vanitates et inſa⸗

et cogitatõibo tuis nõ eſt qui ſilis ſit ti bi
¶ MDulta feciſti tu dñe deus meus mirabi⸗
lia tua)in coꝛꝑalibo et ſpũalibus. Feciſti enĩ
celum et terrã et omnia que in eis ſunt et in
cogitatõnibo tuis)quibus illa mirabilia feci⸗
ſti et quib omia diſponis.i.in ſapientia tua
et conſilio(nõ eſt qui ſimilis ſit tibi.) Quis
enĩ cognouit ſenſum dñi aut quis cõſuiari⸗
us eius fuit: Quaſi diceret:hec tua mirabi⸗
lia oꝑa tam viſibilia qᷓ; inuiſibilia et tua in⸗
compᷣhenſibilis ſapientia pꝛedicant te ſolum
eſſe colendum:amandũ et apetendum: non
iſtas vanitates et inſanias falſas. Deindelo
atem partim in ꝑſona
ſua partim in membꝛis.d.

Annunciaui et locutus ſum:multiplica
ti ſunt ſuꝑ numerum. .
¶ Annunciaui)mirabilia tua pꝛius per pa
tres (et)nouiſſime(locutus ſum)per memet⸗
ipſum et per apłos et(multiplicati ſunt) cre⸗
dentes (ſuꝑ numerum)ſaluandoꝛũ qui cer⸗
tus eſt. Oulti enĩ audita pꝛedicatõne vene⸗
runt ad ſocietatẽ credentium qui non ſunt in
numero electoꝛũ.teſte veritate que ait Multi
ſunt vocati pauci vero electi.granis admi⸗

ſcẽtur ⁊ palee:ſʒ grana ſunt pauca palee mul

te. Fuit aũt neceſſitas loquendi cum nõ ſuf⸗
ficerent legalia quia

Sacrificium ⁊ oblationẽ noluiſti:aures

autem pfeciſti mihi.

gacriaeinm et oblatfonomvercia legis
oluiſti) vlterius poſtq; veritas eſt exhibi⸗
ta (aures aũt ꝑfeciſti).i.ꝑfectas feciſticmihi)
ad intelligendũ quid velles:et ad obidiendũ
quia fuit obediens deo patri vſq; ad moꝛtẽ.
q.d. feciſti me tibi bene obedientẽ. vel pꝛom⸗
ptam exegiſti a me obedientiã. Perfecit autẽ
nobis aures deus vt q̃ de lege audimus ſpi⸗
ritualiter intelligamus. vel qñ ad obedien⸗
dum ei ꝑ omnia ꝑfecti ſumus. Deinde hunc
verſum magis exponit MM
Holocauſium et ꝓ peccato nõ poſtulaſti
tunc dixi ecce enio. OUW
Molocgaſta quod maius eſt (et).i.etiam
pꝓ peccato nõ poſtulaſti)ſicut ante petebas.
Hoc diſtat inter ſacrificiũ et holocauſtũ:q;
hoſtie pars aliqua deo oblata facrificiũ dice
batur:holocauſtũ aũt totum incenſum erat.
ſcʒ qñ tota hoſtia in ſacriſicio incendebatur.
Ded dñũs nec munera nec maioꝛa veteris le⸗
gis ſacrificia requirit cui nõ iam vmbꝛa ſed
veritas grata exiſtit. Et qꝛ hoc noluiſti (tũc
dixi)ego chꝛiſtusecce)ſtatim venio)in car⸗
ne ad offerendũ ſacrificiuʒ acceptiſſimũ.q.d.
tꝑus eſt vt veniant ꝓmiſſa quia auferuntur

pꝛomittentia. NHam

In capite libꝛi ſcriptum eſt de me vt ſa⸗
cerem voluntatẽ tuam:deus meus vo⸗
lui et legẽ tuã in medio coꝛdis mei.
n capite) et pꝛincipio (libꝛi huius ſcilicʒ
pſalmoꝝ(ſcriptũ eſt de me)in pꝛimo pſalmo
videlicʒ ibi. Sed in lege dñi voluntas eius.
(vt facerem voluntatẽ tuã).i.vt impleã obe⸗

dientiaʒz a te mibi iniunctã offerendo me ad

moꝛtẽ ꝓ vita hoĩm.et ſicut ſcriptum eſt ita o
(deus meus volui)vt facerem tibi placitum
(et legẽ tuam)ſcʒ euangelicã voluivel habui
(in medio coꝛdis mei).i.plene ꝑ iugem me⸗
ditationẽ.vnde et in eodẽ pſalmo dicit᷑. et in
lege eius meditabitur die ac nocte. Nec ſolũ
habeo in coꝛde ſed inſuꝑ. ”MUD
Annunciaui iuſticiam tuam in eccleſia
magna:ecce labia mea non ꝓhibebo do⸗
mine tu ſeiſti. RieRX
Annũciaui)alijs ꝑ me et ꝑ apłos· iuſticiã
). i. ex te eſſe nõ ex lege. Vel (Annunciaui
iuſticiã tuã) ſcʒ legẽ euangelicã que iuſticiaʒ

cõtinet ꝑfectam(in eccleſia magna ſcʒ vniuer

ſali ꝑ totum oꝛbem diffuſa: nõ parua vt fuit
pꝛius.(ecce labia mea nõ ꝓhibeo) loqui vt ti
moꝛe taceam.q.d.ſi aliqui voluerint ꝓhibe⸗
re ego iñ nõ tacebo. Vel(labia)dicit apłos ꝑ

quos loquitun quos nõ ꝓbibuitſz omnibe

pꝛedicare pꝛecepit(vñe)quies co ior coꝛ⸗
dis et teſtis ↄſcẽtie(tu ſciſti)et noſti qꝛ ita eſt.

Teſtem ad hoc deũ inuocat vt nulla in iudi

cio excuſatio fieri valeat

Juſticiã tuã nõ abſcondi in coꝛde meo:

Writatẽ tuà et ſalutare tuũ dixi.

tatum eſt ei ad iuſticiã.(nõ abſcondi in coꝛ⸗
de meo).i.nõ tenui in ſecreto ſed potius alijs
diuulgaui.(veritatẽ tuã)qua impleſti ꝓmiſ⸗
ſum de me patrib factũ ſeu ꝓpmiſſionũ exhi⸗
bitio nem (et ſalutare tuũ).i.ſaluationẽ et ſa⸗
lutem quã ꝓ me feciſti. Vel.(veritatẽ tuam et
ſalutare tuum).i.chꝛiſtũ qui eſt veritas et ſa⸗
lutaris ſcʒ meipᷣm a te miſſum ꝓ ſalute hoĩm
(dixi).i.pᷣdicaui et veniſſe aliis nunciaui.
Non abſcondi miſericoꝛdia tuam et ve⸗
ritatem tuam: a concilio multto.

am)qua peccata donas et remittis (et verita:
tem tuã)qua pꝛemia que ꝓmittis ⁊ penas q̃s
minaris adimples ⁊ reddis (a cõcilio multo⸗ʒ
id eſt a ↄgregatõne multa timens ꝓpter cõci⸗
lium et multitudinẽ mihi et meis aduerſan⸗
tium quin eam publice diuulgarẽ et in tota
plebe ꝑ me et meos anuunciarẽ. Deinde oꝛat
chꝛiſtus ꝓ bono ſtatu coꝛꝑis ſui myſtici.d.
Ego quidem nõ celaui miſericoꝛdiã tuã et
veritatem tuã a multis
Tu aüt dñje ne longe facias miſeratões

u aũt dñe.i.tu deus patercne longe fa⸗
cias).i.noli remouere ne ſint ſine effectumi⸗
ſerationes)et miſcdᷣiasctuas a me).i.a coꝛpꝑe
meo myſtico et a ſaucijs membꝛis meis neꝑ⸗
maneant in peccatis. Quiſquis ſe ſentit elon
gari a dño ꝑ pꝛauam vitã:ꝑ malam volunta
tem:dicat deuote:dicat lachꝛymabiliter: Tu
autẽ dñe ne longe facias miſeratõnes tuas a

me.Ego miſer tu miſericoꝛs multe ſunt mee

iniquitates ſʒ ſuꝑant tue miſeratõnes(miſe⸗
ricoꝛdia tua)qua bonus es et te amo. (et veri
tas tua)qua iuſtus es et te timeo(ſemꝑ ſuſce⸗
perunt me) ducendũ ad te. Attendi qꝛ miſeri
coꝛs es:attendo qꝛ verax es. Amo miſericoꝛ
dem et timeo veracẽ.et ſie amoꝛ et timoꝛ que
ſemꝑ aſpicio ducunt me ad te. Et neceſſe eſt
vt non elongerios

Af̃ circuderunt me mala quoꝝ nõ eſi

numerus:cõpꝛehenderunt me iniquita⸗
tes mee et non potui vt viderem.

NJaſtici tuam) Lfidem iuſtus enĩ ex fide
viuit.vnde credidit Abꝛaham deo et reu⸗

on abſcondi)et celaui (miſericoꝛdiã tu⸗

tuas a me:miſcdia tua et veritas tua ſᷣ

VDñ circũdederũt me) i. meos (mala qus

rtum nõ eſt numerus)apud hoĩes innumera
ſunt peccata:innumerabiles ſunt negligẽtie
et tentatões que vndiq; circũdant vndiq; im
pediunt chꝛiſtifideles (ↄpᷣhenderuntet illa⸗
queauerũtme)ipſo actu(iniquitates meeqͥ⸗
bus pꝛeſſus oculus mentis videre nõ poteſt
vnde ſequitur(et nõ potui vt viderem).i.nõ

potuerũt mei aliquo conatu efficere vt vide⸗-
rent ea mentis oculis et intelligerẽt in quan

ta cecitate eſſent. Intantũ cõpꝛehendũt nos
iniquitates nr̃e vt etiã ſi velimus euadere ſi⸗
ne adiutoꝛio nõ valemus. In tantã etiã ceci

tatem venimus vt noſmetipſos ignoꝛemus.
nec patrata mala dephendimus. Ex amiſſio

ne aũt luminis creuit multitudo iniquitatis

ideo adiungit
NMultiplicate ſunt ſuꝑ capillos capitis
mei: et coꝛ meũ vereliquit me.

„

capillos capitis mei) id ẽ innumerabiliter et

plusq; ſcirem numerare. Caue ergo ſi vita⸗

ſti grauia ne obruaris minoꝝ peccatoꝝ are⸗
na. Oinima quidẽ videntur ſed multa ſunt
(et coꝛ meũ).i.ratio mea.(dereliquit me) hoc

elſt virtus coꝛdis mei defecit et nò eſt idoneuʒ

ad cognoſcendũ ſe. Quoties mete vagamur
foꝛis delectamur terrenis. ꝓpꝛia nr̃a ſtudia
relinquimus atq; inania vel agimus.vel lo⸗
quimur.vel cogitamus:totienscoꝛ nr̃jm de⸗
relinquit nos.Quotiens nõ cogitamus deũ:

vel ea que ad vtilitatem ꝑtinent aĩaꝝ:totiens
Amittimus coꝛ nr̃jm. Congrue ergo ſequitur

hec oꝛatio qua dicitur.
Complaceat tibi dñe vt eruas me: dſe
TEsnne gi

CLoõplaceat tibi dne).q.d.in voluntate tua
qꝛ ſi vis potes (vt eruas me).i.coꝛpus me
um myſticũ a tot et tantis malis et maloꝝ ꝑ⸗
plexitatibo. VUñ ait.cõplaceat.nõ enĩ ex meri
tis ſed ſolo bñplacito ſuo:ſola gr̃a:ſola boni
tate ſua iuſtificat deus hoĩem. Miſeretur no

bis pius dñs qꝛ ei ſic placet nõ qꝛ nos merui

mus(dñe ad adiuuandũ me reſpice).i.vt mi
ſericoꝛditer reſpiciendo adiuues in bonis vt

nõ tm̃ deſiſtant a malo ſed etiã faciant bonũ.

reſpectus enĩ dei auxiliũ nr̃m eſt. Me inquã
reſpice.Ecõtra autem

Cõfundantur et reuereant᷑ fil: qui que⸗
runt aiam meã vt auferat eam.

— . . — ————

Confundant᷑ ofuſione bona vt erubeſcãt

de malis et pniam agant et timẽtes (reuerean
cturyi./ex timoꝛe reuereri et reuerentiã babere

— –

¶MOultiplicate ſunt)ſcʒ iniqͥtates meec( ſug

—

—

——

ng

nmuner

gn
nxile⸗
Gmnerg⸗
no potet
lmhin

eNtpide

cogantur(ſimul) mente et coꝛpoꝛe(qui querũt
aiam meam).i.vitam meam et meoꝝ fidelium
inſidiando (vt auferant eam) interficiendo:nõ
vt imitentur ſed vt perimant.quod nõ pũt fa⸗

cere niſi te ꝑmittente. Multi queſierunt aiam

chꝛiſti qui gauiſi ſunt cum aĩam poſuit: ſed cõ
fuſi cum eã recepit. Oulti adhuc querunt coꝛ
pus chꝛiſti et aias perdere:qui aut modo peni

Semina merẽes nobis pmiſſa eſta dño ſcʒim

moꝛtalitas coꝛꝑis atq; anime beatitudo.pꝛo⸗
pterea gemina exultatõne pᷣcipimur gaudere
cum dicitur exultent etletentur. Exultare enĩ

ad coꝛpus pꝑtinet:letari vero ad aĩaʒ. et dicãt)

oꝛe coꝛdis et coꝛꝑis (ſemꝑ)tam in aduerſitate

qᷓ;ᷓ in ꝓſperitate (magnificetur dñs.i.in laude

magnus pꝛedicet᷑ de bonis eius (qui diligunt
lnunn tendo cõfundentur:aut eternam confuſionem ſalutare tuum)ſcʒ me chꝛiſtũ filiũ tuum quem
it nos oſtmodũ patientnr. miſiſti pꝛo ſalute hoĩm:qui ꝑ merita ſua ſalua⸗
geſ⸗ Pertantiar re troꝛſum et reuereantur: riſenõ confidũt.hoc illi de te dicnnt
ia qui volunt mibi maa. Ego autem mendicus ſum et paup:o.
ou.D. Aherramun retroꝛſum)et ſe’quant᷑ᷣ humili minus ſollicitus eſime.
miſio tatem et obediendo qui pꝛeibant ꝑ ſuperbiam ¶Ego aũt)in membꝛis meis (mendicus ſum
Nuri cct trahendo.ſet reuereantur).i.timeant et hono denger unon eſt qð in me laudetur ex me.
rent deum et ſic cõuertantur a mala volunta⸗ Mendici dni ſumus ad ianuã miſcdᷣie ſue ſe⸗
tecqui volunt mihi)et meis mala) me et moeos demus mendicamus ſalutem nr̃am etclama⸗
ꝑſequendo.vel qui cũ bene dicunt tñ mala vo mus Adueniat regnũ tuum et da nobis panẽ
n lunt non ſolum qui faciunt.Et qui bona dicit noſtrũ etlibera nos a malo. Pauperes eniĩ ſu⸗
l malo aĩio et qui mala doloſe laudando:vter; mus nihil a nobis habẽtes et nobis inſufficiẽ
iin malus eſtet cauendus.vñ adhuc ſubditur. tes.Et ſequit᷑ cõſolatio:ſed (dñs ſollicitus eſt
men Frerant confeſtim confuſionẽ ſuam: qui mel).icuram mei habet miniſtrans mihi et ſa
Vr Aarnvemagmumm ponduscconfeſtimjne munugeſt lollicuus nos ſecurlſumus. Etcon⸗
in; diutius ingrauetur malũ eoꝝ (confuſionẽ ſuã) Adiu de one ad vnñ̃m dieeett ð
nr vt cito redeant ad penitentiamqui dicũt mihi Acdlite 92 meiis 7 pzotecto: meus tu es:
ſi euge euge).i. bene bene:gaudentes de mea de⸗ eus meus ne tardaueris. H

alo⸗ iectione et inſultantes irriſoꝛie vel applauden⸗ ¶ Aciutoꝛ meus)et coopatoꝛ in bonis et ad

—

fnd⸗ tes mihi quaſi bono aĩo adulatoꝛieet doloſe. ca me ꝓmouendo. et ptectoꝛ meus) et libera⸗
i In his tibus verſib notantur tria genera p⸗ toꝛ a malis etab eis me pꝛeſeruando (tu es) ſo
vtan ſecutoꝛũ. Pꝛimo illi qui aperta ꝑſecutione ſer⸗ lus nõ alius deus meus netardaueris mihi
Nrr uos dei conantoccidere. Tales fuerũt illi qu auxiliari etaſſiſtere in pᷣdictis et fac ne diu ſin
ↄpꝛehenderũtieſum et qui in cruce poſuerunt inn malis ſz cito ſubueniẽs pꝛeſta auxiliũ ne de
dſe cum. Scdᷣo qui nondũ pſequuntur aperteſed fſiciam in eis. Quamdiu te nõ video:nõ poſſi⸗
odium et inimicitias geſtant in coꝛde: et qñq; deo mendicus et pauꝑ ſum:nihil extra me mi⸗
. ſimulatõnibo conantur decipe:qñq; effrenan-⸗ hi ſuffcit:iu expectatio mea noli moꝛari vna
n tur in verba malicie. Cales fueruntiudei ad; hoꝛa deſideranii et eſtuanti: longa moꝛa eſt de D

uerſus dñm. Cercio illi qui deridere ſolent re-⸗ us meus netardaueris. o. R

ligionem et ſimplicitate iuſtoꝝ. Cales etiãẽ fue ¶ Expectatio tuoꝝ vnica famuloꝝ deus quẽ
runt in paſſione chꝛiſti. Iſti omes in ipius coꝛꝛ venturum in munquʒ caput libꝛi p:ꝛincipalis ðDWU-
od. poꝛe adpuc ꝑſeuerant. Sicut aũt nõ ſie vindi-⸗ edocuit: niere pcamur legem tuã in medio coꝛ
xb caiut de illis dñs ſed ꝓ eis oꝛauit: ſicnos non dis noſtri vttuas iuſticias annũciantes ab im
mn debemus de inimicis querere vltione: ſed hu- minentibus ꝑiculis eruamur. Per do.
Ini milem ꝓferre oꝛonem quẽadmodũ et ipſe no⸗
ſi beis pcepitita illi. Et econrra (lſalmus de Chꝛiſto deo ſil et hoie
hi. Exultent et letentur ſug te om̃es que⸗ credendo ſcom humanitatẽ iniuriato et

inl rentes te:et dicant ſemper magniſicetur paſſo acp diuinitatẽ reſuſcitato et gloꝛi
vñs qui diligũt ſalutare tuum. ſnicao. AAU. BSxrIJ.

. ¶Exultent)exterius in coꝛꝑec(ct letentur) inte Eatus qui n telli⸗

riusin ſpũ ſeu mente nõ in ſe necin vanis rebꝰ / C ð
. huius ſeculi:ſedſuꝑ te)et in te vt qui gloꝛiatux/⸗ fitſug earnu etpaupem: in die ma⸗
aliberabiteum dns.

en in dñno gloꝛietur. (oes querentes) per ſidẽ et di ni eumdns.
ber lectionemſte,pꝛincipaliter nõ tua niſi ꝓpter te. Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Tulis

talis eſt. In finẽ intelleetus filjs Choꝛe. Hoc
eſt intellectus pſalmi huius tendens in finem:

id eſt in chꝛiſtum.attribuitur filijs Choꝛe id ẽ

fiijs crucis qui Chꝛiſtũ et ſi pauperem et moꝛ
tuum credunttamen non tm̃ hominem:ſed eti
am verum deum Supꝛa ergo oſtendit eccleſi
am expectaſſe et accepiſſe Chꝛiſtum. hic mo⸗
net omnes vt non tm eum hominem credant:
ſed etiam deum. Materia:chꝛiſtus deus et ho
mo et vtilitas pꝛomiſſa credentibus ipſum ſᷣm
humanitatem iniuriatum et paſſum:et per dei
tatem reſuſcitatum et gloꝛificatum. Intentio:
admonere nos credere Chꝛiſtum mediatoꝛem
dei et hominum: hominem ſimul extitiſſe et de
um. Sententia in generali: Pꝛopheta in iſto
pſalmo agit de beatitudine credentium etcon⸗
fuentium chꝛiſtum veruz deum eſſe ac de eius
paſſione et reſurrectõne. Et pꝛius pꝛopheta in
ſua perſona loquitur et poſt inducit chꝛiſtum
loquenteʒ et in membꝛis et in ſe. Sententia in
ſpeciali:Aitergo pꝛopheta. ( Beatus qui intel
ligit ſuper egenum et pauperem) ſcilicet chꝛi⸗
ſtum id eſtqui ſic videt eum in habitu egeni et
pauperis et ſic crediteum hominem vt etiam
intelligat eundem eſſe deum Poteſt etiam hoc
referri ad membꝛa chꝛiſti ſuper que intenden⸗
dum eſtvt eis ſubueniatur quod et ad chꝛiſtuʒ
pertinet qui dicit eſuriui et ſiiiui:et nudus:etpe
regrinus:etinfirmus:et in carcere fui.his gra⸗
dibus pꝛocedat chꝛiſtianus. Pꝛimo intelligat
chꝛiſtum ſcõm hominem egenum et paupereʒ
et ꝙ; pauperias et infirmitas eius exemplum

nobis tribuit humilitatis patientie: obedientie

manſuetudinis:charitatis et ſe ei in his cõfoꝛ
met quantum poteſt. Deinde intelligat in chꝛi
ſto ſuper humanitatem et infirmitateʒ eius ali

quid altius ſcilicet diuinitatem illius:et hoc ꝑ

fidem:per dilectionem:per honoꝛis exhibitio⸗
nem. Becundo intelligat ſe egenum et paupe

rem per humilitatem. Cercio pꝛoximum per

benetficij collationem. Et exponit beatidinem
ſubuungens huius intellecius fructumſ(in die
maloꝛum ,)ſcilicet in die ire et iudicij (liberabit

n dominus) ab omni malo et a poteſtate di
4

oli et tranſfert eum in libertatem gloꝛie filio

rum dei. Interim autem largiendo et alia be-

neficia. SW “
Diñs conſeruet eum etviuificet eum:et

ſii in infirmitate eius.

beatũ faciet eum in terra: et nõ tradat eũ

Dominus conſeruet eum) ſcilicet buiuſmo⸗
i intelligentem inter pericula et tentationes
buius laboꝛioſe vite et nõ ſinit eum perire nec

17 aiam inimicoꝝ eius.

permittit tentari ſupꝛa q;ᷓ poteſt ferre. (et viui⸗

ficet eum) ſuo ſpiritu et gratia in interioꝛi ho⸗
mine vt quotidie iuſtius ⁊ purius viuat in deo
(et beatum faciet eum in tena)hac:ſpirituales
virtutes largiendo:et etiam in terra vuuentium
vbi eſt vera beatitudo (et nõ tradat eum in ani
mamid eſt in voluntatem et ſi in manus (ini⸗
micoꝛum eius coꝛpoꝛalium et ſpiritualium vt
ſcilicet poſſint eum facere ſuis iniquis volun⸗

tatibus obedire vel aliquatenus cõſentire. hec

optatio ⁊ oꝛatio pꝛomiſſio eſtet ſimiliter que ſe⸗
Dñs opem ferat illi ſuper lectum dolo⸗

ominus opem)ſue gratie diuine (ferat) et
det (illi)ſcilicet intelligentiſuper lectum dolo⸗
ris eius)id eſt ſuper inſirmitatẽ carnis que ani

mam piam grauat et doloꝛem ei miniſtrat. In
ea enim animus pius gemit tanquam parali⸗
ticus in lecto:impius vero gaudet et requieſcit
Ferat inq; opem:eum ne labatur ſubleuando
et vt quaſi ſanatus paraliticus poꝛtet lectum:

imperando carni nõ ſeruiendo. Sed vnde do

loꝛ exponit conuertens ſermonem ad deum et

dicit. quia (vniuerſuʒ ſtratum) et lectumeius)
ſcilicet hominis.id eſt omnẽ ſenſualitatem que
in paradiſo erat ſubſtrata rationi ac lectus leti
cie et quietis(verſaſti) id eſt verſari permiſiſti
per contraria vt modo repugnet et doloꝛes in⸗

ferat:et hoc(in infirmitate eius) ſcilicet homi⸗

nis.id eſt pꝛopter infirmitatem et peccatuʒ qñ
infirmatus eſtpꝛeuaricando Sciens ergo ho
mo ſe pati hic pꝛopter peccatum conuertat ſe
er diccct.

Ego dixri dñe miſerere mei:ſana animaʒ

meam quia feccamn tibi.

ris eius: vniuerſum ſiratum eius verſa⸗

go dixi) ſcilicet confitendo peccata mea

non abſcondi ea:non tacui cõfeſſionem o (do⸗
mine miſerere mei)ita ſcilicetſana animã me⸗
am)ſcilicʒ auferendo ab ea peccati ſui reatum
quia nullo modo excuſo peccatum ſed accuſo
dicens (quia peccaui tibi) id eſt coꝛã te vel con
tra te et rationem tibi redditurus de peccato.
Vere humilitatis indicium eſt culpam ſuam
recognoſcere atq; eandem voce confeſſionis

aperire. Ideo pꝛecipit dominus vt peccata no
ſtra ſacerdotibus confiteamur vt videlicetcon

fitendo humiliemur et vt per humilitatis me⸗

ntitum percipiamus remiſſionem peccatoꝛum.

O beata confeſſio quanti perte mundantur:
ſanantur: iuſtificantur. Deinde loquitur in ꝑ⸗
ſona chꝛiſti.q. d. Talia dicũtamici.Sed

—

1N
⸗
.
.
;

YIrnimiei mei dixerunt mala mihi: quan

Cgreiebatur foꝛas:et loquebatur in id

W

do moꝛietur et pibit nomẽ eius.

¶ Inimici mei)ſcilicetiudei me hominem ti

non deum eſſe credentes (dixerunt mala)et fal
ſa (mihi)id eſt de me ſcilicet hec(quando mo⸗

rietur iſte qui pꝛedicatione et miraculoꝛũ ope⸗

ratione totum mundum trahit poſt ſeſet peri⸗
bit nomen eius:) de terra vt nullus eum con⸗
fiteatur et deleatur eius memoꝛia nec ſit de eo
fama.hec dixerũt quia tedioſus et grauis erat
eis ad videndum. Hec ſpecialiter de Chꝛiſto
dicta ſunt ſed et de membꝛis dici poſſunt nam
et hodie fit tribulatio vt nomen Chꝛiſti extin⸗
guatur ſed poſt moꝛteʒ ſuam et ſuoꝛum magis
creuit eccleſia et admirabile ſactum eſt nomen
eius.Et non ſolum aperti inimici ſed etiaʒ qui
ſimulabant ſe amicos eſſe:dixerunt mala. AUn
de ſequittur
Et ſi ingrediebatur vt videret. vana lo

quebatur coꝛ eius: congregauit iniqui⸗

tatem ſibi.

—

¶Et ſi ingrediebatur) aliquis fraudulentus
et inſidiatoꝛ ſcilicet iudas (vt videret)id eſt ex⸗
ploꝛaret quid poſſet repꝛehendereet accuſare:
non quid poſſet imitari.vana loquebatur coꝛ
cius cogitando ettractando de mea moꝛte et
ſic cõgregauit)et cumulauit (iniquitatem pa⸗
rans calumniam quam ibi debebat deponere
et hocc(ſibiid eſt in malum et damnum ſuum:
qui ſibi nocet non mihi. Melius enim ei erat
ſi natus non fuiſſet. Uel (vana) id eſt ficta (lo⸗
quebatur)oꝛe:etcoꝛ eius congregauit iniqui⸗
tatem ſibi)cogitans inſidias.Et qꝛ intrauit vt
exploꝛaret et mala in coꝛdeconcepit

das locntus eſt ad iudeos. Sed quid illi

Aduerſum me ſuſurrabant omnes ini⸗

mici mei: aduerſum me cogitabant mala

¶Agduerſum me ſuſurrabant) inuicem in an⸗
us de me murmurando non audentes con

n
ſilia detegere qui ſocij ſunt in ſcelere.quaſi dice

ret.que aduerſa ⁊ nociua mihi erant ſecretis cõ
ſilijs et cogitationibo exquirebantomnes ini⸗
mici mei)ſcilicet ſcribe et pharilſei et alij (aduer
ſum me cogitabant mala mihi.)id eſt delibera
uerunt in cogitatione quod malum mihi infer
re poſſent et ſi quis amplius alio inueniret.ma

la dico ſcᷣm quod intendunt cum potius ſibi

mala eſſent. Ettaneen
Verbum iniquum conſtituerunt aduer

Srreſurgaat

¶ Verbum iniquum conſtituerunt) et confir⸗
nauerunt (aduerſum me) quia oꝛdinauerunt

me occidi:et moꝛtuum in ſepulchꝛo cuſtodiri.

Ipſi ita:ſed (nunquid qui doꝛmit) et moꝛitur
ſponte et voluntate (non adijciet)id eſtaponet
vel addet moꝛti ſue(vt reſurgat) pꝛopꝛia virtu
te et poteſtate.quaſi diceret.qui habet poteſta⸗
tem ponendi animam nõne habet et reſumen
di eam. Non enim moꝛtuus eſt neceſſitate vel
inuitus ſʒ ſponte doꝛmit cito euigilaturus nec
mirum ſi iudei inimici talia faciebant contra
Etenim homo pacis mee in quo ſpera-
ni edebat panes meos magnifica/

uit ſup meſupplantationen.
Etenim etiamchomo pacis mee) ſcilicet iu
dlas cum quo pacem habebam et qui ſe paci⸗

begrabann foꝛas)ad iudeos et contra⸗
rios vt fieret apertus inimicuset loquebatur

in idipſum) ſcilicet vanitatis et iniquitatis id
eſt falſa et vana que geſtabat in coꝛde. Vel(in
idipſum id eſt vno conſilio et vna conſpirati⸗
one cum contrarijs tractando de mea venditi
one et moꝛte.Quod paſſum eſt caput:patiun⸗
tur et membꝛa. Tales enim multi inueniun⸗
tur intra ſocietatem fratrum qui appetunt ex⸗
ploꝛare defectus alioꝛum ac cogitantes et lo⸗
quentes pꝛaua congregant iniquitatem ſibiet
ad detrimentum ſuum ſi id quod inutile et va⸗
num eſt coꝛ noſtrũ delectabiliter meditatur id

9

ipſum etlingua noſtra libenter loquitur. Si

vis ſcire de fratre quale coꝛ habet attende vn⸗

de libentius et frequẽtius loquatur. Ex abun
dantia enim coꝛdis os loquitur. Egreſſus iu⸗

tionem hominum: vel de quo oſtendi ꝙ in eo

confiderem committens ei cuſtodiam loculo⸗

rum(qui edebat panes meos) mecum in men⸗
ſa cum alijs diſcipulis magnificauit)id ẽ ma⸗
gnificam fecit(ſuꝑ me ſupplantationem) et de⸗
ceptionem.quaſi maioꝛem ſe faciens me:con⸗
tempſit et vilificauit me tanq; conculcandum
ab eo et calcare me voluit tradendo me iudeis
vt eſſem totaliter deiectus et conculcatus per
moꝛtem. Sed quicquid cogitauerunt pꝛodi⸗
toꝛ et perſecutoꝛeees. ”́YUMD/
Tu autem dñe miſerere mei et reſulci⸗/

n* — —

a me et retribuam eis.

ficum ſimulabat(in quo ſperaui) ſcdᷣm eſtiimna

Zu autem domine) deus pater vel tota tri⸗
nitas miſerere mei ) id eſt ſac mecum ſeõm mi⸗
ſericoꝛdiam tuã in hoc ſcilicʒ (et reſaſci mc)a M
l *†

moꝛte animam coꝛpoꝛi reuniendoet non di⸗
mittendo animam meam in inferno nec coꝛ⸗
pus in ſepulchꝛo. Chꝛiſtus vt homo petit qui

vt deus facit quod petit(et retribuam eis pe⸗

nas debitas pꝛo commiſſis in pꝛeſenti vt lo⸗
cum et gentẽ amittentes diſpergantur et in fu⸗
turo vt ̃m merita recipientes damnent᷑. Qui
vere facies quia

em malum ſi miſericoꝛdia ſubſequatur ege⸗
num: fer opem queſumus doloꝛibus noſtiis:
vt dum carnalia delicta clementer arguis me⸗

— — .

In hoc cognoui quoniam voluiſti me:

—

lnonam non gaudebit inimicus meus

ꝙ ſemper acceptus voluntati tue placui tibi.
(cognoui)et fiduciã habui(quoniam non gau
debit inimicus meus(ſcilicet populus iudai⸗
cus(cſuper me)quaſi me ſuperato.id eſt ꝙ mere
ſuſcitabis vnde non gaudebunt ſed potius do
lebunt. Gauiſi enim ſunt de moꝛteet triſtati de
reſurrectione. Vel ( In hoc cognoui) experi⸗
mento (quoniam voluiſti me).id eſt diigis me
(quoniam non gaudebit inimicus meus ſuꝑ
me )non reſuſcitato.id eſt quoniam reſuſcita⸗
bis me. In hoc enim ꝙ reſuſcitat apparet pa⸗
tris dilectio. Deindeaffirmat qð oꝛauit.d.

neternunmm.
Me autemflagellatuz ſine merito occiſum
ſine debito (pꝛopter innocentiam) id eſt pꝛo⸗
pter meritum innocentis vite et immunitatem
a peccato(ſuſcepiſtiyſanandum ſicut medicus
egrotum (et confirmaſti me) dando immoꝛta⸗
litatem et impaſſibilitatem.(ſin conſpectu tuo)
id eſt in maieſtate et diuinitate tua vel in pꝛe⸗
ſentia tuacineternum)vt vltra non moꝛiar qui
in conſpectu hominum etad tempus infirma⸗
ſti me pꝛius. Vel (ſuſcepiſti) in reſurrectõne de

moꝛte ad vitam (etconfirmaſti me) gloꝛia im⸗

moꝛtalitatiscin conſpectu tuo) manſurum te⸗
cum. Etinde laus tibi et gratiarum actio.vn⸗
ge ſequitur.

Benedictus dñs deus iſrael aſeculo et

in ſeculum: fiat fiat.

usid eſt tanquam dominatoꝛ ⁊ creatoꝛ(iſrael)
id eſt videntium eum per fidem et credentium
videre illum per ſpeciem qui intelligunt filiuʒ
eius deum eſſeet hominemęa ſeculo) id eſt ex
quo omnia inceperũt (et in ſeculum).i.vſq; in
ſeculum futurum vbiiam omnia eterna ſunt.
(fiat fiat/hec ſcilicet laudatiua benedictio ab
omnibus:quia hec repeuiio et geminatio con⸗
fu matio eſt etoſtendit hoc ab ommbus eſſe fa

In hoc)ſcilicet(quoniam voluiſti me)id eſt

QOe autem pꝛopter innocentiam ſuſce⸗
piſti: et connirmaſti me in conſpectu tuo

enedictus)et laudatus ſit dominus de⸗

tiendum. In hebꝛeo autem habetur amena⸗

men.quod impoꝛtat veritatem ac fidelitatem

onfi mationc. (Dꝛatio.
Hoſtroꝛum peccaminũ mitis indultoꝛ eter
eus:qui indignanter inſinuas effugere di⸗

dicinam anime placabiliter largiaris Per do.

Pſalmus de ardenti et feruenti veſi /
derio diuine viſionis ac tedio et triſticia
dilationis pꝛopter moꝛam pꝛeſentis pe

Mẽadmodũ deſi

deratceruus ad fontes aquaruʒ: ita

Adeſideratanima mea adte deus.
¶ Auctoꝛ pſalmi pꝛopheta dauid. Citulus la
lis eſt. In finem intellectus filis Choꝛe. Hoc

eſt intellectus huius pſalmi atutribuitur filijs
CLhoꝛe id eſt crucis et Chꝛiſti:directis in fineʒz
id eſt ad ſummam beatitudinem pemuenire de

ſiderantibus. Hic enim pſalmus conuenito⸗

mnibus chꝛiſtianis flamma diuine charitatis

accenſis et deũ ardenter deſiderantibus. Jam
ergo fidelis non ſolum credens Chꝛiſtum eſſe
deum vt ſupꝛa monebatur ſed etiam intelli⸗
gens ꝙ nõ ſint condigne paſſiones huius tem
poꝛis ad futuram gloꝛiam que reuelabitur in
nobis hoc intellectu ſe cõſolatur quatenus ſic
ſperet in deo in ſua peregrinatione vt eum vi⸗
dere mereatur in peruentione.patriam deſide⸗

derans ⁊ miſerias huius ſeculi deploꝛãs. Ma
teria:ardens et feruens deſiderium ſummibo⸗

ni et diuine viſionis ac tedium et triſticia dila
tionis. Intentio:monere nos pꝛeſens ſeculum
relinquere et aduerſitates huius vite non ti⸗
mere:ac feruenti animo deum deſiderareet ce⸗
leſtia ſola appetere. Sententia in generali: pꝛo
pheta in iſto pſalmo loquitur in perſona per⸗
fecti et deuoti conſiderantis miſeriam pꝛeſen⸗
tis vite ac totis pꝛecoꝛdijs ſuſpirantis de pꝛe⸗

ſenti ſeculo nequam eripi et ad celeſtem patri⸗

am peruenire habentis cum paulo deſideriuʒ
diſſolui et cſſe cum chꝛiſto. Sententia in ſpe⸗
ciali:O ſtendens ergo deſiderium ſuum ait.
QOuemadmodum)id eſt qᷓ; ardenter (deſide⸗
rat)et feſtinat(ceruus)ſerpente perempto etcõ⸗
ſumpto venire(ad fontes aquarum) pꝛopter ſi
tis refrigeniumcitaꝛconſumptis vicijs (deſide⸗
rat)ardenti deſiderio amplius q; ante (anima
mea)venire (adte deus)qui es fons aquarum

pin

neſr
um
lice
Mr

ibo⸗

mnininnignus vnde omnia bona fluunt te ſitienti⸗

bus vtte videre mereatur ac per claram viſio⸗
nem etplenam fruitionemtui ſacietur. Dein⸗
de conuertit ſe ad auditoꝛes vt admoneantur

ct edificentur dicens

Hitiuit anima mea ad deum fontem vi
num: quando veniam et apparebo ante

faciem dei·

venire (ad deum fontem) vel foꝛtem (viuum)
Deus eſt fons viuus:fons indeficiẽs.UVel foꝛ⸗
tis et viuus id eſt incoꝛruptibilis et immoꝛta⸗
lisquando) ergo ( veniam?:) quando finietur
peregrinatio mea: quaſi diceret.cupio diſſol⸗

ui. Hoc ait ex magnitudine deſiderij. quia qdᷣ

citius eſt deo:tardum eſt hominis deſiderio (et
apparebo) qꝛ tuncet nos aparebimus qui mo
do latemus (ante faciẽ deiqꝛ tunc videbimus

eum ſicuti eſt. Interim autem.

Fuerunt mihi lachꝛyme mee panes die
ac nocte:dum dicitur mihi quotidie vbo mam meam: quoniam tranſibo in lo⸗
Luim tabernachli admirabilis vſq; ad do

itiuit)id eſt ſumme deſiderauit(aia mea)

eſt deus tuuss =òð
Crerwntinihi lachꝛyme mee) non amaritu
do que peccantem abſoꝛbet:ſed (panes) id eſt
refectio et conſolatio ſpiritualis quia afflictio⸗
nibus eruditur chꝛiſtianus. et ſicut coꝛpus ci⸗
batur et ſatiatur pane:ita anima eius lachꝛy⸗
mis (dieac nocte)id eſt ſemperet continue ſiue
in pꝛoſperis et aduerſis.quaſi diceret.pꝛo dila
tione viſionis ſemper vixi in luctu et lachꝛy⸗
mis nullam aliam recipiens conſolanonem.
(dum )id eſt quia (dicitur mibi quotidie) im⸗
pꝛoperando ab inimicis deum viſibilem co⸗
lentibus(vbi eſt deus tuus) vt ſubueniat tibi.
oſſunt et pꝛedicta conuenire cathecumi⸗
no vel penitenti ſicut perfecto et iuſto. Ceruo
enim comparatur quilibet fidelis:Quia cer⸗
uus ſenio aggrauatus excreſcentibus pilis et
coꝛnibus ſerpentem haurit naribus quo ab⸗
ſoꝛpio veneno eſtuat vnde ad fontem biben⸗
dum ardentiſſime anhelat:quo hauſto coꝛnua
et pilos deponit. Ita cathecuminus vel peni⸗
tens veneno vicioꝛum aterra contractoꝛum ſe
eſtuare cognoſcens fontem baptiſmi vel peni⸗
tentie deſiderat vt ibi vicioꝛum piulos et ſuper⸗
bie coꝛnua deponat et ſic reiuueneſcit factus

tractum interimimit quo interempto fontem
cauſa bibendi queritita perfectus et iuſtus cõ
ſumptis in ſe vicijs et peccatis fontem contem
plationis vbi reficiatur concupiſcit. O mnes
amen ad eundem tendunt fontẽ id eſtad chꝛi⸗

homo nouus. Sicut etiam ceruus ſerpentem

ert⸗

ſtum qui eſt fons aquarum viuentium. VUnde

Dicit cathecuminus vel penitens. (Quemad⸗
modum ceruus )tacto ſerpente (deſiderat) ve⸗

nire(ad fontes aquarum)vt reiuueneſcatita

deſiderat anima mea)tractis vicijs peruenire

(ad te deus) vt per te deponam omnem vetu⸗

ſtatem peccati et in nouitate refoꝛmer ſpiritua⸗
li. Ideo ( Sitiuitanima mea ad deum fonteʒ)
vel ſoꝛtem cviuum)quia erit mihi indeficiens

refrigerium vel releuatio multarum miſeria⸗
rum quando veniam et apparebo ante faciem

dei) ſcilicet ante faciem gratie ſicut perfectus et
iuſtus ante faciem gloꝛie.( Fuerunt mihi la⸗
chꝛyme mee panes die ac nocte) quia ſemper

eſt mihi doloꝛ in hac vita que nocteac die va⸗

riatur: ſed ülle doloꝛ me reficit pꝛopter ſpem ve
nie que conſolatur quia exinde ſpero remiſſi⸗
onem peccatoꝛum. (dum dicitur mihi quoti⸗

die ybieſt deus tuus:) cur nõ ſubuenit bi in
pꝛeſſura tuuaua. “

ec recoꝛdatus ſum et effudi in me ani

mam meam: quoniam tranſibo in lo⸗

um dei.

„.

ee recoꝛdatus) vel meditatuscſerm) ſcili⸗

cet has irniſiones et vbi ſit deus meus. & effu⸗
di in me animam meam) id eſt relictis exteri⸗
oꝛibus dilataui eam ad intelligendum etat⸗
tingendum deum. (quoniam tranſibo) vel in⸗
grediar per conluſtrationem et contemplatio⸗
nem fidelium et ſanctoꝛum in locum taberna
culi) ſcilicet eccleſie militantis (admirabiis)
in pꝛofunditate fidei: in altitudine ſpei: in lan⸗
tudine charitatis id eſtin pꝛeſentem eccleſiam

Exxtra quam ſi quis querat deum errat que eſt

quedam imago et ſpecies future Hieruſalem:
que dum videtur amplius illa deſideratur et
ſic perueniam mente (vſq; ad domum dei)eter
nam in celis vbi inuenitur deus. Sʒ quomo⸗
do perueniam

In voce exultationis et confeſſionis:
ſonus epulanitites. -=ð
In voce exultationis )id eſt ineffabilis gau⸗
ijet confeſſionis) id eſtlaudis eterne que deo
decantatur ab angelis que vox eſt ſonus epu⸗
lantis) id eſt ſonantium epulantium id eſt de
eterna refectione gaudentium.quaſi diceret.ca
ptus ſuauitate laudis angelice que iam ſuſci⸗
pitur mente et ductus ſumma menus dulcedi⸗
ne illuc perueniam. De illa eniĩ eterna et iocun⸗
da feſtiuiuitate ſonat neſcio quid cano:um:et
dulce auribus coꝛdis: et mulcet aures ſonus

tſtiuitatis illius et rapitur cernus ad fontes quibus ſit memoꝛ dei ſubditſcilicetᷣ de tera
aquarum:ſitamen nõ perſtrepat mundus am ctoꝛdanis )id eſt quia in baptiſmo peccata remi

bulanti in hoc tabernaculo et mirabilia dei in ſiſti et me humiliando terram fructiferam feci

fidelibus conſideranti. ſti. Joꝛdanis enim qui interpꝛetatur deſcenſio

Quare triſtis es anima mean:et quare cõ ſiue humiliatio: ſignificat baptiſmum in quo
asme. hunmiliatilauanturet fiunt terra fructiteratet)

uare) ergo triſtis es) o anima mea) ſcili memoꝛ ero tuide hermonymſcilicet (a mon⸗
cet pars inferioꝛſct quare conturbas mejrat⸗ te modico) id eſtquia feciſt me mihi diſplicere
onem et intellectuʒ tu ſenſualitas doloꝛem mi⸗ et diabolo abrenunciare ac montem etin vir⸗
hi ingerendo et gaudium meum interrumpen tutibus altum ettamen modicum et humilem

do. Increpat enim ſuperioꝛ pars anime paræ⸗ Hermonym enim paruus mons eſt iuxta ioꝛ

tem inferioꝛem. quaſi diceret.o anima mea cũ danem ſcilicet quidam tumoꝛ et collis montis
iocunda videas:cum de deo non dubites:quẽ

hermon.cet interpꝛetatur anathematiʒatio.ho⸗

pꝛeſentis: nihil eſtin mundo quare hoc facere rum memoꝛ malis non turbatur. Deſcende er

debeas. Ecce iam quadam interioꝛi dulcedi⸗

go vt eleueris:noli extolli ne elidaris. Anatche⸗

ne letati ſumus. ecce acie mentis aliquid incõ⸗ matiʒa teipſum diſplicẽdo tibi vtplaceas deo

mutabile perſpicere potuimus quare adöouc ac diabolum et vicia abrenunciando eis. Et
triſtis es tantam expectans beatitudinem Et nota congruam coniunctionẽ ioꝛdanis et her

quaſi reſponderet illi aia eius in ſilentio idoo monym et montis modici. Nemo enimcumit

te conturbo quia nonduʒz ibi ſum etadhuc cõo⸗ ad remiſſionem peccatoꝛum quaſi ad ioꝛda⸗

cutioꝛ ſcandalis ettentationibo. Dat inter hee nem niſi qui ſibi diſplicet et quiſe fatetur peca

mala ratio conſilium.d.

ſalutare vultus mei et veus nnotatur in monte modico. de tera ergo ioꝛda⸗

ꝙ ab elatõne deſcenditet ſemetipſum deſpicit
diabolumq; ⁊ vicia excluditad conditoꝛis ſui
memoꝛiaʒ reuocatur. Et debeo ſic eſſe memoꝛ

Spera vaterim (in deo er habitans in ſpe
per pali ntiam ſuſtine et conſolationem recipe
ſorniam adhuc)et ſi non modo iene ſnſe⸗
lum in ſpe tamen in futuro Cconfucboꝛ illi) in mina
re continue cum beatis confeſſione laudis di⸗ tui nam ad hoc

aagtoꝛ m quod ſonat hermonym: et nemo con
Ppera in deo qm̃ adhuc conſitelvꝛ illi: fitetur ſe peccatoꝛem niſi quiſe humiliatquod

uinequando videbo eum ſicuti eſt dicens ſic Abyſſus abyſſum muocat⸗ in voce .

(ſalutare) id eſt vera ſalus anime mee a quo ſei tharactarum tuarum.

licet non a me eſt ſalus mihi. vultus mei) id ẽ

byſſus abyſſum inuocat id eſteuangeli⸗

ex foꝛma mea quam aſſumpſiſti quia homo vt num et lex in hoc concoꝛdant quia duo teſtamẽæ
ego:et etiamcdeus meus)id eſt crcatoꝛ meus tu ta que pꝛopter pꝛofunditatem intelligentie di⸗
cs et non alius. Ipſe enim ſaluatoꝛ noſter ho⸗ cuntur abyvſſus: quoddam ſibi mutuo adiu⸗

mo eſt et deus. Vel ſperare potes quoniam co mentum conferunt. Vetus enim eſt pꝛophe⸗
fiteboꝛ in pꝛeſenti id eſt de peccatis penitenti⸗ tia noui quod annunciat:et nouum veteris eſt

am agam vt tibi non obſiſtam. Hec autem cõ expoſitio quod in teſtimonium vocat.ethec in

turbatio eſtex nobis ſeu noſtro vicio et defe⸗ uocatio fit et pꝛobatur (in voce) et teſtimonio
ctu:vnde ſequitur. 0—
Ad meipᷣm aia mea ↄturbata eſt: ꝓpterea
memo ero tui de terra ff. =

E

tuoꝛum hoc hominibus denunciantium. Ca

(cacharactarum tuarum)id eſt per doctrinam
etpꝛedicationem pꝛophetarum et apoſtoloꝛuz

ioꝛdanis et hermonym a monte modico tharacte enim pꝛopꝛie dicuntur feneſtre tere

¶ Ad meipſum) vela meipſoc anima mea tur
bata eſt) que niſi carnis vicia eſſent tranquilla
ꝑmaneret: vñ ad meipᷣm referenduʒ.i.meo vi⸗

ſeu aqueductus vnde ebullitaqua vel feneſtre
ſeu nubes vnde pꝛocedit pluuia. VUnde dicit
Huugo qꝙ catharacte ſunt vie ſubterranee per
cio eſt retoꝛquenduʒ. VUelc ad meipᷣm aia mea) quas fluunt aque et dicuntur tranſiatiue in ce⸗

relata (conturbata eſt) que ad deum relata reſri lo meatus pluuiarum catharacte. Tales ſunt
citur non eſt mihi firmitas in me ideco nunq; ſancti pꝛophete et apoſtolia quibus manant

ꝛeſumam de me ſed ſperabo in deo. Et quia dei fluenta ct pꝛofliut nobis vera doctnina. Au
anc conturbationem fecit ſuperbiacpꝛopter⸗ dita autem doctrina et pꝛedicatione
ea) vt conſoletur memoꝛ ero tui) domine feſi⸗ ODmnia exce
nando ad te qui excludis omnia mala.et pꝛo me tranſierunt.

iſa tua et fluctus tui: ſuper

n

A

wan
ae
c⸗
no

PDmnni ercelſatun id et oif⸗rriudicia nua

alta inueſtigabilia et fluctus tui) id eſt commi

nationes tue terrentes et tundentes queibi cõ⸗
tinentur ſuper me tranſierunt) id eſt ſuperaue
runt me ac in imo dimerſerunt et humiliaue⸗

mrunt ſed tamen tranſierũt. Vel ideo etiam me⸗

ruo memoꝛ ero tui quia O mnia excelſa et flu⸗
ctus tui)qui erantſuper me)id eſt maioꝛ et mi

noꝛ pena que me ſuperabant(tranſierunt)etqͥ⸗

euerunt.receſſitira: venit miſericoꝛdia. tranſie⸗
runt fluctus:venit tranquillitas.vbi abunda⸗

uit peccatum:ſuperabundauit gratia. quia in

ira ſua non cõtinuit miſericoꝛdias ſuas deus.
Ende et ſubdiur qè?
In die mandauit dñs miſericoꝛdiã ſuã:
In die) id eſt in tempoꝛe pꝛoſperitatis et gra
tie. Unde ſcriptum eſt. Ecce nunc tempus ac⸗
ceptabile:ecce nunc dies ſalutis.(mãdauit do⸗

minus miſericoꝛdiam ſuam)id eſt fecit nobi
ſcum miſericoꝛditer. Sed quia et dies habet

nociem et gratia tribulationem: omnes enim
qui volunt pie viuere in chꝛiſto perſecutionem
patiuntur.ideoet in nocte) tribulationis man

dauitcanticum) laudis (eius) Canticum eni

in nocte eſt laus dei et gloꝛiatio in tribulatione
Vel ideo etiam memoꝛ ero tui.quia(In die)id

eſt in pꝛoſperis (mandauit dominus) et docet

(miſericoꝛdiam ſuamet vult ſe pꝛedicari miſe
ricoꝛdem quia liberat de tribulatione.(et no⸗

cte)id eſt in aduerſis mandauit(canticuʒ eius)

id eſt pꝛecepit exultare in ipſo. Sed quia dum
mibulamur periclitamur non ſolum laudare
deum nos opoꝛtet ſed etiã oꝛare ideo ſubdit

Apud me oꝛatio deo vite mee: dicã deo
ceptoꝛ meusgge.
3S daa me)id eſt in me et mecum (eſt oꝛatio⸗)
in tribulatione immolandadeo vite mee) id ẽ
que fit deo qui pꝛeſtat mihi vitam et pꝛeſentem
et eternam.quaſi diceret.intus me habeo quod
offeram et vnde deum placem non extra que⸗
ram nec de longinquo afferam. Hoc poteſt ve
raciter dicere qui intimo archano coꝛdis ſui
deum oꝛat non qui mente extra vagatur et qð
dicit non intelligit. Et in ipſa oꝛatione (dicam
deo) quaſi gratias agendo (ſuſceptoꝛ meus es)
id eſt me infirmum ſuſcepiſti ad curandum.

UVel (ſuſceptoꝛ meus es) ad pꝛotegendum ne

in mibulatione ſuccumbam. Iterũ autez in⸗
firma anima videns ſe inter tentationes tribu

lari gemendo conqueritur.d. ;——
Qugre oblitus es mei:et quare cõtriſta
tus incedo dum affligit me inimicius.

uare) ergo oblitus es mei)in miſerijs me
nare erego enim laboꝛo quaſi aobte HM
tus ſis mei.videtur obliuiſci dominus ſeruos
ſuos quando eos permittit affligi: tentationibx
concuti nec eos cito exaudit: non viſibiliter ad
iuuat(et quare contriſtatus) ſcᷣm ſenſum car⸗
nis que hoꝛret has difficultates (incedo) ad te
per viam huius vite (dum) id eſt quiaD affligit
me)entando ettribulando interius et exterius

cinimicus) viſibilis et inuiſibilis ſcilicet dia⸗
bolus:hereticus:tyrannus:falſus frater: mun

dus etcoꝛpus.quaſi diceret. vtinaʒ liberes me
ne ſic afnigar. Ideo autem dicit quare:quia ne
ſcit aliquis vtrum hoc patiatur ad pꝛobatio⸗
nem ſiue ad damnationem. Affligit inq; et

DHium confringuntur oſſa mea: erpꝛo,

—

bꝛauerunt mihi qui tribulant me inimi⸗

Dum confringuntur oſſa mea id eſt virtu⸗
tes in quibus conſiſtit robur mentis que ali⸗
quando ui bantur ex afflictionibus nam qua
ſtoſſa franguntur dum virtus patientie vel q⸗
libet alia affligitur ettoꝛpeſcit. tunc inquam vl
tra afflicuonem etiam (expꝛobꝛauerunt mihi
et homines mali qui ſunt eoꝛum miniſtri exul
tfantes et me inidentes. VUnde in alio pſalmo
dicitur.qui tribulant me exultabunt ſi motus
fuero.Et ſubiungit quõ expꝛobꝛauerũt.

Hum dicunt mihi ꝑ ſingulos dies pbi

eſt deus tuus: quare triſtis es gia mea et
quare conturbas me. Aese

Dum dicunt)id eſt dicentes mihi per ſingu
los dies )id eſt aſſiduecvbi eſt deus tuus) ten⸗

tantes me in deſperationeʒ inducere de tna vi⸗

ſione. hoc maxime in tentationibus eccleſie di
citur fidelibus. Quaſi dicerent nullus eſt de⸗
us tuus et non apparet ꝙ habeas deum cum
te nullus defendat vel teliberare non curat vel
non poteſt. Et quia pꝛopter hoc anima turba
la eſt et talis tentatio eſt ſimpliciter repellenda
ideo ſubditurquare triſtis es anima mea) per
doloꝛemeet quare conturbas meyper deſpera⸗
tionem pꝛopter tales tentationes. Et ne dicas
ideo ↄturboꝛ qꝛ hic mala patioꝛ ſʒ potuus
Eerain deo qm̃ achuc oñtewve illi: ſa⸗
utare vultus mei et deus meus.
Spera) interimcin deo) expectando libera
tionem (quoniam adhuc)poſt iſtas tribulatio
nes)oſfiteboꝛ illijin futuro ↄfeſſione laudis cõ
tinue cum ad ſui conſpectũ adduxerit vultum
meum dicens ei ſalutare vultus mei et deus

—

meus) tu es et non alius. De hoc vide ſupꝛa.
Repetit hic ipſam confeſſionem et ſpei confir
mationem quia repetitio confoꝛtatio eſt cõtra
tribulationes et tentatõnes frequentes.

UAultus noſtri mirifitum ¶ Hꝛatio.
ſalutare:quem aie fideliũ ardenter ſitiunt ſer⸗
uuloꝛum:tribue:vt dum te viſibili lachꝛyma⸗
rum imbꝛe paſci requirimus:inuiſibiuliter te in

5 5 En

er dominum.

tfaa pectoꝛis noſtri tabernaculum collocemus.

õäõsoe

(Plſalmus contra pꝛeſſuras ſeculi ne

ſcã:ab hoie iniqͥ ⁊ doloſo erue me.

¶ Auetai bſaimi pheta Hauid Fiu
C

te afnicto:qui hic loquitur et gemens inter ma
los petit ab eis ſeꝑari:Qui ergo ſupꝛa ſeconſo

latur ꝑ ſpem quam habet in deo hic conque⸗

rens de ꝑmixtione maloꝝ pꝛecatur ab eis ſe⸗

parari nunc animo:et in futuro etloco. Mate
ria:ſeꝑatio iuſtoꝝ a malis hic in cauſa in futu

ro aũt ſeparatio et loco et ꝑſona. Intentio:mo⸗

nere vt iudiciũ et ſeꝑationẽ maloꝛum appeta⸗
mus.:et ne in pꝛeſſuris deficiamus:ſed in dñno
ſperemus. Seipſum eniĩ cõfoꝛtando intendit

confoꝛtare et debiles quoſq; ſuo exemplo. Ex

his patet ſententia in generali. NHam ꝓpheta in

iſto pſalmo in ꝑſona iuſti pꝛecatur nõ peccata

ſua diſcuti quod ꝑiculoſum eſt:ſed cauſam ſu⸗
am ab impijs ſeꝑari vt poſſit cum electis ſocia
ri.Qui enĩ a malis hic in cauſa diſcernitur ſe⸗
curus eſſe pᷣt qꝛ in extremo iudicio totus et coꝛ
poꝛe et anima ſeꝑabitur. Snia in ſpeciali:vi⸗
dens ergo nunc malos cũ bonis coꝛꝑe volens

ab eis ſeꝑpari nunc animo et poſtea loco excla⸗
mat.( Judica me deus)qui iuſtus es et miſeri⸗

coꝛs.etdeterminatur qualiter accipitur nomẽ
iudicij cum dicitur (et diſcerne)hic ſi non locũ
ſaltemcauſam meaʒ) et merita que ſunt cauſa

vitec(de gente nõ ſancia) quod quaſi exponens
ſubdit (ab hoĩe iniquo)ſcʒ a ꝑſecutoꝛe manife
ſto et qui aꝑte malũ facit(et doloſo) ſcʒ inſidia
toꝛe occulto et qui latenter decipere querit et hᷣ
eſt gens non ſancta erue me) bic in pñti ne ab

fligit me inimittus.

Veficiamus in eis necq; retrahant nos a
deo:ac de ſepatoͤne iuſtoꝝ aprauige bic
Ps. rxlij.

et diſcerne cauſam meã de gente nõ

eſt. In finẽ po dauid. Hoc eſt põ iſte dirigens
nos in finem.i.in chꝛiſtum:cõuenit dauid.i.iu
ſto ex ſocietate pꝛauoꝛum et miſerijs huius vi

eis coꝛrumpar.· Vel de futuro totũ accipiendo
etit cauſam ſue retributionis ſeparari ab im⸗
pijs:vt hedis ad ſiniſtrã poſitis:ipſe ſit ad dex⸗

teram cum electis. Et debes hoc faceer.
Quia tu es deus foꝛtitudo mea:q̃re me

repuliſii et quare triſtis incedo du

— .

¶ Duia tu es)o (deus foꝛtitudo et virt(mea⸗

opus eſt inter hec ſcandala id eſta te eſt et
dependet mea foꝛtitudo qui per me infirmus

et fragilis ſum et non ſufficio. non de viribus

meis pᷣſumo:nec aliunde habere aliquam foꝛ⸗

titudinem niſi a te ſolo ettotam ſpem meam in
te ponocquare)ergo (me repuliſti) dimittendo
me in afflictione cum ſis foꝛtitudo mea. Nun
quid inualida eſt manus tua.(et)etiamquare
triſtis incedo) et ambulo per hanc miſeriam
quia periclitoꝛ et nondum vici eam.( dum af⸗
fligit me inimicus)diuerſis tentationibus. Ac

ſioprando diceret vtinam vlterius affligi non

ꝑmittas.vt aũt excludatur inimicus

Emitte lucem tuam et veritatem tuam
ipſa me deduxerũt et adduxerũt in mon

Emitte lucem tuam et veritatem tuam) idẽ

aufer tenebꝛas ⁊ da lucem:aufer enoꝛem etdo
ce veritatem. Niſi enim nos illumines in tene⸗
bꝛis ſumus.niſi nos veritatem doceas erabi⸗

mus.et quaſi iam impetraſſet quod oꝛauit ſub

ditcipſa)ſcilicetluxet veritas tua(me deduxe⸗
runt) ab erroꝛe et iniquitate ne aberrarem de
lata et ſpacioſa via que ducitad moꝛtem nepe

riremcet adduxerunt)per fidem charitate foꝛ⸗
matam (in montem ſanctũ tuum )id eſt in per⸗

fectionem eteminentiam virtutum (et in taber

nacula tua )id eſt in vnitatem et ſocietatem ſan

cioꝛum ſcilicet in pꝛeſentem eccleſiam. Taber⸗
nacula enim ſunt peregrinantium et militan⸗
tium et nos hic peregrinamur a domino etmi

litamus aduerſus diabolum. Non aittaber⸗

naculum ſed tabernacula:quia multe ſuntco⸗

gregationes iuſtoꝛum er in mulnis locis ſemuit
Ddño milicia chꝛiſtiana.

tem ſanctũ tuũ et in tabernacula tug.

Et introibo ad altare ceiad deum qui le

*

. .

¶ Et)ibi poſitus introibo ad altare dei ſcili⸗
cet(ad deum) videndum (qui letificat iuuen⸗
tutem meam)nunc per ſpiritus renouationem
me veterem hominem exuendo et nouum in-⸗
duendo et in futuro me iuuenem factum et in⸗-

6

nouatum depoſita omni vetuſtate letificabit
dando immoꝛtaliuatem et impaſſibilitatem.
Altare enim dei eſt ipſe filius dei. Ad hoc aüũt

S=--
—

— — ——

ſcin⸗
dd
8
ene

in
nuche
nndn
unſo⸗
umin
inmnco
Dn
gun

dumes
is

Vnmn
4
n
ncdo
une
we
miſo
Nn
mar
mun
r

alcare introimus modo ꝑ fidem poſtmoduz
introibimus per ſpeciẽ.Et in hoc altari mo⸗
do offerimus deo pf̃i vota ⁊ ſacrificia coꝛ cõ
tritum et humiliatũ oꝛões ⁊ pᷣces: poſtmodũ
repulſa omni triſticia in eodem altari in ipſa
diuinitate ſacriſiciuʒ tantũmodo offerimus
laudis et nõ oꝛõnis. Sed ad illam laudem
quiſquis ꝑuenire apetit pꝛius opoꝛtet vt G
inchoet ideo ſubdit.
Coſitetvꝛ tibi in cxthara deus de? meus
re triſtis es aia mea et qre ↄturbas me.
õniteboꝛ tibi).i.laudabo te et gr̃as agaʒ
tibi(in cythara).i.in tribulatõe o (deꝰ) oĩm

& creationẽdeus meus) ꝑ ſpecialẽ vocatio⸗

nem.Cythara ab inferioꝛi reddit ſonũ ſicut
pſalterium a ſuꝑioꝛi. Qui ergo pᷣcepta dei fa
eit et nõ patitur in pſalterio ↄfitetur:qui ve⸗
ro facit et patitur qð quidem ex inferioꝛi na⸗

tura eſt in cythara cõſitetur. Dicit ergo cõſi⸗

teboꝛ tibi in cythara ꝓpter illud qd dixerat.
Quare triſtis incedo dum afſligit me inimi⸗
cus.Patiebatur eni ex inferioꝛi afflictõe et in
eo ipſo volebat placere deo et geſtiebat g̃as
agere foꝛtis in tribulatõnibo(quare)ergo (tri

ſtis es aĩa mea )in tãta ſpe poſuatcet quare cõo⸗
turbas me)obnubilãs ſerenitatẽ interni gau

dij mei.q.d.ne hoc facias ſʒ potius M
Spera in deo qm̃ adhuc ↄfitelvꝛ illi:ſa⸗
lutare vultus mei et dus meus.
Spera in deo) nõ in te expecta patienter

dum remuneratoꝛẽ et cõſolareqm̃) iam con⸗

feſſus in tribulatõniba (adhuc) poiſt has mi⸗
ſerias (cõfiteboꝛ illi-laude continua cum ele
ctis.modo cõfiteoꝛ afflictus:futurũ eſt vt ad
buc cõfitear renouatus et letificatus.Et hec
eſt et erit mea ↄteſſio ſcʒcſalutarevultus mei)
quia me ſaluaſti (et deus meus) quia me crea
ſti. Et hec eſt magna cauſa ſperandi qꝛ ſalua
toꝛ meus eſt vultus mei.i.habens vultũ me
um:foꝛmam meã:et pꝛo me eſt homo factus:
ipſe eſt deus meus. 2vx.
Ce fontẽ ꝑpetui luminis omipotens de⸗

us inuocamus et queſumus vt emiſſa veri⸗
tate tua coꝛdibo nr̃is noue nos lucis clarita⸗
te ꝑfundas. Per ddiim.
¶ OPlalmus de ꝓſperitate tpali patrum

veteris teſtamenti:et de grauitate tempo

intellectum. Et eſt ſenſus. pſalmus ille diri⸗=
gens nos in finem id eſt in chꝛiſtũ vel in eter

nitatem: attribuitur ſeu pꝛoponit᷑ flijs Cho

re id eſt paſſionis et ſanctis martyribo ad in⸗

telligendum. id eſt vt intelligant cur deus vi

etur fideles noui teſtamẽti derelinqueretẽ⸗
poꝛalia ſubtrabendo et affligi mittendo cũ
patres antiquos iuuerit in manu valida et
cis appoſuerit tempoꝛalia:quod ideo facit de
us vt contemnant tẽpoꝛalia et deſiderent eter

na et vt ſciant per tempoꝛalia bona data an⸗

tiquo populo ſigniſicata eſſe ſpiritualia bo⸗
nꝗ que iam dantur chꝛiſtiano populo et ple⸗

nius dabuntur in futuro Et eit ille pſalmus
confoꝛtatio et conſirmatio infirmoꝛum. Fi⸗
deles enim qui ſupꝛa gemunt inter malos

nunc vt conſolentur et patentiam habeant
monentur vt intelligant nos hic vocari ad

agonem non ad ſecuritatem: in futuro verro

ad coꝛonam:non hic pꝛoſperandum ſed tri⸗
bulandum: in futuro vero gaudendũ. Ma⸗
teria:pꝛoſperitas tempoꝛalis patrum vete⸗

ris teſtamenti et tribulatio fidelium teſtamen

ii noui. Intentio: nos inuitare ad patientiaʒ
et conſolationem in tempoꝛalib tribulationi
bus habendam ac monere ad contemptum

terrenoꝛum et appetitum celeſtium. Senten

tia in generali.pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑ⸗
ſona cuiuſſibet ſidelis et iuſti in af lictione

mentis vel coꝛpoꝛis poſiti et ſpecialiter in

ſona martyrum imitatoꝛuʒ chꝛiſti recolit be
neſicia et bona populo antiquo exhibita ⁊ ex

plicat mala que nunc ſideles ſuſtinẽt in hac

vita petcitq; a malis ipſis liberari miſericoꝛ⸗

dia et virtute diuina. Sententia in ſpeciali:
pꝛopheta ergo in perſona fidelium et marty⸗
rum recolit pꝛeterita dicens.(Deus auribus
noſtris)ſcʒ audiendi et coꝛdis (audiuimus)
id eſt cognouimus et intelleximus. Audire

enim auribus eſt ad plenum audire vt et coꝛ

intelligat. Uñ ⁊ dominus in euan gelio. Qui
habet aures audiendi audiat. Multi enim

habent aures carnis non coꝛdis qu ia exteri

us audiunt intus non recipiunt.ſHNHam(pa⸗

tres noſtri)qui noluerũt nos decipere ſcʒ pa⸗

(annunciauerũt nobis per ſcripturas ſuas

ralis afflictõmis fidelium teſtamenti no Miarcbe et pꝛophere non quilib
l.

Ens auribus no/

ſtris audiuimus: patres noſtri an

Bunciauerunt nobois.—

et in libꝛis autenticis. Et quid annuncia⸗
uerunt.

Opus quod operatus es in dieb eox:ꝛ
ett in diebus antiquis

¶ Auctor pſalmmi pꝛophbera dauid, Titulus
talis eſt. In finem pſalmus filijs Choꝛe ad

4

õsäl

—

0 pus ſcʒ miraculoſuʒ (qð oꝑatus es in

eoꝝ )vt ẽ eductio de egypto:ꝑ maretra⸗
ductio: cuſtodia in deſerto et in terrã ꝓmiſſi⸗
onis inductio ⁊ cetera talia.(et in diebꝰ anti
quis)ſcʒ opꝰ qð feciſti in exoꝛdio de creatõe
celi et terre de bis que contigerunt ante dilu
nium que oĩa ſpũaliter implentur in nobis.
Et hoc eſt opus qðò feciſti in diebo eoꝝ.qꝛ
Oanus tua gẽtes diſpdidit et plantaſii
eos: afflixiſti ppłos et expuliſti eos.
¶ Manus tua).i.virtus et potctiacgentes)
terre ꝓmiſſionis(diſperdidit) moꝛte et alijs
modiscet plãtaſti eos)ſcʒ pr̃es noſtros in ea

dem terra firmando habitationẽ eoꝝ in illa

ſicut in terra firmatur planta q̃ ad hoc plan
tatur vt radicetur et frucuficet. Nota ex hoc
oꝛdine ꝙ pꝛius naturaliter remittuntur pec
cata qᷓ; infundat᷑ gra. iuxta illud. Egreſſus
vicioꝝ virtutis oꝑatur ingreſſuʒ. Diſperſio
enĩ gentiũ ſignificat extirpationẽ vicioꝛum.
plantatio patrũ infuſionẽ et conſeruationeʒ
virtutum. Et hoc factum eſt nõ facile immo
pꝛius (afflixiſti)ꝑ multa bella(populos) qui
ibi erãt (et) ſic( expuliſti eos) de terra ſua. Cũ
multa difficultate ſunt eiecti: et te opoꝛtet cũ
multa difficultate inolitam maliciã vincere.
vix enĩ dediſcitur vicium cui aliquis aſſue⸗
uit. Hec itaq; tu feciſti nõ pr̃es nr̃i.
Nec enĩ in gladio ſuo poſſederunt terr:
et bꝛachiũ eoꝝ nõ ſaluauit eos.

ſuoꝝ patres nfr̃i poſſederũt terram) illam (et

bꝛachium eoꝝ)id eſt foꝛtitudo naturalis ⁊ r

bur ( nõ ſaluauit eos)de manibo inimicoꝝ.q.
d. Nec ꝑ ſe habuerunt terrã:nec ꝑ ſe ſunt ſal⸗
nati. Si enĩ ſeipos non potuerũt ſaluare ab
illis gentibo:multo minus cõſtat vt/pꝛia vir
tute terram illoꝝ potuiſſent poſſidere. Bꝛa⸗
chium inq; nõ ſaluauitos
Sed vextera tua et bꝛachiũ tuũ et illu⸗
minatio vultus tui: quoniam compla⸗
”säsä
Secd dextera tua).i.ꝓpiciatio et fauoꝛ gr̃e
tue (et bꝛachiũ tuum).i.potentia tua et foꝛti⸗
tudo quã eis dediſti (et illuminatio vultus
tui).i.claritas ⁊ manifeſtatio pñtie tue certis
ſignis oſtenſe ſcʒ miracula que erant eis de⸗
monſtratio patientie tue. Talibo enĩ ſignis
cis affuiſti vt effectu ſignoꝝ tuã pᷣſentiã inſi⸗
nuares.et h̊ feciſti nõ meritꝭ ſuis.ſed (qm̃ cõᷣ
placu iſti) tibi:et placitũ tuũ collocaſti (in eis)
id eſt ex beniuolentia tua:quia placuit tibi vt
ilis boc faceres:et qꝛ ita bene feciſti illis pa⸗

ec enĩ in gladio ſuo).i.in virtute armoꝛuz

meus nõ ſaluabit me.

eribus coꝛꝑaliter ſpero ꝙ ſumi liter mibi faci
as ſpiritualiter. Ham

Tu es ipſe rex meus et deus meus: qui
mandas ſalutes iacob.

Zu ipſe)non mutatus qui hoc illis feciſtt

(es rex meus et rectoꝛ regẽs me ſpũaliter ſᷣm

bonos moꝛes et virtutes(et deus mens creaꝛ

toꝛ et conditoꝛ quẽ adoꝛo et colo:tu me ſoles
ducere vt rex:tu mihi ſoles ſubuenire vt de⸗
us.(qui mandas fieri(ſalutes coꝛꝑales( ia⸗

cob).i.illi pplo antiquo deſcendenti de iacob
Et per ſalutaria mandata tua ſpũaliter ſal⸗
nas eos qui luctantur et vicia ſupplantãt.q.

d.tu es vnus et idem moderno et anniqua⸗
rum ſidelium.et ideo que illis tũc tꝑaliter fe⸗
ciſti:H nobis et cuilibet fideli luctatoꝛi ⁊ ſup

plantatoꝛi vicioꝛum ſpũaliter facies.et ſicut

illos iuuiſti ita et nos.vñ ſequitur

Inte inimicos nios venlabim coꝛnu

tue emꝰ inſurgẽtes ĩ nob.

( In te) ꝓPugnatoꝛe noſtro et ꝑ te om̃escini
m

cos noſtros) ſcʒ carnem eius voluptattes

fugiendo.mundũ eius vanitates ↄtemnen⸗
do. diabolum eius tentatõnibus reſiſtendo.
(ventilabimus).i.ꝓijciemus et diſpergemꝰ
ſicut paleam a granis ſeꝑantes( coꝛnu).i.tua
virtute ſeu fſoꝛtitudine et defenſione nõ nr̃a.
(et in nomine tuo)chꝛiſtiano a te nobis dato

vel in nominis tui inuocatõne( ſpernemus)

id eſt ſuppeditabimus et pꝛo nihilo reputabi

mus aduerſarios(inſurgentes in nobis) id ẽ?

cõtra nos et nos impugnãtes. Et bene dico
inte et in noictcoW.
Non eni in arcu meo ſperalv: et gladius

non enĩ in arcu meo ſperabo i.in pꝛoui
entia et pꝛudentia mea humana vel in calli
ditate et occulta defenſione. Arcus enĩa lon⸗
ge trahit et occulte ferit.Et quaſi in arcu ſuo
ſperat qui pꝛudentie ſue innititur et in ſenſu

ſuo confidit.(ct gladius meus).i.foꝛtitudo
mea et violenta defenſiocnon ſaluabit me)yſʒ

tu. Sicut et patres noſtri nõ ſperauerũt nec

ſaluati ſunt in ſuo arcu vel gladio. Singu⸗

lariter loquitur pꝛopter humilitatem q;uis

in perſona pluriũ vel eccleſie loquatur. Hec

ſunt duo in quibus valde confidunt homi⸗
nes ſeculi ſcʒ in calliditate pꝛopꝛia et virtu⸗

te. Sed ille totam ſaluationẽ ſuam in deo cõ

ſtituit vnde ſubiungit

Haluaſii eni nos xe affligentibo nos: et
odientes nos conſudiſi.
Saluaſti enĩ nos.i.ſaluabis. vbi pᷣteritũ̃

—

dpri
nadli
islos
uſ
in
tt

e⸗

is
he⸗
hon
Vir/
Dod

pꝛ0 futuro ponit.quia fam certum eſt quaſi
lam facũ ſit.(de afſligentibo nos)mõ ꝓpter te

ſcʒ ab inimicis viſibilibus et inuiſibilibus

qui nos hic afftigunt. (et odientes nos).i.in
odio nr̃o ꝑſeuerantes⸗ cõfudiſti).i.cõfundes
et erubeſcere facies qũ; damnabunt᷑ oſtenden

do eis mala que fecerunt:damna bonoꝝ que
amiſerũt:penas eternas quibo puniendi ſunt
Conſfuſis aũt inimicis

tuo conſtebimur in ſeculum.

id eſt in ꝑpetuitate que nõ eſt interpolata no⸗
ctibus ſʒ tota eſt dies. Tunc eniĩ erit vnus di

es cni nõ ſuccedit nox: vna eternitas tũc laus

eritvnicuiq; a deo(et in noĩe tuo).i.ad hono
rem noĩs tui( cõfitebimur) tibi ↄfeſſione lau

dis (in ſeculũ).i.ſemꝑ et ſine fine.hoc eſt lau⸗

dabimus te qui es gloꝛia nr̃a. laudabimus

Ita ergo feciſti antiquis in pᷣterito et ita fa⸗
cies nobis in futuro

. 2

tredieris deus in virtutiby ntis

——

eſt videris repuliſſe ꝑ hoc ꝙ ꝑmitiis nos

affligicet cõfudiſti nos) in facie iniquoꝝ qui

bus bic habemur obpꝛobꝛio tanqᷓ; fruſtra in

ie ſperauerimuscet nõ egredieriscvlterius.oO
* Heneeulgente⸗ i.nõ videris egredi manite

us et apparere(in virtutibo noſtris) oſteden
do tuã pꝛeſentiã in virtute et foꝛtitudine nr̃a

cõtra hoſtes ſicut olim patribus faciebas.in

boc tꝑe ad exercitationẽ repellimur et ↄfun⸗
dimur vt ineternũ gloꝛificemur. nũc nõ egre
dieris in virtutib nr̃is vt nos in poſterũ ꝑ⸗
petua virtute coꝛroboꝛes. Z

Auertiſti nos retroꝛſum poſt inimicos

poſt inimicos noſtros) vt nos vinctos poſt
ſe trabant.vt illi ſint ante:nos retro.vt illi vi
ctoꝛes:nos victi deputemur.(et qui oderunt
nos diripiebãt) nos tanq; in pꝛedam(ſibi)ali
os trabentes:alios flagellantes: alios in car

cerem mittentes:alios occidentes:alios di⸗

uerſis toꝛmentis vexantes. Hoc cõtra illos

qui de clauſtro reuertuntur ad ſeculũ:quos

demones faciunt ſibi pꝛedam:
Degiſti nos tanqᷓ; oues eſcax:et in gen
tibus diſperſiſti nos. “”

¶ Dediſti nos) ꝑſecutoꝛibo ad interficiendũ

nros:et qui oderũt nos diripiebat ſibi.
n nite i. auerti ꝑmiſiſticnos retroꝛſuʒ

In deo laudabimur tota die: et in noĩie

¶Intecdeo laudabimur)nõ arrogantes de
gloꝛia qꝛ tu es laus et gloꝛia noſtra(tota die)

er go et laudabimur nos in te et tu in nobis.

HNunc aũt repuliſti et ↄſudiſti nos:et nõ
Hunc aũt) in hoc tꝑe meo (repuliſti nos)

vel ſeris ad voꝛandũ boc eſt viliter occidi g⸗
miſiſtictanq;ᷓ oues eſcarum)que interficiunt᷑

vt ab hominibo vel lupis deuoꝛentur. (et in
gentibus diſperſiſti nos)id eſt diſpergi per⸗
miſiſti per captinitatem et venditionem vt
nos in ſeruitutẽ redigerent et ad tous domi
narentur noſtri. In gentibo etiã diſperſi ſunt
quando Petrus rome cruciſigitur: et Tho⸗

mas in india moꝛitur:et innumeri martyres

innumera loca occiduntur.

Vengdidiſti ꝓplin tuu ſine pꝛecio:et non

fuit multitudo in ↄmutatonib eo.
¶ Aendidiſtixi.vendi et in moꝛtẽ tradi per
miſiſti populũ tuum ſine pꝛecioyi.ſine com
penſatõne et lucro. Quaſi ſine pꝛecio popu⸗
lus ſanctoꝝ martyrum vendcbatur quando

tam pꝛecioſus ſanguis fundebatur:et exem⸗
plo eoꝝ nullus ad redemptionẽ et ſalutẽ cõ⸗
nertebatur qñ occidebantur et neminẽ lucra⸗

comꝑationeʒ martyrũ pauci erant. et hoc eit
quod ſubditet nõ fuit multitudo in cõmu⸗
tationibus eoꝝ)ſcʒ martyrũ.i.pauci pꝛo eis
acquirebantur:quia martyres occidebantur

bantur:et ſi aliqui erant qui ↄuerterentur ad

et pauci de occidentibo ↄuertebantur. Inſuꝑ

peeter dura etiã turpia patimur. nam
Doſuiſti nos obpꝛobeꝛium vicinis no/
ris: ſubſannationẽ et deriſum his qui

— —

ſunt in circuitu noſtro.

¶BPoſniſti nos obpꝛobꝛiũ vicinis noſtris)

circa nos exiſtentibo. Grauis eſt afflictio que
a vicinis ingeritur quia non tranſitoꝛie dici
tur nec cito finitur. Velcvicinis noſtris) id ẽ
ad fidem qꝓpꝛopinquantibo et venire volen⸗
tibus qui videntes moꝛtem noſtraʒ ita pꝛo⸗
bꝛoſam retrabebant ſea fide et poſuiſti nos
(ſubſannationẽ)naſo (et deriſuʒ oꝛe chis qui
in circũitu noſtro ſunt)et nobiſcũ non ſunt
ettamẽ ſubſannant et derident nos. vel qui
nos circundant vt capiant et occidant.
Hoſuiſti nos in ſimilitudinẽ gentibus:
cõmotionẽ capitis in ppulis.
Cal⸗ uiſti nos in ſimilitudinẽ, et exemplũ
entibus) vt cum alicui maledictuz inferre:

vel malum cõtingere velint: de nobis foꝛmã

maledictõis ſumãt:⁊ nos in exemplũ ꝓponãt
noſtram miſcriaʒ ſibi impꝛecando dicente.
ſic pereas vt Laurentius et hmõi.et poſuiſii
nos (ↄmotionem capitis in populis) ad in⸗
ſultandum nobis vt videntes nos continue
cum deriſione et indignatõne mouendo ca⸗
pita inſultent nobis ſicut et chꝛiſto inſultaue
runt mouentes capita ſua.

Tota die wrecundia mea contra me eſi⸗
et cõfuſio faciei mee cooperuit me.
Tota die).i.aſſidue ( verecundia mea) ſeu
pudoꝛ et erubeſcẽtia tantoꝝ obpꝛobꝛioꝝ (cõ⸗
tra me eſt).i.coꝛã me⁊ ante ↄſpectũ meũ et cõ
fuſio)ſeu ruboꝛ et ignominia (faciei mee) qꝛ
in facie maxime apparet verecũdia et cõfuſio.
(cooperuit me.i.ex omni ꝑte mihi occurrit:

tanq; eſſem ea opertus. Per hoc enim ꝙ dicit

me:nõ faciẽ.non ſolũ faciei ſʒ etiã totius coꝛ⸗

poꝛis indicauit boꝛroꝛẽ. Ei bec cõfuſio ꝓce

dit et euenit mih·
Avoce expꝛobꝛtis et o
cie inimici et pꝑſquentees.
A voce expꝛobꝛantis).i.inſultãtis et in fa
ciem maledicentis aꝑte.(et obloquẽtis.i.do
loſe moꝛdentis et in abſentia detrahentis oc⸗
culte(a facie).i.a pᷣſentia ⁊ inſtantiacinimici)
in volũtate et odio babentis coꝛde.(et ꝑſeq̃n
tis)in actu et oꝑe.q.d.aduerſarij mei ꝑſequũ
tur me oꝛe coꝛde et opre.
Hec oĩa venett ſup nos nec obliti ſumꝰ
te:et inique nõ egim in teſtamẽto tuo.
¶ Hec)pᷣdicta (oĩa) valde grauia ſimul) ve⸗
nerunt ſuper nos)et amoꝛe tui ea toleramus

(nec obliti ſumus te) dimittendo cultũ tuum

tanq; obliti eſſemꝰ tui(et inique nõ egimus
in teſtamento tuo).i.in lege: mandata eius

tranſgrediendo.vel fidem tuam quam in ba

ptiſmo pacti ſumus abnegãdo.q.d.inter tot
aduerſa ſᷣm pᷣcepta tua nos habuimus nec fi
de nec oꝑatione a te receſſimus. Magna hic
martyrũ ↄſtantia et ꝑfectio ↄmendatur. Sʒ
nos ſi vel leue verbũ iniurie audimus mox
ad iracundiã inardeſcimus:vindictã ſi poſ⸗
ſumus exquirimus: ſi nõ poſſumus odiũ in
coꝛde qð eſt venenſi diaboli poꝛtamus.Ob⸗
liuiſcimur deũ:obliuiſcimur charitatẽ et pa
tientiam:inique agimus in teſtamẽto dei mã
datoꝛuʒz eius pᷣuaricatoꝛes facti. Ad hoc igi
tur hec ſcripta legimus vt quãta ꝓ amoꝛe dei

martyres ſancti ꝑtulerunt vigilanter attenꝰ
damus: attendentes nr̃am fragilitatẽ et im⸗

patientiam deploꝛemus et coꝛrigamus. Sʒ
adbuc quid dicant audiamimus
t nõ receſſit retro coꝛ nim: et declina⸗

ſi ſemitas noſtras a via tuag.

t nõ receſſit retro coꝛ nr̃m)bona deſeren

do etad mala declinãdo. vel de bonitate tna
deſperando ſʒ ſemꝑ ad ea que ante ſunt nos

extendimus ad ꝓmiſſum bꝛauiũ feſtinantes
(et) dum ſic tribulamur (declinaſti).i.decli⸗

nare feciſti:qꝛ deriuaſti et tuliſti ſemitas no⸗

bloquẽtis:a fa ⸗

ſtras) ſcʒ earnaliũ cogitationũ: deſiderioꝛum

voluptatũ et Zlder itale a via tua certa ⁊ an
guſta. et oſtendiſti nobis viam tuã ſequenda
que ducit ad vitã. Cõmendatio diuine gra⸗
tie eſt. Quiſquis viã dñi ingreditur ne can⸗

qᷓ; de iuſticia ſua gloꝛietur:pᷣteritas vias ſu-
as ad memoꝛiã debet reducere et penſare de

quãtis cõcupiſcentijs et deſiderijs malis:de

uantis voluptatibo et negligentijs:ꝑ gram
uam liberauerit eum miſericoꝛs deus. In 5
auũt et ideo dedlinaſti —
Am̃ hũiliaſti nos in loco afflictõnis:et

ð —

ernie or vmbꝛa moꝛtis. .
Qm huũiliaſti nos in loco afflictõis i.in

hoc mundo vbi affligimur ꝓpter te.qui eſt l o

cus afflictõis ac vallis ploꝛatonis et miſerie
nõ leticie.ſed mali vtu ntur mundo ꝓ paradi
ſo:et ꝑegrinatõne terre ꝓ habitatõne patrie.

Quia hũiliauit nos deus affligẽdo ideo de⸗

clinauit nos a ſuꝑbia nr̃a quatenus humili⸗
ati ſemitas nr̃as relinqueremus et ſequere⸗
mur vias dñi.etiã ex illa hũiliatõe (cooꝑuit
nos).i.vndiq; tanq; operimento circũdedit
(vmbꝛa moꝛtis)nõ vera moꝛs ſi vmbꝛa.nõ

moꝛs aiĩe:ſed moꝛs carnis. Umbꝛa moꝛtis:
carnalis moꝛtalitas. vera moꝛs: dãnatio cũ

diabolo. Vel vmbra).i.timoꝛ (moꝛtis) quis

cauſatur a moꝛte ſicut vmbꝛa alxoꝛꝑe.Sʒz ꝓ⸗

pter hec oĩa mala nõ ſumus obliti te. qꝛ

pandimus manus ntas ad deũ alienũ.
Si obliti ſumus nomẽ).i.bonoꝛificentiã

liti recederemus (et ſi expandimꝰ manus no

ſtras)ſcʒ ꝑ modũ oꝛantiũ vel offerentiuʒ (ad

deũ alienũ)venerandũ et colenduʒ.qui neq;
nos creauit neq; bonum nobis fecit:et ſi ſu⸗

mus idolatre.Et nõ ſolum idola ſed etiã vi-⸗

cia ꝑ hec pñt intelligi.quoꝛundã eni deusvẽ

ter eſt ⁊ auaritia:que eſt idoloꝝ ſeruitus.etce

tera hmõi.Expandit etiã manus ad deũ alie
num:qui oꝑatur ob fauoꝛem bumanũ.

Honne ceus requuiret iſia:ipſe enĩ nouit
endtte coꝛdis.

HNöõne deus requiret)et exigetciſta)ſcʒ ita
manifeſta in diſtricto examine etliuſto iudi⸗
cio ad puniendũ ea.q.d.vtiq; ſic.nam et oc⸗
culta requiret. vnde ſequitur (ipſe enĩ nouit
abſcondita).i.occulta et co gitatões(coꝛdis)

quo ſcʒ coꝛde magis religio geritur q; deuuo

tione coꝛꝑis.et ideo ſolus poteſt inudicare nõ

ſolum de manifeſtis ſed etiã de occultis pꝛo⸗
pter qð nõ requiret a nobis. ipᷣe eni teſtis eſt
.

Si obliti ſumus nomen dei nti:et ſi erx

(dei nr̃ivt ab eius fide ⁊ cultu tanq; eius ob

=

= = – = –

£
Se
SESE

—
—

—

— =—
= = S=

——,, - ————M

conſcientie noſtre et nouit quia non obliti ſu⸗

mus eum:quod ex hoc apparet

mati ſumus ſicut oues occiſionis.
ODm pter te)o deus et tuã dilectionẽ(moꝛ⸗
niſicamur).i.diuerſis tribulatõnibus opeimi⸗
mur(tota die).i.inceſſanter et aſſidue (eſtimati⸗
et reputati (ſumus) ab homimiby ſicut oues oc

Añ ppter te moꝛtificamur tota die: eſi

ciſionis)ſcʒ nõ fetoſe ad occidenduʒ deputate.

quia nõ reputamur idonei niſi ad occiſionem:

cet occidimur ſine aliqua reluctatõne. Sancii

viri moꝛtificant᷑ ſanguinẽ ſuũ pꝛo chꝛiſto fun⸗

dendo.ꝓximis cõpatiendo.carnẽ macerando
vicia reſecando.culpas lachꝛy mis lauando.et
hoc tota die qꝛ tota vita ſanctoꝝ martynũ eſt.

IJgitur qꝛ ꝓpter te iſta patimur

.„ ℳ

ne repellas in finem.

—

opem (quare obdoꝛmis dne.i.videris negli⸗

gere. quaſi doꝛmit dñs qñ diſſimulando nõ li
berat.excitatur depꝛecatõibo et laboꝛantes ad⸗
iuuat.Querit aũt quare obdoꝛmit qꝛ incertuʒ

eſt vtrũ hoc ſitex ira an ex miſericoꝛdia:vtrum
eum yvelit ad tꝑus ꝓbareet coꝛrigere an ex to⸗
to relinquere.et ideo oꝛat.d.(exurge) tanq; vi⸗

gilans(cet)ſi hic et ad tꝑs repellis qne repellas)

noscin finem)et ↄſumptõcm.i.om̃ino et exto⸗

to. Di vis vt tribulemur et tentemur: ne ſinas

vt frangamur et pereamus.

Quare faciẽ tuam auertis: obliuiſceris

inopie nte:et tribulatõnis noſtrte.

uare faciem tuã)et gratie tue pñtiaʒ(auer

tis) et abſcondis ac beniuolentiã quã erga nos

habes nõ oſtendis.quaſi iratus:quaſi nõ ad⸗

ſis:quaſi oblitus ſis noſtri obliniceris inopie
noſtre) ꝙ ꝓpter te reliquimus terrena et modo

ſumus quaſi ſine ope ſine ſolatio ( et tribulatio

mis nr̃e p ꝓ amoꝛe tuo tribulamur et nõ eripi

mur.Et ſi nos neſcimus tu ſcis q̃re:qꝛ nõ niſi
iuſte. vñ hoc dicere nõ eſt querela ſʒ ſupplicatio
puri coꝛdis pia.Et nõ debes obliuiſci
Am̃ bumiliata eſt in puluere aĩa nrᷣa:
cõglutinatus eſt in terra venter noſter.

¶ Om humiliata eſt in puluere) ſupꝛa nos in

ſignuʒ penitentie ſparſo (aia nr̃a)recoꝛdatõne
peccatoꝝ.hoc eſt ad pnĩam cõpuncti ſumus:
aiam peccatoꝝ memoꝛia cruciando:ſcᷣm mo
rem penitentiũ etad modũ tribulatoꝝ cineres
ſuꝑ capita ſua ponentiũ/ↄglutinatus eſt in ter
ra).i.adheſit terret venter noſter) in eadẽ pnia
tota coꝛꝑis effuſione extenſus vt fit pꝛoſtratis
toco coeꝑe tenſis:hoc aüt dicendo ſummã bu⸗

habet quo plus huimmilietur.

Exurge quare obdoꝛmis dñje:erurge et
rge gerendo curam tuoꝛum etferendo

¶ Pſalmu

nuptijs a dextris ſponſiſui ſedeant. Snia in

militatem oſtendit. Qui eni genna tereaffigit
quo plus hu ui vero terre pio
ſternitur no habet vltra quo umilick q d m⸗
mium hũiliati ſumus:vltra quo humiliemur
nõ habemus:iam puenit vſq; ad ſummũ bu⸗
miliatio: veniatet alſittua miſeratio: Ideo con

Eturge dñe adinua nos: et redime nos

Pter nomen tuum..
Etxurge dñe et ne diſſimules ſicut doꝛmiẽs
diuua nos) laboꝛantes (et redime.i.libera
(nos)tantis malis oppꝛeſſos adiuua in bonis
libera a malis:et hoc nõ/ꝓpter meritũ nr̃jm ſed
gratis/ꝓpter nomẽ tuũ dilatandũ et gloꝛifican⸗
dum vt cognoſcaris ⁊ lauderis ab omnib qui
es deus in ſecula bũdictus. Dio
xurge dñe in auxiliũ nr̃m et erne nos ab
obp:obiis vicioꝝ:ctqui coꝛã patni noſtria
inimicamum genuũ regna viciſti a ꝑſequentby

pꝛo

—wm—

inimicis vultus tui luminanone nos eric.
Per dfim. eee

8

Pſalmus de nuptijs Chꝛiſti et eccle
ſie ac de ipſius Chꝛiſti ſponſiet eccleſie
ſue ſponſe multiplici laude et cõmenda⸗
Ructanit coꝛ me/
um verbum bonum:dico ego ope⸗
¶Auetoꝛ pſalmi ꝓpbeta dauid. Titulus hic
In finem pꝛo his qui cõmutabuntur filijs

Choꝛe ad intellectũ canticũ p dilecto. Hoc eſt
canticũ iſtud qꝛ hec eſt exultatio ꝓ eternis:ten⸗-

dens in finem.i.in ↄſummatõeʒ.habitũ ꝓ his
qui cõmutabuntur.i.ꝓ ↄmutandis in melius
et pꝛo dilecto patris.i.chꝛiſto cõmutante ſcʒ p
ſponſa et ſponſo qꝛ eſt ꝓ laude vtriuſq;: ſcribit

filijs choꝛc.i. chꝛiſti et imitatoꝛibo paſſionũ cru

cifixi.ad intellectũ.i.vt intelligant et veneren⸗

tur myſteriũ tanti decoꝛis et gre ſcʒ ↄiunctõis

chꝛiſti et eccleſie. Hec ergo eccleſia que in pᷣce⸗
denti pſalmo tanta pati deſcribit᷑ in hoc pſal⸗
mo laudibo extollitur et ꝓ ipᷣa chꝛiſtus cõmen⸗
datur vt intellecta cminentia chꝛiſti oẽm ma⸗
culam et rugã deponat:et ꝑ oꝛnatũ virtutũ di⸗

gnai ſe tanti ſponſi amplexibaexhibeat vnde

Ppmittitur pꝛo bis qui ↄmutabunt᷑: et ſequitur
pꝛo dilecto. Materia:nuptie chꝛiſti et eccleſie:
ſponſi et ſponſe:regis et plebis. Intentio:mo⸗
nere ad laudẽ ſponſi et ſponſe et fideles exhoꝛ⸗
tari vt taliter viuere ſtudeant quatenus ſe vni
viro ſcʒ chꝛiſto virginẽ caſtam exhibeant vt in

generali pheta ſpü ſancto repletus cteeleſtit⸗

Epulis ſaginatus in iſio pſalmo pᷣconia dei ſe

eructaturũ pmittit:et chꝛiſtũ ſponſum et ecciaʒ

ſuam ſponſam a multis laudat et magnificat.
Snia in ſpeciali:ꝓpha ergo quaſi ad has nuz

ptias intromitti deſiderans vt ſibi apiatur ſe

vyelle ſponſo cantare dicit(Eructauit) quaſi de
pleno ⁊ plenitudine diuine gre ſpũalis (coꝛ me
um)qð ↄcipit verba.i.mens mea intus plena
gfra (verbũ bonũ).i.hymnũ deo ſcʒ carmẽ qö

dicturus ſum. etexpꝛimẽes ad cuiꝰ honoꝛẽ eru
ctat verbũ ſubdit (dico ego).i.dicere etcantare
geſtio (opꝑa mea.i. dictamina et carmina mea:
ſcʒ hũc pſalmũ de laudibo ↄpoſitũ (regireguz
ieſu chꝛiſto qꝛ ex eo habeo.i.ad chꝛiſtiet ſifrr ec

clelie ſue ſponſe laudẽ et ↄmendatõʒ dicã hoc

cepichalamiũ. i laudẽ thalami et carmẽ nuptia

le. Tunc pᷣdicatoꝛ oꝑa ſua regi dicit:qñ fructũ

hutares dicere ſubiungit.

Lingua mea calamus ſcribe: velociter

ſcribentis.

¶ARingua mea in faciendo et pnunciando

carmẽ: fuit(calamus)et penna ſeu ſtilus et gra
phiumſcribe) i.ſcriptoꝛis velociter ſcribẽtis)
id eſt ſpũs ſancti qui in docendo nõ indiget in
teruallo qꝛ dixit et facta ſunt. velociter etiã ſe di

cit ſcribere qꝛ que dicit et ſcribit: ciio ventura
nouit. Spuũs ſanctus eſt q̃ſi ſcriba a quo lin⸗
gua quaſi calamus regit᷑ dum eius miniſterio
ſpus loquitur. Calamo linguã ſuam comꝑat:

vt ꝑ hboc intelligat᷑ ſcripſiſſe que dicit. Deinde

ſicut ꝓmiſerat laudes regis ſponſi decantatet
cõuertens ſe ad chꝛiſtum pꝛuno laudat euma

foꝛma et eloquentia. d.

Specioſus foꝛma pꝛe filijs hoim: diffu⸗

ſa eſi gratia in labijs tuis: pꝛopterea be/

dirxit te ceus ineternum.

—

¶ Specioſus) escfoꝛma pꝛe filijs hoĩm) fuit

VUel ideo ſpecioſus q; ſolus immunis a pcco:

qð ſumma et vera eſt pulchꝛitudo.et qꝛ nõ ſo⸗

lum homo ſʒ cũ hoiĩe etiã filius dei (diffuſa eſt

gratia) icʒ elequentie fructuoſe (in labijs tuis)

ꝗqꝛ mirabant᷑ oẽs de verbis gr̃e que pcedebant

de oꝛe eius. Vel qꝛ ꝑ eum verbũ gr̃e et reconci

liationis mundus accepit:nã penitentiã in re⸗

miſſionẽ peccatoꝝ pᷣdicauitpꝛopterea)et pꝛio⸗

Pee hanc gram ꝑ te mundo datã (bñdixit te)

oĩem (deus ypater ineternũ)nõ ad tpus dan

do tibi nomẽ qð eſt ſuꝑ omne nomẽ et regnuʒ
cuius nõ erit finis.vel qꝛ hic et in futuro ſemꝑ

en ſpecioſiſſimus vtpote virtute ſpũs ſanctiqᷓ
deficere in oꝑe ſuo nõ potuit de virgine natus

benedicetur chꝛiſtus Deinde laudat euma po

teſtate et foꝛtitudine.d.Et tu talis rer

Accingere gladio tuo: ſup femur tuum

cingere) ad pugnandiũ gladio tuoyſpũa

liſcʒ verbo dei.ieuangelio.De quo apls ait et
gladiũ ſpũs qð eſt verbũ dei.(ſuꝑ femur tuũ)
id eſt ſuꝑ carnẽ ſiue coꝛpus.Aceinxit eni gladi

um ſuꝑ femur ſuũ qꝛ in carne aſſumpta pᷣdica

nit euangeliũ quo pᷣcidit vicia et erroꝛes circa
fidem et moꝛes. male coherentia ſeꝑauit et ini⸗

micos pꝓſtrauit:ac mundũ debellauit.et ſ̊ (po⸗

tentiſſime).i. foꝛtiter et viriliter vtere verbo pꝛe
dicatõnis tue:nõ ſegniter neq; leuiter.pᷣdicauit

eni quaſi ptaãtem habens:et veritatẽ pᷣdicatõis
coõfirmauit miraculliiis.

Specie tua et pulchꝛitudine tua:inten /
EEUNc paicgton oga mane J de pꝛoſpere ꝓcede et renaag.
Spaicatõis deo attribuit. Et ne eũ aliquida ſe ſc pere pcedect reona.

2

Specie tua) quantũ ad moꝝ ſanctitatẽ. (et
pulchꝛitudine tua) quantũ ad diuinitatis de⸗
coꝛem etiam accingere et accinctustcintende)et
intentus ſis ne remiſſe agas:ſʒ potius ꝓſpere)
id eſt ad ꝓſperitatẽ eccleſie liberans hoies pe⸗

reuntes (pꝛocede)ꝑ viam huius vite regnũ dei

fpaicando et cõtra diabolũ pugnãdo (et)ſic to
tius mundi imꝑio pᷣcioſo ſanguine tuo redem
pto ac diabolo ſuꝑato (regna) nunc in eccleſia
militante et eternaliter in triumphante. Regna

in fide hoim mã potentiã oſtendendo et eos re
gendo qui ſemꝑ regnauiſti ab eterno. Regna

8

inquam ethoc

.

ſticis: et deducet te mirabilit᷑ dextera tua
Pꝛopter veritatẽ et manſuetudinẽ et iuſticiãi.

qꝛ es verus ꝑ te et ꝑ tuos venitatẽ docendo.et
manſuetus malos ferendo.et iuſtus vite iuſti⸗
ciam oñdendo que oĩa decent regẽ. Veritatem
quippe exequens manſuetudinẽ cũ iuſticia cõ⸗

ſeruauit: vt nec iuſticiam in manſuetudine nec
manſuetudinẽ in iuſticia amitteret(et deducet

te) inoffenſe ꝑ curſus totius vite mirabiliter)
qꝛ oẽs mirabunt᷑ vel qꝛ mirabilia facies (dex⸗
tera tua).i.foꝛtitudo virtus et potentia tua ſczʒ

deitas cuius oꝛganũ fuit humanitas et ideo in
omnibo mouebat᷑ ſcᷣm motũ deitatis.Et

HSagitte tue acute:populi ſub te cadent
in coꝛda inimicoꝝ regis.

Sagitte tue).i.verba pᷣdicatõnis tue ex oꝛe
tuo et apłoꝝ emiſſa ſuntacute)qꝛ coꝛdis inte⸗
rioꝛa penetrãt.et ſic verba dei vocant᷑ ſagitteqꝛ
occulte hoĩes alliciunt et gladius qꝛ manifeſta
rõne hoĩes deo adherere faciũt et ꝑ eas ſagit⸗
tas vulnerati populi inimicoꝛum) qui ſum de

* . . . — — — 2 - — — 2*

ꝛopter veritatẽ et manſuetudinẽ etiu

ang nnmero inimicoꝝ regis)ſcʒ tui qui es rex ma multum. He ergo virtutes fluunt et pcedũt (a
1 gInus. hoc eſt multi de inimieis tuis (ſub te ca⸗ veſtimentis tuis) ſcʒ ( a domibo eburneis i. a
ntun Aent).i.ſupponẽt ſe tibi et obediẽt.et hoc (in coꝛ ſcis tuis qui dicunt᷑ veſtimenta tua qꝛ oꝛnãt te
Aejj.i ex rõne et voluntate.vbi ſe erigebãt cõtra vita et doctrina.Domus quia in eis habitas.
ͤu . Ahꝛiſti ibi pulliabunt anteeum er deinimicis cburmer pter aſtantiacrimitatéac virutum
ſint amici. Deinde laudateũ a dignitate regali luciditatẽ et vite puritatẽ (ex quibovirtutib fi
ctiudici d. üe regũ).l. celeſie ſingule quas ꝑ oꝛbeʒ apli et
¶ Seges tua)·i regni tui hoc eſt regalis etiu-⸗ id eſt delecabiles ⁊ amabiles ibi ſunt facte eo
Aiciaria tua ptas in qua regnas ⁊ iudicas o( de ippᷣis virtuuby fragrant nitentet placẽt. ethoc
kaß us).i.chꝛiſte qui es dei filius:eſt cin ſeculũ ſeuu (in honoꝛe,nõ ſuo ſʒctuo).iad tui honoꝛem et
Wn li) .eterna ⁊ quicqͥd ↄſtituis nõ mutat. ſet ga Ploriief⸗ nõ queſieruũt honoꝛẽ ſuũ ſed tnũ. Ex
e gnitun, Aſerpta Gubhmato corecnoma bis omnibo ſacticſtyna ſponſa regi vna regi⸗
etſt (virga directõis) et regula diuine equitatis naa qua eum cõmendat et poſt ſponſi delcri⸗
que vere recta eſt et nunq; curuatur. bec iuſtos ptionem ipᷣam ſponſam delcribii.d.
Hun unfmtgit: iniquos pcunit:ct diſtoꝛtos dinigit. Ne⸗ Alſſtitit regina a xextris tuis in veſtitu de /

mo ergo ſibi multũ de miſcdᷣia chꝛiſti blandia gurato: circundata variette.
tt tur qꝛ virga directõis ·i.iuſticia eſt ei. Si alios ¶ Aſtitit) parata ſeruire regina) ſcʒ catholica
m! regit alios et cõterit. Sic dilige miſericoꝛdẽ v eccleſia chꝛiſti regis ſponſa que ſub chꝛiſto re⸗
ne N velis eſſe veracem. Et bene dico virgã tuã eſſe ge bene regit filios ſuos (a dextris tuis) et nõ a
ODireciõnis. quu;as ſiniſtris qꝛ ſemꝑ ei placita ⁊ nunq; ↄtraria ope

Dilerxiſti iuſticiã et odiſti iniquitatẽ: pꝓ⸗ ratur. ideo ſequit ſin veſtitu) oꝑm bonoꝝ de⸗ .⸗
R pterea vnxit te deus deus tuus oleo le Qaurato) nõ aureo ne ſola ſit chanitas ſed aſſint
n ticie pꝛe cõſoꝛtibw tuus. (Lcleig quechantas oꝛnat. In aino eni intelli⸗
uhin ¶Duexiſti iuſticiã et in te et in alijs et in tanti Gitun chantas. qo vero aureu eſttotuz de auro
wnn AVYlct odiſti iniquitatẽ) nõ hoĩes. aluter perfecte t. qð aut deauratũ eſt auru habereraliud elt.
NNm n diligitur iuſticia niſi odiatur iniquitas. et yt (Circundata varietate) pploꝝ: ꝑſonaꝝ: ſtatuũ:
Grſn ialis poſſes eſſe pterea vnxitte ſpiritalit imm officioꝝ: graduũ: linguag: mentoꝝ et donoꝝ.
udet boiem in regẽ et ſacerdotẽocdeus) fili deus u Manc repntateccleſia in veſtimentis nunc iic
nM us).i tibi ↄinbſtantialis ſcʒ pater (oleo leticie) ũc aluter coloꝛatis et in cantib et cantuu vo⸗
. iid eſt ſpũ ſcõ qui leticiã pᷣſtat aĩe. (pꝛe cõſoꝛtib cibus diuerſis. Deinde alloquit ꝓpheta reginã
vctnett mis).i.plus q; ceteros hoĩes quoꝝ moꝛtalitat / vennah P nai cins vocapiis d. eico
Meant factus es ꝑticeps vt eos tue immoꝛtalitatis et Nta . nuns von⸗ nipalamn Valeas ꝑuenire
iſhai regi faceres tecũ eſſe conſoꝛtes: qꝛ ceteris do⸗ Audi filia et vide et inclina aurẽ tuã:et
wwan i1is eſt ſpũs ſcũs ꝑ partes:in ipſo vero fuit ois obliuiſcere ꝓplm tu et domũ ptis tu.
Pruis plenitudo diuinitatis coꝛꝑaluer. Deinde lau-⸗ Audi) intus ſcilicʒ credendo o regina(filia)
W dat eum ab oꝛnatu.₰Tꝰ mea. . mea pdicatone genita: chꝛiſtu in euange
jütoni⸗ OOrha et gutta et caſſia a vſtimentis lio loquentẽ et docentẽlet videyeius doctrinam
d tuis:a domibo eburneis ex quibs delecta intelligendo et vitã ↄſiderandoRet inclina aurẽ
ADn uerunt te filie regũ in honoꝛe tuo. tua) ad obediendu hũiliter: etimitanduʒ ſcʒ in
nuhi ¶MWerba etguta ⁊ caſſia p has ſpecies aro ope ea que docet replendo. et obliuiſcere plm
H/ maticas ſignificant virtutes fideliũ ſpirantes tuum) vnde veniſti ſcʒ vicia ꝑpetrata ꝑ quere⸗
umH/ bonuüodozé alijs ꝑ bonã famam etexemplum gibabylonie ſeruiſti et domũ pris tui).i.Oſoꝛ⸗
Sciceen Vñ myrrha que amara eſtet arcet vermes ac tium diaboli etↄuerſationẽ ſeu vanitates hu⸗
6G6 ſeruat a putredine ſcʒ moꝛtificatio carnis que ius mundi in quo qᷓ̃ſi in ꝓpꝛia domo vſq; mo⸗
en amara eſt et pellit vermes maloꝝ deſiderioꝛuz do diabolus regnauit: cuuus filia ꝓ maloꝛum
”M ac ſeruat a putredine vicioꝝ. et guita que et ar⸗ operum imitatõe fuiſti. Deinde laudateam et
Gwd moniaca dicitur et pellit infaturas et umoꝛes beimoa foꝛma⸗dodddo.
vtot, ſcʒ builitas quepellit inftatonẽ etoẽm tumoꝛ? Et ↄcupiſcet rex decoꝛẽ tuũ: qi ipſe eſt

ligng ſupbie. Et caiſſia que etfiſtula dicit et naſcuur dñs deus tuus et adoꝛabut eum.
n in aquoſis locis et creſcitin immenſum ſcʒ fi⸗ ¶Et)tũcↄcupiſcet rex celeſtis ſcʒ filius de⸗
o es que in baptiſmo naſcitur et creſcit in iuſtis coꝛem tuũ.i.te decoꝛazʒ ꝓpter pulchꝛitudinen

; 1 2
in

ſpũalem quam ipſe fecit in te et dedit per gẽam
reꝑans inte imaginem ſuã. Multiplex eſt de⸗
coꝛ eceleſie qui in duob cõſiſtitſcʒ in foꝛma vi
te et doctrine. Et ideo debes libenter audire q̃ᷓ
5pcepta ſunt tibi(qm) ille qui ↄcupiſcitte nõ ſo
lum eſt rex et ſponſus tuus ſed (ipſe eſt dñs de⸗
us tuusi.creatoꝛ et dñatoꝛ tui. Quicquid ha
bes vnde illi places ab ũllo habes.(etadoꝛa⸗
bunt) oẽs ꝓpli de quibo facta es (eum) ſcʒ regeʒ
tuũ adoꝛatõe latrie qꝛ ei om̃e genu flectet.

t filie txri in muneribo:vultum tuum exet ad honoꝛẽ tin 12ſoꝛtii
Ernlierrin veoere ꝓxime qꝛ pꝛioꝛibo ↄſiles et eas in cõtinen

depꝛecabuntur oẽs diuites plebis.

Et) nõ tm iudei ſed etiã (filietyri).i.gentium
hoc eſt gentes a parte totũ ſignificãs. Per tyrũ
eni vicinã iudee vbi pꝛophetia erat gentes in
chꝛiſtũ credituras ſignificabat qua pꝛecipue

noĩat qꝛ ciuitas nobilis et famoſa erat venient
ad regem tuũ in muneribo ſe et ſua chꝛiſto de⸗
uote offerendo ipſumq; adoꝛando et elemoſy⸗
nas faciendo (vultũ tuum) et pnñtiam o regina
(depᷣcabuntur)et petent a deo.i.deuote pꝛeca⸗
buntur deũ vt det eis poſſe ꝑuenire ad tuũ vul

tum.i.pᷣſentiaʒ et ↄfoꝛmitatẽ tuã ne extra nidũ

eccleſie poſiti faciantoꝑa ſua ſed in vultu et cõ
ſpeciu ſponſe.i. in vnitate eccleſie aliter eni non
ꝓgeſſent.(oẽs diuites plebis.i.omnimodi di⸗

uites ſiue ſint locupletes ſiue nobiles ſiue ſapi⸗

entes ſiue potentes et hmõi. Deinde laudat eũ
a gloꝛia dicens

Omnis gloꝛia eius fillie regis ab intus:
eis aureis et circnamicta varie/

ratihbiii.
Ois gloꝛia eius)ſcʒ (filie regis) que iam di⸗
cebatur regina.i.eccleſie eſt(ab intus).i.conſi⸗

ſtit in oꝛnatu interioꝛi ſcʒ in puritate cõſcientie

et nõ in oſtenſione iactantie nec in magno ap⸗
paratu exterioꝛi in quo ſynagoga gloꝛiabatur

Vnñ Paulus ait. gloꝛia nr̃a hec eſtteſtimoniuʒ
ↄſcientie nr̃e. Gloꝛia aĩe fidelis eſt de interioꝛi⸗

bus bonis: gloꝛia aũt maloꝝ eſt de his que fo
ris ſunt vt de pulchꝛitudine:foꝛtitudine:gene⸗
re:dignitatibo:diuitijs et hmõi.Et licʒ eius glo

ria ſit intus in cõſcientia tñ eſt etiã cin fimbꝛijs

aureis).i.in honeſtate ↄuerſatõis et in oꝑibus

bonis que bñ ꝑ fimbꝛias intelligunt᷑ qꝛ patent

ſicut fimbꝛie et puriſſima ſicut aurũ opoꝛtet eſ⸗
ſe.(circũamicta).i.oꝛnata ( varietate)virtutũ qꝛ
ſingule virtutes vndiq; eam circũdant. Dein⸗
de laudat ambos a ſocietate.d.
Adducentur regi virgines poſt eam: ꝓxi
me eius afferentur tib.
¶ Adaucentur) pᷣdicatõeet gr̃a adiuuante qꝛ
ſe nequeũt venure.(regichꝛiſto ad ſeruiendũ

4

(virgines )etpudice ſeʒ integre et ala et coꝛpeqᷓ
ſuntin pꝛimo gradu per quas robuſti et foꝛtes

accipiunt᷑ (poſt eam) ſcʒ reginã.i. apoſtolicã et
pꝛimitiuã eccleſiã catholicã generalẽ matrem
fideliũ que domuʒ pĩis oblita pꝛima venitad
regem. Et ↄuertens verba ad regem ait.et(pꝛo

et in matrimonio ab aliena ↄiunctõecõtinen⸗

tes q̃ͥ ſunt in ſcõöo gradu ꝑ quas infirmietim⸗

becilles deſignant. afferentur) etpoꝛtabuntur
(tibi)o rexet ad honoꝛẽ tuum in tuũ ↄſoꝛtiũ.et

tia imitantes. He ergo omes et virgines et pꝛo

centur in templů regis.

— 8. . .
—

in triſticia peccati qꝛ in pñti q̊ʒ eccleſia valde le

tantur ſancti de puritate ſue ↄſcientie etpecto⸗

ris ſui pace et de hac deinde adducentur) mi⸗
niſterio angeloꝝ tanq; viui lapidesin templũ
regis).i.in ſuꝑnam hieruſalẽ facti ꝑ chꝛiſtnm
regnũ et ſacerdotes dei. Duce crgo gratia ad⸗
ducentur in templũ regis:in vnitatẽ ꝑfectecha

ritatis vbipoſſint ineternũ laudare deũ. Dein
de laudat eos a pꝛole oſtendens quanto incre⸗

mento eccia ſponſa ꝓfecerit et alloquit᷑ eã.d.

Pꝛo pr̃ibo tuis nati ſunt tibi filij: ↄſtitu

es eos pꝛincipes ſupꝑ omnẽ terram.

N(Pꝛo patribo tiis).i.loco apłoꝝ quite genue
runt (nati ſunt ibi filij imitatoꝛes eoꝝ ſcʒ epi
etalij quos genuiſti:nõ te ergo putes deſertam
ꝛ non vides eos ꝑ quos nata es:nati ſunt filij
ad a tuũ et de pꝛole tua creuit tibi paterni⸗
unt eni et hi pr̃es tui qꝛ ab ipᷣis regeris:
Vñ ſequitur (cõſtitues eos)in ſede patrũ (pꝛin
cipes)in ſpũalib.i.pꝛelatos: magiſtros et do⸗

as.

cdoꝛes ad regenduʒz ꝓplłm dei. (ſuꝑ omnem ter⸗
ram.i.ſuꝑ vniuerſalem eccleſiã: per omes par

tes terre diffuſam nõ in vno loco tm. Et nota

ex hoc ꝙ pꝛincipes ſeculi ſubeſſe debent ſacer⸗
dotibus nõ pꝛeeſſe.Etqꝛ ita eſt oꝛdinata eccle⸗

ſia et confirmata ideo ipſa tanq; grata alloqui

tur dominum. d.

—

ratione et generatione:

¶ MWemoꝛ ero nois tuiid ẽ fame et gloꝛie me

memoꝛiã agam et ſemꝑ te pꝛedicabo(in omni

generatione) diffuſa in omni tema. (et) deinde
in (generatione) ſuccedente. q.d.eccleſia: ſemꝑ
nomẽtuũ annunciabo generatõnibo ſibi ſuc⸗
cedenubo vſq; ad finẽ mundi. Ael ipi filij nati

Afſferentur in leticia et exultatõne: addu

¶ Affe entur in leticia) virtutũ etexultatõne)
grarum ſeu in gaudio interioꝛi et exterioꝛi non

Aemoꝛ ero noĩs tui dñe: in omni gene

n⸗

in⸗
r
i
en
No

.

e⸗
„

1

— — — = —
S ‿α =

S.

S

etpꝛincipes conſtituti memoꝛes erunt ſemper
(nominis tui dñe) quia ſuccedendo ſemꝑ per
onmnes generatõnes ꝑſeuerabun.
Pꝛopterea populi cõfitebuntur tibi ine quercbanttot et tanta patienter . n
ternum: et in ſeculum ſecui. rtrentia in ſpeciali:pꝛopheta ergo in Chꝛiſti ad⸗

turtibi ideſt laudabunttetanquam auctoꝛem

et gubernatoꝛeʒ (ineternum)pꝛeſentis ſeculiid

eſt per totam hanc vitam et in ſeculum) ſubſe⸗
cutiuum huius (ſeculi) id eſt in futuro vbi eſt

laus eterna que nunq; finietur. O felix apoſto

loꝛum pꝛedicatio que eternam laudem domi⸗
no acquiſiuit. O òfelices et nimium beati qui

alu. (»-CQzanuo
DO chꝛiſte domine verbuʒ patnis per quem

cuncta creata funt etcreantur cuſtodi queſu⸗

Pꝛopterea etiam populi)qui futuni ſunt v·
tantam gloꝛiam eccleſie tnecconfitebu⸗

dominum laudare merebuntur in ſeculum ſe⸗

pꝛoponunt ſe pꝛimitiui poſteris exemplum pa
tientie vt non deficiant ſub tribulationuʒ pon

ere cum eos audiunt qui ſalutem hominum

querebant tot et tanta patienter ꝑtuliſſe. Sen⸗

uentu videns multas tribulatõnes exurgere:
contra eas pꝛemittens conſolationem in per⸗
ſona filioꝛum Choꝛe ait. (Deus) omnium po
teſtate (noſter) gratia et voluntate ſeu per fidem
et confeſſionem:eſt nobis refugium) id eſt ſe⸗
curitas contra pericula:contra toꝛmenta:con⸗
tra peccataet virtus)id eſt foꝛtitudo:quia cum
dad eum fugerimus firmi erimꝰ: vnde nihil eſt
nobis timendum.et(adiutoꝛ)eſtein tribulatio⸗
nibus) vincendis (que inuenerũt nos nimis)
quia tribulamur ſupꝛa qᷓ; ferre poſſet fragili⸗
tas carnis niſi iuuaremur auxilio diuinitatis.
ribulatõnes inuenimus quando iam pꝛe-

4

mus eccleſiam tuam varietate gentium cõgre⸗ mMeditatas ſuſtinemus: ipᷣe vero nos inueniũt

gatam: vt dum te ex ipſa credulitatis iuſticia

quando inopinatos intercipiunt. Grauius au

coꝛde puro diligimus: peincipatum eterni ſeæ⸗ lem feriunt tela que pꝛeuiſa non ſunt.

culicum patribus mereamur. Perd.
ſalmus de aduentu Chꝛiſti ac con

—

uerſione et ſaluatione gentiu necnon de

liperatione et conſolatone nideliu in her to adiutoꝛenon timebimus) qui in ipſo credu

—

ſecutione maloor. ¶[ps. v.

Eus noſte

—
62

onibus que inuenerunt nos nimis.

(Dnen ſpalmi pꝛopheta Dauid. Litulus
iAlis eſt. In finem filijs Choꝛe pꝛo archanis
pſalmus Dauid. Hoc eſt pſalmus ille Dauid

pꝛophete tendens in finem id eſtin Chꝛiſtum

ſeu in perfectionem. attribuitur filijs choꝛe id

eſt imitatoꝛibo cruicfixi qui hic loquuntur.ha⸗
bitus pꝛo archanis id eſt occultis mamteſtan⸗
dis:quia agit de aduentu Chꝛiſti qui multum

erat occultus:et quibuſdam aduentum huiuſ⸗
modi circumſtantibus et conſequentibj. a

teria:aduentus Chꝛiſti ac liberatio etconſola⸗

tio fideilum in perſecutione maloꝛum. Inten⸗
tio:omnes monere ad fidem et vtad deum in

omni tribulatione refugium habeantet deli⸗

beratione plene confidant. Sententia in gene
rali:pꝛopheta in iſto pſalmo in perſona pꝛuini
tiue eccleſie tribulate pꝛimo beneficia que de⸗
us impendit fidelibus tempoꝛe tribulationis
recitat: deinde mirabilia dei opera que inter fi
deles oꝑatur narrat:et ad diligenter attenden⸗

dum et per conſequens ad credendum et imi⸗
tandum inuitat.quia vt in pꝛecedenti pſalmo

dicitur pꝛimitiuã eccleſiam alie ſubſequumtur:

Ccoꝛ maris.

refu/

gium et virtus:adiutoꝛ in tribulati-

Pꝛopterea non timebimus dum turba

Epꝛopterea)qꝛ talis eſt nobis deus:freti tan

litatem habemus (dum turbabiturterra)id eſt
peccaioꝛ terrenus vel iudeus. Genere eoꝛum
gqquiterrena ſapiunt iraſcitur et indignatur ac
inſurgit fremendo aduerſus nos ettranſferen
tur montes in coꝛ maris)id eſt ducentur apo⸗
ſtoli et fideles ante iudices huius mundi ett-
rannos. AUel dumtranſferentur apoſtoli a uun
dea in medium ſeu fidem gentium tüc nos qui
compuncti ſumus et montibus conſentimus
non timebimus ne de numero repꝛoboꝛum iu
deoꝛum fuerimus.Curbatis omnibus dei ſer
uus manet intrepidus in qua tranſlatone
Sonuerunt et turbate ſunt aque eoꝛũ:
conturbati ſunt montes in foꝛtitudine
eiiuuz... ee.
¶ Sonnuerunt) chꝛiſti montes id eſt apoſtoli

et ſancti fidem pꝛedicando ⁊ confitendo (et tur
bate ſunt aque)id eſt irati ſunt populi tyran⸗
noꝛum ſeu gentium (conturbati ſuntſimul cũ
plebe (montes) id eſt potentes ſeculi terrena al
titudine tumentes (in foꝛtitudine eius) ſcilicet
dei oſtenſa per apoſtolos ⁊ ſanctos dum annũ
ciaretur per eos.Alij ſunt montes dei quibus
caput eſt chꝛiſtus.alij ſunt montes ſeculi quibꝰ
caput eſt diabolus.Sic ergo per iſtos montes
turbati ſunt illi montes: Sed non eſt umen⸗

*

g luminis impetus letificat ciuitatẽ dei:

ſanctificauit tabernaculũ ſuũ altiſſinus.
uminis impetus) id eſt inundatio et .
gatio ſancti ſpiritus (letificat) ſuis gratijs et do

nis ciuitatem dei)id eſt ſanctam eccleſiam vir
tutibus munitaʒ(et ſanctificauit per illum flu⸗
uiumtabernaculum ſuum)id eſt congregatio
nem fidelium in qua habitat per fidem (altiſſi

mus ſcilicet ipſe chꝛiſtus. Ideo vanne ſan⸗

ctus dicitur flumen quia concupiſcentias et ax

doꝛes carnis extinguit. impetuoſum autem q?
nemo ei reſiſtit. Eccleſia vero dicit᷑ ciuitas vel
pꝛopter concoꝛdiam habitantium:vel quia le⸗
gem habetet regem. hanc in tantü letificat ſpi⸗
ritus ſanctus vt gloꝛietur etiam in tribulatio⸗
nibus.Dicitur et tabernaculum quia in ea do
mino militatur. Et hoc tabernaculum ſignifi⸗
catur per ſpiritum ſanctum ſine quo nullus eſt
ſanctus. Hec ſolum letificat ⁊ ſanctificat deus
eccleſiam ſuam ſed etiam

Deus in medio eius non cõmouebitur

adiuuabit eam deus mane diluculo.
BDeus in medio eius) ſcilicet ciuitatis eteca⸗
cleſie ſidelium eſtet manet ad pꝛotegendum a
malo et roboꝛandum in bono. In medio eſt id
eſt in cõmuni quia omnibus equaliter pꝛopo⸗
ſitus eſt:equaliter omnibus conſulit nec perſo
nas accipit. Vel ideo quia eſt columna que ſu
ſtentat om̃es partes domus ne coꝛruat. et ideo
illa ciuitas (non cõmouebitur) a veritate fidei
etoperatione virtutum ſeu de bono ad malum
Et non ſolum ſuſtentat ne coꝛruat:ſed etiã(ad⸗
iuua bit eã deus)in laboꝛe huius ſeculi ad be⸗
ne operandum et pꝛoficiendum. (mane) id eſt
in pꝛincipio conuerſionis vel boni operis.et H̊
(diluculo) id eſt illuminatione ſpiritus ſancti:
qquia ſicut poſt mane ſequitur diluculum: ſic ꝑ
initium conuerſionis venitur ad lumen virtu⸗
tis. Vel ſcᷣm aliam litteram (adiuuabit eam
deus vultu ſuo) id eſt pꝛeſentia et demonſtra⸗
tione auxilij ſui ſcilicet cum eam adiuuando ſe
indicat. Et ſitt
Coturbate ſunt gentes et inclinata ſunt
regna: cedit vocẽ ſuã mota eſt terra.
Lonturbate ſunt gentes) ſalubꝛiter et bona
conturbatione id eſt ammirate ac compuncte
et mote ad penitentiam viſis miraculis et mul
tiplicatione ſidelium (et inclinata ſunt) etiam
(regna )id eſt pꝛincipes vel regiones humiliati
per fidem pꝛedicationem humiliter ſuſcipien⸗
do vt adoꝛent qui per ſuperbiaʒ erant erecti vt
ſeruirent.quia(dedit vocem) id eſt pꝛedicatio⸗
nem (ſuam) deus ꝑ oꝛa pꝛedicatoꝛum:e mota

6 ſuam dicateccleſia.

ta comburet igni.

eſtterra) id eſt teneni ad connerſionem ſcilict
ab infidelitate ad fidem: a vicijs ad virtutes: :-
diabolo ad deum. Quis eſt qui dedit vocem

SOñs virtutum nobiſcum:ſuſceptoꝛ no

ſter dus icoh,

carne aſſumpta:et per hoc eſtſuſceptoꝛ noſter)
Suſceptus eſt a nobis et ſuſcepit nos. Acce⸗
pit noſtram humanitatem:ſuſcepit nos in ſu⸗

am diuinitatẽ. factus eſt particeps noſtre moꝛ⸗
talitatis vt nos faceret participes ſue immoꝛta

litatis (deus iacob)id eſt ſignificatoꝛum peria
cob ſcilicet luctantium et ſupplantantium qui⸗
bus ipſe dat virtutes. Nulla ergo nos terreat

infirmitas noſtra. Et quia admuabilis et ſalu

bꝛis eſt iſta gratia eon
Venite et videte opera domini que po⸗/

uut pꝛgdigia ſuer terr ar aferend bella

eſt intelligite ( opera domini) que tempoꝛe in⸗
carnatõnis fecit.(que poſuit pꝛodigia id eſt in
ſignum. Pꝛodigia eni dicuntur in quibus ali⸗
ud ſignificatur q; videtur. (ſuper terram) id eſt

ſuper terrenos:et ſubiungit que ſunt illa ſcilicʒ

(auferens bella ſcilicet ſpiritualia. Fecitenim
pacem inter deum et hominem et vtraq; ſcilicʒ

iudeos ct gentes fecit vnum. et hoc(vſq; ad fi⸗
nem terrenõ tm localiter in omi terra mundi:

ſed etiam tempoꝛaliter vſq; ad finẽ ſeculi. Au⸗

fentetiam a nobis dominus bella quando ex⸗

tinguitrepugnãtia vicia et hoc ſignificabat il⸗
la pax tempoꝛalis que per totum mundũtem⸗
poꝛe natiuitatis Cbꝛiſti fuit. Et vere eſt auſe⸗

rens bella quia
Arcu conteretet confringet arma. et ſeu

e⸗
—

rcum conteret id eſt occultas maloꝛũ con

fra fideles inſidias deſtruet (et confringet ar⸗

ma) id eſt publicas et apenas impugnatio⸗
nes (et ſcuta)id eſt vanas erroꝛum et vicioꝛum

pꝛotectiones etdefenſiones (comburetigniiicd
eſt annihilabit ſpũs ſancti igne et caloꝛe. Fer⸗

uente iſto igne nulla in nobis arma remanent
impietatis vt armemur armis euangelicis que
deicribit apoſtolus.Etquia pꝛius inuitati ſu⸗
mus ad videnduʒ opera dni:iam ipᷣe dñs nos

inuitat ad videndum ſe. d.

—

Vlacate et videte qm̃ ego ſum deus: ex⸗

altaloꝛ in gentibv et eraltalv in teng.

loꝛm Eidl Dominus virnuuma quo dona
virtutum fluunt:ipᷣe eſt nobiſcum) emanuel in

VWenite)o gentes fide et credite et videteyid

Uacateet videte qm̃ ego ſum dens). q. d. vidi⸗

ſtis opera mea iam pꝛeparate vos ad videndũ
artificem ipᷣm. Et vt ad hoc idonei ſitis (vaca⸗

te)et ceſſate ab operibo malis et vicijs a tumul⸗

tibus etten enis.nullus tumultus in mente ſit
et nulla macula:omnia ſint pacata omia mun

data.(et videte).i.intelligite deum auctoꝛẽ oĩim

et munerum ſuoꝛum. (qm ego)ſolus (ſum de⸗

usg) qui feci et reſicio vos:et nõ eſt alius pꝛeter

me nõ ergo de operiby veſtris extollamini ego
quidemexaltaboꝛ et magnificaboꝛin genti⸗

bus)quia conuerſe ad fidem me depꝛecabunt᷑

(etc) deindecexaltaboꝛ interrax.i.in iudea ſeu in
indeis vt cum plenitudo gentiũ intrauerit ois

iſrael ſaluus fiat. Quia iudei in diuerſis erro⸗
ribus ſicut gentes non fluctuabat.ideo iſti per
terram que ſolida eſt ille per mare accipiuntur
Eraltabitur itaq; in gentibo et iudeis vt iam

omnes dicant quod ſequitur. .
Dominus virtutum nobiſcum: ſuſce⸗

ptoꝛ noſier deus iacob.

oꝛem. Semꝑ eni cum credentibo dignanter in

habitat ſicut ipſe polliceri dignatus eſt dicens

Ecce ego vobiſcum ſum omnib⸗ dieb vſq; ad
conſummationè ſeculi.aliter aut nobiſcũ non

Dñs virtutum eſt nobiſcũ: et ſuſceptoꝛ no⸗
ter) eſt deus iacob) qui facit vincere populuz
chꝛiſtianum per Jacob figuratũ licet poſteri⸗

eius laudem inuitate. Sententia in generali:

Pꝛophela in iſto pſalmo in perſona apoſtolo⸗

rum ſeu eccleſie inuitatoẽs fideles ad dei lau⸗
dem et hoc ꝓpter eius excellentiam et dignitate

beneficioꝛum exhibitioneʒ et ſuam glo:ioſam
in celum aſcenſionem. Sententia in ſpeciali:

In voce ergo apoſtoloꝛum ſeu eccleſie gentes

ad laudem monens ait.O vos (Omnes gen⸗
tes)que ad fidem vocate eſtis et iam conuerſe

in chꝛiſtum creditis nõ tm̃ iudeiplaudite ma⸗

nibus) id eſt gaudete bonis operibus: vel in⸗

ceſſanter bona opera coniungite operibus bo

nis (iubilate deo)id eſt tantam dei laudẽ men⸗

te concipite que non poſſet expꝛimi voce et ita
qꝙ iubilatio ila ſit (in voce exultationis)id eſt

non ſolum deum laudate coꝛde ſed etiam exal
tanti voce alijs annunciate.quaſi diceret.gau⸗

dete ad vos perueniſſe gratiam dei:et ſi gaude

tis concoꝛdent manus et lingua:ille operentur
hec cõfiteatur.etſubiungit cauſas qualiter lau
dandus ſit.

Auoniã dñs excelſus terribilis: rex ma

gnus ſuper omnem teram.
Quoniam dominus) quia dominatur om̃i

creature ſcilicet ieſus chꝛiſtus qui pꝛius apa⸗
mit humilis eſt (excelſus)in potentia quia po-
tens et efficax ſue voluntatis:poteſt quod vult.
et qui pꝛius apparuit irriſibilis:eſt cerribilis.)

quia iudicaturus in poteſtate pumiet malos cet

ig eſſet niſi vacaremus a vicijs et exaltaretur in icaturus in pe
rex)quia ſuos ſpiritaliter regit.ſmagnus)quia

win nobis. J = zatio.
i ¶ Perſpicuum in imminenti ibulationere⸗ rex regum et dominus dominantiuz (ſupero⸗
f⸗ fugium miſericoꝛs deus ſanctifica impetu eter mnem ten am)non tim iudeoꝛum ſed ecià gen⸗
8 mni fuminis habitaculi noſtri coꝛdis vt te do num:quod oſtenſum eſt in itulo cuci ſuperno
d2„ virtutum nobiſcũ cooꝑante terrena pꝛelia con ſuo tribus linguis inſcripto: quia nulla pars
4 Inuitatio ad Chꝛiſti laudem ppter laudandus duiiuiuu
n⸗ eius excellentiã et dignitatem ac benen Subiecit populos nobis:et gentes ſub
ſ cioꝛum exhibitionẽ et ſuã gloꝛioſam in 118òèò

echbus noſtris.

on
⸗
o⸗
un

⸗
nn

o⸗
o

celum aſcenſionẽ. ¶Ps. xvi.

dite manibus: iubilate deo in voce

ſas hic inuitat ad laudem. OMateria:

nes gẽtes plau

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta Dauid.Litulus hic
ſt. In finem pſalmus dauid pꝛo filjs Choꝛe
Et eſt ſenſus:pſalmus ille eſt dauid ꝓphete qui
hic loquitur. habitus pꝛo filijs choꝛe.i.paſſio⸗
nis ſcʒ ꝓ cõuerſis gentib dirigendis in ſinem
id eſt ad chꝛiſti laudem. Gentes enĩ quas in p⸗
cedenti pſalmo vocauit ad fidem iam cõouer
aſcendens ad patrẽ et filij chꝛiſti ſcʒ gentes cõ.
uerſe ad fidem. Intentio: deum laudareet ad

¶ Subiecit populos) iudeoꝛum (nobisid eſt

vniuerſali eccleſie (etgentes) id eſt gentiles cre

dentesſub pedibus noſtris)id eſt ſub pꝛedica

tione noſtra cui obediunt. Ideo autẽ dicit ſub
pedibus vtomnimodam bumilitatem ſubdi⸗

toꝛum intelligamus. Sic enim dominus oꝛ⸗

dinauit eccleſiam vt alios vellet eſſe pꝛelatos:

alios ſubiectos. Pꝛelatoꝛum officium eſt pꝛe⸗
dicare:monere:coꝛrigere:et in hoc chꝛiſti vices
in eccleſijs tenere. Subiectoꝝ officiũ eſt audi⸗
reobedire:et oẽm ſubiectõeʒ pᷣlatis ſuis tanq;

ipᷣi dño chꝛiſto exhibere. Illa vtiq; q ꝓpter deũ

fit ſubiectio nõ tã hoĩbexhibet᷑ q; deoEt·

igcob quem dilert. 4

Eiegit nobis xreditatez ſuam: ſpeciem

—

bereduatẽ ſuã xcleſte: Hᷣ eſt vitã elernã ſcz (ſpe⸗
ciem).i.pulchꝛitudinẽ(iacob.i.ſignificatoꝝ ꝑ
iacob ſcʒ poſterioꝛis ꝓpłi. Celeſtis enĩ heredi⸗
tas pulchꝛitudo eſt ppli chꝛiſtiani in qua ſpeci⸗
oſus eni fulgens ſicut ſol qui nũc eſtabiectus.
(quẽ)iacob et ſilłes iacob vel ſigniſicatos a ia⸗
cob ſcʒ qui terrena dant p celeſtibo vt iacob fe⸗
cit.vel qui luctant᷑ cũ carne et vicia ſupplantãt:
dns(dilexit)et celeſtẽ hereditatẽ eis dare elegit.
Deinde oſtendit quo oꝛdine gentes electe ſunt
cum ſubiunhgdit
Aſcendit deus in iubilo:et dominus in

poce tube.

Aſcendit deus ſcz chꝛiſtus deus et bolin iun

bilo)ſcʒ angeloꝝ iubilantiũ de chꝛiſti victoꝛia

et claritatis glo.ia de eius aſcenſione et ſui oꝛdi

nis reꝑatõe. et ſiłr in iubilo diſcipuloꝝ qꝛ gau
dium ammirantiũ diſcipuloꝝ nõ poterat ex⸗
poni aut ver bis explicani. Eſt eni iubilus in⸗
effabile gaudiũ qð nectaceri pᷣt nec expꝛimi va

let. et dns in voce tube).i. in manifeſta voce an
geloꝛum clamantiüũ.viri galilei ⁊c.Qõð ideo fa

cium cſt vt mũudus firmius crederet qð tales pᷣ

cones ſcʒ angeli et apli ↄfirmaret. Ettũc poſt

aſcenſionẽ miſſus eſt ſpus ſanctus in aplos et
pᷣdicatuʒ eſt euangeliu gentiboet ſic electe ſunt.
Etqꝛ eccleſia miluans ↄfoꝛman debettrium⸗
phanci.ideo ſequitur. òMõ

Plallite do noſtro pſallite: pſallitere⸗/

1noſtro pſallite.

¶Piallite bñ oꝑandocdeo nroʒ i.chꝛiſto m
diunutate.hoc eſt ad honoꝛẽ dei nr̃i.q.d.oꝑibo
laudate eũ.(pſallite) mene et volütate id faciẽ⸗
do.Et nõ ſolũ pſallendũ eſt ei in eo ꝓ deus eſt:
ſiʒ ena in eo ꝙ hõ. nec qualiſcũq; homo ſʒ rex:et

ideo ſubiungit (pſallite regi nro i.chꝛiſto ßim

huũanitatẽ et hoc oꝛe.pſallite etiã coꝛde. Pſal
lendũ eſt deo:qꝛ nos creauit.pſallendũ eſt regi:
q: nos redemit. pſallendu eſt aſſidue coꝛde oꝛe

et opere. Ideo etia ei pſallenduũ eft.
Qm̃ rex oĩs terre deus pſallite ſapiẽter.
Om pe eſt deus) qui creat. etcrex qui crex
a gubernat.rex dico iam(oĩs terre)nõ tm̃ vni⸗
us:q; iam ab omi terra agnoſcit᷑ qui pꝛius im
in iudea erat notus.ideo (ꝓſallite ſapiẽter)i.bñ

opꝑamini nõ ꝓ terrenis vel inani gloꝛia ſicut fa
tue virgines ſʒ yt ſoli dño placeatis ſicut pꝛu⸗

dentes. Vlel (pſalliteet canite ad laudẽ eius(ſa
pienter)vt qð dicitis intelligatis.nemo eniĩ ſa⸗
3 ienter facit qd nõ intelligit VUlel qnquies pſal
ue:ad quinq; ſenſus coꝛꝑis referre poſſumus
vt videlicʒ eos in bonü vſum vertamus. Deiñ

Elegit) nõ nris meritis ſʒ ſua gra: dare (no

. eſt vt muln generarent ad ſidem.

oſtendit quõ ſi rex ois teme cum ſubditir.
Megnabit deus ſuper gentes: deus ſelet

ſup ſedem ſanctam ſuum.
Regnabit deus ſupꝑ geres) ſcʒ oẽs qui olim
ꝑ vnã gentẽ iudeoꝝ regnabatdeus ſcgetſu⸗
per ſedẽ ſcam ſuã).i.ſuꝑ celos ad dexterã pr̃is
regnas in ſecula vel ſuꝑ angelos et iuſtas aias
qꝛ aia iuſti ſedes eſt ſapiẽtie.i.ita regnat in gen⸗
tibus vttũ maneat in ſolis ſanctis. vbi ergo re
gnabat diabolus modo regnatchꝛiſtus. ille re
gnabat ꝑ vicia: iſte regnat ꝑ virtutes. Si has

agimus regnü et ſedes dei erimus. Et exponit

quõ factũ ſit vt regnet ſuꝑ gentes cũ ſubiũgit.

Pꝛincipes plor cõgregati ſunt cũ deo

¶ Pꝛincipes ppłloꝝ) oĩm nõ vnius ppli tm.i.
pꝛimitiui oĩm gentiũ vel reges et alie ptãtes qᷓ
pꝛius deo aduerſabant᷑(cõgregati ſunt) ꝑ fidẽ
id eſt ↄuenerũt credendo (cũ deo abꝛahã).i. in
chꝛiſto qui eſt deus abꝛahe:vel cũ deo cui cre⸗

digit abꝛahã. Silłret ꝓpli cũ eis. Ideo gutac⸗

ceſſerũt ad fidẽ(qm dij foꝛtes terrex iſ aplietpᷣ⸗
dicatoꝛes ſancti dij terre ꝑ gram foꝛtes ꝑ fideʒ
qͥs neq; vita neq; moꝛs ſeꝑat a chanitate cbꝛi⸗

—

ſti( vehementer eleuati ſunt etclarificati in do⸗

ctrina in virtutibo et ſignis ſeu miraculis et ita

Rex oim ſeculoꝝ deus cuus (Dꝛo.
regnũ ſuꝑ oẽs pplos dilatat: ſubijce qins gen⸗
tes vicioꝝ ſub pedib nris:vt dum tibi deo no

ſtro pſallimus ſapienter uo eas autxilio ſupe⸗
femus. Serdo. —
Pſalmus de ciuitatis Hieruſalẽ cõ⸗

endatõe ac de eccleſie fundatõe et ma,/
gna ac multimoda eius 1 fundatoꝛis ſui

dignitate et laude. s.x viſ.

Agnus dommns
AALclaudabil nimis: in ciuitate dei no
2triin monte ſancto eus.
¶Auctoꝛ pſalmi pheta dauid. Zitulus talis
eſt. Pſalmus iſte vel laus eſt cantici quia de re
agit:vñ nobis exultandũ eſt maxime ſcʒ de ec⸗
ldeſie dignitate et eſt filioꝝ vel attribuitur filijs
choꝛe.i.filijs et imitatoꝛibo chꝛiſti ſcʒ aplis etqᷣ
buſcunq; ꝑfectis. Pſalmus inq; habitus ſca
ſabbati qua factũ eſt firmamentuũ.i.celuʒ. id eſt
agens de eccleſia que poſt reſurrectõʒ chꝛiſti ett
firmata. Pꝛima eni die diſcreta eſt lux a tene⸗
bꝛis in qua ſignificatur reſurrectio chꝛiſti vbi

lux immotalitatis a tenebꝛis moꝛtalitatis di⸗
ſcreta eſt. In ſcoa die factuzʒ eſt fimamenũ in

abꝛaham:qm dij foꝛtes terre xhemen/

— = = = --- —— — — ——

—,,—,. - DT-T

quo ſignificatur tꝑus poſt reſurrectõʒ quo fun
data cſt ecleſia et firmata ſupꝛa firmã petram

a qua neq; moꝛte ſeꝑari pᷣt neq; vita. Quia er⸗
go ſuꝑius plura dixit de eccleſie dignitate:nũc
agens de cius fundatõe ↄmendat ipᷣam et fun
atoꝛem eius mulumode intendẽs ꝑ hoc oẽs

ad eiuſdẽ eccleſie virtutes et imitationẽ inuita⸗
re. Materia ↄmendatio ciuitatis hieruſalẽ ſeu
eccleſie quã vocat ciuitatẽ: etchꝛiſti huius ciui
tatis dñi ⁊ fundatoꝛis. Intentio:monere ⁊ boꝛ

tani vt oẽs iſtam ciuitatẽ et chꝛiſtũů magniſicẽt

ct cõmendent. Snia in generali ꝓpheta in iſto

*

Piaumo in ꝑſona aplłoꝝ ſeu ꝑfecioꝝ loquit᷑ de
noec et magnificẽtia huius ciuitatis et chꝛi
ſti fundatoꝛis eius et cõmendat ambos a mul⸗

tis. Dñnia in ſpeciali ꝓpheta ergo pꝛimo ↄmẽ⸗
dans ciuitate a dignitate conditoꝛis ait(. Ma⸗
gęnus).i magni imperij et magne potenuie eſt

(ODñs)ſcʒ ieſus chꝛutus qui eſt dns oĩm creatu
rarũ (et inde(landabilis).idignus laude(ni⸗
mis)ſine termino et fine et ſuperq; lingua poſ⸗
ſu explicareet vltraq;; huanus intellectus poſ⸗
ſic conciꝑe vel attingere (in ciuitate dei nr̃i)ſczʒ
bieruſaleq fuit electa ad cultũ dei: ſita in mon
te ſancto eius) ſcʒ ſyon: hoc eſt in pede eius ad
aquilonẽ. Vel (in ciuitate dei nr̃i).i.in eccleſia

que eſt munita virtutibo:ampla charitate:colle

cta ꝑ fidem ad iuſte viuendu.ciuitate dico po⸗

ſuacin monte ſancto eius)ſcʒ ciuitatis.i.in chꝛi

ſto ſuꝑ quẽ eſt fundata:ſiue in monte virtutum
vel conſtantie. Hec ergo ciuitas a tali dno eſt
poſſeſſa.et ſubdit de quibo eſt cõſtructa cõmen
dans eamab amplitudine HD
Fundat exultatõe vniuerſe terre: mons

—

nſrui lonis ciuitas regis magni

Fundatur) hec ciuitas hieruſale in fide ca⸗

tmholica ꝑ chꝛiſtũ et aplos ibidem pᷣdicantes et
miracula facientes.ſexultatõne).i.ad exultati⸗

onem(vniuerſe terre (et oim credentiũ.qꝛ fides
eſt deriuata de hieruſalem ad alias ptes oꝛbis

quod eſt eis cauſa exultatõis (mons ſyon) qui
it in parte auſtrali ciuitatis. et(latera aquilo⸗

nis)que ſunt de cõtra ex alia ꝑte ciuitatis: ſunt
(ciuitas regis magni) qꝛ ex itis tanq; ex qui⸗
buſdaʒ extremitatibo cõſtat ciuitas hieruſalem

Vel ( Fundatur)hec ciuitas.i.cccleſiacexulta⸗

none vniuerſe terre).i. firmiter edificata eſt de
babitatoꝛib vniuerſe terre exultantibo de pec⸗
catoꝛum remiſſione:et hoc exequirur ꝑ partes
dicens (mons ſyon)in quo caput regis iudeo⸗
mm erat.i.iudei (latera aquilonis).i.gentes q̃
loꝛpentes frigoꝛe infidelitatis adherebãt tanqᷓ;

latera diabolo qui ꝑ aquilonẽ ventũ frigidum
lſisnincatun: ſunt (ciuitas regis magmi)i.deiq;

fecit vtraq; vnũ et hos populos in eccleſia ſus

fidẽ collocauit. Sequit᷑ alia ↄmendatio.

Deus in domibus eius cognoſcetur cũ
Iuſcipiet eaaem.

eus in domibo eius ſcz ciuitans hieruſa⸗

lem cognoſcetur) qꝛ chꝛiſtus deus et homo in

templo fuit cognitus a ſymeoneet anna 7 glijs
fidelibo.(cum) per ſuam incarnationẽ et gram
(ſuſcipiet eam) uta ndã ſcʒ ꝓmouendo ad talẽ
gloꝛiam. Vel Deus in domiby eius) auitatis

ſcʒ eccleſie.i.in ſingulis fidelibs qui dicuntur

domus qꝛ in cis habitat dns (cognoſcetur) qꝛ
ipſi cognitionẽ habebũt de deo cum ꝑ gratia 3
(ſuſcipiet eam) tuendam et ptegendã ab inmi
cis. Ael in domibo dictum eſt pluraliter pter

duos panietes iudeoꝝ et gentium. vel pter di⸗

uerſos oꝛdines eccleſiaruʒ; vna tamen eccleſia.

Et vere ſuicipiet

Am ecce reges terre ogregati ſunt: con

¶ m ecce reges ſc tres magi. vel pꝛincipes

iudeoꝝ cum herode (cõgregan ſunt/ſimul.cõ

uenerüt in vnum)ſcʒ magi in vnitatẽ fidei ad
adoꝛandũ chꝛiſtũ natum ct pꝛincipes iudeoꝛũ

Cocoꝛdantes in dñice natuuatis locum. Cel.

¶Quoniã ecce reges et poteſtates ſeculi (cõgre

gati ſunt) de mulcis locis:de multis pplis cum

ceteris fideliba in vnitate fidei et moꝛum.et (cõ
nenerunt in vnũ) ſcʒ lapidem angularẽ qui de
multis facit vnum. vnde nõ eſt locus hereticis
per paries conciſis et dicentibus ecce bic eſt:
ecce illic. Et ſuuccc “——
li videtesſicadmirati ſunt: oturbati
unt cõmoti ſunt nemo: apphedit eos.
¶ Opſi)ſcʒ magi (videntes ſic) icʒ ſtellã ductri
cem et puerum ieſum et eius matrẽ (admirati
ſunt)de viſis.vel (ipi pꝛincipes iudeoꝝ(vidẽ⸗
tes ſic) que in ꝓphetia legerãt(admirati ſunt) de

adimpletõeturbati ſunt) ꝓ pccis. et(cõmoti
ſunt)ad fidẽ ſcʒ magi ſʒ pncipes et herodes ad

irã vindictã ſtremoꝛ apphedit eos)ſcʒ magos
Ptãte rei reuerẽtia ſʒ pncipes iudeoꝝ ⁊ herodẽ
ꝓ timoꝛe amutendi tpalia. Vel (Jpni) reges et
ptãtes ſcłi(videtes ſic).i.intelligẽtes ciuitatem
dei ſcʒ ecciam ſic fundatã:ſic ↄſtructã:ſic deco⸗
ram:ſic firmã admirati ſunt) gloꝛiã et potentiã

redemptoꝛis ac virutes eius et aploꝝ. et poſt

admirationẽ gloꝛie et miracuioꝝ eccie chꝛiſti

(cõturbati ſunt) de pccis ſuis(cõmoti ſuntjad

pniaʒ ⁊ ad bona mutati(tremoꝛ apphẽediteos)
ꝓ ↄicientia delictoꝝ ettimoꝛe future ire.
Ybi doloꝛes vt parturientis: in ſpiritu

— —

wixmenti conteres naues tharſis.

r —

¶ bi doloꝛes vt pturientis) ſeʒ matrũ quag diciturpoſitus q: equaliter ſe habet ad om̃es

filios herodes fecit occidi ꝓpier chꝛiſtũ in ſpũ
vehementii.in ira magna ſcʒ herodis (conte⸗
res naues tharſis) quia naues in charſo cilitie
que magos ꝑ aliam viam reuertentes tranſpo
ſuiſſe in patriã ſuam credebantur ↄfracte ſunt
ab herode. Ael Ibi).i. in illa conturbatoõneet
tremoꝛe fuerũtdoloꝛes) pniecvt ꝑturientis)id
eſt graues ſed fructuoſi et vniles. Aetus eni ho

mo peperit nouũ et hoc nõ ex ſuis fuit meritis

ſz ex tua gra deꝰ.et ideo ſubdit᷑ in ſpũ vehemẽ
ti) id eſt in virtute ſpũs ſancti vel in foꝛti timo⸗
re iudicijc conteres naues tharſis).i.euentes et
humiliabis ſuꝑbiam gentiuz. Per charſis enĩ
gentes accipiunt᷑ a parte totũ. Per naues vero
ſuꝑbia ſignatur que in incertis diuitiaꝝ velut
in flatibo ventoꝝ confidit et pꝛeſumit. Et quia
Sicut audiuimus ſic vidimus in ciui⸗
tate vñi virtutũ in ciuitate de

us fundauit eam ineternum.ʒ

—

§*

¶ Dicut audiuimus in ꝓmiſſone ctin phe⸗

tia (ſic vidimus) in exhibitõne et in euangelio.
oĩa enique modo ↄplentur ante ꝓphetata ſunt.
(in ciuitate) hieruſalẽ (dñi virtutũ).i.angeloꝝ
ter reuerentiã diuini cultus in ea frequenter
abitantiũ. AUel (in ciuitate).i.in eccleſia (dñi
virtutũ)qꝛ ibi cuſtodes angelos deputatet ipᷣe

cunctis celoꝝ agminibo dnatur. Ettantus do

minus qui regnat in angelis nõ dedignatur re
gnare in nobis ideo additur (in ciuitate dei no
ſtri) Ipſe qui dñs eſt virtutũ ipſe eſt deus no⸗
ſter:idem dñs et deus angeloꝝ et hoĩm. om̃es
vna ciuitas:oiĩm vnus dñs et deus.(deus fun
dauit in fide catholica (eam)ſcʒ eccleſiã ꝑ hie⸗
ruſalem intellectã.i.incõmutabiliter ſtabiliuit

(ineternũ) manſurã nõ ad tꝑus ſicut ſynago⸗

gam. undauitaũt mittendo filiũ ſuũ vt cre⸗

dentes in ipſo habeant vitam eternã. De quo

eccleſia gratulando et laudando dicit

in mecho templi tui.

uſcepumus o deus

dio templi tui) vbi fuitcum nr̃e carnis ſuba pᷣ
ſentatus. VUel¶Suſcepimus) fide (miſcdiam
tuã).i.filiũ tuũ cin medio templi.i.in cõmuni
tui ꝓpli. Bene miſcdia dei dicitur filius qꝛ per
eum miſertus eſt nobis deus. Sitm peccata
dimitteret miſericoꝛs chꝛiſtus dici potuiſſet ſʒ

qꝛ et culpas dimiſit et inſuꝑ eternaʒ vitam im⸗
meritis dedit nõ ſolum miſericoꝛdẽ ſed ipſam

miſcdiam digne appellat. Qui recte in medio

Suſcepimus deus miſericoꝛdiam tuã:

xi noſtri: de/

—

Buſcepunus) od pater actualiter mi⸗
ericoꝛdiã tuã).i.filiũ tuũ miſericoꝛdẽ( in me-

tam ad nobiles qᷓ; ad ignobiles. tam ad, ideo⸗
tas q; ad ſapientes. Gñ ergo ſubiunctü eſt

Scom nomẽ tuũ deus ſic et laus tua in

ſnes terreiuſticia plena eſi dextera tua.

in fines terre) dilatata.i.ſicut nomen tuũ vbiq;

terraꝝ diffuſuz eſt ſic etlaus tua dilatata eſt vl⸗

q; in fines terre vniuerſe.i.in eceleſia que toto
oꝛbe terraꝝ eſt diffuſa. Nulla eſt enim terra in
qua chꝛiſti nomẽ nõ ſit auditũ nec deſunt qui

eum laudent ꝑ oẽs terras. Et vere multi erunt

quite laudabũtqꝛ (dextera tua).i.tua /ppitiatio
ſeu potentia plena eſtiuſticia).iiuſtis.qꝛ ꝑ tuã
oĩpotentiã etgr̃am multos iam ↄuertiſti et iu⸗
ſtificaſti ſeu iuſtos feciſti qui oẽs te laudant et

multi ſunt iuſti qui ſtabunt ad dexterã mã ette

laudabunt.Etido

2

———

Letetur mons ſyon et exultẽt filie iude:

2

Taeur noneſton) Linden que pꝛimo ra⸗
ios fidei ſuſcepit et in ſpeculatõe ꝓpłi cõſtitu⸗
ta fuit. (et exultent filie iude.i.ↄfeſſionis ſcʒ gẽ
tes ab aplis ꝑ fidei ↄfeſſionẽ genite.iudas enĩ
cõſfeſſio eſt:et hoc (pter iudicia tua dñe) quib⸗
nõ falleris in diuidendo grana a paleis nunc
vita poſt loco. Et ſi modo electi tui patiuntur

mlłtas moleſtias adhuc inter malos poſiti tũc

ꝓfecto erit plenũ gaudiũ et ꝑfecta exultatio et
nihilominus iam exultent pꝛo futuro. Et vos
vterq; ppłs ſcʒ iudea etgentiliiaas

— . „

Circundate ſyon et cõplectimini

.

narrate in turribus eius.

rcundate ſyon).i.defendite 7 munite . fi

H RKr

id eſt in altitudine munitionũ et virtutũ eccdle⸗

ſie cõſtituti. Hõ eniĩ verbũ dei pᷣdicare debet
adhuc pꝛaue viuendo in imis iacet. Juſtuʒ eſt
vt alte viuat qui alta pᷣdicat vt cũ doctiiina cõ⸗

coꝛdet vita.Apte itaq; ſubiunctũ eſt

Pomte coꝛdavta ĩ vᷣtute eiꝰ:⁊ diſtribui .

—

te domos eiꝰ vt enarretis ĩ ꝓgenie altera

dem: pꝑ opationeʒ: ꝑ bonos moꝛes eccleſiã que
eſt in ſpeculatõne (etcõplectimini eã) bꝛachijs
et ãplexibo charitatis (narrate).i.pᷣdicatealiss
laudẽ et gloꝛiã chꝛiſti ⁊ eccleſie (in turribo eius)

¶ Ponite coꝛda veſtra)id eſtintentionẽ et affe
ctum vrjm nõ tm oꝛa(in virtute eius) ciuitatis:
ſcʒ in charitate q eſt ᷣtus eccie ꝑ quã ſuſtine᷑.
Pihil eſt foꝛtius hac virtute qꝛ nibil eamvin⸗
cit.vbi regnatcharitas non regnat cupiditas:
non ſuperbia:non ira:non inuidia:non luxu⸗
ria:non cetera vicia. Charitas vicia extinguit:
virtutes putrit et eſt virtus vitutũ.relique vir⸗

. =

l
dig
ſpt
oo
vin
ol

no
u⸗

ne
iur

— ——
S. ☛ =

☛ ☛ d ☛

W

maes ſie chatltate ſiguram baberepoſſunt ve

niatẽ habere nõ pñt. Et ſic habita charitate (di

ſtnibuite )id eſt diſtinguite et diuidite inter vos
(domos eius)et loca vt ſinguli eant in loca ſi⸗
bi deſtinata vt ſic enarretis) pꝛedicando ma⸗
gnalia deicin pꝛogenie altera)id eſt in omni ge
neratione et generationem vſq; ad poſtremos.
En rretis inq́; bocſſe
Am hic eſt deus deus noſter ineternuz ſen
et I reget ne 1. malos per penam etalliciat bonos per gloꝛiã.

et in ſeculu ſeculinipſe reger nos in ſcka
uoniam hic) ſcilicet cbꝛiuſtus in terri
ſus qui tam magmus eſt ettam laudabilis (ei
deus) omnium poteſtate deus noſter) volunta
te non ad tempus vt falſi dij: ſed (ineternũ. et)
pꝛo id eſt(in ſeculum ſeculi)regnaturus et in

ſeculo ⁊ in futuro.vel ineternũ)in pꝛeſenti tem

poꝛecet in ſeculum ſeculi)in futurolipſe et non

aliusreget nos) quia rex eſt et hoc(in ſecula)

et ſine fine. Eſt enim deus et rex noſter: deus

quia per ipſum facii ſumus. Rex quia ab ipſo
regimur. Quia deus eſt pꝛoteget nos ne moꝛia
mur etpereamus.quia rex eſt reget nos neab⸗
cerremus ⁊ cadamus.Ab iũllo ergo optemus re
iet liberari hic et ineternũ in crlo

ꝛatio.

Laudabilis atq; terribilis ¶

ſicus es:dilata mentem noſtram ſpinituali in⸗
telligentia:vt miſericoꝛdia tua in noſtri pecio⸗

ſideles cuiuſcunq; conditõnis ſint dehoꝛtaii
ab appetitu terrenoꝛnm ad amoꝛem celeſtium:
et ſic non eis ent in die iudicij imendũ. Sen⸗
tenta in generali: pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑ
ſona filioꝛum Choꝛe: loquitur contra eos qui
deum colunt vt hic illis bene ſit et dum nõ co⸗
lentes vident floꝛere ſe autem laboꝛare contra

deuüiũ murmurant. narratq; de iudicio ac de mi⸗

ſeria impioꝛum et felicitate iuſtoꝛum vtten eat

in ternis vi· Sententia in ſpecialipꝛimo ergo reddens at⸗

tentos ait.( Audue hec) que ſequunturcomnes
gentes )indifferenter nõ vna gens tm̃ quia vti-
lia ſunt pꝛo cõmuni bono omnium (auribus)
ſcilicet mentis et coꝛpoꝛispercipite) hoc eſt no
lite tranſeunter audire ſed intelligiteet memo⸗
ne cõmendate (omnes qui habitatis oꝛbem.)
ſalicet terram vniuerſam que oꝛbicularis eſt.
HNullum excipio nulli ſermonem ſubtrabo q
non accipu deus perſonas omnibus pꝛelto eſt

tum fuerit ad reddendam rationem ſeꝑabun--
tur qui ſine cauſa audierunt ab illis qui auri⸗
bus perceperunt.Deinde quod dixerat expo⸗

nit per partes.d.

deus qui inceleſti pieruſalem pꝛinceps magni Quich terrigene et filij oim: ſimul in

ynum diues et pauppuer.
uiq; terrigene)id eſt quicunq; iniqui ter⸗

—

nis templo ſuſcepta:digni narratione tui nois re dediti et vicia terre ſequentes quaſi geniti a

babeamur- ſper dOmm. —
ſalmus de amatoꝛibo mundi et de

—

vanitatibus quib ſunt intenti: ꝙ cum

B im) id eſt iuſti ratione tanq; bo⸗
mines vtentes et eam ſequetes. (ſimul in vnu)
ert pariter diues)id eſt ſuperbus (et pauper) id

gentes: auribo percipite omnes qui
habitatis oꝛbem.

uctoꝛ pſalmi pꝛopheta Dauid. Titulus
hic eſt. In finem filijs Choꝛe pſalmus dauid
Hoc eſt pſalmus ille eſt dauid pꝛophete:ten⸗
dens in finem ſcilicet Chꝛiſtum:pꝛopoſiuius et
aſcribendus filijs Choꝛe id eſt pꝛedicatoꝛibo

etchꝛiſti imitatoꝛibus qui nos admonentvt pᷣ

ſentia contemnamus.et in finem id eſt ad eter⸗
nitatem noſtram intentionẽ dirigamus.Quia

enim ſupꝛa inuitauit ad eccleſie virtutes et imi
tationem ideo ad hoc perficiendum admonet

nunc vt caduca et tꝑalia ſpernamus ac ſemꝑ

manſura et eterna appetamus.quia non ama

toꝛum ſed contempioꝛü mundi redemptoꝛ eſt
ia: ↄtemptus mundi:cum ſua
gloꝛia et amatoꝛibus perituri. Intentio: om̃es

ps.xl viij.

Habeat multas facultates pecuniarũ ſi in eis
non extolluur pauper eſt. Hõ habeat aliquid
et cupiat et infletur:inter diuites repꝛobos de⸗
Putat eum deus.q.d.quarumcunq; nationuʒ
et ſtatuum ſeu conditionum homines:nõ par⸗

uaua ſe dicturum inſinuat cum tantam omnium

aduocanionem faciat. Et ponit cauſam quare
debeat audiricum ſubdit.quia JUJ
Os meum loquetur ſapientiam: et me
ditatio coꝛdis mei pꝛudentikaam.
DOs meum loquetur ſapientiam) que eſt no
ticia de diuinis ſeu cognitio diuinoꝛum. et ne
pultes eum ſolo oꝛe et non coꝛde loqui addit (et
meditatio coꝛdis meiid eſt ex pꝛemeditato coꝛ
deloquetur os meum (pꝛudentiam) que eſt de
inſtitutione ſeu inſtructione moꝛum. Sapien⸗
tiam loquitur vbi chꝛiſtum ſilium dei omniuʒ
redemptoꝛem iuſtoꝛum et cetera ad fidem et di
uinas res pertinentia annunciat. Moꝛes in⸗
foꝛmat cum hec terrena non appetenda ac di⸗

permixte:modo audiunt omnes ſed cum ven-

nitias: delitias et mundi vanitates negligene

das eſſe docet. In his dnobus omnis ſermo
diuinus indicatur. NHec bec a me loquar ſʒ

AVnclinat in palvlam aurẽ meã: aperiaʒ

in pſalterio poſitionem meam.

„ —

Inclinabo in para

centem vnde eum intelligã: nam parabola no

bis eſt quicquid audimus dum in enigmate vi
demus.et cum intellexeroaperiam) id eſtaper
tis verbis ediſſeram (in pſalterio) id eſtin buz3
ius pſalterij pſalmocpꝛopoſitõnes meas id eſt
locutionem obſcuram mihi ꝓpoſitam eta ſpi-
ritu ſancto reuelatam. Vel (aperiam in pſalte⸗
rio pꝛopoſitiones meas )id eſt opere oſtengaam
quod verbis ꝓponam. Pſalterium enim qu.od
manibus tangitur bonam operationem ſigni
ſicat.Quod ergo audiuit in hoc pſalteno pſal

mus manifeſtat.d.

Cur timebo in die mala: iniquitas calca

nei mei circundabit me.

— . .

que dicitur mala quantũ ad iniuſtos quitunc
damna buntur.et reſpondet qꝛ (iniquitas cal⸗

canei mei)id eſt finalis iniquitas que mihi erit
in fine vite (circundabit me).i.ex omni ꝑteop⸗
pꝛimet me et faciet me timere oſtendens me da

„ „ „

mnabilem.nõ ergo tam iniquitas q; finis ini⸗

quitatis timenda eſt. Non enim qui male vixe

n parabol aurem meã ſcilicet
coꝛdis id eſt audiam humiliter ſpiritum in me
loquentem et in parabolis ſeu pꝛouerbijs do⸗-

Eur timebo in die mala)id eſt in die indicij

nullus ibi poterit redimi pꝛece vel pꝛecio ami:·
coꝛum vel alioꝛuʒ. Frater noſter voluit eſſc o
minus noſter aſſumendo noſtrã naturam. Er

go ſi chꝛiſtus nõ redimit qui deus eſtet homo:

redimet alius qui purus ſithomo: nec ipſe pec
catoꝛ met poterit ie redimere ideo ſequiiure nõ
dabit deo placationem ſuam) id eſt penitentiiã
non aget:nec ſacrificium offeret vnde placetur

Et peium redemptõis aie ſue: et lavꝛa⸗

H

bit ineternũ et viuet adhuc in inem.
¶ Etpꝛecium redemptonis anime ſue.id eſt
elemoſy nas ꝑ quas peccata redimuntuj et de⸗
lentur ſimiliter dare non poterit vt eis anima“
ſuam redimat:et ideo hic talis (laboꝛabit ine⸗
ternum)id eſt affligetur in perpetuis toꝛmentis
qui ad tempus delectatus eſt in diuitijs et deli
tijs (et viuet adhuc in finem)et ſemper repara⸗
bitur vt ſemper ſentiat penam. deſiderabit mo
ri ſe’d non poteſt ad hoc tm viuet vt ſemper la⸗

boꝛet. Ecce vita laboꝛioſa ſine terminatõne ve

toꝛes. Ideo auũt laboꝛabit quia

tibi mala cupiditas q́; male tuos decipis ama

Hõ videbit interitii cu viderit ſapiẽtes
moꝛientes: il inſipies a ſiultus mibut.

¶Hon videbit)oculo mentis et meditatõnis
nec intelliget inceritum) verum et eternum (cũ
viderit ſapientes moꝛientes)tempoꝛaliter ſicut

et ſtulios id eſt quia videt eque moꝛi bonos et
malos attendit tempoꝛalem moꝛtem quam cõo

munem videt ſed quid interſit non attendit et

er go vitet iniquitatem calcanei ſui et ambulet futurum damnationis interitum qui peccato⸗
in vijs dei non timebit in die nouiſſima ſʒ gau niimminet nõ pꝛeuidet.quia cum ſapiens qui
debit. Deinde oſtendit quibstimendũ ſit.d. prie deum colit ranſita moꝛte ad vitaʒ (ſimul)
Qui conſidũt in virtute ſua:et in multi cum moꝛte tempoꝛali(cinſipiens) qui penã etiã

tudine diuitiaꝝ ſuarum gloꝛiantur.

ſticia nõ in chꝛiſto. VUel Qui confidũt in vir⸗

Qui cõfidunt in virtute ſua)id eſt in ſua iun⸗

non credit vel attendit let ſtultus/qui licetcre⸗
dat vel attendat non tamen cauetperibunt) in
teritu moꝛtis eterne vel ſimul in coꝛꝑe etaia.

tue ſua) id eſt fiduciam et finẽ ponunt in qug⸗ Et relinquẽt alienis diuitias ſuas:et ſe⸗
cunq; coꝛpoꝛis vel animi ſen ingenij dote aut pulchꝛa eoꝝ domus illor ineternum.
dignitatis ſeu excellentie poteſtate er alijs hu⸗ PECttclinquent rales iniqui aliemis diuitias
iuſmodiſet in mulutudine diuitiaruʒ ſuarnim ſuas)pꝛopterquas acquirendas multipliciter
gloꝛiantun et ſuper biunt felicitatem in eistan. peccauerũt. et bene dicit alienis qꝛ ct ſi flli vel
c; in ſummo bono querentes: tales inq; haæ⸗ parentes aut cognati ſint quibus relinquunt
bent timere in indicio futino. Ded quia ſunt tamẽin hoc alieni ſunt quia nihil eis pꝛoſunt
qui confidunt et pꝛeſumunt in amicis ſubiun erillis de diuitijs ſuis ſubuenire non poſſunt:

git etde ipſis. (et ſepulchꝛa eoꝛum)ſunt domus illoꝛuʒ qui

Frater nõ redimet
bit deo placationem ſuam.
¶ Frater)ſcʒ chꝛiſtus.c
multis fratribus et tantus frater (non redimit)
tales ab ira ventura (redimet) aliquis chomo)

purus in quo confidunt. quaſi diceret.non.

dimet redimet homo: nõ da

quieſt pꝛimogenitus in

allacia edificauerunt (ineternum) huius ſecaꝛ
kad. in ſepulchꝛis vſq; ad finem mundi ma⸗
nebunt non in pallatijs que exſtruxerũt veer⸗

domos erſtruits et perpetuo in ſcpulcbꝛis ba

d
1
⸗
eſee
o

wen

dckh
1de⸗
maz
ine⸗
Khnis
dene
l
ilek
Be

D

n
ſon
d
nd
ca
jai
ce⸗

aſel

ob

Tabernacula eoꝝ in ꝓgenie et pgenie⸗

¶ Tabernacula eoꝝ id eſt alta pallacia et do⸗
mus lapidee quas de diuitijs conſtruxerũt in
quibo ad hoꝛam habitauerüt manentia (in p⸗

genie)filioꝝ cet pꝛogenie) nepotũ( vocauerunt

noia ſua).i.fuerunt cauſa quare noĩa eoꝝ ba⸗
berentur in memoꝛia (in terris ſuis).i.in vici⸗
nio nõ vbiq;. FYaciunt enĩ aliqũ magna et foꝛ⸗

tia edificia ꝑ plures generatõnes duratura vt

in illis remaneat eoꝝ memoꝛia et fama. Con⸗

tra hos eſt qð dicit Criſoſtomus.O inſipiens

homo quid ꝓdeſt tibi poſt moꝛtẽ iſta memoꝛia
ſi vbi es toꝛqueris:et vbi nõ es lauderis. Hoc
aũt ideo faciunt.quia . D
Et homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit

K4☚

compatus eſt iumẽtis inſipientiby:et ſi /

milis factus eſt illis. .
Et) tam hic in hoc q; in ceteris ( homo cum
in honoꝛe eſſet xõſtitutus habens rõnem etin
tellectum deiq; ſimilitudinẽ (nõ intellexit) ulũ

honoꝛẽ et ſuam dignitatẽ:et nõ intelligenter ſyʒ

inſipienter egit exſtruendo magna ediſicia etqᷓ
rendo memoꝛias ꝑ talia cum potius deberet qᷓ
rere eterna. vnde amiſſa rõne( comꝑatus eſtiu
mentis inſipientibo)nõ ſcom aliud niſiſ̃m in⸗
ſipientiam et)in actu(ſiłis factus eſt illis cum

totam felicitatẽ querit in pñti vita et moꝛe iu⸗

menio:ũ ſequitur ſenſum et ſenſibilia:qꝛ ſicut
iumenta terre et ventri tm intendũt:ita amato
res mundi terrenis rebo tm̃ dediti ſun.
Hec via illoꝝ ſcandalum ipſis:et poſtea
in oꝛe ſuo ↄplacebunt.

¶ Vec via illoꝝ)nõ dei.i.talis vita bᷣm epipſi

terrena tm aꝓpetũt:que dicitur via qꝛ ducit ad

morté eſt ſcandalũ voffenſio cipſis malis cũ multiplicata fuerit gloꝛia domꝰ eius.
¶ VHetimueris)eſſe bonus ⁊ ne turberis cum

facit eos ruere de peccato in peccatũ donec ve
niant ad interitũ (et poſtea cum facti fuerint ta

les vt nõ querant niſi tꝑalia ⁊ ditati fuerint(in
oꝛe ſuo cõplaccbunt) ſibi: laudantes ſe inuicẽ

et iactantes de tali vita ꝙ ſibi cõgregent ꝙ ſibi
edificent:q ſe ſplendide ꝓcurent:tanq; felicita
tem homini poſſibilẽ aſſecuti eſſent. Sʒ qꝛ nõ
vident penã ſibi paratã poſt moꝛtẽ iõ ſubdi᷑
depaſceteos. “
BSicut oues)ſcʒ ducte ad occiſionẽ h igno⸗
rantes ſic iſti(in inferno poſiti ſunt)i.ponent᷑
poſt moꝛtez. Vel ſicut in ouibo tonſa lana alia

ſuccreſcit vt iterũ tondeatur ſed ipſe manent ſic

in iſtis ſine ſumptõne ſubſtantie ſemꝑ pena

Bicut oues in inferno poſiti ſunt:moꝛs

renaſcantur ad penam a ſimilitudine iumen⸗

toꝛum que nõ radicitus herbas vellunt iʒ ſum
mitates carpunt vnde iterum herbe renaſcun
tur ad paſtuʒ ſic illi moꝛte depaſti reuiuiſcunt:
quia non deficunt.
Et dñabuntur eox iuſti in matutino: et
Et doiminabunt᷑ eoꝛuʒ iuſti).i.pᷣeminebunt
eis et iudicabunt eos quia iudicabũt ſancti na
niones et dñabuntur populis (in matutino) id
eſt in reſurrectõne etiudicio qñ poſt noctẽ que
nunc eſt omia aꝑta erunt qꝛ coꝛda et merita ſn

auxilium eox veteraſcet in inferno a glo

guloꝛum patebunt.(et auxilium eoꝝ) qð habe

bant in hoc mundo de potentia:de diuitijs:⁊ -
amicis et hmõi (veteraſcet in inferno) a ſimili
veteris panni.i.deficiet et peribit( a gloꝛia eo⸗
rum).i.pꝛopter hoc ꝙ gloꝛiati ſunt in eis. Vel
ga gloꝛia eoꝝ).i.ad comꝑationẽ et quantitateʒ
pꝛioꝛis gloꝛie eoꝝ. Quanta enĩ hic videbatur
coꝝ gloꝛia tanta erit ibi coꝛruptio et pena.De⸗
inde loquens in ꝑſona iuſti ſubiungit.

. . *

& manu inferi:cum acceperit me.
HMerütamen)licet nõ redimat aiam talium:
(deus redimet aiam meã) ſcʒ vere penitentis et

Vlerutamen deus redimet aiam meam

iuſti(de mann inferi).i.de ptãte diaboli(cũ ac⸗

ccperit me)de vita pũti. Modo eni iuſtis eſt la
boꝛ tribulatio et pꝛeſſura:in futuro erit verum
gaudiũ et felicitas eterna. Non eſt ergo vt ini⸗
quiet ſtulti Burant ꝙ ſancti videlicet et ſapien⸗
tes ad eoꝝ ſilitudinẽ omnino pereant. Et quia
cunq; fidelis .
Ne timueris cũ diues fctũs fuerit hõ:et

uſiic peribunt mali:et deus redimet ſuos ergo q

diues factus fuerit homo iniquus et tu iuſtus
es pauꝑ.i.cum videris malos in pñti ꝓſpera⸗
ri et floꝛere teq; pauꝑem miſerũ etabiectum:qꝛ
in futuro totũ erit oppoſitum.(et cũ multiplica
ta fuerit) in honoꝛiba ſeculi (gloꝛia) nõ tm eius

ſed edomus eius)qꝛ nõ ſolum ipſe ſed et oẽs

qui ad eum ꝑtinent honoꝛant᷑. Hon deſperes
nec putes eũ a deo diligi qꝛ abundat diuitijs:

etle qꝛ pauꝑ es a deo derelicuum H
Am̃ cũ interierit nõ ſumet oĩa:neq; de⸗

—

cum interierit) ꝑ moꝛtẽ cito et repente
ſumet)et aufert ſecũ (oia) h̊ poſſeſſa immo

nihil niſi pcca:qꝛ nihil eoꝝ q̃ poſſidebat ſuum

inuenit quod cruciet.vñ ſequit᷑.moꝛs)gehen⸗ erit ſʒ h̊ tm ſuũ eit qd apud inferos ſentit (ne

ne erdiabolus depaſcet eos) deuoꝛando vt ſo

deſcendet cũ eo) ad abyſſum et inferos gloꝛia

huius et hoc eſt qd ſubiungit.
Auia aĩa eius in vita ipſius bñ

eius )ſcʒ felicitas vite pñtis. Ideo aũt ipſe illue

deſcenderernon deſcendet eumn eo glotia eius tiret redargutone acrepulſione indebiti

qꝛ in vila ſua iehne Ddalen cen muml
E ubin , .. .

.

ſius)pñnii tin (bñdicetur)

de delitijs qui eum bene facere dicũtet bene ei
optant qꝛ beatũ dixerũt ꝑłm cui hec ſunt:ſed

ſiitoꝛiam ſecutus eſt gloꝛiã (cõfitebitur tibi)jid ẽ

laudabit te etgr̃as tibi aget tũc tm̃ o deusccum
bhbrfſfeceris ei) dando ꝓſpera. Perfecioꝝ eſt deũ
laudare in aduerſis.repꝛobi aũttm̃ laudant in
ꝓſperis ſʒ blaſphemãt in aduerſis.Etideo
ineternũ nõ videbit lumen.
Introibit) vſq; in pgenies patrũ ſuoꝝ) de⸗
ſcendens in infernũ vſq; ad repꝛobos ſicut in

ſceleribo cos fuit imitatus. Qui eni pres peſſi⸗

mos imitantur eoꝝ ſocietate damnabunt᷑. Da
nines eius ſunt diabolus ⁊ angeli eius:ꝓgenies

vero diaboli ſunt om̃es repꝛobi.Ergo in ꝓge⸗
nies patrũ introibit qꝛ ſit cum repꝛobis eterno
igne peribitet vſq; ineternũ nõ videbitlumẽ)
Ploꝛie. Mittetur eni in tenebꝛas exterioꝛes.nã

res patierur. Et merito quia

*

Homo cũ in honoꝛe eſſet non intellexit:

qui hic in ienebꝛis interioꝛibo eſt poſtea exterio

milis factus eſt illiis.
Homo cũ in honoꝛe) diuine imaginis et ſi
militudinis (eſſet cõſtitutus (nõ intellexit) ho⸗
noꝛem ſuũ et qð facere debuit ſcʒ vt ̃m rõnem

aintellectũ viueret. etideo (compatus eſtiumẽ
us inſipientibo:et ſilis factus eſt illis) ſequẽdo

ſenſuũ delectatões et ſolius coꝛꝑis voluptates
Masgna verecundia eſt a ſilitudine dei et an⸗

geloꝛum trãſire ad ſimilitudinẽ iumentoꝝ. Et

iaeo defoꝛmitatẽ hoĩs repetit ⁊ iterat vt malus
a malo quieſcat et vt intelligatur ꝙ eſt verbum
memoꝛie dignũ et vitetur tantũ obpꝛobꝛiũ.de
fende ergo o homo honoꝛẽ tuũ:vtere rõne: vte
re intellectu que tibi deus dedit ad hoc vt con⸗
temnaset deſpicias terrena etiꝑalia diligasq;
ci ꝑcipias celeſtia et eterna. 2.
Reple dne os nim ſapientia tua: vt memo⸗
reste hoiem factum noſq; redemiſſe de tataro:
mereamur vultue

Pfalmus ve vuplici aduentu Chri/

licetur:.

s non rõnis (in vira
ſip etur). i. laudabit᷑ ab adu
lltoꝛibus ſecũ epulantib nõ de bono actu ſed

Introibit in pgenies pfm ſuorꝛet vſq;

tui lumine decoꝛari. Per do

. . miniſtri. — 4 Ps.xlixx.
Eus deoꝛum domi

Mmus locutus eſtet vocauitterram.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis

aſaph. i. ſy nagoge et cõgregatõi fidelip quam

na loquit᷑ hic ꝓpheta dauid. Materia: duplex
cchꝛiſti aduentus et mutatio ſacrificicij veteris
in ſacrificiũ laudis recitatioq; maloꝝ que ſunt
in multis eccleſie miniſtris. Intentio:ſuadere
guditoꝛibo vt a carnalibo obſeruantijs deſiſtãt:
eęt ab vmbꝛa et ſignis ad veritatẽ et ſignificata
ſetranſferant: nec ita voce pᷣdicent et bndicant
vt ope nõ impleantet moꝛiboↄtradicant.Ob⸗
temperandũ eſt eni pᷣceptis chꝛiſti:talia in hoc
pſalmo ſuadẽtis ſi eccleſie ſue de qua ſupꝛa di⸗
ccum eſt membꝛis vere ſociari volunt ei mini⸗
ſtris. Snia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo lo
quitur de duplici aduentu chꝛiſtipmo in mü⸗
dum quo ad euangelij pᷣdicationẽ.ſcdᷣo ad ge⸗
nerale iudiciũ quo ad diſtrictã examinationeʒ.
vt inuitet ꝑ pꝛimũ ⁊ terreat ꝑ ſecundũ.Cangit
inſuꝑ chꝛiſti auctoꝛis euangelij magnificentiã
et ſublimatõʒ.ſacrificioꝝ veteris legis euacua
tionẽ: et ſacrificioꝝ noue legis inſtuutioneʒ:ac
miniſtri indebiti ſedargutoòem et repulſioneʒ.
Snia in ſpeciali: Ne quis aũt mediocriter de

compatus eſt iumetis inſipientibo: et ſi⸗ uincarnatone eſtimet potetia incarnatipᷣdicitur
Datugeſtumnetis uiip ntil⸗ et ſi⸗ vt incredulitas oĩs tollat᷑ cũ ait.Deus deoꝝ)

ſcʒ hoĩm deificatoꝝ operatoꝛ et factoꝛ qꝛ hoĩes

Deilicat qui dicuntur dij qꝛ; pꝛe alijs ſunt ꝑticc
pes deitatis ſcʒ (dñs) noſter ieſus chꝛiſtus qui

eſt dñs dominantinzʒ:iſte tantus et talis (locu⸗
tus eſt)pꝛimo aduẽtu ꝑ ſemetipᷣm ꝑ aplos et fi
deles ſuos qui olim multipharie locutus eſt in
ꝓphetis.(et)loq̃ndovocauitterrã).i.hoĩes ha⸗

bus qdẽ modis deus ðᷣ.ſcʒ ſubaluer vel natu

rfaliter ſcʒ pr ⁊ filꝰ ct ſpũſſcũs.adoptiue vt ſciq

gr̃aʒ adoptõis dij ſunt. nũcupatiue vt idola
et demones. ocauit aũt nõ in vna terra Vn

ge ſed in omni ſczʒ
Aſolis oꝛtu vſq; ad occaſuʒ:ex ſyonſpe⸗

—,———ð .

cies decoꝛis euus.
A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum) miſſis teſtib⸗

ſua vocatione dignum faceret. Et quia pꝛedi⸗
catio cepit ab hieruſalem recte ſubiungiturtex
ſyouid eſta hieruſalẽ cepit annũciari ſpecies

ſti:de ſacrificijs veteris ac noui teſiamen

Pſalmus Aſaph.Hoc eſt ps iſte attribuit᷑

magis ↄfutantur increduli iudei in cuius ꝑſo

bitãtes in terra ad fidẽ ⁊ legẽ euangelicã.Cri⸗

vſq; ad vltimũ terre. Nihil reliquit quod non

decoꝛis eius id eſt pulchꝛitudo diuinitatis et ſaneti (oꝛdinãt)et p̃ᷣponnnt pᷣdicant etimp
veirrtutum chꝛiſt. Hic enim ibi ab hoĩby ꝓpter (teſtamentũ eius ee ſcz tnangelica a
eins pᷣdicationẽ et miraculoꝝ oꝑationẽ pꝛamo etcharitatis oꝑa(ſuꝑ ſacriſicia teſtameti vete⸗
S agnoſci cepitet inde ad alias mundi ꝑtes noti ris etſuꝑ obſeruantias legales ̊ eſtꝙ pluria
eius p aplos et alios pꝛedicatoꝛes puenit. pch habent hec q; illa:et hec illis pᷣferunt. Ila
dlis Ai alius ꝓpheta dicit. de ſyon exibitlex et ver eni ſacrificia teſtamenti veteris vmbꝛa fuerunt
* bum dñi de hieruſalem. Qui et ſpꝛius occul-⸗ etꝓphetia veritatis. Cranſierunt vetera:et ecce
4 ins fuit et eſt adhuctamen noua facta ſuntoia. Ad cuius nouuatis oꝛdi⸗
8q VDeus manifeſie veniet: deus noſter et nem biinet quod ſubdiiainn
dn Bonflebdi. Esz annunciqpiicccli iuſticiam eius: im
Daus mankfeſte veniet)ad generale indiciül Jus iudexelſl. er e
eſnn tiudicet qui pꝛius occulte venit vtiudicaret. ¶ Etannũciabũti.pdicabuntcli i apliac
nie. OHcculte venitqꝛ infirm in carne apꝑuit: erat pᷣdicatoꝛes ſci et ſpiritales viri toti mudo (iuſti
r gloꝛie ſpẽs in diuinitate ſz hec latebat in hůa⸗ caam eius).i.fidẽ et mandata dñi nr̃ ieſu chꝛi⸗
* nitate deus ) inq; (nr) ſcʒ chꝛiſtianoꝝ qui ver· ſti ⁊ bona oꝑa. Que ꝓfecto iuſticia ideo nobis
HWũ deus eſt ipe vemiet. nõ enĩ eſtdeus q non eſtnrr pᷣdicatur q̃tenus illã exeqũtes iram iudicis eui
Ee deus (et nõ ſulebit)in iudicio a vindicta. Silu tare mereamur (qm deus) trinitas iudex eſt)qᷣ
* iit in pꝛimo aduentu qꝛ os ſuũ non apuit nec ſe iudicabit viuos et moꝛtuos etſ̃m oꝑa vnicui⸗
“ vindicauit. Silet moͤ a iudicio occultus in ec· q; renbuet menita. Hoc inceſſanter attenden⸗
lo nõ exercẽs iram ſʒ expectãs pniaʒ.tñ nõ ta⸗ tes ſcĩ viri qm deus iudex eſt vitã ſuã inquirere
ln cet mãdato nec ceſſat monere flagello: in ſcoo pcca ſua deſlere et ſempꝑ ꝓficere non ceſſant t
Pert ve ba alils blandaalijs aſpernn. antotam viſtrictl; ingice iuudicabiles apare⸗
Yonis in cõſpectu eius erardeſcet: et in ant. Deinde eſt vor chꝛiſti monentis vt relictis
in EIircuitu eius tempeſtas valid. pecudũ ſacrificijs fiat facrificiũ laudis: vbi di
nH ¶ Ignis) malis replens ſpaciũ hui geris (in citur quid deus deoxꝝ ſit locutus.q.d. hec do⸗
ni ſpcii eius exardeſcet, q ſeculũ ꝑ ignẽ iudica⸗ minus locutus eit. ..aG
u beitq;faciẽ iudicatuni pcedet. hic ignie illünnat Audi ꝓpłs meus et loqr:iſrael et teſtifica
c et exurit. Gaudeãt iuſti qꝛ illuminant ex eo:ti⸗ woꝛ tibi: deus deus tuus ego ſum.
er meant pccoꝛes qꝛ exurendi ſuntab eo. Honos ¶Audi aure coꝛdis pplłs meus) electus et pe
ir nõ ledet: imꝑfectis ſi quid erit cremabile ere⸗ culiaris.q.d.ſi meus es debes audire (et loqr⸗
tin mabit:malos vero incinerabitet ſtatim ad da⸗ nbi. heiſtus eni in paia pſona pdicauit plo
do) mnationẽ reſurgẽt(et in circũitu eiꝰ)circũqua-⸗ iſrael. et repetit h idẽ ſub alio verbo.d. iſrael)
hois HG ſe extendes erit(tepeſtas valida) non ventis id eſt vir videns deũ iam fide audietteſtifſica=⸗
rni 6 potelia dei ꝗᷓ ſubito ⁊ impꝛouiſe veniet:ac bo boꝛ tibi).i.leſtimonijs ſcripturaꝝ appꝛobabo:
u nos t malos iepabit. Aleniẽs aut ad iudiciũ. ſcʒ q; egoſdeus) oim ꝑ potentiicſum deus tu⸗
ben⸗ Alduocauit celum ⁊eſurſuʒ: et terram di us ſpecialuer et ꝓpꝛie ꝑ gfam quẽ familiarius
SGAl . ſcernere populum ſuum. M habeo tanq; in mancipio et ex peculio meo.
n (Aduocauit i aduocabitcelum) i.o“ pfe Quicũq; eni ꝓphetaꝝ cet aploꝝ ſcripturas in⸗
H cos q̃ꝝ ↄuerſatio eſt in celis et q deſpectis ter⸗ telligit: dñm ieſum in ꝓphetis ꝓmilſiuz eſſe do⸗
Ti, renis q ſurſum ſunt ſapiũtdeſurſum ſcʒ ſuper minum nim agnoſcit. t ego i»ſfe
Anm duodecim ſedes ſeſſuros ⁊ ſeci iudicatiros(et ¶ Nõ in ſacriſicijs tuis arguã te: holocau/
tii terrãi. alios inferioꝛes ſcʒ iudicandos tã boz- ſta aũt tua in ↄſpectu meo ſimt ſemp. —
ninn vas P. malos ſitr aduocabit(diſcernere).i.ad ¶ ¶Nõ arguã te) vlterius tanq; rephenſibilem
n ennendün diuidendũ ꝓplm ſuũ) a nõ ſuo. (in ſacrificijs tuis) carnalibo ſcʒ teſtamẽti vete⸗
id ẽ ſaluãdos a dãnandis qꝛ bonos ad ſe reci⸗ ns obmiſſis et nõ exhibuis qꝛ aĩalia in ſactifi
piet: malos intenebꝛas pcipitabit. Vidẽs aut ciũ nõ quero nec ea volo cholocauſta aũt tua)
ſt ꝓpheta futura qſi pntia hoꝛtatangelos.d.etqꝛ tota igne aſſumpta ſcʒ ſacrificia noui teſtamẽti
iig erit ergo o vos angeli meſſoꝛs vel tui iuris et dete facta vtcaro ſpũi ſubiecta:
ſt Cogregate illi ſcõs eius:qui oꝛdinãt te tvolũtas de pcc̃o ↄtrita:aĩa hüiliata et ignecha ðW
Nle ſtamentũ eius ſuꝑ ſacciſceaa. intalis tota imcenſa (in ↄſpectu meo ſunt ſemꝑ) W
d ¶ Aõgregate illiſcʒ chꝛiſto de diuerſis ꝑtib tanq; grata et accepta.i.mihiplacen ci hec vo MM
Soce oꝛbisſctõs eius.i.electos ſicut capiti mebꝛa lo. Vnde ne putes hec holocauſta eſle de ani⸗
ð yt coꝛꝑibo aiab ↄiũctis dño occurrãt qui)ſc, · malibus ſublll.

Nõ accipiam de domo tua vitulos: ne;

xe greg bus tuis hircccoso.
¶Hõ accipiã) i.nõ acceptabo vltra(de do⸗
tmno tua vitulos)ad ſacrificiũ vel holocauſtuʒ.

neq; de gregibo tuis)exiſtentibo in paſcuis ac⸗

cipiamchircos)ad hoſtiã ꝓ peccato.q.d.nõ ar
guam ſi nõ feceris:etſi ſeceris nõ accipiã ſcʒ il⸗
los de domo tua vel de gregib tuis qui ſunt fi
gurales et carna les ſed bene accipiã ſignifica
tos et ſpũales.i.ſacrificiũ laudis ſcʒ hymnos
et laudes diuinas.vnde alibi dicit᷑ reddemus
vitulos labioꝛum noſtroꝝ. Ideo autẽ illa ate
non accipiam

Am mee ſunt om̃es fere ſluax:iumen /

ta in montibo et vbues.
Om mee ſunt om̃es fere ſiuaꝝ).imea ſunt
animalia que nõ poſſides ſcʒ indomita et etiaʒ
(iumenta)que paſcis in montibo.et boues) id
eſt mea ſunc eniã domita que tu nutris et poſſi⸗
des.qꝗ.d.nõ ſolũ indomita et ſilueſtria que non
poſſides ſʒ etiõẽ domita ⁊ domeſtica que poſſi⸗
ges de quibo minus videtur mea ſunt. Si eni

ſe uus meus es mm totũ pecudum tuaꝝ meũ eſt
Lur ergo queram a te que mea ſunt qui creaui

oĩa.Et nõ ſolum iſta ſed etiã volatilia que dif⸗
ficilius capiunt᷑ ſunt mea.quia

Cognoni oĩa volatilia celi: et pulchꝛi⸗/

tudo agri mecum eſt.

¶ Cognoui)ab eternocoĩa volatilia ccli) que

ęæt quot ſunt ſcʒ tanq; mea et quibo vſibus ſint
ſubiecta qð nullus hoĩm ſcit cum tñ ſcire debe

ret ſi ſua eſſent.q.d.et volatilia mea ſunt. Hoc

dicit qꝛ ⁊ de auiba fiebant ſacrificia.(et pulchꝛi
tudo agri).i.vbertas oim que terra gignit de
quibo etiaʒ ſacrificia fiebant (mecũ eſt)i.tanqᷓ;
mea creatura mihi ſeruit et voluntati mee obe
dit. Velcmecum eſtcognitõe etiã anteq; fieret.
CLum illo eſt ager: cũ illo ſpecies celi et terre: cũ
illo oĩs creatura qꝛ ille vbiq; eſt.Et ido

—

oꝛbis terre et plenitudo eus.
¶ Si eſuriero)qð nunq; fit ſed dicitur ad cõ⸗
uincenduʒ paruulũ ſenſum.(non dicã tibi)vt
paſcas me tanq; tuis indigens.q.d.ſi hec das
foꝛſitan eſurire me putas quod eſt magna inſa
nia.(meus eſt enĩ oꝛbis terre quo ad cõtinens.
(et plenitudo eius)quo ad cõtentum.i.omnes
creature. Noli ergo laboꝛare ad querenduʒ q;
mihi des:qꝛ ſine laboꝛe habeo quod volo etſi
nete ſatis acciꝑe poſſum de meo. O mnia ante
me ſuntetad nutum meum parata mihi ſerui⸗
unt. Sellllld““
Nunquid manducalv carnes thaurox:

Si eſuriero nõ dicam tibi: meus eſt eni

aut ſanguinem hirco? fota.·
Mũquid mamducabo carnes thauroꝑ: aue

ſanguinẽ hircoꝝ pvtabo?)q.d.nõ.qꝛ deus nõ

eſurit nec ſitit etideo non indiget cibo et pomi
coꝛꝑali.vnde nõ in ſacrificijs ſed in pauperi⸗
bus vult hic ſibi offerri.· Vetera ergo ſacnificia
euacuanda hic declarat quoꝝ tria genera erat
vnũ in quo pars offerebatur et pars retinebat
quod dicebatur ſacriſiciũ.aliud qð totũ incen
debatur ⁊ offerebat᷑qð dicebatur holocauſtũ.
terciũ qð fiebat de nõ animatis vt dethure ſi⸗
mila et hmõi quod dicebat᷑ oblatio. Iſta ceſſe⸗
runt in ſacriſicia euangelica quoꝝ quoddã eſt
iuſtificandoꝝ ſcʒ cõtritio coꝛdis ei ſpũs contri

bulatus. quoddã iuſtificatoꝝ ſeʒ ſacrifteiũ lau

uis. quoddã iuſtificatõnis ſcʒ ſacrificiũ coꝛpis
et ſanguinis dñi.erit et quartũ ſacrificiũ in iꝑe
gloꝛie eteternitatis. Impꝛobato ergo vetenini⸗
tu de le quaſi de alio loquens quid exigat indi
Inmmola deo ſacrificiũ laudis:et redde
altiſimo vota tuuaua.
¶ Immola deo) ſcʒ mihi.i. offer ad placandũ
deum (ſacriſiciũ laudis)qð in te eſt ſcʒ vteigra
tias agas de omnib:a quo habes quicqͥd bo⸗

ni habes:et cuius miſcdiatibi dimitti᷑ quicqͥd

ex te mali habes.(etredde tanq; debita (altiſſi
mo)deo(vota tua).i.votiuas oꝛõnes etlaudes
ſeu deſidenia tua queexpꝛimunt᷑ ꝑ oꝛatõnes et
pꝛeces.vel vota que pmiſiſti in baptiſmo.in ſu
ſceptione oꝛdinuʒ. in ꝓfeſſione religionis. hoc
eſt ſacrificiũ acceptabile.hoc eſt holocauſtum

pingue vt laudetur deus ab boĩe quẽ creauit:

—

quẽ redemit.:cui et celeſte regnũ pꝓmittett.
Et inuoca me in die tribulatõis: eruam
teet honoꝛificabis me.
Et cum ſic feceris tũc (inuoea me)ſcʒ in au
xrilium nõ dete vel de virib tuis pꝛeſumas (in
die tribulatõis).i.aduerſitatis et tentatõis que
ideo tibi datur vt inuoces(et eruam te) tunc de
tribulatõne vel tollendo eam vel dando foꝛti⸗
tudinem ne deficias.ſet) cũ fueris erutus (bo⸗
noꝛificabis me) ꝓ tua liberatõne vt mihi grfaa
referas et iam a me nõ diſcedas:vel apud ali⸗
os cauſa honoꝛis mihi eris. Tanto aũt magia
eum honoꝛamus quo liberatõem nr̃am nõ a
nobis ſʒ ab ipo ꝓcedere ſcimus. Sed vide ne
dum bñ cantas.i.pᷣdicas male viuas.ꝛ
Meccatoꝛi aut dixit eus quare tu enar
ras iuſticias meas:et aſſumis teſiamen⸗
tum meu peros tuum.
¶ Peccatoꝛi aũt)i.malo pᷣdicatoꝛi qui qð oꝛe
pꝛedicat opere nõ implet(dixit deus)exterius

— =ẽ — = — – r=-r-r —

— — —bẽ

+— — — . — —⸗

— — –— — —

—

— — —

ode
ſnn⸗
ſe⸗
n
ͦ
4
os⸗

ſcribendo:interius inſpirando (quare⸗i.qua pᷣ

ſumptione et audacia. ſtu enanras iuſticias me
as).i.pᷣcepta mea iuſtificantia pᷣdicas: cũ ope⸗

re nõ impleas(cet quare aſſumis teſtamentũ me
umſanctũ (ꝑ os tnũ ꝓpollutũ.i.euangeliũ me⸗
um tam pollutis labijs pᷣdicare pᷣſumis.q.d.

indigne hoc foꝛo aſſumis quidẽ ꝑ os tuũ ad pᷣ

dicandum:nõ ꝑ coꝛ ad diligendũ:nõ per ma⸗
nus ad opandum.non tñ interdicitur laus dei
ↄuerſis ad pniaʒ ſʒ oblitis deũ vt ait inferiꝰ.
Tu vro odiſti diſciplina:et pieciſti ſer⸗
mones meos retroꝛ-ſun.
¶ Zu vero odiſti diſciplinã)verb erũ et verbo
mm..i.coꝛrectõem cõtra eam murmurando qꝛ

laudas qñ parco:murmuras qñ caſtigo (et p⸗

ieciſti).i.poſtpoſuiſti (ermones meos retroꝛ⸗
ſum)qꝛ verba mea negligens nõ cuſtodiſti ſed
ↄtempſiſti ſicut homo cõtemnit et deſpicit qdð

poſt tergũ abijcit:oꝛe bñdicis ſed factis negas

q.d.que dicis poſtponis ne videas in odiendo
diſciplinã.redarguitur voluntas mala in ꝓij⸗

ciendo ſermones dei reeroꝛſum:repᷣhendit᷑ ne⸗

gligens et pꝛaua vita.nam ſermones dei ꝓijce
re eſtũlis cõtemptis ꝑuerſa agere. Et hoc eui⸗
denter aparet quia
Bi videbas furẽ currebas cũ eo:et cum
adulteris poꝛtionẽ tuã ponebꝛs.
BSi videbas furẽ curebas cũ eo) mente ⁊ ſi

nõ coꝛꝑe ſcʒ cõſentiendo laudando vel etã in
furto eiꝰ ꝑticipando.(et cũ adulteris poꝛtionẽ

tuã ponebas) facto vel cõſenſu aliquo:vel adu
lando.Si enĩ placuit tibi qdð fecit ipſo placito

cucurriſti et poꝛtionẽ tuã cum illo qui fecit lau

dando poſuiſti. Et ſi nõ facis malum: ſi tu nõ
laudas malũ ſi cũ ex toto voto cõſentis curris

cum malo et poꝛtionẽ mali recipis.Et pꝛeter

hec pꝛedicta.

DOs tuum abundauit malitia: et lingua

tua cõcinnabat dolos.

s tuũ abundauit malitia) qꝛ nõ ſolũ non

repꝛehendit vel tacet ſed etiã adulando laudat
malum vel illud facientes.malũ eſt ſcire illud

et nõ rephendere ſed peius eſt laudare.vel os
malicia abundat qñ maledictis et cõuicijs ali⸗
os exaſperat.(et lingua tua cõcinnabat).i.cõ⸗
ponebat vel verbis oꝛnabat(dolos).i.falſa et
mendacia aliud dicendo ⁊ aliud cogitando ad
ꝓximi decepuoneʒ. Cõcinnare eni eſt diuerſa
inſimul cõmiſcere et ↄponere. VUñ bñ dicit cõ⸗
cinnabatqꝛ mos eſt decipientis ſic falſa cõpo
nere etoꝛnare vt blandiatur in lepoꝛe verboꝛꝝ

et hoc fecit iſte circa pꝛoximũ.

Segens aduerſus fratrem tuũ loque⸗

baris:et aduerſus filium matris tue ſo
nebas ſcandalũ: hec feciſti et tacii.
Sedens)quaſi cũ moꝛa et ſtudiocaduerſus

fratrẽ tuũ.i.ꝓximũ ſcʒ oẽm hoĩem (loqueba⸗

ris) nocitura ꝓximo detrahendo. (et aduerſus

filiũ mr̃is tue.i.ſancie eccleſie qᷓ̃ nos fonte ba⸗

ptiſmatis generauit puta quẽlibet chꝛiſtianũ.

(ponebas inſidioſe (ſcandalũ) quo innocens

caꝑetur.i.faciebas vnde infirmus ſcandaliʒa

retur. Vel ꝑ fratres accipiuntur foꝛtioꝛes et ꝑ⸗
fecti:ꝑ filios ſimplicioꝛes et imꝑfecti. Pꝛauoꝝ

ergo vſus eſt ꝑfectis derogare et ex hoc imꝑfe⸗

ctis ſcandalũ ponere et ſemꝑ diſcoꝛdias ſemi⸗
nare. hec feciſti inique agendo ⁊ loquendo (et

tacui)vindictã diſſimulando etad pniam ex⸗
pectando.Et ideo.

Erxiſtimaſti inique ꝗ ero tui ſilis: arguã
te et ſtatu cõtra faciẽ tuaam.
Eriſtimaſti)o (inique ꝙ ero tui ſimilis) con

ſentiendo malis.i.ꝙ talia mihi placeãt ſicut ti⸗
bi eo ꝙ ea nõ puniui.ſʒ ego (arguã te)et arguet
te malicia tua in futuro iudicio (et) arguendo
(ſtatuã) te (cõtra ſaciẽ tuã).i.oſtendaʒ te tibi vt

turpitudinẽ tuã quã modo videre nõ vis tunc

videas et ↄfundaris. Modo ergo iu fac quiſ⸗
quis talis es ꝙ tibi miſereatur deus. cõſtitue te
ante te aſcende tribunal mentis tue:pone nũc
ante faciẽ pcc̃a tua eſto tibi iudex:toꝛqueat te ti

moꝛ:erumpat ↄfeſſio et dic dno tuo qm iniqui
tatem meã ego cognoſco:ct pccm meũ ↄtra me

eſt ſemꝑ. Si eni noſmetipᷣos iudicaremus nõö
Vtiq; indicaremun pterea admonẽdo ſubdit.
IVntelligite hec qui obliuiſcemini duum
ne qñ rapiat et nõ ſit qui eripiat.

¶ Intelligite) et ex rõne ꝑpenduechec)que di⸗
cta ſunt vt voſmetipᷣos coꝛrigatis qui obliui⸗

ſcemini deũ)dum mala agitis et que ſic agitis

ac ſi in memoꝛia et ↄſideratõe vr̃a deũ non ha
beretis. Attende hic viſcera diuine miſericoꝛ⸗

ie qꝛ etiã obliuiſcẽtes ſe nõ obliuiſcitur nec re

pellit immo reuocat ad intellectuʒ vt reſipiſcat
et nõ pereantne qn).i.ne aliqñ (rapiat)vos de
us.i.ego:ad moꝛtẽ vel ad diẽ iudicij ſeu ad ge⸗
hennam ſi vos intelligere nõ vultis (et nõ ſiqͥ

eripiat) et liberet quia non eſt qui de mann et
poteſtate mea poſſit eruere. Quo cõtra de intel

ligentibo et laudantibo deũ ſubiungit.

Sacrificiũ laudis honoꝛiſicabit me:et il
lic iter quo oſtendã illi ſalutare dii.

¶ Sacrificiũ laudis)nõ aliuʒ( honoꝛificabit

me)et placabit:nec illud quod ſcelerati canũt.

Nõ enĩ laudat qui bñdicit ſi male viuit.necqͥ

bene viuit ſiſibi dat vel ſuꝑ alium ſe extolluct

K

illic) id eſt in tali ſacrificio laudis eſt iter)quia
hoc ſacriſiciũ eſt via ad deũ(quo)itinere doſten
dam illiſcʒ laudantiſalutare dei.i.ſaluatoꝛeʒ
dñm ſcz meipᷣm. Salutare dei eſt chꝛiſtus qui
tum gr̃a venit quem nõ nouit quialij qᷓ; gratie
aliquid tribuit. Ecce via ad deũu. ecce ſcala ia⸗
cob in qua angeli aſcendũtet deſcendunt.i.fi⸗

deles aſcendunt ad laudẽ dininitatis et deſcen

nt ad laudẽ humanitatis in chꝛiſto.
Deoꝛum dñete rogamus ¶ Oꝛatio.
ti nos ſuſcipias in ſacrificiũ laudis quo ſine

ditur gradiamur.

lud quo ſalutare tuum oſt
er donm.

deii miſericoꝛdiã magnã ꝓ venia et gra⸗
tia obtinenda humiliter et deuote im⸗
ploꝛantis. EPs.Ad.

. Aucctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. In
titulatur nut. ſalmus dauid ſcʒ ꝓphete. reſpi⸗
cientis in finẽ.i.in chꝛiſtũ a quo ꝑ peccatũ re⸗
reſſerat:qui eſt finis.i.oĩm bonoꝝ oꝑm ↄſum⸗
matio et ꝑfectio.agens de pnĩa eius et humili⸗

tate quã habuit cum venitad eum Nathan ꝓ

pheta miſſus a deo ad arguendũ eum qñ vel
qm̃ intrauit ad Berſabee vxoꝛẽ vꝛie. vbi ſpeci

aliter hũilitas oſtenditurque adeo penitentibꝰ

valens in exemplũ ꝓponitur. Arguente eni na⸗
than: rex peccatũ ſuum publice ↄfiteri nõ eru⸗
buit:nõ ſe vt homo ſolet excuſauit:a ſe penas
exigit et in cõſpectu oim ſe reum abijcit. Ma⸗
teria vera peccatoꝝ recognitio ſalutifera cõtri⸗
tio et cõſeſſio ac diuine miſcdᷣie imploꝛatio. In
tentio:monere peccatoꝛes ad pniam ſalutarem
exemplo dauid.et ne quiſq; in ꝓſperis rebus
ſe extollat vel in virtute ſua pꝛeſumat.Senten
tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona
ſua et cuiuſlibet vere penitẽtis recognoſcit pec
cata ſua:imploꝛat diuinã miſcðiam et ſic petit
culpe remiſſionẽ ac gratie reſtitutionẽ.etad iſta
obtinenda allegat multiplicẽ rõnem. Quia er
go ſupꝛa ꝑ ſecundũ aduentũ ad generale iudi⸗
cium terruit et oblitos dñi vt ſe coꝛrigant mo⸗
nuit recte nũc ſubiungitur de pnia ꝑ quã miſe
ricoꝛdia et gratia obtinet᷑ diuina. Snia in ſpe
ciali:Dauid ergo nõ excuſans peccatũ ſed pu⸗
blice cõfitens ait( Miſerere mei)o (deus).i.cre
atoꝛ meus quẽ magna et multa iniquitas mea
nõ latet(ſcõm magnã miſcdᷣiam tuam)natura

liter tibi inſitam cuius miſcdia natura eit duni⸗

na et ideo ſemꝑ apud te eſt miſcdia ad quã con
fugio timendo iuſticiã qua punis peccata.i.ad
modũ miſcdietue que magna eſt dimitte maa
gnum peccatũ meum. Magna eni eſt mea mi

ſeria et ideo magnã exigit medicinã.De graui

eni peccato deſhaanai eſſet niſi magna miſe⸗
et que quanta ſit diffiniri nõ pᷣt:

ricoꝛdia dei eſſet nta ſit diffiniri nõ p̃t:
Hec dicens locũ aufert iudicio.i.diſcuſſioni:
quia factum concedit

Et ſcðm multitudinẽ miſerationũ tua⸗

rum dele iniquitatẽ maam.
Etſcdᷣm multitudinẽ miſerationũ tuaꝝ)in
effectu quas ab initio ſeculi in pccoꝝ remiſſi⸗

DU ornibus multipliciter oſtendiſti (dele iniquitatẽ
ſalmus de oꝛatione vere penitentis

meam).i.culpã et offenſam multiplicẽ. hoc eſt

ad modum miſerationuʒ tuaꝝ que multe ſunt

et ſuperant multitudinẽ quãlibet peccatoꝝ de
le iniquuatẽ que multiplex eſt ſcʒ homicidium
fraudẽ etadulteriũ.hic oſtendit peccatũ ſuũ et
magnũ eſſe et multiplex. Qui enĩ magnã miſe
ricoꝛdiam et multiplicẽ miſerationẽ depᷣcatur
magnã et multiplicẽ miſeriã cõfitetur. O ppo⸗

nitur ergo magna miſcdia magno pcco et mul

titudo miſerationũ multitudini peccati: Pꝛo⸗
pterea adhuc ſubiungit
Amplius laua me ab iniquitate m

a: et
Snbiudd munda me.

—;=

Amplius).i.plus q; ego te rogare ſufficiam
(laua me) fonte et aqua miſcdᷣie et gre tue (ab
iniquitate mea) vt dimittas que ↄſcientia me⸗
tuit:et adijcias ꝙ animo nõ pᷣſumit(ceta pecca⸗
to meo munda me).i.ita laua vt plene mundes

vt nullüu remaneat peccati veſtigin.i. obligatio

ad ſuppliciũ.Plus iniquitas qᷓ; pcẽ̃m ſonat:cũ

ergo penitens iſte oꝛat vtab iniquitate laueurr
eta peccato mundetur tam a grauioꝛi q; a leui

oꝛi culpa curationẽ poſtulare videtur. Sʒ nec
E miſericoꝛdiã peribit iuſticia vt peccatũ ſit im
punitum et ideo ſubdit allegando cauſaʒ qua
re ſibi dimitti poſtulat.d. ”MM
Am iniquitatẽ meam ego cognoſco: et
peccatum meũ contra me eſt ſemꝑp.

¶ Om iniquitatẽ meam)deteſtandaʒ (ego co⸗
gnoſco)ſcᷣm penitentiã etſatiſfactõeʒ ac tanq;;

yere penitens non diſſimulo et ideo peto vttu

ignoſcas qꝛ ego punio tu ne punias (et pecca⸗
tum meũ cõtra me eſt ſemꝑ).i.diſplicet mihi et
deteſtoꝛ illud tanq; mihi cõtrarium vel contra
me.i.coꝛam me eſt ſemꝑ et ante oculos coꝛdis
mei per recoꝛdationẽ et contritionẽ amaram.
Ego illud video ad dolendũ tu id ne conſide⸗
res ad puniendũ.Attende quid facit deus Si

memoꝛ ſis peccati tui ille nõ erit memoꝛ Sita

UlU⸗.aR. —-
S=S = —

=-. –
— =.

— — — =— —– — —

C—— —

in
lad

An
Dari
niſe⸗
ß

oꝛiginalia confitetur vtoi

eius oblitus fueris deus eius memoꝛabitur.
Agnoſce get emenda ac ↄfitere deo et dic
Tibi ſoli xeccaui et malum coꝛam te fe⸗

ci:vt iuſti iceris in ſermonibo tuis et vin
cas cum iudicaris.

Tibi ſoli peccaui) id ẽ quod peccauitibi ſo⸗

li attribuitur ad iudicandum et puniendum et

etiã ad ſimpliciter relaxandũ:cui ſoli redden⸗

da eſt ratio de peccato quia ſolus es ſine pecca
to et ſolus potes curare a peccatoſet malum co
ram te feci).i.in tua pᷣſenua facere nõ erubuiqͥ
vbiq; es et quem nullũ latet ſecretum qui etiaʒ

ſolus cognoſcis quale et quantũ ſit cuiuſq; ma

lum. Etideo etiã peto mihi miſereni vt iuſtifi⸗
ceris id ẽ iuſtus et verax inueniaris(in ſermo⸗

nibus) et verbis (tuis)quibus ꝓmiſiſti veniaʒ

penitenticet vincas cum iudicarisi.cum qui⸗
dam pꝛaue intelligentes iudicentte nõ miſere⸗
ri criminaliter lapſis:cõuince illos et iententia
coꝛum deſtrue parcendo mihi criminaliter la⸗
pſo. vel cum iudicaris) a diabolo non dcbere
mihi peccata dimitti quia multa grauia ſʒ tua
miſericoꝛdia vincat iniquuʒ iudicium eius vt
Ecce eni in iniquitatibs cõceptus ſum:
et in ꝑeccatis cõcepit me matermen.
¶ Ecce enĩ in iniquitaub cõceptus ſum ſcili⸗
cet in peccato oꝛiginaliQet in peccatis concepu

me mater mea) ſcʒ in cõcupiſcentia libidinis.

quaſi diceret. mater mea me cõcepitcũ delecta
tione peccati:ego cõceptus contraxi mecu im⸗

quitatem oꝛiginalis delicti ex quo patioꝛ diſfi⸗
cultatem ad bonũ et pꝛonitatẽ ad malumpꝛo⸗

pter quepeccatum hois eſt magis remiſſibile:
et merito debes me miſericoꝛdiã tuam petentẽ
exaudire. Ecce nuda et humilis confeſſio de
vno arguitur et omnia nõ tm̃ actualia ſed etiã
mereatur et ideo miſericoꝛdiã pij cõmonet iu⸗
dicis ne cõdemnetur. Vt eni dicit Leo. NHon
remanetin iudicio condemnandũ quod fuerit

cõfeſſone purgatum. Ideo auteʒ cognoſco et

cõfueoꝛ ac penueo peccatũ meum
Ecce en veritatẽ dilexiſti: incerta et oc/⸗

m peccatoꝝ veniam

culta ſapientie tue manifeſtaſti mihi.
Ecce eni) in manitfeſto eſt ꝙ (venitatem con
eſſionis ſeu verã ↄfeſſionem vt reus ſe accuſet

(dilexiſti ſuꝑ ſacrificia. vel (veritateʒ dilexiſti)
qua peccata punias licʒ pie ea indulgeas.i.im
punita peccata etiã illoꝝ quibus ignoſcis non
reliquiſti. Sic pᷣrogaſti miſericoꝛdiã yt ſerua⸗

res et veritatẽ. Ignoſcis cõfitenti ſed ſcipᷣm pu

nienti. Nilericoꝛclia ergo elt homo libera⸗

tur: veritas ꝙ peccatuʒz punitur. Etconfido q;

mihi parcas quia iamcincerta et occultaꝛmy⸗

ſteria (ſapientie tue)id eſt filij tui( manifeſtaſt)
id eſt ꝓphetico ſpirimu reuelaſti mihi) videlicet
incarnationẽ: paſſionem:reſurrectionẽ: aſcen⸗
ſionem et alia plurima. Incerta dicit ꝓpter iu⸗

deos qui hec legebant et dubitabant:Occulta
Ater gentes que hec omino neſciebãt.Et ideo
certus ſum —(9 HD

Aſperges me dñe iſopo et mũdalv: laua

bis meet ſup niuem dealba..
PeAlperges me iſopo) id eſt ſanguine Chꝛiſti.

oc eſt ſicut in paſſione fideles aſperges:ac vir
tute charitatis et humilitatis (et) ſic munda⸗
boꝛa peccatis. Iopus enĩ herba humilis he⸗
ret petre radicibus:aufert inflationem pulmo⸗
nis Hic in myſterio aſpergitur qui radice cha
ritatis fixus in humili chꝛuſto ſuꝑbie tumoꝛeʒ
humilitate depellit: humilitatemq; paſſionis
chꝛiſti imitatur et ia mundatur. Sed qꝛ parũ
eſt mundari a ſoꝛdib peccatoꝝ niſi contingat
decoꝛari candoꝛe virtutum:ideo ſubiungitęla⸗
uabis me) aqua baptiſmi.i.ſicut in baptiſmo

lauabis fideles temꝑe gratie ⁊ infuſione gratie

tue(et ſuꝑ niuem dealbaboꝛ).i.incomꝑabili⸗
ter: quia dealbatio ſpũalis maioꝛ eſt et melioꝛ
qᷓ; coꝛpoꝛalis:et candoꝛ iuſtifſicate anime oẽm
candoꝛem ſuꝑat viſibilis creature.Et ſic

Auditui meo dabis gaudium a leticiam
et exultabunt oſſa humiliata.

¶ Auditui meo) interioꝛidabis gaudiũ)de re

miſſione peccatoꝝ reuelando mihi ea eſſc die
miſſa let leticiam) de ꝓmiſſione ſalutis eterne.
Vnde gaudiũ referri poteſt ad pᷣſentem gram:

leticia ad futuram gloꝛiã (et audita interius re

miſſione et pmiſſionecexultabunt oſſa humili
a ſienaten vires que intus latent et coꝛ⸗
pus ſuſtentant pꝛius turbate in contritõne et g
penitentiã humiliate. Vel virtutes et dotes aie
que per peccatũ fuerant depꝛeſſe et per remiſſi⸗
onem peccati reſuſcitate exultabunt.i.exultati
onis cauſa mihi erunt. Et vt hec fiat·
Auerte faciẽ tuã a peccatis meis: et oẽs

rrYðñ

iniquitates meas xle

3 — —

uerte) et amoue (faciem tuamynõ a meſcd

»

(a peccatis meis) obliuioni ea dando.i.ne vi⸗

deas nec recoꝛderis illa amplius ad punien⸗
dum:quia ego ea ante faciem meam habeo ad

penitendum. Si enĩ homo peccatũ aduertitet

inde faciẽ ſuam nõ auertit deus auentit faciem
ne puniat. hoc aũt faci deus quando ꝓpter pe:⸗
nitentiam peccata hoĩm diſſumulat: quãdo nõ
reminiſcitur:quando non requiri: quanlo no

punitet auenendo comnes iniquitates meas)

oꝛiginales et actuales pᷣteritas pꝛeſentes et fu⸗

as. Quas cum deleueris

turas(dele)de tua noticia et memoꝛia ne puni⸗

Coꝛ mundũ crea in me deus:et ſpirituʒ

rectum innoua in viſceribs meis:
Loꝛ mundum)quod diligat mundiciã quo

creationem munda coꝛ meum qð ꝑ me macu⸗
latum eſt (et) aufer inde malas cogitatões(ſpi⸗
nitum rectum ad videndũ et diſcernendũ ſicut
antea rectus fuit in me (innoua in viſceribo et

te videamcrea in me)o(deus et vt deus quaſi
nouum aliquid.i.per gr̃am que infunditur per

interioꝛiba(meis id eſt in interioꝛi hoĩe meo vn

de peccatum exiuit quem inueterauerat pecca⸗

tum rogo vt innouet gratia. Per factũ meũ cur
uata erat rectitudo ſpiritus mei ad malum per

gratiã tuam dirigatur vt ſicut pꝛius recte et in

veritate incedam.

Ne ꝓijcias me a facie tua et ſpm̃ ſanctũ

tnum ne auferas a me

HMHe ꝓijcias).i.de cetero pꝛoijci non ſinas
(me) tanq; a te repꝛobatum (a facie tua).i.a pꝛe
ſentia vel beniuolentia tua: Ne ſicut Chavn
exul a te efficiar pꝛoijciantur a te peccata mea
nõ ego. et ſpiritũ ſanctum tuum) reſtitutũ mi⸗
hiꝑ penitentiam.i.ſpũs ſancti donũ et gratiaʒ
(ne auferas a me) AUltra nõ dicit da ſed ne au⸗
feras qꝛ qui confitetur et penitet iam donũ ſpi
ritus ſancti habeta quo ſolo cõfeſſio ⁊ punitio
peccati eſt. Ci enĩ ſibi quiſq; iraſcitur ⁊ diſpli⸗
cet ſine dono ſpũs ſancti non eſt. Vel (ſpirituʒ
ſanctum).i.ſpm ꝓphetie qui ſibi pꝛecioſus erat
valde.Etꝑ ipᷣm ſpintum
Bedde mihi leticiã ſalutaris tui:et ſpũ

.

meo de miſericoꝛdia ſperentet veritatem iudi⸗
cij timeantet ita veram agant penitentiaʒ etin
bono habeant ꝑſeueranuã. Sancti enim viri

ſicut ſuam ita et alioꝝ querunt ſalutem vndeet
ſubdit (et impijme imitantes (ad te cõuerten⸗
tur)per veram pniam. Magna eſt in hoc ver⸗
bo diuine miſericoꝛdie cõmendatio etpeccan⸗
tium conſolatio. Iia enĩ plenus eſt deus adipe
miſcdᷣie vt nõ ſolum cõuerſis ſed etiam impijs
ꝓmittatur ſalus.Et vt poſſim alios docere oꝛ
dinate et liberius: pꝛius

Libera me de ſanguinibo). i. coꝛruptõibus
arnis vel de peccatis multis quia minus lati⸗
ne dicendo pluraliter ſanguinibo multa pecca
ta intelligi voluit que veniunt et trahuntur ex

oꝛigine carnis peccati.i.ex carne per oꝛiginale

peccatum coꝛrupta o(deus)creatoꝛ (deus) re⸗

foꝛmatoꝛ (ſalutis mee) datoꝛ et ↄſeruatoꝛ (et)

RKegge mihi).i reſtitue quia peccando ami
i(leticiam ſalutaris tui) id eſt de ſpe ſalutis et

ſaluatõnis tue.vel (leticiam ſalutaris tui) id eſt
illam exultationẽ chꝛiſti tui quam in eo pꝛius
q; peccarem habui(et ſpiritu pꝛincipali)et po⸗

tente.i. ſpũ ſancto et ꝑ gratiam eius qua mihi

ignouiſti etme innouaſti (confirma me) in hac
leticia et gratia vt ipᷣe ſpũs in me nõ vicia pꝛin

cipentur:et me a recidiuo pꝛeſeruet. Non enim

*

ſufficit ſanare niſi firma ſu cura q
Vngde Joſue non mouit caſtra circumciſoꝛuʒ
donec penitus ſanarentur. Et ita gr̃a cõfirma

tus non ero ingratus. ſed

Docelv iniquos vias tuas: et impij ad

Docebo iniquos vias tuas)id eſt mandata
tua vel miſcdiam et veritatem vt alij exemplo

t cura que adhibet᷑.

crificijs ⁊ etiã (holocauſtis) veteribus que ſunt
dignioꝛa (nõ delectaberis) nec eis placaris vi

1

tunc (exultabit) id eſt exultando ſeu cum exul⸗

tatione laudabit et annũciabit (lingua mea iu
ſticiam tuã)qua iuſtificas impium:ſuſcipis cõ
fitentem:parcis penitenti:et dimittis peccamzʒ
penitenti eo ꝙ ꝓmiſiſti Nec hoc poſſum ſine
teſeeal
Dñe labia mea aperies:et

—

Dñe) qui omnia potes (labia mea)que pꝛo⸗
pter peccata pꝛius ad bonũ clauſa erant et p⸗

pter peccatoꝝ conſcientiã loqui nõ pᷣſumebãt:

(aperies) id eſt idonea facies ad laudandum et
pꝛedicandum culpam remittendo et gratiam

infundendo ettuncc os meum) etiam coꝛdia

archanum (annunciabit laudem tuam) di⸗

gne quia non eſt ſpecioſa laus in oꝛe peccato⸗
ris. Hanc inq; laudem ſcʒ ꝙ; me peccanteʒ nõ

reliquiſti ꝙ cõfiteni monuiſti ꝙ mundaſti:hec

obtendo et ideo laudem dico quia magis eſt ti
bi acceptabile q; legalia ſacrificia offerre.

AQm̃ ſi voluiſſes ſacriſicium dediſſem

vtiq;:holocauſtis nõ delectaberis.

Quonmã ſi voluiſſes ſacrificiũ legale ſiue fi⸗
gurale quod pꝛo expiatõne peccati ſolebat of⸗

ferri (dediſſem vtiq;)et vereofferrem tibi:ſed ſa

debat ꝓpheta tꝑs gratie quo hec figuratiua de⸗

bebant ceſſare nã oĩa in aduentu chꝛiſti reſpu

untur nec modo vt pꝛius deo offerunt᷑. Quid

ergo eſt offerendum ad placandũ deum. Non
pecudes non hirci nõ quecũq; animalia quia

Libera me de ſlanguinib deus deus ſalu /
tis mee: et exultabit lingua mea iuſtici-

— — —— “ꝗ

— — —

⸗
ap,
wi
unc
tun
di⸗
⸗
no

di

non vultp.

opeccato holocauſta in qubus cre

matur caro aliena. Sed

„△

Dacrificiuz deo ſpiritus contribulatus

——

coꝛ contcitum et humiliatum deus non

–

acrificiũ) peccatoꝝ. (deo placens et gra⸗

tum eſt(ſpiritus cõtribulatus)id eſt ſimul cum
coꝛpoꝛe tribulatus et ꝓ peccatis plurimũ anxi

atus vt ſpũs teratur doloꝛe et coꝛpus afflictõe.

vel de ſuis et alioꝛuʒ peccatis turbatus in quo
datur ſpes venie cõuertendis ſi penitere velint
Hoc enĩ ſacrificio peccata ſoluũtur.quia (coꝛ
contritum pꝛius ꝑ compunctõnem(et) deinde

(humiliatũ) ꝑ confeſſionem non elatum ꝑ pec

cati exeuſationem ocdeus nõ deſpicies) immo

gratanter reſpicies et accipies. Hinus eni di⸗

citur et plus intelligitur. Ergo cõtibulatio in

ſatüfactione operis:contritio in doloꝛe coꝛdis:

humiliatio in ↄfeſſione oꝛis ſaciunt gratũ deo
ſacrificium. Qð ſacrificiũ vt tibi ſfͤAt
Benigne fac dñe in bona voluntate tua
ſyon:vt ediſicentur muri hieruſalem.

ð

Henigne fac) id eſt largam benedictõem et

miſericoꝛdiaʒ impende peccata dimittendo et

gf̃am conferendo.o (domine) cui tale placet ſa

crificium in bona voluntatetua).i.ex gratuita
gratia tua nõ ex meritis ſuis (ſyon)id eſt eccle⸗
ſie tue militanti que eſt in ſpeculatõne ſuꝑnoꝛũ

ctaliquid ſpeculatur quod ſperat:et ex viuis la

pidibus videlicet fidelib animabus (edificen

tur muri hieruſalẽ).i.vterq; paries eccleſie ſcʒ
iudaicus et gentilis in fide ſpeet charitate con⸗

ſtruatur ad edificandã eccleſiam et muniendã.
Syon interpꝛetatur ſpeculatio et hieruſalem
viſio pacis.Agnoſcitis ergo vos in ſyon ⁊ hie

ruſalem ſi certã ſpem futurã expectatis et ſi pa
cem cum deo habetis.

Tunc acceptabis ſacriſicium iuſticie ob

per altare tuum vitulos.
Tunc)ſcʒ cum eccleſiazʒ cõſtruxeris (acce⸗

ſumenda id eſtſacrificiũ moꝛtificatõnis:et(tũc

imponent.i.offerent (ſuper altare tuuʒ) quod
eſt fides vbi ſacrificia offeruntur:qꝛ quicquid

offertur ꝑ fidem offerri debet.vitulos) id eſt ſa
crificium moꝛtis ſe ipſos martyrio exponetes:

et ſicut vitulos ad moꝛtẽ duci ꝑᷣmitlentes. Ael
(vitulos).i.ſeipſos innocentes nouos a iugo

ptabis)a fidelibus etgratũ habebis (ſacrifici⸗
um iuſticie)id ẽ iuſte laudis tibi debite:vel bo
noꝛum operum tibi placentium. acceptabis
etiã(oblationes)de rebus exterioꝛibo.i.ſacrifi⸗
cium elemoſynarum (et holocauſta) igne con⸗

* .

☚
2

legis et peccati liberos boſtiam vinã ſanctam
tibiplacentem. Oꝛatio.
ꝛoflue miſeratõnis ineffabile nomen dez

us trinitas qui humani pectoꝛis antrum emiu-

dans vicijs ſuꝑ candoꝛem efficis niuis inno⸗
ua q̃ſumus in viſceribus noſt =

*

m tus annunciare poſſimue:

tuum quo laudem tuã annunciare poſſit
vt recto pꝛincipaliq; ſpiritu cõfirmati mereu⸗
mur eterms ſedibus in hieruſalem celeſte com

EHEEE

Pſalmus de culpa et pena homtnis
Feccatoꝛis et iniqui: etecontra de meri,

to ac pꝛemio innocentis et iui.

AX.NAnctoꝛ pſalmi pheta Dauid. CTi
tulus talis eſt. In finem intellectus dauid ⁊7.
Hec perſecutio et Dohet accuſatio implera eſt
et quotidie impletur in eccleſia. Igitur intelle⸗

ctus huius pſalmi in finem tempoꝝ eſt reterẽ⸗

dus quo impij damnabuntur et boni remune
rabuntur et attribuendus eſt dauid.i.cuilibet
fideli:habitus de eo negocio quod ſignificatũ
eſt cum venit dohet idumeus id eſt terrenus ali
quis malicia motus:qꝛ dohet interpᷣtatur mo⸗
tus:et idumeus terrenus.et nunciauit ſauli qui
interpᷣtatur appetitio ꝑ quẽ ſignificatur moꝛs.

quia ſicut hunc peccatoꝛ ꝓpłs a deo petijt regez

ita nos ꝑ illicitũ appetitum acquiſiuimus moꝛ
tem etappetitus malus anime moꝛs eſt:et dixit

ci inſtigando eum ad ꝑſecutionẽ venit Dauid

id eſt quilibet fidelis in domũ Abimelech qui
regnum patris mei interpᷣtatur.i. in conſoꝛtiuz
eccleſie in qua regnat deus pater. Saul eni et

Dohet ꝑſequentes Dauid a Abinelech ann
—RW— aere ie ob Ecant regnum terrenũ et tranſuoꝛiũ nõ ad vi⸗
lationes et holocauſta:tuncimponent ſu

tam ſed ad moꝛteʒ ꝑtinens quod ꝑſequitur bo

nos ad regnuʒ celeſte ꝑtinentes. Materia: pec

catoꝛis iniqui culpa et pena:iuſti vero merituʒ

cet pꝛemium. Intentio:retrahere fideles a malo

et allicere ad bonum. Sententia in generali: ꝓp
pheta in iſto pſalmo in perſona ſua ſeu fidelis
animeloquitur de quolibʒ iniquo qui gloꝛian

o de malicia ſua iniq; potenter agit iniquita⸗

tem et detractõnem diligit: cui etiã penam fina
lem ſcʒ eternã damnationẽ pꝛedicit. etſimiliter

loquitur de iuſti merito et pꝛemio. Poſtq; ergo
ſupꝛa egit de penitentia:agit nunc de duoby ge
neribus hoim quoꝝ vnum eſt terrenum ali

celeſte. vnũ ꝑſequit᷑: aliud patitur. vnũ gloꝛiat

in malicia: aliud in deo: intendens paues ſimn

genus de quo pꝛimo agit a puerſitate ad peni⸗
tentiam reuocare ⁊viam venitatis ei oſtendere.
Dentẽtia in ſpeciali cõtra ꝑuerſos ergo ꝓpha
inuectõeʒ faciens dicit. Quidi.quare p quo
fructu ꝓ qua vuilitate (gloꝛiaris in malicia cuzʒ

in bono tm ſit gloꝛianduũ.q.d.hec tua gloꝛiatd

eſt peſſima. q; ꝓpꝛia eſt peccãdum ex certa mali
cia plus ꝓfecto eſt gloꝛiari in iniquitate q; iniqᷣ
tatem ope exercere ꝗ potens es iniquitate) id
eſt tu ꝑſecutoꝛ ⁊ amatoꝛ mũdi cui licentia ⁊ po
tentia iniquitatẽ oꝑandi eſt cõceſſa:⁊ qui potẽ⸗
ter exerces iniquitatẽ que potentia de imbecilli
tate ꝓcedit:qꝛ eſt quedã ꝓnitas ad peccandũ ⁊
conſuetudo repꝛehendit᷑ in iſto:⁊voluntas ma
la et actio ꝑuerſa. Maliciã aũt exequit᷑ ꝑ ꝑtes
cum ſubiungit. =

Tota die in iuſticiam cogitauit lingua
62 icut nouacula acuta feciſti volũ.

Tota die).i. aſſidue (iniuſticiã cogitauitlin
gua tua)ſcʒ coꝛdis. Quale eniĩ officiũ foꝛis ha
betlingua in loquendo tale officiũ lingua coꝛ⸗
dis intus habet in cogitando. H inc eſt ꝙ ſine
verboꝝ ſtrepitu ſepe nobis ipᷣis loqmur in coꝛ
de. Nec ſolu cogitaſti malũ ſed etiã feciſti. Añ
ſubdit (ſicut nouacula acuta)q ſi aſſimilet age
re vultus nitoꝛẽ et genas vulnere ſauciet dolũ
facit ſic ⁊ tuc feciſti dolum) qꝛ cũ diligere ſimu
las fraudulentervulneras. In hocverſu cogi⸗
tatio et actus malicie continet᷑in ſequenti vero
affectus deſignat cum dleeiet.
Dilexiſti malitiã ſuper benignitatẽ ini⸗
guitatem magiſq; loqui equitatemn.
Dilexiſti malitiã ſuper benignitatẽ.q.d.nõ
ſolum cogitaſti ⁊ feciſti:ſed etiam dilexiſti ma⸗
lum qð eſt ſumma malitia:nec hoc tm̃ dilexiſti
ad faciendũ ſed etiam ad loquendũ ⁊ ideo ſub
dit(iniquitatẽ magiſq; loqui equitatẽ)ſcʒ dile⸗
xiſti. q̃ſi diceret aut facis malũ aut dum nõ po

tes facere dicis malũ aut qñ nec hoc potes vMis

et cogitas malũ hoc ſemꝑ cõuenit repꝛobis vt
magis diligant malũ cogitare:agere: loqui:qᷓ
bonũ. Et in hoc eſt duplex iniquitas et dãna⸗

da⸗e quod repꝛobandũ erateligunt:⁊ qð eli⸗

idum fuerat cõtemnunt.
Dilexiſti omnia verba pꝛecipitationis:
lingua dolo.
Dilexiſti oĩa ̈ba p̃cipitatõis).i. ad pcipitã
dum? deijciédũ innocẽtes o (lingua doloſa) et
fallax miniſtra malitie.i.tu qui es lingua dolo
ſa:hoc eſt doloſus in linguavł linguoſus ⁊ do
loſus: aliud in coꝛde geſtãs aliud oꝛe ꝓmens.
Jam eni nõ curat quid dicat:qͥd mentiat᷑ qua⸗
hiter fallat ſed ad omnẽ falſitatẽ doloſitatẽ va⸗

nitatem ſe pꝛecipitẽ derelinquit. AUnde nom ⸗

nat eum linguã doloſaʒ qꝛ homo qnq; cenſet

„

mendat᷑.Et ſubiungit de celeri fine iniqui.
Pꝛopterea deus deſtruet te in finẽ:euel

nomie membꝛiqð magis in eovituperatvł cõ

let te et emigrabit te de tabernaculo tu-

et radicem tuam de terra viuentii-

¶ Pꝛopterea de deſtruet te in fine.i. finaliter

quantũcunq; differat ⁊ ſi modo videris ſtare ⁊

floꝛere tanquã fenũ in agro. Deſtruet autẽ hoc
modo qꝛ pꝛius(euellet te).i.dignitatẽ mã auf⸗

fert ⁊ te deijciet ⁊ poſt emigrabit te.i.emigrare

et tranſire te ſaciet de tabernaculo tuo).i.dep⸗

ſenti mũdo quẽ diligis etq̃ſi tabernaculũ tuũ

facis vel de coꝛpoꝛe ſiue de eccłia in qua ſtare
debuiſticet radicẽ tuã).i.animã tuã queviuiſi⸗
cat coꝛpus:ſicut radix arboꝛẽ:euellet (de terra

viuentiũ).i. de beatitudine ſanctoꝝ.deĩde mu
tans ꝑſonam ſubiungit. =

AVlidebunt iuſti et timebunt: et ſupereũ

ridebunt et dicẽt:ecce homo qui nõ po⸗
ſuit deum adiutoꝛem ſuum.

¶Aidebunt) modociuſti).i. intelligent qe le⸗

gunt quid ſeruet᷑in finẽ malis (et nimebũt) ſibi
to ſapiens aſtutioꝛ erit:⁊ in futuro(ſuꝑ eũ ri⸗
debunt).i.ſuꝑioꝛes exiſtentes irriſione dignuz
iudicabunt qꝛ letabit᷑ iuſtus cum viderit vin⸗
dictam et gaudebit ſe eſſe diſſimilẽ et iam tunc
non erit locus cõpatiendi et coꝛrectõis ſed tm̃

Pins qᷓ; ante ne: ipᷣi pereant:qꝛ peſtilente flagel

damnatõnis (et dicẽt) interioꝛi locutõe ſua (c⸗
ce homo)qualiter punitus eſt(qͥ nõ poſuit deũ

adiutoꝛẽ ſuũ).i.nõ habuit fiduciã ⁊ ſpẽ in dño

ſuarũ:et pꝛeualuit in vanitate ſua.
Ded ſperauit in młtitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ)
eſt in copia auri ⁊ argenti potentie ⁊ gloꝛie ⁊
aliarũ reru ponendo ibi finẽ ſuũ. Non qꝛ ha⸗
buit diuicias ſed quia in ipᷣis ſperauitideo da

mnatur:qꝛ habet aliqͥs qui non amat:et ardet

auaritia qui nõ habet⁊ pualuit)ceteris ad tpᷣs

modicũ (in vanitate ſua) ſcʒ in pſperitate ⁊ af

fluentia tꝑaliũ que tñ trãſiuitvelut vmbꝛa. Ni
hil enim vanius eo qui putat plus valere nu⸗
mum q; deũ. Deindepoſt vituperationẽ iniqͥ ⁊
maloꝝ ſequit᷑ laus ꝑtis cõtranie ſcʒ bonoꝛũ q.
d. mali ſperant in diuicijs.
Ego autem ſicut olius fructifera in do⸗

*

ternum et in ſeculum ſeculi.
Eoo aut dicit ꝓplus dei manens ↄtinue(in

mo dei: ſperaui in miſericoꝛdia dei ine⸗

domo dei).i.in eccłia ſicut oliua fructifera)in

Sed ſperauit in multitudine diuitiarũ

conſpectu ſanctoꝝ tuox.

radice fidei in pinguedine canitatis ⁊ fuciſi⸗
catione bonoꝝ operũ. Sicut oliua nec in hie⸗
me nec in eſtate ſuaʒ amutit viriduatẽ ſic ſctũs

vir nec in ꝓſpenis nec in aduerſis amitit vir⸗

mtum decoꝛẽ ſicut etiã oleũ tria pꝛebet.ſcʒ pa⸗
bulum medicinã et lumen ſic vir iuſtus debet
pꝛebere pabulũ eſurientib: lumen ignoꝛãtibo
medicinã egrotis (ſperauit) nõ in diuicijs ſiue
in honoꝛiby ſedin miſericoꝛdia dei) duratura
(ineternũ) 2,p.i.(in ſeculũ)ſubſecutiuũ(ſeculi)
ſiſtius.i.nõ ad terrena adipiſcẽda ſed ad ca que
ſunt in eternũ ſeu eterna.Eet·

Conſfiteboꝛ tibi in ſeculũ quia ſeciſti: et

—————

expectabo nomen tuũ quoniã bonũ in

Conſiteboꝛ tibi) ↄfeſſione laudis.i.lauda⸗

bo telin ſeculũ).i.in eternũ ꝓ collatis bñficijs
qꝛ feciſti) hec pᷣdicta ſcʒ ꝙ ſum oliua.ꝙ ſpera
ui in miſericoꝛdia in eternũ nã ego nihil feci ni
ſi malũ:deus eſt aũt qui operat᷑in nobis ⁊ vel⸗

le⁊ oꝑari ꝓ bona voluntate (et ideo cũ pacia
(expectabo nomen tuũ).i.rem nominis tuiqð
eſt ieſus puta ſalutẽ in futura retributõe iuſto⸗
rum ⁊ꝙ tunc ſaluaboꝛ (quoniã bonũ)eſt no⸗
men tuum.i.delectabile et iocundũ ſed nõ niſi

coꝛde guſtanti. Unde ſubdit (in conſpectu ſan

ctoꝛuʒ tuoꝝ) tin qui ſoli guſtantes ſentiunt qᷓ;
ſuauis eſt vñs. Di nihil dulce eẽt martinbus
nequaquã tantas tribulationũ amaritudines
equo animo tolerarent.Et quanto quiſq; ſan⸗
ctioꝛ eſttanto dulcius⁊ ſuauius ſapit nomẽ do

mini in coꝛde eius.Tanto etiã pacientiꝰ ⁊ de⸗

ſiderabilius expectat vttandem videre merea
tur quod amat. ꝛatio

CEonus mundane vanitatis deſtructoꝛ oöꝓ⸗
aa ac nog in domo nng ſen lamſnee.
fructiferã vt in tua miſcdᷣia ſperantes ab iniq⸗ deo no elt deillis ſeu
1 de ciat bonũ) meritoꝛiũ Sed.

Deus de celo ꝓſperit ſup filios homi,⸗

tatis maledicto ſaluemur. Per do.

ſalmus de peccatoꝛibo et pꝛauis in

tibus deum factis ſuis

2 —

coꝛde ſuo non eſt deus?

–

gemit ꝑtuniẽs. Materia cõtempt dei a malis
inſipientiby deũ nõ cognoſcentibo Intentio cõ

malicia ſua ptinaciter obſtinatis et nea

Axit inſipiens m
a 1 t eſt? 5 uaeaangdo imaginẽ noui hoĩs vłſuꝑ filios hoim)
nõ dei: hoĩes eniĩ ex ſe mali ſunt ex deo boniet

itulus hic eſt in finẽ intellect? da noõ dei: hoie⸗ mali ſunt exdes bonict
Tuulu ideo filij hoim ſunt: qñ male faciũt: qũ aũt bñ

nid ꝓ melech H eſtiſte intellect attribuendꝰ? eſt
dauid ꝓphᷣe inuitanti nos in finẽ.i.in cõfoꝛmi
tatem xpᷣiꝗ eſt finis legis habitꝰ ꝓ melech qᷣ
interpꝛetat᷑ dolensvel ꝑcutiens ⁊ ſignificat eca
cleſiam ꝓ qua inerepant᷑ hic hoĩes inter quos

futare huiuſmodi ↄtemptoꝛes dei? bonos cò
ſolari ⁊ maxime intendit ↄfutare iudeos xpᷣm

dñm eſſe negãtes. Dententia in generali ꝓphe
ta in iſto pſalmo loquit᷑ de q̃ͥlibet pctõꝛe in ma

lis ſuis obſtinato qui licet deũ ↄfiteat᷑verbis:

factis tamen negat etincrepans malos oſten-
dit ipos in eternũ puniendos bonos vero ſalu
tem cõſecuturos. Quia eni ſup̃ conatus eſt ad

— 55

penitentiã reuocare ꝑuerſos nunc deobſtina
tis ⁊ contemptoꝛibo ſubdit oſtendens eos in fu
turo puniendos. Sententia in ſpeciali pꝛtimo
ergo increpãs malos et impꝛoperãs ait(Dixit

inſipiẽs.i.omis qui male viuit (in coꝛde ſuo)
apud ſe et ſi nõ audet oꝛe apud alios:in coꝛde

inq; vbi deus audit ⁊ ſi nõ homo nõ eſt deus)
ſic eni operat᷑ quaſi cogitet deũ nõ eſſe. Ham

qui putat deo placere mala vel qui dicit eum
omnibo parcere nõ eum putat eſſe deuʒ. Idem
nanq; deo eſteſſe deũ et eſſe iuſtũ qꝛ iuſticia in

deo deus eſt. Quo ergo negat eum eſſe iuſtü ne

gat eſſe deü. Eum vero negat eſſe iuſtũ q ei pu⸗

tat placere mala vel nõ punire. Inſipiens etiã

iude dixit in coꝛde ſuo de xpo bic hõ nõ eſt de
us. Idem hodie dicunt infideles.

Coꝛrupti ſunt et abomiabiles facti ſůͤt
in iniquitatibo:nõ eſt qui faciat bonũ.

Coꝛrupti ſunt) omnes tales coꝛruptõne et

voluptatibo pctõꝛuʒ in ſe coꝛrumpit᷑ anima in

vi concupiſcibili ꝑ auariciã que tollitei amoꝛẽ

Ddei:in vi rationali ꝑ ſuperbiã que auffert ei co⸗

gnitionem dci et ſui et in vi iraſcibili ꝑ inuidiã

que extinguit iuſticiã. Coꝛrumpit᷑ enã coꝛpus

diuerſis vicijs in diuerſis mẽbꝛis ſuis ⁊ ſic co

mpti (abomiabiles).i.odibilescfacti ſunt) deo
angelis ſanctis ⁊ bonis bominiba(in iniquita
tibus ) ſuis.i.menio iniquitatũ ſuarum ⁊ hoca
deo qꝙ (nõ eſt) de illis ſeu numero taliũ qui fa—⸗

*

um:vt videat ſi eſt intelligens aut re

quirens deuumull.
en⸗ de celo).i.ꝑ ſanctas animas in quibꝰ
abitatꝓſpexit ſuꝑ filios hoĩm).i.admonuit
cos qui deberẽt eẽ filij hoĩm ratõe vtentiũ poꝛ

filij dei (vt videat). i. videri faciat ſi eſtaliquis

intelligens) vel intelligere ſatagens ꝑ verãẽ coz⸗

itionẽ aut requirens deũ) ꝑ bonã oꝑationẽ
ulti requirunt ⁊ nõ intelligũt vt ſimplices.
Multi intelligunt et nõ requirũt vt litterati.
Quales aũt inuenti fuerint ſubdit. ⸗

Omnes declinauerut ſimul inutiles fa
cti ſunt: non eſt qui faciat bonum nõ eſt

ꝓſq; ad vnum.

—

NMonne ſcient omnes qui operantur ini

cibum panniis.
MNonne ſcient in futuro dei iuſticiã omnes

qui)nunc (operant᷑ ptinaciter (iniquitatẽ).q.

d.immo ſcient tũc ꝑ pene exꝑientiã qui modo

ſcire noluntꝑ coꝛdis intelligentiã et qui deuo
rant plebem meã)volentes ecam ↄſumerecvt ci
bum panis).i.ſemꝑ⁊ aſſidue:deceteris eni mã
ducamus modo hoc:modo illa:ſemꝑ aũt pa⸗

nem vel ita delectant᷑ in ſpoliatione ⁊ occiſione

bum. Et merito hoc eis Quia.

rint timoꝛe vbi nõ fuit timo.

inuocat qð habere vulthoc dicendo ↄſolat᷑ſi

deles gementes ne imitent. pſpezamtes q tales
deũ nõ innocauerũt vt in eis habitaret. Ande
cito perituri ſunt ideociulic trepidauerũttimo

re vbi nõ fuittimoꝛ)habendus.qꝛ de terrenis

Quoniam deus diſſipauit oſſa eoꝝ qui

homimib placent: confuſi ſunt quoniaʒ

õñ

Muoniã

ra bona (eoꝝ qui hominib placent).i.placere
in malo querunt etintendũt.q.d.qꝛ hominib⸗
placere appetentes noluerũt eſſe ſerui chꝛiſti ꝓ
pterea deus virtutes anime ⁊ interioꝛes ſenſus
ſcʒ rationẽ intellectũ memoꝛiã etalia huiuſmo

di in eis deſtruxit q ideo oſſa dicunt᷑ qꝛ ſicut oſ
ſibus caro ita virtutibo anima ſuſtentat᷑:bonuũu

eſt placere homini ꝓpter deũ in quo magis qͥs
intelligit᷑ deo placere q; homini(confuſiſunt)

mnes declinauerũt) a rectitudine iuſticie
a via veritatis et(ſimul) cum ipᷣa declinatõe
et ↄcoꝛdi puitate inutiles ⁊ ꝑnitoã (facti ſũt)
ſibi⁊ alijs ⁊ inepti ad ↄſecutionem vite eterne
Vnñ(xnõ eſt qͥ faciat bonũ)ex ſe.ſ.ductus ratõe
et quaſi ex doloꝛe repetitnõ eſtvſq; advnũ) i.
nõ eſt vnicus necvnus talis de eis repeni᷑. St
ſaltem vnũ exciꝑet diceret ppᷣter vnũ. Congruꝰ
oꝛdo:pꝛius declinant:tunc inutiles fiunt:deiñ
noõ eſt qui faciat bonũ. Et ſequitur cõmin atio

quitatem:qui deuoꝛant plebem meãvt

innocentiũ ac ſi comederent ſapidũ ⁊ bonũ ci⸗

m non inuocauerũt ꝑ pniam hocqͥ ſq;

—

Ouoniã deus diſſipauit).i. diſſipari pmi⸗
ſit oſſa).i.vires ⁊ potentias anime ſeu intenio⸗

id eſt confundent᷑ eterna cõfuſione qꝛ a rego
net eijciens eos a conſoꝛtio ſctõꝝ ⁊ iuſte qꝛ iſe

ratõe certitudinis. Sʒ iſrł ſaluabit᷑ vñ ſequit.

ultabit iacob et letabitur irral.

dei viſio ⁊ ſpeculatio (ſalutare iſrł).i.ſalutẽ vel
gratiã ſalutarẽ ꝓplo videnti deũ nõne ipe wdũñiðs
ſolus de quo dixerũt ſtulti nõ eſt deus:qꝛ ccum
cõuerterit deus captiuitatẽ plebis ſue tranſfe⸗
rendo eos de pñti babilonia ad ſupernã hiern
ſalem (exultabitiacob) qui hic luctat eſtcetle⸗
tabitur iſrł) qui hic deũ i enigmate ↄtemplatꝰ
eeſt. Qui nunc eſt verus iacob.i.vir iuſt luctãs
cõtra vicia ⁊ ſupplantãs ea erit tunc verus iſrł
videns deũ: cognoſcens ꝑfecte. Iſte pſalmus
etiam ſuꝑius expoſitus eſt pꝛeter verſuʒ penul
Meſpiciens de celo ſancto tuo deus pijſſime
pone terminũ inſipientie noſtre vta terroꝛibb

vanis eruii tibi ſoli de puritate coꝛdis integra
placeamus. Pero. =?

iti in tribulatõe p liberatõea maloꝝ ad

Deum non inuocauerũt illic trepidaue unerſantiũ infeſtatione et perſecutione.

* „

al Aartor plalimi pha dauid. Eitul’
talis eſt in finẽ in carminibo ⁊cc.q.d. hic eſt itel

. fuittimo:) habendus. qꝛ de terrenis lecius dauid.i: chꝛiſti vel coꝛpi eius adimonẽz?
eternis vbi eſſet timendũ foꝛmidantes tm̃m ma⸗-
la pnᷣtis vite tpalia nõ offenſam diuinã ⁊ ma⸗

2ↄſummantẽ intellectus dico cõceptusvel ha⸗
bit ci veniſſent ziphei.i. floꝛẽtes ſeculi. ʒiphei
enim interpꝛetat floꝛentes ad ſaul.i. ad regnuz
tale ⁊ moꝛtis que ꝑ ſaul ſignificat᷑ et dixiſſent

i.chꝛiſtus latet in carne:vel eccłia in ſpe occul
la: floꝛentes enĩ gloꝛia tꝑali ꝑſecuti ſunt chꝛiſtui
in hoie latentẽvel ecclłiaʒ cuius bonu intus eſt
et merces occulta. Beati enim moꝛtui mundo
gquoꝝ vita abſcondita cũ chꝛiſto in deo latetin
ter floꝛentes huius ſeculi inter quos ſunt viles
et abiecti. Quãuis ꝑuerſi ⁊ obſtinati de qui⸗
bus ſupᷣ dictũ eſt in malicia ꝑſeuerent ?⁊ nos
ſequant᷑ nos tñ patiẽter in bonis ⁊ dei laudibꝰʒ
pſeuerare debem ad qð hoꝛtamur in h̊ pſal-⸗
mo ⁊ tribo ſequentibo. Vñ ⁊ patʒ ratio oꝛdinis

dei ſeperabunt (quoniã deꝰ ſpꝛcuit eos).i. per·

pꝛius ſpꝛeuerũt deũ:⁊ ponit pꝛeteritũ p futuro

Auis dabit er ſyon ſalutare iſtnel: cñ co
uerterit veus captiintatẽ plebis ſue: er⸗

¶ Ouis dabit er ſyon id eſte celovbi eſt lara

ꝛatio chꝛiſti vel ecchie ſeu iuſti po

Eus in nomietuo

ꝓdendo nõne dauid abſcõditus eſt apud nos

W

un⸗
⸗

ſ⸗

Nn

in eiſa?. Materia pſecutõ maloꝝ bonos iniq;
oppꝛimentiũ. Intẽtio monere nos in adue ſis

am ſalutẽ ꝓdeſſe poſtulemꝰ. Sententia in ge
nerali ꝓpha in iſto pſalmo agit de clamoꝛe ino
center pacientis ad deũ ⁊ liberatõe ipᷣiꝰ ab op⸗
pᷣſſõe maloꝝ ⁊ pñt eſſe verba chꝛiſti in tribula

ram ſalute ꝓ

tione oꝛãtis ⁊ ſe oꝛandi et ꝑſeuerandi nobis ex

emplar ꝓponentis:vel ecclie ſeu illiꝰoꝛãtis ⁊ in

ad patientiã oꝛationẽ ⁊ dei laudẽ ⁊vtillata in⸗
modꝛ leto aio ecumamcac; nobisad ſuuu
le

ter malos latentis cułꝰbonũ intus eſt?⁊ merces

occulta. AUbi in hoc pſalmo ⁊ ſeq̃nti duplex ſẽ

ſus in vᷣſu fnent refert pmus ad chꝛiſtũ ⁊ ſecũ⸗
dus ad eccliã et iuſtũ vbi aũt ſimplex ibiloq

in eadẽ voce chꝛiſtus ⁊ eccłia ſeu iuſtus:ſimile
huius in pluribalijs reꝑit᷑locis. Sentẽtia in
ſpali oꝛat & chꝛiſtus vel eccłia ſeu iuſtus inter
malos dicens O Deus)pf̃ (in noie tuo)gloꝛi

ficãdo)ſaluũ me fac) reſuſcitando(⁊ in virtute

tua iudica me).i.ſᷣm tuevirtutis excellentiã cre

ſcat iudiciũ meũvtoẽs diſcernant ⁊ cognoſcãt

qꝛ tu me miſiſti. VUel deus in noie tuo).i.ad et

ꝑ inuocationẽ ſcti noĩs tui qð eſt ieſus ſiue ſal⸗
uatoꝛ ſaluũ me fac) hic a pctis ⁊ a malo iniu⸗
ſte ꝑſecutõis.i.imple in me rem noiĩs tui qð eſt

ſaluatiocet in virtute tua.i.in potentia tuaciu⸗

dica me).i.diſcerne me a malis in pñtimente?
merito ⁊ in futuro loco ⁊ pᷣmio. Hecvirtꝰ ma
xime apparet cũ parcis miſeris. Uñ oꝛatio deꝰ

qui omnipotentuiã tuã ꝑcendo maxime⁊ miſe⸗
rando manifeſfſtas.
DHeus eraudi oꝛationẽ meã: auribo per⸗
cipe verba oꝛis mei. H

Prti (ꝑcipe vᷣba oꝛis mei).i.ipᷣam oꝛõnem

—

¶ Deus exaudi oꝛationẽ meã) eam ad effectũ
pgducendo hancvicʒ quã pᷣmiſi de ſalute? iundi
cio hec eſtoꝛõ mentalis coꝛde ↄcepta (aurib) pPerdeille
¶ Auerte id eſt auertes a

deus nõ habet alias aures niſi miam etgram

ſuam⁊ cũ dicit᷑ auribo ꝑcipe nõ intelligit᷑ alucd
niſi attẽde ⁊ memoꝛiter ac miſericoꝛditer audi.

Si enĩ aure ꝑcipiat ⁊ miſericoꝛditer audiat ſe

curi ſumꝰ oꝛõnẽ noſtrã exaudiet. Jõ autoꝛo. tibus diſperſi ſunt per regi naluin.
Audnlam alleniinſtunererötaauerſuz qð fecerũt in ieſum:vel pꝛo conuertendis pꝛe-⸗-

me:et foꝛtes queſierunt animaʒ meam:

non pꝛopoſuerunt deum ante conſpe⸗

—

ctumſuum.

Nm alieni) ſi nõ genere et natura moꝛibotũ

—H

et vita ſcʒ iudeicinſurrexerũt aduerſum me)vt

aduerſarent᷑ mibi? nõ tm minoꝛ ꝓpłs ſed ⁊ foꝛ
tes ſᷣm ſuꝑbiã ⁊ potentiã ſeculi (queſierũt ani⸗
mam meaʒ).i.vuã meã ad ꝑdendũ eam ⁊ non
ꝓpoſuerũt deũ ante ↄſpectũ ſiuũ) vt intelligeres

meeſſe deuz in hoie latent ſteni cognouiſſeni
nunquã dñm gloꝛie crucifixiſſent fuit ergo cã

tantipctĩ cecitas coꝛdis ⁊ infidelitas cecitatis
vero cauſa fuit ſup bia Undevalde eſtcanen⸗

da. Vel(quoniã alieni)a veritate et virtute ſcʒ

mali (inſurrexerüt aduerſum me) pſequend
cet foꝛtes) ſcʒ demones: achnerſarn mer en

tes (queſierũt animã meã) ad perdendũ⁊ non
ꝓpoſuerunt deũ ante conſpectũ ſuuʒ)quia pu-

tant deum neſcire quid agit et dei timoꝛe poſt⸗

poſito me ꝑdere querũt ve homini illiqͥ nõ po
ni deũ ante conſpectũ ſuũ qꝛ tenebꝛat᷑⁊ ſicin⸗
cidit in omnẽ erroꝛẽ ⁊ iniquitatẽ nam dominꝰ

meovel deſpero.
Ecce enim deus adiuuat me: et dñs ſu⸗
ſceptoꝛ eſt anime mee.

¶ Eccc eni in cuidenti eſi ? manifeſteo hoiĩies

.

ꝙ(deus)patercadiuuat me)in paſſione ne defi
ciam (et dominſuceſptoꝛ ẽ anime meeqꝛ poſt
paſſionẽ in qua meadiuuitanimã meã in glo⸗
ria ſuſcepit. Conuertit ad nosgvocem ſuãvt pa
cientie ipius diſcamꝰexemplũ.Ex hijs eniver
bis inſtruimur qꝛ cum ab inimicis mala noꝰ
inrogant᷑ nõ debemꝰ iraſci aut maledicere aut
vindictã exquirere ſed oꝛare ⁊ dei adiutoꝛiũ ex
pectare Velcecce enim deus adiuuat melabo
rantem ferre que ingerunt (et dñs ſuſceptoꝛ eſt
anime mee) ſuſtinens illam nunc nelabatur in
facinus et poſtea ad gaudia perducens licet
etiam coꝛpus deſerat ⁊ miſerijs exponat.Dein
de loquens ad deum nõ tam oꝛando ⁊ optan-
do qᷓ;ꝓphetiſando ⁊ pꝛedicendo ſubiungit.
Auerte mala inimicis meis:et in verita⸗
te tua diſperde illlos.
mecmala einferena

—

2

babitã coꝛde ⁊ ꝓlatã oꝛe qꝛ exvbis coꝛ iudicaꝭ vel illaturus eainimicis meis)id eſt a meverr⸗
tes in illos mala qui mali irꝛogãt bonis: auer

tit a bonis deus ⁊ retoꝛquet in malos(et inve⸗.

ittate tua) id eſt iuſto iudicio tuo (diſperde) icd

eſt diſperdesſillos) quia iudei in diuerſis par-⸗

tibus diſperſi ſunt per regiones ꝓpter malum

catur (auerte mala)ab (inimicis meis:etinve⸗
rnitate tua)a pꝛioꝛi intentione diſperde illos)vt

ad veritatem mamveniant. Diſperdet etiãẽ do⸗
minus in veritate ſua malos quando in extre⸗

mo iudicio diuerſis penis et toꝛmentis tradet

cruciandos vt in eternum pereant veris pe⸗

nis qui ad tempus floꝛent falſis bonis. Et

pꝛo hijs beneficijs pꝛemiſſis ne ingratus ina
Veniar.

—
.—

Xloluntarie ſacrificabo tibi: et confite,·

ct ex caritate ſe ipᷣm obtulit patri filius in ſacri
ficiũ ꝓ nobis vel (volũtarienõ coacte vt timo
re moꝛtis vel pene ſed gratis ꝓ dilectiõe nõ ꝓ⸗
pter aliud ſacrificabo tibi ſacrificiuʒ laudis et
bonoꝝ operũ: omne eni opus bonũ deo obla
tum dici poteſt ſacriſiciũ. Et bene pᷣmiſit volũ

tarie voluntatẽ enĩ et affectũ penſat deus in oĩ

ſacrificio etquanta eſt deuono ⁊ voluntas offe
rentis tm̃ eſt apud deũ ſacrificiũ eius nõ enim
coacta dona coacta ſeruicia diligit deus (⁊ ↄfi
tcboꝛ nomini tuo dñe).i.laudabo nomen tuũ
cet cuncta que ago ad laudẽ et gloꝛiã noĩs tui fa

ęt laudis debet eſſe ip̃ᷣa bonitas noĩs.i.rei noĩs
et ſola bonitas dei ⁊ hoc eſtvoluntarie⁊ gratis
confiteri qꝛ ꝓpter ſe nõ ꝓpter aliud qð ab eo ve⸗
lim. Qui ꝓpter aliud laudat ex neceſſitate lau⸗

datqꝛ ſiillud haberet nõ laudaret mihi autẽ et

que dedit ꝓpter dantẽ placent Etvero bonũ eſt
nomen tuũ ꝙ ex hoc intellexi.

MQuoniã ex omni tribulati

Quoniã er omni tribulatione eripuiſti me

vt nulla tribulatio mihi pᷣualeret ſuꝑ inimi⸗
cos meos)ſuꝑatos (deſpexit oculus meus me
reſurgente Velqm̃ ex omni tribulatõe eripui
ſti me).q.d.in hoc ꝓbaui nomẽ tuũ eſſe bonũ

m liberaſti mee tribulatõe que data ẽadam
monitiont. Si enĩ ante tribulatõeʒ poſſem co
gnoſcere ⁊ aliter ſcirem bonũ eſſe nomẽ:tribu

latio foꝛte mihi neceſſaria nõ fuiſſet. Sʒ adhi

bita eſt tribulatio ad ãmonitionẽ: ãmonitio fa

cta ad tuã landatõʒ. Non eni intelligerẽvbi ei

ſem niſi de infirmitate mea admonitus eſſem.

Vnde li qm nõ eſt cauſatiuũ qꝛ eẽt pᷣdictis cõ
trariũ ſi ideo diceret᷑ laudãdus qꝛ liberata tri⸗
bulatõne. Ergo ꝙ liberat ꝓbatio eſt ⁊ argumẽ
tum bonitat dei occaſio laudis nõ cauſa (et ſu
per inimicos meos)floꝛentes deſpexit).i. deoꝛ
ſum ⁊ inferius aſpexit (oculus meus)ſurſũ ten
dens⁊ altitudine coꝛdis ad te ꝑueniens. Hen

te rapta ad deum videt ꝙ omnis flos eſt vt fe⸗

num ⁊ confidens dei bonitate nihil reputat in
imicoꝝ inſidias iuxta illud beativincentij. Ec
ce nunc in ſublimi agoꝛ⁊ omnia mundana de

—

iaria te ↄfeſſione magnificet. Per do.

QAuoniã ex omni tribulatione eripuiſti
meet ſup inimicos meos deſpexit ocu⸗

Contriſtatus ſum in exer ea
et conturbatus ſum a voce inimici eta
tribulatione peccatoeis.
¶ Eontriſtatus ſum in exercitatione mea) ſcʒ

ſpicco.
Baluißiegvnorcktam tua in tui nominis
ectione ↄfidentevt deſpectis inimicisvolũ⸗

ri⸗ vo tibi: et ce ¶Dꝛatio chꝛiſtivel eccleſie ſeu iuſtiin
boꝛ nomini tuo dñe quoniã bonũ eſt. nocenter pacientis et ad deum ꝓ ſua li⸗

¶ Uoluntarie ſacrificabo tibi) q: voluntarie beratione humiliter recurrentis.

——

Alionem meã ne deſpexenis depcatõ
me intende mibi veraudime.
Auctoꝛ pᷣs.phᷣa dauid.Litulus hic eſt in finẽ

in carminibo intellectus dauid hoc eſt. Intelle
ctus huiꝰ pſalmi attribuendꝰ eſt dauid.i.xpᷣo
vel eccłie monenti ⁊ inſtruenti nos ſuo exem⸗

plo ꝑſeuerare vſq; in finem ⁊ ↄſummationẽ in
carminibo.i. in dei laudibi. ſemꝑ eni laudan⸗

que aggo aa lau V dus eſt deus ſiue erudiat adueꝛſis ſiue ↄſoletur
ciamquoniã bonũ eſt).i.nõ/ꝓpter aliud ſed qꝛ len Auitk.
nil melius illo noie inuenio. Cauſa ↄfeſſionis

letis. Vñ hic pᷣs bene poſt pᷣccdentẽ ſequit qꝛ
ad idem hoꝛtat᷑. Materia xpᷣiꝛ bonoꝝ a notis
et ingratis:iniqua ꝑſecutio. Intẽtio monere iu

ſtos vt pᷣſentia mala patienter tolerent ⁊ in deũ

ſperent. Deficit enĩ homo in pnñub anguſtijs

niſi in xpᷣm figatoculos mentis Sententia in
generali ꝓpha in iſto pſalmo loquit᷑ de xpoꝛ ce
cleſia vel de quolibetiuſto in tribulatõe poſito

quibus ingrati aduerſant᷑ ⁊ fabꝛicant machi⸗

natões in dolo ꝓpter qð ab iſtis liberari optat

et oꝛat ne in tribulatiõe deficiat. Sententia in

ſpeciali xpᷣs ergo vel eccłia ſeu iuſtus laboꝛãs
inter fluctus ſeculioꝛat dicens Exaudi)o de*
pater (oꝛationẽ meã) clarificando me ⁊ reſuſci
tando et(ne deſpexeris depꝛecationẽ meã) p⸗
pter humilitatẽ ſeruilis foꝛme cintende mihi et

exaudi me) Dando foꝛtitudinẽ inſirmitati car
nis Velcexaudi deus oꝛationẽ meaʒ) p bonis

aſſequendis et ne deſpexeris depꝛecationẽ me
am) ꝓ malis euitandis et quia plerunq; oꝛa⸗
tionem ⁊ depꝛccationẽ deus ⁊ exaudit ⁊ deſpi⸗
cit quando qð male petunt iratus tribuit cõſe⸗
quenter ſubiungitcintende mihi ⁊ exaudi me)

tunc enĩ mihi dñs intendit et nõ ſolũ oꝛationẽ

6

meã ſʒ: me exaudit qñ id qð ego poſtulo ady-i
litatem anime mee tribuit. Et neceſſe eſt v me·

exaudias Quaa.

0

n exercitatione mea

—

paſſionis mec. Vnñ ait:triſtis eſt anima mea vſ

q; ad moꝛtẽ(⁊ ↄturbatus ſum avoce inimiciet
a tribulatõe pctõꝛis) qꝛ iudei maledicẽdo ettri
bulãdo me ribulauerũt Vtriſtatꝰ ſuʒ).i.ſiUG
aia cũ coꝛpe triſtatus (in exercitatõe mea).i. in
penis et tribulatõibo in quibo mali me exerctt
oĩs nempe malus viuit vel vt coꝛrigatvel viꝑ

Eaudi deus oꝛa,
calozʒ

— — — —— — f— — -· — —

= = – —

— — —

— — — —

ndi

en
,i

N

tes

cit oſtendit cum ſubiungit.

ce inimici)vituꝑia loquentis (eta tribulatione
peccatoꝛis)flagella inferentis. Adhuc enim ec
cleſie inimici nõ ceſſant membꝛis xpᷣi aut ma⸗
la facere ſi poſſunt: aut ſi nõ poſſunt vel detra⸗
here ⁊ derogare. Deiñ reddit ſingła ſingul.d.

NQNuoniam declinauerũt in me iniquita bulauonibus ndi in ſol
ꝛet in ira moleſti erant mihi. —— ibi requieſcã) in contemplatõne in ſinu 7 qmo

HMnoniam )ipᷣi inſultantes mihi(declinanue
runt in me)quaſi de vaſe in vas)iniquitates (q

coꝛum erant:qꝛ mala ſua mihi imponebãt ac⸗

cuſando ⁊ criminando⁊ qð de eis iuſte dici po

terat in me retroꝛſum ecce quomodo ↄturbatꝰ

eſt a voce inimici:⁊ ſequit᷑ quomodo a tribula
tione pctõꝛis (et in ira) id eſt ꝓpter iram ſuã nõ
ob iuſtam cauſam in furoꝛe ſuo non in merito
meo (moleſti erant mihi)moleſtias mihi de fa
cto ſine ratione inferendo. Moleſti quippe mi⸗
bi ſed minoſi ſibi.Etꝑ hoc.
Coꝛ meum conturbatũ eſt in me: et foꝛ
mido moꝛtis cecidit ſuper me.
Loꝛ meum conturbatũ eſt in me) ̃ᷣm homi
nem⁊? foꝛmido moꝛtis cecidit ſuper me)ſimili
ter ſᷣm hoĩem cepitenim tedere ⁊ triſtis eiſet⁊ an
gelus dñi confoꝛtabat eum. Ael (coꝛ meũ con
turbatum eſt in me) ratione maloꝝ pꝛedictoꝝ
cet foꝛmido)id eſt metus (moꝛtis) ſcʒ coꝛꝑalis
vł ſpiritualis puta odij fraterni qð ẽ moꝛs ani
me ſicut vita eſt dilectio leerticer pondus ſu
per me) qꝛ timebã fraternũ odiũ in currere eos
coꝛripiendo. Ecce quam abominabile eſt fra
ternum odium qð hic dicitur moꝛs.Etinde.

tilem ethibi (requieſcaz jet caputreclinem. eꝭ
cet dixi).i. in coꝛde meditãdo:et monen e
do (quis dabit mihi pennas) viruuũ et motũ
deſiderioꝝ bonoꝝ (ſicut columbe)que ſunplex
eſt et felle caret et) eis habitis ac mente relictis
terrenis (volabo)pꝑ celeſtiũ ↄtemplationẽ ꝗ tri
bulationibus ⁊ ſtrepitu mundi in ſolitudinẽ(?

re dei mei videns iſte vndiq; mala eſſe ⁊ ſema⸗
lis nõ ꝓſicere: malos vero ſibi officere vultad
tempus ſeꝑaria tot ſcandalis ne pctã infirmꝰ
augeat manens cũ eis: ſignanter autẽ dicit co
lumbe columba enia moleſtijs querit auolare
ſed dilectionẽ nõ amittit? ſemꝑ gemit ſic ⁊ bo⸗
nus vult ſe ſeparare coꝛpoꝛe ab hijs quibo nõ
poteſt/ ꝓdeſſe ſed nõ amoꝛe amans coꝝ coꝛre⸗
ctionem ⁊ dolens pꝛeuanicatõis ruinã. Et nõ
fruſtrabit᷑ oꝛatio mea Plam.
Ecce elongaui fugiens:et manſi in ſoli
tudine. n n Mlo2.

Ecce elongaui)me fugiẽs a iudeisvela mũ

docet mãſi in ſolitudine.i. in gentilitate ſiue in
celo. Alud etiam ad litterã xpᷣs tangit ꝙ vita⸗
bat ꝑſequentes vt occaſionẽ ire demeret ma⸗
nebat in deſertis oꝛans in quo docebat nos in
deſerto conſcientie quieſcere cum a malis pꝛe
mimur. Vel(ecce) habitis pennis celongaui)
me diſtantia coꝛpoꝛalivel ſaltẽ diſſimili dine
(fugiens a malis vel a terrenoꝝ deſiderioꝝ ac
carnaliũ cogitationũ tumultib ⁊ urbiscet)ſic
elongatus (manſi in ſolitudine)coꝛpis vel ſal⸗
tem mentis. in quiete mẽtis delectabit᷑requie⸗
ſcens.Eſt ſolitudo loci et coꝛꝑis que quãdoq;

Timoꝛ et tremoꝛ venerunt ſuper me:et eſt vtilis ſed parum/ꝓdeſt ſine ſolitudine men⸗

contexerunt me tenebe.
imoꝛ)animi intustet tremoꝛ)coꝛpoꝛis fo
nis ꝓueniens ex timoꝛe coꝛdis(venerunt ſuper
me)et me oppꝛimunt ꝓpꝛietas enĩ moꝛtis eſt vt
eam pꝛius timeamus inde cõtremiſcamꝰ (⁊ cõ
texerunt).i.circũdederũt et cooꝑuerunt mete⸗
nebꝛe)id eſt iudei tenebꝛoſi et ceci. Aelccõtexe
runt me tenebꝛe).i.mali homines qui ꝑſecun⸗
tur eccłliam et cõtegunt ipᷣam odio:qꝛ qui odit

fratrem ſuũ in tenebꝛis eſt. Sed in hac exerci⸗

tatione ⁊ infirmitate poſitus: quid ait:quid fe⸗

Et viri quis dabit mihi pẽnas ſicut co
lumbe:et volabo et requieſcam.
Stdixi). i. ia patrem meum oꝛaui reſuſcita
me pater apud temetipᷣm nam quis)alius pꝛe
ter te(dabit mihi)exiſteti (ſicut columbei. in
nocenn ⁊ ſine felle amaritudiuis (pennas)idẽ

agilitatẽ et poſſibiliiatẽ (et volabo).i. tranſibo
de hoc mũdo ad patrẽ de iudaico ꝓplo ad gen

tis. Eſt etiam ſolitudo mentis ab amoꝛe mun⸗
di et inquietatione vicioꝝ que ſemꝑ etiam ſine
hꝛecedente eſt vtilis. Eſt et ſolitudo eternitatis
in quam dominus poſt reſurꝛectionẽ auolauit
quando in celu aſcendit.Et vt hoc mihi ↄtin⸗

Erpectabam eum qui ſaluum me fecit.
ſillanimitate ſpiritus et tempeſtate
Expectabã patientereum ſcʒ dominũ id ⸗
non confitebã in viriba meis: ſed ſpem meam
ponebã in dominocqui ſaluũ me fecitet ſalua
bit a puſillanimitate)et timiditate (ſpiritusi.
ab inoꝛdinato timoꝛe qui puſillanimitas voca
tur ne cederem malis ⁊ ſuccumberẽ in pꝛeſſui⸗
ris (et tempeſtate).i.ab omni animi cõmotõne
ne iraſcerer impetuoſe. Puſillauimitas eſt re⸗
miſſio animi qua timentaliqui offendere ꝓxi⸗
mum et offendunt deum. Tempeſtas vero eſt
rigoꝛ etimpetus iuſticie circa pꝛoximum etab
vtroq; gaudebat iſte ſe ſaluatum. De repꝛobis

*

4

at ctoꝛando etpꝛophetiſando ſubiungit. qd.
me ſaluaſti:illos aũt qui ſe male extuleru=t.

» . .

Pꝛecipita vñe

—

*

cea ſtatu dignitatis et honoꝛis:et (diuide lin⸗

guas eoꝝ) qui male cõſpirauerunt vt peniten⸗
tes recedant a ſuperba vnitate ſua nec veniant
in vnitatem et concoꝛdiã contra me et malicia

eoꝛum nõ habeat effectum in me.(qm̃ vidi ini

quitatem) in actu (et contradictionẽ) in verbis
(in ciuitate)id eſt in ſocietate et cõuentu pꝛauo
rum vel in vnitate maloꝝ: nomini chꝛiſtiano

et veritati cõtradicentiuʒ. Ex iniquitate qua di

citur hoc meum illud tuum ꝓceſſerunt cõtra⸗

dictio ⁊ litigium:excharitate vero omia cõmu

nia coꝛ vnù ⁊ anima vna.Ethec iniquitas nõ

eſt ad hoꝛam ſed

Die ac nocte circundabit eam ſuper mu

„

ros eius iniJtag:et laboꝛ in medio eius

et pꝛelatos qui deberent alios munire contra
inimicos veritatis. Unde alibi.A ſenioꝛibus
egreſſa eſt iniquitas. Quicunq; enĩ alium fo⸗
uet et defendit in pcc̃o murus eſt ciuitatis ini⸗

que.(etlaboꝛ) in oppꝛeſſionibus eſt(in medio
eius).i.in cõmuni piebe(et iniuſticia) in iudi⸗
cijs faciendis. Ideo etiã laboꝛ ibi quia iniqui
Abicunqʒ videris

tas ibi: quia iniuſticia ibi.
iniquitatẽ ibi intellige laboꝛem. Quiiniquus
eſt nunq; pacem habebit. toꝛquet eni ↄſcientia
ſua et ipᷣe eſt hoſtis ſuus.

ſunt ſed publice ſiunt.(vſura) qꝛ plus exigunt

in iniuria et in qualibet re alia q; acceperint vł

7

dederint. Eſtet alia peioꝛ vſura quando nõ di
mittis quod tibi debetur vt tibi dimittatur (et
dolos) quia alios decipiũt. In maioꝛibus er⸗
oꝛlb. erto hoc
faciuntet nõ abſcondũt. Deinde poſtq; deaꝑpę
tis egit inimicis conſeqnter agit de occultis q·

go et in minoꝛibꝛ eſtiniquitas et in

in ipſa cecitate ſunt non tm apeni inimici ſed

etiam occulti qui magis nocent

Auoniã ſiinimicus meus maledixiſſet

mihi: ſuſtinuiſſem vtich.

—

¶ Om ſiinimicus meus) i·gentilis populus

eeeipirroher uide ingna eoꝛum:
qm̃ vidi iniquitatem et ↄtradictionem Dei e 1 em

ꝛecipita) o domine) a turre ſuꝑbie et dei⸗

Dicac nocte)id eſt aſſidueccircũdabit eam)
q; congregationeʒ maloꝝ ſiniquitas) exiſtens
(ſuꝑ muros )id eſt maioꝛes(ceius) ſcʒ pꝛincipes

Etnon defecit de plateis eius vſura et

¶ Etnon defecit)ſed ſemꝑ durauit (deplatean
eius)quia nõ abſconduntur ſaltem quia mala

N(maledixiſſet mihi) ſicut iudaicus maledixit.
AVielOm ſi inimicus meus) aliquis aꝑtus et·
manikfeſtus maledixiſſet mihi)iurgijs obpꝛo⸗
bꝛia et blaſphemias inferendo ſuſtinuiſ/ſeem

us enĩ et mitius iudicaſſem quia nõ inopinaz⸗
tum malum eſſet. et iacula pꝛeuiſa minus lede
re ſolent.et qꝛ grauioꝛa ſunt mala que ab ami⸗
cis q que ab inimicis maniteſtis inferunt.
Etſi is qui oderat me ſunme magna lo
cut fuiſʒ:abſcõdiſſem me foꝛſitã ab eo.
Etſiis qui oderat me) qñ idola adoꝛabat:
vel aliter manifeſte et aperte etſuper me).i.ad⸗
uerſum me(magna locutus fuiſſet).i.ſuperbe
mihi inſultaſſet ſeq; ſuꝑ me magniſicaret⁊ mi
naretur quicquid poſſetabſcondiſſem)i.ſub⸗

*

traxiſſem me foꝛſitan ab eo) dans locũ verbis

inſanis vt nõ erumperem in verba contentio⸗
nis. Magna patientia: ita locum dare verbis
vt ſe abſconderet ne aduerſariuʒ videret. Hec
guũt de Juda traditoꝛe ſpecialius intelligi poſ⸗

ſunt:quia ab iudeis aſcondit ſe Jeſus a Juda

autem minime ſe abſcondit.Et dicit ambigue
foꝛſitan ſcõᷣm vſum humane locutõnis.ſicenĩ
ſolemus loqui:foꝛſitan illuc ibo.foꝛſitan hoc
facamm.
Tu vero homo vnanimis: dux meus et

or. —

¶ u vero)o iudachomo) ꝑ camalitatẽcvna⸗
mimis)ꝑ ſimulationẽdux meus ꝑ pᷣdicationẽ
quia feci te ducem cũ alijs ſuꝑ ꝑlm meum et
pᷣmittebam ad locũ quo iturus eram (et notus
meus)p fidẽ.vel qꝛ domeſticus et de eadẽ gen⸗

te mecu. Vel Qu vero homo vnanimis olim
et vnius mecũ volũtatis dux meus) qui aliqũ
bene monuiſti et bonũ cõſilium dediſticet no⸗
tus meus qui in eadẽ eccleſia mecũ fuiſti. “
Qui ſilł mecũ vulces capiebas civs: in

vmo dei ambulauimus cũ ↄſenſu.
ui ſimul) cũ alijs mecũ) cõuerſans (dul⸗
ces capiebas cibos) tam coꝛꝑales q; ſpũales.
(in domo dei).i. in eccleſia ambulauimus ccö
cõſenſu)coꝛꝑalis conuerſatõis qꝛ in eius coll⸗:
legio erat. Zu inq; talis q perſecutus es meet
mihi intolerabile et ad ſuſtinendum difficlle.
Per Judam et eius populũ ſignificantur falz
ſi fratres intra ſanctam eccleſiam de quibetiã
pᷣdicta intelligi poſſunt.qui cũ ſimulate viuunt
tãto grauius quãto interi ſunt electos pᷣmunt.
WPulla enim peſtis efficacioꝛ ad nocendum q;
familiaris inimicus.quos tamẽ exemplo ſuo

——

dominus ſuſtinere docet: ſed ipſi penam eter⸗

nam non euadent.vnde mutans perſonam de

— — — — —

— f —— & 22

talibus ſubiungtt. itt nona et vndecima ſcz in ſenectuteet ſenio.
Vleniat moꝛs ſuper illos:et deſcendant cnarrabo).icõfiteboꝛ peccata eneden
e in infernum viuentes. mnnciabo) id eſt dicabocet exaudiet vocẽ me⸗
In Aeniat moꝛs ſuꝑ illos qui tales ſunt id eſt di⸗ am) qua clamabo ad eum quia quacũq; hoꝛa
W gni ſunt ꝙ moꝛiantur moꝛte eterna.(et deſcen⸗ peccatoꝛ ingemuerit.Et vere exaudiet vocem
g⸗ dant in infernũ viuentes).i.ſcienter peccantes meam quig. MV MU
te et ſcientes quia pereunt. Malum eni eſſe intel⸗ Mecimet in pace animam meam ab his
i⸗ ligunt quod faciunt nec tamen ab ipo deſiſtũůt. qui appꝛopinquant mihi:qm inter mul/
l incumbit quia ſeruus qui ſcit voluntatẽ domi ¶ Redimet.i.liberabitlaĩiam meam xcollocã⸗
. ni ſui et nõ facit plagis vapulabit multis. Ti-⸗ qam in pace eterna( ab his qui appꝛopinquãt
dee meant ergo falſi fratres ſimulatoꝛes detracto⸗ mihi)ad inferendã moꝛtemqm̃ inter multos)
4l res religionẽ habitu oſtentantes religioſe tamꝰ credentes (erant mecum )inſidiantes vite mec.
abe non viuentes ad illos eni ꝑtinet hec ſententia Ael (Redimetin pace) qꝛ amaui pacemcani⸗
na dicitur Veniat moꝛs ſuꝑ illos: et deſcenæ mam meam de vicijs ad virtutes ſiue de hoc
ſb⸗ lant in infernũ viuentes. Et merito hoc eis mundo ad patriam tranſferendo. Ipſe eſt enĩ
rti Auoniam nequicie in habitaculis eoꝝ pax veradab his qui apꝛopinquant mihi coꝛ
n⸗ in medio eozum. . poꝛe nõ mente:noĩe non vita:numero nõ meri
n Quoniam nequicie) multe ſunt(in habita- to ſcʒ a chꝛiſtianis ſictis qui magis decipiunt
. culis eoꝛum.i.in coꝛpoꝛibo eoꝝ in quibw tem⸗ q; apenti idolatre qui mecũ habitant in domo
poꝛaliter peregrinantur ⁊ militant etin medio et ſub imagine religionis laqueũ mihi parant
N coꝛum )id eſt in coꝛde.nihil enĩ tam eoꝝ q; coꝛ deceptionis qm inter multos erant mecum)
vnde nequicia pꝛocedit.q.d.nequicias quam multa ẽ palea⁊ pauca grana:multi ſunt voca⸗
ni faciunt ex toto coꝛde faciunt ettam oꝑe q; co⸗ ti pauci vero clecti.iſti autnon erant de granis
8 gitatione nequicia pleni ſunt. VUel prius ſun-·cctpaucis electis ſʒ de paleis et multi vocatis.
(nequicie in babitaculis).iin hoſpicijs etcon Exaudiet deus et humiliabit illos: qui
uenticulis ſeu in angulis ⁊ in occulto:et poſtea eſt ante ſecuall.
. lin medio eoꝛum)id eſt cõmuniter ſen in cmu 41 Etxaudiet deus) me et humiles exaltando
ni et in aperto. Ita illi qui tales ſunt pereunt in cternitate et nõ ſolũ cxaudiet me p meoꝛan⸗
Eso autem ad deum clamaui: et domi⸗ tem ſed etiã pꝛo humiliandis inimicis. vnde ſe
de nus ſaluabit m. gquituret humiliabit) de ſuꝑbia deijciendo in
ne Ego aũtad deum) patrem (clamaui) dicit damnatõne(illos)ſuperbos ſe exaltantes qui
⸗ chꝛiſtus (et dñs)pater(ſaluabit me).i.ſaluabit erecti ſunt in diſſenſione.ille (qui eſt añ ſecula)
, a moꝛte reſuſcitando. Vel (Ego autẽ) dicit iu: idd eſt eternus etpotens omia quod ipſi nõ cre⸗
fin ſtuscad deũ) tanq; ad ſaluatoꝛẽ meumclama⸗ dunt. Quia et ſiextemꝑechꝛiſtus deus moſter
lan ui) in conturbatõne exercitatõnis mee ſet do⸗ ex Manria virgine tñ in pꝛincipio erat verbuʒ:
lce minus ſaluabit me)ſuo diuino auxilio qð cõ⸗ et verbũ erat apud deũ et deus erat verbũ. Et
ſequens erat. Si te afflixerit inimicus caama merito bumiliabi.
gi ad deũ et ſaluabitte. Hinc in alio pſalmo ait. Non enim eſt illis cõmutatio et non ti⸗
4 Inuoca me in die tribulatonis et eruam te. Et muerunt deum: extendit manum ſumm
di/ quia ſaluabit iam ego vtnõ ingratus in retribueno.
s. Veſpere et mane meridie narralvet an ¶ MHon eni eſtillis cõmutatio)de malo in bo⸗
nunciab:et exaudiet vocè menm. mnum nec mutantur in melius ſed deſcendunt
cl⸗ ¶ Veſpe).i.de pᷣteritis narrabo) et(maneꝭi. in peius (et non timuerunt deũ et ideo non de⸗
eck de fatur; (annũciabo. ⁊ meridie ꝗqᷓ lux excelſioꝛ cdinauerunt de malo in bonum. Hoc enim re⸗
l⸗ eſt in ſempiternis (et exaudiet vocẽ meã. Iel medio conuertitur homo ſcilicet quia timet de
aH⸗ (veſꝑe narrabo) patientiã chꝛiſti moꝛientis in um. Sicuttimoꝛ dñi initiũ ſapientie eſt ita nõ
nid veſꝑe⁊ mane annũciabo)reſurrectõʒ eiꝰ fact timere deũ moꝛtis initium eſt. et p his ſequitur
Suor in mane.(etmeridie exaudiet vocem meã) idẽ pena.ideo eni (extendit manuʒ ſuã) a ſili ferire
nt ſegens ad dexteram patris vbi aſcendit in me volentis.eth (in retribuendo)vindictaʒ ſcom
ni ridie et interpellat pꝛo nobis. Moꝛaliter (ma⸗ ecoꝝ meritum: hoc eſt vt retribuat eis penã de⸗
ne) hoc eſt pꝛuma ettercia ſcʒ in pueritiacet me⸗ bitam ꝓ peccato quod eritin iudicio. Et nõ ſa
/ ridie hoc eſt ſexta ſcʒ in iuuetute(veſpere hoc tis fuit eis nõ timere nec cõmutani:ſʒ etim.

