Gb769_fol-2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Rosarium sermonum, 2 Bernhardin, von Busti N12509537764 021 — uß Tübingen —— 2 . — „7 . - . . 5„ 1 3 . . 1 . S U ð — = — S . 2 .⸗ 2 2 7 * 2 ö1L — — * — „ – . 3 Bernardini de Buſtis. . nam poſt Penchecoſten induſiue. Dinnica de paſſiõe de moꝛientũ religioſa ſepe/ neceſſitate/et de eius oꝛdinabilitate.ſ. qᷓlit᷑ debe/ Zabula rubꝛicarum In nomine donn / ni eſu chꝛiſti et beatiſſime vᷣginis Marie In cipiũt Rubꝛice par ſecũde qdrageſimalis qð roſariũ ſermonũ nuncupat᷑. Hec auũt ꝑs incipi ens a dñica de paſſione ꝓtẽdit᷑ vſqʒ; ad terci fe/ „ litiõe.etibi determiat᷑ vbi qͥſq; ſittumulãdus:⁊ qͥs poſſit eligere ſepultura:⁊ qᷣb⸗ denegan ſit eccłiaſtica ſepultura. Ibidẽ etis tractot de teſta⸗ mentis defunctoꝛũ exeq̃ndis.et ibi declarat᷑ qñ teſtamẽtũ ſit rõnabile:acſeruandũ: ⁊ qñ nõ.⁊ qͥ ſint illi qbo a iure ꝓhibitũ eſt teſtari. et vtrũ cleri⸗/ ci poſſint teſtamẽtũ facere de rebꝰ mobiliby eccle ſ de redditib:ac fructiby pceptis ex bñficijs. oc etiã ſermone examiat᷑ nunqᷣd heredes ⁊ tecutoꝛes teſtamẽtoꝝ teneant᷑ adumplere volũ utẽ defunctoꝝ ſtatim poſt moꝛtẽ ipſoꝝ: ⁊ vtrũ dilatio ſolutiõis ⁊ adimpletionis piudicet ani⸗ mabus pᷣdictoꝝ moꝛtuoꝝ: et de pctõ illoꝝ qͥ ñ manaakrlegac ⁊ alijs pijs diſpoſitiõiby detũ/ ccoꝝ Sermo.j. Folio·j. Codẽ die poſt pꝛandiũ de ſuffragijs moꝛtu⸗ oꝛũ.Etibi declarat᷑ ad quẽ locũ vadunt anie cu egrediunt᷑ de coꝛꝑe:et qñ debeant ꝓ eis fieri ſul fragia:et qñ nõ. Itẽ ibitractat᷑ de tribo generibo holm qͥ paradiſum recto tramite aſcendũt poſt banc vitaʒ. et de purgatoꝛio generali qꝗð eſt ſub terra:⁊ de particulan qð eſt in hoc mundo in q̊ aliqñ deꝰ facitaias purgari qᷣnq; de cauſis. In hoc etiã ſermone ꝓbat᷑ ꝙ, veraciter pñt anie de/ functoꝝ viuentiũ ſi uffragijs adiuuari. Determi nat᷑ inſupꝑ Nunqᷣͥd ſuffragia facta pꝛo vno pꝛo⸗ ſint alijs defunetꝭ in purgatoꝛio exiſtẽtib⸗.et q̃s vtilitates conſeq̃nt᷑ illi ꝗͥ pꝛo defunci ſuffragia et elemoſynas faciunt. J bidẽ etiã demõſtrat᷑ ꝙ aniĩe defunctoꝝ q̃ttuoꝛ modis intelligũt a qͥby ſint ꝓ eis facta ſuffragia:⁊ quõ adiuuãt viuos oꝛõnibo ſuis ⁊ ſubſidijs.et qᷓ; terribilis ſit pena purgatoꝛij. S ermo.ij.Folio.Y. Feria ſecũda de elemoſyne fructificatiõe.vbi ponunt ſeptẽ vtilitates qᷓs conſequunt᷑ illi qͥ ele moſynã faciũt Itẽ de elemoſyne obligatõe. et ibi declarant ſeptẽ oꝑa miſcðie coꝛꝑalia:⁊ ſeptẽ ſpi ritualia. Pꝛobat᷑ etiã ꝙ ſepteʒ legib tenet᷑ qᷣſq; facere elemoſynã qñ pot. In bᷣ etia ſermone po/ nunt᷑ nouẽ cõditiòes qᷓs hr̃e debet elemoſyna: vt ſit deo grata. Sermo. iij. Fo. xij. Feria tercia de pctõ lingue:ꝓbado rõnibo:au toꝛitatibo:⁊ exẽplis linguã eſſe refrenãdi.Dein/ de de pctõ ꝓditiõis:adulatiõis:ſimlłlatiõis: ma ledicciõis:blaſphematõis.et vltio de detractiõe acmurmuratiõe.et ibi de eiꝰ deteſtatiõe:modifi catiõe.ſ.qᷓliter fiat detractio:remediatione ac re⸗ ſtitutione.ſ. fame. Sermo.iiij.YFo.x-ir. Feria q̃rta de charitat dignitate: vtilitate: ac ac pꝛudentia.Sermo.viij.Fo.lxiiij. eſt mus amare dei:noſipſos:?⁊ ꝓxmũ. Et decha⸗ ritatis co gſcibilitate:vbi ponunt᷑ xij.ſig qᷣb co/ gnoſci pot qñ qͥs ẽ in charitate.Ser.v.ſo.xxvj . Feria qͥnta de q̃ttuoꝛ inducẽtibo pcõꝛem ad⸗ pniaʒ. Pꝛimũ ðᷣꝛ pcti malignatio.⁊ ibi ponunt᷑ xij. malignatiões pci. Secudũ diuerſa vo catio Et ibi declarant᷑ ſeptẽ voces inuitates ad pnias Terciũ immẽſa fruciificatio.⁊ ibi agit᷑ de ſepteʒ fructibo pnie. Quartü continua habilitatio. vbi ꝓbat᷑ ꝙ qᷣlibet petõꝛ qᷓntũcunq; ſceleratiſſimus poteſt de petis ſuis etiam in vlcimo vite articu⸗ lo penitere ⁊ ſaluari.Ser.vj.Fo.xxxxiij. 2. Feria ſexta de ſpe bona ⁊ vana:⁊ ð bone ſpei frucuficatõe:ac ð vicio ðſꝑatõis.S er.vij.fo.lix Sabbato de iuſticia:foꝛtitudine:tẽperantia Dñnica in ramiſpalmaꝝ de ſuꝑbie deteſtatõ ac de eiꝰ filiatõe.l. aollentgorrod Korvang 6io ria:iactãtia:ambitiõe: bypocriſi:ꝑcinacia: ingti⸗ tudine:ino bediẽtia:cunoſitate:cõtentiõe:ac pſũ ptione. Itẽ de vᷣtute hũilitat. Ser.ix.fo.lxxv. Ecẽ die poſt pꝛandiũ de anie rõnalis crea⸗ tione:ĩmoꝛtalitate:libertate.ſ.liberi arbitrij:no/ bilitate:⁊ de dei dilectiõe erga illa:ac de angelo rũ cuſtoditiõe.Sermo.x.Fo.lxxxixr. Feria ſecũda de antichꝛiſti pᷣnũciatiõe acno⸗ minatiõe:et de ſignis aduẽtus erꝰ:ac de eiꝰ ꝑſe⸗ cutione ⁊ occiſione.Sermo.xj.fo.c. Feria tercia de victoꝛia ſuijpſiꝰ:vbi ꝓbat᷑ rõ⸗ nib:autoꝛitatibo:⁊ exeplis ꝙ qᷣlibet tenet᷑ vince re ſuas ioꝛdinacas paſiiòes: ſubijciẽdo ſenſua licatẽ rõni. Jbidẽ ett am ꝓbat᷑ ꝙ viuẽs ſᷣm volu ptates carñales põt beſtia appellari: imo etiam peioꝛ eſt oĩ beſtia. Econtra vo ille qͥ vincit ſuas cõcupiſcẽtias ⁊ refrenat noxios appecitꝰ:maioꝛi laude ⁊ trũpho dignus eſt: q; ſi oẽs mũdi the/⸗ ſauros cõgregaret:oẽmq; ſciaʒ acqͥreret: et totiꝰ oꝛbis ipenũ ſibi ſubiugaret.Ser.xij. Fo. cxiij. Feria q̃rta de miſſa.ſ.qͥd ſit:⁊ a q̊ ſit oꝛdinata et q̃re appellat᷑ miſſa:⁊ quõ hoĩes obligent᷑ ad eã audiendã.vbi determinat᷑ vtrũ ſit melioꝛ mii ſa boni ſe acerdotis qᷓ; mali:cũ qͥbuſdã alijs du⸗ bijs. Itẽ ibidẽ ꝓbat᷑ rõnibo:autoꝛitatibo:⁊ exem plis ꝙ poſt vba cõſecratiõis vera panis ⁊ vini ſuba in veꝝ coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ xpᷣi couertit᷑:rema nẽtib ibi accidentib panis ⁊ vini ſine ſubiecto. Decdarant᷑ etã in h̊ ᷣmõe qͥnq; vtilitates qᷓs cõ/⸗ ſequũt᷑ illi qͥ deuote audiũt miſſã. ſer.xiij.ſo.cxx. Feria qnta de cõione.f.de figun ſacr̃i eucha⸗ riſtie:⁊ de cauſis q̃re deꝰillud inſtituit:⁊ de ob/ ligatiõe acneceſſitate cõicandi:ge de punitõe nõ còicantiũ. Itẽ de pᷣparatòe faciẽda ad recipiẽdũ tã ſctm̃ ſacẽm:et de vtilitate quã illi ↄſequunt᷑ qͥ deuote recipiũt cõionẽ. Ser.xiiij.fo.cxxvij. Feria ſexta vener ſai de paſſiõe dñi: ⁊ de cõ⸗ paĩſione brẽ vginis. Et ibi declarat᷑ quõ virgo Maria fuit pluſq; marcyr:qꝛ ieffabilit᷑ afflicta 7 pt moꝛtẽ filij:maxie/ſpter qͥnq; cõditiões q̃ erx Zabula rubꝛicarum fuerũt in ea. Itẽ ibidẽ oſtendit᷑ q̃ttuoꝛ rõnibo q; doloꝛ quẽ habuit ſaluatoꝛ noſter i paſſiõe fuit maximꝰ oim doloꝝ pᷣſeni vite.Et ĩ eodẽ ſermo ne explicant᷑xij. doloꝛes qͥs pijſſima virgo ha⸗ buit de paſſiõe dilecti filij ſui. Ser.xv.fo.cxxxvj Sabbato ſaõ de ſeptem genenby hoim indi Ine ſumẽtiũ coꝛpꝰxpᷣi:qͥb debet ſacra cõmunio denegari.Et ibi declarat᷑ q̃liter puniant᷑ illi qͥ cũ moꝛtali paõ ad recipiendũ ſeiſſimũ coꝛꝑis do mini ſacramentũ accedere pᷣſumũt.Ibidẽ etiam 7 oſtedit ꝙ ꝑ q̃ttuoꝛ ſigna põt qͥs vgnoſcere vrx ſit in gra dei. Sermo.xvj. Fo. clj. In ſacratiſſima ſolẽnitate paſcali de veritate: cõgruitate:ſeu neceſſitate:ac iocũditate reſurre⸗ ctiois dñi nr̃i Jeſu xpᷣi. Ser.xvij.fo.lclx. Feria ſcdᷣa de magniiudie głie ꝑadiſi.vbi ꝓ⸗ bat᷑ ꝙ oẽs mũdi ↄſolatioes ſunt minime in cõ⸗ paratiõt celeſtiũ gaudioꝝ:q̃ nulla lingua expꝛi mere põt:nec intellectꝰhũanus in pᷣſenti vita in/ telligere. Itẽ ibidẽ demonſtrat᷑ ꝙ appetitꝰnr̃ nõ põt in hoc ſeculo qetari:ſed ſolũ plene cõſglabit᷑ in glia celeſti. Sermo.xviij.Fo.clxij. Feria tercia de ſeptẽ gaudijs ꝑadiſi. Ser.xix. 518 nis.ſ.tribulationũ:moꝛtificationis.i.pnie: locu Feria q̃rta de ſpe ꝑuenièdi ad vitã eternã.vbi nonis:acceſſionis.