Gb790_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Distinctiones de tempore et de sanctis, quarum declarationes ex compendio theologicae veritatis capiuntur Hugo, Argentinensis , 4 —— SD =S= “ 3 “”?MB “ H 6 4 * S B 4 W . 1 Z . 7 . * 4 . * 88 5 7 . 5 / 4 1 4 7 . 4 4 4 „ 7 2 “ . Z N125119 1 021 —+ us Trübinger — . . — – —RK 4 — diebo domime et ſeſtiuis adminus duo themata moꝛe ↄſueto: Vanq; latiſfactũ ſit opuſculo huic: inquantũ diſentes reſpicit. quia tñ materiã claudit pꝛedicabilẽ illuſtrande menti purgandeq; at ſerenande ↄſcientie ad modũ con dutibilẽ: nõ arbitrarer ſuffieære mihi hũc ſequẽtẽ tractatulũ fra tris Bernoldi adiungerẽ · qui pꝛefati opuſcuh materiã ſic maſtiᷣ᷑ tando themati bo applicauit: et ad toꝛrigendũ. edocendũ et ꝛſir⸗ mandũ in ſide po pulũ oedmauit adaptauitq; vt pene aliud mi hil ſuꝑſit·mihi eãa dig lutire.hoc ẽ memoꝛie mandare· et Popu⸗ lo in caritate ſideliter ꝓnũ iare vt ſit ipſũ nedũ diſendũ pꝛoſt. verũetiã docendũ 2ducat. ediſieet et m vitã eternã ꝑducat. Uncipit Pꝛologus. Vonmã ad laudẽ dei nemo debet & vacuus cũ ad ſe lan danduz nos creauit ipſe deus. Ego frater Berno ldus onachus de Ceſaria Ciſteraenb odinis Kuguſtenb dyoceb animaduertens libellũ qui ſumma Theologic ventat? mncupat᷑ eſſe totũ pꝛedicabilẽ qð pleriq; millatenus aduerte⸗ bant: ad laudẽ dei et ediſicationẽ pluriũ qui libꝛoꝝ pꝛedicabi⸗ hũ ſeu ſermomiarioꝝ topiam nõ habebant: ſequenti a themata cooꝑante dño: anno dni. i30. compilaui. ponens de linguls edicantibo diſtincta. quoꝝ etiã thematũ pꝛoſecutionẽ ſuffiti⸗ entẽ habe bit lectoe de pꝛed icta ſumma Theologiee veritatẽ deli Snatã clare quoto libꝛo et capitulo ipſa pſetutio valeat repiri que etiã deſignatio patebit in fine ſinguloꝝ thematũ euidenter Oominica pꝛima in aduentu domini. Vnc ꝓpioe ẽ noſtra ſalus ꝙ cũ credidimus. Ro.q. In iſtis verbis apoſtoli tria inſinuant᷑ attendenda. goꝛimo tempus gr̃e quod ẽ temꝑis plemtudo · ibi. Nũc · Setun do vtilitat ipſius tempis euidens crtitudo. ibi · Quia Ppioꝛ ẽ ſa lus. Lerao eiuſ certitudinis ĩeſtimabilis magmitudo. ibi. G cũ credidimꝰ. Dict᷑ aũt et ẽ verbũ inearnatũ noſtra ſalus qꝛ p ipſũ facta ẽ humani generis reꝑatio · Require li· 4· c. x. p verbũ Ox pꝛeceſſit dies aũt a pꝛopinquabit. Ro.i3. In his verbis apoſtolus diſtiguit duplex tempus Pꝛimũ eſt tempus culpe vel ydolatrie que antixp̃i aduentũ in mũ do regnaunit. Becũdũ eſt tempus gr̃e que ꝑ xpᷣi aduentũ in coꝛ dibo fideliũ habundauit ˖ O aüt dies gre in coꝛde ſidelis aĩe il⸗ luſceſcat nte eſt vt nox culpe euaneſcat cũ peccatũ ſit obex gre ad bonũ aũt gr̃e nõ pt᷑ quis ꝑ ſe veire cũ nõ ſit m lmites ĩfii. tat nre · h õm ĩfluẽtiã largitatꝭ dĩne. Re. li ·xc j· ad boꝰ? gre 17 De ecodem. Xrate viã dni. rectas faute ſemitas eius. Wat 3. Quia duplex ẽ via dñi · Pꝛima ẽ communis mandatoꝝ. Be⸗ dda ſemita ſtricta vſilioz Beatus Wathe? ad vtraq; dſie Parandũ in verbis ꝓPhetice exhoꝛtat Mam ſic duplex bo nũ deus pꝛimis parentibo parauit vmũ temꝑpale· et alud eter nũ. et pꝛimũ dedit; ſecundũ ꝓmiſit.ita etiã et cũ et qꝛ hoc pꝛete tũ diſcipline trangreſſi lunt. adhut ipſe deus qui vult omnes aluos Reri-hominez amphus ꝓbans peetpta decalogi ſibi de⸗ dit. Require li · 5· 0 68. eeodem. Go quide baptiʒ o vos aqua ipſe vos baptiſabit in ſpi rituſando a igne · Mat. 3. Verbis in his notat᷑ duplx baptiſmus ſcʒ ꝗohannis qui tm fuit ad aſſue ſactionez. a baptiſmꝰ xp̃i qui fuit ad peccati remiſſonẽ. In baptiſmo aũt xp̃i notat᷑ eius humilitas a nr̃a vt litas. Re .h 6.c. 8· baptiſmꝰ “ Pominica fecunda. Hecunq; ſcripta ſunt ad noſtrã dodtrinam ſcripta ſunt. Ro. I5· In verbis ꝓppſitis duo ſunt attendenda. Pꝛi mo ſapienti? inuiſibilis et increate ꝑ ſcripturaʒ exterio illu minatio. ibi. Auecunq; ſcripta ſunt · Se cundo ſcripture einſ⸗ dem effectus demonſtratio. ibi. Xà?d noſtrã doctrinã ſcripta ſunt Cirta quod ſci endũ · q tũ veritatis theologite ſublimitas ſuꝑni ſit ſplendoꝛis · radius illummans intellect u. et regaliũ delicaʒ uiuiis reſiaens affectũ. certe ſcientiaz eſt pᷣnepiu. et donũ ſci⸗ entie a ſpũſancto infuſũ fufficiens ad ſaluc. Re.h · 5.· c. 433·½ De eodem. , Hnt videbũt ſiliũ homims vemientẽ in nube.cũ potłſta te mag na et maieſtate · Lu. 21.-Circa diẽ finalis iudiaj quatuoꝛe in his verbis ꝑ oꝛdmẽ expmunt᷑ Pꝛimo er⸗ rdꝛ lemꝑis indicio deputati· ibi · Innc · Secundo qualitas udi⸗ eis pettatoꝛibo irãti · ibi· Filiũ hominis. Terdo aduentus indi cantis nubibo bainlis demonſtrate im nube. ibi. Venientẽ im mu be. quarto reſiſtendi ĩpoſſibilitas regie maieſtati ibi · Cũ pfᷣate Cirea verba ꝓpoſiti themat: nõ ꝙ in extremo indido xp̃s nõ ſlo * Eñ bᷣm pã d iumaʒ ſed et ĩ foꝛma huãna iudicabit · Re · l · 2· c n3 4 . 4 4 9 . 4 1 7 E WWominica terca. Blite añ tempus iudicare quoaduſq; &miat ðñis qui a ilhummabit abſcondita tene bꝛaꝝ qa maniſeſtabit ↄſilia coꝛdiũ . j· Coꝝ · 3. Cirea verba ꝓpoſita tria ꝑ oꝛedinẽ ſũt õnda. Pꝛimo peccantiũ ſinalis penitentie mceruitudo. ibi Mo lite anñ tempus indicare. ſeʒ moetis poſt quod penitentia ẽ infru ct uoſa · Secundo veri indicj de peceantibo eertitudo⸗ ibi Quoad uſq; veniat dñs qui et illummabit abſcondita eenebꝛaꝝ. Ter⸗ cio ipſius peccant? erubeſeœntis plenitudo ibi. Et mam ſeſtabit ſilia coꝛdiũ · Quod erit m die indicij: qꝛ tũc mamifeſta erũt ab ſoondita coꝛdis nr̃ i Circa verba ꝓpoſiti thematis ẽ notandũ q liet india um ꝙ exer ebit dñs nemo ſeit vtꝝ ſit dignus odio vel amoee · In extremo tñ ſʒ m die iundicij erit mamſeſtũ. vnde et tũt quatuoꝛ oꝛdines in indidio erunt-· Re· R.·. g. c Mat. I1. In iſtis verbis ꝓpoſit? duo pꝛintipaht᷑ decla⸗ rant᷑· Pꝛimo virtuoſoꝝ et ↄſtantiũ admimtio.ibi.Ex iſtis ſn deſertũ videre ˖ Gecundo vico ſoꝛ et temptationi ſuctum bentiũ effeminatio. ibi. Aêaiua äßini i vento agitatã . qꝛ tales ad meʒ ventũ temptationis ſe tanq; effemmati flectunt et incli⸗ nant· Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ; oꝛdo temptatio nis qui fuit in pᷣmis ꝑentibo etiã in nobis ↄplet᷑ · Re.li · 2· c· 66· Domimica quarta. Kudete in dño ſemp iterũ dieo gaudete modeſtia veſtm ſit omnibo dñs em ꝓpe eſt. Philip. 4. In iſtis verb̊ apo ſtolus ponit diuim gaudij diledioms et humane di⸗ ſtindionẽ ibi. Gandete ſemꝑ in dño . J in his que dei ſunt nõ hominis. Secundo ſubiungit eiuſdẽ diuim gaudij ↄtinuationẽ: ibi. Iterũ dico gaundete . q. d. non ſit regreſſus ad gaudiũ huius vite vbi riſus doloꝛe inſtet᷑ et extrema gaudij luctus octupat. Terdo ponit gaudij einſdeèad homines notiſñcationẽ ibi. Mo deſtia veſtra nota ſit omnibo hominibo· Auarto ſubiungit gau⸗ dij diuini ꝑſectã completion. ibi. Dñs ꝓpe ẽ· ſcz in meete vbi animã hic in eo gaudentẽ ſibi vniens eã cũ ipſo ꝑſedte gaudere ſatiet in eternũ. Circa ver ba ꝓpoſiti themat notandũ ꝙ is vere gaudet in dño q lbi vnitus mẽbꝛũ eius affectũ eſta tal e ipſfũ gaudiũ non q̃rit. gandet aũt ille veratt᷑ in dño qi bñſicia mi ſericoꝛdie wcoognoleens in eis uigit᷑ delectat᷑ . Milſeritoꝛdia autẽ dei patet in effectibo benefiaoz. Re. li. je.3 4. miſericoe dia dei⸗ . De eodem. . in deſerto huius mundi cognoſti valeat ꝓteſtat᷑. ibi. Ego vex. clamantis in deſerto Hecudo vt via Pparet᷑ ad toꝛ vementi dno exhoꝛtat᷑· ibi · Dirigite vꝛã dñi · Circa vᷣba ꝓpoſit thematis no⸗ tandũ.qꝙ ꝑ verã penitentiã dño via ad toꝛ pꝛeparat᷑·et ꝑ amo rẽ in ammã dirigit᷑:iuxta illud ꝗJo. Siqus diligit me ſermone; meũ ſeruabit. Deus aũt ingrediengs ammã muluſoemis ẽ inea ꝓPoſitis duo ſatit · Pꝛimo ſe vocem clamantis qua xps hannes baptiſta tanq́; pꝛeto xp̃i a pꝛecurſoꝛ. In verbis Re.h.)·c.i2.· Et ſimiliter deus diuerlimode in rebo vt ptz ibi dẽ n natimntate dommi.. opter hoc ſciet po pulus meus nomen meũ in die il⸗ la. qꝛ egoipſe qui loquebar eccœ aſſum. Yſa. 2· Chꝛi ſtus de ſuo in carne aduentu volens ertificare populũ: In verbis pꝛemiſſis duo ſacit. Pꝛimo em ſui aduentus cl ram expꝛimit ꝓphecã · ibi. Pꝛopter hoc ſcet populus meus nomen meü in die illa · Secundo Phecie ipſius certa ſubinſert experien⸗ tiã · ibi · Quia egdipſe ꝗ loqbar ecœ aſſuzʒ.· Circa vba ꝓpoſiu the mat: nõndũ. ꝙ xp̃s veritas verax iuemiri volens. ꝓmiſſum ſuũ aduentũ ꝓpter ꝓphetas tandẽ hodie veraat adipleut. Pñ a wæ re diet egdipſe ꝗᷓ loquoꝛ ſceʒ ꝓphetas. eccœ alſſum icarnatus. In car natio auũt xp̃i noſtrã in pluribo excellebat. Re. h. ·.c. · (LDe eodem Hangeliſo vobis gaudiũ magnũ quod erit omm ꝓplo quia natus nobis hodie laluatdz. In iſtis verbis pꝛe do erleſtis regni angelus tria paſtoꝛibo pꝛeconizat Pꝛ mo magni gaudij certã et iuſtiſſimã cauſã· ibi.· Euangeliſo vobᷣ gaudiũ magꝗ nũ · Iliſi em certa et iuſta ſubeſſet ca. gaudiũ mag nũ · rõn abiuter dei nõ poſſet.ſed libenatio a moete eterna et adi tus regni eterni eſt cã huius gaudij. g et gaudiũ quod ex ip̃a cã naſet᷑ mag nũ iuſte dici debet. Becundo expmit generaltath huius gaudij firmiſſimã repꝛomiſſionẽ· ibi· Qð erit omni ꝓplo. ſcz ꝓlo dei et ñ ꝓplo diaboli · qꝛ iſtð gaudiũ eſt ãgeloꝝ quo⸗ ruĩa reſtaurat· Sactoꝝ quoꝝ ſtatus ĩ eelo ſublimat᷑ Juſtoꝝ m terra quoꝝ gr̃a augitat᷑. Peitentiũ quoꝝ vita emẽdat᷑. Ena litatt que ad ſid a vnitatẽ eccie vocat᷑· Lercio ſubinfert huius gaudij manifeſtiſſimã declarationẽ, ibi. Ania natus ẽ nobis ſal Go vox clamantis in deſerto dirigite viã dñi . Io.· j. H uatoꝛ · Circa verba ꝓpoſiti thematis nõndũ.ꝙ natiuitas xp̃i tri plex ẽ· ſcʒ diuina huana et gtuita. Re.li.ꝗ:c ſO: natiuitas xpi (ominica infra octauam. Bi venit plenitudo temꝑis miſit deus filũ ſuũ natũ ex muliere. Gal. 4. In his verbis apł's quinq; ꝑ oꝛdmẽ po mt. Pꝛimo tꝑis qð vſq; ad xpᷣm ab adq defluxerat in ꝑfedionẽ.ibi. Vbi venit plemtudo tꝑis·q dD.ome tꝑs qð deſlu rxrerat imꝑfedionẽ ↄtinebat vſq; ad xpᷣi tꝑs.ĩ quo dei ꝑfecta ſũt opera. qꝛ ima ſummis ↄiungunt᷑: Secundo filij dei eternã et in⸗ effabilẽ gnationẽ · ibi:Wiſit deus filiã· quẽ ſcʒ ab eterno ineffa bilez de ſe gemiit · Lercio tꝑalis xpᷣi natinitatis declaratio.ibi. Factũ ex muliere.ſactũ ſub lege ·q:d· Licet ab eterno natus ſit a patre · añ ome; legẽ angelicã et humanã. tñ ſub lege natus ẽ ex muliere. Quarto natiuitat eiuſd facte in tꝑe œrtã rationeʒ. ibi · Vt eos qui ſub lege && Auinto redẽptionis ꝑ xp̃m ſacte ef⸗ fectus declarationẽ · ibi. Vt ad optiotioneʒ ſilioꝝꝛ. Circa verba WPoſiti thematis nõndũ ꝙ filius eſtendit᷑ eſſe ꝑ eaſdẽ raticnes E quas et oſtendit᷑ pater· Re · l. .c. S· Cum lint tot X· Mer creſeœbat et ↄſoꝛtabat᷑ plenus ſapĩa. Lu.2· In ver is p̃didis nõ eſt itelligendũ ꝙ iheſus m ſe ꝓfecerit qui ab infantia cptionis lapiẽtia plenus fuit. ſed potius pꝓfeuit i aliis qui doctnina ſua et exemplo ꝓſecœrũt.et hoc coꝛã deo˖ ad gratiã dei et hominibo· idẽ ad voluntatẽ hominẽ . ꝓficie bat tn iheſus in ſe etiã oognitione exꝑimentali et ſenſuali.qꝛ di dicit m apłm ĩ his ꝗᷓ paſſus ẽ obediẽtiã.et ſᷣm hoe nõ ꝙ ſic in xpᷣoſuit oĩs pleitudo gr̃e ita et oĩs plenitudo ſcĩie.· Re.li.ꝭ.c..ꝗA On circumciſione dominii. Pparuit benigmitas et humaitas ſalnatoꝛis noſtri dei Tit · 3-In verbis ꝓpoſitis tria inſimat apłs in xpᷣo ap paruiſſe ſeu maniſeſta fuſſe.ꝛimo ſuã molita bonita⸗ tem ꝗᷓ in hoc a pparuit.qꝙ ipſe dñs legis legi ꝓ nobis ſubiacere volnit · ibi. KParuit benigmitas· Becundo verã aſſumptaz hu⸗ manitatẽ· que aꝓparuit ꝑ pꝛepuaj m tircumuſione ablationeʒ. ibi. Et humanitas· Lercio ſue crctumaſionis vtilitacẽ. que oe⸗ diata fuit ad noſtrã ſalutẽ · ibi · Saliatoꝛis noſtri dei · Circa ver ba ꝓpoſiti thematis notandũ.ꝙ vxpᷣs aceœpit arcumciſionẽ mul tipud ratione · Re · li.A· c. i1· H Dceatum eſt noõmen eius iheſus · Luce.2. In his verbis ſanctus euangeliſta tria mmnit attendenda. Pꝛimo q nomen imponit᷑ mncog noſubili cũ tñ ommis res ſuo no mine oognoſcat᷑. ibi. Vocatũ eſt nomen eius. Secundo ꝙ; no⸗ men illud ei ↄgrue diat᷑ cognitione mœlledtuah- lbi· heſus qð ſonat ſaluatoz· q· ð· Nomen ei ↄgruebat. qꝛ vemit vt ſaluaret. Tertio ꝙ effectus ipſius nominis pꝛenũciat᷑ ab angelo ſpiritu ꝓhetali. ibi · Quod vocatum eſt ab angelo. Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ:qꝙ dignitas huius nominis quod eſt iheſus multiplex eſt · Re. li: A·c.ſi. circa· me.ipſius. . –,AOn epiphania vomini. VTambulabunt gentes in lumine tuo et neges in ſplen Idoꝛe oetus tui . Pfa. 60o. Lict omnes ſtelle ſint filij dei ui et eas creauit quia iuxta Johan. ab ipſo et ꝑ ipſũ ſunt omma hec tñ ſtella que magos duxit ꝓPpꝛie ſua ſtella diat᷑ quia eã de nouo ad ſeipſũ maiſeſtandũ creauit. m illud MWat. 2. Vidimus ſtellã eius in oꝛiente. et om hoc effectus huius ſtel le triplex in verbis ꝓpoſitis demonſtrat᷑. Pꝛimo qꝛ ignoꝛantes deũ ad inquirendũ eum inſtraxit. ibi. Et ambulabunt. Secũdo quia in tenebꝛis eumtibo ne errarent illuxit. ibi. Gentes in lumi ne tuo. gentes em̃ erant in tenebꝛis immo erant tenebꝛe. inxta illud · Eratis em̃ aliqñ tenebꝛe ſcʒ cũ adhuc gentes eſſetis. Ter tio q; non viles ſed ex ellentes et idoneos ad xpᷣm ꝑd uxit. ibi Et reges in ſplẽdoꝛe oꝛtus tui. Circa verba ꝓpoſiti thematẽ no tandũ. ꝙ illa ſtella que magos ad xp̃m ꝑduxit. ſignat lumen gr e.in cuius lumĩe hõ ad xpᷣm ꝑdudt᷑.Re:li.s.de gr̃a.c.j.a.2z H U aliã viam reuerſi ſunt in regionẽ ſuam. ath· 2· Bea te idezʒ gratia illuſtrante queſierunt.et ei auꝝ dilectiomis · thus deuotiomis: à mirrã ↄtritionis obtulerunt. In verbis pꝛedidis tria mmnuit eſſe fatienda· Pꝛimo ne amphus diaboli iugd ſe ſub iaeant . ibi · Reſponſo accepto in ſomnis ne redirent ad herodẽ ideẽ ad dyabolũ a quo iã reeſſerunt. Secundo vt lata que ad ꝑ ditionẽ duck relicka ꝑ artam incedant . iuxta illud. Krta eſt via que dutit ad patriã · ibi · Per aliã viam. Tercio vt ipſã donee E. Treſponſo accpto in ſomnis ne redirent ad herod p tus eum. Mat · vere penitentibo qui iam xp̃m ſtella du N ad patriq ptingant nõ deſerant ibi. Reuerſi ſunt in regione; ſuã. ſcʒ in terrã vinentiũ. Circa verba ꝓpoſiti thematis notand ꝙ via impioꝝ eſt denebꝛoſa . et ideo neſcimt vbi coꝛruant . her eſt vera peceatoꝝ qua itur ad pꝛincip tenebꝛaxꝝ: a p lequens ad terrã tenebꝛoſam et oꝑtam moꝛtis caligine. Juſtoꝝꝶ aũt ſe⸗ mita eſt quaſi lux ſplendens et ideo duet ad xpᷣm vemm luem et ad luudam regionem. Re h. =. c 22z· Caritas: dominica pzꝛima poſt epiphaniam. Icut in vno coꝛpoꝛe multa membꝛa habemus omnia aũt membꝛa nõ eunde actũ habent. lRo. 12 Rd oſten dendũ coꝛpus xp̃i miſticũ cũ coꝛpoꝛe humano duenine· m verbis iſtis apł's trahens ſimilitudine quatuo facit · Pꝛimo oſtendit coꝛpus humanũ ex multis membꝛis compactũ ibi. Si cut in vno coꝛpoꝛe multa membꝛa habemus. Gecudo mumit eo dem modo xpi coꝛpus ex multis ſideli bo redactũ ibi. Ita multi vnũ coꝛepus ſumus in xpᷣo. Ter do ſubiũgit miſtia coꝛꝑis xpi d iner ſitatẽ actũ. ibi. Omma aũt membꝛa nõ eundẽ ackü habet Quarto intendit oñndere ꝙ ipſoꝝ ſidelũ vmeulũ ſidei et diledio ms debet eſſe oompactũ. ibi · Smguli aũt alcer alerius membꝛa Circa verba ꝓpoſiti themats notandũ qꝙ ſicut membꝛa huma⸗ m coꝛpoꝛis amoe quodã naturali admui colligant᷑ ſibiq; mu tuo ſubuemint· Ita membꝛa miſtici coꝛpoꝛis xp̃i ꝑ caritatẽ con nectunt. et xpᷣo ſuo capiti vmint᷑. Re· li.·.c 23. ((E6E·ec codem. Heſus pꝓſici ebat ſapientia et virtute et gratia apud deũ et ho⸗ mines. Lu. z. Quia hm Aug. Omnis xp̃i acho noſtra eſt inſtru dio · Be. euan· Lucas in verbis iſtis oſtendit qio nos vtiliter ꝓſficere valeamus mnuit aũt duo.Pꝛimo ꝙ; ꝓſectus etats ſine pfedtu ſapientie eſt vituꝑabihs quod ex eo perpendit᷑: qꝛ pꝛi⸗ mo ponit. Iheſus pfidebat ſapiẽtia· poſtea ſubiungit. etate· q: dicat. Niſi iſti pfectus turrant ſimul pꝛoſedtus etatis eſſet odio ſus.iux illud Yfa. Puer eentũ amnoꝛ erit maledicꝰ. Gecũdo. ꝙ pfectus gratie apud homines mihi pꝛimo apud deũ erit exe crabihs quod ex eo colligit᷑. qꝛ pꝛimo pꝛemittit apud deũ · po ſtea ſubiungit apud homines quaſi dicat.miſi hõ gratia pficiat apud deũ. ꝓfectus apud homines milus erit. iuxta illud aphi.· Si hominibo placerẽ xp̃i ſeruus non eſſem · De plemtudine aut gratie xpi re · li · c.i13· Poſt hoc ðſiderandů · . 1 9 minica paima poſt octaua, epiphanie. Xritate fraternitat: ad inuic diligente & Ro. 12z. n verbis apłs circa caritatẽ xpi duo ĩſtruit attẽdẽda.Pꝛi mo qꝙ ei? dilect de fr̃m carnalhuz ẽ affectꝰ buãdus ibi aritate fr̃nitatẽ · qꝛ ſic fr̃es carnales ex eodẽ patre et mr e pꝛo creant᷑· ita et ꝓxi ex eodẽ patre deo eadẽ matre eccia generant᷑. Becundo ꝙ ꝓxi mus ꝓximũ ſuũ diligens ab eo ſidelter ẽ read⸗ amãdus ibi· Inuic diligentes. De caritate aũt ꝓxĩ re. lis· c· 30. De ecodem. = DOcatus eſt aũt iheſus a diſupuli eius ad mupcias Jo. 2· G nupcdie ſint honoꝛabiles et licite euangeliſta oñ⸗ ONVWit m iſtis ver bis. et hoc dup heit. ꝛimo qꝛ iheſus vo⸗ eatus ad eas.ipſas ſua heſentia honoꝛauit. ibi. Vocatus ẽ ihe ſus. Secundo qꝛ diſepulos ↄuiuias ſecũ ducens tanq; bonas æ licitas appꝛobauit · ibi · Et diſapuh eius ad nupdas: De nupci is aũt re · li· 6· c. 2272. MWatri. Dominica ſecunda. Olite pꝛudentes ee apud voſmetip ſos. nulli malũ ꝓ ma lo redtes. Ro. 2z.· In verbis iſtis apłs pꝛudentiã du phce innuens duo fact t · Pꝛimo vnã ex hil ꝓhibet a di ſuadet tancq; deo odibilẽ. ibi. Molite eẽ pꝛudentes apud voſmet ipſos. Secũdo alterã tenendã ↄſuht et hoꝛtat᷑ tanq; deo amabi⸗ le · ibi.· Nulli malũ ꝓ malo reddẽtes· Cirea verba ꝓpoſiti thema tis notandũ:qꝙ pꝛudens ille diet apud ſemetipſũ :qui pꝛudenti am ſibi datã in ſe refledit tm. vñ talis non ẽ pꝛudens apud deũ qꝛ nõ ad dei ꝗloiã vtit᷑.nec apð ꝓximũ. qꝛ nõ ꝓx imo.qꝛ ſibi ꝑ eã paouidet in his que caro ↄtupiſcit. et hanc duplice pꝛuden tiã diſtinguit expꝛeſſe ad Ro. dicens. Pꝛudentiã ſpiritus tene⸗ amus Re. li. 5. c· 33 Pꝛudenti Omo ſum ſub poteſtate ↄſtitutus.habens ſub me mili⸗ tes · MWat. S8.