*

Contaminauerunt teſtamentũ eins:di⸗

—

¶ Lontaminauerũtteſtamentũ eius)quantuʒ
dd ſe dum cõtraria agunt et ſcripturas peruer
tunt. id eſtlegem eius deſpexerũtet ꝓphanaue⸗
runt male viuendo et ſcnpturas eius ꝑuerſe in
terpꝛetando:ideocdiuiſi ſunt Q mundum et he
reies ſeu erroꝛes (ab ira vultus) et ſeueritatis
(eins).i.ab ipſo irato qui dimiſit eos:et diui⸗
dentur in futuro vt palee a graniscet) per hoc

(appꝛopinquabit coꝛ illius) ſuis ad intelligen⸗

dum.i.volũtas dei ſecreta que in ſcripturis cõ
tinetur: declarata eſt per expoſitõnes ſanctoꝝ
qui pꝛius tanq; in pace doꝛmiebant ſed ꝑ he⸗
reticos ſunt excitati eos pungentes. Etiia

et ipſi ſunt iacula.
Molliti ſunt).i. intelligibiles facti (ermo⸗
nes eius ſcilicet dei pꝛius obſcuri et ideo duni
ad intelligenduzʒcſuꝑ oleum) quia ſicut oleum
fouet carnem ſic ſuauitas ſermonum dei fouet
animam. Quedam eni in ſcripturis dura vi⸗
debantur cum obſcura eſſent expoſita emolli⸗
ta ſuntcet tamẽ ipſi ſunt iacula)quia tanq; ſa⸗
gitte coꝛda hoĩm tranſfigunt ⁊ feriunt et ad dei
timoꝛem et amoꝛẽ inducũt dum in pectoꝛa au⸗
dientium dirigunt᷑ ab inſtantibo opoꝛtuneun⸗
paeunerſei ibipuew qui lacte nutriris ad⸗
uc duri ſunt. ô”òM

Jacta ſuper dñũm curam tuam et ipſe te

enutriet:et non dabit ineternum fluctu⸗

ationem iuſſſo.
ataſun dñm inon in aliumcuram tuaʒ)

omnia ab ipſo expecta eta te vel ab alio

nihu. Ipſum cogita in ipſum tanq; in poꝛtum
omnem ſpem pone et ſoli gratie dei innitere (et
ioſe te enutriet)in fide et moꝛibo in doctrina et
virtutibus:quia (nõ dabit ineternum) licet ad
hoꝛam(fluctuationẽ) et ↄcuſſionemiuſto)qua
hoiĩes ſeculares in auariciam et alia vicia ꝑfe⸗
runtur:quia et ſi ad tempus fluctuat et tenta⸗
uun et affligitur iam tamen anchoꝛã ſuã in celo
habet fixam:et poſt tentationem fluctuũ poꝛ⸗
tum quietis ineternum dñs illi pᷣparabit et in
eterna quiete eum refouebit. Et ſubiũgit quid
impqs erit. S

Tu vero deus: educes eos in puteum

Lu vero deus) qui ſanctos enutris dedu⸗
ees eos) ſcʒ inpios qui nec te timent nec in te

confiduntin puteum interitus iin tenebꝛas
ſubmer ſionis et puceum gehenne vt qui nolue

runt bibere de fonte aque viue in puteum inte

uiſi ſunt ab ira vultus eius:et apꝛopin ritus et oĩm tribulationũ fluctibo ſubmergan⸗

tur et inde potentur. Puteum dicit infernũ ꝓp⸗
pter ꝓfunditatem irremeabilemet obſcuritatẽ
Iſte locus iniquis pꝛeparatus eſt vt in eo tan⸗
; in pfundo puteo cadant et intercãt. In quẽ

deducet eos deus nõ ꝙ ipſe ſit auctoꝛ culpeeo

rum.ſed qꝙ ipſe ſit iudex iniquitatis eoꝛum.Et
vere deduces qauias.
Vliri ſanguinum et doloſi non dimidia/
¶ Viri ſanguinũ)id eſt ꝑſecutoꝛes et ſangui⸗
nis effuſoꝛes (et doloſi) qui per ſimulationẽ et
fraudem incautas decipiunt animas (non di⸗
midiabunt dies ſuos)ſcilicʒ voluntarios nõ a
deo conſtitutos id eſt nõ viuent q; diu putant
nec medium ſpaciũ vite habebũt quod in ma⸗
lis ſe completuros pᷣſumebant:ſed infra tem⸗
pus peribunt quod ſperant. VUel (Hon dimi⸗
diabunt dies ſuos)vt ſi quos egerunt in malo
reliquos curẽtagere in bono reuertentes ad pe
nitentiam et redimentes tꝑus ſed cõtinuabunt
omnes in malitia vſq; in finem. Ethoc nõ de
omnibo intelligendũ eſt quia multi poſt effuſi⸗
onem ſanguinis et doloſitatẽ conuerſi ſuntad
penitentiam et ſalutẽ:ſed de illis tm qui nõ ui⸗

muerunt deum.illi ita(ego auteʒ ſperabo in te

domine )id eſt non in mundo nõ in hoĩe vtiũli
ſed in te ſpem meam conſtituã ⁊ ideo ad eternuũ
dian verent Mꝛ:ꝛatio
geſu dñe qui ante ſecula conditto⸗

nemq; humanã ſuſcipiens ab vnanimo diſci⸗

pulo ꝓditus moꝛté ſubiſti pꝛo perduis exaudi

oꝛõnem ſupplicum et pꝛeſta vtte veſpere et ma
ie laudantes mereamur ab hui ſe⸗

culi tempeſtatib defenſari. Per d.

¶ Oꝛatio eccleſie vel cuiuſlibet fidelis
in tribulatione pꝛo ſua liberatione ſup/

plicantis et pꝛo ſua exauditione gratias

us qm cõculcauit me homo: vota die

iſte tendens in finẽ id eſt in chꝛiſtũ:attribuitur

ipſi dauid.i.eccleſie. Pſalmus dico habitus pꝓ
pplo ſcʒ vt ipa liberetur a populo qui a ſancus
longe factus eſt in tituli inſcriptõne quia cum
ſancti confiteantur Chꝛiſtum regem iudeo⸗

rum ſicut titulus dicit:populus ille cõtadicit

unt dies ſuos: ego autem ſperabo in te

Aſerere mei de⸗

Auctoꝛ pfalmi pꝛopheta Dauid. Titnlns
talis eſt. In finem ꝓ populo.⁊c.id eſt pſalmus

in

.
‚

ſine dietis vt iudei et pagani ſiue factis vt ma⸗

dine diei etluminis tni excelſi boc eſt altiudis

⸗
li chꝛiſtiani cum tenuerũt eum allophiliid efſft nem diuinitatis ſolũ⸗ timebo)qꝛ hic timoꝛ ar⸗
alienigene ſcilicet populi longe a ſanctis facti. rogantiam abijcit et qui nõ timet pᷣſumptuoſe
n⸗ in Geth quod intetpꝛetatur toꝛcular. id eſtin agit. nec timens deſperabo immod ego vero in
gi ꝛeiſura huius vite. Adpuc tenentur mem⸗ te).i.tua miſericoꝛdia et nõ in mea iuſticiat ſpe⸗
eo ꝛa Chꝛiſti in pꝛeſſuris que vtiles ſunt vt vi⸗ rabo) nulli vero in te ſperanti timendũ eſt ſerui
Et num iuſticie exeat ponendum in apotheca do⸗ luter. ſpes enĩ ſeruilẽ nimoꝛẽ abicGit.
mini. hic ergo pſalmus bene oꝛdinatur vodß⸗ In doo laudab ſermones meos: in deo
i cedemtem q; et hicetille monentad idem. a ſcyraui no timebo qd faciat mibi caro.
nte ciia⸗ .αa . gells,) I In deo lau abo ſermones meos )ei ꝙ bene
liberatõne. Intentio: nos inter aduerſa cõfir⸗ loquoꝛ attribuens etin his qnedce , I
mare etadmonere vtcũ patientia ſuſtineamus ipm comendans qꝛ ab ivſo haco me ſed
i⸗ mala buius vite: attendentes eti illos qui no⸗ Pm comendans q; ab ipſo habeo. Sermo⸗
mala huius vite: attendenies etiq illos qui no⸗ nes et dei ſunt quia dat:et mei qu pio (in
i bis mala inferuntad nos cõuerti. Snia in ge deo)et eius ptectione(ſperaut eccibio in
⸗ . ain iſto nſalmo in oſona eccle⸗ . 8tectione (ſperaui)et ſpem meã po⸗
nerali:pꝛopheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccle⸗ ſui. ideo (nõ timebo quid faciatmibicao t⸗
ſie vel cuiuſſibz fidelis poſiti in tribulatõe oꝛꝛt bomocarnaliset fr lis. Qut Micaro) id ẽ
n deum deuote ꝓp ſua liberatõne etadeo exaudi⸗ x n e lis. Qu eni habetfoꝛ⸗
euun dein tane aratus. Snia in ſpe⸗ em tutoꝛem nõ habet timere debilem pſecuto
m tus agit gras deo tanq; gratus. Snia in ſpe⸗ rem. Spes fixa in deo omnẽtimo?e; ere
, ciali Eccleſia ergo vel fidclis tanq vua pacſa crmanſuoꝛia toemente cotemmnin eenet ellit
in⸗ in toꝛculari clamat.d.( Miſerere mei dedan charitatẽ et patientiam quibus Genenatenn
do patientiã et auxiliũ de maloꝝ ꝑſecutõne ne qus et ſupat᷑ diabolus Qulidq eni ane mun
1e deficiam in tribulatõne.et indigeo(qm̃ cõcul⸗ Tota die verba me 9 dat. .
bun cauit me pedibo ſupbie ſicut vuam in toꝛcula⸗ gerſumme omer⸗ ea execrabantur: ad⸗
Fd nchomo )inimicus ſcʒ pximus et enã diabo⸗ erlum ine omnes cogitationes eoꝛum
iſ⸗ lus:de quo dicitur in euangelio:inimicus bo-⸗ in malum. ð
u mo hoc fecit.(tota die).i.toto tꝑe aſſidue c(im⸗ Tota die) id eſt omni tempoꝛe ⁊ cõtinuec ver
uxc pugnauit) ꝓximus viſibiliter: et diabolus in⸗ ba mea)bona etad bonum infoꝛmantiaerxe⸗
11 uiſibiliter (nbulauit me) ſuis impugnatõnib crabantur id eſtabominabantur tanq; mala.
H tanq;ᷓ granuʒ trituratur in area. NHullus enim et(aduerſum )id eſt contra (me) ſunt (omnes co
i pie viuit in chꝛiſto ſine tribulatõne.dicitur aut giiationes eoꝛum)exeuntes (in malum meum
diabolus homo a deuicto hoie ſicut cypio af⸗ ſcilicet culpe etpene. Cum enĩ reſpuuntur ver⸗
in⸗ fricanꝰ a ſubiugata affrica.Et repetitaꝑtuus. ba perſona dicentis non eſtimmunis ab iniu⸗
⸗ lcauueri H. la. Di panem ipſum abominantur quomo⸗
i Coneculcauerũt me inimici mei tota die do parcent vaſculo in quo adminiſtratur ſte⸗
R m multi bellantes aduerſum me. pꝛobi enim aduerſus iuſtos non cogitant niſi
e Conculcauerũt me)quaſi pedibo vnamcini malum quomodo eoset ſermonẽ eoꝛum poſ⸗
mici mei)mundus ꝑ tribulatões.diabolus ꝑ ſint deſtruere etannihilare. nec ſolum extranei
tentationes.caro ꝑ miſerias et infirmitates (to pſequunt᷑ ſed etiã domeſtici ideo ſubiungit.
4 ta die) i.toto the vite meeet continue.et neceſſe ¶ Inhabitabunt et abſcondent: ipſi calca
eſt vt miſerearis (qm multi bellantes) ſteterunt neum meum obſeruaburt. —
(aduerſum me)ſcʒ demones ⁊ mali hoĩes eta ¶ Inhabitabunt) etiam qiuidaz mecii in vna

ro aduerſus ſom cõcupiſcens qui cõtinuecõo⸗ domo in vna ecclæſia
tra nos pugnant vt ſaltẽ tedio vincãt. Et licet

(et abſcongent) dolos et
1 multi pugnent ↄtra me nõ tñ timebo eos quia

Haludds malne ſue: fingentes ſe amicos. et ſi
B on ſtatim poſſunt malum facere quod cogi⸗
potentia eoꝝ ad hoꝛam eſtet parum durat.vn⸗ tant (ipſi calcaneum meumid eſt finem actio⸗

NMNW de ſequitur nis vel vite (obſeruabunt) vt vel in fi ta
rrs e. „ 1 VL ine cogita
Ah altitudine diei timebo: ego vero in ta valeantacimplere Dia bolus etiam obdr⸗
us teſp aſoyy. at initia noſtrarum actionum et ſi ſic non p⸗
. ¶ Ab altitudine diei) et parui tꝑis.i.a ſupbia ficit obſeruat pꝛogreſſum ettandeʒ ſinem et cõ
tꝑali et ꝗ potentia eis ad hoꝛã data (timebojq. ſummationem quia ſcdᷣm finem iudicamur.
, d.non.ſed potius ſpem meã in te conſtituã.vñ emper ergo ſeruus dei debet eſſe vigllans
ſubditur ego vero in te ſperabo) quod eſtcau⸗ vt nec in pꝛincipio nec in fine repꝛehenſibilis
ſ nõ timendi ·vel ſine interrogatõne licet pu-⸗ inueniatur. Docet tamen et pꝛo talibus oꝛare:
4 gnent cõtra me nõ tñ timebo eos:ſed ab altitu dicen. HD

icut ſuſtinuerunt aiam meã ꝓ nihilo

ſaluos facies illos in ira pos ofringes.
¶ Sicut )illi(ſuſtinuerũt) expectantes et cum
expectatõne querentes (aiam meã).i.vitã meã

vt auferrent et ꝑderent eam nullo meo merito
pᷣcedente et ſine cauſa:ita et tu (pꝛo nihilo).i.ꝓ
nullis eoꝝ meritis ſed gratis ꝑ pietatẽ (ſaluos
facies illos) ſcʒ hoc modo ſin ira) paterna et di
ſciplinaplosſuꝑbos (cõfringes) et humilia
bis depꝛimendo eos a ſuꝑbia.q.d.terrebis et
umplebis eos tribulatõnibo et flagellis et ſic tri
tos et humiliatos ad te duces. VUel Cõfringet
populos in ira.i.in ↄſideratõne ire venture dũ
cam pᷣuident et cauent. Et ego ad eoꝝ inſtitu⸗
tionem etcoꝛrectöemoY
Deus vitã meã annũciaui tibi: poſuiſti
lachꝛymas meas in cõſpectu tuo.
Deus vitã meã)que mala fuit (annũciaui ti
bi)in ↄfeſſione nõ te docens ſed me damnans

mihi ꝑ ↄfeſſionẽ eſſe gdonata vt ipᷣi audientes
nõ deiperẽt de peccatis ſuis ſed me ſequantur
et exemplo meo ꝑ cõfeſſionem medicinã ſalu⸗
tis cõſequant᷑ et tu(poſuiſti meas lachꝛymas)

amaras quas ego fudi peccata mea annũcian

do(in ↄſpectu tuo)et ante oculos tuos eas tan
ꝙ; tibi placitas aſpiciendo.i.acceptabiles ha⸗
buiſti et me exaudiſti.

Sicut et in ꝓmiſſione tua: tu
tentur inimici mei retroꝛſum.
¶ Sicut et in ꝓmiſſione tua)erat.i.ſicut pmi⸗
ſiſti exaudire oꝛantẽ cum lachꝛymis et cõdo⸗
nare peccata cõfitentibo ſic egiſti. Inueni te mi
ſericoꝛdem in pmittendo:veracẽ in reddendo.

et(tunc)ſcʒ ꝑ tuam ↄfractionẽ et meam annũ⸗

ciationem (conuertentur inimici) et aduerſarij
(mei)a ſuo erroꝛe et a ſua vita mala ita vt ſint
cretroꝛſum).i.vt ſequantur qui nũc pꝛecedere
volunt et ideo coꝛrigi nolunt:pᷣcedit homo per
ſuꝑbiam et volens facere voluntatẽ ſuam re⸗

troꝛſum cõuertitur ꝑ humilitatẽ et paratus ad

obedientiam. Et·
In quacũq; die inuocauero te: ecce co⸗

ſerm

id eſt annunciabo me feciſſe multa mala et ila

= Sõ

queramque) vota creddam laudatoines tibi)

co alienus nõ ſum. Ecce magne dinitie fideliũ
Musa aũt dei clementia ⁊ velox miſcðia oſten

ditur que quodlibettꝑus nr̃e cõuerſionis ex⸗
pectat et qñcunq; rogat᷑:ſe indulget Et ideo

In deo lauda verbum:in dno laudabo
ermoné: in deo ſperaui nõ timebo quid
faciat mihi bomo.

2

In deo laudabo verbũ).i docrinã ad eum
eraʒ (in dño laudabo ſermonẽ).i.quicquid

loquar ei attrib na. Uerbũ /ꝓpꝛie eſt pᷣdicatio de

fide quomodo trinum et vnũ denʒz debeamus
credere. Sermo eſt de moꝛib qualiter debea⸗

— 0

mus viuere ; caſte: q; ſobꝛie: q; iuſte:qᷓ pie. Et
hec omia debemus ad deum referre quatenus

in eo ꝙ bene credimus aut iuſte viuimus aut
recteloquimur et nos in deo et deus in nobis
laudetur et honoꝛet᷑. Et ſi quid vꝛget(in deo)

qqui eſt potentiſſimus et liberaliſſimus (ſpera⸗

raui)mundana ↄtemnendo.etideo (nõ time⸗

bo quid faciat mihi homo)terrena ſapiens qꝛ

exterioꝛa tm nõ interioꝛa poteſt auferre:et ideo

ſi aufert tꝑalia habeo tñ que deo offeram ſpi⸗

ritalia.quia

————

In meſunt deus vota tua:que reddam

laudationes tiib.
¶ In me ſunt o( deus vota tua)a te data etti⸗
bi reddenda quia tu ea dediſti mihi et ego pꝛo
beneficijs mihi impenſis debeo ipſa tibi.i.in⸗
tus in arca coꝛdis habeo quod offerã nõ extra

id eſt ad laudem noĩs mi qꝛ hec vota ſuntlau⸗
dationes et graꝝ actõnes deo reddende ethic
et in eterna beatitudine Hec ſunt vera dona et
grata ſacrificia que a nobis exigit dñs ſcʒ pia
vota:ſancta deſideria:et voluntas bona: fides
recta:ſpes certa:et charitas ꝑfecta. Quiſquis
talia dona ꝑſoluitlaudes omipotenti dño red
dit. Ideo aũt laudabo hict
QAm eripuiſti aĩiam meã de moꝛte:et pe/

in lumine viuentium.

gehenne qꝛ ꝑ ſe moꝛtua erat ⁊ per te viuit(et pe

gnoui qm deus meus es. gaes).i.affectus meos de lapſu).i.a ꝓnitate ca⸗

In quacũq; die)ſiue in pueritia ſiue in me⸗—
ia etate ſiue in fine vite. vel ſiue in ꝓſperis ſiue

in aduerſis( inuocauero te) nil aliud querens
niſi te (ecce cognouiper experientiã et manife⸗
ſte intellexiqm deus meus es).i.oſtẽdis te eſſe
deũ meũ me audiendo et mihi in aduerſis aſſi⸗
ſtendo. Non aitqm deus es ſʒ qm deus meus

es. qꝛ et ſioĩm deus eſt meus tamẽ ꝓpꝛie eſtcum
mihi ſubuenit: cum eum colo: eum amo et ab

dendi in peccatũ (vt placeam) hiccoꝛã dño).i.
in cõſpectu dñi in lumine viuentiũ) ſcʒ in lu⸗
mine fidei et gr̃e qua viuitur. Vel ideo lauda⸗
bo in futuro. Qm eripuiſti).i.eripies (animaʒ

meã de moꝛte)eterna (et pedes meos de lapſu)

id eſt a cadendi ꝑiculo qꝛ ibi nullo modo mo⸗
uebitur ad malu mea affectio. (vtplaceamꝑ⸗
fecte(coꝛam dño)et in pñtia eius (in lumine vi

uentiũ ternaluer ſcʒ in lumine ſpeciei et gloꝛie

m eripuiſti aiam meaʒ de moꝛte) culpeet

—

des meos ve lapſuivt placeam coꝛd do

—☛ rr⸗—

f—— —r— —

eeee er — –– wSß = = —

i
oſen
lo⸗
4

lut

gan
eabi

ode

Imas
cben⸗
le Et
kenns
g an
nobe
nde
Done⸗
eatde

hs

be

ad idem ad qð il

quod eſt lumen ſanctoꝝ.Et boc erit quãdo im
moꝛtales ⁊ ſine pctõ illic aparebimus vbi eſt
lumenverum ⁊ vita eterna. Oꝛati
W Bellox inuiſibiliũ optime ꝓpugnatoꝛ eter
ne deus qui in te ↄfidentes ab inimicis obꝛui

non pmutis ex terge pꝛecamur ab oculis nris
peccati lachꝛimas vt dum nos carnalia bella

compꝛimimus placeretibi in lumineviuentiũ

mereamur. Perdo.

BHalmus vechꝛiſti incarnatione pai
ione: reſurrectione: aſcenſione: et oꝛa⸗

tio eius vel ecceeſie et cuiuſlibet fidelio
p liberatione a maloꝝ pſecutõe.

Alerere mei de/

4

—

mea.

di nanunnga..
— uctoꝛpſalmi ꝓpha dauid. Titulus hic eſt

finem ne diſꝑdas⁊c. Hoc eſt pſalmiſte di
rigens nos in finc.i.in chꝛiſtũ admonet te qui
cũq; es ne diſꝑdas dauid.i.ne dehonoꝛes chꝛi
ſtum in tituli inſcriptõe ſcʒ negando chꝛiſtũ re

gem eſſe qð tituli inſcriptio affirmabat. NHon

ideo diſꝑdas nec hoc te moneat cũ fugeꝛet.i.qꝛ
fugit dauid.i.chꝛiſtus a facie ſaul.i.a cognitõe
iudeoꝝ in ſpeluncã carnis vł ſepulchꝛi ⁊ qꝛ ſo
lam humanitatẽ chꝛiſti cognouerũt ⁊ in ſepul
chꝛo moꝛtuũ viderũt quidã tituli inſcriptionẽ
mutauerũt negantes chꝛiſtũ eſſe regẽ iudeoꝛũ:
hic pſalmꝰ recte pon pꝛecedentẽ locũ habetqꝛ
1 einuitat. Materia chꝛiſti vel
ecclie et cuiuſſibet fidelis ꝑſecutio et liberatio.
Intentio monere fideles vt aduerſa patienter
ſuſtineant? in dño fiduciã ponant. Sententia
in generali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛi⸗
ſti vel eccłie ⁊ cuiuſſibet fidelis in affictõepo⸗
ſiti pᷣmittit humilẽ oꝛationẽ: ſubiungitoꝛõnis
piam exauditionẽ ⁊ annectit ꝓ exauditõe de⸗

uotam gratiarũ actionẽ. Sententia in ſpeciali

chꝛiſtus ergo ſeᷣm ꝙ homo ad pr̃em oꝛãs di⸗
cit. Miſerere mei deus) dando ↄſtantiã in paſ
ſione (miſerere mei) faciendo me reſurgere.vel
(miſerere mei) in meriio ⁊ in pnti infundendo
gratiãmiſerere mei)in pꝛemio ⁊ in futuro con

ferendo gloꝛi. Geminãdo quoq; oꝛatõnẽ ma

gnum oſtendit ꝑiculũ ⁊ magnã inſinuat neceſ
ſitatem magnãq; notat affectus intentõnẽ.Et
miſereriquoniã in te⁊ in tua miſericoꝛdia nõ
in ſe ſuiſq; viribus vel in alio (confidit anima
mea)et ꝓpꝛium eſt tibi pꝛeſtare gram et miſeri⸗
coꝛdiam illis qui habent in te fiduciã.

Et in vmbꝛa alarũ tuaꝝ ſ perabo: donec

us miſerere mei: quoniã in te conſi⸗

tranſeat iniquiteas. .
Etin vmbꝛa alarũ maruz).i. in munimine
tue miſcdie ⁊ potentie(ſperabo/ ſcʒ ptegi a te ſi
cut pullus ſub alis matris ſue:qꝛ his alis qua
ſi quodã materno affectu ꝓPtegis ⁊ ab eſtu ꝑſe⸗
cutionum vicioꝝ defendis ſperãtes in te( do⸗
nec tranſeat iniquitas)ꝛ inſultatõ iniquoꝝ:qð

iam completũ eſt in capite: ſed in fine penitus

complebi in membꝛis. Modo ergo in hoc ſe
culo quadiu durat iniqᷣras vnicuiq; iuſto ſpes
eſt neceſſaria vt ſperando bona eterna patien⸗
ter mala ſuſtineant tꝑalia. Et interim in tribu

latione conſtitutus.

E

benefecit mii.
Alama bo) coꝛde et oꝛe.i.intenſe oꝛabo)ad
deum altiſſimuʒ) magnificentia 1 ꝑ ↄſequens
potentiſſimũ ad me ſaluandũ Clamoꝛ ad deũ
eſt deſideriũ noſtrũ: quanto plus quiſq; deſide
rattanto amplius clamat(deum) dicocqui be⸗
nefecit mihi de pꝛeterito ſpero qð facietin fu
turo.q.d.exꝑtus ſum ꝙ ante mihi benefecitet
exꝑientia pꝛeſtat fiduciã ꝙ et clamantẽ audiet.
Audi quãta beneficia vtamplius deũ diligas
et deuotiusclamaeag.
Oiſit de celo et liberauit me:dedit ĩ ob
pꝛobꝛium conculcantes me::—

Diſit mihi de celo) auxiliu ? hoc(libera⸗
uit me)ſuſcitando ⁊ exaltando (dedit cõcucul⸗
cantes me) qui mihi moꝛtuo inſultauerunt (in
obpꝛobꝛiũ)ſcʒ diſperſos vbiq; nuſquã haben
tes ſtabilitatẽ ⁊ certã ſedem ⁊ maxime cum vi⸗
dent eius reſurrectionẽ adoꝛari quẽ putabant
ſe extinxiſſe Uel (miſit pater (decelo).i.deex⸗
celſo de ſecreto ſuo ⁊ ꝑ hoc(liberauit mede pe
riculis (dedit in obpꝛobꝛiũ conculcantes me)

ſcʒz malignos ſpiritus ⁊ homines vt me cõcul-⸗

cantes a deo/ꝓpter me coneulcarent.
OViſit deus miſericoꝛdiã ſuã etveritatẽ

.
— —
— ———

ſuam:et eripuit animã meã de medio ca

(et veritatem ſuam) iuxta pmiſſa iudeis et eri⸗
puit animã meã:de medio catuloꝝ leonũ) id ẽ
populi ſeuientis qui imitatoꝛ erat pꝛincipũ:eri
puit inq; de moꝛte quia doꝛmiui) facile excitã
dus ſicut doꝛmienscõturbatus)opinione eo⸗
rum vel ſcoᷣm carnem pꝛius in paſſione Vel.
(miſit deus)pater (miſericoꝛdiã ſuã et veritatẽ
ſuam )id eſt chꝛiſtũ filiũ ſuu in quo miſencoꝛdi
ter egit ⁊ ꝓmiſſiones impleuicchꝛiſtꝰ eſt dei mi
ſericoꝛdia: nobis cõpauiens qꝛ peccata dimit⸗
tit:chꝛiſtus eſtveritas nobisfeeribnens dim⸗

amabo ad deum altifſimũ:deum qui

tuloꝛum leonũ:doꝛmiui conturbatus.
Dint deus) ꝑ me (miſericoꝛdiã ſuã) gẽtibꝰ

plet quod pmiſitlet eripuit animã me de me⸗
dio catuloꝝ leonum).i.inimicoꝝ ferociũ qꝛ de
peccato:de ptãte diaboli⁊ de interno doꝛmuu
cõturbatus)qꝛ in eis nõ ſine turbatõe detineri
et quaſi doꝛmite videbar. Etoſtendens q ſunt

illi conturbantes ſubiungtt.
gitte:er lingua eoꝛum gladius acut:.
vyilij hoĩm).i.hoſtes mei qui ſunt filij hoĩm
q. d. leones ⁊ catuli pᷣdicti nõ ſũt bꝛuta anuna
lia ꝑ naturã ſed fj hominũ ⁊ ſtatille nomin⸗
tiuꝰ filij abſolute vt locũ habeat ſequẽs relatõ

cum dicit (dentes eo . i. coꝛroſiones? moꝛdẽ
tes locutões ipoꝝ ſunt (arma⁊ ſagitte)q eis tã
quam armis et ſagittis modo depꝛope: modo

de longe: modo manifeſte: modo occultevuine
rare moliti ſunt ⁊ lingua)eſt. gladiꝰcoꝝ acut?)
qᷓ velociter et cito necat. Deinde ꝓpha vidẽs in
ſpiritu dũm vſq; ad moꝛtẽ humiliatũ ⁊ poſttã
tam humiliationẽ eum reſurrecturũ exultans
cætgaudens exclamat dicens.

Exaltare ſuper celos deus: et in omnem

Erran glonen
Exaltare) vt qui pendẽs in crucetĩ homo
videris in maieſtate cum pane regnare cogno
ſcaris(ſuꝑ celos de )ad litterã qm ſedet ad dex
teram patris? ſuꝑ celos etiã ſpirituales q an⸗
gelos habet ſubiectos et) ſic (in omnẽ terrã) di
latetur(gloꝛia tua) et vbiq; extendat qd modo
completũ cſt: dño enim reſidente in celis vbi;
terrarũ pᷣdicata eſt gloꝛia reſurrectõis eius ? di
ninnitatis vel laus tua exaltet᷑ ⁊ tranſcendat ce⸗
los ⁊ ſpirit celeſtes et vbiq; maniteſtet᷑ gloꝛia
tua pᷣdictos malos humiliando vt omnes ha⸗
bitatoꝛes terre te gloꝛificent adoꝛãdo Deinde
ad verba paſſionis redit ⁊ in ꝑſona dñi.d.
Laqueu parauerũt pedibus meis et in⸗
rrauerũt anima meiö. “
¶ Laqueũ ) quaſi latenter (parauerũt filij

ho

——

minũ pedibo meis).i. deceptõʒ actibo meis pᷣtẽ

derunt ponendo inſidias ad me ſi upplantaduz
et capiendũ (c in curuauerũt animã meã) id eſt
incuruare ⁊ flectere conati ſunt a rectitudineve
ritatis ⁊ iuſticie. aqueũ etiam pedib⸗ noſtris
maligni ſpiritus et eoꝝ miniſtri parant q; oc⸗
culta tentamenta bonis noſtris actib pᷣtendũt
vt impediant Animavero curuat᷑: cum de bo⸗
no ad malũ reflectit cum deſiderio ſuꝑnox re⸗
licto terrenis deſiderijs implicat᷑ pudeat & ter⸗
rena cõcupiſcere ⁊ doꝛſa mentiũ malignis ſpi
nitibus aſcendere ⁊ tranſire volentibus curuã
do pꝛebere hoc fecerunt ſed non me igno:ante

Filij hominũ dentes eoꝛum arma et ſa⸗/

ciderunt in aam.

Fogderũt ante faciem meam foue: et in

oderunt ante faciem meam) et me ſciente

(foueam) querẽtes me decipere ⁊ perdereꝛ hoc
agendo nõ mihi ſed ſibi nocuerunt. VUnde ſeq;
tur et ipſicinciderũt in eam)qꝛvolentes me de⸗
cipere decepti ſunt ⁊ parantes mihi moꝛtem ſe
ipſos interius occiderũt. Nemo pꝛius peccat
in alteꝝ:qᷓ; in ſe ißm:fſouea pciõꝛis eſt mala cõ
ſcientia ibi neceſſe eſt omnes malos cadere.Et
bene ait ante faciem meam: qꝛ non eum latuit
ſciens eſt traditus volens occiſus.Ex quibus

verbis vera nobis inſinuat᷑ dñi noſtri patienz⸗

tia. VUnde et ſubdit᷑. Ita illi parauerũt foueã et
moꝛtem ad oppꝛimendũ Sed.

Paratũ coꝛ meu deus paratũ coꝛ meũ

cantabo et pſalmum dicim.

¶ Paratũ)eſt(coꝛ men)o (deus) amoꝛe ti ad
omnia libenti animo ſuſtinenda. Itempara⸗

tum )eſt(coꝛ meum) ad te laudandũ ⁊ tibigr̃as

agendũ:vel repetit ad confirmationẽ vt perſe⸗
uerantiã notet in patientia:poſſet enim ad ho⸗
ram ſuſtinere ⁊ poſtea deficere. Illi inciderunt
in eam:ego autem (cantabo etpſalmũ dicam)
id eſt verbis gratias agam ⁊ oꝑibus ⁊ gloꝛia⸗
boꝛ in tribulationibo. Ad dei laudem cantus
cum pſalmo debet concoꝛdare vt quod oꝛep⸗
fertur cõmendet᷑: oꝑe.Et hec duo pꝛedicie ge

minationi reddidit qꝛ ad vtrunq; paratus fuit
deinde expleta paſſione carnem ſuam denun⸗
ciat ſuſcitandã cum ſubiungit.

Exurge gloꝛia mea exurge plalteriu
cithara: exurgam diluculo.
¶ Exurge) potenter o (gloꝛia mea) id eſt caro
mea gloꝛificata et que es cauſa gloꝛie mee.Et

repetendo aliud addens ſubditẽexurge pſalte⸗

ruum (id eſt caro diuina operans (et cithara).i.

caro humana patiens:pſalteriũ enim a ſuꝑio⸗

ri reddit ſonũ cithara ab inferioꝛi: ꝑ pſalerniũ

ergo et citharã vna caro chꝛiſti ĩtelligit᷑ et duo

factoꝝ genera ſcilicet miracula que deſuꝑ fue⸗
runt:⁊ ignant᷑ per pſalteriũ.Ac paſſiones? ne
ceſſitates que ab inferioꝛi fueruntet ſignant ꝑ
citharã. Et hec duo genera factioꝝ ſurrexeruũt
et euangelin impleueruntvtraq; in gentib pꝛe
dicantur et domino confitent᷑: declarat etiam
ſue reſurrectionis hoꝛam cum additcexurgam

diluculo) id eſt mane:mane enim pᷣma ſabba⸗
ai reſurrexit dominus ieſus: vel in periona cc⸗
cleſie ⁊ fidelis AUelcexurge gloꝛia mea id eſt in
melaus diuina excitetur ꝓpter beneficia mihi

diunnitus exhibitacexurge pſalteriũ ⁊ cichara⸗

eſt laus de ſuperioꝛibo dei factis ⁊ inferioꝛi⸗

—- - — — — — =

i

ſ
de⸗
nie
c
E
nulit

bus ſexurgam diluculo) id eſt pmpteet volen
Sa hegtin in populis domine: et
almu dicam tibi in gentibus.
onfütcboꝛ conleſſtone laudis (tibi)o (do
mine) id eſtad honoꝛẽ tuuʒ hoc eſt laudabo te
(in populis) id eſt in iudeis (et pſalmũ dicam

tibi) id eſt laudem ⁊ bonam operauonẽ pꝛedi⸗
cabo non ſolum in iudeis ſed etiam in gentibꝰ

id eſt inter gentesvt ⁊ Gnad hoc ꝓuocent᷑ ⁊ ce
leſtem actũ tota tibi ꝑſo
ctus paſſionis etreiurrectionis. Etattende q/
ipſe filius dei ex tanta iuſticie actione nõ que⸗

rit gloꝛiam ſuaʒ ſed eius qui miſiteum vtqnon
gloꝛietur in ſe omnis caro ſed qui gloꝛiatur in

domino gloꝛietur. Et menito confueboꝛ tibi et
pſallam.

Quonia

Stua.

Auoniam magnificata eſtvſq; ad celos mi
ſericoꝛdia tua) id eſt vſq; ad angelos ⁊ celeſtes
alias virtutes.O mnipotens enim deus ꝑ mi⸗
ſericoꝛdiam ſuam peccatoꝛes homlies leuauit

yſq; ad angelos quibus miſeri homines ꝑ mi
ſericoꝛdiam in reſurrectioneʒ fiẽt pares etideo
miſericoꝛdia dei nobis exhibita vſq; ad celos
id eſtvſq; ad angelos aſcẽdit(⁊vſq; ad nubes)

id eſt homines pꝛedicatoꝛes verilatis de quib⸗
deus tonat pᷣceptis:choꝛuſcatmiraculis pluit

Doctrinis veritas tua) venit qꝛ cognitio veri⸗

tatis que pꝛepollet in angelis deſcendit etiam

ad homines Bloꝛia deo noſtro qꝛ nec deſeruit
nos facere beatos nec fraudauitveritate ſed ſa
nauit oculuʒ coꝛdis noſtri vt eum nunc fide et

poſtea facie ad faciem viderevaleamus ꝓ tan⸗

to ergo gaudio et vtilitate repetit pſalmiſtaver
ſum quem dicittt. VU
Exaltare ſuper celos deus:et ſup omnẽ

ralareſüef celos deus: ⁊ ſuperomnem
terram gloꝛia tua) Ierat quod ante dictũ erat

vt fidem noſtraʒ confirmet:et quia circa hunc
verſum maxime intentio ⁊ vtilitas pſalmi ver

ſatur: hoc eni dicit ꝓpheta antetot annos boc
modo videmus nos. Agentes ergo gratias di
camus et nos cum ꝓpheta (Exaltare ſuper ce⸗

los deus) quod factũ eſtin aſcenſiõe chꝛiſti (et
ſuper omnem terrã gloꝛia tua) quod factuʒ eſt
cum in omnẽ carnem effudit donũ ſpiritꝰſan⸗

cii.Exaltatur deus in paſſiõe in cruce:plus in

„

reſurrectione plus in aſcenſione plus in ſpiri⸗

tus ſancti miſſione plurimũ cum veneru ad iu

luateccleſia. Ecce fru⸗
et fectu iuſtoꝛũ

peccatoꝛzum.

uoniã magnificata eſt vſq; ad celos
miſericoꝛdia tua: et vſq; ad nubes veri⸗

2

dicium. Exaltatur etiam in nobis per incom⸗

pꝛchenſibilitatem ?⁊ quando laudibus extolli⸗

tur ſcõᷣm noſtrum poſſibilitatem.
anſſer domine iniquitatẽ familie humi⸗

lis ſub tuarum alarũ vmbꝛa ſperantis vt mitſ⸗
ſa de celo miſericoꝛdia tua ſempiterna a neqſ⸗

ſimis inſidiatoꝛum foueis ⁊ laqueis eruamur.

Per dominu.

Blalmas de malicia et miſeria ini⸗

q. rum iuſtos pſequentiũ et de leticia
in vltione et punitione

. s.vi.
Vero Vtiqʒ iu⸗

ſticiam loquimini recte iudicate fi⸗

–I hominum. ”
neto⸗ pſalmi ꝓpheta dauid.Titulus talis
ſt. In finem ne diſperdas vel coꝛrumpas da⸗
unid in tituli inſcriptione id eſt pſalmus ille di⸗

rigens nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ hoc agit

ne tu diſperdas vel coꝛrumpas dauid id eſt de
honoꝛes chꝛiſtũ in tituli inſcptõe hoc eſt ne mi
nuas regnũ chꝛiſti te ipſum regno eius ſubtra
hendo vel ipſum regem negando quem titulꝰ
regem dicit et affirmat. Quia ergo ſupꝛa mo⸗
nuit vt boni patienter aduerſa ſuſtineant etin
bonis perſeuerent monet nunc vt malia mali⸗

cia deſiſtant ne damnatõnem incurrant. Da

teria:miſeria maloꝝ bonos perſequentiũ ⁊ le⸗
ticia inſtoꝛum in vltione peccatoꝛũ. Intentio

monere vt mali et iniqui a malicia ſua deſiſtãt
ne eiernã damnationẽè ex diuina iuſtcia ineur

rant. Dententia in generali ipheta in iſto pſal

mo in perſona chꝛiſti ad iudeos ⁊ in ꝑſong ee⸗
cleſie ad omnes loquens malitiam iniquoꝛuʒ

deteſtatur ⁊ expꝛobrat penam debitam ꝓ cul⸗

pa ipſoꝝ cõminaturꝛ narrat vtviſa maloꝛum
damnatõne terreamur ab coꝛũ imitatione ſub
iungitq; de leticia iuſtoꝝ ac coꝛrectõe ⁊ ꝓfectu

ipſoꝛum cum vltionẽ viderint peccatoꝝ vtvi⸗
ſa leticia bonoꝛuʒ alliciamur ad imitationem
ipſoꝛũ. Et ſpecialiter intelligit᷑ de iudeis chꝛi-⸗
ſtum multipliciter ꝑſequentibj. Sententia in

ſpeciali chꝛiſtus ergo loquens contra iudeos

vel eccleſia contra omnes ait.(Si vere⁊ non
falſe (vtiq; et certeciuſticiam loquimini) id eſt
ſi eſt in coꝛde quod eſt in oꝛe ⁊ ſi nõ aliud in la⸗
bijs aliud in coꝛde geritis vt ſit iuſticia non la

bioꝛum ſed factoꝝ ergo(crecte iudicate)id eſtvi
uite (filij hominũ) diſcernentes bonũ a malo

ſcom iuſticiã quam loquimini vt labia tosno
2

fſcantur in factis: nam bona loqui et mala age
re iudicium eſt damnationis quaſi diceret ſive

ritatem iuſticie habetis ĩ coꝛde ⁊ loquimini in

oꝛe exequimini etiam in opere cuius contratiũ
facitis quia vobia eſt iniquitas in coꝛde in ma
nu ⁊ in oꝛe. 2

ni in terra:iniuſticias manus veſtre con

E
.

Etenim in coꝛde)⁊ in intentione coꝛdis ve⸗

Etenim in coꝛde iniquitates operami/

luntatem: ⁊ bene dicit operamini quia volun⸗

tas pꝛaua apud deum ꝓ facto reputabit᷑ in ter

ra) id eſtterrenis inherentes nam cum in terra
coꝛ figitur inde iniquitas in coꝛde generat᷑ in
iuſticias manus veſtre concinnant) id eſt iniu
ſtas actiones iniuſtis voluntatibus apponunt
et aggreguũt et aliud pctm̃ alij ſuꝑaddunt. Eſt
enim cõtinuare ex multis partibus iniquitatẽ
adunare. Ecce iniqui ſunt et coꝛde et manu.
Deinde oſtendit vnde hoc eis cõuertens ſe ad
auditoꝛes vt eos cautos faciat Quia.

Alienati ſunt peccatoꝛes a vulua: exxa⸗

uerunt ab vtero:locuti ſunt ſallia.
Aliena ti ſunt peccatoꝛes) a veritate ⁊ iuſti⸗
cia a deo ⁊ bono ⁊ ̊ ſtatim (a vulua).i.ab ipᷣa
xgreſſione ⁊ natiuitate ex vtero (errauerunt)ſta
tim(ab vtero) id eſt ab ipſa conceptione ⁊ nati
uitate in vtero:nõ quia ex tunc peccauerũt ſed
qquia deus antequam naſcantur pꝛecognoſcit
qui peccaturi ſunt atq; in erroꝛe et falſitate per

manſuri locuti ſunt falſa:⁊ mendaciũ:ſpernẽę
do ⁊ reliquendo veritatem: non ab vtero ſed a

pꝛincipio quo ſciuerunt diſcernere inter bonũ
et malũ. Ecce etiam iniquitas in oꝛe et de hoc

d

—

militudinẽ ſerpentis) qui iratus venenũ effun
dit ſic illi contra chꝛiſtũ ⁊ ſuos faciunt eccevi⸗

rus et venenũ inuidie in illoꝛum furoꝛe. Qui

etiam ex pertinacia penitentiã negligunt. Un⸗
de ſequitur (ſicut aſpidis ſurde) que obturãdo
ſurda efficitur ideo additurcet obturantis au⸗
res ſuas)terra ⁊ cauda:dicitur enim alterã au⸗
rem terre affigere alterã cauda obſtruere ne car
men incantatoꝛis audiat per quod ſe cogi ſen⸗
tit ad exeundum de cauernaſin qua ſe abſcon⸗
dit vnde ſubditur.

QAQue non exaudiet vocem incantantiũ

——

ſtriciniquitates operaminimalã gerendo vo⸗

ſunt inexcuſabiles quia noluerunt veritati cre

Froꝛ llis⸗ com ſimilitudinẽ ſerpentis
icut aſpidis ſurde et obturantis aures
S.

Furoꝛ) id eſt furioſue erroꝛ eſtillis ſcᷣm ſi

tveneſici incantantis ſapienter.

ſapienter quantum ad artem ſuam. Sic⁊ illi
obturãt aures ſuas terra id eſt peccatis pꝛeſen

tibus ⁊ cauda id eſt peccatis pꝛeteritis quibus

homo delectatur: alteram enim aurem coꝛ⸗

Alis terre id eſt pꝛeſenti delectationi apponũt al⸗
teramvero cauda id eſt memoꝛia pꝛeteritarum
delectationũ obturant nolentes audirevocem
chꝛiſti ⁊ fidelis pꝛedicatoꝛis ſeu ammonitoꝛis
vt de vicioꝛum tenebꝛis educantur ad lucem
veritatis.Ecce obſtinatio in malis. Ita illi cõ

temnunt. Sed.

—

moles leonũ confringet dũs.

Deus conteret dentes eox in oꝛe imꝛooꝛ

Deus conteret dentes eoꝛum) id eſt verba

eoꝛum detractoꝛia et doloſa quibus tanquam

dentibus moꝛdent faciet inutilia (in oꝛe ipſo⸗
rum)quiaverbis ſuis capiet eos vt ipivideant

verba ſua eſſe falſa ⁊ ab ipſis retractanda (mo

les leonum )id eſt verba ſuperba hominũ ini⸗

quoꝛum ad modum leonum ferociuʒ quibus

tanquam dentibus maioꝛibus nituntur inno
centes conterere (cõfringet dominus) nead eſ
fectum veniant.Ecce que eis ſit retributõ.Oð

apertius exponit ſubdens.

Ad nipilum deuemiẽt tanq; aqua decur /
rens: intendit arcum ſuum donec innr/
méetur. ”MUDvW
¶ Ad nihilum deuenient)ipſi peccatoꝛes ⁊ ſu
biuo deficient (tanq; aqua decurrens) que de⸗

fluit ⁊ cito tranſit et ſi modo videantur toꝛren⸗
tes ad ſaxa ſuperbie ſue ſonantes quia cinten⸗

dit) ſcilicet dñs (arcum ſuum)id eſtvindictam

p̃paroat ad eos inter ſe puniendos (donec inſir

mentur) id eſt penitus a ſuis viribo debilitent
vt vlterius nõ valeant nocere bonis:tm̃ enim
permittit deus malos in bonis deſeuire quan

tum hoc bonis nouit pꝛodeſſe vel ad coꝛrectio
nem moꝛum vel ad augmentũvirtutu.

Sicut cera que fluit auferentur: ſuper

cecidit ignis et nõ viderunt ſoleam.

Sicut cera que fluit) ⁊ diſſoluitur a facie et

ardoꝛe ignisauferentur ab omni virtutũ con

ſtantia vel de pꝛeſenti vita moꝛte repentina (ſu
percecidit) ſuper eos (ignis) concupiſcentiarũ

et vicioꝛum:velignis)infernalis et eternuset

nonviderunt ſolem)iuſticie veri luminisviſio
ne pꝛiuati et hic et ibi. De quo illi dicturi ſunt
in futuro et ſol non oꝛtus eſt nobis tranſierunt
omnia illa tanquam vmbꝛa errauimus invia

Ouej) ſcilicet aſpis quia obturat aures (nõ
exaudiet vocem incantantis)vt ad lucem exe-
at (et veneficiid eſt incantatoꝛis (incantantis

———— — — — D.

—

— — — —

vtiq; eſt deus iu

veritatiset iuſticie lumen non luxit nobis.Et

conuertens ſe ad ipſos peccatoꝛes vt attentio⸗
res faciat ſubiungit. . S
Pꝛiuſq; intelligerent ſpine veſtre ran⸗

num: ſicut viuentes ſic in ira abſoꝛbet

BBEELEeE EEren Ee =

eeun ſpine veſtre) o miſeri peccatoꝛes id
punctões male conſcientie(intelligerent)et
perciperẽtrannum) id eſt peccatuz ranno eſſe
ſimile. Rannus enim eſt herba pꝛius mollis.
Deinde cũ matureſcit acutiſſimos aculeos ha
bet ſic peccata nunc mollia ⁊ delectabilia ſunt
ſed poſt grauiſſime pungunt dum ergo dele⸗

ccant ſi quis nõ intelligit ? cogitat futura pun⸗

ctionem non intelligit rannũ. Spinevero ran
num intelligent cum impij doccebunt penaruʒ
experimenio quod eos nunc pꝛeſens impedit

ſcire delectatio. Et iterum conuertens ſe ad au

ditoꝛes ſubdit(ſicut viuentes)id eſt ſubito qua

ſi viuos qui ſcʒ non vere viuunt ſed viuere vi⸗
dentur(ſic in ũa) id eſt ad ſimilitudinem irati

in quo tamen ira non cadit abſoꝛbet)dominꝰ

(eos) ſcilicetpeccatoꝛes miſeros auferendo de

pꝛeſenti vita dum ad huc ſperantde ea hoc au
uem non eſt ſine fructu bonoꝛum ſed ideo ſub⸗
ditur. HWZ

Aetabitur iuſtus cum viderit vindictã:

manus ſuas lauabit in ſanguine pecca/

toꝛis.

viderit vindictã)et punitionẽ peccatoꝝ pꝛeſen

tem ⁊ intellexerit entam futuram motus nõ ze-

lo vindicte ſed diuine iuſticie nec gaudetꝓ ma
loꝛum pena ſed quia non eſt in ea ⁊ manus ſu
as).i.oꝑa⁊ actõnes (lauabitab immũdicia et
purgabit a peccatis ſi indigent:vel muda tan⸗

quam lota eſſent ſeruabit et magis iuſtificabit

(in ſanguine peccatoꝛis)id eſt ex conſideratio⸗

ne vindicte ⁊ pene repꝛoboꝝ.Ex hoc enim p⸗

ficit ivpſe monitus moꝛte peccatoꝛis ⁊ moꝛs al⸗

terius valet advitam eius. VUnde ſalomon ſtul

to pereunte ſapiens aſtutioꝛ erit.
Et dicet homo ſi vtiq; eſt fructus iuſto

.——S EEHEEEEHE RWW e

dicans eos in terra.

—

Et)viſa vindicta peccatoꝛis dicet)apud ſe
(homo)qui ſua ratõne vtitur(ſi)id eſt quiacvti
q; eſt fructus iuſticie ſue etiam in hac vita ipſi
(iuſto) licet hic pꝛeſſo quia eſt ſibi fructus in fi
de:in tentatione: ettribulatione in patienudq et

caritate et ſimilibus ideo (vtiq; eſt deus iudi⸗

cans eos) ſcilicet malos id eſt iuſte retribuens
eis ſcᷣm meria nondum in extremo iudicio
ſed etiam hic in terra)vbi floꝛere videntur:ꝑ⸗

tis moꝛſibus ſaucietur. Per do.

bat ab oppoſito ac ſi dicat. Sicut dominus iu
ſte datpꝛo ſuis meritis ⁊ bonis operibo vt fru⸗

ctificet ac pꝛoſiciat? amplius iuſtificetur ſicq;

conſequaturvitam eternam ita iuſto iudicio ꝑ

mittit malo vt deficiat et a peccatis abſoꝛbeat᷑
ac ſoꝛdibus magisſſoꝛdeſcat ſicq; de iniquita⸗

te ⁊ iniuſticia repoꝛtet penam eternam.
. Oꝛatio.

„—

Duſtiſſime domine concede populo tuo ſe⸗

qii iuſticiam ⁊ legem diligere rectam: nea ve⸗
ritate tua auditũ ſuũ auertens venefici ſerpen⸗

A

—;R—

omnibus actione.

ectabitur iuſtus ⁊ ſi moleſtijs pꝛeſſus. cuʒ

¶ YVſalmus v oꝛatione chꝛiſti vel ec⸗
cleſie et cuiuſlibet fidelis in tribulatio⸗

ne pꝛo ſua liberatione ac de gentium et
iudeoꝝ conuerſione et gratiarũ pꝛo bis

(¶ps.Ivil.
Eripe me de ini⸗/

ncis meis deus meus et ab inſur⸗
Ientibus in melibera me. H
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Qitulꝰ hiceſt
n finem ne diſperdas dauid ⁊c.hoc eſt pſal⸗
mus ülle tendens in finem id eſt in chꝛiſti mo⸗
net ne tu qͥcunq; es diſperdas dauid id eſt chꝛi
ſtum in tituli in ſcriptione contradicendo ei et
non ideo diſperdas quando id eſt qꝛ miſit ſaul

id eſt regnum iudeoꝛum et cuſtodiuit voomum

eius id eſt ſepulchꝛũ chꝛiſti vtinterficeret eum
id eſt nomen ⁊ famam eius tolleret:ne credere⸗
tur in eum quia fruſtra tentauerũt. x vero iſti
tres pſalmi continui in titulo habent ne di⸗
ſperdas non vacata myſterio regalem enim i

lum nuitulũ conſtattribus linguis fuiſſe notatũ

ſignificante hoc ſpiritu ſancto per chꝛiſti paſ⸗
ſionem totũ mũdũ fidei chꝛiſtiane eſſe ſubijci⸗
endum. Materia:oꝛatio chꝛiſti vl eccleſie ⁊ cu
iuſlibet fidelis poſiti in afflictione ꝓ ſua libera
tione ⁊ infidelium conuerſione. Intentio:mo⸗
nere fidelesvt perſecutõnes ⁊ quecunq; aduer
ſa patiẽter ſuſtineãt et de diuino adiutoꝛio ſem
per confidant. Sententia in generali ꝓpheta
in iſto pſal mo loquitur in perſona chꝛiſti vł ec
cleſie ſeu alicuius fidelis in anguſtia ⁊ perſecu
tione exiſtentis et pꝛo ſua liberatione ac genti⸗

um ⁊ iudeoꝛum conuerſione oꝛantis. Supꝛa

enim egit de chꝛiſtiꝛ ſuoꝛum perl ecutoꝛibus et
ideo nunc petit liberari ab eis oꝛatq; pꝛo inſi⸗
delibus conuertendis. Sententia in ſpeciali:
Totus itaq; chꝛiſtus quaſi ab inimicis obſeſ⸗
ſus clamat dicens. Eripe me ⁊c. et nota hic
in duobus verſibus ſequentibus per crcinan

ruerunt in me foꝛtes.

diſtinguuntur quattuo: genera perſecutoꝛum
ſeu aduerſanioꝛum chꝛiſti qui quotidie ad huc
chꝛiſti coꝛpus non ceſſant ꝑſequi quos tamen
exemplo chꝛiſti et patienter opoꝛtet tolerare et

dei auxilium continue imploꝛare. Unde dicit

¶Eripe de inimicis meis)qui me odiunt ⁊ odi
unm in coꝛde tegentes nocendi votum habent
(deus meus) quaſi diceret ab his non poſſum
eripi ſine tuo adiutoꝛioſet ab inſurgentibus in
meid eſt contra me(libera me) qui iam cõmo

ti in verba erumpunt atq; aperta voce veritati

4

reſiſtunt ⁊ verbis nocent.

Eripe me de operantibus iniquitatem:

de viris ſanguinum ſalus me.
Eripe me de operantibus iniquitatem) qui
iam durata mente: malicioſe perſequendo et
manus inijciendo ſcelus opere complent (⁊ de
viris ſanguinũ ſalua me) qui magis ſeuiendo
ctiam occidunt et ſanguinem innocentem fun
dunt:facta ſunt hec in chꝛiſto ⁊ quibuſdam eiꝰ
membꝛis et quotidie fit in alijs. Et neceſſe eſt
vt eripias. .
Auia ecce ceperunt animam meam ir/

TW.M———

Nuia ecce ceperunt animam meamſſcz vi⸗
tam coꝛpoꝛalem ⁊ ponit ꝑtem ꝓ toto neq; eniʒz

AgInimam ſine coꝛpoꝛe tenere potueruntquia ir

ruerunt) cum impetucin me)yhumilemfoꝛtes)
in malicia vel ſua pꝛeſumptione ⁊ ſuperbia vt
me moꝛti traderent. Et merito debeo liberari
quia in me culpam nõ inuenerunt. VUnde ſub

Neq; iniquitas mea neq; peccatum me

rexl.

¶ Neq; iniquitas mea) quantum ad ꝓximuʒ
et quam in eos fecerim neq; peccatum meuʒ)

gquantum ad me ⁊ quod in me habeam o(do⸗
mine) cauſa eſt vel fuit quare me berſequerene

ſedſine iniquitate cucurriyviam huius mun⸗
divłcucurri) id eſt bene operatus ſum ſine ad

mixtione mali: aliter enim deo bonum nõ pla

ceret(et direxijalios quantum in me fuit ad be
ne operanduverboꝛ exemplo. Non ait ambu
laui ſed cucurri quia non ſolum bene operan⸗
dum eſt ſed et ipſo greſſu boni operis feſtinan
dum.Et ideo.

„

Exurge in occurſum meum et vide: et

wmnne aus virtutu veus iſrael.

Exurge)qui videris doꝛmire (in occurſum
meum ſad meiuuandũ id eſt mihi currenti ad
te occurre per ſubſidij ⁊ conſolationis accele⸗
rationem c(et vide) id eſt fac alios videre ⁊ co⸗

um domine: ſine iniquitate cucurri et di

gnoſcere meam eraltationem vtqui me vide⸗
runt depꝛeſſum videant exaltatum. Deinde ſe

gentis que te colit.
Intende ad viſitandas omnes gentes

₰

Intende adviſitandas om̃es gentes) vteas
que infirme ſunt ⁊ peccatis onerate viſitare di

gneris dando gratiam ſanitatis ⁊ mittendo in

os pꝛedicatoꝛes vt ſicut iu es deus angeloꝛum

et deus iſraelitarũ ita eſſe digneris ⁊ deus gen⸗

tium quatenus eas conſoꝛtes facias? angelo⸗
rum ⁊ iſraeliticoꝝ fideliũ ⁊ non miſerearis)i.
noõ miſereberisvt ſit pᷣdictio nõ impᷣcatio (oib-

qui operant᷑)pertinaciter iniquitatem) ſcʒ qui
in iniquitate ꝑſeuerant. Ergo ſi dei miſericoꝛ⸗
diam querimus neceſſe eſtvt peccata noſtra pe

Kin ne⸗ òòòMJMs
Conuertentur ad veſperam et famem

quitur oꝛatio ꝓ gentibus conuertendia cuʒ ait
(elt tu domine deus virtutum celeſtium deus)
populi(iſrael)qui videris tantum deus vnius

non miſerearis omnibus qui operantur

itendo puniamus. Et vere intendes quia te

patienter vt canes:et circuibunt ciuita⸗

UA onuertentur)ipſe gentes ab idolatria ad
cultum dei (ad veſperam) id eſt in hac vltima

etate ſeculi(et famem) conuertendi alios pati⸗

enter) omnes ſibi incoꝛpoꝛani et vniri ꝑ fidem
deſiderantesvt canes)ſcʒ latrando cont a ho
ſtes(⁊ circuibunt ciuitatem) id eſt mundũvbi⸗

q; euangeliʒantes hoc poteſt exponi de illis q

ſero conuertuntur et tamen ſeruentioꝛes ſunt
illis qui pꝛimo venerunt (Conuertentur adve

ſperam)ſenectutis dicentes mane nobiſcũ do⸗

mine quoniam adveſperaſcit et ſic conuerſicfa

mem patienter)oꝛandi ieiunandi bene agendi

(vt canes) qui immoderatum ⁊ ardentem ha⸗

bent appetitum nam ſubitus caloꝛ longũvin⸗
cit tepoꝛem.Et qui tarde exijt quandoq; celeri

tate moꝛam compenſat.

ECcce loquentur in oꝛe ſuo et gla

*

labiſs eoꝛum quoniam quis au

Ecce loquentur) et manifeſte pꝛedicabunt

(in oꝛe ſuo )id eſt libere ⁊ audacter cum aucto⸗
ritate ad inſoꝛmatõnem fideliuʒ ⁊ depꝛeſſionẽ
bereticoꝛum (et gladius) ſancti ſpiritus quod
eſt verbum dei(in labijs eoꝛum)erit. Jdeo au⸗
tem frequens pꝛedicatõ erit in labijs coꝛum et

indignabuntur dolentes ſi non poterũt alios

conuertere quoniam erunt multi qui non au⸗

dient aure audiendi et hoc eſt qð ſubdit᷑(.quo⸗
niam quis audiuit) quaſi diceret pauci audi⸗

—

– —

rrrere eeee

ent eos hinc eſt tpheta ait Quis erediditau Ziſperge illos in virtute tua: et depo⸗

ucfG7†- ngne eos ptectoꝛ meus domine.
Na Et tu domine deridebis eos: ad nihilũ pege illos) in toto mundo ꝑ omnes gen
nin educes omnes gentes. itess (in virtnte tua) et tue potentie qua potes vt
Ettu domine denidebis eos) qui in iniqui- ſaltem ſic emendati ſuperbire deſiſtant: ſcelus
mes ate ꝑſeuerantes non audient id eſt dignos de-⸗ ſuum penitendo deploꝛentvelvt eccleſia ab in
h riſione oſtendes illos ſcilicet in iudicio cum di imicis teſtimonio veteris legis habeat quia co
m. ces eis ite in ignem eternum quoniamad ni- dices nobis poꝛtant(⁊ depone eosab elatõne
hilum deduces) tunc (om̃es gentes)tales et in et tumoꝛe ſuperbie vt humilient᷑ ⁊ ſint obpꝛo⸗
Nien pertinacia perſeuerantes eoꝛum ſuꝑbiam de-⸗ bꝛium omnibus (pꝛotectoꝛ meus domine)qui
ed ſtruendo etad nihilum redigendo qui veritati me pꝛotegis ⁊ deſendis vt habeam teſtimoniũ
cn non conſentiunt ⁊ tevenerari nolunt. Illi ſunt miſericoꝛdietue. Deinde oſtẽdit quid in eis de
Conn foꝛtes de ſe pꝛeſumentes et ideo ceciderũt quia poni velit dicens.
ge⸗ ad te foꝛtitudinem ſuam nõ cuſtodierũt. Ego Delictum oꝛis eoꝛum ſermonem labio
dan autem foꝛtisine. rum ipſo: um et compꝛehendatur in ſu
gt Foꝛtitudinem meam ad te cuſtodiam: perbialuuu.
ui⸗ Riced ſnſceptoꝛ meus:deus meus mi ¶ Delictum oꝛis coꝛum depone id eſt dimitte
al ſericoꝛdia eius preueniet me. ſermonem labioꝛum ipſoꝛum )impꝛoperia
rne ¶ Foꝛtitudinem meam)id eſt omnes virtutes de chꝛiſto dicentiũ depone et deſtrue ac de oꝛe
hnn tct vires meas nõ ad me ſed (ad te cuſtodiam) etlabijs eoꝛũ tolle. Sic fecit reſuſcitando chꝛi
un qWuia ſemper in ipſis tibi non meisviribus lau ſtum quem perdere voluerunt quia hunc viue
des referam non recedam ate pᷣſumens de me re expauerũt ⁊ in celo adoꝛari ab omnibo gen⸗
nen quia ſi recedo cado ſi accedo foꝛtioꝛ ſis. Et me tibus mirati ſunt et compꝛehendantur in ſu⸗
enH ritoquia deus ſuſceptoꝛ meus)ſcilicet es ſuce perb ia ſua) id eſt conuincantur et conuertant᷑
pptoꝛ nature in incarnatõne penitentie in iuſtiſi cognoſcentes: dolentes ſe ſuperbe ⁊ male egii/
IH1 catione anime in gloꝛificatõne ⁊ etiam ad alia ſe⁊ cõfitentes peccata ſuavt ule ignoſceret qui
n beneficia participanda:deinde mutans per/ſo venerat peccata ſolulere. Et factum eſt hoc iaʒ
SS nam ſubdit (deus meus) eſt ſpirimaliter quia in quibuſdam ⁊ poſtmodum fiet in pluribus.
in (miſericoꝛdia eius pꝛeueniet mein donis ? be Ideo lubiuncwin ee. “
ao neficijs qui nihil attuli cur miſeret᷑ nullus enĩ H Et de execratdeet mendacio annuncia
in dona dei meret. Ecce quare non debeo deme buntur in conſũmatõne:in ira conſũma
e Feſiuncre quia non pgcœcſannt merta maa nonis etnonerumn
ian ſed pꝛeuenit me diuina miſericoꝛdia.Et hoc. ¶ Et)ſic(de execratõe? mendacio)id eſtdeeo
faare Daeeus oſtendit mihi ſuꝑ inimicos me/· ꝙdominü execrabantur? de eo mentiti ſunt ꝑ
in os neoccidas eos nequando obliuiſcan penitentiam ? confeſſionem inde eductiannũ
in uHohuli mir. dabuntur a pꝛedicatoꝛibustin conſmatõne)
Agend Deus oſtendit mihi ſuper inimicos meos) et perfectione id eſt pꝛidicabuntur eſſe perfecti
Inbx ſiue de inimicis meis id eſt quantam circa me etalijs in exemplum vite.De ipſa enim magni
gürin⸗ miſericoꝛdiam habuit demõſtrauit in illis cir⸗ tudine peccati plus humiliabunturꝛ ea humi
ge ca quos non habuit. Deus enim ad oſtenden litate plus erigi merebuntur ⁊ co magis perte⸗
dum maioꝛem in ſuis miſericoꝛdiam. Exercet ctierunt quia tam execrabile peccatuʒ ſe com⸗
ugin quandoq; in alijs iuſticiam in ramis ſuperbie miſiſſe dolebuntvtvbi abundauit delictum ſu
pꝛeciſis in ſerto miſericoꝛdiã ſuam oſtendit ole perabundet ⁊ gratia. Et peninuit ad medici⸗
bunt aſtro. Et tu noli ſuperbire ne pꝛecidi merearis nam humilitat infirmitas hominis: nihil eni
an⸗ etideo. O (deus ne occidas eos) Delendo o⸗ ſic impedit perfectõnem vt ſuperbia ⁊ hoc fiet
mnino (nequando obliuiſcantur populi mei) cin ira conſumationis )id eſt in tali ira ⁊vindi⸗
ſcʒ fideles gratiam ⁊ miſericoꝛdiam dei ſi non cca dei quecoꝛripiendo et emendando conſu⸗
ht ſintteſtes legis ⁊ moꝛtis chꝛiſti viuũt ergo an⸗ met eos et ꝑficiat non in ira cõſumptõnis que
ben te oculos eoꝛum vt per illos dei miſericoꝛdiaz vindicat vt conſumet et damnet:? ila conne ⸗
M recognoſcant ? quantas gratias deo ꝓ ſe agere ſil(non erunt)tales quales ante extiterant ¶n
, debeant Sed. de alibi Diciturvene impios et non cunt.
“

*

et finium tere.
Et)tunc(ſcient quia deus dominabitur ia⸗
cob) id eſt iudeoꝛum de iacob deſcendentium
et non tm eoꝛum ſed⁊c finium terre)id eſt gen⸗
tium que in finibus terre erant reſpectu iudeo
rum que erant in medio quas iudei vt canes
contempſerunt. Cunc agnoſcent eundem deũ
et indeoꝛum et gentium eſſe et ꝙ non debeant
gentes contemnere:omnes enim peccauerunt
et gratia dei egent deponent ſuperbiam et ſalu
ti gentium non inuidebunt quia parem ſuam
et ũloꝛum infirmitatem cognoſcent ⁊ in angu⸗
lari lapide copulati ſimul deum adoꝛabũt:di⸗

Et ſcient quia deus dominabitur iacob:

citur ergo nunc de iudeis quod ſupꝛa dictũ eſt

De gentibus.

Conuertentur ad veſperam et famem
atientur vt canes et circuibunt ciuita⸗

mer

AX onuertentur) ſcilicet iudei plenarie (ad ve
ſperam) in vliuima ſeculi etate ⁊ ſine munditet)
eluriendo ac ſitiendo iuſticiam ( famem verbi

Ddei patientur vi canes) ideſt ſicut peccatoꝛes
cognoſcentes ſe infirmos vt poſſint fieniſani.

nemo enim inſanabilioꝛ eſt eo qui ſibi ſanus
vigdeturcet circuibunt ciuitatem) dei:et eccleſi⸗
am ſanctoꝛumvitam ⁊ moꝛes inueſtigando ex
gquibus ciuitas dei conſtructa eſt Ael (ciuita⸗

tem) id eſt mundum circuibunteuangeliʒan⸗

do. Unde apte ſubiungitur.
Voſi diſpergentur ad manducandum:

bunt. 22

ad alios lucrandum ⁊ incoꝛpoꝛandum ſibi in
fide (ſi vero non fuerint ſaturati) fide populo⸗
rum id eſt ſi non fuerit impletum deſideriũ eo⸗

rum et pꝛedicatio ad votum eoꝛum non fructi
ficauerit (et) ipſi ſicut et gentes (murmura⸗

bunt ) id eſt dolebunt quomodo ſuperius di⸗
ctum eſt quoniam quis audiuu. Iſte verſus tã
git pꝛelatos qui diſperguntur per dioceſes ſu⸗
as non ad pꝛedicandum ſed ad manducandũ
(ſi vero non fuerint ſaturati) id eſt ad libitum
ſuum bene pꝛocurati murmurant pꝛe impati⸗
entia et foꝛte huius occaſione extoꝛquentur pe
cuniam. Sic etclauſtrales qui diſperguntur
percameras ad manducandũu ibi dimiſſo re⸗
fectoꝛio (ſi non fuerint ſaturati) id eſt ad dele⸗

¶Ipſuconuerſiiam digni diſpergentur) vbi
q; de loco ad locamad manducandum)id eſt

ctationem pꝛocurati murmurabunt) cõtra p⸗

uiſoꝛem ſuum Sed tota iam eccleſia devtroq;
pariete iuncta gaudens et gratias agens ſub⸗
iungit. ””UM
Ego autem cantabo foꝛtitudinem tuaz
et exaltabo mane miſericoꝛdiam tuam.
Ego autem)iam tota eccleſia(cantabo c cũ

cantico laudabo vel cum voce laudie pꝛedica
bo (foꝛtitudinem tuam) qua diabolum viciſti
qua infernum ſpoliaſtiet exultabo) coꝛdeid ẽ

cum exultatione magnificabo vel laudabo ne

laus ſit tm in oꝛe mane)id eſt ſine dilatione ac
pꝛompte: ſtudioſecmiam tuam) qua humanũ
genus redemiſti ⁊ pctã dimiſiſti vel mane.i.in
reſurrectione quando tranſactis huius ſeculi

tenebꝛis et tentationibus apparebit ſol iuſticie
exultabo id eſt exultando ſuſcipiammiſericoꝛ
diam tuam)que erit in remuneratione.
Quia factus es ſuſceptoꝛ meus:et rerſu
inn meum in die tribulationis mee.
Quia) in pꝛeſenti vita in qua tribulat᷑omis
qui iuſte viuit (factus es) ab ipſa tribulatione
(ſuſceptoꝛ meus ⁊ab inſtantibus periculisre

fugium meum tutum (in die tnibulatois mee)
qquando ſcilicet gratum eſt: niſi enim tu ſuſce⸗

piſſes ⁊ ſaluaſſes nemo eſſet qui inter tot ⁊ tan „
ta mala ſubſiſtere potuiſſet. Etideo adhucam
plius deum ꝓ beneficijs ſuis laudare delide⸗

rans ſubiungitt. “
Aiutoꝛ meus tibi pſallam: quia deus

ſuſceptoꝛ meus deus meus miſericoꝛ⸗

Agdiuloꝛ meus) id eſtcooperatoꝛ in bonis
(tibi pſallam)id eſt bona opera quete aſpiran

te ⁊ auxiliante geſſi tibi aſcribam ⁊ merito (qꝛ)

tu (deus ſuſceptoꝛ meus es) nunc ad gratiam
et tandem ad gloꝛiam qui etiam ſuſceptũ dei⸗

*

ficas ⁊ hoc non imputo meritis meis ſed miſe

ricoꝛdie tue quia tu ipſe (deus meus) qui me
creaſti es (miſericoꝛdia mea)qͥ me ſaluaſti qua
ſi diceret vt pꝛo multis vno verbo ſingula be⸗
neficia tua et te plenius explicem tu es miſeri⸗
coꝛdia mea quia totum gratis das cui ꝓpꝛium
eſt miſereri ſemper ⁊ parcere. Cum multa di⸗
xit non tamen omnia ſed in hocvno omnia cõ
pꝛehendit. Attendẽs enim omnia bona que⸗
cunq; habere poſſumus ſiue in natura ſiue in
conuerſione in fide:in ſpe in charitate in iuſti⸗
cia in timoꝛe domini in bonis moꝛibus totum

non eſſe niſi ex illius donis et miſericoꝛdia: ita

iuſticiam commutatione.

concluſit deus meus miſericoꝛdia mea:nõ in⸗

uenit impletus bonis dei quid appellaret deũ

niſumiſericoꝛdiam ſuam O dulce nomen ſub
quo nemini deſperandũ eſt omnes conſolans
omnes ad conuerſionẽ inuitans. Si peccata

noſtra nobis tm̃ dimiſiſſet vtiq; miſericoꝛs re-

cie dici potuiſſet. Nunc quia ⁊ peccata dimi⸗
ſit etinſuper dona addidit et quod incredibile
erat etiam celeſtem gloꝛiam immeritis peccato
ribus donauit non ſolum iam miſericoꝛs dici
tur ſed ipſa miſericoꝛdia digne appellatur.Di⸗
cat ergo voce et coꝛde eccleſia dicat vnaqueq;

ſdelis anima deus meus miſericoꝛdia mea.

NOꝛatio.

ð/

Mmnipotens domine cuius virtutem ⁊ mi
ſericoꝛdiam matutino laudamus in tempoꝛe
ſfoꝛtitudinem noſtram oꝛamus vt cuſtodias et
ab omm obſcuntate tenebꝛarum eruti matu⸗
tino lumine decoꝛemur. Per do.
¶ Pſalmus de oꝛatione ꝓpbete pꝛo re

gIni ilrael refoꝛmatõne et eccleſie pꝛo ce

leri iudeoꝛum et gentium de peccato ad

ius es nobio.
¶Auceo pſalmi ꝓpheta dauid Titulus talis
eſt. In finem pꝛo his qui commutabuntur ⁊c̃.
Et eſt ſenſus pſalmus ille dirigens nos in fi⸗
nem id eſt in chꝛiſtum agit pꝛo his id eſt de his
qui commutabuntur de veteri vita in nouam
in tituli inſcriptione ſuſcepta per fidem ſcilicet
quia credunt chꝛiſtum regem iudeoꝛũ ettran⸗

ſeunt in regnum chꝛiſtig regno diaboli: com⸗
mutabuntur dico non ſibi ſed ipſi dauid id eſt

chꝛiſto vt iam ei viuant et ſeruiant ⁊ hoc eun⸗
do et tranſeundo in doctrinam id eſt in pꝛece⸗

pta eius bene viuendo et bene docendo ſcõᷣm

cõmutabuntur autem per hec cum id eſt qꝛ

ſpſe dauid id eſtchꝛiſtꝰ ſuccẽdit igne dei etcha
ritatis meſopotamiam ſyrie id eſt mundumvo

catione ad fidem eleuatum ⁊ ſublimem invir⸗

tutibus factum:me ſopotamia enim altavoca
tio ſyria vero ſublimis interpꝛetatur:ettamen
pꝛius in eo ſuccendit et humiliauit ſyriam ſo⸗
bal id eſt ſublimilitatem vane venuſtatis: ſo⸗

bal nanq; vana vetuſtas interpꝛetatur. Qui
enim pꝛius erat ſublimis altitudine vana ⁊ ve

tuſta incenſa humiliatur vt melius exaltetur et

18. lix.

Eus repuliſti nos

innouetur. Et ita conuertit ab erroꝛe Joab?
id eſt inimicum ſcilicet iudaicum pore Moad⸗
percuſſit id eſtcommouit de infidelitate ad fi⸗
dem edom id eſt terrenum ſcilicet gentilem po

pulum terrenis deditum ⁊ hoc invalle ſalina⸗
rum id eſt in humilitate que eſt condimentum
omnium virtutum ſicut ſal ciboꝛum percuſſit

didco duogecim milia id eſt omnes de quatuoꝛ

mundi partibus ad fidem ſancte trinitatis cõ⸗

gregatos:per mille perfectio intelligitur:et per
duodecim milia totus mundus percuſſus de⸗
ſignatur. Materia:commutatio conuerſoꝛum
de peccato ad iuſticiam ⁊ eoꝛundem ꝓprer cul⸗
pam repulſoꝛum receptio ad gratiam. Inten⸗
tio:monere vt nemo contempnat iſtas percuſ⸗
ſiones ſed patienter aduerſa huius mundi fe⸗
rat quia per hoc habebit commutationem de

peccato ad iuſticiam ⁊ etiam de moꝛtalitate ad
immoꝛtalitatem. Sententia in generali pꝛo⸗

pheta in iſto pſalmo in perſona ſua lamenta⸗
lun de multiplici deſolatõneterre ⁊ populi iſra
el pꝛopter peccata ſua depꝛecans deum deuo⸗
te pꝛo refoꝛmatione ⁊ liberatõea miſeria. Vel

in perſona couerſoꝛum ad deum pꝛecatur pꝛo

culpe remiſſione et gratias agit pꝛo vocatione

referens deuote poſt tantam ſue dampnatio⸗
nis miſeriam quantam ſint conſecuti miſeri⸗
coꝛdiam.Poſtquam ergo ſupꝛa oꝛauit p gen⸗
tium ⁊ iudeoꝛum conuerſione nunc tam de iu⸗
deis q; gentibus vocati gratias referuntet po⸗
ſteris exemplum deo gratias referendi ſe pꝛo⸗

ponunt. Bententia in ſpeciali pꝛopheta er⸗
go invoce percuſſoꝛum in melius mutatoꝛum

Pinarepuliſi nos) etpꝛoieciſti extra pꝛo⸗
tectionem tuam in manus hoſtium (et deſtru⸗

rxiſti nos) id eſt deſtrui permiſiſti pꝛopter pec⸗
cata noſtra (iratus es)ſcilicet contra nosvindi

ctam exercendo⁊t miſertus es nobis)in ꝑte cõ

Commouiſti terram et conturbaſti eaz

— —

ſana contritiones eius quia commota

—R—NWMW—R Sõõð

*
¶ ommouiſti terram ſcilicet iſrael id eſt ha
bitantes in ea terroꝛe aduerſarioꝛum (etcon⸗
turbaſti eam) permittendo hoſtes occuparelo
ca eius ſed nunc oꝛo ſana contritiones eius)
id eſt miſerias ⁊ afflictiones (quia cõmota eſt
et conturbata fugientibus habitatoꝛibue pꝛe

timoe. .
Oſiẽdiſti populo tuo dura:potaſii nos

õ

vino eompunctionis.
Oſtendiſti populo tuo dura afilictiones ſci
licet ⁊ flagella quibus dure caſtigaſti eum pꝛo
pter peccata ſua (potaſti) et repuliſti (nos vino

compunctionis )id eſt meroꝛis ſcilicet tribula⸗
tione ⁊ doloꝛe quibus purgatur patiensvtvul

Deciſti metuentibus te ſignificationẽ:

ꝓt fugiant a ſacie areas
Decdiſti metuentibuste ſignificationẽ)id eſt

linquentes Et.

4 a tua et exaudi me.

At liberentur dilecti tui: ſaluum fac dex

tliberentur) ab oppꝛeſſione et deiectione
ſua(dilecti tuiſcilicet populo iſrael qui dicitur

deo dilectus. Vndeoꝛo (ſaluum fac) ipſum
populum iſrael extera tua)id eſt per dexteraʒ
tuam ſcilicet per fauoꝛem tuum vel potentiam
(et exaudi mepꝛo me ⁊ populo meo depꝛecan
tem. Deinde conuertit ie ad auditoꝛes ſuos vt
confirmet eos dicens. “

Deus locutus eſt in ſancto ſuo:letabꝛ

et partiboꝛ ſichimam:et cõuallem taber

Deus locutus eſtin ſancto ſuo)id eſt de oꝛa

ꝙ ego dauid(letaboꝛ) pꝛoſperitate in regno qꝛ

Ket partiboꝛ ſichimam )id eſtterrram ſichen ſci

licet reittuendo eam antiquis habitatoꝛibus
qui expulſi ſunt per alienigenasſet conuallem

tabernaculoꝛum)ſcilicet ſochot que nunc oc⸗

cupata eſt a philiſteis metiboꝛ)id eſt ſcõᷣm mẽ

ſuras debitas reſtitutam iſraeliis.Et hoc be⸗

ne poſſuʒ facere quia foꝛtiſſimos populos ha
beo mihi fauenteset obedientes Ham.

aliqualem noticiam per has ꝑcuſſiones vt his
exercitati(fugiant a facie arcus id eſta pꝛeſen⸗
tia iuſticie tue que extenta eſt ad ꝑcuciendũ pec
cantesvt metuãtte qui tam grauiter punis de⸗

chlo vel in ꝓpheta nathan pꝛomittendo mibi

geus eſt galaad et meus eſt manaſſes:

et ephꝛaim foꝛtitudo capitis mei.

ſd eſt ile populus ſic dictus habens poſſeſſio⸗
nem terre galaad tranſioꝛdanem qui famoſus
erat roboꝛe pꝛopter iepte galaaditem iudicem
iſrael cet meus eſt manaſſes) qui etiam erat po
pulus famoſus roboꝛe pꝛopter gedeonem et
abimelech iudices iſrahel qui de hoc populo
erantcet effraim foꝛtitudo capitis mei)id eſt foꝛ
titudo mea capitanea ⁊ pꝛincipalis eſteffraun
que inter ceteras tnbus robuſtioꝛ ⁊ populo⸗

☛

Meus )et in adiutoꝛium mihit eſt galaad)

fioꝛ erat.

Jugda rex meus:moab olla ſpei mee.
uda rex meus )eſt ⁊ legifer cui competit in

ter alias tribus vt habeat ducatum etregnum

pꝛopter reges qui ſunt exea nec tm populi iſra

elite mihi adherent ſed etiã extranei populi mi
hi ſeruiunt: cõfederati ſunt Unde ſubdit(mo
ab olla ſpei mee) id eſt ſpero in deo:quod terra

moab enit mihi ſubdita ad ſenniendi ſicutol⸗

la ad ſuum miniſterium.

eum mihi alienigene ſi:bditi ſunt.
nidumeam extendam calciamentũ meũ)
id eſt calcabo eam incedendo pedecalciato ac
ſubijciam et ſupeditabo eam per plenam vi⸗
ctoꝛiam (mihi alienigene)ſcilicet paleſtini et ce
tere natões in circuitu regni mei(ſubditi ſunt)
et ſubiecti. Ita dixiibo in idumeam ⁊ ſubijciã
eam Sed.

Auis deducet me in ciuitatem munitã

os

guis deducet me vſq; in ydumeam.
NQuis deducet me)in aliquam (ciuitatẽ mua
nitam) ſcilicet idumeevt ſubijciam eam immo
(quis deducet mevſq; in idumeã) vtaudeãag
gredi ad eam ſubijciendamvbi multi foꝛtes et
bellicoſi erarnrrt. .
Nonne tu deus qui repuliſti nos et non

egredieris deus in virtutibus noſtris.

onnetu deus) deduces quaſi diceret nuł

lus alius nec etiam aliquis de foꝛtibus popu⸗

lis quos nominaui poteſt hoc facere ſed tu ſo⸗
lus deusqui repuliſtiet pꝛoieciſti(nos)a pꝛo
tectione et defenſione tua ſinendo tribulari (et

In idumeam extendam calciamentum

non egredieris deus)nobiſcum(in virtutibus

noſtris ) ſed in tua virtute vt pꝛotegas nos In
ſua enim virtute non in noſtra deus operatur.
ſcom hiſtoꝛiam futurum ponitur pꝛo pꝛeteri⸗
to id eſt nõ egreſſus fuiſti ummo ſic pieciſti nos
vt non egrederis(in virtutibus noſtris⁊ exer⸗

citibus noſtris id eſt ne pꝛotegeres nos ab ho⸗

ſtibus ſicut ſolet dux egrediens.Et ideo.

Da nobis auxilium de tribulatõe: etva

a ſalus homiinns.
a nobis auxiliũ)quo liberemur(be tribu
latõe qua ab hoſtibo vexamur (et) id eſtqꝛ ſine
auxilio tuo (vana eſt ſalus hominis)id eſt que

ſperatur ab homine et ideo maledictus homo

qui ponit hominem bꝛachium ſuum. Etcon⸗
uertens ſermonẽ ab homines loquitur de deo
in tercia perſona dicens.

In vo faciemus virtutem:et ipᷣe ad ni

S f uu— - — —-

—-

l⸗
po⸗
ila

W.
gai⸗
tinos
ann
Pho⸗

ba

niin
ſtau⸗
hono

co
e 0

yino compunctionis.

In deo )id eſt auxilio ⁊ fouoꝛe dei non in vi

ribus noſtris faciemus virtutem id eſt virtio
ſa facta contra hoſtescet ipſe ad nihilum dedqdu
cet) conculcando et ſubijciendo in ſeruitutem
(tribulantes noe) ⁊ aduerſantes nobis vt ꝓ ni
DL Moxos habeamus. Myſtice autem legitur
Deus repuliſti nos et deſtruxiſti nog: Elt liberenturdr
trea tua et exaudi me.

tuses et miſertus es nobis.

Deus repuliſti? deſtruxiſti nos)nobis auxi

lium ſubtrahendo actentari ⁊ peccare permit
endo (iratus es) pꝛopter peccata noſtra iuſtaʒ
vindictam in nos exercendo (⁊ miſertus es no

bis) ꝓpter bonitatem tuam cum ad te reuerte⸗

mur penitendo ad hoc iraſceris vt miſerearis
ipſa ira tua miſericoꝛdia eſt:et exponit quomo
do ſit miſertus dicens. MMB
Commouiſti terram et conturbaſti egz.
ſana contritiones eius quia commota

ꝛedicationis (et cõturbaſti eam)ſalubꝛiter ad
penitentiam. pꝛius cõmouetur a timoꝛe domi
ni:deinde conturbatur ex doloꝛe peccati (ſana
contritiones eius ) id eſt remoue ab ea miſeri⸗
as quas ſuſtinetvel peccata pꝛo quibus coꝛ cõ
tritum habet ⁊ dignum eſt vt ſanes ( quia com

CLommouiſti terrã) id eſt terrenos vomere

P

mota eſt ⁊ gratie tue cõmouenti per liberũ ar⸗

bitrium conſenſit. Sic autem mutato in me⸗
lius homine iam dura ⁊ aſpera ſubſequuntur
vnde ⁊ ſubditur. ”Z”DB

Oſtẽdiſti populo tuo dura:potaſti nos

ſtendiſti populo tuo)ſic in melius

muta⸗

tocdura)et aſpera vt te attentius quereret. An

de ſcriptum eſt omnes quivolunt pie viuere in
chꝛiſto perſecutionem patiuntur (potaſti nos

vino compunctõnis )id eſt delectari nos feciſti

poculo paſſionis et tribulationis ſicut vinum
delectat potantem quia tribulationes per cha

ritatem ſunt delectabiles et ſi per infirmitatem

carnis graues Vel (potaſti nosvino compun
ctionis id eſt ſuauitate lachꝛymarum peniten
tieꝛ confeſſionis iſte autẽ paſſionis potus non
perdens eſt ſed medicina vrens vnde ſubiun⸗
gitur. „
Degiſti metuentibus te ſignificationẽ:
Rannkntunbune

—

Deciſti metuentibus te ſignificationem vt
giant a facie arcus) id eſt per tribulationes

tempoꝛales ſignificaſti tuis fugerea pꝛeſentia

et partiboꝛ ſichim

ſturi minantis iudicij ctab ira ignis eternt.
uI mmaniis iudicij et ab ira ignis eterni.
Iſtum ancum fugit qui ꝗ peccatis cauet. Be⸗
ne autem iudiciũ arcus dicit᷑ quia arcus quan

to plus retro tenditur tanto impetuoſius ferit:

ia ⁊ iudiciũ quanto magis differtur tanto gra
mius non conuerſis erit. Cuius nobis fit ſigni

ficatio per penitentiam quia ſi hic tam aſpe⸗

re deus nos punit quid in futuro faciet. Et.

Vt liberentur dilecti tui:ſ. aluum fac dex

Ut liberent dilecti tui)in die ire ad hoc qͥp⸗
pe ſignificationes pꝛeſentium maloꝛũ dantur
vt ab eternis malis domini dilectoꝛes liberen
tur ⁊ yt hoc fiat exoꝛat dicens (ſaluũ) me(fac)

dicit generalis iuſtus collocando in (dextera

tua id eſt in potioꝛibus bonis tuis in beatitu⸗
dine perpetua vbi eſt ſalus vera quaſi diceret:
qui ſic in pꝛeſenti nos ad ſalutem erudis perſi⸗
ce ponendo ad dexteram tuam ſalubꝛiter per⸗
cuſſos ſet exaudi me) quia non tempoꝛalia ſed

elterna peto que tu pꝛecipis petere.Ex hoc au⸗
tem ſcio ꝙ ſaluabit dextera ſua quonid.

Deus locutus eſt in ſancto ſuo:letaboꝛ

naculoꝛum metiboꝛ.

am:et cõuallem taber
eus pater locutus eſt in ſancto)id eſtin ſi

lio (ſuo) in quo pꝛomiſit banc ſaluationem no
uiſſume diebus iſtis. In qua locutõne ego fide

lis populus ſeu eccleſia (letaboꝛ) de bis quos

aſſumam in partem mei:quia(⁊ partiboꝛ ſichi
mam id eſt diuidã gentes ſeu gentiles qᷓ deſi⸗

gnant e ſichimãa vbihabitut geres: no eni oim
eſt fides ſed alij credũt alij nõ credũt ⁊ eoꝝ qui

credũt alijviuũt bñ: alij male.diuidunt᷑ ̊ nüc
ſide ⁊ moꝛibo diuident᷑ in iudicio oues ad dex⸗
teram hedi ad ſiniſtram (et conuallem taber⸗
naculoꝛum)que fecit ibi iacob id eſt gentem ia
deoꝛum ab iacob deſcendẽtiũ que ꝑ illamval⸗
lem intelligitur etiam (metiboꝛ) et diuidã quia
alij crediderunt alij non nam tranſierunt inde
qui crediderunt foꝛis reliquie remanſerunt.
Hec iam diuiſio demonſtratur cum ſubinfer

„—

t ephꝛaim foꝛtitudo capitis mei.
Meus eſt galaad )id eſt mee ſocietatis eſt nu
merus martyrum: galaad enim interpꝛetatur
aceruus teſtimonij ⁊ per aceruũ teſtimonij mi
titudo martyrũ deſignatur quia martyres gre⸗
ce teſtes dicti ſunt latine (etmeus eſt manaſſes)

Oeus eſt galaad te meus eſi manaſſes:

qui oblitus pꝛioꝛis vite et ſtatus in anterioꝛa

cum apoſtolo ſe extendit Manaſſes etenim in
tpicdaum apud nos: obliuio ſeu oblitus

(et eff; aim) id eſt hij quibonos fruetus etin
ſe et alijs faciunt ſcʒ doctoꝛes eccleſie: effraim

enim interpꝛetatur fructificatio: ſunt foꝛtitu⸗

do capitis mei )id eſt chꝛiſti dicit eccleſia quia
chꝛiſti membꝛa inſirmioꝛa ſuſtentant.
AJuda rex meus: moab olla ſpei mee.
uda rex meus) id eſt confeſſoꝛes rectoꝛes
erunt mei ſcʒ eccleſie:iudas enim interpꝛetatur
conteſſio vel chꝛiſtus qui eſt de tribu iuda na⸗
ſciturus erit rex meus (moab) qui interptatur
abutens lege ſcʒ gentiũ populus eſt olla buli⸗
ens quia inferttribulatione; que eſt (ſpeimee)
quia facit me plenius ſperare non deficere. tri⸗
bulationes enim maxime non oꝛiuntur gaduer
ſus eccleſiaʒ niſi a malevientibus lege. Sicut
agultem in olla cibi ſic in tribulatõe excoctiſunt
ſancti Apte vero dicitur olla ſpei in eo qꝛ ſpes
ſanctoꝛũ venit a tribulatione. In hacolla tri⸗

bulationũ conſtituta quantã ſpem habcatec⸗ nõ petim vt amoueastribulatõʒ ſʒ vt ipſa tri⸗
cleſia audiamus. bulatio ſit nobis fr ſa ⁊ liũ vti
ulatio ſit nobis fructuoſa ⁊ in auxiliũ vt inde

In ydumeam extendam calciamentuz
meum mihi alienigene ſubditi ſunt.

nguinea (extendam calciamentũ meũ ) id eſt
euangeliũ quo munitur vita gradientiũ in mũ
do.q.d. buliat olla quantũ poteſt ſeuiat mun⸗

dus quantũ valet ego vſq; ad terrenos et ſan⸗
Bniceos extendã pꝛedicationẽ meam ⁊ ſic mi-⸗

Hi etiam (alienigene ſubditi ſunt) üli qui non
pertinent ad genus meũ ad hereditatẽ meam.
Multi enim veniunt ad fidem qui nõ pertin⸗
gunt ad hereditatẽ:multi adoꝛant chꝛiſtuʒ qui
nõ ſunt regnaturi cum chꝛiſto:quia multi ſunt
vocati paucivero electi.Et ne hoc videreturvi
ribus ſuis attribuere cõmendat gratiã dei de⸗
ducentem cum ſubiungiit. SJ

Quis deducet me in c

uis deducet me in ciuitatem munitaʒ) id

nydumeam quemterpzedturtergnaue
9

iuitatem munitã

rakarn vſq; in ydumeam.

eſt in iudeam que munita recte diciturvidelicʒ
patriarchis et ꝓphetis legibus quoq; et varijs
inſtitutionib ad hanc pꝛimũ pꝛedicatũ eſt eu⸗
angeliũ (quis deducet mevſq; in ydumeaʒ)id
eſt in vniuerſam gentilitatem vt multi ex genti
bus mihi incoꝛpoꝛent᷑et ſocietate membꝛoꝛuʒ
ciuitas amplietur. Negat hoc ab homine fie⸗
ri poſſe. hoc enĩ a ſola fieri poterat deitate. An

miſereberis:non enim cõtinebis in ira tua mi

ſericoꝛdias tuas. Deduces ergo ⁊ tamen ſeuiẽ⸗
te mundo non (egredieris)o deus in virtutib-
noſtris) quando ſoꝛtiter facturi ſumus pꝛo de
fenſione ſidei id eſt non oſtendes potentiã tuã
qualem oſtendiſti olim patribus quando eoꝝ
foꝛtitudini ceſſerunt gentes. Tamen diuerſis

toꝛmentis nos extra cruciantibus nõ deſeres

ſed tunc nobis intus operaberis ⁊ ſic magis ⁊
melius deduces quia ſic videmur non ꝓ tem⸗

poꝛali vita pugnare ſed ꝓ eterna. Qu ergo de⸗
qui non egredieris in virtutibus noſtris quia

non dabis tempoꝛale auxiliũ da ſempiternũ
hoc eſt quod ſubdit.

Da nobis au xiliũ)ſempiternũ in futuro(detri
bulatõe).i. ꝓpter tribulatõeʒ quã hic ſuſtinemꝰ

a nobis auxilium de tribu atoe: etva

ſubuenias. Vñ deſererevideris Etideo nõ pe
timus hanc ſaluteʒ humanã⁊c)id eſt quia(va

nayet fallaxeſt ſalus hominis itrãſitoꝛia ⁊ tem

poꝛalis.Audiant hec quiiſpem ſuam in poten
tatibus hominũvel interrenarum diuitiarum
ſplendoꝛibo ponunt quia (vana)eſt(ſalus ho⸗
minis et deus ſolus opoꝛtunũ tribulationib⸗
nolkis preſtat auxiliũ. Merito ergo ſubditec

In deo laciemus virtutem: et ipe ad ni

dilum deducet tribulantes nos.
In deo faciemus virtutem) vincendo ini⸗

micos non in gladio:non in equis:non in p⸗

tentatu exercitus: quia deus enit exercitus ⁊ vi

deducettribulantes nos) etimpugnantes eta

ſpe eternitatis reuocare conantes tam vicia q;
inimicos viſibiles ⁊ inuiſibiles repꝛinendo ⁊

eoꝛum ſeuiciam annihulando faciemus ⁊ nos

virtutem in dominovt ab omni tribulatõne et
tentatione liberi eſſe mereamur. In ipſo ſſit foꝛ

titudo noſtra in ipſolſit omnis noſtra gloꝛia et

nulla pꝛeualebunt aduerſa. Nam ſi deus pꝛo
nobis quis contra nos. H

Dmnipotens mitiſſime deus bumani ge⸗
neris reſtauratoꝛ et rectoꝛ: quilfideles tuos ſi

.êẽZöe

=S= = ☛rr . – ⏑

——

— —

ubda. deponis vterigas: ſic humilias vt ad celoum
Nonne ru vens quui renaniſtinos tnon regnum perducagein te credentium corda pia
. egsdieris n⸗ myirtutibus noſtis. miſeratione cuſtodi: vt ad conteſſionis tue re⸗
15 netu dene nakes ord epundn ſsz mecha fugientes ſanatis contritionibus eter⸗
exponens nos ꝑiculis etiineno moulan. na felicitate te largiente perfrui mereantur.·
ipſe qui repuliſti deduces:tu ipſe qui iratusee Per dominum ente permime ane.

4

”””

rum recipiendo.

Plalmus de oꝛatone eccleſie vndid

pꝛeſſe et de gratiarum actione pꝛo mul-
tiplici beneficio iam recepto et in futu

—

lus tals eſt. In finẽ in hymnis pſalmus
dauid:hoc eſt Pealmmu⸗ iſte dirigens nos in fi⸗
nem id eſt in c 1
dibo exhibendis dauid id eſt chꝛiſto. Materia
oꝛatio laus ⁊ gratiarũ actio eccleſie ꝓ multipli
ci beneficio recepto ⁊ in futurũ recipiendo. In
tentio:monere fideles ad faciendũ iſta ſemꝑ et
ad perſeuerandũ in eis vſq; in finem. Senten
tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona
eccleſie humiliter exaudiri petit: beneſicia re⸗
colit:et ꝓ beneſicijs laudes ꝓmittit:poſt ſupꝛa
dictam ergo gratiarũ actionẽ vocatoꝝ ad fidẽ
admonet nunc ſuo exemplo eccleſia auditoꝛes

vt ꝓ dei beneficijs in gratiarũ actione ymane

ant ꝙ ⁊ in pꝛeſenti peccatoꝝ veniam ⁊ viriutũ
grauam ſunt conſecuti ⁊ in futuro pꝛemiũ bea
titudinis habituri. Sententia in ſpeciali.Ec⸗
cleſia ergo de tota oꝛe quaſi vnus hic clamat.
(Exaudi deus depꝛecationẽ meaʒ) mala a me
agmouendo ⁊ auertendocintende oꝛatõni mee)
bona mihi conferendo et in me conſeruando.
Depꝛecatio eſt que aſſidua eſt:et hominib⸗ etiã
offertur: oꝛatio eſt que im deo offertur: poſtẽ;
dixit exaudi ꝓtinus addidit intende vt videli⸗
cet gratãter ⁊ vtiliter dignetur exaudie. Nam
oꝛatõni noſtre intendit deus cum gratanter ſu
ſcipit qd oꝛamus. Non nullos enim aliquan

— ——

do exaudit iratus nõ tam ad ſalutẽ q; ad dam

nationẽ. Etqꝛ eccia toto oꝛbe terrarũ diffuſa ẽ

vndiq; ſe clamare inſinuat cum ſubiungit.
Afinibus terre ad te clamaui dũ anxia⸗
retur coꝛ meum:in petra exaltaſti me.
A finibus terre)id eſtvndiq; ex omniba par
tibus mundi (ad te)non ad aliumclamaui)te
deuote inuocando (dum anxiaret᷑ coꝛ meum)
id eſt in anxietate ⁊ moleſtijs ꝑ quas tamen fu
noſter ꝓfectus. Clamoꝛ noſter ad deum eſt no
ſtrum deſideriũ. Quanto quiſq; plus deſide⸗
rat tanto plus clamat deinde ſequitur clamo⸗

ris exauditio.q.d.anxiatur coꝛ ſed nõ ideo vin

coꝛ quia(in petra)id eſt in chꝛiſto ⁊ in fidei ſo⸗
liditate (exaltaſti me).⁊ fundaſti qꝛ ſuper hanc

petram edificata eſt eccleſia. Et bene ait exal⸗-

pꝛecationem meam intendeoꝛa⸗

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.

ꝛiſtũ eſt in hymnis id eſt in lau

taſti quia iuſtus qui ex fideviuit cuncta tempo

ralia tranſcendit et in celis conuerſationẽ ha⸗
bet. Exaltatum quoq;. anonepa⸗

2₰

Deduriſti me quia factus es ſpes meg

*

vs. lxx. 4 ris foꝛtitudinis a facie inimiii.

Paudidens de⸗

Decduxiſti me) de virtute in virtutẽ ⁊ de bo⸗-
no in meliusquia ſactus es ſpes mea) de vi⸗
ta et gloꝛia eterna habenda ⁊(tumris foꝛtitudi⸗
nis)id eſt foꝛiis defenſio tuoꝛumſa facie)id eſt
a pꝛeſentia et impugnatione (inimici) viſibi⸗
lis⁊ inuiſibilis.Calis munitio eſt nobis deus
in qua ⁊ ab inimico ſecuri eſſeꝛ ipſum inimicũ
etiam iaculani poſſimꝰ. Non ſic eſto in iſta tur
rivtvaces ibiꝛ ſufficiat tibi quia hoſtis tela nõ
perueniunt ad te. Age ibi aliquid non ceſſent
manus: verba dei: fides tua: ſpes tua:⁊ opera
tua bona tela ſunt ⁊ gladij interficientes inimi
cum. Ttali ergo munitione confoꝛtatus perſe

uerare ſe pmittit dicens. Et ego hac turre mu⸗

nitus.

An habitabo in tabernaculo tuo in ſecu

Inhabitabo in tabernaculo tio) id eſt ĩ cĩ
coꝛdia permanebo in vnitate fidei pugnabo et
tibi militabotin ſecula) id eſtvſq; dum ꝑagun

Otegar in velamento alarũ tuax.

un ſecula ſcilicetvſq; in finem ſeculi quia eccle

ſia vſq; in finem ſeculi eſt duratura et deo mili
tatura. Non enim ꝗ ceperit ſed quiꝑſeueraue
ritvſq; in finem hic ſaluus erit. Et ſiimpugna
tio tentationũ occurrat ego (ꝓtegar) id eſt tua
ꝓtectione muniar ⁊ defendar ab eſtu tentatio⸗
num (in velamento)⁊ in vmbꝛa (alarũ tuarũu)
id eſt in munimine tue miſericoꝛdie et potentie
que omnem auertunt leſion?. Viel ale iſte ſunt
paterna ſeueritas ⁊ materna pietas illa ad ca⸗
ſtigandum hec ad conſolandũ ergo per vnam
iuſte punit contra pꝛeſumptionẽ:per alterã mi
ſericoꝛditer parcit cõtra deſperationẽ. Etideo
certus ſum de ꝓtectione. M

Quoniam tu deus meus exaudiſti oꝛa⸗

tionem meam: dediſti hereditatẽ timen

tibus nomen tuum.
uoniam tu deus meus exaudiſtiyoꝛatio⸗

nem meam)de percipiendis bonis qua a fini⸗

bus terre ad te clamaui quia(dediſti heredita⸗
tem)eternã ſcʒ regnũ beatitudinis quibuſcũc
(timentibo nomen tnuum) non enim eſt diſtin⸗
ctio ſed in omni gente qui timet deum acceptꝰ
eſt illi et dicit dediſti in pꝛeterito quia iam de⸗
dit in ſpe vel quia iam in quibuſdam eſt ince
ptum in re:beneficia autem collata argumen⸗
tum ſunt futuroꝝ: vel ponit pꝛeteritũ ꝓ futuro

„

ꝓpter nimiã certitudinẽ. Admonemur h̊ nõ cei⸗

5

ſare oꝛando quamdiu tempus eſttentationuʒ. “
Oꝛatio frequens diaboli iacula ſubmouetet
hec pꝛima eſt virtus aduerſus tentationum in

cun ſus. HNihil vtilius poteſt facere ſeruus dei
in hoc ſeculo q; oꝛare deum Oꝛatõ ſerenat coꝛ

Abſtrahita terrenis mundat avicijs:ſubleuat

ad celeſtia:feddit capacius ⁊ dignius ad acci⸗

pienda bona ſpintalia: penſeueremus ergo in
oꝛatione ⁊ timoꝛe nominis dei quatenus cele⸗
ſtem pꝛomereri poſſimus hereditatem. Dein⸗

de exponit quam bereditatem daturus eſt de⸗

Dies ſuper dies regis adiſcies: annos
vſq; in diem generationis et gene/

7
õ

——

*

n

eſt appones (ſuper dies) tempoꝛalesregis no⸗

ſtri chꝛiſti quibus ſi chꝛiſtus in pꝛeſenti regnat

in eccleſia et ipſi viuunt in chꝛiſto vt poſt hos

dies tranſeuntes etiam regnetin ſanctis ⁊ ipſi

cum eo in diebus illis qui non habent finem
Deinde alijs vᷣbis idem repetit dicens ⁊ adijci
es(annos) ſcʒ eternitatis ſuper (annos cius)

tpales quibus in pꝛeſenti nobiſcũ eſt: adijcies

inquam (vſq; in diem generationis) pꝛeſentis

ettꝑalis (et generationis) future et eterne qꝛ hi
dies ⁊ anni ſunt vnus dies qui continet ⁊ tran

ſcendit ſecula pꝛeſentis ⁊ future generationis.

Et hec dies eſt eternitas.q.d.eandem heredita
tem dabis eis in qua eſt chꝛiſtus rex noſter vt
rregnetcum eo in eternũ. Ipſe enim rex cum ge
nerxrationeſuua.
P8PNPermanet in eternum in conſpectu dei

ioms. èU
Dies )ſcʒ eternitatis ſeu eternos(adijcies)id

lum diem vbi pſallas ſine fine.

miſericoꝛdiam et veritatem eius quisre

Permanet) poſt annos pꝛeſentescin eternũ
in conſpectu dei) id eſtin manifeſta deiviſione/
vbi pꝛeſto eſt ad miſerendu omnibus ſic et illi
iibidem pmanebunt: hoc eſtautẽ ſanctoꝝ mer ⸗
ces ſcʒ gloꝛia viſionis dei.Et quia tanta eſt dei A tare mu. —ẽ
¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus hicẽ

remuneratio ⁊ tanta eſt beatitudo ergo miſeri⸗

coꝛdiam eius qua in pꝛeſenti peccata dimittit:

(et veritatem eius)qua in futuro ꝓmiſſa reddit

quisreqᷣret)id eſtiterũ et iterũ queret.ſ.ad hoc
vt imitet᷑ eum.q.d.pauci miſericoꝛdia dicitqꝛ
nõ noſtra merita attendit deus ſed bonitatem
ſuam vt peccata noſtra nobis dimitterer ⁊ vitã
eternã/ ꝓmitteret:veritas autem qꝛ nõ fallitred
dere quod ꝓmiſit. agnoſcamus ⁊ nos hiceam

et faciamꝰhic miſericoꝛdiã circa infirmos cir-

ca egentes circa etiã inimicos noſtros:veritatẽ
vero nõ gecande nec adijciendo pctm̃ ſuper
deo autem ſub interrogatione quaſi

—

inuitãdo dicitquis requitet quia quãuis hoc

ineffabile bonũ ſit pauci ſunt tamen qui requi
rant aut requirentes ꝑſeuerent. Tanta eſt hu⸗
mana miſeria in tantũ abũdat iniquitas vt in
requirenda vanitate ⁊ mendacio ſint multi:in
requirenda miſericoꝛdia et veritate ſint pauci.
Nos autem de paucis his eſſe ſtudeamꝰ vt cũ
electis dicere poſſimus quod ſubdit᷑.
Sic pſalmum dico nomini tuo in ſecu

*
5

ℳ

ſuus qꝛ ſpero te daturũ mihi hereditatẽ in fu⸗
turo ⁊ me manſurũ in eternũ in conſpectu tuo

(ſic pſalmũ dico nomini tuo) id eſt ſic bñ ope⸗

raboꝛ ad honoꝛẽ nominis tui el(ſic pſalmũ
dico)pꝛedicando ⁊ opere complendo ſeu bym

niſando bene operando in ſeculũ ſeculijid ẽ
quaãdiu durabit hoc ſeculũ qꝛ non ad tempus

hoc eſt agendũvt reddãvota mea bonoꝝ ope

rum que voueo vl meipᷣm quem denoniin ba

ptiſmo (de die in diem) id eſtaſſidue ꝑ ſinglos
dies vt tandem ꝑueniam ad illũ diem vbi in⸗
eternũ tibi pſallam. Si vis ineternuʒ pſallere
redde vota tua in iſto die donec ꝑuenias ini⸗

¶ Anxietatũ noſtrarũ miſericoꝛdiſſune cõſo⸗
Latoꝛ deus: ꝓte efamiliã tuã a facie inimici vt
bernacula mereamun eterna. Per do.

Pſalmus de obedientia deo debita

et in tribulatione patientia ac de confi⸗

dentia in deo bon
terrenis ommibus vana.

Onne deo ſubie/

bona ſed in hominibus et

hhhh s

In finem pꝛo vdithun pſalmus dauid. id eſt
baalenus Aecd dauid ꝓphete qui hic loquitur
habitus ꝓ ydithun id eſt agens de trãſiliente.
tranſiliente dico in finẽ id eſt in chꝛiſtũ et inui
tante nos ad ſümum bonũ.Quia enim voca⸗
ti ad fidem auditoꝛes ad permanẽdũ in gratia
rum actõne ſua monuerunt iam tanquã tran⸗

ſilientes ⁊ ſuperioꝛes effecti ſuos inferioꝛes ad

exemplum ſue humiliatis et patieutie ac con⸗
temptus diuitiaꝝ ettempoꝛaliũ hoꝛtant᷑. Ha
teria obedientia deo debua et in tribulatõe pa
tientia in deo ↄfidẽtia bona ſʒ in hoiboꝛ terreæ⸗

dinis pᷣmunita inbabitareta⸗

— = = — —

— — — —

reſpondet dicens. (Honne deo) qui eſt

nis omnib vana. Intentio:nos admonere vt
ſpernendo et tranſiliendo iſta tempoꝛalia va=⸗

na etcaduca per obedientiã ⁊ patientiã ſpere⸗

maus eterna et nulla tribulatione vel perſua⸗
ſione impediamur quiĩ terrenis dimiſſis ad ſo⸗

la celeſtia tendamus. Sententia in generali p
pheta in iſto pſalmo loquitur in perſona tran
ſilientis et cuiuſlibet iuſti qui ex obedientia ad
deum perſecutiones iniuſtas patienter tolerat

boꝛtans vniuerſos fidelesvt in domino conlſi⸗
dant arguitq; errantes ⁊ perſecutoꝛes de vani

tate ꝙ in caduca huius mundi felicitate ſpe⸗
rant ſubiungitq; ſixam ⁊ immutabilem de pu
nitione maloꝝ ⁊ pꝛemiatõne bonoꝝ ſententiã
Sententia in ſpeciali. Tranſilens ille videns
tot impedimenta ſeculi deo ſe ſubditꝛ inferioꝛi
bus ſe inuidis tranſiluiſſe eum dolentibo etrii
nam ei imminãtibo quaſi de alto in cenan
uper
omnia (ſubiecta erit anima mea).i.obediens
et mandata eius obſeruans eiq; fideliter ſerui⸗
ens ⁊ nihil pꝛeter eum cupiens.q.d.erit ommi⸗

no:⁊ ſi agitis vt mouear: ⁊ ſi multa trãſilio hoc

dicit netranſiliendo ſuꝑbiat non elatus ex his

que infra ſunt ſed humilis ex deo qui ſupꝛa eſt
ſciens quoniã qui ſe exaltat humiliabit᷑ ⁊ iuſtũ
eſtvt ei ſubijciar(abipſo eni eſt ſalutare meu.i.
ſalus ⁊ ſaluatio mea in coꝛpoꝛe ⁊ in anima.Et
boc ꝓbat dicens.

Nam et ipſe deus in

6

eus et ſalutaris me

2

„*„

cet ſalutaris meꝰ qͥ me ſaluauit(ſuſceptoꝛ meꝰ)
qui me de moꝛte ad vitam de pena ad gloꝛiã ſu
ſcepit ideoq; (nõ moueboꝛ amplius)⁊ de cete⸗
ro ab ipſo contra eius voluntatẽ faciendo:licʒ

enim aliquando motus fuerim nunc ſuſcept⸗
et ſanat? ab auctoꝛe ⁊ redemptoꝛe meo iamvl⸗

terius nõ moueboꝛ.Et qꝛ tantũ habeo ſalua⸗

toꝛem ⁊ ab eo ampli nõ moueboꝛ ergo o ſtul⸗

ti ⁊ miſeri peccatoꝛes.

Auouſq; irruitis ĩ hominem: interfici

—

* — 4

tis vniuerſi vos tanqᷓ; parieti inclinato Quia ipſe)eſ
D ffigdem ⁊ cultũ diuinitatis ſue⁊ ſaluatoꝛ meus)
qui me redemit et iuſtificat et per viam ſalutis
ducit(adiutoꝛ meus) ad bene operanduʒ ⁊ me

et macerie depulſe.

„ „„ .

¶ Quouſq; imuitis) i quã diu irrationabili⸗
ter impetũ facitis (in hominẽ) exterioꝛẽ q vſq;

ad animã pertingere nõ poteſtis ſed vos in oo

qð agitis veſtrũ cogitate interitũ qꝛ in hoc(in⸗
terficitis vniuerſivos)ipſos in anima. Quicũ
qʒ bonos a ſuo ꝓpoſito nitimini remouere ſiue
diſſuadendo ſiue ꝑſequendo vos ipſos in hoc
intus occiditis: animas veſtras damnatis. Ir
ruitis inquã incũbentes ei (tanquaʒ paneu in

us:ſuſceptoꝛ me nõ mouebo: ampliꝰ.

clinate ad ruinã⁊ macerie)que eſt conſtructõ
ſaxoꝝ ſine cemẽte ligamine: vt fit circa hoꝛtos
et vineas (depulſe) ſcʒ a ſtatu ſuo ⁊ caſum mi⸗
nanti qꝛ ſic nos putatis faciles ad cadendũ et
pꝛonos ad ruinã tãquã omni deſtituamur au

xilio ſed nõ eſt.ita.Et q́;uis ita admoniti.

Verüũtamen pꝛeciu meũ cogitauerũt re

pellere:cucurri in ſiti: oꝛe ſuo benediceo

bant et coꝛde ſuo maledicebant.

¶ Aerũtamen)nõ ideo ceſſant mali ſedccogi⸗ 8*
tauerunt) abſcõdentes venenũ in coꝛde ⁊ ſi nõ

audent pferre (pꝛeciũ meũ repellere)a me.i. de

um meũ ⁊ gloꝛiã quã ſpero futurã meritũq; la

boꝛis mihi auferre ideo (cucurri) in via pntis
vite ad pꝛeciũ meum obtinendũ nõ vt piger et
faſtidioſus ſed (in ſiti) ſancta hoc eſt in ardoꝛe
et deſiderio magno tanquã ſitiens iuſticiã ⁊ eo
rum ſalutẽ ſed ipſi quaſi ſyrene diaboli niten⸗
tes curſuʒ meũ impedirecoꝛe ſuo benedicebãt)
vt adulatõis meverbis deciperent(⁊ coꝛde ſuo

maledicebant) iniquitatẽ ⁊ moꝛtẽ machianan
tes. Iniqui enim qn aperte bonos nõ audent
ꝑſequi oꝛe loquunt᷑ bonũ ſed intus in coꝛde la
tet venenũ. Ideo animã ſuã inter tot ꝑicula ex

hoꝛtans ſubdit.

quoma ab ipſo patientia ma.
¶ Merũtamen) quicquid illi faciant me impũ
gnandodeo ſubiecta)⁊ obediensceſto anima

mea )ſicut cepiſti recognoſco te ab eo accepiſſe
bona que habeo humilia te illi quantũ potes:
et merito debes ſubijci(quoniã )inter tot ſcan⸗

dala (ab i pſo eſt (patientia mea)tanquã a cau
ſa exemplari ⁊ etia efficiente ipᷣe enim eſt exem⸗
plar totius patientie ⁊ etiazʒ ipſe patienter ſacit
in tribulatõe. Nemo enim ꝑ ſe tanta vel aꝑta

bella vel occultas inſidias iolerare poſſet niſi
omnipotens deus vires patiẽdi tribueret. Jõ

etiam anima mea debet eſſe deo ſubiecta.
AQuia ipſe deus meus et ſaluatoꝛ meus

et adiutoꝛ meus non emigrabo.

¶ Duia ipſe)eſt (deus meus)qͥ vocauit me ad

per opera meritoꝛia ad patriam ꝑducendo ac
gloꝛificando et ideo (nõ emigrabo) id eſt non
recedam a dei ſubiectõne nec ab eo ſeparaboꝛ

vita vel moꝛte. vtile eſt conſiliũ in omni tribu⸗

latione deũ noſtrũ ſaluatoꝛẽ atq; adiutoꝛẽ re⸗

miniſci quatinus ab eo nullis tentationibo vs

lamus emigrare. VUnde ad huc ſubdit.

in deo mecũ ſperate t rapinas nolite concupi

Amn deo ſalutare men et gloꝛia mea: deꝰ

auxilij mei et ſpes mea in deo eſt.
. ¶ In deo)eſt hic ſalutare meũ) i. ꝑ deum ha
beo ſaluationẽ etſaluus ero.i.iuſtus ex umpio
(et gloꝛia mea eſt in deo.i.in nulla re gloꝛioꝛ ni
ii in deo vt qui gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet᷑. VUel (in
dDeoyerit ĩ futuroſalutare meũ).i.ſalus ⁊ ſalua
tltllo qꝛ tunc liberabimur ab omni miſeria ⁊ ma
a lo(⁊ gloꝛia).i.gloꝛiatio (mea) qꝛ ꝑ ipᷣm gloꝛia
eterne vitetribuit᷑.q.d. ſaluus et gloꝛioſus ero
in eo. Interim nunc inter tentatões ipſe eſt de
us au xilij mei)in certamine.Dat enim auxiliũ
certantibo: hoc dicit ne quid ſibi homo deputʒ
let ſpes mea in deo eſt) donec venerit res. Jgit
erenplomon.
Sperate in eo omnis congregatio po/-
puli: effundite coꝛam illo coꝛda veſtra:

π

deus adiutoꝛ noſter in eternun.
Sperate in eo/ tranſilientes eos qui in va⸗
nitate ſperant omis ↄgregatio ꝓpłi) ſcʒ fidelis
id eſt omnes qui congregati eſtis in vnitate fi⸗
dei ⁊ vt digne in illo poſſitis ſperarec effundite
coꝛã illo coꝛda veſtra).i.occulta coꝛdiũ ei reſe⸗
rate ⁊ coꝛda ab omni ſoꝛdevicioꝛum euacuate
”ae qui nõ
habetcoꝛ vacuũ a malo ſi ſperat nõ eſt ſpes ſʒ
pꝛeſumptio qꝛ (deus)eſt( adiutoꝛ noſter in eter
num ) nõ ſolũ tꝑaliter ſicut homines adiuuant
ſed euã ad eternitatẽ ꝓmerendãa ⁊ pꝛeſtanda et
quãuis deus debeateſſe ſpes noſtra et ſic oꝑet᷑
Elerütamen vani filiſ hominü:menda⸗/

ces filij hominũ in ſtateris vt decipiant
ipſi de vanitate in idipſun.
VUerũtamen filij hominũ).i.imitatoꝛes car
haliterviuentiũ qui nõ attendunt ſed ſunt(va⸗
ni).i.dediti vanitatibo ſperando in rebustran
ſitoꝛijs ⁊ eaducis ſunt etiã (mendaces filij ho⸗
minũ inſtateris).i.in libꝛa iuſticie in boni ma⸗
liq; deliberatõe malũ bono pᷣponderantesvel
iuſti viderivolentes cum ſint fallaces vel ad lit
teram iniquis ponderibo vtentes (vt decipiant
ipſi de vanitate).i.de rebus vanis(in idipſuʒ)
icd eſt inter ſe ſeu inuicẽ.ſ.vnuſquiſq; aliũ Vel
(vt decipiant)alios(ipſi)exiſtentes ⁊ cõuenien
tes (in idipᷣm(.i.in vnũ (de vanitate)qꝛ ⁊ ſiva⸗

rij ⁊ diuerſi in ſtudijs ꝑuerſi ſunt in malicia
et vanitate in vnũ ſunt ⁊ ↄueniunt. Sciens er
goconuertit ſe ad eos.d. “
Nolite ſperare in iniquitate:et rapinas
nolite cõcupiſcere: diuitie ſi aſfluant: no
tecosamonetr

7

¶ Holite ſperare in iniquitate) deceptõis ſed

rio.

ſcere) auferendo ꝑviolentiã aliena.q.d.nec ſpe
retis nec cupiat que rapiant᷑ alijs etiã ſi nõ ha
betis ⁊ quaſi ex neceſſitate rapturi ſitis ⁊diui⸗
cie ſi afluant)aliunde q; ꝑ fraudeꝛ rapinas.i.
ſi habundent ⁊ exundenttanquã de fonte cur⸗
rant (nolite coꝛ apponere) ardenter eas aman⸗
do et tenaciter cuſtodiendo in eis cõfidendo et
ſperando inde pᷣſumendo et ſupbiendo. Non
damnat diuicias ſed coꝛvetat apponi ⁊ in eis fi
gi.Et vt magis eos a vanitate diſſuadeat ꝓpo⸗
nit duo q̊ꝝ alterũ deterret alterũ demulcet.d.
Semel locutus eſt deus duo hec audi
ui: qꝛ ptas vei eſt et tibi dñe miſericoꝛ⸗
dia:qꝛ tu reddis vnicuiq; iuxta opa ſua.
Semel id eſt firmiter ⁊ immutabiliter (lo⸗
cutus eſt deus)quaſi vnica locutione vtretra⸗
ctatione nõ indigeat qꝛ qð loquit᷑ deus eſtvnũ
et inuariabile. Vnde li ſemel nõ ad numeꝑ re
ferendũ eſt ſed ad ſententie firmitatẽ (duo hec)
valde neceſſaria que vobis dicturꝰſum ibic(au
diui) auditu interioꝛi in alto quo trãſiliui.i.ſpi
ritu inſpiranteꝛ reuelante intellexi nõ ex melo
quoꝛ. Audiuit foꝛte alia multa ſed nõ eſtopus
dici nobis. IAla duo ſunt ptãs ⁊ miſcdia deqͥ⸗
bus ſunt omnes ſcripture qꝛ docent ꝙ potens
eſt vt pena infligat et miſericoꝛs vt remuneret.

Vinge ſequitur (qꝛ ptãs) iudicandi ⁊ puniendi

(dei eſt) omnia eni poteſt ⁊ omis ptãs a deo eſt
et mutãs pꝑſonã adiungit aliud.d. (ettibi dñe)

eſtmiſcdia) remunerãdu:ptãs ergo timeat᷑mi⸗

ſericoꝛdia amet᷑: nec ꝓ miſcdia ptãs cõtemnat
nec ꝓ ptãte de miſcdia deſperetur(qꝛ tu reddis
vnicuiq; iuxta oꝑa ſua)bonis quidẽ ex miſeri

coꝛdia pᷣmiũ malis vo ex iuſta ptate ſuppliciũ.

—— MDꝛatio.
es patientia nr̃a vt renuentes incerta diuiciaꝝ
delectamenta le ſolu ↄtempta omni mundi va
nitate ſequi mereamur. Perd.
¶ Pfſalmus de diuina conſolatione ec⸗
cleſie in ariditate huiꝰ ſeculi velut in de
ſerto vel veri anachoꝛiemn ac aliat⸗

Eus deus me? ad
te de luce viglo.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titu
lus talis eſt pſalmus iſte cõuenit ⁊ attribuit da

EEES
.

nid.i. ecclie que hic loquit᷑ habitus de his que

w

ſuſtinuit ipᷣa eccia cum eſſet in deſerto ydumee
id eſt in ariditate huius ſeculi et vite vbi ſiuitet
miſcðiam expetit donec eterna capiat. Ecclia

w
.
ö
i
ni.
ecr⸗
man⸗
oe
Pon
ne
ſ⸗
ad⸗
o⸗

—

h⸗

n

N
üin
miß⸗
tneo

eH

N⸗
ins
nt.

Sd

ont
idiic
en⸗
nnnut

nlei

—

enim fideliũ de qua ſupꝛa dicitur inſtruit nos
hic ſuo exemplo in erumnis et tentationibo hbu
ius ſeculi quanto ſuperne patrie deſiderio de⸗
beamus eſtuare etad deum feſtinare quantãq;
vigilantiam in eiusvoluntate adimplenda ha
bere vt in futuro dei laudem mereamur acqui
rere. Materia diuina cõſolatio eccłie in aridi⸗

tate huius ſeculi velut in deſerio ſitientis ⁊ mi⸗

ſericoꝛdiã a deo expetentis Intentio monere fi

delesvt ſolũ deũ ſibi eligant? ad eum omni de
ſiderio feſtinentac recte ⁊ bene cõuerſari in me

dio huiꝰ ꝑuerſe ⁊ pꝛaue natõis ſtudeant. DOSen ·
tentia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loqui

in eaſon⸗ eccleſie quomõ in deſerto huius ſe⸗
culi et vite ſe habeat quia deũ videre deſiderat

quem ⁊ laudat et id ampliꝰ agere optat vel etiã
meg eſt diuina cõſolatio veri anachoꝛite in lo⸗

co ſolitario Intẽtio:monere fideles fugere mũ
dum pꝛauũ ⁊ ꝑuerſum ⁊ ꝓpter cõſolatões diui

na ꝑcipiat beneficia ⁊ hoſtiũ euadat machina
menta. Sententia in ſpeciali. Ecclłia ergo ne⸗
ceſſitatibus huiusvite eſtuans clamatO.

eus) cõmunis omniũ ꝑ potentiã ⁊ creatio
nem qui es (deus meꝰ) ſpecialiter ꝑ redemptio
nem et vocationẽ ⁊ ſignanter ꝑ cultũ ⁊ ſingula

rem dilectionẽ (adte de lucevigiload litteram

ii.ſũmo mane ad tuas laudes cõſurgo ſcʒ dilu
culo et matutinali hoꝛa q chꝛiſtꝰ reſurrexit et

nos ad ſurgendũ et laudandũ exemplo ſue re

ſurrectõis animauit vñ inſtitute ſũtlaudes no
cturne vt ſemꝑ ſimꝰ pati memoꝛes iudicij ſ̃m
quoſdã hoꝛa qᷓ chꝛiſt reſurrexit affuturiꝓ qua

reſurrectõne laudes decantant᷑ matutine. VUel

moꝛalitervigilo).i.diligent᷑ ſtudeo ⁊ curioſus
ſum vt bene oꝑari incipiã (ad te) ꝓmerendũ et

ad tuasvolũtates exequendas ⁊ hoc (de luce)

gratie.i.ex quo ſuboꝛta eſt mihi lux gratieque
nos excitat ⁊ ad deum vigilare facit Uel(delu

ce).i.ꝑ puritatẽ bone cõſcientie.De qua vigila

tione dictuz eſt in euangelio:beatus ille ſeruus
quem cum venerit dominus inueneritvigilan

tem: buius aũt vigilie cauſã oñditcũ ſubiũgit.
Sitiuit in te anima mes:q multiplici⸗

ter tibi caro meaan.

—

et ad te venire tibiq; inherere beatifice ardẽter

deſiderat: deſideriũ eni ſitis anime eſt. Anima
quidẽ deſiderat deũ multis de cauſis ſed ad de

ſigerati finẽ ꝑuenitur laboꝛibo carnis que deun
doeſiderat cauſis pluribo. Uñn ſubditur (q; mul

Sitiuit in te ania mea).i.in te ſolũ cõſolari

tipliciter id eſt multo amplioꝛibo cauſis q ani
ma:ſubijciã enim amplioꝛibo miſerijs(tibi ca⸗
ro mea)ſitiuitvt videlicet in ea reſurrectõe atq;
immoꝛtilitate quam ꝓmiſiſti tibi appareatqꝛ ⁊

ei ꝓmittitur reſurrectio quomodo ⁊ anime bea

titudo caro itaq; multiplices defectus patitur
et q; multipliciter fatigat᷑ tam multipliciter ſi⸗
tita deo infatigabilẽ incoꝛruptionẽ ⁊ ideo ml⸗

iis modis deo deſeruit vt ad deſideratũ finem
ctipſa et anima ꝑuenire poſſit. Deinde ſubdit

vbi ſitiat.
Vn terra deſerta et inuia et inaquoſa ſic

ancto apparui tibi: vt viderem pirtu⸗/

in
tem tuam et gloꝛiam tuam.
n terra deſerta⁊ inuia ⁊ in aquoſa) ex ſe.i.
in hoc pꝛeſenti ſeculo qdð eſt terra deſerta quan
tum in ſe eſt ab omni bono et (inuia)id eſt ſine
via nõ habens viam veritatis (⁊ in aquoſa)id

nas petere deſertũ. Sentetia in generali pha eſt ſine aqua nõ habens refrigeriũ vere ſalutis
loquit᷑ in ꝑſona cuiuſſibet veri anachoꝛue:qui
ſcilicet mundum fugiens petit deſertavt diui⸗

(ſic in ſancto ( ſcilicet deſiderio vt habitum eſt

id eſt ꝑ ſanctũ deſideriũſapparui tibi)id eſtvidi
ſti me(vt ego (viderem virtutẽ tuam ⁊ gloꝛiã

tuam) id eſt te:nemo enim videt deũ niſi pꝛius
deo appareat.i.a deovideat᷑. Ergo in ſancto de
ſiderio appareamus deo vt et ipſe appareat no⸗
bis. Ad hoc etiam anachoꝛite loca deſerta ⁊ in
uia queruntvt deo ꝑfectius inhereant etconſo
lationes diuinas melius percipiant Ideo hec
omnia ſic agogs.
Quonia melioꝛ eſt miſericoꝛdia tua ſu⸗

edentsd.

¶ Quoniam melioꝛ eſt miſericoꝛdia tua)diui

na(ſuꝑ vitashumanas. Multe ſunt ſanctoꝝ.
vite in hoc ſeculo alius deo ſeruit in ↄiugio ali
us ꝑ continentiã alius ꝑ cõmunẽ vitam alius
per ſolitariã alius ꝑ actiuã alius ꝑ contempla

tiuam diuerſi diuerſo modo ſcᷣm mẽſurã gra

tie que vnicuiq; data eſta deo. Quantũcunq;
quiſq; ꝑfecie viuat:qᷓ; ſancte ⁊ pure deo deſer⸗
uiat:tamen ad celeſte regnũ non ꝑducitur niſi
diuina miſericoꝛdia cum bonis operibo adiũ⸗

gatur ideo (labia mea laudabunt te)id eſtlau⸗

dabilem tealijs pꝛedicabo: De tanta enim pij
domini miſericoꝛdia ne ingrati ſimus laudes

etgratias quas poſſumus referre debemꝰ. Et

ſicut labijs lauado.

Sic benedicam te in vita mea:et in no

mine tuo leuabo manus meas.

Sic)etiam (benedicã te in vita mea)ſcʒ tota
id eſt bene viuendo. Sic enim digne qſq; lau
dat quando cum labijs vita cõcoꝛdat⁊ in no⸗

mine tuo)id eſt ad honoꝛẽꝛ gloꝛiã noministui

(leuabo manus meas) adte in pᷣcibo ⁊ oꝛatio⸗

nibus ad litterã Vel( manus meas)id eſt ope
ra bona(leuabo )ab appetitu fauoꝛis reſpectu
ſuperne patrie bona opera exercendo et nõ me
am ſed dei gloꝛiam in eis querendo. Et vt la—æ⸗
bijs digne laudare et recte viuẽdo ac bene ope
rando deũ benedicere valeat impinguari do⸗
no ſue gratie poſtulat cuʒ ſubiungit. Etvt hoc
poſſim vtinam. H
Sicut adipe et pinguedine replear ani
ma mea: et labijs exultationis laudabit

¶ Sicut adipe ⁊ pinguedine repleat reficia

tur (anima mea)tua gra hic vbi ſitis ẽ. Adeps
ꝓpꝛie vocatur pinguedo illa que eſt cirea vita⸗
lia et inteſtina ſed pinguedo dicit᷑que eſt in car
ne ⁊ membꝛis exterioꝛibi. Sicut adipe ergo et
pinguedine anima replet᷑ quando ⁊ charuas ẽ
in mente et foꝛis alacritas ſpiritalis axpparetin
in actõne:hilarẽ enim datoꝛẽ diligit deus Uñ
et ſubdit/⁊ labia exultatõis laudabitos meu⸗
ſſ.te ⁊ nomẽ ſanctũ tuũ qꝛ in dñi ſeruitute⁊ ipᷣiꝰ
laude nõ triſticia ſed gaudiũ haberi debet. nec
ſolum laus dei debet eſſe in oꝛe ſed etiã in me⸗
itatione ⁊ ope. VUnde ⁊ ſubdit.
Si memoꝛ fui tui ſuper ſtratum meum
in matutinis meditaboꝛ in te: quia fuiſti
adiutoꝛ meus. ́⸗—
Sij.i.qꝛ (memoꝛ fui tui ſuꝑ ſtrat meũ).i.
in quiete ne ipſa diſſolueret et faceret obliuiſci
deum (meditaboꝛ)etiã (in te in matutinis).i.in
oꝑibuslucis ⁊ actibo bonis. Digna eni⁊ bo⸗
na debemus oꝑari tanquaʒ in luceꝛ filij lucis
ſepe quãdo quieti ſunt hoĩes ꝑ quietẽ diſſoluũ
tur⁊ obliuiſcunt᷑ deũ hec ſancta anima in qͥʒete
ſua deũ reminiſcit᷑. vnde cõſtat qꝛ et in actõib
ſuis in deo meditabit᷑ (qꝛ fuiſti adiutoꝛ meus)
niſi enim adiuuet hic deus bona implere non
poſſumus.Vel ꝑ ſtratũ in quo quieicimus ac
cipe ꝓſpera in quibꝰ ille eſt memoꝛ dei qð vix
homo facit ⁊ ꝑ matutinas noctẽ ⁊ aduerſa.
Et in velamento alarum tuarum erulta
bo:adheſit anima mea poſt te:me ſuſce⸗
pit dextera tu. HZ
Pnſi quid occurrit (in velamento alarum
tuarũ).i.in ꝓtectõe potentie ac viſceroſe chari
tatis⁊ clemetie tuecexultabo).i.hilareſco in bo

nis opibus nihil timendo nec ſol exultabo ſſ·

iam feruenti deſiderio ⁊ charitate(adheſit ani⸗
ma mea poſtte)vt ſit poſtte.i.vtte ſequat᷑quo⸗
tidie: obediat tibi ⁊ qꝛ ſic adheſit me ſuſcepit)
alis ꝓtegendũ a ꝑiculis et ad regendũ (dextera
tuayi.ꝓpiciatio tua diuina Vłme ſuſcepit dex
tera tua).i.virtus⁊ gra tua in magnã dignitatẽ

habeat libereturq; finaliter ab

a deiectõe in qua ꝓpter petm̃ erã me ſuſtulit.
IYpſi vero in vanũ queſierunt animam
meam:introibunt in inferioꝛa terre:traa
dent᷑ in manus gladii:ptes vulpiũ erũt.
Ipſivero)ſcʒ ꝑſecutoꝛes ⁊ inimici(invanũ)
et fruſtra (queſierunt animã) ⁊ vitã (meã) ꝑdere

qꝛ ardenter tibi adherẽdo euaſi et nõ potuerũt
implere qð voluerunt nec intentũ habuerunt
ideocintroibunt in inferioꝛa terre).i.in infernũ

vbi damnabunt(tradent᷑in manus gladij).i.
in poteſtatẽ⁊ ꝑpetuitatẽ toꝛmentoꝝ quibaſunt
detruncari (partes vulpiũ).i.doloſoꝛumerũt)
hoc eſt ꝑticipes erunt pene doloſoꝛum in infer
no ſepultoꝝ qꝛ modo ſe doloſis pꝛauavolũta⸗

te cõiungunt. Velpartes vulpiũ).i. demonũ

(erunt ſoꝛtẽ eoꝝ ſuſcepturi qꝛ ſicut boni annu
merantur iuxta merita diuerſis oꝛdinibo ange
loꝛum ita mali oꝛdinibo demonũ tranſfoꝛmati
in ülos. JZM
Perx vero letabitur in veo: laudabuntur
omnes qui iurant in eo:quia obſtructi
ex vero) ſcʒ quilibet iuſtus ⁊ bonus bene
regens anime ſue regnũ motus carnales terre⸗

nos ⁊ quicquidvicioſum eſt repꝛimendo(leta⸗

bitur in deo) malisvt dictũ eſt ſepultis in in/fſer
no ⁊ (audabunt?᷑).i.in fine laudabiles appare
bunt (omnes qui iurant in eo).i.qui fidem dei

pꝓmitiũtꝛ ſeruant qͥ ſacramenta eius inuiolabi

liter cuſtodiũt qui animas ſuaset bonã vitam
illi vouent et reddunt ⁊ vere laudabunt᷑q mo⸗
do ab iniquis vituperant᷑ (quia obſtructũ eſt)
id eſt obſtruetur in indicio vbi omnis iniqui⸗
tas victa obmuteſcet (os loquẽtiũ iniqua).i.cõ
tra bonos qꝛ iã quid dicerevaleat nõ habebit

AVinge nullo omnino contradicente boni lau⸗

dabuntur. Dra,.
& Ad te de luce vigilantibo lumen largire ꝑpe

tuum auctoꝛ lucis eterne deus:vtte laudentla

bia noſtra: vita benedicat te meditatio noſtra

in matutino gloꝛificet. Per do.
Sſalmus de oꝛatõe chꝛiſti in ſua paſ
ione ne cedat inimicis et vt conſtanna

tionem meam cum depꝛecoꝛ a timo

reinimicieripe animame.
ucto: pſalmi ꝓpha dauid Titulus hiceſt
In finem pſalmus dauid hoc eſt pſalmus ille

coõuenit vero dauid.i.chꝛiſto qui hic loquit᷑ ad
iuncta ſibi voce coꝛpoꝛis dirigens nos in ſinẽ

id eſt in ſui confoꝛmitatem. Docetenĩ nos ſuo Quia exacuerũt vt gladiũ linguas ſuas

eEexemplo qualiter in deſerio hui ſeculi dequo intenderunt arcum rem amarꝗ: ptſqaci
n ſupꝛa dictuʒ eſt inter ꝑſecutoꝛes nos debeamꝰ tcentin oce nt aerain rem umara: vt ſagit
upea octuz en m e 10 3 Dengan tent in occultis immaculatũ
I habere ?⁊ qualiter oꝛantes debemus in tribula Duia exi r ISASeee
. Ab ua acengentata d . Quia exacuerunt) id eſt valde acuerunt (vt
tionibus ꝑſeuerare hoc attendentes quia quã dii inguas ſugs id eſt ſiente gia .
. to fuenit aſpenioꝛ etiniquioꝛ tribulatio nfatan Gtnoia iguas ſuad)iId eſt ſcut gladius acuit
i to in futuro maioꝛẽ habebimus pfectũ illixv⸗ x ma Gin tcic at ita ipi aculiſtime excogitabãt
N ro maioꝛem defectũ. Materia:tribulatio a iu⸗ quid in me peius dicere potuiſſent yerba acu
ei deis chꝛiſto nequiter illataꝛ ab ipo dulciterto⸗ aperte moꝛtẽ inclamando ad me occidendũ
n lerata Intentio: monere nos ad imitandũchꝛi Pruletuntet inſ no manilalinguis mmenoe
mmn ſtum in conſtantia et tolerantia paſſionuzʒ ⁊ in cieunlinten arniarnun rn wogs d r
⸗ paſſionibus oꝛandũ ⁊ in dno ſperandũ. Sen teæ:gladius aperte feritrem amaram ſcʒ vt di⸗
in tentia in ginerali ꝓpheta in iſio pſalmo in ꝑſo⸗ cegladius apente feu (rem amaram) ſcz yt di⸗
i, na chꝛiſti oꝛat ad deũ pr̃em petendo ab aduer ſcipulus ⁊ couiua pditoꝛ fieretyr ſagutent im
. õä ,mmaculatu) id eſt quaſi ignoꝛantẽ occidãt inno
ter ſarijs liberationẽ deſcribendo eoꝛum maligni In iee
in⸗ en eſe Lentem ⁊ boc (in occultis) id eſtlatenter quan⸗
tatem et fruſtrataʒ intentionẽ ⁊ ſequentẽ ex his tum ad ſuam opinionẽ Ad boc queſierut
Wn fructũ ⁊vtilitatẽ Oꝛat autem in paſſione ad in um n nam opimon, Ad voc quelierut quo
fueu ꝛviucate. O ꝛacaulem in paſlion mõ a diſcipulo tradeꝛeta iudice romano dãna
nn ſtructõnem fideliũvt ſi ipᷣe qui pꝛeſcius eratſtu ab ipſis romanis crucifigeret᷑ ̊ fuit acu⸗
1 turioꝛare voluit multo magis qui incerti ſunt eiun ab ipſis romanis crucifigeret h ſuit acu⸗
6 e vomkinni mags ur mcerl ſi men lingue:hoc arcus hoc ſagitte ſic per alios
ſedule dentoperã oꝛationi ⁊ maxime in tribu⸗ cheꝛiſtu ſagittauerunt ſie ladio pꝛie ling
latione. Sicut enim caput noſtrũ ſic et nos in n a anei Giadio Ppꝛie ingie oc
a —KEu eim cabu non Occigderunt. Unde ? ſubditur.
mn. mbulationibo hic rogamus. Dementia in ſo Gubito ſagittabunt eum et non time⸗
e ciali.Oꝛat ergo chꝛiſtꝰ in paſſione dicens Ex rfie abertine
“ audi deus oꝛationẽ meã cuʒ depꝛecoꝛ id eſtde bunt:firmauerunt ſibi ſermonẽ nequã.
D coꝛde ⁊ totis viribo pꝛecoꝛ. Nunc te pater de⸗ õä et
coꝛ nunc exaudi oꝛationẽ meam que autem ſit inpꝛouiſe (ſagittabũt eum id eſt occident quag
iſta oꝛatõ declarat cum ſubdit ſa timoꝛe inimi ſi neſcientẽyt eis videtur ⁊ ſcelus implebuntet
ciid eſt inimicoꝝ ſcʒ iudeoꝝ ceripe animã me⸗ inde (non timebunt) deum vel iudiciũ eius qꝛ
4 à ida lar ſed 5ti⸗ (firmauerunt)obſtinatione non veritate nullo
am)non quidã vt non moꝛiar ſed vt eos nõ ti⸗ umaue oinanone non ve
. meam qui tm coꝛpus poſſuntoccidere ſedtejd mModo volentes obmittere ſibi)id eſt ad maluzʒ
N animã ⁊ coꝛpus potes ꝑdere. Non igituroꝛat ſuum dicendo ſanguis eius ſuper nos et ſuper
h vt non ocedatnn ſedvt occidentẽ nõ timeat ne filios noſtros: non dño cui nõ nocuerunt(ſer⸗
um ſfoꝛte timendo ſuccumbat nec hoc ideo poſtu- monem nequã) vel malignũ ſcʒ quo pꝛelocuti
mn lat vt timoꝛe aliquo frangi valeat ſed vtexem⸗ ſunt vt eũ interficerent ⁊ poſtea obſtinate moꝛ⸗
ic plo ſuo infirmantibo membꝛis oꝛandi foꝛmaz tem eius petierũt dicentes: expedit vt vnus ho
g⸗ atq; in paſſione ⁊ tribulatione conſtantiaʒ tri⸗ mo moꝛiat?᷑/ꝓ bobulor reus eſt moꝛtis:⁊ cruci
i buat. Etꝙ de exauditione ſecurus ſit oſtendit crucifige ⁊ huiuſmodci.
e dicens. MNarrauerunt vt abſconderent laqueos
. Meoteriſti anantif Direrunt quis videbit eos.
Pꝛoterxiſti me a conuentu malignanti,/ ¶Aananuerunt) ? apud ſe diſpoſuerũt (vt ab
. multitudine operantiũ iniquitate. conderent laqueos) et pararent occultas frau
N rotexiſti mea conuentu malignantiu) vo ges inter ſe tractantes quomodo doloſe etab⸗
n luntate ⁊ cõſilio id eſt a collectione mala de me ſconſe chꝛiſtũ caperent et occiderenttradendo
cogitantiũ? malum in coꝛde machinantiuʒ et eum per diſcipulũ iudicando per pꝛincipẽ ro⸗
daſ non ſoluʒ a conuentu malũ volentiũ ſed etam manum interficiẽdo ꝑ milites eius.Calis fuit
t (ſa mulnitudine operantiũ) in actu in meciniq⸗ abſconſio laqueoꝝ de quibus etiam (dixerũt
F.- tatem )illã ſingularem ſcʒ crucifixiõʒ. Iniqui quis videbit eos) ſcʒ laqueos iſtos et fraudes
tas fuit occidere eum qui tot bona eis fecerat: idd eſt quis poterit ꝑcipere vel cauere.q.d.nulæ⸗
. ſed quomodo ꝓtectus ſit eſt aduertendũ. Ipſi lus. Necq; enim hoc ab aliquo depᷣhendi poſ
4 enim intendebant inferre chꝛiſto moꝛtẽ perpe ſe putauerũt nam ita effronite moꝛtem chꝛiſti
—- tuam ſed tertia die reſurrexit delere famam ſecd querebant ac ſi deum lateret et ipſe nõ vid eret
ne dDiuulgata fuit: auferre fidem a ſuis ſed dilata⸗ vt putabant ſed non pꝛofuit illis. Nam ſequi
4 ia inualuit. Exaudi inquit ⁊ neceſſe eſtytexau urrrr.
. dias. EEcutati ſunt iniquitates: defecerunr

ſcrutantes ſcrutinia.

Scrutati ſunt) id eſt inquiſierunt (iniquita

160 ſcʒ quomodo ꝑ falſos teſtes iuſtũ accuſa⸗

rent ⁊ quomodo doloſe eum ꝑderent ſeddefe⸗

cerunt)ab intento:ipſi ſcrutantes ſcrutinia)i.
acerba ⁊ acuta cõſilia hoc eſt in ea ſubtili et fre
quenti inquiſitõe nihil potuerunt pficere: que

rebant enim extinguerechꝛiſti nomen qð ma⸗
gis clariſicatũ fuit per ſuam paſſionẽ. Quan⸗
to acutius et ſubtilius dolos cogitauerunt tan
to plus et grauius a veritate ⁊ equitate defece⸗

rant ⁊ in tenebꝛas mergebant᷑. Quia enim nõ
yvidebant deũ putabant ſe nõ videri a deo ſcru

tati igitur ſunt ſed fruſtra qꝛ.

Accedet homo ad coꝛ altum:et exaltabi ¶ Ann unt alijs⸗ opena
E dei) ſcilicet neceſſitatẽ paſſionẽ reſurrectõnem

.

¶ Accedet ſponte ad paſſionẽchomo)ſcʒ chꝛi

ſtus qui nõ pateretur niſi homo eſſet (ad coꝛ al

tum) id eſt ꝓfundum et ſecretũ in hoc habebit
vel ei erat quia hoc faciebat ſcoᷣm altũ et ꝓfun

dum dei conſiliũ AUel (accedet homo)ſcʒ chꝛi

ſtus in paſſione (ad coꝛ altũ id eſt pfundũ et ſe
cretum dei conſiliũ nam voluntarie acceÄdens

ad paſſionẽ ꝑfecit ꝓfundum ſe ecretuq; diuinũ
myſteniũ quo diſpoſuerat deus filiũ ſuum pa⸗

ti pꝛo redemptiõe mundicet exaltabitur deus)

in reſunectione.q.d.occiditurvt homo in paſ⸗
ſione ⁊ ipſe idem exaltatur vt deus in reſurre⸗

clione et acquiret nomen quod eſt ſuper omne
nomen. Audi quomodo exaltatus ſit deus et

bi qui ꝑſequebantur humiliati.

Hagltte paruuloꝝ facte ſunt plage eo/

eoꝛzum.

.

rum et infirma

43 apoſtoloꝛũfacte ſunt plage eoꝛum) qui ſa⸗

gittabant ⁊ non timebant quia iamverbis co⸗
rum feriuntur ⁊ pꝛoſternuntur. Infirma enim
mundi elegit deus vt confundat foꝛtia(⁊ infir⸗
mate ſunt lingue eoꝛum) id eſt ſermones eoꝛuʒ
facti ſunt caſſi virtute reſurrectõis ſue in omni
bus que contra eum dixcrũt ⁊ hoc (cõtra eos)

id eſt in malum etverecundiam eoꝛum qui fir⸗

mauerũt ſibi ſermonẽ neqᷓ;. Ceſſauerunt enim
mine? blaſphemie:cognouerunt ſua ſcrutinia
non valere atq; a tanto ſtrepitu verboꝝ ſilue⸗
Talis eſt mutatio dextre excelſi:deo igit᷑

runt. mnucaro dex
ſic exaltato ⁊ viſis miraculis.

„„ —EH *

eoiet timuit omnis homo

te ſunt contra eos lingue

agitte humiles parunloꝛũ) et ſimpliciũ

cet quicquid deo placet.

Konturbati ſunt) ad penitentiã ⁊ compun⸗
cti coꝛde(omnes)id eſt ex omni genere homi⸗
nes qui videbant)? intelligebantſeos) ſcʒ iu⸗

èGècä

deos defeciſſe ⁊ confuſos? in efficacem eoꝛum

eſſe fallaciã. O coꝛ durum alij de illis turbant᷑
et tamen ipſi nõ penitent(et timuit omnis ho⸗
mo)ratõalis deum ⁊ ſibi indiciũ imminere di⸗
uinum id eſt omnis vtens ratõne ad intelligen
da q̃ facta erãt timoꝛi domini ſe ſubdidit. Qui
ergo non timuit non fuit homo id eſt vſus ra⸗
tione. Sed ſi timet homo deum non eum ter⸗

ret homo quin annunciet ſicut apoſtoli phibi

ti pꝛedicare de chꝛiſto non ideo deſtituerunt et
ideo iſti ſic eruti a timoꝛe inimici ſed deum ti⸗
mentes vna cum apoſto0lis.
Anmunciauerunt opera dei: et facta eius
tellexerunt.

nnunciauerunt alijs pꝛedicando (opera

aſcenſionẽ miſſionẽ ſpiritus ſancti humanit⸗
tem ⁊ diuinitatẽ virtuteſq; ⁊ miracula (et facta

eius) in celis eſſediuina non puri hominis et

cur eſſent facta qꝛ factam noſtram eſſe per deũ
redemptionẽ ⁊ ſaluteʒ cognouerunt qui pꝛius
vtilitatem operum eius non intellexerunt. In
telligamus ⁊ nos eum per facta nos redemiſſe
et ſtudeamus non ſolum verbis ſed etiam ope
ribns ipſum benedicere ⁊ laudare ⁊ inde ſcʒ p
huiuſmodi openibus.
Tetabitur iuſtus in domino et ſperabit

in eo:et laudabunt᷑ omnes recti coꝛde
¶ Tetabitur iuſtus) per chꝛiſtum redemptus

„

et per fidem operũ domini iuſtificatuscin do⸗

mino) non in ſe ipſo non in mundo (et ſpera⸗
bit in eo vitam eternam in futuro ⁊ tunc quaan
do damnabunt᷑ peruerſi (laudabuntur) id eſt
laudabiles apparebunt adepta gloꝛia (om̃es)

et quicunq; ſine perſonaꝝ acceptionecrecti coꝛ

de)qui recte credunt ⁊ beneviuunt. Illi ſunt re

cti eoꝛde qui pꝛopꝛia voluntate relicta volun⸗

tati penitus ſe ſubijciunt diuine qui rectam et
iuſtam intententionẽ habentes per amoꝛem re
cte tendunt in deum et quibus per omnia pla⸗
cet deus. Ded curui coꝛde ſuntquibo nõ pla⸗

ꝛatio.

Zutela omnium credentiũ deus cuſtodi ec
cleſiam tuam a conuentu maligna

occultis iaculis impugnare nituntur vtte ſa
bꝛi rectoq; retinens intellectu iuſtoꝛum meri⸗

Vhetualiter etemn Pee do.
Conturbati ſunt omnes qui videbant Pſa

mus de laude dei ac potentia

eius et virtutibus necnon de multipli/

cibus dei beneficijs in pꝛeſenti collatis

2

ng ntinienz.

et in ſuturo conferendis.

(BPo lrii .

.
d
gen
M
⸗
ibt
nct
i⸗

r

/

deus in ſyon ⁊ tibi reddetur votũ in

biceruſalenn.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis
eſt. In finem pſalmus dauid ⁊c. Hoc eſt pſal
mus iſte dirigẽs nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ

et cõſũmationẽ eſt dauid ⁊ eſt canticũ id eſt ex.

ultatio:hieremie ⁊ aggei quia exponit nobis il
lud vnde exultauerunt illi reditũ populi iſracl
de babylonia in hierłm ꝓphetantes canticũ in
;ᷓ habitũ de verbo peregrinationis id eſt de re
uelatione que facta eſt eisa deo ꝓ captiuoꝝ ꝑe
grinatõne cum inciperent ꝓſiciſci id eſt reuerti

de babvlonia in hierlm. Hoꝝ eni exultatio pᷣ

figurauit noſtrã ꝑegrinationẽ quã habemꝰ cũ
ſpiritualiter ꝓficiſci de hac ꝑegrinatõeincipi⸗
mus et huic babylonie nõ intendentes deum
amare intendimus. Eſt enim conceptio amo
ris initium ꝓficiſcendi ⁊ incipit exire qui inci⸗

pit amare. Exeuntiũ pedes ſuntcoꝛdis affectꝰ

charitas facit ciues hierłm cupiditas babylo

nis⁊ ſi coꝛpoꝛe ad huc ſunt permixti deſiderio
tamen ſunt ſeparati. Materia:laus dei:multi⸗

lexq; eius beneficiũ et acceptũ ⁊ accipiendũ.
Intentio:excitare ad dei laudem pꝛo multimo
dis beneficijs ſue bonitatis nobis in redeũdo

ad celeſtẽ patniã collatie ⁊ in ꝑuentione ꝓmiſ⸗

ſis. Quia enim vt ſupꝛa dictuʒ eſt letatur nunc
iuſtus in dno⁊ deinde laudabilis comparebit
in futuro. Intendit hic ꝓpheta cũctos in eccle⸗
ſia futuros admonere vt attendentes qd eis di
uina miſericoꝛdia in redeundo ad celeſtem pa
triam conferat quid in peruentiõe ꝓmittat nõ
ingrati exiſtant ſed diuinis laudibus et gratia
rum actionibus decenter inſiſtant. Sententia
in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in perſona ec
cleſie vel cuiuſſibet fidelis ſuam oꝛationẽ exau

diri poſtulat potentiã ⁊ virtutes ac bona ⁊ mul

tiplicia bũficia dei enũciat ⁊ cõmẽdat. Sen⸗
tentia in ſpeciali:in voce ergo reuertentiũ ꝓphe
ta letus cantat dicens.(Te)o (deus) non deos
gentiũ (decet hymnus)id eſt laus dei cum can
tico quem cantat quivere deum amat⁊ hoc(in
ſyon )id eſt in eccleſia pꝛeſenti nam ſyon inter⸗

rcatan ſperularto et in eccleſia gloꝛiam deia

nge ſpeculamur quaſi diceret decet ⁊ iuſtum
eſt vt eccleſia ſancta te laudet pter multa be⸗
neficia ſibi collata (et tibi) de bonis operibus
(reddetur) perfecte ( votum)id eſt laus pꝛo gra
tiarum actione in hieruſalem)id eſt in viſione
pacis ſcʒ in patria celeſti nam hieruſalem vi⸗
ſio pacis interpꝛetatur que ibi perfecte habe⸗

bitur hic ergo in pꝛeſenti vouemus bene ope⸗

rando et cogitando ibi reddemus pꝛo vtroq;
deum laudando. Tunc noſtrum deſtdenid 3
implebitur tunc reddetur et perficietur votum
quod hic agere nehinn ſed ex toto adimple
re non poſſumus. Ad hoc ſuſpirat eccleſiavn
K et ſuppliciter exoꝛat dicens. Et iam nunc
Eraudi oꝛationem meam: ad te omnis

xaudi oꝛationem meam) parcendo mihi
eomnibooffenſis meis vt mundus ⁊ ſine ma
cula ſecurus ad teveniam ⁊ in illa celeſti bieru
ſalem votum meum perſoluam quia (ad teo⸗
mnis caro) id eſt omnis homo bonus etma⸗
lus ⁊ de omni genere ſtatu ⁊ conditione homi
num (veniet) in iudicio finali vt referat vnuſ⸗
quiſq; quod geſſit quia non es perſonarũ acce

ptoꝛ. Abi aperte pꝛopheta reſurrectõnem ge⸗
neralem annunciat. Et neceſſe eſt vt exaudias

Quia.

Vlerba iniquoꝛum pꝛeualuerunt ſuper

nos: et impietatibus noſtris tu pꝛopi/

parentum iniqua ſuadentiũ pꝛeualuerunt) vt
mare mergens (ſuper nos) id eſt ꝓiecerũt nos
in hoc exilium⁊ in peccatũ dimerſerunt ⁊ cum
(impietatibus noſtris tuꝓpiciaberis)ignoſcen
do et condonando eas ac veniam dando no⸗
bis. Pꝛimum peccatũ per verbum factum eſt

et per verbum multa mala quotidie fiunt. Ca
uendum eſt igitur malum lingue ne loquamur

quod noceat nec averbis impioꝛum depꝛaue⸗
mur.Cuiuſſibet enim ferevicij conciliatrix eſt
lingua. VUnde hieronimus nullũ membꝛũ iia
ab ineunte etate perhoꝛruitque modicũ mem

bꝛum eſt ⁊ iniquietũ Et.

Beatus quem elegiſti et aſſumpſiſti:in⸗
habitabit in atrijs tuis. .
¶ Beatus) eſt omnis illecquem elegiſti) id eſt
per gratiam de maſſa peccatoꝝ ſegregaſti pꝛe
deſtinando ⁊ ad fidem vocando vnde dicit nõ
vos me elegiſtis ſed ego elegivos (et aſſumpſi⸗

ſti)in adoptionem filij ⁊ in ſoꝛtem tuam iuſtifi

cando quia inhabitabitynon amplius mo⸗

nendus ſin atrijs tuis)id eſt in celeſti hieruſaæ⸗
lem quam dicit atria ꝓpter amplitudinẽ ⁊ pluz3

raliter quia ibi ſunt diuerſe manſiones et quili
bet manſionem ꝓ ſuo accepturus eſt merio er

Beplebimur in bonis vomos tue 1, .

—

teoe..
eplebim zvſch ad ſũmum ſin bonis)eter
mns domus tue celeſtis ſcʒ hierm que ſum mi

ra et ineffabilia qꝛ nec ocuł vidit nec auris au
diuit nec in coꝛ hominis aſcenderunt. O poꝛ⸗

tet igitur ea nunc eſurire et ſitire vt tantis poſt⸗
modum bonis mereamur repleri. Et ſubiun⸗
git que ſi hec domus dicens (ſanctum eſt tem
plum tuum (ñceleſte etceleſtis gloꝛie quia ſancii
ſficatur ꝑ deum a quo inhabitatur (mirabile)
non in exterioꝛibo vt domus terre que colum⸗
nis et marmoꝛibus ac ceteris vanitatibo nitent
ſed (in equitate) ⁊ iuſticia nam ibi aparent iu⸗
dicia dei iuſtiſſima que modo videntur diſtoꝛ
ta quam iuſticiã modo debemus eſurire vt tuc
ea ſatiemur. ſancta electoꝝ eccłia domus dicit
qꝛ a deo inhabitat᷑ tẽplũ qꝛ ꝑ deũ ſanctificat h
tẽplũ ſctm eſtin ſe ⁊ mirabile in eqtateq̃ ad ali
os. Nã hec equitas in his duobo pꝛeceptis eſt
qõð tibi nõ vis fieri alij ne feceris et ꝗᷓ vultis ne
faciant vobis homines ⁊ vos facite ulis:Etvt
illis bonis repleamrr.
Exaudi nos deus ſalutaris noſter: ſpes
omnium finium terre et in mari longe.
Exaudi nos)o (deus) qui esſalutaris no⸗

ſter) ſcʒz ieſus chꝛiſtus per cuius incarnationẽ

ſaluati ſumꝰ ⁊ ſine cuiꝰauxilio nihil boni poſ⸗

ſumusvt ab iſta terrena domo ad illam celeſtẽ
tranſeamus tu qui es ſpes mon tm iudeoꝝ ſed

comniuz finium terre) et etiam eoꝛum qui ſunt

cin mani longe)id eſt omniu; ſideliũ qui vbiq;

habitant in terra ⁊ in mari. In ulo eni ſperant

etiam illi qui in vltimis terre partibus habitãt

et illi qui longe in remotiſſimis inſulis maris

conſiſtunt. Quomodo autem tam longe ſu fa⸗

ctus ſpes oſtendit᷑/um ſubiungit᷑.

Pꝛeparans moõtes in virtute tua accin
ctus potentia:qui conturbas ꝓfundum

maris ſonum fluctuum eius.

¶ Pꝛeparans) id eſt diſponens ad agendum
etad vſus competentes montes ) id eſt apłlos
ct pᷣdicatoꝛ es altitudinevite terrena omnia trã
ſcendentes (in virtute tua)non ipſoꝛum ſcʒ vo
cando iuſtificãdo gratia:doctrina:⁊ moꝛibus
infoꝛmando ⁊ per eos miracula faciendo ⁊ be
ne potes eos pꝛeparare quia tu es ſaccinctus)
et munituspotentia) magna ſcʒ deitatis vtqð

homo ex ſe non habuit deitas daretquiſic ac io

cinctus(cõturbasad penitentiã per illos mõ⸗
tes ꝓpfundum maris) id eſt coꝛda impioꝛũ ꝓ⸗
ſundius merſa in peccatis ⁊ tunc ex conturba

ctum eſt templü tuum mirabile in egui

ſubiungit.

tione:quod in imo eſt ad ſũmum reducit᷑ quan

do malum quod in coꝛde iacebat oꝛis cõfeſſio
ne aperitur ⁊ (ſonum fluctuũ eins)id eſt ſonan
tes cõtradictõe ⁊ fluctuantes ꝑſecutõe quia.
Turbabunkt᷑ gentes et timebunt qui ha
bitant terminos a ſignis tuis:exitus ma

z

tu tini et veſpere delectabis.
Turbabunt pꝛimolgentes) pꝛope exiſten⸗
tes ad penitentiã ⁊ pꝛo peccatis voce apoſtoli⸗

ca ⁊ pꝛedicatoꝛũ audita ac viſis miraculis cet)

deinde (timebunt) deum vt oredentes ſalui fiãt

etiam (qui habitãt terminos)⁊ in extremis ter⸗

re ſcʒ longe poſiti(a ſingnis tuis) id ẽ a miracu
lis que facta audient ⁊ ſi non videant et poſtea
(exitus matutini ⁊veſpere)id eſt illius qui tem
poꝛe iuuentutis ⁊ tempoꝛe ſenectutis exitꝑ pe⸗
nitentiam a peccatis (delecta bis)id eſt delecia
biles facies tibi ⁊ angelisvl etiam ipſi qui exit
a peccatis Vel (exitus matutini ⁊ veſpere)id ẽ
ꝓſperitatis ⁊ aduerſitatis huius ſeculidelecta
bis) id eſt delectabiles facies homini: dans ei
exire inde ne capiatur ⁊ extollatur ꝓſperis cui
diuitie ſunt deus ne etiam terreatur et frangat
aduerſis pꝛo quo paſſus eſt chꝛiſtus ſed cũcta
foꝛti mente pertranſeat ac letus et alacer ad fi⸗

nem tendat:delectare in domino eterit tibi mũ

dus faſtidio. Qualiter autem hoc ſit factũ ſub
dit quia. ”M.
Vliſitaſti terram et inebꝛiaſti eam:mul⸗
plicaſti locupletare am.
U Uiſitaſti terram) id eſt hoĩcm pctõꝛem ⁊ ter
renum eum per tuam gratiã aſpirando ⁊ a pec
catis reuocandol⁊? inebꝛiaſti eam) gratiam in⸗
fundencio ⁊ tanto amoꝛc tui replendovt vita et
moꝛibus ad melioꝛa immutetur:ſolet eniʒ per

ebꝛietatẽ bibentiũ ſenſus mutari Quedam eni

quaſi ebꝛietas videt᷑ contemptis diuitijs pauꝑ

tatem amare:ſe ipſum contemptui habere triꝰ-

bulationibo gaudere moꝛtem magis ꝙ; vitã di
ligere ad ea que nõ apparẽt totis deſiderijs an

helare hoc modo inebꝛiata terra non poteſt eſ

ſe ſterilis VUnde ſequiturcmultiplicaſti locuple
tare ditare (eam)id eſt multipliciter ⁊ multi⸗

modis donis et bonis ſpiritualibo ditaſti ⁊ ho

noꝛaſti.hoc autemvnde factum ſit declaratcu

Flumen dei repletum eſtaquis: paraſti

cibum illoꝛum quoniam ita eſt pꝛepara
eius. P

lumen dei id eſt populus dei pꝛioꝛ ſcz fide

les pꝛimitiue eccleſie pꝛofundi ad recipienduʒ

—.

egredientes a chꝛiſto tanc; flumen a fontecre⸗

¶ Riuos eius fluminis ſcʒ doctoꝛes qͥ de eius

pletum eſt aquis) id eſt ſpiritus ſancti donis et
gratijs. Unde alij potentur ⁊ irrigentur.Dein
de poſt potum ſubdit de cibo dicens.tucpara⸗
ſti cibum illoꝝ) ſcʒ fideliũ in cõmunione coꝛ⸗
poꝛis⁊ ſanginnis tuicquoniam ita)id eſt per te
(eſt pꝛeparatio eius)cibi ⁊ ſicut a te diſponitur
ſine quo nihil ſit Eſtetiã ſcriptura ſacra cibus
noſter ac panisvite ⁊ intellectꝰ quo quotidie re
ficimur ne deficiamus in huius ꝑegrinatõnis
deſerto. Vnde ſcriptũ eſt nõ in ſolo pane viuit
homo ſed in omni verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei
Ded quia hec fragilis homo ſuſcipere nõ va⸗
let nec meretur niſi deus per miſericoꝛdiaʒ det

ideo exoꝛat.

MRiuos eius inebꝛians:multiplica geni/

mina eius:in ſtillicidijs eius letabit᷑ ger

plenitudine biberunt ⁊ per quos ſpiritus ſan⸗

ctus ad audientiũ coꝛda decurrit (inebꝛians)
donis ſpinitus ſcʒ ſapientie et gre vt ſibi ⁊ alijs

ſufficiat. Sed vnde pᷣdicatoꝛes deus inebꝛiat

inde fideles multiplicat vnde ſequitur (multi⸗

klie genimina eiꝰ)id eſt ſucceſſionẽ inde pul⸗
lulantem ſcz filios ad fidem cõuerſos id eſt da
imiatoꝛes ꝓuectos ex riuis in fide generatos

vt ex creqentibo alij credant ⁊ per ſucceſſiones
pꝛedicatio non deficiat ⁊ inſtillicidijs eius flu

minis id eſt in guttis doctrine parue et tenuis
ſcʒ in verbis interpolate et modeſte cadentibꝰ
a maioꝛibo illius fluminis (letabitur) ſpiritua⸗
liter quia inde ꝓficit (germinans)ſcʒ incipiẽs
et rudis in fide nouiter exoꝛtus qui magna ad
huc capere non poteſt ſed minoꝛa que audit li
benter ſuſcipit atq; eos quos pꝛeualet fructus
bonoꝛum operum ⁊virtutũ ꝓferre ſtudet.

Budices coꝛone anni benignitatis tue

et campi tui replebuntur vbertate.

¶ Benedices) gratiam infundendo (coꝛone

anni benignitatis iue)id eſt collectioni ⁊ mul⸗

titudini fideliũ de mundi circulo acquiſie ſpᷣe
gratie in quo benignus mundo apparuiſti ⁊ di

citur coꝛona qꝛ gloꝛia victoꝛie eſt vincenti dia
bolum ⁊ dicitur benignitatis dei ne quis glo⸗
rietur de meritis ſuis deinde hanc bñdictionẽ
coꝛone exequit᷑ ꝑ ꝑtes dicẽs(⁊ campi tui)id eſt
homines eqͥtate ⁊ iuſticia plani ſeʒ iuſticreple⸗
buntur vbertate) bonoꝛũ operũ vel imitaioꝝ.
Mingueſcent ſpecioſa deſerti:et exulta⸗
e colles⸗ ccingentur.
ingueſcent)etiam dulcedine gratie(ſpecio
ſa deſerti) id eſt peccatoꝛes dei gratia deſerti et

ſteriles vt vbi abundauit peccatũ ſuperabun⸗

det gratia qui a ſoꝛdibus exeuntvicioꝝ ac ſpe⸗
cioſi fiunt fide moꝛum honeſtate et decoꝛe vir⸗
tutũ (⁊ colles)a terra ſe eleuantes vel quos deꝰ

erigit pꝛopter humilitatẽ (accingent᷑) id eſt pꝛe
parabuntur ad ſpirituale pꝛeliũ vel confoꝛta⸗
buntur ad pꝛedicandũ alijs ⁊ hoc in (exulta⸗
tione) quia veniunt ad renug.

Alduci unt aueteg ouimtet palles abũ

abunt frumento: clamabũt eteni pym

Induti ſunt) etiam exultatione gaudentes
de fructibo ſuis. AUelcinduti ſunt) veſte nuptia⸗

li id eſt charitate erga deum⁊ ſubditost(arietes

ouium)ſcʒ duces gregũ ⁊ pꝛelati alioꝝ(⁊ val⸗
les) id eſt humiles populi doctrina de monti⸗
bus fluente irrigati (abundabũt frumentoꝛid
eſtcibo ſpirituali ⁊ fruge boni oꝑis ⁊ ꝓpter iſta
beneficia eis collata (clamabunt) pꝛe deuotio
ne deum laudantes (etenim hymnũ dicent) in

gratiarum actione: dei beneficijs non ingrati.

Vel accipiendo de futuro ( Benedicens coꝛo⸗
ne anni benignitatis tue)id eſt ſanctos tuos re
munerabis que vt coꝛona palmeꝛ victoꝛie cir⸗
ca te ſtabunt ⁊ victoꝛie ſignũ erunt ⁊ exequitur
per partes dicens⁊ campi tuiid eſt eccleſie iu
deoꝛuʒ quos ſpiritualiter extollebas ſicutcam
pos (replebunt᷑ vbertate) id eſt eterna refectõe
Pingueſcent) interna ſacietate (ſpecioſa deß⸗

)id eſt eccleſie gentiũ quia omnia perfecte ba
bebũt ⁊ (colles) id eſt martyres:qui campis id

eſt iuſtis virtute pꝛeminent paſſionis (exultatio
ne accingent᷑) id eſt ex omni parte tam in ani⸗
ma q; in coꝛpoꝛe ea circũdabunt᷑( Induti ſũt)
id eſt induentur ſtola iocunditatis et exultatõe
(arietes ouiũ) id eſt duces animaꝝ quia ſimul
eum grege ſuo gaudebunt in eterna pace(zval
les abundabunt frumento quia obedientes et
humiles anie celeſti reficient᷑ alimẽto. Ipſe do
minus erit frumentũ eoꝛum:ipſe eſt enim vere
cibus animaruʒ. Et ibi omnes non tam voce
et verboꝛũ ſtrepitu qᷓ; mente ⁊ coꝛdis affectu in
leticia ineffabui(clamabunt)et eoꝛum clamoꝛ
non niſi laus dei erit ideo ſubditceteni hymnũ
dicent)id eſtlaudes perpetuas pꝛo diuerſoꝛuʒ
munerũ donis. VUnde alibi dicitur. Beati qui
habitant in domo tua dne:in ſeculũ ſeculi lau
dabuntte. Ergo incipiamus hic hymnũ dice

re deo noſtro quatenus perfecie illum laudare

mereamur in futuro. Due enim modo non in
cipit nec poſtmodũ laudabit.
l
m 4

¶Enbue rex celeſtis vt nos erepti ab aridita
te peccati flumine miſericoꝛdie tue copioſr ir⸗
rigati pingueſcere mereamurvel hymnũ cum

ſanctis tuis decantare poſſimus.Perdo.
ſalmus de laude et gratiarũ actio⸗

ne ꝓpter opera cei mirabilia ac p gloꝛio.
ſamart ru et tribulatoꝝ victoꝛia ac con

Aps. lxv.

rarwel⸗

date gloꝛiam laudi eius.

In finem canticũ pſalmi reſurrectõnis canti⸗

cum quia eſt exultatio de reſunectione capitig
que pꝛeceſſit:et coꝛpoꝛis que futura eſt.pſalmꝰ

quia ꝓ reſurrectione monet bene operari diri⸗

gens in finem id eſt in chꝛiſtum vel in conſum

mationem future reſurrectõnis ſeu beatitudi⸗
nis. Materia:laus dei operaq; ipſius mirabi

lia ac gloꝛioſa martyrũ victoꝛia. Intentio:mo
nere fideles ad dei laudem ⁊ gratiaruʒ actione

ſeo ſupꝛadictis ⁊ vt coꝛde voce et opere deum
audent pꝛedicent ⁊ gloꝛificent pꝛo ſuis bene⸗

ficijs. Sententia in generali pꝛopheta in iſto

pſalmo in perſona eccleſie ſeu cuiuſſibet perfe

cti. inuitat vniuerſos fideles ad agenduʒ graz⸗
tias et ad laudanduʒ deum pter opera ipſius
mirabilia ⁊ pꝛo gloꝛioſa martyrusvicioꝛia lo⸗

quiturq; de eoꝛum muneruʒ oblatione ac poſt

martyrij triumphũ diuina eoꝛum conſolatio⸗

ne. Igitur ſicut ſupꝛa ita et hic monet ad inſi⸗
ſtendum diuinis laudibus ⁊ gratiarũ actioni⸗
bus alijs ⁊ alijs tamen ratõnibus ꝓponens ſe⸗
ipſum in exemplũ ⁊ pᷣdicans que bona ſibi fe⸗
cit dominus ⁊ quia ad illũ oꝛe ⁊ coꝛde ſine ini⸗
quitate clamauit ꝓptera deus exaudiuit in quo
nos hoꝛtaturvt ſumiliter faciamus quatenꝰ ab

ipſo exaudiri atq; eius miſericoꝛdiaꝭ conſequi
mereamur. Sententia in ſpeciali. Eccleſia er⸗
go ſpe reſurrectionis leta vniuerſos ad canti⸗
cum⁊ pſalmũ inuitans ait( Jubilate deo inef
fabili affectu ⁊ mentis exultatõeomnis terra,/
id eſt non ſolum iudea ſed de omni terra popu
li ad deum conuerſi quaſi diceretin vocem erũ
pite gaudioꝝ ſi non poteſtis verboꝝ:nõ enim

verbis iubilatur ſed ſolus gaudentiuʒ ſonitus

reddit᷑ qſi ꝑturientis ⁊ pariẽtis coꝛdis. Eſteni
iubilus gaudiũ ineffabile quod nec taceri nec
expꝛimi poteſt. Et ſi iubilatis ꝙ deus) audiat
pſalmum dicite) id eſt pſallite ⁊ operamini

bomines opera veſtra bona percipiant ethoc

tientur tibi inimici tui.

late deo om/

nies terra pſalmũ dicite nomini eius

uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Litulus hicẽ?

„

(nomini eius) vt in bono opere laudem domi
ni non veſtrã reqͥratis( date gloꝛiã laudi eius)

nõ induſtrie vf̃e vt ſicut ei iubilatis ⁊ oꝑamini

ita ꝓ his in eo nõ invobis gloꝛiamini.Et.
Dicite deo qᷓ; terribilia ſunt oꝑa tua do
mine:in multitudine virtutis tue men⸗/

õs

Dicite deo laudando eum (qᷓ; terribilia ſũt
opera tua domine)deus ſcz myſteria incarna⸗
tionis id eſt ꝙ deus eſt homo factus ꝙ paſſus
ꝙ moꝛtuus et huiuſmodi que feciſti etalia que
adhuc facere non ceſſas que poſſunt dici ama
bilia:ſed terribilia dieit vt non ſuperbiant ho⸗
mines ſed terreantur ⁊ timeant ſeq; in vita emẽ
dent. VUnde ſcõᷣm conſiliũ hieronimi quilibet

colligat ſibi in faſciculum a pꝛincipio mundi

opera domini ſuauia in ſaluatione ⁊ retributõ
ne bonoꝛum ac terribilia in punitione ⁊ dãna
tione maloꝛuʒ. Sed licet magnus etterribilis
ſis (in) tanta tamen (multitudine virtutis tue)
id eſt in multis virtutibo ⁊ miraculis tuis (men
tientur) ⁊ mentiri non pertimeſcuntcibiinimi
ci tui qui nec ꝓmiſſa ſoluunt nec mandata ſer
uant. Illis ergo relicis.
Dis terra adoꝛat te et pſallat tibi: pſal

mum dicat nomini ttuo.ẽ

¶ Omnis terra) id eſt omnis generis homo
habitans in terra (adoꝛat) id eſtadoꝛando fi⸗
dem colatte)qui verus es deus.Sed quia fi⸗
des ſine operibus moꝛtua eſt recte ſubditur (et
pſallat tibi id eſt bene operetur ad honoꝛẽ tũuui
(pſalmuʒ dicat) id eſt bonam operationẽ alijs
et ad alioꝛum inſtruciionem pꝛedicetet hoc nõ
ſibi ſed (nomini tuo)hoc eſtad laudeʒ ⁊ gloꝛiã
nominis tui vt quicqͥd boni fecerit ad hoc re⸗
ferat. Tunc quippe vtiliter deũ adoꝛamus qu⸗
do culture fidei bonum opus in quo deus ho
noꝛetur adiũgimꝰ atq; alios nobiſcũ q̊s poſſu
mus ad ſeruitutẽ dei vᷣbo etexẽplotrahimus.
Quod videt᷑ hic facere cũ ꝓtinus adiungit.
Venite et videte opera dei:terribilis in
cõſilijs ſuper filios pbpominuum.
enie, omnes populi id eſt accedite paſſi
bus mentis affectibus amoꝛis (et videte)id eſt
intelligite diligenter conſiderando (opera dei)

que fecit ſcʒ opera creatõnis:recreationis:retri

butionis ei alia huiuſmodi vt habeatis mat⸗
riam laudis:qui eſt (cerribilis in conſilisPy ha⸗

bitis ſuper ſilios hominũ) vt cuʒ mala bonis

et bonis mala concedit:vnum ex pura miſeri⸗
coꝛdia ſaluat aliũ ex iuſticia damnat iſti iraſci
tur illi parcit:vnuʒ ꝑ grauiſſimi martyrij penã

— b— ——
— SESE*

2 ☛n n0 Fr .

=

—

—

— =

—

. l
S = – —

S ☛ = . —— —–

aliũ magis leuiter ad regnũ celoꝝ ꝑducit: vnꝰ
exvirtutibo in finẽ advicia tendens ad infernũ
p elationẽ coꝛruit alius ex vicijs in virtutibo fi
neum oↄcludens ad celũ ꝑ humilitatẽ leuat Sʒ
quid fecit terroꝛe cõſilij ſui declarat ſpecialiter

cum ſubiungit.

MQuli cõuertit mare in aridã: in flumine

ptranſibunt pede:ibi letabimur inipſo.

Nui cõuertit mare).i.mundũ amarũ (in ari

dam)) vtaquã dułkẽ ſitiat qui ſalſa plenus erat

Vnñ et dicit alibi aĩa mea ſicut terra ſine aqua

tibi etilli ipſi qui in aridã ſunt cõuerſi cum eſ⸗
ſent antea amari(in flumine).i.in huius ſeculi

fluxibilitate vbi alij veniunt alij ſucciduntper
tranſibũt) delectatões ⁊ pꝛeterfluentia rerũ pe⸗

ritarũpede)ſicco.i.facile et tute chꝛiſto duce et

cum ꝑtranſierimusOibi)iam flumine tranſacto

finita moꝛtalitate: recepta incoꝛruptõecletabi

mur)vere et perfectecin ipſo).i.in deo nr̃o quo
duce trãſiuimus quoniã videbimus eum ſicu
ti eſt et ipſe erit omnia in omnibid eſt ſufficien
tia omnim.

Qui dominatur in virtute ſua in eternũ

AQm ꝓbaſti nos deꝰ) aduerſis.i.nobis ipis

oculi eius ſuper gentes reſpiciũt:qui ex

aſperant nõ exaltentur in ſemetipſis.
num nõ tꝑaliter qꝛ ptãs eius eſt eterna que nõ
aufert᷑ (oculi eius ſuꝑ gentes) ſaluandas(reſpi
ciunt) miſericoꝛditer.i.illuminat gentes.ꝙ eni

gentilitas credidit diuine mie reſpect egit:que

cum eligit᷑ iudea repꝛobat᷑. AUñ ⁊ ſubdit᷑qͥ ex⸗

aſperant) deũ vel ꝓuocant in iram ſcʒ iudei(nõ
exaltent᷑ deſinãt gloꝛiaricin ſemetipᷣis)in ge⸗

nere ⁊ in carnalibo obſeruantijs ſed humilient

in ſevt exaltent᷑ in chꝛiſto.E xaſperitas iudeoꝝ
fuit ipſa infidelitas:fuit ſuꝑbia:⁊ inuidia:fue⸗
runt pꝛaui moꝛes et ᷣba aduerſus chꝛiſtũ ⁊ ec
cleſiaʒ qui qm in ſe elati fuerũt nõ exaltari ſed
deijcia dño meruerũt. Cognitis iſtis opib at
q; acceptis tantis beneficijs admonet ad deuʒ

ſirum et au

benedicendũ dicens.
Benedicite gentes deum noſiru
Fean facite vocem laudis eius.
Bñdicite gentes deũ noſtrũ)ipᷣm laudando

et ei gras rependendo/ꝓ multis?⁊ magnis ſuis
bñficijs.Et nõ ſolũ apud voſipᷣos eũ laudate

— „ —

ſed ⁊ alijs (auditã facite)palã.i.pᷣdicãdo annũ

ciate et facite vt alij audiantvocẽ laudis eius)
qua ſcʒ laudat᷑ a vobis vt ⁊ ipᷣi ad laudẽ ſiſem
innitent᷑ vt qui diligit deũ diligat et pximũ an

nunciando ei qð vtile eſt:ꝑtinet ̊ ad religionẽ

Qui dñatur) omnibo ⁊ hoc(in virtute ſua)
id eſt ꝓpꝛia ita ꝙ nihil poteſt ei reſiſteret in eter⸗

nr̃am? fidei culturã toto coꝛde toto affectu de⸗
um noſtrũ bñũdicere laudare pᷣdicare.Etenu⸗
merat cauſas quare pᷣdicari debeat Jpc eſtenĩ

Qui poſuit animà meã ad vitam: et nõ

Duipoſuit animã meaʒ)in ſe pctis moꝛtuã
(ad vitã) eam ſua moꝛte viuificando ⁊ ꝑx gram

iuſtificando ne eam ꝑpetua moꝛs ↄſumeret et

vt in ipᷣo viuat ⁊ qꝛ opus eſt pſeuerãtia ideo vt
pſeuerẽ vſq; in finẽ nõ dedit .i.nõ ꝑmiſit dari
(in cõmotõeʒ)vyt mouerent᷑ in malũcpedes me
os) ? affectus. Minus dicit nõ dedit(in cõmo
tõnem pedes meos ⁊c plus ſignificat.i.deditvt
nõ cõmoueant᷑ pedes mei. Qni poſuit animã
meã de vita nature advitã gre invitã gloꝛie ipᷣe
regit pedes meos ne nutẽt ne a bono cepto bo

ni moueant᷑ affectꝰ.Et neceſſe eratvt pedes no
ſtros regeret multa eni paſſi ſumis.

pbalii nos deus: igne nos exami⸗

icut examinatur argentit.

—*

⁊ alijs ꝓbatos oñdiſti nõ ĩ pᷣceps dediſticigney

tribulatõis( nos examiaſti)i.purgaſti⁊ ſoꝛdes
abſtuliſticſicut examinat᷑ argentũ/ nõ in cinerẽ
vertiſti ſicut fenũ ꝓbat dñs ſctõs ſuos⁊ tribu⸗

lationũ igne examinat nõvt cõſumat ſʒ vt ſoꝛ⸗

des purget et elecios ab oĩ terrena ſoꝛde ⁊ car⸗
nis delectatiõe müdet carnis eni oblectamina

multũ in aduerſis deficiũt. Etexponit ꝑ ꝑtes

ip̃as examinatões cum ſubiungit.

Induxiſti nos in laqueũ: poſuiſti tribu

ſatões in doꝛſo noſtro:impoſuiſti homi⸗
es ſuper capita noſnn.—
Induxiſtii. induci ꝑmiſiſti (nos in laqueũ)
nõ qͥ decipit ſʒ qͥ pbat.i.in vineula ⁊ carceres ſi
ue quaſſibet tentatões ſpoſuiſtitribulatões).i.
flagella ⁊ ꝑſecutões tyrannoꝝ ſicut graue pon
dusſin doꝛſo nr̃o) vt ꝑ ſuꝑbiaʒ male erecti ad
hũilitatẽ curuemurimpoſuiſti tua volũtate ꝑ

mittenschoĩes ſuꝑ capita nr̃a) vt capitales poſ

ſent dare ſnias. Inponunt᷑ ⁊ mõ hoĩes ſuꝑ ca
pita nr̃a toleram qͥs volumus patimur aliqũ
ſuꝑioꝛes q̊s nouimꝰ peioꝛes. Et bonũ eſtvt cõ
ſideremus nos ec pctõꝛes et ſic toleremꝰ impo
ſitos ſuꝑ capita nra vt ⁊ nos confiteamur deo
qꝛ digne patimur Quid enim indigne pateris
qð fecit qͥ iuſtus eſt. Quãdo male viuis ſi par⸗
cit plus iraſcit. O mnino iſte tribulatõnes fla⸗
gella ſunt coꝛrigentis ne ſit ſentẽtia punientis

Vnde et ſubditt.
Tranſiiuimus iguẽ et aquam: et edu/

uſti nos in refrigerium.

△

¶KTranſimus per ignem ⁊ aquamdid eſt ꝑ ad
uerſa ⁊ ſuauia ꝑ ignem enim aduerſuas vrens
per aquam ꝓſperitas coꝛrumpens accipit᷑) et
eduxiſti nos modo ſpe.velceduxiſti id eſtedu⸗
ces ponendũ pꝛeteritũ ꝓ futuro ꝓpter certitudi
nem (in refrigeriũ (paradiſi et in requiẽ eternã
poſt eſtum tribulatõnũ. Si ergo ⁊ nosa ſimi⸗
li lieulneceilanec plunia qvia ceſſantes nec
pꝛoſperis nec aduerſis retardamur igneq; ad⸗
uerſitatis nõ crepamus ⁊ aqua ꝓſperitatis nõ
diſſoluimur ita vt nec nos aduerſa deijciãt nec

ꝓſpera extollant in refrigeriũ⁊ requiem cterna

tranſimus. VUnde ſubdit et tranſactis tnibula⸗

tionidñngs. eevernficia intelligenda gentes inuitaat.
ntroibo in vomum tuam in holocau Alenite audite et narrabo omnes quiti

runt labia ma.
Untroibo tandem rein domum tuã nõ ma
nufactã ſcʒ futurã ⁊ celeſtẽ ecce refrigeriũ ſĩ ho
locauſtis)bonoꝝ operũ pꝛius in pꝛeſenti exhi

bitis ꝓ quipus mihi pꝛemiũ in domo tua da⸗
bis ⁊ tunc ſcʒ cum introibo(reddam tibicum

angelis (vota mea)id eſt vota laudum que hic
voueo et ꝓmitto(que)vota (diſtinxerunt labia
mea)interioꝛa id eſt que ratio mea omnibo pꝛe
tulit: vota ſua labijs interioꝛiba ſancta eccleſia
Ddiſtinguit quia bona que deo offert mente ⁊ ra
tione diſcernit ab omni laude humana etterre

no cõmodo ⁊ ab alijs ea diſiũgendo et nil pꝛe

ter deũ in ipſis requirendo Nec ſoluvotavoui
in ꝓſperis.Sed etiam confeſſionẽ tenui in ad
uerſis. Vnde ⁊ ſubdit. .

Et locutum eſt os meum in tribulatio/

Eque (locutũ eſt os meum)tibi pmitten⸗
do.q.d.⁊ que non tm̃ coꝛde ſed etiam voce p⸗
feſſus ſum me redditurũ (in tribulatõne mea)
non victus ea. Sancti enim martyres chꝛiſtũ
conſitebant᷑ in toꝛmentis:quia ſpe erateis tri⸗
bulatio dulcis:chꝛiſti inqunt ſerui ſumus chꝛi
ſti fidem tenemus ꝓchꝛiſto moꝛi deſideramꝰ
LCoꝛde ergo tenenda eſt fides:oꝛe ꝓpalanda eſt
veritas. Coꝛde enim credit᷑ ad iuſticiã:oꝛe autẽ
confeſſio ad ſalutẽ. Deinde oſtendit quomodo
in domũ dei introeat in holocauſtis et ipſa ho

locauſta exponit dicens. 1.
Holocauſta medullata offeram tibi cuʒ

repin Metmnnoffekl, tibi boues cuj

¶ Dolocauſta medullata id eſt pinguia ſua⸗
uia plena intus charitate ⁊ dulcedinecofferam
ibi)non alij id eſt meipſum tibi offeram pin⸗

gue ſacrificiũ cum medulla et pinguedine cha

ritatis et intimi amoꝛis. Intus enim et ad tibi

placendũ charitae mihie ſtnõ in ſuperficie ad
placendũ homnibo(cum incenſu arietuz) id eſt

cum mactatione ⁊ deſtructione motuũ ſuper⸗
bie incenſa ⁊ conſumpia omni eius altitudine
et rigoꝛe (offeram tibiſcʒmactando ⁊ occiden

do(boues) quibo terra araturid eſt motus aua

ricie ( cum hircis id eſt cum fetidis motibus
luxurie hic in me vicia mactando.Et ita ofle⸗
ram tibi humilem obedientiã contra ſuperbiã
pauꝑtatem voluntariã contra auariciã caſtita

tem integrã contra luxuriã. rurſus ad alia be⸗-

etis veum: quanta fecit anima mee.

hi vt ſciatis a ſimili ꝙ eadẽ faciet ⁊ vobis ſixul
tis ⁊ per vos nõ ſteteritvix poſſentexplicari be

nefſicia que fecitmaxime tamen apparent in tri
bus ſcʒz in remiſſione peccatoꝝ in collatöe me

ritoꝛum in retributione pꝛemioꝝ in pꝛimo re⸗

cole q; indigno remiſit in ſcdᷣo que gratuita cõ

tulit ⁊ quanta:in tercio qᷓ; incomꝑabilia:pꝛete
rea quid pꝛo te pertulitqui ſacramenta tibi cõ

tulit. Deinde exponit ſpecialiter quanta ſibi ſe⸗

cit cum ſubdit.

alieno.ſ.diabolico (? exultaui ſub ligua mea)

id eſt dedit vt clamando oꝛe exultarẽ in coꝛde:
ſub lingua enim exultare eſtex clamoꝛe vocis

gaudium in coꝛde concipere. Ipſe eſt verus

clamoꝛ ad deum ſcilicet affectus coꝛdis:ipſuʒ

publice pꝛedicaui ipſum in ſecreto confeſſus

ſum quod in oꝛe hoc⁊ in coꝛde habui. Ille cla
mat exultanter ſub lingua quem nõ remoꝛdet
conſcientia. Cuius autem conſcientia pecca⸗

trix eſt eius quoq; oꝛatio inutilis eſt. Quod de

claraturcum ſubditur.

VAenite)affectibus ⁊ paſſibus amoꝛisaudi
te)auribus coꝛdis (cnarrabo)aperte vobis.o
vos (omnes qui timetis deum) non eſt enĩ qui
bus narret᷑vbitimoꝛ deinõ eſt quia timoꝛ cla⸗
uis eſt que aures aperit ſcʒ quãta beneficia pꝛe
ter illa que dicta ſunt cfecit anie meeyid eſtmi⸗

Ad ipſum oꝛe meo clamaui: et exultanai
ſub iinguaummemᷓg.
Ad ipſum oꝛemeo clamauijquaſi diceretin
ſpirauit ⁊ deditvtad eum clamarẽoꝛe meo qui
pꝛius ad ſimulacra ſurda et muta clamaui oꝛe

Iniquitatem ſi aſpxei in coꝛde meo:nõ

Iniquitatem ſi aſpexi in coꝛde meo)id eſtſi
dilexi: quaſi quadam ſimilitudine inendenteʒ

1

Ne

2„

Buiñũqdictus deus:qui nõ amouit oꝛatõnẽ

Inſinua domine mentibus noſtris gloꝛiaz
laudis tue vt dum huius ſeculi incendia vita⸗
mus in eterna refrigeria te pꝛeſule tranſfera⸗

intendens. Ea enĩ que diligimus libenter aſi
cere ſolemus. Aſpicere ergo hic intelligit ocu⸗
leos interioꝛes ad iniquitatẽ reflectere per cõoſen
ſum et delectationẽ. Quaſi enim aſpicit᷑ in coꝛ
de iniquitas quando ea mentis oculis placet:
quando delectat: quando iam ipſa ratio appꝛso
bat ⁊ amat (non exaudiet dominus) mevel pꝛe
cem meam: oꝛatio enim que pura non eſt non
auditur. Ergo non exaudiet deus pꝛecem cu⸗
ius ex iniquitate coꝛruptam cõſpicit mentem.
Eccepꝛeponit iſte meritũ vt diſcant alij labo⸗
rare pꝛius qᷓ; querant pꝛemium. Inde de pꝛe⸗

mio ſubdit.

(NAuctoꝛ pſalmipheta dauid Zitulus talis
eſt. In finem in hymnis pſalmus cantici da⸗

Pꝛopterea exaudiuit deus: et attendit
poci depꝛecationis me.

ſtolus ait: ſi coꝛ noſtrũ non repꝛehenderit nos
fiduciã habemus quia quicquid poſtulaueri⸗

mus accipiemus⁊ attenditvoci depꝛecatõnis

mee ) ecce viciſſitudo quia intendentẽ intendit

deus in quo nos hoꝛtatur vt ſimiliter faciamꝰ

quatenus a deo exaudiri atq; eius miſericoꝛdi
am cõſequi mereamur:hic inq; bona fecit ani

me mee ⁊ quia hoc ꝓcedit ex dei gratia et bene
ficio non noſtro merito ideo gratias illi agen⸗

do ſubiungit.

Pene mieucoꝛdiam ſuama me-e.
Benedictus)ſit (deus) ꝓ ſuis beneficijs (qᷣ
non amouit oꝛationẽ meam et miſericoꝛdiã ſu
am a meid eſt qui perſcueranter me facitoꝛa⸗
re vt non ab oꝛatõne tepeſcam ⁊ perſeueranter

miſeretur vt in tribulatione non deficiam hec

duo connexa ſunt. Si enim a te non eſtamo⸗
ta oꝛatio tua ſecurus eſto ꝙ nec ipſius miſeri⸗
coꝛdia. Si non ſuſpenditur oꝛatio non ꝓtela⸗

tur miſericoꝛdia.Ergo nõ deficiamꝰ in oꝛan-
do ſecuri de pꝛomiſſione quia ⁊ ſi differt quod
dangdum eſt non tamen aufert: ꝓpterea pꝛecepit
dominus quia opoꝛtet ſemꝑ oꝛare ęt nunquaez

mur. Per dominnm.

IPſalmus de chꝛiſti incarnatione ac

eiug inter homines cõuerſatõe et mun/
di illuminatione ac de peccatoꝛũ et lau⸗
Drohfemnce
ce e

Pꝛopterea)quia ad ilũ oꝛe ⁊ coꝛde ſine ini-
quitate clamaui ⁊ iniquuatein coꝛde meo non
aſpexicexaudiuit deus pꝛeces meas.hinc apo

—RM4

in ommbus gentibus ſalutare tnů.

E muereatur no

*

tum ſuũ ſuꝑ nos ⁊ miſereat᷑ noſtri.

uig hoc eſt pſalmus iſte conuenit dauid ꝓphe⸗
te ſiue cuilibet fideli: qui ideo dicitur pſalmus
quia monet ad confitendũ ⁊ bene operandũ et

cantici quia eſt exultatio de illuminatõevtriuſ

qʒ populi ⁊ de benedictione:pſalmus inquam
dirigens nos in finem id eſt in chꝛiſtuʒ habitꝰ

in hymnis.i.in laudib deo exhibendis Quia

ergo in pſalmo pꝛecedenti dictũ eſt de electõne

gentiũ ⁊ repulſione iudeoꝝ ↄſequenter hic agi

tur de coequatione vtroꝛũq; populoꝝ. Intelle

xit enim ꝓpheta illuminationẽ quã deus da⸗

turus erat ioti mundo de qua omnes debemꝰ
eum laudare ſũmo ſtudio Materia:laus deip
beneficio incarnatõnis chꝛiſti ⁊ eius cõuerſa⸗

tione inter homines ⁊ illuminatõe mundi. In

tentio:monere fideles ad laudandũ deũ occa⸗

ſione pꝛedicioꝝ. Sententia in generali ꝓpheta

in iſto pſalmo in perſona ſua ſeun cuiuſiibet fi⸗
delis ſupplcat vt cum fidelibus mereatur be⸗

nedici ⁊ illuminari loquitq; de chꝛiſti incarna

tione et conuerſatione inter homines et hoꝛtat
ad confeſſionẽ peccati ⁊ laudis. Sententia in
ſpeciali ꝓpheta ergo quia in pꝛecedẽti pſalmo

monuerat nos benedicere deum quod nõ pot
ſumus niſi ipſe pꝛioꝛ nos benedicat ideo hic pᷣ

catur benedici. Et quia vidit eſſe omnia bona

ex miſericoꝛdia dei ante omnia miſericoꝛdiäß

catur dicens (Oeus) ſcʒ pater (miſereat᷑ noſtni)

pꝛius culpam tollendo et peccata dimittendo.

(et)poſtea (benedicat nobis(gratiam conferen

do et bona augendo: pꝛius enim miſeret᷑ deus
erranti reducendo eum adviam poſtea benedi

cit multiplicando virtute et menito (illuminet
vultũ ſuu ſuper nos) id eſt maniteſtet filiũ ſuũ

nobis eum in carne mittendo ⁊ cognoſcerefa⸗

ciendo qui dicit᷑ vultus ⁊ imago patris:ꝑ filiũ
enim repꝛeſentat᷑ pater ſicut ipie ait:q videt me

yiget ⁊ prem miſeratur noſtri) dona ſua in no

bis conſeruando. Oð pᷣmileat repetit vtrũqq
eſt enim nobis neceſſariũvt miſericoꝛdia eius

nos pᷣueniat etincipiat ⁊ miſericoꝛdia eius ſub

ſequatur ⁊ conſeruet. Et conuertit ſe ad deũ di

cens. Iſta peto ad hoc.
AVUlt cognoſcamus in terra viam tuam:

2 —

———

Atcognoſcamus )o deus(in ten aid eſt in
hac vita viam tuam)id eſt per quam adteva⸗

leamus pertingere id eſtchꝛiſtuz qui tanq via

ducitad te et patriam. Quod exponit plenius

dicens (in omnibus gennbus) vbiq;terraruʒ
conſtitutis ecce in qua terra (ſalutare tuum)ſcʒ

filium tuũ quo ſaluemur ⁊ qui eſt ſalus omniũ

ecce quam viam id eſt vt cognoſcamus eandẽ
viam non vniuſcuiuſtibet ſed omniũ gentium

eſſe ſalutẽ quia non eſt iudeoꝝ tm ſaluatoꝛ ſed

etiam gentiũ. Et quia iam cognouerũt ideo ꝓ
directione.

Confiteantur tibi populi deus: confite

antur ti bi populi omnes.
onfueantur tibi populi) o (deus) peccata

ſua hoc eſt ſe accuſent ⁊ in ſe refundant pecca⸗
ta ſua ad honoꝛẽ tuum (conſiteant᷑ tibiꝰ⁊ lau⸗

dem tuam: hoc eſtte laudent et tibi merita ſua
aſcribant ⁊ non tm̃ populus vnus vel populi
terre vnius ſed (populi omnes) quia ad gratiã
inuitantur omnes ne dicatur eccleſia nõvbiq;

—

diffuſa pꝛius ſe accuſent et cõtemnẽet vt ſic poſt

modum dignete laudent. Quid times confite
ri o homo qui non confitendo eſſe non potes
occultus.Damnaberis tacitus quipoſſes libe
rari confeſſus.Ad hoc exigit deus confeſſionẽ
yt liberet deus humilem. Et quia iſta cõfeſſio

non ad ſuppliciũ ducit ſed ad gaudium ſequi⸗

tur ⁊ dicit.

Letenturet exultent gentes:quoniã iu⸗
dicas populos ini equitate et gentes in

Metentur) anima intus gaudendo (etexul⸗
tent) coꝛpoꝛe extra hilares ſe oſtendendo quia
ſaluantur in vtroq; (gentes) in eo qui cõfeſſos

Igeo vt fructũ demus.
Penedient nos deus deus noſier bene⸗

tibi populi omnes) et beneficiũ ſue ſalutis a te
recognoſcant:repetit eundem verſum in exhoꝛ
tatione ſed aliam cauſam ſubdit dicens.quia

(terra)id eſt maria virgo beata (dedit fructum

ſuum) id eſt genuit ⁊ ꝓtulit filiũ ſcʒ chꝛiſtũ qui
eſt ſemen in quo eſt benedictio omniũ gentiuʒ.
Et in hoc fructu ⁊ ſemine. Benedicat nos ⁊c.
vel (cerra) que pꝛius ſterilis ſpinas et tribulos
germinabat ſcʒ homo vel eccleſia vocatõne di
uine maieſtatis ⁊ miſericoꝛdie modo in aduen
tu filijdedit confitendo (fructum ſuum) id eſt
bona opera ſcʒ fructũ triceſimũ ſexageſimũ et
centeſimũ ſed non niſi per benedicentẽ deum.

———ðDG A

licat nos deus: et metuanteum omnes
KReneckcanercnoo ‚conſerendo gratiam in
pꝛeſentiꝛ gloꝛiam in futuro (deus)pater (deus
noſter) ſcʒ filius vbi adijcit noſter quia vocatur
emanuel id eſt nobiſcũ deus (bñdicat nos de⸗
us) ſpiritus ſanctus atq; etiã multiplicet in be
nedicendo. Benedictio enim in multiplicatio
ne ſolet maxime et ꝓpꝛie intelligi:per hoc ꝙ ter

dicit deus notatur trinitas perſonarũ per hoc

liberat et ſuperbos damnat qui enim iam con

feſſi ſunt non timent futura iudicia tanquã ibi
damnandi quia eis chꝛiſtus eſt aduocatus in⸗
dultoꝛ non vindex vltoꝛ. AUnde leo papa.non

remanet in iudicio condemnandum quod hic

fuerit confeſſione purgatũ:⁊ ſubdit quare quo

niam iudicas)id eſt iudicabis in futuro(popo
lus in equitate)reddendo ſingulis ſcdðᷣm meri⸗

ꝙ ſingulariter diciteum ⁊ non eos notaturvni
las ſubſtantie vnde ſequitur (et metuanteum)
ſcʒ deum timoꝛe filiali (om̃es fines terre)id eſt
habitantes in omnibus ſiniboterre quia veni⸗
et iudex qui pus venit humilis: agnoſcamus

humilemyt non expaueſcamus excelſum qua

ſi diceret ſic abundanter in nomine chꝛiſti be⸗

nedicat nos deus vt filijs ſuis adoptis in rez

gnum ſuum coheredibus vnigeniti filij ſuiim
pleat vniuerſam faciem terre. Bene autem ait
et metuant eum quia nulla eſt in hoc mũdo ve
ra ſecuritas.Ecce metus dei inter alia benefi⸗
cia poſtulatur vt credita caute cuſtodiant᷑:ti⸗

moꝛ dei incipit et conſũmat.Qui timere nouit

amare non deſinit. Beatus homo qui ſemper

eſt pauidus:neſcit homo diem neq; hoꝛam qñũ

ta ſua. Et quiaꝓpter hoc non multũ laudareæ=⸗
tur:niſi enim mulericoꝛditer in hac vita etiã hbo

mines viſitaret omnes damnarentur ideo adie

citcet gentes in terra)id eſt nunc in pꝛeſenti viiꝰ
¶ Hillumina domine vultum tuum ſupernos
benedictioneq; perpetuã no

ta (dirigis vt recteviuendo ambulent ⁊ ad eter
nam ſalutẽ pertingantet hoc exemplo vite ver
bo doctrine:⁊ auxilio graie.

5.

Co

onfiteantur tibi populi deus confite-
tibi populi omnes:terra dedit fru

nfiteantur tibi populi deus: confitant

tranſeat: neſcit vtrum amoꝛe an odio dignus

ſit. Timeamus ergo deum timeamus iudici,/
eius vt poſtea ſecuri eſſevaleamus.

is largire vt con

c icie co⸗

fitentes tibi in nmoꝛe ſancto fructũ in
ie maieſtatis tue repoꝛtare mereamur.

Per dominum.

——ͥ

ſalmus de chꝛiſti incarnatione paſß·

ſione reſurrectõe aſcenſiõe ſpiritus ſan⸗

cti miſſione et alijs beneſiciſs ſuis mul ⸗/

tis ac de gratiarũ ctione ipfie

Reaoerunt eum a facie eirs.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid Titulus hic ẽ

altribuit᷑ dauid ꝓphete qui hic loquitur atten⸗

enti in finem id eſt chꝛiſtũ ꝑ quem complen⸗
da nouerat que in pſalmo canunt᷑. Igit quia
ſupꝛa bꝛeuiter tetigit de chꝛiſti incarnatoe hic

iam latius pſequitur myſteriuʒ noſtre repara⸗

tionis eſt nanq; pſalmus ille refertus euange-

licis ſacramentis. Inuitat autem ꝓpheta om̃s

ſuturos filios eccleſie vt attendentes beneſicia
collata eis per chꝛiſti paſſionẽ et reſe urrectionẽę
et cetera tantam gratiã non inuacuũ recipiant

nec ingrati ſint ſed hanc gratiam voce ⁊ opere

celebꝛentet in eadem gratia in domino exultẽt

Matenia:chꝛiſti incarnatio:paſſio:reſurrectio

inimicoꝝ cõfuſio:chꝛiſti aſcenſio:ſpiritus ſan⸗

cti miſſio:euangelij pꝛedicatio:cccleſie ꝑ om̃es

gentes dilatatio: beneficiaq; ſequentia ad hec

pꝛedicta Intentio: monere ad leticiã ⁊ canticũ
ex his deo debituz vt chꝛiſto cantemus ⁊ eum
exultemus. Sententia in generali pꝛopha in

iſto pſalmo loquitur de chꝛiſti incarnatoe: paſ

ſione:reſurrectone:inimicoꝝ ſuoꝝ confuſione

et annihilatione: de chꝛiſti aſcenſone: ſpiritus
ſancti miſſione:aplłoꝛum pꝛedicatione:pecca⸗

toꝛum conuerſione:eccleſie pꝛofectu ⁊ lauda⸗

tione:aduerſarioꝝ depꝛeſſione:et increpatione

ac ꝓ beneficijs exhibitis gratiarũ actõe. Sen

tentia in ſpeciali ꝓpheta ergo pꝛecans chꝛiſtuzʒ

per reſurrectionem exaltari ait.(Exurgat) id

eſt reſurgat/ deus ) ſcz chꝛiſtus a moꝛte ⁊ (diſſi⸗
pentur)hic in reſurrectione chꝛiſti ⁊ poſt in fu-

turo iudicio (inimici eius)ſcʒ iudei quoꝛũ ali⸗
qui ſuerunt interfecti ⁊ alij per totum munduʒ

Diſperſi ⁊ (qui oderũt eum) ſcʒ ꝑtinaces in ma
lo(ſugiant) modo terroꝛe cõcuſſi (a facie eius)

id eſta pꝛelentia ſua non loco ⁊ coꝛpoꝛe qꝛ de⸗

us pꝛeſens eſt vbiq; ſed metu animi ⁊ volunta

te ſcʒ nõ latendo ſed timendo. Eteſt graue ma
ledictum ⁊ hoꝛrenda increpatiovt velint ⁊ co⸗

neniur qð nullatenus fieri poteſtvł (fugiãt) in

ſuturola facieeius)tanquam aſi pectu eius in⸗
qigni ſicut ſcriptũ eſt tollatur impius ne vide⸗

at gloꝛiam dei hec debeteſſe vox chꝛiſtiani co

s. lxvij.

In finem pſalmus cantici dauidid eſt pal ⸗
mus üle qui eſt cantici id eſt exultationis quia
pꝛoponit nobis myſteriuʒ noſtre reparationis

aa omnẽtentationẽ ettnibulationẽ inimici ſeʒ
exurgat deus ⁊c.

Bicut deficit fumus deficiãt:ſicut fluitt
ceraq facie ignis ſic pereant peccatoꝛes

Xurgat deset diſ age der

pennir inimici eius: etfugiant qui

Sicut deficit fumus) er famma ↄſurgens
qui quanto altius aſcendittanto amplius eua

neſcit ſic (deficiant)mõ iudeiꝗ poteſtate ⁊ glo⸗

ria qui ſicut fumus ex igne odioꝛum ꝓcedens
contra chꝛiſtũ ſe extuleruntꝛ inde mox euanue
runt ⁊ (ſicut fluit cera a fa
nitur et conſumit᷑(ſic pereãt peccatoꝛes facie

dei )in futuro. In iudicio enim tollentur mali

a facie dei qui erit ignis ad penã impioꝝ ⁊ lu⸗

men iuſtoꝝ. poſtquam oſtendit de chꝛiſti exal

tatõne quid contingat malis ↄſequenter oſten
dit quid de eandem ꝓueniat bonis dicens.
Et iuſti epulentur

ctu dei:et delectentur in leticas.
Et)econtra (iuſti epulentur) id eſtreficiant
ipſo ſcz deo et iocundent contemplatione eius
hic et in futuro quaſi in epulis poſiti vt qui in

yinea laboꝛauerũt reſficiant᷑ in delicijs guſtan
do dulcedinẽ diuine bonitatis et exultent) nõ

coꝛam hominiby per vanitatem iactantie ſʒ in
conſpectu dei modo per ſerenitatẽ conſcientie
quam dominus inſpicit ſine erroꝛe ⁊ in futuro

cie ignis)quo diſſol⸗

et exultent in cõſpe.,⸗

pꝛo ſpecie exultabunt quia ipſum facie ad faz⸗

ciem videbunt et delectent) hic (in leticia) de

beatitudine ꝓmiſſa et in futuro de beatitudine
lam adepta. Deinde ſe ad ipſos conuertitqui⸗
bus tantã ſpẽ dedit ⁊ hoꝛtat eos dicens. Ergo
Catate deo pſalmi vicite nomini eius

iter facite ei qui aſcendit ſun occatum:.

Xantate deo) per mentis deuotionẽ ei bene

vyiuendo pſalmũu dicite nomini eius)id eſt bo
num affectũ bonis operibus appꝛobate in glo
nam eius recte operando ⁊ etiam (iter facite eijʒ

ad intrandũ in vobis ⁊ in alijs coꝛda auditoꝝ
pꝛedicatõne ei aperiendo ⁊ peruia faciendo ac
yeſtra ei purificando ⁊ parando (qui aſcendit
ſuper occaſum) quia reſurgendo caſum coꝛpo
ris et moꝛtem vicit ⁊ ſuper hoc ꝙ occidiſſe pu⸗
tatur omnibo excellentioꝛ factusvbi etiam oc⸗
caſus vicioꝛum ⁊ peccatoꝝ fuerit ibi ipſe ſol iu
ſticie oꝛitur et aſcendit. Et debetis iter ei facere
qꝛ (dominus)eſt nomen illi eſſentiale hoc no⸗
men ſingulariter illi cõgruit quia ipſe ſolus in
celo et in terra per ſe dominat᷑. Et nemo poteſt
dominari niſi per ipſum. Et ſi faciendo ueroc

Exultate in conſpectu eius:turbabun

a facie eius patris oꝛphanoꝝ et iudicis puli tui: cum ptranſieris in deſerto.
Piduarunrnrnrr. g eus cũ egredieris in cõſpectu populituij
Erultate non tĩ nõ deficiatiscin cõſpectu exeuntis de egypto pcedendo ſcʒ ꝑ diem in co
eius non hominũ.i. in cõſcientia vbi deus v lumna nubis ⁊ ꝑ noctẽ in columna ignis (cũ
det? in conſideratione pꝛemij futuri que eru- ptranſieris in deſeno) ducendo populũ tuum
mnas mitigat ſpe gaudentes in tribulatiõe pa per deſertũ vſq; ad montem anse .
entes qꝛ mali qui vos modo coturbant in õ Zerra motsa eſt: etenim celi diſtillauerüt
ſpectu hominũ turbabunt᷑ in iudicio ſa facie a facie dei ſynai a facie dei irrgael.
eius)ſcʒ (patris oꝛphanoꝝ ⁊ iudicisviduaꝝ) rra mota eſt) moueni enim ⁊ tremere vi⸗
cum eis dicet ite in ignẽ eternũ.q.d.nõ eſtis de debatur mons ſyna deo deſcendente in eũ ete
ſtituti vt putat᷑. Ipſe enim vt iuſtus iudex tur⸗ nim celi diſtillauerunt) pluuiã vel mana qð in
broeat impios vt pius pater defendit ⁊ colligit vi modũ ſtillicidij de celo deſcendita facie) id eſt
Aduas el oꝛphanos quibo moꝛtuus eſt maritus pꝛeſentia (dei ſynai) id eſt dei habitãtis in illo

——

mundus ⁊ pater diabolus ac mater cõcupiſcẽ? monte (a facie dei iſr )id eſt dei cuiꝰ erat popu

tia. De bis oꝛphanis et viduis.i.ſpei ſecularis
ſocietate deſtitutis dñs ſibi templu fabꝛicat de
quibus conſequenter dicit.

Deus in loco ſancto ſuo:deus quiinba

bitare facit vnius moꝛis in vomo.

ſanctis quem locũ euidẽtius oſtendit cum ſub

ditdeus qui inhabitare facityet ſimul colligit

plures homines ( vnius moꝛis) id eſt vnani⸗

mesvnum ſentientes ⁊ vnius voluntatis ſcõom
fidem ⁊ charitatẽ in domo)id eſt in vna eccle⸗
ſia. In talibo eſt deus tanq; in loco ſancto ſuo.
Mam ſicut in magna hominis domo nõ in qꝗͥ

licunq; loco eius requieſcit dñs eius ſed in ali⸗
quo ſecretioꝛe ⁊ honoꝛatioꝛe loco: ſic deus nõ

¶ UDeus jeſt (in loco ſancto ſuo) ſcʒ in iuſtis et

lus iſrael. Tu qui tanta miracula tũc feciſti fa
cies quoq; quod ſubiunctũ eſt qꝛ pluuiãvolũ⸗
tariam ⁊c. Cum ergo o(Deus egredieris in cõ
ſpectu populi tui) id eſt cum appareres homi⸗
nibus per opera incarnationis et in operibus
mis innoteiceres his qui nouerunt opera tua
intueri ⁊ gratiam tuam intelligere qui ſunt po⸗
pulus tuus ⁊ cum ꝑtranſieris venires (in de
ſerto) gentiũ id eſt cum pꝛedicareris in gentib⸗
que deum ignoꝛabant ⁊ quaſi deſertũ ſine deo

erant. (Lerra mota eſt) id eſttereni homines

——

ad fidem excitati ſunt etenim celi)id eſtapoſto
li⁊ pꝛedicatoꝛesdiſtillauerũt pluuiã verbi dei

et gratiã non a ſe ipſis ſed (a facie dei ſynai) id

eſta pꝛeſentia dei eos inhabitantis qui legem

— — —

in omnibo hahitat qui in domo in qua et vaſa deditin ſyna ſa facie dei iſrael) id eſt populivi⸗
contumelie ſunt ſed in his tm̃ qui vnanimiter deniis deum quietiam auctoꝛ eſt nouiteſtamẽ
eæt concoꝛditer viuunt. Hec hoc ſuisviribus et ¶ti. Et ſicut celi diſtillauerunt manna ſictu.

mDaeritis aſcribere debetqꝛ deus ſola ſua gratia

hunc locũ edificat. Ande ſubdit.

Qui educit vincto

eO

ieducit) per confeſſionẽ de fouea culpe

ad ſtatũ gratie (vinctos ? ligatos a diabulo in
peccatis quivolunt ambulare nec poſſunt ſed

ñs taliũ ſoluit vincula peccatoꝝ ⁊ hoccin foꝛꝛ

nitudine) ſua ꝑ quam ſoꝛtes ſunt qui ante non
erantK(ſimiliter) educit de peccatis eos quiexa⸗
ſperant) id eſtad iram ꝓuocant.ſ.deũ ſuꝑbe ſe
excuſando et publice gloꝛiando eos etiam edu
citcqui habitãt) ⁊ moꝛãtur (in ſepulchꝛis)id ẽ
in feda conſuetudine peccandi tanquã ſepulti
et in peccatis obſtinati tanquã lapide male cõ
ſuetudinis pꝛeſſi. Iſti ſunttres moꝛtui q̊s dñs
ſuſcitauit. Et hoc qð modo ſpiritaliter adim⸗
pletur ⁊ figuraliter oſtendebat᷑ vere ergo domi
ne educes nam ⁊ pꝛefiguratũ eſtq; DOD.

Deus cum egredieris in conſpectu po

2

Pluuiam valuntgrli ſegregabis deus
dit. hereditati tue: et infirmata eſt:”tu vero ꝑ
s qui exaſperant qui habitat in ſepul

eciſti eaun. ü
Pluuiã voluntariã id eſt gratiã gratuitã (ſe

gregabis).i. ſeg regatim ⁊ ſingulariter dabis o
(deus hereditati tue).i.cccleſie tue ſcʒ fidelibo:
pluuia volũtaria menito gratia dei intelligitur

quia nullis pꝛecedentib meritis ſola deivolũ⸗
tate gratis dat᷑.q.d. multomagis nũc eccliã q̃
eſt hereditas tua tuo ſanguine redempta riga⸗
bis voluntarie pluuia gratie tue et hac pluuia

ꝑceptacinfirmata eſt) ipſa hereditas.i.agnouit

in firmitatẽ ſuã ⁊ ſe nihil eſſe ꝑ ſe ißam ⁊ nõvi⸗
ribus ſuis ſed gratie dei tribuenduʒ eſſe qð eſt
(tu vero perfeciſti eam) quia virtus in infirmi
tate perficitur: infirmata eſt in ſe vt perficiatur
inteę Lr

Animalia tua habitabũt in ea: paraſti in
edine tua anpe Ang

Animalia tua).i.tibi ſubdita.ſ.mites ⁊ man
ſueti quibus iugum dei ſuaue eſt et onus leue

— — — —

f f f — —— fmm rr⸗ ᷑ᷓ——

ninan

ſd
i
En
i
ani

del⸗

7,

liſ

b
iin⸗
lig
ͦ
wo
g
Bfnn

S

bio

qui in eccleſta nutriuntur coꝛpoꝛali cibo ſacte
ſcriptureverbo ⁊ euchariſtie ſacramentochabi
tabũt in ea).ſ.hereditate ⁊ eccłia qꝛ intra ſctam

ecclłiam humiliter viuendo ꝑſeuerant.Et hãc

pluniã (paraſti in dulcedinetua pauperi)ſpiri
tuali de ſe nõ pꝛeſumentioc(deus) qui paupe⸗
res ſpiritu diligis.i.gratiã tuã humilibo qui ſe

infirmos reputant cõtuliſti nõ ex ſuis meritis

ſed ex ſola dulcedine tue charitatis Et apte ait

in dulcedine qꝛ nil dulcius eſt charitate. Dein

ns dabit) et miniſtrabit (verbũ) doctrine
ec ſunt cibaria que ſuis animalibo in ſua he⸗
reditate largitur deus vt paſcantur eis hec dul
cedo pluuie in pauꝑes dei defluxit que ab oꝛe
euangeliʒantitiũ iubente deo pꝛeceſſit (euange
liʒantibus).i.pꝛedicantiboſin virtute multa) H̊
eſt in magna conſtantia fidei:occidi enim poſ⸗
ſunt ſed flecti nequeunt. VUel (euangelizantcib⸗
in virtute młta).i.pꝛedicatoꝛibovirtuoſis ⁊ mił
ta virtute fulgentcibi.Et ſubiũgit quis dũs da
bit verbů ſcʒ.

—

mus diuidere ſpolia. ⸗
Rexvirtutü)mentis ⁊ miraculoꝝ (dilecti di

lectiſcʒ vnici filij id eſt pater qui eſt rexvirtutũ

que virtutes etiã ſunt filij. Et bene rex virtutũ
dicit᷑ qꝛ ab eo regitur eiq; militat virtus a quo
datur: ⁊ repetitio dilecti dilecti ꝑtinet ad com⸗

mendatõnẽ filij ſuꝑ oĩa ſemꝑq; dilecti. Dilecti

inq; nõ ſolũ ad alia ⁊vtrunq; ſed et (diuidere)
id eſt ad diuidendũ (ſpolia).i.ereptos a diabu
lo quos diuiſit alios aplłos alios ꝓphas alios

paſtoꝛes? doctoꝛes ſaciendo ⁊ hoc ipᷣi(ſpecieiꝰ-
id eſt ad ſpeciẽ domus) ſcʒ militãtis eccłie ſpe

cioſam quippe domũ.i.ecclłiam chꝛiſtus fecit
diſpenſando diuerſos ecclie gradus et diſtri⸗
buendo gratias ſpecioſitati eiꝰ aptas ſicut coꝛ⸗
pus eſt ſpecioſum diſtributõe membꝛoꝝ.Eto
vos de quibus fit ſpecies domus.

Si doꝛmiatis inter medios cleros: pen

ne colube de argentate: et poſterioꝛa doꝛ
eius in palloꝛe aui. ð
Di doꝛmiatis inter medios cleros⁊c̃. Ubi
ſciendũ ꝙ cleros grece eſt ſoꝛs latine⁊ ſoꝛtes ex
dei ꝓmiſſione ꝑtes hereditatisvocant᷑ que po⸗

pulo ſunt diſtribute. Vñ ꝑ cleros hic ibas he

reditates intelligimus quarum vna in veteri te

ſtamento ⁊ altera in nouo ꝓmittitur terrenam

ſcʒ et celeſtẽ. Dicit ergo ſi doꝛmiatis) id eſtſi a

Dñs dabit verbũ euangeliʒantibyvirtu abimus tunc vos
bee de argentate) id eſt oꝛnamentũ? exaltatio ec

Pex virtutũ dilecti vilecti: et ſpeciei do

ſrepituſeellar:rmmonquieſcadieli uer medl⸗

os cleros) id eſt inter mediü cleroꝝ hoc eſtin⸗
ter duas hereditates terrenã ſcʒ ⁊ celeſtẽ Tene
nam non ardenter apetendoꝛ celeſtem patien

ter expectando. vel ſi vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeueretis

in contemptu terrenoꝛũ et appetitu celeſtiũ hoc

enĩ eſt doꝛmire inter medios cleros.i.inter me⸗

dias hereditates nõdum iure ſed in ſpe celeſtis
hereditatis habitare et a terrene felicitatis iam

cupiditate conquieſcere. Cum autẽ venerit qðᷣ

ſperamus nõ iam inter duas hereditates reqe
ſcimus ſed in noua ⁊vera cuius vetus erat vm

bꝛa regnabimus tunc vos eritispenne colũ⸗

cleſie qꝛ ſicut columba ꝑ pennas ſublimat᷑ita

cccleſia perveſtra exempla ad celeſtia volitat et

laudibus exaltat. Sancta ecclia merito dicit
columba qꝛ fel amaritudinis nõ habet ⁊ quia
virtute ſunplicitatis pollet. Eſt autem de argẽ
tata quia diuinis eloquijs erudita que alibi di
cunt᷑ argentũ igne examinatũ/⁊ poſterioꝛa doꝛ
iĩeius)id eſt doꝛſuʒ columbe quod eſt pars po

ſterioꝛ vbi poꝛtat᷑ ſareina eruntiin palloꝛe au⸗

ri)id eſt in nitoꝛe ſapientie ꝑ quem nitoꝛẽ intel
ligimus charitatẽ coloꝛ enim ⁊ decoꝛ ſapientie

diuine eſt charitas que omia ſuffert et inuicem

onera poꝛtare facit.Quia quicquid poꝛtat ec⸗
cleſia quicquid tolerat totum in amoꝛe totum
in ſapiẽtia totũ in huaritate facit: coꝛde eſt ſim
plexverbo lucida opere pꝛeclara. Si ergo doꝛ
miatis eritis penne quod non eſt niſi perchꝛi⸗
ſum quaggss.
Dum diſcernit celeſtis reges ſuper eaz
niue dealbabuntur in ſelmon:mons dei

mons pingus.
Oum diſcernit) id eſt oꝛdinat ⁊ conſtituit(ce

leſtis) antonomaſice id eſt chꝛiſtus dei filius 4

aſcendit ſuper omnes celos(reges id eſt docto
res vel recioꝛes etpꝛelatos qui bene regant⁊ ſe

et alios (ſuper eam)ſcʒ columbã id eſt eccliam

ipſi rectoꝛes vt diſcernant᷑ et etiam alij homies
(dealbabunt᷑) per remiſſionẽ peccatoꝝ (niue)
id eſt ſuper niuem et incomꝑabiliter qꝛ maioꝛ
eſt dealbatio mentis qᷓ; coꝛpoꝛis ⁊ hoc nõ me⸗
ritis ſuis ſʒ (i ſelmon)qð interpᷣtat᷑ vmbꝛa.i.in
vmbꝛa gfe refrigerãte ab eſtu vicioꝝ qꝛ ꝑ gra
tiam que in chꝛiſto eſt mundantur a maculis
peccatoꝛum. Etcõmendans ecccleſiaʒ ſubdit
(mons dei)ſcʒ eccłia eſt mons pinguis)id eſt
vber et fertilis ꝓpter abundantiã gratie diuine
et vnde aque irrigue et ſuaues fluunt quotidie
Nec ſolũ in ſe pinguis eſt ſed ⁊ de ſealios im⸗

pinguat vnde ⁊ ſubditur.

“H

Pons coagulatus mons pinguis: vt

Mons coagulat?) vel incaſeatus pter par

tia tanquã pane cibat. Et qꝛ talis eſt mons iſte

(vt quid) ergo vos gentiles idolis ſeruientes.

(ſuſpicamini) i.falſo creditis alios mõtes coa
gulalos) i. loca ſalutis extra eccłiam eſſe.ſ.tem
plaveſtra ? id
ſolus eſt.

Vons in quo beneplacitũ eſt deo habi

tare in eo: etenim dominus habitabit in

¶ Bons in quo beneplacitũ eſt c placuit/ deo

habitare in eo) ſcʒ militans eccłia nec habitat

ſinem)? ſemper cum ea Ande ipᷣe ait: ecce ego
vobiſcũ ſum omnibo dieb vſq; ad conſũma⸗

tionem ſeculi. Ael cõmendans montẽ ſelmon

ſubdit. Iſte ſelmon eſt mons dei) chꝛiſtus eni
pꝛerogatiue dicit᷑ mons dei patris ꝑ eminen⸗

tiam diuinitatis mons pinguis)in tantũvt in

co coꝛpoꝛaliter habitaret omnis plenitudo di⸗
uinitatis. Hec ſolũ ⁊c. vtsõ. Iſte mons eſt qui
omnes paſcit quem ne quis audeat ceteris cõ⸗

parare ſubditvtqͥd ſuſpicamini mõtes) alioo
(coagulatos).i.pꝛedicto mõti comꝑabiles.q.
d. nolite hoc qꝛ chꝛiſtus eſt üle. Mons in quo
beneplacitũ eſt deo patrichabitare in eo) qꝛ in

eo habitauit omnis plenitudo diuinitatis coꝛ
poꝛaliter: ⁊ vere placuitcetenim dñs).i.verbuʒ
(habitabit)eũ hoĩem chꝛiſtũ in fine ſemꝑ qꝛ

ꝑſonalr ei eſtvnit.Et qꝛ dũs in habitqt eccliiõ

vb mõs chꝛiſtus alios montes ipᷣa ectłia ſeu ſi
deles ſiuntet ſunt quodãmodo.

Currus dei decẽ milibo multiplex: milia
letantiũ:oñs in eis in ſnai in ſancto.

Currus)t vectoꝛes (dei)poꝛtando deum qꝛ

vnrnnanimes et copulati charitate ꝑ quos vehik
deus in vniuerſum mundũ et quos ad miniſte

rium ſue voluntatis moderat᷑ quoſq; manen⸗

do in eis ⁊ regendo ſicut bonus auniga ꝑducit
in ſe finem et currũ ad deſtinatũ locũ et illecur
rus eſt (multiplex decem milibo)ponit finitũp

infinito.i.ex innũeris ꝓpłis ſanctoꝝ ⁊ fideliũ qͥ

uſancti ſunt milia letantiũ) i. multi ſpe gauden
tes donec ꝑducantur in finẽ nec mirũ ꝙ letent
qꝛ iam (dñs)eſtin eis)adiutoꝛ in tentationibꝰ

qui erit ⁊ finis conſũmationis et hoc (in ſynai

in ſancto).i.in implendo mandato qð ſanctũd

eſt adiuuans eosvt faciãt mandatũ.Quid eni

id ſuſpicamini montes coagulatos.

uulos quos tenerioꝛi doctrina? gratia tanquaàa
lacte nutriuit ⁊ mons pinguis)pꝛopter matu
ros quos ſolidioꝛi doctrina et donoꝝ excellen

la Ei cnten debenis nam iſie

in eo deus ad tempꝰ (etenim dñs habitabit in

e ⁊ operariad ꝑficiendũ Alelſ(in ſynai in ſan⸗
cto).i.impleto ſctõ mandato:ſyna enim mons

eſt in quo data eſt lex⁊ꝛ interpꝛetat᷑ mandatũ in

quo completo reqeſcit dñs qꝛ in ſanctis man⸗
datis impletis delpntia ſolet cõtueri. Deinde
cõuertit ſe ad dñm qui hec fecit ⁊ quomodo ſit
factum oſtendit dicens.

accepiſti dona in hominib.
tiam hanc aũt vt dares(aſcendiſti)o chꝛiſte (in

altum)loco⁊ dignitate ſcʒ ſuꝑ omnes celos ad

dexterã patnis et(accepiſti) pꝛiuſq;ᷓ aſcenderes

captiuitatẽ).i.illos qui in limbo captiui tene⸗
bantur eos tecũ ad celeſtia deducendo Ael(ce

piſti captiuitatẽ).i.genus humanũ qð diabo⸗
lus ꝑ pctm captiuauerat redemiſti ⁊ ſub te feli
citer captiuaſti ⁊ (accepiſtia deo patreet a tota
minitate (dona) ⁊ chariſmata ſpiritaliũ gratia⸗

rum (in hominiboꝑ fidem ad te accedentibus

poſtmodũ refundenda et eis donanda accepit

vt homo datvt deus ⁊ qð accepit hominiby ac
cepit vt det. Ipſe enim plenus eſt⁊ nihil indi⸗
get. Et vere cepiſti captiuitatẽ ⁊ accepiſti dona

in pominibhu.
Etenim nõ credentes: inhabitare domi

dñm deum).i. vt homines pꝛius nõ credentes
in ynũ deü habitent᷑ per eum. Non credentes
ipſi ſunt captiuitas:nõ credendo enim poſſide

bantur a diabolo Fides cos indeliberauit⁊ ꝑ
dona ſpiritus ſancti factũ eſt vt iam credentes
inhabuent a deo facti domus dei ⁊ currus dei
miluũ letantiũ. Iſti ſunt quos feliciter captiua

uit ⁊ currũ ſuũ fecit.Ergo qꝛ chꝛiſtus aſcendit

in altuʒ ⁊ quo pꝛeceſſit faciet nos ſequi ꝓpha q̃
bec pꝛedicta canebat in ſpiritu ea puidens im⸗
nnenbel oud eructauit hymnũ dicens.
B dis diee Piperu iter
faciet nobis deus ſalutariũ noſtror.
enedictus)ſit(ñs creatoꝛ a creatura(die

ſidictus dñs die quotidie:ꝓſi

—

quotidie).i.per ſingulos dies aſſidue ⁊ iugiter
laudet᷑ a fidelibo vſq; in finem qꝛ quotidie ca⸗

tiuos captiuat vt ipe eos poſſideat ⁊ q; cunũ
illũ duci vidit in finem ſcʒ ineternũ addit ( ꝓ⸗

ſperum itereundi ad ſe (faciet nobis, qui cur⸗
rus eius ſumusdeus ſalutariũ noſtroꝝ)i.au.

ctoꝛ ſaluationũ noſtrarũ qꝛ ipſe iter noſtrũ di⸗

nigit ad ſalutẽ ⁊ ab ipᷣo ſaluamur. Etbene di⸗

xit pluraliter ſalutariũ qꝛ de quantis pctis ⁊ ꝑi
culis nos liberat tot ſalutes nobis donatet q/

iin altũ) q. d. dñs eſt in eis ꝑ gra⸗

gn
Nitei
dosl
en
Wte
dubo,
hreſc
Att

ig

in

unt
liher

⸗

Kir

oſic⸗

nttNH

nad
Win⸗
iita.

i⸗
ngic
iec/
l
lau⸗
id
rüd
e

fn

140

FSaiſan.

duplex eſt ſalus ſcʒ gfe ⁊ gloꝛie. q. d. faciet no⸗
bis curſum vite ꝓſperũ cũ ſit dux ſalutaris.

.

dñi exitus moꝛtis.

rrSLZõ

—

lus fit ſaluus niſi per eum:ex eo enim eſt ſalus
hominũ.ꝑditio aut ex malitia eoꝛuʒ (et)ipſius
(dñi dñi)eſt facere(exitus moꝛtis).i.facere ex⸗

ire ⁊ declinare a moꝛte culpeꝛ gehenne. vel ne
occurreret cogitatiõi cur ergo moꝛimur ſi per

eius gram ſaluamur continuo ſubiecit(et dñi
dñi exitus moꝛtis).q.dð.non mireris nec indi⸗

gneris ſi tu moꝛeris ſed patienter fer moꝛtẽ qꝛ

et dñi dñi qui fuit ſine peccato fuit exitus moꝛ
tis ⁊ per moꝛtem ab hac vita.hec aũt repetitio
Ddni dñi ſignificatvtranq; eius naturã.Et licʒ
hbumilis moꝛtuus ſit vel licet ſaluos faciat.
Verũtamen deus confringet capita ini

nicoꝛum ſuox: verticẽ capilli pambu⸗

lantium in delictis ſuis.

—

credas impunita idem (deus confringet⁊ cõ
quaſſabit vel hic vt humilient᷑ vel in futurovt

damnen? (capita).i.ſuꝑbiaʒ inimicoꝝ ſuoꝝ)

ſcʒ maloꝝ hominũ ↄfringet etiam verticẽ ca

pilli).i.elationẽꝛ ſuperbiã cogitatõis ſicut eni

capilli adherent capiui ſic cogitatões mentiſꝑ
ambulantiũ).i.pſeueranter ambulantiũ ⁊ ꝑſe
uerantiũcin delictis ſuis)⁊ ruentiũ devicio in
vicium ſeq; extollentiũ in peccatis in quib de

berent humiliani dicentes. Deus ꝓpicius eſto

mihi pctõꝛi.Quoſdam ergo ↄfringet quoſdã

etiam ad ſe conuertitita ꝙ alios faciat marty⸗
res:alios vero pᷣdicatoꝛes ⁊ ad hoc ↄpfirman⸗

dum introducit dũm loquentẽ ſic.

Dixit oñs ex baſan conuertã:conuertã

2

ixit dñs).i.firmiter diſpoſi uit ego(conuer
tam)per gram homines ex baſan) qo interpᷣ⸗
tatur confuſio vel ſiccitas hi ſunt qui de pecca

tis confundunt᷑ et ꝓ eis oꝛant vel tanquã ſicci

et inopes iuſticie imbꝛem gratie deſiderant qꝛ

tales ad ſe dñs conuertit ⁊ ↄuertam ſubmer⸗

ſosſin pfundũ maris).i.maloꝝ vel in pfun⸗
dum maluʒ (maris).i.ſeculi iſtius ſcʒ eos qui
in ꝓfundis vicijs ⁊ peccatis poſiti ac ponde⸗
repeccatoꝝ pꝛeſſi ſunt deſperatiſſimi. Que cõ
uerſio qᷓ; ꝑfecta ſit inſinuat ꝓpheta cuʒ ad deũ
verba cõuertendo ſubiungit. Ita inquit con⸗
uertes eos O deus. .

Alrt incinguat᷑ pes tuus in ſanguine:lin

Heus noſter deus ſaluos faciendi dni:

Deus inquam (noſter)nõ cniuſcunq; pꝛe⸗
ter quem alium neſcimus eſt(deus ſaluos fa⸗
ciẽdi).i.ipᷣius ſoliꝰeſt nos ſaluos facere qꝛ nul

gua canum tuor er inimicis ab ipſo.
Ar intinguat᷑ pes tuus in ſanguine).i. vt j
Pus erant inimici intm̃ ꝓficiant vt inter mem
bꝛa tua fiant pes tuus poꝛtando et pᷣdicando
te et euangeliũ tuum per mundũ ita cõſtanter
et audacter ꝙ amoꝛe tuo ſuum ſanguinẽ fun⸗
dere nõ metuant(c lingua canũ tuoꝝ)ſcʒ eoꝝ
ipſoꝝ qui vſq; ad ſanguin ſunt certaturi fiet

et enit (ex inimicis) qꝛ ꝑ ↄuerſionẽ ex inimicis

fient amici ⁊ canes fideles ꝓ domõ dñi latran
tes contra inimicos et hoc tantũ bonũ erit (ab
ipſo)ſcʒ deo.i.ab eius gratia ⁊ miſcdia nõ a ſe
ipis vbi ſecundã ꝑſonam mutat in terciã. In⸗
tinguetur autẽ pes tuus nõ ſine exemplo qꝛ te
vident pꝛeceſſiſſe Nam. ä
Eliderunt ingreſſus tuos deus: ingreſ⸗

Aerũtamen )ne mala ſuperboꝝ ⁊ ꝑtinaciuũ

ingreſſus es in hũc mundũ qualiter incarna⸗

tus:qualiter occiſus:qualuer exaltatus:⁊ glo⸗
rificatus.hec gratia in veteri teſtamento late⸗

bat modo patet viderũt ergo ⁊ crediderũt atq;
eoſdem greſſus ꝓut potuerũt imitando ſecuii
ſunt (ingreſſus)inq; (dei mei)creatõe (et regis

mei)gubernatõe (qui eſt) et habitat tm̃ (in ſan
cto)templo ſuo.i.in ſanctis ſm illud aplitem
plum dei ſanctũ eſt qð eſtis vos.nõ enim ha⸗
butat deus in coꝛꝑe ſubdito peccatis ſed in eo
cuius conſcientia ſancta eſt ⁊ pura. Ad hos er
go ingreſſus inſinuandos etvt iſti greſſus vi⸗
dercnttiiiiiitt.
Seeneneiit pꝛincipes coniuncti pſal⸗
lentibus:in medio inuencularũ timpa⸗
iſtriaru3un.
Elhꝛeuenẽ pꝛincipes) ſcʒ pꝛimitiui apliq́
bus ſuꝑ ecciam datus eſt pncipatus qui ſicut
pꝛincipes ⁊ magiſtri pꝛeuenerũt alios cõuer⸗

tendos ⁊ meritis ⁊ dignitate in the pꝛimo na⸗
ſcentis eccie annũciantes nouũ teſtamentũ vt

pvpli ſequerent᷑ nec ſoli venerunt ſed (cõiuncti)

et aſſociati (pſallentib) ſcʒ ſubditis minoꝛibꝰ
qui laudes dei ſonant bene operando ad glo⸗
riam dei.de quoꝝ bonis operibo tanquã viſi⸗
bilibus oꝛganis gloꝛificat᷑ deus qui nunquã
ſecuti fuiſſent niſi illi verbo ⁊ exemplo pꝛeceſ⸗
ſiſſent.Qui pncipes tanquã miniſtri ⁊ pꝛepo⸗

ſiti ſuntcin medio iuuencularũ).i.eccłiaꝝ que

adhuc erant nouelle ſicut pᷣmitiue eccie:ipᷣaꝝ
dico (tympaniſtriaꝝ).i.deuʒ laudanui carne
moꝛtificata ⁊ domita coꝛio ſiccato ab humo⸗
repeccati⁊ extenſo a ruga duplicitatis.tympa
num eni fit de coꝛio ſiccato ⁊ extenſo/ꝓpter hec
omnia o fideles.

11

Vn eccleſijs benedicite ceo:dũo de fon ( qð oꝑatus es in nobis ꝛincipiẽdo et fidei fun
Rhusiſt gel. n = ena e Poclendo Bnan anm degitti erlie
n eccleſijs vbi eſt locus benedicendi non lue auge et ꝑfice manda dicendo.ↄfirma ꝑfi⸗
alibi Klabttontdhen extra eccle⸗ clenco⸗ Juneas iaſac qð iubes: qð ſi feceæ⸗
ſiam ſunt deum digne laudare nõ poſſunt. he is ſiet quod ſeqduauaiit.
ſunt iuuencule tympaniſtrie benedicite deo A templo tuo in hierlm:tibi offerent re
Q nos creauit cui debet᷑ latria. deo dico (oñno) ges munera.
qui nos regit cui exhibenda eſt dulia benedi⸗ ¶ Atemplo tuo) qð eſtſin hierkm rerreſtri in
cilte dico vos ſcʒ potati vel haurientes de fon cipiendo vbi chꝛiſtus frequenter docuitet fi⸗
tibus iſrael).i.de apłis ⁊ doctrina coꝛuʒ quos desoꝛiginẽ habuit indeq; ad alios ꝑuenit.vł
cchꝛiſtus de iſrael pꝛius elegit vt fontes faceret (a templo tuo)nõ gliunde qð eſtcin hierlm ce
. benedicite inquaʒ vtetiam ad eoꝝ imuationẽ leſti q̃ eſt teplũ a qᷓ deſcendit om̃e datũ opti⸗
pꝛedicetis. et hec inceptio eccłie dilatet ⁊ her⸗e⸗ mum ⁊ ꝓ quo fit ome opns bonũ⸗ tibi offeret
uci deſtruunk. ñäü reges/terreni vel ſpiritales ſibi metipis regnã
Abi beniamin adoleſcentulus:in men⸗ tescmunera) ſcʒ ſeipos ſiue laudis facrificia ⁊
¶ bi).iinter fontes vel in eccłijs eſtbenia⸗ retici ſubdit. ôM
min).i.apłus paulus de tribu beniaminado Oncrepa feras arundinis: congreg tato
leſcentulus(ciuuentute gratie qꝛ nouiſſimeaſ⸗ thauroꝛũ in vaccis ꝓpłoꝝ:vt excludant
ſumptus omniũ aptoꝝ nouiſſimꝰ ⁊ adliterã eos qui ꝓbati ſunt argento.
in ↄuer ſione ſua iuuenis fuit qui facius eſt ,lin Increpa feras arundinis).i.hereticos qui
mentis exceſſu) mente ſcʒ alienata a ſenſibus dicunt fere qꝛ dilaniant animas ſimplices ſi
coꝛꝑis cum vſq; ad terciũ eraperet⸗ vide⸗ cut fere oues:⁊ arũdinis ſeu calami qꝛ ſcriptu
ret archana et audiret verba inefabilia. IJbi ras ꝑueriũt que calamo fiuntvel qꝛ leues ſunt
erlam ſunt. boo mobilis er inſtabilis ſermois vel qꝛ ſunt in
MHꝛincipes iuda duces eoꝛũ:pꝛincipes ter eosqͥ ſicut arundinetũ omni vento docti⸗
zabulon et pꝛincipes neptalin. ne mouent qꝛ (ogr egatio thauroꝝ i.ſuꝑboꝛũ
SPiincipes iuda.i.cõfeſſionis (duces eoꝝ) indomue ceruicis ſcʒ hereticoꝝ ẽ(ĩ vaccis po
qui in eccleſijs ſunt ⁊ benedicũt deumpꝛinci pulox).i.inter eos quos inueniunt quaſivac⸗
pes zabulon).i.foꝛtitudiniscet pncipes nepta cas ſcʒ ſimplices?laſciuas animas que facile
lim).i.dilatatõnis. Juda enim interpꝛetat᷑ cõ audiendo ſeducunt᷑ et ſequunt᷑ (vt excludant
feſſio. zabulon habitaculũ foꝛtitudinis. nepta cos a vacci

„ .

us exceſſu.

os)a 8(qui ꝓbati ſunt argento).i.erudi
lum dilatatõ mea. Que diuina venſſimos no⸗ ti diuino eloqo ſcʒ bonos doctoꝛes hec eit en
bis inſinuant pᷣncipes eccliaꝝ dignos duca⸗ hereticoꝝ intentio de quibus hereticis ne pꝛe
tuac imitatone ⁊ honoꝛibo qꝛ marytribo coue naleant poſtulat.
niunt quiin eccłijs locũ ſũmũ tenentatq; awbDi Ziſſipa gentes que bella volunt: veni
ce ſancte dignitatis excellũt. In maryno nã⸗ ent legati ex egypto: ethyopia pueniet
q; pꝛima eſt confeſſioꝛ ꝓ illa quicqd accidenit manus eius doo. e
ſequens tolerandi aſſumit᷑ foꝛitudo. Deinge i biſſipa gentes) .i. hereticos ⁊ eis ↄſentien⸗
poſt om nia tolerata finitis anguſtijs latttudo tes ac quoſcũq; chꝛiſtiãe fidei inimicos quos
2ſequit᷑ in pꝛemijs. Per quas nominũ interß vocat gentes ꝓpter ſecta ꝝ. nõ familiaꝝ genera
lationes ſigniſicant᷑ etiã tres virtutes q; ↄfel“ tiones vbi ſa eries ſucceſſionis ↄfirmat erroꝛeʒ.
ſio eſt in fide. foꝛtitudo in ſpe. latitudo in dei ? (que bella volunt) qꝛ nõ coꝛrectõi ſed ↄtentõi
ꝓximi charitatevt dicant᷑ etiam pꝛincipes fi⸗ ſtudent regnũ chꝛiſti diſſipare affectãt. vide
ei ſpei ⁊ charitalis qꝛ in conteſſione fidei fir: oꝛdinẽ pꝛius enim ſunt increpandi poſtea in
mi ſhe robuſtiꝛ charitate dilatati. Deinde tan coꝛrigibiles diſſipandi necolloquẽdo innale
quam accep:a gratia loquens in ꝑſona pꝛimi ſcant et etiã incarcerandi vt vel ſic reſipiſcant.
ue eccleſie ſubiungtt. Echoc fiet qꝛ (venient) ad chꝛiſtũ tanquã do
Nangda deus v rtuti tue: confirma hoc na ferentes fidem credentiũ(legati).i.pᷣcones
s guod operatus es in nobis. ect pdicatoꝛes recõciliatõis tua legatöe fungẽ⸗
BHanda)o (eus)opus tuũcvirtuti tue) ſcʒ tescex egypto)i.ex ſy nagoga que eritin tene⸗
ſpiritus ſancii docendo ꝑ pᷣdicatoꝛes(ↄfirina) bꝛis et(ethyopia).i gentilit is magna in pctis
oſdens) iuuando ꝑ gram hoc,ſcʒ opus fidei ſdeo)credens: fide herensſpᷣneniet) t antece⸗

2
1

„½
.æ ec — .

£☚

gin

n

t
D⸗
Ne

w

far
e

—

eni

niet

os
e
tbi

i

uH

n.
o

6

e/
4

et pꝑ conuerſionẽ ꝛ confeſſionẽtmanus eiusꝭ

ii.dei vindictã ne in pccis remanẽs puniat᷑ et

Eitqꝛ ia eſt vt diximus ergo. HM
Hegna terre cantate deo: pſallite dño.

terre et hoĩes de omi genere terre(cantate deo)

nit (pſallite dño) bona oꝑatõe qui in oms voſ
ptlãtem habet. Hon vnũ regnũ nõ vnam gen
tem tm inuitat ad laudẽ dei. Neminèeni vult
miſericoꝛs deus perire ſed om̃s ad cognitõnẽ
ſui noĩs venire. Et vt magis ad laudãdũ deũ
cxcitet ⁊ quantus ſitille qui laudandus eſtcõ⸗

aſcendit ſm qð homo nõ ſᷣm ꝙ deus patri eſt
cæqualis( ſuꝑ celũ celi)ſcʒ celũ empirreũ cuiſſi⸗
bet celi ↄtentiuũ.i.ſuꝑ om̃s celos⁊ excelſioꝛes
creaturas ad dexterã patris ſcʒ vt nihil ſup̃ ſe
habeat niſi illũ qͥ creauit illũ (ad oꝛientẽ)i. de
monte oliueti qͥ eſt ad oꝛientẽ reſpectu hierbm

nientẽ in nubibo cũ ptãte magna⁊ maieſtate ⁊

ita ex iudeis ⁊ ex gentib futuros pᷣconesveri⸗
tatis ꝓphat ꝑ quos deus hereticos diſſipabit.

Regna terra).i.habitantes in oibo regnis

voce ⁊ coꝛde ipᷣm deuote laudando qͥvos crea

menget replicat dicens.

ad oꝛientem.

D Mſall te veo: qui aſcendit ſup celi celi

¶ Pfſallite) inq; deo) chꝛiſto deo dico (qui

et ſic etiã ipᷣm locũ expᷣſſit vnde aſcendit. Vel

ſad oꝛientẽ).i. vſq; ad equalitatẽ patris a quo
genitus eſt. Et quin ad iudiciũ iudex venturꝰ
Ecce dahit voci ſue vocem virtutis da

te gloꝛia deo ſuper iſrael magnificentia

eius et virtus eius in nubiby.

¶Ecce)qui aſcendit(dabit) in iudicio (voci
ſueſcʒ voci tube(vocẽ virtutis).i.efficaciã re⸗
ſuſcitandi om̃s moꝛtuos qui pusvt agnus ſi⸗
nevoce coꝛã tondente ſe ſiluit.voce enĩ dñi tũc
vox virtutis dabit᷑ cum illud qdð pꝛecipit᷑ eff-⸗
citur ⁊ ideo (date gloꝛiã deo ſuꝑ iſrł.i.voce et
coꝛde oñdite deũ eſſe gloꝛioſuʒ ſuꝑ eos qui ſũt
puũaliter ⁊ vere iſrł qꝛ iaʒ nõ erit cõmixtio ma
loꝛũ cũ bonis ⁊ tũc erit(magnificentia eiue et
virtus eius in nubiboqñvidebũt filiũ hoĩs ve

virtutes celoꝝ mouebunt᷑. Ettũüc.
Mirabilis deus in ſctis ſuis:deus iſrael

ipſe dabit virtutem foꝛtitudinẽ plebi

ſue:benedictus duaes.
dirabilis deus in ſctis ſuis) erit qñ ꝑ ſan
cos ſuos cũ quib veniet mũdũ iudicabitqñ
iuſti fulgebũt ſiẽ ſol in regno pꝛis eoꝝ qñ ipſe
deus erit oĩa in oĩbi.bñ aũt ſubdit᷑ (deus iſrł)
qꝛ tuc nomen ipm qð interpᷣtat᷑ videns deũyve
ruſime implebit et tuc vere oĩs bonus eritiſn

: videbim dei ſicuti eſt ie dabit vinute)re
ſurrectõis et foꝛtitudinẽ immoꝛtalitatis.Ael
(ipſce dabit virtutẽ) quantũ ad animã faciens

eam diuinã ⁊ beatã ⁊ foꝛtitudinẽ quãtũ ad coꝛ

pus faciẽs ill incoꝛruptũ ⁊ eternũ plebi ſue

i.ſibi vſq; in finẽ famulanti nunc fragili ⁊ in
firme. ergo (benedictus)ſit (deus p tantis be
neſicijs ſuis ⁊ donnis. ꝛatio.

Dnatoꝛ dñe qui iuſtis ſpũale epulũ tnbuis

r

ct facis cos in leticia delectani ↄcede gregituo
moeꝛtẽ tuã intelligere teq; triumphatoꝛẽn

hatoꝛẽ moꝛtꝭ

ſedentẽ ad dextr pꝛis ↄfiteri. Per do.

₰

Pſalmus de oꝛatõe chꝛiſti ad ptem
ꝙ auxilio et liberatõne in ſua vehemen
tiſſima paſſione ac de aduerſarioꝝ deie⸗/
tione et punitöne. ¶Ps. lxviij.

lnũ me fac dens

4 qm intrauert aque vſq; ad aiam meã.

Auctoꝛ pfalmi pha d. Zitulus tal eſt. In

finẽ ꝓ his q comutabunt᷑ ipᷣi dð. hoc eſt p̃s il

le ↄuenit ipᷣi ſignificato dð.i.chꝛiſto q hic lodq

tur ⁊ dirigit nos ĩ finẽ.i.in ſeipᷣʒ.pᷣs inq; habi
tus ꝓ his exhoꝛtãdis qͥ cõmutabũt᷑ vel ꝓ bis
i. de his.i.de cauſa cõmutatõis eoꝝ.ſ.de paſ⸗

ſione chꝛiſti qui cõmutabũt᷑ de infidelitate ad

fidẽ de vetuſtate ad nouitatẽ de coꝛruptiõc ad

incoꝛruptionẽ᷑. Poſtquã ̊ ſupꝛa diuerſa bñfi

cia ꝑ myſteriũ nre repatõis nobis collata me

moꝛauit ſpecialiter bic exequit᷑ paſſionẽ ꝑ mł

tas ꝑtes pſalmi vſq; ad cõſumatõʒ. Materia

depcatõ chꝛiſtiad pꝛem ſᷣm fragiltiatẽ hũane

nature in ſua vehemẽtiſſima paſſione. Inten⸗

attendendo illã acerbiſſimã paſſionẽ ei ex inti
mis coꝛdis⁊ anime cõpatiamurvt poſtmodũ
fructũ ⁊ gloꝛiã ſue glioſe reſurrectõis ↄſeque⸗
mur ſicq; ei ↄfoꝛmemur in h̊ ſeculo vt cohere
es eſſe mereamur in regno. Snia in genera
li ꝓpha in iſto pſalmo loquit᷑in ꝑſona chꝛiſtiꝛ
petit a deo pꝛe de magnis et multis tribulatõi

bus ac penis ꝑ celerẽ reſurrectõʒ liberari alle

gans ſuarũ penarũ et aduerſantiũ młtitudinẽ

ac diuie mie benignitatẽ.pᷣdicitq; iudeoꝝ pu⸗
nitionẽ ⁊ ſu biũgit gratiaꝝ actõeʒ inuitãs oẽs
treaturas ad dei laudatõeʒ. Sñia in ſpeciali
chꝛiſtus ů̊ſm ꝗ homo in paſſione clamatad
pꝛem o( Saluũ me ſac)o(deus)pater ⁊ neceſ
ſe eſteqm intrauerũt qque) vehentiſſimaꝝ paſ
ſionũ ⁊ tribulationũvſq; ad animã meã tol⸗
lendam.i.a coꝛꝑe ſeꝑandã velvſq; ad ſenſua⸗

litatẽ turbandã ꝛ ſic nõ ſoluʒ in coꝛꝑe ſʒ ⁊ in
Anima patiebat᷑. Sic aũt clamando dat foꝛ⸗

n 2

mam meẽbꝛis ſuis vt clamẽt ne ĩ pᷣſſuris tedaãt
et iniqͥtati cõſentiant ſicq; in paſſione oꝛando

nos quibviam demonſtrauit ? quib⸗ pᷣſertim
neceſſariũ eſt docet in tribulatõnibo ſuo exem
plo oꝛare.

NS

ga

ndi).i.iudaice iniquitatis. homo eni limus

eſt ?⁊ de limo factus⁊ nõ de ꝓfundo.i.de coꝛu

pio ſed cadendo a iuſticia ꝑ oꝛiginalia? actua
lia pctã factus eſtlimus pfundii.iniquitans.

Vblterreni homĩes dum ima appetunt limus

ſunt inter quos ſunt nonnulli ſceleratiſſimiq
nõ ſolũ limus ſunt ſed etiã ꝓfundi ⁊ tales erat
iudei (et nõ eſt mihi ſubſtana).i.virtus carms
euadẽdi paſſionẽ vel ſtat ⁊ ſtabilitas vite.qe

ALieni in altitudinẽ maris:et tempeſias

Dimecſitmie.
AVieni/ſponte (in altitudinẽ maris).i.in ꝓ⸗
funduʒ ſeculi huius: inſani ppłi.vel in pfun⸗
dum tribulatõis ⁊ amaritudinis.ſponte enim
meipᷣm obtuli (et tempeſtas).i.impetuoſus fu
roꝛ ⁊ ſeditioſa cõmotio iudeoꝛũ (oimerſitme)
in moꝛtẽ ⁊ extinxit. Completũ eſt in me ſignũ

ione qꝛ ſicut ionas a ceto abſoꝛptus.i.moꝛti ?

ſepulture datus. Et in hoc eos inexcuſabiles
oſtendit cum ſublit.
Laboꝛaui clamans rauce facte ſunt fau

nfrus ſum in limo pfundiet non eſt

Intixus ſum).i. detentus coꝛꝑeſ(in limo ꝓ

ces mee: deſecerut oculn mei duz ſpero

in deummeum. -
Laboꝛaui clamans) ſepe eos admonendo
ct hoc maxime fecit in ſeptimana ſibi penali?

nobis penitentiali. ꝓpterea laboꝛabat qꝛ parũ

in eis fructificabat. clamans eni laboꝛatqͥ nõ

gaudit᷑ nõ laboꝛat cuius votũ implet᷑ (rauce fa
cte ſunt fauces mee) quantũ ad ulos qꝛ nolue
runt intelligere ⁊ credere (defecerũt oculi mei)
qꝛ ipᷣi etiã apłi qui tanquã lucerne pᷣeminebãt
in coꝛpe dubitauerũt dum in paſtione ꝑpſeue⸗
rans(ſpero in deũ meu) vt a moꝛtuis reſurgã.
Ad lr̃am etiã ſic exponitur. (Qaboꝛaui cla⸗

mans in cruce ad pr̃eʒ vociferandocrauce fa

cte ſunt fauces mee) ꝓpter magnitudinẽ pena
rum ⁊ deſiccatõem humoꝝ.defecerũt)⁊ ex⸗
tincti ſunt (ocłi mei) coꝛꝑales in moxe.i.moꝛ
tuus ſum (du ſpero in deuz meü)i. qꝛ pᷣſtoloꝛ
OPuultiplicati ſunt ſup capillos capitis
mei: qui oderũt me gratis.
Multiplicati ſunt) vt? diſcipulus cũ eis eſ
et (ſuper capillos capitis mei).i.ſine numero

crcuerũt ac innumerabiles et infiniti facti ſut

agduerſarij mei (qui oderunt me gratis).i ſine

cauſa cũ ecõtrario deberent me diligere ꝓpter

multa bona eis facta. O diũ de inimico vide

tur quaſi naturale qð tñ ex coꝛruptõne cõtin⸗
git nature.O diũ vero de innocẽte ↄtra natu⸗

ram eſt. pꝛimũ facit infirmitas:aliud ſola ina
ſtigat malicia. Et nõ ſolũ ſunt numeroſi ſʒ eti

am noxij. vñ ſubdit

Cofoꝛtati ſunt q pſecuti ſunt me inimi

(i mei iniuſte:q̃ nõ rapui tũc exſoluebãa.
¶ Lonfoꝛtati ſuntetiã et aiati ad nocendũet
ag hoc vt odiũ ↄceptũ in coꝛde etiã ꝑſequen⸗
do ad impletõeʒ in oꝑe.(inimici mei qui) etiã

(ꝑſecuti ſũt me iniuſte) hoc eſt qð dixeratgra

tis qꝛ cauſam in me nõ inuenerũt.(que nõ ra
pui tũc exſoluebam)qꝛ minime peccauitet tñ

pcc̃i debitũ.i.moꝛtẽ exſoluit.Adã raꝑe volu⸗
it diuinitatẽ et amiſit felicitatẽ: vterq; exſoluit
moꝛtẽ que eſt debuũ pccĩ adam ⁊ chꝛiſtus:ſʒ

moꝛs ade fuit pena pcu:moꝛs chꝛiſti facta eſt
hoſtia ꝓ pctõ. Sed hũc fructũ moꝛtis chꝛiſti
mundus nõ intellexit ideo hãc ꝓ ſtulticia re⸗

putauit ſ qð nõ nouit mũdus agnouit deus.

Deus tu ſcis inſipientiã meam: et deli

cta mea ate nõ ſunt abſcondita.
eus tu ſcis) et ꝓbas (inſipientiaʒ meã).i.

gqð de me inſipiẽtia a quibuſd reputat᷑ qui ſi

bi ſapietes vident᷑. Ex his verbis inſtruimur

vt in cũctis que agimus ſꝑ plus dei volunta⸗
tem q; hoĩm attendamꝰ:et ea ſit nr̃a actio quã

deus appꝛobat etiã ſi nõ appꝛobet hõö. Hinc ẽ

gq Paulus nos admonet ꝙ ſtulti ſimus añ

boiĩes vt ante deũ mereamur eſſe ſapientes (et

delicta mea). i. meoꝝ quead delendũ ſuſcepi
nsõ que cõmiſi qᷓ reputo mea qꝛ in me punien⸗
dac(a te nõ ſunt abſcondita) et ſcis qᷓlis ſi pꝛo
eis emenda facienda. Et quia ꝓ alijs ſolui et

tanta tuliigdoz.
Hõ erubeſcant in me qui erpectant te

oſe: domine virtutum.

¶ Hõ erubeſcãt in me).i.nõ fruſtrent᷑ in me

moꝛiente ſcʒ ſuaexpectatõe (qui expectant) in

limbo cũ deſidenio te dnᷣe)liberatoꝛẽ ſuum ꝑ

meet remuneratoꝛẽ ꝓ fide quã habent in me
ſcʒ ꝓphe ⁊ antiqui iuſti cupietesvidere qdð ocu

lis nõ viderũt.(dñne vittutũ)celeſtiũ.i.angelo⸗

rum cui nihil eſt impoſſibile. Deinde pᷣcatur

ꝓ modernis dicens.

*

NHon cö undantur ſup me: qui querũt

te deus iraly.
Hõ cõfundantur) inſultatõibo impꝛoboꝛꝝ

222

felix mi
Erxtraneus factus ſum fratribo meis:⁊⸗

reſurgerẽ (qui querunt te)fide ſpe et charitate

ac bñ viuendo et amando querere noõ ceſſant

ſcʒ moderni fideles o (deꝰ iſr) .iꝑ fidẽ ⁊ cha⸗

ruatem ſpiritaliter deü videntiũ ſup̃ dixit dñe
virtutũ ⁊ hic dicit deus iſrł qꝛ idem dñs ⁊ de⸗

eſtangeloꝝ ⁊ hoim. Ael (NHon erubeſcant in

me) hoie humili et crucifiro etignominiãcru
cis audientes a fide quã hꝛe ceperũt recedant.

(qui expectant te dñe)vt venias (dñevirtutũ)

9 qui deſpeciꝰ apꝑuiſti in carne virtuoſus et

gloꝛioſus apꝑebis in diuinitate. Et (HNon cõo
ſundant᷑ ſuꝑ ine) depᷣſſo (qui querunt te deus

iſrł).i.videntiũ deuvt qui deitatẽ nõ pñt intue

ri nõ ſeducant᷑ infirmitate carnali. qꝛ em̃ futu

rum erat vt tãq; ꝓ ſtulticia impꝛoperaret᷑ chꝛi

ſtianis ꝙ in hoĩiem crederent moꝛtuũ cruci⸗

ſixum ideo ſic ꝓ eis rogat. Et merito nõ eru⸗
beſcent nec confundent.

AQAuoniam ppter te ſuſtinui obpꝛobꝛiũ:
operuit confuſio faciẽ mef7.

1

NQmn)ego ꝓpter te) ? tnam obedientiã nõ p
mea chipa vel re alia (ſuſtinuiab aduerſarijs
(oopꝛobꝛiũ) multiplex in cõuicijs(oꝑuitↄfu

ſio faciẽ meã) vt videbat᷑ ſignũ habnit verecũ

die immota tñ mente. qꝛ em in paſſiõe ſua mł
la obpꝛobꝛia audicbat ettacens ꝓpter deũ oĩa
tolerabat quaſi verecũdus in facie apꝑcbat et
ſic illi vitutẽ mãſuetudinis ꝓ ſigno habebãt
ↄfuſiõis. Et bñ dicit pter te qꝛ nõ eſt magnũ

ait ſuſtinui niſi adiugeret ꝓpter te. Si cĩ ſu⸗
ſtines qꝛ peccaſti ꝓpter te ſuſtines nõ pter deũ

*

ſeria cuius deus eſt cauſa.

—

fratribo meis) cognatõe carnis ſcʒ iudeis ſicut

ioſeph ſuis l (fratribo meis)ſcʒ aplis ab eo fu

glentibo ⁊ qn iam nõ credebat᷑ ab ipᷣis (⁊ ꝑegri
nus)vel hoſpes q ad tꝑs in domuʒ recipit᷑ nõ
yvt frat chariſſimꝰ (filijs mris mee)ſcʒ ſynago
ge de quibo m carnẽ erat nam q̃ſi extraneũ et

egriniͦ abiecerut eum dicentes vilivedendo
üc neſcimꝰ vñ ſit. hec aut iõ mihi ↄtigerũt.

Aß̃ zelus dom tue cõmegit me:et ob
NeeANEATtentdha
ſunme

Om zelus).i. feruẽs amoꝛ et dilectio do⸗
mus ine)ſcʒ eccie ſcẽcõmedit me)et accendit.

q.d. interius vꝛebar ʒelo dei cũ ꝑſeq̃ns iniqui
tates eoꝝ flagellaui male vᷣſantes in templo ⁊

inde eieci. Uel (cõmedit me).i.fuit cã paſio⸗
nis mee. et ꝓpter hunc ʒelũ(obpꝛobꝛia expꝛo⸗

bꝛantiũ tibi)me negando. maioꝛa eni obpꝛo

Exmaneus facus ſum qꝛ nõ credũt mibi

bꝛia deo inferre nõ poterãt ; q; chꝛiſtũ filinʒ
eius denegabãt.vel(obpꝛobꝛia expꝛobꝛanti⸗
um tibi)in me. qꝛ quicũq; expꝛobꝛat chꝛiſto
et pfi (ceciderũt ſuꝑ me)qꝛ in me effectuz ha⸗
buerũt qñn hi qui expꝛobꝛabãt etiã me occide
runt.ſʒ inter hec pius dñs manſuetudinẽ ſuẽö
cõmendat cũ ſubiunit.
Et operui ieiunio aiam meã:et factum
eit in obpꝛobꝛiũ mihi. G
Etoperui).i.celauicin ieiunio) ſalutis eoꝝ.
(aiam meã)me hũiliando.fidẽ quippe eccie et
ſalutẽ hüũani generis chꝛiſtꝰ eſuriebat et ideo

ieiuniũ eius ſpiritale erat qñ defecerũt oms qͥ

in eũ crediderãtin hoc ieiunio opuit hũilita⸗

ite quaſi quodã pallio aiam ſuã.i.virtutẽ ⁊ dei
tatem ſibi vnita nõ exercẽdo potentiã et vin⸗

dicando ſe ipᷣm et ſic hũilitas erat chꝛiſti ope⸗

rimentũ nam qꝛ hũiliabat᷑nõ agnoſcebat᷑cet)

hboc ipᷣmcfactũ eſt mihi in obpꝛobꝛiũ) detra⸗
ctnonis irriſionis ⁊ ↄuicij qð patuit in ſputis
colaphis et hmõi. Quanio enĩ humilio: erat
tanto apud repꝛobos deſpectioꝛ apparebat.
Et poſui veſtimentũ meum cilitiũ: et
factus ſum illis in habolaam.

¶ Et poſui veſtimentu meũ cilitiũ).i.occul⸗

tam diuinitatẽ meã ſacco carnis et oppoſui i⸗
lis moꝛtalẽ carnẽ meã in qua ſeuirẽt. Cilitiuʒ
enĩ quo pctõꝛes penitẽtes veſtiunt᷑ eſt moꝛta⸗

lis caro quã chꝛiſtus induit vt de pctõ dãna⸗

ret peccatũ:nõ ꝙ caro chꝛiſti peccatrix fuerit:
ſed qꝛ ſilitudinẽ carnis pcii habuitet ex hoe
etiã (factus ſum illis in ꝑabolã).i.in ſiłitudi⸗

nem maledicti et irriſoꝛiã vt cuilibet maledicẽ

o dicerẽt ſic tibi ↄtingat vt chꝛiſto crucifixo
Parabola eni hic dicit ſilitudo que datur de
aliquo qñ illi maledicitur. ſic ille verbi gratia

pereat quomodo ille.

Aduerſum me loqbant᷑ qui ſedebãt in

—

Pꝛta: et in me pſallebãt qꝗͥ bibebãt vinũ

uerſum me loquebant q ſedebãt in poꝛ

ta boc eſt in publico ⁊ publicis cõuentibo pu
blice de me loquebant᷑ publice aduerſabant᷑:
coꝛã omib diffamabãt. Dicit ergo paſſionem

ſua cõem iudeoꝝ eſſe fabulã vt nullus exciꝑe
tur qui huius locutõnis expers eſſet(et in me)
id eſt de me (pſallebãt)deriſoꝛie.i.in me cõuer
tebant cantilenas ſuas ⁊ canticica meq; deri⸗
debant(qui bibebãt vinũ.i.inebꝛiebant᷑ vo⸗

luptate et iocunditate tꝑali. Inter tot ſcandala

etobpꝛobꝛia:inter tantas pſecutões et tribula

tiones quid tu agebas mitiſſime ieſu:

Ego vero oꝛationẽ meã ad te dñe:tem
pus beneplaciti dues. n

s

¶ Egovero)dum impijita ſeuirent cõtra me dumꝭi.abyſſus infernalis (neq; vrgeat)id et
dirigebã (ſoꝛationẽ meã ad te dñetiam ꝓ eis. claudat(ſupꝑ me puteus) id eſt limb et aditus
illi deridebant iſte oꝛabat. illi infeſtabant. iſte inferni(os ſuũ(ad retinendũ me cum deſcen⸗
amabat. hec eſtenim ꝑfectio charitatis dilige dero ad ſpoliandũ eum. Vel in ꝑſona mem⸗
re inimicos ⁊ oꝛare ꝓ illis qũ maledicerꝭ qd bꝛoꝝ (NHNon me demergat tempeſtas aque).i.
agas nõ habes nihil ibi reſtat niſiyt oꝛeſ. hec peccati cõſuetudo (neq; abſoꝛbeat me ꝓfun⸗
iuſtoꝝ arma ſunt vt oꝛãdo vincant ⁊ no ritas dum).i.peccati deſperatõneq; vrgeat).i.clau
ſed oꝛatõnes iurgis opponãt. Ideo aũt oꝛauit dat(ſuꝑ me putcus os ſuum).i.in pctõ obſtio
ad te qꝛ nũc eſttempus (beneplacitio (deus) natio. no claudetſuꝑ ie puteus os ſuum ſi nõ
.i. gratie ⁊ recõcilatõis ꝑ moꝛtem nunc tꝑs eſt claudis tu ad confitendũ os tuum ⁊ ideo cõfi
„ oꝛandi ⁊ placandi deũ.nunc tꝑs eſi accepta? tere dic de ꝓfundis clamaui ad te dñe eteua
bile:nunc dics ſalutis:⁊ qꝛ oꝛaui et ips eſt co⸗ dis. Deinde ponit cauſam quare debeatexau

plendi beneplacitũ tuũ ſc; ꝑ me redimibhomi diridicons.
nem. Jdon. Errauc me dſe gĩ benigna eſt miſeri
niſericoꝛdie tue: exau coꝛdia tua:ſcom multitudinẽ miſeratio
i me in veritate ſalutis tle. mun tugrüreſpiceinſe.
¶In multitudine miſcðᷣie tue) que eſt contia ¶ Exaudi me dne)potius etheceſt cauſa ex⸗
multitudinẽ iniquitatis nr̃e nõ in meritis sbo audiendiſquoniã benignaet ſuauis (eſt miſa
minum nam ſi nõ eſſet multitudo miſcdᷣie tue ricoꝛdia tua) tribulato vt panis eſurienti.q.d.
quid nos faceremus de multitudine imiqtatis ea que tibi naturaliter in eſt miſcdᷣia beniuo⸗
noſtre (exaudi me in veritate ſalutis tue) a te lentie ⁊ gratie ⁊ plena.⁊ ideo es ꝓnus ad exuauun
ꝓmiſſevtverax appareas implendo ſalutẽ quĩ diendũet ſcᷣm multitudinẽ miſerationũ mia
hnmiſiſti· veritas enim eſtin reddendo pmifſa. num) quam exhibuiſti multis (reſpice in me)
Et nota cum pmiſit de miſcdia ſubiũgit de oculo miſcdie tue. Ac ſi diceret ꝓpter miſcᷣia,z
veritate qꝛ vniuerſevie dñi miſcdia qua dimi tuam ⁊ miſeratones tuas exaudi me etreſpice
iitpctã ⁊ veritas qua redaitpmiſſa.Et ſubiũ⸗ in me quarũ vna eſt naturaliter in te alia in be
git in quo velit exaudiri dicens. neficioꝝ exhibitõe. Vel in ꝑſona membꝛox.

Eripe me ve luto vt non infigar: libera Eraudi me) non qꝛ meruiſed (quoniãbenti

me ab his qui oderũt me et de ꝓfundis gna eſt miſcdia tna)peccatoꝛicſcm multituæ⸗
gquarun.. inem miſeratõnũ tuarũ quibus pct licetin

Enie me de luto ⁊ puluere moꝛtalitat (rtiurioſa ccdunt(reſpice in menõ in pctareſpi⸗
nõ infigar)t inhereaz in eo incinerationẽi. cinqum.
vt nõ in lutoꝛ puluere ſicut ome humanũ ge⸗ Et ne auertas faciem tuaza puero tuo:
nus diſſoluar remanendo in moꝛte.q.d.coꝛp?“ qi tribulo? velociter exaudi me.
meum nõ diu remaneat in terra quaſi infixuz Eine auertas)tanq; iratus ⁊ nolens meau
in eavt inde extrabi nõ valeat ſed cito reſurgat dire(faci tuã a puero tno)ſcʒ a mechꝛiſto fi?
Sienim in cinere ſuo doꝛmiuiſſet nullus ieñ lio tuo qui foꝛmã ſerui accepi ⁊ vſq; ad moꝛtẽ?
credidiſſetlibera me)ꝑ reſurretioneʒ ab his obediui. dñs noſter etiã dictus eſt puer a puri
qui oderunt me) ſcʒ iudeis qui nunquaʒ eum tate a ſimplicitate: ab innocètia. deinde ponit
dilexcrüta quoꝛũ poteſtate fuit totaliter libe- et aliam cauſam dicẽs(qm tribuloꝛ)in anima
ratus in reſurrectone (et de ꝓfundis aquarũ) etcoꝛꝑe ideo velociter exandi me) ſcʒ vt cito li
i pſecutionũ ? tribulationuvł de pfunda ma berer nõ eſt quo differas. Moueatte miſcodia
licia pploꝝ. vel in ꝑſona membꝛoꝛũ (eripe me tua moueat miſeria mea. Adeſt mea afflicuo ?æ
de luto vt non infigar).i. de lutoſis deſileriſs tribulatio /ꝓpter hoc opus evt veloxveniattua
ne mente conſentiãclibera me ab his).i.a ma⸗ miſcdia ⁊ cõſolatio. AUel in ꝑſona membꝛoꝛũ l
lis ne eis ↄſentiendo adhereã.vnde ſubdit. (Et ne auertas faciẽ tuã a puero tuo)paruo z
Non me demergat tempeſtas aqueme/ bumilinõ ſuꝑbo ſedvelociter exaudi me qmm
qᷓ; abſoꝛbeat me ꝓfundu:neq; vrgeat ſu tibuloꝛ) cnius tribulatiõis diſciplina tollu az
per me puteus os ſuum. nmne ſuperbiã. He inquã auertas faciem tuam
Hon me demergat) in ecupabiliter in mo: La poiiu.. e wter
tem (tempeſtas aque).i.impetus ⁊ ſeditio com Intende anime mee et libera eaz pter
moti ppli ſcʒ iudeoꝝ hoc eit non diu in moꝛte mnimcos meos eripeme.

me teneat/neq; abſoꝛbeat deuoꝛerme pfun ¶ Imenge anime mee ⁊? libera eam) ailita

—

7

S

„*

—

— ——

——

õ

eſt vſq; ad moꝛtẽ⁊ nõ ſpter metm̃ ſed etiaʒ: p⸗
pter inimicos meos liberatione ⁊ gloꝛiſicatõ
ne mea ↄuentendos ſi volunt coꝛrigivel con⸗
fundendos ſi mãſerint obſtinati (eripe me)vt

cito reſurgã et aſcendens ſpiritũ ſanctũ mittã.

dicendo libera oꝛauit ꝓ occulta liberatõne in
anima quam ſempꝑ habent ſancti licet occidãa
tur ſubiügendo eripe me oꝛat ꝓ manitfeſta ſfm
coꝛpus vñ inimici quidã ſunt ↄuerſi 7 quidaz

confuſi.et debes eripere qꝛ.

Tu ſcis impꝛoperiũ meũ a confuſionẽ

„ „

Xu ſcis impꝛoperiũ meuʒ) qdᷣ fit in verbis
I. q; turpia ⁊ iniurioſa verba mihi intulerunt

(etↄfuſionẽ meaʒ)que ex impꝛoperio mihi eſt
em illoꝝ opinionẽ? quam mihi imputauerũt
(et reuerentiã meaʒ .i.ignominiã ſcʒ q; igno⸗

minioſe me tractauerũt.q.d.quãta ꝓ tuo amo
re ſuſtinui et quare ſint mihi iſta tu noſti. hec

enim omnia non ꝓ ſuo ream ſed ꝓ nobis ſu⸗
ſtinuit vt in talib nos inſtrueret et ſuo exẽplo
confoꝛtaret. Et etiã ideo eripe me qꝛ.

In ↄſpectu tuo ſunt omnes qui tribu/

HH

lant me: impꝛoperiũ erpectauit coꝛ me

Wer miſera.

i.inimici mei.q..ſicut ſcis meaʒ innocentiaʒ
ita noſti eoꝛũ maliciã et potes eis iuxta merita

ſua retribuere qꝛ tantũ ſcelus cõmittuntte pꝛe
ſente ⁊ vidente. Timeant & oms qui alios tri⸗

bulant qm in ↄſpectu dei ſunt cuiusvindictã

euadere nõ pñt. Et ne videret᷑ tribulari tiquũ0s.

*

ingratꝰ ⁊ nolens ↄti

coꝝ in dictis (expectauit)qꝛ hec futura pᷣuidit

et pᷣdixit ⁊ ad hec venit(coꝛ meũ) et volunteas

miſcdᷣia qui eoꝝ miſeriã miſeratus dixit pater
ignoſce illis ?t7c. S

fuit:et qui cõſolaret᷑ et nõ inuenn.

St ſuſtinui).i. expectaui attendendoc qui ſt
mul).i.ſikr ſicut ego (otriſtaret de tanta multi
tudine et compateret᷑ mecũ dececitate nõ cez3

dentium (et nõ fuit)aliquis(et) expectaui⸗ qui
cõſolaret᷑ me)credendo et ꝓficiendo:nam qui
Weit ↄſolatur medicũ (et nõ inueni)aliquem

ulti eni ſcʒ diſcipuli et mulieres cõtriſtati

ſunt carnaliter et de moꝛte carnis eius: ſolus

Fo dñs ↄtriſtatꝰ eſt ſpiritaliter et de moꝛte aie

ex hocvicʒ ꝙ oẽs ꝑmanebãt in infidelitate vñ

nõ ait quiↄiriſtaret ſed qui ſimul.i.ſiłr ſcʒ ſpi
rialiter contriſtaretł. Magna qʒz illi ↄſolatio

acelo) cum felle mixto: hoc facto moꝛes ſuos
amariſſimos indicantes.fel et acetũ adhuc in

n ↄſpectu tuo ſunt oms qui tribulant me)

nuo adiecit(impꝛoperin)

t ſuſtinun qui ſimul cõtriſtaref et non

eſſet ſi quos in ſe credentes inueniret: q quia
nõ inuenit quaſi cõquerendo ingemiſcit. vn⸗

*

Et vegerunt in eſcam meam fel: et in ſi

ti mea potauerunt me aceto.

¶ Et dederũt in eſcam mea fel)q̃ſi illud tanꝰ

q; eſcam cõmedere deberẽcet in ſiti mea) qua
ſidem et ſalutẽ eoꝝ deſideraui (potauerũt me
mixto:hoc facto moꝛes ſuos

eſcam et potũ coꝛpis chꝛiſti ponunt et chꝛiſto

offerũt qui veritati reſiſtunt ⁊ euangelio ↄtr⸗
dicũt:ei qui male viuendo ſcandalũ eccĩe in⸗

ferunt. Grauius enĩ peccant qui ↄtemnuntin
celo reſidentẽ qᷓ; qui crucifixerũt in terra am⸗
bulantẽ:et maius peccatuʒ eſt chꝛiſtũ tradere
peccaloꝛiba membꝛis qᷓ; crucifixoꝛibo iudeis. =
Et qꝛ malã eſcam ⁊ malũ potũ dño dederunt

merio in his puniti ſunt. vñ et ſequit᷑

in retributones et in ſcandalum.

iat menſa eoꝝ) ſcʒ ſcriptura ſacra quã

alan refectione parauerat eis deus (coꝛã iis
in laqueũ)qꝛ ex ipᷣa ſua lege capiuntur a chꝛi⸗

nis et ↄuincunt᷑ errare. (etin retributões)
yt mala recipiat ꝓ malis et qui ꝑ legem pecca

nerunt pꝑ legẽ puiniant᷑.et in ſcandalũ) ruine

vt nõ intelligat inibi d̃jm nunciatũ et ſic ru
ant de be in peccatu et tandẽ in infernũ. di⸗

cit aũt hoc nõ optando ſed ꝓphetiſando nõ vt

fiat ſed qꝛ fiet. Cũ ergo audimus dici per ſpm

dei lalia euentura malis adhuc in illis hoc in
telligamus vt nos talia deuitemus. Ad Ifam

etiã Menſa iudeoꝝ facta eſt coꝛam ipᷣis in lla
oluntas queum: qꝛ eis paſchale ↄuiuiũ in hierlm cele
qꝛ volũtarie ſuſtinuit(et miſeriã)eoꝝ in faciis
nõ ſuam. In iüllis eni erat miſeria in ipſo aut⸗

bꝛantibo fuerüt a romanis circũcluſi et ſiut

aues illaqueaticet in retributionẽ) ſcʒ penarũ
Epter moꝛtẽ chꝛiſti debitaꝝ (et in ſcandalũ) qꝛ

deſerentes pacis auctoꝛẽ rixaeſi ibi ↄcitãt.

Aum eoꝝ ſemp incurua.
bſcurentur oculi eoꝝ) interioꝛes ne vi⸗

Pbſcurentur oculi eoꝛũ ne videant: et

geant)et agnoſcant veritatẽ et verũ ſolem ſcJ
Diuinitatẽ ſub fragilitate latentem. Quia eni
ſuperbierũt ceci facti ſunt. (et doꝛ ſum eoꝛum
ſempꝑ incurua). i. ſtatuʒ mentis ad terrena cur
uari et in inferioꝛiba flecti ꝑmitte. hoc enĩ ſem
per ſubſequẽs eſt vt ſi oculus mẽtis ſuperno

lumine pꝛiuetur et ſuꝑna nõ videat ſtatim ani

mus ad ea que retro ſunt appetenda inclinet
et de inferioꝛibo cogitet. Reuera obſcurati ſũt

oculi eoꝝ quia ſunt in ſua infidelitate excecati
ct doꝛſum eoꝝ eſt incuruatũ Nbentitn ſei⸗

ant et onera legis et peccatoꝛum poꝛtent. Se
quitur alia pena.
Effunde ſuper eos iram tuam:et furoꝛ
ire tue cõpꝛehendat eos.

eos iram tuã) vt eos obꝛuat.i.exerce multipli
cilter ſuꝑ eos vindictã. (et furoꝛ ire tue).i.diſtri
cca aĩaduerſio future vindicte (compꝛehẽdat
cos) tanq;ᷓ fugitiuos vt non liceat eis fugere.
Ira ad pnñtem ꝑcuſſionẽ ꝑtinet: furoꝛ ad futu
ram damnatoem. Ideo furoꝛ qꝛ nullũ ibi re⸗
medium nulla ibi miſcdia. hic ꝑſequitur: ibi
vero ↄpꝛehendit vbi nõ licet fugere. Jam en·
nõ erit euadendi locus qñ eos eternus abſoꝛ⸗
buerit cruciatus.hoc et ad lr̃am factum eſt in
deſtructõ ne et captõne eoꝝ ꝑ romanos.

culis eoꝝ nõ ſit qui inhabitet.
inbabitant (eſerta) ab eis (et in tabernaculis
coꝝ)habitatõiby ſcz iocundis vt in templo:ſy

nagoga et palatio regio (nõ ſit qui inhabitet)

de numero eoꝝ:hoc in aꝑio eſt. ꝑdiderunt eni

locum et gentẽ in quibo ſuꝑbierũt cõtra deum

loca illa ct hoĩbus ſunt plena et iudeis inania

Vel habitationẽ dicit ipam ciuitateʒ hierlimn

„

in qua cõmuniter habitabãt: tabernaculo Oo

ſingulas eiuſq; domos deſignat. hoc autem

igdco eis. —””ô
Auoniã quem tu ꝑcuſſſiſii ꝑſecuti ſunt

EPffunde copioſe in moꝛem fluminis (ſup

non ſcribanr.

atatio eo eſertaret in taberna

is eoꝝ nõ ſit qui inhabitet.—
Fiat habitatio eox.) ſcʒ domus pꝛinate qͥs

et ſuper doloꝛem vu
ct paſſione nõ p ſua culpa ſed pꝛo mundi ſa⸗
lute ſcʒ me ꝑſecuti ſunt) crudeliter eũ occiden

do. q. ð. qd deus fecit ad bonũ hoc uli crudeli Peres eset ooei eg. ſ⸗
voto exercent ad malũ (et ſuꝑ doloꝛẽ vulneru les ſed ſalus dei ſuſcipit eos vt iaʒ nõ ſint pau
peres et dolentes ſed potius beati etletãtes ad
litterã etiam chꝛiſtus pauꝑ fuit qꝛ in aupta⸗
ie natus:cõuerſatus:moꝛtuus: ⁊ in alieno ſe⸗
pulchꝛo poſitus. Et qꝛ ſic ſum ſaluat ideo.

ALaudabo nomen dei cũ cantico: etma

meoꝝ)q ſuſtinui ĩ toto coꝛpecaddider̃t moꝛtẽ
ct vulnus in latere. Vel ſuꝑ moꝛtẽ addiderũt
blaſphemiã et militũ cuſtodiam et alia mala
hmoi. vel ſuꝑ penaʒ que mihi erat ꝓ peccatis

meoꝝ membꝛoꝝ qddiderũt pſequendo fide⸗

les et eccleſiam. velcſuꝑ doloꝛẽ) qui mihierat
ꝑditone illoꝝ (addiderũt inferre moꝛt. Et
quia appoſueruũt doloꝛem ſuꝑ doloꝛẽ ideo ſi⸗
Appone iniqui

„ 2

et nõ intrent in iuſticiã tuam.

Apone).i. appones ſcʒ ꝑmittendo vel gr3

ſubtrabendo: tuc eni addet᷑ miſeria ſuꝑ miſe⸗
riam (iniquitatẽ ſuꝑ inquitatẽ eoꝝ.).i.viciũ vi
ciovt ſicut alibi dicit᷑ qui nocet noceat ad huc
ct qui in ſoꝛdib eſt ſoꝛdeſcat ad buc.q; ſuper

Dñ quẽ tu pcuſſiſti) i pcuti voluiſtipena

tatẽ ſug iniquitatẽ eox:

peccatoꝝ cõmiſſionẽ atpoſuerũtobſtinatõne

)ſic qꝛ mimis gloꝛiabant de iuſticia ſua (nõ
intrent) pꝑ penitentiã (in iuſticiã tuã).i.inviam
vite ⁊ iuſticie rectaʒ ad te veniendo ⁊ iuſticiaʒ
ſuam que ex lege eſtrelinquendo. Culpa eniʒ
excitat culpã ⁊ cum vna nõ coꝛrigit᷑ exinde al
tera generat᷑ et quãtoplus refrigeſcit charitas
tanto amplius abundat iniquitas.

DHeleant᷑ de li bꝛo viuentiũ:et cuʒ iuſtis

Deleant de libꝛo viuentinz) i ex memoꝛia

tua in qua ſoli iuſti ſemꝑ viuentes continent᷑.
liber vite eſt noticia dei qua pꝛedeſtinauitele⸗

ctos ad vitã. Non ergo ſic accipiendũ eſt tan

qquam in hoc libꝛo aliquẽ ſcribat deus quem
poſtea deleat. ſed deleant᷑ ſcõᷣm ſpem ⁊ opinio

nem illoꝝ dict eſt qꝛ ibi tanqua menito inſti⸗
cie ſue ſcriptos ſe putant.q.d.conſtet etiã ipᷣis

et cognoſcant in damnatone ſua nõ ibi ſe eſſe
ſcriptos ⁊ nunquaʒ ſcriptos fuiſſe oſtendat et

appareat qð ſubſequẽter exponit dicens (etcũ
iuſtis nõ ſcribant᷑).i.inſtoꝝ oꝛdini ſcdᷣm equi

tatem tuam nõ awponant᷑ qe nec digni ſuntau
diuimus qd nobis cauenduʒ ſit in malis nũc

audiamus quid imitanduʒ ſit in chꝛiſto. Illi

tales fuerũt ⁊ ſic ꝑierunt tu benigne dñe quid
Ddicis de te iſßo. 1e

Eeaſun oaun ervolensſiluo tua er
ſuſcepit mee. W

uſſiſti pſecuti ſunt ραο ſum pauꝑ). i. hũilis (et dolens in poaf/
ooornmni anguſtia in reſurrectõne hoc idem dicit
coꝛpus. Beati enim pauꝑes ſpiritu:qm iboꝝ
eſt regnũ celoꝝ ⁊. Beati qui lugent qm ipᷣi cõ
ſolabütur. Exemplo ergo dni diſcamus pau

ſione p omnibo (ſalus tua de ſuſcepit me) de

peres eſſe⁊ dolentes. NHec enim deſerti ſunt ta

ificabo eum in laule.
Laudabo)in me ⁊ in membꝛis (nomẽ dei
cum cantico) id eſt cum iocunditate ⁊ delecta⸗
tione cũ mentis leticia ⁊ vocis exultatiõe qꝛ ⁊
ſi oĩa deſunt deus tamẽ mecũ eſt(et) exultans
in meipo (magnificabo eum in laude).i.ma⸗
gnifice laudaboꝛ magnũ pꝛedicabo ad alios
vt per exemplũ ꝓficiant ac deum ſimiliter lau
dent ⁊ magnificẽt he ſunt diuitie mee ſcʒvt cũ
gaudio hilaritate nõ ceſſem deũ meũ lauda⸗
re ⁊ magnificare.

ü

—

—

—

☛ nd — —

— SʒS—ðM

—

Et placebit eo ſup vitulũ nouellũ:coꝛ
nua ꝓducentem et vngulas.
Ecd)laus illa (placebit deo) ſuper omne le⸗

ſubiungit (ſupervitulũ nouellũ:coꝛnua ꝓdu⸗
centem ⁊ vngulas) Lalis enim querebat᷑ vi⸗
tulus in ſacrificio qͥ ⁊ nouellus eſſet? tam ma

gnus vt coꝛnua mitteret atq; vngulas foꝛtes

baberet.q.d. ſacrificiũ laudis diuie magis
deo gratum ⁊ placituʒ q; ſacrificiũ quodcũq;

quod offerebat᷑in lege.laus enim puri coꝛdis

plus placet q́; mactatio pecudis.hoc ergo.

Videant paupes et letent᷑: querite deũ

et viuet anima veſrt.
¶Uideant)oculo interne conſideratõis ⁊ in
telligant ac credant (pauꝑes) imitatoꝛes mei
ſcʒ ꝙ oblatio nõ iam infacultatibo et rebus ex
terioꝛibo poſita eſt ſed in mente vbi pauper di
uiti equatur (? inde (letent⁊ ſpe gaudeant ac

magis pauꝑes ſintvt ditari mereant. Et con⸗
ertit ſe ad eos admonendos dicens. O vos
paupes (querite deum)fide deuotõne ⁊ bona

operatõne id eſt eſurite ⁊ ſitite deum tantũ ni⸗
hil aliud et ſic (viuet anima veſtra) ne moꝛiat᷑

peccatis qꝛ deus eſt vite anime ⁊ cibus men⸗
tis Queritis panemvt viuat caro veſtra deuʒ

quenite et viuet anima veſtra hic vita gratie et
tandem viia gloꝛie. Auerite inq;.

An exaudiuit paupes dñs:etvinctos
ſuos nõ deſpexit.

Quoniã dñs exaudiuit)id eſtexaudire ſem

per conſueuit (pauꝑes) aluter nõ audiret ita et
vos audiet.ſi ergo vis exaudiri pauꝑ eſto no⸗
li de te pꝛeſumere nec aliud pꝛeter deum tuuʒ
querere. Si pecccatoꝛ es nõ ideo deſperes qꝛ
(et vinctos) vinculis peccatoꝝ per que vide⸗
rentur repudiari a deo ſuos )id eſt aſe ſoluen
dosnon deſpexit) qꝛ diruptis diaboli nexib⸗
cos regno ſuo adſciuit. Illos vinctos non de⸗
ſpicit deus qui ſui ſunt id eſt qui per peniten⸗
tiam ⁊ ſatiſfactionẽ eum requirunt. Ael (vin⸗
cctos ſuos id eſtvinculis moꝛtalitatis ⁊ pena⸗
litatis ſeu pꝛeceptõis ⁊ conſilij artioꝛis ac ſuiſ
legibus aſtrictos (non deſpexit) minus dicit
et plus intelligit quia plene liberauit. Quap⸗

Laugent illum celi et terca: mare et oĩs
reptilia in eis..

AQaugentillum celi ⁊ terra:mare et omnia

reptilia in eis) id eſt celeſtia terreſtria ⁊ omnia
vertant᷑ hominiin materiã laudis etde omnt
bus laudet deuʒ homo ratoalis creatura lau⸗

ale ſacrificiũ hoc oſtendit per partem cum

det deum ⁊ per hominẽ omnis creatura. quo⸗

niam ipſe ſpecies et materie rerum ſunthbomi/
ni cauſavt ipſe laudet auctoꝛẽ et ſaluatoꝛẽ ſuũ

O mnis ergo creatura ad laudem dei inuua⸗

tur qꝛ ſunt homini materia diuine laudis qui

deum laudat ex ſuis creaturis.Et ſic hec lau⸗

dant deum dum ex eis laudatur creatoꝛ eoo⸗

rum. Iſte ſunt vere diuitie pauꝑis ſcʒ videre
creata et inde laudare creatoꝛem. Ideo etiam

laudent.