ſ.ad eccleſias:veridicnonis: ꝓbat᷑ duodecim rõnibo ꝙ ſi nõ ꝓcedet defecꝰex magna negligetia nra:oes ad viã ꝑueniemus Folio clxviij. eternã.Sermo.xx.Fo.clxxrr. Ferla qͥnta de ſeptẽ terribilibo p Sermo. xxj. folio.clxxxvy. Feria ſexta de alij Sermo. xxij.fo. cccxy. Sabbato de nuero ſaluãdoꝝ reſpectu illoꝝ q danabunt᷑.Sermo.exxiij.fo.cxy. Dnmica pᷣma de donis in teſtamẽto et diſceſſu relic qnq; generibo ꝑſonaꝝ.ſ.religioſis: regi⸗ bus ſiue rectoꝛibo ſubditiſq; ac ſenibo et iuueni bus.Sermo.xxiiij.fo.c. Eodẽ die poſt pꝛãdiuʒ de documẽtis relictis hoibo cõiugat parẽtibuſq; ac filijs.Et ibi ð ho⸗ noꝛe ſacerdotibo exhibẽdo. Ser.xxv.fo.cciiij. Dnica.ij.poſt paſca de conſilijs dat ep̃is:ab batib:parochianis: ⁊ poꝛibo:atq; oibus aiaꝝ paſtoꝛibo. Sermo.xxvj. fo. ccx. ECogdꝗẽ die poſt pꝛandiũ de documẽt datis ſe cularibo.ſ. de imitatõe chꝛiſti. Et ibi de religione tractat᷑:?⁊ de mũdi ↄtẽptu.Ser.xxvij.fo.cxiij. Diñica. iij. poſt paſca de documẽtis dat vᷣgi/ niby ac viduis.Et ibi tractat᷑ de vᷣginitate ac vi⸗ duitate:ac de remedijs ſᷣuãdi caſtitatẽ ⁊ de mu⸗ lieꝝ ſtatu ac de vanitatib⸗ eaxꝝ Sermo. xxviij. Follio.ccxxxſ. ECCodẽ die poſt pꝛandiũ de documẽt dat mi litibo:magiſtrj ⁊ ſcolanib: aduocat ⁊ ꝓcurato⸗ ribo: iudicibo ac notarijs:cõſiliarijs:? medicis Der. xxix.fo. ccrdi. Dñica.iiij.pꝰpaſca de oſilijs datis diuitibo e pauꝑibo.⁊ de eoꝝ ſtatu.Ser.xxx.Fo.ccluiij. 1s ſeptem infernaliby penis. Eodẽ die poſt pꝛandium de veritate quo eſt virtꝰ potẽtiſiima:oppugnatiſſima:⁊ miũphatiſ⸗ ſima. Sermo. xxxj. folio.ccrr. — Dnica qͥnta poſt paſca de documẽt datis di uerſis oꝑarijs:et ibi de oꝑatiõe diabolica cho⸗ reizandi. Itẽ de varijs aruificib ⁊ mercatoꝛib: vbi etiã ponunt᷑.xvj.offenſiones qͥ fiunt in mer cantijs. Sermo.xxxij.fo.cclxx. xodẽ die poſt pꝛandiũ de cõſcientie qͥditate ⁊ oꝑatiõe atq; variatione.ſ.ꝙ varie ſunt hominũ 2ſcie. Itẽ de eius cõſeruatiõe.ſ.gra dei q̃ eam cõ ſeruat:⁊ de eiuſdẽ bone ↄſcie fructificatiõe ac cõ trariatione.ſ.pcti moꝛtalis:qð lepꝛe aſſimilat᷑.et ibi de regulis cognoſcẽdi pctin moꝛtale.⁊ in vl tma regla ponit᷑ de fratna coꝛrectiõe. In exoꝛ/ dio auũt ſermonis ponunt᷑ duodecim lege · grini. Sermo.xxxiij.fo.cclxxix. S In aſcenſione dni quõ chꝛiſtꝰaſcẽdit in celu viã qᷓdraginta vᷣtutũ:q̃s nobis oſtẽdit exen plo ſuo.ſ.humiliatiõis:obeditiois:dilectionis: puationis.ſ.tꝑaliũ ſaltẽ qͥ ad afrectũ:cuſtoditic nis.ſ.caſtitatis:oꝛatiõis:cõuerſatiõis.ſ.cum bo nis:ſuꝑatõis.ſ.demonũ ⁊ tẽptationũ:toleratio iundicatiõis vt.ſ.nõ iudicemꝰ ꝓximũ de occulq: diſcretionis:oſtenſionis.ſ.boni exẽpli:recoꝛda tionis.ſ.moꝛꝭ:oꝑatiõis.ſ.bone:pᷣlatiõis.ſ.quõ debeat officiũ exerceri:ſctificationis:iuſtificatio nis:purificatõis:miſeratiõis:gratificatiõis:la⸗ chꝛymatio nis:receptiõis:gloꝛificatiõis:doctri⸗/ natiõis:miſtratiõis:adipletionis:ſeꝑatiõis:at⸗ tentiois:vitationis.ſ.dignitatũ huius ſeculi:cõ feſſionis:cõ munionis:abnegatõis:remiſſõis ꝓfectionis.ſ.de bono in melius:ſaluatiois:ac coꝛrectionis fraterne:⁊ perſeueratiõis. Sermo xxxiiij.fo.ccxc. Sodẽ die poſt pꝛandiũ de ſachomano ꝑadi ſi:⁊ de bono milite. Sermo.xxxv.fo.cccviij. Dnica infra octauã aſcẽſionis ð moꝛt qͥdita te:vtilitate: generalitate: ⁊ terribilitate. Sermo xxxvj.fo.cccxv. . Eodẽ die poſt pꝛandiũ de excõicatiõis diffi⸗ nitiõe:inflictione:iuſtificatiõe:obſeruatiõe:ma⸗/ lignatiõe:participatione:⁊ abſolutiõe.Sermo xxxvij.fo.cccxxj. In die penthecoſtes de ſpũſſcti veritate:pceſ ſionalitate: pſonalitate:nomiatioe:cognitiõe:ap paritione: donatiõe:oꝑatiõe:⁊ diſpoſitiõe.ſ.ad recipiendũ eiꝰgram.Ser.xxxviij.fo.cccxxx. Feria ſecũda de amoꝛe dei erga pcõꝛes.vbi ponunt᷑ duodecim oe diuine dilectiõis erga illos.Sermo.xxxix.Yolio.cccxliiij. Feria tercia de duodedm excellentijs diuint amoꝛis.Sermo.xl.⁊ vlcimus Folio.cccxlvij. — 4 HH „* „ v a ſti a maire cum ire vellet ad paſſiõeʒ fuuit valde doloꝛoſa.ſermone.xv. ꝑte v. P totahgñmmm.e Abſinthiũ ſignificat cõtritionẽ ⁊ penitentis.ſer. ix.parte.ij.O. Abſolui ab excõicatiõe põt qͥs poſt moꝛtemqñ in moꝛte oſtẽdit ſigna ↄtritiois.ſermo.xxxvij. parte. v. L. Abſolutio excõicationũ ad q̊s ſpectat.eodẽ ſer,/ mone.parte.vij.ꝑ tcoaam.? Accidia qͥd ſit ⁊ qd mali faciat.ſer.vij.ꝑ.iij.¶O. Accidens ſine ſubiecto põt deus in eſſe coſerua re ⁊ ab eo ſeq̃ſtrare:ſicut facit in hoſtia conſe/⸗ crata.ſermo.xiij.ꝑte.ij.O. Accuſatio chꝛiſti coꝛã pilato.ſer.xv.par.viij. P Adoptiui filij ſuccedunt adoptanti.ſermõe.vij. Aduocati eſſe non poſſunt multe ꝑſone.ſermo Aduocatis dant᷑ conſilia que ſeruare debẽt.ea/ dem ꝑte ꝑꝶ totam. Aduocati quales eſſe debent.ibidem. Aduocare volẽs debet ſtuduiſſe ꝑ qͥnq; annos et eſſe pbatus a doctoꝛibo.ibidem Q. Aduocatoꝝ ſalariũ.ibidem x. Aduocatoꝝ dignitas.ibidem Xc. Adulatiõis peccatũ.ſermone.iiij.ꝑte.ij. O.⁊ ſer mone.xxxj. pte. ij. F Adulatoꝛes ſunt euitandi quadruplici ratione ſer. iiij. parte,.ij.â /09⸗— Affectiõis et ſanguinis habẽda eſt ratio.ſermo ne. j. in exoꝛ. “”äl Affectio inoꝛdinata dãnabilis eſt maxie in pᷣla⸗ tis.ſer.xxvj.ꝑte.j.V.vſq; in finẽ illiꝰꝑtj. Agens reqᷣrit diſpoſitionẽ bonã patietis.ſer.iij. „ parte.ij. in pn. Agnũ paſcalẽ nõ poterant comedere q̃ttuoꝛ ge nera ꝑſonaꝝ.ſer.xiiij.parte.iij. ll. Agni paſcalis caput ⁊ pedes cum inteſtinis co medi debere cur pᷣcipit deus.ibidem R. Zgriculture exercitium qualiter fieri debet.ſer. xxxij.parte.j.S. la.iij. MUvℳ Alteratio rei quõ reddat venditionẽ nullam.ſer „ mone.xxxij.ꝑte.iij. B6d — Aliqui hoĩes ſunt pauꝑes:aliqͥ diuites:et alij nec diuites nec pauꝑes.ſer.xxx.partejj.¶ H IAltitudo ⁊ magnitudo celoꝛũ.ſer.x.par.ij.x. Aliud eſt coꝛriꝑe:aliud coꝛrigere: ⁊ alið mone/ re.ſer.xxxiij.parte.iij. G.el. j. Ambitio qd ſit⁊ quõ ſit ptm.ſer.ix.pte.ij. Het R. 7 ſermo.xxvj.pte.iiij. C. circa mediu. Ambitio totũ mundũ conturbat.ſermone.xxxj. parte. j. Ambicio eſt deteſtanda.ibidem . .* Amidde cõmendatio.ſer. v. parteijj.x. et pare Bſentatio chꝛi uiij. S vſq; ad x Amat aliqͥd ꝓpter ſex.eadẽ ꝑte.iiij.F. Amoꝛ dei erga nos.ibidem F. Amoꝛ debet eſſe recipꝛocus.ibidem.,. Amoꝛ nj erga deũ.ibidem ꝑ totã illã ꝑtem. — Amare ſeipᷣm q̃re deꝰ nõ pᷣcepit homini explic⸗ Amare quõ debemus noſipſos. ibidẽ . Amare plus debemus aiam ꝓximi q; coꝛpus noſtrũ ⁊ oia tꝑalia.ibidem O * Amari qͥ vult debet alios amare.ibidem R. Amicoꝝ oia debent eſſe cõia.ibidem S 2⁊ Z Amoꝛ erga ꝓximũ q̃lis eſſe debet.ibidem X. Amidacie depictio.ibidem. M Amicicie vere ſeptem ſigna.ibidẽ.x.poſt mediũ Amoꝛ ꝑ q̃ttuoꝛ ſigna maniteſtat᷑ibidẽ ꝓpe finẽ Amicicia eſt triplex.ſ.bonoꝝ cũ bonis: tnaloꝛũ c(u malis:⁊ bonoꝝ cũ malis.ibidem.yp. Amoꝛ q̃druplex reꝑit᷑ibidẽ poſt megiin Amidcia quõ cõtrahit᷑ ⁊ coꝛroboꝛat᷑ in pꝛohe⸗ mibiſtius partisvbn. Amici moꝛtẽ flere an ſit pctm̃.ſer.j.in exoꝛ. Amicoꝝ moꝛte non debemus nimiũ contriſta n..ſer.j.ꝑte.j.E. ⁊ ſer.ij.in exoꝛ.vbi ad hocaſſi/ gnant᷑ multe cauſe. unuuuvjmoꝛ virginis bñdice erga filiu; ſuum. ſer. xx Aduocatũ debet iudex dare nõ habẽti.ibidẽ.Zc· Aduocatoꝝ fallacie ⁊ deceptiões.ibidẽ A⁊ SZAulpB in exoꝛ.ij. W. Amoꝛẽ ſuum erga hoiem qᷣnq; ſignis oſtendit H deus. ſer. xx.ꝑ.iij. crca mediũ. Amicide vtilitas ⁊ ↄſolatio.