· In his verbis Centurio ſidẽ quaʒ de xp̃o . habuit derlarans pfectã fi ſuã triplici ꝓpbat argumen to. Pꝛimo ꝙ omnis creatura ẽ ei ſubiecta.ibi. Momo ſum ſub Ppoteſtate tõſtitutus habens ſub me militesquaſi dicat. Si ego homo ſub poteſtate ceſaris poſitus habeo ſub me milites. quan⸗ tomagis tu qui ſub nullius poteſtate es conſtitutus. habens ti bi ſubiectam omnem creaturam. Secundo ꝙ omnis res mouet Sm lua volita. ibi · Dico hnit vade a vadit qualſi dicat· Si ſeru i — -- — ma mau em̃ ad ooc mee pꝛe œptu multomagis omnes res að nutũ tuum vẽt · Tereio ꝙ reſiſtendum ei mulla ſuffiat potentia. ibi · Et alio · veni et vent. Circa verba ꝓPoſiu themat nõndũ⸗: ꝙ apoſtolus pulchꝛe diffinit iðẽ · Re. l · S: de ſide · c 18. Dominica tercia. LCenitudo legis ẽ caritas. Ro.iʒꝭ· In ver bis iſtis apłs: deſcribit ꝑfedtioneʒ; caritatis: et hot tripliater. Pꝛimo a plenitudme ommũ alioꝝ mandatoꝛuz dtinentia. ibi Plemtudo. Secũdo ab oĩ ſalutiſere ſcie ſapĩa.ibi. egis· qꝛ oĩis ſcia legis veteris et noue et oĩs ſapia in ea vᷣtualit᷑ ↄtinet᷑· Ter cio ab actualis dulœdis eius exuberãtia: ibi: Caritas qꝛ ipſius nom̃ et acus duleœdie ſpũs exuberat. Re:h·s. c 2 4. de carita te (We codem. Vrgens iheſus imꝑauit ventis et mari· et facta ẽ tran⸗ quillitas magna. Mat· S. Be. euan MWatheus in ver⸗ bis iſtis cirea triumphũ temptatioms dyabohec · tri a oοRh ponit. Pꝛimo ꝙ xp̃s ad diſſipandũ inimicũ ꝑ oꝛationẽ ſit ſuſctandus ibi. Surgens iheſus. Secũdo ꝙ oĩs triumphus tompta tionis ab eo ſit ſperandus· ibi. Imꝑauit ventis et mar Ter cio ꝙ temptatio eſt de victa xp̃s in pace coꝛdis reſidens · ſit laudandus · Me.de temptatione dyaboli li · 2· c. 66 x xp̃i exuſet in coꝛdibo veſtris · m qua et vocati eſtis ol. 4. In verbis iſtis apłs tria ſaut. Pꝛimo pace verã a falſa ſeu mũdana diſcernit. ibi · Pax xp̃i:q:d · nõ pax earms que ad ↄtupiſctias ↄcoꝛdat· aut hoĩs que hoĩ malũ ſua denti acquieſeit aut demonis ꝗᷓ ðtoꝛdat cũ fatientibo volũtateʒ ſuã.·ſed pax xp̃i qᷓ ↄſiſtit ĩ faciẽdo et patiẽdo qᷓ xpᷣs vult. Secũdo oñdit ꝙ xp̃i pax gaudiũ mði a ↄcoꝛdiã eius ſꝑnit ibi . Exultet in coꝛdibo veſtris · nõ pax mði. Terdio declarat ꝙ hec pax mem bꝛa xp̃i in vnũ coꝛpus eclie ↄnedit· ibi. In qua et vo cati eſtis in vno coꝛpoꝛe · Re. de pace li. · e. 3· De codem. Vm doꝛmirẽt hoies veit inicus eius et ſuꝑſemĩauit zi⸗ 33ania Chat. 13. Cir ea oꝛtũ eꝛ roꝛis in coꝛde hũanno be⸗ Mat · in verb iſtis tria ꝑ oꝛdinẽ poĩt · Pꝛĩo ꝙ tꝰ erro nis naſi᷑ ꝑ hoĩs meritũ ſeu negligẽtiã · ibi · Cũ doꝛ. Kc. idẽ negli gent ſe haberẽt veritatẽ nõ turãdo · Setũdo ꝙ creſcente neg ligẽ tia ſeminat dyabolus in coꝛde peccati nequitia ibi. Venit ini⸗ mitus hõ et ſuꝑſeminauit ʒizama in medio tun:idẽ in medio bo noꝝ na turaliũ que deus in homine plantauit. Tercio ꝙ; pecea ti nequicia occaſione negligentie ſemmata maioxẽ infeꝛt ſeuicãa ibi · Et abiit ad hoc ſcʒ vt ſeptẽ ſpũs neqoꝛes ſe aſſumens ſemẽ erroꝛ mltiplicaret rediẽs. Circa verba ꝓpoſiti thematis nõndũ ꝙ ſemẽ diaboh ſũt erroꝛes młtifoꝛmes quos ĩ agro ecie ſemĩa uit. Re. de erroꝛibo creationis h. 2. c.j. circa mundi crationẽ. Be odem Mnes eande eſcam ſpiriltaẽ manducauerũt &α- j. Co⸗ 10. In verbis iſtis oſtendit apoſtolus verũ eſum coꝛpo xris xp̃i in lege noua tmditũ figura hter ĩ lege veteri pꝛe celliſſe ibi · Omes eandẽ eſcam ſpiritaleẽ manducauerunt ſcʒ pa tres exeuntes de egipto agnũ paſcalez edentes qui coꝛpus xp̃i verũ figurabat. Secundo inſimat eoſdez potum ſanguinis xp̃i ſpiritu aliter bibiſſe ibi.et omnes eundẽ potũ ſpiritalẽ bibe rũt ſcʒ ſanguinẽ iheſu xp̃ᷣi. Lereio oñdit huius potus figunã in aq̃ quenti eos petra ct. Re. de ſacra eutcariſtia li · · c. I1· Ge eodem. quã moyſes eduxit de petra· ibi · Bibebant aũt de ſpirital ſe⸗ 2 Hlti ſunt voeati paudci vero eleci · Mat.zo· In his ver bea.euan. Mat· duplic effectũ giatie innuit · Pꝛimo. gfe pꝛeuemient ꝑ quã ad penitentiã vocam. Secundo gre lſubſequent ꝑ quã ꝑſeuerantes in penitentia gloꝛificam̃· qꝛ aũt multi gratiã dei abiieiunt quã ꝑapiunt· ideo multi vocanẽ quidẽ ad gleeiã ſed non puemũt.qꝛ gr̃am ꝑ quam ſolã vemire poterat a ſe abiiciũt. Coñ quos apłs. Mõ abiido gra dei. pau ci aũt in ſubſequenti gr̃ᷣa que ſola ꝑduat ad gloeiã ꝑſeuerant. ideo et paua ad gloꝛiã eligunt᷑. Circa vba ꝓpo ſiti themat nõn dũ ꝙ niłs ad gloiã efficact eligit᷑ niſi ꝑ inſuſionẽ gr̃e iuſtiſiœt᷑ Re. de iuſtificatione impij h.õ·c. 42· De ecodem. Vfficit tibi gratia mea. Mã virtus in in ſirmitate ꝑfici᷑ Co12Z- In verbis iſtis deus datoꝛ graꝝ commen dat gram duplinter · Pꝛimo cancq; nobile ſemen in ag ꝛdis ſemmatũ generat ſufficentiã meritoꝝ · qꝛ gratia ẽ pꝛin⸗ apiũ meriti·et ſine ipſo nulli opus merico⸗ iudirateibl. Buf⸗ ſicit tibi gra mea- Secundo ꝙ virtus a lumine gre fluens cau⸗ ſat topiã meritoꝝ ibi· Mã vi tus ĩaſirmitate ꝑpſat᷑· q. d· virt ꝰ — . —WZDMM . infirmitatẽ tanq; ꝑ ſuuʒ o ppoſitu phat᷑ et ↄſeruat᷑· pſecta aũt et ↄſeru ata in glociam introduut NRequire de gratia li · c 3 Kiit qui ſemmar ſeminare lemen ſumn *. Lu. 8. In hie verbis xps de leipſo tria ꝑ oedinẽ mſinmuat et oſtendit; Pꝛimo q de ſecreto ĩuiſibilis ſue deitatis idẽ de ſinn pa tus exiens ſe mundo publicauit· ibi · Exuit· iuxta illud Jo. Exi ui a patre et veni in mundũ · Secundo ꝙ mundũ deſertũ incul tum inuemens omne ſemen vez in eo ſeminauit ibi · Qui ſemi⸗ nat ſemmare. Tercio ꝙ ſemen dyabolicũ ante ſuũ aduentũ ia⸗ d a ſuo ſemine diſcrepauit ibi· Semen ſuũ quod longũ diſcre pat a ſemine dyabolito. Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ ſiẽ dyabolus ſemmauit in mundo falſitatẽ aQ vicda· ita etonuᷣ⸗ ſo yp̃s ſemmauit veritatẽ ac virtutes · Re. de virtutibo li. 5· c 4½ (OPominica pꝛima in quadꝛageſima. ꝗg diſtribuero in abos paupeꝝ omnes facultates meas K. 1. Coꝛint. 13. In his verbis pbat apoſtolus nullum E opus quantumeunq; arduũ eſſe meritoꝛiũ apud deũ ſi ne taritate. et ad hoc vtiẽ dupha argi mento. Pꝛime arguens a rebo exterioꝛibo ad ſuſtentationẽ coꝛpoꝛis oꝛdmatis Becundo aſſumit argumentũ ab affectio nib⸗ mentis qubo afficm natu⸗ rali dꝛta ozpus. quaſi dicat. Si het duo que mter oĩa ĩ hat vi ta diligunt᷑ expoſita ſine caritate nõ plſunt ad vitã eternam. g aliud actus valet qui fit ſine caritate· Re. de cari tate li ·S· czS, Eſpide fides tuã te ſa luũ de feat · Lu. 18. In verbis iſtis iſtis xõs cœ ab ipſo illumiato loquens duo facit · Pꝛi mo virtut latentis in ſe diuinitats manifeſtat. qn im⸗ —— „ „ . patiu diat reſpice. Secũdo effectũ fidei cat holice expꝛeſſe demõ ſtrat· ibi. Fides tua te ſaluũ ſectt. Re · de effectu fidei l. S· C· II. SS(E(Ee coeaß. Mommbo exhibeamus nos lſiẽ dei miniſtros. 2. Coꝶ.· 6. Licet Nomm tpe xpi miſtri ſibi debeãt miſteriũ exhibere. Xpoſtolus tñ hoꝛtat᷑ ĩ his dieb ad miſteriũ der ſpeciaht de dicats miſtros xpi ſe plus ſolito ad miſtrandũ ei ſolicditos exhiberi. Et ad hoc qua tuoꝛ ex oꝛdine ponit. Pꝛimo exhoꝛtans vt om nis toꝛpoꝛ et ne gligentia remoueat᷑: ibi. In ommbo ne ſcʒ aliqð ſadenduzʒ ne⸗ gligat᷑· Secũdo vt opus nr̃i miſterij voluntarie nõ ex coactone aliqua offemt᷑.ivi-exhibeamus noſmetipſos. Tercio vt omne opus noſtri miniſterij in deuz dirigat᷑· ibi. Sicut dei mimiſlxos. Quarto vt effedtus ad miniſtran deo dceptus ꝑ affedũ oſten dat · ibi · In multa patientia et tribulatione. Circa verba WPo⸗ ſiu thematꝭ notandũ ꝙ hic ꝓpꝛie xp̃o mimiſtrat qui ſue volnitti he ti mn oĩbo ſe ↄſfoemat · Re. de ↄſoꝛmitate volutat nre li. yx·327. De eodem. 2 Vckus ẽ iheſus in deſer tũ a ſpiritu vt temptarek a dya⸗ eiu bolo · Wat. ꝗJ. Beatus euangeliſta in verbis pꝛeta dtis · du tria ↄſideranda innuit. Pꝛimo ꝙ ab interne quietẽ ↄſo 4 latione deſertus temptantiũ ſalubꝛiter exponit᷑. ibi. Ductus eſt en iheſus in deſertũ. Zecundo ꝙ deſertũ ſpũſſandi ꝑmiſſione effict ibi. ſpiritu. Tercio ꝙ dyabolo diſpẽſatione dei ad temptan dum dat. ibi · Vt temptaret᷑ a dyabolo. Circa verba ꝓpoſiti the mat notandũ ꝙ ad reſſtendũ temptauomi dyabolice maxime valet ↄſideratio penaꝝ inferni.que ſuctumbentibo tem ptationi inſligunt᷑ · Require. de penis infermi. li.2. eo. dominica ſecunda. UWZM 1 On em vocauit nos deus in immunditciã. ſed in ſandaiſi u catione. Teſſal. 4. In verbis pꝛemiſſis diſtinguit apo⸗ N ſtolus vocationẽ dei a vocatione dya boli et hoe p duo o ꝓppoſita. Oꝛimũ eſt immũdidia ad quam dyabolus fihos ſuog e —— vocat · ibi. Non vocauit nos deus ſcʒ filios ſuos in imm undiciꝗ ſicut dyabolus vocat ſuos. Secundũ oꝓpoſitũ eſt mundicia ſeu ſandiſicatio · que opponit᷑ immundidie· ad quã deus diledtos ſu os mnuita . ibi · Sed in iuſtificationẽ. Circa verba ꝓpoſiti thema . tis nõndũ . ꝙ immundicia ad quã deus nullũ vocat ſed ꝓhibet et deteſtat eſt pccẽm moetale. Re:de ſeptẽ vicis im gne li. 3. c. 14. d GWe eodem n Vlier chananea eg reſſa a ſinibo illis clamabat dicens. Miſerere mei ſili Dauid. Mat. i5. Ad cognitione dei adipiſcendã beatus apoſtolus in verbis iſtis tria imm it attondenda · Pꝛimũ eſt peceati motalis actualis diſcrmetio· ibi Wulier chananea a finibo illis egreſſa. Secundũ eſt defectus no ſtroꝝ et peccatʒ cogniuo. ibi· ilia mea aĩa-male a demo⸗ nio toꝛquet᷑. Leraeiũ eſt deo ꝑ oꝛationẽ aPꝛopĩquatio · ibi · Mi ſerere mei· et tunc ſequit᷑ diuma cognito · ibi· Fili Dauid. Licet aſt exœllẽtia dei tanta ſit vt a milſo valeat comp̃hendi. cogno ſci᷑ tamen ꝑ quinq; nationes· Reqde ex œllentia dei li- .c.21. Dommica tercia. Ratis em aliqniten ebꝛe. nunt aũt lux in dno.Ephe · · Circa ſtatũ verauter peitentiũ in veꝛbis iſtis ponit apo ſtolus triplice gradũ ſeu ꝓceſſũ ſᷣm triplex tꝑs· ſcʒ pꝛe⸗ ſens· pꝛeteritũ et ſutuꝝ· Pꝛimus gradus pꝛeteriti tꝑis ẽ peccati tenebꝛoſitas et hec ẽ recognoſcenda et flenda ibi. Eratis eiĩ ali qñ tenebꝛe. Secũdus gradus pñtis thien iuſticie et pnie lumi noſitas. a hit ẽ ingiter retinẽdus· ibi. ſũe aũt lux in dno. Ter cius futuri tꝑis ẽ ꝑſeuerantie virtuoſitaset hic eſt a pꝛehendẽ dus ibi. Vt filij luce ambulate. Circa verba ꝓpoſiti thematꝭ no tandũ. ꝙ filij luæ ſũt veratit᷑ penitẽtes. a quoꝝ coꝛdibo pccoꝝ tenebꝛe ſunt ꝑ infuſionẽ luc gre effugate · Re de pnĩa h. 6.· c.18 ¶ De ecodem. MMV m fſoꝛtis armatus cuſtodit atriũ ſuũ.in pace ſunt oĩia que poſſidet.u.iiI. Circa effectũ foꝛtitudinis in verb pꝛemiſſis triplice ↄditionẽ innuit enidenter · Pꝛimo oñ dens ꝙ a pꝛineipe tenebzarũ zelis ſue ꝑfidie nõ poterit vulnera ri. qꝛ armatus ẽ ſcʒ armis luce. Secundo declarans ꝙ oꝛdis er us atriũ ꝑ pugnã temptatioms nõ valet expugnari. qꝛ cuſto⸗ dit atriũ ſuũ · ſcz viriliter relſtendo. Tercio mnuens ꝙ thezau⸗ rus virtutũ retõditus in aia nequaq; poterit aſpoꝛtari. qꝛ ĩ pa le ſũt oĩa que poſſidet · Re. de virtute ſoꝛtitudims. li · · c 35½ . Deroeom. Lla aũt que ſur ſum eſt iheruſalẽ libe berata eſt. que eſt mr noſtra- Gall. A. vt carcere huius mũdi quẽ repꝛobi p paradiſo ſibi eligũt ↄtemnã:et iheruſalẽ habitatio q leſtis que vera ẽ elecoꝝ patria appetaʒ · po ſtolus ad puocã dũ illie deſideriũ noſtz: illius ciuitat? dditiones p̃claras ponit· in veꝛbis peedidtis tõmendans eã pꝛincipalit a quadeuplici 28t tione ↄtraria ↄditiom bo huius mũdi in òͥ nunc pegrinam Pei ma ẽ eius bonitas. qꝛ illa ſurſũ tanq; in ſecreto ſitu· hec aũt ciui tas terreſtris nre habitatonis deoꝛſum ẽ in ſetoꝛe et ðtimna an xietate et ꝑ turbatione· Secũda ẽ pac⸗ mltiplicitas · qꝛ irm ſcʒ viſio pacẽ qꝛ ibi ꝑfecta pax erat. hec aũt plena imqtate a diſſen ſione. iux illõ põ-Pidi imqtatẽ et didionẽ in ciuitate.· Lercia litatꝭ eius nobilitas qꝛ lbera ẽ · hee at diis ahenis victis et pctcis pᷣuit qᷓ nõ dãt ei requiẽ die ac nocte: iux illð qui ſac pcẽm ſeruus ẽ peccati. Quarta ẽ earitatꝭ topioſitas qꝛ mr nr̃a que ſczʒ amat kilios et amat᷑ ab eis: Vñ ſemꝑ eſt ibi amo mutuus oim illic habitantiuʒ· Dec aũt odit᷑ et inuidia repleta eſt. iuxta illð Jere. Vnuſquiſq; a fratre ſuo caueat.et a ꝓximo ſuo attendat Re de gaudiis huius eeleſtis ᷓ herulalẽ hi.c 30. Biit iheſus trans mare gahlee qð eſt tiberiadis &. Jor 6· Cir ca actũ vere penitentie infoꝛmandũ. Beatus Jo⸗ PYhannes in verbis ꝓpoſitis tria ſacit que ad veraz pem⸗ tentiã ꝑtinent. Pꝛimo em̃ oſtendit ꝙ vere penitentẽ actũ pecca ti moꝛtalis opoꝛtet ex toto deſerere · ibi · Abiit iheſus idẽ ſa lutem querens abiit reinquendo ſcʒ peccatũ · Setundo innuit ꝙ; ama⸗ nitudinẽ ſatiffadioms annexã penitentie opoꝛtet omnino tran⸗ ſire. ibi. Trans mare galliiee qð eſt tiberiadis. Tercdo docet lu cis exempla eos qui peccauerũt aliis oſtendere. ibi. Sequebat᷑ eũ multitudo magna.qꝛ videbant ſigna vere pnie ſuꝑ his qui iſir mabant · ſcz ĩfirmita te metalis peceati · Re . de pnia li · 6. c. 99 (BVominica in paſſione. ꝗ ſanguis hircoꝝ a thauroꝝ et ceinis vitule aſper ſus ĩ quinatos ſandtiſieat · Oebꝛe ·9. In verbis iſtis apoſto⸗ lus ꝑ locũ a maii arguens pꝓbat efficaciã moetis xp̃i ꝗ · d · Si illud qð videt minus meſſe ieſt et qdð magis videt᷑ in eſſe ineſt· Diſtin tionẽ tñ inter ſanguinẽ hircoꝝ et thauroꝛ et anerẽ vitule aſperſũ et inter ſangumẽ xp̃i · duo facit · Pꝛimo eĩ oſtendit ꝙ pꝛimus aĩaliũ ſanguis pm leges eeremomias carneʒ emũdabat idẽ emũda tos exterius coꝛã homme oñdebat ibi ſan guis hircoꝝ et thauroꝝ et einis vitule aſperſus ĩiquinatos ſan duficat ad emũdationẽ carnis. Secundo innuit ꝙ ſanguis ipſiꝰ xp̃i ↄſcientiã interius puriſieat· ibi. Quantomagis ſanguis xp̃i qui ꝑ ſpiritũ ſemetipſũ obtulit immaculatũ deo.emũdauit ↄſci enuã noſtram ab operibo moꝛtuis ad ſeruiendum deo vinenti. Re.de paſſione xp̃i.li.·c.i8D. De eodem [St pater meus qui gloeifitat me. quẽ vos dititis qꝛ de Aus veſter eſt. Jo· S. In verbis iſtis ad oſtẽdendũ ſe ve⸗ rü dei ſiliũ xp̃s . quatuoꝛ facit· Pꝛimo em̃ oſtendit pa⸗ trẽ ſuũ ſemꝑ immutabiliter ſubſtitiſſe.ibi. Eſt pater meus. in x⸗ ta illud pſal. u aũt id ipſe es. et ideo ſolus ẽ deus verus ei⸗ ius hoe nomen ẽ. Becundo innuit ſe deũ de deo ꝑ generationeʒ eternã peeſſiſſe ibi · Qui gloeificat me ſcʒ cõicando ſue diuinitat eſſentiã. ita vt ſim deus vemus de deo vero. ibi. Quẽ vos dicitig — - f— quia deus veſter ẽ· Tercio declarat ipſum patrẽ ſuum legẽ mo ſiy dediſſe. Ruarto ꝓbat eos a luœ diuine agnitionis in igno⸗ nãtie tenebeas ceidiſſe ibi. Et nõ cognouiſtis eũ. Circa verba ꝓPolſiti thematꝭ nõndũ ꝙ; deus pr̃ ſihũ gnando eis a ſe multiplᷣ uit᷑ gloeiſicauit. qñ em̃ ad imaginẽ ſuã genitũ triplid excellẽtia inſiguit · Re. de ima: que ẽ fihus a de eius triplici excel. l. j. G6 Dominica in palmis. Vmiliauit ſemetipſum factus obediens vſq; ad moꝛtezʒ mortem aũt cruc · Phili. 2. In his verbis oſtẽdit apłs xp̃m tanqꝙ; veꝝ meditũ in firmitatẽ pꝛime pꝛeuaricatio⸗ nis pꝛimoꝝ parentũ ꝑ ↄtrariũ memediũ turaſſe· et ad hoc intel⸗ ligendũ tria munit. Pꝛimo q; luperbiã qui ſe ↄðtra deũ erexe⸗ runt. xp̃s ſemetipſum humihliauit· ibi. OMumiliamt em̃ ſemetip ſum . Secundo ꝙ; ꝛtra eoꝛꝛ inobedientiã qua ſe deo oppoſuerũt ſe ad moœtis obedientiã mclinauit·ibi· gactus obediens vſq; ad moetẽ · Tercio ꝙ ↄtra fructũ ſumptũ de ligno fetido.moꝛteʒ in ligno cruc tollerauit. ibi · Chtez aũt cruc. iuxta illud. Vt qui ꝑ lignuũ viebat ꝑ lignũ q; viœret᷑. Re.de pal · xp̃i l.Ac. 9 Nite filie ſyon ecœ rex tuus vemt tibi manſuetus ſedẽs ſuꝑ aſinã et pullũ filiũ ſubiugalis. MWat·2zI. In verbis ꝓPoſitis tirca aduentũ xpᷣi ꝓpheta tria facit · Pꝛimo em oſtendit ſe tm ꝓpter videntes eũ ꝑ fidẽ m earne veniſſe. ibi. Di⸗ ute ſilie ſyon:ume expectantibo ꝑ hi&. qꝛ ſyon ſpetulatio interp tat᷑. Secundo innuit his ſolis et nullis aliis ſe manſuetũ adue⸗ niſſe · ibi. Venit tibi manſuetus ecte rex tuus.qꝛ aliis dñs erit et intollerabilis · Ierdo mãſuetudinẽ ipſam ꝓbat eũ ꝑ effed ũ oſtendiſſe · ibi · Et ſedens ſuꝑ aſinã a ſihũ ſubiugalis· Cirea ver ba ꝓpoſiti thematꝭ notandũ :ꝙ xpᷣs ꝑ meritũ ſuũ quo elecdis ſu is meruit oñdit eis mãſuetudinẽ ſuã: Re · de meri · xp̃i li· ꝗ·c. 5 ominica in paſca. On ẽ hit ſurrexit em̃ ſicut dixit.venite a videte vbi po ſitus erat · Mat.vl. Circa reſurredtioms dñite veritatẽ. ãgelus dñi loqñs verba hums thematẽ duo ſacit. Pꝛi⸗ mo em̃ ꝓbat xpᷣm verba ſua que añ moꝛteʒ pꝛedix erat efficacit᷑ impleuiſſe · ibi · Surrexit ſiẽ dixit · Secũdo oñndit eũ ꝑ nouitatezx ſui ſepulcri argumẽta ſue reſurrecnionis reliquiſſe · ibi. Venite et videte lo cum vbi poſitus erat dñs.qina locus ſcʒ ipſe vacuus eſt · Re. de rſurrecione xp̃i li.ꝗ·c.