Am̃ veus ſaluam ſaciet ſyon:et ediſica
buntur ciuitates inuccce.
Quoniã deus ſaluam faciet) nunc a culpa
purgando et poſt ineternũ gloꝛiſicãdo (ſyon)
id eſt eccliam deum ſpeculantẽ modo per fi⸗
dem deinde contemplantẽ per ſpẽm(et) nune

edificabunt᷑ ciuitates iude) id eſt anime: ſua

peccata cõfitentes in quiba deus habitat que

nunc ner confeſſionẽ humilitatis diſponunt᷑
et aptant ad habitandũ in ſyon vt foꝛis rema

neant qui confiteri erubeſcunt initiũ enim bo
noꝛum eſt confeſſio peccatoꝝ ⁊ iuſtus in pꝛin

cipio accuſatoꝛ eſt ſui.pꝛimũ ergo debent ho⸗

mines mala ſua confiteri atq; moꝛibyin me⸗

lius cõmutari ſic in ciuitatẽ dei edifica bunk
quia anime ſanctoꝝ per confeſſioneʒ in tem⸗
plum ſanctũ tanquam viui lapides deferen⸗

Et inhabitabüt ibi: et hereditate acqui

Et inhabitabüt) nunc cõſtanti mentecibi⸗

id eſt in ea ſyon ſcʒ in eccleſia ſpeculante deuz
per fidemet hereditate acquirent eam) pſe⸗
uerabũt in ea qꝛ decedentibo pꝛimis alij qua

ſi hereditarie ſuccedenteis et etiam in futuro.

(inhabitabũt ibi ) id eſt in illa excelſa ſyon ſcz
in eccleſia cõtemplante deum per ſpẽm quan
do ad illam beatã ciuitatẽ celeſtẽ hierkm pue⸗
mient ⁊ non ad tempus ſedchereditate acqui⸗
rent eam)vt poſſideant illam ineternũ. Et nõ
vna ſola generatio iuſtoꝝ ſed ꝑ omnes ſucceſ

Et ſemẽ ſeruoꝝ eius poſſidebit eam:et

qui diligunt nomen eius habitabunt

¶Erlemen ſeruoꝛ eius id eſt imiratoꝛes fi⸗k

dei ⁊ boni oꝑis poſſidebit eam) ſcʒ ſyon quaſi
iure hereditario hic ⁊ in faturo.Etqꝛ fides vł

opus ſine dilectõe nõ valet cõtinuo adiecit q̃ſi
exponendo qð dixitcet)o nes(qui diligũt no⸗
men eius)ſcʒ qͥ ſunt in charitate? ꝗͥ nõ extimo
re ſed ex amoꝛe deo ſeruiũt.hi enim ſunt ſemẽ

ſeruoꝝ nõ qui carne filij ſũchabitabüt in ea)

bic ͤeſt finis hec eſt bereditas.

hic et in futuro tanquã in bereditateſua nun-⸗
lus in ea hereditabit niſi per dilectionẽ qꝛ ſoꝝꝛ

la dilectio diuidit inter ſilios regni et ꝑditõis.
Dui ergo non diligunt nec hic merito nec ibi
pꝛemio in ea habitabunt. deus eſt dilectio etq
manet in dilectõne in deo manetet deus in eo

¶ Hꝛatio.

in libꝛo vue regni celeſtis ↄſcnbi. Per do.
¶ Oꝛatio viri iuſti in tribulatõe poſit
tione iniquoꝝ ipᷣm malicioſe pſeqi

„☛
õ
—rõ

Eus in adin

☚ s

E⸗

fidamus ſed dei adiutoꝛiuʒ inuocemꝰ ⁊ nõ in
nobis ſed in diuino auxilio ↄfidamꝰ⁊ in dño
gloꝛiemur. Dententia in generali ꝓpha in iſto
bn loquit᷑in ꝑſona cuiuſſibet iuſti ⁊ fide⸗

lis⁊ miſerijs ſpecialiter a ꝑſecutõe iniuſti ⁊ ini
quui ipſum malicioſe pſequentis. Quãuis em
ſiſle pſalmus attribuar chꝛiſto ſiue cuilibet iu⸗

exponit᷑ in cuius ꝑſona hic loquit᷑totus ⁊ hic

pſalmus effectualiter ↄtinet᷑ ſupꝛa in pſalmo
expectans expectaui dũm ab illo loco ſcʒ com

placeat tibi dñe vſq; ad finem qui ibide ꝑtim
de chꝛiſto ⁊ partim de membꝛis eius exponit

Sentẽtia in ſpeciali in ꝑſona ergo omniũ iu⸗
creatoꝛ meus qui ſoles iu

ſtoꝛum aito De
uareſin adiutoꝛiũ meũ) miſericoꝛdix (intẽde)
et reſpice pᷣſtando mihi auxiliũ gre tue qꝛ nec
mala declinare nec bona agere valeo ſine te.⁊
ꝛ ꝑiculũ eſt in moꝛa (dñe) gubernatoꝛ meus
qui omnia potes (ad adiuuanduʒ me feſtina)

Wenigniſſime dñe exaudi nos in veritate ſa
lutis tue vt eruti a ſqualoꝛe peccati mereamur

ſti in tribulatõe poſiti

S
—

NMmeuũ intẽde: dñe ad adiuuandũ me

¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus hic
elſt in finem.i.in chꝛiſtũ nos dirigẽs.pſalmus
ſiſte attribuit᷑ dauidi. cuilibet iuſto habitus in
rememoꝛatõe.i.agens de memoꝛia hui reieo
qõ ſaluũ feciteum dũs ſpe ⁊ certitudine. Me
moꝛ eni ſaluatõis ⁊ beneficioꝝ que deus mu⸗
do cõtulit ſicut in pᷣcedenti pſalmo monſtratũ
eſt ſecurus petit liberani licet multis malis vr⸗
geatur. q. d. ſi comutati ſint in meliꝰ vñ in ſi⸗
tulo pcedentis pſalmi agit nõ tamen in ſe ſed
in dño qui ſaluat gloꝛient. Materia petitio vi
ri iuſti vt liberet᷑ a ꝑiculis ⁊ miſerijs hui mũü⸗
di. Intentio monerevtvrgentibo malis nõ dif

iuſtiſicat᷑ magis dñi iudi
defoꝛmauit pᷣſumptio.ſirlr. MM
Auertant᷑ ſtatim erubeſcẽtes:qui dicür

ideſtcito ⁊ feſtinanteradinua pꝛimu inſpice

conſolationẽ qꝛ ſi tardat miſcdia creſcunt ꝑi⸗

cula hicverſiculus in pꝛincipio hoꝛarũ pᷣmit⸗
titur vt ꝑ adiutoꝛiũ diuinuʒ pᷣualcamus cõtra
dia bolũ qui magis inſurgit quando ad opus
bonũ accedimꝰ⁊ maxime cum oꝛare debemꝰ
ſed in hoc ↄfundimur oꝛantes qꝛ deuʒ nobio
intenderevolumꝰcum oꝛamus ⁊ nos nec deo

nec nobis intendimus.hic verſiculus depᷣca⸗

tio vtilis eſt cõtra omnẽ aduerſitatẽ et tentatio
nem ac maloꝝ impugnationẽ ⁊ nibhilominuus
ad omnẽ virtuoſaʒ operationẽ ⁊ bonoꝝ impe
trationẽ nam ⁊ cum tribulamur ⁊ cum oprra
mur diuino adiutoꝛio ſemꝑ opus habemꝰ de
inde oꝛat etiã ꝓ ꝑſecutoꝛibo cum ſubiũngit.
Confundant᷑ reuereant᷑:qui querunt

gnimam meam.

¶ onfundant᷑ in ſe ipᷣis de peccatis cogni
tione ſue turpuudinis qui pꝛius pctã ſua dez
fendentes quaſi gloꝛiabant de eis creuereꝛn)·
id eſt timeant te iudicẽ ne ꝓ culpa cõmiſſa u
niantur reueren enim eſt timere ne ꝓ leſa iuſt⸗
cia pena ſequat᷑ (qui querũt animã meã).i.vi⸗-
tam ad oppꝛimẽdũ⁊ ꝑdendũ nõ ad imitanduꝝn
hbecvox ꝓpꝛie ad malieto gertiner gurad boc
gquerebant᷑ vtocciderent᷑. Et cum oꝛant, S
iuimicis ꝑfectioneʒ nobis inſinuant charit⸗

cum oꝛant ꝓ ſuis

lis. Ieo ad huc ſubdif.

Auertant᷑ retroꝛſum et erubeſcant: qui

non pꝛecedant ſed ſequant᷑:nõ ſuo conſilio vi

uant ſed ſanctoꝝ ſerubeſcant)ſcʒ ꝑſequi qð iin
tendebant et etiam de cõmiſſis peccatis (qvo⸗
pſona cuiuſiibet tuſti? fide⸗ luntvi cogitant(mihi mala) etſi non poſſunt
is depᷣcantis vt liberet᷑ ab huius mundipicu pecc im p ue
cũdie de recoꝛdatõe delicti eo liberioꝛẽ a wdi0
ꝓmeretur gratiã. NHam hoc pꝛetulit publica⸗
nusꝗ nec audebat oculus a celũ leuare. Jde
q; phariſeus qu/

peccatoꝛ enim⁊ penitens quo plus defertvere

en

¶ Auertant᷑)a ſua iniquitate (ſtatim) indiiaate
vt eoꝛum ↄuerſio nõ moꝛetur. facile entĩ emen
datur culpa que cito coꝛrigit᷑ ( erubeſcẽtes de
malis ſuis (qui dicunt mihi euge euge) aduilia
toꝛie vel irriſoꝛie.lingua enim adulantiũ ⁊ vi.
tuperantiũ nos ꝑſequit ⁊ ſicut aurũ igne ſidcuit
homovtraq; lingua ꝓbat᷑. Ouo q pe ſuntboꝛ
na euge vnũ adhoꝛtatoꝛiũ alterũ aggratulato
rium, duo etiã ſũt malavnũ detractoꝛiũ alteri

uertant᷑ retroꝛſum)ſcʒ ab intentõne ſua:

—— — —

— — — — —

———

— SSC

ulatoꝛium:de quibo vltimis hic eſt dictjůꝗ.
busverſibo pᷣdictis tria genera ꝑſecuto
rum notant᷑ id eſt malefactoꝛes:maliuoli:adu ſumus magnil
et inutiles iudicemus. Ille enim abundans:
nos egeni.ille diues:nos pauperes.Quando

Tribusy

latoꝛes.Quoꝝ pꝛimũ fit oꝑe:alterũ cogitatõe

terciũ locutõe. Repꝛobi enĩ mala que pñt bo
nis inferre nõ deſiſtunt. et cũ nõ poſſunt ma⸗
lum quod volunt agere nõ ceſſant illud cogi-⸗
tando tractare.et cũ nocere nõ valent aut non
audent in aperto faciũt qð poſſunt deraben
do vel ſimulando et adulando ac falſis laudi
bus ſeducendo.Et quandoq; plus nocet lin
gua adulatoꝛis q́; manus pſecutoꝛis et ideo
valde eſt cauenda et ſubito repellenda. TUnde
Bꝛegoꝛius. Adulatio ſi yel ad tꝑus patienter
ſuſcipitur auget᷑ et pauliſper demulcet animi
cudinis molleſcat in dele⸗
ctationẽ ſermonis:ſed ne creſcere debeat ſta-⸗

vta rigoꝛe ſue rect

7

tim eſt ſine moꝛa ferienda. ꝓ his tũ ꝑſecutoꝛi
bus oꝛat eccleſia vtconuertanturet fiat quod
ſubiungitiur.
Exultent et letentur in te oẽs qui que/
runt teet vicant ſemp magnificet dñs

gui diligüt ſalutare tuum.

Erxultent ᷣm coꝛpus hilares ſe oſtenden⸗
docet letentur) ſcõᷣm aiam intus gaudendo:

(in teyet in tua bonitate nõ in ſe nec in alio q̊⸗

cunq; non de ſe gloꝛiantes ſeoin tea quo ha⸗
bent letari et exultare (om̃es qui)per lachꝛy⸗
mas penitentie ac ꝑ cognitionẽ et amoꝛe di⸗
ligenter (querunt) non hoĩes ſedte)qui miſe⸗

ricoꝛs es et pꝛioꝛ cos queſiſti(et dicant ſemꝑ)

laudando te quia nunq; debent ceſſare a tua
laude(magnificetur dominus) id eſt laudibo

ertollatur et maximus pꝛedicetur quia pecca

toꝛem vocat.confitenti ignoſcit:inde iuſte vi-⸗
uere facit ettandem gloꝛificat. hoc inquam di/
cantqui diligunt ſalutare tuum) intelligen⸗
tes ſe inde ſanatos quaſi ipſi de ſe non ſaluent
quia domini eſt ſalus ⁊ ab illo eſt ſalus eis nõ
a ſe: dicant magnificus eſt dominus qui nos

tam potenter ſaluauit. De ſe autẽ dicat vnnſ⸗

quiſq; quod ſubditur.
Ego vero egenus et p
adiuua me.

—WM”

dſie ne moꝛeris.

illi dñe ne moꝛeris.

muniamur Per dſim.

poſſit laudare duauuum.

er ſum: deus

Ego vero egenus) vel mendicus id eſt pe⸗
tens ſcilicet mendicans meã ſalutem vel ali⸗
oꝛumtet pauper ſum) id eſt nibil habens ex
meet inſufficiens per me ad eam inquirenda
Egenus enim dicitur qui aliquid hahet et ali
ud indiget.pauper qui nihil habet.de me qui
dem nibil pꝛeſumo nec tamẽ ideo diffido nã
deus adiuuat me vt poſſim quam deſidero ſa
lutem poſſidere:vnde ad ipᷣm ſe cõuertens ati.·

(oens adiula meyita affectum. Sic vticß des
um laudare nos decet vtcum illum ꝓut poſ⸗
ſumus magnificamus noſmetipos infimos

hec recognoſcimus et de nobis diffidentes in
ipſo ſolo confidimus tunc nos tanq; paupe⸗

res et egenos adiuuat deus. Adiuua inquam

quilia

n

Agiutoꝛ meus et liberatoꝛ meus es t:·

—

diutoꝛ meus )in bonis ⁊ vt vincã⁊ libe⸗
ratoꝛ meus malis? ne cedaces tu nõ aliuſ
qꝛ nõ alia ſpes mihi eſt ⁊ ideo hoc im̃ mihi re
ſtat peterevne ne moꝛeris)t differas mihi ſuc
currere ſed fac qdᷣ facturus es me adiuuango
ac liberando necnõ in gloꝛiã tuum ducendo

Tardum ei videt᷑ qdðᷣ magno deſiderio queri

implo:emus ⁊ nos dni dei noſtri adiutoꝛiũ et
liberationẽ ⁊ gloꝛiã atq; ex toto coꝛde dicamꝰ
¶WInerhauſtiadiutoꝛi deus eterne ad adiu⸗
uandũ familie tue ſupplici feſtinus occurre x·
euictis maloꝛũ obpꝛobꝛijs tuis ſemꝑ auxilis

. —

¶ DOꝛatio eccle et cuiuſlibet ſidelis in

magna tribulatiõe exiſtentis quatenus
liberet᷑ de multitudine tribulationuũ t·

Ui 58.xx.
1

Ante domme ſpe
raui nõ confundar in eternũ:in iuſii
aaaa tua libera me ? erixme.
Wuero⸗ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus talis
pſalmus dauid filioꝝ ionadab pꝛimoꝛuʒ
captiuoꝝ. Jonadab interpꝛetat᷑ ſpontaneusz
ſignificat chꝛiſtũ patri obedientẽ pſalmꝰ ergoa
iſte eſt dauid ꝓphᷣe ad vcilitatẽ filioꝛũ ionadab

i.obedientie ſeu imitatoꝝ chꝛiſti ⁊ pꝛimoꝝn ca
ptiuoꝝ qui nunc filij chꝛiſti ⁊ liberi pꝛius ſilij/

adam a diabolo captiui ſunt ducti.iſtis eni vt

pſeuerent hic pſalmus cantat᷑ in quo gratuita

dei gratia qua nos nõ ꝓpter nos ſed ꝓpter ſelix⸗
berat cõmendat᷑. Materia:excitatio ſilioꝛũ ec
cleſie ad ſpem ⁊ cõmendationeʒ gratie dinine

et deſcriptio multoꝝ dei beneficioꝝ circa ſp⸗e⸗

rantem in eum. Intentio: monere ne falſo de
nobis pᷣſumamus ſed in deo ſolo ↄſidamus.
Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo qui at⸗

tribuit᷑ chꝛiſto⁊ cuiuſſibʒ iuſto ſperanti in doeoo

loqεtn de chio ꝑtim de mebꝛis ei maxie

iamen loquit᷑ in ꝑſona cuiuſlibet iuſti et fide⸗

lis in magna tribulatiõe exiſtentis qui totam

ſpem in deo ponens ↄſequẽter in hoc pſalmo
ſicut ⁊ in pᷣcedentipetit a ꝑiculis imminentibo
velociter liberari vt poſſit deũ deuote laudare
et ei ſidelit᷑ regratiari. Sniĩa in ſpeciali:gene⸗

ralis itaq; iuſclamatad dñm d.(In te dñe)

ſolo tanquã in adiutoꝛe potẽti nõ in meł alio
quocũq; (ſperaui c totã ſpem meaʒ poſui ⁊ iõ
(nõ ↄfundar in eternũ).i.finalit ⁊ in futuino et
ſi ad tꝑs de pctis ↄfundar ⁊ in pnti ⁊ necon⸗
fundivalcãcin iuſticia tua que mihi eſta te nõ

mea quã nõ ſtatuo qꝛ nulla ł ᷣm ꝙ iuſticia tua
exigit qꝛ ſicut iuſtuʒ eſt nõ ꝑcere impenitẽti ita
iuſtũ eſt ꝑcere pemitenti ⁊ oꝛanti⁊ retribucre ꝑ

manẽtidlibera me a pctiscteripe me)a penis
duo em ſunt qᷓ in ſeruitutẽ nos redigunt pctm

—

Et ſi ſum ego indignungs
Inclina ad me aurẽ tuũ:⁊ ſaluũ me fac.

tem (aurẽ tuã).i.ↄdeſcende mihi ꝑ tuã clemen
tiam qꝛ merua mea digna nõ ſuntvt ad tuã al
titudinẽ ꝑueniant. Non em poſſum accede⸗
re ad deũ niſi ipᷣe vclit accedere ad nos ethec ẽ
ↄfeſſio hũilitatis. Qui cni dicit inclina ad me
ↄfitet᷑ qꝛ iacet velut eger ꝓſtratus medico ſtan

tilet ſalua me)ab omni malo intus ⁊ extra to⸗

taliter 2 ꝑfecte. Et ſubiungit quomodo.

pena pcii et ab vtroq; peut liberari ⁊ eripi

Inclina) tu excelſus (ad me) humilẽ ctiacẽ

mumitũ: vt ſaluũ me ſacias.
Eſto mibi in deũ ptcctoꝛ?) vt me ptegas cõ
tra iacula inimicoꝝ negd me ꝑueniant vel ſal
tem ne me ledãtego eni ptegere me nequeo (et
in locũ munituʒ)ſcʒ refugij ad quem qͥ refugit

tutus eſt vñ ſubditvt ſalnuũ me facias)in alio

crnũ ſaluus eſſe nõ potero nam abſq; te nec ꝓ⸗
tectio nec refugiũ nec mũitio nec ſalus a quo⸗
gquã pᷣſtari põt vbi tentanonẽ eſſe ↄſpiciens q̃⸗

ſinuit locũ quo fugeret ſʒ ſine deo munitũ inue

nire nõ potuit ex qua re ⁊ ipᷣm ſibi locum fierni
petijt ꝓpter quẽ locũ queſiuit. Vel (in locũ mu
nitum)in futuro vbi plene ſecuri ⁊ ſalui erimꝰ
qꝛ nos agsredi nullus valcbit inimicos.
Am̃ firmamentũ meũ: et reſugiũ meũ
Sm. KEr reiglu mer

—ä—Sn
—

pugnantd te ſim foꝛtis cõtra om̃s tentatões
multe ſunt ⁊ turbant mecrefugiũ meũ)in fu⸗
aces tu)ſaluans me ſicut locus refugij ſaluat
ugientes ad ſe. Ex te eni ⁊ ꝑ te ſum firmus et
ſicubi fuero infirmatus in merefugiaʒ ad te.
Quantũlibet enim ex gr̃a dei ſit quis firmus

Eſto mihi in deum ꝓtectoꝛẽ et in locuz

m firmamentũ meũ)et foꝛtitudo mea in

deinde magis determinat a quibo eripi deſide

rat dicens.
Deus meus eripe me de man

—

2

Deus meus eripe me de manu pctõꝛis).i.
de ptãte diaboli ne me vivel inſidijs ducatad

pcim vl ſuppliciũ qui ſpecialiter dicit᷑ pctõꝛ qꝛ
ipſe eſt omnis peccati ꝑſuaſoꝛ.Et nõ ſoluʒ de
manu inuiſibilis inimici ſed⁊ demanu).i.de

prtãte(cõtra legẽ agentis).i.trãſgreſſoꝛis(⁊ ini
qui).i.ſimpliciter ſinelege peccantis hic notat

omne genus pctõꝛuʒ ſcʒ aut legis tranſgreſſoꝛ

ſi accepit legẽ vt iudeus ⁊ falſus chꝛiſtian aut
tantũmodo iniquus ſine lege ſi legeʒ nõ acce⸗

pitvt paganus intervtrũq; gemit coꝛpus chꝛi
ſti? ab vtroq; affligit᷑ nec ſevindicat ſed patiẽ⸗
ter tolerat ⁊ oꝛat. Idco aũt me debes eripe.

Qm̃ tu es patientia mea dne:dñe ſpes

=

meg aiuuentutemaea.
m tu es patientia mea dñe).i.cauſa ⁊ fru

cus pacie mee ꝓpier te em grauuer afſligoꝛ pp⸗
pter ie equanimuer patioꝛ nec ſolũ pacia mea

ſed es o dñe ⁊ (ſpes).i certitudo(mea a iuuen⸗
tute mea).i.a tꝑe virtut ⁊ foꝛtitudinis mee.nõ
enim dicit iuueniutẽ quantũ ad etatẽ ſed quã⸗
tum ad animi virtutẽ.⁊ iuuentute inqͥtex quo
me aduerſus diabolũ armaſti cepi in te ſpera

re vt munitus fide ſpe et charitate ceteriſq; ſpi
nialib armis cõtra aduerſarios tam inuiſibi
les q;viſibiles dimicarẽ nec ſoluʒ a iuuentute

ſed etiam ab infantia mihi ꝓfuiſti qꝛ.

In te cõfirmatus ſum ex vtero de ven

Seu npe me de manu peccato
ris et de manu contra legem agentis et

tre matris mee:tu es ꝓtectoꝛ meus.

rrõ

(es ꝓtectoꝛ meus) a malis imminentibo q me

ſaluũ duxiſti ad tꝑs in quo inte diſcerẽ ſpera⸗

re.Et ꝓpter hec gre tue beneficia.

In te cantatio mea ſemper: tanqᷓ; ꝓdi⸗
gium factus ſum multis et tu adiutoꝛ

Oztis.

¶ In te)et de te eſt cantatio mea).i. laus oꝛis
et exultatio coꝛdis ⁊ hoc ſemꝑ ⁊ aſſidue.i.omi
ce et in ꝓſperis ⁊ in aduerſis laudabo te qꝛ iu

In te cõſirmat? ſum ex vtero).ſ.eccłie bdum
rudimento ſidei cõceptus ſum.vteſum ecclie
parationẽ illã dicit qua inſtrui᷑ homo cũ cre⸗
dere incipit et ante in eo vtero ſpiritalit foꝛma
turvt deinde in lucẽverecognitõis pariat᷑. In
vtero enim ecclłie rudimento fidei cõcipimur
poſt ex aqua⁊ꝛ ſpirituſctõ regeneramurvñ ſub
dit ⁊ vt natus exiui(de ventre mr̃is mee) eccie
.i.ex quo fui renatus de baptiſinate (tu) etiam

1
E A

— ——

4½

giter habeo in te materia landis ſpter benefi⸗
cLia tua ↄtinua ⁊ ꝓpter hoc t ãq;ꝓdigiũ et poꝛ
tentum (factus ſuʒ multis) mirantibo de me ſi
cut ſolẽt hoies mirari de ꝓdigio vel poꝛtento.
Multi em amatoꝛes ſeculi putant me inſanũ

et ꝓdigioſum cũ vident me inuiſibilia que ipᷣi

ↄtemnũt laudare ⁊ appetere viſibiliavero que

ipſi appetunt me ↄtemnendo vitare ettu cõtra

omnia obpꝛobꝛia factus es mihicadiutoꝛ foꝛ
tis tu em miniſtras ſpiritalẽ foꝛtitudinẽ ad cõ
temnendã hoim inſultationẽ. Et idoo.
Bepleat᷑ os meũ laude vt cantem glo⸗
riam tuꝗ:tota die magnitudinẽ tus.

Repleat᷑ os meuũ laude)et tanq; impletũ nõ

celſſet a laude tua ꝓpter tua beneficia qꝛ cuʒ nõ
elſſem feciſti cum eſſem ſalutẽ dediſti cum pec⸗
caſſem ignouiſti cum ↄuerſus eſſem adiuuiſti
cum ꝑpſeueraſſeʒ coꝛonaſti vt cantẽ gloꝛiã tuã)

.i. vt exultando annũciẽ q; gloꝛioſus ſis (⁊ to⸗

ta die).i.ſine intermiſſione et indeſinenter tam

in ꝓſperis quibo ↄſolaris q; in aduerſis quib⸗
coꝛrigis cantẽ magnitudinẽ tuã).i.q; magnꝰ

ſis i operib ⁊ bñſficijs tuis ſicut qñ os repletũ

aliqͥd extra redundat ita petit vt ſua laudatio

ad ꝓximũ deriuet᷑ vt exẽplo ſuo ꝓximus lau⸗
det. Et ſicut in iuuentute nõ deſeris me ſperã⸗

tem in te ſiic.

Ne ꝓijcias me in tne ſenectutis cum de
ciet virtus mea ne verelinquas me.

ſenectutis) qñ feruoꝛ viriutis decreſcitetfeſſa
viitus iuuari plus indiget vñ quid ꝑ ſenectu⸗
tem accipiat detminat.d.(cũ ðᷣficietvir mea

ne derelinquas meſubtrahẽdo mihi auxiliũ

qꝛ tunc minus potens ſum ad reſiſtenduʒ. De
fectũ &̊ virtutis nominat ſenectutẽ ſicut ſuꝑi
iuuentutis noie deſignauit virtutẽ. Ac ſidicat

ne ꝓijcias mea te non ꝑmittas me peccare ex

infirmitate ꝙ ſi ꝑ fragiliatẽ peccare cõtigerit

ne derelinquas me ex toto vt deficiens viib⸗
ꝑſeuerẽ in pctõ.Etopus eſt vt nõ derelinqs.

MNuia dixerũt inimici mei mihi: et qui
cuſtodiebant anima meã conſiliũ fece⸗/

runt in vnum.

(etqͥ cuſtodicbant animã meaʒ).i.obſeruabãt

vitam meã inſidioſe ⁊ ſtudio decipiendi nõ vt
imitarent᷑ ſed vt ꝑderent eam.i.q inſidiabant᷑
vite meeↄſiliũ).i.ↄſpirationẽ fecerũtin vnũ)
.i.in eandẽvoluntatẽ nocendi ⁊ ↄcoꝛditer cõ⸗
tra me ⁊ de me ꝑdendo. Gꝛauioꝛ eſt faſcis qui

Ae pijcias me) extra tuaʒ ptectionẽ (in tpe

¶ Quia dixerüt inimici mei mihijmala ⁊ ex⸗
pꝛobꝛantes mihi in faciẽ diſconfoꝛ:auer̃t me

Dicẽtes deus dereliquit eũ pſequimi⸗
ni et cõpꝛehẽdite eũ:qꝛ nõ ẽ qui eripiat
¶Dicentes cõi ↄſilio vł apud ſe ĩ coroe ſuo
deus).i.quẽ ſibi deũ facit dereliquit en ſub⸗
trahendo ab co ſuũ auxiliũ.queviet lann⸗
tatibo fatigatü putanta deo deſertu ? ſo auoa⸗
cterꝑſequimini eü) vt tardũ (etcomp̃ᷣhendite
cuʒ vt inualidũ ⁊ ſecure poteſtis facere cq; nõ
eſt qͥ erpiat) de manu nr̃a compᷣhenſuʒ. Quo

contra poſtulat d. Ipſi ita ſed. ).
Deus ne elongeris a me deus meus in

auxiliũ men reſpbꝛie
¶ Deus ne elongeris a me)ſubtrahendo auxi

lium defenſionis tue ſj ꝓpe eſto (deus meus in

auxiliũ meuz reſpice cohibendo hoſtes a ni⸗
mia crudelitate ne grauioꝛibo exponar qꝛ ſcio
me affligenduʒz. Ita fit nõ elongat᷑ ab eis imo

ꝓpe eſtꝗ tribulato ſunt coꝛde: ꝓpe eſt vt audiat

ꝓpe eſt vt miſericoꝛditer reſpiciat. ꝓpe eſtvt auxi

lietur. poſſuntetiaʒ hec accipi ex ꝑſona chꝛiſti

ab illo loco (ne pijcias me in tpꝑe ſenectuꝭ c.
Denectus in chꝛiſto fuit dum infirmat eſt in

cuce ⁊ ir iſus que ex vetuſtate nr̃a aſſũpſit vñ
fuit in eo vetuſtas pene nõ culpe ⁊ deficit virtꝰ

ſua ſcʒ hũanitatis qͥ inter manus inimicoꝝ fa

ctus eſt inſirm⁊ quaſi nibu poſſet compᷣhen⸗
ſus quitalia omnia habuit ex ꝑſona nr̃a.De

inge ſequit᷑oꝛatio p malis.
Conſfungankt et deficiat detrabẽtes ani

me mee:opiant᷑ ↄfuſione et pudoꝛe qui

querunt mala mioh.
CLonfundant᷑) mali.i.cogſcãt pctã ſua(⁊ de

ficiant) a ꝑuerſis virib B illis expedit vt pctã

ſua recognoſcant vñ ↄfundant᷑ ⁊ deficiantin
ſeqͥ male de ſe ⁊ ſua iuſticia ſeu viribo pᷣſume⸗
bantdetrahentes aĩe meeypꝛaua ſuadẽdo vel
vite mee aduerſandocoꝑiant᷑ multa(ↄfuſiõe)

interius q́ᷓ ad ſe de mala ↄſcia pctõꝝ(⁊ pudo⸗

reyexteri qͥ ad alios ꝓpter modeſtiaz (qͥ querũt
mala mihi) ꝓcurãdo in oꝑe ⁊ vexãdo iniurio

ſe vel qͥ querunt ſi mala ſintq̃ mibi aponãt.
Ego autem ſemp ſperabo: et adjtiã ſu

be omnẽ laudẽ tu.
Ego aut ſemꝑ ſperabo) de tuo aurilio nec
Deficiã aſſpe ↄtra hoc qd illi de me deſperant.
QuicqJd uli faciãt quantũcũq; pſequant᷑ ego
nõ frãgoꝛ vlla aduerſitate ſʒ ſemꝑ firmã ſpem
habebo in te (et adijtiã ſuꝑ omnẽ laudẽ tuaʒ)
p'teritã ⁊ ante habita ſuꝑ oẽs laudes poꝛes q̃ʒ
tbi feci ſp adijciã alias nouas ̃m auxuiũ qo
mihi pᷣſtabis.vlł (adijciã ſuꝑ oẽm laudẽ tua)te
laudãdo etad huc magis laudabilẽ ⁊ maioꝛẽ

oi laude pᷣdicãdo Et nõ im laudaboĩ me ſʒ en H

Os men annunciabit pᷣdicando alijs iu⸗
ſtitiam tua) qꝛ ſine ꝑſonaꝝ acceptõe vnicuiq;
Im opa ſim reddlis tota diexi alſiduc. Clelcro
die dicilt dies cum ſua nocte.i. in ꝓſperis
tedemptonequis mundo feſiidnec pſpera
nec aduerſa me rerahenta laude tua. Uel(iu
ſiiciã tuã) qua iuſtificat᷑ impius (et ſalutare)

aualuat᷑ damnat qꝛ bec pᷣdicare eſtlaus que ſu

perat omnẽ laudẽ. Et ꝓpter hoc annũciaui.
OAmñm nõ cognoui aturam introibo in

Ps eu anmuncigbit iuſtci tus tota

Pitentias vmi: vſie memorabosiuſicie
tue ſolus.

Dm nõ cognoui) appꝛobatpne.i.nõ appꝛo

baniclitteratura) de qua paulus dicit litera oc

cigdit ſpũs aũt viuificat. Quidã enĩ nõ degra
ſed de lege gloꝛiabant eo qoᷣ legez accepiſſent.
lex aut ſine gra ſola littera eſt. In ipa gfa glo⸗
rians litteraturaʒ nõ cognoui.inõ appꝛobaui

quen; ex opibo legis iuſtificani ſʒ hoies de lit

tera legis pᷣſumẽtes ⁊ a gra reſilientes toto coꝛ

de repꝛobaui. Ethi ſunt negociatoꝛes q oꝑa
ſua extollũt de actibopᷣſumẽtes ⁊ exoꝑibo ſuis

iuſticiã querentes.Etideoſcintroibo in poten⸗

tias vñi).Lad cognoſcédũ eius virules etma
gImiicẽtias ꝑ ipᷣius inſpirationẽ. ſpiritalis enĩ

bomo dum noõ adheret littere merer ꝑ intelle⸗

ctum ad interioꝛa ſpũs introire vt potentias

Dñi ſciat.i.gr̃am ⁊ virtutes quibo iam nõ infir

matus ꝑ carnẽ mandata dñi potẽter impleat
eto(dñe) tunccmemoꝛaboꝛ iuſticie tue ſolius)
nihil de mea allegabo que nulla eſt qꝛ nullaz

meã agnoſco ⁊ nihil ꝓꝛſus ſuʒ ex me ſed tu ſo

lus es qui iuſtificaſiuſticia ma ſola me liberat
mwea ſola nõ eſt niſi pctã. HNõ gloꝛiaboꝛ devi⸗
ribus meis ne in litteratura maneã ſed de tua

memoꝛaboꝛ. q; O.

Seus docuiſſi me a iuuentute men:ꝛ er

ꝓſq; nuc: ꝓnũcialo mirabilia tua.
NZDeus docuiſti me)ꝑ inſpirationẽ ⁊ gre tue
exꝑpientiã(a iuuentute mea)i.ab ipᷣo initio fi⸗
dei qua me innouaſti (etvſq; nunc .i.etiã poſt
fidẽ qꝛ nec nunc ꝑ me quicquã poſſuʒ nam et
Ante fidẽ ⁊ poſt es neceſſariꝰ.Docuiſti inquaʒ
me ꝙ tue ſoliꝰ iuſticie memoꝛari debeo qꝛ do⸗
cxuiſtiquid eram qᷣd dedenis vt memoꝛ ſim iu⸗

ſticie tue ſolius.Conſiderans em vitã meã pᷣte

—

0°*

rüã video quid mihi debebat᷑ ⁊ qͥd acceperim

Peoqð mihidebebal. dehebat pena reddita

S M

eſt gra debebat gebenna: data eſt vita eterng.

Ex quo &̊ ↄuerſus ſuʒ didicimerita mea nul⸗
la pᷣceſſiſſe. ſed gr̃am tuã mihi gratʒ veniſſe.Et

ego talit᷑ erudit nolens eſſe ingratus (ꝓnũcia

bo mirabilia tua).i.ea que tu mirabilueroꝑa

tus es circa me vel circa iotũ genus humanuz
Alijs pꝛedicabo.

Etyvſq; in ſenectã et ſenium: deus ne de

relinquess—me.
¶ Et) nunco dne ſicut cepiſti ita ꝑficiendo(vi

qꝙ; in ſenectã: ſeniũ meũ.i.vſq; advltima mea
(ne derelinquas me) ſed vſq; ad diem meũ v:
timum gr̃a tua pſeueret mecũ.Adiuuiſti foꝛtẽ

nõ deſeras debilẽ qñ maximeopus eſt.q.d.oĩ

tꝑe ſis mihi pñs ꝑ gram me ſꝑ adiuuando qꝛ
niſi vſq; ad vltimũ meũ gra tua mecũ ſit nibi
ero.ꝑe aplłoꝝ ⁊ martyꝝ erat iuuenis eccłia

foꝛtis in virtute patiens in tribulatõe Jam qꝛ

charitas refrigeſcitvirtus deficit quaſi in ſene

ctutem venire cepit poſtulat chꝛiſti eccłia vt
ſicut a iuuentute ꝑ omnipotentis dei gr̃am re
gitur ſic vſq; in finem ſeculi ꝑ eandẽ gram gu
bernet᷑. Tpe antechꝛiſti cadet in ſeniũ qñ eius

virtus adeo diminuta eſtvt ſi fieri poſſit ſedu⸗
cantur etiã electi.Et oꝛo ne derelinquas.
Donec annũcjẽ bꝛachiũ tuũ: generati⸗

oni omni que ventura eſt.

Donec annunciẽ bꝛachiũ tuũ).i. chꝛiſtũ fi

lium tuũ q ideo bꝛachiũ dñi dicit qꝛ ipe eſt vir
tus ⁊ foꝛtitudo dei ꝑ quem omnia fctã ſunt⁊ a

quo diaboli virtus ſuꝑat᷑. Vlel (bꝛachiũ tuũ)
.i.imagnitudinẽ virtutis tue (generatõi omni)

ſucceſſiones (que ventura eſt) vſq; ad finẽ ſe

culi.i.omnibo generationibo ſequentibovſq; in

finemvt credentes in dñm ieſuʒ chꝛiſtũ foꝛtes

pꝑmaneant atq; in tanta virtute ↄfidendo dia⸗
bolum ⁊ vicia potentervincant ⁊ donec annũ
ciem nõ vires aut iuſticias meas.ſeeed1d ·

Hotentia tua et iuſticia tuã deus vſq

in altiſſima (que feciſtijmagnalia: deus
quus ſimilis ſit tib.
Mortentiã tuã) liberandi qua tuos liberastet
iuſticiã tuã puniendi qua peccantes punis ex
tendens illam annunciationẽ meã (vſq; in a
tiſſima magllia qᷓ feciſti⁊ facieſ.ſ.myſteria chꝛi
ſti qᷓ ſũt alniſſima ⁊ maxia vñ admirãdo excla
mat et cũ hita ſit O (deꝰqͥs ſilis tibi)ſ.in ma⸗
gnalibo faciẽdis vel in natura ſeu potentia.q.
d. nullus. qꝛ nihil tibi ſimile. Eſt tũ alia ſimili
tudo bona qua homo iuſtus qͥ diligit inimi⸗
cos⁊ bene facit eis ſilis eſt deo ad cuius ſimi⸗
limdinẽ factꝰ eſt hec eſt ſititudo obedientie nõ
ſuꝑbie:imitatoõis nõ equiꝑationis. Mibi aut

sxͤL =

☛ ☛

dfd

(magnitficentiã) vel iuſtici

Nam et ego cõſi

volenti puerſe tibi ſimilrar.

Auantas oſtendiſti mihi tribulatones

—

multas et malas et couerſus viuificaſti
meet de abyſſis terre iterũ reduxiſti me

uantas oſtendiſti mihi)ꝑ expientiã.i. iu⸗

ſte immiſiſti ad vtilitatẽ (tribulatòes) ⁊ paſſio

nes (multas)quãtitate ⁊ diuerſitateſet malas)

Alitateꝛ acer bitate. Quis enĩ hoĩs vl eccie mi
ſernias enumerabit: Ecce iuſticia in peccãtib
ſed hec diſciplina admonitio fuit nõ deſertio

vngde ſequit᷑ ? t poſt iram tuccõuerſus)miſe⸗

ricoꝛditer ad clemenuiã ⁊ me cõuertens (viuifi
caſti me)ꝑ tuam gram? internã ↄſolationẽ ec
ceęæ clemennia in cõuerſis vñ ſubdit(et de abyſ⸗
ſis terre).i.de pfunditate ⁊ ſubmerſione pec⸗
cati (iterũ).i.ſepecreduxiſti me)ab ullis liberã⸗
do. Oicititerũ q; nõ ſemel reducit nos deus a
peccatis ſed modo ꝑ baptiſmũ modo ꝑ pniaʒ
modo ꝑ ↄuerſionẽ et ſic multis ⁊ diuerſis mo
dis reducimur ad ſalutẽ. Nos iteramꝰculpaʒ

pius dũs iterat erga nos ſuã miam. Mihi ve

ro ſic reducto.

rſus cõſolatus es me.

2ð

Multiplicaſti magnificentiã tuã:et cõ/⸗

Multiplicaſti) qe g diuerſa ſubuenit deus

*

quibo nec ſilijs ꝑcis Uel(mulaplicaſti magni

ficentiã tuã).i.multis modis magna ⁊ mult⸗

plicia virtutũ dona ↄtuliſti(? ↄuerſus)ab ira
qua puniſti me ⁊ ab omni indignatõec(ↄſola⸗

tus es me)in omni ⁊ ab omi mibulatõe et hoc
internã dulcedinẽ ꝑ ſcripture inſpectationẽ

P pꝛemij repꝛomiſſionẽ qꝛ et ſi diſtincte caſti⸗

„

get triſtes tñ eſſe nõ ſinit.Et ꝙ ↄſolatus es me
ah effeciu ⁊ fructu oſtendenddo.

*

teboꝛ tibi in vaſis pſal

õ

thara ſanctus ifral.

am etego) ꝓpterea (ↄfiteboꝛ tibi) ofeſſio⸗

ne laudis.ilaudabo tecin vaſis pſalmi veri⸗
tatem tuã) oſ deus) hoc eſt ßm ſom ⁊ inviuifi⸗
catione ſpũs.a ſuꝑioꝛi eni ſonat pſalteriũ qð

4

eſt quaſi quoddaʒ vas ſpiritale in quo pſalmi

ↄtinent᷑ in quo etiã dñi veritas ad ipᷣius hono

rem pꝛedicat᷑ ⁊ ideo ꝑ ipᷣm ſpiritus ſignificat·
q.d. pſallã tibi ſpiritu. Et qꝛ deuotõne coꝛdis

comitari debet maceratio carnis (pſallã tibi⁊
in cythara).i.ſm coꝛpus? in moꝛtiſicatõe car
nis. cythara em ab inferioꝛi ſonitũ reddit etiã
ideo carnẽ ſignificat.q.d.ſaciã ↄſonare ſpiri-

4

cõtinue ⁊ indeſinenter meditabit i ex medi⸗
tatione coꝛdis ↄfuebit᷑ ⁊ meditatã loquit᷑ iuſti
ciam tuã) i. qualiter anima meaꝑ te redempta
ſit ⁊ iuſtificata nullis meis pᷣcedentib⸗ meritis

¶tuã) ſcʒ flagella a ſed ſola tua gratuita mia? hoc(cum ↄfuſi)eru

et regis eius cõmendatone et omni ſu?b

bic eſt ps in ſa eſt iſte ps tẽdit
rigit in ſalomonẽ et pacificũ ſcʒ chꝛiſtũ qui eſt
verus ſalomoni.pacificus qͥ fecit vtraq; vnũ

Vnge ſubdit. Etideo.

V Exultabüut labia mea cum cantauero ti

bi:et amma mea quam redimiſtt.

inerioꝛis ſcʒ labia animeccuʒ cantauero tibi)

i.cum laudabo te in pᷣdicatõe (et anima mea)

exultabiquam redemiſti)a ꝑiculis ⁊ in fumi⸗
ro redimes a penis que ippis iternis labijs ex⸗
ultat quiba tacite ad deũ clamat. Vel (exulta⸗
bunt labia mea) exterioꝛa qꝛ magna deuotlio
menus qnq; ꝑ delectationẽ redundat ad ſen⸗
8 ſus coꝛꝑisſet anima mea quam redemiſti)ſiłr
exultabit. q.d. voce labioꝛũ et mente laudabo

le. Oum dñno cantat nõ ſoluʒ exterioꝛibolabiig

.

ſed intus in anima exuſtat ſic enim deũ lauda

re decetvt mens cum voce cõcoꝛdet. Nec ſolũ

anima mea ad deum exultabit.

Beg et lingua mea tota die meditabik
iuſticiã tuam:cum cõfuſi et reueriti fue-⸗

rint qui querunt mala mihii.

ed etlingua mea) ſcʒ coꝛꝑis (tota die) i.

beſcendo ſet reueriti fuerint timendo(qui que
runt mnala mihi) me coꝛꝑaliter vel ſpũaliter
ſequendo duobo aũt modis ↄfundent᷑ ⁊ erube

ſcent aut cuʒ hic ↄuerſi fuerint ad chꝛiſtũ aut
in futuro cum veneritchꝛiſtus. Ettũclingua
meditari potius q; loqui dicit᷑qm in illa bea⸗
ta vila omniũ volũtates et cogitatões omnibo
inuicem aparebun.
¶ Ercelſi ſolij regnatoꝛ immenſe qui ſperan
tes in te damnani eternis ↄfuſionib nõ pate⸗

.

i veritatẽ tuam deus: pſallã tibi in cx

7

bleq; umlabia nra laude tua ethis nos

p meditatõibo bonoꝝ inſinuatoꝛ exerce. p.

ſalmus de chꝛiſti regno ac iudicia
ate et iudicio nec nõ de ipſiꝰ regni

rrr. (UpBs. xx.
regi da: ⁊ iuſticiã tuq filio regis.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha do. Zitulus
lomonẽ hoc eſt iſte pᷣs tẽdit ⁊ di

—

et bacem poſuit inter deum et genns humanũ

tum? carnẽ. ubi inq; qui es deusſanctus)ibi

us(iſrł).i.qui ſanctificas eos qͥ ſunt ſpiriiuali

ler iſihin videntes deũ. Et hoc faciã exultãdo.

Materia chꝛiſtus ſcm vtranq; naturã diui⸗

nam ſcʒ ⁊ huanã ⁊ aduẽtus eius ad regnũ ec⸗

cleſie. Intẽno: monerevt chꝛiſtũ verũ rege cre

damus ⁊ ip bumiliter ſubijciamur. Senten
tia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo chꝛiſtũ de
cuius tribulatõe ſupꝛa dictũ eſt mvtrãq; na⸗

turam cõmendans loquit᷑ de eius regno iudi

ciaria poteſtate et iudicio de ipius regni etre⸗
gis eius magnificentia et pꝛeconio dicens ab

omnibo regib eum adoꝛandũ ⁊ humanũ ge⸗

nus ꝑ eum redimendũ ipᷣmq; ab omnibo be⸗
nedicendũ. Que cõmendatio ad hoc intendit
vt intellecta regni eius eminentia demoniace
dominatoõi colla ſubtrahentes ſub titulũ chꝛi
ſti fugiamus quatenus in pñti conſequi iuſti⸗
ciam ĩ futurovero iudicari mereamur ad glo⸗
riam. Sentẽtia in ſpeciali ꝓpheta ergo ad pa⸗
trem loquens de chꝛiſto:oꝛando ꝓphat ⁊ ait.o
Deus )pater (da iudiciũ tuũ.i.iudiciariã po
teſtatem ſuꝑ hominesregi).i.chꝛiſto filio tuo
qui eſt rex regumvt ſicuttu habes iudicare ita
babeat et ille. Petitur dari chꝛiſto homini qð
ſempꝑ habuit ipᷣe dñs.q.d.fac qð pꝛeuideo fu⸗

turuʒ. Pater enĩ nõ iudicat quenq; ſed omne

iudiciũ dedit filio nõ quin tota trinuas ſimul
iudicet ſed qꝛ ſolius filij ꝑſona ſᷣm humanita
tem ab omnibo in iudicio videbit᷑ (et iuſticiaʒ
tuam).i.ptãtis pꝛedicte executionẽ eideʒ (filio
regis).i.tui qui es rex ⁊ veritate tuos regis.da
inquam iudicin.

Audicare ꝓpm

Jugdicabit paupe

tuum in iuſticia:et pan

peres tuos in iudicio.
¶Judicare).i.ad iudicandũ ⁊ vt actu iudicẽt
plm tuumſcʒ chꝛiſtianũ qui ⁊ eius eſt(in iu⸗
ſticia)et iuſte ſcʒ vt diſcernateum a non ſuis et
reddat vnicuicq; ſᷣm merita ſua (et pauꝑes tu⸗
os)ſpiritu qui ſunt ppłs dei ſcʒ humiles (in iu
dicio) iuſto vt ꝓ abiectõe quã ſuſtinẽt in pñti
recipiãt exaltationẽ ⁊ honoꝛẽ in futuro.Et be
neaddit᷑ tuos pauꝑ eni ſi ſuꝑbiat nõ eſt pauꝑ
dei diues ſi pauꝑtatẽ diligit nõ eſt diues ſecu⸗
li. Nec ſolũ da ei iudiciũ ſed ⁊ pꝛius fac illũ ꝑ
pꝛedicatoꝛes tuos diuulgari ꝑ totũ mundũ vt
pꝛeſciat᷑ iudicaiurus ⁊ hoc eſt qð ſubdit.
Buſcipiant montes pacem pplo et col

S iuſticiam.
Buſcipiant montes).i.maioꝛes eminentes
cxcellenti ſanctitate qui idonei ſunt ⁊ alios do
cere(paceʒ)pꝛedicandã ⁊ nunciandã.i.verbũ
reconciliatoònis ſcʒ verbũ euangelij ad hoc vt
nuncient (ꝓpło ⁊ colles).i.minoꝛes ſuſcipiant
(iuſticiã).i obedientiã vt obediãt doctrineve⸗
ritatis:que obedientia eſt in hoĩb ⁊ in omira
tionali creatura omnis iuſticie oꝛigo atq; ꝑfe⸗
ctio.pꝛimũ poſtulat: deinde affirmat qꝛ reue⸗
ra iudiciũ chꝛiſtus habebit. Unde poſt opta⸗

tionẽ virtute phetie dicit ea que aduentu dñt
ſunt pꝛeſtanda. Ham.

filios pauperũ:et bumiliabit calumnia
toꝛem S
Judicabit)filius rex (pauꝑes ppłi).i.veros
id eſt ſpiritales pauꝑes quiꝓ acqrenda beati

tudine pauꝑes fiunt in ꝓpko diſcernet ⁊ ſegre⸗

gabit ab altjs ſicut ipſe diſcipulis ſuis ait ego

vos elegi de mundo (et ſaluos faciet) et ̊ dan

do gram ⁊ in futuro dando gloꝛiã (filios pau
perum,.i.eos qui ſub illis ꝓficiunt vel imua⸗
toꝛes chꝛiſti ⁊ diſcipuloꝝ eius qui pauꝑes fue
runt quos om̃s ſic iudicabit dñs vt ſaluos ſa

ciat (et humiliabit calumniatoꝛẽ) ſcʒ diabolũ

qui eſt iniuſtus accuſatoꝛ fratrũ noſtroꝝ ⁊ in⸗
nocentes nititur trahere in culpaʒ humiliauit
eum dñns in cruce humiliat quotidie in mem⸗
bꝛis ſuis ꝑ penitentiã ipoꝝ humiliabit in iu⸗

dicio futuro.

Et pmanebit cum ſole et ante lunã: in
generatione et generatione.
obumillato calũniatoꝛe (pmanebit) ipſe
ſplendoꝛ ⁊ radius ſcʒ filius (cum ſole).icũ pa
tre ⁊ claritate paterna ſedens ad dextrã patris
et regnans cum o ineternũcet ante lunam)ex

iſtens.i.ante omnẽ decurſum moꝛtaliũ que ſi-

cut luna deceſſione ⁊ acceſſone tranſeunt hoc
Dicit. ne ex tꝑe videat᷑ cepiſſecin generationẽ et
generatõʒ).i.ſꝑ. Velꝑmanebit)in eccia cũ ſo
le.i. quãdiu tꝑa voluunt᷑ que iuxta curſum ſo
lis diſtinguunt᷑ cõtra illos qui dicunt eccliam
aliquando deſiturãcet ante lũnam yexiſtens.i.
anteq; eſſet eccłia cõſtituta que ꝑ lunã ſignifi⸗
catur ꝓpter creſcendi ⁊ decreſcendi viciſſitudi⸗
nes.et hoc (in generatõe ⁊ generationẽ).i.per
omnes generatõnes ſibi ſuccedentes. Deinde
incarnationẽ diuinitatis annücians oſtendit

quomodo hoc regnuʒ incipiet.chꝛiſtus enim

rex iudicaturus pᷣus in hũilitate veniet.qiꝛ

Deſcenget ſicut pluuia in vellus:et ſi⸗
cut ſtillicidia ſtillantia ſuper terrã.

Peſcencer, ſcʒ chꝛiſtus in vterũvirginisiſi
cut pluuia in vellus).i.ſicut pluuia leuiter et ſi
ne ſtrepitu abundanter deſcendit in lanaʒ ſic
deus occulta virtute ſuauiter ⁊ imꝑceptibili⸗
ter ſed totaliter deſcendet in virginẽ.lana etiax⸗
accipiendo⁊ꝛ reddendo aquam nõ rumpit᷑ ſed
integra manet ſic ⁊ virgo dum cõcepit ⁊ peꝑit
integra ꝑmanſit. Et qꝛ de plenitudine eiꝰnos
om̃s accepimus apte ſubiunctũ eſtcet ſicut ſtil

licidia ſtillantia ſuꝑ terrã.i.ſicut gutte ꝑticula
riter ſtilantes in modũ roꝛis ſũma leuitate ca

—

— — — —
5 =r☛ = —

— — —
S=ẽ = —

=ãaBãaee

gnificat 2 immoꝛtalis ⁊ impaſi
bilis efficiat᷑. Donec nõ neat terminũ vel de⸗
ſinentiaz pacis: ſed ↄtinuationẽ pacis que cũ

dunt ſuper terrã z eam fecundant ſic deus le⸗

uiter in aridaʒ terrã coꝛdis noſtri deſcendens

eam gratiarũ ſuaruʒ ſtillicidijs fecundauitet
eccłiam diuiſionib gratiarũ ꝑfudit vbi allu⸗

dit fctõ gedeonis. Gꝛa em̃ chꝛiſti deſcẽdit pᷣus

ſuꝑ płm iudeoꝝ ſicca area totius oꝛbis ſicut
Riunn pus deſcendit in vellus gedeonis po⸗
tea deſcendit ſuꝑ terrã.i.ſuꝑ gentes ſicco vel
lere iudeoꝝ. Deinde oſtedit quevtilitas in ad⸗
uentu chꝛiſti eritdicen.
Oꝛietur in diebus eius iuſticia et abun
dantia pacis: vonec auferat᷑ lung.
Oꝛietur in dieb eius) ſcʒ regis ſcʒ tpe gre
(iuſticia) que eſt ex fide(et) qua iuſtus ex fide
viuit.i.gra fidei qua iuſtificant᷑ electi qꝛ pctõ⸗
res facti ſunt iuſti (et abũdantia pacis) qꝛ pax
inter deuʒ ⁊ hominẽ facta eſt ⁊ diſcoꝛdes facti
ſunt pacifici.bene aũt dicit᷑ ⁊ abundantia pa
cis qꝛ ꝑ totũ mundũ enit abundans recõcilia

nio ⁊ de omni pante erunt bomines recociliati

Deo et inter ſe intantũ vt nõ ſolũ diligant᷑ ini⸗

mici in deo ſed etiã inimici ꝓpter deũ. hec aüt

pax ꝑſeuerabit in ſanctis (donec auferat᷑ lu⸗

na)et efficiatvt nõ ſit.i.donec moꝛte deſtructa

õ ſit defectus moꝛtalitatis que ꝑ lunã ſi

cat᷑ 1 pᷣſens eccłia immoꝛtalis ⁊ impaſſi⸗

ante eſſet ſemiplena poſtea erit omnino plena
Deinde oſtendit amplitudinẽ regni cum ſub⸗

.„

iangaiuaus. eo
Et dñabit᷑ a mari vſq; ad mare:et a flu
minevſq; ad terminos oꝛbis terrax.

Et dñabit᷑ a mani vſq; ad mare).i.a quoli⸗
bet fine ⁊ termino terre vſq; ad quẽlibet fineʒ
xt terminũ eiuſdẽ ⁊ circũquaq; ſuꝑ omnẽ ter⸗

ram a mari circundatã qꝛ in omnibo terris ali

ne in quo baptiſabit᷑ incipiẽs extendet᷑ et dña

bitur (vſq; ad terminos oꝛbis terrarũ) circũ⸗
quaq; in circuitu totius oꝛbis cum euãgeliuzʒ
in oms ꝑtes mundi pꝛedicabit᷑ ⁊ eccłlia vbiq;
diffundet᷑. ꝑ flumen ioꝛdanẽ in quo chꝛiſtꝰba
ptiſatus eſt accipimus baptiſmũ qui inde per

tiotum mundũ manauitt ꝑ quem ꝑ totũ mun
dum dilatat᷑ ⁊ ybiq; dñatur.paucis vᷣbis ma

gna bic docet ſacramenta. Deinde qð vniuer

ſaliter dixerat ꝑ ꝑtes explicat dicens.

„—

Coꝛam illo ꝓcident) fidem eius deuote reci

piendo⁊ eum humiliter adoꝛando (ethiopes)

ideſt peccatis denigrati ⁊ tenebꝛoſi ſcʒ gentes

rem eius lingerent.

Et adoꝛabũut eum oẽs reges terre: oẽs
gentes ſeruient ei.

Coꝛam illo ꝓcident ethiopes:et inimi

que dealbabunt᷑ candoꝛe virtutũ. ꝑ ethiopes

ſigniſicauit omes gentes tanquãa parte totũ
eam eligens gentẽ quam potiſſimũ nomina⸗

ret que in finibus ⁊ invltimis terre⁊ teterrima
eſt (et inimici eius)veritati pꝛius reſiſtentes ac

ei ⁊ diuinis eloquijs cõtradicentes terrã lin⸗

gent).i.homines amabunt⁊: ſuaues habebũt

quibus auctoꝛibo ad deũ conuertent᷑ vtquan
go iudei heretici ⁊ pagani in apłoꝝ doctrina

delectant. Sunt enim apli ſal terre vel ad lit⸗

teram terrã lingent.i. adoꝛabũt eum ꝓſternen

tes ſe ad terrã ⁊ oſculantes eam tanquã pulue

Beges tharſis et inſule munera offerẽt
reges arabũ et ſaba dona adducent.

ges tharſis).i.qui mundi gaudia abijci

unt tharſis enim interpꝛetat᷑ exploꝛatio gau⸗

dij que plurimuʒ nocet humane menti et ideo
qui hãc abijciunt bene reges tharſis dici pñt.

(et) ipſe (inſule)ſcʒ maris.i.qvicia mundi cir⸗

cũfluentia a ſe excludunt ⁊ multijtempeſtatib⸗
nequacq; demergunt᷑ licʒ ꝓcellis eius circöõ⸗

quaq; tundant᷑.munera).i.ſeip̃ᷣos ſofferent)
qꝛ ſe bene regendo deuote dñno ſeruiunt et bo⸗

na que oꝑantur ei aſcribũt (reges arabũ ⁊ ſia⸗

ba).i.qui terrenas delectatõnes repꝛimũt. he

eni patrie diuerſis odoꝛibus aromatũ nares

mulcent et ſignificat eos qui ten ena delectati
one molliter ſe tractãt ſz iam ſunt reges arabũ
et ſaba qui hic blandimenta ꝑ diſciplinã ſub

ijciuntdona adducẽt).i.alios in ſocietatẽ ec⸗

pᷣt exponi de magis qui venerũt adoꝛare chꝛi

cum quibo venerunt inſule.i.etiam extremi ſcʒ

4.

D

Et(vt nõ ꝑ ſingula ſed vniuerſaliter dicaz.

(adoꝛabũt eum om̃es reges) qui pꝛius ſolebãt
agdoꝛari.i.aliqui de omnibo regib ſeu omi ge⸗
nere regũ et qui nõ modo:ſaltẽ adoꝛabũtin iu
dicio. et (oẽs gentes) que pꝛius ſolebãat ſeruire
terrenis dñis⁊ rebi.i.alique de oĩbo gẽtboui
ent) fide et oꝑecei) nro vicʒ celeſti regi qꝛ nõ eſt

gens que in ꝑte ppłi ſui nõ adoꝛet auctoꝛẽ.de⸗

inde agit de oꝑibo eius oñdendo cur ei tantus
hbonoꝛ.q.d.et merito venerabũt᷑ chꝛiſtũ regẽ.

Auia liberabit pauperem a potente: et

pauperem cui nõ erat adiuto.
Mun liberabit pauꝑem)ſpũ (a potente) de
Zna

ſe pᷣſumente. i. pplm fidelẽ de ſe nõ pᷣſumenteʒ

a ptãate diaboli quẽ nõ ſua vᷣtus hpeig hoim

potentem et foꝛtẽ fecerunt. Triplex quidẽ eſt

potẽtia diaboli ſcʒ nature et hãc habet a deo.
exercij et hãc habeta ſe. effectus et hac habet
a nobis. Etdeterminat quẽ pauꝑem dicens.
et pauperẽ)tã deſolatũ et miſerũ (cui nõ crat
agliutoꝛ) qꝛ nec hõ iuſtus:nec angelus: nec lex
nec liberũ arbitriũ poterat eũ liberare niſi im

dit quomodo liberabit.quia

leo de tribu iuda ſcʒ chꝛiſtus. Deinde oſten⸗
Parcet pauperi et inopi:et aias paupe

rum ſaluas faciet.

¶ Parcet paupi etinopi i nõ de ſe ſz de gẽa

ↄfidenti.pauꝑ eſt qui nibhil habet: inops qui
alterius ope indiget.hũc pauꝑem et inopem
virtutibo et bonis oꝑib vacuũ et gra dei indi
gentẽ nõ damnabit rex pius iuxia ꝓpꝛiũ men
tum ſʒ parcet relaxando penã dimittendo cul
pam(et)ſic (aias pauperũ).i.hũilium (ſaluas
faciet) dando eis gratiã declinandi a malo et
faciendi bonũ. Velſanimas pauperũ ſaluas
faciet)in futuro ⁊ nõ tm parcet eis in pñti.De
inde oſtendit quomodo ſaluas faciet.d.

Ex vſuris ⁊ iniquitate redimet animas

eO
. Exväümszletermis penis futuris (ct iniq⸗
tate).i.ipo pctõ ꝓ quo ⁊ pene debebant᷑credi⸗
met)pꝛecio ſanguinis ſui(animas coꝝ).ſ.pau
perum. Oꝛdo eſt iniquitate ⁊ vſuris ſcʒ a cul⸗

pa ⁊ pena.pecunia quideʒ diaboli eſt iniqtas

quam nos ab ipᷣo ſuſcepimꝰ:ſuꝑ hanc pecu⸗
niam exigit a nobis vſuras.i.penas quas nõ
ſuſcepimꝰ⁊ ſoluimꝰ. Ab his vſuris ⁊ iniqui⸗

tate redimunt᷑ anime paupeꝝ ſanguinc illo qͥ

effuſus eſtin remntiſote pctoper Ponorahile
eſt et erit nomen eoꝝ) quo a chꝛiſto
ſtia nicoꝛã illo ſi coꝛã malis habeat᷑ deſpi⸗

cabile. Sequit᷑ cõmendatio ipᷣiꝰregis. Quia

et ſi moꝛte ſua redimat pauꝑem tñ.

* ⸗ . „

Et viuet et dabitur ei de

et honoꝛabile nomẽ eoꝝ coꝛ illo.

ꝛiſto dicũk chꝛi

Qdoꝛabut de ipſo ſemꝑ: tota die beneci re:omnes gentes magnificabũt eu.

ces puritate tanquã auruʒ arabicũ ſplendoꝛe

pulchemimo rutiantescctadoꝛabũt etſůma

veneratiõe colent eum ſemꝑ ⁊ quotidie ⁊ hoc
(de ipſo) habentes vt adoꝛent qꝛ hoc qð eum
adoꝛabunt de eius munere ꝓcedet.de ipᷣo ha
bent ſi qui bene oꝛant ab ipᷣo trahunt quicqͥd
boni poſſident ⁊ ideo merito (tota die).i.toto
tpe et aſſidue(benedicent ei)bona vita et lau⸗
dabunt eum gras de ſuis beneficijs referẽdo

Et poſt moꝛtẽviuet eternaliter ſine ſineet
dabit ei de auro arabie).i. ſapientes gentiũ et
mungdi in chꝛiſtũ credent vel offerent ei men⸗-

et bona ſua nõ ſibi ſed dño aſcnibendo. Etſa
quitur alia cauſa vt benedici debeat qꝛ iße.

Erit firmamentũ in terra in ſümis mo
tiuʒ:ſup exto let᷑ ſup libanũ fluct/ eius:

et floꝛebũt de ciuitaie ſicut fenũ terre.
rit firmamentũ in ſůmis montiũ).i.in au

ctoꝛibo ſcpturarũ ſcʒꝓphetis ⁊ aplis quos fir⸗
mat implendo pᷣdicta ab cis qꝛ omnia in illo
ſunt fir nata ⁊ in illo ſuntvel erunt adimpleta
et hoc (in terra) qꝛ ꝓpter eos qͥ in terra ſunt oĩa

ſcripta ſuntet ĩpleta. Velerit firmamentũ in

ſũmis montiũ).i.in apłis ⁊ alijs ſanctis qꝛ ꝑ

eum erunt firmi ⁊ hoccin terra)iſta ⁊ in hacvi
ta que tentationibo eſt plena(ſuꝑ exaltet᷑ ſuꝑ li
banũ⸗.i.ſuꝑ omnẽ altitudinẽ⁊ candoꝛẽ ſeu di
gnitatẽ ſeculicfructus eius).i.boni ⁊ dilecio⸗

res chꝛiſti qꝛ omnia ſecularia ↄtemnũt(et) ipᷣi

ſancti exñtes de ciuitate) ſcʒ dei.i.de eccia que
bñ dicit᷑ ciuitas qꝛ eſt chꝛiſtianoꝝ vnitas(flo⸗

rebunt) virtutiboac bonis oꝑib et exeplis in
pnᷣti. Vel(floꝛebũt) gratiſſime in futuro (ſicut
fenuʒ).i.herba (terre) viret ⁊ floꝛet ac grata eſt
in eſtate.nõ em etas feni ſed viriditas ſanctis

compꝑpatur. Et ꝓpter hec omnia beneficia.

Sit nomen eius bñdictũ in ſecula:an⸗

——

te ſolem pꝑmanęt nomen eus.

Sit nomen euls bñdicti in ſecula i fama

et gloꝛia nominis cius quantũ ad hoies acci⸗

piat incremẽtũ ⁊ ſemꝑ magis ac magis diuul

bñdicendũu eſt:qm etiãcañ ſolẽ.i.añ oia tꝑa ꝑ

ctũ qꝛ ab eterno eſt nomẽ chꝛi ſ̃ᷣm diuinitateʒ.
H dicit ne putes tꝑaleʒ dei filiũ nõ dicit nomẽ
illã vocẽ q trãſit ſʒ res noĩs et ſuba diuina hic
intelligit᷑ qͥ ꝑ nomẽ ſignificat᷑ Et eſt ↄſeqũs vt

Keu ucenigicn a deo: vñ rceẽ ſubiũgi?.
Et benedicent᷑ in ipſo omnes trib ter⸗

geltur ⁊ magnificet᷑ hic ⁊ ineternũ. Merito ãät

ſolẽ cuiꝰ motu mẽſurant᷑ ſignificata etan oz
creaturã.i.ineternũ (gmanet nomẽ eiꝰ bñdi⸗

Et bñdicent᷑ in ipo oẽs tribo).i.oẽs gentes

dicti(magnificabũt eũ)nõ ipᷣi faciendo vt ma
gnus ſit qͥ pꝑ ſe iᷣm magnus eſt ſʒ laudando et

magnũ ↄfitendo.diuerſe triba in eccia electas
aĩas m diuerſa merita deſignant: ꝓpter qð et
in domo pfis manſiones multe ſunt. ac ſi di⸗

cat nõ ſolũ ipᷣe bñdictus erit ſʒ oẽs ſui ꝑ eum.

vñ merito oẽs magnificabũt eũ tanq; ſalua⸗
toꝛẽ et dñm oĩm. ꝓpter qð ipᷣe ꝓpha ex ꝑte ſua
deuũ bñdicit: vt qð alios facere hoꝛtat᷑ ipᷣe faci
gt. q.d.qꝛ in eo oĩs bñdicet᷑ ilo.

ſicut abꝛabe ꝓmiſſum eſt. vñ ne duodecim tri
bus tm accipias additoẽs gẽtes) ſcʒ oẽs bñ⸗

rr — – — — rv f f ö ö ö fhh f

=☛

— —

2ðòð

—

m ᷑.f ᷑sqsl

—.

☛☚nr26m

— ☛ N —

et iuſti ecouerſo multiplic

Benedictus dũs deus iſtł: qui facit mi

2

ndictus ſit dũs deus iſrael vvidentiũ ſe ꝑ
ſidẽ et a creatura ſua exaltatus.i.quẽ ſpeciali⸗

ter ꝓ deo colit pꝑlłs iſirl.i.ꝓpłs chꝛiſtianus ſpi-

* 2

ritualiter videns deũqͥ facit mirabilia ſolus)

auctoꝛitate et ptãte qꝛ quicũq; alius facit non
ipſe ꝑ ſe ſed dñs in illo ſeu ꝑ ülũ facit. liceteni

ſancii dicant᷑ facere merito vł miniſterio tñ H
facit deus ad inuocationẽ ipſoꝝ: vñ nemo de
his cũ facit gloꝛiet᷑ quia nõ ipſe ſed dominus
bec operatur.

Et bñũdictũ nomẽ maieſtatis eius ine⸗

ternum:et replebit᷑ maieſtate eius ois
terra: fiat ſittt. . „ .
¶Et bñdictũ)ſit nomẽ maieſtatis eꝰ .iglo

ꝗq diuinitatis om̃i noĩe maioꝛ(ineternũ).ſ.in
hoc ſclo et in futuro qꝛ angeli et hoĩcs ſancti
eternalit᷑ laudabũt eũ.ſet replebit) hac (maie
ſtate eius).i.ipᷣius clarificatõne (omnis terra)

ettota eccłia qð fuit in miſſione ſpũs ſctĩ im⸗
pletũ q tũc repleuit oꝛbẽ terraꝝ et etiã in mi⸗

raculis ꝑ ſctõs factis q̃ ſunt declaratiua diui⸗

ne maieſtatis. Et ex his oĩbo bñdictus ſit de⸗

us (fiat fiat).q.d.qð iuſſiſti dñe ita fiat fiat.qꝛ
valde deſiderat ideo ingeminat.optantis eni
eſt ſemel dicere ſʒ nimiũ deſoleratis eit repete⸗
re.duplicat᷑ etiã ad oſtendendũ huius ꝓphetie
de chꝛiſto certitudinẽ vel vt cõpleat᷑ in iudeis
et in gentibus. ꝛatio.

lomẽ tuũ omipotẽs ante ola ſecula bñ⸗

dictũ inuocantes oꝛamus vt hũiliato caluůni

atoꝛe pacẽ populo tuo
Blſalmus d inſtructõne quare mali
et iniqui tꝑaliter hic ꝓſperat᷑ boni vero

„

H
.

xe

Ham bonus iſra
el deus:his qui recto ſunt coꝛde.
— Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti⸗
tulus talis eſt defecerũt laudes vel hymni da
uid filij ieſſe pſalmus aſaph Et eſt ſenſus hic
agit᷑ de hoc ꝙ defecerũt laudes vel hymni nõ
filij dei ſed filij ieſſe.i.carnalis ꝓpłi iudaici per
dauid qui ei pᷣerat ſignificatiꝛ attribnit᷑ h pſal
mus aſaph.i.ſynagoge ⁊ ↄgregatõni fideli.in

—

cuius ꝑſona dauid hic loquit᷑ poſtquã em ve

nit qð pᷣcedens pſalmus pᷣdixit.ſ.in aduentu
chꝛiſti defecerũt laudes iudaici ppłli deficienti
bus tpalibo bonis ꝓ quib deũ laudare ↄſue⸗
uit que ideo defecerũt vt vera bona quereren

uſticiamq; largin di⸗
ſuſi ſunt greſſus mei.
Kepbrbniag
cipitati (gr

eelſſem coꝛrectus et coꝛ rectũ baberẽ cadere ce⸗
pi ⁊ pene receſſi a deo et̃m voluntatẽ et ſcom
actũ ſʒ nondũ cecidi qꝛ cito redij ceperã erra⸗
re dubitando nõ negando. Ideo eni dicit pe⸗
ne et nõ oĩno qꝛ reſipuit nã ſi non reſipuiſſeta
deo penitus receſſiſſet. Sed quare hoc
Auia zelaui ſup iniquos: pacẽ peccꝗ⸗

Hateria: inſtructio nr̃a quare pſpera frequẽꝭ

tius bonis nõ eueniũt in hoc mũdo ſed ma⸗
lis. Intentio: monere vt nõ terrena ſed eterna
pꝛe oculis habeamꝰ⁊ nõ de ꝓſperitate malo⸗
rum aut aduerſitate bonoꝝ ↄtra deũ murmu
remus qͥ in omnibo bonus eſt ⁊ iuſtus. Sen⸗
tentia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo niti
oſtendere ꝙ dei ꝓuidentia ſuauiter et rationa
biliter diſponit omnia licet infirmis ⁊ adhuc
carnalibo aliqũ ↄtrariũvideat᷑ eo q; vident fre

bonos ⁊ iuſtos multipliciter tribulari. Inta⸗
lium ergo infirmoꝝ coꝛdibo hymni deficiunt
ſed poſtquã intelligũt cauſazʒ cur hoc fiat ſubi
to ſe coꝛrigũt ⁊ caſtigantvnde eſt hicvox ſyna
goge coꝛrecte et alios ſilr nitentis coꝛrigere et
ad hoc ponunt᷑ hic vndecim pſalmi ꝑ oꝛdinẽ
vt iudei miteſceret ꝑ frequentẽ ãmonitõeʒ ꝓut

melius poſt finẽ hoꝝ pſalmoꝝ dicit᷑.vñ rõ oꝛ

dinis coꝛundẽ habet᷑. Sniĩa in ſpẽali:Aſaph
ergo erroꝛis ſui recoꝛdans et inde penitẽs ⁊ ſe
caſtigans cũ ãmiratõne dicit. Quam bonus/
id eſt valde bonus ſuauis et iocũdus eſt(iſra⸗
el)ſcʒ fideliũ(deus et hoc (hisqͥ recio ſunt coꝛ
de)qui nõ habent coꝛ ad terrena curuatũ ſʒ re

cie tendũt in deũ nõ ad finẽ aliũ vt ꝑ oĩa pla⸗

ceat eis deus qui in oĩbo eſt iuſtus. Mire qui⸗

dem et ineffabiliter bonus eſt deus ſʒ m̃ ſum⸗

ma eius bonitas nõ oĩbo nota eſt niſi tmmo⸗

do rectis coꝛde.i.qͥ nec extollunt᷑ pſperis nec

frangunt᷑ aduerſis et in vtroq; bonũ et rectuzʒ
intelligũt deũ. Sed ecõtra videt᷑ ꝓſperis qui
nõ ſentiunt dulcedinẽ diuine bonitatis.

Oei aũt pene moti ſunt pedes: pene eſ

*

ſuntet ad errandũ inclinaticpedes mei).iani

mi alecrbea pene effuſi ſunt) et ad lapſum pᷣ⸗

us mei.i. oꝑa et actus. Ac ſi di⸗
cat vere bonus eſt deus vt nũc ꝑcipio ſʒ añnq;

toꝛum videaen.
uia zelaui).i.inuidiã et indignatõeʒ ha⸗

bui(ſuꝑ).i.cõtra (iniquos.)vel(ſuꝑ iniquos)

intendens (ʒelaui).i.inuidi eis ⁊ grauiter tuli

ac doluipacẽ) et ꝓſperitatẽ tꝑalem (pctõ) et

iniquoꝝ (videns et cãm nõ intelliges vidi u⸗

los pacẽ habere diuitijs foꝛere qui deñ cote⸗
mnebãt:ego vero qui cultoꝛ dei eram his oĩ⸗

tranſierüt in affectũ coꝛdis.

bus carebã. hec pax videt᷑ ſʒ ocłos eludit ⁊ nõ

intelligit᷑:eſt enim fluxa et caduca: eſt pax tꝑis

nõ pectoꝛis nec eternitatis. Sed ecce iam vi⸗
deo quare hanc pacẽ habent peccatoꝛes
Auia nõ eſt reſpectus moꝛti eoꝝ: et fir
mamentum in plagaeooeoz.
Quia non eſt reſpecius milcdie dei( moꝛti
coꝝ)eterne ꝗᷓ circa eos manet.i.nõ eſt in eis re
ſpectus diuine miſcdie vt liberent᷑ a peccatis
eæteterna moꝛte:ideo hac tꝑali pace hic fruun
tur q̃tenus in futuro damnatõe ꝑpetua puni
antur. Vel in eis(nõ eſt reſpectus moꝛti coꝛu)
qꝛ ipᷣi nõ recogitãt de moꝛte ſua(et)nõ eſt(fir⸗
mamentü).i.aliqð penitentie et ſalutis medi⸗
camentum vel ↄſolidatio (in plaga).i.in cul⸗
pa(eoꝝ)qꝛ nõ reſpicit deus nec miſeret᷑ vt ſa⸗
net ⁊ ↄſolidet plagas et pctã eoꝝ.vel (et fima

— .

¶·Pꝛodijt) et exijt (quaſi ex adipei.ex abun

dantia et ſuꝑfluitate ſcʒ ex copia diuitiarũ: ex
tumoꝛe ſuꝑbie:ex voluntate et delectatõne nõ

ex macie.i.ex coactõne ⁊ neceſſitateciniquitas

coꝝ.)ſunt enĩ mali ex voluntate nõ neceſſitate

(tranſierũt) de vicio in viciũ ruentes (in affe⸗

ctum)et deſideriumccoꝛdis) implendũ.i.vſq;
ad pꝛauas voluntates ſuas nõ dñi adimplen
das.vel(tranſierunt) meias natureet viam re
ctam tendentes et euntes (in affectũ coꝛdis).i.
in deſideria ſua facientes qð placetet quicqᷣd
ↄcupiſcentia ſuggerit ethoc nõ impꝛemedita

ic fecerunt quuuaggg
Cogitauerüt et locuti ſunt nequiciam

iniquitatẽ in excelſo locuti ſunt.
¶ Logitauerũt) pus deinde intra ſe ⁊ ex mo⸗

rga deliberauerũt qd eſt grauius qᷓ; ſi peccaſ⸗

mentũ eſt in plaga eoꝝ).i.firmũ eſt flagellũ eo

rum nõ tꝑale ſʒ eternũ. Et ilo modo

In laboꝛe hominũ nõ ſunt: et cum bo

minibonõ flagellaburk.
In laboꝛe)et afflictone (hominüũ )ſcʒ ſctõꝝ

et iuſtoꝝ ratõnevtentiũnõ ſunt) nec tribulan

cur. vel ocioſi nõ laboꝛant ſicut ceteri hoĩes ꝓ

ſent ex impꝛouiſo (et) poſtea extra effundendo

(locuti ſuntad alios docendos ⁊ eis ꝑſuaden
do (nequiciam) ſuã qꝛ ex abundantia coꝛdis

os loquitur.et hoc nõ in abſcondito ſʒ in pu⸗

blico vnde ſubdit(iniquitatẽ in excelſo locuti
ſunt)nõ cum timoꝛe ſed cũ audacia et ſupbia

in alto et manifeſto clare et agꝑte palam ⁊ cun

Pinlpvet futuris ſed fruunt᷑ quiete tꝑalicet cũ

hominiba) iuſtis ⁊ dei filijs (nõ flagellabunt᷑)
fla gello filioꝝ ⁊ tribulationibo ad coꝛrectionẽ

in hoc ſeculo ſed cum demonibo ad damna⸗ Moluerüt in celum
coꝛum tranſiuit in terra.

tionẽ in inferno. Ideo enim modo cũ ſanctis
nõ flagellant᷑ qꝛ eternũ eis ſuppliciũ pᷣparatur
noõ ſunt ex fuijs dei: quos flagellat miſericoꝛs
pater vt recipiat. Nunq; autẽ hic ompᷣs deus

magis iraſcit᷑ pctõꝛi q;ᷓ cum in hac vita ꝑmit⸗
tit eum ꝓſperari. Uñ dicit Gꝛegoꝛiꝰ.ꝙ conti⸗

nuus ſucceſſus tꝑalium certü eſteterne repꝛo

batõis indiciũ Etqꝛ ſic eis mõ ꝓſpere cedit.
Ageo tenuit eos ſupbia:operti ſunt ini

gquitate et impietate ſua.

Iaeo tenuit)quaſi quibuſdam manibo al⸗
ligauit et ſubdiditeos) tanq; vinctos capti⸗

uos et ſeruos ne euadant(ſuꝑbia) et vana leti

cia qꝛ talis ꝓſperitas frequenter eſt occaſio ſu

perbiendi.Quia enĩ flagella nõ ſentunt ideo
elate viuunt:nam ſi flagellarent᷑ foꝛtaſſis hu⸗
miliarentur.peius aũt et ꝑiculoſius eſt ſuper⸗
bia teneri q; quolibet modo ſuꝑbire. Ettan⸗

qᷓ; ſub merũ (operti ſunt) vndiq; et ex toto ple⸗

niciniquitate)quantũ ad ꝓximũ (et impietate
ſua) quantũ ad deũ.que vnde ꝓceſſerit oſten⸗
diturcum ſubinfertur·
Pꝛogijt quaſi ex adipe iniquitas eoꝝ:

———

ctis audientibo.vel(in excelſo).i.cõtra excel⸗
ſum ſcʒ deum (looiti ſunt) blaſphemãtes.vn⸗
de non ſolũ contra hoĩes locuti ſunt malũ ſed
etiam in deum NHam

Poſuerũt in celum os ſuum: et lingua

oſuerunt in celũ os ſuum) ſuperba cõtra

de loquendo et deum habitatoꝛeʒ celi blaſ⸗

phemando dicentes deũ vel neſcire mala ſua

vel nõ punirecetlingua eoꝝ tranſiuit)et deam
bulauitin terra) male loquendo contra pri⸗
mum. pꝛius in celum deinde in terrã linguaʒ

tranſtulerũt qꝛ pꝛius cõtra chꝛiſtũ poſtea ve⸗

ro cõtra eccleſiam locuti ſunt.vel lingua eoꝝ

tranſiuit in terra) cõtempto celeſti dño ſeipos

in hac vita laudando et magnificando.vello
cutio eoꝝ facta eſt terrena de terrenis loquen⸗

do et felicitatẽ in eis aſſerendo.
Igeo cõuertet᷑ ꝓplłs meus hic: et dies

pleni inuenient᷑ in eis.
Ideo)hoc cõſiderato ⁊ ꝑpenſo ꝙ hec mala
ex pꝛoſperis eueniũt ꝓpłs meus) infirmusqͥ;
a verita:e deuiauitcõuertet᷑ ex ↄſideratõneta

lium adveritatẽ ad deumchic).i.in hoc ſeculo
dum tꝑs eſtacceptabile cõuertendi ⁊ dies ſa⸗

lutis de quib ꝓtinus addit (et dies pleni) ad
indulgentiaʒ ad miam etad gram (inuenient

in eis) ua ↄuerſis ſʒ iniqui nec ad dimidiũ ac⸗

—

S ☛= –

☛ ..

N

tedunt vel in conuerſis bicad deũ.ð inuenient?
in futuro dies pleni beatitudine pleni eterni⸗

tate. Deinde exponit qualiter pmũ errauerũt
et quomodo poſtea cõuerſi ſunt d.

Et dixert quomodo ſcit deus: etſi eſt

ſcientia in exrcelſo.

¶ Et dixerũt ſcʒ cogitando intra ſe pꝛius q;ᷓ

cõuerterent᷑ quomodo ſcit deus.i.quomodo

dicit ſcirevel quomõ poſſum ſcire e ie ſciat

que hic fiunt ſcʒ ꝙ boni ita tribulant᷑: maliꝓ

ſperant (etſi eſt ſcientia rerũ humanarũ (in ex
celſo ſcʒ in deo.i.ſi eſt ꝙ ipᷣe ſciat quomodo.ſ.
patit᷑.q.d.ſi ad hoc ſe extenderet dei ꝓuiden⸗
tia quomõ ꝑmitteret fieri talia. Talis erat er⸗
roꝛ eoꝝ putabant enĩ deuʒ res humanas aut

Hloꝛerent mali vnde ⁊ dicũt.

neſcire aut nõ curare cum tribularent᷑ boni et

Ecce ipſi pctõꝛes et abundantes in ſe⸗
culo:obtinuerũt diuitias.

¶ Ecce)enim (ipſi pctöꝛes)ſcelerũ patrato⸗
res (et abundantes in ſeculo).i.in malis huiꝰ
ſeculi vel ambitioſi ſeculariũ dignitatũ(obti⸗
nuerunt diuitias) multas vnde habent᷑ deli⸗
tie coꝛpales.q.d.ideo eram nõ pctõꝛ ⁊ ſeruiui
deo vt haberẽ diuitias ſed econtra fieri video
nam mali diuites ſunt ⁊ floꝛent diuitijs qui tñ
deo nõ ſeruiunt.boni qui Ro ſeruiunt ecõtra
egent. VUnde mirũ eſt ſi deus hec ſcit ꝙ etiam
ea ꝑmittit. .

Et dixi ſine cauſa iuſtificaui coꝛ meu:

¶ Et)ideo ego q̊ʒ iunctus iũllis ante ↄuerſio-

nem ſilr (dixi:ergo)qꝛ ſeruio deo ⁊ hoc nõ ha
beo illivero nõ ſeruiũt ⁊ hũt(ſine cauſa).i.fru
ſtra ⁊ abſq; remuneratõe (iuſtificaui)⁊ purga
ui(coꝛ meu)a pꝛaua cogitatõe vt mundus eſ⸗
ſem a pctõ cogitatõnis (et) ſine cauſa (laui).i.

mundaui a pꝛaua oꝑatõneinter innocentes)

id eſt cum innocentib' manus meas).i.actio
nes vt mũdus eſſem a pctõ oꝑis. vbi eſt enim

merces pure ↄſcientie vbi pꝛemiũ innocentis

vite. Ego bñviuo ⁊ egeo ille peccat ⁊ abũdat.
Et fin flagellatus tota die:et caſtigatio
mea in matutiniis. . ..
t) ſine cauſa (fui flagellatus tota die).i. qᷓ⸗
ſiↄtinue ⁊ a me nõ recedũt flagella dei.frequẽ
ter enim iuſti ſunt in afflictõe.q.d.deo ſeruio⁊ꝛ
flagelloꝛ malus nõ ſeruit ⁊ requieſcit (et caſti⸗
gatio) de ꝑpernratis malis ſi in aliquo offendi
fuit in matutinis).i.indilate et cito adhibita.
Impiox caſtigatio differtur et ſera eſt vel nul
la. electoꝝ vero ſtatim adhibet᷑ et ſedula eſtet
cita.et hoc eſt indiciũ magni beneficij dei ele⸗

4

ctis ſpecialiter collati. Sed iam caſtigatus re

Sil(dicebam) narrabo ſic:ecce nationẽ

filioꝛũ tuoꝝ repꝛobaui.

Di dicebã) .i. dicebã ſcʒ in coꝛde meo me⸗
cum ↄferendo ⁊ quaſi me redarguendo:ſiego
(narrabo)⁊ aſtruam (ſic)ſicut ſuꝑius narrau
ſcʒ ꝙ deus nõ ſciat vel non curetres hũanas
et ꝙ fruſtra quis iuſte viuat et deo ſeruiat(ec⸗
ce) quaſi in atꝑto et manifeſtü et certũ eſt ꝙ ſi

dicendo (nationẽ filioꝛum tuoꝝ)ſcʒ ſancioꝛũ

et iuſtoꝝ ↄtrarium dicentiũ et quibocedere de
beo non enĩ ſum omibo pꝛudentioꝛ (repꝛsoba
ui).i.reliqui vel repꝛobam iudicaui quod eſt
magnũ incõueniens.Et ideo ne repꝛsobarem
immo vt vnũ eis ſalubꝛiter ſentirem.

Eriſtimabam vt cognoſcer hoc lalꝛ

Exiſtimabam.i.cogitabã ſtudioſe et labo
rabam in mea cogitatone ſcʒ deliberando (vt
cognoſcerẽ)et intelligerẽ huius rei veritatem
et cauſam quare nũc ꝓſperantur mali et affli⸗
guntur boni etchoc) cognoſcere(laboꝛ eſtan⸗
te me).i.laboꝛioſa queſtio ante oculos meos.
quaſi enĩ murus obſtat mihi in facie et maioꝛ
me eſt ſuperans meũ intellectũ.q.d.laboꝛio⸗
ſum et difficile eſt mihi ad hoc ꝑuenire ⁊ quã
tumcũq; ad hoc laboꝛẽ non poſſum ad hanc
veritatem niſi deus aperiat attingere:vnde re
cte ſubiungirrt
Donec intrem in ſanctuariu dei: et in⸗

telligam in nouiſſimis eoꝝ.

onec intrem in ſctũariũ dei).i. donec mete

tfranſeam et röne intrem ad diuine diſpoſitõis

ſecretum et ad diuinũ iudicium (et intelligaxʒ)
id eſt intellectũ meum figam etoculũ mentis
intendam cin nouiſſimis eoꝝ) ſcʒ quid bonis
vel malis ſeruetur in fine.vbi indubitanter in
telligendo cõſidero qꝛ omipotens et iuſtus de
us ad boc ꝑmitiit malos floꝛere in hoc ſeculo
yt puniantur grauus in futuro. ad hoc vult
bonos tinbulari tgaliter qᷓtenus purgati poſt
modũ gaudeant eternaliter. nouiſſima hoĩm
ſunt vita eterna et moꝛs eterna que ſemꝑ ho⸗

mo debet intelligere ⁊ habere in memoꝛia.vn

de intelligens ꝓpter quid malis data ſunt bo⸗
na et loquens ad deum ſubiungu

—

AUlerũutamen ꝓpter wolos poſuiſti eis:
Faſti eos dum alleuarentur.

lerütamen ꝓpter dolos) quos alijs fece⸗
runtet vt ipſi fallerent᷑ et dolos dolo M nuer

(poſuiſti).i. apponi ꝑmiſiſti eis ſcz diuitias ctus ſum)in mea reputatone et penitus meni
Kanän Biabneque⸗ fallacijs et volis ade⸗ hil eſſe reputaui abnegas me ipm (et neſciui)
pti ſunt. ecce qꝛ diuitieof⸗ nt᷑ alicui in laque id eſt pꝛo neſciente et ſtulto me habui. Tria in
um peccati ⁊ penã pcti. Quia eni doloſi ſunt hoc verſu demonſtrantur nobis valde vtilia
faciendo dolũ alijs ideo et ipſi dolum et dece Pꝛimo feruoꝛ charitatis: deinde moꝛtificatio
ptionẽ patiunt᷑ v excecatiterreng eligãt ⁊ eter carnis:poſtmodũ ꝑfectio hũilitatis. In verſu
na relinquãt: vnde ſubditdeieciſti cos) inten⸗ vero quiſequit᷑ duo.i.obedienuia et ꝑſeueran⸗
usdum alleuarentur) exterius.i. in eo ĩo n cõmendantur. aitenm —
alleuant᷑ nõ dico poſtẽ; alleuali ſunt ꝗꝛ talis Elt iumentu factus ſum apud te: vego
cleuatio ſeu elatio caſus eſt. Superbiutexte⸗ ſemper tecm.

ro quaſi admirando adiungit. (et ego ſemꝑ tecũ)eroꝛ firmiter ꝑſeuerabo nec
uõ facti ſunt in veſolationem: ſubito atereced pte aliqd diligendo. felx anima qͥ

defecerũt: pierũt ppter iniquitate ſuã. põt eſſe iumentũ deivt p eius amoꝛe manſue⸗

—

Ru facii ſunt in deſolatione ab oibus re Ins mitis omnia libener fer omnla bariere⸗
bus eſerti in moꝛte q ctrepente veniteis: vn⸗ ſuſtineat.ꝛſicui bñ ccpu in ſempꝑ ꝓſicial atc;
. de ſubdit(ſubito) et repentine defecerunt) qũ in ꝓpoſito ſco ſemꝑ cũ deo ꝑmaneat: ia vtab
in m noꝛi ꝓſperitate et ſecuruate ſe elle crcdeæ⸗ eo nullis tentationiby ſeparet nullis aduerlita
in n abeed vollunt qui din lolerant et no cõo⸗ tibus mouea:᷑. Et hoc nõ ſuis virit ſed gra⸗
muniter cũ bonis moꝛiunt᷑ ſed poſtq; defece⸗ tieder aſcribu d. Et hoc nõ ex me ſedtn.
runtperierũt eternaliter (pter iniquutatẽ ſu⸗ Tenuiſti manũ cexterà mea:etinv olu⸗
am)qꝛ moꝛtui ſunt in finali impenitẽtia.pꝛo⸗ tate tua deduxiſii me: et cum gloꝛia ſu⸗
pieer iniquitatẽ ſuam pereũt quiterrena cupie⸗ epiſumee.
runt. qui in ſuꝑbia euanuerũt.qui in volupta Tenuiſti manũ dexterã meã) i. me adoꝑa
tibus ſuis radicati ſunt. bec ſunt maloꝝ no- bona ⁊ ipa opa mea direxiſti. Manü ſui vi⸗
uiſſima ꝗᷓ intelligit in dei ſctuariũ intrauit citoꝑa dexterꝗ pter eternã vita. nõ em ꝓterre
Vlelut ſommin ſurgentiũ dñe in ciuita nisopabatſed p eternisa me poſitũ in volã
te tua imaginẽ ipſoꝝ ad mihilũ rediges tate tua) implenda vt nunqu faciã niſi qõ tu
¶ Uelut ſomniũ ſurgentiuz)a ſomno deficit volueris deduxiſti devirtute in virtutẽ ne ab
qꝛ imago in ſomno viſa ſubiio euaneſcit ſico erraretet tandẽ cũ głia imoꝛtalitatis (ſuſcepi
¶ñe in ciuitate tua).i.in celeſti hierim cimagi ſti). i. ſuſcipies me) ĩ ratõe. felix eſt ila anima
nem ipſoꝝ) gloꝛiã et felicitatẽ ſpalem quã ipi que volũtati dei ſemꝑ eſt ſubdita vt üludvelit

dunt moꝛibo. Ita in pni eſt eis ſed et de futuu-⸗ tus ad obediendũ iibi? ad poꝛtãdũ onus tuu

– . —

gquerũt que nõ eſt vera gloꝛia ſed vult ei ſini⸗ qð vult deus lllo repꝛobet qðᷣ repꝛobar de

laricad nihiluʒ rediges)excludẽdo eos cũ ſua et ſetotaʒ ita diuine volũtati cõmittatyvt qcᷣd
imagine ab ipᷣa ciuitate ita vt tam vera gloꝛia voluerit tãquã de iumẽto ſuo faciat qvoluerit

et beatitudo q;ᷓ eius imago et ſilitudo eis defi⸗ ducat. ducturus eſt enim dũñs talem animã in
ciat. q. d. ſicut quis doꝛmiens ſomniat hono⸗ gloꝛiã ſuam de qua admirans ait.
res ⁊ diuitias ſed euigilans nihil innenit ſicet Quid enim mihieſt in celo:et a te quid
iKoumde hac vitain qus cec vormiütiho⸗ dnceorerere dma.
nendo euigilauerint et ſe cognouerint ercluſi ¶ ¶ Quid eni et quantũ pꝛemiũ(mibi eſt ꝑatũ
a gloꝛia nihil niſi miſeriã inuenicnt. Ita con⸗ cin celo et ꝓmiſſuʒ.q.d. imenſum et ineffabile
tinget impijs ſed ſpero ꝙ non mihi qui tem⸗ ac tantũ? tale ꝙ nõ põt dici ſcʒ tu ipᷣe et eſtas
poꝛalia contemno cebpit cogitare felicitatẽ illã celeſtẽ et arguere/ſe
Auia inflamatuʒ eſt coꝛ meũ:et renes qʒꝛ terrena deſiderauerit d. et cũ tantũ ſit qð ha

mei cõmutati ſunt: et ego ad nihilũ re beo in celoſa te quid, aliud vile et deſpicabile

ne lat neſciui.

uia inflãmatuz eſt coꝛ meũ) amoꝛe dei

ct eternoꝝ igneq; ſancti ſpũs accenſuʒ et ideo

nihil niſi ſpualia deſiderare pᷣt (et renes mei)
ſd eſt carnales affectus ⁊ delectatões (cõmuta
ti ſunt) in ſpũales et ablate qꝛ dei amoꝛ carna
lem cõſumit voluptatẽ. (etego ad nihilũ reda

(volui)? deſideraui(ſuꝑ terrã) quaſi aliqd ma
gnum. Curvnquã terrena volui cur tranſito⸗
ria ↄcupiui. Seruas mihi tu in celo diuitias
immoꝛtales ſcʒ teipᷣm ⁊ ego voluia te in terra
qð habent etiã impuj ſcʒ aurũ et argetũ.Et qꝛ
tale pꝛemiũ mihi eſt in celo icco.

Defecit caro mea et coꝛ meũ: deus coꝛ

4

S☚. .

— — — —————— —
☛ —SS=.

=ꝰ —
—

W

re in dño deo ſpem maum.
4 aüt adher⸗ modo in pñti ꝑpo
luntatẽ fidẽꝛ charitatẽ(honũ eſt)qꝛ hoc eſt to⸗

dismei et pars mea vus ineternũ.

cfecit) marcatõe ⁊ attenuatõe ꝓpter tui de

ſidenũ (caro mea).i.carnalis oꝑatio exterius
qꝛ ꝑ nigoꝛẽ diſcipline ſic ↄſtricta eſt vt iam ſpi
ritui reluctari nõ poſſit(et coꝛ meũ).i.mala af

fectio interius qꝛ voluntas ꝓpꝛia omniſq; pꝛe

ſumptioꝛ mala inclinatio interius eſt reſecata

et ideo fctũs eſt(deꝰcoꝛdis mei poſſeſſoꝛ dum

thaliterviuo (et)poſtmodũ erit pars)? heredi
tas (mea deus) nõ ad tꝑs ſed (ineternũ) qꝛ nũ

quaʒ ab eo vltra ſeꝑaboꝛ ſed ſemꝑ cum eo ero
Idcirco aũt te ꝑtem ⁊ hereditatẽ meã elegi.
Quia ecce qui elongant ſe a te pibunt:
didiſti oms qui foꝛnicant᷑ abs te.

des vlł in pᷣſinitõe tua iam ꝑdidiſti (oms qͥ foꝛ
nicant᷑ abs teſeꝑando ſea te ⁊ adherẽdo alijſ
illicite ac diligendo creaturã ꝓ creatoꝛe omis
enim illicita ↄiunctio dici põt foꝛnicatio.Qñ
homo incipit deficere ab amoꝛe dei incipit a

deo elongari. Qõð ſi reb tꝑalibo ũlicito amo⸗
re ↄiungit᷑ iam vtiq; foꝛnicat᷑ ꝓpꝛiũ em̃ virũ.i.
auctoꝛẽ ſuũ anima deſeruit ⁊ ei qͥ nõ erat ſuus
ſeclaſciuo amoꝛe copulauit. Illi qꝛ deſerue⸗
runt deum ꝑierunt. M

ia eccce).i.maniteſtu eſt ꝙ (qui elongãt Y
ſe a te)ecõtranio aliaʒ partẽ eligendo (ꝑibunt)
ineternũ ⁊ verũ eſſe ꝑdent qꝛ tu (ꝓdidiſti).i.ꝑ⸗

Oihi aut adherere deo vonu eſt: pone

Dihi aüt adherere deo
tum bonũ meũ ⁊ in futuro per ſpeciẽ qꝛ nihil
melius eſt qᷓ; videre deũ facie ad faciẽ.⁊ quã⸗
diu in ꝑegrinatõne ſum dum nõ eſt mihi res.

bonũ eſt mihi ponere in dño deo)nõ in crea⸗
turacſpem meã) ꝑ certã future beatitudinis ex

pectationẽ que ſpes eſt quaſi anchoꝛa pᷣmiſſa

ac terrã qꝛ vanũ eſt in tranſitoꝛijs ↄfidere vel

ſperare.nam qꝛ nõdum adherere poſſum deo

meo ꝑ ſpeciẽ interim vel adherebo ei ꝑ ſpem
Et merito qꝛ ipᷣe eſt dñs meusqͥ me regit ⁊ de

us meuo qͥ me creauit.Ad h aũt eſt h̊ bonũ.
Vt annunciẽ om̃is pꝛedicatõnes tuas:
in poꝛtis filie ſyon. =
t) interim annuciẽ
.l.vt pᷣdicẽ alijs omnia que de te ſunt pᷣdicãda

2 quevoluiſti fidelibo annũciari ad tuã gloꝛiã
et eoꝝ vtilitatẽ vt deũ quẽ amo laudẽ et mecũ
coamatoꝛes eius faciã⁊ hoc(in poꝛtis)vela—⸗
trijs (filie ſyon).i.in publico eccłie militantis

que eſt filia ſyon.i.ſpeculatiõis ſcʒ eccłie triũ⸗
phantis.ſyon eni ſpeculatiovel ſpecula inter⸗

bPꝛetab in poꝛtis ecclieanũnciare ſe ꝑbibet qꝛ

om̃s pᷣdicatões tuas)

pꝛedicatio pꝛetervnitatẽ ecclie inanis eſt. Ael
(in poꝛtis filie ſyon).i.in virtutibo. Poꝛte em̃
ſuntvirtutes anime ꝑ quas introit᷑ in ecciam
et itur ad celeſtẽ hierlm. In poꝛtis ergo pꝛedi
catcuius vox in aꝑtõne virtutũ eſt cuius ſer⸗
monem vita cõmendat. Sins ſe
Fac nos dñe tibi ingiter adherere in tetotã
virtutẽ ſpei noſtre defigere:vt mereamur lau-
Plſalmus de lamentatõe miſerie iu⸗
deoꝛum et deſiderio liberatõis ipſoꝝ et

etento.

ſimiliter fideliuʒ in captiuitate peccatt

quig deus re/
uliſti in ſinẽ: iratus eſt furoꝛ tuus

oues paſcue tue.

„

Aucto: pſaltmi pha dauid. Titulus hiceſt
Intellecius aſaph.i.in hoc pſalmo aꝑit᷑qͥd fi

gelis aſaph.i.ſyna goga⁊ ↄgregatio intelligat
ſcʒ ꝙ figuris ablatis venit veritas et ꝙ eterna

nõ tpalia ſunt qᷓrenda. Et ꝓponit hic ꝓphᷣa dõᷣ
in ꝑſona aſaphb duplicẽ iudaici ꝓpli captiuita
tem.vnãvicʒ locale deſtructo ſacerdot o et re⸗

gno ſub tito cſanano glie ſpiritualẽ qua
cecitas ↄtigit in iſrl

B ſrl vt plenitudo gentiũ intra
ret ꝑ hoc intendens conuertendos admonere

vtchꝛiſtum veniſſe intelligant poſt cuius ad⸗

uentũ ꝓphe talia ventura eiſe pᷣdixerunt. Ma⸗
teria:lamentatio miſerie iudeoꝝ ⁊ deſideriũ li
beratõis ipoꝝ⁊ ſimiliter fideliu in captiuitate
pcti detentoꝝ. Intentio:monere vtoms reli⸗

ctis figuris tranſeãt ad veritatẽ ⁊ fideles cõſi⸗

derando captiuitatẽ iudeoꝛũ ꝓpter pctã eoꝛuʒ
mulctiplicẽ caueant ſibi a pctis ne et ipᷣi ſpũali

ter vel coꝛꝑaliter veniant in captiuitatẽ ↄſimi
lem. Snia in generali ꝓpha ĩ iſto pſalmo oꝛat

pꝓ liberatõe ꝓpłi iſrlitici de captiuitate młtipli

ci allegãs pᷣſtinã dei amicitiã aduerſantiu ma
liciam dei potentiã ⁊ ꝓpli miſeriaʒ Moꝛaliter
pt eſſe oꝛatio eccłie ꝓ liberatõe pplłi catholici
à ſepius detinet᷑ ꝑ demões in captiuitate pcti
dad cuius liberationẽ allegateccłia. pꝛimo dei
amicitiã qua ꝓpłm cacholicũ recepitad gr̃am

baptiſmalẽ.ſcdðᷣo demonũ maliciã obſtinatazʒ

tercio dei potentiã ad pctõꝝ iuſtificatõʒ. quar⸗
to ppli miſeriã q;diu detinet᷑ in captiuitate pec

cati⁊ ad h̊ litera defacili põt applicari.Snia
in ſpeciali:admirans ergoꝛ ↄqułrens ait( At

quid).i.quare o(deus)q es creatoꝛ noſter (cre⸗
puliſti) ſcʒ ppłm iſrł quaſi alienos ab antiqua

familiaritate ⁊ a tua defenſionecin finem).i.q

ſi funditus ⁊ ex toto ⁊ hiceſt finis ↄſumpiois

ns ↄſũmatois (iratus eſt furo: tuꝰ) quantũ ad

viſum hoĩm. ſic em videt ꝓpter ire ſignũ (ſu-)

etcõtra (oues paſcue tue).ſuꝑ ppl'm tuũ queʒ
velut bon paſtoꝛ ꝑ deſertũ duxiſti ⁊ mãna pa

uiſti ac deinde in terra lacte et melle manante

collocaſti.hoc iõ dicitvt mia pij paſtoꝛis mo⸗
neat qꝛ in eos tꝑantiꝰ vidicam q̊s aliqũ nros
fuiſſe meminimus.q.d. Cur G niſi qꝛ terrenis
inbherebam?⁊ te paſtoꝛẽ nõ cognoſcebam'.
VYemoꝛ eſio cõgregatõis tue: qua poſ
ſegiſti ab initito.
emoꝛ eſto ↄgregatõis tue.i. pli iſrlitici
¶quã poſſediſti ab initio/ illiꝰ pli.iũa pncipio
gquo ille ꝓpłs fuit inſtiturꝰ ſcz a tge pꝛiarcharũ
quos pmitus elegiſti qͥ erant initiu eius a qbo
et nomen ſumpſit ⁊ oꝛiginẽ᷑.q.d.reduc ad me⸗

lege pꝛe vniuerſis pplis terre in vnũ cultũ tuũ

ogregaſti atq; vt ꝓpꝛiã hereditatẽ ab initio poſ

ſegiſti vt eſſet tibi ppłs peculiaris ⁊ pᷣelectus ?
boc ſit cauſa tue miſeratiõis.pᷣſtita bñficia nu

merat vt piꝰ iudex inuitet᷑ ad ↄſueta ſua bũfi
cia ⁊ plus ſua bñſicia in eis attendat q;ᷓ illoꝛũ
merita. Et ideo etiã memoꝛ eſto .

Begemiſti virgã hereditatis t

Honmau Pwbilaſtinen.

Redemiſti)ab egypto (virgã).i.ſceptrũ im
periũ ⁊ dñatõeʒchereditattue)ſcʒ ppłi iſr ł quẽ
tanquã hereditatẽ vendicas tibi qꝛ iudeoꝝ re
gnum de pharaonis ſeruitute liberaſti quevir
ga vel hereditas eſtmons ſyon) Ibi enĩ erat

ciuitas eoꝝ hierłm. ibi ppls et caputregni ibi
templũ ⁊ ſacrificia? oĩa chꝛiſtũ ꝓmittentiacin

quo habitaſti) o chꝛiſte.i.pñtiam tuã oñndiſti
qꝛ ibi pñtia hoĩs chꝛiſti habitauit ⁊ vt habita
gonẽ expᷣſſꝰ cõmendaret ꝓtinꝰ adiecitiin eo)
ſcʒ exiſtens ⁊ manẽs ſpecialiꝰ ꝑ gram ⁊ ꝑ hoc

ſupplicat ne dareteum vaſtitat. Deinde rogat

etiam ꝓ gentibo dicen.

Aeus manus tuas ĩ ſupbias eoꝝ in fin?

dit quõ gloꝛiati ſunt. a.·

moꝛiã ꝙ eos ex multis gentibo? locis ſubvnꝛ

le mons dei dupolitde lieret pt peta Ppl
luluauntã victoꝛiã ſ ſuis viribo ⁊ ptati

quata malignat eſt inimicus in ſctöõ.

tiaʒ tuã (in ſuꝑbias coꝝ) a quib euerſa eſt hie
ruſalẽ ſcʒ gentiliũin finẽ ſcʒ ↄſumptõis vt ſu
bias eoꝛũ finaliter ⁊ penit/ deſtruas eaſq; in
umilitatẽvertas qð iam eſt impletũ qꝛ diui⸗
na virtute oꝑante iam gentes huũiliate chꝛiſtũ
cognouerũt que pus ſuꝑbe ꝓpłm eius vaſta⸗
uerunt ac admirãdo ſubiũgi(quãta).i.qᷓ; du⸗
ra ⁊ q; multacmalignat ⸗.imaligne oꝑatceſt
inimicus).i.gentilis ppyłs ſcʒ romanus pꝛin⸗
ceps ⁊ ſuus exercitx in ſctõ)in templo in ſacer

daoto in ũlis oibo ſacramẽtis qð ꝑmiſitde ſie

eua manus tuas) i. exerce vinutẽ ⁊ pot?

niqy iam nihil pᷣſignabãt cũ res eſſet chꝛiſtx
E Aaiatiſunt guioderun: te: in me⸗

Eth)inſuꝑ(gloꝛiati ſunt)de victoꝛia ſua ⁊ ſce

lere detatis malis nõ timuerũt ſs gaudiũ inde
habuert (oderũt te) ſerui ſcʒ demonũ qꝛ ido

latre et hoccin medio ſolẽnitatis tue).i.in cõi

iudeoꝝ qͥ ex omnibo ꝑtib ↄuenerantad diem

feſtũ. Velcin medio ſolẽnitatis tue).i. cum in

hierłʒ paſcalis ſolẽnitas ageret᷑ in eo enĩ loco

quo dñno ſolẽnitas fieri cõſeuerat ⁊ in ipᷣa ſolẽ

nitate q̃ iudei chꝛiſtũ crucifixerãt gentiles eos

ↄgregatos trucidauerũt ⁊ ciuitatẽ vaſtauerũt

Longregati ſeuierũt. ↄgregati ꝑierunt.Et oñ

ſuerũt ſigna ſua ſigna et nõ cogno

uerunt:ſicut in exitu ſugſümum.

Poſuerũt ſigna) vlł trophea nõ deũ ſʒ (ſua)

ſcʒ ſtatuas pncipũ ⁊ vexilla romana aquilas
dꝛacones quib vtebant in pᷣlijs (ſigna ·ſ.ma
nifeſte captõis ⁊ victoꝛie ſicut capta citate ſo⸗

teis. ? hoc(inꝑ ſũmũ )et altũ.i.in aliqͥ loco emi

nenti ? excelſo ? nõ couerüt y pa deo eẽtet

dei diſpoſitõe ſieret ꝗᷓ ꝓpt petã ppłi dabat illis
nra Ne 18 virib. altribuebãt
etiõ ab incepto nõs eſipuerũt.Et oiverecũdia
poſtpoſita ita irreuerenite.

Aluſiin ſlua lignoꝛuſecueio erace⸗
runt ianuas eius in idipſuʒz: in ſecuri er

aſcia deiecerũt eam.

Dunſi in ſilua lignoꝝ ſecuriba excidertia⸗-

nuas eius).ſ.ciuitatis et templivt pateret oĩbo
liber ingreſſus.⁊ Hin idipᷣm).i.vnanimiter et
ↄcoꝛditer. Sicut enĩ in ſilua lignaria excidũt᷑
ligna ita viliter ſine aliquo reſpectu et reueren
tia exciderũt ianuas oms tendentes inidðm?z
cõſpirati in vnũ qꝛ vno coꝛdeet vna volũtate

ſimł oms ↄueniebãt in malũcin ſecuni ad ex⸗

cidendũtcet aſciaad cõminuenduʒ deiecerũt

eam) ſcʒ ciuitatẽ ⁊ domũ dei.ſecuris em̃ cedit

trabes⁊ maioꝛa deſtruit aſcia ſiue dolabꝝ mi

nucius pſequit᷑ ⁊ minoꝛa coõminuit ⁊ ſic maio

ra ⁊ minoꝛa dicit deſtructa.

Vncenderũt igni ſctũariũ tuũ in terra:
olluerũt tabernaculũ nois tiuu.
¶ Incenderũt igni)qð em nõ poterat excidi
cobuſtũ eſt ſctũariũ tuũ).i.templũ noĩ tuo de
dicatũ (in terra).i.vſq; ad terrã deijciẽtes cul

mina ad laudẽ dei erecta polluer̃t) ſacrilegio

(tabernaculũ noĩs tui)in qͥ nomẽ tuũ inuoca
batur qð ſalomõ fecit ad honoꝛẽ nois dni qe
aras menſas libꝛos veſtes ⁊ ſiłia piecerũt pe⸗

☛ = πM ◻Wt —

—
—

=☛. £ Se

☛ = — 1

— =— S=

— — —— — — —

—

bieueni⸗

(S 21

dibuſq; culcauerũtac pꝛiuatas etſtabula in

mentoꝝ in teplo fecerũt.ſʒ⁊ mõ timendũ ⁊ ca
uendũ eſt ne qð tũc cõtigit hierłlime nũc ple⸗
t chꝛiſtiane. Jõ aut hec oĩa ferũt qꝛ.

Dixerũt in coꝛde oas vtiq; plus Nq;ᷓ ſi
dixiſſent in oꝛe ſuo: nã in Hꝙ in coꝛde dixiſſe
ꝑbhibent᷑ volũtas:affectꝰ ⁊ intẽtio denotat᷑di⸗

xerũt aũt nõ qᷓ̃ttuoꝛ autqͥnq; ſʒ tota (cognatio

eoꝝ.).i.tota illa hoſtiũ multitudo nec diuiſa ꝑ

etes ſe(ſil wixerut inc iſtud (qeſcere faciam⸗
oaẽs dies feſtos dei a terra) ne ſu gtia nois dei

in ea.q.d.ita diſʒgam oĩꝗ ꝙ nunq; amplius
poſſint cõuenire aut feſtũ facere in terra.huc⸗
uſq; oſtenſuʒ eſt qᷓnta ab hoſtibo illata ſint ma

la deinde ondit q̃ ab ipo deo ſubtracta ſint eii
Higna nta nõ vidim:iã nõ eſt ꝓpheta

et nos nõ cognoſcet ampliuus

Signa nra nõ vidim nre eni ciuitatis de
ſtructionẽ vidimꝰ ſigna m diuine miſeratõis

erga nos nõ accepimus quibo nos ⁊ pres nr̃i

deũ nobis placatũ cogᷣſcere ſolebamꝰ ciã non

eſt ꝓpha aliqͥs q bona nobis futura pᷣnunciet

et ↄſolando nos ↄfoꝛtet vt olim in alijs capti

uitatibo ⁊ aduerſitatibo fiehat.(et nos nõ cogůᷣ⸗

ſcetampliꝰ) deus vt liberet ⁊ a malis reducat

ſz in miſerijs dimittet. videt᷑ eni deꝰ oĩno nr̃i

eſſe oblitus. Catis ergo afflictꝰ malis dno in⸗
gemiſcẽs ait:hec mala ſunt nobis. Sed

UVſq;q̊ deus impꝛoperat inimicus:irri

¶Vſq; quo).i.diu o (deus impꝛoperat) no
s (inimicus)ſcʒ ꝓplłs gẽtilis gloꝛiãdo de ſub
uerſione ciuitatis ⁊ tẽpli et dicẽdo ꝙ nõ ſis ve
rus de (irritati.ꝓuocat (aduerſariꝰ nr (no⸗
men tuũ in ſnrelppetuo blaſphemando ac
Fbis ⁊ factis te exaſperãdo. vel vſq; ad quẽ fi
nem an vt coꝛripias pplm tuũ ⁊ coꝛripiẽs du⸗
cas in finẽ.i.in chꝛiſtũ:vel eo vſqʒ donec veni
atĩi te finẽ. Attẽdat hecvᷣba qͥſquis ꝓ pctõ ſuo

ä
b

affligit᷑ q ſquis a deo tanq; irato deſerit᷑. nõ de

ſperet gemat: miſeriã ſuã medico oñdat.ad G
enĩ ferit vt parcat:ad hoc iraſcit᷑ ne iraſcatur:
vnde adhuc ſubiungit. .

Ilt quid auertis manũ tuã et dexteraz

teram tuã).i.virtutẽ ⁊ ptectõeʒ tuã vſitatã (de
medio ſinu tuo).i.a ꝓplo tuo iſto q eſt ſinus tu

ã: de medio ſinu tuo in finem.
Vt quid).i.quare (auertis manũ tuã et dex

us in quo hacten ſecretiſſimos theſauros tu

os recodidiſti in finẽyi. finalit et ta diu. q d.

Dixerut in coꝛde ſuo cognatio eoꝝ ſiſ:·
Geſcere faciam oẽs dies dei feſtos a fra

.

nõ din differas nos liberare p potenti tuam
fauoꝛabileʒ ab inimicoꝝ ptãte et oppꝛeſſione.

Vel At qd auertis manũ tuã) a pplo tno iſrł
nõ ducendo eos (in finẽ).i.in chꝛiſtũ. Quere
bat vt quid et iã intellexit ſicut intitulatũ eſt in

tellectus aſaph: et ideo ſubdit.

Deus auüt rex noſter ante ſecula: opera

tus eſt ſalutem in medio

SD „

et lalutem in medio tere.
Deus aüt rex nfr añ ſecula)exiſtens nõ tpa⸗
lis ⁊ recens qui eſt in pꝛincipio verbũ ꝑ qð fa
cta ſunt oĩa: ipᷣe rex hõ factus (oꝑatus eſt ſalu

tem in medio terre).i.vbiq; terrarũ vt diſcerẽt

hoies etna qrere nõ terrena. Alin medio ter
re)ſcz in iudea qᷓ eſt in medio terre q̃i vmbili⸗

cus oꝛbis qꝛ deus ibi fctũs eſt hõ. et crucifixꝰ
ꝓ ſalute totius mũdi vt ab omnibo in circuitu

poſſit ꝑticipari Ad ̊ em ad tꝑs auertit manũ

ſuã a gete iudaica.Ad hoc cecitas experte cõ⸗
tigit in iſrłvt deus oꝑaret᷑ ſalutẽ in medio ter⸗

reet ſic plenitudo gentiũ intraret. deinde oſten

dit qᷓliter ſalomon oꝑatus ſit ↄuenendo ſe ad

ipᷣm opatoꝛẽ deũ ⁊ dicendo.

Ku ↄfirmaſti in virtute tua mare:otri

bnlaſti capita dꝛaconũ in qquis.
KTu ↄirmaſti in vtute tua) i. in potẽtia tua
Aelin vᷣtute tua).i.in chꝛiſto qͥ eſt dei virtꝰ et
ſapia mare.i. gentes qᷓ indeã in medio ſui cin
gebant ſicut mare tera. Bentes dicũt mare p
er vicioꝝt affluetii ꝛ mo amanitudinẽq ab
ato idolatrie fluxu ↄfirmate ſunt in chꝛiſto .
fidẽ ſpẽ charitatẽ. Etqoꝛdine factũ ſit ſecu⸗
cutus adiũxit cõtribulaſti capita dꝛaconũ).i.
cõminuiſti et ſubieciſti pncipalia vicia et pctã
doloſoꝛuz ſpirituũ que ab eis ſuggerunt ſctil

bolum ateqzvniuerſas eius altitudines ⁊ pom

pas ꝑiter deũ deſtruxiſſe ondit cũ ſubiũgit.

2

is ethiop

„.

ua regiſti enpita dꝛaconis: vediſti eñ .

eſcam pp.

„

Tuyeiiam (ↄfregiſti).i.annihilaſticcapita⸗
¶ptates ⁊ pꝛauas ſuggeſtiones (dꝛaconisi.
pꝛincipis demonioꝝ ⁊ ſic ea ↄfringendo oꝑa
tus eſt rex noſter ſalutẽ in medio terre que pꝛi⸗
us coꝛrupta erat ⁊ elanguerat taliũ hoſtiũ in⸗
uaſione ⁊ dediſti eum) ſcʒ dꝛdconẽ ⁊ diabolũ
(eſcam populis ethiopũ) id eſt omniũ gentiũ
ipſi enimvocant᷑ ad fidem qui pꝛius nigri fu⸗
erunt peccatis: ⁊ ſicut eſca moꝛdet a comeden
te ita credentes ipſuʒ diabolũ moꝛdent:redar
guendo:accuſando:maledicẽdo. Ael qꝛ ado⸗
ratoꝛes diaboli et membꝛa eius ſunt creden⸗
tibus qui tenebꝛe fuerũt incoꝛpoꝛati ⁊ coꝛpus

chꝛiſti facti. hoc aũt ſic factũ eſt.

Zu dirrupiſti fontes et toꝛrẽtes: tu ſic/

coſti fluuios ethdhean.
Zu dirupiſti).i. apuiſti (fontes) ſcʒ aplos
ct pᷣdicatoꝛes maioꝛes (ettoꝛrentes).i.pᷣdicato

res minoꝛes vt manarẽtliquoꝛẽ ſapictie et di
uitias fidei vt irrigarẽt ſalſitatẽ gentiuʒ vt ſua

dulcedine ata irrigatõe ceteros ↄuerterẽt (tu

ſiccaſtifinuios ethan) qð interpᷣtat᷑ foꝛtis vel

robuſtus et ſignificat de ſe et de virtute ſua pᷣ⸗

ſumentes i.tu inutiles feciſti om̃es doctrinas

gentiũ:niagoꝝ: iudeoꝝ de ſe pſumentiũ etin⸗
undatões ac ↄſilia diaboli qui de ſe pᷣſumpſit

ſed dei virtute hũiliatus eſt.

Tuus eſi dies et tua eſi nor:tu fabꝛica⸗

tus es auroꝛam et ſolem.

Zuus eſt dies).i.ſpiritales illuminati a ve

ro ſole quos velut diẽ illuſtrat ſol incõmuta⸗

bilis ſapiẽtie quã loquunt inter ꝑfectos dies

Diei eructat verbũ qð erat in pꝛincipio apud
prem. (ettua eſ nor) i carnales ai zuc quaſi
in tenebꝛis quibuſdã ignoꝛãtie exiſtentes q̃s
velut noctẽ ↄſolat᷑ luna.i.carnis chꝛiſti mani
feſtatio.verbum eniĩ caro factũ eſt ⁊ habuabit
in nobis qui cũ nõ tacẽt fidẽ nox nocti indi⸗
cat ſcientiã:qꝛ (tu fabꝛicatus es quroꝛã ⁊ ſolẽ)

id eſt initiũ ⁊ ꝑfectõʒ ſapiẽtie:hoc eſt incipien

tes et ꝑfectos ſeu camnales et ſpiritales. Et vt
vniuerſaliter tua dona cõplectar

—

teruicis incitaulit).i. exacerbanit ſuper ſe(ne
men tuũ)qꝛ tot miracula vidit ⁊ eſſe deum nõ
reonen adoꝛare debuerat occi⸗
dit. Sʒ qꝛ qͥda erãt credituri poſtulat/p eis.d.
Ne tradas beſtiſs animas cõfitentes ti

Li:et animas pauperũ tuoꝛũ ne obliui/

ſcaris in ſinem.

ver tu plaſmaſti a.

gram tuã quã das eccleſie tue ad menſurã.nõ
eni ꝓficit in virtute etgr̃a vnuſquiſq; quantũ
cupit ſʒ quantũ placet ei diuidereterre ſue qui
terminos ponit qꝛ vnuſquiſq; ꝓpꝛiũ donũ ha
bet a deo alius ſic etalius ſic.(eſtatẽ) i.feruen

tes ſpũ et charitate (et ver).i.nouellos in fide

et virtutiboctu plaſmaſti ea.)neutraliter dictuz xl.

eſt ac ſidiceret᷑ etꝑfecios et nouellos oẽs tu fe

.

NYVemoꝛ eſio huius inimicus impꝛope

KALn „

Zu feciſti oẽs termios terre) terminas eni

EIna ↄmendatio gr̃e dei eſt in eccia chꝛiſti.de⸗
inde et ꝓ ſuis oꝛat.d.

raint oño:et pplłs inſipiens incitauit no

Demoꝛeſto hulus ſcz agregatbnia ue p
qua oꝛauit ſuꝑius ⁊ ſi nõ paleaꝝ ſaltẽ reliqᷣa⸗

rum ⁊ declarãs cuius cõgregatõis ponit etiãẽã

cecitatẽ eius tanquã intelligẽs ⁊ gemens ſicq;
ꝓ eis oꝛat vt eoꝝ cõfiteat᷑ errata cuʒ ſubdit ſin
imicus impꝛoperauit dno)verbis.ꝓpłs em̃ iu
daicus multa oppꝛobꝛia dixit chꝛiſtocetidem
(ꝓpłs inſipiensnõ ꝓuidens in futuro ⁊ dure

¶ He tradas beſtijs) i malignis ſpiritibola⸗

nimas cõfitentes tibi cõfeſſione fidei? laudis

vel qui penitens ↄfiet᷑ pctã(et aias pꝛaupuim
tuoꝝ).i.ꝰtemptoꝝ mundi vel de ſe nõ pᷣiumẽ
tium (ne obliuiſcaris ĩ finẽ).i.ſinaliter ⁊ ſiad

hoꝛã iraſcividearis.qͥ pꝛius videbant᷑ diuites
ſtatuentes iuſticiã ſuaʒ modo ſuntpauꝑes nõ
audentes oculos ſuos leuare ad celũ. Modo
quaſi obliti a te vident᷑ dum eſuriũt.duʒ ſitiũt

dum ↄſolationẽ terrenã a te nõ accipiũt.dum

tribulant᷑ dum reſpiciunt᷑. ſed in finẽ nõ obli
uiſceris qñ etemaliter remunerabunt.
Meſpice in teſtamentũ tuum:qꝛ repleti

quitatum.

ſunt qui obſcurati ſunt terre domibꝛ in

Reſpice in reſnlamentu tuũ) i in pmiſſonẽ
tuãa reliquijs factã ̊ eſt imple ⁊ redde qð pꝓmi

ſiſti vt reliqe ſalue fiant. Meminit ꝓmiſſõis

qꝛ merita deficiũt eis. Et neceſſe eſt vt reſpici
as qꝛ ecõtrario mł einſideles iudei in quibice
citas otigit (repleti ſunt domibo iniquitatũ).i.
coꝛdibo malis ⁊ iniqͥs in quibo libẽter habitãt

ct ꝑſeuerant tanquã in domibo ſicut mũdi coꝛ

de in ↄſciẽtijs ſuis ſcʒ illi q obſcurati ſuntter
re).i.terra.hoc eſt amoꝛe terreneitatis ⁊ terre⸗
nis deſiderijs q̃ obſcurãtlumẽ rõis qꝛ oculos
ſuos ſtatuert decliare ĩ terrã.etiõ dico reſpice.
HNe auertat᷑ hũilis factus ↄſuſus:pauꝑ
gt inops laudabũt nomen tun.
HNe auertat ate ⁊ a tua mia ſeu reſpectu tue

cmẽtiehuilis factus ofitẽdo pcſã ſuacↄfu⸗

tur. vłchuũilis p ſuã ↄfeſſionẽ (factus ↄfuſus

ille eĩ vere meret᷑ veniã qͥ nõ timet ꝑdere famã
ne ꝑdet ↄſciam. Et ſi nõ auerti pauꝑ⁊ ĩops)
ſpũ.i.huũiles qᷓ nibil in ; mudo apetũt ⁊ de ſe
nõ pᷣſumũtꝗ ope hũana deſtituti ſunt ⁊ a ſolo

deo opem qᷓrunt(laudabũt nomen mũ) gr̃as

agendo ſeu pctã ↄnitendo ⁊ eterna qrendo.Et
poſtquã ꝓ ↄfitentibo oꝛauit ↄſequenter de ꝑti

naciby nõ tam oꝛãdo q; ꝓphiſando ſubiũgit.
xurge vnñje iudica cauſam tuâ:memo:

eſio impꝛoperio? tuoꝝ eoꝝ que ab inſi

Piente ſunt tota die.
Exurge) aduerſus paleas o (deus)qui diſ⸗

— ☛ ⏑ ☚ tu n⏑.s S.

—

quam nos cotra inſultantes tibi ? detrahen⸗
tes ſuſcepimus defendendax. iudica inq; tuis

dans coꝛonã: hoſtib⸗ penã. Unde ſequit᷑ me⸗

moꝛ eſio impꝛoꝑioꝝ tuoꝝ) quevel tu ſuſtinui

ſti p nobis vel nũc ecclia ſuſtinet ſcz eoꝝ que

ab inſipiente pklo ſunt facta c fiunt tota die)

id eſt aſſidue nec em deerunt inſultantes vſq;

in finẽ ſeculi. Contempt eſt chꝛiſtus a iudeis

ambulans in terra cõtemnit᷑ quotidie a falſis
chꝛiſtianis ſedens in celo. Inſipiens eſta deũ

nõ cognonit aut cognoſcens puerſeviuit. Ca

les impꝛoꝑant dno deo ⁊ membꝛis eius mo⸗
do blaſphemando: modo deridendo:mõ mi⸗

nando: modo adulando. Et taliũ memoꝛ cri
Deus in iudicio vt vindicet⁊ damnet.no oumn
tamen niſi eoꝛuz im qm in hoc pciõ ſunt tota

die ⁊ ſemꝑ nõ coꝝ qui ante finem ꝑ peniten⸗

nam emendant᷑ Et quaſi repetendo ? adden⸗

goibctttttt.
Ne obliuiſcaris voces inimicoꝝ tuo:

blaſphemantiũ tibiq; detrahentin ſcz unpꝛo⸗
peria ab ipſis tibi ullata. q. d. ne diſimules in⸗
dicare⁊ punire eos tanquã eoꝝ oblitus fueri
Pam in hoc culpa grauio: extitit qꝛ nõ ſoiuʒ
ab inſipientibo ſed etiã ab Inimicis impꝛoꝑia

care q;ᷓ ꝑ ignoꝛantiã tñ vtruc; petm̃ eos obli⸗

illata ſunt culpabilius eni eſt . inimicitia pec

gauit. Et merito hoc debes ſacere qd ſuꝑbia)

*„

tam exccrabile malũceoꝝ quite oderũtjregnũ
mum refutantes? aſcendit .i.incendit᷑ ⁊ creſcit

(emꝑ) i. iugiter ? multipliciter. Noluntreſi⸗
iſcere ſed magis et magis ꝓficiunt in maluʒ
quotidie. dum enĩ tu differs penas illi creſcũt

„

tatem vt diſtrictũ dei indiciũ euitet᷑ in

quo ſupbi damnabunt᷑ et humiles exal

Ps. lxxiijſ.

On

;8

bi deus ↄfucbimur: et inuocabim

ſuperbia eoꝛum qui te oderunt: aſcen
gitſemnpeer.
eobliuiſcaris voces inunicoꝝ tuoꝝx)te
aſt

in blaſphemias. eatio.
reatoꝛ omniũ elementoꝝ deus ante ſecu⸗
ne cruoꝛis tui redemiſti atq; omniũ te queren
tium voces ꝓpiciatus exaudi.P. d. ⸗
WMſalmus de exhoꝛtatone ad humili

ſitebimur ti/⸗

nam ꝓmittit beatitudinẽ/ ponit᷑ aſaph.i.ſyna
goge ſcʒ infideli innitans in fineʒ.i. in chꝛiſti
cõfoꝛmitatẽ ſic monendo ne coꝛrũpas te.i.ne
ſuꝑbias qꝛ ſicut humilitas cuſtos eſt virtutuʒ
ita ecõtrario ſuꝑbia coꝛruptio. Materia:ex⸗
hoꝛtatio ad humilitatẽ. hic enĩ pſalmꝰmedici
nam hũuũilitatis appoꝛtat cõtra tumoꝛẽ ſuꝑbie

2

et loquit᷑ ipſe chꝛiſtus modo ꝑ ſe modo in ꝑſo

na membꝛoꝝ ⁊ ecclie. Intentio:monereoma2

ad humilitatẽ vt ſic omnipotẽtis dei diſtrictũ

iudiciũ euitarevaleant ⁊ ne quis ſuꝑbus de e

p̃ſumat nec huũilis de deo deſperet. Sentẽtia

in generali: pha in ꝑſona chꝛiſti ⁊ membꝛoꝝ
exhoꝛtat᷑ ſuꝑbos ad humiluatẽ ponendo eiſ
damnationẽ quam ſuꝑbi ſunt in futuro habi
turi⁊ exaltationẽ quam huũiles ſunt aſſecuturi
Sententia in ſpeciali.Aſaph ergo cenus de⸗
pꝛomiſſis incipit ſic iam humiles facti (Con
fitebimur)de peccatis pᷣteritistibi)pio indul
toꝛio(deus)qꝛ iibi ſoli peccauimꝰ (confitebi⸗
mur) etiam ↄfeſſione laudis de beneficijs ob
tentis (⁊ inuocabinnomen tnũ)p alijs bene
ficijs obtinendis. Ael⸗ ↄfitebimur tibi deus)
pctã. deinde repetitfitebimur) qꝛ ↄfeſſio pec
catoꝛuʒ frequens eſſe debet. Iniuiũ bonoꝝ eſt

confeſſio pctõꝛũ hec eſt em inchoatio iuſticie.

poſt ↄfeſſionẽ ſequit᷑ inuocatio vnde ſubditet
inuocabim nomen tuũ) in auxiliũ.pꝛimũ er⸗
go pctã tua conſitere et non ſemel ſed iteruz et
quotiens peccaueris totiens ↄfitere pꝛius a te
expelle petm et deinde inuoca et intus voca ei
inuita deum ad coꝛ tuum ſic mundatũ. Nam
ſi pus inuocaueris nõ exaudieris. Jam vero
dignus eris dñi nomẽ inuocare atq; ipᷣꝰ oꝑa
ceteris pᷣdicare hec quippe eſt regula ſancte de
uotionis pꝛius ↄfiteri pcta poſt inuocare deũ
ettandẽ narrare. Unde ⁊ ſubdit᷑.

Narrabimus mirabilia tua: cuʒ accego

tempus ego iuſticias iudicabo.

*

¶ FHarrabumus mirabilia tua) que p redem

ptione generis humani feciſti. ꝑ ↄfeſſionẽ enĩ

in qua omia lauanteuacuamur malis: ⁊ ꝑ in

uocationẽ implemur bonis. ac tangẽ de ple⸗
no eructuantes narrare poſſumꝰ. Sʒ qꝛ dein
de futurũ eſt iudiciũ iam ipᷣe dñs inuocat re⸗
ſpõdet ⁊ loquit᷑ ꝑ ſemetipʒ d.(cũ acceꝑo tꝑs)

indicandia me pᷣſtitutu.ſcom hominẽ en ac⸗
cipit qð ipſe deus dat(ego)chꝛiſtus (inſticias

iudicabo faciẽdo qdð reqͥritiuſticia? reddẽdo

Auctoꝛ plalmi ꝓpha dauid. Zitulus talis
eſt In finẽ ne coꝛrũpas pſalmus cauic aſaph
box eſt iſte pſalmus qui eſt nobis cauſa cãtici
.iocunditatis ⁊ delectatõis qꝛ humilibo eter⸗

vnicuiq; iuxta merita ſua Gia mie ſue pus in
ſticias pdicat: ſic iuſticias iudicatvl iuſticias

iudicabit qꝛ nõ ſolũ mala apta imo et ea q̃ vi⸗
dent᷑ modo bñ facta. Audio nunc euʒ ꝑ ſuos

pꝛedicantẽ nam ſi ↄtempſeris ipᷣe iudex mina
tur ibi iudiciũ. Quantũ aũt opus ſit narrare
mirabilia eius oſtendit᷑ fum ſubinfer.
Liquefacta eſi terra et omnes qui habi

tant in ea:ego cõfirmaui colũnas eius.

¶ Qiquefacta eſt terra) deinde exponit quid
terrã dixit (et p.i.(om̃s qui habitãtꝑ amoꝛe
(in ea).i.qui ſtudio ⁊voluntate in terrenis pſe

uerant ⁊ in eis ↄfidunt.Terra pꝛius firma li⸗

quefacta eſt qũ hoĩes terreni a ſtabilitate viræ⸗

6

tutis ⁊ iuſticie liqueſcunt ⁊ in diuerſas ↄcupi

ſcẽtias ⁊ vicia deſtluũt. Sʒ ego dñs nõ ſuppli⸗

cioꝛum exactoꝛ ſed pctõꝝ donatoꝛ (ↄfu maui

colũnas eius) ſcʒ diſcipulos.nam reſurgens
moꝛtẽ nõ eſſe timendã demonſtrauitet aſcen⸗
dens ſpiriiu miſſo coꝛda diſcipuloꝝ indama⸗

uit.Quotidie etiã hoĩes iuſtos ⁊ ſanctos quo
rum meritis et doctrinis alij ſuſtentant᷑ deus

firmat in bono virtutibo et diuino amoꝛe mu

niendo. Nam ſicutliqueſcit quis cupiditate
inferioꝝ ita roboꝛat᷑ charitate ſuꝑioꝝ.Et.
Zixi iniquis nolite inique agere:et de⸗
linquentib nolite exaltare coꝛnu.
HDirxi)ꝑ columnas ↄfirmatas ⁊ ad pᷣdican
dqum miſias. Non dixerũt illi ſed ipſe qui loqᷓ
batur in eis (iniqͥs).i.generaliter omniba ma⸗
lisnolite inique agere).i.nõ ꝑſeueretis in ma
lis ſed recedite ab eis ⁊ cauete de futuris. Da
lum eſt enim ercane peius eſt ꝑſeuerare ſed ꝑ
nicioſius eſt ſe defendendo culpã excuſare vn
de ſuhbdit(et delinquentibo).i.pctã defenden⸗
tibus dixit (nolite exaltare coꝛnu).i.nolite ele⸗
nari in ſuꝑbia nolite elate defendere pctã ſed
penitendo et vos accuſando delete ea.q.di. ſi

iam feciſtis iniquitatẽ ꝑ cupiditatẽ ne defſen⸗

datis ꝑ elationẽ nec excuſetis per vos vel per
alium vt ꝑ diabolũ vel ꝑſuaſoꝛes ſeu ꝑ quen⸗
cunq; modũ.Et ſequit᷑ alia phibitio.
Nolite extollere in altũ coꝛnu veſiruz:

—

nolite loqui aduerſum deũ iniquitatẽ.

nolitevos erigere cõtra deũ qui ſuꝑ omnes al
tus eſt. ⁊ intm nolite ſuꝑbire vt culpã peccato
rum reflectatis in auctoꝛẽ veſtrũ ſic duobo mo
dis ſolent iniqui exaltare coꝛnu ſuuʒ videlicʒ
aut ſeipᷣos defendendo.aut ipᷣm aluiſimũ ac⸗
cuſando/ꝓpterea ſubdit exponẽdo qð dixerat
( nolite loqui)ſaltem coꝛde ⁊ ſi nõ lingua(ad⸗
uerſum deum iniquitatẽ)cõtra eum blaſphe⸗
ma cogitatõne remurmurãdo vtille qui dicit
ſe iniuſte pati qð eſt iniuſtũ facere deũ vel qui
non ſua culpa ſed neceſſitate ſtellaruʒ dicit ſe

olite extollere in altũ coꝛnuveſtrũ)id eſt

peccaſſe vt deo nõ ſibi ſit imputand yel qui

ſcitſua pctã ſed impunitart᷑ ſibi pmittit quunz·

ſi deus res humanas neſciat vel nõ curet. Jõ
autem nõ faciatis hec.

Quia neq; ab oꝛiente neq; ab occiden/
te neq; a deſertis montibꝰ:quoniã deus

iudereſt.

quaſi mundi terminis (neq; a deſertis monti⸗

bus).i.ſecretis locis ⁊ intermedijs ſubintelli⸗

gitur eſt aliquis expers iudicij dei.qꝛ ex nulla
parte põt aliqͥs iudiciũ diuinũ effugerequo⸗
niam deus)qui vbiq; pꝛeſens et vitari nõ põt
(index eſt) nõ ſolũ factoꝝ ſed etiaʒ verboꝝ co
gitationuz iruchnond⸗Si homo iuderxr eſſet
minus foꝛtaſſis timeri potuiſſet ſed qm deus
iudex eſt om̃s ei ſeruiant:omnes pᷣcepiis eius
obediant nullus cõtra eum ampuius loquipᷣ⸗
nnt Et cotnendar deum inicc qꝛ ipſe qui
Hunc humiliat et hũc exaltat: qꝛ calix

*

1 manu vñi vini meri plenus mixto.

Hunc)qui ſe exaltat ſcʒ ſuperbũ coꝛnu per
uperbiã extollentẽ (humiliat)ſcʒ deijciedo et
(hunc)qui ſe humiliat ſcʒ humilẽ ſe nõ extol⸗

lentem (eraltat) ſc honoꝛãdo qð poteſt (qꝛ ca

lix).i ꝓpinatio ⁊ dᷣpenſatio vini meri⁊ puri
id eſt iuſti iudicij eſt in manu).i.ptate(dñi).i.
chꝛiſti plenus mixto).i.miſcðia in iudicio qꝛ

alijs dabitvita ꝑ miſcdᷣiam alijs moꝛs ꝑ iuſti

ciam.retributionẽ meritoꝝ in diſpoſuõne di⸗

uina aſſimilat calici qui habet in ſevinuʒ mi⸗
xtum cum fecibo ita ꝙ feces eius ſint inferius

ac vinũ claretũ ⁊ meratũ ſuꝑius.p vinũ mera
tum qð bibent iuſti ſignificat retributioncẽ bo
noꝛuʒ ꝑ feces quas bibent pctõꝛes retributio
nem pctõꝝ.

fex eius nõ eſt exinamta: bibent omnes
peccatoꝛes terre. ſ

Edthoc mixtũ cinclinauitex hoc in hoc) lo
quitur neutraliter quaſi de duobo vaſis quibꝰ
liquoꝛ infundit᷑i.inclinat ⁊ ꝓpinatomnib⸗ ge
neraliter ⁊ abũdanter/ꝓ qualitate geſtoꝝ.oẽs
em ſentient miam ⁊ iudiciũ ⁊ licet inclinet ca⸗
licemverũtamen fex eius) ſcʒ calicis.i.pena⁊
vindicta bibennbo auſtera malis refuata (nõ
eſt exinanita c euacuata.i.nõ finiet᷑ quĩ ſapoꝛ
amaritudinis eius duret ineternũ et de hac fe
ce⁊ penalitatecbibent oms pctõꝛes terre)ꝛ im
pij in terrenis delectati qꝛ nullus eoꝝ excludi
tura damnatõe cõmuni.O mnes ergo pecca

toꝛes bibent.

Duia neq; ab oꝛiente neq; ab occidente)

— — — — —

Esgo autẽ annunciabo in ſeculũ: canta: inte pponitur aſaph..fideliſy nagoge vt nõ ex
bo deo iacob. r triſticia vel ex neceſſitate ſed in carminib.i.in
Ego autem)chꝛiſtus cum coꝛꝑe meo inte⸗ laudibo ⁊ exultatõe pſeueret in bono vſq; in fi
rim (annũciabo) euangeliuʒ et voluntatẽ dei nem vie ſue. qui pſalmus nõ ſolum ꝓponuur
alijs vel dei iuſticiã ⁊ mĩam in ſuo iudicio fa⸗ aſaph ſʒ etia eſt canticũ qꝛ agit de donis chꝛi⸗
ciendãcin ſeculũi.quãdiu ſeculũ erit. quãdin ſti ſeʒ q, notus:q habitat:ꝙ illuminat: ꝙ lal⸗
enim durabit hoc ſeculũ chꝛiſtus ⁊ ſui pᷣdica⸗ ual:referendũ ad aſſyrios.i.ad oms recteviue

bunt euãgeliũ(cantabo deo).i.ad honoꝛẽ dei le voletes. aſſirij em interpᷣtant᷑ dirigẽtes del
(iacob)hoc eſt cum gaudio laudabo eum qui unt
ſpecialiter eſt.deus illoꝝ qᷣ ſpiritaliter ſuntia⸗
cob. Quãuis em̃ deus ſit omniuʒ tñ ſpeciali⸗
ter dicit᷑ deus iuſtoꝛũ qui ſunt ſupplantatoꝛes

cet pncipaliter lex loquat᷑ his qui in lege

tamen quecũq; ſcpta ſunt ad noſtrã doctrinã
ſcripta ſunt.Et hoc canticũ eſt contra iudeos
qui ſe nõ dirigũt ad deuʒ ſed errant ⁊ erigũt ſe

vicioꝛũ deinde pnunciat iudiciũ vbi pꝛedicit ¶ cõtra chꝛiſtũ ſuam querentes ſtatuere inſticiã .—
malos bumiliari ⁊ bonos exaltari. Ande et ¶⁊ ſine gratia habere ſalutẽ. Materia:noticia?
ſubditt. deuotio quam habent fideles de chꝛiſto. In⸗
Et omnia coꝛnua pctõꝝ cõſringã: ⁊ ex⸗ tentio:monere ſideles 7 deuotos qui ſe deovo
altabunk coꝛnua iuſit. uenunt quatenus cum laudibor erultatöne in
¶Etomnia coꝛnna pctoꝝ) ſc imperiũ dñſa Voto pſeucrent vt ſeipos ⁊ hic in futuro deo
tionem: dignitates: pkites: bonozes: diuitias: teddant. Sententia in generali pheta in iſto
ſuperbiã ⁊ pᷣumptões impioꝝ qui hic erigüuf pſalmo narrat qualit᷑ deus in ecclia ſiue in cõ
et modo frangi nolunt quibo coꝛnibo tanquẽ⸗ gregatõne fideliũ ꝑ iuded ⁊ iſt intellecta vera
thauri indomiti alios impetunt alios feriunt in cognoſit magnus p edicat᷑ quieſcit ꝑ⸗
et impelluntconfringã) finaliter in iudicio eaa e zift nar elſcen eßzunn⸗ unit ad
ad nibilũ redigendocet exaltabunt᷑ tunc (coꝛ erſarios mnal mc10. tern iliter. hoꝛtatq;
nua iuſti ſcʒ fidescharitas cetereq; virtutesᷓ fidelesvt ipi dcovota faciãt et munera offerat
ſunt munera chꝛiſti ? ſublimitas inſti quibo ſe Sententia in ſpeciali fidelis ergo aſaph cõ⸗
ab inimicis eccie iuſti defendunt ipoſq; valen tnan⸗ iudeos ait. (Notus)eſtcin indeayvera
ter impetũt ? pſternũt que mirabilis deus cuʒ penaltpenain ecia fatholteaſdeus) indes
ad iudiciũ venerit in gloꝛia ſua mirifice exal⸗ cele geßt⸗ io ⁊ ergo iudea vera eſt
tabit. Et boc eſt qd ante dixit hunc humiliaat cMn rcc ia cree enanenin ⁊fitens pecca⸗
et hunc exaltat. Colligat ergo ex his verbis et mehve o ⁊ ſpirituali qui deum ꝑ fi⸗
vnuſquiſq; qualẽ ſe debeat erhibere caueata gem 4 get. Urae lenien interdretat vir videns
ſicut in titulo pᷣmiſſuʒz eſt ne ſe iᷣm coꝛrũpatet neeeagnl Romnen eius).i.magnifica
pereat pctõꝛes ſupbos imitãdo ⁊ dño reſiſten Wec⸗ onoꝛat᷑ nõ blaſphemat᷑ ſicut ꝑ malos.
do. Sed potius humiles iuſtos ſtudeat imita 2 ene notus in ngen dan dicit qꝛ ex ↄfeſſio⸗
ri quatenus in futuro regno mereatura dn’o ne Leſraa norlotd de abet. apte etiam iudea
exaltari bec eſt quippe intentio et yrilitas buiꝰ Ante iſrael memoꝛat qr g afeſſionẽ ad dei vi⸗
Dſalwim. (((ODOꝛatioo ſionem ꝑuenit᷑ Di ergo deũ vis videre pꝛius
Paſtoꝛ bone qui ꝓpter moꝛtaliũ ouiũ reldem ↄfitere ⁊ ſic in te fitlocus deo.vnde ſequit᷑
ſonem banſiſtcane- paſſionis: nomen tuu Et factus eſt in pace locus eius:et ha⸗

ſuplices inuocamus.vt ſuꝑ calũnas ſapien-⸗ b

catione coõfirmes. ſoer dnñm.

Doli in eis nec nõ de repꝛoboꝝ duritia
terribili dei iudicio.

Otus in indea de

tie nos ſtabilitos ſeptifoꝛmi ſpiritus ſanctiſi⸗

— ——

Pſalmus te dei noticia ⁊ habitatio

AEEEFFEHD

ne in ſanctis ac confractõne armoꝝ dia diu enim non contiteris peccata quodamo⸗

S. lxxv.

„

ns: in iſrael magnu nomen eius.

tulus hi en In finem in carminibus pſal⸗
mus aſaph.camiicũ ad aſſyrios.h eſt pſalmꝰ

itatio eius in ſꝛuon.

—

cus eius)qui eſtauctoꝛ ⁊ amatoꝛ pacis.Quã⸗

do nixaris cum deo ſed confiendo incipis pa

cem habere cum eo et ita fit ei locus in coꝛde

tuo.in pace perfectio eſt vbi nihil repugnat.

(⁊ habiutatio eius in ſyon)vera id eſt in eis qnai
iam mente et coꝛde diuina ſpeculantur. Un⸗/
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti ge ipſe dicit. Et inhabitabo et inambulabo

in eis. Syon enim interpꝛetat᷑ ſpeculatio.ipᷣa
eſt eccleſia que in altitudine moꝛatur diuine

Et)ſic(factus eſtin pace)ſcʒ invera hierim
iid eſt in coꝛde tranquillo ⁊ pacato cum deodlo

contemplatõnie poſtmodũ fruitura beatitu⸗

dine ipᷣius aꝑte viſionis.

õ

dium et bellũůõ.

¶ Ibi)ſcʒ in pace ⁊ in ſyon (ↄfregit)⁊ deſttu
xitpotẽtias)⁊ vires (arcũ).i.deleciationẽ pecc
cati que ſubito feriunt ⁊ vſq; ad coꝛ penetrant
(ſcutũ).i.malã voluntatẽ ſcʒ ↄſenſuʒ ſicut bo

na voluntas dicit᷑ alibi ſcutũ ⁊ (gladiũ).iactũ
eccandi quo anima ⁊ ꝓximus occidit
um).i.ↄſnetudinẽ qua deus quotidie impu⸗

gnatur. Uel(ibi ↄfregit potentias demonuũ?

arma eoꝝ quas exponit per ꝑtes icʒ arcũ qui

de longe pcutit.i. deceptões ⁊ doloscſcutũ) de
fenſionis peccati et omne illud vnde ſuꝑbe ſe
pteguntłet gladiũ).i.omne illud quo pugnat
contra deũcet bellũ) carnis cõtra ſom ⁊ impu
gnationẽ vicioꝛũ he ſunt diabolice potẽtie qs
omnipotens deus ↄfringit ⁊ deſtruit in paci⸗ p
fico coꝛdevbi eni deus auctoꝛ pacis venit hec
omnia fugiũt deinde cõuertit ſe ad iſᷣm dům
quaſi dicens.u dñe qui confringis tantas

banmne hoc oꝛdine faciss

Alluminans tu mirabiliter a montibꝰ

* 5

luminans) mundũ (tu)et nõ alius mira

eternis: turbati ſunt omnes inſipienteſ.

biliter) qꝛ ſpiritaliter vel miraculis ⁊ ꝓdigijs
(a montib eternis).i.ꝑ montes eternos ſcʒ ꝑ
aplos ⁊ pᷣdicatoꝛes ſctõs q ſunt montes ꝓpter
altitudinẽvite ⁊ iuſticie.eterni qꝛ ſemꝑ cũ dño
manſuri. Iſtos montes pꝛius illũinauit eter⸗
nus ſolvt ꝑ eos poſtmodũ terrã ſuã.i.eccłkiam

ſlluminaret. Quibo pᷣdicantibo vitam eternaʒ

et ſigna facientib⸗ hominibuſq; ꝑ eos illumi⸗
natis vitã pñtem ↄtemnentibo et futurwà aman

tibus (turbati ſunt)inde (om̃s inſipientes coꝛ

de)terrena tm ſapientes. Et quid fecerũttur⸗

bati üli.

Hoꝛmierũt ſomnũ ſuũ:et nihil inuene
runt oms viri diuitiarũ in maniboſuis.

—ỹñů

*„ — —

mierunt ibi delectando quieuerũt. Amauerũt
pñtia ⁊ doꝛmierũt.i.delectati ſunt in ipis refri
geſcentes ab eternis. Et ſic illis facta ſunt iſta
pſentia delicioſa quomodo qui videt ꝑ ſomz
nium inueniſſe ſe theſauꝝ. Somniũ fecit ilũ
diuitẽ euigilatio fecit pauꝑem. ſic tranſit ſom

nus iſte. tranſit vita iſta. Domniũ pᷣſentis vite
illos diuites fecit. euigilatio autẽ poſt hanc vi

tam pauꝑes pꝛodit.vnde ſequit᷑ (et) poſtquazʒ
omnia tranſierũt tandea ſomno ſuſcuati(ni⸗

it᷑ (⁊ bel

Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ)in his pñtibo quie⸗
ſcentes. Somnus eoꝝ eſt vita pᷣſens ibi doꝛ⸗

bil inuenerũt omnes vinih etſerui (diuitiarũĩꝰ

id eſta diuitijs poſſeſſicauari enim nõ habent

diuitias ſed habent᷑ ab eis (in manibo ſuis)i.

in ptate ſua qꝛ nihil in manibo pauperũ po-

ſuerunt.vt enim Augꝰ dicit.manus pauperũ

gaʒophilatiũ dei ſunt in quibo ſi terena mit⸗

.

gunt᷑ coꝛ a ſuꝑnis indurat᷑ iõ ſubdit᷑.

Abincrepatone tua deus iacob: doꝛmi⸗

auerunt qui aſcenderũt equos.

in terrenis vt dei increpatõnes nõ audirentet
co illos excitante ad lumen veruʒ nõ reſpira⸗

rent. Non vigilauerũt in coꝛde qꝛ de increpes

.. 4

tione durũ coꝛ habuerũt duricia enim coꝛdis

obdoꝛmitio eſt. Ecce ipᷣe deus nnnc increpat

et eternales penas inter tanta tonitrua adbuc
doꝛmiũt ſuꝑbi nec volunt vitam veterem diĩa
nare ⁊ in nouã viguare.Sed qui doꝛmitaue⸗

runt (qui aſcenderũtequos) ſuꝑbie et in illis
vnde ſuꝑbiant ſe extulerũt ſcʒ in pompa ſecu

li in honoꝛibo in poteſtatibo ĩ dignitatibo inin

certo diuitiaꝝ.Lales ſunt equi eoꝝ quibotan
quam indomitis in eternũ feruntur ſuppliciũ.
Et bene ait doꝛnũtauerũt qꝛ hic incipiũt doꝛ
mire ſed ꝑpetuus eoꝛuʒ ſomnus erit in eterna
moꝛte. Sed qð doꝛmientes nõ ſentiunt mo⸗
do:ſentient in futuro.·

2—

do reſiſtant tunc (quis reſiſtet) ⁊ ↄtraire pote⸗
ritctibi)in tanto tuo terroꝛevel iram tuam eua
dere.q.d.nullus.qꝛ(ex tunc)ſcʒ in iudicio fu⸗
turo eru (ira tua manifeſta ac deſeuict ⁊ dura

nec ꝑ penitentiã di

biu qꝛ gibüleznober patientiã diſſimilabi

oluet.q.d. qꝛ te increpan⸗

tem ⁊ minantẽ ↄtempſerũt poſtmodũ terribi⸗

lem ⁊ iratũ inuenturi ſunt ⁊ qui modo ſic doꝛ

tient in toꝛmentis AUnde ⁊ ſubdii.

mitauerũtvt nõ cogitarent de eternis tunc ſen

De celo auditũ feciſti iudiciũ:terra tte

uit et quieit.

omnibo notũ (feciſti) i. facies vbi ponit᷑pꝛe⸗

teritũ ꝓ futuro (iudiciũ) exercendũ ⁊ tunc fieet

qð ſubiungit᷑qꝛ terra tremuit ⁊ quieuit).i.ter
reni audito iudicio tenebunt᷑ ⁊ timebũt⁊ ꝑdi
la plãte qeſcent a malis ſuis ſʒ nõ a ſupplicijs

tis largiendo ſeruas. Etqꝛ cum terrena dili-

Ab increpatone tua)o (oeus iacob) i. ppli
ſiunioꝛis ⁊ electi ſcʒ chꝛiſtiani doꝛmitauerũt)
coꝛdis cecitate ⁊ obſtinatõe.Intm̃ ſopiti ſunt

Tu terribilis es et quis reſiſiet tibi: exx·

ribilis apꝑebis ſcʒ malis ⁊ licʒ hic aliquo mo

¶ De celo)veniens cum angelis audituz)i

— —— —ʒ—NU—

̃
i.
Po⸗

mi⸗
dl⸗

tnn

hun

Melius aũt modo timerent ⁊ qͥeſcerent. Cer⸗

rena cõſcientia que modo ſe turbatet laboꝛat

tunc tremere ⁊ quieſcere habet iam tunc nõ in
ueniet q̃ faciet mala ſed multa ſentiet vnde cõ
tremiſcat toꝛmenta. Iſta aut fient.
Cum exurgeret in iudicio deus: vt ſal ⸗/

nos ſaceret omnes manſuetos terre

¶ Aum exurgeret)i. exurget(in iudicio).i.
ad iudicandũ omes deus) ſcʒ chꝛiſtus ieſus.

turgere dicit qꝛ potens appebit qui bic bu
milis apparuit ſeuerevindicans qui hicqᷣetus

omnia ptulit. Sʒ ne putes iudiciũ ad ſolã di
nationẽ iniquoꝛũ fieri ſubdit (vt ſaluos face⸗

ret).i.faciat oms manſuetos terre)qͥ nõ aſcen
derũt equos ſuꝑbie ſed in hac terra ꝓpter deuʒ
fuerüt manſueti mites ſimplices et patientes.

quui in hüilitate ↄfeſſi ſunt pctã ſua et pacẽ mẽ
tis hñt qui iugũ dñi nõ detrectant. Et merito

ſaluat manſue1Oos
AQm̃ cogitatio hoĩs cõſitebit᷑ tibi:et re

liquie cogitatõis diem feſiũ agent tibi.

Oñm cogitatio hois) manſueti pꝛima ſc,J

qua danat mala ⁊ incipit bona (ↄfitebit tibi)
vt dimittas ei pctã ⁊ ſic cogitationẽ pꝛimã ſeqͥ

tur ↄfeſſio(et reliquie cogitatiõis huius.i.reli

que cogitatiões poſt pꝛimã ſcʒ quibo recoꝛdat᷑

mala pᷣterita vt lugeat ⁊ bon ? pꝛeſtitavt ſperet

(diem feſtũ agent nibi gras agendo ꝓ ſanatõ

ne qð eſt ſolẽnia celebꝛare.pᷣmũ quidẽ qñ bo⸗

mo cõuertit᷑ ad deũ ⁊ recogitat omnia mala q̃ᷓ
fecit que locutus eſt que cogitauit atq; ea ꝑ cõ
feſſionẽ hũiliter aꝑit habet ↄfuſionẽ:habzʒ tri
ſticiam ⁊ cõpunctionẽ ſed deinde poſt ꝑactaʒ
pnĩam poſt cõſecutã a deo remiſſonẽ ⁊ gr̃am

cum incipit recogitare que cogitauit ⁊ penſa⸗
re de quãtis ſoꝛdibo acvicijs⁊ pctis pius dñs
cum liberauit q;ta inſuꝑ ei bona ſpiritalia cõ
tulit incipit ĩtra ſe gaudere diuie bonitati gra

tias agere ſicq; faciendo diem feſtuʒ agit deo.

Deingde poſtquã oñdit qualiter ꝓpter ſubiaz
cet mũdi delectationẽ damnent᷑ repꝛobi ⁊ quõ
pꝑ humilitatẽ ⁊ bonã ↄfeſſionẽ ſaluent᷑ mãſue⸗
ii ſequit᷑ vtilis admonitio oĩbo cũ dicit.
Vouete et reddite dño deo veſtro:ommi

———

qui in circuitu eius affertis munera.
Vouete) mente qdᷣlibet bonuʒ (et reddite)

ope (dño deo veſtro) vota que feciſtis alioqͥn
de voto rei erit qꝛ nibil vouere ꝓfuit niſi ⁊ red
dere ſubſequat᷑. Juſtuʒ eſt quidẽ ⁊ vtile nobis
ne ſimul ꝑeamus cuʒ repꝛobis ſed potius ſal⸗
nemur cum iuſtis vt terribilẽ deũ quibi poſſu
mus votis ⁊ muneribo placare ſtudeamꝰ(ocs
An in circuitu eius) ſcʒ dei exñtes ꝑ fidẽſaffer

tis munera).i. voſmetipos vel quecũq; bona

Qui dei vt dignüũ eſt ſeruituti ſeipos ſubijciũt
in circuiiu eius munera offerũt ſicut famuliqͥ

ſtipando dñm ſuũ circueũt. Ipſe em̃ eſt in me
dio colentiũ ſe ſnaors ſoluentiũ.qꝛ omnib⸗
in ſe credentibo equaliter fauet oms ad ſeveni

cntes recipit neminẽ ſpernit. Et ſciẽdũ ꝙ alia

ſunt vota cõmunia omnib ſcʒ de his ſine qui
bus nõ eſt ſalus.vt vouere fide in baptiſmo⁊
abrenũciare diabolo ⁊ pompis eius nõ ſuꝑ⸗

bire nõ occidere nõ odire fratrẽ.⁊ huiuſmodi

que etiam ſi nõ ꝓmittimꝰ ſoluere debemꝰ⁊ de
his pꝛecipitdomnibs vouete ⁊ reddite.Alia ſũt

vota /ꝓpꝛia ſinguloꝛũ vt caſtitas ieiuniũ relinqᷓ
re omnia et huiuſmõi.etad hec vouenda nos
inuitat nõ pᷣcipit vt voueamꝰ ſed vt vota red
damus.d.vouete ⁊ reddite.i.ſi vouetis reddi⸗
te. voueant ergo om̃s votũ dño aut hoc aut il

lud ſicut diuina gravnicuiq; donauerit ⁊ red

dant vota ſua ⁊ ſic in circuitu eius om̃s offe⸗

rant munera. Et ſubiungit cui ⁊ quare.d.vo⸗

tecribili apud omnes reges terre

Ternbili) qui timendus eſt ⁊ qꝛ terribilis
ides ſi nõ amoꝛe vel timoꝛe facite ne a terribi⸗

li puniamini(et ei qui aufert ſpm pncipũ)ſcʒ

terrenoꝝ qñ vult.q.d.nõ ſolũ alijs eſtterribi⸗
lis ſed etiam pꝛincipibo.nõ ait qui aufertvitaʒ

qð vtiq; ⁊ illi faciũt qui coꝛpus oxcidũt ſʒ ijʒ
ſoiritũ aufferre dicitvt tanto magis ille tinea
tur qui habet ptãtem? coꝛpus ⁊ animã ꝑdere
in gehennaʒ.nec dicit qui aufert ſpm hoĩim ſ,-

ipᷣoꝛũ etiã pꝛincipũ vt intelligat᷑ deus pnceps
eſſe ſuꝑ pᷣncipes.ptãs ſuꝑ ptãtes.tanquaʒ rex

regũ ⁊ dñs dominantiũ.recte ergo ſubdit᷑ ter

ribili apud reges terre) qui etiã alijs ſuntterni

biles qꝗꝛ terret reges terre ⁊ opoꝛtetom̃s eũ ti⸗
mere. Vel(qui aufert ſpiritũ pꝛincipũ).i.au⸗
daciam ſuꝑboꝝ ſi ſom ſuꝑbie ⁊ tumoꝛes dan

do ſpiritũ ſuũ ⁊ ſic facit eos reges ſui ipoꝝ vn

mirabilẽ deũ in iudicio ſuo placatũ inueniãt

ſemꝑ hic apud ſe terribileʒ pẽſant ſuaſq; cul⸗
pas diſtricte iudicant quatenus in illo diſtri⸗

7

cto iudicio iniudicabiles fiant.

de ſubdit ternibili apud reges terre reges ter⸗
re ſunt qui carnẽ ſuã ſpiritaliter regunt. reges
ſui ⁊ deo ſubiecti. Sancti enim ⁊ ꝑfectivirivxt

“ zatio.
¶ Cogitationibo te ofitentib effecrü largire
ilis deus vt a montibo eternis illumina—⸗

*

tur iudicij ignominia careamꝰ. Qui v..·

Pſalmus de mutatone ire cei in mi

ſericoꝛdiã: et de incarnatõe chꝛiſti de di /

uerſis del operibo et miraculis ac libera
tione ppli ſui a tribulationibo et pericu⸗

ncror pia mi ꝓpbeta dauid. Zitulus in fi
mnem p idithun pſalmus aſaph. Et eſt ſenſus
pſalmus ille attribuit᷑ aſaph.i.fidelicõgrega⸗

oni que hic loquit᷑: agit p idithun.i.de ſe ſcʒ

congregatõe tranſiliente in finem.i. in chꝛiſtũ

vltra quem nihil eſt Quicunq; ergo ad iſtum
ſinem vult venire debet omnia tranſitoꝛia trã
ſilire ?⁊ ad ipᷣm qui incõmutabilis eſt totis niſi
bus anhelare. Oateria. ↄtempt/ ſeculi ⁊ tꝑa
lium ac deſideriũ dei ⁊ eternoꝝ. Intentio:mo
nere deſideria ⁊ illecebꝛas ſeculi calcare ⁊ ni⸗
hil niſi illũ ex quo ſunt omnia ſibi ponere ad
Pnos ſuo exemplo iſte tranſiliens conat᷑ in⸗
ſtruere. Snia in generali ꝓpheta in iſto pſal⸗
mo loquit᷑ in ꝑſona fidelis ↄgregatõnis ⁊ cu⸗
iuſtibet viri pfecti qui temptis terrenis deuzʒ
gemitu ⁊ oꝑatiõe requirit quo ↄſecuto in eius
amoꝛe ⁊ ↄtemplatõe ſuauiter requieſcit ⁊ agit
de mutatoe iredei in miſcᷣiam.et de incarna
tione chꝛiſti de diuerſis dei oꝑibo⁊ chꝛiſti mi⸗
raculis. de liberatõe pꝓpli ſui? fideliũ ab immi
nentibo tribulationibo ? ꝑiculis. Snia in ſpe
ciali. Aſaph ergo omnia tranſiliens et ſolum
deum querens ait( Aoce).iintenſione deuo⸗
tionis (mea) non aliena ab affectu coꝛdis (ad
dñm clamaui)nõ aliud ab eo petens niſi ipᷣm
clamoꝛ ad deũ nõ eſt tam ſonusvocis q deſi⸗
derium coꝛdis. Qui multũ deſiderat multuʒ
tlamat. Et ex intenſo affectu ingeminans ad
dit(voce mea ad deuʒ)ſcʒ clamaui oſtendens
ſe clamare ad ipᷣm qꝛ nõ ſolũ dñs ſed et deus
eſt. q.d. ſic clamaui vt ſit mihi dñs ⁊ deus.Et

noõ fruſtra ſe clamaſſe oſtendit ſubdens (et in⸗

tendit mibi) me exaudiendo ⁊ ↄſolando qꝛ ꝓ
pe eſt omnibe inuocantibo cuz et ſenberadeſ
querentibo ſe nõ aliud ab eo.Et nõ ſoluʒ alio
peſed eiaiiam.
In die tribulationis mee veum exqui⸗/
ſiui manib meis nocte cõtra eum: ⁊nõ
ſum deceptus.

In die tribulatõis mee) in qua alij querũt
de ea exire(deũ) tm nõ ab eo aliudexquiſiui)
vt in eo ſit mihi quies nec ſolũ voce ſed etiam
(manibo meis).i.openba bonis.ecce qꝛ opera

nimnumclamaui: voce mea ad deſᷣt

Cogitaui vies antiqu
nos in mente babu.

noftra nobis tatentiby clamant et nõ ſolũ die
ſed etiam (nocte) in quo notat oꝛandi aſſidui⸗

tatem. q.d.queſiui quotidie. Vel idẽ dicit hic

nox comꝑatõne lucis eterne qðᷣ ſupꝛa dies cõ
parationcvite maloꝝ qui diem nõ habent ſcʒ

vita iſta. i. hoc ſeculũ qð eſt tribulatio illi qui

deſiderat celũ (ↄtra eum).i.coꝛã deo nõ coꝛa,ʒ

hominibovt viderer ab eis et nõ ſuʒ decept?)
qꝛ inueni ⁊ cõſecutus ſum qð querebã. Quis

enim queſiuit deũ ⁊ nõ inuenit: Et merito nõ

ſum decepuusd.
Benuit cõſolari agnima meamemoꝛ ſui

eia delectatus ſum et exercitatus ſum

et defecit ſpiritus meus.

Renuit cõſolari anima mea) in alijs q; in
deoꝛ reſpuit omnẽ humanã ↄſolationẽ diui⸗
tes huius ſeculi tedio affecti ſolent bona tpa⸗

lia ↄſpicere ⁊ triſticiax delinire ſed vir ſanctus

qui hic luget ꝙ ab eternis gaudijs cecidit cõ⸗
ſolationes de tpalibo nõ admittit.Etideo(me
moꝛ fui dei)in q̊ eſt ſuauitas ↄſolatõnis (⁊ de
lectatus ſuʒ in hac memoꝛia qð plus eſt q;; cõ
ſolatus.Et qꝛ amoꝛ deivacare nõ poteſt recte

ſubiungit et exercitatus ſum) in meditatõe et
contemplatõe ipius(et defecit ſpirims menis)
Ibi enim ſpũs human defecit vbi ſpũs diui
nus cõualeſcit. ꝛtis eſt em vt moꝛs dilectio.

„ 4

Etcum moꝛtẽ ab omni delectatõe mundi ne
cat.Et exponit exercitationẽ.

—

Anticipauerũt vigilias oculi mei: tur

batus ſum et nõ ſum locutus.

¶ Anticipauerũt).i.puenerũt(vigilias)aliox.
(oculi mei) ante tꝑs ſurgẽdo ad oꝛandũ et lau

dandum deũ qꝛ amoꝛ dei ſomniũ a coꝛpe ec⸗

cutit toꝛpoꝛẽ fugat. animũ ſollicitat. paceʒ q
malã rumpit inter coꝛpus ⁊ ſpiritũ ⁊ verboꝝ

ſtrepitũ cõpeſcit ⁊ ideo bene ſubdit᷑ ſtin batus

ſum) de hüana fragilitate et miſeria.vel qꝛ nõ
dum potui ↄſequi qð querotet nõ ſum locu⸗
tus)alicui querens ſolaciũ humani colloquij

vel cõtra deũ murmurãdo. Non tñ ceſſat ſed

conat᷑ inuenire remediũ nec iam ab omnitu⸗

multu ſcłi intra ſecretũ coꝛdis ſe rapiens ocio

ſum tenet ſolaciũ. Vnde ſubdv-it.

* . .

— — — — —

os:et annos eter

Cogitaui dies antiquos ade in quib coꝛ⸗
ruit hõ a ſua ſtabilitate qñ in pꝛimis pentib⸗

hunc defectũ meruimꝰ.i.cogitauiquid ↄtigit
ade ꝓ inobedientia ? ex illo cognoui hüc de⸗
fectum hominis eſſeꝛ ecõtra(annos eternos)
quos homo pſiſtens haberet in quiby nõ erit
iſte defectus et q́s nulla moꝛs interrũperepõt

— fKVFN0qRhe

— — — —

Q(in mente habui iĩ in memoꝛia? deſiderio.q.
d. vidi bona que ꝑdidi ⁊ mala que inueni ⁊ is

turboꝛ qꝛ homo ſtultus antiquos etlabentes
dies magnopere deſiderat ⁊ illos annos eter⸗
nos qui ſtant negligit ⁊ nõ querit.

Et meditatus ſuz nocte cũ coꝛde meo:

EEEEee

potius in miſcdᷣia iram ↄtinebit ⁊ miſcðᷣia irã

Et meditatus ſum)de diebo illis (nocte)in

ſecreto.nox enim ad meditationẽ ↄgruit.tra⸗

ctans(cum coꝛde meo).i.cum ratõe ſi quomõ

poſſem redire? ꝑuenire ad annos eternos.nõ
querit huius rei conſciũ niſi coꝛ ſuuʒ)⁊ exerci

tabar)in hac meditatiõe hec ⁊ alia cogitando
(et ſcopebã ſpiritũ meũ).i.ſcrutãdo purgabã
mentẽe meam ⁊ mundabã ab omnib culpis⁊
dei offenſis vt videre poſſem. hoc exercitiũ cõ
mendat Augꝰ.d. O ꝑtinaces anime date mi⸗

hi hoĩem qui ↄpungat᷑ in cubili ſuo qui qu-⸗

tidie reſculpat ſpiritũ ſuuʒ.qui reſiſtat laudib⸗
hominũ.qui nõ acquieſcat ↄcupiſcentijs vo⸗
luptatũ.huic de ſecretario ſapientia euulgebit
Ta huc ⁊ illucvolui ſic apud me tractãs.ſ.

8

wonet vt cõplacitioꝛ ſit adhuc.·

Wunqͥd ineternũ).i.ſine termino ⁊ ſine re⸗

medio pijciet deus nos a ſua gratia 2 ↄſola⸗

tione dimittendo nos in affactõne.Abſit (aut

nõ atponet).i. nõne addet vt cõplacitioꝛ ſin)

miſerẽdo q; iratꝰ ſuerit puniẽdocadhuc).i.vl⸗
tra ⁊ de cetero ⁊ nõne apponet mĩam ire vt ip̃e
qui fuit iratus repellendo ⁊ mala inferẽdo ſit

manſuetioꝛ liberando ⁊ reuocãdo.q.d.immo

apponet vtqͥ ſemꝑ placidus ⁊ qͥetus eſt in na⸗
tura ſua ↄplacitioꝛ ſit ĩ creatura ſua. Non enĩ

culpa creaturevim miſericoꝛdie creatoꝛis po⸗

Krit ſuperre.
Aut in ſinem mĩam ſuam abſcidet:a ge
kratione in generationez.

Aut in finem).i.totaliter ⁊ omnino ſcʒ a bo
nis ſicut a malis(mĩam ſuã abſcidet)a nobis
id eſt terminabit ⁊ completã oſtendet ita vtex
nunc mĩam de cetero nõ faciat ⁊ nõ amplius
in poſteris generationibo fiatvñ ſequit᷑a gene

ratõne in generatõeʒ.i.in generatõibo ſibi ſuc

cendentibo vt iniquitatẽ patrũ poꝛtet nõ ↄſen⸗
tiens generatio filioꝝ.q.d.non qꝛ ipſe natura
eſt miſericoꝛs ⁊ eius ꝓpꝛietas eſt miſereri ⁊ par
cere. Deinde idem alijs verbis repetit.d.

Aut obliuiſcet᷑ miſereri deus: aut ↄtine

bit in ira ſua miſericoꝛdias ſuas.

¶ Aut obliuiſcet᷑ miſereri deus) cui ſemꝑ eſt
eadẽe memoꝛia ⁊ cui naturaliter ſemꝑ ineſt mi
ſcdᷣia.qd.qꝛ incepit ⁊ ↄſueuit miſereri iõ non

unquid ineternũ ꝓijciet deus:aut nõ

eſt deſiſtendũ. in alio nõ eſt mĩa niſi eam deus
donet et ipſe erit ſine ea. Riuus currit et fons
ſiccat eſtcaut ↄtinebit in ira ſua miſcdᷣias ſu
as) ſolitas ita q; nõ extendateas amplius ad
nos et vincet ira miam in eo qui nunquã in ſe
iram põt habere nec miam ꝑdere.q.d. nõ ſed

vincet. Ita cogitabã hec apud me.
Et dixi nuc cepi: hec mutatio dextre ex

t)poſt hec redeundo ad rationẽ ⁊ reſipi⸗
ſcendo a deſperatõne diuine miſcðie (dixi) in
coꝛde meo.i.huic meditatõi mee reſpõdi(nũc)
pꝛimo (cepi⸗).i.incepi ſaꝑe ⁊ intelligereverita⸗
tem ſcʒ ꝙꝙ homo reducet᷑ ad annos eternoset
hec mutatio)in nobis eſt (dextre excelſii. fa⸗
uoꝛis ⁊ ꝓpiciatõis dei ⁊ effectus diuine miſeri
coꝛdie et pietatis qꝛ ab ira ad miſcdᷣiam ſcʒ q;
de ſeruis mutamur in filios.iſtud poteſt dice⸗
re penitens qui reſipiſcens exclamat nunc ce—
pi ſcʒ viuere ⁊ ſimilia. vir etiã ſanctus quantũ
cunq; ꝓpfecerit ⁊ in bono ꝑſeuerauerit debʒ tũ
dicere nunc cepi quaſi totũ qð fecit paruʒ vel

nihil ei videat᷑. Et ego.

ah initio mirabiliũ tuoz.

Vemo: fui operuz dñi: qꝛ memoꝛ ero

MHemoꝛ fui operũ dñi).i.huius mutatõis
in me facte nunquã dans obliuioni vt melio
ra mererer Sʒz ne de ſe tm letarevideret᷑ addit
(qꝛ etiã memoꝛ ero mirabiliũ tuoꝝ ab initio)
mũdi.i.reducã ad memoꝛiã q̃ deus hũano ge

neri ab initio indulſit ſcʒ ꝙ adam ad imagine

ſuã fecit ꝙ noe ꝙ abꝛahe ⁊ płib alijs ſanctis

fecit ⁊ tandẽ ꝙ ipᷣe deusvenit.q.d.tota mea co

gitatio devirtutibo tuis eſt. Conſidero quomõ
illis miſertus es etde me nõ deſpero. Deinde
vniuerſalius repettit. M
Et megitaboꝛ in omniby operibꝛtuis
in adinuentionibo tuis exercebo.

¶ Et meditaboꝛ in omnibo oꝑibo tuis)ſcʒ cre

ationis.diſpoſitõis.oꝛnatus. gubernatõis. et
alijs omnib quetu mihi reuelaſti (ꝛ in adin⸗
uentionib tuis) ad noſtrã ſalutẽ ꝑtinentibo.i.

in oꝑibo gre que ꝓ redemptõe noſtra adinue⸗
niſti.pꝛimo enim oñdit deus oꝑa potentie ſue

qñ in pꝛincipio fecit celuũ ⁊ terraʒ ⁊ omnia que
in eis ſunt. poſtmodũ oꝑa noua adinuenitqͥ⸗
bus humanũ genus redimeret in vtriſq; ope
ribus debet excereri fidelis animus vt in illis
agnoſcat dei potentiã in iſtis attendat dei mi⸗
ſericoꝛdiã.his aũterudit ille in laudẽ ꝓꝛum⸗

pit ⁊ iam oꝑa miſcdᷣie dei circa nos explana⸗
treincipit dicens. ..

AYultitudo ſonitus aquarum: vocem

Deus in ſancto via tua:quis veus ma⸗
gnus ſicut deus noſter:tu es de
cis mirabilia.

HE

u es de qu

ſanctoꝝ eſt (via tua).i. via colendite ad teve
niendi qꝛ ipe eſt via in exemplo. veritas in pe⸗
miſſo vita in pꝛemio. ? eum fit redit ad an⸗
nos eternos. ⁊ inde ille letus potentiã derpꝛe
fert ceteris qui magni vident᷑.q.. et cum voc
ſit(quis deus )eſt magnusſicut deus nr). . D

nullus Multi aſpellati ſunt dij ali falſa opi

.*

nionevt dij gentiu. alij nücupatiue? ſcom gra
tiam vt ſancti.ſed oms hi nõ fueruttam ma⸗
gni vt deus noſter qꝛ iu ſolus es deus ꝓpꝛie et
m naturã qui)ſolus (facis mirabilia) in coꝛ⸗

poꝛe et in anima. Ham et que alius ꝑ te facit

tu facis. tu auctoꝛ:ille miniſter. facis inq; imn⸗

rabcacccch
Notam feciſti in ſplis virtutẽ tuã:rede

miſti in beachio tuo plm tuu: filios ia⸗/
Ccobetiofeh)yhyp.

¶ Motam feciſti in plo) totius oꝛbis virtu⸗

tem tuã/ ſcʒ tuã potentiã oſtendendo ⁊ ſpecia⸗
liter in pło iſr vñ ſubditredemiſti ĩ bꝛacbio
tuo).i.in foꝛtitudinecpłm tuum) ſcz filios ia
cob ⁊ ioſephde egypto liberando et in terraz
ꝓmiſſiomis introducẽdo. Cõnumerat ioſeph

cum pꝛe iacob qꝛ duo filij ioſeph ↄſtituti fue⸗
runt cum alijs filijs iacob. Uel (notaʒ feciſti)

cum in mundũ miſiſticvirtutẽ tuã) i. chꝛiſtuz

qui eſt dei virtus ⁊ dei ſapia in pplis) ſcʒ inſi⸗

delibo tm̃ coꝛpe.et fidelibo etiã deitate (redemi
ſti in bꝛachio tuo .i.chꝛiſto ꝑ quẽ oꝑaris (po⸗
pulo tuo)ſcz (filios iacob).i.iudeos (et) filios
(ioſep hy.i. gentiles. ioſeph em in egypto gen⸗
tium floꝛuit et regnauit et interpᷣtat᷑ augmentũ
vnge bñ ſignificat gentes de quib augmenta

tus eſt ꝓpłus dei.

Tiderut te aque deus viderũt te aque

et timuerũt:et turbati ſunt abyſſi.
¶ Nigerũtte aque)o (deus viderũt te aque et
timuerũt).i.adnutum tuu ita diuiſe ſunt aque

maris rubꝛi et ioꝛdanis ac ſi te et tuã volunta

tem viderent ettimerẽt. Creatoꝛẽ em̃ ſuũ aque

intellexerũt ⁊ ppłs nõ intellexit⁊ turbati ſunt
abyſſiin quantũ contra natura ſuam ſolidate
ſunt ad pꝛebendũ iter tranſeuntiby. Vel vide

—

runt).i.cognouerũt te ꝑ fidem (aque).i. plio
(deus chꝛiſte qui es dei virtus et bꝛachiũ ⁊ vt
vterq; ppłs intelligat᷑ repetit⸗ viderũt te aque)
id eſt ppli hoc eſt vterq; plus teverũ deuz eſſe
recoguit cet timuerũt) de pctis cet turbati ſunt

abylliyi. ↄſcie eoꝝ cõmote ſunt ad pniam.

iſa

Deus in ſancto) i in chꝛiſto qui eſtſanctus

=ðèð

runt nubes:

õõ

aque maris rubꝛi cum magno ſtrepitu et fra⸗

goꝛe reuerſe ſunt ſut egyptios et currus eoꝛu.
(vocẽ dederũt nubes) quia dns de nube fecit
pcedere fulgura ettonitrua otra egyptios. vel

quia pdicti couerſi non ſunt pauci ſubiungit.
Multitudo)eſtſonitus aquaꝝ).i. wlon ſo⸗

nantium in ↄfeſſione peccatoꝝ: in gemitu cul

parum:in dei laudibus:in gratiaꝝ actionibꝰ.

Quaſi enĩ mare cõfragoſum ſonant viuerſa
vota ppłoꝝ quia (vocem) pꝛedicatõnis dede
ruut nubes).i.aplłi et pᷣdicatoꝛes verbi dei in
omnibo gentibo chꝛiſtü pdicando: qui dicunt᷑

nubes qꝛ choꝛuſcãt miraculis:tonant minis:

compluunt doctrinis.

Eteni ſagittetue tranſeunt: vor toni⸗
rui tui in rroot. “

Eteni ſagitte tue)o deus (tranſeunt) qꝛ iülla
fulgura volantia diſcurrebãt et ꝓcedebantqꝗᷓ
ſi quedã ſagitte a deo vel ab arcubus emille.
(vox tonirui tuifuit in rota). i. ad ſi ititudinẽ?
ſonitus rotaꝝ curruũ.vel qꝛ vox illoꝛum pᷣdi
catoꝛum potens fuit ſubdit Eteni ſagitte tney

o deus. i verba tin pungentia et voces nubi⸗
um (tranſeunt) ettranſierũt vſq; ad coꝛ. Non
enĩ in auribo remanſerũt ſed etiã coꝛda tranſ⸗
fixerunt (vox tonitrui tui).i. vox pᷣdicatõnis
tue grandis et terribilis no in occulto ſed in
rota)totius mundi fuit.i:in oꝛbeterraꝝ p cir⸗
cuituʒ. rota enĩ eſt oꝛbis terraꝝ quẽ circuerũt

nubes tonãdo pceptis: choꝛuicãdo miracul.

Alluxerüt choꝛuſcatões tue oꝛbi terre:
cõmota eſt et cõtremuit terra.

ü

¶ Illuteruntet aſparucrũt choꝛuſcatõnes

tue)et fulguracoꝛbiterre) id eſt circũquaq; in
circuitu:et ideo cõmota eſt et cõtremuitterra 5

id eſt in tanta tempeſtate videbatur terra con⸗

cuti et habitatoꝛes terre ↄtremiſcere. UelIl

luxerũt choꝛuſcatõnes tue oꝛbitene) qꝛ apo⸗

ſtoloꝛuz virtutes et miracula ꝗᷓ ꝑ eos feciſti vt

ſermonẽ eoꝝ ſignis cõfirmares vel diuina p⸗
cepta quetenebꝛas mundi depellerent vbiq;
reſplenduerũt: vnde (cõmota eſt de infidelita⸗
te ad fidẽcet cõtremuit)ad pniamterra.i.ho⸗

mines habitantes in terra audito tonitruo et
viſis ſignnis.

ultis:et veſtigia tua nõ cognoſcent.

*

cte ꝓpło tuocet ſemite tue in aquis multis) ſunt
parate qꝛ diuiſo mari pᷣbuit viaʒ pplo ſuo per

In nari via tua et ſemite tue in aquis

M

In mari)ſcz rubꝛocvie tue)ſcʒ a te ſunt fa⸗

f⸗
di.

Gl.

es

mediũ maris ſiccis pedibo tranſeunti (et veſti
gia tua)quete duce fecit ꝓpłs(nõ cognoſcent᷑ )
qꝛ nõ ſuntviſa vł agnita poſt reuerſionẽ aqua

rm ad locũ ſuũ. Vel(in mari via tua).i.ĩ pec

runt facta eſt via chꝛiſti)et ſemite tue in aquis

multis).i.in młtis pplis. VUñ enĩ paucis pcto

catoꝛibo qui vſq; in ꝓfundũ iniqͥtatis puene⸗

ribus pꝛimo ꝑ ſemetipᷣm via fuit inde ꝑ ſemi-

tas ſuas.i.ꝑ apłos ipᷣm imitantes młtis ꝓplis
ꝓfecit et veſtigia tua nõ cognoſcent᷑ ab illis

qui in infidelitate remanſerũt qꝛ ſapientibo et
pꝛudentibo huius ſeculi abſcondita eſt hũilis

lſapientia chꝛiſiit.

Deduxiſti ſicut oues pplm tuũ:in ma⸗

nu moxſi et aaron.

¶ Deduxiſti)de egypto ꝑ mare ⁊ ꝑ deftũ(po
pulũ tuũ)ſcʒ iudeoꝝ (ſicut oues.i.tranquille

et ſine nocumento vel ad modũ ouiũ qꝛ nõ ve

re oues ſʒ hedi erãt (in manu moyſi ⁊ aaron)

ii.in oꝑatõne miraculoꝛũ que ipᷣi fecerũt.q.d.

hoc illi ꝓpło feciſti ⁊ ipᷣe te nõ nouit. Ael(de

dauxiſti) tãquã bonus paſtoꝛ (ſicut oues ppłm

mũ)humilis eni paſtoꝛ hũiles oues reqͥrit qᷓs
Elegẽ nouã et ſacrificiũ nouuʒ ad paſcua vie
eterne ꝑducit.⁊ hoc eſt qð dicit᷑ ĩ manu) ⁊ du

catu (moyſietaaron) nam ꝑ moyſen lex data
eſt ꝑ aaron ſacrificiũ factũ qui figurauerũt le⸗

gem nouã ⁊ ſacrificiũ nouũ le autẽ noua eſt

charitas ⁊ ſacrificiũ nouũ laudeg ⁊ debitavo

cius ſunt nam qð ꝓphe annũciauerũt os dñi

vcteris teſtameticin ꝑabolis) que aꝑte ſuntqꝛ
pabole ſunt rcrũ ſimilitudines que comꝑant᷑
rebo de quib agit qñ qð de vno dicit᷑ de alio ĩ

ta deo ꝑſolurnre. O etio.
Dirabiliũ omniuʒz opatoꝛ deus immenſe

qui quonda aquas in cõſpectu tuo reſiſtentes

impenſis bomis aA pemie inflctis malis

quã nunquã obliuiſceris largiaris. Qui v..
ib qͥn

deinceps mutaſti invinũ te hũiliter imploꝛa⸗
musvt ſuſcepta voce clamoꝛis nr̃i miam nob

—

d

Pfſalmus de mirabili

ilit ae n
ibitis ac bñficijs

„

dam ppło iudaico exh

QAps. xxvjj.

9*

cent iram cuius obedienter et fideliter deben

—

ſuſciꝑe gratiqʒ. Snia in generali ꝓpha in iſto

pſalmo in ꝑſona aſaph.i. fidelis cogregatöis
narrat que in veten ꝓplo diuinitus acta ſuntqᷓ
bñficia deus bonis et gratis ↄtulit.⁊ quas pe
nas malis ⁊ ingratis inflixeritvtq̃ de illis hi⸗

ſtoꝛialiter referunt eade de nobis ſpiritualiter
intelligant᷑. ne ingrati ſpuali gre exiſtentes pe
ne in patrib pᷣfigurate ſubiaceamꝰ. Snĩia in

ſpecialipha ergo reddens ipᷣos auditoꝛes be

mniuolos ⁊ attentos vt maioꝛ reuerẽtia et aucto

nias ſuis vᷣbis addat᷑.pmo inducitipᷣm dũm
loquentẽ vel loquit᷑ in ꝑſona eius ſic (Atten⸗
dite) coꝛde o (ꝓple meus)nõ tantuʒ per nature
creationẽ ſed etiã ꝑ fidẽ ⁊ obediennã. NHNos ſu

mus ille ppts qui ⁊ ogregatio chꝛiſti ſumuslle

gem meã)quã p ceteris pplis dedivobis.i.ve⸗

ritatẽ rei que in figuris tegit inclinate)p hũili
tatemcaurẽ veſtrãlſcʒ coꝛdis(inᷣba oꝛis mei)

ſczʒ vt ea intelligatis ⁊ oꝑeimpleatis nam qͥ eſt

ex deoverba dei audit.lexvtiq; deiverba oꝛis

locutũ eſt. Ideo aũt attendite ⁊ inclinate qꝛ.

Aperiã in parabolis os meu:loquar p/

Aperiã os meu) narrando ſcʒ facta ⁊ dicta

telligi Coquar)p aſaph ꝓpoſitões)qͥ ſunt du⸗
bie queſtiones aliqͥd diſputatõe ſoluendũ ha⸗

bentes.que grece dicunt pbleumata⁊ hebꝛai

Ttendite popnle

Rmeus legem meaʒ: inclinate aurem
— Veſtra in verba oꝛis mei.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha d ðᷣ qui hic loquit᷑in ꝑ

Pona ſidelis ↄgregatõis.Titulus eſt. Intelle⸗

ctus aſaph. Et eſt ſenſus hic eſt intellectus a⸗
ſaph id eſt fidelis ↄgregatonis ſcʒ ꝙꝙ hic nar⸗
rata ſunt ſpiritualiter intelligenda qꝛ que in fi
gura illis ↄtigerũt eadẽ in nobis in re fiunt et

ideo nobis potius iſta cantata ſunt. Materia

recoꝛdatio beneficioꝝ dei ⁊ mirabiliũ operuʒ

ce enigmata ⁊ ꝓceſſuʒ recitabolab initio non

mundi ſed vcieris teſtamenti ſcʒ ex quo ꝓplus

iſr vocat ẽ ex egypto huc vſq; ex lſona dñi

dicunt᷑. Deinde ipᷣe aſaph loquiti

Quata audiuimus et cognouimus ea

et patres noſtri narrauerũt nobis.
Quanta).i.qᷓ; multa ⁊ magna ſcʒ dei bene
cia audiuimus) in veteri teſtamenio pᷣdicta.
ſet cognouimus ea)in nouo teſtamento imple

ta. Audita ſunt cum ꝓpharent᷑ cognita cũ im⸗

plerent.ſicut audiuimꝰ ſicut vidimꝰ.⁊ ſubiun
git a quibo audiuimꝰ.d.(et pꝛes nri) ſcʒ moi⸗
ſes ⁊ ioſue patriarche et ꝓphecnarrauerũt no⸗
bis filijs ſuis in ſcripturis ſuis quibo ⁊ credi⸗
mus.Qõ etiã iſte pᷣuidet ſcʒ ꝙ pꝛes narrabũt

„

filijs in poſterũ. Et.

Non ſunt occultataa filijs eox:in gene

ſuoꝝ quondã ꝓpło iudaico exhibitoꝝ. Inten

Hon ſunt occultataſcʒ ea quepꝛes narra⸗

nerunta filijs eoꝝ) ſpiritualiby.i.nob qð poſt

2

ingrati beneficijs dei ⁊ ex hoc eius in ſe puo⸗

cxponit. d. in generatoe altera) i. ſpiritus. qꝛ
pma eſt generatio carnis. ſcda regenerato ſpi
ritus. tercia regeneratiovtriuſq; que erit in re⸗
ſurrectõe.pꝛes narrauerũt filijs in ſuccedenti
bus ſibi generatiõib⸗ et ſic ꝑuenit vſq; ad nos
q ſumus generatio alta ꝓpterea ülli locuni ſunt
vt nos filij eoꝝ. ſciremus.pꝛes inqua nri nar⸗
rauerunt nobis. “ . . ””
Marrantes laudes dñiet virtutes eins

4

et mirabilia eius que fecit.
deuz in exitu maris ru⸗

et alij iuſti laudauerũt deuʒ in erun marig
bꝛi. Aelclaudes) laudabiuia inſtituta et vun
tes) vel potentiaseius) quibo egyptios ꝑcuſ⸗
ſit ⁊ Plim ſuũ ſepe liberauit(⁊ mirabilia eius)

—

ſcq; q; eos in deſerio pauit ⁊ hoſtes eoꝝ vicitq

fecit nõ ſolũ ꝓmiſit. Ald hoc laudat᷑s vta⸗
metur nos verocum virtutes eius · mirabilia
eius audimꝰmagis in fuitio eins accẽdimur.

Et ſuſcitauit teſtimoninũ iacob:et legeʒ

in iacob).i. in ꝓpło iudaicovt ſuſcitaret ⁊ appa
reret qð latebat pctm.ſi ine lege eĩ moꝛtuũ crat
pctm̃.i.nõ apparebat. adueniente aut manda⸗
to pctm̃ reuixit.i. apꝑuit.Deinde repetitet le⸗

gem poſuit) quaſi inguʒz jn iſr l in ülo plo ne

vaga voluntate er arent. Ceſtimoniũ aut? lex
noia ſuntvnius rei ſcʒ veteris teſtamenti ſʒ lex

vocat᷑ ĩ eo eꝙ iubet et pcipit teſtimoniũ in eo ꝙ;

pbat ⁊ ↄuincit qꝛ nouũ teſtamentiũ aveteri ha
betteſtumoniũ t ideo ad hucvetus teſtamentũ
legit vt ꝑ illud nouũ cõfirmet᷑. Silr iacob et
iſrł noia vnius hois ſunt ⁊ idẽ ſcʒ ppłs iudan

cus ꝑvtrunq; intelligit᷑ ſed ꝓpter ſupplantatoz

iacob. et pter viſionez dei iſrael nominat᷑. In
qua lege.
Quantamar

nõ ſurrexerũtqꝛ non ſurſum ſʒ potius interra
coꝛ habuerũtet narrabũt filijs ſuis).i. poſte⸗

Ranantes)ſcz laudes dñi quibus moiſes

Et ſuſcitauit teſtimoniũ) i deditteſtamentũ

dauit patribo noſiris no/

tafacere ea filijs ſuis: vt cognoſcat ge /
MOuanta)et qᷓ; magna (mandauit pr̃fib no

ſtris) ſcʒ antiqᷓ ppro qui accepit mãdatũ a deo
et tñ nõ nouit nec fecit. ad quid ergo manda⸗

uit (nota facere ea).i.ad faciendũ ea nota (fi-⸗

lijs ſuis) ſpuũaliba ſcʒ nobis coꝝ ſucceſſoꝛibus

Filij eni ſunt płs noui teſtamẽti quimanda- ꝗ

ta nouit et fecit: qd q̃ſi exponendo ſubdit (yt
cognoſcatſpũaliter generatõ altera) ſcʒ de gẽ
tibus collecta que nos ſumus qõ ipᷣi nõ none
runt ſcʒ mandata que ipᷣi nõ intellexerũt. Bñ
ergo ſubdit declarando ſſzxx
Filn qui naſcentur et exurgent: narra⸗
punt filqs ſuss.

boni expectã

¶ Filihi chꝛiſtianitqui naſcetur) poſteraqꝗᷓ

et ſpũ et exurgent)a carnali intelleciu ſurſum
coꝛ hñtes nam illi qui nati ſuntet non renati

in terra

nis ꝑ generatõnes ne quis mandata dei putet

vni data. nos filij iloꝝ ſumus illi narrauerüt

nobis et nos narrabumus filijs nr̃is. Et ſeqᷣ⸗
tur vuluas paterne pᷣdicatõis ꝗᷓ fu filijs ſcz.

At ponant in deo ſpem ſus et nõ obliui
ſcantur opm deizet madata ei exqrant.
t) ipi filij (ponãat in deo ſpem ſuã) nõ in

ſe ipis de ſua iuſticia pᷣſumendo neq; in terre⸗

nis reby et in vanitate mũdi ſicut illi fecerunt
(et nõ obliuiſcant oꝑm deiiactando oꝑa ſua
que nulla ſunt niſi a deo vel ſicut illi idola co

lendo.deinde oſtendit qͥ ſit vera dei recoꝛdatio

ſubdens (et mandata eius exquirãt) oꝑando

q̃illi ↄtempſerũt. Nota in hoc finẽ totius the
ologie ſcʒ mandata exquirere quaſi ad plenũ
inquirere.requirãt ergo ꝑ deuotionẽ: ꝑquirat

*

ꝑ aſſiduitate. exquirat ꝑ oꝑationẽ: cõquirant

per ſufficientuiuinn.
Ne ſiant ſicut patres eoꝛum: generatio

Ple fiat ticut pres coꝝ) mali ſc; (generatio

Rene et exaſperans.

pꝛaua)qͥ veritate nõ recipit ſcʒ declinãs are⸗

ꝓuocans ꝑi n ſalu⸗
rem armaret᷑ eumq; crucifigeret qð fuit ſuper
oẽs acerbitates. vel pꝛaua in voluntate (et ex⸗

eſt creditus cũ deo ſpũs eiuns
¶ Beneratio ꝗᷓ nõ direxit coꝛ ſuũ) diſtoꝛtũ in
deũ et ad diuina vt ſe coꝛrigeret deũq;ʒ dilige⸗
ret et ei ſeruiret t).i.quia (non eſt creditus cũ
deo ſpus eius).i.ſpũ ſuo deo nõ adheſit qꝛ ſpi
ritum ſuũ et voluntatẽ ſuã in deũ ſuũ penitus

no credidit deocſps) etmeneceiusſed ſemp
increduli fuerũt eius pmiſſiõibo. Et vere pꝛa⸗
na generatio et diſtoꝛta quia eiuiuull.

Filij effrem intendentes ermi
um: conuerſi ſunt in die beli.
Filij effrem) qui dictus eſt ? efrgim de qui
bus minus videret᷑ qꝛ ab his pociſſimu aliud
expectãduʒ fuu ſunt enĩ de il o cuiiacob
benedicens dexterã impoſuit ⁊ eum ma loꝛipᷣ
poſuit ⁊ ideo ꝓphᷣa hanc ꝑiem elegit ⁊ ꝑ eaʒ to
tam illam gente amaricantẽ intelligi voluit a

ꝑte tomũ ſigniticans (intendentes arcũ ⁊ mitẽ

tes) ſagittas.i.pmittentes ſᷣuare mandata cõ

ngratitudinẽ adeo vt in ſaluato⸗

entes et mittetes ar/

e

ui
in

⸗

n

o0

ne—
che
ni
nit
ſrun

fi

en

.

—

uerſi ſunt) retroꝛſuʒ.i. defecerũt (in die belli).i.
tpꝑe tentatõis.hoc eſt em quaſi armis pludere
et ad hoꝛaʒ certaminis nolle pugre.tales ſunt
qui ad tꝑs credũt ⁊ in tꝑe tentatiõis recedũt et

et ſiłr qui multa pmittũt ⁊ pauca faciũt.qꝛ.

EAus naltnerir ambulare,

Hon cuſtodierũtteſtamentũ deicſicut pmi
ſerant dicentes omnia quecũq; dixerit nobis
dñs faciemꝰ ⁊ audiemꝰ (et in lege eius nolue⸗
runt ambulare) pficiendo ⁊ ꝑſeuerando.nõ h
actionẽ incuſat ſed voluntatẽ.qꝛ ⁊ ſi aliqũ; am
bulabant tñ noluerũt qꝛ nõ ex coꝛde faciebãt
Vñ dicunt᷑ nõ feciſſe qð nõ fecerũt bono ani

mo et ex charitate.ſunt em nõnulliq bona fa

ciunt que nõ faceret ſi dimittere auderet. Cõ
pellit eos nõ amoꝛ ſʒ timoꝛ cogit neceſſitaſ nõ
voluntas. Agunt foꝛmidine pene nõ dilectõe
iuſticie que mallent nõ pcipi ſibi vel iniũgi.
Et obliti ſunt benefactoꝝ eius: et mira

bilium eius que oſtendit eis.
Etobliti ſunt benefactoꝝ eius.i.bñficioꝝ

decitet mirabiliũ) operũ (eius qᷓ oñdit eis mul
tis viciboqꝛ ingrati fuerũt de oib.Qui em bũ
ficia dei ⁊ mirabilia eius obliuiſcit᷑ingrat? ef
ficitur ⁊ culpa exigente negligẽtie in ſua ꝑmit
titur remanere pꝛauitate. Dęnde oñdit qᷓ mi⸗
rabilia eis fecit ꝛ vtomnẽ duditatõʒ tollat etiã
loca ſctõꝛuʒ dicit vbi ſub veteri hiſtoꝛia noua

gratia apitur vt in pncipio pſalmi dicit.

„

ra egypti: in campo thaneos.

in terra egypti) affligendo ſcʒ egyptios deceʒ

plagis mirabiliboein campo)et regione tcha⸗
neos) Thanis eſt ciuitas egypti regia in qua
rex freqũter habitabat a qua ꝓuincia et regio
chaneos dicit᷑ qᷓ ꝓpter planiciè hic cãpus vo⸗
catur. Sciendũ eſt aũt ꝙ ſicut illa bona figu
rata actõne facta ſunt in iſraelitas vel mala in
ipᷣos ⁊ eoꝝ inimicos ita pñt fieri myſtice ⁊ ſpi
ritualiterin hoĩe vel gra dei ſi bona ſunt vłiu
dicio dei ſi mala ſunt:ꝓpter qð ſupꝛa monunit

attendere pabolas ⁊ ꝓpoſitões ⁊ ſpem in deo

ponere ne ſimus illis ſiles. Terra ſtaq; egypti
in figura intelligenda eſt h̊ ſchm. egyptus eni
interpᷣtatur tenebꝛe vel tribulatio.campus ve
ro thaneos planicies eſt hũilis mãdati.tha⸗
nis enĩ mandatũ hũile interpꝛetat. Sicut ꝗ
tũc deus fecitillis mirabilia ita nũc chꝛiſtus
hũile mandatũ docet dicẽs.diſcite a me qꝛ mi
tis ſum ⁊ hũilis coꝛde. In hoc g̊ ſcło debemꝰ

Non cuſtodierut teſtamentũ dei:⁊ in le

Coꝛã patribo eoꝝ fecit mirabilia in ter

¶ Koꝛu pfiln eoꝝ ſez moiſe ꝛ aaronꝛ ceteſia
ſenioꝛibo quibo credendũ erat (fecit mirabilia

N

ann ulntan acheiſto ſuſeine vt in alio
culo exaltatõz quã ꝓmiſit ille qui ꝓpter nos
hicficus eſt huͦltia ihercntmur gccite.
Interrupit mare et pdunt eos: et ſia⸗
Interupit i diuiſit mare)ſcz rubꝛũ (et p⸗
duxtt)ſen traiecitceos) ſcʒ ꝓpłos ad terrã quia
ſicco pede fecit eos tranſire et ſtatuit) id eſt ſta
re fecitſaquas quaſi in vtreyvaſe de coꝛio clau
ſasvt nõ defluerẽt. Oyſtice qui tunc fecit iſta
gram fluxus ſeu fluida

et labentia cõcupiſcentiaꝝ carnaliũ cohibere

ciuũ fideliter huic ſcło renũciat᷑ vt tanq; inimi⸗

cis pctis oib pdeletis fideliũ ꝓpłs ꝑ ſacramẽę
tũ baptiſmatis traijciat᷑ ad terrã pmiſſiõiss¶
Et deu xit eos in nube viei:et tota no⸗
cte in illuminatõne igis.
t) poſt dedutit eos) pꝛiuſq; poneretin pa
triaméin nube diei).i.in colũna nubis ꝑ dieʒ
que ꝓtegebat eos ab ardoꝛe ſolis (et tota no⸗
cte in illuminatone ignis i.in coluna ignis p
noctẽ q oñdebat eis viã in tenebꝛis. Sic etſi

deles poſt baptiſmũ pᷣt ſpũali itinere dirigere

ad gaudia celeſtis patnie ꝑ ieſum chꝛiſtum cu
ius in hac pnᷣti luce tanq; in die ſacramentuʒ
maniteſtatũ eſt in carne q̃ſi in nube. In iudi⸗
cebit iuſtis et ardebit iniuſſis.
Interrupit petram in heremo: et ada
Interrupit).i.diuiſit et intercidit (petraz in
heremo). i.in loco ſicco et anido vbi gratius
eſt aque munus (et adaquauit eos)quaſi peco
ra nõ quaſi hoĩes qꝛ nõ egerunt grates velut
in abyſſo młtai.abũdant ⁊ copioſe qꝛ egreſ⸗
ſe ſunt aque largiſſime. Sic etiã de petra que
eſt chꝛiſtus qui dicit ſi quis ſititveniat ad me?

cio vo taq; in timoꝛe nocturno velut ignis lu

bibat cuius latus in cruce ruptũ fuit ⁊ hoc in

tienti fidei fluenta ⁊ dona ſpuiſſcti accedente li
gno crucis quaſi virga moiſi vt gra manaret

credentibo.Adaquauit inquã.qꝛ.

Et edurtadu we petru et dedurit tin

4
64 4 — — ð

teduxit aquã de petra) interrupta etde⸗

duxit vlteriꝰnõ parũ ſed(tanqᷓ; fiumina aqᷓs)

:i. copioſe ⁊ in deſerto illa affluentiã aquaꝝ fe
clt pſeuerarem Aug. aq ſequebat᷑os quocũ
q́uà ibant. VUñ quidã dicũt ꝙ aqua tm alij ꝙ et

petra cum aqua eos ſequebat᷑. Sic⁊ aqua ſcʒ

plenitudo gratiarũ que de chꝛiſto ꝓdit nulla

ſalire faciẽtis in vitã eternã hec fecit illis deꝰ.
ſtom bet en de

Et appoſueruͦt adhuc peccare ei:in ra3

tie dei dant ? de ſili deſperant. peuſſit deus pe
gratie et celitus affluenter date gratie indeſinẽ

no crec

„.

Ideo audiuit oñs a viſtulit: et ignis a⸗
credendo ceſus ẽ in iacob et ira dei aſcẽdit ĩ iſrr.
puales ani⸗ (Igeo audiuit ds) eoꝝpetitionem dando
deſ eis rogata nõ ꝗpter ipoꝝ meritũ ſed ad ſue po
iſcentia an q.d. do⸗ tentie declarationẽ ne allegarent dei impot⸗
ſex no credengo peni⸗ ſttenta⸗ nam (et diſtulit) penã et vindictã quſq; ſatla—æ=⸗
tare deüvt in verbis ſit ſimpl coꝛde ret eoꝝ infidelẽ ↄcupiſcentiã: dans peius qd
ſit malicia. Dic ? mliic odie que⸗ licet tentando peteat ne videretur no poſſe: et
me ſcz ſap iam. i. ſciam à poſtq; dedit ſignis accẽſus eſt in iacob.) dein
ne. Sic quidã cu; qe exponit ignẽ dicẽset ꝓ id eſtcira dei aſcc⸗

5 citauertercel ſum in inaquoſo.
¶ Ehtñ poſttanta beneſicia illi tanquã gene ter abundauerũt. Uñ exeoꝛundẽ ꝑſona ſub⸗
dentia (peccare ei) ꝑ incredulitate.i. adiecert uuu ẽ”
vt ete eg creclerer Infidelitas ſim Nunquid et panẽ poterit dare:aut para
citeratpellat b petm ꝓpter magnitudinéſi⸗ re menſam populo ſuo.
cut: ſupbia (in iram excita au⸗ unquid deo et panem poreru dare) icz
neocauerũ en ncrege ntes veu pane; ve fugito: nel pan vm̃i genere cibi
by poſſe facere(in inaquoſo) i. in conſueti poſuit:iam eni tedebat eos ex nauſea
loco ſine aqua ſcʒ in alio loco beremi vbierat vigere manna.aut(pa are menſam).i. copio⸗
tas? deiectus aquæ vel potius in ſiccitate ſam refectionẽ pplo ſuo ſcʒ tot hoibo. q. d. du
ſua t in ſeipis ab humore gre ſiceis q licʒad.buamus. In hebꝛeo habet. aut ponere carns
de peira pleni eſſent eoꝛũ ventres tñ aride erat ꝓpło ſuo.ꝑ qð ſignificat᷑ ꝓ pane ſimul etcar⸗
iraʒ puocam deũ t hoc in inaquoſo q ſunꝰ etpotu murmurauerũt. Sic dicut quidã. niu⸗
en quid ideo poterit mutare naturas vi cõuertat
Et ten coꝛpus ſuũ et vinũ in ſanguinẽ. petie⸗
peterent is. runt hec nõ credentes.et ne videret᷑ nõ poſſe

tut adbuc ad ctiic, qitur. Qui ergo ſic eduritaquã de petra.
. pliciter an . 5 in, e⸗ cäl S “H
a (in iram excitauert)i. ad iram H⸗ ¶Hunquid ideo et panem poterit dare ſcʒ
rut Ercelſn)ſcz den . omi genere cibi
difficilir hoibo poſſe facete areos er nauſean.
— ſiccitas⁊ deſectus
mtes. Sic t nos abluti p baptiſmũ qnq; ad mbus eos murmuralſe plurics quidẽ p cibo
ſicci a gra. Excitauerũt inq; · uid ideo poterit mutare natur as vt couertat
tauerũt veum in coꝛdibo ſuis: vt panẽ in coꝛpus ſuũ et vinũ in ſanguinẽ.petie⸗
it eſcas animab) ſu
rüt den

ie ꝛcibo ſuis) heſtan⸗

runta deo eſcam anin
recteviuit in hac ſolitudine. Sic ?⁊ qu
heſitatõe pferũt verba dnicũ coꝛpus ↄficien-⸗ it in iſrael).i.ſuꝑ ꝓplm ulũ qui ꝑ iacob ⁊ iſra
tia qð eſt eſca anie. eͤülintelligitur ag puniendü ipm. Sic dus au
Et male locuti ſunt de deo: vixerũt nun it quoſdã et differt penam ettandẽ in negligẽ
quid poterit deus parare menſam in de tes qui reluctari debuerant iraſcik t ira ineos
oogo AAuidei videre poteraãt augmentat. Laula ve

e

ro huius ire ſubditur ”l
Auia nõ crediderũt in deo:nec ſperauue
n an ins.

Et)tũc (male ſcʒ detractoꝛie locuti ſunt de
deo) ð oĩpotetia ei diffidẽtes qe dixert nuũqᷣd
poterit de pare meſã ĩ defto) irefectionẽ ql in
mẽſa fieni ſolet.q v. ambigim a novidet ſic

credideruntin deo)ſc; pmittente

2 bec diffidẽtia deo eſt iniuria. Oenla retectõ ducere eos in terram ꝓmiſſionis cnec ſperaue

iffidut vñ aplus ſapiiz me et ſiti ſaluaret: et ꝙ eos in locis deſertis pa

onet nõ a tentantibo. v. ſi ſcere poſſet. Ex mirabilibo eni pcedentib de⸗

ſti ſignificat vñ mlti d
quis veſtrũ indiget ſapia poſtulet a deo ⁊ da-⸗ bebant credere firmiter et ſperare ꝙ deus non
bitur ei.poſtulet aũt in fide nihil heſitans. de ¶xdeiceret eis in neceſſarijs. Sic deus iraſciu
coꝛpe etiã chꝛiſti nullatenꝰ dubitare debem ſi in dubitantes de poteẽtia eius nec ſperãtes in
cutuᷣli qui dixert nunqᷣd dabit nobis coꝛpus cchꝛiſto vt poſſit rerũ mutare naturas.Et quia
ſuũ ad mãducãduũ.Et arguẽtes a ſili ſubdůt. vtrũq; bꝛeuiter poſuit ſcʒ et ꝙ audiuit et ꝙ ira
Af̃ pcuſſit petraʒ et fluxerũt aque: et aſcendit ideo iam apte incipit verũq; narr are
toꝛrentes inundauert. Aupꝛius quomodo audiuit dando petita. d.
¶DOñm geuſſit petra T fuuxerũt aque) inde ꝛ5 Et mangauit nubibus deſuper: et ianu
intanta abudantia ꝙ et toꝛrentes inundaue⸗ el abernt. è
runt) qd. dubitatiue. potenit iſtð deus qꝛ: bo ¶Et mandauit nubibo deſuper) ſcz vt de eis
aliud potuit. videt᷑ ꝙ nõ. Ecce exemplũ poten daretur cibo qꝛ manna datũ eis ꝓꝑ pane gene⸗

nem ſapie que eſca mentis eſt vel coꝛpus chꝛi runt in ſalutari eius).i.ꝙ eos per deſertũ a fa

Znd
——

☛. .

—
—

L
—

2

NNE

4 anem cel .ꝗM
Etpluit illis mãna ad mãducandũ p mo⸗

rabatur in gere ſurſum vbi locus eſt nubium

et(ianuas celi) etherei.i.vias in nubibus et in

gere ꝑ quas cib deſcenderet aperuit) inquan
tum inde manna deſcẽdere fecit.ideo ſubdi᷑.

Et pluit illis mana ad manducandũ:et

li dedit eis.

um eni roꝛis et pluuie deſcendit mãna circa

caſtra iſi ⁊ quid dixerit mana ſupponitſet pa⸗

nem celi).i.de celo. VUel(celi).i.nõ laboꝛe hu⸗

mano ſed in celo aereo foꝛmatũ ſcʒ manna(de

dit eis petentibo ne videret᷑ nõ poſſe.
Panein angeloꝛũ manducauit homo:
cibaria miſit eis in abundantia.
¶ Panem angeloꝝ manducauit homo).i.fa
ctum et pᷣCparatũ ab angelis qꝛ mãna foꝛma⸗
batur ⁊ deſcendebat miniſterio angeloꝝ(ciba
ria miſit eis nõ tinñ mãna(in abũdantia )ita.ſ.
qꝙ auidi poſſent ſaturari nec tñ cibaria ab eis

6

ↄſumi. Sunilia ſepe ↄtingunt auidis ⁊ aua⸗

ris ac inſatiabilibo coꝛdibꝛ. Sed qui nubib⸗
mandauitet alia que ſequuntur fecit vt incre-

dulos ſatiaret efficax eſt dare credentibo illuʒ

panẽ verũ de celo ſcʒ chꝛiſtũ quem manna ſi⸗
gnificabat.Qui vere cibus eſt angeloꝝ quo i

coꝛruptibiłr paſcunt᷑ qꝛ eius ↄtemplatõe refi

ciuntur. Quem vt manducꝗret homoverbuʒ

caro factũ eſt ⁊ habiiauit in Robis. Qui eſt et

cibus in abũdantia qꝛ comeſtꝰ a pplis integer
manet. Jpᷣe enim panis per nubes euangeli⸗
cas deſuꝑ qð pluũt hntes vniuerſe oꝛbi pluit
et aꝑtis pᷣdicatoꝝ coꝛdiba tanquã celeſtibo ia⸗

nuis creqenti ⁊ in illo ſpem ponenti eccłie pᷣ⸗

dicatur. Sequit᷑ quomõ miſit aJ.

Virtute ſua aſfriãc.

dionalẽ (de celo)aereovt flaꝛet interiꝰcirca ter
ram et induxit in virtute)et foꝛtitudinecſua af

fricum).i.ventũ qͥ flat inter meridiẽ ⁊ occiden

tem ſcʒ ab affricavt adduceret coturnices q̃ in
illa plaga mundi abundant. Ideo ſequi.
Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluereʒ carnes

¶ Et pluit ſup eos ſicut pulueres) i. abunde

(Carnes ſed quas carnes dederit ſubditcetſi⸗

cut arenã maris) que numerare nõ põtvola⸗
tilia pẽnata) ſcʒ coturnices in multitudine in⸗
numerabili iꝑbole eſt.q.d. in tanta abundan
tia attulit eis carnes volatiliũ ſcʒ coturnicũ q̃i

plueret puluerẽvel arenã.

Et ceciderut in medio caſtroꝝ eox: cir⸗
ca tabernaculgeor.

Etececiderũt meio caſtroꝝ eoꝝ) duobo cu

bitis ſuꝑ terra volitãtia vt nec difficultas capi
endi eſſet eis etccirca tabernacula eoꝝ) itinere
vmus diei ex om̃i ꝑte et ideo mirũ fuit q:ꝛ cim

eſſent volatilia pennata ꝓ voluntate mñ ſua ca

picbant ea ſine quacũq; reſiſtenit.
Et mandueauerunt et ſaturati ſuntni ⸗
mis et ceſiderin eor attulit eis: nõ ſunt
fraudati a deſiderio ſñuo.

IEt mãducauerũt et ſaturati ſunt) ventrenõ
mente (nimis).i.valde ecce cõuicti ſunt qui B
deo impoſſibile putauerũt (et deſideriũ eoꝛuʒ
attulit eis).i.cõpleuit illud dando eis qð deſi
derabant licʒ eis nõ ꝓfuerit. concedunt᷑eni in
terdum que nõ ꝓſunt:et (non ſunt fraudati a
deſiderio ſuo)qꝛ multũ ſunt vſi carnibus illiꝰ

qdð ideo factũ eſt ne impotentia in deo viderek

Et hoc btũs Gꝛegoꝛi cantari inſtituit in cõo⸗
munione:dnica ante cineres:ad refrenanda,z
caſtrimargiã cui tunc pcipue intendũt hoĩes.
Sed qui hec illis tentantibo fecit poteſt et nõ

tentantiũ ſed credentiũ puulam fidem vocib
pcarnea inſtrumenta editis et ꝑ gerẽ tranſcur

rentibus tanq; volatilibo paſcerenõ tñ ab aqͥ

lone veniẽtibo vbi frigus et caligo pᷣualet.i.ab

cloquentia ſeculi et que huic ſeculo fauet: ſed
tranſtulit auſtrum.i.pᷣdicatoꝛcs de celo ad ter
ras qñ deſcendentes a maioꝛib minoꝛa mi⸗

noꝛibus indicãt vt qui in fide ſuntparuuli an
diendo terreſtria nutriantur ad capienda cele
ſtia. et induxit affricum.i.pᷣdicatoꝛee feruẽtes

charitate ac lucentes opere ⁊ ſermone: hoc in
virtute ſua ne ſibi tribuat auſter vel affricus qͥᷣ
cunq; ſcʒ pꝛedicatoꝛ qð ex deo habet. Spon
te auteʒ veniunt venti id eſt pᷣdicatoꝛes ad ca⸗

ſtra hoĩm et poꝛtant eis verba diuinitus miſ⸗
ſa vt in ſuis ſedibus et circa tabernacula ſua

ea hoĩes audiant.et vnuſquiſq; dñm de loco
ſuo adoꝛet.Et ita edocti per pᷣdicatoꝛes man⸗
ducant et ſaturantur habentes deſideratã in⸗
ternam refectionem nec fraudati ſunt a conſe

quendo eandem. poſtq; igitur expoſuit quali

ter eos audiuit nunc oſtendit quomodo iram
quam diſtulerat attulit et eos qui carnes im et

nõ deum deſiderauerũt puniuit..d.
Achuc eſce eor erant in oꝛe ipſoꝛuz: et

ira dei aſcendit ſub eos.

¶ Adhuc eſce) ſcʒ manna etcoturnices ceoꝝ)
ſcʒ pꝛaue et infidelis generatõnis(cerant in oꝛe
ipſoꝝ)id eſt dum adhuc erant comedentes (et
ira dei aſcendit ſuper eos) ecce quid ſupꝛa di

ſtulit. diſtulit enĩ vtpꝛius faceret quod euʒ fa⸗

cere poſſe non credebant deinde man cdl

cos pati optebat. vñ Gꝛeg ſup bunc loci d.

Sepe omps deus cum auare menti iraſcitur
vehementer pꝛius ei ꝑmittit ad votuʒ cuncta

ſuppetere ? poſt hoc per vltionẽ ſubtrahit ⁊ x
poſt hec debeat eterna ſupplicia tolerare. Si

cut aũt illis tunc factü eſt ſic ⁊ nunc in eccia ſi

qWuis carne? ſ⸗ anguine chꝛiſti reficit 1 declinat
ad vicia vel ſi quis ſumit indigne noueru ſibi

Dei indiciũ immnere

22

el impediuitr.

ne aliquid eis ꝓdeſſent quibo paterno affecti

conſulere cupiebãt. Quibo en iraſcitur deus

nid miſericoꝛdia cofert humana. Ael poti⸗
us cõpediuit ſicut in greco legitut vt cum ma

lis qui patiebant᷑ ad exemplũ iuſticie dei ele⸗

*

cti quoq; moleſtias ſuſtineret ad exemplũ pa

tientie ſue ſic? nũc occidunt᷑ qui irreuerẽter ſa
cramenta accipiũt ⁊ impediunt electi ecckie ſa
cerdotes ſi nõ innocentes hec ſacramenta ꝑcr
piant. ſed tñ generatio pua ⁊ exaſpans.
In omnibo his peccauerunt adhuc: et
non crediderut in mirabilib eius.
In omnibo his) nõ coꝛrectii.nõ obſtãti

Scdlctis dei beneficijs ⁊ coꝛreptionibo ſeu pla⸗

gis (peccauerũt adbuc poſt omnia ingratitu⸗
Qine nimia vltra ſcʒ augendo pctã ſua. grauio
ra aũñt ſunt pctã que ſemꝑ accreſcũtet nõ cre⸗
diderũt ſcʒ ꝓmiſſionibo deicin mirabilib⸗ erꝰ)

i. ꝓpter eius mirabilia eis oſtenſa.q. d. viſa ab

cis mirabilia dei fidẽ eis ꝑſuadere nõ potue⸗

mnrnuntt ideo puniti ſuntvt in deſerto moꝛerẽt et

terrã pmiſſam nõ ingrec erent᷑. Uñ ſubdit.

Et vefecerüt in vanitate dies eoꝛuʒ: et

ni eoꝛum cũ feſtinatne.
Etideo (defecerũt).i.⸗ ſumpti ſunt q̃ſi lan
uida tabe (dies) ſcʒ vite (eoꝝ)et hoc(in vani

riendo in deſerto (et anni eox) quos habituri
erant beneviuentes (cum feſtinatõe)⁊ velocit

ſcʒ vt ex diuerſis cauſis citi moꝛerent᷑ ſic ⁊ pec

cantes impij cuz feſtinatõe deficiũt q; deo ob
audire ↄtemnũti. Uñ alibi dicit ꝙ viri iniuſti
nõ dimidiabũt dies ſuos verũtamen. D

=

ertebant et oiluculo veniebat ad e.
Eum)) deus (occideret eos querebãteum)
Depcando et auxiluʒ eius imploꝛando nõ ipᷣi

occiſi ſed reliqui nõ ꝓpter eternã vitã ſed eem

plo iam occiſoꝝ etiã occidi et citius moꝛi me⸗
tuentes. boni vero etiaz ſine neceſſitate querũt

Er occidit pingues eoꝛum: et electos opatſe eo⸗ XCde cacpe
t occidit pingues eoziliit et exrliberatoꝛ ccoꝝ eſta malis. vexatio eni dabat

Etocc ditpingnes eov) Lin ſupbia pꝛeua cisinullecti hori
lentes cct electos iſrael). bonos (unpedinit)

tate ſcʒ dum fruſtrabant fine itineris ſui mo⸗

Cum occideret eos querebãt eũ: et re⸗

* 7

de areuertebank ſc; penitendo ſed ſtatoꝛe

(et diluculo). i. feſtinater veniebãat ad eum mi
ſcdᷣiam petendo. AUel (oiluculo).iin nocteyi⸗

cioꝛuʒ manentes nõ in luce virtutũ. Vñ alibi
Lanũ eſt ante lucẽ ſurgere.pius in luce: un⸗

pius ante lucem rogat.

Etrememoꝛati ſunt qꝛ dë adiutoꝛ eſt

„

coꝛuũ:et deus excelſus redẽptoꝛ? eoꝝ eſt.

Etrememoꝛati ſunt qꝛ deus adiutoꝛ)⁊ co⸗
oꝑat᷑c eoxin bonis ⁊ (e?excelſuſ redeptoꝛ)
qua fatebant᷑ recoꝛdando
beneficia pᷣterita. Nullũ enim poſſe intellexe⸗
runt adiutoꝛiũ ferre niſi illum q; eos de egypti
liberauit ſeruitute.hec aũt omnia facicbant ꝓ
pter tyalia bona acqrenda ? tgalia malaviia⸗
da ⁊ ita nõ deus ſed ula colebant.hoc eni co⸗
licur as diligiikt.

Et dilexerunt eum in oꝛe ſuo: et lingua

ua mentiti ſunt ei.

¶ Et dilexerũt eum in oꝛe ſuo) verbo tm lau

dando nõ in coꝛde cum tamẽei omnia ſecreta

ſint nuda.iin oꝛe tin ↄfeſſi ſun diligere euʒ(et

liugua ſua) qua dixerũt eum vuigere ⁊ pcepitia

eius velle ſeruare (mentiti ſuntei q· nõ fece⸗

runt nec ſenſerũt in coꝛdeverũ eſſe qð oꝛe dice

nõ amoꝛe. AUnde ſeghuuſti=k.
Cozauͦteot non erat rectũ cum eo: nec

runt. Sic ↄtinge his qui ſolo timoꝛe credunt

querebantvel ei ſeruiebant ⁊ aliud q; deũ ⁊ ;

deus velletvolebant nec erat firmuʒ ꝗꝛ ſtatim
poſt flagella redierũt ad peccandũ uerũ nec fi
deles bhabiti ſunt in teſtamento eius .i.in pce⸗
ptis faciendis qꝛ ea nõ obſeruabãt ſicut ꝓmi

ſerant ⁊ qꝛ terrena volcbant nõ eterna ⁊ here⸗

ditatẽ noui teſtamenti in qua fideles nõ erant

cuius tñ fides etiã tunc qñ velabat᷑ erat in ele⸗

ciis et nunc qñ iam reuelata eſt nõ eſt in mul
vocatis. Et licet illi ſint tales.
ſericoꝛs et ppitius fiet

Apſe aut eſi in

peccatis eoꝝ:et nõ diſperdet eos.
pſe aut) deus (eſt miſericoꝛs)pctã eoꝝ diſ

ſimulans (et ꝓpiti fiet) in reliquijs pctis eoꝝ)

qꝛ üli genti pꝛaue peꝑcit ne penitus eam era⸗

dicaret ſed manet in ſucceſſione poſteriou. vñ
ſequit᷑ et nõ diſperdet eos)omnino qꝛ nõ pe⸗
nitus deleuit ſed ſemen eius reliquit. Ideoq;
cum dicit(⁊ ꝓpitius fiet pcũs eoꝝ nõ de patri

bus tm dicit ſed ppłi ſucceſſionẽ attendit. poſ⸗

ſumus etiã dicere qð cos hic ſpũſſctũs vultde

9

ſnigeles habiti ſunt in teſtamẽto eius.
Koꝛ autẽ eoꝛũ) quaſi deus nõ noſſet coꝛda
(nõ erat rectũ cum eo)qꝛ nõ ꝓpter deuʒ deum

=, —

— — —
— —

—
—

NNSN — — —

— —* —
— — —.

n
lu
fen

a⸗
ee

hl

Nh

.

ecGH

in
ti
Ne⸗
n
⸗
fan

et

di

ni⸗

„

N
e⸗
p
vo

td

ęꝰ —

in iram ↄcitauerüt eu

ſignare qui in chꝛiſtũ fuerant er illo plo cre⸗

dituri ? remiſſionẽ pctõꝝ ꝑcepturi.

Et abundauit vt auerteret iram ſuam:

eae⸗

et nõ accendit oẽm iram ſuam.

Etabũdauit) miſcdᷣia dei? patientia intiiᷣ
(vtauertcret iram ſuã.i.vindictã que eſt effe⸗
ctus ire ſcʒ penã quam incepat(et nõ accendit
omnẽ iram ſua moſcʒ totã vindictã exercendo

7 *

quam meruerant? culpa eoꝝ requircbat.i.nõ

puniuit eos quantũ digni erãt vt eos penitus

ertirparet ſed ꝓpter fragilitatẽ eis peꝑcit. vere
abundauit miſcdᷣia ⁊ nõ accendit omnẽ irams
qꝛ etiã illud pctm̃ remiſit qð vnicũ fuiuʒ eius
ogciderũt peꝑcit & eis ⁊ hoc ideo q.

noõ ſunt inquã recoꝛdau.
Sicut poſuit in egypto ſigna ſua: et p⸗

Et recoꝛdatus eſt quia caro ſunt: ſpůs

padens et non rediens.

ecoꝛdatus)eſt.i.ad modu recoꝛdantis

ſe babuit(qꝛ caro ſunt).i.fragiles ⁊ ꝓni ad ca
ſum. q. d. attendit humane ↄditõnis fragilita

tem ⁊ mouit pium iudicẽ fragilitas pᷣcantiũ et

catumccet nõ rediens ac reſurgens ꝑ ſe a pctõ

qꝛ (ſpũs bois eſtcvadens cadẽsꝑ ſe in pec⸗

et ideo deus ꝑ ſuaʒ gram ⁊ miſcdiam reuocat
oies qꝛ ꝑ ſeipos redire nõ poſſunt. Uelva⸗
dens)de hoc mũdocet nõ rediens) ad coꝛpus
in hoc mũdo. Et licet ꝑceret eis vłr diccdo.
rüt euz in delerto:

AQuotiẽs exacerbaue

men inaquoſo.
iotiens det quã multiplicſter. q.d. multo

diens nõ ſolũ ſupdictis modis exacerbaueft

et puocauerteum)vt bona tolleret que eis da

batlin deſerto yvbi eos nutriebat (in iram ↄci

tauerũt eum) vt mala eis faceret in inaquoſo⸗

id eſt in heremo ybi aqua nõ erat vbi poti ti
mere deberent. Vel in deſerto inaquoſo).i.

in incredulitate ⁊ ariditate coꝛdis ſui. Sic de

ſerti a deo ⁊ ſine aqua gre relicti deũ ꝓuocant

de facili ? offendut. Deinde exponit quomo⸗
doeracerbauert.

uerſi iunt) retro a ꝓmiſſione ſua qua dixerant
quecũq; pcepit nobis dũs ſaciem ad peccan
dum iterũ ⁊ (tentauerũt deũ)bñficijs eins in⸗

grati exntes⁊ ſanctũ iſi i.qui ſanctificat iſrł

vel qui ſanctificat᷑i.ſctũs pꝛedicat᷑ in iſr exa

„. .

cerbauerut) verbis ⁊ factis acerbuʒ ſibi fece⸗
munt. Inſidelitatẽ eoꝝ quam iam pᷣdixerat re
pettit vt memoꝛet plagas quib egyptios ꝓpter
Alos pcuſſit que omia debuerũtrecoꝛdarn ne⸗

q exiſtere ingrati.Et ſic.

nentiũ. ſed p

c)poſt flagella ⁊ ſictaʒ eoꝝ penitentiã (cõ

H ſunt recosdati manus eius:vie qua eoxum locuſie.

redemit eos de manu tribulantis

¶ Hon ſunt recoꝛdati manus eius) i. poten⸗
tie dei oſtenſe in (die qua redemit).i.liberauit

c(ceos de manu).i.ptãtectribulãtisſcʒ pharao⸗

nis qui eos tribulabat in oꝑibo luti et lateris.
Tribulano ſolet eſſe in memoꝛig ſʒ eis nõ fait
ſic mali chꝛiſtiani nõ recoꝛdant᷑ manꝰ eius in
cruce expãſe die paſſionis qua redemit eoſde
manu diaboli. Et incipit dicere que fecitegy-
ptijs ppter eos, VUnde deberent eſſe nõ ingrati

digia ſua in campo thaneoos.
Bicut).i.qliter (poſuit in egyptoyſpecial
(ſigna ſna)que facta ſunt coꝛã pharaone/et)qᷓ

liter poſuii ꝓdigia ſua in cãpo regione (tha
neos).i.ĩ illa ꝓuintia egy pti cuiꝰ metropolis

eratthanis ciuuas. Vlũ ſatis dictũ eſt ſup vbi
nigea. Sihe ſunt iudicia pntium vł immi
entiũ. ſed pdigia longe poſt uturoꝝ qᷓi ꝓcut
dicentia que in mũdo eran: futura. Deinde in
cipit exponere plagas ꝓpter iudeoꝝ liberatõʒ
in egypio factas.Que plage ↄtigerüt egyptijſ
viſibilr ſed indeis inuiſibir. Quia. S
Et couertit in ſanguinẽ flumina eoꝛũ:

et imbꝛes eoꝝ ne biberent.

¶ Et cõuertitin ſanguinẽ ſlumina eoꝝ) ſ egy
ptioꝝ et imbꝛes eoꝝ).i.ciſternasene biberẽt)
egyptij. AUlimbꝛes).i.ſcaturigines ſcʒ qquas

ab umo ebuliẽtes foderũt eni egpii ⁊ ſangui

nem ꝓ aqͥs inuenerũt.Aqua in ſanguinẽ mu

tur duz ſpiritualia carnalr ſentiunt᷑. Sicut
enim alibi aqua mutat᷑ in vinũ ꝑ qð ſignifica
tur mutatio carnalis intellectus in ſpiruualeʒ
ita hic muta? in ſanguinẽ ꝑ queʒ caro accipit

vt ſignificet᷑ mutatio ſpũalis intellect in car⸗

nalem ne inde bibentes reficiant.
ſuntet tentauerũt deum: et

— 2 .

tranam et diſperdidit eoos.
MDiſit in eos) ſcʒ egyptios (cinomiã) i.mu

ſcam caninã in multitudine maxima vel qua
ſi cõmuniter ome genus muſcaꝝ a cenos qoð
eſt cõmunecet comedit eos moꝛdendo ⁊ pun⸗
gendotet ranam.i.multitudinẽ ranaꝝ ſcʒ im
miſit⁊ diſꝑdidit.i.deſtruxitceos) qꝛ rane erãt
in penetrabüib ipoꝝ. Cinomia canini mo⸗

res intelligunt᷑ qn quis nõ honoꝛat parentes

ſuos vel pᷣlatos qꝛ canes ceci naſcunt᷑ nec tuc
vident pentes. Rana eſt garrulitas et loqua⸗
ciſſima vanitas que eſt in cenoſis ſenſibo vtra
na in ceno verſaẽ. “?

„

t ddit erus ini fructus eoꝝ:et laꝛes

..
—
— .

¶ Et dedit erugini).i.rubigini h̊ eſtaure no⸗
xieſeu vento vrenti et inficienti (fructus eoꝝ)
q̃ naſcebant᷑ ꝑ ſe ſine cultura (et laboꝛes cox)
i.ructe ꝑ laboꝛes coꝝ ꝓducios ſcʒ ſata ⁊ hu⸗
iuſmoi que laboꝛe hoĩm fiunt dedit (locuſte)
.i. locuſtis. Erugo vel rubigo qꝛ occulte nocet
occultã in moꝛib ſuꝑbiam deſignat que oẽem
fructũ virtutũ ↄſumit.Aura eni noxia in fru⸗
ctibus operat᷑ latenter ſic in moꝛibꝰ ſuꝑbia oc
culta eſt cum quis multũ fidens de ſe putat ſe
aliqd eſſe cum nihil ſit. locuſta cſt malicia oꝛe

ledens ꝑ quã detractoꝛes figurant᷑ qui alienoſ “

fructus inuide roldun.
Et occidit in grandine vineas eoꝛuʒ: et
moꝛos eor in pzuing.
IEt occidit).i.moꝛtificauſt in grandine vi⸗
neas coꝝ) yites deſtruendocet moꝛos eoꝛuz in
pꝛuina)i.in frigoꝛe nocturno ↄgelante. gran
go eſt iniquitas res alienas vaſtans ſeu aufe⸗
rens vnde furia rapine pꝛedeq; naſcunt᷑ pltus
auüt vicio ſuo vaſtat ipᷣe vaſtatoꝛ qꝛ ſ ĩacqᷣrit p⸗

dam amittit charitatẽ. pꝛuina vero eſt viciũ. ſ.

odiũ quo charitas ꝓximi
lut nocturno frigoꝛe ↄgelaſcit. ·
Et trachidit grandini iumẽta eoꝝ: poſ
ſeſſionem eoꝝ igig.
Et tradidit grandini iumenta coꝝ:ct poſ⸗
ſeſſionem coꝝ igni) qn grando ⁊ ignis in ful⸗
goꝛibo iuxta pariter ferebant᷑. Moꝛte pecoꝛũ
ſignat᷑ pudicitie damnũ:et quaſi grandini iu⸗

arnales quiq; feriuut᷑ quoꝝ caſus moꝛte pe⸗
cudum oſtendit᷑ dum beſtialiter vinentes mo

tem iracundie deſignat qua etiã homicidiũ fit
vel ignis eſt cupiditas que poſſeſſionẽ.i.ſtatuʒ
mẽtis ⁊ qcqͥd ex dote naturevl gre eſtvaſtat.
ODiſit in eos iram indignatõis ſue:indi
Penshan iram et tribulationẽ:immi

ſiones pangelos malos.

ſunt coꝛrectiſed (iram indignatõis ſue) i.effe⸗
ctum ⁊ ſignũ ſue ire ⁊ indignatõis ꝑ plagas p
dictas et ſequentes qðᷣ exponit aſcendendo ſ.
miſit in eos pᷣmo(indignationẽ ⁊ ppoſteadirã)
et deindettribulationẽ) ecce oꝛdovindicte.et pᷣ
ter hec pᷣdicta miſit in eos (immiſſiones alias
(ꝑ angelos malos)ſcʒ obſtinationẽ ſeu obdu⸗
trationẽ vt q diuinis plagis nõ arguebant dia
bolicis inſidijs tunderent᷑ quã obſtinatõʒ nõ
inſpirãdo ſʒ deſerendo deus facit vtilli oꝑen⸗
tur in filios diffidentie qð deus iuſte ꝑmitiit.

malis quidẽ angelisvti? deus bñ ſed ad puni

ſtulticie tenebꝛis ve

oiI EEE Aa Ue⸗ 0 tas 4
tus illicitos cohibent. Ignis vero immanua⸗

aad tanq; grege in deſerto.

—
—

endos malos ? coꝛonandos bonos. Ethis5

dictis immiſſis.
Viam fecit ſemite ire ſue: non peꝑcita
moꝛte animab, eov: et iumenta eoꝛu in
moꝛte concluſit.
Aiam fecit) i. amplitudinẽ manifeſtatz
(ſemite ire ſue.i.occulte equitati ſuequa deus
iratus erat egyptijs ſicut ſemita recta eſt ?⁊ oo⸗
culta. Erat enĩ ſemita ira dei que occulta eds,ſrtaa
te puniret egyptioꝛũ impietatẽ cui ſemite fecit
viam vt cos quaſi ex abdid ꝑ angelos malos
in apta ſcelera pduceret ⁊ ſic in euidẽtiſſimos

impios cuidentiſſime vindicaret.cuius ireim

„

manitatẽ ondit cuz ſubiũgit(nõ peꝑcita moꝛ

te animaba eoꝛũ ſcʒ quin eos interficeretcetiun
menta eoꝝ in moꝛte ↄcluſit interficiẽdo.ſ.eciäãä

animalia eoꝝ. Qd melius aꝑit cũ ſubdit.

Et peuſſit omne pꝛimogenitũ in tera

E,

ernaculis cham.

egxyti: pꝛimitias omnis laboꝛis eoꝛũ in

Et ꝑcuſſit omne pꝛimogenitũ in tena egy⸗
ptixi. pmogenita de oib tam de hoibo q; deag
nimalibo ⁊ hec eſt decima plaga ſcʒ moꝛs pꝛi⸗

mitioꝝ et ꝑcuſſit pmitias omis laboꝛis eoꝝn)

ii. potiſſima de laboꝛib ſcʒ frumẽta ehmoiß .“Z

eſt oĩa que advictũ vł ad ſolatiũ ſunt hoimva
ſtata ſunt ⁊ hoccimabernaculis cham).i. do
miby egyptioꝝ de cham deſcendentiũ vbi nõ

erant iudei. ꝑcutiunt᷑ in nobis pmogenita.i.

menta trad R I iiu⸗ fides ⁊ alia ſi ꝑmaneamꝰ in egypto.i.in tene⸗
menta tradunt᷑ cuz crebꝛis luxunie tentatõibo Huius vite n in eg t.

bꝛis huius vite ⁊ ignoꝛatijs. ſic eni oꝛbamur
ple ratõis pcutiunt᷑ pᷣmitie laboꝛis qñ chari⸗
ue melius eſt inter alias virtutes vel alie
pcipue et pᷣncipales ꝓ quibo laboꝛandũ eſt in

nobis peunt qs erit ſi inueniamur in tabern

culis cham.i.diaboli. Cham eniĩ callidus in
terpꝛetat ꝑ qdð diabolus intelligit. Et ſciendi
qð decem plagis ꝑcuſſi ſunt egyptij vtra de⸗
cem pᷣcepta ſcnipta poſt in tabulis quib regak
ꝓpls dei et hic decẽ plage licet nõ eodẽ oꝛdine

quo in exodo ponunt᷑ ſed ꝓ trib que ibi ſunt

ſcʒ cinifes vlcera tenebꝛe alie tres ſunt hic. ſ.ru
bigo pꝛuina ignis qꝛ talia ꝓ ↄgrua intelligen
tia frequenter variant᷑. Deinde poſt comemo
rationẽ plagarũ egyptioꝝ ſubiũgit liberatio⸗
nem filioꝝ iſr dicenns.
Et abſtulit ſicut oues pplm ſuũ: et ꝑdu

Etabſtulit lliberauit dee⸗ Vpto ſicut oueſ
cʒ tranqlle ? ſine tumultu pugne⸗ ꝓplm ſuuz)
iſrł (et ꝑduxit eos tanquã gregẽ in deſerto)qoᷣ

erat inter mare ⁊ egyptü ſcʒ cuſtodiendo⁊ cõ⸗

ſeruando eos ſicut paſtoꝛ grege ſuũ boeg dei

— —

Flram in nobis impler cum ernii de ptate dia. male vtcbatr recte ſubiungtt.
boli ↄtemptis ter enis ad celeſ ia mente trann Er tentauerut et eracerbaueruͦt e er⸗
ferimur ⁊ ſco paſcua ſpiritualia efficimuro⸗ celſuz:et teſtimoma eius nõ cuſtoqieft·
ues dei ambulantes in hoc ſeculo velut in de ¶ E)tm poſt tanta bñficiactentauerũt adbue
ſerto in loco ſolitudinis pnie apto. diffiden hoſt tanta bnficia tentauerüt) adhuc
3 ſeno in loco ſolitudis pne apbioo. dirfidenies ve diuina virtute (exacuerut) vad
6 Et veduxit eos in ſpe et nõ tinuerũt:⁊ iram puocauerũt in tena pmiſſionisdeũ ex.
„⸗ mimmicos eog opuitmare. celſuʒ)ſinglr ⁊ potentẽ in pumiedo (et teſtim⸗
Et arduxit os in ſpe ⁊ no timuertq: ſpes giacitxlpaceepta ſſtteſtificantia no cuſte
cos refouebatcet inimicos eoꝛuʒ ſcʒ egptios dierũt)ſicut ꝓmiſerant. den tentatq increquio
(oguit mare)ſubmergendo eos in ſpe eterni⸗ coꝛde munus ab co poſtulat. Et ſicut ipe in ſi
nlis deducimur qin ſpe ſalui faci ſumus etg deperentibo placatita ſine ſde poſtulatid ad
ſpem ambulam ne timere debeamꝰ Namſi tracundia phocir racer bauerut ů veü tum
deus ꝓ nobis quis atra nos. Et inimicos no qæ auſi ſunt excelſuz infideliter petendo tenta⸗ —
1 ſiros opuit mare qꝛ que ante geſta erant pcti etum q; pcepta cius noluerũt cuſtodirne.
exeinguunk delent in baptilm ctc. Et auerterüt ſe et no ſeruauerüt pacti.
et indurit eos in monte ſanctiſicatis quẽeadmodũu patres eoꝝ cõuerſi ſunt in

———SGLðñ

4 ſe monte aneue Ee Ir eiſei des
E Etinduxit eos) no ceoſqe ꝑſonalier qs ab⸗ Et auerterut ſe)a deo et n ſenlauerütpa⸗ S=ð
H ſtulit ſed eos noie ⁊ gete cin montẽ ſctificatcis ctum) q fecert dicentes oĩa quecũcq; oixert
D ſue) ſcz in montẽ ſvon monte) inquã quẽſeis dñs faciem (quẽadmodũ pꝛes eoꝝ ↄuerſi fut
2 (acqſiuit) inde expellẽdo gẽtes (dextera eius) in arcũ pꝛauũ)q pug intenſus facile remitti. ?·
4 i poteniia ? foꝛtitudo que pcipue ſolet in dex ipſi facile reroibãtidola colendo ⁊ cõtra dem̃
6 iira appere. ipi em no invintute ſua ſz dei boſ⸗ faciendo bũ pmiſerũt ? male impleuerũt,k
i ſigt õ arcus pꝛauuſ eſtqͥ nõ eminus iaculat ſed in ſe
lligi multi ſunt ↄuerſi ipa ct iacicniẽ ſpicula ↄ uertit ac retoꝛquet ⁊ ſigni⸗

ſiderunt eum. vbi ſi
“H quã magis vult intelligi multi ſunt ↄuerſiipda ct iacicntẽ ſplcula a uentit ac relo⸗⸗
42 em eſt mons virtutibo excellens quã (dextera ficat maliciã doloſoꝝ qꝗͥ dum alijs nocere que
eius i filius eins chꝛiſtusasqſiuit t redemit lun ſibi nocent Deinde hoc pleni apit. d.
fſanguine ſuo ⁊ ſanctiticauitlauans cam lau Vn irain ↄcitauerüũt eum in colliboſuis
cro aque.in verbo inq; ſuos introduci. et in ſculptilibo ſuis ad emulationẽe euzʒ
, Et eiecit a facie eoꝝ gẽtes: et ſoꝛte dii ꝓuocauerunt.
ſif eis terra funiculo diſtributois. QIn uam )er ad vindictãa in ſe exercendã (cõ
Ereiccit deten a pmiſſionis (a facie eoꝛũu) citaucerũt)et ꝓuocauerũtſeum in collib⸗eetex
1 ia pntia indeoꝝ gentes ſc ſeptẽibidẽ habi⸗ celſis ſuis) ſcʒ inmolando in locis excelſis ri
tantes (et ſoꝛte diuiſit eis) ſcʒ iudeis (terrã) illẽ tu gentilinʒ ? nõ in tabernaculo dñi. VUñ ſeqᷣr
4 ing(funiculo diſtnibutois /i. m menſurã diui (ctin ſculptilibo ſuis i. idoloꝝ figuris cutx
Konis qua ipe ozdiaterat. Sica facie figei prunaz taeghanemulattonezi indinin.
9 chhꝛiſt eiecit vicia ⁊ enoꝛes vl malignos ſpis (eum pꝓuocauerũt) idola adoantes ⁊ hono: ẽ
et electis ſuis radiditterrã.i eccłiam. cuiꝰ di⸗ dei alij tradentes colendo creaturq p creatoe

*M uiſio ſigniticat diuiſionẽ graruʒ in fidelibꝛ eSic elati in ſuꝑbia in altis ⁊ ſupbis cogit tõ
oꝛi yrnnuſq pꝛiu donuũ babetex deo. vel (terra) n ibus deũ ꝓuecant ⁊ amiſſa luce veritatis ad
H wviuentiii ſcʒ hereditatẽ ſupnaz iutta menſurã obperatenebꝛarüpnenunggs..
Fffeeſue.ſcriptu eſt eni in domo pꝛis meti man⸗ Audiuit cus et ſpꝛeuit: et ad nihilũre⸗
n Kones multeſnun. egit palde iſggel.
Et habitare fecit in tavernaculis eoꝛũi: ¶ Auduitdeus).i aduertitpᷣdictã ppłi nequi
bus irggel. ALian? ſpꝛeuit) i. tempſit iſi? ⁊ dignitatẽ illiꝰ
Arbabitane fecitin iabernacubeon) ii do ppli eum extra ſuã defenſionẽ ⁊ ꝓtectionẽ po⸗
mibo et villis dictoꝝ ſeptez pplon tribo ir) i. nendoſetad nihilũ redegiti.reduxiccvaldex
pbm iudeoꝝ ſic in quibo regnabant vicia fe⸗ vehement auerſus euʒ vindicãdo qꝛ eo ſper
4 gnant virtutes q̊s hic intelligit ꝑ tribo ifrl. n nente nihil remanſerũt qui deo adiuuãte ſue⸗
celeſti q gloꝛia vñ peccãtes angeli eiecti ſunt tuntto ſn qoᷣ fuerũt. Deide oñdit quõeſpꝛeuit)
veri iſrue videntes deñ ꝑ gram chꝛiſti babi⸗ etagd nibilũ redegit ſubiungens.
tabunt hec bñficia feciteis. Illavero gencra⸗ Et repulit tabernaeulu ſylo: tabernacu
tio pꝛaua qꝛ iſtis bnticijs extitit ingrata eteis lum ſuũ vbi habitauit in homnio.

—

—

———

6

Eirepulid t hely p idolatria eoꝝ taber⸗
ſculũ ſylo.i.qðᷣ habebãt in ſylo qꝛ arca que

erat ĩ ſylo fuit capta ⁊ ciuitas deſtructa (taber

naculũ ſuũ vbi habitauit in hoibo i. inter ho
mines. cum em nõ eſſent digni in quiba habi
taret merito repulit illud qð nõ /ꝓpter ſe ſed p⸗
pter üũlos inſtituit. Sic? ꝓ pctis deſerit coꝛpꝑa

——

pulchꝛitudine eoꝝ ĩ manus

tutem eoꝝ).i. arcã teſtamenti ad cuius pñtiaʒ

ſuꝑabantinimicos ? ꝑ quãvidebant᷑ foꝛteset
inuincibiles cet pulchꝛitudinẽ eoꝛũ candẽ ſc

arcaz ꝓpter quã reddebant᷑ oib honoꝛati? mi

rabilescin man inimici) ſcʒ philiſtinoꝛũßm
Grego.virtus ⁊ pulchꝛitudo in manusimmi
menti antiquꝰ hoſtis ex

citradit᷑ cum decepte
boni oꝑis elatõne dnaf.

Et conclu

reditatem ſuam ſpꝛeutt.

—

Et oↄcluſit).i.ↄcludi ꝑmiiſit in gladio xi. in
occiſione gladij philiſtinoꝝ płm ſuũ)quẽ in
ter multas gentes elegerat qꝛ capta arca ↄſe⸗

quens erat vt ꝓpłs caderet (et hereditatẽ ſuaʒ)

ſcz pplm iſrł quẽ diligẽter colueratſpꝛeuit) qe
in occiſione anime ↄcludi ꝑmittit ⁊ eos ꝗ ſua

hereditas eſſie debebãt vl vi

do ſpꝛeuit. S

debankrelinquen

Yuuenes eoꝝ comedit ignis: et virgi⸗

uuenes con i foꝛtosi

tate) qꝛ hoc nõ vacabat facere in metu hoſtili
vbi quilibet querebat locũ fugiendi dimitten

tes occiſos inſepultos ⁊ illamẽtatos. Sic foꝛ

tes pᷣcipiti audicia ⁊ pᷣſumptuoſi malo igne et

incõſulto caloꝛevaſtant᷑ ⁊ virgines fatuenon

lamentant.

—

æt vidue eov nõ ploꝛabant.

hely ſcʒ ofni ⁊ phinees (etvidue coꝝ nõ ploꝛa
bantur)ſicut vxoꝛ phinees viduata ⁊ mox in
partu moꝛtua/ppter ꝑturbatõʒ plangi nõ po⸗

tuut moꝛe funeris. inem̃ em dolebãt ꝓ captiõöe
arce ꝙ nõ vacabat ꝓplo alia mala deflere. ſic?

ſacerdotes qui bñ docent et male viuũt cadũt
in gladio oꝛis ſui et vidue.i.qui renunciauer̃t

ſeculo cum nõ ꝑſeuerant nõ ploꝛant qꝛ ſpa⸗

nr̃a qꝛ nõ hĩtat in coꝛꝑe ſubdito pctis que coꝛ
da ſpũſſctũs dum bene tractant᷑ inbabitat.
Et tradidit in captiuitatẽ virtute eo?:½
Ettradidit).i.tradi ꝑmiſitcin captiuitatẽvir

ſit in gladio pylm ſuũ:et he /

Huuenes eoꝝ i ſoꝛtesccomedit vaſtauit
ignis).i. ira bellantiũ qꝛ tũc ceciderũt de iſr
triginta milia etvirgines eoꝝ nõ ſuntlamen⸗

Sacerdotes eoꝛuz in glacio ceciderüt Sfrem no elegit.
ſfnchulia regia ig
Sacerdotes eoꝝ in gladio ceciderũt.i.filij

les viri de huiuſmõi deſperant. Sed vt vtinẽ
in nobis hec dño cooꝑante fiantvt ↄcupiſcen
tia capta decidat.erecta ptãte vᷣtute.foꝛma ini
quitatis coꝛruat. electa eccie pulchꝛitudine in
terimat᷑ ppls vicioꝛũ. viuificata numeroſitate
virtutũ reſpuat᷑ terrena hereditas.acquirat᷑ re
gnum dei iuuenile.i.incipiens pcim̃ a virtute
ſpũſſcti exurat᷑ ⁊ virgo aia tolleret᷑ incentoꝛes
vicioꝝ giadio.i.verbo dei trucident᷑vt exultẽt

mentes ab his viduate cũ chꝛiſto. Deinde oñ

dit vltõem in ipos aduerſarios detoꝛtã..d.
Et excitatus eſt tanq; doꝛmies vñs: tã
; potens crapulatus a vwviioo.
Etypoſt has miſeriascexcitatus eſtnñs ad
vindictã hoſtibo inferendã cuʒ ma is actibdet
pctis ipoꝝ hoſtiũ cũ planctu ⁊ miſerijs ſuoꝛũ
(tanq; doꝛmiens ⁊ tanq; potens).i.foꝛtis(cra
pulatus).i.ebꝛius (a vino)qui q ſopitus eſta

vino nõ põt vti ſua foꝛtitudine. dixit ſicut vi⸗

detur dementib ⁊ impijs inſultãtibo quibo vi
detur dñs velut ebꝛius diu doꝛmire qũ pm
ſuũ dat in manus eoꝝ quos odit ⁊ qñ ꝑiclitÜ⸗
tibus nõ tam cito q; putant hoĩes ſubuenit et
reuera ſic dement᷑ putantibo doꝛmit ⁊ eſt alie⸗

1

dis vel opis eum excitantib.
Et pcuſſit inimicos ſuos in poſterioꝛa
obpꝛobꝛiũ ſempiternũ dedit illis.
¶ Et ꝑcuſſit inimicos ſuos)ſcʒ philiſteos(cin
poſterioꝛa).i.in ſecretioꝛi ꝑte natiũ vbi mures
rodebant ꝓminẽtes extales eoꝝ ⁊ cõputreſce⸗
bant (obpꝛobꝛiũ ſempiternũ dedit illis qꝛ pe⸗
na eoꝛũ ꝓbꝛoſa eſt ĩ ſempirna memoꝛia. Qui
mittẽtes manũ ad aratũ poſterioꝛa reſpiciũt

nus ac negligẽtib ⁊ infidelibo nullavoce lau

que vt ſtercoꝛa eſtimari debent ꝑcutient᷑ in po

ſterioꝛa merſi in gehennã.Qui em poſterioꝛa

diligũt obpꝛobꝛiũ ſempiternũ.i.eternã pena

pabebut rer ii⸗ iuſtiſſime cruciabunt. Na
inimicos pcuſſu ſʒ ſuos reediſicauit qd factũ
eſt in dignitate regia eis collata eti hoc volens
oſtendere ſubiungt.
Et repulit tabernaculu ioſephꝛet tribuũ
Smn nas elegt.

.i.familiã ioſeph)ne inde eſſet rex et tribũ ef⸗
frem, ſiłr nõ elegit) vt inde eſſetrex. Cum eni

ruben qͥ fuit pᷣmogenitus iacob violaſſet tho⸗

rum pꝛis ſui data ſunt pᷣmogenita eiꝰ filijs io

ſeph et ideo credi poſſet ꝙ deus de ioſeph ele⸗

cturus regẽ eſſet. Et qꝛ inter filios ioſeph quã
uis manaſſes eſſet ſenioꝛ tamen vt dixit effra⸗

im futurus erat maioꝛ poſſet videri ꝙ etiaʒ de
effraim electurus eſſet deus reges ſuper plin

See

☛ ☛ EE = =

—
—

=—

nium )ſcz indeo

S

cos qui clarioꝛib meritis videbant᷑ excellere
ſcʒ ioſeph qͥ impievenditus. p iuſticia eſt ſub⸗
limatus ac pꝛudentia caſtitate ⁊ inimicoꝝ di⸗
lectione pᷣſtitit alijs⁊ effraim qui maioꝛi fratri
benedictiõe aui ſui iacob eſtpᷣlatus vtoſtédat
nihil meritis ſed totuʒ gre tribuendũ.Deinde

dit quam tribũ elegit.d.

oſtendit quam tnibũ
Sed elegit tribũ iu

—

gat dauid vñ chꝛiſtus carnẽ ſuſciꝑevoluitet
montẽ ſyon quẽ dilexit).ſ.elegit ad cultũ ſuũz

p ſede regni qꝛ ibi erat citas dauid ⁊ caput ie

gni iſrł vbi ꝑ ioſeph qui interpꝛetat᷑ augmẽtũ
eteffraim qui interpꝛetat᷑ fructificatio vniner⸗
ſum pplm ülluz veterẽ repulſũ et repꝛobatũ in

telligimus qui ꝓ augmento terrenoꝝ deo m⸗

litat ⁊ de fruge leculi pᷣſumit⁊ ꝑ tribũ iuda qꝛ

oe ea chꝛiſtꝰ exiuit nouũ ꝓplm chꝛiſti üli pplo

Nerna pꝛemia oculis figei ſpeculantẽ accipi⸗
mus. Son em ſpeculatio interpꝛetat.
Et edificauit ſicut vnicoꝛniũ ſacriſicin

Etedificauit).i edificari fecitſicut vnicoꝛ⸗
1indeo; deuͦ ſingkar vniͦ vei colen⸗
tium (ſacriticiũ ſni i templũ in quo eraſt ſan⸗

cta ⁊ hoĩes ſanctiſicabanĩ . oblatões ⁊ ſacri⸗

ficia lin terra) ſcz iudea (quaz fundauit p ſuo
in erſege agliein ſecula.i.ſtabiliter quan

tum in ſe fuit niſi pctã ꝓpli impediuiſſent.vni⸗
coꝛnes intelligimꝰ quoꝝ firma ſpes in vnum

crigit᷑ vñ chꝛiſtiani recti vnicoꝛnes dicunt p⸗

da:montẽ ſyon quẽ?

Szʒ elegit) ipter dauid (mibu iuda) ſcʒ Pre
gia dignitate vt de ea reges acciperet qm inde

*

gem vngeret᷑ ſed ad quid.

*

Paſcere iabob ſeruu ſuü: et iſrl heredi ⸗

um) q: paſecbat ones qñ vocat fuit vtin re.

tatem ſuam.

Ealae 1ac baſeenan⸗ 2 regenduz iacob
ſeruũ ſuũ).i.ꝓplłm ſuuʒ qui de iacob ſeruo ſuo

deſcendit deinde repetit (et) p.i.(iſit heredita⸗
tem ſuam)diſcipline vomere cultaʒ.i.vt fieret

rex ſuꝑ iacob.i.iſrł qꝛ idem ſunt iacob ⁊ iſrag

ac ſeruus ⁊ hereditas licʒ diuerſis rationibovt
patet ex pluribo locis pꝛecedentibo.Et ita fe⸗

Et pauit eos in innocentia coꝛdis ſui:⁊

Et pauit)et educauit.i.rexit et gubernaui
eos(in innocentia coꝛdis ſui).i.in puritate cõ
ſcientie ⁊ hoc docuit eos qð ipᷣe egu(et in intel
lectibus manuũ ſuarũ).i. pꝛudẽter ſe habens
in operib ſuis (deduxit eos) ꝑ vias iuſticie et
veritatis.q.d.ſic rexit ⁊ duxit eos ſicut vir ſim
plex in coꝛde ſine duplicitate ⁊ pꝛudẽs in oꝑe

NO innia hec ad chꝛiſtũ dũm referẽda ſunt qꝛ

paterno cõſilio ad redemptionẽ nr̃am elecius
eſt de grege moꝛtaliũ carnẽ aſſumens quẽ ſer
uum dicit nõ filiũ qꝛ foꝛma ſerui ex dauid eſt

de poſt fetateg eſt acceptus qꝛ miſſus ad oues
domus iſtael indead oues genti Pdicatione
aploꝝ tranſmutat paſcens celeſti panechꝛi⸗

ſtianum pplm ſiue ſuplantatoꝛẽ vcioꝛuʒ ſiue
menle vidente deũ quos (pauitin innocentia
coꝛdisqꝛ pctm nõ fecit nec inuentus eſt do⸗
lus in oꝛe eius ct in intellectibo manuũ ſuaꝝ)

id eſt in operibo intellectualit ab eo factis de⸗
duxit eos/ ad vitam eternã. Velpaint eos in
innocentia coꝛdis ſuiyi. hominuʒ ſcʒ faciens

eos innocentes ⁊ in cogitationibo coꝛdis⁊ de

pter fidem vnius dei quem creduũt ? vmus iei
quã appetũt de qᷓ re alibi dicit᷑ vnaz petij a deo
banc requirã. Sanctificiu eſt plebs ſcta ſpls
acqſitionis qui ſunttemplũ dei ſanctũ in quo

dit eos ad vitamèin intelleciba manuũ ſuaꝝ)
quam ipſe in credentibo fecit quaſi
cercenim ad manus ptinet.

aſi manib⸗.fa

erer. Zerra eſt ecclia quã firmauit ? ſtabi cærcenim ad manus ptinet. Oꝛatio.
abt obillo in ſeculi ſempiterna büiſtat 1 enice nos mana ibirualis alinonuc obql
Exbac enivita moꝛtaliter tranſiens cternalit lentiſſime larguoꝛ ompᷣs deus vt in ſenſuma⸗
fundat. Sic ab initio electõnis nuum tuaꝝ du ecu mereamurin monte aeq⸗
ſito dextera tua gloꝛiari. Per dim.

in celeſti pꝛia fundat᷑. Sic ab initio electon
bebzce gentis vſq; ad chꝛiſtũ pceditvnde ſub ſito dexrera tua gloꝛiari Per omſm.
ſequenter dicit. [ Kaalmus de lamentabili depꝛecatio
4 Et elegit dauidſ ne ndeliuʒ ꝓpter multiplicẽ ꝑſecutionẽ

T gregibyouiu: de poſi fetantes accepit malox et letabũda gratiarũ actõe ꝓſua

Eusvenerüt gen

Er elegit dauid ſeruũ ſuihvenſbuindaler 7
. Leet ſuſtulit).i.tulit (eum de gregibe oum) Nex⸗ — C C Eee He
4 et ſuſtulit) tes in hereditatẽ tuã:pollueruttem23le

. paſtoꝛali officio pecoꝝ trãſſatus eſt ad regnuʒ in hereditatẽ tuã: pollueruttem⸗
* dobie plum ſanctu tun poſuerut bieruſale

ominũ etſde)eo vbi erat ſequens poſt fetan um ſancti
txes)i.poſt oues fetas ſeu bũtes fetus (accept in pomoꝝ cuſtiodiã.

EH

yolatiliby celi:c
Poſuerũt moꝛticina).i.cadauera) ſeruoꝛũ
tuoꝝ) qui immundis vti noluerũt. eſcas vo⸗
latiliba celi)relinquendo ea inſepulta ſcʒccar⸗
nes ſanctoꝝ tuoꝝ beſtijs terre) eſcas poſuerüt
et deuoꝛandas dederũt.q.d.nõ tm in vinen—⸗

¶Auctor pfalmi pa dauid Tituly eſtpſal

mus aſaph. Et eſt ſenſus pᷣs iſte attribuit᷑ aſa⸗

ph.i. fideli ſynagoge ſeu ↄgregatõi in cui ꝑſo

na ꝓpha h̊ loquit᷑ ⁊ chꝛiſtũ ſubuenire ſue genti

pꝛecat᷑ Materia:lamentabilis depcatio fide⸗
lium ꝓpter multiplicẽ ꝑſecutionẽ maloꝝ. In⸗
tentio: exhoꝛtari nos ad paſſioneʒ ꝓ chꝛiſto et
patiaʒ ac bonis ꝓximoꝝ letari ⁊ calamitatib⸗

affligi. Snia in generali ꝓpha ĩ iſto pſalmo in
ꝑſona aſaph.i.fidelis ↄgregatõis deuaſtatõeʒ
hierlm vel eccłie lamentat᷑ humiliter ⁊ deuote
ꝓ reſtauratõe ipius depᷣcat᷑ imploꝛando viczʒ
cõtra aduerſanios dei iuſticiã ⁊ ꝓ ſuis dei mi⸗

ſcdᷣiam ⁊ vltimo ꝓ depcatõis exauditõe exul⸗
tans regratiat᷑ Snia in ſpeciali.Aſaph co⸗
dolẽs ſue geti ipiꝰ mala deo exponit ſic.d. O
(Deus venerũt gentes in hereditatẽ tuaʒxlin

hierlm vel in terrã ꝓmiſſionis (pollueruttem
plum ſanctũ tuũ)ꝑ ſimulachꝛa que ibi poſue
runt (poſuerũt hierim in pomoꝝ cuſtodiã)· i.
in deſertionẽ ſicut collectis pomis cuſtodie.ſ.
domus in quibo cuſtodes erant deſerunt.
Poſuerüt moꝛticina fuoꝝ tuorꝝ eſcas
unes ſanctor tuop be/

Effugderut ſanguinẽ ipoꝝ tanq; aquaz

₰ .

hierim et nõ erat qᷓ ſepeliret.

coꝛꝑa occiſoꝝ dum oĩbo piculũ immineret.

gacti ſumus obpꝛobꝛiuʒ vicimis niis:

Eſffuderũt ſanguinẽ eoꝝ).iſeruoꝝ tuoꝛzum
(tanqᷓ; aquã.i.abundanter et ita viliter quaſi
ita ſine culpa liceret de ſanguine ſicut de aquaꝰ
cet h̊ nõ tm intra muros ſʒ etiã in circuiiu hie⸗
ruſalẽ circũquaq; (et nõ erat qui ſepeluet) ſc,Jʒ

ſubſannatio et illuſio his qui in circui /

acti ſumus obpꝛobꝛiuz v

4 . 4 .

in oculis (ſubſannatio et illuſio) facti ſumus

cchis qui in circuitu nr̃o ſunt i.gentib) q ci⸗
ca hierłem ſunt.q.d.gloꝛia hierlem toto oꝛbe

mirabilis verſa eſt in obpꝛobꝛium vicinis.

Vel pñt hec accipi de ecclia ſic. O (Deus ve⸗

nerunt gẽtes in hereditatẽ tuã).i.inuaſerũt ec⸗

cleſiam ꝑſequẽdo quã chꝛiſtus acquiſiuit ſan
guine ſuocpolluerũt templũ ſanctũ tuum) ſcʒ

tam ecciam. VUñ apls. Zemplũ dei ſanctuʒ

icinis nr̃is) qd

eſt qð eſtis vos. quod templuʒ pſecutoꝛes in
his polluerũt qs ad negandũ chꝛiſtũ terren⸗
do vel cruciando coegerũt. Sʒ hodie magis
polluit᷑ pꝛauis moꝛibo hoĩm q; olim occiſoꝛi
bus martyrũ (poſuerũt hierlm/i.eandẽ eccle
ſiamin pomoꝝ cuſtodiã).i.in deſertionẽ qñ

enĩ gentibo ꝑſeqñtibo in celeſte menſam ſpũs

marcyrũ tanq; de dñico oꝛto multa et ſuauia
poma tranſierũt eccia deſerta eſt viſa( Poſue
runt moꝛticina ſeruoꝝ tuoꝝ).i.ſcõꝝ martyrũ

(eſcã volatilibo celiquaſi quicquã eoꝝ reſur⸗

rectõni deꝑiret qð exponit dicẽs (carnes ſan⸗
ctoꝛum tuoꝝ) hec ſunt moꝛticinabeſtijs ter⸗

re)ad deuoꝛandũ ( Effuderunt ſanguinẽ coꝝ

tanq; aquã in circuitu hierm) qñ in omi ꝑte
eccleſie cuius circuitus ꝑ totũ oꝛbẽ eſt abun⸗
dãs ꝑſecutio ſeuiebatcet nõ erat qui ſepeliret)
pꝛe timoꝛe ꝑſecutoꝝ vel pꝛe multitudine occi
ſoꝛum.(Facti ſumus obpꝛobꝛiũ et terroꝛ pꝛo

pter diram moꝛtẽvicinis nr̃is).i.affectõe ꝓ⸗

pinquis iam volẽtibo credere (ſubſannatio et

uluſio his qui in circuitu nr̃o ſunt).i.deſpica⸗

biles inimicis eccleſie qui ſunt in toto oꝛbe qꝛ

—

nõ eis ſʒ in conſpectu dni pᷣcioſa eſt moꝛs ſan

ctoꝛum eius. Sed

Vſq;quo dñe iraſceris in finem: accen⸗

Letr velut ignis elus tus.
Aſq;)odñe imſceris nob iraſcer? nevſq;

(in finẽ) q.d. noli iraſciĩ finẽ ſʒ tꝑa coꝛreptõeʒ
ne illa tãta tribulatio pſeueretvſq; in finẽ ⁊ vſ⸗
cqqqͥ accẽdet᷑.i. ardebitʒelus tuꝰ).i.ira tua cõ
tra nos(velut ignis)ſcʒ totaliter nos cõſumẽs
ſicut ignis cinerat ⁊ ↄſumit paleas ita ꝙ non

extinguat᷑ vel mitiget᷑.q.d.vtinaʒ ceſſet ira tua

cõtra nos incepta. Ira dei dicit ignis qꝛ; tam
din ardei donec aurũ purget᷑ ⁊ ligna incinerẽ
tur. Sunt em̃ varie cauſe inflictõnis penarũ.

Vñ iob dicit varie:peccaui:nõ peccaui:pec⸗
cauit vt aliq̃tenꝰpuniret᷑ nõ peccauitvt tm.pu
nitus eſt in ꝑte ad purgationẽ in ꝑte ad coꝛo⸗
nam ⁊ ita de ſctis alijs. Ne igit᷑ iraſcaris no⸗

bis quite nouimus ſed potius.

.₰ 5

Effunge iram tuaz in gentes quete nõ

noueruͤt:et in regna que nomen tuũnõ

ffunde) i.effundesvt multa 7 abüanter

et retoꝛquebis (iram tuaʒ).i.effectũ iuſticie tue
et vindictaʒ (in gentes que te nõ nouerũt) nec

ſcirevoluer̃t nec timere vl diligerevt ſicut nos
oppꝛimũt tuis virtutibo obꝛuant᷑ (et in regna q

nomen tuũ nõ inuocauef̃t)ſʒ tm̃ noĩa idoloꝛũ

ſuoꝝ ſeu demonioꝝ ⁊ creaturã nõ creatoꝛẽ:ꝑ

Bentes accipit ſubditos.ꝑ regna ipᷣos reges h

—
— —

aũt nõ optando dicitſed ꝓphetiſando nec ſo⸗ nĩis ꝓpter nomen tuũ) nõ pter nos et meritiiÿ
8 lu nõ inuocauerũt ſed inſuꝑ opuguerüt. noſtruʒ. i.pietate ſancti nois tui tribuat᷑ nobis
H Quia comederũt iacob: et locũ eius e· qð nõ põt haberi actibs nr̃is.Etiſta fac nob.
ſslanerant. Heſoete dicant in gentibo vbieſt vens.
Duihtales gentes (comederũtiacob) ide eoꝛuz: et innoteſcat in nationibo coꝛam
i ſtruxerũt iudaicũ plłm vt nõ cõpeat ſicut nec oculis nofrie.–
ie res cõmelſta (et locũi eius ſcʒ ciuitatẽ ⁊ teniplũ SFrir te nobis deficientibo dicant in gen
ni vbi ↄgregabant᷑ ad feſta (deſolauerũt) nudan tibus illud vſitatũ ofidis ſcʒcvbi eſt deus eo⸗
. do ebus T pſonis. Ael de ecclia qꝛ comede⸗ rum) quaſi dicant illi nõ habent deũ adiutoʒẽ
. runt).i.in ſuũ malignũ coꝛpus hoc eſt in ſuaz qꝛ vel nõ eſtvel nõ põt aut nõ curat ſuos adiu
ſocietatẽ ⁊ nequitiã tranſire cogeẽtes ſibi incoꝛ uare hec inſultatio nõ eſt ferenda. Andenõ ꝑ
. ꝑauerũtiacobi. polm chꝛiſtianũ q eſt mino: mittas vt hoc dicant cuʒ in hoc nõ im in nos
ecui uit maioꝛ etad que nomen iacob eſttran ſedin te delinquant ſed potius (et innoteſcat)
ſſatum (⁊ locũ eius)ſcʒ eccłiam (deſolauerüt) i. manikfeſta fiat(in nationibo)ita q; om̃s na⸗
id eſt deſolatã reliquirũt. Dʒ qꝛ ſcio te ꝓ pctiſ tiones ſciantſcoꝛã oculis nr̃is).i.cito fiat vtet
. nos flagellare ideo pꝛeco.üû. — nos eam videamad laudẽ tn.
. Ne memineris iniquitatũ noſtrarũ an / Alltio ſanguinis ſeruox tuoxꝝ qui effu/
1 tiquarũ:cito anticipent nos mie tue:q ſus eſt:itroeat in cõſpectu tuo gemitus
paupes facti ſumus niniis. compeditor.
He memineris iniquitatu noſtrarũ hec cõ AItio) ſcz tꝑalis vt euadant eterna cſangui
feſſio deicoꝝ veniã ꝓuocat (antiquarũ non nis ſeruoꝝ uoꝝ qui effuſus eſt) abũdanteri.
1 dicit hoc de pteritis tin ſedantiquan).iſibiu, vtyideam illos duerſos j mõ gſequunt ꝛ ſic
antiqͥs quibo ſepe peccauimꝰ (cito anticipent accipit᷑ in bono de vltõe pñti. Vel accipi põt
nos mie tue) vtliberemur a miſeris et boc eſt de pena eterna ſie. Et innoteſcat in nationibꝰ
Z nobis neceſſariũ (qꝛ pauꝑes).i.miſeri ⁊ inch?z⸗ coꝛaʒ oculis nris vltio ſanguinis ſfuoꝝ tuoꝝ
gentes facti ſumus nimis).i.valde. Uel deec qui effuſus eſt i. ſume vindictã de malis qͥ fu⸗
. cleſia pueniant ad bene operondũ (cuo anticd deiunt ſanguinẽ ſeruoꝝ tuoꝛũ ⁊ in fine ita fiet
pent nos mie tue) ante moꝛtẽ et iudicinʒ nead qꝛ vl h in ouerũs imit iniqtas qd ante opta
rudiciũ dãnandi veniamꝰ qꝛ niſi indulgentia ueratvel in fine peunt að h dicit nõ optãdo ſy
dc pᷣueniatĩ iudicio nõ abſoluitreus q; paupe⸗⸗ ꝓphiſando malis ita fiat.Ec introeat in ↄſpe⸗
⸗ res) a meritis ⁊ nõ ſufficientes ad ſalutẽ vel in ctutuo).i.ante ↄſpectü tuũ(gemit cõpeditoꝝ
N firmi ⁊ impotentes ad ſatiſfacienduʒ de pctis quos gentiles ⁊ cyrãni vel ipᷣe tribulatões vin
2 et bene oꝑandũ (facti ſumus nimis et pluſ xerunt. Ael (cõpeditoꝝ coꝛruptibilitate car⸗
n Dici poſiit. hoc dicit ne quis de actibo ſuis pꝛe nis que aggrauat animq tep longas la ce
4 ſumat. Igeo ſequit. mas req'rentes abſolui ? tecũ eẽ deſiderãt. A
i Adiuua nos deus ſalutaris noſter:etp (compeditox).i. vinculis charitatis aſtrictoꝝ.
. pter gloꝛiã nominis tui vñe libera nos dratnn ieis alor Calcöede ne
ci peccatis ntis ꝓpter noę beocpt c ſancti que patien⸗
A icine eſto peccatis niis Wwternoſ i iikutannmenuh anen⸗
4 Aiuun nos din bello defenſionis legis cõ gemnus combetor belat oñditdd.
tra aduerſ oan nos infirmi ſum deus ſa SPcom magnitudinẽ bꝛachij tui:poſſi
4 lutaris) ct ſaluatoꝛ nr qꝛ nõ in nr̃is ſed in tuis lios moꝛtificatoꝝ. =
6 virtutibo ↄfidim (et ꝓpter gloꝛiã nois tui) am Scõðm magnitudinẽ bꝛachij tui yi poten⸗
plificandazʒ o (dñe libera nos)a malisvt ere⸗ tie ⁊ foꝛtitudinis tuecpoſſide).i.reſpice in ad⸗
. pti nomini tuo gloꝛiã ⁊ honoꝛẽ reddamꝰ. A optione ⁊ defende ne eccia in fratrib deficiat
e de eccłia (adiuua nos) ꝑ gratiaʒvt infirmitas ei ne aliquo erroꝛe maculent᷑ filios) i.poſte⸗
noſtra adiuuet᷑ ad bona facienda deus ſalu⸗ ros ⁊ imitatoꝛes moꝛiificatoꝝ).i.martyruz d
taris nr) qui neceſſariꝰ es infirmitate nreetp in eum P cui⸗ noie paſios eos nouerũt exhoꝛ⸗
pter gloꝛiã noĩs tui) vt qui gloꝛiat᷑ nõ in ſeibo tante eoꝝ gkia ad unitandũ eoꝝ exempla ac⸗
1 ſed in dño gloꝛiet o (dñe libera nos) a cõfoꝛ⸗ cenſi nõ territi crediderũt. Et eſt iſta pia pca⸗
mitate maloꝝ. liberat etiã et eruita malis deꝰ tio ne filios eoꝛũ ꝓijciat q ꝓ eo puniti ſunt ſed
cum adiuuat ad faciendã iuſticiãcet) ne impe multiplicet ne ifructuoſus ſit ſanguis eoꝝ po

diant nos ad hoc pctãnr̃a picius eſto pclis

ſterisvt ĩde creſcat ſeges vñ putabat ꝑitura.

Etredde vicinis nkis ſeh tuplu in ſiu
vimpꝛoperiũ ipſoꝝ qð expꝛobꝛaue/

e0

runt tibi ſe.
Etredde vicinis nr̃is)inter quos habita⸗

mus vſq; ad ſeꝑationẽ futurã (ſeptuplũ.i.ple

nam et ꝑfectam vindictã qꝛ hoc numero ꝑſe⸗

ctio et plenitudo ſignificari ſolet:et hoc cin ſi⸗

nu eoꝝ)nunc in hac vita vt non iudicij pena

N 4.

damnent. vel (ſeptuplũ.i.gfectionẽ doni ce⸗
leſtis vt ſpũ ſancto ↄpleant᷑.et redde eis(im⸗
Loeli ipſoꝝ qð expꝛobꝛauerunttibi dñe)
id eſt fac vt ꝓ iniurijs et obpꝛobꝛijs que fece⸗

runt reddant laudes que eſt gloꝛioſa vindica

tio qñ deus inimicoꝝ oꝛe laudat᷑et ſic accipi⸗
tur in bono ⁊ dicit᷑ optando. Vel accipiturin

malo:vt (redde ſeptuplũ).iꝑfectionẽ pene in
futuro ſcʒ (impꝛoperiũ ipſoꝝ).i.penam ꝓim
pꝛoperio(qð expꝛobꝛauerũttibi dñe)ſanctos
tuos in quibo habitas affligendo arbitrantes
in eis delere nomẽ tuũ de terra et ſic dicit᷑ non
mala optando ſed iuſta ꝓnunciando et vera
Aphetiſando. Illis iaY
NMNos aut ppls tuus et oues paſcue tue:
cõfitebimur tibi in ſeculun.
NHos aut)quos putabãt ſe ꝑdere( ꝓpłs tu⸗
us)in te ꝑ baptiſmũ regenerati et fide cõgre⸗
gati (et oues paſcue tue)ſacramentis et doctri⸗
na tua paſti et nutriti (cõfitebimur tibi)i.lau
dabimus te:vt qui gloꝛiatur in dño gloꝛietur
(in ſeculũ).i ꝑſeueranter vſq; in finem ſeculi
nõ delebitur eccleſia vt putat᷑ ab hereticis.Et

In generationẽ et generatione: annun

ciabimus laudẽ tuam.

in generationẽ pñtemet generationẽ) ſuc
cedentem.i.de generatõne vna in alteraʒ et in
oẽm generationẽ idem qð dixerat in ſeculuʒ:
cannũciabimus)alijs (laudem tuã) que vtta⸗
ceretur nos delere ⁊ finire conabant᷑. Vel (in
generatõne et generatõʒ).i.q; diu ſeculũ dura
bit pñs et futurũ (annüciabimus laudẽ tuaʒ)
in hoc ſeculo ꝓ alioꝝ inſtructõne et in futuro

iretue deſeuiat vt adiuti patrocinijs beatoꝛũ

õ

ſcz in carne et de inceptõne ac pfectõne
eccleſie cuius ꝓceſſus et ſtatus hic de/

ſignatur ſub noie vinee.

tulus eſt. In

debito bonoe. (ꝛatio.
nticipa dñe miſcdᷣiam tuã pꝛiuſq; zelus

quoꝝ ꝓpter te ſanguis effuſus eſt piciatõetua

iregis iſrael

ſenſus pſalmus iſte dirigens nos in finem id
eſt in chꝛiſtũ eſt teſtimoniũ aſaph.i.illius par

tis ſynagoge que credit ⁊ ↄfitetur chꝛiſtum in

carne venturũ.ꝓ his qui ↄmutabunt᷑ in me⸗
lius et ꝓ aſſirijs.i.dirigentibo ſeyt iam nõ ſint
generatio que nõ direxitcoꝛ ſuũ ſed dirigens
ſe ad chꝛiſtũ. Aſſirij enim interpꝛetant᷑ dirigẽ
tes ⁊ ſunt idem qui cõmutant᷑ ⁊ aſſirij. Mate

ria aduentus chꝛiſti in carnẽ et ꝓceſſus ecclłie
ſub noĩevinee. Intentio monere in melius cõ
mutari ⁊ ad chꝛiſtũ dirigi. Sententia in gene

rali ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph.i.fide
lis ↄgregatõis pꝛecat᷑ pꝛimuʒ aduentũ chꝛiſti
per quem fit reꝑatio generis humani? agit de
vinea que eſt eccłia oſtendens quomõ ſit ince

pta ⁊ ꝑfecta. Snia in ſpeciali aſaph ergo qui

in pꝛecedentibo pſalmis ꝓ peccatis ſynagoge

trepidus oꝛabat:iam deiullius ↄuerſione pᷣu⸗

mit ⁊ teſtimoniũ dat de aduentu chꝛiſti quem

pꝛecat᷑ d. ( Qui regis iſrł).iiudeos ſpirituali⸗

ter te videntes igende).i.intentũ te pꝛebe re⸗

gimini ⁊ intentius rege quos regis.rexiſtinoſ

per miniſtrũ angelũ tuuʒ iam veni nos regere
perte ipᷣmqͥ deducis velut ouem ioſephipᷣm

ſczʒ ſignificatũ ioſeph.i.fidelẽ ꝓplm de gentib⸗

adauctũ ꝑieti de circũciſione. Joſeph enim in
terpꝛetat᷑ augmentũ ⁊ moꝛtuo grano frumen⸗
ti auctus eſt multũ ꝓpłs dei.pꝛimo reductã ve
lut a ſpinis ducit ad caulas fidei tãquã oues

ad paſcua ⁊ deducit de bono in meliꝰ et devir

tute in virtutẽ. ꝑ iſrł legem habentes accipeꝑ
fectos qui regũt et alios:ꝑ ioſeph rudes et ſim
plices.vnde regit᷑ iſr ł tanquã maioꝛ:ducit᷑ io⸗
ſeph tanquã minoꝛ.

4

Qui ſedes ſuper cherubin: manifeſtare

coꝛã effraim beniamin et ma

¶ Qui ſedes ſuꝑ cherubin).iqͥ in ſecreto ma
ieſtatis tue ſuꝑ ilam penitudinẽ ſcientie cele⸗
ſtium virtutũ ⁊ poteſtatũ reſides (manifeſtare
coꝛã effraim beniamin ⁊ manaſſe).q.d.tu qui
angelis es notus appareꝛ innoteſce hominib⸗

maniteſta te in carne ⁊ huic mundo te viden⸗

dum pꝛebe faciẽs in eis has virtutes que his
ſignificant᷑ nominibo ſcʒ eos fructificare ⁊ fi⸗

lios dextere et poſterioꝝ oblitos.Effraim eni

interpꝛetat᷑ fructificatio.beniamin filius dex⸗

trere. manaſſe obliuio. Illi quippe ſunt idonei

ende:qͥ deducis velut ouẽ ioſepp.
Auctoꝛ pſalmiꝓpheta dauid Ti
finem ꝓ his qui cõmutabuntu-
pſalmus pꝛo aſſirijs teſtimoniũ aſaph. Et eſt

—
— — —

——

videre te qni fructus dignos pnie faciũt. ethi rum panis et potus intelligit᷑ gra ↄpunctõis:
qui in ſctõ oꝑe foꝛtes ſunt.et hi qui poſterioꝝ qꝛ cos quos pen gauclemtenin ſpen ſe HM
X ſcz terrenoꝝ oblitiin anterioꝛa ſcʒ cterna ſe ex tes in tribulatõe facit ſicut panis coꝛ hoĩs cõ
* tendunt. fümat ⁊ potus letificat. Oñ auteʒ in menſura
c Excita potentiã tuaʒ etveni:vt ſaluos dicit᷑ qꝛ ois clectoꝝ gfa et tentatio iuxta men⸗
d KEieo e üüſnam a dno diſponit vt nec de gra habeant
N Excita)ſiue ſuſcita (potentiã tuã) ⁊ foꝛtitu⸗ quaniũ volunt nec de tentatõe pferant ſupa
in dinem quam egyptijs ⁊ filijs iſrk ondiſti qua⸗ id qd pñt. Ocinde cxponit lachꝛymas. .
e⸗ ſi enĩ impotens videris qũ ppłs tuns abſq; de Po uiſti nos in ↄtradictõʒ vicinis no
i fenſoꝛe tradit inimicisctveni)ꝑ effectũ poten ſtris:et inimici nti ſubſannauerüt nos.
ne tue adiuuãdo nos qͥ derelinquendo nos i ¶ Poſuiſti nos in ↄtradictõcm vicinie nfis-
i deris receſſiſſel vt ſaluos facias nos)vt ſicuti quiin circuitu nr̃o ſunt vt cõtradicerentꝰbis .
N los ecruiſti de egypto ita nos ſalues a pctis? a niis plane hoc factũ eſt de aſaph eni.i. de fide
ke ptãte et oppᷣſſione ꝑſequentiũ quas meremur lſynagoga clecti ſunt qͥ ad gentes irent ⁊ chꝛi
80 ꝓeis. Uelveni) tuipe in carne etcexcua .l.on ſtum Bdicarene Duiparidicebart: coõta⸗
m de(porẽtiã tuã) ĩ reſurrectõe qͥ viſus es ifirmꝰ dictoꝛ vincebat᷑ et ex ↄtradictoꝛe ſidelis effici
. in paſſiõe.i.crucifix ex infirmitate reſurgeex cbatur. Inde martyres cibati ſunt de pane la
gi virtute (vt ſaluos facias nos)a malis omnibꝰ chhꝛymarũ et potati in lachꝛvmis ſed in men⸗
. Deinde loquens ad patrem ait.. fſurg nõ ampli q; poterat ferre (et inimici no⸗
Deus cõuerte nos:et oſtende faciẽ tuã ¶ſtiethoſtes fidei nõ im ↄtaditcrũt ſʒ eeiamn
et ſalui erimusq. ubſanmualiaruriſerl No quaſt colen
p Deus cõuerte nos a vetuſtate in nouitatta tes moꝛtuũ adoꝛantes crucifixũ. Sʒ licʒ tan⸗
2 culpa ad gram. auerſi eni ſumus ate nõ co⸗ ta paſſiniſimus no tũ minus cũ optamus ſʒ
m uaertemur niii tu faciascetoñde faciẽ tuã).i fi⸗ ictumoꝛamus. . 14
lum tuuz qui eſtimago tuacct ſalui enmus ½“ Deus virtutüͦ couerte nos: et oſtende
, ip̃m. Velcoñde faciẽ tuãpꝑ placationẽ: gam faciem tuã et ſalui eriſnus.
i. auxiliãdo quã abſcondidmi a nobis auxi ¶ Deus virtutũ cõuerte nos)ad te(et oſtende W
V lium tuũ ſubtrahẽdo ⁊ ia (ſalui erimus) q ſ faciẽ tuam).i.filiũ tuũ ꝑ quẽ tu cognitus es à
netua gra nõ poteſt eſſe ſalus. Et qꝛ etiaʒ poſt dicit:qui videt me videtet patrem ſet ſalui ceni⸗
chꝛiſti aduentũ quãdiu in h̊ ſeculo ſumusvbi· mus poꝛtãdo imaginẽ eius.de hoc verſu ha⸗
1 ppenitus ſine pctõ nõ viuit etiã ſeruis ſuis důĩòs bes etiã ſupꝛa: deſiderantis mos eſt frequẽter
V penitus nõ placat᷑ igeo ſubiungit. O. repetere qui tantis pᷣcibo ſtudet oꝛare.Oſten⸗
Dñe deus virtutũ:quouſq; iraſceris ſu de inq; faciẽ tuam et imple in rebus qð pꝛe⸗z

R per oꝛationẽ ſerui i. monſiraſti in figuris. Quas figuras ſubſeqũ
Dñe deus virtutũ celeſtiũ.i.angeloꝝ quibꝰ terenumerãdo oſtendit quõ eccleſia pꝛimo in

dou nos ſocij ſumus futuriquouſq; iraſceris ſux- hi efuitmn iudeis et poſtea tranſiata eſtet ꝑ

8g oeꝛationẽ ſerui tui nõ auferendo flagella a no Ta igeib. d debes go de ſaccci iã
in bdeiers et ſi olim iraſcebaris ſuꝑ oꝛationẽ inimici Vlineã de egypto tranſtuliſti: eieci ii gẽ
dum ſcʒz eram inimicus ne iraſcaris ſuꝑ oꝛõʒ tes et plantaſi eaam. ò
iam ſerui tui ſed miſerearis ꝑtim iam trãſitira VUineam).i. pplm iſrl vñ chꝛiſtus et pꝛimi

remanet in hoc ꝙ flagello nõ pcit flagellat eni gum vinee eum dñs ad excolendũ ⁊regendũ
u omnè? fili quem recipit. Jaſcit ergo dñs ſer ſuſcepat:et ſicut vinea ceteris arboꝛibo eſt hoĩ
è⸗ ius ſuis ſed iñ non vt iudex dãnans immo vt bus charioꝛ ſic ꝓplłus iſrł pꝛe ceteris ꝓplis fuit

e pater coꝛrigens. Etiterũ qͥuſq; ira ceſſauerit. deo gratioꝛ. (de egypto tra nſtuliſti) in tena pz⸗
cd Eibabis nos pane lachermar et Ponn miſſiõis (eieciſti gentes) ſeptẽ de terra illa quiu
Hr vabis nobis in lachꝛymis in menſura. din poſſederãt(et plantaſti) vt agricola (eam)
, ibabis nos pane lachꝛymax).ſ.cruditöd ſcʒ vineã ibi.ipabitationẽ eius firmaſti ⁊ ſe⸗
e fliagellon et hic panis cibus eſt qꝛ ſic nõ extin cure habitare feciſti. OW
4 guimur ſed erudimur. Addit? de potucetpo⸗ Dux itineris fuiſti iĩ oſpectu eius et plä
tum dabis nobis in lachꝛymis in menſura) raciceseine et inpleuitter. —
4 id eſt ꝓ viribet ſcoᷣm ꝙ ferre poſſumus.vel ꝓ Dux itineris fuiſti in cõſpectu eius) in co⸗
modo culpeetſᷣm ꝙ meruimꝰ. vel lachꝛma lumna nubis ꝑ diẽ et in colũna ignis ꝑ Mai

3

OðDSð

tecq; duce et rectoꝛe de egypto exierunt ꝑ deſer
tum tranſierũt in terrã ꝓmiſſionis venerutcet)
ibiplantaſti). i. cõſtituiſti et firmiter ſtabiliſti
(radices eiꝰ).i.duces et pꝛincipes ac ſctõs pa
tres et ꝓphetas (et impleuit terrã) ꝓmiſſionis

ꝑ ꝓlis multiplicationẽ iuxta qð alibi ſcriptũ

cſi et benedixit eis ⁊ multiplicatiſunt nimis.

