Gb790_fol
author: Hugo, Argentinensis

,

4

—— SD =S= “ 3 “”?MB “ H
6 4
*
S B
4
W .
1
Z
.
7
.
*
4
.
*
88
5
7 . 5
/ 4
1
4
7 .
4
4
4
„ 7
2
“
.
Z
N125119
1 021
—+
us Trübinger
— . .

—

–
—RK

4

—

diebo domime et ſeſtiuis adminus duo themata moꝛe ↄſueto:

Vanq; latiſfactũ ſit opuſculo huic: inquantũ diſentes
reſpicit. quia tñ materiã claudit pꝛedicabilẽ illuſtrande
menti purgandeq; at ſerenande ↄſcientie ad modũ con
dutibilẽ: nõ arbitrarer ſuffieære mihi hũc ſequẽtẽ tractatulũ fra
tris Bernoldi adiungerẽ · qui pꝛefati opuſcuh materiã ſic maſtiᷣ᷑
tando themati bo applicauit: et ad toꝛrigendũ. edocendũ et ꝛſir⸗
mandũ in ſide po pulũ oedmauit adaptauitq; vt pene aliud mi
hil ſuꝑſit·mihi eãa dig lutire.hoc ẽ memoꝛie mandare· et Popu⸗
lo in caritate ſideliter ꝓnũ iare vt ſit ipſũ nedũ diſendũ pꝛoſt.
verũetiã docendũ 2ducat. ediſieet et m vitã eternã ꝑducat.

Uncipit Pꝛologus.
Vonmã ad laudẽ dei nemo debet & vacuus cũ ad ſe lan
danduz nos creauit ipſe deus. Ego frater Berno ldus
onachus de Ceſaria Ciſteraenb odinis Kuguſtenb
dyoceb animaduertens libellũ qui ſumma Theologic ventat?
mncupat᷑ eſſe totũ pꝛedicabilẽ qð pleriq; millatenus aduerte⸗
bant: ad laudẽ dei et ediſicationẽ pluriũ qui libꝛoꝝ pꝛedicabi⸗
hũ ſeu ſermomiarioꝝ topiam nõ habebant: ſequenti a themata

cooꝑante dño: anno dni. i30. compilaui. ponens de linguls

edicantibo diſtincta. quoꝝ etiã thematũ pꝛoſecutionẽ ſuffiti⸗
entẽ habe bit lectoe de pꝛed icta ſumma Theologiee veritatẽ deli
Snatã clare quoto libꝛo et capitulo ipſa pſetutio valeat repiri

que etiã deſignatio patebit in fine ſinguloꝝ thematũ euidenter
Oominica pꝛima in aduentu domini.
Vnc ꝓpioe ẽ noſtra ſalus ꝙ cũ credidimus. Ro.q. In
iſtis verbis apoſtoli tria inſinuant᷑ attendenda. goꝛimo
tempus gr̃e quod ẽ temꝑis plemtudo · ibi. Nũc · Setun
do vtilitat ipſius tempis euidens crtitudo. ibi · Quia Ppioꝛ ẽ ſa
lus. Lerao eiuſ certitudinis ĩeſtimabilis magmitudo. ibi. G
cũ credidimꝰ. Dict᷑ aũt et ẽ verbũ inearnatũ noſtra ſalus qꝛ p
ipſũ facta ẽ humani generis reꝑatio · Require li· 4· c. x. p verbũ
Ox pꝛeceſſit dies aũt a pꝛopinquabit. Ro.i3. In his
verbis apoſtolus diſtiguit duplex tempus Pꝛimũ eſt
tempus culpe vel ydolatrie que antixp̃i aduentũ in mũ
do regnaunit. Becũdũ eſt tempus gr̃e que ꝑ xpᷣi aduentũ in coꝛ
dibo fideliũ habundauit ˖ O aüt dies gre in coꝛde ſidelis aĩe il⸗
luſceſcat nte eſt vt nox culpe euaneſcat cũ peccatũ ſit obex gre

ad bonũ aũt gr̃e nõ pt᷑ quis ꝑ ſe veire cũ nõ ſit m lmites ĩfii.
tat nre · h õm ĩfluẽtiã largitatꝭ dĩne. Re. li ·xc j· ad boꝰ? gre
17 De ecodem.
Xrate viã dni. rectas faute ſemitas eius. Wat 3. Quia
duplex ẽ via dñi · Pꝛima ẽ communis mandatoꝝ. Be⸗
dda ſemita ſtricta vſilioz Beatus Wathe? ad vtraq;
dſie Parandũ in verbis ꝓPhetice exhoꝛtat Mam ſic duplex bo
nũ deus pꝛimis parentibo parauit vmũ temꝑpale· et alud eter
nũ. et pꝛimũ dedit; ſecundũ ꝓmiſit.ita etiã et cũ et qꝛ hoc pꝛete
tũ diſcipline trangreſſi lunt. adhut ipſe deus qui vult omnes
aluos Reri-hominez amphus ꝓbans peetpta decalogi ſibi de⸗
dit. Require li · 5· 0 68.
eeodem.
Go quide baptiʒ o vos aqua ipſe vos baptiſabit in ſpi
rituſando a igne · Mat. 3. Verbis in his notat᷑ duplx
baptiſmus ſcʒ ꝗohannis qui tm fuit ad aſſue ſactionez.
a baptiſmꝰ xp̃i qui fuit ad peccati remiſſonẽ. In baptiſmo aũt
xp̃i notat᷑ eius humilitas a nr̃a vt litas. Re .h 6.c. 8· baptiſmꝰ
“ Pominica fecunda.
Hecunq; ſcripta ſunt ad noſtrã dodtrinam ſcripta ſunt.
Ro. I5· In verbis ꝓppſitis duo ſunt attendenda. Pꝛi
mo ſapienti? inuiſibilis et increate ꝑ ſcripturaʒ exterio
illu minatio. ibi. Auecunq; ſcripta ſunt · Se cundo ſcripture einſ⸗
dem effectus demonſtratio. ibi. Xà?d noſtrã doctrinã ſcripta ſunt
Cirta quod ſci endũ · q tũ veritatis theologite ſublimitas ſuꝑni
ſit ſplendoꝛis · radius illummans intellect u. et regaliũ delicaʒ
uiuiis reſiaens affectũ. certe ſcientiaz eſt pᷣnepiu. et donũ ſci⸗
entie a ſpũſancto infuſũ fufficiens ad ſaluc. Re.h · 5.· c. 433·½
De eodem.
, Hnt videbũt ſiliũ homims vemientẽ in nube.cũ potłſta
te mag na et maieſtate · Lu. 21.-Circa diẽ finalis iudiaj
quatuoꝛe in his verbis ꝑ oꝛdmẽ expmunt᷑ Pꝛimo er⸗
rdꝛ lemꝑis indicio deputati· ibi · Innc · Secundo qualitas udi⸗
eis pettatoꝛibo irãti · ibi· Filiũ hominis. Terdo aduentus indi
cantis nubibo bainlis demonſtrate im nube. ibi. Venientẽ im mu
be. quarto reſiſtendi ĩpoſſibilitas regie maieſtati ibi · Cũ pfᷣate
Cirea verba ꝓpoſiti themat: nõ ꝙ in extremo indido xp̃s nõ ſlo

*

Eñ bᷣm pã d iumaʒ ſed et ĩ foꝛma huãna iudicabit · Re · l · 2· c n3

4 .

4
4 9
. 4
1 7
E

WWominica terca.
Blite añ tempus iudicare quoaduſq; &miat ðñis qui a
ilhummabit abſcondita tene bꝛaꝝ qa maniſeſtabit ↄſilia
coꝛdiũ . j· Coꝝ · 3. Cirea verba ꝓpoſita tria ꝑ oꝛedinẽ ſũt
õnda. Pꝛimo peccantiũ ſinalis penitentie mceruitudo. ibi Mo
lite anñ tempus indicare. ſeʒ moetis poſt quod penitentia ẽ infru
ct uoſa · Secundo veri indicj de peceantibo eertitudo⸗ ibi Quoad
uſq; veniat dñs qui et illummabit abſcondita eenebꝛaꝝ. Ter⸗
cio ipſius peccant? erubeſeœntis plenitudo ibi. Et mam ſeſtabit
ſilia coꝛdiũ · Quod erit m die indicij: qꝛ tũc mamifeſta erũt ab
ſoondita coꝛdis nr̃ i Circa verba ꝓpoſiti thematis ẽ notandũ q

liet india um ꝙ exer ebit dñs nemo ſeit vtꝝ ſit dignus odio

vel amoee · In extremo tñ ſʒ m die iundicij erit mamſeſtũ. vnde

et tũt quatuoꝛ oꝛdines in indidio erunt-· Re· R.·. g. c

Mat. I1. In iſtis verbis ꝓpoſit? duo pꝛintipaht᷑ decla⸗
rant᷑· Pꝛimo virtuoſoꝝ et ↄſtantiũ admimtio.ibi.Ex
iſtis ſn deſertũ videre ˖ Gecundo vico ſoꝛ et temptationi ſuctum
bentiũ effeminatio. ibi. Aêaiua äßini i vento agitatã . qꝛ tales ad
meʒ ventũ temptationis ſe tanq; effemmati flectunt et incli⸗
nant· Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ; oꝛdo temptatio
nis qui fuit in pᷣmis ꝑentibo etiã in nobis ↄplet᷑ · Re.li · 2· c· 66·
Domimica quarta.
Kudete in dño ſemp iterũ dieo gaudete modeſtia veſtm
ſit omnibo dñs em ꝓpe eſt. Philip. 4. In iſtis verb̊ apo
ſtolus ponit diuim gaudij diledioms et humane di⸗
ſtindionẽ ibi. Gandete ſemꝑ in dño . J in his que dei ſunt nõ
hominis. Secundo ſubiungit eiuſdẽ diuim gaudij ↄtinuationẽ:
ibi. Iterũ dico gaundete . q. d. non ſit regreſſus ad gaudiũ huius
vite vbi riſus doloꝛe inſtet᷑ et extrema gaudij luctus octupat.
Terdo ponit gaudij einſdeèad homines notiſñcationẽ ibi. Mo
deſtia veſtra nota ſit omnibo hominibo· Auarto ſubiungit gau⸗
dij diuini ꝑſectã completion. ibi. Dñs ꝓpe ẽ· ſcz in meete vbi
animã hic in eo gaudentẽ ſibi vniens eã cũ ipſo ꝑſedte gaudere
ſatiet in eternũ. Circa ver ba ꝓpoſiti themat notandũ ꝙ is vere

gaudet in dño q lbi vnitus mẽbꝛũ eius affectũ eſta tal e ipſfũ

gaudiũ non q̃rit. gandet aũt ille veratt᷑ in dño qi bñſicia mi
ſericoꝛdie wcoognoleens in eis uigit᷑ delectat᷑ . Milſeritoꝛdia autẽ

dei patet in effectibo benefiaoz. Re. li. je.3 4. miſericoe dia dei⸗

. De eodem.
.

in deſerto huius mundi cognoſti valeat ꝓteſtat᷑. ibi. Ego vex.
clamantis in deſerto Hecudo vt via Pparet᷑ ad toꝛ vementi dno
exhoꝛtat᷑· ibi · Dirigite vꝛã dñi · Circa vᷣba ꝓpoſit thematis no⸗
tandũ.qꝙ ꝑ verã penitentiã dño via ad toꝛ pꝛeparat᷑·et ꝑ amo
rẽ in ammã dirigit᷑:iuxta illud ꝗJo. Siqus diligit me ſermone;
meũ ſeruabit. Deus aũt ingrediengs ammã muluſoemis ẽ inea

ꝓPoſitis duo ſatit · Pꝛimo ſe vocem clamantis qua xps

hannes baptiſta tanq́; pꝛeto xp̃i a pꝛecurſoꝛ. In verbis

Re.h.)·c.i2.· Et ſimiliter deus diuerlimode in rebo vt ptz ibi dẽ

n natimntate dommi..
opter hoc ſciet po pulus meus nomen meũ in die il⸗
la. qꝛ egoipſe qui loquebar eccœ aſſum. Yſa. 2· Chꝛi
ſtus de ſuo in carne aduentu volens ertificare populũ:
In verbis pꝛemiſſis duo ſacit. Pꝛimo em ſui aduentus cl ram
expꝛimit ꝓphecã · ibi. Pꝛopter hoc ſcet populus meus nomen
meü in die illa · Secundo Phecie ipſius certa ſubinſert experien⸗
tiã · ibi · Quia egdipſe ꝗ loqbar ecœ aſſuzʒ.· Circa vba ꝓpoſiu the
mat: nõndũ. ꝙ xp̃s veritas verax iuemiri volens. ꝓmiſſum ſuũ

aduentũ ꝓpter ꝓphetas tandẽ hodie veraat adipleut. Pñ a wæ

re diet egdipſe ꝗᷓ loquoꝛ ſceʒ ꝓphetas. eccœ alſſum icarnatus. In
car natio auũt xp̃i noſtrã in pluribo excellebat. Re. h. ·.c. ·
(LDe eodem
Hangeliſo vobis gaudiũ magnũ quod erit omm ꝓplo
quia natus nobis hodie laluatdz. In iſtis verbis pꝛe
do erleſtis regni angelus tria paſtoꝛibo pꝛeconizat Pꝛ
mo magni gaudij certã et iuſtiſſimã cauſã· ibi.· Euangeliſo vobᷣ
gaudiũ magꝗ nũ · Iliſi em certa et iuſta ſubeſſet ca. gaudiũ mag
nũ · rõn abiuter dei nõ poſſet.ſed libenatio a moete eterna et adi
tus regni eterni eſt cã huius gaudij. g et gaudiũ quod ex ip̃a
cã naſet᷑ mag nũ iuſte dici debet. Becundo expmit generaltath
huius gaudij firmiſſimã repꝛomiſſionẽ· ibi· Qð erit omni ꝓplo.
ſcz ꝓlo dei et ñ ꝓplo diaboli · qꝛ iſtð gaudiũ eſt ãgeloꝝ quo⸗
ruĩa reſtaurat· Sactoꝝ quoꝝ ſtatus ĩ eelo ſublimat᷑ Juſtoꝝ m
terra quoꝝ gr̃a augitat᷑. Peitentiũ quoꝝ vita emẽdat᷑. Ena
litatt que ad ſid a vnitatẽ eccie vocat᷑· Lercio ſubinfert huius
gaudij manifeſtiſſimã declarationẽ, ibi. Ania natus ẽ nobis ſal

Go vox clamantis in deſerto dirigite viã dñi . Io.· j. H

uatoꝛ · Circa verba ꝓpoſiti thematis nõndũ.ꝙ natiuitas xp̃i tri
plex ẽ· ſcʒ diuina huana et gtuita. Re.li.ꝗ:c ſO: natiuitas xpi
(ominica infra octauam.
Bi venit plenitudo temꝑis miſit deus filũ ſuũ natũ ex
muliere. Gal. 4. In his verbis apł's quinq; ꝑ oꝛdmẽ po
mt. Pꝛimo tꝑis qð vſq; ad xpᷣm ab adq defluxerat in
ꝑfedionẽ.ibi. Vbi venit plemtudo tꝑis·q dD.ome tꝑs qð deſlu
rxrerat imꝑfedionẽ ↄtinebat vſq; ad xpᷣi tꝑs.ĩ quo dei ꝑfecta ſũt
opera. qꝛ ima ſummis ↄiungunt᷑: Secundo filij dei eternã et in⸗
effabilẽ gnationẽ · ibi:Wiſit deus filiã· quẽ ſcʒ ab eterno ineffa
bilez de ſe gemiit · Lercio tꝑalis xpᷣi natinitatis declaratio.ibi.
Factũ ex muliere.ſactũ ſub lege ·q:d· Licet ab eterno natus ſit
a patre · añ ome; legẽ angelicã et humanã. tñ ſub lege natus ẽ
ex muliere. Quarto natiuitat eiuſd facte in tꝑe œrtã rationeʒ.
ibi · Vt eos qui ſub lege && Auinto redẽptionis ꝑ xp̃m ſacte ef⸗
fectus declarationẽ · ibi. Vt ad optiotioneʒ ſilioꝝꝛ. Circa verba
WPoſiti thematis nõndũ ꝙ filius eſtendit᷑ eſſe ꝑ eaſdẽ raticnes
E quas et oſtendit᷑ pater· Re · l. .c. S· Cum lint tot X·
Mer creſeœbat et ↄſoꝛtabat᷑ plenus ſapĩa. Lu.2· In ver
is p̃didis nõ eſt itelligendũ ꝙ iheſus m ſe ꝓfecerit qui
ab infantia cptionis lapiẽtia plenus fuit. ſed potius
pꝓfeuit i aliis qui doctnina ſua et exemplo ꝓſecœrũt.et hoc coꝛã
deo˖ ad gratiã dei et hominibo· idẽ ad voluntatẽ hominẽ . ꝓficie
bat tn iheſus in ſe etiã oognitione exꝑimentali et ſenſuali.qꝛ di
dicit m apłm ĩ his ꝗᷓ paſſus ẽ obediẽtiã.et ſᷣm hoe nõ ꝙ ſic in
xpᷣoſuit oĩs pleitudo gr̃e ita et oĩs plenitudo ſcĩie.· Re.li.ꝭ.c..ꝗA
On circumciſione dominii.
Pparuit benigmitas et humaitas ſalnatoꝛis noſtri dei
Tit · 3-In verbis ꝓpoſitis tria inſimat apłs in xpᷣo ap
paruiſſe ſeu maniſeſta fuſſe.ꝛimo ſuã molita bonita⸗
tem ꝗᷓ in hoc a pparuit.qꝙ ipſe dñs legis legi ꝓ nobis ſubiacere
volnit · ibi. KParuit benigmitas· Becundo verã aſſumptaz hu⸗
manitatẽ· que aꝓparuit ꝑ pꝛepuaj m tircumuſione ablationeʒ.
ibi. Et humanitas· Lercio ſue crctumaſionis vtilitacẽ. que oe⸗
diata fuit ad noſtrã ſalutẽ · ibi · Saliatoꝛis noſtri dei · Circa ver
ba ꝓpoſiti thematis notandũ.ꝙ vxpᷣs aceœpit arcumciſionẽ mul
tipud ratione · Re · li.A· c. i1· H

Dceatum eſt noõmen eius iheſus · Luce.2. In his verbis
ſanctus euangeliſta tria mmnit attendenda. Pꝛimo q
nomen imponit᷑ mncog noſubili cũ tñ ommis res ſuo no
mine oognoſcat᷑. ibi. Vocatũ eſt nomen eius. Secundo ꝙ; no⸗
men illud ei ↄgrue diat᷑ cognitione mœlledtuah- lbi· heſus qð
ſonat ſaluatoz· q· ð· Nomen ei ↄgruebat. qꝛ vemit vt ſaluaret.
Tertio ꝙ effectus ipſius nominis pꝛenũciat᷑ ab angelo ſpiritu
ꝓhetali. ibi · Quod vocatum eſt ab angelo. Circa verba ꝓpoſiti
thematis notandũ:qꝙ dignitas huius nominis quod eſt iheſus
multiplex eſt · Re. li: A·c.ſi. circa· me.ipſius. .
–,AOn epiphania vomini.
VTambulabunt gentes in lumine tuo et neges in ſplen
Idoꝛe oetus tui . Pfa. 60o. Lict omnes ſtelle ſint filij dei
ui et eas creauit quia iuxta Johan. ab ipſo et ꝑ ipſũ
ſunt omma hec tñ ſtella que magos duxit ꝓPpꝛie ſua ſtella diat᷑

quia eã de nouo ad ſeipſũ maiſeſtandũ creauit. m illud MWat.

2. Vidimus ſtellã eius in oꝛiente. et om hoc effectus huius ſtel
le triplex in verbis ꝓpoſitis demonſtrat᷑. Pꝛimo qꝛ ignoꝛantes
deũ ad inquirendũ eum inſtraxit. ibi. Et ambulabunt. Secũdo
quia in tenebꝛis eumtibo ne errarent illuxit. ibi. Gentes in lumi
ne tuo. gentes em̃ erant in tenebꝛis immo erant tenebꝛe. inxta
illud · Eratis em̃ aliqñ tenebꝛe ſcʒ cũ adhuc gentes eſſetis. Ter
tio q; non viles ſed ex ellentes et idoneos ad xpᷣm ꝑd uxit. ibi
Et reges in ſplẽdoꝛe oꝛtus tui. Circa verba ꝓpoſiti thematẽ no
tandũ. ꝙ illa ſtella que magos ad xp̃m ꝑduxit. ſignat lumen
gr e.in cuius lumĩe hõ ad xpᷣm ꝑdudt᷑.Re:li.s.de gr̃a.c.j.a.2z

H U aliã viam reuerſi ſunt in regionẽ ſuam. ath· 2· Bea
te idezʒ gratia illuſtrante queſierunt.et ei auꝝ dilectiomis · thus
deuotiomis: à mirrã ↄtritionis obtulerunt. In verbis pꝛedidis
tria mmnuit eſſe fatienda· Pꝛimo ne amphus diaboli iugd ſe ſub
iaeant . ibi · Reſponſo accepto in ſomnis ne redirent ad herodẽ
ideẽ ad dyabolũ a quo iã reeſſerunt. Secundo vt lata que ad ꝑ
ditionẽ duck relicka ꝑ artam incedant . iuxta illud. Krta eſt via
que dutit ad patriã · ibi · Per aliã viam. Tercio vt ipſã donee

E. Treſponſo accpto in ſomnis ne redirent ad herod p

tus eum. Mat · vere penitentibo qui iam xp̃m ſtella du

N

ad patriq ptingant nõ deſerant ibi. Reuerſi ſunt in regione;
ſuã. ſcʒ in terrã vinentiũ. Circa verba ꝓpoſiti thematis notand
ꝙ via impioꝝ eſt denebꝛoſa . et ideo neſcimt vbi coꝛruant . her
eſt vera peceatoꝝ qua itur ad pꝛincip tenebꝛaxꝝ: a p lequens
ad terrã tenebꝛoſam et oꝑtam moꝛtis caligine. Juſtoꝝꝶ aũt ſe⸗
mita eſt quaſi lux ſplendens et ideo duet ad xpᷣm vemm luem
et ad luudam regionem. Re h. =. c 22z· Caritas:
dominica pzꝛima poſt epiphaniam.
Icut in vno coꝛpoꝛe multa membꝛa habemus omnia
aũt membꝛa nõ eunde actũ habent. lRo. 12 Rd oſten
dendũ coꝛpus xp̃i miſticũ cũ coꝛpoꝛe humano duenine·
m verbis iſtis apł's trahens ſimilitudine quatuo facit · Pꝛimo
oſtendit coꝛpus humanũ ex multis membꝛis compactũ ibi. Si
cut in vno coꝛpoꝛe multa membꝛa habemus. Gecudo mumit eo
dem modo xpi coꝛpus ex multis ſideli bo redactũ ibi. Ita multi
vnũ coꝛepus ſumus in xpᷣo. Ter do ſubiũgit miſtia coꝛꝑis xpi
d iner ſitatẽ actũ. ibi. Omma aũt membꝛa nõ eundẽ ackü habet
Quarto intendit oñndere ꝙ ipſoꝝ ſidelũ vmeulũ ſidei et diledio
ms debet eſſe oompactũ. ibi · Smguli aũt alcer alerius membꝛa
Circa verba ꝓpoſiti themats notandũ qꝙ ſicut membꝛa huma⸗
m coꝛpoꝛis amoe quodã naturali admui colligant᷑ ſibiq; mu
tuo ſubuemint· Ita membꝛa miſtici coꝛpoꝛis xp̃i ꝑ caritatẽ con
nectunt. et xpᷣo ſuo capiti vmint᷑. Re· li.·.c 23.
((E6E·ec codem.
Heſus pꝓſici ebat ſapientia et virtute et gratia apud deũ et ho⸗
mines. Lu. z. Quia hm Aug. Omnis xp̃i acho noſtra eſt inſtru
dio · Be. euan· Lucas in verbis iſtis oſtendit qio nos vtiliter
ꝓſficere valeamus mnuit aũt duo.Pꝛimo ꝙ; ꝓſectus etats ſine
pfedtu ſapientie eſt vituꝑabihs quod ex eo perpendit᷑: qꝛ pꝛi⸗
mo ponit. Iheſus pfidebat ſapiẽtia· poſtea ſubiungit. etate· q:
dicat. Niſi iſti pfectus turrant ſimul pꝛoſedtus etatis eſſet odio
ſus.iux illud Yfa. Puer eentũ amnoꝛ erit maledicꝰ. Gecũdo.
ꝙ pfectus gratie apud homines mihi pꝛimo apud deũ erit exe
crabihs quod ex eo colligit᷑. qꝛ pꝛimo pꝛemittit apud deũ · po
ſtea ſubiungit apud homines quaſi dicat.miſi hõ gratia pficiat
apud deũ. ꝓfectus apud homines milus erit. iuxta illud aphi.·
Si hominibo placerẽ xp̃i ſeruus non eſſem · De plemtudine aut
gratie xpi re · li · c.i13· Poſt hoc ðſiderandů · .

1 9

minica paima poſt octaua, epiphanie.

Xritate fraternitat: ad inuic diligente & Ro. 12z. n
verbis apłs circa caritatẽ xpi duo ĩſtruit attẽdẽda.Pꝛi
mo qꝙ ei? dilect de fr̃m carnalhuz ẽ affectꝰ buãdus ibi
aritate fr̃nitatẽ · qꝛ ſic fr̃es carnales ex eodẽ patre et mr e pꝛo
creant᷑· ita et ꝓxi ex eodẽ patre deo eadẽ matre eccia generant᷑.
Becundo ꝙ ꝓxi mus ꝓximũ ſuũ diligens ab eo ſidelter ẽ read⸗
amãdus ibi· Inuic diligentes. De caritate aũt ꝓxĩ re. lis· c· 30.
De ecodem. =
DOcatus eſt aũt iheſus a diſupuli eius ad mupcias Jo.
2· G nupcdie ſint honoꝛabiles et licite euangeliſta oñ⸗
ONVWit m iſtis ver bis. et hoc dup heit. ꝛimo qꝛ iheſus vo⸗
eatus ad eas.ipſas ſua heſentia honoꝛauit. ibi. Vocatus ẽ ihe

ſus. Secundo qꝛ diſepulos ↄuiuias ſecũ ducens tanq; bonas æ

licitas appꝛobauit · ibi · Et diſapuh eius ad nupdas: De nupci
is aũt re · li· 6· c. 2272. MWatri.
Dominica ſecunda.
Olite pꝛudentes ee apud voſmetip ſos. nulli malũ ꝓ ma
lo redtes. Ro. 2z.· In verbis iſtis apłs pꝛudentiã du
phce innuens duo fact t · Pꝛimo vnã ex hil ꝓhibet a di
ſuadet tancq; deo odibilẽ. ibi. Molite eẽ pꝛudentes apud voſmet
ipſos. Secũdo alterã tenendã ↄſuht et hoꝛtat᷑ tanq; deo amabi⸗
le · ibi.· Nulli malũ ꝓ malo reddẽtes· Cirea verba ꝓpoſiti thema
tis notandũ:qꝙ pꝛudens ille diet apud ſemetipſũ :qui pꝛudenti
am ſibi datã in ſe refledit tm. vñ talis non ẽ pꝛudens apud deũ
qꝛ nõ ad dei ꝗloiã vtit᷑.nec apð ꝓximũ. qꝛ nõ ꝓx imo.qꝛ ſibi
ꝑ eã paouidet in his que caro ↄtupiſcit. et hanc duplice pꝛuden
tiã diſtinguit expꝛeſſe ad Ro. dicens. Pꝛudentiã ſpiritus tene⸗
amus Re. li. 5. c· 33 Pꝛudenti

Omo ſum ſub poteſtate ↄſtitutus.habens ſub me mili⸗
tes · MWat. S8.· In his verbis Centurio ſidẽ quaʒ de xp̃o
. habuit derlarans pfectã fi ſuã triplici ꝓpbat argumen
to. Pꝛimo ꝙ omnis creatura ẽ ei ſubiecta.ibi. Momo ſum ſub
Ppoteſtate tõſtitutus habens ſub me militesquaſi dicat. Si ego
homo ſub poteſtate ceſaris poſitus habeo ſub me milites. quan⸗
tomagis tu qui ſub nullius poteſtate es conſtitutus. habens ti
bi ſubiectam omnem creaturam. Secundo ꝙ omnis res mouet
Sm lua volita. ibi · Dico hnit vade a vadit qualſi dicat· Si ſeru i

— -- —

ma mau em̃ ad ooc mee pꝛe œptu multomagis omnes res að
nutũ tuum vẽt · Tereio ꝙ reſiſtendum ei mulla ſuffiat potentia.
ibi · Et alio · veni et vent. Circa verba ꝓPoſiu themat nõndũ⸗:
ꝙ apoſtolus pulchꝛe diffinit iðẽ · Re. l · S: de ſide · c 18.
Dominica tercia.
LCenitudo legis ẽ caritas. Ro.iʒꝭ· In ver bis iſtis apłs:
deſcribit ꝑfedtioneʒ; caritatis: et hot tripliater. Pꝛimo a
plenitudme ommũ alioꝝ mandatoꝛuz dtinentia. ibi
Plemtudo. Secũdo ab oĩ ſalutiſere ſcie ſapĩa.ibi. egis· qꝛ oĩis
ſcia legis veteris et noue et oĩs ſapia in ea vᷣtualit᷑ ↄtinet᷑· Ter
cio ab actualis dulœdis eius exuberãtia: ibi: Caritas qꝛ ipſius
nom̃ et acus duleœdie ſpũs exuberat. Re:h·s. c 2 4. de carita te
(We codem.
Vrgens iheſus imꝑauit ventis et mari· et facta ẽ tran⸗
quillitas magna. Mat· S. Be. euan MWatheus in ver⸗
bis iſtis cirea triumphũ temptatioms dyabohec · tri a
oοRh ponit. Pꝛimo ꝙ xp̃s ad diſſipandũ inimicũ ꝑ oꝛationẽ
ſit ſuſctandus ibi. Surgens iheſus. Secũdo ꝙ oĩs triumphus
tompta tionis ab eo ſit ſperandus· ibi. Imꝑauit ventis et mar
Ter cio ꝙ temptatio eſt de victa xp̃s in pace coꝛdis reſidens · ſit
laudandus · Me.de temptatione dyaboli li · 2· c. 66
x xp̃i exuſet in coꝛdibo veſtris · m qua et vocati eſtis
ol. 4. In verbis iſtis apłs tria ſaut. Pꝛimo pace verã
a falſa ſeu mũdana diſcernit. ibi · Pax xp̃i:q:d · nõ pax
earms que ad ↄtupiſctias ↄcoꝛdat· aut hoĩs que hoĩ malũ ſua
denti acquieſeit aut demonis ꝗᷓ ðtoꝛdat cũ fatientibo volũtateʒ
ſuã.·ſed pax xp̃i qᷓ ↄſiſtit ĩ faciẽdo et patiẽdo qᷓ xpᷣs vult. Secũdo
oñdit ꝙ xp̃i pax gaudiũ mði a ↄcoꝛdiã eius ſꝑnit ibi . Exultet
in coꝛdibo veſtris · nõ pax mði. Terdio declarat ꝙ hec pax mem
bꝛa xp̃i in vnũ coꝛpus eclie ↄnedit· ibi. In qua et vo cati eſtis
in vno coꝛpoꝛe · Re. de pace li. · e. 3·

De codem.