⁊2· (De ecodem Ito euntes dicte diſcipulis eius qꝛ ſurrexit · Wat · vlti · CTirca vtilitatẽ reſurredtioms angelus dni tria mtendit, Pꝛimo ne dilata ignoæantia reſurredtionis dñi diſcipu lis dubiü impoꝛtat · ibi · Cito enntes ˖ Secundo ne reſurredtionis rumoꝛ ad incredulos pꝛimo ꝑueniat · ibi. Dicte diſcipulis eius Terao vt nundata reſurrectio meroꝛẽ a diſcipuloꝝ mentibo ex cutiat᷑- ibi-Quia ſurrexit · Re. de relur. do · li. . c· 22 Un octaua paſche. MWne quod natũ eſt ex deo vincit mundü. et hec eſt vi Odcꝛia que vindt mundũ fides noſtra·j· Jo. S. In verb Viiſtis bea. Johan. tria intendit. Pꝛimo em innuit diuer ſam natiuitatẽ · ibi · Omne qð natũ eſt ex deo ˖ q· d. Si non ẽ na tus ex deo. g relin quit᷑ ꝙ ſit natus ex carne et dyabolo· Seom do ꝙ het ſola natiuitas mũdo gnat victoꝛioſitatẽ. ibi. Vicit mũ dů q · d. Bed natiuitas a dyabolo; de qua Johan. Vos ex pa tre dyabolo eſtis.vinc᷑ a mũdo · Teruo pomit victoeie mundi qualitatẽ.ibi · Dec ẽ victoꝛia que vicit mundũ ſides noſtra. Cir a verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ multi xp̃ᷣi ſummi regis 6 ab eo et ecleſia ſponſa ſua natus eſt et verus heres futurus eſt regmi patris ſꝑ eſt pugnandũ ↄtra inimios ipſius patris ſui. que ſunt vica et peccata · Re · de ſeptẽ vigis in gne. li · 3· c. 14· De eodem. Kuili ſunt diſapuk viſo dño· Jo. ⁊0 · In veꝛbis pꝛedi⸗ dis be atus ꝗIohan. tria faat. Pꝛimo ondit diſcpuloꝶ triſticiã de moꝛte xp̃i habitam · ibi · Gauiſi ſüt ſez qui tn⸗ ſtes erant. Secundo innuit hidẽ eoꝝ de xp̃o pꝛius habitã. in ip ſis renouatã. ibi · Diſcipuli. q- d. Liet in moete omes relicto eo fugerent- nunc tñ ſid pꝛioeẽ reſumptã tenent. Tereo detlarat materia; gaudij ex viſione dñi gnatã · ibi · Viſo dño. Qualiter aũt aĩa deũ videat ſeu cognoſcat re. li · 2· c. 2 5. De eodem. Ratis aliqñ ſicut oues errãtes. ſed ↄuerſi eſtis nũc ad paſtoꝛẽ et epiſcopũ animaꝝ veſtraꝝ. j·Pe. 2. In verbᷣ pmiſſis bea. Pe. ↄuerſis ad xp̃m fide libo mnoteſat tria Pꝛimo ꝙ añ auerſionẽ a via veritatis errauerunt · ibi. Eratis aliqn ſicut oues errantes. Secundo ꝙ rectorẽ inſt et de coꝛẽ ve yitatis mu eu erunt · ibi · Sed duerſi eſtis nũc ad paſtoꝛẽ. Tercie qꝙ ſuas aĩas cure veri pꝛelati tõmiſeruntibi. Et epiſoopũ aĩarũᷣ veſtrarũ . Circa verba ꝓpoſiti themat notandũ. ꝙ ſideles lau⸗ dantk digne qui relicto malo pꝛelatd ſcʒ dyabolo ſub cuius obe dientia oberrauerunt et in tenebꝛis ambulauerunt: et ſe ad cri ſtum verũ pꝛelatũ qui eſt via veritas a vita ſe duerterunt· Re de malicia dyaboli ↄtta nos · Ii.2· c. 2 · D Se codem. Icut nouit me pater. et ego agnoſeo patrẽ·et animã meã pono ꝓonibꝰ meis Jo. i0· In his vᷣbis xp̃s le ve⸗ tas ſibi ſola nota eſt et ſoh xpᷣo .Re.li·j · de intõpꝛe hẽ. dei · c. 1c· Minica ſecunda. MWnes honoꝛate frater mitatẽ dihgide deũ timete. regem honoꝛiſicate ·· Pe · 2· In verbis iſtis be · Pe · quadꝛupli cem gradũ ꝑfectionis ponit Pꝛimo em hoꝛtat᷑ et innu⸗ it vt nullus ho minũ cuinſcunq; ↄditiomis aut ſecte ſuerit ↄum nat᷑ · ibi · Dmnes ſcʒ indifferent᷑ honoꝛate ne a vobis videlz irrõ nabiliter in aliquo dehoneſtent᷑· Gecundo innuit vt fraternitas diligat᷑ in domeſtice ſidei: qui fratres ſũt ſpecialit᷑ enſendi tanq; ex vno patre xp̃o et ſponſa ſua etcleſia gnati·ibi:· raternitatẽ diligite · Tercio infoꝛmat vt deus ſuꝑ dĩa timeat᷑.qui ſcꝭ ſo lus poſtq; occidit habet potbſtatẽ mutere m gehennã ignis. uarto docet vt pꝛelatis quos deus capita noſtra poſuit honoꝛ debitus exhibeat᷑ · ibi. Regẽ honoꝛificate nomie ſcʒ regis pꝛelatũ mtelli gens quemlibet nos regentẽ. Circa verba ꝓpoſiti thematẽ no⸗ tandũ.qꝙ verati ti mens deũ pꝛedicta tria deſadi ſeruãt.qꝛ di⸗ art᷑ ecle. Aui timet deũ mhil negligit. & nullũ dcomnit fratermi pꝛelato tor deũ ſe ſubiidt .Rede ti dei · li · v· c. 38. tatẽ diligit De codem debit coꝛ veſtrũ. Jo·18· In verbis iſtis ad ↄſolationem rũ deũ ꝓbat mſolubili argumento.quod ſic po terit ſoꝛ lari · Crea toꝛ mũ ſit incõpꝛeheſibilis a creatura nõ potſt oogno ſa ea plenitudine cogmtionis qua creatura cognoſcit᷑ a crato re · ſed xp̃ᷣs nouit patrẽ eo mõ quo nouit eũ.g non ẽ creatura ſed crea toꝛ deus de deo. Et hᷣm hoc duo ponunt hic · Pꝛimo cp pater fihũ nouit plene ibi · Sic nouit me pater. Secudo ꝙ; klhi⸗ us patrẽ eadẽ ſimiltudine tognritonis co pꝛehedit ibi . Et ego cognoſco patrẽ· Illud aũt aduerbiũ ſimilitudis ſicut fimilitu⸗ dinẽ huins mutue cognitionis ondit. Dicit em̃ Boe · ꝙ trini⸗ Vnc quidẽ tiiſticiã habetis itꝶ ant videbo vos a gan eledorum veradter penitentiũ xp̃s tria ponit· Crimo enim oſtẽ dit contritionis eorum frudtuoſam meſticiã. ibi nunct quið triſti ciã habetis. Scðo declarat diuine conſolationis ſubſequẽtis le⸗ ticã.ibi · Iterum aũt videbo vos. per reſpectũ grade· ixꝶ vſo⸗ labor vos. Juxta illud p̃s · Scðᷣim multitudinẽ doloꝝ meorum. ſcʒ in contriaone habitorum ↄſolationes tue letificauerant ani mã meã · Tercio ꝑmittit gaudij eterni quod ipſe eſt fruitionez tontinuã · ibi et gaudebit cor veſtrũ · ſcz ꝙ ex vilione vult? mei in futurc habebitis quod nemo tollet a vobis. qꝛ ꝑ tonfirmacõ ms grãm mihi vniemi et ſemꝑ mecum eritis. iuxta illud go. In illo die cog noſcetisqꝛ ego in pf̃e et pater in me et egd mvobiſ Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ eledi in preſenu in cõ tritione de peccatis cmiſſis ↄtriſtant᷑.ſic etiam econuerſo rep⸗ bi qui filii ſunt huius mundi cũ male fecrunt letant᷑· Sed hic ꝑ grãz conſolantur et in futuro eterno gaudio ꝑfruunt᷑ filii criſti Wundi auttẽ filii duxerunt in hot mundo ſuos dies in bonis .in dei contemptum ideo in puncto ad inferna deſcendent . Et quia tritionis amaritudo parit futuri gaudii ſuauita tẽ ideo ad eam eſt ꝓerandũ · Re · de ðtritione li · vi · c. 22· Vominica t᷑ ercia: . Ra viri inſſidã dei non operatur · gacobi.I·. In verbis iſtis błꝰ iacobus duphiater ↄditionem et effeckũ ire de ſcribit · Primo ira deoꝛdinat etiam hommẽ virtuoſum· ibi. iraviri ſczvirtuoſi qᷓ viret in bono oꝑe quiavir ditit᷑ a viri ditace. Scðᷣo ꝙ in bonis oꝑibus reddit infructuoſum. ibi. iuſti⸗ eiã dei nõ oꝑatur· Re.de ira li. 3· · C. 2 · De eodem Lle arguet mundũ de pcto et de iuſtitia et indido Ho⸗ 16. In verbis ꝓpoſitis xp̃s duplicem effecl um aduent? ſpirituſſanncti exprimit em diſtindionem triplicis tꝑis ſtcz pñ̃ tis preteriti et futuri · pmo ꝙ gaudiũ qᷓ;tum ad p̃ᷣteritũ tẽ⸗ pꝰ de miſſo pttᷣo fcit oor qdð mũdanũ ſuerat dolè ibille argu et mundum: cor quod mundi ſuꝑbiam carms contupiſcenciam et auaridam in ſe habuerat ad doloꝛem cordis ducendo a hoc ð pecato ſcʒ cõ miſſo · Scðo ſciliett ꝙ q;tum ad preſens tẽpꝰ iuſti⸗ tiã q; deſeruerat fadit tenere ibi. Et de iuſticicia ſcz amiſſa. Tercõ ſaut quo ad tempus futuꝝ diem extremi indici timer ibi. Et ð indidio. Circa verba propoſiti chematis notandum ꝙ; qui ha bet iuſticiã vtrunq; horum habet quia de pet̃o iuſte dolet quod — — , — — — — tontra iuſticiam ↄmiſit et diem iudicii timet in quo iuſticia indi cabit᷑ m illud p̃s. Cum aceꝑo tempꝰ extremi inditcii . egd iuſti cdas indicabo · Re. de inſtica li · F. c 36. Domiica quartrntaz. . Vi aũt perſpexerit in lege perfecte libtatis a permãſeit ea Jar. Cirea caritatis perſectionẽe ſeu toſeruatioem ſola eſt lex perfecte hbertatis. que hoiem libe? reddit: ſet in ſe om̃s ahas leges inctuwir: bigfo Aatobotria in his verbil aat. Pꝛimo oñdit ꝙ ad legem diuine caritatis diligent ſit ĩſpi eendum · ibi · aũt perſpexerit in lege perſecte libertatis. Scðoĩ mit ꝙ id qð eadẽ earitas lex dictat et edocet ſit operibꝰ adiplẽ dum ibi. Et permanſit non auditoz obhuioſus facto⸗. Gᷓ facto⸗ oꝑis· Juxta illud Jo· Filioli non diligamus verbon eq; lingua ſed er veritate · Tercio inſtruit ꝙ per hanc ſolam ſe ſperet homo beatitudinis pꝛemium ↄſequendũ.ibi·hic beatus in facto ſuo e rit· qꝛ caritas eſt forma aliazꝝ virtutum et ſine ea nullum opꝰ meꝛitoriũ iudicatur· Re · de caritate · li. . · dZ3. Eiui a patre et veni in mundũ. Jcœrum relinquo munð a vado ad patrem. Jo· 16. In his verbis oñdit ſe xp̃us deum et hommẽ per modũ dupliceem. pmo per dupliœz gnationem. Scðo per duphice ſuaʒ in eelum rouerſionẽ.pᷣma e⸗ ius natiuitas ĩeffabilis et eterna eſt a patre et hec iĩnuit qñ dia tur exiui a patre ſcʒ deus verus q genit? de deo vero. Seðo mi rabi lis eius natiuitas eſt a matre et hanc ondit: qñ ſubiungit et veni in mundũ ſcʒ natus verus deus et homo devirgine mre idẽ probat per duplieem rgreſſionem · pmo humamtat veita⸗ tẽ ꝑ hoc ꝙ mundũ reliquit · Jbi· itez⸗ relinquo mundũqð diumi tati ſue congruit· que vbiq; eſt· nec relinquere potſi munduz: quia m ipſo vinimus mouemur a ſumus. Jecũdo oſtendit diui miatis cum patre equalitatem. ibi. Er vado ad patrem ad einſ ſeſſurꝰ dexteram tamq; ei equalis. Circa verba ꝓPoliti thema tis notandum ꝙ liet gnationem eiuæ eternam per quam exiuit a Patre: nullus ſufficiat enar rare: öm illud ꝓſa. generationẽ eiꝰ quis enarmbit· generationem tamen temporaleʒ eins a matre ſnai vliq attemptant explicare · Re· de modo incar natioĩs li. 4.22 ert bee N õ in aſcenſione domini. Ic ihelus qui aſſe umptus eſt avobis in clum. ſic vemet quemadmodum vidiſtis eum euntem in elum. Ictu. “ Circa iundidariam xp̃i poteſtatom que erit in extrama die ange⸗ l qui aſtiterunt uxta aplos ipſo aſſumpto duo mnuunt et on⸗ dunt · Primo ꝙ forma humana eſt indicatura. ibi⸗hic ihelus qᷣ aſſumptus eſt a vobis ſc m forma humana. Scðo ꝙ; nubibus baiub ſic ad inditiũ reuſurus· ibi · Sic veniet qmadmodũ vidi⸗ ſtis eum euntem in eelum quia bm p̃s. Pones nubez aſcenſũ tu um et actuũ. Er nu bes luſtepit eum a· Re:de aſcenli · xi lbro quarto· c. 23. De ecoemmm— ominꝰ iheſus poſtq; locutus eſt eis aſſumptus eſt ĩ hʒ et ſedet a detris dei. Warai vlti . Circa aſconſionem din cam btãs Marcus tria declarat in verbis premiſſis. Pri mo ꝙ ante ſuum ab eis reœſſum diſcipulos vale diœns: eſt eos turiraliter cõſolatus ibi· dñs ih ſus pꝰquã locutus eſt eis. Gecũ do ſe deum celi oſtendens per aſcenhonem motu propꝛio ſadaʒ Illiund eſt proteſtatus ibi aſſumptus eſt in elum Tercio equale ſe deo exhibens in equalitatis ar gumentũ eſt ad eius dexœæram collocatꝰ. ibi a ledet a dexteris dei. Re · ð· alce ˖ dim · h. 4· c· 23 * . Le codem. Neæ omma mutuã ĩ vobiſmetipſis taritatẽ ↄtinuã hñteſ 1· Pe · ·¶ Beatꝰ pet · in verbis ptadis ſideles ad virtu⸗ tẽ cantatis ex hortans · quatuo ex oedine poĩt. pᷣmo ꝙ; ĩ ltartitate habenda ſuper omma ſit ſtudens ibi ante omma. 2⁰ cari tatis vim tulum ex radiv oordis ſit proximis adhibend ibi. Mutuã in vobiſmetipſis. 3 ³ tam in ꝓſperis q; in aduerſis ſit bonum proximi diligendũ ibi continuã habentes. Juxta illud picè. Oni tꝑe diligendus eſt amicus· glo in pſperis et aduer ſis.4 q caritatis emolmẽtũ vt ᷣuare artiꝰ ſit iugit᷑ attẽdendũ Ybi quia caritas ſcʒ habita oꝑit mulatud inem petorum qꝛ qui eſt vel manet in caritate in deo manet a deus in eo· Si aũt deul in eo manet pctᷣm moætale lotum in ſua amma nõ habet· Req;- de ſig nis ducdionis li. 5 c·zzZz — .... Vm venerit ꝑaclitus quem egd mittã vobis a pat Jo. RlIiz. In vbis premiſſis oſtendit xp̃s exp̃ſſe tres perſonaſ in vna eſſenaadeitatis pᷣmo enim deſignat paclitum ſcz ſpitũ veritatis ibi · cũ venerit ꝑachtus. ſco oſtendit ſe filiũ:ibi Que ego media m trimtate pſona dei ſilius. 3⁰ declarat patreʒ toca? trini tatis pꝛmcipuim· ibi a patre · Reqͥ · de trimtate perſon arum H ð li.I.c i0. — En Penthecoſte. raclitus ſpũſſanctus quẽ mittet pater in noĩe meo il e vos dotebit omma: Jo. I4· Cirta miſſionez ſpũſan di m aias fideliũ in verbis iſtis xp̃ᷣs tria innuit et ondit. Pꝛimo ipſius ſpũſſandi miſſi virtutẽ ibi. Paraclitus ſpũſſan⸗ ctus. ↄſolatoꝛ qui aiam quã viſitat mõ ineffabili ↄſolat: Serũ⸗ do ipſum ſpũmſanctũ mittentiũ auctoꝛitatẽ: ibi: Quẽ mittet pa ter in noĩie meo · Cũ em ab vtroq; pedit: ab vtroq; mitti didt᷑· gilius em̃ cũ ꝓducat et ꝓdutit᷑ ideo mittit ſpumſanctũ: er mit⸗ tit᷑ ſpũſſanctus: qꝛ ꝓdutit᷑ eternaht᷑ ſed non ꝓduuit· ideo ipſius ꝓpꝛiũ eſt mitti et nõ mittere. Tertio doctrine ipſius ſpuũſſanch in tegritatẽ · ibi· Dotebit vos oĩa: ſcʒ ad ſalutẽ eternã neceſſaria· a taha dixit a docuit xpᷣs. Exquo patet ꝙ; doctrina ſpũſſandi eað eſt que eſt xp̃i cuius ſpũs ſcʒ eſt et a quo ꝓœdit. Vñ apls. Qui non habet ſpũm xp̃i hit non ẽ eius · Re · de ſpũſanco.li.i.c. S. quod indpit ſpũſſanctus. J M eeodem. Ds aũt ſedete iĩ ciuitate quouſq; iduamĩ virtute exalto⸗ Lu. vl. Quia ſpũſſanctus non igredit᷑ niſi mũda reœp⸗ tatula: net haibta in cꝛpoꝛe ſubdito pecatis ideo xpᷣſ miſſurus ſpũmſſanctũ apłis: pꝛime eos in ver bis pꝛedidis in⸗ ſtruit vt ad reupiendũ eũ dig ne ſe pꝛimũ pꝛeꝑparent: ſic foꝛma non introducit᷑ niſi pꝛimũ diſponat᷑ materia: et hot ad tria facit Pꝛimo em̃ vt a tumłto a ſtrepitu huius ſeculi ſe relegantes coꝛ de in deo quieſcant. ibi · Pos aũt ſedete . Becundo hoꝛtam̃ vt vi res ſuperioꝛes et in ferioꝛes ↄcoꝛdiã ad innite habeant. ibi · In ci mitate i in caritate· qꝛ ciuitas ditit᷑ quaſi cuũ vmtas- Tu aũt im caritate deia in aĩa ſcʒ que ẽ vrbs ſidelis: et ctuitas ſandia xpi ẽ vmitas qñ vires ĩſenoꝛes ſczʒ viſus et alij quatuoe ſenſus viri b ſuperioꝛibo ſcʒ voluntati et rõm obediũt.et pᷣm rõnes regulã ſe exereent. Terdo oñdit ꝙ ſe habentes ſpuũmſanctũ im ꝓph· pxio ſuꝑare debeant ibi. Auoaduſq; indudmi virtute exaltva. ſpiri⸗ tu ex alto. Re. de ſpiritu ſan · li · ·. c. · ominica trinitatis. diſpũs ſit tĩ omnibo vobis amen.2· Coꝝ.I3· Beatus apls in verbis peemiſſis tres ꝑſonas in vna eentia dei⸗ . . —, . , ⸗ è—— Ratia dñi noſtri iheſu xp̃i et caritas dei et coicatio ſan eatis tãgens ꝑſonas fiugulas pꝑ apꝛopꝛiata eie ↄuementia cla re expeimit et diſtinguit. Pꝛimo em ꝑſona Riij expꝛimit ꝑ gra tie ipſius oſtenſionẽ· ibi. Gratia dñi noſtri iheſu xp̃i: quia ſola ſua gratia ſamos nos feat. Juxta illud Thi. RKparuit gra ſal- uatoꝛis noſtri omnibo homimbo. Hecundo pſonã patris oſten⸗ dit ꝑ mmie caritatis ipſius exhibitione; ibi. Et caritas dei ſcz patris qui ?m apłm ꝓpter nimiã caritatẽ ſuã qua dilexit nos.ſi liu3 ſuũ miſit viſibili᷑ & vt omnes ſaluos Rceret. ꝗo. Sic deus dilexit min dũ vt fihũ ſumm vmngemtũ da K. YAiem apls. O⸗o pꝛio ſilio ſuo non pepertit deus &. Terdo pſonq; ſpirituſſand mnuit ꝑ membꝛoꝝꝶ toꝛdis xp̃i tdmpaginahonẽ et vimſicatio⸗ nẽ · ibi · Et oommunicatio ſandtiſpiritus qua ſeʒ oommuni camus nos inuic tanq; vmius doꝛpoꝛis membꝛa que mutuo ſibi oom= municant ꝓpꝛias adtiones · et het communicatio a ſpirituſancto eſt qui fideliũ mentes vnius effieit volũtatis vt ſcʒz omnes eãdẽ voluntatẽ habere vehnt: vmmm dñm: vnam ſidẽ: vnmm baptil ma⸗Re.de tninitateli · I. c. ſ0. Enit hoꝛa vt omnis qui inter fidtt vos arbitret᷑ ſe oble⸗ quũ pꝛeſtare deo · Joh · 16· In his verbis ipſe xp̃s tres lonas in vna deitate expꝛimens: ꝓbat et ondit ꝙ ma li quos eoꝝ malicia exœcauit nuillã haꝝ pſonaꝝ nouerũt. net hñt nec diligunt. Pꝛimo em̃ oſtendit eos a bonita ſpũſſandi alienos ꝑ opinioms eoꝝ ꝑuerſe crudelitacẽ ibi · Vemt hoꝛa vt omnmis qui interſidit vos arbitret᷑ ſe obſeqmũ pꝛeſtare deo. Bi eĩ benignũ ſpiritũ haberent: tam crudelẽ opinionẽ: de bonis hoĩ⸗ bus non haberent . ſed quia benig mis ẽ ſpiritus ſapientie et i P ſi maledidh: ideo non liberat eos tanq; maledictos a labiis fu is que ex opinione ꝑuerſa apparuerunt frequenter ↄtra bonoſ detrahendo eis ex opimione ſimſtra qua replent᷑· Secundo pbãt eos a patri s poten tia eſſe extra neos ꝑ male pꝛeſumptioms eo rum fatuitatẽ · ibi/ Et het fadent vobis qꝛ non nouerunt patrẽ neq; me· Si em̃ patris potentiã noſcerent. nequaq; talia perpe⸗ trare pꝛeſum erent. Terdo ab ipſius Rihj ſapientia mſinuat eos nudos ꝑ ignoꝛancie eoꝝ ccitatẽ · ibi. Neq; me: ſeʒ qui ſum ſapi entia patns m quo om̃es theʒaun ſapientie et ſcientie ſunt alb Kond iti · Re. de trini tate h. I. c. 11·. (ominica pꝛima ꝑ octauam. — — — Eus caritas eſt: et qui maner in caritate in deo manet het deus in eo. I. Jo. 4· In his verbis bea. Joh . duphee caritatẽ in nuẽs ſcʒ creatã et increatã: duo facit · Pꝛimo em̃ caritatem increatam qui deus eſt oſtendit vt emm ſuper om nia dilgamus ibi. Deus caritas eſt. pater em et fihus diligũt ſe amoꝛe ab eis pꝛocdente: qui non ẽ pater neq; ilius ſed ſpiri tuſſanctus · Vnde Kuguſti. Eſt meffabilis quidã complexus in illa tri nitate non gemtus ſed gemtdꝛis genitiq; ſuauitas. SGecũ do caritam creatam ponit. vt eã a nobis iugiter habeamus· ibi Et qui manet m caritate in deo manet et deus in eo . Bicut em ſpirituſſanctus caritas eſt et di it᷑ eſſentiahter: mquantũ tamẽ ipſe pater et filius vnus eſt deus: ipſi em̃ tres inquantum ſunt vnum m eſſen tia diligunt ſe amoꝛe eſſentiali qui appꝛopꝛiatur ſpirituiſancto· Ipſa tn caritas qua nos deũ et pꝛoximum dili⸗ gimus non quidem eſſentialiter eſt ipſe ſpirituſſanctus ſed tam ab ipſo ſpirituſſanctus eſt effidenter: quia ipſe ſpirituſſanctus operat᷑ in nobis habitum et motum caritatis: et ſic mtelligen⸗ dum eſt ꝙ deus eſt caritas eſſentialiter ſcʒ et qui manet in cari⸗ tate ſcʒ virtute et habitu caritatis que a deo nobis infundit᷑. ta lis in eo manet: quia caritas vnit nos deo et vnũ ſpirituz nos efficit mn eo. Re· de caritate · l. 2.· c. 3. Ih recoꝛdare quia revpiſti bona in vita tua et lazarus ſimiliter mala π - Lu. 16· In ver bis peo poſitis oſtendit ipſa veritas vpꝛoboꝝ pemapiũ medimm et finez Pꝛi⸗ mo inmuit eoꝝ pꝛinapmm fſuiſſe optimũ ſi voluiſſent· ibi· Fili. ſuerunt em̃ regnanti baptiſmum et per ↄſequens tunc ſilij vo⸗ cati ad vitam et ad epulas ſempitornas: ſed vocati ad ↄuiniuzʒ et regis eterni nupcias vemre noluerunt: ſed aũt vxoꝛem duce do vt iuga quinq; bom pꝓbando: aut emptam villam viden⸗ do: ꝑ luxuriam aut auaridam aut ſuꝑbiam ſe ſihos dyaboli ef⸗ ſeerunt. Secundo oſtendit eoꝛ medium extitiſſe bonũ ſi eo ab uſi nõ fuiſſent.ibi · Quia reœpiſti bona in vita tua: bonis em vti non eſt malum: ſed frui eis malum eſt: quia pᷣm Ruguſti. Lo⸗ tum malum hominis eſt vti fruendis et frui vtendis · Tereio peobat eoꝛũ ſinem eſſe peſſimum: et ꝙ eum merito abhoꝛruil⸗ ſent.ibi. Nunt aũt hic ↄſolat᷑ tu vero cui: et ideo moes peccato rum peſſima: qꝛ ſicut oues ponent᷑ in inferno et moes depoſcer eos.vñ merito ꝓpter talẽ ſnĩqʒ qui volũtatẽ pcẽi ſccunt᷑ peca tũ —ð Krr deberent abhoꝛrere · Re. de diuerſitade penaz inferni h·2. e.zI. (Bom inica ſeconno. MWnis qui occedit fratrẽ ſuũ homieda eſt:I· Jo. 3. Cir⸗ ca periculũ fraterm odij bea. io han. in verbis ꝓPolſitis tria facit· Pꝛi mo em oſtendit ꝙgnali ommi hoi a deo 6 odiũ inhibet᷑ · ibi. Omnis: ne cpꝛelato nec ſubdito nec pari li cʒ ꝓximũ odire: ſed vida tm̃ vt 'm Gre. in vno eodẽq; hoie et ꝑ ðſequens mala que fecit et diigamus bonũ quod ſctus ẽ. Be tundoq fraternũ odiũ ab oĩ alio odio ſepæret᷑· ibi· ratrẽ ſuũ. q· d. liœt deteſtabile ſit odire quẽcunq; ho minẽ · etiã paganũ he retitũ vel iudeu: tñ ſpirituali᷑ deo diſpliet odire fratrẽ conxp̃ia nũ vel einſdẽ oꝛdinis qui ſimul ꝑ eandẽ viq; ꝑegrinatioms ad hereditacẽ eternã cuꝛrũt· Leꝛoo iĩmiit periculuũ quod hõ ex odie meret · ibi · Domieda ẽ. aũt lit periculu homicidie ſubdit qñ diat · Dmnis homicida non habet vitã eternã m le ſed manent᷑ AT.e· de odio vel muidia h.· 3.