¶ WMicet bec ſynagogã figurauerintiñ ad ec⸗
cleſiam referenda ſunt que a tenebꝛis cecitatiſ

ad lucẽ fidei et celeſtẽ dignitatẽ eiectis vicioꝝ

gentibo trãſſata eſt et plantata in virtutbo que
ſpirituſctõ peunte ducit ſpirituali iinere bo⸗
noꝛuʒ operũ ꝑ hoc deſertũ ſeculi cui via.i:ma

data ꝑ que graderetlargita ſunt plãtatis in ea

doctoꝛibo ꝑ quos in omnẽ terrã euãgelioꝝ. ſo
nus nunciaret᷑ et ſic illa vinea modo impleuit

totas terrã que impletio modo ſitet fietvſq; in
Kinemn um quondie cõuertunt aliqui
Deinge de initio vineelatius repetit dicens.

finem mundid

Sed pꝛius.

ſta eius cedros di.

eruit montes)ſcʒ,

4

nunciauerũt. vmbꝛa etiã fuerũt circũciſio ⁊ ſa

rrificia. Sed poſt vmbꝛã venitveritas ⁊ ma⸗
nitfeſtatio. Unde ſequit᷑/⁊ arbuſta)que creſcũt
circa arboꝛc.i.excrementa ⁊ augmentateius)

operuerũtcedros dei).i.apłos ⁊ doctoꝛes no

ui teſtamẽti. Ideo aũt dicit cedros dei qꝛ ſunt
cedn euertende ſcʒ ſuꝑbi qui ſuntcedri ſeculi
ſed nõ dei. Expoſita ergo altitudine vinee ex.

ponit eius latitudinẽ dicens.

Erxtendit palmites ſuas vſq; ad mare:

ter vindemiauerũt.d.

AI ꝓphas vmbꝛa eius)
ſcʒ vinee.i.vmbꝛoſa et obſcura locutio.obſcu
re enim et in figuris locuti ſunt futura quean

et vſq; ad fumen ppagines eius.

3 filiosvſq; ad mare) ſcʒ mediterraneũ qð erat

terminus iudee a ꝑte occidẽtalicetvſq; ad flu⸗

ſionis a ꝑte oꝛientis pagines) i generatões
(eius) palmites et ꝓpagines maioꝛes et mi⸗
quã dũs infra dictos termios dilatauit Hos
ſumus vites qui ex vinea illa fröduimꝰ ⁊vſq;

ad mare.i.baptiſmũ acceſſimꝰ⁊vſq; ad flumẽ

AYpagines eius vt qui in ea naſcunt᷑ baptiſmmo
abluant᷑.Et qꝛ talis eſt vinea ergo.

Vlt quid deſtruxiſti maceria eius:etvin

demiant eam omnes qui pꝛetergredin

4

—————— *

AVt quid deſtruxiſti maceriã etſepeʒ eius

Ertendit)dñs ad hierlin palmites ſuas) i.

eſt munitõʒz.ſcz ſubtrahendo ꝓtectõz tamm

qua tanq; ſepi muniebat᷑ (et vindemiãt eam
id eſt ↄculcant et deuaſtãt oẽs qui pᷣtergredin/
tur via) legis et mandatoꝝ dei ſcʒ gentes que

idola colũt.vel (oẽs qui pᷣiergrediuntur et gꝑ⸗

trãſeũt) viã).i.qͥcunq; viatoꝛes oxtranei. Lũc

munitio ſynagoge depoſita eſt cum ei cecitas
ꝓter ſuam ſuꝑbiã cõtigitet ſpoliat᷑ ab his qui
ꝑ huius ſeculi viã ad deũ tranſeũt dum iude
os pᷣdicando cõuerti faciũt. Et hoctotũ refer
ripᷣt ad ꝑſecutões eccleſie. deinde exponit qli

Exterminauit ea aper de filua: et ſingu

—hBNMMs

sfrus upaliuseſteam. “

£ „

Exierminauit).i.extra terminos ſuos eie⸗

cit ⁊ deuaſtauic(eam )vineaʒ (aper de ſilua).i.

gentilis ꝓpłs ſeuus ⁊ incultusſet ſingularis fe

rus) ſcʒ idem ꝓpls ſingularis ꝓpter ſupbiã ⁊ fe
mns ꝓpter crudelitatedepaſtus eſt eam).i.de⸗

paſcendo ↄſumpſit qꝛ eã deuaſtauerũtac vſi⸗
bus et ſeruitijs ſuis ſubiugauerũt. Et hec ad
eccleſiã referri pñt cõtra quã ꝓpłs gentiũ cru⸗
deliter ſeuiebat. In apꝛo etiã et ſingulari fero
immanitas diaboli intelligit᷑a quo hodie ec⸗

cleſia deuaſtat᷑ qui foꝛtis et ferus eſt et de ſilua

qꝛ cogitatõnes eius agreſtes et auie ſuntet ſin

gularis in ſuꝑbia. Sed tu0o.
Deus virtutuoͤuertere: reſpice de ce⸗

loet vide et viſita vinea iſtam.
Deus virtutũ xeleſtiũ et terreſtriũ(cõuerte⸗

reyab ira ad miſcdᷣiam etad nos ꝑ cõdeſcen⸗

ſionem bonitatis tueqꝛ dum affligimur vide

ris ꝗ nobis auerſuscreſpice intuitu miſcdᷣie

oculo clementie de celo celoꝝ et de tue deita⸗
tis ſecretocet videpp miſcoiam quiba pctis la⸗

boꝛet et peat homo (et viſita ꝑ gram vineam
ſſtam) ſcʒ eccleſiã.i.infirmã ſana. Miſcᷣia elſt
qua peccata dimittunt᷑:gra eſt qua bñficia ir
rogant᷑ Viſita ſicut medicꝰ infirmũ ⁊ ſana.
t pfice eã quã plantauit vextera tua:

ſup ſiliũ quem cõfirmaſti tiodbi.
Etꝑfice)fidelibo in pplo gentüũ et reliqujs

iſrl: (eam) nõ aliã inſtitue quã plantauit) i.in⸗
choauit(dextera).i.potentia et ꝓpiciatio tua,
vna enĩ ⁊ eadẽvinea eſt que incepita iudeis et
ꝑficit᷑ in gentibo et ſi altera gens det pꝛincipiũn
altera ꝑfectionẽ et ſuper filiũ) ſcʒ chꝛiſtũ ꝑfice
(quem ↄfirmaſti tibi).i.ad tuũ honoꝛẽ dicẽs

hic eſt filius meus dilectus.in quo ↄfirmatuſ

eſtchꝛiſtꝰ apud hoĩes qͥ ſol?eſt fundamẽtũ qð

nemo mutarep̃t. Et ſic erit: reuera pficies 2

remittent᷑ eis pctã ⁊ ita ꝑficiet᷑ vinea.dua.
Vncenſa igni et ſuffoſſa: ab increpatöe
vnltus tui peribunt.

Vncenſa igni et ſuffo

— -—-

— — 2 =—

— ðꝭÿʒ— — —

—

— — —+ ==- ——

——

— =— —

lan ¶ Incenſa igni) i petã que veniũtex amoꝛD- ſũmatio totius oꝛatõis chꝛiſtiane. MWagnave·
male accendentekz ſuffoſſa ipcti quevenit roeſt ſuauitas huius verſiculi in hoc eni reaau
S extimoꝛe male humiliate foſſa eni humilitatẽ lam totius religionis exponit pꝛimo eni deus
NMℳ deſignatꝛ ꝑ hec duo oĩa pctã intelligunt᷑. Si nos ↄuertittũcet nõ ante facie ſuaʒ oſtenditi.
cut enim omnia iuſta oꝑa bono timoꝛeyel bo lumiepietatis nos ĩſpicitpꝰ qd tande nos ſai
no amoꝛe ſiunt ſic malo amoꝛe ⁊ malotimoꝛe uat hunc ergo ꝓpha iterat qꝛ p ipᷣm quiſq; bee
4Pctz omnia cõmitunt (pibut)et delebuntab uiter qd erpeditimplorat. Mecnaz vertu oꝛer
lc increpatone vultus tui).i. increpationẽfilij ponit hic pter triplicẽ factẽ chꝛiſti que tripli⸗
n mi qui vultus tuus etimago dicit. Quid eni citer nos ↄuertit.Eſt enĩ facies naſcentis mo
idl inerepat chꝛiſtus niſi pcia? Et qꝛ ex aduentu nientis iudicantis. Deima cuertit nooa ſub⸗
on uiutanta vceditvnilitas iovt hecoia ipieant᷑. bia ⁊ vanitate mundi ꝗꝛ cheiſtus in nattuttar⸗
n Fiat manus tua ſup virum dertere tue: te humiliauit ſe foꝛmi ſerui accipiens. ſcda a
ett ſupꝑ filiũ hoĩs quem ↄfirmaſti tibi. pcupiſcentia ⁊ voluptate carnis:qꝛ tunc aruit
¶ EFiat manus tua)o deus.i.miſcðᷣia ma (ſup tanq; teſta virt eius. tercia ab quaricia ?⁊ amo
hi yvirũ dextere tue)ſcʒ chꝛiſtũ ad ꝓducendũ eu, retꝑaliũ ꝓ quiba in iudicio expꝛobꝛabit dñs
pͤfe iioꝑatio tua ad effectũ pmiſia ꝑducat.ſ.incar n obis dicens eſuriui ꝛ7. MDꝛatttio.
leſ⸗ nationeʒ (et) p.i.ſſuꝑ filiũ hoĩs)ſcʒ virginis ¶ T iſita dñe vineam tuam quam de egyptit
de⸗ aſſumptionẽ carnis nõ hoĩm (quemſcʒ filiuz mbulatõc potenti dextera liberaſtiytreſpectu H
ſ⸗ (firmaſti tibi) q; ſic nobis ↄiunctꝰ eſt ex car vultus tui viniſicata bonoeuʒ in te fructuum
n ne vr deris etiã ſit ex diuinitate. Et bñ vir dex vbertate letet. Per dim.
* tre ⁊ filius hoĩs dicit qꝛ ⁊ potentiã diuinitattis ¶ Vſe almus de inductõe fideliũ ad lau
babuit vñ ad dexrera dei patris ſedet⁊ hbuma danduʒ deñ ac de pꝛeſſura ecclie bonoꝝ
r mintczenter nos alſumpſitex eo filius bo⸗ q; pbatione et maloꝝ repꝛobatöne.
5 minis fuit qͥ niſi potens ꝑ diuinitatẽ fuiſſet ne k S lterxr.

i quaquã nos ꝑ hũanitatẽ redimere potuiſſet. 1 T,2I . —
4 EZultate deo adi

Et no diſcedimus a te: viuificabis nos Oeo ad
KRibꝛi nr̃o: iubilate deo iacobob.
DAuctoꝛ pſalmi pha dauid. Tiꝰ
1 A olermonea ide 7 Ollec. tulus eſt. In finẽ p toꝛcularibo quinta ſabboa
“ Quis eni nos ſepabit a charitate dei (viuiſi⸗ iuiipſalmus ipſiaſaph. Eteſt ſenſus: pſalmus
NE cabis nos)vita gre nam moꝛtui eramus pec⸗ ille dingens nos in finẽ. i. in chꝛiſtü cantatur
er
in⸗

4 et nomen tuũ inuocabimngs.
¶Et)ſi hec feceris ⁊ filiũ miſerisnõ diſcedi⸗
mus)vltra(a te ꝑ cõuerſionẽ a fide ⁊ dilectiõe

catis noſq; innouabis ⁊ vitam interioꝛis ho⸗- ipᷣi aſaph.i.dñice cõgregatõni et cantatur ab
minis donabis vt te amemus nõ tenena in à ipſo aiaph. Aſaph eni ſibi ipi loquitur. pſal⸗
. buspꝛius moꝛtui eramus ſcʒ in amando ter⸗ mus dico agens pꝛo toꝛcularibo.i.de eccijs in
4 reng e eis inherendolſet nomen tuü inuocabi quibpeſt pſſura tibulationü:et habitus quin
musRie exoꝛandovt nobis dulcis remiſſoꝛ ſis ta ſabbati.i.loquens de baptiſatis ⁊ baptiſan
e pectõꝝ noſtroꝝ ⁊ pius largitoꝛ eternoꝝ bono⸗ dis aqua baptiſini quod figuratũ eſt ę opua
mumet te diligendo qui eris nobis totũ iuua-⸗ quinte ſabbati qñ creauit deus ex aquis pi⸗
men. Quod vt ſit et vt ſũmam mee intentõnis ſces ⁊ aues. Sicut eni vinũ etoleũ pᷣſſura toꝛ
in. concindiilöłl. cularis eliquata recondunt᷑ ⁊ acinũ amurca
Die deus virtutũ cõuerte nos:⁊ oſten pijciunt᷑ ita accedente tentatõe iuſtus iuſtioꝛ
e faciem tuam et ſalui erinuug. fſitet ſoꝛdidus magis ſoꝛdeſcit. Silr et dere⸗
¶ Dne deus virtutũ cõuerte nos a vetuſtate natis ex aqua baptiſmialij ſunt piſces.i.car⸗
1 in nouitatẽ ⁊ ad te ꝑfecie diligenduũetoſtenge nales.alij aues.i.ſpũales. Cantatur ergo pio
faciẽ tuã)ſcʒ chꝛiſtu qui eſt imago⁊ facies tua toꝛcularib⸗ et quinta ſabbati.i. de pᷣſſura di⸗
. et illuinatio vultus tui in quo manes ⁊ q ma⸗ ſcernente renatos ex aqua baptiſmi. Oateria
Bikogenen erimꝰ) ꝑ ipᷣm a malis omnibb laus ⁊ bñficia deiac ingratitudo ꝓpli iſfraeliti

nem ⁊ in futuro ꝑ apertã vilionẽ (et ſalui eri; batio maloꝝ. Intẽtio: monere fideles vt mul

lede faciẽ tuã) hic ꝑ piam illuminatõ⸗ cißſſura qͥʒ fideliũ ac ꝓbatio bonoꝝ et repꝛo
mus)qꝛ in clara et ꝑfecta fruitõe ↄſiſtit eterna tis modis deũ ꝓpter beneficia exhibita znogir
ſalus hec iam ſuꝑius dixerat ſed piuz animũ ficent et ingrati non exiſtant cbternpas en
3 quod delectat oꝛare libenter ⁊ frequenter de-⸗ terrenis ad celeſtia meslaaſcen anl. ſaoangz
e. lectat replicare.hic enim vt dicit Aug.eſt cõ⸗ tia in generali ꝓpheta in iſto plalmo in 4 “

* „₰

alaph i fidelis ↄgreg oͤnis loquik ſibi ipiſczʒ

duice congregatõi iam cred
nos ad dei laudẽ admonet vt ad quod ꝑuene

runt in hoc ꝑmaneant vſq; in finẽ et vt mali
ad ſuũ ſe referant finem amoꝛe pꝛemij vel ti⸗
moꝛe iudicij oſtendens vnde gaudendum ſit:
quidve timendũ:quid appetenduʒ:et quid ca⸗
nendum. Snia in ſpeciali: aſaph ergo quaſi
poſita ſibi imagine cuiuſdã ſolennitatis ecle⸗
ctos ad celebꝛitatẽ incitatdicẽs. O ↄgregatio
dei ( Exultate deo) voce oꝛis clamando quic⸗

quid de illo verbis explicare poteſtis adiuto⸗

nnto) in bonis agendis et malis tolerandis.
Exultent alij mundo vos deo:alij ventri deo

ſuo vos deo vro: alij deceptoꝛi ſuo vos adin⸗
toꝛi vro.(iubilate) gaudio coꝛdis qð nõ pote
ſtis explicare verbis. Jubilus eniĩ eſt gaudiuʒ

animi qð nec oĩno pᷣt expꝛimi nec taceri.(deo

iacob) qꝛ et vos ꝑtinetis ad iacob: immo vos
eſtis iacob ſcʒ minoꝛ ꝓpls cui ſeruit maioꝛ.Et
Bumite pſalmũ 1 date tympanũ: plal
terium iocundũ cum cythara.

umite pſalmuʒ).i.ſpualia que de ſuperi

oꝛi et a deo ſunt ſicui pſalteriũ a ſuꝑioꝛi ſonat.
c(et date tympanũ).i.carnalia ꝑ coꝛiũ timpani
deſignata que a vobis ſunt.q.d.accipite man

data celeſtia et date opera implendo ea quia

(pſalteriũ)quod ponitur hic ꝓ pſalmo (iocũ⸗

dum eſt cum cythara)que ponitur ꝓ tympa⸗

no id eſt verbo dei operib reſpondere eſt dele
ctabile.pſalmi ſunt iſte materiales voces qui⸗
bus ꝑ ſingulos verſus tanq; per diuerſas co2ꝛ
das ſonat nobis a ſuꝑioꝛi dulciter ſpirituſan
ctus et modo quaſi in acuts vocibus: modo

in remiſſis infoꝛmat in maioꝛib et minoꝛib

pꝛeceptis. tympanum vero qõ fit de coꝛio ad
carnem ptinet. In hoc ergo admoniti ſumus
vt pꝛedicatõni verbi dei coꝛpalibus reſpon⸗
deamus operihaouus.

enti ⁊ incitans bo

Bu einate in neomenia tuba: in inſigni

¶ Bucinate) i reſonate (tuba in neomenia)

„

id eſt in nouilunio ſcʒ in inſigni)⁊ pᷣclaro die
ſolẽnitatis veſtre) ſcʒ feſti tubarũ qð eſt pꝛima
die menſis ſeptembꝛis.hec loquit᷑ aſaph ſpiri
tualiter chꝛiſtianis.q.d. Sumite⁊ date ac bu
cinate⁊ ne terreamini ſed quod iudei faciebãt

hiſtoꝛialiter vos facite ſpiritualiter in innoua

tione veſtra in mente ⁊ anima annunciate⁊ p
dicate alijs clarius ⁊ ↄfidenter nouã vitã quã
noua luna ſignificat ⁊ hoc tꝑe gratie quod eſt
inſignis dies ſolennitatis noſtre qua nobis a

ls ſemꝑ feriendũ eſt de qua die alibi dicit

mur in ea. Ideo ſic eſt faciendſduñũd.

Auia
uia) hoc (pꝛeceptũ eſt a deo (in iſrael).i.

in indeis et ad litterã : ſpiritualiter indea deo
iudicandi ſi nõ feceritis. Unde ſequit᷑ (et iudi
cium)cum pꝛecepto eſtdeo iacob cõtra negli

gentes id eſt qꝛ iudex futurus eſt qui hoc pᷣci⸗

pit ⁊ faciet vindictã de pᷣcepti obmiſſione.vbi
pꝛcceptũ ibi ⁊ iudiciũ.qui enim in lege pecca⸗
uerunt ꝑ legẽ iudicabunt᷑. Uñ dicit᷑ hoc ſac et

viues.q.d. li non feceris moꝛieris iam iudica

TFeſſmoni in ioſeph poſait illu:cnn

pꝛeceptũ in iſcl eſt:et iudiciũ deo

erxiret de terra egypti linguã quam non
nouerat audiunt.

¶ Eeſtimoniũ.i.pꝛeceptũ ſub atteſtatöe Ael

(XTeſtimoniũ rei futurecin ioſeh.iin ipo po⸗
pulo iſrael quem vocat ioſeph ꝓpter pꝛimoge
niturã ad ipᷣm tranſiatã.vel eo q; ille p-łs oc⸗

caſione ſui venit in egyptũ ⁊ multiplicat eſt ꝑ

eumpoſuit illud pꝛeceptũ⁊ ſubdit quãdoqꝛ
cum exiret) idem ꝓpla de terra egypti ꝑ mare
rubꝛum tunc in deſerto (linguam quam non

nouerat audiuit ſcʒ legem per moiſen datam

in qua et hec et alja pꝛecepta accepit. Vel(Te

ſtimonum)id eſt pceptum illud poſuit in io⸗

ſeph)id eſt in gentibus adauctis ꝑ fidem. Jo

exiret ille populus gentium per ſidemetba⸗

ptiſmumſde terra eg ypti id eſt de tenebꝛis in
ſidelitatis et ignoꝛantie tũc in eccleſia (tinguã
gquam non nouerat audiuit) id eſt pꝛecepta eu
Angelij q̃ pꝛius ignoꝛabat accepit. Sic ⁊ nos
ſi volumus linguam incognitam noſcere ſci⸗
licet ſacram ſcripturam intelligere: opoꝛtet vt
exeamus de egypto.i.de tenebꝛis peccatoꝛuʒ:
et tunc audiemus verba que nõ audieramus
et percipiemus myſteria que nõ noueramus.

Ettunc dominus.

BHiuertit ab oneribus doꝛſum eius: ma
nus eius in cophino ſeruierit.

diuertitet liberauit (doꝛſum eius) ſcz po⸗
puli iudaici ab oneribus) quibus exercehat

eos Pharao in luto et latere:qꝛ manus eius
in cophino ſeruierunt.) id eſtin inſtrumento
ſen vaſe quo populus lutum et terram poꝛta⸗
bat vnde lateres faciebat.quaſi diceret libera

uit eos a vili ſeruitute educendo de egypto.ſic

dñs ODiuertit) a ſarcina peccatoꝝ (doꝛſum) er
rationem gentiũ:quia(manus eius in cophi⸗
no ſeruierunt).i.in ſeruili opere ſcʒ inten enis

—

— — — -—— —————ꝗỹMD

ty⸗

el
nos
ſci⸗
AN
d
mus
s,

0
is
ni⸗

Ne

ct lutoſis operibo etin immundicijs peccato ⸗

rum.peccata enĩ ſeruilia opera ſunt: iuxta il⸗

lud.qui facit peccatuʒ ſerus eſt peccati.Dein⸗

de mutata ꝑſona inducit deũ loquentẽ.ſ 3

Inn tnbulate inuocaſti me et liberaui
te: eraudiui te in abſcõdito tempeſtatis

baui te apud aquã oↄtradictõis:.
In tribulatõne) dum pꝛemebaris laboꝛe et

duna ſeruitutecinuocaſti me) pꝛo liberatõe (et
liberaui te) in ſignis et pꝛodigijs teeducendo
(exaudiui te in abſcondito tempeſtatis) id eſt
in tempeſtate abſcondita quando nec aperte
gemere vel conqueri audebas metu egyptio⸗
rum tunc amplius te aggrauantium (pꝛoba⸗

ui te apud aquam cõtradictionis) id eſterxa⸗

minaui te vtrum eſſes gratus et fidelis vbi de
mea potentia et bonitate deſperans iurgatus
es et dixiſti. NHunquid poterit de petra aquaz

cijcere: Vel loquitur chꝛiſtiano ſic.(In tribu
latione dum pꝛemereris ſarcina peccatoꝛum
einuocaſti me) adiutoꝛemęet liberaui teexone

rando (exaudiui te in abſcõdito tempeſtatis)
id eſt in tempeſtate coꝛdis et in bello ſuggeſti⸗

onis cum angeretur conſciẽtia tua in lucta vi
cioꝛum atq; virtutum tibi trib lato affui et te

liberauicpꝛobaui teapud aquam contradicti
onis id eſt apud pplm cont icentẽ. Hꝛadi⸗
ens enim viam dni multos habet ↄtradicto⸗
res ⁊ dehoꝛtatsꝛes inſultatoꝛes ⁊ detractato⸗
res. has aquas paſſus eſt dñs ⁊ ineis nos p⸗

bat ſed ipſe eas tranſiuit vt nos facereteas nõ

timere. Hactenus egit de oleo toꝛcularis.i.de

bonis. Deinde agit de amurca.i.de repꝛobis.

d. Quia lot beneficia ſee.
ls meus et oteſtaboꝛ te: iſrael ſi

.*

8R adozabis deum alieun.

2

gem dedi ⁊ ſpecialia bona iam tradidi.ſet cõ⸗

teſtaboꝛ te) id eſt teſtis ero veritatis ⁊ eoꝝ que
ſum dicturus. Quodcũq; autẽ pplo ſuo dixit
xtiã nobis loquit᷑ deinde quid velit euʒ intelli

gere ſubdit o (iſrael ſi audieris me)et monita

mea mihi obediendo (nõ erit in te).i.in coꝛde
tuo (deus recens).i.nouiter et adtꝑs factus:
deus eni noſter eſt ſempiternus Quod quiſq;ʒ
cupit et veneratur hoc illi deus eſt: ſicut idolũ
vel auruʒ ſeu quelibet creatura ac libido etcõ

cupiſcentia. habet enĩ quiſq; tot deos recentes

quot vicia ⁊ peccata.et ſemꝑ deũ recentem ha

bet qui modo gule:modo luxunie: modo ira⸗

cundie:modo ſuꝑbie et alijs hmõi vicijs ſer⸗

audieris me nõ erit in te deus recẽs:ne⸗

di) i. intelligeſ ſpls meus cui ſpecialẽ le

a me:ſtudiũ et ſeruitium tuũ impendendo vi
cijs vel cuilibet creature quod potius impen

dere debuiſti tuo creatoi.
Ego eni ſum dñs deus tuus qui eduxi

ebo illud.

te de terra egypti:dilata os tuum et im

go enĩ nõ alienus(ſum dũs)et rectoꝛ (de

us)et creatoꝛ(tuus)ille idem (qͥ eduxi te de ter

ra egypti)p mare rubrum vnde conſtat qꝛ no

ſum recens et ita bene feci tibi in pᷣterito etpa

(dilata) deſiderio (os tnũ) ſcʒ coꝛdis ad deſi⸗
gerandum ⁊ petendũ vtiliacet implebo illud
tuum deſideriũ et votum in bonis ꝑficiendo.

NPon ſimus ergo ingrati deo nr̃o nõ obliui⸗

ſcamur in nobis deum manentẽ ne faciamus

nobis recentẽ qui eduxit nos ꝑ baptiſmũ de

tenebꝛis ignoꝛantie ac vicijs ⁊ oꝑibus diabo
licis: dilatemus os coꝛdis deſiderando et os

coꝛpꝑis verba veritatis ꝓpnunciãdo et dñs im

plebit illud deſideriũ anime tribuẽdo etiſtud
maioꝛẽ loqndi graʒ tribuendo. Sic monui

Eens audiuit ꝓpłs meus vocẽ med: et
iſrael nõ intendit mihii.

Et non audiuit ꝓpłs meus) cui le gẽ de gict

magna feci vocem meã et monitionẽ et oſten

dit quis eius vocem nõ audiuit dicenstet iſra

el nõ intendit) et obediuit (mihi) ingratus tot
beneficijs meis vt culpa creſceret et digna vl⸗

tio ſequeretur. Multi ſunt qui vocẽ dñi audi

re cõtemnũt:ſtat ad oſtiũ et pulſat:dicẽs.Ape
rnihomo recognoſce vocez dñi deitui volo vt
aperias et ingrediar et nõ vis aperire.nequiſ⸗

ſimus ſeruus eſt qui dominũ ſuum boſpitari
non vlll.—

ibunt in adinuentõnibw ſ—uus.

ſperans de ſalute eoꝛum (oimiſi)et dedi (eos)
ſibi ſubtrahendo eis gratiã non impartiendo
maliciã vt irent ſcom deſideria) et affectõnes
(coꝛdis eoꝝ)nõ ſcdᷣm viam pꝛeceptoꝝ meoꝝ

ct ipſiſibunt in adinuentõnibo ſuis) ct affecti⸗
onibus quibuſſibet.ac ſi diceret Quoniã ſepe
pcuſſi et diſciplinaʒ non receperunt: rogauiet

non audierũt ideo dimiſi eos in voluntatibus

ſuis vt ſaturati vicijs ſuis vel ſic penitentiam

agant. Infelix eſt qui a deo nõ coꝛripitur: qui
deſiderijs coꝛdis ſui traditur et miſer ꝗ peccas
nõ ꝑcutitur. Malum ſignuz eſt qñ infirmus

voluntati ſue relinquit. Vnde dicit Augꝰ.
magna ua dei eſt peccantes nõ coꝛrigere non

flagellare eum relinquentes. Sed. 3

Et dimiſi eos 'm deſideria coꝛdis eoꝝʒ

t) quia ita ingrati fuerunt ideo tanq; de⸗

.

Si tolus meus audiſſet me: iſrael ſiin

2C

Emeisambulaſſer. HH
Si pptus meus audiſſet me) monitis meis

obediendo quod exponens ſubdit (ifrael) hic

eſt pplus (ſi in vijs meis ambulaſſet) quotidie
tuicofcſſioneletemor Kerom.

in ſanctis actionibo ꝓficiendo ⁊ pꝛecepta mea

obſeruando que ſunt vie ꝑueniendi ad beati⸗

tudinem hoc eſt audire me. O clementiſſimꝰ

patero miſericoꝛs deus rogauit et nõ eſt audi

*

tus quaſi iratus Dimittit filiũ laſciuientẽ. Ie⸗

rum videt perire ⁊ dolet qꝛ pereat et dicit. Si

pplus meus audiſſet me iſrt ſi invijs meis am

bulaſlſet.

Peꝛo nihilo foꝛſitan inimicos eor hu⸗/

Kumarti mecKK.
QA:Pꝛo nihilo)et gratis/foꝛſitan) id eſt vere et

ſronice dicit inimicos eo )et hoſtes cuiuſti⸗

bet generis humiliaſſem) eos ad nihilũ redu

cendotſuꝑ tribulãtes eos miſiſſeʒ manũ meã)

vVltricẽ.i. vindictã ⁊ potentia mea ees pᷣſſiſſem

coꝛum inimicos ꝓſternẽdo.ad nibilũ dñs re⸗
igit quos in ſuo verbo etoꝑe ꝑſeuerare ↄſpi

cit. Manũ quoq; ſuam ſupꝑ eos mittit cum ex
reatu /ꝓpꝛie iniquitatis eoſdẽ aduerſarios du⸗
ra animaduerſione ꝑcutit. Et hoc ꝓ nihilo fa
citqꝛ totũ fit gratis quod deus nobis impẽdit

Deinde poſt verba dñi item ꝓpheta loquit di⸗

Ynimici dñi ment

5

Inimici dñi) veteres ſcʒ indei qui ꝓmiſe⸗

rant obſeruare legem dei et nõ impleuerunt et
vnge debuerũt eſſe amici inde facti ſunt ini⸗
mici. et noui ſcʒ falſi chꝛiſtiani qͥ in baptiſmo
renunciauerũt factis malis et vicijs (mentiti
ſunt ei)et ingrati facti:illi nõ faciendo que ꝓ⸗
miſerant:iſtiimplicando ſe his quibo renun⸗
ciauerant (et ideocerit tempus)pene et puni⸗
Lionis (eoꝝ in ſecula) id eſt ineternũ durãs vt
pena eterna damnentur et ſi hic ad tꝑs floꝛere
vigdeantur. Cales illi ſun

„

veteres quidẽ manna quod ita delicatũ et ſa⸗

pidum erat atq; reficiebat ac ſi de adipe etme

dulla frumenti factuʒ fuiſſet:ſed nouos paſcit
coꝛꝑe chꝛiſti qui frumentũ noſtrũ eſt:vel pin⸗
guedine gratie ſpiritalis (et de petra melle)id
elſt aqua que ſicut mel dulcis videbat᷑ pplo ſiti
afflicto (ſaturauit eos) ſcʒ veteres in heremo:
ſed nouos ſatiat melle id eſt ſpirituali intelle⸗

gicare. S ener
pheta in iſto pſalino loquẽs expꝛobꝛat ipſi ſy
nagoge iudeoꝝ que dñm coꝛꝑaliter vidit etta

Et cibauit illos exadipe frumẽti:et de

Ehtamen cibauit illos ex adipe frumenti)

4

de increpatone iniquor iudicum et pꝛe
dictione damnatõis et peneipſor.

Eus ſtetit in ſyna
goga deoꝛum: in medio autem de⸗

us diindicat.

Auctoꝛ pſalmi Apheta dauid. Titulus eſt.

Pſalmns aſaph. hoc eſt pſalmꝰ iſte fit aſapp
id eſt ſynagoge ꝑfidoꝛum iudeoꝝ: vel congre
gationi iniquoꝛũ iudicum. Materia: pꝛimus

aduentus chꝛiſti et redargutio veteris ſynago
ge ac pꝛincipũ eius et quoꝛũcunq;ʒ iudicami⸗

um inique. Intentio:monere credere cbꝛiſtuʒ

verum deũ et holem eſſe eiuſc; pdicatõni obe
direac iniquũ iudicium poſtponere et iuſte iu
Hententia in generali: chꝛiſtus vel ꝓ⸗

men eum nõ agnouit increpans pꝛincipes et
iudices eius pꝛo falſis iudicijs ac erroꝛe etce⸗

citate coꝛdis. Vel arguit quoſcũq; iniquos iu
dices ſuꝑ eoꝛũ ꝑuerſis iudicijs ꝓponens quid
eis omnibus ſit euenturũ detrimenti pꝛo ſuis
erroꝛibo. Dententia in ſpeciali pus ergo nun
cians deum ait. (ODeus) factus homo (ſtetit in
ſynagoga deoꝛũ)id eſtin ppło iudeoꝝ vbi fi⸗
luus dei ſcm quod homo ſtetitqͥ ad oues do
mus iſrael miſſus fuit.deos autem dicitquos
poſtea filios excelſi nominat (in medio autẽ)
et in cõmuni deus diiudicat ſcdᷣʒ quod deus
id eſt nõ meritis ſed gratia diſcernit. vaſa alia

in honoꝛẽ alia in contumelia. AelDeus ſte⸗

tit) pñtcia diuinitatis que vbiq; eſtein ſy nago⸗

ga deoꝝ.)id eſt in congregatõe iudicũ ⁊ pꝛinci

pui.ꝓpli qui dij apellant᷑qꝛ potentia ceteris
pꝛeſunt ⁊ ratione officij locũ dei tenentcin me⸗
dio autem)equaliter ſe habens ad omnesde⸗
us diiudicat) diſcernens bonos a malis etiu⸗

ſtos ab iniuſtis. Limeant ergo iudices hoim

4 ſupꝛa ſe habent indicẽ deum. Timeant pa
ſtoꝛes qꝛ ipſi ſupꝛa ſe habent paſtoꝛem cuuus

ſant oues. Audiant iam quid illis a iudice di
catur. Sequit᷑ enim vox diſcernentis.

ſalmus de pꝛimo aduentu chꝛiſti
et de redargutõne veteris ſynagoge ac

- 8. lxxi.

. -

WWW rrrTNT-— —————v6G

—

— — — —

— — D

m

an,
;
iwe
ki

na⸗
en
nui⸗
ſis
un
uin
900
ns
le

e⸗
/
el
is
i,
in

Vſeluequo iudicatis iniquitatẽ et facit
es peccatoꝝ ſumiis..

Uiſquequo)id eſt quamdiu vos iudices ꝑ⸗

nerſiciudicatis iniquitatẽ id eſt facitis iniquũ
iudiciuʒ falſa defendendo ⁊ vera damnando
(et facies peccatoꝝ ſumitis ꝑſonas hominuʒ

in iudicio attendendo ⁊ malos ꝓpter eoꝝ po-
tentiã vel munera ſeu fauoꝛẽ vel aliaʒ cauſam

acceptando ⁊ iuſtificãdo innocentes vero cõ⸗

temnendo et iniuſte cõdemnando. Quod illi

pꝛaui iudices fecerunt qui pctõꝛem barrabaʒ

petierunt et innocentẽ chꝛiſtũ dignũ moꝛte iu

dicauerunt.q.d. Iniquuʒ eſt hoc a quo ſcelere
ſtudet eos reuocare dicens. H

Judicate egeno et pupillo: bumile et

Judicate egeno et pupillo)id eſt iudiciũ ve
ſtrum ſeruiat egeno et pupillo ſicut diuiti ⁊ po

tentichumilẽ ⁊ pauꝑem iuſtificate)id eſt eis in
ſticiam facite ſicut maioꝛi ⁊ diuiti chꝛiſtus vti
q; egenus ⁊ ſine patre carnali pupillus ac hu

milis ⁊ pauꝑ hic ꝓ nobis fuit. Quem ipᷣi iu⸗
dei nõ debuiſſent accuſare ſed defendere non
Damnare ſed iuſtificare. Debent etiã timere iu
dices et paſtoꝛes eccleſie ne falſa iudicis faci⸗

ant ne ꝑſonas hoĩm attendant quoꝝ myſteri
Eeſt vt lupos vaſtatoꝛes ropellant ac pupil
os et

paupes chꝛiſti defendant vñ ſequit᷑.

peccatoꝛis liberae.

ſtate (peccatoꝛis) et impij qui ei calumnias in
fert et iniurias (liberate) qui eni deſinit malis

obuiare cum poteſt cõſentit. hoc iudei de chꝛi
ſto facere debuerũt qui cum pꝛo multitudine

timerentur pꝛincipibus chꝛiſtum ꝑmiſerunt.

SDicsc beu multi hodie ꝑmittunt alios mala fa
cere cum poſſent illos a facto et ſe a cõſenſu li
berare.et fit multotiens vt ipſi qui malis reſi⸗

NMeſcierunt neq; intellexerunt in tene⸗

pati

ite pauperem:et egenum de manu

Eripue pauꝑem ſcz ab impetitõne et op⸗
pꝛeſſione iniuſta etegenum de manu)etpote⸗

bꝛis ambulant: mouebuntur omia fun⸗

Meſcierunt)mecneq; intellexerunt)iudiciũ

meum.i.ſcire et intelligere non curauerunt (in
tenebꝛis)ignoꝛantie et peccati lambulant) qꝛ
excecati ſunt et ideo moucbuntur omnia fun
damenta terre) id eſt deſtruentur omnes eoꝛuʒ
machinatõnes quibo ſe ſatagunt fundare ⁊ fir
mare in terra coꝛ ſuum in terrenis figendo et
fauoꝛem bominuʒ acquirendo. Milſeri iudei

Apter ſupbiam ſuam in erroꝛem ceciderũt? ne

quaq; chꝛiſtum cognoſcere meruerunt.ſi eni
cognouiſſent nunq; dñm gloꝛie crucifixiſient
vnde adhuc in tenebꝛis id eſt in cecitate coꝛ⸗
dis ambulant et per hanc cecitatem in iſrael
(mouebuntur) ad fidemcomnia fundamenta
terre) id eſt omnis plenitudo gentium intra⸗

bit ad fidem. Heſcierunt inquam nec intelle⸗

Ego dixi dij eſtis:et filij excelſi or‚ſees.
Ego) deus deoꝝ (dixi dij eſtis) ſcʒ partici⸗
ue ex eo ꝙ habetis poteſtatem iudican⸗
di a deoò et eſtis diuine iuſticie executoꝛes ex of

ficio. Vel(dij eſtis).i.ſtatus veſter requirit q;

ſicut dij ſitis excellẽtes virtute vltra cõmunes
hominescet filij excelſi omes) inquantum ad
eius imagines facti eſtis.dicitur deus natura
vel eſſentia vt deus omipotens.ꝑ nuncupati
onem vt idola. per adoptõnem vt omnes filij
gratie et etiã chꝛiſtus ſcdᷣm ꝙ; homo. pꝛelatõe
vt dedi te deum pharaonis et hic in hoc pſal-⸗
mo. Deinde commemoꝛat eis fragilitateʒ eo⸗
nundceeen.
Vos autẽ ſicut hoĩes moꝛiemini: etſi/

rus e pananeaderie.
ni) ꝑ inſu mitatẽ carnis q; poteſtas veſtra nõ
cipibus id eſt de angelis ſuperbientibocade⸗
tis per clationẽ animi et ſuperbiã vel cadetis
in ſoueã gehenne per equitatẽ diuine ſententie
quaſi diceret cum cito ſicut homines ſuis mo

nturi non tamen coꝛrigimini ſed vt diabolus
qui per ſuꝑbiaʒ cecidit extolliminivt ſicut ipᷣe

vos cadatis.hucvſq; deus locutus eſt ad ho⸗

mines. Deinde ex ipius ꝓphete perſona in de⸗
teſtationem maloꝛũ iudicũ rogat᷑ deus vt ſibi
iudiciũ aſſumat cum dicectt.
Burge deus iudica terrã: qm tu heredi
tabis in omnib gentiob.

B

urge o deus a moꝛtuiscet iudica terra;)

id eſt excita? damna iudeos terrenos(quoni⸗
am )his repulſis (tu hereditabis in omnibus

gentibo id eſt omnes gentes erunt tua heredi

tas quas tuis pꝛeceptis et gratia miſericoꝛdi⸗
ter. excolendo terrenã ab eis diſperdes cupidi
tatem. Uel(ſurgeo(deus) ad iudicandũ q? na

nis noſtra fluctibo tundit᷑ciudica terram)id eſt
mundũ quiverus iudex es quia mali iudices
non iudicant ſed euertunt legem tuam ? poteſ
iudicare mundũ quia tuus eſt ct hoc eſt quod
ſequit᷑ quoniã tu bereditabis in omnüngen⸗

tibus id eſt hereditarie ettanq; bereditatẽ poſ
ſidebis omnes gentes et ideo iudica eas tan⸗
quam tuo dominio ſubiectas.Tunc eni erüt
om̃s electi im mobiliter ſubiecti oꝛdini ſue mi

ſericoꝛdie ⁊ repꝛobioꝛdini ſue iu

¶ Da nobis dñe ſcᷣm pꝛeceptũ tuum ab ini
quitatis iudicie declinare: pauperũq; neceſſi
tatibus ſubuenire: vt mereamur filioꝛũ noꝛũ

SS

numero copulari. Per dmm.

ſalmus de ſco

, sðð õ

o aduentu chꝛiſti ad

iudiciũ et de graui perſecutõe fideliũ ac

multiplici vel hicvel in futuro punitio

õ

runt te inſanabiliter ? cultũ tuux extulerſt a·
put) et ſuperbã mentẽ contra te et tuos ſe eri⸗

gendo et ſupbiendo tanqu parati ad aggre⸗
diendum ⁊ faciendũ ardua ⁊ mala multa. Jõ
caput extulerũt qꝛ te oderunt ſi enim te amaſ⸗

ſent caput ꝓculdubio humiliaſſent. Ergo qui

caput eleuat deum odit. Timeant ergo quod

ſcriptũ eſt omnis qui ſe exaltat humiliabit.
uper pplm tuum malignauerũt con

arr cogitauer᷑̃t aduerſus ſctõs tuos

id eſt malignũ conſiliũ inierunt⁊ diſpoſuerũt

cit qꝛ nocere nõ poſſunt pplo dei ꝓ quo eſt de⸗
us. Si enim deus ꝓ nobis quis cõtra nos(et

¶Super Pplm tuuʒ malignauerũt conſiliũ)

ad decipiendũ ⁊ opꝛimendũ ⁊ addit tuũ.q.d.
qꝛ tuus eſt nõ poteruntvnde irridenter hoc di

4 2 „*„
„ * „
2 e E *

e taceas neq; compeſca⸗ cogitauerũt) maligneet aſtute (aduerſus ſan⸗
ſalmi mea nantd ZinlIug eſtcan mediocres ſed etiam contra celeſtes viros ſcʒ
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Zitulus eſtan medocres ſec e tra celeſt 10
ti um plalmi alagb⸗ cſenſins canticu iſtud quomodo diſpderent eos ⁊ occiderent. Ainde
uocd dicitur canticũ quia agit de iocunditate ſequit conſilii quo meditati ſunt inanig.
mentis. eſt aſaph id eſt ppli dei qui hic loquit. Dixerüt venite et diſpdam eos qe gen
Materia: aduentus chꝛiſti ſcs et grauis ꝑęſe te: et nõ memoꝛet᷑ nomen iſrael vltra.
cutio fideliũ a diuerſis malis et iniquis homi ixerũt) ad inuicẽ in cõſilio quod inierunt
mnibus. Intentio:monere malos vt a ꝑſecutio mutuo ſe exhoꝛtãtes (venite) querentes ſibi in
ne bonoꝝ deſiſtant: et bonos vt in ꝑſecutione nequitia ſua ſocios (vt diſpꝑdamꝰ eos de gen⸗
patientiã habeant. Sententia in generali: p⸗ te) id eſt cõteramms eos vt nõ ſint inter gentes

pheta in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph id eſt po

puli dimentionẽ facit de ſcðo aduentu chꝛiſti

ꝗad iudiciũ per quod deterret malos a perſecu
tione bonoꝝ ac depꝛecando narrat hoſtiũ ma
liciam et contra eos imploꝛat diuinã iuſticiã.
Dententia in ſpeciali: fidelis ergo aſaph pꝛe
nidens chꝛiſtũ in maieſtate iudicaturũ qui in
humilitate iudicatus eſt ait. O ( Deus) chꝛiſte
(quis ſimilis )in virtute et potentiacerit tibi)in
iudicio vbi magnus ⁊ terribilis iudex appare
bis et in claritate iudicabis:certe nullus.ac ſi
Diceret qꝛ non inuenimꝰ ſimilẽ nõ querimus
alium adiutoꝛẽ ⁊ qꝛ talis eris ideo tunc(ne ta⸗

ceas neq; compeſcaris o(deus) id eſt nõ tace

bis quin iudices neq; compeſceris quin vin

dices maloꝝ culpas. Hos taceamus tu iudi

ca:nos cõpeſcamur tuvindica. Culpas enim
quas modo aſpicit ⁊ ſilet patienterq; a vindi⸗
cta ſe cõtinet tunc diſtricte iudicabit et aſpere

Oi ecce inimici tui ſonuerunt: et din

oderunt te extulerũt caput.

NQuoniã ecce inimici tuijſcʒ ꝑſecutoꝛes no
ſtri (ſonuerunt) ſtrepitũ in ſanctos faciẽdo ac

veritati cõtradicendo ⁊ repugnãdoſet qui ode

yel vt nõ ſint gens et nõ remaneat in eis voca
bulum gentis id eſt tollamus eos de mũdoſet
non memoꝛet᷑ nomen) veri (iſrł) ſcʒ fidelis po
Puliclera i eſt ſic deleamus ꝙ, nõ remaneat
huius gentis memoꝛia. Talis eni intentio il⸗
loꝛum fuit vt eos ex omni ſocietate hoim di⸗

ſperderent ⁊ memoꝛiã nominis illoꝝ penitus
deleerrr.

Añ cogitauerũt vnanimiter: ſimul ad

nacula idumeoꝝ et iſmaelie.
m cogitauerũt vnanimiter)id eſt cõcoꝛdi

SE

—

ſum te teſtamentu).i.pactũ ⁊ placitũ firmũ in

ter ſe(diſpoſuerũt)et cuʒ ſtudio fecerũt mutu-

ſe colligates ad deſtruendũ fideles et loca cul

tus dei. Deinde incipit inimicos chꝛiſti cõme

moꝛare ſub quibuſdãvocabul gentiũ que my
ſtice eis ꝓpter interpᷣtatões cõueniũt. Vñ dicit

(tabernacula)id eſtↄgregatões(idumeoꝝ).i.

idumei deſcendentes. et dicti ab edom qui eſt
et eſau et ſeyr dictus habitantes in tabernacu

lis.idumei aũt interpꝛetant᷑ terreni vel ſangui
nei qꝛ terrena amant ⁊ ſanguinẽ ſitiũtſet iſma

*
2

uerſuz te teſtamentũ diſp oſuerüt taber

tervno animo ⁊ aſcenſu deliberauerũtſumnuly
id eſt om̃s quaſi poſſent te eſſe foꝛtioꝛesaduer

in adiutoꝛiũ filijs loth) id eſt moabitis ⁊ amſo
nitis ⁊ iſmaelitis ac ceteris nationiba pᷣdictis.
Aſſur interpꝛetat᷑ depꝛimens vl elatus ꝑ quẽ
ſignificat᷑ diabolus qui malos quoꝝ pnceps
eſt in ꝓfunduʒ peccati depꝛimit et ogꝑando in
malis venit cum eis ad oppugnandũ ꝓpłm dei
et hi oms inimici oꝑante in ſe pncipe ſuo dia
bolo (facti ſunt in adiutoꝛiũ filijs loth) qui in
terpꝛetat᷑ declinans.i.demonibo Angeli qui
pe apoſtatici bene intelligunt filij declinatõis
qꝛ a veritate declinãdo in ſatelliciũ diaboli di
ſceſſerunt. Qua/ ꝓpter ipos inuiſibiles ⁊ ſpiri-
tales inimicos adiuuant hoĩes mali in qul
oꝑant᷑ ad opugnandũ ꝑ eos ꝓplm dei qꝛ cuz
a deo declinant hoc oꝑant᷑ qð et demones.de
inde impᷣcat ũł vindictã mag pᷣdicẽs quà ma

AD elite) qui de iſmael filio abꝛahe et agar deſcen
bH erunt et interpꝛetant obediẽtes ſibi quaſi nõ
“ deo qꝛ qöcunq; coꝛ ⁊ mala cogitatio dictaue⸗
nt ſequunt᷑ ſtatim ⁊ facunt.
unun Hoabet aggareni: gebal et amõ ama
lech:aliegenigene c habitantibo tyxrůũ.
Moab )id eſt gens moabitaꝝ quea moa
deſcẽdit quem loth ebꝛius de maioꝛi filia ſua
genuit et interpꝛetat᷑ ex patre qð in malo acci⸗
piltur. bonus quidẽ fuit pater quo filia illicite
vla eſt. ꝑ moab ergo ſignificãt᷑ gentes ex leges
ſit ſeu lege abutentes que recedentes a deo patre
10. ſunt ex pꝛe diabolo (⁊ aggareni)dicti ab agar
edi qui de filijs cethure vxoꝛis abꝛahe deſcende⸗
mnerintemeerant pſclin ii eſt aduene vl alie
ni ꝑ quos ſignificant᷑ falſi fratres qui inter po E at n9
n⸗ pulonwar inorctia zminoallengecaaguchit ledicẽa.q.d.illi ita ↄtra tuos faciũt ⁊ tn o dNne.
in ciioꝛ ſolo nomine ſunt ?⁊ nocendi occaſionein Fac illis ſicut madian et ſxſare:ſicut iag
ſ uenta ſe oſtendũt (gebal)qui dicit᷑ ⁊ hebal qui bin in toꝛrente câon.
Gnce fuit filius ſobal filij ſeyr hoꝛrei et ſic eſt nomẽę
4— alicuius pꝛaue gentis que a ſeyr hoꝛreo deſcẽ
pmm dit in idumea cui poſſeſſoꝛ erat ſeyr ſen eſau?
ſei interpꝛetat᷑ gebal vallis vana ꝑ quod ſignifi⸗
inn— cantur fallaciter hũiles.i.hypocrite(etamon)
Bie. id eſt gens amonitaꝝ que ab amon deſcendit
4 gquem loth ebꝛius de filia ſua minoꝛe genuit? ſicutciabin) q fui rex chanaan cin toꝛrente c
4 interpꝛetat᷑ pplus turbidug vel ꝓpłus meroꝛis ſon)vbi deuict eſt 1 oms pierũt. Uñ ſequit.
Pper quem ſignificant iracudi ⁊ funioſi vel qu Diſperierüt in endoꝛ:facti ſunt vt ſter
ſ conſidunt in multitudine ? nõ in ſimpliciiatc cus tere.
(et amalech) quem genuit elyphat pᷣmogeni⸗ Diſpenieruͦt in endoꝛ)qͥ eſt fons vñ aqua toꝛ
e tus eſau a quo dicunt᷑ amalechite ei interpꝛe=⸗ rentiſ cyſon deſcẽdit qͥ cadauera moꝛtuoꝝ tra
tatur ꝓplus lingens terrã per quem ſignifican xitet etiã ciuitas ſeuvilla ſup toꝛrente cyion ſi
tur cupidi ⁊ auari amantes terrena qui nõ co⸗ ta(facti ſunt vt ſtercus terre) putrefacti et con⸗
medunt celeſtẽ panẽ ſed terrena ſapiunt etter culcati quia e cadauera inſepulta putrue⸗
ranm lingunt ſicut ſerpens (alienigene) ꝓ quo runt. Hec oi eomunne⸗ fac vt ſicut illi vi
1 in hebꝛeo habetur philiſtim qui interpꝛetan
tur cadentes potione per quos ſignificant illi

cii ſunt ſic et iſti RW— S
tuun cadentes pouone per quos lignificant n Pone pꝛincipes eoꝝ ſicut oꝛeb et zeb:
diſpoſuerũt teſtamentũ (cum habitantibo ty⸗

ac ilis puniendo eos (ſicut feciſti olim
(madian) qui fuit filius abꝛahe ⁊ cethure yn
de ⁊ madianite fuerũt q̃s territos dñs in fugã
cõuertit mutuaq; cede omis illa multitudo ce
label occiſus eſt voꝛmiẽs p foꝛatis clauo tpibo
ſicut (iabin) qᷓ fuit rex chanaan ein toꝛrenie cx

et zebee et ſammang.

Sone pꝛincipes con)id eſt auctoꝛes cõſili⸗

u

lin
no
me

dul

́JÿMƷMUh rum)que eſt ciuitas in mari id eſt cum omni⸗
bus impugnantibo ſanctos.tyrus enim inter⸗
pꝛetatur anguſtia vel tribulatio quod cõuenit
inimicis ꝓpli dei.iſti enim qui expugnant po

pulum dei habitant in anguſtia ⁊ tribulatio⸗
ne anime ſue ſcoᷣm illud apoſtoli tribulatio et
anguſtia in omnẽ animã hominis operantis

oꝛumb(ſicut oꝛeb et ʒeb)qui fuerunt pꝛincipes
madianitaruʒ et a ꝓpꝛia gente interfecti ſunt et

capita eoꝝ delata ad gedeonem vt ceſſaret ꝑſe
qui eos (et ʒebee et ſalmana)qui fuerunt pꝛin⸗

cipes madian ⁊ a gedeone ſüut interfecti. Hos

oñmnes pᷣdictos ſcõm hiſtoꝛiaʒ ꝓpłs iſrael qui

malũ. Et quaſi indicas cauſaʒ quare iſti ſint
inimici ppło dei adiungit oſtendens quem ha

tunc erat ꝓpłs dei et debellauit et vicit: et ſicut

illi victi ſunt in figura a populo dei ſic iſtos p
catur in veritate dei ſuperari. Unde iuxta in⸗

bent pꝛinciyhoeem.. Vei Orr Li ee
. rerrpeetatones nominũ etiam myſtice hic dici
ic Eltenim afſu venmt cum illis: facti ſunt pnñt. Madian eni interpᷣtat᷑ declinãs vel relin

a Anun filijs lothb. quẽs iudiciũ Syſar agaudij excluſio. JAAbin

.

n Eienim aſſur)id eſt nabuchodonoſoꝛ rer ſapiẽs vel intellectus. yſon vbi victi fuerũt
du Allirioꝝ (venu cum ullis) quo oꝑante (facti ſit interpꝛetat᷑ duricia. Iiti ergo qui declinantet

E.

non cogitant futurũ iudiciuʒ ſe indicãdos nõ hoc eſtoptatio ſed ꝓphetiſatio. Et q; leuitatezʒ
putantes ⁊ qui excludunt a ſe fumrũ ⁊ eternũ peccanun ſequitur grauis cruciatus ideo ſub
gaudiũ ⁊ qui ſapiẽtia carnis que inimica deo ditur. „
eſt inflati cöfidunt in ſua ſapientia ⁊ nõ in glo Sicut ignis qui cõburit ſiluaz:et ſicut
na dei quos obſtinate mentis duncia in ꝑni⸗ flama cõburens montes.
ciem trahit pugnant contra ꝓplm dei et pere⸗ ¶ Sicut ignis) qui ex magna potentia (com
unt (in endoꝛ) quod interpꝛetat᷑ fons genera⸗ burii ſuuam)cõſumendo eam (et ſicut flima)
tionis ſed carnalis cui dediti pereunt no con⸗ ex ardoꝛis vehementia (comburens montes)
ſecuti regenerationeʒ et fiunt vt (ſtercus terre) deſtruendo eos. Malos dicit ſuuam ꝓpter ſte⸗

quia de eis nihil ꝓpagatur niſi terrena fecun⸗
dlitas (oꝛeb) interpꝛetat᷑ ſiccitas (ʒeb lupus(ʒe
bee) victima lupi hoc eſt quos lupus ſuffoca⸗
uerit(ſalmana) vmbꝛa cõmotionis vel perfe⸗
ctus in malicia hec omnia cõgruũt malis qͥs
in bono vincit ꝓplus dei (Pone)inquit(pꝛin⸗
cipes eoꝝ ſicut oꝛeb)ſcʒ in gentem ſterilem vt
pote ſiccos a gratia dei(⁊: zeb )id eſt rapaces vt
pote deuoꝛatoꝛes ouium (et zebee) vſpote eos
qui iam ſunt victima lupi id eſt diaboli (et ſal

mana id eſt inſtabiles omni pꝛaue ſuggeſtio⸗
ni cedentes. Et quid ꝑ ſingua.
Omnes pꝛincipes eoxꝝ: qui dixerũt he
reditate poſſideamus ſanctuariũ dei.
¶Omnes pꝛincipes eoꝝ) id eſt płoꝝ ſupꝛa
nominatoꝝ ↄſiliarios (qui dixerũt)ſed nõ ꝑ⸗

fecerunt qꝛ dñs pugnabat ꝓ ꝓpło ſuo (heredi

tatem poſſideamꝰ ſanctuariũ dei)ſcʒ terrã ſan
ctam ⁊ ꝓmiſſionis loca ſancta et terrã chꝛiſtia
noꝛum vt nunquaʒz dimittam et reſtituamus
ipſis vel ſanctos quos vocat apłus templuʒ

dDdei dicens. Cemplu dei ſanctuz eſt quod eſtis
vos. Mali populũ dei poſſidere ⁊ ſubiugare
maoliunt vt cedat in eoꝛũ impias voluntates.

tinent ⁊ quaſi hereditario iure ſibivſurpant et
qui bona eccłiaſtica emendo vel amicis ſucce
dendo quaſi bereditatẽ poſſidere volunt. Ita
illi dixerũt. Sed.O) .

deus meus pone illosvt rotamꝛet ſi⸗

cut ſtipulã ante faciẽ venitt.

Deus meus pone illos vt rotã) id eſt inſta⸗
biles ⁊ mobiles ad modũ rote vtnõ ſint ſtabi
les in eo quod cogitant vel ſicut rota quãtum
cunqꝙ eleuent er pante vna depꝛimant exalte
ra. Rota quippe in anterioꝛibo cadit⁊ ex poſte
rioꝛi ꝑte attollit ſic iniqui dum eterna quean⸗
te ſunt negligunt ⁊ tꝑalia que retro deſerenda

ſunt ſequunt in anterioꝛib coꝛruunt ⁊ ex po⸗

ſterioꝛibo eleuant᷑ (et ſicut ſtipulã) fragilẽ (ante
faciem venti) eam de loco ad locuʒ impellen⸗
tis id eſt ante pꝛeſentiã tentatõnis vt facile ce⸗
dant omni tentatõni ⁊ ſuggeſtioni. Fon autẽ

rilitatem qꝛ ſteriies ſunt a iuſticia ⁊ eoſdem di

cit montes ꝓpter elationẽ qꝛ pleni ſunt ſupbia

quos ignis ⁊ flãma ad litterã in iudicio cõcre⸗
mabit vel ignis flãmeus eſt puniens deus vel
diuina vltio et vindicta que ſteriles et ſuꝑbos
conſumit ⁊ condemnat. VUnde ſequii.

Vta pſequeris illos i

n tempeſtate tua:

et in ira tua turbabis o.
¶ Ina ꝑſequeris) id eſt ꝑfecte ſequeris miren
do in gehennã illos)ſcʒ hoſtes tuos⁊ noſtroſ

(in tempeſtate tua) id eſt in futuro iudicio tuo

graui ⁊ repentino quod ſuper eosveniet ex im
pꝛouiſoet in ira tua) id eſt in effeciu ire tue ſeʒ
iuſticia vltimevindictecturbabis eos)ſine pla
catione ⁊ mitigatone. Si quid ergo ſilua eſt ⁊
non habet fruges et ſi quid mons eſtet tume⸗

ſcit hoc tunc peribit. penis aũt ꝑtinaciũ ꝓphe

tatis Gari creditaris dicens.
IVmpie ſacies eopi⸗

04

¶Imple ) lalubꝛiter fac

ies eoꝛum id eſt ali⸗

quoꝛum inter eosſignominia) vilitatis obpso

bꝛij ⁊ abiectõis id eſt fac eos ſibi ⁊ alijs igno⸗
minioſos videri vt confundant᷑ ⁊ ſic dum cul
pabuntur ab alijs ⁊ diſplicebũt ſibi ipis (que

rent nomen tuũ)ocoñe penitendo ⁊ obedien⸗
do ac illud in ſuũ ſubſidiũ inuocando. bonũ

hoc optatur eis qꝛ obpꝛobꝛium ſepe coꝛrigit.

Nota hic ſcdᷣm remigiũ melius eſſe ruere ali

quemvt peniteat qᷓ; ſub religionis ſpecie ſuꝑ⸗
bire. Unde ꝓpheta in bab ylonez venies et ibi
ſanaberis. Qui vero ꝑunaces ſunt et nomen
tuum nõ queſierint. ÿMõ
Erubeſcant et contu

.

. liet confundant᷑ et pereant.

rubeſcant) in futuro de malis ppetratis

c(et conturbent᷑ in ſeculũ ſeculi)id eſt in eternũ
de penis duraturis. Hunquam ceſſet remoꝛ⸗

ſus conſcientie in eis et nullam requiẽ conſe⸗
quantur in toꝛmentis ſet confundant᷑) intus

in anima et foꝛis in coꝛpoꝛe (et pereant) omni

no et irreparabiliter ⁊ duplici contritione con
terant᷑ cum repꝛobis eterne deputati miſerie.

Wmontic mominia: 1 querẽet
nomen tuu diñiñfſfe.

rbent in ſeculũſe /

is
mni
⸗
ſe⸗
ns
nni
do

Vlt)tunc vel ſero (cognoſcant)i

in eoꝛuʒ oſtendiſti ↄfuſione qd modo nolunt
ſcire ſcʒ (qꝛ nomen ubi)ſoli eſt (dñs) eſſentiali
ter. tu ſolus dñaberis⁊ ideo fruſtra ſubterfu

Wn vrltcds gentovtie⸗ te ſoli

nem id eſt in chꝛiſtũ ꝓponit᷑ fiijs choꝛe.i. chꝛi
ſti crucifixi babitus pꝛo toꝛcularibo.i.agens
Dde ecckijs in quib ſunt pꝛeſſure tribulanonüu.

cularibo laboꝛantiũ deueniendi ad eternã do⸗-

rium ſanctoꝝ in hac valle miſerie degentiũ et

Alli autẽ qui querunt nomen tuũ ⁊ ſi modo pꝓ
peccatis erubeſcũtet ↄturbant᷑ non tamenin
cternũ ↄfundent. . .ò.ùẽꝰV

us altiſſimus in omni tera

experientiã pene ſibi inflicte et ꝑ potentiã quua

gerunt tuuʒ dominiũ. ceteri autẽ nec vere ꝛdOni

ſunt nec vero nomine dñni vocant quoniã ſer⸗
uiliter dominant᷑.⁊ q; (u ſolus altiſſimꝰ po
tentiſſimus es in omni terra)ſcʒ in terra mo-
tuoꝝ in inferno.in terra moꝛientiũ in mundo

in terra viuentiũ in celo Deſinat ergo ſuꝑpbire
terra.i.homo cum audit deum dnari vbiq; et
nullũ cõtra ſuos valere. Et notandũ qꝛ vnde
cim ſuꝑioꝛibo pſalmis introducius eſt aſaph

vt duricia indeoꝝ frequenti voce ipᷣius ſyna⸗
goge molleſceret. Egit autẽ de dei incarnatõe
ect de gentiũ fide ac de iudicio in quibus multi
plex iudeoꝝ redarguit᷑ tranſgreſſio vnde con⸗

grue vndecim ſunt vndenarenim numerus
eſt tranſgreſſiõis qꝛ ⁊ denariũ traſit ⁊ ad duo⸗
denariũ nõ ꝑuenit. .DOzatto.
is dñe omnẽ ſupfluitat erro
ũ qui ſuper

ucute a nobis d
imus inhabitas metuamus.

.
2

omnẽterrã altilſi
Peroumdoo.
¶Bſalmus de feruenti eſiderio iuſio
rum in pꝛeſſuris lawꝛantiũ deueniendi
ad gaudiũ ciuiũ ſuꝑnoꝝ et de modo ve
ipſum. Ops. lxxxiij.
1Dam dilecta ta⸗/
ber nacula tua dnevirtutũ:cõcupi⸗
(ceit et deficit aia mea in atria dni.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.Litulus eſt.
In finem ꝓ toꝛcularibo filijs choꝛe pſalmus.
Et eſt ſenſus pſalmus ille dirigens nos in fi⸗

Materia ineſtimabile deſideriũ iuſtoꝝ in toꝛ

mum ⁊ beatitudinẽ ciuiũ ſupernoꝝ. Intentio
inflãmare deſideriũ et monere ad celeſtis pꝛie
cõtemplatõʒ ⁊ eternoꝝ amoꝛẽ. Sententia in
generaliꝓpheta in iſto pſalmo expmit deſide⸗

in pᷣſſuris tribulationũ laboꝛantiũ deuenien⸗
di ad ipᷣm. Sententia in ſpeciali poſt ꝑſecu⸗=⸗

Delidero. Inde aũt exultauerũt.

MU⸗
tionem ergo fideliũ de qua in pꝛecedenti pſal⸗

homo qꝛ omnes ſunt vnum coꝛpus chꝛiſti ſu
ſpirans de toꝛcularibo in eterna tabernacula
cum admiratone ait quod ſequit Et nos quo
q; in pꝛeſſuris tribulationũ vel tentationũ coõ
ſtuuti edamus hanc vocem ⁊ pᷣmittamꝰ deſi⸗
denium noſtrũ dicentes ſinguli (Quam dile⸗

ccaa) id eſt valde dilecta ⁊ diligenda ſunt menti
bus ⁊ coꝛdibo bene diſpoſitis ꝙꝙ nõ poteſt dici

quantũ (tabernacula tuaſcʒ illa ſuꝑna ⁊ eter⸗
na ſupernoꝝ ciuiũ in quib nulla eſt pꝛeſſura.
O (dñe virtutũ)celeſtiũ ſcʒ angeloꝝ vel ꝑ hoc
oſtendit miraʒ dei potentiã qua pꝛeſtat nobis
patientie virtutẽ ne ſuccumbamꝰ.etvere dile⸗
cta qꝛ (cõcupiſcitid eſt deſiderat(et) ꝓpter in⸗

tenſum deſideriũ deficit a ſe ſcʒ a ſtatu ſuo ac
Deſiderio ctamoꝛe languet (anima mea) ten⸗

dens (in atria dni)eterna.q.d.anima mea tan
1o deſiderio in atria celeſtia ⁊ eterna igredi de⸗
ſiderat vt omnibo huius mũdi delectationib

et amoꝛe tꝑaliũ penitus deficiat quibꝛ quon⸗

dm delectabiliter inberebat.

—

anima(et caro mea).lhomo exterioꝛ ſcʒ coꝛ⸗

Coꝛ meum et caro mea: exultanerüt in

pus (exultauerũt)et ſi grauentin deum viuũ)

qui dat viuere nõ in diuitija no in delicijs nõ
in pompis et vanitatibo. Gaudetiiſte in ſpeet

ideo tolerat pꝛeſſurã toꝛcularis cupiens diſſol

uiet eſſe cum chꝛiſto. q. dice. O dñe in celeris
omibiſtis deficio eterna tabernacula et atria
cuplo te ſolũ coꝛpoꝛe et anima cunctiſq; viri⸗

bus diligo ⁊ tecũ eſſe ſedemq; aliquã ⁊ niqulũ

anime mee ⁊ coꝛpi habere toto menuis affectu

7

„

npaſſer innenit ſibi vomũ: et tr
ſibivbi reponat pullos ſuos.

m) id eſt qꝛ (paſſer)id eſtratio (inue⸗

—

nit )ibiſſibi) dum quereret cxercendo ſe in vir
tutibus (domũ)nõ manufaccã in qua ꝑmane
alt(et turtur)id eſt caro caſta inuenit ibi(niduz

ſibi)et manſioneʒ (vbi reponat pullos ſuos)
id eſt opera. duoba pꝛedictis ſcʒ coꝛdi et carni

duo reddit ſcʒ paſſereʒ ⁊ turturẽ.coꝛ nanq; eſt

volante deum cogitam et ſic quaſi paſſer vo⸗
lat ad donum.carne vero ſub multis miſerijs

gemente. opera bona agimus et ſic quaſi tur⸗
tfur ꝓducit pullos quos in nido reponat. De⸗

— .

inde autem quem nidum et domum inuenit-

Altaria tuadñe virtutũ: ter meus et de

er nen eer ne erede
Auania tua)o (dñe virtutũ celeſtiũ.i.ange?

loꝛum (rex meus)qui me regis⁊ deus meus)
qui me creaſti hoc eſt celeſtẽ patriã et diuerſas
ſanctoꝝ manſiones ſcðᷣʒ vania coꝛũ merita in

quibo ingiter ſacrificia diuine laudis offerunt

vbi anime celeſti cõuiuio epulant᷑ vbi anima
quaſi in domo gaudet ⁊ caro reponit oꝑa ſctã

hec quippe ſunt illa in quib appetitus huma⸗

*

nus quietat:. Celeſtis pꝛia di

ꝓpteranbabitationẽ.atria/ꝓpter latitudinẽ. 2

mus ꝓpter quietem. nidus ꝓpter ſecuritatẽ.alta

ria pter pſcctam oblationeybi iſte iam ſuſpi⸗

ſecula ſeculoꝝ laudabutte.

2

¶ Beati qui habitant in domo tua) celeſti nõ

„

manufacta o (dñe vbi nõ eſt timoꝛ nõ qui ha

9 „

bitant in altis turribo ⁊ pallacijs auti magnii
vyrbibo ⁊ villis qꝛ (in ſecula ſeculoꝝ laudabũt

te hoc erit totũ ibi negociũ noſtrũvt ſemꝑ lau

ſuſpiremus et ad eam toto niſu tendamꝰ. Sʒ
qni tunc ſemꝑ laudare deſiderat nunc tꝑaluer

laudet.qui enim hic nõ laudaueritibia lau⸗
de mutus erit. Deinde oſtendit quo auxilio et
cuius ope ad domũ deiveniat᷑ dicens.

— 4

ſiones in coꝛde ſuo viſpoſuit in valle la
chꝛymarũ:in loco quem poſuit.
Beatus vir)ſcʒ nũc in ſpe ⁊ tande in re (ou
tus eſt auxiliũ abs tei.a te hoc eſt q te bic ha
bet adiutoꝛẽ qꝛ ad hoc nemo ſuis viribovxł me
ritis ſufficit ?⁊ modus ſubdit᷑ qꝛ (aſcenſiones)
id eſt gradus quibo aſcendat(in coꝛde ſuo di⸗

ſpoſuitillevir deo inſpirãte ſcʒ appetẽdo ſemꝑ

PFPficere.· Vlel qꝛ (aſcẽſiones in coꝛde ſuo diſpo
ſuit veus.facit enim illi gradus quibo aſcen⸗

dat pᷣſtando ei gratiã vt ſempꝑ conet ꝑ gradus
virtutũ ꝓficere et hoc (in valle lachꝛymaꝝ)

tuti pficere ct hoc (in vallelach:ymaꝝ) D5
eſt in ſtatu pntis miſerie ſcʒ in loco quem po⸗
ſuit) ipſe deus hominib ad deflendũ ibi pctã

ad pugnandũ contra hoſtes ⁊ vicia ⁊ ad me⸗
rendũ pꝛemia eterna. Vel (quem poſuit) Si⸗
bi ipſi homo quando peccauit. quamdiu ſu⸗
mus invalle lacheymarũ nõ debemus ridere

ſed flere non eſſe ſecuni ſed pauidi quoniã hoc
ſeculũ ⁊ hoc tempus eſtlachꝛymaꝝ ⁊ certami
nis ſed aliud gaudij ⁊ pacis. Nota ſex gradi⸗

bus aſcendebat᷑ ad thꝛonuʒ ſalomonis ſic ſex
gradibo aſcendit᷑ ad cognitionẽ trinitatis.pꝛi⸗
mus gradus eſt cõtemplani ca que ſunt tmn vt

4

cit᷑ tabernaculũ

Beati qui habitant in vomo tua dñe:in

Beatus vir cuius eſt auxiliũ abs te:aſcẽ

lapides.ſcõᷣs qne viuunt vt plantas.terciusd
ſentiuntvt bꝛuta.quartus que diſcernũt vtbo
mines.quintus que compᷣhendũt vt angelos
et ſanctos.ſextus humanitatẽ chꝛiſti et quec ꝓ

nobis fecit et ſic venit᷑ ad cognitionẽ deita

X .

felix eſtqͥ ſemꝑ ↄſiderat quid faciat ⁊ quom

do ꝓficiat ⁊ vt quotidie pficiẽdo ꝑ gradus vir
tutum aſcendat. Auxiliabit aũt ei vOmns.
Etenim benedictionẽ dabit legiſlatoꝛ:
iunt veyirtute in virtutẽ: videbit teauuu

deov in ſyon.

¶Etenim benedictionẽ).i.gf̃e infuſionẽ (da
bit legiſlatoꝛ ſcz chꝛiſt vtriuſq; teſtamenti au
cioꝛ qꝛ poſt legem venit gratia hoc auteʒ piez-z
ſtat gratie benedictio qð per eamcibunt)fide⸗
les(de virtute in virtutẽi.de oꝑe vnius virtu
tis in opus alterius nõ enim omniũ oꝑa ſim
exercent᷑ licet ipᷣe ſimul habeant᷑ et ſic tandem
(videbit deus deo).i. ſanctoꝝ ſcʒ chꝛiſtus ſi
cuti eſt deus apud deum verbũ apud parrem
qui eſt deus deoꝛũ.i.chꝛiſtianoꝛũ quibus dez

dit ptãtem filios dei fieri (in ſyon).i.in celeſti

ſpeculatione ⁊ ↄtemplatõis plenitudine.ſꝑon
enim ſpeculatio dicit. ꝑ gratiã enĩ multe dant
virtutes de quibovenit᷑ in chꝛiſtũ dei virtutẽ ẽv
dei ſapientiã. Et vt ego videã ⁊ ad tanta pᷣmia

elecioꝛum ꝑpueniam. .
Dñe deus virtutũ exaudi oꝛatõeʒ n
uribo pcipe deus iacob.

5 4

Dñe a quo regimur (deus a

bus me ſociari cupio et humanarũ infuſoꝛ qꝛ

datoꝛ es omniũ virtutũ ꝑ quas aſcendit᷑ ad te

videndũcexaudi oꝛationẽ meã) vt ad beatitu⸗

dinem me ꝑducas ⁊ virtutibo angelicis ſocies
(aunba ꝑcipe eam oſtendendo ꝑ miſcdie effe
ctum ⁊ complendo deſideriũ meũ O (deusia
cob).i.luc:antiũ vł ſupplãtantiũvt ĩ luctamie
me iuues ⁊ iſrł me faciasvt videã te ſicutvidit
iacob quem iuuiſti ⁊ ſeciſti iſrt apparens ei.
Deotectoꝛ noſter aſpice deus:
ce in faciem chꝛiſti ti.

——— rH

cex reſpice in nos in nobis enim reſpicis filiũ

tuum qui habitat in nobis. q.d. ſi nõ pꝛopter

nos ſaltem quia ſumus ↄſoꝛmes filij tui non

ſolum ꝓpter imaginẽ ſed et ꝓpter nature noſtre
ſuſceptionẽ.reſpice nos intuitu meruoꝛũ eius
ct ſi non noſtroꝛuʒ cuius meritis petimus ex⸗
gudiri et non meritis noſtris. Ad hoc autem

5
0— —

Düñe a quo regimur (deus quo creati ſu⸗
mus (virtutũ)celeſtiũ.i.angeloꝝ cõditoꝛ qui⸗

¶ Pꝛotectoꝛ noſter in pugna ſaſpiceynos et
agonẽ noſtrũ ⁊ ptege o (deus)pater ⁊ hoc per
chꝛiſtũ. Unde ſubdit(et reſpice.i.attende (in
faciem chꝛiſti tui)hoc eſt per ipſum nos aſpi⸗

—

8
Ni

93

e⸗
ke⸗

=. =

N

KE-=

i
i⸗
leg
de
n⸗
es
ffe:
b
mi⸗

N

4

7

N
n
ſre

Derueiunmenmralehirke ⸗

erxaudiri cupio ad hoc intendit mea oꝛatio vt

habitare merear in tua domo.

Quia melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis

per milia dierũ in terris qui finem habent. et
ponit finitũ ſcʒ milia ꝓ infinito. qð dicit᷑ dies

vna ſpectat ad illam vnam de qua alibi dicit
vnã petij a deo hãc reqͥraʒ. Milia dieꝝ hoies
deſtgerant? multu; hic viuere volunt. Con//
temnant milia dierũ deſiderent vnum diemj/

non habetoꝛtum ⁊ occaſuʒ. diem ſempiternũ
cui nõ cedit heſternꝰquem nõ vrget craſtinus
Huius diei amoꝛe iſte abnegãs ſemetipᷣʒ ſub

iungit ꝓpter qdõü.

Eiegl abiect, eſſe in vomo dei mei ma/

temptibilis haberi ⁊ in humilitateviuere deo

q; ſeruire(in domo dei mei).i.in ſancta eccłkia
militante ⁊ ſociate bonoꝝ in quibo habitat de
us tanquaʒ in domo ſuamagiſq; habitare in
tabernaculis pctõꝝ)vbi ſunt qui honoꝛiba tu
ment. i magis q; eſſe in gloꝛia ſeculi ⁊ excellen
tia inter pctõꝛes potentes ⁊ ſuꝑbos. Ideo aũ=t
volo eſſe abiectus magis q; vloꝛioſus et in do

mo dei magis q; alibi.

ä 8

Muia miſcdiam ⁊ veritatẽ diligit deus) que
in eccłia pꝛeſtat humilibo⁊ abiectis. Miſcdia

A

eſt qua pꝛius ſubuenit ac donat pctã ⁊ iuſtifi⸗

cat. vᷣitas qua poſtea reddit ꝓmiſſa ⁊ coꝛonat
Et ne hoc ex meritis dari putes adiunctuʒ eſt
(gratiã) hic in pꝛeſenti (et gloꝛiã)ibi in futuro
(dabit dñs) vere humilibo. Eſto ergo abiectꝰ
et humilisvt de loco infimo vocari ſuꝑius ac

gratiã ⁊ gloꝛiã conſequi merearis. VUnde be⸗

ne ſubditur.
Non pꝛiuabit

☛G

¶ Quia melioꝛ eſt dies vna) ĩmutabilis que
eſt (in atrijs tuis).i.in celeſtibꝛ manſionibo ſu

ne ficijs ind

Elegi)et ſi poſſem regnare diucabiectus)jet
deſpectus (eſſe)opinione hominũ.i.vilis ⁊ cõ

miſcviam 2 veritatẽ diligit deus

tẽ diligit deus que

onis eos qui ambulant

offenſa dei 2 ꝓximi cauendo ⁊ mũdos ſe ipos

cuſtodiendo. Innocẽtia enimvera eſt que nec

ſibi nec alteri nocet. Cur ergo ꝓ bonis terre⸗
nis deſerit᷑ innocentia.Acquirit᷑ aurũ ⁊ perdi
tur celũ. Et cõuertens ſermonẽ ad deum ſub⸗
dit.Et qꝛ nõ pꝛiuabis ergo o(dñne virtutũ)da

oꝛ ?ſeruator deus miſcviax ettotius oſola

in innocẽtia: dñe virtutũ beatus homo

Hon pꝛiuabit bonis ſpiritualiby ſcz gratie
? gloꝛieeos qᷓ ambulantin innocentia ſcz ab

tõnis qui tanta facis nobis beatus homoin

pꝛeſenti ꝑ ſpem ⁊ in futuro ꝑ rem (qui ſpera)
et ſpem ponit (in te)et in eternis nõ in tranſitd

rijs ⁊ caducis. paucis verbis omia ↄcludit d
reſtant nobis facienda in pꝛeſſung. 9

Kabernaculo celeſtiü fundatoꝛ eterne di

ne queſumꝰaſcenſiones in coꝛdibo noſtris

quibo ad tua tabernacula mereamur ſinela—⸗

oſcendere. Per dim.

—

ſalmus cæ aduentu chꝛiſti pꝛimo

arnatõis myſterio ac de plurib be

e human generi miſericoꝛ
8. xxriiſ.

Enedixiſti domi

ne terram tuam: auertiſti captiui⸗
„ ltem iacdoM.
Aucio: pſalmiꝓpheta dauid. Titulus eſt.

In finem pſalmus filijs choꝛe. Et eſt ſenſus

pſalmus iſte dirigens nos in finem.i.in chꝛi⸗

ſtum ꝑ quem fit benedictio:cantat᷑ filijs choꝛe

id eſt nobis agens de noua benedictõe data ꝑ

gratiã chꝛiſti incarnati.Eſt enim de pmo ad

uentu ꝑ quem fit bñdictio omniũ gentiũ qua
ad ſupꝛadicta eterna tabernacula et atria pue
nmicur que per pctm ade maledictõni ſubiace⸗
bantꝛ ab illis excludebant Matenia aduen⸗
tus chꝛiſti ⁊ incarnatio ac bñficia ex hoc col⸗
lata generi humano. Intentio monere nos vt
per fidem ad chꝛiſtũ accedamꝰ ⁊ ſic eius bene
dictionẽ habeamꝰ. Snia in generali ꝓphᷣa in

„

iſto pſalmo hiſtoꝛialiter agit pꝛimo de reuer⸗

ſione iudeoꝛũ a captiuitate babylonica facta
EP tyrũ ſed myſtice ⁊ ↄſequenter agit de pꝛtimo
aduentu ⁊ incarnatõis myſterio ac liberatiõe

que fienda erat ꝑ chꝛiſtũ et ſic figure reſpödet
figuratũ. Dicit autẽ futura tanquã pᷣterita p⸗
pter certitudinẽ et que apud deũ iam erant fa⸗
BDnia in ſpeciali. Maledictioni ergo ade

opponens benedictionẽ chꝛiſti ait.( Benedixi
ſti/o (One).i.miicdᷣiter reſpexiſti (terrã tuazʒ)ſco
iudea reducendo ꝓpłm tuuʒ de babylonia ad
eam (auertiſti capuuitatẽ iacobi.ꝓpłi deſcen

dentis ab iacob. Ael (benedixiſtio (oñe) per
chꝛiſtũ (terrã tuã).i.carnẽ noſtrã ⁊ eccłiaʒ tuẽõ
dediteni fructũ ſuuʒ t natus eſt ſaluatoꝛ ſuuz
et per eum (auertiſti captinitatẽ iacob).i.noni
ꝓplłi liberando nos a pctis noſtris in quiba ca

ptiui a diabolo tenebamur qui ꝑtinemꝰ ag ia
cob imitando abꝛabe fidem et iuamus minoꝛ
pplus cui ſeruiat maioꝛ.Et ſubiũgit quomo⸗

do auert.

emiſiſti iniquitats plebis tue: opuiſti

captiuã fecerat ettenebat (oꝑuiſti omnia pcta
eoꝛũ)ipſa nõ amplius videndo ad puniendũ
Velcremiſiſti iniquitatẽ plebis tue ꝓpter qua

bomo captiuar erat ⁊ captiuꝰ tenebat᷑ qua re

miſſa liberat eſt(oꝑuiſti baptiſmo com̃ia pec
cata eoꝝ)ne videres ⁊ punires.O ꝑuit nos ꝓ
fecto ſua gr̃a et noluit videre pctã nr̃a:operuit
pctã virtutibo.ſuꝑbiã ꝑ humilitatẽ.luxuria ꝑ
caſtitatẽ. auariciã ꝑ charitatẽ.et vbi abũdauit
petm ſuꝑabundauit gratia.Etſi.
OVitigaſii omnẽ iram tuaʒ: auertiſti ab

ira indignatônis te. àW
Mitigaſti)i.tꝑaſti ꝑ manſuetudinẽ(omnẽ
iram tuam).i.vindictã ⁊ penaʒ in pñti ꝓ pctõ
inferendã (auertiſti (te ⁊ deſtitiſti)ab ira indi⸗

gnatõnis tue) recipiendo eos ad gratiaʒ. Uel
¶ Mitigaſti omnẽ iram tuam) vt nõ inecternũ
punires licet tꝑaliter exerceres.Erat eni val-⸗
de iratus ꝓpter pctm pꝛimi hoĩs ſed poſtqua,z

i le homo fctũs eſt omnẽ iram mitigauitauer

tiſtinos penitus (ab ira indignatõis tue).i.A
pena que veniens ex indignatõe tua erit inſu
turo iudicio vt ibi nõ punias nos.Etqꝛ tanz⸗

Remiliſti iniquitatem plebis tue que eam

que eſt ſub gratia baptiſmi tꝑe filij.q.d.nõö.ꝛn0
ue enim generatõni reſeratus eſt aditus regni
qͥ fuit clauſus generatõi veteri. pma fuit moꝛ
talis de tua ira.erit altera immoꝛtalis tuas mia
ſericoꝛdia. Sed nec hanc miam meremur cõ
nerſi ꝑ nos ad deum. ipſe enim nos cõuertit.

Vnde ſubdit.

7

Heus tu cõͤuerſus vi

ebs tua letabit᷑ inte.

tare tuũ da nobtis.

eſt nobis (et ſalutare tuuz .i. ſaluatoꝛẽ noſtruʒ

¶ Deus tu cõuerſus)ab ira tua in aduentu fi
lij tuicviuificabis nos tuam gr̃am ſpe tanto
tꝑe antequã res habeat᷑ et) tuncplebs tua ni
hil pꝛeſumens de ſe bono ſuo(letabit᷑ in tecO
de benekficijs tuis gratulãdo ac letanter ac de⸗
uote tibi ſeruiendo que pꝛius malo ſuo letaba
tur in ſe.male enim letat᷑ quis in alia re qᷓ; in te
peunt eni alia ⁊ leticia de eis habita.Quivult
ergo ſecurus gaudere in illo gaudeat qͥ nõ pA
teſt ꝑire.Et vt hec oĩa fiant tanquã clemẽes.·

Oſtende nobis dñe miſcoiam tuã:et ſa

Hſtende nobis dñe) pater (miam tuam).i.
chꝛiſtũ coꝛꝑaliter et ſpũaliter vt ⁊ bumanitatẽ
videamꝰoculis coꝛpis ⁊ diuinitatẽ oculis coꝛ
dis. qui dicit᷑ miſcðia qꝛ ꝑ eum deus miſertuſ

— —— ——

= — =—

2222

S=
—

tIt feciſti pplo illi ideo eteis.
Conuerte nos deus ſalutaris noſter: et
guerte iram tuam a nobhbiois.

eundẽ chꝛiſtũ(da sobis)in futuro amplecten
dum poſſidendũ vt nõ tollat᷑ amplius a no⸗
bies. DHec eſt tota noſtra beatitudo viſio chꝛiſti
Similes eni ei erimus quando videbimꝰeuʒ
ſicuti eſt. Iſta aũt que pꝛecoꝛ ſcio et cõfido nõ
ber meſed qꝛ auerſus a ſtrepitu mundi quiin

Conuerte nos ⁊c.)vel. Et qꝛ de futuro iſa

cit(Conuerte nos)avicijs ⁊ a malis culpead perme
Bran quietat ſoꝛis.

te bonũ incõmutabile nos adtuã gram reci⸗ qu ́MUä
Audiam quid loquat᷑ in me dũs deus:

piendo ñü
b creationẽcſalutaris ſaluatoꝛ(noſter p reæ⸗ qm̃ loquet᷑ pacem in plebem ſuam.
anobio eam relarando. Acli dicerer Illa b⸗ 4Augia )attente in coꝛde loquat᷑ in me)
a nobis eam relaxando. AMci diceret. ll⸗ P interius ꝓ inſpirationẽ ⁊ internã reuelatione?
dicta dico quaſi facta ſint qꝛ veriſſume vidco mihji ſpiret dñs deus ſcʒ ſpũſſctũs et quid
ſutura. q vem nodum facta ſuntoꝛo vt fint M i inſpiret dñs deus) ſcʒ ſpũſſctũs et quid
ne iam vidi ventura ꝓphetice enim dixitſuß ſitillud ſubqit gin louet haem ac de .N,
que iam vidi ventura. ꝓpheucè enim dixit lup ximũ ꝑ chꝛiſtũcini.ſuꝑ (plebẽ ſuã)⁊ ſibi ſub
xt pꝛeterita. Hic aũt petit vt vere fuura. Aſitam ieccłiam ſuaz. Viñ chꝛiſto nato angeli
Nunquid ineternũ iraſceris nobis: aut iram. acd um ſinz Cin cheigo nawo angell
extendes iram tuam a generatõe in ge/ cem eternitatis que babet᷑ſuꝑ paceʒ pectoꝛis.
neratinnenm. AUnnge dicit pacem relinquo vobis pacẽ meẽ
Nunq)enim (ineternũ yvſq; in ſinem mũ do v bis. hbic eſt ſciendũ ſcᷣm quoſdazʒ q illa
di(iraſceris nobis).q.d.nõ.cum parcere ⁊ mi hoꝛa qua gabꝛiel archangelus ad beatã virgi
ſereri pꝛiũ ſittibi. Ira dei eſtomis pena quaʒ nem fuit ingreſſus ad annuncianduʒ ſibi fillij
patimur. dena enim moꝛtales ſumus ⁊ paſſi-⸗ dei incarnatõnẽ cum magna mentis deuotů⸗
bues ſed innouatis in chꝛiſto pᷣuidetiſte häẽc legebat hunc pſalmũ ⁊ actualiter huncverſuzʒ
penam tranſicurã. Dicut enim in adam om̃s audiam quid loquat᷑ ⁊c. Unde de ea benepo
moꝛiunt᷑ ua ⁊ in chꝛiſto omnes viuificabunt᷑ teſt ſic exponi (Audiã)attentecquid loquat᷑ in
(aut extendes iram tuaʒ a generatõe) que fuitt me dñs deus) per gabꝛielẽ angelũ ſuũ ab iſſo

— — — — — ————

—

— – –6T

nn

ch

ufi
u
e
m
intr
m

ſ

l
ê
S

ſmm ſcõs ſuosi.pfectos qui ſunt plebs
na ſed ne pctõꝛibo ianuã pacis clauſiſſevide⸗

2

ſceſſerint cõpũcti ad coꝛ redeũt ⁊ ab erroꝛe ad
rationẽ ac deinceps coꝛ ad deũ nõ ad aliõ cõ

uertunt.vox itaq; dñi pax eſt ⁊ gaudiũ noſtri
ct pax et requies nr̃a ⁊ finis omniũ moleſtiaꝝ

noſtraꝝ nõ eſt niſi deus. Etlicet generalis ſit

miſcðdia ſuꝑ om̃s⁊ pacem ſuꝑ oms loquat tñ

Pipᷣm eſt eri ꝓpe timentes eum).i.his tm qui

.i.immoꝛtalitas (in terra nr̃a i.in coꝛꝑe moꝛ⸗

aliud ſpeciale iudeis fecit. Uñ ſubdit.

Vleruntñ ppe timentes eũ ſalutare ipiꝰ

Tinbabitet gloꝛia in terranta.
iudeos qui eum timebãt ⁊ colebant licet ꝓ ter
renis erit coꝛꝑaliter (ſalutare ipᷣiꝰ dei ſcʒchꝛi⸗
ſtus(vt inhabitet gloꝛia) ſcʒ maioꝛvł gloꝛia.i.

chꝛiſtus qui eſt gloꝛia pꝛis ci terra nra)in qua
natus ſum dicic ꝓpha ſcʒ iudea. Ibi enichꝛi⸗
ſtus de eis natus eſt inde elegit mr̃em ⁊ duſci⸗

pulos. Ibi apꝑuit ibi ↄuerſatus eſt ibi innu⸗
mera fecit miracla. Vel licet ſuꝑ om̃s loquat᷑
pacem ( AUeruniñ ſalutare ipᷣius).i.ſaluatio qᷓ

dum ſtant vident ne cadantvt inhabitʒ głia)

tali qð erit in futuro. deinde Zndit quomõ ap
puit hic glłia ⁊ q̃ ije chꝛiſtus ſit pᷣſtiturꝰ.d.

Oiſc dia et veritas obuiauerũt ſibi:iu/

t pax oſculata ſunt.

–a

miſertus eſt nri (etveritas).i.impletio ꝓmiſſio

num veteris teſtamẽtiobuiauerũt ſibi)i.ſim
cõuenerũt in ꝑſona chꝛiſti qꝛ chꝛiſtus ex mia
carnem ꝓ nobis aſſumpſit et ꝑ hoc veritatẽ p

miſſionis facte patribo adimpleuit: ſic iuſti⸗
cia) qua fatiſfecit ꝓ culpa pmi ꝑentis (et pax)

qua recõciliauit deo genus humanũcoſcula⸗

ta ſunt).i.ſimul iuncte i riſto lcaaſncia⸗
in oꝑe(et pax) cum deocoſculata ſunt). i. cuue

niuntin hoiby. amant enim ſe bec duo vtqͥ fa

turo. Deinde oſt

nas babet qð ꝓ iuſtificidis offeret. Ael(ve

cit iuſticiã inueniat pacẽ ad deũ ⁊ hic et in fu⸗

retur adiecit(⁊ in).i.ſuꝑ (eoos qui de omi gen⸗
te (ouertunt᷑ ad coꝛ).i.ſuper imꝑfecios ⁊ p⸗
nitentes qui cum ꝑ flagitia pꝛius a ratõne di⸗

Ueruntũ)ſpecialiter ꝓpe timenteseum).i.

–☚

dit et implet᷑in eo qð ſequi.
JYuſticia ante eum ambulapit: et ponet

Miſcdia) exhibita in nouo teſtamẽto qua

cis iuſticia pꝛecedente pducat. er.d.
Dꝛatio chꝛiſti inſtante paſſione vel
lelis poſiti in coꝛpoꝛali vel ſpirituali

nomodo ⁊? ꝑ quid hec

Aleritas de terra oꝛta eſt: A iuſticia dece
PPopſperitt.

Veritas deterra oꝛta eſt)ichꝛiſtus de car⸗

ne pꝓceſſitq;ꝛ de humili ⁊ fecunda virgine maa
ria natus eſt (⁊ iuſticia de celo celoꝝ ꝓſpexit)
qfꝛ ꝑ hoc iuſtificati ſunt a deo hoĩes ad H̊ᷣ emnz

oꝛta eſt veritas vt iuſtiſicarent᷑ hoĩes ſic eni ve

*

homine pctõꝛe nata eſt vt ſe accuſet. terrã ⁊ ci⸗

nerem ſe eſſe cognoſcensꝛ ſici iuſticia de celo)
celoꝝ. (pſpexit) ? ꝓuenit ac data eſt a oño deoꝰ
remiſſio pctõꝝ ? iuſtificatio penitenti qꝛ talemn
iuſtificat deus ſicut publicanꝰↄfitens ⁊ ſe c⸗
cuſans redijt iuſtificat.q.d. deus parcamus
Sgei cit ignoſcam huic qꝛ iße
peum ſuum agnoſcit ↄuerſus eſt ad punienduiu
pctm ſuũ ↄuertar ⁊ ego ad liberandũ eum.
Etenim oñs vabit benignitatẽ:et tera

huic qꝛ ipᷣe ſibi nõ ꝑcitignoſcamꝰ

noſtra dabit fructu ſuñn.

riendo filiũ ſcʒ ieſuʒ chꝛiſtũ. Ael etenim dño

dabit benignitate Laffectü bonüvt beneagge
re delectet quem nõ poſſum aliter habere ni⸗
ſi det (et) ſic(terra nr̃a) facta fecunda que pus

git huiꝰ pculdubio terra fructu ſpiritualẽ recd

——

WGuſticia) hominis qͥ eſtin ↄfeſſione ⁊ puni
tione petõꝝ iuſtus enim debet eſſe in ſe vt ac⸗
cuſet et puniat ſe (ante eum ambulabit).i. pꝛe⸗
curret parans ei viam vt veniat ad eum. pma

enim hominis iuſticia eſt vt puniat ſe malũ et

faciat ſe bonũ ⁊ hec eſt via dni vt veniat ad eũ
QNuienim pctã ſua odit iam incipit ſimilis eſ
ſe deo qui ea odit fac ergo te ſimilẽ deo et par 4

ei viam in cõfeſſione pctõꝛũ et ſic ipe dũs vo-
mens et vilitansponet invia)ſic parata (grei
ſus ſuos)vt te infoꝛmet in veſtigijs ſuis impol

g ere e⸗

—

„ .
5 7.
2

„

ritas deterra oꝛta eſt) i vera pctõꝝ ↄfeſſio de

Etenim dñns dabit benignitatẽ i. gratie ſiag
plenitudinẽ beatã virginẽ fecundandocct ter⸗
ra nra).i.virgo intemerata ad modũ terre bu
milis fertilis et ſtabilis dabit fructũ ſuũ) po⸗

erat ſterilis (dabit fructũ ſuũ).i.bona oꝑa voecl
(terra coꝛdis noſtri dabit fructũ ſuũ) ſcʒ ↄſfef
ſionis ⁊ laudis et vt odientes pctã deſideremꝰ
iuſticiã. In cui? eni coꝛde ſemen gre ſue ſpar⸗

Deꝛano.
rnne oeh tue 2 oſten?
de nobis miſcdᷣiam tnam que nos inviam pↄ

atöne et recurrentis ad deuum p⸗so

Aßalnrg.
.Neclina domine

aurẽtuã etexaudi me: qm inope

Sððð

1†

(Auctoꝛ pſalmi pha pauid Zimlus cſto:a ettranſutorijs affectu deſideriotleuaui ſurſfij

tio ipi dauid. Eteſi ſenſus oꝛatio iſta atribui᷑ coꝛ habendo ⁊ te deuote inuocando vel ſpem

ipfſi dauid.i chꝛiſtoꝛ cõuenit hecvox capitiet. ct fiduciã anime mee in te ponendo. Affectus
coꝛpoꝛi. Quia enim ſupꝛa dictũ eſt de chꝛiſti Ope gradus eſt: volũtas tua eſt iter tuũ. Aſcen
incarnatõe nunc dicit᷑ de eius paſſione. Wa⸗ dis ⁊ accedis amando:deſcẽdis ⁊ diſcedis ne

teria: oꝛatio chꝛiſti in paſſione vel fidelis in tri gligẽdo.ſtans in tra ĩ celo es ſi deũ diligas.

bulatoe. Intentio. monere fideles in omnini AQf tu vñe ſuauis et mitis:et mite mi

-
.

bulatione humnliter ad deũ ꝑ oꝛationẽ recur-⸗ ſericoꝛdie omnibinuocantibote.

m̃ mu dñe ſuanis et dulcis ad guſtanduʒ

rere. Snia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in (Diñ cis ad gultanauz.
lona chꝛiſtioꝛantis humibrad pẽem in ſoꝛ⸗ eo affectis tedio mudane amaritudinisce mi⸗
ma ſerui qui oꝛat a nobis in foꝛma dei velin tis)his q̊s expectas toleras ⁊ reuocas nõ exa

d„ (Aſona cuiuſiibet fidelis poſittin mbulatione aſperans ad teredeites cmule miſcgie, daln

coꝛꝑali vel ſpũali oꝛat deũ deuoteꝓ ſua libe⸗ abundantẽ iniquitatẽ. multa ⁊ multis? mul⸗
ratione ſubiũgens de genti vocatoe ⁊ adoꝛa totiens pct dimittẽdo eteos ad gram recipiẽ

dõne. Snig in ſpeciali chꝛiſtus ergo in foma qo etideo nõ ſolũ es miſericoꝛs ſed multe ꝛ co
ſerui bumlliter ad pꝛem oꝛans ait Inclina xo pioſe mie namvbiabundat iniqtas ſupabũ⸗
(dñe) qui altus es et excelſus (aurẽ tuã) cle⸗ qat miſcdᷣia tua.⁊ hoc comibo) nullo excepto
mentiam tmi mibi infſimo ⁊ humilitlet exaudi c(inuocantibo)nõ labijs tm ſed toto ⁊ puro coꝛ
meyi. deſideriũ meũ cõplecqm inops ab alio decte)nõ aliud ate. dco.
opem nõ habens ? tua ope indigẽscet pauꝑ) Aurib⸗ pcipe dñe oꝛationẽn
cgoꝛ ideo ad te recurro. Inops eſt Ancndſ NEe Orn.
indiget pauꝑ qui in ſe ntemnit quic d eſt. vñ
pbia inflani poſſit. Lalib⸗ nticg amo pin⸗
atz oecanduͤrcne aui gratiã ſuã Henat
umilibo. Nam quaſi inclinare aurẽ vide cuũu „E .
humiliby. Nam quaſi incunare aun e vicr eůᷣ ctum pducendo ſi vis vt auri ꝑcipiat deus
e audife? audc⸗ miſcditer dignak. 1 mam denone pᷣrcipe tu in coꝛde tuo ipius le
Cuſtodi animã meã qm̃ ſctũs ſum:ſal/⸗ gem. Tu eſto intentus illi etipe pculdubio in
uum fac ſeruũ tuuʒ deus meus ſperan tentus erit tibi. Ipe en ait ↄuertimini ad me
teminet. gcgo ueriar advos: Deinde cauſam audiẽ⸗
Euſtodi animã )et vitã(meã) ne deficiato⸗ diſupponitvicss. mnige .
bedientia ſibi imuncta. Alel (meã meox cco In die tribulatönis mee clamauiad te
tra inſidiantes ab omnibo malis ? ſcandalia qꝛ exaudiſti me. eeyſe
ne cadatqm ſctũs ſuʒ) chꝛiſtus ꝓpꝛie ſanctus Pndie tribulatõnis mee clamaui ad te)ſco
eſi qꝛ ſanctificans. ſui etiã ſunt ſancti qꝛ in ba rogandovt tribulationẽ amoueas vl allenies
ptiſmo ſctificati.dicat hoc ſidelis nõ ſe igctan qñ enim aduerſitas iminet tunc enixius cla⸗
do ne cadat elatus ſed humiliter ↄfitendo ne matur. Deinde quare clamaueru ſubdit (q⸗)
ſit ingratus dicat deo ſciũs.i.innocens ſuʒ qa alias(exaudiſti meel ideo ſpero iterũ exaudi⸗
ſanctificaſti me qꝛ accepi nõ qꝛ habuiq; tu v n..q.d.q; clamantẽ alia vice exaudiſti illa cõ⸗
diſti nõ qꝛ merui (ſaluũ fac) ne deficiatvel pe⸗ fidentia ⁊ nunc in iſta tribulatõe clamo vel ex
reatiſeruũ tuũ tibi obedientẽ(deus meus qui audiſti me dicit cum adbuc exaudini velic de⸗
me creaſti(ſperantẽ in tenõ in ſe vel in alio cõ monſtrans in hoc ꝙ ad aliud iam exauditus
ſidentẽ qꝛ nõ ex homine eſt alus. ſiit ⁊ adhuc ad aliud exaudini deſiderat.

Oilerere mei vñe qm ad te clamaui to Mon eſt ſimilis tui in vijs de: etnõ eſt

depꝛecationisme.
Auribo pcipe dñeoꝛationẽ meã..i.nõ exeat
de auribo tuis ſed fige illam ibi vt ꝑ aures fi⸗
gatur coꝛdi. AVñ ſubdit(et intendeanimovo
ci depᷣcatõnis mee) eam exaudiendo et ad effe

„ .

ta vie: letifica anima; ſerui tui qm adte ſcom oprattaa. “
ſñie animam meã leuui. Pon eſt ſimilis mni in dijs dñe in polentia
¶Miſerere mei dñe) qꝛ in miſcdᷣia ſum ettu clementia et ſapientia ad quẽ clamare potuiſ⸗
miſericoꝛs es qm ad te clamani tota diei. oi ſemlſet nõ eſt aliquis (ſcoᷣm opa iua) q neno
tpeet aſſidue ſeu inſtanter ⁊ ꝑſeueranter letiri tibi ſimilia operat᷑ nec alids qui ſicuttu oꝑani
A animã ſerui ui in paſſpoe tniſtẽ vel ertribu poſſitrepeni: q'o. quocunq; modo acciplan?
larionibo pntibo meſtam (qm ad te dñe) apud dij nõ eſt qs ſimilis ſit tibi in eſſentia vel oꝑa⸗
quecm ſoliu eſt iocũditas. amaritudinevero ple tione deus enim ineffabilis eſtet facilius dicn
nus eſt müdus.ipamſanimã mes) de terrenis mus quid nõ ſit q; quid ſit Omnia que incc⸗

DNn

1

lem

—

znöc
Gn

emul⸗

Vnchi
ete

hon mnesgentes

qð oculus nõ vidit: nec auris audiuit: nec in
oꝛ hois aſcendit qui oĩa illa fecit. Et ideo qꝛ

uaſcũq; feciſti veniẽt

ſingulas gen

DOmes gentes quaſcũq; feciſti).i. aliquiex
omnibo gentibo qꝛ omes feciſti (venient) paſſi⸗

bus fidei a cultu ſuo ad cultũ tuum (etadoꝛa⸗

bunt coꝛã te dñe)qꝛ tibi curuabit᷑ ome genu.

Agdoꝛabũt vt creatura creatoꝛẽ et coꝛã te non

ad oculũ (et gloꝛificabũt) laudando et pᷣdican

do(nomen tuũ)qð eſt ſup omne nomẽè ſe ſer⸗
nos ei te dñm ↄfitentes. Per hec verba annũ
ciat eccleſiã vbiq; diffuſaʒ qdð modo impletũ

eſt Deinde ſingulis ſingula reddit. Hõ eſt in⸗
quam ſimilis tibbdbdb.

tu es deus ſolus.

m̃ magnus es tu)qð nõ alius et non eſt
ſcdᷣm oꝑa tua qꝛ (et faciens mirabilia) in celo
et in terra.ergo(tu es deus ſolus) et nullus ali
us. ¶el. O mes gentes venient ⁊ adoꝛabunt
et gloꝛificabunt)et merito.( Om̃ magnus es
iu ⁊c)ex mirabiubo eni magnicudinis eiꝰ au⸗

ditis in partibo ↄiuerſis venuint quonidie fide

tt adoꝛant ac gloꝛificãt eum coꝛde oꝛe etopere

Am̃ magnus es tu et faciens mirabi/

bo te ↄſitendo bñficia tua circa me o(dñequi

me regis (deus meus)q me creaſti cin toto coꝛ

deetaffectu meo) totã ſcʒ ſpem in te ponẽdd

(et gloꝛiſicabo nomẽ tuũ).i.gloꝛioſum pᷣdica⸗
bo cũ ſanctis(ineternũ xt hic q;diu fuero per

eratõnes et in eterna btitudine ſi

ne fine. Et merito

Auia miſcvia tua magna eſt ſup me: et
eruiſti aiam mea ex inferno inferioꝛi.

¶ Ouia miſcvia tua magna eſt ſup me)et ſuꝑ
merita mea. Canta eni miſcdia dei fuit vt etiã

filiũ ſuũ p nobis moꝛti naderet. cet eruiſti ani
ſubtus nos eſt. i. ab eterna damnatõe a quo in

mittitur. Eruere enĩ ab inferno eſt facere ne iil

luc deſcendat. Vñ eruit dñs aias miſſo filio
ſuo:et quotidie eruit pctã miſericoꝛditer rela⸗
rxando. Deinde quod ſequit᷑ pᷣt accipi de toto
chꝛiſto ſcʒ de capite et de membꝛis.D..

Deus iniqui inſurrexerũt ſup me: et ſy

4 ð

”M M S säs

, —;——

nagoga ppotentiũ queſierũt aiam meã:

Des iniqui) ſcʒ iudei vel hoĩes ⁊ ſpũs ma
lignicinſurrexerũt ſuꝑ me).i.aduerſum meto⸗
tum chꝛiſtũ ſcʒ ꝑſequendo et me ſuꝑerare co⸗
nando et(ſynagoga potentiũ).i.ↄgregatio ſu⸗
pernoꝛum vel vicioꝝ et demonioꝝ (queſierũt

uane Lognolſcitn q; etia a getib, g eſt deus ſolus aiam meã) vt me ꝑderent et occiderẽt et nõ ꝑ⸗
nnd et nullus alius. Deinde oꝛat ꝓ oiĩb iam ado⸗ poſuerũt te in cõſpectu ſuo)vttimoꝛe tuo retza·
H rantibus et loquit in membꝛis.d. herentur a malo.i.nõ habuerũt deũ pꝛe ocuz⸗=⸗

nit DHecduc me dñe in via tua: et ingrediar lis ſed tm ſequebant᷑ impetũ voluntatis. Si

in veritate tua:letetur coꝛ meũ vt time eni deũ attenderent nec filiũ dei iudei nec ſan⸗
at nomen tuunm.. Cclos ipᷣius ꝑſequerent᷑ inimici. Ipſi ig
Decduc me dñe in via tua ſcʒ fidei iam po⸗ Et tu dñe deus miſeratoꝛ et miſericoꝛſ
ſitum ne labar vel aberrem et adiuua vt inti⸗ aties et multe miſcdie et verax.
rlo0) maoꝛe et amoꝛe tuo ꝓficiam. Pꝛima hoĩs vRa ¶Et in dne deus miſeratoꝛ) in actu et exhibi
iean eſt cognitio et cõfeſſio peccatoꝝ.de hac via ve tlone qꝛ miſcdᷣiaʒ actualiter exhibes (ꝛ miſeri
l⸗⸗ nitur ad veritaté. i ad pcptoꝝ dei obſeruati⸗ coꝛs) in natura quia eam naturaliter poſſides
mnttr onpnem ideo ſubiũgit (et ingrediar).ambula⸗ (patiens) diu ct longanimiter pctõꝛes expe⸗
boet pꝓficia vlterius te ducẽte in veritate tua) ctanset peccata hoĩm ad pniam diſſimulana
ate tradita:et indecletetur coꝛ meuʒ) in te: cum (et multe miſericoꝛdie)erga cõuerſos multipli
eni a meroꝛe facinoꝛũ erutus fuero tũc in tele cia bona eis pᷣſtando. qꝛ penitentibo dat graʒ
nöN ticia ſpiritali gaudebo. ita m̃ vt timeat nomę ct ꝑſeuerantibo gloꝛiãcet verax) ꝓmiſſa implẽ
erad ultare ? de via recedere. Non aliunde letet n Meſpice in me et miſerere mei: va ime
n ſi dete nec aliud timeat niſi a tua gratia ſepa ꝗ⸗ rium tuũ puero tuo: et ſaluũ fac filiu an

enm cect ſub timoꝛe letemur. Et tun. Reſpicein me)ocnloi ſcvie (et miſerere
LO emnr. ice in me) oculo miſcðie ſet miſerere
uir Confitetvꝛ tib isin mezcenlo maente een

Lonſitetvꝛ tibi oñe ceus meus in tora meiztribulatoni tante erpoſitiſda imperiu u
dog⸗ coꝛde meo:et gloꝛiſicabo nomen tuum um).i.ptãtem iudicandi vel foꝛtitudinẽ et po⸗
luon meteern tititeſtatẽ ſupandi inimicoscpuero tuounnocen⸗
. Lont ti etabi obedienu.vel (puero tuoi.ſeruo nt

fueboꝛ tibi) cõfeſſione laudis.i lauda

mas noſi ex inferno inferioꝛivt tui vultu
. Lonemplatsc pfeti deſideria carnis ſpiritua-
li dua

vel ab inimicisfiliũ ancille tue ſcʒ marie que
ſe aneillã dixit. Aelſancille tue).i.ccclie que ꝑ

gratiã baptiſmi nos gennit.
Fac mecũ ſignũ in bono vt videant qui

me oderũt et cõfundant᷑: qm̃ tu dnñead
iuuiſii me et coſolatus esme.

Fac mecui ſignii ſcz reumr cctois ſez ſignuz

ZJone /ſphe vel ſignũ de plena victoꝛia contra
inimicoscin bono).i. vt alijs ꝓſit vt ſpes cre⸗
dentiũ ↄfirmetvel ꝑ hoc boni ↄfoꝛtent᷑ ⁊ ideo

fac vt videant qͥ oderut me.i.inimici mei hoc

ſignũ ſcʒ (qm tu dñe adiuuiſti me)in certami-⸗
ne ⁊ in his que fecicet ↄſolatus es me)in tribu
lanione ⁊ in his que paſſus ſum ab eis hocvi⸗
deant(et cõfundant᷑).i.erubeſcant modo ſcer
raſſe. Vel (confundant᷑) in indicio ꝑnicioſeq;
modo nolunt ↄfundi ſalubꝛiter hoc debet ro⸗

gare pctõꝛ vt dñs faciat ei ſignũ in bonuʒz ſi⸗

gnum ſcz vere penitentis dando ei verã ↄtri⸗
tionem ꝓnam et humilẽ ofeſſionẽ 2

dignam

õ

noſtras ex inferno inferioꝛivttui vultus

tione calcemus. Per dim.

O N

lijs choꝛe pſalmus cantici.Et eſt ſenſus pſal⸗

mus iſte ꝗ dicit᷑ pſalmus qꝛ agit de eccłia ᷣm
ſtatũ pñitem vbi agit oꝑa cantici.qꝛ agit de ea

dem im ſtatũ futurũ vbi exultat ꝓponit filijs

cchoꝛevt habitent in ſyon.hicłꝑ fidem ⁊ in fu⸗
turo ꝑ ſpeciẽ ꝑs cuius in celo triumphat panſ
in terra militat. Materia cõmendatio eccleſie
militantis et triumphantis ſub typo ciuitatis
Intentio: monere habitãtes in eccłia miliaan

te ⁊ adhuc ꝑegrinantes ad amoꝛẽ ⁊ deſideriũ

ecckie triuphãtis ſcʒ gloꝛioſe ciuitatis bierlm
celeſtiſ. Snia in generali ꝓp ha in iſto pſalmo
qui bꝛeuis eſt numero verboꝝ etmagn pon⸗

tum et futurũ ⁊ multa ſecũ voluens de amoꝛe

ct deſiderio celeſtis hierm qð cogitabat ſecũ
pꝓtulit in aures hoim ⁊ pᷣdicat eam filijs cho⸗

etifica dñe vultũ ſamilie tueet erue ani⸗

et dilatatõe ac de eccłie triũphantis pꝛe
conio eiuſch iugi leticia e

Vndameta eius eeniatiikgengo,asrehſie
in montibo ſanctis diligit vñs poꝛ nõ ſ Deinde dſig ide de eade pientm
aaas ſyon ſuꝑ oĩa tabernacła iacob
¶ Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Citulus eſt fi-

paſſionẽ enĩ chꝛiſti de qua in pᷣcedẽti pſalmo

dixerat:data eſt ſpes credẽtibꝰ redeundi ad ce

leſtem hierlm idto nũc agit de ea vt nos ingu
cat ad eius amoꝛẽ. Snia in ſpeali: ꝓpha ergo
plenus ſpũ multa voluẽs apud ſe de hac ciui

tate in hoc pꝛupit.( undamẽta eius)ſcʒ ſy⸗
on ciuitatis ſpualis.i.eccie ſancte.nõ refentur
eius ad aliqð pᷣmiſſum ſʒ ad coꝛdis ꝓphe me⸗

ditationẽ qui nunq; de illa coꝛde tacuerat et ſi

oꝛe(in montibo ſctis) ſunt.i.in ꝓphetis ⁊ aplis

qge ibipꝛunũ poſita eſt ides eccic qui montes
ſunt ꝓpter fidei ſublimitatẽ: ſcti pter vite puri
tatem quoꝝ fide: doctrina ⁊ exemplis eccleſia

eſt fundata. VUnũ eſt fundamentũ eccie pꝛeter

qð nõ eſt aliud ponere qð eſt chꝛiſtus ieſus:qͥ
ſicut dicit᷑ ſanctus ſancioꝝ ſic ſolus eſt funda
mentũ fundamentoꝝ qð nemo mutare pᷣt ſelhd
alij ab ipſo fundamenta dicunt᷑:ſicut et ipᷣe eſt
mons in vertice montiuʒet ab eo alij montes

appellant᷑. Ecce pꝛioꝛ laus a fundamentis vt
ſoliditas notet᷑ ciuitatis.Et quaſi quis quere⸗

iit chius eius fundamẽta dicis ait ſyon. NHn
n ſubqdit: et(diligit dũs poꝛtas ſyon).i.ſacramẽ
ta militantis eccleſie ꝑ que fit ingreſſus in eaaz
(ſuꝑ oĩa tabernacula iacob).i.imaginaria ſa⸗

cramenta veteris ppli. q.d. plus diligit etap⸗
pꝛobat eccleſiã q; nagoga: figuratn q; figu⸗
ram:ciuitatẽ ſpualem ſuꝑ illa que pᷣſignabãt

eꝗm. Deinde ſequit laus de ſfamma

Biloꝛioſa). i. famoſa (dicta )et pꝛedicta (ſunt

:0 (ciuitas dei) ſpna

.

nõ ſunt dicta.Deinde dñs ipᷣe de eadẽ hierm
agit et oſtendic que ſunt illa gloꝛioſa que pᷣdixe
rat de eccleſia. licet eni eccia oꝛigine ſumpſerit
in hierlin et monte ſyon tñ ꝑ pᷣdicationẽ apo⸗
ſtoloꝝ et publicationẽ euangelij multiplica⸗
tus eſt numerus fideliũ ꝑ oꝛbem vñ gloꝛioſa

ciuitas ſancta vbi nõ ſolus eſt iudeus ſed ocẽa
gentes quaxꝝ. quedã noĩate ſunt vt intelligant᷑

omnes.Ego enim

loꝛioſa dicta ſunt de te: ciuitas dei.

facta eſt eccleſia. Q. d. gloꝛioſa dicta ſunt de te

Vemoꝛ ero raab et babylonis: ſcienti⸗

umme.

¶ Memoꝛ: ero) ad miſerendũ in illa ciuitate

inqui ꝓpha ex ꝑſona dei (raab et babylonis)
que nõ ꝑtinent ad ꝓplm iudeoꝝ.i.oĩm gentiũ
ꝑ partẽ intelligendo totũ (ſcientiũ me)ꝑ fideʒ

id eſt apłis de ũllis recipiendis pᷣcipiaʒ vbi de

vocatõe gentiũ dicit᷑ que ꝑ raab et babylonẽ
ſignificant᷑. Raab quippe ſupbia vel latitudo:
babylon vero ↄfuſio interpᷣtatur et gentes ſu⸗

perbe ꝑ latamviam moꝛtis incedunt ac cõfu⸗
lſe ⁊ indiſcrete viuũt. Raab meretrix.babylon
vero ſemꝑ deo aduerſa fuit. Si q̃ͥs ergo raab
vel bab ylon eſt nibil deſpet quinimo det ope
ram vt deũ recognoſcat eſteni memoꝛ ſcientiũ

ſe. Raab fuiſti adulter et foꝛnicatoꝛ plenꝰ im⸗
mũdicia plenus ſuꝑbia tenens latã viam que
Ducit ad inferos recoꝛdare dni dei tui ⁊ ipᷣe re⸗

coꝛdabit᷑ ⁊ miſerebit tui. Babylon eras ↄfu⸗

deſia nõ eſt eni ꝑſonarũ acceptio apud deũ q

7

ſeet inoꝛdinate viuebas vicijs pctiſq;ʒ confu⸗

ſus habeas ratõʒ ⁊ tui recoꝛdabit᷑ deus. Sed
iam de vocatõe gentiũ aꝑtius ſubiungit oſten

dens qͥd ꝑ raab ⁊ babvlonẽ ſignificauit.do.
Ecce alienigene et

pum: hi fuerũt ilil.
Ecce alienigene).ialieni a cultu dei ſcʒ gen

tes ettyrus) qð interpꝛetat᷑ anguſtia ſeu tribu
latio.i.illi qui ſunt in anguſtia et tribulatõe vi

cioꝛuʒ (et ſpls ethiopũ) i. pctis denigrati(hi)
omnes immutatiſfuerũt illic).i.in illa ciuitate

dei ſcʒ eccłia que eſt ciuitas dei ſpiritualis.Et
quid gloꝛioſius.quid iocũdius.qͥd delectabi⸗
lius: Sunt enĩ in eccłia nõ ſolũ iudei ⁊ indi⸗
gene verumetia alienigene tyri ethiopes.q.d.
Qui ante tales erant poſtea inuenti ſunt in ec

*

tales vocat. Gloꝛioſa ergo dicta ſunt de ciuita

te illa et hoc etia miraculũ quꝰſequit accidit in
ea. Ande ſubiungit.

Nũuũquid ſvon dicet homo:

. —

“

„

müaiiios
D Paulchlaſe ſyon).i.ecclie dicet ⁊ enun
ciab

mo)chꝛiſtus (natus eſt in ea).i.in eccłia

ſy⸗

on ſignificata qꝛ de beata virgine que eſt no⸗

biliſſimũ membꝛũ in ea et ipeidem qui in ea

(altiſſimꝰ).i.ſm qð ⁊

rit.vel ſufficit qdᷣ in ea natus ſit talis qui ⁊ bo
mo ſit ⁊ altiſſimꝰ et eam in qua natus eſt fun⸗
dauit. Sic enim fundauit ciuitatẽ chꝛiſtus in
qua naſcerei quomõ creauit mr̃em de qua na

ſceret᷑. Certe hoc miraculũ nõ poterit aliquis

ſcimus enim ita eſſe a.

————õ

ncipu: hoꝝ qui fuerũt in aa.

que directe ſunt fidelib ꝓpłiset pꝛincipũ).i.q
edicte ſunta pncipib, ſcʒ moiſe ? ꝓphetis apo

is et pplus ethi /

mm fuerũt in ea)ſcʒ ciuitate.i. ecclia eemem

bꝛa eius. ꝓpli ſunt in eccłia ſᷣm obedientuã pᷣn
cipes ꝑ pꝛelationẽ in quoꝝ ſcripturis ꝓpheti⸗

lſata ? etpꝛeſſa eſt incarnatio noſtri ſaluatoꝛis
Igit᷑ collatis oĩbo gaudijs que de ciuitate dei

*

dicta ſunt ↄcludit paucis verbis tangens fu⸗
turam eius beatitudinẽ ? dicaeanns.
Sicut letantiũ omniũ:habitatio eſtin

en
₰

icut letantiũ omniũ) noſtrũ eritcbabita⸗

tio in te) celeſti dei ciuitate.i. habitatio oĩm no

ſtrum erit in te ſicut letantiũ. q.d. talis eſt ſta⸗
tus eccie triumphantis ꝙ omniũ ibi habitan

tium eſt leticia ⁊ laus iugis ac ꝑpetua qꝛ totuzʒz

negotiũ noſtruʒ nõ erit niſi frui deo ⁊ laudare

deũ. Ideo aũt dicit ſicut letantiũ ⁊ nõ ſimpli⸗
citer letantiũ qꝛ talis erit leticia qualẽ hic non
nouimus ⁊ ideo cum nõ poſſit etpꝛimi voci⸗
bus dicitvt potuit:vł poteſt hoc intelligi de ec
cleſia militante. Et tunc dicit ſicut letantiũ in
ſpe comꝑatõe eins leticie que eritin re eritha⸗

bitatio in te ꝑ fidem qm in pnti ſeculo non c⸗ H

certa ⁊ ꝑfecta leticia nulla ꝑfecta victoꝛia:nul

la ſecuritas.ſed omnia pendent in ambiguita

te ⁊ ideo nüc omnis leticia debet eſſe mixta cũ
timoe. (O:ꝛatio.
Fundamenti ſdeinoſke deus qui in men
ubus ſanctis tanquã in excelſis montibo eter⸗

tus eſt in ea: ipſe fundauit eam altiſſi⸗

natus eſt vt homo (fundauit cam)ſcʒ ecccham
altiſſimꝰ) m qð deus novt homo. Ac ſi vd/
ceret.quis hoĩm ei enunciare ⁊ enarrare pote⸗

oĩm elucidare ſed m̃ nõ ſit alicui incredibile
Dñs narrabit in ſcripturis płoꝛumet

Dñs nar abu) boc in ſeripturis pploꝝ) i.

cede nobis in te gloꝛioſe cregere tech ad rede⸗

ptionem animaruũ noſtrarũ hoĩem factũ pꝛe⸗

ſter cofiteri. Per do.
ſti et

paſſione inimicoꝝ cõtemptu et ami⸗
oꝛum elongatoe ac veuota diuini auxi

2 . ⸗

E
*

IIIutis ie clamaui ? nocte co

Auctoꝛ plalmi ꝓpha danid. Titulus eſt can
ticum pſalmi ⁊c. Et eſt ſenſus. Canticũ iſtud
qð dicit᷑ canticũ qꝛ letus finis paſſionis h̊ oñ⸗
ditur pſalmi qꝛ agit de bona oꝑatione.cantat
filijs choꝛe.i.chꝛiſtivł crucis ſeu paſſionis ſcʒ

fidelibo dirigens eos in finẽ celeſtiũ coꝛonaꝝ

canit᷑ autẽ ad reſpondendũ chꝛiſto.i.vt ipi re⸗
ſpondeant imitãdo veſtigia paſſionis eius vł
g̃as referẽdo ⁊ hoc faciant ꝓ melech.i.in me
lech ſcʒ in choꝛo et ↄcoꝛdia charitat ſine qua
nõ ꝓdeſt.melech eni interpꝛetat᷑ choꝛus.cho⸗
rus autem cõcoꝛdiã ſignificat que in charita
teaſiſtit t bic eſtimtellecus eman iſtaelite ĩ

82
„

—

loꝛum qͥ ſunt fratres chꝛiſti in cruce eius glo⸗
riantes ⁊ deũ videntes. Quia ergovt ſupꝛa di
ctum eſt ꝑ paſſionẽ chꝛiſti venit᷑ ad celeſtẽ hie
ruſalem nunc hic ondit quomodo hoc fiatqdꝛ
imitatõe vel gratiarũ actoe et hoc in charitate
Aꝛ ſi abſq; ea tradidero coꝛpus meũ iia vtaræ=⸗
deam nihil mibi ꝓdeſt. Materia: paſſio chꝛi⸗
ſttiet membꝛoꝝ ſuoꝝ ipᷣi reſpondentiũ. Inten
tio: monere chꝛiſti paſſionẽ imitari et vnüque
qq qui dicit ſe in chꝛiſto manere ſicut chꝛiſtus
ambulauit et ißm ambnlare. Snia in genera
li ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti loquit
de ſua ac membꝛoꝝ ſuoꝝ fideliũ paſſione ini
micoꝝ nbenamicox 2 notoꝝ elongato⸗
ne petes auxiliũ a patre. SOnia in ſpeciali. In
foꝛma ergo ſerui oꝛans ad pꝛem ait.O Oñne)
cuius me ſeruũ facio (deus) cuiꝰ creaturà me

reputo (ſalutis mee)auctoꝛ qꝛ totũ eſt ab eotin

die et nocte).i. continue ⁊ aſſidue vel in ꝓſpe⸗
ris et aduerſis (clamaui)magis coꝛde q; voce
(coꝛã te)ſcʒ ad te oꝛando et te inuocãdo. Oꝛa
uit dñs non ſᷣm foꝛmã dei ſed ᷣm foꝛmã ſerui
in qua paſſus eſt. Et qꝛ clamo quotidie iõ.
na aurẽ tuã ad pꝛecem mess.

Intret in ↄſpectu tuo oꝛatio mea) tanquaz
nuncius gratus.i.admitte eam. ingreſſus eni
oꝛationis in ↄſpeciu dei acceptatio eius eſttftſin
clina aurẽ tuã ad pꝛecẽ meã) ↄcedendo qð pe
to Inclinatio enim auris dei miſericoꝛs exau
ditio eius eſt Magnavirtus pure oꝛatõis hic
oſtendit᷑que quaſi quedã ꝑſona et fidelis nũ⸗
cius ad deũ intrat ⁊ mandatũ ꝑagit quo caro
puenire neqͥt. Et eſt quaſi auicula volansvſq;
ad pedes dei: ſi tũ ſit alata duabo alis ſcʒ. J2⸗
iunio abſtinentie ⁊ ſanctimonia vite. NHeceſſe
Aulia repleta eſt malis aia mea:et vita
mea in inferno appꝛopinquabit.
Quia amma mea repleta eſt malis) nõ vi⸗
cijs ⁊ pctis ſed doloꝛib ⁊ anguſtijs quib. ani
ma carni compatit eſt enĩi malũ qð facimus ?·
malũ qð patimur ⁊ intm̃ eſt repleta ꝙ (et vita
mea inferno appꝛopinquabit) dum tradoꝛ ad
moꝛtẽ. hanc ſententiã verbis alijs explicauit
vbi dictũ eſt. Triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛ⸗
tem. Quod eni ibi ait triſtis eſt aia mea:hic di
ctum eſt repleta eſt malis anima mea. et quod
ſequitur vſq; ad moꝛtem:hic dicit᷑ et vita mea
inferno appꝛopinquabit. Et nõ ſolum grauia
paſſus ſum ſʒ etiã cõtumelioſa. qua

7

Eſtimatus ſum cũ deſcendentib in la,

cum factus ſum ſicut homo ſine adiu/

eadem eoꝝ reputatõe et opinine
Sup me cõſirmatus eſt furoꝛ tuus: et

toꝛio inter moꝛtuos iiber.

¶Eſtimatus ſum)ab impijs et vtiq; a neſcie
tibus (cum deſcendentib in lacũ) miſerie vel
ꝓfunditatis inferni:putabant enĩ eum ſic ne⸗
ceſſitate moꝛi vt moꝛiunt᷑ hoĩes ceteri (factus
ſum) opinione maloꝝ et reputatus ab eis (ſi⸗
cut homo)ſimplexſine adiutoꝛio) diuino cui
nõ eſt adiutoꝛ ad liberandũ ego chꝛiſtus (in⸗

ſter moꝛtuos liber) nõ detentus inſolubili vin

culo moꝛtis qꝛ reſurrexi qui potui animã me·
am ponere et reſumere.et etiã cinter moꝛtuos)
coꝛam deo.i.inter peccatoꝛes liber).i.ſolus ſi
ne peccato immo liberãs alios a moꝛte et pec
cato. Item eſtimatus ſunm.

icut vulnerati doꝛmientes in ſepul⸗

hꝛis quoꝝ nõ eſt memoꝛ amplius: et

E de manu tua repulſi ſunt.

icut vulnerati).i.vulnere occiſi et moꝛ⸗

—R

tui(doꝛ mientes in ſepulchꝛis).i.ſepulti(quo⸗
rum nõ es memoꝛ amplius).i.adhuc vtinge

cos reſuſcites.i.quoꝝ iꝑs reſurgendi nonduʒ

venitin quo chꝛiſtus a ceteris moꝛtuis diſcer
li nitur qui et vulneratus et moꝛtuus in ſepul⸗
chꝛo clauſus fuit ſʒ die tercia euigilans reſur⸗

rexit(et ipſi) quibo ita facius ſum demanu et
a ꝓtectõe (tua)o deus(repulſi ſunt).i.adiuto⸗

no man tue pꝛiuati ſunt qui me ſine dei adiu
toꝛio eſſe pntaudt. hoc modo manifeſte patet
in iudeis ꝓtectõe ⁊ adiutoꝛio dei deſtitutis.

Ho ſuerũt me in lacu inſerioꝛi: in tene

—

oſis et in vmbꝛa moꝛtis.

(in lacu inferioꝛi).i.in lacu inferni et pfundi⸗

(in tenebꝛoſis).i.in tenebꝛis oblinionis quẽ

ſcʒ nemo requireret (ſet in vmbꝛa moꝛtis).i.in
anguſtijs infernalib in quibo moꝛs ſola do⸗
minabatur. vnde alibi ſcribit᷑:qui ſedebantin
tenebꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛi lux oꝛta eſt eis. Et

—

—

luctns tuos induxiſti ſupme.

Dupꝑ)et cõtra me cõfirmatus)et implaca
bilis viſus (eſt furoꝛ tuus) o deus.i.ira et indi

gnatio tua yt illi putauerũt. Apud eos eni ſic
erat quod furoꝛ dei nõ ſolum cõmotus veruʒ

etiã cõfirmatus fuerit ſuꝑ eum quem vſq; ad

moꝛtem crucis ꝑducere potuerũt. Bene ergo
ſequit᷑ et omnes fluctus tuos).i.tribulationũ

et paſſionũ impetus et tempeſtates (induxiſti

ſuꝑ me)vt me tanq; mare ſubmergerent cGum

eni ipſi immanitatem paſſionũ chꝛiſto intule⸗

get

mnicnen
unlene,
begſi

dlnmd
ihisin

hhüin
umäme:

wn)
lſolnsiei.
eler

nſchh

Menre⸗

hepie
dmnen

sdr

Enin⸗

Aei-

Auin⸗
Ni
on

nm

ucnde
Chint⸗
hep
mo
wnis in
Gſoldo⸗
Cchunn

fisk
Nuk

——

lac
giu
eniſc
zve;
ſ
rag
non,
uui
aN
nde

mei langueruũt pꝛe inopia.

Dl.

mmt:hoc voluiſſe et feciſſe deũ arbitrati ſunt.
Ettunc ad tumulũ miſeie.
Longe feciſt notos meos a meppoſue⸗/
runt me abominationeʒ ſii.

Longe)loco vel mentec(teciſti.i. fieri ꝑmi⸗

ſiſti (notos meos) quime nouerat ac pᷣdicatio
nem meã audierant ⁊ miracula viderãt(a me)
yät nullus pᷣberet au xiliũ qꝛ me relicto fugerũt
(poſuerunt me)ipſi noti(abominationẽ ſibi)
qꝛ et ipſi genus illius moꝛtis boꝛrebãtvł ma⸗
gis ipſi ꝑſecutoꝛes poſuerunt eum abomina⸗
biülem qꝛ abominabili ⁊ turpiſſima moꝛte di⸗
ſponebant eum occidere.
Traditus ſum et non egredi

iebar: oculi

Tradit' ſum )a iuda diſcipulo cetno egre⸗

diebar) ab eis fugiẽdo. Vel(nõ egrediebar)
id eſt nõ ꝓpalabar et manifeſtabar potentiam
meam et quis eſſem oſtendendo ſed in interio
nibus meis latebã. VUndeſet oculi mei).i.apli
q futuri erant oculi ⁊ lumen totius coꝛꝑis my
ſtici clanguerũt) et a ſpe tanquã infirmati defe
cerunt cum me nõ viderent in virtute poten⸗
tie manifeſtari ſed quaſivictũ ⁊ impotentẽ oĩa
pferre(pꝛe inopia)et pꝓ defectu cõſtãtie ⁊ robo
ris fidei ⁊ amoꝛis velut ſpᷣacto ſibi cibo ſuo

lumine ſuo. Quod ſignificet in excinctõne lu

minum in eccłia in ſeptimana penoſa.

Clamaui ad te oñe:tota die expandi ad

te manus mes..

derem in crucectota die expandi ad te manus
megs)extenſus in ipſa cruce:vbi d ppae
ndit. Vel

poſuit qꝛ non tota die in cruce pependi
(ota die) iugitc et aſſidue expãdi.i.extendi ad
te)gloꝛificandũ (manus meas).i.oꝑa mea qꝛ
omnia opa ſua ad voluntatẽ ⁊ gloꝛiã pꝛis fe⸗

citet retulit.ꝓ extenſionẽ vero manuũ intelligi
tur cõtinuatio bonoꝝ operũ a quoꝝ intentõe

nunquã ceſſauit.Et qꝛ hec expanſio manuũ?

oꝑa eius nõ omnibo ꝓfuerũt addit. Sed.

MNunquid moꝛtuis facies mirabilia aut
medici ſuſcitabũt et ↄſitebunt᷑ tibi.

HNuquid moꝛtuis)ſcʒ coꝛde ⁊ in anima nõ

ctoꝛpe(facies mirabilia)vt ad vitam fidei mo
ueant᷑.q.d.non qꝛ nõ mouent᷑ ad fidem. Non

eis dicit fieri quibo ⁊ ſi fiant nõ ꝓſunt vt quos

ad vitam ſidei ipſa miracula viſa nõ mouent.
laut medici ſpualesſuſcitabũt) tales moꝛtu⸗

os ad gram (et,ſuſcitati ſcõfitebuntur tibi)cõ
feſſione laudis vel peccatoꝝ.q.d.nõ poſſunt.
quia poteſtas eoꝝ nõ extendit ſe ad tantum vt
ſuſcitent ad ↄſitendũ tibi in quibo occulta gra

ſunt moꝛtui et poſiti in
nebꝛe et terra obliuionis. Deinde chꝛiſtus lo⸗
quitur ex voce coꝛpis ſui.i.eccie.q.d.fuimus
lamaui) feruẽter (ad te dñe pater cũ pen ct nos olim natura filij ire ſicut et ceteri. ſ3
Et ego ad te dñje clamaui: et mane oꝛa⸗
Aiag pꝛeueniet te.

ver bis ꝓponit querendã eſſe cauſaʒ quare oꝛo

tia tales reuiuiſcunt.

in tua no opatur qua trabantur ſed ſola graz—

Hiuquid narrabit aliquis in ſepulchꝛo
miſcdiaʒ tuã: et veritatẽ tuã in ꝑditõʒ.

Hunquid narrabit aliquis poſitus (in ſe⸗

pulchꝛo) peccati.i. moꝛtuus in anima et ſepul

tus pondere maloꝝ (miſericoꝛdiã tuam)ſcʒ re

parationẽ generis humani miſericoꝛditer im

penſam.per ſepulchꝛũ moꝛtue anime coꝛpus

intelligitur quod in euangelio ſepulchꝛo com

paratur (et veritatẽ tuam) ſcʒ cõpletionem ꝓp⸗
miſſoꝛum iam factã narrabit aliquis poſitus

c(in ꝑditionẽ) anime.i.obſtinatus.q.d.non hi
narrabunt et te laudabũt: quia nõ eſt ſpecioſa
laus in oꝛe peccatoꝝ. ſed viui et fideles qꝛ re⸗
clos decet laudatio. Notandũ q; miſericoꝛdi
am et veritate amat ſcriptura cõiungereet ma

xime pſalmi.Et

—

Tũuquid cognoſcent᷑ in tenebꝛis mira⸗

bilia tua: et iuſticia tua ĩ terra obliuiois

¶Nunquid cognoſcent᷑ in tenebꝛis) et fulijs
tenebꝛaꝝ.i.in peccatoꝛibo ⁊ repꝛobis qui ſunt
tenebꝛe etiam alios obtenebꝛantes (mirabilia

tua)in me et ꝑ me facta (et iuſticia tua) qua iu⸗

ſtificas impiumin terra obliuionis).i.in ter⸗
reno coꝛde tui oblito et a te obliuioni tradito.

q.d. nõ impediente H o; malicia. Idem itaq;

õõ 4

Et ego ad te dñejno ad alium (clamauivt

aluus eſſem. Quis enĩ me diſcernit ab alijs

filijs ire qui nec credere potuiſſem niſi me mi

ſericoꝛdia dñi pᷣueniſſet.et ideo ſequiturcet ma

ne).i.nunc in hac fidei et virtutũ luce poſt no
ctem infidelitatis et vicioꝝ qdðᷣ mane vt mihi
eſſet miſcdᷣia tua me pᷣuenit (oꝛatio mea)pᷣuen⸗
la a tua miſericoꝛdia adhuc in iſta vita pꝛeue
niet te).i.futurũ iudiciũ ne tunc me cõdemnes
UVt aüũt iſta oꝛatio ferueſcat et exerceatur cre⸗
bꝛeſcunt mala tranſitoꝛia et differt᷑ bonuʒ qðᷣ
ineternũ dabitur. Ideo ſequitnr·
Vt quid dñe repellis oꝛationẽ meam:

guertis faciem tuã a me.

¶ AVt qͥd dne repellis.i.repellere viderisſoꝛa
tionẽ meã) differendo dare qðᷣ peto. In quib

ſanctoꝝ differt 2 quaſi repellitur qꝗ eſt vt ipius
dilatõne bñficij ⁊ tribulationũ aduerſitate q̃ſi

repulſa tanq; ignis flatu repercuſſa ardentius

r 3

epulchꝛo ⁊ ꝑditi ette⸗

Dũ

inflãmetur.et vt quid (auertis faciez tuã ame⸗
quaſi indignatus exponendo me miſerijs vel
noõ intendendo pꝛecibo meis. Auertere eni di⸗
citur deus faciẽ nõ dando qð volumꝰ qñ qð
noõò elpedit petimus. Deinde exequit᷑ bꝛeuiter
tribulatões coꝛꝑis chꝛiſti dicens.
Dauper ſum ego et in laboꝛib a iuuen
tute mea:exaltatus aut humiliatus ſux
ei

maioꝛ humilititias. .
In me tranſierũt ire tue:et terroꝛes tui
conturbauerũt me.

In me tranſierũt ire tue).i. afflictões pũtes
qgue ſunt quaſi effectus ire affligentis ſuꝑ ipᷣm
coꝛpus.i.vnitatẽ ſanctoꝝ fideliũ cui caput eſt
ccheꝛiſtus.tranſcut ire dei nõ aũt manent. flagel
lat enim filios quos recipit ſed ad coꝛectionẽ
noõ ad ꝑemptionẽc(et terroꝛes tui) de tuis.ſ. af⸗
flictionibo futuris (cõturbauerũt me).i. meam

infirmitatẽ qꝛ omne qð accidere poteſt etiaʒ ſi

nõ accidat pꝛudenter timet᷑ Aelcterroꝛes tui)
dDe iudicio futuro quos omnis caro timer coõ⸗
Circundederũt me ſicut aqua tota die:
Arcundederuũt me ſinjaul.
¶ KCircundederut me) impetus tribulationũ
vVngdiq; vt mergerẽt (ſicut aqua) q inrrante in tu

eam tangit circufluit et cingit circuquac:et
(ola die) i.cõtinue ?⁊ ſine ceſſatone: vbi conti⸗
nuatio tpis ſignificat᷑ donec hoc ſeculũ finia⸗

tur.qꝛ nullo tꝑe deſunt mala eccleſie in ̊ mu⸗
do pegninanti oum modo in his modo in ü⸗
lis membꝛis vſq;quaq; ptingunt (cirũdede⸗

runt me ſimul.) in diuerſis mẽbꝛis: in quo no

tatur tribulationũ impetus et eaꝝ aggrauatio
et pondus. Sʒ hec oĩia fiunt vt oꝛo eccleſie de
um et futurũ iudiciũ pᷣueniat donec illa ſalus
veniat vbi nibil maloꝝ ſit¶ Hec etiã pñt ac⸗
cipi in ꝑſona chꝛiſti ſcdᷣm foꝛmã ſerui ita dicẽ

tis MPauꝑ ſum ego ) in habitu paugꝑis (et in la

boꝛibus) ſatagens de ſalute boim (a iunentu

Pauper ſum ego )rebo ſeculicet in laboꝛibo
a iuuenitute mea) vñ alibi ſepe expugnauerũt
mea luuentute mea. Inops eſt ecclia cum eſu
nit2 ſitit adhuc pegrina vnde ſatiet᷑ in patria?
in laboꝛib eſta iuuentute ſua ex quo enim ſer “
Uiire deo cepit laboꝛauitexaltatus aũt) ꝓſpe⸗
rischumiliatus ſum)aduerſiset ↄturbarꝰ do
lens de eis qꝛ frequenter poſt pſpera occurrũt
aduerſa. Ael exaltatus) pꝛius timido coꝛde
humilitatus ſum poſtea p ↄfeſſionẽ (etↄtur
vatus) de peccatis ea danando ad hoc exaltã
uuur in ſeculo quedã membꝛa ecckie vt in eis ſut

ctus eſt pauꝑ oephano tu enis a

firmatone noui
habemus et aln

—

tem) in cruce (hũiliatus ſum) in ſepulchꝛo (et

coturbatus)in paſſione.(In me tranſierũt)i.

nõ manſure me ↄtigerunt (ire tue).i.afflictões
quas tua voluntate nõ meo merito patioꝛ (et
terroꝛes tui)quos te volente patioꝛ (ↄturbaue
rũt me) ſcdᷣm infirmitatẽ carnis.(Circũdede

.

rũt me)inimici meiſ(tota die) ſcʒ tpe paſſionis

(circũdederũtme ſimul pꝛincipes et ꝓpli. de⸗

inge ſequit ex ꝑſona capitis et mẽbꝛoꝝ ſi;·
Elongaſti a me amicũ et ꝓximũ: et no-

¶ Elongaſti a me amicũ) pio et fideli amoꝛe

oẽs me derelinqntes. Sepe eĩ amici et pximi
et noti ꝑiclitantes ſcm ſeculuʒ ſctõs foꝛmidi

vt tu adiuuando cõpatianis. Libi eni dereli⸗

Dꝛatio.

„.

pelſuma ſeruitute. Qui viuis.

—5

ac de mutatõne veteris teſtamẽti et cõ

iꝛet de ſpe qua in chꝛiſto

sdei bnficijs pluribo.

nmuinincternü cantabo.
M 1 Auctoꝛ pſal mi ꝓpha dauid. Ti⸗
us eſt. Intellectus ethan iſraelite Eteſt ſen

ſus hic eſt intellectus ethan.i.robuſti. iſmaelite
idd eſt qui vere deũ videt. Ethan eni interpᷣta⸗
ir robuſtus:qd nullus eſt niſi in ſpe pmiſiii
nis dei vnde hic agit. ꝑ quã nemo decipitux
qð verus iſraelita intelligit vñ bene hic pial⸗
mus poſt pcedentem ſequit᷑ qꝛ rũdentibo chꝛi

ſti paſſioni ſpes pmiſſionis dei datur. Mate⸗

ria: laus de miſcõia et veritate dei ac demuta⸗
tione veteris teſtameti ⁊ ↄfpfirmatõe noui et de
ſpe ꝓmiſſionis quã habemus in chꝛiſto mni
luiiq; alijs dei bñficijs exhibit ꝓplo chꝛiſtiano
Intentio:nos admonere vr deo gr̃as ꝓcolia⸗
ta or̃a ⁊ veritate agamus et vt ſpem nõ in no⸗
bis et nia iuſticia eed in deo et chꝛiſti miſcoia

ie mea).i. a tꝑe incarmatsis mee (eraltatus aa

pꝛius mibi piunctũ (et ꝓximũ) parentela vel
bfſicijscet notos meos)qui ſola opinione vel
pyiſione me didicerũt ſeu dilexerũt (a miſeria)
id eſt ꝓpter miſeriã meã mihi nõ ↄpatienteg ſzʒ

ne deſerũt. Q. d. ex omiho cõcludendo exquo
nullus ↄpatitur afflictõnibo meis decens eſt

¶ NRedemptoꝛ oĩm ineffabilisq; ſalutis nr̃e
datoꝛ qui ꝓ nobis inferna penetrans factus
es inter mo:tuos liber exaudi matutina pᷣcem

familietue et erne nos ab inimici inſidiantis

Pſalmus de miſcdia et veritate dei

„2 1 . „„
Hs.lxxxviij.
* . —” —”ðõ

ozdias do

= rrbrLm ſ⁶„eWSWW —

= 2 — . — — —

— — —

n ponamus. Snia in generalipꝛopheta in iſto ſto vſq;q̃q; mihi obediẽti qui ex genere dauid
ſri plfſalmo in ꝑſona ethan iſtlite ſeu ecclie loquit carnẽ aſſumpſit (vſq; ineternũ pᷣparabo).i.ſta
R de dei miſcdia et venitate iuſticia ⁊ potentia a biliam(ſemẽ tuũ) ſcʒ ſideles in te credentes et
Me Pmiſſionibo patris de chꝛiſto factis etplurib tui imitatoꝛes. Deinde quod dixerat ſemen di
ddn glijs beneficijs nobis collatis Ernigam ergo cit ſedem ſubdens.
ictt Agnimos nĩos qꝛ ule qui ꝓmiſit ita cetera cõ⸗ Et edificabo in generatõe et generati⸗
Nſucggs Piennaeſ yt multa opleuit. Snia in ſpecia onem:ſedem tum.
Nx li pha ergo robuſt no in ſe ſz in miſcðia dei ¶ Et edificabo in generationẽ moꝛtalẽ et ge
nſi au Miſcdias dñii.multitudinẽ beneſicio- nerationem) immoꝛtalẽ.i. in oẽm generatocz
NI que dña pater ꝑ filiũ ſuũ ecclłie ſue cõtulit plu et ineternũ (ſedẽ tuã) o dauid.i.regiã ptãtem et .-
Diiter dicit miſcdias qꝛ multe ſunt miſciege thꝛonum regni tui in chꝛiſto ſemine tuo. Ael
nerg de quib⸗ tamen quatuoꝛ ſpecialiter note⸗ (Edificabo ſedẽ tuã o chꝛiſte.i. cccleſiã cui pᷣ⸗
tin ſruati ⁊ q gloꝛiſicanduineternũ)nõ ſolũ in p vt nos regas que om̃i tꝑe tibi edificat ꝑ pdi⸗
Nhepe ſenti cum iuſtis ſed etiã in futuro cum angeliſ cationẽ: baptiſmũ ⁊ pniam:et hec ſedes crit in
nliin lantabo).i landabo ⁊ iocunde annunciabo. generatöem? generatõʒ qꝛ nũc ſedet chꝛiſtus
nirſ In quo pcutiuntilli qui laudant deũ in edio in nobis vt regat: ſedebit ⁊ tũc in ſcis vtꝑma
hpuin ctaccidia. Etſtatim mutando ꝑſonã ⁊ cõuer⸗ neat. Et qꝛ ſicut dixiſti et ꝓmiſiſti ita fietiõ
uiu· ns ſermon ad deiͦ dicit. Sif.. Confitebuntur celi mirabilia tua důe:
In generatoe et generationẽ:annũcia eteni writatẽ tuã in eccleſia ſanctoꝝ.
⸗ Hho peritate tu in oꝛe mno.. Vonſfitcbütur) i. laudabũut (cell. i. pdicato
¶ In generatoz/ puͦtem que nunceſt et gene res ſcti mirabilia mia) non merita ſua ocdñe)
4 iniition?)ſequentẽ que futura eſt. in omm ge⸗ ſcʒ ꝙ ꝑ miſcdiaʒ redimis iuſtificas. Inomi
neralione donec generatio generatõi ſuccedit eni miſcia ꝑditoꝝ: in iuſtificatõe impioꝝ qͥd
4 l(i generateudeo et generatz gentii laudamb niſi mirubilia dei laudas qꝛ reſurre
e (nũcia bo veritatẽ tuã).i.tuaꝝ ꝓmiſſionũ ⁊ xerũt moꝛtui:plus lauda qꝛ redempti ſuntper
un ceptoꝝ in oꝛe meo) in qufitↄfeſſio ad ſalutẽ diti et iuſtificati impij.(eteni ↄfitebunt᷑ (veri⸗

s. Non etx oꝛe labit ſʒ in oꝛe diu tanqᷓ; dulcevſa tatem tuã).iimpletõem ꝓmiſſionũ et pᷣcepra
tur. Aliud eſt laudare in oꝛe qð eſt diu reuol-⸗ tua(in eccleſia ſctõꝝ).i.in ↄuentu ſideliũ vbi
. nere ⁊ coꝛde ꝑtractare.aliud exoꝛe ⁊ nõ ex coꝛ fſides adhibet᷑. Et merito ↄfitebunt.
6G Ae. Deinde oſtendit quas mias cantet et quz Qñ quis in nubib equabit dño:ſimi⸗

in veritatẽ annunciet die˙ns. lis erit deo in filijs de.
dn DHñ diriſti ineternu mia ediſicabit᷑ in ¶ Oim quis in nubiboi.pdicatoꝛibo ſcʒ pꝛo
Flilis, pepabit veritas tua in eis. Ppyheisaplis ? ali,s annüciatoꝛio venitatiact
ð Om dixiſti).i.apud teipᷣm decreuiſti et di ſi potentes ſint(equabitur) in potẽtia dño ſcʒ

ſpoſuiſti ſeu per ſmſctm mihi manifeſtaſti chꝛiſto et ſi ipe ſit homo. idem ſuntceli et nu⸗
(ineternũ)manſuracmiſcðia humano generi bes ſcʒ pᷣdicatoꝛes ſʒ celi ꝓpter veritatis fulgo⸗

T uihmpendenda (edificabit᷑ ⁊ pꝛius firmabit (in rem: nubes ꝓpter pᷣdicatõis imbꝛẽ.etqͥs(ſilis)
aſen celis).Lin aplis et ſicpꝛepabit alijs veritate in elſſentta (erit deo). i. chꝛiſto filio dei natu⸗
ni ma).i.cõpletio tue pmiſſionis (in eis.i.ꝑ eos ram · in filijs dei) per grẽ̃am ſcʒ muln ſunt et in
Dn ccelosyt ꝑ eosfiat nota hoĩbo.elegit eĩi eos dis ſupis ſcʒ angeli et in inferis ſcʒ hoĩes ſcti.q.d.
o. nõ ſuis meritis ſʒ ſuã miam vt pꝛeꝑaret cos nullus ſanctoꝝ vel angeloꝝ enit ſils vel equa M
rx ad annunciandã veritatẽ ſuã. diciſti ctiã h. ſ. lis chꝛiſto et nõ putet im hõ. Ipſe eni eſt.
ſl⸗ Diſpoſui teſtamentũ electis meis: iu· Deus qui gloꝛificat᷑ in ↄſilio ſanctox·
dA raui dauid ſeruo meo vſq; ineternũ pꝛe magnus et terribilis ſup omnes qui in
N parabo ſemen tuum. euitu eius ſunt.
H Diſpoſui teſtamentũ) ſcʒ nouũ quo renoua Deusq gloꝛificat᷑ in ↄſilio.i.ꝑ ↄſiliũ (ſſan⸗
ade mur ad nouã hereditatẽ electis meis) ſcʒ file ctoꝝ)qꝛ eni nubes ⁊ filij dei nõ pũt dño ſiles
u lib chꝛiſtianis (iuraui).i.immobiliter ⁊ tã ce eſſe vel equani.cõſiliuʒ eoꝝ eſt credere in illu et
un utudinaluer ꝓmiſi ſicut q iuramento fſirmat᷑ in eo gloꝛiani.h eni ↄſiliu reſtat hũane fragili
“ (dauid ſᷣuo meo)ad lr̃am:illi regi.ꝙ vſq; ine⸗ tati vt q gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet᷑ q eſttmagnus)
o9 ternũ pᷣparabo ſemẽtuũ) qð eſt ſemẽ abꝛahe. in portẽtia qꝛ dñs oĩm (et terribilis) in reueren

idẽ chꝛiſtũ. velciuraui dauid fuo meo).ichꝛi tia qꝛ iudex oĩm (ſuꝑ oẽs qui in cncultu ns

fint) iĩ ſuꝑ angelos et hoĩcs qui ſunt eins ſi⸗

patoꝛes nõ pares qui eius dono ei ꝓximantet.
adherent. Et vere ſuꝑ om̃s qꝛ. O

Dñe deus virtutů quis ſimilis tibi: po

ene es dñe:et vitas tua incircuitu tuo

¶ Dñe deus virtutũ) tam angelicaꝝ q; huma
narũ(quis ſiłisdeſttibi potentiavelvirtute.q.
d.nullus qꝛ potens)ſingulariteres) tu (dũe)
ex te illi vᷣo de te qꝛ omnia feciſti t vᷣitas tua)

i. ꝓmiſſionũ tuaꝝ ⁊ pᷣceptoꝝlin circuitu tuo)

id eſt vndiq; et ex omi ꝑie expanſa eſt ſuꝑ oẽs
Magna eſi potẽtia tua qua oĩa feciſti ſz plus
eſt nobis miſcdᷣia tua q̃ exhibuit veruatẽ tuaʒ

vbiq; in oẽs.que veritas cũ ibi cepi pᷣaicari·

mare ⁊ hoc ſcłm cepit fremere. ſed nõ eſt timẽ
dum pᷣdicatoꝛibo tuis quia

EZu diũaris poteſtati mmn
fluctuum eius tu mitigas.

¶ Zu dñanis ptãti maris).i:ptatibo ſeculi hu

ius et dñs es potentiũ eius.(motũ aũtſtuctuũ
eius).i.umpetus ꝑſecutionũ ⁊ tentationuʒ qs
ↄmouẽt ſeruis tuis (tn muigas).i.temperas et
iuxta voluntatẽ tuã diſponis vt nõ ſeuiat niſi

quantũ velis: nec ſinis hos tẽtari ſupꝛa id qd
poſſumus pati:nõ penitus tollis vt mereatur

—

quis coꝛonã. Qñʒ eni tribulatio quaſi meritũ

nrm nobis dat᷑ qꝛ ꝑ cã melioꝛes efficimur.vt

guũt rabies maris eneruaretur.

Zu hũiliaſti ſicut vulneratũ ſupbuzʒ:in

bꝛachio vtut tue diſpſiſti imicos tuos

Tu hũuiliaſti).i.deieciſti (ſicut vulneratuʒ)

nondũ ex toto moꝛtuũſuꝑbũ) ſinglłariter ſcʒ

coꝛrectus. vulneratus nõ quidẽ in carne qud
noõ habebat ſz pcuſius in coꝛdevxbi ſuꝑbiebat
vulneratus eſt in pᷣmo aduentu ſʒ in ſcðõo oc⸗

cigetur in bꝛachio vtutis tne Lin foꝛtiudi⸗

ſatellites eius nõ ſolũ luciferũ ſʒ etalios cũ ca

pite vel iudeos ꝑ munduʒ. Hec mirũ ꝙ talia
Tui ſunt cel

et plenitudinẽ eius tu ſundaſii: aquilo⸗

nem et mare tu creaſit.

2 * .

Zui ſunt celi ⁊ tua eſt terra oꝛbẽ terre⁊ ple .

nitudinẽ eius tu fundaſti).q.d.ideo potes fa⸗

cere pᷣdicta ⁊ maioꝛa qꝛ tuus eſtambitus mũ⸗
di et oẽs creature q in eo ſunt (aquuonẽ).i.dia
polumeet mare).i. ſeculũctu creaſti)ſtulte ergo
ſe erigũt ↄtra euũ a quo creati ſunt.vel (Cuiſũt

celixi pdicatoꝛes q pluũt alijs veritatẽ (ettua

ris: motũ aute

i et tua eſt terra: oꝛbẽ terre

ſt terra).i.hoĩes ſuſcipientes imbꝛc.hac ant·
pluuia (tn fundaſti) ? firmaſti in fideoꝛbẽter
dinẽ eius).i.eos quibo qtidie implet᷑.(aquilo⸗
nem).i. diabolũ aquiloni pᷣſidentẽ ſet mare)i.
amaros quibo purgat᷑ eccia (in creaſti) in fia⸗=⸗

gellum vt electi plus mereant᷑. Et inge

Thalvꝛ et hermon in noĩe tuo exulta⸗
bunt:tuu bꝛachiũ cum potenti.
¶ Zhaboꝛ echermon).i.ſli ad qs a te lumen
gre venit et quilumine venieniea le illumina
ti anathema dant diabolo. Chaboꝛ eni inter⸗
pꝛetat᷑ veniẽs lumen: hmõi anathẽa eiꝰ.ſ.dia
boliexultabũt) nõ in meritis ſuis ſed (in noie
tuo)quo cbꝛiſtiani vocantvł qꝛ nõ ſibi ſed no
mini tuo dant gloꝛiã. Ucl(chaboꝛ).i.iudeiad
quos pꝛimũ venit lumen pᷣdicatõnis (et her⸗
mon).i.gentes anathema.i.aliene a tecein noie
tuo exultabunt) cõiunctis in angulari lapide

duobo parietibo Et hec omnia feciſti(qꝛ tuuʒ

bꝛachiũ quo feciſti ſemꝑ eſt (cum potentia) et
foꝛtitudine: cũ qvis oꝑaris efficacia.? ſp.
Firmetur manus tua et exaltet dextera

tua: iuſticia iudiciu pꝛepatio ſedis tue

¶ Firmet᷑ manus tua).i.oſatio tua oↄtra ſuꝑ⸗

*

bos vt humilient et exaltet) in virtunboder⸗
tera tua).i.eccłia ad dexterã collocanda ? nuz
merus eoꝝ quiin dextera ſunt locandi clanii

cetur et augeat᷑. In fine auũt erit (inſticia et iudi

cium pꝛepatio ſedis tue) i.ſedes tua eritin iu⸗
dicio ꝑata ad faciendũ iuiticia et iudiciũ.i.ad

iuſte indicandũ.Qui etiam inſticiã ſequit᷑ ⁊ ſe

ipᷣm iudicat hic ſedeʒ dno in amma pꝛeꝑatq
anima iuſti ſedes eſt dei? hic in dexctera pont᷑

atusg ppls qui ſcit iubilatione.
Milſcdia) qua deles pctã(et vᷣtas) qua im
ples ꝓmiſſa pcedent faciẽ tuã.i.ſaciẽ tui poſt

iudicaturi vt nõ timeant᷑ futura iudicia ⁊c bea

tus)eſt (płs) ſcʒ fidelisqui ſcitx.i.ſentit ⁊ exꝑi
turciubilationei.qui ſcit ineſfabiliter aggau
dere tãtis beneficijs. Tantũ enim de miſcdia
et veritate dñi debemꝰ gaudere vt magnitudi

nem gaudij nõ valeam explicare et hec eſtu
buatio. iubilus eni eſt gaudiũ qð vᷣbia no pt

explicari nec tñ penitus reticeri. AUñ nõ dixit
qui loquit᷑ ſed qui ſcit qꝛ ſciri iubuatio põt ver
bis expiicari nõ põt.Vel(miſcõdia et veritas)

in hominibo (pcedent faciẽ tuã a ſ łi pcurſo⸗
ris hoſpiciũ dno pꝛeꝑanus vt qui iuã faciẽvi

dere denderat miicòiam ⁊veritatẽ pꝛe habeat

(et beatus ppłus qui ſcit iubilatione) qui ſuaʒ

Oiſcdia et veritas pꝛecedent faciẽ tuõ

.
— — —

—— — — — — —

E

— — 4. 2

Uticii non in ſua ſed in dei vinute ponit. hec lam ꝑ eos poſui adiutoꝛlũ liberatõis ⁊ redẽ⸗
hiug autem totũ eſt de gratia dei nõ de boie. Un⸗ priõis humani generis in potetei.in chꝛiſſto
l de ſequit. pꝛid ſilio qui omnia põtet exaltaui) ſuꝑ of‚fe
wwi Dñe in lumine vultus tui ambulabũt: nomenelectũ) ſcʒ chꝛiſtũ immunẽ a pctõ na⸗
⸗ et in noĩe tuo exultabũt tota die:et inin mmſove plcbe men) iudaica. Et etponẽdoqͥs
Dne in lumicvultus tui).i.in agnitõe fidei ραWοποne e entt. e
et illuminatõe ſpirituſſcti (ambulabũt) hoies Anueni danid ſeruũ meuʒ: oleo ſancto
N de virtute in virtutẽ ⁊ ꝓficient vel in templa meo vnxi eum.
en MNone trinitatis hic⁊ꝛ in futuro ꝑſeuerabũt⁊ in (Inueni danid) ſignificatuũ.i. chꝛiſtũ de ſemi
nim nomine tuo) ſcʒ chꝛiſtiano non in ſe (exulta⸗ ne dð natũ ⁊ manu foꝛtc. Inuenit eũ qꝛ elegit
zn⸗ bunt tota die .i. aſſidue nõ deſiſtendo qui aut vtex eius genere carnẽ aſſumeret(ſeruũ meũ)
rdi in ſe exultat nõ tota die exultat qꝛ caditet qm ꝓꝑte carmnis qꝗ: foꝛmã ſerui accepit vel gobe⸗
de. quos illuminat etiã iuſtificat ſubditet in iuſit dientiã ⁊ ꝑ oĩa mihi obediente ⁊ idco in eo po
cia tua) nõ ſua nõ ſuã qrentes ſtatuerè qua de-⸗ ſui adiutoꝛiũ⁊ oleo ſctõ meo)ſpuᷣali ſcʒ gratia
bug prſerent᷑ ſed tuã qua iuſtus eſt ex fide viuitex ſpüſſcti vnxi eum) ab inſtanti ↄceptõis ᷣm
hu⸗ altabut hic in meritis ⁊ in futuro in pᷣmjs bhomo pꝛe pꝑticipibꝰ ſuis. Ideo aũt potens.
Nea Qm̃ gloꝛia virtutis eoꝝ tu es:et in b?⸗ OManus enim mea auxiliabit᷑ ei: et bꝛa⸗
neplacito tuo exaltabit coꝛnu noſtri. chium meũ ↄfirmabiteum.
Enn ¶ Om gloꝛia virtutis eoꝝ tu es) nõ eni devir Manus eni mea auxiliabit ei).i.dininitas
e tutibo ſuis in ſeipᷣis ſed in te gloꝛiãt᷑ ⁊ de boniss hũuũanitati cõiuncta ⁊ verbũ meũ ꝑ qð ego ope
operiby nihil ſibi attribuũt ſed totũ ad tuã lau roꝛ oĩa cooꝑabit᷑ ei et ↄſolabit ſᷣm ꝙ homo in
m. Aem reterũt. Et mutans ꝑſonã dicitex ꝑęſona oꝑib ⁊ paſſioniboſet bꝛachiũ meni.eadẽ di⸗
nut ꝓpli ſeu eccłie ad deũ et in bũplacito tuo)i.in uinitas qẽ foꝛtiudo mea ꝑ quãpotẽter aduer DDZ
ip⸗ gratuita miſcdia tua. etqꝛ tbi beneplacuitnõ ſarios meos viſibiles ?⁊ inuiſibiles deuicoſcõ
⸗ qꝛ nos digni ſimus cexaltabit coꝛnu nrm) .i. firmabit) ⁊ ofoꝛtabiteu in aſſumpto coꝛpe coõ
Nun, ſubleuabit᷑ foꝛtitudo ⁊ ptãs nr̃a. Sicut enim tra aduerſa vt ꝑagat icepta et nullaten/ ab ad
n . nobis bñnplacita fuerũt pᷣcepta tua ita tibi be⸗ nerſarijs ſupet. Et eo vſq; ↄfirmabitpꝓp.
u neplacitũ eſt vtin te exaltet virtus nr̃j.. Nihil ꝓſiciet inimicus ĩ eo: et filius ini

iun Auia dñi eſt aſſumptõ noſtra:et ſancti quitatis nõ apponet nocerec.
ii iſraelregis noſi. NHhil pficiet inimicus).i.diabolusin eo)
gin ¶ Nuia dñni eſt aſſumptio) ad ptegendũ nos tentando vel ſeuiendo qꝛ: in eo nõ habet quic

e ne a cuiuſlibet impulſu coꝛruam ipᷣe enĩ nos quãtet filiꝰ iniquitatis ſcʒ iudas vel ille iulai
Fhonk ſuſcepitqͥ nos illuminauit ⁊ inſtificauitſet ſan cus pplus filius diaboli (non apponet nocere
,.— cti iſr).i.dei iirł qui eſt ſanctus ſanctoꝝ ⁊ ſan cei⸗i.nõ addeteffectũ pꝛauevoluntati vt noce⸗
cits ctificat credentes (regis nr̃i)qͥ regnat in ecckia atet ſi ſeuiat qꝛ omnia in ꝓſperũ cedũt. Nam
ac regit nos ⁊ omia. Uelin beneplacito)filio cet ſi chꝛiſtũ occiderunt nõ tũ nocuerũt immo
· auo) cheiſio quitibi beneplacuitccraltibiẽ acdlalute quam ipe nobis hmorteſnain dare
kd coꝛnu noſtrũi.virtus? ptas nra.is aũt in ißmo diſpoſuerat ꝓfuerũt. hoc e ſm membꝛa di⸗
n aper im (Quia diiſcz fllt tui eſtcaſſunptõ ci poteſtqꝛ oiabolus vel pſecuto ſetquide;
n noſtra) camis nre quaz aſſumpſitin quo ett ct facit qð ſu eſt ſed nõ ꝓficit neq; nocetim⸗
un aonmnis ſpes noſtra ? ſanctiiſt! regis noſtr. i. moexercet? pdeſt.
ſuanctificãtis ⁊ regentis credentes. Deinde on Et cõcidã a facie i
Udi dit vnde ſcit hec pᷣdicta e

* „ .

ponendo ꝓmiſſiones FRnnd eos in ſuga cõouertẽã.

tin patis de chꝛiſto dicens. t concidã ac cõminuãca facie ipᷣius ini⸗

r Cunc locutus es in viſione ſciis tuis: micos eius) icz indeos et demoncs qui ſepe a

et dixiſti poſui adiutoꝛiũ in potente: et
exaltaui electũ de plebemaea.
¶unc ſcʒ qñ dixiſti mihi diſpoſui teſtamẽ

tum (locutꝰ es)et alijs (ſcis tuis)ſcʒ ceteris p⸗
n occulta reuelatõe qua

.

phbetiscin viſione).i. in atoe quã
feciſti eis. Uñ ꝓphe.i.videntes ſunt dicii et di

ſcedebanta conſpectu eiuscet odientes eos in

fugam conuertã) qꝛ et ipſi coꝛam eo ſepe fu⸗

giebant. Uel Concidaʒ a facie ipſius inimi⸗
cos eius) cum enim facies eius pctõꝛes reſpi⸗

cit a crimini ſeparant᷑ quibus non eſt locus

xiſti)iꝑ ſpmſctm eis reuelaſti. Al dixiſtipa ſub pnaa dei(et odienus eum in fugã coõuer⸗

tam vt fugiãtab ipo irato ad ipᷣm placatũ nõ

habentes quo a ſpiritu ſuo eant ei quo a facie
ſua fagiant. .. .
Et veritas mea et miſei⸗ mea cũ ipſo
et in noĩie meo exaltabit᷑ coꝛnu eius.
Et ventas mea) qua complet pmiſſa mi
ſericoꝛdia mea) qua remittit pctà cũ ipſo) erit
(et in nomine meo) qð eſt deus exaltabit᷑ coꝛ
eius). i. ptãs et dñium qꝛ in nomine dñi vicit
inimicũ ⁊ vbiq; dnat᷑. Sepe miſcdia ⁊ veri⸗
tas nobis cõmendant᷑ vt ea reddam deo mi⸗
ſericoꝛdiã vt miſeroꝛũ miſereamur veritatẽ vt
nõ inique iudicemꝰ nec altera alterã impediat
vt in miſcdᷣia nimis laxi vel in ventate nimis
rigidi nõ ſimus aliter eni nõ ſumus invia dei
vbi miſcðia ⁊ veritas occurrũt ſiolid.
Et ponã in mari manũ eius: in flumi
nibus dexterã eius. H
¶ Et ponã in mari).i.in gentibocmanũ eius)
id eſt potentiã eius hoc eſt dñnabit᷑ gentibo per
mare deſignatis vel oꝑa eius oſtendã in mun
o(et in fluminibo)ponã / dexterã).i.foꝛtitudi
nemteius ) hoc eſtſubdã etiazʒ ei cupidos qꝛ ſi
cut flumina in mare iia cupidi in amaritudi⸗

—

nes huius ſeculi plabunt ett bi ad fidẽ chꝛi

ſti cõuertent et chꝛiſto ſubijcient. Ael in flu⸗
minibo).i.in aquis baptiſmi ponã (exterã e⸗

ius).i.opationẽ. Et hoc ideolge.

.

ſuſceptoꝛ ſalutis mee.

2 —õ r

Oolſe inuocabit me) dicẽdo mihi(pꝛ meus
es tu)ſm ꝙ ego deus. hoc quidẽ ⁊ alij dicunt
ſed ꝑ gram ipſe vero ſpecialiter dicitꝑ naturã
et(deus meus)es tu ſᷣm ꝙ ego ſum hõ⁊ ſuſce

kuemem qð ſum infirmus qꝛ es auctoꝛ ſalu⸗
Et ego pꝛimogenitũ ponã illũ: excelſũ

Etego pmogenitũ).i.venerabilẽ ⁊ dignio⸗
rem pꝛe cunctis creaturis (ponã).i.cõſtituãtil
lum yhoc eſtpꝛe alis honoꝛabo eum a ſimili
ſiicut pꝛimogeniti ſolent honoꝛari ſcʒcexcelſuz
pꝛe regib terre) qdð iam impletũ eſt iᷣm eni re
ges terre adoꝛauerũt. vel pꝛimogenitũ ex moꝛ
tuis qꝛ pꝛimus reſurrexit (et excelſuʒ)qꝛ celos
aſcendens regna mundi cũcta ſubiecit. Etqꝛ
hec ptãas nõ eſt tꝑalis ſubdit.

Ineternũ ſeruabo illi miſcõiam meaʒ:
Er teſiamentũ meũn ſidele ipſii.
G neternu ſeruabo illi mucotam meã) quã⸗
mum ad ipᷣm et membꝛa eius qꝛ bona ex mia il
li collata ſcʒ vt ſit deus et homo in vnuate ꝑſo

Aoſe inuocabit me pater meus estu:

Bi iuſticias meas ꝓphanauerint: ⁊ mã
Qata mea nõ cuſtodierint.

ne et caput cccie cui ꝑpetua data eſt pfãs in ce
lo et in terra.erunt eterna ⁊ miſcdðia quam pa⸗
ter electis ſuis per filiũ pollicitus eſt ineternũ

mutari nõ poteſtſet teſtamentũ meũ fidele ipᷣi⸗

ſeruabo.i.ꝓmiſſionẽ a me ſibi factã adimple⸗

bo quecũq; enim de eo pᷣdicta ſunt integre. in

co completa ſunt. Vel (teſtamentũ meũ).i. p⸗
miſſio hereditatis eterne eſt/fidele ipᷣi qꝛ eiuſ⸗
dei teſtamenti eſt mediatoꝛ ⁊ ſignatoꝛ ⁊ fide⸗

iuſſoꝛ et teſtis ⁊ hereditas ⁊ coheres teſtamẽti.

Et ponã in ſeculũ ſeculi ſemen eius:et
et thꝛonũ eius ſicut dies ceil.
Et ponã in ſeculũ ſeculi).i.firmabo in eter
num (ſemen eius).i.chꝛiſtianos et imitatoꝛes

eius qui ſemper durabũt in generatõnibo ſibi

ſuccedentibo ineternũ accepturi hereditatẽ (et
thꝛonuʒ eius) ſcʒ eccłiam cui pᷣſidet ponã (ſi⸗
cut dies celi).i.dies eternitatisvbi non eſt niſi
vnus ↄtinuus dies qui nunquã tendit ad oc⸗

caſum hoc eſt ineternũ durabit regnum eius.

Thoꝛnus dei ſctĩ ſunt in quibo deus tanquaʒ
in thꝛono ſedet ⁊ regnat qͥ ſine fine viuere ha⸗
bent et ſicut ſol in regno patris fulgebüt.

Bi auteʒ tereliquexint filij eius legem

meamꝛet in iudicijs meis nõ ambulaue

Siauts der liquerint fili eius ) ſez chꝛi⸗
ſtiani (legẽ meã) ſeʒ pcepta decalogi ad tꝑs (et

in iudicijs meis nõ ambulauerint) ꝓficiendo

ac de virtute in virtutẽ et de bono in mel eun
do. q.d. nõ ſoluʒ de pᷣſiſtentib hoc pmitto ſed

etiam de cadentibo quibus etiã miſcdᷣiam me⸗

¶Siliuſticias meas phanauerint i ꝓpha⸗
na reputauerint male viuendo et oꝑando (et
mangdata mea nõ cuſtodierin:)ꝑ inertiã negli
gendo. Hota quatuoꝛ mala hic notata cõtra
que quatuoꝛ bona ſunt neceſſaria. Pꝛimũ eſt
implere decalogũ contra hoc ſcʒ ſi derelique⸗
rint legẽ meã. Scõm eſt ꝓficere in bonis ope

ribus cõtra hoc ſcʒ ⁊ in iudicijs meis nõ am⸗

bulauerint. nõ eſt enĩ ſtandũ ſed ambulandũ
de virtute in virtutẽ qꝛ virtꝰ aut ꝓficit aut de⸗
ficit et in via dei nõ/ ꝓgredi regredi eſt. Cerciũ/
eſt ipſa bona ſanctificare ⁊ pura intentõe face
re.ↄtra hoc ſcʒ. Si iuſticias meas ꝓphanaue
rint oꝑa enim iuſticie hypocrite quaſi pannũ
menſtruate faciũt qꝛ ꝓphanant coꝛde ꝑ pꝛauã

intentionẽ oꝛe per doluʒ opere ꝑ ſinulationẽ.

Quartum eſt cuſtodire mandata euangelica
cuam minima contra hoc ſcilicet etmandata

— -— — — ——.-ũ“.: —— .

ſeciplinirepeliler..
ODiſciam auũt meã nõ diſpergã ab eo:

. 4

mea nõ cuſtodierint. hec ergo quatuoꝛ hic po
nuntur cõtra ſtultos pigros hypocritas et in
utiles. Si inq; in his pᷣmiſſis offenderint nõ
igeo eos cõtemnã nec in ꝑditionẽ dimitä.

perberib peccata eorx. .
NEiſtabo)vt medicus infirmũ ⁊ vt pater fi
lium (in virga).i.in remiſſioꝛi et leuioꝛi diſci⸗
plina (iniquitates eoꝝ)minoꝛes(et in verberi

DS

Viſitabo in virga iniquitates eoꝝ:

*

eoꝝ)/maioꝛa. Non && tm mia eſtvocantis ſed⁊

flagellãtis ⁊ verberãtis. Quẽ eniĩ diligit deus

coꝛripit et flagellat omnẽ filiũ quẽ recipit. Ce

dit quidẽ ſed reddit hereditatẽ. Sit itaq; ma⸗

nus paterna ſuꝑ te ⁊ u filius bonus noli di⸗

EEE

q; nocebo in veritate meaa.

——0 3

ita iniquus es vt repellas a te virgã verberan

tis ⁊ de diſciplina dei indigneris tu te alienaz=⸗
ſti ab hereditate lpſe te nõ abiecit(neq; noce⸗

bo ei in veritate mea)ad hc eĩ nõ tollit mia li

berantis vt nõ noceat veritas vindicantis.
HNeq; ꝓpbanabo teſtamẽtũ meũ: et que

bus).i.in aſperioꝛi ⁊ grauioꝛi coꝛreciõne pctã

W meã nõ diſpergãa).i.nõ tota⸗
liter auferã vel tollã ab eo dauid ſcʒ chꝛiſto.i.
acoꝛꝑe eius qd eſt vnũ cum capite. vnuſqᷣſq;
enim ꝓ pccõ ſuo neceſſario flagellat᷑ ſed ab o
ſichꝛiſtianus eſt dei mia nõ diſpergit᷑. Qð ſi

ꝓmiſſio ſi eſſet inexpleta ꝓmiſi ⁊ faciã (et que

ꝓcedunt de labijs meis)ſcʒ de ꝓphetis meis ꝑ
quos loquoꝛ (nou faciã irrita).i.caſſa ⁊ vana

hoc eſt nõ qnullabo ſed firma ⁊ imobilia erũt
et ſequet effectus.pũetibo eni repꝛobꝛis ⁊ a ꝓ⸗
miſſis eiꝰ ſua culpa cadentibo veritasremane

bit ĩ elect nec remanebit ſine hereditate chꝛi⸗
ſtus nouit eĩ ꝗᷣ ſũt ciꝰ. Etve nõ faciã irrita.qꝛ.
HBemel iuraui in ſctõ meo(ſidauid mẽæ

riſemen eius ineternu manebit.

—

Semel).i.eternaliter ⁊ immutabilitertiura
ui).i.firmiter ſtatui.homo freqnter iurat deuf
au ſemel qꝛ nõ mutat᷑ necvariat in ſctõ meo)
id eſt in ſecreto meo ſanctiſſimo. vñ ꝓphe bibe

runt(ſi) i.non (danid ſcʒ chꝛiſto mentiar)ſcʒ
quin pactũ ⁊ ꝓmiſſionẽ meã impleã. Juraui
inq; ꝙ (ſemen eius).i.ſucceſſio.ſcʒ ꝓpłs chꝛiſti
anus (ineternũ manebit) in regno dei. nõ erit

lallax qui iurauit manet inmobile teſtamẽtu
cius qꝛ ipᷣe ſibiheredes pᷣdeſtinautt.

Pcedut de labijs meis nõ faciã irritt.
MHeq; ꝓphanabo).i.violabolteſtamtũ men)
id eſt pactũ ⁊ ꝓmiſſuʒ meũ ipſi dauid factũ de
ſucceſſione ꝑpetua ei danda. ꝓphbana eni eſſet

Etthronus ems neut ſol in conſpectu

meo: et ſicut luna pfecta ineternũ:et te⸗
ſtis in celoſidelis.

ee .

Et thꝛonus eius)erit(ſicut ſol in cõſpectu
meo).i.illi in quibo ſedet ⁊ regnat ſcʒ membꝛa
que poꝛtant caput erunt ſicut ſol qꝛ iuſti fulge
bunt ſicut ſol in regno pꝛis ſui ſet ſicutluna ꝑ
fecta ineternũ) tota lucida tota pfecta nullam

obſcuritatẽvel defectũ in ſe ↄtinena 2 iam nec

creſcens nec decreſcẽs.fulgebũt ergo ſancti ſi
cut ſol quantũ ad interius ⁊ ſᷣm animã q̃ tunc
dei ↄtemplatõe gloꝛiabit et ſicut luna quantũ
ad exterius ⁊ ᷣm carnẽ que modo mutabilł eſt
ſicut luna tunc aũt erit immutabilis ⁊ gfecta.

tunc enim ſancti erunt in vtroq; pfecti gemi⸗
na ſtola canditati ⁊ gloꝛiticati (et) ipſe huiꝰ rei

(teſtis eſt in celo fidelisyaduerſus ↄtradicto
res qui reſun ectionẽ carnis negant. IRle eni
qui in carne nia ſedet ad dexterã pꝛis teſtimo
nium verũ dat nr̃e future reſurrectõis. Jõ eni
ipe chꝛiſtus carnẽ ſuam reſiſcitauit vt credat᷑
ꝙ leeſſera hoſſr. Secnit vor cecſe. D
bero repuliſti et deſpe xiſti: diſtuliſti

Ku vo repuliſti)et pieciſti dauid filiũ iſai.
et ſemen eius ſcᷣm carneʒ a regno ꝓ pctõ ſuo

(eit deſpexiſti obpꝛobꝛijs ⁊ tribulationib ex⸗

ponendoꝛ ideo ſupꝛadicta bñficia pmiſſa nõ
crant in ipᷣo implenda. deſtruxiſti ea in dauid

yt queras alteruũ in quo oſtendant᷑ impleri.vñ

ſeqt diſtuliſti ñ abſtuliſtiſchẽm tuũ ) filiũ tuir
cui in tpis plenitudie hec oĩa daturꝰ es et in q̃

Pmiſiſti ꝑpetuare regnũ dauid ergo ſcᷣm car
nem deſtruik vt cum pmiſſa dei que neceſſe eſt
umpleri in illo impleta nõ vident in alio firmi
us expectent᷑. In hoc itaq; ꝓmiſſa firmant᷑ qᷓ
deſtruia dno vident.B
Aluertiſti teſtamentũ ſerui tui: phana⸗

Auertiſti id eſt excluſiſti vel ſubtraxiſticte⸗
ſtamentũ ſerui tui) vetus ſcʒ teſtamentũ qð ſer
uo tuo factũ erat vbi enim eſt teſtamentũ ve⸗
tus vbi eſt terra omiſſionis vbi eſt regnuz in⸗
deoꝝ vbi altare: ſacerdos: et ſacrifici (pha⸗
naſti).i. Pphana videri feciſt in terra).i.vbiqʒ
terrarü ianctuariũ eius) qꝛ iam vbiq; ſynigo

ga abominabilis videt᷑ vel regnũ terrenũ de⸗

ſtruendo ſancta illa que habebantterrena eſ⸗
ſe oſtendiii.—

ſfirmamentũ eius foꝛmidinẽ.

lus eius).i. munitões ⁊ defenſiones ſcʒ duces

pꝛincipes? ſacerdotes ⁊ quecũq; munimenta
quibo eos munieras vt etiã diuina cos defen⸗

ſione pꝛiuares vt ſic diriperent ab hoſtib-po
ſuiſti ſirmamentũ eius ſoꝛmidinẽi.deus qui

crat eis firmamentũ factus eſtei imoꝛe ꝓ ſua
culpa vt ipᷣm dñm foꝛmident cinus munuo⸗
ne fallari ſolebant.

daret alterũ regnü in cbꝛiſto cuius regni non

Ziripuerũt eum oms tranſentes viam

Diripueft eñ)ſcʒ dauid.i.pplłm iſił vbiq; di
ſperſum (om̃s tranſeũtes viam).i.gentes que
manſeunt tꝑs et vitam iſtam nil in futuro ſibi
pꝓuidentes vel viam ⁊ terminũ fidei nõ cogno
icentes eum qͥ dixit ego ſum via (factus eſt ob
Fnererielli⸗ ſuis).i. gentibo in circuitu ha
irantibo quibo ante videbat gloꝛioſus. Ideo

factus eſt obpꝛobꝛiũ vicinis ſuis.

ificaſti omnes inimicos eius.

¶ Exraltaſti)ecõtrario.i exaltari pmiſiſii dex
teram).i.potentiã depꝛimentiũ eum vtei dna

rentur vel foꝛcificaſti ad ꝑcutiendũ a ſimilivo
lentis pcutere qui eleuat dexterã vt foꝛtius p⸗
cutiat (letificaſti omes inimicos eius,) ſcʒ cum
ſatiſfactũ eſſet voluntati corũ per victoꝛias cõ
macumobtenttns.“

„ ☛

Auertiſti adiutoꝛiũ

guxiliatus ei in bello.

Auernſtiadiutorint roburdgladi eiusd.
debilitaſti eum in pugna cõtra hoſtes qꝛ pau
ci ſolebant vincere multos nunc a paucisvin

cuntur multi ꝓpłus enim armatus ſine:

eſt finis.alloquit᷑ eum ꝓpha dicens. Hec du⸗
ra intuliſti iudeis ſeld.

Vſauequo vñe auertis in finem
deſcet ſicut ignis iratung.
Aſquequo dñe auertis) iſirł a fide et ſalute

vſq;lin finẽ i. ſempcexardeſcet ſicut ignis ira
tua).i.vindicta tua omnia ↄſumendo ⁊ deua
ſtando ita ꝙ nunquã extinguet᷑ ſicut ignis ha

bens cõbuſtibile. q.d. nõ dñe qꝛ cum plenitu

Exraltaſti vextera cepꝛimentiũ eum: le? mictꝛi

,

do gentiũ intrauenittunc omnis iſrael ſaluus
fiet. Etideoo.
Aemoꝛare que

emoꝛare que) eſt mea ſubſtatia in chꝛi⸗

ſto. et ſi enim indei deficiũt nõ deficit mea ſub

ſtantia in cbꝛiſto venturo qꝛ maria de me veæ-⸗

» „

et inde chꝛiſti carod nũquid enimvane cõ⸗
ſtituiſti oms filios hoĩm).ꝗ.d.nõ.om̃s eni in

vanitatẽ eunt nõ mñ tu vane cõſtituiſti eos ſelh
mũdas eos a vanitate ꝑ ſemen in quo eſt mea

ſubſtantia de quo ſubdit᷑.
Quis eſthomo qui vi

enim vane ↄſntuiſti oms filios hoim.

inet 1nõ videbit

moꝛtẽe:eruet animã ſuã de manu inferi.

RDuis).i.quantus eſthomo qui viuet)re⸗
ſurges a moꝛtuis (et nõ videbit moꝛtẽ qꝛ iam
nõ moꝛit᷑ et eruet gumã ſuaʒ de manu inferi)

vt nõ detineat᷑ in inferno.certe hoc nulliↄue⸗

munilceſt qul poteſt anana wam henr
etiteruũ ſumere. Ael loquit᷑ in ꝑſona eccleſieet
oſtendit᷑ qð in membꝛis etiã implent᷑ ꝓmiſſio

o in nes ſpuũaliter dicens. Ita feciſti indeis ſedevſ⸗

um armatus uine deo in
ermis eſt. Ande ſequit (et nõ es auxiliat ei in quequo dñne auertisſcʒ oculos miſcdie tue ab

bello Ptra aduerſarnio

ſed poti? en depᷣſſiſti.

eius in terra colliſiſſi.

Deſtruxiſti eum) ſcʒ ꝓplłm iudaicũ ab emũ
tõne).i.a fide qꝛ enim ſola fides chꝛiſti mũ
dat coꝛda.nõ credendo in chꝛiſtũ ab emũda⸗
tione deſtructi ſunt vł qꝛ flagella eum nõ emũ
dant(et ſedem eius regiaʒ.i.regnũ ⁊ dñatõm
(in terra colliſiſti).i.vbiq; terrarũ deleuiſti qꝛ
iam nõ eſt de eis pꝛinceooss.
Oinoꝛaſii di
¶ Minoꝛaſti dies ttis eius)ſcz in regno ſeu
regni eius vt nõ ſtaret iuxta eoꝛũ opinionẽqꝛ
putabãt ſe ineternũ regnaturos (pfudiſtii.re
pleuiſti euʒ ↄfuſione, tꝑali ⁊ eterna qꝛ ſunt di

ſperſi et in ſeruituteʒ redacti et geſtant obpꝛo⸗
bꝛiuz infidelitatis ſue. Deinde poſt hec dura
quecõmemoꝛauit eueniſſe illi pło ⁊ regno ne
ibi putaret᷑ deus impleuiſſe qð ꝓmiſerat ⁊ nõ

Beſiruxiſii eum abemundatõe: etſedẽ lin finen vel ſemp (exardeſcet ſicut

es tpis eius: pfudiſti eum

—

X

iſrael eta nobis quos eti in tribulatõe video
(in finem⸗.i.tamdiu vel ſemꝑ (exardeſcet ſicut

miſereri ⁊ ꝑcere. Sʒ potius memoꝛarecq̃ mea

ſubſtãtia) . q; fragilis eſt huana natura mul⸗
tiſq; miſerijs ſubiecta que nil eſt niſi ꝑ chꝛiſtũ

ſitredempta etideo indiget a miſcpia nũqd

enĩ (vane cõſtituiſti oms filios hoim) q.d. nõ
vane auũtoſtituti ſunt niſi tua miſcdᷣia eis ſuc⸗

currat vt advltimũ finem ſuũ ſcʒ felicitatẽ ſuꝑ
nam ꝑueniant. nam (Quis eſt) ex nobis bo⸗

mo qui viuet ⁊ nõ videbit moꝛte)i.nõ moꝛiat
q.d. nullus qꝛ ſtatutuʒ eſt homibo ſemel moꝛi

et animã ſuã de manu inferi).i.de ptãte

inferni cene nullus ex ĩferno liberabit᷑ niſitu
nr̃e imbecillitatis memoꝛ nobis ſubueneris.
Deindevſq; ad finem pſalmi loquit᷑ in ꝑſona

Ecclie. q. d. Et cum hoc ita ſit.

„

AVbiſunt mie tue antique dñe:ſicut iun⸗
raſti dauid in veritate tua.

—

—

.

IN
cdi⸗

Hn
noin
iohba

luns

nid

nche⸗
aſab
mey⸗
ech⸗
Gchin
csſed
cknen

it

In.

gin

N.

Ne

ec
tdo
1
eeb

Pgquod pmiſſi. 8
ſie obpꝛobꝛij ſeruoʒ tuo

ode

—

tienter ſuſtinuividet᷑ enĩ deus oblitus qñ dit⸗

fert (obpꝛobꝛij ſeruoꝝ tuoꝝ)et (multarũ gen⸗
cum).i.illati fuis tuis ſcʒ fidelibo chꝛiſtianisa
multis gentibo (qð obpꝛobꝛiũ ego eccłia di
¶(cõtinui).i.poꝛtaui (in ſinu meo).i.in ſecreto
mentis diſſimulãdo⁊ patienter ſuſtinendo nõ
gugdens reſiſtere vel palã loqui.

R — 7„ * *

—

.

Do)obpꝛobꝛiũcexpꝛobꝛauerũt inimici tii
dñne)ſcʒ indei pagani dicentes chꝛiſtũ periſſe
et repetit(qð expꝛobꝛauerũt) vt exaggeret ſce⸗
lus et ſubiungit quid.d.expꝛobꝛauerũt ſcʒſcõ
mutationẽ).i.moꝛtẽ chꝛiſti tui.i.filij tui cruci⸗
fixi.hoc enĩ obiecerũt qꝛ moꝛtuus eſt chꝛiſtus
qꝛ crucifixꝰ que fuit magi cõmutatõ in chꝛi
ſto deo et homine. Sed nõ eſt obpꝛobꝛiũ qð

obijciunt qꝛ hoc eſt mutari a tꝑali vita ad eter

nam a terra ad celũ. a iudeis ad gentes vtinaʒ

et ipi mutent᷑ et cõmutationẽ chꝛiſti tui nõ ex⸗
pꝛobꝛabũt illi quidem expꝛobꝛãt ſed nos lau
dantes dicimn. 8

Abi ſunt) ergo (miſcdᷣie tue antiq̃) o (ↄñe)
et ab antiquo ꝓmiſſecſicut iuraſti dauid inve⸗
ritate tua) que nec falli nec fallere poteſt.i.ſicut
veraciter ⁊ firmiter manufoꝛti chꝛiſto pmiſi⸗

OQð expꝛobꝛauerũt inimici tui pñe:qᷣ
expꝛobꝛauerũt cõmutatõz; chꝛiſti ti.

Henecdictus dñs ineternũ:fiat ſat.
¶ Benegictus ſit(vñs in eternũ) de iſta cõo⸗
mutatione ſaluberrima qꝛ obtinuit nobis re⸗

miſſionẽ culpe ⁊ gloꝛiã btĩtudinis eterne. Jpᷣe

nos gratis ſaluos fecit impietates nr̃as nõ at
tendit eum nõ querentes queſiuit inuenit rede
mit liberauit.Expꝛobꝛatio ⁊ maledictio ini⸗
mBicoꝝ eſt tꝑalis ſed contra maledictões eoꝛũ
Oñs eſt benedictus ineternũ.Et ad ↄfirman⸗

dam ſniam et benedictionẽ ne qs timeat ſub⸗

Aitafiat fiat fiat in tꝑe gre fiat in tꝑe głie. Ecce

quaſi ſubſcriptio pncipis ⁊ ↄfirmatio cautio⸗

—

nis dei. Securi ergo de ꝓmiſſionib pꝛeterita
credamꝰ.pñtia recosſcamꝰ.ſutura ſi erem.

, sñsꝛnͦ

¶Erue dñe aias nfr̃as de manu infen quo p
nobis inferna ſoꝛtiter cõfregiſti vttuas mias contra pericula vt ea non incurramus. con⸗
tra toꝛmenta vt non iuccumbamus. contra
peccata vt ea vitemus:et ꝑpecrata deleamus.

—+—— J „
petua liberemur. Qui vinis,

Pſalmus de repatoͤne bumani gene

lactus es nobis:a generatde in ge⸗

cians que lex ꝑ moiſen data ſunt ſubvelami⸗

ne ptinebat. Ipſe eni ſpecialiterin Geneſ. de
conditõe hois ſcripſit de qua ⁊ hic pſalmꝰ di⸗
cit. Vel eſt oꝛatio moiſii.hoc dauid oꝛat in ꝭ

pſalmo quod ⁊ moiſes ante oꝛauit moiſi dico

Hominis dei.homo quidaʒ paſſibilis erat ſed
iñ dei miſcdᷣia liberandꝰ etagit pſalmꝰ ite oe
defectu generis humani qui ꝑ chꝛiſtũ aufere
et ideo bene poſt pᷣcedentẽ

epoit pcedentẽ pſalmũ ſequit᷑ vbi
de ſpe que in chaſto eſt agi⸗ nãus & in tiuu
lo nomen moiſi ſit inſertu tã ſm Hiero.⁊ pla

nibus et litteris indit nõ eſt in quibo eius can
tica ſcripta ſunt. Sed vt viſum eſt alicuius ſi

men adhibitu eſt. Ex quo dinigeret legetis vł

audiẽtis intentio ſimiliter intellige ſuo modo
de pſalmis alijs eius noie intitulatis. Mate⸗

ria:oꝛatõ ꝓ malis amouẽdis ⁊ bonis obtinen
dis. Intẽtio:monere ad ↄtemptũ viteveteris ?
penalis ⁊ ad amoꝛẽ yue none ⁊ celeſtis. Sen
entia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo⸗

n ecclie oꝛat ꝓ humani generis reꝑatione et

ſalute ꝛ a ſpe incipiens pmo ↄfitet diuinã cle⸗
mentiã. Deinde exponit infirmitate humanã

hoꝛtatq; ad cõtemptũ terrenoꝝ ⁊ amoꝛẽ cele⸗

tis necnon de bꝛeuitate et miſerijs vite
pñtis ac de longitudine et felicitate vi /

nuper pmittebas. Jam babemus chꝛiſtũ ſel

mine refugiuz

¶ Auctoꝛ pſalmi pha dquid. Titulus eſt oꝛꝛ2
tio moiſt boio vai. Etcſ ſenſns oſala iſte eſt
Hemoꝛ eſto dñe) vt remuneres qꝛ ego pi rrenrrz

res alios nõ et credendũ ab ipio moiſe pſal-⸗
mum iſtu fuiſſe ſcriptu qui ſlis eius volumi

ſtium ac tandẽ pent ſubuentionẽ ? liberatönz⸗

Dententia in ſpeciali. In pſona ergo eccielo

quẽs eta ſpe incipiens ait. O ¶ ODñe) ſũme mi⸗

ſericoꝛdie ⁊ immenſe clementie (refugiũ factꝰ

es)pꝑ fidem tue incarnatõis (nobis)ad te ↄner

ſis vt ſi ad te ↄfugere ⁊ ibi inherere volum a

* —

circũdantibo tribulationibo ⁊ noſtre mutabi⸗

litatis miſeria liberemur (a generatõe in gene
rationem).i.in omni generatõne ⁊ ſemꝑvel in

Qduabo generationibo cz veteri cuius ille moi⸗
ſes fuit miniſter ⁊ in noua cuius ille idem fuit
Apheta Eſt autem nobis dominus refugium

ðẽ

gfram ſine cuius adiutoꝛio ꝑ arbitrinvolunta
tis tentatões huius vite ſuꝑare nõ poſſumus

ref

Pe autẽ vide

refugiũ adiungit.
Peꝛiuſq; mõtes

n fuiſſe antequa eſſet nobis

ra et oꝛbis:a ſeculo eti ſeculũ tu es dej.

¶ Pꝛiuſq;; montes).Langeli (ſierent)de nibi

lo ⁊ pꝛiuſq; (oꝛmaret terra).i.hoĩes delimo

terre. Ecce omnis rationalis creatura hac dik
ferentia eſtvt montiũ nomine ſignifi
caretur celſitudo angeloꝝ. ⁊ terre noie humi⸗

„.

terentia diſtincta

litas hoimſet pꝛius quam fieret oꝛbis.i. vni
uer ſitas rerũ (a ſeculo ⁊ in ſeculũ)i. ab etemo
ſine initioꝛ ineternũ ſine finectu es deus) ſ.im
mutabilis ac ſi diceret. Tu qui exvirgine tꝑa⸗

cs factus ante ipᷣaʒ ⁊ oẽm creaturã ⁊ ꝑ omnia

ſecula es ⁊ ꝑmanes deus qꝛ tues ſemp ⁊ eter⸗

nus. Sed qꝛ hic in magnis tentationibo viui

mus ne ab h eterno et retugio auentamur erat

homo dei. d. Cum ſis refugiũ.

Ne auertas boĩem in humilitatẽ:et di·

xiſti cöͤuertimini ſili hominiũ.

muis bonis cternis ⁊ ſublimibocin humilitat⸗
id eſt in tpaliũ et terenoꝝ ↄcupiſcentiã vt cõo⸗

temptis eternis tpalia ↄcupiſcat.ſapiatq; ter⸗

rena(⁊) i:qcdixiſti ↄuertimini ab amoꝛe muũ

„ õl .

g. d. hoca te peto g̈ ipe iuſſiſti pꝛecẽ ergo pe⸗
fentis exaudi et fidẽ volentis adiuua dans &

1

us adiutoꝛio ꝑ arbitriũvolunta

Masgna eſt clementia dei que nos ad coner⸗
ſt debent ab bis labẽ

ſionem inuitat. Ideo aũt debe

tibus ad te ? ad tuũ refugiũ cõouerefi.
Qim̃ mille anni ante oculos tuos: tac;

—

Qm mille anni).i.quaniũ

fierẽt aut foꝛmarek ter

liter carnẽ aſſumens bumano generi refugiũ

Ne auertas).i.ne aueri ꝓmittaſ(boĩem)a

dia terrenoꝝ ad méz ad amoꝛ etenox (flij
enatẽ ad boc faciendu,ʒ

et ſit longa vi

ta iſiacante oculos tuos) ad comparationeʒ

eternitatis quã tu vides ſi
na que) ſcʒ terijt).i. ſilis

*

tanquã dies craſtina que ventura eſt q; omia in vindi
cæ nõ tm ſcdᷣm coꝛpus deſecimus infirmitate

que tꝑis fine claudunt᷑p tranſactis habenda

ſuntz duaſinpilſint reetu trnitus de
aad infinitun mꝑatio. Di aulem
mille anni nullins ſunt mom eti reſpectu eter⸗

niti ad infinitũ nulla eſt comꝑatio.

7

nitatis ꝑ ↄſequens necvita alicuius hominis

que) ſcz eſt diei heſterne ßm
peoc qo pᷣterijt ⁊ que iam nihil eſt. NHec ſaltemn

que adhuc ad mille annos nunquã puenit.q.

d.nihit eſt homo niſi des ei alterã vuaʒ ⁊ ideo

dene neceſſe eſt iſtam vitam poſtponere ⁊ aliãẽ
ſiderare ⁊ m aplm ea que rero ſunt obliui⸗
ſciitꝑalia ⁊ ea qͥ ante nos ſunt appetere beler⸗

na. Et nec taquã dies vna ſimtmille ini. Sz.
Et cuſtodia in nocte:que
bentur eoꝝ anmierunt.

a r *

Erhtan hſcuſtoglain nocte.i.ſicut vna yvi
gilia noctis que nõ habet niſi tres hoꝛas. Et

„ „„

je pꝛo nihilo ba

bene cuſtodie noctis vua pñs ↄpꝑatur quia in

ſollicitudine ⁊ tenebꝛis buius ſeculi agit. An
tiqui diuiſerũt noctẽ in quattuoꝛ cuſtodias.i.
in quatuoꝛ vigilias in quibo ſolent poni cuſto
die vt caueantur inimicoꝝ inſidie. Sic et no-

diu in nocte huius ſeculi ſumus cõtra inſi⸗
dias diaboli vigilare debemus. Et vt minus

dicam et vilitatem huius vite adhucoſtendã⸗

cannimille erunt venumero (on i. interca
cõputabunt᷑.que ꝓ nibiloyet p nullo pᷣcio ba

bentur.i.nulla reputabunt᷑ vt ſomnia.Et me⸗
rito illis ↄꝑantur qꝛ bi anni anteqᷓ; veniãt nõ
dum ſunt cum aũt venerint iam nõ erũt.q.d.
in tenebꝛis agit᷑ vita pnᷣs et in ſolliciiudine et

trepidatõe ⁊ quaſi nibil eſt. Sed nõ accuſans
te quaſi factoꝛẽ mutabiliũ hec dixi immo diꝰ

uine iuſticie conſentiens ditco

ane ſicut herba tranſeat: mane floꝛe

et areſcat.

eſt a ſua qualitatejn

tran ſeat) in aliaʒ qualitatẽ. i.momentanee vi⸗
geat et cito ꝑagat floꝛẽ ſuũ: et poſtea (veſpere)

—

frigide ſenectutis decidat). ſ.cadat in moꝛteʒ
(induret) in cadauer (et areſcat) id eſt ſiccet in

puluerem.q.d.luat homo qðᷣ

mutat᷑a qualitate quã habet in nocte in deteri

Mane) pꝛimo ſez pueritie ranſeat pomo

meruit. O ĩis eni

caro fenũ et oĩs gloꝛ ia eius vt flos feni:fenuʒ

.

venit vnde ſubdit.

aruit et flos decidit. Hec aũt pena de peccato

—

D

in vindicta tua nobis inflicta ꝓpter pctã nr̃a

quiturcetin furoꝛe tmo.i.in effectu furoꝛis tui
ſcz de moꝛte⸗

Poſluiſti

vYultus tii.

Quia ab im moꝛtaliſtam (vefecimus )id
in hũc defectum moꝛtalitatis verſi ſumus
Hrirnis parentibo et

rbati ſumus) timentes moꝛi et
nod grauius eſt poſt moꝛtẽ puniri. Infirmi
acti ſumus et infirmitatẽ finire trepidamus.
Juſte aũt defecimus qꝛ peccauimꝰ.Ettu
niſti iniquitates noſtras in cõſpe⸗
ctu tuo: ſeculu noſtruʒ in illuminatöne

4 .

fd— — —

ſo

6

-— ——

en
1d
Nre)
in
cni
nu;

o

960
s
nfa
ͤſe

Si aut in po

¶Om ſupnenit)in ſenectute(manſuetudo)

¶Poſaiſti iniquitates nfas in ↄſpectn mo)
in pñtia tua habuiſti oĩa oꝛiginalia pctãẽ no
ſtra qꝛ te nõ latuerũt ⁊ nõ ſolũ illa ſed etiã (ſe⸗=⸗
culinn noſtrũ)i decurſuʒ tom nr̃oꝝ ſcʒvitam
noſtrã pꝛauã ⁊ actualia pctã que poſtmodũ in
ſeculo viuentes cõmiſimꝰ poſuiſti (in illũnna⸗
tione vultus tui).i.in illuminoſa ⁊ lucida co⸗
gnitione tua in qua vides omnia.q.d.nõ texi⸗
ſtivenia nõ ab eis diſſimulaſti ſʒ poſuiſti coꝛã

te vt punires. Hoc aũt ex effectu ppat.

Qm̃ omnes vies noſtri defecerũt: et in

.

—— 7 ₰ 2„%

Om̃ oms dies nr̃i

expmit melius miſeriã ⁊ bꝛeuitatẽ vite hoqe.
Anni noſiri ſicut aranea meditabunt᷑ di

es annoꝝ noſiroꝝ in ipſis ſeptuaginta

nm.
Anni nr̃i ſicut aranea ſic inanes ⁊ inutiles
(meditabunt᷑).i.reputabunt᷑ nam quecũq; in
annis noſtris agimus ita fragilia ſunt ettran
ſitoꝛia ſicut tela arance ſicuseniʒ aranca mittit
fila et hucillucq; diſcurrit ⁊ tota die texit ⁊ la⸗
boꝛ quidẽ grandis eſt ſed effectus modicus et
quaſi nullus ſic ⁊ viila hominũ huc illucq; di
ſcurrit in occupationiba inanibo ⁊ inutilib la
boꝛatvt res coꝛruptibiles ſcʒ diuitias ⁊ hono
res acqrat ⁊ nõ intelligit ꝙ laboꝛando aranee
telam texit qꝛ omnia velociter amittit. Et ſicut
anni nr̃i ſunt in laboꝛe vano ſic etiã pauci ſũůt
numero qꝛ(dies annoꝝ nr̃oꝝ)ita bꝛeues ſunt
q(in ipis ſunt ſeptuaginta anni)de curſu co⸗

. —

EAnols torläboger ictgi derho

noſtrũ quos emendat.

deri. manſueta eius caſtigatio et etiã manſue⸗

A:

Om j.i.vite nr̃e (defecerũt).i.
ex ira tua abbꝛeuiati ſunt ⁊ ad paucitatẽ reda
cti totaq; vita nr̃a in defectuʒ coꝛruit ⁊ merito
q; pᷣſumptõe longioꝛis vite peccauimꝰ ⁊ nos
ipſi (in ira tua defecimꝰ)ac paſſibiles ⁊ moꝛ⸗
tales facti ſumus qꝛ ea que tranſeũt amauimꝰ
nõ enĩ nobis niſi ꝓpter pctã iraſcenis. Deinde

tentatibo octoginta anni:

Di aũt in potentatibo).i.in illis q habẽt po
tentem ⁊ foꝛtẽ cõplexionẽ ſunt (octoginta anæ⸗
ni)in ſtatu ↄuenienti(⁊ ampliꝰvltra illudtes
eſteoꝝ laboꝛ⁊ doloꝛ ac multa miſeria q tunc
multiplicant᷑. Senectus em ipᷣa quidã moꝛ⸗
brus eſt ⁊ languoꝛ. Sed hocad miſcðᷣiam dei
ptinet qui filios flagellatet oꝛdinat᷑ ad bonuʒ
A PpPer nos monet (et dep cabilis eſto ſuꝑ ſeruos
AQAuonia ſupuemt manſuetudo: et coꝛ/

ꝑ ſenectutẽ et infirmitatẽ domãdo efficitman
uetos (et) ſic(coꝛripiemur) ⁊ emẽdabimur ab

inſolentis iuuentutis et exceſſibꝰ nris quem
enim diligit deus coꝛripit ⁊ caſtigat ⁊ nibilo⸗

minus erudimur.nõ cni põt erudiri quiſquaʒ

ſine laboꝛe ⁊ doloꝛe qꝛ virtus in infirmitate ꝑ

ficitur. Et cum hoc ſit. ä
Quis nout ptatem ire tue: ⁊pꝛe timo

*

re tuo iram tu dinumerare.

Quis nouit).i. noſcere ⁊ cõſiderare ſatagit
tatem ire tue) quam exerces cõtra illos qui

polteſt punire ⁊ poſt coꝛpꝰ et animã mittere in
vel ad hoc vt te timeat nouit(iram tuasm dinn

merare).i. ↄpeſareꝛ diſtinguere qꝛ pleriſq; tũc
magis iraſceris qñ placari videris.quibuſdã
vero tunc placaris quãdo iraſci eſtimaris. I

lis enim parcis ad penaʒ hos punis ad ſalutẽ

q.d. pauci ſunt qui hec intelligũt ſi enim inteit
ligerent nõ ita de facili peccarent.Etqꝛ ſinete
hec intelligere nõ poſſumꝰ ergo o ꝛſñne.

Dexter tuam ſic nota fac: et eruditos

notũvt ꝑ eum diſcanttui iram tuam noſcere
dinumerare ac magis petere ea que nõ viden⸗
tur ꝑtinẽtia ad nouũ teſtamentũ q; pᷣſentia ꝑi
nentia advetus teſtamentũ. Ael (verter tua)
id eſt eterna felicitatẽ qua oues ab hedis ſepa
rabis (ſic notã fac) vt dictũ eſt ſcʒ flagellando

quem recipis⁊ nõ ſinendo ꝓſperani in tꝑalibb

ſed emendãdo vtad dexterã ponas. Sic eni
innoteſcit deus as in ea ſit ſeſſurustet) fac enn
ditos coꝛde in ſapientia) ad ꝑpendendũ iſta

Vel (et) fac notos(eruditos coꝛde in ſapien⸗

tia quos fecit deus notos in nouo teſtamento
vt ꝓ lide omnia ſpernã ⁊ cterna bona tm̃ que
rant.hoc attendens iſte homo deioꝛat p eisq
multa patiunt᷑ a ſeculo ꝓ eternis dicens

onuertere vñe viquequo: et depꝛeca

hilis eſio ſup ſeruos tuos.

—

CLonuertere oñe) ab irato in benignũ reſpi

ciendo nos miſcdie tue oculis qvideris auer⸗

ſus a tribulatiscvſquequo).ialiquantulũ nõ
ex toto qꝛ magis ꝓdeſt ſi aliqua tribulatõ ſem

tuos pꝛeces eoꝝ exaudiendo.q.o. iuſticiiõtlan

vt nõ ſuccumbamꝰ alemq; te exhibe vt poſ-⸗
ſis exoꝛari a peccatoꝛibꝰ. Sed iſte homo dei

iam futura bona ſpe anticipans quaſi de fa⸗
ctis dc. Aalat =

Mepleti ſumns mane miſcdia tuatet e

ultauimus et delectati ſumus in omn/

Repleti ſumus mane).i.ineternitate⸗ miſcðᷣia

iuaqua nos a malis omnibo liberaſti ⁊ abũ⸗
dantia bonoꝛũ ſatiaſti. Modo eſt nox in qua
eſurimus ⁊ ſitimus tunc auũt poſtpoſuistene⸗
bꝛis huius ſeculi ⁊ oꝛiente ſole iuſticie ſatiabi
mur vultu dei (et) ibi exultauimꝰ)foꝛis⁊ dele
ctati ſumus) Vel (exultauimus) in laude tua
(et delectati ſumus in re iocunda (in omnibo

dieb nris) quibo nulla nox ſuccedet vbi om̃s
Dies ſimul ſunt nõ ſibi ſuccedũt qꝛ vnus ſunt
id eſteternitas. Ibi etiim.
Aetati ſumus ꝓ dieb quibanos humi⸗
liaſti:annis quib

liaſti: annis quibo vidimus malal.
Letati ſumus ꝓ dieboquibanos humilia⸗

ſti).i.hũiliari ⁊ atfigi ꝑmiſiſti ſcʒ annis qui⸗
busvidimꝰ)et exꝑti ſumus mala penalia hu

ius exilij et anguſtias coꝛpis. hoc eſt p afflictõ
ne dierũ et annoꝝ illoꝝ quibo nos afflixiſti in
hoc mundo. Nunc enĩ mala tꝑalia videmus
ſed poſtmodũ eterna bona pſpiciemꝰ. Nam
maia pene nunc patienter tolerata ſunt eterne
vite meritoꝛia. Dʒ qꝛ homo nõ põt hic dema
lo euadere vel in bono ꝑſeuerare ſine ſpeciali
tuo adiutoꝛio eor.

Per dñm no.

EEE.

Meſpice in ſeruos tuos et in opera tua:
et dirige ſilios eoꝝ. MDw

debaris et in opera tua) qꝛ ipſi ſerui tui ſuntet

opera nõ ſua ſed tua.q.d.ꝓpter hoc debes reæz⸗

ſpicere qꝛ ipſi ſerui ſunt oꝑa tua. NHec ſoluʒ vt
Hoies ſint ſed etiam ſerui tui.i.obedientes iuſ⸗
ſis tuis. Ipſius eni ſumus figmentũ nõ ſoluʒ
in adam ſed etiã creati in chꝛiſto ieſu in oꝑib⸗
bonis (⁊ dirige filios eoꝝ).i.imitatoꝛesvt ſint
recti coꝛde quibo bonus eſt deus. Vel (filios)

i.opa ne incuruent ⁊ detoꝛqueant᷑ ad mala.
Et ſic ſplendoꝛ dñi dei noſtri ſuꝑnos

—

ſtinam figurã ⁊ imaginẽ refoꝛmemur. Splẽ⸗
doꝛ eius in nobis luceat vttenebꝛas nr̃as ulu

minet. ſplendoꝛ in nobis habitet vt om̃s tene⸗
bꝛas ꝓpellatet opa manuũ noſtraꝝ dirige ſu⸗

ꝑ nosvt nõ ꝓ mercede terrenoꝝ ſed ꝓ dei glia
et eternis ea faciamꝰ.Deinde in ſingulari nu⸗

dei nr̃i) i. lumẽ vultus tui ⁊ lux ſpiritualis ſcʒ
gra. ſpũſſctũs impꝛimar nr̃e menti quatenus
diabolice imaginis obſcuritate fugata in pꝛi⸗

cäü
mero ſubdit (etopus manuũ noſtraꝝ dirige)
intendens qꝙ omnia oꝑa bona nr̃a vnu opus

eſſe debẽt in charitate qꝛ omia oꝑa bona que

multa ſunt quantũ ad diuerſitatẽ generis vnũ

ſunt in radice charitatis et ad vnũ finẽ dirigũ

tur quantũ ad intentionẽ ogantis.
ALꝛalo.
uciflui ſideris ſatoꝛ ompᷣs deus qui no⸗

—

nos queſum miſcdia tua renitente vt omnes

„*

hominis in deo et eius adiutoꝛio firmi⸗

— —FEEEE

pctõꝝ obſcuritates te illuminante pellamus.

Sſalmus de certa et infallibili pte /
ctione diuina in tentatõe et pugna iuſti

ter ſperantis. s. xc.

uètoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titul?eſt laus
cantici dauid. Et eſt ſenſus pſalmꝰiſte eſt lauſ

dauid.i.chꝛiſti qꝛ in eo laudat᷑ de beneficijs q̃

cõſfert eccłie ſue et eſt cantici qꝛ ↄtinet in ſe can

ticum.i.iocunditatẽ meminit eniĩ eterne beati⸗
tudinis.de hoc pſalmo tentauit diabolꝰ chꝛi⸗
ſtum cuius tentatio nr̃a eſt doctrina. ſicut eni

ille ſic et nos in illo diabolũ vincimſi chꝛiſtũ

imitari volumꝰ nõ in mirabilibo que facit ſo⸗

lus ſʒ in eo qð factus eſt ꝓ nobis ⁊ ad qd nosꝛ

inuitat ſcʒ in humilitate ⁊ patiẽtia quem nos
in his ſequẽtes ex eo et in eo diabolũ vincimꝰ
de qua victoꝛia chꝛiſti et ſuoꝝ cõtra diaboluʒ

agit iſte pſalmus vnde ⁊ in titulo laus ponit᷑q
ꝓ hacvictoꝛia deo dicit᷑ Et bene hic pſalmui
ſequit᷑ poſt pꝛedictũ qꝛ eni vt ibi dictũ eſt dñs

factus eſt nobis refugiũ cõſequenter hic agit

de tentationibo in quibs ad ipᷣm eſt recurrẽdũ

nam manentes in auxilio dei vincunt omnes

tentatões diaboli cõtra quas ille plalmus eſt
antidotũ generale et ↄficit᷑ ex duob ſcʒ fideet
ſpe. Matcria ꝓtectio diuina in tentatõe hoĩs

in deo ⁊ eius adiutoꝛio ſperantis. Intendio vt

exemplo chꝛiſti? fiducia ſui auxilij diſcamus
tentatõnes vincere ⁊ nõ de nobis pᷣſumere ſeh
de dei adiutoꝛio cõfidere atq; ad eius gratiaz

quicqͥd foꝛtiter facimꝰ referre. Snia in gene⸗
rali/ ꝓpha in iſto pſalmo ſperanti in deo in ten
tatione ⁊ pugna ꝓmittit ꝓtectionẽ diuinã ⁊ ex

ꝓtectione victoꝛiã ⁊ exvictoꝛia coꝛonã.Snia

in ſpeciali ꝓpha ergo de quolibet ſancto ait.
Qui habitat).i.moꝛe habitãtis ſe ꝑ fiduciã
ſtabiliuit ⁊ ꝑſeuerãter ↄfidit(in adiutoꝛio)nõ

Dihabitatmad/,

iutoꝛio altiſſimiin ꝓptectõne dei ceaii

— ———

— —

lan
/

,

us
ſcd
;
ne⸗
n
il
.

ſuo ſed altiſſimidei.i.qui totã ſpem ſuam nõ
in ſe vel in homie ſed in deo et eius adiutoꝛio
ſemꝑ cõſtituitin ꝓtectõe dei celi cõmoꝛabit᷑
id eſt omnibo modis a deo ꝓteget᷑ ⁊ pſeueran⸗

ter habebit eum ꝓtecioꝛẽ in tentatõnibovt nec

capiat᷑ illecebꝛa voluptatis nec frangat᷑ timo⸗
re aduerſitatis vt nõ declinet ad dexterã vład
ſiniſtrã hec eſt via regiavia chꝛiſti regis noſtri

quam ipᷣe ambulauit quem ⁊ nos imitari de⸗

bemus. Ettalis.

π

Dicet dño ſuſceptoꝛ meus es tu:etre⸗

fugiũ meu deus meus ſperabo in eꝗͤa.
Dicet dño)coꝛde et oꝛe(ſuſceptoꝛ meus).i.

mei ĩfirmices tu)vt medicꝰ qꝛ ipᷣe ſuſcepit nos
ad curandũ ſicut medicus egrotũ (et refugiuʒ
meuʒ)a ſimili tempeſtate qꝛ ad ipᷣm refugimꝰ
vt ab imminentibo tentationibo ⁊ ꝑiculis libe⸗

mur (deus meus) qꝛ creatoꝛ noſter eſt ⁊ refoꝛ-

matoꝛ ratõnis noſtre ⁊ ideoſperabo in eum)
nõ de me pᷣſumã. hic notant᷑ quatuoꝛ bñficia
dei que facit in bello ſpũali.pꝛimũ eſt adiuto⸗
rium eius vt hoſtes nros impugnare⁊ expu⸗
gnare poſſimꝰ.ᷣm eſt ꝓtectio ab hoſtibo ſi im⸗
pugnarevoluerint.terciũ cura ⁊ recreatõ ſi ho
ſtes nos vulnerauerint vel vexauerint.quartũ

rec ptatio eius ſi de ↄflictu fugerimꝰ.Et meri

to ſperabo in eum.

Añ ipſe liberabit me de laqueo venan

tium: et a verbo aſpero. 2ð
Am ipᷣe liberabit me) nõ ego(de laqueove
nantiũ).i.de tentatõne demonũ ſeu hoim que
fit ꝑ facta qui circaviam ad dexterã ꝓſperita⸗
tis et ad ſiniſtrã aduerſitatis laqueos tendũt ⁊
blandiendo vel terrendo illaqueant vt hoĩes
mala faciãt ⁊ bona obmittant(et a vᷣbo aſpe⸗
ro).i.a tentatõne que fit ꝑ verba que ſiue ſint
aſpera vt cõuicia detractio et ſiłia ſiue blanda
vt adulatõ doli ⁊ huiuſmõi omia dicunt᷑ aſpe
ra qm̃ diuinis obuiant regulis ⁊ mouent ho⸗

minẽ? ab eis. Sʒz ab his ommbo liberat a deo
qui ſpem ſuã ponit in eo.Et vtliberet.

SGcapulis ſuis obumbꝛabit tibi: et ſub
enis eius ſperabis. —

4

Scapulis.i.humeris (ſuis) in quibus eſt

foꝛtitudo.i.virtute ꝓpꝛiaobumbꝛabit).i.ob⸗

umbꝛaculũ ꝓtectõnis et refrigeriũ in ardoꝛe

ideſt inter ſcapulas eta tergo põt intelligiets
pectoꝛe ſʒ qꝛ addit ſub pennis vel alis manife

ſtum eſt q; ptectio eſt a pectoꝛe quaſi te poſito

in medio alaꝝ hincinde expanſaꝝ ad ptegen

um te cõtra inimicũ. Ettanq;

Scuto circundabit te veritas eius:nõ

timebis a timoꝛe nocturnno.

Scuto) miſcdieſcircũdabit tej.i. pteget te
(veritas eius).i.obſeruantia pᷣceptoꝝ eius.ve

ritas eius erit tibi ſcutũ.i.mandata eius imple

ta defendent te a malignis hoſtibo:et ita (nõ ti
mebis a nimoꝛe nocturno).i.a leui et occulta
tentatõe que fit ignoꝛãtibo ſeu a tentatõe igno⸗

rantie q: ignoꝛantia intelligit᷑ in nocte vñ hec
tentatio nocturnus timoꝛ dicit᷑ a ſimili ꝑiculi
vñ timoꝛ tm habet᷑. HNõ timebis etiauauaa

tie nam manifeſtatio intelligit᷑ in die his due-

A ſagitta volante in die: a negocio per⸗

7

onio meridiano.

ambulante in tenebꝛis: ab incurſu et de

A ſasitta volante in die).i.a leui et manifte⸗

a tentatõne que fit ſcientibo ſeu a pctõ ſcien⸗

bus leuibo duo grauia reddit dicẽs:et (a nego
cio ꝑambulante in teneb:is).i.a graui ⁊ occul
ta tentatõe que fit ignoꝛantibo.etab incurſu et
demonio).i.ab incurrente demonio meridia
no).i.a graui et aꝑta tentatõe que fit ſcientib⸗
que dicit᷑ demoniũ meridianũ ꝓpter vehemen
tis tentatõnis eſtum.

déta latere mo) ſcz ſiniſtro milleyde de⸗

monibo te tentantibo diuina virtute victi (et de

cem milia a dextris tuis) cadent et ponit᷑ hic

numerus determinatus ꝓ indeterminato vt ꝑ

tentatõnis pᷣſtabitctibi qui habitas in adiuto

rio altiſſimi(et ſub pennis) vel alis miſericoꝛ⸗
die(eius ſperabiſ)de ꝓtectõe dei a malis.q.d.
quẽadmodũ gallina pullos ſuos ante pectus
ſuũ ponit ⁊ alis ſuis ptegit ſic dñs noſter mul

io amplius omes in ſe ſperantes benigne reci

pit ⁊ defendit. vnde cũ dicit Scapulis ſuis)

mille ⁊ decẽ milia intelligat᷑ demonũ multitu
do.Et qꝛ in ſiniſtris aduerſa in dextris pſpe⸗
ra ſignificant᷑. et plures ꝓſperitatis illecebꝛis
qᷓ; aduerſitatis moleſtijs capiunt᷑ recte a latere
ſiniſtro mille et decẽ milia a dextris cadere di⸗
cuntur (ad te aũt) in diuino adiutoꝛio ſperan⸗
tem (non apꝛopinq̃bit)demoniũ vel tentatio
per conſenſunm. 3
Veruntñ oculis tuis cõſiderabis:et re⸗

tributionem peccatoꝝ videbis.

Aerũtamen oculis tuis) interioꝛibo(cõſide
rabis)talem ꝓtectõʒ diuinã ſuꝑ te tanq; gra⸗
tuslet retributõʒ peccatoꝝ).i.penã debutaʒ/

peccatisvidebis) in fine qꝛ retribuet abundã

ter facientibo ſuꝑbiã quibo mõ tanta ꝑmittun

tur in chꝛiſtianos et dei ſeruos vt ꝑ hoc exer⸗

ceantur et magis mereantur. Etſictanq; gra
tus deo dices

dextris tuis ad te aũt nõ appꝛopinqᷣbit

oppꝛopinquabit tabernaculò tuo.

Oos bis ↄꝑat᷑ aĩalibo.Ipſe eni eſt aſpis cũ o des tui ſcʒ apli ⁊ euangeliſte oms in quibi ꝑa
culte veneno ꝑcutit ⁊ hoĩeʒ ꝑ ignoꝛantiã moꝛ gras vniuerſas gentes offendant ad lapidẽ.i.

ſuiſti refugium tumm,. eſto in tentatõne cautus et dꝛaconẽ ſupabis.

ſuiſti refugiũ tuũ)vbi fugias a malis ⁊ a ven⸗ emaln⸗ imde identes let
aici efnaii n i geni ſcz ĩm deum cum ſeſſuros vt iudicẽt ſuꝑabunt᷑in tentatõe

lis inſurgentiby et ideo es ſecurus.
Mõ accedet ad te ma

Quia eni de ſe pᷣſumunt nõ hũ tes in alto fixã

Plõ accedet ad te) ſic ſperante in dſio (ma⸗

—

lum) ſcʒ tpalis pene (nõ appꝛopinquabit ia⸗ (ad te aũt)o chꝛiſte.i.ad tua membꝛavera tibi

.

bernaculo tuo) ſcʒ coꝛpoꝛi taliter vt teejciata ꝗ dherentia que ſunttu. i vnü tecu cno appꝛo⸗

ſanctitate vᷣtutis ⁊ firmitate fidei nõ apꝛopin pinquabit demoniũ necte deijciet tent nio⸗

quabit nõ vt nõ ſitſz vt nõ obſit qꝛ habuani nis eſtum. Et ſi demoniuʒ non apopinquet

ſin adiutoꝛio altuſſimi nocere non poterit.u⸗ (etütamen) non crit impune ꝙ, wos perſe⸗

ius ratio ſubditrr

—

quunt᷑ iniqui nam (oculis tuis) qiubo merita

Añrñ angelis ſuis mandauit & te: vt cu poĩm iudicas ↄſiderabis) malũ qd voluerũt

ſtochant te in omnib⸗ v S tuis. „ (et retributionẽ pctõꝝ. vi debis yt ſc 3 re tribu⸗
¶ Hm angelis ſuis)qs poſuit cuſtodes hoam gas eis ſᷣm qð intenderũt. Ideo aũt nõ caditiu
et ſpecialiter electoꝝ mandauit) tanq; ſuis mi ſtus a demonio et ad me nõ appꝛopinquabit.

niſtris (de te)te eis ↄmittẽdocvt cuſtodiãt te) (Qm tu dñe) chꝛiſte (es ſpes mea) ſcʒ coꝛꝑis

ab omi nocumento in oĩbs vijs tuis) tã in ⸗ tui ⁊ eccie ⁊ ꝑ hec es ſpes mea qꝛ altiſſimũ po
ſperis q; in aduerſis.vñ magnã debemus an ſuiſti refugiũ tuũ) vi.reſurgendo ⁊ oſtendendo

gelis euerentiã nobis p cuſtodia a deo d epu altũ feciſti.i.foꝛe oſtendiſti refugiũ tuũ ⁊ ꝓ al⸗

iatis. Et ipi angeil. üuſſimis. i. eternis docuiſti ad te fugiẽduvt iam
In mamb poꝛtabut teme foꝛte offen/ ſperenttui ſequi quo ni pceſſiſt. Etiõ. (HNon

das ad lapidem pedem tuum. ccedat ad te) dne chꝛiſtecmalũ )vltrac⁊? flagel

teyad bona dirigendo ⁊ iuuãdo et a malis ele carni tue in qua ꝓ nobis militaſti. In hocq⸗

*

uando ac ꝓtegendo. q.d.ſic te cuſtodiẽt tanqʒ; dem tabernaculo ſenſiſti malũ⁊ flagellũ in ter
in manibo ſuis te poꝛtẽt (ne foꝛte offendas ad raad qòs leuatũ ſuper celos vt illuc ſit direcia
lapidẽ)i ad peccatũ moꝛtale ad modũ lapi-⸗ ſpes nra nõ accedent vt pꝛius mala vel flagel
dis graue pedẽ tuũ).i.affectũ ꝑ cõſenſum vel la.Om angelis ſuis madauit de te de tno la⸗

bernaculo (vt cuſtodiant te in omnibo vijs)et
Hup alpideʒ et baſiliſcũ ambulabis:et opibo (cuis Undein euangelio appꝑuiteian⸗
cõculcabis leonem et dꝛaconem. gelus ↄfoꝛtans eum. Etipᷣi angeli.(In mani

6 Sus aſpidem ? baſiliſcu ambulabis ⁊ c bus poꝛtabüt te) aſcendentẽ in celũ nõ ꝙ ſine

cuicabis leonẽ ⁊ dꝛaconẽ.i.oẽm virtutè ⁊ po eis rueres ſed qꝛ obſequebant᷑ tibi regivt inde

teſtatem diaboli diuino adintoꝛio ſupabis q milſſo ſpirituſcio ſoluas credetes a ream legis

ꝓpter varias aſtutias et diuerſos tentandi mo⸗ (ne foꝛle offendas ad lapidẽ pedẽ tuũi.nepe
des tui ſcʒ aplłi ⁊ euangeliſte oms in quib ꝑa

taliter peccare facit. Baſiliſcus cũ palaʒ fiatn in legẽ in tabulis lapideis datã ⁊ ſine gra ac⸗
venenat ⁊ boĩem ſciẽter peccare moꝛtaliter fa cepta tenea nt rei in ea ſed a timoꝛe legis ſoluã
cit. Sed iſtius aſtuciã ſcta eccleſia cquet qͥ ſux turꝑ amoꝛẽ ſpũs legẽ implentes. Et ſuꝑ aſpi
ülä ambulat qꝛ eũ vincit ⁊ calcat. Ipſe eſtleo dem ⁊ baſiliſcũ ambulabis)pedibo tuis et cõ
dum ſeuit agte et ꝑſequit᷑ violenter. Oraco di culcabis leonẽ etoꝛaconẽ) in eis. O mnia eni
inſidiat᷑occulte et deuoꝛat negligentes. Ma⸗ nocumenta ꝑ hec animalia vt ſupꝛadictũ de⸗
gis timẽdus eſt dꝛaco in inſidijs q;ᷓ leo in im⸗ ſisgnata in aduentũ dnia pedibo eius.i.a ſctis
petu.ſed nõ te frangatleo:nõ le decipiat dra⸗ ſunt ꝓſtrata.Deinde ſuntverba dei ↄſolantis

8 ℳ

m in es due ſpes mea tuta ⁊ ſecura q¶ nõ Vel pñt pdicti ſepte verſus etiã intelligi de
in aliqͥ alio ſed in te ſolo cui nemo reſiſtere pbõt eiſte dw ile ier Habitat S ardorl
cofido et ſiccaltiſſimũ.i in alto nõ in imispo ſim no lunc ditg venomo. Dz chillte ( n
mali gent a latere tuo mülle).i.muui ↄlidentes ſe te

S. qauem refugias in ma (t deilla ſpe indicandi cadentet qꝛ multo plu
(poſuiſti refugiũ tuu)ad quem ref⸗ Ein ſequik. res cõfidunt ſe ad dexterã collocandos vt ſal⸗
lu: et flagellumnõ uentur ideo ſubdit᷑ (et decẽ milia a dextris tu
ös)et a ſpe ſtandi ad dexterã tuam cadent ſitr.

io accedet ad te) ic peae ragicé charitatis ideo cadent ꝑ demoniũ me⸗
lumſcʒ moꝛtalis culpe vi noceat aĩe) et flagel ridianũ.i.ꝑ grauẽ eſtũ diaboli vł tribulatõis

virũ iuſtnz ⁊ eccliam in tnibulationiba cui bir ¶¶ O MNuſy ſt A fi „₰
defenſionẽ ⁊ in futuro pᷣmia pmittit. 6 nu 6 * con ſite,⸗
4 AQAm̃ in me ſperabit liberabo eum: ptel dao:ci phallen enomini to altiſ⸗
lie gam eum qui cognouit nomen mͤaͤ. mns “
. Om in me ſperabit) nõ in ſe vel in alio (li⸗ . nctos pſalmmi pher dauid. imlus eſt
berabo eum )ab illis tentationibo ⁊ a malise Plalmus caniiciin die ſabbati. AUbi ſciendũ
culi omnibo ꝓtegã euʒ pꝑiculis ideo (qm̃)ye ꝙ triplex eſt ſabbatũ ſcʒ tempoꝛis: pectoꝛis et
e reccognouit nomen meuũ credendo laudando cternuatis. Sabbatuz tpis eſt dies ſeptimus
8 etalijs nunciando. Spera ergo in deo ⁊ ube quo poſt oꝑa ſex dierũ requicuit dñs docens
l mherte cognoſce nomen eius vtei ſeruias 7 pꝓ in p̃ſenti ſuos laboꝛare vtin futuro quieſcant
En teget te ne cadas habes eni de hoc certitudi Sabbatuũ mentis eſt tranquillitas bone ↄſci
ſ. 6 ene Eidin. entie ſpe futuni ve non turbet᷑ rebus ſeculi. jn
nem ꝑ dei ꝓmiſſionẽ.Etqm̃. he futun vt non tur bet rebus ſeculi. n
ſti CIamahi j eij: hoc ſabbaio coꝛdis pꝛimũ eſt vt bona tna deo
n⸗ lamabit ad me et ego exaudiã eũ:cu ag malt iihßl S Rbatumncternlinſinat
6 ipſo ſum in tribulatoe: eripiã euz et glo enanenlenva 1cternitatis eſt
ſ po um in tubulato er giO gerna requies p qua in pñiti bene oparidebe⸗
dhi fficabo einiin. mus agentes ſabbatũ mentis. Hic ergo agi
dN⸗ ¶ lamabitad me )oꝛando (et ego (xaudiã de duoby vltimis ſcʒ de ſabbato mentis ⁊ eter
. eum finaliter ⁊ ſi nondum audio eum iam ta nitatis. vnde bene in titulo ponitur pſalmua
mencum ipo ſum in tribulanõe) ſicut fidelis ctcantici. Eteſt ſenſus pſalmus iſte ꝑ quẽ no
1 adiutoꝛ dulciſq; ↄſolatoꝛ ne deficiat(eriptiam tatur bona opatio eſt cantici ꝑ qd notatur ex.
in eum)a malis ſeculi ⁊ ꝑiculis in tꝑe tribulatio ultatio mentis qꝛ in ea ſemꝑ debemus canta⸗
i nis (et gloꝛificabo eum Poſt exercitia laboꝛis re deo etgratias agere:exultãtes et hoc in die
l tternis pꝛemijs in celis.liberat qñq; deus coꝛꝛ ſabbati. i de eterna requie cũ mentis tranquil
Hin ꝑaliter ſicut mes pueros vt cõfundant᷑ infide-=z litate de qua requie loquitur hic ꝓpheta oſten
bi les. liberat manyres ſpiritaliter ſcʒ ſpũs coꝛu gens iuſtos laboꝛare in hac vita ſex diebus. i.
carceribo eripiẽdo vt imitent fideles.Ettũc. ſex etatibo et in futuro quieſcere et ecõtra ma⸗
Zongitugirie vieru replebo eũ: et oſten los hic quieſcere etibi laboꝛare.vnde bñ polk
dam illi ſalutare mei.. — pᷣdictum pſalmũ in quo de tentatõnibo etma⸗
¶ Longitudine dierũ)ꝑ durationẽ.i.vita eter lis huius ſeculi agitur pſalmus ille ſequit᷑ in
na que nõ habet finẽ (replebo eum) qꝛ ſufncit quo de eterna requie futuri ſeculi tracta?᷑ Da
t babenti hinc alibi dicit aahdir apꝑuerit teria:laus dei tã in ꝓſperis q;; in aduerſis ma
gloꝛia tua. AUnde nunc ſequi (et oſtendã illi) loꝛumq; ꝑditio et bonoꝝ retributio. Intentio
i p ſpeciẽ ⁊ aptam viſionẽſalutare meũ .i.chꝛi monere nos vt a dei laudib vel bonis oꝑib⸗
, ſtum in maieſtate qñ videbimꝰeuʒ ſicuti eſt in ſiue in ꝓſperis ſiue in aduerſis nõ ceſſemus et
e natura diuinitatis⁊ in foꝛma hũanitatis quo cum adeſt felicitas conſolatõni dei et cũ deeſt
n modo modo videt᷑ ab angelis.hec viſio. i. vi⸗ iuſticie dei gratias agamꝰ et bona noſtra deoo
ſionis materia ſcʒ deus eſt tota merces nr̃a et mala vero nobis tribuamus hicq; libenter p
tota nr̃a beatitudo eſt diuina ↄtemplatio.hũc eternis laboꝛemus. Snĩa in generali ꝓpheta
4 pſalmũ in quadrageſima. ⁊ in tractu ⁊ inver⸗ in iſto pſalmo inducit pꝛimo ad deilaudem ꝓ
. ſiculis ⁊ multis modis cantamꝰ qꝛ cum chꝛi⸗ multis ſuis bñficijs:deinde aſſerit malos pe⸗
ſus iciunauit diabolus ei de hoc pſalmo ten nituros vtceteri timeant etiuſtos floꝛere vt de⸗
tauit ⁊ victus abſceſſit hũc etiã pſalmũ ad co= uoti gaudeant. Snia in ſpeciali: In vtroq; er
pletoꝛiũ quotidie ſrequentamꝰ vtquo tꝑe dia go ſimus deo grati ⁊ ſentientes omnia bene a
bolus magis nitit ad decipienduʒ eo tꝑe nos deo agi dicamus (Bonũ eſt) qꝛ honeſtũ et vti
masgis laboꝛemꝰ ad reſiſtenduYu.. dQAleiocundũ et delectabilecconfiteri dño oꝛe vt
„ nobis dije perinnoaSIO. mala nobis et bona deo tribuamus. In vtra
. Wae nobis dñe per inuocationẽ nois tni q; re dño cõſitere ⁊ in peccato quia tu feciſti et
aſpichs 2 baſiliſci letalia vencna calcarevtoñnñ in bono factio quia ipᷣe fecit. Et cõuertens ſer—⸗
ſum nobis ſalutaretuũ aduerſus inſidias ini monem ad dñm mutata pſona dicit et pſalle
Mici ſpual clipeivmbꝛaculo muniamur.p.ðd. re opere (nomini tuo) o (altiſſime).i. bene vi⸗
lalmus de exhoꝛtatõe ad dei lau, ucre et operari ad honoꝛẽ et laudem nominis
dem ꝓdiuerſis beneſicijs ſuis ac de fina tui vt quiſquis querat gloꝛiã tuam nõ ſuã no⸗
liimpioꝝ ꝑditõne et iuſioꝝ retributios mentuũ non ſuum. Quicunq; manibus bo⸗
nne. s. xci. Mogatur pſallit deo:qui oꝛe cõfietur cantat

deo. Ergo cantaoꝛe et pſalle opere. Etquia pꝓ
pter futurum ſeculũ chꝛiſtiani ſumus ideo à⸗
cunq; modo ſe habeant pꝛeſentia grati ſius

conſolatõni dei per blanda et iuſticie eius per

aſpera dicentes: bonum eſt cõfueriono 26, de

inde duobo pꝛedictis duo alia reddit. Bonuz
eſt eni confiteri do.

Ad annunciandũ

—

veritatẽ tuã pnoctẽ.

pſperis miſcoᷣiam tuã, qua pie ꝑcisetverta
iem tuaz qua iuſte flagellas noct iin ga⸗
uerſis. Oñ ergo tibi bñ eſt lauda dei mic diaz
qn male tibi eſt lauda veritatẽ. Neriai quib
pe dei ꝑ noctẽ annũciare eſt nõ incuſare deuz

*

qꝛ aliquid pateris mali ſed ilud pctis tis tri

bue et ipius emendatoni qꝛ qui pctã flagellat
nõ eſt iniquus ſʒverax bonũ eſt etiã pſallere.

Ad annuciandu). i laudandũcmane)i. in

thars 9

.

id eſt oꝑe hoc eſt in decem pᷣceptoꝝ cõpletõne

te bene facit. In pſallendo enim hilaritas eſt.
et hilarẽ datoꝛẽ diligit deus. Qui vero cuʒiri
ſticia de eo fit nõ ipe facit ⁊ poꝛtat pſalteriũ ſʒ
tico in cythara).i.verbo⁊ ope.Sieni benelo
queris? n oparis cantic habes ſine ortpa⸗
vantico. ꝓpter hoc ⁊ bene loquere⁊ beneoꝑ a⸗
Ncnz
nalib⸗

rn ſi vis habere canticu cum cythara. C
num eſt pfalleret cum catico in cythara.

gaudio in carnis moꝛtificatone ? in act

.

——

Ibus. cythara enim ab inferioꝛt redit ſonu.
Igeo aüt bonü mihi eſt pſallere ? ofitrri.

Muia delectaſti me one ĩ factura tua: et
in operib manuũ tuar exultabo.
¶ Quia delectaſti me vne).del
ternaz mihip̃ſtitiſticin facturat

C

*

e
ne ago tu facis ⁊ tua factura eſt.iu enim mefe
ciſti tu bene viuentẽ me feciſtiet in oꝑibo ma⸗
nuum tuarũ que ꝑ te oꝑaboꝛ (exultabo) gr̃as
agendo. Vel delectaſti me in factura tua) ſcʒ
celo ⁊ ierra ⁊ que in cis ſunt etin decoꝛe eoꝛnʒ
et in obedientia et in diſpoſitõe in cauſis ⁊ ef⸗
ectibus. Qoᷣcunq; aſpexero delectat me. Ui
geo enim facturã et benedico factoꝛẽ et in oꝑi
bus manuũ tuaꝝ exultabo) dũ creaturis tuis
vtoꝛ vel admiroꝛ earũ pulchꝛitudinẽ et viilita
tem que omnia mihi ſeruiũt.m Hicro.quod
cunq; aſpexens ediricatio tug eſt. Vides ſo⸗

ſalterio: cuʒ cantico in

ſtigare (nimis pꝛofunde facte ſunt co

na)i. in coq

lem lunã et ſtellas hoc ediſicat te debes enim
cogitare et dicere. Iſta ſeruiunt deo quare ego
nõ ſeruiam. Dimitte magna animalia reſpico
apem et foꝛmicaʒ in quibo eſt maꝛ ſapientis
q;coꝛpus. ogitant hyemem eſſe venturam
et poſſe fame ꝑiclitari niſi laboꝛauerint in eſta
ieteteevnde viuant in hyemeet chꝛiſtianus ⁊ mo⸗-
mane miſcviã tuã: et nachus nõ cogitant iudiciũ eſſe futurum. Co
BBtemus quia ſi nõ fecerimus bona opera toꝛ

quebimur in gehena.

M magnificata ſũt opa tuadñe: nimis
funde facte ſunt cogitatões tue.
Quam magmificata ſunt) valde magna
ſunt quia cõpꝛchendi nõ poſſunt opera tug)
o dñe.Quare eni alij floꝛeãt:alij laboꝛent:alia

vaſa faciat deus in honoꝛẽ alia in coniumeli

am nemoeſt guidicernac poſſibencergo ſe
ſiiiti alios ſaluandos alios ꝑdendos ꝓfunde
nimis et inſerutabiles ſunt. Auis eni cogno⸗
uitſenſum dñi: Vel Oagnificata ſuntope⸗
ra tua due) in ſubſtantia et in ſoꝛma et in vi et
in ceteris. nullus eni poteſt ea ad plenu inue⸗=

tue) i.diſpoſuões tue quo

tue quibo lalia keciſti etregis quia intellectuet
rationeattingi n vñt. Sumum genus ſeen
tie eſt ſcire deum tanta pꝛeſtare que humanus

ſenſus nõ poteſt attingere. Healdldl
Vlir inſipiens nõ cognoſcet et ſtultus
non inteliget bec.
Air inſipiens) qui celeſti ſapientia vacuus

et humanis verſutijs plenus non attendiqd

deb eat amplecii ve

lcaueri et ſibi nõ pꝛouidet

et que ſequuntur vt deum ex ſuis operiba lau⸗
det ſed quia opera dei non noſcit caſu omnia

et bonoꝛum. nec intelligit filium cedi vt ſit he

puniſſgerpercdatncn parcitur a flagello
Vn ſubt

I, ſubtt aſſerens malos perituros vt me⸗
Et Aerensmalgs peneno mer,

Eum eroꝛti fuerint peccatoꝛes ſicut fe

ee 2 .

num:et aparuerint ommes qui operan

tur iniqitaten.
Cum exoꝛti fuerint peccatoꝛes) id eſt poſt⸗
qᷓ; in tempoꝛalibo excreuerintet tꝑaliter ad ho
ram floꝛuerintſicut fenum) quod poſt oꝛtum

ſuum cito areſcit et deſiccatur ſic enim pecca⸗

toꝛum pꝛioꝛa floꝛent poſterioꝛa arefient quia
in hyeme huins ſeculi virent et in eſtate fuluri

Et ſtultus) qui et ſiattendit et ſcit nõ cauet ſibi
et male viuit (nõ intelliget hec) que dicta ſunt

— — — b-——NU

f— — ——

Ei

S £ S

“

tiſſimus inet

iudicij areſcentlet aparnerint) inſignes etfa⸗
moſi(omnes goi oꝑant᷑ ptinaciter (iniquita⸗
do terrena celeſtibo et qui imitan
tur floꝛem illoꝝ vel ⁊ poſtea apparuerint) in iu

dicio. velint nolint (omnes qui) nunc (opant

iniquitatẽ).iipſi pctõꝛes vbi apꝑebuntcon/

ſpicuiq; nõ hic nõ quidem ad ſuaʒ gloꝛiã ſed
ad ↄfuſione. AUnde ſequitt.
Vlt intereant in ſeculu ſeculi: tu autẽ al

— ☛

EUit intereant) miſereti
eternaliter et ſine fine ꝓpter ſuas iniqᷣtates.illo
rum eni fructus eſt eternus intenitus.hoc vti⸗
q; inſipientes et ſtulti nõ intelligũt qui nõ niſi

tpalia cognoſcũt (tu autẽ altiſſimus)et poten⸗

tiſſumus ad puniendũ eos es et ꝑmanes (ine⸗

ternum · ocdñe) qui expectas deſuꝑ de eterni⸗

tate tna quando tranſeat tempus impioꝛuʒ et
veniat tempus iuſtoꝝ.Quia eternus es ſemꝑ
manens in celſitudine tua in qua omnia cõſi⸗

deras longanimiter mala toleras ct vides qd

illis ſerues qð in effectu apparet.

Amm ecce inimici tui ne: qm̃ ecce ini/

—

opeerant᷑ iniquitatt.

rent ad tempus (ecce)et (ecce) id eſt valde cito
et in ꝓmptu inimici violenti et inimici doloſi
vel qͥ te nõ credũtet qͥ te credũt ſed male viuũt
(pibũt)et hic in tenebꝛis interioꝛibe et ĩ futuro
in tenebꝛis exterioꝛib⁊ diſꝑgunt᷑.i.a ſocieta

te bonoꝝ ſeꝑabũt᷑ (oms qͥ oꝑant᷑ iniqͥtatẽ) im
penitetes ⁊ in iniqᷣtate ꝑmanẽtes ac inceſſant

Ztra eqtatẽ agẽtes. Et merito tũc diſpygunt᷑ a
bonis qͥ mõ ↄueniunt in idipᷣm iniqͥtatis Illi

n ſeculũ ſeculizid eſt

A¶Oin eceimmici miofiezet reertqm e⸗
e inimici tui pibunt) ineternũ qui modo flo⸗

ita ꝑibunt ſed nõ ſit iuſti vel ecclia de quibus

Et eraltabit ſicut vnicoꝛnis coꝛnume

umꝛet ſenectus mea in miſcoia vberi.

Et exaltabit᷑ coꝛnu meum).i.fides ⁊virtus

ſeu foꝛtitudo mea augebit᷑ et roboꝛabit ad reſi
ſtendũ omnibo tentationibo ⁊ malis ſicut vni

coꝛnis) qvalde foꝛtis eſt ⁊vnico coꝛnu ab oĩ⸗
bus ſe defendit. Eccłie quippe coꝛnu fides eſt

*

que vna et ſemꝑ excelſa cunctis aduerſis ſuꝑ
eminet. AUnde ſcriptũ eſt. Sancti ꝑ ſidemvi⸗
cerunt regna(cet ſenect?mea).i.nouiſſima mea

erunt(in miſcðia vberi)id eſt pingui ſeu ferti⸗
li etabundanti hoc eſt in vbertate miſcðie dei

ſcʒ in leticia ⁊ beatitudine anime ⁊ coꝛꝑis.vn
de alibi dicitur.qui coꝛonat te in miſericoꝛdia

et miſeratõnibo. Et quidem miſcðia in pᷣſenti

eſt magna: ſed illa erit maioꝛ quando omnis·
tolletur miſerriggg.
Et veſpexit oculus meus inimicos me
os: et inſurgentibo in me malignantib
audiet auris maa.

ERcarn nunc (deſpexit oculus meus)
1

terioꝛ(inimicos meos)id eſt omnes operan.

ies iniquitatem. Multos inquit circũſtantes

inimicos vidi tamen quia pᷣdicto coꝛnu mu⸗
nitus eram cõfidens de adiutoꝛio dei ſicutim
becilles omes deſpexi:inſultuſq; eoꝛum etin⸗
ſidias pꝛo nihilo reputaui (et inſungentibo in
me)id eſt cõtra me malignantib).i.maligne
agentibus ſaudiet) a veritate intus pꝛeſidente
er me regente (auris mea) pꝛeſcia et pꝛecauta.
Audiet inquam quod ſequitur ſcʒ iuſtos flo⸗
rere vt hac ꝓmiſſione deuoti gaudeant ⁊ intri
bulatõne conſolent᷑:peccatoꝛes quidem exoꝛi
untur ſicut fenum: ſed ecõtrario·
IJuſtus vt palma floꝛebit: ſicut cedrus
Juſtus vt palma floꝛebit)et in ſuo floꝛe erit
Sicut enĩ palma in inferioꝛibus ſcʒ in ſtipite
aſpera eſt ⁊ vilis aparet:in ſuꝑioꝛibus rectas
habet virgulas et pulchꝛas et ameniſſimñ ac
dulcem pꝛofert fructum ſʒ tarde ſic iuſtus in⸗

cipit ab aſpitate laboꝛis et penitentie et in tem

poꝛalibus vilis apparetet deſpectus ſed reſpe
ctu ſupernoꝝ rectam intentionem habet et bo
nis operibo floꝛet pꝛo quibus amenos et dul⸗
ces fructus eterne vite concipiet ſed quaſi tar⸗
de puta poſt longos laboꝛes pñtis vite. Et(ſi⸗
cut cedrus libani multiplicabitur) in operib
bonis. Cedrus enĩ alijs arboꝛibus pꝛocerioꝛ

eſt ehpuerlbili⸗ et odoꝛe ſuo fugans ſerpen

tes. Similiter iuſtus altioꝛ eſt aljs hominib⸗
ſcʒ impijs et ſcdᷣm opera bona imputribilis et
exẽplo bone vite et fama fugat vicia ab alijs.
Libanus auteʒ candidatio interpᷣtatur et ipſe
per candoꝛem et pulchꝛitudinẽ innocentie et
virtutum ad hanc conſcendit dignitatem. Et
quia non erit vnus ſolus iuſtus qui floꝛebitſʒ
multi ideo addit pluraliter pꝛemiſſam aperi⸗
ens compationen.
Plantati in domo domini:in atrijs do
mus dei noſtri floꝛebunt.
Plantati) nunc ſcʒ ipſi iuſti id eſt radicati et
fundatiin fide et ſpe et charitate cin domo do
mini) id eſt in eccleſia pᷣſenti vbi eſt aſpera ra⸗
dix palmeñin atrijs domus dei nr̃i floꝛebunt)
id eſt bene operabunt᷑ in eadem pꝛeſenti eccle⸗
ſia per quam venitur ad veram domum id eſt
ad ſupernam patriam. Vel potius (in gtris
3

domus dei noſtrihid eſt in atrijs celi ſez in ini

tio reſurrectõis (floꝛebũt)id eſt floꝛidi apare⸗

bunt dum audient venite benedicti atriũ enix

pꝛincipiuʒ eſt manſionis domus eſt interioꝛ.
Uel (in atrijs).i.in ampliiudine domus ſug
nelc(floꝛebũtet ſicut ſol fulgebũt ſed interim.

ℳ

Adhuc multiplicabunt᷑ in ſenecta vbe⸗/

—

¶Adbuc mulaiplicabunt᷑ in ſenecia vberi.i.
invirtutũ maturitate ſemꝑ de bono in melius
pcedentes vſq; in finem felix eſt qui creſcitq⸗

tidie qui ſeneſcit etate ſeneſcit et vituuibo. Ec⸗

Qeſia magis incipit eiſe vberima cum ad fi⸗

to implebit᷑ electoꝝ numerus (et bene patien⸗

tes.i.tranquillicerunt) in pꝛeſentib tribulatõö

nibus ⁊ omnẽ patientiã exhibebũt ſunt enim
et iniqui quandoq; patientes ſed nõ bene (vt

annu ncient)et pꝛedicent hicvel in futuro ꝑpe

Hic quidem.

patiétes erũt vt annucient.

tua laude dum pꝛemia capient id qð ſequitur

Ã rectus dñs deus noſter: et non eſt
Am̃ rectus)id eſt iuſtus eſt (oñs deus no⸗
ſter)in tribulatõe et pꝛeſſura noſtra flagellans
hic filios vt coꝛonet(et nõ eſt iniquitas in eo)
Dum in pꝛeſenti parcit malis vt in futuro con
demnet. Sed in futuro qm iuſtus eſt qui ſuis
ꝓmiſſa complet ⁊ eos remunerat⁊ nõ eſt ini⸗
quus vt fraudet aliquẽ pꝛemio ſed benignus
vt accumulet non enim ꝑmitti hic pati pꝛo ſe
quos ibi nõ oꝛnet vel nõ eſt iniquus dum ma
los damnat. Et ideo nõ debemus ei ſed no⸗

bis mala noſtra imputare nec bona nra no⸗

bis ſed illi aſcriber.
luttaicnbec. ¶Dꝛatio.
¶(¶ Erxultatio eterna ſanctoꝝ deus qui iuſtos

bonov diuerſis refectos impedijs floꝛere pal
miteris in atrijs unmarceſſibuliter facis que⸗

ſumus vt remiſſis molib delictoꝝ eoꝝ nobis

ſocietatẽ dignanter imꝑtiaris. Perdo.
¶ Pſalmus de multiplici chꝛiſti lauge

atoe et ſta

bilitate dilatatõe et impugnatöe.

tici id eſt diuina et iocunda fitipſi dauid id eſt

chꝛiſto habita de eo quod fecit in die ante ſab
batum quãdo fundata eſtterra id eſt de eo qʒ

fecit deus ſexta etate ſignificata per ſextus diẽ

ante ſabbatũ quo die fecithominẽ poſt omia
opera ſua. Sexta enini etate chꝛiſtus funda⸗
mentũ venit et hominẽ in cruce reꝑauitipᷣm⸗
q; et eccłiam in fide fundauitet confirmauit.
Zunc ergo fundata eſt terra cum homo fun⸗

datus eſtin fide imobilis ⁊ tunc factus eſt ho
mo ad dei imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ que defoꝛ⸗

maia erat in homine per peccatũ. Sexta eniʒ
feria ſeu die homo cõditus ⁊ lapſus. ſexta eta

te ⁊ ſexta feria ad imaginẽ dei moꝛte chꝛiſti eſt
refoꝛmatus. Unde ↄgruenter poſt pſalmũ pᷣ⸗

cedentemvbi agitur de eterna requie ſequitur
hic pſalmus vbi dicit᷑ de noſtra reparatõe ſi⸗

ne qua ad illam requiem nõ poſſemus ꝑueni

re. Materia:regnũ chꝛiſti fundatiõis ecclie et
populichꝛiſtiani. Intentio: monere ad laudẽ
chꝛiſti ex cauſa multiplici et in hac laude fide
les inſtruere de chꝛiſti reſurrectõe et noſtra re⸗

paratõe. Dententia in generali ꝓpheta in iſto
pſalmo loquens de chꝛiſti regia poteſtate: re⸗

gni ſtabilitate:dilatatõne ⁊ impugnatõne:lau
dat eum a multis cuius laudis pꝛimus locus
eſt a pulchꝛitudins ſcðs a foꝛtitudine.tercius
ab operibo.quartus a poteſtate. quintus alau

de vniuerſitatis. ſextus a veritate dictoꝛuʒ. ſe⸗
ptimus a laude domus. Sententia in ſpecia

li ꝓpheta ergo ad laudem dei inuitans dicit.
(Dñns)ſcʒ ieſus chꝛiſtus regnauitid eſt q rex

eſſet innotuitet ſe regnantẽ oſtendit.q; inquäo⸗
tum homo in ſua reiurrectõne generale domi

nium ſuper omnem creaturã accepit ſed in⸗

quantum deus ab eterno regnauit. Innotuit

rex mundo qui ſemper regnat apud patrem.
Deinde pꝛimũ locum laudis exponens ſub⸗
dit(decoꝛẽ indutus eſt) quia eius humanitas
in reſurrectõne fuit gloꝛificata et dote clarita⸗

tis decoꝛata ſequitur locus ſcdᷣus (indutus eſt

dñs foꝛtitudinẽ quia impaſſibilis ⁊ immoꝛta
lis factus eſt diabolũq; vicit ⁊ oppꝛeſſit (et pꝛe
cinxit ſe) virtute vel ſtrenuitate ad operanduʒ
et ad ſubiugandũ ſibi mundũ. Vlel (pꝛecinxit
ſe) virtute quando cetu et multitudine angelo

rum circũdatus remeauit ad piꝛem.

Lminus regna/ Etenim firmauit oꝛbem terre: qui non
nuit decoꝛ? indutus eſt: indutus eit cõmouehbi.
dis foꝛtitudinẽ et pcintitſe. ¶Etenim)per hoc(firmauit) id eſt cõfirma⸗
¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt nit in fide (oꝛbem terre) id eſt militantẽ eccleſi
laus cantici ipſi dauid ĩ die ante ſabbatũ quĩ am per oebem tene diffuſam (qui nõ cõmone
do fundata eſtterra. Eteſt ſenſus laus iſta cã⸗ bitur) vlla cocuſſione a veritate et ꝓpoſito fidei

d

n⸗
mit
m.
b⸗
us
⸗
e
ir
o

,
li
oue

licet concu:iat ſed credens in chꝛiſtũ paratus
eſt nec molleſcere linguis laudantiũ nec fran

gi linguis vituperantiũ. Et hic eſt tercius lo⸗

cus ab operibo ad hoc enim decoꝛẽ et foꝛtitu⸗

firmaret. Sequit ocus quartus.
arata ſedes tua ex tũc:a ſeculo tu es.

dinem induit vt terrã id eſt eccliaʒ; fundarct et

in longitudine

Parata) eit (ſedes tua) in fidelibo et eccleſia

cui pꝛeſides anima enim tranquilla ethumi⸗
lis ſedes dei eſt quia ſpiritus eius requieſcit ſu

per humilẽ ⁊ quietuz cex tunc)id eſt a tempoꝛe
confirmatõnisvel a tempoꝛe gratie ⁊ incarna
tionis quando dominus in carnem veniens
homines docuit. Sed ne tunc intendens di⸗
em natiuitatis domini ex quo natus venit ad

*

homines putes eum tunc cepiſſe adiũgit (a ſe

culo)id eſt ab eterno ſine pꝛincipio temꝑis tu

es) ſcʒ deus. Vel (tu es) vere et ꝓpꝛie. Deinde
ſequitur locus quintus.Et ad pꝛeꝑationẽ ſe⸗
dister.

Eleuauerũt flumina dñje: eleuauerunt

flumina vocem ſuam.

e. pꝛedicatoꝛes impleti ſpirituſctõ fluentis pꝛe

dicationũ arida coꝛda gentiũ irrigantes et re⸗

petit (eleuauerũt fitumina vocem ſuã id eſt foꝛ

titer et alte locuti ſunt chꝛiſi ad fidẽ eius fer

uenter pꝛedicando qui pꝛius timuerũt nõduʒ
impleti ſpirituſancto. Diſcipulis autẽ vocem
ſuam leuantibo et fidem per munduʒ publice
paꝛeuicanttcc.

cibus aquarũ multau.
nancfuthaderſavacen pꝛedicantiũ
(flumina) id eſt potentes huius mundi ꝑſecu

Eleuauerũt flumina fluctus ſuos:a vo 7 Pſalmu

toꝛes fideifluctus ſuos)id eſt impetus cõmi⸗

nationũ et perſecutionũ (a vocib aquag mul

tarum) ſcʒ minoꝛuʒ detrahentiũ populoꝝ ad
hoc incitati. Heretici etiam argumentis et in

undanti garrulitate in ſanctos inſurrexerunt.

Ecce flumina mundi fluminib paradiſiad⸗

dicarent et iſti reſiſterent.

Eleuauerũt flumina dñe ) id eſt diſcipuli

derent ſubiugati chꝛiſto et fieret pax eccleſie.
Creſceretq; numerus fideliũ vbiq;. Sequi·

ſextus locus laudiss.
eſtimonia tua credibilia facta ſunt ni
mis: domuʒ tuam væcet ſanctitudo vne
¶ Teſtimonia tua)id eſt pcepta veritatis da-
ta a te ſub teſtificaroetcre ibilia facta ſunt ni⸗
mis) id eſt valde qꝛ non ſolum veritate ſui ſeld
etiam atteſtatõne miraculoꝝ et bona vita ipſo
rum pꝛedicatoꝝ cõfirmata ſunt. Uel teſtimo⸗
nia que ꝓphete de chꝛiſto teſtificati ſunt facta
ſunt vera in chꝛiſto impleta. Sequitur locus
ſeptimꝰ.Etqꝛ tam mirabiliter fundaſti eccle
ſiam tuam idcirco(domum tuam)id eſt ecccle
ſiam (decet ſanctitudo dñe) id eſt q; ſit ſancta
et mũda qꝛ tu es ſanctus ſctõꝝ qui eam inba—z3
bitas ⁊ hoc(in longitudine dieꝝ).i.in ꝑpetuũ
qꝛ ſi multi cadunt domus tamen ſtat toto tem
poꝛe et non cõmouebit. O mnis ergo fidelis
qui eſt domus dei ad hoc debet niti vt ſancte
viuat et hoc non ad hoꝛam ſed tamdiu donec
veniat in longitudinẽ dierum id eſt ad futurã
gloꝛiã que eritindeſiciens et erit dies ꝓpter cla

3

cinctus virtute celum mare terraq; locaſti ex⸗
audi ſupplices tuos et da credulitateʒ in teſti⸗
monijs tuis indue nos foꝛtitudine et decoꝛa
8 d exhoꝛtatõne ad patien⸗
tiam in laboꝛiba iuſtoꝝ contra felicitatẽ

—

iniquov et de iudiciaria poteſtate chꝛi/

.

ſiti in ꝑſecutoꝛes ſidelun.
(ps. xciiſ

Eus vltionu do/

minus deus vltionu libere e

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.
tulus eſt pſalmꝰ dauid quarta ſabbati.Eteſt
ſenſus pialmus iſte eſt dauid ꝓphete habitus
quarta ſabbati id eſt agens de patientia ſctõ⸗
rum qui ſignificant᷑ per luminaria facta quar

altis ons.
Mirabiles)facte
tionesmaris )id eſt ꝑſecutiones ſeculi aduer⸗
ſus eccłiam quod cepitiraſci ⁊ perſequi fide⸗
les. Mirabiles quidẽ pꝛeſſure mirabiles mi⸗
ne mirabiles ꝑſecutiones ſed mirabilis in al⸗
tis dominus). videbatur tot et tanta miracula
per ſanctos oꝑando ac ipos fluctus pꝛemen⸗
do et ſuper capita eoꝛum ambulando vc cre⸗

te ſuntcelationes) eteleua⸗

to die qꝛ lucent in medio natõnis pꝛaue et per
uerſe ⁊ placide ꝑagunt curſum ſuũ nõ curan⸗
tes quicquid agatur in terra quemadmodũ ſa
ciunt et celi lumiaria. Materia:exhoꝛtatio ad
patientiã et conſolatio infirmoꝝ murmuran⸗
tium de felicitate impioꝛũ et laboꝛibo pioꝛum
cum conſtet qꝛ impioꝝ malicia non tranſibi-
Intentio: docere patientiã in laboꝛib⸗ ieſtar.

contra felicitatẽ iniqnor Semtenni in gene⸗
rali ꝓpbeta in iſto pſalmo oꝛat in ꝑſona perfe⸗
ctoꝛumvtliberent ab impijs et ꝑſecutoꝛido ſu
per bis qui diuinã ſcientiã et ꝓuidentiaʒ circa
iſta inferioꝛa negant. hoꝛtat᷑q; minus ꝑfectos

vt patientiã habeant cum malos floꝛere etbo⸗

nos affligi vident qꝛ deus vindicaturus eſt in
malos et remuneraturus bonos. Etideo be⸗
ne poſt pſalmũ pᷣmiſſum in quo agit᷑ de chꝛi⸗
ſti reſurrectõne ponit᷑ iſte in quo narrat᷑ deiu⸗
diciaria ptãte qꝛ in reſurrectõne data eſtei ſjm
ꝙ homo ptãs ſuper omnẽ creaturã celi ⁊ terre
Bnia in ſpeciali: contra blaſphemos ergo qͥ

putant deũ nõ vindicare pꝛemittit.O.(ODeus)

eſt (vltionum) et vindictarũ ipſe (ons noſter

Ceſus cbꝛiſtus in cuius ſeruitio viuimꝰ. habet

„ . —

enim in ptãte vlciſci ſe de quib voluerit et qũʒ

voluerit.q.d.nõ putabat᷑ a quibuſdã vindica

turus in malos ſed vtiq; vindicabit in eos et
hoc debet nobisvalere ad iolerandos malos
et vere vindicabit qꝛ ipᷣe (deus vltionũ libere)

et fiducialiter (egit) tꝑe infirmitatis carnis qꝛ
nulli peꝑcit et ꝑſonas nõ accepit. In templo
docuit tanquã ptãtem hñs eteiecit vendentes
et ementes.Qui ergo iudicandus non peꝑcit
iudicaturus nõ ꝑcet nec iudicaturo reſiſti po⸗
terit cum iudicando nõ fuit qui reſiſteret. An

de cõuerſus ad dñm ait.

quent?᷑) iſtanõ bor ntes ſed(e
operant᷑ iniuſticiã)et mala. Qui ergo malelo
quitur ſignũ eſt ꝙ male operet᷑ ex abundantia
enim coꝛdis os loquit᷑. Et vbicũq; cõſcientia
vulnerata fuerit ibi in oꝛe facile peccat᷑. Etex

Exraltare qui iudicas terra: redde retri⸗

¶ Exaltare reſurgendo raſcendedo. Aelcex .
altarei in potentia et virtute apparecquiiudi

cas terrã).i.iudicaturus es hoiĩes habitantes

inrra ⁊ redde retributõʒ)⁊ vindictã ſeuviciſſi
idinẽ quam meruerũt nõ humitibo? peniten
ubus ſedſuꝑbis)bonos oppꝛimentibo ⁊ pctã

ſua defendẽetiby necvolentibo tuis obediremã
datis. Hoc aũt nõ eſt audacia iubentis ſed ꝓ

enim ideo facturus erat chꝛiſtus qꝛ ꝓpha pᷣdi⸗

xerat:ſed ideo ꝓpheta pᷣdixit qꝛ chꝛiſtus factu⸗
rus erat. Ideo dico redde. .
Aſquequo pctõꝛes dñe: vſqueqͥ pecca

—

cupiſcenti

ſupbiendo in coꝛdibo ſuis.nec ſufficit eis pec⸗
care et gloꝛiari ſed ⁊ alios ad ſiłr peccandũvo
lunt allicere. Unde ſequkt.
Effabunt᷑ et loquent᷑ iniquitatẽ:loquz

ffabunt).i extra p abundantia fabunt ar
roganter et pꝛauas efferent cogitatõnestetlo⸗

quentur iniquitatẽ).i.late ⁊ manifeſte iniqua
opera pᷣdicabunt publice mala ſuadentes (lo
5 boni ⁊ ſapientes ſed (omes qui

ponit quam iniuſticiã operant. NHam.

Pprm tuũ dñe humiliauerũt: et here⸗

ditatem tuam vexauerut.

¶ Pplm tuum)o (dſie) ſcʒ iuſtos in quos vo
lunt ſuꝑbirechumiliauerũt)pᷣdicti iſm ↄcul-⸗
cãdo et vilificando et determinat ꝓpłm dicẽs
(et hereditatẽ tuam) ſcʒ fideles qui ſunt pplus
q Wueʒz elegit dñs in hereditatẽ ſibi (vexauerũt)

et moleſtauerũt afſtigendo et vitã eoꝝ ad ama
ritudinẽ ꝑducendo. Semꝑ dei ꝓplus humi⸗

liatur et deſpicit᷑ ac tribulationibo oppꝛimit᷑ et
moleſtat᷑ omnes enim qui pievoluntviuerein

chꝛiſto ꝑſecutionẽatiunt.
Viduam et aduenũ interfece
pillos occiderut.
¶ Uduã auxilio mariti deſtitutã ⁊? aduenã⸗
id eſt peregrinũ auxilio notoꝝ carentẽ inter⸗
fecerunt: pupillos)defenſione parentũ deſti⸗

tutos(occiderũt) moꝛti tradendo vel ipᷣoꝝ ſub

ſtantiã auferendo et alias nocendo hos deus
tuetur et pꝛecipit adiuuari et ideo manus cri⸗
men cõmittunt. Quanto enim aliquis magis
humilis ⁊ pꝛeſidio indigens fuerit tanto ma⸗

gis ille qui oppꝛimit deum offendit. VUel my⸗

ſtice per viduã ſignificant᷑ illi quibꝛ. mundus
vel erroꝛ moꝛtuus eſt.per aduenaz hi qui non
querũt hic manentẽ ciuitatẽ ⁊ per pupillos i⸗
los qui ſunt ſine pꝛe diabolo et ſine matre cõ⸗

toꝛes gloꝛiaburnrrr.
¶ Aſquequo).i.vſq; ad quem terminũ (pctõ
Tes dſie)erunt et in pctis ſuis durabũtet quã⸗

diu ↄcedet᷑ eis licentia peccandi hoc enĩ gra⸗
ue eſt ꝙ incoꝛrigibiles ſunt.pctõꝛes aũt vocat

grauioꝛiba pctis irretitos ⁊vſquequo peccato
res)nõ ſolũ peccabũtſedÄgloꝛiabunt᷑ in falſa
felicitate vel de pciis ſuis.vnde potius debe⸗
rent erubeſcere ⁊ cõfundi nõ ſufficit eis pecca
re ſed etiam de petis ſuis gloꝛiant᷑ et exultant

Et dixerüt nõ vid

ebit

ſis: nec intelli⸗
get us iacb.
thad tumulũ huiꝰmalidixerũt quaſi bla
ſphemantes(nõ videbit dñs).i.nõ cognoſcet
vel attendet. nec aduertet vt ſciat facta noſtra
aut ſi videbitnec intelliget).i.nõ apponet coꝛ⸗
di vt curet ſumendo de nobis penã (deus ia⸗
cob).i.chꝛiſtia noꝝ ⁊ fideliũ vicia ſupplantan
tiuz de quo nõ deberent hoc dicere. hee dicũt
mali qꝛ modo tacet deus nõ vindicando ⁊ pu

rüt: et pu⸗

e

cs

fü)

n
ni⸗
ſa

1

☛ = =

— —
S S-=

R

— — — — —
d — S= S

—
—

=

tantei placere qðᷣ faciumt et eum conſentirein

hoc quod non punit. Sed o peccatoꝛes bla⸗

Vnteliigite inſipientes in plo: et ſtul

ti aliquando ſapite.

¶ Intelligite) ſcʒ que dicam qui eſtis inſipiẽ

tes) inſcij qui nõ attenditis in quibo malis ſi
tis ſin ꝓpło) cui exemplũ in hoc eſtis qui pu⸗
blice docetis qð male didiciſtiset vosſtulti)
tali coꝛde⁊ impꝛouidi qui aꝑte blaſphematis
aliquandoet tandẽcſapiteet diſcite.i.cum ſa
poꝛe ꝑcipite ſcʒ veritatẽ vt qui male deſipui⸗

ſtis iam ad ſenſum⁊ ratõeʒ redeatis. Inſipien

tes ⁊ ſtultos vocat illos qui huius opinionis
fuerũt niſi enim inſipienies ⁊ ſtulti ſuiſſent ne
quaq; viſu et intellectu deũ pꝛiuarent. Intel⸗
ligite inq; ⁊ ſapite iſftloiud.
Qui plantauit aurẽ nõ audiet: aut qui

finxit oculũ nõ conſiderat.

¶ Dui plantauit. i. foꝛmauit(aurẽ) ſcz in teyt
audias(nõ audiet).i.nunqͥd audibilia nõ ꝑci

piet(aut qui finxiti.foꝛmauitoculũ)ſcʒ in te
vt videasnõ ↄſiderat.i.nunqͥd ea que oculo

ꝓcipiunt᷑ nõ cognoſcet.q.d.ſic. Quis enim a

deo inſipiens ⁊ ſtultus eſt qui nõ poſſit ex ra⸗

on ſua cognoſcere qꝛ ompᷣs de qð alijs po
tuit dare potuit et ipſe hꝛeg Hulli eni tm dedit
quãtũ in ſe habʒ.virtutes quidẽ bas deus ha

bet ſed nõ membꝛa.

AQui coꝛripit gentes nõ arguet: qui do

¶ Qui coꝛripit)modo quotidie et multiplici⸗
ter (gentes) ʒelum dei nõ habentes ꝓ pctis pu

niendovł per ꝓphetas per aplos per doctoꝛes

erudiendo(nõ arguet) etiudicabit vos ⁊ om̃s
de impietatibo et malitijs in iundicio futuro.q.
d.ſic. Modo enĩ tempus eſt coꝛripiendi poſt⸗
modũ erit arguendi.Et(qui docet hoĩem ſci⸗
entiam)ſubaudit᷑ ipſe nõ habeteam.iq.d.abſit
ꝙ ipſe neſciat qui alios ſcire facit habet enim
incomꝑabiliter maioꝛẽ q;ᷓ ceteri ſcientiã et co⸗
gnitionẽ. VUnde ⁊ ſequit᷑.

Dis ſcit cogitatões homin Geegifi va⸗

¶ Dñs)enim (ſcit)etiã (cogitatões hominũ)
et hoc etiã ſcitiqm̃ vane ſunt).i.inutiles ⁊ ſtul
te ſeu ad malũ ꝓne dum putant ſe aut deũ la⸗
tere aut nõ puniendos eſſe.q.d.etlam cogita⸗
tiones intra mentẽ latentes ipſe ſcit quas ho⸗

mo nõ nonit ergo multo amplius vᷣba etope

ra cognoſcit. Relinquite ergo veſtras vanas
cogitatõnesvt compᷣhendaus cogitatiões dei
que ſunt ſapientes vt qui miſeri fuiſtis in ve⸗

ſtra vanitate ſits bti in dei vitate YAñ ſequit

Beatus homo q uem tu erudieris dñe:

et lege tua docueriseum.

¶Beatus)et felix eſt homo) nõ qui ſeipᷣm d
Etſed quem uu eudltenis)oconic lvrpuoruj

flagella caſtigando et in mente illuſtrando (et
de lege tua).i. ſcripturis tuis ⁊ celeſti Domuce .
nõ de vanitatecdocueris euʒyvt adultũ vt mã

data tua intelligat ⁊ oꝑe ꝑficiat ac ſic te docen
te mala patienter ferre ſciat. Et nota ꝙ erudi⸗
tio dupliciter fit ſcʒ ꝑ tribulation

no dupueite diſciplinaz tribulationũ
ideo ait(quẽ tu erudieris)⁊ ꝑ doctrinã legis iõ
addit (et de lege tua docuens eum) docueris
ine; qad hho.

Elt mitiges ei a diebs malis:donec fodi
At mitiges ei) tribulationẽ ⁊ hoc patientiẽ

cõſferendo(a diebo malis) quib floꝛent mali et

laboꝛant boni vt patienter ferat quicquid hic
agit᷑ nõ dicitvt auferat ex toto ſed vt moderen
tur tentatões: et fidelis eſt deus qui nõ ꝑmittit
nos tentari vltra qð poſſumꝰ. Mitiges incᷓ
(donec fodiat᷑ pctõꝛi) nõ omni ſed ſuꝑbo nõ

publicano ↄfuenti ſed phariſeo ſuꝑbienti (fo

uea).i.caſus⁊ interitus.felicitas maloꝝ fouea
eſt qꝛ cum deus ꝑcit per impunitatẽ fit bomo
elatꝰ et cum putat ſe altũ cadit ⁊ de hac fouea
q;ꝛ adhuc fodit᷑ ad foneaʒ gehenne tendit. Ita

malis ſed aliter bonis
AQuia nõ repellet vñs plebem ſuam: et

Quia nõ repellet das) deſerendo in aquer⸗
ſitate vt deſpecta et abiectã plebẽ ſuã) ſibi ſub
iectam et ſi exercet vt det ei hereditatẽ eternaʒ
qꝛ quem diligit vñs coꝛripit. Non repellit q̊s
ad tps caſtigat ſed ideo ad tps flagellat vt ine⸗
ternum recipiat illis auteʒ ad tpᷣs parcit quos
ineternũ damnabit.Elige ergo temꝑalemla⸗-

boꝛemvt euadas ſempiternã penã/? heredita

tem ſuam).i.ppłm quem elegit in hereditatẽ ſi

bidcnõ derelinquet) vt nõ ad vitam auxilio ſuo

„—

eam deſtituendo ipe enim ait ecce ego vobiſcũ

ſum vſq; ad cõſũmationẽ ſecuil.
AQAuoaduſq; iuſticia conuertat᷑ in iui -
cium: et qui iuxta illam omnes qui re⸗/

——ðũ

cto ſunt coꝛde.

¶ Quoaduſq; incluſuie qꝛ nec tunc repellet
vel derelinquet eos (iuſticia) ſuoꝛũ qui modo

iudicant᷑ (conuertat᷑ in iudiciũ) vt iudicent id

eſt donec illiq modo ſunt iuſti et ideo iudicati
fiant iudices alioꝝ. pꝛius eſt vt habeas iuſti⸗
ciam. deinde indiciũ. modo enim quiſqͥs iu⸗

ſtus hic fuerit ⁊ mala tolerat poſtea cum dño

coꝛde mcoꝰ cilicet exiſtentium (conſolatoͤnes
tue letificaneruntanimã meam) quia ſicut do
loꝛes multi ſunt et amari ſic quoq; conſolatio
nes multe ſuntet ſuaues. Si multuʒ doleo et
peniteo de peccatis tu domine letificas me de
ſpe remiſſionis. Quanto magis egi peniten⸗
tiam tanto magis me cõſolatus es.vnam fu⸗

iudex erat⁊ ſi iuſticia eius cõuertet᷑ in iudiciũ
(et qui)ſunt (iuxta illã)id eſt qui ſuntqui ad’
herent iuſticie et habẽt eam ⁊ reſpondet(oms
qui recto ſunt coꝛde) id eſt qui ſunt ſine erroꝛe
et qui boc volũt qð deus vult ſcʒ tolerare ma⸗
los et expectare iudiciũ ⁊ buiuſmodi.Sed iu
ſtus qui inter pctõꝛes habitat timens ne flu⸗ li⸗ ne cõſolatt nam fu⸗
ctuet et vincat clamat.d. di lachꝛymam:vnam merui conſolationem.
AQuis conſurget mihi aduerſus mali,/ decem fudi lachꝛvmas: decem merui conſola
nantes: aut quis ſtabit mecũ aduerſun uones. Quantum fuit penitentie pondus:tan
rgtireiitiſiritatt. fuitctcorlſolatonis numener Magnitu
lignantes) id eſt maligna loquetes ⁊ mala m quo d ⸗ 4 onkre⸗ annr ecozd⸗ 1.
hiſuadentes aut quis cũ ſurrexeritſtabit: cõ ad en nu godoleon e ien⸗
ſtanter ? pſeueranter mecũ in acie mibi adiu et ulemeoͤlol multitnaline Sunt aute
tor ad ſuſtinendũ patienter q; ille vincitq ſu⸗ tiennodo ationum recipiet. Sunt autẽ
ſtinet perdit ille qui fent (aduerſus operantes

doloꝛes modo pꝛo peccatis pꝛije modo pꝛo
iuſticiã. Iniuſti enim nõ ſolum iniqua facien ino ue: m. pꝛo ince gu pꝛeſentis miſerie:
do ſed etam maligna loquendo iuſtos molii’ũ Boctcnend aione cele is gloꝛie. Et vere p
Pob eketnottendit Nieeno nlominus Nunquid adheret tibi ſedes iniquita/
Niſi q; vñs adiuuit ine: paulominus tis: qui fingis AE
pabitaſſet in inferno animamen. rlunquidad
Euiſ)enim boc eſſet q; oñs ſcʒ ſolus Lad⸗ ar

*

C eret tibi ſedes iniquitatis) i.
rHluſi)enim hoc ellet(qꝛ ons1οπolued⸗ ille in quo iniquitas ſedem ſibi locauit in que
iuuit me)id eſt niſi mihi adiutoꝛiũ dñi ſpecia-⸗ vicia moꝛes fiunt. hoc eſt nũquid aliquis ini-
le affuiſſet contra tales (paulominus) id eſt fe quoꝛum impenitenanuũ quibus hic parcis ſeæz
rechabitaſſet in inferno)id eſt in ꝓfundovicio dettecum. quaſi diceret.non.quia nonhabita
. mnm et in fouea que paratur pctoꝛibo anima bitiuxta te malignus. nulla enim eſtconuen⸗
mea) male ſuaſ⸗ a iam enim mutabat iam pene tio luci ad tenebꝛas(qui fingis) id eſt facis la
impijs conſenſerat ac malis ⁊ vanis pſuaſio-⸗ boꝛem)et doloꝛem (cin pꝛecepto.i. de laboꝛe
nibo omnino decepta fuiſſet niſidñs liberaſæ⸗ et doloꝛe facis pꝛeceptum et ammonitionem
ſet. Ideo autẽ eum adiuuit q;ꝛ humiliterad cõ i1inſtis et ſanctis puta vt modo ſint in laboꝛe et
feſſonem recurſum habuit. VUnde ſubiungit doloꝛe. ſm illud beati qui lugent et qui ꝑſecu⸗
Scd. 117 tionem patiunt᷑ ꝓpter iuſticiã. Et ideo hoc fa⸗
Hi dicebã motus eſi pes meus:miſeri cis vt requiẽ alibi requirant nec ament aliqd
cosdia tua dñe adiunabat me. aliud oblitiveri boni? qr laboꝛ et voloꝛ eſt pᷣ⸗
Sidicebã) et veraciter tibi iudici culpam cium regni del quo ipᷣm venale ematur et ſine
meam coſfitendo (motus eſt) a firmitate (pes his nõ poſſumus regnũ dei poſſidere.q.d.ex
meus id eſt affectꝰ (miſcdᷣia tua dñemox (ad hoc intelligo ꝙ nõ erunt tecuz ſed ꝑibunt ini⸗
iuuabit me) in tali motõne vt redirem ad ſta⸗ qui quibus modo parcis qꝛ fidelibo tuis a fla

tum meum ⁊ nõ p irem. confeſſionẽ humi gello nõ parcis. Di enim flagellant᷑ filij quid
li atem vult ⁊ amat deus. Motus esvt homo ſperare debent ſerui nequiſſimi. Et quamuis

gadiuuat et liberatte ille vt deus ſed tamen cõo⸗

diunat et liberatte ille vt deus ſedi mhil malis cum deo ſit nõ tamen ſunt fruſtra
fitere motuʒz et dic motus eſt pes meus ⁊ eua⸗

Sunt enim ad hocvt de eis exerceant boni?

22 E vf f f f— —

— =

dis. O ccurrendum eſt pꝛimarijs motibus ne
creſcant in peius. Miro autem modo pericu

la et tribulationes dulcioꝛem et gratioꝛem no
bis faciunt liberatoꝛẽ. vnde ille exclamat.d.
Hcdin multitudinẽ doloꝛum meoꝛum

¶ Scoðm multitudinẽ doloꝛum meoꝛum in

in coꝛde meo:conſolatõnes tue letifica

erudiant᷑ advitam et demũ ipſi deſcendant in

gehennã nam ſepe poſt filij caſtigationẽ vir⸗

ga mittit in ignem. Ainde ſequit.

Captabant in animã iuſti: et ſanguinẽ

innocentẽ cõdemnabut.

¶ Captabunt) i. frequenter et auide captio⸗

nem parabunt ſcz iniqui (in) .i contra (aiam
iuſti) vt eum decipiant ⁊ ad peccatũ inducant

. Ania enim vera non inueniunt: falſa enimina tie in quo p chꝛiſtum intratur ad requiem cu⸗
obljjciunt. etcum in anima nõ poſſunt nocere ius ꝑſona hic cõmendatur ſcoᷣm diuinitatem
4 . (ſanguinẽ innocentem) quaſiſcelerati cõde⸗ cetſcᷣm humanitatẽ. Et bene poſtq;ᷓ ſupꝛa di⸗
d mnabunt) in iudicio iniquo ad moꝛtem vti pa ctum eſt de iudiciaria poteſtate nũc agitur de
tet de multis factum. Et quare hoc totum fiat tempoꝛe gratie in quo monemur faciem ven⸗
l et deus fieri ꝑmittat ſubiũgendo declarat.d. tuni iudicis in conteſſione pꝛeuenire et modis
. Et factus eſt mihi dũs in refugiu:et de alig hsdes pecparare. Dartc⸗ aduentus
us meus in adiutoꝛium ſpei me. chꝛi⸗ i et inuitatio ad land m et veneratione;
Siiii mipi Iabozantiet dei⸗ Pfſalmus eni ille eſt inuitatoꝛius omniuʒ
Et).i.quia ſic cfactus eſt mihi)laboꝛantiet vel. Palmug cmule eit initatoins
A C¶Ect) i. quia ſic actus eſtmipilaboꝛaniect le exhoꝛtatur que omnia implenda
n. afdicto(dũs in refugium) contra peccata: con ga maug erhotatur que omnig inplenda
. Aafucocons in egenom ſim ſecurus. ſunt vt digne matutine celebꝛent᷑ ſicutexulta⸗
1. ta pericula: contra toꝛmenta: vtſim ſecurus. re:iubilare:confueri:adoꝛare:pcidere:ploꝛare
Siennonp loꝛe:vt queras remedium. ethuiuſmodi. Intentio deũ hilariter ⁊ deuo⸗
1 HHS d t er es audet pꝛeſenti telaudare ad vei laudem et venerationẽ inui⸗
Nam qui ſemp ſelix en. beßh ſpes ſeculi et tare. Sententia in generali pheta in iſto pfal
no ſer a meus ſacins eſtind moinuitatomnes ad bilir. beilaudemmad de
e Zeui ſer de tdene eſer alin orie Rotam eiugadosation ad bumuscoraz co
ſn⸗ lutoꝛium ſpei mee).imi 1 ber ſen niia zl ſtranoonẽ ad pꝛecoꝛdialẽ ploꝛationẽ ettandem
manleragictms ſum uinekeee ?d conkethpiceicocoininat ererna; vamnanire
GH muat nenca defieii nci ctera co volens ex his ſpecialiter inducere iudeos vt
ſequar. Et quid fiet de iniq mipſorv:et in chꝛiſto obediant ne indurati filij induratoꝛus
Coreddet Ulis iniquitaenipſopetiin acrugpenam recioiant ? ſeiut ullab ingreſt.
l malicia eoxꝝ diſperdet eos: diſperdet il / terre repꝛomiſſionis ſic iſti ab ingreſſi terre vi
los vnñs deus noſter.. uentiuʒz excluſi remaneant. Sententia in ſpe⸗
¶ Ei) cõtrariocredddetillis ſcʒ iniquis ⁊ im- ciali. Itaq; quaſi ad magnas epulas inuitãs
. . pijs (iniquitatem ipſoꝝ).i.penam ꝓ iniquita UWM git o vos qui longe eſtis a deo per diſſimllitu⸗ .
iteèet in malicia eoꝝ).i.nõ ſcᷣm bonum quod qinem vel qui eſtis de pplo dei ꝑ fidem. ( Ae⸗
de illis malis Ppuenit honbꝛat eos qui ellam nite)paſſibo fidei non tm coꝛpisvel magna af
malis bene vtitur: ſed ſcom malum qo inten⸗ fectione mentis 2 deuotõne coꝛdiscexultemꝰ)
Aerunt (diſperdet eos ia ſuo regno et gloꝛia intenus mente (ddño id eſt in dño no in ſeculo
1 ſeparabit in qua ſeꝑatione incõpꝛehenſibilis et ſi gaudid verbis explicare nõ poſſumus q
N miſeria erit: quod vere poterit quia ciſperdet tamen intus conceptũ eſt voce teſtantes (iubi
m illos qui eſt dominus deus noſter quem nõ lemus deo ſalutari noſtro)id eſt gaudeamꝰ in
ta putabant curare res humanas vbi relucet di engrrabili leticia in dño noſtro ieſu chꝛiſtove
nina iuſticia quã exercebit tempoꝛe opoꝛtuno roſaluatoꝛe noſtro. non in mundo deceptoꝛe .
, Bis dicit diſperdet qꝛ diploidem habcbunt noſtro. Exultatio eſt leticia in memte apares
, in pena ſicut habueruntin culꝗ. iincoꝛpoꝛe. Jubilare vero eſtigaudium conce⸗
. T e .1t. prum voce teſtariet verbis non poſſe ecplica
n Emudi nos domine beniuolentia legis tue ri. Intelligamus ergo qe ipe eſt dñs etipſe cõ⸗
et eſto nobis in tribulatõne reſugiuʒ qui ho⸗ tulit ſua moꝛte ſalutẽ nobis.
ni mini EK inſinuas ſcientiam ne delin⸗ Pꝛeocupemus faciem eius in confeſſi
ſ uat eröonm. ne:etint ſalmis iubilemusei.
6 ſalmus de aduentu chꝛiſti n. Pꝛeocupemus) id eſt pᷣueniamus (faciem
is tatone populi ad dei hilarem laude; et eius )id eſt conſpectũ venturi iudicis in cõfeſ⸗
Veleratione ne indurati eius incurrg nt. ſione peccatoꝝ noſtroꝝ ne inimicus accuſan
i. indignationen. C P8. xcuN. do nosprenentare e udd tnnel nann
SS. Ienα& ſcutiendüũ ſit et in confeſſione laudis ac gratia
i⸗ Emte ex ultemus rum actionis pꝛo ſuis bemitecijs ne in indicio
odyno:iubilemus deo ſalutari nſo. nos damncktanquaz ingratos etin pfalmis)
. ¶ Auctoꝛ pialmi ꝓpheia dauid Ti id eſt in canticis ſpiritualibo vel in bonis obe⸗
. DA Zucton bid ſus:laus ribaciubilemꝰ eiꝛſimus ⁊ deuotivt que dicim
2 iſta canticii deuotõnis et bilaritatis fit ipi da in pſalmis vel fecimus in onee t
uid chꝛiſto. Agitur cni pic de tempoꝛegra⸗ iubilatione ctleticia. vt cum bilanitate Nant

omnia repetit iubilatio in dicendoyt ↄlirmek
in faciendo. Et merito debemus bec exbibe⸗

re chꝛiſto et hoc ideo.

Qñ̃ deus magnus dñs: Trex magnus

ſuper omnes deos.

¶ Dm)ipſe eſt (deus)et per cõſequensema⸗
gnus dñs) dñoꝝ in ſũma ptãte.nullus enim
equat᷑ magnitudini.i.potentie eius cuius ma
gnitudinis nõ eſt finiset rex magnus)ipe em

omnia regit ⁊ gubernat ſuꝑ omnes deos ꝑti⸗

cipatõne nõ natura ſuꝑ quos rex eſt qꝛ rectoꝛ

-

coꝛuz. Etiſtud iam pᷣmiſſum potentie eſt ſech
qð ſᷣm aliam literã addit᷑ et in cantu interpo-⸗
nitur miſcdᷣie eſt ſcʒ (qm nõ repellitdñs pleæ=⸗
bem ſuam).i.iudeos qui ꝓpꝛie ſua plebs ſunt.

ta etmoꝛibo ſeecd.

Venite adoꝛemus et pcidamus et plo

N2——

eſt deus noſter:

remus ante dim qui fecit nos: q ipſe

UAenuie) ꝓpicius affectibo et paſſib mentis
aſpꝛopinquando et de virtute in virtutẽ ꝓfici
endo (adoꝛemus)p deuotionẽ ſingularẽ vene
rando(et ꝓcidamꝰ coꝛꝑa ⁊ ↄſcientias ci buüi⸗
liando(et ploꝛemus p exceſſiba nr̃is ißᷣm ims
ploꝛandocante dñm) ꝑ puritatẽ mentig ei pla
cendo(qui fecit nos ad imaginẽ et ſimilitudi:
nem ſuam.q.d.qui opus ſuum nõ ſpernit aut
cõtemnit que eſt magna fiducia. Ergo venite
cõtra pigros adoꝛemus cõtra incredulos ꝓci
damus cõtra ſuꝑboset ploꝛemus contra du-

quãuis enĩ multos ex ipᷣis repulerit nõ tñ pe-⸗ ros(qꝛ ipſe eſt deus noſter) et conditoꝛ dans ſeo

nitus plebem deleuit qꝛ multos ex eis elegit. nobis ꝑ ſuam benedictã incarnationẽ qui ſo-

Vel(plebem ſuam) quam ꝓpꝛio cruoꝛe redeæ- lus eſt adoꝛandus.
mit. JItem ido. Etnnos ꝓpprus paſcue eius:et oues ma
Auia in manu eius ſunt oms fines ter nus eus.e
re:et altitudines montiũ ipſius ſunt. ¶ Et nos)ſumus ꝓplłs paſcue eius) quem fe
¶ Quia in manu eius)ſcʒ ptaãte oꝛdinatiõe et cit et paſcit coꝛꝑaliter et ſpũaliteret oues ma⸗

regimine (ſunt oms fines terre) pugillo enim nus eius) quos feciteſſe ſuas oues per paſcua
id eſt ptãte ↄcludit omnem latitudinẽ tere ꝛ vite ducens eos et diligentẽ curam gerens ci

omnia cõtinetet (altitudines montiũ i.excel

ſi montes ſipᷣius ſunt)iin ege⸗ us quas ſᷣm
aliam literaʒ ipſe cõſpicit ſcʒ ſicut rectoꝛ opus

ſuum. q.d.in ptãte dei ſunt infima ⁊ ſupꝛema

terre vel oſtendit per hoc vocationẽ gentiũ. di
cens.Quia in manu eius ſunt om̃s fines ter

re).i.gentes qꝛ ad eum venerũt om̃s gentes vt
de omnib natõnibo oꝛbis ſit vnus pplus ſan
ctus (et altitudines montiũ).i.terrene ⁊ ſubli⸗
mes huiꝰ ſeculi ptãtes qne Pus naͤnerſe erant
ubiectas poſſidet.