ſer.xxiiij.in exoꝛ. Amoꝛ cõiugũ q̃ntus eſſe debet.ſer.xxv.ꝑ.j.D. Amicicie excellentia ⁊bonũ.ſer.xxxj.ꝑ.j. ¶) Amicicie pꝛeponit᷑ veritas.ibidem .la.ij.circa Amoꝛ dei erga pctõꝛes.ſer.xxxix.ꝑ totum. Amoꝛis dei duodecim excellentie.ſer.xl.ꝑ totũ. Amoꝛ dei ðꝛ auꝝ ignitũ ⁊ ꝓbatũ:q̊ extimantur oꝑa noſtra.ibidem in exoꝛ. Amo: dei infundit᷑a deo et eſt ſemꝑ cuim deo: et directe ꝑducit ad ipᷣm deuʒ.eodem ſermo/ ne ꝑte.ij.ꝑ totam. Amoꝛis dei qnq; ſũt ſpedees. ibidẽ vſq; ad . Amoꝛis dei pᷣcioſitas.eodem ſer.pte.iij.⁊.iiij. Amoꝛis diuini tres ſuntactus.ibidẽ O?⁊ ꝓ Amoꝛ dei purgat aiam a pctis.eodẽ ſer. ꝑte.v. Amoꝛ dei facilicer habet᷑.codẽſer.par.vij. Amoꝛẽ dei qᷓtuoꝛ comitant᷑.eodem ſer.pte.viij vbi de iocunditate diuini amoꝛis. Amans deum poteſt credere ſe ſaluandum.eo⸗ dem ſer.ꝑte.xij. JMUD: Amicicia quantũ debet durare.ſermo.xxxiiij.ꝑ. vltima.y. Angeli ſi non peccaſſent nunquid deus homi/ nem creaſſet.ſer.x.ꝑte.j.E ⁊ F. Angeloꝛum dignitas ac excellentia ⁊ beneficia que hoib impendũt.eodem ſermone.pꝑte.iij. vſq; ad M.et ibi põt accipi ſermo ð ange⸗ 1 lis. ⁊ maxie de ſanco Michaele. Angelica natura vtrũ ſit dignioꝛ qᷓ; hũana.ibi⸗ dem Lcirca meduum. AUngeli deſcendũt de celo in cõſecratione coꝛpo nss chꝛiſti.ſer.xiij.parte.j. Angeli teſtificauerũt chꝛiſtũ reſurrexiſſe.ſermo/ ne. xvij. parte.j.K. Angeloꝛũ creatio:locatio:⁊ ſublimatio.ſermo⸗ ne. xix.pꝑte.vij. G vſq; adꝛ. Angeli vtrũ ſint oẽs eiuſdẽ ſpeciei.ibidem J. Angeloꝝ numeroſitas.ibidem ꝰx· ne. xxxiiij parre.ij. ñ. Angeli pacifics ſociant᷑.ibidem Vngeli an deſerat cuſtodiã obſtinatoꝝ. .xxxir. parte.iij.p totam. ”Gü Anie decedẽtiũ ad vnũ qᷓ̃ttuoꝛ locoꝝ ꝓficiſcun/ ur. ler.ij. ꝑte.j.p toaam. Anias defunctoꝝ qnq; deus mittit ad faciẽdã ppnniaʒ ſuoꝝ petõꝝ in hoc mũdo multciplici ex caulſa.ibidẽ LTvlzin fin⸗ illius ꝑtis. Anie defunctoꝝ an qnq; exeant de purgatoꝛio et inferno.ibidem O ? P. Anie defunctoꝝ pnt viuoꝝ ſuffragijs adiuua⸗ ri.eodem ſer.pꝑte.ij.Q? T. . Ania rõnalis tres habet potentias.ſ.intellecũ: memoꝛiã ⁊ voluntatẽ.ſer.v.in eroꝛ. Anima rationalis de quo ⁊ a quo eſt creata: et quid eſt:ac quot modis nominat᷑ ſer.x.parte .T vſq adaa. Ania qñ ⁊ vbi creata eſt.ibidẽ ꝑ.vſq; ad A. Ania q eſt.ibidem.Z.circa mediũ. . Anima quare deꝰ coꝛꝑi cõiunrxit.ibidem. ?Z Z Ania qᷓliter ⁊ ad qͥd eſt creata.ibidem.A.vſq; in finem illius pard. . Ania quo modo eſt in coꝛpoꝛe ⁊ in omni parte eelus.ibidem B. . Ania quõ eſt facta ad imaginẽ ⁊ ſiłicudinẽ dei. ibidem A.vſq; in finẽ illiꝰ partis. Animã quare deus creauit ad imaginẽ ſuã.ibi dem L. circa mediũ6. Aia nr̃a cſt imoꝛtalis.eodẽ ſer.ꝑte.ij.vſq; ad T Anie no bilitas.ibidẽ T. vſq; in fine iſtꝰ partis Anie ſedes altiſſima.ibidem T. Anime foꝛmoſitas.ibidem Z. Ania chꝛiſti fuit plena triplici theſauro.ſ- er. xvij parte.lij circa pꝛincipiu. Anialiũ genera qͥd ſignificent.ſ.lepoꝛes: capꝛio li:capꝛee:cerui:aſini:leoneſ:tigres:ſi. imie:poꝛ/ clſiue apꝛi:vrſi:vulpes:lupi:canes rabidi:re Ptilia:ſerpẽtes ⁊ dꝛacones: volucreſq; ac pi⸗ ſces.ſer.xij.par.j.T. vſq; ad L.excluſiue. Animalia qdam nõ pmittüt ſe tãgi:⁊ qͥd ſigni⸗/ ficent. ſer. xvij. ꝑte.iij. A.circa mediũ. Anioſitas ⁊ audacia laudat᷑ in milicibo.ſer. xxix parte.j. X. Antichꝛiſti ania nunqͥd habebit angelicã cuſto Aiã.ſer.xj. in exoꝛ. Antichꝛiſti pᷣnũcatio.eodẽ ſer.parj.p totam. Antichꝛiſtus còfundet᷑ tripliciter.bidem Oad Vntichꝛiſti nomiatio.eodem ſer. pte.ij.p totã. Intichꝛiſtus in oibus cõtrariabit᷑ chꝛiſto.ſ.in coꝛꝑis ⁊c.ibidem. Antichꝛiſti pater ⁊ mater vñ erũtibidem y.· natiuitate: ꝓgenie:generatione: diſpoſitione ibidem E. Antichꝛiſtus nunqͥd erit diabolus incamatus ſitas. ibidem Xæ ASBrjñmichꝛiſti tépus in pꝛoximo iminet. eodeʒ ſer⸗ Angeli gaudẽc ⁊ letant᷑ de pace hominũ.ſermo/ me totaam. IIͤnntichꝛiſti pſecutio q; terribilis et quõ erit. eo⸗ mone.par.iij.pꝑ totam. dẽ ſer.par.iiij.ꝑ totã.⁊ par.v.in pꝛin. Antichꝛiſti tꝑe quõ adiuuabit chꝛiſtꝰ eccleſiam ſuam.eodẽ ſer.par.v. J.duplex. Antichꝛiſtitempus q̃re deus voluit eſſe bꝛeue etpopulis annũciari.ibidẽ.? RRz LC. Antichꝛiſti finitio ⁊ moꝛs.ibidem 22050. Antichꝛiſto moꝛtuo an ſtatim mundus finiet᷑. ibidem ſ. Antichꝛiſto moꝛtuo conuertent᷑ iudei ad fidem chꝛiſti.ibidem. Anulũ aureũ rotundũ ⁊ vnicũ q̃re ponit ſpon⸗ ſus in q̃rto digito ſpõſe.ſer. xxv.parj.D. UEnnũciauit chꝛiſtꝰ totã paſſionẽ ſuã matri ſue. ſer. xv. par.iiij.E. vſq; in finẽ illiꝰ ꝑtiis. Appetitus noſter non põt in aliqbo terrenis aut alijs creatun ſe chinfi vel qᷣetari.ſed ſolũ in et na felicitate qetabit᷑. cet ſer.xix.parte.vij. F. Artcha teſtameti tria cõtinebat. ꝑ que ſignifican tur tria que reqrunt᷑ in pᷣlato.ſer.xxvj.parte.v H.ante medium. Archa Noe figurauit pniam.ſermone.vj.parte ij . . ante medium. .⸗—— Ars chartaꝝ:alearũ:⁊ taxilloꝝ faciẽdoꝛũ an ſit licita.ſer.xxxij.ꝑ.j.O Ars de ſe bona quando fit male debet euitari ibidem D. Ars lanificum:pelliparioꝛũ:⁊ ſerificũ an ſit bo⸗ na.ibidem.X. la.ij. Artẽ aliquã facere eſt laudabile.ibidẽ.J.el.iij. Artem aliquã addiſcere valde vtile eſt: eniã no⸗ bilib ⁊ diuitibo. ſer. xxv. par.ij. H VErtium inuentoꝛes qui fuerunt.ſermo.xxxviij. Arrogantie peccatum.ſer.ix.par.ij. q Aromatarioꝛũ officiuʒ hũane vite eſt valde ne/ ceſſariũ.ſer.xxxij.parte.j.x.la.ij. Aſſerens ſe peritum in arte ad qͥd tenet᷑ damni⸗ nificato.ſer.xxix.par.viij.y Aſcendit chꝛiſtus in celũ ꝑ viam quadraginta virtutũ.ſer.xxxiiij.ꝑ totum. Auarus eſt cecus. ſ⸗ ermone. vj. pte. j. D. la. ij. Auarus clto moꝛit᷑ ⁊ qre.ibidẽ.C C. an finem cõtra auariciã multa dicunt᷑. ſer.xviij.par.iij.ꝑ totam f — Auſteritas laudatur i Auarus quando quis eſſe dicat᷑.eodem ſermo ne. . pte. j. Q ſermonis T.in fine.? U⁊1 ꝑy. Auarus inſatiabilis eſt eodẽ ſer.par.ij.Sz? T Auarus ſemper eſt in laboꝛe.ibidẽ x.⁊ in timo re.ibidem E. HUM Auaricia facit oĩa pctã cõmittere.ibidem xX. Auarus cui aſſimilat᷑ibidem R.⁊ ꝑte.ij.eiuſdẽ Aurificum exercitium eſt lictum. ſer.xxxij.par⸗ Auferre alteri aliqͥd nõ debemꝰ vt de eo elemo⸗ ſynã faciamus.ſer.iij.ꝑte.iij.C. ſenſualitas repꝛobat᷑ſer.xxix.par.j.y ?2⁊ Z. Aue maria in contrariũ mutata fuit in paſſiõe Aliſterij exercitus dei qui ſũt. ſermo⸗ b ne. xxxv. ꝑ.]. A. Baptiſmus aꝑit paradiſum.ſermo/ ne. xx. par. iijjj. Baptiſatus ad qͥd tenet᷑ſer.xxxiiij.ꝑ.iij.X.la.iij Barbitõſoꝛes ſunt hũane vite vtiles.⁊ de eoꝛu defectiby. ſer. xxxij. ꝑ.]·y.· la.ei. — Blaſphemie pctm̃ q; ſit hoꝛribile.S.iiij.ꝑ.ij. R. vſqʒ in finem illius ꝑtis. Beatj iniuriã facit qͥ oꝛat ꝓ eis.ſer.ij.ꝑ.j. YV. Beati ac damnati ⁊ qͥcunq; hoiĩes potiꝰ debent yelle eſſe in inferno ſine pctõ qᷓ; extra cũ offen/ ſa dei. ſer. vj. ꝑte.j. R.el.iij. Beatitudinis celeſtis magnitudo nõ põt ver/ bis explicari nec plene exco gitari.ſer.xviij.ꝑte ij.per totam. — MB Beati an gaudeant de damnatione ac penis re pꝛoboꝝ.ſer.xix.ꝑ.iij. R. 4 „ Btõꝝ tripudium ⁊ choꝛea.ibidemxx. Beatitudo non cõpatit᷑ ſecũ aliq̊d malũ nectri/ ſtabile. eodẽ ſer.