· C. 16. Omo quidã ſect tena magnã et vocanit multos Lu- 14. In verbis pꝛedidtis arca vocationẽ ad cenã eternaz xpᷣs hant ꝑabolã retitãs tria facit. ꝛimo em oſtendit ſe qui vocat eſſe inoomp̃henſibilẽ et ommbo igno tũ. ibi · Quidã hõ ·q · d. Sit his cuius nomen ſubti cet eſt abiconditus et igno tus: ſit a me qui voco nullus pfecte nouit· Juxtaiſtud go⸗Me⸗ mo nouit ſilũ niſi pater neq; patrẽ quis nouit niſi hlius· Yla. Vere tu es deus abſconditus . HGetundo mmnuit cenã eſſe delde ra bilẽ et exhibere ſe quẽlibz ad eã deuotũ.ibi.ifect nã magnã VTertio do eet vocatione; dubitabilẽ nec ſperare eius effectũ mſi a pecato lotũ · ibi. Et vocauit multos· q d · NMon quidẽ om̃es ad iſtã cenã ptinent. ſed multi: ſed qui ſint ilu muli mertũ eſt· Juxta illud. Aui ex vobis a ꝓ multis effundet in nmiſſio nẽ pec catoꝝ. Sanguis em xpi ſufficient ꝓ omnibo effuſus ẽ ſed effici⸗ ent᷑ pꝛo quibuſdã: qꝛ effectũ in ommbo nõ habet. ex eo ꝙ ad h non ſunt diſpoſiti · Cena aũt iſta ad quã nos vocat hõ quidãn. xp̃s filius hois verus deus et hõ quẽ nuſlus hommũ ꝑſñcte no⸗ nir ẽ gloꝛia ſanctoꝝ · De qua re · li· 2. c. 22· omimca tercla. Hmiliamini ſub potenti mam dei vt voſexaltet in tpe vilitationis · . Pe·5. Beatus Pe · dñovniuerſlozg nos — — — — — 0 D e codem △D 1 — * J . . ». “ . ſfubiti ſuadens. in verbis ꝓPpoſitistria fatit· ꝛimo em oſtendit ddition em humilitatis deo aceptabilem/ .bi . humihammi qe humilitas vera eſt voluntaria aimi inclinatio qui aut ab ahis % humilianthumiles ꝓprie non vocant ſed Pocius humihiati. ſcz ab alis. Scoo oſtendit hũilitatis eiuſdem cauſam foꝛ midabile Jbi. ſub potenti manu dei · qui em̃ ſponte hic coram deo le ñ hu miliat in futuro ab eo hũimiabit᷑ violenter. Juxta illud Plaie · Piuo ego diat dñs quia mileri curabitur omne genus a ofite bitur omnis lingua ſeʒ in die undicii. Tertdo declarat hüilitat ſpontanee mercedem deſidembile. IJbi vt vos exalter aũt in te⸗ Pore viſita tionis · Juxta illud · Au ſe humiliat exaltabit᷑· Quia aut ſtulti ideo ſuꝑbiunt qꝛ deum non 2guoſcunt m illud · ̃s Dixit mſipiensa: ſuꝑbus in corde ſuo non eſt deus· ideo ad ⁊ 9 noſcendum ꝙ deus ſit eſt tanbus elaborandu. HRequire ð nã Duꝛ nita is h. 1· ca pi tulo·· deum ⸗ — Rant aꝓpinquãcs ad ihm publicam a pctores vt an dirent illu . Lu. 15. In verbis p̃miſſis btus lu. euãge li ſta expꝛimit tres partes penitentie integrales ſcilicet cõ t ſti onem confeſſionem. et ſatiſfadionem. Primo enim in nuit re eſſum ſeu auerſionem a bono c mutabili. et aceſſum leu cõ⸗ uer ſion em ad bonum incõmutabile. Jbi acceſſerunt ad iheſum ſitcut em̃ reeceſſerunt ab eo per diledionem ita acceſſerunt ad eũ per ↄtriti onem peccati· quia ommis resper quaſceunq; cauſas na ſcitur per eaſdem diſſoluitur. Vnde ſicut peccatum per ⁊ↄſenſuʒ naltitur ſic per diſſenſum qui fit in cõtritione diſſo lunitur · Secũ do oſtendit ꝙ per oris conſeſſionem peccatum prius planctũ recognoſtit᷑ deteſtabile · ꝓbi pubheani et peccatores quia nul⸗ lum nomen maiorem inchudit infamiam quam nomen peccate ris cum deus ommaa diligat pꝛeter peccatum qð ſolũ odit· Ter do inſinuat ꝙ opus ſatſfachonum pꝛius amaruz factum eſt op tabile. Abi vt audirent ſcʒ. tãq; parati ad ſatiffaaendum 4 mãâͤ data ſaluberrima ſuſcipiendum. Require de partbus pemten- cie libꝛo ſexto · capitulo.⁊· C(Wominica quaDrrg. Dſiß i pmitias ſpũs hñtes a ip̃i int᷑ noſ gẽimꝰ ad opti onẽ ſilioꝝ dei expectãtes. ro. 8. Circa ↄdicõez electo⸗ adhut in corruptibili corpe degentiũ bẽus apls tria ſacit mopᷣ em deſeribit eos tanq; ſpuſſãch gra ꝓ aliis redundãtes ibi. neſ ißi pᷣmicias ſpũs hñtes pꝛimum vel p̃ aliis ſpuſancto habun⸗ Dantes cuiꝰ pmitie ſũt caritas dei 21 ꝓximi. Juxta illud caritas dei diſfuſa eſt mn coꝛdibus vr̃is. Scdo delgnat ipſos tanq; pꝛo inoolatu huius ſeculi eiulantes ibi . Et ip̃i mtra nos gemimus quamuis ſpm̃ſanctum habeamus. Ter cio oñ dit eos ſpe ſeliti hereditatem celeſtem et immoetalem oeꝑis expect antes. Jbi ad optione ſilioꝶ. Re· de dotibo coꝛꝑis li. 7. capitulo. 26. BStote miſericoꝛdes licut a pater vf miſericoꝛs eſt. Lu. 2. Miſericoedia patris ſilus cui ſemꝑ ꝓpꝛium ẽ m iſe reri filios ſuos in miſeritoedie virtut ſibi aſſimilari vo lens tirca inſoꝛmationem miſcðie in verbis WPoſitis tria facit. Pꝛimo em̃ innuir q; in coede ſit immobiliter retinend⸗ iuxta il⸗ lud etiã numert᷑ veritas:non te deſerant et. Job. miſeratio ar cuit mecum ab mſanda. Jbi. Eſtote qð eſt verbum ſubſtantiuũ ſignans qꝙ miſericoꝛdia ſemꝑ in mente ſubſiſten debeat. Seðo itendit docere ꝙ ad indigentiã peoximi et eius 'ffhchonem ſit extendenda. Jbi. Wilericoꝛdes id eſt miſeriam coꝛdis circa indi gentiam et afflidionem a pximi tenentes illud. Quis infirma ẽ Tercdo oſtendit ꝙ het virtus exemplo iß ius dei ſit amplecten da ibi . Bitut a pater veſter miſericors eſt et qui dei miſericoꝛ⸗ dia debet eſſe exemplũ miſencoꝛdie hominis· Require de mile ricerdia dei lib'o ꝑꝛimo. capitulo. 24. Mnes vnamimes in oratione eſtote cõpacientes Kr⸗ mitatis amatoms, miſen cordes. modeſli humiles . .. Petri. 3. Beatus apoſtolus petrus verus paſtor omũ ihe ſu chriſti volens ſibi cõmiſſis ouibus eterne vite paſcua ad mpiſci m verbis iſtis alimenta ipſis miniſtrat per que ad viridi⸗ tatisg paradiſi dulaa paſcua mereantur introduct peoponit aũt eis ſex exquiſita ſerola per que homo interioꝛ palcitur in pꝛe⸗ ſenti et m eternoꝛum conuiuium diſponitur. Pꝛimum eſt ora⸗ tionis inſtanda. Jbi. Dmnes vnam mes in ofatione eſtote Se cundomalorum pꝛoximi diſph ontia· Jbi.compacientes⸗Nera um. Oẽs boni ſineem ↄplactia. Ibi:· rnitatis amatdres Quar tũ aliene miſerie do loroſa ſufferentia Ibi Miſericordes Quintũ Hi bom m roeʒ abſtinẽtia · ibi modeſti. Sextũ appetitu elatõis et ſuperbie voluntaria continencia. Ibi humiles. Om auck ex⸗ plicatio omnium pꝛedictoꝛum et pꝛolixitas faſtidium generaret ideo obmiſſis aliis de modeſtia ſeu temporantia ſpeciahtet pꝛo cedamus. Re. de tempo rantia li · 5· capitulo triſimo quarto De eodem. Xi a me quia hõ pecatoꝛ ſum · Cu. 5. In verbis ꝓpo⸗ ſitis beatus Lu.typum gerens pnĩium ↄditionem qua dꝛuplicem a pct᷑o recdencium expꝛimit et oñdit pꝛimo ſue vilitatis à indigmitatis agmncoem Jbi. Exi a me q · d· adeo vilis ſũ a indignus effedꝰ ꝑ pctm vt tua coꝛporali pñtia ſum indignus Scðo ſue naturalis digmita tis ꝑ pctm amiſſe recog nitionẽ. Ibi qꝛ hõ ſeʒ ad ſimilitudmem et ymaginẽ dei factuſ Terao ãmiſſe diuine ſilitudmis explicationẽ · Ibi pttoꝛ · q· d. ſi militudinem virtutum quibo deo aſſimilaboꝛ ꝑ petᷣm puatuſ ſum. Quarto diume maieſtatis voluntationẽ ſubiectionem · Jbi dñ e . ꝗ · d· liet timorem tuũ in pcto piecrim ne dñm recogno⸗ ſcerim pct᷑i ſeruum me faciendo tam ꝑ penitendie ſubiectiouem t dſim recognoſeo· Et qma petm tot ꝑitula effidt ideo ſuꝑ oĩa eſt cauendũ. Re. de malo et peccatd li· 3. capitulo. 7. ominica ſexer. Stimate vos moꝛtuos quidem eſſe pcto· viuentes aucẽ deo · Ro · G· Circa nouitatem vite que eſt reſurrecho be atus apłs pcti motem pꝛimo ↄdemnans et vitã ſubſe quentem que eſt a pcto reſuꝛredio appꝛobans tria facit. Primo em̃ oſtendit in reſurrectione a pcto que fit in vemm peniten dam penites ab adtu pcti fir mum ꝓpoſitum habere debeat ablii nendi Ibi · Eſtimate oeα firmate os in tali ꝓpoſito Scðo ꝙ ĩ affedtu mentis nulla voluntas rem aneat peccatum decetero tõ⸗ m itẽdi Ibi · Woꝛtuos quidem eſſe peccato · Tercio ꝙ demoeps incẽtionem a ſtudium habeat vite amme adherendi. Ibi vinen tes aũt deo· Quia aũt peccatum a deo qm eſt vita aĩe ſeperat ammq; reddit moꝛtuam ſpiritualiter.ideo peccatum vt cauea tur ſoliate eſt a chriſti fixelibus agnoſcendum · quia non vita⸗ tur malum niſi cognitum:· Require de pecato libꝛo · 3 capi⸗ tulo terdo et quarto We eodem. . Iſi habundauerit iuſtida vra plus q; ſcribaꝝ a pha⸗ riſeoꝝ ñ ĩtrabit ĩĩ gnũ celoꝝ · mat · 2· Ep̃s rex iuſte di⸗ ſtĩiguẽs legẽ ſcripte a lege gr̃e ĩ vᷣbis p̃habittria facit „. Pꝛimo em̃ oſtendit iuſtiſi noue legis iuſticie legis voteris e debere pꝛeclarioꝛeʒ. ibi ·Miſi habudauerit iuſticia veſtra. Secũ do hoc ꝓbat ꝑ ſtatũ ipſius legis veceris emĩentioꝛẽ · ibi Pluſc ſcri baꝝ a pharileoꝝ ˖ ꝗ · d · Si uiſtica ſcrib· et pha. qui ĩ emientioer ſtatu legis eenſebant᷑ im perſecta fuit et deſect uoſa quantoma⸗ gis iuſtida inferioꝝ qui virtutem iuſticie nõ nouerunt. Tertio de monſtrat ſiliis noue legis viã vite a ppꝛehendere artioꝛe. ibi. Mon intrabitis in reqnũ œloꝝ.q· d · Per illã laxã et latamviã inſtici e veteris legis n intrabitis regnũ cœloꝝ ſed; per viã arta inſtide noue legis intrabitis regnũ celoꝶ. iuxta illud · Krta eſt via que dudit ad regnũ œloꝝ. Re. de iuſtici a dei. h. c. 33. ominica ſeptima. Vm em̃ ſerui eſſetis pe ccati.liberi fuiſtis uſticie. Ro.õ. In verbis pꝛeſatis apoſto lus peccati effeũ eunncians quinq; faat Pꝛimo em oſtẽd it ꝙ peccatũ tranſfert ho minẽ a ſtatu libertatis in ſubiectionẽ miſerie ſeruitutis.ibi· Cũ em̃ ſerui eſſetis peccati · q.dð · Vmnis qui facit peccatũ ſeruus eſt peccati. Setundo mnuit ꝙ omnis pectcans expers eſt iuſticie · ibi a iuſtitia aliem fuiſtis. quia qui eunq; re ali qua caret talis ẽ liber a tali re· quia ea non otcu pat᷑ · Vnde et peccantes a iuſtitia ſunt liberi. quia pꝛotul eã a ſe reieterunt. Terdo declarat ꝙ ſemen reccati mullũ fructũ generat eterne ſalut.ibi. Quẽ ergo frucã habebunt tüt in illis. quaſi. d. nullũ frudum ad graue vitã⸗ ꝓſutuꝝſed ſpmas a tribulos ac ʒiz ania que apta ſunt ad com Lurendũ m ig ne inextinguibih AQuartd dodet ꝙ perratdꝛ in ac tu peccati ſe ſimilẽ effiat animali bo bꝛut;· ibi. In quibo nũc eru beſatis: q. ð· id eſt m actu pectati exiſtentes non erubuiſtis. ſed nunc a peccato liberati ꝑ penitentiã eru beſœtis Quinto demon ſtrat q remunerati onis peccati co gitati o frequens valet carne indutis ·. ibi. Mã fims illoꝝ moes eſt.qd. iſtam ſfinẽ pectati co⸗ gitare adhutc m carne vinen bo expedit ſed moꝛtuis mihil pꝛo deſt · Cim g peccatũ tot pericula annexa habeat ideo igit᷑ eſt ca uendü. Re. u. 3· c. ö6. .⸗ . (Be eodem. Iſereoꝛ ſuꝑ turbã.quia ecce iã triduo ſuſtinent me.nex habent quod manducent. War . 8. In his verbis miſe + 4 . miſeri coꝛdie eins reſpiti tria faut Pꝛimo em inmnit ꝙ eius mĩa paupꝑpiho et huilbo debet · ibi · Wiſereoe ſuꝑ tur · Lurba em̃ eſt ridozs et miſeratoꝛ dñs oſtendens qui digni ſunt otulo — — — ,— —— — — ——„ — — — — — — — aggregatio pauperum humiliũ et abiecarũ ꝑſonarũ : et tales dus reſpicit oculo miſeri coꝛdie. iuxta illud Yſa·66. Rd quẽ aũt reſpicio mſſi ad paupertulum et ↄtrituzʒ ſpiritu et trementem K. Secundo declarat ꝙ talis deſpectus et humilis de ſe non pꝛeſu⸗ mens vir tutẽ ſpei meret· ibi. quia e cœ iam triduo ſuſtinent me vſperent a me verã gr am et gloꝛiã hot em triduũ ꝓPpꝛie eſt ſpei Terdio expꝛimit᷑ effectus miſeritoꝛdie ipſius dei nec hñt quod manducent. q. d. Auia me ſuſtinent in me ſperando famẽ deſi de riũ bonũ eoꝝꝶ perpendens · ideo cibabo eos gratia in peeſenti 2 gloꝛai in futuro · Re.de ſpe li:ʒ·c.2 CWominica octaua. MU I em̃ ᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemi· Si aũt ſpũ facta car⸗ nis moetificaueritis· vinetis · Ro. 8S. Weatus apfs cui mũdus crutiſfixus fuit.et ipſe mũdo nos ad imitanduz ſe in hoc tanq; pꝛedicatoꝛ veritatꝭ pꝛouotans in verbis pꝛefatis duplicẽ vitaz ſpiritualẽ et ꝑ ↄſequens duplicẽ moetẽ ꝓponens. vnã ſuadet cauendã aliã ehgendã · Pꝛimo em̃ oſtendit ꝙ; quis vitã car nalẽ ſeu voluptuoſaʒ eligens in aĩia moꝛiat᷑ · ibi. Zi hᷣm carne; vixeritis moeæiemĩ. iuxta illud· Nidua viuens in deliais moꝛtua ẽ· Itẽ apot · Nomen habes vt viuas ſed mortuꝰ es · Be tüdo innuit q membꝛa carnis in ſe moœtiſicans vita gr̃e ponat᷑ ibi. Si aũt ſpũ facta carnis moꝛtificaueritis· vinetis · inxta illuð apłi · MWoꝛtiſicate membꝛa veſtra que ſunt foꝛ nicatio immũditta K. Et ad gal. Qui xp̃i ſunt carnẽ ſuã cruciſigũt cũ viciis et dcu piſcenctis. Quia aũt ſolũ peccatũ vita carnalẽ et ipſius aĩe mos tem efficit et induet ideo ſuꝑ oĩa tanq; mœs aĩe eſt cauendũ: pꝛeſertim cũ eius carentia vitã gr̃e faut a hoc ꝑ moꝛtiſicationẽ carmis. Re. de effectu peccati. h. 3· cτ. JMU c codem. loz. MWat.7 In verbis his ſepe ſcrutatoꝛ coꝛ diũ edocz a oñdit ꝙ verb qñtumcũq; dulabo vitã eternã nõ me remmii iterius volũtatẽ deo ðdfoꝛmemꝰ· Et ad h ondedũ duo ſa tit · Pꝛimo em̃ innuit qꝙ; ſi verbũ vllũ ꝓlatũ exteriꝰ ad h ſuffice⸗ ret verbũ inuocatioms quo nomẽ ſuũ recognoſei᷑ regni intro itũ efficacius obtineret- ibi · Non ommis qui didit mihi dñe dñe intrabit in reqnũ cloꝝ dñs em eſt nomẽ ſupᷣpoſitũ · Secũdo ꝓ poit ꝙ net volũtas ꝓpꝛia queuis ad h ſuffidat miſi et dei volitũ aia adimpleret. ibi· Sed qui facit voluntatẽ patris mei *&- Quia On omnis qui dicat mihi dñe dñe intrabit in reg nũ te R . . vero P dei lila ad implenda voluncat᷑ eins bonã et benepla⸗ centẽ et pfectã faumus. Conſilia euãgelica debemus efficatit ad implere · Re· de ðſiliis euangehce. li. . c. 68. (Hommica nong. Edit ðnñns manducare et bibere etſurrxerunt ludere j. Coꝝꝶ 10. In verbis his apls diledtis diſcipul gulã p⸗ hibens. et ad eius o ꝓpoſitũ ſcʒ ꝑ ſimoniã mduœs duo ſacit. Pꝛimo em̃ ꝓporit eius actũ tanq; malũ et ꝑiuuloſũ coꝛpo ri vt nigiat, ibi Ledir dñs manducare a bibere. SHecundo ſubiũ git eius effectũ tanq; damnoſũ anime vt arcius caueat᷑· ibi · et ſurrexerunt ludere · Rerde gula. h. 3· cZz 5. e codem. Omo quida erat diues qui habebat villitũ a hic diffa matus ẽ apud illũ quaſidiſſipaſſet bona ipſius· Lu. 16 PcCeleſtis pater qui diues ẽ in omnes qui muoeant illũ Peritulũ diſſipationis ſubſtantie hoĩs interioeis ab ipſo date id ẽ bonoꝝ naturahũ oſtendens. In verbis ꝓpoſit tria fact. Pꝛi mo eĩ oñdit diuidendi ſingulis ꝓut vult bona nãlia here libera volũtatẽ.ibi · Oomo quida emt diues et. Dict᷑ aũt deus eſſe hõ quidã tanq; innoĩabilis ꝑ intompꝛe henſibilitatẽ ſuã · iuxta illud ꝓphete · Momo eſt et quis cognoſct eũ. Diues aũt diat᷑ ſm il⸗ lud plal · Gloꝛia et diniete m domo eius. Secundo innuit hoĩiem habere vtendi bonis nahbo plenariã ptᷣatẽ. ibi · Qui habeat vil⸗ licũ · Villicus dicit᷑ quaſi ville cuſtos.q/d.cuſtodie villea.aĩe ſi bi ↄmiſſa et in plenaria ptate qꝛ ᷣm ph̊m.ſolus hõ eſt dñs actu um ſuoꝝ vñ et aĩaha ctera agunt᷑ et agunt õ aũt agit a nõ agit᷑ Tercio declarat ꝙ bonoꝝ nãliũ diſſipatio nequaq; dei la teat claritatẽ.ibi· Et hic diffamatus ẽ apud illũ quaſi diſſipaſiʒ bona illius. Quia aũt rõ ꝓput hie moꝛalit᷑ ſumit᷑ poteſt dici villi⸗ tus et aĩia villa que ei ad cuſtodiendũ a deo eſt ↄmilſla ideo hic de aia que tuſtodienda a rõne diendũ. Re · de aĩa bm diſſa nmitionẽe quid ſit. li 2c. 29. Domimca decima. Iniſiones gratiarũ ſunt.idẽ aũt ſpũs &. j. Coꝝ. 12· In yverbis iſtis diſtributionẽ gratiarũ in diuerſa membꝛa a ecxrleſie 'm ꝙ cuicunq; competit. oſtendens p's duo ſa ſalit· Oꝛimo em̃ oſtendit ꝙ vᷣm diuerſitatẽ pocẽtiaꝝ aĩe vel ſen ſuũ aut mẽbꝛoꝛꝛ toꝛpoꝛis gr̃a a gra diſcrepat·ibi. Diuiſiones gratiaꝝꝛ ſunt · Setũdo innuit ꝙ cancq; diuerſi riuoli he dꝛuͦſitas l, i, du. 5 biü et ila ;, lu⸗ hie n ah vno fonte emanat. ibi. Idem autẽ ſpiritus ſeʒ tanqᷓ; fons a qᷓ diuiſion es harum gratiarum emanant Qui aũt recipiens gra⸗ ti am debet ſcire qualitaxm doni gratie vt gratias agere deo de bitas valeat· Juxta illud apłi. Vt ſcamus que a deo donata ſunt nobis · Ideo de oigine gre vtile eſt dicendũ · Re · l. . c.· Oe ecodem./ ODmus mea domus oꝛationis eſt: vos aũt ſetiſtis ſpelũ cam latronũ . Lu.i9. Ju verbis pꝛemiſſis xpᷣs digmta⸗ tem aĩe oſtendens: et digmtatẽ ad indigua duertentẽ dedignans rria facit · Pꝛimo em oſtendit ꝙ tanq; templũ ꝓpꝛi⸗ um ſit ſibi ſpecialiter dedicata ſez domus mea. Gerũdo inmuit q; ab omni ſoꝛde et actu illiato eſſe debeat emundata · ibi. Domꝰ oæationis eſt · Lercio ĩnoteſcit ꝙ religio dei ſit dyaboli vlibo de putata · ibi. Vos aũt feciſus illa ſpeluncã latronũ · Quia aũt aĩa templũ dei: et qui hoc templũ idð eſt hanc domũ dei violauerit de dicando eã demonibo: deus illũ diſperdet. ideo aia vt deus iĩ e.au habitet a loꝛdibo eſt mundanda . et illam quidam dixerunt v apoꝛ em alij ignem. Re. de aĩa· h. 2.· c 30. omimica vndecimg. Ratiã dei ſum id quod ſum: et gratia eius in me va⸗ cua non fuit· i. Coꝝ· 5. In verbis iſtis apłs effecum gratie inſinuans tria facit. ꝛimo em̃ oſtendit ꝙ a di⸗ ſperſione mentis et euagatione toꝛdis mediante gratia redu⸗ ctus ad animi ſtabilitatẽ · ibi · Gratia dei ſum . q· d. Qui aliqñ in pectato exiſtens in eircuitu cũ impiis ambulaui · nũc gratia dei ſum ſcz ſtabilitus in ꝓoſito bono: quia ſic peccatũ reddit ho⸗ mmẽ inſtabilẽ: ita ecnuerſo gratia adueniens aie in bono ſir mat. Becundo innnit ꝙ gratia illuſtrante intelligit hõ ſue ſtabi litatis modiditatẽ.ibi · ꝗdðd quod ſum: Tercio inſimuat ꝙ virtu⸗ tum exertitiũ ↄſeruat gꝗr̃e debitatẽ · ibi · Et gr̃a eius in me va⸗ tua non fuit. Re. de abihtatione ad gr̃am li 3. c. lIl. De eodem. MDUð Vblicanus a longe ſtans nolebat net otulos ad teluʒ leuare · Lu.iS.In his verbis ipſa veritas ꝓbans renes et coꝛda ſtatũ peceatdꝛis veract᷑ ↄuerſi·et vere pemiten is annũtians tria facit · Pꝛimo em̃ innuit ꝙ publicanus ſuper⸗ biam tanq; radicem apoſtaſie a deo »temptam ↄſiderans ꝑ hu⸗ militatẽ ſtatus ſui vilitatẽ recognouit.ibi · Publicanus a longe ſtans. Secundo oſtendit ꝙ eſtimari ſe filiũ dei et xp̃i coheredem pꝛopter peccatũ indignũ iudicauit · ibi· Molebat oeulos ad ce⸗ lum leuare.Juxta illud Lu. gam non ſum dignus vocare filius tuus. Terdio inſinuat quia regio diſſimilitudinis in qua in ſta tu peccati extitit ipſum ad dei redditũ ꝓuoeauit. ibi. Ged ꝑcuci ebat pectus ſuũ dicens · Deus ꝓpiaus *ι vt me in filiũ reupias qui in regione diſſimilitudinis etiã de ſilliquis poꝛcoꝝꝛ ventrezʒ implere cupiebam. Quia aũt peccatũ hominẽ adeo vilẽ effrat a adeo ſeꝑat et elongat: ideo ſuꝑ omma eſt cauendũ. Re. de ef⸗ lectu peccati li · 3· C.? Vom inica duodecima. On ꝙᷓ ſuffidẽtes ſimus alhquid cogitan a nobis quaſi ex nobis: ſed ſuffidentia noſtma ex deo eſt. z. Coꝝꝛ·3. Beatus apls miniſtros veteris legis a miniſtro noue legis diſtinguens in verbis ꝓpoſitis tria fnat ꝛimo em̃ oſten dit eos tanqᷓ dei vicarios in plenitudine poteſtatis ab ipſo de⸗ natos. ibi. Guffidentia noſtra ex deo eſt ſeʒ qua ſuffiamus ab⸗ ſoluere et hgare · Juxta illud Joh · Quoꝝ remiſeritis peccata re⸗ mirtunt᷑ eis: et quoꝝ retinmueritis retenta ſunt· Secundo innuit eas a deo diſpen ſatoꝛ es ſacra mentoꝝꝛ noue legis ĩſtitutos ibi Qui et idoneos nos faut miſtros noui teſtamenti ſcʒ vt noſtra diſpe nſatio et auctoꝛitas rata meritd ſit habenda. Juxta illud Coꝝ. Sic nos exiſtimet hõ vt mi. xp̃i et diſpen. τ. Ver cio in ſi mat ipſos in offidj ſeu m imſterij excllentia a miniſtris veteris legis diſtinctos. ib Non ł̃a ſed ſpũ.q.d. Ili pᷣm ſr̃fam munda bant ab immunditia carnis nos vero ꝑ nouoꝝ ſacramentdeũ diſpenſaconẽ ab immunditia mentis· Re ˖ de ſacramen li. 6· c. Ene om ma fecit: et ſurdos fecit andim: et mutos loqui Mar · 2. Deuoti homines ridentes ſurdũ et mutũ ho⸗ mñmẽð quem ad y?pᷣm adduxerant in ſui pꝛeſentia curatũ diuinitateʒ ipſius ꝑ argumenta tria infalhbilia cognouerunt. Pꝛimo em̃ in hot qꝙ totũ vniuerſum bene creans mihil moedi⸗ natum eo reliquit. ibi · Bene omnia ſeceit· inxta illud ſapi. Dm nia in mimero pondere et menſuna diſpoſuit · Setundo m eo · ꝙ aurem ſurdam tanq; ab ipſo foꝛmatã a plantatã ad audiendũ aperuit.ibi. Surdos feut audire. iuxta illud pſal. Qui platet au rem nõ au· Tercio in hoc ꝙ linguã ↄſtrictã auctoꝛitate libero re ſeru auit · ibi. Et mutos loqui. Et quia taha argumenta tumti⸗ omuz et miraculoꝝ ex quibo ſua claret diuinitas a potentia ſua — — — — pꝓoœdunt: ideo de potentia dei eſt diendũ. Re. de potentia dei. Wominica tredecima. I em̃ data eſſet lex que poſſet viuificare vere ex lege el ſet iuſtida. Gal.3ʒ. In verbis pꝛetadtis apoſtolus effec⸗ tum legis veteris oſtenden tria facit.