(iipᷣius ſunt)id eſt eas fidei

Am̃ ipſius eſi mare et ipſe fecit illud:

et ſiccam manus eius ſoꝛmauerüt.
¶m ipius i in ptate eius ceſt mare)et me⸗
rito qꝛ (et ipſe fecit illud) cõgregans aquas in

„ — „

vnum locũ(ct ſiccã)i. arida ſcʒ terraʒ (manus
cius).i.ptãs eius oꝑatiua q̃ nunc manus nüc
verbuʒ eius dicit᷑foꝛmauerũt) et diſpoſuerũt
quam fluctib oꝑiri nõ ꝑmittit. Uel (qm̃ ipi⸗

us )et ſub eius dominio eſt (mare).i.mundus

N(et ipſe fecit illud) vt quando vult ſurgat quã
do vult quieſcat(et ſiccaʒ ſcʒ eccciam queun⸗

bꝛem gratie ſitit vt frucnſicet (manus eius foꝛ
mauerunt) quam nõ ſinit fluctib tentationuʒ
opꝑiri nec nosvltra poſſe tentari poſtquaʒ igit
vocauit ad exultationẽ et laudem iam oſtenſa
gratia deivocat ad pniam dicens. Ergo quia
tantus eſt. Et tanta facit nolite longe ſtare vi⸗

ca ſalutẽ omniũ ſicut paſtoꝛ diligens eſtin re⸗
gimine ouiũ.Eleganterverboꝝ oꝛdinẽ comma
tauit ettanquã nõ pꝛia reddidit nõ enim di?
xit oues paſcue ⁊ ꝓpłs manus eius quod ma⸗
gis putabat᷑ congruere ſed ait płlus paſcue et
oues manus vt ipos intelligas oues qui ſunt
et pplus. Sumus quippe pplus etoues ſz hac
conduone vid.e
Hogie ſi vocem eius audieritis:nolite

»

obdurare coꝛda pveſra?

¶ Bocic) i. modo tpe gratieſemp q pſene

erat dauid in ſpirituſivocem eius audieritis)
id eſt ſi obedieritis voci eius ſcʒ chꝛiſti per ſe
nunc loquentis. Qui pꝛecones ante mittebat

ipſe venire dignatus eſt. O ꝛe ſuo nunc hic lo⸗

quitur qui olim per oꝛa ꝓphetarũ loquebat᷑ t
ideo ne ſitis nunc duri ſicut ante ſuiſtis. Que
autẽ ſit vox chꝛiſti cui obediendũ ſit ſubdit di
cens ex ꝑſona eius (nolite obdurare coꝛda ve
ſtra)et ne ſitis lapideivt nõ credatisvł nõ obe
diatis mandatis meis. Monet ne obdurent᷑
ne ↄtingat eis vt patriba eoꝝ. Uñ ſubdit.
SZicut in irritatõe ſcᷣm diem tentatio

nis in deſerto.

—.

¶ Sicut)factũ eſt cin irritatõne) vel ᷣm aliaʒ
literã (in exacerbatõne) id eſt in puocatõne fa
cca (ſcdᷣm diem)id eſt in diebus ettemꝑeſten⸗
tatõnis)facte (in deſerto) tunc enim ſimiles il
lis eritis ſi duri fueritis obſtinatos terret ꝑ pa

— — —

i

e.

uut
n,
a

tdr:
neſ.
niſo⸗

t
r
l
c
,.
,
66

ſe

1
bet

— — OQN( —

trum ſimilitudinẽyt ſ. altem ſic molleſ⸗ cerent ne
Ne

nie

eis vt patribo cõtingeret ⁊ culpa parentũ repe

de ptãte mea circa ꝓmiſſionẽ ipoꝝ ꝓpbauerüt
me ſcʒ quid facere poſſemcet viderũt ſcʒ ocu⸗
lis ſuis ſed nõ crediderũt menteſoꝑa meama

titur vt vindicta timeaa.
Vbi tentauerũt me patres veſtri:
Verunt et viderũt opa mean.
lbi tentauerũt me pꝛesveſtri)dubitando

gne virtutis in diuerſis miraculis.Ante ocu⸗-

los eoꝝ miracula in manu moiſi faciebã 2 to
vigderunt opera mea mirabiulia ꝙ nullo modo
dubitare debebãt ſed ipᷣi magis magiſq; coꝛꝛ

da obdurabant et ꝓmiſſionibo meis nõ crede
bant. Jam &ꝶ ne ſitis taliũ filij.i.imitatoꝛes.

Muadraginta annis offenſus fin: gene

mea) hoc ideo addit ꝗ

taic eterna ſi feceris pcepta ipᷣius tam cert? ſis
de damnatoe cum diabolo ſi ↄtempſenis pce⸗

rationi illi:et dixi ſemp exrant coꝛde.

Quadraginta annis) ſcʒ quibo

muratõnes eoꝛ ũ hoc eſt effectũ aliquẽ offenſe
oſtendi retardans cos ab unpletõne ꝓmiſſiet

deducens eos per deſertũ tanquã vagos et iim
ꝓximus fui) in virtutibo et ſi

m aliam lutera ( ꝓximus ſui) in virtulibo et ſi⸗
gnis ac beneficijz mulns et magnis eis erbi⸗
buis vel ꝓxim fui ꝗꝛ in virtutib etſignis me

æt nuũc ꝑ meetapłos (erantſcʒ hi qd ſᷣm alliã

teet nunquã deſtiti erroꝛ:ẽeoꝝ arguere.

Etiſii no cognouerũt vias meas: vt iun

ram in ira mea ſi introibunt in requiem

egerunt ac ſinõ cognoſcerent viag.
epta et mandata in quib debebzt

„
—

meas).i. pce

ambularecvt.i.ſicut vel ſᷣm aliaʒ literã quib ipᷣi

(iuraui).i.firmiter et immobiliter ſtatuicin ira

riurat aliqñ placidus ſi

cut iurauit dauid veritate (ſi introibũt) i. non

intolbut ſcz ili duri aln enim inr ant in re⸗

quiem meã) ſcʒ in terr ꝓmiſſã quã elegi in qe·
tam manſionẽ tam li ꝙ; cultus mei. Uel(in

quiẽ meaʒeternã. Sic q ob durati ſunti

tie nõ intrabüt in req in untipe
gratie no intrabũt in requie beatoꝝ p terrã p
miſſionis deſignatã 7 figuratã. Du p licit er in
rat deus vel pinittendovel cõminando.vnde
Ang. Jurauit dũs in ꝓmiſſis ſuis. Jurauit
n c minationibo ſuis vr q; certus es de felici

e

Staeugs ((DO:ꝛano.

— . —

S

aduentũ in carne adipſius reuerentiã

1 timoꝛẽ ꝓpter eius aduentũ ad iudiciũ

Antate dommo

t 4, icius ſuꝑ oues gregis nui eiſq; imꝑtien

4
õs

eris in requiẽ. Per. dim.

—

Inductio ad chꝛiſti laudẽ ꝓpter eius

E

quotidie a captiuitatè libe

ſuper fundamentũ chꝛii

canticu noui:cantate dno omnii

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta danid. Titulus eſt
pſalm dauid quãdo domus ediſicabat᷑ poſt
captiuitatẽ. Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt da ⸗
uid ꝓphe qui hic loquit᷑ agens deco qd factũ
eſt quando domus dei ſcʒ eccleſia ediſicabat
deſertüofſe nſs xi implacabiliter iratus (ui tοb6»o. poſt captuuate que ſub diabolo fu⸗
generatiomi illi) ſcz ꝓprer ſegtedniira 2 mur⸗

Salutare eximi omniũ plor dñereſpt⸗
ntie introqucere eaſdem ſempiternã

—

—
—

—
.

ctũ aliquẽ offenſe Plluuate babylonicã reedificatũ eſt templũ ſa
n ilſe lomonicũ ⁊ per illam reedificationẽ reedifica
tio templi ſpiritualis a diabolo ſubuerſi intek
liguur. de qua reedificatõne nõ de illa actuali
ganlec percina 4 ciptinitate ſunt regem⸗
ſentaut ertij offenſus fui. ge ibi me offende⸗ Pii qui fudit ſanguinẽ ſuũ et dato pꝛecio emit
runteet dixiſemptunc argendo p miniſtros osbemterratü AEEtNomnsdueade
litera aponit coꝛdexi malo poſtto et volta recucit et ſuper fum li perſige,
et opation? editicat᷑. atenia aduentus chꝛi
ſtiin carnem? ad finale indiciũ. Intentio mo

nere ag fidem incarnatõnis chꝛiſti ? ad erul⸗
tationc et laudem ꝓ liberatõegeneris huma⸗

„

mo inuitat omnes fideles ad chꝛiſti landem ?

2

In his enim eſt cauſa ſpei ? timo⸗

epoſua duricia in ch.
erat inanſurs nunc ſpecialiter monet gentes
Dic ns comaniuer ad omnes. (Q—antate) linz
er vita (O io, patri canticũ nouũ /p nouo

2

3
„

in carue et nõ in v cuitate ſed in nonitate non

nimoꝛe pene ſed amoꝛe iuſticie exuentes vete⸗

ticum nouũ ⁊ ipſa eſt vocadq deu. Uletuzcan
cum entat cupiduas nouũcharitas (cant⸗

mü pter ipius aduentũ in carnem erad.
eueremia etimo⸗ ptereius aduentaz

ſpei per miſcdiam aguentus pꝛim timo⸗
entẽtia in ſpeciali in pꝛe⸗

ni. Dententia in generali ꝓpheia in iſto pſal⸗

lmo ſpecialier monnit iudeos yt
biiſtũ crederent ſed quia

te dñoyfilio ſcʒ ielu chꝛiſto. Deinde quos tan

tare monuerit oſtendit dicẽs omnis terra) nõ

deedificat᷑ domus dei ſcʒ ecclia.

im iudea.i.om̃s boĩes habitantes in terra.vn

Cantate dño ⁊ benedicite nomini eius

annũciate de die in diem ſalutare eius.

CLantate dro ſpuinnt ſctõ. Ter repetit dño
0

dd diſtinguẽdũ ꝑſonarũ trinitatẽ qꝛ laus chꝛi
ſti honoꝛ totius trinitatis eſt (⁊ bñdicite nomi
ni cius qð eſt ieſus.i.ſaluatoꝛ gratias agendo
de tanto beneſicio. hunc ex eo qð in nobise

factus omni tꝑe nos bñdicere⁊ laudare debe

mus.Deinde ad pᷣlatos loquit᷑.d.ſannũciate)

id eſtpᷣdicateo vos pꝛelativt creſcat edificatio

domus dei (de die in diẽ) aſſidue ⁊ ſempſſa⸗
lutare eius) ſcʒ ꝙ ꝓpter nr̃am ſalutẽ venerũ vt
totũ genus humanũ a moꝛte redimeret. Dein

de vbi ſit annunciandũ exponid.
Annunciate inter gentes gloꝛiã eius:in
omnib pplis mirabilia eius.

mus eius edificationẽet ne aliq̊s putares ex⸗
cipi addit(in omnib plis) nõ in quibuſdam
gentibo (mirabilia eius).i.oꝑa eius miraculo
ſa que fecit. Et hoc ideo. ”LM

ℳ.

Qm̃ magnus dñs et laudabilis nimis

terribilis eſt ſug om̃s doo:

¶ Qm magnus)eſt in potẽtia ⁊ virtute qꝛ po
teſt omnia dominꝰ chꝛiſtus: ſi homo factus
ſit ꝑ qd ꝑuus apparuit ⁊ lanquaʒ deficiens in
laude ipius aitcet laudabił eſt bonitateet hoc
nimis qꝛ magiſ qᷓ; poſſit dici vel cogitari(terti

bilis eſt) ſuis aduerſarijs qui territus viſus eſt

inter hoĩes ⁊ etia terribilia faciens ſuꝑ om̃es
deos) i. pluſq; oms q colunt᷑ ianq; dij a gen⸗

re dixiſti ſuper omnes deos cum nõ ſint dij ſe

NM—

lum iudeis (gloꝛiã eius atiuitatẽ inenarrabi
lem reſurrectionẽ aſcenſionẽ ⁊ gloꝛioſam do⸗

celos fecit.

quem nos dicimꝰ deũ noſtrũ (celos fecit) vbi

pabuare nõ poſſunt demones et nõ tm mate⸗
riales ſed etiã ſpũales ſcʒ angelos: apłos qui
chꝛiſtũ qui in eis ſedet poꝛtant: demonibo im

perant. Jgit᷑ bene magnus et terribilis eſt qui
tales celos fecit. Hoc etiã annũciate ſcʒ qy.
Conſfeſſio et pulchꝛitudo in conſpectu

Am om̃s dij gentiũ demonia: dñs aũt
¶ Oñ oms dij gentin) i. quos gentiliter vi⸗
nentes reputant deos ſuntdemonia)et qꝛ pa⸗
rum eſt eſſe ſuꝑ demonia addit (dñs autẽ) ſcʒ

eius: ſctimonia et magnincentis in ſan

ctiſicatione eius.

Contfeſſio) pctõꝝ (? pulchꝛitudo) ↄfitendo
enim fit homo de ſedo pulcber.i.de pctõꝛe in

ſtus eſtcin ↄſpectu eius tales eni ipᷣm ↄſpiciũt

etↄſpiciunt᷑ab eo. Si ergo amas pulchꝛiiuu⸗
dinem pꝛius elige ↄfeſſionẽ vt ſequat᷑ pulchꝛi
bis.q.d.qui vult eſſe magnificus et potens vt
ſunt angeli pꝛius ſit ſctũs qð fit ex eo ſolo ſan
ctificante nõ ꝑ nos. Uel(ↄfeſſio laudisc⁊ pul
chꝛitudo)interioꝛ mentis in ↄſpectu eius) de
cet(ſanctimonia).i.exterioꝛ cõuerſatio ſancta
et honeſtacet magnificentia).iin magnis ohł
bus et exercitijs virtuoſis(cin ſanctificatõe)i.
in ſancto cultu(eius:decet.Et q; talis eſt do⸗

tudo(ſanctimonia).i.ſanctitas cet)ꝑ

( magnitſicẽtia eſt in ſanctificatõe ei

minus erog. =”
Afferte dño patrie gentius:afferte diño

gloꝛia et honoꝛe: afferte dño gloꝛia no

minieiuus.

erte)et datedño)o vos patrie gentiũ· i.
genies de quacũq; pꝛia ad fidẽ chꝛiſti cõuerſe
et ſubiũgit quidafferte dño gloꝛiã)bene vuuer
ſando ⁊ ipᷣm bonis oꝑib gloꝛiſicando (⁊ ho-⸗
noꝛem de bonis operibo gras reſerendo ⁊ ipi
omnia atinbuẽdo⁊ repetitſafferte dño gloꝛiã)
ct hoc nomiĩ eius acnibendo nõ veſtrovel bo
minũ.ſupꝛa quater poſuit afferte ꝓpter quatu
oꝛ virtutes vel ꝓpter quadripꝑtitũ plati officiuj
hic ter ponit ꝓpier tria a nobis offerenda.De⸗

bemus enĩ pmo offerre deo et offerre animas

njr̃as.ſcdᷣo coꝛꝑa.tercio aliqͥd de nr̃a ſubſtanz

tia.Et nevacui intretis ad ojſdſnm.
Tollite hoſtias et introite in atria ei

adoꝛate dũm in atrio ſctõ eiuns.
Tollite hoſtias) ſcʒ dona ⁊ munera ac bo

as oꝑatões vel ſacrificiũ ſpũs ↄtribulati ac

hũilitatis ⁊ ↄfeſſionis⁊ introite in atria eius⸗

id eſt in eccłiã militantẽ vt ſitis ↄfoꝛmes ꝓpłlo

eius. Qui intrant ipſi edificant᷑ in templũ dei

ipᷣi ſunt domus dei ille eſt inhabitatoꝛ cuiedi
ficat᷑ domus toto oꝛbe terrarũ (adoꝛate dñũm)
deuote in atrio ſctõ eius.i.in catholica ecelia
plures ſunt eccłie ⁊ vna eſt eccłia ⁊ ideo variat

—

numerũ. Vel(in atrio) qð eſt ĩ celo ⁊ eccłia tri
umphante. Illuc coꝛ ⁊ intentionẽ dirigendo.

Et vtinã.

Cömoueak a facie eius vniuerſa terra:

entib⸗

dicite in dñsregnautt.

õmoueat᷑) mocu timoꝛis et reuerentie vt

couertatur ad pniam ⁊ a vicijs ad virtutes (a

facie.i.a cognitioneſeius) vel a pñtia gre eius
et nõtaniũ ꝑs ſcd vniuerſa terra)i oms babi

— — . .

tatoꝛes tene vt aũt hoc ſit(dicite) vos boni di

uulgãdo (in gentibo hoc ſcʒz qꝛ dñs.i. chꝛiſtui

victo diabolo (regnauit)a ligno.i.ꝑ lignũ cru
cis ꝑ qð foꝛtẽ armatũ expuguit.vł cregnauit)
id eſt rex eſſe mundo innotuit quo ſemꝑ apud
patrem regnauu et dominiũ ac ptãtẽ ſuꝑ oẽem·

creaturã in ſua reſurrectõe accep'it.

* . *

Etenim coꝛrexit oꝛbem terre qui nõ cõ

mouebit᷑: iudicabit ꝓplos in equitate.

¶ Elenim)poſt reſurrecuonẽ coꝛrexit)ab er⸗
roꝛe ⁊ vicijs ac iuſtificauitoꝛbem terre).i.ec⸗

fidei que ſtabitvſq; ad finẽ mũdi quantũcũq;

tribulatõnibo unpellat᷑ ⁊ poſt (iudicabit ꝓploſ
in equitate).i.iuſte reddens vnicuiq; ſ̃ᷣm oꝑa

ſua et tunc plangent et dolebũt q modo equu⸗ R
tatem diligere ⁊ eligere noluerũt.Ergo.

—

Aetent᷑ celi et exrultet terra: cõmoueat?

mare et plenitudo eius: gaudebuũt cam

i et omnia que in eis uut.

¶ Letent celi)ſcʒ pᷣdicatoꝛes q enarrant glo⸗
riam dei cõpluentes terraʒ quos dñs fecit ce⸗
los.i.de terrenis celeſtes de carnalibo ſpũales
Ct exultet terra) ſcʒ auduioꝛes imbꝛẽ doctrine
ſuſcipientes cõmoueat᷑ mare).i.ſeculũ vt cõö⸗
mutet᷑ in melius (et plenitudo eius).i.omes a
maxiĩovſq; ad minimũ ⁊ indegaudebũt cam
pi).i.lenes mites equi qui ſuntcampi dei di-⸗

uerſis floꝛuʒ ſuauitatibo pollentes ⁊ terrena al

titudine nõ tumẽtes cet omnia que in eis ſunt)

id eſt oms vires ſenſus rano. Et.

Tunc exultabũt omnia ligna ſiluaruʒ a

—

Zunc)ſcʒ q coꝛriget et ſic edificat᷑t domus
(exultabũt omnia ligna ſiluarũ).i.pagani in
culti moꝛe ſilueſtri qꝛ de oleaſtro pꝛeciſi in oli
uam ſunt inſerti etin edificiũ domꝰ aſſumpti
nit) a aduentu redimere ⁊ iudiciũ diſcretõ
nis facere aliq̊s vocãdo ad fidẽ et gr̃am alios
nõ et(qm venit).i.poſtea venturus eſt iudica

re terrã.i.hoĩes ſcʒ viuos et moꝛtuos iudicio

retributõis pꝛimo venit in eccłiam ad redimẽ

duin. ſcdᷣo veniet ad iudicandun.

pulos in veritate ſuua.

„

MWudicabit) eni oꝛbem terre).i. om̃s hoĩes

habitatoꝛes oꝛbis terrecin equitate)ſed quõ iu
dicet aꝑtius exponit ſubdenset ppłos in veri

tate ſua) in illo enĩ iudicio eqᷣtas ⁊ veritas erit

qꝛ ibi duo erunt ppli quibo dabitſententiã eq⸗
tatis et veruatis vt alij in vitam alij in penas

facie dñi quia venit: qm venit iudicare

Audicabit oꝛbẽ terre in equitate: et po

iudicabit hoc eſt vt nõ expectent miſcdiaʒ qui
miſcdᷣiam facere noluerũt qui aũt miſcdiã fa⸗
cerevoluerũt cum miſcdᷣia iudicabunt᷑ qꝛ mi⸗

ennt equitas ⁊ veritas in quibo dñs plin ſung

ſencoꝛdes miſcdᷣiam ↄſequent᷑. Dꝛatio.

actoꝛ celi terreq; cregtoꝛ deus quẽ ommis

erra cantici noui modulatõe pſultat pcamur
egnante ſupplices ↄfitemur
i gentilitatis erroꝛe futuri ad⸗

ita
ſentiamus.

in carne eiuſq; victoꝛia et gloꝛioſa reſur

rectoneac regni cõmendatõe et aſequẽ

ti e

Ommus regna-
nit exultet terra: letent inſule multe.
lns t Anctor pialmipha dauid Ti⸗
tlus eſt pſalimus ipi dauid qñ terra reſtituta
eſt ei. Et eſt ſenſus pialmus iſte fit ipi danid.i.
chꝛiſto cuius laudeʒ ⁊ victoꝛiã cõnnet agens
de eo qð factuʒ eſt qñ eius terra reſtituta eſt ei.
id eſt coꝛpus ſuũ qñ ſurrexit vel qñ iudea quę
eum crucifigendo ꝑierat credidit? diſcipuli j
titubauerãt ſunt firmati ſed ⁊ alicones de gen
nbus ſunt adducte. Et bene poſt domus edifi
Ccationẽ de qua ſupius dictũ eſt de reſtitutõne
terre hic agi ꝑ quã domus illa edificat. Ma

teria aduentus chꝛiſti in carnẽeiuſq; victoꝛia
et generale poſt reſurrectionẽ dniuʒ. Intentio
ratione facta ꝑ pꝛimũ chꝛiſti aduentũ. Snia
in generali pha in iſto pſalino deſcrnibitad⸗
uentũ chꝛiſti in carnẽ ⁊ ipᷣius generale dnium
confuſionẽ repꝛoboꝝ et exultationẽ fideliuj.
Snin in ſpeclalividens ergo ꝓpha ſuꝑſtitöes
mundi abũdare ante chꝛiſti reſurrectionẽ op⸗
ponit dicens.Dñs) ille qui ſpꝛetus ⁊ occiſus
fuitregn uit i deuicta moꝛte regnũ ſibi acq⸗
ſiuitvtrex eſſe ĩnotuit qꝛ in ſua reſurrectõe ge⸗
nerale dñiuʒ ſuꝑ oms creaturas accepit. Qui
ante ſubiecti erant ſub dno diabolo. nunc ſub

iecti ſunt ſub dño creatoꝛe ideo ⁊ inde (exultet

terra).i.hoĩes habitãtes in terra quibo ingreſ⸗
ſum tribuit ad gloꝛiã et (letent᷑ inſule) nõ om̃s
edcmulte) ſcʒ ad fidem cõuerſe.i.fideles in in
ulis habitantes.q.o.vbiq; ſit exultatio ⁊ leti⸗

cia. Vel(inſule).i.totius mundi eccłie quein
medio tentationũ ſunt ſicut iſule inter fluctus
et addit(multe) nec dicit oms ꝓpter hereticoꝝ
uentꝰ. Deinde oſtendit qualis ſit dñs in pꝛi

mo aduentu dicens.

—MU

—

Nubes et caligo in eireuitu eius: iuſti⸗

cia et iudiciũ coꝛrectio ſedis eius.
Aitubescteaiig obcurnde ſunt in cir⸗
cinitu eius) his qui eum nõ cognouerũt.im⸗
pijs qui in cum nõ crediderũt eſt ipᷣe nubilo⸗
ſus⁊ caliginoſus qꝛ eis nulla claritate Eeſplen
det ſed ipe eſt (iuſticia ⁊ iudiciũ coꝛrectio edis

ecius).i. bonis qui in eum crediderũt eſt ipᷣe iu

ſticia qꝛ ex fide ſunt iuſtiſicati ⁊ iudiciũ qꝛ per

ecos iudicat ⁊ coꝛrectio qꝛ eos regit dirigit. ſe
dem dicit eos ipᷣos qui in euʒ crediderũt.facti

enim iuſti facti ſunt ſedes dei ſedet in ipis iu⸗
dicat ex ipᷣis coꝛrigit eos. Velnubes ſacram

doctrinã pluentescet caligo pfundoꝝ myſte⸗
rioꝝ capaces(ſuntin circuitu eius)et militant
ei (iuſticia).i.appꝛobatio boni (et iudiciũ).i.re
pꝛobatio mali ſuntcoꝛrectio ſedis eius.i.coꝛ
rigunt eos qui ſunt ſedes eus.
Agnis ante ipſum pꝛecedet:et inflãm
bit in circuitu inimicos eius.

„„ „ *

quam in eis ſedeat hoc eni igne exarſerũt cre⸗
dentes in eum (et) hicigniscinflãmabit in cir⸗
cuitu) ꝑ totũ oꝛbẽ (inimicos eius)ſcʒ dei. Iſto
enim igne inflãmati apłi ceperũtire ꝑ mũduʒ

ct inflaãmare in circuitu inimicos eius qui deo
derelicto idola adoꝛabant. Qui credere nole⸗
bant incendebant᷑ad cõſumptionẽverbo dei
facti peioꝛes inuidia ſua exuſti ⁊ cõſumptiſed
qui crederevolebant incendebant᷑ ad reꝑatio
gem igne charitatis vt ſalubꝛiter arderent.In
uoppr.
Alluxerũt fulgura eius oꝛbi terre: vi
et cõmota eſtterraa.
¶ Alluxerũt fulgura eius).i.mirackła (oꝛbiter
re).i.toti mundo cum enim nubes ſcʒ pᷣdicato

res miſſi in verbis et in factis mira dicerentet

facerentverbis tonabant ⁊ ſplendoꝛe miracu
loꝝ choꝛuſcabantvidit)hec miraculaſet cõ⸗

mota eſt terra).i.terrena coꝛdavel habitantes

in terra alij ad fidem alij ad indignationẽ hec
enim fulgura credentes illuminabant nõ cre⸗
dentes cõburebant ⁊ innlgel.
ontes ſicut cera fluxerũt a facie dñi:
a facie dni omnis teraeg
Montes). i.ſuꝑbi ⁊ alticſicut cera)que fluit
a facie ignis (fluxerũt)liquefacti et cõplanata
eſt omnis altitudo que erat cõtra deũ ⁊ hoc(a
a pñtia dni nõ ſolũ montes ſed ⁊ (omnis ter⸗
ra).i.duritia gentiũ infideliũ fluxit qꝛ nõ iude

oꝛum tm̃ eſt deus ſed ⁊ gentiũ qui tamdiu du⸗

oni ſpuſſctĩ quem venit mittere in terrã
ante ipᷣm).i.ante aduentũ eius (pcedec) ante⸗

rierant donee ſlle ignis admoueret᷑ dũs ergo
in iudea natus omni tene.i. cũctis gentiby eſt

cognitus. Quia.

Annuncia

Annu

rant gloꝛiã deitiuſticiã eius)ſcʒ chꝛiſtũ qs enĩ

fideliũ tacet chꝛiſtũ vel iuſticiã fideiſetſic( vi⸗
derunt) coꝛdeſoms ꝓpłi gloꝛiã eius).i.cogno⸗
uerũt diuinitatẽ chꝛiſti qꝛ etiã quibo nunciatũ
nõ eſt de eo intellexerüt deuz in carne veniſſe.

VAel(gloꝛiam eius) ſcʒ q gloꝛioſe ſibi reſtitue
ri
derunt om̃s ꝓpli gloꝛiã eius.

zuerũt celi iuſticiã eius: et vi⸗

¶Annunciauerũt) pꝛius (celixi pdicatoꝛes
quoꝝ coꝛ ſurſum eſt et de quib⸗ dicit᷑ celi enar

tterrã ſuam. Ergo qꝛ dns regnauit ⁊ qꝛ vi⸗

lia:
Conſundant᷑ eterubeſcant exemplo ↄuer
ſoꝛuʒ (om̃s qui) co relicto adoꝛantſculptilia⸗

manu artificuʒ facta que nullius ptãtis ſun

vidum in ſpe vana ↄfundunt᷑ ad illã verãva⸗
leant puenire (et qui gloꝛiant᷑ in ſimulachꝛis

ſuis ſalſis qᷓ ſpiritu carent et vana ſunt vtiam
gloꝛient᷑ in deo vero. Et merito cõfundunt᷑qꝛ

cultũ debitũ ſoli deo creatoꝛi attribuũt creatu
re.CQuilibʒ ſimulacrũ ſuũ dici põt cuius amo
re pꝛe alijs occupt᷑. Noſter aut deus eſt queʒ
et angeli adoꝛant. VUnde ſequeii.

Confundant᷑ om̃s qui adoaant ſculpti
et qui gloꝛiant᷑ in ſimulachꝛis ſuis.

Zidoꝛate eum omnes angeli eius:audi⸗

nit et letata eſt ſvon.

¶ Adoꝛate cum ſcʒ verũ deuʒz)omnes angeli

eius laudando ⁊ glioꝛificando ad confuſionẽ

idolatraꝝ vt videant ⁊ cogſcant eroꝛẽ ſuũ et
diſcant adoꝛare dñm qͥ ab angelis adoꝛat᷑ au
diuit) de cõuerſione gentiũſyon).i.eccłia pꝛi⸗

mitiua que erat in iudea ⁊ que gloꝛiã eius ſpe

culabat᷑ ⁊ inde(letata eſtybenedicens dñm.iu⸗

dea eni pꝛius credebat ſe ſolã ꝑtinere ⁊ venire

ad chꝛiſtũ ſed iam de ſocijs gentibo letat.
tua pIole
Et exultauerũt) et deũ magnificauerũtfilie

iude).i.anime cõfeſſoꝛũ fideles ⁊ electe anime

religioſe. anime ecclie que ieſum chꝛiſtũ dñm
cõſuent᷑ et hoc ꝓpter iudicia tua dñe)que ſunt

gqgꝛ nõ eſt ꝑſonarũ acceptoꝛ deus ſed in oĩ gen⸗

te ⁊ in omni pplo quicũq; ei fuiueritacceptus
eſt illi qꝛ nõ iudeoꝝ tm̃ deus ſed ⁊ gentiũ. Bñ
ergo ſequit. 4
Am̃ tu vñ̃s altiſſimus ſuꝑ omnẽ terrã
nimis exaltatus es ſup oñis dos.
¶ Om iu dñs es altiſſimꝰ)et ſupꝛem ac po⸗
tentiſſimꝰ (ſuꝑ omnẽ terrã) nõ ſuꝑ ſolã iudeas

ltauerut filie iude: ꝓpter iudicia

eto chꝛiſie nimis)et plus q;ᷓ dici poſſitcexalta
tus es) vſcq; ad pris equalitatẽ vel ſ̃m oꝑa et ̊
(ſuꝑ oẽs) non tm ſuꝑ minoꝛes ſʒ et ſuꝑcdeos )
et non tm ſuꝑ deos malos ſcʒ ſuꝑ idola et de⸗
mones qui dicunt᷑ dij nũcupatiue ſʒ et ſuꝑ bo
nos ſcʒ ſuꝑ hoĩes iuſtos? angelos q dicũt᷑ dij

puicipatiue. vel ꝑ terrã et deos ſignificat eũ im

erare terrenis ⁊ celeſtibo. Et cũ tantus ſit ⁊ ta

lis ergo vt ad eum veniais.
MQui diligitis dñm odite maluʒ: cuſto⸗

dit vñs alas ſanctoꝝ ſuoꝛum de manu

7

ctdais liberabit eoos:

ni diligitis dũm)qui ſolus bonꝰ eſtcodi⸗
te malũ)et qöcunq; deo aduerſum. Amas de

*

ligere qd bonũ eſt ſi ceꝑis odiſſe qd malũ eſt.
ſed iam ſubſequunt᷑ ꝑſecutões hoĩm et tenta⸗

um debes odiſſe qð odit:hinc eni aparet te di

tões vicioꝝ.audi ↄſolatõʒ.(cuſtodit dñs ani⸗

mas ſanctoꝝ ſuoꝝ)ne eis aliquid noceat vn⸗
de ſequit᷑ (de manu peccatoꝛis).i.de ptãte de⸗

moms vel iniqui hoĩs(liberabit eosſcʒ ſan⸗
ctos ſuos ſaltem in aia ⁊ qq; etiã in coꝛꝑe et
ergo ſoꝛti eſto nõ ſolũ in diligẽdo deũ ſed etiã

in odiendo malum. Ham
Lux oꝛta eſt iuſto:et rectis coꝛde leticia
Qux)diuine gre (oꝛta eſt iuſto).i.tanq;; no⸗
uiter oꝛta apparet et refulgesin coꝛde eiusKet re
ctis coꝛde)quibo ſcʒ ꝑ oĩa placet deus oꝛta eſt

ꝑ ſpemleticia) vera ⁊ gaudiũ in dño:non eni
leticia q̃ eſtẽm ſeculum vera eſt. Nõ ergo vere

in miſeria ſunt ſancti ſpe iam ſalui. Vel(lux)
ꝑpetua ⁊ leticia ſine fine etideo nõ curent ꝑde
re lucẽ iſtam nectimeãt eos qui coꝛpus occi⸗
duntqꝛ vera lux aie lucebit. Ergo
Letamini iuſti in dño: et cõſitemini me

—

moꝛie ſanctificatõnis eus —

¶ Aetamini iuſti in dño) ↄgratulando bñfi⸗
cijs eius ⁊ vr̃is meritis q eſt leticia deuotõnis
et nõ in ſeculo que eſt leticia vanitatis: qui enĩ
dñm habẽt leticiã ſemꝑ poſſident (et)letati (cõ
fitemini) ↄfeſſione laudis (memoꝛie ſanctifi⸗

cationis eius).i.laudate eũ gr̃as ſibi agendo

qꝛ memoꝛ fuit ſanctificare vos donis et gra⸗
tijs ſuis. Bonũ eſt ergo nõ gaudere in hoc ſe⸗
culo ſʒ in dno: ne cum hic gaudere volumus

cterna gaudia amittamus. . atio.
Cultos aiaꝝ ſanctaꝝ cuius regnũ eſt pfe⸗

cti pars mnſio ocede ꝓppeticas euangclicas

Ee⸗

Exhoꝛtatio ad exultationẽ et dei lau

obtectũ velamine pꝛiſco repit ſpũ ſctõ reue⸗

gem ppter chꝛiſti aduentuũ in carnẽ ⁊ no

ſpũaliter e

q; choꝛuſcatões pectoꝛibo nr̃is inſeri vt ſi qd

iudiciũ et noſiri gloꝛificationè.

¶ PBs. xcvij.

ſtram redemptionẽ eiuſq; aduentuʒ ad

Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Ti

Antate do

tulus eſt pſalmꝰ ipi dauid. Eteſt ſenſus pſal⸗

mus iſte ſit ip̃i dauid.i.chꝛiſto qui foꝛti manu
diaboluʒ lenaun debet q́ʒ vnuſquiſq; fidelis
e dauid vt foꝛtiter a ſe tentatões t
vicia repellat ⁊ in omni oꝑe bono foꝛtis nõ ſo
lum oꝑando ſed etiã ꝑſeuerando exiſtat vt cdõ
talis fuerit reuocatus in ſpũ canticũ nouũ oĩ⸗
potenti deo cantare poſſit. Materia: aduentꝰ
chꝛiſti in carnẽ et reſurrectio eiuſdẽ ⁊ aduentꝰ
eius ad iudiciuʒ. Intentio:monere fideles ad
exultationẽ ⁊ dei laudẽ tum ex eo qꝛ ꝑ cogni⸗
tionẽ ſui nr̃e infidelitatis tenebras illuſtrauit
et pꝛimo ſuo aduentu nos a moꝛte anime rede
mit tũ ex eo qꝛ venturus iudex quos hic iuſti⸗
ficauit ſine fine gloꝛificabit. Snia in genera⸗
li ꝓpha in iſto pſalmo agit de incarnatöne nr̃i
ſaluatoꝛis et de reſurrectõe ipᷣiꝰ etaduentu ſui

iudicij et de ↄuerſione gentiũ ⁊ ꝙ ei debemus

iubilare ⁊ pſallere nõ ſolũ cantando ſed etiam
bene oꝑando. Vñ poſt duos pſalmos pᷣcedẽ
res bene hic pſalmꝰ ponit᷑ nam quaſi de eiſdẽ
hic et ibi dicit᷑. Eadeʒ enim ⁊ ſi iterent᷑ ſepe:tũ

ſempꝑ noua ſuntvaria deſcriptõe. Snia in ſpe

ciali.Inuitans ergo ad laudẽ aito vos qͥ no⸗
ui eſtis in chꝛiſto olim vereres in adam. (Can
tate) vita ⁊ lingua(dño)ſcʒ deo pꝛi⸗ canticũ)de

chꝛiſti incarnatõe ⁊ hoĩs :edemptõne nouũ)

qe mihhil tale mundus audiuit. Añ(q; mirabi
lia fecit) ĩ liberatõe mũdi ſeu generis humani

Mirabilia fecitin mũdi ⁊ hoĩs creatõne ⁊ ex
euangelio multa mirabilia ⁊ miracula audi⸗
uimus que fecit ieſus. Sed multo maioꝛa mi
rabilia ſunt que fecit in recreatõe qꝛ totũ oꝛbẽ
terrarũ a moꝛte eterna eripuit. VUñ ſubiungit

que mirabilia fecit qꝛ nõ ſolum que cõmunia
ſunt ſed ⁊ hoc ſingulare ſcʒ p.
Saluauit ſibi dexterã eius:et bꝛachiuʒ
netüũ eiuus. “”MUM
Saluauit ſibi)ſcʒ deo patri oꝛbẽ terre pu⸗

ta genus humanũ redimẽdodexterã eius).i.
chꝛiſtus dei filius qͥ dicit᷑ dextera pꝛis ab oꝑa
tioneſet bꝛachiũ ſanctũ eius)ſcʒ ipᷣe idem chꝛi
ſtus qui dicit᷑ bꝛachiũ a foꝛtitudine.Et bñ di

cit(ſibi).ſ.deo.i.ad dei honoꝛẽ et gloꝛiã qꝛ mł

ti ſaluant᷑ coꝛꝑaliter ſed ſibi ipis nõ deo qꝛ ac
cepta coꝛꝑali ſanitate laſciuiũt⁊ mala epenat

qui egroti ab eis abſtinebãt de qua dextera et
bꝛachio adhuc ſubiungit.
Notũ fecit dñs ſalutare

ig eſt tibulatõnibo pducunt᷑ i. pficiũt ⁊ẽ lanzæ⸗
S desvei nat.⸗ Kalistub Zob eratuiintan
ſuũ: in ↄoſpectu tis tribulatoib dicebat: dñs dedit c. et voce
õ keſuini dipe titunuube coꝛ nee).i.de coꝛnu qð carnẽ excedit et ſu
gentium reuelauit iuſticid ſnam. rat fa I ſignificãt illi qͥ carnales a⸗
e. Diis ſcz deus patercſalutare ſu⸗ perat facte ꝑ quã ſignificãt illi ͥ carnales af⸗
Hotũ fecit dñs ſcz deus baute mun⸗ ectus tranſcenduͦt etita alijs p̃dicando ſonãt
um)i ieſum chꝛiſtü filiu ſnum p ſalute mun⸗ vtin ſeipis vicia carnis caſtiget ? ſupent. Ca
m).iielum cheut n nn ſalu vrin ſeipis vicia cariis caitiget 7 lupenl. a.
di incarnatũ et ſic viſibilẽ factũ qui dici? laln Iig inba erat paulus q dicebat ſi cõſurrexiſtis
tare qꝛ ſaluat:et ſubdit quibo notũ fecit qꝛ non B lo S aehc Ati
Kare q lananerlaben. e—. Ci chꝛiſto qᷓ ſurſuʒ ſunt querite nõ que ſuꝑ ter
hic vel illic ſed (in cõſpectu gentiũ)oim.i. vn gm. i.carnẽ excedi to. nte
e eoln oune Eram. i.carnẽ excedite nolite carnalia cogitare.
uerſo oꝛbenõ in iudea tm (reuelauit)i.mani⸗: n nortn vogig di:mtegf
ſtauitnõ ſub velamineoſtenditeiuſticiã ſuãa) Aubilate in ↄſpectu regis dñi:mouęeat
R]ilid eſt chꝛiſtũ qui dicit iuſticia qꝛ iuſtificat⁊ ſi⸗ mare et plenitudo eius oꝛbis terrarũ et
ne hac iuſticia et niſi per ipᷣm nemo iuſtifticari qu in oo.
Recoꝛdatus eſtmiſen coꝛdie ſhe⸗ et ve⸗ cum boim ſecd inco pecturegis di czieſn
titatis ſue domui iral. cchiiſti cui/ aures tu is pſonantibo delectant
¶Recoꝛdatus eſt miſcdᷣie ſue) qua ꝓmiſit qꝛ ettubis ſonantibo ⁊ veria lẽ pᷣdicantib (mo⸗
yt pmitteret miſertus eit er miſcdia fuit ꝙ pꝛo ueat ad dei reuerenti ? fidẽ(mareyi. ſeculuz
milit et veritatis ſue qua reddidit. miſcdᷣia er (et plenitudo eius).i.omes eius habitatoꝛes.
go fecit pmiſſionẽ patribo de chꝛiſto naſcitu⸗ Vel(moueat᷑ mare et plenitudo eins).i.ↄcuet
ro et veritas reddidit qð ꝓmiſitet hoc(domui muüdus ad impugnandũ cuʒ toto tumultu fu
ſſrael.i.videntiũ deum. Qui modo videt deũ roꝛis ſui ⁊ ſic pᷣdicit nõ optat.Et quaſi expo⸗
fidem poſtea videbit ꝑ ſpeciẽ. debemus er⸗ nendo ſubdit ſcʒ oꝛbis terrarũ) ecce mare (et
o hnrgae enlamn co e nobig ſpienit 4 abitann in 6 ſcʒ muͤi amalorcs llis auté
ſue ſpeciẽ dignetur dñs oſtendere. Er ne ad lit motis paruer ſine in ono ſiue in malo.
Ccam putesiſtk vni genrenſ ſubdit ctud Flumins plaugent mann ſimuhmötes
Vigerunt omnes termini terre ſaluta/exultabũt a ↄſpectu dñi: qin venit iudi
revei noſnn. (gre terramuukk
ne dan ermenſ aperte cogna Flumina).i. ſancti pleni aqua ſe ſpintu dei
uerunt ac ſi oculis vidiſſent (oẽs termini) et i (plaudent manu ſunul).i.delectabiliter ⁊ cõ⸗

Aiderũt).i.

nes (terre).i. a termino vſq; ad terminũ nõ iu coꝛditer bonis oꝑib inſudabũt ? gaudebum
dea tm: vñ dicit oms qꝛ oib ⁊ nõ quibuſdazʒ de opꝑibo bonis in vnitate charitat. oꝑa ſctöx
tm datus eſt chꝛiſtus ſalutare dei nrii dum laus dei eſt. chꝛiſt nõ voce laudat᷑ ſed oꝑe.nõ
ieſum chꝛiſtũ ſaluatoꝛẽ oĩm a pr̃e miſſuʒ.idõ gudit vocẽ ſed oꝑa(mõtes).i.boni alti celſitu

ubilate vno omis terra: cantate et ex ine ſpuali exultabũt a ↄſpectu dñii.ab ad

—

Ultate et plallite. ” uentu ⁊ a ↄtemplatõe eiusqm venit iudicare 4
Jubilate dno).i. in tantũ affectum laudis terrã) pᷣmo iudicio diſcretõis ⁊ poſt iudicio re
aſſurgite vt non poſſitverbis dici nec tñ taceri tributõis. VUł(m venit).i. vẽtur eſt (iudicare R
comnis terra) iocbabitatoꝛes ten e(cantaz terrãi. habitates irra reddẽdo cuiq; m oꝑa
te verbis ⁊ voce pᷣdicate cet exultate)coꝛde nõ ſua. Iñ gaudebũt boni ſedimali ↄtremiſceẽt.
innuiti ſed iocundi ⁊ voluntarij et pſallite) ope Judicabit oꝛbem terraruʒ in iuſticis: et
re Et quibus modis Plos in equittee.
Plallite vño in cythara: in cy thara et PPicabit) eni oꝛbẽ terraꝝ .i. habitatoꝛes
voce pſalmi:in tubis ductilibb et voce oꝛbis in iuſticia aliquos vocando ad fideʒ et
tube coꝛungngnge. gr̃am alios nõ qð iudiciũ deſcretõis valde eſt
ſallite dño in cythara).i. moꝛtificatůne iuſtũ licet ſit nobis occultũ et ſcõᷣo(Plos)oẽs
carnis oꝑa diuina facite ſcʒ paſcendo paupe⸗ (in eqͥtate reddens ſingulis ᷣm miruta fuavel
res ethmõi.et celeſtia mandata impleie, dein-⸗ in futuro iudiciociudicabit oꝛbẽ terraꝝ)..i.oẽs
de eadem ppoſterata ſubiungit cantate (in cy⸗ terrenoscin iuſticia) ſcʒ ſola qꝛ nõ meruerunt

chara et voce pſalmi) ideo pᷣpoſterat vt qucd

vies coꝝ pꝛius fiat totũ ad deum ꝑtineat (in tu
bis ductilibo) ſcʒ argẽteis vel ereis tundendo

pyductis ꝑ quas ſignificant᷑ illi qui tunſionibꝰ

miſcdiam ſcʒ liberantẽ. Ei nanq; qui nõ fecit

miſoiam fiet iudiciũ ſine miſericoꝛdia ſcʒ ſalæ—
uante nõ relaxante.qꝛ in omni oꝑe dñi miſeri

coꝛdia eſt et veritas et etiam in damnandis eſt

NN

ic⸗
Gchn
lei⸗
end
tn
bad
ſcare

ſcore

icae
mop:
ſce

o
ſche
ops
ſunl
106
u

Sſaadn

Zle⸗
tin

ucl

miſcðia qꝛ nõ puniunt quantũ merueruntet
populos).i.fideles de iudeis ⁊ gentibo iudica

bi ſin eqtate)qꝛ capientequa meritis ſuis.e

mmůlte dñe ſalutare tuũ in mentib nr̃is:
qui reuelaſti iuſticiã ſuam gentibovniuerſis vt

— —

0

qui quondã iudicari veniſti ꝓ perduis miſeri
xoꝛdiam cu aduenenis pꝛo quiba iudicatus es
largiaris. Qui viis.
¶ Plalmus de poteſtate chꝛiſti regia

et magniſicentia eius in eccleſia ac lau⸗/
eet veratone ſibi tanq; veo et regi ab
nnib exhibenda. ¶Ps. xcviij.

rbin moueaturtera.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus eſt:
Sſalmus dauid. et patet titulus. Poſt laudes
ergo multiplicẽ agit hic ꝓpheta de potentia et
regno eius vcetiã in hoĩe adoꝛetur et deſcribit
chꝛiſtü eſſe regem et bona dantẽ cui et antiqui
ſeruierũt. Materia reuocatio maloꝝ ad chꝛi⸗
ſtum cõfitendum et ꝓuocatio bonoꝝ ad ipᷣm
exaliandũ. Intentio: monere vt chꝛiſtũ tanq;

deum adoꝛemus et velut regẽ exaltemꝰ. Den
tentia in generaliꝓpheta iniſto pſalmo annũu

ciat chꝛiſti ptãtem regiam innitatq; hoĩes di⸗

naopliuuntad laudez diuinã. Snia in ſpe

ciali O ſtendens ergo chꝛiſtũ regẽ dicit Do⸗
minus)ſcʒz ieſus chꝛiſtus et ſi homo ⁊ humi⸗
lis factus (regnauit) et in re ab eterno et in ma
nifeſtatõne poſt eius reſurrectõʒ et aſcenſionẽ

qꝛ tunc rex eſſe innotuit et inde (iraſcant᷑ ppłi)

id eſt iraſcent vt ſit pᷣdictio nõ iuſſio.dñs inqᷓ
(qui ſedet ſuꝑ cherubin).i.ſuꝑ angelicas po⸗

teſtates.i.qui pꝛeſidet angelicis ſpiritibꝛ pleni

tudinem ſcientie eius habentibo ille ſcʒ regna⸗
nit et regnabit ſemꝑ et inde (moueatur terra)
id eſt mouebunt᷑ terreni.ꝑ ꝓplłos iraſcentes ra
tione vtentes et deũ celi colentes iudei poſſunt

intelligi. per terrã vero terreni et inſenſati gen⸗

tiles idola ſenſu carentia adoꝛantes qui vtri⸗
q; regnante chꝛiſto irati ſunt et cõmoti ſʒ alij
ſana ira vt ſibi metipſis de peccatis iraſcen⸗
tes ad chꝛiſtũ cõuerterent᷑ alij vero inſana et

furibunda vt chꝛiſtũ et ſeruos eius ꝑſequerẽ⸗

tur. Super cherubin vero dñs ſedere dicit᷑ vt

qualis et quantus ſit is qui regnauit demon⸗
ſtraretur. Cherubin quippe interpᷣtatur pleni

tudo ſcientie. Dñs ergo ſuꝑ cherubin ſedet qꝛ
chꝛiſtus qui eſt dei virtus ⁊ dei ſapientia ipᷣos

ſcientia eminentes ſpũs ſuperatet implet Et

omnes populoos.

et magnificat᷑ ⁊ exalta

S ſus iam ergo illi qui pꝛius blaſp
uit iraſcantur ppli:qui ſedet ſuꝑ che

ipſe oꝑat᷑ velle et operari p bo

Eraltate vñm de nim:
bellum pedũ eius qm̃ ſanctũ eſt.

ne putares illſ ita ſedere in pꝛincipil vt nõ ſe
deat etiã in hominibo adiungit.
Dñs in ſyvon magnus:et excelſus ſupr

ns)iſte eſt magnus in ſyon) qð interpta
tur ſpeculatio.i.in eccleſia deũ ſpeculante nũc
pꝑ fidẽ poſtea ꝑ ſpeciẽ.Qð aũt iubditcet excel⸗

ſus ſu om̃s pꝓplos) deſignat eandẽ ecclłiã per

vniuerſuʒ mũdũ eſie dilatatã vbi om̃s ꝓpłi cõö
uerſant᷑ vbi dũs qui pꝛius hũilis apꝑuit ma⸗
gnus ⁊ excelſus dicit R a ſctã eccłia quotidie
t magniſicat᷑ ⁊ exaltat᷑. Ael qꝛ ipᷣe eãdẽ eccłiã
per ſuã gr̃am magniticat et coꝛ ipᷣiꝰ a terrenis
ad celeſtia miant Etschmschu& excel⸗
ꝛũ emi erantet
Confiteant᷑ nomi tuo magno qm̃ ter-
ribile et ſanctũ eſt: et honoꝛ regis iudio
cium Diliͤllllt.
onfiteant) ofe

NN . ſione debite laudis (nomi

to(qm̃ eſt terribile potentia qua punit vt time

aturcet ſanctũ)bonitate qua parcitvt honoꝛet᷑
et amet᷑ et honoꝛ regis).i.chꝛiſti (iudiciũ dili⸗
git)quo punit nõ tm miſcdᷣiam qua ꝑcit. Sic
vtiq; vulca nobis honoꝛari dñs rex vt nõ cre

damus eum pctã nr̃a dimittere impunita dili
git eni iudiciũ vel in nobis vel in ſe. In nobis

vt mala que fecimꝰaccuſemꝰ iudicemꝰ ⁊ dam
nemus. Qð iudiciũ qui modo facere in ſe ne⸗
gligit eum ꝑ ſemetipᷣm cuʒ venerit diſtrictiꝰ iu

dicabit. Sʒvt iuſti ſimus ipᷣe facit. Uñ ſeqᷣt.

Eu paraſiidirectöes: udiciiit iuſticis

„ 1

in iacob tu feciſii.

A paſti dircctões) i cepta iuſticie vtin

es addiſcam quõ viuere debeam quas ʒſe

metipᷣm nobis ꝑauit. fecit enĩ qd docuitet no

bis oſtendendo viam in ſe ip̃o omnẽ iuſticiaz
impleuit. Ael (tu ꝑaſti directões).i.tue gr̃e ee"id
viam hois dirigereiudiciũ) vtdiſcernamꝰ in
ter bonũ ⁊ malũ cet iuſticiã vt bonũ faciamꝰ

*

et maluʒ vitemꝰ. (in iacob) ſpũali.i.in ꝓplo lu

ctante cõtra vicia et ſupplantãte eactu feciſti)

galius facere nõ poſſet. Jpᷣe eĩ iuſtificat impiũ

ipſe Re er operar ona volũtate. Et

Exaltate.i.laudibo extollite non .
pſos:ſed (dñm deum noſtrũ) ſcʒ chꝛiſtum dei

filium ſcᷣm quod ipe eſt deus a quo habetis

iuſte viuitis. Quem humiliauit iudaica ꝑfi
8 2ꝛ

NAoiſes et aaron in

dia credite deũ ſuꝑ omnia(et adoꝛate).i.reue⸗
rentia ſingulari honoꝛate (ſcabellum pedum

eius).i.venerabile coꝛpus eius ſed ꝓpter ibm

cuius eſt in quo diuinitas tanq; ſuꝑ ſcabellũ
ſtetit quod ab ipᷣa diuinitate valde inferius eſt

g.d. ſic exaltate diuinã potentiã vt adoꝛetis hu

mBanam natura nõ in diuiſione ſed in vnitate
plſone qm ſanctũ eſt) ipᷣm ſcabelluʒ.i. coꝛpus
ꝗqulia nulla peccati macula inquinatũ. Et me⸗

nto exaltate et adoꝛate ſaiin
ſacerdotibo eius: et

ſamuel inter eos qui inuocat nomẽ ei.
Doiſes )legiſiato? (ctaaron) ſummus ſa⸗

cerdos fuerunt ſin ſacerdotibo eius) ſcʒ chꝛiſti
i eſt inter ſacerdotes vel numero ſacerdotum
NMoiſes quidẽ ſacerdos dicit᷑ qꝛ ſi nõ hoſtias
vota iñ populi deo obtulit et ꝓ pplo ſupplica⸗
uit (et ſamuel inter eos qͥ inuocãt nomẽ eius)

BSamuel nõ inter ſacerdotes ſed inter innocã
tes nomẽ dñi numeratur qꝛ et ſi eſſet ſacerdos
ſicut alibi legitur nõ tñ erat de tribu leui ſʒ de

mibu effraim de qua nõ fit ſacerdos ſcoᷣm le⸗=⸗

femd de leui. Ac ſi diceret hos imitamini qꝛ
ciimiamiun.—
Inuocabat dñm et ipᷣe exaudiebat eos

m columna nubis loquebat᷑ ad eos.

la ſua. nam ꝑ pces eoꝝ ſepe dimittebat deus
populi peceata ſet in columna nubis et de nu
be obſcura (loquebat᷑ ad eos)qð ſignificabat
verba ſua adhuc eſſe obſcura ⁊ occulta. Sed

quituncꝑ ſiguras etenigmata figurar obſcu
re loquebat᷑ in nube poſtmodũ mamieſte lo⸗

Cuſtodiebant teſtimonis eius et pꝛece

cLeptum ſingulare (q deditillis ſcz ſeruande

chaniiatis etideo merebant exaudiri namta-⸗
les deus cxaudit quos cuſtodire ſua pꝛecepta
conſpicit.Pꝛimo dicit teſtimonia in plurali et

poſſea pceptũ in ſingkani qꝛ m Beeg. pcepta

dñica multa ſunt ꝑ diuerſitatẽ opis ⁊ vnuʒ in

radice charitatis ⁊ qꝛ oĩa ad vnuʒ tendũt finẽ
Quiſqs & vult teſtimonia dñi cuſiodire debet
et vnũ pᷣceptũ charitatis obfuare. Qõð niſi fe

cerit ſi multa alia facit totũ ꝑdit. Etqꝛ cuſto⸗

imagni fuerunt qui eum adoꝛauerunt. Iſti

eEpectabãt(et ipſe idem deus qui poſt in bo⸗
mine locunus eſt cxaudicbat eos pter meri⸗

C

MNuſtodiebant teſtimonia eius). i carnalia
velcteſtimonia eius).i pcepta eius oĩacet pꝛe⸗

.. 7 5
S *

dicbantideo. O.

Zñe ceus noſter tu exaudiebas eos: d

eisadinuentöeseor.
Dñe deus ni tu exaudiebas cos) ĩ iuſtis pe
titionibo te inuocãtes qꝛ audierũt te pᷣcipientẽ

us tu wicius fuiſti eis: et vlciſcens in

cto(deus tu ꝓicius fuiſti eis cõdonando eis

pctã ettñcvlciſcẽs).i.vindicans ſecin om̃sad⸗
inuentões eoꝝ)ſcʒ pctã que ſunt ab inuentiõe
huana ⁊ nõ relinquẽs ea impunita. In qᷓ fctõ
magnũ qd ⁊ vtile cõmendat nobis deus. Illi

cni iraſcit᷑ quẽ peccantẽ nõ flagellat. Nam ve

re cui ꝓpicius eſt nõ ſolũ donat pctã ne in fu⸗

turo ſeculo noceãt ſʒ eti caſtigat ne ſemꝑ pec⸗

careet in peccatis moꝛari delectet. qꝛ peccata

punine ſignüũ eſt miſeratõis diuine Et quia p⸗
Ppicius eſt ego

. a

Eraltate dñm de noſtrũet adoꝛate in

—

nusdeus noſter.

CCEraltate).i laudibo extollitedũm deũ no⸗
ſtrum) ſcz chꝛiſtũ qui blandit et cedit vt pater
nõ ſolum eniĩ exaltandus eſt et laudandus

peccatoꝛes miſericoꝛdit᷑ iuſtificat ſʒ etiã quos
iuſtificat miſericoꝛditer flagellat (et adoꝛatei.
ſingulariter honoꝛate ſcʒ eundẽ dũm (in mon
te ſctõ eius).i.in ſeni eccleſia eius in cuius ſo⸗
liditate fidei ?⁊ alntudine iuſticie eſſe debemus
ſi deũ dñm vtititer laudare volumus (qm ſan
ctus,qͥ nos ſanctificat(ñs) qui nos regit(de
ns, q nos crauit(noſter) qui ſeipᷣm nobis tra⸗
didit vnde iᷣm adoꝛemus et adoꝛando pure

cſemiamns cii poſſeſſio t bercanas ſummus.

ſumus vt columna nubis lumine refulgente
modum ſacerdotalis oꝛdinis te cuſtode ſerue
mas, Terdoooinn.
Inuitatio generaliter oim hoim ad

cõfeſſioneʒ peccator et ad den cum ex/
ultatione et alacritate laudandum.
Bs.xcr.

lus eſt: P

que ↄnenit incipientibo.alia eſt laudis que cõ

ulenit ꝑfectis. et de vtraq; agit bic pſalmus.· qᷓ

bene hoc loco pomi:ĩ q dñnotanto ettalip:ous

icioꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ci·
eſt: Pſalmus in coleſſione. Et eſt ſenſus
pfſalmus iſte eſt in cõfeſſione.i. agit de ofeſſio⸗
ne. Eſt aũt cõfeſſio gemina.vna eſt peccatoꝝ

infu⸗
Pper

ſupꝛa deſenibit merito vtraq; pdicta confeſſio
exhibet. Oateria: cõfeſſio gemina ſcʒ pecca⸗

ioꝛum et laudis quã hic indicit diuerſis. In⸗
tentio:monere ad vtranq;ʒ cõfeſſioneʒ nõ vnũ
angulũ tere ſed totius terre habitatõʒ. Sen⸗
tentia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo docet
et inducit oẽs deũ alacriter laudare et peccata
inceſſanter plangere qꝛ nec in malis eſt deſpe⸗
randũ nec in bonis animus debet eſſe elatus.
Snia in ſpeciali: Ad laudẽ ergo monens nõ
vnum angulũ terre boꝛtatur ſʒ ſicut vbiq; no

uit ſeminatã benedictõeʒ ita vndiq; exigit iu⸗
bilationẽ. dicens. (Jubilate). i. exultate etin⸗

effabili leticia aggaudete(dño redemptoꝛi no

ſtro non alij oĩs terra) ‚omes habitantes in
terta qꝛ vbiq; bñdictio eſt ſeminata. Jubila⸗
tio auũt vera fit voce et coꝛde. Qui enĩ iubilat

erumpit in quandã vocem exultatõis ſine ver

bies ita vt appareat eum ipᷣa voce gaudere ſʒz q⸗
ſi repletũ nimio gaudio non poſie hoc verbis

explicare. Lalis ergo laudatio dñm decet vt

ſicut ipſea nobis cõpꝛehendi nõ valet ita ma
gnitudo laudis eius paruitatẽ noſtri animi ſu
peret (ſeruite dñoqꝛ ꝑ chꝛiſtũ eſtis liberaticin
leticia) ? hilaritate animi nõ neceſſitate ⁊ ĩuiti
ſed charitate ⁊ voluntarij aliter enĩ ſerui? deo

nõ eſt acceptabilis qꝛ hilaroatoꝛẽ diligit deꝰ
Oſi in dei ſeruitio aliqᷣd moleſtie pter deũ pa
timur nõ io a leticia ani recedere debemꝰ.vbi
eni maioꝛ pᷣſſura ibi maioꝛ acquirit᷑ glia.

Autroite in ↄſpectu eius:in exuitatöe.
Introite in ↄſpeciu eius in eCultatõe).i.in⸗
frate ad ↄſcientias vr̃as ⁊ in ↄſciẽtijs exultate
ybi deus videt quaꝝ teſtimonio adiſcetis in q
bus vobis ſit exultãdũ.hinc de ſancta elecioꝝ
ecclia dicit᷑ oĩs gloꝛia eius filie regis abintus
Et paulus. głia nr̃a hec eſt. teſtimoniuʒ ↄſcie

—

hoĩbagaudent ⁊ dum ext

citote) ſine dubio qm dñs)ieſus chꝛiſt

natus in carne ad cuius laudẽ vos inuitocip̃e

eſt deꝰ).i.creatoꝛ omniũ nõ homo tm̃.hoc ſpe

CLialiter dicit cõtra iudeos.q.d.nõ vileſcat no⸗
bis quẽ crucitixiſtis. Et patet ex effectu ꝙ iße
ſit deus /qꝛ ipᷣe fecit nos creãdo ⁊ refecit recre⸗
ando oĩa eni ꝑ ipᷣm facta ſunt(⁊? nõ ipi)fecimꝰ
os) qꝛ omne bonũ noſtrũ ex eo eſt nõ ex no

nre.facile eſt exultare foꝛis lingua in cõſpectu
Dei ⁊ in ↄſcia exulta. Sunt enĩ nõnulli qui de
ſeruitute dei nõ intus coꝛã dño ſed foꝛis coꝛaʒ
di ten? de bono oꝑe glo
niant᷑ intus a fructu ⁊ mercede boni oꝑis va⸗
cuant᷑.Et quicũq; ſeruitutẽ dño exhibetis.
Scitote qm̃ dñs ipſe eſt deus:ipᷣe fecit
noset nõ ipſi nos.

quaſi per ſpeculum et in enigmate ib

vñ põt intelligi de opib creatõis ⁊ nature vel
de oꝑibo recreatõis ⁊ gre. ab eo eni ſumus nõ

ſolũ coꝛpalit᷑ facti ſʒ etiã ĩ nouũ hoiem recrea⸗

ti ⁊ hoc nõ nr̃o merito ſed ſuo dono. Etiõ.

D Pplus eius et oues paſcue eius introi
te poꝛtas eius in ↄfeſſione: atria eius in

*

vmnnis oſitemini illi

c—
—

opulus eius) quẽ ipᷣe rex ſua bonitate re⸗

gitet dirigit et oues paſcue eius) quas ipſe pa
ſtoꝛ verbo vite paſcit ⁊ ad paſcua eterna ꝑdu

cit ad quoꝝ introitum nos hoꝛta tcum ſubdit

(introite poꝛtas eius) et initiũ bone ↄuerſati⸗

onis(in cõfeſſione) ſcʒ peccatoꝝ.ia ofeſſione
peccatoꝝ incipite intrare poꝛtas eius quas ne
mo pᷣt ingredi niſi ſe peccata cõfitendo purga

uerit. poꝛte quippe illoꝝ paſcuoꝝ.i. vite eterne

ſunt oꝑa iuſticie:ad quas poꝛtas ꝑ cõfeſſionẽ
intratur. Quiſquis eni vult bene oꝑani et bñ
operando poꝛtas iuſticie ingredi pꝛius debet
cõfiteri pctã ſua qꝛ initium bonox cõfeſſio eſt
pctõꝝ ⁊ adite et introite ſpe et deſiderio (atria
eius).i.amplitudinẽ celeſtis beatitudinis ⁊ cũ

vere intraueritis gre plenitudine ꝓcepta tun

(in hymnis).i. in laudibo (cõfitemini illi)gra⸗
tias agentes liberatoꝛi.q.d.cum intratis vos

rephendite cum intraueritis ipᷣm laudate. In

introitu poꝛtaꝝ eſt confeſſio.in ꝑuentione ve⸗
ro atrij laudano.Et in bis omnib·

Laudate nomẽ eius qm̃ ſuauis eſt oñs

ineternũ miſcoia eius: ing .
tio

cʒ oñi nunc ⁊ in futuro. et meruo qꝛ dum lau

datur dulceſcit vñ ſubdit ſqm ſuauis eſt dñs)
et dulcis laudanti. laus dei eſt vita aie. cũ eni
deuz tota deuotöne laudamus et toto coꝛdis

affectu eius amoꝛe accendimur tũc ſentimus

dulcis et ſuauis eſt dñs: Etilla ſuauitas et
ſpiritalis dulcedo cibus aĩe eſt. Nihil g vtili⸗

—

uspᷣ facere anima q; laudare eum a quo fa⸗

cta eſt. (ineternũ) eſt miſcdᷣia eius) hic nobis
pancendo et peccata dimittendo ac poſtmodũ
in eterna vita nos ſuſcipiendo.hic liberat ⁊ in

futuro coꝛonat(et vſq; in generationẽ ⁊ gene⸗
rationem) eſt veritas eius)implens pmiſſaii.

in generatõne pñti etterrena que parit moꝛta⸗
les:ac futura et celeſti que parit immoꝛtales ꝑ
ſeuerabit qð ꝓmiſit ſʒ hic eſt in ꝓmiſſione ibi
in donatõne:hic ad fidem ibi ad viſioneʒ. hic

zubila eenl (abarin innocentia coꝛdis mei) i. in purita⸗
¶ Zubilamus tibicterne dñe in leticia ⁊ erul clabar in innocentia coꝛdit mei i in bur⸗
tactone poſcentes vt dum poꝛte pectoꝛum no- tecoſcientie vitando oĩa facinoꝛa et hoc expo
ſtroꝛum in tuis laudibo reſerant ſemp ad mi⸗ nendo ſubdit ſcʒ (in medio domus mee)i. coꝛ
ſricoꝛdiã veritatéq; pandantur- Derd. dlis mei domus emma eſt coꝛ ſiue ↄſcia vvbi
BDialmus de foꝛma recte viuendiet qeucte babimterambulat bñ ſibi ↄſcius eſt
cens et monens bona appetere

„
O

et mala eſt interioꝛa coꝛdis ſollicite pſcrutari. San
§. C. — cti eteni viri q̃tidie coꝛ ſuũ inquirũt ⁊ diligenęꝰ
. C. ttic interioꝛa ſua diſcutiũt ne quid ibi foꝛte la⸗
II tar q oculos diuine maieſtatis offendat. de⸗

ſaimus iplidauid Eteſt ſenſus:oſalmus iͤ

qð hic docemurvirtutibo chꝛiſti applicetur q·

dum et cõpetit hec vox capiti ⁊ coꝛpi. Iſte pᷣs

hoc centeſimo loco ponit᷑ q; ſicut iſe numer·

eſt ꝑfectus ita iſte pſalmus cõtinet ⁊ docet foꝛ

mam pfecte ſanctitatis. biceni docemur bo⸗
na appetere? mala renuere Materia foꝛma re

lmiſpheta dauid. Zitulus eſt.

le attribuitur ipſi dauid.i.chꝛiſto. vt hoc toti

inde innocentiã ꝑ paries exponit.

Nõ ꝓponebã ante oculos me

¶Nõ/pponebam ante oculos meos rem in⸗
iuſtam).i.nõ diligebã rem malaʒ. res eni que

diligitur ante oculos frequenter habet᷑. pꝛius
eſt ergo rem malã nõ diligere:deinde etiã odi⸗

re vnde ſequit᷑ (faciẽtes pᷣuaricatões).i.txranſ⸗

greſſiones a via legis ⁊ mandatoꝝ deiſodiui)

etiã amicos et pximos nõ quidẽ ex eo ꝙ erant

—

ed vicia.aliud eſt enim amare
ꝙ facti ſunt: aliud odire qð faciũt. deindeex⸗
ponit quos dicat pᷣuaricatoꝛes ſubdens.

culpam.nõ res

igam in via immaculata quanz ſiam: facientes pꝛeuaricatoes odiut.

cteviuendi ⁊ ꝑfectio ſanctitatis. fidelis eni ani cat pnancaoe iens, .
ma que in pſalmo quinquageſimo ꝑ lamenta Non gaͤheſi mihi coꝛ pꝛauiũ: veclinan
pnie vitã ſuã coꝛrexitin hoc centeſimo ꝑfects tella me mng Gun cognoſcebam.
nem vite ſue alijs foꝛmã bene viuendi ꝓponit. 1

N¶ Nõ adbeſit miꝰi) p amoꝛ et amicitiã (cowꝛ
Intentio monere bona appetere ⁊ mala renue pꝛauum).i.bomo pꝛaue volũtatis qui puari⸗
reque eſt ꝑfecta ↄuerſatio vite. Onĩa in gene⸗ catur coꝛde diſcrepans a deo ſicut ſrecumn coꝛ
rali pha in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti velec babens ↄfoꝛmat ſe deo.q.d. nõ cõſenſinõ re⸗
cleſie ſeu cuiuſſlibʒ ꝑfecti docet foꝛmã recte vi ctis ſʒ ſicut coꝛ meũ in omntb rectũ erat itare
nendi ⁊ ſpecialiter inſtruit maioꝛes vt ſe deno clis coꝛde ſolimodo adherebar veclinantẽ a
te habeant erga deũ mũde? honeſte ad ſe ipoſ me).i.diſſimilem mihi nõ me imitantẽ (mali⸗
iuſte ad ſubiectos et ꝓximos. Snia in ſpecia gnum.i.maliuolũ ⁊ malo igne vicioꝝ ignitſi
li de miſcdia & iudicio ꝓponens aitchꝛiſtus (non cognoſceba) nõ appꝛobabam nõ mi⸗
in membꝛis. Miſcðiam) que modo eſt et iu biplaceba.idds.
diciũ)qð erit in futuroccantabo.i.iocũde an⸗ Detrab ntez ſecreto pximo ſuo: hunc
nunciaboctibi o dne).i.ad tuũ honoꝛeq vrvo periequebr.ð· :
q; laudabilitervteris. qꝛ niſiꝑ indebitwu miam ¶ Detrahentẽ ſecreio ꝓximo ſuo) et in ablen
nemo liberabit᷑ ⁊ niſi ꝑ debitũ iudiciuʒ nemo tia famã boni minuenteʒ qꝛ palam detrabhere
dãnabit. Nemo g ad impunitatẽ de miſcöia nõ audet qui falſa tenet ;'uc ꝑſequebar) argu
dei pᷣſumat ⁊ pniam ↄtemnat qꝛ eſt ei et iudi-⸗ endo increpando ne hoc ageret. Ecce pſecu⸗
cium nemo in melius cõmutat iudiciũ time toꝛ bonus nõ hoiĩs ſʒ pcti. Eſt ſane hoc viciũ
at qꝛ eſt ei et miſcdia.hic eſt aũttiꝑs miſcdie.in qdð in pꝛimis debeat extingui et ab bis qui ſe
futuro tp̃ᷣs iudicij ⁊ ꝓpter hec duo⸗ pſallã).i. in ipos inſtituere volunt pꝛoꝛſus excludi. Nihilł
bilaritate bñ opaboꝛ (et intelligã).i diligenter enĩtam inquietataiam. nihil eſt q ita mobi⸗
attendam (in via immaculata) ambulando et lem mentẽ ac leuem faciat q;ᷓ facile totũ crede
iuſte agendo(qñ venies ad me) modoꝑ graz reetobtrectox ver ba temerario aſſenſn men⸗/
vel in obitu ſeu in ſcᷣo aduentu.deinde expo iis ſequi. hinc enim crebꝛe diſſenſiones. hin
nit que ſit via immaculaas. oolia iniuſta naſcunt. binceſt qd ſepe de ami⸗

☛ .

Perambulabã in innocẽtia c. oꝛdis mei ciſſimis etiã inimicos facit: dũ cõcoꝛdes qui

in medio domus me. dem ſeq credulas aĩas maliloqua lingua diſ⸗

Perambulaba) vpfecte ambulabã 2 dele cociat At cona magna quies animi magna;

eſt mon grauſtas no temere de quo ſiniſtri ctoꝛes terre: vt diſperderem de eiuitate
l aualre beatuſch eſt aui ta ſe cna hoc vicinz viii ofes opantes iniqtuitatt.
u Eimautrr apud eum audeat detrahere nemo (In matutino).i.in initio ſuggeſtionis (in⸗
puidens in vrroch vtilitate vt nec li?benter anz⸗ terficiebam) oꝛõne qua debenteijci ne creſcãt:
. Qia nes euheccar Bmiceat. Dẽð ſieẽt hec in (oẽs peccatoꝛes tene) i demones qui omnez
Sn nobi⸗ Hiietta n er P he 9 btrectato ꝛiba cre carnẽ peccare facit. et quia peccatoꝛes terreni
deremus lam oms detrahere umerent nenon ſunt. q.d. ſubmiſſionẽ vel ſuggeſtionẽ diaboli
l tam aliosch ſe ißosviles dermhego faceret. eijcicbam decoꝛde meo et ns ſuſcipiebã. cogi⸗
Sunpbo oeulo et inſatiabili coꝛde:cum tationibo eni malis eiectis demones occidun᷑:;:·
Ppecha edegg tur. Etita interficiebã (vt diſperderẽ de ciuita
¶ BDupbo oculo).i.cum boĩe ſuꝑbo ettumi⸗ te dñi).i.de qaia mea (oẽs oꝑantes iniquitatẽ)
do. ct dicit oculo qꝛ ſuꝑbia magis appet in o⸗ id eſt omes immiſſiones vel ſubmiſſiones dias ⸗

8

clis q; in alijs ꝑtibo coꝛꝑis. In oculis nã; boli. Ciuitas eni dei eſt aia iuſti vnde diſper⸗
ct ſuꝑcilio facile cuiuſſibet ſugbia dephendiẽ gitur diabolus et remonetur. Et attende quia
(et iſatiabili coꝛde).i. notabilit᷑ cupido et auna vtitur pᷣterito imꝑfecto ſcʒ interficiebam ſicut
N rocuius auaricia etpleni nõ poteratſcum hoc ſupꝛa pambulabam ? cetera vt notet actũ nõ
. nõ edebã ꝓpter coꝛrectionẽ tenendo me ab eis eſſe omnino pꝛeteritũ nec oĩno futurũ ſed in⸗
ek yrterbeſcerent ? ſe coꝛrigerent. Ded dñs nr choatum etadbuc in exiſtentia durantem.
”MV ieſus chꝛiſtus cuʒ publicanis ⁊ pctõꝛibo qnaz Viel in perſona chꝛiſti pt dici (O culi mei)
an H comedit vt cos emendaret. hic videt᷑ deteſta unt (ad fideles terre.i.ſuꝑ iuſtos et ꝑfecte vi⸗
it Ii duovicia pncipalia ſcʒ ſuꝑbiam et auaritũ nentes (vt ſedeant mecũ)ſuꝑ ſedes duodecim
eeaeo. cct iudicent mecu ambulans in via immacu⸗
i⸗ Dchli mei ad fideles terre: vt ſedeant lata hic mibi miniſtrabat) euangeliſans mii·
mecuũ: ainbulans in via immaculata bic no ſibi non querens que ſua ſunt ſed que ieſu
imiimniniſtrahͤh. ²cchhſti. In via ergo immaculata debetambu
¶Oculi mei)ſcʒ coꝛdis erant(ad fideles ter lare qſquis deo digne cupit miniſtrare.Nõ
1 re)i. qfidẽ et veritatẽ renerin terra hoc eſtta⸗ habitabit in medio domus mee qui facit ſu⸗
J”J”MM les placnerũt mihitvt ſedeãt)? habitẽt (mecũ) perbiam).i.in coꝛde meo vbi mitis et quietus
den in imea ſocictatecahulas ivia imaculata)inno babuat mihi placens.vel in celo habitarenõ
center ⁊ irrephenſibiłr viuendo bic)nõ alius poterit quiſquis hic ſupbe viuit qui loquitur
k (mihi miniſtrabat hoc omnibo bonis ↄuenit iniqua nõ direxit in cõſpeciu oculoꝝ meoꝛũ)
me cx maxie ſacerdotibo vt pꝛauis nõ cohabitent qꝛ nõ ſolum ſuperbe agentes ſed etia inqua lo
N ſed virmoſis. Sancti eteniz viri ſicut ſtudent quentes repꝛobat deus. ( In matutino). i. cuz
nii rVitare ſocictatẽ maloꝝ ſic cupiũt adiũgi ſoctie dies iudicij venerit cũ illuminabunt᷑ abſcon⸗
mi⸗ tunuti bonoꝝ. Exemplo & ſctõꝝ vitanda eſt ma dita tencbꝛaꝝ interſicieba oẽs peccatoꝛes ter
lox. ſocieias ne pꝛauis eoꝝ etemplis coꝛꝛum re).i cterne moꝛtis interuu perdam oẽs ama⸗
ce. pamur ⁊ apetenda bonoꝝ ſocietasvt eoꝝ bo toꝛes pñtis vite mittam malos in ignem eter
M. nnnum (vt diſperderẽ de ciuitate dñi) ſcʒ de cele⸗

nis cõmuniter ꝑfruamYirr. um (vt di! eom) icz de cel
e. Non habitabit in medio domus mee qᷓ ſt hicrim. i. vt ſeparem a ſocictate ſctõp ſoms

E

her facit ſupbiam:qui loquit᷑ iniqua nõ di/ opanmes iniquitate).i. omnes in iniquitate ꝑ⸗

7 rerit in cõſpectu oculox meo. ſuerantes. Et tarceheliechenuſesegnos
ti meo ↄtubernio (qui facit ſuꝑbiam).i.quilibʒ moo In the micdie negligit gramin ato.
4 ſuper by. hoc dicit ne videat᷑ appꝛobare quos n. zatio.
l habet familiares ſi mali ſint qui loquit᷑ iniq)

odi malicioſe quecũq; ꝓferendo et quilibet male⸗ es nl miſegureindiui nannecle⸗
Qdicus (nõ direxit.i.nõ recte inceſſit nec placu menier ↄce dis ficeliter 4 eHiis 65
v it nec directionẽ gratam habuit. (in cõſpectu bie ecliacm. der De. crecn. buis ſi 8z
oba n de eriapud ſeerapud ſtultss ratio celit noſtro teſectui coͤpa⸗
4 apud mem̃ nõ eſt gloꝛioſus hinc alibi diciur Dꝛatio cMꝛaiſt noſiro defectui copa/
mn vir linguoſus nõ dirigetur in terra. Et nõ im tientis vel vere penitẽtis venniã de pec
4 hoies malos vitaui ſʒ etiã vicia deciinaui.q catis et liberatõeʒ a miſerijs deuote in
An matutino interficiebã om̃es pecca ploꝛants. bs c.

–

£

ation meaʒ et clamoꝛ meus adte

veniat. . .
i ꝓpha dauid. Titulus talis

Aſt.oꝛatõ paupis.ichꝛiſti paupis in ſe inmẽ
biꝛis in quibo ſunt et penitentes qui etiã hic lo

gquunt᷑ habita cum anxiaret᷑ in miſerijs in q

Deiectus eſt ꝓpter pctm̃ pꝛimi hois ⁊ nĩo defe⸗
cctui cõpatiens ⁊ coꝛã dñno ꝑ quẽ ſoluʒ poterat
liberari effudit pꝛecẽ ſuã vt eas euaderet. Ma
teria oꝛatio chꝛiſti anxij ⁊ cõpatientis nro de⸗

miſcdiaz. nia in generali pha in iſto pſal⸗

mo loquit᷑ in ꝑſona chꝛiſti de reꝑpatõe generis
Dduymani oꝛantis vl in ꝑſona cuiuſſibʒ verepe
nitentis ⁊ ad deũ clamantis ꝓ ſua liberatiöe a

CPpctis ⁊ multiplicibo miſerijs. Maxima debet

eſſe anxietas penitentis vttꝑa voluptatũama
ncatõe pnie cõpenſet. Iſte & pſalmus lic; puauu
peri chꝛiſto attribuat᷑ iñ ↄueniẽter etia in ꝑſo⸗

na humilis penitentis accipit᷑ vñ poſt pᷣceden
tem pſalmũ qui docuit ⁊ mouint bona appete
reet mala reſpuere bene hic pſalmus oꝛdinat᷑

AAꝛ agit de pnia ꝑ quaʒ quis a malo declinat ?

dboni facit ne in matutino cum pctoꝛibo inter
lſiciat᷑. Onia in ſpeciali ab oꝛõne & incipiens
loquit᷑ chꝛiſtus in ꝑſona membꝛoꝝ vel peni⸗

QAudiſoꝛationẽ meã)quã ad te fundo ꝓ mea mi

coꝛdis ⁊ oꝛis.i.intenſus affectus oꝛandiqͥ ſo⸗

lletclamoꝛe expꝛimi (ad te veniat)et acceptus

ſit coꝛã te nec obſtet mihi nubes pctõꝝ q̃ ini-
gquis obſiſtit. Tunc oꝛatio nr̃a ad deũ clamoꝛ

ſiiit qñ id qð petimus cum magno coꝛdis affe⸗

ctu ⁊ ingenti deſidenio poſtulamꝰ. NHrm qͥppe
dDeſideriũ clamoꝛ eſt ad deuʒ. Et quanto plus
Alſq; deſiderattãto ampli ĩ auribo dei clamat.
Non auertas faciẽ tuã a menin quacun

die tribuloꝛ inclina ad me aure tuu.

(Non auertas) quaſi offenſus ꝓpter pctõꝛũ

meoꝝ enoꝛmitatẽ (faciẽ tuã)ſcʒ gre (a meype⸗
nitente tanquã indigno ↄtemnẽdo pᷣces meain
uaſed auerte a pctis⁊ benigno ac ſereno vultu re
põPice in me reſpuis quidẽ munꝰ iniquoꝛũ ſed

noõ pniaʒ pctõꝝ deuotoꝝ. Et nõ ti ſemel ſed

Quiin quacũq; die tribuloꝛ) ꝑ verã ↄtritionẽ (in

clina) qui es excelſus ⁊ ſurſuʒſad me) humilẽ
qui tribuloꝛ deoꝛſuʒ (aurẽ tuã).i.effectũ miſe⸗
ncoꝛdlie tue ⁊ ꝑ miſcdᷣiam flectaris ad me ſicut

mine exaudio

medicus ad egroll.½
In quacũq; die inuocauero te: veloci⸗

tereraudmmme.
In quacũq; die)cõuecrſionis (inuocauero

te).i. intus in coꝛde vocauero te inuitans te in
me c(velociter)et indilate (exaudi mene moꝛer

in culpa ne impatiens ſim in pena. Inuocare

eſt deũ intra ſe inuitare in intimo coꝛdis oꝛa⸗
re. Talis eni debeteſſe oꝛatio nr̃a ſcʒ cum in⸗

tentõne coꝛdis ꝓlata. In pᷣdictis tribo verſib⸗

eſt crebꝛa repetitio eiuſdẽ ſnĩe in quo affectus
copg nn penitentis ⁊ petentis oſtendit᷑ ⁊ deus ad miſe⸗
ſectui velvere penitẽtis ⁊ veniã deuote implo⸗
rantia. Intentio: inuitare pctõꝛes ad pniamet
monere om̃s ſuã aduertere miſeriã : petere dei

ſſ

rendũ magis excitat᷑. Ideo aũt clamo: neceſ⸗

efecerut ſicut fumus dies mei:

et oſſa mea ſicut cremiũ aruerut.

Quia defecerũt).i.celeriter diſparuerũt et

2 euanuerũt (ſicut fumus)qͥ aſcendendo cito de

ficit (dies mei).i.tpa vite mee. pñ̃s eni vita ci⸗

to labit᷑ ⁊ euaneſcit.q.d. infructuoſe totã vitaʒ
meã expendi(etoſſa mea) que carnẽ poꝛtãt (ſi

cut cremiũ)in frixoꝛio ſiccatũ (aruerũt)et de⸗

fecerunt.i.anime foꝛtitudo quaſi ↄfrixa ↄtra⸗
hitur et infirmat᷑ recoꝛdatõe pctõꝝ vel timoꝛe
iudicij iam enim frigit᷑ homo dum timet ſe ar

ſurum. vel virtutes mee admoto igne cõcupie

Dercuſſus ſum vt fenum et aruit coꝛ
meum: qꝛ oblitus ſum comedere panẽ
teens in ꝑſona ſua.d.Dne exaudi).i.ad affectä UW “

Eri Percuſſus ſum )tentate (vt fenũ) qð viret
ſeria ↄfidens de tua miſcdia⁊ clamoꝛ meus) ig:e eyt feni) ad

ſed ꝑcuſſum ardoꝛe cito areſcit⁊ ex ſeruoꝛe ten

tatõis młtiplicꝭ (aruit coꝛ meũ) ſteleritate pec
cati et defectu deuotõnis a dulcedine amoꝛis
deia delectatõe ſpiritali qꝛ (oblitus ſum come
dere panẽ meuzʒ )ſeruare verbũ dei ⁊ pꝛeceptũ
diuinũ. verbũ enim dei panis eſt anime. Vel
(comedere panẽ meũ).i.ſumere deuote eucha
niſſtie ſacramentũ Et qꝛ nõ guſtamꝰ intus dul

* — * „ *

cedinẽ diuinã amamus foꝛis miſeni famẽ no
ſtram. Quapꝛopter nun.
A voce gemitus mei: adheſit os meuzʒ
C rin mee. 4 =“ . S

*

Avoce gemitus mei).i.pᷣ nimio doloꝛe pec

cali quez voce gemitus expſſ adheſit os me
carni mee).i.ſpiritus cum carne infirmat eſt

Sicut enim caro que infirma eſt aliqñ fit foꝛ

tis cum ſpiritu in deo, ſic ſpiritus qui foꝛtis eſt

aliqũñ infirma?᷑ cum carne in pctõ. Vel (aduhbe
ſit os meũ carni).i.pelli(mee) carnẽ eni p pel⸗
le dixit. q.d. ita exſiccaui meipᷣm ⁊? ↄtabui vt ſi
ne carne eſſemſet os meũ) deficientibo carnib

— —
2 -

S. £

—2 = —
So — —
S.. — —

—

¶ Sunilis factus ſum pellicano ſolitadinis)
Ullli aui egyptiace que in ſolitudine ſolet habi⸗
are qꝛ ſolitudineʒ cauſa meroꝛis ⁊ pnĩie expe⸗

tarius inteto.
¶ Vigilaui)ꝑ cognitõeʒ peccati: vel noctẽ in

factus ſum ſicut paſſer ſolitarius)vel ſingula

lans a cõſoꝛtio peccatoꝝ excluſi mea ↄuerſa⸗

et qui lau.

pelli (mee) hereretdiſcant hic pctõꝛes quo⸗
moco agere debeant penitenti.

——

Similis factus ſum pellicano ſolitudi

nis:factus ſum ſicut nycticoꝛax in domi

tij ⁊ ſine humano ſolatio ꝑmanſi (factus ſum

ſicut nycticoꝛax) habitans (in domicilio) vel
in parietinis.i.coꝛuus nocturnus vigil ⁊ teter
qui noctẽ amat ⁊ habitat in parietib ruinoſis
ſine tecto qꝛ tanquã abominabilis hominib⸗
in bocis occultis demoꝛat ſum nõ audẽs pꝛe⸗
erubeſcentia ⁊ ↄfuſione pctõꝝ parere. Sʒ qꝛ

penitens pctm ſuũ cognoſcit ſubdi’.

„*

n tecto.

„

ENI 9 ͦ 90
vigilijs ducendo et inquietus ꝑmanendo cet

tione hoim. Per has aues diuerſa genera pe⸗

nimie maciei et ſoliuaga cõꝑantur heremite.

MNycticoꝛaci vero que iꝝ nocte vigilat ⁊ que⸗

rit eſcas ſimilat᷑ illi qui ꝗ publico remotus dũ
alij in nocte huius ſeculi doꝛmiunt vigilat et

eſcas aie ſibi querit. Paſſer eſt ille qͥ ſagax aꝗq
aAllta viriutũ ſugit vbi tutus eſta laqueie vnde
nõ deſcendat aliquid tollere de domo. Jdeo

vel ad cumulũ mall.
Tota die erpbꝛabant mihi inimici mei

ant me aduerſum mei

bant. Quos diabolus aliter nequit capere ar

te quadã vult decipe.facit en irrideri peniten
tes quaſi iurent in eoꝝ deteſtationẽ qui pꝛius
laudabant eos dum cum eis erant ſeculares.
Et hocidccdoW.
Auia cinerẽ tanq; panẽ manducabam
et poculũ meum cum fletu miſceba.
02 cinere).i.reliqas pctõꝝ (Caq; panẽ man
ducabã)i.penitẽédo ↄſumebã qꝛ ſic panis ma
ducãdo ↄſumit ſic omes reliquie pctõꝝ et eiiã

¶ Afſaci
tia vindicie et a pꝛeſentia penalitatis a tua in⸗
dignatione pcedentis.q.d. talem auſteritatem
ſuſtinebam cõſiderans aduentũ tuum ⁊ futu⸗
mluum iudicium ne ſcʒ grauioꝛẽ incurrerem in
puirgatoꝛio vel in inferno penam ꝓpter pecca
toꝛum meoꝝ grauitatem (quia eleuans me in
honoꝛem faciendo ad imaginem tuã qua oĩa
animalia ſuperamus(alliſtijet ad terram con
cuſſiſti me) peccantem. nullum enim animal
hanc penam miſerie ſentit et gehenne mſi ho⸗
mo. Quia eni fecit deus hominem ceteris cre
aturis ratione melioꝛẽ ideo ſecuta eſt dmna⸗-
tio iuſta peccantem. hoc verbũ dicant qui ali

Algilaui et factus ſum ſicut paſſer ſoli

mnitentiuʒ notari pñt. nam pellicano qᷓ eſt auis
poſtea ceciderunt.
pꝛedicta pſone chꝛiſti cõ
culiit et vt ſaſtidi m repellære debeam inuitat

Er3
1i. aſſidue (expꝛobꝛabãt) i. inſul⸗
tfabant mihi inimici mei) verbis iniurioſis et
uimpꝛoperoſis (et qui laudabãt me) dum cum
eis fruerer vita ſeculari et cũ eis eſſem in inſo⸗
lentijs (aduerſum me iurabant).i. ad me euer
tendum cõſpirabant. vel ſil eodem tpe oꝛe pa
lam ſed ficte laudabãtet coꝛde inſidias ppara

tenuia.i.leuia peccata ꝑ pnĩam debẽt cõſumi
(et poculũ meũi.tꝑalem iocunditatẽ vel deſi
derium celeſtis patrie ꝓ dilatõe (cum fletu mi⸗

ſcebam).i.cum lachꝛymis miſcui. Nihil tem
poꝛale mihi erat ſuaue ſed celeſtẽ patriã tm̃ de
ſiderabam. Ad (ram etiã de penitentib qui⸗

buſdam auditũ eſt panem cineri miſcebant
et lixiuio conficiebat. hec aũt oia fſaciebam

A facie ire indignatonis tue:qꝛ eleuans

*

eire indignatõnis tue).i.ab inſtan⸗

quando ſanctiet in virtutibo eleuati fuerunt et
poſſunt quedazg iam
uemire ybi toꝛpoꝛẽex

tum dicit. DSimilie factus ſum) ⁊c. Iſte tres
aues ſigniticant chꝛiſtũ (pellicanꝰ in ſolitudi

ne)chꝛiſtus eſt ſolus natus devirgine Solus

enum ſic.ideo ſolitudo. Deinde nycticoꝛax)in

nocle (in domicilio) qꝛ in tenebꝛis ignoꝛantie
et cecitatis iudeoꝝ tanq; in nocte ⁊ in pꝛeuari
catione tanquã in domicilio ⁊ ruinis ipᷣoꝝ oc
ciſus eſt. poſteacvigilauit) in reſurrectõe ? fa⸗
ctus eſt ſicut paſſer) volitando id eſt aſcenden
dolſſolitarius)⁊ ſingularis(in tecto)id eſt in ce
lo vbi interpellat ꝓ nobis. Tota die)et aſſi⸗
duec(expꝛobꝛabant mihi inimici mei et mul⸗
ta obpꝛobꝛia ingerebant⁊ qui laudabãt me)
agdulando(aduerſum me iurabant) id eſt con
ſpirabant inſidiando. (Quia cinerẽtanq;ᷓ pa

nem manducabã).i. pctõꝛes penitentia agen

tes qui igne vicioꝝ combuſti erant carbones
emoꝛtui etincinerati incoꝛpoꝛabã mihi tanqᷓ;
ſuauem cibuʒ ⁊ quemadmodũ ũlos quierant
habiles et idonei ad hoc vt eſſent in coꝛpoꝛe
meo. Sic enim recepit matheũ publicanũ et
pcrtõꝛem ſicut ioannẽ virginẽ ⁊ innocentẽ (et
pplm meum cum fletu miſcebã id eſt eos qui⸗
bus reficiebar tanquã potuſociabã cum flen⸗

tibo ſua pctã t triſtia pnĩe cum letis iuſticie ad

7

lungebã. Iterũ habebaͤt materiã mihi expꝛo⸗
bꝛandia facie ire et indignatõis tue).i.a ma⸗
nifeſtatõe grauioꝛis ⁊ leuioꝛis yindicie quam
ego ſᷣm grauioꝛa ⁊ leuioꝛa pctã mea coꝝ repuj
tatione ꝓmeruerã. que facies videbat᷑ ex eo eſ⸗
ſe qꝛ tu (eleuans alliſiſti me) ſcʒ ſublimẽ mein
ſtituens ⁊ ſcia ⁊ virtutibo ꝑmiſiſti me ſubiace⸗
re miſerijs. Deinde iterũ loqui chꝛiſtus in ꝑ⸗
ſona membꝛox. vel penitens in ꝑſona ſua.

Dies mei ſicut vmbꝛa declinauerũt: et

2* —
.

Dies mei ſicut vmbꝛa declinauerũt) . ve⸗

lociſſime cum ſũma feſtinatõne cuanuerũtet
ad modũ vmbꝛe q̃ſi obſcuri ⁊ vani inutiles et

infructuoſi tranſierũtcet ego ſicut fenũ arui).i.

ſine roꝛe Fpabeſeedo defeci. Quegdmodũ
eni fenũ hodie vireſcit ⁊ cras marceſſit ita bo⸗
mo in hoc ſeculo de leticia in triſticiã de ſalute

in infirmitatẽ de felicitate in miſeriã devita in

exhibeant.
Et timebüt gentes nomen tuü one: et
oſſis reges terre gloꝛiã tuu.
¶ Et)inde ſine ꝑ hocctimebũt) etia gentes )qᷣ
mogdo timere neſciutnomen tuũ dñe) ſcʒ chꝛi

—

Qm̃ placuerũt ſeruis tuis lapides eii:·

et terre eius miſerebunk.

– .

¶Om placuerüt

*

ris pᷣdicatoꝛibo (lapides eiꝰ ſcʒ ſyvon.i.pphe fir
mi in quoꝝ eloquijs bñplacitũ habuert (2 ter
re eius) ſyon.i.pᷣuaricatoꝝ (miſerebuntmun
dantes terrenos ⁊ de terra imaginẽ dei foꝛn-
tes. de illa enĩ terra mlia milia ↄuerſa ſunt. ·
(qm̃ placuerũt ſeruis tuis).i.angelis ⁊ pᷣdicaos

toꝛib (lapides eiꝰ) ſyon.i.ecclłie vlłis ſcʒ ſcti qͥ

ſũt firmi ⁊ foꝛtes ĩ fide ⁊ ꝑfecti ĩvirtutib(etter
re)ſeu pulueris ceius) eccĩe ſcʒ pctõꝝ qͥ ſuntin
firmi ⁊ mĩa indigentes miſerebunt᷑ pcurãätes
eoꝛũ ꝓmotionẽ in bonũ vt fructũ ſanctitatis

ſeruis tuis).i.apłis cete⸗

moꝛt tranſit. Deinde poſt afflictionẽ penuen ſtianũ et cõuertẽt ſicut iam videmꝰ impletũ p
tis ponit ſubleuanoo ſaluatois ⁊ pmo plasei exx nuerſionẽ ad de. Que eni pus idola me
ad hoc facienduʒ.q. d. boc ego iuſte et merio tuebant ⁊ demonioꝝ noĩa inuocabãt nũc no
patiens defei. maen dni venerant᷑ ⁊ timent ⁊ nõ tm ſubditiſ,-
Tiu aüᷣt vñe ineternũ ꝑmanes:⁊ meino et om̃s reges terre)timebũt(gloꝛiã tuã)i.glo⸗
riale tuũ in generatõe et generationẽ. rioſaʒ potẽtiã tuã maioꝛẽ ſua. Utrũq; advtrũ
¶ Zu aut dne ineternũ pmanes).i. ſtabiliter q; referendũ eſt qꝛ ⁊ gẽtes et reges timebũt no
ſine defectu: mutatõe ⁊ ſine ptatis diminutöe men tuũ et gentes ⁊ eges nimebũt gloꝛiã tuazʒ
ct viges ad me liberandũ qviguiſti ad mebu⸗ Ethociꝛdo.
miliandũ ⁊ ideo ꝓpiciani potes cum volueris Quia edificabit dñs ſyom:et videbit᷑ ir
(cet memoꝛiale tuu).i.memoꝛabił miſcðia ua gloꝛiaſu.e
que dicit᷑ memoꝛiale dei qꝛ nunquã obliuiſci᷑¶ ¶¶Quia edificabit dñs ſyon).i.ccliaʒ ſuaʒ ꝑ
miſereri. Ael(memoꝛ:iale tuũ)..i pmiſſuʒ me- mundũ.hoc agit᷑ nunc vt iam lapides viui in
moꝛabile de venia ingemiſcemis etcin genera ſtructurã currant nõ in ruinã. et edificata ſy-⸗
tione ⁊ generationẽcxi.in oms generatoes ⁊? i0 onvidebit᷑ dñs cin gloꝛia ſua vbiq; dilatata
quodaãmodo ꝓpiciari debes. Oemoꝛiale vo-⸗ vel tandẽ videbit᷑ gloꝛioſus qͥ pꝛimo viſus eſt
cam aliqd egregie fact memoꝛia dignu per infirmꝰ. Nam ĩedificatõe ſyon ⁊ in ccclia mi
qð miſcdᷣia cbꝛiſti intelligẽda eſt pluſ enĩ opa litante viſus eſt tantũ in infirmitate ac vo cuʒ
tus eſt circa genus bumanũ ex miſcdia q; ex venerit iudicare etapꝑueritin maieſtateſua ct
iuſticia. Ham. pprttäte tunc ? in ecclia triũphãte videbit᷑ in glo
Tu exurgens miſereberis ſpon: qꝛ tem na ſua. Sʒ antequã illud fieret vel boc fiat.·
pus miſerendi eius qꝛ venit tempus. SBeſpexit in oꝛationẽ humilin:nõ ſpꝛe
Eu exurgens )et potentiã tuà manifeſtans uit pꝛecem eoaͤann.

4

ßpbendo auxiliũ qui quaſi doꝛmiẽs diſtulerna Reſperit miſediterlin oꝛationẽ bumili) 2
pauꝑum ſpũ q ſpũ pleni oꝛabant vtveniretcet

(miſereberis)pꝛius (ſyon).i.eccłie iudeoꝝ in⸗
cipiendo ab bierimqꝛ tꝑs miſerendi eius ve
mi ſcʒ tempus gfe ⁊ repetit(qꝛ venittꝑs) acce
ptabile ⁊ dies ſalutis qd durat vſq; ad diẽ iu⸗
dicij. AUł (miſereberis ſyon).i.eccĩevli ex pctõ
ribo penitentibo vt plurimũ collecte(qꝛ tꝑs mi
ſerendi eius)eſt.indiget enĩ nunc mĩa.Confi⸗
datg qui agit pniam qm venittꝑs miſerendi
et ſaluandi: dñs enim eſt miſericoꝛs. Et vere

mileneberis.

nõ ſpꝛeuit pꝛecẽ eor minus vicit ſc; nõ ſpꝛe⸗
uit ⁊ plus intelligit ſcʒ ꝙ exaudiuit. hoc agit ⁊
modo in edificatõe ſyon. Oꝛant et gemũt edi

ficantes manducãt cinerẽ taquã panẽ ⁊ potuʒ

ſuũ cum fletu miſcent ne in futuro ſero querat
inaniter petat᷑ fruſtra pulſet᷑.ſoꝛis cum virgi⸗
nibo fatuis remaneat᷑.et reſpicit dñs in oꝛatio

nem coꝝ. Oꝛa ⁊ cune qꝛ reſpicitns in oꝛõ

nem humilii.

4 SHccibant᷑ hec in generatõe altera: 1 o. In coͤueni
t pulus qui creabit laudabit vOm. In cauenendo tpros in vnum: et re
1 Senbant) nuncc(hec) que dicunt de miſ. s vt ſeruiant ono..
5 ratione ſyon ⁊ eius edificatõe in generatõe al v Zng oͤueniendo) ad ↄueniendũ Pplos in
4 tera).i.ad pbetiſandũ nouũ eneratõe al vnũ).i. invnitatẽ fidei ⁊ moꝝet) ſi o in
ain iwben ndũ nouũ teſtamentu. Vel rarũ ⁊ pncipes yl eiꝛ? mor det ſilt reges ter
cribant al euãgeliſtis ?ẽ memoꝛiterteneanꝭ vni i loꝝ ad hoc (vt ſerniatoño)
1 bec que fit in edificatõe ſyonein generatoe al vninern. Horkt geegmeAe⸗
1 en) rad opus generatõnis alterius ſcʒ noue antlocc in cechaſticie nitatẽ vtom̃s
3 Barra rtverg bñſficijs deũ laudet ideo uenire. uaütſun coͤiter dignatus eſt ſub⸗
aat erſtaitpnadeub ed ae ee Faneotrnmeis pibcrrtierens
4 4 nis ogib⸗ (audabit dñm de ſua repatõe gloꝛia vtiam reg nfr̃is tpib⸗ eccłia in tanta
⸗ . tqꝛ ſupꝛa dixit ediſicabit dũs ſyon ⁊ iteruz dno. Ili egna que pſequebant ipa lerui
Embant hecin generalde altera. mo dovtüch Reg o. is aüt annunciantibo. SZ
rge ſ. om edificauit ⁊ quid dixit eſſe e cre in via virtutis ſue: pauci
Auia pſperit de excelſo ſancto ſi „fis Raſpon enpnmcda mih.
8 X celo in terra aſperit. .— Aearneenene
R oſe⸗ na pi pexit)oculo ſi emiſcdie (de excel⸗ obacon ↄtempſit ſed vocata rñdit et cõ
i io o ſe; habitaculo.i.de ſinu pꝛis 7 abe d ta fructũ reddidit vocata eſt ecclłia ⁊ rindit
J rit euidenti/ q dixitſoñs rcelſus (vecelo ce oño qñ quiſq; pctõꝛ gras ei agit vocat ab ilo
. lox lin terra aſperit ad huͦles pha per en⸗ e vocatiſtc hdernu voee kd corde nõ lin⸗
uane dicuibtelta aue hcucet ſua ſel rlta t hocſinnia nrrutis ue ureuer⸗
mana plher of⸗ ex alto vt humiles videret wonga nin via virtutis ac gre ⁊ pnie ⁊ re⸗
H al ſa huiles humilis veniret ⁊ ex alto fa⸗ n enda neeni. D. deus paucilatẽy bꝛre
rintn igeartaleito reſperit memeefacme atl. nuncia mihi) i. bꝛeue tos
niſeret Deſcẽdit vtvincula quib nexi era⸗ vite mee fac me attendere ne tranſitoꝛijs inbe⸗
mus abſolu ctkf *ream. valde cnia Eneng toꝛijs inhe⸗
Ataudi crer Dndeſaac dsbeer e n ad eternitatẽ nie pficit cum ei
. lt audiret genntus copeditoꝝ: vt ſol ⸗ mna bꝛe nae eſne ad memoꝛiaz reducit.
et nuianenaene Jam umn eneſul prim cogitat minus eaʒ
taudiret gemitus cõpeditoꝝ) ſeʒ ſctõn q fſima tua ꝛ ineten inc dicit Memoꝛare nouil
galib vinculis aſtricti cum gemitu oꝛabant Bia vera ¹ ſt icu nõ peccabis.vñ ⁊ Hiero.
in i deus mundũ a pctis ſolueret vel ſctön qui ben do ad renn idua moꝛtis meditatio .Et qꝛ
ſ⸗ unecßbedhii. timoꝛe dei et diſciplina eius qb- Me reuoc .
4 Germarers dura ſuſtinebat vel penitent in gener es me in dimidio dierũ meoꝝ
quipause ant aſtricti rhetibo pctõcetyt ſol⸗ in generatoe et generationẽ arent..
ueret).i.lib ton re. A. eneratione anm un.
in uaci c%.ͤliberarctg paternis erroꝛibo vl nodis ſen e reuoces me in dimidio dierũ meoꝝ)
Heroze flioo winentinm nenePoam. Tntin i,ne inas mereuocantad anſacti vi⸗
. raude diaboliiocciſo ſeu moꝛtuox a dam tam pctoꝛũ ſed hos dimidios dies et ſuturos
nator ne ſic dãnarent ſicut pres coꝝ. Aaboc otinuẽ Cum nos deus vocat ad ea que ante
7 it audiuir rſolni. onenvf:alau nos ſunt inuitat. cuius reuocare eſtcum ad en
Elt annucient in ſon nomen dñi: lau ueteraſnt hoatader⸗ prmititpſentesvero
. Emeineinhien. .. ij unpie ticunc ibont naſyn niſi dimi
ſolutam annnclent ſnm Gnfon, ddntnbnnmnoengmnrcngehor vinn
4 d E nti⸗ ia pmitiua/nomẽ dni)..laudẽ de liter viuit muiadie ſ reuocet. i. ne hoc ꝙ tha
hierkm)i geng oꝑa in lia amanda coꝛruat. Minus eni eten le
baker .i. in generali ecckia ad hoc eni a dia⸗ unmsez in del uat. Minus en eterna diligi
4 bolicis ⁊ pctoꝝ laqueis ſoluunt vt laudẽ an⸗ hohnenat gegatce Pſentis vite oculos coꝛ
nuneien in ecclia. Vel vt aunũcientin ſyxon) ſe nſe imꝰ. Qum vo tranſitoꝛia omnia co
qn⸗ ſpeculatio diciti.in pnnti ccia queadpuc. Knenir magis ad amãda celeſtia excitamur
P ſpeculũ videt gloꝛiaʒ dñi a longe ſpeculat ner Soer exigui ſunt ſed in generatõe ge
. lenaccin⸗ in hierlin celeſti queviſio pacis ſe nrn nũ ſunt anni tui) ꝗnõ tran
ſancanten habitatoꝛes facie ad faciẽ videtes ſeuneneemugtoc gultofie weſ ie⸗ e. An
laudant eum ineternũ annücientin n elnee eſt vbi nibil eſt pꝛeteriuʒ
.ùMùẽł Rche e velfuturu vbi no eſt niſ eſt. Quia. ðèWN

6 cieeßßß
¶Et ſicut opertoꝛiũ mutabis cos) celos (et
mutabunt᷑)a ſtatu ſuo in melioꝛẽ qꝛ iam coꝛ⸗
ruptioni ſicut ante nõ ſubiacebũt. vel celos.i.
ſanctos mutabis vt vicioꝝ ſoꝛde mũdati pul-
chꝛioꝛes fiãt ⁊ mutabunt᷑ ad eternitatẽ(tu aũt
idem ipᷣe es).i.idem ꝑmanes ſine mutatõne( ?
anni tui)qui erunt in generatõe ⁊ generation
id eſt duritia tua que in ãnis apud nos diſtin⸗
guitur (nõ deſicient) et nullo fine claudent᷑ qꝛ
eternitas tua immutabilis ꝑmanet.Deinde ſe
quit᷑ hilaris ↄcluſio oſtendens ꝙ ⁊ nos ibi eſ⸗

Initio tu vñe terra fundaſii:et opa ma

„. „ 2

¶ nitio) tpisctu dñeterrã fundaſti)q ternita
tetua pᷣcedis omia que feciſti.ſine inuio eian⸗
te creaturas extitiſti et opa manuũ tuaruʒ).i.

verbi ⁊ virtutis(ſunt celqꝛ qð ᷣbo facit hoc

et manu.i.virtute ⁊ ꝑ iſta duo ſcʒ celũ⁊ terrã in

telligunt oms creaturea deo facte.p terrã etiã
ecclia ⁊ ꝑ celos apli poſſunt intelligi in quib

celis manẽs deus intonuit pᷣceptis choꝛuſca

uit miraculis irrigauit terraʒ imbꝛe veritatis.

Et ſicut ante omnia creata fuiſti ita poſt mu⸗

iata pmanebis. VUnde ſubdiit.
Vpſi pibũt tu aũt pmanes:et ofes ſi⸗

cut veſtimentũ veteraſcent.

¶Ipſi)ſcʒ celi ⁊ multo magis terra (pibunt)

ↄflagratõneignis quo ad aliquã diſpoſitionẽ
ſcʒ ſcðᷣm qualitatẽ de celis ꝓximis terre hoc

conſtat de ſuꝑioꝛibo aũt certũ nõ eſt. Uel (ce⸗
li).i.iuſti ſcõᷣm coꝛpus ꝑibũt ſed in meliꝰ
no ſemꝑ immutabilis qui mutari nõ potes(et

tabunt᷑ in reſurrectõnectu aũt pmanes om
oms ſicut veſtimentũ veteraſcent) a ſtatu in q̃
ſunt qð nõ de angelis accipi poteſt ſed de mu
tabilibo ſcʒ decelis ad literã vel de ſanctis qui

veteraſcent ſicut veſtimentũ.i.ſcᷣʒ coꝛpus q

moꝛe veſtis ↄſumit᷑ ſed in meliꝰ mutabunt᷑.

Et ſicut opertoꝛiũ mutabis eos et mu

nemo enim ibi habitabit niſi ꝑ opa fua. NHon
enim qui dicit one dñe.ſed qui facitvoluntatẽ
patris ipᷣe intrabi in regnũ celoꝝ (et ſemenco
rum).i.oꝑa ſine quibo nullus intrat ⁊ vñ fru-

hic pᷣconia gauden

tabunt᷑:tu autẽ

—

ſe poterimus.

idem ipſe es: et anni tui

tentia in generali ꝓpha in iſto
na cuiuſſibet fidelis excitat ſpm̃ bum 3
Apꝛiũ ſpiritũ angelicũ vniuerſitatẽ creaturarũ

Eop in ſeculu diriget.
Vilij ſeruoꝝ tuoꝝ)

ct tota ſequẽs generatio electoꝝ (in ſeculũ diri

CLetur).i. ineternũ qꝛ ſemꝑ aciu 2 ↄtinue in de

. *

unm ferent᷑ et dirigent᷑ ad apetenduʒ eternitatẽ

et ineternü manebũt. Ael (filij fᷣuoꝝ tuoꝝ ha

bitabũt)ibui.ſerui ꝑ bona oꝑa quaſi ꝑ filios.

Filij ieruoꝝ tuor habitabunteet ſemen

Auiun ſeruoꝝ tuoꝝ).i.apłoꝝ qui ꝑ pᷣdicatio
nem coꝝ ĩ fideſũt geniti et nõ tm ipi uihabi
tabut) 7 ꝑſeuerabũt ĩ tuis ãnis nõ deficiẽtib
ct eternaliter coꝛã te (et ſemẽ eoꝝ).i.imitatoꝛes

* * —

ctus eternus metiturcin ſeculũ.i.ineternũ (di

riger qꝛ nihil totũ intrat. Noli ergo eſſe ſteri⸗
lis ſi intrare ⁊ habitare vis ſed permitte fetus

operũ quos ſequaris.pᷣcedantte oꝑa tua ꝑare

tibi epulas eterne refectõis:filij tui te ducãt ad

terrã ꝓmiſſionis. Oꝛatio.

¶Etoꝛabilis dne intende in oꝛationẽ ſupli⸗
gruim? re

pectu celeſtis miſcdie ſub!

*

Excitatio ad dei laudẽ et giap actio⸗
nem ꝓ multis beneficijs collatis et ↄfe

rendis et in omniby eius operib.
.— Yp̃s. ciĩ.

Enedic anima me

—

nini ſancto euus.

SS

Rge ekemkenu⸗ biceſt

a dñno:etomnia que intra me ſunt no⸗

plalmus ſcʒ iſte fit ipſi dauid ſcʒ vero chꝛiſto.

hoceſt laus iſta que hic cantat᷑ fit chꝛiſio non
alij poſt Fdicta aagde pꝛeces pauꝑis ſe’quũt᷑

nia gaudentis. pꝛimo ſeipᷣm ad laudã
dum deũ exhoꝛtantis atq; in hoc ſe ceteris ex

emplü ponentis. Maleria enumeratio bene
ficioꝝ dei multipliciũ. Intẽtio monere ad de⸗

uotaʒ laudẽ deiꝓ tantis ſuis beneficijs. Sen

ad laudandũ deũ enarrans ⁊ enumerans mł

titudinẽ beneficioꝝ collatoꝝ etconferendoꝝ.
Dentẽetia in ſpeciali pha ergo in ꝑſona gene

ralis iuſti loquens ⁊ qð ſibi hoc omnib ↄſu⸗

lens qꝛ om̃s q in chꝛiſto ſunt quaſi vnus hbo⸗

mo ſunt ſcm ſuperioꝛẽ vim anime.i.rationẽ

exhoꝛtat᷑ animã ad benedicendũ deũ dicens.
Benedic).i.laudem dic ⁊ gras redde ꝓ be⸗

beneficijs o (anima mea dño)et lauda eum qͥ

dicit ſacrificiũlaueis honoꝛificabit me NHon
enim babemus quid ei ex tantis beneſicijs re
tribuamꝰ niſivt eum inceſſanter laudemꝰ ⁊ nõ

ficte ⁊ oꝛetenus ſed ex intimis omnibo. VUnde

ſubdit et omnia que intra me ſunt).i.interio⸗
ra mea ſcʒ oms cogitatões oẽsvires bona na

turalia ⁊ gratuita bñdicite (nomini ſctõ eius)

vt ſi aliq foꝛis ceſſat lingua a laude dei nun⸗

q; ceſſet a laude eius affectus interioꝛis ani⸗

mi ⁊ ſi aliquado in laude eius fatigat᷑ coꝛpus

m bumanuʒ ſcʒ

Brr— —

nud

n⸗

i

„

—,
—

—

— =— EE

— OSS

— — —☛

—⏑☛⁊ —

eplicat yt magis exhoꝛtet. d. ui
Benedic anima mea dno:et noli obliui

nunquã fatiget anim et ſicqcqͥ eſt hols ap⸗

plicet laudi diuinis. Etex inteſo affectu idẽ
licat vt magis exhoꝛtet. d.

.

ſei om̃s retributões eius

— õ

Non enim ante oculos tuos poterũt eſſe retni
buniões dei niſi ante oculos tuos fuerint pctã

tua. AUnde ſubdit retributões.
qui ſanat omjs inſirmitates tuas.

nat oms infirmitates tuas que relinquunt᷑ex

pctõ vteſt pnitas ad malũ quã ſanat impediẽ
expediendo ꝓceſſuʒ. Sangt etiã infirmitates
anime nunc fouẽdo blandis nũc ſecãdo aſpe
ris: generalit᷑ oms infirmitates ſanattaʒ coꝛ⸗
pales q; ſpuales quantũ ad ſalutẽ anime ſpe⸗

cat.ommpotenti eni medico nullus inſanabi
lis languoꝛ occurtit.

„.

AQui redimit de interitu vitã tugz: qui
coꝛonat te in miſcia et miſeratõb.·
Nui redimit)pꝛecio ſui ſanguinisde inte⸗
ritu/ eterno.i.de moꝛte quã incurriſti ꝓpter pecc
catucvitã tuã quam pdidiſti deũ offendẽdo et
ab eo recedendo qui ſiviceris etiã (coꝛonat te)
poſt certamæ.i.coꝛonare diſponit ĩ celeſtiby nõö
tuis meritis ſed in miſcia) ſua (et miſera⸗
tionibo).i. miſcdie effectibo. Coꝛonat nos dez-
us ad gloꝛiã nõ ex nra iuſticia ſed in ſua mia
nõ ex nr̃is oꝑibo ſed in ſuis miſeratõnibo poſt

coꝛonã quid agam. Sequit᷑ ⁊ dicctt.

Aui replet in vonis deſideriũ tuũ: reno
uabit᷑ ↄtaquile iuuentus tuna.
Quiyjetiã (replet).i.ſatiabit(in bonis)cele⸗

ſiiba ⁊ eternis que hic deſiderabas (deſideriuz
tuũ)quo hic ad ea ſuſpirabas. Hanifeſtatöe
gloꝛie ſue nos ſatiabit.ſatiaboꝛ inqͥt cuz apa⸗
ruyuerit gloꝛia tua. Ibi quidẽ ſacietas cum deſi
gaerio ⁊ deſideriũ cum ſacietate erit.nec deſide
riuʒ pena necſacietas faſtidiũ pariet: hoc erit

¶ Benedic/inq; (anima mea dno) et vt ſend
bynñ̃dicas noli obliuiſci,tãq; ingrataſom̃s re⸗
mibutõnes eius.ibñficia que ubi retribuit qᷓ
bona ꝓ malis reddidit. que vere magna ſunt.
hbomo quippe ad imaginẽ dei factus ꝓ ſimili⸗
tudine quam deo debebat reddidit diſſimili⸗
tudinẽ ⁊ ꝓ his malis retribuit deus bona in⸗
ſpirando pniam ⁊ pᷣſtando veniã ⁊ alia multi
plicia. Cogita ergo omnia mala tua qꝛ q; mi⸗
a ea ſunt tam multe bone retributõis dei ſunt

iciatñ omnibo iniquitatibo tuis:
Dui piciat omnibo iniquitatibo tuns oꝛigi
nalibo ? actualibo eas remittendo ſi volueris?:
vere penitueris (qui)poſt remiſſionẽ etiaʒſſa⸗

querit.

qñ (renouabit᷑iuuẽtus tua ſcz in futura reſur

rectõe pꝛimitiua reſumpta imaginevt aveteri
in nouũ hominẽ muteris (vt aquile que ad ſe

Faciens) modo ⁊ in futuro (miſcdᷣias dñs)

ſed miſcdᷣibo qm ipi miam ↄſequunt᷑. Illi ſt

qui inimicos diligũt ⁊ in ſe peccantibo dimit⸗
tunt ac indigentibo ſubueniũt. Non eſt aliud

ſtem patriã niſi miſcdᷣia ſic eni in te facit miam

nectutẽ deueniens quibuſdã modis in iuuen
tutem reparat᷑. Et quõ id fieri poſſit demon⸗

Faciens miſcvias dñs: et indiciũ omni
bus iniuriã patientill.

deus ſi miſert fueris.&x ſi non feceris miam

ſed iniuriãtime qꝛ ⁊ dñs eſt (faciens iudiciũ)
yñß ait mihi vindictã ⁊ ego retnibuã ⁊ hoc(in⸗
iunazʒ patientibo)qꝛ punit iniuriã faciẽtes nec

malũ relinqͥᷣt impunitũ. Deinde ſubiũgit bñfi
cia antiqͥs collata vt nos ſperemꝰſilia.

poluntates ſus.

¶ NHotas focitvias ſuas moiſt) p quas riteeſt

4

incedendũ pijs ſcʒ pcepta ⁊ madata legis etg
moiſen notas fecit filijs iſtł voluntates ſuas)
quid velit aut nolit ꝑ moiſen ⁊ filios iſtt oms

iuſtos intellige qꝛ moiſi.i.ei qui legẽ ſpiritali⸗

ter intelligit? filijs iſił veris ꝑ fidẽ de cernen
tiby et in quib nõ eſt dolus notas facit ſuasvi

ideo data eſt vt creſcente pctõ hũiliarent᷑ ſuꝑ⸗

bi humiliati ↄfiterent᷑ ↄfeſſi ſanarent᷑. Iſte ſũt
vie occulte quas notos fecit dñ’s deuſ moiſi ꝑ

Notas fecit vias ſuas moiſi: filijs iſrael

as et volũtates. In lege maguũ eſt myſteriũ q

quem legẽ dedit qua pctm̃ abundauit vt ſu
abundaret gra.Aliqñ eni videt᷑ ſbi homo ia
nus ecgrotn pebrotarno enntincdicun

medicus ⁊ ſanatr᷑ egrotus.

Oiſeratoꝛ et miſericoꝛs dñs: longani⸗

is et multů miſericos

coꝛs in natura ⁊ voluntate eſt (dñs)et hoc cul

pas mittendo ⁊ penas relaxãdo ⁊ q miſeri-
coꝛdiã neceſſario ſequit᷑ patientia ſubdiclon⸗

ganimis).i.patiens diſſimulando ac peccan

tes diu ſuſtinendo ⁊ ad penitentiã expectãdo.
(et multũ miſericoꝛs) multos pctõꝛes multo⸗
tiens ⁊ multis modis reuocãdo ⁊ redeütes re—
cipiedo nec eſtvliũ pctm qð penitẽti nõ remit
tit etiã ſi blaſphem fuerit nec tm pciã remictit
ſed ⁊ dona ſuꝑaddit. Vocat muliis mõis ad

coꝛrectõʒ ⁊ pniam.vocat bñntficijs creature.vo

cat imꝑtiendo tꝑs viuedi: vocatꝑ lectoꝛc. vo⸗

Auget᷑ moꝛbo creſcit moleſtia queritur

¶ Miſcratoꝛ) in actu ct exhibitõe (etmiſeni⸗

cat ꝑ intima cogitationũ. vocatꝑ flagell coꝛ

reciõnis.vocat ꝑ miſcoᷣiam ↄſolatõis.Et ve-

re miſericoꝛs qi.

coõminabif.

HNon imꝑpetuũ iraſcet᷑) penitẽtib nec eter
nam exercebit in eis vindictã ſed ↄſolat᷑ pmit
tens iram finiendã (neq; ineternücõminabit)
de pena eterna ſed ad modicũ tꝑs qꝛ adueniẽ
te pnia ſtati adeſt dei miſcdᷣia ⁊ ↄdonat᷑ venia

Jam enĩ nõ ſumus filij ire qꝛ ſublat eſt reat

culpe q;uis remaneat obnoxietas pene. Age

g̊ pniam obediẽdo vocanti ne longanimitate

mie dei male vtendo theſauriſes tibi irã in die
ire ⁊ reuelatõnis iuſti iudicij dei.Ex hoc aulẽ
terg nõ iraſcet᷑ nec cõminabit᷑ ĩeternũ qꝛi.

Mon ſcom pcta noſtra fecit nobis:neq;
ſcom iniquitates ntas retri buit nobis.
Hõ ſm pctã nr̃a).i.m merita pctõꝝ nroꝝ.
(fecit nob)qꝛ qð nõ merebamur accepimꝰ cũ
gratis bona nob pᷣſtitit (neq; ſm iniqtates no
ſtras).i.fᷣm merita iniquitatuʒ nr̃aꝝ cretribuit
nobis vt mala que meruimꝰ inferret ſʒ aut ni

bil rſpectiue aut citra ↄdignũ nos puniuitim
mo cũ digni eſſemꝰ moꝛte etiã ꝓ nodis moꝛte,z

ſubij:⁊ poſt offenſã nos abſoluit nos reddidi
mus mala ꝓ bonis ipᷣe vero retribuit bona pꝓ

Oi ſcom altitudinẽ celi a terra coꝛro

er O vñs timentibo
Non imppetuũ iraſcet᷑: neq; ineternuxy gmentũ noſlrfnrnrnrr.
s
nalis (fiioꝝ) delinquentiũ etiazʒ in flagelł (iia
miſertus eſt dña ti

boꝛauit:miam ſua ſup timentes ſe.

—

ſicut celũ ten valde exceditipmeq; vbiq; ꝛvn
q; ptegit ißi influit ſine quo ipa deficitcum
it lux ⁊ aer pluuia ⁊ fruct ſic in infinitũ

inde ſitl fruct) ſic in in
ampliꝰmia dei nrfam miſeriã excedit nos vn⸗
diq; ꝓtegit nobis gram influit luce ſua nos il
luminat ſpũ replet ſpũali pluuia nigat fructu

—

boni oꝑis fecundat.

ge fecit a nobis iniquitates niaas.
MRuantu diſtat oꝛtus) ſolis ſeu lucis (ab oe
cidente)et a tencbꝛis tamlonge fecit).i.elon⸗
gauit(a nobis iniqtates nr̃as)illas remitiẽdo
qm̃ enĩ pctã nobis dimittunt᷑ tunc tam longe
ſunt a nobis quantũ diſtat lux a tenebꝛis imo
vyt viuus a moꝛtuo ſic tunc iuſt? differt ab iniã
ODñ̃ pctã remittunt᷑ tũc occidũt pctãꝛ oꝛit᷑ gr̃a

pciã quaſi in occaſu ſunt gr̃a qua liberarisin

oꝛtu eſt ad oꝛtũ atẽdere debes ab occaſu auer

cialiter ⁊ maxie (ſuꝑ timentes ſe) ⁊ penitentes
qꝛ tales ſe huiliant. Sic leo miſeret hoi p ſtra
to coꝛã ſe et hocm altitudinẽ celi a terra)q.ð

Quantũ diſtat oꝛtus aboccidente: lon

ti Auertere a pctis tuis 2uertere ad grfaʒ deii.

QAus miſerek hater flio miſerus eſt
e: qm̃ ipſe

*£

nit figmentũ ſubdens.

Mecoꝛdatus eſt

mo ſicut fenu dies eius tanq; flos agrt

Recoꝛdatc eſt) miſcõᷣiter.

gine et reſolutõe quantũ ad coꝛpus vñ niſia⸗

quis mie ſue nos irrigaſſet a qibetventoꝝ fla

tu pijceremur hõ)enĩ hoc habʒ ꝙ ſicutſenũ)

id eſt herba ad modicũ virens ⁊ cito areſcens
eſtdies eius).i.felicitas vel vita eius vel ſtat il
le noiatiuꝰ hõ ab elute vt locũ habeat ſeqns
relatio ſcʒ cius ⁊ (tanq; fios agri) quicito tran

ſitcſic effioꝛebit) i.ad tꝑs paruũ ſic floꝛebit.vł

(effoꝛebit).i. defloꝛebit et floꝛere deſinet. At⸗

tende o homo in hoc verſuſqͥd ſis.

Am ſpuᷣs ptranſibit in illo et nõ ſu bſis .

ſtet:et nõ cognoſcet amplius locũ ſuũ.

nert dñs timentibo ſe) ⁊ penitentibo de
pctis ſuis. pi miſeret᷑ filio cu eum verberat t·
emendet ita ⁊ dñs coꝛripit nos interdũ vt ſalz
uos faciat nõ m̃ derelinquit vt ꝑdat (qm̃ io/ſe
ↄgnouit figmentũ nr m).i.ᷣfragilẽ plaſmatõe,z
cet infirmitatẽ nr̃az ſcʒ ꝓnitatẽ ad peccandũ et
fragilitatẽ ad ſtandũ. Nouit q fecerit. quõ la
pſum ſit. quomõ reficiendũ ſi. Deinde expo⸗

qm̃ puluis ſumus:bo/
tũc dñs quaſi obli

uiſcit᷑ qñ nõ miſeret᷑ ⁊ tũc videt᷑ quaſi recoꝛda
ni qñ ei placet miſereri(qm̃ puluis ſumꝰ)etoꝛi

¶ QQm ſpũs).i.anima in hoie exñs(ꝑtranſi⸗
bit in illo) in moꝛte et egrediet ab eo et illo e-⸗
greſſocnõ ſubſiſtet :bomo ⁊ tunc omnis iocũ⸗
ditas viriditatis eius traditur obliuioni (?⁊ nõ
cognoſcetſpũs(ampliꝰ locũ ſuuʒ) ſcʒ coꝛꝛpus

in quo habitauit vt reuertat᷑ ad habitandũ in

co in hoc mũdo.Talis eſt vindicta pctĩtalis

eſt pena inobedientie. Conſidera ergo bomo
in te ipo coꝛruptionẽ: moꝛtalitatẽ quã habes
a pctõ ⁊ ex tua pena recognoſce quãta ſit cul⸗
pa nõ cuſtodire dni mandata. Et dum tuã at
tendis humilitatẽ ⁊ vilitatẽ noli extolli quic⸗
quia enĩ melius eris gra illiꝰ eſt et miſcᷣia nõ
tua iuſticia. AUnde ſequit᷑.

Oiſcoia autẽ dñ ab eterno et vſq; ine⸗

ternü:ſup timentes aum.
¶ Hiſcdia aũt dñi ab eterno).ia mundipᷣn
cipio (etvſq; ineternũ).i.ſine fine. Ael (ab eter
no) ꝓpoſita ⁊ pᷣfinita qꝛ ab eterno fuit in eo ꝑ⸗

poſuuzʒ miſeredi (? vſq; ineternũ mãſura eru

Jj

—

nſ⸗

—

ct mancbit nunquã deficiens imppetuuʒ(ſup

timentes eum) tunoꝛe caſto c filialis reueren⸗
tie qui etiã in pꝛia manebit ſed nõ ſuꝑ alios ſic

erit qꝛ quiſqs eũ timere negligit in inferno?ꝛ in
toꝛmento remanebit. q.d.talis eſt natura hois
ſed ꝑ miſcdiã dei erit eternus hinc pᷣumptiõʒ
pꝛemit inde ſpem ſtatnuit.
Et iuſticia illius in filios filioꝝ:his qui

lant teſtamentu eius.

* 8 .

ſtamentũ eius .i.pꝛecepta dñi cuſtodiũt coꝛde
recipiendo et oꝑe adimplẽdo intus pfidẽ 1 ex
terius ꝑ oꝑationẽ. Et ideo quomodo cuſtodi

enduʒ ſit oſtendit᷑ cum ſubinfert.

Etmemmoꝛes ſunt mandatoꝝ ipius: ad

„

ris ſanctis inqͥrere ⁊ poſtmodũ oꝑando fideli
ter adimplere. Ille eni teſtasnentũ dei bene cun
ſtodit qͥ dnica pᷣcepta ⁊ memoꝛiter retinet.Et
bene oꝑando implet. Qõ ſi nimis multa tibi
plent. Tene ergo radicẽ charitatis ettota arz⸗ uis ⁊ in bona vita dñm bñdicis oꝑa eius bũ
boꝛ eſt in te et cene debemus eſſe memoꝛes ad

vident in duobo mandatis charitatis oĩa im⸗-

faciendũ qi.

¶Et)q memoꝛes ſunt mandatoꝝ ipius, nõ
tantũ ad ſciendũ in mente vel ad loquendũ in
oꝛe ſed(ad faciendũ ea in oꝑe.i.vt agãt qð di⸗
dicerũt pꝛius eſt ergo voluntatẽ dñi in ſcriptu

Dñs in celo parauit ſegem ſuam: Tre⸗

„

gnum ipſius omnibaonabiut.
Dñs ſcʒz chꝛiſtus q; aſcendit(in celoſcʒ em
pirreo tanq; in loco dignioꝛi ⁊ eminẽtioꝛi(pa
rauit ſedem ſuã) vt ibi oĩibo ſctis et electis elu⸗
ceret virtus gloꝛie ſue. Qui hoiem aſſumptuʒ
in celũ leuauit ipᷣe ſibi ⁊ nobis in celo ſedẽ pa
rauit ſibi vt ſedeat ad dexterã pꝛis nobis vtſe
deamus in regno pꝛiscet regnũ ip)cui etiaʒ

ciues erum reges oĩbo dnabit qꝛ oĩa ei ſubijci
entur ⁊ de oĩb ſcʒ

ens ab angelis 2. d.

entun ? de oi bonis: malis iudicabit pᷣdi
cit iudiciũ futurũ ne peccales inſoleſcant. De
inde oms creaturas monet benedicere incipt

qð facitis amo qꝛ quotidie bñdicũta laudant
cantando ſanctus ſctũs ſctũs ⁊c. qui eſtis po
tentes )et excellentes (virtute)et ptate data vo⸗

bis a veſtro creatoꝛecfacientes verbũ).i.man
data illius ad hoĩes illico que fueritlocutꝰ ex.

plentes ⁊ hoccad audiendãxi.ad bocvt ꝑpos
hoies audiant (vocẽ ſermonũ eius).i.intelli⸗

gant que pcepit. Deus eni ꝑ angelos manife⸗
eua it itt voluntatẽ ſu hoĩbo. 8 ngelos mannife
Etiuſticia) remuneratio ⁊ retributio iuſticie Benedicite dño om̃s virtutes eius:mni
eu iuſta illiꝰ). i. ab illo exhibita erit (in filios iezntar; eee-
filioꝝ) ſunt imitatoꝛes ⁊ heredes patronoꝝ E
bonoꝝ. q·d. ꝑ miſciã ⁊ iuſticiã eius dabit᷑ti⸗ tute illius roboꝛati ſigna ⁊ mira ac queq; ma
mentib eum eterna merces ꝓ bonis operibꝛ. virtut .
Et ne om̃s pᷣſumant ſubdit his qui ſeruaãt te⸗

niſtri eius qui facitis voluntatẽ eius.

„KD

Benedicite dño oms virtutes eius)quivir

gnalia opamini diuina virtute. deinde genera
lier deottv ſubdit O voo alij miniſtit eins)
qui in alijs graꝝ diſtributõniby deo miniſtra
tis qui facitis voluntatẽ eius quã eum intuen
tes agnoſcitis ⁊ ꝓ implenda volũtate eius fa⸗
cilis omnia que facius. Si & vis benedicere

dñm fac verbũ eius.fac voluntatẽ ipiꝰ. O is

eni maleviuens ⁊ ſi lingua tacetvita dvñ̃m ma
ledicitet ſi hymnũ cantat lingua multos tm in
blaſpheinii miern via⸗ Eine te iactes qꝛ fa⸗
Ccis voluntatẽ eius qꝛ nõ eſt opus tuũ ſed dei.

Benedicite dño omnia opera eius: in

omni loco dnationis eius:benedic ani-
mamiea dooo.

¶ Buñdicite oño oĩa opa eius) q; cum beneri

dicunt eum nõ merita tua ipe eſt eni qui ꝑ te et
in te bonũ oꝑat᷑ Albñdiciteetiã (dño omia

opa eius).i.celeſtia ⁊ terreſtria ſcʒ angeli ⁊ ho

mines ꝑ ſe alia vero inquantũ ſunt creaturis
intellectualib materia laudis diuine vt in eis

ect de eis bdicat᷑ deus et hoc in oĩ loco dñatõ
nis )et ptãtis eius.i.vbiq; vñ ſicut nulla crean2=
tura ſic nullus locus laudi eius excipit᷑ vt qui

vbiq; eſt ⁊ vbiq; dnatur vbiq; bndicat᷑ ⁊ vbi
q; ei b viuat᷑ ⁊ qͥ vndiq; eſt vndiq; illi iubile⸗
tur deinde cõcludendo ad ſeipʒ rediens a quo
pſalmũ incepit iterato excitat ſeipᷣm ad lau⸗
dem dei.d.(bñdic aĩa mea dno)iterũ necvnq;
ceſſes a laude ipᷣius qꝛ deus ſine fine ſemꝑ eit
laudandꝰ vñ incepit inde finit ꝑ qð notat eos

qui bonis intijs bonũ finẽ adiungũt hoc aũt

ꝓpheta nõ de ſua tm aia ſed ⁊ ad nras q́; ani⸗

4 „

Sana dñe langnoꝛes pliqͥ ſemꝑ pctõꝛibꝰ
Benediciie dno om̃s angeli eius nuncijvye cnbas filus miſeteris etceha ab on⸗
ritatis aggaudẽetes ſaluti nre ? veſtre q ↄgra · detuetegnumg nia benecheat z2 vi⸗
rttatis aggaudetes ſaluti nre ? veſtredo dâ. 1 clanticet. Der düun

. tentes virtute: facientes verbuũ illius ad
gudiendã vocẽ ſermonu eu s.

Benegicite dño omnes angeli eius p mas loquit vt onm iugiter bdie.

tluulando dicit nõ imꝑando vl monendo. q/ d.

¶Anuitatio ad dei laudẽ p diuerſis oni
vmuer⸗

bus ſuis et pmultis beneſicijs
ſe creature exhibitis. Ubs
Enedic animan
adñno:dñe deus meus magnificat
¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid.Litulꝰ talis eſt

pſalmus dauid ſcʒ ꝓgheqͥ videns animo ma⸗

gna et iocunda dei oꝑa hunc pſalmũ eructa⸗
bat cũ exultatõe. Materia: enumeratio diuer
ſoꝛum dei operũ ac etiam multoꝝ beneficioꝝ

vniuer ſe creature exhibitoꝛuʒ. Intentio: mo⸗
nere ad laudẽ deiꝓ huiuſmõi oꝑibo: bũficiis

Snia in generali pha in iſto plalmo iterũ ex Extengens celũ ſicut p

ꝗaquis ſupioꝛa eus.
¶ Extendens celũ ſicut pellẽ) et quaſitectũ et
opturã omniũ ſuꝑ oꝛbẽ terrarũ. Ad literã fa⸗

Allijs cauſis hoꝛtat᷑ et inuitat ſeipᷣm ⁊ exemplo

ſui om̃s hoĩes⁊ creaturas ad gloꝛificãdũ deũn

ſczʒ ꝓpter magnificentiã ipᷣius quã euidẽter oñ

dit in multis eius mirabilib? magnalibo.Ct

ſi fere cuncta que hic dicunt᷑ad literã religioſe
poſſint accipi ſunt m plena myſterijs Juxta li

terã ex viſibilibo oꝑibꝰ que hic tangunt᷑ inui-

ſibilia dei debent intelligi ſicut ex fabꝛice mũ
dialis magnitudine et pulchꝛitudine fabꝛica
toꝛis ineſtumabilis magnitudo et pulchꝛitu⸗

do põt ꝑpendi ⁊ amari vt ſic tandẽ poſſitvide

ri. Spuũalis tñ ſenſus in oiba querendus eſt ⁊
pꝑſcrutandus. Sniĩa in ſpecialiꝓpha & dei ma
gnalia que mente ↄceꝑat narraturusviſionis
ipᷣius exultatõe ructat.d.( Benedic)o (anima

mea)nõ tm lingua(dno).i.lauda euzʒ ꝓ tantis
beneficijs ⁊ muneribo que hic narrantvt duz
bñdicis illũ iu bñdicaris ab illo et cõuertens
ſermonẽ ad ipᷣm oñdit cauſam quare ſit bñdi

cendus qꝛ O (dñe deus meus)qͥ ſemꝑ es ma⸗
gnus ⁊ magnificus in te ⁊ tua natura cuiꝰ ma
gnitudinis nõ eſt finis magnus esvehemen⸗
ter).i. valde ⁊ excellenter in me ⁊ in reliqͥs ſan
ctis tuis nõ creſcens inte qꝛ ꝑfectes ſed in no
bis ⁊ nr̃a noticia ex ↄſideratõe operũ tuoꝝ in
quibo magnus innotuiſti. Vñ aut magnifica

tus ſu demonſtrat cum ſubdit.

Confeſſionẽ ⁊ decoꝛẽ induiſti: amictus

„ -
Is. ciſ.

me

lumine ſicut veſtimeno.
¶ Zonteſſionẽ).i. laude angeloꝝ ⁊ hominũ

omniũq; creaturarũ (et decoꝛẽ).i.pulchꝛitudi

nem (induiſti) in ceaturarũ ꝓductõe ⁊ oꝛdina
tione.i.apꝑuiſti in eis laudabilis et decoꝛꝰ qꝛ

vndiq; habescreaturas que te ↄfitẽtur.i.lau⸗

dantac decoꝝ ⁊ gloꝛioſum oſtendũt qͥ in te es
(amictus)etcooꝑtus (lumine)ineffabilicſicut
veſtimento) ꝗꝛ lux vndiq; iibi eſt qui habitas
lucẽ inacceſſibilẽ. Vel (ↄfeſſionẽ etdecoꝛẽ in⸗

duiſtii cccliaz in qua eſt ine ↄfeſſo pctõx·
per quã deponit feditatẽ. Deinde decoꝛ virtu

ium ꝑ quem placet ſpecioſo pꝛe filijs hoĩm et
es (amictus lumine)ſcʒ ipᷣa eccłia tua qꝛ ececig
facta eſt lux in dno que pus erat tenebꝛe in e

..

ipſa(ſicut veſtimento) Ipa enim eſt veſtis ſine
macula ⁊ ruga ipᷣa eſt tunica incõſutilis nõ di
uidenda. pꝛius quidẽ ponit ↄfeſſionẽ deinde
decoꝛẽ qꝛ ad decoꝛẽ iuſticie nõ venit᷑ niſi pᷣce⸗
dente afeſſione.pꝛius de iniquitatibe tuis in
cipe ↄfiteri ⁊ a ↄfeſſione incipis decoꝛari dez

coꝛatus efficeris veſtimentũ dei. Et qꝛ omnia

cõſfitent᷑ de ſingulis ſubſequenter agit. Et pꝛi⸗

mo de celo dicens. Cu es.

ellem:qui tegis

cile eſt extendere vnam pellẽ faciliꝰ illi fuiter

tendere tam magnũ celũ. figurate aut ꝑ celos
ſacra ſcriptura accipit᷑ qꝛ ꝑ eaʒ illuminamur
ꝑ pellẽ moꝛtales hoĩes intelligũt᷑ pellis enĩ q

moꝛtuis aialibs detrahit᷑ moꝛtaluatẽ ſignifi⸗
cat vn pꝛimi parentes cũ peccauerũt moꝛta⸗

les facii de pellibo tunicas acceperũt. Celuʒ ̊

ſicut pellis extengit᷑ qꝛ ſacra ſcriptura ꝑx moꝛ⸗
tales hoĩes vbiq; pdicat᷑? aperit᷑ tegis aqᷣs
ſuꝑioꝛa eius)ad literã qñ iuſſitvt fieret fima⸗
mentũ inter aquas ⁊ aqs factũ eſt vt ſint aque

inferioꝛes que ꝑfundunt terras ⁊ ſint aque ſu

Eioꝛes ab aſpectibo hoĩm remote que tegũtſu

ꝑioꝛa celivñ alibi aque que ſuꝑ celos ſunt laun
dent nomen dñi. Quidã dicũt hic ꝑ celos in⸗
telligi celos aereos vltra quos ſunt nubesaq̊ᷓ
ſe quas dicũt eẽ aquas ſupꝛa firmamẽtuʒ ſub
quo ſunt aque inferioꝛes in groſſa ſpᷣa quã ex
poſiuõeʒ.ponit Augꝰ ſuꝑ geñ. et eã cõmendat
figurate autꝑ ſuꝑioꝛes aquas charitas intel⸗
ligit᷑ que in coꝛdib pꝛis diffundit᷑ que quideʒ
ſuꝑ celos eſt.i.ſuꝑ om̃s libꝛosłet ſcpturas bñ
aũt his aqͥs celũ tegi dicit᷑ qꝛ in diuinis libꝛiſ
nihil eminentiꝰ charitate inuenit᷑.

Qui ponis nubem aſcenſuʒ tuum:qui
mbulas ſup pennas ventox. 7

Qui ponis nubem aſcenſum tuũ)ad literã

7 „*

dñs viſibiliter aſcenditin celuʒ ⁊ ſcript eſt

nubes ſuſcepit eum ab oculis eoꝝ ⁊ de reſur⸗
rectione nr̃a dicit᷑ qd rapiemur in nubib ob
uiaʒ chꝛiſto in aera.figurate aũt pᷣdicatoꝛes ve

ritatis nubes ſunt qꝛ doctrinis cõpluũt. Ex⸗

tenſa eſt ſcriptura ſuꝑ oꝛbẽ terrarũ nec deſunt

nubes que pluunti. pdicant verbũ vitatis ex

— - — ,;R s

=, —– — —

— — —

ffff 1 ʒ —G—U

ind.

ſ

nöd

hce⸗
isin
des
nnid

⸗

BB

ponunt᷑ omnia que obſcura ſunt. Et ſic ꝑ nun-
bes coꝛda noſtra a intelligentiã ſcripturarũ et

ad deũ aſcendũtqui ambulas ſuꝑ pẽnasven

toꝝ)ad literã velocitatẽ venti ꝑ pẽnas ſignifi⸗

catam dñs ſuꝑat ꝑ agilitatẽ oꝑatõnis qvbiq;

pñns eſtqꝛ velocius q; venti currant oꝑat᷑ Cnñn
alibi dicit velociter currit ſermo eius cito im⸗
plens quicqͥd vult. Myſtice aũt venti ſunt aie

et pennevirtutes qͥ ſunt in duab alis.i.in duo
bo pᷣceptis charitatis ſʒ charitatè omniũ cha⸗

virtutes animarũ tranſcendit.

Aui facis angelos tuos ſpiritus:et ni

niſtros tuos ignem vrente.

ui facis ſpns) in ſuba.i.ſpũales ſubas ti
bi aſſiſtentes eſſe (angelos tuos).i.nũcios tue
volũtatis cum eos mittis.ſpũs enĩ nomen na
ture eſt angelus nomen officij et ignẽ vrentẽ)

id eſt ſpũs ſupᷣmi oꝛdinis ſcʒ ſeraphin qui in⸗

terpꝛetant᷑ ardentes facis(miniſtros tuos cuz

vis.vñ in Eſaia. Volauit ad mevnus de ſera

gurate aũt poſſumꝰ ꝑ ſpũs mntelligere ſpũales
quos facit angelos ſuos.i.nũcios verbi ſui et
ardentes ſpũ et charitate facit miniſtros ſuos
qui alios intendũt et feruere charitate faciunt

ꝑ verbũ dei qð audiũt ⁊ vicia in eis ↄſumunt
nõ eni incendit qui nõ ardet. Et ideo opoꝛtet

hoĩes antequã pᷣdicandi officiũ aſſumant eſſe
ſpnales ⁊ ſpiritu feruentes. n ene⸗

MQui fudaſti terrã ſup ſiabilitatẽ ſuã:nõ

inclinabit᷑ in ſeculũ ſeculi.
naGnda terrã ſuꝑ ſtabilitatẽ)et baſem

).i.immobilitatẽ centri ſui.dando eivirtu

tem ⁊ firmitatẽ ꝑ quã ſtat tanquã ab illa ſuſtẽ⸗

tata ⁊ in illa fundata.vñ (nõ inclinabit᷑vel cõ

mouebit in ſeculũ ſeculi).i.ineternũ in aliqua
parte a loco ſuo totali ⁊ a cento mũdi in quo
eiusvirtus ſuſtentiua ↄſiſtit.Quãuis eni tran
ſeat jm qualitatẽ nõ tñ ſᷣm ſam. Spũaliter
fundauit terrã.i.eccłiã ſuꝑ chꝛiſtũ qͥ eſt ſtabili
tas huius ecclie et oĩa ↄtinet ptaãte ⁊ nos boni
tate.fundamentũ enĩ aliud nemo põt ponere
pꝛeter id qð poſitũ eſt qð eſt ieſus chꝛiſtꝰ.et iõ
tali fundamento ſuffulta nunquaʒ inclinabit
vYel deficiet. Terra itaq; nõ inclinabit᷑ licet.

ſun montes ſiabunt aqu.
Abr ſſusi.mare ⁊ ois aqꝝ cõgeries iſicut

abeſus ſicut veſtimẽtũ amictus eius:
9

veſtimentũ ſit (amictus eiꝰ)ſcʒ tere ex oĩ pte

qꝛ mare ⁊ flumina oꝑiunt terrã ⁊ vt veſtis ci

cũdant eꝗ excepta vna ꝑte q; remanſit arida

pter vitã hoĩm ⁊ aialiũ q̃ abyſſus tꝑe diluuinj

ita excreuit vt et montes oꝑiret. vñ ſequit᷑ ſugꝑ
mõtes ſtabũt aqin tpe diluuij vbi ponit fuu
rum ꝓ pᷣtenito.vel h̊ futuruʒ erat referendo ad
ips ꝗᷓ terra fundata fuerat. Myſtice ꝓpha ec⸗

cleſia futurã in diluuio ꝑſecutionũ volebatin
g Haritate telligi. Fuit eni aliq tꝑs q̃ terrã dei.i. ecciam
ruas chꝛiſti ſuꝑat ⁊ ideo ſuꝑ pẽnas ventoꝝ.i.
ſccõꝛũ ꝑ agilitatẽ charitatis ambulatet omes

ita cooꝑuit abyſſus.i. multitudo pſecutionuzʒ
vt nec ipᷣi magni qͥ ſunt mõtes apparerẽt. Sta
bant quippe ſuꝑ mõtes aq̃ qꝛ ꝓpli reſiſtẽtes ſu
perabant auctoꝛitatẽ ſoꝛtiter euangeliſantiuʒ
hoc non diu quia M!
Ab increpatõe tua fugient:avoce toni /
rui tui foꝛmidabut.

verbum dei ⁊ pᷣualebant ſuꝑ martyres. Becd

Ab increpatõe tua) o dñe.i. ᷣm oꝛdinatõeʒ
volũtatis tue ac ſi eſſenta te increpate (fugiẽt)
et recedẽt ſcʒ aque diluuij ad locũ deſtinatũcet

8. lera a voce tonitrui tui).i.venti terribilł ⁊ ſicci foꝛ
phin. Vel( qͥ facis angelos tuos ſpũs)vt ſpi⸗
rent hoĩbo tuaʒ facere voluntatẽ (et miniſtros
tuos ignẽ vrentẽ).i.ardentẽ vt in alijs lumen
veritatis infundant in alijs pctã ↄſumant fi⸗

midabũt).i.q̃ſi fſoꝛmidãtes ceſſabũt yt appase
at terra qꝛ ꝑ tales ventos ceſſauerũt. Myſtice

Ab increpatõe dei fugerũt aque recedentes a

pᷣſſura montiũ ⁊ eminẽt mõtes in ſalutẽ pploꝝ·
qꝛ coꝛ regũ in manu dñni fuit qð deflexit qͥ vo⸗
luit. Juſſit ꝑ eos pacẽ dari chꝛiſtianis ⁊ emi⸗
cuit auctoꝛitas apłica a voce tonitrui dei fctã
E aplłos ꝑ nubes ꝑ ſcripturas foꝛmidãt aque
ꝑſecutionũ.mali enĩ ↄminatõne iudicij timẽt.
Quibo aquis ceſſannld
Aſcendũt montes et deſcendũt campi:

i⸗ locum quẽ fundaſti eis.
ſcendũt mõtes ⁊ deſcendũtcampi).i.per
hũc receſſum aqꝝ apparuit in terra aſcenſus

et multitudo montiũ et deſcenſus ſeu planici⸗

es campoꝝ qui pꝛius latebãt ſub aqͥs (in loco
quẽ fundaſti eis.i.ſm loca in qͥb eos a pꝛin⸗
cipio fundaſti. Myſtice Aſcendũt mõtes).i.
ſancti in ſpiritalẽ ꝓticiũt intelligentiã ſet deſcẽ
dunt campi).i.ppli ſe ooꝝ doctrinis ſubdũt vt
virtutũ fructibo ⁊ floꝛibo repleant᷑.(in locũ quẽ
fundaſti eis in ↄuentũ eccleſiaſticũ ⁊ faciunt

fm dona q̃ ↄtuliſti eis quantũ quis ꝓpꝛiũ do⸗

num habet ex te. Alios enĩ dedit ꝓphᷣas alios
euãgeliſtas ⁊ hmõi.Ideo aũt nõ ſeniũt modo
nec dant operam euertere terram ꝛ·
Terminũ poſuiſti quẽ nõ tranſgredien
tur:meq; cõuertentur opire terram.c
erminũ)? finẽ ſcʒ alueos ꝓpꝛios poſuiſti)
ſcʒ aqᷣs oceani ⁊ alijs claudendo eos luoꝛibo.
(quẽ nõ tranſgrediẽtur) trãaſeundo a loco no

BZup ea volucres celi hab

et vltra ꝓcedendo(neq; cõuertent᷑ opire) . nõ5

reuertent᷑ et redibũt ampliꝰ ab alucis ſuis vt

opꝑiantterrã) ſicut in dilunio ſecerũt. Myſti⸗
ce finẽ impoſuũ tranſgredi nõ pñt aq̃ ꝑſecutio

nũ et ſi ad oꝛas terre flucł ꝑſtrepũt ⁊ ſi adhuc

dcurmurãt terrã tñ eccie diluuio nõ oꝑiunt vt
iã liceat eccie libere pᷣdicare. Terminuʒ etia et
modũ aqͥs tribulationſi poſuit ne motus eax

—

ſit longioꝛ aut vehemẽtioꝛ q; ſit opus. Dʒqᷣd
fit in terra mundata. Dequit᷑ ⁊ dicit.
AQui emittis fontes in ↄuallibi:ĩter me
¶NQuiemutis 2 manare facis(fontes in con
nallibo.i. in locis terre humilib⸗ ⁊ indecinter
mediũ montiũ) ſcʒ in ↄuallubocꝑtranſibũt aq;;
oꝛte ex illis fontibo. ſepe enĩ fontes pᷣmo fluũut
et deinde flumina faciũt. Oyſtice emittifon
tes in ↄuallib).i.graʒ ſctĩ ſpũs qͥ ſuꝑ humilẽ
geſcit pᷣſtat huilibo ⁊ gre ſubditis ⁊ eq̃liter int᷑
mediũ montiũ.i.eccłiaꝝ ꝑtranſibũt aque).i.
Sbagdlicatoꝛes vᷣbi veritatis irrigãdo doctrina et

um montin ptranſibut aque.

donis celeſtibo ppłlm ⁊ eque oĩbo miniſtrando

ꝗqꝛ aqua dei.i.doctrina nõ ꝓpꝛia eſt alicui ⁊ pꝛi
uata ſed cõmunis ⁊ publica. VUlCinter mediũ
montiũ q ſunt due ſpẽs ſuꝑbie quarũvna na
ſcit᷑ ex re tpali alia ex re ſpũali ⁊ int iſtos duoſ
moötes eſtvallis hũilitat nõ declinãs ad aliqe0
ſpeciẽ ſuꝑbie et in iſto medio (ꝑtranſibũtaq)
gratiarũ. Et de his fonubo et aquis.

Hotabut offis beſtie agri: expectabunt

onagri in ſiti ſna.

¶¶ Potabüt oms beſtie agri) i. aĩalia regionũ
cexpectabũtonagri).i.aſmni ſilueſtres ĩ deßtis
exñtes in ſiti ſua)ſcʒ refici ꝑ hmõi fontes⁊ flu

mina. Myſtice potabũt de ill aqs ſpiritalibo

oms beſtie agri).i.oms gentiles magni ⁊ ꝑui
(et expectabũt onagri).i.ſuꝑbi iudei ſuꝑba ia
ctantia vagãtes tanq; in deftolin ſiti ſua qñq;
refici ⁊ bibere has aqs qꝛ ſuꝑbi indei differũt
bibere vſq; in tꝑs vltimũ:fluũt ̊ üũle aq̃tt inde
bibũit timidi ⁊ feri:ꝑui ⁊ magni getiles ⁊ iudei
väyt oĩb hec gra miſtret᷑ Cꝑata ẽ aq̃ oibo nullũ
terret vt vnuſquiſq; ſm ſuã ſitim ⁊ deſiderium

iat alius plus alius minꝰ.

—

dio petraꝝ dabunt vorres.
uꝑ).i.iuxta (ea) qᷓ dicta ſũt ſcʒ ↄualles ac

mõotes ⁊ flumina (volucres celi)aerei habita⸗

bũtc moꝛabunt᷑ (de medio petraꝝ⁊ nemoꝛũ

(dabüt vocẽ).icantabũt ↄgaudęetes vicinitati
vbi ſunt nutriti. Oyſtice (ſuꝑ ea) q̃ dicta ſunt
ſcʒ aq̃s ⁊ hmõi(volucres celi).i.ſpũales viri
2ptemplatõe gaudęetes celeſti ꝗͥ vᷣtutũ penis ce

itabũt: de me

teros volare docẽtchitabunt qꝛ auctoꝛitatilo

aploꝝ ⁊ ſciõꝝ nõ ſuis coꝛdibo innitent᷑. et(de

medio petraꝝ dabũt voces) qꝛ in medio eccia
rum apuer̃tos ſuũ ad docendũ ꝓpłm ⁊ collan
dandũ deũ.vel (de medio petraꝝ).i.de ↄcoꝛ-⸗
di auẽte ſctõꝝ vel duoꝝ teſtamẽioꝝ in qba ſo⸗
nat chꝛiſtus dabũt voces) pᷣdicatõis.Emit⸗
iis inq; fontes in ↄuallibo ⁊ cctera pᷣdicta fac.
Higans mötes de ſupioꝛibo ſuis: de ftu
ctu operum tuox ſatiabit᷑ tera.
Rigãas) etiã o deꝰ mõtes de ſuꝑioꝛiba ſuis)
id ẽ de aqͥs in ſuꝑioꝛibo ꝑtibo celi generatis qꝛ
oↄualles ⁊ campi rigant᷑ fontibo ⁊ fluminibo ſʒ
mõötes indigẽt rigari pluuijs vt ibi etiã creſcat
her ba aialibo opoꝛtuna (de fructu oꝑm tuo
id ẽ de effectu pluuie qð eſt opus tuũ (ſatiabit
terra).i.fecundabit᷑. Oyſlice( Rigans mon⸗
tes.i.aplłos ⁊ pdicatoꝛes (de ſuꝑioꝛibo ſuis)i.
de celeſtibo q ſunt ipis altioꝛa. ſpiritali eni grfa
coꝛda eoꝝ rigauit effundẽs ſuꝑ eos ſpm̃ ſctm.
et de fructu oꝑm tuoꝝ ſatiabit rra) qꝛ de ſpi⸗
riali doctrina apłoꝝ ⁊ pᷣdicatoꝝ reficit eccia
Et bñ nõ de fructu montiũ ſʒ oꝑm tuoꝝ dicit
qꝛ qcqͥd in vᷣttibo ſcõꝝ agit᷑: illius eſtgre qui
merita largit. Tena inq; ſic irrigata

Pe ducens fenũ iumentis: et herbam

eruituti homanum.

Pꝛoducẽs fenũ iumẽtis).i.ad pabulũ ⁊ nn

trimentũ iumentoꝝ (etherbã ſᷣuituti hoĩm).i.

iumẽtis q̃ in cultu terre ſ uiũt hoĩbo. Myſtice
Tena ꝓducit fenũ.i.terrenũ ſubſidiũ iumẽ⸗
tis).i.pᷣdicatoꝛib q iumẽta fctã ſunt qꝛ onera
cccie poꝛtauerũt ⁊ in eadẽ laboꝛauerũt. Juſtũ
eſt eni ſi iumentũ in terra laboꝛat vttra iumen
to ſuo fenũ ꝓducat. debet ſcĩ viri ab eis coꝛꝑa
lia ſtipẽdia ꝑciꝑe qͥb ſtudẽt ſpũalia miniſtra⸗
re.ſet herba).i.tꝑalia (ᷣuituti hoim).iᷣdica⸗
toꝛibo ſᷣuis hoĩm ꝓ chꝛiſto ⁊ ex charitate fſcĩis:
et eſt expoſitio pᷣcedenꝭ. Nota ꝑ herbã ⁊ fenũ

intelligi victꝰ ſimplicitatẽ:hᷣ aũt ẽ neceſſariũ.

Elt educas panẽ de terra: et vmuʒ leti ⸗

—

Vtꝑ eoꝝ laboꝛeʒ (educas panẽ de cra).i.

frumentũ vñ fit panis q eſt hoiĩim nutrimentũ

et ſilr (vinũ)educas vt (letificet coꝛ hoĩs)nõ in

ebꝛiet ſʒ ſobꝛios reddat ⁊ ſpũalẽ leticiã indu⸗
cat. Myſtice VUt ꝑ eoꝝ pᷣdicatõeʒ ſeducas pa⸗
nẽ) cʒ chꝛiſtũ.ipe eſtenĩi panis qͥ de celo deſcẽ
dit(de t᷑ra).i.hoĩbo in terra habitãtibo ⁊ terre⸗
num coꝛpꝰ geſtãtibo ꝗͥ ꝑ eoꝝ doctrinã credũt
et chꝛiſtũ ↄfitent᷑.(etducas(vinũ)ſcʒ ſpũale

interioꝛẽ hoĩem reficiẽs vt (letificet coꝛ hoĩs)

ſpüali leticia ⁊ inehꝛiet vt obliuiſcat᷑ errenoꝝ

uh

ln

⸗

ni⸗

ſi

-

quo vino nõ ſolũ letificari ſʒ et inebꝛiari debe
mus ſicvtvideat᷑ illa ebꝛietas in oꝑibo noſtris
in ſctõ amoꝛe iuſticie in alienatõe mẽtis nr̃ea
terrenis in celũ vt educas etiã de terra oleũ.
AVlt exhilaret faciẽ in oleo: et panis coꝛ
e frnet.
WUhhomotexhilaret
tem ſuãſin oleo)ex eius ſapoꝛe ⁊ ↄdimẽto. vel
loquit᷑ moꝛe antiqꝝ qͥ vngebãt facies ſuas in

i.letificet. faciẽi mẽ

ſignũ leticie. Ctqꝛ vtilitatẽ vini ⁊ olei dixerat

ideo etiã vtilitatẽ panis ſubdit.d. et, vtpanis
coꝛ hoĩs ↄfirmet) coꝛpꝰreficiedo. Myſtice( vt

exhilaret).i.letificet⁊ hilarẽ faciatfaciẽ ſuã.i.

mentẽ in oleo).i.in gra ſpũſſcn q qd repleuc⸗
rit letos ⁊ hilares reddit ⁊ gratioſos apð alioſ
efftcit. letificat᷑ eni hõ in ſe? hilarat᷑ad ꝓximũ
dQag impendendũ qð hʒ ex charitate cet panis)
ſpũal.ſ.chꝛiſtꝰ (coꝛ hoĩs ↄfirmet ꝛin bonis qꝛ

panis coꝛdis eſt et dat vitã mundo.

HSaturabũt᷑ ligna campi et cedri libani

js platauitallic paſſeres nidiſicabũt.

lis petra vbiq; eſtvtilis ⁊ i
libo ⁊ magnis ⁊ guis beſtijs ⁊ celivolatilib.
it luna ĩ tpe:ſol coguit occaſuʒ ſuũ.

Saturabunt᷑ etiã ligna campi).i.ad ſacie⸗

aleʒ nutrient᷑ ex tra ſic rigata cet cedri libani)
ſilr ſaturabunt᷑ (qs plantauit).ſ.dũs qꝛ oĩa li

gna ⁊ arboꝛes ſunt creature erꝰ culic)in cedris

¶paſſeres) minuta volatilia celi (nidificabũt)
ci qeſcent. Oyſtice deiſtiaſ.pane vino ⁊ oleo
id eſt a gra dei educta de tra eccłie (ſaturabũt᷑

ligna campi).i.reficient᷑ plebes hũiles pploꝝ

(et) etiã (cedri libani).i.ſublimes in cãdoꝛe ſe⸗
cCculi ille tñ qᷓs ipᷣe dñs plantauitin vnitate ec
cliaſtice fideicillic) ſeʒ in cedris.i. in potentibb
ſeculi(paſſeres nidificabũt).i.paupes in ſcło

q ſua reliquer̃t vi nudi ſequerent᷑ ieſuʒ. Nobi

les enĩ ⁊ diuites hꝰ ſclłi atttendẽtes res ſuas et
ſuꝑſluas copias pᷣbent illas ſᷣuis dei dãt poſ⸗
ſelſſiões edificãt eccias ↄſtruũt monaſteria col
ligunt᷑ paſſeres.i.pauꝑes chꝛiſti qᷓ; ↄuerſatio
in celis eſt vt nidificent in ramis facultatũ ce⸗

Aroꝝ liban.
NMerodij domus dux eſt eor montes ex

celſi ceruis:petra refugiũherinatijs.

¶ MHerodij domꝰ).i.nidus.ſ.petra q eſt domꝰ
eiusdux)et reſugiũ ẽ(eoꝝ).ſ. baſer ſi foꝛte ce
u

Adri mouent᷑ (mõtes excelſi ceruis) ſunt rfugiũ

et firmamẽtũ (petra) in via ſubrranea eſt(refu
giũ erinatijsꝭĩ q̃ ſe abſcõdit qꝛ erinaci ſeu eri

cius ẽ aĩal ifirmũ ⁊ pauidũ.ſ.paruũ⁊ ſpinoſũ
Myſtice. Et ſi in cedris paſſeres ꝓpter půtem
natiuitatẽ nidificẽt⁊ poſſeſſiõibo diuitũ ſuſten
tent᷑ nõ tñ iõ ſpẽ in eis ponũt ſʒ in ſolo chꝛiſto
ſi foꝛte cedriirati fuerint ⁊ aliqͥd moleſtiey
ſcãdali fuis dei in ramis ſuis cõmouerintvo⸗

labunt quidẽ inde paupee ſz nõ pibunt qꝛ nõ

ipᷣi cedri ſʒ petra chꝛiſt cuiꝰ paſſionẽ imitant᷑
dux eſt eoꝝ. chꝛiſtꝰ.n. eſt paupi refugiũ. Cer⸗
ui magni ſpiritales ⁊ ſuꝑne ↄuerſatõis amato
res trãſcẽdentes ĩ curſu oĩa ſpinoſa ſcłi tenat

altos montes alta pᷣcepta dei ſublimia coguẽet

teneãt ea qᷓ multũ eminẽt in ſcpturis iuſtificẽt
in ſũmis. Minutũ aĩal infirmũ ⁊ ſpinoſü eri

cius:ſignificat pctõꝛes. ſpine eĩ pctã ſignificãt

quibo cooꝑt? eſt qͥ peccat.Et qꝛ talis nõ pᷣtte⸗

nere excelſa illa ⁊ pfctã pᷣcepta refugiũ eſt pe
tra.i.chꝛiſt? qꝛ fact eſt dñs refugiũ pctõꝛi.Ca
8 2 in montib ⁊ in ↄual

Fecit lunã in tgeyvt ꝑ eam diſtinguant tꝑa

(ſol coguit occaſũ ſuũ)qꝛ ita regularit᷑ etoꝛdi⸗
nate vadit ad occaſuʒ ac ſi haberet intellectũ.
Myxſtice poſtoꝛdinatõeʒ pᷣlatoꝝ et ſubditoꝛũ
ſubiũgit de chꝛiſto et eccia.q.d.pᷣdicta oꝛdina

uit deus ⁊ ipᷣe(fecit lunã.i.eccłiã q accipitlu⸗
men a chꝛiſto ſicut luna a ſole(in tꝑa) qꝛ tꝑa
liter tranſit et creſcit ⁊ deereſcit aliqũ trãſitura
nec mirũ ſi trãſit nam (et ſol.i.chꝛiſtꝰ(coguit)
et pᷣſciuitoccaſuʒ ſuũ).i.paſſionẽ ſuã ꝓ ea ſub

eundã. hoc eſt appꝛobauit et placuit ei. Si eni

diſpliceret quõ pateret᷑. Et bñ paſſio occaſui

ſolis comꝑat᷑.ſol enĩ ſic occidit vtoꝛiat᷑ ita qui

doꝛmiuit.i.chꝛiſtus adiecit vt reſurgeret.

Poſuiſti tenebꝛas ⁊ facta eſt nox: in ipa

Poſuiſti tenebꝛas)ꝑ occaſuʒ ſolis (et facta

Prn ibũt om̃s beſtie ſiue.

eſt nox)in emiſpio nrocin ipᷣa)ſcʒ nocte (ꝑtrãſi
bũütoẽs beſtie ſiluead qᷓrendũ alimentũ. Oy
ſtice cũ paſſus eſt chꝛiſt? (poſuiſti tenebꝛas).i.
poni pꝑmiſiſti. ita ſepe dr̃ deus facere qð fit de
eius ꝓmiſſiõe.tenebꝛe.n.facte ſunt in apłis qꝛ
defecit ſpes eoꝝ (et fctã eſt nox infidelitatis in
eis. Uelpoſuiſti tenebꝛa s cũ cecitatẽ ĩ iſrł fie
ri et iudeos ꝓpter eoꝝ ſuꝑbiã ĩ erroꝛe ignoꝛãtie
remanere ꝑmiſiſtitet fctã ẽ nox).i.obſcura mẽ
tis obſtinatio ⁊ qꝛ nõ habuer̃t lumẽ fidei ꝑue
nerũt ad noctẽ pci vt ieſuʒ dolo tenerẽt et oc⸗

ciderẽt in ipᷣa ſcʒ nocte erroꝛis(ꝑtrãſibũt oẽs

beſſtie ſilue) ſcʒ demões ad capiendũ aĩas. qs

aüut generaliter dixerat beſtias,. deinde in catu

los diuidit et leoones.
Catuli leonuʒz rugientes vt rapiant: et

querant a deo eſcã ſibi.

atuli leonũ) nõ ſolũ leones ꝑtrãſibũccru⸗
gientes).i.fremẽtes ⁊ cũ rugitu anhelantes(vt
rapiant) pᷣdam aliquã (et qranta deo) cui/ eſt
oĩbo ꝓuidere eſcã ſibihneceſſania Oktice leo

nes ſunt pncipes demonioꝝ ? catuli ſunt mi⸗
noꝛa demonia. ſunt eni magni demones m.
noꝛes qͥ qñ nobis occũbit ſol iuſticie cum ru⸗
gitu circueũtvt ſeductionibo aias rapiat ⁊ eſcã
babeãt qꝛ paſcunt᷑ erroꝛiba hoĩim qͥ pciã ſunt
eſta ipoꝝ Querere aũt a deo eſcã ſibi dicti ſüt
qꝛ nec tentare quẽq; niſi deo ꝑmittete pnt dat
po ptãs aut ad dãnandos ipios aut ad ꝓban
dos pios. Nulla eſt q;pe ptãs in hoĩevel dia⸗
bolo niſi deſuꝑ der a dno. Iſta O faciüt in no⸗
cte ⁊ in tenebꝛis. NHam,.

ꝛtus eſt ſol) ſuꝑ terrã et) oꝛitte ſole ſtatim
gregati ſunt) ceſſantes ⁊ deſiſtentes qrere p

dam (et in cubilib ſuis collocabunt᷑.ſ.vt qe⸗

ſcant impetꝰ nõ faciẽdo. Myſtice hoc faciũt

in nocte vbi nõ cogſcit᷑ chꝛut nam quibo oꝛtꝰ

eſt ſol.i cognit eſt chꝛiſtꝰnõ hos audent inua
dere qꝛvidẽt eos ſignũ thau.i.crucis hꝛe. Ma

gis magiſq; vbiq; oꝛit᷑ ſol iſte vt clarificet chꝛi

ſtus ĩ toto oꝛbe? ↄgregant᷑ leones? catulieoꝝ
recedẽtes a ꝑſecutõe ecclie etcollocant᷑incubi
libo ſuis.i.pmanent in coꝛdibo infideliũ ⁊ ꝑti⸗
naciuz ne iam faciant in ſctõs impetũ. Dic g
cchꝛiſto in aliq̃ occidenteꝑ pctm vigent mala?
codẽ reſurgente ꝑ gram fugiũtipᷣa.Ettunc in
ostu ſo᷑üuuu1u1s.
Enbit homo ad opus ſuũ:et ad opatõ
nem ſua vſq; ad veſperrr.

1 Eribithomo) deqͥte ⁊ ocio (ad opus ſuũ)

faciendũ⁊ ad oꝑatõʒ ſuã tinuandavſq; ad
yeſperã) ettenebꝛas. qn iterũ ceſſabit figurate
oꝛto ſole gre ⁊ iuſticie ĩcipiet hõ bñ oꝑariet cõ
tinuabit ꝑſeuerando vſq; adveſperã.i.vſq; ad
finẽ ſeculi qꝛ iaʒ licet in ſecuritate pacis bona
opani ſʒ ↄtenebꝛatio ⁊ grauis imper erit in ſi⸗

ne mũdi.Exeant & iam ſcti viri ꝑ terasadp⸗

dicandũverbũ.faciant opus ſuũ impleãt mi⸗

niſteriu iniunctũ. Exeat etiã hõ qlibet ad opa

cionẽ ſuã oꝑet᷑ bona ſua oꝑa vſq; ad yeſpeꝝ.i.
vſq; ad ↄſumatõeʒ vel vſq; ad finẽ. O ꝑtet enĩ
nos omni tpe oꝑari iuſticiã ⁊ ꝑſeuerare qꝛ fi⸗

nis nõ pugna coꝛonat his oĩbo inſpectis ꝓpha

cctoiĩs hõ credẽs exultat ?⁊ admirãdo exclamat
Oꝛ hec pꝛedicia feciſti ergo.

magnificaca ſunt opa tua dñe: oia

ſeſſione tua.

in ſapientia feciſti: impleta eſt terra poſ

ox magnificata).i.magna ⁊ multa(ſunt) q;
explicari na piicluman ſenſuʒ excedũtoꝑa
tua)ooñe)ad literã oĩs creatura a te ſctã łoꝑpa
myſtica.ſ.creatõis ⁊ recreatõis ꝙ regit ꝙ ↄſer

Hꝛtus eſt ſol et ↄgregati ſunt: et in c

punit repꝛobos ꝙ remunerat electosſoĩa i ſa⸗

pientia feciſti).in chꝛiſto. ipe eſt eni dei virt⸗
et dei ſapiĩa ꝑ quẽ ad literã deus pr qᷣcqd ĩ fra

in mani ⁊ in celo eſt creauit.vlł my ſtice accipit

de noua creatura quã a veteri hoĩe chꝛiſtꝰ eru
it ⁊ liberauit ⁊ qꝛ multa ſunt (impleta eſtterra
poſſeſſiõe tua).i.multis bonis coꝛꝑalibo ⁊ ſpi⸗
ritualibo q̃ ſunt poſſeſſio tua qꝛ ad litterã ple⸗
na eſt terra creaturis ſuis q̃s creauit ⁊ in ptãte
habet. Vel myſtice terra.i.eccĩa plena eſt fide

libo ſuis. Ecce in pᷣmo magna dei potentia.in
ſcðo mag eiꝰ ſapia.in tercio magerꝰclemẽtia.

uat q; expectat alios ad pniam alios reliqᷣt

loc mare magnũ et ſpacioſu manibbc

illic reptilia quoꝝ nõ eſt numerus.

¶ Hoc mare)ſilr impletũ eſt tua poſieſſione
et creaturis magnũ ꝓfunditate (et ſpacioſuʒ)

latitudine(manibo).i.locis.et dicit manibo eo

q qſi expanſas manꝰ habeat ⁊ in ſe cũcia ſu⸗
ſcipiat c illicx.ſ.in mari ſunt (reptilia⁊ piſces

diuerſoꝝ gener (quoꝝ nõ eſt numer noticia

huana. Vl my ſtice dicit quõ eccłiã ꝑ mare ſe
culi ad litus pꝛie traducit. Anpleta qdẽ eſtter

ra ſed nõdum ſumus in terra viuentiũ vbi eſt

poꝛtio nr̃a immo mare.i.ſeculũ adhuc eſttrã
ſeundũchoc)aũt(mare magnũ eſt)etſſpacio⸗
ſum manibo) exereendis qꝛ multa in hoc mũ
do ad oꝑandũ inuenimꝰ ſedillic) in illo mari

quoꝝ innumere inſidie in hoc ſeculo repũtet

incautos repente occupãt. Et in h mari ſũt.

Aninalia Puſill cum magnis illic na-

ues ptranſibunt.

parui ⁊ magni. Nec ſolũ hoc mare eſt advſuʒ
piſciũ ⁊ reptiliũ ſed etiã ad vſum hoĩm naui⸗
gantiũ. VUnñ dicit ulic).ſ.in mari (naues ptrã⸗

ſibũt) ad deducendũ hoĩes ⁊ bona eoꝝ. My⸗

ſilli ⁊ magni. Oulti eni puſilli. mulii pmates
picula (tñ illic naues).i.eccłie ꝑtranſibũt)ſe⸗
cure inter inſidias et cellas tentationũ inter

aĩalia puſilla ⁊ magna. nauis ſiue diminutiue

Apter humilitatẽ nauicula eſt ſctã eccłia q flu⸗
ctibo tentationũ ⁊ tẽpeſtatibotribulationũ tun

ditur ⁊ quatit᷑ ſed nõ ſubmergit᷑ habʒ ꝓ malo
crucẽ. ꝓ velo fidẽ. ꝓ anchoꝛa pacientiã.ꝓ gu⸗

bernatoꝛe chꝛiſtuʒ. Non & naues timeant nõ
valde attendantvbi natent ſed a quo gubernẽ
tur venient ad debitũ finẽ ꝑducent᷑ ad quietẽ.
Etpᷣrt᷑ hec aĩalia ecetiã ĩ mari qð ſuꝑat oĩa.ſ.

. Hꝛaco iſte quẽ foꝛmaſti ad illudendu, quaſi nõ curando de eis (turbabuntur) ſcʒ fa⸗
” ei:ommnia a te expectantvt des illis eſcaã me ct defectu nature immo ꝑiſtũ modũ (aufe
tn iün ttee. irss ſpm̃ coꝝ) quo viuificantur (et deficiẽt) ru
hl ¶Dꝛaco iſte) i cetus cnius magnitudo exce endo in moꝛtẽ cetin puluerẽ ſuumi in mate⸗
n dit magnitudinẽ alioꝝ aĩaliũ terreſtriſ et ma⸗ riam ſue pꝛime oꝛiginis (reuertentur p pume⸗
m rinoꝝ (quẽ foꝛmaſti)o deus (ad illudendũ ei) factionem. Myſtice qꝛ multi impleti bonita⸗
ini cum eni cetus vult capere piſces p cibatõe:il⸗ le dei ſibitnibuerunt inani gloꝛia elati volens
Ni⸗ li inſtinciu naturali fugiũt verſus ripã vbi na deus eis ꝓbare ꝙ nõa ſe ſed ab ipo habent/vt
ni tare non põt ꝓpter aque paruitatẽ ⁊ ideo ceis cum bonitate habeant ⁊ hũilitatem aliqñ eos
hiu eos inſequens impingit in terra etibi a picca⸗ pturbat auertendo ab eis faciem.i.ſubtraben
un toꝛibo occidit᷑ ⁊ ſic illuſus a ſua ſpe fruſtrato⸗ do beniuolentiã ⁊ cadũt in tentationẽ variam
mnia)ſcʒ viuentia ſuꝑ terrã ⁊ in aquis (a te ex et ita oñdit illis qꝛ ꝙ iuſti erant ⁊ recte ambu⸗
in pectant) naturałr (vt des illis eſcaʒ) ꝓ nature labant ipo regente fiebat. vtiliter ergo turban
8 ſuſtentatõe (in tꝑe)ſcʒ opoꝛtuno. Sicut enim tur:turba eni tribulatõis remouet ſpm elatõis
4 aiĩalia creata ſunt a deo. Ita ex creaturiſ dei re vnde ſequitur (auferes ſpm̃ eoꝝ) ſcʒ ſuperbie

,
Pn
les
3

1
ve⸗
1n
lo
,
ſo
ſe

be⸗

ficiunt᷑. Myſtice dꝛaco iſte eſt inimicus ecclłie

qui alibi dicit᷑ lucifer alibi leuichan quem foꝛ

mauit deus ſᷣm ſubam ⁊ in celo locauit ſedvi⸗

cio ſuo inde cadens ad boc factus eſt hic vtil
ludat eix ab angelis qñ nobis ſuggerüt bona
et reuocãta malis ⁊ a ſanctis ſcʒ tentationũ et

tribulationũ victoꝛibo. Illude & dꝛaconi non

Oſentiendo pꝛance eius ſuggeſtioni ſic eni illu
ditur ei. Iſte quidẽ dꝛaco manducare vult ſed

nõ manducat quem vult. nam omnia:⁊ tenta
ſoꝛes⁊ tentati eſcam a deo expectant ipᷣi dꝛaco
ni dictũ eſt terrã comedes emibo dieb vite tue

Tibo ergo huius dꝛaconis eſtterra. iterreni et
pctõꝛes.Cibo eius eſſe nõ vis nolli eſſe terra.i.
noli ꝗmareterrena. Cibus aũ iuſti eſt verbũ

dei Di bnvixenis cibũ chꝛiſti habebis ſive

ro a chꝛiſto receſſeris cibus dꝛaconis eris.

Dante te illis olliget apieme te manũ
tuã omnia implebunt᷑ bo

n bonitate.
Dante te).i. cum dederiscillis) ſcʒ eſcã (col⸗

ligent) eã (apꝑientete manũ tuã i. largiter te ri
buente ſicut homo largus dicit᷑ manũ apertã

habere (omnia implebunt᷑ bonitate).i. reſiciẽ

iur ex bonitate largitatis tue. Myſtice (dante

te illis)ſcʒ demonibo cibum ſuuz et pmittente
vt accipiãt colligent eum:ante nõ pñt collige⸗

re nec tentare.dat eis deus cibũ qñ vultet quẽʒ

vult q;ꝛ neminẽ ſibi incoꝛpoꝛare pñt niſi dñs
Pmittat.ſequit᷑ de cibo noſtro qꝛ (aperiente te

manũ tuamyet ptãtem qua abunde reples qs

vis ⁊ pleniter te impendete munificentiã/oĩa)
que implenda ſunt (implebuntur bonitate) et
gratiaꝝ largitõne qꝛ a te habet homo quicqͥd
boni habet.Et ecotra
Auertente aũt te faciem turbabunt᷑:au⸗

¶ Auenente aut te ſacieʒ) iſi illa neglexeris

quo inflantur (et) eo amiſſo (deficient) in ſe vt
pꝓficiant in te.i.de ſe ipᷣis nõ pᷣſument(et)ſic de

Pecratis penitentes (in puluerẽ ſuum)ſcʒ bũi
itatis (reuertentur) recognoſcentes ſe eſſe pul

uUerem et cinerem.,

Emitte ſom tuu et creabuntur:et reno

uabis faciem terre:

Smitics ſpm tuũ).i. dabis tue voluntatis
imꝑium ⁊ effectũ et que moꝛtua ſunt(creabũ⸗

tur).i.de nouo foꝛmabunt᷑ ſcʒ in eadem ſpecie
ſm curſum naturec(et renouabis faciẽ terre).i.

ſtatum terrenoꝝ ⁊ moꝛtaliũ in aĩalibo volatili
bus ⁊ alijs ꝑ ſubtractioneʒ cure tue perditis.
Mxſtice ablato ſpũ eoꝝ quo inflantur ⁊ coꝛ⸗

rumpũtur Emities ſpm̃ tuũ)ſanctũ qui creat
nouos et eo miſſo (creabuntur).i.recreabunt᷑
et refoꝛmabuntur.ſed quia eſt nouitas ſtatus
hoiĩs ideo dicit᷑ creabunt᷑ ſcʒ in oꝑib: bonis et
dad iuſticiã.a ſpiritu enĩ eius accepimus gram
vt iuſte viuamus quia ipᷣe eſt qui iuſtificat im
pium (et renouabis faciẽ terre).i.terrenoꝝ vt
Pabeane ſacizennnain bien alẽ cum ante ꝓp
dDiuerſis generibo peccatoꝝ haberẽt diuerlas

facies animalium:hoc eſt nouos hoies facics
ſpü mentis ſue renouatos cõfitentes ꝙꝙ nõ a ſe
ſʒa te ſunt iuſtificati et boni vt gratia dei ſit in
üllis. Facies quippetene renouatur cum ani⸗
ma peccatoꝛis ad iuſticiaʒ dei refoꝛmatur.Et
qꝛ a deo ſunt omnia bona ergo.

in ſeculum jetabitur do

ninus in operibo ſnuuius.

Bit) et duret(gloꝛia dñni⸗.i.gloꝛiſecet᷑ dñs
tam multis et magnis beneficijs et nõ ad tps
ſed(in ſeculũ).i.abſq; termino ⁊ ineternũ (et le
. ur E REn n tabit᷑ dñs in oꝑibo ſuis).i.in creaturis ad ſugʒ
feres ſpiritũ eoꝝ et deſicient:et in pul⸗ gloꝛiã oꝛdinatis. Vlel(ſit gloꝛia dñi)non nr̃a
nerem ſuu reuertentur.

(in ſeculũ).i.ſemꝑ vtqͥ gloꝛiat᷑ in dno gloꝛiet

et dicat non nobis dñe nõ nobis ſed nomini

t 3

mo da gioꝛii bona etenimvita noſtra nõ vir⸗
tus noſtra eſt ſed ipᷣius gloꝛia qui operat᷑ ⁊vel
le et pficere in nobis et ſic(letabit᷑ dũs in oꝑi⸗

Brvus ſuis)que in nobis facit nõ in noſtris quas

ſi noſtris qꝛ oꝑa noſtra ſi mala ſunt ꝑ iniqui⸗
atem noſtrã mala ſunt. ſi bona ſuntꝑ gratiaʒ
dDecli ſunt bona.letat᷑ autẽ dñs de nobis cum be

nexviuimus ⁊ gaudet eternus paſtoꝛ ſi ouẽ ſuũ

inuenit quam ꝑdidit.letat᷑ eti dñs in openbo
ſuis qꝛ placent dño qui ſunt creati ꝑ euʒ in no

nitate vie.

—————— E

MQui reſpicit terra et facit eam tremere

gui tangit montes et fumigant.
NQui reſpicit terrã ⁊ facit eam tremere vt pa
tet ſepe factũ in terre motu pcedente ex diuina
oꝛdinatõe (qui tangit montes) altos tactu ful
gurris (et ſumigãt).i.fumũ emitũt ex illo igne
fulgureo hoc fa cti eſt cuʒz deſcenderet dñs in
montẽ ſynai ad danduʒ legẽ etadhuc ſepe fit
ad incutiendũ nobis timoꝛẽ. Oyſtice ſu bdit
de operibo ſuis qualitet illa faciat d.(Quire⸗
ſpicit) miſcðia ſuacterraʒ) humani coꝛdis a ſe
auerſam que ſpinas pcõꝝ germinabat vel ſi
bivires bonitatis et opulentie ſue tribucbat⁊
facit eam tremere) ettimere de peccati ↄſcien⸗
ia.nam tunc ibi reqᷣeſcit deus.ſic reſpexit dñs
petrũ⁊ fleuitamare. Melioꝛ eſt tremoꝛ humi

litatis q;ᷓ ↄfidentia elatõnis (qui tangitcom⸗
punctõne ⁊ inſpiratõe vel aduerſitate(mõtes)
id eſt ſuꝑbos ⁊ ſe iactantes (et)tacti (fumigãt)
id eſt ploꝛant ꝓ peccatis vt ponat᷑fnomen cau

ſe p effectu fumus eni lachꝛymas excitat. Ał

Afumigant).i.incenſuʒ oꝛationũ ſurſuʒad deũ

mittunt. Tundit pctõꝛ pecius ſuũ. fundit la⸗
chꝛymoſam oꝛationẽ et ſic fumigat ſacrificiũ
coꝛdis lach?ymaꝝ et pꝛecũ ad deuʒ.his pᷣdi⸗

Meo chdin ð
Iantabo dño).i. laudabo dũm ⁊ ei leto ani
mo gratias referaz nõ in lingua tm ſed (in vi⸗
ta mea.i cxiuſticia ⁊ openovite mee ideo ſe⸗
quitun pſalla, bene opando deo meoid eſtad

Cantabo vño in vita mea: pſallam doo

Honoꝛẽ dei meiſq;diu ſum⸗i.in bono opere

ſeuerando. pſallere ad bonã operationẽ perti⸗
net qᷓ;diu ſum ad boni operis ꝑſeuerannã.nõ
rnim qui ceꝑit ſed qui ꝑleuerauerit vſq; in fi⸗
nem hic ſaluus erit. Vl(cantabo dño in vita
mea)pꝛeſenti ⁊ futuracet pſallã deo meo q;diu
ſum).i.ſine fine qꝛ in illo ſine fine ſum quem
ſemꝑ amabim ſeinꝑ laudabimꝰ. Non enim
xrit alius actus illius vite qᷓ; pſallere ſine faſti

io et ſine fine. vnde rogo v.

plo meo ꝓuocati.

Tlectabozin rſꝙuduo.

tum (cloquiũ meũ)in ↄfeſſione laudis ⁊ pctõ⸗

rum.oĩbo modis optandũ ⁊ ſtudendũ eſt no⸗-

bis vt eloquiũ noſtrũ deo ſit iocundũ felix eſt
anima cuius eloquio delectat᷑ deus. Non enĩ
in illis delectatus eſt de quibo ait pplus hic la⸗
bijs me honoꝛat coꝛ aute eoꝛuʒ longe eſta me
ęꝓpterea hec ſancta anima ſubdit (ego vero de⸗
lectaboꝛ in dno anquazs in ſummo bono ⁊ in
nullo alio. Ecce bona cõmutatio ſuauis eſt ti
biipᷣius gratia ſicut ei tuũ cloquiũ. Nam ſi tu
in dño delectaris ipᷣe delectat᷑in te. Si iocun⸗

da ſunt tibi eloquia eius. Jocunda ſunt ci elo

quia tua.Ego inq; delectaboꝛ in dno ⁊ exem⸗

DHeſiciãt petõꝛes a terra et iniqui itavt

Nocundũ ſit ei) id eſt coꝛã eo ſuaue et placi⸗

nõ ſint:benedic anima meaonſo.

r) id eſt a terrenis operibo ⁊ peccatis deficiãt
a ſuo ſpiritu et ab eo quod terra ſunt? terram

amant ne iam ſint qꝗ pꝛius erant(et iniqui)qᷣ
peccant in ꝓximos ſcʒ deſiciat ita vt nõ ſint)

iniqui ſed iuſti vt deſinant eſſe qd erantet inei

piant eſſe quod nõ erqant. Juxta q dicit vene

umpios et nõ nnrii hoe iſte ſcʒ ꝙ pctõꝛes

cti iniq deficiant:

ommnibo eius bencficijs ꝑ hoc innuẽs ꝙ finis

bonox ſimilis eſtpꝛincipio ⁊ ꝙ laus dei ſem⸗

per durare debet. Iterũ animã ſuã ad benedi
cendu dñoꝓ tantis eius beneficijs inuitat qꝛ
enim dño ꝓ tantis eius bonis digna retribne
re nõ poſſumꝰſaltem ꝓ modulo noſtro laudeſ
referre debemu. (HHiꝛatio.

ct ini deniciant ? Inpletus gaudio iterat pn⸗
cipiuz dicens (benedic anima mea dño) ſcz ꝓ

plete terra aridã ſatiaſti da nobis ſpuali men⸗

re aſcenſum tue gloꝛie coͤtuen vt dum te in ce⸗
lis Hiſeim U ſemꝑ que ſunt celeſtia medi⸗

2 —— —.0̃—

Ur. Per Dii. —
¶ Ancitatio ad dei laud;n beneſicijs et
mirabilibodiuinis ꝓplo irli tempoꝛib⸗
diuerſop patr antiquoꝝ erpibitis.
Bs.Cu.

nunciate inter gentes oꝑa eis.

uctoꝛ pialmi ſpheta dauid. Litulus au⸗

eius eſt alla ⁊ eſt pꝛimus pſalm in eis ſcʒ

viginti quibus alla pꝛenotat in quibꝛ omnib-

magnalia dei cum exultatõne dicunt᷑/ Cuius

—— —

— —

taco

.

in

Ia
SS

n

Kin

Ny

6
ſti
n⸗

Cantate 2? pfallite ei

rabilia eius laudamini imn nomie ſancto

¶ Lantate ei) voce ⁊ coꝛde (et pſallite ei ino⸗
peratione id eſt et verbo et opere laudate.Oꝛe

6

)

verbi vel potius verboꝝ interpꝛetatio eſtlau⸗
date dominũ allelu laudate ia nomen deiin⸗
unſibilis quod ei tantũ ↄuenit ideo inde pſal
mus incipit hic pꝛimũ angelicũ verbũ.ſ.alla
poſitum inuenit᷑ nec ante a quoquã ſcriptoꝛũ
poſitũ eſt quod nulla lingua mutare pꝛeſum⸗
Ppſit. Materia recitatio bencficioꝝ dei popu⸗

lo iſraeli tempoꝛibo quinq; patrũ exhibitoꝛũ.
Intentio monere fideles et cõſideratõne ho⸗
mum beneficioꝛũ deuʒ ſemper timere amare ct
luudare. Dententia in generali ꝓpheta qui ſu⸗

pꝛa ſuo exemplo monuit om̃es ad laudandũ
deum nunc in iſto pſalmo directo ſermone ex
citat et inuitat ſpecialiter electos ex iſrael ad
laudẽ diuinã ex cõſideratõe et recoꝛdatõne be
neficioꝝ ⁊ mirabiliuʒ diuinoꝝ tempꝑe abꝛahe
iſaac ⁊ iacob moiſi ⁊ ioſue exhibitoꝝ. Hec au
tem ſunt tere chanaan ꝓmuiſſio. cõtra hoſtes

foꝛtis pꝛotectio ipus ppli iſrael in terra egypti

mulliplicatio.a puituue egvptiaca liberato.in
Deſerto ſuſtentatio.in terrã pmiſſam cum gau

dio introductio. Sententia in ſpeciali ꝓpheta

cxgoa laude incipiens quam titulus pꝛenotat

ait. (Conſitemini dño) ↄfeſſione laudis id eſt

laudate dominũ ꝓ beneficijs ab eo acceptis ?
ſic poſt confeſſionẽ (inuocate nomen eius) id
eſt rem nominis eius crebus oꝛatõibo ꝓ alijs
obtinendis dñs eſt nomen illi ⁊ ideo ſic inuo⸗
caie vt vos fuos faciatis. Congruus oꝛdo vt
peius ſit laus poſt inuocatio qꝛ laudans au⸗
dietur. Exaudit quippe dñs inuocantẽ quem
vigdet laudantẽ. laudantẽ autẽ videt quem pꝛo

bat amantẽ nõ eſt eni ſpecioſa laus in oꝛe pec

catoꝛis et ne laus maneat ſolũ in vobis ⁊ ſalu
tem veſtrã tm queratis (annunciate inter gen⸗

tes)qꝛ amoꝛ dñi in paſcendis eius ouibo ma⸗

rxime oſtendit᷑opera eius) ſue ptãtis ⁊ bonita

tis declaratiua ſcʒ creatõnis recreatõis vltio⸗

nis retributönis.

omnibo eius gloꝛiã querere luceant opera co⸗

rum coꝛam hominiby nõ eo fine vt ipivideenn
tur ab eis ſed vt videntes opera bona gloꝛifi⸗

.

cent patrem qui in celis eſt hoc eſt laudarien

nomine ſancto eus.
Letetur coꝛ querentiũ dñm:querite do

:narrate omnia mi

quippe cantat᷑ pſalterio autẽ manibo pſallit(et

ſic narrate omnia mirabilia eius vobis cogni
19 7 manifeſta ⁊? laudamini in nomine ſancto
eius) id eſt bene operamini ex intentioneglo⸗

rie diuine nõ ꝓpꝛie ſic vt de illis operib laude
mini in noie vni ad cuiꝰ honoꝛẽ ſunt facta vt
de bono oꝑpe homo nõ in ſe tanquã in virtute
ſua ſed in dno a quo habʒ gloꝛiet᷑. Non enim
velat laudani bonos ſed nõ niſi in dño qui bo

ENeciet coꝛ)et ſi nõ coꝛpus(querentiũ dñm)
id eſtletanter: iocunde querat᷑ ꝛ amoꝛe magiſ
qꝙ; timoꝛe ei ſeruiat᷑. Sic enim dñs querit cuz
ſpiritualiter coꝛ in dño letat. Flon enim que⸗

ritur paſſibo coꝛꝑis ſed affectu coꝛdis.Et quia
to plus in eo gaudes tantoverius eum queris
(qrite veſiderandoꝛ bene operando(dñm)in
pꝛcmiũ nõ aliquid pꝛeter ipᷣm (? ↄſirmamini)
in iniquiſitõe nec ceſſetis necq; puſilla nimes

ſitis ꝓ tentatõne qꝛ eſtis cerni de inuentõe ſoꝛ⸗
ti enim ⁊ firmo animo opus eſt in fuitute dei

qꝛvt dicit Hieroꝰ.maxima pars chꝛiſtiane re
ligionis conſtat in animo (querite faciẽ)id eſt
beeſentiiceus ſemperhet ſine intermiſſione in
4

—

ac vita quomodo eamvidere poſſitis in alia

Oueet ſi iam per fidem inuenit᷑ tamen adhuc

ſemper querenda eſt vt poſt per ſpeciem ha⸗

ementote mirabiliu eius que fecit: p
digiaein⸗ et iudicia oꝛis eus.

Mementote mirabiliũ eius que fecit)no⸗

biſcum ⁊ cum patnib noſtris multipliciter be
neſaciendo eis ⁊ mementotec( ꝓdigia cius pꝛo
cul dicentia aliquid aliud venturu maioꝛa ſcʒ
minracula quibus aliquid futurũ ſignificabat᷑
(et iudicia oꝛis eius(iuſta ⁊ recia que loquen⸗
do ad moiſen fieri indicauit 2 per eum in lege

mandauit. Et ſubiungit quibo hoc diciW»i.
HBemen abꝛaham ſerui eius: filꝗ iacob

Semen abꝛaba) id eſt vos qui eſtis ſemen
e ſm fidem eteius fidẽ imitaturi debe⸗

ab

tis iſta memoꝛari. abꝛahe inquã ſpecialis(ſer⸗
ui eius)ſcʒ dni et qui eſtis (filij iacob).i.imita
toꝛes luctando cõtra vicia ⁊ ſupplantando ea
ſititer debetis iſta memoꝛari. iacob dico ſele⸗
cii eius) ſcʒ dñi quem elegitin figura repꝛoba
to eſau pᷣmogenita. Et debetis memoꝛari qi.

ſe oñs deus noſter: in vniuerſ. a terra

—

licia eius.

. Ipſe) idemdñs deus noſter) ſcʒ eſt ꝑ verũ

cultuʒ ⁊ fidem qui fecit hec mirabilia et etiam

ꝛſin vniuerſa terra)nõ im in iudea ſunt iudi

t 4

14

= 2 s õ

in teſ

cia) et pꝛecepta (eius) iuſta et recta qꝛ in omni
terra eſt gloꝛia eius vbiq; pꝛedicantur iudicia

*.

eius.q.d.nõ putetis filios abꝛahe ⁊ iacob im

elſe in vna gente km carnem qꝛe ybi; ſunt fi⸗
deles quibe iudicia ſua maniteſtat. Ideo etiaʒ
Zebetis eſſe memoꝛes .
Olemoꝛ fuit in ſeculũ teſtamẽti ſui: ver
pi q mandauit in mi

le generatões.

emo: fnit teſtamenti ſui ſcʒ nouilin ſe⸗

culum) id eſt ineternu duraturi implendo ꝓ⸗
miſſa in eo. Deinde vt determinet cuius teſta⸗
mBenti ſubdit(verbi qdð mandauit in mille ge⸗
nerationes) manſurũ id eſt in omnes quibbex
fide eſt viuendũ mille enim ꝓpter numeri ꝑfe⸗
cæctionem ꝓ omnib accipit᷑. quãdiu enim gene
ratio generatõni ſuccedit tamdiu mandatu eſt
viuere ex fide hoc eſt verbũ fidei quod pꝛedi⸗
camus vt iuſtus ex fide viuat ⁊ huic fidei he⸗
reditas eterna in nouo teſtamento ꝓmittit.

incole eius nõ dni ⁊ indigine.

NAuod diſpoſuit ad abꝛahũ: et iuramen

cet verbum fidei ipi tiacob)adhuc luctanti (in

ppꝛeceptũ )pꝛecipiendo ei vt firmiter crederet il
lud implenduʒz (et iſrael) id eſt ipſi icob iam
iſrael facto in teſtamentuũ) id eſt pmiſſumceter
ntumet eternaliter manſurũ id eſ ꝙ ex ipover
bo ꝛ⁊ pꝛecepto impleto daturus eſſet aliud erer
num. Ecce illud verbũ ⁊ in pᷣcepto eſt quo ad

. —

opus et in ꝓmiſſo quo ad mercecde.

tatuit).i.firmauit(illud⸗ ſcʒ teſtamentũ “

7

BDidens tibi dabo terra chanaan: funi⸗/
culum hereditatis peſrrte.

NDicens tibi) o abꝛahã iſaac ⁊ iacob (dabo

tena chanaan)ſcʒ ꝓmiſſionis id eſt quod per
ceam ſigniſicat᷑ ſcʒ eiernaʒ hereditatẽ et hoc ſic
ſcʒ (funiculũ)id eſt menſurã diuiſionis cuili⸗
bect competente hereditatis veſtre) id eſt iure
hereditario poſſidendã hoc aliquid eternũ ſi⸗
gnuificat ſcʒ terram viuentiũ que electis ſcom

——

teraz pmiſſionis in figurg eane bereckita is
et ſicut funiculo diſtributa eſt terra ꝓmiſſio⸗
nis in diuerſas ꝑtes ita in domo celeſti diuer⸗

ſe ſunt manſiões. Congrue autẽ hereditas ce

leſtis dicit terra chanaan. interpꝛetat᷑ eni cha⸗

naan humilis qꝛ in eam nemo intrat niſi hu⸗
milis.deinde exequit᷑hiſtoꝛiã veritate notiſſi⸗

mam..q.d.hoc ꝓmiſit deuꝛ.

—

et incole eiunus

Cum eſſent numero bꝛeui: pauciſſimi

¶ Cumad huc (ceſſent) ſcʒ abꝛahã iſaacet ia⸗
cobenumero bꝛeuiet paruo antequaʒ in egy⸗
pto multiplicarent᷑ pauciſſimi) ad inbabitan

dum terrã illlam et incole)id eſt aduene ⁊ ꝑe⸗

grini (eius)ſcʒ terre chanaan terre aliene. quã

do enim ibi patres habitaue ũt abꝛahã iſaac
ct iacob antequa eam in hereditatẽ acciperent

in ſemine ſuo pauciſſimi erant ac inquilini et

Et ptranſierüt e gentein gentem: 2 t d
Iſin ad iaags.. kregRO ad olm altee.
Muod diſpoſuit ad abꝛabã)et pepigit cum ¶
co ſibi ꝓmittendo dicens in ſemine tuo bene⸗
dicent᷑ omnes gentes. Non ꝙ abꝛahaʒ teſta⸗
mentuʒ nouũ legerit. ſed qꝛ ipſe fidem vnde eſt
nouum teſtamentü diſponente dño habuit. et
memo: fuit iuramenti ſui) quod diſpoſuit vel
ptrinentis ad iſaac) de quo dixit abꝛahe in iſa⸗
ac vocabit᷑ ibi ſemen. Juramentũ firmã di⸗
cilt ꝓmiſſionẽ tanquã iuramento firmati.
Et ſtatuit illud iacob in pꝛeceptũ:⁊ iſrł

¶ Et ptranſierũt) inde diſpoſitõe deitoe gen⸗
te) in cuius terra habitabãt ſcʒ chanaan in gẽ

tem )alterã ſcʒ egy puã ⁊ repetit dicensſet de re
gno)vno ſcz ier re ꝓmiſſionis que dicit regnuʒ
non quod tunc eſſet ſed q; futurũ cſiet ibi re⸗

gnum iſraclſad ppᷣm alteruũ id eſt alterius re⸗
gni ſcʒ cgyptiũ.hoc autẽ facere vlł in hoc ꝑdu
rare nõ ſuis viribo potuerũt.Ded deus.

Non reliquit hominẽ nocere eis: 2 coꝛ
npuit eisre¹Ligeze.
MHon reliquid) il.nõ piniſit(hominẽ noce⸗
re eis) ſcʒ pꝛiarchis notabili nocumẽeto (et coꝛ
ripuit) ꝑ internã inſpirationẽ occulte vel ꝑ an
gelum expꝛeſſe vł ꝑ exterioꝛẽ afflictionẽc ꝓ eis

—

reges) volentes eis iniuriari vtregẽ egypii ne

noceret abꝛahe.⁊ regẽ gerare ne noceret iſaac.
ct alios ne nocerent iacob dicens eis ꝑ talem
coꝛreptionẽ moneno.
Nolite tangere chꝛiſtos meos: et in p⸗

phetis meis nolite malignari.
¶ Molite tangere)exterioꝛi iniuria (chꝛiſtos
meos.i.vnctos meos vnctõe ſpiali ſcʒ gratia
ſpeciali. Et bñ dicitchꝛiſtos qꝛ iam tunc chꝛi
ſtiani erant ⁊ ſi latenter. Vñ in euãge.abꝛahã
cxultauit vt videret diem meũ vidit ⁊ gauiſus
eſt. Hullus enim pꝛeter hanc fidẽ vel ante in
carnationẽ vel poſt deo reconciliat? eſt.vnus
enim mediatoꝛ dei ⁊ hoim homo chꝛiſt'ieſus
(etin ꝓphetis meis).i.cõtra ꝓphas meos (noli

õ

—

— ——

—

exigentia diuerſoꝝ meritoꝝ p diuerſas man⸗ te malignari)..i.interioꝛi affectu iniuriariqͥ ⁊ ſi
ſiones in hereditatẽ diſtribint᷑. deditenim eis nõ ſcripſerũt futura cum pᷣuiderũt lenah.

phetiſaucrũt ⁊ licet occultiꝰ tñ dũm pᷣnuncia⸗
uerũt deinde narrat quõ factũ ſitvt trãſirẽt.d.
Et vocauit famem ſup terraz: et omne
Et vocauit) deus(famẽ ſuꝑ terrã).i.dixit vt
fames eſſet ⁊ iuſſit eſſe in actu q̃ iam erat in di⸗

ſpoſitione ⁊ eam ac ſi vocaret venire fecit. Et

quomodo vocaueri famẽ exponit.d.(et).i. qꝛ
(omne frumentũ panis) qↄfirmat coꝛ hois.i.
omnẽ virtutẽ ⁊ foꝛtitudinẽe ſuſtentatõis (ↄtri⸗
uty.i.ↄſũpſiu ⁊ annihilauit ? Pier Btrãſieft.

8

pum ſcoòm voluntatem ſuã (er ſei

UVUUſit ante eos virũ: in ſeruũ venunda

tus eſt ioſepßp.

Ftperbleus

yinculis pedes eius ? a
dñe ſue fuit in carcere religat?⁊ pᷣter mala co⸗
poꝛis(ferrũ).i.tribulatio dure neceſſitatis per
tranſijt animã eius) vt ⁊ de maria dicit᷑ qꝛ cö⸗
pegdibo ferreis nõ ſoluʒ fuit afflictꝰ in coꝛꝑe ſʒ
etiam in mente ita vt etiã timoꝛ moꝛtis eum in
uaderet. Et in hac tribulatõe fuit ioſeph do⸗
nec veniret verbũ eius)i. compleret᷑ ⁊ verifi⸗
caretur in euentu interpꝛetatio ſomnioꝝ. Sʒ
nõ fuit ab eo illud verbũ qꝛ. M

¶Miſit). i. mitti poꝛdinauit(ante eos).i.ante
iliacob ⁊ filios eiusvirũ) ſcʒ ioſeph a virilitate
ſic dictũ qui venditus a fratribo init in egypti
pꝛepꝑare patri ⁊ fratrib ſuis hoſpiciũ ⁊ alumẽ⸗⸗-

tum vide quõ deus vtitur bene ⁊ in bonũ ma

venũdat eſt ioſeph) umaelitis pmo a fratrib

nis poſtea pꝛincipi egypti ab iſmaelitis.

—

Humiliauerũt in còpedibo pedes eius:
ferrũ ptranſijt animà eius donec veni⸗

Hummlllaucrüregttit

ℳ —

loquiũ dñi in flãmauit eũ:miſit rexet

—

in compediboiin
falſam accuſatõec,ʒ

oluit eũ:pꝛiceps ꝓploꝝ et dimiſit eum.

Eloquiũ dni).i.ſpuitus phie reuelans my

ſteriavł verbũ dei inſpiratũ ei ꝑ ſpiritũ ſanctũ
(inflãmauit) vel igniuit ⁊ aſpirauitſcum)inte⸗
rius mentẽ eius illuminando de occultis.i.vi
naciter incitauit eum vel futura diceret (miſit
rexypharao hoc cognito ad pꝛincipẽ carceris
ſei ſoluita vinculis eum) cõpeditũ (pꝛinceps
ploꝝ ſcʒ idem ipᷣe rex vel putifar qui eratpᷣn
ceps exercitus pharaonis (et dimiſitabirea
carcere liberũſeum pꝛius incluſuʒ ⁊ poſt.

Conſtituit euz dũm domus ſue:et pꝛin

7

dem omn is poſſeſſionis ſue.

onſtituit rerceum) ſcz ioſephdñm dom⸗

ſue)i. omniũ rerũ domeſticarũ ⁊ familiariũ dꝛ

oñs diſponeretet pꝛincipẽ om̃is poſſeſſionis

tomiſit eiregimen hoſpicij ſuivt illud tanquã

tanquã pꝛincipi obedirent.

ſue)qꝛ p ecit eum toti terre egypti vt omes ſibi

AVUltt erudiret pꝛincipes ei ſicut ſemeti-
pſum:et ſenes eius pꝛudentiã docettt.

UAt erudiret pꝛincipes eius) ſcʒ pharaonis

(ſicut ſemetipſum) in terre gubernatöne id eſt

vt moderaretet regeret officia alioꝛum pꝛinci
le volumat ſenes eius pꝛu
dentiã doceret) infoꝛmando cos ec cautos fa⸗

ciendo de futura fame et de frumenns cuſto⸗
iendis vt ſibi ꝓuiderent ne fame interirent:
vel imbuendo eos ſcientia diuina qꝛ creden⸗

um eſt tantũ virum non de lolis coꝛꝑalibus

ſed etiã de ſpiritualibo curam geſſiſſe.

accola fuit in terra cham.

¶ Etpoſt ioſeph iia eo ſublimato ct fame co

gente (intrauit iſrael) ſcʒ iacob cum ſuis filijs

et familia coꝛum (in egvptum) ad mandatum
ioſeph vt fame durante poſſet ibi viuere (et ia
cob)qui eſt erirł (accola)id eſtcolonus et ad
uena non dominus et indigena (fuit in tera
ccham)id ẽ in egypto cuius dñs fuit cham re
pꝛobus filius noe et de ipſo cham cui pꝛimiti
uus fuit chanaan egyptij traxerunt oꝛiginem
Deinde nan atque in egypto geſta ſunt.d.

uit eum ſuper inimicos eus.
Etibũauxit ſecunditate naſcendi popu⸗
lum ſuum) ſcʒ filios iſrael (vehementer).i.val
deſettumauit cum) no ſttim ſed poſtea id eſt
robuſtum fecit ſpter multitudinem (ſuper ini⸗
micos eius, ſczegpptios vteſſz robuſtioꝛ qua
ſiülli. el fum auit eum ſup inim cog eins)

magnalia quando in manu poteni per ſigna
cetpoꝛtenta deiſui metuendi facii ſuntet hono
randi. Quomodo autem hoc factum ſit quia
iam bꝛeuiter ppoſuit cõſequenter plene narra⸗
reet latius explanare incipi.d.
Conuertit coꝛ eoy vt odirẽt pylłm eius
eoni facerent in ſeruos eiius

onuertit) dens id eſt cõuertipermiſi.non
enim deus cuiuſq; peccati vel mali eſt auctoꝛ

(coꝛ eoꝛumſſcilicʒ egyptioꝛũ ſponte puerſum
nõ malum immittendo ſed gratiam nõ infun
dendo vt odirent populũ eius) ſcʒ filios iſrael
cum augerentur: (et) vt (volum facerent in ſer
nos cius)vt opere et laboꝛe minuerent᷑et vtla

boꝛem eoꝛum nõ remunerarẽt. Ex eo ergo

dus populũ ſuum multiplicauitet ei benefe⸗

cit ülli ad inuidiã moti ſunt. Inuidia enim eſt
odiũ felicitatis aliene.deinde quomodo odio
Oiſit moiſen ſeruum ſuum:aaron quẽ

Milit ſcilicet dominus qui omnia poterat
vt doceret qua moderatõne hec egiſſet(moi⸗
ſen ſeruum ſuum)ad releuandum grauamen
populi ſui et ad liberanduʒ eum de egypto (et
ipᷣm aaron)etiã (quẽ elegit) vt eſſerei coadiu⸗
toꝛ ad hoc cum eo exequendũ ſufficeret dicere

illoꝛum vſus ſit ad gloꝛiam ſuam incipit exx⸗

ggnuem elegit ſed addit ipſum ſcom conſuetudi

nem diuine locutonis ad explanationem.

Woluit in eis verba ſignoꝛum ſuoꝛum

et pꝛodigioꝝ:in terra cham.

Poſuit in eis)ſcilicet moiſe et aagron verba
ſignoꝛum ſuoꝛum) id eſt mirabiliũ minoꝝ (et
etiam ꝓdigioꝛum) id eſt mirabiliũ maioꝛum
que aliquid poꝛtendebant fiendoꝛuʒ (in terra
cham)id ẽ in terra egypti hoc eſt mandataad

pharaonẽ que fuerunt ſignoꝛum ct pꝛodigio⸗

rum cauſa. VUel (poſuit in eis verba)non vo⸗
cum et ſonoꝛum quibo fierent ſigna et pꝛodi⸗

gia:multa enim ſine verbis ſunt facia ſed ver⸗
ba ſignoꝛum et pꝛodigioꝝ id eſt per eos fecit

ſigna et pꝛodigia que tanq; verba aliquid ſi⸗

gnificabãt. Quia eni illa q̃ facta ſunt nõ erãt

ſignificatõis inania ſicut ᷣba que loquimur
ideo et ipſa dicta ſunt verba. Que auteʒ ſigna

cerbauit ſermones ſuos.

cgꝗypti ꝙ nullus alium videre poterat ꝑ quod

oſtendit coꝛda eoꝛum obſcurata qui pꝛecepta
dei ſpernebant. Et hec fuit nona plaga in o⸗
dine ſed hic pꝛimo cam ponit quia eſt compe⸗
tens initium plagarum cecitas ſine qua nõ in
curriſſent ceteras (et non exacerbauit ſermo⸗
nes ſuos).i.acerbos et duros nõ fecit ſed dul⸗
coꝛauit quia cum pharao ꝓmittebat peniten⸗
tiam remouebat penaʒ ⁊ quia cos duriſſimos
ſacere diſpoſuerat ex oꝛdine cõplerentur.
Conuertit aquas eoꝛum in ſanguinem

ſacram ſcripturã et per ſanguinem bereticas
ſententias accipimus.per piſces vero qui per
ambulant ſemitas maris ipᷣos curioſos ſcru=:

tatoꝛes intelligere poſſumus qui ex ſacra ſcri⸗
ptura ſenſus hereticos eliciũt⁊ ſic aquã in ſan
guinẽ vertunt et moꝛiunt᷑ hec eſt hic plaga ſe⸗
cunda que in eodo ponit᷑ ptim.

*

Egidit terra eoꝛũ ranas: in penetralib

regumipſon.

Oiſit tenebꝛas et obſcurauit: et nõ era

Miſit tenebꝛas) denſiſſimas tribus dieb? uia

ſuper egyptiosct obſcurauit) ſcʒ totam terrã

Eonuertit aquas cozum) ſcilicet egyptioꝛũ
bꝛi verteret eis in moꝛtem (ct occiditpiſces eo⸗
rum)qui ibi naturaluer nutriunt. Per aquaa

¶ Edidit terra eoꝝ ranas) ethoc nõ tm̃ extra

domos ſzʒ etiã(in penetralibo) ⁊ cubiculibo (re

— „

gum ipoꝝ).i.pꝛincipũ egypti.tanla enim ra⸗

narum fuerat multitudo vt cciam in abſcondi
tis etimterioꝛibs domoꝝ nõ deeſſent per quod
ſigniſicabat᷑ pꝛincipes ſocios ranaꝝ futuros

ſub aquis. per ranas poſſum intelligere adu⸗

latoꝛes qui nunc ſunt ſtipatoꝛes pꝛincipũ ⁊ in
penetralibo ipoꝛum bec eſt plaga tercia que in

exodo eſt ſcög.

Dirit et venit crnomia et ciniphes: in
omnib finib eoor.

————ʒ 2 —

Dixit)id eſt pᷣcepit deus (et venit cynomia,
id eſt maioꝛ muſca ſcʒ canina et (ciniphes) id
eſt muſce minutiſſime aculeis ꝑmoleſte vt cu
lices etnõ pauce immoin oĩbo finib eoꝝ) ſc,
egvptioꝝ.Et que iactantia eſt regis que nunc

par eſt muiſcis per mſa intelligunt᷑ detractoꝛes

qui ſicut muſce pungunt ⁊ vbiq; ↄſiſtunt.Ec
ce plaga hic quarta ſed in oꝛdine cynifes ad
plagã terciã ⁊ cynomia ad quartã gtinent.
Poſuit pluuias eox grandine: ignẽ cõꝗ

uren
Poſi

tem in terra igſ ooz.

E⸗

bantur.

7

et Ntriuit lignũ finii eox.
Etpercuſſit) grandine ⁊ fulmini

Et peuſſit vineas eor et ficulneas eox

ſumus intelligere.ꝑ vineas aliquatenꝰmoꝛda

citer loquentes accipere.·

uit pluuias coꝝ grandinẽ) id eſt ꝓ plu
que fecũdabat facta eſt grando que tacta
arefecitſignem comburentẽper choꝛuſcatio⸗
nem id eſt ſulmina ſua poſuit (in terra ipſoꝝ)
quia in illa plaga grando ⁊ ignis pariter fere

(vineas
coꝝ et ficulneas ecoꝝ xt vi grandinis ⁊ fulmi⸗
num (cõtriuit) id eſt cõfregit (lignũ)id eſt mul
titudinẽ lignoꝝ finiũ coꝛũ)id eſt in terra egy⸗
pii. Nec dubium quin etiam ſata ꝑierint vbi
maioꝛa percuſſa ſunt.hec cſt plaga quinta ſed
in oꝛdine fuit ſeptima.per pluuias ſacra ⁊ ſa⸗
lutaria eloquia.per grandinẽ pꝛauas cogita⸗
tõnes.per ignem pctm̃ mala accendens poſ⸗

ces in loquendo. et ꝑ ficulneas ſuauiter 2 dul

Ape
n⸗
⸗
inſen
aſ⸗

h

2

49

ni⸗

I

ſbi

4
n⸗

04
l

Dititet venit locuſta et bꝛucus: cuius
non erat numenrrs..

opera coꝛumpſpoic.
Et pcuſſit omne pꝛimogenitũ in terra
eoꝝ:pꝛimitias ommis laboꝛis oeoz.
Et ꝑcuſſit icʒ occidendo omne pꝛimoge⸗-
nitum)id eſt pꝛimogenita omnis laboꝛis eo⸗
rum/.i.ad oẽm laboꝛem valentiũ vel hominũ
laboꝛe et ſtudio nutritoꝝ es hec ſunt pꝛimoge

— —

—

Dirit l. pcepit deus ⁊ venit locuſta)que eſt

paruũ animal hũs crura retro longioꝛa nõ ſa
tis in altũ volans ſet bꝛucus) quidam vermis

*
2*

ſic dictus eo ꝙ bꝛeuis ſit et bꝛeuiter duret (cu⸗

ius)ſcʒ locuſte et bꝛuci (nõ erat numerus) pꝛe
MWutiitudiin.
Et comegit omne fenũ in terra eoꝛum:
et comedit omnẽ fructũ terre eoꝝʒ.
Etcomedit)locuſta ⁊ bꝛucus ſomne fenũ)
id eſt herbamin terra eonvt cibus iumentis
deficeret et comedit omnẽ fructũ) ſegetumcter
re coꝛum) vt etiã hoĩes cibum non haberent.

Vna plaga eſt locuſte et bꝛuci que hic eſt ſex.

ctum cõſumii poſſumus intelligere adulatio⸗

ta ſed in exodo eſtoctaua.per locuſtas et bꝛu⸗
cos que totũ nunc fenum et herbam nũc fru-

nem que fenũ ſeu herbam cõſumit quãdo ver
ba alicuius inna nũ extollit: fructum quando

. per dol ab iniquis hominibo tamen quod ſt

iĩreddi debuit abſtulerũt. In quo ſi irituali⸗
ter figuratuz eſt phaniſeos finc bachcocain L
tholicis expoliari his qui in verbis vel ſcri⸗
ptunis coꝝ tabernacula dei.i. eccleſie dei con⸗
grua reperiunt᷑.deinde ſequitur ſecundũ be⸗

neficium (et nõ erat in tribuby eoꝛũ infirmus)
aliquis ſcʒ coꝛpoꝛe licet animo et hoc fuit ma

gnum et ſpeciale dei beneficiuz et migraturis
valde neceſſariũ vt omnes ſimul abſq; impe⸗
dimemo poſſent egredi de eg’pto.
Letata eſt egyptus in pfectõne eoꝛum:
incubuit tinoz eoꝑ ſup eos.
–+ ciata eſt egyptus).i.egyptij ſunt letati tin
ꝓfectione) id eſt receſſu eoꝛum de egypto pꝛo

pter plagas quas patiebanĩ in hebꝛeoꝝ pꝛe⸗

ſentia. quia incubuittimoꝛ eoꝛum ſcz hebꝛeo

mum cup eos ſcʒ egyptios. Ex hoc eni ꝙoë⅜

hmogeniti ſubito erant moꝛtui timebãt omes
alij moꝛi ſi amplius filij iſrł moꝛarent᷑ inter⸗

egypti. Vel hoc intelligenduʒ eſt poſt vlti⸗

nita pecoꝝ que ſimiliter ꝑcuſſit. hec plaga eſt

Hic ſeptima ſʒ in exodo decima eteſtplaga no
uiſſima excepta moꝛte in mari rubꝛo. eimo⸗
genitum eſt fides que pꝛima pelit campũ qua

extincta ſequitur moꝛs eterna. Et notandum

ꝙ cum ſint decem plage quas moiſes in eto⸗

do ponit nec omes hic ꝓpheta ↄmemoꝛat nec

7

co oꝛdine quo ibi narrant᷑ quia libera eſtlau⸗

datio de qua hic agitur a lege texentis hiſto⸗
riam de qua ibitractatur. Addit q̃; hic quod
Hiſtoꝛia nõ habet etpᷣterit quod illa habet au-

ctoꝛitate eiuſdeʒ ſpũs qui ꝑ hiſtoꝛicũ locutus

de ſuͤbdii.

eſt hic ergo ſeptem mala dat egyptijs cõtra ſe⸗
Et edurit eos cũ argento et auro: et nõ
erat in tribub eoꝝ infirmus.
¶ Eteduxit eos)de egypto (cũ argento ⁊ au⸗

ro)ab egyptijs petito et obtento cũ quo egreſ⸗
ſi ſunt deo id permittente pꝛo laboꝛis mercede
quam egvptij detinuerãt iniuſte.Ecce pꝛimuʒ

beneficium quia et ipſitales erant vt nondum

poſſent cõtemnere mercedem laboꝛũ ſuoꝛum

licet tpalem tamen debitam et iuſtam. Et hoc

cis fecer at qui talia iure paſſi ſunt et quamuis

1

runt in ſicco ſi

mam egyptioꝝ moꝛtem in man rubꝛo ſcʒ egy
piios timuiſſe reſiduos ne hebꝛei redirẽt ?⁊ eo⸗

rum reliquias magna facilitate contererentet

delerent. Deinge ſequit᷑ terci beneficii.
Expandlit nubem in ptectionẽ eoꝝ: et
Srn vt luceret eis p nocten.
Expandit nubem in ꝓtectõnẽ) et in reßi⸗

„

Kerium (eoꝛüͦ) contra eſtum ⁊ ardoꝛẽ ſolis per

diemeetignem columnã ignis ſcz erpandit

cerluceret eis) cotra tenebꝛas per noct neer
roꝛe itineris deſolarent᷑ Deinde ſequit᷑quartũ

——

li ſaturauiteoos.

Petierüc) ſez a deo remediũ famia nõ q⸗
cunq; ſed delicatuʒ ſcʒ carnes (et venit cotur

nix).i.multitudo coturnicũ que ſolent in ma⸗
riimis abundare. Deinde ſequit᷑ quintũ bene
ficiumetpane celijid eſt manna de celo deica
gente ꝛ celeſtẽ panem ſcʒ ſanctã euchariſtiã ſi⸗

gniticante ſaturauit eos) in abundantia. De·
inde ſequit᷑ſextu beneſiceun.

Dirupit petram et flu

m et fluxerũt aque: abie
nſcco nummggg.—?⸗
Dirupit) cutiendo (petrã) qꝛ dirupta ?⁊ di
uiſa eſtad percuſſionẽ virge moiſivt ſieret via
aquis erumpentibo(et fluxerunt aque)in tan⸗
ta abundantia ꝙ abierunt)et cucurrerunt cin
ſicco) id eſt in locis pꝛius aridis (ſlumina) ita

9

de quinq; foꝛamintboin coꝛpe illi de qua eti⸗

ſacre ſcripture fluũt que nos reficiũt ⁊ hec fluẽ
ta gratie ac ſcripture abierũt in ſiccũ ⁊ deſertũ
gentiũ his autẽ oĩb bñficijs deus cõmendat
in abꝛabã meritũ ſidei ſequit᷑ enĩ ⁊ dicit.

Af̃ memo⸗ fuit verbi ſancti ſui:qð hba

bnit ad abꝛabã puerũ ſuũ.

¶ Om memo: fuit) ⁊ recoꝛdat᷑ eſt (verbi ſan⸗
cii ſui).i.ꝓmiſſi ſui firmi et inuiolabilis qð in
figura cõplens eterna pᷣſignauit (qd habuit)
et fecitcad abꝛabã puerũi.ſeruũ ſuũ)vłpue

rum ſuuzʒ) ꝓpter obedientiã et innocentiã.q.d.

Iſta bñficia nõ fuerũt ũli pło unpenſa ꝓpter
ſua merita ⁊ oꝑa ſed potius hec omnia fecicet
pſtitit eis deus ꝓpter
implendũ ꝓmiſſionẽ ei factã.

ꝓter merita fidei abꝛahe etad

Et eduxit ꝓplm ſun in exultatõe:et ele

ctos ſuos in letiea.
Eteduxit) ons.i.deſᷣuitute egyptiacacplm
ſuũ )filios ſcʒ abꝛabecin exultatõe)i.exterioꝛi
hilaruate(⁊ electos ſuos) eundẽ.i.ꝓpłm eduxit

vptiacacpm

ſed ſpiritual nunc iplenda ſunt. Anduathoe

monachi qͥ ideo in monaſteria iroducunt᷑

cũctis ſollicitudinibo abiectis ſolius dei lege
et ſeruicio pfruant᷑ vbi intelligendũ eſt dei ſer

uos ꝓpterea iſta bona terre ſumerea deo vtnõ
in eis luxu defluant ſeu puerſa ſecuritatetoꝛ⸗
peſcant ſed ideo habeant diuina miſcdᷣia pᷣpa

rata ꝓ quib inquirendis poſſent negocioſiſſi⸗
mis laboꝛibo occuparivtad hocvacentvñ bo

num eternũ poſſit acquiri.i.cuſtodiant iuſtifſi
taüt
inte⸗

cationes eius ⁊ legẽeius requirant.
inverbis huius pſalmi quaſi exierioꝛib⸗

rioꝛem intellectũ cõmendemꝰ videt᷑ hic admo

neri ſemen abꝛabe qui ſunt om̃s filij ꝓmiſſio
nis ꝑtinentes ad eternã hereditatẽ teſtamenti
eterni vt tanquaʒ ipᷣam hereditatẽ ſibi eligaant
deuz ⁊ eum gratis colant.i.ꝓpter ipᷣm nõ pter
aliquid extra ipᷣm et hoc faciant laudantesin
uocantes annũciantes nec in ſuaʒ ſed in eius

0

ritate feruentes.hoc totũ ſonat his ᷣbi
fitemini dño ⁊ inuocate nomen eiusvſq; me⸗

nat his bis. Con

nt Anpeſtuamliig marta uben mentote mirabiliuzeins deindlead paruuloxg
einenmuens dno Norloſe coꝛda nutrienda ⁊ in fide roboꝛanda de pꝛiar
cim magniſicat eſt. Gemp enivictor es ae li chis ponunt exempla ꝛ ilon fidei pPmiſſio
beri canticũ in leticia et exultatõe cõcelebꝛant nis deiyt imitando ⁊ ſperãdo ſimus ſemen il⸗
ſicut moiſes maria delboꝛa. deĩde ponit᷑ ſeptiti⸗ loꝛum nõ de ſola gente hebꝛeoꝛꝝ ſed quotquot
mum beneficuu.. ſta gfaz ſuſcipiũt in oĩ terra. Q toti his ver
Et dedit illis regiones gentiũ: et labo bis contunet Mementote mirabiliſ eius que
en wlo poſſeerdt ecityſch cuz eſſent numero breui- oꝛro ſtin
s wlop poſſeclerüt. — Krui penidatus eitioſepb t humiliat/ cxal
Et deditillis regionee gentium) ſcʒ teram tatus locũ fecit ad tpalia bona pplo dei vtfu⸗
. chanaan vbi pꝛius habitabant gentiles (et la., maret ceſnanicog ehclgromodtelor⸗
boes ſplo poſſiderũt occupando ciulates nuũdateeſt: buiiliat/a fratribo ſuis 'm carnẽ et
etvineas ⁊ alias poſſeſſiones quas alij cum la exaltarin celis locũ facit ad eterna bona po⸗
boꝛe ſibi pparanerant et alia bona que acqͥie ¶pulo dei triüphanti de diabolo ꝛ⁊ angelis eiuſ
nant in hoc beneficio eſt pmiſſionũ cõpleto.· Audli ergo ſemen abꝛabe nõ de carne gloꝛiäãs
Er ne hoc im putaret ſumũ bonũ q iſta feli ſed fidem imitans ꝓmiſſionẽ habens vite pꝛe
ltas rerũ tpaliii data eſt plo dei ↄtinuo euam ſentis ⁊ future. Monenis habere timoꝛẽ in p
ad aliud retulii vbi ſumuʒ bonũ opoꝛtet inq⸗ ſperis ⁊ patientiã in aduerſis. Si tentatones
ri vegi enim nõ vt rer iſta eum colant ſedvt ¶in hoc ſeculo tibi dure vident ioſeph in carce

eg ad bonũ eternuʒ referant et ꝑ admonitionẽ?
yviſibiliũ tranſire valeant ad amoꝛẽ cernoꝛuũ. rnitas anidet non pter ipᷣam deo ſed ipᷣa/ ꝓpter
deum vtere. Hec eum exiſtimes ꝓpter vite hu

int ius neceſſaria cultoꝛibus ſuis neceſſariuʒ qui
dat etiaʒ blaſphematoꝛibo ſuis ſed pꝛimũ que
re regnũ dei ⁊ iuſtici eius et hec omnia adij⸗

„

—

Vit)

Vt)ipᷣi electi ſcʒ verũ ſemen abꝛahe puoca
ti tꝑalibo beneſicijs(cuſtodiant iuſtificatõnes
eius).i. mandata eius in lege tradita q etaꝑte ((S:acio
iuſticia atinent ⁊ obſeruantes ea iuſios faciit ¶ Inuocantes nomen tuñ dñe depcamur vt
etlegẽ eius requirant)ſcʒ ſpiritualẽ eius inte qͥ pres nros vintute tui noĩs pᷣeunte angelicis
leciũ diligenter inueſtigãdo hoc eſtvt cum iu-⸗ paſtibo refeciſti nos q myſticis dapibo foue⸗

cientur tibi.

ſticia viuant ⁊ myſteria legis intelligãt lexeni as ac refoꝛmes. Per do.
eſt vmbꝛa futuroꝝ ⁊ de his que nõ coꝛpoꝛark

¶ Pſalmus de ingratitudie ppli iſrael
pꝛo bñficijs a veo ſibi exhibitis ac de iu
ſticia n miſericoꝛdia dei circa los oſten

8. C

Onfitemim

—

ine rei. Materia:recitatio bnficioꝝ bonis et

gratis ac malis et ingratis exhibitoꝝ. Inten⸗
tio:monere ad geminã ↄfeſſioneʒ ſcʒ laudis et
ctõꝝ ⁊ oĩ conatu cauere ne qs fiatimmemoꝛ
bñficioꝝ ⁊ ſit de numero ingratoꝝ. Snia in

generali ꝓpha in iſto pſalmo inuitat ꝓpm ad
pctöꝝ ⁊ laudis ↄfeſſionem recoliiq; diuinoꝝ
bñficioꝝ exhibuõʒ maloꝝ recipientiũ ingra⸗
titudinẽ pene ipᷣis inflicte grauuatẽ ꝓpter pec⸗

catoꝝ ſuoꝝ multitudinẽ ⁊ magnitudinẽ.pᷣce⸗
dens pſalmꝰ egit de ꝓplo iudeoꝝ ſᷣm electos:

iſte agit de eodẽ ꝓplło ſᷣm iniãs.et qꝛ eis nõ ſo⸗

lũ iuſticia ſʒ ⁊ min dei fcã eſt de his loquit᷑ cũ

laudibs dei ex ꝑſona eoꝝ qͥ ↄuerſi veniã pcan
tur ⁊ exẽpla ↄmemoꝛant᷑ uloꝝ in qͥs etiã pec⸗
cantes diues apparuit miavei.vñ hic pſalmꝰ

penitẽtes roboꝛat:negligetes arguit: ? peccata
ſug ↄfitẽtibo veniã repꝛomutit. Snia in ſpãli

In pſona igit᷑ alicuiꝰ hebꝛei de amaricatõne

ad miaʒ dei auerſi alios ad eandẽ miaʒ exhoꝛ
tantis ait. (Cogtemini dno eoteſlione ej et
(qm bonꝰ?) eſtinna
ideo dicit ne qꝗs ꝓ cul⸗

laudis coꝛde oꝛe oge⸗ (qm borrg⸗
tura.et ipᷣis ↄfietibo h̊ ideo dicit ne
pa terreat᷑ vel de deo deſperet ſʒ ↄfidat ⁊ miaʒ
evi depoſcat.idco etiã qm in ſcłm.i. yſq; in fi

nem ſcli eſt (miſcðia eiꝰ) quã vſq; in finẽ ſecli
milſeris echibet ↄſolando in miſeria vel libe⸗

rando ab ea:et iõ q; diu durat ̊ ſcłm poteſtis

fitentes veniã ꝓmereri.hic enĩ miſericoꝛs eſt ⸗

* 9 »

et miſeret᷑ peniteti:ibi iudex eſt ⁊ retribuit ne
gligenti. vel. qm in ſcłm).i.ineternũ eſt miſe⸗
ricoꝛdia eius) qua nemo ſine deo pᷣt eſſe btũs.
Is aüt q miſcðiaʒ expᷣſitimpletus ↄſiderati⸗

one diuinoꝝ oꝑm ⁊ adiurans au. Ect·

is loquetur).i.qͥ ſuffic
dando (potẽtias dñi).i.ea qᷓ ex ſua potentia et
foꝛtitudine potenter ⁊ in

Auis loquetur potentias dñi:auditas

intellige ſaltem duo genera oꝑm ſcʒ creatõnis

magna et recreatõis maxima qꝛ plus eſt iuſti

imdom
vno qm̃ bonꝰ:qm in ſcim mia eius.
Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Habet aüt ille
ps ꝓ titulo bis alła.qdð aliqñ ſemel aliqñ; bis
ponit᷑ in titulo:ſicut dñſ aliqñ ſemel aliqñ bis
dicit amẽ in euangelio qð fit ꝓ maioꝛi certitu-

in Renan in omni tne.

bus ſuis ſanando oꝛat et ait.

t loq́ dignelau ſtas electis tuis hoc eſt in en ꝑfectione qua clo
dis cti tui ꝑſiſtunt et etiã ad leticiã.i.vt letemur de
itudine potente abiliter oꝑat et di⸗
ccit pluralit᷑ potentias ꝓpter plures effectus.Et

fic are impiũ q; creare ce lũ ⁊ terrã:etuis (au⸗

ditas faciet)alijs annũciando vt audiãttomm
laudes eius).i.oĩa ⁊ pcipua q laudabiliter fa-⸗

*

cit ⁊ ex quibo eſt laudandus.q.d.nullus:cum

ſit potẽtie infinite ⁊ maioꝛ omi laude. Etſi ad
illud nemo ſufficit ſaltem hoc agat ſcʒ iudicui

et iuſticiam. quas
Beati qui cuſtodiunt iudiciũ et facauunt

— .

eati) ſunt in ſpe(qui)pꝛimo (cuſtodiũt iu

diciũ yrecte iudicãdo ⁊ bonũ a malo diſcerne⸗
do ⁊ deindecfaciũt iuſticiã exequẽdo in oꝑe et

recte agendo. Aelqui cuſtodiũt iudiciũ)i.iun
dicant ſeipᷣos accuſandoſ⁊ faciũt iuſticiã deũ

de bonis ſuis laudãdo ⁊ vtrũq; ſin omnitꝑeꝰ

ex quo incipiũtvt ꝑſeuerent qui eni ꝑſeueraue

rit vſq; in finem hic ſaluus erit. vel quaſi que⸗

ſtioni pᷣmiſſe reſpondens ſubdit.( Beati qͥ cu
ſtodiunt iudiciũ)qꝛ illi digni ſunt pᷣdicatoꝛꝛee
laudis diuine potentie ⁊ miſcie. Et qꝛ deus
iuſtos facit ⁊ pctõꝛes iuſtificat eos ab iniqͥtati

emento noſtri dñe in bũplacito pl

tui:viſita nos in ſalutari tuuo.
¶ AMWemenio nri dne in bnplacito Pplii ).i.
vt ſimus de eis in quiba bnplacitũ eſt tibi. vel
(in bñplacito ꝓpłi tui)i.in meritis ſctõꝝ qͥ tibi
placentKet viſita nos in ſalutari tuo).i.invirta
te tua ſaluatrice ⁊ ad ſaluationẽ noſtraʒ nõ ad
danationẽ ſicut viſitas repꝛobos. Vel (viſita
nos) recõciliando tibi in ſalutari tuo).i.in fi-⸗

lio tuo ieſu ipᷣe eſteni ſaluatoꝛ in quo pctã di⸗

mittunt᷑ ⁊ anime ſanant᷑ vt ab eo ſanati poſſi⸗
mus ⁊ iudiciũ cuſtodire ⁊ iuſticiã facere vnde
ſimus beati. Aiſita inq; ad hoc ſcĩq33zz
Ad videndũ in bonitate electoꝝ tuoꝛũ:
in leticia gentis tue: vt lau⸗
deris cum hereditate uuua.
Ad videndũ in bonitate electoꝝ tuoꝝ)i.vt

nos videam in ea gra virtutũ in qua ſunt ele
cii tui⁊c ad letandũ in leticia gentis tuei.vt le
temur in ea leticia ſpei qua letat᷑ gens tua (?⁊ vt

lauderis cum hereditate tua).i.inde ꝙ; lauda

bilr viuit hereditas.i.ecclia tua. Uelcad vidẽ
dum)ĩ futuro.i. vtvideamꝰ ꝑ exꝑiẽtiãxe.vlł noi
metipos(in bonitate electoꝝ tuoꝝ).i.quã pꝛe

„

one qua ele

te et in te(in leticia gentis tue).i.in ↄſoꝛtio gen

tis beate letantis de te? (vt lauderis) a nobis
(cum hereditate tua).i.cum angelis et ſanctis

q.di. Ibi nos eſſe facias vbi te videamus de

—

„

Neccauimus cum patrib noſtris:iniu

ite egimus iniquitatẽ fecimugs.
Peccauimꝰ cũ pꝛibo nr̃is).iſicut ⁊ pꝛes nri
.ſ. imitãdo pctã ĩiuſte egimꝰ) erga ꝓximũ

(iniqtatẽ fecimꝰ Htra deũ.Ecce tercio idẽ diæ⸗

cunt.i.ſe peccaſſe vt pura ↄfeſſio appeat. an
to.n.qͥſq; citiꝰ abſoluit᷑ qnto viuaciꝰ ſe dãnat.
Deinde enumerãdo ſubiũgit pctã que pꝛes fe

cerunt a quib filij nõ receſſerũt.d.

. — „ . „

Batres nii in egypto non intellexerũůt
mirabilia tua:no fuerũt memoꝛes mul /⸗

Atuchmie miſcdie tue.

eternũ qð ꝑ illa eſt qrendũ:et ꝑ patientiã expe

cctandũ nõ intellexer̃t cũ opꝰ eſſet intellcũ vt ꝑ

illa tꝑalia alia q̃rerẽt.ſ.eterna:et iõ impatiẽtes

murmurauer̃t ? palibo bonis beani voluerũt
(nõ fuerũt memoꝛes młtitudis mĩie tue)quã ꝑ

multa miracła eis oñdiſti vt eadẽ ptãte quã iã

expti fuerãt crederẽt ſe ab inimicis liberãdos.

valde & culpabile eſt nõ ĩtelligere qð intelligẽ

di ẽ: et ñ meminiſſe qdðᷣ memoꝛia retinẽdũ eſt.
bec qͥ ppe duo ſcʒ intellectꝰ ⁊ memoꝛia ↄmẽdãt

et ↄmendabilia oſtendũt dei bñficia.

notã faceret potentià ſuũõ.
¶ Etꝭ iõ(aſcẽdẽtes) p ſitu tre de egyto

iſen et ꝑ ↄns deũ timẽtes ⁊ deſperãtes poſttot

mirabilia in egypto viſa ⁊ dubitãtes ta pt ho

ſtes a tergo ſeq̃ntes q; ꝓpt᷑ mare obuiũ eis (et)

mqmñ dñs(ſaluauit eos)ab vtroq; ꝑiculo nõ ꝓp

merita coꝝ ſʒ tm pier nomẽ ſuũ) maifeſtadũ

⁊ głificandũ ſcʒ (vt notã faceret)⁊ oñderet (po
tentiã) 2 foꝛtitudinẽſuã).ſ.egyptios inſeq̃ntes
lſubmergẽdo ⁊ filios iſrł timẽtes ſaluãdo.de⸗
iongde oñdit quõ eos ſaluauit.d.

Et in crepuit mare rubꝛu a erſiccatũ eſt
ectt deduxit eos in abyſſis ſicut in deto.

¶ Etincrepuit)vl increpauit (mare rubꝛũ)ñ

nina potẽtia diuidẽdo quã etiã q̃ ſenſu carent

ſentiũt ⁊ obediũt (et exſiccatũ eſt) et ſic aruitac

ſi dñs ei ↄminat fuiſſʒ cet tũc (deduxit eos in
Abvyſſis) ſicco veſtigio(ſic̃ in deſto)qꝛ vbi fue
ruũt abyſſi aq̃ꝝ factũ eſt ſiccitate vt deſertũ vbi
nõ ſũt aq̃̊. Lũc eĩ mare diuiſuʒ ẽ in duodecim

diuiſiones ⁊ nulla miby auſa eſt innare pꝛius

ie et in te letemur ? te lauden. Memẽto incᷓ

¶·Pres nñ̃i in egypto) vbi mlia eis fcã ſüt(nõ
intellexrt mirabilia tua).i. mirabiliũ ſignifica
tna.i.qᷣd ꝑ illa velles dare ſcʒ nõ tꝑale bonũ ſed

¶ Etiõcaſcẽdẽtes p ſiu tre deegytoſin ma⸗
riſcʒ mari rubꝛo.irritauer̃t).i. ꝓuocauer̃t mo

niſi trib iude. vñ meruit inter alias regni pꝛi⸗
uilegiũ et pꝛincipatũ obtiner.
t ſaluauit eos de manu odientiũ:et re

¶Etꝑ iſtũ moduʒ (ſaluauit eos de manu)et
ptãte (odientiũſcʒ inſeqntiũ egytioꝝ q oderãt

eos:qꝛ ꝓpt᷑ eos ꝑcuſſi erãt plagis ⁊ ſic redemit

eos).i.liberauit ac ſi pᷣcio redemiſſʒ(de manu)

et ptãtecinimici).ſ.pharaonis. hoc ĩ figura ba
ptiſmi factũ et dictũ ẽ ĩ q̊ redimimur de manu

diaboli magno pcio ſcʒ ſanguine chꝛiſti. AUñ
nõ quocũq; mari ſʒ mari rubꝛo id ↄuementiꝰ
figurauit ſanguis enĩ rubꝛũ coloꝛẽ fecit.

eis nõ remanſit.

¶ Et oꝑuit aq tribulãtes eos). ſ.pharaonẽ et

egyptios inſequẽtes ſubmergẽdo eos (vnꝰ ex

cis qͥ ꝑſequebant᷑ ꝓfectos apphendere vel in
terimere eos cupiẽtes nõ remanſit)vł ſuꝑfuit

ſed oms ſimul moꝛtui ſunt et delei.

—

Et crediderũt vᷣbis eius:et laudauerũt

laudem eiuus.
¶ Et)tũc pꝛes nr̃i vidẽtes iſta bñficia magna
(credider̃t vᷣbis eiꝰ).ſ.deo et moiſi quib dixe
rat q; liberaret eos de egyptijs dura coꝛda iu⸗

lius fuit credere nittenticetlaudauer̃t) i.ceci
Et irritauert aſcẽdẽtes in mari mari ru
bꝛo:et ſaluauit eos ꝓpter nomẽ ſuuũ: vt

dem eius qꝛ laudabilr liberati victoꝛes erant
dicẽtes illud canticũ. Cantem? dñno gkioſe.n.

magnificat eſt. et licet deũ laudarẽt ꝓ mirabi⸗

libus opibo ſuis tf.

t opuit aqua tribulãtes eos vnus ex

ito fecerũt. obliti ſunt operũ eius: nõ

ſuſtinuerunt cõſilium eius.

¶Ciuo)mutati a credulitate ſua etlaude ſece

runt)bec q̃ ſequunt᷑.i.(obliti ſunt operũ et bñ
ficioꝝ eius vt murmurarẽt. debuer̃t eni cogi⸗
tare tanta erga ſe dei oꝑa(nõ ſuſtinuer̃tnec ex
pectauerũt ↄſiliũ eius.ſ.dei de oꝛdinatõeviatli
ci ſui ꝑ deſtũ ſʒ inoꝛdinato deſiderio pᷣuener̃t

cius ↄſiliũ.q.d.nõ patiẽter expectauert donec

deus daret eis victualia qð differebat᷑ cõſilio
dei vt ꝓbaret eos. Deniq;. Sð

er .

Et ocupierũt ↄcupiſcentiã in deſerto:
A pn) ceae et tentauerũt deũ in inaquoſo.
voce exterioꝛi ſʒ occulta vi imꝑando ⁊ ſua di: ¶ Et

¶ Et ↄcupierũt ↄcupiſceẽtiã)icibũ iuxta cõ
cupĩam? deſideriũ ſuũ.ſ.carnes ⁊ nõ ſᷣm oꝛdi
nationẽ et ↄſiliũ diuinũ.q.d.vehemẽter ↄcu⸗

pier̃t.qꝛ nimietas deſiderij geminatõe vᷣbioñ

dit᷑et tentauer̃t deũ.i.potẽtiã diuinã (in inaqͥ

ſo).i.ĩ defto ⁊ loco ſine aq̃ volẽtes ꝓbare virũ
poſſet eis ſubuenire ĩ ſolitudine ⁊ carnes dare
dicẽtes nõ poſſet deus nob dare carnes.

—
=

= =ẽ

r
nie
nun)
mb

nn
ii

ne

.

☛ –aW ο

☚

—

ſ

bi

%

r
lo

.

N
ion

4

ei

Et cdit eis petitionẽ ipſor:et miſit ſa no fuitplene ſoꝛt
Et cedit eis petitionẽ ipſoʒ:et miſit ſa ſic vocataliqñ ſculptilis aliqñ oflatilis.

uritate in animas eoꝝ.

Et)& vt ſcirẽt eũ potẽtẽ dediteis petitõʒ imſo Et mutauerũt gloꝛ
nem vituli comedentis fenũ.
¶ Et mutauerũt gloꝛiã ſuã.ſ.deũ verũ ⁊ cul⸗
tuz eius qꝗͥ erat głia eoꝝ ſi ipᷣi eius ſuſtinuiſſent
dſiliũ ꝛclidebebatgli
de egyptoin ſilitudinẽ vituli cõedentis fenũ)
exhibẽetes eundẽ cultũ imagini habenti ſiłitu
inẽvituli cõedentis fenũ⁊ dicẽtes hi ſunt dij/
tui iſrł ⁊ ſic qͥ in dño głiari debuerãt in vitulo
gloꝛiabant᷑ vt ab eo cõederent᷑ a qͥ comedun

x).i. Ulud qð petiert ſcʒ carnes adducẽdo co

piã coturnicũ ita.ſ. (et miſit ſaturitatẽcarni
umvſq; ad nauſeã in aĩas eoꝝ).i.ĩ aĩalitatẽ q̃

ſuſſtentat eſca.Animã enĩ h̊ loco nõ ᷣm ꝙ rö⸗
nalis eſt poſuit ſʒ ᷣm illud ꝙ aians coꝛpꝰani⸗

mal facit ad cuiꝰ aĩalis ſuſtentatõʒ ꝑtinet cib⸗

et potus. Saturitatẽ vo ſequit᷑ diſſenſio vel ſe
Et irritauerũt moiſen in caſtris: aaron

nctũů dñi.

Et irritauer̃t.i/puocauer̃t ad iram (moiſen
in caſtris) vbi erant honoꝛẽ ambiẽdo ⁊ hec ir
nitatio fuit ꝓ ſacerdotio aaron et filioꝝ eiꝰ vñ
ſequit᷑ (aaron ſanctũ dũi).i.dño cõſecratũ ſcʒ

emulãtes. ʒelo ei⁊ ĩuidia ꝑfilioſ choꝛe.ſ.dathã

et ab yron ſtimulati ꝓ ſacerdotio aaron mur-

murabãt. Vñn moiſen ad iram ꝓuocabãt.

Aperta eſi terra et deglutiuit dathan: et
opuit ſup ↄgregationẽ abyxon.
biaen terra).ſ.facto hyatu(⁊ deglutiuit)

.i.abſoꝛbuit (ꝰathan).ſ.cũ tab naculis ſuis (⁊

oꝑuit)ſecſuꝑ ↄgregatõʒ abyron)q etiã cũ ſuis
perijt. amboꝝ enivna eratcauia ſuꝑbiſſimi?
flacrilegi ſciſmatis cuiꝰ anſdo erant auctoꝛes.
Ecce laus dei eſt h ꝙ ſuos vindicauit vide pe
nas aſſimilari modis pctõꝝ.q̃litas pene fctã
indicat.a terra voꝛant᷑ qͥ terrena ſapuerũt ex q̊

7/ „

conijcit ꝙ ſm hoc debet facere ↄfeſſoꝛ.
Et exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ::flam
ma cõbuſſit petökdess.

¶ Et exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ).i.in mul
titudine ul ſubiecta ſcʒ in ducẽtis qnquaginta
qui thuribula tenẽtes offerebãt incenſuʒ iãq;
dDiuino igne ↄſumpti ſunt. Uñ ſubdit(flãma)
cxillis thuribulis exiliẽs (cõbuſſit pctõꝛes)qͥᷣ
üllicite ſacerdotiũ vſurpauerãt ⁊ ſic q in incẽſo
peccauer̃t igne ꝑierũt. Sicut inter eſt inter ir⸗
ridetes ⁊ irriſoꝛes int murmurãtes ⁊ murmu
ratoꝛes inter ſcribẽtes ⁊ ſcriptoꝛes ⁊ cetera hiſ
ſilia ita ſcptura pctõꝛes appellare ↄſueuitval⸗
Qdeiniq̊s ⁊ guibo pctõꝝ ſarcinis oneratos.

Elit auerteret iraz eius ne diſnderet eos

Et fecerunt vituli in oꝛeb:et adoꝛaue⸗

t)pterea fecefty ſfilli iſrvitulii in oꝛeb)

idd eſt ſpe montẽ oꝛeb cuiꝰ vᷣtex appellat ſynai
abſentiã moiſi nõ ſolerãtes dum in mõte ſyna
moꝛã faceret vt legẽ acciꝑet.hoc ipacia leuiuʒ
fecit ſicut młta mala ex ea naſcũt᷑ et) poſt ado
rauerũt ſculptilia).ſ.eundẽ vitulũ ↄflatilẽ tã
doeũ vitul ci ille pmo fuit ↄflatił ſj qꝛ ipflatoe

nõ fuitplene ſoꝛmatꝰ poſtmodũ ſculpt eſt es
Et mutauerüt gloꝛia ſua in ſimilitudi⸗

ia/ ꝓ glioſa eductõe eoꝝ

gqui ſapiũt ſᷣm carnẽ.ſ.a diabolo ipi vitulo pᷣſi
dente. Etita idolatrando.
MObliti ſunt deũ qui ſaluauit eos qui fe

—

cit magnalia in egypto mirabilia in ter /

ra cham: terri bilia in mari rub.
¶ Obliti ſüt deñ qͥ ſaluauit eos de mł is ꝑicu
lis ⁊ moꝛte. Magna obliuio. Quid eĩ ẽ in me
moꝛia ſi nõ liberatio.deinde oñdit quõ ſalu⸗
uit.d. (q fecit magnalia).i.magnas virtutes in
egypto)ipᷣos oppᷣſſos ⁊ tribulatos młtiplicau⸗
do (mirabilia ſigna.ſ.⁊ plagasſit᷑ra cham).i.
in egypto cuiꝰ ꝓpls deſcẽdit a cham (terribilia
in mari rubꝛoqꝛ aduerſarios affixit iſtis qᷣd
timere deberẽt monſtrauit Canquã hoꝝ oiĩim
que ꝓ magnitudine ſua recoli poterantoblui

eſſent gloꝛiã dei ſimulacrovituli attribuerũt.

Et dixit vt diſpderet eos:ſi nõ moiſen
electei ſtetiſſet ĩ ↄfractõe ĩ ↄſpectu eiꝰ

H)ꝓpter eoꝝ ingratitudinẽ ⁊ ſcelera (dixit)

ſcʒ dũs moiſi eis cõminãdo (vt diſpꝑderet eos)
ſcʒ occidẽdo qꝛ digni erãt om̃s vt pirent ⁊ vti
q; diſpderet(ſi nõ moyſen electꝰ eiꝰ ſtetiſſz ĩ cõ
fractõe).i.in plaga qua erãt feriẽdicin ↄſpectu
ciꝰ) vt ſe obijceret ꝓ ilł ⁊ mediatoꝛẽ faceret in
ceſiant᷑ p eis oꝛãdovbi demonſtratũ eſt quãtũ
valeat interceſſio ſctõꝝ ꝓ alijs apud deũ. In
magna ůO veneratiõe habẽdi ſunt deuoti et ſcti

.2,0—M

q mitigare pñt iram dei. Stetit .

ęt ꝓꝙ nibilo habuerũt terrã deſiderabilẽ.

tauerteret) ⁊ placaretirã eiꝰne diſpderet

cos)vindicãdo ſe de tanta ingtitudine ⁊ impie
tate. Deide alia coꝝ pciã enũerat.d.et pᷣter hec
iterũ peccãdo etiãc ꝓ nihilo habuer̃t).i.deſpe⸗
xej̃tet ↄtempſert(terrã deſiderabilẽ).i.terrã p
miſſionis lacte ⁊ melle fluentẽ poſt regreſſũ ex
ploꝛatoꝝ dicẽtes meliꝰ erat nobᷣ in egy pto.vel
potius infidelitas eoꝝ h̊ redarguit᷑ qꝛ cũ eam
adhuc nõ vidiſſent ſic ꝓ nihilo habueruüt.
Nõ credidet᷑t vbo ei et murmurauet᷑t ĩ

— ——..iA.——

tebernacul ſuis:nõ exaudierut vocẽ oni

Hon crediderũt verbo eins) quo pmiſerat
eos introducere in terrã illã. Ael (ꝓ nihilo ha
buerũt terrã deſiderabilẽ).i.cõtempſerũt qð ꝑ

illã ſignificabat᷑ ſcʒ hereditatẽ eternã vere deſi

derabilẽ (et ita nõ crediderũt ᷣbis eius)p tꝑa

li vᷣad eternavocantis.⁊ feſtinantes hic eẽ bea

nind uſtinuerut ſili eius murmuraueft,
dicentes ſaciamꝰ nobis ducẽ ⁊ reuenamur in

egyptũ ⁊ hoc (in tabernaculis ſuis).q.d.cum

eſſent in ocio qꝛ hoc nõ laboꝛãtibi ſed ocioſis
cõtingit ⁊ dum murmurarẽtnõ exaudier̃tyo⸗
cem dñi) vehemẽter eos a murmureꝑ moiſen
ꝓbibentis.i.noluerũt audire vt ei obedirct.
Et eleuguit manũ ſuã ſuꝑ eos:vt ꝓpſt
neret eos in deſerrto.
Et eleuauit manũ ſuã
tentiã ſuã cõminãdo eis penã et moꝛtẽ ad hoc

fuerant gloꝛioſi occidendo oms numeratos a

viginti annis ⁊ ſupᷣ pᷣter caleph⁊ ioſue.hoc im

Etvt deiſceret ſemen eox in natönib): ·

diſpergeret eos in regionib.

Et)etiã vt deijceret) et ſupani faceret capti⸗

poſteros ⁊ ſequaces (in nationibꝰ) et gentib⸗

diuerſis ꝑ circuitũ in quarũ ritũ multi eoꝝ tra
ſierut ⁊ diſpgeret) diuidẽdoceos in regionib)
id eſt ꝑ diuerſas regiones ne vltra de ↄgrega⸗

tione pᷣſumerent.

Etiniciat ſimt beelphegoꝛ: etr mede
runt ſacriſicia moꝛtuox.

Et iniciati).i. dedicati ⁊ ↄſecrati ſuntquaſi
nõ tm ad tys colentes ꝑ qð notat᷑ grauioꝛ ex⸗
ceſſus ⁊ indevebementioꝛ ira (beelphegoꝛ).i.
idolo gentiũ qð colebat᷑ in monte phegoꝛ.pu⸗

ta cultui illiꝰ ſe applicãtes (et cõeder̃t ſacrificia
moꝛtuoꝝ).i.ĩmolata hoĩbo moꝛtuis q̃ſi diſs.

Et irritauerut euz in adinuentõib ſuis
er multiplicata eſt in eis tnina.

ſuis).i.in idolatria ⁊ puaricatõib multis ſtu⸗
dioſe ab eiꝰ inuentiset multiplicata eſt in eis
ruina⸗.i.plaga moꝛtis cũ ꝓ ſuis grauibo pcũs
grauitervaſtarent᷑ita vtvna die vigintitria mi
lia caderẽt qꝛ foꝛnicati ſunt cũ madianitis.

Et ſͤetit phinees et piacauit: aceſſauit

Et ſtetit phinees) ↄſtantia mentis ⁊ auda⸗
cia oꝑis ↄtra idolatras in vlciſcendo ſcelus et
occidẽdo mechãtes(cet placauit) deũ ꝑ ſuũ bo

num zelu er ceſſauit quaſlatio plaga a plo

* E;

ſupꝑ eos).i.ꝑauit po⸗
pletuʒ eſt in oib quoꝝ cadauera ꝓſtrata ſunt

niigabo talis modiecſemen eopſc; filios ac

Etirritauerüt eũ) ſcʒ deũ (in adinuentiõibo

hoc nõ odio ſed dilectõe fecit dum eum ʒe

djñiñi comedit ideo bene ſequit᷑.

Et reputatũ eſt ei in iuſtici: in generas

Põ hic dicit qſſatio ſup̃ dicit᷑ ↄfractio. Et aa

Etreputatũ eſt ei ᷣ factucin iuſticiã a deo

q̃ nouit quãta id fecit ppli charitate (in genera

tiõe pñtecin generatõʒ)ſubſequentẽ ⁊ nõ ſolãũ

quãdiu generatio eſtſʒ ⁊ vſq; ĩ ſempiternũqꝛ

ex menito bui iuſticie ↄfirmauit ei dñs paciũ

ſacerdotij eterni ⁊ adhuc factũ iſtud recolit᷑ in

memoꝛiã iuſticie ipiꝰ hoc diligenter auſculta
ſacerdos cui aĩe cõmendate ſunt euagina gla
crepa vt tibi reputet᷑ ad iuſticeadd.
Et irritauerut euʒz ad aquas ↄtradictio

FFEh hfh———

diũ ꝓ̈bi interfice foꝛnicatõʒ argue obſecra in⸗

exacerbauerũt ſpiritũ eius.

—

nis:et veratus eſt moiſes ꝓpter eos: qꝛ

Ct)uerũcirritauerũt).i.ad iram ꝓuocauert

anzic; vencad adanadicmis ienmolelo⸗
quendo ↄtra moilen ꝓpter aq̃ defectũ et ꝑ ↄns
ſuaret moiſes nimia impoꝛtunitate ꝓpłi ſuc⸗

cenſus( ꝓpter eos)ſic irritãtes qꝛ dur loqndo

(exacerbauerũt) ⁊ ad diffidentiã ꝓpuocauerũt

ſpiritũ eius.i.vt diffidenter ⁊ dubitatiue dice
ret nunqͥd de petræhac poterimꝰ vobis aquã

9„7%

pter maliciã ꝓpłi. IJdeo ſubdit.
Et diſtinxit in labijs ſuis: nõ diſpdide⸗

runt gentes quas dixit vñns illis.

¶ Et duſtinxit)hoc miraculũ ab alijs miracu

eijcere timens ⁊ heſitans de ꝓmiſſione dni ꝓ

lis(in labijs ſuis hoc enĩ ambigue dixitq oſ a

alia certa fide ꝓmiſerat? dubitant᷑ petrã ꝑcuſ

ſitqͥ in alijs nõ dubitauerat.ꝑturbatꝰ enĩ mur

mure ꝓpti infidelis nõ tenuit fiduciã qualẽ de
bnit qᷓn homo nõ poſſet deus facere qͥ tanta fe
cerat.de hoc autẽ hac ſola pena coꝛrept? eſt

nõ intrauit in terrã pmiſſionis. Illiaut pᷣdicti
cum in terrã ꝓmiſſaʒ intaſſent(nõ diſperdide
runt)et exterminauerũt gentes.ſ.q̃ in tena illa
habitabãtq̃s dixit dũs illis)ſcʒ vt eas exmi
narẽt ⁊ diſperderẽt ne eos ad idolatriã trabe⸗
rent ⁊ peccare facerernt.

Et comirti ſunt inter gentes:et didice⸗

runt opa eoꝝ⁊ ſeruierũt ſculptilib eoꝝ
et factu eſt illis in ſcandauill.
¶ Et cõmixti ſunt inter gẽtes)ꝑ cohabitatõʒ
et mutua cõnubia ꝓpter qð ne fieret iuſſit eos
dñs occidicet didicerũt oꝑa eoꝝ) mala ꝑ ↄfoꝛ
mationẽ in ritu ⁊ moꝛibo ⁊ cito facti ſuntmgf̃i
et ſeruierũt ſculptilibeoꝝ ) idolatrando ⁊ iia

—— — — — 0-ẽ ——— —

A —,,, —— n —

4
1 (ſoctü eſt illis in ſcandalũ) pꝛiũ ? alioꝝ. boc Et tribulanert eos ſimici er giage,
en e in nalePeii 2aliox. tribulauet᷑t eos limici eox:
3 eſt in offendiculũ quo deũ geraelior r Een ſub manibo eoꝝ: ſepe nerse hüilia
Etunmmolauerunt ſilios ſuos: et flias ſumt) nõ hũiliate virtuoſa ſed deicctõe ⁊ deten
2 Ranciliſe 1,K1 onectkſub manibo). i. ptãte(eoꝝ hoc eſt deiecti
. Etimmolauerũt filios ſuos ⁊ filias ſuus) et viles facti ſunt? merito ſic ſũt hũiliati (qꝛ ſe
u tros ocidẽdo(demonijs).i. idolis ĩ honoꝛe de peliberauit cos vñs ⁊ parũ vel nihil pfecit ſi
. monũ dedicatis m moꝛẽ ⁊ ruũ geniiũ quibꝰ deqꝛ mia totũ ↄcludit ab ea incepit et ad ipaz
4 comixii erqt qð eſt pcim nephãde crudelitat poſt pctã et flagella redit pᷣmiſit bñficia nec tũ
9 Et ſi nõ in pꝛima ſaltẽ in ſcõᷣa etate hoc factũ ceſiat iniquitas poſtea intulit vindictã ⁊ affli⸗
u eſt. Et aggranans hoc pcim adiũgit. d. . ctis icrü miſerer. 6
. Et effungerüt ſanguinẽ innocentẽ: ſan IVpſi autẽ exacerbauerũt eum in cõſilio
guinẽ filioꝝ ſuor:et filiarũ ſuarũ: quas ſuo:et hũiliati ſunt in iniquitatibo ſuis.
n ericwerit ſculptilib changaann. Ißi aut ll iſetacerbauertit puiocauertteũ
l IEt effundert ſanguinẽ innocentẽ) regulã ſczʒ poſtliberatõeʒ pctã iterãdo ⁊ hoc(in ↄſilio
I liuſticie ⁊ legẽ nature ⁊ ne puteſ extrancoꝝ ſeq ſuo)malo qð habuerũtvt eo relicto idola ſeq̃⸗
(ſanguinẽ fi.ſuo.⁊ fi.ſua.).i.puuloꝝ a ↄſenſu rent᷑⁊ nõ mandata legis quo queſierũt q̃ ſua
ne illi ſceleris alienoꝝ (q̊s ſacrificauerũt ſculpoti ſunt nõ que dei.cuius nõ ſuſtinuer: cõſiliũ de
⸗ lib chanaan)i chananeoꝝ int eos habitãtiũ eternis ꝓmiſſis feſtinãtes beani fieri in tpalib⸗
5 Tria S ſcelera in vna re cõmiſerũt homicidiũ ettranſitoꝛijs (et)iõ (hũiliati ſunt) ſicet afflicti
1de qꝛ innocentẽ ſanguinẽ effuderũt patricidiũ qi nõ hũiliatõe pnie ⁊ virtutis ſed vilitatis? abie
l⸗ filos ſuos ⁊ filias iugulauerunt. ſacrilcgiũ qꝛ ctioniscin imiqtatib ſuis)i pt iniqtates ſuns
1 coſdẽ idolis ſacriſicauerſt. Etlicct late eſſent neqᷣcie 2 ingrattuidinis deꝰ
Et interfecta eſt terra in ſanguinibo: et m plenus min nõ neglexit eos. Immo.
vtaminata eſt in opib or: et foꝛnicati Et vidit cuũ tribularent᷑:et audiuit oꝛa⸗
i Vr nacenuentiornil uuies., ftionemeeernrz.—
¶ Etinterfecta eſt tena ĩ ſanguinibo).i.hoſies Et vidit).ſ.oculo mie mibulatõz eon vt eos
terreni habitãtes in terra ⁊ ponit᷑ ↄtinẽs ꝓ cõo⸗ liberaret inde(cũ mibularent᷑j flagello miſerie
tento qᷣ fere om̃s hoc pctõ in aia ſunt moꝛtui. (et audiuit oꝛõʒ coꝝ)p ſua liberatõe ſubueniẽ
ipſi eni interficiebãt aias ſuas ĩmolãdo filios do eis in tribulatõe tanquã penitẽtibo de pctii
nen ſuos ⁊ filias ⁊ effundẽdo ſanguinẽ innocentẽ ſuis.nulla vnquã ex ꝑte dei dat᷑ occaſio deſpʒe
i ſetↄtaminata eſtin oꝑib eoꝝ).i.ipᷣi ↄptamina ralõis pctõꝛi.doceteni ⁊ teq; ſi ↄuerſus inge⸗
ti ſunt in oꝑibo ſuiset foꝛnicati ſunt)a vᷣo ſpõ mueris ꝓtinꝰ ꝗpꝛopinq̃t auriba pᷣcibituis.
ur ſo aĩaꝝ recedẽdo ⁊ idoł fuiẽdo ac pollutiĩ ad Et memo fuit teſtamenti ſui: et peni⸗
de inuetoibo ſuis.i.ĩ adultinis ſuꝑſtitõibs ſuis. tuit eum ᷣm multitudinẽ mĩe ſue.
aſe t iratus eſt furoꝛe dñs in rm ſuũ:et ¶ Et memoꝛ: fuit leſtamẽti ſui) vtiq; eterni nõ
H gbominatus eſt hereditatẽ ſuũ. veteris qð abolet᷑ ſed noui qꝙ; cum abꝛahaz in
ici IEi iratus eſt furoꝛe dñs in).i. (plm ſuũ) initio fidei nr̃e pepigit. Cauſa & ne iſrl ꝓ debi
chide hoc eſt admodũ irati ⁊ furẽtis excitauit poté⸗ to peñ ꝑireteſt teſtamentũ nouũvbi eſt dñiad
lla tiam ſuã advindicandũcetabominatꝰ eſt).i.täẽ uentusqͥ eſol ꝛahe Peniaiel penunitclir.
tmi quã aboĩabilẽ deteſtat eſt ꝓpter pctã ſua here ad modũ penetẽtis ſe habuit ⁊ fecit qñ muta⸗
be⸗ ditatẽ ſuã).ſ.ꝓplm iſił quẽ elegit in hereditatꝭ uit qð videbat᷑ facturꝰ.ſ.eos ꝑditurus et miſe
ſibi hoc eſt auerſus eſt ab eis nõ ad ꝑditõʒ ſeld riam in miam.dicit enĩ de penitere qꝛ mutat
icen ad diſciplinã qð innuit noĩans hereditatt. ſniam cuʒ nos videt penitere. quales enĩ nos
Et tradidit eos in manus gentiũ:⁊ diſa ſumusillitalis eſtipe nobis et hoccjm miłnitu
ſunt eoꝝ qui oderũt eos. Qiiné mie ſue) magiſq; m merita loꝝx.
uß⸗ 2 tradidit eos in manꝰ).i.in ptãtẽ gentin) Et degit eos in miſcdias: in conſpectu
tcos vteis ſeruirẽt (ct dñati ſunt eoꝝ) nõ qcunq; ſjʒ omniũ qui cepantos.
e (Qoder eos) ⁊ ẽx odio pᷣcedẽti graui afflixeft ¶ Et dedit eoſſ.pdeſtinatos de illo ꝓpłoſi mi
cos.Ecceq gliabant᷑ in idolis obpꝛobꝛio ̃ui ſcdᷣias)de multis miſerijs vt eſſentvaſa mie et
„ tunis ſubſuntqua ſeruiũtinimicis. graue eĩ eſt nõ vaſa ire ⁊ dicit miſcdᷣias in pluraliqꝛvnui
ſeruire infenio q; nullo placat obſequio.

quiſq; ſpai donii babeta deo alius quideſi

ius aũt ſic (in ↄſpcũ oĩm qͥ ceꝑant cos).i.gẽ piculis etanguſtijs. Intentio: monere ad dei
lũ vt eos geẽtes mirent ⁊ metuãt q; pus cos de laude ꝓpter hmõilhberatoõz. Snia in genergli
ſpexerãt ⁊ crudeli uitute oppꝛeſſerãt. vel(in cõ Wha in iſto pſalmo agit de liberat a diuerſis
ſpectu oim qꝗͥ cepant eos).i.diaboli ⁊ angelo⸗ iculis: et ſpẽaliter de vli eccia qᷓ ſtat ex geti⸗
rũ e vt eos deſeratq eos captiuos pꝛius tene bus ⁊ iudels in angulani lapide collectj ⁊ co⸗
bant. deiñ pcat q futurũ vidit ſcʒ vteccia de mendaturꝰ miſcratões dei de diuerſis piculis
oiho geubo 2greget ⁊ laudes ernas cãtet.d. et tentatõib electos ſnos liberatis in ſingulis
HBaluos fac nos one deus noſter: et cõ ſoiwengehnntenralo .. Bod liberathe cla
grega nos de natiombus. ltöe vfeſſtoneAletadl; rto/p erau⸗
Sanosfae nos,oidne ve⸗ nß) ab omib ltõe ↄoteſſionẽ ⁊ laudatõʒ. Significat autqt
piculis ⁊ miſcrijs ne inimici ył vicia dñentur uo⸗ tentaccs. Pina eſt erroꝛis ⁊ famis vᷣbi et
nobis (etogrega nos de natõibo) in qb diſoſi Nolicie dei ſcʒ orqadbuc in erroꝛe veteniovyi
D ſum' in locũ tin culto.vł ogrega nos): alis te ↄſtuuti ignoꝛãt viã dñi:i ñ manu dei exci⸗
auee in vnitate fideicde natdiboyi. de getibovt nati incibiit eſurire viã veritat ⁊ ſitire. Scda
ſiat vnũ ouile ⁊ vnꝰ paſtoꝛ. vñ dñs ait. Alias cſt difficultas vincẽdaꝝ ocupiſcctia ſcʒ coꝝ.
oues habeo ſcz de gentiboet illas opoꝛtet me Aiã in via poſiti ſciũt guo viuere debeãt ⁊ co⸗
adducere tc. Ad hoc inquam cõgreggg. nantes qò norur ligaii oſuetudinea malis ab
Elt confiteamur nomini ſancto tuo: et vier ſunbe ot n. . ſius Pſumentes

S ”ðõ pter ſuꝑbiã deficiũt.Tercia eſttedij at faſti⸗
3 loꝛiemur in laude uua. hblier ſupbia deficiſit. Tercia eſttedij atq; faſtl⸗
r ſleammeaſeſſtoe tnelaudis (noĩ ſctö ¶j in bufacicdo.ſcoꝝ qᷓ iaz pbabilrouerſant᷑

ſed erxcipiunt᷑tentatõetedij? accidie ⁊ qᷓſi cu⸗

tuoO).iad honoꝛè noĩs tui in pñ̃ti et ĩ futuro e eeUN tentatoetedij eaere ner
recognol-amoin nobes nonau e ain 4 a deſperatbiſoe ſalute itavt neclegere ner
e iegen Slg nobis bone oalg ie are delectet neæ u facere. Quafrt.
gloꝛiemur in laude tua,) nõ in iactantia vel inn beltante ectet nee bond re ua eſ ſen
plate huana. deiñ ipaz laudẽ bꝛeuiter erponẽ bpeltanis t piculoꝝ in gubernãdis ecclqoꝛ hec
do ſubiügit. , d. Cöficeamur dno diceétes. n Xlehlinet ad rectozca. De tnbo ei teintotb⸗
Büdict dñſs de iſtk a iclo: et vſc; in ſee berat lam toꝛtaſſe dion clt cui plus cömit

e Aleld er vich in e, taru ꝛ ibi qrta tetatio oecurrit mei nte
(culum: et dicet ois ꝓpls fiat fat. cleſie trurdag resoꝛẽ. Seum gloolbopntef,
Hidictue) eſt(de ves iſ nel i fideli deuñ er ſingkane eſt remediũ.i.clamare ad dſm. do⸗
identiũ 1 no ad tps ſʒ a ſclo) ptiſet vſq; in cetaut hic ps qͥd ſumꝰ ꝑ nos ſcʒ miſeni ⁊ infir
ſelm) eternu. vel la ſclo ⁊ vſq; in ſelm) i. ab er mi ? maliet qd ꝑ miam dei ſcʒ boni ⁊ filij dei

bi guthabiz in domo tua ouüein ſela ſckloæ Dusvegivt nmos ibenet eng, n⸗
anabit te ſeguik cofinmatio v finis ler dicct in ſpati pa gomeddamn⸗ miaʒ dñ̃i de qtuoꝛ
aiennt Pdeſtinat, ta ve iudci de genti tentationubo libendni bus oms fideles monet
ſeruiendo tofirmando qo diriin laudẽdei ad afeſſione d. Cofitemini dño) oẽs fidelez
(liar fat amẽ amen. · d. buic lauci conſen viroq; mo ſcʒ pcta ⁊ laudes.ct iõ (qm̃ bonꝰ
ent omes pdeſtinatt. Bꝛato. eſt dns ⁊ ſuauis guſtantibo qͥ creauit nos ſibi
E eine to nii drje in bñplacito ꝓpli tui et a ſiles qͥ recreauit diſiles ꝗregit indignosqͥ co⸗
tureene en erlulture diſcuſſos ſalutaris ti vi ronabitimmeritos. Zoftemnimdn qm in ſe
nſlulfic Per ddeſdd (lö)iinerernd Rimia , gm atid ene
muitatio ad vei laudẽ et geay actõʒ taliter vt ea ſint bti ineternuz. Et qͥd poteris
Pliberatoe a Varijs piculis et anguſtiſs dño deo tuo retribuere ꝓ oĩb bonis q̃ tibi rez⸗
tentationmip. (s. Cvi. mMbuit niſi confiteri ? laudare. Et qð ego dicch
Cnfitemm Domi dbonitzte? miſeia eius . ich
Wali cnim dom 4 Dicat qui redẽpti ſunta dño: quos re,
nogm bon: qm in ſcim mia euus. emit de manu inimici: et de regionib-
Auctoꝛ pſalmi pa dauid. Haberet hic cogregauiteosg. oni
Pſalmus in titulo bis alla. habuit ſuꝑioꝛ bis dicaͦt).. h dicere debet pximis og q rede
nllaq eſt deplo irl. habz T hic q bis qeſtde ptiſunt) ſanguie chẽ: vel liberati a malis tan⸗
trcta ge tarer uola blic ct mero h irt cyöclo edehtl a no, n onmn d atmn⸗
eria annl abba pr c ide itabba q pr̃ a de manu).i.ptate inimici: i.diaboli vłcuiui⸗
ſeria graꝝ actio qrũcũq; liberatoꝝ diuini? a cüchfetde äl

iuerſis ogregauit eon)

—

—

S== = —— — — —

—

— — =

—

— —üB rr =ee e =

inH

ð

ſi in vnũ locũ vel in vnũ ꝓplłm dei ⁊ in vnita⸗
tẽ fidei. Redẽpt qdẽ videt᷑ ⁊ ꝓplł iſrł deterra
egypti⁊ de regionib eiꝰ ↄgregatꝰ. Multe enĩ
etiã vniꝰ puincie regiones ſunt.ſʒ qꝛ redẽptos

iſtos intelligi vult iu toto oꝛbe terraꝝ manife⸗

ſtat cũ ſubdit. Cõgregauit inq;.

ſolis oꝛtu ⁊ occaſu:ab aqlone et mari

cin ciuitatẽ hitatõi
ſcõꝝ aĩe nũc mẽte ⁊ poſtea ipᷣa vᷣitate habitã⸗

Aſolis oꝛtu).i.ab oꝛiẽte (et occaſu).i. ab oc
cidente ab alqlone).i.ſeptentrione (et mari).i.
ab auſtro:Beſt oib plagis terre ſiue ꝑtibo mũ⸗

di:hic ptʒ ꝙ nõ de ſolis iudeis dicit. deiñ ex⸗

ponit᷑ pꝛimũ piculũ ⁊ pᷣma tentatio ſcʒ deuia⸗

tio ⁊ enoꝛ vbieſt ⁊ fames.q.d.redemit cõgre⸗

gauit qð neceſſe erat quaa H
Errauerũt in ſolitudine in inaquoſo:vi
am ciuitatis habitaculi nõ inuenerũt.
Errauerunt)ſcz iſti q̊s redemit de diuerſis
plagis (in ſolitudine in inaqͥſo.i.ſine aq̃ (viaʒ
ciuitatis habitaculi).ſ.hoĩm (nõ inuenerũt)q̃
cos duceret ad ciuitatẽ vbi habitarẽt. Myſti

ce(Errauerũt) nõ hñtes viã veritat ipᷣi exiſtẽ

tes cin ſolitudinei.ſine deo et deſerti ab eo et
in inaqᷣſo).i.in mẽtis ariditate ſine roꝛe gre et
ſine vera doctrina qꝛ(viã) q eſt fides (ciuitatis

habitaculi).i.q̃ ducitad ciuitatẽ ſupnã in qua

habitandũ eſt nõ inuenerũt) q; fidẽ nõ habu

erũtꝑ quã venire ad ciuitate habitatois ſuꝑne
potuiſſent. Et pᷣter erroꝛẽ erat eis inopia quia

ipſi eran.
Elſurientes et ſitientes:anima eoꝛuʒ in
ipſis defecit.

Eſuniẽtes ⁊ ſitiẽtes ꝓpter defectũ victualiũ

in deß to ſaia).i.vita eoꝝ in ipᷣis defecita vi⸗
goꝛe ſuo ꝓpter famẽ ſitim ⁊ laboꝛem. Myſtice

Eſuriẽtes ⁊ ſitiẽtes)qꝛ erãt ſine cibo vᷣbi dei et

potu gre ⁊iõcaĩa eoꝝ ĩ ipis defecitja bono in
terioꝛi.nõ habuer̃t illũ ſpũalẽ cibũ aĩe ⁊ potũ
de q̊ dẽ Bti q eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã:qm ipᷣi ſa

turabunt᷑.q̊ vtiq; cibo ⁊ potu qſquis ieiunus

remanet: de vita aie eius deſperat.

Et clamauert ad dñm cñ tribularẽt: et

1 neceſſitatib eox eripuit eos.
mauerũt ad dñm)ductoꝛẽ ⁊ paſtoꝛẽ ac docto⸗
rẽ verũccũ tribularent᷑:) erroꝛe fame ⁊ ſiti vt li
berarent᷑ ab eis (et de neceſſitatibo eoꝝ.i.pᷣdi⸗
ctis malis ineuitabiliboſeripuit eos) ad ſe de⸗
uote in tribulatõe clamãtes.Tũc enĩ exaudi⸗
mur a dñno qñ nõ ſimplexvox ſp tribulatio cla
mat ad dñm.Et ſubdit quid eis fecit

Et dedunt eos in viam rectã: vt irent

in quitatem habitatoss.
Etdeduxit eos) a deuioſin viã rectã)ſua ꝓ

thiõ iꝗ ↄuicti ⁊ ſuꝑna bonitate excitaticcla

lium altiſſimi irrirauerãt.

uigentia diuina vtirẽt in ciuitat hab atis
vbi poſſent ſibi de victualib ꝓuidere. Myſti

ce (Et deduxit eos)ab erroꝛe (in viã recta 3). 1l.

in viã fidei.q.d.eripuiteos de igrantia oñdẽs

eis viã vᷣitatis (vt)p hãc viã (irẽt)bñ opango

*

8) ſcʒ in celeſteʒ hierim in qᷓ

tes qeſcũt quã deſiderare iã mete:ire eſt. Et qꝛ
ad h̊ merito ſequit᷑ graꝝ aciio ideo ſubdit᷑

Conſiteantur vno miſcdie eius: et mi /
Ai eius filijs hoim.

Conſiteant᷑ dno).i.pariatↄfeſſionẽ laudis
ac ſint cauſa ⁊ materia laudis diuine ⁊ landã⸗

di dñm (mie eiꝰ) facte hoĩbo nõ merita nr̃a nõ
vires nõ ſapia ſet mirabilia eiꝰ filijs hoim)ex
hibita.i.eedẽ mĩe qᷓ mirabiliter ſunt facte.q.d.
miſcdðie⁊ mirabilia dei q̃ fecit hoĩ inducãti1-
los ad ↄfitendũ ⁊ gr̃as agendũ et vt ipᷣi iã hic

experti dicant etiam inexpertis.

————SD

eſurientem ſatiauit bonis
¶ OQuia nõ ſolũ duxit in viã ſʒ etiã a fame et
ſiti liberauit:et (ſatiauit aĩaʒ inanẽ).i.deſideri⸗

um aiĩe vacuũ cibo ⁊ potu (et) ꝓ id eſt. (animã

eſurientẽ et ſitientẽ (atiauit bonis) deſiderad
ſcz cibis ⁊ potibo Myſticecqꝛ ſatiauit alaz in⸗
anẽ) bonoꝝ q̃ erat vacua ⁊ ſine deoſet aĩaʒ eſu

rientẽ).i.ſcire axppetentẽ qñũ a deo viſitata medi

D cũ deſiderabat (ſatiauit bonis)ſpũalib. Ca⸗
les enĩ de aĩas celeſti bono ſatiat q̃s et ſi ina⸗

nes tñ eſuriẽtes inuenit. Sequit᷑ de ſcdᷣo ꝑicu
lo ſcʒ captiuatõis ab hoſtibo et ſcdᷣa tentatõne

ſcʒ in vincendis ↄcupiſcẽtijs.q.d.ſatiauit etiã
bonis deſideratis ⁊ expectais.
Begentes in tenebꝛis et vmbꝛa moꝛ/

tis:vinctos in mendicitate et ferro.

Secetes in tenebꝛis)carceralibacet vmbꝛa
moꝛtis) quia carcerati parũ vident᷑ differre a

moꝛtuis (vinctos)et alligatos (in mẽdicitate)
id ẽ defectu ⁊ indigẽtia ois boni eos inde libe
rando. Myſtice ( Sedẽtes).i.moꝛãtes ex pᷣua

ↄſuetudiecin tenebꝛis)vicioꝝ (et vmbꝛa moꝛ⸗

tis).i.in vicioſa vita q̃ imago eſt future moꝛtis

(vinctos).i.ligatos (in mẽdicitate) qꝛ ipᷣi erãt

mẽdici ꝑ indigẽtiã boni (et ferro).i.dura diffi

cultate rũpẽdi qꝛ vincła pctõꝝ ferrea ſũt ⁊ q̃ſi
inuincibilia.Et cã hoꝝ maloꝝ ſubiũgit᷑

Auia exacerbauerũt eloquia cei:et oſi⸗

¶ Oꝛ exacerbauert).i.acerba ⁊ imꝑtabilia re

putãates ↄtempſert eloqͥa deijeis nõ obediẽedo
c4 mandauerat nõ cuſtodiẽdo ↄ fmones dei
agentes ⁊ in eius regłis viuere reſpuẽtes. ñn

V 2

Quia ſatiauit aiam inanem:et animam

eis erat iratus. cet ↄſiliũ altiſſimi i admoniti⸗
ones ꝗᷣbe ↄſulitgeneri hũanocirritauert)eino

accqͥeſcẽdo ſʒ taq; inutile ſpernẽdo ſciẽtes volũ

tate dñi ⁊ negligẽtes. Lũc eni ↄſiliũ dñi irrita
cr qn volũtas eiꝰ cogᷣſcit᷑ ⁊ negligit. Oaioꝛ
eſt aut culpa negligeẽne q; ignoꝛãtie.ſpernẽdo
ergo ↄſiliũ dei noluerũt ſalubꝛiter hũiliari
Et bumiliatũ eſt in laboꝛib coꝛ eoꝑ: in
firmati ſunt nec fuit qui adiuuatet.

ecoꝝ).ia ſuꝑbia deicctũ ꝓpt laboꝛes ⁊ afflictõ
nes l ꝓpr pᷣſſurã ↄſuetudis ſue pꝛaue in q labo
rabãt (ĩfirmati ſunt).i.debilitati htute. vel fcti
impoteẽtes ꝑ ſe reſiſtere vicijs (nec ſuit) alius 4
adiuuaret) veo deſiſtete ab auxilio. Quos ei

diuia virt?nõ adiuuat eos ꝓculdubio ĩfirmi⸗

tas ꝓpꝛia nat.laboꝛare õ vicia pnt ſʒ nõ vice⸗

re. hinc dñs au. Sine me nibil poteſtᷣ facere.
Et clamauerut ad dñm cũ tribularent᷑

—

et de neceſſitatibo eoꝝ liberauit eos.

¶Et ſic hũiliati ⁊ infirmati (clamauerũtad
diñm)adiutoꝛẽ verũ penitẽtes ⁊ petentes eius

auxiliũ (cũ tribularẽt᷑) ⁊ tãta difficultate vexa

rent᷑ qꝛvexatio dabat eis intellectũcet de neceit

ſitatibo eoꝝ).ſ.a penis qs necio ſuſtinebãt ⁊ a
vinculis difficultatis ⁊ malo ↄſuetudis(libe⸗
rauit eos) ad ſe clamãtes pꝰ clamoꝛẽ ſeqͥ libe
ratio⁊ ſubiũgit de qbo neceſſitatiba liberauit.

Et eduxit eos de tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛ

tis:et vincula eoꝝ dirupit.

IlEteduxit eos de tenebꝛis) carceralibo(xvm
bꝛa moꝛtis).i.de vita carcerali q eſt qdaʒ ima⸗
go moꝛtis(et vincula eoꝝ dirupit.i.dirũpi fe

cit qHi :ſtodia carcerali ötinebat᷑. Oyſtice

(et eduxit eos de tẽbꝛis)vicioꝝ (⁊ vmbꝛa moꝛ

tis).i.cecitatis iniqᷣtatis q̃ eſt cã moꝛtis in qͥb

ſedebãat(et vincula) difficultatis coꝝ dirupit)
vävt liberi icederẽt.q.d.liberauit eos avicijs ru⸗

pit difficultateſ incipit iã eis facile eſſe qð erat

ODifficile.ſ.a malis abſtinere.Deinde/p libera⸗

tione ſequit᷑ laudatio. Et ob il.

Conßiteant᷑ dño miſcvie eius:et mira⸗

bilia eius filis hoim.
¶ Xonſfiteant᷑ dno).i.pariãt ↄfeſſionẽ laudis
et ſint materia ↄfeſſionis ⁊ laudis diuine (mie

eius)qͥb a malis liberat ⁊ bona dat(⁊ mirabi

lia erꝰ).i.ipᷣe mie mirabiles (filiis hoĩmexhi

bite miſcðᷣiter ⁊ mirabilr eis ſubueniẽdo ⁊ cir
c eos oꝑando licet hoc nõ mereant᷑. Etrepe⸗

tit cauſas quare debent ↄfuteri.

Auia otriuit poꝛtas ereas:et vectes fer

reos ofreit.
ↄtriuit poꝛtas ereasqb tencbant᷑ ↄclu

ſ(ſi(ꝛvectes ferreos ↄfregit ̊bo poꝛte firmabãt᷑

vt.ſ.ↄfractis carcerũ clauſtris pateret vincq li
ber egreſſuſ. Myſticeqꝛ ↄtriuit poꝛtas ereas)

i.ↄſuetudĩes vicioſas q clauſos nõ ſinũt exire
(et vectes ferreos).i.difficultates vel diaboli⸗

cas ſuggeſtiões ꝗᷓ poꝛtas obſerãt (ↄfregit)ſua
virtute. Ereas ⁊ ferreas ꝓ foꝛtitudine ponit ſʒ

virtus dei hec frangit.Et.

Huſcepit de via iniquitatis eoꝝ:ꝓpter

i
iniuſticias enim ſuas hũiliati ſunt.
¶ Buſcepit)eos curãdos ł ad ſe in altũ boni
opis(de via iniqͥtatis eoꝝ) in q̃ ambulabãt.i.
de ipᷣa iniqͥtate q̃ eratilł via ꝓpt iniuſticias.n.
ſuas).i.qꝛ ſuꝑbiẽdo ſibi tribuebãt nõ deo ſuã
iuſticiã ↄſtituẽtes (hũiliati ſunt) vt exaltarent
in eo.Qui enĩ de ſuis viriba pᷣſumebãtinuene

runt ſe nihil poſſe ſine dei adiutoꝛio et ſic ſuſce

2

pti ſũt ab co. Deide ſeqt᷑ terciũ piculũ.ſ.ifirmi

—
₰

tatis ⁊ tcia tẽtatio.i.cedij ⁊ faſtidij bufaciẽdi.
DHẽm eſcã abominata eſt aĩia eoꝝ: et aa

Vopinauaneitpſ gad notas moꝛtis.
Hẽm eſcã abomiata eſt aia eoꝝ).i.appent

coꝝ abomiabat᷑ oẽm cibũ ſet apꝛopinquer̃t)

pꝑ augmentũ infirmitatisvſq; ad poꝛtas moꝛ
tis) ex deſperatõe ſanatõis. Myſtice. Et ſi ſu⸗
ſcepit eos devia iniqᷣtatis tñ (oem eſcã)ſpũalẽ

vßñ agia viuit. ſ. bdei. coꝛpis chꝛiſti oꝑiſ boni

(abominata eſt aia eoꝝ).i.faſtidiuit ⁊ ipo faſti
dio languebãt? ꝑiclitabant᷑.vñ ſubiũgit⁊ ap
pꝛopinqᷓuer̃tvſq; ad poꝛtas moꝛtis).i.vſq; ad

defectũ ⁊ ĩteritũ aie.tantũ eſt.n. ꝑiculũ eſcã ſpi
ritualẽ faſtidire yt interitꝰ inde poſſit ꝓuenire.
Et clamauerũt ad dñm cũ tribularenf:

eneceſat tin ror liberauit eos:
Et)ita ꝑiclitati clamauer̃t ad dñmmedicũ
ſuũ (cũ tribularent᷑ infirmitate ſen faſtidio⁊ te
dio (⁊ de neceſſitatibo eoꝝ).ſ.hmõi bulatõib⸗

(liberauit eos) vt infirmi ſanarent᷑ ⁊ tedio affe

ctos ſpũalis eſca delectaret. Reſtat gyt ſi te de
lectet h ciba nõ hoc tibi tribuas neq; hic aliq̃ᷓ

aArrogãtia infleris ⁊ auidꝰ tibi in eos qͥ faſtidio

ꝑiclitant᷑ nõ ſuꝑbe ĩſilias intelligẽs hoc nõ a
te tibi eſſe viciũ qʒ tuũ et languoꝛẽ tuũ ſentiẽs
clama ad dñm. Deinde ſubdit quõ liberauit.