ꝑte.iiij.per totDam. Beati oẽs vtrũ in patria ſint equales.eodẽ ſer⸗ mone ꝑte.vj.O.vſq; ad A. Beati in tribo erũt eq̃les.ibidem Q. . Beati in triba erunt inequales.ibidem R vſq; Beati vtrũ omnia videant ⁊ ſciant in deo. Ibi⸗ daem U. vſq; ad A. Beatus quilibet etiã de minimis habet maio⸗ rẽ ſcam ⁊ cognitionẽ qᷓ; habeãt vł habuerint oẽs homies ſdientifici in hoc mũdo: excepto chꝛiſto ⁊ matre eiꝰ. Ibidẽ U.poſt mediũ ⁊ Beati gaudẽt de bono alteriꝰ ſic de/ ꝓpꝛio:⁊ plꝰ gkłie habere nõ deſiderãt qᷓ; habeãt.ibidẽ a.⁊ eodẽ ſer.pte.vij. M 2 U. . Beati ſunt filij dei ⁊ btẽ vᷣginis ac fratres chꝛi⸗ ſti. eodẽ ſer. ꝑ.vj. lAl “ Beati ſuntſecuri de eternitate ſue felicitatis.eo/ dem ſer.ꝑ.vij.ꝑ totam. Bean i non habebũttria ꝗ cõiter repiunt᷑ in vita iſta.ſ.inuidiã:diſcoꝛdia:⁊ dãna.ibidẽ ſ̃¶N3 Bauti ad inuicem collo quent᷑ ibidẽ N%. Alphab etica n milicibo:et mollicies ac Bona ac ſana etnõ coꝛri pauꝑibo erogari.ſer.iij.par.iij. FXF. Bona tria reꝑiunt᷑.ſ.coꝛ ꝑali Beati quõ ſtant locati in celo.ibidem.. Beantudo nõ poteſt eſſe in bonis coꝛpoꝛis:vt in foꝛtitudine:pulcritudine ⁊c.nec in nobili⸗ tate ſanguinis:nec in ſcientia: nec in honoꝛi⸗ bus:nec in diuitijs:nec in pᷣlatiõibo: necin vo luptatibo ſenſualitatũ.ſermo ne.xxxj. parte.j. B vſq; adK. S DM Beatitudo in qͥ cõſiſtit.ibidem Rel.ij. Bellum vt ſit iuſtum quid reqᷣrit.ſermone.xxix. parte-j.o. Bellum geritur vt pax habeatur.ſ ermo. xxxiiij. parte. iij. T. el. ij. ZBellũ q̃re fit.ſer.xxxv.in exoꝛ.in fine. Beneficia dei etiam peccatoꝛibo exhibita ⁊ pa⸗ rata.ſer.xxxix.ꝑ totum. D Benedicit deus facientes pacẽ cũ inimicis. ſer. rxruij gce.tidd. Benignitas valde cõmẽdabilis eſt in pᷣlat.ſer. xxvj Rte.v..5d. Bigamus clericus an amiſerit pꝛiuilegiũ deri cale.ſer.xxxvij.ꝑte.vij.Q. S Bona ab aliqͥ faca ei ſunt vtilioꝛa qᷓ; ea q̃ relin Itfaciẽda poſt moꝛtẽ.ſer.ij.ꝑte.ij. Gq 4. —— etnõ coꝛrupta vł marcida debẽt „ , „ alia: tꝑalia: ⁊ ſpiritua lia.ſer.vj.parte.j.D.el.iij.q̃ſi vſq; in finem illi uss panis. BSonũ maius ſemꝑ eſſe eligẽdũ qͥnq; leges de/⸗ monſtrant.ibidem G. Boni ſemꝑ ſecuritatẽ conſcie ⁊ exulcationẽ ani mi habẽt. ſer. ix. ꝑte.ij. N DW Bonũ oiĩa deſiderãt.ſer.xviij.in exoꝛ. Bona ⁊ gaudia mũdi nulla ſuntin cõꝑatiõe ce leſtiũ.eodẽ ſer.ꝑte.j.ꝑ toram. Bonitas reꝝ creataꝝ qualis ſit.ibidem D Bona mũdana ꝓpꝛie nõ ſunt bona.ibidẽ F. Bonũ naturaliter cõicat ſeipᷣm. ſer.xx.ꝑ.iix. Bona facta ex voto ſũt maioꝛis meriti qᷓ; facta ſine voto.ſer.xxvij.pte.j. B. el.ij. Bonitatem diuinam diligunt naturaliter om⸗ nes creature eciam damnate.ſermonexl.par. j.per cotam. ’ß Alices tres habet de in hac vita.vnũ c plenum balſamo.alium plenũ abſin/ thio vel ſanguine.⁊ alium plenũ ira ⁊ furoꝛe..ſer.ix.p.ij. ⁊ O. Calices tres habet deus in alia vita Unuʒ ple⸗ nũ vino puro.alium plenum mixto.⁊ alium plenũ fece.de qͥbo dat homibo potare:⁊ quo⸗g modo.ibidem P⁊ Q. ð Clamant homies ad deũ diuerſimode.ſermo⸗ ne. xxxitj.partce.iij. ¶ Elamamus ꝓpcer q̃ttuoꝛ cauſas.ibidem M. Qaritatẽ ſui coꝛꝑis glioſi poteſt ania btã oſtẽ⸗ dere ⁊ occultare ad libitũ.ſer.xix.p.v. 0 Claritatẽ coꝛꝑis głioſi an videre poſſit oculus nõ gloꝛificatus ſine miraculo.ibidem. figuratione.ibidem in fine. Claritas paradiſi vnde ꝓcedit:eodem ſ- ermone parte. vij. R. Campſoꝝ exercitiũ vcrũ ſt itlicitum.. enrni par te.j. H. la.ij. Canis ð: peccatoꝛ multis decauſt⸗ is ſer er.vj. par/ re. j. D. Canes dei dicunt pdicatoꝛes. ſermone. ir pane ij. T. el. ij. 2. . Canon miſſe quãdo inapit.ſ ermone. rrxvij. pte vj. S. poſt mediũ. Cantus vocalis vtx erit in paradiſ o. ſer. xix. pte iij. ?X. Cantũ qͥs inuenit:⁊ an canere ſit licitũ. ſ. er.xxxij. “ par. . E. el.ij. Cancellarij 2 notarij erercitus chꝛiſti qͥ ſunt.ſer mone. xxxv. pte.j.L⁊Z U. CLapadtas formnalis 7 obiectiua quid ſi it.ſer. xix par. vj. P. an mediñ. Capite langu eſcẽte cetera mẽbꝛa de dolent ler. vj parte. vj. . in fine.? O. Lapitanei ſiue duces duodecim erercitꝰ chꝛiſti . q ſunt.ſer.xxxv.pte. . Z.vſq; ad M. Carpentarioꝛũ ſeu fa hüuane vite vtile. ſer. xxxij. pte.j. B. el. ij. Chantas i incipit a ſeipſo.et ſine ea nihil valet eã habere ad ꝓximũ.ſer.iij. par.iij. I. Charitas eſt no bilioꝛ inter vtutes fundaméta/ les.ſer.v.in exoꝛ. Charitas eſt no bilioꝛ oim vtutum. eodem ſer. parte.j.ꝑ toaam. Charitatẽ nõ habens nulla habet verã vtutem Ibidem x. Charitas eſt foꝛa oĩm vtutũ.ibidem y. Charitas in eternũ durabit. ſed fides ⁊ ſpes de⸗ ficient.ibidem EF. Charitas eſt deus.ibidẽ u. 7 pte. ij. B Charitatẽ hñs habet oẽ bonũ.eodẽ ſer.ꝑ. i. B. Charitas purgatpcã.ibidem C. Chanitas cumulat merita ibidem D. Charitatẽ hñs plus meret᷑ in vna die qᷓ; nõ ha⸗ bens eam in mille annis.ibidem.⁊? E. Charitas impetrat gratias a deo.ibidem F. Charitatẽ hñs citꝰ imperat gram in vna oꝛa⸗ tione qᷓ; vigintimilia hoĩm nõ habentiũ eam in mille oꝛationib.ibidem. Charitas animã famoſam reddic ibidẽ G. . Charitas facit hoiem foꝛtẽ. ibidem. Charitas facit terrena vtemnere bidem. J. 7. x. parte. C haritas nos cöſo olat ? facit patienter aduerſa tolerare.ibidem KR.⁊.v.parte.B ⁊ D Charitas cuſtodit nos in mũdicia mentis pu ritate:⁊ fugat timoꝛẽ ſeruilẽ ⁊ copulat amici⸗/ ciã.eodẽ ſer.par.ij. Cbarnhas faci nos r eruare diuina mãgata. wõ⸗ ꝛoꝝ lignoꝝ crercitiuz eſt . laritatem ſui coꝛpis q̃re chꝛiſtus nõ oſtendit diſcipulis poſt reſurrectionem ſicut in tranſ⸗ dem M. 2. v. pte F. haritas dirigit coꝛdar no aſtrat ad deü et nducit ad vitã ererna. eodẽ ſer.pꝑte.ij. H 2 N. Charitas eſt cauſa oim bonoꝝ.ibidẽ ¶n ,mharitas facit nos intelligere ſecreta dei: et viã pnie facit dulcẽ.ibidem circa finem. Charitas eſt neceſt. aria ad ſe alutem. eodẽ ſe ermo. par.iij.ꝑ totam. Charitate deficiẽte nullũ opus bonũ eſt deo ac⸗ ceptũ vel meritoꝛiũ.ibidẽ ꝑ ⁊ A. Charitate deficiẽte ſumꝰ dei inimici. ibidem Z. Charitas impugnat ⁊ vincit noſtros mumcos Ibidem 2. Charitatem timet diabolus. Jbidem. Eharitate deficiẽte nihil valet fides nfa. ibidẽ. . Charitat neceſſarie cxempla. ibidẽ.? B. vſq; in finẽ illius ꝑtis. Cbantas ðꝛ veſtis nuptlalis: ignẽ emultipli citer figurat᷑. Ibidem C. Charitas quõ debet eſſe oꝛdiata. codẽ ſ. er parte iiij totam. Cbaritas qñ eſt in nob nunqd ſcire poſſumus . codem ſer.ꝑte.v.per totam. Charitat ſigna.ibidẽ B. vſq; in fineillioptis . Charitati diee opponit᷑ pcim.ibidem D Zariags cõditiões.ibidem E.in fin. Charitat pᷣcioſitas ⁊ valoꝛ. ſer.xi...iiij.ꝑ totã. Caſtitatis cõmendatio.ſer.viij.par.iiij.per tcotã Lauſ⸗ e octo ſunt ꝓpter q̃̊s comittunt totpetd⸗ler. mone.xxvij. pte.j. E. la. ij. Lecus dðꝛ pctõꝛ.ſer.vj.ꝑte.j. F. la. i. Cedtatis coꝛpalis ⁊ ſpalis dece cauſeſt unta 4 bus ꝓcedit.ibidem G. Cecitas mentis grauioꝛ eſt coꝛpali ibidem J. Cecitas qualiter curet᷑.ibidem R. Cecus ſpũalis gñ. ſit illüinatus quõ cognoſci poteſt.ibidem LI. Celũ aperit᷑ trib generiby pl⸗ onaꝝ recto trami/ te ad ißin aſ⸗ cendentiũ poſt hanc vitam. ſer. ij. parte.j. KE. Celũ nõ eſt aniatũ vt credidit Auicenna 7 alij 4 dã phᷣi.ſer.vj.ꝑte.j.D. el. iij. Celi empirei q̃litates.ſer.xij.ꝑ.j.L.⁊ ſe er. xir. . vj. . M.⁊ ꝑte.vij.D.vſq; ad finẽ illiꝰ ꝑcis. Celum extendit deus ſicut pellem mult modis Ibidem S. circa medium. Celũ figurat religionẽ.ſer.xxvij.ꝑte.j. la. iij. Celeriter eſt ſubueniendũ ꝓximi neceſſitatib et nõ ꝓcraſtinandũ.ſer.iij.