Vm doꝛmirẽt hoies veit inicus eius et ſuꝑſemĩauit zi⸗
33ania Chat. 13. Cir ea oꝛtũ eꝛ roꝛis in coꝛde hũanno be⸗
Mat · in verb iſtis tria ꝑ oꝛdinẽ poĩt · Pꝛĩo ꝙ tꝰ erro

nis naſi᷑ ꝑ hoĩs meritũ ſeu negligẽtiã · ibi · Cũ doꝛ. Kc. idẽ negli
gent ſe haberẽt veritatẽ nõ turãdo · Setũdo ꝙ creſcente neg ligẽ

tia ſeminat dyabolus in coꝛde peccati nequitia ibi. Venit ini⸗

mitus hõ et ſuꝑſeminauit ʒizama in medio tun:idẽ in medio bo
noꝝ na turaliũ que deus in homine plantauit. Tercio ꝙ; pecea
ti nequicia occaſione negligentie ſemmata maioxẽ infeꝛt ſeuicãa
ibi · Et abiit ad hoc ſcʒ vt ſeptẽ ſpũs neqoꝛes ſe aſſumens ſemẽ
erroꝛ mltiplicaret rediẽs. Circa verba ꝓpoſiti thematis nõndũ
ꝙ ſemẽ diaboh ſũt erroꝛes młtifoꝛmes quos ĩ agro ecie ſemĩa

uit. Re. de erroꝛibo creationis h. 2. c.j. circa mundi crationẽ.
Be odem
Mnes eande eſcam ſpiriltaẽ manducauerũt &α- j. Co⸗
10. In verbis iſtis oſtendit apoſtolus verũ eſum coꝛpo
xris xp̃i in lege noua tmditũ figura hter ĩ lege veteri pꝛe
celliſſe ibi · Omes eandẽ eſcam ſpiritaleẽ manducauerunt ſcʒ pa
tres exeuntes de egipto agnũ paſcalez edentes qui coꝛpus xp̃i
verũ figurabat. Secundo inſimat eoſdez potum ſanguinis xp̃i
ſpiritu aliter bibiſſe ibi.et omnes eundẽ potũ ſpiritalẽ bibe rũt
ſcʒ ſanguinẽ iheſu xp̃ᷣi. Lereio oñdit huius potus figunã in aq̃

quenti eos petra ct. Re. de ſacra eutcariſtia li · · c. I1·
Ge eodem.

quã moyſes eduxit de petra· ibi · Bibebant aũt de ſpirital ſe⸗

2

Hlti ſunt voeati paudci vero eleci · Mat.zo· In his ver

bea.euan. Mat· duplic effectũ giatie innuit · Pꝛimo.
gfe pꝛeuemient ꝑ quã ad penitentiã vocam. Secundo
gre lſubſequent ꝑ quã ꝑſeuerantes in penitentia gloꝛificam̃· qꝛ

aũt multi gratiã dei abiieiunt quã ꝑapiunt· ideo multi vocanẽ

quidẽ ad gleeiã ſed non puemũt.qꝛ gr̃am ꝑ quam ſolã vemire
poterat a ſe abiiciũt. Coñ quos apłs. Mõ abiido gra dei. pau
ci aũt in ſubſequenti gr̃ᷣa que ſola ꝑduat ad gloeiã ꝑſeuerant.
ideo et paua ad gloꝛiã eligunt᷑. Circa vba ꝓpo ſiti themat nõn
dũ ꝙ niłs ad gloiã efficact eligit᷑ niſi ꝑ inſuſionẽ gr̃e iuſtiſiœt᷑
Re. de iuſtificatione impij h.õ·c. 42·
De ecodem.
Vfficit tibi gratia mea. Mã virtus in in ſirmitate ꝑfici᷑
Co12Z- In verbis iſtis deus datoꝛ graꝝ commen
dat gram duplinter · Pꝛimo cancq; nobile ſemen in ag
ꝛdis ſemmatũ generat ſufficentiã meritoꝝ · qꝛ gratia ẽ pꝛin⸗
apiũ meriti·et ſine ipſo nulli opus merico⸗ iudirateibl. Buf⸗
ſicit tibi gra mea- Secundo ꝙ virtus a lumine gre fluens cau⸗
ſat topiã meritoꝝ ibi· Mã vi tus ĩaſirmitate ꝑpſat᷑· q. d· virt ꝰ

— .
—WZDMM .

infirmitatẽ tanq; ꝑ ſuuʒ o ppoſitu phat᷑ et ↄſeruat᷑· pſecta aũt
et ↄſeru ata in glociam introduut NRequire de gratia li · c 3
Kiit qui ſemmar ſeminare lemen ſumn *. Lu. 8. In hie
verbis xps de leipſo tria ꝑ oedinẽ mſinmuat et oſtendit;
Pꝛimo q de ſecreto ĩuiſibilis ſue deitatis idẽ de ſinn pa
tus exiens ſe mundo publicauit· ibi · Exuit· iuxta illud Jo. Exi
ui a patre et veni in mundũ · Secundo ꝙ mundũ deſertũ incul
tum inuemens omne ſemen vez in eo ſeminauit ibi · Qui ſemi⸗
nat ſemmare. Tercio ꝙ ſemen dyabolicũ ante ſuũ aduentũ ia⸗
d a ſuo ſemine diſcrepauit ibi· Semen ſuũ quod longũ diſcre
pat a ſemine dyabolito. Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ
ꝙ ſiẽ dyabolus ſemmauit in mundo falſitatẽ aQ vicda· ita etonuᷣ⸗
ſo yp̃s ſemmauit veritatẽ ac virtutes · Re. de virtutibo li. 5· c 4½
(OPominica pꝛima in quadꝛageſima.
ꝗg diſtribuero in abos paupeꝝ omnes facultates meas
K. 1. Coꝛint. 13. In his verbis pbat apoſtolus nullum

E

opus quantumeunq; arduũ eſſe meritoꝛiũ apud deũ ſi
ne taritate. et ad hoc vtiẽ dupha argi mento. Pꝛime arguens
a rebo exterioꝛibo ad ſuſtentationẽ coꝛpoꝛis oꝛdmatis Becundo
aſſumit argumentũ ab affectio nib⸗ mentis qubo afficm natu⸗
rali dꝛta ozpus. quaſi dicat. Si het duo que mter oĩa ĩ hat vi
ta diligunt᷑ expoſita ſine caritate nõ plſunt ad vitã eternam. g
aliud actus valet qui fit ſine caritate· Re. de cari tate li ·S· czS,
Eſpide fides tuã te ſa luũ de feat · Lu. 18. In verbis iſtis
iſtis xõs cœ ab ipſo illumiato loquens duo facit · Pꝛi
mo virtut latentis in ſe diuinitats manifeſtat. qn im⸗

——

„

„ .

patiu diat reſpice. Secũdo effectũ fidei cat holice expꝛeſſe demõ
ſtrat· ibi. Fides tua te ſaluũ ſectt. Re · de effectu fidei l. S· C· II.
SS(E(Ee coeaß.
Mommbo exhibeamus nos lſiẽ dei miniſtros. 2. Coꝶ.· 6. Licet

Nomm tpe xpi miſtri ſibi debeãt miſteriũ exhibere. Xpoſtolus tñ

hoꝛtat᷑ ĩ his dieb ad miſteriũ der ſpeciaht de dicats miſtros xpi
ſe plus ſolito ad miſtrandũ ei ſolicditos exhiberi. Et ad hoc qua
tuoꝛ ex oꝛdine ponit. Pꝛimo exhoꝛtans vt om nis toꝛpoꝛ et ne
gligentia remoueat᷑: ibi. In ommbo ne ſcʒ aliqð ſadenduzʒ ne⸗
gligat᷑· Secũdo vt opus nr̃i miſterij voluntarie nõ ex coactone

aliqua offemt᷑.ivi-exhibeamus noſmetipſos. Tercio vt omne
opus noſtri miniſterij in deuz dirigat᷑· ibi. Sicut dei mimiſlxos.
Quarto vt effedtus ad miniſtran deo dceptus ꝑ affedũ oſten
dat · ibi · In multa patientia et tribulatione. Circa verba WPo⸗

ſiu thematꝭ notandũ ꝙ hic ꝓpꝛie xp̃o mimiſtrat qui ſue volnitti he
ti mn oĩbo ſe ↄſfoemat · Re. de ↄſoꝛmitate volutat nre li. yx·327.
De eodem. 2
Vckus ẽ iheſus in deſer tũ a ſpiritu vt temptarek a dya⸗ eiu
bolo · Wat. ꝗJ. Beatus euangeliſta in verbis pꝛeta dtis · du
tria ↄſideranda innuit. Pꝛimo ꝙ ab interne quietẽ ↄſo 4
latione deſertus temptantiũ ſalubꝛiter exponit᷑. ibi. Ductus eſt en
iheſus in deſertũ. Zecundo ꝙ deſertũ ſpũſſandi ꝑmiſſione effict
ibi. ſpiritu. Tercio ꝙ dyabolo diſpẽſatione dei ad temptan
dum dat. ibi · Vt temptaret᷑ a dyabolo. Circa verba ꝓpoſiti the
mat notandũ ꝙ ad reſſtendũ temptauomi dyabolice maxime
valet ↄſideratio penaꝝ inferni.que ſuctumbentibo tem ptationi
inſligunt᷑ · Require. de penis infermi. li.2. eo.
dominica ſecunda. UWZM 1
On em vocauit nos deus in immunditciã. ſed in ſandaiſi u
catione. Teſſal. 4. In verbis pꝛemiſſis diſtinguit apo⸗ N
ſtolus vocationẽ dei a vocatione dya boli et hoe p duo
o ꝓppoſita. Oꝛimũ eſt immũdidia ad quam dyabolus fihos ſuog e

——

vocat · ibi. Non vocauit nos deus ſcʒ filios ſuos in imm undiciꝗ
ſicut dyabolus vocat ſuos. Secundũ oꝓpoſitũ eſt mundicia ſeu
ſandiſicatio · que opponit᷑ immundidie· ad quã deus diledtos ſu
os mnuita . ibi · Sed in iuſtificationẽ. Circa verba ꝓpoſiti thema .
tis nõndũ . ꝙ immundicia ad quã deus nullũ vocat ſed ꝓhibet
et deteſtat eſt pccẽm moetale. Re:de ſeptẽ vicis im gne li. 3. c. 14. d
GWe eodem n
Vlier chananea eg reſſa a ſinibo illis clamabat dicens.

Miſerere mei ſili Dauid. Mat. i5. Ad cognitione dei
adipiſcendã beatus apoſtolus in verbis iſtis tria imm
it attondenda · Pꝛimũ eſt peceati motalis actualis diſcrmetio· ibi
Wulier chananea a finibo illis egreſſa. Secundũ eſt defectus no
ſtroꝝ et peccatʒ cogniuo. ibi· ilia mea aĩa-male a demo⸗
nio toꝛquet᷑. Leraeiũ eſt deo ꝑ oꝛationẽ aPꝛopĩquatio · ibi · Mi
ſerere mei· et tunc ſequit᷑ diuma cognito · ibi· Fili Dauid. Licet
aſt exœllẽtia dei tanta ſit vt a milſo valeat comp̃hendi. cogno
ſci᷑ tamen ꝑ quinq; nationes· Reqde ex œllentia dei li- .c.21.

Dommica tercia.
Ratis em aliqniten ebꝛe. nunt aũt lux in dno.Ephe · ·
Circa ſtatũ verauter peitentiũ in veꝛbis iſtis ponit apo
ſtolus triplice gradũ ſeu ꝓceſſũ ſᷣm triplex tꝑs· ſcʒ pꝛe⸗

ſens· pꝛeteritũ et ſutuꝝ· Pꝛimus gradus pꝛeteriti tꝑis ẽ peccati

tenebꝛoſitas et hec ẽ recognoſcenda et flenda ibi. Eratis eiĩ ali
qñ tenebꝛe. Secũdus gradus pñtis thien iuſticie et pnie lumi
noſitas. a hit ẽ ingiter retinẽdus· ibi. ſũe aũt lux in dno. Ter
cius futuri tꝑis ẽ ꝑſeuerantie virtuoſitaset hic eſt a pꝛehendẽ
dus ibi. Vt filij luce ambulate. Circa verba ꝓpoſiti thematꝭ no
tandũ. ꝙ filij luæ ſũt veratit᷑ penitẽtes. a quoꝝ coꝛdibo pccoꝝ
tenebꝛe ſunt ꝑ infuſionẽ luc gre effugate · Re de pnĩa h. 6.· c.18
¶ De ecodem. MMV
m fſoꝛtis armatus cuſtodit atriũ ſuũ.in pace ſunt oĩia

que poſſidet.u.iiI. Circa effectũ foꝛtitudinis in verb

pꝛemiſſis triplice ↄditionẽ innuit enidenter · Pꝛimo oñ
dens ꝙ a pꝛineipe tenebzarũ zelis ſue ꝑfidie nõ poterit vulnera
ri. qꝛ armatus ẽ ſcʒ armis luce. Secundo declarans ꝙ oꝛdis er
us atriũ ꝑ pugnã temptatioms nõ valet expugnari. qꝛ cuſto⸗
dit atriũ ſuũ · ſcz viriliter relſtendo. Tercio mnuens ꝙ thezau⸗
rus virtutũ retõditus in aia nequaq; poterit aſpoꝛtari. qꝛ ĩ pa
le ſũt oĩa que poſſidet · Re. de virtute ſoꝛtitudims. li · · c 35½
. Deroeom.
Lla aũt que ſur ſum eſt iheruſalẽ libe berata eſt. que eſt
mr noſtra- Gall. A. vt carcere huius mũdi quẽ repꝛobi
p paradiſo ſibi eligũt ↄtemnã:et iheruſalẽ habitatio q
leſtis que vera ẽ elecoꝝ patria appetaʒ · po ſtolus ad puocã
dũ illie deſideriũ noſtz: illius ciuitat? dditiones p̃claras ponit·
in veꝛbis peedidtis tõmendans eã pꝛincipalit a quadeuplici 28t
tione ↄtraria ↄditiom bo huius mũdi in òͥ nunc pegrinam Pei
ma ẽ eius bonitas. qꝛ illa ſurſũ tanq; in ſecreto ſitu· hec aũt ciui
tas terreſtris nre habitatonis deoꝛſum ẽ in ſetoꝛe et ðtimna an
xietate et ꝑ turbatione· Secũda ẽ pac⸗ mltiplicitas · qꝛ irm ſcʒ
viſio pacẽ qꝛ ibi ꝑfecta pax erat. hec aũt plena imqtate a diſſen
ſione. iux illõ põ-Pidi imqtatẽ et didionẽ in ciuitate.· Lercia

litatꝭ eius nobilitas qꝛ lbera ẽ · hee at diis ahenis victis et

pctcis pᷣuit qᷓ nõ dãt ei requiẽ die ac nocte: iux illð qui ſac pcẽm

ſeruus ẽ peccati. Quarta ẽ earitatꝭ topioſitas qꝛ mr nr̃a que ſczʒ
amat kilios et amat᷑ ab eis: Vñ ſemꝑ eſt ibi amo mutuus oim

illic habitantiuʒ· Dec aũt odit᷑ et inuidia repleta eſt. iuxta illð
Jere. Vnuſquiſq; a fratre ſuo caueat.et a ꝓximo ſuo attendat
Re de gaudiis huius eeleſtis ᷓ herulalẽ hi.c 30.
Biit iheſus trans mare gahlee qð eſt tiberiadis &. Jor
6· Cir ca actũ vere penitentie infoꝛmandũ. Beatus Jo⸗
PYhannes in verbis ꝓpoſitis tria ſacit que ad veraz pem⸗
tentiã ꝑtinent. Pꝛimo em̃ oſtendit ꝙ vere penitentẽ actũ pecca
ti moꝛtalis opoꝛtet ex toto deſerere · ibi · Abiit iheſus idẽ ſa lutem
querens abiit reinquendo ſcʒ peccatũ · Setundo innuit ꝙ; ama⸗
nitudinẽ ſatiffadioms annexã penitentie opoꝛtet omnino tran⸗

ſire. ibi. Trans mare galliiee qð eſt tiberiadis. Tercdo docet lu

cis exempla eos qui peccauerũt aliis oſtendere. ibi. Sequebat᷑
eũ multitudo magna.qꝛ videbant ſigna vere pnie ſuꝑ his qui
iſir mabant · ſcz ĩfirmita te metalis peceati · Re . de pnia li · 6. c. 99
(BVominica in paſſione.
ꝗ ſanguis hircoꝝ a thauroꝝ et ceinis vitule aſper ſus ĩ
quinatos ſandtiſieat · Oebꝛe ·9. In verbis iſtis apoſto⸗
lus ꝑ locũ a maii arguens pꝓbat efficaciã moetis xp̃i
ꝗ · d · Si illud qð videt minus meſſe ieſt et qdð magis videt᷑ in
eſſe ineſt· Diſtin tionẽ tñ inter ſanguinẽ hircoꝝ et thauroꝛ et
anerẽ vitule aſperſũ et inter ſangumẽ xp̃i · duo facit · Pꝛimo eĩ
oſtendit ꝙ pꝛimus aĩaliũ ſanguis pm leges eeremomias carneʒ
emũdabat idẽ emũda tos exterius coꝛã homme oñdebat ibi ſan
guis hircoꝝ et thauroꝝ et einis vitule aſperſus ĩiquinatos ſan
duficat ad emũdationẽ carnis. Secundo innuit ꝙ ſanguis ipſiꝰ
xp̃i ↄſcientiã interius puriſieat· ibi. Quantomagis ſanguis xp̃i
qui ꝑ ſpiritũ ſemetipſũ obtulit immaculatũ deo.emũdauit ↄſci
enuã noſtram ab operibo moꝛtuis ad ſeruiendum deo vinenti.
Re.de paſſione xp̃i.li.·c.i8D.

De eodem

[St pater meus qui gloeifitat me. quẽ vos dititis qꝛ de
Aus veſter eſt. Jo· S. In verbis iſtis ad oſtẽdendũ ſe ve⸗

rü dei ſiliũ xp̃s . quatuoꝛ facit· Pꝛimo em̃ oſtendit pa⸗
trẽ ſuũ ſemꝑ immutabiliter ſubſtitiſſe.ibi. Eſt pater meus. in x⸗
ta illud pſal. u aũt id ipſe es. et ideo ſolus ẽ deus verus ei⸗
ius hoe nomen ẽ. Becundo innuit ſe deũ de deo ꝑ generationeʒ
eternã peeſſiſſe ibi · Qui gloeificat me ſcʒ cõicando ſue diuinitat
eſſentiã. ita vt ſim deus vemus de deo vero. ibi. Quẽ vos dicitig

— - f—

quia deus veſter ẽ· Tercio declarat ipſum patrẽ ſuum legẽ mo
ſiy dediſſe. Ruarto ꝓbat eos a luœ diuine agnitionis in igno⸗
nãtie tenebeas ceidiſſe ibi. Et nõ cognouiſtis eũ. Circa verba
ꝓPolſiti thematꝭ nõndũ ꝙ; deus pr̃ ſihũ gnando eis a ſe multiplᷣ

uit᷑ gloeiſicauit. qñ em̃ ad imaginẽ ſuã genitũ triplid excellẽtia

inſiguit · Re. de ima: que ẽ fihus a de eius triplici excel. l. j. G6
Dominica in palmis.
Vmiliauit ſemetipſum factus obediens vſq; ad moꝛtezʒ
mortem aũt cruc · Phili. 2. In his verbis oſtẽdit apłs
xp̃m tanqꝙ; veꝝ meditũ in firmitatẽ pꝛime pꝛeuaricatio⸗
nis pꝛimoꝝ parentũ ꝑ ↄtrariũ memediũ turaſſe· et ad hoc intel⸗
ligendũ tria munit. Pꝛimo q; luperbiã qui ſe ↄðtra deũ erexe⸗
runt. xp̃s ſemetipſum humihliauit· ibi. OMumiliamt em̃ ſemetip
ſum . Secundo ꝙ; ꝛtra eoꝛꝛ inobedientiã qua ſe deo oppoſuerũt
ſe ad moœtis obedientiã mclinauit·ibi· gactus obediens vſq;
ad moetẽ · Tercio ꝙ ↄtra fructũ ſumptũ de ligno fetido.moꝛteʒ
in ligno cruc tollerauit. ibi · Chtez aũt cruc. iuxta illud. Vt
qui ꝑ lignuũ viebat ꝑ lignũ q; viœret᷑. Re.de pal · xp̃i l.Ac. 9
Nite filie ſyon ecœ rex tuus vemt tibi manſuetus ſedẽs
ſuꝑ aſinã et pullũ filiũ ſubiugalis. MWat·2zI. In verbis
ꝓPoſitis tirca aduentũ xpᷣi ꝓpheta tria facit · Pꝛimo em
oſtendit ſe tm ꝓpter videntes eũ ꝑ fidẽ m earne veniſſe. ibi. Di⸗
ute ſilie ſyon:ume expectantibo ꝑ hi&. qꝛ ſyon ſpetulatio interp
tat᷑. Secundo innuit his ſolis et nullis aliis ſe manſuetũ adue⸗
niſſe · ibi. Venit tibi manſuetus ecte rex tuus.qꝛ aliis dñs erit
et intollerabilis · Ierdo mãſuetudinẽ ipſam ꝓbat eũ ꝑ effed ũ
oſtendiſſe · ibi · Et ſedens ſuꝑ aſinã a ſihũ ſubiugalis· Cirea ver
ba ꝓpoſiti thematꝭ notandũ :ꝙ xpᷣs ꝑ meritũ ſuũ quo elecdis ſu
is meruit oñdit eis mãſuetudinẽ ſuã: Re · de meri · xp̃i li· ꝗ·c. 5

ominica in paſca.
On ẽ hit ſurrexit em̃ ſicut dixit.venite a videte vbi po
ſitus erat · Mat.vl. Circa reſurredtioms dñite veritatẽ.
ãgelus dñi loqñs verba hums thematẽ duo ſacit. Pꝛi⸗
mo em̃ ꝓbat xpᷣm verba ſua que añ moꝛteʒ pꝛedix erat efficacit᷑
impleuiſſe · ibi · Surrexit ſiẽ dixit · Secũdo oñndit eũ ꝑ nouitatezx

ſui ſepulcri argumẽta ſue reſurrecnionis reliquiſſe · ibi. Venite et

videte lo cum vbi poſitus erat dñs.qina locus ſcʒ ipſe vacuus
eſt · Re. de rſurrecione xp̃i li.ꝗ·c.⁊2·

(De ecodem
Ito euntes dicte diſcipulis eius qꝛ ſurrexit · Wat · vlti ·
CTirca vtilitatẽ reſurredtioms angelus dni tria mtendit,
Pꝛimo ne dilata ignoæantia reſurredtionis dñi diſcipu
lis dubiü impoꝛtat · ibi · Cito enntes ˖ Secundo ne reſurredtionis
rumoꝛ ad incredulos pꝛimo ꝑueniat · ibi. Dicte diſcipulis eius
Terao vt nundata reſurrectio meroꝛẽ a diſcipuloꝝ mentibo ex
cutiat᷑- ibi-Quia ſurrexit · Re. de relur. do · li. . c· 22

Un octaua paſche.
MWne quod natũ eſt ex deo vincit mundü. et hec eſt vi
Odcꝛia que vindt mundũ fides noſtra·j· Jo. S. In verb
Viiſtis bea. Johan. tria intendit. Pꝛimo em innuit diuer
ſam natiuitatẽ · ibi · Omne qð natũ eſt ex deo ˖ q· d. Si non ẽ na
tus ex deo. g relin quit᷑ ꝙ ſit natus ex carne et dyabolo· Seom
do ꝙ het ſola natiuitas mũdo gnat victoꝛioſitatẽ. ibi. Vicit mũ
dů q · d. Bed natiuitas a dyabolo; de qua Johan. Vos ex pa
tre dyabolo eſtis.vinc᷑ a mũdo · Teruo pomit victoeie mundi
qualitatẽ.ibi · Dec ẽ victoꝛia que vicit mundũ ſides noſtra. Cir
a verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ multi xp̃ᷣi ſummi regis 6
ab eo et ecleſia ſponſa ſua natus eſt et verus heres futurus eſt
regmi patris ſꝑ eſt pugnandũ ↄtra inimios ipſius patris ſui.
que ſunt vica et peccata · Re · de ſeptẽ vigis in gne. li · 3· c. 14·
De eodem.
Kuili ſunt diſapuk viſo dño· Jo. ⁊0 · In veꝛbis pꝛedi⸗
dis be atus ꝗIohan. tria faat. Pꝛimo ondit diſcpuloꝶ
triſticiã de moꝛte xp̃i habitam · ibi · Gauiſi ſüt ſez qui tn⸗
ſtes erant. Secundo innuit hidẽ eoꝝ de xp̃o pꝛius habitã. in ip
ſis renouatã. ibi · Diſcipuli. q- d. Liet in moete omes relicto eo
fugerent- nunc tñ ſid pꝛioeẽ reſumptã tenent. Tereo detlarat
materia; gaudij ex viſione dñi gnatã · ibi · Viſo dño. Qualiter
aũt aĩa deũ videat ſeu cognoſcat re. li · 2· c. 2 5.