· Pꝛimo innuit q; lex vetus vita gratie nmillum viuificauit: ibi· Si data eſſet lex: que poſſet viuiſicare·q:d. Non vinificabit ſed peccati cog nitio nem ſadiebat · Juxta illud apłi: ꝑ legem peccati cognitio· Seci⸗ do oöſtendit ꝙ legis obſeruantia nõ viuificauit ibi; Ex lege el⸗ ſet iuſtitia ·q.d.quia lex nõ viuiſicat net etiã iuſſiſicat· Sed lex geatie in qua dat᷑ ſpiritus vite viui ficat in peccatis moꝛtuũ:et iuſtiſicat impiũ per ſidem iheſu xp̃i · Juxta illud Ro.S.Cex em ſpiritus vite in xp̃o iheſu liberauit me a lege peccati et moetis. Tercio inſinuat ꝙ ſcriptura milluʒ a peccatd penitus excuſauit ibi. Sed ↄchuſit ſcriptura omnia ſub peccatdom̃es poccato ob noxios oſten debat. Juxta illud Ro·Dmnes em peccauerunt. et egent gr̃a dei· Et pſal. Non eſt qui fadat bonũ non eſt vſq; adðd vnũ ſcʒ xp̃m. Quia aũt effectus ſacramentoꝝ noue legis ex ee llunt in inſinitũ cenmonias et ſacramenta legis veteris que ĩ omus ſunt inſtituta: ideo de effedu ſacramentdꝛũ noue legis ẽ dicendu . Re. de effectu ſacramentoꝝ li. 6 c3. De eodem. Dmo quidã deſcndebat ab iheruſalẽ in ihericho· et inca dDit i latrones-Lu. 10. In verbis pꝛetadus ipſa veritas periculũ euerſiomis pectatoꝛis a deo oſtẽdit ↄditiones plures eiis ꝑ oꝛdinem expꝛimendo. Pꝛimo inſinuat ꝙ peecca⸗ toꝛ a deo ſe auertens et ad peccatũ ſe ↄuertens a libꝛo vite dele at᷑ · ibi. DHomo quidã· quaſi indigmus noĩe quod iãdeletũ eſt a libꝛo vite. Secũdo ꝙ; a veſtigio virtutis ad viã vicij ſponte pꝛe cipitat᷑.ibi· deſcendebat: ſcz ſponte a vo luntarie: qua ho mo eſt dñs actuuʒ ſuoꝝ · TLercio ꝙ; amiſſa cleſti patria defechbo pluri⸗ mis exponat᷑.ibi · Ab iheruſalẽ in ihericho · Auarto ꝙ tanc er⸗ rans a via vite a dyabolo capit᷑ · ibi · Qui et deſpohauerunt eũ · ſcʒ ꝗgratuius et plagis impoſitis ibi. Sexto ꝙ his malis omni bus nõ obſtantibo redeunti venia non negat᷑ ibi. Seruo relcto q.d · Sic ſemiuiuus et deſperatus a medic vitã quandoq; et ſa nitatẽ plenã retuperat: ſic et peccatoꝛ quantumcunq; peccaue⸗ it ˖ Si vero penituerit ad vitam gratie refoꝛmat᷑· Et quia tam multiplex periculuʒ peccatũ indudt ideo vt tam faalius valeat tognoſcendũ ſolidte ẽ a xp̃i fidelibo: non em̃ vitat᷑ malũ niſi do giitũ.· Re. de peccato oꝛiginah li·3· c.. . (Pominica decimaquarta. PHi aũt ſunt xp̃i: carneʒ ſuam crucfixerunt cũ vituiis et Stupiſcntiis Gal-S-In his verbis apls membꝛa xpi a membꝛis dya boli diſtinguens deſignat ea ſub dditi ene tripha Pꝛimo oſtendit ꝙ ems toꝛpoꝛi miſtito quod eſt ec cleſia ſint incoꝛpoꝛati · ibi · Qui ſunt xpᷣi·ð mem bꝛis coꝛꝑis xpi Se cũdo innuit ꝙ ſimilitudimi moꝛtis xp̃i ſint complantati · ibi . carnẽ ſuã cruaſhx erunt vitã peccati moꝛtalis in ſe ipſis ꝑ peni tentiã occiderũt ſic xp̃s in cruœ peccatũ dam nauit· Juxta ulud Ro. 6. Vetus hõ noſter ſimul crucifixus eſt cũ eo vt deſtruat toꝛpus peccati. Tercio ꝙ a vidis et a carnis ↄcupiſcnciis ſint elongati.ibi· Cũ viciis et ðcupiſenciis· Quia aũt ↄcupiſcentia earnis idudt delectationẽ mooſã delectatio aũt moꝛoſa moetẽ ideo dicendu eſt de deleckatione moꝛoſa et ðſenſu · Me. li. 3· c. ii⸗ — (De ecodem. Vrge et vade ˖ qꝛ fides tua ſaluũ te fecit · ¶u. 12. In ver bis pꝛefatis xp̃ᷣs virtutem ver catholic ſidei declarans Itria hcit · Pꝛimo oſtendit ꝙ oꝛatio de ſide xp̃i rõne ſen bontie a moetali peccato ꝑ pencntiã ſurgit · ibi· Burge ˖ ſez fir⸗ mã ſidẽ habes a peccato: qꝛ peccatũ moetale ſeꝑat a xpᷣo a mo tem exrnã induct. Secundo imnit ꝙ de virtute m virtutẽ ſcz ve re credentes xp̃ᷣm ſoꝛe donũ virtutũ a ꝙ ad eũ tm̃ ꝑ vir tutes non ꝑ viaa ꝑuenit᷑. Terdio in ſinuat ꝙ; fides veraz ſalutẽ effieit· ibi fides tua ſaluũ te ſect · Qnia aũt ſide firma pollens ad xp̃ᷣm ꝑ virtatẽ exercciũ ꝓperat. ideo de qualitate virtutũ eſt dienð Re libꝛo . 5. C. S· WWominica decimaquinta. Dnũ aũt ſadientes nõ deſidamus. tꝑe em ſuo metemꝰ neon deſid entes. Gal. 6. In verbis pꝛeſatis apłs ſue ðſi⸗ denationis otulũ ad diem extreme meſſis dirigens qua tuoꝛ facit Pꝛimo ĩnuit ꝙ fruſtra ſperat pᷣmia gaudioꝝ qui pꝛiꝰ nõ ſemim auerit ſemima meritoꝶ ibi. Bonũ fadentes iuxta ver bũ beati Xug· Qui deſficit in ſemine non gaudebit de meſſe. Se do oſtẽdit ꝙ bm qñtitatẽ ſeminũ reperiat hõ cumulũ manipulo rum. ibi· Mon deficiamus: quia bm Ruguſtinũ. ſemma no ſtra ſũt quicquid boni ſaamus mampuli qð in fine rcpiemus Si g — — .„ ☛ . multũ ſeminauimus multũ et metemus. Juxta verbũ xpᷣi. Eo⸗ dem quippe menſura qua menlſi ſueritis re metiet᷑ et vobis. Te co inſimat ꝙ ſemmantẽ opoꝛtet cũ patientia pꝛeſtolari maturi tatẽ meſſis ꝗloꝛie beatoꝶ · ibi · Iꝑe ſuo metemus ſeʒ poſt moetẽ pñtis vite. Juxta illud · ane videbitis gloeiã eius · Auid aũt vnuſquiſq; meſſurus ſit doct apłs ad coꝝ · dicens. Nuecunq; ſe minauerit hõ hec et meter · plal · Vementes aũt venient tũ ex · Quarto declarat ꝙ ꝑſeuerauerit tin debere fructus celeſtiũ bono rũ.ibi.Non defidentes. ſcʒ bona opera operando vſq; ad finẽ. Qui aũt ꝑlſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluus erit · Per oppoſitũ· Qui deſece it ſalute carebit· qꝛ finis nõ pugna coꝛonat · qꝛ ergo bona opera vt di ctũ eſt ſunt noſtra ſemma ideo de merito vir⸗ tutũ eſt dicendũ · Re· h .· .· c· Io. e eodem Herite primũ regnuũ der et iuſticiã eius et het omnia ad iident᷑ vobis· Mat·. Gᷓ. In verbis pꝛefatis xp̃s rex æloʒꝛ oſtendens ꝙ; vult omnes hoiĩes ſaluos fieri: et om̃s ad viã que dudit ad regmũ eſſe in quirendã ibi Pꝛimũ querite. qꝛ verba attributa ad ter mmũ motus ſine erroꝛe ꝑuenit᷑· vñ et ſo liate eſt a doct oꝛbo a ab his qui ꝑ eam intedũt inquirenda. Ju xta illud YPſa · State ſuꝑ vias veſtras: et interrogatde ſemitis antiquis que ſit via melio. Setũdo mmuit adep tionẽ eis ſuꝑ omne deliderabile eſſe appetendũ · ibi · Regnũ dei. cuins regnũ regnũ eſt ommũ ſeculoꝝ et dñatio eius ĩ omni gnatione et ge nerationẽ:cuius etiã regmi tomꝑatione vileſcunt omma terre⸗ na: et ideo regnũ mundi et omnis onatus ſeculi ẽ ↄtemnendꝰ regnũ autcẽ dei appetendũ. Tercio edoet taritatẽ que regmi here des ſola dirigit amplectendã ibi. Et iuſtica eius iuſticia em re gmi dei eſt caritas: et ideo om̃s ab ipſa taritate regulant᷑. Auar to ind icat mentẽ querentis eterna ꝓ temꝑalibꝰ neceſſariis: non debere eſſe ſolictã · ibi. Et hec ommia adiitient᷑ vobis. ſcʒ tꝑaha ne cſſaria · qꝛ aũt ſolũ dei liliis debet᷑ regnũ dei: filij aũt eius di ſtinguunt᷑ a filiis diaboli ꝑ virtutẽ: ideo de virtutibo ꝑ quas re gnũ dei atquirit᷑ eſt dicendũ · Re ˖ de equalitate virtutũ li.s·c. Dominica decimaſexta. nl caritat radicati a fundau vt poſſitis tompᷣhendere cũ omĩbo ſandtis: que ſit latitudo: longitudo: ſubhmitas: et ꝓfunditas· Ephe. 3· Sit ex vna radiœ pdeunt multi ramiet ſtipites: ſic ex regnu dei puenire deſiderat: tria faat Pꝛimo docet ante omnia caritate veninnt gratie et virtuts. vñ qui hoc ſundamento ea⸗ ret quicquid ſuꝑ edificat totũ creſat. Juxta illud Gre. mihil ha⸗ bet ramus bom oꝑis miſi mãſerit in radice caritatis. ideo ad dei dilecionẽ et pximi tanq; ad pꝛimanũ et radicale fundamentũ mimtroducit apłs ho mmeʒ his verbis in quibo duo ſadt. Mꝛimo oñdit ꝙ lumen rõnis nõ illummat᷑ luœ gre ſine fundamẽto ca ritatis. ibi- In caritat radicati et fundati · vt ſcʒ acœſſus gr̃e ad lumen rõnis locũ habeat · Zecũdo innuit ꝙ hec lux a deo in mẽ te ↄſoꝛ tat᷑ ex caritatis die vt comp̃hendat diuiſionẽ quadꝛiſfariã deitatis · ibi · Vt poſſitis comp̃hende re cũ omnibo ſandtis · Reqᷓ. quid ſit in deo longa latitudo: ſublimitas: et ꝓfunditas · li. I. c. 13· Duic quadeuphici diuiſionmi in deo adapta quatuoꝛ virtutes cardmales ſit in deo eſt latitudo caritatis qua nos ab erroee re uocat: et tu habe iuſticeiã que tribuit vmcuiq; quod eſt ſuũ · Se cundo in deo e longitudo patientie qua malos poꝛtat: a tu ha be virtutẽ ſoꝛtitudims vt mala ꝓ deo ſuſuneas · Terceio in deo ſublimitas ſapientie qua omnẽ ſenſum ſuꝑat: et tu habe pꝛu dentiã ꝑ quã omnes inſidias inimiti et aſtudas ſuperes- Quar to in deo eſt ꝓfundũ iuſtide qua peccatdꝛes damnat: et tu ha⸗ be temꝑantiã per quã carnis vida extiꝛpes vt damnationẽ eui es. Re · de virtutibo cardinalibo li. 5. c 32. (De eopeeen. Eſedit qui efat moꝛtuus a pit loqui et dedit illũ ma tri ſue. Lu.⸗=.· In his verbis bea. lucas ſtatã moꝛtui ho⸗ A ims ĩ peccatis: ſed ꝑ penitentiã reſurgentis expꝛimẽs tria mnuit euident᷑ · Pꝛimo ꝙ; ꝑ toꝛdis ↄtritionẽ ad vitam gre diſponit᷑ · ibi. Reſedit qui erat moꝛtuus: iacens em pꝛimo reſi⸗ det vt poſtea plene ſurgat et ſe erigat· ſic et dꝛtntio que ẽ vna par tiũ mœgraliũ penitentie peccatũ deteſtando. a moꝛte qui dez ſuſatat qꝛ pec catũ in ðtritione dimittit᷑ ſed nõdũ plene hommẽ erigit ſine ↄfeſſione et ſatiſfacione ſi facultas aſſit · Se cũdo ꝙ ꝑ oeis ↄfeſſionẽ ſurgetis peccatũ abiet᷑.ibi. Et eepit loqui ſeʒ ple ne ↄſitendo peccata cmiſſa:· Terco ꝙ ꝑ operis ſatiſſadionẽ am bulans de virtute in virtutẽ matri ecleſie reddit᷑ · ibi. Et dedit illũ matri ſue· Quia aũt ↄfeſſio ſacnamentalis ẽ pars pemitentie ideo de ea ẽ dieendũ · Re. de ↄfeſſione h· 6.c.23· (MODominica decimaſeptima. cite ſeruare vnitatẽ ſpiritus ĩ vmculo patis vnũ toꝛ pus et vnus ſpũs ſiẽ a vo cati eſtis · Ephe. 4· An verbis 5 n „ is ſt ⸗ 14 ez ne le pꝛe miſſis apks ſideles ad m& paca ſp iritus exhoꝛtans tria fatit. Pꝛimo oñndit ꝙ ad hanc vmitatẽ ſeruandã eſt ſolicit labo randũ. ibi . Soli ite ſeruare · Secundo inuit ꝙ ꝑ voluntatẽ coꝛz⸗ diã caritatis vinculũ ſit pbandũ.ibi · Vnitatẽ ſpũe velunta tis m vmtulo pac · qꝛ ſi᷑ dimſio voluntatũ diſcoꝛdiã parit.ita ecõ uerſo vnitas voluntatũ ↄtoꝛdiã et pace generat.et hec vnitas voluntatis debet eſſe inter ſideles. Juxta illud. Deus qui ſideli mn mentes vnius effieis voluntatis· Ter eio ꝓbat ꝙ hoc padis vineulũ naturaliter et ex debito ſit ſeruanduz ibi · Vnũ coꝛpus et vnus ſpũs.q/d. Exquo eſtis vnũ coꝛpus qꝛ inuice eſtis mẽ⸗ bꝛa ſcʒ in vno coꝛꝑe eccleſie cuius capnt eſt xpᷣs: debetis inuite diligere et eſſe vnus ſpũsa:vna et eadẽ voluntas quo ad pate et ðtoꝛdie vmitatẽ · Quia aũt ſuꝑbia pꝛe omnibo vicis hanc ve ritatem turbat a diſſipat: ideo vt caueat᷑ de ea ẽ dicendu · Re. de ſupbia · li · 3· c. · — — De ecodem. Mnis qui ſe exaltat humiliabit᷑ a qui ſe humiliat exal abit ; Lu.- 14· Chꝛiſtus eterni patris filius ad regmi ce⸗ leſtis deſideria vos tupiens ſublimari vt ſilij dei nomi⸗ nem et flimus et coheredes eius futuri ſimus In verbis iſtis ad exaltationẽ verã nos exhoꝛtãs duo ſfatit · Pꝛimo oñdit ꝙ finis elationis et ſuꝑbie ẽ deiedtio infernalis ibi. Omnis quiſe ex al tat humiliabit. Secundo inſinuat ꝙ finis humiliationis volun tarie ſit ſublimatio eternahs.ibi. Et qui ſe humiliat exaltabit᷑ Cũ itaq; homo in dignitate magna ſit creatus.et ad dignitatẽ eleſtem maximã ſit vocatus debet ſemꝑ attendere ſue dignita⸗ tis oꝛiginẽ: ex tuius ↄſideratione peccare erubeſens ad digm⸗ tatẽ patrie ſublimet᷑ · Re.de dignitate humana li.2. c. 62· Dominica decimaoctaua. Ratias ago deo meo ſemꝑ pꝛo vobis m graua dei que data eſt vobis in xp̃o iheſu.i. Coꝛ. I. Sic pater ſidelis deuotis hhis de extrema pauꝑtate et miſeria ad diuic⸗ as immenſas trãſlatis-. ↄ gaudet ſic beatus apłs ſiliis quos per euangeliũ genuit de ſtercoꝛe peccati ſeʒ pauꝑtate vicioꝝ diui⸗ ciis virtutũ lotupletatis ↄgratulans: in verbis ꝓpoſitis qua⸗ ruoꝛ fatit · Pꝛimo oñdit ꝙ ſic lotupletati et de eaptiuitate egi⸗ pciaca erepti tm̃ beneſieiũ debent ꝓ gratiarũ acuone recogno⸗ ſcere · ibi · Gratias agd deo· tũc aũt tales gratias agunt: qn be nefiaũ impenſum recognoſcunt.qꝛ bᷣm phm · Gratitudo ẽ clam beneficij retognitio. Exo di · Mementote diei in qua eg relſli eſtis ex egipto. Et poeta. Beneſidj acœpti memoꝛ eſto. Secundo in nuit ꝙ hanc recognitionẽ debent quotidie in mente reuoluere⸗ ibi. Semꝑ ꝓ vobis · Nercio inſinuat ꝙ radic a ſundam entũ be ne hicij debent ſtudioſe perpendere. ibi . In gratia dei que data ẽ vobis in xp̃o ihelu. Gratia em eſt pinepiũ meriti et ꝑ eã et in ea ↄferunt᷑ alia dona ſcʒ remiſſio a viꝛtutes· Quarto declarat q; diuitias virtutũ ſe a xp̃i repiſſe gr̃a debeãt intellgere. ibi. Aꝛ in omnibo diuites eſtis fadti m illo- Quia aũt bea· Greg. varias diuitias eſtimat virtutes infuſas mxta illud qð dicit m omeł. Si vere fratres diuites e cupitis veras diuitias. virtutes ama te: ideo de virtutũ diuitiis e dicendũ: qꝛ qui vnã habet om̃es habet ˖ Re. lS. ccT. +˙ä(W(We ecodem. Ig dauid vocat eũ dñm qũo filius eius ẽ &ι Mat. 22 Chꝛiſtus gemie gigas ſubſtantie oſtendenz duplic na tiuitatẽ ſuã: vnã qua deus ẽ ex ſubſtantia patiis añ ſe tula genitus: et aliã qua ex ſubſtantia matris in ſeculo ẽ natus In veꝛbis ꝓpoſitis duo fadt · Pꝛimo arguit negando ſe ex ſemi ne dauid 'm natiuitatẽ eternã qua equalis ẽ patri poyſſiſſe. ibi⸗ Si dauid vocat eũ dñs qũo filius eius ẽ hm eternã eius gnati⸗ onẽ · de qua Pla· Generationẽ eius quis enarrabit Secũ do ta⸗ tite ↄſentit ſcz m ꝓagationẽ humanã ex ipſius dauid ſemine deſcendiſſe · et hoc ꝓbat ꝑ oſtenſam humanitatẽ ꝑ quã hec iude is aduerſariis ſuis ẽ locutus. Juxta illud Ro.Qui factus ẽ ei ex ſemine dauid bm carnẽ. Ceto em tlamante a diente · MWilerere mei ſih dauid. Et pueris clamantibo. Dſanna filio dauid. Taci te ðſentit ſe filũ dauid ·qꝛ nequaq; negauit hãc duphe natim⸗ tatẽ angelus Gabꝛiel tangens de pꝛima dixit . Dic em magnꝰ eſt: filius altiſſimi vocabit᷑ · de ſecũda · Dabit em̃ dñs deus ſedẽ dauid patnis eius Lu. j· Quia g pm diuinitatẽ eſt dñs danid a Hm humanitateʒz filius dauid. De ipſius parre dignioꝛe a quo deus de deo eſt genitus ẽ diondũ ˖ Re. ꝙ pater eſt li · 1· c. 4. Bominica decimanona. Eponentes mendatiũ loquimini veritatem vnuſqiuſq; ꝓximo ſuo· Ephe · 4· Beatus apłs nos eſſe membꝛa veritatis tupiens i verbis ꝓpoſitis ad intoꝛꝑandũ nos xp̃o qui eſt veritas tria fact. Pꝛimo docœt om̃e mendauũ tanqᷓ; veritati directe ↄtrariũ ab anima remouendũ · ibi. Deponentes — mendaciũ. Secũdo hoꝛtat᷑ venitatis firmamentũ tanq; falſitatis o ppolitũ mẽte iugiter retinendũ. ibi. Loquimi ventatem vnuſ quiſq; cũ ꝓximo ſuo· Nerdi aſſignat rõnẽ ꝙ nulli ↄtra verita⸗ em ſit aliqualiter veniendũ · ibi · m ſumus iuice membꝛa: q · d Sic membꝛa humam toꝛꝑis ſe neqnaqꝙ; mutuo decipiũt ſed ve ratiter ſibi tompatiunt᷑ et ſe adiuuant: ſic et membꝛa xp̃i debẽt . Quia aũt hec rõ potiſſima ad hot faut vt nobis mutuo ſidem ſeruemus de mẽbꝛis coꝛpꝑis ẽ diendũ vt eoꝝ qualitates Pꝛi ctates membꝛis ecœleſie aptunt᷑. Re. li · 2· c. x? De eodem Vrrexit et abiit ĩ domũ ſuã. Wat. 9· In his verbis be atus euangeliſta tres ꝑtes itegrales vere penitentie ex pꝛimens tria fatit. Pꝛimo oñdit ꝙ hõ motuus ꝑ moꝛ⸗ tale petcatũ ꝑ ↄtritionẽ toꝛdis a moete aie ſur git ibi. Burrexit Secñdo innuit ꝙ in ↄfeſſione viꝛtute claniuʒ abſolutos moꝛtem peceati quã inciderat fugit ibi· Et abiit ſcz elongando ſe a pec⸗ catis cõmiſſis ſeʒ cauſas et occaſiones peceati fugiendo· Ter cio declarat q; ↄſtantia ꝑſeuerantie de virtute in virtutẽ pſiciens ĩ domũ manſio mis eterne ꝑ ſatiſfactionis ꝑſeuerantiã vadit. ibi. In domũ ſuã · Juxta illud pſal.ꝗbunt de virtute in virtutẽ vi⸗ debit deus deoꝛ in ſyon vbi eſt domus patris in qua manſio⸗ nes multe ſunt et qꝛ penitentia qua ſurgit hõ a peccato ẽ reme diũ ðtra peccatũ mortale et vemiale ideo nunc eſt dicendũ de peniten tia moꝛteliũ · Re. li. G. c3 l. (Bominica viceſinfg. Jdete qũo caute ambuletis nõ quaſi inſipientes ſed vt lapientes redimentes tꝑs qm dies mali ſunt. Ephe · 5: Be. apo · ſciẽs artã viã e a ꝑiculoſã que dutit ad vitã et iõ reto tramite nos ad patriã ſine ꝑieulo inducere cupiẽs in verbis ꝓpoſitis tria facit · Pꝛimo oñdit ꝙ abulantes in via dei ĩdigẽt arcũſpectõne ibi · Videte qũo caute ãbuletis· arcũſpectꝰ eĩ arcũſpicit añ et vetro a dextris a a ſiniſtris: an ſcʒ pᷣuides moꝛ tẽ que reſtat futurã indicij extremi diẽ damnationè · ſi ĩ via dei pſeuerat temptationes et iſidias plimas demonũ infeſtationes oĩim ⸗ que oĩa.ſi irruãt debet e cautus.ſi retro ne peccata pꝛe terita ipſũ alliciãt et ad ↄſilłia chãt et ne de ilbs ĩpeitens exiſtat a dextris ne ꝓpſperitas ipſum decipiat: a ſiniſtris ne aduerſa eũ frangant et terreant. Vñ ſapiens. Mon exaltat᷑ in ꝓſperis neq; m aduerſis depꝛimit. Setundo innnit caute ambulantẽ epo: tet habere triũ tempoꝛũ diſpoſitionẽ ſeʒ pꝛeſentis pꝛeteriti et fu⸗ turi · ibi · Nen quaſi inſipientes ſed vt lapientes. Juxta illud Be nete verbuz BZi pꝛudens es animus tuus ſuꝑ his tribo tempibo dilpenſet᷑ pta cogita pñtia: et intelligerent ſcʒ pra ac nouiſſima . futura pꝛeuiderent. Tercio inſinuat q; expediat bonoꝝ opeꝛ habere occupationẽ. ibi. Redimentes tꝑs qm dies mah lunt. Quia aũt mullus caute ambulat niſi lumen ſaentie et ſapientie habeat · ideo de dono ſciẽtie et ſapiẽtie ẽ diceudũ · Re. l. . c. 44 Iſit ſeruũ ſuũ vocare inuitatos ad nupdas a nolebant venire. Math. 2z. Eterni patris ſilius ad nmupcias ſue ſponſe ſcʒ eccleſie triumphãtis ſe multos oſtendens vo caſſe · In verbis ꝓpoſitis duo facit. Pꝛimo em̃ affectũ pij patris quo vult om̃s ſaluos fieri cpꝛobat ꝑ effectũ · ibi. Miſit ſeruos ſuos votare inuitatos ad nmupcias. Secuudo mnuit repꝛoboꝛꝛ e leſtes nupdas ſpernentiũ affectatũ defectũ · ibi. Et nolebãt ve nire · Quia aũt he nuptie elebꝛant᷑ in beatitudine eterna ĩ qua fi delis ſponſa immediate ſponſo ſuo iungit᷑: et ſuis dotibo pꝛemi „ at᷑ dieendũ eſt. Re· de gloeia ſant oꝝ li.e.c.22. Dominica viceſmapꝛima. duite vos armatum dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias di aboli. Ephe ˖ 6. Beatus apls tanq; miles xp̃i pꝛecipuus et bel⸗ latdꝛ ſtiennus: oſtendens vitã hominis ſoꝛe militã ſuꝑ ter ram in verbis ꝓpoſitis tria ſaut · Pꝛimo oſtendit ꝙ xp̃i militẽ pug⸗ natuꝝ opoꝛt virtutũ armis eſſe armatũ.ibi.