ꝑte.iij.T. Eena ade cõtraria fuit cene xpier xiiij i exoꝛ. „ circa finem. Cena dñi duodecim reqrit que debent eſſe in qᷓ libet cena mũdiali.eodem ſermone.pꝑte.iij. H vſq; in finẽ ilius partis. Qlemẽtia maxime couenit pᷣncipibus.ſ. er. xxiiij. parte. ij. R. Acmentie cõ mendatio. ſermo ne. rrrii. pori Llerici nunqᷣd poſſi int teſtari de reb ab eccleſi⸗ ia pceptis.ſer.j.pte.ij. DS erici qᷓliter debent viuere ⁊ cõ öuer ari. er. xxiiij parte.j.ꝑ totam. Qlerlicali pᷣuilegio gaugentilli de de tercio oꝛdine bti Franciſci.ſer. xxvij.parte.ij. V.el.ij. Aerici ꝓcurãtes vel retinẽtes ſuꝑfluos redditꝰ quõ eccẽt.ſer.xxxj.parte.ij. Aerici an ſꝑ peccent moꝛtaliter co ꝛeizando. ſer / mo. xxxij. ꝑce.j.Q.circa medium. Clerici an poſſint mercari.eodẽ ſer.par.iij. R lericũ ꝑcutiens q̃lem incurrat excõ municatio nem. ſermone. xxxvij. parte. vij. D. vſq; in finẽ illius partis. Qlericũ verberãs in ſe edecim caſ ib⸗ nõ eſt ercoi⸗ catus.ibidem E vſq; ad C lericus qnñ amittat builegium dericale. bide; Evſq; ad ꝗJ. Aericus degradatus vel bigamꝰan poſſit per⸗ 7 cuti ſine periculo excõ mumcationis. ibidem Qet R. lericũ ꝑcutiens poteſt i in multis caſiby abſol⸗ ui ſine recurſu ad ſedem apoſtolicã. ibidẽ 9. vſq; in finem illius ꝑtis Creationis bñficiũ.ſ. er. xxxix.pte.j. Ceſſabũt omnia mala et contraria in alia vita: ſcr. xix.pte.iiij.per totam. Ciby quẽ ſumebat chꝛiſtus poſt reſurrectionez in qͥ reſoluebat᷑ſer.xvij.par.j.D. Acatrices in coꝛꝑe ſuo poſt reſ urrectionẽ Schꝛi⸗ Z ſtus retinuit multis de cauſis.ibidem x. Cicatrices remanebunt in coꝛpoꝛiby martyruz. ibidem A. Kircũuenire ncno deberpꝛorimũ ſuuz. ſermoõe rxrxij.par.i Lito debet ea.ſer.xxiij.in exoꝛ. Ciuitas celeſtis q̃lis ſit ⁊ quẽ habeat: cratpo 5 L tas. ſer. xxxv. p. ij. SO ? D Cogitationis male pem̃.ſ. ermone.xxriij. parte iij. Tec U. Cognitio ſi nijpſ. ius qᷓ; ; ſit ho mini vtilis 7 neceſ ſaria.ſer.x.in exoꝛ. Zdrernn conrrg⸗ cecitatem.ſe ermone v. parte Ciambel edecim pꝛietates er. xxxviij. par iij Kgolumba figurat ſpuũmſanctũ. Ibidem. Cõmunicare quotiẽs quis tenet.ſ⸗ ermone.xiiij. parte. j. P ? Q. Eõmũicãs in hebdomada ſ- ancta vk infra octa uã paſce:ſatiſfacit pᷣcepto eccłie.ibidem.O. Kõlcare nolentiũ punitio.eodem ſermone.par⸗ te.ij. per totam. Cõmunio facienda eſt cũ multiplici pparatiõe eodem ſer.par.iij.ꝑ totam. Cõicantes in pcõ moꝛtali quanti peccentſe ſer. . xvj. ꝑte.j.C?⁊ D. vti builegio ⁊ gratia ne amittat Cõmunionẽ indigne recpientes qualiter puni . ant᷑.ibidem D ⁊ E. Cõicans aliquẽ quem ſcit eſſe in peccato moꝛta li an ſemꝑ peccet mo ꝛtaliter. eo dem 1 ermo ne. parte.ij. F. Cõmunio an ſit danda ſ uſt p edendis vr decapi tandis: vel lepꝛoſis.eodẽ ſer.ꝑte.vj.Q. Concoꝛdie vtilicas ⁊ dãnificatio diſcoꝛdie. ſer. xxv. par. j. B. Coniecture quibo cognoſci᷑ ꝙ qs eſt ſine pecca to moꝛtali.ſer.xvj. ꝑte.ij. H.poſtöon. Cõfiteri tenet᷑ qͥ cõmiſit petm̃ moꝛtale ant eq; cõ munionẽ reupiat: ſi babet copiam ↄfeſſoꝛis idonei:licet ſit de peccato contnitus. ſermone rxvj. parte.iij. in pn. * EConfidere nullus debet de ꝓpꝛia vtute vl natu⸗ rali cõplecione ad cõuerſandum familiariter cum mullierib. ſer. xxxij.parte.j.p. Cõſtantia laudat᷑:⁊ inco nſtantia vitupatur.ſer mone. viij. ꝑte. viij. ⁊ y. Kon nen unꝑatoꝛis vitus ſermone rij pre Konſihi perere a ſapientiby debem: 2 de vtill / tate boni cõſilij.ſermone.ix. ꝑte.ij.F.la.ij. Conſiliarij q̃les eſſe debent. ſermone xxir. parte vij.per totam. Conſilium qualiter ⁊ de quo deb et dari.lbidẽ Conſiliariꝰ debet eſſe ſecretus.ibidem B. Ko S petens qualis eſſe debet. ibid em in fine. Cõſulens bene calijs 7 male ſibi cui eſt ſ ilis.ſer. viij. pte. iiij. S. Cõſcientia deberpurgari ab omni Ppaõ. ſe ermo. rxiij.parte.iij. A. Cõſcientia quid ſi: ir.l er. xxxiij. parte.j. z. Coõſcientie triplex actus.ibidẽ BK⁊?D. Conſcientie an in omnibo obedire teneamur: et vtrũ oẽ quod fit cõtra ↄſe clentlam ſi it peccatuʒ moꝛtale. Ibidem D. Conſcientiã aliqui habent malam et ſe ciũt ſe ha bere.et hec conſcientia mala etiam appellatur cauteriata:coinquinata:⁊ cõturbata. Alij cre dunt ſe habere bonam conſcientiaʒ ⁊ habent malam:ꝛet hec dicitur erronea.Alij habẽt ſcru puloſam. Alij timoꝛatam.Alij vo bonẽ. ibl⸗/ dem E. vſq; in finem illius partis. „ Conſcientia erronea vñ ꝓcedit.ibidem F. „ Lonſ clentia ſ. crupuloſ. vnde pꝛo. cedit. 3 biae Conſ. olanöes vite eterne que ſint.. ermo xrrvlij parte.liij. E. Konſi uetudinis vis. ſemone ruij. pane bꝛima P. Ko tnerndo mala repꝛobatur bidem Pel ij et K. eldh. gontentionis deteſtatio: et cum quibus maxi⸗ me non deber 9tendi ſernonc ir parte ſ ecun * Zabula Contẽptus mund.Xſer.xxvij.par.iij.ꝑ totam. QLotinuatio eſt vtilis.ſer.xxix.par.iij.R. Continẽs oĩa qͥd ſit.ſer.xxxiiij.ꝑte vlti.F. Contrabentes an poſſintſe decige in pꝛecio.ſer mone. xxxij.ꝑte.iij.x. ”UMU CLontumax qᷣs ðꝛ q̃drupliciter. ſermone xxxvij. EEreng. D., Conuerſatio Cõuerſi ⁊ cõuerſe gaudent pᷣuilegio ſue religio nis.ſer.xxxvij.ꝑte.vij.D „ ũ malis quantũ ſit nociua.ſer.v. oꝛ humanũ deſiderat deus ⁊ diabolus. ſer. x parte.iij. R.in fine. Coꝛpus noſtrũ qͥmodo debemus diligere. ſer⸗ mone.v. pte.iii.. Coꝛpꝰchꝛiſti ſoli ſacerdotes cõficere pñt:⁊ non aliqͥ alij hoĩes nec angeli.ſer.xiij.in exco. Coꝛpus chꝛiſti vere in hoſtia ↄſecrata continet᷑ Coꝛnpis chꝛiſti figure.ſer.xiiij.in erox. Coꝛꝑis ⁊ ſanguis ſui ſacramentũ q̃re chʒiſtus inſtituit ſub duplici ſpecie.ibidemRzZ C- Coꝛꝑis ſui ſacramentũ q̃re chꝛiſtus oꝛdmauit Coꝛpus chꝛiſti eſt medicina curatiua:cõfoꝛtati ua:pᷣſeruatiua:⁊ melioꝛatiua.ibidẽ O O. Coꝛꝑis chꝛiſti cibo eſt vite neceſſarius.eodẽ ſer. Perj. d. Coꝛpꝰ xpᷣi debeta ieiunis ſumi.eodẽ ſᷣ.ꝑ.iij.B. Coꝛpꝰ chꝛiſti reciꝑe volẽs debet habere müdi/ ciã ⁊ puritatẽ multiplicẽ.ibidẽ Lvſq; ad P Coꝛꝑis chꝛiſti cõmunione remittunt᷑ nob pctã eodem ſer.pꝑte.iii. Coꝛpus chꝛiſti deuote ſuſceptũ defẽditnos ab oibo hoſtib. ibidẽ. F£ Eoꝛpus chꝛiſti cõſeruat nobis vitã ſpũalem et carnalẽ.ibidem A. S Coꝛpus chꝛiſti indigne ſumẽtibo nõ ꝓdeſt ſed nocet.ſer. xvj. pte.j. B. Coꝛpꝰ chꝛiſti in terra inuentũ nunqͥd ſecularis poſſit ſine pctõ erigere.ibidem D.in fine. Coꝛpꝰ xpᷣi nõ eſt dandũ ſuſpeci de crimine⁊ qͥ/ modo.eodẽ ſermone.ꝑte.ij. X. Coꝛpus chꝛiſti nõ debet recige dubius depaõ moꝛtali.ibidem YJ. Loꝛpus chꝛiſti nunqͥd poſſit recipi a ſacerdote malo qui eſt in peccato moꝛtali.eodẽ ſermo⸗ ne.pte.iij. 0 Coꝛpus chꝛiſti an debeat dari amẽtibo ⁊ demo niacis.eodẽ ſer.ꝑte.iiij. Coꝛpꝰ xpᷣi an poſſit dari puen:⁊ qᷓntũ tẽpus re⸗ qnt᷑ ad illud recipiendũ eodẽ ſer. par.v. Coꝛpus chꝛiſti non debet dari luſoꝛibo ↄſuem dinarijs:nec diuinatoꝛibo aut ſacrilegis:nec choꝛeatricib:aut oꝛnãtibo ſe inboneſtj veſti⸗ bus:vł faciem fucantibo:aut adulterinos cri nes poꝛtantibo:nec meretriab aut ↄceubina⸗ rijs:niſi ſeꝑent᷑ cuʒ ꝓpoſito nõ recidiuãdi:nec , exercentibo ſe in duello vel toꝛneamencs: ne alicui infamiꝑſone. Eodẽ ſermone. parte.vj. ptotam. cecidit. codẽ ſer. ꝑce.vij. . Coꝛꝑa btõꝝ ſũt impaſſibilia:agilia:clara:ac lu Coꝛpus chꝛiſti an reciꝑe debeat qᷣ in pollutiõezʒ minoſa:⁊ ſubtilitatis dote decoꝛata. ſer.xix. ꝑte.v.per totam. ,Aoꝛ pa btõ q̃lia erunt in ſtatura:æ an oẽs ſan cti erunt equalis magnicudinis coꝛpoꝛalis ibidem Rpoſtbn.