De eodem.
Ratis aliqñ ſicut oues errãtes. ſed ↄuerſi eſtis nũc ad
paſtoꝛẽ et epiſcopũ animaꝝ veſtraꝝ. j·Pe. 2. In verbᷣ
pmiſſis bea. Pe. ↄuerſis ad xp̃m fide libo mnoteſat tria
Pꝛimo ꝙ añ auerſionẽ a via veritatis errauerunt · ibi. Eratis
aliqn ſicut oues errantes. Secundo ꝙ rectorẽ inſt et de coꝛẽ ve
yitatis mu eu erunt · ibi · Sed duerſi eſtis nũc ad paſtoꝛẽ. Tercie

qꝙ ſuas aĩas cure veri pꝛelati tõmiſeruntibi. Et epiſoopũ aĩarũᷣ

veſtrarũ . Circa verba ꝓpoſiti themat notandũ. ꝙ ſideles lau⸗
dantk digne qui relicto malo pꝛelatd ſcʒ dyabolo ſub cuius obe
dientia oberrauerunt et in tenebꝛis ambulauerunt: et ſe ad cri
ſtum verũ pꝛelatũ qui eſt via veritas a vita ſe duerterunt· Re
de malicia dyaboli ↄtta nos · Ii.2· c. 2 · D
Se codem.
Icut nouit me pater. et ego agnoſeo patrẽ·et animã
meã pono ꝓonibꝰ meis Jo. i0· In his vᷣbis xp̃s le ve⸗

tas ſibi ſola nota eſt et ſoh xpᷣo .Re.li·j · de intõpꝛe hẽ. dei · c. 1c·
Minica ſecunda.
MWnes honoꝛate frater mitatẽ dihgide deũ timete. regem
honoꝛiſicate ·· Pe · 2· In verbis iſtis be · Pe · quadꝛupli
cem gradũ ꝑfectionis ponit Pꝛimo em hoꝛtat᷑ et innu⸗
it vt nullus ho minũ cuinſcunq; ↄditiomis aut ſecte ſuerit ↄum

nat᷑ · ibi · Dmnes ſcʒ indifferent᷑ honoꝛate ne a vobis videlz irrõ

nabiliter in aliquo dehoneſtent᷑· Gecundo innuit vt fraternitas

diligat᷑ in domeſtice ſidei: qui fratres ſũt ſpecialit᷑ enſendi tanq;

ex vno patre xp̃o et ſponſa ſua etcleſia gnati·ibi:· raternitatẽ
diligite · Tercio infoꝛmat vt deus ſuꝑ dĩa timeat᷑.qui ſcꝭ ſo lus

poſtq; occidit habet potbſtatẽ mutere m gehennã ignis. uarto
docet vt pꝛelatis quos deus capita noſtra poſuit honoꝛ debitus
exhibeat᷑ · ibi. Regẽ honoꝛificate nomie ſcʒ regis pꝛelatũ mtelli
gens quemlibet nos regentẽ. Circa verba ꝓpoſiti thematẽ no⸗

tandũ.qꝙ verati ti mens deũ pꝛedicta tria deſadi ſeruãt.qꝛ di⸗

art᷑ ecle. Aui timet deũ mhil negligit. & nullũ dcomnit fratermi
pꝛelato tor deũ ſe ſubiidt .Rede ti dei · li · v· c. 38.

tatẽ diligit

De codem

debit coꝛ veſtrũ. Jo·18· In verbis iſtis ad ↄſolationem

rũ deũ ꝓbat mſolubili argumento.quod ſic po terit ſoꝛ
lari · Crea toꝛ mũ ſit incõpꝛeheſibilis a creatura nõ potſt oogno
ſa ea plenitudine cogmtionis qua creatura cognoſcit᷑ a crato
re · ſed xp̃ᷣs nouit patrẽ eo mõ quo nouit eũ.g non ẽ creatura
ſed crea toꝛ deus de deo. Et hᷣm hoc duo ponunt hic · Pꝛimo cp
pater fihũ nouit plene ibi · Sic nouit me pater. Secudo ꝙ; klhi⸗
us patrẽ eadẽ ſimiltudine tognritonis co pꝛehedit ibi . Et ego
cognoſco patrẽ· Illud aũt aduerbiũ ſimilitudis ſicut fimilitu⸗
dinẽ huins mutue cognitionis ondit. Dicit em̃ Boe · ꝙ trini⸗

Vnc quidẽ tiiſticiã habetis itꝶ ant videbo vos a gan

eledorum veradter penitentiũ xp̃s tria ponit· Crimo enim oſtẽ
dit contritionis eorum frudtuoſam meſticiã. ibi nunct quið triſti
ciã habetis. Scðo declarat diuine conſolationis ſubſequẽtis le⸗
ticã.ibi · Iterum aũt videbo vos. per reſpectũ grade· ixꝶ vſo⸗
labor vos. Juxta illud p̃s · Scðᷣim multitudinẽ doloꝝ meorum.
ſcʒ in contriaone habitorum ↄſolationes tue letificauerant ani
mã meã · Tercio ꝑmittit gaudij eterni quod ipſe eſt fruitionez
tontinuã · ibi et gaudebit cor veſtrũ · ſcz ꝙ ex vilione vult? mei
in futurc habebitis quod nemo tollet a vobis. qꝛ ꝑ tonfirmacõ
ms grãm mihi vniemi et ſemꝑ mecum eritis. iuxta illud go. In
illo die cog noſcetisqꝛ ego in pf̃e et pater in me et egd mvobiſ
Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ eledi in preſenu in cõ
tritione de peccatis cmiſſis ↄtriſtant᷑.ſic etiam econuerſo rep⸗
bi qui filii ſunt huius mundi cũ male fecrunt letant᷑· Sed hic ꝑ
grãz conſolantur et in futuro eterno gaudio ꝑfruunt᷑ filii criſti
Wundi auttẽ filii duxerunt in hot mundo ſuos dies in bonis .in
dei contemptum ideo in puncto ad inferna deſcendent . Et quia
tritionis amaritudo parit futuri gaudii ſuauita tẽ ideo ad eam
eſt ꝓerandũ · Re · de ðtritione li · vi · c. 22·
Vominica t᷑ ercia: .
Ra viri inſſidã dei non operatur · gacobi.I·. In verbis
iſtis błꝰ iacobus duphiater ↄditionem et effeckũ ire de
ſcribit · Primo ira deoꝛdinat etiam hommẽ virtuoſum·
ibi. iraviri ſczvirtuoſi qᷓ viret in bono oꝑe quiavir ditit᷑ a viri
ditace. Scðᷣo ꝙ in bonis oꝑibus reddit infructuoſum. ibi. iuſti⸗
eiã dei nõ oꝑatur· Re.de ira li. 3· · C. 2 ·
De eodem
Lle arguet mundũ de pcto et de iuſtitia et indido Ho⸗
16. In verbis ꝓpoſitis xp̃s duplicem effecl um aduent?
ſpirituſſanncti exprimit em diſtindionem triplicis tꝑis
ſtcz pñ̃ tis preteriti et futuri · pmo ꝙ gaudiũ qᷓ;tum ad p̃ᷣteritũ tẽ⸗
pꝰ de miſſo pttᷣo fcit oor qdð mũdanũ ſuerat dolè ibille argu
et mundum: cor quod mundi ſuꝑbiam carms contupiſcenciam

et auaridam in ſe habuerat ad doloꝛem cordis ducendo a hoc ð

pecato ſcʒ cõ miſſo · Scðo ſciliett ꝙ q;tum ad preſens tẽpꝰ iuſti⸗
tiã q; deſeruerat fadit tenere ibi. Et de iuſticicia ſcz amiſſa. Tercõ
ſaut quo ad tempus futuꝝ diem extremi indici timer ibi. Et
ð indidio. Circa verba propoſiti chematis notandum ꝙ; qui ha
bet iuſticiã vtrunq; horum habet quia de pet̃o iuſte dolet quod

—

— , — — — —

tontra iuſticiam ↄmiſit et diem iudicii timet in quo iuſticia indi
cabit᷑ m illud p̃s. Cum aceꝑo tempꝰ extremi inditcii . egd iuſti

cdas indicabo · Re. de inſtica li · F. c 36.

Domiica quartrntaz. .
Vi aũt perſpexerit in lege perfecte libtatis a permãſeit
ea Jar. Cirea caritatis perſectionẽe ſeu toſeruatioem
ſola eſt lex perfecte hbertatis. que hoiem libe? reddit:
ſet in ſe om̃s ahas leges inctuwir: bigfo Aatobotria in his verbil
aat. Pꝛimo oñdit ꝙ ad legem diuine caritatis diligent ſit ĩſpi
eendum · ibi · aũt perſpexerit in lege perſecte libertatis. Scðoĩ
mit ꝙ id qð eadẽ earitas lex dictat et edocet ſit operibꝰ adiplẽ
dum ibi. Et permanſit non auditoz obhuioſus facto⸗. Gᷓ facto⸗
oꝑis· Juxta illud Jo· Filioli non diligamus verbon eq; lingua
ſed er veritate · Tercio inſtruit ꝙ per hanc ſolam ſe ſperet homo
beatitudinis pꝛemium ↄſequendũ.ibi·hic beatus in facto ſuo e
rit· qꝛ caritas eſt forma aliazꝝ virtutum et ſine ea nullum opꝰ
meꝛitoriũ iudicatur· Re · de caritate · li. . · dZ3.
Eiui a patre et veni in mundũ. Jcœrum relinquo munð
a vado ad patrem. Jo· 16. In his verbis oñdit ſe xp̃us
deum et hommẽ per modũ dupliceem. pmo per dupliœz
gnationem. Scðo per duphice ſuaʒ in eelum rouerſionẽ.pᷣma e⸗
ius natiuitas ĩeffabilis et eterna eſt a patre et hec iĩnuit qñ dia
tur exiui a patre ſcʒ deus verus q genit? de deo vero. Seðo mi
rabi lis eius natiuitas eſt a matre et hanc ondit: qñ ſubiungit
et veni in mundũ ſcʒ natus verus deus et homo devirgine mre
idẽ probat per duplieem rgreſſionem · pmo humamtat veita⸗
tẽ ꝑ hoc ꝙ mundũ reliquit · Jbi· itez⸗ relinquo mundũqð diumi
tati ſue congruit· que vbiq; eſt· nec relinquere potſi munduz:
quia m ipſo vinimus mouemur a ſumus. Jecũdo oſtendit diui
miatis cum patre equalitatem. ibi. Er vado ad patrem ad einſ
ſeſſurꝰ dexteram tamq; ei equalis. Circa verba ꝓPoliti thema tis
notandum ꝙ liet gnationem eiuæ eternam per quam exiuit a
Patre: nullus ſufficiat enar rare: öm illud ꝓſa. generationẽ eiꝰ
quis enarmbit· generationem tamen temporaleʒ eins a matre
ſnai vliq attemptant explicare · Re· de modo incar natioĩs li.
4.22 ert bee N õ

in aſcenſione domini.
Ic ihelus qui aſſe umptus eſt avobis in clum. ſic vemet
quemadmodum vidiſtis eum euntem in elum. Ictu.

“

Circa iundidariam xp̃i poteſtatom que erit in extrama die ange⸗
l qui aſtiterunt uxta aplos ipſo aſſumpto duo mnuunt et on⸗
dunt · Primo ꝙ forma humana eſt indicatura. ibi⸗hic ihelus qᷣ
aſſumptus eſt a vobis ſc m forma humana. Scðo ꝙ; nubibus
baiub ſic ad inditiũ reuſurus· ibi · Sic veniet qmadmodũ vidi⸗
ſtis eum euntem in eelum quia bm p̃s. Pones nubez aſcenſũ tu
um et actuũ. Er nu bes luſtepit eum a· Re:de aſcenli · xi lbro
quarto· c. 23.

De ecoemmm—
ominꝰ iheſus poſtq; locutus eſt eis aſſumptus eſt ĩ hʒ
et ſedet a detris dei. Warai vlti . Circa aſconſionem din
cam btãs Marcus tria declarat in verbis premiſſis. Pri
mo ꝙ ante ſuum ab eis reœſſum diſcipulos vale diœns: eſt eos
turiraliter cõſolatus ibi· dñs ih ſus pꝰquã locutus eſt eis. Gecũ
do ſe deum celi oſtendens per aſcenhonem motu propꝛio ſadaʒ
Illiund eſt proteſtatus ibi aſſumptus eſt in elum Tercio equale
ſe deo exhibens in equalitatis ar gumentũ eſt ad eius dexœæram
collocatꝰ. ibi a ledet a dexteris dei. Re · ð· alce ˖ dim · h. 4· c· 23 *
. Le codem.
Neæ omma mutuã ĩ vobiſmetipſis taritatẽ ↄtinuã hñteſ
1· Pe · ·¶ Beatꝰ pet · in verbis ptadis ſideles ad virtu⸗
tẽ cantatis ex hortans · quatuo ex oedine poĩt. pᷣmo ꝙ; ĩ
ltartitate habenda ſuper omma ſit ſtudens ibi ante omma. 2⁰
cari tatis vim tulum ex radiv oordis ſit proximis adhibend ibi.
Mutuã in vobiſmetipſis. 3 ³ tam in ꝓſperis q; in aduerſis ſit
bonum proximi diligendũ ibi continuã habentes. Juxta illud
picè. Oni tꝑe diligendus eſt amicus· glo in pſperis et aduer
ſis.4 q caritatis emolmẽtũ vt ᷣuare artiꝰ ſit iugit᷑ attẽdendũ
Ybi quia caritas ſcʒ habita oꝑit mulatud inem petorum qꝛ qui
eſt vel manet in caritate in deo manet a deus in eo· Si aũt deul
in eo manet pctᷣm moætale lotum in ſua amma nõ habet· Req;-
de ſig nis ducdionis li. 5 c·zzZz — ....
Vm venerit ꝑaclitus quem egd mittã vobis a pat Jo.
RlIiz. In vbis premiſſis oſtendit xp̃s exp̃ſſe tres perſonaſ
in vna eſſenaadeitatis pᷣmo enim deſignat paclitum ſcz ſpitũ
veritatis ibi · cũ venerit ꝑachtus. ſco oſtendit ſe filiũ:ibi Que
ego media m trimtate pſona dei ſilius. 3⁰ declarat patreʒ toca?
trini tatis pꝛmcipuim· ibi a patre · Reqͥ · de trimtate perſon arum

H

ð

li.I.c i0. —
En Penthecoſte.

raclitus ſpũſſanctus quẽ mittet pater in noĩe meo il

e vos dotebit omma: Jo. I4· Cirta miſſionez ſpũſan di

m aias fideliũ in verbis iſtis xp̃ᷣs tria innuit et ondit.

Pꝛimo ipſius ſpũſſandi miſſi virtutẽ ibi. Paraclitus ſpũſſan⸗

ctus. ↄſolatoꝛ qui aiam quã viſitat mõ ineffabili ↄſolat: Serũ⸗
do ipſum ſpũmſanctũ mittentiũ auctoꝛitatẽ: ibi: Quẽ mittet pa
ter in noĩie meo · Cũ em ab vtroq; pedit: ab vtroq; mitti didt᷑·
gilius em̃ cũ ꝓducat et ꝓdutit᷑ ideo mittit ſpumſanctũ: er mit⸗
tit᷑ ſpũſſanctus: qꝛ ꝓdutit᷑ eternaht᷑ ſed non ꝓduuit· ideo ipſius
ꝓpꝛiũ eſt mitti et nõ mittere. Tertio doctrine ipſius ſpuũſſanch in
tegritatẽ · ibi· Dotebit vos oĩa: ſcʒ ad ſalutẽ eternã neceſſaria· a
taha dixit a docuit xpᷣs. Exquo patet ꝙ; doctrina ſpũſſandi eað
eſt que eſt xp̃i cuius ſpũs ſcʒ eſt et a quo ꝓœdit. Vñ apls. Qui

non habet ſpũm xp̃i hit non ẽ eius · Re · de ſpũſanco.li.i.c. S.
quod indpit ſpũſſanctus. J M

eeodem.

Ds aũt ſedete iĩ ciuitate quouſq; iduamĩ virtute exalto⸗
Lu. vl. Quia ſpũſſanctus non igredit᷑ niſi mũda reœp⸗

tatula: net haibta in cꝛpoꝛe ſubdito pecatis ideo xpᷣſ
miſſurus ſpũmſſanctũ apłis: pꝛime eos in ver bis pꝛedidis in⸗
ſtruit vt ad reupiendũ eũ dig ne ſe pꝛimũ pꝛeꝑparent: ſic foꝛma

non introducit᷑ niſi pꝛimũ diſponat᷑ materia: et hot ad tria facit
Pꝛimo em̃ vt a tumłto a ſtrepitu huius ſeculi ſe relegantes coꝛ

de in deo quieſcant. ibi · Pos aũt ſedete . Becundo hoꝛtam̃ vt vi
res ſuperioꝛes et in ferioꝛes ↄcoꝛdiã ad innite habeant. ibi · In ci

mitate i in caritate· qꝛ ciuitas ditit᷑ quaſi cuũ vmtas- Tu aũt im

caritate deia in aĩa ſcʒ que ẽ vrbs ſidelis: et ctuitas ſandia xpi ẽ

vmitas qñ vires ĩſenoꝛes ſczʒ viſus et alij quatuoe ſenſus viri b

ſuperioꝛibo ſcʒ voluntati et rõm obediũt.et pᷣm rõnes regulã ſe
exereent. Terdo oñdit ꝙ ſe habentes ſpuũmſanctũ im ꝓph· pxio
ſuꝑare debeant ibi. Auoaduſq; indudmi virtute exaltva. ſpiri⸗
tu ex alto. Re. de ſpiritu ſan · li · ·. c. ·

ominica trinitatis.

diſpũs ſit tĩ omnibo vobis amen.2· Coꝝ.I3· Beatus
apls in verbis peemiſſis tres ꝑſonas in vna eentia dei⸗

. . —, . , ⸗ è——
Ratia dñi noſtri iheſu xp̃i et caritas dei et coicatio ſan

eatis tãgens ꝑſonas fiugulas pꝑ apꝛopꝛiata eie ↄuementia cla
re expeimit et diſtinguit. Pꝛimo em ꝑſona Riij expꝛimit ꝑ gra
tie ipſius oſtenſionẽ· ibi. Gratia dñi noſtri iheſu xp̃i: quia ſola
ſua gratia ſamos nos feat. Juxta illud Thi. RKparuit gra ſal-
uatoꝛis noſtri omnibo homimbo. Hecundo pſonã patris oſten⸗
dit ꝑ mmie caritatis ipſius exhibitione; ibi. Et caritas dei ſcz
patris qui ?m apłm ꝓpter nimiã caritatẽ ſuã qua dilexit nos.ſi
liu3 ſuũ miſit viſibili᷑ & vt omnes ſaluos Rceret. ꝗo. Sic deus
dilexit min dũ vt fihũ ſumm vmngemtũ da K. YAiem apls. O⸗o
pꝛio ſilio ſuo non pepertit deus &. Terdo pſonq; ſpirituſſand
mnuit ꝑ membꝛoꝝꝶ toꝛdis xp̃i tdmpaginahonẽ et vimſicatio⸗
nẽ · ibi · Et oommunicatio ſandtiſpiritus qua ſeʒ oommuni camus
nos inuic tanq; vmius doꝛpoꝛis membꝛa que mutuo ſibi oom=
municant ꝓpꝛias adtiones · et het communicatio a ſpirituſancto
eſt qui fideliũ mentes vnius effieit volũtatis vt ſcʒz omnes eãdẽ
voluntatẽ habere vehnt: vmmm dñm: vnam ſidẽ: vnmm baptil
ma⸗Re.de tninitateli · I. c. ſ0.

Enit hoꝛa vt omnis qui inter fidtt vos arbitret᷑ ſe oble⸗
quũ pꝛeſtare deo · Joh · 16· In his verbis ipſe xp̃s tres
lonas in vna deitate expꝛimens: ꝓbat et ondit ꝙ ma
li quos eoꝝ malicia exœcauit nuillã haꝝ pſonaꝝ nouerũt. net
hñt nec diligunt. Pꝛimo em̃ oſtendit eos a bonita ſpũſſandi
alienos ꝑ opinioms eoꝝ ꝑuerſe crudelitacẽ ibi · Vemt hoꝛa vt
omnmis qui interſidit vos arbitret᷑ ſe obſeqmũ pꝛeſtare deo. Bi eĩ
benignũ ſpiritũ haberent: tam crudelẽ opinionẽ: de bonis hoĩ⸗
bus non haberent . ſed quia benig mis ẽ ſpiritus ſapientie et i P
ſi maledidh: ideo non liberat eos tanq; maledictos a labiis fu
is que ex opinione ꝑuerſa apparuerunt frequenter ↄtra bonoſ
detrahendo eis ex opimione ſimſtra qua replent᷑· Secundo pbãt
eos a patri s poten tia eſſe extra neos ꝑ male pꝛeſumptioms eo
rum fatuitatẽ · ibi/ Et het fadent vobis qꝛ non nouerunt patrẽ
neq; me· Si em̃ patris potentiã noſcerent. nequaq; talia perpe⸗
trare pꝛeſum erent. Terdo ab ipſius Rihj ſapientia mſinuat eos
nudos ꝑ ignoꝛancie eoꝝ ccitatẽ · ibi. Neq; me: ſeʒ qui ſum ſapi
entia patns m quo om̃es theʒaun ſapientie et ſcientie ſunt alb
Kond iti · Re. de trini tate h. I. c. 11·.

(ominica pꝛima ꝑ octauam.

— — —

Eus caritas eſt: et qui maner in caritate in deo manet
het deus in eo. I. Jo. 4· In his verbis bea. Joh . duphee
caritatẽ in nuẽs ſcʒ creatã et increatã: duo facit · Pꝛimo
em̃ caritatem increatam qui deus eſt oſtendit vt emm ſuper om
nia dilgamus ibi. Deus caritas eſt. pater em et fihus diligũt
ſe amoꝛe ab eis pꝛocdente: qui non ẽ pater neq; ilius ſed ſpiri
tuſſanctus · Vnde Kuguſti. Eſt meffabilis quidã complexus in
illa tri nitate non gemtus ſed gemtdꝛis genitiq; ſuauitas. SGecũ

do caritam creatam ponit. vt eã a nobis iugiter habeamus· ibi

Et qui manet m caritate in deo manet et deus in eo . Bicut em

ſpirituſſanctus caritas eſt et di it᷑ eſſentiahter: mquantũ tamẽ

ipſe pater et filius vnus eſt deus: ipſi em̃ tres inquantum ſunt
vnum m eſſen tia diligunt ſe amoꝛe eſſentiali qui appꝛopꝛiatur
ſpirituiſancto· Ipſa tn caritas qua nos deũ et pꝛoximum dili⸗
gimus non quidem eſſentialiter eſt ipſe ſpirituſſanctus ſed tam
ab ipſo ſpirituſſanctus eſt effidenter: quia ipſe ſpirituſſanctus
operat᷑ in nobis habitum et motum caritatis: et ſic mtelligen⸗
dum eſt ꝙ deus eſt caritas eſſentialiter ſcʒ et qui manet in cari⸗
tate ſcʒ virtute et habitu caritatis que a deo nobis infundit᷑. ta
lis in eo manet: quia caritas vnit nos deo et vnũ ſpirituz nos
efficit mn eo. Re· de caritate · l. 2.· c. 3.
Ih recoꝛdare quia revpiſti bona in vita tua et lazarus
ſimiliter mala π - Lu. 16· In ver bis peo poſitis oſtendit
ipſa veritas vpꝛoboꝝ pemapiũ medimm et finez Pꝛi⸗
mo inmuit eoꝝ pꝛinapmm fſuiſſe optimũ ſi voluiſſent· ibi· Fili.
ſuerunt em̃ regnanti baptiſmum et per ↄſequens tunc ſilij vo⸗

cati ad vitam et ad epulas ſempitornas: ſed vocati ad ↄuiniuzʒ

et regis eterni nupcias vemre noluerunt: ſed aũt vxoꝛem duce
do vt iuga quinq; bom pꝓbando: aut emptam villam viden⸗
do: ꝑ luxuriam aut auaridam aut ſuꝑbiam ſe ſihos dyaboli ef⸗
ſeerunt. Secundo oſtendit eoꝛ medium extitiſſe bonũ ſi eo ab
uſi nõ fuiſſent.ibi · Quia reœpiſti bona in vita tua: bonis em vti
non eſt malum: ſed frui eis malum eſt: quia pᷣm Ruguſti. Lo⸗
tum malum hominis eſt vti fruendis et frui vtendis · Tereio

peobat eoꝛũ ſinem eſſe peſſimum: et ꝙ eum merito abhoꝛruil⸗

ſent.ibi. Nunt aũt hic ↄſolat᷑ tu vero cui: et ideo moes peccato

rum peſſima: qꝛ ſicut oues ponent᷑ in inferno et moes depoſcer

eos.vñ merito ꝓpter talẽ ſnĩqʒ qui volũtatẽ pcẽi ſccunt᷑ peca tũ

—ð
Krr

deberent abhoꝛrere · Re. de diuerſitade penaz inferni h·2. e.zI.

(Bom inica ſeconno.
MWnis qui occedit fratrẽ ſuũ homieda eſt:I· Jo. 3. Cir⸗
ca periculũ fraterm odij bea. io han. in verbis ꝓPolſitis
tria facit· Pꝛi mo em oſtendit ꝙgnali ommi hoi a deo

6

odiũ inhibet᷑ · ibi. Omnis: ne cpꝛelato nec ſubdito nec pari li cʒ

ꝓximũ odire: ſed vida tm̃ vt 'm Gre. in vno eodẽq; hoie et ꝑ

ðſequens mala que fecit et diigamus bonũ quod ſctus ẽ. Be

tundoq fraternũ odiũ ab oĩ alio odio ſepæret᷑· ibi· ratrẽ ſuũ.
q· d. liœt deteſtabile ſit odire quẽcunq; ho minẽ · etiã paganũ he

retitũ vel iudeu: tñ ſpirituali᷑ deo diſpliet odire fratrẽ conxp̃ia

nũ vel einſdẽ oꝛdinis qui ſimul ꝑ eandẽ viq; ꝑegrinatioms ad
hereditacẽ eternã cuꝛrũt· Leꝛoo iĩmiit periculuũ quod hõ ex odie

meret · ibi · Domieda ẽ. aũt lit periculu homicidie ſubdit qñ

diat · Dmnis homicida non habet vitã eternã m le ſed manent᷑

AT.e· de odio vel muidia h.· 3.· C. 16.