· Induite vos ar matura dei . Becundo innuit ꝙ ne ꝑ ðſenſum coꝛruat eſſe debere iugiter pꝛeparatũ.ibi · Vt poſſitis ſtare ſeʒ vidis teſiſtẽdo. Jux ta illud. Vigilate ſtate in ſide· Stat qui ſeruat ſibipſi a deo ſuã ſið: ne tũ immic ſuis ſcʒ peccatis et viciis ↄcoꝛdet et ꝑ ðſen ſũ in delectationẽ peccau vel in actũ coꝛruat aloquin ſidẽ violant in ſeiplo pꝛimũ et poſt in deo hm illud pſal. Qui diligit iniqui⸗ tatẽ odit aĩam ſuã · Lercio inſinuat ꝙ xp̃i militẽ in ſubtilitatibb et nequidiis diabolic opoꝛtet e exeratatũ.ibi. Xduerſus inſi dias dyaboli: talis fuit pſal.qui dixit. Qui doet manus meas ad pꝛeliã et digi tos meos ad beliũ ſeʒ 3 dyaboli inſidias· Qui aũt arma aĩe potioꝛa a melioea ſunt ſeptẽ dona ſpũſſandti quibo ſi eſt armata non pt᷑ ↄtra eã malignus ſpũs pꝛeualere: ideo de ſeptẽ donis ſpinituſſandi ẽ diendũ. Re· de leptẽ donis li · · c 37. (De codem 2 H . Dmme deſcende pꝛiuſq; moꝛiat᷑ filius meus. I0 4. Re gulus iſte euangelicus in verbis iſtis ſtatũ anime pug nantis ↄtra vitia ?m moꝛalẽ intellectũ expꝛimens tria fit. Pꝛimo oñdit ꝙ talis pugnans tota fidudã victoeie debz a ſolo deo ſpera re ibi. Dne. qꝛ dñs eſt nomen ſu ꝓpꝛa po ſiticĩs ſᷣm Dioni . g ab eo qui ſu pꝛaponit᷑ omnibo creaturis triumph eſt ſperandus. Secundo innmuit q ad reapiendũ donũ debet toꝛ ſolicite peeparare · ibi. Deſcende ſez in coꝛ menm vt mecũ ſis et mecũ laboꝛes quod nequaq; hait niſi toꝛ pꝛius ad hot ſit diſpo ſitũ et mundatũ: qꝛ in maliuolã ammã non introibit ſpũs ſa⸗ pientie: nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis · Lertio inſi maat qꝙ antecq; ſuccumbat vidis decet deũ ingiter muocare ibi. Pꝛiuſq; moeiat᷑ filus meus: ſihus aĩe eſt bonũ opus quod ab eo eſt generatũ gratia mediante· hit ſiliusomne opus bonnz generatũ ab aĩa moeit᷑ quando aĩa ſuccumbit ſug geſtiombo dy abolicẽ per ↄſenſum: et ſic moetuus deũ non ĩuocat nec memoe es eius: et qꝛ octo beati tudmes diſponunt animã vt iocundũ ſit habitaculuʒ et per ↄſequens ꝙ nequaq; aia mœiat᷑: ideo de eis eſt diendũ . Re · li. 2· c. 46. . dominica viceſimaſecunda. c oꝛo vt caritas veſtra magis ac magis abundat in ſci entia et in omm ſenſu cτσ Phih. i. Kpłs tanq; pꝛeco Diſtridi mdick deſiderans in die indiaj nos indica alſſi⸗ dere et eũ ipſo repꝛobos iudicare: in verb ꝓPoſitis tria fact. Pꝛi mo monet vt in ꝓfectu ↄtimno caritatis nos gratos indic ied⸗ damus. ibi · Doc oꝛo vt caritas veſtra magis ha. Setundo mtẽ⸗ dit inſtru ere vt ſolenniter aſtudas dyabohcas et tom ptatio nez laqueos caueamus· ibi· In ſcientia et in ommi ſenſu · Cũ em ad uerſarius ſit mille artifex ommi ſenſu et ſcienna & eiuns multifoꝛ mas aſtutias indigemus. Tertio hoꝛtat᷑ nos vt ſobꝛie ſinœm: luſte a pie vinendo venturo india ſtudeamus placere. ibi· Sits ſin erres a ſine offenſa in dieʒ xp̃i: qꝛ ant dies illa indidj dies ẽ ire: calamitatis et miſerie: dies magna et amara valde: ipſius hoꝛroꝛ et terroꝛ debet retrahere quemlibet a peccato a vt indicke ventuxꝝ ſecurus videre valeat: ideo de die inditcij eſt dieenduũ· De codem. Erue neqnã omne debitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me & MWat ·18. Ep̃s rex iuſticde in verbis ꝓpoſitis oñs ꝙ nõ mli iuſte et ex certis rõmbo iraſcat᷑: cauſas ire ſue qua peccatoꝛeʒ damnationis ſnĩe ſubicit expꝛimit et ondit. Pꝛim o mſimans ꝙ coꝛdis ne quicia dam nationis ſnĩe ponit pꝛimariũ ſundamentũ.ibi· Serue nequã. Seruus nequã eſt qui vero luo dño ſidẽ ſubtrahens adhereret effecu ſuo aduerſario ſraudulen ter · quod is ſact qui a bono intõmuta bili quod ẽ deus ſe auer tit et ad bonũ commutabile ſe ↄuertit. Sccundo in niens qq in⸗ gratitudims viaũ nequicie ſit vomentũ · ibi. Dmne debitũ di⸗ milſi tibi · Lereo indicans ꝙ mia et impietas ſint ire dei irrita⸗ mentũ.ibi · Nonne g opoꝛtet · Quarto inmiens talibo meri to oñdat furoꝛis ſun et iuſtide et ſenſibile argumentũ ibi.gra⸗ tus dñs eis · et qꝛ in pena repꝛoboꝝ opus ẽ diuine iuſudie ideo de dei iuſticia ne quis eam intidat eſt dieendũ. Re · l. · c.· 36· CCWonnmca yiceſimatercla. Bſtra aucẽ auerſatio in olis eſt Phili 3. In his verbis paiꝛedichs mẽtio oculũ ad pꝛemiationẽ finalẽ ſponſa xp̃ eirca hot quatuoꝛ fact. Pamo oñdit ſponſam ſide lẽ degentẽ ad huc car ne ĩtoꝛru ptibili cũ ſponſe mente m cleſtibo habitare · ibi Moſtra aũt ↄuerlſatio in celis ẽ Secundo ĩimuit eã coꝛrepti ones ſponſi ꝓ eius amoe patientiſſime tollerare ibi· Vñ et ſamato rem expectamus dñm noſtrũ iheſum xpᷣm ſcʒ illata mala pꝛeſen tis vite viriliter ſuſtinendo. Juxta illud pſal. Expecta dñm vin lir age et ↄfſoꝛtet᷑ ooꝛ tuũ.ſcʒ retributionẽ eius patient᷑ expe⸗ ctando · Lercio indicat ſponſũ coꝛpus pꝛemendo ne luꝑbiat vo lintarie caſugare· ibi · Coepus humilitatis nr̃e · Aua td edo cet eã pꝛo his omnibo dotes aĩie et coꝛpoꝛis in ſpe firmiſſima expe⸗ ctar.ibi· Cõſiguratũ ooꝛꝑi clari ſue · Re · de doti bo aĩie li · · c. 2 e eodem. giſter ſcimus qꝛ verax es: et viã dei in veritate do⸗ 8: et non eſt tibi cura de aliquo. MWat. 22. Luet calũ matoꝛ iſte verba hec do loſe dixit · a veritate tñ mulla cũ pec diceret deuiauit tres em ↄditiones xp̃o aſcripſit quas et ve riſſime habuit · Pꝛimo em̃ ignoꝛans poſuit ꝙ trina reꝝ machi⸗ na ab ipſo gubernat᷑· ibi · Magiſter.mgr em diti᷑ quaſi maio iſtatione et ipſe in oĩ ſtatione ãgeloꝝꝛ a hoĩm et demonũ ẽ ma i oꝛ auctoꝛitate a ſapĩa qð ẽ ꝓpꝛiũ mgro- Jux illð. Data ẽ mihi ðð s dirigens oñdit ꝑ quale mentũ digna ſit pꝛemiari· Et omms poteſtas in celo et in terra. et Job Sub quo turuant᷑ quu poꝛtant oꝛbem tanq; a ſua oꝛigine deriuant. ibi · Samus qꝛ ve⸗ rax es. iumo potius ipſa veritas es ꝑ eſſentiã a quo omnis ve ritas ꝑtidpat. Ter co docuit ꝙ eius doctrina ſibimetipſi non ⸗ riat᷑· ibi · Et viã dei in veritate doces: tanc; a beipſo qui es veri⸗ tas non vales diſcrepare net verbo net opere. Juxta ullud. Ce pit iheſus facere et doœre ea que erãt ventatis. Quia aũt ad ma giſtrũ per tinet ſcientia ꝑ quã alios dirigat a infoꝛ mat: ideo di cendũ eſt de ſaentia dei. Re · l. I. c. 29. ominica viceſimaquarta. Egnabat rex et ſapiens erit et faciet indiciũ et iuſtiaã in terra Jere. 33 Pꝛopheta aduentũ xXpi regis eterm ſn Ktuz pꝛeuidens ipſius ↄditiones pꝛenũdiat in his verb et bm hoc tirca aduentũ ipſius tria ſunt in ipſis verbis notabi liter atrenden da. Pꝛimo ꝙ de rege ſoꝛti ipſe foꝛtioꝛ in cruc tro pheo triumphauit · ibi · Regn abit rex ſeʒ in ligno cruc?· Juxta illud. Diate in nati omibo qꝛ regnauit a ligno deus: qꝛ ex tunc cepit regnare ſuꝑ vinctos inferm. Juxta illud apł MPabeo cla⸗ ues moꝛtis a inferm. Secundo qꝙ ad libe randũ genus humanũ ſapientiſſimũ ↄſilũ exoogitauit · ibi · Et lapiens erit: qꝛ ſua ſa⸗ pientia et arte dya bolum feſellit: ut qui ꝑ lignũ viat ꝑ hg mũ „ „ q; vincret᷑. Ter co ꝙ ipſe indicatus iniuſte iuſtſſimũ iudiciũ im die indici in valle ioſaphat indicabit. ibi. Et faciet uudiciũ et iuſticiã in terra ſeʒ in valle ioſaphat: et qꝛ dedecus culpe non ẽ ſine detoꝛe iuſticie · ideo de pena quã infligit peccatoꝛibo ẽ dieen dũ. Re de purgatoꝛio li ·?.· c. I. (e codem.c Ic eſt vere pꝛopheta qui venturus ẽ in munduz. Jo. 6. Iſti homines hec verba ꝓferentes ſpirituſancto tis di tiones pꝛeclaras eſſe xpᷣo ꝑ veꝛ ba ꝓpoſita ſunt ꝓbſtati ꝛimd ꝙ an omma ſecula deus extitit intõmutabibs · ibi. Dic ẽ ꝑ verbũ ſubſtantiuũ eſt ĩtelligit᷑ eius mcõmutabilitas· Juxta il lud Exodi. Ego ſum qui ſum . Et ho · Antec;ᷓ abꝛahã fieret ego füũ ſcz moõmutabilit᷑ exns · Zecũdo q; ꝓPheta exiſtit oĩbo abis in⸗ ↄpabilis ibi · Vere ꝓpheta: qꝛ abj ꝓphete acceperũt qhabuerüut ab iſto omma que ꝓphetauerunt .· hit aüt eſt vere ꝓPheta: quia omnes ꝓphecie ꝓPhetaz in ipſo veraeiter ſunt implete: Juxta il lud Lue · Neceſſe eſt impleri ea que ſcripta ſunt in lege moyſi et ꝓphetis et pſal.de me. Tercio ꝙ mundũ ingrediens mundo fu⸗ it ꝑ diuerſa mimcula admirabilis· ibi · Aui venturus eſt in mü⸗ dum ſcz vt ꝑ ſigna varia ſe mundo deũ eſſe ompꝛobet et oſtẽ⸗ dat · inxta illud Jo · Si hec facis mamſeſta teipſum mundo. Quia aũa hic ſcribit᷑ ꝙ homines iſti cũ vidilſent ſignũ dicbant: ideo vt a nobis pleius cog noſcat᷑ qualiter ipſe qui antecq; ingreſſus eſt mundũ creauit mundũ eſt diendũ. De creatione mundi re⸗ de crea ti one li.2.· c. 1. En purificatione virgmis Marte. ——, Emet ad templũ ſandtum ſuũ dominatoꝛ quẽ vos que iitis et angelus teſtamenti quem vos vulti 9· MWalach⸗ 3. In verbis pꝛemiſſis ꝓpheta aduentũ xp̃i ad templuz materiale ꝓut eccleſia ſolennizat: hodie ad Ir̃am pꝛenundans. ipſius q; adu entus qualitatẽ ad ſpirituale templũ innuit eui⸗ denter: et ᷓm hoc m iplis verbis tria facit. Pꝛimo oſtendit ꝙ templum nõ ingredit᷑ diis alienis dedicatũ. ibi. Peniet ad tem plum ſuũ ſibi pꝛeparatũ et a ſoꝛdibo emundatũ nonꝙ viais ẽ ſoꝛdidatũ: et per ðſequens demombo deputatũ. Juxta illud ſa pi. In maliuolã ammã non introibit ſapientia: nec habitat in coꝛde ſubdito peccato · Secundo innuit ꝙ templũ roꝛdis non in trat: miſi ab eo viderit ſe deſidera tũ. ibi · Domina toꝛ qnem vos queritis· non em tantus dña toꝛ coꝛdi aduenire dignat᷑ mſi de uote querat᷑· Juxta illud · Bonus eſt dñs ſperantibo in eũ: am⸗ ine querenti illũ. TCercio innuit᷑ ꝙ gra gratũ fauens non infun dið in ooꝛ ꝑ liberi arbitrij ↄſenſuʒ mſi pꝛius fuerit pꝛeparatũ ·ibi Et angelus teſtamenti quẽ vos vultis· angelus cœleſtis ẽ nuna u s: gratia coꝛdi a deo miſſa ꝓ teſtans animã deo ſoꝛe gratã· qꝛ aũt opera meritdꝛ ia ſunt a graua ſimul et libero arbitrio·ideo dioendü eſt de quibd oxeribo rauſet meritũ · Re. li. . c2- De eodem Oſte; impleti ſunt dies purgationis Marie ſᷣm legem moyſi tulerunt iheſum in iheruſalẽ vt ſiſterent eũ dño· La:z· In his verbis moꝛaliter intellecis: euangeliſta purgationẽ ſpiritualẽ anime ex parte moxtalis peccati po llute expꝛimens tria facit · Pꝛimo oſtendit ꝙ talis iheruſalẽ celeſtem nõ mgredit᷑ niſi pꝛius a pollutione peccati ꝑ penitentiã pur getẽ ibi · Poſtq; impleti &τι Maria interpꝛetat mare amaꝝ et ſignat amari tudmeʒ penitentis Secundo mnuit ꝙ ante templi celeſus mgreſſum fructus dig nus penicẽtie a dño requirit᷑ ibi · ſm legẽ moyſ · Lex em moyſi tahs eſt ꝙ quantitas pene debet weſpon⸗ dere qualitati tulpe· bm illud Exo. Secundũ men ſura tulpe erit et plagarum modus. q.d · Si vultis euadere irã damnationis eterne quã per peccatũ meruiſtis. tunc muutefructus dignos Pe nitentie · Terao inſinuat· ꝙ tempoꝛe fructuùoſe penitentie adim pleto penitens deo ab ãgelis pꝛeſentat᷑.ibi · Lulerunt eũ ſez ihe ſum puruzʒa.puram aiam: qiia purus dict᷑ quaſi purus aer im iheruſalẽ ſcʒ ſupernã: vt ſiſterent euʒ dño:vpꝛeſentarent eũ deo Perpetuo reg naturo: et hec pꝛeſentatio fiet pꝛimũ poſt moꝛtem quia nemo in carne viuens mundus eſt a ſoꝛde vnde ſemꝑ m⸗ diget purgatione: ſed in mote implent᷑ dies purgationmis: et᷑ tunc pur gatus ꝑ condignã penitantiã ad templu ſupernũ dñi offert᷑· Quia aũt fructuoſa penitentia agit᷑ et implet᷑ ꝑ condig⸗ nam ſatiſfadionem: ideo de ipſa ẽ dicendũ. Re. li. 6.c· ⁊2. WEWe Sancto Benedictco. glectus deo et homimbo · cuius memoꝛia in benedidio⸗ ne eſt · Ecle. 45 In verbis ꝓpoſitis beatiſſimus pater N noſter Benedickus a pꝛerogatiua triplici wommendat᷑ Pꝛimo a pꝛecellẽtis diledtionis pꝛiuilegio quo pꝛe œœteris a deo meruit honoeari. ibi: Dilectus deo. et ꝑ quod meruit ab eo tĩ diligi: quia pꝛe aliis eum dilexit · Quanto aüt dilexit eũ ceteriſ amplius tanto ab eo feruentius pꝛe œteris eſt dilectus. iuxta il lud · Qui g plus diligit & Secundo a fraterne caritatis vintulo quo ab hominibo meruit amari ibi · Et homimbo · Ma ethma 4 publicani et omms diligit naturaliter ſe diligente: iuxta ſniam ſahluatoꝛis dicentis · Si diligitis eos qui vos diligunt que mer ees erit vobis. hot em faciũt ethnici aO p ublicam: quia q omnẽ hominẽ dilexit amicũ in deo inimicũ ꝓpter deñ ab ommbo meri to eſt dilectus. Tercio a benedidione dulœdinis qua ſempiter nis laudibo hominũ meruit venerari. ibi. Cuiis memoꝛia m be nedidione eſt: et quia pꝛe aliis diuim amoꝛis incendio flagra- bit: ideo in ſuperioei cleſti ierarchia cũ pꝛimis ð oedine ſeraphi credendus eſt a dño collatus. Re. de diſpoſitione leleſtiũ ierar chiazꝛ li · 2. c. 12 Dmine quinq; talenta tradidiſti mihi· ecce alia quinq; uperlucratus ſum. Matth. 25· In verbis iſis beatus Benedictus computationem in die deſunchoms ſue. domino a ſe fadam expꝛimens duo ſatit · Pꝛꝛimo tanq; gratus dininis beneſiciis ea ceũ gratiaxꝝ actione debita re cognoſcit. ib VDñe quinq; talenta tradidiſti mihi · m ꝓhm gratiarũ adio ẽ clara beneſiaj recogmitio. Secũdo eiſd acceptis beneficiis ſe lau dabihter vſum oſtendit . ibi. Ecce alia quinq; ſuporlucratus ſũ. Et quia ꝑ quinq; talenta dñi quinq; ſenſus delignant᷑: ideo de quinq; ſenſib eſt diendũ. Re· de poten. aĩe ſenſibilis.li..· c 34 OUn annunciatione virginis Marie Cee virgd apiet et pariet filiu: et vo cabit᷑ nomen ei⸗ us emanuel. Pſa.7. WBeatus yſa. in petulo eternitatis virginẽ pariturã etermi patris ſiliũ clare p̃nidens aurca partuʒ ipſius in verbis ꝓpoſitis tria ſacit zimo mnuit ipſam line virili ſemme ↄcptam. ibi · Ecœ virgo dapiet ˖ Becundo oñ dit eã illeſe virgimitatis ſigillo hhũ panturã: ibi· Et pariet fili um ſuũ virgo exiſtens· Tercio inſimat m ipſo filio diumã na⸗ turã humanã ſibi vmturã. ibi· Et vocab is nomen eius emanu eli. nobiſcuʒ deus: q nature noſtre ꝑtiœps eſt effecus. Re. de Doptione dñica· li · c. A ”VMV (We codem He ꝗqratia plena dñs tecũ. Lu.i.In lalutatione hat an gelica æleſtis nmmdus pꝛerogatiua laudis quadꝛuꝑlicæ dignam eſſe gloꝛioſam virginẽ pꝛetonizat· Pꝛimo oñ dit eam a ve maledidionis eue immunẽ ibi · Kueline we illi⸗ us maledichonis qua eue dichũ eſt. In doloe paries ſilios qꝛ bm Kug · ipla m letitia parturiuit· Secundo innnit eam fadam fſontẽ gratie omibo commmẽ. ibi. Gratia plena. hic fons a deo omnibo eſt co munis vt ipſa dicat. Traſite ad me et bibat. Ter cio mſinuat m mente et ventre ſecũ eam habere diumũ numen. ibi · Dñns tecũ. Angu· Lecũ in mente tecũ m ventre tecũ m vcero tecũ/in auxilio. Quarto ꝓnunciat mſolite benedicioms in ea ra⸗ diare lumen ibi. Benedicka tu in mulieribo: qma inſolita ẽ hec benedictio muheribo vt virgo pariat: et qꝛ hec omnia in laluta none angelica ſunt dinda⸗Re. li. 4: c. 1· Cin paraſceue. “ Ere languðees noſtros ipſe tulit· et doloꝛes noſiros ip le poꝛta mt Pla· 3. In verbis iſtis ꝓpheta yſa· xpᷣm paſ Nſurũ ꝓ nobis apte ꝓpnimdans tria faut. Pꝛimo oſten⸗ dit ꝙ vt nos curaiet a noſtris languoꝛibo verã naturam huma nam aſſumpſit.ibi.Vere non ſophiſtic vt de teſtandus mam⸗ cheus dicit ſic blaſphemans· Si virgo peperit ſantalma Pe tũdo innuit ꝙ lua paſſione lãguoꝛes peccati oꝛiginalis cmlut ibi Mangu oꝛes noſtros ipſe tulit · Peccatũ em̃ oꝛiginale tanq; radix omnis mſimitatis lãguoꝛes multi foꝛmes in hoie gnamt Oñ dicit languees nõ languoæẽ: qꝛ omma mala noſtra ſeʒ ſa⸗ mes: ſitis: figus: eſtas: ĩfirmitates: et moes ex illa radi& po cſſerant. Tercio declarat ꝙ penã damnatiomis petcato oigina li coꝛreſpondentẽ pena ſue moꝛtis abſtuht · ibi. Et doloꝛes nrᷣos ipſe poꝛtauit. iuxta illud e Quia peccata noſtra ipſe ꝑtulix lu per lignũ. et tunc ſoluit debitũ pene ꝙ non debuit · iuxta illud pſal· Que non rapui tunt exoluebã · et qm̃ ad hoc deſcendit vt languoees noſtros cura ret aſſumplſit. et non ſolũ naturã huma nã verumetiã penalitates Re. de defechbo quos alſſumplit xps et de voluntate eins h. cl⸗· De eodem. Radidit in moetẽ animã ſuã et tũ ſceleratis reputatus eſt. Yſa. s3. In his verbis ꝓPpheta yſa· xpᷣi motʒ clare enundans tria factt: Pꝛimo mnuit ꝙ motis ſupplian non coactus ſed voluntarie ꝑtulit· ibi. Tradidit· non qꝛ iudas potuit ſed ipſe voluit hm illud Jo⸗Poteſtatẽ habeo ponere am mã meam et iteʒ lumere eã. Betundo oñdit ꝙ ſua mors mœtẽ noſtram eternã abſtulit. ibi. In moꝛtẽ amnimã ſuã vt a morte ſeʒ eterna nos liberaret · Bern. Si nõ eſſent peccata noſtra ad mo⸗ cem er moꝛtẽ eternã nunq; pꝛo eis dei filus moerct᷑· Tercio in ſinuat ꝙ a nra ſcelera tolleret cũ ſceleratis reputaxi woluit. ib. et cũ ſceleratis reputatus eſt. Yſa· 3· Kttritus eſt Pter ſcelena noſtra ſeʒ pendens tũ ſceleratis·. Quarto declarat ꝙ; ſufficienter quidã em effidenter qn multoꝝ peccata tnlit.· ibi Et ip ſe pecca ta multoz tulit. ſeʒ electoꝝ in quibo paſſio xpi effectũ ſalnatio ms habuit: et ꝓ multis alis effundendũ in remiſſionẽ peceato rũ ſcʒ qui ad hoc ſint diſpoſiti vt effectũ in eis habeat hec eku⸗ ſio ſanguinis· Re. de effectu paſſionis xpieli· 4· c. 90 · ¶ De Sancto Johanne Baptiſta. M= Riuſc; te foꝛmarẽ in vtero noui te. et anteq exiens lan quñcaui te· Jere. 1. In verbis iſtis deus tui oĩa ſunt pee⸗ ſenta pꝛeœllentiã be. Jo· bap: expꝛimens ad ondenda ſancutatis eius magni tudinẽ tria faut: zimo ꝙ ab eterno lü⸗ bꝛo vite indelibiliter aſcri ptus ſingulari quemadmoduzʒ eſt ad gloꝛiã pꝛedeſtinatus. ibi. Oꝛmiſq; te ſoꝛmareʒ in veero nom te·. D Juxta illud apłi ad ephe· Elegit nos in ipſo añ mundi vſtitu⸗ tio nẽ i· et ro. Ruos pꝛelcinit et pꝛedeſti · ↄfoꝛ · f. v · fi: ſin · Sc ðo in vtero ſanctiſpũs repletus fuit.ideo ante ſanctus q; natus ibi. Et anteq; exires de vtero ſandificaui te. Ler ao ꝙ dei gloꝛiã ediſicationẽ hoĩm eſt a deo miſericoꝛ diter datus. ibi . Et Phe tam in gentbo dedi te ; et qaꝛ ineffabili quemadmodũ eſt an 2 c ptionẽ ſuã et ſoꝛmationẽ jn vtero pꝛedeſtinatus a in libꝛo vite ab eterno ſcriptus. ideo diendũ eſt de ydeis et libeo vi. Re. libꝛo . . c. 2 · WBe eodem. Edi te in luce gen tiũ vt ſis ſalus mea vſq; ad extremũ terre · Pla · 49· In his verbis oſtendens deus ex quan ta qualhq; gratia be· iohan. ad totius mundi vtilita teʒ dederit ad vtilitatis eiuſdẽ oſtendendã euidentiã duo dicit. Pꝛi mo ꝙ ad ülluſtrandas gentiũ tenebꝛas tanq; lux illuminans ſit datus · ibi · Dedi te ĩ luce. Juxta illud Io.5. Erat luerna ardes et lucens: ardens in ſeipſo: luœns ꝑ exemplũ in pximo. Gecun do inuit ꝙ ex hac illumĩatione gentiũ ipſe deus ſit ab ipſo mł tiſoꝛ miter gloeifiratus.ibi.· Vt ſis ſalus mea vſq; ad extremuʒ terre: et qꝛ ꝑ lumen virtutũ mentes gentiũ illuſtrauit.ideo di cendũ eſt de cõmendatione et effectu virtutũ .