Oiſit verbũ ſuuʒ et ſanauit eos:et eri

pnit eos de interitionibꝛ eox:
Biſit buũ ſuũ).i.pᷣceptũ dedit (et ſanauit
eos)qꝛ dicere dei eſt facere (et eripuit eos de in
teritionibo eoꝝ)ne ſic infirmati interirẽt. Oy
ſtice miſitbũ ſuũ.i.deſideni vᷣbi⁊ cibi ſpũa
lis cuiꝰ faſtidio lãguoꝛ erat (et ſanauit eos ab
hurꝰtedio ⁊ ab accidia q̃ ẽ faſtidiũ boni ſpũat

cet eripuit eos de interitiõib eoꝝ ) in qᷣby ſe ipi

—,— — —-— — — — —.

n

affe
en

ſlicio
hos
nies
ni.

mant
denn

ſpi
von
Hiu

ſeht

d

demerſerãt. i. de coꝛruptela mẽtis qᷓ faſtidit qd
dulce ẽ. ⁊ de B bñficio ſic de ceris ſupioꝛibo.
Conſireant᷑ vño miſcie eius:et mira⸗

bilia eius filijs hoĩm.

Cöfiteant᷑ do mie elꝰ:et mirabilia eiꝰ filijs
hoĩm).i.laucet᷑ deꝰ in copia miaꝝ ſuaꝝ ⁊ mi⸗
rabiliũ q̃ fecit ⁊ oñditfilijs hoĩm. Confiteant
dño nõ merita nra:nõ vires nr̃e:nõ ſapia nr̃a
ſʒ miſeratões eiꝰ. ille amet᷑ ⁊ laudet᷑ in oĩ libe⸗
ratõe nr̃a qͥ inuocãdꝰ eſt in oĩ tribulatõe nr̃a.

Et ſacriſicẽt ſacrificiũ laudis:et anuun

cient opa eius in exultatone.

„£

(ſacrificiũ laudis) ex coꝛde ⁊ deuotõe.ſacrifi⸗

ciũ eni laudis ſacrificare eſt ipaʒ diuinã laudẽ
cũ oĩ deuotõe coꝛdis offerre vt hõ intꝰigne di

uino accendat᷑.Cal enĩ laus dño placʒ q̃ inte

rius ardoꝛe eiꝰ accẽſa ẽ(etannũciẽt)alijsoꝑa
eiꝰ) in ſe ipᷣis exꝑta ad laudẽ ⁊vtilitatẽ ꝓximi.

(in exultatõe)et hilaritate coꝛdis ⁊ mentis nõ
cũ tedio ſʒ meroꝛe:nõ cũ faſtidio ⁊ anxietate ſʒ

cũ gaudio cũctis annũciẽt q̃liter eos dñs ſua
miſeratõe ſaluauit.Deiñ ponit᷑ q̃rtum piculũ

ſcʒ tẽpeſtatis in mari ⁊ qrta tẽtatio q̃ eſt tepe⸗
ſtas piculoꝝ ſeculi. vnde ſequit.

es opationẽ in aquis niltis.

—

Aun deſcendũt mare in nauiba: facien?

Qui deſcendũt mare in nauibo ad nauigã
dum faciẽtes oꝑatõʒ in aqs multis)ſcʒ piſca⸗
tões ⁊ oꝑatões alias. Myſtice Qui deſcen⸗

dunt) a ſublimitate contemplatõnismare).i.
ſcłm ⁊ ad ꝓcellas ſcłi vt p chꝛiſto fluctꝰ tribu⸗
lationũ patiant᷑ ipᷣi exñtes (in nauibo).i.in ec⸗
cleſijs qᷓs gubernãt q̃ multe ſunt ⁊ vna eſt q eſt
nauicula petri q̃ chꝛiſtũ poꝛtãt ⁊ a fluctib ſcłi
tundunt᷑ ſaciẽtes oꝑatõʒ)in vᷣbo:exẽplo:ſub
ſidio ⁊ hmõiſin aqs).i.ppłis(multie pᷣdicãdo

eis.O ẽs in naui ſumꝰ alij oꝑant᷑ alij poꝛtant
Poi oẽs in tẽpeſtate ꝑiclitãt᷑ et ĩ poꝛtu ſaluãt᷑

eius in pꝛofundo.

¶ Ipſi) nauigãtes (videft opa dñi) ſʒ piſces

et reptilia ſet mirabilia eiꝰ)in beluis ⁊ varijs

monſtris marinisſin ꝓfundoi.in mari Oy

ſtice ( Jhi)rectoꝛes ſingularit᷑vider̃t.i.ſpũa⸗
liter intellexert(oꝑa dñi (ſcʒ creatõis: recreati⸗

onis:retributõis:dãnatõiset mirabilia eiꝰ in
ꝓſfundo)ſclłi vel coꝛdis hũani in ↄfeſſiõib au
ditis.i.q deꝰ mirabilit᷑ oꝑat᷑ in coꝛdibo hoim
qb nihil ꝓfundius eſt dado eis graʒ ↄfitendi

acꝓpoſitũ relinqndi pctã ⁊ bñ oꝑandi.ꝓfun⸗

dũ eni ſcli eſtcoꝛ boĩs vñ vẽti erũpunt ⁊ fiunt
tẽpeſtates ſeditionũ ⁊ diſſenſionũ q̃ nauẽ ꝑtur

tſacrificẽt) ſanati ⁊ liberati p Sar actõe

viderunt opa domini:et mirabilia

bãt yel in ꝓfundo ſacre ſcpture mirabilia vi⸗

dẽtqꝗᷓ pꝛe alijs ea intelligere debẽt. Et ſubiugit

quid in his agitur..d.

—

ſunt fluctus eius.

int et ſtetit ſpuͦs pꝛocelle: et eraltati

Dirit).ſ deusEet ſtetit)·i ſurrexitſpũs pccł

le).i.vent tẽpeſtatis(et exaltati ſunt(⁊ itumue

muncefluct ei)l. maril. Myſticecdixity i. pmi

ſit ⁊ voluit deꝰ ⁊ ſtetit.i.ſurgẽs inhoꝛruit ⁊ du
rauit ſpũs ꝓcelle).i.pſecutio tyrãnica ł diabo
lica. hoc aũt fecit deꝰ volẽs vt ad cũ clamaret
et hiqͥ gu h̊ᷣnãt᷑ ⁊ hi qͥ poꝛtant᷑c exaltati⸗.i.au
gmẽtatiſũt fluct eiꝰ .i.motꝰ ⁊ acceſſuſ tẽtatõ
nig qͥſiniqͥ cõmouẽt ſuꝑ iuſtos⁊ q̃lit᷑ oñdit.d.
Aſcẽdut vſq; ad celos et deſcẽdũt vſq;
aq abyvſſos: ala eoꝝ in malis tabeſcebat.
Aſcendũt)fluctus ⁊ ꝑ ↄnñs naues (vſq; ad
osS). i. in magnã altitudinẽ q̃ſi in celũcet de⸗
ſcendũt vſq; ad abyſſos).i.in maxias pfundi
tates maris (aĩa coꝝ⸗.ſ.nauigantiũ (in malis)
et afflictõibo(tabeſcebat).i.deficiebat ꝓpt᷑ imi
nens ꝑiculũ. Myſtice aſcẽdũt pſecutoꝛes au
dẽdo (vſq; ad celos) qñ ſuꝑbia ⁊ ſclłi elatõibꝰ
erigunt᷑ õ deũ (et deſcẽdũt timẽdo (vſq; ada⸗
byſſos).i.vſq; ad gehẽnã cũ ĩ deſperatõʒ⁊ me
tum veniũt(⁊ gia coꝝ).i.rctõꝝ (tabeſcebat in)
his (malis)oppᷣſſa plags.
Turbati ſunt et moti ſunt ſicut ebꝛius:

et omnis ſapiẽtia eoꝝ deuoꝛata eſf.
¶ Zurbati ſunt) ipi nauigãtes.ſ.obſtupeſcẽ⸗
do mentecet moti ſunt).ſ.tremẽdo coꝛꝑe ſicut
ebꝛiꝰ)qͥ ſtare nõ põt ſine titubatõe⁊ ois ſapiẽ
tia eoꝝ)q̃ ſapiẽtes apparẽt ĩ alijs (deuoꝛata ẽ)
et abſoꝛpta qꝛ młti in ꝑiculo neſciũt ſibi ↄſule
re nec pni ſe iuuare. Myſtice turbati ſũtrctõ
res ↄfuſiõe ſenſus (et moti ſunt) a ſtatu mẽtis

(ſicut ebꝛiꝰ)titubãtes mutata volũtate mutaꝭ

oꝑibo. In qᷣete qñ loquunt᷑ q legũt qñ tractãt
ſapiẽtes apparẽt.ſʒveniẽte tẽpeſtate oia hũana
ↄſilia deficiũt vñ ſubdit(⁊ oĩs ſapiẽtia eoꝝ de
uoꝛata eſt)qꝛ qͥd agendũ ſit nõ vidẽt. Non re⸗
ſtat &̊ nauigantibo et rectoꝛibo niſi clamare ad
deü. Liñ ſubddil.
Et clamauerũt ad dñm cũ tribularent᷑
et de neceſſitatibo eoꝝ eduxit oo.
¶ Etclamauer᷑̃t ad dñm)qͥ imꝑat vetis ⁊ ma
ri petendo ab eo remediũcũ tribularent᷑ et tẽ
peſtate piclitarent᷑ (et de neceſſitatibo coꝝ)⁊ ꝑ⸗
turbatõibo q̃s patiebãt᷑eduxit eos tãq; ꝑicli⸗
tantes ad poꝛtum tempeſtatẽ mitigando vnde
ſubunmgit quuuo.
Et ſtatuit pcellam eius in auram: et ſi⸗

v 5

Et exaltent eüu in ecclia plebis

. 4). i. tempeſtatẽ eius.ſ.maris
Etſtatuit pcellã).i.tempeſtatẽ eius ſmaris
Eraaſeet leuẽ tempeſtatẽ cõuertẽdo in

trãquillitatẽ (et ſiluerti. ceſſauer fluct? eius)
ſcʒ maris eiuſdẽ a feruoꝛe. Myſtice (et ſtatuit

ellã eiꝰ) maris.i.ſcki 6 urbatoeſ
cellã eiꝰ) maris.i.ſcłi ꝑſecutões ⁊ ꝑturbatõeſ
7lin nene vẽtũ.i.immanitalẽ aduer ſita
tis ꝑ tranqllitatẽ ſedauit ac ꝓcellas tpatas? io
lerabiles fecit. q.d. nõ remouittentatõʒz ſʒ miti
gauit qꝛ fidel eſt deus qͥ nõ ꝑmiltit nos tẽtari

ſup̃ qð poſſum cct ſiluerũt fluct eiꝰ).i. cõmo

tiones te ntationũ quieuerũt.

Et letati ſunt qꝛ ſiluerüt: ? deduxit eos

in poꝛtũ voluntatis eoꝝ-.

Et letati ſunt) nauigãtes qꝛ ſiluert etpaca
ti ſunt fluctꝰ (et deduxit eos).ſ.dñs poꝛtu vo

lütat coꝝ).i.ad poꝛtũ ab eis deſideratu. y

ſtice (et letati ſunt) rctõꝛes eccłiaꝝ(qꝛ ſiluerũt)

et mitigate ſunt ille ꝑſecutões ⁊ impugnatoes

(et deduxit eos)dũs(in poꝛtũvo lũtad coꝝ).i.
in tranqllitatẽ ⁊ qetẽ mẽetis in ſerenitatẽ ſcie
optatã qͥ poꝛt eſt ab oibo multũ deſideradꝰet

optand'. Etqꝛ ad hmõi liberatõz debz ſeq li⸗

beratoꝛis laus ⁊ graꝝ acti. liberati. iõ ſubdit᷑

Confiteant᷑ ono miſcvie eius: et mira /

pilia eius filijs hoim. —“
¶onfiteant᷑ dño mie eius:⁊ mirabilia eius

filijs hoim)hoc totiẽs repetit qꝛ nõ vult vt ira
damꝰobliuioni mĩam miſeriã amouente ? in

rabilia bñficia ↄferentẽ. Quas dicit mias de
inde mirabilia appellat. Ops eni duis eas qs
erga nos miſeratiões agit nõ ſolũ miſcdit ſed

etiã mirabilr facit in eiſdẽ enĩ miſeratõibo ali⸗
qñ miramur eiꝰ bonitatẽ aliqũ ſapiam nõ nũ

qu foꝛtitudinẽ: pleꝝ q; celeritatẽ.Calibo etiã

aliqn nobᷣ miſeret vt pꝛe magnitudine nr̃i ſcc⸗
leris ſupabundantiã ſuegre intantũ mirãdo

ſtupemꝰ vr ſtupendo deficiamꝰ.

+– — —

thedra ſenioꝝ laudent eum.

Et exaltent).i.extollant(eũ)laudibo exñtes
(in eccłia plebis).i.de plebe ⁊ minoꝛibocolle⸗
cta et exñtes (ĩ cathedra ſenioꝝ).ſ.maioꝛes de
eccłia (laudent eũ)ſilłr.q.d.maioꝛes ⁊ minoꝛei
tam bonũ tãq; miſcdðᷣem dñm ⁊ exaltãdo lau⸗
dentꝛ laudãdo exaltent.Ecce cũ dicit in eccia
apte demõſtrat.vñ oĩa dixit.ſ.de eccia vbi oĩa

.

bant᷑. Deinde ponit alia oꝑa òi.·
Poſuit flumina in deſertũ: et exitus an⸗

—

— —

it in deſertũ).i. ꝓpt᷑ pctã hoĩm

fecit flumina areſcere ne poſſent terrã irrigare
(et exitus aqua rũiterrã copioſam fontibe et

pᷣdicta agunt᷑ ⁊ de qua pſalmi ab initio loque

aquis (in ſitim).i.in ſiccitatẽ. Hyſtice deinde
cõmendãdo eccłiã oñdit qͥd in ea fecit qꝛ ſuo⸗
bis reſiſtit ⁊ hũilibo dat graʒ.vñ ait (poſuit fiu

mina).i.iudeos ſiue iudeã vbi currebãt ꝓphie
fluebãt aque doctrine ⁊ gre deicin deſertũ)eos
deferendo ⁊ ſiccando ⁊ idẽ alijs vᷣbis dicit (et
exitus aquarũ).i.iudeosvñ alijs manabãtaq̃ᷓ
doctninecin ſitim/ ⁊ ſiccitatẽ. Itẽ idẽ dicit.Et.
Terra fructiferaʒ in ſalſuginẽ:a malitia

*

¶ errã fructiferã in ſalſuginẽ).i.interrã ſte⸗

dicit᷑ (a malitia).i.ꝓpter malitiã hoimcinhabi⸗

tantiũ in ea) Myſtice (Terrã fructiferã) pus
in pꝛiarchis ⁊ ꝓphis m oꝑa bona q faciebãt
poſuitin ſalſuginẽ .i.in ſterilitatẽ. Si queris
ibi figẽ chẽi ꝓphamſſacerdotẽ ſacrificiũ tẽplũ
nõ inuenies hec aũt oĩa fecit a malicia).i.ꝓpx

maliciã ⁊ ſupbiq inhabitantiũ ĩ ea).ſ.ſcribaꝝ
et phariſeoꝝ ibi dñantiũ.ecce quõ de ſuꝑbis

reſiſtit. Et esrio ꝓpter bonitatẽ inhabitãtuũ.

Poluit deſertu in ſtagna aquarũ:et ter

ram ſine aqua in exitus aquareru.
oſuit deſertũ)et terrã deſiccatã ſin ſtagna
gquax)ita ꝙ abũdet aqͥs ſet terrã ſine aq̃ in ex

itus aquarũ) damlo plunias ⁊ reſtaurãdo fon

tes. Myſtice Poſuit deſertũ.i.gentes(in ſta⸗

gna aquaꝝ) i.in ↄfluentiã ſpũaliũ doctrinaꝝ

yvyt in eis maneãt ⁊ repetit idem (et terrã) pꝛiu-

(ſine aqua).ſ.eaſdẽ gẽtes poſuitin exitꝰaq̃ru)

vt inde ꝓcedatafſluẽtia ſcpturaꝝ ⁊ alis ema⸗

nent aque viue. In gentib eni que ſqualebãt
qñ deſertũ erant ibi nũc fontes et flumina ibi

nunc ſtagna ⁊ exitus aquarũ.Ecce quõ deus

humilib dat gratiã.

—

runt ciuitatẽ habitatõis.

.

¶ Et collocauit illic eſuriẽtes reducẽdo fame

licos qͥ ꝓpter ſterilitatẽ fugant᷑ et oſtituerũt).i.
parauerũtciuitatẽ).i.ciuitatũ młtitudinẽ ha

bitatõis).i.ad habitandũ. Myſtice ⁊ collocæ

cauit illic.i.in hac gra ⁊ eoꝝ doctrina (eſuriẽ
tes).i.deſiderãtes panẽ vᷣbi ⁊ auidos ad ſuſci
piendũvt bonis celeſtiba reficerẽt qꝛ edẽt paua

pes ⁊ ſaturabunt᷑ ꝛc hi tales ↄſtituerũt firmi
pceptis dei obediẽdo (ciuitatẽ habitatõis).i.

eccliã vbi interim habitet᷑ in ſpeqm d me au⸗
dit dicit dñs habitabit in ſpe.

eaceet fecerũt fructũ ſatiuitatis.
Et ſeminauer̃t agros ⁊ plantauertvineas
ꝓhabendis victualibyget fecerunt fructũ naa⸗

rilẽ.ſalſus enĩ humoꝛvbi dnat᷑ fecunditatẽ tol
lit ſicut eſt terra in qua inuenit᷑ ſal que ſalſugo

Et collocauit illic eſurientes:et ↄſtitue

Et ſeminauerüt agros et plantauerũt

.

6
iin
ny⸗
lci

Abbi
s

i)⸗

ll

d

Et benedixit eis

tiuitatis) naturalẽ ⁊ bonũ vt pꝛius. Myſtice

Et ſeminauerũt agros).i.ſemen vᷣbideiiece
runt in coꝛda credẽtiũ vñ fructũ eternitatis ac

cipiant (et plantauer̃t vineas).i.alios ad fidẽ

edificauerũt (⁊ fecerũt fructũ natiuitatis).i.na

turalẽ nõ degenerẽ. ſ.ꝓ eterna vita bñ in hoc
ſeculo viuendo. vinea ⁊ ager cuiuſq; ⁊ ↄſcĩa il

lius que liberãda eſt a ſentibo pctõꝝvt fructu,zʒ

bonoꝝ operũ facat.
et mulciplicati ſunt ini

is: et iumenta eoꝝ nõ minoꝛauit.

——————————— — —

coꝝ nõ minoꝛauit)ſʒ potiꝰ młtiplicauit. Oy

4

ſtice. et iõ (Bñndixit eis) qꝛ q̃ erãt ei placita faci

ebãt et multiplicati ſunt)numero l meritoꝓpt

bñdictõʒ ⁊ hnimis).i.valde.vł iõ dicnimis)
qꝛ multi vocati pauci vᷣo electi.(et iumẽta) ſeu

pecoꝛaceoꝝ.i.ſimplices ſʒ vtiles qͥ nõ ſũt mul
iiũ docti ſʒ tñ fide pleni (nõ minoꝛauit.) fumũ

eĩ ſtat fidei fundamẽetũ qꝛ nouit dñsqͥ ſũt eiꝰ.

bulatione maloꝝ et voloee.
¶ Et pauci fci ſunt ? iminuti(et vexati ſunta

tribulatõe maloꝝ ⁊ doloꝛe).i.ꝓpter anguſtias
mali ⁊ doloꝛis q̃s intuler̃t qͥ ex libidie dñandi

q̃rebant ſuꝑ iſrl pncipariMyſtice. deiñ agit
de hereticis qbo qᷓtit᷑ eccia ⁊ tanq; de eiſdẽ pᷣdi⸗

ctis loquit᷑ pt᷑ cõia ſacr̃a.q.d.młciplicat ſunt
bonũ:et pᷣſumẽtes de ſe heretici pauci fci ſunt)
numero ⁊ merito diuidẽdo ſe ab vnitate ⁊ bo

nitate qͥ in vnitate poſiti cũ alijs erãt młci (etyve

xati ſunt).i.afflicti(a tribulatoe maloꝝ ⁊ dolo
re).i.ab inſidijs diaboli ? angeloꝝ eiuns.
Effuſa eſt cõtentio ſup pꝛincipes:et er

rare fecit eos in inuio et nõ in via.

Sffuſa eſt ↄtẽtio ſuꝑ pncipes) ſibi inuicem
aduerſantes (et errare fec eos) ſcʒ fugiẽdo (in
inuio)et ſolitudie vbi nõ erat viacet nõ in via)
rebellaãtibo iſraelid ⁊ ſiceos q dũari qrebãt de

us deijciẽdo ↄpeſcuit. Oyſtice Effuſa eſt cõ
tẽtio ſuꝑ pᷣncipes) hereticoꝝ ſcʒ hereſiarchas
ipᷣi enĩ inter ſe ⁊ ↄra catholicos ↄtẽdũt qꝛ au

ctoꝛẽ pac cogᷣſcere noluert.(et errare fec i. R⸗
milcosne relinqndo ai ſibi ꝓpt ſi npbů
in inuio)et ꝑ deuia erroꝝ et nõ in via) vᷣitatꝭ cctatio ſuſtinẽtis qͥ tardabatvltõeʒ qꝛ ĩdulgetiã
pmiſit eĩ eos errare a fide qꝛ coꝛrigi noluet· tardabatvltõe; q ĩdulgẽtiaã
Et adiuuit pauperem de inopia et poę/

Etadiuuit)ſubleuãdo (pauꝑem de inopia)
pauperatũ et poſuit ſic oues familias) pli ſu
in loco fecundo terre ⁊ multiplicãdo in pꝛole.

Et bndixit eis ſcʒ hoĩbcet mitiplicati ſunt
nimis).i.valde in ꝓle ⁊ poſſeſſiõe cet iumenca

2rſtice (Etadiunit paupez deino a) d.
abiecti ſunt ſuꝑbi ⁊ inſtruct eſt Pgls Nar⸗

dicũ ⁊ inopẽ ſe reputatqꝛ nihil ſibi tribuit ſed

totũ de mia dei expectat. et ne putes eũ eſſe ſo⸗
lũ ſubdit᷑ (et poſuitillũ pauꝑeʒ (familias dex
iſtetes ſic oues) ꝓpter ſimplicitatẽ ⁊ innocetis.
pauꝑ iũlle młte plebes ſunt:mlie familie:multe

eccie.Etiñ vna eccia:vna plebs.vna familiꝗa

vng ouis eſt. H̊ aũt mirabilia ⁊ taãta myſteria.

Vigebunt recti et letabuntur: et om̃is
E

gutgsorpilabitoæſinnn.
QAidebũt) mente ⁊ ꝑ effectũ quõ ſede habz
ad bonos⁊ malosrecti coꝛde quiba ꝑ oĩa pla
cet deus (et letabunt᷑ ſuꝑ iuſta deſtributõe dei

ſm merita qꝛ boni ꝑ miam dei exaltant᷑ et ma

li ꝑ ſuꝑbiã ↄterunt᷑ (et oĩs iniqͥtas.i.om̃is ini

quus garriens ð veritatẽ.i.diabolꝰ vel iudeꝰ.
vel hereticꝰ R hoc ↄuictus (oppilabit).i.obſtu
ret ⁊ claudet(os ſuũ)vt obmuteſcat ꝓpter ↄfu⸗
ſionẽ nõ hñs qͥd dicat ð manifeſtã vitatẽ. Et

Eine Nꝗqꝛ pauꝑem adiuuat dñs.Ergo.
cti ſunt: et vexati ſunt a triꝰ nia ſaniona ot enſta i⸗ MM
En daiaeldervolose RMNMuis ſapiens et cuſtodiet hec:et intel?

2

ennaets⸗ oñi.

— E

uis) eſt ſapiẽs). ſ. vt ſit pauꝑ ⁊ nõ diues.

huilis ⁊ nõ ſuꝑbo. Sapietia dei nõ reuelat nri
ſi huilibo. Si vis eſſe ſapiẽs eſto ſtultus. Qui

eni huilis eſt a ſapientib huiꝰ mundi ſtultus
videt᷑ Sʒ qð ſtultũ eſt hoĩbo ſapientiꝰ eſt de
Ergo hũilis et ſtultus mũdi eſt et ſapiens deii.

N(cet) talis (cuſtodiet) ꝑ humilitatẽ in memoꝛia
ſuachec) que ſunt dicta(et, ſiccintelligeti. in⸗
trg ſe leget frequenter meditando et cognoſcet
noõ merita ſua nõ vires ſuas in his gloꝛiando
ſed (miſcdias)et miſeratões (oñi) ꝙ de tribu⸗
lationibo ⁊ tentationibo pᷣdictis liberat. q; dez-

niq; cõſtituit in pp-bo vbi humilib dat gratiaʒ

nõ in illo vbi ſuꝑbis reſiſtit ⁊ fecit eum ſuũ vt

intus manens multiplicaret᷑ nõ foꝛas exiens
minueret᷑.hoc vident recti ⁊ letant᷑ ⁊ iniquꝰos
ſuũ oppilat. Et nota q; ſeptẽ miſcias intelle⸗
xit circa ſe. Bernhar. quas ⁊ nos circa nos ſa

pienter intelligimꝰ. Pꝛima eſt inqq; a multis

pctis adhuc in ſeculo poſituʒ me cuſtodjuitet
hoc tripliciter.ſ.occaſiõis ſubtractõe reſiſt.di
data vᷣtute.affectõis ſanitate. Scða fuitexpe

cogitabat. Tercia ꝙ ad pniaʒ me puertit ↄcu
tiens coꝛ meũ terrẽs⁊ excitãs ſpẽc; indulgẽte
largies. Quarta q ſuſcepit miſcditx penitentẽ
ſic eni ex toto indulſit vt nec dãnet viciſcendo
nec cõfundat impꝛoꝑando nec minus diligat
imputãdo. Ouinta ꝙ mihi ↄtinẽdi deiceps
cõmendatiꝰ viuẽdi pᷣſtitit virtutẽ. Sexta graz
YMUMD V 4

ꝓmerẽdi bona eterna q̊ gẽa eſt ĩ odio pᷣteritoꝝ
maloꝝ in ↄtẽptu pnñtium bonoꝝ in deſiderio
futuroꝝ. Septima ſpes obtinedi q eſt ĩ tribꝰ
que ſunt charitas adoptõis veritas ꝓmiſſiõis
ptãs redditösiss. Dꝛatio.
Monfitemur dñe miſcðias tuas qs iugiter
exerces circa nr̃as inopias pcantes vtq exal⸗
tatus in celo reſides ad dexterã pꝛis in thꝛono
nobis tante miſeratõis ⁊ intelligere ⁊ cuſtodi⸗
re cõcedas archanũ. Qui v.

Pſalmus de gkap actõe chꝛiſti pſua
glificatõe et p totius mũdi recõciliatõe
et ſub fide chꝛiſtiana ſubiectõe. ps. cvij.

luam in gloꝛia ma.—
Auctoꝛ pſalmiꝓpha dð. Litulꝰ talis eſt.can
ticũ pſalmi ipᷣi dð. hoc eſt canticũ iſtð pſalmi
qð dẽ cãticũ qꝛ agit de mẽtis iocũditate ⁊ pſal
mi qꝛ monet ad bona oꝑa.canticũ enĩ ad diui
nas res pᷣs ad actuales ꝑtinet attribuit᷑ ipi dð

vo.i. chꝛiſto qͥ h loquit. Materia:gr̃aꝝ actio
chꝛiſti ꝓ gloꝛificatõe ſua qꝛ ſuſcipiẽs paſſionẽ

reſurrexit ⁊ aſcendit in głia. Intentio:monere
vt in fide coꝛroboꝛemur⁊ ad patiendũ ꝓ noĩe
chꝛiſti inuitemur q̃tenꝰſileʒ gloꝛiã ↄſeqͥ merea

mur. Snia in generali ꝓpha qꝛ ſupᷣ egit de vli

eccĩa ꝑ chꝛiſtũ redẽpta nũc in iſto pſalmo in ꝑ

NAratũ coꝛ meum

deus paratũ coꝛ meũ: cãtabo ⁊ pſal

urgã diluculo) i mane ? cito ad hũc laudẽ ex⸗

ercendã deus in tenebꝛis bñdici ⁊ laudari nõö

põt ſʒ ĩ luce bñdicit᷑. Et ſi ĩ nocte ſurgimꝰ deũ

in luce bũdicimꝰ. Nunqua eni chꝛiſtiãso norx

eſt ſʒ ſy chꝛiſtiano ſol iuſticie oꝛit.Ettũc.
Conſfiteboꝛ tibi in plis dñe:⁊ pſall ti
bi in nationib.
Confiteboꝛ tibi)ↄfeſſione laudis.i.p meos
te laudaboſ ꝓplis iudeoꝝ o(dñe pẽ (etpſallã
tibi.i.ꝑ meos bñ oꝑaboꝛ (in natõibogentiuzʒ
hoc eſt acqͥrã ⁊ parabo tibi ad honoꝛẽ tuũ lau
datoꝛes ⁊ bñ oꝑantes vł laudẽ ⁊ bonã aꝑatõʒ
ad honoꝛẽ tuũ pᷣdicabo nõ ſolũ in iudeis ſed

etiã ingentibo.Et merito.

Quia magna ſup celos miſcvia tua: et
ESadni es veritas tu.
MOuia magna yeſtſuꝑ celos.i.in celis ſpũa
libo.ſ.angelis nõ ſolũ in hoĩbo(miĩa tnaqꝛ etiã
angeli bñficijs dei fruunt᷑ ⁊ mĩia eius indigẽt.
HNõ eſt eni creatura q̃ nõ idigeat creatoꝛis ſui
miĩa (⁊ vᷣitas tua magna eſt vſq; ad nubes).ſ.
apłos⁊ ſctõs in qͥbo eſtvᷣitas dei qua cõpluũt
ꝓplos. Deinde loqᷓns ꝓpha duobo pᷣdictis alia
duo reddit.q.d.qꝛ mia dei eſt ſuꝑ celos 3.
Exaltare ſup celos deus:et ſuꝑ oẽmter
ram glia tua: vt liberent᷑ dilecti tii.
Exaltare).i.alte onde aſcendẽdo.hoc eſt
aſcẽde(ſuꝑ celos o(deus) Ille enĩ cuiꝰ miam
hñt celi iure ſuꝑ celos debʒ exaltari ⁊ qꝛ vᷣitas

ſona chꝛiſti ꝓponit nob ſuaʒ paſſonẽ reſurre⸗ ue un eetos depz exanar e ceenaee
cmon? aſecſonet ondirp boꝝ myſteni toti eſt vſchad nubes mer toct ſug oẽm terra glia
mũdũ redemptũ ⁊ fidei chꝛiſtiane ſubijciẽdũ tua)eſt exaltada vt fama laudis tue vbiq; di⸗
Snia ĩ ſpali chꝛiſtꝰ ̊ fm ꝙ homo agẽs gras uulget vt liberent dilecti tui ꝓpterea eni cruci
pꝛi ait. CParatu coꝛ meu) eſto de/ p? ad laude? figit ꝛ⁊ exaltat᷑ dũs vtliberent dilecti eius. De⸗
(paratu coꝛ meu )eſt ad oꝑatõz ⁊ iõ (cantabo) inde iterũ loquit chꝛiſtus.d.EtiG.
deuotöelet pſalliopatoe in me ꝛ in meis bex Baluũ fac dextera tua et exaudi me: de/
duo.ſ.cantabo ⁊ pſallã ↄiũgit qꝛ ſpũali cãtico ig locutus elt in ſctõ ſuo. .
ſp dʒ ↄingi bona opatõ⁊ Hi glia meaiin cõ ¶ Daluü) mecfac) in reſurrectõe (vextera tua⸗
ſieratõe glificatõis mee. VUt auũt hoc fit. i.ꝑ v̈bũ qð eſt bꝛachiũ pꝛisvl ponẽdo mead
Exurge plalteriũ et cithara: exurgã di / dexterã tuã(⁊? exaudi me oꝛantẽ ad te.ł (ſaluũ
li culo. 2èè eenel mebrismelsderca md ſe
Exur ge )vt glificerꝭ pſalteriũ) i.caro maa uoꝛc ? ꝓpiciatoz tuadt exaudi meoꝛantep eis
diuina faciẽs ſi Kucpfalterin ſonat a ſuꝑioꝛiet ct ↄuertit ſe ad auditoꝛes vt ↄfirmet eos..nec 1
cithara.i.eadẽ caro hũana patiẽs ſicut citha- dubito exaudiri q oñs/pꝛ locut Ei ſctõ ſuo)
ra ſonat ab inferioꝛi ? ita erit q; exurgã dilu⸗ Ain me ſctõ ſctox in ͥ ꝓmiſit hãc ſaluatõ ÿp.
culo mane dñice diei dicat ⁊ qlibʒ fideł (para Exultabo et diuidaʒ ſichimã:et ↄuallẽ
in oꝛe(paratũ )eſtcoꝛ meũad ſᷣuiendũ tibi fi⸗ ¶Exultabo ⁊ diuidã ſichimã )letanter aſſu⸗ 1

deliter in oꝑe ⁊ iõ cantabo).ſ.voce (et pſallůããa mendo in partẽ meã electos ex gẽtib(⁊ ↄnual⸗

tum)eſt (coꝛ meũ o deꝰ ad te laudãdũ hiarir tabernaculoꝝ dimetirr.

opꝑatõe et hoc in glia mea) ꝙ eniĩ ego te laulo
et tibi ſuio glia mea eſt. ꝙ tibicãto ⁊ pſallo nõ

tibigr̃am facio ſʒ mihi qm bonoꝝ meoꝛũ nõ
eges (Exurge pſalteriũ ⁊ cithara).i.excitet᷑in

lem tabᷣnaculoꝝ dimetiar ⁊ mẽſurabo electoſ

ex iudeis aſſumẽdo ⁊ alios relipqᷓndoꝛ loqᷣt SH
chꝛiſtꝰ⁊ deinceps in ꝑſona eccie ⁊ iõ exponat
ita litera ⁊ ſẽns vſq; ad fineʒ pſalmi vt ſup in

melaus de ſuꝑioꝛiba dei fetis ⁊ inferioꝛibſer pfſalmo.lix.ᷣm myſticã lecturã ⁊ nihilominjꝰ c

E
6

s

i

u
;
ſed

Mi
Gn

D

xc
um
ias
6 ͦ
igic

e/

wa,
ead

ſdni

iofr⸗

pas

ale

ſu⸗

1al⸗

eaol

bdtß

volal

ſußin

nm

vVba h et ib ariata qꝗ tñ nõ ſunt
Sicut in pſalmo. lvi. dz. Exurge glia mea H
auũt cãtabo et pſallã in glia mea. ad hoc eni di
ccuü eſt exurge glia mea vt in illa cãtaret et pſal
leret. Itẽ ibi aut magnificata eſt vſq; ad celos
mia tua h aut magna eſt ſuꝑ celos mia tua. iõ
eni magnificata eſt vſq; ad celos vt magna ſit

mus virtutẽ. Jpſe erit vᷣtus ra: ipe pa

Plſalmꝰ le paſſiõe et hũilitate chꝛi⸗

zin
ſg.

. pncipio he pſalmi vſq; ad locũ iſt videat in
plſalmo. lvi. vbi lati exponit. Conſtat eni iſte
Ps ex poſtremis ptibo pſalmi. lvi.et. lix. ſz da

i vident᷑ variata q̃ tũ nõ ſunt oria.

ſuꝑ celos.iĩ celis. Itẽ ipſalmo. lix.dẽ.effraim

foꝛtitudo capitis mei. ᷣ autẽ effraim ſuſceptio

capitis mei qꝛ ſuſcipiẽdo ſoꝛies nos facit.ſ.cũ

*

ipſechꝛiſtꝰ nos ſuſcipitł cũ nos eũ ſuſcipimꝰ

et ex hoc fructificatio eſt in nobis. interpᷣtatur
ci effraim fructificatio. Itẽ ibi alienigene chꝛo
ſubditi:hᷣ amici fci referunt᷑:qꝛ ex inimic ſub
diti ⁊ ex ſubditꝭ fiut amici. Et qð ibi ait tribu
lates nos hic aũtinimicos nr̃os:vtiq; idẽ ipſi
ſunt: vbi ſuꝑ ̊ vᷣſu vlnmo. In deo faciemus
virtutẽ. ſic dicit Hieroꝰ. Nõ habemꝰ ſpẽ niſi

in deo tm̃.nõ dicamꝰ ſi ilud muhi eueniat aut

illð vñ habeo viuere. ſi ſenuero vñ habe⸗ vi⸗
uere. ſi infirmꝰ fctũs vñ viuo: chꝛiſtũ hẽs ⁊ ii

mes: Si volatilia celi palcit dubitas ꝙ pol⸗

ſit te paſcere. Nos ò̊ oẽm ſollicitudinẽ pijcia⸗

mus de coꝛdibo nr̃is ⁊ dicaꝰ. In deo facie⸗
nis nĩ:
Zo

—

ſe erit rectoꝛ noſter.

„ .

merito qᷓ tu victoꝛ eleuatꝰ es in regno.q vi.·

—

—

ſti ac de malicia et pena multiplici iule
traditoꝛis et ingrati ꝓpli iudaici.

Eus landez meaã

Titulus bic eſt

doloſi ſub me aꝑiu
Auctoꝛ pſalmi ꝓp ha dauid

In finẽ pᷣs dð.qꝛ aſcribit᷑ vero dauid.i.ch?ꝛo.

*

ſpectãti in finẽ.i.attendẽti exitũ pꝑſecutõis illa⸗

te ſibi a iuda ⁊ iudeis videlicet ꝙ ꝓpter hac illi
eſſent dãnandi ipᷣe vᷣo glificandus. Matcria:

paſſio chĩi ac malicia iude ⁊ ppli indaici. In⸗
tentio:monere iude ⁊ iudaici ppłi maliciã de⸗
clinare et chꝛiſti hũilitatẽ imitari. Snia in ge

nerali ꝓpha qͥ ſup locutus de chꝛiſti paſſiõe et
gloꝛificatõe nũc iterũ in iſto pſalmo in ꝑſona
chꝛi loquit᷑ de ſua paſſiõe recolẽs iude tradito
ris ⁊ ppli iudaici cuiꝰ ꝑſonã iudas geſſit mali⸗
ciam ⁊ culpã:ſubiũgiiq; multiplicẽ eoꝝ peniã

Lrchanbivnecornin. ad ↄfitẽdũ noĩ tuo
vtte itelligetes ſurrexiſſe dilucto illuctẽdam/

eso an oꝛabã.

ne tacueris:quia os peccatoꝛis ⁊ os

debita :dignã Snia in ſpali chꝛit⸗/ em

ꝙ hõ ad pr̃em oꝛans ait O (Deus) pf (laudẽ
meã ne tacueris).i.ab hoĩbotaceri ne ꝑmiſeris

q.d. apparẽte infirmitate mea latet ⁊ nõ apꝑet

qͥs ſim et iõ laus mea nũc tacet᷑ ſʒ iu ideo ne ta

cuenis laudẽ qꝛ iniqͥ nõ tacẽt vituꝑatõʒ vñ ſe
tur(qꝛ os pctõꝛis) ſcʒ iude qui fuu peccatoꝛ(

os doloſi) occulte derrahẽtis ⁊ palã adulãtis
ſeu blandiẽtisſuꝑ me aꝑtũ eſthad videndum
ſiłr oẽs iudaici ppli ad vituꝑandũ ⁊ clamãdũ
qꝛ qðᷣ dolo tegebat᷑ erupit in vocẽſta vero im⸗
pletũ eſt vt oꝛat cũ pᷣdicatus eſt eſſevnige nitus

filius dei. Et nec chꝛiſti laudẽ tacuitpĩᷣ deus
imo clarificauit ipᷣm in celoꝝ aꝑtionc:in mira

culoꝝ oꝑatõe:in reſurrectõe:aſcẽſione:et ſpũs

ſcti miſſione. vniuerſa q̊z eccia ꝑ ſingulos di⸗

es dñm laudat et ↄplet᷑ qd hic oꝛat.

Locuti ſunt aduerſuʒ me lingua doloſa

et ſermonibo odꝗqᷓ circundederunt meet

expugnauerũt me gratis.

Aocuti ſũt) ſcʒ iudas ⁊ iudei (aduerſuʒ me⸗

q inihi inſidiãdo (lingua doloſa) ſilł tractãdo

de traditõe mea (et ſermonibo odij circũderũt
me) moꝛtẽ meã ſuis vmonib⸗ odioſis ꝓcuran
docet expugnauer̃t).i.debellauer̃e(me gratis)

id ẽ ſine iuſta cã cũ nihil meruiſſem. vel (gra⸗
tis).i.fruſtra qꝛ mihil ꝓfecerũt.voluerüt eni ex

tinguerc ⁊ delere nomẽ meũ ettñ nõ potuerũt
Sicut eĩ pij ſtis chꝛiſtũ amãt ſic ĩpij gcoder̃t
Et ſicut pijs placʒ eqͥtas ſic ipijs iniqtas.

PHꝛo eo vt me diligerẽt detrahebaͤt mi

—

—

ꝛo eo) q fecer vt me diligerẽt) i. p bono
qð eis feci vñ me diligere deberet detrahebãt

mibi) negãtes me ſiliu dei hoc auertebãta
me qᷣꝝ ↄuerſionẽ qrebã. Et ſic plus nocuerũt

q; qͥ carnẽ meã ꝑemer᷑t.q.d.ꝓ bono mala red⸗

debãt qð deteriꝰ eſt (ego aũt)eõ oꝛab )/p ipis

hec ſunt arma dñi hec ſunt ⁊ arma nr̃a.ſ.oꝛõ.

docent & nos diuina eloqͥa dnico exeplovtqñ

aliqs ſentimꝰ ingratos reddẽtes mala ꝓ bo⸗
nis nos bona ꝓ malis reddamꝰ ⁊?/ -p malefctõ
ribus deũ exoꝛemꝰ. D
Et poſuerüt aduerſum me mala ꝓ bo⸗
nis:et odiũ ꝓ dilectõe ma.
Et)ipᷣi eõriocpoſuer̃t aduerſũ me mala) in
vbis ⁊ factisꝓ bonis)ꝗ feci eis ⁊ inter eos ꝓ⸗
curando coꝝ ſalutẽcet odiũ ꝓ dilectõe mea) qᷓ

me expoſui moꝛti ꝓ eoꝝ ſalute. H notanduʒ q;

tribo modis pctm ↄphit᷑ in hmõi redditõibi.b⸗

mus gradꝰeſt nõ reddere bona/p bonis. ſcðg

reddere mala ꝓ mał.extremꝰreddere mala ꝓ

bonis qð iudei chꝛiſto fecert. Cõtra hec ſunt

αι

alia tria. Pꝛimũ eſt reddere bona ꝓ bonis. f᷑ᷣm
nõ reddere mala ꝓ malis. pfectũ reddere bo- omniby ſuis ſpoliati ⁊ eijci
ſuuis)omni pᷣſidio deſtituti.

na ꝓ malis qð chꝛiſtus fecit iudeis.

Conſtitue ſup eum pctõꝛem:et daibo⸗
lus ſtet a vextris eus.
Conſtitue ſuꝑ eum).ſ.iudã et ꝓplłm iudaicũ
pctõꝛẽanthonomaſice.iſ.diabolũvt ſit ĩ ptãtẽ

eius hoc itaq; meruitvt ſuꝑ ſe habeat diabolũ
qꝛ noluit ſe chꝛiſto eẽ ſubiectũ ⁊ qͥ chꝛiſtũ no⸗
luerũt hꝛe regẽ habeãt regẽ diabolũ. Vñ ſub
dit quẽ pctõꝛẽ.d. (et diabolꝰ ſtet).i.maneata

dextris eiꝰ) yt pponat oꝑa diaboli oꝑibo dei.

auariciã ſue ſaluti h̊ eĩ cuiq; dextꝝ eſt qð alijs
pᷣponit.Et pᷣdicit hec nõ optat Flos ãt oꝛemꝰ
vt ded ſtet a dextris nr̃is ⁊ diabolꝰa ſiniſtris.

tio eius fiat in pctmj̊.

Aum iudicat᷑ ante tribunal eterni iudicis

Kexeat ↄdẽnatus c eijciat᷑in tenebꝛas exterio⸗
res ⁊ ne putet᷑ ab hac ↄdẽnatiõe liberari oꝛõe
quã ĩter ceteros apłos didicerat ̊ excludit.d.

(etoꝛõ eius fiat ĩ pctm)ſibi qꝛ nõ eſt ꝑ chꝛiſtũ
quẽ nõ vult ſeqͥ ſʒ ꝑſeqᷣ?. vñ ſᷣm Caſſio. Judaſ
peccauit dicẽdo dimitte nobᷣ debita nr̃a ſicutꝛ
nos dimittimꝰ debitoꝛibo nr̃is ꝓpt᷑ odiũ frater
num pꝓplos etiã iudeoꝝ ĩ neqcia ꝑmanẽs die iu

dicij exibitↄdemnatetoꝛõ eius fietĩ pcim̃ q;
nõ fit ꝑ chꝛiſti.

Fiant dies eius pauci:⁊ epiſcopatũ eiꝰ

gecipiat alter.

. *

ab bꝛeuiauitet epᷣatũ eiꝰ).ſ.dignitatẽ apłatus
qꝛ om̃s aplłi fuertepᷣi(accipiat alt᷑).ſ.btũs ma
thias qͥ loco eius aplłs eſt factꝰ ne ſacratꝰ duo
denariꝰ numerꝰ ſit diminutꝰ h pᷣmo in veteri
teſtamto nomẽ epᷣat iuenit᷑ dies etiã regni ꝓpli

iudeoꝝ fuer̃t pauci qꝛ ñ diu poſtea regnũ illõ
durauit ⁊ dignitatẽ ſynagoge eccia accepit.
Vit ſineine oꝛpham:⁊ vxoꝛ eiꝰ vidua.
Fiant filij eius oꝛphani:et vxoꝛ eiꝰ vidua)

P moꝛtẽ ipᷣiꝰ ꝓ qb ſuſtentãdis fur erattraden
do eis que dabant᷑ ꝓ egenis filij etiaʒ ppli iu⸗
daici facti ſunt oꝛphani amiſſo regno q̃ſi pa⸗
tre ⁊ vxoꝛ eius.ſ.ſynagoga facta eſtvidua amiſ
ſo deo vero ſpono.
Nutantes tranſfe

tent filij eius 1 men⸗

dicent:eijciant᷑ de habitationib ſuis.

Hutaãtes)interiꝰ in coꝛde fluctuãdo incerti

q̊ eant ⁊ nõ hñtes certũ ſtatũ ⁊ ꝓpoſitũ (tranſfe

rent᷑ extenioꝛi inſtabilitate vagãdo de gẽte in
gentẽ nõ hñtes certã manſionẽ ⁊ ſedẽ filij eiꝰ)

ſcʒ iude ⁊ etiam ꝓpli iudaici(⁊ mendicẽt).iaad

Fiant dies eius pauci).i.diminuti a tpe vi
te naturał qꝛ cito ſe laqueo ſuſpẽdit⁊ vitã ſuaʒ

tia qui tm tꝑs dediteis ad pniam.

datus facere miſcviam.

hoĩm miſeris viuant: alieno quxilio indigeäſt
omnib, ſuis ſpoliati⁊ eijciant᷑ de habitatoib⸗

iriniant alien lapoꝛegeins.
crutet᷑). i. inqrat ⁊ inueſtigetfeneratoꝛ.i.

exactoꝛ(omnẽ ſubam eiꝰ) ⁊ vniuerſa qᷓ habʒ. ſ.
vt ea tollat.titus eni pᷣcepito ẽm ſubaʒ iudeoꝝ

diligẽter inqri⁊ auferri.Et ſiiudas ſubam nõ

habuit tñ oĩa q̃ habuitita vxoꝛi⁊ filijs dimiſit

vt ꝗadhuc coꝛ in illis hꝛet nec vinculũ cupidi⸗
tat abꝛupit⁊ nihilominꝰde locuł auferebat⁊

dinripiãt).i. diuerſimode rapiãt(aliẽi).ſ.romãi
glaboꝛes eiꝰ .i.diuitias eoꝝ laboꝛibo acqſitas.
Non ſit illiadiutoꝛ:mec ſit qui miſereat

¶ Non ſit illi adiutoꝛ).ſ.tuendo eũ qꝛ nullus

aliꝰ ꝓpłs fuit auſus iuuare ꝓplm iudaicũ õ ro

manos. hoc eliã iõ dẽ qꝛ et boni tentant᷑ ſw hit
deũ adiutoꝛẽ(nec ſit ꝗͥ miſereat᷑ pupillis eiuss
fouẽdoꝛ tuẽdo poſteritate eiꝰ qꝛ mulites romãi

ſine mia eos affligebãt. Sʒ qꝛ poſſent etiã pu

pilli ſine adiutoꝛe ⁊ tutoꝛe in erũnis creſcere et

genus ꝓpagatõe ſeruare addait.

Fiant nati eius in interitũ: in generatio
ne vna deleaf nomen eius.

¶Hiant nati er iRintcritũ) vt. .ipi intereãt pt
pctm patrũ ⁊ ꝑ hoc oẽm ſpẽ poſteritatis tollit
(in generatõevna delea.no.eiꝰ ꝛita.ſ.vt illð qcð

de eo generatũ eſtvlteriꝰ nõ generet ſʒ cito ⁊ in

bꝛeui trãſeatvl diſpergãt᷑ ꝑ mũduʒ ſic ꝙ plmn

nõ faciãt et ſic nomẽ ꝑeat. poſt paſſionẽ ei dñi

xlij. anno deleti ſũt ⁊ ex eis qͥ chꝛiſtũ crucifixe⸗

rant nullus remãſit.Etin hoc eſt dñi clemen⸗

7„ ℳ— „ *

In memoꝛiã redeat iniquitas patrum

eius in ↄſpectu dñi:et pctm̃ mĩis eius

In memoꝛiã redeat iniqͥtas patrũ eiꝰ in cõ⸗

ſpectu dñi)vt in ea etiã ipᷣe puniat᷑. pctã patrũ

eis reddunt᷑ vt puniãt᷑q mala ꝑentũ imitant᷑.

ſed nõ eis qͥ mutant᷑ Quẽadmodũ eni bonoꝝ

imitatio facit vt etiã pctã ꝓpꝛia deleant᷑ ſic ma

loꝝ imiatio facit vt nõ ſolũ ſua ſʒ enã eoꝝ q̊ꝝ
imitatoꝛes ſunt merita ſoꝛtiant᷑ ſet pctm̃ mr̃is
eius).ſ.ſynagoge ł terrene hierlm q̃ ſanguine

gaudet q occidi:ꝓphas ⁊ tandẽ dñm ſuũ ⁊ p⸗

phaꝝ (nõ deleat in eo ſed ſemꝑ puniat.
Fiant cõtra dñm ſemp: et diſpereat de

ſubſtantiã ei

terra memoꝛia eoꝝ: ꝓ eo nõ eſt recoꝛ

iant).i. maneãt.ſ.p? ⁊ mr̃ vł iniqͥtas pꝛis

et pcmm mr̃is(ↄtra dñm).i.in ↄſpectu ⁊ pñtia

ſ
K

(tonr

-⸗

,

Ntde

te

Pil

dñino vt dño aduerſent ſ vt merita eoꝝ peſſi
ma dũs in iſto nõ obliuiſcat᷑ ⁊ advindicandũ
Ac puniendũ ꝓuocet᷑ ⁊ hoc(ſꝑ)vt ſine remiſſio

nxillud tin ſcelus ſit ⁊ hic ⁊ in futuro ⁊ diſpe

reat de ter a) viuentiũ.i.eccłia(memoꝛia eoꝝ)
ſcʒ parentũ eius quãtũ ad bonũ ⁊ hoc p eo ꝙ
nõ eſt recoꝛdatꝰ)iudas ⁊ ꝓplus iudaicꝰ (facere

miam)ſʒ potiꝰ maximaʒ crudelitatẽ ꝑſequedo

ialuatoré. Tin ſequi.
Et pſecutus eſt hominẽ inopẽ et men⸗
rmiet eopunctũ coꝛde moꝛtificare.
Et ꝑſecuteſt homine).ſ.chꝛiſtũ de virgine
natũs inopẽ).i.ſine ope hũani auxilij ſet men⸗

dicuʒz) dixit eni ſamaritane da mihi bibere ha

betis ↄſolatõʒpauꝑes qꝛ dũs vobiſcũ pauꝑ ẽ
(cteõpunctũ coꝛdei.afflictũ menie młtis do
loꝛibet ex cõpaſſione dolentẽ ꝓ pctis alienis
ct ↄpatientẽ alienis miſerijs (moꝛtificare.i.vt

moꝛtificaret et occideret paupes ꝑſeqͥ ſola ſeui

huiuſmõi patiunk.

dg eſt alij vero ꝓ diuitijs vel honoꝛibo interdũ

Et dilerit maledictõʒz et veniet ei:et no

—

luit bi dictio nẽ et elongabit᷑ ab eo.

¶UEt dilexit maledictõz).i maledictõis cauſã

ſcꝭ pctm ꝓ qͥ debet᷑ maledictio⁊ ſic ponit᷑ pñs

Pantecedente. Vel (dilexit) i videt᷑ ex ſciõ di⸗
ſexiſſe ⁊ ſignũ habuit diligẽſſa maledictõʒ ꝓpt

innocẽtis iniq;ᷓ ꝑſecutõeʒcet veniet ei maledi⸗

ctio ⁊ h ⁊ in futuro⁊ noluit bũdictõʒ)oĩbo cre

dæetiby i ſemie abꝛahe ꝓmiſſat⁊ elõgabit ab eoo
quantũ padiſus diſtat ab iferno px petm̃ eni

ſuũ elongata ab eo eſt ⁊ trãſiuit ad geites.

Et induit maledictonẽ ſicut veſtimẽtũ

et intrauit ſicut aqua in interioꝛa eius:
H 6 ſicut oleum in oſſib eius.

Et induit) iudas? ppłs/ maledictõʒ).i petm̃

qð dẽ maledictio qꝛ toꝛmẽta parat (ſicut veſti
mentũ) vttunicã qðᷣ qꝛ coꝛgis eſt ꝑ iᷣm dep⸗

natũ coꝛpꝰſignificat᷑ ⁊ eadẽ maledictõ (? intra
uit ſicut aqᷓ in interioꝛa eiꝰ ꝑ qð intelligit᷑ dep
uata aiacet) fuitſicut oleũ qꝛ delectat mõ face
re malũcin oſſiba eiꝰ ꝑ qð notat᷑ depꝛauata rõ.
vel põt accipi maledictio ꝓ afflictiõe⁊ milſeria
qꝛ tam interioꝛa qᷓ; exterioꝛa eiꝰrepleta ſũt ma

ledictõe iſta:duʒ triſticia ⁊ amaritudine erataf

flicus interius ac doloꝛe ⁊ pena exteriꝰ.

Fiat ei ſicut veſtimentu quo opit᷑:et ſi ,/

— 4

C a ſer M
Eiat ei). ſinde ꝓlo ipᷣa maledictio.ſ.pctm̃

(ſicut veſtimentũ. oꝑit) vt pallio qdᷣ eſt in cõ

ſpectu hoim de iniqtate gliani (et ſicutzona
ſfſemg pcingit vt ad opandũ malũ ſit aptioꝛ et
gatus ⁊ hec eſt pparatio qdã et ꝓnitas ad pec

candũ.vel maledictio.i. afflictio 2 miſeria cir⸗
cũdet euʒ ex oĩ ꝑte ſicut palliũ nec cito trãſeat
ab eo ſʒ ſp ei adhereat ſieut zona et ſic eſt ex ag

—— .

ledictõis. rM
Hoc op eoꝝ q detrahut mihi apo dñʒ
etq loquuũt᷑ mala aduerſus animã meã
oc)eſtſopꝰ i.pena ⁊ retributio p ope ma
lo oimccoꝝ qͥ derrahũt mihi) dicẽtes me nõ eẽ
chꝛiſtũ quẽ pᷣnunciauertlex ? phe vł aduer⸗
ſantes mihi? mee doctrinecapo dñm) qꝛ dũm
nõ latet iſta detractio. Nõ dixit hoc eſt merceſ
ecox ſz opꝰnam veſtimẽto ⁊ aqᷓ oleo ⁊ zona ip̃a
opa deſcribit ꝗbo erna maledictio cõparat (et
q loquunt᷑ mala aduerſus animã meã) dicẽteſ
nõ potuiſſe reſurgerecũ vellet. Ał (aĩiam meã)
id eſtvitã meã de eius deſtructõe tractido 2 in
moꝛtẽ meã ↄſpirando. Iſtiiaa.
Et tu vñe dñe fac mecuʒ ꝓpter nomen

Et) u p; (one dne) ageloꝝ ⁊ hoim gemina
tio vbi notat affectũ oꝛaãdiſfac mecũ)ſ.miam
l.adiuna ſm hoĩem me reſuſcitãdo ⁊ glifican
do ⁊ hoc pt nomen tuũ gloꝛificãdũ i.vt no⸗
men tuũ gloꝛiſicet ꝑ meã exaltatõʒ(qꝛ ſuauis
1i.pia? benigna(ẽ mia tua)qᷓ miſeris ſubuenii
qris eiꝑ me qð gierat. Suauis ẽ dñs nos ad
reꝑatõʒ angelice ruinecreãdo.ſuauioꝛ ĩ recreö
do.ſuauiſſimꝰ in retribuẽdo.ita fac mecũ.ſ.

Libers me qꝛ egenus et paupego ſum:

— — 5

et coꝛ meũ ↄturbatũ eſt

---ð

En Srarhatheſtintrame.
Libera me)a pſecutöe ? paſſiõe qꝛ (egenꝰ
tuo auxilio indigescet pauꝑ) mihi inſufficiẽqZʒ
(ego ſum) ex huanitate dñs cũ hoĩ pauꝑ fa
ctus eſt ⁊ pauꝑeʒ ſe dixit vtpaupes ↄſolaretet

nemo paupes deſpiceretvł egeſtas ?7 pauptas

chꝛiſti eſt iſrmitas ex qᷓ crucifixꝰ ẽ(et coꝛ meũ
ↄturbatũ c triſteſeſt intra me).ſ.ex iudeoꝝ in⸗

gratitudine et hũani generis cõpaſſione vłna

turali inſtantis paſſiõis timoꝛe. potuit enĩ coꝛ
turbari ſicut ⁊ caro cruciſigi.

Sigtut vmbꝛa cuʒ veclinat ablatus ſuʒ
et erceſſus ſum ſicut locuſte.

dicutvmbꝛa cũ declinatad occaſũ ablata

tendit ad noctẽ ſic ego declinãte moꝛtalitate in

mea paſſione (ablatꝰ) abductꝰ(ſum)de vita

pnjti ad moꝛtẽ.ſicut enĩ ex vmbꝛa declinãte fit

nox ſic ex carne moꝛtali fit moꝛs (ei eccuſſus

—

ſũ).i.a ꝑſecutoꝛib fugatꝰ ⁊ ↄpulſus fugere de

loco ad locũſicut locuſta)q de loco ad locũ ſa

*

liunt hoc iaʒ in mẽbꝛis eius videt᷑ qꝛ quotidie

aꝑſecutoꝛibo fideles fugant᷑ ſalientes de loco
ad locũ a ſimili locuſtarũ.

Genua mea infrmuta ſunt aieiunio:et ſup celos:uus aũttuns tibi obedicsſegolle

caro mea immutata eſt ꝓpter ole.
Benua mea rc. ad literã ſolent genua debili
tari iciunio ⁊ caro imutari oleo qð a ceteris lõ
ge eſt delicijs. Sʒ qꝛ hoc in chꝛiſto nõ claꝝvi
Vetur iõ aptiꝰ ⁊ meliꝰ ſic ĩtelligit᷑ genua mea.i.
foꝛtioꝛa mẽbꝛa.ſ.aplłi(cinfirmata ſunt) ⁊ defe⸗
cerũtſa ieiunio).ſ.me pane q̃ ſuſtentabant᷑ ab
eis in mea paſſiõe ſubtracto ⁊ ne penit ſuccũ
berent (caro mea ĩmutata eſt) in meliꝰ.ſ.a moꝛ

tis ignominia ĩ gloꝛiã ĩmoꝛtalita vtmea moꝛ

te deficiẽtes mea reſurrectõne firmarẽ ⁊ miſſo
ſpũſciõ vngerẽ hec autẽ ĩmutatio factaſeſt pr
oleũ).i.ꝓpter gratiã ſpũalẽ chꝛiſto hoĩ in ĩcar⸗
natõe datꝗ a cui? oleivnctõe dict eſt chꝛiſtꝰ.
Et ego factus ſum obpꝛobꝛiũ illis: vi⸗
derunt me et mouerũt capita ſus.
Et ego factus ſum obpꝛobꝛiũ illis invᷣbis
factis ⁊ ſignis.factus maledictũ ꝑ moꝛtẽ cru⸗

cis (viderũtſtudio deridendime)nudũ pen⸗

dentẽ in crucecet mouerũt capita ſua)in dete⸗

ſtatõm et deriſionẽ mihi illudẽtes ⁊ qſi furioſi

cõmotõe capitis minãtes. Oꝛ vider̃t pendere
in cruce ſʒ nõ reſurgere vider̃t qñ eiꝰ genua in
firmata ſunt ſed nõ qñ caro imutata.Ergo.
Adiuua medñe deus meus: ſaluuʒ me

––

foꝛtãdoſaluũ me fac) a moꝛte reſuſcitãdo.ad
iuua in triũpho paſſionis ſalua in glia reſur⸗
rectõis⁊ H(ᷣm).i.ꝓpt (miaʒ tuã)nõꝓpt debi⸗
tum operũvbi gtuita gr̃a cõmemoꝛat᷑. Et no⸗

ta qꝛ chꝛiſtus rogat vt hõ qͥ pᷣſtat vt de.

penã(qꝛ manꝰ tua)ꝑ quã feciſti oĩa chec) eſt qᷓ
in oclis eoꝝ eſt.i.cognoſcãt me eſſe manũ tuã

ſcʒ filiũ tuũ qͥ oꝑaris ſalutẽ hoĩm (et) ſciant qꝛ

1. .

tu dñe feciſti e in hũanitate aſſũpta. Manꝰ
pꝛis eſt chꝛiſtꝰ ⁊ hec erat qꝛ eſt verbũ apð deũ

t fecit eã duʒ vᷣbũ caro factũ eſt. Erat ſine tꝑe
Fm diuinitatẽ ⁊ ſacta eſt in tꝑem carn.
Oaiedicent illi et tu bñdices: qui inſur
gunt in me cõfundant᷑:ſeruus aũt tuus

lerabif.

ſcʒ mihicettu bonuscbñdices) mihi ĩ me etin
mẽbꝛis meis maledictõʒ eoꝝ ĩ bñdiciõʒ ↄuer
tendo.vana eſt & maledicuo filioꝝ hoĩm dili⸗

gentiũ vanitatẽ deus autẽ cui bñdicit bñfacit

qð dicit. AUñnq inſurgũt ĩ me)putãtes ſe aliqͥd

coõtra me ꝓſicere (oſundant᷑ cũ exaltatꝰ fuero

medio multor laudabo eum.

diuua me)o(dñe deus me in paſſiõe cõ

t ſciat qꝛ manus tua hec: et tu dñe fe
Edhꝑ hoclſciant) boni ad gloꝛiã ⁊ maliad

Maledicẽt illiynequã inſultãtes manui tue

.

tabi?ĩ ſeipᷣo ⁊ in dextera dei pꝛis ꝓpt᷑ victoꝛiã
De inimicis ſiue in mẽbꝛis ſuis letantibo inter

tentatões in ſpe:et poſt tentatõcs ineternũ.

Induant᷑ qui detrahũt mihi pudoꝛe:

et piank ſcut vrploige Miſte ſua.
¶ Induant᷑ qͥ derahũt mihi pudoꝛe)p detra
ctione.i.vndiq; habeãt cauſaʒ verecũdie ⁊ pu

deat eos mihi detraxiſſe. Sʒ hoc põt: ĩbono
accipi vt coꝛrigant᷑. hoc eſtitelligãt erroꝛẽ ſuũ
eęt ↄfundant᷑ ⁊ fiant in pniam (et oꝑiant᷑ ↄfu⸗

ſione ſua ſicut dyploide).i.ſicut duplici pallio
ſeu veſte. dyplois enĩ duplexeſt veſtis.q.d.cõ
fundant᷑ ꝓ tanto ſcelere duplicit.ſ.intus ⁊ fo⸗

ris.i.coꝛã deo ⁊ hoĩbs vl in aia ⁊ coꝛꝑe in boc

ſeculo ⁊ futuro.põt etiã in bono accipi hoc eſt

da illis ↄfuſionẽ nõ ſimplicẽ ſʒ duplicẽvt ma
gis agãt pniam. vt aũtdi. Augꝰ. Solos qppe
pena a ſupplicio liberat ̊s ĩmutat nã ͥſ pũtia

mala nõ coꝛrigũt ad ſeq̃ntia ꝑducũt.Ego ãt.
Confiteboꝛ dño nimis in oꝛe meo etin

Confiteboꝛ dño)ↄ feſſione laudis.i.lauda
bo dũm ⁊ hoc in mẽbꝛis meis.i.ↄfiteri faciazꝭ
laudes dñi (nimis.i.valdevel ex vehemẽti aſ
fectu (in oꝛc mecs.i.meoꝝ qꝛ oꝛe ↄfeſſio fit ad
ſalutẽ vel in pᷣcepto oꝛis mei(⁊ in medio mul⸗
toꝝ)nõ in iudea ſolũ ſʒ in vniuerſo oꝛbe ĩ me⸗
dio eccĩe ⁊ in cõi(laudabo eũ).i.laudare faciã
in mẽbꝛis meis. Vel (in medio).i.ĩ coꝛde mł

toꝛũ credentiũclaudabo euʒ) nõ in oꝛe tm̃ ſed
etiã ĩ coꝛde qꝛ coꝛde credit᷑ ad iuſticiã. Oecdiũ
eni cuiuſlibʒ noſtrũ eſt coꝛ noſtrũ? qꝛ młtiſũt
in quoꝝ coꝛdibo deus ꝑ fidẽ inhabitat ſctã ec

cleſia in medio multoꝝ ipᷣm laudat.

2. .

Auia aſtitit a dextris paupis: vt ſaluã
5 ceret a pſequentib animã mes.
aſtitit) ad adiuuãdũſa dextris pauꝑia)
.i.mei chꝛiſti hoĩs pauꝑis.aſtitit inq; nõ/ꝓpter

tꝑalia q̃renda ſʒ (vt ſaluã faceret a ꝑſe.ani.m)
mea moꝛte reſuſcitãdo et mẽbꝛa mea a malis
ꝓtegendo. Salua fit aũt aĩa a ꝑſeq̃ntibo ſi nõ
ad malũ ↄſentiat᷑ eis.nõ aũt eis ↄſentit᷑ cũ aſſi
ſtit dñs a dextris pauꝑis ne ipᷣa pauꝑtate.i.in

firmitate ſuccũbat.h̊ adiutoꝛiũ pᷣſtitũ eſt coꝛpi

chꝛiſti in oĩb ſctis in tentatõe et ſpecialr mar
tyrib in eoꝝ paſſiõe. Saluat eni dns qñq; li
beratõe manifeſta qñq; occulta. ¶ Hꝛõ.

cere dignatus es vt nos a maledicto legis
erueres tu faciens nobiſcũ miam ꝓpter nomẽ

D

tuũ digneris nos a pſequentibo vicijs eta ma
loꝛum obnectationibo liberare. Per do.

nice obſecratõis deus qͥ maledictõni ſub

— =—

— — —

—

0t⸗

d.
31ſo⸗
nhee
hertk
Nm
ſpii
i

ali⸗

eſi

mino meo:ſede a dextris meis
¶ Auctoꝛ pſalmi Apheta dauid. Ti

tulus talis eſt Pſalmꝰ dauid. Qui titulus ſim

plex ſine aliqua figura intelligendus eſt. Loq⸗
tur enĩ hic dauid myſteria incarnatõis chꝛiſti.

Materia:vtraq; natura chꝛiſti et magnificen

tia eius tam ex ꝑte hũanitatis q; ex ꝑte diuini⸗

tatis. Intentio:fidem nr̃am inſtruere de oipo⸗
tentia dñi quõ ꝓ expleta obedientia deus pa⸗

ter illũ exaltaueritet donauerit illi nomẽ quod

eſt ſuꝑ om̃e nomẽ et monere fideles ad tã ſub⸗
limis dñi ſubiectõem. Snia in generali:pꝛo⸗

pheta qꝛ in pcedenti pſalmo egu de chꝛiſti hu
militate et paſſione:nũc in iſto pſalmo agit de
ipſius chꝛiſti exaltatõe a deo pr̃e in ſua benedi
cta aſcenſione:de inimicoꝝ ſuoꝛũ plena ſubie⸗
ctione:de eius vnitate in natura cũ patre ⁊ eter
na generatõne:de eterno ſacerdotio eteius fi⸗

duabo naturis chꝛiſti dici quicquid in vtroq;

teſtamento continet᷑. Cota enĩ ſeries veteris et

noui teſtamenti refertur ad chꝛiſtũ vel materi⸗
galiter vel finaliter de ipſo tractando.aliqñ ſᷣm
diuinitatẽ:aliqñ ſcõᷣm humanitatẽ.Lex enim

ct ꝓphete mittũt intellectũ noſtrũ ad chꝛiſtũ.to

tum euangeliuʒ de chꝛiſto tanq; de materia eſt

contextũ. Sniĩa in ſpeciali:ꝓpheta ergo natu

ram deitatis pꝛimo aꝑiens . Dirit pfis pa
ter nõ oꝛe et oꝛis flatu ſed re et opeirs actiu ſeu

effectu qꝛ ſuum dicere facere eſt.dño meo) ſcʒ
cbꝛiſto filio ſuo. Credendus eſt ergo filius da
uid ſcdᷣm carnẽ:et dũs dauid ſᷣm diuinitatem.
Igdentitas noĩs repetiti notat identitatẽ eſſen⸗
tie:ſed repetitio nois et variatio caſuũ notat al⸗
ternitatẽ ꝑſonaꝝ.ſicut enĩ in eodeʒ noĩe caſus
a caſu inflectit᷑:ſic in vna eſſentia ꝑſona a per⸗

ſona gignitur vel ꝓcedit.(ſede) id eſt ſedebis et

poſt laboꝛẽ quieſces(a dextris meis).i.in poti⸗
oꝛibus meis bonis ⁊ mihi conregnabis quod

impletũ fuit in ſua aſcenſione.

Plſalmus de myſteriſs incarnatonis
Chꝛiſti ac eius exaltatõne et magniſfi
centia tam ex ꝑte humanitatis q́; ex par
te diuinitatis.

Iritdommnz oo,

tuoꝛum.

Honec ponam inimicos tuos:ſcabelluʒ

dum tuoꝛum.

Donec ponã inimicos tuos) omnes ſcʒ in⸗
fideles et nõ credentes aut iuxta fidem nõ vi⸗

uentes (ſcabellũ pedum tuoꝝ).i.ſubiectos to⸗

taliter tue voluntati et imperio.aut volentes et
ex hũilicate. aut nolenies et ex neceſſitate.et vt

habeant locum aut gratie aut pene. Nec ſequi

tur:donec ponã ergo nõ ſedebit q poſuerit qꝛ

donec nõ tenetur ibi excluſiue ſed incluſiueꝛ p
eterno. AUbi nota ꝙ hec dictio donec qñ poni

ꝓpꝛie ſemꝑ innuit contrariũ antecedentis R nõ
legam donec venias.q.d.cum veneris legam.
Item legam donec venias.q.d.poſtquã vene⸗
ris nõ legam. In negatione ergo ponit antece
dens vt nõ legam donec veneris:in affirmatio

ne tollit vt legam donec veneris. Sed in theo
logia inuenitur in affirmatõne omnia tꝑa po⸗

nere et compꝛehendere vt hic ⁊ ibi oculi noſtri
ad dominuʒ deũ noſtrũ donec miſereat᷑ noſtri
quandoq; in negatõne omnia tꝑa tollere ⁊ ab
negareyt ibi nõ cognouit eam donec peperit fi
lium ⁊ ibi iſte nõ penitebit donec moꝛiatur.de
inde loquens pſalmiſta ad dominũ chꝛiſtum
Virgam virtutis tue emittet dominus

—

.

ex ſyon: dominare in medio immicoꝛum

,

„

VUVirgam virtutis tue) id eſt regnũ potentie
tue cemutet pmo(dominus) ſcʒ deus paterex
ſyon)id ẽ incipiet a hierłm Quia ibi inchoatũ

eſt regnũ chꝛiſti ſcʒ eccleſia. VHel virgam virtu

tis)id eſt ſermonẽveritatis quia verbũ pꝛedica

tionis pꝛimitus exiuit ab hierm. VUnde de ſy
on exibit lex ⁊ verbũ dñi de hierlm ⁊ ſic emiſſa

virga (dominare in medio inimicoꝝ tuoꝝ) id
eſt fac vt qui alieni fuerant tui eſſe incipiant:et
dominare inimicis tuis id eſt dignare eſſe dñs
inimicoꝝ tuoꝝ.Ad hoc ergo hec virga viriu⸗

tis ex ſyon dirigit᷑ vt in medio inimicoꝝ ſuoꝛũ

dominet᷑ ſcʒ in medio paganoꝝ:iudeoꝝ:here⸗
ticoꝛum fratrũ ſalſoꝝ quod iam fieri videmus

quia dominat᷑ in medio inimicoꝝ perſtrepen⸗

tium nil cõtra eum valentiũ cum creſcatquo⸗
tidie gloꝛia eius ꝑ ꝓplos ⁊ eius nomĩ ſubijcian
tur gentes.Et merito dñaberis qꝛ. H

Tecum Palneiplii in die virtutis tue in

ſplendoꝛibo ſanctoꝝ ex vtero ante lucife
rum genui te. —

¶ ecũ )eſt ad ſubijciẽdos tibi inimicospꝛin

cipium) ſcʒ pater pꝛincipiũ omniũ qꝛ vnuʒ in
natura et eſſentia pꝛincipiũ pater eſt pꝛincipiũ
filius ſed ſicut pr̃ deus ⁊ filius deus nõ tamen
duo dij ſedvnus deus ſic ⁊ pater pꝛincipiũ ⁊ fi

lius pꝛincipiũ nõ tamen duo pPncipia ſed vnũ
pꝛincipiũ. Sunt aũt pater ⁊ filius vnũ comu

ne pꝛincipiũ ſpiritus ſancti etipſe tres perſone

vnũ cõmune pꝛincipiũ creaturarũ hoc autem
pꝛincipiũ videbit᷑tecũ eſſe nõ hic ſed in diex
tutis tue).i.in claritate diuinitatis tue qn vide⸗

*

efficere qd volebant. Conati eni ſunt delere no
i. q erunt in ſplendoꝛe ſancti q iuſti fugebut men chꝛiſti? chꝛianũ de terra chriſtũ moꝛtitra
ſicut ſol in regno pris eoꝝ. Modo ergo creda dendo ⁊nõ potuerũt. Confregit etiam eos he⸗
mus vt tuncvideamus merces eni nr̃e ſidei eſt rodem ſcʒ ⁊ pilatũ in exiliũ relegando ⁊ pꝛinci
viſi dei. Tunc apparebit tecũ pncipiũ quõ pr pes iudeoꝝ ꝑ mundũ diſpergedo. Vel lin die
in filio ⁊ filius in patre ſit:tu es eni cui pr dixcit cettꝑe:occultelire ſue) que nunc eſt(cõfregit) v
(eex vtero)hoc eſt ex ſecreto meeeſſentie ⁊ occu ad excecationẽvel ad cõuerſionẽ (reges).i.glo
ta mea ſubſtantia(ante luciferum genui te).i. rioſus ſeculi ⁊ ſubo.
ante lucẽ ante tꝑa ante oẽm creaturã (genui te) udicabit in nationib implebit ruinas
in effabili ⁊ eterna generatõe quẽ ex vtero vir⸗ coõquanſabit capita in terra multox.·
ginis naſcivolui in tꝑe ſcʒ ante diẽ ⁊ oꝛtũ luci⸗ ¶ Judicabit)occulto iudicio in pñti (in natio
-ekfern ſeu auroꝛe vnam creatur hic noĩat ⁊ oms nibus).i.in gentib:hoc eſt iudiciũ faciet ⁊ pu⸗
creaturas indicat lucifer ꝓ ſiderib ponit᷑ tan-⸗ nmiet gentes ꝓpter pctã vt humilient᷑ ad ↄuerſio
quã a parte totũ. Ded illa ſidera facta ſunt vt nem ⁊cimplebit) edificando (ruinas.i humi⸗
ſint in ſigna⁊ tꝑa et in dies et in annos.Oõð eſt les cadentes ſcʒ ab altitudine qua ↄtra chꝛiſtũ
ergo ante luciferũ hoc eſtante ſidera qd eſtan-⸗ ſe erexerantvel humiles caſus ſuos ⁊ defectus
te ſidera hoc eſt ante tꝑa ⁊ ſi eſt ante tempoꝛa ̊ͤ intelligentes:qꝛ (conquaſſabit).i.hũiliabit(ca
ab eterniiagte.½ pita multoꝝ cruinas ſaciendo ſed edificat ru⸗
Jurauit oñs et nõ penitebit eum:tu es nas implẽdo(in terra.i.invita iſta pñti biceni
ſacerdos in eternum ᷣm oꝛdinem mel/ de multis ſuꝑbis humiles facit. Vel (iudica⸗
chiſedecqcdyd. beit).i. in foꝛma humana in iudicio finali apa
rauit dñs).i.deus pr̃ firmiter pmiſit tibi rebit et vnicuiq; ſcõm merita ſua reddetcin na
fſ̃m ꝙ tu es homo et immutabiliter ſtatuit ac ſi tionibus).i.in plis ⁊ gentib vniuerſis qꝛ illö
iuramento firmaſſet(⁊ nõ penitebit eum mutã iudiciũ erit generale omnibocimplebitruinas)
do ſuã ſniamvlł ↄſiliũ. Jurauit inq; hoc ꝙtu) ſcʒ angeloꝝ qꝛ hoĩes illuc aſcẽdere facie. Cn⸗
ſcʒ chꝛiſte (es) eriscſacerdos in eternũ) ⁊ eter⸗ de angeli ruẽdo deſæ derũtↄquaſſabit).i.gra
nus ſemꝑ viuens ad interpellandũ ꝓ nobis.i. uiter condemnabit (capita multoꝝ).i.multos
tuũ ſacerdotiũ durabit in eternũ qꝛ nõ penite⸗ ſuꝑbos pᷣlatos et tyrãnos alioꝝ capitaneos ex
bit eũ nõ ſᷣm oꝛdinẽ aaron qui tꝑalis fuit: ſan euntes nũc(in tena) que abũdanter nutnt pec

bimus te ſicuti es ſcʒ (in ſplendoꝛiba ſanctoꝝ)

—

guineʒz animaluũ obtulit ſed)ſᷣm oꝛdinẽ).i.ſᷣm
dignitatẽ ⁊ ritũ oꝛdinis.i.ſacerdotij( melchiſe⸗

dech)qui nõ tꝑalis fuit ſcriptura ſubticente in
itium et finem vite eius in figura dei qui caret
initio ⁊ fine.Qui obtulit panẽ ⁊ vinũ pꝛenun⸗

cians ⁊ pᷣmonſtrans ſacramentũ coꝛꝑis ⁊ ſan⸗
guinis chꝛiſti ſub ſpeciebo panis ⁊vini.Sicut
enim melchiſedech obtulit panẽ ⁊ vinũ in ſa⸗
crificium ſic chꝛiſtus ↄſecrauit panẽ et vinũ in
coꝛpus et ſanguinẽ ſuũ ⁊ obtulit coꝛpus ſuũ et

catoꝛes. Judiciuʒ enĩ duriſſimũ his qui pſunt
ſiet ⁊ potentes potenter toꝛmenta patient᷑. In⸗

de aũt tanta ptas ei qa.

—

bit caput.

¶Detoꝛrente). ide fluxu . penis noſtre moꝛta
litatis ⁊ impetu tribulatõis (in via) huius ſecu

li ⁊ ꝑñtisvitecbibet)⁊ guſtabit: maximein ſua
paſſione biberunt⁊ de hoc toꝛrente ſanctiſicut
alibi dicit᷑ toꝛrenteʒ ꝑtranſiuit anima noſtra et

e toꝛrente in via bibet ꝓpterea exalta⸗

— (—— — —

‚— — —

ſanguinẽ verũ panem et verũ vinũ cuius ſacri ¶¶ꝓpterea) qꝛ ſic humiliatus eſt etiã vſq; ad moꝛ
ficij ſimilitudinẽ pᷣmiſit melchiſedech Deinde temtexaltabit caput iſe ipm q eſt caput omni
conuertit pheta ſermonẽ ad pr̃em dicens. um noſtrũ tanquã victoꝛ iudex ⁊ dñs poteſtatt
Oñs a cextris tuis: confregit in die ire ue alios iudicando ⁊ omniba dñando.Et non
reges. icit ab alio exaltatus ſed qui ſeipᷣm humilia⸗
Dñs (ſcʒ chꝛiſtus ipſe ſacerdos in eternũ po uerat ipe ſe exaltauit. Poſſumus etiã dicere qꝛ
itus? exiſtens (a dextris tuis)o dñe pr᷑ de quo ctpater exaltauit eum ⁊ dedit illi nomen qð eſt
iuraſti cui dixiſti ſede a dextris meis ⁊c (confrre ſũꝑ om̃e nomen nam qð filius f. Ureand fa
git) ⁊ cõquaſſauit(in die ire.i.vindicte(ſuequn cuuudd Oꝛatio
velut ex iravindictã de eis exigit (reges)de qui Ante luciferũ genite qui es pꝛincipiũ totius
bus ſupꝛa dictũ eſt aſtiterunt reges terre ⁊ piinn creature rogam ⁊ queſumꝰ.vt ficut tuos ini
cipes ↄuenerũtin vnũ aduerſus dñũm ⁊ aduer micos ad dexteraʒ patris reſidẽs ſubieciſti ita
ſum chꝛiſtũ eius. Hos gloꝛia ſua ↄfregit et põ nos tuis officijs dignos habeas ablata domi

„

dere noĩs ſui infimos reddiditvt non poſſene natõne peccatt.

S
.ùẽf

Pſalmus ve magnis et miralib ope

Plſalmus de magnis et miral Confeſſio et magnificentia opus eius
de ribus diuinis et expibitõe laudis et gra et iuſticia eius manet in ſeculu ſecuii.
tiarum actionis populi fidelie peis. Contfeſſio)peccatoꝝ (? magnificentianꝛbo

¶PsS. cx.

Onſiteboꝛ tibido

mine in toto coꝛde meo: in cõſilio iu

+fſtozum 7 congregatingen.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Titulus eſt alla

pſalmis ↄueniat ibi tũ pꝛecipue ponit᷑ vbi ma
Ina exultatõe gaudet᷑:ſicut in hoc pſalmo po⸗
pulus dei a diabolo liberatus laudat et ad lau
Fen dei ꝓ omnibo oꝑib eius inuitat que laus
magna ⁊ mirabilia ⁊ ſingulariter operatio dei
mirabilis in ſacramento altaris. Intentio:mo

Nomen autẽ angelice laudis alła ⁊ ſi omnibꝰ

rã future laudis habet. Materia:opꝑa dei

noꝛuʒ operũ eſt (opus eius) ⁊ hec eſt volung
eius vt ex ſuis operibo inſit homiĩ cõfeſſio Krs
rum ⁊ magnificentia bonoꝝ operũ. Vel(ma⸗
gnificẽtia).i.iuſtificatio pctõꝛis que eſt magni
ficentia dñi non ergo gloꝛiet᷑ in ſe homo qꝛ oĩa
ſunt a deo (⁊ uiſticia eius).i.merces q̃ iuſte doa-
tur ⁊ retributio iuſticie(manet inſeculũ ſeculi)
.iin eternũ. Vel (confeſſio ⁊ magnificentia)eſt
(opus eiꝰ .i.opus dei eſt materia ⁊ occaſio cõ⸗
fitendi dño in laude ⁊ magnificandi eum⁊ iu
ſticia eius) q̃ eſt in omnibo operib eius qꝛ oia
iuſte facit (manet in ſeculũ ſeculi).i.immutabi
liter ⁊ in eternũ. Inde etiã ↄfiteboꝛ dño a.
AVemoꝛiam fecit mirabiliũ ſuor miſeri

S nere nos ad dei laudẽ ⁊ pꝛeconiũ ꝓpter mirabi coꝛs et miſeratoꝛ oñs:eſcam dedit timẽ
rali ꝓpheta qꝛ ſupꝛa locutus eſt de chꝛiſti exal⸗ Memoꝛiã fecit)relinquendo ſcʒ memoꝛia⸗
. tatione? magnitſicentia nunc incipitexhoꝛtari lec(mirabiliũ ſuo;)ab eo factoꝝ qꝛ qd mirabi
— ad dei laudẽ multiplici de ciꝛ pꝛimo in ꝑſona ¶ liter egit ſcripture ſancte coõmendauit (oñs) in
ſidelis ppli ex ↄſideratõe diuinoꝛ oberu mi⸗ carne apparens miſericozhnatura ? miſern ⸗
6 rabiliter et miſericoꝛdit echibitoꝝ deuotas ſe toꝛ)exhibitõe et ſic eſcam) ſacre ſcpture (dedit
laudes ꝓſitet deo redditurũ ꝑ hoc ſuo exeplo cimentibo ſe) nõ ptemnentibs. Ael ( Memoꝛiã
exhoꝛtans cterosvt in hoe ſiuexiſtant ? ini⸗ fecit mirabiliũ ſuo) tradendo diſcipulis eu⸗
tatoꝛes. Dententia in ſpeciali Alaude ergo in cariſtie ſacrameniiũ qð ad memoꝛiaz reducit
2* Pecan B 0i. Chariſtie ſacramentũ qð ad memoꝛiaʒ reduci
e cipiens ait in ꝑſona fidelis ꝓpli¶ Confiteboꝛ ti ipᷣaʒ figurã ſcʒ manna p qð fuit fi⸗ ideo
piens au m giong nucbον ipaz figurã ſcʒ manna ꝑ qð fuit figuratuʒ i
N bbl)o dñe confeſſione laudis et gratianactõnis ſubditceſcamſcʒ ſpiritualẽ.i.coꝛpus et ſangui
in nõ lab ijs tm ſed (in toto coꝛde meoiiloto mẽ nem ſuũ (dedit nullis meritis ſed mia (timen⸗
, itss affectu ⁊ intentione:nõ ero labijs ꝓpe ⁊ coꝛ».a: tibus ſej nõ offendentibo. ſi nec totũ de
moneno dl ccν tibus ſe) nõ offendentibo. Et quaſi nec to
B de longe ⁊ hoc in ↄſilio iuſtoꝝ) vicʒ ↄſoꝛmatꝰ qerit qui pingnus dedit. HM Z
ſ, iuſtis:⁊ conſiliũ beneviuendi ſeruans cum eis ⸗⸗⸗⸗ ſecul teſtamenti ſui vir
ʒ nec temere ſed ex ratõne ſcʒ ꝓ eternis ſicut os Memoꝛ erit in ſeculũ teſtamenti ſui vir
“D iuſti faciunt⁊ cõgregatõe) ipſoꝝ iuſtoꝝ ⁊ file tutem operũ ſuoꝝ annüciabit ꝓplo ſuo.
ſon lium vt ceteri meo infoꝛment᷑ exemplo:non in ¶ Vemo erit in ſeculũ in eternü (teſtamen
ſan cõuenticulis hereticoꝝ ⁊ infideliũ nõ eſt enilo tiſui).i/pmiſſionis ſue complende ⁊ manſure.
ſeu cus veni ſacrificij exra catholicã eccliam. JI In teſtamento nono pꝛecepit nobis deus face
e aũt cõfiteboꝛ Quaa. feiuſtici ? ꝓmittitvitam eternã que eſt heredi
non YPaagna opera domini:exquiſita in omũs tas noui teſtamẽti.O ſi memoꝛes ſumus vt fa
nn oluntates eus. Lamus ibe eorchi⸗ amſter in ſeculũ te
r ( ſuntopera dñi ettam magn. ſtamenti ui vt impleat qð ꝓmi R virtute ope⸗
bn Wana, nt Pe bi . eſtiga ee mrum ſuoꝛũ).i.virtuoſa oꝑa annunciabit ppło
lir⸗ quidẽ opera creatõis: recreatõis: gubernatois ſuo)ſcʒ adoptiuo pplło gre dicens.niſi abunda
lia⸗ qui P 18 G 22„☚*— H 2
ſeruatõi butöis (exquiſita i. exqui uerit iuſticia veſtra plus q; ſcribaruʒz ⁊ phari⸗
feck conſeruatõis ⁊ retributõis (exquiſita).i.exqui 5 rabins egnn cclox. In veteri plo
gcl ſue ⁊ laudabiliter facta in oms volũtates e)) ſeoꝝ nõ inrabitia regnu ev tern na
ln qꝛ omma quecunq; ⁊ quomodocũq; voluit ex mincga nechic di lanal re mncameine
4 imie ⁊ mirifice fecit. AUnde ſi aliquis querat ra beneficia ꝓmiſit. Deinde appares in carne ſpe
⸗ ñ dei inueni a d cieali ꝓplo altioꝛa pᷣcepta dedit gfectõnẽ iuſticie
ins tiones operũ dei inueniet ꝙ omnia dependent vec eternz pmiſit. Ande ſequit
, er libera eius volũtate itavt nec fiat pꝛeter eius Alenai quibo vitã ererna ꝓmiſi ti 6s oa mas
in voluntatẽ q etiã pↄtra eins voluntatẽ fitq; nõ Ult det illis hereditatẽ genitin: oꝑa ma⸗
⸗ ſieret ſi non ſineret nec hoc ſineret niſ de mals nuum eius veritas et iud icin.p

facere bene poſſet. Inde etiã cõfiteboꝛ a. At det ülis hereditatẽ gennlü ſczbean nuciie,

äl

eternã hereditas iudeoꝛũ tanquã carnaliũ fuit
terra pmiſſionis:hereditas gentiũ tanquã ꝑfe⸗

ccioꝛum eſt patria celeſtia (opera manuũ eius)

ſuntveritas ⁊ iudiciũ ea enĩ que annunciauit
etiapꝑando umpleuit qꝛ cepit facere? docerect
ſic opatus eſt veritatẽ deinde oꝑatus eſt iudi⸗
cium qꝛ indicaturꝰ eſt viuos ⁊ moꝛtuos ⁊ red⸗
diturus vnicuiq; ꝓut geſſit: fac et tu veritatẽ ſi
vis cauere iudiciũ.x ſituã dimiſeris ⁊ dei vo
luntatẽ feceris oꝑa manuũ tuarũ veritas ſunt.
Voluntas eni dei veritas eſt ſed ⁊ iudiciũ dez
bes facere.i.malũ a bono diſcernerevt bona ſi
ne maloꝝ admixtõne fiant debes etiã teipᷣm re
pꝛehendere pctã tua accuſare iudicare damna

ręg vt nõ iudiceriszq
Fidelia omnia mandata eius confirma⸗

ta in ſeculum ſeculi: facta in veritate et

idelia)etiã ſũt(oĩa mãdata eiꝰ).ſ.illis qͥ im
Fian⸗ nõ diffidunt de ꝓmiſſis. Non enim fal
it ſed reddit qð ꝓmiſit. Hon tñ ſperandũ ⁊ ex

pectandũ eſt vt hic habeat᷑ ſed (cõfirmata ſunt

in ſeculũ ſeculi).i.in eternũ:hic pꝛecipiunt᷑ ibi
cõfirmant᷑. Hic laboꝛ oꝑis ibi merces retribu

tionis (facta in veritate ⁊ equitate).i. mandant

et ꝓmittũt qð verũ eſt ⁊ equũ vt hic laboꝛet᷑ qð

mandat? ibirequieſcat᷑ qð ꝓmiutii. Oandata
Dñni in veritate facis ſi nõ duplici coꝛde ſed ſim

plici et ꝓter deũ facis. In eqtate facis ſi nibil
in eis niſi vitaʒ eternã attendis. Et poterimus
ibi requieſcere. Quia.

minis eius) dũs aũt nomen eſtilli. Uel (ſctm̃)
vt amet᷑ (terribile)vt timeat᷑. Ametur ꝭ qꝛ ad⸗
uocatus ne deſperes: timeatur qꝛ iudex ne ſis
negligens. Amoꝛ ad ꝑfectos:timoꝛ ad incho⸗
antes ꝑtinet. VUnde ſequit᷑ (initiũ ſapiẽtieyꝛ bo
nevitectimoꝛ dñi)auertens a malo qꝛ eſt ianua
ↄuerſionis ⁊ via ad ſapiam. NHam vt ad ꝑfe⸗
ciam ſapiam ꝑueniat᷑ a timoꝛe incipi᷑. Timo
re eni dni agitur vt vicia declinent᷑. Cum cepe
ris vicia declinare incipies ad virtutes ꝓfice⸗
re ⁊ ipam ſapiam deguſtare. Sed qꝛ qui timo
rem dñni ĩtelligit ſtatim ad bona oꝑa pficere de

bet recte ſubditur. ”VMf
Intellectus bonus ofnibo facientib eũ:⸗
laudatio eius manet in ſeculũ ſeculi.
Vntellectus).ſ.huius timoꝛis ſiue qui eſtin
timoꝛe dñi eſt bonus)⁊ vtilisomnibo facien⸗
tibus eum),.i. illis qui ſic intelliguntvt faciant
qð ille timoꝛ ſuadet.ſ.qui ꝑ timoꝛẽ ad ſapiam
aſcendũt. Sed intelligcre ⁊ nõ facere ꝑiculo⸗
ſum eſt qꝛvt ait petrus ſcienti bonũ facere ⁊ nõ
facienti pctm̃ eſt illi. Et in euangelio. Seruus
qui ſcit voluntatẽ dñi ſui ⁊ nõ facitplagis va⸗
pulabit multis. Non igit᷑ bene intelligitqͥ qᷣ
intelligit oꝑari negligit. Intelligat ergo qm in

nus ſit timeat dñm ſicut ĩtelligit faciat oxeqð
nouit.Qõ ſi fecerit(laudatio eiꝰ)qua dñm lau
dabit gratias agendo (manetin ſeculũ ſeculi)
.i. in eternũ.Etchoc eius erit pꝛemiũ. Hic finis
hec hereditas noui teſtamenti ſcilicetlaudatio

dDei. Beati inqnit q; habitant in domo tua mſe

Hedemption? miſit dñs pło ſuo: man
cauit in eternũ teſtamentù ſuũu:

Redemptionẽ) ſcʒ ſaluatoꝛẽ qui dat relem

ptionẽ captiuis (miſit dñs)ſcʒ pr ꝓplo ſuo)qñ
chꝛiſtus ex obedientia dei pr̃is venitad paſſio
nem ꝑ quã redemptũ eſtgenus humanũ a ca⸗
ptiuiiate huius ſeculi ⁊ diaboli vt quies ſitibi
et ipᷣe chꝛiſtus ꝑ apłlos mandauit) ⁊ cõmenda

uitin eternũ teſtamentũ ſuũ)ſcʒ nouũ duratu⸗

rum qꝛ ei aliud nõ ſuccedet:⁊ qꝛ eterna ꝓmittit

dedit quidẽ olim iudeis terrã ꝓmiſſionis ſed ̊

vetus eſt teſtamentũ ad veterẽ hoiem ꝑtinens.
MNouũ aũt mandauit in eternũ vbi ni carnale
ſperet᷑. Cuius heres quiſquis eſſe volueris nõ

tale aliqͥd mediteris adipiſci q̃le ſolet H oculus

auaritie ↄcupiſcere ſʒ qte oculus nõ vidit nec
auris audiuit nec in coꝛ hoĩs aſcendit. Jõ au
tem mandatis eſt firmiter obediendũ Quia
Hanctü et terribile nomen
ſapientie timoꝛ domini.

— .

anctũ)ſcʒ bonis ⁊ obediẽtibꝰ⁊ terribile)

malis⁊ inobediẽtiboeſt nomen eius)i.res no

neius: initiin

in ſecula ſeculoꝝ laudabũtte.Quia fruitio cõ
ſiſtit in tribo ſcʒ in cognitõe:exultatõe:⁊ lauda⸗
tione ergo ꝑ laudationẽ que eſt pars fruitõnis
et quaſivltima totuʒ videt᷑ intelligere. Alaude

incepit in laude fin it qð et hic facienduʒ eſt de

uotis ⁊ in celo ꝑag

nduũ hic qꝛ liberat:ibi quia
coꝛonat. .

¶ Hꝛatio
Danctoꝝ omniũ cõfeſſio gloꝛioſa deus tri
bue nobis timoꝛẽ nominis tui quem eſſle initi⸗
um ſapientic pᷣdixiſti vt tuoꝛũ admixti cõſilijs
miſericoꝛdie tue dapibo ſaginemur. Per do.
¶ Pſalmus delonis operib iuſioꝛu ac
retributõne eoꝝ et impioꝝ necnõ de cõ⸗
pendioſa via reuertendi ad amiſſam bea
titudinem angelouum.

Eatus Vir qin ti/
met dominũ:in mandatis eiusvo⸗
letmimmiss.

itium ſapientie eſt tnoꝛ dñi ⁊ vt intellectꝰ bo⸗

ictoꝛ pſalmi pheta dauid. Zitulus talis

ðsð

eſtalla reuerſionis aggei et ʒacharie. Aggeus
et ʒacharias fueruntlonge poſt dauid qui ve⸗
nerunt de captiuitate babylonia? ꝓphauerunt

que ad renouatõeʒ templi pꝑtinere videbant᷑ de
qua renouatõe materiali nõ agit᷑ hic ſed de ſpi

rituali.templũ enim dei nos ſumus:hic igit᷑ eſt
alla.i.laus dei laus dico aggei et ʒacharie et h

huius rei ſcʒ reuerſionis qꝛ ꝓphete illi ꝓ ſpiri⸗

tuali reuerſione ppłi dei ſcʒ chꝛiſtiani quam pᷣ⸗
uniderũtlaudes deo cãtauer̃t ſicut dauid hic fa

cit. ſic chꝛiſtiani qui ꝑ eos ſignificant᷑ poſtab⸗

ſolutionẽ pctõꝝ dñũm laudant tanq; a captiui
tate liberati ⁊ hilares de bonis que hñt.Oſten
dit enim hic pſalmus poſtliberationẽ pctõꝛuʒ
quanta ſint bona fideliũ ⁊ que ſit retributio ꝑ⸗

fidoꝝ. Nomina ergo aggei ⁊ ʒacharie:in titu⸗

lo ponunt᷑ nõ ꝙ ipſi hũc pſalmũ cõſcripſerint

ſed qꝛ in actualis templi reedificatõe vbi coad
intoꝛes fuerũt refoꝛmationẽ ſpiritualis templi

qð nos ſumus de qua hic agit᷑ intellexer̃t et p
magna hilaritate dĩũm laudauerũt. Materia:

bona iuſtoꝛũ et remuneratio eoꝝ ac retributio

impioꝝ. Intentio:monere nos ad dei laudẽ et
timoꝛẽ allicere ad oꝑm miſericoꝛdie exercita
tionẽ ⁊ ad habendũ ſemꝑ pꝛe oculis bonoꝝ et

maloꝝ retributionẽ ſcðᷣm egꝝ oꝑavt ꝑ hoc de

clinemus mala et faciamus bona. Sententia

in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ de bo

nis⁊ felicitate iuſtoꝝ ac de miſericoꝛdia ĩpioꝝ
et inſtruit auditoꝛes ſuos qᷓ; cõpendioſavia ad
amiſſaʒ beatitudinẽ ſuperne patrie queant de
hac ſpirituali babylonia cõſcendere redire ꝑ
hoc intendens eos inducere ad dei laudẽ ſicut
Pon induxit exemplo ad eandẽ. Sentẽtia in

3

peciali ꝑfectio aũt ſupꝛadicti edificij eſt üla in

effabilis pax ſapiẽtie cuius initiũ eſttimoꝛ dvni
de quo incipit dicens.( Beatus) eſt vir) in ſpe
nũc inpnti(qui)timoꝛe filiali ⁊ caſte foꝛmidaãs

offenſam timet nõ mundũ ſed (dũm talis enĩ

ſe deo ⁊ mãdatis eius humiliat. VUnde ſubdit᷑

(in amndatis eius)implendis volet)⁊ affectũ
babebit (nimis).i.multũ nõ dicit faciet ſed vo
let nam multi ex timoꝛe faciunt ⁊ mercedẽ non
habent nec enĩ deo acceptabile eſt opus qdðᷣvo
luntas nõ exhibet. Et ſufficit voluntas ſi ꝑfi⸗
ciendi mandata deſit facultas vł ſi nõ a deo ꝓ
ficiat homo in eis implendisvt vultbene autẽ
addit᷑ nimis in omni eni actõne ſuꝑare debet

poſſibilitatẽ volũtasvt facias ꝗð poteris etqᷣ

nõ poteris facere impleas volũtate: penſat enĩ

deus et coꝛonat nõ tam factũ operis q;ᷓ affectũ

coꝛdis.Et inde.

22——

Potens in terra erit ſemen eius: gene ⸗/

ratio rector benedicetrurr.
otens in terra erit ſemen eius).i.opera mi
ſericoꝛdie et alia bona facta que ſunt ſemẽ meſ
ſis future qꝛ inde meſſis eterna colligit. Quid
enim potentius q; vi re minima etiã vt magna
ita duobo minutis ⁊ calice aque frigide ſicut di

midio bonoꝝ regnũ celoꝝ ematur:potens er⸗

go erit qꝛ eternã vitã pꝛeſtare ⁊ hoĩem beatũ fa

cerevalebit qð nullus de potentibꝛ mundi fa⸗

cere poterit qꝛ (generatio rectoꝝ).i.opera eoꝛũ
quibo bonus eſt iſrł de qꝛ recto ſunt coꝛde etqͥ
nõ operant᷑ exvana gloꝛia hollarolktes place
recbenedicet᷑eterna retributione. Vel (ſemen
eius).i.merces boni operis (erit potens in ter⸗
ra)viuentiũvbi reddet᷑ ſibi ſupꝛa meritũ⁊ ge⸗
neratõ rectoꝝ).i.imitatoꝛes(iuſtoꝝ benedicet᷑
eterna benedictione. .⸗
Gloꝛia et diuitie in domo eius:et iuſti⸗

cia eius manet in ſeculũ ſeculi.

¶ Bloꝛia)ſcʒ teſtimoniũ bone ↄſcientie)⁊ diui

tie) ſancte virtutũ ſunt (in domo eius).i.in coꝛ

dis ſecreto ⁊ ↄſcientiavbi ipᷣe cohabitante dño

opulentius habitat cũ ſpe vite eterne q; diuitet

ſeculi in marmoꝛatis pallacijs cũ timoꝛe moꝛ
tis eterne⁊ iuſticia eius).i.merces iuſticie cius
et h̊ eſt gloꝛia eius.he ſunt diuitie eius que cuʒ
habet a deo(manet in ſeculũ ſeculi).i.in eternũ
qꝛ ꝓpter meritũ ſue iuſticie eternaliter pꝛemiabi
tur.q.d. non eſt tꝑaliter beatus tanto ergo ve⸗
rioꝛ eſt iuſti gloꝛia quãto ſempiterna tanto me⸗
lioꝛes ſunt eius diuitie quanio ſemꝑ manſure.

Et hec omnia inde ſunt qꝛ.

Exoꝛtũ eſt in tenebꝛis lumen rectis: mi
ſericoꝛs et miſeratoꝛ et iuſtus.
¶ Exoꝛtũ eſt ⁊ illuxit in tenebꝛis huius mũ⸗
di vt eas pellat (lumen)gratie ⁊ ſol iuſticie (re⸗
ctis)coꝛde.i.iuſte ⁊ ſubiungit quod eſt illud lu
men ſcʒ dñs (miſericoꝛs) natura et quantũ ad

habitũ miſericoꝛdie dũ expectat (et miſeratoꝛ)

exhibitione et quantũ ad actũ miſerendi dum
iuſtificat⁊ iuſtus) reddendo ſcdᷣm opera dum
remunerat.Si peccatoꝛ es noli diſſfedere veni
am qꝛ miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ eſt. Sivero ſu⸗

bus es et confidis de clementia dei noli eſſe ne

gligens qꝛ et iuſtus eſt. Sed ne foꝛmides et ne
terreat te iuſticia beatevir qui times dũm ſʒ fac
quod ſequit᷑ ⁊ nõ nocebit tibi iuſticia dei qꝛ.
Jocundus homo qui miſeret᷑ et como
dat:diſponit ſermones ſuos in iudicio:
ban eternũ nõ cõmouebit.·

ocundus).i. gratus eſt deo. AUel iocundꝰ)

ii hilaris ſit(homo) ille (qui miſeret) in d H

ctanimo condonando et ignoſcendo alijs of⸗

tfenias⁊ pctã quo ſibiveniã meret ⁊ comodat⸗

in opere ⁊ facto erogando alijs pecunievella⸗
boꝛis ⁊ huiuſmodi beneficia vt ei in futuro de

c: hilarẽ enim datoꝛẽ diligit dñs de his due

* 7 .„

bus benignitatis officijs dicit᷑ in euangelio di

mittite ⁊ dimitiet᷑ vobis:dateet dabit vobis et
talis (diſponit ſermones ſuos).i.rationes ſuas

faciendas (in iudicio) futuro qꝛ hec facta ſunt

quaſi ſermones quiby defendet in iudicio: hoc

—

ſericoꝛdiã qꝛ in eternũ nõ ↄmouebit᷑.i.nun;

—
.

a gloꝛia dñi ſeperabi᷑ qi.

In memoꝛia eterna erit iuſtus: ab audi

tone mala nõ timebit.

¶ In memoꝛia) dei (eterna erit iuſtus).i.pius

et miſericoꝛs qꝛ ſcripteſt in libꝛovite ⁊ unticia

eus coꝛã deo nõ tranſibit in obliuionẽ ſʒ ma⸗

nebit in memoꝛiavt remuneret᷑ ſemꝑ eni in pꝛe

ſentia dñi apparebit ſemꝑ beata viſione illius
fruetur ideocab auditione mala)que fiet immi

ſericoꝛdibo quibus dicet᷑ ite maledicii in igneʒ
eiernũ (nõ time.) qꝛ ẽ de miſericoꝛdibo qbo tũc

dicet᷑ venite bndicti pr̃is mei poſſidete regnũ.

Et qꝛ hec ĩ futuro erũt iuſto:iõ interim nõ ſus

querit ſed que ſunt chꝛiſti laboꝛes patienter ſu

ſtinet ꝓmiſſa fideliter expectat. Añ ſubdit᷑.

MParatũ coꝛ eius ſperare in dño:conſir⸗

Iu

Bitationes: illicita deſideria: pꝛauas volũtates
abijcere ſi in dno volumꝰ vuliter ſperare. Hec

eius)ꝑ gratie ⁊ virtutis habitũ ac in celeſtibus

matum eũ coꝛ eius:non cõmouebit᷑ do⸗
nec deſpiciat immicos ſuos.

Paratũ⁊ pmptu eſt (coꝛ eius ſperare in do

mino)nõ in mundo nõ dicit ſimpliciter ſperas

re ſed pponitur paratuʒ coꝛ eius:fruſtra enĩ in
dño ſperat qui pꝛius ↄſcientiã nõ parat ⁊ ſpes

eſt infructuoſa cuius nõ eſt munda cõſcientia

Debemus igit᷑ coꝛ noſtrũ parare et ꝑuerſas co

vilis tentationibo frangit᷑ qꝛ (cõfirmatũ eſt coꝛ

poſitũ ⁊ in amoꝛe chꝛiſti fixũ vt nulla re ſeculi

molleſcat et nec extollat᷑ p peris nec frangatur

aduerſis (⁊ non cõmouebit᷑ a iuſticia ⁊ ſpe ſua

qꝛ coꝛde in terra nõ figitur ſed incõmutabilia

amat ⁊ ideo incõmutabiliter ꝑſeuerat(donec)

exiſtens in terra viuentiũ inde(deſpiciat inimi

cos ſuos)quoſcũq; ſcʒ viſibiles ⁊ inuiſibiles qͥ
rum tranſcendit ꝑſecutiones ⁊ tentatões.Etꝓ
pter poc futuAru.
Diſperſit edit pauperib: iuſticia eius

manet in ſeculũ ſeculi: coꝛnu eius exal⸗

Aberur inglona.

iſperlit) ua ꝑalia bona ꝑ multos ſeu mul

tis qꝛ: plus eſtoꝛatõ multoꝝ q; vnius hominis

et (dedit)liberaliter ⁊ gratis nõ ſub obtentu be

neficij ſibi reddendi (pauperibo)et indigentib⸗

chꝛiſtũ repꝛeſentantibo: nõ diutibo vel adulato

ribus ⁊ ſimilibo(iuſticia eius.i.iuſticie reinbu
to et fructus(manet in ſeculũ ſeculi qꝛ meritũ
ſue iuſticie eternaliter pꝛemiabit᷑ſcoꝛnu eius)i.

potentia et ſublimitas illius cuius humilitas

a ſuꝑbis ↄtemnedat᷑ in terra (exaltabit᷑ in glo⸗

ria)eterna: qui enim hic hũilis fuit ibi ptãtem
habebit. Bꝛegoꝛius notat ꝙ melius dicit iuſti

cia qᷓ; miſericoꝛdia. Juſticia enim eſt dare pau

heribus qꝛ eis debet᷑. Unde cũ pauperibotri⸗

uimus nõ noſtra largimur ſed ſua eis reddi⸗

mus. Unde et aug. Quere quantũ tibi deus

dederit ⁊ ex eo tolle tibi qð ſufficit. Cetera que
ſuꝑflua ſunt pauperũ ſunt. Res aliene poſſidẽ

tur cũ ſuꝑflua poſſident᷑ Erogari ſibi vultdeꝰ

ex illo qd dedit. Quid enim das qð ille nõ de⸗

dit: Quid eni habes qð non accepiſti: Unde

etiam Ambꝛo. Eſurientiũ panis eſt quẽ tu de

tines:nudoꝝ veſtimentũ qð tu recludis:capti
uoꝛum redemptio et abſolutio pecunia quam
in terra defodis. Non ſunt ergo ſuꝑſſua retinẽ
da nec diuitibo ⁊ vndeviuant hñtibus ſed pau

perib eroganda Qioquin ⁊ retinens ⁊ tam ero

gans q; recipiens timeãt ſibi de rapina.Dein⸗
de poſt bona iuſtoꝝ quibo hoꝛtatur enumerat
mala iniquoꝝ quibus terret.dicens.

Peccatoꝛ videbit et iraſcetur:dentibus

——

ſuis fremet et tabeſcet: deſiderium pec⸗

—

catoꝝ peribit.

¶ Peccatoꝛ)et impiusvidebit) hoc ad ſuã pe

nam ſcʒ humilẽ exaltari ſeq; cõfundi(⁊ iraſce⸗
tur)ſibi ⁊ cõtra ſe ipᷣm eo ꝙ nõ ſecit bona ſed ſe
ra ⁊ infructuoſa erit ũlius penitẽtia (dentibus

ſuis fremet) ꝑ penam exterioꝛẽ in eo loco poſi⸗

tus vbi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ(⁊ tabeſcet).i.

marceſſet inuidia de felicitate aliena (deſideriũ
peccatoꝛũ) quod hic in pꝛeſenti habuerũt vi⸗

ta circa delectatões et ſolacia peribit et deficiet

nullo ſuccedente ſolatio cum omnia velut vm

bꝛa tranſient ⁊ feno areſcẽte flos decidet: qꝛ de
ſiderium eoꝛum tm̃ de tempoꝛalib ettranſito⸗
rijs fuit.

MMHꝛ:atio.

¶ ¶Lumen ppetuũ rectoꝛ coꝛdiũ deus cõcede
nobis te diligere tua gloꝛia iocundan? ſic di⸗

ſpergere in hoc ſeculo vtcarcamꝰ auduuaſpo⸗

—
=

Pn almus de exhoꝛtatione fideliũ ad

—

ei laudem ꝓprer ſui excellentia et ad ſe
ctandam humilitatẽ laudat

tulus h

Materia:laus dei ⁊ exaltatio unnit-Jnnn

oꝛib neceſ⸗

Augate puen do
minum:laudate nomen dnſi.
uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Li

uitamur. Sed in hoc diſtata duobo pꝛeceden
tibus ꝙ pꝛimus monuit exemplo: ſecũdus de
beatitudine laudantiũ ſentẽtioſe tractãdo.hic
vero tercius directo ſermone auditoꝛes exhoꝛ
tando. Et eſt oꝛdo pulcherrimꝰ tanquã dicat.
Ego laudo ⁊ beatus qui laudat:ergo vos ⁊ ex
emplo moniti ⁊ pꝛemio ꝓuocati laudate dũm

tio:monere ad laudis diuine pꝛeconiũ. Sentẽ
tia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo monet de⸗
unotos vt deũ iugiter laudent ⁊ vbiq; pꝛedicent

ipſeq; facit qd alios monet.i.deũ laudat. Sẽ

tentia in ſpeciali:ad laudẽ ergo monẽs oſtẽdit

qui ⁊ quẽ ⁊ q;diu ⁊vbi ⁊ quare laudent dicẽs.

¶ Laudate)o vos (pueri).i.omnes deuoti ſim⸗
plices ⁊ puri puritate coꝛdiaoꝛis ⁊ oꝑis et par
uuli nõ ſenſu ſed malicia? maxime ſuperbia.i.
humiles qꝛ tales ſoli digne laudãtdñm)in eſ⸗
ſentia extollendo maieſtatem eius Hec ſolum

laudetis deũ in ſe ſed etiã in ſuo nomine vnde

ſubdit᷑laudate nomẽ dñi) pᷣdicando virtutes
etoꝑa eius quib nominatus eſtet famoſusvel
ita oꝑando vt alij videntes oꝑa vr̃a bona glo
riſicent pr̃em veſtrũ qui in celis eſt et de bonis

ſeruis laudet᷑ bonus dñs. Nec ad hoꝛam pu⸗

tetis me imꝑare laudem ſed.

*

Sit nomen domini benedictuz: ex hoc
nunc et vſq; in ſeculum.

it nomen dñi benedictuʒ).i.ſicut eſt in ſe

p̃po benedictũ ſic benedicat᷑a fidelib ⁊ ſiclau⸗
dibus pꝛedicatũ non ad hoꝛã ſedex hoc).i.ex

quo ceperũt hoĩes credere etlaudare et (nunc)
hoc eſt in pñti(⁊vſq; in ſeculũ).i.ſine fine h̊ eſt
ſemꝑ ⁊ omni tꝑe ⁊ in eternũ nam⁊ antea ſemꝑ

fuit benedictũ. Semꝑ enĩ laudãdus eſtqͥ ſem

per eſt. Nec in vno loco tm̃ imꝑo laudani ſed.

us huins pſalmi allia inſcribit᷑: qd laudate
dñm interpꝛetatqꝛ in eo ad laudandũ dñũm in

re eri⸗
¶ Su

A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum:laudabile

nomen domiim. ẽ
A ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum).i.in omni lo

co⁊vbiq; ſitlandabile nomẽ dñi laudibo ex
tollendũvt qui vbiq; eſtvbiq; laudet᷑q.d.non
pauci ſed oms partes mundi ↄueniantin lau

dibus denp circuituz enim ſolis ſignificat bic

mundus in quo totolaudand eſt deus. No⸗
men ergo dñi eſt laudandũ⁊ gloꝛifſicandũ ſem
per ⁊ vbiq; omni tꝑe ⁊ locovtnunquã ⁊ nuſqᷓ;
ceſſet ipius laus ⁊ benedictio. Ideo autẽ ſemꝑ
etvbiq; ⁊ ab omnibo dñs eſt laudandꝰ qꝛ.
Excelſus ſuper omes gentes dominus
et ſuper celos gloꝛia eius.
Excelſus)eſt dñs ſcʒ celſitudine nature ⁊ po
tentie ſuꝑ omnes gentes).i.homines qꝛ oms
ſibi ſunt ſubiecti ⁊ ſuꝑ celos).i.angelos ciues

celeſtes eſt (gloꝛia) ⁊ ſublimitas (eiꝰ)qꝛ excedit

omnẽ altitudinẽ angeloꝝ vel ꝑ gentes omnia
terrena ꝑ celos oĩa celeſtia notat vt ꝑ hec duo

ofms creaturas ſcʒ celeſtes⁊ terreſtres indicet ſi

bi ſubiectas.Et qꝛ talis eſt ⁊ tantus ideo meri⸗
to eſtlaudandus.deinde ſicut docuitita ⁊ facit

g. d. vere dñs eſtexcelſus ſuꝑ omnes.

Quis ſicut dominus veus noſter qui in
altis habitat: et humilia reſpicit in celo
et in ter. MUDc
¶ Quis yenim alius ſcʒ in bominiby vel cele⸗
ſtibus eſtſicut dñs deus noſter).q.d.nullusqͥ

ſe poſſit vt ipe.ipſe eſtqui in altis habitat.i.
in ſanctis quo dono eius alti ſunt qui in terris

poſiti in celis tũ cõuerſant᷑ ⁊ humilia)ſcʒ eoſa
dem in quibus habitat (reſpicit) intuitu miſeri

coꝛdiecin celo et in terra)exiſtens. Sancti enĩ
qui hic in terra ſunt humiles apud deũ ſunt al
ti ⁊ hi ſunt in celo ꝑ libertatẽ ſpiritus ⁊ qñ ele⸗

uantur in ↄtemplatiua ⁊ in terra ꝑ habitatõnẽ

carnis et quando humiliant᷑ in actiua.reſpicit

inquam humiles. —R
Suſcitans a terra inopem:et de ſterco⸗

—

citans) ꝑ ſolam gr̃am (aterra).i.a labe
coꝛpoꝛis (in opem) pus et ad huc q;diu gemit
in coꝛꝑe:Vel(a terra).iab amoꝛeterrenoꝝ(in
opem).i.nihil hñtem ⁊ omnia poſſidentẽc⁊ de
ſtercoꝛe).i. vicioꝛuzʒ putredine ⁊ ſoꝛditate vtea
tanq; ſtercoꝛa reputet(erigens pauprẽ)ſpiritu
et abiectũ vt ei ſicut pꝛius carnis vicia nõ do⸗
minent᷑:de terra enim ⁊ puluere erexit nos qui
bus dicit Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. Suſci⸗
tat inq; ⁊ erigit ad hoc. ⸗
Vlt collocet eum cum pꝛincipibo:cu pᷣn

cipibus populiſiuiu.
Vt collocet eum) et ſedere faciat nõ iam in

terra⁊ ſtercoꝛe inter inopes et pauꝑes ſed in ſe

de honoꝛis ⁊ gloꝛieccum pꝛincipibo).i.cum an

gelis etcum pꝛincipibo ꝓpłi ſui)i.cum patriar

chis ꝓphetis ⁊ aplłis qui ſpiritualiter pᷣfuerunt
pplo dei. q.d. ad hoc ſuſcitat inopẽ ⁊ erigi pau
peremvt ad tantã potentiã et gloꝛiaʒ gdhcater

addat cũ ccli oꝛdiniboq ſunt ex angelis: homi
mbus: deinde exponitvbi ſuſcitat⁊ erigit in ec
cleſia ſcʒ que ante ſterilis erat nunc vero eſt fe⸗
cunda. Unde ſequnui.

„

trem filiop letanten.
Ouli habitare facit ſterilẽ)ſcʒ eccliaʒ de gen

cibus (in domo).i.in eccłia iudeoꝝ inter ipᷣos

Mui habitare facit ſterilem in domo ma

iudeos yr in lapide angulari duo parictes con
iungant fiatvnũ ouilemrem .ſ. factãcfilioꝝꝛ)

ſpiritualiũ ⁊ ideoſletantẽ) de fecũditate ſibi col

lata quia iam ſunt multi filij deſerte hec noſtra

mater ecclłia pus ſcʒ ante aduentũ ſponſi ſteri⸗
lis erat a filioꝝ ſpiritualiũ ⁊ bonoꝝ operũ ge⸗
neratõe:nũc vero eſt mater filioꝝ ⁊ operũ fecũ
da ⁊ leta invna domo habitans ſuꝑ fundamẽ
tum apłoꝝ ⁊ ꝓphetarũ ſita iam de filioꝝ mul⸗

titudine ⁊ virtunbo ⁊ pulchꝛitudine leta᷑.
“́èèẽG Oꝛatio.

¶ QMaugantes bũdictũ nomen tuũ

rogamꝰvt nos in ſinu mf̃is eccleſie collocatos

opᷣs deus

chanritatis tue facias ſtabilitate ↄnecti.P. d.

ſicijs pplo iſrl in exitu de egypto et chꝛi⸗

ſtianis in receſſu ſpiritali ab hoc ſeculo

exhibitis. ꝗps. cxiij.

—

baro.

. Ius qui hic inſcribit᷑ alla inuitat nos ad laudẽ
dei ex alterius ↄſideratoe negocij q; in pᷣmiſſis
pſalmis tribo etiam ad laudẽ dei ꝑtinẽtib.. Si
cut eni ꝓpłs hebꝛeus fuit de egypto liberat ſic
galdle ꝑ chꝛiſtũ pctõꝛes a pharaone dia⸗
bolo liberat ꝓpha &̊ ꝑ magna miracla illi ppło
exbibita chꝛiſtũ mũdo datũ annũciat. Nam
illa miracula figure myſterioꝝ chꝛiſti et ecclie
erant. Vñ nõ tam pᷣterita hic narrant᷑ qᷓ; futu⸗
ra pᷣdicunt᷑ qꝛ in illis geſtis futura ſignabunt᷑.
Materia:beneficia ⁊ miracula hebꝛeis in fi⸗
gura ⁊ chꝛiſtiãis in ſpiritu a deo exhibita. In
tentio:inuitare ad deiveri cultũ⁊ laudẽ ob iſto
rum beneficioꝝ exhibitionẽ. Snia in genera
li ꝓpha in iſto pſalmo cõmemoꝛans bñficia a
deo exhibita pplo hebꝛeo in exitu de egypto qᷓ
ſpũaliter ſumpta fuerit ꝓplo chꝛiſtiano in exi⸗
tu a pctõ dicit ex his gloꝛiaʒ nomi diuino nõ
alteri tribuendã ⁊ inſuꝑ ſimulacra gentiũ ina⸗
nia ꝓbat ⁊ religionẽ dei cõmendat. Sentẽtia
in ſpeciali. Incipiens 8 ꝓpha a mirabiliũ nar⸗

Pſalmus de laude ꝓ mirabilib et bñũ

egypto domus iacob de pplo bar⸗

etriunee pſalmi pha dauid. Titu
1

ratione ait In exitu ppli iñ rkde egypto) etidẽ
ſub alijs verbis repetens ſubiũgitẽ domus ia

cob) qꝛ totus iſrł deſcẽdit de iacob qͥ alio noĩe
dictus eſt iſrł(de ꝓplo barbaro).i. gentili ⁊ exx

traneo qꝛ om̃s ppli dicunt᷑ barbari except he
bꝛeis grecis et latinis.nõ eſt eni vt dicit Aug⸗
lingua nr̃a ſed barbara q̃ deũ laudare nõ no⸗

uit.q.d. cum ꝓpls iſſł de egypto.i.de ꝓpło bar
baro exiret.

Facta eſt iudea ſanctificatio eius: iſrgel

acta eſt iudea ſanctiſicatio eius).i.ſanctifi
catus eſt ꝓpłs ille in iudea.i.in terra pmiſſiõis
colendo veruʒ deũ q̃ terra erat ante ꝑ idolatriã

polluta (et iſi jfactus eſt ptãs eius) terre.i. po

ui ibi facti ſunt dmſi. ðDD
Oare vidit et fugit: ioꝛdanis cõuerſus
eſtvetrosſiiiiin.

tens factus eſt in ea ꝗ eni in egypto fuerant ſer

(Mare) rubꝛũcvidit) pplm de egypto exeun

tem.i.ad modũ videnuis ⁊ intelligentis volun
tatẽ dni ſe habuit (et fugit) ſe diuidendo ⁊ dan

do pplo iter vt ſicco pede tranſiret et (ioꝛdanis
cõuerſus eſt retroꝛſum)reuertẽdo ad locũ oꝛi⸗

ginis ⁊ eleuando ſe ad modũ collis.

Oontes exultiderunt vt arietes:et col

ontes exultauerũt vtanietes ⁊ colles ſi⸗
cut agni ouiũ Mecthaphoꝛice loquit᷑qꝛ cauſã
exultatõnis dederũt ipᷣis filijs iſrł inclinantes

ſe in aduentu eoꝝ q̃ſi applaudendo. Ham ma
giſter in hiſtoꝛijs innuit hoc dictũ de ſcopulis

loꝛrentium arnon qui in tranſuu ſilioꝝ iſrł in

clinati legunt᷑. Hec aũt pꝛedicte figure ſunt: ꝑ
iſrl ergo ⁊ iacob intelligit chꝛiſtianꝰ pplaqͥ pꝛi
us eſt iacob.i.luctatoꝛ poſtiſrł.i.videns deuũ:p

egyptũ vo que interpꝛetat᷑ tenebꝛe ſeu afflictio
intelligit᷑ ſeculũa quo ſpiritaliterꝛ mente eſt re
cedendũ.Sic enĩ quiſq; hierłm celeſtis idone
us ciuis fit cum pꝛuno huic ſeculo renciaue⸗

rit quẽadmodũ ipᷣe pplłs in terrã ꝓmiſſiõis du
ci nõ potuit niſi pus ab egyptorecederet. Sʒ
ſicut ile nõ inde diſceſſit niſi diuino liberatus
auxilio ſic nemo coꝛde ab H̊ ſeculo auertit᷑ niſi

diuine miſericoꝛdie munere adiuuet᷑. Sicut
xpls ille cum exiret de egypto ſanctificatꝰ ⁊ po

tens factus eſt in iudea uia chꝛiſtianũ ꝓplm ex⸗

euntẽ depctis ⁊ ↄfitentẽ fidẽ trinitatis ſanctifi
catↄfeſſio. Judea eni ↄfeſſio interpꝛetat᷑ ⁊ ꝑeã
factꝰ iſrł fit potẽs ad reſiſtendũ pcũs ⁊ vt filiꝰ

dei fiat. Et hemare).i.gentilitas vel ſeculi pctõ
resꝭ vidit) ⁊ intellexit ſcʒ ſctõs pᷣdicatoꝛes ſup⸗

— — — m -

— —

plantatoꝛes vicioꝝ ⁊ aias videntes deũ (⁊ fu⸗

git.i.nõ potuer̃t reſiſtere aplis qꝛ deus erat in

illis ⁊ ſic ceſſerũt ⁊ ſiluerũt vt tibi ſine cõtradi⸗

ctionead libertatẽ ſpiritualẽ via panderet᷑ (et
ioꝛdanis) qui interpꝛetat᷑ deſcenſus.i.humiles

baptiʒzati (ↄuerſus eſt retroꝛſum).i.ad eum vñ

oꝛti ſuntredierũt.Et tunc (montes)ſcʒ apli ce
teris pᷣeminẽtes exultauer̃)⁊ gauiſi ſũtqꝛ pec
catoꝛes ↄuerſos viderũtvt anietes).i.vt totius

gregis dñiici duces ⁊ pncipes duoby teſtam̃tis

qſi duobo coꝛnibo munitidet colles) dicti a co⸗

lendo.i.minoꝛes qui ſemen fidei receperũtex⸗
ultaueruntſicut agni ouiũ)hũiles ⁊ innocen⸗
tes lacte ad huc indigentes ab arietib ꝑ euan

gelium in fide generati Sed.

Auig eſt tibi mare ꝙ fugiſti:et tu ioꝛda
nis dqꝛ conuerſus es retroꝛſum.

Quidg eſttibiocmare ꝙ fugiſti ⁊ tu)o (ioꝛda
nis) quid eſttibi (quia cõuerſus es retroꝛſum)
Eto voos.

ontes exultaſtis ſicut arietes: et col⸗/

eusagni onmuuunm.
Montes g fuit vobis ꝙ (exultaſtis) ſicut
arietes) ⁊ ovos (colles) quid fuit vobis ꝙ exul

taſtis ſicut agni ouiũ).q.d. VUñvenerũt iſta mi

rabilia in mari rubꝛo in iosdane in montibo et

collibo. Interrogat quare hec facta ſint vt ad⸗

mirationeʒ excitet. Et quaſi rũdens queſtioni

ſcðᷣe de montibo ⁊ collibo ſubiungitt.
Alfacie domini motsa eſt terra: a ſacie dei

¶Afacie).i.a pñ̃tia (dñi) deſcendentis (mota

ſt terra) T ex terre motu ad pñtiam dei facto H

Puenit ſcʒca facie) ⁊ pñtiadei iacob)qui nõ eſt

deus recens. Ex hoc etiaʒ patet ſolutio pꝛime

queſtionis de mari ⁊ ioꝛdane qꝛ factũ eſt ad pᷣ⸗

ſentiã dei qui hoc voluit fieri.q.d.a diuinavo⸗

luntate pceſſerunt omnia cui etiã obediunt in
Aui cõuertit petram in ſtagna aquarũ:
et rupem in fontes aquarum.

ui) etiã (cõuertit petra in ſtagna aquarũ)
ciendovt de petra fluerent aque abundã⸗

ter. Naʒ moyſe eleuãte manũ et ꝑcutiẽtevirga

bis ſilicẽ egreſſe ſunt aque largiſſime/⁊ rupem
in fontes aquaꝝ repetitio eſt euidens ſub alijs

verbis. Hec etiam ſpiritualiter intelligunt᷑ ac

ſi dicerek. Quid eſttibi o ſeculũ quia tua impe

dimenta ceſſerunt etquid eſt vobis o tot milia

credentiũ totò coꝛde huic mundo renuncian⸗

tium q ad veſtrũ deũ cõuertimini. Item quid

. eſt ꝙ gaudetiso duces et fideles diſpenſatoꝛes

8

verbi veritatis ⁊ quod eſt ꝙ gaudetiao ſubdi⸗

ti ⁊ minoꝛes qui tpalia non relinquitis ſed be⸗
ne diſponitis. Qui reſpondebũt. Ideo gaude
maus quia (a facie dñi).i.a cognitione et pꝛeſen
tia dñi qꝛ deus in ſuis pᷣdicatoꝛib⸗ erat qu pi⸗

xit ecce egovobiſcũ ſumvſq; ad coniũmationẽ
ſeculi (mota eſt terra).i. homines terreni a ſua
ſuꝑſtitione ad cultũ dñi qui eſt deus iacob.i.lu
ciantiũ etvicia ſupplantantiũ. Ipſe eſt etiã(qui
cõuerut petrã in ſtagna aquarũ ⁊ rupẽ in fon⸗
tes aquarũ) Iſta petra ⁊ iſta rupis eſt chꝛiſtus
qui ſeipᷣm pꝛius durũ cuʒ ignoꝛaret᷑ liquefecit

yt de eo manarent aque gratiarũ ⁊ doctrinarũ

de eo enim quattuoꝛ flumina hoc eſt quattuoꝛ
euangelia exierunt ⁊ totũ mundũ irrigauerunt
et ipſe miſit ſpiritũ ſanctũ de quo dicebat ſiqͥs
ſititveniat 1 bibat Sed iam gratia cõmenda⸗
tur cum ſubinfertur.

Non nobis dñe non nobis: ſed nomini

tmhopaglonam.
Nõ nobis) iudeis oldñe nõ nobis gentib⸗

(ſed nomini tuo da gloꝛiã de pꝛedictis mirabi
libus ⁊ beneficijs.i.fac vt inde nomen tuũ glo
rificet᷑ ⁊ nõ noſtris meritis nõ nr̃is viriba aſcri
batur. Gꝛatia quidẽ iſta nõ quaſi ex operibet
meruis pꝛecedentibo data eſt ſed miſerante illo
qui iuſtificat impiuʒ ne vllam ſuam homines

ſeg nominis dei quererent gloꝛiã ⁊ nec nomen

eius gloꝛificet᷑ in omnibo gentibo qꝛ pꝛo bonis
gratis vobis datis apparet gloꝛioſus:gloꝛia eĩ
eſt cum dat immeritis:da inq; gloꝛiam nomi⸗
nio.
Super miſericoꝛdia tua et veritate tua

——

nequando dicant gentes vbi eſt deus eo

¶ Dup miſericoꝛdia tua et veritate tua) id eſt

de mirabilibo ⁊ beneficijs que feciſti miſericoꝛ
diter ꝓ populo tuo vtimpleres ꝓmiſſoꝝ tuoꝝ

veritatẽnequando dicant gentes blaſpphemã
do(vbi eſt deus eoꝛum). Si enim non adim⸗
pleſſet ꝓmiſſa etnõ feciſſetiſta videret᷑ gentib⸗
ꝙ ſuavirtius defeciſſet ⁊ ſuos ſaluare nõ potuiſ
ſet: hoc ſepe impij imputant bonis afſſictis di
centes vbi eſt deus eoꝛũ: hoc etiam ſolent no⸗
bis dicere gentes que habent deos viſibiles qꝛ
inuiſibilẽ deũ colimus. Sed iam tot mirabi⸗
libus factis ꝓ nobis reſpondemus eis.

Deus autem noſter in celo: omnia que
cunq; voluit feirtt.
¶ Deus autẽ nr) eſt (in celo) ſurſum qꝛ omnia
coꝛpoꝛa celeſtia ⁊ terreſtria crãſgredit᷑ ⁊ ibi ma
gis relucet ſua poteſtas et gloꝛia q tam potens

eſt in celo ⁊ in terra ꝙ bic⁊ ibi(omnia quecũq;

voluit)vel in coꝛpoꝛalibo vel in ſpiritualibo (fe
cityper qð omnipotens apparet⁊ ita ex faciura
poterunt compꝛobare factoꝛẽ ⁊ operibo ſentire
dentiam. Deſiſtant ergo homines cõtra euʒ
4

loqſi cogitare vel oꝑari ꝑuerſe qꝛ ſuũ facere et
iudicare conſiſtit in ſola voſluntate. Noſter qui

dem deus talis eſt: tam potens apparet ex ope

ribus ꝙ ipſi nõ pñt dicere de dijs ſuis q.·

Simulacra gentiũ argentũ et aurũ ope

Simulacra gentiũ).i.idola ⁊ imagines
12

tanquã deos colunt ⁊ dicit᷑ſimulacrũ qꝛ ad ſi
militudinẽ alicuius hominis moꝛtui fictũ.ſũt

(argentũ et aurũ) quo ad materiã de qua ſunt
quam fecit deus hoc eſt ſunt creatura nõ crea-
toꝛ:habent quidem gentiles ⁊ lingnea ⁊ erea et
marmoꝛea⁊ terrea ſed pꝛecioſioꝛa ponit quoꝝ

materia charioꝛ habet᷑et quib maioꝛ reueren
tia exhibetvt qui erubeſcit in his facilius eru⸗
beſcat in cetens ⁊ ſuntſoꝑa manuũ hoĩm)quo
ad foꝛmã ſtulticia hominuʒ ſuꝑadditã hoc eſt

ſunt factura nõ factoꝛ. Sunt ergo manu ho⸗

minum foꝛmata ſed nõ hũt membꝛoꝝ officia
Os habent et nõ loquentur:oculos ha
pent et nõ videbunt.

—

(et nõ loquent).i.non habent loquendi poten
tiam: homo ergo illis melioꝛ eſtqͥ loquit᷑. hoc
enim ꝓpꝛiũ eſt homini ſcʒ loqui ceteravero que

ſequunt᷑ cõmunia ſunt homini cum beluis vt

nõ ſolũ homines ſed etiã beluas ſcias ſimula⸗
cis eſſe anteponendas. Sequit᷑ (oculos hũt)
ſcʒ in apparentia ⁊ nõ inveritate(⁊ nõ videbũt)
Lcarent debita oculoꝝ oꝑatione.

Aures habent et non audient:nares ha

pent et non odoꝛabunt.
Aures habent) ſcðᷣm appa
ritatem(⁊ nõ audient) nec poſſunt in oꝑationẽ
auribo deputatã (nares habent) in apparentia
ei nõ inveritate (et nõ odoꝛabunt) nec gaudent
narium operatione.
Manus habent et nõ

habent et non ambulabunt:mon clama⸗

SS

bunt in gutture ſuo.

———

D s babent ſcʒ ſcᷣm hominis ſimilitudinẽ

palpabũt: pedes

rentiã no ſcmve

¶Manus habent) ſcom apparentiã nõ ſcom

veritatẽcet nõ palpabunt) nec poſſunt in debi
tam manuũ operatõnẽ hoc etiã ſymie pñt que
manibo cõtrectant ⁊ melioꝛes illis ſunt (pedes

habent)ſimilitudinarie ⁊ nõ verecet nõ ambu
labunt) exercendo pedũ officiũ ⁊ ſimiliter licet

videant᷑ habere guttur nõ) tũclamabũtĩ gut

ture ſuo)nec habent eius vſum. Unde melio
eſt illis beſtia que ſi nõ loquit᷑ clamoꝛẽ tů ha
bet in faucibo. Melioꝛa ergo ſunt aĩalia bꝛuta
que ⁊ vitã et ſenſum habent et ſi pudet adoꝛare
bꝛuta animalia multo magis ſimulacra queet
vita ⁊ ſenſu carent. Et qꝛ talia ſunt ſimulacra.
Similes illis fiant qui faciũt ea: et oẽs

2—

qui confidunt in eis.

ſimiles efficiunt᷑ dum nõ emendant᷑ qꝛ mẽte in

ſenſibiles facti nec vident nec intelligũt nec di
ſcernunt. Non optat hoc ſed pᷣdicit. AUel(ſimi
les illis fiant).i.ſimiles ſe eis eſſe intelligant vt
diſſimiles fieri laboꝛent(qui faciũt ea) ꝑ ſcul⸗
pturã vel fuſurã(⁊ om̃s qui ↄfidũt in eis)et ea
adoꝛant nõ ſolũ qui faciũt. Hihil eis peius eẽ

poteſt qᷓ;vt dijs ſuis ſiles ſcʒ:muti:ceci:ſurdi:et

oĩo inſenſibiles intus fiant. Hoꝛaliter vniuſ⸗
cuiuſq; hoĩs ſimulacrũ et deus eſt qð venerat᷑
et colit ſicut auari deꝰpecunia:caſtrimargi deꝰ/
venter ⁊ ſic de ſilibo Os habẽt ⁊ nõ loquen)

veritatẽ ⁊ iuſticiã defendendovel que ad eos ꝑ

tinent oꝛe nõ exercẽdococulos)ſcʒ coꝛꝑis ha—⸗
bent)ad ↄcupiſcendũ tꝑalia (⁊ nõvidebũt)o⸗

culis mentis ad ↄtemplandũ eterna(aures ha

bent) coꝛꝑis⁊ nõ audient)pꝛecepta dei aurib⸗
gudiendi ⁊ coꝛdis(nõ hñt) coꝛꝑis (⁊ nõ odoꝛa

bunt)intus chꝛiſti bonũ odoꝛẽ de q̃ dicit apo⸗
ſtolus bonus odoꝛ ſumus deo.( Manus hnt

et nõ palpabũt) bene oꝑandocpedes hñt ⁊ nõ
ambulabũt)invia dñi ⁊ de virtute invirtutem
(nõ clamabũt in guture ſuo) Illi clamant in
gutture quoꝝ vox ꝓcedit ex coꝛde garruliverro
et blandiloqui in labioꝛũ ſũmitate. Boni vero
clauſtrales ſenſus ſuos cohibẽtes ſos hñt? nö

loquent᷑) inutiliavł nociua(oculos hñt ⁊ nõ vi
debunt) vana ad ↄcupiſcendũ vel delectandũ

(aures hñt ⁊ nõ audient) detractões etqͥ edifi
cantnares hñt ⁊ nõ odoꝛabũt)illicita( Ma⸗

nus hñt ⁊ nõ palpabunt)tangendo illicita vel

oꝑando mala aut inutilia pedes hũt ⁊ nõ am
bulabüt) alicubi ſine licentia vel ad mala (nõ
clamabunt in gutture ſuo) ſilentiũ frangendo
vel incoꝛde murmurando. Ita gentes cõfidũt

in ſimulacris qui iuuare nõ poſſunt. Sed.

Homus iſrael ſperauit in vño:adiutoꝛ
eoꝛum et ptectoꝛ eoꝛum eeft.
¶Domus iſrael).i.ſubditi in eccłia (ſperauit)
qð nõ videt᷑ (in dño)mundo abicto et ideo vt
pduret vſq; in finem patientia eoꝝ (adiutoꝛ oo

rum)in bonis agendis ꝓtectoꝛ eoꝝ eſt cõtra

mala ĩminentia.bene aũt nõ ſolũ adiutoꝛ ſed ?

do vita ſpirituali ſicut illa ſenſibili. In animo

cona
ſat

6

0

ptectoꝛ dñs dicit niſi enim ipᷣe adiuuerit nihil
poſſumus ſacere⁊ niſi pꝛotegendo cuſtodierit
ea etiam in quibo adiuuamur nõ poſſunt ꝓpdeſ
ſe. Ne aũt videat᷑ maioꝛib iam eſſe res que mi
noꝛibus ad huc eſt ſpes adlduit.
Domus aaron ſperauit in dño: adiutoꝛ

—

ꝛum et ptectoꝛ eoꝛum eſt.

Domus )etiamcaaron).ietiam oꝛdo ponti⸗
ficum ⁊ ſacerdotũ qui ceteris ſunt pᷣlati(ſpera⸗

uitin dño) nõ in mũdo ⁊ ideo dñs (adiutoꝛ eo
rum ) vt ct ipſi ꝑſeueranter extendant in ea que
ante ſunt ⁊ currant donec appᷣhendant (⁊ ꝓte⸗

ttoꝛ eoꝝ eſt) ne eis noceat᷑. JAdeo minoꝝ ⁊ ma⸗

ioꝛum eſt dñs adiutoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ qꝛvtriq; timẽt

dñm ⁊ vniuerſaliter omnes in eccleſia.

Aui timent dñm ſperauerũt in vño:ad

iutoꝛ eoꝛum et ꝓtectoꝛ eoꝛum eſt.

Duitiment dñm in omni gentecſperauerũt
in dño )nõ in alio. O mnis młtitudo fideliũet
vniuerialis eccłia in his verbis compᷣhendit
et dñs (adiutoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ eoꝝ eſtmodo pᷣdicto.

Spes ⁊ timoꝛ beatos faciunt ⁊ ſunt due mole

inter quas debet moli omnis chꝛiſtianꝰ. Atfi

,e

at panis coꝛã deo reponẽdus. Si ſperas ⁊ nõ

times pꝛeſumis ſi times ⁊ nõ ſperas deſperas.

Spes ad alta ꝓficientes ꝛcevirtutibo cogitã⸗

₰ .

tes ꝑtinet:timoꝛ vero ad inchoantes ⁊ pctã ſua

ꝑ penitentiã coꝛrigendo ad miſericoꝛdiã recur
rentes. Et hos enim etillos pius ⁊ miſericoꝛo

dñs adiuuat ⁊ ꝓtegit.Etqꝛ nullis noſtris me⸗

ritis pꝛcuenimus miam dei ſequnit.
Oñs memoꝛ luit noſtri et benedixit no

ae,3 quaſi oblitus videbat᷑ (memoꝛ ſuit

noſtrioſtendendo beniuolentiã ſuaʒ ergo nos

ſcom modũ loquendi hoĩm qñ quis facit nũc

bonũ qð pus nõ faciebat(et benedixit nobis)

amnibenegictid ſpiritali bona ſpiritualia dã

do ⁊ multiplicando.Et exponens quibus be⸗

nedixit declarat pꝛimo in minoꝛibo d.

Benedixit domui irrael:benedixit domui

¶ Benedixit domui iſrł).i.ſubditis in ecclia
ſcdᷣo in maioꝛibo ſcʒ pꝛelatis benedixit domui

aaron).i. pontificiboꝛ ſacerdotibi ſuis.Cercio
generaliter in omnibo deuz colentiby hoc eſt in
vniuerſali eccleſia dicens.

Benedirit omnib qui timent dominũ:

nillis cuw maioꝛibo.

4

caſto ⁊ hoc ſine ꝑſonaꝝ acceptõne Vñ ſubdit

puſiulis cum maioꝛiboxi. indifferenter. omnib⸗
imꝑfecus? ꝑfectis. Nullũ genus: nullus gra

Benedixit omnibo qui timent dñm)timoꝛe

dus excludit᷑ hoim dumm̃ timeant dñm. S

qꝛ benedictio dñi ſemꝑ creſcit in eis qui in ei
ſeruitute ꝓficiunt bene pſalmiſta impꝛecando
illis bonoꝝ augmentũ ſubiũgit dicens.
Adiſciat dominus ſuꝑvos ſuꝑvos esſu
er filios veſtro.
Adijciat).i.apponat ⁊ addat dñs ſcʒ bene⸗

diciionẽ ⁊ bona(ſuꝑ voso pr̃es ⁊ magiſtri(ſu
Per vos inquãtet ſuꝑ filios veſtros).i.diſcipu

89 2 imitatoꝛes.Etita factũ eſt. Acceſſit enim

fides omniũ gentiũ et creuit numerus nõ ſolũ

ſapientiũ antiſtitũ et magiſtroꝝ ſed enã obedie᷑

tium lo et diſcipuloꝝ adijciente dño nõ ſo
i

lum ſuꝑ patres ſed etiã ſuper filios eoꝝ:pinde
Ytriſq; puſillis ⁊ magnis dicit ꝓpha qð ſequit᷑.
Bũqdicti vos a vño q fecit celũ et terrj.
¶ Benedicti)eſtis (vos) vtriſq; ſcʒ pres et filij

(ono).i.honoꝛi dñivt ei ſeruiatis. Velłea dño)

ꝑ aſſecutionẽ gre in Pnie gloꝛie in futurocq fe
cit celum)ſcʒ apoſtolos ⁊ maioꝛes de quibo di
citur celi enarrant gloꝛiã dei(et terrã) ſcʒ ppłm

et minoꝛes qui reſpectu maioꝝ ſunt ſicut terra
ad celum. hoc autem.
Celum celi domino terram autem dedit

nilijs bominum.
u) deditcceli dño)qm̃ apłos et maioꝛez

ſubdidii filio ſuo qͥ celi? tene dñs eſt qꝛ ili ma

gnum ſoli dans dociles ſunt ⁊ ꝑ ipᷣm vbertatẽ

ſapie capiũt (terrã aũt)ſcʒ ſubditos ⁊ minoꝛes
(dedu filijs hoĩm).i.apłis ⁊ maioꝛiba vtvome

re pᷣdicatõis ⁊ doctrine excolant ad fructificã⸗
dum⁊ qꝛ alia eſt multitudo repꝛoba q̃ ad iſtos

nõ ꝑtinet que a dño nõ benedicit᷑ ſed maledici

tur ſubiungit de ea ⁊ conuerſa ſermone ad do⸗
minum dicit.

Non moꝛtui laudabunt te domine:neq;

omnes qui deſcendunt in infemmũ.
HNon moꝛtui /in pctis actibi.⁊ a te qui esve

rayita pꝛauitatibo ſuis ſeꝑati(laudabũt te do⸗
mine) qꝛ nõ eſt ſpecioſa laus in oꝛe pctõꝛis(ne
q; oms.i.aliqui omniũ (qͥ deſcendut in infer⸗
num).i.in ꝓfundũ vicioꝝ.ſ.audabũtteqꝛ im⸗

pius cum venerit in ꝓfundũ maloꝝ ↄtemnet
Illi inquam non laudabunt.
Begd nos qui viuimus benedicim dño.·

*
* —

cx hoc nunc et vſq; in ſecuul.
SDed nos qui viuimus) vita gre in ea ꝑſiſtẽ
do ⁊ tevxerãvitã ſequendo.i.quos viuificabitdi
uina gr̃a in bonis oꝑibo qui fidem? oꝑa habe
mus (benedicim dno).i.laudamis oim. ta

les enim dnim digne laudare poſſunt ſicut ſcri
ptum eſtrecios decet laudatio (ex hoc) id eſtex
quo incepunusꝭet nuncſcilicet modo ⁊? ꝓgre⸗

diendo⁊ vſq; in ſeculũ).i.ſine fine qꝛ ex hR̊ᷣtem
poꝛe vſq; in eternũ laudandus eſtoſñs.
¶Oꝛatio.
Eſto nobis dñe adiutoꝛ et ꝓtectoꝛ in te ſpe⸗
raʒ ib ⁊ memoꝛ nos feciſſe de terra da vt ſem
per viuamus in laude ſuꝑna. Per. do.
Pſalmus de gratiarũ actione ꝓ exau
itione oꝛationis liberati a multis peri
culis et de oꝛatione ꝓ requie inuenien⸗/
da poſt huiuſmodi beneficiũ liberatõis.

R
—
⏑½
—
„
☛☚

augdiet dñs vocem oꝛatõis me.„
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti
tulus eſtalła.i.laudate dñm:hic titulꝰ ſepe ite⸗
ratur qꝛ laudatio dei ⁊ dignitas eſt operũ⁊ pꝛe
cium eſt laboꝝ.i.⁊ meritũ eſt ⁊ pꝛemiũ. Mate⸗
ria gratiarũ actio decxauditõe oꝛõnis ꝓ libe⸗
ratione a malis et oꝛatio ꝓ reqᷣe poſt huiuſmõi
gratiã liberatõis. Intentio:monere ad dei lau

daem ⁊ in omni afflictõe recurrere ad deũ ꝑ oꝛa

tionẽ. Sententia in generali ꝓpha in iſto pſal⸗
mo in ꝑſona cuiuſiibet fideł ad magnã ⁊ inſtã
tem petitõz ſuã de ꝓfunda pctõꝛũ fouea vel de
afflictõne ſpirituali ſiue coꝛꝑali ſe diuinitlibe
ratum eſſe recognoſcens gr̃as agit ⁊ iterũ oꝛat

vt liberatus ad requiẽveniat.Et eſt iſte pſalmꝰ

ↄſolatio fideliũ cõtra doloꝛes ſeculi:in hoc eti
am pſalmoꝰꝛ tribus ſequentibo ipᷣm:ſunt alie et
alie ratões laudandi deũ. Sententia in ſpecia
li ꝓpheta ergo in ꝑſona liberati gras agẽs deo
ait¶ Dilexi ſcʒ dñm nõ ꝓpter tꝑalia bona mihi
data vt infideles ſed (qm̃ exaudiuit)ipſe(dñs)

ſicut certitudinaliter ſpero (vocẽ oꝛatõis mee)

in anguſtijs. Quia dilectionẽ ſpes boni futuri
ſolet accendere inde dilexiſſe ſe dicit qm̃ ſpera⸗
uit exauditurũ deũvocẽ oꝛatõnis ſue.Tria no
bis cõmendant᷑ in ̊ verſu ſcʒ fides ſpes ⁊ cha
ritas:fides enim oꝛat:ſpes futura pᷣſtolat᷑cha⸗
ritas coꝛroboꝛat fidem ⁊ ſpem ſed fides ⁊ ſpes
nutriunt charitatẽ:maxime eniĩ deũ diligimus
ꝓpter inuiſibilia ⁊ eterna que ſperamꝰ ⁊ credi⸗
mus. Inde aũt ſpero qm̃ exaudiet.

—
— —

is meis inuocabo.
nuia)iam (inclinauit aurẽ ſuã mihi) dicit
per ſimilitudinẽ auris/dei miſericoꝛdia ipſius
quam videt᷑ inclinare cũ nos clementer digna
tur audire:aurẽ ſingulariter ſuaʒ inclinauit qũ
filiũ ſuũ nobis miſit ⁊ ꝓ nobis in moꝛtẽ dedit.
Inclinatio ergo fue auris ꝓbatio eſt future ex

auditõnis ⁊ idcirco in hoc ego exꝑtus miſen⸗

—

Quia inclinauit aurẽ ſuã mihuet in die

coꝛdiam (inuocabo)eum eius anxiliũ in die
bus meis).iin diebo mee miſerie quos mihi fe
Apeannd qui ſunt pleni laboꝛis et doloꝛis.

el(in diebus meis)pꝛeſentiho.i. in diebo ſa⸗
lutis mee tꝑeſcʒ acceptabili. Modo enim ⁊ in
hacvita tm ſunt dies noſtri ad inuocandũ Ex

neceſſitate aũt magna cõpelloꝛ inuocare a.

Circũdederũt me doloꝛes moꝛtis:et pe

=

ricula inferni inuenerunt me.

Nircũdederunt me doloꝛes moꝛtis).i.vehe

mentiſſime tentatões peccati que pariunt do⸗

loꝛem moꝛtisvł ipᷣa etiã pctã que ſũt cauſa do⸗

loꝛis? moꝛtis eterne qᷓ moꝛs erit in inferno.vũ
ſequit᷑ (et ꝑicula inferni).i.debita ⁊ reatus pe⸗

narum infernicinuenerũt me)aberrantẽ abſq;
te ⁊ expoſitũ malis ita vt in inferno puniar ni⸗
ſi adiuuer in tentatõnibo iſtis ⁊ liberer a pecca
tis. Ego vero ea nõ inueniebã qꝛ ꝓſperis ſecu

ligaudebã in quib plus fallunt inferni peri⸗
cula ⁊ ſuffuſus carnali voluptate nõ animad⸗

uerti mala me circũdantia. Illa ergo mala pꝛi

us inuenerunt me neſcientẽ ſed poſt etiam ego

tandem.

ſii inuocaii.
Tribulationẽ).iafflictionẽ ex timoꝛe(et)per

ↄpſequẽs (doloꝛẽ) interioꝛẽ de ꝑiculis (inueni)

qꝛ ꝑ illã afflictionẽ ex timoꝛe inueni ⁊ cognoui
meã miſeriã interioꝛẽ quam neſciens habebaz
ſcʒ doloꝛes moꝛtis et ꝑicula inferni:pus enim

Tribulationẽ et doloꝛẽ inueni: et nomẽ

vana me ſeducebant ⁊ vtilitas tribulatõis me

latebat quam tribulationẽ deus infert hoĩ ad

vtilitatem qꝛ ꝑ flagella exterioꝛa cognoſcit ho

mo ſuam miſeriã interioꝛẽ ⁊ ideo cognita mea

miſeria (nomen dni inuocaui) in his tribula⸗

tionibus ⁊ ꝑiculis ſatagendo vt ꝑ eum libera⸗

.

rer ab ipᷣis. Inuocaui inq;.d.

„

O dñe libera animã meã: miſericoꝛs do

„
SS
4

2

minus et iuſtus:et deus noſier miſerek.

b his miſerijs ne tantis pplexitatibs inuolu⸗
ta pereat in eis et nullus dubitet liberari ſi de⸗

uote clamauerit qꝛ (miſericoꝛs)eſt(dñs) parcẽ
do delictis ⁊ tñ iuſtus qꝛ flagellat p eis ne mi⸗

ſericoꝛdia remiſſio credat᷑ inutilis (⁊ deus no⸗
ſter iten (miſeret᷑qꝛ recipitad beatitudinẽ quẽ
flagellat nec tam amaruʒ debet eſſe ꝙꝶ flagellat
qᷓ; dulce ꝙ recipit. Erige aures pctõꝛ miſeri⸗
coꝛs eſt dñs ſed nolieſſe negligens ſequit᷑ enizʒ
(et iuſtus ⁊ deus) inquit (noſtef miſeretur) nõ
dicit de pꝛeterito ſed pꝛeſentivt ſemper eum mi
ſericoꝛdem oſtendat. Semel etiam iuſtum po
ſuit et bis miſericoꝛdem quia nõ tanta habeo

O dñne) qui potes omiaclibera animã meã)
bes

eni

ſep

poeona quanta mala. Incipiunt grauarepecca nemo eſſe poteſtnec enim mũdus a pctõ neifff
c ta mea ⁊ vincitin ſua mia. Mileret inq; qa. v ius diei fuerit vita eius. ¶ Oꝛatio.
Cuſtodiens paruulos dñs:humiliatus ¶ Ablutoꝛ peccaminũ dñe quianimã te fide⸗

m et lieranit me. liter innocantẽ velociter ↄſolaris rogamus vt

—

¶ Quſtodiens )eſt vt paſtoꝛ? puulos).i bumi :

S

nos a ꝑiculis inferni erutos in regione viuos
. Iles (dñs) vt grandes faciat heredes ſi quis ſe ablata peccati moꝛte reſtituas. er dm.
he hüiliat huius miſeret dns ⁊ eũ cuſtodit ?1 qunn ¶ Plſalmus de conſtantia fideliũ et ſan
. to minoꝛ quis eſt apud homiĩes tato maioꝛ eſft ctoꝛum martyru in fide et cõfe ſione p⸗
he apud deũ. Etexpto credite qꝛ egochumiliatus pter chꝛiſt alios ad hoc ipᷣm ſuis ver/
ſum)veraciter coꝛã ) ipᷣo (et) ideo (iberauit me) bis et exemplis puocantiun.
8 vergcuer co wed ee bis et exempl is ꝓuocantiumm.
ab anguſtijs meis ſua gra ⁊ vinute. Deide boꝛ (((658. Cxv.
H tatur animã ſuã vt conuertat᷑ ad deũ. Undere A e Ji een.
8 iegekg Erqr onhscſtmſericoꝛs tcuſio⸗ H Redidi pꝛopter
iens paruulos ergo. . qnod iocumns ſinier d auf biuni „
Conuertere anima mea in requie tuam Gsätgnate aifhuelne
R quia dns bene fecit tiib. 4 ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſtal
R Lonuertere)o (anima mea) affectõe et deſi⸗ leluia:voce landis ↄgruc ppᷣtitulatiſte pſalmus
H erio in requiẽ tuã).i. ad deuʒ mna wola eſtihi qꝛ in ̊ pſalmo vᷣba ſunt martyꝝ qui ↄfeſſione
d merito cõuertere(qꝛ dñs bene fecit HH 2ſtantia fideliũ ac ſctõꝝ martyrũ in fideꝛ ↄfeſ
tis ꝑiculis te liberando ⁊ cuſtodiendo acvaria ſione. Inteniio: moneread dei laudẽ: ꝓ donis
dona tibi dando. Talis actio debet eſſe anime iſtis fidelibo collocatis. Dententia in generali
4 que tendat ad quietaʒ ſecuritatẽ nõ que augeat ¶ pheta in iſto pſalmo loquit in ꝑſona martyrũ
inquietũ laboꝛẽ. Requies nr̃a chꝛiſtus eſtoeꝰ inuictoꝝ quãta ꝓ fide ꝑtuler̃t alijs referẽtiũ vt
noſter. Si qñ fuerim in anguſtia et cepit nos ſuiexeplo ↄſtanter in paſſionibo ſe habeãt ⁊ cõ
cogitatio captiuare in pem vicamus cõuerte memoꝛat dei bnficia ſcʒ fidẽ ⁊ ↄfeſſionẽ qꝛ cre
re anima mea in requiẽ tuã. Na bene fecit. diderunt in fidẽ chꝛiſti nõ obſtantibꝰ multis et
Quia eripuit animam meam de moꝛte: masnis tribulationibo publice cõfeſſi ſunt ac
oculos meos a lachꝛymis: pedes meos gloꝛioſam moꝛtẽ pPpcheiſti noleꝛ catholica lide
ein lapunn. Aululltanter ſuſceperunt. Snia in ſpecialiꝓpha g
AQuia eripuit animã meã de moꝛte) infideli in giona martvꝑ comemoꝛans dei bñficia alt
tatis:peccati:⁊ eterna (oculos meos a lachꝛvy⸗ Credidi)ſcʒvere ⁊ ꝑfecte ꝓpter qð locur ſuʒ
in mis) p lapſu t peccatis (pedes meos) ⁊ affect? ¶ Vcofeſſus ſiue aſtanter ea que credidi nõ nega
8 (A lapſut ꝑiculo peccandi de moꝛte infidelita ui cibaria ↄſeruis: non tacui coꝛã ſpiculatoꝛe.
tis: poteſt intelligere homo ſidelis iam ereptaʒ redenti neceſſe eſt loqui nõ eniʒ pfecte credie
gr eſſe animi ſuã eo ipo quo ex infideli fidelis eft, qui qd creditvel pigritiavel timoꝛe non loquit
fectus eſt. Eriptit etiaz in pĩti a moꝛte peccat debet eni loquendo alios lucrari vt mereat au
n ſed in futino eripiet a moꝛte eterna. Cetera vo diur intra in gaudiũ dni mi. Si martyres qui

nni⸗ vita emigrauerũt ſed nõ in re. NHunc enĩ cum diſcrimine gladij ↄfeſ ſunt quatomagis nos
oli⸗ lapſus nmos ꝑiculoſos cogitamus nõ ceſſant Pfueri debemin ſecuritatecego aũt pumiliar
ſoe⸗ oculia lachꝛvmis: tunc aũt eripiet oculos no- ſum nimis)ab eis qui venitati atradicut.i.pa
atci ſtros a lachꝛymis qñ ⁊ pedes a lapſu. Uñ ſub ſus ſnm multa /ꝓpterverbũ dei qð fideliter tene
emi⸗ iungens nõ ait placeo ſel. hain Ei Dl confeſſio viriby hominis de⸗
no⸗ DVlacebo dño in regione viuoxęz. nedeoaucrrr.
igt Mlacebo dño) pfecie in futuro qñ nulłꝰ eri ¶Ego diri in ecceſſu meo: omnis homo
lapſus nullũ infirme carnis lubꝛicũ et hoc (in mendax. „ „
ſan⸗ regione viuoꝝ).i.cternaliter viuentiũ ſcʒ in ce⸗ Ego)auũt nõ attribuens mihi cõfeſſionẽ (di
ka leſti regno ⁊ gioꝛia btõꝝ vbi nemo moꝛit᷑. Jbi Liiin exceſſu meo) i. in extaſi ſcʒ mẽte rapta ad
r)wH enĩ anima ſemꝑ viuit ibi cũ coꝛꝑe de inmoꝛ⸗ ſuꝑna ⁊ ad pure vᷣitatis cognitõʒvel in pandee
mnm talitate letat᷑ vbi ſatis oſtendit ab ea ꝑte nõduʒ paſſionũ ſeu infirmitatis mee dixiincq; go SG„
mnpe ſe placere deo que eſt in regione moꝛientiũ.iin (vĩs homo) de ſeſumengemengarete⸗ eet
Nhe carne moꝛtali qm in pni ſeculo ꝑfectus iuſtus fragilitate ſue nature et no audet ↄ fieri deum

duo ſpe cõpleta ſunt in eis que nõdum ex hac

dam moꝛiendo tm:quida etiam loquendo ſub

—

ſicut petrus qꝛ cõfidit de ſe negauit. Sed gra⸗

tia dei verax effcit᷑ vt pᷣſſuris nõ cedens qð cce
ditlibere ⁊ publice ↄfiteat. Natura eni huma
na hoꝛret penas et ideo tuũ ↄfiteri deũ ſed gra
tia excludit timoꝛẽ vt audacter loquat᷑ veritatẽ

8 videns iſte gratia dei factũ in ſe ſubdit.
Quid retribuã domino: ꝓ omnibo que
retribuit mihi. ð „ 6
¶ Qnid ergo (retribi dño)ſcʒ cõdignũ (pꝛo
omnibo)ſcʒ bonis ſuis (q̃ retribuit mibip ma
lis meis. Retribuit eni dñs hoibo bonapma⸗
lis paſſus p pᷣcedẽtiba eoꝝ peccatis: cui hoĩes
retribuũt mala ꝓ bonis ꝑ ingratitudinẽ etof⸗
fenſam frequentẽ.q.d.Quid habeo dignũ qð
illi ꝓ ſuis bñficijs retribuã: nibil condignum

—

reddere poſſum.quodcũq; illi dedero ipᷣius eſt

et magis illi reddo qᷓ; dono. vnde nõ inueniẽs

iſte quid retribueret niſi ex his que ipᷣe dñs pꝛi

oꝛ reribuit ſubiungit.

*

Calicem ſalutaris accipiã: et nomen do

mini innocabo. ”
Xzalicẽ).i.paſſionẽ que dicitcalix.qꝛ ſub mẽ
ſura bibit᷑: fidelis enĩ deus nõ ꝑmitut nos ten
tari fupꝛa id qð poſſumus ſalutaris).i.ſalutis
qꝛ in eternã ſalutẽ ꝓpinat᷑. Uel (ſalutaris).i.ie⸗
ſu qui pꝛioꝛ paſſus eſt docens nos ſuas paſ⸗

ſiones tanq; exemplar imitari (accipiã amoꝛe

et deſiderio ad moꝛtẽ me pᷣparando.q.d.pocu⸗
lum paſſionis bibã ꝓ ulo qꝛ pꝛioꝛ bibitꝓ me
ctiſta ſola digna eſt cõpenſatio paſſionis eius.
Et hoc ipᷣm martyriũ non eſt mee virtutis ſed
gratie dei qꝛ nõ ſum verax niſi eius dono ꝓpte⸗
rea nõ poſſuʒ eum bibere niſi deũ innocauero
et ideo nõ in me ſed in dño ↄfiſus nomen dñi

inuocabo)in auxiliu.Ettandem.

ſanctoꝛum eius.

ſtocdño reddã)ipᷣo actu ⁊ hoc(coꝛã omni pplo

cius )nõ erubeſcens moꝛiꝓ ipᷣo vt exinde laus

dei creſcat⁊ alij exemplũ capiant.Reuera qͥſq;
ſeipᷣm vouere debet ſeipſuʒ reddere imago ſua
reddatceſari:imago ſua reddat᷑ deo. Nec miꝝ
qꝙ ita facio qꝛ(pꝛecioſa).i.chara grata et acce⸗

pta eſt (in cõſpectu dñi) cuicũq; videat᷑ vuis et

abiectacmoꝛs ſanctoꝝ eius) qꝛ ꝓ ipſa moꝛte tẽ

poꝛali redditvitã eternã. Vel (pꝛecioſa).i.pᷣcio

moꝛtis eius empta emit enĩ eam ſanguine ſuo
uem ꝓ eis pꝛioꝛ fudit ne ꝓ eo moꝛi dubitarẽt
Confueat᷑ iaq; ↄditionẽ ſuã mancipiũ tanto
pꝛecio comparatũ ⁊ diceat.

O dñe qꝛ ego ſeruus tuus: ego ſeruus

Tlota mea dno reddaʒ coꝛaʒ omni plo
eius pꝛecioſa in cõſpectu domini moꝛs

¶ Uota mea).i.deſideria mea moꝛiẽdi p chꝛi

uus et filius ancille tue.

O dñe) qꝛ pꝛecio nos compꝑpaſti pfiteoꝛ ↄdi

tionem meã (qꝛ ego)ſum (ſeruus tuus) qꝛ rede
ptus⁊ emptus pꝛecio magno ſcʒ ſanguine pꝛe
cioſo (ego ſeruus tuus)obediens in omnibo: re
petitio ſermonis indiciũ videt᷑ eſſe affectõis ſi⸗
ue deuotõis⁊ ſilius ancille tue.i.eccĩe que eſt
ancillalin pñᷣti dũ ſeruit ⁊ militat:libera in pa⸗

tria dum triũphat ⁊ regat:vel eadẽ ancilla hic
ct libera:ancilla quantũ ad carnẽ:libera quan

tum ad ſpiritũ qꝛ in libertate ſpiritus ſeruimꝰ.

Et merito/ꝓte debeo moꝛi ⁊ libenter immoloꝛ

tibi qð totũ ꝑ te eſt qꝛ nõ meevires nõ mea me

rita ſed tu.

Dirupiſti vincula mea: tibi ſacriſcabo

P oſtia laudis:et nomẽ dñi inuocabo
Dirupiſti vincula mea).i.vincula pctõꝛum

meoꝝ vincula malaꝝ ↄſuetudinũ: impedimẽ

ta hburꝰ ſeculi vt a fuga rediẽs religarer tibi: vł

(dirupiſti) virtute martyrijvincula peccatoꝝ
omnüũ pe nalitatũ omniũ ſatũfactionũ:qꝛ mar

tyriũ omia pctã abſumit? omnia ſanguine ab
luuntur. Iſte verſus vt ait Caſſiodorus tante

virtutis a quibuſdã credit᷑ vt pctã homi dimit

tantur ſi in fine vite trina ↄfeſſiõe dicat᷑. Etqꝛ
dirupiſti ideo(tibeſacrificabo)vt gracꝰ choſtiã
laudiſ).i.ſacrificiũ laudis tibi debeo.ſ.me ipᷣm

dqd te iugiter laudandũ vel ip̃am laudẽ tanquã

hoſtiã ⁊ nomen dñi inuocabo)nõ fretus meis
viribo.dicit hic Hyero.q ſicut martyres lau⸗

dant dnm pure in regione viuoꝝ ita ⁊ mona⸗
chi qui die ac nocte pſallunt dño debent ean⸗

dem puritatẽ habere martyrũ.Si quidẽ ⁊ ipi
martyres ſunt.Qõð enim faciũt angeli in celis

boc monachi faciũt in terris. Sacrificabo in

quam hoſtiã ſic na.
Vota mea dñno reddã in conſpectu oĩs

populi eius: in atrijs domus dñi in me

dgio tui hierlm.

¶ AUota mea)ſcʒ ſacrificiũ laudis (dño reddã)

et offerã:hoc et ſuꝑius dicit ſed nõ eſt fruſtra q;

igem ſpiritus ſanctus replicauit. Cum enĩ ſu⸗

perius dixiſſet vota mea dño reddã coꝛã omni

pplo eius pᷣmiſſum eſt calicẽ ſalutaris accipiaʒ

vt hoc ſit votuʒ deo reddere paſſionẽ martyrij
ꝓ amoꝛe eius ſuſcipere. Nuncvero dicens(vo
ta mea dño reddã in ↄſpectu omnis ppłi eiusʒ
qꝛ pꝛemiſſum eſt tibi ſacrificabo hoſtiã laudis
huius voti redditionẽ poſſum intelligere ſa⸗
crificij et laudis immolationẽ.ꝰ NHeq; enim tm̃
dño deo votum reddit᷑ cum ꝓ eius amoꝛe coꝛ⸗
pus hominis occidit᷑ ſed hoc eſt ei magnũvo⸗

tum reddere cũ interioꝛ homo ſpirital amoꝛio

lfia

e O

n

H
i
nos
an⸗
non⸗
an⸗
etij⸗
boin

ndis
nwwel

fdd⸗

nn d

neſt/

glaclio ſe immolans ſeipᷣm nõ ceſſat deo in ſa⸗
critficiũ laudis offerre. Adoꝛabo ⁊ laudabo in
quit dñm nõ in occulio ſed cin ↄſpectu omnis
pli eiusi.coꝛã omni cetu ſctõꝝ:⁊ hic ⁊ in ſu-
turo: publice eni laudari debet q pH omnibypa
tivoluit⁊ Hin atrijs domꝰdũi)quãtũ ad ecciã

triumphantẽ atriũ eni eſt quaſi poꝛticus ad in
grediendũ mediũ domꝰ⁊ (ĩ medio tui hierlm)

ccleſtis ciuitatis quantum ad eccliam trium⸗
phantẽvbi pax eſt ⁊ ſanctiviſione dei letant.

culis pct

tulus eſta

ꝛatio.

Ralis ſit queſumus dñe vita ſupplicuʒ ſicut
eſt in ↄſpectu tuo moꝛs pcioſa ſanctoꝝvt avin

liberi mereamur future hierlm gau⸗
dia pꝛelibare. Per do.

¶ Anductio ad laudem dei ꝓpter imple
tionem ꝓmiſſi de incarnatione chꝛiſti ꝑꝓ

quam facta eſt reparatio totius generis

bumani.

erre

Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti

mus incipit bꝛeuis eſt ille pſalmus? modicus
ſed omes compendio ſue locutõis ſuperat ⁊ eſt

quaſi punctus pſalmoꝛũ vñ diuerſe ſpẽs foꝛ⸗
mantur:ↄtinet enĩ omnẽ laudis materiã et ſub

cõpendio ea que ceteri pſalmi diffuſim ⁊ eſt mi

ravariatio cõtra tediũ ſalutaria dicere mõ pau
cis mõ late. Materia:aduentus chꝛiſti in car⸗
ne ꝓmiſſus miſericoꝛditer ⁊ exhibitus. Inten
tio monere ad laudẽ dei ꝓpter ipletõʒ ꝓmiſſi.ſ.
effectus incarnatõis chꝛiſti. Sententia in ge⸗

nerali ꝓpha in iſto pſalmo inuitat oẽs tam gen
tiles qᷓ; iudeos ad laudẽ dei ꝓpter aduentũ in q̊ᷓ

reꝑatio hoĩs ꝑ ꝓphas miſericoꝛditer ꝓmiſſa fu

it veraciter adimpleta ⁊ ↄfirmata. Sententia
in ſpeciali.O mnes ̊ gentes ad laudeʒ monet
dicens (Laudate dñũm omnes gentes).i.om̃s

gentiles ad fidẽ chꝛiſti cõuerſi vel vocati(lau⸗

date eum omnes ꝓpli).i.iudei in duodecim tri
bus diuiſi. Vel (collaudate eum) vt ſit in vnũ

redacta omniũ laudatio qð eſt catholice ecclie

Igeo dicit om̃s gentes om̃s pplłi ne quis pꝛe⸗

tereatur de toto oꝛbe. Qõð titulus ille pnuncia
uit quem ſuꝑ crucẽ dñicam pilatus poſuit ſcri
Ptum hebꝛaice grece et latine rex iudeoꝛuʒ hec
ſunt illa atria domus dñni etille omis pplus de

quibus egit in pſalmo pᷣcedenti non ſoli iudei

Hequis enĩ putaret ꝑ ula atria et omnẽ pplmn

Augdate dominu

om̃s gentes:laudate eũ om̃s ppi.

Na qò eſt laudate diᷣm. Unde ⁊ pſal

coꝛdiam tuam. Per do.

ſolos iudeos ſignificari om̃s monetad laudè
dei: laudate inquam hac de caua.
QAuoniã confirmata eſt ſuper nos miſe

—

ricoꝛdia eius: et veritas domini manet

enern Otzein) 1 rehato d
voluitz Pein an s dom ongu A4 (Om miſericoꝛdia eius).i. repatio hoĩs mi
militantẽ ꝑ quam tanquã ꝑ atriũ intrat᷑ ad do i⸗ lite i. rebario hoſsmi
mum dñi eternã nõ manufactã ſcʒ ad ecciam fectum incarnatõis qꝛ qð ꝑ ꝓphas ꝓmiñt ad⸗
uentu chꝛiſti cõpleuit et firmauit miiericoꝛdiã

icoꝛ diter ꝓmiſſa ofirmata eſt ſuꝑ nos p ef⸗

vt nunq; moueat᷑ qꝛ qui dedit cuſtodit(⁊ veri⸗

as dñni).i. exhibino ꝓmiſſiõis facte dechriſto

(manet in eternũ)ſicut ⁊ chꝛiſtꝰ vel qꝛ quicũq

ppmittit infallibiliter facit ſiue in eis que pmit⸗

tit pijs ſiue in eis q̃ cõminat᷑impijs. Et bñ ðꝛ
ↄfirmata eẽ ſuꝑ nos miſericoꝛdia eius qꝛ quäů⸗
uis ſine miſericoꝛdia nunquã fuerit cum etiaz
nominatim miſericoꝛdia nũcupet᷑ ſuꝑ nos tñ

eius miſericoꝛdia confirmata maioꝛ et mirabi

lioꝛ apparuit cum dñs ꝓ ſeruis:iuſtus ꝓ pecca
toꝛibus:incarnari:naſci:multa pati:⁊ moꝛi di

gnaretur cumyveritas etiam dñi manere nobi⸗

ſcum in eternũ dignat᷑ ſicut ipᷣa veritas pollice
tur dicens:non te deſerã nec derelinquãa et ecce
ego vobiſcũ ſumvſqʒ ad ↄpſũmationẽ ſeculi.

Mᷓmnipotens pijſſime dñatoꝛ q omniũ gen
tium oꝛe laudaris pꝛecamurvt dilates veritate

tua montẽ noſtrũ ⁊ confirmes ſuꝑ nos mileri⸗

—

nitatem et miſericoꝛdiã ac ꝓpter multi⸗

plicia beneficia ꝑp eum nobis miſericoꝛ⸗

Qs. cxvj.

Onſitemimdonmi

no quoniã bonus: quoniã in ſeculũ
Vwmiſericoꝛdia eus.
Auetoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt
alla hoc eſt laudate dñm ad qð monet iſte pſal
mus qui eſt multis figuris decoꝛatus. Mate⸗
ria:bonitas dei:multipliciaq; ipſius bonita⸗
tis diuine beneficia nobis exhihita. Intentio
monere ad dei laudem ob cauſam multiplicẽ.
Sententia in generali ꝓpha in iſto pſalmo in
ꝑſona fidelis ꝓplłi ſeu ecclłie ⁊ ſi Perlalner marty
rum alios ad imitationẽ ſui nuncverbis nunc

exemplis exhoꝛtantiũ monet et incitatomnes
laudare dominũ ratione ſue eximie bonitatis

et miſericoꝛdie quibus exaudit omnes inuo⸗
cantes eum in tribulatione. VUnde non in ho⸗

mine ſed in deo ſolo dicit eſſe ſperandum quia

ipſe ſolus pꝛeſtat ſalutem. Sententia in ſpe⸗
ciali. Ad laudem ergo monens ait.

Eonfuemini dño confeſſione laudis.i.lau

date dñm ↄfitendo beneficia eius om̃s genera
ltier qm).ipᷣe ſolus bonus eſt)eſſentialiter cuiꝰ
bonitati nõ eſt finis hoc eſt ꝓpꝛiũ dñi qui ꝑ ſeet

ey ſe bonus eſt ſicut ipſe ait nemo bonus.ſ.ſua
bonitate niſi ſolus deus hec eſt pꝛecipua mate
ria ⁊ cauſa laudis illius qꝛ tum ꝓpter ſelaudat᷑
laudat᷑ gratis et ſic laudandus eſt:tum ꝓpter vi
tam eternã minus gratis tuʒ ꝓpter bñficia tꝑa

lia omnino nõ gratis:bona tm eſt laus ſi referãä
tur iſta ad alia nõ ſi pncipaliter fiat ꝓpterta⸗
lia.Et in hoc patet ꝙ bonus eſtqm in ſeculũ)
id eſt in eternũ eſt et durat (miſericoꝛdia eiꝰ)qꝛ
ſemper ſubuenit⁊ miſericoꝛdie dona concedit.

Et ſpecialiter.
Dicat nunc i

culum miſericoꝛdia eius.
Dicat) confitendo ⁊ eſt qd ſentio de bonita⸗
te dei ſentiat ⁊ ꝓfiteatur mecũ (nunc)ſcʒ nõ dif
ferendociſrael).i.quilibet ſubditus in eccłia ꝑ
fidemvidens deũ hoc ſcʒ(qm̃ bonus)eſt ⁊qm
in ſeculũ)eſt miſericoꝛdia eius) Vt ſupꝛa.q.d
moneo vos confiteri ⁊ vt ego vos moneo uta et
vos inuicem monete. .
Dicat nunc domus aaron:qm̃ in ſeculũ
miſericoꝛdia eius.
icat nunc)⁊ confiteat᷑laudando deũ ⁊ ali
os ad laudẽ ꝓuocando (domus aaron).i.qui⸗

libet pꝛelatus ⁊ ſacerdos ad quos ſpecialiter

tinet alios docere⁊ exhoꝛtari dicat inq; iſtud.ſ.
(qm in ſeculũ miſericoꝛdia eiꝰ)intelligevt pᷣus
Etqꝛ nõ eſt ꝑſonarũ acceptoꝛ dueus.
Dicant nunc qui timent dñm:qm̃ in ſe
lum miſericoꝛdia eius.
Dicãt nunc) omnes (qui timent dñm)puſil
li cum maioꝛibo ex omni gente boc eſtvniuerſa
lis ecclłia. Ideovero dicitiqui timent) qꝛ timen
tes dñm ſunt idonei ad cõfitendũ dicãt inquã
hoc idem ſcʒ (qm̃ in ſeculũ miſericoꝛdia eius)
vt ſupꝛa. Deinde exemplũ de ſe ponit vt alios
incitet quaſi dicendo de bonitateꝛ mia dei cer⸗
tus ſum qꝛ iam in me exꝑtus ſum. Ecce enĩ.

diuit me in latitudine dñs.

uocaui dñm)petendo eius auxiliũ (⁊ exaudi⸗
uit me in latitudine dñs)liberando me dean⸗
guſtijs ipſius tribulatõis:liberatõe manifeſta

vel occulta ⁊ ponendo me in latitudine gaudij

et ſue diuine ↄſolatõis.Etqꝛ exaudiuit.
Dñs mihi adiutoꝛ non timebo quid fa
ciat mibi homo. 1.

Diũs)cuius virtuti reſiſti nõ poteſt (mihi ad

1 inimicos meos.
Dñ

ſrael qm̃ bonus: qm̃ in ſe/

—

De tribulatione inuocaui dñm:et exau

etribulatõe)tam coꝛꝑali q; ſpirituali (in

intoꝛ) eſt ↄtra hoſtes ⁊ ideo(nõ timebo quid fa

ciat mihi)etcontra me agat bomo).i.quilibet

carnalis inimicus qꝛ diuino adiutoꝛio ſufful-⸗

tus pᷣualebo. Sʒ nõ hoiĩes ſolos habet eccłia

inimicos verũ etiam diabolũꝛ angelos eius et

ideo ſubiungit.

*

Hominus mihi adiutoꝛ: et ego deſpici

„

is mihi adiutoꝛ)eſt fouens heegens me
(et ego)tali adiutoꝛio ꝓtectus (deſpiciã)⁊ deoꝛ
ſum aſpiciã quaſi in ſublime erectꝰ vlipendẽs
et ꝓ nihilo habẽs qð plus eſt q; nõ timerecin⸗
imicos meos) etiã ſpirituales ſcʒ rectoꝛes iniq̃

rum mundũ iſtũ diligentiũ qꝛ mihi nocere nõ

poterũt.Et nõ ſolũ hõ inimicus nõ eſt timen⸗
dus ſed nec in hoĩe amico eſt ↄfidendũ e
Bonũ eſt confidere in dño:qᷓ; confidere
in homine.
onũ eſt confidere in dño)cõtra mala que
q; qꝛ nõ deſerit nec deficit in pᷣſtando auxiliuzʒ
in neceſſitate magisq; ↄfidere in homine) car
nali cuius ſalus vana eſt qꝛ ſepe fallit vel defi⸗
cit.Et ſi angeli mali deſpiciendi ſunt non tñ in
angelis bonis eſt omnino ſpes collocãda qꝛ.

Bonuʒ eſt ſperare in domino: qᷓ; ſperare

n pꝛincipib-.
Bonũ cſt ſperare)ybona (in dño)qui ſperan
tes in ſe nõ deſerit magis (q; ſperare in pꝛinci⸗
pibus).i.in angelis qui pᷣncipatũ habẽt in ce

leſti militia quoꝛum ptãs a ſolo deo eſt. Inhbo

mine ergovel angelis nõ eſt confidendũvlł ſpe
randũ ſed in dno cum enĩ hivident᷑ iuuare ipᷣe
dñs ꝑ cos hoc facit:in dño ſperandũ eſtqꝛ.
Om̃tes gentes circundederũt me:et in

noie dñi qꝛ vltus ſum in eos.

mnes gentes circundederũt me)extra mi
nis:blandicijs ⁊ alijs occultis exploꝛantes ac
varijs modis ꝑſequentes (⁊ in noĩe dñi) factũ
eſt hoc(qꝛvltus ſum in eos)ſcʒ a dño cuius eſt
vlciſci iniuriasvt ego in nomie dñi liberarer ⁊

ipi cõuerſi penas penitẽdo ſuſtinerent q̃ᷓs aliss

ingerebant.
Circũdantes circũ

¶ Circũdantes circũdederũt me)tanq; vndi⸗
q; obſeſſum impugnando⁊ in noĩe dñi)factũ
eſt hoc (qꝛ vltus ſum in eos) virtute dñi cuius
eram vexillo munitus repetitio eiuſdem eſt ad
maioꝛẽ aſſertionẽ ⁊ oꝛnatectll.

Circundederũt me ſicut apꝑes: et exarſe⸗
runt ſicut ignis in ſpinis:et in noĩe do⸗

mini quia vitus ſum ineo.

tiie dii gederut me: et in no⸗
mine dñi qꝛ vltus ſum in eos.

eery

¶ Cireundederũtme ſicut apes) blandientes

oꝛe ⁊vulnerantes occulte.Apes eniĩ in oꝛe mel
babent ⁊ in aculeo caudevulnus.Etom̃s qui
lingua blandiunt᷑ ſed latẽter ex malicia feriũt
apes ſunt qꝛloquendo dulcedinẽ mellis ꝓpo⸗
nunt ſed occulte feriendo vulnus inferunt (et
exarſerũt ſicut ignis in ſpinis)pctõꝝ nam pec

cata in me igne ꝑſecutionis cremauerũt cui vo

lentes nocere ꝓfecerũtcin nomine dñiqꝛ vltus
ſum in eos) vel dum conuerſi pplo chꝛiſtiano
ſunt ſociativel cum nõ cõuerſi iudiciũ ſine mi⸗
ſericoꝛdia in fine ſunt ſenſuri.

Ampulſus euerſus ſum vt caderem: et

vñs ſuſcepit me.

—

mpulſus) ꝑſecutõniby ⁊ tentatõnib⸗ ⁊ qua
ſi vocillando fere (euerſus ſum vt caderẽ) a ſta

bilitate virtutis.impellimur a nobis interius:
impellimur ab alijs ſcʒ homine vl diabolo ex
terius (et dũs ſuſcepit me)ſuſtentando ne cade
rem qꝛ in eo ↄfidens ipᷣm ſolũ queſiui ⁊ inuo⸗
caui adiutoꝛẽ etnõ eſttotaliter cadẽdi faculias
vbi manus dñi eſt ſuſtentaculũ et pꝛebet foꝛti⸗
tudinem Vnde ſubdit.

Foꝛtitudo mea et laus mea dñs:et fcũõ

eſt mihi in ſalutem. .
Foꝛtitudo mea). i. virtus in certamĩe (Tñ laus

mea).i.laudatio ⁊ gloꝛia(dñs ẽ)ñ ego mihi(?)
ideo (factus eſt mihi) in hac tribulatõis moꝛte
(in ſalutẽ nam ſua virtute ⁊ bonitate de pᷣdiciᷣ
malis ⁊ ꝑiculis me ſaluauit. Qui ergo cadunt
in certamine cum impellunt᷑ niſi qͥ ſua ſibi foꝛ
titudo ⁊ ſua ſibi volunt eſſe laudatio.Qua⸗
pter cuius foꝛtitudo ⁊ laus eſt dñs tam nõ ca⸗
dit qᷓ; nõ cadit dũs vnde qui videbant defice⸗
re exultant inmalis ⁊ hoc eſtquod ſequit
Vox exultationis et ſalutis:in taberna⸗

nis iuſtoꝛin.
x exultatõ nis) interne (et ſalutis)eterne

vox exultatõis vł exaltans ꝓpter ſalutẽeſtein

tabernaculis iuſtoꝝ.i.in ſecretis coꝛdiũ ⁊ con
ſcientiarũ bonoꝝ deo militantiũ in coꝛdib vti
q; mantyrũ reliquoꝝ q; ſanctoꝛũ qui facii ſunt

tabernaculũ dei ꝑ inhabitantẽ ſpiritũ ſanctuʒ
in eis. Sancti enĩ: ſi extra ſint afflicti intus tũ

gaudent et deũ laudant ſpe futuri.q.d.ego etiã
exemplo iuſtoꝝ gaudere ⁊ deũ laudare debeo.
Inde aũt foꝛtitudo⁊ ſalus factus eſt mihi dñs
et inde gaudiũ eſt qꝛ. „D .
Dextera vñj fecit virtutẽ:dextera dni ex

—

altauit me: cextera vñi fecit virtutt.
¶ Dextera dñi).ichꝛiſtus qui eſt dexctera pĩia
Vel (dextera).i.potentia dñi que ꝑ dextera de
ſignatur fecitvirtutẽ dans mihi in paſſionevi

ctoꝛiãcdextera dñi exaltauit me)ab humilitate
paſſionis eleuãs ad gloꝛiã. Magna virtus eſt
exaltare humilẽ: pᷣbere de paſſione victoꝛiã:ter
renis dare celũ deificare moꝛtalẽ ⁊ repetit qua⸗

ſi mirum dicens (dextera dñi fecit virtuteʒ nõöõ

homo vincit non ſe exaltat nõ ſibi ſalutẽ dqłſʒ

deus Vel (dextera dñi fecit virtutẽ a peccatis

et ꝑiculis me liberando (dextera dni exaltauit
me)invirtuoſis operibo ꝓmouẽdocdextera do

mini fecit virtutẽ) me a recediuo cuſtodiẽdo et

ſicvirtutẽ ↄſtantie dando.Et cũ hoc ita ſit.
Mon moꝛiar ſed viuam: et narrabo opa
domini. .
WHon moꝛiar) dicit eccłiavt putas o ꝑſecu⸗
toꝛc(ſed viuã).i.multiplicata durabo putat enĩ
ꝑſecutoꝛ ſtragem funeruʒ vbiq; ſaciens delere
nomẽ chꝛiſtianũ cum potius augeat. Velcnõ
moꝛiar)moꝛte culpe vł gehenne ſed viuã)vita

gratie ⁊ gloꝛie(⁊ narrabo)q;diu hic erocopera

dñi)que fecit circa me.narrabo inquã ad lau⸗
dem ſuã vtꝑ hoc augeat᷑ eccłia. Ded cur tãta
indigna ꝑtulit coꝛpus chꝛiſti ſancta eccłia po⸗
pulus adoptionis indicat nobis d.
Caſtigans caſtigauit me vñs: et moꝛti

non tradidit me.
Caſtigans) ⁊ coꝛripiens ꝓ delictiscaſtiga
ui me dñs)flagello filioꝝ.q.d.hoc ꝑmiſit deꝰ
mihi fieri ad coꝛrectionẽ.geminatõeverbi fre⸗
quentiam caſtigatõis⁊ cõſuetudinẽ dei innuit
qui hic caſtigare conſueuit et moꝛti eterne nõ

tradidit me)moꝛti enim non datur cuius vicia
purgant᷑. Caſtigat nos deus in multis verbe⸗

ribus ad emendationẽ vt ꝓbatos eruata moꝛ

te ꝑpetua et donet vitã eternaʒ. Sed vide qua
intretur ad eam nam quaſi oſtendendo ſubiũ⸗
git tanq; diceret. Ergo vt illa vita poſſit acqui

ni ⁊ haberi. MVßs.
Aperite mihi poꝛtas iuſticie:igreſſus in
eas cõfiteboꝛ dño: hec poꝛta oñi iuſti in

abunt ineam.
Aperite mihi) inſtando o ꝑſecutoꝛes poꝛtas
tas iuſticie).i.poꝛtas tribulatõis⁊ moꝛtis ꝑ q̃s
iuſti intrant ad requiẽ: ꝑ multas eniĩ tribulatio
nes opoꝛtet nos intrare in regnũ dei ⁊ ego (in⸗
greſſus in eas).i.ꝑ eas advitazʒↄfiteboꝛ vno)
i.laudabo eũ in voce exultatõis qꝛ (hec poꝛta

dñi) eſt q̃ exiuit de mũdo. chẽs eĩ ſic paſſus ſic

intrauit in gloꝛiã ſuã ſic iuſtũ eſt intrare ſctõs

AVnge ſequit ⁊ (iuſti) imitantes caput chꝛiſtuʒ

(intrabunt in eam).i.per eam ad vitam.nõ eſt
enim ſeruus maioꝛ dno ſuo.Et qꝛ hanc poꝛ⸗
tam chꝛiſtus aperuit.

Confiteboꝛ tibi quoniã exaudiſii me:et
L

latõne (et factus es mihi in ſalutem) dans de

paſſmne victoꝛiã. Velqm exaudiſtime) in ad
uentu filij.pꝛioꝛes enĩ iuſti aduentũ chꝛiſtipe⸗
tebant.(etita (factus es mihi in ſalutẽ) quia ꝑ
eum vulnera peccatoꝝ meoꝝ ſanaſti et me ab
iniquo hoſte ſaluaſti. Uñ oſtẽditꝑ quẽ facus
eſt in ſalutẽ ſcilicet per lapidem angularẽ id eſt

chꝛiſtum. NHam.

onfiteboꝛ tibi o (dñe) cõfeſſione laudis et
gratiaꝝ actõis:ideo(qm̃ exaudiſti me)in tribu

Tapidem quẽ tepꝛobauerũt edificãtes:

.

ic factus eſt in caput anguii.

Aapidem quẽ.i:.quem lapidẽ (repꝛobaue⸗
n c chꝛiſtus lapis offenſionis cui adhere
re ↄtempſerũt cedificantes)ſynagogã iudeoꝝn
ſcʒ pontifices ſacerdotes ⁊ doctoꝛes quẽ lege⸗
bant in ſcripturis et nõ intelligebãtchic factus
eſt in caput anguli)in domo nr̃a que eſt eccle⸗
ſia vt duos parietes iudeoꝝ et gentiũ conderet
in ſe lapide angulari.ↄſtituens vnã eccleſiã ex
iudeis et gentiba cuius ipᷣe eſtcaput ⁊ paſtoꝛ.

Adño factum eſt iſtud:et eſt mirabile in

oculis noſtris.

iſtud)ſcʒ vt ſit in caput anguli (et eſt mirabile)

ac ineternũ laudabile de concoꝛꝑatione vtri⸗
uſq; ppli.(in oculis)ſcʒ interioꝛibo et interioꝛis
bois.(noſtris).i.credentiũ et diligentiũ qui ein
credendo ſuſceperũt nõ in oculis carnaliũ qui
quaſi hoĩem ↄtemnendo repꝛobauerũt hoc eſt

in cõſideratõe nr̃a nõ illoꝝ.

A dñno) pfe qui occulte edificabat (factũ eſt

Hec eſt dies quã fecit dñũs:exultemus
letemur inean.

Hec) dies qua factũ eſt hoc ſcʒ tys noui te⸗
ſtamenti quo conſtituta eſt eccłia (eſt dies ſalu

lis ⁊ gr̃e cõtra diem culpe que cepit a vetuſtate
ade (quam fecit dñs) ad redemptionẽ et ſalut-

cũctis gentibo: hanc diem dicit dũm feciſſe ſin
gulariter nõ qꝛ eã plus alijs ſed qꝛ in ea pluſq;
in alijs fecit in qua dñs venit ⁊ ſpecialẽ gẽ̃am

exhibuit. Inqua cõuenit letari et iccocexulte⸗
mus ⁊ letemur in ea ) ſicut egri in die ſue ſana⸗
tionis:captini in die redemptionis qꝛ diabolꝰ

ius perdidit homo reuixit.Etqꝛ ſalutis eſt hic
dies ergo.

O dñe ſaluũ me fac:O dñe bene ꝓſperare

——L

benedictus qui venit in noĩe domini.
dñe) qui potes quicqᷣd vis(ſaluũ me fac)
a peccatis ⁊ omnibo malis qꝛ ad ſaluandũ ve⸗
niſti ⁊ poſtquã a malis ſaluaueris (o dñe bene
ꝓſperare) iter noſtrũ bene et ꝓſpere dirigendo

ac nos in bonis oꝑib ꝓſperaniet ꝓficere ſem

meus es tu et exaltabo te.
eus meus es tu) qui me ad hanc gloꝛiã ꝑ⸗
uxiſti et ideo (cõfiteboꝛ tibi) ↄfeſſone laudis
.i. laudabo te ⁊ nõ ero ingratus gratie tue. Ac
cepta remiſſione ꝑ cõfeſſionẽ peccaminũ nunc
confiteoꝛ laudes tuas et ex intenſione affectus
idem repetẽs dicitſdeus meus es tu) ⁊ nõ aliðꝰ
(et exaltabo te) extollendo te laudibo vt crea⸗
toꝛ a creatura lauderis qꝛ ꝑ te ab hũilitate ſuzʒ
ſublimatus dilectõe. dicemꝰ iſta et dilectio ipᷣa
vox iſta eeeff. “”RDD
Confitelv: tibi quoniaʒ exaudiſti me: et
Hens es mihi in ſalutem. è
nfueboꝛ).i.laudabo te(quoniã exaudiſti
melliberando ab omnibo malis ⁊ giculis(⁊ fa
ctus es mihi in ſalutẽ) ſociãdo me tuis ſanctis
etelectis hic verſus ſupꝛa poſitus eſt ſed et hic
congrue ponit᷑ qꝛ leta conieſſio eſt poſt benefi⸗
cia deinde exhoꝛtationẽ quam in pncipio po⸗

per faciendo q; ad hocveniſtir tu nobis fctůũe
es via ⁊ (benedictus qui venit in nomine dñi)

ſcʒ chꝛiſtus qui venit in nomine patris vt nos

ſaluaret ⁊ iuuaret ac nobisvitam eternã dona
rett eſt hic laus de aduentu chꝛiſti.deinde qua
ſi in ꝑſona ſacerdotũ ⁊ maioꝝ mioꝛibo loqui᷑.
Benediximus vobis de domo domini⸗

Fasl et üluxit nobis.

Benediximus) nos maioꝛes quaſi ſacerdo

tes(vobis) o reliqui chꝛiſtiani.i.impꝛecati ſu⸗
mus vobis bñdictionẽ(de domo dñni).i.de ec⸗

cleſia catholica de qua ſunt ſacramenta et ois
benedicuũo qꝛ extra eam non eſt verũ ſacnificcun
nec bñdictio immo (deus dñs.i.ieſus chꝛiſtꝰ
dñs noſter et verus deus ille qui venit in noeie
dñi bñdixit vobiset illuxit nobis)vt ſcriptu⸗
ras ⁊ qð credimus intelligeremus ⁊ vobis nõ
dum intelligentibo ſed iam credentibo enuncia

remus vt aut ⁊ vos iam benedicti intelligatis.

ſis: vſq; ad coꝛnu altaris.

Conſtituite diem ſolennem in conden

Lonſtituite diem ſolennẽ) ſcʒ mentis ſolen⸗

nitatẽ ⁊ ſabbatiʒate ſabbato coꝛdis.i.exhibite
vos templa ⁊ aras dñi in quibus ⁊ ſacras cele

bꝛetis ſolennitates S cõdenſis) ⁊ ſpiſſitudine
ibo multis in quibo vl ipᷣe
dus vel eius angeli frequentant᷑ vos dico in h
ꝑſeuerantes quouſq; ꝑueniatis(vſq; ad coꝛnu
gltaris).i.vſq; ad ipᷣm dñm qui eſt coꝛnu ⁊ foꝛ

ſcʒ virtutũ.i.in virtu

titudo ſeu celſitudo anime quam ei feciſtis al⸗

tare. altare enim ſempiternũ eſt pacata mẽs iu

ſtoꝛum vbi laudes deileticantabimus ita di⸗

centes. . “MVMB
Zeus meus es tu et cõfitelvꝛ tibi: duus

ſltrep

inlin

fiag⸗
1.
a⸗
eſz

et

udiſti

f

ahi
po⸗

din

ſuit repetit et omnes generaliter ad laudem dei

inuitat dicens.
Confitemini dño qm̃ bonus: qm̃ in ſe⸗
culum miſericoꝛdia eius.

Nofiuemini).i. laudate dũm ſicut monui a
pncipioſquoniã bonus) ẽ eſſentialiter in ſe cu
ius bonitatis effectus circa nos aparet(quo⸗

niam in ſeculũ)eſt( miſericoꝛdia eius). In his

ver bis pſalmus accipit terminũ de quib ſum

pſit exoꝛdiũ ⁊ ſicut incepita laude ita terminat
videlicʒ vtab initio credulitatis noſtrevſq; ad
finem in deũ noſtrũ fiduciã habentes eius lau
des ꝑſeueranter ↄfiteamur. Juxta illud quiꝑ⸗
ſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluus erit qꝛ nõ eſt
aliud qð ſalubꝛius delectet nos q; aus dei.
.. D ꝛatio.

Conſolatio tribulationũ noſtrarũ pijfſtſme

—

deus qui iuſtoꝛũ tabernacula leticia et exulta⸗

tione ꝑfundis exalta eccłiam tuam virtute po-

tentis dextere qua fiat poꝛta iuſticie ⁊ ita ſe an⸗

gulari ſtabilitate cõnectat vt tua reſurrectöne

clarificata refulgeat. Qui viuis.

BOBlalmus de affectu et frequenti pe/

titone fidelis ꝓ intelligẽtia et cuſtodia

–

diuine legis vt ipſam intęlligat et intel·

—

nas opere perficat.
lepp ¶ Ps. cxviiſ.

—————————

4

Eat immaculati

in via:qui ambulãt in lege dũi.

hpiero. et ſcõm plures alios ꝓpha

dauid qui totus ardens in diuino amoꝛe ꝑto⸗

tum pſalmũ ꝑ modũ oꝛantis ⁊ ſupplicantis fa

miliariſſime loquit᷑cum deo ſicut dulciſſimus

et dilectiſſimus filius cũ pr̃eſeruus cum amã⸗
tiſſimo dño ſuo qui eum de malis huius ſeculi

—

et de ſtatu moꝛtis hui⸗ ac in ſtatũ vite ⁊ gra—⸗

tie poſuit.Circa titu
duos octonarios ſᷣm numerũ litterarũ alpha⸗
beti hebꝛaici ⁊ ſinguli octonarij incipiũta ſin⸗
gulis litteris que ſunt eis ꝓ titulis ↄtinentiam

eoꝛum declarantibo. Huius aũt octonarij titu
lus eſt alła aleph.alła.i.laus dei qꝛ in hisvere

deus laudat᷑ in quibus eſt remiſſio pctõꝝ que
nobis facta eſt ꝑ aduentũ chꝛiſti de quo in ſu⸗
perioꝛi pſalmo egitqͥ hũc mundũ diluit vt di⸗

bne eſt pꝛima littera interpꝛetat doctri⸗

de. Congrue e aũt huicoctonanio pꝛeſcribit

Auctoꝛ pſalmi fᷣm Ambꝛo. et

ũ eſt ſcienduʒ ꝙ ille pſal⸗
mus vocat᷑ alphabeticus continens viginti⸗

nus fieret immaculato coꝛde deum laudare.

nos doctrine ſequentes verſus at

Aleph.i doctrina qð eſt cõmunetoti pſalmo
docirinaʒ moꝛalẽ redolenti:eſt enĩ ille octona⸗
rius quaſi ꝓlogus alioꝝ tangens que in ſequẽ

tibus cõtinent᷑ octonarijs. Materia ſepius re

petita petitio/p intelligentia ⁊ cuſtodia legiedi
uine vt ipᷣam intelligat ⁊ intelligendo opere ꝑ⸗

ſiciat ꝑ totũ eni pſalmuʒ expꝛimit affectũ ſuuʒ
ad cuſtodiã legis diuine varijs modis eadẽ re

petendo.Et ſepe oꝛãs deuote ꝓ aliquo qð mul

tum appetit: verba eadem repetit vt maioꝛẽ af⸗

fectum ſui deſiderij oſtendat vt pote qui flãmã
et feruoꝛẽ amoꝛis reſpectu rei tm deſiderate in
ſe ſine repetitis petitionibo continere nõ poſſit
quem modũ oꝛandi ꝑ totũ iſtũ pſalmũ habet.
Vn hae⸗ etiam pſalmo quedã verba interpo⸗
ita inueniunt᷑ que pene idem ſignificare vidẽ⸗
tur ſcʒ lex:teſtimonia:vie mãdata iuſtificatöões
iudicia ſermones eloquia ⁊ huiuſmodi.namqͥ

ex his vnum cuſtodit ꝓculdubio ⁊ alia obſer⸗

uat ſedvarietas hoꝛumverboꝝ in hoc pſalmo
ideo ponit᷑ vt faſtidiũ euitet᷑. Sententia vero et
ſignificatio pꝛedictoꝝ ſepius replicatur vt ma
ioꝛ affectio et deuotio intentioꝛ reſpectu rei tm̃
deſiderate oſtendat᷑ ⁊ oꝛatio petentis citius ex⸗
audiatur. Intentio:exhoꝛtari nos ad beatitu⸗
dinem ⁊ diuine legis cuſtodiam ac monere ad
dei laudẽ ꝓpter multipliciũ beneficioꝛũ ſuoꝛuʒ
exhibitionẽ. Sentenria in generali ꝓpheta in
iſto pſalmo tanquã fidelis: deuotus deum ſin
cero ⁊ puro amoꝛe tota mente ardenter diliges
de omnibus que mundi ſunt pꝛe dulcedine di
uini amoꝛis nihil penitus appetens ſũmo coꝛ
dis deſiderio cupit bene virtuoſe immaculate
et beate viuere ⁊ ſic ad patrie bcatitudinẽ ꝑue⸗

nire. Et qꝛ illam vitam bonam virtuoſam im

maculatam ⁊ beatam ex ſe non poteſt attinge⸗

re ratione ſue ignoꝛantie ⁊ cecitatis ratione im

potentie ⁊ fragilitatis ratione iniqui ⁊ maligni
a bono retrahentis et multipliciter impedien⸗
tis:ideo ratione ignoꝛantie et cecitatis neceſſa⸗
rio indiget aliquo directiuo ſcilicet lege aliqua
que doceat ipſum declinare a malo ⁊ facere bo
num. et hec eſt ſcriptura ſacra in nouo et veteri

teſtamento contenta. Indigei ratione impotzʒ

tie et fragilitatis aliquo confoꝛtante et roboꝛi⸗
te:et iſtud eſt gratia diuina que viuificat roboz⸗

rat et confoꝛtat. Indiget ratione iniquoꝛum et

malignantium vt eoꝛum tollatur impedimen⸗
tum: vnde magno coꝛdis deſiderio iugit oꝛat
et petit:petitionẽq; ſuam ex abundantia amo⸗
ris et deſiderij frequenter replicat vt deus ipᷣm
illuminet et illuſtret vt legem diuinam intelli⸗

gat ⁊ gratia ſua ipſuʒ viuificet:contfoꝛtet: etro⸗

L 2

boꝛet vt ipſius legis pꝛecepta et mandata intel

lecta opere adimpleatac ꝑſecutionẽ etimpedi
mentum iniquoꝛum tollat:vt ipſe ab inceptis
non deſiſtat. Et in his videtur ↄſiſtere iota ma
teriꝰ huius pſalmi in generali qui durat vſq;

gulis diſtinctõnibus innuit ꝙ; vnaqueq; pars

perfecia eſtet ſufficit vt ſi quis eam ſeruet in vi
ta ſeptem dierum perueniat ad octauam reſur
rectionis. Vel circumciſionem coꝛdis habeat

quã octonarius ſignificat. Unde Augꝰ. Sci⸗
endum in hoc pſalmo omnem moꝛalem locũ
eſie compꝛehenſum. Oꝛo te quid hoc ſacrati⸗

us ſacramento: quid hac voluptate iocundi⸗

us: qui tibi que mella ſunt dulcioꝛa qᷓ; diſcere
pꝛudentiam: in atria eius intrare:ſenium crea

ioꝛis inſpicere et ſermones domini dei tui ple⸗

nos docere ſapientia ſpirituali. Habeant ſibi

ceteri ſuas opes:gemma bibant:ſerico niteant
plauſu populi delectentur:et per varias volu⸗-
ptates diuitias ſuas vincere nequeant. noſtre
delitie ſint in lege domini meditari die ac no⸗

cte.pulſare ianuam non patentem: panes trini
tatis accipere:et ſeculi fluctus domino pꝛeeun

te calcare. Sed et notandum hunc pſalmum
qui vigintiduabusclauſulis conſtat quarum

vnaqueq; octenis verſibus terminatur vtri⸗
uſq; teſtamenti myſteria continere.et veteris vi
delicet pꝛopter vigintiduas litteras et viginti⸗
duo eiuſdem inſtrumenti volumina. Et noui
pꝛopter octauum numerum reſurrectõne do⸗
minica et circumciſione ſpiritus in euangelio

conſecratum. Hec Augꝰ. Sententia in ſpeci

aliqꝛ oms beatitudinẽe ↄcupiſcũt:ſed quõ ad
eam ꝑueniat᷑ plurimi neſciũt et diuerſi diuerſa

Besti qui ſcrutãtur teſtimonia eius:in
toto coꝛde exquirunt eumYẽY
. PBeanh etiam ſunt in ſpe(qui ſcrutantur) et
inquirunt diligẽter ſtudendo (teſtimonia eius)
id eſt ſcripturas ſacras teſtimonium de deo ꝑ-

querũt quibo beati ſint: ne qͥs iam erret docetqᷓ

ſit ad veram beatitudinem via. Eſt enim vera
ad eam via iſta:vt qui volunteſſe beati ſint im

noꝛum operum merita exiſtentes (immacula⸗

quam gradimur id eſt in pꝛeſenti vita (qui am

Lex nanq; dñi eſt via per quam reuerti poſſu

mus in patriam. Ambulemus ergo in lege do
mini:curramus in operatione mandatoꝛum:
vt curſu compleio bꝛauium cum apoſtolo ca⸗
piamus. Sed quia ad hoc ; ambulent in le⸗
ge domini exigit ipſius legis noticia ideo ſub⸗

*

.

hibentes et quid teſtetur nobis per ſcripturas

ſuas (et in toto coꝛde) et affectu non diuiſo vt

heretici et amici huius mundi. et ſimplici non
duplici(exquiruntum) ſolum non aliud vt
cognoſcantet diligant vt non ſolum ſit ſtudi⸗
um cognoſcendi verum etiam voluntas ope⸗

randi.Pꝛopter hoc enim ſcrutande ſunt ſcri⸗
pture vt deus inueniatur et vt iuſti non docti
efficiamur. Hi ergo ſunt beati qui ambulant

maculati.vnde dicit.(Beati) ſunt in ſpe ꝑę bo⸗
ad pſalmum.Ad dominũ cum tribularer cla t) ſine crimine et moꝛtali culpa (in via)ſeculi
maui. Pſalmus autem ulle inſtitutoꝛ eſt fideli⸗ gradimur id eſt in pꝛeſenti vite
um:paradiſus omniũ pomoꝛum et ſententia⸗ bulant)et non ocioſiid eſt qui pꝛoficiunt et per
rum:apotheca ſpiritus ſancti:qui quato in ſu⸗
perficie videtur apertioꝛ tanio myſterioꝛum al
titudine eſt pꝛofundioꝛ.vbi generalis iuſtuslo
quitur modo pꝛofitendo quod accepit: modo
iterum ſperando quod meruit. Et eſt hic pſal⸗
mus totus moꝛali doctrina inſignis: omis au
tem moꝛalis doctrina ſuauis eſt:in q̃ hic pſal-⸗
mus eminet.alij nanq; pſalmi tanquam ſtelle
minoꝛes aliquatenus lucent:iſte vero quaſi ſol
pleniluminis meridiano caloꝛe feruens totus
moꝛali dulcedine reſplendet Et eſt per litteras
hebꝛei alphati digeſtus vt ſicut pueri in pᷣmis
luteris vium diſcendi ſumuntua ⁊ nos huiuſ⸗
modi elementis vſum viuendi vſq; ad matu⸗
ritatem addiſcamus. O ctonarius vero in ſin⸗

ſeuerant (in lege domini) hoc eſt in mandatis
eius ipſam ſcilicet legem opere adimplendo.

—

Monenim qui operantur iniquitatem:

in vns eius ambulauerunt.
Hon enim qui operantur iniquitatem) ſci⸗
licet ex deliberatõne et dilectione vt qui obedi⸗

unt deſiderijs peccati non qui trahuntur inui
ti:vel qui oꝑantur perſeueranter (in vijs eius)
id eſt in pꝛeceptis dei quetanquam vie ducunt
ad patriam celeſtem. (ambulaueruntrecte ſc⸗
licet ea cuſtodiendo ſʒ magis in deuijs que du
cunt ad eternam damnationem contra pꝛece⸗-

pta faciendo ac per hoc non ſunt immaculati

etper conſequens nondum ſunt beati. Et ve-⸗
re hitales non ambulant in vijs.quia

Tu mandaſti: mandata tua cuſiodiri ni

wis. e
u)ſcilicet deus cui obediendum eſtab o⸗

mni creatura (mandaſti)per legeper euange⸗

lium:per pꝛophetas:per apoſtolos et pꝛedica⸗
toꝛes ſequentes (mandata) id eſt pꝛecepta a

cuſtodiri nimis) id eſt valde cum magna dili⸗

clg⸗
li⸗
am
eper
Gans
nco.
doſſe

KNdo.

W
dloch⸗

Nein⸗⸗
ſa⸗

mn
nens

N

2„

fne

r
ne
ſot⸗
e
ne.
0ndn
wlan

nſc⸗
obec⸗

Ur ii

stins
ann

fectel

ed
ne,
Alan
Epe⸗

abo⸗
ange⸗
edic
alen
ndl⸗

gentia et . ollicitudine vt nec vnum iota pꝛete⸗
reatur vbi nec aliquid poteſt ſine culpa pꝛeteri

ri nec aliquid aliunde admitti. Unde in euan⸗

gelio. Si vis ad vitam ingredi ſerua manda⸗

ta. Ergo qui non ſeruauerit in eternũ peribit.

viam ſuam:ergo.

Vltinã dirigantur vie mee: ad cuſtodi⸗

das iuſtiſicationes tuus.

Vtinam dirigant᷑ a te ſcʒ rectoꝛe ⁊ duce (vie

mee)ſcʒ affectiones ſeu deſideria eloquia ⁊ ope
ra (ad cuſtodiendas iuſtificatões tuas).i.man

data tua que iuſtificant ⁊ ꝑfectam iuſticiã con
tinent niſi enim a te dirigant᷑ infirmi erimus ꝓ
pter fragilitateʒ carnis pᷣcepiſti quidem tu ſed

vtinam quod pꝛecepiſti fiat mihi. Diriguntur
autem vie noſtre per charitatẽ a deo nobis in⸗

fuſam qꝛ ſᷣm Auguſtinũ bona oꝑa extra cha⸗

ritatem ſunt curſus extra viam ides auteʒ peto
et opto cuſtodire iuſtificatõnes qꝛ.
Tunc nõ confundar: cum pꝛoſpexero in
omnibus mandatis tuius

¶ Tunc non confundar coꝛam te in pꝛeſenti

vl in futuroccum /ꝓſpexero)quaſi in ſpeculo.i.
ꝑfecte inſpexero cuſtodiendo et oꝑe adimplen
do non ſolum aſpexero legendoꝛ intelligendo
in omnibo mandatis tuis) nullũ tranſgrediẽs
ſed omnia opera cõplens qꝛ invno offendens
fit omniũ reus ſcʒ quo ad penam damni et da
mnationẽ. Mangdata dei ſunt ſicut ſpeculũ in

gquibus homo debet opera ſua inſpicere in cõ⸗
ſcientia vtrum conſonet mandatis an nõö. Si

non reſpondenteis debet confundi ſi concoꝛ⸗
dant poteſtletari.Ettunc cum ꝓſpexero ⁊ cu⸗
ſtodiero omnia mandata.

Confiteboꝛ tibi in directione coꝛdis:in

o “ᷣᷣ didici iudicia iuſticie uue.
ofiteboꝛ tibi)confeſſione laudis id eſt lau
dabo te gratias agendo ⁊ nõ ero ingratus tan
to beneficiocin directione coꝛdis)id eſt ꝙ dire⸗
xiſti coꝛ meũꝛ animũ ad intelligenda pꝛedicta
et ꝙ directũ coꝛ habeo directis vijs ad illa cu⸗
ſtodiendain eo)id eſt ꝓ eo(ꝙ; didici)te reuelan
teciudicia iuſticie tue)quibs nunc ⁊ in fine mũ⸗
dus iudicat᷑. Ael (iudicia iuſticie tue) id eſt mã
aa tua que tu ex iuſticia tua iudicas facien⸗

Juſiificationes tuas cuſtodiam: nõ me

Etquia mandaſti et non eſt hominis dirigere

Erelinquas vſchauach.

adimplẽdo ⁊ vt cuſtodiãſnõ me derelinquas)

NJuſtificationes tuas cuſtodiam) opera iu⸗
ſticie faciendo et pꝛecepta tua iuſtificantia oꝑe

ſubtrabedo auxiliũ ptectionis tuevſq;quaq; )
etvalde et nimis vel ex toto et penitus.quaſi.d.

ſi derelinquis aliquando ad ꝓbationẽ vt vir⸗

tus ꝑficiatur et meritũ augeat᷑ vel vt infirmus
ſine auxilio tuo mihi videar⁊ ne de megleqier
non tamen derelinquas omnino ne peream et
ſic gloꝛiaboꝛ in te nõ in me. Nemo ergo debet
inflari ꝙ nunquã derelinquat᷑ vel dolere q; ali
quando derelinquat᷑. ¶ Betch

Nquo coꝛrigit a
doleſcentioꝛviam ſuã:in cuſtodien⸗
do ſermonestuno.
n pꝛima littera partes beatitudinis poſuit
in quibus pꝛecat᷑ ſe cuſtodiri in hac ſcdᷣa tem⸗
pus cõuerſionis aperuit in quo potiſſimũa la
pſu et confuſione fluxe etatis ad deum quis cõ
uerti debet. AUnde huic octonario pꝛemittit᷑ lit
tera (Bech) que interpꝛetat᷑ conſuſio quia hic
oſtendit pꝛecepta dei liberare hoĩem de confu
ſione id eſt de lapſu peccati qui enim viam ſuã

coꝛrigit non confundit᷑ iuſtiſicationes inquaʒ

tuas cuſtodiã que vere ſunt cuſtodiẽde. Nam
In quo coꝛrigit adoleſcentioꝛ)⁊ iuuenis eta⸗

tecviam ſuam) lubꝛicã pꝛauam ad peccandũ

Vel (adoleſcentioꝛ)ad deũ nouitate gratie per
cepta conuerſus (viam ſuam) id eſt cõuerſatio
nem ⁊ conſueiudinẽ ſuam pꝛauam.Et reſpon
det dicens (in cuſtodiendo ſermones tuos) ſcʒ
oꝑando non tm̃ legendo vel memoꝛando hoc

enim loco cuſtodia ſermonuʒz dei intelligenda

eſt operatio pꝛeceptoꝝ eius que fruſtra cuſto⸗
diuntur memoꝛia ſi nõ cuſtodiunt᷑ ⁊ vita.nam
quidam verba dei tenendo agunt ne obliuiſcã
tur nec agunt viuendo vt coꝛrigant᷑. Etqꝛ in

his coꝛrectio eſtideo.

In toto coꝛde meo exquiſiui te: nere⸗
pellas me a mandatis tunis.
In toto coꝛde meo)id eſt ex toto affectu coꝛ⸗
dis mei quia mens diuiſa nõ impetratexquiſi
ui teet amaui ex dono tuo. Non enim ambu⸗
lando ſed amando nõ motu coꝛpoꝛis ſed affe

cu coꝛdis exquirit᷑ et inuenit᷑ deus:hoc autem
nobiſcũ agit ſ̃mo diuinus vt dñs diligat᷑hoc

nobiſcũ agit dilectio dñi vt ſermo diuinus im
pleatur ⁊ ideo (ne repellas) nõ adiuuãdo (me)

qjuaſi indignũ (a mandatis tuis )intelligendis

et implendis. Minus dicit ⁊ plus intelligit id

eſt admittas me ad intelligentiazs et impletionẽ

mãdatoꝝ tuoꝝ. Quia ergo repelli metuit agit
quod ſequitur. ð
In coꝛde meo abſcondi eloquia tua vt
eee e rntet⸗ 1 5

.

ey beecen tibi

In coꝛde meo abſcondi)id eſt in abſcondi⸗

to coꝛdis mei ſcʒ in memoꝛia mea retinuicelo⸗
quia tua)ſacra ſicut theſaurũ pꝛecioſuzʒ in arca
(vexeoꝛum memoꝛia auocatus (non peccem ui
bi)et ſic repellar dum in ꝓmptu habeo in ab⸗
ſcondito memoꝛie regula ſcõm quam me com
ponam. Sacra enim eloquia ſemper in coꝛde
retinere magnũ confert pꝛeſidiũ contra omne
peccatũ. Namvbi eſt diuini verbi memoꝛia et
delectatio inde pculdubio fugit omnis delecta
tio ⁊ memoꝛia peccati.diuinũ eni eloquiũ nu⸗
trit virtutes:extinguit vicia:gencrat amoꝛẽ dei
adducit odium peccati.Et ne in coꝛde eius elo
quia dei ſine fructu operrũ abſconderent᷑ ideo
gratias agens de ꝑceptis oꝛatↄſequenter. Et
Dicit.
Benedictus es dñe:doce me iuſtiſicatio
¶ Benedictus id eſt laudatus(es dñe)in do⸗

nis tuis et de beneficijs mihi impenſis.q.d.qꝛ

eloquia habeo gratias ago et de reliquo (doce
me)et pᷣſta facere (iuſtificatões tuas)id eſt mã
data tua et iuſticie opera ſcʒ vt ſciam non ſolũ
ea ſpeculando ſed etiam ſcdõᷣm ea oꝑando ⁊ qd
didici factis oſtendendo: fruſtra enim abſcon

di in coꝛde eloquia niſi ſequant᷑ iuſticie opera.

q.d. Quia dando mihi eloquia tua dediſti mi
hilegem da etiam benedictionẽ gratie qua le⸗

gem implere valeam. Etqꝛ abſcondi eloquia

cua in coꝛde ideo cum temous vidi.

cia oꝛis ti.

rium in pꝛedicando vel pſallendo ſic non q
ris in comedendo vel doꝛmiendocomnia iudi

cia) nõ vniuerſaliter ſed que ſcripta ſunt vel di
cta. Unde ſubdit᷑ oꝛis tui)id eſt que per ꝓphe⸗

tas vel per aplłos qui ſunt os dei locutus es et
per eloqᷣa tua innoteſcere voluiſti. Que omnia

iudiciavſq;quaq; nõ ceſſat eccia in labijs ſuis

ꝓnunciare.Et ne fieret repꝛobo ſermo meus.

ſum:ſicut in omnib diuitijs.
In via teſtimonioꝝ tuo⁊)id eſt in oꝑe et im
etione mãdatoꝝ tuoꝝ que nobis in lege tua
ſub teſtificatione data ſunt ⁊ de te teſtificantur

(delectatus ſum)et gauiſus nõ modice ſed ſi⸗

cut in omnib diuitijs) ſpiritualibovt pote que
ſunt omnimode diuitie. Ael (ſicut in oĩby diui

opera noſtra remunerat quas cõ

AIn labijs meis: ꝓnunciaui omnia iudi /

In labijs meis) coꝛdi vicinis pꝛonanciaui)
alijs ſcʒ oꝛe pᷣdicãdo exhoꝛtãdo inſtruẽdo Et
bene dicit meis nõ alienis ne queras tibivica⸗

In via teſtimonioꝛũ tuoꝛuʒ delectatus

tijs)tempoꝛalibo delectant᷑ terreni hoĩes. Im⸗
mo multo amplius ſancti qui cõtempto mun⸗
do a deo ſunt ditati delectant᷑ etiocundant᷑ de
conſcientia pura in operibo mandatoꝝ dei nõ

deficientes etiã toꝛmentis ⁊ tribulatõibo mul⸗
tis aſflicti. Ia ꝓnũciaui ⁊ delectatus ſum S ag

huc ibiimmoꝛaboꝛ. VUnde ſequtit.
In mandatis tuis exerceboꝛ:et conſide
ho vias tuas.
In mandatis tuis exerceboꝛ)vſu meditatio
nis⁊ operis ſcʒ in eis frequenter meditando et
ipſa ope adimplendo. Et ſic menio boni ope

niscconſiderabo)id eſt cognoſcamvias tuas)
q‚uid iuſte quid miſericoꝛditer facias ſicut dici

tur a mãdatis tuis intellexi. vniuerſe enim vie
domini ſunt miſericoꝛdia ⁊veritas ſcõm quas

Oluligenter attendendovt ſic firmioꝛ ſim in me⸗

itatione ⁊ operatione mandatoꝝ. Etꝑ banc

exercitationẽ fit etiam iſtud quod.

In iuſticationiba tuis meditaboꝛ:non

n iuſtificationibotuis) id eſtin mãdatis et

cpceptis que iuſtificãt et ꝑfectã iuſticiã cõtinent
(meditaboꝛ) ꝓfunde de eis cogitando. O bli⸗
ioni enim que ex bꝛiginalivenit pctõ oppoſi⸗
ta eſt meditatio vnde ſequit᷑ vt (non obliuiſcar

ſermones tuos id eſt ne poſſim obliuiſci quod
expedit retineri ⁊vt illa obliuioni non tradens
poſſim ea intelligere ꝑfecteq; cõplere. Ecce ſa⸗
tis hoꝛret cõfuſionem que tantam ſpondet coꝛ
ctionem.

Etribue ſeruo tuo

piuifica me et cuſtodiam ſermones

s
oſtendit ⁊ contra eam gram dei poſcit. Et hec
indigentia eſt infirmitas carnis:iãrantia men

tis exilium: hoſtes: ⁊ contra hec auxiliũ multi⸗
plicis gratie petit. VUnde huic octonario pꝛe⸗
mittitur littera (Gymel)que interpꝛetat᷑retribu
tio qꝛ ſibi multipliciter gram retribui petit.di⸗
rerat enim ſupꝛa in quo coꝛrigit adoleſcentioꝛ

viam ſuam et ſubiunxit in cuſtodiendo ſermo

tuos nunc vt id faciat petit auxiliũ dicens
Retribue)o dñe bonũ ꝓ malo (ſeruo tuo)qᷓ

nihil meritis ſed totuʒ gratie deputat ſcʒ mibi

qui nõ dignus vocari filius tuua:h̊ ſcʒ (viuifi⸗
ca me)intus qui iuſtificas impiũ faciendo me
reſurgere a moꝛte anime ſcʒ a peccato qð moꝛſ
anime eſt ⁊ infundendo gratiã que animã viui

ſiderabo etiiã

nanns

— ₰

Etbe

vor⸗
dix⸗

nlio:

inifi
dom
mmon

ficat ſicut anima ceoꝛpus (et)ita iuſtificatuscu

ſtodiam ſermones tuos)ſcʒ intelligentia ꝑ co⸗
gnitionem:in memoꝛia ꝑ recoꝛdationẽ:in vo⸗
luntate ꝑ dilectionẽ.in mann ꝑ operationẽ. in
oꝛe ꝑ pꝛedicationẽ⁊ defenſionẽ. Sed quia nõ
poſſunt cuſtodiri ꝑ obedientiã niſi pꝛius videã

tur p intelligentiã addit.

—

rabilia de lege tnu.

„

Beuela oculos meos: et cõſiderabo mi

¶Reuela )id eſt aperi ⁊ illumina ꝑ ſpiritũ ſan

ctum oculos meos)interioꝛis ſcʒ coꝛdis⁊ men

tis ꝑ ignoꝛantiã et pctm velatos ⁊ ſic illumina

tos (conſiderabo mirabilia de lege tue) id eſt p
funda in legeantiqua ⁊ noua cõtenta. nihil eſt
autem mirabilius in mandatis dei qᷓ; diligere
inimicos benefacere his qui oderunt nos hoc
eſt retribuere bona ꝓ malis retribue inquaʒ et
reuela et debes qꝛ ego me idoneũ facio nõ que
rens hic manentẽ ciuitatẽ. Ham.
Ancola ego ſum in terra: nõ abſcondas
a memandatatug. è
¶ Incola ego ſum in terra) id eſt ꝑegrinus et
aduena nõ ſicut homines terreni ſed ſicutpa⸗

tres mei ſcʒ iuſti nõ ſum ciuis babylonie:coꝛ ⁊
ſi non coꝛpus habens in celo hoc dicere tm̃ iu
ſtoꝛum eſt quibus pꝛomiſſ eſt patria eterna et
ideo (nõ abſcondas a me) id eſt nõ ſubtrabas
mihi(mandata tna) ꝑ que redit᷑ ad patriã. Ab

ſcondunt᷑ mandata his qui non ſuntincole in

terra ſed terrena ſapiunt qꝛ ⁊ ſi ea audiunt ⁊ no

runt non tamen ſapiunt nec faciunt. Dinus
dicit ⁊ plus ſignificatvult enim dicere ꝙ ſibi il

laad faciendũ reuelet. “
Concupiuit anima mea deſiderare iuſti

ncationes tuas: in omni tempoꝛe.
CLoncupiuit anima mea deſiderare iuſtifi⸗
cationes tuas)id eſt iuſticie tue opera ⁊ hoc nõ

ad tempus vt mali ſed (in omni temꝑe ſcʒ pꝛso

ſpero ⁊ aduerſo vt quicquid faciam vel patiar
ſemper eas deſiderem.docet ergo nullũ ocium
nobis debere eſſe quin ſemper deſiderij huius
teneamur cupiditate.poſſunt enim infirmitate
anime non deſiderari:et ratõne mentis vbivi⸗
detur q; ſintvtiles poteſt earum deſideriũ con⸗
cupiſci. Nam ſepe quid agendũ ſitvidemꝰ nec

agimus qꝛ nõ delectat vt agamus et tamen cu
pimus vt delectet. Ideo autem concupuudeſi
derare quia. r

Anerepaſtin perbos: maledicti qui de⸗
clinant a mandatis tnuis.
Increpaſti ſuperbos) ſcʒ pꝛimos homines

quos delectauitilð:erius ſicut dij.⁊ adhuc fre

quenter per ſcripiuras ꝑ ſanctos:per pꝛie con
ſcientie ſtimulos increpas ſuꝑbos qui iuſticie
opera nõ diligunt vel deſiderantvt eos ad hu⸗

militatem reducas ⁊ per hanc ſuꝑbiam (male

dicti)ſunt non ſolum pꝛimi homines ſed oms

(qui declinant a mãdatis tuis )id eſt ab ober⸗

uatione mandatoꝝ tuoꝝ. Non ait qui nõ im⸗
plent ſed qui declinant quaſi pꝛimũ ſit infirmi
tatis vel ignoꝛantie ſcdᷣm ſuperbie.Sed quia
ſuperbi nec in tanta increpatõne humiliantur
oꝛat ꝓ eis coꝛpus chꝛiſti dicens.

Aufer a me obpꝛobꝛiũ et contemptũ qꝛ

teſtimonia tua exquiſiui.
Aufer a me obpꝛobꝛiũ)quod audio inver⸗
bis (et contemptũ)ſeu deſpectũ quem ſuſtinco
in factis que ideo mihi fiunt ( quia teſtimonia
tua)id eſt pꝛecepta per tuam teſtificationẽ data
ac pꝛemijs ⁊ penis vallatacexquiſiui nõ ocio⸗
ſe et ſomnolenter ſed ſtrenue ⁊ vigilanter ad ſci
endum et faciendum. Oꝛat a ſe auferri illa in
quantum ſunt culpa non pena id eſt vta perſe
cutoꝛibus ſuis amoneat᷑ culpa ꝑſecutionis il⸗
lis noxia ⁊ conuertant᷑ ad dominũ nona ſe pe
na cum inde ꝑueniat ad coꝛonaʒ. Sed quan⸗
do eccleſia talia pꝛecabatur ipſa patiebat. AUn

ge ſubiungu.

Etenim ſederũt pꝛincipes et aduerſum
me loquebant᷑: ſeruus autem tuus exer

cebatur in iuſtiſicatiomib tu.
Eteni ſederũt) ſcʒ in ↄcilijs ⁊ iudicijs quaſi

ex moꝛa machinantes(pncipes)ſcʒ mali recto

res ⁊ iudices (et)ipſi aperte aduerſum melo⸗
quebantur) accuſando ⁊ criminando idem ac

cuſatoꝛes erant qui ⁊ iudices quod grauius eſt

illi ita (ſeruus autem tuus) ſcʒ ego (exercebat᷑)

ſollicite (in iuſtiſicationibus tuis) ⁊ mandatis

meditando pꝛedicando et opere adimplendo.
Qui in his cogitat vincit quia ab his retrahe
re per bella laboꝛat inimicus.q.d.inter pericu
la non erat mihi cruciatus ſed ꝓfectus.Qua⸗
liter vero exercebat᷑ ſubdit.
Nam et teſtimõia tua meditatio mea ẽ:
et conſiliũ meũ iuſtiſicationes tue.

¶ Ham etteſtimonia tua) id eſt mandata vel

martyria grece dicta. VUnde ſanctos ꝓpter teſti
monium chꝛiſti paſſos grece martyres apel⸗
lamus (meditatio mea eſt) quia iugiter medi⸗
toꝛ ⁊ amo ea reſpiciens ad coꝛonã hic enim id
eſt hoꝛũ cauſa meditata ſcʒ chꝛiſtus et pꝛemia
mitigant doloꝛes (etconſiliũ meu)ac conſide⸗
rata ratio eſt (iuſtificatões tue) a te nobis tradi
te. vt ſeruem ⁊ adimpleam in quibus matind

eſt inimicos diligere. Conſilium pꝛincibum

fuit martyres perdere conſilium martyru fuit

illos acquirere. ”
elech.

—
—

Dbeſitpamm

aboanima mea viuifica me ſcoᷣm ver⸗
abar quarta littera dicit ſe coꝛpoꝛali ne⸗

6
— .

ſſitate eſſe conſtrictum ita vttedeat eum oꝛa⸗

revel operari coꝛpus enim quod coꝛrumpitur
aggrauatanimã ſed ſola dei pietate dicit ſe eſ⸗

ſe ſaluandũ.Et quia in hac neceſſitate poſitus
ſemper timet relabi ideo congrue huic octona

rio pꝛemittitur littera (Deleth)que interpꝛeta⸗

tur timoꝛ.hic enim docetur ꝙ lex timentẽ con⸗
foꝛtat ſeu cõfirmat ⁊ ad omnia ei ſufficit. o
do ergo conſilium meum eſtiuſtificatõnes tue
modo ita me habeo ſed olim (Adheſitconſen
ſu (ꝓpauimento)id eſt carni ⁊ coꝛpoꝛi terreno et
coꝛruptibulicanima mea)eius voluptatibus et
deſiderijs cõſentiendo quod dicitur pauimen

tum qꝛ de terra factũ. Ael (adheſit pauimẽto)
ig eſt terrenis vt hec curet que ſi unt calcãda pe⸗
dibus velut pauimentũ. Et quia carni vel ter⸗

renis adherere moꝛs eſt anime ideo ſubdit(vi⸗

uifica me) cõfoꝛtando per gratiam vt ſpiritus

pꝛeualeat contra carnem et eruendo a terrenis

vt mena ⁊ cõuerſatio mea ſit in celis (ſcõᷣm ver

bum tuum id eſt ſcõm ꝓmiſſionem tuam quã
beomlltie veniam ⁊ gratiam penitenti.Et de-

es Quia.

Vias meag enũciaui et exaudiſti me:do

ce me iuſtificationes ttuas.

peccata mea cõfeſſus ſum (et exaudiſti me)
dimittendo ea et quia deleſti vias meas (doce
me iuſtiſicatões)etviasctnas)quibus perfectã
conſequar coꝛrectionẽ. Sic doce me vtagam
pulchꝛo oꝛdine ad iuſtificationes dei perueni
endum putat vt pꝛimum peccata ſua confitea

non vt tantũmodo ſciam quid agere debeam

tur ita enim ⁊ alibi dicitur dic tu iniquitates tu

as vt iuſtificeris. Uel (vias meas)id eſt pceſ⸗
ſus meos difficiles in via virtutis ꝓpter aggra

uationem coꝛpoꝛis(enunciauitibi in oꝛatone

et exaudiſti me)conferendo gratiamdoce me

iuſtificationes tuas)et mandata vt ea comple⸗

am. gEQeet. èMD
Viam mſtificationũ tuaruʒ inſtrue me:

et exerceboꝛ in mirabilib tunis.

en/

¶ WMiam )id eſt modum etoꝛdinemiuſtifſica⸗
tionum tuarum) et mandatoꝛum tuoꝛumque
dirigunt ad iuſte agendũcinſtrue me.quomo⸗
do debeam in eis ambulare. Jam ante petitt
docen iuſtificationes nunc hic petit gradus et
oꝛdinem eoꝛum quia nõ ſufficit bona agere ni
ſi fiant debito modo⁊ oꝛdine(et ita inſtructua

(exerceboꝛ)vſu operis in mirabilibus tuisiu

ſtificationibus ſcilicet in dilectione inimicoꝛũ

et huiuſmodi quarum quedam ſuntita mira⸗

bilesvt inexperti credant ad eas non poſſe per
ueniri intelligendas vel faciendas. Unde ſte
carum difficultate quodãmodo fatigatus ada
iungit.

ſirma me in verbis tuis.
¶ Doꝛmitauit anima mea) quaſi feſſa id eſta
ſpe qua eas me appꝛehenſurum eſſe credideraʒ

V

refriguit lente ad bonum ſurgens? parumvel

nihil boni operans et hoc (pꝛe tedio) id eſt pꝛo

pter dilatõnes eoꝛum que petijvel carnis infir

me que ſeruitvanitati? hec doꝛmitatio accidia

ſolet dici ſed (tu confirma me )et da mihbi perſe
uerantiam (in verbis tuis)et pꝛeceptis que iaaz
teneo⁊ꝛ iam facio ne ab eis decidam doꝛmitan
do ſed ex his ad aliæpoſſim pertendere pꝛofi⸗
ciendo. Et vt poſſim confirmari et in via iuſti
ficationũ ſic ambulare ꝙ; poſſim ad illa ⁊ mi⸗

rabilia peruenire.

* „ „

Vliam iniquitatis amoue a me: et de le

ge tua miſerere mi.k

Vias meas enunciaui) per confeſſioneʒ id

l

cupiſcentiam malam quibus tanquaʒ ꝑviam
ad inquitatem et peccatum itur ⁊ a te receditur

(amoue a me)ne illam ſequar (⁊? de lege tua)id
eſt ſcõᷣm legem tuam nõ iuſticie ſed gratie qua
implemus quod per nos non poſſumus(miſe
rere mei)⁊ iuſtifica me quia tibieſt pꝛopꝛium et᷑
Apud te lex hec inſtituta eſt vt ſemper miſerea⸗

ris.perfecte petit iſte qui aitviam iniquitatis a

moue et de lege tua miſerere. ac ſi diceret mala
remoue bona indulge. miſerere inquaʒ mei qꝛ

iam.

Vliam veritatis elegi:iudicia tua nõ ſuʒ

oblitus.

¶ Viam veritatis) que vere ducit ad patriam

relicta falſitateſelegiyvbicurrerem quod vt fa⸗

ceremKiudicia tua non ſum oblitus) vtcurrez⸗
rem quibus iudicijs a creatione mundiin ce⸗

lo et in terra peccantes grauiter afflixiſti ⁊ bo⸗

nis gratiam mulupliciter contuliſti etad huc

Doꝛmitauit anima mea pꝛe tedio: con

lam iniquitatis) id eſt deſiderium ⁊ con⸗

ecol
caute

ieoh
nalt.

ſlege
layin
fanoli
Ninan
nan
amnſal
dnrr
ſinp
loe
Apof
Jn

de
mo⸗
led

con⸗
nm
Hur
gid
ed

mnc
ſan⸗
is
mal⸗
nug

rum
ſa⸗
me⸗
nce⸗
ꝛbo⸗

gb

quotidie bonos remuneras et malos punisꝗa
bus etiam iudicijs pꝛemia iuſtis et penas im
pijs in iudicio futuro reddes. Et per hunc mo

dum cum currerem.

Adheſi teſtimonijs tuis dñe:noli me cõ
fundeere.
Adheſi) voluntate amoꝛe:et toto deſiderio
(teſtimonijs) ⁊ mandatistuis o(domine)qui
pꝛius adherebam pauimento Adheret autem
ceſtimonijs qui mundo renunciat qui curã hu
ius vite ⁊ voluptates ſpernit qui poſterioꝛa ob
liuiſcitur ⁊ in anterioꝛa contenditvt ad bꝛauiũ

perueniat ⁊ ideo (noli me cõfundere)nec ſpem
meam euacuare ſed fac vt quo cunro pertendã
quo tendo per te perueniam nõ enim volentis

„

nec currentis ſed miſerentis eſt dei. Sed quia

non per ſe ipſum iſta potuit ſubiungit

Vliam mandatoꝝ tuoꝝ cucurri: cum di

lataſti coꝛ meum.

Uiam mandatoꝛum tuoꝛumque anguſta

pꝛium arbitrium ſed (cum dilataſti coꝛ meuʒ)
per donum charitatis et delectationeʒ iuſticie
vnde mãdata diuina fiunt leuia.nõ enim cur⸗
rerẽ niſi dilataſſes Non ergs cucurri ꝑ me ſed
dono tuo hoc eſt enim donum dei vt in pꝛece⸗
ptis eius non timoꝛe pene anguſtemur ſed di⸗
lectione ⁊ delectatione iuſticie dlaeeun⸗

ſt(cucurri) vt bonus equus id eſt curſum vi⸗
te mee ſcᷣm mandata tua direxi non perpꝛo⸗

EEEEe —

ente ſibi quiveterem legem tenuit nouam legeʒ
conſtitui et quia per eam veruʒ eſſe quis habet
ideo huic octonario congrue pꝛemittitur litte⸗

ra ( He )que interpꝛetatur eſtvel viuit quod be

ne cõuenit qui enim eſt viuitet qui viuit eſt.Eſ
ſe autem ⁊ viuere ſcdᷣm deuʒ inchoat quiſquis
in lege domini beneviuẽdo ambulat:quod eſ⸗
ſe et viuere vir iſte ſanctus poſtulat.quaſi dice⸗
ret noli me confundere. Sed.(Legem tuam)
diuinam. non veteremvt olim nõ ſubditis ſed
nouamvt filijs pone mihi)oldñe) Docens me
eam ſcilicet viam iuſtificationũ tuaruʒ) vt me
dirigat in mandatis tuis iuſtis. Sicut impe⸗
ratoꝛ pꝛeſcribit militibus viam eundi quantũ

ſcilicʒ et qua eænt (et) ego exquiram eam) vtin
ea pꝛoficiam ⁊ hocſemper)ſcʒ quãdiu viuam

Jam habetagendo ſed adhuc exquirit ꝓfici⸗

domine viam iuſtificationũ tuaruz

uinta littera pꝛecatur chꝛiſto veni⸗

— 2–

endo quamdiu eni hic viuitur tamdiu in eã et
ſciendo et diligendo ꝓficitur et qui ꝓficitpoſt

hancvitam perſicitur. Et quia ad exquirendũ
per me non ſuſſicio ideo.
Da mihi intellectũ et ſcrutaboꝛ lege

a mihi intellectumid eſt intelligendi do⸗

num et gratiaʒ vt ad eius alta gueniam in qui
bus tota lex pendet? pꝛophete et)habito intei
lectu(ſcrutaboꝛ legem tuam) vt ipſam inteili⸗
gam ⁊ intellectam opere perſiciam etoꝛe pꝛedi

cemet cuſtodiaʒ illamnõ in arca non in uua

terno ſed (in toto coꝛde meo) ſcilicet in intellez

ciu per cognitionem in memoꝛia per recoꝛda⸗
tionem etin voluntate per amoꝛem in quo vi⸗
detur pꝛomiſiſſevt deum diligat toto coꝛde to⸗
ta anima tota mente et ꝓximum ſuum ſicut ſe⸗
ion um. Et quia hoc non valeo viribus meis
ideo. P
Deguc me in ſemita mandatoꝝ tuoꝛũ:
Ana iſain volu.
Deduc me) per gram tuam ſicut nutrix par
uulum(in ſemita mandatoꝛum tuoꝛumne ab

errem. pꝛopterea viam mandatoꝛum vocat ſe

mitam quia anguſta eſtvia que ducit ad vitam
que tamen nõ dilatato coꝛde curritur. Arta eſt
hec via vt non admittat timidum. ardua vt re
pellat pigrumquia ipſam volui)id eſt volun⸗
tarius fui ⁊ ſum ad implendum nõ timoꝛe ſed
amoꝛe.Ac ſi dicat non concupini aliud nec de
lectatus ſum ideo rogo vt me deducas quia ſi⸗
netuo ducatu parum eſt mihi mea voluntas.
Sed quia et ipſa voluntas ale eſt oꝛo.
Inclina coꝛ meum in teſtimonia tua:et
non in auaricam.
Inclinaper humilitatemcoꝛ meumid eſt
affectum meum vt plus velim ⁊ in ipſa volun
tate pꝛoficiamin teſtimonia tua) ⁊ pꝛecepta vt

ea pꝛopter ſe impleaʒ. teſtimonijs quippe aliud

pꝛobatur et deus iuſtificatõnes ſuas ⁊ manda

ta quicquid nobis perſuadere vult ſuis teſti⸗
monijs id eſt pꝛeceptis ⁊ exemplis nobis peræ
ſuadet ⁊ pꝛobat vt gratis colatur.quod impe⸗

dit radixc omnium maloꝛum cupiditas. Un⸗

ge ſubditcetnon in auaritiam)per ſubtractio⸗

nem gratie ipſum deſerẽdo qua ſubtracta deũ
colat pꝛopter terrena ad quod mouet auaritia

Et quia omnia ſub ſolevonitas ſunt.ideo ad⸗
dit generaliter. Et.

—

tuam: et cuſtodiam illam in toto coꝛde

Auerte oculos meos

e videant vani?

tatem:in via tua viuifica me.

¶ Auerte oculos mcos)coꝛpoꝛis id eſt gratiã
auertendi cos pᷣbecne videant).ſ.acceptãdo in
affectucvanitatẽ)id eſtvana ſeculi ad malũ in⸗

ducentia ꝑ oculos enim peccamus dum viſu

ambimꝰ. Uel (auerte oculos meos)coꝛdisne
viceant)id eſt attendant in bono opere (vani⸗

tatem) ſcʒ fauoꝛẽ humanelaudis vel vtilitateʒ

rei tꝑalis ſed potius (invia tua)id eſt in obſer⸗
uatòne mandatoꝝ tuoꝝ qua itur ⁊ venit᷑ ad te
(viuifica me) vtea impleam ⁊ in eis nihil alið
niſi te qui es via ⁊ vita attendã. Non enim vi⸗
uit qui ea negligit vel aliud in eis qᷓ;vitam que
rit. Deinde ꝑ quid a vanitate auertit᷑ docet ſub

Statue ſeruo tuo eloquium tuũ:in ti⸗

mozꝛettuo.
Statue) immobiliter(ſeruo tuo eloquium
tuum) id eſt mandata tua quaſi intranſgreſſi⸗
bilem metam neelabatur ad quodvalet timoꝛ
AVinge ſubdit (in timoꝛe tuo) ſancto et caſto vt
qui ſtat videat ne cadat hoc ideo dicit qꝛ mulii
eloquia dei negligenter ſuſcipiũt ſed timoꝛ dei
ſanctus quaſi baſis eſt in qua verbuʒ firmiter
ſtatuitur.q.d.da ſeruum tuum facere quod elo

queris ac ꝑficere ꝑſeueranter operari manda⸗-

ta tua in diuiuo eloquio contenta cum timoꝛe
filiali qui nõ admittit culpam ⁊ excludit negli
gentiam. Et dum in cũctis que agit deo diſpli
cere metuit ſemper magis et magis placere ap
petit. Unde ſubditDr.
Amputa obpꝛobꝛium meum quod ſu⸗
ſpicatus ſum:qꝛ iudicia tua iocunda.

¶ Amputa) etiam et tolle falce tue gratie(ob⸗

pꝛobꝛium meum) quod temerarie (ſuſpicatus
ſum in alijs indicans eos non /p deo ſed ꝓ lau
devł temꝑali mercede benefacere que ſuipitio

graue eſt pctm ⁊ magnũ ſibi facitobpꝛobꝛiuʒ

ter qdð obpꝛobꝛiũ qð de alijs ſuſpicat ẽ dicit
eſſe ſuũ qua culpãa ſeoptat amoueri qꝛ ci pla⸗
cent iudicia deivera.vñ ſubdit (qꝛ iudicia tua⸗)
ſunt(iocunda)quia vera nam vera ſunt ſuauia
amatoꝛiboveritatis ſed iudicia hominũ de oc⸗
cultis non ſunt iocunda quia temeraria. Sed
contra hoc malũ charitas habenda eſt que nõ
emulatur. Unde ſubiunit.
Cecce concupiui mandata tua:in equita

te tua viuifica me.

— —

¶Ecceconcupiui mandata tua)ſcʒvt ea ſci⸗

rem et opere implerem que omnia in duobus

mandatis charitatis colligunt id eſt concupi⸗
in ex toto coꝛde ex tota anima ex tota mente di
ligere te ⁊ ꝓxcimum meũ ſicut mect tu (in equi⸗

tate tua id eſt mandatoꝝ tuoꝝ (viuiſfica me)vi
ta gratie id eſt charitate quam cõcupiui meim
ple vt viuam in te qui moꝛioꝛ in me. Duo nan
q; pꝛedicia mandata pꝛincipalia ad equitateʒ
pertinent. Equum eſtenim vt diligamus deũ

quWuia ipſe dilexit nos equum eſtvt ⁊ ꝓximũ di⸗

ligamus qꝛ ⁊ ab ipſo diligi volumus. In hac
ergo equitate viuificare poſtulat vel qui in ſua
toꝛtitudinc male viuendo periit in equitate mã
datoꝛum dei iam bene incedendoviuat.

.

X veniat ſuper me

eloquium tuum.
¶ In hac ſexta littera pꝛecatur vt ſaluatoꝛ ve⸗
niat qui eſt miſericoꝛdia peccatoꝝ et vita fide⸗
lium ideo huic octonario pᷣponi littera (vau)
que interpꝛetat᷑ ille vel ipſeid eſt ſaluatoꝛ chꝛi⸗

ſtus qui quaſi adhuc loquentibus nobis dicit
adſuʒ.Quaſi dicat in equitate tua viuifica me
(Et) vt hoc cõſequar et mandata tua ꝑficiam

(veniat ſuper me) deſurſum. vnde omne datũ
optimum et donum pfectum eſt (miſericoꝛdia
tua)o (dñne) id eſt auxiliũ gratietue quamvtcõ
ſequar veniatſaliare tuum) id eſtchꝛiſtus re
demptoꝛ ⁊ ſaluatoꝛ noſter (ſcoᷣm eloquiũ tuũ)
id eſt ſcjõm ꝓmiſſionẽ tuam Venitquippe chꝛi

ſtus nos miſericoꝛditer ſaluare ſcᷣm ꝙ; antaan

dignatus eſt pmittere ⁊ ꝓnunciare.Quod to⸗

tum eſt gratie ne quiſquam de meruis gloꝛiet

et totum coꝛpus dei dicat gratia dei ſum idqð

Erreſpondeho expꝛobꝛantib mihiver
bum:quia ſperaui in ſermonib tuis.

¶ Et)ſic (reſpondebo expꝛobꝛantibo mihi)id
eſt obpꝛobꝛiũ mihi dicentibus(verbum)a ſpi
ritu ſancio mihi miniſtrandũ ſcʒ verbum bo⸗
num ꝓ verbo malo verbum fidei ꝓ verbo in
fidelitatis:verbum edificationis pꝛo verbo ex
pꝛobꝛationis: parum eſt enim chꝛiſtuʒ habere

in coꝛde niſi interritus confiteatur oꝛe etdum

timetur obpꝛobꝛiuʒ nolle reſpondere verbum

et hoc faciam quia(ſperaui in ſermonib tuis,-

id eſt in ꝓmiſſis que dicunt nolite cogitareqͥd

loquamim ⁊c. Velcin ſermonibo tuis) quibus

vitam eternam te confitentiba pꝛomittis. Sed
quia multi vrgentibo malis negãt ſubdit.
Et ne auferas de oꝛe meo Yerbñu verita

D

tis vſq;quaq;:quia in iudie
ſperaiuuug.,

iſericoꝛdia tua dñe:ſalutare tuuz fuun

ijs tuis ſug⸗

d

weim

onun

8dei,

ͤdi⸗

¶ Et ne auferas )id eſt ne auferri ſinas(de oꝛe
meo verbũ veritatis) quo minus eam pꝛedicẽ
(vſq;quaq; id eſt ſemꝑ vel penitus ⁊ ſi extimo
read tempus(qꝛ in iudicijs tuis)quibus tuos
flagellas ⁊ coꝛripis vel etiam occidi permitiis
(ſuꝑſperaui) quoniã non ſolũ mihi non aufe⸗

munt ſpem verũ etiã augent.quem enim diligit

deus caſtigat et flagellat enim filiũ quem reci⸗
pit. Velſuꝑſperaui)id eſt ſuꝑ condignũ ſpe⸗
raui qꝛ pꝛemiũ ſuꝑ merita ſperamus non ſunt
enim condigne paſſiones huius tꝑis ad futu⸗

ram gloꝛiam.

Et cuſtodiam legem tuam ſemper:inſe

nomen chꝛiſti cõfidenter confiteri coꝛam tali⸗
bus (et non confundebar) loqui vt ti oꝛe vel

pudoꝛe cederem ſciens quia qui te contitetco⸗
ram hominibo confiteberis eum coꝛam patre

et angelis eius.Deinde ſubiũgit de meditaljo⸗

culum et in ſeculum ſecul

¶ Etſi non abſtulerisccuſtodiã legem tuam)

△

ipſius mandata ſcʒ charitatẽ opere adimplen
do et hocſemꝑ) quod determinat dicens in ſe

culum id eſt in pꝛeſentitet in ſeculũ ſeculi).i.in
futuro.plenitudo eniʒ legis eſt charitas quea
ſanctis ex quoꝛuʒ oꝛe nõ auferturverbũ verita
tis cuſtodiet᷑ non ſoluʒ in hoc ſeculo ſed etiam
in altero.Quia charitas que hic incipit in fu⸗
turo ꝑficiet᷑ et que hic eſt ignis ibi erit caminꝰ.
Nam ⁊ deum plenius cum videbimus ama⸗
bimus et ꝓximuʒ ſumiliter qꝛ deus erit omnia
in omnibo hec autem pꝛedis a cum oꝛarẽ exau
diſti me.

Et ambulabã in latitudine:qꝛ mandata

tua exquiſiui.

Et)exauditus (ambulabã in latitudine ſcʒ

charitatꝭ que diffuſa eſt in coꝛdibo noſtris que

tam lata eſtvt vniuerſam legem ⁊ ꝓphetas in ſe

concludat.hec autẽ charitas duobo illis man

datis tota atq; integra continet᷑ id eſt dilectiõe

dei ⁊ ꝓximi in quibus tota lex pendet ⁊ ꝓphete
(qꝛ mandata tua)quoꝛum plenitudo eſt chari

tasexquiſiuipetendo:querendo:pulſando: et
ccepi ſpiritũ quo bona facerem ex dilectione

Etqꝛ dixit ſe ambulaſſe in latitudine cõtinen
ter ꝓſequitur in tribus ſcilicet in locutione me
ditatione operatione ⁊ pꝛimo in locutione di⸗
Et loquebar de teſtimonijs tuis in con

ectu regum:et nõ confundebar.
Etloquebar) conſtanter et intrepidede te⸗
ſtimonijs tuis) grece martyrijs vel in pꝛeceptis
a le teſtificatis ⁊ de te teſtificantibo pꝛo veritate
certans vſq; ad moꝛtem (in conſpeciu regum)
qui poterantterrere ⁊ timoꝛẽ incutere. In hoc
dicto non tan rei euentũ q; mentis affectũ ex⸗
Eunt qꝛ ſic erat affectus ꝙ iam ꝓmptus eſſet
loqui coꝛaʒ regibus.genus autem martyrij eſt

Et meditabar in mandatis tuis: que di

HFe meditabar in mãdatis tuis implendia

cogitando quomodo ꝑficerem omnis eni ſer⸗
uus mandata dñi ſui ſemper in mente habere
debet vt non ſolum timoꝛe verum etiam amo⸗
re deſeruiat ⁊ ſubiungit quare dicens (que) p⸗
pter ſecdilexi)id eſt quia ea dilexiꝑ ſpirituʒ qui
datus eſt mihi.quod enim ab aliquo diligit᷑ de

hoc frequenter meditat᷑ ꝑ hũc quidem ſpirituʒ

dilectio ipſa in coꝛde diffundit ⁊ coꝛ ad medi⸗
tandum dilatatur. deinde ſubdit de operatõne

Ett leuaui manus meas ad mãdata tua

que dilexi: et exerceboꝛ in iuſtiſicationi⸗
bus tuus. — =

¶ Etlenaui manus meas ad mandata tua)

ea poſt talem meditationẽ opere adimplendo
ex meditatõne enim mandatoꝝ celeſtiuʒ boni
operis vſus inoleſcit ſine quo meditatio nõ ſuf
ficit. Cum opera ꝓ deo fiunt tunc manus ad
ſuperna leuant᷑: cum autem ꝓ terrenis tunc de
ponuntur(que dilexi) qꝛ finis pꝛecepti eſt cha
ritas vt eius intuitu fiat mandatũ. Ad omnia
autem tria pꝛedicta pertinet quod ſequit᷑(etex⸗
erceboꝛ)ſic loquendo meditando etoperando
(in iuſtificationibo tuis)id eſt in pꝛeceptis tuis
que iuſticie ſunt ac iuſtificãt ⁊ iuſtificatũ oſten

dunt. ¶ ¶ Zai.·
Emoꝛ? eſto vVerbi

tui ſerno to: in quo mihi ſpem de⸗

In hac ſeptima littera agit de ſpe pmiſſio⸗

num dei que facit omnia pacifice tolerari per
quam mens humana eleuatur ab his viſibili⸗

bus et tempoꝛalibo ad inuiſibilia ⁊ eterna bo⸗
na vbi requies eſt vera. Septenarius autem ſi
gnificat requiẽ. AUnde ⁊ huic octonario pꝛepo
nitur ſeptima littera ſcʒZai)que interpꝛetatur
huc vel duc teqꝛ hic agit de ſpe que non eſt de
pꝛeſentibo ſed ad futura tendit.q.d.huc tende
huc dirige iter tnũ tanquaʒ tui ductoꝛ et rectoꝛ
quo vocatteverbũ dei ſcʒ ad eternitatẽ feſtinãs
ergo iſte in illam requiem ingredi petit eam.d.
¶ Memoꝛ eſto v̈bi tui)id eſt ꝓmiſſi implẽdi fa

cticſcruo tuo nõ libero ſuo.i.nõ quaſi oblitus

tardes ſed quaſi memoꝛ redde pꝛomiſſum qui

nunquam fallis: pꝛomiſit enim deus merceæ= ¶ Defectio)ettediũ coꝛdis et anime.i.afflictio

dem cuilibet fideli ſibi ſeruienti ⁊ ſpecialiter tri

bulationes mundi patienter pꝛo eo ſuſtinenti
(int uo) verbo pꝛomiſſionis ( mihi ſpem dedi

ſti de expectatione pꝛomiſſoꝛum.quia enim ꝓ
miſiſti ſperare feciſtieterna et deſpicere pꝛeſen⸗

tia quaſi diceret ideo ſic ⁊ ſic ago qꝛ tepmitten
te eterna ⁊ auxiliũ in tribulatõe ſpero ettu dũñe

ꝓmiſſi memoꝛ eſto. VUnde in aduerſis ſpe ſe cõ
ſolans ſubdit.

Hec me cõſolata eſt in humilitate mea:

R⸗ eloquiũ tuũ viuificabit me.
Boec)ſcʒ ſpes tue ꝓmiſſionis (me conſolata
eſt) et confoꝛtauit (in humilitate mea).i.in deie

ctione ⁊ tribulatõevt nõ timerẽ ſed potius gau

derem.Ergo aduerſa facile ſuperant᷑ ſi ſit ſpes
que cõſolet᷑ qui enĩ melioꝛa ſperat leuioꝛibo nõ
frangit᷑ (qꝛ eloquiũ tuũ).id eſt ꝓmiſſio tua(vi⸗
uificabit me)afflictum ⁊ firmauit meũ animũ.

Lemꝑenanq; tentationis de verbo et eloquio

dei viuitur quo eterna pmittunt᷑ VUnde petrus
dño dixit verba vite eierne habes. Et neceſſe
mihi erat quia.

Buperbi inique agebãt vſq;quaq;: ale

. autem tua non declinau.
Dupbi)ſcʒ ꝑſecutoꝛes mei (inique agebãt)

cõtra mecvſq; qq;).i.valdevł nimis nõ tm im

pie agendo ſed etiam pios ad impietatẽ cogen
do qð nimis eſt iniquum ſed fruſtra inſtabant
qꝗqꝛ non conſenſi Unde ſequit᷑ſa lege autem tua
non declinauiquantũcunq; me ad hoc impel
lerent ſed in ea ſtabilis ꝑmanſi.lex enim dei eſt
remediũ vt non curetur ꝓſperitas ſuperboꝝ et
non timeat᷑ deiectio iuſtoꝝ hic nanq; nos do⸗
cet recta et iuſta dei iudicia meditari etq̃li nos
regere debegmus cautione. Ideo ſubdit qꝛ.

Oemo fui iudicioꝝ tuoꝝa ſeculo vñe:

onſolatus ſum. „—1ʒ
Demoꝛ fui iudicioꝝ tuoꝝ a ſeculoyo(dñeʒ

ex quo genus humanuz cepit que exercuiſti in

vaſa ire ⁊ in vaſa miſericoꝛdie et ↄſolatus ſũ)
ꝛ iudicia tua vera eſſe cognoui. Qui enim pꝛe
terita repetit ⁊ ſemꝑ colligit ſeriẽvetuſtatis:co⸗

gnoſcit qꝛ nec pctõꝛ potetia ſue ĩpꝛobitatꝭ eua⸗

gat nec iuſtus equitatis ſue pꝛemijs defraudet᷑
Et qui bene ſibi cõſcius hec nouit retexere ha
bet vnde gratiã ſue cõſolationis poſſitaccipe⸗
re.Quantũ autẽ vir ſanctus iniquos quos to⸗
lerabat diligeret oſtendit cum ſubiũgit. In me
quidem conſolatus ſum. Sed.

linquentibus legem tuum.

Defectio tenuit me: p peccatoꝛib dere

et doloꝛ (tenuit me) et occupauit( ꝓ pctõꝛibus

derelinquentibo legem tuam).i. ꝓ exceſſibo pec
cantium a quibus legem tuã derelinquivide-⸗
bam:dolebat ꝑfectus iſte non qꝛ ipᷣe appetebat
ſed qꝛ lex dei relinquebat᷑et non de ſuo ſed de

alieno cõtriſtabat᷑ damno.Tanta enim eſt vir
tus pietatis ꝙ vir ſanctus plus grauatur ⁊ do
let de aliena culpa⁊ miſeria qᷓ; de ſua pena⁊ in
iuria. Sed nos hodie magis dolemus noſtra

incõmoda q; ſalutis ꝓximi detrimenta. Nec
tI de tribulationeſua nõ dolebat immo gau⸗

debat quod oſtendit cum ſubdit.

Cantabiles mihi erant iuſiiſicatões tuie

E

in loco peregrinationis mee.

¶ Qantabiles).i.ſicut catilene delectabiles qꝛ
cantus eleuatlaboꝛes tollittediũ ⁊ delectatmi

hi erant iuſtificatões tue).i.iudicia tua iuſta qͥ⸗
bus noſtri purgant᷑ exceſſus. Ex eoꝝ quidem
iniquitatibo dolebat ſed in dei iuſtiſicationibꝰ
wa malis tribulabat᷑cantabat ⁊ exultabat(in
loco pegrinationis mee).i.in via pñtis vite in

gu ꝑegrini ſumus ⁊ differimur a pꝛia heceni
miſera vita locus gegrinationis dicit᷑eo ꝙ ho
mo deiectus eſt de ꝑadiſo in has miſerias vbi
penã ſue impꝛobitatis fleat. Sed qꝛ omni tꝑe
circa deilaudes eſſe debet intentꝰadiũgit.Et.

OVemoꝛ fui nocte nominis tui domine

et cuſtodiui legem tuam.

—

¶ Wemoꝛ fui) nõ ſolum die ſed etiamnocteʒ

id eſt omni ꝑe (nominis tui dñe)laudibo diui⸗
nis ⁊ oꝛatõni intendendo. Vel (memoꝛ fui no

cte)ſcʒ tribulationis id eſt in aduerſitate nõ trm

in ꝓſperitatecnominis tui)odñe)te coꝛam ho
minibus confitendo ⁊tibi gratias agendovbi
magiſẽq; in ꝓſperis deo eſt adherenduʒ ⁊ gra⸗
tie ſunt agende: non eſtenim magnum ſi hoc
agas in ꝓſperis(et)ſic (cuſtodiui legem tuam)

mandara tua adimplendo quam non cuſiodiſ

ſet ſiin virtute tua confidens nominis dei me⸗
moꝛ non fuiſſet adiutoꝛiũ enĩ noſtrũ in nomi⸗
ne dñi.Etmeriio memoꝛ fui et cuſtodiui. NHã.

HMec facta eſt mihi:qꝛ iuſtificatões tuas

ecaſcʒ nox ⁊ tribulatio (facta eſt mihixi. p

me ⁊ ad vtilitatẽ meam ꝓdeſt enim his qui ſa⸗
lubꝛiter exercent᷑ in eavt diſcant non ſuperbire

nam virtus in infirmitate ꝑficitůr. Et bene fa⸗

cla eſt mihi ⁊ ad vtiluatẽ meam quia ſic (iuſti⸗
ficationes tuas) ⁊ pꝛecepta iuſtificantia exqui

ton⸗

e

7

ſod

ſor
n

Gade
(aci
niyal
boy.
ſolgg
Aliug
Parat.
Nom
ſone
n⸗
Dens
uen

ſiui. VUnde pꝛius dicit bonum mihi quia hu-
muliaſti mevt diſcam iuſtificatões tuas.Cuas
qui iuſtiſcas impium nõ meas:deus eſt enim
inquit apoſtolus qui operatur in nobis etvel⸗
le ⁊ operari ꝓ bona voluntate hoc etiam ꝑ pio

phetam dominus dicit. Et faciam vt in pꝛece

ptis meis ambuletis et iudicia mea cuſtodia⸗
tis ct operemin. —
H ff (Metb.

ne dixi cuſtodirelegemtuaam.
¶In hbac octaua littera faciem dñi

videre optat quia mandatis eius eſt obſecutuſ
ct qꝛ qð deſiderat ſollicite ſatagit habere ideo

congrue pꝛemittit᷑ littera (heth) que interpꝛeta

tur pauoꝛ et intelligi᷑ non pauoꝛ recidendi ſed
ſollicitudo acquirendi illud bonum quod ſpe
rat qdð quia in octaua reſurrectõis pꝛeſtabitur
ideo octonarius ille octauus ponit᷑.q.d.iuſtiſi
cationes tuas exquiſiui quia.(Poꝛtio) 1 prrs
(mea)o (dñe)tu es gnal i diceret non quero di⸗

uitias nõ honoꝛes ſeculi ſed omnia poſtpoſui

vt tu ſolus mea pars optima fieres.partes ſibi

eligunt homines in hoc mũdo alius hoc aliuſ
illud vnde quiſq; viuat: pam vero pioꝛum eſt

ipſe deus vnde ſemper viuant. Qui talem poꝛ

tionem deſiderat opus eſt vt legem diuina cu⸗
ſtodiat. AUnde ſubiungit ⁊ ideo (dixi)id eſt fir⸗
miter ſtatui (cuſtodire legem tuã) cuſtodia eni
legis dei acquirit poꝛtionẽ ipᷣm deuʒ. Sed qꝛ

non cuſtodio niſi adiuues ideo ad hoc facien⸗

dum dicit.

Hepꝛecatus ſum faciẽ tuã in toto coꝛ/
e meo:miſerere mei ſcoᷣm eloquiũ tuũ

Oꝛtio mea domi

Depꝛecatus ſum faciem tuam)id eſt faciem

gratie non vindicte hoc eſt fauoꝛem tuum.
(faciem)id eſt noticiã qꝛ qui deum contempla

rivalet qualiter legem eius cuſtodiat intelligen

dovidet (in toto coꝛde meo)id eſt tota intentõe

tota animi virtute:toto mentis affectu. Nullũ

aliud deſideriũ habens ꝛ diuiſa mens nõ im
petrat.depᷣcatus ſum inq; dicẽs miſerere mei)

vt ꝑ miſericoꝛdiã habeã quod meritis nõ poſ⸗

ſum (ſcdᷣm eloquiũ tuũ) id eſt ſcom pmiſſion

tuã:pmittit enĩ nobis miſeris miſericoꝛdiã ſuã

Deus ſi adipſum conuerti voluerimus.Ettan

quam exauditus ⁊ adiutus ſubdit.
Cogitaui vias meas:et conuerti pedes
ο in teſtimonia tua.

Qogitani )id eſt diligenter conſiderauivias
meas)id eſt ꝓgreſſus vite mee poꝛes malosvel
futuros ſcʒ quid agendũ ſit ⁊ quomodo⁊ quid

non(⁊ conuerti pedes meos)id eſt affectus me

os ⁊ greſſus operũ meoꝝ quibus homo quaſi
pedibo ambulado ꝓgredita vijs meis pꝛauis
et tardiscin teſtimonia mia)id eſt mandata que
tue voluntati teſtificant᷑ eligendo viuere ſcan
ea.Cogita ergo vt iam non tuis greſſiba quib
lapſus es ambules.Cogita autem quid faciaſ

q uid loquaris quomodo viuas vbi enim pꝛe⸗

cedit cogitatio ibi matura ſequit oꝑatio Etiõ.

Paratus ſum et non ſum turbatus: vt
cuſtodiam mandata tua.
Paratus ſum) ꝓmpta voluntate (et nõ ſum
turbatus) quantacunq; aduerſitate ingruente

(vt cuſtodiã mandata tua)itavt etiam ꝓ eis cu

ſtodiendis ſi neceſſe eſt pati nõ recuſem. vbi co

gitatione quis pꝛeuenit quod agendũ eſt ſemꝑp

paratus eſt ad agendũ ſemper fixus ⁊ valiqus

yt non queat ſubita? impꝛouiſa offenſione tur
bani ⁊ ideo meditare ⁊ ſtatue animovtveniens

ad pꝛelia et pericula ſis paratus nõ ſolũ aduer

ſus ea quevides ſed etiam aduerſus ea que nõ
vides ⁊ dicas paratus ſum ⁊ nõ ſum turbatus
vt cuſtodiã mand na tua.vbi etiã notat᷑ qð obe

dientia debet eſſe feſtina et leta. Et qᷓ; paratus

ſit oſtendit dicene.

Funes peccatoꝛũ circũplen ſunt me: eet

2

legem tuam nõ ſum oblitus

¶ Funes peccatoꝝ.i.deceptiones ⁊ impedi⸗

menta inimicoꝝ ſpiritualiũ ⁊ carnaliũ ſcʒ de
monum ⁊ maloꝝ hoĩm (circũplexi ſunt me).i.
circũligauerunt me quibus tanquã funibo me

pꝓpſt ſe trahere conant᷑ ſed fruſtra qꝛ (etlegẽ tnu“ö
non ſum oblitus)ipᷣam tranſgrediendo ſciens
opoꝛtere nos ꝑ multas tribulatões introire in
regnũ dei. Mala enĩ quibꝰ terrent et pctã ſunt

quaſi reſtis longa quam trahunt qua implica
re ſanctos volunt ſed nõ poſſunt eos qui legis
obliti nõ ſunt. Non ſum inq; oblitus qꝛ ᷣmo

dei nõ eſt obligatus ſed ita in memoꝛia ⁊ affe⸗
ctu habui ꝙ.

AVedia nocte ſurgebã ad ↄſitendũ tibi:
ſto inclicin iuſtificatõis tue.
HNedia nocte) pꝛe feruoꝛe et capto quieto

tempecſurgebam )de lecto ⁊ poteſt dici mediuz
noctis quicqͥd eſt inter crepuſculũ ⁊ diluculuz

UVel(media nocte).i.grauioꝛi tribulatione nõ
deijciebar ſelſurgebam)foꝛtius (ad confiten
dum )tibi confeſſione laudis ⁊ gratiarũ actõis
gratie enĩ agende ſunt deo de omnib que ac⸗
cidunt nobis ⁊ ſic poteſtteneri dñs ſuper iudi

cia)et flagella (iuſtificatõis) ⁊ coꝛrectõis (tue)
Aꝗb⸗ flagellas et iuſtiſicas filios qs recipis que

alij nõ merentur. Confiteo? tibi ſciens quia et

hoc ipſum ꝙ funes circũplectunt᷑ me iuſto iu⸗

dicio dei eſt quod incipita domo eius. Etita
affectus. —.——..
Porticeps ego ſum oĩm timentiũ te:et
cuſtodientiũ mandata ta.
Particeps ego ſum)ex tua bonitate omniũ
timentiũ te) timoꝛe filiali et ſancto qui cauet of
fenſam: membꝛũ enim eſt particeps boni cõ⸗
mẽbꝛi ſui ⁊ totius coꝛꝑis. Nã cõia ſunt bona
iuſtoꝝ vt quicquid boni agitur a ſingulis Ro
ſit omnibe: iuſticia enĩ cõmunis eſtvirtus.Tã
ta quippe eſt virtus eccleſiaſtice vnitatis ꝙ oẽs

ſunt vnũ in dño (⁊ cuſtodientiũ mandata tua)
ꝑ ſanctã operationẽ vt timoꝛ nõ ſit ocioſus.q.

d. cum omnibo timentib te coꝛde et cuſtodienti
bus mandata tua oꝑe:ego cõmunico ⁊ partici

po beneficia tua que nõ ſunt pauca ſed copio⸗

ſa quia.

Oiſericoꝛdia tua domine plena eſt ter

Miſericoꝛdia tua)o (oñe) id eſt effectibw mi

2
—*
8

=Dè doce me.
ſerieoꝛdie tue ſpiritualis ⁊ tꝑalis ꝓlena eſt ter⸗
ra)qꝛ fidem vbiqʒ dilatauit ⁊ impios iuſtificat
ſolem ſuum oꝛiri facit ſuper bonos ⁊ malos et

pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos omneſq; paſcit: et
Apter hoc ↄfidenter rogo (iuſtificatões tuas)et
mandata (doce me)illuminando intellectũ ad

cognoſcendũ eas ⁊ dirigendo affectũ ad faciẽ⸗
dum.iam ſe cuſtodiſſe dixit ⁊ hic amplius do⸗
ceri petit qꝛ ſemꝑ debẽt queri ad ꝓfectũ. Nun

quam enim eſt bone rei ſacietas eis quibus ve

re ſapit bonitas. Theth.

ſeruo to dñe: ſcom verbũ tuu.
In hac nona littera gratias deo

nit ad iuſticiã ⁊ qꝛ bonñ eſt humiliari ⁊ patien

tiam habere que tollit criſticiã et pꝛeſtat intri⸗ i ſiiſicationes tuas.

bulatione etiam iocunditatẽ ideo huic octona

rio pꝛeſcribit᷑ littera (Theth) que ſinterpᷣtat᷑ bo
num vel excluſio qꝛ hic agit de patiẽtia que ex
cludit triſticiã de aduerſis et facit bonũ et iocũ

dum pati.q.d. doce meiuſtificationes qꝛ iam.
(Bonitatẽ feciſti cum ſeruo tuo) o (dñe) id eſt

feciſti vt me delectaret bonũ et facerẽ illud libe
raliter delectatione iuſticie nõ ſeruiliter timoꝛe
pene quod magnũ eſt donũ qꝛ ſic de eo qui ſer
uus fuit feciſti filiũ(ſſ̃ᷣm verbũ tuũ) quo iubes

liberaliter ⁊ex charitate ſeu amoꝛe nõ ſeruiliter

ct extimoꝛe tibi ſeruire. Veljfm verbũ tuum)

de ſua humiliatõne ⁊ patientia ꝑ quamve

id eſt ſcᷣm pmiſſum tuũ vt ablato ſpũ ſeruitu
tis firma ſit ꝓmiſſio de ſpiritu adoptõis filio⸗
rum. Nõ ſunt ergo vera bona niſi illa que ᷣm

verbum dei ſunt. deinde quod ſe accepiſſe con

feſſus eſt augeri ſibi petit ⁊ ꝑſici dicens
Bonitatem et diſciplina et ſcientiã
me:quia mandatis tuis credidi,
¶ Bonitaté).ſ.mecũ factãcdoce me) aſpirãdo
amplius charitatem vt mihi gratia tua magis

oagiſq; augeat᷑⁊ bonitatis dulcedine innote⸗

ſcat(⁊ diſciplinaʒ)dando patientiã vt adeo ſit
dulcedo boni ꝙ amoꝛe dei vel ꝓximi quaſiibʒ
feram paſſiones(⁊ ſcientiã illuminando intel

ligentiam ad diſcernendum inter bona mala.

Bonitas ergo eſt vᷣus q̃ fit delectatõ boni.di
ſciplina eſt virtus qua fit tolerantia mali.ſcien
entia eſt virtus qua fit cognitio boni ⁊ mali.iõ

doce(quia mandatis muis credidi) ſcʒ ꝙ tu illa
mãdaueris quaſi diceret fides qua credidi iſta

tua eſſe mandata impetret a te gratiã qua faci⸗

am iſta que tu mandas. Ded.
Pꝛius qᷓ; humiliarer ego deliqui: pꝛ’o/

terea elo quiũ tuum cuſtodiui.

Pꝛius ꝙ humiliarer) id eſt affligerer penali .

2

cer per tuam coꝛreccionẽ ⁊ diſciplinãcego deli⸗
qui)eloquiũ tuũ non cuſtodiendo et ſic culpaʒ

incurrendo: ꝓpterea ne iterũ humiliarer ⁊ affli⸗

Gerer celoquiuz tuum cuſtodiui)ſcʒ ſcõm illud

operando.Ex diuina enim coꝛrectione experi
tur homo quantũ bonũ ſit deo obedire?⁊ euæ⸗
ditur vt magis ſollicitus ſitmandata dei cuſto

dire. Sepe enim contingitvt culpa generet pe

nam ꝛ pena excitet coꝛ ad penitentiã ⁊ peniten
tia operiat culpam. Nam ſi peccatis tuis tri⸗
buas ꝙ humiliat es et quicquid acciderit in

te retoꝛqueas:exreo incipis eſſe iuſtus quitevt

reum condemnas Sed quia hoc non niſiper

gratiam dei fieri poteſt recte ſubdit᷑.

HGonus es tuʒ et in bonitate tua doceme

doce

Bonus es tu)in te ⁊ ex te eſſentialiter ⁊ etiaz

ſperantibo in te cõfidenter (et) ideocin bonita⸗
te tua)⁊ ſuauitate nõ in meis meritis doce me
iuſtificationes tuas.i.opera iuſticie effectuali⸗
ter adimplere vel opera bona quibus poſſim

iuſtificari. Juſtificatõ enim eſtopus iuſticie.q.
d. dore bonitatẽ exꝑientia qui es bonus in na⸗
tura. Ecce liber in quo debet homo ſtudere et
ꝓpficere ſcʒ in dei bonitate et iuſtiſicationes nõ
curſus planetarũ nõ diuinatõnes futuroꝝ vel

vanitates ceteras ibi querere. Et neceſſe eſt vt

me doceas qꝛ adeſt colluctatio vt oſtendamne

quod didici. H kam. Autro ? argento pferat qui ꝓpter legẽ dei omnia
Oultiplicata eſt ſupꝑ me iniquitas ſup relinquere poteſt. relinquũt multi diuitias oꝛe
boꝛum: ego aũt in toto coꝛde meo ſcru/ ct ꝓfeſſione ſed affixi ſunt eis coꝛde ne⸗
Nboz mandata eKuuuss.e och
Multiplicata eſt ſuꝑ me)vi ⁊ numeroinij̊ N △ 2 .
tas ſuperboꝝ) i demonũ et hominũ iniquoꝝ Anus tue domne
nitentiũ me impellere ad pcim̃(ego autem tua ſecerunt me ⁊ plaſmauerunt me doa
gratia cõfoꝛtatꝰ ⁊ adiutus ſin toto coꝛde meo) mihi intellectuvt diſcã mãdata tua.
. et mentis affectucſcrutaboꝛ) vehement? (man ¶ In hoc decima littera petit ſibi dari intel⸗
1 data tua ad intelligendũ ⁊ operandũ. conſola lectum mandatoꝝ dei vt vera vita. i eterna fru
tionẽ requirens in eisvt tiñ heream mandatis atur et qꝛ nemo vitã eternã põt habere niſi pecc
quantũ illi ſuꝑbi volunt ſeducere ab eis: recte cata cõfiteat᷑qð maxime ſit in aduerſis ideo 5
autẽ cum aducrſa patit᷑ mãdata diuina ꝑſcru⸗ ſcribit᷑ huic octonario littera ( Joth ) que inter
tatur tunc enim ad conſolationẽ diuinarũ ſcri pꝛetat᷑ cõfeſſiovel deſolatio qð bene coõuenit.ci
pturarũ maxime recurrere debemus cuʒ in tius enim cõfitent᷑ ⁊ diuinũ imploꝛant auxiliũ
ſeculo tribulatões ⁊ tentatoes pier deum ſuſti qui deſolati ſunt ⁊ vrgent᷑ aduerſis. Interpꝛe⸗
nemus.Et etim. aatur etiam Joth ſcientia vł pncipiũ qꝛ hic do
Coagulatũ eſt ſicut lac coꝛ eoꝝ:ego ve/ cetur homo creatus eſſe impaſſibilis immoꝛta
Coagulatũ eſt ſicut lac coꝛ eoꝛũ) ſuperboꝝ/ mo reuenti deſiderat cuius in hac vita initium
9 .iin malicia cõpꝛeſſum paulatim ⁊ induratuz habetintellectu.q.. lex tua eſt mihi bonũ ſu-
. vt enim lac natura ſui purũ ſpecioſum atq; ſin milia ⁊ merito qꝛ (Manus tue).i.potentia ſen
cerum eſt ſed coꝛruptõne coagulat etaceſſit ſic virtus ⁊ ſapia tua(fecerũt me) creando ſ̃ᷣm ani
4 coꝛdis humani natura pura ſincera ⁊ ꝑſpica mam ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã (? plaſma
. eſt pꝛiuſq;ᷓ vicioꝝ admittõe cvrumpat᷑ ⁊ co⸗ uerunt vel finxerüt me ſoꝛmando ſm coꝛpus
. ceſcat(ego vero legem tuã) ꝑ quã ſuꝑbos hu⸗ cetqꝛ ex hoc obligoꝛ ad tuũ ſeruitiũ (da mihi in
. milias et humilibo gratiã pᷣſtas (meditatꝰſumy tellectũ)purũ ⁊ intellectus eleuationẽ (vt diſcãa
econtrario ad emolliendũ coꝛ meũ ⁊ vt conra mandata tua)ad clarius intelligendũ ſepi me
obſtinationẽ et duritiã eoꝛũ meditatio legis ſii ditandũ deuotiꝰ adimplendũ.q.d.oꝑatio tua
m mihi refrigeriũ.Etergo. te moueat vt quẽ ſeciſti in natura:reficias ⁊ ꝑfi
Bſo Bonum mihi quia humiliaſii me: vt di ciasin doctrina reſtituẽdo mihi intellectuma
ne am iuſtiſicationes tus. obfcuratus eſt , pctm.Et tunc omnes.
4 Ehi mihi eſt) pfuit(qꝛ bumiliaſti me,) Qui timent te videbũt me et letabunt
ſ⸗ humiliatõe pene ꝓpter exceſſum culpe.i.diuer⸗ quia in verba tua ſup ſperraunu.
ſis tentationib ⁊ afflictioniby exercuiſti qꝛ; pe⸗ Mui timent te) timoꝛe filiali videbunt me)
Ncr nam vertiſti in eruditionẽ. ⁊ vexatio dedit mi-⸗ ct facta circa me ad infoꝛmandum ſe (et let⸗
N hi intellectũ (vt diſcam) diligentius nõ ſolũ co buntur) de meo conantes imitari me pꝛofectu
gnoſcere ſed ⁊ facere(iuſtificatões tuas).i.op. Omnes qui timent deũ letant᷑ ſi vni datur qd
ente iuſticie vel mãdata tua que iuſtificant ⁊ hoiem petit Charitas enĩ de bonis ꝓximi gaudere fa
. iuſte viuere docent. Sed qꝛ hoc nõ fit niſ ꝑ di cit. Jocũdus eſt bonis aſpeciꝰ bonoꝝ nõ exte
is lectionẽ vbi qui facit habet delectationẽ ſubiiũ rioꝛis hois ſed interioꝛis ſed ecõtra grauis eſt
nu⸗ git oſtendens quantũ ex hac humiliatõe pfece malis ideo letabunt᷑(qꝛ in verba tuai in ea
ene nit. q.d. Ex hoc in tm̃ affectus ſump. Ppiiſiſti ſuꝑ ſperaui).i.valde ſperaui. NHõ ait
. Bonum mihi lex oꝛis tui:ſuper milia au ſimpliciter ſperaui ſed ſuꝑ ſperaui qꝛ eni dueus
ſin ri et argenri — PpPpoteſt facere ſupꝛa q; petimus ⁊ intelligimꝰpa
ieg⸗ Bonũü)eſt mihi lex oꝛis tui) docens mevti⸗ rum eſt hic im̃ deillo ſperare ſed debemus ſu⸗
inn⸗ lia ꝓ ſalute eterna (ſuꝑ milia auri et argenti).i. per ſperare. Ideo da intellectũ qꝛ iam.
gen ſuꝑ diuitias et omne pcioſum ſeculi.ponit eni Cognoui dñe quia equitas iudicia tua:-
en. determinatuʒ ꝓ indeterminato. Et bene dici et in veritate tua humiliaſti mme.
4 Ancqampliisotligtcbantastegeat chen⸗ . Lognoutolide, ? ſo ge undiciz tua) aͤb.
NI piditas milia auri ⁊ argenti? bona ſpiritualia mulctaſti genus humanũ ⁊ in oĩbs qꝗᷓ circa bo⸗
N ſine comꝑatõne excedũt in bonitate tpalia. nõ nos ⁊ malos facta ſuntvel fiunt ſunt(eqͥtasi.

qquicunq; immo rarus hoc dicit.i.qui legẽ dei

iuſta⁊ eq̃ licʒ qdã nobᷣ occłta (⁊ i vitate tua)i.

iuſto iudicio chumiliaſti me) ſubdẽdo me huic
penalitati ⁊ multiplici miſerie ꝓpr᷑ demeritũ of
fenſe. Sũma enim eqᷣtas eſtvt qui delinquunt
ſuperbiã purgent᷑ꝑ humilitatẽ. Ergo qꝛ me
ſiinſtivt coꝛrigeres ⁊ iuſta ẽ hec tuavindicia.
Fiat miſericoꝛdia tua vt conſoletur me:
ſcom eloquiũ tuũ ſeruo tuo.
iat nunc (mĩa tua) mihi ( vt ↄſoletur me)
in afflictõe mea qꝛ miſericoꝛdia miſeris eſt ne⸗
ceſſaria: nõ petit auferri erumnas queſuntad

purgationẽè ſed ↄſolari. In laboꝛe eni ꝑfectus
vir nõ finem laboꝛis ſed verbũ conſolatõis pe
tit vt bñ ꝑferat(ſ̃m eloquiũ tuũfactũuo tuo

.i.ſᷣim qð ꝓmiſiſti uo tuo cui tenen ꝓmiſiſti eĩ

vt poſt hũilitatẽ afflictõis tribueres pᷣſidiũ ↄſo
latõis deinde expmensqͥd ꝑ miſericoꝛdiã dek

ſubiungit. Et poſt hec ⁊ ꝑ hec decetero.

Vieniant mihi miſeratões tue et viuã:

qꝛ lex tua meditatio mea et.
Meniant mihi miſeratões tue).i.effectus mi
ſericoꝛdie tue (⁊ ꝓper illas(viuaʒ) vita gratie in
pñti ⁊ gloꝛie in futuro⁊ oſtendit quo merito.d.
(qꝛ lex tua non vanitas ſeculi meditatio mea
eſt cogitando de executõe mandatoꝝ eiꝰ. Hec
meditatio cogitatio amãtis eſt qui cogitat vtꝑ
Dilectionẽ operet᷑ ⁊ im amantisvt charitas nõ

frigeſcat huius meditatõis ſue:quãtalibet abu

dantia cõſtipet᷑ iniquitatis aliene. nõ enim ſuf
ficit meditatio ſine oꝑatõne.mihi inquãveniãt
miſerationes tue et.

CEonfundant᷑ ſupbi qꝛ iniuſie iniquita⸗

tem fecerunt in me: ego aũt exercelvꝛ in

mandatistttſis.
¶ Konfundant᷑) i confundent?᷑ ſupbi).i.iniq
qqui nolunt humiliari. Ael Confundent.i.pu
deat eos⁊ erubeſcant de ſua iniquitate (ſuꝑbi⸗

et iniqͥſqꝛ iniuſtexi.ſine iudicio ⁊ malicioſe(ini

quitatem fecerũt in me) iniuſte meꝑſequendo
(ego aũt)quicquid aduerſum me agantſexence

boꝛ in mandatis tuis) ea meditando atq; oꝑe
adimplendo beneſacia etiam mimicis. Qus⸗

ia ergo grauioꝛa hic mala ſuſtinem tanto ſtu⸗
dioſius nos in mãdatis ſacris exercere⁊ in eis
conſolationẽ querere debemusvt hec nos ſub
leuent quos illa oppꝛimere ſtudent.Et. .
Conuertantur mihi timentes te: et qui
nouerunt teſtimonia tu.
Konuertant᷑ mibi)confoꝛmati ⁊ veniantad
me mibiq; aſſocient᷑ vt tales comites habeã in
auxiliũ ⁊ conſolationẽ meã timentes te.i.inci
ientes ⁊ (qui nouerũt)i.quos iam lectio im⸗
buitſinoͤdum oꝑatio. Vel (timentes te timo
re filialiget qui nouerũt)intelligendo etoꝑan⸗

ꝓ pꝛecio temꝑali fiat. LCaph

do (teſtimonia tua) i. quid dete teſtent ſcriptu

rarum eloquia. Vel (teſtimonia tua).i.legẽ cũ

teſtificatione tua datã:poſt omnia nõ audetvir

iuſtus dicere ꝙ ſit ſed petit fieri immaculatus.

q.d.fiat miſericoꝛdia tua: vemant miſeratões
tue ⁊c.qð vt impetrem.
Friat coꝛ meũ immaculatũ in iuſtificatõ

Fiat coꝛ meũ immaculatũ) ſine macula pec

us tuis: vt nõ confundar.
ti⁊ nihil attendat niſitecin iuſtificationibo tu

is)implẽdis.i.in operiba iuſticie diuine ( vtnõ

ↄfũdar)a ſpe mea.vł (vtñ ↄſundar)in pñti ꝑ

lapſũ culpe⁊ in futuroꝑ exꝑiẽtiã pene. Sicut

egritudies coꝛpoꝝ oꝛiut ex ſtomacho ita pctã
ex coꝛde et iñ eſt ꝙ penitẽdo de ꝑctis qbuſcũq;
tundimus pectus cui coꝛvicinũ eſt. Quia ò de

coꝛde ꝓcedit vniuerſitas vicioꝛũ ſicut dñs ait

in euãgelio ideo illud immaculatũ fieri poſcit

in operibo diuine iuſticie. In quoꝝ actione po

teſt macula quadruplex ↄtingere ſcʒ ſiagatdi⸗
minutevt ieiuniũ ſine elemoſina.ſi negligenter
vt contingit in oꝛatõe ratione diſtractõis.ſi ela
te vt ſi vanã gloꝛiã querat:ſi mercennarie vt ſi

E⸗

—R—+õ

tuum anima mea et in verbumtuuʒ
ſuper ſperaui.

.7

iaduentũ dñi deſiderat:pꝛimuʒ ſcõᷣm antiq̊s
pr̃es:ſcdᷣm quantũ ad modernos dicens quã⸗
ta in hac expectatõnetulerita ſuꝑbis ⁊ petitvt
in mãdatis dei ꝑſeueret ⁊ qꝛ in hac expectatõe
laſſatus eſt ex deſiderij dilatõeiõ huic octona⸗
rio pꝛemittit᷑ littera Caph)que interpꝛetat᷑ in⸗
curuatus qꝛ feſſus longa militia cupit diſſolui
et reuerti ad pꝛincipiũ ſed tñ non recuſatlabo
rem ſi neceſſe eſt manere in carne ꝓpter fratres.
q.d. veniant mihümiſeratões tue ⁊ viuam yere
et vita eterna q; Defecit) fere ⁊ laſſata eſt ſcʒ pᷣ
tedio in diutina expectatiõe tendens affectu et
deſideriocin ſalutare tuũ )ſcʒ ieſumvlł in deſide
rium ſalutis anima mea) tribulationibo ⁊ ten⸗
tatõnibo oppꝛeſſla Bonus eſt iſte defectus ſigni

ficat enim deſideriũ boni nõduʒ quidẽ adepti

ſed auidiſſume ↄcupiti⁊ inverbũ tuũ).i.in pꝛo
miſſum tuũ quovitam eternã patienter ſuſtinẽ
tibue ꝓmittis(ſup ſperaui).i.valde ſperaui ſci
ens id adimplendũ hec ſpes facit ꝑ patientiaʒ
expectare que nõ vidẽtur. Nesſimpliciter di⸗
citſperaui ſed ſuper ſperaui quia pꝛemiũ ma⸗
aius eſt merito ⁊ plus futurũ eſt q; dici poteſt.

Defecerũt oculi mei in eloquiũ tuũ:di⸗

ecit in ſalutare

Tacyndecin littera pegrinus hu mũ

centes quando conſolaberis me.

—
— ndd-r – — — – = = BS — —„ —— M, — — — — — —

i

Ve

ic

gen

ſnn
dant

nn
oe

apec

SDefecerũt) etia (oculi mei) interioꝛes ſcʒ röõ
et mentis intellectꝰ nimio deſiderio laſſati:ten
aentes (in eloquiũ tuũ).i.in ꝓmiſſum tuũ(di⸗

centes gemitu oꝛatõne ⁊ deſiderio⸗ quando cõ

ſolaberis me) educendo de his miſerijs quoꝛũ
tedio afficioꝛ.q.d. moꝛas patioꝛ quod ſit vtres
dilata dulcioꝛ veniat. Nonit autem dñs quid

quãdo faciat qui in menſura et numero ⁊ pon

deſiderijs carnalia deſideria frigeſcunt pter h
ſubdit quaſi dicendo. Ideo conſolare.

Auia factus ſuʒ ſicut vter in pꝛuina:iu

ſtif catões tuas non ſum oblitus.

¶ Quia factus ſum ſicutvter in pꝛuina roꝛeꝛ
congelato.i.dei gratia carnalis cõcupiſcentie

ardoꝛẽ reſtrinxi:ꝑ vtrem enim caro moꝛtis bu

ius: ꝑ pꝛuinã celeſte bnficiũ intelligit᷑ quo car
nis cõcupiſcentia velut frigoꝛe cohibente toꝛ⸗

pet⁊ contrahit᷑ ⁊ ideo qꝛ talis factus ſum iuſti

ficatõnes tuas ea que pꝛecipis ad iuſticiam

(nõ ſum oblitus) qꝛ a memoꝛia nõ labunt᷑dũ
aliunde nõ cogitat᷑ nam qꝛ toꝛpet cupiditas iõ
feruet charitas. Vel(qꝛ factus ſum).i.reputa⸗
tus vilis ⁊ inutilis(ſicutvter in pꝛuina conge⸗

latus eſt ⁊ nulli liquoꝛi idoneus ⁊ tmciuſtificas⸗
tiones tuas nõ ſum oblitug ꝑ recoꝛdationẽ et
opationẽ. Ita deſidero videre ſalutare. Sʒ.
Quot ſunt dies ſerui tui: quãdo facies

v perſequentibo me iudiciũ.