Omo quidã ſect tena magnã et vocanit multos Lu-
14. In verbis pꝛedidtis arca vocationẽ ad cenã eternaz
xpᷣs hant ꝑabolã retitãs tria facit. ꝛimo em oſtendit

ſe qui vocat eſſe inoomp̃henſibilẽ et ommbo igno tũ. ibi · Quidã

hõ ·q · d. Sit his cuius nomen ſubti cet eſt abiconditus et igno
tus: ſit a me qui voco nullus pfecte nouit· Juxtaiſtud go⸗Me⸗
mo nouit ſilũ niſi pater neq; patrẽ quis nouit niſi hlius· Yla.
Vere tu es deus abſconditus . HGetundo mmnuit cenã eſſe delde ra
bilẽ et exhibere ſe quẽlibz ad eã deuotũ.ibi.ifect nã magnã
VTertio do eet vocatione; dubitabilẽ nec ſperare eius effectũ mſi
a pecato lotũ · ibi. Et vocauit multos· q d · NMon quidẽ om̃es
ad iſtã cenã ptinent. ſed multi: ſed qui ſint ilu muli mertũ eſt·
Juxta illud. Aui ex vobis a ꝓ multis effundet in nmiſſio nẽ pec

catoꝝ. Sanguis em xpi ſufficient ꝓ omnibo effuſus ẽ ſed effici⸗

ent᷑ pꝛo quibuſdã: qꝛ effectũ in ommbo nõ habet. ex eo ꝙ ad h
non ſunt diſpoſiti · Cena aũt iſta ad quã nos vocat hõ quidãn.
xp̃s filius hois verus deus et hõ quẽ nuſlus hommũ ꝑſñcte no⸗
nir ẽ gloꝛia ſanctoꝝ · De qua re · li· 2. c. 22·
omimca tercla.
Hmiliamini ſub potenti mam dei vt voſexaltet in tpe
vilitationis · . Pe·5. Beatus Pe · dñovniuerſlozg nos

— — — — —

0 D e codem
△D 1 —
* J . . ».
“ .

ſfubiti ſuadens. in verbis ꝓPpoſitistria fatit· ꝛimo em oſtendit
ddition em humilitatis deo aceptabilem/ .bi . humihammi qe
humilitas vera eſt voluntaria aimi inclinatio qui aut ab ahis

%

humilianthumiles ꝓprie non vocant ſed Pocius humihiati. ſcz
ab alis. Scoo oſtendit hũilitatis eiuſdem cauſam foꝛ midabile

Jbi. ſub potenti manu dei · qui em̃ ſponte hic coram deo le ñ hu
miliat in futuro ab eo hũimiabit᷑ violenter. Juxta illud Plaie ·
Piuo ego diat dñs quia mileri curabitur omne genus a ofite
bitur omnis lingua ſeʒ in die undicii. Tertdo declarat hüilitat
ſpontanee mercedem deſidembile. IJbi vt vos exalter aũt in te⸗
Pore viſita tionis · Juxta illud · Au ſe humiliat exaltabit᷑· Quia
aut ſtulti ideo ſuꝑbiunt qꝛ deum non 2guoſcunt m illud · ̃s
Dixit mſipiensa: ſuꝑbus in corde ſuo non eſt deus· ideo ad ⁊ 9

noſcendum ꝙ deus ſit eſt tanbus elaborandu. HRequire ð nã

Duꝛ nita is h. 1· ca pi tulo·· deum ⸗

—

Rant aꝓpinquãcs ad ihm publicam a pctores vt an
dirent illu . Lu. 15. In verbis p̃miſſis btus lu. euãge li
ſta expꝛimit tres partes penitentie integrales ſcilicet cõ
t ſti onem confeſſionem. et ſatiſfadionem. Primo enim in nuit

re eſſum ſeu auerſionem a bono c mutabili. et aceſſum leu cõ⸗
uer ſion em ad bonum incõmutabile. Jbi acceſſerunt ad iheſum

ſitcut em̃ reeceſſerunt ab eo per diledionem ita acceſſerunt ad eũ

per ↄtriti onem peccati· quia ommis resper quaſceunq; cauſas na
ſcitur per eaſdem diſſoluitur. Vnde ſicut peccatum per ⁊ↄſenſuʒ
naltitur ſic per diſſenſum qui fit in cõtritione diſſo lunitur · Secũ
do oſtendit ꝙ per oris conſeſſionem peccatum prius planctũ
recognoſtit᷑ deteſtabile · ꝓbi pubheani et peccatores quia nul⸗
lum nomen maiorem inchudit infamiam quam nomen peccate
ris cum deus ommaa diligat pꝛeter peccatum qð ſolũ odit· Ter
do inſinuat ꝙ opus ſatſfachonum pꝛius amaruz factum eſt op
tabile. Abi vt audirent ſcʒ. tãq; parati ad ſatiffaaendum 4 mãâͤ
data ſaluberrima ſuſcipiendum. Require de partbus pemten-
cie libꝛo ſexto · capitulo.⁊·

C(Wominica quaDrrg.
Dſiß i pmitias ſpũs hñtes a ip̃i int᷑ noſ gẽimꝰ ad opti
onẽ ſilioꝝ dei expectãtes. ro. 8. Circa ↄdicõez electo⸗

adhut in corruptibili corpe degentiũ bẽus apls tria ſacit mopᷣ
em deſeribit eos tanq; ſpuſſãch gra ꝓ aliis redundãtes ibi. neſ
ißi pᷣmicias ſpũs hñtes pꝛimum vel p̃ aliis ſpuſancto habun⸗
Dantes cuiꝰ pmitie ſũt caritas dei 21 ꝓximi. Juxta illud caritas
dei diſfuſa eſt mn coꝛdibus vr̃is. Scdo delgnat ipſos tanq; pꝛo
inoolatu huius ſeculi eiulantes ibi . Et ip̃i mtra nos gemimus
quamuis ſpm̃ſanctum habeamus. Ter cio oñ dit eos ſpe ſeliti
hereditatem celeſtem et immoetalem oeꝑis expect antes. Jbi ad

optione ſilioꝶ. Re· de dotibo coꝛꝑis li. 7. capitulo. 26.

BStote miſericoꝛdes licut a pater vf miſericoꝛs eſt. Lu.
2. Miſericoedia patris ſilus cui ſemꝑ ꝓpꝛium ẽ m iſe
reri filios ſuos in miſeritoedie virtut ſibi aſſimilari vo
lens tirca inſoꝛmationem miſcðie in verbis WPoſitis tria facit.
Pꝛimo em̃ innuir q; in coede ſit immobiliter retinend⸗ iuxta il⸗
lud etiã numert᷑ veritas:non te deſerant et. Job. miſeratio ar
cuit mecum ab mſanda. Jbi. Eſtote qð eſt verbum ſubſtantiuũ
ſignans qꝙ miſericoꝛdia ſemꝑ in mente ſubſiſten debeat. Seðo
itendit docere ꝙ ad indigentiã peoximi et eius 'ffhchonem ſit
extendenda. Jbi. Wilericoꝛdes id eſt miſeriam coꝛdis circa indi

gentiam et afflidionem a pximi tenentes illud. Quis infirma ẽ
Tercdo oſtendit ꝙ het virtus exemplo iß ius dei ſit amplecten
da ibi . Bitut a pater veſter miſericors eſt et qui dei miſericoꝛ⸗
dia debet eſſe exemplũ miſencoꝛdie hominis· Require de mile
ricerdia dei lib'o ꝑꝛimo. capitulo. 24.
Mnes vnamimes in oratione eſtote cõpacientes Kr⸗
mitatis amatoms, miſen cordes. modeſli humiles . ..
Petri. 3. Beatus apoſtolus petrus verus paſtor omũ
ihe ſu chriſti volens ſibi cõmiſſis ouibus eterne vite paſcua ad
mpiſci m verbis iſtis alimenta ipſis miniſtrat per que ad viridi⸗
tatisg paradiſi dulaa paſcua mereantur introduct peoponit aũt
eis ſex exquiſita ſerola per que homo interioꝛ palcitur in pꝛe⸗
ſenti et m eternoꝛum conuiuium diſponitur. Pꝛimum eſt ora⸗
tionis inſtanda. Jbi. Dmnes vnam mes in ofatione eſtote Se
cundomalorum pꝛoximi diſph ontia· Jbi.compacientes⸗Nera
um. Oẽs boni ſineem ↄplactia. Ibi:· rnitatis amatdres Quar
tũ aliene miſerie do loroſa ſufferentia Ibi Miſericordes Quintũ

Hi bom m roeʒ abſtinẽtia · ibi modeſti. Sextũ appetitu elatõis

et ſuperbie voluntaria continencia. Ibi humiles. Om auck ex⸗
plicatio omnium pꝛedictoꝛum et pꝛolixitas faſtidium generaret
ideo obmiſſis aliis de modeſtia ſeu temporantia ſpeciahtet pꝛo
cedamus. Re. de tempo rantia li · 5· capitulo triſimo quarto
De eodem.
Xi a me quia hõ pecatoꝛ ſum · Cu. 5. In verbis ꝓpo⸗
ſitis beatus Lu.typum gerens pnĩium ↄditionem qua
dꝛuplicem a pct᷑o recdencium expꝛimit et oñdit pꝛimo
ſue vilitatis à indigmitatis agmncoem Jbi. Exi a me q · d· adeo
vilis ſũ a indignus effedꝰ ꝑ pctm vt tua coꝛporali pñtia ſum
indignus Scðo ſue naturalis digmita tis ꝑ pctm amiſſe recog
nitionẽ. Ibi qꝛ hõ ſeʒ ad ſimilitudmem et ymaginẽ dei factuſ
Terao ãmiſſe diuine ſilitudmis explicationẽ · Ibi pttoꝛ · q· d.
ſi militudinem virtutum quibo deo aſſimilaboꝛ ꝑ petᷣm puatuſ
ſum. Quarto diume maieſtatis voluntationẽ ſubiectionem · Jbi
dñ e . ꝗ · d· liet timorem tuũ in pcto piecrim ne dñm recogno⸗
ſcerim pct᷑i ſeruum me faciendo tam ꝑ penitendie ſubiectiouem
t dſim recognoſeo· Et qma petm tot ꝑitula effidt ideo ſuꝑ oĩa
eſt cauendũ. Re. de malo et peccatd li· 3. capitulo. 7.
ominica ſexer.
Stimate vos moꝛtuos quidem eſſe pcto· viuentes aucẽ
deo · Ro · G· Circa nouitatem vite que eſt reſurrecho be
atus apłs pcti motem pꝛimo ↄdemnans et vitã ſubſe
quentem que eſt a pcto reſuꝛredio appꝛobans tria facit. Primo
em̃ oſtendit in reſurrectione a pcto que fit in vemm peniten
dam penites ab adtu pcti fir mum ꝓpoſitum habere debeat ablii
nendi Ibi · Eſtimate oeα firmate os in tali ꝓpoſito Scðo ꝙ ĩ
affedtu mentis nulla voluntas rem aneat peccatum decetero tõ⸗
m itẽdi Ibi · Woꝛtuos quidem eſſe peccato · Tercio ꝙ demoeps
incẽtionem a ſtudium habeat vite amme adherendi. Ibi vinen
tes aũt deo· Quia aũt peccatum a deo qm eſt vita aĩe ſeperat
ammq; reddit moꝛtuam ſpiritualiter.ideo peccatum vt cauea
tur ſoliate eſt a chriſti fixelibus agnoſcendum · quia non vita⸗
tur malum niſi cognitum:· Require de pecato libꝛo · 3 capi⸗

tulo terdo et quarto
We eodem. .

Iſi habundauerit iuſtida vra plus q; ſcribaꝝ a pha⸗
riſeoꝝ ñ ĩtrabit ĩĩ gnũ celoꝝ · mat · 2· Ep̃s rex iuſte di⸗
ſtĩiguẽs legẽ ſcripte a lege gr̃e ĩ vᷣbis p̃habittria facit

„.

Pꝛimo em̃ oſtendit iuſtiſi noue legis iuſticie legis voteris e
debere pꝛeclarioꝛeʒ. ibi ·Miſi habudauerit iuſticia veſtra. Secũ do
hoc ꝓbat ꝑ ſtatũ ipſius legis veceris emĩentioꝛẽ · ibi Pluſc ſcri
baꝝ a pharileoꝝ ˖ ꝗ · d · Si uiſtica ſcrib· et pha. qui ĩ emientioer
ſtatu legis eenſebant᷑ im perſecta fuit et deſect uoſa quantoma⸗

gis iuſtida inferioꝝ qui virtutem iuſticie nõ nouerunt. Tertio

de monſtrat ſiliis noue legis viã vite a ppꝛehendere artioꝛe. ibi.
Mon intrabitis in reqnũ œloꝝ.q· d · Per illã laxã et latamviã
inſtici e veteris legis n intrabitis regnũ cœloꝝ ſed; per viã arta
inſtide noue legis intrabitis regnũ celoꝶ. iuxta illud · Krta eſt
via que dudit ad regnũ œloꝝ. Re. de iuſtici a dei. h. c. 33.

ominica ſeptima.

Vm em̃ ſerui eſſetis pe ccati.liberi fuiſtis uſticie. Ro.õ.
In verbis pꝛeſatis apoſto lus peccati effeũ eunncians

quinq; faat Pꝛimo em oſtẽd it ꝙ peccatũ tranſfert ho
minẽ a ſtatu libertatis in ſubiectionẽ miſerie ſeruitutis.ibi· Cũ
em̃ ſerui eſſetis peccati · q.dð · Vmnis qui facit peccatũ ſeruus eſt

peccati. Setundo mnuit ꝙ omnis pectcans expers eſt iuſticie · ibi

a iuſtitia aliem fuiſtis. quia qui eunq; re ali qua caret talis ẽ liber

a tali re· quia ea non otcu pat᷑ · Vnde et peccantes a iuſtitia ſunt
liberi. quia pꝛotul eã a ſe reieterunt. Terdo declarat ꝙ ſemen
reccati mullũ fructũ generat eterne ſalut.ibi. Quẽ ergo frucã

habebunt tüt in illis. quaſi. d. nullũ frudum ad graue vitã⸗

ꝓſutuꝝſed ſpmas a tribulos ac ʒiz ania que apta ſunt ad com

Lurendũ m ig ne inextinguibih AQuartd dodet ꝙ perratdꝛ in ac
tu peccati ſe ſimilẽ effiat animali bo bꝛut;· ibi. In quibo nũc eru
beſatis: q. ð· id eſt m actu pectati exiſtentes non erubuiſtis. ſed

nunc a peccato liberati ꝑ penitentiã eru beſœtis Quinto demon
ſtrat q remunerati onis peccati co gitati o frequens valet carne

indutis ·. ibi. Mã fims illoꝝ moes eſt.qd. iſtam ſfinẽ pectati co⸗
gitare adhutc m carne vinen bo expedit ſed moꝛtuis mihil pꝛo
deſt · Cim g peccatũ tot pericula annexa habeat ideo igit᷑ eſt ca
uendü. Re. u. 3· c. ö6. .⸗ .
(Be eodem.
Iſereoꝛ ſuꝑ turbã.quia ecce iã triduo ſuſtinent me.nex
habent quod manducent. War . 8. In his verbis miſe

+ 4
.

miſeri coꝛdie eins reſpiti tria faut Pꝛimo em inmnit ꝙ eius mĩa
paupꝑpiho et huilbo debet · ibi · Wiſereoe ſuꝑ tur · Lurba em̃ eſt

ridozs et miſeratoꝛ dñs oſtendens qui digni ſunt otulo

— — —

,— —— — —

——„ — — — —

— — —

aggregatio pauperum humiliũ et abiecarũ ꝑſonarũ : et tales
dus reſpicit oculo miſeri coꝛdie. iuxta illud Yſa·66. Rd quẽ aũt
reſpicio mſſi ad paupertulum et ↄtrituzʒ ſpiritu et trementem K.
Secundo declarat ꝙ talis deſpectus et humilis de ſe non pꝛeſu⸗
mens vir tutẽ ſpei meret· ibi. quia e cœ iam triduo ſuſtinent me
vſperent a me verã gr am et gloꝛiã hot em triduũ ꝓPpꝛie eſt ſpei
Terdio expꝛimit᷑ effectus miſeritoꝛdie ipſius dei nec hñt quod
manducent. q. d. Auia me ſuſtinent in me ſperando famẽ deſi de
riũ bonũ eoꝝꝶ perpendens · ideo cibabo eos gratia in peeſenti 2
gloꝛai in futuro · Re.de ſpe li:ʒ·c.2
CWominica octaua. MU
I em̃ ᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemi· Si aũt ſpũ facta car⸗
nis moetificaueritis· vinetis · Ro. 8S. Weatus apfs cui
mũdus crutiſfixus fuit.et ipſe mũdo nos ad imitanduz
ſe in hoc tanq; pꝛedicatoꝛ veritatꝭ pꝛouotans in verbis pꝛefatis
duplicẽ vitaz ſpiritualẽ et ꝑ ↄſequens duplicẽ moetẽ ꝓponens.
vnã ſuadet cauendã aliã ehgendã · Pꝛimo em̃ oſtendit ꝙ; quis
vitã car nalẽ ſeu voluptuoſaʒ eligens in aĩia moꝛiat᷑ · ibi. Zi hᷣm
carne; vixeritis moeæiemĩ. iuxta illud· Nidua viuens in deliais
moꝛtua ẽ· Itẽ apot · Nomen habes vt viuas ſed mortuꝰ es · Be

tüdo innuit q membꝛa carnis in ſe moœtiſicans vita gr̃e ponat᷑

ibi. Si aũt ſpũ facta carnis moꝛtificaueritis· vinetis · inxta illuð

apłi · MWoꝛtiſicate membꝛa veſtra que ſunt foꝛ nicatio immũditta

K. Et ad gal. Qui xp̃i ſunt carnẽ ſuã cruciſigũt cũ viciis et dcu
piſcenctis. Quia aũt ſolũ peccatũ vita carnalẽ et ipſius aĩe mos
tem efficit et induet ideo ſuꝑ oĩa tanq; mœs aĩe eſt cauendũ:
pꝛeſertim cũ eius carentia vitã gr̃e faut a hoc ꝑ moꝛtiſicationẽ
carmis. Re. de effectu peccati. h. 3· cτ. JMU
c codem.

loz. MWat.7 In verbis his ſepe ſcrutatoꝛ coꝛ diũ edocz
a oñdit ꝙ verb qñtumcũq; dulabo vitã eternã nõ me
remmii iterius volũtatẽ deo ðdfoꝛmemꝰ· Et ad h ondedũ duo ſa
tit · Pꝛimo em̃ innuit qꝙ; ſi verbũ vllũ ꝓlatũ exteriꝰ ad h ſuffice⸗
ret verbũ inuocatioms quo nomẽ ſuũ recognoſei᷑ regni intro
itũ efficacius obtineret- ibi · Non ommis qui didit mihi dñe dñe
intrabit in reqnũ cloꝝ dñs em eſt nomẽ ſupᷣpoſitũ · Secũdo ꝓ
poit ꝙ net volũtas ꝓpꝛia queuis ad h ſuffidat miſi et dei volitũ
aia adimpleret. ibi· Sed qui facit voluntatẽ patris mei *&- Quia

On omnis qui dicat mihi dñe dñe intrabit in reg nũ te

R . .

vero P dei lila ad implenda voluncat᷑ eins bonã et benepla⸗
centẽ et pfectã faumus. Conſilia euãgelica debemus efficatit ad
implere · Re· de ðſiliis euangehce. li. . c. 68.
(Hommica nong.
Edit ðnñns manducare et bibere etſurrxerunt ludere j.
Coꝝꝶ 10. In verbis his apls diledtis diſcipul gulã p⸗
hibens. et ad eius o ꝓpoſitũ ſcʒ ꝑ ſimoniã mduœs duo
ſacit. Pꝛimo em̃ ꝓporit eius actũ tanq; malũ et ꝑiuuloſũ coꝛpo
ri vt nigiat, ibi Ledir dñs manducare a bibere. SHecundo ſubiũ
git eius effectũ tanq; damnoſũ anime vt arcius caueat᷑· ibi · et

ſurrexerunt ludere · Rerde gula. h. 3· cZz 5.
e codem.

Omo quida erat diues qui habebat villitũ a hic diffa
matus ẽ apud illũ quaſidiſſipaſſet bona ipſius· Lu. 16
PcCeleſtis pater qui diues ẽ in omnes qui muoeant illũ
Peritulũ diſſipationis ſubſtantie hoĩs interioeis ab ipſo date id
ẽ bonoꝝ naturahũ oſtendens. In verbis ꝓpoſit tria fact. Pꝛi
mo eĩ oñdit diuidendi ſingulis ꝓut vult bona nãlia here libera
volũtatẽ.ibi · Oomo quida emt diues et. Dict᷑ aũt deus eſſe hõ
quidã tanq; innoĩabilis ꝑ intompꝛe henſibilitatẽ ſuã · iuxta illud
ꝓphete · Momo eſt et quis cognoſct eũ. Diues aũt diat᷑ ſm il⸗
lud plal · Gloꝛia et diniete m domo eius. Secundo innuit hoĩiem
habere vtendi bonis nahbo plenariã ptᷣatẽ. ibi · Qui habeat vil⸗
licũ · Villicus dicit᷑ quaſi ville cuſtos.q/d.cuſtodie villea.aĩe ſi
bi ↄmiſſa et in plenaria ptate qꝛ ᷣm ph̊m.ſolus hõ eſt dñs actu
um ſuoꝝ vñ et aĩaha ctera agunt᷑ et agunt õ aũt agit a nõ
agit᷑ Tercio declarat ꝙ bonoꝝ nãliũ diſſipatio nequaq; dei la
teat claritatẽ.ibi· Et hic diffamatus ẽ apud illũ quaſi diſſipaſiʒ
bona illius. Quia aũt rõ ꝓput hie moꝛalit᷑ ſumit᷑ poteſt dici villi⸗
tus et aĩia villa que ei ad cuſtodiendũ a deo eſt ↄmilſla ideo hic
de aia que tuſtodienda a rõne diendũ. Re · de aĩa bm diſſa
nmitionẽe quid ſit. li 2c. 29.
Domimca decima.
Iniſiones gratiarũ ſunt.idẽ aũt ſpũs &. j. Coꝝ. 12· In
yverbis iſtis diſtributionẽ gratiarũ in diuerſa membꝛa
a ecxrleſie 'm ꝙ cuicunq; competit. oſtendens p's duo ſa
ſalit· Oꝛimo em̃ oſtendit ꝙ vᷣm diuerſitatẽ pocẽtiaꝝ aĩe vel ſen
ſuũ aut mẽbꝛoꝛꝛ toꝛpoꝛis gr̃a a gra diſcrepat·ibi. Diuiſiones
gratiaꝝꝛ ſunt · Setũdo innuit ꝙ cancq; diuerſi riuoli he dꝛuͦſitas

l,

i,
du.
5
biü
et

ila
;,
lu⸗
hie
n

ah vno fonte emanat. ibi. Idem autẽ ſpiritus ſeʒ tanqᷓ; fons a qᷓ
diuiſion es harum gratiarum emanant Qui aũt recipiens gra⸗
ti am debet ſcire qualitaxm doni gratie vt gratias agere deo de
bitas valeat· Juxta illud apłi. Vt ſcamus que a deo donata
ſunt nobis · Ideo de oigine gre vtile eſt dicendũ · Re · l. . c.·

Oe ecodem./
ODmus mea domus oꝛationis eſt: vos aũt ſetiſtis ſpelũ
cam latronũ . Lu.i9. Ju verbis pꝛemiſſis xpᷣs digmta⸗
tem aĩe oſtendens: et digmtatẽ ad indigua duertentẽ
dedignans rria facit · Pꝛimo em oſtendit ꝙ tanq; templũ ꝓpꝛi⸗
um ſit ſibi ſpecialiter dedicata ſez domus mea. Gerũdo inmuit q;
ab omni ſoꝛde et actu illiato eſſe debeat emundata · ibi. Domꝰ

oæationis eſt · Lercio ĩnoteſcit ꝙ religio dei ſit dyaboli vlibo de

putata · ibi. Vos aũt feciſus illa ſpeluncã latronũ · Quia aũt aĩa
templũ dei: et qui hoc templũ idð eſt hanc domũ dei violauerit

de dicando eã demonibo: deus illũ diſperdet. ideo aia vt deus iĩ
e.au habitet a loꝛdibo eſt mundanda . et illam quidam dixerunt
v apoꝛ em alij ignem. Re. de aĩa· h. 2.· c 30.

omimica vndecimg.
Ratiã dei ſum id quod ſum: et gratia eius in me va⸗
cua non fuit· i. Coꝝ· 5. In verbis iſtis apłs effecum
gratie inſinuans tria facit. ꝛimo em̃ oſtendit ꝙ a di⸗

ſperſione mentis et euagatione toꝛdis mediante gratia redu⸗

ctus ad animi ſtabilitatẽ · ibi · Gratia dei ſum . q· d. Qui aliqñ in
pectato exiſtens in eircuitu cũ impiis ambulaui · nũc gratia dei
ſum ſcz ſtabilitus in ꝓoſito bono: quia ſic peccatũ reddit ho⸗
mmẽ inſtabilẽ: ita ecnuerſo gratia adueniens aie in bono ſir

mat. Becundo innnit ꝙ gratia illuſtrante intelligit hõ ſue ſtabi
litatis modiditatẽ.ibi · ꝗdðd quod ſum: Tercio inſimuat ꝙ virtu⸗

tum exertitiũ ↄſeruat gꝗr̃e debitatẽ · ibi · Et gr̃a eius in me va⸗
tua non fuit. Re. de abihtatione ad gr̃am li 3. c. lIl.
De eodem. MDUð
Vblicanus a longe ſtans nolebat net otulos ad teluʒ
leuare · Lu.iS.In his verbis ipſa veritas ꝓbans renes
et coꝛda ſtatũ peceatdꝛis veract᷑ ↄuerſi·et vere pemiten

is annũtians tria facit · Pꝛimo em̃ innuit ꝙ publicanus ſuper⸗
biam tanq; radicem apoſtaſie a deo »temptam ↄſiderans ꝑ hu⸗
militatẽ ſtatus ſui vilitatẽ recognouit.ibi · Publicanus a longe
ſtans. Secundo oſtendit ꝙ eſtimari ſe filiũ dei et xp̃i coheredem

pꝛopter peccatũ indignũ iudicauit · ibi· Molebat oeulos ad ce⸗
lum leuare.Juxta illud Lu. gam non ſum dignus vocare filius
tuus. Terdio inſinuat quia regio diſſimilitudinis in qua in ſta
tu peccati extitit ipſum ad dei redditũ ꝓuoeauit. ibi. Ged ꝑcuci
ebat pectus ſuũ dicens · Deus ꝓpiaus *ι vt me in filiũ reupias
qui in regione diſſimilitudinis etiã de ſilliquis poꝛcoꝝꝛ ventrezʒ
implere cupiebam. Quia aũt peccatũ hominẽ adeo vilẽ effrat a
adeo ſeꝑat et elongat: ideo ſuꝑ omma eſt cauendũ. Re. de ef⸗
lectu peccati li · 3· C.?

Vom inica duodecima.
On ꝙᷓ ſuffidẽtes ſimus alhquid cogitan a nobis quaſi
ex nobis: ſed ſuffidentia noſtma ex deo eſt. z. Coꝝꝛ·3.
Beatus apls miniſtros veteris legis a miniſtro noue
legis diſtinguens in verbis ꝓpoſitis tria fnat ꝛimo em̃ oſten
dit eos tanqᷓ dei vicarios in plenitudine poteſtatis ab ipſo de⸗
natos. ibi. Guffidentia noſtra ex deo eſt ſeʒ qua ſuffiamus ab⸗
ſoluere et hgare · Juxta illud Joh · Quoꝝ remiſeritis peccata re⸗
mirtunt᷑ eis: et quoꝝ retinmueritis retenta ſunt· Secundo innuit
eas a deo diſpen ſatoꝛ es ſacra mentoꝝꝛ noue legis ĩſtitutos ibi
Qui et idoneos nos faut miſtros noui teſtamenti ſcʒ vt noſtra
diſpe nſatio et auctoꝛitas rata meritd ſit habenda. Juxta illud
Coꝝ. Sic nos exiſtimet hõ vt mi. xp̃i et diſpen. τ. Ver cio in ſi
mat ipſos in offidj ſeu m imſterij excllentia a miniſtris veteris
legis diſtinctos. ib Non ł̃a ſed ſpũ.q.d. Ili pᷣm ſr̃fam munda
bant ab immunditia carnis nos vero ꝑ nouoꝝ ſacramentdeũ
diſpenſaconẽ ab immunditia mentis· Re ˖ de ſacramen li. 6· c.

Ene om ma fecit: et ſurdos fecit andim: et mutos loqui
Mar · 2. Deuoti homines ridentes ſurdũ et mutũ ho⸗
mñmẽð quem ad y?pᷣm adduxerant in ſui pꝛeſentia curatũ
diuinitateʒ ipſius ꝑ argumenta tria infalhbilia cognouerunt.
Pꝛimo em̃ in hot qꝙ totũ vniuerſum bene creans mihil moedi⸗
natum eo reliquit. ibi · Bene omnia ſeceit· inxta illud ſapi. Dm
nia in mimero pondere et menſuna diſpoſuit · Setundo m eo · ꝙ
aurem ſurdam tanq; ab ipſo foꝛmatã a plantatã ad audiendũ
aperuit.ibi. Surdos feut audire. iuxta illud pſal. Qui platet au
rem nõ au· Tercio in hoc ꝙ linguã ↄſtrictã auctoꝛitate libero re
ſeru auit · ibi. Et mutos loqui. Et quia taha argumenta tumti⸗
omuz et miraculoꝝ ex quibo ſua claret diuinitas a potentia ſua

— — — —

pꝓoœdunt: ideo de potentia dei eſt diendũ. Re. de potentia dei.