· Re. l · c. 9· “ etri et Paui AIIunt vini miſericoꝛdie quoꝝꝛ iuſtide obliuionẽ non at ceperunt cũ ſemme eoꝝ ꝑmanet bona· Eccl. 44. In hiß verbis pꝛeta dis ſcriptura ſandta diuimitus inſpirata be atos apłos petz et paulũ dignis laudibo pꝛetonizans comen dationẽ eoꝶt laudũ quatuoz ꝑ odinẽ ↄditiones eoꝝ enume rat et oſtendit. Pꝛimo q; ꝑ eoꝝ virtutes ↄſtantiã totus mun dus dei miſericoꝛ diã eſt exꝑtus· ibi Mi ſunt viri miſericoꝛdie ꝑ quoꝶ ſcʒ vires ſeu virtutes quas ver bo et exẽplo oſtenderũt deus hominibo eſt miſertus ab ignoeantia a erroꝝ tenebꝛis an lumen ſidei ipſos miſeritoꝛ diter reducendo · Secudo ꝙq mundus clarã vitam ipſoꝝ noemã perpetuã viuendi mſte et ſobꝛie ẽ adeptus. ibi. AQuoꝶ iuſti. obli.nõ acœ. ꝛ ſeʒ iuſticie eoꝝ ſemꝑ manebunt in memoeiis hoim vt exemplo eoꝝꝶ in iuſtis o periby dirigant᷑. Terdo ꝙ; pꝛedicationis eoꝝ frudctus multiplex im⸗ Poſteris efficatiter eſt eꝑtus· ibi· Cũ ſemi · eoꝝ ꝑma·bo. Semiĩa eoꝝ ſunt om̃s quos ꝑ euangeliũ genuerũt: et ſemen illud nõ deſiciet in eternũ: qꝛ ab ipſis et a nobis ꝓpagat᷑ noſtriſq; ſucceſ ſoꝛibo illud ſemen verbi ipſoꝝ qꝛ teſte dno ſemen ẽ verbũ dei. Lu· Et cũ hot ſemen eoꝝ ſcz illoꝝ: qui ꝑ eos ad ſidẽ cat ho licaz ſunt duerſi ꝑmanet ꝑ multa bona virtutũ et grarũ: et hoc de⸗ clerat᷑ qñ ſubdit: hereditas ſancta nepotes eoꝝꝶ. Quia vero iſto rum viroꝝ iuſtida in hoc potiſſimũ ↄſiſtebat · vt mundũ ab er⸗ roꝛe idolatrie qui ĩ pluralitate deoꝝ erat ad cultũ vmus dei vi ui t veri deuocarent. ideo de vnitate dei ẽ diendũ · Re · l· I. c. I. WGWe eodem Rpientiã eoꝝ narrant oms populi: et laud eoꝝ pꝛo nuntiat eccleſia ſanctoz. Eccle· 44. In verbis pꝛefatis ſpũſſanctus ipſoꝝ verboꝝ? auctoꝛ et inſpiratoz ſancto rum apłoꝝ excellentiã et dignitatis emmentiã mſinuãs: duo faat.Pꝛimo ĩnuit ꝙ eoꝝ ſapientiã omne genus hoim in die u = diaj enarrabit. ibi. Sapientiã eoꝝ nar. om. po·a hoc in die in dicij qñ omnes ꝓpli tribo et hngue ↄgregabunt᷑: et tunc mali qui vitã ipſoꝝeſtimabãt inſaniã ipſoꝝſapientiã narrabant di centes illud ſap · Mos inſen ſati ipſoꝝ vitã eſtimabamus inſaniãa et nẽ illoꝝ ſine hoĩe et.q:c. Secũdo oñdit ꝙ laude eoꝝꝛ et glo riã ommis iuſtoꝝ ↄgregatio nunciabat.ibi. Et laudez eozꝛ E. Et het ſimilit᷑ erit m die iudiuj: vbi tota ſanctoꝝ ec leſia ↄg re gabit᷑: et ipſos duos apłos videbit inditi ꝓximos et pꝛeapu⸗ os ↄfeſſoꝛes ſe dentes ſupꝑ thꝛonos duodecim tribo iſrael indican tes · quia aũt omnis eoꝝ ſapientia ꝑ quã huiuſmodi laudẽ me ruerunt pouſſimũ in eoꝝ munda et pura ↄſcientia ↄſiſtebant. 1deo de ientia eſt diendũ · Re· li. I. c. 2. S n aſſumptione virginis Marte. Mſyon firmata ſum et in ciuitate ſanctiſicata ſimiliter requieui et in iheruſalẽ poteſtas mea. Eccle24. In verbis pꝛe fatis ꝑ ĩſpi rationẽ ſandtiſpũs in ꝑlona beate virginis pꝛelatis virgo bea⸗ tiſſima tripliater cmendat᷑ Pꝛimo ꝙ ſuꝑ oms choꝛos angeh⸗ cos ẽ eternaliter exaltata-ibi· In ſyon firmata ſum · Syon mè⸗ peetat᷑ ſpeculatio et ſignat naturagʒ angelicã que tanq; dignioꝛ et ſublimioe humana deitatis eſſentiã hmpidius a ſubtilius ſpe culat᷑.ſuꝑ quã ipſa euolans hodierna die clarius omnibo ange uEs digmiatis gloꝛiã ↄtemplat᷑· ᷣm illud.2=· regũ ·22 Kſcendit ſuper cherubin et volauit: lapſus ſuꝑ pennas venti angelozꝛ. Secundo ꝙ ſuꝑ omnẽ purmã humanã naturã in cuitate dni ↄſti⸗ tutã eſt ſimiliter ſublimata ibi Et im qnitate ſanchſicata: ſcʒ in cluitate de qua pſal. Magnus dñs et lau. m &. in qua quitate ſandiſicata pꝛe aliis oĩbo requieſcit honoꝛiſi. Tercio ꝙ in oĩ ie rulalẽ ec leſie triũphantis et etiã mihta tis gina ẽ a imꝑatrix Potentiſſima noĩata. ibi. Et ĩ irm pĩ̃as mea· Quia aũt ſuꝑ cho ros ãgeloꝝꝶ ẽ exaltata. m illud. Exaltata ẽ ſanda dei gemtrix ideo angels quo regina ẽ dindũ . Re.li.2. c. il. De codem. Adiraui in pplło honoꝛificato: et in ꝑtes dei mei heredi⸗ s illius: et in plenitudine ſanctoꝝ detentio mea. Ec⸗ 24.· In verbis iſtis tanq; mater ſapie increate et geni⸗ trix veritatis: beata virgo ſapienter et verauter fructuoſita tis et dignitatis grẽ̃am expꝛimens tna faut. Pꝛimo ĩnuit pullula tionẽ virtutũ a ſe ꝓcedere tanq; ab oꝛigine et radic · ibi. Radi caui in po·ho· radix ſuʒ honoꝛiſitentie ꝓpli: ſin aũt ꝓphᷣm honoe eſt pꝛemiũ virtutis. cuʒ g ꝓpꝛie loqñdo nulli debeat᷑ honoꝛ mniſſi hoĩbo virtuoſis · ipſa honoꝛis ĩ ꝓplo dei mittit radicẽ dando vir tutes ꝑ quas a dño honoꝛat᷑· m illud. Si quis mihi miniſtra⸗ uerit honoꝛiſicabit eũ pater meus: pater aũt nõ vult habere ni R miniſtros virtuoſos · Secundo ondit ꝙ; poꝛtioneʒ hereditatis teleſtis virtuoſus ðſequet᷑ ſe datric ibi Et in ptes dei mei here. il.ſcʒ vir tuoſi qꝛ virtutũ meritis ſubale pꝛemiũ coꝛrñdet. Ter cio inſinuat ꝙ plenitudo ſanctoꝝ ab ea dundat tanq; a ſan di tatis pꝛecpua amatric. ibi. Et in ple. ſan. deten. mea. iuxta illð Bern. Fi quid ſpei in nobis ẽ: ſi quud gr̃e ſalutis et ſanatitatis ab ea noueris redundare. Et qꝛ virtutũ radix ẽ datrix · ideo de virtute ẽ dicendũ . Re. li · . c. 5. “ Oe Gancto Bernhardo. Eatus quẽ elegiſti a aſſumpſiſti habitabit ĩ atriis tu⸗ Acatis gloꝛioſi patris noſtri Bernhardi gloꝛiã quã ade ptus ẽ hodie pꝛenidens urca enundiationẽ ipſius gloꝛie tria ſa cit · Pꝛimo oñndit ipſum gradatim de virtute m virtutẽ ingiter aſcendiſſe.ibi · Beatus. Beatus ditit᷑ quaſi bñ auctus: qꝛ ipſe auctus ẽ in virtutibo quarũ aſcenſiones in coꝛde ſuo diſpo ſuit m hact valle latrimaꝝ:m illud pſal. Beatus vir cuius e auxi hũ abs te ſ&. Secũdo inuit deũ ad edificationẽ immenſa vmůuͤſa ha eccleſie ipſum miſericoꝛdidr elegiſſe.ibi.Quẽ elegiſti vt per eũ eccleſiã illuſt ares et ciſteraenſem oꝛdinẽ fundares. Terdo ĩ ſinu at xpᷣm hodierna die ip̃m ad eleſtẽ gloꝛiã aſſumpſſiſſe.ibi. Et aſſumpſiſti. Quarto indicat ip̃m ꝓ pauꝑtate ſua voluntaria et tumulo meritoꝝ habitationẽ eterne patrie re æpiſſe · ibi · Pa bitabit in atriis tuis. Quia aũt ad hoc vt ahquis ꝓfidat in vir is Pfal· 64. Dauid eximius ꝓphetaz in ſpeculo eterni tutbo indiget cognitio ne dei et creaturaz ideo de modo cog noſcendi res eſt diendũ. Re· h. 2· c 42. De eodem. Cce itelliget ſeruus meus exaltabit᷑: et ſublimis erit valde. Yla · 22· Quia qui ſeipſũ tommẽdat ille ꝓbatus nõ eſt: ſed quẽ deus tomen dat: ideo ipſe deus ſcrutãs toꝛda qui ſolus nouit qui ſũt eius: bea-Bern. patrẽ nr m qui erat humilis in otulis ſuis· ſibiq; metipſi m ommbo diſpliæbat ꝑ ſemetipſũ efferens laudẽ ip̃m cõmendat inuit quatuoꝛ in his verbis · Pꝛimo ꝙ lapie et ĩdelligẽ tie ſpũs plemtudine quadaʒ claruit ſin gnlari· ibi· Ecœ iĩtelhget· Per aduerbiũ demonſtran di ecce: quod ẽ etiã verbũ exutatuũ mentis: ꝗꝛ excitat mẽtes hoĩm ad videndũ in libꝛis luis a ad mirandũ plenitudinẽ intel ligentie quã habebat. Juxta illud · Impleuit eũ dñs ſpũ ſapie et ĩtelleckus. Sapi. Secũdo ꝙ ei ſeruiuit ad ſui gloꝛiã ſide etob ſequio ſpeciali. ibi· Seruus meus ſcʒ ſidelis et vti lis tanq; alter moyſes De quo nui. Seruus meus moyſes in oĩ domo mea ſi deliſimus eſt . Et yſa. Seruus meus es tu: et in te gloeiſieaboꝛ · Terdo ꝙ in eccleſia militanti pꝛelatus ẽ aliis ſanditate et dig⸗ na pꝛeeminentia paſtoeali. ibi. Et exaltabit ſez in ecleſia mili⸗ tanti ad cathedꝛã pꝛelature. Juxta illud pſal- Exaltent eũ in ec⸗ cleſia plebis &. Quarto ĩ eœleſia triumphanti ꝑ ſanchtatis ſue merita: meruit ad œleſtẽ gloꝛiã ſubumari ibi. Ex ſublimis erit valde ſcz in eclelia triũphanti vbi pꝛe aliis ſandis lucet et ſub limius dñm ſpeculat᷑.Juxta illud coꝛin. Stella differt a ſtella in caritate: ſic et ipſe differt ab aliis in pꝛemij claritate. Qui aũt in telligentia beati patris a potentiis aie ꝓœdebat: ideo de poten tiis aie rõ aalis eſt diendũ. Re⸗li. 2 42· En natinitate beate virginis Marie. Nme oĩs gr̃a vie et veritatis: in me oiĩs ſpes vite et vir tutis Ecl. 24 · In verbis iſtis virgo beatiſſima plena gr̃ᷣa effectũ mł tfoꝛmẽ ſue gr̃e enuat et ondit · Pꝛimo inſinuat ꝙ ꝑ nullã viã ducentẽ ad patriã ſine einſ gr̃a bñ itur · ibi· ꝗn me oĩs gra vie ſcʒ virginalis: vidualis: et mrimoniał: qꝛ liet hi ſtatus ordi⸗ nati ſint ad vitã: et in eis exñtes viq; ad patriã ambulent: tñ ſine eins gra nullus in his ſtatibo inedit ꝑ tramites equitatis Juxta illud Bern. Mihil deus nos habere voluit quoð ꝑ marie manus nõ tranſiret . Secũdo inuit ꝙ nullũ genus veritatis ſine iplius gr̃a bñ ſcit᷑.ibi · Et veritatis Eſt em veritas vite: inſtiae et doctrine: quoꝝ nulla exertet᷑ vtilit a ſalubꝛit miſt iplius grà illuſtrãte. Bern. Tolle mariã hant ſtellã maris ꝙ miſi calgo in nolens ac denliſſime tenebꝛe relmquent Ter cio oñdit q ſine eius gra ꝑ nullã ſpem ad vite eterne gloꝛiã vel virtuus graz Puenit᷑ibi. In me oĩs ſpes vite et virtutis. Eſt em fpes veme gre et gloeie: quaꝝ nulla haberi pt niſi eius gra diſpenſante. Bern. Siquid hes ſpei ſi quud ſalutis ab ea noueris redunda⸗ re. Et qñ hec oĩa ex ſua landuſicatione qua e ãtanq; ſuũ tabna⸗ tu luʒ ſandiſicauit altiſſimus ẽ aſſecuta: ideo ſandiſcauone eins eſt dicendũ. Re. li · 4· c 3. Sandificatio tniplex. ((WWe eodem. EGo m pulchꝛe dileiſtioms timoeis et agnitiomis a ſan te ſpei. Eckle · 24. In his verbis virgo benedicka que lola virgo et mr̃ exñs increatã gen uit caritatẽ ſue pꝛe⸗ rogatiue argumẽta clara pferens ad laudẽ ſui gloꝛiã in quatu & peeclaris »ditionibo ſe ſignificat oĩbs mulieribo pꝛeemmmere. Pꝛimo ꝙ; gemimã caritatẽ dei et pximi ſcʒ ĩco neupiſcibili gnat ibi. Ego mr pul. di · Pulchꝛa dilecio ẽ taritas qᷓ diligit ꝓpter ſe amicus deo inimicus ꝓpter deũ: et hec pulchꝛa ẽ: qꝛ amãdo deũ pulchz eſt er eius imaginẽ ſcʒ ꝓximũ: pulch a mundũ effiat animã ſic amantẽ: ſed diledie carnalis ẽ fetida ſoꝛdida et pol- luta a ideo aiam ſoꝛdidã effiat et imundã: vñ et aĩam celi em pirrei pulchꝛitudinẽ mẽre nõ ſinit · iuxta illud · Mihil imquinatũ int at m illã celeſtẽ ir Im. Secũdo ꝙ; timoꝛẽ dñi ſanctũ in iraſcibt li pariat · ibi. Et tim oꝛis ſcʒ illus qui expellit peceatũ · iuxta il⸗ ſud ecle. Timor dñi expellit peccatũ: et quo ducente hõ opera bona et meritoꝛia operat᷑: öm illud ſapi. Qui timet deũ facit bo na · Tercio ꝙ ad agnitionẽ peccati et ↄ ſiderationẽ ꝑicuh eius rõnalẽ illumiĩat. ibi· Et agnitioĩs ſeʒ peccati a ſtatus ſui. Quar to ꝙ veri virtutẽ ſancte ſpei qua pemitens veniã gr̃am et glo⸗ riq; ſperat penitenti tribuat · ibi. Et ſancte ſpei . Quia aũt mr eſt agꝗnitionis a agnitio peccati ab ea penitentẽ ꝓfluit: ideo de a § itione eſt dieendu . RMe. l· 3.· c zz. Dmmia peccata: (Oe omnibus ſanctis. gdi turbã magnã quã dinũerare nõ poterat ex omni⸗ bus gentibo · Apoc · 2. Wea . ioh. ho die feſtinitatis glo Ariã in ſpũ videns ſanctũ ſanctoꝝ tũ ſuis ſandiſ ommbo eccleſe triũphãtis quaſi caput cũ mẽbꝛis ſuis lebꝛatio mtãti ſeſti ↄſpexit ſolennit᷑ mtereſſe· et quantũ ad hoc quinq; ꝑ oꝛdmẽ in verbis ꝓpoinnuunt᷑ · Pꝛimo regnũ celoz magnitudo a gka „ V meffabihs ibi. Vidi tur. ma.quã di:ne· po/ꝓfecto dei merito: magna et innuabił: ꝛ ipſius turbe deus magnus ẽ et magni tudinis eius nõ eſt nus. pſal. Secũdo ꝙ in oĩ gente qui timent deũ et operat᷑ iuſticã eſt ei aceeptabilis · ibi. Ex ommbe gen. . act. In veritate comperi ꝙ nõ eſt ꝑſonazꝝ deus acceptoꝛ: ſed in omm genti qui timet deũ a operat᷑ iuſtidã accptus eſt ulli. Ter do ſancdt oꝝ exhibita deo reuerentia laundabilis. ibi · Stantes an thꝛo/et in ↄſpe·agni · Quarto ſanctoꝛꝛ puritas et decoꝛ admira bilis ibi.Rmicu ſto·al. ꝑ veſtis albedmẽ eoꝝ mundida et puri tas figurat᷑· Quinto victoꝛia ſanctoꝝ et inſuꝑabil triũphus ibi Et pal. in ma.e. Et qꝛ om̃s ſandi hodie vultui dei aſſiſtẽtes be ſtiã quã Jo. vidit in apoc.cũ ſeptẽ ſuis capiti bo ðter ũt·i· de lep tẽ viciis victoꝛiã habuerũt · iõ de ſep. vi · è dicen · Re. li. 3. c. 4· De eodem. Vnt quidẽ triſtiaã htis: iteꝶ aũt vide bo vos a gaude debit ooꝛ ṽDm. Jo . 16· In ver · pꝛemiſ. rex ſanctoꝝ fiho rũ ſuoꝝ et filioꝝꝛ huiꝰ ſeculi qui et filj ſunt diaboli dif rentiã expᷣmens tria facit. Pꝛĩo oñndit ꝙ; ſandti in pñti vita mi ſeriis et tribulationibo exponunt᷑.ibi · Nũc quð tri·ha. ſed filij huiꝰ ſeculi etonùſo gaudio a ↄſolationibo ad eoꝝ ꝑnidẽ ꝑfru⸗ unt᷑· iu illð Jo ·Mũdus quið gau · vos aũt· ↄtri · Secũdo iĩnuit ꝙ finita pñti miſeria mõ ineffabili ↄſolabunt᷑.ibi. Iteꝝ aũt vi. vos et gau. coꝛ ve. Dicit aũt ꝓ tantd iteꝝ videbo vos qꝛ pᷣus ĩ pñti viſitanit eos ꝓ peis coꝛripiẽdo t caſugãdo. veꝛꝛ poſt moꝛ tẽ iteꝝ vide bo vos ſua eterna pñnñtia ↄſolãdo. Sʒ econuſo repꝛo bos viſitat in pñti ↄſola tioneʒ tñſitoꝛiã quã deſiderãt crea eos diſſibando a pmittẽdo · ſed iteꝝ iĩimoꝛte videbit ſnĩam eterne dã nationis Z eos ꝓferendo. ux illð iob · Ducut in boĩs dies ſuos et ĩ puncto ad ĩſerna deſcendũt. Terdio iſinuat ꝙ adepto cele⸗ ſti gaudio nunq; in petuũ pꝛmabunt᷑ibi. Et gau:ve· ne.· tol. a vo·qꝛ moæs nõ erit vlt᷑ neq; ludus neq; clamoꝛ. qꝛ pᷣma abie runt: ſed econùſo mali qui ↄſolationẽ in pñti hũerũt a triſtiaa penaz a ĩferni doloꝛibo nunq; amodo liberabunt᷑ mxta illð lu- Fih retoꝛdare qꝛ reœ. bo in vi:tua ut. Et qm̃ het differentia ſan ctoꝝ et repꝛoboꝝꝛ poſt indidũ qñ erit mũdi mnouatio ommbo in noteſcit: iõ de innouatione mũdi eſt dieenduz. Re · li · 2.· c. 99· De quatuoz euangeliſtis. Ibauit illũ pane vite et ĩtellecuset aqua ſapĩe pota⸗ Auit illũ · Ecc5⸗In ver. ꝓPo. ſcriptura ſancta dimnitus “ N inſpirata· effectũ verbi euãge lid qð ſancte euâgeliſte mũdo tra diderunt expꝛimens tria fadt · Pꝛimo oſtendit ꝙ euangelij ſan cta ledio vitã gratie in aĩa vegetat et ſuſtentat. ibi. C. bamit il lü pane vite ſcz gre: qꝛ mediante ipſo verbo dei deus qui ẽ vi ta aie: cũ ipſa manet ipſam viuiſicans: ne peccato moꝛtali ↄſen tiẽs moꝛiat᷑. Jux illud deutro. Nõ m ſolo pane viuit hõ.ſ.quo ad vitã gratie: ſed in oĩ verbo dei . Secũdo iĩnuit ꝙ itelleckũ lub tiliat et in fide ſoꝛtiſficat · ibi. Et intellectus. aĩa em in itellectu ci bũ verbi ſuſcipiens deꝑdita recuꝑat et reſtaurat.et ſi qiud de re Nditudme et firmitate ndei in ea defecrat ꝑ auditũ ſeu diſpoſiti⸗ onẽ abi verbi euãgehti mupit reſtaurare ſic ei cbo toꝛꝑalis vi degeſtiua depditus ꝑ tomeſtionẽ in toꝛꝑe reſtaurat᷑. Ler cio iſi nuat ꝙ ſapoꝛe œleſtis ſapĩe ſitim carnałl ↄcupiſcẽtie extinguit et refrigerat·ibi · Et aqua ſalitaris potauit eũ · Sapĩa em̃ dict quaſi ſapoꝛe virtutũ ↄdita ſcia: et talis ſcĩia ſitim male ↄcupi ſcentie oꝛdinat᷑. Jo. Qui ſitit ſcʒ hic tꝑalia ſeu delectabilia humſ vite: veniat ad mea·ad fontẽ mei euãgelij.et bibat de ipſo fon te ſciam ſcʒ qua het ſitis ĩ eius aĩa penitus extinguat᷑: et qꝛ ſub iectũ dimne ſapie eſt mtellectus aĩe: ideo de oꝑatiombo anime eſt dieendũ. Re. de hoc li. =. c. . . = De eodem. Dcunditatẽ et exultationẽ thezʒauriſaut ſuꝑ eũ· Ecł.I5. In hiſ verbis ſpũſſanctus magnitud mẽ pꝛemij qð hic be · euan · cuius Pꝛimo oñdit ꝙ ab oĩ anguſtia et triſticia hodie hberatus ẽ et eius aĩia dñi ſui gaudiũ intuit.ibi · Jo cũditatẽ: qꝛ aĩa ſua vſq; ad reſumptionẽ coꝛꝑis io cũdat᷑. Secundo ĩnuit ꝙ; adhuc ſuper eũ maius thez auriſabit᷑: quã in die iuditij ſtolã toꝛꝑis recuperma bit · ibi. Et exulthezau · ſuꝑ eũ· Exultatio dicit᷑ quaſi extra ſe ſal tatio: et hoc erit veratiter qñ coꝛpus gloꝛiſficatũ de dotibo gloꝛi ficati coꝛꝑis exultat. iuxta illð yſa. Gaudẽs gau. in do· et exul. ani. me. im deo . meo. et ſequit᷑ · Et indut me ve · ſan · coꝛpe g loꝛi ſicato· Quarto ĩſinuat ꝙ noĩe hereditario et landabili deus ip⸗ ſum honoꝛauit.ibi · Et no. eter · here. illuz. noie quo euãgehſta dei ab ommibo ecxleſie filiis iure hereditario nommet᷑· et hoc no men ẽ maxime dig ninitatis: vt ſit ꝓpꝑthonotarius et ſecretarius dei viui: et qꝛ hit ſanctus euange liſta tanq; doctoꝛ pꝛeapuus: martir et virgo aureolã triph meruit. ides de aureola ẽ dice⸗ dũ · Re li . 2. e. 29· hodie feſtuũ colimus ꝓ ſuis meritis ẽ adeptus expᷣmens tria faci — — W . . ð — De eodem. l medio eccleſie aperuit os eius et impleuit eũ dñs ſpũ ſapie intellectus. Ec. I5. In verbis iſtis ſpũſſanctus ĩſpira toꝛ iſtoꝝ rboꝝ doctrine emmentiã et ſanditatis huius M. eu ange liſte enuntianſtria fatit · Pꝛimo ondit ꝙ agꝛũ vmũüᷣſalis eccleſie ſci entie verbi qð ſparſerat fructu iuſtiae adimpleuit.ibi· In me· ecœle ape.os ei.vt ſeʒ ſemen verbi dei ad om̃s ſaulius. ꝑueniret et ſic ager ecleſie in bonis operibo frudificaret. iuxta illð. Ego vos elegi de mundo · Becũdo innuit ꝙ; ad ſem inandũ verbuz dei feliaus ſpũs ſapientie et intelledtus in eo requieuit.ibi. Et imple · eũ dñs ſpũ ſa· a intel.ſine quo ſpũſancto dei verbũ non pPodeſt effieaci ſemmari. pm illud. Spũ mtelligentie repleuit eũ dñs · a ipſi tanq; imbꝛes miſerunt eloquia ſapientie ſue.et hoe cantat eccleſia de euangeliſtis · Terdio inſinuat ꝙ ꝓ ſuis meritiſ eterne beatitudinis gloꝛiã hodie acœpit.ibi. Stola glo· induit eũ. Et qꝛ gloꝛia celeſtis ꝑ humilitatẽ acquirit᷑ a ꝑ ſuꝑbiã amit᷑ ti t᷑ Sm ilſud· Qui ſe exal.hu.a qui ſe hu.exal.ideo de ſuꝑbia vt caueat᷑ eſt dieendũ · Re. li. 3· „5 CWe apoſtoliis. Cee ego mitto vos in medio lupoꝝꝛ ſic oues. Mat· i0·. Rp̃s qualt᷑ miſſionẽ apłoʒꝝ qua ad pꝛedicandũ mũdo eos direxit: in verbis pꝛemiſſis expꝛimens quatuoꝛ pꝑp odinẽ Ponit · Pꝛimo ſuiipſius mittentis immenſam auctoꝛita⸗ tẽ:ibi. Ecce ego mit. voſ ſcʒ qui ſum rex regũ dñs dnoꝝ immo ſummus pontifex qui ho claues moꝛtis et mfermi qui aperio a nemo claudit: et claudo et nemo aperit. Secũdo ipſoꝝ miſſo⸗z? ad pꝛedicandũ ꝑfectã idoneitatẽ· ibi · Sic oues ſcʒ mnocenteset mundo vtiles: qꝛ ſic ouis ẽ ammal piũ a totaht᷑ vtuile tã in vi⸗ ta q; in moꝛte: ita et ipſi mnocentes ſũt frucdtuoſi in vita: ᷣm il⸗ lud go · Ego vos elegi de mundo ⁊k. et ſilr poſt moꝛtẽ cũ ſubin⸗ fert᷑ vt fructus vr̃ maneat ſcʒ poſt motẽ: qꝛ ſides quã funda⸗ uerunt m eternũ manet Terdio miſſionis eoꝝ euidentẽ vulit⸗ tẽ · ibi. In me · lu · vt ſeʒ apłi de lupis oues faœrent ſiẽ in paulo accidit qui mane pꝛimo lupus rapax poſtea agnus effedus e Quarto pꝛedicationis officdj aſſumpſerant qualitatẽ ibi. Eſto te g pꝛudentes ſic ſerpentes ſcʒ ad verbũ dei ſine negligentia et tedie ꝓmouendũ. Iſido. em diat h. ethi. ꝙ ſer pens tanta œle ritate linguã agitat vt du plice videat᷑ hre linguã cũ nõ hHat ni ſi vnã: et ſim. ſic colũ.ad bone vite exm̃ ꝓximis ꝑ ſimplicitatiſ reditudinẽ oñdendũ et ſic ᷣdicabãt pꝛudent᷑ ver bo et ſim plic⸗ tatẽ colũbe oñdebãt exẽplo·.qꝛ at᷑ peccatũ in ſpũmſ.pᷣ aliis pee „ % % 9 catis de hoĩb lupos effiit ĩſernales· ex eo ꝙ dici irvmiſſibile ex ſui grauitate et ex eo tales pꝛedicatione aphoei indigent vt duertant᷑· ideo de peceato ĩ ſpiritũſan/eſt dindũ · Re. h· 3. c. 18D De eodem “ . Os eſtis qui metũ man ſiſtis in tmptatiombo meis &. C Lu. 22· In ver · pꝛedi · xp̃ᷣs volens oñdere ſidelẽ adheſio nẽ ap łoꝝ ſibi ab eis ex hibitã necnõ retbutionẽ eis ab ipſo retribuendã tria facit · Pꝛimo oñdit ↄſtantie ſidei ipſoꝝ ꝑ ſeuerãtiã · ibi · Vos eſtis qui ꝑmã · me: in tem Secudo inuit einſ⸗ dẽ fidei ipſoꝛꝛ coꝛrñdentiq;. ibi · Et g diſpoſui wo. ſic diſpo · mi · pr̃ me · Terdio ĩſinuat coꝛrñdentie ipſius euidetiã · ibi. Vt eda tis et bi.