„,. allb⸗ Coꝛrectio ſubditi quõ eſt neceſſaria:⁊ q̃liter de/ bet fieri. ſer. xxv. ꝑte.ij. J. vſq; in finẽ illiꝰ parq et ſer. xxvj.parte.v. 2). Coꝛrectio fraterna an ſit de pᷣcepto:⁊ qͥ:⁊ quõ et quãdo fieri debet.ſer.xxxiij.parte.iij. A.vſ⸗ G in finẽ illius ꝑtis.⁊ ibi põt accipi ſermo de ipſa coꝛrecione. Coꝛreciõis fraterne vtilitas.ibidem L Z Coꝛons aureã habent oẽs bti in capite.ſer xix. parte.j.O.circa mediũ. Choꝛeiʒare vtrũ liceat.ſer.xxxij.par.jj.Q. Cboꝛea debet habere ſeptẽ cõditiones vt ſit lia⸗ ta.ibidem vſq; ado. Choꝛee q̃t mala faciunt:⁊ q̃liter debent euitari. . ſbigenn chad. . faeiij hoꝛeis vacãtes in feſtis faciũt cõtra pᷣc ſcificatiõis feſti.ibidem J.el.ij. btcpttum Choꝛeas qs inuenit ibidem R.in fie. Chorꝛcex Obibent multiplici lege.ibidẽ L.el.ij. vl Choꝛeiʒantiũ punitio.ibidem N.vſq; ad Q. Choꝛeiʒantes faciũt cõtra oĩa ſacramenta ecdle ſie.ibidem Q.el.ij. = Coꝛruptas res vendentes qualiter peccent.ſer⸗ mone. xxxij.par.iij. C. urioſitas qͥq ſit:ꝛ quot modis qͥs dicat᷑ curio ſus.ſer.ix.ꝑte.ij.S.la.ij.vſq; ad Z. Curioſis cunioſa qretibo eſt qſtio ꝓ q̃ſtiõe red⸗ denda.ibidẽ S. vbi multa mirabilia ponũ⸗ tur q̃ curioſi cognoſcere nõ poſſunt. uſtodes vexilli exercitus chꝛiſti quiſũt.ſermo ne.xxxv.parte.j.C Amnaci nullo mõ poſſunt deo ſatil⸗ 7 d focere ꝓ pcis:nec ab alijs adiuuari. ſer.ij. ꝑte.j. H. Dieamnnatoꝛũ pena maioꝛ: eſt amiſſio diuine viſionis ⁊ glłie celeſtꝭ ⁊ recoꝛdatio eiꝰ. ſer. xxj.ꝑte.j.ꝑ totam. Damnatian ſclant qui ſint in paradiſo:⁊ vtruz habeant memoꝛis eoꝝ que ſaebantañK moꝛ⸗ tem.ibidem C. Damnanti ſtant in inferno ſicut oues.eodem ſo mone. pte. ij. J. Damnati quõ ſtabũt ↄculcati:x vnus ſuꝑ aliã Ibidem poſt mediũ. Damnati an videbunt ſe mutuo:⁊ an aliqñ ali qd videbũt.ibidẽ Rañ mediõ. Damnati erunt turpiſſimi ⁊ reſurgent cũ omni bus detoꝛmitatibo q̃s pꝛius habcbant:cum oibo tamẽ membꝛis vt in eis crucient᷑.ibideʒ Aꝓpefinem. Dainnat apparebũt demones: et quid eis facl/ ent.eodẽ ſermone.ꝑte.v.ꝑ totam. Damnatos valde crudiabit mala ↄſ. cia. eodem ſermone. ꝑte. vj. O Donatoꝝ doloꝛes et cruciatus ac planct: 7 zͦ modo cruciabunt᷑ in om̃ib ſenſib ⁊ diuerli i mode.eodẽ ſer.pte.vij.per totam. Damnati vtrũ reſurgẽt in etate iuuenili. ſe ermo⸗ ne. xxij. in exoꝛ. T. Dãnatitria deſiderabũt que nunq; habere po/ terũt.ſ.eternam felicitatem:carnaleʒ volupta⸗/ tem:et ſuam annihilitatem. eodem ſer. par.j. per totam. Damnati an potius vellent non eſſe qᷓ; eſſ. e. ibi⸗ dem. x. Damnati q̃re moꝛi nõ poterunt.ibidem Z. Damnati famẽ ſitim ſomnũ ⁊ oia alia incõmo da ſꝑ patient᷑.codem ſer.parte.ij. Damnati an ſimul in eodẽ tꝑe patient᷑ frigus et caloꝛẽ in ſummo.eodem ſer.par. iij. Damnati cruciabunt᷑ ab omnibus elementis. ibidem. Dainnatii. gne inflamabunt. eodẽ ſermone. pte iiij.pertotam. Damnati blaſphemant deum ⁊ ſctõs:etſi unt in odio dei ⁊ ꝓximi confirmati.eodem ſ ermone parte.v. ꝑ totam. Damnatoꝝ lamẽtatio.codẽ ſe ermone. par.vj. Damnatoꝝ cantus qualis eſt. ibidem in bͤn. Damnatoꝝ deſperatio. eodem ſermo. parte. vij per toram. Damnati quomõ iuſte puniunt᷑ eternaliter de peccato tempoꝛaliter ppetrato. ibidem vſ/⸗ q; ad P. Damnatt qntuʒ in ſe fuit pemerunt multa que erãt vel eſſe poterãt infinita ⁊ eterna.ibidẽ O Dãnati an plures erunt qᷓ; ſ- aluati. bᷣmone.xxiij. per totum. Declinauerũt omnes diuerſ imode.ſe er. xxxiij. ꝑ. iiij. G.in fine. Defectꝰ rei vendende an quis manifeſtare tene/ atur emptoꝛi.ſer.xxxij.par.iij. A. Degradatio dlericoꝝ quõ fiat..xxxvij.ꝑ.vij. R Delinqntes qᷣ coꝛrigunt᷑ reꝑiunt᷑ in triplici gene re.ſer.xxvj.ꝑte.v.H.circa mediũ. Delectatio nes cogitatiõis ſunt ſex.ſer.xxxiij.par te.iij. C. Delectari debemꝰ de deo triplr.ſ er. v. . v. K. Delectant᷑ homies in diuerſis exercitijs.. ermo/ ne. xxxij. ꝑte.j. R. Denunciationẽ debet pꝛecedere fraterna moni tio.ſer.xxxiij.par.iij.J.el.ij. Denũciatio differt ab accuſatiõe ibidẽ 1 Llai. abetica Denarius datus laboꝛãcibo in vinea diuerſis hoꝛis venlentib⸗ quid ſi ignificet. ſ. ermo. xix. . vj O.poſt ] pn. Delſperatio qͥq ſit:et de eius deteltatlone.l⸗ ev parte.iij. K. Deſperatio vñ ꝓcedit. ibidem A. 7 W. Deſperationis euitãde vel curãde remedia. t dem. . vſq; in fine illiꝰ partis. Dceſcenſus xpᷣi ad inferos.ſer.xvij.ꝑte.iij. R. Deſideria noſtra oia cõplebunt᷑ in celo qñ en⸗ mus beati.ſer.xix.parte.ij.ꝑ totãa. Detractiõis deteſtatio.ſer.iiij. ꝑte.iij. S vſq; ad D. 2 lbidem P. Derractoꝛi linguam nullus vitare poteſt. wi⸗ dem Tz xXx. Detractoy v̈ba deb emꝰ vilipẽdere. ibidẽ UzA Decractoꝛes q̃re tantũ murmurãt.ibidem x. Detractoꝛes ſunt ſimiles poꝛcis.ibidem y.⁊ leo nib.ibidem Z. Denocroelin conſe oꝛtia vitare debemus. ibidẽ⸗ et J. et C. Detuctoꝛes non deb ent admitti ad teſtifican⸗ dum.ibidem B. Detractoꝛes ſeruoꝛũ dei ſunt alijs peioꝛes. tbt, dem . Decractio q̊t modis finc bigem D. vſq; ad „. Detractio hypocritaꝝ.xF⁊ GB Detractiõis remedia. ibidem Hvſq; ad P. Detrahentibo vultum triſtẽ oſtendere debem?. ibidem R. Detractoꝛib⸗ credere nõ debemus. ibidem W. Detractiõis ſuppoꝛtate vtilitas.ibidem I. Detractoꝝ ſatiſfactio.ibidem Q. vſq; in finem ſermonis. De qd ſit.ſer.v.pte.iiij. N. ⁊ fer. vj. p. z. H la. iij Deo nõ adiuuãte nipil bonn agere poſſt umꝰ. ſer mone.vj . pte.ilij. Deus ſemꝑ paratꝰ eſt pctõꝛes reciꝑe etiã ſi infi⸗ nities eũ offendiſſent.ibidem MN. Deus ſolus eſt bonꝰꝑ eſſentiã.ſer.xviij.ꝑ.j.D. Deus ſolus põcnoſtrũ appetitũ qetare 7 ſatiare co dẽ ſer.par.iij.ꝑ totã. Deus an poſſit in hac vita clare videri.ſ.ẽ errir p. P j.per totam. Dei eſſentia nõ põtctotaliter cõpꝛehendi ab alij pura creatura.eodẽ ſer.ꝑte.vj.P. Deus ſꝑ eſt paratus pctõꝛi indulgere ſi penite⸗ at.ſer.xx.in exo. Dei electio eſt eterna.eo dem ſ. er. parte.j. Dei intẽtio eſt vt ſaluemur⁊ gloꝛificemur? ad hoc nos creauit.eo dem ſer.ꝑ.ij. Deus non eſt acceptatoꝛ perſonaꝝ ſ. ed merito⸗/ . rum.ſermone.xxiij.parte.j.y.⁊ ꝑte.ij. d Deus vult omnes homines ſaluos fien quo⸗ modo intelligitur. eo dem ſermone. parte.ij. A et B. Deus quare creauit auos ſ ciedat damnodoo. ibidem F. äü Deus an diligat pctõꝛem.ſer.xxxix.in exoꝛ. Deus an poſſit odio baberi ab aliquo.ſer.xl.ꝑ. j. pertotam. ”Y Diabolus eſt malus remuneratoꝛ ſuoꝝ ſerui⸗ toꝝ.ſer.vj.parte.j. P. el. jij. Diaboli inſidie.ſer.xxvij.parte.j.D.ad finẽ. Diabolus gaudet ð partialitatibo et diſcoꝛdijs ſer.xxxiiij.par.iij. P.el.ijj. Diaboli filij ſunt partiales ⁊ diſcoꝛdes.ibidem Diabolus tribus modis vulnerat hominẽ.ſer. xxxij.par.j.C. Diabolus habitat in peccatoꝛibo ⁊ diet᷑ſerpẽs: coꝛuus ⁊ poꝛcꝰ.ſer.xxxviij.par.vij.A. Diffinitiõis cõmendatio.ſer.xiij.par.j.in pᷣn. . Dignitates non faciũt aliquẽ beatũ.ſer.xxxj.par te.j. F. la.ij. Diliges dominũ deü tuuz extoto coꝛde tuo ⁊c. quõ intelligit᷑.ſer.v.ꝑte.iij. P.vſq; ad I. Diligenda ſunt quattuoꝛ oꝛdinatiʒ.eodem ſer⸗ mone parte.iiij.D. H Diligendus eſt deus ſuꝑ oia.ibidem E. Diliges ꝓximũ tuum ſicut teipᷣm quõ intelligi⸗ tur.ibidem O. Dilecio dei erga hoĩem.ſer.xx.parte.iij.et.xxxix. ſer.ꝑ totũ.⁊.xl.etiam ꝑ totum. Diligere debemꝰ homies ⁊ odire eoꝝ vicia.