.

uot ſunt) in hoc ſeculo (dies

7„

q.d. Impꝛime mihi iugem finis mei meditatõ

nem et(quãdo facies de ꝑſequentibo me)ſcʒ de
diabolo ⁊ miniſtris eius (iudiciũ).i.vindicta,z

etvltionẽvt illis deſtructis ꝑueniã ad tuã viſio

de dieb ſins interrogat coꝛpus chꝛiſti q ĩ hoc
ſeculo ſunt futuri ⁊ ne quis putet eccłiam anie
ſeculi finem deſiturã addit etiam de indicio de

monſtrans vſq; ad iudiciuʒ ipᷣm quoq; in ter⸗

ris futurã. Ham ad hoc vi meꝑſequunt᷑.

ſed non vt lextua.

uerſis ſectis ac ꝓfeſſionib ⁊ littere ſeculares et

iudeoꝛũ ac errabunda loquacitas hereticoꝛuʒ
quos omnes iniquos voluit intelligi quibus
omnib ppoſui legẽtuã que nullã ↄtinet vel cõ

not ſunt) in ho (dies ſerui tui) qui
bus finit᷑ iſta miſeria ꝑſecutionũ et tentationũ.

Narrauerumt mihi iniqui fabulationes

Harrauerunt mihi iniqui fabulatõnes).i.
inanes ⁊ vanas locutões que inverbo tm de⸗
lectant vt me a veritatis tramite detoꝛquerent.
¶led nõ ſunt)ille mihi(vt lex tua)qꝛ nõ cõueni
unt legi tue in qua me magis vᷣias delectat q
verba. Illas aut vanas locutões habent in di

tinere pot falſitat? Qd ex boc patet qꝛ.

Omnia mandata tua veritas:iniqui ꝑg⸗

¶Omnia mandata tua)ſunt (veritas ꝛ inni⸗
xa veritati omnia que tendunt ad veritatẽ fina
tem nõ ſunt vamitas vel falſitas que in illoꝛuʒ

ſecuti ſunt me adiuua me.

abundat ſermonibo ⁊ ꝓpter hanc tuã veritatẽ ꝗᷓ
9actar quln a et numero ⁊ pon me delectat(iniq ꝑſecuti ſunt me) iniuſte qꝛ nõ
dere cũcta diſponit Ardentib aũt ſpiritualib-

in me ꝑſecuti ſunt niſi veritatẽ vt depꝛauarent
cam ergo tu (adiuua meyvt certẽ pveritatevſq;
ad moꝛtẽ qꝛ ⁊ hoc tuũ eſt mandatũ. Non pe⸗
to vi amoueat᷑ hoc ceriamẽ ſedvt adiuuare me
digneris ſciens neminẽ coꝛonari niſi qui legit
time certauerit. Ideo aũt adiuua qꝛ.

Paulominus cõſũmauerũt me in terra

Paulominus).i.fereconſũmauerũt)i.con
umpſeruntme in terra) multa ſcʒ ſtrage mar⸗
rum facta dum ↄfiterent᷑ et pᷣdicarẽt veritatẽ
Pon dicit ↄſumpſerũt ſed ↄſũmauerũt qꝛ ſtra
ges martyrũ potius fuit conſũmatio ⁊ ꝑfectio
eccłie qᷓ; ↄſumptio. Sed qꝛ nõ fruſtra dicitad
iuua me ſubdit(ego aũt) q;uis ita tentatus (nõ
dereliqui mandata tua)quantücunq; me ꝑſe⸗
querent᷑ qꝛ in omibo ꝑſecutionib ſemꝑ aliqui

6 auũt no dereliqui mandata tua.

reſeruati fuerunt fideles in fide cõſtantes et ita

erit in futuro.Etvt poſſit ꝑſeuerarevſq; in finẽ
ſubooͤoicc.
Scõom miſericoꝛdiã tuã viuiſica metet
cuſtodiã teſtimonia oꝛis ti.
¶ Scõðm miam tuã nõ meritũ meũ viuifica

meyvita gre ⁊ cõfirma me in ꝑſecutõe ne amã⸗
dovitã tpalem negem ⁊ ſic ꝑdam vitã ſpualem
ctteternãtet Aa ſeunſacis teſtumonia oꝛis tui).i.
Vi G i martyria ad que hoꝛtaris vel pᷣcepta q̃ oꝛe tuo
nem. q.d. vtinaʒ fiat celeriter vt ab his liberer: en

ſanxiſti Sancti eni in tanta ꝑſequentiũ crude
litate nullo modo dei martyria vel pᷣcepta cu⸗
ſtodirẽt niſi fieret eis q hic oꝛatũ eſt ſcõᷣm mi⸗
ſericoꝛdiã tuã viuifica me. viuificati ſunt qꝛ ꝓ
vita veritatẽ deſerere noluerũt? moꝛiendo ꝓve
ritate vixerunt. Lamech.

eternn dom/
ne verbũ tuũ ꝑmanet in celo.
HNEeſſus expeciatoꝛ qui ſupꝛa cu⸗
piebat dies ſuos claudi ⁊ eſſe cũ chꝛiſto hic oñ
dit ſe nõ recuſare laboꝛẽ immo eſt ardẽs ad ſer
uiendũ ei cui angeli ſᷣuiũt qͥ in hac littera duo
decima virtutes dei ⁊ facta deſcribit dicẽs tꝑa

lua finiri ſed nõ mandata dei? qꝛ hic mandata

ſunt diligenter intelligenda? ſeruanda iõ huic

octonario pᷣmittit littera Lamech) que interp̃

tatur coꝛ vel ſeruo.leuet᷑ ergo coꝛ circũciſuʒ ad

l

ea decet enim ſlud in te manere q in celo pſe

In eternü non obliuiſcar iuſtiſicatiöes

uauit me a ꝑiculo ideo de cetero.

me:teſtimonia tua intellexi.

uerat dixerat ſupꝛa adiuua viuiſica ⁊ cuſtodiã inge:auia in ipſis viuiſicaſti me. e
teſtimonia.Et bene ſunt cuſtodienda . ¶In eternu)ſcz in euum. i. q;diu viuamenon gnit
¶ In eternũ).i.ſemꝑ⁊ ſine intermiſſiõe o(dñe obliuiſcar iuſtificatões tuas).i.pᷣcepta legisin oni
verbũ tuũ).i.lextua ⁊ obſeruantia mandatoꝝ quibus nos coꝛrigendo a pctõ purgas et iuſti ince
angelis cuſtodientibo eternã ſine deſertiõe mili uiſcar iuſtificatões tuas)laudando ⁊ gr̃as agẽ gunn
ciam qꝛ celeſtes creature ſemꝑ obediũt deo s do ꝙ nos liberaſti de ſpiritali captiuitate et de un
merito debẽt inferioꝛes creature ratõales imi⸗ mundo ſicut iſraelite in terra ꝓmiſſionis gr̃as nn
tari ſimiliter obediendo.q.d.idcirco omni ſtu⸗ ggebant ꝓ liberatõe ab egypto (qꝛ in ipᷣis).i.ꝑ ſlni⸗
dio mandata obſeruanda ſunt qꝛ ſuꝑni ciues coꝝ meditationẽ ⁊ impletionẽ (viuificaſti me) hoten
ea indeſinenter cuſtodiũt et ei ſeruitus negãda nihil extra te petentẽ:a moꝛte ſcʒ peccati reuo⸗ henin
nõ eſtcui angeli ſeruiunt poſt celũ ſequit᷑ deter cando vel pᷣſeruando ⁊ vitã ſpiritualẽvel eter⸗ G
m. bEEt. nnapgnconferendo. Etidoeoo. nn
In generatione et generationẽ veritas Tuus ſum ego ſaluum me fac: quoniaʒ ſon
tua:fundaſti terram et yamanet. uiuſiificationes tuas exquiſiui.
¶In generatoe ⁊ generatronẽ).i.in oĩbo gene ¶ Zuus ſum ego) nõ ſoluʒ ſcᷣm creationẽvel Anr
rationibo ſibi ſuccedẽtibo ꝑmanet(veritas tua) portentiã ſed ſcdᷣm gram recreantẽ qꝛ ꝑ te viui⸗ ern
qꝛ nunq; defuit veritas dei in ſanctis eius mõ ficatus ⁊ ideo (ſaluũ me ſac)de futuro ſicut fe⸗ ni
paucioꝛibo mõ pluribovt ſe varietas hoĩm ha⸗ ciſti depꝛeterito. Ego tuus famulus ⁊ tu deus .
buit vel habebit ſemꝑ enĩ ſunt aliqui veritatis meus a te poſco ſalutẽ. O lim meus eſſe volui
ammatoꝛes iuſti ⁊ veraces q; (fundaſti)et ſtabili ctperij modo tuus ſum ⁊ ideo ſalua. Ethocte D
ſti in fide(terrã).i. eccłiam ſcʒ ſanctos qui ſunt moueat(qm)nõ measvolũtates quibo fui meꝰ 1
in terra(ct ꝑmanet)in ipſa fide qꝛ fundamen⸗ ſed (iuſtificatiões tuas).i.mandata tua in lege
to fidei qð eſtieſus chꝛiſtus ↄſtabilita nõ incli cõtenta vt eſſem iam tuus (exquiſiui)ſcʒ exat⸗
in ea. Et ſimlliter. breoeooſius. Rarus eſt qui poſſit dicere deo tuꝰſuʒ
Oꝛdinatione tua pſeuerat dies:quoniãXẽ¶ Ille hoc dicit qui adheret deo totis ſenſiba qui gi
omnia ſeruiunt tibi. AAllllliud cogitare nõ nouit hoc nõ poteſt dicere ſe 4
¶ Oꝛdinatõe)⁊ diſpoſitõe(tua ꝑſeueratdies) cularis:plures enim dominos habet venitli⸗ “M
M.iuſtus et ſanctus q relictis mũdi tenebꝛis in bido et dicit. Meus es qꝛ ea q ſunt coꝛꝑis cõ⸗ 1o
lumine dei viuitqͥ ꝑſeuerat in eccłia quicquid cupiſcis in illius adoleſcentule amoꝛe te mihi 4
vrgeat(qm omnia)q̃ ꝑtinet ad hunc diem (ſer vendidiſti.venit auaricia et dicit. Oeus es uauu
uiunt tibipomnia que ex oꝛdinatõe dei ꝑficit ei rum ⁊ argentũ ⁊ poſſeſſio quam habes pꝛeciũ in
deputat ad ſeruiendũ. Vel (qm omnia ſeruiut eſt libertats tue.venit gula ⁊ dicit tibi. Meus aan
tibi).q.ratio ⁊ cauſa omniũ pᷣdictoꝝ.ſ.ver es vnius diei conuiuiũ pꝛeciũ vite tue eſtvilioꝛ “
bum tuũ ꝑmanet in angelis: veritas in hoibb: es cibo tuo inter calices et epulas te acquiſun.
terra in fundatõe:dies in oꝛdinatõe eſtiſta qam venit ambitio ⁊ dicittibi. Meꝰ es neſcis qꝛ iõ
omnia debita ſᷣuitute et obediẽtia tibi ſunt ſub te alijs imperare feci vt mihi ipſe ſeruires ne⸗
iecia ⁊ ꝓ nutu tuo diſponis ea. Meruo autem ſcis ꝙ ideo inte ptãtem cõtuli vt meete ſubijce
omnia ſeruiunttibiꝛa. —è rem ptãtiveniũt ſingulavicia ⁊ dicunt. Heus Ne
Niſi ꝙ lex tua meditatio mea eſt:tũc foꝛ es quomodo huiuſmodi es potes dicere deo
te periſſem in humilitate ma. tuus ſum. Ille tibi dicit meus ſi vocem nõ re⸗
ſciendi ct ſaciendi ⁊ pᷣmia poſttribulatões ſpe Quip me ſe ipſum abnegat eſt mens on eſt Re
randi(tunc iideo qꝛ nõ meditarer foꝛte perii meus quem libido ſuccendit: qꝛ me caſti⸗ .
ſem)ꝑ lapſũ in grauẽ culpã (in hũilitate mea) tas. Non eſt meus auarus: qꝛ mea an bſtas .
,.i. in deiectõe⁊ afflictõe.legis quippe meditatio oneſt meus ncoſuget hacundus pax ſum
facitvt tꝑe tribulatõis ſuſtinere ⁊ tolerare poſ⸗ ego lingarensnom. ed meng qui poteſt
ſimus ne frangamur. Ergo tꝑe afflictõis me⸗ dicere nihil mihi conſcius ſum. Ideo autẽ ſal
ditatio nobis in lege ſit ne iparatos ꝓcella ten num me fac de futuro ga.
tationis afiligat. Etqꝛ ſic legis meditatio pſer Oe expectauerunt pctõꝛes vt ꝑderent 6

ned
n⸗

ſ⸗
dis
ſum
otel
ceſal

n

¶ Ve expectauerũt) q̃ſt in inſidijs latitando

et mihi inſidiando (pctõꝛes)ſcʒ ſpiritus mali

gni ⁊ homines iniqui (vt ꝑderent me) faciẽdo

conſentire ad malũ et ad culpã trahendo ſicq;

in gehennã pꝛecipitando ſed nõ ꝓfecerant nec

inde perij quia teſtimonia tua).i.pꝛecepta vel
martyria (intellexi).i.ĩtra me legi ea deuote me

ditando.q.d.longo me certamine inimici im⸗
pugnant ſed ego intelligens teſtimonia tua cõ

ſolationem ex eis recepi. Et ſi confitentẽvrge⸗

bant nõ ceſſi intuens ſinem ſine fine.i.eternaʒ
beatitudinẽ. VUnde ſubdit᷑. Et.

Omnis conſũmationis vidi finem: la⸗

tum mandatũ tuum nimis.
¶ Omnis conſũmationis).i.omnis ꝑfectõis
humane ſcʒ cõtemptus mundi ⁊ patientievſq;
ad moꝛtem⁊ huiuſmodi(vidi).i.menite attendi
(finem) vltimũ. O misconſũmatio eſt omniũ

virtutũ ꝑfectio ſcʒ ꝓ vero ⁊ ſũmo bono omnia

facere et mala omnia tolerare et vſq; ad moꝛtẽ
ꝓ vcritate ceriare. Cuius conſũmationis eſt fi
nis excellere in regno dei qð non habet finem
⁊ habere ibi ſine moꝛte ſine doloꝛe ⁊ cum ma⸗
gno honoꝛe vitã moꝛte huius vite ac doloꝛib⸗
⁊ obpꝛobꝛijs acquiſitã ⁊ viq (mandatũ tuum)
.ſſ.charitatis. mãdatũ illud geminũ quo iubet
deus ⁊ pꝛoximus diligi ꝑ quod cõplent᷑ omia
nimis).i.valde(latum)ſcʒ dilatatõne qꝛ etiã
vſq; ad diligẽdos inimicos extenditur.nil enĩ
latius qᷓ; omnes in ſinu amoꝛis recipere et nul
las odij anguſtias ſuſtinere et efficacius qꝛ ex
charitate pendet lex ⁊ ꝓphete dictaq; ꝓphetaꝝ
et totã legem ipᷣa concludit Et hoc mãdatum

ninmis latũ fuit et eſt mihi latum quaſi facile fa
ctum qꝛ nihil ꝓdeſſet inter toꝛmẽta ⁊ moꝛte in

ofitente.

minente ↄfiteri ſi charitas nõ eſſet

Vomogo di

gem tuam domine: tota die meditatio

¶ Inbac decimatercia littera loquitur vir iu⸗
ſtus qui in meditatõne legis pꝛofecit dicens ſe
ſuꝑ ſenioꝛes intellexiſſe et ideo dicit eſſe ſcriptu
ras dulces ſuper mel ⁊ qꝛ hoc eſt ei per charita
tem iõ huic octonario pᷣmittit᷑littera ( Mem)
que interpꝛetatur viſceravel ex ipᷣis qꝛ hic agit
de charitate que eſt ex ipſis medullis. per hoc

ergo intelligit multiplex dilectõ quia legem ex
toto coꝛde amat et ex ipſis viſceribo amplectit᷑.
q.d.intellexi teſtimoniavidi finem ⁊ merito qꝛ

¶Quomodo).i.qᷓ; yehementer et q; intenſe to⸗
tis viſceriba (dilexi legem tuam) o (dñe) in ſa⸗

exile

cra ſcriptura contentã. admiratiue hoc dicit et
ideo hec lex tua (tota die⸗.ſ.naturali id ẽ omni
tꝑe ac ſemꝑ et ſi caro impediat (meditatio mea
eſt) quatenus non ſolũ littera ſed etiam ſpiritu
eam intelligerẽ.q.d. intantũ dilexilegem aʒ
o dñe quod aſſidue et quaſi cõtinue meditoꝛ in
ea. In hoc enim apparet eum legem dei dilige⸗
re quia ꝑ omne tempusvite ſue cognoſcit᷑ eam
meditari.Et bene ait tota die qꝛ quicquid ſan⸗
cte agitur meditari legem eſt ⁊ ideo. H

„ „* .

Buper inimicos meos pꝛud

Super inimicos meos).i.plus qᷓ; inimicos
meos ſcʒ iudeos paganos hereticos qui nõ in
lelligũt vel nõ oꝑantur (pꝛudentem me feciſti
mandato tuo).i.ꝑ mãdatũ tuũ ſcʒ ſacre ſcriptu
re eloquiũ a me verum intellectũ (qꝛ ineternuʒ
mihi eſt).i.ſic intelligo ⁊ interpꝛetoꝛ ipᷣm man⸗
datum vt mihi ineternũ ſit ⁊ ad eternitatẽ vale
at qꝛ in tabulis coꝛdis dilectõ dei ineternũ erit
et pꝛemiuʒ mandati cuſtoditi erit ipᷣe deus qui
mandauit. Illisvero nõ eſt in eternũ ſed in ſe⸗
culum qꝛ ex eo mandato tꝑalia pꝛemia querüũt
tantũ.pꝛudenteʒ inq; me feciſti ſuper inimicos
Bußper of̃
teſtimonia tua meditatio mea eit.
¶ Super omnes docentes me) qui ſcʒerant
de inimicis(intellexi)ſacre ſcripture veritatem
docebant tũc ſcribe ⁊ phariſei ſed iſte ſuꝑ hos
intellexit qꝛ littere nõ adheſit ſed myſteriũ feſti

uitatum et holocauſtomatũ in euangelio vidit

eſſe complendũ. VUnde ⁊ eximius ꝓphetaꝝ di⸗
citur quia ipᷣe acutius alijs ꝓphetis vidit ⁊ hoc
ideo(qꝛ teſtimonia tua meditatio mea eſt).i.me
ditatio mea circa teſtimonia tua bene et ſane.ſ.
in ſpiritu et nõ in littera intelligenda continue

verſatur quantũ humana fragilitas patit᷑. In

tellexi ſuper docentes qꝛ etiam.

* * 5*

BSuper ſenes intellexi quia madata tua

—
4

¶ Super ſenes. i. plus q;; ſenioꝛes coꝛpe non
mente ſcʒ ſacerdotes ⁊ pᷣncipes (intellexi) qꝛ in
nouo teſtamento agi pꝛeſtoloꝛ quod inveteri fi
guratum cerno ⁊ hoc totum ideo qꝛ(mandata
tua)que illi trãſgrediebãt᷑ queſiui) interius in⸗

tellectũ verboꝝ tuoꝝ feruenter deſiderando et

a te deuote petendo vt intellecta implerẽ opan
do. Hec mirum qꝛ quem dñs docet facile do⸗
ctoꝛes ⁊ ſenes ſuperat. Intellexi mãdata et etiã
opere compleui ea qꝛ per conſ ideialionslegia

is docentes me intellexi: quia

te directus. —è
Ab omni via mala phibui pedes meos:

2ſndlan verba ttu.
Ab omni via mala)et criminali ipſoꝝ do⸗
cioim ⁊ ſenioꝝ ac omniũ peccatoꝝ( ꝓhbibui)⸗
et cohibui ne ꝑuerſitate eoꝛum ſubuerterer pe
des meos).i.affectus ⁊ greſſus quaſipꝛonos et
volẽtes ire in malũ et ad h ꝓhihuivt cuſtodiã
verba tua).i.mandata tua nõ tm̃ a malo decli
nando ſed etiam qð bonum eſt faciendo. Sic
enim verba dei cuſtodire poſſumus ſi poſt ma
lum non eamus ſed ſemꝑ ad id quod bonũ eſt
tendamus. Sic autem ꝓhibui pedes meos a
via eoꝛum ꝙ.

Aiudicijs tuis non declinaui:qꝛ tu legẽ
oſuiſti mihii.

A iudicijs tuis).i.ab his que tu iudicas fie
ri ⁊ que conſtituiſtiad regulãviuendi.i.a ſemi⸗
tis veteris vel noue legiscnõ declinaui)vel di⸗
uerti ſed ꝑſeueranter eis credidi ⁊ adheſi omia
recte adimplendo. aliter eni in eterno ↄdemna
rer iudiciolqꝛ tu legemmãdatoꝝ quam abſq;
omni declinatione teneoꝛ ſequi poſuiſti mihi)
vt ea diligerẽ ⁊ facerẽ. Euangeliũ quippe ſcri⸗
pſiſti in coꝛde meo non vt ſicut ſeruus timereʒ
ledvt filius diligerem. Et nõ ſolũ intellexi mẽ
te et impleui opere ſed etiam annunciaui alijs
oꝛe. Vnde ſequitur.
Mdulcia faucib meis eloquia tua: ſuꝑ
¶ Quam dulcia).i.valde dulcia ſuntfaucib⸗
meis)interioꝛibo ad deglutiendũ.ſ.palato coꝛ⸗
dis quo dulcedo celeſtiũ in pꝛeſenti aliquo mo
do ſentit᷑: pꝛeguſtat᷑ eloquia tua)in quibus re
miſſio ⁊ vita pꝛedicat᷑ ⁊ ſunt etiam eloquia tua
dulcia ſuꝑ mel.i.ſuꝑ omnẽ dulcedinẽ coꝛpo
ralem ⁊ incom ꝑabiliter (oꝛi meo) exterioꝛi ad
loquẽduʒ diuina eloquia.electi nõ ſolũ audiũt
ſed etiam guſtant vt eis in coꝛde ſapiat qð re⸗
pꝛoboꝝ non mentiby ſed ſolũ aurib ſonat. Et
nota ꝙ vbiq; in his comparationiby nõ ponit
ſicut ſed ſuper quia hec diuinis nõ poſſunt cõ
parari. Sequitur.
Amandatis tuis intellexi: ꝓpterea odi /
niomnem viam iniquitatis.
72 mandatis tuis)et per ea intellexi qꝛ ea fa
ciendo ad altitudinẽ ſapientie ꝑueni:ꝑ obediẽ
tiam enim ⁊ impletioneʒ mandatoꝝ ꝑuenitur
ad ſapiam occultoꝝ. Vnde in ecciaſtico. Con
cupiſti ſapiam ſerua mandata et dñs pꝛebebit
tibi illam. Ecce quomodo oꝑatio pꝛecedit in⸗
ci pꝛactica theoꝛicã. Ande cuſtodien⸗
t obedientia vt pꝛecipiat᷑ ſapientia:⁊ ꝑce⸗

—

pta ſapientia nõ eſt deſerenda obedientia pte

rea vt in mandatis ⁊ ſapientia amplius pfice⸗
remcodiui omnẽ viam iniqtatis) neceſſe eſt enĩ

vt odertomneiniquitatamo⸗ iuſticie ⁊ dulce

apientie. CFHun.

—

xit ſeruaſſe mãdata lumen verbipedib ſuis ra
diare gaudet ⁊ initiuʒ boni ⁊ ꝑfectionẽ chꝛiſto
tribuit ⁊ ideo pꝛemittit᷑ littera Nun) que inter
pꝛetatur vnicus vel paſcua eoꝛum.i.qui eſt ſin

gularis adiutoꝛ et paſcua animarũ:ipſe enim

nos adiuuat paſcit ⁊ reficit:bona ẽ hec paſcua

qꝛ carpis illic nouũ floꝛem reſurectionis liliuʒ
eternitatis et roſam dnici coꝛꝑis et ſanguinis.
Docet autem hic ꝓpheta humuitatẽ quam chꝛi

ſtus in ſe docuit et. q.d. ꝙſic mihi pfeci et alijs
non eſta me ecce humilitas. Sed. Lucerna
dedib meis) ſcʒ pedibo mentis lucens in nocte

uius ſeculi vbi ſunt fouee ⁊ laquei eſt verbũ

tuumſcʒ chꝛiſtus qui eſt verbum in pꝛincipio
apud daende elerrbtul ſcʒ ſacra ſcri
ptura quod a ꝓphells et apoſtolis ſeminaturet
idem verbum eſtllumen ſemitis meis)ſcʒ ſemi
tis bonoꝝ operũ dirigit enim greſſum mentis
mee ⁊ pꝛemonſtrat mihi in operibo ſemitã vite
vnde pꝛius dixit pedibo deinde ſemitis vt nos
pꝛius clariticati coꝛde poſt rectis greſſibb am⸗

bulemus. Etideo pᷣeunte hac luce quaſi in lu⸗
mine ambulans.

Auraui: et ſiatui cuſtodire iudicia iuſti⸗
Juraui et pꝛo.i.(ſtatui firmiter apud me et

. 2

quaſi ꝑ iuramentũ ſine mutatõne in coꝛde di⸗
ſpoſui qꝛ ita debet mens fixa eſſe in cuſtodien⸗
dis iudicijs iuſticie dei vt ſit omnino ꝓ iuratio

ne quod ſtatuitcuſtodire) inter quelibet ꝑicu⸗

laciudicia iuſticie tue).i.mandata ⁊ pꝛecepta le
gis tue iuſtiſſime ⁊ que ſcdᷣm iuſticiã tuam ſer⸗

uari voluiſti vt a nullo inde mouear ſed ꝓp his

etiam grauia ſuſtineã Ande ſubditur. Etidco
quia nltadlo. OeO.

Humiliatus ſum vſquequaq;:dñe viui

ſica me ſcm verbum tum.
¶ Humiliatus id eſt afflictus (ſum vſq;qua⸗
q;) id eſtvalde ac vehementi ꝑſecutõne ⁊ tribu
latione ⁊ ideo nõ deficiã o(ſdñe viuifica mecõ
foꝛtando me gr̃a tua et dando patientiã( ſcoᷣm

verbum tuum)id eſt ſcõm ꝓmiſſum tuuʒ quo
ꝓmiſiſti ꝓ te tribulatis adeſie vt iudicia iuſticie

Dcernapedibus

. meis verbum tuum et lumen ſemi⸗
¶ In hac littera decimaquarta quiſupꝛa ſedi

—Mð —

e
ie⸗
G

8

di

idüH

er

au
ins
nchi
ls
er
wi
4
1
I

s
fr
N
nem⸗
inlu⸗

i,

ned
edi⸗
Men
Unnnd
tgion⸗
gle
nla⸗
his

qna⸗

nen
ſoon
e⸗

ces moꝛitur in tri

nn
Nin

tue valeam euſtodirealiter et anima niſi viuiſti

„

id eſt ſacrificia oꝛatõnis ⁊ laudis charitate nõ

timoꝛe oblata que inter anguſtias inuitus ſed
volũtarie ⁊ ex coꝛde ꝑ os meũ ꝓfero etad te di
rigo (beneplacita)tibi(fac) ocdñe)id eſt placita
ſinttibi et accepta (et) hac oblatione placatus

(iudicia tua)id eſttua mandata (doce meyam

plius ſcʒ nõ ſolũ intelligere ſed etiam opere ad
implere.Et ſunt hec verba ꝓficientis ⁊ addi ſi
3 id quod acceperatpoſtulantis.ideo doce
Quia

Anima mea in manibo meis ſemꝑeet le⸗

nima mea )eſt(in manibo meis ſemper)id
uottidie ꝑiclitoꝛ ⁊ ſum in ꝑiculo continuo
rationevehementis impugnationis ⁊ quaſi in
manibo meis ſanguinẽ meũ et animã meã poꝛ

S tuam non ſum oblitus.

to quam etiam tanq; viuificandam tibi offero

ſet) tamen ꝑ hocſlegem tuam nõ ſum oblitus)
immo iugi meditatõne illa tenco in mente et
ꝑficio in opere. Ille enim legem dei memoꝛi⸗
ter tenet qui hoc qð legitoperibo exercet. Quaʒ

ſic opoꝛtet cuſtodirivt eam maloꝛum pꝛauitas

non poſſit coꝛrumpere. Vnde nunc ſubdit.

DNoſuerüt pctoꝛes laqueum mihiꝛet de

mandatis tuis non erraui.

¶ Poſuerũtpeccatoꝛes)ſcʒ homĩes mali et de
mones(laqueũ)ſcʒ tentationis mihi)id eſt ad
me capiendũ:laqueus ſunt diuicie delicie ho⸗

noꝛes ⁊ vniuer ſaliter omnia vicia ⁊ pctã (et ca
mende mandatis tuis non erraui)quia ꝑ gra
tiam tuam me conſeruantẽ ab illis non receſſi
ſed in operatione cuſtodiui et ſic laqueos euaſi
Mandata ergo dei ſunt auxiliũ celeſte ⁊ anti⸗
dotum contra laqueos etvenena ſeculi et dia⸗
boli quibus capi nõ valetqui a mandatis nõ
declinat ⁊ iſo.
Hereditate acquiſiui teſtimonia tua in⸗

eternum:qꝛ exultatio coꝛdis mei ſunt.

ereditate) id eſt firma poſſeſſione (acquiſi

ni)omnibo alijs derelictiscteſtimonia tua) id ẽ

pꝛecepta tua per teſtificationẽ tuam in lege cõ⸗
firmata(ineternũ ⁊ hic ⁊ in futurũ.quaſi dice⸗

ret immobiliter ea teneo ſicut hereditas eſtim⸗

mobit poſſeſſioꝛ ſuni hereditas mea in eternũ
(quia exultatio coꝛdis mei ſuntdum mihivi⸗
tam eternam ꝓmittunt.Quia eccleſia in man⸗

datis dei delectatur et exultat et ſi afflictio coꝛ⸗

bulatõne ac mundi ac diabo
li ⁊ carnis impugnatione. kꝑt.
Voluntaria oꝛis mei bñplacita fac dñe
et iudicia tua doce me.
luntaria oꝛis mei)interioꝛis ⁊ exterioꝛis

bus ſuis r

poꝛis exultatio tamen coꝛdis ſunt. Et ergo le⸗

tus.

— Yñ

ficationes tuas in eternum: pꝛopter xe⸗
ibutionem. UMU

S

unelinau oꝛ meum ad faciendas iuſti

nclinaui per humilitatẽ(coꝛ meum )id eſt

voluntatẽ et affectũ non tm̃ coꝛpus meum ad
faciendas iuſtificationes tuas id eſt pꝛecepta
tnua non ad cogitandũ vel audiendñvel docen-

dum tm̃(ineternũ, id eſt q;diuvixero nõ ad tẽ⸗

pus ſicut multi vel iuſtificatões dicit opera bo

na que fiunt reſpectu mercedis eterne queet ſi
eterna nõ ſunt dilectio tamen qua facimꝰ eter⸗

na eſt ꝓpter retributionẽ) vite eternevt illã me⸗

rear accipere quam deſideroꝛ ſũmo affectu de
ſiderare debeo.

—

Niquos odio ha
bui et legem tuam dilexi.
Mi ſupꝛa dixit lumen dei pedi
iare in hac decimaquinta littera
agit de odio inimicoꝛũ quo legi dei aduerſant
et quia diligens cautela eſt habẽda in odio in⸗
imicoꝛum ⁊ dilectione amicoꝝ ideo huic octo
nario/ponitur littera ( Samech)que interpꝛe

tatur audivel firmamentũ quod cõcurrit quia
nemo firmatur qui non audit intus ſpirituali⸗

ter auribus coꝛdis quid ſequi debeat Etqua⸗
ſi dicat inclinaui coꝛ meum ad faciendas iuſti
ficationes tuas. ( Iniquos ) autem et ex leges
(odio habui)inquantũ iniquos ſcʒ non natu⸗
ram ſed peccatũ quia quod ſunt per naturã di
ligo quod autem ſunt per culpam odio ⁊ expo
nit quare.dicens (et)id eſt quialegem tuam di

lexi)vt ſcõᷣm eamviuerẽ ⁊ me regularẽ ꝑ quod

indicat non ſe in eis odiſſe naturã qua homi⸗
nes ſunt ſed iniquitatem qua legi quam diligit

inimici ⁊ contrarij ſunt. Qui enim legem dili⸗
git legis aduerſarios quicunq; ſint odit qꝛ nec

amicicõtra deum ſunt audiendi⁊? ſi mala ſua⸗
dent ſuntvitandi. Et qꝛ legem dilexi ideo.

Adiutoꝛ et ſuſceptoꝛ meus es tu:et inꝰ

bum tuum ſuperſperaui.

———G —

¶ Adiutoꝛ ad bona faciendatcet ſuſceptoꝛ me

us)ad mala euadenda. Uel (adiutoꝛ)in pᷣſen⸗

ti etcſuſceptoꝛ)in futuroces tu)qui in te ſperan⸗
tes nunq; derelinquis (et in verbum tuum)id
eſt in ꝓmiſſionẽ tuam de futuris (ſuperſpera⸗

ui)tanquaʒ filius ꝓmiſſionis ſemper addens
ſei qꝛ ſcio ꝙ reddes que ꝓmiſiſti. Quis enim
ſp

erauit in te ⁊ confuſus eſt.et quia in deũ ſpe⸗

rans a perfidoꝝ conſoꝛtio ſeparare ſe debet re

cte ſubiungitergo. z 5

Samech.

ata dei me. HW
eclinate) id eſt receditea me maligni qui
me ag ege deiretrahere nitimini ? tunc libere ⁊
ſine inpedimento (ſcrutaboꝛ mãdata dei mei)
a quibus ſcrutandis mali nos auocant modo
ꝑſequendo vel litigando modo nos honoꝛan⸗
do vt ipſa que legi dei debemus terrenis coꝛuʒ
negotus iuuãdis impendamus.Et nota ꝙ ab
illo verſu pꝛimi octonarij. Tu mãdaſti vſq; in
finem totius pſalmi continue pſalmiſta ſermo
nem dirigit ad deum pꝛeter q; in verſu iſto duʒ
enim ex deuotione deum alloqueret᷑ ſubꝛipuit
ci cogitatio de malignis qui eum a mandatis
dei retrahere videbant᷑ quosvt deuotõnẽ in ſe⸗
quentibus continuet hic alloquẽdo quaſi mu
ſcas irruentes ab oculis abigit⁊ fugat.Quib⸗
ſugatis ab adiutoꝛe ſuſcipi pꝛecatur. .
Suſcipe me ſcõm eloquiũ tuum et vi⸗

uam: et non conſundas me ab expecta/

DVecliatea me maligni:et ſerutaboꝛ mã

¶ BSuſcipe me) fuium ꝓdigum ad te reuerten
temſcoᷣm eloquiũ tuum id eſt ꝓmiſſum quod
eſt de venia ingemilcentis ⁊ ad deum ſe cõuer⸗
tentis (etviuam)in anima ⁊ hicvita gratie ⁊ in
futuro vita gloꝛ ie euadendo moꝛtem quam mi
hiconantur hoſtes inferre et (non confundas
me )id eſt confundi permittas (ab expectatõne
mea)fruſtrando me a collatõne gratie quama
te ſpero ⁊ expecto.Et quaſi reſponſum ſit ei in
ſilentio ſi non vis cõfundi ab expectatõne tua
non intermittas meditari iuſtificatõnes meas
ſentiens iſte meditationẽ quãdoq; languoꝛibo
gnime impediri dicit. ODDUU
Adiuua me et ſaluus ero:et meditaboꝛ
in iuſtiſicationibo tuis ſemper.
Aainua me) quia per me ⁊ a me nihil poſ⸗
ſum (et ſaluus ero) ab omni tentatione tuo ad
iutoꝛio munitꝰ et accepta ſalute (meditaboꝛ in
iuſtificatõnibotuis id eſt in tuis mãdatis? hoc
(ſemper) id eſt omni tꝑe ne adiutus in aduer⸗

ſis poſtea negligens ſim in ſecundis. VUel (me

ditaboꝛ in iuſtificationibo tuis) credens te ſolũ
iuſtificatoꝛeʒ et firmiter tenens ꝙ, nemo iuſtus
eſt niſi ate ⁊ hoc ſemper id eſt quamdiu viuam
nunquaʒ me iuſtificans ſed ſemper humiliter
peccata confitens. Et neceſſe eſt mihi a.
Spꝛeuiſti omnes diſcedẽtes a iudiciſs
miseg⸗ iniuſta cogitatio eo⁊:
(om̃s diſcedetes a iudicijs tuisi.pceptis tuis
cas non meditan:es non amantes nec curan⸗

5

tes vel eos qui non conſitentur peccata. Jdeo
autem diſceduntqꝛ iniuſta)eſt (cogitatio eoꝶ)
id eſt re toꝛta a rectitudine iuſticie verſatur cir⸗

ca malum vel iniuſta cogitatio eſt velle pecca⸗
re et iudici nolle ſatiſfacere ſufficienteʒ cauſam
diſcedendi Paſun cogiiatlone hac enim acce⸗
ditur ad deum vel diſcedit᷑ ab eo a qua omnia
bona vel mala ꝓcedunt.Etideo ſpꝛeuiſti qꝛ.

Mꝛeuaricantes reputaui omnes pecca

toꝛes terre:ideo dilexi teſtimomia tua.

¶ Pꝛeuaricantes)id eſt legem tranſgredientes

(reputaui omnes peccatoꝛes terre) quia iuſti⸗
cijs tuis diſcedunt quia vel tranſgrediunt᷑ le⸗
gem in paradiſo datam ad cuius tranſgreſſio⸗

nem pertinent paruuliꝓpteroꝛ iginalis vincu⸗
la peccati vel legem ſcniptã in codice vel natu⸗
ralem inſitam in coꝛde dicenteʒ quod tibinon
vis fieri alij ne feceris:quã nullus ſinitur igno

rare dum id quod facit nonvult pati ⁊ ſic oms
peccatoꝛes ſunt pꝛeuaricatoꝛes id eſt a lege dei
variantes ſeu declinantes ideo) vt non eſſem
pꝛeuaricatoꝛ ⁊ peccatoꝛ dilexiteſtimonia tua)
id eſt pꝛeceptavoluntati tue teſtificantia.Et
mouear ab illis.
Confige timoꝛę tuo carnes meas:a iu⸗
dicijs enim tuis timum.

(carnes meas)id eſt carnalia deſideria illa)ſcʒ
repꝛimendo et moꝛtificando quia inde ꝓueni⸗
re ſolet pᷣuaricatio (a iudicijs enim tuis timui⸗
quibus grauiter punis delinquentes et in hoc
ſeculo ⁊ in futuro iam timui timoꝛe ſeruili qua
ſi diceret da mihi timoꝛem caſtũ quo compꝛi⸗
mantur carnalia vicia ad quem petendum ti⸗
moꝛ ſeruilis me ꝑduxit quo tua timui iudicia.
Timoꝛ enim ille quo nõ amatur iuſticia ſed ti⸗
metur pena ſeruilis eſt quia carnalis eſt et ideo

carnem non crucifigit & viuit peccandivo-

luntas ⁊ ſequeretur opus ſi ſperaretur impuni
tas mallet enim licere et dolet non licere quod
lex vetat.quia non ſpiritualiter eius bono dele

ctatur ſed carnaliter malũ metuitquod mina⸗

tur. Timoꝛe auteʒ caſto peccaretimet charitas
etiam ſi ſequatur impunitas.

.

¶ onfige)id eſtcompꝛime timoꝛe tuo caſto

ſticiam non tradas me calumnian⸗

—

—,

97

Abus innccc..c
Dui ſupꝛa dixitodio ſe habere iniquos in

ꝛeuiſti) id eit deſpexiſti eta te abieciſti ac decimaſexta littera petit aduentum chꝛiſti
quia tempus eſt ſuperbos deſtrui et quia tunc

vigilandu eſt contra chꝛiſtiane fidei aduerſa⸗

== — .
—= = =

—
=

☛

—
—
——

— =— S
S

—

S –☛ =

—

— x

ros iäeo huic octonario ponit litem Ayn)

que interpꝛetat᷑ oculus et intelligitur ſpiritua⸗
lis quo pꝛeuidet quid tenendũ ſit et quid non.
Vel( Avn) interpꝛetatur fons quod conuenit

quia videre eſt fons vel oꝛigo iuſticie vel pececa

ti. Si enim videns pulchꝛam mulierem lau⸗
daſti opus dei.oculꝰ tuꝰ fuit fons iuſticie. Si

autem concupiſti fons peccati. Si etiãviden-
oſſeſſiones pupilloꝝ inuaſoꝛes coꝛum repu⸗

7„

uidiſti ⁊ inuaſiſti fons peccati. Iſte ergo pꝛeui
dens iudiciũ dei bona fretus conſcientia dicit

confixis autem carnalibo concupiſcentijs que
rectum impediunt iudiciũ.( Feci iudiciũ)inte⸗

rius diligenter quod bonum eſt diſcutiendo et

in iudicijs diſcernendo (et iuſticiã) exterius qd

iuſtum eſt exequendo⁊ operibo adimplendo et
ideo (non tradas me)id eſt tradi permittas me

deſerendo ſcõᷣm animaʒ ⁊ ſi ſcõᷣm coꝛpus (ca⸗

lumniantibo me)id eſt crimina mihi falſe im⸗

ponentibo. et ꝓpter iuſticiã me perſequentib..

d. non permittas me incidere in poteſtate eoꝛũ
ſic vt timendo mala perpeti eis cedamvt mala
faciam a quo accepit victoꝛiaʒ concupiſcentie
nevoluptate pertrahatur.ab illo etiam petit ro
bur patientie ne doloꝛe fraygatur. Ne inquaʒ
tradas me ſed potius.

Buſcipe ſeruum tuum in bonuʒ: nõ ca⸗

lumnientur me ſuperbi.
BSuſcipe)id eſt ſurſuʒ cape vt patronus (ſer
num tuum) quaſi diceret pꝛoſit mihi ꝙ ſeruus
tuus ſum non alterius (in bonũ)gratie et vir⸗
tutis. Alli impellunt vt cadam in malum tu ex
cipe in bonum (non calumnient᷑ me)id eſt nõ

me ſuperent: capiant calumniando (ſuperbiꝭ)

ſcʒ ſpiritus maligni et homines iniqui eoꝝ mi

niſtria quibo hũilitas chꝛiſtiana deſpicit᷑. Sʒ

hoꝛum omniũ calumnie vincuntur cum dili⸗
gentiſſima pietate chꝛiſtus ⁊ eius eloquia attẽ
duntur. VUnde iſte dicdit.

D culi mei defecerunt in ſalutare tuum

in eloquium iuſticie uue.
Oculi mei) interioꝛes ſcʒ intellectuales ⁊ in

tuitus mentisdefecerunta ſe ſitienter ⁊ arden

ter intuendo (in ſalutare tuum) id eſt in chꝛiſtũ
eius aduentum pꝛeſtolando. Iſti oculi anime
tota mentis intentõe in chꝛiſto ſunt defixi. In
illo enim quem diligimus totis oculis occupa
mur nec quicq; aliud videre delectat. Non po
teſt hoc dicere niſi qui a mundanis ſollicitudi

nibus ⁊ voluptatibo intentionẽ omnẽ ſue men

tis auertit(et in eloquiũ iuſticie tue) eloquiũ iu

ſti oculus tuus fons fuit iuſticie. Si autẽ in⸗

rus erat vt nos iuſtificaret.iuſtificant eni ope⸗
re perficientem ac continent iuſticiam ⁊ verita

ſicie dicitverba euangelica quechꝛiſtus dictu.

—

cunn ſeruo tuo ſcvm miſericoꝛ giaʒ
nam:et iuſtiſicationes tuas coce mẽ.
Fac cum ſeruo tuo) non alterius id eſt me⸗

cum(ſcdᷣm miſericoꝛdiã tuam) ⁊ non ſcdᷣm iu⸗

ſticiam meam vel merita ſupplendo defectum
meum per tuam gratiazʒ. Infinita petit qui ̃ᷣm
miſericoꝛdiã fieri ſibi querit et ſubiungit quid

fieri velit dicens (et iuſtificationes tuas) id eſt

mandata tua. Vel(iuſtiſicationes tuas in le⸗
ge cõtentas quibus tu iuſtos facis non homo
lſe( doce me) vt poſſim eas intelligere eaarumqq
virtutẽ ſicui ſepius optaui aduertere et eas ope

re adimplere.Etideo doce me a.

——ͦðͦ”Mðã

ctum vt ſciam teſtimonia tua.
eruus tuus ſum ego)⁊ non alterius quia
nullum alium deum vel dominũ pꝛofiteoꝛ ni⸗

Beruus tuus ſum ego: da mihi intelle

ſi te. ꝓpter quod teneoꝛ mandatuz tuum adim2

plere quod non poſſum niſi intelligaʒ ⁊ ſciam
et idco (da mihi intellectum) inſtruendo mecvt

ſciam teſtimonia tua)id eſt pꝛecepta ⁊ manda⸗

tu tua ⁊ ſic valeã adimplere ea. Nunq; eſt in⸗
termittenda iſta petitio non enim ſufficit acce⸗

piſſe intellectum et dei teſtimonia didiciſſe niſſi

ſemper accipiatur ⁊ quodãmodo ſemper biba

tur de fonte lucis eterne.Ad teſtimonia quipeee

dei quanto fit quis intelligentioꝛ tanto magis
ac magis ſitiuntur. Et ideo da intellectum qe·
Tempus ſaciendi dñe: diſſipauerunt e

Tempnuo eſt hoc(faciendi)o(dñe⁊ adiu⸗

uandi nõ differendi ſcʒvt des mihi intellectuzʒ

et inſtruas me ſeruum tuum quia iniquidiſſi⸗
paueruntlegem tuam) pꝛeuaricando aliter S
pꝛeceptum foꝛet agentes ⁊ pꝛeuaricatõnis in⸗
quitate eius integritatẽ nõ cuſtodientes. um
enim ab iniquis diſſipat᷑ lex dei tunc adeſttem

pus intellectũ dandi docendi loquendi ⁊ pꝛe⸗ H
dicandi hec poſſumus referre ad moꝛes quoti

dianos nunc enim pter fidei defectũ opus eſ⸗
ſet factovt viri iuſti opponerent ſe hoſtiby eccle⸗
ſie in martyrio.Et.
Igdeo dilexi mandata tua: ſuper aurum

—
☛Dnr

t thopazio. H
e ſozui ego ſeruus tuus ſum ⁊ tu do

minus meus es et quia iniqui diſſipaueruntle

gem tuam. ego ecõtra tanto mabiswiel man L

●
gata tua)vter dilectõne implerem ea ſane ⁊ve (illuminat)animã dirigẽdo vt ſciatquid agen i
raciter intellecta (ſuper anrum ⁊ thopa ʒion)id qum ſit ⁊ quid obmittendũ ideo ſequitur⁊ in⸗ l
eſt pluſq; quecũq; pꝛecioſa: ſuꝑ omnia mun⸗ tellectumſcʒ interioꝛẽ ⁊ intelligentiã (dat par⸗ 4
dana:ponit enim rem determinatã ꝓ indeter⸗ nulis)id eſt vere humilibo ſoli enim paruuli iᷣ nu
minata. Cum ipſa mandata ſuper aurum ⁊ la luminantur. Unde dñs in cuangelio. Confſi⸗
pidern pꝛecioſum amantur omnis ꝓ ipᷣis man teboꝛ tibi pater domine celi ⁊ terre qꝛ abſcon⸗ ſußs
gatis terrena merces vilis reputat᷑ necvlla ex ꝑ diſti hec a ſapientibo ⁊ pꝛudentibo: reuelaſti ea vti
te comparant᷑ quecũq; alia bona hominis his paruulis. Noli ergo pꝛeſumere de te et detua Munn
bonis quibus ipſe homo fit bonus. que nulla eſt virtute et intelliges. et cum deſide d
Mꝛopterea ad omnia mandata tua diri rarem complere manda. unt
gebar: omnem viam miquam odio ha· Os meum aperui et attraxi ſpirituz: qe nnn
bu mandata tua veſiderabhdoeam. A
Pꝛopterea) id eſt pter hoc ꝙ ita dilexi ld Os meum aperui petendo querendo pul⸗ d
omnia mandata tua)quibus dilectõne cohe⸗ ſando confitendo. Velcos meuz) ſcʒ anime id fe
rebam dirigebar) in cogitationibusverbis et eſt meniis introitũ ⁊ coꝛdis auiditatẽ (aperui) =BM
operiboilla recta intentõe ſaciendo ⁊ in omni-⸗ ſicut ſitiens in eſtu aperit os ſuum hoc eſt in⸗ e
bus ſcom ea me regulandovt ad dexteramvel tellectum per conatum extendi ad diſcendum (hu
ad ſiniſtram non declinarem ⁊ ex rectis rectus ct capiendũ verbuʒ dei ⁊ ſitiens attraxi ⁊ hau
ſierem. VUnde (omnem viam iniquam)ſcʒ a re ſiſpirituʒ bonum vnde facerem quod per me g
cca via ad peccata ducentemodio habui)ita vt non poteramquia mandata tua deſiderabaʒ) è”
omnia mala euitarem Qui enim amat rectam pee omnibo ſcireet facere. Wodum ipſoꝝ qauu a
viam neceſſario odit iniq; quia aliter ad omſia ex vehementia deſiderij alicuius ſuſpiranterx⸗ ii
non poteſt dirigi mandata. bonũ enim ſeſe di pꝛimit ⁊ cum multis ſuſpirijs deſideriÄõ mang “
ligit aſpernaturq; contrarnia. datoꝛum implendoꝝ oſtendit etquia deſider h
““ – he. Apin irme tet lererg meiſcmiuci danr
Arabiiga teſtineag Albice in me ſt wiſerere mei ſcõm iudi nnan
Jrabilia te umo cium diligentium nomen tuuum. o
niꝗ tua: ideo ſcrutata eſt ea aia meaa. ¶Aſpice in me) radios gratie ad me dirigen⸗ Cin
I In hac decimaſeptima littera di do ⁊vide conatum meum dando gr̃am quam ((
cit ſe os aperuiſſe et ſpiritum attraxiſſe vt eius peto. Vndeqꝛ aliquando aſpicit iratus vt per
audiatin oꝛatio ⁊ ploꝛaſſe quia non eſt lex a iu dat addit (et miſerere mei) auxiliũ miſericoꝛdie unm
deis cuſiodita vnde cõgrue huic octonario pꝛe mihiimpendendo ⁊ heccſcdᷣm iudicium dii⸗ n
mittitur littera (he) que interpꝛetatur errauit gentium nomen tuum )id eſt ſcoᷣm iudiciũ qd (in
quia hic condolet his qui errando a via veri- ſeciſtian cos qui te diligũt quia vtte diligerent WWr
tatis calumniant᷑ quibus pꝛoponitquomodo tu pꝛius eos ex miſericoꝛdia dilexiſti vel iudi⸗ (un
ſcrutatur legem ⁊ qualem intellectum in e¶, ba cium dei eſtvt diligentiby det auxiliũ miſericoꝛ en
beat. Ilteergo dolens de en oꝛe populi ſed nõ die ne ſui decipivaleant vel deficere. quaſi dÖie ae
dDeſperans dicit(Mirabilia) ſcz ſunt teſtimo⸗ nretita fac mibi ſicut ſoles facere eis qui diligür ðWð
nia tua) id eſt mandata cum teſtificatione in le te. Et. e. in
ge data que etiaʒ ſunt teſtimonia bonitatis dei Gꝛeſſus meos dirige ſcõm eloquiũ tuũ cin

VUel(teſtimonia tua) id eſt ſacra ſcriptura que
atteſtatur dei opera ⁊ facta. Et ſunt mirabilia
qꝛ ꝑ ea virtus miſericoꝛdie iuſticie et potentie
dei: in parcendo alijs alios puniendo⁊ inſoli
ta faciendo hominibo innotuit(⁊ ideo diligen
ti indagine querendo ſcrutata eſt ea aia mea)

et non dominet᷑ mei omnis iniuſticia.
ꝛeſſus meos)id eſt motus anime et affectꝰ
vel opera mea quibusvelut greſſibus pgredi⸗
oꝛ invita (dirige) nõ ſcõᷣm coꝛpoꝛeas meas vo
luntates ſed (ſcoᷣm eloquium tuuʒ) id eſt ſcom

ad intelligendũ:etæ lrmins tus pꝛecepta ⁊ iuſſa ne ſeducantur pervicia.yn ie
veme al eienft ercreclendunm illumina de ſubdit (et)ſic(nõ dominet᷑ mei) id eſt nõ pꝛe inl
Declaratio ſermonũ tuoꝝ illuminat:et ualeat mihi dominando licet pulſet tentando mnur
— claratio d enm mlitſtgif ſertnnii nc, omnis quia in alijs legem ſeruaſſenon ſufficit Sie⸗
deſt ua ſenanlelt⸗ ein uo ſiinvno offendit: oꝛat hicvt pꝛecepta que deus ih
mumd eſt mandaloꝝ tuoꝝ vel ſacre ſcripturę impoſuit iubẽdo implere faciat adiuuãdo et. lnne

ir
A⸗
il
nſi⸗

ia⸗

l⸗
eig

hul

Hegdime mea calumnijs hominum: vt

cuſtodiam mandata tua.

ð

Regdime mea calumnijs) id eſt falſis cri⸗

minationibo ⁊ criminuʒ impoſitionibohomi⸗
num)ſcʒ impugnaniiũ me ⁊ cõtrouerſijs vias
meas impedientiũ hoc eſt dato ſpiritu tuo ſan
cto tu age et fac ne criminatõnes eoꝛum falſas

pertimeſcã ne me calumnie coꝛuʒ terroꝛibo vin
cant eta tuis mandatis ad ſua mala traducant

ſta vt data mihi patientia etiam inter ipſas ca⸗
lumnias (cuſtodiaʒx)quietius ⁊ deuotiusman
data tua) viuendo ſcoᷣm ea. qui enim oppꝛimi

calumnijs non facile ſeruat mandata.Et.

Faciem tuam illumina ſuper ſeruum tu
umet doce me iuſtificationes tues.
xXFaciem tuam) vel gratie vel ſpiritualis in
ſcripturis intelligentie illumina ſuper ſeruum
tuum id eſt pꝛeſentiã gratie tue manifeſta ſub⸗
ueniendo ⁊ opitulandovel fac me clare cogno
ſcere ſcripture ſacre veritatem per quamtan⸗

quam per faciem ⁊ ſpeculũ cognoſceris (et)ſic
illuminandodoce me iuſtificatões tuas)in le⸗

ge ⁊ ſcriptura cõtentas vt faciaʒ eas ſcʒ pᷣcepta
quibus iuſtificas. Non enim ſufficit ſcire ſi nõ

detur ⁊ facere.Ex operibo enim ꝓbatur quan⸗

tum quis in ſcriptura ſacropfecerit ita fac ſi⸗

cut depꝛecatus ſum ⁊ debes qꝛ.

Eritus aquarum dedurerunt oculi mei

—

GEPen enſirune egen tuam.

quos tanquam ꝑ feneſtras moꝛs intrauit. Ał
(quia non cuſtodieruntlegem tuamipſi calũ⸗
niantes ⁊ vtraq; de cnce Plozandl eſt ⁊ ꝓ pec
catis ꝓpꝛijs ⁊ ꝓ alienis. Ideo autem ita flet nec

tedio vincitur nec laboꝛe laſſatur quia ſic flenz
do impetratur gratia dei delens iniquitatem et

xitus aquarum) id eſt effuſiones lachꝛy⸗
marum pꝓ recoꝛdatione peccatoꝝdeduxerunt
oculi mei)copioſe lachꝛymando (quia non cu
ſtodierunt legem tuam)idem ipſi oculi mei per

1
—

Se tuus dilexit illdd.

ſtus es domine

Fem iudicium tuum.
1 ◻
catis ꝑ lac

neratur petens intellectũ vndeviuat ⁊ ſe conſo
letur. Vnde huic octonario pꝛemittitur littera

Sage)que interpꝛetatur cõſolatio. Ubi pꝛe
cedit pura confeſſio ibi ſequitur ſalubꝛis con⸗

ſolatio qui ergo ſupꝛa iniuſticiam ſuam deflen

do aecuſabat et triſtis de erroꝛe calumniantiũ
lachꝛymas fundebat hic ſe conſolatur per iu⸗

ſiciam dei quam confitetur ⁊ laudat.quaſi di
ceret ideo ſic ploꝛo peccata qꝛ ſcio ꝙ. Juſtus
es) in teipᷣo o (domine)tu qui punis peccatatet

rectum )eſt (iudiciũ tuum) quo alios ſcdᷣntiu⸗
ſticiam tuaʒ iudicas hec itaq; iuſticia dei rectũ

q iudicium omni eſt metuenda peccanti. hac
enim damnant᷑ diuinitus quicũq; damnant᷑.

nec omnino eſt qui de ſua damnatõe cõtra deũ
iuſtum conqueri poſſit.O pctõꝛ attende iſtum

verſiculũ et deſine facere malũ qꝛ iuſtuʒ eſt dei

iuſti iudiciuʒ reddit enim vnicuiq; iuxta ſuum

menitũ ⁊ demenitii. Et vere iuſtus .
Oancaſti iuſticiã teſtimonia tua:et ve⸗

ritatem tuam niigs.
¶ Vaungaſti)id eſt pꝛecepiſti ſcʒ tu qui ſic iu⸗

ſtus es ⁊ alios iuſte iudicas(iuſticiã id eſt man
data tua iuſta ſcʒ (eſtimonia tua qꝛ pꝛobant te
iuſtum (et veritatẽ tuã)qꝛ pꝛobant teverum (ni
mis )id eſt valde cuſtodiri.pꝛecepta diuina p⸗
pter diuerſas ſignificatiões diuerſis nominibꝰ
nuncupant᷑. Juſticia dicunt᷑eo ꝙ iuſte viuere
nos docent. Teſtimonia appellant᷑ qꝛ deivolũ
tati ac bona bonis mala malis atteſtant᷑ veri⸗
tas nuncupant᷑ qꝛ veritatẽ cõtinent ⁊vera ſunt

que dicunt⁊ qꝛ; mandaſtiideo.

CTabeſcere me fecit zelus meus: qꝛ obli

„ 0

ti ſunt verba tua inimici me.

*

Tabelcere).i. pene meroꝛe deficerecme fecit

zelus meus).i. charitas ⁊ feruẽs amoꝛ circa le

gem quo feruebã vt cuſtodiret᷑ lex tua ab alijs
(qꝛ inimici meiqui me odiunt ꝓpter legem tuã
quam teneo(obliti ſunt).i.ſic agunt ac ſi obliti
eſſent verba tua etpᷣcepta. facientes ↄtra ea ad
ſi nihil reputarent ũla. Iſte nõ ingratus gratie

dei ꝑ quam fuerat ex inimico recòciliatus deo

etiam ſuos inimicos diligebat ⁊ eos deo.ʒela⸗
bat tabeſcẽs ⁊ dolens p eis. Jõ aũt ſic ʒelo qꝛe.
AVgnitü eloquiũ tun vehementer: et ſer

—

—

ſpiritu ſancto( vehementer i. val

ygnitũ )eſt ſp
de(eloquiũ tuũ) a te in lege datuʒ.i.verba ſacri

ęæloquij tui q: purgat coꝛda vt foꝛnax aurũac⸗
icta carne clauiſq; cõfixa et pec
vmas deletis in hac decimaocta⸗
ua litera iudicia dei laudat eteloquia ignotave

cendit ⁊ inflãmat ad dilectõnẽ illuminatad co
gnitõnem hunc ignem venit dominus mitere
in terram (et ideo ſeruus tuus)ſcʒ ego ⁊ quicda⸗
qʒ tibi obediens (dilexit illud ʒelando ꝓ ipſo.

Qui enim eloquia dei diligit id in opere cum

feruoꝛe perficit ⁊ oblitos ad hoc adducerefla⸗
grat qð ipᷣe ardẽter amat.Etcũ hoc itaſit ⁊ ſi.

Adoleſcentulus ſum ego et cõtemptus

iuſtificationes tuas non ſum oblitus. adea cognoſcẽda ⁊ opereimplenda vtſciam ”òè—W
¶ Ageoleſcentulus)et iunioꝛ(ſum ego id eſtre ; nihil eſt quod ꝑſcquentes tolluntcetviuam) nen
putatus inſipiens ⁊ ſine ſcientia ad modũ ado vita gratie in pꝛeſenti et gloꝛic in fumno perfe⸗ n⸗
eſcentiscet contemptus id eſt deſpectus ab in cta quidem virtus ceſt intellectus ſi quis qunold “”?
imicig tamen (iuſtiſicatõnes tuasid eſttmanz- ſenſu capit factis exequitur. “—J
data ma non mn oblins riliina orceſe — ¶( ¶LCopp.
inimici mei ſed freq̃nter habeo in coꝛdeadme 1 = De1912¾ M en
ditandũ in oꝛe ad docendũ:in manu ad faciẽ⸗ S Lamam. mtoto c02 Pl
dum:UVbi nota. Quanq; hec dauid ex perſo- Nc exaudi me dñe: iuſtificationes tiuas lt
na ſua dicat qui adoleſcẽtioꝛ ceteris fratnbus vequirm.
quaſi cõtemptus ad oues paſcendas directus In hac decimanona littera ꝓmittit ſe iuſtifi e
,dDe hinc regno electus eſt:tamen hec ad popu⸗ cationes dei exquirere ⁊ qꝛ quanto magis vult tr
lunmm chꝛiſtia nũ referẽda ſunt qui pꝛius cõtem bonis inſiſtere tanto magis diabolus conatur
ptus recolens iuſtificatões dei ⁊ accipiens pᷣo ſeducere ⁊ in malis ne reſpiret cõcludere opus
ris pꝛimogenita poꝛ effectus eſt. Et merito nõ cſt ad deuʒ clamarce ideo poſt erroꝛem accepa· ſi
ſum oblitus quaa. ſuperius conſolatione iſte concluſus aſperius “”
Auſticia tua iuſticia ineternuz:et lex tua clamat hic ſtudioſius. Añ huic octonario pie
Serits— mittitur littera (Coph) que interpꝛeta?᷑ conclu
¶ Juſticia tna) o deus qua iuſte reddis vnicui ſio vel aſpice quod idem eſt in ſenſu quia con
q; iuxta opera ſua eſt(iuſticia ineternũ duratu cluſus debet circumſpicere et cauſam pericui i
ra. qꝛ eterna bona bonis: ⁊ eterna ſupplicia ma non diſſimulare. Loncluſio vero eſt in angu⸗ Ka
lis ꝓmittit et a nullo vnq; calumniari poterit. ſtijs mentis contra quam adhibenda eſt medi hen
Uel iuſticia dei eſt eterna qꝛ quiſe quis eam ſeq;⸗ Cina oꝛatõnis. Clama ergo a0 medicu qurver
tur ineternũ gaudebit.ð ſed iuſticia hominis id bo non feno ſanare conſueuit. Unde ? iſte ait.
eſtab homine inſtituta eſt tempoꝛalis ⁊ quan⸗ (Qlamaui)ad te pꝛeces fundendo ſin toto coꝛ U
doq; patitur calumniã et lex tua eſt veritas) in de)attende quo ollecth,. deuote quo ad ef f
ſe ⁊ vera per omnia quia nullam continet fal⸗ fectum non aliundẽ cogitando non aliud que
ſitatem. Vel (Lex tna) noua eſtveritas et res rendo. lamo⸗ coꝛdis etiam ſilentevoce a deo c
non vmbꝛa 2 ſigura vt lex vetus. Et ꝓ hacle-⸗ auditur ⁊ ille clamo⸗ eſt magna intentio cogix un
gema. tanonie llechun meßt ſublunitatecoge⸗ . inn
bulatio et anguſtia inuenerunt me: tationum contentuch vutuium etideo teraucid N
enina mechtatiomeg eſt meoliinioetezrinſtiſcztönes mssr P
rrbulallo)ertenoꝛ eranbuſtia intcrior ᷓ qunam vtiq; ſacigincas nõ tm ſciendas quia ap
immiitunt᷑ iuſtis tanquã munera ad pondera noretafmg venzelger ſecke uſtlciggac
peccatoꝝ deponenda et merita augmentanda repecte. poꝛtet exqu ere. Etqᷓ .
(inuenerunt meyexpectantem ⁊ paratum ide eher S .
nnenn ſaperme⸗ ganmbenncg ſeuiantta⸗ lamauiad te et ſaluü me fac: vt cuſto⸗ Cunch
men bis non obſtantib'(mandata tua)nõ vin diam mandata tug. —. lhe
dictecmeditatio mea eſt) quod eſt remediũ con Ef ad te)oꝛando deuote.quia enim ⸗
na tribulatõnes. quaſi diceret nulla tibulatio vndiq; ſunt heſtes vocandus eſt qui ſit autcix imia
a lege tua diuellere me poterit. Seniant ergo lio (et) tu (ſaluum me fac) ſcʒ in anima a pecca ſun
inimici et ꝑſequantur dum tamen mãdata dei to ⁊ omm pei iculocvt) melius(cuſtodiã man⸗ Fy
non relinquant᷑ ⁊ ex ipſis mandatis etiam qui data tua)ea opere adimplẽdo. Ac ſi diceret da inre
ſeuiunt diligant. Qu1ia. vires vt poſſumn implere quod iubes vt non ne ſens
Egquitas teſtimonia tua ineternũ: intel Semper infu mitatẽ vbi enim eſt ſalus et vigoꝛ len
lectum da mihi et viuauaam. anime eflicu vt facienda fiant⁊ vſq; ad mottẽeꝛ· Pe
S e am eouifatis in ſiopus eſt centetur ꝓverilate vbi non eſtiſta ſa
quitas)et iuſticia in ſe ⁊ etiam equitatis in Ius ⁊ virtus ſuccumbit infirmit Eit⸗ unto
Qirauma munt teſtinoia tua oſez pꝛeceptalegis ls cvius nccuneieenggeW2,
cum teſtificatõne tua data vel ipſa ſcripturarũ Preueni in maturitate et clamaui:qꝛ Iing“ gohn
verbalineternũ)et omni temꝑe quia nunquaʒ Abatu⸗ ſuperſperauai. ſ
in aliquo iniqua vlł falſa reperiuntur ⁊ ideo in Pꝛeueni in maturitate hic ſubauditur in dd ulin
tribulationibo ⁊ neceſſitate intellectũ da mihi) eſt in immaturitate per immaturitatẽ intelligi⸗ unn

1

,

4*
—

egH
Gn

Eslß
ogi
E

ucit

iſtauc⸗
naaped
ünan,
MN
nnne
uniho

d moꝛte

ctiſtat⸗

urn

tuam domine: et ſcoᷣm iudicium tuũ vi⸗

cur nox intempeſta id eſt impoꝛtuna actionibo

tempeſtiuuʒ enim dicit᷑ opoꝛtunũ (etclamaui)
oꝛando ad te domine hoc eſt in temꝑe noctur⸗
no ⁊ immaturo magno oꝛandi affectu q̃ſi quo
dam clamoꝛe mentuis pꝛeueni hoꝛaʒz humanis
actionibo opoꝛtunã quiacinverba tua)quibus
pꝛeuenientibo ⁊ vigilantibo ꝓmitcis bona eter⸗
na(ſuperſperaui id eſtralde ⁊ ſuper merita ſpe
raui ſemper creſcens in ſpe etiam in aduerſis.

Heruenerunt oculi mei ad te diluculo:
t meditarer eloquia tua.
Peruenerunt) lucem (oculi mei) interioꝛes
(ad te)directi in (diluculo)id eſt mane ⁊ tempe
ſtiue ante diem a ſimili ſtrenui operarij qui an

telucẽ ſurgit ad bene operanduzvt meditarer

eloquia tua) ſuauia id eſt legem eloquia tua cõ
tinentem. Hon eum lux ſopoꝛatuʒ repperit ſed
ſtrenue vigilantem et circa diuina eloquia ocu
loꝛum ſpiritualiũ intentione meditantẽ.pudoꝛ
eſt enim ſi radius ſolis in ſtrato ocioſum te in⸗

ueniat. Etquia ita ſtudioſe ad tevigilo ideo.
Vlocem meam audi ſcom miſericoꝛdiã

—

¶ Uocem meam qua clamo ad tecaudi) aufe
rendo penam peccati ⁊ hoccſcdᷣmmiſericoꝛdiã
tuam)oc domine) de qua cõſido non ſcoᷣm me
rita mea que non habeo ⁊ (ſcom iudiciũ tuuʒ)
quo ſupplicibo parcis ⁊ ſe damnantes abſoluil

c( viuifica me) per gratiam tuam ne moꝛiar per

culpam ſedviuam per gratiam. Congruusoꝛ
do ꝙ pꝛemittitur miſernicoꝛdia ⁊ ſequitur iudi⸗

cium pꝛius enim deus ſcoõm miſericoꝛdiã au⸗

fert a peccatoꝛiba penam eiſq; poſtea iuſtis ſe⸗

cundum iudiciũ dat vitam. Et neceſſe eſt vtvi

Appꝛopinquauerunt perſequentes me

qanta: a lege autem tua longe facti

Acppꝛopinquanerũt) i afppꝛoximando ſe cõ

uinxerunt (perſequentes me) iniuſte verbis et

factis (iniquitati)et ſceleri ſcʒ me ꝑſequendoca

lege autem tua) que pꝛecipit diligi pximum et
ꝓbibet perſecutionẽ innocentũ? omne pecca⸗
ꝛum (longe facti ſunt)ex hoc ipſo. Quo magis

iniquitati appꝛopiant eo magis a iuſticia elon⸗

gantur qui enim appꝛopinquat vni extremo e⸗
lõgat ſe ab oppoſito hoc ideo dicit vt cauſa ſua
melioꝛ q; illoꝛum eſſe videatur. Aliappꝛopin⸗

quaucerunt ſed mihi nõ nocuerunt qꝛ. .
WBꝛope es tu dne:et omnes vie tue veri

meternum fundaſti ea.

¶ Pꝛope es tu)o (domine) mihi qui in legetua

maneo ad me ſaluanduʒ et eos repellenduʒ (et
omnes vie tue)ſunt(veritas)et iuſticia quaſi di
ceret dummodo mihi aſſiſtas ſiue dimittas in
tribnlanione ſiue liberes totum iuſte facis qui
nullum immeritũ damnas ſed multos inſne⸗
ritos ſaluas. Vnde etiam in tribulationiba qꝙ;
eas non immerito patiuntur tribuere veritateʒ
deo ſanctoꝝ eſt vſitata confeſſio.quicquid eni
patiuntur totum merito ſe pati fatentur. Et.
IVnitio cognoui de teſtimonijs tuis: qa

¶ Initio )id eſt abinitio vel a pᷣncipio ſcʒ quo
pꝛimo intelligere cepi ea (cognoui de teſtimo⸗
nijs tuis)id eſt verbis legis quibus teſtatus es
et ꝓmiſiſti daturũ te eſſe regnum tuis filijs ſem
puermim(quia ineternũ fundaſti eaꝛmanſura
quia id quod per ea pmiſiſti eſt eternuʒ. Nam
per ſe ipſa teſtimonia nõ erũt neceſſaria quan⸗
go res ipſa videb it᷑ ꝓpter quam credendã teſti⸗
monia requirunt᷑. Vel teſtimonia dicit pꝛece⸗
pta que dicuntur ineternũ fundata quia ꝓ eis
neglectis vel ſeruatis pena vel merceg reddi⸗
tur etern. (Res.

Ade hbumllitatem

„ſumoblius.
¶ Qui ſupꝛa ſe dixit ſeclamaſſe in hac viceſi⸗
ma littera petit viuificari quia pꝛecepta dei ſũ⸗
mo ſtudio que ſunt et quia nemo iuſtificat᷑ niſi
per humilitatem que eſt caput omniũ virtutuʒ
ideo huic octonario pꝛemittitlitterac Res) que
interpꝛetat᷑ caput vel pꝛimatus. Moꝛaliter ca
put eſt humilitas ſed inflatus non tenet hoc ca
put. Myſtice caput nr̃jm chꝛiſtus eſt ſine quo
viuendi vſus haberi non poteſt etideo ſeruani
debet. pꝛimatus etiam eſt dñs chꝛiſtus qui ab⸗

latus maioꝛi datus eſt minoꝛi iacob id eſt po⸗

pulo chꝛiſtiano dixeratille pꝛope es tu domi⸗
ne ergo ( Aide)oculo miſericoꝛdie (humilita⸗
tem meã )id eſt placeat tibi humilitas mea que
eſt in operib ⁊ tentationibo que omni chꝛiſtia⸗
no neceſſaria eſt (et eripe me) a diabolo mun⸗
do et carnis tentamento (quia legem tuaʒ) que
dicit qui ſe humiliat exaltabitur (non ſum ob⸗
litus)ſed meæmoꝛiter tenui. Ael (vide humilita
tem id eſt afictionẽ quam in nomine tuo pa⸗
tioꝛ (et eripe me) ab iniquis (quia legem tnam
non ſum oblitus) aꝛ nos non fierendo ſed pa⸗
tiendo pugnare iuſſiſti. Oinus dicit ſcʒ (non
ſum oblitus) et plus intelligit ſcʒ quod valde
meminit. Et.

berg mea piculis ⁊ malis ꝓpter eloquiũ tuuʒ)

Judica iudicium meum et redime: pꝛo
pter eloquium tuum viuifica me.
Budied iudiciũ meũ)id eſt diſcerne cauſam
meam quam habeo cõtra diabolũ? homines
iniquos trahentes me frequenter ad maluʒ (et
redime me)id eſttanquam pꝛecio redemptü li⸗

ſcʒ humilitatis obſeruatũ. Vel ( pter eloquiuʒ
tuum) ſcʒ legis tue que ꝓmittit vitam ⁊ dirigit
ad eamviuifica meymodo vita gratie ettandẽ
vita gloꝛie.verecunde hoc dicitvt qui de meri⸗
tis diffidit ꝓpter verbũ dei ſperet clementiã.me
viuifica.De.cd. .ẽ
Longe a peccatoꝛibo ſalus:qꝛ iuſtificatõ
nes tuas non exquiſierunt.
Longeſſcʒ eſt(a peccatoꝛiboet impijg ſuꝑ⸗
bis(ſalus)a qua longe ſe fecerunt(qꝛ iuſtifica⸗
tiones tuas)id eſt legem ⁊ mandata tua que iu
ſtificant (nõ exquiſierũt) ſcʒ vt facerent ⁊ ſcõᷣm
ea viuerent. Vell(iuſtificatões tuas non exqui
ſierunt)ſed de ſua iuſticia pꝛeſumpſerũt. Sed
non eſt longe a me ſalus qꝛ iuſtificatõnes tuas
exquiſiui. In hoc omnes deuotos animat etꝑ
fidos terret. Iſte ergo a deo ſe accepiſſe videns
hoc beneficiũ vt cuſtodiret iuſtificatõnes eius
ſubiungit. Vel. Et ſi longe ſit a peccatoꝛibo ſa

lus tamen nemo deſperet qꝛ.

☛

Oiſericoꝛdie tue multe vñe:ſcõm iudi
cium tuum viuific me.
Miſericoꝛdie tue)quibo benefacis ſine me⸗
ritis⁊ ꝑcis peccatoꝛibo penitentib( multe)ſunt
o (dñe)qui nos de tot ⁊ tantis eruũt ꝑiculis qꝛ
multipliciter miſeris miſereris ⁊ ideo cõfiden⸗
ter peto (ſcdᷣm iudiciũ tuũ)quo humiles exal⸗
tas vel quo nunc diſcernis pios ab impijs (vi
uiſica meyper augmentum gratie tue. Etbene
poſt miſericoꝛdiaʒ ſubdit de iudicio qꝛ non eſt
miſericoꝛdia ſine iudicio. Ideo autem viuifi⸗
ca me.Quia.
Nulti qui pſequuntur me et tribulant
me.:a teſtimonijs tuis non declinaui.
Multi)ſcʒ ſunt(qui ꝑſequuntur me) moꝛti⸗
fera ſuadendoet tribulãt me) flagella inferen
do ſcʒ demones et mali homines tyranni here
tici ⁊ falſi fratres ⁊ tamen ꝓpter hoc (a teſtimo⸗
nijs tuis ) id eſt pꝛeceptis te teſtificantibo ſeu ꝑ
te in lege teſtificatis (nõ declinaui)fultus robo
re tui auxilij.vbi Ambꝛoꝰ. Non eſt magnũ ſi
tunc a dei teſtimonijs non declines cũ te nul⸗
lus affligit:nullus ꝑſequitur. Sed non vnus
ꝑſecutoꝛ eſt. Multos miniſtros habet ſed nõ
te terreat.per multas enim tribulationes opoꝛ
tet nos introire in regnum dei. Tibi ꝓficitꝙ

S—

multi pſecutoꝛes ſunt vt inter multas pſecutio

nes facilius inuenias quomõ coꝛoneris. Sed
qð peius eſt non hi ſolum ꝑſecutoꝛes ſunt qui

videntur ſed etiam qui non videntur et multo
plures ꝑſecutoꝛes. diabolus enim multos mi⸗

niſtros ſuos dirigit qui non foꝛis tm ſed etiam

intus faciant ꝑſecutiones in animis ſingulo⸗

rum ꝑſequitur auaricia:ꝑſequitur ambitio:ꝑ⸗
ſequitur luxuria.Eſtenim malus ſpiritus foꝛ
nicationis:eſt malus ſpiritus auaricie: malus
ſpiritus ſuperbie.verum vt multe ꝑſecutiones
ita martyria multa. Quotidie teſtis es chꝛiſti.
Tentatus es ſpiritu foꝛnicationis:ſed veritus
chꝛiſti futurũ iudiciũ.temerandã mentis ⁊ coꝛ
poꝛis caſtimoniã non putaſti martyr es chꝛi⸗

ſti. Tentatus es ſpiritu auaricie vt poſſeſſionẽ

minoꝛis inuaderes ⁊ tamen contemplatõe ce⸗
leſtium pꝛeceptoꝝ opem magis ferendaʒ q; in
ferendaʒ iniuriã iudicaſti teſtis es chꝛiſti. Cen
tatus eſt ſpiritu ſuperbie ſed videns inopem at
q; egenum pia mente compaſſus es humilita
tem magis q; arrogantiã dilexiſti teſtis es chꝛi
ſti. Quis enim locupletioꝛ teſtis eſt q; qui con⸗
fitetur dñm ieſum in carne veniſſe cum euan⸗

gelij pꝛecepta cuſtodit: Ham qui audit ⁊ non

facit negat chꝛiſtum et ſi verbo fatetur operib⸗
negat. Ille ergo teſtis eſt qui a ſtipulantibo fa⸗
ctis dñi ieſu pꝛecepta teſtatur. Quanti ergo in
occultis quottidie martyres chꝛiſti ſunt ⁊ ieſuʒ
dominũ confitentur: ergo in perſecutionibo in
terioꝛibus eſto fidelis ⁊ foꝛtis vtin ſoꝛenſibus
perſecutionibo apꝛoberis. Et in intimis perſe
cutionibus ſunt reges ⁊ pꝛeſides terribiles iu⸗
dices ⁊ poteſtates. Si culpa regnat quot pec⸗
cata quot vicia tot reges.Et ante hos adduci⸗

mur? ante hos ſtamus habent etiam iſti reges

tribunal in mentibus plurimoꝝ. Sed ſi quis
chꝛiſtum fateatur ſtatim regem illum facit eſſe
captiuũ deijcit de ſolio ſue mentis.Quomodo
eniʒ poterit diaboli tribunal manere in eo cui
chꝛiſti tribunal aſſurgit: Si declinas perſe⸗
quenteʒ. chꝛiſtum abijcis. Ubi illũ viderit dia
bolus ibitentationũ machinas admonet vt il
lum ſi poſſit excludat. Ergo qui ꝑſecutoꝛẽ re⸗
fugit reijcit etiam defenſoꝛeʒ. Sed cum audis
multi ꝑſequentes ⁊ tribulantes me noli timere
qui potes dicere. Si deus ꝓ nobis quis cõtra
nos. Verum hoc dicit qui a teſtimonijs domi
ni nullo vicioꝛum declinat amfractu.hec Am
bꝛoſius.Ego inq; nõ declinaui.

Vidi pꝛeuaricantes et tabeſcebaʒ: quia

eloquia tua non cuſtodierunt.
Vidi) autem pꝛeuaricantes) id eſt impios

del
gi

n⸗
ln
lo⸗
b⸗

4

legem tuã tranſgredientes eta teſtimonijs tnis
declinantes cedentes perſecutoꝛibo ettribula⸗
tiones nõ ferentes ꝓ quibus amiſſis ſocijs do

lent ſancti.vnde ſubdit hic et ctabeſcebã id eſt
ʒelo dei et charitatis accenſus dolebã ⁊ mere⸗
bam. deinde exponit in quo ſunt pꝛeuaricãtes
dicens (quia eloquia tua)⁊ pꝛecepta tam dul⸗
cia tam vtilia (non cuſtodierũt) ſed in tribula⸗
tione negauerunt. Cõmendans autẽ ſe ⁊ diffe
rens ab eis ſubiungit.Et ideo.

*

nõ tin in me ſᷣuando ſed etiam in meet in alijs
ʒelando quod plus eſt q ſeruare qꝛ hoc eſtcha
ritatis illud neceſſitatis. In dilectõne quidem

ceattibi ⁊ remuneret᷑ a te dilectio mea. Uñ pe⸗
to o (dñe in miſericoꝛdia tua)non in meis me⸗
ritis ⁊ iuſticia (viuifica me) vita gratie.tua em

miſericoꝛdia et gratia ſola viuificat nos et ſal-⸗
uat. Et vereviuificabis me quia hoc dixiſtiin
ſcripturis veris qui ſemꝑ vera dicis. Ham.

Pꝛincipiũ verboꝝ tuoꝝ veritas:inetex
num omnia iudicia iuſticie tuue.
¶Pꝛincipiũ verboꝝ tuoꝝ?eſt(veritas) id eſt
averitate ᷣba tua ꝓcedunt ⁊ ideo veracia ſunt
vt impleant quod ꝓmittunt quibus ꝓnunciat᷑

vita iuſto pena impio. Unde ſequit᷑ (ineternũ)

—

ſcʒ ſunt et durabunt quantũ ad effectũ(omnia
iudicia iuſticie tue) quibus reddis pꝛemia tibi
obediẽtibo: penas inobedientibo ⁊ hec iudicia
nũquã mutabunt᷑ qꝛ ſniam de bonis vl malis
lataui nec tꝑs necvlla res ſubuertet ſed iudicia

de olbo ſcʒ pᷣmia iuſtoꝛũ et impioꝝ in
dei de oĩbo ſcz bunin zuͦ⸗ S.
Rincipes perſle-

cuti ſunt me gratis: eta verbis tuis

eternum manebunt.

foꝛmidauit coꝛ meum.

Dut ſupꝛa humilitatẽ deo obtulit in hac vi

ceſimapꝛuna littera gratas ſibi dicit ꝑſecutio⸗
nes quibus tanquam emplaſtrisvulnera pec⸗

catoꝛuʒ curant᷑. Ande dicit᷑ da nobis auxiliuʒ
de tribulatione. Ideo huic octonario pꝛemuti

tur littera (Sy n)que interpꝛetat᷑ ſupervulnus
quaſi emplaſtrũ.dicit enim ꝙ tribulatio curat
peccatoꝝ vulnera et dat ſalutẽ. vulnus ergo eſt
peccatũ emplaſtrũ eſt tribulatio vel vulnus eſt
tribulatio ſuꝑ vulnus eſt conſolatio eloquioꝝ
dei. Ad hanc ergo diuine gratie medicinaʒ iſte
exultans vero ſamaritanovulnera ſua curan⸗
da detegit. q/ d. viuifica me et neceſſe eſt quia.

Elide qm̃ mandata tua dilexi:oñe inmt

oꝛdia tua viuifica me.
Uide) hoc ſcʒ (quoniã mandata tua dilexi)

fructus eſt omniũ paſſionũ ⁊ actionũ.q.d.pla inuenſt ſpolia multa.

ꝛincipes) huius mundi ſcʒ demones recto
res tenebꝛarũ harũ vel mali homines poten⸗
tes ſcʒ tyranni heretici:⁊ falſi fratres perſecuti

ſunt me)et hoc (gratis)id eſt ſine cauſa et meis
meritis vel fruſtra qꝛ non habuerũt inten et
licet ꝑſequerent᷑ tamen (a verbis tuis) quibus
cõminaris tranſgreſſoꝛibo legis tuepenas ⁊ qͥ

bus ais qui me negauerit coꝛam hominibo ne
gaboꝛ ego eum coꝛã patre meo qui eſt in celis.
et iterum nolite timere eos qui occidũt coꝛpus

ſed eum timete qui poteſt ⁊ coꝛpus ⁊ animã oc

cidere in gehennã magis qᷓ; a minãtibo vᷣbis ꝑ
ſecutoꝛuʒ (foꝛmidauit)⁊ timuit(coꝛ meũ) id eſt
ego in hac ꝑſecutiõe qꝛ timoꝛ tuus excluditti⸗
morem eoꝛum et ſic vinco. Et ideo.

etaboꝛ ego) quaſi victoꝛ (ſuꝑ eloquia tua)

meditando ipſa qꝛvtilia ⁊ ſalubꝛia. Quiſquis

enim in verbis dei ne in certaminevincat᷑ foꝛ⸗
midat ſuꝑ eadem victoꝛ exultat: bona ergo tre

Tetaboꝛ ego ſuꝑ eloquia tua: ſicut qui

pidatio verbi dei que exultationẽ generat quia

eloquijs dei vulnera curantur.letaboꝛ dico (ſi
cut)illecqui) poſt bellũ inuenit (ſpolia multa)
que poſſidere poſſit ſine calumnia immo val⸗
de amplius qꝛ omnis theſaurus in compara⸗
tione illoꝝ arena eſt exigua.

Iniquitatem odio habui et abomina

—RW s

tus ſum:legem autem tuam dilexi.

Iniquitatem) nõ hominẽ (odio habui ⁊ ab
ominatus ſum) pꝛoꝛſus exhoꝛreſcens ⁊ longe
a me faciens (legem autem tuam)⁊ ſi aliquan⸗

do coꝛripit tamendilexi)in affectu mentis tan

quam quid vtile ⁊ honoꝛabile phibens iniq⸗

tatem⁊ ex dilectõe nõ ex timoꝛe impleui.amoꝛ
quippe bonoꝛũ odio maloꝛũ ꝓbatur. Timoꝛe
ergo caſto nõ peritamoꝛ ⁊ illa foꝛmido nõ fa⸗
cit odium verboꝝ dei ſed integraʒ charitatẽ vt
deus ametur cuius verba timent᷑. Et.
Bepties in die laudem dixi tibi:ſuꝑ iu⸗
icia iuſticie tue.
DSepties in die)id eſt in hac vita que ſeptem

indicat quia ſeptem diebus vniuerſa tem poꝛa
voluuntur ſic ⁊ illud ſepties in die cadit iuſtus
ſcʒ tribulationibꝛ ⁊ modis omnibus humilia⸗
tus et reſurgit id eſt non perit ſed pꝛoficit. Vel
(ſepties) id eſt ſeptem vicibus ſcilicʒ in ſeptem
hoꝛis canonicis (in die)ſcilicet naturali (lau⸗

dem dixi tibi) id eſt laudaui te (ſuper iudicia)

id eſt flagella (iuſticie tue) id eſt quibus coꝛri⸗
gis? iuſtificas filios q̊s recipis.vłſuꝑ iudicia
iuſticie tue) ↄſiderãdo oia oꝑa tua iuſta q̃ ſunt

diebus agit᷑. Numerus qpe ille vniuerſutateʒ

executiones tue iuſticie. Et merito legem tuam
Max multa diligentib legem tuam: et

non eſt illis ſcandalum

S

¶ Pax multa)eſt⁊ ſi non ſemper tpis ſaltẽ pe⸗
ctoꝛis et tandeʒ eternitatis (diligẽtibo legẽ tuã)

qua flagellas omnẽ filiũ quem recipis qꝛ; cha⸗-

ritas pellit omnes ꝑturbationes ⁊ tribulatões

Etenim qui deum perfecte diligit tranquillus

apud ſe manet et ſi eſt pugna foꝛis nõ intus(et
non eſt illis ſcandalũ) nec calcitrant contra ſti

mulum qꝛ non ſunt puſilli quoꝛum eſt ſcanda

lo exagitari. VUel (pax multa diligentibolegem

tuam)⁊ ſacram ſcripturã qꝛ in ea inueniuntre

mediũ contra omnẽ deſolationẽ (et nõ eſt illis

ſcandaluʒ)hoc enim nõ patientur finaliterua

vt offendãt ⁊ in penam incidant:dilexi inquaʒ
Expectaba ſalutare tuũ dñe: et manda
a tua dileri. .

tiplicem cõſolationẽcet)ideo mandata tua di⸗
lexiper que habeo ſalutare ⁊ conſolationẽ.vł
c(expectabã ſalutare tuũ) oc( dñe).ſ.chꝛiſtũ qui
eſt ſalutare.Antiqui iuſti pꝛimuʒ aduentũ ex⸗
pectauerũt nos ſcõm ꝓ quo ⁊ illi ?⁊ nos mãda⸗
la diligimus dilexerũt antiqui mãdata ⁊ chꝛi⸗
ſtus eos liberauit. diligamus et nos mandata

vt cum apparuerit chꝛiſtusvita nr̃a tunc⁊ nos

appareamus cum illo in gloꝛia.Et.
Cuſtodiuit anima mea teſtimoni

r —

et dilexit ea vehementer.

Euſtodiuitanima mea).i.voluntas mea (te
ſtimonia tua) ⁊ mandata diligenter ea in ope⸗
re pficiendo ⁊ exercendo ſed qꝛ hoc non ſuffi⸗
cit ſine charitate addit (et dilexiteavehemẽter)

id eſt valde intenſe qð plus eſt qᷓ; tantũ cuſtodi

re.Qui enim diligit ipᷣe veraciter libenterq; cu
ſtodit.Et hoc nõ menitis ſuis ſed deo attribuit
dicens. Ideo. ?ÿVMVä

SBeruaui mãdatat

S na et teſtimonia tua:

Expectabã)ſcʒ in ſpe (ſalutare tuũ)o dñe)
id eſt effectũ ſalutarẽ ſcʒ in tnbulatõe mea mul

F omnes vie mee in conſpectu tuo.

data tua) noua (et teſtimonia tua) vetera (quia
omnes vie mee).i.cogitationes ac dicta ⁊ facta
mea quibus velut quibuſdã vijs ꝓgredioꝛ ⁊ ꝓ
ficio in conuerſatõne vite mee ſuntein conſpe⸗
ctu tuo)id eſt in pꝛeſentia tua ⁊ tibi placent.q.
d. per hec potui cuſtodire quia deus dignatus
eſt intendere qui illuminat et erroꝛes fugat ꝙ ſi
faciẽ auertuſſet fuiſſeʒ turbatus nec ea cuſtodiſ

ſem. Ad hoc ergo ſunt in cõſpectu domini vie

eruaui) diligenter opere implendo (man

ſuſtoꝛum vt dirigat greſſus coꝛum qꝛ nulla via

bona eſt niſi quam deus illuminat.

Ppꝛopinquet de

pꝛecatio mea in cõſpectu tuo ðne in

Mui ſupꝛa gratas ſibi foꝛe tribulatões dice
bat in hac vltima littera chꝛiſto ꝓximare deſi⸗
derat pꝛecans vt veniat ⁊ ouem ꝑditam reuo⸗
cet.Etqꝛ chꝛiſtusveniens conſũmationẽ eter⸗
ne beatitudinis cõtulit ⁊ ab erroꝛe ad patriã re
duxit iõ huic octonario pᷣmittit᷑littera Chau)
que interpꝛetat᷑errauitvł conſũmauit qꝛ hic di
cit ſe habereconſũmationẽ ⁊ vitã eternã. Jam
olim ſe errauiſſe dicit nõ modo nunc autem di
cit ſe repoꝛtandũ ad pr̃iam a pio paſtoꝛe Non
eſt enĩ vicij ſed ꝓfectus renunciaſſe erroꝛi. Eſt
etiam in hoc conſũmatio.i.diſcipline perfectio

N: plus eſt a vicio ſe reuocaſſe qᷓ; ꝓpe vicia ipſa

neſciſſe. Imbutos enĩ vicijs animos exuere at
q; emendare nõ ſolũ ꝑfecte virtutis ſed celeſtis
eſt gratie.Et quaſi dicat.qꝛ ſic ⁊ ſic egiAppꝛo⸗
pinquet)tibi(depꝛecatio mea)que eſt de adhi⸗
bendis bonis facta ( in conſpectu tuo)o (dñe)
vt eam ate non resellas ſed benigne audias.⁊

que ſit ille depᷣcatio ſubdit᷑ ciuxta eloquiũ tuũ)
ſcʒ legis tueda mihi intellectũ)vi ſapiaʒ id qðᷣ

edificationis eſt. iuxta eloquiũ dei petit vt ſapi
at ne ꝑ humanã pꝛudentiã euaneſcat. Vlel(iu⸗
xta eloquiũ tuũ da mihi intellectũ) id eſt ſcom
altitudinẽ eloquij tui que tranſcendit faculia⸗

tem humani ingenij eleua intellectũ meum ad
ipſum intelligendũ. . .
Intret poſtulatio mea in cõſpectu tuo:

cvm eloquiũ tuum eripe me.
Intret) etiam ad te(poſtulatio mea) que eſt

— —

de re mouendis malis factacin conſpectu tuo)

vt eam gratanter ſuſcipias et clementer exau⸗
dias. Gꝛadatim aſcendit quia plus eſt intrare

q; appꝛopinquare.etſubdit poſtulationẽ dicẽs

(ſcoõm eloquiũ tuuʒ)id eſt ꝓmiſſum(eripe me)
ab hoſtiboviſibilibo ⁊ inuiſibilibo.graue eſt eni

tamdiu luctari cum eis. Vel(ſcõᷣm eloquiũ tu⸗

um)id eſt ſcðᷣm altitudinẽ eloquij tuieripe me)
a labe concupiſcentie ⁊ a meditatõne terreno⸗
rum ad que meditanda ⁊ cogitanda natura eſt
pꝛona.da inq; intellectũ qꝛ tunc.
Eructabüt labia mea hymnũ:cum do/⸗
cyeris me iuſtificatones tuñngs.
WEraciabürlablamen) quaſi de pleno id eſt
ex coꝛdis abundantia cum magna plenitudi⸗
ne extra ꝓnunciabũt et dicent hymnũ).ilau

Aga eloquiũ tuũ da mihi intellectu.

ghe
ſnt
lan
o⸗
ſloer
(guit
lara
lsgi
Ceenn
ſan
S
Hieh
Nonnn
loe
ug
agreo
ſei⸗
to
gen
G
fins
tinte⸗
Mtu⸗
ſpesſ
lua me

nejnh

atatiin
ambu
catu
Gue⸗
tfimno
gännh
Porinse
mocoi⸗
leſang
funan
Uuant
cicann

dem dei (cum docueris meiuſtificatões tuas)

id eſt mandata⁊ eloquia tua ꝑ que iuſtificasvt

deuotius. Quis enĩ videns equitatẽ dei in da⸗
mnatione maloꝝ et pꝛemiatõe bonoꝝ nõ pꝛũ

nõ ſolũ memoꝛia retinendo ſed etiam facien⸗ pitin laudẽ eius mirabilẽ. dico adiuuabuntet
6.r do cuſtodiã aliter enĩ nõ eructabũt niſi uu do⸗ viuam. Sed quandozß.
N ceas. Sic enim qui gloꝛiat᷑ nõ in ſe ipſo ſed in Erraui ſicut ouis ꝗᷓ periſt: quere ſerunz
eil dñno gloꝛiat hymnũq; eructat ſed iam qꝛ didi⸗ tuũ qꝛ mandata tua nõ ſum oblitus
i. cit ⁊ doctoꝛẽ ſuũ deũ laudauit.Deindevult do ¶ Erraui) piculoſe ſepius heu declinando a
R vndeſubdit. s
die cere.vndelubdit. vie veritatis ad vicia (ſicut ouis que perijt).i.ꝑ
Pꝛonunciabit lingua mea eloquiũ tuu dita fuit ideo (quere ſeruũ tuũſcʒ me ſicut pa⸗
no⸗ H mandata tua equitas. ſtoꝛ querit ouem ꝑditaʒ vt reducateam: qꝛ ⁊ ſi
de⸗ Pꝛonunciabit)etiam (lingua mea).i. ꝓcul errauitñmandata tua nõ ſum oblitꝰ finaliter
rüe et ꝓpe nunciabitlaudando ⁊ alijs pᷣdicando vt etex totovnde quere me ⁊ miſerere mei et ꝑfice
hnn ſim miniſter verbiceloquiũ tuũ.i.legis tue wvũñ vt cepiſti.mãdata obliuiſcit᷑ qui nõ ſurgit poſt
eſt ſalus nõ ocioſum verbũ vnde reddenda eſt caſum qui errauitet nõ obliuiſcitur ſurgit foꝛ⸗
Nn ratio ⁊ decet ac iuſtũ eſt id ꝓnunciari qꝛ eq ate tioꝛ cautioꝛ et humilioꝛ. Nouiſſime hic aꝑit ſe
nd fulgetvnde ſubdit(qꝛ omnia mãdata tua) ſunt et oſtendit que ꝑſona ꝑ totũ pſalmũ loquebat
n (equitas).i.equitate plena.talia autẽ mandata ſcʒ genexalis iuſtus. Qui ex hac ꝑte qua dicit
ſunt amãda facienda ⁊ vbiq; diuulgãda. Sci (qꝛ mandata tua nõ ſum oblitus) eſt ouis in⸗
ſrn ens aũt iſte que ꝑicula ſequãt᷑ docentẽ a cõtra⸗ uenta ſed adhuc ex alia parte querit᷑ ⁊ ꝑ ſui pa
dicentibo addit. ſtoꝛis ſanguinẽ fuſum et diſperſum in omnibꝰ
u Fiat manus tua vßt ſaluet me: quoniam gentibus inuenitrx. Bnng.
H mandata tua elegi. dalma totius beatitudinis deus ꝗ fideles
⸗ ¶Viat manus tua.i.potentia ⁊ oꝑatio adiu-⸗ ctuosvt in lege tua ambulẽrtteſtimonia tua ſcrui
trixvt ſaluet me ab inimicis ⁊ ab omni malo tentur mandata cuſtodiant: ſalubꝛis puiſoꝛ in
i ne timeã et deficiã ⁊ det ꝑſeuerantiã vt ſufficiaz fomas: cocede nobis iuſtificatones tuas toto
u ad hoc faciendũ? audacter qenunciẽ qd hac fi coꝛde querere:eloquia intelligere: mirabilia p⸗
9 ducia peto (qm̃ mandata tua) de omnib aliss dicare:vt qui hactenus cen oues ꝑdite erraui⸗
G et pꝛe omnibo tꝑalibo (elegi)et timoꝛẽ timoꝛe cõ mus tuis pijs humeris reſtitutiparadiſo glo⸗
pꝛeſſi ad ea meditanda oꝑanda et docenda qꝛ riemur. Perdo.
rn ſunt omnibo ad ſalutẽ vtilia ideo iuſtũ eſt te iu⸗ Hi almus de clamoꝛe penitentis aſcen
Hn uare me ſperantẽ in te. cEt. dere et pꝛoficere cupientis ac doloꝛe ſue
ly Cõcupiui ſalutare tuum domine: et lex longe in hac vita peregrinationis.
ug tu medltatio meaeſ. o Gneſtef ((Bs. Cx.
Concupiui ſalutare tuum)o (dñe).i.effecti
o: virtutis tue ſaluatricis. Vel ſalutẽ eternaʒ que 2 Dominn ch tri
eltt in te obiectiue. Alij alia querũt ego autẽ nö bularer clamaui ⁊ exaudiuit me.
ec niſi tuã ſaluationẽ.i.ſalutẽ qꝛ omniuʒ finis eſt Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti
Unn ſpes ſalutis non felicitas huius tꝑis (et)iõ(lex tulus canticũ graduũ.Et eſt ſenſus hic eſt can
fern⸗ tua meditatio me eſt eo ꝙ dirigat ad cõſecutio ticuʒ graduũ.i.mentis exultatio de aſcenſu ſpi
m. nem huius ſalutis.Qui enim cupit ſalutẽ me⸗ ritualiqꝛ ſpirituales gradus ſuntiſti. Canticũ
MR ditat᷑iugiterin lege dei nec inde auerti᷑ aliqua enim deſignat iocunditatẽ.gradus vero aſcen
Se cura huius ſeculi fiatinquã manus tua? ſic. ſionem ⁊ ꝓfectum. magna aũt debeteſſe iocun
Knn Vliuet anima mea et laudabit te:et iu/ ditas anime pficienti ad deum. Materia cla⸗
gü⸗ dicia tua adiuuabunt me. mMaoꝛ penitentis aſcendere et pficere cupientis.
denme Uiuetanima mea) vita gre in pñti et gloꝛie Intentio: monere hominẽ ad aſcendendũ et/p
jeno⸗ in futuro licet coꝛpꝰaffligat ? laudabitte)nũc ficiendũ exemplis ſeruoꝛuʒ dei quos de moꝛ⸗
Ura etiã in flagellis que fiunt ad purgationẽ ⁊ ſem tuis viuos deus ipſe fecittanquam carbones
per in eternitate cum beatis et iudicia tuaque vaſtatoꝛes. Dententia in generali pha in iſto
ndo modo incipiunt a domo dei (adiuuabunt mey pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet fidelis educti dexa
- qꝛ ſanguine crehit eccłia.iudicia dei ſctõs ad,⸗ nitate ⁊ malis huius ſeculi incipiẽtis iam aſcẽ
iuuant dum tribulationiboꝓbant᷑: pctõꝛea ad derevolẽtiſq; ꝓficere ac ſoli deo inherere patiẽ
duuh iuuant dum tribulationibo caſtigant. Aeliu⸗ tis liguas aduerſantiũ clamatad dñm vta lin
i dicia tua) futuraſadiuuabũt meyad laudandũ guis iſtoꝝ liberet vehementerq; cõquerit ꝙ in

pac vita diutius cõmoꝛans maloꝝ cdᷣmixtiõe

malis ſeculi exire ⁊ vniuerſe vanitati renuncia

tantũ pꝛegrauat᷑ Aſcendens ergo hic loquit᷑et re. Initium enim ꝓfecius eſt carnalia vicia re
de eius pfectu hic agitlicet enĩ gradusvel deæz linquere⁊ dño inherere.Et tũc cum homo in⸗ her
ſcendentiũ vel aſcendentiuʒz ſint gradus tñ qui cipit aſcendere. i. cogitat ꝓficere cõtempto ſclo ni
ges in his qͥndecim pſalmis poſiti ſunt aſcẽ ſoli deo herens incipit patilinguas aduerſan n
tes tm̃ ſignificant. Eſt aũt aſcenſus hic ſpi tium ⁊ den ahentiũ ⁊ qð grauius eſt quaſi con
ritualis qui fit nõ paſſibo pedũ ſed ꝓmotõe af: ſulendo a ſalute auertentiũ. Sententia in ſpe⸗
fectuũ vt de virtute in virtutẽ ⁊ de minoꝛe aſcẽ ciali. Iſtus ergo volens exire de malis ſeculi q fe
datur ad maioꝛeʒ vbi charitas mouet pedem. bus pꝛemebat dicit ſe clamaſſe ad dñm ſic. B N
Ideoq; quanto quis plus diligit tanto magis (Ad dñm)q pᷣtiuuareꝛ facere faciliter (cũ tri⸗ n
aſcendit. Et nota ꝙ quindecim gradus erant bularer)ac tẽtatõibo ⁊ deceptõibo ab aſcẽſu re⸗
quiboaſcendebat᷑ in templũ ſeu domũ dñi quã rahererclamaui)intetõe coꝛdis oꝛãdo feruent᷑ 1
rex ſalomon edificauerat vbi fũmus pontifex vt me educeret de malis ſeculi pꝛementibs me ſu
ſemel in anno ſcz in feſto piciatõis no ſine ſan grauiter. valde vtilis eſt ſideli tribulatõ aĩe vñ
guine in ſancta ſanctoꝝ aſcendebat⁊ aſcenſu⸗ enim tribulaĩ inde compellit᷑ deum oꝛare ⁊ in in
rs ſinglos pſalmos in ſingulis gradiboſcʒ in eius adiutoꝛio cõfidere.Cũc enim pꝛeſto eſt di
quolibet gradu vnum decantabat ita in vl-⸗ uinum adiutoꝛiũ quãdo deſicit humanũtetex n
timo gradu qͥ erat iam in atrio domus dni ca⸗ audiuit me) miſericoꝛditer liberando ⁊ ad gra
nebat. Ecce nunc bñdicite dño ⁊c. Uñ eſdras dus aſcendendi ↄſtituendo vbi erat cõtra lin⸗ tan
ꝓpheta repletus eodẽ ſpiritu quo dauid intel- guas detrahentiũ dicons. ſef
ligens iſtos gradus templi his ndecim pſal⸗ Ziñe libera animam meam a labijs ini⸗ we
mis et numero ⁊ ſignificatõe cõcoꝛdare voluit is: et a lingua doloſa. .
bos de nominegraduũ intitulare. Quindena ¶ Dñe)qꝛ mein gradu cõſtituiſti iam ergo li Ve
nius enim numerus ex ſeptenario ⁊ octonario animã meaza labijs iuiquis).i.illoꝝ qui
WEXI octonario bera animã meaʒ a labijs iuiquis).i.illoꝝ qui
ↄſtat⁊ ꝑ ſeptenariũ vetus teſtamentũ intelligit pꝓhibendo ⁊ terrẽdo me detinere: impedire co I
qꝛ ſeptimus dies in eo celebꝛari pcipit᷑ die eni nantur ne munda ⁊ ſecularia negocia derelin⸗ 7.
ſeptimo requieuit deus ab omni oꝑe qð patra q rs bpigabereacEne ſ
ie en 5 P. q; et familiarius tibi adhereã (⁊ a lingua dolo ſein
ratꝑ octonaniũ vero nouũ teſtamentũ deſigna ſa) eoꝝ videlicet qui verbis ſuaſoꝛijs ⁊ pallia⸗ Cinn
tur qꝛ in octauo die quo chꝛiſtus reſurrexit ſüu⸗ toↄſilio me impedi oretr. lit ſoui
m qmoad de qud che . to ↄſilio me impedireꝛ a bono retrahere nitun lli
pſitexoꝛdiũ ⁊ q;ꝛ idem dies in magna celebꝛita tur.labia enĩ iniqua ſunt que apte loquũt᷑ ma⸗ ſſi⸗
k boben actorlale noni tenamaliuber Oaj lum que palã minant᷑ : terrent. lingua vero do i
ecim ergo graduũ fit diſtinctio vtꝑ hocexpli loſa eſt habens imagincʒ cõſulendi ⁊ ꝑniciem i
cetur ſacramentũ veteris ⁊ noui teſiamenti ⁊ ſi nocendi. Sed dominus quaſi exercens iuſtũ i
nlicr euſe Eeſamnceidachin in binge⸗ dicitei. ner 22ͦð?
Qdibus cõtineri. Et ſic ꝑ quindecim gradus in nid cetur tibi at ti W
ſancta ſanctoꝝ aſcendebat᷑ ita quindecim gra Dud detur tibi ur qund apponatu rnH⸗ d
dibus virtutuʒ que in nouo ⁊veteri teſtamento nad hnguam, 0 aimn. 6
intelligunt᷑ oms electi in ſancia ſctõn.i. in eter ¶Quid detur ubi in arma (aut quid appona AN
nam beatitudinẽ aſcẽdendo pficiſcunt᷑:poteſt tun nibi)quaſiin cõſolatõe quo te munias (ad) Nd
giam quindenarius numer in denaniũ ꝛqna :iotra c(lingna doloſam, q mala ſuadetet pſus
rium diuidi et ꝑ denariũ decem pᷣcepta ꝑqna- nocet. q. . Quale remediũ ptra huiuſmodi re dbe
rium v quinq; ſenſus coꝛpis intelligi. Quia tractiua habere poteris. deligua doloſa tm fa n
ſicut ꝑ quindecim gradus aſcẽdebat᷑in ſancta cit mentõn qꝛ magis nocet? ſub ea ſatis intel Nun
ſancioꝝ ita qͥnq; ſenſibo coꝛꝑis edomitis et de ligitur alia. Magis eni timenda eſtlingua do nu
ad gaudia celeſtiũ pᷣmioꝛũ. Sunt ergo hic n dicit ſcz dari et aponi qꝛ ſagine dant inarma u
decim gradus ſicut in templo quindecim ert ctcarbones apponunt quaſi in ↄſolationẽvn⸗ i
gradus quiboin illud aſcendebat᷑ qd templu; deipe dũs qui exercens interrogat reſpondẽs o
iſt figura celeſiꝭ templi ad qð his gradibo aſcẽ ſue interrogationi ſubiungit. .
ditur. Beatitudinẽ ergo quam ſupioꝛ parsaal Sagitte potentis acute: cum carboni/ tihe
phabeticus cantauit iſti ſequẽtes pſalmi oꝛdi⸗ 28 ſolatoꝛiiſss. * lem
nani quindecim gradibtam pſalmoꝝ q́; me agitte potentis).i.verba dei omnipoten⸗ lannn
innitoꝛum in ſacramentũ tam noui q; veieris te⸗ tis ſcʒ ba ſacre ſcripture (acute)ad vulnera fnen
ſtament explicant. Pꝛimus autẽ gradus eſta dum ⁊ mraſfigendũ coꝛ vulnere amoꝛis dabb ppr
* B

tus eſt: habitaui cum habitantib cedar: vtin tribulatõe et tentatõne ꝑ oꝛationẽ ad deũ

recurrant ac de eius ꝓtectione et auxilio omni

tur tibi ꝓ remedio (cum carbonibo ⁊ deſolato⸗
rijs).i.cum exemplis peccatoꝝ ad deum con⸗
uerſoꝛum. Qui bene dicunt᷑carbones qꝛ con⸗
uerſi ad deum igne charitatis calefacti de moꝛ
tuis reuiuiſcũtet alijs moꝛtuis adhibiti ſuo ex

emplo eos vt viuant accendunt. dicunt᷑ etiam

carbones deſolatoꝛij ſeu vaſtatoꝛij qꝛ vaſtan⸗
do ad deſolationẽ ꝑducuntcarnales affectões
et ſeculares amoꝛes. Ipos enim attendendo ſi
male linguevolunt nos impedire vł a bono re
trahere attendimus nos ad carbones illos co

gitandovel dicendo talis fuit aliquando foꝛni
nicatoꝛ modo eſt caſtus.talis guloſus modo ẽ

ſobꝛius.⁊ ſic de ſingulis ⁊ omnes iſti modo ar

enter deo ſeriunt non potero ego quod iſteet

ille poſſunt hi bene poſt ſagittas apponunt᷑ qꝛ

poſt exhoꝛtationẽ verboꝛũ exemplis eſtagen⸗

dum vt quod verbis quis accepit credat ſe poſ
ſe cuz multi delicati iam illud noſcunt᷑ impleſ⸗

ſeet ſi multum peccauerũt eo amplius amaue
runt. Deinde aſcendens de incolatu ſuo ⁊ ꝑmi

xtione maloꝝ conquerit᷑ dicens.
Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlonga⸗

multum incola fuit anima mea.
¶ Heu mibi) In ſcripturiaye indicat gehen⸗
ne ſuppliciũ:ſed heu pꝛeſens exilium. Vnde ſe
quitur qꝛ incolatus meus).i.ꝑegrinatio huiꝰ
ſeculi(ꝓlongatus eſt) qꝛ et ſi bꝛeue ſit tempꝰ tñ
deſiderio nimis longuʒ mihi videtur qð enim
ſuſcepi ꝑ ſpem non cõtemploꝛ ꝑ ſpeciem⁊ nõ⸗
dum veni ad patriã vbi cum nullo malovictu
rus ſum.et inde gemo qꝛ ad tumulũ miſeriarũ
(habitaui)non cum bonis ſed(cum habitan⸗
tibus cedar)id eſt iacentibo in tenebꝛis pctõꝛuʒ
cedar enĩ tenebꝛe interpꝛetat᷑ et doleo cum illis
eſſe qꝛ multũ incola).i.ꝑegrina a deo in regio⸗
ne diſſimilitudinis puta vagando diſcurrẽdo
per multavana ⁊ inutilia(fuit anima mea)que
debebat ſolis diuinis eſle intenta S
coꝛpus ꝑegrinat᷑ locis ita anima affectibo. Si
deum amat anima aſcendit ad eum ſiterrã ꝑe⸗

ne ſit oſtendit cum ſubdit. .
Cum his qui oderũt pacem eram paci

icutenim

grinatur a deo.Et q; patiens in ſua ꝑegrinatõ

eris cum te aliena malicia mutare non poterit

(cum loquebar illis) ꝓhibendo a malis ⁊ hoꝛ
tando ad bona ip̃i obſtinati (impugnabãt me
gratis).i.ſine meo merito et cauſa:nolentes me
audire loquentẽvtilia.Etideo ſi audire ↄtem⸗
nunt mali nequaq; tñ averbo pꝛedicatõis deſ⸗
ſare debẽtboni: ne ſicut illi peccant ex facto ita
iſti peccent ex ſilentio. ꝛatio.

ribulationũ noſtramzʒ optime mitigatoꝛ

deus libera animas fideliũ a labijs detraben⸗
lium iniquoꝝ vt adiutoꝛijs ſpiritalibo pꝛemu⸗

nite nullis impugnationibo aggrauent d.

[Dlſal

uini auxilij poſtulatõe.

0

¶ PBs. cxrx.

os in montes:vndevemiet auxilium
—α☚⏑ä mä
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Idem titulus
qui ſupꝛa et idem ſenſus et ſimiliter in ſequenti
bus. Materia: poſtulatio diuini auxilij in tri⸗
bulatione ⁊ tentatõe. Intentio monere fideles

—————

no conſidant. Sententia in generali ꝓpheta in
iſto pſalmo in ꝑſona tribulati in tribulationi⸗
bus et ꝑiculis conſtituti ad deum ⁊ ad ciues ce

leſtes leuat oculos mentis petitq; eoꝝ adiuua⸗

ri pꝛecibus ⁊ meritis ne mens eius alicui ten⸗
tationi ſuccumbat ⁊ impugnatõni.Scdðs gra
dus eſt petere diuinaʒ defenſionẽ cui nil poſſe
obuiare monſtrat᷑ cui enim de mundo exeunti
pericula occurrũt expoſcere debet diuinũ au⸗
xilium. Sententia in ſpeciali.Qui ergo ſupꝛa

quaſi inclinatus clamauit iam reſpirans ocu⸗

los ad interceſſoꝛes ſanctos leuat dicens (Le⸗

uaui oculos meos) ſcʒ mẽtis ⁊ coꝛꝑis (in mon

tes) ſpirituales ſcʒ ad ſctõs et ciues celeſtes di⸗
gnitate eleuatos. A mõte chꝛiſto qui eſt mons

Hſalmus æ recurſu ad deuʒ; et ciues
celeſtes in tribulatõne et tentatõne ac di

—

Euani oculos me

—

—

invertice montiuʒ dicuntur ſancti montes qui

pꝛius illuminati ſunt ſole iuſticie et ꝑ eos aper

te ſunt ſcri pture (vnde).i.ex quibusvenietau

xilium mihi) qꝛ ab eis tripliciter ad nos venit

ncus cum loquebar illis impugnabant

Lum his qui oderũt pacem).i.qui ſcindũt

tatholicã vnitatem (eram pacificusnõ turbu

lentus nõ iratus eoꝛum moleſtias patienter to
lerando ⁊ vnitatẽ ſeruando vt eis pacem libe⸗
rius pꝛedicarẽ ſic debes habitare inter malos
vt pacifice toleres inqetos Cunc enim bonus

exemplũ ⁊ imitationẽ.ac ꝑ merita ⁊ interceſſo

nem apud deum ſed non eſt pꝛeſumendũ de il
lis unmo de dno. Unde et ſubdit᷑ H

auxiliũ ſcʒ per eoꝛum ſcripiuras ⁊ doctrinã.ꝑ

Auxiliũ meum a ono: qui fecit celum et

terram.

Aurxiliũ meũtamen pꝛincipaliter eſt a do⸗
mino)licet per eos qꝛ hi de pienitudine eius ac
cipiunt. diuina enim adiutoꝛia hominib⸗ ge⸗

2

ſtita et per angelos ⁊ ſanctos miniſtrata pꝛinci

paliter ſunt a deo. Illi ergo miniſtriſed deus ẽ

auctoꝛ qui fecit celũ ⁊ terrã) ⁊ ergo poteſt auxi

liari. Ideo hic dñs celi etterre factoꝛ deſcribit
vt quantuʒ pꝛecellat ceteros ſanctos attendat᷑.

Illicreature ſunt ⁊ iſte creatoꝛ. Illi iluminati

ſunt iſte illuminatoꝛ. Deide iſte de tali auxilio
letus ſibi ipi tanquam alteri loquit᷑q.d. Quia
auxiliũ eſta dño vt ergo firmus ſis in gradibo.

Non cet in cõmotionẽ pedem tuũ:neq;

doꝛmitet qui cuſtodit te.
Hon dei) dñs (in cõmotion? qua ab aſcen
ſu mouearis (pedem tuum).i.nõ ꝑmittat affe⸗
ctionem tuam mutari de bono in malũ nec pa

tiatur moueri ſtabilitatẽ qua in eo es fimatus

Sicut autẽ charitas pedem mouetad ambu⸗
landũ ⁊ ꝓficiendũ ſic ſuꝑbia mouet actaden
gum ⁊ deficiendũ (neq;)etiã(doꝛmitet.i.tepe⸗
ſcat: ad modũ doꝛmitantis cuſtodiã tuã negli
gat(qui cuſtodit teꝛſcʒ deus cuſtos pꝛincipalis
deus enim in ſe manentẽ ꝑuigili cuſtodia ꝓte⸗
git actueturet neminẽ deſerit niſi pꝛius ab ipᷣo
deſerat᷑ vt aũttibi nõ doꝛmiat eſto iſrł qꝛ.

cuſtodit iſrrgael SS
Ecce nõ doꝛmitabit neq; doꝛmiet).i.nõ erit
negligens in cuſtodia ſua tanquaʒ doꝛmitaret
ſemiplene vel doꝛmitet plenecqui cuſtodit iſrł
id eſt ſanctos videntes ⁊ contemplantes deum
qꝛ ſinevlla intermiſſione cuſtodit᷑ qui eum ſpi⸗
ntaliũ oculoꝝ intentõe cõtemplat᷑.q.d.ille qui

ſ●

cuſtodit iſrael cuſtodiet te in gratia ſua ſi fueriſ

iſrael.i. videns deũ ꝑ fidem operantẽ. Eſto er

go iſraelvt merearis ipſum habere cuſtodeʒ et
tunc nõ ſinet moueri pedem tuuzʒ. Et quaſi qs

quereret quis eſt iſte cuſtos ſubdit.

Dññs cuſtodit te dñs ꝓtectio tua:ſuper

Ban⸗ xteram tuam.

Dns cuſtodit te)in bono (dñs)eſt( ꝓtectio
tua)cõtra malũſuꝑ manũ dexterã tuã).i.plus

et foꝛtius q; manus tua dextera que pᷣcipue ꝓ⸗
tegit et defendit. hoc eſt plus q; tota virtus tua

poſſet te ptegere? etiam omnis poteſtas huma

na. Vel eſt(ptectio ſuꝑ manũ dexterã tuã).i.ꝓ

tegat bonam operationẽ tuam queꝑ dexterã ſi
gnificatur ne deficiat vel detrimentũ patiatur.

Et ſic ꝓtegette p.

Mer diem ſol non vret te:neq; luna per

Per diem ſol nõ vret te).i.nõ vreris ⁊ eleua
beris elatõne ꝓſperitatis neq; luna ꝑ noctem)
id eſt nõ ſuccubes ⁊ deijcieris depꝛeſſione ad⸗
uerſitatis.ꝑ diem enim accipiunt ꝓſpera.ꝑ ſo⸗

Ecce non doꝛmitabit neq; doꝛmiet: qui

lem elatio que venit ex ꝓſperis:ꝑ noctem vero
aduerſa: ꝑ lunã depꝛeſſio que puenit ex aduer
ſis.Et dicitur luna vrere qꝛ non ſolũ ex caloꝛe
ſed etiam ex frigoꝛe vrunt᷑ et deſiccant᷑ fructus
terre.q.d.nec fulgoꝛ ꝓſperitatis nec defectõ ad

uerſitatis turbabunt poſitũ tue mentis dño te
cuſtodiente ⁊ ꝓtegente ⁊ vt bꝛeuiter omnia cõ⸗
plectar.

Diñiñs cuſtodit te ab om̃i malo:cuſtodiꝰ

— —

at animam tuampñße. —
ns cuſtodit te ab omni malo) nõ quidem
a malo tribulationis ⁊ pene ſed a malo peccati

et culpe ⁊ hoc diſcernit cum ſubiungitcuſtodi
At animã tuã dñs) vt intelligas te a dno cuſto⸗
diri ab illo malo qð poteſt eſſe ĩ anima.i.a pec
cato nõ ab illo qð pᷣt eſſe in coꝛꝑe ſcʒ infirmita
tevel tribulatõne.Cuſtodit etiam quandoq; a
malo culpe ⁊ pene qꝛ vtraq; ſalus eſt in manu

ſua ⁊ poteſtate.Deinde cuncta cõcluditd.

Dñs cuſtodiat introitũ tuuʒ et exitum

tuum:ex hoc nunc et vſq; in ſeculũ.
¶ Dus cuſtodiat introuũ tuum et exitũ tuum

ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculũ).i.dirigat te in omi
bus operib et tentationib⸗ tuis a pncipiovſq;
ad finem ⁊ nũc ⁊ ſemꝑ ac bonis initijs bonos

exitus adiungat.Quãdo tentamur intramus
quando tentationẽ vincimus eximus. Etcu⸗
ſtodit dñs introitũ dum nõ ſinit tentari ſupꝛa

vires ⁊ ne vincamur tentatõis tꝑe.Exitũ vero
cuſtodit cum facit cum tentatõne exitum et p⸗
uentuʒ ⁊ ne vincamur in fine.ᷣm grego.introi
tus vocatur ingreſius ad fidem ꝑ baptimmũ ex
itus vero tranſitus de iſta vita ad gloꝛii.
Pꝛotege plebem tuam non doꝛmitans nec

diem tu nos ab ſcandalis huius mũdi defen⸗

obdoꝛmiens dñie ꝓtectoꝛ iſrael ⁊ ne vramur ꝑp

ſalmus de gaudio et leticia electo-

rum adhuc peregrinantin ex ſpe et deſi⸗

derio veniendi ad hierim ciuitatẽ cele/
ſtem. ps cxi.

Etatns ſinmm bis

—

¶ Auctoꝛ
pꝛa.Materia ſpes ⁊ deſideriũveniendi ad hie

ruſalem ciuitatẽ ſupernaʒ. Intentio:monereet
incitare fideles ad habendũ huiiſmodi ſpem
et deſideriũ. Sentẽtia in generali ꝓpha in iſto
pſalmo in ꝑſona cuiuſſibet electi gaudet ſe ad

ſupernã ciuitatem ſcʒ hiertm eſſe venturuũ. De

que dicta ſunt mihi:in domũ domi⸗

ſalmi ꝓpheta dauid. Titulus vt ſu

lor
an⸗
da
ſor
cö⸗

ſoe
i⸗

qua multa a multis andiuit vbi iam om̃s cõci

nes noſtri angeli ⁊ ſancti ſecura ꝓſperitate cõö⸗
ſiſtunt ⁊ cum dño in iudicio iudicabuntloqui
turq; ad ipſos ciues hierł m celeſtis vt fidelib⸗
eccleſie militantis illuc aſcenſuris optent ⁊ pe⸗
tant abũdantiã pacis. Tercius gradus eſt ma
gnum gaudiuʒ qð habet vir ſanctus eo ꝙ ſe et
alios videt in eccleſia pura mente verſari atq;ʒ

digne deo in hac peregrinatõne militare vnde

ad celeſtẽ hierim ſuſpiramus ad quam duab⸗
alis dilectõnis leuamur. Dententia in ſpecia

li. Iſte ergo in ꝑſona electi ſuꝑnam patriã ſu⸗

ſpirantis ex multis de ea auditis ad modũ le⸗
tus ait(Letatus ſum)id eſt ſpem babui⁊ gau⸗
dium (in his que dicta ſunt mihi)p reuelatio⸗

nema ſpiritu ſancto necnõ a ꝓphetis et apoſto
lis ac ſanctꝭ p ſcripturã ſctãm oibobonis chꝛi

ſtianis ꝙ ſcʒ (in domũ dñi ibimꝰ)nõ manu fa
ctam in celis.i.in celeſtẽ hierlm vt ciues efficia
mur ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei.Curramus ergo
et nõ deficiamus qꝛ illuc ꝑtinemus ⁊ ꝑuenie⸗

mus vbi nõ laſſabimur. Et cũ hec dicerent᷑.

Stãtes erat pedes noſtri: in atrijs tuis
bieruſalen.
Btantes erant pedes noſtri).i.affectus ſeu
affectiones animi.ſicut enim coꝛpusvehit᷑ pe⸗
dibus ita quodãmodo vehł᷑ur ⁊. pficit anima

ſuis affectiba (in atrijs tuis)ſcʒ interioꝛiba id eſt
in penetralibus et accipita parte totum. Atria

enim ſunt introitus ſed hic etiam accipiunt᷑ ꝓ
penetralib o (hierlm)ſuperna ⁊ celeſtis.Cogi

ia qualis ibi ſis futurus et qᷓ;uis ad huc in via

ſis hoc tibi pone ante ocłos quaſi iam ibi ſtes
quaſi intra angelos indeficiens gaudeas. Sʒ
ne iſtam terrenã hierIm putares ſubiecit.
Hierim que edificaturvt ciuitas:cuius
articipatio eius in idihyßm. .
¶ Hierlm) dico (que edificat᷑ ex viuis lapidi
bus puta angelis ⁊ ſanctis hominibo (vt ciui⸗
tas )id eſt ad ſimilitudineʒ ciuitatis materialis

que edificat᷑ ex diuerſis lapidibo etlignis. Nõ
eni eſt ciuitas coꝛꝑalis ſed ei ſimilis (cuius ꝑti

cipatio eius)eſtcin idipᷣm)id eſt in idvel iliꝰqðᷣ
ſemꝑ eodeʒ modo eſt ⁊ immutabiliter in ſe ipᷣo
Emanet.i.eternũ ⁊ hoc eſt deus qui aitego ſum
qui ſum.ſtabilitatis ergo particeps eſtula ciui
tas qð de nulla carnali dici poteſt. Uel (cuius
Eticeps)id eſt fruitio eius eſt in idipᷣm).i.vniꝰ

et eiuſdẽ qð eni vnus ꝑticipat omes ⁊ ſinguli

ERticipãt ⁊ eode bono qͥ vnus ſingulariter frui⸗
tur ⁊ gaudet òms generaliter fruunt᷑ ⁊ gaudẽt
deus eni eſt obiectũ btitudinis oĩbo ſctis plus

tamen? minus ꝑticipant ſcoõm diuer ſitatẽ gra

duum meritox. Inde autem ſcio qꝛ ibimmg.

Vlluc enĩ aſcenderũt tribus tribus dñi:

teſtimoniu iſrael: ad confitendũ nomini

¶ Illuc enim aſcenderunt)quaſi pꝛeparautes
nobis viam (tribus)non omnes ⁊ quicũq ſed
(tribus dñi) id eſt iuſte ⁊ ſancte coꝛam dño ſcʒ
ſancti patres nouixveteris teſtamenti que ſunt

vel in quibus eſtteſtimoniũ iſrael)id eſt qui ſe
teſtantur iſrael ꝑ bona opera vel in quibus co

gnoſcitur qꝛ vere ſunt iſrael id eſtvidentes deũ
per ſidem foꝛmatã vel teſtimoniuʒ dantes ipſi
lſrgel de bonitate dei.aſcenderunt inquã ad cõ
fitendum cõfeſſione laudis (nomini dñi)id eſt

ad laudandũ dñm illius ciuitatis hoc enĩvni⸗

cum officiũ erit eis. Inde etiam eſt certitudo ꝙ;
ibimus.

Quia illic ſederunt ſedes in iudicio: ſes

des ſuper domum dauid.
Ruia lic)ſcʒ in illa hierlm (ſederunt)id eſt
edebũt (in iudicio) faciendo tanquã cum chꝛi

ſto iudicantes (ſedes)id eſt ſancti maioꝛes in q

bus deus ſedet ⁊ inde iudicat (ſedes) inquam
exiſtentes (ſuper domum dauid)id eſt ſuper fa
miliam chꝛiſti cui dederunt cibumin tempoꝛe

ſcʒ ſanctos minoꝛesvt iudicet eos.dauid enm

interpꝛetat᷑ manu foꝛtis et ſigniſicat chꝛiſtuʒ qᷣ
diabolũ vicit ⁊ poꝛtas inferi fregit. Judicabũt
autem illi qui omnia reliquerũt ⁊ chꝛiſtũ ſecu⸗
ti ſunt ſed iudicabunt᷑ illi qͥ de rebus quas re⸗
tinuerunt opera mie fecerunt. Etqꝛ ad ſuper
nam hierlm ꝑueniemus cõuertit verba ad iu⸗
dices dicens.Ergo o ſancti qui in ſuꝑna bie⸗

*

ruſalem eſtis

Hogate que ad pacem ſunt hieruſalẽet

undantia diligentibuste.
Rogate)et petite a dño ⁊ pꝛeciboveſtris im⸗

petrate eacque ad pacem)obtinendaʒ (ſunt)id

eſt ꝑtinent ⁊ ducũt huius (hierlmceleſtis que
dicta eſt viſio pacis.Et ad ipᷣam hierłm cõuer
tens vocem ſubditet abundantia)pacis ac bo

noꝛum ſpiritualiũ ſcʒ nunc meritoꝝ⁊ tunc pꝛe
mioꝛum detur diligentibo te) et deum appeten⸗
tibus eſſe tecum o hierlm ſuperna. Et qꝛ adeo

vtilis et delectabilis ſuper omnia eſt pax ergo
ego ipſe rogo dicens.o hierlm. =
Fiat pax in virtute tua:et abundantia in
turribus tuis.

in futuro (in virtute tua)ſcʒ charitate.charitas

enim paceʒ generat et virtus hierłm dicit᷑ quia

bic incipiens ibi ꝑficitur et eſt vinus Sl v

iat) vt ⁊ detur nobis (pax) et in pꝛeſentiet

4

moꝛs cui nil reſiſtit quia occidit quod fuimus
vt aliud ſimus quod non eramus (⁊ abundan
tia)pacis ⁊ charitatis ceteroꝛũq; bonoꝝ ſpiri⸗
tualium tanta fiat (in turribo tuis) id eſt maioꝛi
bus et excelſis vt influat alijs minoꝛibo qꝛ per
cheritateʒ regunt᷑ infirmi a firmis. Sed quia
charitas eſt non noſtra ſed que alioꝛũ ſuntque
rere ideo cum de charitate diceret ſubdit.
WMꝛopter fratres meos et pximos me⸗
os: loquebar pacem dete.
Pꝛopter fratres meos)fide(et pximos me⸗
os)charitate cõuertendos ⁊ lucrandos(loque⸗
baralijs pᷣdicando ⁊ ꝓ eis oꝛando (pacem de
tepo hierkm vt ſcʒ ad illam pacem eos pᷣdican⸗
do allicerem ⁊ oꝛando attraherẽ vtet ipi ad cõ
ſummationeʒ huius edificij ſe perfectos exhi⸗
berent. Sancti etenim viri non ꝓpter ſe nõ ꝓ⸗
keer gloꝛiã vel honoꝛẽ nec ꝓpter aliqð tempoꝛa
leæecommodũ ſed ꝓpter animas deo lucrandas
pꝛedicant pacem et gloꝛiam celeſtis hieruſaleʒ
vt alij cũ eis ꝑpetua pace ⁊ beatitudine ꝑfruã⸗

Pꝛopter domum dñi dei noſtri: queſiui

VPꝛopter domum dũñi dei noſtri)edificandã
hoc eſt non ꝓpter metm̃ ſed ꝓpier eccłiam ꝓpter
ſanctos ⁊ ꝑegrinos ⁊ inopes vt ⁊ ipſi aſcendãt
(queſiui rogando ⁊ pꝛcdicando (bona)nõ vti
q; tempoꝛalia ⁊ caduca ſedvera atq; ꝑpetua (ti
bi)id eſt ad honoꝛẽ tui o celeſtis hieruſalẽ ad te
congregando ciuiũ multitudinẽ hoc feci quia
domus es dei et ita in hoc ꝙ te diligo deum di
ligo.O quaʒ felices ⁊ beati qui in te meruerint
habitare quia deum videbunt facie ad faciem
cxt laudabunt ſine fine.
ꝛatio.

¶ Ambnlantibo in arijs domus tueomnipo

tens pacis abundantiã largiri vignare vt duz
tetota auiditate coꝛdiũ cõfitemur bona tua in
Plalmus de recurſu ad deum poꝛa/
tionem in obpꝛobꝛijs et deſpectõne a di
uitibus et ſuperbis ac quibuſcũq; tribu

latonibus. ¶ Is. cxrij.

DOte leuam ocu/⸗
los meos:qui habitas in celis.
luctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti
tulus vt ſupꝛa. Materia:recurſus ad deuʒ per
oꝛationẽ in tribulatione ſcʒ in obpꝛohꝛijs⁊ de
ſpectõne. Intentio:monere fideles vt aſcendãt
et inter quaſſibet anguſtias de dño pꝛeſumant
Wtandem miſertus exaudiat Sententia in ge

.

nerali: ſpheta in iſto pſalmo in ꝑſona mibulati

in tentationibo et periculis conſtituti ad ipſum
deüũ leuat oculos mentis imploꝛans eius miſe
ricoꝛdiam et ſuffragiũ qꝛ ab inſultantibo coꝛ⸗
pus affligit᷑ paſſionibo ⁊ anima deſpectu et ob
beobens mud Quartus gradus eſt inter q̃ſſi
et anguſtias conſtanter de dño pꝛeſumere do

nec miſertus exaudiat. Sententia in ſpeciali.

Qui ergo ſi npra ad montes nunc quaſi aſcen⸗
dendo ad ipſum deum quod maius eſt oculos
leuat dicens (Ad te)o deus tanquam ad ſolaʒ
etvnicam ſpem meam quaſi omnia terrena de
ſpiciens (leuaui)ego affectu ⁊ deſiderio aſcen⸗
dens (oculos meos)ſcʒ coꝛdis ⁊ etiam coꝛpo⸗
ris.Quo eni oculos leuaret niſi illuc quo ten⸗
debat et aſcendere deſiderabat (qui habitat in
celis) id eſt in angelis ⁊ ſanctis in quibustan⸗
quam in celis quieſcis. Vel(in celia)ſuꝑioꝛib⸗

licet enim deus ſitvbiq; per eſſentiã ⁊ potentiã

tñ ſpeciali modo dicit᷑ habitare in celisvbi ſa⸗

cie ad faciein videtur a ſanctis. Et ſubditꝑ ſi-

mile quomodo leuaui.d.
Ecce ſicut oculi ſeruoꝝ:in manibo domi
Kamn en ””ll
Ecce ſicut oculi ſeruoꝝ in manibo domino
rum ſuoꝛumſcʒ reſpiciunt deſiderantes aliqð
ſubſidiuʒ ⁊ pꝛemieʒ laboꝛis vel vt parcant eis
delinquentibo qꝛvtrunq; eſt in dominoꝝ pote
ſtatevbi dicit Gꝛegoꝛius q; in omnib agendis
noſtris debemus oculos leuare ad deum et os
dñi interrogare id eſt ſacram ſcrnipturam vtad
ipſam tanquam ad regulaʒ diuinã dirigamur

alioquin nec pꝛaua coꝛrigimus nec toꝛta diri-
cgimns.
SBicut oculi ancille in manibo dñe ſue:
ita oculi noſtri ad ovñm deum noſtrũ do⸗

ec miſereatur noſti.
icut oculi ancille)ſcʒ reſpiciunt cin mani
bus dñe ſueyexpectando ab ea auxiliũ ⁊ bene⸗
ficium (ita oculi noſtri) interioꝛes ⁊ exterioꝛes
(ad dñm deum noſtrũ)intenti ſunt et reſpiciũt
(donec)id eſt vt miſereat᷑ noſtri ſcʒ liberando
ab omnib malis ⁊ miſerijs.Quia tota vita ſu
per terrã tentatio eſttota ꝑſecutio ⁊ plage.opoꝛ

tet nos ſemꝑ in dei auxilio intentionẽ ſine vllo
deflexu continere vt nobis miſericoꝛdiã ſuuam
dignetur impendere.plange ergo o homo quã
diu viuis in terris et leua oculos tuos ad eum
qui habitat in celis clamãs ⁊ dicens quod ſe⸗

quitur.

„ . „
Niſerere noſtri dñe miſerere nri:qꝛ ml⸗

iſerere noſtri dne mala relaxando (miſe

7 m repleti ſumus ceſpectione.

SNe
NN

rere noſtri) bona augendo Tel ingeminater
intenſione affectus etetiam qꝛ coꝛpus laboꝛat
paſſionibo etanima obpꝛobꝛijs et neceſſe eſt vt

miſerearis (qꝛ multũ repleti ſumus deſpectio⸗

ne) et contemptu qꝛ ſperamus quod non vide
mus et abundant paſſiones in nobis in quib
yſq; ad plenũ deſpecti ſumus. Sed quãto ma
gis ſancti apud homiĩes deſpiciunt᷑tanto ma⸗
ioꝛem apud deum gloꝛiã conſequunt᷑.⁊ exag⸗
verando ſubddirt.

Quia multum repleta eſt anima noſira

obpꝛobꝛiuʒ abundantibus et deſpectio

ſiſtendi (dicat nunc) nidilate poſtliberatõnem
gratias agendo qꝛ euaſit(iſrael).i.ꝓpłs fidelis
videns deũ ꝑfidem ⁊ exvehementi affectu ideʒ
repetens dicit (niſi qꝛ dñs erat in nobis) ꝑ gra
tiam ſubſequentẽ dans nobis virtutẽ ſugondi
g. d. fideles ꝑicula euadentes ſiue qui iam ſunt
in re beatitudinis eterne ſiue qui adbuc ſunt in
ſpe dicant gras agentes niſi dñs fuiſſet in no⸗
bis ſcʒ nos ꝓptegens ⁊ liberns.
Cum exurgerent homines in nos: foꝛn⸗

te viuos deglutiſſent no.
NALum exurgerent) ꝑſequendochomines)po

MOuia multũ repleta eſt)ſcʒ deſpectione (ani
ma noſtra) id eſt vita noſtra et ſubdit a quibus
7 quare deſpiciatur dicens anima inquam ſeu
vita factaſobpꝛobꝛiũ) qꝛ pauꝑes ſumus (abũ
dantibus )felicitate ſeculi ſcʒ diuitibocet deſpe⸗
ctio) qꝛ humiles ſumus(ſuperbis)de ſe pꝛeſu⸗
mentibo et ideo ſicut multiplicata eſt in nobis
deſpectio ſic multiplicet᷑ in nobis tua miſeratõ
Ecce ꝙ ſancti chꝛiſto famulant᷑a malis in ob
pꝛobꝛium eis vertiturvidelicet qꝛ ſunt pauꝑes
et qꝛ bumiles.
Eeloꝝ habitatoꝛ deus ad teleuamus ocu⸗

tentes vel demones ſcm illð malus homo ſu
per ſeminauit ziʒania (in nos).i.contra nos in
quibus deus erat(foꝛte) cõtigiſſet ꝙ (viuos) id
eſt ſcienter peccantes ſcʒ ſcientes malũ eſſe et tñ
facienles ſeu conſentientes qꝛ maius pctm̃ eſt
peccare ſciẽter licet ꝑiculoſius ſit peccare igno
ranterdeglutiſſent nos iid eſt in coꝛꝑaſſent ſi⸗
bianimas noſtras ꝑ inſtigationẽ ſcelerũ vt ꝑ⸗
ſecutõne ſuꝑati in ſocietatẽ tranſiremus impio
rum ⁊ diciifoꝛte) ꝓpter fiduciã quam habet de
dei miſericoꝛsklti.
Cum iraſceretur furoꝛ eoꝛũ in nog:foꝛ⸗
ſitan aqua abſoꝛbuiſſet nos.

los noſtros pꝛecantesvt ccoutatis obpꝛobꝛijs

Wſalmus de liberatione a magnis hu/⸗
ius ſeculi periculis et erumnis per gra⸗

tiam et auxiliu dñi miſerentis.

— CheII.
Aſi qe dommus

¶ Qum ilraſceret᷑ furoꝛ eoꝝ)irratõnabilis (in
nos )et nos ex ira quaſi furioſi exequerent᷑ (foꝛ
ſitan aqua) mibulatõnis vehementis ⁊ impe⸗
tus perſecutoꝝ tranſitoꝛius(abſoꝛbuiſſet nos)
includendo nos vndiq; ſicut abſoꝛptus aqua
vndiq; circundat᷑ ea et nõ pocniſſenus olius
liter euadere. Sed erepti ſumus ab his ꝑ eum
qui erat in nobis cui ob hoc gfe referẽde ſunt.
qꝛ gratia eius ſaluati ſumus ne deo huiusvite

erat in nobis dicat nüc iſrael: niſi qꝛ
dñs erat in nohbis

dulcedinẽ pꝛeferremus. Nam per dũm ⁊ diui
no adiutoꝛio.

Aucctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid.Ti
tulusvt ſupꝛa Materia liberatio a periculis ꝑ
auxiliũ dni miſerentis. Intentio:monere fide⸗
les liberationẽ noſtrã non nobis ſed deo aſcri
bere et ei gratias agere. Sententia in generali
Apheta in iſto pſalmo loquitur in ꝑpſona illoꝛũ

qui a magnis ꝑiculis ⁊ erũnis huius ſeculi li⸗

berati ſunt qui ſuam liberatõnẽ ſoli diuine mi
ſericoꝛdie aſcribunt ⁊ gratias agunt ꝙ nõ ſunt
a ſuis perſecutoꝛibo decepti ſed eoꝛum inſidijs
contnitis miſericoꝛditer liberati. Quintus gra
dus eſt vt liberatia periculis non ſibi ſed dño

tribuant. Dententia in ſpeciali: ſancti ergo ex

nimia exulttõne antequã exponant pericula
vnde euaſerunt dicunt ie liberatos⁊ per quem
dicentes (¶ Hiſi hoc eſſet(qꝛ dñs erat in nobis)
per graliã pꝛeuenientẽ dans nobis ptãtem re⸗

Toꝛrentem ꝑtranſiuit anima noſtra foꝛ
ſitan ptranſiſſet anima noſtra anaquam in
tolerabilem. ⸗—
Zoꝛrentẽ).i.tribulationẽ validã ⁊ impetuo
ſanm cito tamen ad modũ toꝛrentis tranſeuntẽ
ac multas tentationũ turbines ꝑtranſiuit ani
ma noſtra) 9ꝛ nõ heſit ſed euaſit ⁊ niſi dñs ſuiſ⸗
ſet in nobisſoꝛſitan ꝑtranſiſſet).i.ꝑtranſire ha
buiſſet anima noſtra aquam.i.ꝑſecutionẽ ſin
tolerabilem viribo noſtris.i.difficilẽ tolerari ⁊
ꝑicula maioꝛa pᷣdictis qꝛ tantã ꝑſecutionũ im
manitatẽ ferre non potuiſſemus niſi adiutoꝛiũ
a deo ſuſcepiſſemus.Etqꝛ tranſimus ergo.
Benedictus dñs: qui non cedit nos in

Benedictusſitoñs)et laudatus (qui non
dedit nos).i,.dari ꝑmiſit in captionem Ann

re ꝑmittit. Unde ⁊ ſubdit᷑. NHam.

coꝛum id eſt in eoꝛum ptãtem crudelem quaſi
moꝛe ferarum ſanguinè noſtrũ ſitientiũ vt nos

ſua poteſtate ⁊ vi hanc vitam deo pꝛefere ⁊ in

ſuam ſocietatẽ malam tranſire compellerent et

ſic animas noſtras occidendo crudeliter lace⸗

rarqt dentes enim coꝛum numeroſitas eſt vi⸗
cioꝛuʒ quibus eos in captionẽ nõ tribuit qꝛ et
ſi coꝛpoꝛa occidi ſinit nequaquã animas peri⸗

Anima noſtra ſicut paſſer erepta eſt: de

¶ Anima noſtra)et ſi coꝛpus paſſum ſitſicut
pa ſeryeuadens (erepta eſt) id eſt liberata ꝑ deũ
(de laqueo venantiũ )id ẽ de inſidijs ⁊ deceptõ

nibus pſequentiũ ac dolis⁊ a ſtudijs demonũ

Xradunt᷑ nobis laquei in diuitijs delicijs in⸗
ſlſicgijs perſecutionibo ac concupiſcentijæc ten⸗
tationibo diuerſis ſed contrito ſathana ſub pe⸗
dibus noſtris ſicut paſſer ſapiens euolam ab
illis vnde ſubiungtur.
Laqueus cõtritus eſt: et nos liberati ſu

õs ð

dñi potentiã(et nos liberati ſumus)nõ virtute

pꝛia ſʒ diuina laqueus conteritur quando ad

uerſitas ⁊ ꝓſperitas huius mundi mentis foꝛ⸗
titudine ſuperat᷑laqueũ ergo virtute dñi con⸗
terit atq; animã liberat quiſquis dulcedinẽvi⸗

te huius deſpiciendo calcat ⁊ tribulationẽ pa⸗
tiendo ſuperat.atq; alis virtutũ ad celeſtia vo⸗

lat. Sed qꝛ hoc nõ ſuis viribus ſed diuine lar

gitati ſancti tribuũt recte ſubiũgendo dicũt.

Aldiutoꝛiũ noſtrũ in nomine dnuqui fe⸗

„
.

cit celum et terram.

Aaiutorii enim noſtrũ) nõ a nobis nec in

nobis ſed (in nomine dñi eſt id eſt in inuocatõ

neect ptate nominis dñi contra quem nullus
poteſt omnino pꝛeualerequi ſecit celum ⁊ ter⸗
ram et omnia que in eis ſunt. Ael(celuʒ ⁊ ter⸗
ram )id eſt celeſtia ⁊ terreſtria. Alij querant hu

manũ adiutoꝛiũ nos queramus diuinũ. recla
ment nomina pᷣncipũ nos nomen dñi dei no⸗
ſtri inuocemus ſuper nos. IJpſe ſit noſter adiu
toꝛ qui creatoꝛ. Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos.ipᷣe
regat nos ⁊ non ipᷣi nos.Dicat ergo eccleſia di

camus ⁊ nos ſiue in tribulatoe poſiti ſiuea tri⸗
bulatõne liberati. Adiutoꝛiũ noſtrũ in nomi⸗

ne dñi qui fecit celum ⁊ teram.

aqueus contritus) id eſt diruptus eſt per

iſta hierlin ⁊ dicit.
Vontes in circui

D:ꝛatio.
onclude dñe hiantia oꝛa maloꝛũ qui nos
ſeuis obtrectationũ dentibo voꝛare nitunt᷑ viqᷓ
de noſtra virtute diffidimus nominis tui ads
toꝛio muniamur. Per do. “

¶Vſalmus ve firma ſpe et confidentis

in dño ſolo nõ in aliquo terreno vel hu
ius ſeculi bono ſemper habenda.

Wi con

binur in eternü qui habitat in hie

¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus vt ſu

pꝛa. Materia firma ſpes ⁊ cõfidentia in dno.

Intentio monere fideles firmiter ſperare in do

mino ⁊ confidere. Sententia in generaliꝓphe
ta in iſto pſalmo docetetclamat nobis in dño
ſolum eſſe cõfidendũ nõ in aliud huius ſeculi
qꝛ ſic confidentes ꝓpter dei ⁊ angeloꝝ aſſiſtenti
am ⁊ cuſtodiã non permittunt᷑ in aduerſis vite

p̃ſentis a ſtabilitate fidei ⁊ virtutis moueri nec

vſq; quaq; ſuccumbere. pꝛecat᷑ inſuper ꝙ bo⸗

nis bona ⁊ malis mala veniant pꝛout merue⸗
munt. Dextus gradus eſt confidentia fideliſſi⸗
mi chꝛiſtiani ſolidiſſumis montibus compa⸗

rata quam habet in dño ne zelet felices in hoc
ſeculo.hic nanq; pſalmus docet non intende⸗
re in ꝓſperantes in hoc ſeculo de qua ꝓſperita

te ſuperbia ſolet peænire. Sententia in ſpecia⸗
li. O ſtendens ergo fidentem in dno non poſſe

moueri ait ( Qui confidunt)et ſpem ſuam po⸗
nunt(in dño nõ in mundo nõ in rebus mun⸗
danis nec in homibo vanis ſunt (ſicut mons)
firmi et foꝛtes ſtabiles ⁊ immobiles ne terrena

pſperitate fluctuent mons inq; (ſyon)id eſt ſpe

culationis vt etiam deum cõtemplari valeant

ct(non cõmouebit᷑ in eternũ) a ſtabilitate fidei

et virtutis (qui habitat in hierlm) ſpirituali id

eſt in eccleſia chꝛiſti per fidem charitate foꝛma

tam vl in hierlm ſuꝑna per cõtemplationẽ ſcʒ
cuius conuerſatio in celis eſt. Etcauſam hu⸗
ius ſtabilitatis ſubiungit deſcribens qualis eſt

* *

2

=

Dontes) id eſt angeli ꝓphete apoſtoli ⁊ cete

cuitu ppyli ſui ex hoc nüc et vſq; inſchm.

ri ſanctii ac pꝛedicatoꝛes a terra ſubleuati ſunt

(in circuitu eius)quaſi murus⁊ muniunt eam

verbo et exemplo ſed ne in montib remaneas

et ſpem ponas addit(et dñs)qͥ habitat in mon
tibus ⁊ vertex montiuʒz eſt (in circuitu ꝓpłi ſui)
yvt foꝛtis defenſio (ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculũ)
ſicut ipᷣe dignatus eſt polliceri dieens.ecce ego
vobiſcũ ſum vſq; in conſũmationẽ ſeculi. Iſta
quidem ſancioꝝ munitio atq; diuine charita⸗
tis coniunctio in pꝛeſenti ſeculo inchoat ſed ex

tu eius: et dñs in cir⸗

— —

eyw ☛ . — – S=—

=—
☛R

E Suà ’ ☛☛ ☛.

I

i)
,
e

hoc nuncvſq; in eternuũ ſeculum perdurat. Eſt
igitur dñs in circuitu vtdefenſoꝛ ⁊ in medio-t

rex ⁊ dñs.Et vere non cõmouebunt

QAuia non relinquet dominus virgam
peccatoꝝ ſuper ſoꝛtem iuſtoꝛum: vt nõ5
extendant iuſti ad iniquitatem manus

——————

uia non relinquet dñs) vt ſemꝑ duret vir

gam peccatoꝝ)id eſt flagellũ maloꝝ (ſuꝑ iuſto

rum ſoꝛtem)id eſt ſuper iuſtos ſoꝛte ex omnibꝰ
electos vel qui ſunt ſoꝛs et hereditas dei vel de

ſoꝛte eius licetad tempus fieri ꝑmittat ꝓpter di

ſciplinaʒ populi ſui aliquando ad coꝛrectionẽ
moꝛum aliquando ad augmentũ meritoꝛũ (vt
non extendant iuſti ad iniquitatẽ ſuꝑati in ten
tatione ſed teneant ab iniquitatemanus ſuas)

intelligentes hoc pondus tribulatõnũ ad tem

pus eſſe ⁊ ideo patienter ferant⁊ non deficiant
expectantes dñi aduentũ ⁊ retributionẽ.Et qꝛ

boni merentur pꝛemiari ⁊ mali puniri ſubiun
pAoKcc.
Benefac domine: bonis et rectis coꝛde.

(Bepellebffenequithsinin

. . 6 . .

tentationũ imbꝛibus quatiant᷑. Per do.

me nequitias inſurgentiuz a ſoꝛte
uʒ ⁊ quiin te toto coꝛde confidunt nullis

ſalmus de gaudio et conſolatã ac

gratiarũ actione ſpiritualiter liberatoꝛũa

‚—

Benefac) o (dñe) id eſt benefacies conferen

do bona gratie in pᷣſenti ⁊ gloꝛie in futuro(bo⸗

nis yoperecet rectis coꝛdeſe an bona agunt ?
recta cogitant.rectũ coꝛ hadet qui floꝛem mun
di reſpicit nec ꝓpter hoc inclinatur qui omnes

affectus ſuos dirigit ad dei voluntatẽvt totum

illud velit quod ſcit eum velle et voluntatẽ dei
ſequatur non ſuam faciatq; illum pꝛecedenteʒ
et ſe ſequentẽ non ſe pꝛecedentẽ et illum ſequen
tem qͥ in omniba eum bonũ inuenit ſiue emen⸗
dantem ſiue conſolantẽ ſiue purgantẽ ſiue illu

ninantem qꝛ diligentibꝛ deum omnia coope⸗

rantur in bonum.

Declinantes autem in oblis ationes ad
ducet dominus cũ operantibus iniqui⸗
tatem: pax ſuper iſrahel.

Declinantes autem a rectitudine fidei ⁊ vir
tutis ac dei iuſſis (in obligatõnes)id eſt ad pec

cata que obligant ad penam. Vel (in obligatõ
nes) culpe in pᷣſenti ſcʒ ꝑmiſſione ⁊ pene in fu⸗

turo ſcʒ immiſſiſſione (adducet dñs)ad penaʒ
eternam (cum operantibo iniquitatẽ) quoꝛum

facta ſunt imitati qꝛ eos qui declinant a bono

cum eis qui pꝛeſeuerant in malo ſimili ſenten⸗
tia ferit ⁊ ꝑpetua damnatione punit ſed econ⸗

trario (pax) interna ⁊ eterna erit (ſuper iſrael)
idd eſt ſuper bonos ⁊ rectos coꝛde deum viden⸗

tes foꝛmata fide.iſrael enĩ videns deum inter⸗

pꝛetatur. Nos ergo ſumus iſraelvt amplecta⸗

mur pacem qꝛ hierlim viſio pacis eſt.

Tunc repl

ſczʒ a captiuitate et vinculis peccatox.
NPconuertendo

onñs captiuitatẽ ſyon: facti ſumus

pſalmi ꝓpha dauid. Zitulusvt ſup̃

Auctoꝛ
Piare gaudium ⁊ conſolatio ꝓ liberatõne
ſpirituali ſcʒ a vinculis vicioꝛuʒ et peccati. In

tentiosnonere fideles ad gaudiũ ꝓ huiuſmodi
ſpirituali liberatõne:⁊ opera miſericoꝛdie licet
ſint ardua ⁊ difficilia libenter ꝑficere ꝓpter gau
dium beatitudinis eterne. Sententia in gene⸗

rali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit᷑ ĩ ꝑſona illoꝝ·

qui diuina miſeratiõe de captiuitate peccatoꝝ
ſunt liberati aguntq; gratias ꝙ in tantã gratiã

ſunt recepti vt eoꝛuʒ captiuitas cõmutata ſit in
gaudiũ necnõ ex ſpiritus ſancti gratia et eff⸗
ſione lachꝛymarũ veram penitentiã ſint conſe⸗

cuti. Septimus iſte gradus in figuraveteris te

ſtamenti quod per ſeptenariũ ſignificat᷑ ꝑ chꝛi
ſtum venturũ reuerſionẽ fideliũ de captiuitate

vicioꝛum quaſi redeuntiũ de babilonia ꝓphe⸗
tat. Dententia in ſpeciali in perſona ergo libe⸗
ratoꝛum quaſi redeuntiũ de babylonia ait.

In conuertendo)id eſt poſtq; ↄuertit (dũs ca

ptiuitatem ſyon) id eſt ecclie ⁊ ppli chꝛiſtiani re

dimendo nos avinculis pctõꝛum ſanguine in

nocenti.ſyon que interpꝛetat᷑ ſpeculatio intelli

gitur ciuitas dei que ex parte eterna eſt ex par⸗

te captiua.eterna in angelis.captiua in homi⸗

nibus.Que ciuitas deũ ſpeculat᷑ angeli ꝑ ſpe⸗
ciem homines per ſidem (tfacti fumus ſicut cõ
ſolati id eſt gauiſi ſumus tanqaum conſolatio
nem accipientes ⁊ ſi nõdum ſecuri. VUnde di⸗

cit ſicut quia perfecta conſolatio non eſt in pꝛe

ſenti. Et.

lingua noſtra exultatione.

¶ Zunc ſcʒ in illa cõuerſione (repletũ eſt gau
dio)ſpiritualicos noſtrũ)ſcʒ coꝛdis.i.mens q
ſicut oꝛe loquimur hominiba ita mente loqui⸗-⸗

mur deo.Os coꝛdis eſt eius archanũ vnde ꝓ

cedit bonum vel malum quod nos mundatv
inquinat vybi gaudia pꝛimo ↄcipiunt᷑ que Poſt
lingue officio erumpunt᷑. Vnde ſubanet in⸗

etum eſt gaudio os noſtruͦ et

gua noſtra) ſcʒ coꝛpis repleta eſt exultatione)

id eſt iubilatione p tanta gratia qua ſaluamur
Sed qʒ hec gratia per aplłos in gentib eſt pꝛe
dicata ſubiunagit.

Tunc dicent inter gentes: magniſicauit

Tunc)etiam (dicent)aliquicinter gentes) vi
entes pctõꝝ conuerſionẽ ac talem vite emen⸗
dationẽ ⁊ magnarũ virtutũ operationẽ. nõ ait
dicent gentes qꝛ nõ omes ſed aliqui inter oms
credent qui dicentmagnificauit dñs facere cũ

Zinertant cum eis.

eis) id eſt magnam Geaniam amagnifica fecit
cum fideliba ⁊ magnos eos fecit dñs captiuita tert Eent
mittentes in illo ſeculo futuro (ſemina ſua) ſcʒ

ie depulſa ab eis hoc fit quãdo de toto oꝛbe ad

eccliam curritur. Ita ipſi dicent et nos atteſta⸗

mur qꝛ reuera.

OVagnificauit dñs facere nobiſcuꝭ: acti

—

ſumus letanttes.

¶ Magniticauit dñs facere nobiſcũ)nos eni
nobis male fecimus qͥ ſub pctõ nos vendidi⸗

musvñ redemptoꝛ nos liberans benefecit ma

gnificauit gram ſuam fecit nobiſcũ micdõiam

liberauit de captiuitate peccati. retraxit de ſerui
tute diaboli. VUñ (facti ſumus letantes)qui pꝛi
us eramus triſtes ⁊ gementes. Sed qꝛ liberati

apeccatis indigent cõfoꝛtari ne recidiuentetvyt

in virtutibus pꝛoficiant ideo oꝛatet petit pꝛo⸗
pheta diceoaeenn.

Conuertere dñe captiuitatem noſtraͤ: ſi

cut toꝛtens in auſtro.

Couertere)o (dñe) ꝑfecteccaptiuitatẽ nfſam
qua ad huc tenemur captiui que eſt ſeq̃la ipiuſ

pcii ſcʒ ꝓnitas ad malũ difficultas ad bonũ(ſi
cut toꝛrens) conuertit᷑ in auſtro).i.auſtro flan⸗
te qui eſt calidusventus quo ſoluunt᷑ glaties et
implent᷑ aquis toꝛrentesvt currant. Sic enim

flante ſpiritu ſancto qui er auſtrü ſicut diabo

lus per aquilonẽ ventũ frigidũ ſignificat᷑ſolui

mur a peccatis⁊ ſequelis ⁊ abũdantes lachꝛy⸗
mis currimus in bonis et ad patriã feſtinamꝰ

Etlicet in iſto curſu ſitlaboꝛ nõ tamen ideo eſt
deſiſtendendũ aa. .
Qui ſeminant in lachꝛymis: in exulta⸗
Qui ſeminant)oꝑa bona opera miſcðie(in
lachꝛymis)eo ꝙ laboꝛioſuʒ ſit vł eo ꝙ ſpiritua
lis ſeminatoo fit in lachꝛymis et luctu vbiſe⸗
quitur cõſolatio ſicut carnalis in leticia? gau⸗
dio cuius extrema luctus occupat(in exulta⸗
tione metent) fructũ eterne beatitudinis quem

colligunt ex ſeminatis. Quattuoꝛ autẽ ſunt cõö

punctionis genera quibus ſanctiviri afficiunt

2

.

in hac vita ploꝛant enim ſpter incolatus hui
miſeriã quam tolerantvel ꝓpter dilationẽ beati
tudinis quaʒ deſiderant aut /pter mala que ipᷣi

vel alij cõmiſerũtvł ꝓpter eterna toꝛmenta que

metuunt. Sed illud ploꝛare ſeminare eſt:fru⸗

ctus huius ſeminis eſt leticia celeſtis Unde hi

tales qui ſeminant in lachꝛymis.

*

Euntes ibant et flebant: mittẽtes ſemi⸗

na ſua.

ciebant.euntes enim vadunt qui quottidie ꝓfi

ciendo creſcunt (et flebant) de ſuis ⁊ alioꝝ mi⸗
ſerijs (mittentes) indeficienter quaſi ante ſe pꝛe

lachꝛymas et queq; bona oꝑaqꝛ melius ⁊ tu⸗
tius eſt vt ante ſe pꝛemiſſa inueniant qᷓ; ꝙ poſt

ſe mittenda expectent hec igitur ſemina debe⸗

„

maus inceſſanter ſeminare quãdiu viuimue qꝛ
tꝑe ſuo metemus. Unde ſubdit᷑

Venientes autem venient cum erulta⸗

untes)id eſtbonũ facientes ibant) .i pfi

tione:poꝛtantes manipulos ſuos.

Venientes autem)in futura reſurrectiõe ad
iudiciũ veniet cum exultatõe) que debet᷑ flen⸗

tibus (poꝛtantes manipulos ſuos).i.fructũ ſe⸗
minis ſcʒ meritumvperũ bonoꝛũ. Sicut ergo
quottidie tranſeunt tꝑa ſic quottidie mittenda

ſunt ſemina.Ad hoc enim tm̃ in hoc ſecuiovi⸗

uimus vt interim laboꝛando in bonis operib⸗

ſeminemus quatenus poſtmodũ fructuʒ eter⸗
num recipiamus. Ex bonis eni operibo poꝛta
bimus nobiſcũ meritũ eoꝛũ.vnde recipiemis

WMatio.

pꝛemiũ et coꝛonã gaudioꝝ.

¶ onſolare pplm tuum dñe 7 libera nos a ca

ptiuitate peſſima vicioꝝ vt quod hic in lachꝛ
7* ſerimte retribuẽte cũ gaudio metamꝰ. D.

Pſalmus ⁊æ ſpirituali domus dei ſcʒ

eccleſie et fidelium edificatõe in ſide et

moꝛibus ac ſancta et honeſta conuerſa⸗

tion. ([ßps. cxxvi.

Aſi dominus edi

runt qui editicant eum.

canticũ graduuʒ ſalomonis et eſt ſenſus hic eſt

canticũ graduũ ſalomonis.i.leticia de aſcenſu

ſcʒ de edificatõe et pfectu eccłie quam chꝛiſtus

edificauit qꝛ hic agit᷑ de edificatõe domus dei
id eſteccłie ꝑ veruʒ ſalomonẽ facta.i.ꝑ chꝛiſtũ
qui eſt verus paciſicus.vñ hic addit᷑ pꝛeter ſo⸗

ficauerit domũ:in vanum laboꝛaue
¶ Auctoꝛ pſalmi pha dauid. Sed titulus eſt

coon⸗
lirer

le
1
bi

litum ſalomonis. Non illius veteris qui ceci⸗
ditſed veri pacifici ſcʒ chꝛiſti in cuius ſigura il

le templũ ſicut iſte eccłiazʒ edificauit. Materia:

ſpiritualis edificatio domus dei ſcʒ ecclłie in ſi
de ⁊ moꝛibo. Intentio monere fideles aſcende⸗-
re et omne bonũ omnẽq; pꝓfectum nõ ſibi iſfis
ſed deo attribure ⁊ ab ipſo pꝛemiuʒ expectare.
Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo pᷣ
nidens noui teſtamenti gram ſcʒ eccłiam ⁊ po
pulum dei ꝑ doctrinã in fideꝛ moꝛibo edifican
dam cuſtodiendã irrigandã docet ne quis de
his vel alijs quibuſcunq; bonis quicq; ꝓpꝛiis
viribus ſed dno largitoꝛi aſcribat et vt nullus
de ſe pᷣſumat quaſi ſine diuino auxilio aliquid
poſſit. loquitur etiã de ſanctis ecclłie doctoꝛibꝰ
et de eoꝛum fructu ac pꝛemio in pꝛeſenti ⁊ futu
ro. Octauus gradus in figura noui teſtamen
ti quod octonario numero ſignificat᷑ eſtleticia.
2aſcenſu ſcʒ de edificatione ⁊ ꝓfectu eccleſie
quam chꝛiſtus ediſicauit. Sententia in ſpecia
li. Ne quis ergo illuʒ veterẽ ſalomonẽ vel aliũ
eglificatoꝛẽ acciperet ait( Niſi oñs).i.chꝛiſtus
(edificauerit) interius (domuʒ).i.eccłiam ſuã

ſcʒ ꝓpłm ſuum in fide ⁊ moꝛiba (in vanũ labo⸗

rauerunt)rectoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes foꝛis loquẽtes
(qui edificant eam )ipſe eſt nim virtus pꝛinci⸗
paliter interius operans nos vero oꝛgana: ipe
eſt artifex nos inſtrumenta.ipᷣe eſt dñs nos mi
niſtri. Ipſe aſpirat interius. ipſe intellectũ ape
rit:ipſe monet:ipſeterret: ipſe ad fidem ſenſum

noſtrũ applicat:ipſe ſolidat in fide:erigit in ſpe.
conſũümat in charitate.qꝛ nec qͥ plantat eſt ali⸗

quid necq; qui rigat ſed q incrementũ dat deꝰ.
Et quia egit de edificatõne ſubdit de cuſtodia.

lat qui cuſtodit eam.

—

HNiſi dominus) qui non doꝛmit nec doꝛmi

1—

tat ⁊ non ꝑmittit ſuos tentari ſupꝛa vires cuſto
dierit) in fidei puritate ⁊ moꝛum honeſtate(ci⸗

uitatem)id eſt eccliam ⁊ cõgregationẽ fideliuʒ

poſtquã fuerit edificata vt edificata duretet ꝑ⸗

ſeueret(fruſtravigilat qui cuſtodit eam) contra
hoſtes et inutile eſt omne ſtudiũ humanũ.Ec

ce de domo tranſit ad ciuitatẽ que plures ha⸗

bet domosvt nec in ſinglis nec in munita col⸗
lectione ſit pꝛeſumptio. Et hec quideʒ domus
et ciuias vna eſt eccia quam vtraq; ſignificant

liatus eſt ꝓpter nos ⁊ exaltatus eſt ad cuſtodien
dos nos: humiles ſimus.deinde ne aliqui ve⸗
lint exaltari ante humiliationẽ cõuerſus adil⸗

Niſi dñs cuſiodierit ciuitatẽ:fruſtra vi⸗

los: ſpecialiter ad pꝛedicatoꝛes alt. .

eſt chꝛiſtum qui eſt lux noſtra(ſurgere)id eſt ali
ter et alio oꝛdine velle exaltari q; ipſe chꝛiſtus
qui pꝛius humiliatus qᷓ; exaltatus fuit ⁊ ꝑ pai
ſionem aſcendit ſicet tu ſi vis exaltari bumilia
ie hic per afflictioneʒ penitentie. ante chꝛiſtum
enim ſurgit qui ſechꝛiſto pꝛeponit qð facit qui

Llanum eſi vobis ante lucẽ ſurgere: ſi ur
gite poſtq; ſederitis:qꝛ manducatis pa⸗/
nem doloriss.
Canumer inutile (eſt vobis ante lucem)id

yvult h eſle excelſus vbi ille fuit hũilis. Sit à H

hũilis ꝗvultibi eſſe eccelſus vbi chẽs excelſus
eſt. Wñ ſubdit (ſurgite).i. ſurgetis wcloraltgel
deſiderate (poſtq; ſederitisid eſt humiliati fſue
ritis qui mãducatis panem doloꝛis)id eſt qui

penitendo de peccatis in doloꝛe panem ⁊ vinũn
manducatis vel qui gemitis in hac peregrina⸗
noone ⁊ in valle ploꝛationis de afflictõevos re⸗
ficitis quibo facte ſunt lachꝛyme panes die a
nocte. Bonoꝛuz ergo eſt ſurgere ⁊ exaltari pofſt
ſeſſionem humiliationis ac letari poſt ponem

doloꝛis quaa.

–

—

ce hereditas domini:ſilij merces fructu
Venttliis
Qum degerit dilectis)et electis (ſuis ſom2

num)moꝛtis (ecce hereditas dñi)ſcʒ (filij rena
ti ex aqua ⁊ ſpiritu ſancto qui tales ſunt cmer⸗

Vel ſpecialiter ad pꝛedicatoꝛes aii:( vanum eſt
vobis ante lucem ſurgere id eſt ante illumina⸗
tionem diuime gre ⁊ noticiaʒ veritatis ad opus

ſpirituale facienduʒ quaſi deveſtra virtute pꝛe⸗

ſumendo ſed (ſurgite) ad edificium ſpirituale

poſtq; ſederitis)id eſt ad modum ſedentis vos

habueritis humiliter gratiam dei ſpiritualem
ſcʒ operatricem expectando ( qui manducatis

panem doloꝛis) id eſt vos eccleſie miniſtri qui
ſuſtentamini de elemoſynis penitentiũ⁊? dolen

tium de peccatis ſuis qꝛ (cum dederit dilectis
ſuis)eccłiam verbo ⁊ exemplo edificantiba(ſõ
num)ſcʒ moꝛtis( ecce hereditas dñi) ſcʒ (filij⸗
id eſt fideles edocti ab ipſis in fide et moꝛibus

dvg⸗ dicunt᷑ coꝝ fun⸗ ſunrperedine imer⸗
ergo myiraq; liomfuant ces)eoxꝝ eterna eſt (fructus ventris) chꝛi⸗
Siergo volumus cuſtodiri ab illo qui humi⸗ eox nic

ſtus qui eſt fructus ventris virginalis. Aelcfru
ctusventris eccleſie qui ſunt eoꝛum merces et
coꝛona. Deindeoſtendit quomodo collecti et

acquiſiti ſunt hi filij ⁊ vnde facta eſt tanta here

Cum degerit dilectis ſuis ſomnum ec⸗

ces fructus ventris) id eſt ſunt merces reddita
homini chꝛiſto qui eſt fructus vteni virginalis
quia eos acquiſiuit per obedientiaʒ paſſionis.

iAllicum graduũ vt ſup:a. Materia enumerattio ae

Aitas ſcʒ per ſagittas. quas ·
Hicut ſagitte in manu potentis: ita fiꝭ aliquoꝝ bonoꝝ deum timoꝛe caſto timentiuz. 6
ſij excuſtoꝛun. Intẽtio monere deü timoꝛe caſto timerc. Den ſ
Sicut ſagitte) ſunt (in manu) alicuius (po⸗ tentia in generali ꝓpheia ĩ iſto pſalmo bona ali d
tentio hominisvt eas de arcu excutiat? mittat qua timoꝛe caſto deuz timentiũ enumerat eiſ; ſe
ad feriendũ que parate ſunt ad aduerſario; de benedicit ⁊ bene opiatvteterna bona ↄſequn ed
ſtructionem (ita filij id eſt imitatoꝛes excuſſo⸗ tur. Nonus graqus eſt vr paciſicus caſte time
rumyi.apoſtoloꝝ qui ꝑ manũ chꝛiſti excuſſiet atun qun ſolus edificat cuſtodit ⁊ exaltat. Sen AA
miſſivſq; ad fines terreperuenerũt. filij inquĩ tentig in ſpeciali ad timoꝛem ergo dei monens
ab eis edocti parati ſunt et apti ad hereticos et ait (Beati) qui ſunt in ſpe oms quitimen do⸗ vo
quoſcũq; aduerſarios veritatis feriendos et de minuʒ) timoꝛe filiali ⁊ caſto ſed miſeri ſunt qui un
,bellandos. vel apoſtoli et doctoꝛes dicunt exx mundana timent ⁊ ſubiũgit qnn ſimt illi quiti
cuſſi quaſi ad terrenoꝝ omniũ impedimentoꝝ ment dũm ſcz (qui ambulant invijs eius) pfi⸗ i
cupiditate expediti ? ad pꝛelium accincti. Acl ciendo in pᷣcepns ibius. puta da fide ſpe cha ſr⸗
Aphete qui tenebant clauſa et abſcondita ſacra ritate iuſticia patientia et hülitate ceteriſq; vir E.
menta excuſſi ſunt a pᷣdicatoꝛiba dño aperien⸗ tutibus non diſceduntac mandatis eius obe⸗

te ea etita apoſtioli ſunt excuſſoꝝ filij quta ma diunt.iſte enim ſunt vie quead deum ⁊ ad ſalu
per tales collecti ſunt filij et acquiſita eſt heredi bis chꝛiſtus oſtẽdit quotexempla bonoꝝ ope⸗ ben
tasergos. rfffum nobis tribuit. A pluribo cepit dicens bea n
Heatus vir qui impleuit deſideriũ ſuuʒ ti ſed qꝛ omnes vnum ſunt in chꝛiſto ſingula⸗ ”?”
exipſis: non confundet᷑ cum loquer in citerim toquiu dicnz—. 4
micis ſuis in ppꝛess. Laboꝛes manui tuarũ qa manducabis: 4
* ¶ Beatus vir)eſtille (qui impleuit deſideriuzʒ beatus es et bene tibi eeirt. kor

2 ſuum ſpirituale(ex ipſis ſagittisid eſt pꝛedicc aboꝛes manuũ tuarũ qꝛ manducabiso di
toꝛibus ſeu verbis doctrine eoꝛũ.ſeruando qd tu qui times dñm. fuctus operũ tuoꝛũ perci H
uüli pꝛedicauerũt. Quod facit qni nõ amat ſecu pies inviſione? fruitione diuina. Nam labo⸗
lum nam qui deſiderio ſeculi plenus eſt nõ eſt rioſe in mundo per vias dei incedit᷑ qꝛ artavia
quo intret quod illi pꝛedicauerũt. Etvere bea⸗ eſt que ducit ad vitam ſed hic laboꝛ eternis ſru
ſ
ſn

tus eſt(qꝛ non confundet nec erubeſcet ſemo ctibus adimpletur cum homo pane illo celeſti
nes dei (cum loquetur inimicis ſuis ſcʒ iudeis locupletat (eatus es) iam in pꝛeſenti in ſpe(et
gentilib: hereticis: falſis chꝛiſtianis ⁊ omnibꝰ bene tibi enit) in faturo in reybiomia bona cõ

cccleſie ⁊ veritatis aduerſarijs eos potenter ar⸗ fluunt ad gaudiũ ſuauitatis.ita beatus esv lu ðͦð
guendo (in poꝛta)id eſt in comuni ⁊ in manife timens deum etlaboꝛans in pꝛeceptis eius im
ſto vt omnes nouerint quid loquat᷑ ſed bene vi plendis;.
* uendoet recte docendo confundet ipos inimi⸗ Vlxoꝛ tua ſicut vitis abunda

g: in late/ ſen
us domus tte. d
RA—¶Urxoꝛ tma )id eſt ſapientia diuina tibi infu⸗ 4
(a mon ſirimzalif dſfjel D:ꝛatio. ſa ⁊ in ſponſaʒ tibi tradita erit(ſicut vitis abun 6
. ¶ Domoꝝ ſpiritualiũ edificatoꝛ deus vt nos dans)fructibo in latenboa domus tue)id eſtfſi · e
cuſtodias depcamur imple in te deſiderii no⸗ rituales filios multos in fide ⁊ moꝛibo edocẽs
ſtrumyt electis tuis nos adiũgipᷣcipias..d. et edoctos piens et nutriens in habitacul chꝛi⸗ ſoen
ſalmus we enumeratione aliqu⸗ ſtiane religionis.hec etiam vxoꝛ vt vitis vuas gius
bonoꝛum operum deum timoꝛe caſto et Tocundas:fructus bonoꝝ operum edit⁊ eis in 7
filiali timentiũ et de benedictione eoꝛuz eccleſia ad edificationẽa ioꝝ vt initent᷑ abun⸗ “’
vt conſequant᷑ bona regni cloor. aet. won
s. crrviſ. Filn ſicut nouelle oliuarũ in circuitu i
— Eati omnes qun ti ¶ Filij tui)de tali vxoꝛe genini ia eſt diſcipuli n
ment dominũ:qui ambulant inviſis tui ſcʒ ſpiritualis doctrine ſic in fide et moꝛib gn
VJeiuuugs. cocti ? imitatozes tui ſuntſicut nouelle oliua NW
ſictoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus can⸗ tum)id eſtoleo charitat inũctivirentes ⁊ fiu⸗ nen

cos. Is enim ſine cõfuſione pꝛedicat quemvi⸗
ta ⁊ doctrina commendat.

ctiferi alios in fide et moꝛibo nutrientes qꝛ no-⸗ ritum repoꝛtet ad ſidera.Perdfſim. .
aeelle oliue viridioꝛes ⁊ vberioꝛes ſuntin frucu ¶ Vſalmus de eccleſie pſecutione et in
nereundtmenſencihe e Pon Prinnl in⸗ tfer malos patientia ac de maloꝛũ perſe⸗
u omationis tuev ſpiricuali refi⸗ gientii deſectõe et ammnato egen
D ciuntur vt inde alios reficiant.in circuitu men gne . 1 Ecthe damma5eitins. —
n ſe dominice ſcʒ ſacre ſcripture quottidie ſedere N QL S,CT Pj. —
e Lttex ea cibum vite ſumere debemus ne in via EDe er pugnaue⸗ .
deficiamus. Ael filij ui) icd eſtopeng ſumlſi⸗ mnt me a iuuentute mea: dicat nc.
cut nouelle oliuaruʒ) qꝛ virentoleo charitatis igel. e
d inunctat ſunt eucan menſe ld (Anctoꝛ pſalmi pheta dauid. Titulus vt ſu
d lua opera faciut pane ccleſti retciunt. Duper pꝛa. Matenia eccleſie perſecutio ab initio. In⸗
i hunc locũ dicit Aus q columba poꝛtauitadrentio monere fideles ad patienni Sententi
am ramum oliue cum folijs ⁊ frucin ad ſi⸗ 1ο noe ligeles ad batientd. Dentenug
i arcam ramum oliue cum ſo bet habereverba in generali ꝓpheta in iſto pſalmo hoꝛtat᷑ eccliã
nl gnificanduz ꝙ inſtus non debet habereverba vtperſequentes ⁊ turbantes eam ſcandalievetᷣ
ſine operibo. Deinde ſequitur cõcluſio beati. 51 ASane c cqnaHEe
ine operib e moleſtijs patienter toleret nec turbet᷑ quaſi no
Ecce ſic benedicetur homo: qui timet uum hoc ſit qꝛ a pꝛincipio ſemper fuit nec ta ⸗
1 Wmirmnuann. ,mBen es toto eccleſia ſuccubuit ſubiungens per
. Ecce ſic)vt ſequitur (benedicet᷑ homo)id eſft ſequentiũ ⁊ turbantiũ futurã damnanonẽ.De
Ne benedictio ab alijs ſibi impꝛecabit᷑ qui timet cimus gradus eſt vt qui caſte deum timet ꝓ eo
be dñm)nõ mundũ ⁊ laboꝛat aliter nõ.q.d. ſi que omnia patienter ferat quod nunc expedit eccle
⸗, ris quare hoc ecce ex timoꝛe dñi. Sic enim be ſie inter malos. Sententia in ſpeciali: cccleſia
nedicet᷑ omnis homo qui timet dũm ⁊ hisvti-⸗ erxrgo quaſi reſpondeat querelis infirmoꝝ mur
q; locupletat᷑ diuitijs. Et ſequit᷑ benedictioxbi murannũ ꝙ tot mala ferant ait (Sepe) et fre⸗
ex pietate poſtulat benedici timentes dominu quentercexpugnauerũt me) matrem diabolus
⁊optat eis bona que non ſunt malis cõmunia iniqua ſuggeſtone.hereticus verbis aſtucie. ty *
dicens. . „ rrannus armis potentie falſus frater dolo inui
1 Benedicat tibi dominus ex ſvomet vide ile et nequitie. Ab his enim quattuoꝛ cccleſia
as bona hieruſalem omnibus diebus vpꝛ iümpugnatur: hoc(a inuentute mea)exquo ce⸗
H Ftne. trcab etaſg tn N alnee fi
cnedicattibi dñs) benedictõne que eſtex ucetab abelet itud (oicat nuc) dum licet(iſra
it ncge id ielemr eterna (et) ibi pe. el)id eſt populus videns deum ꝑ fidem vt alij
Nl ſitus nunc ſpe⁊ poſtea recvideas bona)nõ que inſtruantur. Quaſi dicat eccleſia deum fide cõ
tranſeunt ſed bona (hierym ſcʒ ſuperne que de templans monendo ſuos ad patientiã. O filij
n ſideraſti (omnibo diebo vite tue) id eſt ſemper et nolite mirari ad iſta quaſi nouaque iam diu ſu
. cternaliter bona enim eterna ſempervidebunf ſtinuiſtis ⁊ ne turbemini nec timeatis ſed cum
ſed nõ iſta cumulus enim bonoꝝ eſt eternitas ſenectus reisnarcsſolwii de pꝛeteritis qꝛ
Ergo talia bona deſidera que per om̃es dies nunquam ceſſauitiuſticia patiens.⁊ iniquitas
⸗ vite tuevideas.i.vt cũ ipſis in eternũ viuasg. pꝛemens.dicat indd. ð
n, Et videas filios filioꝝ tuoꝝ:pacem ſu Seype expugnauerũt me a iuuẽtute mea
n er iſrgel. eRuon potnenmmint.
8 Etvideas oſcʒ in eterna beatitudinecfilios ſi Sepe expugnauerũt mea inuentute menn
⸗ lioꝛum tuoꝛum)id eſt fructũ etretributionẽ ca Ande ſtatim cum incipit homo velle bene 7
pias bonoꝝ operũ tuoꝝ ſcʒ vitam eternam vel cere? ꝓfñcere im ugnatur. Repetitio notat pa
eos qui de doctrina tua in chꝛiſto fideꝛ moꝛibꝰ ſionui frequentiaʒ ⁊ inſinitatẽ vel manifeſtaz
n. generant. Unde habebis aureolã et vt bꝛeui-⸗ perſecutionẽ ⁊ occultaʒ. Ideo autem expugna
umH ter omnia compꝛehendã videas (pacem ſuper nerunc me quia non conſenſi eis ad mall vn⸗
2. ſiſrael)id eſt ſuper totum ꝓplm chꝛiſtianũ.Ecce de ſubditcetenim non potuerunt mihi)ſcʒ pꝛe⸗
imn omnia illa bona vno nomine pax nominant᷑. ualere vt me traherent in ↄſenſum peccati deo
Z Ad illam pacem perueniunt qui ⁊ hic paciſici me conſeruante.Ergo qui iſl eſt uleoreſt di⸗
ipul nerunt. * ꝛatio. cere q: impugnat᷑ omni tꝑe ſed non ei hec pu⸗
ehn Timmentibus nomentnum domin⸗ beatitu Fenanpoſlen dng pe⸗ pugnat. Et cum paz „
un dinem largire perpetuam: vt talis nobis actio lam non poilent noce. ðũÿẽÿ

0

rye longauerüt iniquitatẽ ſuam.
¶BSupꝛa doꝛſum meum)et retro (fabꝛicaue:

runt)et mala accumulauerũt (peccatoꝛes).i.

ſecutoꝛes.hoc eſt niſi ſunt occulte mihi nocere
vt quia facievenientes viderent᷑ a tergo nõ ſen
tiawur. vel nõ nocuerunt mihi qꝛ (ſupꝛa doꝛ⸗
ſum meũ fabꝛicauer̃tpctõꝛes) nam cũ crebꝛis
tribulationibo affligerent me ego faciem men⸗

tis cõuertens ad dm doꝛſum ad ſeculũ ma⸗
la eoꝝ reſpicio retro quaſi ꝑuipendens etequa

nimiter tolerans⁊ ſicut ſepe expugnauerũt me
ita et diu qꝛ (ꝓlongauerũt) et in longũ ꝓtraxe
runt (iniquitatẽ ſuam)peccatũ peccato adiun⸗
gentes qꝛ nõ ſunt momentanee eoꝝ inſidie ſed
diutine. Sed quid eos ſequi.

Dñs iuſtus cõcidet ceruices peccatox:

quioderunt ſxon.

¶Dus iuſtus)ſcᷣm iuſticiã (concidet).i.con⸗
teret ⁊ ſuccidet (ceruices) et ceruicoſitatẽ (pec⸗

catoꝛũ) et maloꝝ.i.deſtruet ſuperbiã impioꝛũ

ceruicoſos ⁊ ſuꝑbos malis graub ſuis humi⸗

liando.Lalis eſt fructus ſuperbie qꝛ humili⸗
tas habet gloꝛiã ſed ſuperbia confuſionẽ. VUn

de ſubdit᷑ confundant᷑) ſera cõfuſione tanq; vi
cti a deo (et conuertant᷑ retroꝛſum) recedendo
ab eo (omnes qui oderũt ſyon)id eſt ecclenã fu
tura ſpeculantẽ ⁊ iuſtoꝛuʒ cõgregationẽquam
non mm maniſeſti ꝑſecuioꝛes ſed etiam qui fi⸗

cte intrant oderũt.Qui enim nolunt obſerua⸗

re verbũ dei oderũteccliam. Tunc autem erit

iniquoꝝ conſuſio quando ⁊ foꝛis eternus iu⸗

dex cernitur et intus anteoculos culpa veriat
Tunc conuertent᷑ retroꝛſuʒ quando tollent᷑ ne
videant gloꝛiã dei ⁊ mittent᷑ in ignẽ etemũ.
Fiant ſicut fenũ tectoꝝ:qð pꝛiuſq euel

Fiant) etiam) ſicut fenum tectoꝝ) quod in al

to ſcʒ in tectis naſcit᷑ ſed radice pingui ⁊ firma

non ſolidatur (quod pꝛiuſq; euellat etcarpat᷑
(exaruit)et exſiccatũ eſt id eſt poſt modicũviro

rem etiam nõ euulſum citius areſcit ⁊ deficitet

in hoc petit ꝓpheia quod ꝓſperitas ꝑſequentiũ
et odientiũ eccliam qui in culmine ſuꝑbie na⸗
ſcuntur vbi non ſolide ſtantcito tranſeat ⁊ de⸗
ficiat.ſeno ergo tectoꝝ comparant᷑ malieet ficti
qui alta quidem appetũt ſed in radice firmi nõ
ſunt quia tranſuoꝛia ſunt que cõcupiſcunt qui
cunam ſepe antequam de vita tollant᷑ aridi ſunt

vb humoꝛe gratie ⁊ diſperiunt.

De quo non implebit manũ ſuam qui

meret: et ini ſnum qui manipulos co ⸗
hlgefff.

¶ De quo)ſcʒ feno arido (non implebit ma⸗
num ſuam qui metet)qꝛ tenuiter ⁊ ſparſim et ſi
ne condenſatõne creſcit(et ſinum ſuum)nõ im
plebit(qui manipulos colliget)qꝛ nec in tanta
copia creſcit necvtilitas eius tam magna eſt q⸗
aliquis colligere illud velit ſic erit de ſtis ma⸗
lis et aridis quando venerint meſſoꝛes angeli
collecturitriticũ in hoꝛreuʒ celeſtis manſionis
quia non colligent bonum fructuz ex eis quia
nullus reperit᷑in talibus ſed eos tanquam pul
uerem⁊ paleã inutilem gehenne derelinquunt
incendijs de quibo adhuc ſubiungit᷑

Et non dixerunt qui pꝛeteribant bene/

dictio dñi ſuper vos:benediximus vo⸗
bis in nomine vdii.
¶ Et non dixerunt) malis ⁊ repꝛobis illi(qui

pꝛeteribant) ſcʒ patriarche ꝓphete apoſtoli ⁊ ce

teriviri ſancti qui pervitam iſtam currendo ad
patriam tranſierũt non dixerunt inq; iſtud ſcʒ
(benedictio dñi)ſitſuper vos) quia ſuntea in
digni ⁊ ſimiliter non dixerunt talibus (benedi

ximus vobis in nomine dni) qꝛ nouerunteos

maledictos. Conſuetudo erat in gente iudeo⸗
rum vtſi quis tranſiret ⁊ videret aliquos face⸗

re aliquod opus in agro vel in vinea vel aliud
eiuſmocd non licetʒat tranſire ſine benedictõe.
Illi ergo qui per iſtam vitam ad celeſtem pa⸗

triam tranſierunt benedixerũtillos in quibus

radicem charitatis ⁊ bona opera videruntſed

non eos quos in tectis eminere ⁊ in ceruice ſu⸗

per bue viderunt. Hulla enim ſcriptura inue⸗

nitur que de illis bona loquat᷑ ſed equa omnia
de eis mala dicunt᷑. Iſti tranſeuntes ſi bene vi
uimus benedixerunt nos.O mnes enim bene
viuentes benedicunt non in nomine ſuo ſed in
nomine dñi a quo omnia bona dicunt eſſe nõ
a ſe ipſis. Bene ergo viuamus et male viuen⸗
tes equanimiter toleremus vt ab omnib ſan⸗
ctis benedici in nomine dñi valeamus.

¶ Ab omniũ impugnationũ nequitijs eccle⸗
ſiam tuam domine dextere tue pꝛotectõne de⸗
fende vt inimicis retroꝛſum conuerſis ſacris a

—

te benedictionibo repleat᷑ Per dñim.

¶ Oꝛatio et clamoꝛ vere penitentis pli

beratione a peccatis et miſerijs allega⸗

Dꝛatio

tioq; magne miſericoꝛdie deimiſerẽtis.

Epꝛofunchs cla⸗

cemmeaom.

VV51.

maui adte domine: dũe cxaudi vo

— ☛ = e

AU

G
gi

diat dicens. Et.
Fiant aures tue i
Tepꝛecationis mee.

¶ Augtoꝛ pſalmi ꝗpheta dauid. Titulus vtſu

pꝛa. Materia oꝛatio vere penitentis p liberatõ

nea peccatis. Intentio:monere homiĩes ad pe
nitentiaʒ. Dententia in generali: ꝓpheta in iſto
pfſalmo in ꝑſona vere penitentis clamat ad do

minũ vt a pctõꝝ ꝓfundo liberet eum allegans
ipᷣins magnã miſericoꝛdiãvnde ſperat cõſequi
veniam. Vndecimus gradus eſt penitentialiſ
ſupplicatio.qui cõgrue poſt pꝛedictos gradus

ponitur qꝛ nec timens deuʒ nec omnia ferens
dignũ ſe penitus ſentit chꝛiſto qꝛ in coꝛꝑe nul⸗

lus eſt ſine peccato et ideo vna ſecuritas eſt pꝛe

cibus inclinari. Sententia in ſpeciali hic er⸗
go penitens ſciens ſe eſſe in ꝓfundo a ſimili io
ne clamat dicens.(De ꝓpſundis) ſcʒ peccatoꝝ

et maloꝝ ſeu de magnis tribulationibeꝓ pec⸗

catis. Ael (de ꝓſundis id eſta ꝓfundo coꝛdis
de alta humiliatõne mentis ab intimis anime

et ſpiritus (clamaui)oꝛando coꝛde etoꝛe (ad te
dñe)q ſolus potes me liberare (oñne exaudi vo
cem meam) id eſt oꝛationẽ mei pctõꝛis que de

pꝓfundo ad te ꝑueniat.deinde alijs verbis ideʒ

repetit ⁊ pꝛeciꝙ deum placat vt clementer au⸗

*

ntendentes: in vocem

Fiant aures tue intendntes) id eſt auditus
pietatis ⁊ miſericoꝛdie tue intendat (in vocem

dDepꝛecationis mee) vt meam petitionẽ diligen
ter audiat et clementer impleat. pietas et miſe⸗
nicoꝛdia ſunt aures dñice quibus nos pctõꝛes

dignar exaudire.Tunc autẽ dũs intentas au⸗
res habet noſtris oꝛationibo quãdo nos inten
ta menteꝛ deuota pꝛeces ad ipſum fundimus.

Seld iülllam oꝛationẽ deus nõ exaudit cui ipſe

qui oꝛat non intendit. De quo autem ꝓfundo

cllamet oſtendit dicens.

Di iniquitates obſeruaueris dñe: dñe
uis ſuſtinebit.

¶Siliniquitates obſernaueris dñe ad iudi
candum ⁊ puniendũ eas ſcdᷣm quantitatẽ cul-⸗

pe ⁊ rigoꝛẽ iuſticie (dñe quis ſuſtinebit) te iudi
cemvindicantẽ ſi nobiſcũ ſeuerus iudex agere
volueris nõ miſericoꝛs pater quis ſtabit in iu⸗

dicio ante oculos tuos.q.d.nullus.qꝛ vix ali⸗

quis ſine peccato reperitur. Si ergo nõ eſt ca⸗
ſtum coꝛ quod pꝛeſumat de ſua iuſticia pꝛeſu⸗
mat omniũ coꝛ de dei miſericoꝛdia⁊ dicat deo.
Nullus poteſt te iudicem ſuſtinere ſed tamẽ de

adellana deigero⸗ H
. te ppiciatio eſt: et pter le /

A cuſtodia ma

p nobis oblatum eſt peccata ſoluit ſeʒ innos
cens ſanguis ꝓ nobis fuſus ⁊ obiatngt ees

ommniũ peccata nocentiũ (et ꝓpter legem tuam)

ſcʒ euangelicaʒ que eſt lex charitatis etamoꝛis
miſericoꝛdie ⁊ gratie ⁊ ꝓmittit vere penitentib⸗
veniam de peccatis (ſuſtinuite dñe)exxłctan⸗

do beneficiũ et effectuz tue miſericoꝛdie in ſpei

longanimitateqꝛ dignatus es legẽ miſericoꝛ⸗
die afferre ⁊ omnia peccata dimutere. Et con⸗

tionem quid egerit.

* *

Suſtinuit anima mea in verbo eius ſpe
raluit amima mea in no.
Duſtinuit anima mea) id eſt patienter tulit
dilationẽ conſolatõnis pmiſſe (in verbo eius)

uertens ſe ad auditoꝛes dicit nobis ad edifica

quod penitenubsveniaz ? regnũ ꝓmitiit? red
dit qunõ fallit. Securi ergo in eius verbo ſpe⸗

ramus qꝛ falli nõ poſſumus. Vnde ait (ſppera

uit anima mea in dno) id eſt in miſcdᷣia eius qͥ

eſt immenſe pietatis et clemẽtie et potens eſt ab
omni malo liberare. Et qꝛ ſperauit ideo ſuſti⸗
nuit. Nam ſpes foꝛtitudo patiẽtie eſt Ideo enĩ
ſancti viri patientes ſunt in tribulatõe qꝛ gau⸗
dent in ſpe. Deinde iam dicit quid facere de⸗

beamus.
tutina vſq; ad noctẽ:ſpe⸗

ret iſrael in mdño.
Atuſtodia matutina vſq; ad noctem) id eſft
a mane muentutisvſq;ʒ ad nocte monioſſhe
02

ret iſrael) id eſt pplusvidens deum ꝑ fidem
matam hoc eſt om̃is fulelis (in dño) miſericoꝛ
diam eius expectando. Aliter enim nõ valetni

ſi vſ; ad finem ſperet qꝛ qui ꝑſenerauerit vſq;
in finem hic ſaluus erit. Nam ſi non vſq; ad

finem ſperaueris deletur totum quod ſperaue⸗

ras. Ab illa ergo hoꝛa matutina qua in vineã
dñi locatus eſt fidelis ſpem ſuam in illam defi
gat boꝛam qua denariũ mercedis accipiat ab
co quod ei lumen veritatis illuxit indeſinenter

celeſtia contemplet᷑. Ideo autem ſperet.

Aulia apud dñm miſericoꝛdia et copio

ſa:apud eum redemptio.
Mia apud dominũ)eſtmiſericoꝛdia ꝛin re

laxatione peccatoꝝ. Ergo ſi pꝛemimur pecca⸗

nis noſtris non deſperemus quia adeſt miſeri⸗
coꝛdia dei parcens nobis (et copioſa)id eſt ſuf
ciens immo ſupereminensapud eum)eſtre
demptio) ſcʒ ſanguis pꝛecioſus quia non au⸗

ro neq; argento ſed pꝛecioſo ſanguine ſuo nos

redemit quia totus mũdi peccata deleuit.Co⸗

pioſa fuit redemptio noſtra quantuʒ ad id per
quod redemptiſumus ſcilicet paſſionem cbꝛi⸗
ſtis ſanguinis effuſionem que multiplex fuu 2

* quantũ adid a quo ſumus redemptiet quan⸗

tum ad effectum redemptnis quia liberati ſu
mus a culpa actuali et oꝛiginali eta pena tam
coꝛpoꝛis q; anime ⁊ quia ad ſalutẽ omniuʒ ac
touus mundiſuffii.
Et iõyſe redimet iſrael:ex omnib iniqui
tatibus eusssss
¶Etj)adeo eſt copioſa ꝙ(ipſe redimet) id eſt li
berabittanq; pꝛecio redemptũ (iſrael id eſt po
pulum fide foꝛmatavidentẽ deum cex omnib⸗
iniquitatibo eius) vt non reſeruent᷑ad vindu⸗
Qui non cõmiſit peccatũ ipſe poteſt redimere
a peccato. Non ergo timeas acceſſurus ad de
um aliquas iniquitates tuas tantũmodo acce
de pleno coꝛdeꝛ deſine iaʒ facere que faciebas
et de pꝛofundo clama ad dñm obſerua illuʒ ⁊

expecta ⁊ ſuſtine ꝓpter legem ipius gbia multa
Intendant queſumus dñe pietatis tue au⸗

apud illum redemptio.

——

peccato

u vt non obſerues iniquitates noſtras
urtias nobis miſcoias tuas. d.
Plalmus de humilitate interioꝛi coꝛ

res in oꝛatõnes ſupplicũ qꝛ apud te eſt piciatõ

is e

t exterioꝛi coꝛpoꝛis et operis et de

—

. cxxx.

1
. *

li mei.

¶ Auctoꝛ pſalmi pheta dauid. Titulus vt ſu
pꝛa. Materia:humilitas interioꝛ coꝛdis ⁊ exte
rioꝛ operis. Intentio:inducere fideles ad hu⸗
militatem. Senteẽtia in generali ꝓpheta in iſto
pſalmo exemplo ſuo docet humilitatẽ obſtrin

gens ſe maxime pene maledicto ſi non extite⸗

rit humilis intus et extra et ſi aliquid iactantie

in eo fuerit. hoꝛtat᷑ etiaz iſrael płim ſcʒ fidelẽ iu

giter ſperare in dño quaten ſeculi aduerſava⸗
leat tolerare. Duodecimus gradus eſt humili⸗
tas quam intus et extra hic ſe habere oſtendit.

Sententia in ſpeciali: oſtendens ergo ſe humi

lem intus ⁊ extra aito(Oñe)cum ad tot⁊ tan⸗
tos gradus virtutũ ꝓmotus eſſem (nõ eſt exal⸗
tatum intus (coꝛ meuʒ) per ſuperbiã ſcʒ motu
ſuperbie interioꝛi. Oinus dicit ſcz.nõ eſt exal
tatum )? plus intelligit ſcʒ hũiliatũ eſt coꝛ meũ
gqʒð eſt deo ſacrificiũ. Sacriſficiũ ergo deo ob⸗
tulit quando h dixit (neq; elati ſunt) extra(ocu
li meiper elatõnis aparentia que maxime re⸗

lucet in oculis id eſt ſignũ ſuꝑbie exterius non
oſtendi. In ſuperioꝛi parte coꝛpoꝛis ſunt oculi
& ſuperioꝛ coꝛpoꝛis ſenſus eſt viſus.A dignis

ſpe continua ſemper et iugiter m domi/

Imine nõ eſtex/

Naltatum coꝛ mei: neq; elati ſuntocu

ri ergo coꝛpoꝛis pte ceteras ptes ? etiam actio

nes motus ⁊ omnia que ſunt in bomine poſſu

mus accipere in quibus etiam vicium clatõis
ſicut in oculis aliquando apparet deinde poſt⸗
quam oſtendit qualis fuerit in coꝛde ⁊ coꝛpoꝛe
oſtendit qualis fuerit in actõne dicens.

* *

Neq; ambulaui in magnis:meq; in mira

bilibus ſuper me.

¶WHeq; ambulaui) ſuperbiendo in magnis

id eſt nõ inceſſi in bis que magnavidebant᷑ho
minibus oſtendendo ſuperbiã in apparatibo ⁊
pompis vel iactando me de magnis ſicut ille
phariſeus q ſe de ſuis iactabat operibꝛ. In ma
gnis etiam ambulare eſt in virtutũ operibiani
mum per ſuperbiã eleuare (neq; in mirabilib⸗
ſuper ine) id eſttranſcendentib⸗ ſtatum meum
boc eſt nõ queſiui innoteſcere bominibo quaſi
in mirabilibo que erant ſupꝛavires measvnde
me iactarẽ apud eos Hec enim ſunt ꝓpꝛia ſuꝑ

boꝛum. Deinde aperit q; hũilis in ſcientia fue

rit qui quandoq; inflare cõſueuit dicens.

Si non humiliter ſentieba: ſed exalta⸗

ui anmammeam.

¶Sinon bumiliter ſentiebã) vtviderer mibi

quaſi ſapiens ⁊ inde extollerer et ſuperbirẽ pꝛe
ſumendo de me et xiribus meis (ſed exaltaui)
ſuperbiendo ſanimam meam)altioꝛa me que⸗
rendo ⁊ plus q; opoꝛtet ſapiendo ac maioꝛa ᷓ

ſint de me ſentiendo. Quienim tales ſunt vix

ad humilitatẽ ꝑtingunt.qꝛ ſcõᷣm Gꝛego.valde
difficile eſtvt is qui ſe ſapientẽ eſtimat

ad bumilitateʒ reducat. Vel (ſi non bumiliter

ſentibam) beneficia mibidataa deo recogno⸗
ſcendo (ſed exaltaui animam meaʒ) me de eis

quaſi ex me babere elcuando. Di inq non eſt

Bicut ablactatus eſt ſuꝑ mre ſua: ita re

tributio in anima maa.
¶ Sicut aliquis incumbens(ſuꝑ matre ſuaʒ
id eſt indigẽs adhuc foueri ſinu ⁊ lacte matris
cõtriſtat᷑ ⁊ perit ſi ſic(ablactatꝰ .i.a lacte mr̃ia
ſeparatus qꝛ mater ſubtrahit ab co mãmillaʒ.

(ita)fiat (retributio in anima mea)id eſtpuni⸗

tio in perſona mea vt ſcʒa deo ſubtrabat᷑ mihi
omnis gratia ⁊ cõſolatio diuina etpeream.ma
dicto ſe obſtringit ſi a ſuꝑbia ſe nõ cohibuis
ſic enim dicere ſolemus quando de cauſa be⸗
ne conſidimus vel eſt pꝛedictio nõ optatio.vl⸗
timo concludit dicens. Etqꝛ ego iia ago ergo
meo exemplo. H—L,—„.

Speret iſlrael in dño:er hoc nũc et vſch

in ſeculum.g

Sparctiirael) ,ſidelis fide foꝛmata deum

ſcbat⸗
ſitſe
aod
limn
Cpne
ene
mnt
ncos
hoeen

1 videns (in dño)ſaciendo ſicutego qui vere me Sicut iurauit dño:votum vouit deo ia
3 bumiisin ein ve⸗ õ N coooooh. im vouit deo ia ⸗
nonninuna e(ex hoc naack czin ſecul) ¶ Sicutiurauit dño).i.firmiter pmiſit(etvo⸗
4 id eſt hanc ſpem cõtinue et ſemper ſine fine ba tum vouit) exd b
e er emd 2tum vouit) ex deuotõe ⁊ bona voluntate (deo
beat quouſq; ad eternitatẽ veniat qꝛ poſtea nõ iacob) Ideo dicit᷑ deus iacobvt nos ſimus ſpi
erit ſpes ſed res ſides enim et ſpes tranſeũt naz nitualiter iacob ſi deumvolumus h
8 qdð credimusvidebimus ⁊ qð ſperamus tene=- toꝛem. Jocob enim ſi unnms Pabere in
bimus charitas atq; manctin eternu ꝓpterqd lacobs eedekriemeere.
5 4 iq n iacob qui vicia ſupplantat.q.d.ita memẽ:o da
et maioꝛ hoꝛum dicit᷑. docet ergo vt nullo fine uidvt impleat quod deo ꝓmiſi ſnm
nalo; Pon d IIe dvt impleat ꝗ ꝓmiſit. nemo pᷣſumat
tꝑm ſpes noſtra claudat᷑ vt per ſpem pñtis eui viribo ſuis ſe reddere qð r Suf te batas
. a ciana⸗ . is ſe reddere qð vouerit.Qui te hoꝛtat
bona futuri ſeculi capiamus. ¶ Dꝛatio. vt voueas ipᷣe adiuuatvt reddas vouit autẽ
ri ae 811 atvt reddas vouit autẽ ec⸗
He ꝑmittas nos exaltari in ſuꝑbijs ſeculi cleſiavt ſit domus dei quo nihil gratius poteſt
omnipotens pater ſed qui mitis es et humilis deo offerri vouet etiã quelibet fidelis anima vt
h coꝛde:doce nos humilibotibi placitis conſen? faciat in ſe domũ ono cum renunciat diabolo
ure. Per do. — ectt pompis eius in baptiſmovñ ex ꝑſona ipᷣius
. Plſalmus xe bono deſiderio edifi? eccleſie ſeuenter oſtendit que iurauitt vo⸗
catoͤne domus dei ſpiritualis ſc eccleſe mroiero in tabernaculu dom⸗
in in moꝛibus et ſide et de huius deſiderij ſiaſ. tanenaculn dom mee:
i⸗ impletione. s. cxxri. 11 aſcendero in lectũ ſirati mei.
ues e Si introiero.i.nõ introibo hic enim ponit
u Emento domme nondin tabernaculü domus mee) vt inten
aid tomifs maſtrernchinsciny. deſle rbus mei queraz que mea ſunt nõ que
AAuctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti veri⸗ Qaſel pꝛiuate voluntati mee.i.mea et
us vtſupꝛa. Materia edificatio eccie in mo a ſen ens ea que dei ſunt nõ poſtponam
ribus T fide. Intentio: monere vt nos ipſos ctt es r bnnato impedini ? pꝛio ne fieret lo⸗
1 alios ediſicemus domũ dñ Nuxta illð templũ ded coler nerolil ns aſcena in lectũ
5 alanetn eſta Zeſtig vos. Seinentia in gene⸗ eamne rageg n acquieſca carni
N rali: ꝓpheta in illo pſalmo declamat bonũ deſi oier ocatn odst⸗ DD ꝛimo ſcz.ſi in
e derium de edificatõne eccłie in moꝛib⸗ ⁊ fide et notatur ſupbia. in ſco ſcz ſiaſcendero
moNd e concupiſcentia carnis. in tertio qð ſequit᷑ſcʒ ſi

degere 1 ocuhs
8 litterã ſollicitẽ fuit de materiali. Etↄgrue pofſt ehar eWeitattonleees
gradu bumilitatis agit de edificatone domus Di dedero) .non dabo (ſomnũ).i. vanam
ꝛ ꝑ humilitatẽ effici aliquis domus dei. Uñ Feunal delectationẽ (oculis meis ) ſcz metis
alibi ſuꝑ quem lecheſee, ſpiritus meus niſi ſux erſene felicitates ſomnia ſũtq; cito tranſeũt
humilẽ ⁊ quietũ. Sentẽtia in ſpeciali: volens in quibus doꝛmire ⁊ toꝛpere nõ debent quilo
ergo edificare domũ dño ait in perſona totius cum dño inuenire volunt(et) vtplus dicaz nõ
i chꝛiſti¶ Memento)o (dñe)pater (dauid)ſpiri⸗ dabo (palpebꝛis meis doꝛmitationẽ) vt nunc
ns tualis manu foꝛtis ⁊ ſupponit cauſam dicens ad talia incliner nũc erigar quod minus eſtq;
n⸗ (et omnis manſuetudinis eius) qua vicit dia⸗ doꝛmitio.ſomnũ oculis dat ⁊ doꝛmit qui terre
i⸗ bolum ⁊ inimicos ecckłie. Illi ſeuiebãt:iſte ſuf⸗ na et felicitates ſeculi cõcupiſcit nõ doꝛmitſed
n⸗ ferebat:victi ſunt qui ſeuiebant:vicit qui ſuffe⸗ doꝛmitatq modo retrahit᷑ a terrenis modo in⸗
ibi rebat: ad litterã dauid rex ille valde mãſnetus uoluitur illis ? quaſi qui doꝛmit caputcrebꝛo
ma fuitſed nõ de ülo hic agit ummo de eius ſigniti inclinat ? relenat. Dic etiaʒ doꝛmit qui peccat
vuin cato. dauid enim interpꝛetat᷑ů manu foꝛtis? per et non penilet.· doꝛmitat qui vices peccandi et
be⸗ illũ typice ſignificat totus chꝛiſtus ſcʒ caput et penitendi alternat. obdoꝛmit qui in pctõ mo⸗
l coꝛpus cuius humilitas ⁊ manſuetudo hic cõ uůNAH..
ag mendatur chꝛiſtus manu foꝛtis ad bellandu, Et requiem tempoꝛibo meis vonec in
1 manſuetudinevicit aduerſarios ⁊ in iſta man⸗ ueniam locum domino tabernaculũ do
ſuetudine coꝛpus chꝛiſti qð eſt eccłiavicitini⸗ iacob. JVMMMä
, micos. Sic manu foꝛtis vincat oꝑando. Ad ¶ Et)vtad huc plus dicam ſi deſidero.i.non
zaus hoc autẽ memenmo vt impleat. duabo (requiem tempoꝛibo meis)tali parti capi

S

pꝛecatur ꝓ eius impletõne. In hoc tredecimo

gradu iam hũilis ⁊ manſuetus ſatagit de edi⸗

ficatione ſpiritualis domus dei.vt ⁊ dauid ad

degero conpiſcentia oculoꝝ.
Si, Edero ſomnü ocuſis meis: et pal⸗

tisvnde ſomnus venit ad oculos.Cum cepe⸗
rit te aliquid tꝑale delectare ad peccandũ iam
grauant᷑ tibi tpa. Noli te dare tali delectatõni
maioꝛes enim doloꝛes habebit qᷓ; ſuauitates.

Et ea cogitaiõne quaſi confricans frontem ex
cutis ſomnũ: paras locũ dño Si enim nõ de
geris requieʒ tempoꝛibo tuis nõ venit ſomnus
bec igitur omnia non faciam ſdonec inueniaʒ

locum dño)in me vbi requieſcat qui ſuper hu

milem requieſcit.q.d.nõ ſaciã illa pꝛedicta ſed
iſtud ſcʒ cinueniã locũ dño)in me ipᷣo(taberna
culum deo iacob)qð idem eſt.i.eccłiam pꝛeſen
tem fundatã et firmatã.hoc eſt me ipᷣm faciã lo

cum dño ⁊ edificabo eccłiazx in qua militandũ

eſt deo.Eccleſia ſcõᷣm pñtem ſtatũvbi lucta eſt

et pugna dicit᷑tabernaculũ in quo militatur in
futuro erit domus in qua pauſabit᷑. In taber⸗

naculo qð militantiũ: pugnantiũ eſt gemimꝰ

et laboꝛamus in domo gaudebimus ⁊ lauda⸗

bimus. Uel ex ꝑſona chꝛiſti capitis poteſt le⸗

gi ab illo loco ( Si introiero).q.d. Jurauit da
uid.i.chꝛiſtus dicens.( Si introiero in taber⸗
naculuʒz domus mee) ſcʒ celeſtis hahitatõis et
(ſi aſcẽdero in lectũ ſtrati mei⸗.i.ad dexterã pa⸗
tris vbi eſt requies ⁊ finis laboꝝ ⁊ Si dedero
ſomnũ oculis meis).i.requiẽ triduane moꝛtis
Deinde alijs verbis idem repetitet palpebꝛis
mmeis doꝛmitationẽ et requiẽ tꝑibo meis donec
inueniã locum dno tabernaculũ deo iacob).i.

donec eccleſia ſancta pꝛedicatione ſit fundata.
hoc ꝓmiſit totus chꝛiſtus⁊ impletũ eſt. Ham.

Ecce auduimus eam in effrata: inueni⸗

mu⸗ Seam in campis ſilue.

ce audiuimus eum) ſcʒ locum ſeu deum

mus eum) AUel (eam in campis ſilue).i.in hu⸗
milibus gentiba incultis.Effrata hebꝛaice di⸗

citur ſpeculũ latine.ſpeculũ q pe imaginẽ ha⸗

betꝛ omnis ꝓphetia imagoꝛ figura eſt futuroꝝ
campi autẽ ſilue ſunt humiles gentes inculte.
Quod ergo audiuimus in effrata inuenimꝰ in
campis ſilue qꝛ quod pꝛedicatũ eſt in imagine
ꝓphetie iudeis manitfeſtatũ eſt in fide gentious
Nectm̃ inuenimus ſed ꝑſeuerando in militia
Introibimus in tabernaculũ eius: ado

hnn in loco vbi ſteterũt pedes eius
Introibim)ꝑ fidem (in tabernaculũ eius)
ſcʒ dñi dei iacob nos qui in vna domo eccleſie

per dñm aggregamur ⁊ ꝑ charitatẽ viuis lapi

dibus ⁊ ſanctis compaginamur ⁊ tũc domus

dei efficimur ⁊ a deo habitamur et etiam a deo

velceam ſcz ſedem dñi ſeu eccłiam (in effrata)
id eſt in ꝓphetis ſpeculatoꝛibo futuroꝝ (cinueni

id ẽ debito cultu dñi venerabimur(in locovbi
ſteterunt pedes eius)ſcʒ dei.i.in quo pᷣdicatõeſ
aplice audiunt᷑ ⁊ ſtabilitas fidei quaʒ credimꝰ
reperit᷑que tanq; pedes ſuſtentant totũ coꝛpus
eccłie recie aũt pꝛius introire poſtmodũ adoꝛa
re ſe ꝑhibet qꝛ eum qui extra domũ dei rema⸗
net vt qui charitatẽ nõ habet deus ad ſalutem

non exaudit.Etqꝛ omnia ꝓ celeſtis patrie re⸗
quie habẽda facere debemus recte ſubiũgit᷑.
SBurge dne in requiem tuam:tu et arca
ſanctiſicationis tue.

urge)o (dñe) a moꝛte ⁊ inferis reuertere
(in requiem tuam) aſcendendo in celũ et nõ ſo
lum tu ſed (tu)pmo ⁊ deinde (arca ſanctifica⸗
tionis tue).i.vniuerſa eccłia ⁊ te pꝛius exalta⸗

to exaltet᷑ poſtea eccia quaʒ figurauit arca noe

vel teſtamenti que adhuc in multis carnalib
lata eſt in paucis ſpiritalibo anguſta.non aude
ret ſibi reſurrectionẽ ꝓmittere coꝛpus niſi pus
reſurgeret caput. Et bene arca ſanctificatõnis
eccleſia dicit᷑qꝛ ab ipᷣo ſanctificata quo ⁊ redi⸗
mitur. VUnde ſubdit᷑. Et teeunte ad patrem.

Sacerdotes tui induaut᷑ iuſticia: et ſan

cti tui exultent.
¶Sacerdotes tui)ſcʒ regale ſacerdotiuʒ (in⸗
duantur)et muniayt᷑ iuſticia fidei.i.fide qꝛ iu⸗
ſtus ex fide viuit vt in vita iuſticie muniti non
ſautient᷑a iaculis inimici.qꝛ ſcõᷣm gregoꝛiũ ſi⸗
cut veſtimentuʒ a frigoꝛe ſic iuſticia defendita
moꝛtecet ſancti tui).i. membꝛa tua accepto pi⸗
gnoꝛe ſpiritus ſancticexultent).i.letent᷑ teſtimo
nio bone conſcientie⁊ ſpe reſurrectõis que pꝛe
ceſſit in capiteꝛ ſic accepiteoſdem ſacerdotes ⁊
ſanctos ſcʒ fideles quibo dicit᷑ vos eſtis genus

clectũ regale ſacerdotiũ. gens ſancta: ꝓpłs acqᷣ
ſitionis. Ael (ſacerdotes tui).i.pꝛelatieccleſie

(induant᷑. i.vndiq; circũdent (iuſticia) a alijs
virtutibo ⁊ indecſancti tui.i.minoꝛes ⁊ ſubdui

deus ꝓ reliquijs iſrael cum ſubdit᷑

fideles exultenttelaudando. Sed iam rogat᷑

Pꝛopter dauid ſeruum tuum:nõ auer

tas faciem chꝛiſti tui.
ꝛopter dauid ſeruum tuum).i. ꝓpter illum
qui de ſemine dauid foꝛmã ſeruilẽ ſuſcepit (nõ
auertas)penitus a iudeis o deus paterfaciem
chꝛiſti tui) Quia enim chꝛiſtus faciẽ ſuã auer⸗
tita iudeis a quibo crucifixus eſt ⁊ cõuertit ad
gentes rogat᷑ pater ꝓpter reliquias iſrael vt ſal⸗
ne fiant qd iam in pluribo impletũ eſt. Nota q;
ait ꝓpter dauid ac ſi diceret mei etam memen⸗
to vt ꝓpter me ⁊ ꝓmiſſionẽ mihi faciaʒ iudeos
funditus non repellas.Etbene dicit᷑ ꝓpter da⸗
uid ſeruum tuum qꝛ.

t

ſa⸗
64
nen⸗
eos

NJaurauit dñs dauid veritatem et nftu⸗
ſtrabitur euʒ: fructu ventris tui ponã

per ſedem tuam.

Z Barauitdnis xi.per ſemetipᷣm firmauitetcer
titudinalit ꝓmiſit daniqh illi actuali (itatẽ) p
miſſionis implende (et) ideo nõ fiuſtrabit᷑eũ)
decipiendo in ꝓmiſſo. Jurauit inq; d. de fru⸗
ctu ventiis tui).i.filiũ virginis natuʒ de ſtirpe
tuacponam)regem (ſuper ſedem tua 3) iudaice
plebi ſpiritualiter p̃ᷣſidenteʒ iuxta illud ⁊ dabit
illi deus ſedem dauid patris eius qꝛ quos da⸗
uid rexit tꝑaliter eos chꝛiſtus rexit ſpiritualiter

Etnon im illũ ponã ſuꝑ ſedem tuã ſed etiã.

Bi cuſtodierint filij tui teſtamẽtũ meũ:
et teſtimonia mea hec que docebo eos.
icuſtodierint filij tui.i.homines ex te na
ti (ceſtamentũ meũ.i.pacium (et teſtimonia).i.

pꝛecepta(mea hec que docebo eos)nõ que ipſi

ſibi cõſtimant ſicut legit᷑ de ſcribis et phariſeis
qui plus innitebant᷑ adinuẽtionibo ſuis q; dei

pꝛeceptis ⁊ mandatis.

uper ſedem tuam. YUWM
ꝛtiam(filij eoꝛum).i.ſequaces ⁊ imitato⸗

Et film eoꝛum vſq; in ſeculuz: ſelebunt

res ſi cuſtodierint tuncvſq; in ſeculũ)i.quam
ei filij tui et filij
eoꝛum(ſuꝑ ſedem tuam).Et ſi nõ cuſtodierint
nõ tñ perit ꝓmiſſio qꝛ ſi nõ implet᷑ in te imple⸗

diu durabit hoc ſeculũ (ſedẽ

bitur in alio. Ham ⁊ filij dauid non ſtirpe ſed

cultu dei ⁊ fide ſunt qui ſpirituales reges ſui et
galioꝝ erunt Vel de chꝛiſto ſic accipe( Jurauit
ODñns)pater (dauid).i.chꝛiſto (veritatẽ ⁊ nõ fru⸗
ſtrabuur eum) qꝛ ea nõ euacuat ſed adimplet

dicens (de fructu ventris tui ponam ſuꝑ ſedeʒ
tuaʒ).i.illos quos ad fidem paries o chꝛiſte fa

ciam reges ſui ſeipos bene regẽtes nõ tñ omes
ſed cuſtodientes (cteſtamentũ meũ).i.pactũ ba⸗

1

ptiſmi (et teſtimonia mea).i. pᷣcepta vite qꝛ tũc
ſedebunt ſuꝑ ſedem tuã.i. ꝑticipes erũt tue bea

titudinis et eternas ſedes accipiẽt vt ſicuttu es

regie ptãtis ita et ipſi ꝓ modo ſuo ⁊ hocvſq; in

ſeculũ.i.in eternũ. Nos ſt umus fractusventril
eius quos ſpiritualiter tanquã ex vtero genera

uit. Qui ſi teſtamẽtũ? teſtimonia eius cuſtodia

mus ſedere nos faciet in celeſtib. Ergo imite⸗

mur ⁊ nos opera dauid.i.manu foꝛtis nr̃i chi

ſti vt ꝑ imitationẽ bonoꝝ operũ mereamur eſ⸗

ſe filij eius quatenus poſſimus üũlã ſedẽ adipi⸗

ſci de qua ipᷣe diſcipulis aitvado pararevobis
locũ.Et iteniꝭ in domo patris mei manſiones
multe ſunt. hec autem ꝓmiſit deus gratis ⁊ nõ

p meris.
Muoniam elegit dominus ſvon: elegit

eam in habitationem ſchi.

¶NQuon ia elegit dñs ſola gra (ſyon).i.ſctãm
eccliam nõ enĩ ex operib iuſticie que fecimus
nos ſed ̃ᷣm ſuam miam ſaluos nos fecit.vnde

ipſe ait. Ego vos elegi de mundo vt eatiss fru

ctum afferatis ⁊ fructus veſter maneat. hic enĩ
eru ꝑmanens frucius coꝛuʒ vt ipſi habitent in
deo et deus habitet in ipſis. Vñ ſequit᷑ (elegit

ceam in habitationẽ ſibi) vbi ſpiritualiter habi

tet qͥ vbiqʒ eſt. Elegit inq; dicẽs rei exꝑientia.
Hec requies mea in ſeculum ſeculi: hic
Hahitabo quoniã elegi eam: .
Hec)ſcʒ eccłia eſt (requies mea)vbi ſcʒ re⸗

quieſcoꝛ boc(in ſeculũ ſeculi)qꝛ durat in eter⸗

num quantũ amat nos deus in iſtis vᷣbis eius
attenqere debemus vt qꝛ nos requieſcimꝰſe di
cat requieſcere. Non eni ipᷣe aliquando turbat
vt ſic requieſcat ſʒ dicit ſe reqͥeſcere in nobis qꝛ

nos in illo requiẽ habebimus ⁊ (hic).i.in ecc⸗

cleſia chabitabo) ꝑſeueranter nõ merito ſuo ſʒ

(quoniã) gratis (clegi eam) dans gratiã ⁊ bene

dictionẽ. Unde apte ſubiungit.

Vlidu eius benedicens benedicã: pau/

eres eius ſaturabo panip.
iduã eius benedicens benedicã) iugi be⸗
nedictione gre ⁊ gloꝛievidua eſt omnis anima

qque intelligit ſe deſtitutã deſertã omni auxilio

niſi ſolius dei. Si iſtud ſentit ſividuitatẽ ſuam
nouit benedicit᷑ in hoc ſeculo invirtutibo⁊ ope
nbus in multis ↄſolationibo ſpiritualibettꝑa
libus benedicet᷑ ⁊ in futuro cum angelis et cele
ſtibus virtutibo vt ibi iam ſponſum ſuũ videat
et gloꝛia eterne vite ꝑfruatur (et pauꝑes eius)
ſpiritu nõ pᷣſumentes de ſe vel de ſeculo ſed de
deo nõ habentes elatũ ſpiritũ ſed humiles coꝛ

de(ſaturabo panibo)nũc ſacra ſcriptura ⁊ ſan⸗

cta euchariſtia et in futuro celeſtis patrie cibis

ſpiritualibo ⁊ re ipſa. Et.

cerdotes eius induã ſalutari: et ſan

cti eius exultatõne erultabunt.

Dacerdotes eius).i.genus electũ ſcʒ om̃es
fideles ſe ipſos offerentes (induaʒ ſalutari) ſcʒ

chꝛiſto.i.oꝛnabo ↄfoꝛmitate ſalutaris ſui ſᷣm il
lud apli quotquotin chꝛiſto baptiſati eſtꝭ chꝛi
ſtum induiſtis ⁊ ideo ſancti eius) ꝑ eum ſancti
ficati ſcʒ idem qui ⁊ ſacerdotes (exultatõne)in

terna (exultabunt)ſpeciali gaudio ex hoc fidei
indumẽto qꝛ induti ſunt ſalutari.vñ enĩ ꝑ fidẽ
chꝛiſtũ cognoſcũt inde de ſpe celeſtis prievehe
menter hilareſcũt. Vel (ſacerdotes eius).i.pᷣla
tos (induã ſalutari).i.chꝛiſto ⁊ gr̃a ſpũs ſancti

vt hon ſti etidonei ſint ad miniſtrandũ ⁊ do⸗
cendumꝛ inde(ſancti eiusl. nbcdinccxulmgre

exultabuntid eſt in dño gandebunt. Etetiam

ĩideo exultabunt.qꝛ

glluc pducam coꝛnu dauid: paraui lu/

rnam chꝛiſto meo.

nu dauid).i.regnũ ⁊ altitudinẽ chꝛiſti qð eſt in
chꝛiſtũ credere ⁊ de eo pᷣſumere. Sancte ent ec

cleſie coꝛnu ⁊ altitudo ſpiritualis eſt fides q ad

ſuꝑioꝛa tendit donec id qð mõ eſtfides erit ſpe

cies cum id qd modo credimꝰ manifeſte videæ=⸗

bimus. Seg qꝛ fidei charitas in tenebꝛis erat

recte dicit ꝑaui)ad hec ꝑficienda (lucernã) ſcʒ

ioannẽ qui eratlucerna lucens ⁊ ardensichꝛi⸗

= in eccłia( ꝓducaʒ)et ſuſcitaboccoꝛ .

ritatis fraterne in chꝛiſtiana religiõe: declarat
q boc exeplis ⁊ vtilititab diuerſis. Quartuſ⸗
decimus gradus eſt charitas ꝓximi que facit
frẽs habitare in vnũ vnde eſt bñdictio ⁊ vita.
Snia in ſpeciali:hic &̊ vir iuſtus de fratrũ cos
habitatõe exultãs ait.( Ecce)qð oñdẽtis eſt:qꝛ
plus oſtenſione qᷓ; lingua explicat᷑ qᷣ dictu⸗

rus eſt. q; bonũ).i.vtile (et q; iocundũ).i.dele⸗

ſto meoymaniteſtando. Joãnes baptiſta a deo

dicit᷑ lucerna pᷣparata chꝛiſto qui euʒ in huius
mundi tenebꝛas venturũ nunciauit. Heceſſa⸗

rium enim erat vt ante lumen lucerna apꝑeret
vt hi qͥ in tenebꝛis et in vmbꝛa moꝛtis ſ edebãt

ꝑ lucernã addiſcerent qualiter in lucem crede⸗

re debuiſſent.

Animicos eius induam cõfuſione: ſu-

—n

iem autem effloꝛebit ſanctificatio mea.
Inimicosautẽ(eius).i.chꝛiſti aduerſantes

ſibi ſcʒ qui in chꝛiſtũ credere noluerũt (induaʒ
cõfuſione) cum viderint dñm in ſua maieſtate

trus cantoꝛ. Illi vere habitãt in vnũ qui requi

ctabile eſt habitare fratres) nõ frẽs dicit coꝛpe
ſʒ mente nõ carnales ſʒ ſpiritales (in vnũ) fide

li mente et ſincera charitate habere coꝛ vnum
et aiam vnam. Iſta pſalterij verba: iſte dulcis
ſonus:iſta ſuauis melodia veluttuba ſpũs ſan

cti diuiſos coꝛꝑe in vnũ cõgregauit ⁊ monaſte
ria plurima peꝑit. Ad hunc ſonũ fres excitati
ſunt qui habitare in vnũ ceperũt a quibʒ tum

bñdictio ad ceteros deſcendit qui et ſi nõ coꝛ⸗
poꝛe tum in vnũ habitãt mente ⁊ fide. VUbi pe

runt illã vnam de qua dicit᷑ Unã petij hãc re⸗
quiram. Habitant autẽ oẽs chꝛiſtiani in vnũ

vnitate fidei ſpecialius cenobite vnitate loci et

ouentus. ſpecialiſſime aũt anachoꝛite habuãt

cuz eos in fine ſeculi vndiq; calamitas atq; in

teritus inuoluet ſed ad cõſolationẽ iuſtoꝝ ſub⸗
iungit᷑ ſuꝑ ipᷣm aũt)ſcʒ chꝛiſtũ ceffloꝛebit ſanz⸗
ctificatio mea flos ſanctificatõis eſt gloꝛia di⸗

ninitatis flos ſanctificatõis eſt nouitas reſur⸗

rectionis. Ham quaſi aruerat in paſſione dñs

cum vero reſurrexita moꝛtuis iam cepit floꝛe⸗

re ſanctificatio eius.iam cepit filius dei appare

re.⁊ exaltari coꝛnu eius hoc dicit᷑ a ſimili arbo
ris que quando floꝛet pulchꝛioꝛ ee.

in vnũ qui et ſi ſint ſepati a cõſoꝛtio hoim deo
ſunt vniti ⁊ ſocij eccleſie triũphantis. Hãc eni

vitã qꝛ perfectioꝛ eꝑ nõ cõcedit Bñdictus vel

Hieronymus niſi ꝑfectiſſimis et ꝓbatiſſimis

yiris. Hec Petrus. Ita aũt eſt bonũ et iocun⸗

dum habitare fratres in yuum.bà

Sicut vnguentũ in capite: qð deſcen⸗

E in barbam barbam aaron.

icut vnguentũ).i.vnctio ſpũs ſancti que

fuit pꝛius inſcapite) chꝛiſto ⁊ dici hoc a ſilitu
dine regũ et ſacerdotũ qui in veteriteſtamento

in figura chꝛiſti inungebant᷑quod) vnguen⸗

In omni ingrelſu noſtro men e noſtni⸗

omnipotens deus indue nos ſacerdotali iuſti⸗

cia vt induti mereamun in tabernacula ſempi⸗

terna. Per dim.
ſalmus de vni

tate et cõmendatõe

fraterne charitatis eccłiam et chꝛiſtiami

religionẽ edificantis et cõpaginantis..

.cxxxſ.

tuʒ poſtea (deſcẽdit)a capite chꝛiſtocin barbaa)
et determinat in cuius barbã ſubdens barbã
garon)ſcʒ chꝛiſti veri ſacerdotꝭ. Noſter aaron
nr̃ ſacerdos eſt chꝛiſtus hic ſe ipᷣm obtulit in ſa

crificium ꝓ nobis et reſurgens aſcendit in ce⸗

lum et venit ſpũs ſanctus a capite in barbam
eius.i.in foꝛtes ⁊ ꝑfectos q̊s barba deſignat.
nam barba maturitatẽ:grauitatẽ:foꝛlitudinez

et ꝑfectioneʒ ſignificat. ſcʒ in apłos et in alios

pꝛimitiuos ſcõs qͥ familiarius ⁊ vicinius chiꝛ

ſto capitiſuo adherentes pꝛius in vnũ habita
re ceperüt ⁊ pꝛimos impetus ſeculi ſuſtinnerut
nec vinci potuerunt.
Qð deſcẽdit in oꝛam veſtimẽti ei ſicat

ros hermon qui deſcẽdit in montẽ ſyon.

Ccequam bonuʒz

et quam iocunduʒ: habitare fratres
Aucto: pſalmi ꝓpha dauid Titulus vt ſupᷣ.
Materia fraternacharitas eccłiam edificans

⁊coõpaginans. Intentio monere fideles ad ha ¶ Quod )vnguentũ poſtea (deſcẽdit) ab illis
bendã fraternã charitatẽ. Sententia in gene⸗ (in oꝛam veſtimenti eius) ſcʒ chꝛiſti.i.in illos
rali ꝓpha in iſto pſe almo cõmendat vnitatẽ cha ꝑfectos noꝛunt habutare in vnum qui legẽ
* £

Nn.
ſs
.
—

implent. inuicem onera ſua poꝛtãtes. Secuta

eſt enim eccia ⁊ pepit monaſteria. NHam veſtis
dũi ⁊ ſacerdotalis ſignificateccliam. oꝛa autẽ
pfectionẽ:qꝛ in oꝛa ꝑficitur veſtimentũ.Et foꝛ

te per iſtam oꝛam vult intelligi que eſt in pi
1

tio tunice ꝑ quã intrat caput. Tales ſuntꝗ
bitant in vnum vt ſicut ꝑ iſtam oꝛam intrarca
put hominisvt ſe veſtiat ſic ꝑ concoꝛdiã frater

nam chꝛiſtus qui caput noſtrũ eſt intrat vt ve⸗

ſtiatur ⁊ illi eccłia bereat.vel deſcendit vſq; ad

oꝛam.i.vſq; ad nos ad quos fines ſeculoꝝ de⸗

nenerunt nam de plenitudine illius omes nos
accepimus hoc aũt ꝙ fratres habitant in vnũ
nõ ex ſuis viriby vel meritis eſt ſed ex dei dono
etgr̃a ideo ſubiungit(ſicut ros hermon).i.gr̃a

chꝛiſti.ros enim de celo veniens eſt gratia.her

mon vero interpꝛetatlumen exaltatũ a chꝛiſto
ergo eſt ros gre qua fratres in vnum habitant
qui pus exaltatus eſt in cruce poſtea in celo (qͥ

deſcendit in montẽ ſyon).i. in ſanctaʒ eccliam
que ꝓpter altitudinẽvite ⁊ ſpeculation? celeſtis

patrie nõ immerito ⁊ mons? ſyon appellat nõ
ergo habitant in vnum niſi in quibo fuerit gra
et charitas chꝛiſti et quib eſt anima vna et coꝛ
vnum in deo. Ideo aũt bonũ eſt ⁊ iocundũ ha
bitare fratres invnum.

AQuoniã illic mandauitvñs benedictio
em:et vitam vſq; in ſecull.

„

Quoniã illic).i.in fratribo in vnum babitã

tibus et vbi eſt talis vnitas fraterne charitatis

mandauit)et pꝛecepit(dñs benedictionẽ) ſuaʒ

ꝑ multiplicatõnẽ gratie ⁊ ꝓmotionẽ virtutũ in
pꝛeſenti ⁊ mandauit.i.pmiſit (vitam) collatõ

nem gloꝛie ⁊ multiplicationẽ pꝛemioꝝ in futu

rocvſq; in ſeculũ).i.in eternũ duraturã. Ser⸗

ua ergo concoꝛdiã ſivis a dño conſequi benez

dictionem ⁊ vitam. Qui enim invnũ ſunt ſolũ
mõ coꝛꝑe hi in mola in agro in lecio relinquũ

tur. ceteri vero qui in vnum ſunt coꝛde aſſumũ

tur. valde ergo bonum eſt ⁊ iocundũ habitare

ꝛatio.

fratres in vnum.

¶ Infunge dñne in eccłiam tuam charitatẽ fra
ternitatis et pacis vt roꝛe ſpiruualis vnguenti
aſperſi bũdictõis tue gra iocũdemur. Per d.
tis diuine ⁊ laude dei ac gratiaꝝ actõe in

ur. Perd.

tribulatõnis etaduerſitatis tentatõe.

te dño: omnes ſerui ꝛddiii.
Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti

tulus vt ſupꝛa. Materia:inuitatio ad diuinaʒ

Ccenunc beneci

laudem. Intentio incitare fideles ad diligen⸗
dum erlandandũ deum. Sententia ingen

ententia in genera

li ꝓpheta in iſto pſalmo omnes electos ad diui
num cultũ et dei laudẽ inuitat eiſq; benedictio
nem dei optat. Quintuſdecimꝰ gradus eſtcha

ritas dei de qua hic agit ſicutſupꝛa decharita

te chꝛiſti nõ ꝙ alia virtus ſit qua diligit deus et
alia qua ꝓximus ſed qꝛ diuerſos actus habet
ipᷣa virtus ⁊ diuerſa diligunt᷑ea. Snia in ſpe⸗

ciali:monens ergo ad benedicendũ ait( Ecce)

tot gradibo aſcenſis vl beneficijs dei circa nos

viſis (nũc).i.ſine tardatõe. Vel (nunc) in hoc

*

tge in aduerſis (bñdicite dñoylaudando et gra

tias agendo (omnes ſerui dñiꝛinvnum aduna

ti etvnanumiter habitantes in domo dei q non

eſtis ſerui peccati ſed ſerui dñi quibus nõ do⸗
minan?᷑ vicia ſed ſolũ dñm habetis deum qui
deo mſlitatis nõ ſeculo. NHam pj tranſactas
tribulatõnes conſtat qꝛ benedicuoni vacabi⸗

mus ſicut ſcniptuʒ eſt beati qui habitãt in do⸗

mo tua dñne in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te Qui
ergo tunc benedicturi funt ſine defectu hic be⸗

nedicere dñm in tribulatõmbo et tentationib⸗

incixiũt vos doâꝛccco.
Qui ſtatis in domo dñi:in atrijs domus
¶ Qui ſtatis) nõ ſuccũbitis ad impulſum ten

tationũ.i.qui ꝑſeueratis (in domo dñiy.i in ec⸗ .
cleſia et qui ſtatis (in atrijs domus dei noſtri)

id eſt in latitudine chaniatis vbi nullus angu
ſtatur. Atria dicunt᷑ amplioꝛa dom ſpacia.ſta
in charitate⁊ ſtas in atrijs. In charitate enim
que extendit᷑ etiaʒvſq; ad inimicos latitudo eſt
in odio anguſtia. In latitudine mane et potes

diligere inimicũ tuum. Et habebis veram be⸗

nedictõnẽ dñi quando nõ maledicis inimicis
Vel(q ſtatis in domo dñi).i.in penetralibs ſc,
maioꝛes in ecclia et ꝑfectõꝛes ⁊ vos etiam qui
ſtatiscin atrijs domus dei nr̃i) id eſt in ingreſ⸗
ſu ſcʒ incipientes et minoꝛes.ſunt enim in hac
domo diuerſi oꝛdines.Et. H
In noctiby extollite manus veſtras in
ancta et benedicite vſſoo.
In noctibo)id eſt in tribulationibo ⁊ aduer⸗

ſitatibus nõ ſolũ in diebus ꝓſperitatis (extolli

te)id eſt leuate (manus veſtras) coꝛꝑis gratias
agentes et manus oꝑis bonuʒ facientes et hoc
(in ſancta id eſt intentõe ſanctoꝝ ⁊ eternoꝝ (et
benedicite dño celeſti gratias ei decollatis be⸗
neficijs referẽtes ⁊ nil boni vobis ſed totũ deo
tribuẽtes. Non ait in diebus ſed in noctib qꝛ
facile eſt benedicere in diebus id eſt in ꝓſperis
ſed difficile in aduerſis quod eſt pbaco gratui

(Iamoꝛris. deus quidem nõ indiget noſtra be⸗
nedictione ſed ideo iubemur benedicere qꝛ cũ
ipſe a nobis benedicit᷑ eius in nos bñdictio re

toꝛquitur. AUndeꝛ ppło quem ad benedicenduũ
induxit ipſe eque benedici optat.qd. dixi be⸗

nediote ⁊ vt hoc poſtſiis.
Benedicat te dñs ex ſon: qui fecit celũ
Fterranm.

on id eſt de celeſti hierm quod poteſt qꝛ ipᷣe eſt
(qui fecit celum ⁊ terrã id eſt omnẽ ſuperioꝛẽ⁊
miinterioꝛẽ creaturã ⁊ ideo potens eſt benedicere
Aota ꝙ ſupꝛa boꝛtat᷑ plures bñdicere vni.hic

vero pꝛecat᷑ vnuʒ benedici qꝛ ⁊ ſi plures ſintta

menvnum ſunt habitantes in vnum et vnitati
benedictio ↄuenit.Lu ergo eſtovnum ⁊ ꝑ cha
ritatem habita invnum ⁊ ad te benedicio pue
niet. Attende etiaʒ ꝙ vir iuſtus qui tot gradib⸗
cõſcendit benedictionẽ ſuꝑnam loco remune⸗
rationis accipit qꝛ omne munus enabnii
vt nos mundi huius nocte ↄtectos ilumina⸗
re digneris quatenus dum manus noſtras in
bonis operibo eleuamus benedicti
iſſimam conſequamur. Per do.

laudem ꝓpter magna ipſius beneſicia et

Buñdicentes te om̃es ſerui tui dñe depcamur

mus benedictionẽ a te lar

ſalmus deinuitatõe ſideliũ ad dei

õ

magnalia plurima et diuerſi.

¶ Bs.cxxxiieſ.

mini:laudate ſeruidim.
uctoꝛ pſalmi ꝓpbeta dauid. Ti

Augate nome do

tulus elt alla ducu
nitatem congrue ponit᷑ allavt laudibo dei frua
tur eccłia cni tale munus paratũ eſt. Materia
laus dei ⁊ cauſa laudis. Intentio:monere fide
les ad landandũ. Sententia in generali ꝓpha
min iſto pſalmo iuitat generaliter fideles ad lau⸗
dem dei magnalia ipᷣius diuerſa cõmemoꝛan⸗
do falſitatẽ idoloꝝ deſtruendo:coꝝq; cultoꝛes
redarguendo. Sententia in ſpeciali ꝓpha er⸗
go poſt aſcenſiõeset pꝛedictos gradus ſtantes
in domo dñi alloquit᷑ vt poſt beneficia laudẽt
deum dicens (Qaudate nomen dñi) id eſt rem
nominis ſui ⁊ potentiã eius ipᷣm quantũ pote⸗
ſtis extollendo laudiba et debetis qꝛ laudando
deum melioꝛes eritis nõ deus. Deindeqͥ ⁊ qua
re laudare debeãt ſubdit(laudate ſerui dñi).q.
d.vos ſerui ⁊ quia ſerui eſtis laudate dñm cui
omnes tenent᷑ ſeruire deuoteꝓ beneficio crea⸗
tionis redemptionis et generalis gubernatõis

poſt gradus qui ducunt ad eter⸗

alioquin niſtlaudentoffendunt cum ipſi ſerui
ſint ⁊ ile dus. Deinde quales ſint qui laudare

dñim debeant docet dicens.

Aui ſiatis in domo dñ̃i:in atrijs domus

dei noſtri.

¶ Qui ſtatis in domo dñi:in atrijs domus dei
noſtri). q.. vos ſerui laudate qui ſtatis? ꝑſeue
ratis nõ titubatis nec ruitis. Illi ſtare dicunt j

Benedicatte dñs)benedictõe que eſt cex ſy in mãdat eiꝰ ꝑſeuertqͥ ĩ fide nõ ficta ⁊ ſpe fij/

ma ac charitate ſincera deo fuiũt et eius eccliã

honoꝛãt nõ dant offenſionẽ maleviuendi eis
Apvenire volũt etin via lapides offenſionis nõ
ſunt de hoc habes etiam ſupꝛa in pſalmo pꝛe⸗
cedentivbi cetera melius videre poteris.
Aaudate dñm qꝛ bonus dſis:pſallite no
mini eius quoniã ſugueeff·

7„

¶ Laudate)inquã (dũm ꝓpter hoc qꝛ bonꝰ
eſt (ñs) ex ſe ⁊ in ſea quo ſunt omia cetera bo

na cuius bonitas non qualitas eſt ſed natura.

Quidam ꝓ bonis tꝑalibo laudant eum alij ꝓ

pter pꝛemiũ eternũ eis ꝓmiſſu, tercij ſincerius

co ſolo intuitu qꝛ bonus eſt. Eſt enim infinite
bonitatis ꝓpter quod eſt ſüme laudabilis (pſalł
lite)operando ⁊ cantando (nomini eius)id eſt
ad laudem nominis eius nõ querentes gloꝛiã
veſtrãquoniã ſuaue eſt) nomen eius id eſt res

nominis ſcʒ ipᷣi guſtanti: exꝑto ſuauis eſt dñs

in pᷣcepto qꝛ iugum eius ſuaue ⁊ onus leue ſua
uioꝛ in ꝓmiſſo ſuauiſſimus in pꝛemio.Bꝛeui⸗
ter vno verbo explicita eſt cauſa laudis dei no
ſtri non emim inuenis melius quod de illo di⸗

cas niſiqꝛ bonus eſt dnñs. Ipᷣa merces tua ſü⸗
ma. deus ipe enit quem gratis ſic amare debes

vt ipᷣm ꝓ mercede deſideres qꝛ ſolus te ſatiabit
Deinde ſubiungit oꝑa eius ⁊ que circa nos fe
cit que magis capere valemus.q.d. Ideo etiaʒ
laudate⁊ pſallite qꝛ iſta que ſequunẽ fecit ſcʒ.
Quoniam iacob elegit ſibi dñs:iſraelin
0

*

ſeſſionem ſibi.

PAuomiitacob i indaici plin ab lacob de

ſcendentẽcelegit gratia nõ merito exceteris na
tioniba(ſibi dñs)id eſt in ſuã ꝓtectionẽ etidem
repetens alijs verbis ſubditciſrł ſcʒ elegit dñs
(in poſſeſſionẽ ſibi ꝓpꝛiam⁊ ſpecialẽ ad liuerã
ceteras gentes ſub angelis poſuit:ſibi iſtã poſ⸗
ſidendaʒ ſeruandãq; deputauit. per iacob qui

interpꝛetat᷑ luctatoꝛ vel ſupplantans ſignificat

ille qui bene ſeruiendo et contra ſpirituales ne
quicias luctando vicia ſupplantat.per iſrael ve
ro qui interpꝛetat᷑ videns deum ſignificat᷑ qui
eum fide ⁊ oculis interioꝛis hominis contem⸗
platur hũc eligit ſibi dñs in poſſeſſionẽ quem
vt agrum excoleret ſeminaret poſſideretet ſer⸗

C . =

une

Noce
Venen
uſa

naret qui nõ ſuis meritis ſed gratia dei eſt ele⸗ ſit neſcis. Ipſe eſtqui ꝑcuſſit pmogenita egy⸗ * .
ctus ⁊ iuſtificatus.Et menito eum ſuadeo lau pti)non im quedã ſed (ab hominevſq; ad pzz
dandum ꝛ eipſallendũ. Lus ) id eſt hominũ ⁊ pecoꝛuʒ hec fuit decing
AQula ego cognoui ꝙ magnus eſi do/ plaga quã ſolũ in ſpeciali 7 ꝛimit qꝛ: inter ce
minus: et deus noſter pꝛe omnibodije, teras oms tenibilioꝛ fuit. Alias autẽ plggas
¶ Quina ego cognoui)et ſcio ſ; magnus eſt tangit in generali dicens.
dñs ) in ſe ſcʒ poteſtate ⁊ virtute qui vbi; elt Emifit ſigna et ꝓdigia in medio tui egg
et omnia continet ⁊ cuius magnitudinis non pte:in pharaonem et in omnes ſeruoo
cſtnmiseerdens noſterveſt, pꝛeomniodijsdig Siiilis
eſt ſuper omnes deos qui ſuntin celo ⁊ in ter⸗ Emmiſttſigna ⁊ ꝓdigia)que pꝛetervſitatũ na
ra eſt magnus ⁊ potens ſcʒ ſupꝑ homines ſan⸗ ture curſum contingunt ſicut de iſtis erat pla .ʒ
P ctos et angelos qui dij digni ſunt vocitari ne⸗ gis (in medio tui)o cegypteyp ꝓpli iſraellibera .
ceſſe eſtenim eum eſſe ſuper omnemcreaturaʒ none (in pharaoneʒ et in omnes ſeruos eind)
et coꝛpoꝛalẽꝛ ſpiritalẽꝛ ſuper omnia que fectt quos poſt multas plagas finaliter in manrua
et homines? angelos? omnia ⁊ ideo eum lau beo ſubmerſit. Ipſe eſt etiam.
dabilem pꝛedico magnus eſt in eſſentia maæzæ· Ali ncuſſit gentes multas: et occidit
gnus quoq; in operiho excedit excellentiã om reges foꝛtte. —?
nium ⁊ hoc ꝓbateffectus nn. Qui)poſtquam eduxit iſrael de egypto(ꝑ⸗
Omnia quecũq; voluit vñs fecit in ce· cuſſitgentes multas) occupantes terraʒ filili,s
loeet in terra: in mari et in omnibus a iſrael ꝓmiſſam (et occidit)id eſt occidi fecit (re
. byſſis. MM ges foꝛtes)filijs iſrael reſiſtentes vicʒ. .⸗R—
Omnia quecunq; voluit dñs fecit in clo SBeon regem amoꝛreoꝝ et og regẽ bos
erin tera omnia viſibilia etinuiſibilia nõ co ſan:et omniaregna chanaan.
actus eſt facere aliquid ſed quicquid voluitfe ¶¶ Seon re em amoꝛreoꝝ ⁊ og regem baſan)
cit. Cauſa omniũ operũ eius eſt ꝓpꝛia volun⸗ qui ꝑcuſſi n ſub moyſe cum ꝓhiberent fili
tas et nulla neceſſitas. vnck ſcom Auguſtinũ os iſrael p fines ſuos tranſire(ct omnia rgna
ſtultum eſt in ſingulis rebus quoꝛum creatio⸗ chanaan) que ꝑcuſſit deus ſub ioſue. Vbitri
nis certa cauſa ignoꝛat᷑ aliam inquirere qua, gintavnum reges interfetit.
. diuinamvoluntatẽ ⁊ non im̃ in celo ⁊ in terra Et dedit terrã eoꝝ hereditatẽ: heredita
4 ſeqd (in mari) quod cõmeacet in omnibaabyſ⸗ temiſra onidddd.
ergo omnia eius opera comphenderenõ voſ ditatem).i.hereditario iure poſſidendã.etſpe⸗
. ſumns bocdecia imiter eneamus g omis Ccificans cui vlqnibocam dedirtepent dicens
. nn haela Deinde enan at que fecit · d (pereditate)no cuici ſedl Eſracl plo ſuo er.
feeit que voluitqꝛ ipſe eſt. ceteris nationibo electo. Etqꝛ ex his factis eſit
Egucens nubes ab extremo terre: ful⸗ a filijs iſrael ſpecialiter laudabilis cõuerſo ad
ura in pluuia feccit. dñm ſermone ſubiungit. O0O H
leſtium caloꝛe (ab extremo terre).i.ex vltimis riale tuũ in generatõe et generationẽ.
N finibus terreq includunt mari in quo eleuatti 5ñe) qui mirabilia iam enumerata feciſſi
. Japo:co condenſanin nubeg r fatu venlon nomen tuum ineternũ)eſtlaudabilea nobis
S Deterautadmediſterte ve bipliant z verali (dñe memoꝛiale tuum).i.memoꝛia mirabiliũ
?2 bus (fulgura in pluuiã fecit) id eſt fulgura⁊ to orn pmnanertingenantöne e generatione)
nirua in vienis nubibo generata per reſolutõ eſtin generatiomibo ſingulis ſibi ſucceden⸗
. pen nubiß in pluuitenninuct qui ſulon⸗ tibus. Dum ergo audis que in ĩpios ſacta ſũt
ne rererruit pluuta refecit ipſe eſt eiam. Qauene ꝛ in te fiant. Ad boc enis facta ſuntin
Quicducit ventos de theſauris ſuis: ilis vt os no imitareris cttalia nõ paterens.
e qui pcuſſit pꝛimogenita egypti: ab ho/ ¶ Attende exempla beneficioꝝ deiet vindictaʒ
e mine vſqad peuus. deeitime omnipotens eſtet ad cõſolanduũ tad
HNui ꝓducitventos de theſauris ſuis) id eſt caſtigandũ. Ideo hecvtilia ſunt qꝛ cum leguzx
e de occultis etlatentib cauſis.quod enim flaat cur ipos legentes ⁊ auditoꝛes inſtnunr. Kana
ventus ſentis? quod iuſſu dei flat ſcis ſed qua do enim pius videt ſeu audit ꝙ paſſus tin⸗
a⸗ txaula flat vel de quo theſauro ratõnis edictus pius purgat ſe ab omni impietate et ¹ 5
₰
„

offenſam ne veniat et ipſe in talem penamta⸗

lemq;ʒ vindictaʒ Mec quidem ad litterã facta
ſunt ſed videamus quid typice ſignificent.ce⸗
buoconſtat eccleſia dei et ad ſpiritales pꝛedi⸗
catio ad carnales vero perinetobſecundatio.
Ergo in ecełia ſua ⁊ in pꝛedicatoꝛiba ⁊ in ple⸗
bibus ſuis tanquam (in celo ⁊ in terra omnia
quecunq; voluit fecit: Et ſimilitercin mari ⁊ in
omniby abyſſis) Mare deſignat infideles aꝑ
tos ꝑſecutoꝛes qui non ſeuiunt niſi ꝑmittant
nec vindicatur in eis niſi deus iuſſerit.Abyſſi

ſunt latentia coꝛda ⁊ ꝓfunde cogitatõnes ho⸗

minum ſed hec nuda ſunt deo quem nihil la⸗
tet ⁊ ibi facit quod vult⁊ conſolat᷑ coꝛ bonum
et toꝛquet coꝛ malum: Et ipſe (cducit exci⸗

tatnu bes)et pꝛedicatoꝛes nõ tm de medio ter
re⁊ filijs iſrael ſed ⁊ ab extremo terre et de gen
tibus ⁊ mittit in fines oꝛbis terre. Mel (de ex⸗

tremo terre)id eſt de humilibo ⁊ infimis mun
di vel purgans eos ab omni terrenitate ⁊ vo⸗
cat nubes qꝛ fulgurant minis.choꝛuſcant mi
raculis.pluunt doctrinis. Et de ipſis nubib⸗
(fulgura in pluuiam fecit)id eſt minas ⁊ com
minationẽ ad miſericoꝛdiã ⁊ ꝓpiciationẽ flexit

et de terroꝛibo irrigauit. Nam quando tibi mi

natur deus per ꝓphetam ſeu per apoſtolũ ⁊ ti⸗
mes choꝛuſcatio terruit te.ſed cum penitendo
coꝛrigis ⁊ agnoſcis hoc fieriper miſericoꝛdiã
terroꝛ fulgunis vertitur in pluuiã et qui te ter⸗

muit ipſe te reficit. Eoſdem autem quos voca,

uit nubes vocat ⁊ vetos nubes ꝓprt carnẽ. ven
tos ꝓpter ſpiritũ. Nubes enim videntur venti
ſentiunt᷑?⁊ non vident᷑ Et ideo qꝛ carnem vi⸗

demus eſſe de terra (nubes inqͥt educens ab

extremis terre) ⁊ qꝛ ſpiritus hominis ignoꝛat᷑

(cpꝛimogenita egypti)id ẽeſtruit pꝛincipalia

vicia atq; crimina mundi (ab hominevſq; ad
pecus )id eſt in pꝛudentibo ſeu doctis⁊ in ideo

tis ſeu indoctis.(Emiſit) quoq;(ſigna in me⸗
dio egypti) cõmonens mundũ miraculis per
ꝑꝛedicatoꝛes factis (in pharaonẽ et in omnes
ſeruos eius)id eſt contra diabolũ ⁊ miniſtros
eius ſeu in confuſionẽ ⁊ deſtructionẽ eoꝛũꝑ⸗
cuſſit) etiaʒ gentes multas)id eſt innumera vi
cia ⁊ cateruas vicioꝝ que mundũ oppꝛeſſerũt
etoccidit reges foꝛtes).i.vicia foꝛtiſſima ⁊ do⸗
minantia vel reges ſunt immũdi ſpiritus qͥ oc
ciſi ſunt dum nequeũt in nobis quod volunt.
Occidit plane ⁊ nunc occidat a coꝛdibo ſeruo
rum ſuoꝝ ⁊ a tentationibo eccleſie ſue non ceſ⸗

lum ſunt ſpuales terra carnales ⁊ ex his duo⸗

die ſuis depaedicahitur.

vndeveniatqui ꝓducit inquitcventos) ſpi
ntus pꝛedicatoꝝ detheſauris ſuis pcutit etiã

ſet manus eius in occidedis talitoregio lia⸗

libus ppłis (Seon regem amoꝛreoꝝ)id eſtſi⸗
mulationẽvel arboꝛẽ infructuoſam habenteʒ

ſecum execratoꝛes dei qͥ ſimul ꝑcuſſiin ignem
pyijciuntur eternũcet og regẽ baſan)id eſt ma⸗

teriam confuſionis que nobis ne deum agno

ſceremus ⁊ in eũ crederemꝰ obſtabat (⁊ omia

regna chanaan)id eſt regna cõmotionis ⁊ ſu⸗

per bie que dominabant᷑ nobis ⁊ cõmouebãt
nos a deo. O ĩa giſta q euertit tũc deus coꝛpa

liter euertit nunc ſpiritaliter nec ceſſat manus
eius vſq; in finem. Sʒ qꝛ ad hoc euertit vt re

leuet ⁊ quaſi damnatvt ſaluet recte ſubdit(Et
dedit terram eoꝝ hereditatẽ) id eſt celeſtẽ bea⸗

titudinem quam demones per ſuꝑbiam deſe

ruerũt. Inde eniʒ electoꝝ płm gratia diunina
ad celeſteʒ hereditatẽ deducitvnde pꝛius ma⸗

lignum hoſtem ⁊ pplm vicioꝝ a ſeruoꝝ ſuoꝛũ
coꝛdibo repellit. Et quia quod tunc cica im⸗
pios fecit coꝛpoꝛaliter nüc circa nos facit ſpi

ritaliter bene ſubiungitur. ( Domine nomen
tuum ineternũ)eſt exaltatũ id eſt operatio po⸗
tentie tue ſeu manus tua non ceſſat facere hoc
in tota pꝛeſentivita ⁊ in hoc ſeculo que tunc pᷣ

nunciaſti in figura? memoꝛiale cuũ id eſt me

moꝛabilis miſerieꝛdia tua manetin genera⸗

tione)pꝛeſente qua renaſcimur ꝑ bapuſmũ(2
generationem) futuraʒ qua reſurgemus quia
non eſt oblitus deus in hac nos vocare in illa

coꝛonare. Ideo autem laudabilis ? laudan⸗

*

Quia iudicabit dñs ꝓplłm ſuũ:et in ſer⸗

Quia iudicabit dũs ꝓpłm ſuum)in pꝛeſen

ti ſuperando bonos a malis.fideles ab infide

libus. apłos a iudeis mendacibo. et in futuro

damnando malos ad penã et ſubleuando bo

nos ad gloꝛiã (et in ſeruis ſuis obedientibo id
eſt in electis depꝛecabit᷑id eſt depꝛecabilis et
placabilis erit.qꝛ ad eoꝛuʒ pꝛeces qui in eius
ſeruitio ꝑſeuerãt inclinat᷑ vt eos tm ad eternã
ſalutẽ exaudiat quoꝝ vita ab oꝛatõne non di⸗

ſcoꝛdat. Deinde adducit᷑ratio diuine laudis

ex falſitate idoloꝛũ qꝛ ꝑfecta laus veritatis eſt
deſtruere falſitatẽ quaſi diceret deus noſter eſt

magnus. èl
Simulacra gentiuz argentũ et aurum:

Simulacra)autem id eſt idolꝗ (gentiũ) que

eeen manuũ hominũ.
ipſiꝓ deo colunt ſunt(argentũ ⁊ auruʒ)quan

tum ad mateniã ⁊ creatura non creatoꝛ(opera

manuũ hominũ)quantũ ad foꝛmã opere hu⸗

mano factam non foꝛmatoꝛ. VUnde non vere

—
—

rbb

—

— —— —

— S=

☛ ☛m'd =

— + — — —

—

e

4

☛ + — NMBG — ——́ẽZ —

let omnes qui confiduntin eis) ea adoꝛando
pꝛedictio eſt non optatio niſi foꝛte ʒelo diuine
iuſticie. Et ita fit. tales enĩ aures habent et nõ
gudiunt deum ad ipos clamantẽ oculos ha⸗

ſunt illud quod videnteſſ Quoꝝ imbecilli
las inde pateccJ.—
VYs habent et nõ loquent᷑:oculos ha⸗
pent et nõvidebund.

Os habent) ſcz ſimlidinarie id eſteffigi
em oeis ⁊ nõvere os q: (? nõ loquent᷑ caren⸗
tes ꝓpꝛio oꝛis officio oculos habent)id eſtef⸗

figiem oculoꝝ ⁊ nõ veros oculos qꝛ (et nõ vi-⸗

debuntcarentes oculoꝝ oꝑatione de his etiã

V anes ſupꝛa in pſalmo. In exitu iſrael vbi vi
deas.

Aures habent et nõ audient: ne
eſt ſpiritus in oꝛe ißſſor.
Aures habent) apparenter et nõ vere qꝛ (et

non audient)in veritate. Inſtrumenta ergo vi
dentur habere ſenſuũ non ipſos actus eoꝛum

Deinde hoꝛum ratõnem reddendo concludit
omnia oſtendens ꝙ nec hominibo nec pecoꝛi
bus poſſunt comꝑari cum ait (neq; eni eſt ſpi
ritus)vel anhelitus in oꝛe ipſo?)ſicut in ani⸗

malibusviuis reperit᷑ ⁊ ideo nõ poſſunt habe

re opera vite que mediantibo ſpiritibo exercen

tur. Exterioꝛa inſtrumenta artifex potuit face

re ſed nõ ſpiritũ vnde loquant᷑ videant vel au

enim

Buauitatis ex

Sinmiles illis) ſcʒ idolis (fiant) interius et
nterioꝛi homine qui ſaciunt ea) operando

Similes illis fiant qur ſaciũt ea:et oẽs

*

bent et nõ vident ꝑ fidem.os habentet nõ lo⸗
quuntur fidei veritatẽ. Deinde poſtquã indu⸗
xit ꝓpheta ad laudem dei in generali ↄſequen
ter poſt irriſa idola monet ad laudẽ in ſpeciali
diſtinguẽdo ſtatus ꝓpłi cum dicit᷑. O vos dei

cultoꝛes tam ſubditi qᷓ; pꝛelati ſcʒ o vos.

Domus iſrael benedicite oño: domus

ron benedicite N6ſ.

quo idola gentiũ tamvilia ſunt bñdicitenon

idolis ſed (dño) domus ergo iſrael vniuerſos
fideles et congregatões ſanctoꝝ deum oculis

mentis inſpicientes ſignificat. ſed iam ad di⸗
ſtinctionẽ oꝛdinũ reſpicit cum ſubiungit et in

domo iſrael pᷣcipue o( domus aaron)id eſt ſa⸗-

cerdotes ⁊ pᷣpoſiti(benedicite dño)benedictio

nelaudis. Hec ſolum ſacerdotes et pꝛepoſiti

ſed voso.

Domus leui benedicite dño:qui time⸗

¶ Domus iſrael)id eſt videntes fide deum qͥ
ptinetis ad ſemen abꝛahe nõ carne ſed fide ex

„

Domus leui) id eſt omnes boni miniſteti

4

qui omes eſtis de domo leui (benedicite dño)
eum laudando pꝛe ceteris ꝓplis ex officio vo⸗
bis impoſito deinde iterum ad vniuerſitatẽ re
dit cum ſubdit et omnes (qui timetis diſner
omni gente ⁊ ꝓplłocbenedicite dño) vt ſicut ma
ieſtatem metuitis ita cũ charitate laudetis. Et

q; omnes generaliter ſunt domus iſrael ideo

omnes vna voce dicamus qo ſequiu.
Benedictus dñs exſvon:qui habitat in

Hierulalem. òDMd
Benegictus ) ſit (oñs ex onſue interpꝛe⸗
tatur ſpeculatio id eſt ab ecclia militante denʒ
per ſidem ſpeculante ſcʒ a nobis qui qdi
ſpe nne ſumus in ſyon quia ſpeculamur
quod veniat (q habitat in hierłm) celeſti que
interpꝛetat᷑ viſio pacisvbividebimus eum in
eterna pace ipſo donante.O felix ⁊ beata hie⸗
ruſalem nunquã ruitura qꝛ dñs in te habitat

bunt onm ſine fine.

mie deus quem omnis ter⸗

ra pꝛe dulcedinis beni
yt ablato a nobis vano erroꝛe
Conectemur. Per onim.—

benignitate laudat rogamꝰ

ne.

nis voluntati⸗

diu in

et te cuſtodit.beati qui habitant in te qꝛ lauda

Plalmus de expoꝛtatone ad cei lau
em ꝓpter diuerſa ipᷣius magnalia et be

neficia plurimis miſerico:diter collata.

Onfitemmi domi

no qnonmiã bonus: quoniã ineternũ

miſericoꝛdia eius.

—U,

dei ex benetficijs collatis omnibo generaliter ⁊

ↄſequenter ex bñficijs collatꝭ ꝓplo iſrli et omi

homi ſeu omni viuẽti vita ſenſibiuli ſpecialiter

in hoc ergo pſalmo exhoꝛtatur ꝓpheta eoſdez
quos in ſuperioꝛi laudare dñm ſubiungendo
eaſdem cauſas ⁊ quaſdam alias vbi ⁊ ſi mul⸗

ad laudem dicant᷑ maxime tũ miſericoꝛdia
dei hic cõmendat᷑ vndeꝛ diuerſa initia invnũ

conueniunt finem ſcʒ quoniã ineternũ miſeri
coꝛdia eius id eſt quoniã beneficiũ quod no⸗
bis miſericoꝛditer pꝛeſtat eriteternüũ. agna
virtus huius pſalmi dicit᷑ qꝛ ſi pure cantatpᷣ⸗
ſto eſſe diuine gratie pᷣſentia ſentit vbi in quo⸗
libet verſu miſericoꝛdia dei repetik gꝛ auieas

¶ Aucto: pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus alla
qꝛ pſalmus iſte cõtinet laudem dei. Materia
laus dei ⁊ cauſa laudis. Intẽtio monere alios
ad laudandũ deum. Sententia in generalip
pheta in iſto pſalmo inuitat pmo ad laudem

—

* pie dicit᷑ ad miſcvᷣiam dei reſertur que omnia
operatur ⁊ ſine qua nõ ſubſiſtit᷑ qꝛ dei eſt miſe
ricoꝛdia omne qð poſſumus⁊ clementia ome

quodviuimus. Sententia in ſpeciali:ad lau⸗
con

minumquoniã bonus eſt id eſt ſuper omnes
bonos. bonus inſita ſibi bonitate cuius boni
tatis non eſt finis que apparet in eo ꝙ ſemꝑ eſt
miſericoꝛs (quoniã ineternũ )ſcʒ bic ⁊ in futu⸗
ro eſt miſericoꝛdia eius)qꝛ hic parcit: ibi co⸗

ronatvel qꝛ ipſa beatitudo quã miſericoꝛdit ⁊?
miſeris pꝛeſtatvt eſſe miſeri deſinant ⁊ beati eſ
ſe incipiant finem nõ habebit Ouas ergo cau

ſas poſuit quare omnipotens laudãdus ſit vi

delicet qꝛ ſũme bonus eſt in ſe ⁊ ſemper miſeri
coꝛs in nobis.Deinde oſtendens excellantiaʒ
illius cui confiteri nos monet ſubdii.
onſi emini veo veop:aiſi. H
Confitemini des deor)id eſt ve

lenti deo inter eos qui dij appellant᷑ vrſuntan
geli ⁊ homines qui dij participatiue dicunt et
ideo confuemini (quoniã ineternũjeſt miſeri⸗

coꝛdia eius) Ita ⁊ in ceteris verſibo ſequentib⸗

CLur enim confitemur in omniũ verſuũ fini⸗
bus ponit ſcʒ quoniã ineternũ miſcdia eius.

nſitemini ono vnorian

ti ⁊ dñi multi ſiue in celo ſiue ĩterra quoꝝ deo

rum et dnoꝛuʒz deus ⁊ dñs eſt ⁊ ſuper quos eſt

ipſe qui eſtverus deus ⁊ dñs.Confitemini in

quam (quoniã ineternũ )eſt(miſericoꝛdia eiꝰ)
Et qꝛ iſta cauſa confeſſionis ponit᷑ in fine cu
iuſſibet verſus ideo ꝑ ſingulos verſus in pꝛin
pio ſub intelligendu eſt co fitemini dño vt fi⸗
nis ſinguloꝝ verſuũ referat᷑ ad pncipiũ alio⸗

quin non congrue replicaret᷑ per ſingulosver

ſus quoniã ineternuʒ miſericoꝛdia eius. IJgi-⸗

tur confitemini d610.

1

*

Qui facit mirabilia magna ſolus ſol' deus
mirabilia facere dicit᷑ qꝛ que ꝑ homies vel an

gelos fiunt ipᷣe facit multa mirabilia ꝑ ange⸗
los ⁊ ꝑ homines facit ſed ſunt quedaʒ magna
que deus ſolus ſine miniſterio hominũvel an
geloꝝ facit et ipa exequit᷑ dicens.
Mui fecit celos in intellectu:qmni.

Qui fecit celos in intellectu)id eſt intelligi⸗
biles ⁊ inuiſibiles ſcʒ celũ empirreũ ⁊ aqueuz

que coꝛꝑaliter nõvidemus qͥ ⁊ ſi coꝛpoꝛei ſint

tamen tante ſunt tenuitatisvt a moꝛtalivideri

non poſſint. Vlal quii feeit celos id eſtceletes

o dei inuitãs ait. (Confitemini dño)
on laudis id eſt ↄfitendo laudate do⸗

4

P fecit luminaria magna:qfſ.
Mui fecit luminaria magna)ſcʒ ſolem ⁊ lu
nam que maioꝛa ſunt inter cetera luinaria. de
inde oſtendit ad quemvſum ⁊ finem iſta lumi
natia fecit qꝛ feecect.
Heolem in poteſtate diei:qfi.

ero et excel⸗

onlſitemini dño dnoꝝ id eſt dño ſingula
riter excellenti inter eos qui dicunt᷑ dñi.plura
raliter dicit deos ⁊ dominos.ſunt eni dij mul

ui faci mirabilia magna ſolus:qm̃̃. L

4 4 ð

.*

machinaʒ (in intellectu) id eſt in ſapientia ſua

quod et de omnibo alijs intelligi debet qꝛ om⸗

nia in ſapientia fecit. quoniã ineternũ miſeri⸗

coꝛdia eus.
QAui firmauit terr ſupn aquas:qmjũ.

citur ſuper aquas fundata eo ꝙ aquis cireuʒ
fluentib ſuꝑeminet ſicut dicit᷑ talis ciuitas eſt

ſuper mare fundata non quod mare ſub ea ſi
ſed qꝛ mari ſubeminet:ſicut dñs ſuper puteuz

ſedit id eſt iuxta puteum.

* 4*

latio ſolis ſuper terram. Et fecit.
Lunam et ſtellas in ptatem noctis:qm̃
unam et)etiamſtellas in ptãtem noctis)

vt pꝛeſint noctix ſint lux noctis ülluſtretq; no⸗
ctem ſua luce.vnitterſaʒ igit᷑ creaturã non per

aliquã creaturã ſed ꝑ ſe ipſuʒ ſolus fecit deus
cuius creature quaſdaʒ partes excellentioꝛes

cõmemoꝛauit ex quibusvniuerſa ab omnipo
tenti deo facta intelligeremus. Vel typice hic

accipi poſſunt ſic. Qui fecit celos)id eſt ſpiri
tuales ſanctos ſuos (in intellectu)quo in celis
conuerſantur quibus non tm̃ credere verum

etiam intelligere diuina dedit. Simplices au

tem qui hoc nõdum poſſunt ſed ſolam fidem

firmiſſimã tenent tanquã infra celos terra di⸗
cuntur:et qꝛ in baptiſmo quem acceperunt in

concuſſa crudelitate cõſiſtunt ideo dicit᷑ ꝙ fir
mauit terram ſuper aquas).i.in fide baptiſmmi

in qua ⁊ totam firmauit eccłiam etiam nomi⸗
ne terre ſignatã (Qui) etiam in ipᷣis celis fecit
luminaria magna)id eſt dona gratiaꝝ fideli⸗
bus ſuis cõtulit que omnia in ſe ſunt magna

et qꝛ a magno dato licet quedã maioꝛa ⁊ que-⸗

dam minoꝛa. Unde apoſtolus gratiaꝝ deiva

rietatem in hominibovolens oſtegere ait. Alij
quidem datur per ſpiruũ ſermo ſapientie: alij
ſermo ſcientie ⁊c.Et ſubiungit dicens que lu⸗

minaria ⁊ dona dicens ( Bolem in poteſtatez
diei) per ſolem accipe donum ſapientie quod

datur diei id eſt maioꝛibovt poſſint alijs luce⸗
rec(lunam ⁊ ſtellas in ptãtem noctis per lunaz

donum ſcientie accipe. diſtat autem ſapientia

Aui firmauit terrã ſuper aquas) Lerra diè

Bolem in poteſtate diei) vt peſſet diei ⁊ ſua
luce de die omnia illuſtraret. et dicit᷑ poteſtas
Diei qꝛ eo om̃ia declarantvnde dicit ꝙ dies eſt

SE

di

= ☛ =–

— —

R— — +☛

Seerreeee

— — ðẽ⁊

ððð

— —ð —

44 5sy

a ſelentia teſtante Job qui ait pietas id eſt dei
cultus eſt ſapientia abſtinere aũta malo ſcien

tia eſt. Intelligimus ergo ſapientiã cognitio⸗
nem ⁊ dilectionẽ eius quod ſemper eſt ⁊ incõ⸗

muta biliter manet quod deus eſt. ſcientiã aũt

non aliud q; in medio natõnis pꝛaue ⁊ ꝑuer⸗
ſetanquaʒz in nocte huius ſeculi caute pꝛuden

terq; verſari. Per ſtellas vᷣo accipi poſſũt alia
dona minoꝛa.ſ.fides.curationũ donatio.ope
ratio virtutũ.ꝓphetia. diiudicatio ſpirituũ.ge⸗
nera linguarũ et interpꝛetatio ſermonũ quib
humana ignoꝛantia tanquã nox illuſtrat. hec

autem dona ꝑ lunam? ſtellas ſignificata dan
tur nocti id eſt minoꝛibovt ⁊ ipſi poſſint lucere
in nocte huius ſeculi. Hihil enim hoꝛũ eſt qd
non in huius ſeculi nocte ſit neceſſariuʒ.Et qꝛ
dixit que ſolus fecit cõſequenter oſtendit que
per angelos et per homines fecit inuitans ad

pulo iſraeli ſub figura noſtri quaſi diceret con

*₰

*

eoꝛum: qm̃.

e

coꝛum quod in decima plaga eſt ſactũ. Cypi⸗

ce ita percuſſit: ſeculũ tenebꝛis inuolutũ cim

pꝛincipibo vicijs ſcʒ luxu.ſuperbia et auaricia

que in mundo peincipant cbꝛecioua putan⸗
iun ſed deusg

deusg ſe excludit ⁊ ↄtemnere docuit.
ui edurit iſrael de medio eoy:qmi.
¶Dui edu xitiſrael de medio eoꝛuʒ) ſc

ne maloꝝ ⁊ infideliũ educit ⁊ hec ſua potentia

inuincibili et ſingulari vel manus ⁊ bꝛachiuzʒ

dei chꝛiſtus dicit ꝑ quem pater operaet.
Zaidiiſt mare mb⸗ in diuiſiöes:g.

Oui diuiſit mare rubꝛuz in diuiſiones) icʒ
duodecim ſᷣm numeꝝ duodecim tribuũvt ſin

gule tribus ſuasvias meandi haberent ⁊ ſine

impedimento tranſirent. Sic varijs vijs ⁊ di
uerſis gradibo ꝑ fluctus huius ſeculi ad denz
tranſitur ⁊ ſcandit᷑ de mundo qui per mare ſi⸗

gnificatur. vel per mare rubꝛum intelligit᷑ ba

ptiſmus chꝛiſti ſanguine rubꝛicatus ⁊ pſecra⸗

tus quem nunc diuidit deus vt vnus et idem

baptiſmus alijs ſcʒ pactũ baptiſmi obſerunan
tibus et in gratia ꝑmanentib ſit in vitaz aliss
ſcʒ pꝛeuaricatoꝛibo et ad egyptũ mente reuer⸗

Ft edu xit iſrael p mediũ eius: 8

Qui pcuſſit egyptum cum pꝛimogeni

Mui pcuſſit egyptũ) ſcʒ nouem plagis (uz
pꝛimogenitis coꝛuʒ occidendo pꝛimogenita
1o021 H
in ſuis fideliba diabolicas? noxias poteſtates
pcutit et occidit et ſpecificans de iſtis regibus

ptioꝛum inter quos captiui detinebant᷑. Edu
Liinas. WB
In manu potẽti ? bꝛachio excelſo:qm̃.
n manu potenti ⁊ bꝛachio excelſo) Die et
ſanctos ⁊ ſideles ſuos de medio ⁊ cõuerſatio⸗-

tentibus ſit in moꝛtem.

teduxit iſrael ꝑ mediũ eius) ſcʒ maris ſie
co pede pꝛebens ei ſter ſiccũ qꝛ a Pms
ro erant a dextris ⁊ a ſiniſtris. Sic etiam edu
cit innouatũ ꝓplłm ꝑ lauacra regeneratõnes vt
ad eum quem mente tuetur poſſit accedere.

Et excuſſit pharaonẽ et virtutẽ eius in

mari rubꝛo:qniim.

¶Etexcuſſit).i velociter confregit? deſtruxit
(pharaonẽ et virtutẽ).iexercitũ (eius in mari
rubꝛo)ſcʒ in medijs fluctib eos ſubmergẽdo.

ſta excutit interimit celeriter in baptiſmo pec
cata ſuoꝛũ ſeu diabolũ cum miniſtris ſuis ad

modum pulueris qui celeriter exeoutit.
Qui raduxit ym ſuũ p deſertu:qafſ̃.
ui traduxit)qᷓdraginta annis (pplm ſuũ⸗
ab egyptijs liberatũ (ꝑ deſertũ)in multis mi-
rabilibo circa eum oſtenſis.Ita ⁊ nos ꝑ huiu/
ſeculi ariditatẽ et ſterilitatẽ tranſducit ne in
adhereamus vel pereamus.

Mui pcuſſit reges magnos:qmuim.

ecicitreges ſoꝛtis: if.

Rui pculſitreges magnos. ctoeriditreges
tes) ſcʒ volentes reſiſtere filijs iſrael. Ita et

ſubiungit.

Heon regem amoꝛreor: qm.

Seon regem amoꝛreoꝛ) ſic ? germen innti
le vel calentẽ carnis tentationẽ que in amoꝛ⸗
reis id eſt amaricantibs regnat occidit.
Etog regẽ baſan)ſic et coaceruantẽ diabo
lum regem baſan id eſt ↄfuſionis quẽ coacer

uat vel pꝛauam conſuetudinẽ que regnat in i

lijs cõfuſionis id eſt inoꝛdinate viuentibi etiãä
Ftterr eor hereditalk⸗ qmf.
Et dedit terrã eoꝝ ſcʒ regum (in heredita⸗
tem)et ſpecificans cui dedit ſubddit
Hereditatẽ iſrael ſeruo ſuo:qmſſ.
VBereditatẽ iſrael ſeruo ſuo)ſic ⁊ quos pol
ſidebat diabolus hereditatẽ dat ſemini abꝛa⸗
he quod eſt chꝛiſtus qui per iſrael ſeruuʒ acci
piturvel per iſrael ſeruum accipit chꝛiſtianos
quibus data eſt ꝓmiſſio regni celeſtis ſub fi⸗
gura facta iudeios
Quia in humilitate noſtra memoꝛ fuit
Ken Ihilttate nonda ma
NQuia in humilitate noſtra) id eſt in deiectõ

ne noſtra dum hũiliaremur graui fuitute egy
pti (memo: fuit noſtri) per miſericoꝛdiã ſuuam
nos indeliberando ſic⁊ in deiectõe noſtra dũ
humiliaremur ſub peccatis⁊ diabolo memoꝛ
tfuit noſtri quando aduenit et quotidie in buz⸗
milxate interioꝛi queeſt ꝓpꝛia chꝛiſtianis quã
chꝛiſtus eos docuit memoꝛ eſt noſtri ꝓpier ſu⸗
perbiam enim noſtrã obliuiſcit᷑ nos deus hu

miliemur ad penitentiã ⁊ in humilitate noſtra

Et redemit nos ab inimicis nt᷑is:qimi.
Et redemit)id eſt tanquã pꝛecio redemptos
liberauit (nos ab inimicis nr̃is) ſcʒ egyptijs.
ſic⁊ chꝛiſtianos redemit ſanguĩevnigeniti filij
ſui. Deinde ponit᷑ inuitano ad laudem deiex
beneficio collato generaliter omi homini ſeu
omni viuenti vita ſenſibili cum dicit.
Quli dat eſcam omni carni:qni.
Nui dat eſcam )id eſt omnia neceſſaria ad
vyie ſuſtentationẽ (omni carniideſt omni ho⸗
mini ſeu animali qꝛ vtrobiq; ponit partem ꝓ
toto eſcam ⁊ carnem nominando.ſic dat eſcaʒ
ſpiritualẽ de qua dicit᷑ caro meavereeſt cibus
omni generi hominũ iſraelitaꝝ ſcʒ ⁊ gentium
id eſt omni credenti. Deinde ad exhoꝛtationẽ
ſuam rediens pſalmũ cõcludit dicẽs.Et quia
ſicfacit ergo ꝓpter has ⁊ has cauſas.
Conſfitemini oño celi:qgfñſ.
MXonfitemini dño celi)licʒ enim ſit deus to
tius creature tamen ſpeciali modo dicitur de⸗
us celi eo ꝙ clarevidet᷑ ibi hoc eſt qdð ſupꝛa ali
ter dixit deus deoꝝ. VUnde ⁊ hic repetit qð ibi
ſubiunn.
Conſfitemini dño dñox: quonia ineter
num miſericoꝛdia eus
MKonfitemini dno dnoꝝ)⁊ ideo confitemi⸗
ni(quoniã ineternũ miſericoꝛdia eius). Miſe
ricoꝛdiam dñi inter cetera maxime commen⸗
datet ſepius nobis incultat qꝛ maxime eſt no
bis neceſſaria et cõtinue ad memoꝛiã reducen
da.Etqꝛ perpſalmũ bona opera deſignant᷑
miſericoꝛdia dei nos pꝛeuenit in inchoatione
boni operis ⁊ eadem ſubſequit᷑ in fine actiõis
bene deus deoꝝ et dñs dñoꝛꝝ laudat᷑ in fine qͥ
iam laudatus eſt in capite.Et benea laude in
choat pſalmus iſte ⁊ terminat᷑ in laude vt oſtẽ
datur ꝙ ille qui laudat᷑ eſt pꝛincipiũ et finis et
ꝓei debet offerri pꝛincipiũ ⁊ finis boni oꝑis.
— (VDꝛatio.

.

„

.

beratogintnam bereit tetellinns erd.
¶Bſalmus de ppli iſraelitici in babylo
ne et fideliu in peccatis ſeu huius ſecu⸗

li miſerijs captiuatõe r eoꝛunde lamen

umma
O

*
—EMAWW “ͦðõ

llic ſedimus ⁊ flei

vlo
daremur ſuoon.
¶ Aucto: pſalmiꝗpheta dauid. Titulus pſal
mus dauid ꝓpter hieremiã hoc eſt pſalm iſte
dauid ꝓphete compoſitus ꝓpter hieremiã id eſt

6

iuxta hieremiã qꝛ agit de captiuitate quaz hie

remias defleuit in figura noſtri qui ſpirituali⸗
ter captiui tenemur per peccatũ⁊ a patria pere
grini. Si eniʒz ciues ſumus decreti ſyon in a⸗
trijs hierlin ſtamus ſpe ſed hic in iſta babylo
nia id eſt in confuſione huius ſeculi nõ ciues
hahitamus ſed captiui tenemur ſedemꝰhu⸗
miles penitendo ⁊ confitendo. Materia:ppli
iſrael captiuatio ⁊ eiuſdem lamentatio. Inten
tio: monere non confoꝛmanibabylonie ſed in
ſuꝑnam hierlm ſuſpirare ⁊ e ſicut ppls iſrael
ratione captiuitatis ſue coꝛꝑalis ⁊ afflicnonis
multiplicis flebat ⁊ dolebat nec cantarepote⸗
rat canticũ leticievolens ſuper templi deſtru⸗
ctione: ſua a loco ſancto elongatõe ſic eins ex
emplo młto amplius nos qui capti ſumus in
captiuitate diaboli ꝑ peccatũ moꝛtale etin mi
ſerijs pꝛeſentis vite flere ⁊ dolere ſemꝑ debea⸗
mus nec vnquam gaudere donec liberati eri⸗
mus et ad ciuiatẽ ſanctaʒ ſcʒ hierim ſuꝑnam
ꝑuenerimus. Sententia in generali ꝓpheta in
iſto pſalmo deſcribit templi deſtructionẽ ppli
captiuatilamentationẽ⁊ aduerſarioꝝ punitõ
nem. Sententia in ſpeciali ꝓpheta ergo in ꝑ⸗

ſona captiui qui quaſilaudib ſtantiuʒ in do⸗

mo ⁊ in bono excitatus eſt lametationẽ hanc
in figura noſtri ⁊ fideliũ ꝓfundit deſiderio pa
tri dicens.( Super) id eſt iuxta (flumina ba⸗
bylonis) quibus illa terra abundat (illic ſe⸗
dimus) id eſt diu habitauimus (et fleuimus)
habitando ibi in amaritudine et luctu(onʒz re
coꝛdaremur ſyon)id eſt templi deſtrucii quod
erat ibi de cuius deſtructõne plus affligebank
q; de ſua captione.
Vn ſalicibin medio eius:ſuſpendimus
oꝛgana noſtsss.
(Inta licibo)qui ſolent iuxta aquas abunda

Memoꝛ eſto humuilitatis noſtre ? miſerere
nobis omnipotens deus et qui quondã patri
bus noſtris terram aduerſarioꝝ in hereditatẽ

donaſti queſumusvt nos a peccati macula li⸗

re eriſtenubycin medio eius)ſcʒ vabylonisſſu

ſpendinme oꝛgana noſtra id eſt inſtrumen⸗
ta iocunditatis ⁊ leticie h eſt ſubtraximus noi
ab omni carmine leticie ratõne deſolatõis no

f f——

— — —

66

AQuia illic interrogauerunt nos: qui ca

tiuos duxerunt nos verba cantionũ.

runt nos)babvylonij tentantes et irridentes (qͥ

captiuos duxerũt nos)ſcilicet in habylonem
verba cantionũ id eſtvt cantaremus eis car⸗
mina exigẽtes carmina leticie a nobis in tan⸗
ta amaritudine conſtitutis et hoc eſt etciam qð
eaalinng.

Et quiabduxerunt nos bymnũ canta⸗
te nobis de canticis ſyon.

¶ Et qui abduxerũt nos)id eſta noſtra terra
ſeparatos duxerunt ſcʒ de iudea in babylonẽ

captiuos ſupple interrogauerũt nos ᷣba can⸗
tionum dicentes hymnũ cantate nobis)leti⸗

cie(de canticis ſyon)id eſt que ſolebatis canta
re in ſyon ſcʒ in templo hierłm que iũcta eſt ſy
on. Vel myſtice babylon que confuſio inter⸗

pꝛetatur hic mundus intelligi᷑. O mnia autẽ
que hic amant᷑ ⁊ tranſeunt flumina ſunt baby
lonis.Que attendentes ſancti in ſua captiui⸗
tate hũiliati nõ ſe eis amoꝛe immiſcent ſed cõ

temnendo ſupꝛa ſedent ⁊ flentvel eos qui rapi
untur vel ſeipos ⁊ ſuum inc latũ qui in baby

lonia captiui tenent᷑ ſient autem in recoꝛdatio
ne ſyon id eſt celeſtis hierlm ciuitat eterne. in

hoſtili enim terra dulcis eſt recoꝛdatio patrie
flent recoꝛdado ſyõ ⁊ qũ ᷣm babyloniã eiſ bñ
eſt. Multi ei flent fletu bab ylonio et gaudẽt

gaudio bab ylõio. Qui gaudẽt lucris⁊ flent p

dãnisvtrũq; de babylonia eſt. Sed cũ ciues
hierlm agũt in medio babylonie oꝛgana ſua
in ſalicib eius ſuſpendũt.habent enim ſancti

oꝛgana ſua ipſis canoꝛa ſcʒ ſcripturaʒ dei ꝓ⸗
miſſa ⁊ pꝛecepta dñi meditationẽ quandã fu⸗

turi ſeculi. Salices ligna ſunt infructuoſa ri⸗

gantur de fluminibo babylonis ⁊ nulluʒ fru⸗

ctum ferunt. Hi ſunt homiĩes cupidi ſteriles

in bono opere qui ex iſtis voluptatibo rerum

tranſeuntiũ nutriunt᷑ tanquam rigati a flumi

nibus babylonie. Quando tales patimur cũ

eis qui in medio babylonie ſunt verſamur. qͥ
enim multũ mali ſunt in medio babylonis ex
iſtunt ſed in exterioꝛibꝛ babylõis ſunt qui nõ
tantis concupiſcentijs ſeculi: et delectauonibo

obꝛuuntur. Quando illos qui in medio eius
ſunt videmus ⁊ tam ſteriles inuenimus vt dit
ficile apparegt in eis aliquid vnde poſſintdu⸗
ci ad fidem rectam vel ad bona opera vel ad
ſpem futuri ſeculi auertimus ab eis faciem qꝛ

.

quicquid illis dixerimus ſiniſtrum atq; ad⸗
uerſum habebunt. Ergo differendo circa eos

MQuomogo cantabimu

ctur dextera mea.

quat.

ipturas ? cis non enũclando ſuſpendimur

oꝛgana njr̃a in ſalicib nec ea vt ſonẽt ꝑcutimꝰ
iõ aũt ſuſpendimꝰqꝛ demões q deceperũt no
captiuos nos duxerũt⁊ a ſocietate angłoꝝʒ ab
duxerũt interrogauerũt nos ĩ babylonia n⸗

tantes ᷣba cantionũ ⁊ hymnũ de ſyon.i.cau⸗

ſas et ratõnes aggratulatõnis ⁊ pfeſſionis no

ſtre. Cum iſtis hoſtibo cõfligimus et ne iraſca

mur hominib qui nobis ingerunt ꝑſecutio⸗

nes tulit intentionẽ noſtrã apoſtolus ab odio
hominũ et direxit in luctamẽ ſpirituũ dicens.

Non eſt nobis colluctatio aduerſus carneʒ et

ſanguinẽ id eſt aduerſus homines quos vide⸗

oꝛare debetis ſed aduerſus pꝛicipes ⁊ poteſta
tes ⁊ rectoꝛes mundi tenebꝛarũ harum quos

tis a quibus videmini mala pati nam ꝓ ifis

nonvisetis hi ſunt qui captiuos duxerũt nos

nec ducerent nos niſi conſentientes.Et quan
do intrant in coꝛde hominũ interrogant deri⸗
ſoꝛie per linguas eoꝝ quos poſſident ⁊ in qui

bis verba cantionũ et hymnũ de cãticis ſyon
reddite nobis rationẽ aduentus chꝛiſti et de fi
de veſtra ac de pꝛeceptis chꝛiſti in quibi eſtvo
bis delectatio ⁊ exultatio tanta⁊ que eſt aliavi
ta ita bab ylonij cantus exigebant ſed nos re⸗
ſpondemus eis dicenod.

— —,

— * „ .

debet cantari ad laudẽꝛ honoꝛẽ dñi (in ter
ra aliena).q.d.nullo mõ hoc facere poſſumuſ
nec debemus. Deinge ſubiungit captiuoꝝ af
fectionem erga hierłm et ex ꝑſona illoꝝ allo⸗
quitur eam. ”«”e
SDi oblitus fuero tui hierim: obliuoni

Si oblitus fuero tui)hochierkm) cantans

bus ſeu ꝑ quos operant᷑ ⁊ dicunt cantate no⸗

QAuomogo e⸗ 8 canticum dñi
in terra aliileenn..
4 uomodo cantabimus canticũ dñi)id eſt

canticum leticie quaſi oblitus deſtructionis
tuecobliuioni det᷑ dextra mea) quelad agendcũñ

multũ eſt neceſſaria.q.d.tota ſoꝛtitudo⁊ virtui
mea ſeu ꝓſperitas ⁊ leticia me deſerat ⁊ relin⸗

dhereat lingua m

— —

Adhereat lingua mea faucib⸗ meis)ita

loqui non poſſim et mutus ſiam (ſi nõ memi⸗
nero tui)o hierlm ſcʒ cum amoꝛe ⁊ delectatõe

qꝛ tui memoꝛia eſt mihi fletus ⁊ miſeriarũ cõ⸗

ſolatio non modica. AUnde ſubdit.

Si non ppoſuero hierlm: in pꝛincipio

ieticie mmmmme.
i non ꝓpoſuero) teo (hierlm in pꝛincipio

„

a faucibus meis: ſi
non meminero tui.