ſuꝑ men meã in reg. meo· Et qꝛ in pñti ad menſã ma gnã ſederunt vñ coꝛpus xp̃i a ſanguinẽ acteperunt a talia pꝛe pauerunt. ſcʒ tradendo coꝛꝑa ſua ꝓpter deũ ſic et ipſe xp̃s ꝓ eis aĩam poſuit·et ſic ad menſã eius m regno ſuoa ad eternas de⸗ liaas ꝑuenermunt: ideo de coꝛꝑe xpᷣi qualit᷑ ſumi debeat eſt dice · Re.de dignitate eucariſtie li ·6.· c. 2ʒ. S „(G(W(SWSecodom. Anete in meet egd in vob: ſic palmes nõ pr ſerre fru⸗ ũ a ſemetipſo . Jo · ¶5. In verb pꝛemiſ. xpᷣs effectuzʒ aĩticie apłoꝝꝛ ſeu vnionẽ caritatis eoꝝ ad ſe expᷣmens. tria faut. Pꝛimo oñdit ꝙ ipſe xpCᷣs ab eis amatus ↄtinebat᷑ in ipſis amãtibo inquantũ eoꝝ affectũ ꝑ quendã complacetiã im pꝛimabat᷑ ibi Manete in me ſeʒ vr̃m affectũ meo vmendo affe ctui. Secũdo ĩnuit ꝙ xpᷣs ecnùſo amans eos ↄtine bat᷑ in iplis amatis inqñtũ id quod ẽ amati ĩtimi ſeqᷓbat᷑ vmo · ibi · Et ego m vobis Tertdio inſinuat ꝙ nullũ opus vite eterne ẽ meritoꝛ iũ mſi hoc vnio indiſſe lub ils tueat᷑· ibi · Sit pal:nõ pt᷑ fa. fru a ſe metip. niſi ma · in vite· ſic nec vos niſi in me manſeritis· et qꝛ m hil hãc vnionẽ in hoie ſit ꝑfecte effiat ſiẽ digna ꝑcptio coꝛꝑis dñi nri iheſu xpᷣi.vᷣm illud. Qui mãducat me viuet ꝓpter me ip ſe nanq; ĩ me a egd in eo: ideo de effe · euca · ẽ di · Re · k · 6· c. iz3. Vſtus coꝛ ſuũ tradet ad vigilandũ diluculo ad dñm q fecit illũ Ec ·30· In verb ꝓpo·ſpũſſan· inſpiratoꝛ iſtoꝝ ver boꝛꝛ pᷣ̃ꝛo ga ti aas hꝰ ſan. martiris expmẽs duo fact -Pꝛĩo ondit ꝙ vmcuiq; creatuè ꝙ ſuũ eſt dedit · ibi · Juſtuſ · Juſtus ẽ ꝓpꝛie ꝗͥ vnicuiq; ꝙ; E luũ tribnit · Scðo inuit ꝙ deo creatoꝛi nobilioẽ poꝛtionẽ tᷣdi Dit. ibi⸗coꝛ ſu· ꝙ ẽ nobihꝰ ĩ hoĩe qꝛ fõs caloeis pᷣnꝰ vite ſedes ẽ 6 —— ſapie . vñ et deus illud a dari ſibi delderat: iux illud. Pꝛebe nil oꝛ tuũ mihi. Terdio inſinuat ꝙ tꝑe debito a ↄgruo vigilauit ibi. Ad vi . di m pñti tꝑe quo hõ ſolũ pt oꝑa meritoꝛia oꝑari⸗ venit noxmoes qñ nemo pt᷑ oꝑari: vnde pſal. Exibit hõ ad opus ſuũ et ad oꝑationẽ ſcʒ vſq; ad veſpama v/q; ad moꝛteʒ: qꝛ extunc teſte Salo· lignũ vbicuũq; veciderit ibi enit. Nuarto in timat ꝙ; in mandatis dni exequẽdis otulos mentis aꝑtos ha⸗ buit · ibi · Ad do qui ſe · il; Quinto declarat ꝙ Pier hec oĩa deus ip̃m depꝛecanteʒ exandit· ibi. Et in ↄſpe · al.depꝛe · Nui aũt bim gre. vigilat qui a ſe toꝛꝑis et negligentie tenebꝛas expellit · iõ de accidia dicendũ. Ra. l · 3· c. . 8 acens deo factus dileckus: et vinens inter pectatoꝛes ranſlatus ẽ&. Sapᷣ ·A. In verbis pꝛetadtis vidoꝛiã huiꝰ ſanci martiris ſpũſſan. expmens ad laudẽ eius quatu⸗ o ꝑ odinẽ ponit. Pꝛimo oñdit ꝙ ſandtiſſime vite merituz dee placuit.ibi · Pla.deo· ſcʒ qui ſolus nouit vitã iuſtoꝝ.pſal:· Qm nouit dñs viã iuſto ꝝ · Secũdo oñdit ꝙ ꝑ virtutũ nitoꝛẽ a deo diligi meruit · ibi · gactus di. ſcʒ deo et hoc ꝑ virtutis meritũ. Gimilitudo em̃ trahit naturaht᷑ vñ et dñs virtutũ tanq; ſibi ſi miles dilhgit virtuoſos · Terdio innuit ꝙ malidia peccatoꝝ ip ſuma deo retrahere nõ potuit · ibi · Er vi. int pec · ſeʒ tanq; loth qui cũ ſodo mitis manens laudabilit᷑ vixit: ita et ipſe m medio nationis pꝛaue a ꝑuerſe tanq; lummare ſanctũ exemplo ſancte vite luxit et vita gr̃e inter ipſos viuens ad moꝛtẽ pectati moꝛ tuus ab eis trahi nõ potuit· Quarto iſinuat ꝙ tanq; vidoꝛ mũ di carnis et dia boli ꝑ palmã martirij ad gloꝛiã regni de carce⸗ re earnis tranſiens· ibi · Tranſ.ẽ ſcʒ de moꝛte ad vitã: de carcere ad gloꝛiã: de mundi anguſtia ad immenlitatẽ œli: de tubnlati one ad gaudiũ a requie ſempiternã. Quia aũt iſte ſancus mar tir hodie tranſiit ad gaudiũ angeloꝝ quibo et meruit ſotiari tũ eis in eterna beatitudine ſic et ipſi ↄmᷣrmati ſunt memit ↄſir mari: ideo vt euis gloꝛia ꝑ ange loꝝ gloꝛiã pateat: de ↄfirma tione ẽ dicendũ · Re: li ·2· c l? * Iquis vult vemie poſt me: abneget ſemetipſum et tol lat cruem ſuã et ſequatme · Wat. 16. Eps huins ſan⸗ addi martiris imitantiſ eũ in mote ſua in verbis iſtis triũ phũ expᷣmens q̃tuoꝛ ad eius cõ mẽdationẽ ꝑ oꝛdinẽ ponit. Pꝛi mo ꝙ vwolũtarie toꝛtoꝝ mãibo exõ ſui dñi tdidit. ibi. Biquis ſcʒ patiendo ꝓme voluntarie: ſic ꝗ ego me cruufigentiũ ma ni⸗ bus ſponte tradidi Juxta illud yſa · Cradidit m mote animaʒ ſuã et cũ ſceleratis deputatus ẽ. ĩplens ſit iſte ſan:martir illð ſanũ ↄſiliũ ſan · Pe · dicetis. Ne pati aĩ ſic fures qui cacte patiũ tur. Iſte aũt voluntarie p̃ibat ad ſuppliaũ: vt de eleqʒaro dict Mat. I. Secũdo ꝙ ſeip̃m amoee xp̃i veract᷑ abnegauit: ibi. R/b negans ſe id reoognoſcendo ſe mhil iuris hre in coꝛꝑe ꝓPꝛio ſed potias ꝓ illo debere ſubiti q illð ſuc pꝛecioſo ſanguie comꝑauit Jux illð. Empti eſtis pᷣeno magno ſcz ab ipſo xpᷣo g& coꝛpus eſt pfßi qð eſt recog noſcẽs gleæiſicauit xp̃ᷣm in coꝛꝑe ſuo tra &do id ꝓPpter ip̃m ad ſupplicia. Tercio ꝙ paſſionẽ ſibi illatã ſpontanea voluntate ptulit. ibi. Et tollat cruſuãa.vt paſſione; ſibi a deo oꝛdinatã tolerat. Quarto ꝙ ꝑ paſſionẽ xpᷣm imitando poſt ip̃ᷣm gloꝛiã itrauit. Juxta illð lu.2 4· Opoꝛtebat pati xp̃m et ſic ĩt ra re gloꝛiã ſuã et qꝛ motẽ quã ſaluato? ꝓ oĩbo ĩ cruc ptulit hãc hodie martir hit patiendo p ipſo ei reddidit et ſic cru xp̃i ſup pliduz eſt cã marti rij huius ſanch· ideo de cruc xpi que cã fuit quodãmõ paſſhonis oĩm martiꝝ ẽ dicendũ · Re · l· · cz0 · (We pluribus martiribus. Odicabunt natione: et dnabnnt᷑ ꝓpłis. et regnabit dñs illoꝝ in perpetuũ Sap · 3. In verbis pꝛeſatis pꝛerogatiua triplex ſan dto martiz ondit᷑ euident᷑ · Pꝛimo ꝙ ab ĩiuſtis iiuſte indi cati iuſte eos ĩ die indicij mdicabnnt. ibi · gudicabũr na ſcz gentes que deũ non nouerunt: qꝛ et ipſi ab eis in terra miuſte mdicati ſunt. Secũdo ꝙ regnũ mundi vicerunt ſuꝑ pplos huius mundi regnabũt · ibi. Et regna . do il. in pera. qꝛ rex eoꝝ cũ quo vnus ſpus ſunt effedti regnabit in perpetuũ: et ipſi tanq; membꝛa ip ſius et v nũ coꝛpus cũ ipſo capite ſuo regnabũt in eteꝛnũ · iuxta illud apo · Au vicerit ſedebit mecũ in thꝛono meo *& Quia aũt ſandi martires ſenſu ahtatis impetũ ꝑ rõnẽ que ẽ digiio pars in hoie et ꝑ quã hõ humanitatis ꝓPꝛietateʒ alſſequit᷑ enicrunt: ideo de ꝓpꝛietate hois ẽ dicendũ · Me · h · 2· cõt. E codem AEpectatio iuſtoꝝꝛ letitia.ſpes atĩ impioꝝ ꝑibit · Pꝛou · 10· In verb peemiſ. ſpũſſan· gaudiũ remũeratioĩs ſan⸗ ctoꝝ martiꝝ a tirãnoꝝ ĩpie eos tozqñtiũ vidictã exp mẽs duo fadt· Pꝛimo oñdit ꝙ in pñ̃ti ĩpoperia miſeriã tribula tionẽ et moꝛtis triſticiã expectãtes ſꝑabũt letitiã ſempit᷑nã · ibi Expe · in · le. ſz duplx · vna ð doti bo aĩe quã ſtatiĩ pPoſt paſſioĩs — — eoꝝ derminũ ſunt aſſecuti. iuxta illud. Gandent in celis aie ſlan⸗ ctoꝝ.qꝛ ꝓ eius amoee ſanguinẽ ſuũ fuderunt · aliã de dotibo coꝛ Poꝛis quã adipiſcent᷑ poſt diẽ iunditij a ſit moꝛtẽ expectãtes leti tiã ſperabunt · Secũdo ĩinuit ꝙ impij econuerſo in pñũu gaudio et letitia ꝑfruentes expectabunt triſti ã et miſeriã eternaʒ;· ibi. Spes aũt impioꝝ: peribit.ſcʒ qua ſpembunt ſe diu in hot mũdo gaudere ˖ ſed ſpes eoꝛ periit: qꝛ gaudiũ ypocrite ad inſtar pun di ſcʒ reſpectu eternitatis poſt tale punctale gaudiũ ↄtritionem duplic expectabunt· vnã damnationis aĩe quã vſq; ad diẽ iu dicij ſuſtinent· aliã coꝛpoꝛis quã in die iudicij vſumentes in ip ſo crudabunt᷑ in ſetula ſeculoꝝꝛ:Et qꝛ ſic dicit Damalſ· demo nibo ẽ caſus illud hoĩbo eſt moꝛs: et ideo impij poſt moꝛtẽ cum de monibo cadentibo perpetuo toꝛquebunt᷑ · ideo de caſu demoĩs vt ad penitentiã puoœnt᷑ impi eſt dicendũ. Re.h.2.· c.23· De codem. * Ceœ qũodo tom putati ſunt inter ſihos dei: et inter ſan ctos ſoꝛs illoꝝ eſt. Sap. 5· Quia ſfilij dyaboli filios dei terra dũ vinerent nõ cognoſcantes vitã eoꝝꝛ inſani am eſtimabãt: ipſos penis diuerſis et paſſombo variis turan⸗ tes: ipſos ſaltẽ poſt moꝛtẽ videntes in gloꝛia dei filos cogno⸗ ſeentes in verbis pꝛeſatis coadch eoꝝ gloꝛiã pteſtant᷑. et hm hoc quanq; inuiti ipſos laudãt et cõmandant. Pꝛimo ꝙ eos ſuos dños quibo dñabant᷑ dũ viuerent reoognoſcunt · ibi . Ecce qũo compu · ſunt int᷑ fi. di. Filij aũt dei ſunt reges m illud pſalm. Deus iudiciũ tuũ gi da:gratres em̃ ſunt gr̃a xp̃i filij natura liter patris et toheredes regni eius.et idee cũ ipſo xpᷣo fine ip⸗ ſoꝝ regnabunt in eternũ: et regent malefac oꝛes ſuos et toꝛto res in virga ferrea tanq; vas figuli ↄfringent eos. Pſal.Et le⸗ tebunt᷑ cũ viderint vimdictã · Secũdo ꝙ eos quos malefad oꝛes et ſacrilegos iudicabant poꝛtionẽ in terra viuen tiũ cũ iuſtis et ſandis ſoꝛticos agnoſcunt.ibi · Et int ſan · il. eſt. Et qm hi fihj dei cũ eterno patre ſuo deo eternalit᷑ regnant.ideo ad ipſoꝝꝛ ſilᷣ oꝝ gloꝛiã de eternitate patris eoꝝ eſt dicendũ · Re.de eternita⸗ te dei li . 1. c. 18. Be vno confeſſoꝛe Eatus ille ſeruus quẽ tũ venerit dñs eius inuenerit ſic IJAciẽtẽ · Mat.⁊4· In verbᷣ ꝓpo.xp̃s ſideł ſerui ſct̃i ſui hꝰ lſeſſoeis cuiꝰ hodie feſtũ colimꝰ p̃claras ↄditiones enuans tria ſacit. Pꝛimo oñdit ꝙ tanqᷓ; ſidel ſeruus pecuniã ad negodandũ * „ ſibi traditam augmentauit · ibi. Beatus ille ſer. Beatus diak quaſi bñ auctus: et ipſe ſcientiã et dona naturalia vl gratuita de virtute in virtutẽ pꝛofiuens augmentaut. Becũdo inuit vſq; ad motẽ perſeuerans in bonis operibo vigilauit · ibi. Auẽ tũ vene· do. mue.ſic fa. Tercio: ꝙ dñs in moꝛte vigi lantẽ eum mueniens ipſum m regẽ in terra viuentiũ exaltabit ibi · xtmen dico vo· qm ſuꝑ oĩa bo· ſua ↄſti · eũ. Omma poti oa dei ſunt ĩ æ lo empirreo ſuꝑ que ↄſutuit eũ hodie: q; deus ẽ. ibi· Mereœs eius: et diuimitate fruit᷑: de ſodetate ſanckoz et ange loꝛꝝ letat᷑ quia ꝑ carita ẽ ſibi ibidẽ merita ſua cmumcant oĩa bona dei quodã modo ẽ ſoꝛtitus · Et qꝛ hic ſanctus afeſſoꝛ: vana mundi gaudia et luculenta peedia polluta deputans: et diuitias huiꝰ ſeculi arbitratus ẽ vt ſterooza. auaritiã abhoꝛens et ideo ouãs tenet cele ſua iccirco de auaritia ẽ dicndl. Keah. I·c. 19· (We eodem. Pſtum deduxit dũs vias rectas: et oñdit ilni rog nũ dei: a de ſpũſſandus quahter iſte ſand us ↄſeſſoꝛ de egipeo huius müdi. ad terã ꝓmiſſioms: ſcʒ ter raz vinentiũ venent: quatue facut. Pꝛimo ondit ꝙ de dutia dño ſe dig nũ exhibuit · ibi. Juſu de⸗ dax · dñs· Juſtus em̃ erat: qꝛ tribuens vnicuiq; qued ſuũ erat. inſte et digne a dnño duœbat᷑: qꝛ iuſtus et iuſtidas dilexit· põ. Secũdo inuit ꝙ omnes vias eꝛraneas ad pditionẽ Ducentes de tli nauit. ibi. Per vias rectas: ſeʒ ſobꝛietatis: et ꝑ excllentiaz ommbo aliis vus ſtz caritatẽ. Tercio inſinuat ꝙ; m hat pegn⸗ natione mente in eleſtibo habitauit. ibi · Et oſten · il. re. dei · ne de carcere ſez hnius mundi ſic Riij ſecuh huins: ſi facret Paradi ſum. Quarto mſinuat ſpũ ſapie a mtelleckus repletus mundð . cediñ cauit:ibi . Dedit il. ſei· ſan. ſpũm ſapie et incellectus: qua etiã ſcientia omnes ſancdh vſi ꝑ eã ſandtitatis gloeiã ſunt adep ti inxta illud. In medio ec· ap/ os eius. et qꝛ deus erat in ip ſo a tcũ ipſo: hec oĩa operans ſcʒ ipſum iuſtiaa dirigendo ꝑ vias r⸗ ctas: ducendo reg nũ dei ſibi ondendo a ſandtoꝝ ſcientiã hibi dã do: ideo qualiter deus ſit m ſandis ẽ dicendũ et rebo alis: Re⸗ de inc reumſcriptibilitate dei · h. . c2 e eodem. Cee nos reliqmus oĩa et ſecuti ſumus te. Mat · 19. Be. re: im ꝑſona oim ꝑfecte mom ↄtẽnẽetiũ h̊ verba ꝓferes cria ſat· Pe ĩo ondit eos mom tũ ſuis cupiis: a falladiis ↄtẽlſiſſe 4 dit iln ſcienta ſandtoꝝꝶ. Sapi . 10⸗ JAu verbis pꝛedich ſtén des — ibi. Eece nos: qui ez mundi odimus: et quos mundus odit. bm illud »liliũ Yo. Nolite diligere mundũ: neq; ea que ſunt in mundo Becũdo innuit eos voluntatẽ habendi qnecunq; de mu do haberi poſſent deſeruiſſe.ibi · Reliquimus oĩa.gero. Dmma reliquit qui voluntatẽ habendi deſeruit. Ter tio iſinuat eos vi am ꝑ quã ambulauit xp̃s a ppꝛehendiſſe. ibi. Et ſecuti ſumus te ſcʒ ambulantes ꝑ viam voluntarie pauꝑtatis: obedientie et ca ritatis · Dec em eſt via dñi quã meeſſit: a qꝛ tales xp m pfecte ſe quentes non ſolũ cauent moetalia: verumetiã a venialibo toto Poſſe abſtinent: ne leui ſaltẽ maculare vitã famie poſimt. Ideo de peccats venialibo et effectu eoꝛꝛ eſt dicendu . Re. li . 3. c. 13. Be virginibus Omine deus meus exaltaſti habitationẽ meã ſuꝑ terra Eccle ˖ 51. In his ver bis het bea virgo hodie clu ſcan⸗ dens de duohbo cũ tripudio gloꝛiat᷑. Pꝛimo q ſlup reg⸗ nũ mũdi quod ↄtempſerat ẽ ad regna cœleſtia a ſponſo ſuo xpᷣo exaltata· ibi · Dñe de · me . exal. ſuꝑ er. habi: meã . Gecundo q a morte eterna ẽ ſuis deo gratis pꝛecibo liberatus · ibi · Pꝛo moꝛ te deſluente depꝛecata ſum ſcʒ efficaeiter qꝛ exaundita ſum. Juxta il lud pſal. Clamaui et exaudiuit me. Et qm hec virgo beata ſu⸗ per terã ad ceh altitudinẽ eſt exaltata: ideo de natura celoz a eoꝛ altitudine eſt diendu. Re. li . 2· . 2· SE(Weueodem. S ſuũ aperuit ſapientie et lex clementie in ingua eius Pꝛouer· 31. In verbis p̃didtis duplex pꝛerogati ua hu iuns virginis declarat᷑ · Pꝛimo ꝙ i oꝛe hoĩs interioꝛis ab ſeondit eloquia ſapientie· ibi. Os ſuũ ape. ſapi. Ds inœrfioeis hoĩs eſt memoeia in quod cibo intrat aĩen. verba dei que ciban e et ſuſtentant animã: i hoc oꝛe cibũ capiens aĩe ipſum ſalubꝛi? dirigebat verba in opus ↄuertens. Juxta illud. Beati qui au⸗ diunt verbũ dein memoeiter retinent. verba in bona opera tom mutando. Becũdo ꝙ in oꝛe exterioꝛis hoĩs verba ſp habit ple⸗ na vir ginea puritate· ibi. Et lex cle.in li. eiusſit in memoeia legẽ caritatis que ẽ lex clementie tenuit: ita et eᷓᷓ oee toꝛdis tulit legeʒ caritatis et caſtitatis a deo mente et De ſeruans: vt nec mꝛnicatio vel vlla immundida ab eius oꝛe peederet aut eti am noĩaret᷑: ſi deæbat euis ꝑfectiſſimã ſanctitatẽ Et qꝛ luxurie ca ſtitati virginee aduerſat᷑ ad hoc vt oppolita iux ſe Poſita cla rius elucſcant: ideo de luxuria ẽ dicendu. Re. licz. c.21. d * n dedicatlone. Achee ſelunans deſcende qꝛ hodie in domo tua opoꝛtz me manere· Lu. i9· In verbis pꝛemiſſis xp̃s dedicatio nẽ templi ſpiritualis expꝛimẽs duo ſacit· Pꝛi mo ondit ima humilitatis deber de ſcendere: ibi · Zachee ſeſtinans deſcenð Secundo inuit ꝙ tunc dignat᷑ in ea requieſcere · ibi Quia hodie ſcz li deſcen deritis ad humilitatis virtutẽ: tunc opoꝛtet me te⸗ cum in domo tua manere. hm illud yſa. Suꝑ quẽ requieſcet ſpi riitus meus mſi luꝑ humilẽ et quietũ ſeʒ qꝛ vanitatẽ pꝛelump⸗ nonis et luꝑbie iã quieuit: qꝛ nunc inuidet ſuperioꝛibo ꝙ eis n equat᷑ nunt paribo: qꝛ ei equant᷑ nunt inferioꝛibo ne ſibi equen tur. Et qꝛ ſuꝑbus non attendit bꝛauitatẽ tꝑis in quo ſuꝑbit: ſed excecatuſ ſupbia ſemꝑ ſe eſtimat a dignitate quã appetit nõ moueri. m illud pſal. Ego dixi in abundantia mea nõ moue⸗ boꝛ in eternũ: ideo de tpe et eius fluxu celeri ẽ dicendũ. Nei. 2. 10. ¶ De ecodom. Pfi ols eius erunt et ipſe deus cũ eis erit eoꝝ deus. Apoc. 2 In ver bis iſtis be · Jo. dedicationẽ templi celeſtis in ſpintu vi⸗ dens arca templũ et temph domũ tria faut · Pꝛimo oñdit ꝙ ſo lum electi mtrabunt illud templũ ibi · Ipſi po pulus eius erunt ſcz electi· ſoꝛis aũt manebũt canes et venefic et immũdi. Se cũ do ĩnuit ꝙ deũ ipli vniti in hoc templo perpetuo laudabũt ibi. Et ipſe tu eis ſcʒ tanq; caput cũ membeꝛis ſuis a quibo g loꝛiſica bit᷑ · iuxta illud. In templo eius dicent gloꝛiã.Tertio mſinuat. Odotes g loꝛiſicati coꝛpoꝛis ab iplo ſperabũt· ibi · Erit eo⸗ de? quẽ ſeʒ reſumptis gloꝛiſicatis coꝛpoꝛib⸗ tanq; veꝝ ſuũ dñm lau dantes omne gaudiũ ab eo ſperabũt· iuxta illaud plal· Letabit᷑ iuſtus in dño et ſpeperabit in eo· Et qꝛ ipſi ſandti angeli nobis cooperant᷑ vt ꝓpls dñi effiuam nos illummando: purgando et ꝑficiendo· ideo de illuminatione: purgatione: et ꝑtfecnone ẽ di cendu · Me · de actibd angelick. li · .· c. 18. . Laus deo. ꝙ anima vt ſic xp̃i dei dignuzʒ habitaculũ de alto elationis ad W(WDominica terca. Olite añ tempus iudicare quoaduſq; &“mat dñs qui a ilbummabit abſcondita tene bꝛaꝝ a maniſeſtabit ↄſilia Necꝛdiũ· j· Coꝝ· 3· Cirea verba ꝓpoſita tria ꝑ oꝛndinẽ ſũt õnda. Pꝛimo peccantiũ finalis penitentie mcerſitudo.ibi Mo lite añ tempus indicare. ſcʒ moetis poſt quod penitentia ẽ infru ct uoſa· Secundo veri indicij de peceantibo certitudo· ibi Quoad uſq; vemiat dñs qui et illummabit abſcondita tenebꝛazꝝ:. Ter⸗ cio ipſhus peccantẽ erubeſentis plenitudo. ibi. Et mam ſeſtabit ſcondita coꝛdis nr̃ i Cir ca verba ꝓpoſiti thematis ẽ notandũ q; lieet india um ꝙ exereebit dñs nemo ſeit vtæ ſit dignus odio vel amoee · In extremo tñ ſeʒ m die iudidj erit manifeſtũ. vnde et tũt quatuoꝛ oꝛdines in erunt · Re · K.· g. c De ecodem. Hid exiſtis in deſeꝛ tũ videre arundinẽ vento agitatam Mat. I1. In iſtis verbis ꝓpoſitẽ duo pꝛintipaht᷑ decla⸗ rnant᷑· Pꝛimo virtuoſoꝝ et ↄſtantiũ admintio.ibi.Ex iſtis ſn deſertu videre ˖· Gecundo vicoſoꝛ et temptationi ſuctum bentiũ effeminatio. ibi. Arandim ĩ vento agitatã · qꝛ tales ad meʒ ventũ temptationis ſe tanq; effemmati flectunt et incli⸗ nant. Circa verba ꝓpoſiti thematis notandũ ꝙ; oꝛdo temptatio nis qui fuit in pᷣmis ꝑentibo etiã in nobis ↄplet᷑ · Re.li ·2· c. 66· Dommica quarta. Kudete in dño ſempꝑ iterũ dieo gaudete modeſtia veſtia ſit omnibo dñs em ꝓpe eſt. Philip · 4. In iſtis verb apo ſtolus ponit diuim gaudij diledioms et humane di⸗ ſtindienẽ · ibi. Gaudete ſemꝑ in dño · J in his que dei ſunt nõ hominis. Setundo lubiungit eiuſdẽ diuim gaudij dtinuationẽ⸗ ibi. IAerũ dico gaundete . q. d. non ſit regreſſus ad gaudiũ huius vite vbi riſus dolore inſtet᷑ et extrema gaudij luctus octupat. Verao ponit gaudij eiuſd ad homines notiſicationẽ ibi.Mo deſtia veſtra nota ſit omnibo hominibo· Quarto ſubiungit gau⸗ dij diuini ꝑfectã tompletione. ibi. Dñs ꝓpe ẽ· ſcz in meete vbi animã hic in eo gaudent ſibi vniens eã cu ipſo ꝑſecte gaudere ſaciet in eternũ. Cirea verba ꝓpoſiti thematꝰ notandũ ꝙ; is vere gaudet in dño qꝗ libi vnitus mẽ bꝛũ eius affectũ eſta tal ex? ipſũ gaudiũ non q̃rit. gaudet aũt ille veratt᷑ in dño qi bñficia mi ſericoꝛdie mcog noſeens in eis ingit᷑ deleſtat᷑ . Mileritoꝛdia autẽ lſilia coꝛdiũ · Quod erit in die inditij: qe tũc mamifeſta erũt ab VierFarbSelector Standard* -Euroskala Offset 9 8 6 5 3 4 ⏑ Copyright 4/71999 VxVMaster GmbH unww.yXymaster. com 1