ſer. xxxiiij.par.iij.S. Dilectionis diuine erga hoĩes etiaʒ peccatoꝛes duodecim ſigna.ſer.xxxix.ꝑ totum. ris.ſer.xl.parte.j.ꝑ totam. Diligẽtes ſe quaniũ diligat deus.eodẽ ſer.par/ te.vj.ꝑ totam. Diligit deus quẽ vnico.ibidem. Diogenis virtꝰ ſermone.xij.pꝑte.ij. E.la.ij. libet ſanctũ amoꝛe ſingulani⁊ Diſcipuli quomodo ſe debent habere cuim ma giſtris ⁊ ſcientia addiſcenda.ſᷣmone.xxix.par te.iil. Diſcretio eſt moderatrix omniũ virtutũ.ſermo/ Diſcretio multipliciter facit nos diſcernere ⁊ p⸗ ſentia bene oꝛdinare.ibidem .. Diſputatio eſt vtilis.ſer.xxiij.par.j.S Diſtributio accõmodata ſᷣm cõmunẽ modũ lo quẽdi:⁊ diſtributio ſᷣm impoꝛtationẽ termi⸗ noꝝ. qͥd ſit.ſer.xxiij.ꝑte.ij.A Diſcoꝛdiaꝝ ſedecim malignitates. ſer.xxxiiij.ꝑ. iij. O. el.ij.vſq; in finẽ illius parñß. Diſcoꝛdiaꝝ diuerſitates:⁊ qñ diſcoꝛdia eſt pec catũ ⁊ qn nõ.ibidem H.la.iij. . Diſpoſitiões volentiũ reciꝑe ſpũmſctm̃.ſermo. xxxviij.parte.vij.ꝑ totam. Diuinitas chꝛiſti nunq; fuit ſeꝑata ab eius car/ ne moꝛtua.ſed ſemper fuit Sinncte tã anie qᷓ; coꝛpi eius:etiã poſt moꝛtẽ.ſer.xvij.par.ij.⸗ Diuini amoꝛis duodecim excellennie.ſermo.xl. Hilectio dei eſt impᷣſſa naturaliter oibus creatu per totum. ô Diuiſiones cauſant᷑ ex multis.ſer.xxvij.parte.j. P. ad finem. Diuliſio reꝝ rationabiliter facta eſt poſt peccatũ triplici ex cauſa.ſer.xxxij.par.iij. G Diultis ſtatꝰ an ſit melioꝛ qᷓ; pauperis vel ecõ/ tra. ſer. xxx.ꝑ totũ. M Diuitiaꝝ impugnatio:⁊ mala cõditio.eodẽ ſer mone.par.j.D.⁊ E. pꝑte.ij.ꝑ totam Diuitiarũ cõmendatio.eodẽ ſer.par.j.F Diuitie quando cum bona conſcientia retineri poſſint. bidem J. Diuitie qñ nocent anie poſſidenti eas.ibidẽ Q. Diuitie acquirunt᷑ c magno laboꝛe:poſſident᷑ cum magno timoꝛe:⁊ dimittunt᷑ cuʒ; magno doloꝛe. eodem ſer.par.ij.x. vſq; in finem illi⸗ Diuitie nõ ſunt alicuius ꝓpꝛie.ibidẽ ¶N U. Diuitie non fadunt aliquẽ felicem.ſer.xxxj. par⸗ te.j. B. el.ijſz. . Docoꝛes eccleſie quo tempoꝛe fuerunt.ſermo. xxvij.parte.ij. R. Doctoꝛibus dant᷑ conſilia.ſ.quales debenteſſe reſpectu ſuoꝝ diſcipuloꝝ.ſer.xxix.ꝑ.ij. . Doccoꝛes iur an ſint dignioꝛes doctoꝛibo me⸗ dicine.ibidem C. .— Docxoꝛes et magiſtri quales eſſe debẽt.ſermo⸗ 72 ne. xxxiiij.parte. xxviij. H Domini⁊ ſuꝑioꝛes quõ ſe babere debent erga ſubditos.ſer.xxiiij.par.ij.ꝑ totam. = Dommanonesn faciunt aliquẽ btm̃.ſer.xxxj. Rte.j. H. la. ij. M Dona ſpũſſci.ſer.xxxviij.par.vj.ꝑ totam. Dona pꝛedicta figurata fuerũt in operibus ſe⸗ ptem dierum.ibidem M. vſq; in finem illi/ us partis. Dotes coꝛpoꝛis gloꝛioſiſunt quattuoꝛ.ſq; im / paſſibilitas:agilitas:ſubtilitas:⁊claritas.ſer mone.xix.par.v.ꝑ totam . Dotes anime ⁊ coꝛpoꝛis beatoꝝ.eodem ſermo. parte. vij. P. Dubius eſt euentus belli. ſer. xij. par.j. P. el. ij. Dubia ſuntin fauoꝛabilioꝛem ꝑtẽ interpꝛetan⸗ da. ſer.xx.parjJj. . Duces ſuos oẽs natiões habẽt.ſer xxxv.ĩ exoꝛ. Dulcedo ⁊ cõſolatio maxia ſentit᷑ a bñ diſpoſi⸗ tis in receptione coꝛpoꝛis chꝛiſti.ſermo.xiiij. par.iiij. B. Dulcedo paradiſi.ſer. xix. par. vij. ꝓx. “Vä Lectio pᷣlatoꝝ qualiter fieri debet.ſer⸗/ e mone.xxvj. ꝑ totum. ðèðB Electoꝛes an peccent moꝛtalit᷑ nõ eli⸗ geendo melioꝛẽ. eodem ſer.ꝑte.vj. Eligere nõ poſſunt excõicati nec eligi.ſer.xxxvij. par.vj. SꝛZꝛK O ante finẽ.⁊ G Elemoſyna facta in vita eſt młto fructuoſioꝛ q; poſt moꝛtem adimpleta ab heredibus.ſer.ij. Alphabetica iij. in exoꝛ. . ⸗ Elemoſynã facere oibs eſt pᷣceptũ.ibidem. Eemoſſna ſatiſfaat deo p peccatis pluſq; alie partes ſatutactiois.eodẽ ier.parte.j.E. Elemoſyna eſt valde grata deo.ibidem F. Eiemoiyna facit multiplican bona tpalia. ibi⸗ dem ̊ Elemoſyna liberat ab om̃i malo tꝑali ⁊ eteno. ibidein H J? K. Elemoſynã no fadins recipiet iudiciũ ſine miſe ricoꝛdia.ibidem R. Elemoſyna fadat oꝛatões noſtras exaudiri?⁊ im petrat gras ⁊ bñdictionẽ dei.ibidem LTI. Elemoſyna illuminari facit coꝛ noſtꝝ a deo.ibi dem M. M; Elemoſyna magnã remũerationeʒ recipit a deo in glia celeſti.ibidem ᷓQM. Elemoſyna nõ faciẽs cum põt nunqͥd ſꝑ peccer moꝛtalit.codẽ ſer.par.ij. MX. . Elemoſyna debet habere nouẽ conditiões vt ſit deo grata. eo dẽ ſer.ꝑte.iij.per totam. Elemoſyna qᷣb eſt faciendaibidem D. Elemoſyne:oꝛatiões:⁊ ieiunia facta in charita⸗ te quantũ differant a facis in peccato moꝛta Elemoſyna aſſimilat᷑ ſemini ꝓpter decem rõnes ibidem xX ante mediũ. Elemoſyna poſſet eſſe ta magna ꝙ eã faciẽs cõ ſeq̃re? indulgentis plenaria oim penaꝝ pur⸗/ gatoꝛ ij. ſer. xxvij. ꝑte.j. D. el. ij. Elongat᷑ hõ a deo ꝑpcm.ſer.vj.ꝑte.j.Z. Enoꝛmis ꝑcuſſio ᷣ dicat᷑ſer.xxxvij.ꝑte.vij. A1 2 B. el. ij. HWM Enoch . Helias quõ veniẽt cõtra antichꝛiſtũ. ſer. rj. ꝑte.iij. C. crca mediũ. l Epiſcopus debet ſubditos diſcoꝛdes etiã inui/ tos ad pacem reducere ⁊ cõpellere. ſer. xxxiiij. Equales ſumus oẽs q̃ ad generationẽ pᷣmaʒ et creationẽ.ſer.xj.partæ...DD. Equites exercuꝰ dei qͥ ſunt.ſer.xxxv.ꝑte.j.J. Etates mundi et hois qͥt ſunt.ſerxj. ꝑte.iij. A. Erẽpla tolerãdi oia mala potiꝰ qᷓ; deũ offende⸗ re. ſer. vj. pte.j.LC. la.iij.an mediũ. l Lépla debet eſſe vita pᷣlatoꝝ.ſer.xxvj.ꝑ.vj.O Erpellit᷑ quis de domo ꝑ tna.ſermone.xxxviij. parte.vij. F X7. Emptio ⁊ venditio qñ non valeat:⁊ qñ ſit iniu/⸗ ſta.ſer. xxxij.ꝑte.iij. òK. Erercitus potentia.ſen xxxj.parte.j.H. Excõmunicari non debet qᷣs niſi ꝓ moꝛtali pec cato.ſer. xxxvij.parte.iij. C. Ercoõicatio eſt valde timenda. eodem ſermone. in exxo. Erxcõicationis malignitas.ibidem.et parte.j.x. paxrte.v.ꝑ totam.vbi ponunt᷑ vigintiſex mali gnitates. M . Elemoſynã facere eſt opus magne virtutis.ſer. 4 Excbicatio q ſ it? ztupler ecodem ſermone. dte j.pertotam. Excòmunicatio minoꝛ quomodo incurritur. ibidemoyy. Excõmunicatio q̊modo infligi ⁊ qui eam poſ . et parte.v.in pᷣn. Ercòmunicationeʒ maioꝛẽ multiincurrũt ipſo facto. Ibidem Z.⁊ parte.vij.ꝑ totam. Erxcõmunicari poteſt quis licite.et hoc aliquan do eſt galdc conucnlens. coc ſermone. par Excõmunicans debet ſeruare triplicem oꝛdinẽ. ibidem C. vſq; ad J. Excõmunicanino debet vnus ꝓ peccato alteni⸗/ us.ibidem FEF. ̃ Excõmunicari nõ debet vniuerſitas vel collegi/⸗ umꝛ⁊ qre. Ibidem circa mediũ. Excõicari no pot moꝛtuꝰ niſi in aliqᷣb⸗ caſibus. ibidem F. — Excõmunicare nõ poteſt aliqͥs ſeipᷣm. Ibidem . anc mediũ. Excõmunicationẽ a ſe latã an qͥs poſſit incurre/ re.ididem circa mediũ. dem añ finem. Excõmunicatus iterũ poteſt excõmunicari. bi dem in fine. Excòmunicationẽ debet pᷣcedere trina monitio. Ibidem B. Excõmunicatio debet in ſcriptis fieri:⁊ zmodo lbidem. ? D. Excõmunicationeʒ an incurrat ille qui nõ obe; dit pcepto facto ſub pena excõmunicationis. Excoicatio quando eſt iniuſta.eodem ſermone parte.iiij. . ð Exrcõmunicatio etiõ iniuſta eſt timenda.ibidẽ. Erxcõmunicatio eſt nulla ipſo iure multipliciter ibidẽ M) vſq; ad O. Ercõmunicanio qn non eſt nimenda. ibidem. Excõmunicatus alium excõmumcare non po⸗/ Ercõmunicari faciens an pꝛo gando terminuz impediat vel tollat excõicatiò eʒ.ibidẽ N.poſt mediũ. Excõmunicatus iniuſte quomodo ſe debet ha bere.bidem P. Excõicatione ꝓlata ↄtra nõ reuelãtes aliqͥd qui teneant᷑ reuelare ⁊ cui.ibidẽ Q. . . Excõicatio minoꝛ in qͥ noceat.eodeʒ ſer.