Wominica tredecima.
I em̃ data eſſet lex que poſſet viuificare vere ex lege el
ſet iuſtida. Gal.3ʒ. In verbis pꝛetadtis apoſtolus effec⸗
tum legis veteris oſtenden tria facit.· Pꝛimo innuit q;

lex vetus vita gratie nmillum viuificauit: ibi· Si data eſſet lex:

que poſſet viuiſicare·q:d. Non vinificabit ſed peccati cog nitio

nem ſadiebat · Juxta illud apłi: ꝑ legem peccati cognitio· Seci⸗

do oöſtendit ꝙ legis obſeruantia nõ viuificauit ibi; Ex lege el⸗
ſet iuſtitia ·q.d.quia lex nõ viuiſicat net etiã iuſſiſicat· Sed lex

geatie in qua dat᷑ ſpiritus vite viui ficat in peccatis moꝛtuũ:et
iuſtiſicat impiũ per ſidem iheſu xp̃i · Juxta illud Ro.S.Cex em

ſpiritus vite in xp̃o iheſu liberauit me a lege peccati et moetis.
Tercio inſinuat ꝙ ſcriptura milluʒ a peccatd penitus excuſauit
ibi. Sed ↄchuſit ſcriptura omnia ſub peccatdom̃es poccato ob
noxios oſten debat. Juxta illud Ro·Dmnes em peccauerunt.
et egent gr̃a dei· Et pſal. Non eſt qui fadat bonũ non eſt vſq;
adðd vnũ ſcʒ xp̃m. Quia aũt effectus ſacramentoꝝ noue legis ex
ee llunt in inſinitũ cenmonias et ſacramenta legis veteris que ĩ
omus ſunt inſtituta: ideo de effedu ſacramentdꝛũ noue legis ẽ
dicendu . Re. de effectu ſacramentoꝝ li. 6 c3.
De eodem.
Dmo quidã deſcndebat ab iheruſalẽ in ihericho· et inca
dDit i latrones-Lu. 10. In verbis pꝛetadus ipſa veritas
periculũ euerſiomis pectatoꝛis a deo oſtẽdit ↄditiones
plures eiis ꝑ oꝛdinem expꝛimendo. Pꝛimo inſinuat ꝙ peecca⸗

toꝛ a deo ſe auertens et ad peccatũ ſe ↄuertens a libꝛo vite dele

at᷑ · ibi. DHomo quidã· quaſi indigmus noĩe quod iãdeletũ eſt a
libꝛo vite. Secũdo ꝙ; a veſtigio virtutis ad viã vicij ſponte pꝛe
cipitat᷑.ibi· deſcendebat: ſcz ſponte a vo luntarie: qua ho mo eſt
dñs actuuʒ ſuoꝝ · TLercio ꝙ; amiſſa cleſti patria defechbo pluri⸗
mis exponat᷑.ibi · Ab iheruſalẽ in ihericho · Auarto ꝙ tanc er⸗

rans a via vite a dyabolo capit᷑ · ibi · Qui et deſpohauerunt eũ ·
ſcʒ ꝗgratuius et plagis impoſitis ibi. Sexto ꝙ his malis omni

bus nõ obſtantibo redeunti venia non negat᷑ ibi. Seruo relcto
q.d · Sic ſemiuiuus et deſperatus a medic vitã quandoq; et ſa
nitatẽ plenã retuperat: ſic et peccatoꝛ quantumcunq; peccaue⸗

it ˖ Si vero penituerit ad vitam gratie refoꝛmat᷑· Et quia tam

multiplex periculuʒ peccatũ indudt ideo vt tam faalius valeat

tognoſcendũ ſolidte ẽ a xp̃i fidelibo: non em̃ vitat᷑ malũ niſi do
giitũ.· Re. de peccato oꝛiginah li·3· c.. .

(Pominica decimaquarta.
PHi aũt ſunt xp̃i: carneʒ ſuam crucfixerunt cũ vituiis et
Stupiſcntiis Gal-S-In his verbis apls membꝛa xpi
a membꝛis dya boli diſtinguens deſignat ea ſub dditi
ene tripha Pꝛimo oſtendit ꝙ ems toꝛpoꝛi miſtito quod eſt ec
cleſia ſint incoꝛpoꝛati · ibi · Qui ſunt xpᷣi·ð mem bꝛis coꝛꝑis xpi
Se cũdo innuit ꝙ ſimilitudimi moꝛtis xp̃i ſint complantati · ibi .
carnẽ ſuã cruaſhx erunt vitã peccati moꝛtalis in ſe ipſis ꝑ peni
tentiã occiderũt ſic xp̃s in cruœ peccatũ dam nauit· Juxta ulud
Ro. 6. Vetus hõ noſter ſimul crucifixus eſt cũ eo vt deſtruat
toꝛpus peccati. Tercio ꝙ a vidis et a carnis ↄcupiſcnciis ſint
elongati.ibi· Cũ viciis et ðcupiſenciis· Quia aũt ↄcupiſcentia
earnis idudt delectationẽ mooſã delectatio aũt moꝛoſa moetẽ
ideo dicendu eſt de deleckatione moꝛoſa et ðſenſu · Me. li. 3· c. ii⸗
— (De ecodem.
Vrge et vade ˖ qꝛ fides tua ſaluũ te fecit · ¶u. 12. In ver
bis pꝛefatis xp̃ᷣs virtutem ver catholic ſidei declarans
Itria hcit · Pꝛimo oſtendit ꝙ oꝛatio de ſide xp̃i rõne ſen
bontie a moetali peccato ꝑ pencntiã ſurgit · ibi· Burge ˖ ſez fir⸗
mã ſidẽ habes a peccato: qꝛ peccatũ moetale ſeꝑat a xpᷣo a mo
tem exrnã induct. Secundo imnit ꝙ de virtute m virtutẽ ſcz ve
re credentes xp̃ᷣm ſoꝛe donũ virtutũ a ꝙ ad eũ tm̃ ꝑ vir tutes
non ꝑ viaa ꝑuenit᷑. Terdio in ſinuat ꝙ; fides veraz ſalutẽ effieit·
ibi fides tua ſaluũ te ſect · Qnia aũt ſide firma pollens ad xp̃ᷣm
ꝑ virtatẽ exercciũ ꝓperat. ideo de qualitate virtutũ eſt dienð
Re libꝛo . 5. C. S·
WWominica decimaquinta.
Dnũ aũt ſadientes nõ deſidamus. tꝑe em ſuo metemꝰ
neon deſid entes. Gal. 6. In verbis pꝛeſatis apłs ſue ðſi⸗
denationis otulũ ad diem extreme meſſis dirigens qua
tuoꝛ facit Pꝛimo ĩnuit ꝙ fruſtra ſperat pᷣmia gaudioꝝ qui pꝛiꝰ
nõ ſemim auerit ſemima meritoꝶ ibi. Bonũ fadentes iuxta ver
bũ beati Xug· Qui deſficit in ſemine non gaudebit de meſſe. Se
do oſtẽdit ꝙ bm qñtitatẽ ſeminũ reperiat hõ cumulũ manipulo
rum. ibi· Mon deficiamus: quia bm Ruguſtinũ. ſemma no ſtra
ſũt quicquid boni ſaamus mampuli qð in fine rcpiemus Si g

—

— .„

☛

.

multũ ſeminauimus multũ et metemus. Juxta verbũ xpᷣi. Eo⸗

dem quippe menſura qua menlſi ſueritis re metiet᷑ et vobis. Te
co inſimat ꝙ ſemmantẽ opoꝛtet cũ patientia pꝛeſtolari maturi
tatẽ meſſis ꝗloꝛie beatoꝶ · ibi · Iꝑe ſuo metemus ſeʒ poſt moetẽ
pñtis vite. Juxta illud · ane videbitis gloeiã eius · Auid aũt

vnuſquiſq; meſſurus ſit doct apłs ad coꝝ · dicens. Nuecunq; ſe

minauerit hõ hec et meter · plal · Vementes aũt venient tũ ex ·
Quarto declarat ꝙ ꝑſeuerauerit tin debere fructus celeſtiũ bono

rũ.ibi.Non defidentes. ſcʒ bona opera operando vſq; ad finẽ.

Qui aũt ꝑlſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluus erit · Per oppoſitũ·
Qui deſece it ſalute carebit· qꝛ finis nõ pugna coꝛonat · qꝛ ergo
bona opera vt di ctũ eſt ſunt noſtra ſemma ideo de merito vir⸗
tutũ eſt dicendũ · Re· h .· .· c· Io.
e eodem
Herite primũ regnuũ der et iuſticiã eius et het omnia ad
iident᷑ vobis· Mat·. Gᷓ. In verbis pꝛefatis xp̃s rex æloʒꝛ
oſtendens ꝙ; vult omnes hoiĩes ſaluos fieri: et om̃s ad

viã que dudit ad regmũ eſſe in quirendã ibi Pꝛimũ querite. qꝛ
verba attributa ad ter mmũ motus ſine erroꝛe ꝑuenit᷑· vñ et ſo

liate eſt a doct oꝛbo a ab his qui ꝑ eam intedũt inquirenda. Ju
xta illud YPſa · State ſuꝑ vias veſtras: et interrogatde ſemitis

antiquis que ſit via melio. Setũdo mmuit adep tionẽ eis ſuꝑ

omne deliderabile eſſe appetendũ · ibi · Regnũ dei. cuins regnũ

regnũ eſt ommũ ſeculoꝝ et dñatio eius ĩ omni gnatione et ge
nerationẽ:cuius etiã regmi tomꝑatione vileſcunt omma terre⸗
na: et ideo regnũ mundi et omnis onatus ſeculi ẽ ↄtemnendꝰ
regnũ autcẽ dei appetendũ. Tercio edoet taritatẽ que regmi here

des ſola dirigit amplectendã ibi. Et iuſtica eius iuſticia em re
gmi dei eſt caritas: et ideo om̃s ab ipſa taritate regulant᷑. Auar

to ind icat mentẽ querentis eterna ꝓ temꝑalibꝰ neceſſariis: non
debere eſſe ſolictã · ibi. Et hec ommia adiitient᷑ vobis. ſcʒ tꝑaha
ne cſſaria · qꝛ aũt ſolũ dei liliis debet᷑ regnũ dei: filij aũt eius di
ſtinguunt᷑ a filiis diaboli ꝑ virtutẽ: ideo de virtutibo ꝑ quas re
gnũ dei atquirit᷑ eſt dicendũ · Re ˖ de equalitate virtutũ li.s·c.
Dominica decimaſexta.
nl caritat radicati a fundau vt poſſitis tompᷣhendere cũ omĩbo
ſandtis: que ſit latitudo: longitudo: ſubhmitas: et ꝓfunditas·
Ephe. 3· Sit ex vna radiœ pdeunt multi ramiet ſtipites: ſic ex

regnu dei puenire deſiderat: tria faat Pꝛimo docet ante omnia

caritate veninnt gratie et virtuts. vñ qui hoc ſundamento ea⸗
ret quicquid ſuꝑ edificat totũ creſat. Juxta illud Gre. mihil ha⸗
bet ramus bom oꝑis miſi mãſerit in radice caritatis. ideo ad dei
dilecionẽ et pximi tanq; ad pꝛimanũ et radicale fundamentũ
mimtroducit apłs ho mmeʒ his verbis in quibo duo ſadt. Mꝛimo
oñdit ꝙ lumen rõnis nõ illummat᷑ luœ gre ſine fundamẽto ca
ritatis. ibi- In caritat radicati et fundati · vt ſcʒ acœſſus gr̃e ad
lumen rõnis locũ habeat · Zecũdo innuit ꝙ hec lux a deo in mẽ
te ↄſoꝛ tat᷑ ex caritatis die vt comp̃hendat diuiſionẽ quadꝛiſfariã
deitatis · ibi · Vt poſſitis comp̃hende re cũ omnibo ſandtis · Reqᷓ.
quid ſit in deo longa latitudo: ſublimitas: et ꝓfunditas · li. I. c.
13· Duic quadeuphici diuiſionmi in deo adapta quatuoꝛ virtutes
cardmales ſit in deo eſt latitudo caritatis qua nos ab erroee re
uocat: et tu habe iuſticeiã que tribuit vmcuiq; quod eſt ſuũ · Se
cundo in deo e longitudo patientie qua malos poꝛtat: a tu ha
be virtutẽ ſoꝛtitudims vt mala ꝓ deo ſuſuneas · Terceio in deo
ſublimitas ſapientie qua omnẽ ſenſum ſuꝑat: et tu habe pꝛu
dentiã ꝑ quã omnes inſidias inimiti et aſtudas ſuperes- Quar
to in deo eſt ꝓfundũ iuſtide qua peccatdꝛes damnat: et tu ha⸗
be temꝑantiã per quã carnis vida extiꝛpes vt damnationẽ eui
es. Re · de virtutibo cardinalibo li. 5. c 32.
(De eopeeen.
Eſedit qui efat moꝛtuus a pit loqui et dedit illũ ma
tri ſue. Lu.⸗=.· In his verbis bea. lucas ſtatã moꝛtui ho⸗
A ims ĩ peccatis: ſed ꝑ penitentiã reſurgentis expꝛimẽs
tria mnuit euident᷑ · Pꝛimo ꝙ; ꝑ toꝛdis ↄtritionẽ ad vitam gre
diſponit᷑ · ibi. Reſedit qui erat moꝛtuus: iacens em pꝛimo reſi⸗
det vt poſtea plene ſurgat et ſe erigat· ſic et dꝛtntio que ẽ vna
par tiũ mœgraliũ penitentie peccatũ deteſtando. a moꝛte qui dez
ſuſatat qꝛ pec catũ in ðtritione dimittit᷑ ſed nõdũ plene hommẽ
erigit ſine ↄfeſſione et ſatiſfacione ſi facultas aſſit · Se cũdo ꝙ ꝑ
oeis ↄfeſſionẽ ſurgetis peccatũ abiet᷑.ibi. Et eepit loqui ſeʒ ple
ne ↄſitendo peccata cmiſſa:· Terco ꝙ ꝑ operis ſatiſſadionẽ am
bulans de virtute in virtutẽ matri ecleſie reddit᷑ · ibi. Et dedit
illũ matri ſue· Quia aũt ↄfeſſio ſacnamentalis ẽ pars pemitentie
ideo de ea ẽ dieendũ · Re. de ↄfeſſione h· 6.c.23·
(MODominica decimaſeptima.
cite ſeruare vnitatẽ ſpiritus ĩ vmculo patis vnũ toꝛ
pus et vnus ſpũs ſiẽ a vo cati eſtis · Ephe. 4· An verbis

5

n
„

is
ſt
⸗
14
ez
ne
le

pꝛe miſſis apks ſideles ad m& paca ſp iritus exhoꝛtans tria
fatit. Pꝛimo oñndit ꝙ ad hanc vmitatẽ ſeruandã eſt ſolicit labo

randũ. ibi . Soli ite ſeruare · Secundo inuit ꝙ ꝑ voluntatẽ coꝛz⸗

diã caritatis vinculũ ſit pbandũ.ibi · Vnitatẽ ſpũe velunta tis
m vmtulo pac · qꝛ ſi᷑ dimſio voluntatũ diſcoꝛdiã parit.ita ecõ
uerſo vnitas voluntatũ ↄtoꝛdiã et pace generat.et hec vnitas
voluntatis debet eſſe inter ſideles. Juxta illud. Deus qui ſideli
mn mentes vnius effieis voluntatis· Ter eio ꝓbat ꝙ hoc padis
vineulũ naturaliter et ex debito ſit ſeruanduz ibi · Vnũ coꝛpus
et vnus ſpũs.q/d. Exquo eſtis vnũ coꝛpus qꝛ inuice eſtis mẽ⸗
bꝛa ſcʒ in vno coꝛꝑe eccleſie cuius capnt eſt xpᷣs: debetis inuite
diligere et eſſe vnus ſpũsa:vna et eadẽ voluntas quo ad pate

et ðtoꝛdie vmitatẽ · Quia aũt ſuꝑbia pꝛe omnibo vicis hanc ve

ritatem turbat a diſſipat: ideo vt caueat᷑ de ea ẽ dicendu · Re.
de ſupbia · li · 3· c. · —
— De ecodem.
Mnis qui ſe exaltat humiliabit᷑ a qui ſe humiliat exal
abit ; Lu.- 14· Chꝛiſtus eterni patris filius ad regmi ce⸗
leſtis deſideria vos tupiens ſublimari vt ſilij dei nomi⸗
nem et flimus et coheredes eius futuri ſimus In verbis iſtis ad
exaltationẽ verã nos exhoꝛtãs duo ſfatit · Pꝛimo oñdit ꝙ finis
elationis et ſuꝑbie ẽ deiedtio infernalis ibi. Omnis quiſe ex al
tat humiliabit. Secundo inſinuat ꝙ finis humiliationis volun
tarie ſit ſublimatio eternahs.ibi. Et qui ſe humiliat exaltabit᷑
Cũ itaq; homo in dignitate magna ſit creatus.et ad dignitatẽ
eleſtem maximã ſit vocatus debet ſemꝑ attendere ſue dignita⸗
tis oꝛiginẽ: ex tuius ↄſideratione peccare erubeſens ad digm⸗
tatẽ patrie ſublimet᷑ · Re.de dignitate humana li.2. c. 62·

Dominica decimaoctaua.
Ratias ago deo meo ſemꝑ pꝛo vobis m graua dei que
data eſt vobis in xp̃o iheſu.i. Coꝛ. I. Sic pater ſidelis
deuotis hhis de extrema pauꝑtate et miſeria ad diuic⸗
as immenſas trãſlatis-. ↄ gaudet ſic beatus apłs ſiliis quos per
euangeliũ genuit de ſtercoꝛe peccati ſeʒ pauꝑtate vicioꝝ diui⸗
ciis virtutũ lotupletatis ↄgratulans: in verbis ꝓpoſitis qua⸗
ruoꝛ fatit · Pꝛimo oñdit ꝙ ſic lotupletati et de eaptiuitate egi⸗
pciaca erepti tm̃ beneſieiũ debent ꝓ gratiarũ acuone recogno⸗
ſcere · ibi · Gratias agd deo· tũc aũt tales gratias agunt: qn be
nefiaũ impenſum recognoſcunt.qꝛ bᷣm phm · Gratitudo ẽ clam

beneficij retognitio. Exo di · Mementote diei in qua eg relſli eſtis
ex egipto. Et poeta. Beneſidj acœpti memoꝛ eſto. Secundo in
nuit ꝙ hanc recognitionẽ debent quotidie in mente reuoluere⸗
ibi. Semꝑ ꝓ vobis · Nercio inſinuat ꝙ radic a ſundam entũ be
ne hicij debent ſtudioſe perpendere. ibi . In gratia dei que data ẽ
vobis in xp̃o ihelu. Gratia em eſt pinepiũ meriti et ꝑ eã et in
ea ↄferunt᷑ alia dona ſcʒ remiſſio a viꝛtutes· Quarto declarat q;
diuitias virtutũ ſe a xp̃i repiſſe gr̃a debeãt intellgere. ibi. Aꝛ
in omnibo diuites eſtis fadti m illo- Quia aũt bea· Greg. varias
diuitias eſtimat virtutes infuſas mxta illud qð dicit m omeł.
Si vere fratres diuites e cupitis veras diuitias. virtutes ama
te: ideo de virtutũ diuitiis e dicendũ: qꝛ qui vnã habet om̃es
habet ˖ Re. lS. ccT.
+˙ä(W(We ecodem.
Ig dauid vocat eũ dñm qũo filius eius ẽ &ι Mat. 22
Chꝛiſtus gemie gigas ſubſtantie oſtendenz duplic na
tiuitatẽ ſuã: vnã qua deus ẽ ex ſubſtantia patiis añ ſe
tula genitus: et aliã qua ex ſubſtantia matris in ſeculo ẽ natus
In veꝛbis ꝓpoſitis duo fadt · Pꝛimo arguit negando ſe ex ſemi
ne dauid 'm natiuitatẽ eternã qua equalis ẽ patri poyſſiſſe. ibi⸗
Si dauid vocat eũ dñs qũo filius eius ẽ hm eternã eius gnati⸗
onẽ · de qua Pla· Generationẽ eius quis enarrabit Secũ do ta⸗
tite ↄſentit ſcz m ꝓagationẽ humanã ex ipſius dauid ſemine
deſcendiſſe · et hoc ꝓbat ꝑ oſtenſam humanitatẽ ꝑ quã hec iude
is aduerſariis ſuis ẽ locutus. Juxta illud Ro.Qui factus ẽ ei ex
ſemine dauid bm carnẽ. Ceto em tlamante a diente · MWilerere
mei ſih dauid. Et pueris clamantibo. Dſanna filio dauid. Taci
te ðſentit ſe filũ dauid ·qꝛ nequaq; negauit hãc duphe natim⸗
tatẽ angelus Gabꝛiel tangens de pꝛima dixit . Dic em magnꝰ
eſt: filius altiſſimi vocabit᷑ · de ſecũda · Dabit em̃ dñs deus ſedẽ
dauid patnis eius Lu. j· Quia g pm diuinitatẽ eſt dñs danid a
Hm humanitateʒz filius dauid. De ipſius parre dignioꝛe a quo
deus de deo eſt genitus ẽ diondũ ˖ Re. ꝙ pater eſt li · 1· c. 4.
Bominica decimanona.
Eponentes mendatiũ loquimini veritatem vnuſqiuſq;
ꝓximo ſuo· Ephe · 4· Beatus apłs nos eſſe membꝛa
veritatis tupiens i verbis ꝓpoſitis ad intoꝛꝑandũ nos
xp̃o qui eſt veritas tria fact. Pꝛimo docœt om̃e mendauũ tanqᷓ;
veritati directe ↄtrariũ ab anima remouendũ · ibi. Deponentes

—

mendaciũ. Secũdo hoꝛtat᷑ venitatis firmamentũ tanq; falſitatis
o ppolitũ mẽte iugiter retinendũ. ibi. Loquimi ventatem vnuſ

quiſq; cũ ꝓximo ſuo· Nerdi aſſignat rõnẽ ꝙ nulli ↄtra verita⸗

em ſit aliqualiter veniendũ · ibi · m ſumus iuice membꝛa: q · d
Sic membꝛa humam toꝛꝑis ſe neqnaqꝙ; mutuo decipiũt ſed ve

ratiter ſibi tompatiunt᷑ et ſe adiuuant: ſic et membꝛa xp̃i debẽt

. Quia aũt hec rõ potiſſima ad hot faut vt nobis mutuo ſidem

ſeruemus de mẽbꝛis coꝛpꝑis ẽ diendũ vt eoꝝ qualitates Pꝛi
ctates membꝛis ecœleſie aptunt᷑. Re. li · 2· c. x?
De eodem
Vrrexit et abiit ĩ domũ ſuã. Wat. 9· In his verbis be
atus euangeliſta tres ꝑtes itegrales vere penitentie ex
pꝛimens tria fatit. Pꝛimo oñdit ꝙ hõ motuus ꝑ moꝛ⸗

tale petcatũ ꝑ ↄtritionẽ toꝛdis a moete aie ſur git ibi. Burrexit
Secñdo innuit ꝙ in ↄfeſſione viꝛtute claniuʒ abſolutos moꝛtem

peceati quã inciderat fugit ibi· Et abiit ſcz elongando ſe a pec⸗
catis cõmiſſis ſeʒ cauſas et occaſiones peceati fugiendo· Ter cio
declarat q; ↄſtantia ꝑſeuerantie de virtute in virtutẽ pſiciens ĩ
domũ manſio mis eterne ꝑ ſatiſfactionis ꝑſeuerantiã vadit. ibi.
In domũ ſuã · Juxta illud pſal.ꝗbunt de virtute in virtutẽ vi⸗
debit deus deoꝛ in ſyon vbi eſt domus patris in qua manſio⸗
nes multe ſunt et qꝛ penitentia qua ſurgit hõ a peccato ẽ reme
diũ ðtra peccatũ mortale et vemiale ideo nunc eſt dicendũ de
peniten tia moꝛteliũ · Re. li. G. c3 l.
(Bominica viceſinfg.
Jdete qũo caute ambuletis nõ quaſi inſipientes ſed vt
lapientes redimentes tꝑs qm dies mali ſunt. Ephe · 5:
Be. apo · ſciẽs artã viã e a ꝑiculoſã que dutit ad vitã
et iõ reto tramite nos ad patriã ſine ꝑieulo inducere cupiẽs in
verbis ꝓpoſitis tria facit · Pꝛimo oñdit ꝙ abulantes in via dei
ĩdigẽt arcũſpectõne ibi · Videte qũo caute ãbuletis· arcũſpectꝰ
eĩ arcũſpicit añ et vetro a dextris a a ſiniſtris: an ſcʒ pᷣuides moꝛ
tẽ que reſtat futurã indicij extremi diẽ damnationè · ſi ĩ via dei
pſeuerat temptationes et iſidias plimas demonũ infeſtationes
oĩim ⸗ que oĩa.ſi irruãt debet e cautus.ſi retro ne peccata pꝛe
terita ipſũ alliciãt et ad ↄſilłia chãt et ne de ilbs ĩpeitens exiſtat

a dextris ne ꝓpſperitas ipſum decipiat: a ſiniſtris ne aduerſa eũ
frangant et terreant. Vñ ſapiens. Mon exaltat᷑ in ꝓſperis neq;

m aduerſis depꝛimit. Setundo innnit caute ambulantẽ epo:
tet habere triũ tempoꝛũ diſpoſitionẽ ſeʒ pꝛeſentis pꝛeteriti et fu⸗
turi · ibi · Nen quaſi inſipientes ſed vt lapientes. Juxta illud Be
nete verbuz BZi pꝛudens es animus tuus ſuꝑ his tribo tempibo
dilpenſet᷑ pta cogita pñtia: et intelligerent ſcʒ pra ac nouiſſima
. futura pꝛeuiderent. Tercio inſinuat q; expediat bonoꝝ opeꝛ
habere occupationẽ. ibi. Redimentes tꝑs qm dies mah lunt.
Quia aũt mullus caute ambulat niſi lumen ſaentie et ſapientie
habeat · ideo de dono ſciẽtie et ſapiẽtie ẽ diceudũ · Re. l. . c. 44

Iſit ſeruũ ſuũ vocare inuitatos ad nupdas a nolebant
venire. Math. 2z. Eterni patris ſilius ad nmupcias ſue
ſponſe ſcʒ eccleſie triumphãtis ſe multos oſtendens vo

caſſe · In verbis ꝓpoſitis duo facit. Pꝛimo em̃ affectũ pij patris
quo vult om̃s ſaluos fieri cpꝛobat ꝑ effectũ · ibi. Miſit ſeruos
ſuos votare inuitatos ad nmupcias. Secuudo mnuit repꝛoboꝛꝛ e
leſtes nupdas ſpernentiũ affectatũ defectũ · ibi. Et nolebãt ve
nire · Quia aũt he nuptie elebꝛant᷑ in beatitudine eterna ĩ qua fi
delis ſponſa immediate ſponſo ſuo iungit᷑: et ſuis dotibo pꝛemi

„

at᷑ dieendũ eſt. Re· de gloeia ſant oꝝ li.e.c.22.
Dominica viceſmapꝛima.
duite vos armatum dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias di
aboli. Ephe ˖ 6. Beatus apls tanq; miles xp̃i pꝛecipuus et bel⸗
latdꝛ ſtiennus: oſtendens vitã hominis ſoꝛe militã ſuꝑ ter ram
in verbis ꝓpoſitis tria ſaut · Pꝛimo oſtendit ꝙ xp̃i militẽ pug⸗
natuꝝ opoꝛt virtutũ armis eſſe armatũ.ibi.· Induite vos ar
matura dei . Becundo innuit ꝙ ne ꝑ ðſenſum coꝛruat eſſe debere
iugiter pꝛeparatũ.ibi · Vt poſſitis ſtare ſeʒ vidis teſiſtẽdo. Jux
ta illud. Vigilate ſtate in ſide· Stat qui ſeruat ſibipſi a deo ſuã
ſið: ne tũ immic ſuis ſcʒ peccatis et viciis ↄcoꝛdet et ꝑ ðſen ſũ
in delectationẽ peccau vel in actũ coꝛruat aloquin ſidẽ violant
in ſeiplo pꝛimũ et poſt in deo hm illud pſal. Qui diligit iniqui⸗
tatẽ odit aĩam ſuã · Lercio inſinuat ꝙ xp̃i militẽ in ſubtilitatibb
et nequidiis diabolic opoꝛtet e exeratatũ.ibi. Xduerſus inſi
dias dyaboli: talis fuit pſal.qui dixit. Qui doet manus meas
ad pꝛeliã et digi tos meos ad beliũ ſeʒ 3 dyaboli inſidias· Qui
aũt arma aĩe potioꝛa a melioea ſunt ſeptẽ dona ſpũſſandti quibo
ſi eſt armata non pt᷑ ↄtra eã malignus ſpũs pꝛeualere: ideo de
ſeptẽ donis ſpinituſſandi ẽ diendũ. Re· de leptẽ donis li · · c 37.