—

letitie mee)id eſt niſi tu fueris mihi pꝛincipiuns
letitie et ſi non eſt mihi pꝛecipua de te et in teo
hierłm leticia qꝛ accedente mihi cauſa alicu⸗
ius leticie in pꝛincipio recoꝛdaboꝛ de te. Vel
myſtice qꝛ his qui ſunt malis pleni non debe
mes oꝛgana ꝑcutere vt ſonẽt ſed ſuſpendere ⁊

nõ facile debemus illis exigentiboa nobis ali
quid dicere non enim querentvt diſcantet ꝓfi

ciant ſed vt irrideantetrepꝛehendant. VUnde
reſpondendũ eſteis ſic. Quomodo cantabi⸗
mus canticũ dñi ĩ terra aliena) id eſt inter eos

qui doloſe exigunt quod nõ capiunt ſed deri⸗-

dent ⁊ moꝛdaciter rephendũt. Sed vide quo
modo vᷣſeris iter eos o ꝓłe dei:o coꝛpus chꝛi
ſti ne timens talibo diſplicere affectes amicici⸗
as coꝛum et incipiatte delectari babylonia et

obliuiſcaris hierm. hoc ergo timens dic cuz

pheta q; paſſus interrogatoꝛes irruoꝛes qua⸗
inter eos ꝑiclitans animum erexit ad recoꝛ

dationem ſyon dicens. ( Si oblitus fuero tni

bier łʒ) inter verba captiuantiũ⁊ dololoꝝ que
rentium ⁊ diſcere nolentiũ vtilis placere ve⸗
lim (obliuiſcat᷑ me dextera mea).i.vita eterna
que eſt dextera noſtra. in dextera enim ponen
dli ſunt iuſti ſicut ſiniſtra eſt vita tꝑalis. Quic
quid facis ꝓpter vitam eternã dextera oper
ſi charitati viteeternein operibo tuis miſcue⸗
ris concupiſcentiã laudis humane aut alicu⸗

ius cõmodi ſecularꝭ nouit ſiniſtra tua quid fa

cit dextra tua⁊ in ſiniſtra delectatus q̃ſi in dex
tera perdis eterna talibo qͥ obliuiſcunt᷑ hieru⸗
ſalem hoc cõtingit qð dixit obliuiſcit᷑eos dex
tera eoꝛũ. Vita enim eterna manet in ſe illi re⸗
manẽt in delectatione tꝑali ⁊ faciunt ſibi dex⸗
terum quod ſiniſtruʒ eſt. Et (adhereatlingua

¶ Nemoꝛ) autem (eſto)o (dñe ſilioy eom)

id eſtidumeoꝝ vt eos punias id eſt memoꝛe-

ris ad puniendũ idumeoꝝ nequitiã quam fe⸗
cerunt(in die hierlm) ſcʒ in die reſtitutõis hie
ruſalem quam impedierunt quando impedi⸗

mento fuerunt iudeis reedificantibo hieruſalẽ?

poſt reditũ de babvlonia vel in die deſtructio
nis quãdo ↄiuncti fuerunt babylonijs. Ideo
ſubditur.

ad fundamentũ in ea.

hierłm(exinanite exinanite)id eſt effodite? de
ſtruite quicquid eſt in hierim (vſq; ad funda⸗
mentum in ea )id eſt totaliter et penitus euerti⸗

te et exterminate hieruſalem vſq; ad ſunda⸗
menta vt nihil de ea remaneat.Deindepnun

ciat Eenain babylonioꝛum dicens. Et tu eti⸗
amn )D. S

Filia babylonis miſera:beatus quiretri
buet tibi retributionẽ tuam quam retri

ilia babylonis) id eſt gens bab ylonica

at (milſera) es in tu exultatione ⁊ pꝛeſumptione
ſed (beatus qui Atribuet tibi retributõnẽ tuã)

id eſt penam tibi debitã deſtruendo te ⁊ capti⸗
uando tuos(quã retribuiſti nobis)id eſt ꝓpter
mala que feciſti nobis deſtruendo hieruſalẽ ⁊
nos captiuando quod deus ſũme beatus fa⸗
ciet.vł ſcdᷣm reputationẽ captiuoꝝ loquit᷑ qui

beatuz eum reputabant qui eos liberaret ⁊ de

hoſtibo vindicaret.

Peatus qui tenebit et allidet paruulos

mea faucibo meis)id eſt obmuteſcaʒ et mutus 6. ad petram

fiam a laude dei ſi nõ iugiter memoꝛia tua ver
ſetur in coꝛde meo. Sic cõtingit vt ꝓnunciat:
mutus enim fit dñi qui memoꝛ nõ eſt hierim
väyt quid eniʒ loquit᷑qui canticũ ſyon nõ ſonat:
canticũ hierlm lingua noſtra eſt ſcʒ fideliũ cã
ticũ delectatiõis ſeculi huiꝰ.lingua aliena lin
gua barbara eſt quã in captitate didicimꝰ.Et
(ſi non ꝓpoſuero)⁊c̃. Ibi eſt enim ſummaleti⸗

cia vbi deo fruemur. vbi nihil delectabit niſi
bonum:vbi moꝛieturomnis neceſſitas et oꝛie
tur ſumma felicitas. Illa ergo in omni actio⸗

ne ⁊ in pꝛincipio ⁊ in medio ⁊ in fine ꝓponen⸗

da eſt ad ipᷣam ſunt omnia referenda. Deinde

conuertit ſe ad dñm contra hoſtes ipᷣius ciui⸗
tatis ⁊ mala futura pꝛedicit eis in pꝛimo ydu⸗
meis dicens. . — S
emoꝛ eſio domine filioꝝ edom in die

—

bieruſalen. —

— ð

Beatus) ſcʒ deus vel in reputatõne capti⸗
uoꝛum alius qui in deſtruendo te tenebit et al
lidet)id eſt concutiet paruulos ſuos ad petrã)
vt occidat quod fecit deus ſuꝑ eoſdem qui iu⸗

deos ꝑcuſſerũt. pmiſſione enim diuina perſe

et medi recipiebant paruulos babylonioꝝ ꝑ

pedes ⁊ excrudelitate allidebant capita eoꝛuzʒ

contra parietes. Vel myſtice edom qui ⁊ eſau

dictus eſt interpᷣtat᷑ ſanguis ſiue terrena ⁊ ſan⸗

guinea 2 ſignificat carnales ſicut ſcriptum eſt

caroꝛ ſanguis regnũ dei non poſſidebunt. Et
ſicut eſau inimicus fuit iacob ita carnales in⸗

imici ſunt ſpiritualibo? cõcupiſcentes pꝛeſen⸗

tia inſequũt᷑ os quos vident meditari eterna.
Contra hos iſte reſpiciẽs in hłerlm rogatdo

minum vt memoꝛando eoꝛum eruatur deca⸗

ptiuitate.⁊ liberetura carnalibus in die qun

do euertere volunt hieruſalem ſcilicet eccliam

Qui dicunt exinnanite exinanite: vſch

Qui dicunt)id eſt dixeruntexboꝛtando ſe
mutuo vel babylonios ad deſtruendũ muros

in
gui
de

i
i⸗

ne
vu;
ſau
an⸗
1
in⸗
ſſen⸗
an
too
ech⸗

Nen

lom

vel in die ſequeſtratonis hierlim quãdo ſeque⸗

ſtrabutura hierlmyvt ipſi puniant᷑ ⁊ boni coꝛo
nentur qui carnales ſubditi diabolo ⁊ angelis
eius dicunt ꝑſequendo eccłiam (exinanite ex⸗

inanite vſq; ad fundamentũ in ea) hieruſalem
ſcʒ eccleſia hoc eſt tollite chꝛiſtianos extingui⸗

te nec vllus remaneat euertite qcquid eſt in ea

vſq; ad fundamentu. Et conueruit ſe ad ißam

ciuitatẽ maloꝝ dicens O (filia babilonis mi⸗

ſera es ipſa tua exultatione de rebus munda⸗
nis de gaudio maloꝝ nõ es poſita ĩ firmo fun
damento trãſitoꝛia ſunt que diligis ideo ad cõ
fuſionẽ ⁊ ruinã ꝑuenies.ciuitas maloꝝ baby⸗

lon dicit᷑ et filia babylonis quomodo eccleſia

dicitur ſyon et filia ſyon. nam ꝓpter pꝛelationẽ
Dicitur mater ſed pter ſucceſſionẽz imitationẽę
dicitur filia Sedbeatus eſt qui retribuet tibi
retributionẽ tuam) id eſt viciſſitudinẽ ſcʒ alli⸗
ſionem ſpiritualẽ ꝓ alliſione carnali quam re⸗
tribuiſti nobis). Et ſubiũgit quam retribuitio

nem dicens beatus q tenebit ⁊ allidetc. Jpa
eſt retributõ.paruos nos inuenit babylonia ⁊

iſta cõfuſio ſeculi et ſuffocauit nos in erroꝛead
huc infantes. Sed deus dedit nobis agnitio⸗

nem ſui iam grandibo vt nõ ſequamur erroꝛes

reniuiſcendo ergo in deum et ꝓſiciendo retri-

buimus babylonie qualenretributionẽ no⸗
bis retribuit. Occidit enim nos paruulos ba⸗

bylonia ⁊ ipᷣi iam reuiuiſcentes occidimus fi-⸗
lios babylonie id eſt naſcentes malas cupidi⸗

tates quas iam genueramus ex babylonia.

Ergo quando naſcitur mala cupiditas ante⸗

quam robur habeat mala ↄſuetudo dum par⸗
uula eſt abſcide et allide ad petram chꝛiſtũ ad
ulam petram omnia vicia et peccata tua elide

vt merearis eſſe beatus ⁊ ad illos pertinere de
quibus dicit᷑. Qui autem ſunt chꝛiſti carnem

ſuam crucifixerũtcumvicijs ⁊ ↄ cupiſcentijs.

nomini tuo.

cõtentuvt quos ſonus noxietatis a te facit etu

Plalmus de laude dei deu

dDilerſa beneñcia humano generi pꝛeſti⸗/

les alleuatio potentis dextre tue celi reſtituat᷑ci
ota ꝓpter

ta et de nagno Niideno Pha laude di

latanad. (ps. cxxxviſ.

Onfiteboꝛ tibido

mmein toto coꝛde meo: quoniã au⸗
QAiſti verba oꝛis maa.
luctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Litulus pſal⸗

—ãæẽß

veritate tua) qua pꝓmiſſionẽ reddis ⁊ remune⸗

mus ipſi dauid captiuus qui ſupꝛa fleuerat ſe⸗

dens ſuper flumina babylonis quaſi reedifica
ta hierlm ⁊ eius factus ciuis exultat ⁊ chꝛiſtuʒ
laudat cui fithic pſalmus. Et eſt ſenſus pſal⸗
mus iſte fit ipſi dauid id eſt chꝛiſto cui ſit hu⸗
ius pſalmi tota cõfeſſio. Materia:deuota lau⸗

dis et gratiarũ actionis exhibitio tum ꝓp paua

tis tum ꝓ cõmuniter humano generi collatis

beneficijs. Intentio: ad laudeʒ 2 gratiaꝝ actio

nem monere verbo et exemplo. Dententia in

generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona eccleſie

a deo pꝛeſtita ponitſe in laudis ſoꝛmam etex⸗
emplum cõſequenter expꝛimit ſuum de laude
dilatanga deſideriuʒ. Dententia in ſpeciali ex

voce igitur eccleſie que in ſuperioꝛibo eſt ſpe: ex

pectans ibi eſſe in re ait. Cofueboꝛ tibij o( vo
totum coꝛ impono in aram tue confeſſionis to
tum accende flamma tui amoꝛis (quoniam au

iſti verba oꝛis mei) interioꝛis ſcʒ coꝛdis id eſt
ꝛationẽ interioꝛis ominis cui pꝛope eſt deui

In coꝛde enim habemus vocem quam audit
deus quia non eſt longe a nobis ille in quoyi⸗
uimus mouemur: ſumus.longete a deo nõ fa
cit niſi ſola iniquitas deijce mediũ parietẽ pec⸗
cati ⁊ cum illo es quem rogngas.
In conſpectu angeloꝝ pſallã tibi:ado⸗
rabo ad templũ ſanctũ tuũ:et cõfiteboꝛ

——

———

jn conſpectu angeloꝝ pſallam tibi) conſi⸗

7

derando tuam et eoꝝ pꝛeſentiã et qualiter opoꝛ

tet in cõſpectu diuinitatis ⁊ angeloꝛũ eſſe ⁊ oꝛa

re vnde ſollerter ſtudendũ eſt vt cuʒ pſallimus
ſemper diuine et angelice pꝛeſentie memoꝛes

cum timoꝛe ac veneratione et attentione celeſte

”l HDꝛado, officiũ compleamus (adoꝛabo ad templũ ſan
¶ Eaptiuitatũ noſtrarũ potentiſſime abſolu⸗ Ez ad ülluc templü angeli
toꝛ cõcede nobis laudes tuas ſpirituali carneʒ

ctum tuuʒ)ſcʒ ad illud templũ angelicuvbian
geli ſunt in quibus deus tanquã in templo ha
bitat mente et deſiderio in celeſtibꝛ habitando

ct ad ſocietatẽ angeloꝛuʒ adoꝛatione tendendo

id eſtadoꝛabo ꝓ eternisvt ſim angeloꝝ ſocius
(et cõfiteboꝛ nomini tuo) id eſt laudabo te pꝛo
tuis beneficijs ⁊ ſubdit᷑cauſa. HW
Super miſericoꝛdia tua etveritate tua
quoniã magnificaſii ſuper om̃e nomen

¶ Super iid eſt oe (miſericoꝛdia tua)qua pec

catoꝛem reſpicis ⁊ vocas ac peccata donas (et

ras. He ſunt vniuerſe vic dni quib ad nos ye

=ð

men ſanctũ tuumyomnes enim hec audientes

2

nit? quibus ad eumveniamns. Has ergo deo
reddamus miam in ſubueniendo ⁊ veruatẽ in
iudicãdo. His enim duobo adiuuamur et deuũ

ꝓmeremurquomodo magniſicaſtiꝑ hecvtra

q; (ſuꝑ omne).i.vbiq; ⁊ in omnibo gentibo (no
de te magnificant te nomen tuum laudibolex⸗

ſcʒ chꝛiſtũ ſup omne nomen celeſtiũ terreſtriuz

ctinfernoꝝ. Et qꝛ ſicfeciſti ergo.

„

caucro eyp mea neceſſitate(exaudime qꝛ iam

.

—

„
—

. ₰ ℳ .

me multiplicabis in aĩia mea virtutẽ̃.
¶ In quacunq; die).iin quocunq; tpecinuo⸗

ſtitum pꝛebet mihi cõſidentiã obninendi futu⸗
rum ideo ſubdit᷑ młtiplicabisi.multiplica et

tem vt vicia declinem. nõ peto młciplicationẽ

cit dextera tuu.

büiles nõ ſupbi timẽtes ? cantãtes qð ſequit
Auoniã excelſus vñs et humilia reſpi/
cit:et alta a longe cognoſcit.

Quoniã excelſus dñs icom ſe (et) tamẽchu

milia.i hũles (reſpicit oculo miſericoꝛdie ic,
aecentao raſpeb oſer alta).i. ſunbos
gmificant te nomen tuum laugidoers (a longe cognoſcit) quaſi eos contemnendo et

abominãdo.qꝛ ꝑ gram nõ eſt eis quos tamen

perfecte videt qui omnia videt. Si ergovis vt
enor. ſcſe 360. ʒ deius te reſpiciat ⁊ tibi ꝓpinquet hũiliate. Haʒ
AIn quacunq; die inuocauero te exaudi nto tue

tanto a te erit altioꝛ quanto tu elatioꝛ. Tanto

ittibi ſpinquioꝛ quanto u humilio?. Sed
foꝛte ſi humiliaris tribularis per ſuperbos.
Nolitimere ſed conuerſus ad deum dicquod

Si ambulauero in medio tribulatönis
rum ideo ſubdit (młiiplicabisi.muluplics e viuificabis meret ſup ira inmicoꝝ meo
ampliacin anima mea) nõ peto in cam vinu ram extendiſti manu tu:et laluũ me fe⸗

coꝛpoꝛalẽ ſed ſpirituale:nõ quero ſalutẽtpalez cE=

cetfelicitatẽter eni ſed tm in animavirtut? In
anima. Et qꝛ tu cxaudis ⁊ muliiplicas ̊ meo

„

.—

.
—

re:qꝛ audierunt omnia verba oꝛis tui.

7

exemplo ꝓnocati.

hboc expꝛimit ſanctũ deſideriũ nõ eni petit ter⸗

omnes reges ter

S=SèSͦ

—

Lonſiteant tibi)o (dñe).i.laudentte (om̃es

reges terre) recognoſcẽtes tuuʒ dñium genera

le. Ita fit quotidie qꝛ laudantte nõ ſolũ iunio⸗
res ſed et maioꝛes non ſolũ plebes ſed poteſta

tes ⁊ reges. Reges etiam terre ſunt moderativi

ri qui carnem regunt: ſubdunt ſpiritũ ⁊ ebẽt
confiteri cum nõ habeant locũ excuſandi (qꝛ

audierũt omnia verba oꝛis tui)pꝑ pꝛedicationẽ

diſcipuloꝝ ⁊ alioꝝ ꝑ quos eloqa dei que pꝛius
in vna gente iudeoꝛũ abſcondita erant iam in
omni terra et vbiq; delata et manifeſtata ſunt
et ad omnes gentes ac reges ꝑuenerũt.Confi⸗

teantur inq; reges.

gloꝛlavni. —

Et cantent in vijs dñi: quoniã magna

bulent inquam invijs dñi ⁊ cantent hoc (quo
niam magna eſt gloꝛia dñi) ſolius nõ regum.

Bloꝛia enim regũ tranſitoꝛia eſt ſed gloꝛia dñi

4

cterna.Deſpiciat᷑ illa que bꝛeuis eſtlaudetur et

ametur ea que ꝑmanẽs eſt. Ambulentitaq; ꝓ

ficiendo cantent gaudendo nõ de ſua gloꝛia ꝑ

ua ſʒ de gloꝛia dni magna Sic current tꝑalia

vt nõ obuuiſcant᷑ eterna hec eiſ ivſu ſint ila in

deſiderio.Auendãt dni excellentiã nõ ſuã ſint

¶ Et cantent)exultando ipi reges (invijs dñi)
ambulãtes que ſunt miſericoꝛdia ⁊ veritas am

Si ambulauero in medio tribulatõis que
ſemp inſtat ſaltẽ a diabolo.i.cũ ↄtigerit me in
rtibulatões et anguſtias incidere (viuificabis
me)humilẽ cõfoꝛtando me ⁊ dando mihivir⸗
tutem patientie ⁊ ꝑſeuerantieſet ſuꝑ iram ini⸗

micoꝝ meoꝝ extendiſtii.extẽdes (manũ tus)

furoꝛẽ eoꝝ ꝑ ptãten tuã compeſcendoc⁊ ſaluũ
me fecit).i.faciet dextera tua).i.fauoꝛ tue ꝓte⸗
cCcrionis ⁊ gratievt nõ ſuꝑer in tribulatiõe. el
(dextera tua ) in eterna felicitate que ſaluat eter
naliter nõ ſiniſtra que tꝑaliter. Dextera eni dei
dicit᷑ felicitas eterna ſed ſiniſtra felicitas talis
Et quaſi quis diceret quaretu nõ vindicas re

ſpondet ego nõ retribuo ſed.
Dñs retri buet ꝓ me dñe miſcia tua in
ſeculũ:opꝑa manuũ tuarũ ne deſpicias.
¶ Dus retribuetp me ſcʒ penam ⁊ vindictam
meis ꝑſecutoꝛibo⁊ aduerſarijs ſcdᷣm meritũ eo
rum qꝛ hec ſibi eſt reſeruanda ſcõm illud mi⸗

hivindictaʒ ⁊ ego retribuaʒ. Seuiant inimici

quantũ libet dñs retribuet quod ego nõ valeo
nee debeo. Etiterũ ad dñm ↄuertens ſermonẽ
dicito (dñe miſericoꝛdia tua)eſt(in ſeculũ.i.in

eternũ nõ ad tempus ⁊ ideo nolo diem homi⸗

nis qui eſt tꝑalis ſed eternũ⁊ ergo o dñeſopera

manuũ tuarũ) que nos ſumus ſiue in eo ꝙ ho
mines a te ĩ natura creati ſiue in eo ꝙ iuſtifica⸗

ti ⁊ ate in bonis oꝑibo recreati/qne deſpicias)ſʒ

charitate paterna cuſtodias ⁊ ad gloꝛiaʒ ꝑdu⸗

Dultipli

ſupplicuʒ vt dum te in templo ſancto tuo iugi⸗

ter adoꝛamus in cõſpectu tuo cum ſanctis an⸗
gelis gloꝛiemur. Pero.

a dñevirtutem tuam in animab

er
ſe

¶ Vſalmus ve exhibitõe diuine laudis amſeʒ quod ꝑ gfam iuſtificama ſurgoa moe⸗
ex cõſideratõe eminentie diuine vbiq; p ter engoꝛ in ſpem eternevite. Sedet homo qñũ .
ſentis et omnia cognoſcentis. penitẽtia ſe humiliat ſurgit aũt in remiſſis pe
M ¶ p̃s. cxxxviij. catis quando in ſpem vite eterne erigit᷑. deingde
PS. CcxXX VIH. .. nſequenter ſimiliter loquit᷑ in ꝑſona coꝛꝑis

Omme pꝛobaſti enendor innInd ſoic rannch

Anctoꝛ pſalmi ꝓpha dauid. Qitulus in ſinẽ
pſalmus danid. i. pſalmus iſte diriges nos in

ſinem. i. in chꝛiſtũ qui eſt finis noſtri operis et
fructꝰ laboꝛis attribuit᷑ dauid.i.totichꝛiſto in

cuius ꝑſona loquit᷑ hic ꝓpheta nunc de capite

nunc de membꝛis ꝓpter nimiaʒ vnionẽ capitis
etcoꝛꝑis quantnʒ ad membꝛa loquit᷑ in ꝓſona
ſuꝑioꝛis captiui q iam ſpe in hierm reſtiuutus

et poſitus memoꝛ diſceſſionis ſue in qua deum
latere nõ potuit in qua⁊ eum ſecuta eſt manus

Dñi deliberat ab eo vlterius non eſſe fugiendũ

ſed ad eum ꝑ eum ab irato ad placatũ vnde ſi⸗
bi magna bona diciteſſe ⁊ loquit quaſi voce fi

lij ꝓdigi redeũtis ad patrem. Materia:aſſur⸗

rectio ad confeſſionẽ diuine laudis ex conſide
ratione eminentie diuine vbiq; pntis ⁊ omnia
cognoſcentis. Intentio:monere huiuſmõi emi

nentiam diuinã ſemꝑ cogno Lere ad eius lau

dem debitã cõſurgere atq; nõ a deo ſed ad deũ
ꝑ eum fugere. Dententia in generali ꝓpheta in
iſto pſalmo aſſurgit ad confeſſionẽ diuine lau⸗

dis ex conſideratõe diuine eminentie conſide-⸗

ſeſſionẽ meã: et reſurrecnonẽ meã. ſemitam meamet funiculũ meum inue

me et cognouiſti me: tu cognouiſt. Antellexiſti cogitatões meas de longe:

ſtigaſi.
¶ Intellexiſti cogitatões meas) interioꝛes(de

longe).i.diu antequã cogitarẽ (ſemitam meã)

id eſt actionẽ (et funiculũ meum id eſt limitẽ et

actionis terminũ (inueſtigaſti) id eſt diſcuſſiſti

et tanquaʒ coꝛam te ꝑfecte cognouiſti qꝛ et quo

gradumur et quouſq; ꝑuenimus ſubtiliter pen

ſaſtivt depꝛehenſus fugiens loquit᷑ ſequente ſe
legittimãà vindicta dei vindicantis.q.d. Intel⸗
lexiſti meum deſideriũ ad te redeundi quo dixi
ſurgam ⁊ ibo ad pꝛem meum⸗ hanc cogitatio
nem pcognoſcẽs occurriſti mihi (ſemita meäãa)
qua a te receſſicet funiculũ meũ)quouſq; ꝑuez-z

ni (inueſtigaſti)et ſciſti.

Etommesvuasmeans peuidiſtide non

ſermo in lingua mea.

¶Etomnes vias meas).i. operatões ⁊ actus
N(j pꝛeuidiſti pꝛiuſq; ficrent ⁊ antequam eas am

bulareʒ ⁊ pꝛemifiſti me inlaboꝛe irevias meas

vt ſi nollẽ laboꝛrae redirẽ invias tuas. Etq; pᷣ
uiſus ſiue agnitus ſum depꝛehenſus ſum iam

quid dicã no habeo ego ipſe me inculpo et fa⸗

rando ſcʒ quod diuina noticia omnia intime?z ce(auia no einculpo et ta
clariſſime cogſcit ⁊ ſua diuina natura vbiq; pᷣ⸗ teoꝛ(quia nõ eſt ſermo)excuſationis in lingua
ſens exiſtit. ↄlequenter etiam aſſurgit ad deire⸗ mea)ſed potius accuſatõnis vtdicã pate pec⸗
nerentiã eiuſq; ſctõꝝ ⁊ ad deteſtationẽ omniuʒ caui in celũ ⁊ coꝛã te culpã meã agnoſco ſed ex
iniquoꝝ. Sententia in ſpeciali: ait ergo ꝓpha cuſationẽ non inuenio.t nimirũ .
pꝛius in ꝑſona capitis ad pr̃em ſcᷣm qð ho⸗ Ecce tu vñe cognouiſti omnia nouiſi/
mo loquentis o(Oñe) pater nõ eſt dñs eius ni ma q antiqua: tu foꝛmaſti me et poſuiſti .
ſi qꝛ dignatus eſt naſci ſcᷣm carnẽ pater eſt foꝛ ſupermemanumtuuum.
me dei dñs eſt foꝛme hominis (ꝓbaſti me) ex⸗ Ecce dne tu cognouiſti omnia ſcʒnouiſſi⸗
ꝑimentis młtis ⁊ ſiccognouiſti mei.ab aljs ma)ꝛ vltima mea quo ꝑueni(et antiqua ac pꝛi

ððẽÿ

— ☛

cognoſci me feciſti. pbatus eſt in operibus no⸗
tus in miraculis pbatus eſt in paſſione notus

in reſurrectõe pꝛius eum pater nouerat ſed tũc
cum notum alijs fecit ⁊ ꝓbatuʒ oſtendit (tu co

gnouiſti) ꝑ appꝛobationẽe id eſt voluiſti (ſeſſio⸗

nem meam) in ſepulchꝛo id eſt humilitatẽ me⸗
am in paſſione (etreſurrectionẽ meã detumn⸗
lo id eſt gloꝛificationẽ in reſt urrectõne qꝛ ſcõᷣm
voluntatẽtuam factũ eſt. Vel in ꝑſona coꝛꝑis

O (dñe ꝓpbabi me ⁊ cognouiſti me) qð poſtea

exponit dicens (tu cognouiſtiſeſſionẽ meã) ſcʒ
qꝙ intribulatõne mea patientia habeo ⁊ pecca

ia recognoſco ac conſiteoꝛ (et reſurreciionẽ me

9 —

peccati oꝛigo qñ per antiquũ petm lapſi ſum

mavbi te offendi. Antiqua ⁊ pꝛima nr̃a fuerut .

nouiſſima ⁊ vltima ſunt pena peccati ⁊ miſeria

in qua viuim que eſt vltima ſi redire velimus
alioquin reſtat eternactu foꝛmaſti me finxiſti

in iſta moꝛtalitateet in iſto laboꝛe ad quemo⸗
mnes nati ſumus ac pene peccati me ſubieciſti

(et poſuiſti ſuꝑ me manum tuax) vindicte ⁊vl⸗
tricem me ſuperbuʒ grauantẽ. Et miro modo

ſalubꝛiter deiecitelatũ vt erigeret humilẽ vnde

recte ſubiungit᷑.

irabilis facta eſt ſcientia tua ex me:cõ

—

foꝛtata eſt et nõ potero ad eam.

*

¶Mirabilis facta eſt ſcientia tua ex me) ex

pctõ meo mira et incompꝛehenſibilis facta eſt
mihi ſcientia tua.nõ eſt facile mihi te ↄtempla
ri quem ſuꝑbus reliquivt pꝛius erat cuʒ apud

te eſſem confoꝛtata eſt)et inualuittranſcenden
dogum ipſam inueſtigo (et nõ potero adeam)
attingere ex me et ꝑ meam inueſtigatõnẽ et cuʒ

fugitiuus ita mulctatus et punitus ſim teq; nõ

ritus tuus

lateã qꝛ nihil eſt quod te fugiat ⁊ vbiq; eſt ſpi⸗

fugiam.

tatur et quo plenus eſt oꝛbis terꝛarũ vt me non

inuenias culus ſemitã ⁊ funiculũ ſubtiliter in⸗
ueſtigas(⁊ quo a facie tua⸗.i.a pꝛeſentia et a ſpſi

niuu to qui vbiq; es totus etpꝛeſens(fogiam)
te iratũ vt latere queaʒ.q.d.nuſquã ſeverut hac

ctillac quaſi querens locum fuge.et nequitin⸗
uenire quod cõſequenter declarat in multis in

ductiue dicengsq.
Hi deſcendero in celum tu illic es: ſi de

ſcendero in infernũ ddbe«.
Bi aſcendero in celũ.i.ſi de iuſticia mea cõ

fugere iratum ſcz.

abitauero in extremis maris.

poſſum ſugere a facie irati ad faciem placati.

Ertremũ maris eſt finis noſter in deo tranſuo
lare ergo ꝑiculoſos huius mundi fluctus de⸗

bemus vt ad illũ beatũ finem ad illũ ſelicẽ poꝛ
tum pꝑueniamꝰ. Illuc volemus ſpe et deſiderio
habentes alas geminecharitatis. Non ſit no⸗
bis requies niſi in extremis maris nam ſi ali⸗
bi requiẽ queſierimꝰ in mari pᷣcipitabimur.vo
lemusvſq; quo mare finiat᷑ ⁊ illũ finem maris

pe fideli pᷣmeditemur. Ipſe aũt illuc nos ꝑdu

o)ergocibo a ſpiritu tuo q omnia ſcru⸗

figdens pᷣſumpſero de metãq; ſim in celo (tu il⸗
lic es) vltoꝛ ſuꝑbie ad ꝑcutienduʒ. Item(ſi de⸗
ſcendero in infernũ).i.ſi peccando venero in ꝓ
fuundũ maloꝝ ⁊ deſperando nolens cõfiteri di
cam quis me videt etiam illic (ades)vt vindi⸗
ces.q.d. Si me ſuꝑbiendo extulero te inuenio
repꝛeſſoꝛẽ.ſitimendo me abſcõdero te iuuenio
inueſtigatoꝛẽ. Quo ergo fugiã vt te iratum nõ
ſentiã. Sed inuenit iſte conſiliũ.q.d.ſic potero

Seiſumpfſero pennas meas diluculo:et

BSi ſumpſero)et accepero (pẽnas meas).i.
Duas alas quas ꝑdiderã ſcʒ duo pꝛecepta cha
ntatis in quibo tota lex pendetet ꝓphe ⁊ hoc(di
luculo)virtuti.i.poſtpoſitis tenebꝛis pctõꝝ et
in exoꝛtu gratiecet habitanero mentec(in extre⸗
mis maris) .i.in fine ſeculi vt ſeculũ nõ amem
ſed eius finem in quo ſit mihi requies.tunc ſcʒ

cetcuius faciem irati fugerevolumus nam ſe⸗

Eteni illic manus tua deducet me: ette

nebit me dextera tua.

Eteni ülic manus).i.potenria (tua deducet
me)ne aberrem vt engar quaſi in aere nõ tan⸗
gens celũ ꝑ elationẽ nec terraʒ ꝑ deſperationẽ

ſcd qꝛ eſt ſiniſtra que eſt in collatõe tꝑaliũ.ideo

ſubdit(et tenebit me) ne recidam ſed ꝑſeuerem

. . (dextera tua) que ducit ad eterna ſcʒ gra tua et
Auo ibo a ſpiritu tuo et quo a facie tus

amoꝛ eternitatꝭ.hec meditemur.hec ſit ſpes no

ſtra.hec ſit cõſolatio nr̃a. Manus tua deducʒ

me ad ꝓfectuʒ virtutis. dextera tua tenebit me

in ſtatu beatitudinis. Cue eni ptãtis manu hu
mana creatura deducit᷑ et tui reſpect gratia vt
ꝑſiſtatteneiur. Sed adhuc cõſiderans longin

quitatem vie ⁊ ꝑicula ſubdit.

Et dixi foꝛſitan tenebꝛe ↄculcabũt me:
tn

Srinstlo meain delitijs meis:

Eth)ita deliberans et volare cogitans (dixi)
in coꝛde meo (foꝛſitan tenebꝛe)ſcʒ tot mala ſe⸗
culi tot ſcandala tot turbe tentationũ (cõculca

bunt me).i.impedient volatũ meuũ.abũdat enĩ
iniqtas ſeculi qua refrigeſcere pñt pene chari⸗
tatis.⁊ qꝛ in nocte deſꝑaui tranſire mare ſcʒ ꝑ
me ideo ad diuins gratiam reſpiraui(⁊ nox).i.
hec tota miavita fciã eſt mihi(cillũiuatio mea)

et hoc in delitijs meis).i.ꝑ delitias meas. NHo
ſtre delitie chꝛiſtus eſt de quo exultamus⁊ gau

demus q deſcendit in nociẽ qꝛ carnẽ de iſto ſe⸗

culo accepitet noctè illuminauit ⁊ me ab interi
tu reuocans fecit mihi noctẽ illũinatã. VUñ re⸗

cte ſubiungit.
Quia tenebꝛe nõ obſcurabuntur a te:et

nox ſicut dies illuminabitur: ſicut tene⸗
beꝛe eius ita et lumen eeus.

¶ Quia tenebꝛe.i.pctã ⁊ hoĩes mali (nõ ob⸗

7

ſcurabunt᷑ a te ꝑ te nõ obſcuras tenebꝛas qꝛ
nõ ſinis impunite abire pctã nr̃a ſed flagellan

do erudis hoĩes vt confiteant᷑ pctã ⁊ ↄfitentes
vera luce illuminas qui enim nõ contitet᷑ pctã
ſuas tenebꝛas obſcurat ſed ſi cõfitet᷑ deus illu⸗

minat. Cota iſta miſeria in qua gemimus do-

loꝛ medicinalis eſt nõ ſententia penalis.vnde
bñdicamus deũ miſcentẽ amaritudines dul⸗
cedinivite tꝑalis ne tꝑaliũ delectatõe cecati nõ
deſideremus delicias eternas ſic fiet in nobis
quod dicit (et nox) huius noctis ſcʒ aduerſitas

(ſicut)et(dies)huius noctis ſcʒ pſperitasülu⸗

minabit᷑ a te ⁊ in ſerenũ mihi vertet᷑ qdð fit ſi co

gnoſcamus merito pctõꝝ noſtroꝛũ nos aduer
ſitates pati et dulcia ſint nobis fla geilla patris

ne ſitamara ſententia iudicis. Implebi etiam

= —Q,). -80—

=☛☚
=

6

n⸗
ni
co
m
let

c,
ne

em

be

cognoſcet nimis.

Fihy terre.

in nobis qð ſubiungit᷑ (ſicut tenebꝛe eius) no

ciis ſunt mihi.i.adueria (ita) indifferẽter (et lu

men eius).i.pſperavt vtraq; equaliter accipia
mus et ſi hec eſt tenebꝛe nõ ↄculcabũt etpꝛe⸗
mentquem lumen nõ extollit: coꝛrumpit.hec

nox.i.hec miſera vita habet noctem ſiue tene⸗

bꝛas ſcʒ aduerſitatẽ ⁊ diem ſiue lucẽ ſcʒ pſperi
tatem ſed deus illuminat hanc noctẽ ſicut diẽ
ꝓmittens aliã lucẽ ⁊ docens nõ letari ꝓſperis
nec frangi aduerſis ⁊ tũc incipit homo his in
differenter vti ⁊ in omni tꝑe ⁊ foꝛtuna deum ſi
cut iob benedicit.Et hec indifferentia: firma
ↄſtantia in vtraq; foꝛtuna eſt mihi.

— 13¾

i me le vtero matris mee.
Quia tu)o dne (poſſediſti renes meos).i.te

nes nõ ſolũ coꝛ.i.cogitatõnes quarũ ſedes eſt

in coꝛde ſed etiam renes.i.delectatõnes quarũ
ſedes eſt in renibo vt nõ delectet me lux noctis
ſcʒ ꝓſperitas rerũ et felicitas tꝑm ſed interioꝛ
lux ſcʒ ſapiẽtie tuecet ſuſcepiſti me devtero ma
tris mee).i.de ↄſuetudine ciuitatis mee baby⸗
lonie in qua pꝛius natus ſuʒ captiuus vbi nõ
indifferenter habebã lucem ⁊ tenebꝛas noctis

poſſidere.Etqꝛ hoc feciſtigihi idco.

huius pᷣpoſtere hoc dicit qꝛ bus eſt ſuſciꝑe q;ᷓ

Auna tu poſſediſti renes meos:ſuſcepi

Confiteboꝛ tibi qꝛ terri biliter magniſfi
catus es: mirabilia oꝑa tua: et aia mea

—

Xonſfiteboꝛ tibi).ilaudabo te ⁊ merito(qꝛ

terribiliter magnificatꝰ es) puta qꝛ infinitꝰ es

in potentia ⁊ virtute ⁊ eo ipᷣo terribilis.Quia

terribilis estimẽdus es:qꝛ placabilis es amãa

dus es:qꝛ magnificatꝰ es admirãdus es:⁊ in
his omnibo laudandꝰ ⁊ querendus.⁊ ita cum
tremoꝛe gaudemus ne ſuꝑbi ꝑdamus qð hu⸗
miles ꝑcipimꝰ. nec ſolũ tu mirabiliter magni

ficatus es ſed etiã (mirabilia ſuntcoꝑa tua in

creatõe ⁊ recreatõe in quibo etiam ↄfitendũ eſt
tibicet anima mea)iamcognoſcet nimisid ẽ
valde.Ante erat mira ſciẽtia tua ex me nec po
teram ad eam ſed modo poſſum qꝛvenit mihi
gratia tua ⁊ illũinauit tenebꝛas meas.Etme⸗

rito cognoſcit qꝛ.

Non eſt occultatũ os meũ a te qð feci⸗

Hon eſt occultatũ) et abſconditũcos meũ)

dictũ ab oſſe nõ ab oꝛe.i.firmitas anime inte⸗
rioꝛ ⁊ ↄſtantia virtutũ que frangi nõ põt que⸗

libet tribulatio ſeu aduerſitas huius ſeculi ſe⸗
uiat (a te) ſic vtcognitionẽ tuã lateat(qð feciſti

in occulto)et abſcondito qꝛ illud hoĩes nõ vi⸗

ſii in occulto: et ſubſtantia mea in inferi

2

gent tu autẽ vides qui feciſti. vides bona que
feciſti in me vt nõ appareant mala que ego fe⸗

ci in me.O peruit tua gr̃a pctã mea (et)tñſub
ſtantia mea)ſcʒ coꝛpis (in inferioꝛibo terre).i.

in hac ꝑegrinatõe afflicia gemit mibulatõnib⸗

et tentationibo fatigat᷑. Ego ſubſiſto in Arne

coꝛruptibili tñ os nõ cedit huius ſeculi malis

Ex quibo v̈bis penſando eſt dei miſcdᷣia atq;
iuſticia qꝛ intus diuina virtus ſpiritualibo do

nis ⁊ viriutibo nos roboꝛat:ſpe ad celeſtia ſub
leuat.et ſue virtutis tegmine culpas nr̃as mi⸗

ſericoꝛditer occultat ſeq ꝓpter culpas nr̃as ad⸗
huc nos punit et natura noſtra adhuc in hac

moꝛtalitate gemit tentatõmib ⁊ anxietatibo vr

getur et innumeris tribulationibo fatigat᷑. Et

qꝛ nõ noſtris meritis ſed diuine miſcdie reſpe

ciuagit᷑ vt coꝛruptio ad incoꝛruptionẽ ſuble⸗
uetur bene ſubiungit loquens nunc in ꝑſona
capitis.d. ð

Imperfectũ meuʒ viderũt oculi tui: et
in libꝛo tuo omies ſcribent᷑: dies foꝛma

buntur et nemo in eis.

Imdpfectũ meũ)ſcʒ titubantesviderũt ocu

li tuijmiſcdᷣiter ne perirent dum adhuc nõ ha
berent os ⁊ anime firmitatẽ interioꝛẽ (et in li⸗

beꝛo tuo).i.in diuina memoꝛia (omes ſcriben⸗

tur)oẽs ſcʒ illi quos oculitui viderũt:ac ſi di⸗
ceret in memoꝛia tua eterna ſemꝑ erũt.vñ ad⸗
huc de imꝑfectõne ſubiũgit.(dies foꝛmabun

tur)et de filijs noctis filij lucis fient qui alios

illuminabunt nam ãqſi dies foꝛmauit dñs qñ
ſanctos aplos elegit qñ eos luce fidei illumi⸗
nauit ſʒ iſti in tenebꝛas cõuerſi ſunt cũ in chꝛi

ſti paſſione lucem fidei ꝑdiderunt (et nemo in

eis) remanſit qui nõ erraretſed tñ nõ ꝑierunt:
qꝛ imꝑfectũ at oculitui viderunt.qð pꝛeui⸗
dens ꝓpheta ſubiũgit.Et ſi oꝛabũttñ.

Oihi aüt nimis honoꝛificati ſunt ami

patus eoꝛum.
Mihi aũt).i.a me (nimis).i.valde et excel⸗
lenter.excellit enĩ honoꝛ celeſtis honoꝛẽ terre⸗
ſtrem. vel vltra qᷓ; dici poſſit (honoꝛificati) et
honoꝛabiles facti ſunt licet alijs deſpicabiles
videant᷑ (amici tui)o (deus) ſcʒ apłi et ſancti
qui errabũt.vere nimis ſunt honoꝛificati illi
quibo auctoꝛ celi et terre dignatus eſt dicere iã
nõ dicam vos ſeruos ſed amicos meos. Ma⸗

gnus honoꝛ:magna gloꝛia:magna dignitas.

eſt eſſe amicos dei. Lali honoꝛe digni ſunt qᷣ
ꝓ amoꝛe dei cuncta que mundi ſunt deſerunt
qui ꝓpter chꝛiſtum viles ⁊ abiecti eſſe apetunt
quos mundi ꝓſperitas nõ eleuat:quos Nchuic

ſitas ab amoꝛe chꝛiſti nõ ſeparat.et nimis ſu
per oẽm pꝛiucipatũ (cõfoꝛtatus eſt pꝛincipa⸗
tus eoꝝ).i.firmiter ſtabilitus qꝛ pꝛimo duces
et paſtoꝛes eccleſie facti ſunt et ex iſto pꝛincipa
tu ad honoꝛẽ eternũ tranſierũt. Nimis etiã cõ
foꝛtai ſunt apli ⁊ ceteri ſancti s nihil poterat
a charitate chꝛiſti ſeꝑare qui terrena deſpicie⸗
bant mũdi gloꝛiã calcabant ad celeſtẽ patriaʒ

totis viribo anhelabãt.ſʒ hi tales licet ſint ma⸗

gni nõ ſunttñ pauci.vnde ſequt.

Dinumerabo eos et ſup arenaʒ multi⸗/

8

plicabunterurreri et adhuc ſum tecY.

Sinumerabo eos) q̃s in fide geuueruntilli
quoꝝ pꝛincipatus eſt ↄfoꝛtatus (et) ipſi mihi
enumerati (ſuꝑ arenã multiplicabũtur) alijs
ad dinumerãdũ. Deo ergo numerabiles ſunt
electi:nobis vero tam innumerabiles ſuint qᷓ;
innumerabilis eſt arena.hoc aũt fecit moꝛtali

tas et reſurrectio chꝛiſti vñ et ſubditur exurre
xi)a moꝛteſet adhuc) toto tꝑe vite pñtis ſum

tecũ occultus ad dexterã tuã donec ab omib⸗
videar in iudicio.nam ante paſſionẽ ⁊ in paſ⸗

ſione pauci fuerunt qui crederent in ieſum ac

poſtq; reſurrexita moꝛtuis ⁊ aſcendit in celuz bemus vt in eo quod mali ſu
mult qui ſtudeamus. vnde et ſubdit.

multiplicata eſt multitudo credentiũ. Et ad⸗

huc ad dexterã pr̃is in occulto ſedens latet nõ

dum manifeſtus venit nondũ iudicat. ſed tũc

Diſtrictius eos damnat qui modo eũ peniten⸗

do nõ placant de quibo in ꝑſona coꝛpoꝛis ſeu
membꝛoꝝ pſalmiſta ſubiunggit.
Si occideris deus pctõꝛes:viri ſangui
num declinate ame.

—

c(viri ſanguinũ).ſ.qui oditis fratres ꝗͥ eni odit
fratrẽ ſuũ homicida eſt declinateca me) ſcʒ ne
vobiſcũ occidar a deo.Ac ſi diceret. Cum tu

damnabis repꝛobos in iudicio tunc ſeabun

Si).i.qcoccideris)et a coꝛꝑe tuo ſeaue⸗-
ris o(deus pctõꝛes)obſtinatos tunc ſcʒ dicam

ſocietates qui dum ꝑ diuerſa loca ſancte et ſo⸗

cialiter viuunt ciuitates omnipotẽtis dei ſunt

Quos ſolent mundi amatoꝛes mente deſpice
re qꝛ eos vident tꝑalia que ipᷣi diligũt nõ ama
re.Et dum illos cõſpiciũt ſimul habitare ſola
celeſtia ↄcupiſcere qꝛ vite ſequentis fructũ nõ
cogitant in vanitate accepiſſe ciuitates ſuas.i.

ſant.Et qꝛ eoꝝ mala ſancta ecclia odit ⁊ repᷣ⸗

fruſtra ſocialẽ ducere vita electos repꝛobi pnn

hendit recte ſubiungit.

Nõne qui oderũt te dñe oderã: et ſuper

minnicos tuogtapeſceba:
Nõne qui oderũtte dñe oderã.q.d.ſie:qꝛ
eoꝝ viciũ eſt odiendũ bonis homibo ſicut eſt
odioſum deotet nõne (ſuꝑ inimicos tuos) q̃s
videbã pꝛeterire legẽ tuã (tabeſcebã.i.reſol⸗
uebar interius tedio ⁊ afficiebar doloꝛe iratuſ
cõtra eos ex ʒelo tue iuſticie.Sic iniuſtos iu⸗

ſte odimus ſi eoꝝculpas ʒzelo dei accenſi diſtri

cte rẽhendimꝰ ſi ea qͥ redarguenda ſunt mini
me palpamꝰ ne dum eoꝝ gr̃am offendere me

tuimus irã dei incurramꝰ. Sietgo nos deuzʒ

veraciter diligimꝰ ſic eius inimicos odire de⸗

bemus vt in eo quod mali ſunt ſemꝑ eos ꝑſe⸗

Merfecto odio gderam illos: inimici fa
cti ſunt mii.
derfecto odio oderã illos) diligens ꝙ facti
erant ſʒ naturã ſʒ odiens qð faciebãt ſcʒ iniqͥ⸗
tatẽ qꝛ ipᷣi oderũtte: nec enĩ veraciterte dilige⸗
rem niſi odientes te odirẽ. et exinde(inimici fa
cti ſunt mihi)odio iniquo ꝑſequẽtes me ꝓpter
iuſticiã.ꝑfecto odio odire eſt neminẽ cõtra iu⸗
ſticiam amare:nulla vicia blandiendo palpa
re:ea que mala ſunt audacter redarguere:nul⸗
la ꝓpter hec damna vł aduerſa foꝛmidare.hoc

eſt eni ꝑfecte odiſſe vt nec ꝓpter vicia homines

tur boni a malis.unc manitfeſtũ eritqð hic

dicit᷑ viri ſanguinũ declinate a me.Tunc oc⸗

cident᷑qui modo ꝑſequunt᷑ iunc honoꝛabunt
qui modo ꝓ iuſticia ꝑſecutionẽ patiunt᷑. Tũc

aparebit qo pᷣmiſſuʒ eſt nimis honoꝛati ſunt
ammici tui deus. Quibo repꝛobis eciaʒ cauſa et

oꝛigo dãnatõis demonſtrat᷑ cum ſubinfert.
Auia dicitis in cogitatiõe:accipiantin

malũ deniuant᷑ oꝑis. dicitis inq; aduerſus ele
ctionesſaccipiant in vanitate) et fruſtracciui⸗

iates ſuas Ouẽticula. Iſte ciuitates ſunt ſctöx.·

—N

Mia dicitis in cogitatõe ſcʒ veſtra pctm

quippe pꝛius in cogitatõe fit poſtmodũ in oꝑe
Etqꝛ maluʒ nõ coꝛrigũt cogitationis ideo ad

oderis:nec ꝓpter homĩes vicia diligas:vt hoc
in eis odenis ꝙ iniqꝗ ſunt hoc diligas ꝙ hoĩes
ſunt.Et ꝙ puro ⁊ ſincero aĩo oderit peccato⸗
res oſtendit eo quod ſequi.

Pꝛoba me deus et ſcito coꝛ meũ: inter

roga me et cognoſce ſemitas meuas

¶ ¶Pꝛoba me)o (deus ) interius (et ſcito coꝛ me

um) qð nõ pᷣt homo.i.eſto teſtis ↄſciẽtie mee.
Munqũ ſe nouit interius cũ hoc ait. niſi enĩ
purũ ſe hꝛe coꝛ ſciret teſtẽ cõſcientie ſue deum
minime inuocaret. hec eſt cõſcientia mũda et

ſpecies filie regis intrinſecus ꝑfectũ q̊ʒ ſe eſſe

exterius agnouit cũ ſubiunxit (inerroga me)
exterius (et cognoſce ſemitas meas) Ac ſi di⸗

ceret ꝓha ↄſcientiã:interroga vitã: pꝛoba cogi

tationes:interroga oꝑa:qꝛ factis maloxꝝ non

uid.

ſenſa
chꝛiſt
Var
crano
Iren
omne
niſo⸗
waſen
cens
turamn
ſpeca
Peadin
nnoc

— „ — — —

ð —
—— ☛ — —

he
.
ni
m
ſe
e)
i⸗
ℳ
ſoß⸗

cöſentio nec ea diligo. Et cum in me viã iniqͥ
tatis nõ inueneris in via tua que tu ipſe es de
ducere me digneris.Et h eſt qð ſequii.
Et vige ſi via iniquitatis in me eſt: et

ducmhein piacterng.

Et vide ſi via iniquitatis in me eſt) ſiue co⸗
gitando ſiue delectando ſiue cõſentiendo ſiue
faciendo.(et deduc me in via eterna).i.in via
iuſticie que ducit ad vitã ⁊ buitudinem eternã
ad quã nullus põt puenire ni ſi fuerit totaliter
expedit ab omi iniqᷣate:hec etiã eterna via eſt
chꝛiſtꝰ. Ipſe eni ait. Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita
Via eſt ꝑ quam ſpiritaliter gradimur.veritas
eſt ad quã ꝑuenire conamur.vita eſt qua ine⸗

ternuʒ frnamur. Vel (Pꝛoba me)o (deus) . i.

examina (et ſcito coꝛ meum).i.fac me ſcire ea
que latent in coꝛde meo.(interroga me).i.fac
me inquirere ⁊ diſcutere ↄſciam (et cognoſce)
id eſt cognoſcere me ſac (ſemitas meas).i.cogi
tationes et deſideria mea quo tendunt. (Et vi
de).i.fac me videre(ſi via iniqtatis in me eſt)
id eſt aliqua latens culpa in mea volũtate vel
actõne (et) ſi aliquid in via mea inueneris qðᷣ
tibi diſpliceatdeduc me in vita eterna) id ẽ in
vig que ducit ad eternitatẽ. Mio.

malo in ſe n ſol viſibili ſeʒ primo ſed etias .

inuiſibili ſcʒ diabolo. Diabolus dicit᷑ homo
in figura vñ in euangelio: Inimicus homo H̊
fecit.vel ſᷣm quoſdã ſicut paulus qͥ pꝛiue vo⸗
cabatur ſaulus dicit᷑ a paula quã cõuertit: ita
diabolus dicit homo ab hoie quẽ ipᷣe depit
(a viro iniquo)alijs ſcʒ hoĩe vcl dia bolo En⸗
pe mejne mihi noceat. Eripe inq; ab iſtis ne
cogar cõfoꝛmari coꝝ malicijs.qui etiã vir di⸗

cit qꝛvirilis⁊ foꝛtis eſt ad nocendũ.Deinde q̃

liter mali ꝑſequũtnr exequit᷑. impugnãt enim
bonos tripliciter ſcʒ coꝛde lingua ⁊ manu.Et
de coꝛde pꝛemittit.dicens.

AQui cogitauerũt iniquitates in coꝛ de:

ota die cõſtituebant pꝛelia.
¶ Qui) ſcʒ mali ⁊ iniqui (cogitauerũt) ex mo
ra (iniguitatẽ in coꝛde)et ſi in labijs qnq; bo⸗

na pᷣtendant et hec inimicicia occulta ꝑiculo⸗

Celi terreq; ꝓtectoꝛ deus quo moꝛiente illu

minata ſunt tartara:quo reuirgete ſcõꝝ eſt mł

titudo gauiſa: qͥ aſcendente angeloꝝ exultauit
caterua: pcamur tante gloꝛie excellentẽ vᷣtutẽ

yt directiin via eterna illo tueamur bꝛachio qᷓ
honoꝛabiles amici tui gloꝛiant᷑ in celo. H d.
¶Plſalmus de cuiuſlibet fidelis inter
malos cõſttuti depꝛecatõe ad dñm vt

atentatoiby et verationibo liberet eum.

Ripe me domine

ab homine malo:a viro iniquo eri⸗

pe me. ¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta da
uid. Zitulus. In finẽ pſalmus dauid. Et eſt

ſenſus:pſalmus iſte dirigens nos in finẽ.i.in
chꝛiſtum:eſt dauid.i.eccleſie que hic loquitur.
Materia:malicig huiꝰ mundi ac gemitus et
oꝛatio coꝛpoꝛis chꝛiſti inter malos conſtituti.
Intentio: monere ad oꝛandum deum contra
omne malum. Sententia in generali ꝓpheta
in iſto pſalmo in ꝑſona eccie dũm depꝛecatur
vt a tentatõnibo ⁊ vexatõibo iniquoꝝ liberet᷑
dicens in futuro iudicio vindictã ſuꝑ eos ven
turam qui pauꝑes nũc ꝑſequuntur. Snia in
ſpeciali:E cèleſia ergo inter malos quos vt ſu
pꝛa dictũ eſt ꝑfecto odio odit gemens ⁊ labo⸗
rans clamat(Eripe me)o (dne)ab omi (hoĩe

ſioꝛ eſt q; aꝑta:facilius enĩ vitat᷑ aperta qᷓ; oc⸗
culta:qꝛ nulla peſtis efficacioꝛ eſt ad nocendũ
qᷓ; familiaris inimicus.et hi tales (tota die).i.
toto tꝑe ſine intermiſſione (cõſtituerũt) machi
nando ⁊ firmiter ſtatuendo (pꝛelia) verboꝛuʒ
aut verberũ quibo alios impugnarẽt. Deinde
ſubdit de ꝑſecutõne a lingua.d.
Acuerunt linguã ſuam ſicut ſerpentes·
ꝓenenum aſpidũ ſub labijs eoꝝ.

¶ Acuerũt linguã ſuã)in fabꝛica malicie po⸗

liendo ⁊ pꝛeparando ad blande loquendũ vt

deciꝑent vel ad pungendũ vt lederẽet (ſicut ſer

—

pentes)qui blandiunt᷑ lingua vt moꝛdeãt(ve⸗
nenum aſpidũ)qð eſt inſanabile.i.ſuggeſtio⸗
nes pꝛaue:eſt vel latet(ſub labijs eoꝛuʒ).i.ſub
verbis de labijs eoꝝ ꝓcedentibo. Et bñ dicit
ſub labijs qꝛ malicia eoꝝ nõ maniſteſta eſt ſed
occulta.vident᷑ amicitie verba habere ſed ple
na ſunt veneno moꝛtifero. Deide de ꝑſecutõe
a manu id eſtoꝑe ſubiungit.d. H
Cuſtodi me dũe de manu pctõꝛis et ab
minibo iniquis eripe me.
Luſtodi me)o (dne de manu).i.ptãte (pctõ
ris anthonomaſice ⁊ ꝑ excellentia ſcʒ diaboli
qꝛvalidus eſt ad nocendũ ⁊ ꝑ multa fallitque
nequeo ꝑ me pᷣcauere⁊ ab hominiboiniquis)
ad nocendũ paratis.i.a membꝛis eius ꝑquoſ
conat᷑ qdð ꝑ ſe nequit facere (eripe me ne mihi
noceant nõ dico in cauſis ſeculi ſed in via dñi
vbi modicũ nocumentũ inducit magnu dein

mentũ. Vñ ſubdit.

ſus meos)quibus ambulabã in via D

Qui cogitauerunt ſupplantare greſſus

—

ni cogitauerũt ſupplatare) ⁊ decipe/ greſ⸗

2

Tedgrabtes derũt ſuppi laqueũ mihi.

ſtrahere me ab ea ꝑ aliud qd mihipꝛeberetoc
caſionẽ ruine. Vñ ſubdit(abſconderũt)ne ꝑ⸗
ciꝑem ⁊ cauerẽ ⁊ vt facilius me deciꝑent ⁊ mi

hi nocerent(ſuꝑbi)ſcʒ illi pctõꝛes ⁊ iniquicla—⸗d
queum).i.deceptionẽ ſeu inſidias (mihi) ⁊ ad

capiendũ me.nomine ſuꝑbi totũ coꝛpus dia⸗
boſł explicauitqͥ bonis inuidẽt bona que ha⸗
bent. ſicut diabelus inuidet homini celũ qð
perdidit. = M

ſcandalũ poſuerũt mii.
Et funes).i. pctã ſua mamifeſta qᷓ mibi ſua
dent facere (extenderũt in laqueũ) vt me allice

rent ad faciendũ ſilia pcta dicunt᷑ funes qꝛ li-
gant homines ⁊ detinent captiuũ vnge ſibi li⸗

gant manus ⁊ pedesvt ꝓijciat᷑ in tenebꝛas ex
terioꝛes ⁊ oſtenditvbi cxtenderũt.d.(iuxta iter
ſcandalũ).i.offendiculũ ⁊ obicẽ (poſuæ ũt mi
hi)yvt impingã ſcʒ dictũ vel factũ minus rectũ
pꝛebens occaſionẽ ruine. Iter tuũ pᷣcepta dei

ſunt vade ergo iter rectũ nec exeas a via dei.i.
a pceptis eius ⁊ non timebis ſcandalũ nec ru

es in laqueũ qꝛ in itinere nullũ poteſt eſſe ſcã⸗
dalum ſed iuxta viam ꝑmiſit deus poni ipᷣm
cautũ te facere volens netu a via recedas ⁊ ca
das. Sed in his tentatõnibo⁊ ꝑiculis nihil re
ſtat niſi clamare ad dñm. Jõq; ad hec omnia
pcauenda ego clamæᷓa..

Diyxi dño deus meus es tu: exaudi dñe
vocem depꝛecatõis mee. .
Dixi dño deus meus es tu).i. in te ſolo tan
quã in deo ↄfido cui pꝛiũ eſt ſuccurrere cõfi⸗
dentibus in eo. Magna fiducia hoc dicit et ſi
eni eſt omniũ deus ꝑ creationẽ ꝓpꝛie tñ eſt de
coꝝ qui illi ſeruiũt et eo fruunt. Deinde petit
dicens (exaudi dñe cuſtodiendo et liberando
me (vocem r Hogclonis mee)qua pꝛecoꝛ ma⸗
la depelli a me nea via tua recedã ⁊ in laqueũ

Diñie dñe virtus ſalutis mee obumbꝛa

ſti ſuꝑ caput meũ in die bellii.

Dne dne).i.veriſſine dũe non quales dũi

hoĩes ſunt tu es (virtus)? opifex ſalutis mee)
id eſt qͥ das vires ſaluti mee ⁊ ꝑſeuerantiã qua
ſim ſaluꝰ.hoc dicit qꝛ videbat ꝑicula ⁊ ꝙ dif⸗
ficile eſt ꝑſeuerare in longa via.q.d.tu das vi
res ꝑſeuerandi vt ꝑſeuerando ꝑueniã ad ſalu
tem.et inde ſpero ꝙ tu es virtus ſalutis mee qꝛ
(obũbꝛaſti) per gram.i.quaſi vmbꝛaculum
feciſti cõtra eſtum tentationũ(ſuꝑ caput meũ)
ſcʒ mentẽ meã pᷣſtando mihi refrigeriũ (in die
belli)cõtra diabolũ carnẽ ⁊ munduʒ ne mihi

5ualeret eſtus mibulationũ ⁊ tentationũ. Sʒ

adhuc nõ ſum ſecurus ⁊ ideo.

NMõ tradas me dñe a deſiderio meo pec
catoꝛi:cogitauerũt cõtra me:ne derelin⸗

uas me ne foꝛte exalten.

õ

ſcentiã meã pctõꝛiſcʒ homini malo vł diabo

lo vt eis conſentiã ⁊ deſideriũ ꝑficiã. hoc ergo

oꝛa quantũ potes tu enĩ deſiderio tuo facis lo
cum diabolo. frena deſideriũ ⁊ nõ cades in la
queum qꝛ (cogitauerũt) inimiciccõtra mejquõ

callidius poſſint nocere.⁊ ideo tu o (dñe ne de

relinquas me)in manib eoꝝ ⁊ ſerua mea la⸗
pſu(ne foꝛte) de me victo ⁊ humiliatoſexalten
tur).i.triüphent ⁊ gaudeant ac de meo interi
tu gloꝛient᷑ hñtes de me ſuuz intentũ qꝛ ſedu⸗
cio homine gaudent diabolus ⁊ ſui.vnde ali⸗
bi exultabũtſi motus fuero. Me ergo vmbꝛa

glarũ tuarũ teget ſed.
Caput circuitus eoꝝ:laboꝛ labioꝝ ipſo

¶ Non tradas me)o (dñe).i. ne pmittas me
tfradiſa deſiderio meo).i.ꝑ deſidenũ ⁊ ↄcupi⸗

rum opiet eos.

Maput).i.mens ⁊ capitalis intentio (circui
tus vite ſeo ſcʒ laboꝛ labioꝝ ipoꝝi.men⸗
daciũ quo inducũt hoĩes ad pctm pꝑ verba de
ceptoꝛia ⁊ doloſa.et recte mẽdaciũ dicit᷑ laboꝛ

ſicut enim qui veritatẽ ꝓfert facile et ſinelabo

re loquit᷑ita et quienendaciũ fingit multũ la⸗

boꝛare habet (oꝑiet eos) qꝛ hic in terra de ſua

falſa et mendaci aſſertõne ſuꝑant᷑ ⁊ ↄfundunt

et in futuro oꝑiet eos ĩ inferno ſicut rhete ope
rit captas aues ⁊ ſic puteus inferni clandet ſiꝝ
per eos os ſuũ.Et pꝛetereer.
Cagent ſuꝑ eos carbones in ignẽ deijci

es eos:in miſerijs nõ ſubſiſteet.
adent ſuꝑ eos)hic in terra antequã veni⸗
at ignis eternus(carbones)ſcʒ ignis ↄcupiſcẽ
tie ire ⁊ luxurie ⁊ omniũ incentiuavicioꝝ(⁊ in
ignẽ.i.in illos carbones(deijciẽt eos.i.deijci
(mittes ⁊ dicit idem carbones ⁊ ignẽcꝛ in mi
ſerijs) huius ſeculi(nõ ſubſiſtent) qꝛ carentes
roboꝛe vᷣtutũ pñtis vite moleſtias nequaquã
ferre valent ſed impatientes cadunt in iniqͥta⸗
tes ⁊ deficiũt quas miſerias boni patiẽter trã⸗
ſeunt. In futuro etiã cadent ſuꝑ eos carbones
gehẽne et in ignem eternũ deijcientet in miſe⸗

rijs nõ ſubſiſtent qꝛ pena ⁊ miſeria infernalis

eſt intolerabilis de quoꝝ caſu adhuc ſubdit᷑

Vir linguoſus nõ diriget᷑ in terra: virũ

iniuſtũ mala capient in interiiiu.
¶UWir linguoſus) cui voluptas eſt loqui nec
attendit quid loquat᷑ nõ diriget᷑) viam re⸗
ctam ⁊ ad faciendũ bona nec ꝓficietcin terra)

id eſt in hac vita.qꝛ vt dicit Gꝛego.multiloqᷣ

— h./4d

— — —

— ——

— — — —

— ——

—
=
— —„,

–☛ ι D d

— ———

——

— OD —

quiſq; ſeruiens rectitudinez iuſticie tenere nez

quaq; poteſt.Et vt dicit ſalomon. In multilo

quio nõ deerit pctm̃. Seruus ergo deiqͥ vult

dirigi magis opoꝛtʒ audire qᷓ; loqui.naʒ ſi qͥs

etiam vera dicat ſed pꝛeter neceſſitatẽ virlin⸗

guoſus eſt. nec tm nõ diriget vir linguoſus ſſjʒ

ct (mala capiantvirũ iniuſtũ in interituomis
linguoſus iniuſtus eſt qꝛ illiuſ qui nõ refrenat
linguã ſuã vana eſt religio. vnde eni nõ refre⸗
nat malũ locutõis inde deriuat᷑ ad malũ oꝑii-
Quem mala nũc capient ad interitũ qꝛ in mi

ſerijs nõ ſubſiſtit ſed deficit bonũ vero nõ ad
interitũ qꝛ flagellat dñs filiũ quẽ recipi. Sʒ
adefuno.
Cognoni qꝛ faciet dñs iudiciũ inopis:

et vindictã pauperũ.

et habitabũt recti cum vultu tuo.

₰☛ k.

¶Xognoui)ego (qꝛ)tandem (faciet dñs)et ſi
modo nõ facit(iugiciũ inopis) qui eſurit iuſti
ciam querit ⁊ pulſat ipᷣm ditando diuitijs ſpi⸗
ritualibo ⁊ eternis.beati eniĩ qui eſuriũt ⁊ ſitiũt
iuſticiã qm ipi ſaturabunt᷑ ⁊ faciet etiãvindi⸗
ctam) vel canſas (pauperũ)ſpiritu.i.humiliũ

nõ relinquens coꝝ iniuriã impunitã ſed pu⸗
niens oppᷣſioꝛes eoꝝ quos tunc mala ꝑducũt
ad ꝑditionẽ.et ſi boni modo affligunt᷑ ⁊ pᷣſſu⸗
e paun pnehieglꝛigen cum awparuc⸗

rit caput ipᷣoꝝ. Vnde ſeq
Verũtainẽ iuſti ↄſitebunt᷑ nomini tuo:

utamen iuſti ↄfitebunt᷑)ↄfeſſione lau⸗
is (nomini tuo).i.laudabũt nomen tuũ⁊ hic
inter grauia qð lauda biliꝰeſt ⁊ maxime in fu⸗
turo vbi dum iudiciũ ⁊ cauſas eoꝝ facies ni⸗
hil ſuis meritis ſed tue miſcdie tribuent (et ha
bitabunt recti)qui recte viuunt ⁊ bona ſua nõ
ſibi ſed tibi tribuũtſcumvultu tno).i.cum pꝛe
ſentia tua: manifeſta tua viſione ꝑfruentes et
faciem tuam in celis clare videntes qꝛ deũ ſi⸗
cuti eſt videbũt ⁊ tunc decurſo ſudoꝛe finitiſq;
laboꝛibo phenni en t dño ſi
ne fine gaudebũt. ꝛatio.
Virtus ſalutis noſtre deus defende eccłiã
tuã a diſſidentiũ veneno moꝛtifero vta te ob⸗

—

ci. Per dnm.

umbꝛati nunquã obligemura laqueis inimi⸗

cõtra mala huius mũdi et ſpecialitervt

Auctoꝛ p

ſalmus de oꝛatõe fidelis et ꝑfecti

mus dauid vel oꝛatio ipᷣi dauid.i.chꝛiſto attri
buitur qui factus eſt ſᷣm carnem filius dauid
loquit᷑ enim hic chꝛiſtus totus ſiue ꝓpha invo
ce ipᷣius qũq; in ꝑſona capitis qnq; in ꝑſona
membꝛoꝝ. vbi vnuſquiſq; tanquaʒ herins in
coꝛꝑe chꝛiſti agnoſcat ſuã vocẽ. Wateria:oꝛa
tra malũ ⁊ pctim̃ lingue de quo mentio habi-
tIg eſt in pſalmo pᷣcedenti. Intentio vt homoqͥ

ſalmi pha dauid Titulnepſalæ⸗ *

*

tio cõtra mala huius mũdi et ſingulariter con

alias exꝑtus eſt per linguaʒ ſe peccaſſe vel ad

hoc pctm ꝓnum eſſe peniteat ⁊ ad deum caa—⸗-/

met vt ſica recidiuo ꝑ deuotã oꝛationẽ pᷣ ſerue

tur⁊ a pena debita liberet᷑. Sententia in gene

rali ꝓpha in iſto pſalmo petit ſuã oꝛatonẽ ex⸗
gaudiri ⁊ a pctõ lingue ⁊ a pena ꝓ eo debita in
pꝛeſenti ⁊ in futuro infligenda pᷣſeruari. Den
tentia in ſpeciali: in ꝑſona ergo coꝛpis ſui qd
eſt eccłia dicit. O. (Oñe clamaui) non remiſſe
oꝛaui iam diu (ad te) coꝛde et oꝛe depᷣcando et
ideo (exaudi me)petitionẽ meaʒ adimplendo.
Quia longe ſumus a deo clamemꝰ nõ tam ſo
no vocis qᷓ; intenſione ⁊ affectõe coꝛdis.Cla⸗
moꝛ enim noſter ad deum ipᷣm eſt deſideriũ et
vnuſquiſq; quantũ amat tm clamat. Nec ſuf
ficit ſemel clamare ad dũm manet enim tribu
latio eccleſie vſq; in finem ſeculi et ideo ſubiũ
gitur (in tende voci mee) id eſt diligenter audi
vày:ft exaudias(cuʒ clamauero ad te) uerũ ⁊ quo
tienſcũq; qꝛ nõduʒ finita eſt tribulatio. Hota
per verba trium tꝑm ſcʒ clamaui exaudi cla⸗
mauero innuit omni tꝑe eſſe oꝛandũ et ꝓ pec⸗
catis pᷣteritis dimittendis ⁊ pñtibo delendis et

futuris cauendis.Eto důe.

Dirigat᷑ oꝛatõ mea ſicut incenſuʒ in cõ
ſpectu tuo:eleuatio manuũ mearũ ſaci
ficium veſpertinn. ”MV
irigatur) de ara coꝛdis (oꝛatio mea)igne
chharitatis incenſa.i.recta ad te veniat nõ ha⸗
bens aliquas ſoꝛdes aut vicia aut cogitatvdes
malas (ſicut incenſũ).i.bonus odoꝛſin cõſpe⸗
ctu tuo) vt quẽadmodũ ſuauis incẽſi odoꝛ eſt
gratus et delectabilis ſic mea oꝛatio tibi placi
ta fiat ⁊ acceptabilis (eteleuatio manuũ mea⸗
rum) ad te in oꝛõne vel oꝑatio mea bona que

a pctõ lingue pᷣſeruet᷑ et a pena debita li
beretur. ðJJJMMZM

Ps. Cxl.

„ 8

clamaueroado.

placeat tibi vt ſacrificiũ qð in veteri lege offe⸗

rebatur veſpere quando occidebat᷑ agnus qd

ecrat acceptabilius qꝛ erat figura veri ſacrificij
ſcʒ paſſionis chꝛiſti qð in veſpere et fine mun

— mam di oblatũ eſt ⁊ ſuꝑ omnia placuit patri.hoc ꝓ
ad te exaudi me:intẽdevoci mee c prꝛie ad caput videt᷑ ꝑtinere qui in ſua paſſio⸗

ne pꝛo ꝑſecutoꝛibo dignatus eſt oꝛare. felix

„

fit pꝛo eternis ſit tibi (ſacrificiũ veſpertinũ).i.

7

.dꝛatio que pure directa de ardenti coꝛdetan⸗

gquam de ara ſancta incenſum aſcendit. Ipſe
etiam declinante iam die in veſperuz in cruce
animã depoſuit. Illud ſacrificiũveſpertinũ fe

cit in reſurrectõne munus matutinũ. Et o pie

redemptoꝛ vt merear digne inuocarete.

Hone dñe cuſtodid oꝛi meo:et oſtiũ cir

cumſtantie labijs mies.
arzdoncenſtodttoir mcoandqu por
lam ne verba no xiavel incõgrua leu ocioſa et
inutilia effundã. O s enim quod deum inuo⸗
cat aperiri debet deo ⁊ claudi diabolo.aperiri
Debet in oꝛatione ⁊ claundi in va na locutione.
Sed qꝛ in ſilentio offendit᷑ ſia iuſta locutione

lingua indiſcrete repꝛimat recte ſubiungit cet
oſtiũ circũſtantie) et ↄtinentie (labijs meis) vt

nõ niſiopoꝛtune aꝑiantur vel claudant 72 mo

derate loquant᷑ qᷓtenus os diſcretũ et cõgruo

tꝑe vox aperiat ⁊ ↄgruo iꝑe claudat: ſicut oſti
um domus vel camere modo aperitur modo
claudiiun put neceſſitas exigit vel requirit. vñ
SDalomon. tꝑs tacenai et ꝑs loqndi. Et
Mõ declines coꝛ men in verba malicie:
e
Hon declines).i. declinani etlabi ꝑmittas
o deus (coꝛ meum in verba malicie). i. ad pfe
rendũ malicioſe cõpoſita ſcʒ ad excuſandas)
et defendendas (excuſatões) que fiunt(in pec
catis) excuſandis.i.vt ꝑtinaciter defendã pec
cata mea excuſatõnibo falſis annectens pecca
ta peccatis. O infeliciſſimuʒ hoĩm genus qui
peccata excuſamus dicentes: victus ſuma na
lura:ego nolebã peccare ſʒ vicit me caro mea:
Illa mulier venit ad me ipſa me vocauit:ipſa
me teugit:ipᷣa mihi illud dixit.vel imputantes
mala fato ſeu ſtellis aut tpi vel neceſſitati. Et
P quo deberemus penitentiaz agere et dicere
dñne ego peccaui excnſamus ⁊ iungimus pec⸗
cata peccatis.et ſicut adam ⁊ eua in verba ma
licie declinamus. OYOJYUMBÿ
Cum hoib) opantibo iniquitatẽ:et non

—

còmunicabo cu electis ooox.
um homumlo panabe miguimre iget
ex cõſuetudine malicie. Iniqui eni inceſſanter
in peccatis excuſatõnes inquirũt qui laudari
ab hominibo cõcupiſcunt:vnde fit vt tandius
peniteant. Atcõtra: ſancti viri qꝛ de ſe humi-⸗

lia ſenitunt accuſare ſemetipos nõ erubeſcũt: ſa

recle ergo ſubiungitur (et) ſi hoc fuerit (nõ cõ

clectis coꝝ) ſcʒ oꝑa ntium iniquitatẽ quia nõ

–—

xcuſandas excuſatões in peccatis.

4
“
7 .
. “ 1

meinſtificabo nec peccata defendam. Sicut

dñs habet elcctos ſuos ita diabolus etmem⸗
bꝛa eius habent electos ſi uos. Electi eoꝝ ſunt
quli le iuſtificant ceteroſq; deſpiciunt et pecca⸗
ta ſua defendũt:iſta ſunt pꝛia electoꝛũ ſeculi:

uunt veraciter coꝝ ſunt. Cum illis nõ cõmu⸗
nicabo ſed ab eoꝝ ↄuerſatõne vita et moꝛibꝰ

diſcoꝛdabo qꝛ illi exterioꝛa aſpetunt:ego inte⸗
rioꝛa cõcupiſco.illi laudes adulantiũ querũt
OD increpatones iuſtoꝝ diligo. vndge ſequitur
ed potius

Coꝛripiet me iuſtus in miſcdia ⁊ incre
pinguet caput meum. —— è
AUKoꝛtipiet me iuſtus in miſcdia) no in odio
et increpabit me) cum vino increpatõnis in⸗
ſundendo oleũ miſcdie. Et bene in miſericoꝛ
dia:on eni eſt hec coꝛreptio ira ſed miſcia.
nõ eſt ꝑturbatio furoꝛis ſʒ ʒelus amoꝛis. cha⸗
ritas hec facit nõ crudelitag (oleum aüt pec⸗
catoꝛis).i.falſa laudatio adulatoꝛis 2 ſimula⸗

pabit mneoleimm aut peccatoꝛis no im⸗

lit ad noxia (non inpinguet).i. vnguet (caput
meuin).i:mentẽ que pꝛincipale eſt in hoie ſi⸗
cut caput in coꝛꝑe.i.nõ me demulceant 2 dele
ctent fauo: adulantis ad excuſandũ peccatj:·
vel ad ꝑrahendũ ad peccati conſenſum. q.d.

malo me iuſta increpatõne rephendi q; bilan
da adulatõne decipi. Sediñ de ip̃ᷣis peccato
nibus qui etã mala ſu⸗ deſendüt ⁊ foꝛis gloꝛi

am querũt no eſt deſperandũ qm p illis ſana⸗
cia oꝛatcccleſia.vñ et ſubiungit.

Quoniam adhuc et oꝛatio mea in bene
placitis eoꝛum: abſoꝛpti ſunt iuncti pe.,⸗/
tre iudices oooor. =
WOm adhuc) futurũ expecto (et oꝛatio mea,)

erit(in beneplacitis eoꝝ) cum cõuerſi fuerint

ad dñm. i.veniet tempus quo placebit eis oꝛa

tio mea vt bene placeat eis oꝛare qð nunc oꝛo

et ipᷣi peccatoꝛes inde pficient etoꝛabunt pꝛo

homniho opantib⸗ ate⸗ elernis ſicut et etiã ipᷣi (iudices) et electi (eoꝛü)
ſicut excuſanthoĩes quiopantur quitatem id eſt potetes et docti qui pꝛicinpant᷑ inter eos

lanq; iudicantes de moꝛiboet ſententias pꝛõd⸗

feretes (abſoꝛpti ſunt)et mhil reputati qui per

ſealiud viqebant (iuncti perre) id eſt compa⸗

rati chꝛiſto quia ſapientia chꝛiſti ſtultam teclt
ſapientiam buius mundi. Vel abſo? pti ſunt)

5ſenenJ, „O ueri id eſt incoꝛpoꝛabunt iuncti i eſt ſociati pe⸗
municabo)cõſentiendo.i.nõ ero ſocius (cum

tre) chꝛiſto. Etipſi tandẽ coꝛrigentes ſe a ſua

malicia,.

noõ pauperum chꝛiſti. vnde bene et electi ⁊ eoo⸗
rum vocantur qꝛ in eo ꝙ ſanctos ſe ſimulant
quaſi electi vident᷑in eo vero ꝙ carnaliter vi⸗

ta dilectio que mentes a rigoꝛe virtutis emol-⸗

— —

— — — — —— —

— —

N — — —

——5à”?

xam.

Audiẽtaure obediẽtie et acceptabũt(ver⸗
ba mea) euagelica ⁊ cõuertent᷑ ad chꝛiſtũ (quo

niam)ipſa verba mea (potuerũt)id eſt poten⸗

Audient verba mea quoniã potuerunt
ſicut craſſitudo terre erupta eſt ſuꝑ ter

tiam habent ⁊ pᷣualuerũt verbis eoꝝ.pᷣualuit

enim verbũ dei in ſapientibo et iudicib mul⸗

tis vnde ſecutũ eſt ꝙ martyrio coꝛonati eccle⸗

ſiam fruge virtutũ fecundioꝛẽ reddiderũt(⁊ ſi

cut craſſitudo)ſeu pinguedo (terre)latens ſub
eius ſuꝑficiecerupta eſt) ſurſum ⁊ diſperſal(ſu⸗

per terrã)et pꝛeualens fertilitatẽ ꝓducit ⁊ fru⸗

ctum.nam ſicut de rebus cõtemptibilib ⁊ñ b
iectis quandam pinguedineʒ accipit terra ſic

ex eo qd cõtempſit hic mundus accepit craſ⸗

—

ſitudinẽ ſancta eccleſia vt inde ſeges eius fer⸗

tilis pullularet.
Diſſipata ſunt oſſa noſtr

hos diabolus nõ pꝛoficit ad perturbatões et „„
ſcandala ſe cõuertit que per inquietos mouet:

De inquã cuſtodi ſed
Cagent inrhetiaculo eius peccatoꝛes:
ſingulariter ſum ego donec tranſeam.

Kagent in rhetiaculo eius) ſcʒ diabolivel
iniquitatis id eſt in inſidijs paratis ad capien

dum homines ſicut rhete ad capiendũ feras.

(peccatoꝛes) de vicio in viciũ ruentes qui vſ-⸗
q; eo ſunt peccatoꝛes vt ſic vitam iſtaz ament:
ꝙ eam vite eterne pᷣponant. Et merito cadent
qui enim amat alteri inferre ꝑiculum penbit
in illo.Quod autẽ dixit laqueum hoc nũc vo
cat rhetiaculũ.laqueum ſcʒ quia ligat:rhetia⸗
culũ qꝛvero retinet.et cum talibus nõ vult iſte

combinari vnde addit (ſingulariter ſum ego)

qui in vna ſpe ſubſiſto conſoꝛtia eoꝛum fugi⸗

endo etconſenſum cum eis nõ habendo et ſic
dolos caueo (donec)vt viatoꝛ (tranſeã) inof⸗

num: qꝛ ad te dñe dne oculi mei ĩ te ſpe ſenſo greſſu huius mũdiviam. Ael(donec trã

raui nõ auferes aiam meam

—

Diſſipata ſunt) id eſta ſua foꝛtitudine diſſo

luta ex tribulationũ et tentationuʒ vehemen⸗

tia (oſſa noſtra)id eſt interioꝛa et foꝛtioꝛa no⸗

ſtra ſeu virtus mentis noſtre que ꝑ oſſa in qu-

bus roboꝛ coꝛpoꝛis eſt deſignatur (ſecus) id ẽ

pꝛopecinfernum) tanquam ſimus in ꝓcinctu

intrandi infernum:dicta autem fragilicate bo

minis ad diuina remedia cõfugit eccleſia di⸗
cens ſed (quia ad te dñe:dñe)veriſſime ⁊ eter⸗

ne qui es ſpes ⁊ foꝛtitudo mea ſũt (oculi mei)

interioꝛes tanquam ad ꝓtectoꝛem et adiutoꝛẽ

meum directi et inte fixi.plus figo oculos in
ꝓmiſſis tuis qᷓ; in ꝑſecutoꝛum minis.noui eni

quid pꝛo me paſſus ſis et quid ꝓmiſeris et per
hec ſecure(in te ſperaui) non in alio ⁊ ideoſnõ

auferes).i.auferri ꝑmittas per culpam a te vł

a bonis tuis (aiam meam)et ſi coꝛpus patitur
Tuus ſum tu me ſalua:hoc ideo petit qꝛ ſcie⸗
bat multos aduerſis cedere. Nõ auferas ani⸗

mam ſed potius.

Cuſtodi me a laqueo quem ſtatuerunt
nihi:et a ſcandalis opantiũ iniquitatẽ.

Xuſtodi me a laqueo quem ſtatuerunt mi⸗
hi).i.a deceptõne quam mihi pꝛetenderũt illi
qui me ꝑſecuti ſunt.hoc eſt ab occultis inſi⸗

dijs vbi eſca ducit ad laqueum (eta ſcandalis

operantiũ iniquitatem).i.a manifeſtis pertur

bationibo et nequicijs in dictis vel factis.pec
cantes enim aperte dant alijs offendiculuʒ et
occaſionem fuine.per laqueos ⁊ ſcandala no
tat totius mũdi mala. laquei enĩ ſunt blãdine
xus ſcʒ carnis deſideria et amoꝛ ſeculi et ſi per

—

ſeam) de pñti vita ad ſctõꝝ requiẽ et de ſpe ad
ſpeciẽ vel in ꝑſona chꝛiſti ſecutus ait(ſingula⸗
riter ſum ego tꝑe paſſionisdonec tranſeã de
hoc mundo ad pꝛem. Solusremaneo.ſolus
patioꝛ.diſcipuli defecerũt fugerunt et me ſolũ

reliquerũtet vnum ſolũ latronẽ lucratus ſum

hinc eſt ꝙ ipᷣe ait. Niſi granũ frumentic. Si

ltatus fuero.
¶ Pone dñe cuſtodiã oꝛi noſtro ne inania ꝓ

autẽ moꝛ.⁊c.Et iterũ cum exa

feramus vt miſcdᷣia tua coꝛrepti ab omibo ini
arn ſandalts Diegamu. er dñm.

Pſalmus de oꝛatone chꝛiſti vel fide
lis in magna afflictione poſiti ꝓ ſua lib

ratione ab ommi malo ? tribulatöᷣe.

Oce meaa

—

Aminuʒ clamaui: voce mea ad dũm
pꝛecatus ſum.

tellectus dauid cum eſſet in ſpelunca oꝛatio et
eſt ſenſus hic eſt intellectus dauid id eſt totius
chꝛiſti quẽ habuit cum eſſet in ſpelunca id eſt
in hoc ſeculo vel in carne vł in ſepulchꝛo ? eſt
hic oꝛatio ad quam monet. Qui ergo in pce⸗
denti pſalmo clamauit hic etiam in ꝑſona to⸗
tius chꝛiſti quaſi de ſpelunca ad dũm clamat

Materia:oꝛatio p liheratõe ab omni malo et

tribulatõe. Intentio: monere ad oꝛandũ inter
mala huius mundi? ꝑicula.Sententia in ge
nerali ꝓppᷣa in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti vel
cuiuſſibet fidelis in magna afflictõe iſtennis

q do/

uctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus ine

*9

explicat coꝛ deo anxietatẽ animi ſui petendo id eſt abſcõdere moliti ſunt aduerſarij mei(la

deuote ab eo diuinitus liberari vt ſic ↄfeſſio⸗

ne laudis diuine poſſit libere dño ↄfiteri.oꝛat
enim hic chꝛiſtꝰ:oꝛat coꝛpus chꝛiſti qð eſtec⸗
cleſia. Sententia in ſpeciali. Ait ergo ꝓpheta

pꝛius in ꝑſona coꝛpoꝛis ad deum clamantis.

(Vce) interioꝛi et coꝛdis nõ ſtrepitu labioꝝ
et oꝛis(mea) nõ aliena ſicut illi qui ꝑ vicarios
ſeruiunt in ecclia vnde quidã. Si nõ vis ha⸗
bere vicariũ in pꝛemio nõ habeas vicariũ in
laboꝛe et merito(ad dñm)tantũ patronũ non
ad aliquẽ aliuʒ clamaui) ex affeciu coꝛdis nõ
remiſſe oꝛaui. Unde qꝛ multi clamant nõ oꝛã

do ideo clamoꝛẽ ſuũ exponit dicẽsvoce mea

ad dñm depᷣcatus ſum,ſcʒ ꝓ depulſione tribu

lationis mee ac ſi diceret clamoꝛ meus ipſe eſt
depᷣcatio mea ipſe eſt affectus coꝛdis mei. Ali
ter eni non ſonat in aure dei. Deinde amplius
oꝛõis ſue deuotõʒ inſinuans ſubdit.et adauc

Effundo in cõſpectu eius oꝛõnem meã

f S

pᷣcem tuam vbi ſolus videt ille qui remunerat

(et tribulationẽ meam).i.coꝛdis amaritudinẽ

(ante ipᷣm).i.intus in ↄſcientia ⁊ in coꝛde vbi
videt ipſe (pꝛonũcio) narrando meas anguſti
as ad impetrandũ cõſolationem aliquã cõtra
eas.quia plus ſonat in auribus dei cõtriti coꝛ
dis tribulatio qᷓ; oꝛe ꝓlata depꝛecatio. Et boc

facio dicit eccleſi.

In deficiendo ex me ſpirituʒ meũ:et tu
cognouiſti ſemitas maas.
In deficiendo ex me ſpiritũ meum).i.dum

deficit a me ſpũs meus. Non eni poteſt ſpũs
noſter ꝓſicere in deũ niſi pꝛius deficiat in no
bis. Qui tüc deſicit qũ ab amoꝛe ſui totus ver
citur in amoꝛẽ dei. Et ne hoĩes audientes ſpi⸗
ritum eius defeciſſe putenteum deiectũ addit
cõuenens ſermonem ad dñm (ettu cognoui⸗
ſti) et appꝛobaſti(ſemitas meas)ſcʒ vias iuſti⸗
cie et pꝛeceptoꝝ ꝑ quas illis nõ videntibo eas
et cadẽtibb ambulo ſecurus.Ac ſi diceret: Si
illi putant me deiectũ quia ſpũs meus defecit
tu tamen me ſtantem vides cuius ſpũs me vi

uificat. Et qꝛ omnes qui pie volunt viuere in

chꝛiſto ꝑſecutionẽ patiunt᷑ recte ſubiungit.

In via hac qua ambulabam:abſconde

nt laqueimn mihi.

In via hac) ſcz fidei et legis chꝛiſti qᷓ am⸗

bulabam) innocenter viuendo ſabſconderũtc)

et tribulationẽ mea ante ipm ꝓnũcio:
Eſffundo) copioſe vt fontem purũ etcũ la⸗
chꝛymis (in cõſpectiu eius) ſcʒ dñi ſolius non
boim (oꝛõnem meam)et pꝛecem. Ergo in ſe⸗
creio coꝛdis et in abſcondito cõſcientie funde

queum mihi) ſcʒ deceptõnis ad me capiendũa

ſicut auis capitur laqueo.dicuntur in hac via
abſcondere laqueũ non ſcoᷣm veritatẽ quia eit
ipᷣi extra viam ſunt et hec via nõ ſuſcipit in ſe

laqueũ nec ſcandalũ ſed ſcdõᷣm votuʒ ſeu cupi⸗

ditatem et opinionẽ ipſoꝝ. Illud vero qð ali
bi dicitur.iiuxta iter ſcandalũ poſuerũt mihi⸗

ſcdm veritatẽ ꝓnunciatur.non ſinit eos chꝛi⸗
ſtus in via ponere ne non ſitqua eamus.ſinit
m̃ eos ponere iuxta viam vt de via nõ decline
mus. Illis aũt ſic faciẽtib ego pñtia ↄtenens
Conſiderabã ad dextera et videbam:et
Eral gui cogn oſcerer me.

onſiderabã ad dexteram.i. reſpiciebã ad
eterna et videbam) ipam dexterã vbi futurus
eram et omia tolerabã. Dextera enĩ hic vitaʒ

ſignificat eternam ſicut ſiniſtra ſolet deſignare

vitam pñtem.illi aũt nõ videbant quia tm ſi⸗

niſtram attendebant.et ideo ſubiungitſet non
erat qui cognoſceret me)ſcʒ ꝙ ꝓ dextera patezæ⸗
rer.nõ enim habebant oculũ coꝛdis vt videre
poſſent eccleſiam habentẽ pulchꝛitudinẽ mo
rum et decoꝛẽ virtutũ nam ſi cognouiſſent toꝛ
ſitan amarentet imitarent qꝛ vero nõ cogno⸗

ſcebant ideo odiebantet ꝑſequebant᷑. Et licet

ſequerent᷑ m nõ fugi dicit eccłia immo.

ꝑſecutoꝛes abſcomicrentlaqueũ mihi et meꝑ

Periſt fuga a me:et nõ eſt qui requirat

animã mes.

„

crijt fuga a me)id eſtnõ fugi: ab illo eni

fuga perit qui nõ fugit a duobo autẽ fuga pe⸗

rit ſcʒ a concluſo qui nõ poteſt ⁊ a foꝛti qui nõ
vult. Et eſt fuga coꝛꝑis quam dũs quandoq;
ꝑmittit dicens. Si vos ꝑſecuti fuerintin vna
ciuitate fugite in aliam.eteſt altera que fit ani⸗
mo quam dñs vituꝑat dicens. Mercennanꝰ
videt lupũ ⁊ fugit:fugit vero nõ mutando lo⸗
cum ſed ſubtrahẽdo ſolatiũ.Et talis fuga pe⸗
rijtab iſto qꝛ nunquã fugit animo (et non eſt)
de illis ꝑſequentibo(qui requirat animã meã)
ad imitandũ ſed ad occidendũ. Querit᷑ enim

aut a ꝑſecutoꝛibo auta dilectoꝛibo.poſitus er⸗

go in ianta tribulatõe ſubiũgit Ita mihi ⁊ iõ.

Clamaui ad te dñe:dixi tu es ſpes mea
D oꝛtio mea in terra vluentiu.

——
„

Clamaui ad te dñe tanquaʒ lo

ctue coꝛdis noſtri ⁊ deſideriũ/dixi)poſitus in
tribulatõe (tu)et nõ alius (es ſpes mea)bicin

hoc ſeculo ſcʒ in terra moꝛientiũ qꝛ te ex omi⸗

bus eligo etideo omnia tolero et (poꝛtio mea)
quam deſidero quã expecto tu es non bic: ſed

== ☛ v — = —= = = — „ ———————

„plih nge poſitus
ꝓ liberatõe. Clamoꝛ noſter ad deu ipᷣe eſt affe

diſo. Lune erit res ꝗ modo eſt ſpes. Tunc euʒ

videbim et poſſidebimꝰ quãdo crit omniain
omnib nobis. Interim vero clamamꝰ ad do
minuʒ tanquã longe poſiti tanquã egentes et
miſeri muitis tribulationibo ⁊ ꝑſecutionibo af

flicti. Unde ⁊ ſubdit᷑

Intende ad depꝛecati

miliatus ſum nimis.

—

mende ad depꝛecationẽ meã) qua malũ a
me depelli pꝛecoꝛ et neceſſe eſt (qꝛ humiliatus
ſum nimis).uvalde intus ⁊ extra humiliat in
ꝑſecutõe:humiliat in ↄfeſſione.humiliat in
ſe inuiſibiliter: humiliat ab hoſtibo viſibiliter
nimis hũiliati ſunt in hoc ſeculo ſerui dei ſed

vnde nimis deſpiciunt᷑ in hoc ſeculo inde ni⸗

mis honoꝛant᷑ in futuro. Et plerũq; ipſa mũ
di deſpectio reddit nobis deuʒ ꝓpiciũ in tanto

fit nobis ꝓpinquioꝛ in pꝛece quaãto vicinioꝛes
ſumus ei in ſuſtinenda ꝓ cbꝛiſto deipectione.

Libera me a pſequentibo me:qꝛ ↄfoꝛta⸗

ſunt ſuper me.

—
.

agit ꝑſecutionẽ coꝛꝑʒis vt intus fiat ruma coꝛ⸗

dis ⁊ neceſſe eſt vt liberes qꝛ (ↄfoꝛtati ſunt ſuꝑ
me )id eſt roboꝛati ſunt et pꝛeualuerũt mihi in
foꝛtitudine intin qð nõ poſſum reſiſtere. Cre⸗
uit enim ꝑſequentiũ numerus creuit malus ʒe

lus:qꝛ abundat iniquitas ⁊ frigeſcit charitas
ecce cõfoꝛtant᷑ qui ꝑſequunt᷑ ⁊ nõ eſt qui reſi⸗

ſtat. Expectat dns patientiã ſeruoꝝ ſuoꝝ ⁊ in
terim certanubo pᷣparat coꝛonã et ꝑſequentibꝰ
penam. Et ne liberationẽ coꝛꝑis intelligeres
ideo addidiuit.
Educ de cuſtodia animã meã ad ↄfiten

ibera mea pſequentibo me) nõ vtcoꝛpus
nõ ruat ſed ne illis me ↄfoꝛmando anima pe⸗
reat. Ad hoc enim diabolus extra ꝑ vaſa ſua

dum nomini tuo: me expectant iuſti do

ec retribuas mihi.

Educ de cuſtodia animã meã)id eſtde pᷣſ⸗

ſura mũdi huius vel coꝛruptõe carnis in qui

bus tanquã in carcere vel cuſtodia tenet ⁊ an
guſtiat felix anima. Cupit enim diſſoluit eſſe
cum chꝛiſto et nõ valet ſed felix eritſi interim

luget nam beati qui lugent qm ipᷣi ↄſolabunt᷑
Educ inquã(ad ↄfitendũ )id eſt vt ↄfiteat᷑no
mini tuo) ↄfeſſione laudis ꝑpetue cum beatis

( qꝛ me expectant iuſti)ſcʒ ſancti Donec reiri⸗

buas mihi)pꝛemiũ gloꝛie cum ipis. Illieniʒ
quiiam ſunt in anima gloꝛiſicati expeciat iu⸗
ſtos ſequentes quantũ ad coꝛpoꝛũ gloꝛifica⸗

tionẽ omnes enim cõmuniter hanc recipiant

retribunonem. In ina ergo cuſtodia detenii
debemus eſſe vigiles ne nos pꝛemat toꝛpoꝛ
negligentie ne nos grauet ſomnus ignoꝛan⸗
tie:penſemus quomõ rei ſe habeant in carceri

bus quantũ gemãt fleant peniteãt de ſuis rea⸗

tibus quantũ emendare velint ſi poſſint quã⸗
tum timeant ⁊ ſuſpecti ſint vtiudexvenia re
os ad ꝓmerita toꝛmenta ꝑtrahat. Sic ſtudea

mus et nos in iſto penali carcere mala noſtra

deflere? penitendo punire. Miſericoꝛs iudex
noſter penitẽtiã noſtrã libẽter ſuſcipitet ſi nos
punimus ipᷣe nõ punit ſi nos nõ parcimꝰ ipᷣe
parcit. ¶ Lel in ꝑſona chꝛiſti poſſunt omnia
aecipi. Ipᷣe enim cũ penderet in cruce magna

voce ad pꝛem clamauit dicens. Helvy helyꝛc.

et ſimiliter ad eum depꝛecatus eſt. Effudit eti
am offerendo patri ſuo ſimuloꝛationẽ et paſ⸗
ſionem etipſa tribulatio paſſionis magna ad

patrẽ eſt vitus oꝛatiõs. In ipᷣa quoq; tirbula
tione deficiendo inclinato capite emiſit ſpiri⸗

tum. et qꝛ tunc impletũ eſt qð de eius incarna
tione ⁊ paſſione pꝛedixerant ſcripture ꝗð etiaʒ
in illa voce intelligimꝰ qua dicit᷑ conſumatuʒ
eſt apte ſubiungit᷑ qꝛ cognouit ſemitas eiusid
eſt vitã ⁊ doctriuã eius appꝛobauit.Abſconde

runt iudei laqueũ chꝛiſto inierũt enim ↄſiliuʒ

quomõ eum dolo tenerent ⁊ occiderent.Con⸗
ſiderauit enazʒ in paſſione ſuos diſcipulos qui

ad dexteram eius erant quia eos vt ad dexte⸗

ram ſuam in iudicio ſederent elegerat et vide⸗

bat ſi quis in fide remaneret et non erat qui

eum cognoſceret alijs fugientiby ſolus chꝛiſt

comphenſus eſt ⁊ ductus ad iudiciũ ⁊ nullus
requirebat eum ad cõſolandũ. Clamauitad
dim ſuum qꝛ ſpes eius erat ⁊ pars in terra vi
uentiũ intendit ad depꝛecationẽ ſuam et eruit

eum a pſequentiba ipᷣm qui intm̃ ſuꝑ eum cõ⸗
foꝛtati ſunt vt dei filiũ crucifigerẽt. Eteduxit
de cuſtodia id eſt de ſepultura in qua cuſtodie
batur animã eius.i.carnẽ anime reddendã et

ceperũt ↄfiteri nomini eius qui ante blaſphe⸗

mabant. Surrexit ⁊ aſcendit in celum ⁊ ſedet

ad dexterã patris quem expectant iuſtivonee
veniat ad iudiciũ ⁊ retribuat eis vica eternã.

Depꝛecantes dñe voce hunnlt maieſtatem

ᷓ— — 8 —

tuam expoſcimꝰ vt adiuta a te ſpe noſtra poꝛ⸗

tionem cum elcetis tuis in terra viuentiũ ſoꝛ⸗

—

ne ac rogantis vominũ vt ſibi feratcau⸗ .

»„

—
2: * .

rationẽ meam: aurib percipe obſe

audi me in tua iuſticig.

¶ Aurtoꝛ pſalmi pha dauid. Zitulus pſal⸗

crationem meam: in veritate tua ex

Omine exaud o

—

mus dauid. quando perſequebat᷑ eum filius

eius.Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt dauid agẽs

de eo quod ſignificatũ eſt tunc quãdo ꝑſeque⸗
batur eum filius eius abſolon. Dauid chꝛi⸗

ſtum ſignificat ⁊ coꝛpus eius.abſolonvero iu

dam vel ꝑſecutoꝛes aut pꝛauos motus. Si⸗
cut ergo abſolon dauid:ſic iudas ꝑſecutus eſt
chꝛiſtũ ſic et falſi fratres ꝑſequunt᷑ eccłiam ſic
q; illiciti motus animã et pꝛaua operatio vnũ

quẽq; vnde ſicut in pᷣcedenti pſalmo ſic et hic
a ꝑſequẽtibo liberari petit. Specialiter avt in
hoc pſalmo eſt vox anime penitentis: dñũm ꝓ
remiſſione pctõꝝ exoꝛantis p eo quod ꝑſecu⸗
tus eſt eam fuius ſuus id eſt pctm̃ a ſe genitũ.
Mꝛteria:lamẽtabilis petitio exiſtẽtis in gra⸗

ui ꝑſecutione inimicoꝝ vel tentatõne illicitoꝝ

1 fõü

tur)id eſt iuſtus ex ſe appebit (in oſpectutuo)

et coꝛã teomnisviuẽs)ſiuevita nature ſiue vi⸗

ta gratie ſiue etiã vita gloꝛie nam ⁊ ſancti maz
gis de miſcðᷣia eiꝰ qᷓ; de meritis ſuis iuſti ⁊ ſan
cti ſunt. ſtelle enĩ ſeu aſtra id eſt angeli nõ ſunt
mungdi in ↄſpectu eius.Et neceſſe eſt vt exau-

dias etliberes.

Auia pſecutus eſt inimic animã meä:

humiliauit iu terra vitK med.
uia ꝑſecutus eſt) aperte ſeuiendo vel oc⸗
culte
mo iniquus (animã meã)inferẽdo ꝑſecutionẽ

vt animaʒa iuſticia ſepararet ꝑſecut eſt plane
et diabolus animã chꝛiſti ⁊ iudas animã ma⸗-

giſtri. Et nunc ad perſecutionẽ coꝛꝑis chꝛiſti

idem diabolus manet iudas autẽ iude ſucce⸗
dit humiliauit ⁊ deiecit quantũ in ſe eſt in ter
ra)id eſt in terrenis(vitã meã) id eſt conat?æ᷑ am

ꝑducere ad terrã.Quia hoc nobiſcũ agit quiſ
quis nos ꝑſequit᷑ vt relicta ſpe celeſti terrena
ſapiamus ⁊ ꝑſecutoꝛi cedentes terrena nõ ce⸗
leſtia diligamꝰ et queramꝰ.Et.

inſidiandocinimicus ſcʒ diabolꝰ vel ho

Collocauit me in obſcuris ſicut moꝛtu

motuũ ſeun operũ. Intentio monere ad penitẽ osſe culi: et anxiatus eſt ſu per me ſpiri

tiam et oꝛationẽ. Dententia in generaliꝓphe⸗

. n in iſto pſalmo in ꝑſona chꝛiſti vel cuiuſlibz Aeus in me nurbatů eſtco⸗ meil. .
fidelis exiſtentis in graui perſecutione inimi⸗ cauu me) inimic? quantũ ad ſeet ſuũã

coꝛum viſibiliũ ſiue inuiſibiliuʒvel graui ten Putalionẽ in obſcusis id eſt in tenebꝛis vicio
tatione illicitoꝝ motuũ autoperuʒ clamatad rum Nracoieſecr oꝑibo tenebꝛanꝝ ſicut moꝛ⸗
dñm oꝛans vt ſibi ferat auxiliũ.loquit᷑ aũt p⸗ luos ſeculi..i. ceteros deſperatos quos amoꝛ
Ppphela in ꝑſona totius chꝛiſti nunc pꝛo capite ¶ſeculi ſepauit ab amoꝛe dei. Si quis peccans
. nunc ꝓ membꝛis. Sententia in ſpeciali ad o⸗: nõ agit penuentiã hic moꝛtuꝰeſt ſeculi hocer⸗
randuũ ergo monens pꝛius in perſona coꝛꝑRis Soputauit inimcus ꝙ nõ ago penitentiã pꝛo
dicit O. Oñe exandi oꝛationẽ meã)in appete peccatisſet anxiatus eſt ſuꝑ me)ad deü extenz⸗
dis vtilib et honeſtis(auribo)id eſt auditu cle ſus ⁊ viſa miſeria refugiũ querens(ſpirit/ me⸗
mentie ꝑcipe obſecrationẽ meã) in repellẽdis us,)dolens ꝓ peccatisſet in me tur batũ eſt coꝛ
inhoneſtis et noxijs ⁊ nec verax ⁊ iuſtus apa meũ ad penitentiã ⁊ ꝓpter cõſcientiã qꝛ pecca⸗
. reas ( in veritate tua id eſt in veritate ſermo⸗ ui.chꝛiſtus etiã ꝓ nobis moꝛtnus eſt? in ſepul
nis tui quo tu qui es veritas cõuerſis veniam chꝛo tanquaʒ in tenebꝛis ſicut moꝛtuus ſeculi
ſpondes cxaudi menõ in meritis aut openib collocatus. Et anxiatus eſtin eo ſpiritus eius
meis ſed(in tua iuſticia) qua penitentibo⁊ ſe aa ſcom illud. Criſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛ
. cuſantib indulges ⁊ impiũ iuſtificas.de miſe tem. Quius etiam coꝛ turbatũ eſt hoc eſt apli
ncoꝛdia enim eſt infuſio gratie que facitpeni⸗ quos vehementer tanq; coꝛ dilexit in eius Paſ
tere ſed de iuſticia eſt vt cum penitens fueritei ſione turbati ſunt. Deide loquiĩ coꝛpꝰem.d.
parcat? eum audiat ⁊ ne eum indicet qui ſeiu Memoꝛ fui dierũ antiquoꝝ meditatus
dicat et damnat. Unde ſubdit. ſum in omniby opib, tuis: in factis ma,
Et no inres in iudiclu cum ſeruo tuo: nuum tuaru meditaber.
qꝛ nõ iuſtificabit᷑ in ↄſpectu tuo omnis ¶ Weſnoꝛ fui dierũ antiquon) id eſtad me⸗
Pinens. mmoꝛiam reduxi dies antiquos in quibo ange⸗
los ⁊ pꝛimos parẽtes alioſq; pᷣuaricatoꝛes pu

tnõ intres in iudiciũ)id eſt ad diſceptan

rrr——— — —

dum iudicialitercuʒ ſeruo tuo)ſcʒ mecũ id eſt

nõ diſtricte mecũ agas in futuro qꝛ fᷣuus tuuſ

ſum et non punias me ſcõm rigoꝛem iuſticie

miſcðᷣia egeo:pacem quero(qꝛ nõ inſtificabi⸗ tuis)ſcʒ creatiõis recreatiõis ⁊ gloꝛiſicalõis et

niuiſti in quibo etiam innocentes a malis tri⸗
bulari ꝑmiſiſti et inde timui ſed ad conſolatio
nem meaʒ (meditatus ſum in omnib operibo

=

A
l
. .Jl

lin factz manuũ tuaꝝ meditabar) qꝛ quecũq;

bona facimꝰ nõ nature dona ſunt ſed greet in

de ↄſolationẽ accepi. reſpice ergo cõdiioꝛẽ tue
vite et ſubſtãtie ac iuſticie? ſalutis auctoꝛẽ. me

ditare in facturis manuũ eius qꝛ nõ ſolũ crea

turã ſed et iuſticiã et quicquidin te boni eſt ad H
manuũ eius factur inuenies pertinere ⁊ ab il
lo factũ eſſe ipſe enim qui omnia quecũq; vo⸗

luit fecit ipſe eſt qui operat᷑ in nobis et velle et

operariꝓ bona volũtate. Et cum viderẽ om̃e

bonü eſie a te dicit ecclia.

mam crucis ſignificans que eſt ſalus. Vel (ex
pandi manus meas).i.dilataui affectꝰ vl ope

ra que pꝛius erant ↄtractacet anima mea)que
per ſe eſt(ſicut terra ſine aqua⸗) ⁊ ſitiens imbꝛẽ?

gratie ad fructificandũtibi) heretvt eam com

pluas ct ſic faciat fructũ nõ mihi qui eam ni⸗-

gare nõ poſſum ſicut tema ſine aqua ſitit ⁊ que

nit unbꝛem ita et anima mea deſigerat et ſititte
deum ſuum. Meum eſt ſuire tu eſt irrigare.
Complue ergo me ad faciẽdum fruciũ bonũ

qꝛ ſine te nihil poſſum. Et qʒ ſitio ideo.

Expadi manus meas ad te: anima mea
ſitcut terra ſine anaqua thib.
Expandi manus meas ad te)in oꝛoõne foꝛ ES Te ea nms me6d.
Notam fac mihi viam) docens me ͤd mi⸗

Vlelociter exaudi me dn:: cefecit ſpiri /

Smens.

en

tuus qꝛ deficit meus.factus ſum iam pauper
ſpiritu:fac me
ſum ſuperbb. M H
Non auertas faciẽ tuã a me: et ſins ero
Fcndenelin lacũ.

ee, . .

HNon auentas faciẽ tuaʒ ꝗ meiam humili.
auertiſtia ſuꝑbo ⁊ factus ſum cõturbatus red
de humili vt ſim ↄſolatuset) id gſt qꝛ ſi quod
abſit auertas (ſimul ero deſcendẽtibo in laců)

id eſt in ꝓfundũ maloꝝ qꝛ a quib auertis eos
in tencbꝛas et pfundũ deſcendere dubiũ pon

₰—

eſt in hoc ꝓfundũ pctõꝛ cum vouerit ↄtemnit

ct ↄfeſſio ab eo pent. Ille enim in pfundũ de
ſcendit quietiam ↄfeſſionẽ perdit⁊ ſine ſpe ve
me peccare nõ metuit. Calis non audit wdim

„

dicentẽ ↄuertimini ad me et ego conuertar ad

Yos:ne ergo in hoc pfundũ decidã.

Audita ſac nihi mane miſcoiam tuam:

Velociter)et cito exaudi me)o (dñe et mi⸗
ſerere mei qꝛ enim differebas ad inſlãmandũ
deſideriũ ac:ſi differret᷑ pluuia ad inflãmãdã
ſitim ideo iam da qꝛ ſitit anima mea. Exaudi
inq; qꝛ (defecit ſpintꝰ meꝰ)id eſt qꝛ nõ ſum ſu
perbus:in quo eni viuit ſpiritus ſuus ille ſpi⸗
ritu ſuo eſt ſuperby. Ideo impleat me ſpiritus

beatü in regno celoꝝ. Et qꝛ nõ

Auditã fac mihi)id eſt fac me andire(ma⸗

ne)id eſt celeriter ⁊ ſine tardatõe (miſcdiã tuã)

vt eam cito in me experiar. Vel (manevi. poſt
nociem peccatoꝝ vt pctã relaxes et miſcoſam
oſtendas. VUel (mane). Lin exoꝛtu eterne iei

ſcʒ poſt finem ſeculicum videbimꝰquod mo⸗
do credimus miſcðiam tuam dicendo veni⸗
te benedicti patris mei/qꝛ in te)ſcʒ ſolocſpera⸗

ni)et ſpem firmã poſui qui nõ deſeris ſperanz⸗
les in te. Et quia nõ ſufficit ſperare ſeg opus
eſtet aliquid agere quod quia permenõ poſz
ſumn ideo pꝛeco. end 0l⸗

Notam fac mihi viam in qua ambulẽ:

ad te leuaui animã mes.

42

bi ſit ametendu quid vitandũ (in qua ambu⸗
lem) itinere recto ad patriã ? a qua nõ declinẽ

et hac fiducia hoc peto qꝛ ad te ſupernũ fon⸗

tem per ſpemeleuauinõ ad mundũ inclinaui

(animã meamyvt per te illuminer᷑ ? tua gratia

impleat᷑. Qnia enim apud te eſt fons vite. tan
q; vas ad fontẽ animã meaʒ attuli ⁊ leuaui ad
te inple ergo me. Et igdco.

—B

Eripe me de inimicis n

õ

fugi: doce me facere v
us meusestu.
ripe me de inimicis meis)ſcʒ viſibilibo et

inuiſibilibo qꝛ o(dñe ad te)patrem et patronũ
qui es foꝛte ⁊ ſecurũ refugiũ(cõfugi) refutana

luntatẽ tuã) vt poſſim frangere voluntatẽ meã
Non ait doce me ſcire ſed facere:ſcire enim et
nõ facere pena eſt magis q virtus (quia deus
meus es tu)qui me creaſti et recreaſti cui totuzʒ
debeo qo ſum. deus omniũ per potentiã me⸗
us per gratiã: mea gloꝛia mea vita:mea heredi
tas: et ideo doce me vt magiſter meus qꝛ non
eſt mihi doctoꝛ alius. Clauſulaʒ iſtam docuit
quidam religioſus alios ſemper ruminare P
oꝛatione ſcʒ doce me facere ⁊c. Et vtiq; doce
bis me. Quig. WZ
Spus tuus bonus deducet me in ter-
ram rectů⸗ ꝓpter nomen tuũ dñe viuiſi/

cabis me in equitate tua.

cDpintus bonus tuns deducerme) viam
rectam oſtendendo ⁊ in via adiuuandoſinter

ram reciam ) ſcilicet vinentiuʒ in qua nihil eſt
obliqum quia ſpirimus meus malus deduxit
me in ten am peruerſam et obliquam et quia
occidit me peccatũ meum pter nomen tuu)
o(domine )vt inde laudetur yel vt rem nomi-

nis tui impleas qð eſt ieſus (viuificabis me )

per ſpiricũ tuum vita ſcʒ gratie ꝑ cuius virtutẽ

quẽcunq; ptectoꝛẽ aliumtet doce me facereo

4

veniã ad vitam gloꝛie et hoc (in equitate tua)
id eſt in mandatis tuis omnia enim mandata
tua equitas.q.d.qꝛ perij in pꝛauitate mea fac
me viuere in equitate tua. Vel (in eqͥtate)et iu⸗

ſticia nõ mea ſed tua quem decet ſupplices vi⸗
uißicare quos demones vides iĩpetere. Et da-

ta denia.
Eguces de

qui figuralitervicit goliã ſignificat chꝛiſtũ qui

trihbulatõe animã meã: et in

miſcdia tua diſperdes inimicos meos.

Educes de tibulatõe)huius ſeculi ⁊ pñtis
vue quaſi de carcere(animã meã in te ſolo ſpe

rantem. CLota vita pꝛeſens ſanctis viris eſttri
bulatio etiaʒ ſi ꝓſperent᷑ in hoc ſeculo ⁊ q;diu
in hoc ſeculo ꝑegrinant trihulant᷑ etiã ſi terre
na felicitate fulciant᷑ qꝛ nõ habent hic mamẽ

tem ciuitatẽ ſed futurã in celo requirũt pnñtem

miſeriã mẽte calcant ſed totis deſiderijs ad ce

leſtem patriã anbelan:cet in miſcoia ta) non

in mea iuſticia vel merito (diſperdes)hic (ini⸗

nõ poſſint pꝛeualere.

micos meos)viſibiles ⁊ inuiſibilesvtↄtra me

Et perdes omnes quit
meã:qm̃ ego ſeruus tuus ſum,.

Et)in futuro iudicioꝑdes) penis ꝑpetuis

i tribulant animã

deputandocoms qui tribulant) nunc anima

meã)et vitã tentationibo moleſtando vel iniu⸗

rijs affligendo ſcʒ diabolũ et oms obſtinatos

et merito diſperdes ⁊ ꝑdes om̃s illos meq; li-
berabis ⁊ ſaluabis(qm ego fᷣuus tuꝰſuʒ)dedi
tus ⁊ mancipatus tuo ſeruicio ⁊ ad nutũ obe-

diens tuo imperio quem ipᷣi trib
Deus qui matutinã ſacre reſu

ectõnis tue

—R

auditã feciſti iocunditatẽ cum ex inferno redi

ſpintuliter vicit diabolũ ⁊ docuit ſuos vince
re. Dicut autẽ filijs iſrael exeumtibo de egypto
occurrerũt bella in heremo ſic exeũtibo de pec

caio occurrit ↄflictus cum diabolo. In pꝛece⸗
denii ergo pſalmo egit de egreſſu a pctõ ꝑ pe⸗

hibitis in tentatõe ⁊ pugna. Intentio:monere

dd gratiaꝝactionẽ ꝓvictoꝛia de hoſtibo ↄſecu
ta. Dententia in generali ꝓpheta in iſto pſal⸗
mo in ꝑſona cuiuſlibet fidelis diuino adiuto⸗
rio habita victoꝛia in bello de boſtib viſibili
bus ſeu inuiſibilibo ſurget ad laudẽ dei auxili

anuis. Sententia in ſpeciali dauid ergo nõ in
ſoleſcens devictoꝛia ſed humiliter gr̃as agenſ
deo ait.( Bñdictus)ſic(dñs)rectoꝛ(deus) crea
toꝛ omniũ ſed meus) ꝓpꝛie cui me ſubieci ⁊ de

di qui me cumvicijs inimicis pugnare ⁊ eis
relſiſtere docuit ideo ſubdit᷑ qui docet manus
meas ad pꝛeliũ)quod fit de ꝓpinquo vteſt iin-
feſtatio carnis et digitos meos ab bellum qd

iſtnale quia hic agit dauid de ſua figurall et
chhꝛiſti myſtica victoꝛia ⁊ pꝛecat᷑ vt ille veniat
qui diabolũ vincat ⁊ ſuos liberet. Dauid eniʒ

nitentiã hic agit de bello cotra hoſtiũ inſtan⸗
tiam. Materia:gratiaꝝ actio ꝓ beneficijs ex⸗

fit a remotisvt eſt impugnatio mundi ⁊ demo

nis. In pꝛimo balo qð ꝑ manus coꝛpoꝛi ma
gis ꝓpinquas intelligit docet fugere. In ſecun
do quod per digitos magis remotos viriliter
reliiſtere vel ꝓꝑ. manus operationẽ ꝑ digitos di
ſoretionẽ ac diuiſiones oꝑatõnis? gratiaꝝ de
ſignat. Deinde oſtendens hoc ſibi eſſe exgras⸗
tia nõ ex virib ſuis ſubdit ipᷣe eſt. =

Oiſcdia mea et refugiũ meũ:ſuſceptoꝛ

ens repleſti terrã gaudijs quam reliqueras in
obſcuris rogamꝰ potentie tue ineffabilẽ maie
ſicut tunc cateruã apoſtolicã gaude

ſtatem: vt

re feciſti in anaſtaſi ita hanc eccłiaʒ tuam mi⸗

—
.

ſcdᷣiam expanſis manibo flagitantẽ ſplendoꝛe

celeſtis iubaris illuſtrare digneris. Qui vi.

—

et beneficijs erhibitis in tentatõe et p
gna cum multis et varijs inimicis.

HSõõ

. Crlif.

Ened

nus deus me? q docet manus meaſ

Auctoꝛ p Titulus p
mus dauid aduerſus goliã. Et eſt ſenſus pſal
mus iſte eſt dauid ꝓphete qui hic loquit᷑ in ſua
vel totius chꝛiſti ꝑſona pſalmus dico habit⸗
aduerſus goliã id eſt cõtra goliã figuralẽet ſpi

zele⸗ digitos meos ad bellũ.
almi pha dauid. Litulus pſal-

¶ Pſalmus de grarpactõne ꝓ victoꝛia

—.

et pu

meus et liberatoꝛ meus.

Pꝛotectoꝛ meus )in inſidijs ⁊ in bellis ne fe

coꝛdiã in me cuius eſt ꝓpꝛiũ miſereri et parce⸗

re. Vel (miſcdᷣia mea) id eſt qui dat vt miſeri⸗
coꝛs ſim et ſic vincã.qꝛ de nullo ſic vincitini⸗
micus vt de miſcdia que conſiſtit in duob ſcʒ
in dando elemoſynã ⁊ in dimittendo iniuriã.

vnum enim remediũ eſt de tantis ꝑiculis eua
dendi vt dimitiamꝰſicut nobis dimitti volu⸗
mus.et adiuueinꝰ in quo poſſumus alios: ſi⸗
cut et nos in quo nõ poſſumꝰ cupimꝰ adiuua

ictus Domi neetrefugiũ meũ) quaſi turis in omniboperi

culis et aduerſisſuſceptoꝛ meus) tanq; pater

ne in via heream. Et·
PMꝛotectoꝛ meus et in ipſo ſperaui: qui

Wiſcdia mea) inuocatõe ⁊ faciens miſeri⸗.ꝰD

miſericoꝛdiaꝝ ⁊ pius conſolatoꝛ ne cadamſet
liberatoꝛ meus) ab inimicis et omnibꝰ malis

—

— — — — — — — 0 ————(ũæ-æõ .łl

— –

riar. Ecce tot noibo appellat᷑ deus quot bñſfici

oꝛum eius ſunt noĩa hec ergo bona fecit mihi
dñs (et) ideo (in ip̃o ſperaui) in omniba laboꝛi
bus meis ⁊ pꝛelijs ne cõfundar.(qui ſubdit

ꝓpplłm meũ ſub me).i.motus animi rebelles vt

ratio dñnetur in regno aĩie ⁊ deſideria pꝛauale⸗
gi mentis nõ repugnẽt ne peream. habemꝰ in
nobis ꝓpłm aduerſum illicitos motus ⁊ car⸗
naliũ deſiderioꝝ et cogitationũ tumultus quẽ

ꝓpłim nobis ſubijcit dñs qñ nos ei ſubiecti ſu⸗
mus poſttot aũt bñficia cõſiderans miſericoꝛ
diam dei erga hoĩem admirat᷑ et dicit. hec be⸗

neficia homini daseo
SDñiñe quid eſt homo quia innotuiſti ei:

it ſilius hoĩs qꝛ reputas eum.
Duñe quid).i.cuius pꝛecij quanti meriti (eſt
homo)qui ꝑ ſe fragilis eſt ⁊ peccatoꝛ (qꝛ inno
tuiſti ei).i.innoteſcere te eivoluiſti ꝑ filij tui hu
manitatẽ ⁊ pñtiaʒ coꝛꝑaleʒ.q.d.qui ꝑ ſe nihil
eſt ꝑ te dignũ quid eſt: totuʒ enĩ qð eſt inde eſt

qꝛ ei innotuiſtiet ad eiꝰ noticiã deueniſti caut)
quid eſt ſcʒ ↄꝑatione tui filius hoĩs) ſcʒ virgi

nis.i.homo chꝛiſtus (qꝛ reputas eüũ)ac tantuʒ

facis et in tanta digniiate cõſtituis.nõ ſic eſti⸗
mat deus hoĩem vt homo. homo enĩ qñq; ca

rius emit equũ qᷓ; hoĩem:deus aũt ꝓpꝛiũ filiuʒ
ſuũ ꝓ hoiĩe tradidit ad moꝛts Deinde poſttan
tam gram cõſideratam reuertit᷑ ad fragilitatẽ

hũanam. Etqꝛ dixerat qͥd eſt hõ adiũgit.
Homo vanitati ſimilis factus eſt: dies

eius ſicut vmbꝛa pꝛetereit.
Homo) qui pꝛius fuit veritati ſiłlis poſtea
peccando (vanitati ſiłlis factus eſt.i.nullius
momenti. in ſe vanũ eſt eni om̃e tranſitoꝛium
qð de ſua ſubſtantia cadens vt fumus euane⸗
ſcit ita ⁊ hõ tabeſcit. vñ ſubdit(dies eius).i.vi
ta eius momẽtanea (ſicut vmbꝛa) que ſubito
diſparet (pꝛetereũt)ſcʒ velociter ꝓpter eius fra

gilitatem. non enĩ habet firmitatem manendi

ſicut nec vmbꝛa.vñ apłs. Que eſt vita nr̃a va
poꝛ eſt ad modicum parens. Et Augꝰ. Quid
eſt viuere niſi de vita tranſire: Deniq; coꝛpus
chꝛiſti pugnans in hoc ſeculo inuocat adiu⸗
toꝛium dni cum ſubiungit.·

Dfeincling cla tog er deſtede tan

Fulgura choꝛ uſcatõeʒ ? diſſipabis Pos

Emitte manũ tuã de alto:eripe me et ii

ſa ſicut fumus excitatlachꝛymas et extoꝛquet

Magnus ſumus eſt indiciuʒ magni ignis et
magnũ hoſpitẽ adueniſſe ſignificat: ita mens
interius ꝑ graʒ attenſa tota trinitatem ad men
tem veniſſe deſignat. Cõtra eos aũt qui con⸗
ſpirauerunt cõtra te et bonos.

emitte ſagittas tuas et ↄturbabis eos.
¶ Eulgura).i.clarifica ⁊ demonſtra (choꝛu⸗

ſcationẽ.i.tue virtutis euidentiã hoc eſt exer⸗

ce ⁊ oſtende terrentia ⁊ fulgentia miraculacet)
ſicdiſſipabis eos ab inuicẽ ⁊ ſoluet᷑ eoꝝ ↄſpi

ratio qͥ erant colligati in malo qꝛ crebꝛis mira
culis territi nil audebũt cõtra te ⁊ tuos(et emit

te eos (ſagittas tuasi.vᷣba tua ⁊ mões pe⸗
netratiuos depharetra ſacre ſcripture(z ↄtur
babis eos) ad pniam ſalutarẽ dicta tua feriãt
coꝛ eoꝝ vtↄturbent᷑ ſalubꝛiter vulnerent᷑ ma⸗
le ſani vt ſanent᷑ bene vulnerati.Deinde ꝓphᷣa
iu ꝑſona ecciĩe ſcdᷣm chꝛiſti aduentũ pꝛecatur.

q.d. Ita fac modo in fine autẽ.

bera me de aquis multis:

lioxꝝ alienox.
¶ Emitte manũ tuã⸗.i.chꝛiſtũ qui manus di

citur qꝛ omnia ꝑ ipᷣm facta ſunt(de alto).i.de
celo vbi tecũ eſt vtad iudiciũ veniat et ꝑ illam
manũ (eripe me ⁊ libera me de aquis multis)
id eſt ꝑſecutionibo ⁊ tentatõibo impetuoſis ma
gniſq; ꝑiculis ĩ quiba me exercebas atq; exuẽ
dum a ſoꝛdibo voluebas.he ſunt aque ↄtradi⸗
ctionis a quibo eruit dñs ſuoscet de manu).i.
ptãtecfilioꝝ alienoꝝ) nõvere filioꝝ ſcʒ demo⸗
num ⁊ eoꝝ ſequaciũ qui ſunt filij dei ꝑ creatio
nem ſed alieni ab eo ꝑ rebellionẽ. Iſti ſunt.
Quor os locutũ eſt vanitatẽ: et dexte⸗
ra eoꝝ dextera iniquitatis.

Muoꝝ os locutũ eſtvanitatẽ) pmittentes in

tꝑalibo beatitudinẽ⁊ dextera eoꝝ).i.operatio

Dñe inclina celos tuos).i. contem pahoĩby

apłos ⁊ pᷣdicatoꝛes vt inclinati ⁊ hũiliati di⸗
cant ⁊ cõmendantalijs excellentiã tuã (et/ per
eos (deſcende) in noticiã alioꝝ et (tange) timo

re tuo ⁊ gra montes).i.ſuꝑbos et elatões terre

nas (et fumigabũt).i. fumũ emittent confiten⸗
do peccata ſua cum cõpunctione lachꝛiymo

quam reputant dexterã eſt(dextera iniqͥtatis)
et ſiniſtra.qꝛ oꝑa ſiniſtre reputant dexterevtrũ
q; condemnat eis ⁊ os ⁊ manus hoc eſt ſcien⸗
tiam qꝛ vanitatis ſcientia eſt et oꝑa qꝛ ſiniſtra
ſunt dextera iſtis eſt ſiniſtra. Silr et in illis qͥ
oꝑa ſpũalia faciũt intuitu mercedis tꝑalis bo
ni vero et ꝑfecti oꝑa nature neceſſaria ⁊ vſum

tꝑaliũ referũt ad deũ ⁊ eis ſiniſtra eſtdextera ?
iſtis omnia ſunt meritoꝛia ſed impfectis ſuffi⸗
cit qdðᷣ nõ ſunt demeritoꝛia. Ita illi.Ged inter

Deus canticũ nouũ cãtabo tibi:in pſal

terio decacoꝛdo pſalla tihii.

et de manu fi⸗/

¶ Deus )ego (canticũ nouuz cantabo tibi) i.

noui hoĩs ſcʒ canticũ noui teſtamenti canticũ

de noua gra qdð nouo homini chꝛiſto cõgruit

per quẽ etiaʒ omnia innouant᷑. Sed ne putes

gram a lege diſcedere.poſt canticũ nouũ ſub⸗

iungitin pſalterio decacoꝛdo pſallã tibi⸗.i.in
lege ⁊ impletõe decẽ pᷣceptoꝝ ibi tibi pſallam
ibi sbi oꝑaboꝛ:ibi tibi gaudebo:ibitibi cãti⸗
cum cantabo: cum ↄcoꝛdia charitatis.qꝛ ple⸗

nitudo legis eſt charitas qua qui caret pſalte⸗

num poꝛiare poteſt cantare nõ põt.

.—B

Aui das ſalutẽ regibo qui redemniſti do
fßfpuũ tuũ: de gladio maligno exipe me.

¶ Qui das ſalutẽ regibo) vel terrarü vel ani⸗
marũ vel coꝛpoꝝ ſed nõ tencbꝛarũ.Tu es eni
tantus ac talis rexvt alij reges nõ poſſint ſal⸗
uari niſi ꝑ te.tu es rex regũ⁊ dñs dna ntiũqui
redemiſti).i.tanquã redemptũ liberaſtia ma⸗
lis(dauid ſeruũ tuũde gladio ſaul ⁊ gelie.re⸗
demiſti quoq; chꝛiſtũ tuũ totũ.ſ.caput de gla⸗
dio diaboli ⁊ iudeoꝝ ⁊ membꝛa de pᷣuaricatõ

ne pꝛima. Silłr enã (de gladio maligno hoĩis

vel demonis.i.moꝛtifera ꝑſuaſione eoꝝ quoꝝ
lingua eſt gladius acutus ceripe me) ne mihi
valeat nocere.

tera iniquitatis.

¶ Eterue me de manu).i. ptãte (filioꝝ alie⸗

noꝝ).i. hoĩm maloꝝ qͥ ſunt filij dei qꝛ ad ima

gineʒ eius facti ſed ab eo ꝑ pctm̃ alieni(quoꝛũ

os locutũ eſt vanitatẽ).i.mendaciũ ad bonoꝝꝛ·

deceptionẽ(et dextera eoꝝ eſt dextera iniqui⸗
tatis)eſt eni ſemꝑ extenſa ad operandũ iniqua
vel qꝛ terrena habent ꝓ dextera hac repetitõe
verboꝛuʒ reddit iniquos deteſtabilioꝛes.Etqͥ
ſint iſti qui hec faciũt exponit ſubdens.

Auor filij ſicut nouelle plantationes:

¶ Quoꝝ filij)ſuntſicut nouelle plantatõnes
in iuuentute).i.nouitate (ſua) qꝛ abundant in
filijs qui floꝛent et ſunt incolumes ſicut nouel
le plantatões ⁊ tm ſtudiuʒ exhibent nutriẽdis
filijs quantũ agricole impendũt plantandis
nouellis ⁊ ſubiũgit etiã de filiab-..dd.
Filie eoꝝ compoſite: circũoꝛnate vt ſi⸗
militudo tempſil.
¶ Filie eoꝝ)ſunt (compoſite)et (circũoꝛnate
vt ſimilitudo).i.ad ſimilitudinẽ (templi)et cõ
parabiles eius oꝛnatui.ſunt enĩ curioſe oꝛna⸗

te auro gẽmis ſerico ⁊ hmõi ſicut templũ ſolet

oꝛnari. Deinde ſubiungit de alijs ꝓſperitati⸗
bus ⁊ huius ſeculi felicitatibo que etiam advo
mum ſuccedunt eis.

me de manu filioꝝ alienox qrũ
os locutũ eſt vanitatẽ:⁊ dextera eoꝝ dex

—

Pꝛomptuaria eox plena eructantia: ex

ꝛomptuaria)et cellaria (eoꝛũ) ſic dicta qꝛ

inde ꝓmunt᷑ victui neceſſaria ſuntplena eta⸗

bundantintm ꝙ ſunteructantiai.cranſfun⸗
dentia ex nimia plenitudine ⁊ abundantiatex
hoc in üllud).i.ita ſuꝑabundant vt neceſſariũ

ſit ꝓpter copiã tranſferre aliqua devno vaſe in
aliud vel de vno loco in alum.
Oues eox fetoſe abundantes in egreſ /

ſipus ſuis:boues eoꝝ craſſe.
riles ⁊ infecundecabundantes in egreſſibo) et
exitibo (ſuis) ſcʒ ptubo vel lacte ⁊ lana ⁊ hmõi
que dicunt᷑ egreſſus vel exitus qꝛ egrediunt᷑et
exeunt ab eis boues eoꝝ craſſe) vł craſſi vt ſit
generis cõmunis.i.pinguesocio nõ macri la

boꝛe vt his que affluunt diuitijs vbi oſtendit

cos caducis rebo inherere ⁊ affluẽtia rerü gan
dere.Ettãta felicitate ſcłi gaudẽt ꝙ apð eos.

Non eſt ruina macerie neq; traſitus:ne

7* .

3 clamo: in plateis eoꝝ.

HNon eſt ruina macerie).i.clauſure muroꝝ
vt cito diſſoluat᷑. Maceria ꝓpꝛie eſt q̃ de ſolis
ſaxis ſine cemento fit in vineisvel in hoꝛtis.ſʒ
qdeo ꝓſperi ſunt ꝙ nec illa ruit eiæ.vł maceria

accipit᷑ hic ꝓ murd vrbisneq; tranſitus) vbi
hoſtes faciliter intrare poſſint ⁊ per ↄnñsneq;

clamoꝛ turbidꝰ vel tumultꝰ turbatõis qͥ inter
rumpat eoꝝ quietẽ eſtcin plateis) et vrbibo(eo
rum) ex ſubuo incurſu hoſtiuʒ ſed pax quieta
per totũ nihil aduerſi eis ↄtingit. omnia ꝓſpe

ra ſunt. Enũerauit ergo felicitateʒ eoꝝ que eſt

dextera eoꝛũ.felicitas eſt plane talia poſſidere
ſed ſiniſtra naʒ tꝑalis⁊ coꝛruptibilis eſt. IJdeo
os eoꝝ locutũ eſt vanitatẽ dicentes in his ter⸗
renis eſſe beatitudinẽ ⁊ dextera eoꝛuʒ dextera
iniquitatis qꝛ in dextera poſuerunt qð in ſini
ſtra habere debuer̃t. In dextera ponere debu
erunt deũ ⁊ eternitatẽ ibi dextera ibi eſſe debet
deſideriũ nr̃m. Siniſtra vtamur ad tꝑs.dex⸗

teram deſideremꝰineternũ. Non autẽ iſti ideo

vani ⁊ iniqui ſuntqꝛ tꝑalibo abũdant ſed qꝛ.

HBeatũ dixerit ꝓplłm cui hec ſunt:beat/

lus cuius ds us eiuus.
Beatũ dixerũt ꝓplm cui hec)pᷣdicta (ſunt)
cui heł ↄtingunt ꝓſpera ⁊ a quo pellunt᷑h̊ ad
uerſa licet ſint miſeri qꝛ nihil eſt infelicius feli
citate peccantiũ. Iſti filij alieni hoc dicentes
locuti ſunt vanitatẽ habentes ꝑglia que ſini⸗
ſtra ſunt ꝓ dextera id eſt pꝛo beatitudine.his
etiam abꝛaham iacob ⁊ iſaac abundauerunt

ſed ſine amiſſione et damno iuſticie. Quia

ues eoꝝ)ſuntfetoſe.i. fetibo plene nõ ſte

—. —— 4 ᷑ꝝ ᷓ ————0—W0——NWB————————

—— —

—
—

tpoſſeſſionẽ habet. Dꝛallo.
¶Doce nos dñe ſpiritualib anmis noxialib⸗

citat. Snia in ſpeciali ꝓphᷣa ergo in ꝑſona ec⸗

noſtrũ qͥ nos ſpiritualiter regit ⁊ de nobis re⸗

—

hec ꝓ ſiniſtra habuerunt. filij ergo alieni hoc
dixerũt ſed coꝛpus chꝛiſti et filij dei dicunt —
(beatus eſt ꝓplłs)ſoluscuiꝰ dñs)eſt volũtate
ille qui eſt (deus eius)ptãte ſi qui obedit⁊ ſer⸗
uit dño fideliter et deuote die ac nocte. Htũs

.

pplus eſt qui ꝓ omnib diuitijs deũ poſſeſſoꝛẽ

2

culpis reſiſtere nevamtan mundane ſubiecuta
dnatione pellamur. Per do.

—EEN2 .

¶Palmus de exhibitoe ad otinuã dei

—
.
—

laudẽ ꝓpter cauſam et rationẽ multipli
cem merito ad hoc mouente

5s. cxliiiſ.

Xultabo te deus

meus rex et benedicaz nomi tuo in
Auctoꝛ pſalmi ꝓphᷣa dauid. Litulus lauda
tio ipſi dauid. Et eſt ſenſus hec laudatio fit ipi
dauid.i. chꝛiſto qui de ſemine dauid natus eſt
Ad huius autẽ pſalmi pᷣconia ſequẽtes pſal⸗
mi ptinent qui cum iſto ſeptẽ ſunt vt enĩ ſeptez
ſunt pſalmi pnie ita ⁊ ſeptem ſunthic pſalmi
laudis diuine in quibo ſufficiẽter deus docuit
quomõ laudari velit ne quis jn eius laude er⸗
rare poſſit. Materia: allegatio rationũ laudis
diuine. hoc eſt: illa q meruo debẽt excitare mẽ⸗
tem noſtrã ad laudandũ deũ magnitice. Intẽ
tio:monerel ad exhibendũ hmõi laudem deo.

Snia in generali: ꝓpha in iſto pſalmo in ꝑſo⸗

na eccłie ſeptifoꝛ mi ſpiritu plene poſt omia ſu

pꝛadicta nunc in fine młciplici de cauſa mul⸗
tipliciter deũ laudat ⁊ ad hmõi laudẽ alios ex

*

cleſie laudẽ pmittit dicẽs.( Exaltabo te).i. te
notuʒ faciã et extollã laudando et pᷣdicando o
(deus meus)ſcʒ creatoꝛ(crex) omnium et dñs.
Quid enĩ tam laudare exaltare et bñdicere de
bemus &; deuz noſtrü qui nos creauit. et regẽ

gnũ ſuũ ineternũ facit et bñdicã nomini tuo)
benedictõe gr̃aꝝ actõis ⁊ laudis. Vel (bene⸗
dicaʒ nomini tuo).i. quicqͥd beni faciã gratie
tue aſcribãcin ſeculũ pᷣſens ſcʒ hic⁊ in ſeculũ
ſeculi futurũ ſcʒ in eternitate.lauda ergo pure
modo deũ ſi vis laudare ineternũ. Queenim
hic nõ incipit in futuro mut erit. Deinde qdᷣ
dixeratexponit diceoaenns.
Per ſingulos dies benedicã tibi: et lau
gabo nomen tuu in ſeculũ et in ſeculuʒ
Per ſingulos dies).i. iugiter et aſſidue ſine

gnitudinẽ tuã narrabũt

ſntermiſſione ſiue in letis ⁊ triſtibobenedicãti

bi) qꝛ ꝑ ſingulos dies tua beneficia recipio ſi
ue ergo in donis ſiue in flagell ꝑ ſinglos dies
benedicas dñm ſcʒvt moneris eum miſcditer
dare cum dat et miſcditer auferre cum tollitqͥ

tibi aut blandit᷑ dando ne deficias aut coꝛri⸗

pit exultantẽ ne ꝑeas (etlaudabo nomẽ tut?)

et te nõ meritũ meũ nec mecin ſeculũ ſcʒ hicc?-

gulos dies deũ laudat ineterno die ↄtinue lau
dabit. Deindecauſaz laudis ſubdit d. Et me⸗
rito laudabooo.
Vagnus vñs et laudibilis nimis:ma
nitudinis eius nõ eſt feiis.

Dagn)eſt (ons) in eſſentia ⁊ ptãte ac ma
gnitudine nõ molis ſed infinite virtutis ⁊ lau
dabilis nimis).i.valde ⁊ pluſq; dici aut cogi⸗

tfari poſſtt ⁊ ideo nũquã ceſſes a laudibo(⁊ ma

gnitudinis eius nõ eſt finis localis vel tꝑalis
qꝛ ipᷣe incompᷣhenſibilł eſt loco vłtꝑe aut etiiã
cogitatõe virtuſq; eius ⁊ ptãs infinita eſtet iõ
laus eius finiri nõ poteſt. Quia ergo ſine fine
eſt magnus ſine fine eſtlaudand. nõ eni poſt
moꝛtẽ deuz laudare ceſſabimꝰ ſed deficientes
in eius magnitudine reſpiciam oꝑa eius ⁊ de
operibo eius laudemꝰ operantẽ ſequit᷑ Z.

Generatio et generatio laudabit opera

tua:et potentiã tuã pnunciabũt.
¶ HBeneratio ⁊ generatio laudabitoꝑa tua).i.
omnis generatio ſcʒ om̃s hoĩes pñtes ⁊ futu⸗
ri laudabũt te in oꝑiba tuis in quibo tu opifex
cognoſceris (et)in illis operibo ac intuitu eoꝝ

(potentiã tuã)p quem a te facta ſunt ⁊ a te ꝓte
gunt᷑ ꝓnunciabũt)et alijs annũciabunt neq;
enim opꝑa tua laudabũt niſi vt potentiã tuã ꝓ
nuncient. Sancti deũ laudãt in creaturis nõ

qꝛ ille pulchꝛe et vtiles ſed qꝛ ipᷣc mirabilis eſt

qjui fecit eas nõ qꝛ aliquid poſſunt ſed qꝛ ipſe

potens eſt in illis qui eas creauit.Etſilr.

Vagnificentiaʒ glie ſanctitatis tue lo/
JAenrablat narrabut.

Masgnificentiã gloꝛie ſanctitatis tue)i.ma

gnitficã ⁊ gloꝛioſam ſanctitatẽ tuã vicʒ q́; ma,

gnificus ſis in natura tua q; gloꝛioſus q; ſan⸗

ctus (loquent᷑ laudando ⁊ pᷣdicando ⁊ docen

docet mirabilia tua) ſcʒ q;; mirabilis iu ſis in

miraculis tuis · in ſctis tuis et ĩ omnibo oꝑib⸗
tuisnarrabũt)ſcʒ alios ad tuã laudẽ inducẽ⸗

do ⁊ ꝓuocando. Etqꝛ cum ſuauibꝰ terribilia

ſunt pariter ꝓponenda ad timoꝛẽ incutienduʒ

reie ſubiunggit.
Et virtutẽ terribiliũ tuoꝝ dicent: ⁊ ma

NEtxirtutẽ terribiliũ tuoꝝ dicentꝭ.ſ. potentiã
kui tremẽedi ⁊ diſtricti iudieij ⁊ ignis eterni.nõ
enĩ pᷣdicabũt regnũ eternũ ⁊ tacebũt ignẽ ꝑpe
tuum.laus enĩ dei oſtendere debet hoib quid
Diligãt et qͥd timeant quid eligant ⁊ qͥd reijciãt
( magnitudinẽ tuam)ſcʒ virtutis tue (narra

hjint.i.narrãdo laudabũt vt auditoꝛes terre’=

tun ⁊ a pctis retrahant᷑ nõ enim tm blaudit᷑ de
us vt ex hoꝛtet᷑ ſed etiã minat᷑ vt terreat ⁊ coꝛri
gat. Et inſuꝑ.
ctabunt:et iuſticia tua exultabüut.
¶ Vemoꝛiã abũdantie ſuauitatis tue)ſcʒ in

beneficijs nobis exhibitis(eruc:abũtet expꝛi

ment alijs.i.de coꝛde deuoto ꝓferunt ⁊ narra⸗

bunt ſcʒ qꝛ nos oblitus nõ es cũ oblitite fueri
mus⁊ ↄmonuiſti nos vt et nos te in nemoꝛiã

reducamꝰ. ipᷣe eni ꝑ abundantẽ ſuaũitatẽ ſuã

pꝛius nfi memoꝛ eſt nos in gr̃a ſua pueniẽdo
etvocãdo.Deinde nos eius(et) in(iuſticia tua)
nõ ſua(exultabũt)ſe ꝑ te eſſe iuſtificatos intel-

ligentes ſe iuſticiã a te accepiſſe. Et nihil boni

elſe in ſe qð nõ ſita te nec potuiſſe ↄuerti adte
niſi ꝑ te. Cui ꝭ̊ debẽt qꝛ ſuntilli debent⁊ qꝛ iu

ſti ſunt. Et merito in his laudabũt.Quia.

Niſleratoꝛ et miſericoꝛs dñs:patiens

multũ miſericoꝛs.

Miſeratoꝛ) effectu (et miſericoꝛs natura eſt
(dñs)in his quibo iam veniã dedit ⁊ pctã rez

laxauit in his autẽ quibus adhuc nõ dedit eſt
(patiens) ſcʒ nõ dãnans ſed vt ↄuertant᷑ tole⸗
rans ⁊ ad pniam nimia longanimitate expe⸗

cans ⁊ in hac nimietate patiẽtie eſtemultũ mi

ſericoꝛs )nõ tm̃ pctã dimittendo ſed etiã dona
cumulando vł penas citra debitũ minuendo

ct pꝛemia vltra ↄdignũ donando. dicit᷑ quidẽ
Ffm reatũ punire ⁊ fᷣm meritũ retribuere ſed tũ

citra punit ⁊ vltra remunerat.Etgeneralit.

Buauis diũs vniuerſis: et miſeratiões

eius ſupꝑ omnia opa eius.

¶ Suauis)i.mitis ⁊ pius eſt(dñs vniuerſis)

etiam in impios nõ exſerens hic debitã ſeueri
tatem ſed maxie eſt ſuauis ſe guſtantibolcet mi⸗

ſeratões eius) ſuntſuꝑ omnia oꝑa eius)qꝛ qᷣc
quid boni operat᷑ in hominib miſericoꝛditer

operat᷑ ⁊ miſeratõe ſua omnia oꝑa que fecit ꝓ
tegit et in natura ſua ſuſtentãt. Deniq; ſi tollis
opera tua mala ⁊ in te nõ remaneat niſi opus
eius nõ te dimiuet miſeratio eius. Si autẽ tu
nõ dimittis opa tua enit ſeueritas eius in opa

tug nõ in oꝑa ſua. O quanta pctõꝛibo dat᷑ cõ

ſolatio totiens miſcðᷣia repetita. Et qꝛ miſera⸗
tio tua eſt ſuꝑ omnia oꝑa tua g̊.

Vemoꝛiã abũdãatie ſuauitatis tue eru/

Confteank tibi dñe omnia opa tua: et
ſancti tui benedicant tibb.
¶ Montiteant᷑ tibi o(oñne) cõfeſſione laudis
(omnia oꝑa tua)qꝛ a te ſunt creata.rationales

creature ꝑ ſe laudent alie creature materiã lau

dangdi pᷣſtent inquantũ in eis relucet bonitas
creatoꝛis.Etnõ ſolũ hec ſedꝛ? bona nr̃a om̃ia
que tua ſunt oꝑa qꝛ creati ſumus a te in oꝑib⸗
bonis ↄfiteant᷑ tibi.i.ad laudẽ tuã referant᷑ (et
ſancti tui benedicant tibi).i.qꝙ ſancti ſunt tibi

tribuant qꝛ te iuſtificati ſunt. O omnia fecit

ex nihilo opus fuit potẽtie ſed ꝙ de pctõꝛe fa⸗

cit iuſtũ opus eſt miſcðᷣie.Deinde quid in cõfi

tendo dicant ſubdit.

Gloꝛiã regni tui dicent:et potentiã tuã

———

nenk.
¶ SBloꝛiã regni tui).ſ.gloꝛiã tue maieſtatgliasꝭ
ineffabilẽ toto coꝛde deſiderabilẽ (dicẽt).i.pᷣdi
cabũtvt om̃s eã deſiderẽt. h̊ mira? admirabił

glia regni celeſtis a ſctis tuis pᷣdicat᷑: nobᷣ etiã
pctõꝛiboꝓmittit᷑ z potentiã tuam qua omnia

creaſti et feciſti ac regis ⁊ oꝛdinas omnia tam

ſuꝑioꝛa q; inferioꝛacloquent᷑.i.pᷣdicãdo nar⸗
rabunt vtomnes eam timeant.dicent inquaʒ

et loquent᷑ vtiq; ad ho. rJ
Altt nota facii filijs hominũ potentiã
tuã:et gloꝛiã magnificentie regni tui.

At notã faciant).i.ꝑ hec innoteſcantfilijs
hoĩm potentiã tuã) qua vindicabis in malos
(et gloꝛiã magnificentie regni tui qua coꝛona
bis bonos ⁊ ꝑ noticiã vtriuſq; quidaʒ timoꝛe

pene quidã ſpe gloꝛie ↄuertent᷑. Ideo eni no⸗
tam facient ne excuſſatio ꝑ ignoꝛantiã fiat ⁊ vt

qui audierit credat ⁊ alteri dicat veni ⁊ ſic coꝛ
tina coꝛtinã trahat et qui crediderint iuſtiſicẽt̃
et ſalui fiat. de cuiꝰ regni magnitudine ſubdit.

Pegnũ tuũ regnũ omniũ ſeculox:et dod

minatio tua in ommi generatõe et gene

egnũ tuũ o deus qͥ gubernas omnia eſt

(regnũ omniũ ſeculoꝝ).i. durans ꝑ omnia ſe

cula hoc eſt ſemꝑ ⁊ in eternũ omnia enĩ ſecula

regni tui dñae voluunt᷑ et dñatio) ſiue ptãs
tua⸗.ſ.ꝑ quã adminiſtras hoc regnũ eſt in oĩ
generatõe ⁊ generatõe) ꝑ ſucceſſionẽ.i.pꝑ om̃s

genelatões vel in hac generatõne moꝛtali que
nunc eſt et in generatõe immoꝛtali que futura
eſt in reſurrectiõe.felices anime que ibi eſſe po

terunt ſub ma dñatione vbi tu eris omnia in

oibo felix illud dñium vbi nihilagit niſi g in
eternũ eternus ↄditoꝛ laudef. .
Figelis dñs in omiboverbis ſuis:et ſan

ctus in omnib oꝑib ſuis.

—— —— — — ——L—--.- — — — — —

—,— — —

S.½ — — — —

—— —

— „„

¶ Figelis)eſt dñs in omiboverbis ſuis)nam

ꝓmiſſa implet ⁊ quicqͥd ꝓmiſit deditet ꝑ data
fecit fidẽ de ceteris dandis que pmiſit.Atten⸗
dit qdðᷣ ꝓmittit paratus eſto q; ipe pᷣcepitagere
paratus eſt ille qð ꝓmittit donare. Qð ſi non
credis ᷣbisvel crede oꝑibo omnia eni oꝑa eiꝰ
ſctã iuſta et recta teſtimoniũ ꝑhibẽt de ipo. vn
de ſequit᷑ (et ſctũs in omnib oꝑibo ſuis) nihil
enĩ ab eo fit iniuſte vel inoꝛdinate ſedvt verax

eſt in ꝓmiſſis ita ſctũs in oꝑatõe.Vnde audi⸗

amus aliud de oꝑibeius. NHam.

Alleuat dñs om̃s qui coꝛruunt).i.coꝛruere

Alleuat dñs oñis qui coꝛruũt:et erigit

incipiũt ne omnino coꝛruant ⁊ in eterna rui⸗

na mergant. Cale eſt illud:cũ ceciderit iuſtus
nõ collidet.i.cum cadere ceꝑit nõ ꝙ om̃s alle
uet ſed quicũq; alleuant᷑ hoc fit ꝑ eum (et eri⸗

git om̃s eliſos).i.iam lapſos in pctm ſi agant

pniam nam quantũ eſt in ſe parat eſt oms in
pctm cadentes releuare⁊ oms a pctis leſos ſa

nare. Vel alleuat ⁊ erigit oms ad ſe ꝑtinentes
per pᷣdeſtinationẽ.nõ enim ꝑmittit eos tentari

ſupꝛa id qð poſſunt.Et qꝛ hoc facis ideo
Oculi oĩm ſperant in te dñe: et tu das

eſcam illorꝝ in tpe opoꝛtuno.
Oculi omniũ in te ſperayt)o (dñe).i. ſpb
rando a te haberevnde ſuſtentent᷑ coꝛpaliter ⁊

ſpũaliter invita ad te oculos exterioꝛes ⁊ inte⸗

rioꝛes leuant(et in das eſcam illoꝝ coꝛpalem

vel ſpũalẽ nõ paſſim ſedcin tꝑe opoꝛtuno) qñ
expedit.nõ eni ſemꝑ danda eſt eſca.multis eni
petentibo ſalubꝛiter differt᷑ dat ̊ quaſi medicꝰ

egro qðᷣ ↄuenit ⁊ q ↄuenit nõ vt homo deſi⸗

gerat ⁊ petit ne ſi det ei obſit. Nam. H
Aperis tu manũ tuaʒ: et imples omne

Aimalbenedictione. ””””P
¶Aperis tu)in cuius ptãte ſunt omnia (ma⸗
num tuã).i.benignitatẽ potentie tue ꝑ bonita⸗
tis tue diffuſionẽ largiter tribuẽdo ſicut clau⸗
dere dicit manũ qui nihil dat (et imples om̃e
animal)iugo tuo aptũ rationale qð põtbene⸗
dici.i.ex omni genere hoĩim.om̃e eni ad diuer
ſitatẽ generis ꝑtinet nõ ad vniuerſitatẽ (bene⸗

dictõne)dextrevel ſiniſtre ⁊ ↄudnienti refecte

coꝛꝑali vel ſpũali.q.d. et ſi nõ das aliqñ das

tñ in tꝑe opoꝛtuno differs quidẽ ſed nõ auferſ

Et qꝛ apud eum nulla eſt iniqͥtas ſubidᷣgit.

Juſtus oñs in omnib vns ſuis:et ſan

s in omnihn operib ſuis.
Juſtus )eſtidñs in oĩbovijs ſuis).i.in diſpo
ſitionibo ⁊ voluntatibo que om̃es iuſte ſunt (et
ſctũsac miſericoꝛsſin oĩbo oꝑib ſuis).i.ꝓceſ

Pꝛope e

₰ —

etörrs diſerdet

ſibus et effectibo. Et ſic vie ad diſpoſitionẽ ꝑti

nent oꝑa ad effectũ ⁊ hec apud nos dinidunt᷑

ſed apud illuʒ idem eſt velle qð facere. Juſtus
eſt ergo et qn cedit ⁊ q curat. Sic ↄfeſſi ſunt
oms ſancti eius in tribulationibo ſuis qꝛ iuſta
ſunt dei iudicia pꝛius iuſticiã eius laudauerũt
et ſic bñficia peniucrũt ⁊ ſiue puniat ſiue vᷣmu
neret ſemꝑ miam ondit vel puniendo citra de

merita vel remunerãdovltra merita. Sʒ qꝛ in

imis iaces⁊ nõ potes ad hec ꝑtingere inde qð

i dñs oĩb inuocantib, eu: oĩ⸗

bus inuocantibo eum in veritate.

=

l lꝛope ergpiciueleſt dus) qui vbiq; eſt (oi

bus inuocanuibo eum).i.in ſevocantibo ⁊ inui

tantibo ⁊ ſi nõ ſtatim facit eis qd petũt. Si lõ⸗
ge es⁊ nõ potes aſcendere ſaliẽ potes clamare

Inuoea dñm deũ tuũ? ipe deſcendetad te ſed
(inuocantibo eum in veritate)etvere qui nihil

Ab eo petũt niſi ĩm nõ ſ̃mvana deſideria que

aliud querũt q; iſᷣm deũ.Vel (in veritate)hoc

eſt in ↄfeſſione pctõꝝ et in emendatiõe vite et

mus nos ipos coꝛrigimꝰ nõ ſeducimꝰ ⁊ veri⸗

tas in nobis eſt. Et tũc ꝓpe eſt ⁊ exaudit qꝛ.

Vloluntatẽ timentiũ ſe faciet:et depꝛe⸗

catõʒ eoꝝ exaudiet:et ſaluos faciet eos.

oluntatẽ timentiũ ſe).i.ea que placita ſũt
eis (faciet)et quibo dedit bene velle dabitet ꝑ⸗
ficere et ſi nõ facit ad hoꝛaʒ facit tñ aliqñ.ſi tñ
ideo timent vt voluntatẽ eius faciant hoc eſtti
moꝛe filiali qui eſtannexꝰ charitaticet depᷣca⸗
tionẽ coꝝ exaudiet )ſi ſit de ꝑtinẽtibo ad ſalutẽ
ac ꝓ ſe ⁊ pſeuerantertet ſaluos faciet eos) ſcʒ a

malis in futuro:hec eſt eni depcatio coꝝ vt ſal

uentur. Di ;̊ modo facimꝰ voluntatẽ dñi fa⸗
ciet ipſe poſtmodũ voluntatẽ nr̃am vt eripiat

nos de hoc maligno ſeculo et ſaluetin fumro.
hoc autẽ oñdit᷑ ex eo qð ſequit᷑ qꝛ.
Cuſtodit dñs om̃s diligẽtes ſe:et om̃s

uſtodit dñs oms diligẽtes ſe nõ aliud ꝓ
co quidilectionẽ eius mũdanis dilectõibo pᷣfe

runtcuſtodit nunc eos inter tentatões ⁊ tribu⸗-

latões inter pᷣſſuras et anguſtias ſed tũc ꝑfecti

us et ſecuriꝰ cuſtodiet qñ eos in eternitate ſua

ſuſcipiet (et) tuncoms pctõꝛes)et impios ob⸗
ſtinatos ⁊ in pctis ꝑſeuerantes aut veniã deli

cctoꝝ deſperãtes aut veniã ſibi ꝑuerſe pmitten
tes ⁊ ex ipᷣa ꝓmiſſione a pcti ꝑpetratõe nõ rece

dentes amoꝛiq; eius amoꝛẽ ſeculi pᷣponentes

(diſperdet) ⁊ ↄteret cuʒ eos in ignẽ eternũ mit

tet. Deĩde bꝛeuiter in laude ↄcludit.q.d. Dir

cibuz

tota ſpes no ſkaerplend ofidẽtia in deo
ti et nõ in hoie eſt

omnia iſta ita ſe habent ideo ꝓ omnibo ſupꝛia
memoꝛatis.

Laudationẽ dñi loquet᷑ os meũ: et be⸗

in ſeculũ:et in ſeculũ ſeculi.

nedicat omnis caro) omnis ſexus ⁊ cõditio.i.

omnis homo ſcʒ cõuerſi ad deũ hoc eſt omne
coꝛpus ecclie qdð nos ſumus qui deũ laudar

et bñdicere debemꝰꝑ queviuim ⁊ ſumus (no

mini ſctõ eius)ipᷣm extollendo et gloꝛificando

et hocſin ſeculũ).i.in pnti(⁊ in ſeculũ ſeculi.i.

in futuro hoc eſtaſſidue et ſemꝑ ac ineternũ et
iugiter in ommi ſeculo tam p̈ſenti?

futuro.
ꝛatio.

. *

Salmus de laude diuing et de eo ꝙꝙ

¶audatõʒ).i.laudẽ (dñi loquet) nunc ettin
futarocos meũ).i.ego ponit᷑ enĩ pars ꝓ toio et
q́;tas potero gras rependãet meo exeẽplo be

hoĩm in quib nõ eſt ſa

Regnatoꝛ omniũ ſeculoꝝ dñe qui ppualezʒ
cibuz omni anune opoꝛtuno miniſtras in tpe
ocede nobis te ꝑpetualiter benedicere:tua po-⸗
lentia cũ electis tuis fiduciałr exultare.pꝑ do.

ponẽda .ps. Clxv.

qð interpᷣtat᷑ laudate dñm.eſt enĩ vox exhoꝛ⸗

fantis aiam ſuã ad laudandũ. Materia:laus

dei ac ſpes p ena ↄfidentia in deo nõ in ho⸗
mine ponendo. Intentio: monere fideles ad

laudẽ dei et ad hoc ꝙ ↄfidentia in hoĩbo eſt ſu

gienda /ꝓpter ſaluandi impoſſibilitatẽ ⁊ adiu⸗

Loꝛij bꝛeuitatẽ ſed cõſidentia in deo eſt ample
clenda ꝓpter eius ſummã potentiã:ſapientiã et
clementiã ſeu bonitatẽ. Snia in generali:pꝛo
pheta in iſto pſalmo cõſulit aĩe ſue ⁊ ↄſeq̃nter

oĩbo in ꝑſona ſua deũ laudare monetq; multꝭ⸗

rõnibo in hoibo minime ↄfidenduʒ ſed totam
ſpem in dñno eſſe ponenda. Quia enĩ in ſuꝑio⸗
ri pſalmo ſe laudaturũ ꝓmiſerat ⁊ multa ſunt
que laudantẽ inpediunt ideo hic et ſe ⁊ alios

ad laudamuʒ inuitat. Snia in ſpãli vir itaq;

iuſtus aiam ſuã.i.ſuꝑioꝛ ꝑs ſcʒ mens et ratio

inferioꝛẽ ſcʒ ſenſualuatẽ:vel aia ſcõᷣm rõnem
ſe ip̃am ſᷣm ſenſualitatẽ et inſuꝑ ꝑfectus minꝰ
pfectos ad laudẽ dei excitans ⁊ exhoꝛtans ait
(Lauda)o(aia mea dũm ſcʒ creatoꝛẽ tuum.

g.d. quid de alijs ſatagis et ꝑ tot reꝝ ſeculariũ

amoꝛes te diuidis:Sta in laude dei mecũ qͥd

le occupatcura moꝛtalium reꝝ. Collige tead

Anda anima mea

dñm: laudabo dominũ invita mea

Auctoꝛ pſalmiꝓpha dauid. Zitulus. alla.

auctoꝛẽ tuũ quite fecit hic tibi pax ⁊ ſecuritas

erit. hoc dicat vnuſquiſq; aĩe ſue lauda dñm
tuũ creatoꝛẽ ad cuiꝰ facta es imaginẽ ⁊ ſilitu⸗
dinem ⁊ quaſi huic exhoꝛtatõi acquieſcẽs rin⸗
det aĩa.d. (audabo dñm) nõ tm̃ lingua ſʒ (in

vita mea).i.bñ viuendo et (pſallam deo meo)
bñ oꝑando(q; diu fuero)in bonis oꝑib ꝑſe⸗
uerando.neq; enĩ aliter digne poſſumus deũ
Laudare niſi bñ viuendo ⁊ in hoc ꝑſeuerando
Deinde hoꝛtat᷑ nos vt in ipſo quẽ laudamus
U noſtram cõſtituamus.d.
ꝛi

s.
Holue confidere) et ſpem vr̃am ponerecin
pꝛincipibo).i.in hoĩbo quibuſcũq; excellenti⸗

bus ſcʒ qui inter alios vident᷑ magis poſſe ad
iuuare:et multo minꝰ ↄfidendũ eſt in alijs in⸗

ferioꝛibo:el vt bꝛeuiter dicã nolite cõfidere (in
filijs hoĩm) qbuſcũq; qui tꝑalia amare ſua⸗
dent (in quibo).i.in q̊ꝝ ptãte (nõ eſt ſalus) qꝛ
nec alios nec ſe ſaluare pñt ſed in filio hoĩs in
quo ſalus eſt ſperate quia dñi tm̃ eſt ſalus nõ
paneli ſcli vel filioꝝ hoĩm Et vere nõ eſt in

oĩbo ſperandũ nam vide quid de his omibꝰ

tanq; de vno dicat᷑.
Exibit ſpus eius et
tq:in illa die pebũt oẽs cogitatões eoꝝ
Erxibit)enĩ ⁊ egrediet᷑ ſcʒ de coꝛꝑe (ſpũs).i.
gnimac(eius)ſcʒ hoĩs etiã malis graubo ſuis ci
to et ſubito qñ nõ vult vel ſcit aut ſperat (et) ex
cunte ſpiritu (reuertet᷑ ſcʒ caro vł coꝛpus eius
(in terrã ſuã de qua oꝛiginaliter in pꝛimo ꝑen

ie cepit iniciũ (et in illa die) ſcʒ moꝛtis (pibũt)
id eſt fruſtrabunt᷑ (oms cogitatões) et pſum⸗

ptõnescoꝝ)que in diuerſos ambitſeculi ten
debant. qꝛ exeqͥ nõ poterũt qð ſuꝑbe ⁊ inanit

cogitãtes poſuerãt⁊ nec ſibi nec alijſferre put
auxiliũ ⁊ ideo talib nõ eſt intendendũ.Dein-

de ondit ꝙ in deo pꝛincipali eſt ſperandũ.d.

Beatus cuius deus iacob adiutoꝛ eius

——=—=-—-———— fð

ſpes eius in dño deo ipſius qui fecit ce
lum et terrã mare et oĩa q̃ in eis ſunt.

iacob).i.quẽ coluit iacob eſt (adiutoꝛ eiꝰ)et ſu
perabũdat eius qꝛ ⁊ ipſi iacob ſic fuit adiutoꝛ

vt de iacob faceret iſił. Sic ⁊ tu hic poſitꝰ ⁊ pe

regrinus nõdum videns deũ ſi habueris ad⸗

intoꝛẽ deũ iacob eris tandẽ de iacob iſrt ⁊ vi⸗
debis deũ ⁊ ceſſabitom̃is laboꝛ ⁊ gemit et in

terim dum in hac viia gemit ſpes elus)eſt in
dño deo ipᷣius)nõ in alio ⁊ ideo htũs.nam in
quo eſt eius ſpes ipᷣe erit eius res. ſicut ſcriptũ

eſt. ſpes mea es tu:poꝛtio mea in terra viuẽtiũ.

incipiby in filijs

euertetur in terraz

eatus)ſcʒ eſt ũle cuiꝰ) nõ homo ſeddeus

“

Tuius ratio ↄſequenter reddit et pᷣmo ex diui

na ptãte cum dicit᷑ qui fecit celũ et terrẽ mare:
et omnia que in eis ſunt) etſic põt vbiq; ſaluꝰ
reqꝛ eius ptãs aitigitvbiq; ſed ſic nõ eſt de pn

*

te cum ſubdi. B

AQui cuſtodit vᷣitatẽ in ſeculũ:facit iunni

ciũ iniuriã paciẽtib:dat eſcã eſuriẽtibꝰ. rident. Vel (vias pctõꝝ).i.pctõꝛes ꝓpter vias

cipibe vel hominib. Scðo ex diuina veritat⸗

Qui cuſtodit veritatẽ) in pmiſſiscin ſeculũ)

et fallunt. Tercio ex dei eqͥtate cum dicit(facit
iudiciũ)ſcʒ iuſtũciniuriã patientibꝰi.his qͥ iu

ſte viuũt et patiunt᷑iniuriã que eſt iuri ↄtraria
nam punit faciẽtes ⁊ remunerat patiẽtes:bo⸗
mines aũt ſepe ꝓ paruo munuſculo declinant

a vero iudicio. Quarto ex dei pietate cum ſub
iungit᷑ dat eſcã)⁊ coꝛꝑalẽ ⁊ ſpũalẽ (eſuriẽtibo⸗
banc vel illã.hoĩes aũt ſepe illud tantillũ qð
pauꝑ babet ſibi ſubripiũt. “?

5

coꝛruptõe ad incoꝛruptionoreducit. Cõpedᷣi
tos q̊ʒ cõpedibo pᷣcepioꝝ vel ↄſilioꝝ ſoluit red

dendo eis ꝓ laboꝛe regna celoꝝ et(dñs illumi
nat) viſu vel ſapia (cecos)coꝛꝑaliter vel igno⸗

rantia.Cecos q̊ʒ illũinat quos ab huius mũ⸗

di tenebꝛis ad ſue claritatis celſitudinẽ ſuble⸗

nat. KKKKKtt.
ñs erigit eliſos:dñs diligit iuſtos.
ns erigit eliſos ſcʒ claudos ſubleuãdovl
afſlicios cõſolando.vel (erigit) ꝑ hũilitatẽ (eli
ſos)ꝑ ſuꝑbiã.i.ſuꝑbos facit hũiles.quos eni

diabolus elidit dñs erigit.Eliſi ſunt qui ꝑ ſu⸗

perbiã cadũt erigunt᷑ qui toto coꝛde ſe hũiliãt

Nam omnis qui ſe exaltat humiliabit et qͥ ſe

humiliat exaltabit᷑. Uel (erigit eliſos).i.pcuũs

ↄfractos. Quinto adducit᷑ rõ ex diuina chari

tate cũ dẽ (dñs diligit iuſtos tãquã mẽbꝛa ſua
quoſ in beatitudine locat eterna. Etqꝛ diuina
charitas potiſſime ad deſolatos ſe extẽditideo
ſubdit᷑ ⁊ oñdit᷑ quõ diligit dicens.

m ſuſcipiet:et vias pctõꝝ diſperdet.

ñis cuſtodit aduenas).i.ꝑegrinos eta ter
ra ſua elongatos. vł eos qͥ ſe in hoc ſeculo re⸗
cognoſcũt eſe ꝑegrinos dicentes nõ habemꝰ
bhic manentẽ ciuicatẽ.qᷓ;diu enĩ ſumꝰ in coꝛꝑe

ꝑegrinamur a dño quos dñs cuſtodit qꝛ eos

6 Dus ſoluit)avinculis vlł pctis (cõpeditos)
ct ligatos his vel illis a cõpedib etiã moꝛtali
tatis ⁊ coꝛruptiõis qbo in hoc ſeculo ligamur
eos ſoluit quoſa moꝛtalitate ad imoꝛtalitatẽ a

per in oĩbo generatõibo ſuccedentibo.

Dñs cuſtodit aduenas pupillũ e vidu

intertribulatões ꝓtegit ⁊ poſtmodũ ad eternãa
ſecuritatẽ ꝑducitpupillũ) ꝑentibo pꝛiuatũ (et
viduã) marito oꝛbatã ſuſcipiet in ſuã curazeet·
ptectionẽ ſpecialẽ. Vel (pupillũ ⁊ viduã) i.oĩi
ope et auxilio deſtitutos in hoc ſeculo vt ſpe⸗
rent in deo (et vias)latas ſpacioſas que ducũt
ad interitũ (pctõꝝ) qui hic nrÄamviam a Ri de
ui cuſt te)i ſuas (diſꝑdet)⁊ extermiabit.Exterminata aũt
i.ineternũ reddendo et adimplẽdo indubitã⸗
ter omnia que ꝓmitiit. hoĩes aũt ſepe pmittũt

qꝛ illis ꝑeuntibs.

* —

Megnabit vñs i

Auin genertbe et generation.

Regnabit dñs )in ſanctis ſuis(in ſeculũ).i.
ineternũ qꝛ regni eius nõ erit finis ſeʒdeus tu

us)ocſyon).i.eccłia.q.di.ad te ꝑtinet o eccłia
gaude qꝛ tibi regnabit qꝛ tu eris regnũ ei non

babybdnia vide vt tu ſis de ſyon ad tꝑs labo-
rante⁊ ꝑegrinante.ineternũ aũt regnatura nõö
brpitutt. dee bab ylonia. i. nõ de huius ſeculi ciui ate pe
Sñnñs ſoluit compeditos: dñs illumiat

ritura. Deinde declarat qð dixerat in ſecula.i.

70.

via pctõꝛũ reſtat nobis regnuʒ de quo ſubdit᷑

n ſecula: deus tuus ſ/

¶ Bloꝛioſe ſpei ompᷣs deus in quem beatoꝝ;·

(in generaiõʒ)iſtã et generatõ ind d D

—

anime totã ſpei ↄfidentiã ponũt:ↄcede nobis

ra mente diligere. oer do.

ſalmus de exhoꝛtatõne fideliũ ad

vt adiutoꝛio tuo illuminati valeam te iugiter

laudandũ deũ ꝓpter multa beneſñcia per
eum nobis expibita. ¶p̃

e⸗
—

cunda decoꝛaq; laudatio.

¶Auctoꝛ pſalmi ꝓpha dð. Zituls alla cuius

(IAudate dommũ

qm bonus eſt pſalm:deo nro ſu io

vocis interpᷣtatio eſt laudate dñm. Incipiteni

laus dei ⁊ allegatio rationũ laudis hmõi. In⸗
tentio ad laudẽ dei monereꝛ exhoꝛtari. Snĩa

in generali ꝓpha ĩ iſio pſalmo hoꝛtat pplm ad

alaude dei pſalm et agit de edificatiõe ſancie
ecckłieꝛ de multis ad edificatõeʒ fideliũ ꝑtinen
tiba in quibo oib laudand eſt dns. Materia

,——2

laudandũ dũm ꝓpter multa bñficia ꝑ eum no

bis exhibita ſubiũgens ꝙ ſuꝑbi etↄtumaces
incõpoſuiet audaces de viribo ſuis pᷣſumẽtes
ei nõ placent ſed qui eum timent ⁊ in eius m⸗

ſcðdia ſperant. Sniĩa in ſpeciali:omnes tam

maioꝛes q; minoꝛes ad laudem inuitans ait.

(Laudate dñm)ſcʒ oms de ꝓplłoꝛ hoc iõqm

bonus eſt pſalmꝰ).i.bona eſt laus deivbi oꝑg
cõſonant voci ſicut pſalmꝰfit nõ ſola voceſed

in oꝛgano manibo voci ↄcoꝛdãtibo quoꝝ ope

rum laus nõ debʒz ceſſare etiã menmiſt roris
2

laude.Semꝑ enĩ laudat qui ſꝑ bene oꝑatur:
qui vero male agit blaſphemat.q.d.ideo lau⸗
date qm bonũ eſt laudare. hec eſt enĩ merces
tota laudantiũ ⁊ nr̃a biitudo.Etqꝛ bonus eſt
pſalmus ideo (deo nr̃o)cuius aures nõ ad os

do.i. curat et refoꝛmat diuina medicina ſcili⸗

cet virtute ſue paſſionis ⁊ ſacramentoꝝ q̃ ſunt
aiĩie medicine (ↄtritõnes).i.plagas (eoꝝ)quas

cis intulit maligni ſpũs rabies ſeuiens:quas
dDñs alligat guloſis ꝑſimoniã:lubꝛicis conti⸗

nentiam et alijs alia ſuo modo iniũgens ſicut
medicus alligat fracturas infirmoꝝ diuerſa
emplaſtra ſᷣm exigentiã apponens.de quibus

adhuc ſubdiur.
MAuli numerat multitudinẽ ſiellaruʒ: et

.

omnibo eis nomina vocans.

ſz ad coꝛ:nõ ad linguã ſʒ ad vitam laudatoꝛis
patem (ſit iocunda).i.delectabilis (decoꝛaq;
id eſt pulch:aclaudatio)iocunda eſt ſi eſt deco
ra.i.vite moꝛibo ſpecioſa que nõ eſt in oꝛe pec⸗
catoꝛis ͥ bone cantilene malis obſtrepit mo⸗
ribus. SDic enĩ deo placens ⁊ decens eſt lau-

datio nr̃a ſi cõueniat vita cum doctrina. Abi
Augꝰ. Cum manducas ⁊ bibis pſalle nõ in⸗
termiſcendo ſonos ſʒ modeſte ⁊ temperate mã
qucãdo ⁊ bibendo ⁊ gr̃as deo agendo cibus
tuus ct potus laudat deũ. Si vero modũ na⸗
ture debitũ excedas ⁊ vino te iniurgues ⁊ ſilin

gua laudat vita blaſphemat. Si bene yiuis

laudas cũ agis negociũ:laudas cum cibuʒet
potũ capis:laudas cũ in lecto requieſcis:lau⸗
das cum doꝛmis plus attendit deus quid vi⸗
uas q; quid ſonet. Ideo etiam laudandus eſt

* .

Deus ſlenr

Echi

ilrael congregabit.

Ediſicãs)eſidns).i. edificat in terra ex vi⸗
unis lapidibo (hierłm) ſpũalem ſcʒ generalẽ ec

cleſiam cuiꝰ ꝑs triũphat in celis et ꝑs militat

in terris quã ſic edificat.qꝛ (diſperſiones iſrł.)

ſcʒ ppli chꝛiſtiani ad quẽ nomẽ iſrael qui inter

ptatur vidẽs deũ eſt tranſſatũ.i.fideles varijs
crroꝛibo ſeductos de toto mundo ad ſe reuo⸗
maledorenabit, in eccleſia militante ꝑ fideʒ
ct in triumphante ꝑ aꝑtam viſionẽ. dũs hie⸗
ruſalem qtidie ſpũaliter edificat qꝛ inceſſan⸗
ler elecios ſuos coꝛrigit:caſtigat:iuſtificat:per
ficit et in fine ad celeſtẽ patria ſubleuat.Qua⸗
drat nos et polit in edificiũ eccleſie militantis
repoſiturus in ſtructura triũphantis. Edifici
um huiꝰ ciuitatis eſt moꝝ coꝛrectio.vite emen
datio.ꝓfectus in bonis oꝑibo. ꝑſeuerãtia vſq;
in finem vt inde edificiũ ccleſte et ruina ange⸗
lica refoꝛmet᷑ vnde oſtendens quomõ congre⸗
gat ſubiungit.
eoz.:
Qui ſanat) hic ex ꝑteet in futuro plenarie
(cõtruos coꝛde).i.eos qui offerũt deo ſacrifi⸗
cium ſpũs cõtnibulati. Sanat cõtritos coꝛde
ſanat hũiliatos: ſanat cõfitentes:ſanat ſeipos
iudicantes et punientes quoꝝ ꝑfecta ſanitas
erit in reſurrectõne iuſtoꝛũ qn abſterget deus
omnẽ lachꝛymã ab oculis eoꝝ ſet alligatPmo

AQui ſanat cõtritos coꝛde:et alligat cõo⸗/

ficans hieruſalẽ dñs: diſperſiones

¶ Qui numerat).i.diſcernit (multitudinẽ ſtel
larum). i. electoꝝ ⁊ ſanctoꝝ ex quibo fundata
eſt eccleſia qͥ lucent verbo ⁊ exemplo in nocte
mundi huius et in eccia ſicut luminaria quos

numeratin ſuos qꝛ oẽs ſecũ regnaturos habʒ

numeratos. Nouit eni dñs qui ſunt eius non
numerat deus niſi qui in numero eius digni

ſunt nam q indignus eſt nec numeraturcetoĩ⸗

bus eis) numeratis(noĩa vocans)et imponit
aſcribendo cos iuxta eoꝝ merita in libꝛo vite
et eternitate.i.in dei pᷣdeſtinatõne.Electis ſuis
noia vocatqꝛ eos ex noĩe nouit. Bonos qui⸗
dem noſcitꝑ appꝛobatõeʒ q̊s eligendo nume⸗
rat.malos aũt ꝑ iudiciũ repꝛobatõis ignoꝛat
de ꝗbo alibi dicit᷑. deleantur de libꝛo viuentiũ
et on iuſtis nõ ſcribant.Et quid plura dicã.

ODagnus dñs noſter et magna virtus

eius:et ſapientie eius nõ eſt numerus.
¶Masnus)eſt (dñs nr̃) in ſe quo maioꝛ eſ⸗
ſe nõ pᷣtqui pꝛincipiũ et finẽ nõ habet (et ma⸗
gna virtus eius) in oꝑatione ꝑ quẽ oĩa facta
ſunt et ſine quo factũ eſt nihil(et ſapientie eius
nõ eſt numerus).i.finis qꝛ eſt infinita ⁊ incõ⸗
pꝛehenſibilis:nõ eni pᷣt ab aliquo cõpꝛehen⸗
di vel numerari. Vñ apls admirãs ait.O al⸗
titudo ſapientie et ſcientie dei qᷓ; incõpꝛehenſi
bilia ſunt iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ.
Bonũ eſt aũt vtcõſiteat᷑ quis infirmitatẽ qui
vult ꝑuenire ad intelligendã diuinitatẽ. Cõſo
latur enĩ infirma nr̃a cum ſubiungit ·
Buſcipiens manſuetos dñs:hũilians
ant peccatoꝛes vſq; ad terram.
Duſcipiens) eſt (manſuetos dñs).i.mites
et hũiles ad intelligentiã archanoꝝ. E ſto er⸗
go mitis honoꝛa ſcripturã dei nondũ tibi aꝑ⸗
tam vt cipiat te dñs ad intelligentiã nõ ac⸗
cuſes oblcuritatẽ ſcripturaꝝ qꝛ voluit vt exer
cearis in pulſando vt pulſanti aꝑiret᷑. Si aũt
reſiſtis aduerſus clauſa dei audi quid ſequit᷑
(huũilians aũt peccatoꝛes).i.immitss ⁊ ſuper⸗
bos manſuetis ⁊ humilibo cõtrarios (vſq; ad
terram).i.vt terrena tm ſapiant.qꝛ eni repꝛe⸗

hendũt et irridẽt intelligibilia ſentiũt ⁊ ſapiũt
terrena. Guſcipit etiã mſnetos hic vt ptegat
et vt remuneret.pctõꝛes aute humiliat hic vt

deijciat ⁊ ibi vt ↄdemnet.Si ̊ volumꝰſuſci⸗

pi:ſimus manſueti pulſemꝰ et qʒ ſequit᷑ facia
mus.q.d.et vt ſuſcipi valeatis.

MPꝛecinite dño in ↄfeſſione:pſallite deo

. DM

Pꝛecinite) vel incipite.i.canite (dño in ↄfeſ

ſione)pctõꝝ⁊ laudis.duplex eſt enĩ cõfeſſio et
vtraq; triplex qꝛ tam pctim qᷓ; laudeʒ debemꝰ
ↄfueri coꝛde oꝛe⁊ oꝑe.Te pꝛimũ accuſa dein⸗
de deũ lauda:poſt ↄfeſſionẽ vero ſequat᷑ oꝑa⸗
tio bona vñ ſubdit(pſallite)oꝑiba(deo nr̃o in
cythara) vbi manꝰſequit᷑ vocẽ.i.poſt ↄfeſſio⸗
nem oꝑamini vos ipᷣos moꝛtificãdo vicijs qꝛ
vocẽ ↄfeſſonis comitari debet ↄſonantia bo⸗
ni oꝑis. Quia enĩ pſalteriũ a ſuꝑioꝛi parte cy
thara ab inferioꝛi reddit ſonũ quaſi in pſalte⸗
rio ſonũ reddimꝰ cum iam in ꝑfectõne vite et
virtutibo laboꝛando deũ laudamꝰ. Quaſi ve
ro in cythara ſonũ reddere eſt vitam coꝛrigere
carnẽ domare: lachꝛymis pctã punire:coꝛ in
lamentatõe pnie ↄterere. Et ideo nõ canite ſʒ
pꝛecinite dixit vt ſi deo placere volumꝰ pꝛius
voce ↄfeſſionis aꝑiamug mala que geſſimus
et deinde in oꝑe penitetiè laboꝛemus.fruſtra
enĩ pctm detegitur:ſi nõ ꝑ pnie laboꝛẽ emen⸗
datur. pſallite inq do.
Qui operit celum nubibo: et parat ter⸗
xe Plumtaam.
¶ Qui operit celũ nubib ⁊c.)Ad lr̃am me⸗
moꝛat oꝑa ꝑ que ptãs dei oſtenditur qꝛ eleuat
nubes ⁊ eis oꝑit celũ et celat ab oculis nr̃is et
in deſcenſu eaꝝ (parat terre pluuiã ad fecun⸗
dandũ eam. (pꝛoducit etiã in moniibo fenuʒ)
vt ſit in cibum aialium ⁊ pecoꝝ (et herbã ſer⸗
uituti hoĩm).i.iumentis que hoĩb ſeruiunt et
pꝛeſtant iuuamentũ. VUñ et ſequuur (Qui dat
iumẽètis eſcam ipᷣoꝝ) ꝓuidendo eis in vite ne
ceſſarijs (et pullis coꝛuoꝝ) q̊s ꝑentes in tam
tenera etate nõ paſcũtinuocanubo eum)etcla
mantiboꝓ deſiderio eſcaꝝ ꝑ naiuralẽ appetiũ

cis inditum. Pullos eni coꝛuoꝝ ſpecialipui⸗

dentia deus nutrit quibo miro modo ab acre
abulu quadã aura delatuʒ ad os guenit qð
lantes ſuſcipiũt et ſic nutriunt᷑ dicitur etia ꝙ
muſce ⁊ hmõi nutu diuino circa oꝛa eoꝝ voli
tant quas de ſacili capiũt et ſic viuũt. Vel po
tius myſtzce ſic accipe(Qui operit celũ nubi⸗
bus).i.ſacrã ſcripturã ⁊ lucẽ ſue ſapientie ſuj
obſcuritate verboꝝ poſuit ⁊ quaſi ſub figuris
etx ſacramentis cõtegit vt ad querendũ incitet

Saere eniĩ ſcripture verba vileſcerent ſi mox⸗

vt legunt᷑ omnib paterent. Sed ipſe poſimo
dum pᷣdicatoꝛes ſctõs oꝛdinauit qui eandem
obſcuritatẽexponendo detegerũt atq; per do⸗
ctrinã tanq; ꝑ quandã pluuiam terrena et in⸗
firma coꝛda rigarent.vnde ſubdit᷑ ⁊ ive (pa⸗
rat terre).i.eccleſie ſue ſancte ⁊ auditoꝛibo (plu
uiam).i.doctrinã ſpũalem.ad hoc eni obſcu⸗
ra quedaʒ voluit eſſe in ſcripiutiis vt ſerui dei
haberent quid interpᷣtando in aures et coꝛda
hoim influerẽt. Et qͥd agat pluuia ſubiũgit.
AQui ꝓducit in montibo fenũ: et herbaʒ

. „

uituti hominuum.

Qui ꝓducit).i.naſci facit nõ tm̃ in terra hu
mili ſed etiã cein montibo).i.in excelſis ſeculi et
magna dignitate pᷣditisfenũ) et fructũ tpaleʒ
qu metant ſeminantes ſpũalia.nõ eſt mium
ſi terra hũilis attulit fructũ ſcʒ vidua que duo
minuta miſit in gaʒophilaciũ: ſed hoc fuit mi
rabilius ꝙ; mons attulit fenũ ſcʒ zacheus ille

pꝛinceps publicanoꝝ. Quanto eni quis in H

ſeculo maio: eſt tanto plus amat diuitias et tã
to magis durus et ſterilis eſt.O ia aũt iſta que
eccleſie ad neceſſitatẽ deo ſeruientiũ dantur a
diuitibo fenũ ſunt.Carnalia enĩ ſunt et ad tem
pus apparentia.et ſubiungit quib ꝓducit.d.
(et herbam) ſcʒ ipᷣm fenũ(ſeruituti hoim).i.pᷣ⸗
dicatoꝛibo qui ſeruiũt hoĩbus.ꝑ ſeruitute eni
hoĩm intelligit᷑ officiũ pᷣdicatoꝝ:debent ergo
ſancti viri ab eis coꝛꝑalia ſtipendia ꝑcipere qͥ

bus ipſi ſtudent ſpũalia ſeminan.
Au dat immentis eſcam ipſox: et pul

— —

ls coꝛuoꝝ inuocantibo eum.

õ
. ₰

ni)etiã (dat iumentis vel pecoꝛibo.i.ſim⸗
plicibus eccleſie ſcʒ gregibo dñi (eſcam ipſoꝝ⸗
id eſt diuini verbi pabuluʒ qꝛ eos paſcit deus
p hoĩes qui accipiũt fenum.i.ꝑ pᷣdicaioꝛes qꝛ
largiuntur eis ſpũalia a quibo metunt carna⸗
lia. Magna auũt ſpes tribuit᷑ peccatoꝛibo cum

ſubintfertur (et) dat eſcam et coꝛꝑalem ⁊ ſpũa⸗

lem (pullis coꝛuoꝝ).i.filijs peccaioꝝ denigra
toꝛum peccatis qui idolis ⁊ demonibo ſeruie⸗
bant (inuocantibo eum) et ad eius miſcdiaʒ ſe
currentibo. Hõ ſolum eni pdicatoꝛes et iuſtos

paſcit largitas diuina ſed etiã indignos et pec

catoꝛes tin inuocare deũ ne differant. Dcn⸗
ptum eſteni: pꝛope eſt dvñs omnibe inuocana
bus eum in veritate.cum ait omnib/ neminez

excludit. Inuocent ergo filij coꝛuoꝝ nõ deſpe

rentqꝛ a pctõꝛibo pꝛibo deſcenderũt qꝛ in ido⸗
atria errauerũt larga eſt diuina miſcdᷣia para
ta eſt etiã pctõꝛes ſuſciꝑe ſi ipi nõ deſiſtant hi
militer inuocare. Nam tm ſuꝑbis renſi de

humilib vero dat gẽam vñ ⁊ ſubdit᷑.

ℳ

*Non in foꝛtitudine equivoluntatẽ ha⸗

bebit:nec in tibijs viri bñplacitũ erit ei.

¶ Non in foꝛtitudine)vł in potentatu(equi)

id eſt in ſuꝑbia ↄtumaciũ.ꝑ equũ enĩ ſuꝑbia
intelligit᷑ qꝛ in equo altioꝛ incedit homo⁊ cer⸗
uix eiue vere iudicat ↄtumaciã (voluntatẽ ha
bebit).i.placitũ collocabit.i.nõ placʒ ſibi nec
in tybijs viri).i.in incõpoſito habitu ⁊ inceſn. u
audacis⁊ pᷣſumptuoſi.ꝑvirũ eni audax pᷣſum
ptio notat᷑ ⁊ in tybijs inceſſus incõpoſitusbe

neplacitũ erit ei)minus dicit ſcʒ ꝙ nõ placent
et plus intelligit ſcʒ ꝙ diſplicẽt. Nõ g ſe extol

lant hoĩes in ſuis dignitaubo nõ pᷣſumant de
ſuis honoꝛibo.nõ eni in ſuꝑbia nec in pꝛeſum
ptione delcctat᷑ deus. In illis ergo no eſt be⸗
neplacitum deo ſfſedl
Beneplacitũ eſt dño ſuꝑ timẽtes eum:

gt in eis qui ſpert ſup miſcdia eius.
MBeneplacitũ eſt dño ſup timentes cũ) timo

re filiali ⁊ caſto qui vtiq; nõ cõfidunt de vir⸗
tute ſua ſʒ dinna (ct in eis qui ſperant ſuꝑ mi

ſericoꝛdia eius)qꝛ nõ pᷣſumunt de ſua iuſticia
ſed de dei miſcõia:nec ↄfidũt de mer uis ſʒ de
gra.q.d.bñplacitum eſt dno in his qui timẽt
et ſperant.Cimoꝛi ſpem cõiunxit qꝛ timoꝛ ſi⸗
ne ſpe venie nõ valet: nam timoꝛ ſine ſpe non
meritü ſed penã habet. Ergo ſic time dũm vt

ſperes in miſcðia eius et ab ipſo ad ipᷣm fugi⸗

as.vis fugereab irato fuge ad placatũ.Coõfi⸗
tere peccata tua time qꝛ iuſtus eſt: ſed noli de⸗
ſperare qꝛ miſericoꝛs eſt placabis eum ſi ſpe⸗

res in miſcdia eius atq; de cetero ita peccare ruſalem

ſubdit cauſam laudis

caueas vt de pᷣteritis depꝛeceris vt tibi dimit⸗

t- D:ꝛatio
Egditicatoꝛ celeſtis hierłlm deus qui multi⸗

tudiuem ſtellax et cõcludis numero et nomi⸗

natim ſingulas vocas:ſana qms cõtritos coꝛ
de:diſperſos cõgrega:atq; nos innumerabili

ſapientia tua locupleta. Per do. Wläl

WPſalmus de inuitatõne eccleſie tri⸗

umphantis ad laudem diuinam ꝓpter
plura bnficia miſcviter ſibi collata.

Dyim: lauda deum tuum ſyon.
¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓpheta dauid. Ti⸗
tulus alleluia aggei et ʒacharie.Eteſt ſenſus:
hic eſt alla.i.laus dei.laus dico aggei et ʒacha
rie de reꝑatione celeſtis hierlm quã uli pᷣdixe⸗
» runt et ꝓpterea deũ laudauerũt. Iſti eni ꝓphete

in captiuitate babylonie ꝓphetauerũt reꝑat,z

terrene hierlm in qua intellexerũt ſpũalem re⸗

ſtaurationẽ celeſtis hierlm etꝓ ea dñm lauda
uerunt et ꝓpheta dauid ꝓ eadẽ hic deũ laudat

ſicut illi ꝓphete ſub figura laudauerũt.lauda⸗
tio eni illoꝝ pᷣfigurabat iſtaʒ. Et facit iſte pſal
mus in nobis amoꝛẽ future hierlm quã mul⸗
tipliciter cõmendat vt ſuſpiremus ei et ad illã

yenire deſideremus. Materia: inuitatio eccle
ſie triumphantis ad laude diuinã ꝓpter bñfi⸗

cia diuerſa ſibi collata. Intentio: inducere et
monere fideles ad laudem et hic pura mente
cõuerſari atq; digne deo in hac ꝑegrinatione

militare et cõtinue ad celeſtẽ hierlm ⁊ ſyon cũ
deſiderio ad eam veniẽdi ſuſpirare. Snia in

generali pheta in iſto pſalmo alloquit᷑ hieru⸗
ſalem et ſyon ſuꝑnam ſcʒ triumphantẽ eccle⸗
ſiam vt qꝛ ſecura iam reddita in ciuibo ſuis eſt

deum iugi exultatõne collaudet: enumeratqʒ;

quanta ꝓplo ſuo fideli tpe noue legis ac vete⸗
teris pius miſeratoꝛ indulſerit. Snia in ſpeci
ali:in captiuitate ergo huius ſeculi adhuc cõ
ſtitutus ꝓpheta videns bim ꝓplm eterne hieru

ſalem quaſi ↄiungens coꝛ ei dicit. (Lauda)o
(hieruſalẽ) celeſtis iam ſecura (dñm/ rectoꝛeʒ

tuũ.hoc eni ſolũ eſt continuũ negociũ tuum.

hoc ideo dicit ꝓpheta vt nos modo exultemꝰ

in ſpt et deſideremuaipᷣam qui audimus eam
ſic ructantẽ dei laudem ⁊ repetit (lauda deum
tuũ)o (ſyon) celeſtis.eadem eniĩ eſt hierłm ⁊ ſy
on:nam hieruſalẽ interpᷣtatur viſio pacis.ſy⸗
on ſpeculatio vel ↄtemplatio.et viſio pacis eſt
cõtemplatio chꝛiſti qui eſt pax nr̃a.et ponitur
hic cõtinens ꝓ cõtento.q.d.o habitatoꝛes hie
et ſyon laudate dñm deũ veſtrum. Et

Añ cõfoꝛtauit ſeras poꝛtarũ tuarum:
gnedixit filijs tuis in te. ———
Im ↄfoꝛtauit) vel ↄfirmauit nõ tm̃ poſuit
hoc qð futurũ eſt enũciat quaſi iam tranſactũ
ſit ſolent eni ꝓphis futura ita eſſe cognita quẽ⸗

admodũ pᷣterita (ſeras) vel vectes ⁊ clauſuras

(poꝛtaꝝ tuqꝝ)vectiũ ↄfirmatõ nõ fit niſi clau
ſis poꝛus ꝑ hoc notat clauſam eſſe ianuã ad
miſſis pꝛudentiboæ excluſis fatuis virginibo ⁊

ideo ſecure tũc laudat qꝛ nemo exit vñ doleat

nemo intrat quẽ timeat qꝛ nõ exit inde amicꝰ
nec intratalluc inimicꝰ (et bñũdixit) dando mł
tiplicia bona eterna filijs tuis.ſ.beatis in te)
exñtibo quos olim peꝑiſti qui iam qͥeſcũt in te
nec foꝛis ꝑegrinant᷑ budixit inq; ille.

Aui boſiut fnes tuos pacem: èt adipe

Qui poſuit fines tuos pacem) ꝑfecta vtex

„
nulla parte poſſie cẽcuti ? turbari quicqͥd eni ſtinatiõis.frigoꝛis dico (eius) ſʒ dei nõ qꝛ il⸗
a te eſt pace fruit hierlm qͥᷣ pe viſio pacis eſt. lud faciat ſed qꝛ fieri ſinit ſcʒ pctõꝛẽ deſerendoꝰ
Etin paceilla eſt ſaturitas ⁊ nulla indigentia q.d.ſi nõ vocat pctõꝛẽ ſi nõ aperit ſenſuʒ ſi nõ
yñ ſubdit (et adipe).imedulla (frumẽtii.pa-⸗ infundit gram ſolui no põt etiã ſi velit ſed no
ne qui de celo deſcendit: intima dulcedine ie⸗ li deſperare liberat eni gra dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ
ſu chꝛiſtiꝗ dicit ſeipᷣm granũ frumenti (ſaciat dum noſtru. Vnde ſequit. JJMUb
te) Betrunhe inem intelligim diuinuatẽ Ennttet verbuͦ ſuu et liquefaciekea:fla
cuistemplauõe ſatiabimur quaſi amoto coꝛ rkeetserdmnenegctn
tice. Canne eni clauſus in müo ſola fige co⸗ di Pirine Ao er ſuent lter b ſuũ)
gnitus eſt tunc autvidebin ꝰſicuti eſtꝛ illa erit id eſt filiũ carne aſſumpta ⁊ pꝑ hoc(liquefaciet
pfecta ſaturitas. Vñ alibi ſatiaboꝛ cum apa⸗ ea)ſcʒ niuẽ nebulã ⁊ criſtallũ.vᷣbo nanq; dei
ruenit glia tue. hec pᷣdicta erunt ibi ſed interim veniẽte nec frigus nec obſcuritas nec duricia
in ꝑegrinatõe hac dabit nobis iſta qꝛ ipᷣe eſt. põt deſperare.aduentus eni chꝛiſti oĩa ſupꝛas o
Qui emittit eloquiũ ſuũ terre: veloci icta ſoluit: ſoluta ſpũalis bñficij lueta alijse
rcurrit ſermo eus. infundüt vñ ſubditNabit ſpũs eius)ſicut cali
Mui emillit eloquiũ ſuũ terre)ſcʒ qũ verbi dus auſter ſcʒ ſpũſſctũs in hmõi coꝛda infun⸗
in carne miſit mũdo vt in terra cognoſceret᷑ q gdendogfam vt frigus et caligo expellat᷑ etqð
enĩ olim locut eſt pꝛib⸗ in ꝓphis nouiſſimelo antẽ durũ erat molle fiat(et fluent aque.ſ.fluẽ
cutus eſt nobᷣ in filio. Velcemittit eloquiũ ſuu ta doctrine ⁊ gre vt inde bibãt alij. Ael (emit
terre).i.verbũ euangelicũ qð pᷣcepit publica⸗ tet vᷣbũ)pᷣdicatõis ⁊ flante ſpiritucliquefaciet)
ri ꝑ oꝛbẽ terrarũ (velociter currit ſermo) et ver et diſſoluet(ea que ſunt ↄgelata (et fluẽt aque)
bum (eius) gꝛ chꝛiſt) vel ſermo chꝛiſti cito im lachꝛy maꝝ reſolutis coꝛdibo ↄgelatis. Ita vt
pleuit mundũ cognitõe veritatis vel qꝛ dei ſa⸗ dictũ eſt myſtice hec pᷣdicta ſane accipiũt᷑. Ad
pientia nõ ceſſat om̃s admonere: fᷣmo deive⸗ litterã vero maniteſta ſunt qꝛ ſpargit deus ni⸗
lox ad om̃s venit:oib ſe offert:oms admonet uem quaſi lanã nebulã vt cinerẽ criſtallũ facit .
etiã neſciẽtibo occurrit.vel qꝛ velociter imple vt fruſta candidi panis que magna dei mon⸗ 2*

qð dicit ⁊ pcipitac ſi verhũ eius curreret. De⸗ ſtrant oꝑa ſed aliud innuũt myſtice intellecta
inde ondit quis ſit huius verbieffectdd. eius inq; ſpũs flabit.
Qui dat niuem ſicut lanam: nebula ſ ·¶ Qui annunciat verbů ſuũ iacob:iuſtici
¶ Mui dat ninẽ).i.pctõꝛẽ peccantẽ ex fraglli ¶ Qui annũciat verbũ ſuũ)ſcʒ incarnatũ vel .
tate⁊ ad modũ niuis frigidũꝛ charitate nõ ca verbũ euãgelicũ (iacob iunioꝛi ſcʒ pplo.i.chꝛi
lentẽ (ſicut lanã).i.admodũ lane calidi factu ſtiano ꝑ iacob ſignificato⁊ annũciatciuſticiaſ
rus indeveſtẽ qꝛ pctõꝛes frigidos ꝑ culpã red et iudicia ſua).i. iuſta iudicia ſua (iſrł).i.ꝓpło
dit calidos ꝑ gr̃am ⁊ de eis facitveſtẽ chꝛiſti ſi fideli deũ ꝑ fidẽ videnti.idem eni fignificat᷑ ꝑ
ne macula ⁊ ruga (et nebulã).i.nebuloſũ ⁊ ob iacob⸗ ꝑ iſrł ſcʒ ꝓplus fideliũ cui annũciat iu
ſcurũ peccãtẽ ſcʒ ꝑ ignoꝛãtiã (ſicut cinerẽ ſpar ſta ſua iudicia ſcʒ q qͥcqͥd genus humanũ ⸗ 8
git).i. ſicut vere penitentẽ facit qͥ ſe in cinere et peſſum eſt merito ꝑpeſſum eſt ſuꝑbie ⁊ elatõis
puluere hũiliat.Cinis eni ad humilitatẽ ⁊ pe⸗ in deũ⁊? ꝙ nõ tm̃ inuiſti ſed etiã iuſti ꝓ ſuo me
nitentiã ꝑtinet qꝛ cinis etciliciũ ſunt arma pe rrio iuſto dei iudicio hic patiunt᷑ et ꝙ nõ ſuis

nitentiFfäz. tmeritis ſed gra dei liberant᷑. VUelciuſticias)' q ⸗ .
QVittit criſtallũ ſuũ ſieut buccellas:an bus iuſtos gratis iuſtificat(cet iudicia qᷣb im⸗
te faciẽ frigoꝛis eius quis ſuſtinebit. penitentes flagellt.“
Birt criſtallũ ſuũ) que dicit eſſe glacies Mon fecit taliter omni nationi: et iudi/

diu indurata vt reſolui nõ poſſit..pctõꝛẽ ob⸗ cija ſua nõ manifeſtauit eis.
ſtinatũ ⁊ ĩ malicia ↄgelatũ ſicut buccellas).i. TPon fecit taliter omni natoni) vel genti ſi⸗
fruſta panis vt incoꝛꝑet᷑ eccłie ac imoꝛpet ali cut ꝓplo huic fideli ſpeciali et elecio credenti ei
os et ab eis incoꝛper eoſ; vᷣbo et exemplo pa (eetiudicia ſua) pꝛedicta (nõ maniteſtauit eis)
ſcat quaſi panis et reficiat. Talis criſtallꝰ fu ſcqʒ alijs nationibus:non omi genti nunciauit
Paulus.matheꝰ.augꝰ.etplures hmõi.Ecce deus ſed ſoli nouiſſimo fideli pplo in quo ſunt
quidã ſum nix nebula ⁊ criſtallus ⁊ hec deus et gentes que iam nõ debent dici gentes ſʒ po⸗
ſoluit ſed niſi ſoluat(quis ſuſtinebit)vel ſubſi pulus vnus in chꝛiſto. O mnes eni credentes
ſtet (ante faciẽ)et pñtiazʒ (frigoꝛis)vicioꝝ ⁊ ob in chꝛiſto ipᷣi ſunt in coꝛꝑe chꝛiſti et ſnt de ſe⸗

quia per ſe alis non pꝛedicauit.

mine abꝛabe et ſunt in iacob et in iſrael. vnde
ctiã grati magis eſſe debemus ratione hoꝛum

beneficioꝝ ſpecialiter nobis exhibitoꝝ. Stu

deamus ergo ſpũaliter eſſe in iacob ſupplan⸗

tantes et eradicantes vicia et carnales cõcupi
ſcentias luctantes et appꝛehendentes diuinaʒ
miſericoꝛdiã atq; eam firmiter retinẽtes vt me
reamufßeſſe iſrael id eſt deum videntes atq; ex

eius beata viſione valeamus iuſticias et iudi
cia eius cõpꝛehendere. Vel ad litterã ꝑ iacob
et iſrael iudeos accipit quibo per ſe ipᷣm chꝛi⸗

ſtus verbuʒ ciũ annunciauit ac iuſticias ⁊ iu⸗
dicia ſua eis manifeſtauit quod alijs non fecit

——

Conloꝛta dũe poꝛtas eccleſie tue ⁊ pone ter

minis eius nacem eiq; adipem ſpũalis tritici

Oignanter attribue. Per dim.

Sequenti pſalmo quedam vtilia pꝛenrittit

Auguſtin dicens. Meditatio vite ptis no⸗
ſtre in laude dei eſſe debet quia exultatio ſem⸗

oteſt idoneus fieri vite future qui nõ ſe adil⸗

lam modo exercuerit. Modo ergo laudamus

eum: ſed et rogamus deu. laus noſtra leticiã

abetoꝛatio gemiti pꝛomiſſum eſt nobis ali

õ

quid quod nondũ habemus: et quia verax eſt

qui ꝓmiſit in ſpe gaudemus qꝛ tamen nondũ

habemus in deſiderio gemimuſ.Laudamus

modo in eccleſia om̃es quando cõgregamur:

cum quiſq; diſcedit ad ꝓpꝛia quaſi ceſſat lau⸗

dare dñm.non ceſſet bene viuere et ſemꝑ lau⸗

0

dat deum. Tunc deſinit laudare dñm quãdo

piterne future vite noſtre laus dei erit et nemo

tulus alleluia aggei et zacharie. Et eſt ſenſus:

hic eſt alleluia.i.laus dei.aggei et ʒacharie.id
eſt ꝓ futura liberatõe pꝛo qua pꝛedicti ꝓphete

laudauerũt. Iſti en ꝓphete qui in babylonica
captiuitate pᷣdixerunt liberationẽ terrene hie⸗

ruſalem multũ nos erigunt ad futuram libe⸗

rationem celeſtis hierm quam ſub illa actua
li intellexerũt et ꝓ ea ſpiritaliter laudauerũt vt

nos eoꝝ exemplo quaſi huius noſtre peregri⸗

nationis babylone cõtempta ſecuri pᷣmedite⸗

mur hic laudeʒ quã ineternũ ſoluemus. Ma

teria:exhoꝛtatio creaturaꝝ oĩm ad laudandũ

deum. Intentio: monere ad ꝑſoluendum lau
dem deo. Snia in genali: ꝓpheta in iſto pſal⸗
mo inuitat om̃es creaturas ꝑ paucarum enu⸗
merationẽ ad diuinã laudem. Iſta aũt inuita⸗
tio nõ eſt niſi quedam demonſtratio ꝙ; omnis
creatura ad deum laudandũ eſt creata. Unde
intellectuales creature vt angeli et hoĩes lau⸗
dant ꝑ ſe. Intellectu vero carentes laudant in

quantum ex ſeducunt in cognitionẽ dei ⁊ per
coõſequens ipſius laudem. Et pꝛimo ad laudẽ

dei hoꝛtatur celeſtia deinde terreſtria. ipſe eniĩ

fecit celũ et terram et in celeſtibo et in terreſtri⸗

bus cõtinentur omnia. Snia in ſpeciali pꝛo⸗
pheta ergo angelis deũ laudantibo cõgratu⸗
lans ait.(Qaudate dñm de celis).i.o vos cre⸗
aturd ⁊ ſubſtantie celsſtes que eſtis de celis et
habitatis ĩ eis ſcʒ angeli qͥ in celo empirreo fa

cti eſtis. HNõ pᷣcipit vel monet angelos hoc fa
cere ſed aggratulatur eis hoc facientibo qꝛ pla

cet ſibi quod faciunt et leuato coꝛde cum illis

eſt in ſpe ſicut aliquibo bene oꝑantibo applau⸗

dentes dicimus facite facite. Sed quia nõ o⸗
mnes in loco oꝛiginis remanſerũt addit(lau⸗
date eum)qui eſtis (in excelſis et in eminentia

iuſticia ⁊ ab eo qð illi placet declinat:nam ſi
a vita bona nunq; declinet lingua tacet: vita
clamat et aures dei ſunt ad coꝛ eius. Quomo

AAXA

„„ –
.
.

do enim aures noſtre ad voces nr̃as ſic aures

dDei ad cogitatõnes noſtras.nõ poteſt aũt fieri

vt habeat mala facta qui habet bonas cogita

tiones. Lotus ergo homo laudet deuʒ cantet
vox:cantet vita:cantent facta. Ecce iſte pſal⸗
mus diſtribuit vniuerſam creaturã laudanteʒ
deum et tanq; hoꝛtatur vt laudet et quaſi in⸗

neniret tacentes laudem dvni exhoꝛtat vt ſur⸗
gant et laudent. Aiteiim.
Vſalmus de inuitatõne omniũ crea

S⸗

veſtre beatitudinis vbi ꝑ gratia ꝑſtitiſtis. De⸗
inde magis ſpãliter expꝛimit ⁊ ſe exponit.d.

Laudate eum omnes angeli eius: lau⸗

date eum omnes virtutes eius.
Aaudate eum omes angeli eius).i.nuncij
diuine volũtatis ad annunciandũ eam a deo
deputati.et eoſdeʒ ſub alio noĩe exhoꝛtans di
cit (laudate eum omnes virtutes)et exercitus

(eius)id eſt ipᷣi angeli ad exercendas oꝑatio⸗

nes mirabiles cõſtituti. CHirtutes qnq; ꝓ vno
oꝛdine ponitur ſed hic generale nomẽ eſt oĩim
celeſtium irituũ qui etiã angeli dicuntur dũ
in miniſteriũ mittuntur. Hucuſq; de inuiſibi

libus egit a quibotanq; a dignioꝛibus incepit
deinde tranſit ad viſibilia que minus ſunt di⸗
.„. —e

gna dicens.

uctoz pſalmi pheta dauid. Ti Taudate eum ſolet luna: laudate eum

omnes ſtelle et lumen.

audate eum ſol) ſcʒ luminare maius (et

luna)luminare minus (laudate eũ omnes ſtel
le)ſcʒ luminaria minoꝛa in apparentia. Sol⁊
luna et ſtelle deum laudant in eo ꝙa ſuo offi⸗
cio ⁊ ſeruicio nõ recedunt.ᷣ ſeruicium enĩ ipoꝝ
laus dei eſt. (et lumen).i.effectus coꝛpoꝛũ lu⸗
minoſoꝛum.q.d.illa laudent nõ ſolum in ſe ſʒ
etiã in effectu.vel per lumen generaliter acci⸗
pit omne quod lucet etomia lumen habentia
que dinumerari nõ poſſunt.

Laudate eum celi celoꝝ:et aque omnes

Pe ſun celos ſunt laudent nomẽ dñi.
Laudate eum celi celoꝝ pluraliter dicit qꝛ

plures ſunt celi ſeʒ aereum:ſidereum:criſtalli⸗

num:empirreum. Vel (celi celoꝝ.i.celuʒ em⸗
pirreum vbi eſt manſio beatoꝝ.Et qꝛ manſi⸗

ones ibi ſunt multe ideo hic dicitur celi in plu

rali et celum celoꝝ qꝛ eſt ſuꝑ omnes celos ali⸗
os (et aque que ſuꝑ celos) ſcʒ aereos(ſunt) ſcʒ
in nubib que diuiſe ſunt ab his que ſunt ſub
firmamento. Vel celum criſtallinũ quod dici

tur aqueum nõ ꝓpter naturã aque ſed ꝑſpicuũ
eſt vt aqua.ſicut celum empirreũ dicitur a pir

quod eſt ignis nõ ꝙ ſit igneum natura ſʒ quia

lucidũ eſt vt ignis.Aquag que ſuꝑ celos ſunt

ideo deus ibi creauit vteâꝝ frigidita e tempe⸗

retur feruoꝛ generatus ex motu firmamẽti ne

inferioꝛa deſtruantur. vnde dicit Beda ꝙ gla
ciali ſoliditate in moꝛe criſtalli ſup firmamen
tum aque ſunt ſuſpenſe et dicte ſunt celuʒ cri⸗
ſtallinum ꝓpter ſilitudineʒ cum aqua in dya⸗
phanitate.qꝛ (laudent nomẽ dñi rõne creatio
nis ſue.hec ꝑ ſe deum nõ laudant ſed ſunt no

bis materia laudandi deũ. pſtrinxit ⁊ cõcluſit
celeſtia deũ laudantia ⁊ ſubiungit quare illuʒ

laudent dicens.
AQuia ipſe dixit et ſacta ſunt:ipſe man⸗
uia ipſe) dñs (dixit).i.voluit.ſuũ enĩ di⸗

cere eſt velleſet facta ſunt) ꝑ verbum ſuuʒ ꝓut

voluit(ipſe mandauit) verbo ſuo.i.pᷣcepit fie⸗
ri (et creata ſunt) de nihilo.q.d.merito hec oĩa
laudant deũ qui fecit ea qꝛ ſla volũtate et pꝛe
cepio creauit omia. Nulla virtus maioꝛ nul⸗
la laus ſublimioꝛ:dei iuſſiſſe feciſſe eſt: vna na
tura iubet et facit.deus iubet:deus facit:ꝑ ver
bum.i.ꝑ chꝛiſtũ iſta creata ſunt.nemo enĩ di⸗
cit:nemo mandat niſi verbo.Et

Statuunt ea in ſeculu et in ſeculũ ſeculi:

tatuit).i.ſtabiliter oꝛdinauit ea ſcʒ ange⸗

ecevin poſuit et nõ pᷣteribit.

los virtutes omnes:omnia celeſtia: omia ſu⸗

NVontes et omnes colles:ligna fructi

ctum hec vero ꝑ magnitudinẽ munim coi

perioꝛa ciuitatem ſuꝑnam bonã ſanctam bea.
tam in locis ſuis et oꝛdinib.(in ſeculum et in

ſeculuũ ſeculi).i.ineternuʒ manſura:ſaltem ᷣm
ſubſtantiã qꝛ et ſi pꝛeterit huius mundi ſigu⸗
ra nõ tñ ſubſtantia (pᷣceptũ poſuit .i.legẽ et cõ
ditionẽac oꝛdinẽ intranſgreſſibilẽ eisampo⸗
ſuit vt ei obediat ⁊ eum laudent hoc enim erit
negociũ eoꝝ ſemꝑ laudare dñm c(et nõ pꝛeteri
bit quin fiat ſed fixũ et ꝑmanens erit laudant
enim omnia vel in ſe vel in alijs. Gandis ho
minis honoꝛ ⁊ grandis infelicitas aſtra ⁊ ele⸗
menta homini ſeruiũt ⁊ ipᷣe creatoꝛẽ ſuũ igno
rat.Lotus mundus deo obedit ⁊ pᷣceptuʒ dei
meminit ⁊ homo ſolus nõ meminit.DO infelix

hoim genus. Deinde poſtquã dixit de laudi⸗
bus celeſtiũ ↄuertit ſe ad terrena ⁊ ait. —
Aaudate dũm de terra:dracones ⁊ oms

¶ Laudate dñm)o vos creature que eſtis(de

terra) vel in terra in quo hoꝛtat᷑ nos vt ↄſide⸗

ratione eoꝝ que ſunt in terra laudemꝰ deũ que

conſiderata aperiũt dei laudẽ ſcʒ (dꝛacones)qͥ

in cauernis terre circa aquas manent ⁊ ꝓdeũ⸗
tes de ſpeluncis in aere ferunt᷑ et aer ꝑ cos cõ⸗

citatur quibo nõ ſunt maioꝛa animantia ſuper
terrã ⁊ ideo ab eis cepit.ꝑ dꝛacones etiã cethe⸗
grandia que in abyſſis aquarũ habitant intel
ligunt᷑ et om̃es abyſſi.i.ꝓfunditates aquarũ
que latent in viſceriboterre ⁊ maria omnia ⁊ ꝑ
hoc notat elcmentũ aque.
Vgnis grando nix glacies

ſpiritus pcel

larum:que faciũt verbũ euus.
¶Wanis) et ꝑ hoc notat elcmentũ ignis.grã⸗

do qui fit in ſuꝑioꝛi parte aeris (nix) in media
(glacies)in inferioꝛi(ſpiritus ꝓcellarũ.i.ven
tus tempeſtatũ qui ꝓcellas facit in mari lau⸗

gent nomen dñi etꝑ iſta quatuoꝛ tangit᷑ elemẽę
tum aeris (que faciunt verbũ eius).i.obediũt

ſermoni ⁊ pcepto dei faciendo id ad qð ex di⸗

uina inſtitutõe oꝛdinant᷑ qꝛ vᷣbo dei omni mo
tu ſuo deſeruiũt. Quicqͥd hic acciderit nõ niſi

de voluntate dei accidit et ſi nõ intelligimꝰ qͥd
quare fiat demus hoc ꝓuidẽtie dei qꝛ nõ fitſi
ne cauſa et non blaſphemabimꝰ. Erubeſce o

homo omnia que videmꝰ in mũdo nobis ſer

uiunt ⁊ faciũt verbũ eius ⁊ tu nõ facis.

fera et omnes cedri.

—

om̃s colles) ſcʒ minoꝛes montes et eleuatiões
et ꝑ hoc notat᷑ elementũ terre (ligna fructiſera
et oms cedri)laudent nomẽ dñi hec enĩ ꝑ fru⸗

J

Hontes) ſcz maioꝛes eleuationes terre et

laudationẽ. hec omnia habent locũ et oꝛdinẽ
ſuũ et ꝓ modo ſuo implent vniuerſitatis deco
rem et ſic laudant deũ. Ipᷣa ergo.i.nos ex cõſi
deratione eoꝝ hoꝛtat᷑ laudare dĩim.

olugres pennte.
Bedie nanimalls ſilueſtria etvniuerſa pe
coꝛa)ſcʒ domeſtica vel beſtie.ſ.maioꝛeset vni
uerſa pecoꝛa)ſcʒ minoꝛaſſerpentes).i.anima⸗

lia reptantiatet volucres pẽnate)i.animata ꝑ
gerẽ ſe mouentia laudent nomen dñi. O mia

iſta inuitant᷑ ad laudeʒ dei et ipᷣm laudant in⸗
quantũ in eis relucet bonitas diuina ⁊ cũ cõ⸗
ſiderata pariũt laudẽ dei ſunt materia laudiſ
intelligibilibo creaturis ct hoꝛtant᷑ nos vt eoꝝ
conſideratiõe deũ laudemꝰ.O mnia laudant
dũm qꝛ omnia ſtant in oꝛdine ſuo et nihilnu

tat naturã ſuã abſq; ſolo hoĩe cui omnia ſunt

ſubiecta ⁊ cuiꝰ cauſa ſunt facta.Deide ad infe

rioꝛes rõales creaturas ſcʒ ad hoĩes venit.d.

Peges terre et omes ꝓpli: pꝛincipes et

Hymnus omnibe ſctis eius

omnes iudices tere.
Reges terre)icʒ maioꝛes ⁊ pᷣſidenteset om̃es

ꝓplłiſcʒ minoꝛes et ſubditi pncipes) qͥ dñant᷑

ſub regibocet om̃s iudices terre)a regibo pꝛin

cipib ad determinandũ cauſas hoc eſt omis

cõditio ei cuiuſeũq; oꝛdinis hoĩes ſcʒ laudent
nomen dñni.Attendeo homo qui tibi grandiſ
videris qꝛ poſt beſtias ⁊ vniuerſa de te dẽ et ni
hilominꝰrecole qꝛ pꝰoĩa es fac: de limo tre.
Auuenes et virgines ſenes cum iunio
ribus laudẽt non
nomen eius ſolius.

NJuuenes et virgines ſenes cum iunioꝛiby)
id eſt de omni ſexu ⁊ omni etate hoĩes (laudẽt
nomẽ dni) Ergo nec occupatio viroꝝ nec fra
gilitas feminarũ nec debilitas ſenũ nec volu⸗

ptas iuuenũ debent excuſare a laude dei? hoc

ideo (qꝛ exaltatũ eſt) ſuꝑ omnẽ creaturã (no⸗
men eius ſolius)ompᷣs eſt enim nomen eius⁊
nemo exaltat᷑ niſi ſub eo ⁊ ꝑ eum. Nemo ergo
querat exaltari nomen ſuuʒ.vis exaltari illi te
ſubde qui nõ poteſt humiliari. Et qꝛ ſupꝛa di
xit pꝛius de celo ⁊ poſtea de terra ſubdit nunc
de omnib ſimul dicens.Et vt vłr dicõ3.

Confeſſio eius ſuper celũ et terrã: et ex

uit coꝛnu ꝓpli ſui.

L

pꝛimere poſſit qꝛ omnẽ creaturaʒ tranſcendit.
AVel (confeſſio)laudis(cius)eſtſuꝑ celũ ⁊ ter⸗
ram)i.illi omnia ſuꝑioꝛa accepta per celũ et

laudẽt nomen dñi: qꝛ exaltatũ eſt

¶ Conkfeſſio eius i.laus que ſibi debet eſtęſu
per celum et terra omnia celeſtia ⁊ terrena ſu⸗
perans.i.pluſq; celeſtis ⁊ terrena creatura ex⸗

omnia inferio:a accepta ꝑ terrã confiten? vel
in ſe vel in alijs qꝛ attendentes ea laudant euʒ

et de celeſtibo et terrenis laudent ergo eum etiã
ideo qꝛ(et exaltauit coꝛnu).i.ſublimitatẽ et di⸗

Mogo enim coꝛnu ꝓpyli ſui humile eſt in tritu
ris et tribulationibo tunc vero exaltabit᷑ quan
do ad iudiciũ venerit ipᷣe e mõ ſit.

lo appꝛopinquanti ſlib.
vmnus).i.laus dei cum cantico (om̃ib
ſanctis eius)ſcʒ firmis ꝑ ſpemcfilijs iſrł ſcʒ vi
gentibo deũ per fidem.hi ſunt ſancti quiba de⸗
bet eſſe hymnꝰ (populo appꝛopinquanti ſibi)
per charitatẽ hi ſunt filij irł iſtis modo com⸗
petit hymnus ad tꝑs quibo et in fine erit hym
nus ꝑpetuus q iſti digni laudent deũ in pꝛe⸗
ſenti et ſempiterne laudabũt in futuro hymnꝰ
eſt laus dei cum cantico et habʒ hec tria.ſ.can
ticum et laudẽ et dei quoꝝ ſi vnum deſit hym

nus nõ eſt hunc ergo modo accipiant et dicãt

ſancti in fine eternũ hymnũ accepturi.Ande
dicit᷑ in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te.¶(Hꝛõ0.
Excelſoꝝ edium ſuꝑeminens excelſa ptãs
deus ↄcede famulis tuis vt ſicut cũcta que cir
cuimus te iubente SWBeconua que pᷣcipiste

cuſtode ſeruent᷑. Pesdo. —

. S ſalmus e exhoꝛtatõe omniũ ſide

tellectu.i.coꝛde et in bono oꝑ.

Antate domino cã

-

iici nouũ: laus eius in ecclia ſctõx.
¶ Auctoꝛ pſalmi ꝓphᷣa dauid. Zitulus allła.
poſt omnes enim creaturas quas in pceden⸗
ti pſalmo monuit laudare deuʒ hic inuitat ad
nouũ canticũ ꝓ nouitate incarnatiõis et lau⸗
dare deuʒ ꝓ ſpiritualibo beneſicijs. Materia:
inuitatio fideliũ ad nouuʒ canticũ ac iuſticia
exercenda in malos iuſto dei iudicio et ſctõꝝ
exaltatio. Intentio:monere ad laudandũ deũ
et in voce ⁊ in intelłectu ⁊ in oꝑe bono.Snĩa

in generali ꝓpha in iſto pſalmo inuitatom̃s fi

deles ad cantandũ dño canticũ nouũ ꝓ noui

tate qua ds veteribo facti funt noui ⁊ ꝓ victo⸗

nia ꝑfecia quam in ſcdᷣo aduentu chꝛiſti ad iu

diciuʒ ſunt habituri qꝛ tunc ſancti cuʒ chꝛiſto

regnabüt ineternũ ⁊ oppᷣſſoꝛes eoꝝ detrudent
in infernũ et hoc cedet in augmentũ gloꝛie ele

coꝛum. Snia in ſpeciali. Exhoꝛtans itaq; fi

deles ad cantandũ ait. (Cantate) vos fideles

nouus ꝓplusono)iad honoꝛẽ dñiſcanti⸗

cum nouũde nouitate recreatõnis:de myſte⸗

rio redemptõis de ꝓmiſſione eterne heredita⸗

tis:et cum exultatiõe pᷣdicate mandatũ nouũ.

Qui vult cantare hoc canticuʒ diligat eterna
vt fiat nouus.vetus enĩ homo canticũ vetus⁊

veteris teſtamenti cantat de terrenis.nouꝰaüt

homo canticũ nouũ et noui teſtamẽti cãtat de
ſpũalib.hoc cãticũ eſt pacis charitatis et vni

tatis ⁊ ideo declarans vbi ⁊ a quibo debetcan

tari hoc canticũ ſubiũgitlaus eius)⁊ ei grata

eſt/in eccłia ſctõ⁊).i.in ſocietate catholicoꝝ et
ↄgregatõe fideliũ.hec enĩ laus cantãda eſt in
eccĩa catholica⁊ a ſctis qͥ ſunt iſrł. Uñ ſubdit.
Tetet᷑ iirl in eo qui fecit eũ: et filie ſxon

Fltet in rege ſuo.

Letet᷑ſcʒ ſpe licet hic multa patiat᷑ ciſr ).i.
ꝓpłs h̊videns deũ ꝑ fidẽ nõ in auro neq; in ar

„

gento nec in vanitatibo huiꝰmũdi ſedin eo qͥ

fecit eum nõ ſolũ pᷣmo ſed⁊ ſcðᷣo.i.creando in
oꝑpiby boniſ vt fiat iſr! ab ipo eni eſt leticia nſa
q nos fecit felices⁊c filie ſyonidem qð iſrł.i.fi
lie ecckie ſcʒ anime fideles deũ ꝑ fidẽ ↄtemplã

tescexultẽt in rege ſuo)nõ in terreno ſed celeſti
nõ in moꝛtali ſed eterno ſcʒ dño nr̃o ieſu chꝛi

tienter oppꝛeſſiones p deo ſuſtinentes iin ſalu
tem)eternam ſed ſuꝑbos humiliabit in moꝛ⸗
tem eternam. O mnis eni qui ſe exaltat humi⸗

lia bitur et qui ſe humiliatexaltabit᷑. In futu⸗

ſto qͥ eſt creatoꝛ ⁊ recreatoꝛ ac rex noſter qꝛ ipe Hr

fecit et refecit ac regit nos.ct.

„

——

ano et pſalterio pſallent ei.

Laugent)ſcʒ fideles (nomen eius)id eſt de

um regem ſuumin choꝛo).i. in cõcoꝛdia fidei
ac moꝛum bonoꝝ ⁊ virtutum. Quia ſicut in

choꝛo cantantiũ quiſquis voce diſcrepauerit
offendit auditum et ꝑturbat choꝛum ſic quiſ⸗

quis eſt diſcoꝛs in ſocietate ſanctoꝝ ⁊ diſſonat

pturbatõne pꝛauoꝝ moꝛuʒ offendit domini⸗

cum auditum. non eni placet deo in diſcoꝛdia
laus vel ſacrificiũ.(ſin tympano)vbi coꝛiũ ex

tenditur.i.in carnis moꝛtificatõe vicijs ſe cru⸗

Laudent nomen eius in choꝛo: in tym⸗/

—

cifigendo (et pſalterio).i.impletõne celeſtium

pꝛeceptoꝝ et ſpirituali operatõne pſallent ei⸗

vt nõ ſola vox

ſonet ſʒ et manus cõſonet ⁊ ver

bis facta cõcoꝛdent.Talis enĩ modulatio eſt

deo acceptabilis vbi eſt conſonantia vocis et

opis.ideo aũt pſallant

Muia beneplacitum eſt dño in populo

ſuo:et exaltabit manſuetos in ſalaitẽ.

₰

olim dixerat penitet me feciſſe homineʒ: venit
peccata dimittere: vitam
eternam ꝓmittere:auerſum cõuertere:pugna⸗
(et)ideo ex⸗
altabit) in iudicio (manſuetos) et humiles pa

„

enĩ pꝛo impijs moꝛi

tem adiuuare:vincentẽ coꝛonare.

¶ QDui beneplaciũ eſt) et cõplacet mododo
mino in populo ſuo)ſpecialiter ab eo electo qꝗᷓ

ro itaq; exaltabit manſuetos et ideo.

Exultabunt ſancti in gloꝛia:letabiitur

S

in cubilibus ſuis.

xultabunt)hic (ſancti in gloꝛia ꝭi.in teſti

monio bone cõſcientie quia hec eſt gloꝛia no⸗

ſtra.velin gloꝛia) bonoꝝ operuʒ quia gloꝛia
eſt bonoꝛuʒ actuum frequens laudatio. Sed
gloꝛia ſtultoꝝ eſt popularis terrena et tranſito
ria quia omis gloꝛia carnis quaſi flos feni.de
qua gloꝛia(letabuntur) nõ in aplauſu ⁊ fauo
re populari nõ in diuitijs et delitijs nõ in ſpe⸗
ctaculis et fabulis ſʒ ſin cubilibo ſuis).i.in cõ
ſcienſijs et in coꝛdibus ſuis quia omis gloꝛia
filie regis ab intus.Et merito exultabũt quia
habent tam bonum dñim qui dat peccanub⸗
gram et immeruis vitam eternaʒ. Sed ne ſu⸗

perbiendo et ſibi placendo offendant oculos

dei qui iſta donauit.
Exrultationes dei in gutture eoꝝ:et gl⸗
onclgiten in mani eozum.
Ecrultatõnes dei) nõ ſui erunt (in gutture)

vel faucibo (ecoꝛum).i.in lingua et voce. Sic
enĩ letantur in cubilibo et gutture.i.in coꝛde et

voce vt nõ ſibitribuant ꝙ boni ſunt ſed deo a

quo acceperunt quod ſunt et ſperantid quod

nondum ſunt(et gladij ancipites).i.ex vtraqʒ
parte vel bis acuti.i.ſermo dei qui acutus eſt

veteri et nouo teſtamento vnde ſumunt quod
p̃icant.vel qꝛ ſermo ipſe tꝑalia et eterna pꝛo

mittit:erunt (in manibus).i.in poteſtate (coꝝ)
vt dicant vbi velint et cui velint nõ timeãt po
teſtatem:nõ cõtemnant pauꝑem ⁊ cuilibet mi
niſtrent ꝓ captu ſuo. Et ho

Ad faciendam vindictã in natõnibo:in/
crepationes in populis.

¶ Afaciendam vindictaʒ in nationibe) id eſt

ad hoc vt illo gladio bis acuto occidant pec⸗

catoꝛes vt ſic viuificentur ⁊ nobis incoꝛpen⸗
tur qui nos ſibi pꝛius incoꝛꝑabant.ſcom illö
Ego occidam et ego viuere faciã.Et ne pute
tur gladius ſanguinem fundens determinat
ſubdens id eſt ad faciendas increpationes
in populis) vel obiurgationes et coꝛrectio⸗
nes. Accipe et tu gladium bis acutum incre⸗
pa amicum tuum dicens. Qualis homo es:
qui mundum diligis et dimittis eum a quo fa

ctus es. Qui terrena concupiſcis ⁊ celeſtia nõ

amas.Qui vicijs adheres et virtutes conte⸗
mnis.Cũ ceperit erubeſcere et cõpungi feciſti

vulnus de gladio ꝑuenit ad coꝛ moꝛtu eſt vt
viuat. Et.
Ad alligandos reges eoꝝ in compedibꝰ
t nobiles eox in manicis ferreis.
Ag allegãdos reges eoꝝ in cõpedibo).i.in
pᷣcepa dei (et)ad alligandosnobiles eoꝝ in
manicis)vel vinculis(ferreis).i.dei mãdatis
que dicunt᷑ vincula ferrea qꝛ ſunt inſolubilia
His viculis ligant᷑ reges et nobiles ſeculi ab
infirmis ⁊ ↄtemptibilibo mundi qᷣs elegit de
vt ↄfunderet foꝛtia ⁊ iſti ligant nobiles et po⸗
tentes ne ꝓgrediant᷑ ad illicita. Yerrea vincu⸗
la ſunt q;din timent ament et aurea erunt qꝛ ꝑ
fecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Initiũ qui⸗
dem ſapie timoꝛ dñi. Incipit &᷑ avinculis fer⸗
reis ⁊ finit᷑ ad toꝛquẽ aureã.incipit a timoꝛe et
ↄſũmat᷑ ad ſapiam. Et ad hoc hũt gladigs.
Vlt faciant in eis iudiciũ cõſcriptũ:glia
bec eſt omnibꝰ ſanctis eius. .
At faciant in eis iudiciũ ↄſcriptũ).i.a pꝛi⸗

bus ſancitũ ⁊ decretũ hoc eſt vt ſic eos iudicẽt

quomõ in ſcpturis ſcis digeſtũ eſt vt iniũgãt
eis legẽ pnie fᷣm traditionẽ ſcpture et cõcludit
glia hec eſt omnibo ſciis eius) ita ſcʒ vt dictũ

eſt ſcʒ ꝙ ꝑ totũ mundũ hec agunt ſancti qꝛ ſic

gloꝛiant᷑.ſic exultãt in faucibo.ſic letant᷑ in cu⸗
biliby. ſic exultant in głia.ſic exaltant᷑ in ſalutẽ
ſic cantãt cãticũ nouũ.ſic dicũtalla coꝛde oꝛe
et vita. VUlgłlia hec eſt oĩb ſctis eius).i.qꝛ ita
faciũt ↄſequenter gloꝛiã eternã et ita vixiſſe eſt
cauſa gloꝛificatõis ſctõꝝ.·¶ UWel de futuro ex⸗
ponit᷑ ſic exaltabit manſuetos ettunc.Exul⸗
tabunt ſancti in glłia)eterna nõ tranſitoꝛiacle⸗
tabunt᷑ in cubilibo ſuis) in diuerſis manſõibꝰ
in celo eis iuxta diuerſitatẽ meritoꝝ aſſignatiſ
ettunc.(Exultatões dei).i.laudes deivocales
erũ:in gutture eoꝝ).i.in faucibs ⁊ oꝛe.q.d.lau
dando in deo exultabũt qꝛ in coꝛde et lingua
deũ laudabũt a quo eterna bona hũt (et gla⸗
dij ancipites).i.ſnĩa iudicij de bonis et malis

eruntlin manibo).i.in ptãte(eoꝝ) qꝛ cum dñno

iudicabũtet hoc.( Ad faciẽdã vindictã in na⸗
tionibo increpatões in ꝓplis). Ecce quãta glo
ria et gaudiũ ſctõꝝ tunc erit qñ pauꝑes qͥ hic

Dderiſui erant ptãtem vindicãdi in ſuꝑbos ha⸗

bebunt. Et qꝛ ab üla pena liberari nõ pñt iõ
ſubdit᷑.Ad allegãdos reges eoꝝ in cõpedibꝰ
et nobiles eoꝝ in manicis ferreis).i.invincu⸗
lis pedũ et manuũ tunc enĩ tyranni ligabunt
mambo ⁊ pedibo in vinculis de qͥbs nõ erit eis
hberũ exire ampliꝰ. Vt faciant in eis iudiciũ
cõſcriptũ).i.ab angelis ⁊ oibo ſctis aꝑpꝛobatũ
vel in pluribo ſcripture locis memoꝛatũ.Etne

putes hanc ptãtem cſſe ſolis aplis addit⁊ (glo
ria hec)ſcʒ ptãs iudicijceſt) nõ ſolũ apłis ſed ?⁊
(omnibo ſctis eius ſcʒ oĩbo ꝑfectis quiꝓ chꝛi⸗
ſto omnia reliquerũt vcl talis executio iuſticie
diuine cedet in augmentũ glie electoꝝ qꝛvin⸗
dicta maloꝝ erit gloꝛia ſctõꝝ letabit᷑ enim iu
ſtus cum viderit vindictã. Oꝛatio.
Auctoꝛ totius bonitatis deus q omnẽ man

uetudinẽ te humiliter ↄfitentẽ exaltas pꝛeſta

vt ſicut ſctõs exultare facis in glia ita pntem
eccliam cuſtodire digneris ab huiui ſeculi de
Pſalmus de inuitatõe omniũ btõgxꝝ

ad laudandũu deũ in ſeipſis iam gloꝛiſi⸗

EEEE

catis ꝓ gloꝛia beatitudinis miſericoꝛ di
ter collata eis.

Q¶ Ip̈s. Cl.
Andate dommũ

i,in ſanctis eius: laudate eum in fir⸗
amento virtutis eius.

—

Anco⸗ pſalmi ꝓpha dauid. Titulus huiꝰ
plalmi ſicut ſuperioꝝ eſt alla.i. laudate onjm.
Inde eni incipit. ateria laus dei in ſanctis
iam gloꝛiſicatis et beneficiũ gloꝛificatõis tan
quã cauſa laudis. Intentio:monere fideles vt
vehemẽti deſiderio anhelent ꝑuenire ad locũ
gloꝛie ſcʒ btitudinid eterne vbi iugiter ſine fi⸗

ne valeant coꝛde ⁊ oꝛe deũ laudare. Snia in
generali ꝓpha quibo in pꝛincipio libꝛi hurꝰ re⸗

cie ↄuerſatiõis foꝛmã oſtẽdit iam in illa celeſti
hierłm receptis dicit in illis laudãdũ eſſe deũ
qꝛ om̃ia eis dedit. Snia in ſpeciali ꝓpha &̊ in
ſanctis iam gloꝛiſicatis monet laudare deũ.dð
Laudate) vos om̃s beati et felices (dñm) ſcʒ
deũ trinũ et vnũ (in ſctis eius)quos iam glo⸗
rificauit.i.ꝓ his que ſanctis ſuis ſcʒ vobis de
dit(laudate eum in firmamento virtutis eius)
qꝛ firmauit eos virtute impaſſibilitatis et im⸗
moꝛtalitatis.i.ꝓ eo ꝙ omni infirmitate ſubla⸗
ta firmamẽtũ his eterne virtutis inuexit ⁊ eos
Eünne ſua ita firmauit vt amplius moꝛi non
poſfſiin.
Laudate eũ in virtutib eius:laudate eũ
eanurei linẽ magnitudinis eius.
P

Laudate eum in virtutib eius)qꝛ eos du⸗
ici virtute decoꝛauit id eſt ꝓ eo qð moꝛtẽ cõ⸗
ſumens lmmutabilis vite gloꝛiã bis tribuitet
ſecũ ineternũ regnare fecit laudate eum ſcõm
multitudinẽ magnitudinis eius).i.aſſidue ⁊ ſi
ne fine ſicut non eſt finis magnitudinis eius.
vel qꝛ multos numero ⁊ magnos meritis eos
fecit ſeu qꝛ młtiphario honoꝛe diſtinctas mã

ſiones eis deputauit.

———— g

pſalterio et cythara.

Laudate eum in ſono tube: laudate euʒ

Laudate eum in ſono tube).i.laudate eum

vt regem qui vos in bello veſtro cõtra diabo⸗
lum foꝛtiter pugnare⁊ vincere fecit.tuba eniʒ

terribilisvel in bello ſumit᷑ vel in aduentu re⸗

gum apparat᷑ laudate in pſalterio.i.vt deum

ſummũ qui vobis de celo legis mandata im⸗
plere pꝛeſtitit et vos ſũmos fecit.pſalteriũ eni

in laudibo dei ſonat ⁊ a ſũmo ſonũ reddit⁊ in

cythara).i.vt ſponſum qui vos moꝛtificatos
carne viuificauit et ab imis liberauũ.cythara
enim ſponſo cantat ⁊ neruis extẽſis ab imo ſo
nat ¶Añ in tuba rex eſſe ſignificat.in pſaltenio
deus. in cythara ſponſus. H

TLaudate eum in tympano et choꝛo:lau

ee eum in coꝛdis et oꝛgano.

n

Laudate eum in tympano).i.in carne mu

tata ⁊ incoꝛruptibili nullã terrene coꝛruptõis

infirmitatẽ habẽte hoc eſt de incoꝛruptõe car
nis et ꝓ eo ꝙ moꝛtificatũ coꝛpus ſit immoꝛta⸗
litate donatũ. tympauũ eni fit de cꝛio exten⸗
ſo ſiccato et firmato (et)in (cqmis).i.in vocis
coꝛdiſq; ↄcoꝛdia vel in ſocielate ↄcoꝛdi ⁊ pa⸗
cata. choꝛus enim eſt tꝑata ⁊ vnanimis vocũ
collatio ⁊ qꝛvos choꝛis angelicis ſociauũ(lau
date eum in coꝛdis etoꝛgqno).i.in carne iam
a coꝛruptõe libera cuʒ cõcòꝛdi diuerſitate hoc

eſt de collata abſtinentia ? ꝓpter cõſonãtes lau

dum differentias ac ꝓ eo ꝙ ꝑ ciboꝝ abſtinen

tiam retoꝛtis viſcerib ↄcupiſcentijſq; euictis

carnalibo digni inuenti eſtis regno dei ad cõ⸗
cinnendas laudes diuinas. Coꝛde quippe ca
ro ſunt ſed iam a coꝛruptõe liberate quibo ad⸗
dit oꝛganũ nõ vt ſingule ꝑ ſe ſonent ſed vt di⸗
uerſitate cõſonent ſicut in oꝛgano fieri ſolet ha
bebunt enim etiã tunc ſancti differentias ſuaſ
cõſonantes et cõſentientes ſicut fit ſuauiſſimꝰ
cantus ex diuerſis quidẽ ſed nõ inter ſe aduer

ſis ſonis. Stella enim ab ſtella differt in cla⸗

ritate ſic ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ.
Laudate eum in cymbalis bene ſonanti
bus:laudate eum in cymbalis iubilatio
nis: omnis ſpũs laudet vOm.
Zaudate eum in cymballs bene ſonãtibo)
eſt in his qui ſe inuicẽ honoꝛantes laudant
deũ ⁊ delectant eo ꝙ ſe inuicẽ honoꝛe Fenene
runt. Cymbala enim inuicẽ ſe tangulit vt ſo⸗
nent et ideo in cymbalis laudare deũ eſt dum
quiſq; honoꝛat᷑ a ꝓximo nõa ſeipᷣo ⁊ inuicẽ ſe
honoꝛantꝙ dant laudẽ deo vñ ne putes cym
bala ſine anuma hic intelligi ſubdit (laudate
eum in cymbalis iubilatõis) Jubilatio enim

S D èMVW
. —“=
* R

eſt laus dei ineffabilis que non niſi ab anima

ſpirat laudet dñm) qꝛ nihil habet vocem niſi

dʒð ſpirat ⁊ ideo idem eſt ac ſi diceret omne qð

poteſt foꝛmare vocem laudet dñm.i.in laudẽ

dei vocem ſuã ꝓferat vel ex intentiõe laudent

dñm ſi rationẽ ꝑticipant vel dent mate ã lau

dis alijs ſi rationẽ nõ participãt. Quia enim

omnia ſpũaliter intelligi vult apto fine con⸗
cludit omnis ſpũs laudet dñm. In hoc ergo

regno nõ caro nõ ſanguis nõ coꝛruptio ſʒ ho
mo iam ſpiritalis totus effectus deũ qui ipũs

eſt ſpiritualiter laudare nõ deſinat. Vel etiam
ꝓpheta in iſto pſalmo inuitat ciues celeſtes ad

laudem dei ꝑpetuã ꝓ gloꝛia beatitudinis ipᷣis

collata.Pꝛimo in generali ↄſequenter in ſpe⸗

ciali et pꝛimo /ꝓ gloꝛia exhibita chꝛiſto et eius

matr Scðo ommniby ſpiritiby angelicis. Ter
cio hominibo electis in diuerſis ſtatibo poſitis
ſic incipiens.

—

in firmamento virtutis eius.

mesdñm)qui vos in eterna beatitudine col⸗
locauit in ſanctis eius)i.p gloꝛia ſanctis ſuis
ſcʒvobis ipᷣis iam ſanctis⁊ beatis collataclau
date eum in firmamẽto).i.ꝓ gloꝛia collata fir

mamentocvirtutis eius) ſcʒ ieſu chꝛiſto capiti
qui eſt firmamentũ ⁊ virtus dei in exequendo
et ꝑficiendo om̃ia ⁊ matri eius virgini gloꝛio⸗

ſe que etiã firmamentü vᷣtutis eius dicit᷑ qꝛ oĩ⸗

bus titubantiby in paſſiõe ipᷣa ſola ꝑſtitit in fi⸗

Taudate eumin virtutib eius: laudate

Mm multitndin? magnitudis eiꝰ.

quo ad naturã ⁊ ↄfirmatõe quo ad gramllau

date eum ſᷣm multitudinẽ magnitudinis eiꝰ)
id eſt/ꝓ głia multa ⁊ magna collata pꝛiarchis
etꝓphis in quibo relucet młtitudo magnitudi
nis diuine bonitatis qꝛ eis ſecreta ſua reuela⸗

nit ꝓmiſſiones fecit ⁊ eas adimpleuit.

Laudate eum in ſono tube: laudate euʒ

in pſalterio et cythara.

„.

collata q fuerũttube ſonãtes fidẽ.ſ.pP munduʒ

pᷣdicantes (laudate eum in pſalterio).i.ꝓ głia

euangeliſtis collata qͥ de ſuꝑna ſcripſerũt głia
ſicut pſalteriũ a ſuꝑioꝛi reddit ſonũ et cythara
id eſt ꝓ glia innocentibo collata. cythara eniʒ
dulciter ſonatet nil dulcius ſonat qᷓ; vt inno⸗

center quis viuat.

Laudate oñm in ſctis eius:laudate euʒ

udate) vos om̃s gloꝛie dei iam confoꝛ⸗

audate eum in virtutibo eius).i. p gloꝛia
angelicis ſpiritibo data qͥ ſunt eius ⁊ creatöõne

Laudate eum in tympano et choꝛo: lau

—

.gate eum in coꝛdis et oꝛgano.

tyriba collata qͥ ſicut tympanũ in martyrio ſũt
extenſi ⁊ pelliba ꝑcuſſi refona batlaudẽe chꝛiſti
(cetchoꝛo). i. ꝓ gloꝛia choꝛo ſacrarũ virginuʒ
collaꝶ.ipaꝝ eni eſt ꝓpꝛiũ ducere choꝛos poſt
agnũ laudate cum in coꝛdis).i.p gloꝛia ſan⸗
ctiſↄfeſſoꝛibo collata ipᷣi eni fuerũt coꝛde ꝑ cõ

oꝛgano diuerſi ſoni ꝑ diuerſas fiſtulas emittũ

tur ⁊ melodia efficit ac ↄcoꝛdia ſic a docioꝛib⸗
multe ſnie libꝛoꝝ veteris ⁊ noui teſtamentip⸗

ferunt᷑ vnam facientes ↄcoꝛdiã vᷣitatis.

—————

is:omnis ſpus laudet oſm. =
augate eum in cymbalis bene ſonãtibo)
id eſt ꝓ gloꝛia pᷣdicatoꝝ ſcʒ oꝛe ⁊ oꝑe benepᷣdi

cantiũ et ad cõuiuiũ ecernũ vocantuiũ (laudate

eum in cymbalis iubilatõisxi.ꝓ gloꝛia ſiłrpᷣ⸗
dicatoꝝ in leticia et deuotione coꝛdis aduerſa
pacientiũ ⁊ pᷣdicantiũ (omnis ſpũs)ſcʒ ange⸗
Kus ⁊ humanꝰ llaudet dñm)qui nõ niſi ſpũa
liter eſt laudandꝰ et hoc vtiq; faciũt qꝛ ibi pↄti⸗
nue deü laudant.

vſus cõmunis erat in templo ſcʒ tubã pſalte⸗
rium cycharã tympanũ choꝛũ oꝛganũ et cym
bala. autẽ addit in coꝛdis nõ refert ad ſpe⸗
ſtrumenta queꝑ coꝛdas ſonant.fuerunt enim
pꝛeter pſalteriũ et cytharã alia quedã inſtru⸗

menta ꝑ coꝛdas ſonantia quoꝛũ vſus comu

nis nõ erat ⁊ hec ſub coꝛdis compᷣhendit.pᷣᷣ

cioꝛum autẽ ſeptem inſtrumentoꝝ ſufficienti

ſic patet. Quia ſᷣm boeciũ in pꝛincipio muſi⸗

re ſue.muſica inſtrumẽtalis aut fit neruoꝝ ten
ſione aut ſpũs inſufflatiõe aut rei cõcaue ꝑcui
ſione. Si neruoꝝ tenſione vel reddit᷑ſonus a

ſu ꝑioꝛi et ſic eſt pſalteriũ vel ab inferioꝛi et ſic

eſt cxthara. Si ſpiritus inſufflatõe aut huma

no aut aliunde collecto. Si humano vel ↄti⸗
nno ⁊ ſic eſt tuba vel interpolato et ſic eſt cho⸗

rus qui eſt pellis habens duas cicutasynam

per quam inſufſlat᷑ etaliam ꝑ q; ſonũ emittit.

Si aliũde collecto ꝑ folles ⁊ ſic ſuntoꝛgana.
Hue antẽ ſonant ꝑcuſſione vel ſonãt ꝑcuſſio⸗
ne pellis extenſe ⁊ ſic eſttympanũ vel eris ca⸗

uati et ſic ſuntcymbala que inuicẽ ꝑcuſſa acu

tum ſonũ qᷓ etia tinnitus dẽ reddut. ¶ DHꝛõ

audate cum in tmpano).i.p gloꝛia mar

temptũ tꝑaliũ graciles. ꝑ carnis moꝛtificatõʒ
extenſe et ab humoꝛe culparũ deſiccate (etoꝛæ=⸗
gano).i.ꝓ gloꝛia doctoꝛibo collata ſicut enĩab

Laudate eum in cymbalis bene ſonanti

nue deü laudant. ¶ Scom ſenſimm literaleꝗq
planus eſt ponit hic ſeptẽ inſtrumenta quoꝛũ

ciale inſtrumentũ ſed generaliter ad omnia in

¶ Armonie noſtre ſuauiſſimũ melos:quino

ſtri pectoꝛis modulamina nunc fletib:nũc ge
mitibo pꝛecipis exerceri: pꝛeſta queſumꝰ dne
vt dum illa ſpiritali affectu cõcinimꝰ ꝑpetuali

bus choꝛis inſerti te cum ſanctis omnibo col⸗

laudemus crdĩã mno.

Ter quinqgenos dð canitoꝛdine pſalmos.
¶ Uerſus bis mille ſex centos ſex canit ille.

Menerab ili paria Tudalli carthuſie7.

arata finit feluciter.

.

r” 46

octoꝝ placido ſuſcipiare ſinun.

Augrediare domos arcas penerralia cellat.
bus: laudate eum in cymbalis iubilatio Multa det hoſpicii bybliotheca ibi.

₰—

—2

Expoſit o in pſalteniũ diligenti caſtigatõe ex

Perge ludolfe foꝛas: variaſq; feraris ĩ vrrboo.

—

ſionũ tuax eripe me ð fancibyiferni.Glo.

9*

eche neiſeipenarepeoet laureati Pſal

enitentiales elegantes et deuo0oll.
Eu mihi miſero: qꝛ iratũ aduerſuʒ
me cõſtitui redemptoꝛẽ meũ:et legẽ
ſuã cõtumaciter neglexi. Iter reetũ

—

penetraui:et vbiq; laboꝛ ⁊ anguſtie. VUnꝰ aut

alter ex gregibo bꝛuthoꝝ: etinter luſtra ferarũ

habitatio mea. In an xietatibꝰ cumvoluptate
vᷣſatꝰ ſuʒ:et in ſentibo cubile meũ ſtraui. Etob/
doꝛmiui in interitu:⁊ ſꝑaui requiẽ in toꝛmẽtis
Nũc & qͥd agã: q̊ͥ mei tãtis ꝑicuł vertã: ſpes
adoleſcẽtie mee coꝛruer̃t oẽs Et fact?ſum nau
frago ſilimꝰ:qqͥ mercibo amiſſis nudꝰ enatat ia-
ctatus ventis ⁊ pelago. Elongatſum a poꝛtu
et viã ſalutis nõ appᷣhendo:ſj rapioꝛ ſiniſtroꝛ
ſum. Video tenuiter quidẽ: ſed hinc mihi gra
uius duellũ qꝛ iraſcoꝛ mihimet: et anime mee
ſum infeſtus. Iraſcoꝛ pctis meis:ſed ingente
miſeriarũ mole depᷣſſus ſum:nec eſt reſpiran⸗
di locus. Sepe fugã tentaui ⁊ vetuſtũ iugũ ex
cutere meditatus ſum: ſed inheret oſſib.O ſi
tandem excidat a collo meo:excidet ↄfeſtim ſi
tu iuſſeris altiſſime.Oſi mihi ſic iraſcar: vt te

Diligã vel ſero. Sed multũ timeo: qꝛ libertas

mea meis manibslabefactaæſt. Juſte crucioꝛ:
cõſenſilaboꝛe toꝛqueoꝛ digniſſimo.Quid mi⸗
hi ꝓcuraui demens:catenã meã ipᷣe cõtexui:et
incidi volẽs inſidias moꝛtis. Rhetia mihi di
ſpoſuit hoſtis quocunq; ibam:et pedibo meis
laqueos tetendit. Ego aũt deſpexi ⁊ inceſſi ſe⸗
curus inter lubꝛica ⁊ in pctis meis mihi blan
ditus ſum. Credidi iuuentutis decus oberra⸗
re:et ſecutus ſum quo me tulit impetꝰ.Et dixi

mecũ qͥd ante mediũ de extremis cogitas: ba

bet enĩ etas quelibʒ ſuos fines. Videtiſta deꝰ
ſed irridet facilius erit adveniã:ↄuerti poteris
cũ voles. Nũc ↄſuetudo peſſima ſuũ vẽdicat
mancipiũ ⁊ inicibmanꝰfruſtra reluctãti.Quo
fugiã nõ habeo:nã ⁊ egovinctſum:⁊ refugiũ
meũ lõge eſt Woꝛiar i pctis meiſ:niſi auxuiũ
mihiveniat ex alto. Nõ merui fateoꝛſʒ tu dñe
miſerere⁊ extẽde manũ ꝑeũti Et memoꝛ ꝓmii

Huocabo quẽ offendi nec timebon re⸗
uocabo quẽ abieci nec erubeſcã Spẽ
pditã reſtituã audebo rurſuʒ e his te

nebꝛis in celũ oclos attollere. Illic inhabitat

redeptoꝛ meus:qͥ potẽs eſt ab inferis euellere.
Et gelidis ꝗrtubo ſpm̃ infundere:⁊ extrahere
iacentẽ Peſepnlcbo Ego in me perij:ſʒz in il⸗
lo mihi vita ꝑmanet:et ſalus ineternũ. Ille im

perat moꝛti:ille vitã pᷣſtat ⁊ reſtaurat quis phi/⸗

bet ſperare melioꝛa.Auolentqͥ me terrificant:

— ——

ſponte deſerui: et ꝑ inuia longe late
q; circũactus ſuʒ. Aſpera quelibʒ ⁊ inacceſſa

MMoꝛs
ma ſepulchꝝ⁊ ſtridoꝛ ac gemitgehẽne. Quã

pẽtm meũ grande nimis ſed miſeratio di im
menſa eſt. Peecaui infelix mala peioꝛilp qccu⸗
mulans ⁊ mihimet fui hoſtis acerrimꝰ.Merũ

enimuero om̃s ſoꝛdes meas vna gutta vel te
nuis ſacri ſanguinis abſterget. Attñ vñ mihi

gemitus: frange ſaxũ hoc dñe: et fontes pruãt

ex adamante duniſſimo. Yontes limpidi ſeatu

riant:et detẽdãt in volutabꝛũ vbi aſſidue trux

aper immergit᷑. Et diluant᷑ macule vetuſte et
Piacele tibi poſſit habitaculü in me dum mi⸗
idiſplicʒ. Fiat mihi ꝑ nottẽ miſeriaꝝ meaꝝ

recoꝛdatio ⁊ ꝑ diẽ ſpes ſalutis apparcat. Tem/
perem leta cũ triſtibo:ſʒ miſerationũ tuaꝝ ni⸗
quuã obliuiſcar. Ex quãtis me malis erueris?

vt animã meã nõ deſerueris in piculis młtis.
Tugeã penies de ↄmiſſis ad felicioꝛa ſuſpirẽ
de memetipo metuã ſꝑ:de te nunquã deſpere.
Fiat mihi talamꝰ meus purgatoꝛiũ meũ:etle
ctulus meus lachꝛymaꝛꝝ. ↄſcius meaꝝ. Etin

coꝛꝑe meo doleã puſquã pᷣceps coꝛruã in tar⸗

tara. Milerere dne miſerere: opus tuũ ne de

ſtituas liberatoꝛ meꝰ⁊ ſpes mea vltima. Glo.
Miſerere dolon meoꝝ dñe ſat ſuꝑq;
olutatꝰ ſum: et in ſceno pctõꝝ meoꝝ
narcui miſer. Et qͥ reſtat ampliꝰ: af
es iutilit᷑ abijt: ⁊ vitã in ↄſilijs expẽédi.
ãte oculos meos adeſt:⁊ domꝰnouiſſi

ictio.

diu me deludet dies hodiernꝰ ſub expectatiõc
craſtini: q incipiã ad te reuerti. Siſte iaʒ flu
ctac pcellas animi:illuina ↄſiliũ coꝛdis mei
et meihã laboꝛibo impone. Qui intellectü de⸗
deras vt bñ agerẽ: tribuevolũtatẽ ⁊ i actũ diri
ge:ne expꝛobꝛatõe tui muner ↄfundar Eripe
me fuicio hoſtis tui:etne iſultet ĩ opꝰ mannũ
tuarũ ꝓhibe:qm alt᷑q; phibeat nõ eſt: Libera
me de ſupplicijs eternis ſit mihi ꝑs purgatõois

laboꝛ me quo h ꝑſinglos dies exerceoꝛ. Reli

quũ in hac vita ⁊ in his mebꝛis exige puſqu’ã
veniat tꝑs egeſtat. Reduc me ivias tuas ante
ſolis occaſũ:adueſꝑaſcit eĩ ⁊ nox ẽ amica pᷣdo
nibo. Coge me ad te ſi vocare parũ ẽ deniq; vt

libet: mõ ne pereã. Reſpice dne vide miſerere

ſuccurre qm tu ſolꝰoẽs miſeriaſmeaſ noſti. G
Ecoꝛdari libet muncrũ tuoꝝ devt ſit
mihi ↄfuſio ante oculos ⁊ ruboꝛ in ge

nis meis. Hic ci foꝛte miſereberis vbi

nõ ꝓeſus oblitũ videris oĩm q mibi tribuiſti

largitoꝛ opume.Qu mihi celũ: ſtellas (qͥd eni
hoꝝ indigebas /tiu inihiviciſſidincs ꝑm crea

ſti. Tu ſolẽ ⁊ lunã: in dies nocteſq;: tu lucẽ ac

tenebꝛas diſcreuiſti. Aer eſtopus digitoꝝ tu
rum ſerenitatẽ ⁊ nubes tu feciſti ⁊ vetos ⁊ plu
uias.Cerraʒ aquis inuoluiſti: feciſti montes
et maria valles planiciẽ fontes lacus et flu⸗

mina. Hec intus varijs ſeminibo fecundaſti:

circũquaq; multiplici ſpecie decoꝛaſti. Her⸗
bis virentibo veſtiſti campos:diſtinxiſti colles

floꝛib:⁊ ſiluas ramoꝝ. ſolijs. Yatigato requiẽ
pꝛeꝑaſti:eſtuanti vmb:as arboꝝ et ad ocium
receſſus ameniſſimos. Sitiẽti fontes lucidos
eſuaenti baccas:omnis generis ⁊ refectionis
quã multiplicis alimenta.Quã miltifoꝛmibo

animantibo terrã ⁊ pelagus impleſti:et circũ⸗

fuſos tractus acris:qͥs cũcta dinumeret. Hec

omnia pedibo hominis ſubieciſti vſq; ad oble

ciationes varias amaſti homint᷑. NHec me mi
nus:ideo qꝛ cũ multis: quin et ſingularia que

dam tribuiſti mihi.Tu coꝛpus hoĩs pꝛe cun⸗

ctis creaturis tuis adoꝛnaſti:iu membꝛa miriſ
oꝛdinibo collocaſti.O s illi imperioſum ac ſe⸗

renum ſpiritũq; tui capacẽ ⁊ ↄtemplatoꝛẽ cele

ſtium ſtatuiſti. Addidiſti artes innumeras:qᷣ

bus hec vita foꝛet oꝛnatioꝛ: eterne quoqʒ vite

Pen dediſti.O ſtendiſtiviam qua gradiendũ
0

ꝛet:aperuiſti aduus in tabernacula tua:mo⸗
nuiſti quid cauendũ atq; vnde declinandũ ſit
Deputaſti comitẽ ꝑpetuuʒ ac ducem: greſſus
om̃s e ſpecula ↄtemplatus es:⁊ erroꝛes meos
obſeruaſti. Cadentẽ ſuſtentaſti: labentẽ fu ma
ſti:errantẽ direxiſti:ꝓſtratũ ſuſtuliſti:ſuſcitaſti
moꝛtuũ. Miſeratus es laboꝛes meos:lotiens
vbi nõ mucðia ſed odio dignus eram.Et qui
bus meis meritis tam multa tam grandia gra
tis ⁊ indignus hec accepi. Pꝛo his omnibus
quid tibi retribuerim vides:verũtamen miſe⸗

rere iterũ:et ſuccurre qꝛ ſine te moꝛioꝛ. Ingra⸗

titudinũ mearũ ne reminiſcaris amplius: ſed
ſaluam fac animã meã:nil iam de/ꝓpꝛijs viri⸗
bus ſperantẽ.Gloꝛia ppi.
Octes mee in meroꝛe tranſierũt: et ter
roꝛibo agitant innumeris:conſcientia
coõcutit inſomnẽ ⁊ male mihi eſt. Sõ⸗
nus meus illuſionibo varijs turbat᷑:non mihi
quietem afferens ſed laboꝛcẽ. Signũ peſtiferi
euentus ꝓhibe dñe ⁊ occurre:qm aduentan⸗
tis moꝛtis eſt indiciũ.Dies meos in amaritu⸗
diniba exegi ↄſumpſerũt me cure immoꝛtales
et anime mee litigio exaſperatus ſum. Coꝛꝑis
mei ſarcina defeſſus ac curuatus ingredioꝛ et
terrã inuitus aſpicio. Intus et extra mihi ipſe
ſum moleſtus:vtrobiq; hoſtes domeſticos in
ueni qͥ me peſſundederũt. Perſecutoꝛibo alie⸗
nigenis patuit ingreſſus:ei muroꝛuʒ cuſtodia
deiecta eſt. Et ego ſomno grauis atq; incautꝰ
inter tenebꝛas noctis oppᷣſſus ſum. Nulla mi
hi ſpes ſalutis nullũ pᷣſidiũ aliunde:ſed in mi
ſcdᷣia tua dneſperabo. Succurre accelera fer

opem:et miſerere mei.Gloꝛia.

IIrciũuallarũt me inimici mei ꝑurgen

tes me cuſpide multiplici. O btoꝛpui

ort. inter et cõtremui vehemẽter: hoꝛroꝛ
moꝛtis ſuꝑaſtitit mihi. Incubui infelix in ba
culum meũ ⁊ dixi ecce ꝑferam nec ſuccumbã

Hon reſpexi ad oꝛientẽ nec vnde debuerã au
xiliũ expectaui nec ſicut dignũ fuerat ſperaui.
Pꝛopterea firmamentũ cui innixus eram me

Deſtituit repẽte:et ego ꝓnus in terrã ſum ꝓſtra

tus. Agnoui cadens quã debiliter ſtetiſſem: p
dones inſultauerũtcoꝛruenti. Spoliarũt me
diuitijs młtis queſuis mihi de longinquo:ta⸗

be et cruoꝛe defoꝛmauerũt me. ulnenibi gra
uiſſimis confecerũt me ſemianimẽ ⁊ nudũ re⸗
liquerũt me in deſerto. Caput ⁊ pectus meum

tranſfixerũt ſed ſubter pcoꝛdia mea debacha
ti ſunt acerbius. Illicvulnus ſitu putruit:illic

vite mee metus:illic dñe manus tuas adhibe
velociter. VUiuis enim ſaluatoꝛ mi:⁊ hec aſpi
ciens ex alto tacuiſti et paſſus es qꝛ ego ꝓme⸗
rui. Miſereberis foꝛtaſſe nec patieris in finẽ:
qm iu ſolus potens es pᷣſcribere leges moꝛti.
Jpße arcebis carniſices ab interitu meo:qm̃ in
te ſpes mea magna eſt:ipᷣe ſaluuʒ me facies de
manibo impioꝝ.Gloꝛtiaaaa.
O gitabã ſtare dum coꝛrui:ve mihi qꝛ
duriter nimis alliſus ſum. Quo ⁊ vn⸗
Qe redactus ſum:hoꝛreſco dum memi
ni ⁊ ↄtremiſco grauiter. Sperabã de viribus
meis:et mihi quedã magna ꝓmiſerã. Sõnia
mihi fingebã ⁊ gaudebã:nunc deluſus exꝑgi

ſcoꝛ cum lachꝛymis. Securus in ꝑpiculis fui
letus in erũnis medijs poꝛtuʒ in tempeſtatib-

putaui.Circũſpexi per nebulas:ſecutus ſum
tranſuerſas⁊ toꝛtuoſasviuendivias ⁊ feliciter
mulcentes. Noſti qm̃ tu ſemꝑ mihi fueras fi⸗
nis ſed ad te ꝑ meipᷣm venire credẽs retroceſſi
inextricabiles amfract?. Sentio nũc inſidi

as vbilibet piget erroꝛis tam longeui:nec ꝓpte

rea ſubſiſto vbi ſit requies. O dio mihi ſum et
ago cũcta cum faſtidio vim patioꝛ ⁊ aliud nõ
licet. Nouũ ꝓpoſuũ mos vetuſtus oppmit:et
cũ recta placuerũt relaboꝛ ad ſolita. Quotiẽs

iam oſcitans ad vomitũ redij? ſubinde ſtoma

chas dixi quouq; hec⁊ quis erit finis. Juſtũ
ſuppliciũ animi inſolẽtis ſcio qdᷣ me ꝑdidit:ni
hil eraʒ ⁊ ſuꝑciliũ erexi.Asgſcens nullã hoim
fiduciniſi i deo et ſi parũ video illuceſcat cla
rius. Aufer a me dñe pᷣſumptõis ſym ⁊ humi
litatẽ tribue placetẽtibi. Ne qñ extollar incõ⸗
ſulte⁊ mihi de me mẽtiar ſʒ ꝑſeuer in tremoꝛe
tuo. Limus etvmbꝛa tenuis ſum?t fum ante
impetũ ventoꝝ ia mihi videoꝛvideri. Ita mi
hi videar ſemꝑ ⁊ in hac opinione ꝑmaneã ſo⸗

—

bꝛie ac ſalubꝛiter ſub vmbꝛa tua. Quotiena

hinc pedem moucro concidã:et ludibꝛio ꝑſe⸗
cutoꝛibo meis ero. Scio ⁊ exꝑtus metuo ope⸗
ruit me iam ſimilis ruina.Et adhuc exurgere
non valui:ſed inenarrabilibo vrgeoꝛ miſerijs.
Jamdiu fedus verſoꝛ in ſanguinib:et in luto

cõcupiſcentiarũ mearũ iaceo.Erige me chꝛi-

tremis. Gloꝛia patil.

ranciſci petrarche poet
NeAkelſionales caute tũ ac ſobꝛie legendi.

Jes effluunt et labunt᷑ anniſed in⸗
fclix ego nil cogito de peccatis me⸗
is. Quid faciã dñe aut quo ibo:cũ
venerit vltimũ tempus meũ.Cla⸗
mabis me ad iudiciũ:⁊ requires a me de talen
to mibi tradito rationẽ. Heu mihiqͥd reſpon
debo tibi: cõfuſus territus ac tremens dicam.

Mil dñe ſuꝑlucratus ſum:cõſumpſi etiam ne

quiter talentũ tuũ. Quaſi neſeius diſſimula⸗
bis mecũ:interrogabis foꝛtunas meas et ſe⸗
riem vite mee. Domine tu ſcis omnia delicta
mea:et ſculpta ſtilo ferreo in fronte gero. Di
ſerere dñe ſeruo tuo:et nõ intres mecũ in iudi⸗
cium qꝛ ſuccumbo. Hec minus ad multundi
nem miſeriarũ meaꝝ aſpiè ad magnitudinẽ
miſeratõins tue dñe deus meus.Et nõ ꝑdas
alam meã redemptoꝛ meus:qm̃ tu eã ſangui⸗
ne redemiſti. Niuens viuẽs cõfitebit᷑ tibi dñe
aperiã oĩa pctã mea.Et hũiliatum et cõtrituʒ
ſpiritũ in me agnoſcas:vt ſuccurras ⁊ exten⸗
das citius dexterã pereunti. Etenim cõfitear
tibi dñe:miſerere ⁊ parcere ſoles penitentibo et
cõtritis. Sed heu qͥd reminiſcar delicta mea:
dum noua cõmitto veterũ obliuiſcar. Vtinã
memoꝛẽ milleſimũ delictoꝝ:aut de mille mi⸗
libus vnũ ſcelus. At vel ſic cõterar et doleaʒ:
et tu miſerearis miſero ⁊ cõtrito. In iniquita⸗
tibus cõceptus ſum: et in iniquitatibo editus
et nutritus. Infans iniquitates colui ⁊ in qua
purus eſſe debui puericiã doloſus egi. Adole
ui nec factus ſum citius adoleſcẽs.quo ctius
mea pꝛanitas adoleuit. Juuęnis fui et attigivi
rum:ſed viguit in me viciũ ſemꝑ pꝛo virtute.
Virtutẽ odio habui:amaui ſemꝑ ſcelera ⁊ ab
hoꝛrui bonitatẽ. In ſceno vanitatis equcatus
ſum: et libens ſecutus ſum ſemꝑ ſemuas im⸗
pioꝛũ. Libens iniquos ad vomitũ incitaui et
dux maloꝝ fui libentius qᷓ; ſ’euax. Quis fur
ta referet ocxtoꝛta:dilexi ſemꝑ ſpolia ⁊ rapi⸗
nas. Depꝛedatus ſum pauꝑem et egenũ: depᷣ
datus ſum viduã ⁊ pupillũ.Depꝛedatus ſum

●
i.

extraneũ et infirmũ:templũ quoq; etoꝛariũ et

altare. In mendacijs et figmentis:verſatꝰ ſuz
adulationes ⁊ fraudes ſuꝑ omnia adamaui.
Armalucis odio habui: et dilexi ſuꝑ omnia

tenebꝛaꝝ.Exquiſiui aſpera ⁊ deſeruivias pla

s⸗ per deſerta erekier per inuia ⁊ ina quoſa.
upiſcentiarũ mearũ iaceo. Erige me chꝛi⸗ Qoꝛam te dñe malũ egi:iu ſcis qꝛ ⁊ malgagẽ⸗
ſte ielu:et miſc ter ſuſtenta: nõ coꝛruã ſub ex ge malgage⸗

tibus nõ diſſenſi. Heu mihi quid faciam aut

quo ibo:opoꝛtet per aciem tui indicij metran⸗
ſire. Pꝛopterea dñe miſerere mei:qꝛ nõ eſt re⸗
mediũ neq; auxi
êJyVUperbüũ me feciſti dñe:et mea ſuꝑbia

eq; auxiliũ niſi tuũ.Gloꝛia.

eſt immenſa. Spꝛeui te dne parentes
xſpꝛeui:ſuꝑioꝛes humiles⁊ amicos.Et
nunq; dne me cognoui:erecto ſupcilio me ſo⸗

lum ſuꝑ omnia exaltaui. Jactabã temere ver⸗
ba mea? elatões fimbꝛias ad ſidera dilatabi
Erej coꝛnua ⁊ reſpexi celu: et te ſummũ do⸗
minũ nõ curaui. Et factus ſum lucifero ſitlis
immo exceſſi eum:qꝛ nõdum parẽ metibi cõ⸗
ſtitui ſed maioꝛẽ. Nec cõtentus fui dñio do⸗-
mus mee:in ſeruoꝝ multitudine gloꝛiabar.
Inkeſtus fui fratribo ⁊ vicinis: et vt peſſem cõ
ciuibo ↄtumelias irrogabã. Nec paſſus ſum

aliquãdo ꝓximũ neq; ſeruũ: elatus et ſtoma⸗

chans omnia contemnebã. Credidi per ſug⸗

biam exaltari:et in ea fuit tam gloꝛia q; pom⸗
pa mea. In pꝛeſumptõe ſapientiã exiſtimaui
et qð ſapiens nõ audebat inſipiens ego tumo
re pᷣſumebã. Sed qꝛ magis immoꝛoꝛ in hoc

pctõ:fui ſuperba et arrogans in omni. Necvi
debo qͥ talia poſſit fere: niſi tu ſolus dñs mi⸗
ſericoꝛs ⁊ benignus. Vir foꝛtis patiens ⁊ in⸗

uictus qui parcis ↄtemptus blaſphemat eti⸗
am et iurgatus. Adiuua me dñe:ac coꝛ elatuʒ
ac pᷣſumptõis ſpiritũ in me extingue.Glo.
Bitenaciſſima auaricia mea:vbi pdi
galitas. Legalitatẽ abominatus ſum:
Xhabui ſemꝑ odio larguatẽ. Pꝛopter
auariciã dñe nil obmiſi:ꝓpter hanc oppꝛeſſi vi
duam et pupillũ. Subij ſeruitutis iugũ:et ab
hoꝛrui libertatẽ. Pꝛopter hanc adheſi impijs
et indignis:et cum eis expendi infeliciter tꝑs
meũ:quo charius nil habebã. Fui mẽdax va
rius ⁊ ꝑiurus:ſollicitus cupidꝰ ⁊ raptoꝛ.Per
didi leticiã et quietẽ:tribuiſemꝑ triſticiã etla⸗
boꝛem. Pꝛopter hãc eſuriui ⁊ ſtiui: ſopiui fri
gui tremni et expaui.Ob hanc teſtimoniũ fal
ſum tuli:feci iniquũ iudiciũ et deteſtabilẽ ſer⸗
monem. Sepe in necem ꝓximi mei conſpira
ui:confixi epiſtolas et membꝛanas.Coꝛ meũ

ad aurũ et argentũ nunq; ad te dñe coꝛ leua⸗

ui. Nec miſertus ſum inopi et mendico: ꝓpter
auariciã dũe auertebã oculos ab egeniſ. Hec

recte cõſului indigenti:iuſtũ et pauperẽ in ne⸗
o ceſſitatibo dereliqui. Dedi pecunias ad vſurã
defraudaui rem publicã ⁊ altare:et ſitiui ſan⸗
guinẽ innocentẽ. Nec compaſſus ſum inopi:-
debitoꝛi debitũ ⁊ depoſuũ denegaui. Ne duzʒ
accepi munera ſed exegi:ſed ſine pꝛecio nibi
feci.Egdixiↄgregabo theſauros de ſanguine
inopũ et iuſtoꝝ: ⁊ cum his de ſanguinibo libe
raboꝛ. Quãdiu me dũe tuliſti:vt qñq; refrena
rer. Tu frena dñe:tu ſolus potes modũ et finẽ
imponere cupiditatibo impioꝝ.Gloꝛia.
Uam varijs q̊ʒ modis lumbis meis
abuſus ſum:ↄfundoꝛ dñe dum recoꝛꝛ
Adoꝛ. Subtraxi virginẽ patri ſuo: vxo
rem pauꝑi ⁊ vicino.Perſecutus ſum viduã et
matronã:et que celibẽ vitã tibi dñe dedicauit.
Quam nõ potui donis flectere flexi dolis: et
quã nõ potui vincere pᷣcibovici minis.E que
mihi ↄtinens repugnabat:incõtinentẽ oblo⸗
quens mentiebar. LQaxaui lũbos ⁊ vmbilicũ
ſum ſecutus:et huiuſcemodi vicio gloꝛiã acq
ſiui. FYoꝛtis ⁊ caſta mulier diſplicebat mihi: et
blandus oculus cõplacebat. Nec ad neceſſi-
tatem tm lumbos exercui:et voluptatẽ etlaſci
uiam exercebã. NHec vna aut altera cõtentus
eram:maculare plurimas gloꝛiabar. Seque
bar quotidie thoꝛũ pſallentiũ puellarũ:⁊ ama
toꝛis fabulas auſcultaui. Induebar purpura
et oculos liniebã:vt facilius vmbilicũ incita⸗
rem. Veſcebar aromatibo ⁊ valernis.vtlum⸗
boꝛum libidinẽ roboꝛarẽ. Sollicitꝰ mechus
mibi ſocius fuit:et doꝛca pediſſequa vnica ſo⸗
roꝛ mea. Cũ adulteris habitatio⁊ poꝛtio mea
erat: et inter greges bꝛutoꝝ bꝛutioꝛ appetitus.
Tranſgreſſus ſum modũ terminũq; nature:et
ſi quid fedius feci dñe tu vidiſti. Quaʒ in hoc
vicio me ꝓſtraui:nunc pudet dicere qð nõ pu
duit me feciſſe. Sed heu dixi fateboꝛ minoꝛa
ſed nunc abſcondo maioꝛa pꝛe verecundia et
ruboꝛe.Pꝛopterea grauius deliqui ſed tu dñe
reſpicias animũ ⁊ pudoꝛẽ.Gloꝛia.

. „

MNuidia mihi amica fuit: et charitas
inimica. Inique mũdi virtutibo ⁊ foꝛ
tnuunnis:detraxi regibo et momoꝛdi eos
mendacio ſuſurro odio ⁊ liuoꝛe. O bloquens 4
ꝓximo murmurabã: etab alieno bono ſemꝑ
mũdus marcebã. Juſtoꝝ laudes et merita de
nigraui:et maloꝝ gloꝛiã cõcupiui. Cum recti
bene agerent inuidebaʒ:nõ vt ggerẽ ego bene
ſed qꝛ volebã eos agere male. Si quando de
rectis laudabilis ſermo fuit:obieci falſas ma⸗
culas et delicta. Si vero cõtra pꝛauos infa⸗
mia laboꝛabat eos ſubio ad ſydera extollebã

uabat. Fregi ieiuni

ſed tantũlaudi gloꝛie ⁊ hono:i.Accendicon?
tra pium filiũ pꝛem ſuum:et contra fidelẽ ſer⸗

uum dñm inflãmaui. Caſtam ↄiugem cõtra
virum: et fratres vnanimes ad diſcoꝛdiã cõci
taui.O ptaui ꝓximo pauꝑiem ⁊ exiliũ:naufra
gium carcerẽ egritudinẽ et laboꝛẽ. Vita ꝓpxi⸗
mi odium mihi fuit:in ſola moꝛte eius ſpera⸗

ni requiẽ inuenire. Vt paterent᷑ innocui opta

bam pati:et illoꝝ cruciatiba gratulabar. Sed

heu quãato detenius: inuidi tibi inuidi tue po-
tentie et operibo que feciſti. Jdcirco dñe inui⸗

*„ „

itemꝑantiam 7 amaui gulam:⁊ nil
ventris ingluuie melius exiſtimaui.
In potu ⁊ cibo poſui votum meũ:etil

die oculos amouea me:vt que recta ſintvideã
et eg agam. GBloꝛia pii.

lic cenſui ſummũ bonuʒ. In cõmeſationibo et
cõuiuijs exultaui.dum eſuriret pauꝑ et ſitiret.
Xrapula ſerotina delectatus ſum:et compla⸗
cuit mihi matutina. Nec expectaui neq; pꝛan
dium neq; cenam ſecutus ſum inſatiabilẽ vo⸗
luptatem. Nec vno nec altero ferculo cötenta
bar luxuriatꝰ ſum ſemꝑ in multitudine fereu

loꝛũ. Varietas dapũ gloꝛia mihi fuit:et ſum⸗

ptuoſa ac electa cibaria exquirebã. Nec in fi⸗
caliro his vecebarabiehi aut his in vaſis
celaxis
ſalebꝛin abhoꝛreb& niſi cõdita foꝛent ab aro
matib pꝛecioſis. Hec vlla cõmunia nec do⸗-
meſtica ſapiebant mihi:peregrina omia et ſpe
cialia apꝓpetebaʒ. NHNec bina mihi refectio ſatis
fuit: multiplex autẽ et repetita crapula me iu⸗

auro et argento. Salſamenta herbayx

*

a parẽs gule:⁊ naturã pau
cis ↄtentã cum exceſſu nephario violaui. Se
pe repletus eteſtuans oſcitabaʒ:et fragmenta
menſe nõ egenis ſed caniba erogabã.Clama⸗
bat pauper:et ego vt ſurdus ſollicit de craſti⸗
na crapula cogitabã. Extuliſti me dñe vſque
quaq; vt aliquando guloſam voꝛaginẽ tem⸗
perarem. Ne feras amplius domine ſed ſuc⸗
cuxre:et ventris ingluuiem tu coherce.Gloꝛia
Ntriet fitio 7 ſ ſoooiuũ.
GBhoꝛrui patientiã et dilexi iram:nec
NQcauſa ſuberatet iraſcebar. Jratũ con⸗
ra dñm cotra pꝛem: iratũ me conſti⸗
tui cõtra mr̃em. Iratus noui iurgia innocen
ti:et ſeruo ↄtumelias irrigabã. Sepe ob iram
dñe te negaui:maledixi parentiba fratrib etvi
cinis. Maledixi ſanctis tuis dñe:maledixi vi
uificis elementis et oĩbo oꝑibatuis que feciſti.
Totus interius coꝛrodebar: rationẽ et legem
omnẽ ab animo abdicaui. In furoe ⁊ furis
gloꝛiabar:et ſuccenſui pauꝑibo et egenis. VUi⸗

Non inuidi laboꝛiba pꝛoximi nec erumnis: ta mea odio mihi fuit:⁊ iratũ me cũ omni ho
„

mine perdi pariter cõcupiui. Aſpiraui liven⸗
ter ad iniurias ⁊ vindictas:vltionẽ tibi domi⸗

ne nunq; reſeruaui. Scandaliʒatus ſum dñe

dum furiebã:nec reſponſio mollis necvir pa⸗
cificus cõplacebat. In litibo ⁊ contentionib⸗
oblectabar:in ↄfuſione ſanguinis⁊ diſcidio ci
uitatis. Inimicicias odio⁊ diſſenſiones ciuiũ
agitabã: et iratus ſepe pꝛelia concitaui. Cum
ira in ſcandalo cuncta egi:verba pacis et pa⸗

cientie ſemitas aſpernabar. Et factus ſum ſi⸗

cut inſipiens ⁊ inſanus:qui redarguitões ob⸗
audit nec amplectit᷑ diſciplinã. Pꝛopꝛerea ad
te cõfugio ſaluatoꝛ meus: doce iram fugere et
exemplo tuo da mitem eſſe. Gloꝛia.
O lui accidiã tanq; matrẽ:fuit ocium

rcitiũ et laboꝛẽ:et ſolazʒ negligentiã

oculos in ſacra lectõne tenui:nec in pio opere

manus meas. Zota nocte doꝛmiẽs doꝛmita⸗

ui: nec ad gallicantũ excitatus ſum nec in ma
tutinis annũciaui laudẽ tuã. Sepe illuxit nec

ſurgebã ociabar in lecto: ne manuuʒ laboꝛes

manducarẽ. Et bene oꝑantes ſinglos irride⸗
bam: toꝛpentes vero a bono oꝑe cõmendaui.

Ociabar domi nec tua ſancturia viſitabaʒ: et

panem doloꝛis ↄcupiui. Piguit me frangere
eſurienti panẽ meũ: dum tdca die ad oſtiũ ex⸗
clamaret. Loꝛpebaʒ ꝑ diem tibi redderelau⸗
des: et quã raro in te meditatus ſum tu vidiſti
Pec ſic toꝛpui dñe ad cogitatõnes vanas:ad

occupatiões ſceleris illecebꝛas ⁊ delicta. Pꝛe

ſegnitie mea nõ viſitaui in funere moꝛtuũ:nec
in egritudine infirmũ nec in carcere ꝑegrinũ.
Nec ſubueni inopi nec nudo:vocaui ab omi
ope bono:et indulſi ſemꝑ ocio vite mee.Exci⸗
ta me dñe ⁊ toꝛpoꝛẽ fugans:redde me iuſtifi⸗
cationibo tuis vigilẽ ⁊ intentũ.Gloꝛia.
Ilerias tibi dñe decantaui: et ſi quid
liud feci dñe nõ tacebo. Neglexi de
. luſtificatões tuas:ct ↄtempſi doctrinã
æuangelizantiũ regnũ tuuʒ. Deriſi ſacerdotes
tuos dñᷣe ⁊ leuitas: ĩnocuos ſil ⁊ pauꝑes igno
tos. Apoſtoloꝝ canones aſpernat? ſum:⁊ cõ⸗
ſiliũ patrũ ⁊ decreta pontiſcũ ſum tranſgreſ⸗
ſus. NHec colui parentes meos:nec honoꝛaui
ſenem:nec pᷣcepta eccie cuſtodiui. Peccaui au
diens peccaui videns guſtãs ettanes omia
ac odoꝛans. Peccaui ambulãs peccaui ſedẽs
ſtans cogitans vigilans ⁊ doꝛmiens. Impa⸗
tiens ⁊ inuitus tuli aduerſitates meas:ſed glo
riatus ſum ſemꝑ in aduerſitatibo innocentuʒ.
In cõfeſſionibo et in pſalmis nõ fui diligens:
nec deuotus: nec teſtem conſcientiã ſed vulgi

. arciſſimꝰ obſeruatoꝛ ⁊ nunq; cum potui red

inuiſibiliũ me feciſti. Celũ⁊ ſtellas ad ſolaciũ

mihi frater etdeſidia ſoꝛoꝛ mea. YFugi

eſtimaui fructũ operis inuenire. NHec vigies

gioꝛu. exquiſiui. Sepe noui cõtrouerſiã cõtra
rectos:et malui mendacio vincere quã ſuccũ⸗
bereveritate. In ꝓmiſſionibo largus eram:fui

lidi vota mea. Hon ↄſideraui dñe que feciſti
mibi tu enĩ ad tuã imaginẽ me foꝛmaſti. Tra
didiſti mihi ſpm̃ ĩmoꝛtalẽ capacẽ viſihiliũ et

hoiĩs tu creaſti mare:etterrã ⁊ omnia que ↄti⸗
nent in eis ad vſum hoĩs tu feciſti. Addidiſti
moꝛtẽ dñe et gehẽnã:addidiſti padiſum: vt te
melius ↄtemplarer. Pꝛo his oĩbo que retribui
bene vides:nõ ledas gratis humiliatũ ⁊ ↄm⸗
tum. Adiuua me dñe ⁊ miſerere mei:da vemã
delinquenti: etↄfitentem tibi dñe ne repellas.
BGBloꝛia patri et filio. MM

4

Hiniüt pſalmi cõfeſſionales. Fran. ſoe.

„
0

⸗
.
4
.
.
. 4
6
1
.*
P
.
.
.
*

.
. ⸗
„ .
„ .
=
—
7
,.
/
l
„

— = .
P *
.
4 X
7
C
.
— .
R
— .
. .
. .
. *
5
— 3 1
„
7
„ *
4
B
2
£△
.
— 2 4
( .V
.
4
Wl

– .
— —

libꝛi dicendi ſunt ſed vnꝰ. Vñ in capite libꝛi
ſcriptũ eſt ⁊c̃.nõ dicit libꝛoꝝ. Et in actiby. ſi
cut ſcriptũ eſt in libꝛo pſalmoꝝ.nõ dicitli⸗

bꝛis. Dicit᷑ aũt hymnoꝛũ:qꝛ totũ illud opus

Ptinet ad laudem dei.Hym ni enĩ ſunt can⸗
tus laudẽ dei ↄtinentes. Si ſit laus ⁊ nõ ſit
dei nõ eſt hymnus. Si ſit laus dei et nõ can
tetur nõ eſt hymnus.opoꝛtʒ ergo vt ſi ſit hy

mnus habeat hec tria:et laudẽ/et dei/ et can

ticum.Dicitur etiã ſoliloquioꝝ:quaſi ſolius

ſpũs ſancti eloquiũ:qe in eo ſolus ſpũs ſcũs

ſine vllo hũano ingenio vel aurilio loquit᷑
Dauid eni ꝓphetaꝝ eximius dignioꝛi modo

q;ᷓ alij quaſi tuba ſpũs ſancti ꝓphetauit.Alij
nanq; ꝓphete ꝑ quaſdã rerũ imagines ſcʒ ꝑ

ſom nia ac viſiones ꝓpbetauerũt. Dauid aũt
ſolius ſpũs ſancti inſtinctu ſine om̃i exterio

ri ãminiculo/ꝓphetauit. VUl dicunt᷑ ſoliloqͥa-

ſi ſolo de chꝛiſto eloquia. Nõ qꝛ de chꝛiſto
loquũt᷑ ſoli pſalmi:ſʒ qꝛ digniꝰ ⁊ maniteſtiꝰ
loquunt᷑ de illo qᷓ; ꝓphete ceteri:ſequit᷑ ꝓphe⸗
te ꝑ excellentiã ſcʒ dauid. Cum eni dicit᷑ p⸗

pheta ſine adiectõe ꝓpꝛij noĩs intelligit᷑ da⸗

uid. Ut cũ dicitur apls intelligitur paulus.

Etcum dicit᷑ vꝛbs intelligitur Ro mna Be

aũt dicit contra eos qui dicũt plures fuiſſe

pſalmoꝝ ſcriptoꝛes vel auctoꝛes ſcʒ Aſaph.

vditum ⁊c̃.qꝛ noĩa eoꝛũ ponunt᷑ in titulis.
ſed illi auctoꝛes pſalmoꝝ nõ fuerũt ꝓ vt ſta

tim patebit. Et ſubdit᷑ de chꝛiſto. Ecce de q̊
agunt ſoliloquia:de chꝛiſto 8 toto.i.capite

et coꝛꝑe:ſponſo et ſponſa.(¶ Cõmunis ergo

materia totius huius oꝑis eſt chꝛiſtus tripli

citer acceptus.i.ſᷣm diuinitatẽ.ſᷣm hũanita⸗

tem et ſᷣm coꝛpus eius qð eſt eccia. Intentio

eſt hoĩes in adam defoꝛmatos: chꝛiſto nouo
bal ↄfoꝛmare.Atiher ergo iſte liber pſalmoꝝ
dam muſico i 5 ꝛaice nablũ.
grece pſalteriũ.latine oꝛganũ dicit᷑.qꝛ ſanctꝰ
dauid dulce myſteriũ huius ꝓphetie dulci ſo
no:dulci oꝛgano.i.pſalterio voluit declara⸗
re. VUnde ab illo inſtrumẽto ad lr̃am ideo li
ber iſte noĩatur qꝛ ad vocẽ illius inſtrumen
ti dauid canebat pſalmos ante arcam:volẽs
enĩ magnificare cultũ templi ad honoꝛẽ dei.
Cũ arcam de ſylo reduceret plura milia can

toꝛũ muſicis inſtrumẽtis deũ laudantiũ: et
ſilr ianitoꝛes cõſtituit. Et cantoꝛibo quidem
quoſdã alios pᷣpoſuit:quibo omnibo yditum
Aſaph. ochan. Eman pᷣfectos adhibuit. Ja
nitoꝛibo vero filios Choꝛe pᷣfecit. quoꝝ no⸗

mina Eſdras frequenter in titilis poſuit: tũ
p bonoꝛe miniſterij:tũ ꝓpter noĩm interpꝛe⸗

iationes. Ipſe q̊ʒ dauid cum pſalterio moz=
dulans ante arcã in tabernaculo:ad diuinũ
cultũ ceteros inuitauit.Et quẽadmodũ ſin⸗
gule modulatões illius inſtrumenti voca⸗
bantur pſalmi.ita et ſingule ꝑticule huiꝰ li⸗
bꝛi vel clauſule iuxta ſpũalem qͥʒ intelligen⸗
tiam in pfalterio ⁊ nõ in alio inſtrumẽto mo
dulabatur: et ab illo inſtrumẽto liber nomẽæ
ſoꝛtitur.qꝛ ſicut illud inſtrumentũ decẽ co»ꝛ⸗
das habet:et ſonũ a ſuꝑioꝛi reddit ꝑ tactum
manuũ.Vnñ et dicit᷑ a pſallin grece qð eſt tan
gere latine. ita liber ille docet obſeruantiã de
c& mandatoꝝ:et nõ ꝓ terrenis:ſed ꝓ celeſtibꝰ
q ſurſum ſunt bũ oꝑari. VUñ tota nr̃a oꝑatio
tendere debet ad ſuꝑioꝛa et ꝓpter illa fieri vt
ſempꝑ dicamus. oſanna in excelſis. et ſurſum
coꝛda.et pꝛimũ querite regnũ dei.Et qꝛ pſal
mus /ꝓpꝛie dicit᷑ melos qð ꝑ motũ ⁊ laboꝛem
manuũ ex pſalterio ꝓcedit:ideo ſepe ꝓꝑ bona
oꝑatione ponit᷑ q̃ ſine laboꝛe fieri non pᷣt. &
aũt pſalmus ex motu digitoꝝ et cõſonantia
vocis fieri ſolelat (ꝑcutiebat enĩ coꝛdas ⁊ oꝛ
ganum reſonabat:et cũ oꝛgano ꝑiter ipᷣe ver
ba cantabat) hoc ſigniſicat ꝙ in nobis ↄſo⸗
nare debet bona operatio ⁊ laudatio. Igitur
aſaph yditum ⁊ ceteri hmõi:nõ fuerũt aucto
res pſalmoꝝ:ſed pᷣpoſiti artificibus qui pſal
mos ꝑſonabãt trib modis.vel hũana voce.
vel muſicis inſtrumẽtis.vł cõiter vtroq; mõ.
Et hoc dupliciter vel poſt vocẽ inſtrumẽto.
vel poſt inſtrumentũ voce.Pſalmꝰ aũt eſt in⸗
ſtrumẽti ſonus. Canticũ vero hũane vocis
cantus in laudẽ dei.Pſalmi q̊ͥʒ canticũ cum
poſt inſtrumentũ vox:ſʒ cantici pſalmus cũ
poſt vocẽ inſtrumentũ. Iſtos ergo.cl.pſal⸗
mos ſpũ dei reuelante ſcũs dauid cõpoſuit.
et licet quidã pſalmi alioꝛuʒ noĩbo intitulent
noõ ideo factũ eſt ꝙ ipᷣi pſalmos ↄpoſuerũt:ſʒ
ꝓpter officia vt honoꝛẽ de miniſterio ſume⸗
rent. Vel ꝓpter myſteria que ex interpᷣtatio⸗
nibo noim accipiunt᷑:ad que ſermo ſequẽs ꝑ

tinere videt᷑. Vnde ad maioꝛẽ euidentiã in⸗

terpꝛetatões noĩim quoꝛundã videamꝰ: per
quas ſuhiectoꝝ pſalmoꝝ pandunt intelle⸗

ctus.yꝓditum interpᷣtatur tranſiliẽs eos.i.r

manens in mũdo herẽtesq; terrenis de quo
tranſiliente agit᷑ in pſalmo.xxxviij.qꝛ eſt de
eterna btitudine.et docet a dilectõe ſeculi ad
legẽ deũ:et inde ad eternitatẽ mente tranſilire
Vñ dicit᷑ canticũ dauid ꝓ vditum.i.tranſili⸗
ente. Tranſilire debemꝰ et veri trãſitoꝛes eſ-⸗
ſe de malis ad bona:de bonis ad melioꝛa:de
inſtantib ad nouiſſima:de tꝑaliba ad eterna.
Pꝛimo ↄuerſione.ſecundo ↄuerſatõe.tercia

8 iij

S

25

R

O Balancde Q

Focus

N

M.

15

1

J

10

H

—R Z

G

+—

E

X

W

VierfarbSelector Standard“*

19

18

17

16

10

-Euroskala Offset

Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbhl wwwW.yymaster. com