(De codem 2 H .
Dmme deſcende pꝛiuſq; moꝛiat᷑ filius meus. I0 4. Re
gulus iſte euangelicus in verbis iſtis ſtatũ anime pug
nantis ↄtra vitia ?m moꝛalẽ intellectũ expꝛimens tria
fit. Pꝛimo oñdit ꝙ talis pugnans tota fidudã victoeie debz
a ſolo deo ſpera re ibi. Dne. qꝛ dñs eſt nomen ſu ꝓpꝛa po ſiticĩs
ſᷣm Dioni . g ab eo qui ſu pꝛaponit᷑ omnibo creaturis triumph
eſt ſperandus. Secundo innmuit q ad reapiendũ donũ debet toꝛ
ſolicite peeparare · ibi. Deſcende ſez in coꝛ menm vt mecũ ſis et
mecũ laboꝛes quod nequaq; hait niſi toꝛ pꝛius ad hot ſit diſpo
ſitũ et mundatũ: qꝛ in maliuolã ammã non introibit ſpũs ſa⸗
pientie: nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis · Lertio inſi
maat qꝙ antecq; ſuccumbat vidis decet deũ ingiter muocare ibi.
Pꝛiuſq; moeiat᷑ filus meus: ſihus aĩe eſt bonũ opus quod ab
eo eſt generatũ gratia mediante· hit ſiliusomne opus bonnz
generatũ ab aĩa moeit᷑ quando aĩa ſuccumbit ſug geſtiombo dy
abolicẽ per ↄſenſum: et ſic moetuus deũ non ĩuocat nec memoe
es eius: et qꝛ octo beati tudmes diſponunt animã vt iocundũ
ſit habitaculuʒ et per ↄſequens ꝙ nequaq; aia mœiat᷑: ideo de
eis eſt diendũ . Re · li. 2· c. 46. .
dominica viceſimaſecunda.
c oꝛo vt caritas veſtra magis ac magis abundat in
ſci entia et in omm ſenſu cτσ Phih. i. Kpłs tanq; pꝛeco
Diſtridi mdick deſiderans in die indiaj nos indica alſſi⸗
dere et eũ ipſo repꝛobos iudicare: in verb ꝓPoſitis tria fact. Pꝛi
mo monet vt in ꝓfectu ↄtimno caritatis nos gratos indic ied⸗
damus. ibi · Doc oꝛo vt caritas veſtra magis ha. Setundo mtẽ⸗
dit inſtru ere vt ſolenniter aſtudas dyabohcas et tom ptatio nez
laqueos caueamus· ibi· In ſcientia et in ommi ſenſu · Cũ em ad
uerſarius ſit mille artifex ommi ſenſu et ſcienna & eiuns multifoꝛ
mas aſtutias indigemus. Tertio hoꝛtat᷑ nos vt ſobꝛie ſinœm:
luſte a pie vinendo venturo india ſtudeamus placere. ibi· Sits
ſin erres a ſine offenſa in dieʒ xp̃i: qꝛ ant dies illa indidj dies ẽ
ire: calamitatis et miſerie: dies magna et amara valde: ipſius
hoꝛroꝛ et terroꝛ debet retrahere quemlibet a peccato a vt indicke
ventuxꝝ ſecurus videre valeat: ideo de die inditcij eſt dieenduũ·
De codem.

Erue neqnã omne debitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me &
MWat ·18. Ep̃s rex iuſticde in verbis ꝓpoſitis oñs ꝙ nõ
mli iuſte et ex certis rõmbo iraſcat᷑: cauſas ire ſue qua

peccatoꝛeʒ damnationis ſnĩe ſubicit expꝛimit et ondit. Pꝛim o

mſimans ꝙ coꝛdis ne quicia dam nationis ſnĩe ponit pꝛimariũ
ſundamentũ.ibi· Serue nequã. Seruus nequã eſt qui vero luo
dño ſidẽ ſubtrahens adhereret effecu ſuo aduerſario ſraudulen
ter · quod is ſact qui a bono intõmuta bili quod ẽ deus ſe auer
tit et ad bonũ commutabile ſe ↄuertit. Sccundo in niens qq in⸗
gratitudims viaũ nequicie ſit vomentũ · ibi. Dmne debitũ di⸗
milſi tibi · Lereo indicans ꝙ mia et impietas ſint ire dei irrita⸗
mentũ.ibi · Nonne g opoꝛtet · Quarto inmiens talibo meri

to oñdat furoꝛis ſun et iuſtide et ſenſibile argumentũ ibi.gra⸗

tus dñs eis · et qꝛ in pena repꝛoboꝝ opus ẽ diuine iuſudie ideo
de dei iuſticia ne quis eam intidat eſt dieendũ. Re · l. · c.· 36·
CCWonnmca yiceſimatercla.
Bſtra aucẽ auerſatio in olis eſt Phili 3. In his verbis
paiꝛedichs mẽtio oculũ ad pꝛemiationẽ finalẽ ſponſa xp̃

eirca hot quatuoꝛ fact. Pamo oñdit ſponſam ſide lẽ degentẽ ad
huc car ne ĩtoꝛru ptibili cũ ſponſe mente m cleſtibo habitare · ibi
Moſtra aũt ↄuerlſatio in celis ẽ Secundo ĩimuit eã coꝛrepti ones
ſponſi ꝓ eius amoe patientiſſime tollerare ibi· Vñ et ſamato
rem expectamus dñm noſtrũ iheſum xpᷣm ſcʒ illata mala pꝛeſen
tis vite viriliter ſuſtinendo. Juxta illud pſal. Expecta dñm vin
lir age et ↄfſoꝛtet᷑ ooꝛ tuũ.ſcʒ retributionẽ eius patient᷑ expe⸗

ctando · Lercio indicat ſponſũ coꝛpus pꝛemendo ne luꝑbiat vo

lintarie caſugare· ibi · Coepus humilitatis nr̃e · Aua td edo cet
eã pꝛo his omnibo dotes aĩie et coꝛpoꝛis in ſpe firmiſſima expe⸗
ctar.ibi· Cõſiguratũ ooꝛꝑi clari ſue · Re · de doti bo aĩie li · · c. 2

e eodem.
giſter ſcimus qꝛ verax es: et viã dei in veritate do⸗
8: et non eſt tibi cura de aliquo. MWat. 22. Luet calũ
matoꝛ iſte verba hec do loſe dixit · a veritate tñ mulla cũ
pec diceret deuiauit tres em ↄditiones xp̃o aſcripſit quas et ve
riſſime habuit · Pꝛimo em̃ ignoꝛans poſuit ꝙ trina reꝝ machi⸗
na ab ipſo gubernat᷑· ibi · Magiſter.mgr em diti᷑ quaſi maio
iſtatione et ipſe in oĩ ſtatione ãgeloꝝꝛ a hoĩm et demonũ ẽ ma
i oꝛ auctoꝛitate a ſapĩa qð ẽ ꝓpꝛiũ mgro- Jux illð. Data ẽ mihi

ðð
s

dirigens oñdit ꝑ quale mentũ digna ſit pꝛemiari· Et

omms poteſtas in celo et in terra. et Job Sub quo turuant᷑ quu
poꝛtant oꝛbem tanq; a ſua oꝛigine deriuant. ibi · Samus qꝛ ve⸗
rax es. iumo potius ipſa veritas es ꝑ eſſentiã a quo omnis ve
ritas ꝑtidpat. Ter co docuit ꝙ eius doctrina ſibimetipſi non ⸗
riat᷑· ibi · Et viã dei in veritate doces: tanc; a beipſo qui es veri⸗
tas non vales diſcrepare net verbo net opere. Juxta ullud. Ce
pit iheſus facere et doœre ea que erãt ventatis. Quia aũt ad ma
giſtrũ per tinet ſcientia ꝑ quã alios dirigat a infoꝛ mat: ideo di
cendũ eſt de ſaentia dei. Re · l. I. c. 29.
ominica viceſimaquarta.
Egnabat rex et ſapiens erit et faciet indiciũ et iuſtiaã
in terra Jere. 33 Pꝛopheta aduentũ xXpi regis eterm ſn
Ktuz pꝛeuidens ipſius ↄditiones pꝛenũdiat in his verb
et bm hoc tirca aduentũ ipſius tria ſunt in ipſis verbis notabi
liter atrenden da. Pꝛimo ꝙ de rege ſoꝛti ipſe foꝛtioꝛ in cruc tro
pheo triumphauit · ibi · Regn abit rex ſeʒ in ligno cruc?· Juxta
illud. Diate in nati omibo qꝛ regnauit a ligno deus: qꝛ ex tunc
cepit regnare ſuꝑ vinctos inferm. Juxta illud apł MPabeo cla⸗
ues moꝛtis a inferm. Secundo qꝙ ad libe randũ genus humanũ
ſapientiſſimũ ↄſilũ exoogitauit · ibi · Et lapiens erit: qꝛ ſua ſa⸗
pientia et arte dya bolum feſellit: ut qui ꝑ lignũ viat ꝑ hg mũ

„ „

q; vincret᷑. Ter co ꝙ ipſe indicatus iniuſte iuſtſſimũ iudiciũ im
die indici in valle ioſaphat indicabit. ibi. Et faciet uudiciũ et
iuſticiã in terra ſeʒ in valle ioſaphat: et qꝛ dedecus culpe non ẽ
ſine detoꝛe iuſticie · ideo de pena quã infligit peccatoꝛibo ẽ dieen
dũ. Re de purgatoꝛio li ·?.· c. I.

(e codem.c

Ic eſt vere pꝛopheta qui venturus ẽ in munduz. Jo. 6.
Iſti homines hec verba ꝓferentes ſpirituſancto tis di
tiones pꝛeclaras eſſe xpᷣo ꝑ veꝛ ba ꝓpoſita ſunt ꝓbſtati
ꝛimd ꝙ an omma ſecula deus extitit intõmutabibs · ibi. Dic ẽ
ꝑ verbũ ſubſtantiuũ eſt ĩtelligit᷑ eius mcõmutabilitas· Juxta il
lud Exodi. Ego ſum qui ſum . Et ho · Antec;ᷓ abꝛahã fieret ego
füũ ſcz moõmutabilit᷑ exns · Zecũdo q; ꝓPheta exiſtit oĩbo abis in⸗
ↄpabilis ibi · Vere ꝓpheta: qꝛ abj ꝓphete acceperũt qhabuerüut
ab iſto omma que ꝓphetauerunt .· hit aüt eſt vere ꝓPheta: quia
omnes ꝓphecie ꝓPhetaz in ipſo veraeiter ſunt implete: Juxta il
lud Lue · Neceſſe eſt impleri ea que ſcripta ſunt in lege moyſi et
ꝓphetis et pſal.de me. Tercio ꝙ mundũ ingrediens mundo fu⸗

it ꝑ diuerſa mimcula admirabilis· ibi · Aui venturus eſt in mü⸗
dum ſcz vt ꝑ ſigna varia ſe mundo deũ eſſe ompꝛobet et oſtẽ⸗
dat · inxta illud Jo · Si hec facis mamſeſta teipſum mundo. Quia
aũa hic ſcribit᷑ ꝙ homines iſti cũ vidilſent ſignũ dicbant: ideo
vt a nobis pleius cog noſcat᷑ qualiter ipſe qui antecq; ingreſſus
eſt mundũ creauit mundũ eſt diendũ. De creatione mundi re⸗
de crea ti one li.2.· c. 1.

En purificatione virgmis Marte.

——, Emet ad templũ ſandtum ſuũ dominatoꝛ quẽ vos que
iitis et angelus teſtamenti quem vos vulti 9· MWalach⸗
3. In verbis pꝛemiſſis ꝓpheta aduentũ xp̃i ad templuz
materiale ꝓut eccleſia ſolennizat: hodie ad Ir̃am pꝛenundans.
ipſius q; adu entus qualitatẽ ad ſpirituale templũ innuit eui⸗
denter: et ᷓm hoc m iplis verbis tria facit. Pꝛimo oſtendit ꝙ
templum nõ ingredit᷑ diis alienis dedicatũ. ibi. Peniet ad tem
plum ſuũ ſibi pꝛeparatũ et a ſoꝛdibo emundatũ nonꝙ viais ẽ
ſoꝛdidatũ: et per ðſequens demombo deputatũ. Juxta illud ſa
pi. In maliuolã ammã non introibit ſapientia: nec habitat in
coꝛde ſubdito peccato · Secundo innuit ꝙ templũ roꝛdis non in
trat: miſi ab eo viderit ſe deſidera tũ. ibi · Domina toꝛ qnem vos
queritis· non em tantus dña toꝛ coꝛdi aduenire dignat᷑ mſi de
uote querat᷑· Juxta illud · Bonus eſt dñs ſperantibo in eũ: am⸗
ine querenti illũ. TCercio innuit᷑ ꝙ gra gratũ fauens non infun
dið in ooꝛ ꝑ liberi arbitrij ↄſenſuʒ mſi pꝛius fuerit pꝛeparatũ ·ibi
Et angelus teſtamenti quẽ vos vultis· angelus cœleſtis ẽ nuna
u s: gratia coꝛdi a deo miſſa ꝓ teſtans animã deo ſoꝛe gratã· qꝛ
aũt opera meritdꝛ ia ſunt a graua ſimul et libero arbitrio·ideo
dioendü eſt de quibd oxeribo rauſet meritũ · Re. li. . c2-
De eodem
Oſte; impleti ſunt dies purgationis Marie ſᷣm legem
moyſi tulerunt iheſum in iheruſalẽ vt ſiſterent eũ dño·
La:z· In his verbis moꝛaliter intellecis: euangeliſta
purgationẽ ſpiritualẽ anime ex parte moxtalis peccati po llute
expꝛimens tria facit · Pꝛimo oſtendit ꝙ talis iheruſalẽ celeſtem
nõ mgredit᷑ niſi pꝛius a pollutione peccati ꝑ penitentiã pur getẽ
ibi · Poſtq; impleti &τι Maria interpꝛetat mare amaꝝ et ſignat
amari tudmeʒ penitentis Secundo mnuit ꝙ ante templi celeſus
mgreſſum fructus dig nus penicẽtie a dño requirit᷑ ibi · ſm legẽ
moyſ · Lex em moyſi tahs eſt ꝙ quantitas pene debet weſpon⸗

dere qualitati tulpe· bm illud Exo. Secundũ men ſura tulpe erit
et plagarum modus. q.d · Si vultis euadere irã damnationis
eterne quã per peccatũ meruiſtis. tunc muutefructus dignos Pe
nitentie · Terao inſinuat· ꝙ tempoꝛe fructuùoſe penitentie adim
pleto penitens deo ab ãgelis pꝛeſentat᷑.ibi · Lulerunt eũ ſez ihe
ſum puruzʒa.puram aiam: qiia purus dict᷑ quaſi purus aer im
iheruſalẽ ſcʒ ſupernã: vt ſiſterent euʒ dño:vpꝛeſentarent eũ deo
Perpetuo reg naturo: et hec pꝛeſentatio fiet pꝛimũ poſt moꝛtem
quia nemo in carne viuens mundus eſt a ſoꝛde vnde ſemꝑ m⸗
diget purgatione: ſed in mote implent᷑ dies purgationmis: et᷑
tunc pur gatus ꝑ condignã penitantiã ad templu ſupernũ dñi
offert᷑· Quia aũt fructuoſa penitentia agit᷑ et implet᷑ ꝑ condig⸗
nam ſatiſfadionem: ideo de ipſa ẽ dicendũ. Re. li. 6.c· ⁊2.
WEWe Sancto Benedictco.
glectus deo et homimbo · cuius memoꝛia in benedidio⸗
ne eſt · Ecle. 45 In verbis ꝓpoſitis beatiſſimus pater
N noſter Benedickus a pꝛerogatiua triplici wommendat᷑
Pꝛimo a pꝛecellẽtis diledtionis pꝛiuilegio quo pꝛe œœteris a deo
meruit honoeari. ibi: Dilectus deo. et ꝑ quod meruit ab eo tĩ
diligi: quia pꝛe aliis eum dilexit · Quanto aüt dilexit eũ ceteriſ
amplius tanto ab eo feruentius pꝛe œteris eſt dilectus. iuxta il
lud · Qui g plus diligit & Secundo a fraterne caritatis vintulo
quo ab hominibo meruit amari ibi · Et homimbo · Ma ethma 4
publicani et omms diligit naturaliter ſe diligente: iuxta ſniam
ſahluatoꝛis dicentis · Si diligitis eos qui vos diligunt que mer
ees erit vobis. hot em faciũt ethnici aO p ublicam: quia q omnẽ
hominẽ dilexit amicũ in deo inimicũ ꝓpter deñ ab ommbo meri
to eſt dilectus. Tercio a benedidione dulœdinis qua ſempiter
nis laudibo hominũ meruit venerari. ibi. Cuiis memoꝛia m be
nedidione eſt: et quia pꝛe aliis diuim amoꝛis incendio flagra-
bit: ideo in ſuperioei cleſti ierarchia cũ pꝛimis ð oedine ſeraphi
credendus eſt a dño collatus. Re. de diſpoſitione leleſtiũ ierar
chiazꝛ li · 2. c. 12

Dmine quinq; talenta tradidiſti mihi· ecce alia quinq;
uperlucratus ſum. Matth. 25· In verbis iſis beatus
Benedictus computationem in die deſunchoms ſue.
domino a ſe fadam expꝛimens duo ſatit · Pꝛꝛimo tanq; gratus
dininis beneſiciis ea ceũ gratiaxꝝ actione debita re cognoſcit. ib

VDñe quinq; talenta tradidiſti mihi · m ꝓhm gratiarũ adio ẽ
clara beneſiaj recogmitio. Secũdo eiſd acceptis beneficiis ſe lau
dabihter vſum oſtendit . ibi. Ecce alia quinq; ſuporlucratus ſũ.
Et quia ꝑ quinq; talenta dñi quinq; ſenſus delignant᷑: ideo de
quinq; ſenſib eſt diendũ. Re· de poten. aĩe ſenſibilis.li..· c 34
OUn annunciatione virginis Marie
Cee virgd apiet et pariet filiu: et vo cabit᷑ nomen ei⸗
us emanuel. Pſa.7. WBeatus yſa. in petulo eternitatis
virginẽ pariturã etermi patris ſiliũ clare p̃nidens aurca
partuʒ ipſius in verbis ꝓpoſitis tria ſacit zimo mnuit ipſam
line virili ſemme ↄcptam. ibi · Ecœ virgo dapiet ˖ Becundo oñ
dit eã illeſe virgimitatis ſigillo hhũ panturã: ibi· Et pariet fili
um ſuũ virgo exiſtens· Tercio inſimat m ipſo filio diumã na⸗
turã humanã ſibi vmturã. ibi· Et vocab is nomen eius emanu
eli. nobiſcuʒ deus: q nature noſtre ꝑtiœps eſt effecus. Re. de
Doptione dñica· li · c. A ”VMV
(We codem
He ꝗqratia plena dñs tecũ. Lu.i.In lalutatione hat an
gelica æleſtis nmmdus pꝛerogatiua laudis quadꝛuꝑlicæ
dignam eſſe gloꝛioſam virginẽ pꝛetonizat· Pꝛimo oñ
dit eam a ve maledidionis eue immunẽ ibi · Kueline we illi⸗
us maledichonis qua eue dichũ eſt. In doloe paries ſilios qꝛ
bm Kug · ipla m letitia parturiuit· Secundo innnit eam fadam
fſontẽ gratie omibo commmẽ. ibi. Gratia plena. hic fons a deo
omnibo eſt co munis vt ipſa dicat. Traſite ad me et bibat. Ter
cio mſinuat m mente et ventre ſecũ eam habere diumũ numen.
ibi · Dñns tecũ. Angu· Lecũ in mente tecũ m ventre tecũ m vcero
tecũ/in auxilio. Quarto ꝓnunciat mſolite benedicioms in ea ra⸗
diare lumen ibi. Benedicka tu in mulieribo: qma inſolita ẽ hec
benedictio muheribo vt virgo pariat: et qꝛ hec omnia in laluta
none angelica ſunt dinda⸗Re. li. 4: c. 1·

Cin paraſceue. “
Ere languðees noſtros ipſe tulit· et doloꝛes noſiros ip
le poꝛta mt Pla· 3. In verbis iſtis ꝓpheta yſa· xpᷣm paſ
Nſurũ ꝓ nobis apte ꝓpnimdans tria faut. Pꝛimo oſten⸗
dit ꝙ vt nos curaiet a noſtris languoꝛibo verã naturam huma
nam aſſumpſit.ibi.Vere non ſophiſtic vt de teſtandus mam⸗
cheus dicit ſic blaſphemans· Si virgo peperit ſantalma Pe
tũdo innuit ꝙ lua paſſione lãguoꝛes peccati oꝛiginalis cmlut

ibi Mangu oꝛes noſtros ipſe tulit · Peccatũ em̃ oꝛiginale tanq;
radix omnis mſimitatis lãguoꝛes multi foꝛmes in hoie gnamt
Oñ dicit languees nõ languoæẽ: qꝛ omma mala noſtra ſeʒ ſa⸗
mes: ſitis: figus: eſtas: ĩfirmitates: et moes ex illa radi& po
cſſerant. Tercio declarat ꝙ penã damnatiomis petcato oigina
li coꝛreſpondentẽ pena ſue moꝛtis abſtuht · ibi. Et doloꝛes nrᷣos
ipſe poꝛtauit. iuxta illud e Quia peccata noſtra ipſe ꝑtulix lu
per lignũ. et tunc ſoluit debitũ pene ꝙ non debuit · iuxta illud
pſal· Que non rapui tunt exoluebã · et qm̃ ad hoc deſcendit vt
languoees noſtros cura ret aſſumplſit. et non ſolũ naturã huma
nã verumetiã penalitates Re. de defechbo quos alſſumplit xps
et de voluntate eins h. cl⸗·
De eodem.
Radidit in moetẽ animã ſuã et tũ ſceleratis reputatus
eſt. Yſa. s3. In his verbis ꝓPpheta yſa· xpᷣi motʒ clare
enundans tria factt: Pꝛimo mnuit ꝙ motis ſupplian
non coactus ſed voluntarie ꝑtulit· ibi. Tradidit· non qꝛ iudas
potuit ſed ipſe voluit hm illud Jo⸗Poteſtatẽ habeo ponere am
mã meam et iteʒ lumere eã. Betundo oñdit ꝙ ſua mors mœtẽ
noſtram eternã abſtulit. ibi. In moꝛtẽ amnimã ſuã vt a morte ſeʒ
eterna nos liberaret · Bern. Si nõ eſſent peccata noſtra ad mo⸗
cem er moꝛtẽ eternã nunq; pꝛo eis dei filus moerct᷑· Tercio in
ſinuat ꝙ a nra ſcelera tolleret cũ ſceleratis reputaxi woluit. ib.
et cũ ſceleratis reputatus eſt. Yſa· 3· Kttritus eſt Pter ſcelena
noſtra ſeʒ pendens tũ ſceleratis·. Quarto declarat ꝙ; ſufficienter
quidã em effidenter qn multoꝝ peccata tnlit.· ibi Et ip ſe pecca
ta multoz tulit. ſeʒ electoꝝ in quibo paſſio xpi effectũ ſalnatio
ms habuit: et ꝓ multis alis effundendũ in remiſſionẽ peceato
rũ ſcʒ qui ad hoc ſint diſpoſiti vt effectũ in eis habeat hec eku⸗
ſio ſanguinis· Re. de effectu paſſionis xpieli· 4· c. 90 ·
¶ De Sancto Johanne Baptiſta.

M=

Riuſc; te foꝛmarẽ in vtero noui te. et anteq

exiens lan
quñcaui te· Jere. 1. In verbis iſtis deus tui oĩa ſunt pee⸗
ſenta pꝛeœllentiã be. Jo· bap: expꝛimens ad ondenda
ſancutatis eius magni tudinẽ tria faut: zimo ꝙ ab eterno lü⸗
bꝛo vite indelibiliter aſcri ptus ſingulari quemadmoduzʒ eſt ad
gloꝛiã pꝛedeſtinatus. ibi. Oꝛmiſq; te ſoꝛmareʒ in veero nom te·. D
Juxta illud apłi ad ephe· Elegit nos in ipſo añ mundi vſtitu⸗
tio nẽ i· et ro. Ruos pꝛelcinit et pꝛedeſti · ↄfoꝛ · f. v · fi: ſin · Sc ðo

in vtero ſanctiſpũs repletus fuit.ideo ante ſanctus q; natus
ibi. Et anteq; exires de vtero ſandificaui te. Ler ao ꝙ dei gloꝛiã
ediſicationẽ hoĩm eſt a deo miſericoꝛ diter datus. ibi . Et Phe
tam in gentbo dedi te ; et qaꝛ ineffabili quemadmodũ eſt an 2 c
ptionẽ ſuã et ſoꝛmationẽ jn vtero pꝛedeſtinatus a in libꝛo vite
ab eterno ſcriptus. ideo diendũ eſt de ydeis et libeo vi. Re.
libꝛo . . c. 2 ·

WBe eodem.
Edi te in luce gen tiũ vt ſis ſalus mea vſq; ad extremũ
terre · Pla · 49· In his verbis oſtendens deus ex quan
ta qualhq; gratia be· iohan. ad totius mundi vtilita teʒ
dederit ad vtilitatis eiuſdẽ oſtendendã euidentiã duo dicit. Pꝛi
mo ꝙ ad ülluſtrandas gentiũ tenebꝛas tanq; lux illuminans ſit
datus · ibi · Dedi te ĩ luce. Juxta illud Io.5. Erat luerna ardes
et lucens: ardens in ſeipſo: luœns ꝑ exemplũ in pximo. Gecun
do inuit ꝙ ex hac illumĩatione gentiũ ipſe deus ſit ab ipſo mł
tiſoꝛ miter gloeifiratus.ibi.· Vt ſis ſalus mea vſq; ad extremuʒ
terre: et qꝛ ꝑ lumen virtutũ mentes gentiũ illuſtrauit.ideo di
cendũ eſt de cõmendatione et effectu virtutũ .· Re. l · c. 9·
“ etri et Paui
AIIunt vini miſericoꝛdie quoꝝꝛ iuſtide obliuionẽ non at
ceperunt cũ ſemme eoꝝ ꝑmanet bona· Eccl. 44. In hiß
verbis pꝛeta dis ſcriptura ſandta diuimitus inſpirata be

atos apłos petz et paulũ dignis laudibo pꝛetonizans comen
dationẽ eoꝶt laudũ quatuoz ꝑ odinẽ ↄditiones eoꝝ enume

rat et oſtendit. Pꝛimo q; ꝑ eoꝝ virtutes ↄſtantiã totus mun
dus dei miſericoꝛ diã eſt exꝑtus· ibi Mi ſunt viri miſericoꝛdie ꝑ
quoꝶ ſcʒ vires ſeu virtutes quas ver bo et exẽplo oſtenderũt
deus hominibo eſt miſertus ab ignoeantia a erroꝝ tenebꝛis an
lumen ſidei ipſos miſeritoꝛ diter reducendo · Secudo ꝙq mundus
clarã vitam ipſoꝝ noemã perpetuã viuendi mſte et ſobꝛie ẽ
adeptus. ibi. AQuoꝶ iuſti. obli.nõ acœ. ꝛ ſeʒ iuſticie eoꝝ ſemꝑ
manebunt in memoeiis hoim vt exemplo eoꝝꝶ in iuſtis o periby
dirigant᷑. Terdo ꝙ; pꝛedicationis eoꝝ frudctus multiplex im⸗
Poſteris efficatiter eſt eꝑtus· ibi· Cũ ſemi · eoꝝ ꝑma·bo. Semiĩa
eoꝝ ſunt om̃s quos ꝑ euangeliũ genuerũt: et ſemen illud nõ
deſiciet in eternũ: qꝛ ab ipſis et a nobis ꝓpagat᷑ noſtriſq; ſucceſ
ſoꝛibo illud ſemen verbi ipſoꝝ qꝛ teſte dno ſemen ẽ verbũ dei.
Lu· Et cũ hot ſemen eoꝝ ſcz illoꝝ: qui ꝑ eos ad ſidẽ cat ho licaz

ſunt duerſi ꝑmanet ꝑ multa bona virtutũ et grarũ: et hoc de⸗
clerat᷑ qñ ſubdit: hereditas ſancta nepotes eoꝝꝶ. Quia vero iſto
rum viroꝝ iuſtida in hoc potiſſimũ ↄſiſtebat · vt mundũ ab er⸗
roꝛe idolatrie qui ĩ pluralitate deoꝝ erat ad cultũ vmus dei vi
ui t veri deuocarent. ideo de vnitate dei ẽ diendũ · Re · l· I. c. I.
WGWe eodem
Rpientiã eoꝝ narrant oms populi: et laud eoꝝ pꝛo
nuntiat eccleſia ſanctoz. Eccle· 44. In verbis pꝛefatis
ſpũſſanctus ipſoꝝ verboꝝ? auctoꝛ et inſpiratoz ſancto
rum apłoꝝ excellentiã et dignitatis emmentiã mſinuãs: duo
faat.Pꝛimo ĩnuit ꝙ eoꝝ ſapientiã omne genus hoim in die u =
diaj enarrabit. ibi. Sapientiã eoꝝ nar. om. po·a hoc in die in
dicij qñ omnes ꝓpli tribo et hngue ↄgregabunt᷑: et tunc mali
qui vitã ipſoꝝeſtimabãt inſaniã ipſoꝝſapientiã narrabant di
centes illud ſap · Mos inſen ſati ipſoꝝ vitã eſtimabamus inſaniãa
et nẽ illoꝝ ſine hoĩe et.q:c. Secũdo oñdit ꝙ laude eoꝝꝛ et glo
riã ommis iuſtoꝝ ↄgregatio nunciabat.ibi. Et laudez eozꝛ E.
Et het ſimilit᷑ erit m die iudiuj: vbi tota ſanctoꝝ ec leſia ↄg re
gabit᷑: et ipſos duos apłos videbit inditi ꝓximos et pꝛeapu⸗
os ↄfeſſoꝛes ſe dentes ſupꝑ thꝛonos duodecim tribo iſrael indican
tes · quia aũt omnis eoꝝ ſapientia ꝑ quã huiuſmodi laudẽ me
ruerunt pouſſimũ in eoꝝ munda et pura ↄſcientia ↄſiſtebant.
1deo de ientia eſt diendũ · Re· li. I. c. 2. S

n aſſumptione virginis Marte.
Mſyon firmata ſum et in ciuitate ſanctiſicata ſimiliter requieui
et in iheruſalẽ poteſtas mea. Eccle24. In verbis pꝛe fatis ꝑ ĩſpi
rationẽ ſandtiſpũs in ꝑlona beate virginis pꝛelatis virgo bea⸗
tiſſima tripliater cmendat᷑ Pꝛimo ꝙ ſuꝑ oms choꝛos angeh⸗
cos ẽ eternaliter exaltata-ibi· In ſyon firmata ſum · Syon mè⸗
peetat᷑ ſpeculatio et ſignat naturagʒ angelicã que tanq; dignioꝛ
et ſublimioe humana deitatis eſſentiã hmpidius a ſubtilius ſpe
culat᷑.ſuꝑ quã ipſa euolans hodierna die clarius omnibo ange
uEs digmiatis gloꝛiã ↄtemplat᷑· ᷣm illud.2=· regũ ·22 Kſcendit
ſuper cherubin et volauit: lapſus ſuꝑ pennas venti angelozꝛ.
Secundo ꝙ ſuꝑ omnẽ purmã humanã naturã in cuitate dni ↄſti⸗
tutã eſt ſimiliter ſublimata ibi Et im qnitate ſanchſicata: ſcʒ in
cluitate de qua pſal. Magnus dñs et lau. m &. in qua quitate
ſandiſicata pꝛe aliis oĩbo requieſcit honoꝛiſi. Tercio ꝙ in oĩ ie
rulalẽ ec leſie triũphantis et etiã mihta tis gina ẽ a imꝑatrix

Potentiſſima noĩata. ibi. Et ĩ irm pĩ̃as mea· Quia aũt ſuꝑ cho
ros ãgeloꝝꝶ ẽ exaltata. m illud. Exaltata ẽ ſanda dei gemtrix
ideo angels quo regina ẽ dindũ . Re.li.2. c. il.
De codem.
Adiraui in pplło honoꝛificato: et in ꝑtes dei mei heredi⸗
s illius: et in plenitudine ſanctoꝝ detentio mea. Ec⸗
24.· In verbis iſtis tanq; mater ſapie increate et geni⸗
trix veritatis: beata virgo ſapienter et verauter fructuoſita tis
et dignitatis grẽ̃am expꝛimens tna faut. Pꝛimo ĩnuit pullula
tionẽ virtutũ a ſe ꝓcedere tanq; ab oꝛigine et radic · ibi. Radi
caui in po·ho· radix ſuʒ honoꝛiſitentie ꝓpli: ſin aũt ꝓphᷣm honoe

eſt pꝛemiũ virtutis. cuʒ g ꝓpꝛie loqñdo nulli debeat᷑ honoꝛ mniſſi

hoĩbo virtuoſis · ipſa honoꝛis ĩ ꝓplo dei mittit radicẽ dando vir
tutes ꝑ quas a dño honoꝛat᷑· m illud. Si quis mihi miniſtra⸗
uerit honoꝛiſicabit eũ pater meus: pater aũt nõ vult habere ni
R miniſtros virtuoſos · Secundo ondit ꝙ; poꝛtioneʒ hereditatis
teleſtis virtuoſus ðſequet᷑ ſe datric ibi Et in ptes dei mei here.
il.ſcʒ vir tuoſi qꝛ virtutũ meritis ſubale pꝛemiũ coꝛrñdet. Ter
cio inſinuat ꝙ plenitudo ſanctoꝝ ab ea dundat tanq; a ſan di
tatis pꝛecpua amatric. ibi. Et in ple. ſan. deten. mea. iuxta illð
Bern. Fi quid ſpei in nobis ẽ: ſi quud gr̃e ſalutis et ſanatitatis
ab ea noueris redundare. Et qꝛ virtutũ radix ẽ datrix · ideo de
virtute ẽ dicendũ . Re. li · . c. 5. “

Oe Gancto Bernhardo.
Eatus quẽ elegiſti a aſſumpſiſti habitabit ĩ atriis tu⸗

Acatis gloꝛioſi patris noſtri Bernhardi gloꝛiã quã ade
ptus ẽ hodie pꝛenidens urca enundiationẽ ipſius gloꝛie tria ſa
cit · Pꝛimo oñndit ipſum gradatim de virtute m virtutẽ ingiter
aſcendiſſe.ibi · Beatus. Beatus ditit᷑ quaſi bñ auctus: qꝛ ipſe
auctus ẽ in virtutibo quarũ aſcenſiones in coꝛde ſuo diſpo ſuit
m hact valle latrimaꝝ:m illud pſal. Beatus vir cuius e auxi
hũ abs te ſ&. Secũdo inuit deũ ad edificationẽ immenſa vmůuͤſa
ha eccleſie ipſum miſericoꝛdidr elegiſſe.ibi.Quẽ elegiſti vt per
eũ eccleſiã illuſt ares et ciſteraenſem oꝛdinẽ fundares. Terdo ĩ
ſinu at xpᷣm hodierna die ip̃m ad eleſtẽ gloꝛiã aſſumpſſiſſe.ibi.
Et aſſumpſiſti. Quarto indicat ip̃m ꝓ pauꝑtate ſua voluntaria
et tumulo meritoꝝ habitationẽ eterne patrie re æpiſſe · ibi · Pa
bitabit in atriis tuis. Quia aũt ad hoc vt ahquis ꝓfidat in vir

is Pfal· 64. Dauid eximius ꝓphetaz in ſpeculo eterni

tutbo indiget cognitio ne dei et creaturaz ideo de modo cog
noſcendi res eſt diendũ. Re· h. 2· c 42.
De eodem.
Cce itelliget ſeruus meus exaltabit᷑: et ſublimis erit
valde. Yla · 22· Quia qui ſeipſũ tommẽdat ille ꝓbatus
nõ eſt: ſed quẽ deus tomen dat: ideo ipſe deus ſcrutãs
toꝛda qui ſolus nouit qui ſũt eius: bea-Bern. patrẽ nr m qui
erat humilis in otulis ſuis· ſibiq; metipſi m ommbo diſpliæbat
ꝑ ſemetipſũ efferens laudẽ ip̃m cõmendat inuit quatuoꝛ in his
verbis · Pꝛimo ꝙ lapie et ĩdelligẽ tie ſpũs plemtudine quadaʒ
claruit ſin gnlari· ibi· Ecœ iĩtelhget· Per aduerbiũ demonſtran
di ecce: quod ẽ etiã verbũ exutatuũ mentis: ꝗꝛ excitat mẽtes
hoĩm ad videndũ in libꝛis luis a ad mirandũ plenitudinẽ intel
ligentie quã habebat. Juxta illud · Impleuit eũ dñs ſpũ ſapie
et ĩtelleckus. Sapi. Secũdo ꝙ ei ſeruiuit ad ſui gloꝛiã ſide etob
ſequio ſpeciali. ibi· Seruus meus ſcʒ ſidelis et vti lis tanq; alter
moyſes De quo nui. Seruus meus moyſes in oĩ domo mea ſi
deliſimus eſt . Et yſa. Seruus meus es tu: et in te gloeiſieaboꝛ ·
Terdo ꝙ in eccleſia militanti pꝛelatus ẽ aliis ſanditate et dig⸗
na pꝛeeminentia paſtoeali. ibi. Et exaltabit ſez in ecleſia mili⸗
tanti ad cathedꝛã pꝛelature. Juxta illud pſal- Exaltent eũ in ec⸗
cleſia plebis &. Quarto ĩ eœleſia triumphanti ꝑ ſanchtatis ſue

merita: meruit ad œleſtẽ gloꝛiã ſubumari ibi. Ex ſublimis erit

valde ſcz in eclelia triũphanti vbi pꝛe aliis ſandis lucet et ſub
limius dñm ſpeculat᷑.Juxta illud coꝛin. Stella differt a ſtella in
caritate: ſic et ipſe differt ab aliis in pꝛemij claritate. Qui aũt in
telligentia beati patris a potentiis aie ꝓœdebat: ideo de poten
tiis aie rõ aalis eſt diendũ. Re⸗li. 2 42·

En natinitate beate virginis Marie.
Nme oĩs gr̃a vie et veritatis: in me oiĩs ſpes vite et vir tutis
Ecl. 24 · In verbis iſtis virgo beatiſſima plena gr̃ᷣa effectũ mł
tfoꝛmẽ ſue gr̃e enuat et ondit · Pꝛimo inſinuat ꝙ ꝑ nullã viã
ducentẽ ad patriã ſine einſ gr̃a bñ itur · ibi· ꝗn me oĩs gra vie
ſcʒ virginalis: vidualis: et mrimoniał: qꝛ liet hi ſtatus ordi⸗
nati ſint ad vitã: et in eis exñtes viq; ad patriã ambulent: tñ
ſine eins gra nullus in his ſtatibo inedit ꝑ tramites equitatis
Juxta illud Bern. Mihil deus nos habere voluit quoð ꝑ marie
manus nõ tranſiret . Secũdo inuit ꝙ nullũ genus veritatis ſine
iplius gr̃a bñ ſcit᷑.ibi · Et veritatis Eſt em veritas vite: inſtiae

et doctrine: quoꝝ nulla exertet᷑ vtilit a ſalubꝛit miſt iplius grà
illuſtrãte. Bern. Tolle mariã hant ſtellã maris ꝙ miſi calgo in
nolens ac denliſſime tenebꝛe relmquent Ter cio oñdit q ſine
eius gra ꝑ nullã ſpem ad vite eterne gloꝛiã vel virtuus graz
Puenit᷑ibi. In me oĩs ſpes vite et virtutis. Eſt em fpes veme
gre et gloeie: quaꝝ nulla haberi pt niſi eius gra diſpenſante.
Bern. Siquid hes ſpei ſi quud ſalutis ab ea noueris redunda⸗
re. Et qñ hec oĩa ex ſua landuſicatione qua e ãtanq; ſuũ tabna⸗
tu luʒ ſandiſicauit altiſſimus ẽ aſſecuta: ideo ſandiſcauone eins
eſt dicendũ. Re. li · 4· c 3. Sandificatio tniplex.
((WWe eodem.
EGo m pulchꝛe dileiſtioms timoeis et agnitiomis a ſan
te ſpei. Eckle · 24. In his verbis virgo benedicka que
lola virgo et mr̃ exñs increatã gen uit caritatẽ ſue pꝛe⸗
rogatiue argumẽta clara pferens ad laudẽ ſui gloꝛiã in quatu
& peeclaris »ditionibo ſe ſignificat oĩbs mulieribo pꝛeemmmere.
Pꝛimo ꝙ; gemimã caritatẽ dei et pximi ſcʒ ĩco neupiſcibili gnat
ibi. Ego mr pul. di · Pulchꝛa dilecio ẽ taritas qᷓ diligit ꝓpter ſe
amicus deo inimicus ꝓpter deũ: et hec pulchꝛa ẽ: qꝛ amãdo deũ
pulchz eſt er eius imaginẽ ſcʒ ꝓximũ: pulch a mundũ effiat
animã ſic amantẽ: ſed diledie carnalis ẽ fetida ſoꝛdida et pol-
luta a ideo aiam ſoꝛdidã effiat et imundã: vñ et aĩam celi em
pirrei pulchꝛitudinẽ mẽre nõ ſinit · iuxta illud · Mihil imquinatũ
int at m illã celeſtẽ ir Im. Secũdo ꝙ; timoꝛẽ dñi ſanctũ in iraſcibt
li pariat · ibi. Et tim oꝛis ſcʒ illus qui expellit peceatũ · iuxta il⸗
ſud ecle. Timor dñi expellit peccatũ: et quo ducente hõ opera
bona et meritoꝛia operat᷑: öm illud ſapi. Qui timet deũ facit bo
na · Tercio ꝙ ad agnitionẽ peccati et ↄ ſiderationẽ ꝑicuh eius
rõnalẽ illumiĩat. ibi· Et agnitioĩs ſeʒ peccati a ſtatus ſui. Quar
to ꝙ veri virtutẽ ſancte ſpei qua pemitens veniã gr̃am et glo⸗
riq; ſperat penitenti tribuat · ibi. Et ſancte ſpei . Quia aũt mr eſt
agꝗnitionis a agnitio peccati ab ea penitentẽ ꝓfluit: ideo de a §
itione eſt dieendu . RMe. l· 3.· c zz. Dmmia peccata:
(Oe omnibus ſanctis.
gdi turbã magnã quã dinũerare nõ poterat ex omni⸗
bus gentibo · Apoc · 2. Wea . ioh. ho die feſtinitatis glo
Ariã in ſpũ videns ſanctũ ſanctoꝝ tũ ſuis ſandiſ ommbo
eccleſe triũphãtis quaſi caput cũ mẽbꝛis ſuis lebꝛatio mtãti
ſeſti ↄſpexit ſolennit᷑ mtereſſe· et quantũ ad hoc quinq; ꝑ oꝛdmẽ
in verbis ꝓpoinnuunt᷑ · Pꝛimo regnũ celoz magnitudo a gka

„ V

meffabihs ibi. Vidi tur. ma.quã di:ne· po/ꝓfecto dei merito:
magna et innuabił: ꝛ ipſius turbe deus magnus ẽ et magni
tudinis eius nõ eſt nus. pſal. Secũdo ꝙ in oĩ gente qui timent
deũ et operat᷑ iuſticã eſt ei aceeptabilis · ibi. Ex ommbe gen. .
act. In veritate comperi ꝙ nõ eſt ꝑſonazꝝ deus acceptoꝛ: ſed in
omm genti qui timet deũ a operat᷑ iuſtidã accptus eſt ulli. Ter
do ſancdt oꝝ exhibita deo reuerentia laundabilis. ibi · Stantes an
thꝛo/et in ↄſpe·agni · Quarto ſanctoꝛꝛ puritas et decoꝛ admira
bilis ibi.Rmicu ſto·al. ꝑ veſtis albedmẽ eoꝝ mundida et puri
tas figurat᷑· Quinto victoꝛia ſanctoꝝ et inſuꝑabil triũphus ibi
Et pal. in ma.e. Et qꝛ om̃s ſandi hodie vultui dei aſſiſtẽtes be
ſtiã quã Jo. vidit in apoc.cũ ſeptẽ ſuis capiti bo ðter ũt·i· de lep
tẽ viciis victoꝛiã habuerũt · iõ de ſep. vi · è dicen · Re. li. 3. c. 4·
De eodem.
Vnt quidẽ triſtiaã htis: iteꝶ aũt vide bo vos a gaude
debit ooꝛ ṽDm. Jo . 16· In ver · pꝛemiſ. rex ſanctoꝝ fiho
rũ ſuoꝝ et filioꝝꝛ huiꝰ ſeculi qui et filj ſunt diaboli dif
rentiã expᷣmens tria facit. Pꝛĩo oñndit ꝙ; ſandti in pñti vita mi
ſeriis et tribulationibo exponunt᷑.ibi · Nũc quð tri·ha. ſed filij
huiꝰ ſeculi etonùſo gaudio a ↄſolationibo ad eoꝝ ꝑnidẽ ꝑfru⸗
unt᷑· iu illð Jo ·Mũdus quið gau · vos aũt· ↄtri · Secũdo iĩnuit
ꝙ finita pñti miſeria mõ ineffabili ↄſolabunt᷑.ibi. Iteꝝ aũt vi.
vos et gau. coꝛ ve. Dicit aũt ꝓ tantd iteꝝ videbo vos qꝛ pᷣus ĩ
pñti viſitanit eos ꝓ peis coꝛripiẽdo t caſugãdo. veꝛꝛ poſt moꝛ
tẽ iteꝝ vide bo vos ſua eterna pñnñtia ↄſolãdo. Sʒ econuſo repꝛo
bos viſitat in pñti ↄſola tioneʒ tñſitoꝛiã quã deſiderãt crea eos
diſſibando a pmittẽdo · ſed iteꝝ iĩimoꝛte videbit ſnĩam eterne dã
nationis Z eos ꝓferendo. ux illð iob · Ducut in boĩs dies ſuos
et ĩ puncto ad ĩſerna deſcendũt. Terdio iſinuat ꝙ adepto cele⸗
ſti gaudio nunq; in petuũ pꝛmabunt᷑ibi. Et gau:ve· ne.· tol.
a vo·qꝛ moæs nõ erit vlt᷑ neq; ludus neq; clamoꝛ. qꝛ pᷣma abie
runt: ſed econùſo mali qui ↄſolationẽ in pñti hũerũt a triſtiaa
penaz a ĩferni doloꝛibo nunq; amodo liberabunt᷑ mxta illð lu-
Fih retoꝛdare qꝛ reœ. bo in vi:tua ut. Et qm̃ het differentia ſan
ctoꝝ et repꝛoboꝝꝛ poſt indidũ qñ erit mũdi mnouatio ommbo
in noteſcit: iõ de innouatione mũdi eſt dieenduz. Re · li · 2.· c. 99·
De quatuoz euangeliſtis.
Ibauit illũ pane vite et ĩtellecuset aqua ſapĩe pota⸗
Auit illũ · Ecc5⸗In ver. ꝓPo. ſcriptura ſancta dimnitus

“
N

inſpirata· effectũ verbi euãge lid qð ſancte euâgeliſte mũdo tra
diderunt expꝛimens tria fadt · Pꝛimo oſtendit ꝙ euangelij ſan
cta ledio vitã gratie in aĩa vegetat et ſuſtentat. ibi. C. bamit il
lü pane vite ſcz gre: qꝛ mediante ipſo verbo dei deus qui ẽ vi
ta aie: cũ ipſa manet ipſam viuiſicans: ne peccato moꝛtali ↄſen
tiẽs moꝛiat᷑. Jux illud deutro. Nõ m ſolo pane viuit hõ.ſ.quo
ad vitã gratie: ſed in oĩ verbo dei . Secũdo iĩnuit ꝙ itelleckũ lub
tiliat et in fide ſoꝛtiſficat · ibi. Et intellectus. aĩa em in itellectu ci
bũ verbi ſuſcipiens deꝑdita recuꝑat et reſtaurat.et ſi qiud de re
Nditudme et firmitate ndei in ea defecrat ꝑ auditũ ſeu diſpoſiti⸗
onẽ abi verbi euãgehti mupit reſtaurare ſic ei cbo toꝛꝑalis vi
degeſtiua depditus ꝑ tomeſtionẽ in toꝛꝑe reſtaurat᷑. Ler cio iſi

nuat ꝙ ſapoꝛe œleſtis ſapĩe ſitim carnałl ↄcupiſcẽtie extinguit

et refrigerat·ibi · Et aqua ſalitaris potauit eũ · Sapĩa em̃ dict
quaſi ſapoꝛe virtutũ ↄdita ſcia: et talis ſcĩia ſitim male ↄcupi
ſcentie oꝛdinat᷑. Jo. Qui ſitit ſcʒ hic tꝑalia ſeu delectabilia humſ
vite: veniat ad mea·ad fontẽ mei euãgelij.et bibat de ipſo fon
te ſciam ſcʒ qua het ſitis ĩ eius aĩa penitus extinguat᷑: et qꝛ ſub
iectũ dimne ſapie eſt mtellectus aĩe: ideo de oꝑatiombo anime
eſt dieendũ. Re. de hoc li. =. c. . .
= De eodem.
Dcunditatẽ et exultationẽ thezʒauriſaut ſuꝑ eũ· Ecł.I5. In hiſ
verbis ſpũſſanctus magnitud mẽ pꝛemij qð hic be · euan · cuius

Pꝛimo oñdit ꝙ ab oĩ anguſtia et triſticia hodie hberatus ẽ et
eius aĩia dñi ſui gaudiũ intuit.ibi · Jo cũditatẽ: qꝛ aĩa ſua vſq;
ad reſumptionẽ coꝛꝑis io cũdat᷑. Secundo ĩnuit ꝙ; adhuc ſuper
eũ maius thez auriſabit᷑: quã in die iuditij ſtolã toꝛꝑis recuperma
bit · ibi. Et exulthezau · ſuꝑ eũ· Exultatio dicit᷑ quaſi extra ſe ſal
tatio: et hoc erit veratiter qñ coꝛpus gloꝛiſficatũ de dotibo gloꝛi
ficati coꝛꝑis exultat. iuxta illð yſa. Gaudẽs gau. in do· et exul.
ani. me. im deo . meo. et ſequit᷑ · Et indut me ve · ſan · coꝛpe g loꝛi
ſicato· Quarto ĩſinuat ꝙ noĩe hereditario et landabili deus ip⸗
ſum honoꝛauit.ibi · Et no. eter · here. illuz. noie quo euãgehſta
dei ab ommibo ecxleſie filiis iure hereditario nommet᷑· et hoc no
men ẽ maxime dig ninitatis: vt ſit ꝓpꝑthonotarius et ſecretarius
dei viui: et qꝛ hit ſanctus euange liſta tanq; doctoꝛ pꝛeapuus:
martir et virgo aureolã triph meruit. ides de aureola ẽ dice⸗
dũ · Re li . 2. e. 29·

hodie feſtuũ colimus ꝓ ſuis meritis ẽ adeptus expᷣmens tria faci

— —

W

. .

ð

—

De eodem.

l medio eccleſie aperuit os eius et impleuit eũ dñs ſpũ ſapie

intellectus. Ec. I5. In verbis iſtis ſpũſſanctus ĩſpira toꝛ iſtoꝝ

rboꝝ doctrine emmentiã et ſanditatis huius M. eu ange liſte
enuntianſtria fatit · Pꝛimo ondit ꝙ agꝛũ vmũüᷣſalis eccleſie ſci
entie verbi qð ſparſerat fructu iuſtiae adimpleuit.ibi· In me·
ecœle ape.os ei.vt ſeʒ ſemen verbi dei ad om̃s ſaulius. ꝑueniret
et ſic ager ecleſie in bonis operibo frudificaret. iuxta illð. Ego
vos elegi de mundo · Becũdo innuit ꝙ; ad ſem inandũ verbuz
dei feliaus ſpũs ſapientie et intelledtus in eo requieuit.ibi. Et
imple · eũ dñs ſpũ ſa· a intel.ſine quo ſpũſancto dei verbũ non

pPodeſt effieaci ſemmari. pm illud. Spũ mtelligentie repleuit eũ

dñs · a ipſi tanq; imbꝛes miſerunt eloquia ſapientie ſue.et hoe
cantat eccleſia de euangeliſtis · Terdio inſinuat ꝙ ꝓ ſuis meritiſ
eterne beatitudinis gloꝛiã hodie acœpit.ibi. Stola glo· induit
eũ. Et qꝛ gloꝛia celeſtis ꝑ humilitatẽ acquirit᷑ a ꝑ ſuꝑbiã amit᷑
ti t᷑ Sm ilſud· Qui ſe exal.hu.a qui ſe hu.exal.ideo de ſuꝑbia vt
caueat᷑ eſt dieendũ · Re. li. 3· „5
CWe apoſtoliis.
Cee ego mitto vos in medio lupoꝝꝛ ſic oues. Mat· i0·.
Rp̃s qualt᷑ miſſionẽ apłoʒꝝ qua ad pꝛedicandũ mũdo
eos direxit: in verbis pꝛemiſſis expꝛimens quatuoꝛ pꝑp
odinẽ Ponit · Pꝛimo ſuiipſius mittentis immenſam auctoꝛita⸗

tẽ:ibi. Ecce ego mit. voſ ſcʒ qui ſum rex regũ dñs dnoꝝ immo

ſummus pontifex qui ho claues moꝛtis et mfermi qui aperio a

nemo claudit: et claudo et nemo aperit. Secũdo ipſoꝝ miſſo⸗z?

ad pꝛedicandũ ꝑfectã idoneitatẽ· ibi · Sic oues ſcʒ mnocenteset
mundo vtiles: qꝛ ſic ouis ẽ ammal piũ a totaht᷑ vtuile tã in vi⸗
ta q; in moꝛte: ita et ipſi mnocentes ſũt frucdtuoſi in vita: ᷣm il⸗
lud go · Ego vos elegi de mundo ⁊k. et ſilr poſt moꝛtẽ cũ ſubin⸗
fert᷑ vt fructus vr̃ maneat ſcʒ poſt motẽ: qꝛ ſides quã funda⸗
uerunt m eternũ manet Terdio miſſionis eoꝝ euidentẽ vulit⸗
tẽ · ibi. In me · lu · vt ſeʒ apłi de lupis oues faœrent ſiẽ in paulo
accidit qui mane pꝛimo lupus rapax poſtea agnus effedus e
Quarto pꝛedicationis officdj aſſumpſerant qualitatẽ ibi. Eſto

te g pꝛudentes ſic ſerpentes ſcʒ ad verbũ dei ſine negligentia et

tedie ꝓmouendũ. Iſido. em diat h. ethi. ꝙ ſer pens tanta œle
ritate linguã agitat vt du plice videat᷑ hre linguã cũ nõ hHat ni
ſi vnã: et ſim. ſic colũ.ad bone vite exm̃ ꝓximis ꝑ ſimplicitatiſ
reditudinẽ oñdendũ et ſic ᷣdicabãt pꝛudent᷑ ver bo et ſim plic⸗
tatẽ colũbe oñdebãt exẽplo·.qꝛ at᷑ peccatũ in ſpũmſ.pᷣ aliis pee

„ % % 9

catis de hoĩb lupos effiit ĩſernales· ex eo ꝙ dici irvmiſſibile
ex ſui grauitate et ex eo tales pꝛedicatione aphoei indigent vt
duertant᷑· ideo de peceato ĩ ſpiritũſan/eſt dindũ · Re. h· 3. c. 18D
De eodem “
. Os eſtis qui metũ man ſiſtis in tmptatiombo meis &.

C Lu. 22· In ver · pꝛedi · xp̃ᷣs volens oñdere ſidelẽ adheſio
nẽ ap łoꝝ ſibi ab eis ex hibitã necnõ retbutionẽ eis ab
ipſo retribuendã tria facit · Pꝛimo oñdit ↄſtantie ſidei ipſoꝝ ꝑ
ſeuerãtiã · ibi · Vos eſtis qui ꝑmã · me: in tem Secudo inuit einſ⸗
dẽ fidei ipſoꝛꝛ coꝛrñdentiq;. ibi · Et g diſpoſui wo. ſic diſpo · mi ·

pr̃ me · Terdio ĩſinuat coꝛrñdentie ipſius euidetiã · ibi. Vt eda

tis et bi.ſuꝑ men meã in reg. meo· Et qꝛ in pñti ad menſã ma
gnã ſederunt vñ coꝛpus xp̃i a ſanguinẽ acteperunt a talia pꝛe
pauerunt. ſcʒ tradendo coꝛꝑa ſua ꝓpter deũ ſic et ipſe xp̃s ꝓ eis
aĩam poſuit·et ſic ad menſã eius m regno ſuoa ad eternas de⸗
liaas ꝑuenermunt: ideo de coꝛꝑe xpᷣi qualit᷑ ſumi debeat eſt dice ·
Re.de dignitate eucariſtie li ·6.· c. 2ʒ. S
„(G(W(SWSecodom.
Anete in meet egd in vob: ſic palmes nõ pr ſerre fru⸗
ũ a ſemetipſo . Jo · ¶5. In verb pꝛemiſ. xpᷣs effectuzʒ
aĩticie apłoꝝꝛ ſeu vnionẽ caritatis eoꝝ ad ſe expᷣmens.
tria faut. Pꝛimo oñdit ꝙ ipſe xpCᷣs ab eis amatus ↄtinebat᷑ in
ipſis amãtibo inquantũ eoꝝ affectũ ꝑ quendã complacetiã im
pꝛimabat᷑ ibi Manete in me ſeʒ vr̃m affectũ meo vmendo affe
ctui. Secũdo ĩnuit ꝙ xpᷣs ecnùſo amans eos ↄtine bat᷑ in iplis
amatis inqñtũ id quod ẽ amati ĩtimi ſeqᷓbat᷑ vmo · ibi · Et ego
m vobis Tertdio inſinuat ꝙ nullũ opus vite eterne ẽ meritoꝛ iũ
mſi hoc vnio indiſſe lub ils tueat᷑· ibi · Sit pal:nõ pt᷑ fa. fru a ſe
metip. niſi ma · in vite· ſic nec vos niſi in me manſeritis· et qꝛ m
hil hãc vnionẽ in hoie ſit ꝑfecte effiat ſiẽ digna ꝑcptio coꝛꝑis
dñi nri iheſu xpᷣi.vᷣm illud. Qui mãducat me viuet ꝓpter me ip
ſe nanq; ĩ me a egd in eo: ideo de effe · euca · ẽ di · Re · k · 6· c. iz3.
Vſtus coꝛ ſuũ tradet ad vigilandũ diluculo ad dñm q fecit illũ
Ec ·30· In verb ꝓpo·ſpũſſan· inſpiratoꝛ iſtoꝝ ver boꝛꝛ pᷣ̃ꝛo ga ti
aas hꝰ ſan. martiris expmẽs duo fact -Pꝛĩo ondit ꝙ vmcuiq;
creatuè ꝙ ſuũ eſt dedit · ibi · Juſtuſ · Juſtus ẽ ꝓpꝛie ꝗͥ vnicuiq; ꝙ;
E luũ tribnit · Scðo inuit ꝙ deo creatoꝛi nobilioẽ poꝛtionẽ tᷣdi
Dit. ibi⸗coꝛ ſu· ꝙ ẽ nobihꝰ ĩ hoĩe qꝛ fõs caloeis pᷣnꝰ vite ſedes ẽ

6 ——

ſapie . vñ et deus illud a dari ſibi delderat: iux illud. Pꝛebe nil
oꝛ tuũ mihi. Terdio inſinuat ꝙ tꝑe debito a ↄgruo vigilauit
ibi. Ad vi . di m pñti tꝑe quo hõ ſolũ pt oꝑa meritoꝛia oꝑari⸗
venit noxmoes qñ nemo pt᷑ oꝑari: vnde pſal. Exibit hõ ad
opus ſuũ et ad oꝑationẽ ſcʒ vſq; ad veſpama v/q; ad moꝛteʒ:
qꝛ extunc teſte Salo· lignũ vbicuũq; veciderit ibi enit. Nuarto in
timat ꝙ; in mandatis dni exequẽdis otulos mentis aꝑtos ha⸗
buit · ibi · Ad do qui ſe · il; Quinto declarat ꝙ Pier hec oĩa deus
ip̃m depꝛecanteʒ exandit· ibi. Et in ↄſpe · al.depꝛe · Nui aũt bim
gre. vigilat qui a ſe toꝛꝑis et negligentie tenebꝛas expellit · iõ
de accidia dicendũ. Ra. l · 3· c. . 8
acens deo factus dileckus: et vinens inter pectatoꝛes
ranſlatus ẽ&. Sapᷣ ·A. In verbis pꝛetadtis vidoꝛiã huiꝰ
ſanci martiris ſpũſſan. expmens ad laudẽ eius quatu⸗
o ꝑ odinẽ ponit. Pꝛimo oñdit ꝙ ſandtiſſime vite merituz dee
placuit.ibi · Pla.deo· ſcʒ qui ſolus nouit vitã iuſtoꝝ.pſal:· Qm
nouit dñs viã iuſto ꝝ · Secũdo oñdit ꝙ ꝑ virtutũ nitoꝛẽ a deo
diligi meruit · ibi · gactus di. ſcʒ deo et hoc ꝑ virtutis meritũ.

Gimilitudo em̃ trahit naturaht᷑ vñ et dñs virtutũ tanq; ſibi ſi
miles dilhgit virtuoſos · Terdio innuit ꝙ malidia peccatoꝝ ip
ſuma deo retrahere nõ potuit · ibi · Er vi. int pec · ſeʒ tanq; loth
qui cũ ſodo mitis manens laudabilit᷑ vixit: ita et ipſe m medio
nationis pꝛaue a ꝑuerſe tanq; lummare ſanctũ exemplo ſancte
vite luxit et vita gr̃e inter ipſos viuens ad moꝛtẽ pectati moꝛ
tuus ab eis trahi nõ potuit· Quarto iſinuat ꝙ tanq; vidoꝛ mũ
di carnis et dia boli ꝑ palmã martirij ad gloꝛiã regni de carce⸗
re earnis tranſiens· ibi · Tranſ.ẽ ſcʒ de moꝛte ad vitã: de carcere
ad gloꝛiã: de mundi anguſtia ad immenlitatẽ œli: de tubnlati
one ad gaudiũ a requie ſempiternã. Quia aũt iſte ſancus mar
tir hodie tranſiit ad gaudiũ angeloꝝ quibo et meruit ſotiari
tũ eis in eterna beatitudine ſic et ipſi ↄmᷣrmati ſunt memit ↄſir
mari: ideo vt euis gloꝛia ꝑ ange loꝝ gloꝛiã pateat: de ↄfirma
tione ẽ dicendũ · Re: li ·2· c l?

*

Iquis vult vemie poſt me: abneget ſemetipſum et tol
lat cruem ſuã et ſequatme · Wat. 16. Eps huins ſan⸗
addi martiris imitantiſ eũ in mote ſua in verbis iſtis triũ
phũ expᷣmens q̃tuoꝛ ad eius cõ mẽdationẽ ꝑ oꝛdinẽ ponit. Pꝛi
mo ꝙ vwolũtarie toꝛtoꝝ mãibo exõ ſui dñi tdidit. ibi. Biquis

ſcʒ patiendo ꝓme voluntarie: ſic ꝗ ego me cruufigentiũ ma ni⸗
bus ſponte tradidi Juxta illud yſa · Cradidit m mote animaʒ
ſuã et cũ ſceleratis deputatus ẽ. ĩplens ſit iſte ſan:martir illð
ſanũ ↄſiliũ ſan · Pe · dicetis. Ne pati aĩ ſic fures qui cacte patiũ
tur. Iſte aũt voluntarie p̃ibat ad ſuppliaũ: vt de eleqʒaro dict
Mat. I. Secũdo ꝙ ſeip̃m amoee xp̃i veract᷑ abnegauit: ibi. R/b
negans ſe id reoognoſcendo ſe mhil iuris hre in coꝛꝑe ꝓPꝛio ſed
potias ꝓ illo debere ſubiti q illð ſuc pꝛecioſo ſanguie comꝑauit
Jux illð. Empti eſtis pᷣeno magno ſcz ab ipſo xpᷣo g& coꝛpus eſt

pfßi qð eſt recog noſcẽs gleæiſicauit xp̃ᷣm in coꝛꝑe ſuo tra &do id

ꝓPpter ip̃m ad ſupplicia. Tercio ꝙ paſſionẽ ſibi illatã ſpontanea
voluntate ptulit. ibi. Et tollat cruſuãa.vt paſſione; ſibi a deo
oꝛdinatã tolerat. Quarto ꝙ ꝑ paſſionẽ xpᷣm imitando poſt ip̃ᷣm
gloꝛiã itrauit. Juxta illð lu.2 4· Opoꝛtebat pati xp̃m et ſic ĩt ra
re gloꝛiã ſuã et qꝛ motẽ quã ſaluato? ꝓ oĩbo ĩ cruc ptulit hãc

hodie martir hit patiendo p ipſo ei reddidit et ſic cru xp̃i ſup

pliduz eſt cã marti rij huius ſanch· ideo de cruc xpi que cã fuit
quodãmõ paſſhonis oĩm martiꝝ ẽ dicendũ · Re · l· · cz0 ·

(We pluribus martiribus.
Odicabunt natione: et dnabnnt᷑ ꝓpłis. et regnabit dñs illoꝝ
in perpetuũ Sap · 3. In verbis pꝛeſatis pꝛerogatiua triplex ſan
dto martiz ondit᷑ euident᷑ · Pꝛimo ꝙ ab ĩiuſtis iiuſte indi cati
iuſte eos ĩ die indicij mdicabnnt. ibi · gudicabũr na ſcz gentes
que deũ non nouerunt: qꝛ et ipſi ab eis in terra miuſte mdicati
ſunt. Secũdo ꝙ regnũ mundi vicerunt ſuꝑ pplos huius mundi
regnabũt · ibi. Et regna . do il. in pera. qꝛ rex eoꝝ cũ quo vnus
ſpus ſunt effedti regnabit in perpetuũ: et ipſi tanq; membꝛa ip
ſius et v nũ coꝛpus cũ ipſo capite ſuo regnabũt in eteꝛnũ · iuxta
illud apo · Au vicerit ſedebit mecũ in thꝛono meo *& Quia aũt
ſandi martires ſenſu ahtatis impetũ ꝑ rõnẽ que ẽ digiio pars
in hoie et ꝑ quã hõ humanitatis ꝓPꝛietateʒ alſſequit᷑ enicrunt:

ideo de ꝓpꝛietate hois ẽ dicendũ · Me · h · 2· cõt.

E codem
AEpectatio iuſtoꝝꝛ letitia.ſpes atĩ impioꝝ ꝑibit · Pꝛou ·
10· In verb peemiſ. ſpũſſan· gaudiũ remũeratioĩs ſan⸗
ctoꝝ martiꝝ a tirãnoꝝ ĩpie eos tozqñtiũ vidictã exp
mẽs duo fadt· Pꝛimo oñdit ꝙ in pñ̃ti ĩpoperia miſeriã tribula
tionẽ et moꝛtis triſticiã expectãtes ſꝑabũt letitiã ſempit᷑nã · ibi
Expe · in · le. ſz duplx · vna ð doti bo aĩe quã ſtatiĩ pPoſt paſſioĩs

— —

eoꝝ derminũ ſunt aſſecuti. iuxta illud. Gandent in celis aie ſlan⸗
ctoꝝ.qꝛ ꝓ eius amoee ſanguinẽ ſuũ fuderunt · aliã de dotibo coꝛ
Poꝛis quã adipiſcent᷑ poſt diẽ iunditij a ſit moꝛtẽ expectãtes leti
tiã ſperabunt · Secũdo ĩinuit ꝙ impij econuerſo in pñũu gaudio
et letitia ꝑfruentes expectabunt triſti ã et miſeriã eternaʒ;· ibi.
Spes aũt impioꝝ: peribit.ſcʒ qua ſpembunt ſe diu in hot mũdo
gaudere ˖ ſed ſpes eoꝛ periit: qꝛ gaudiũ ypocrite ad inſtar pun
di ſcʒ reſpectu eternitatis poſt tale punctale gaudiũ ↄtritionem
duplic expectabunt· vnã damnationis aĩe quã vſq; ad diẽ iu
dicij ſuſtinent· aliã coꝛpoꝛis quã in die iudicij vſumentes in ip
ſo crudabunt᷑ in ſetula ſeculoꝝꝛ:Et qꝛ ſic dicit Damalſ· demo
nibo ẽ caſus illud hoĩbo eſt moꝛs: et ideo impij poſt moꝛtẽ cum
de monibo cadentibo perpetuo toꝛquebunt᷑ · ideo de caſu demoĩs
vt ad penitentiã puoœnt᷑ impi eſt dicendũ. Re.h.2.· c.23·
De codem. *
Ceœ qũodo tom putati ſunt inter ſihos dei: et inter ſan
ctos ſoꝛs illoꝝ eſt. Sap. 5· Quia ſfilij dyaboli filios dei
terra dũ vinerent nõ cognoſcantes vitã eoꝝꝛ inſani
am eſtimabãt: ipſos penis diuerſis et paſſombo variis turan⸗
tes: ipſos ſaltẽ poſt moꝛtẽ videntes in gloꝛia dei filos cogno⸗
ſeentes in verbis pꝛeſatis coadch eoꝝ gloꝛiã pteſtant᷑. et hm hoc
quanq; inuiti ipſos laudãt et cõmandant. Pꝛimo ꝙ eos ſuos
dños quibo dñabant᷑ dũ viuerent reoognoſcunt · ibi . Ecce qũo
compu · ſunt int᷑ fi. di. Filij aũt dei ſunt reges m illud pſalm.
Deus iudiciũ tuũ gi da:gratres em̃ ſunt gr̃a xp̃i filij natura
liter patris et toheredes regni eius.et idee cũ ipſo xpᷣo fine ip⸗
ſoꝝ regnabunt in eternũ: et regent malefac oꝛes ſuos et toꝛto
res in virga ferrea tanq; vas figuli ↄfringent eos. Pſal.Et le⸗
tebunt᷑ cũ viderint vimdictã · Secũdo ꝙ eos quos malefad oꝛes
et ſacrilegos iudicabant poꝛtionẽ in terra viuen tiũ cũ iuſtis et
ſandis ſoꝛticos agnoſcunt.ibi · Et int ſan · il. eſt. Et qm hi fihj
dei cũ eterno patre ſuo deo eternalit᷑ regnant.ideo ad ipſoꝝꝛ ſilᷣ
oꝝ gloꝛiã de eternitate patris eoꝝ eſt dicendũ · Re.de eternita⸗
te dei li . 1. c. 18.

Be vno confeſſoꝛe
Eatus ille ſeruus quẽ tũ venerit dñs eius inuenerit ſic
IJAciẽtẽ · Mat.⁊4· In verbᷣ ꝓpo.xp̃s ſideł ſerui ſct̃i ſui hꝰ
lſeſſoeis cuiꝰ hodie feſtũ colimꝰ p̃claras ↄditiones enuans tria
ſacit. Pꝛimo oñdit ꝙ tanqᷓ; ſidel ſeruus pecuniã ad negodandũ

*
„

ſibi traditam augmentauit · ibi. Beatus ille ſer. Beatus diak
quaſi bñ auctus: et ipſe ſcientiã et dona naturalia vl gratuita
de virtute in virtutẽ pꝛofiuens augmentaut. Becũdo inuit
vſq; ad motẽ perſeuerans in bonis operibo vigilauit · ibi. Auẽ
tũ vene· do. mue.ſic fa. Tercio: ꝙ dñs in moꝛte vigi lantẽ eum

mueniens ipſum m regẽ in terra viuentiũ exaltabit ibi · xtmen

dico vo· qm ſuꝑ oĩa bo· ſua ↄſti · eũ. Omma poti oa dei ſunt ĩ æ
lo empirreo ſuꝑ que ↄſutuit eũ hodie: q; deus ẽ. ibi· Mereœs
eius: et diuimitate fruit᷑: de ſodetate ſanckoz et ange loꝛꝝ letat᷑
quia ꝑ carita ẽ ſibi ibidẽ merita ſua cmumcant oĩa bona dei

quodã modo ẽ ſoꝛtitus · Et qꝛ hic ſanctus afeſſoꝛ: vana mundi
gaudia et luculenta peedia polluta deputans: et diuitias huiꝰ
ſeculi arbitratus ẽ vt ſterooza. auaritiã abhoꝛens et ideo ouãs

tenet cele ſua iccirco de auaritia ẽ dicndl. Keah. I·c. 19·

(We eodem.
Pſtum deduxit dũs vias rectas: et oñdit ilni rog nũ dei: a de

ſpũſſandus quahter iſte ſand us ↄſeſſoꝛ de egipeo huius müdi.
ad terã ꝓmiſſioms: ſcʒ ter raz vinentiũ venent: quatue facut.

Pꝛimo ondit ꝙ de dutia dño ſe dig nũ exhibuit · ibi. Juſu de⸗

dax · dñs· Juſtus em̃ erat: qꝛ tribuens vnicuiq; qued ſuũ erat.
inſte et digne a dnño duœbat᷑: qꝛ iuſtus et iuſtidas dilexit· põ.
Secũdo inuit ꝙ omnes vias eꝛraneas ad pditionẽ Ducentes de

tli nauit. ibi. Per vias rectas: ſeʒ ſobꝛietatis: et ꝑ excllentiaz

ommbo aliis vus ſtz caritatẽ. Tercio inſinuat ꝙ; m hat pegn⸗
natione mente in eleſtibo habitauit. ibi · Et oſten · il. re. dei · ne
de carcere ſez hnius mundi ſic Riij ſecuh huins: ſi facret Paradi

ſum. Quarto mſinuat ſpũ ſapie a mtelleckus repletus mundð .

cediñ cauit:ibi . Dedit il. ſei· ſan. ſpũm ſapie et incellectus: qua
etiã ſcientia omnes ſancdh vſi ꝑ eã ſandtitatis gloeiã ſunt adep ti
inxta illud. In medio ec· ap/ os eius. et qꝛ deus erat in ip ſo a

tcũ ipſo: hec oĩa operans ſcʒ ipſum iuſtiaa dirigendo ꝑ vias r⸗
ctas: ducendo reg nũ dei ſibi ondendo a ſandtoꝝ ſcientiã hibi dã

do: ideo qualiter deus ſit m ſandis ẽ dicendũ et rebo alis: Re⸗
de inc reumſcriptibilitate dei · h. . c2

e eodem.
Cee nos reliqmus oĩa et ſecuti ſumus te. Mat · 19. Be.
re: im ꝑſona oim ꝑfecte mom ↄtẽnẽetiũ h̊ verba ꝓferes

cria ſat· Pe ĩo ondit eos mom tũ ſuis cupiis: a falladiis ↄtẽlſiſſe

4

dit iln ſcienta ſandtoꝝꝶ. Sapi . 10⸗ JAu verbis pꝛedich ſtén des

—

ibi. Eece nos: qui ez mundi odimus: et quos mundus odit.
bm illud »liliũ Yo. Nolite diligere mundũ: neq; ea que ſunt in
mundo Becũdo innuit eos voluntatẽ habendi qnecunq; de mu
do haberi poſſent deſeruiſſe.ibi · Reliquimus oĩa.gero. Dmma
reliquit qui voluntatẽ habendi deſeruit. Ter tio iſinuat eos vi
am ꝑ quã ambulauit xp̃s a ppꝛehendiſſe. ibi. Et ſecuti ſumus te
ſcʒ ambulantes ꝑ viam voluntarie pauꝑtatis: obedientie et ca
ritatis · Dec em eſt via dñi quã meeſſit: a qꝛ tales xp m pfecte ſe
quentes non ſolũ cauent moetalia: verumetiã a venialibo toto
Poſſe abſtinent: ne leui ſaltẽ maculare vitã famie poſimt. Ideo
de peccats venialibo et effectu eoꝛꝛ eſt dicendu . Re. li . 3. c. 13.
Be virginibus
Omine deus meus exaltaſti habitationẽ meã ſuꝑ terra
Eccle ˖ 51. In his ver bis het bea virgo hodie clu ſcan⸗
dens de duohbo cũ tripudio gloꝛiat᷑. Pꝛimo q ſlup reg⸗
nũ mũdi quod ↄtempſerat ẽ ad regna cœleſtia a ſponſo ſuo xpᷣo
exaltata· ibi · Dñe de · me . exal. ſuꝑ er. habi: meã . Gecundo q a
morte eterna ẽ ſuis deo gratis pꝛecibo liberatus · ibi · Pꝛo moꝛ te
deſluente depꝛecata ſum ſcʒ efficaeiter qꝛ exaundita ſum. Juxta il
lud pſal. Clamaui et exaudiuit me. Et qm hec virgo beata ſu⸗
per terã ad ceh altitudinẽ eſt exaltata: ideo de natura celoz a

eoꝛ altitudine eſt diendu. Re. li . 2· . 2·

SE(Weueodem.
S ſuũ aperuit ſapientie et lex clementie in ingua eius
Pꝛouer· 31. In verbis p̃didtis duplex pꝛerogati ua hu
iuns virginis declarat᷑ · Pꝛimo ꝙ i oꝛe hoĩs interioꝛis ab
ſeondit eloquia ſapientie· ibi. Os ſuũ ape. ſapi. Ds inœrfioeis
hoĩs eſt memoeia in quod cibo intrat aĩen. verba dei que ciban e
et ſuſtentant animã: i hoc oꝛe cibũ capiens aĩe ipſum ſalubꝛi?
dirigebat verba in opus ↄuertens. Juxta illud. Beati qui au⸗
diunt verbũ dein memoeiter retinent. verba in bona opera tom
mutando. Becũdo ꝙ in oꝛe exterioꝛis hoĩs verba ſp habit ple⸗
na vir ginea puritate· ibi. Et lex cle.in li. eiusſit in memoeia

legẽ caritatis que ẽ lex clementie tenuit: ita et eᷓᷓ oee toꝛdis

tulit legeʒ caritatis et caſtitatis a deo mente et De ſeruans: vt
nec mꝛnicatio vel vlla immundida ab eius oꝛe peederet aut eti
am noĩaret᷑: ſi deæbat euis ꝑfectiſſimã ſanctitatẽ Et qꝛ luxurie

ca ſtitati virginee aduerſat᷑ ad hoc vt oppolita iux ſe Poſita cla

rius elucſcant: ideo de luxuria ẽ dicendu. Re. licz. c.21.

d

*

n dedicatlone.
Achee ſelunans deſcende qꝛ hodie in domo tua opoꝛtz
me manere· Lu. i9· In verbis pꝛemiſſis xp̃s dedicatio
nẽ templi ſpiritualis expꝛimẽs duo ſacit· Pꝛi mo ondit

ima humilitatis deber de ſcendere: ibi · Zachee ſeſtinans deſcenð
Secundo inuit ꝙ tunc dignat᷑ in ea requieſcere · ibi Quia hodie
ſcz li deſcen deritis ad humilitatis virtutẽ: tunc opoꝛtet me te⸗
cum in domo tua manere. hm illud yſa. Suꝑ quẽ requieſcet ſpi
riitus meus mſi luꝑ humilẽ et quietũ ſeʒ qꝛ vanitatẽ pꝛelump⸗
nonis et luꝑbie iã quieuit: qꝛ nunc inuidet ſuperioꝛibo ꝙ eis n
equat᷑ nunt paribo: qꝛ ei equant᷑ nunt inferioꝛibo ne ſibi equen

tur. Et qꝛ ſuꝑbus non attendit bꝛauitatẽ tꝑis in quo ſuꝑbit:

ſed excecatuſ ſupbia ſemꝑ ſe eſtimat a dignitate quã appetit nõ

moueri. m illud pſal. Ego dixi in abundantia mea nõ moue⸗
boꝛ in eternũ: ideo de tpe et eius fluxu celeri ẽ dicendũ. Nei.

2. 10.

¶ De ecodom.
Pfi ols eius erunt et ipſe deus cũ eis erit eoꝝ deus. Apoc. 2
In ver bis iſtis be · Jo. dedicationẽ templi celeſtis in ſpintu vi⸗
dens arca templũ et temph domũ tria faut · Pꝛimo oñdit ꝙ ſo
lum electi mtrabunt illud templũ ibi · Ipſi po pulus eius erunt
ſcz electi· ſoꝛis aũt manebũt canes et venefic et immũdi. Se cũ
do ĩnuit ꝙ deũ ipli vniti in hoc templo perpetuo laudabũt ibi.
Et ipſe tu eis ſcʒ tanq; caput cũ membeꝛis ſuis a quibo g loꝛiſica
bit᷑ · iuxta illud. In templo eius dicent gloꝛiã.Tertio mſinuat.
Odotes g loꝛiſicati coꝛpoꝛis ab iplo ſperabũt· ibi · Erit eo⸗ de?
quẽ ſeʒ reſumptis gloꝛiſicatis coꝛpoꝛib⸗ tanq; veꝝ ſuũ dñm lau
dantes omne gaudiũ ab eo ſperabũt· iuxta illaud plal· Letabit᷑
iuſtus in dño et ſpeperabit in eo· Et qꝛ ipſi ſandti angeli nobis
cooperant᷑ vt ꝓpls dñi effiuam nos illummando: purgando et
ꝑficiendo· ideo de illuminatione: purgatione: et ꝑtfecnone ẽ di
cendu · Me · de actibd angelick. li · .· c. 18. .
Laus deo.

ꝙ anima vt ſic xp̃i dei dignuzʒ habitaculũ de alto elationis ad

W(WDominica terca.
Olite añ tempus iudicare quoaduſq; &“mat dñs qui a
ilbummabit abſcondita tene bꝛaꝝ a maniſeſtabit ↄſilia
Necꝛdiũ· j· Coꝝ· 3· Cirea verba ꝓpoſita tria ꝑ oꝛndinẽ ſũt
õnda. Pꝛimo peccantiũ finalis penitentie mcerſitudo.ibi Mo
lite añ tempus indicare. ſcʒ moetis poſt quod penitentia ẽ infru
ct uoſa· Secundo veri indicij de peceantibo certitudo· ibi Quoad
uſq; vemiat dñs qui et illummabit abſcondita tenebꝛazꝝ:. Ter⸗
cio ipſhus peccantẽ erubeſentis plenitudo. ibi. Et mam ſeſtabit

ſcondita coꝛdis nr̃ i Cir ca verba ꝓpoſiti thematis ẽ notandũ q;

lieet india um ꝙ exereebit dñs nemo ſeit vtæ ſit dignus odio

vel amoee · In extremo tñ ſeʒ m die iudidj erit manifeſtũ. vnde

et tũt quatuoꝛ oꝛdines in erunt · Re · K.· g. c

De ecodem.
Hid exiſtis in deſeꝛ tũ videre arundinẽ vento agitatam
Mat. I1. In iſtis verbis ꝓpoſitẽ duo pꝛintipaht᷑ decla⸗
rnant᷑· Pꝛimo virtuoſoꝝ et ↄſtantiũ admintio.ibi.Ex
iſtis ſn deſertu videre ˖· Gecundo vicoſoꝛ et temptationi ſuctum
bentiũ effeminatio. ibi. Arandim ĩ vento agitatã · qꝛ tales ad
meʒ ventũ temptationis ſe tanq; effemmati flectunt et incli⸗
nant. Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ; oꝛdo temptatio
nis qui fuit in pᷣmis ꝑentibo etiã in nobis ↄplet᷑ · Re.li ·2· c. 66·
Dommica quarta.
Kudete in dño ſempꝑ iterũ dieo gaudete modeſtia veſtia
ſit omnibo dñs em ꝓpe eſt. Philip · 4. In iſtis verb apo
ſtolus ponit diuim gaudij diledioms et humane di⸗
ſtindienẽ · ibi. Gaudete ſemꝑ in dño · J in his que dei ſunt nõ
hominis. Setundo lubiungit eiuſdẽ diuim gaudij dtinuationẽ⸗
ibi. IAerũ dico gaundete . q. d. non ſit regreſſus ad gaudiũ huius
vite vbi riſus dolore inſtet᷑ et extrema gaudij luctus octupat.
Verao ponit gaudij eiuſd ad homines notiſicationẽ ibi.Mo
deſtia veſtra nota ſit omnibo hominibo· Quarto ſubiungit gau⸗
dij diuini ꝑfectã tompletione. ibi. Dñs ꝓpe ẽ· ſcz in meete vbi
animã hic in eo gaudent ſibi vniens eã cu ipſo ꝑſecte gaudere
ſaciet in eternũ. Cirea verba ꝓpoſiti thematꝰ notandũ ꝙ; is vere

gaudet in dño qꝗ libi vnitus mẽ bꝛũ eius affectũ eſta tal ex? ipſũ

gaudiũ non q̃rit. gaudet aũt ille veratt᷑ in dño qi bñficia mi
ſericoꝛdie mcog noſeens in eis ingit᷑ deleſtat᷑ . Mileritoꝛdia autẽ

lſilia coꝛdiũ · Quod erit in die inditij: qe tũc mamifeſta erũt ab

VierFarbSelector Standard* -Euroskala Offset

9

8

6

5

3 4
⏑ Copyright 4/71999 VxVMaster GmbH unww.yXymaster. com

1