ꝑte.v.in pꝛin.vſq; ad . Excõicatus excõicatione minoꝛi an poſſit intra re eccłiam ad oꝛandũ ⁊ audiendũ diuina.ibi dem T.⁊ parte.vj.S.circa mediiũ. Excõicatꝰ excõicatione maioꝛi pᷣuatꝰ eſt oĩbi ſa⸗ cramẽætis ecclie:⁊ officijs diuinis nõ põt int᷑⸗ eſſe:ſed pᷣdicationi.ibidem . ſit infligere.eodem ſermone.parte.ij.ꝑ totam Ercõmunicationẽ an incurrere poſſit papa.ibi/ Zabula Ercõicatus an poſſit contrabere matrimoniuʒ. ibidem in fine. Excõicatꝰ nõ põt cũ alio dicere officiũ etiã extra eccłiaz. nec debet dicere: dñs vobiſcũ.ibidẽ.x Excõmunicatus nõ põt oꝛdinari nec oꝛdinare. ibidem X. Erxcõicatus nõ põt recipi ad religionẽ nec ꝓfeſſi onẽ facere qͥ ſit valida.ibidem Yæ. . Erxcõicatus eſt puatꝰ oibo actibo legitimis. Uñ nõ põt eſſe accuſatoꝛ:nec iudex:aut teſtis: nec ꝓcuratoꝛ:nec ſtatuta ꝑ eum facta valent.ibi⸗ dem Aq. Excõicatus occultus an faciat aliqd qð ſit vali dũ.ibidem circa mediũ. Excõicatus nõ põt aliquẽ in iudicio conuenire: ſegd bene ipſe põt cõueniri. Jbidẽ in fine. ⁊ ꝑte vj. U.circa medium. mode ibidem B. ? ꝑte. vj. ꝑ totã. Excõicati. puat᷑ eccleſiaſticis ſuffragijs.ibidẽ Cet D. *Wι Erxcõicatꝰ nõ põt eligi ad aliquã dignitate eccle/ ſiaſticã vł ſecularẽ.ibidẽ S ⁊ D.añ fi.?⁊ GB. Excõicato an teneant᷑ obedire eiꝰ ſubditi:⁊ eius debitoꝛes an teneant᷑ ei ſoluere donec in excõ municatiõe ꝑſeuerat. Ibidẽ EF⁊ H. Ercõicatus nõ debet ſepeliri in ſacro: ⁊ ſepultꝰ debet exhumari. Ibidem YX. . Excõicatus an poſt moꝛtẽ poſſit abſolui.ibidẽ poſt mediũ. ôòèòẽ Excõicati tria impꝛoꝑia.ibidem W. 3 Excõicatus deputat᷑ eternis ſupplicijs:⁊ boni puat᷑ ſempiternis.ibidẽ circa mediũ.⁊ N. Excõicatoꝝ participatio ↄcedit᷑ in ſex caſibo pᷣn/ cipalib.ibidẽ U.vſq; in finẽ illiꝰꝑtis. Excõicati a qͥb poſſunt abſolui.eodem ſermõe parte.vij.ꝑ totam. Excõicatio ꝑcutientis clericũ quõ intelligat᷑ ⁊ a ò poſſittolli.ibidem D. vſq; in finẽ illiꝰ ꝑtis. Exercitꝰ dei munitiões.ſer.xxxv.ꝑ.ij. J.an finẽ. Exploꝛatoꝛes ſunt vtiles bellantibus.eadẽ ꝑte in pnnc. „NR Ertollẽtie pctm̃.ſer.ix.ꝑte.ij.. Abꝛoꝝ ſiue ferrarioꝝ exercitiũ qͥs in⸗ uenit. ſſer.xxxij.ꝑte.j.A.el.ii. Falſificantes mẽſuras ⁊ põdera ⁊ eis vtẽtes q̃lit᷑ puniant᷑.eodẽ ſer.ꝑ.iij.D. Flatꝰ figuratſ⸗ pũmſanctũ.ſer.xxxviij.ꝑte.iiij. H Flatus chꝛiſti fuit apotheca oim chariſmatum ſer. xvij. parte.iij.circa mediũ. Familiaꝝ rectoꝛes q̃les eſſe debẽt. ſer. xriiij. par te.ij.ꝑ totam. Famoſos libeilos cõponentes vel publicãtes quõ punian?᷑ſer.iiij.ꝑte.iij.DOD. Fama ablata difficiliter reſtituit.ibidem P. Fama ꝓximi tripliciter aufert᷑.ibidem Q. Fama ablata quõ debet reſtitui.ibidem vſq; in finem illius ſermonis, xcõicatus excludit᷑ a cõuerſatione fideliũ.⁊ q̃/ Fama bona eſt valde vtilis.ſer.ix. par.qᷣ. x. 7ſer mone. xxrj parte.j. S. Famã bonà qs habeat.ibidem R. la. ij. Fantaria exercitꝰ dei q ſit.ſer.xxxv.ꝑte.j.D. Fragilitas humana.ſermõe.xxxviij.ꝑ.iiij. R R an medium. Fratris nomẽ multipliciter accipi?᷑ in ſacra ſen⸗ ptura.ſer.v.pꝑte.iiij.O. Fratres dicunt᷑ oẽs hoĩes.ſer.xxxiiij.parte.iij. F ranciſcus quõ tres oꝛdines inſtictuit. ſer. xxvij * parte.ij. E vſq; ad Xx. Franciſcus fuit figuratꝰ ꝑ vitẽ que ꝓduxittres Apagines.ibidem E. Franciſcꝰ q̊ tꝑe oꝛdines ſuos inſtituit.ibidẽ G. Franciſe“ ad qͥd fuita deo in mũdũ deſtinatus Fatoꝝ diſpoſitio.ſer.xxij.par.j. Febꝛis ſignificat pctm̃.ſer.vj.ꝑte.j.C.el.iij. Febꝛiũ diuerſe ſpecies diuerſa denotãt crimia. Feces oẽs erũt in inferno ſer.ix.pte.ij.Q. Felicitatẽ oẽs naturalit᷑ appetũt.ſer.xviij.ĩ exoꝛ. Felicitatis celeſtꝭ iocũditatẽ nec in minima ꝑte explicare valemus.eodẽ ſer.ꝑte.ij.per toram. Felicitas eſt plena oĩ bono:⁊ ſine aliq̃̊ malo.eo⸗ dem ſer.ꝑte.vj.C.circa mediũ. . Felicitas ẽ et᷑na ⁊ ſecura.eodẽ ſer.ꝑ.vij.B E⁊ C Felicitatis iocunditas.ibidem xX. Felicitas in quo conſiſtit.ſermone xxxj.parte.j. ſermone.xxviij.in exoꝛ. Femine foꝛtitudo.ſer.xxxj.ꝑte.j.. Feſtiuitas penthecoſtes eſt inter alias pᷣcipua, ſer. xxxviij. in exoꝛ. Fiducia qͥd ſit: ⁊ quõ eſt duplex.ſ.cõmẽdabilis ct vituꝑabilis.ſer.viij.ꝑte.ij. T. = Fidelitas ⁊ beniuolentia irrationaliũ erga bo⸗ minẽ.ſer.v.ꝑte.iiij. X.circa fiunem. Fidelitas debet ſeruari.ſer.viij.par.j.D. Fidelitas triplex reqᷣrit᷑ in pᷣlato.ſer.xxvj.parte.j. totam⸗ Filijs multiplici iure debet᷑ hereditas paf᷑na.ſer mone. vij.ꝑte.j. x Z A ⁊ B. Filius bona patris ðꝛ poſſidere viuente patre q̃ ei debent᷑ de iure ⁊ ex voto patris.ſer.xx.ꝑte v. ptotam. . S Filij ꝓdigi parabola declaratur.eodem ſer. par Filij quid teneant᷑ facere parentibo ſuis.ſer.xxv. parte.iij.ꝑ totam. Filij patres ſpirituales tenentur honoꝛare:⁊ ꝓ/ pter quid. Ibidem M. vſq; in finem illius lne ſounis an harentes poſſintaliqa legare. . et filias ſpurias dotare.ſer.xxxj.ꝑte.j. J. Finis creaturaꝝ qualiter ðꝛ hõ. ſer.x.par.j.F.et õs eminei ſexus cõmendatio de multis virtutib- ”ê äl Alphabetica Finem attingere nõ poſſumus ſine medio.ſer⸗ mone.xviij.in exoꝛ.circa finem. Finiti ad infinitũ nõ eſt ꝓpoꝛtio nec compꝛeben ſio.eodm ſer.ꝑte.ij. H Finis cognitio oꝑantem mouet ad agendũ.ſer mone.xix.in exoꝛ. - Finis conſideratio eſt valde vtilis.ſer.xxxvj.ꝑte ij. U.ante medilii. Fons ⁊ fluuius ðꝛ ſpũſſctũs.ſer.xxxviij.ꝑ.ij. N Fons ⁊ fluuius mũdi habet aqᷓs delectabiles putridas:turbidas: amaras:⁊ cũ difficulta/ te habitas.ibidem poſt mediũ. Foꝛmoſitas nõ facit aliquẽ btm.ſer.xxxj.ꝑ.j.C. Foꝛtitudo qᷣd ſit.⁊ de eius cõmendatõe.ſermo⸗ ne. viij. ꝑte.ij. P. vſq; in finẽ ülius ꝑtis. Foꝛtitudo neceſſaria eſt militib.ſermone.xxvij Pte.j. D. Foꝛtius qͥd ſit.vinũ:aut rex:aut mulleres:an ve ritas.ſer.xxxj.ꝑ.j.x.vſq; ad finẽ illius ꝑtis. Foꝛtitudo coꝛꝑis nõ põt hominẽ btificare. ibi⸗ dem B. Foꝛtune potentia.ibidem O. M Foꝛtuna nõ btificat hoiem.ibidem O.el.ij. Futura quantũ poſſumus cõſiderare debemꝰ. ſermone. viij. ꝑte.uij. Xx. . Frugalitas triplex reꝑit᷑ in pᷣlatꝭ.ſer.xxvj.par.vj. Tl.vſq; in finẽ illius parus. Ati induſtria.ſer.viij.ꝑte.iiij.A. Baudent angeli de conuerſione pec/ cato .ſer.vj.par.ij.QO. Baudia paradiſi que erunt.ſermone xix.per totum. Gaudia accidẽtalia btõꝝ.eodẽ ſer.ꝑ.iij.ꝑ totã. Gaudij vtilitas.ſer.xxix.in exoꝛ. Gaudendi nõ habemꝰcauſam in hoc mundo: ſed flendi.ſer.xxxij.parte.j.CZ. Bꝛatioſe ⁊ hilari vuitu debet qͥlibet pauꝑibus ſubuenire ⁊ nõ ex triſticia aut cũ indignatio⸗ ne. ſer. lij. ꝑte. iij. S. Gꝛatiſſimũ eſt deo ꝙ deuote cõicemus ⁊ ꝑcipi/ amus euchariſtie ſacramẽtũ.ſer.xiiij.ꝑ.iiij. X Bꝛati eſſe debemus benefactoꝛib noſtris. ſer⸗ mone. xix. pte.ij. B. el. ij. 2 DH. Gꝛatia dei gra data qͥd ſit.ſer.xxxiij.ꝑte.ij.R Gꝛatia gratũ faciẽs qͥd eſt.⁊ de eiꝰ dignitate ac excellentia.ibidem L ⁊ H2 Gfa ipſa eſt nob neceſſaria ad ſalutẽ.ibidẽ MN. Gꝛatie vtilitas ⁊ effectꝰ.ibidem O.vſq; in fineʒ illius partis. Gꝛgtia aſſimilat᷑ ſoli.ibidem. ipſa gra eſt oꝑi bono ſicut pater ⁊ mater filio generando.ibidem A. Gꝛatiam dei volentes reciꝑe opoꝛtet ſe ppara⸗ re. ibidem B. Gꝛatiã non habenti imputabit deus.qᷣa ex ſua culpa non habuit.ibidem. — Sꝛatia dei extinguit ſitim omniũ mũdanoꝛum Gꝛatia dei deficiente nõ poſſumus bñ oꝑari.et et in dulcedinẽ cõuertit ſupplicia ac aniaz ecck tat ad deſideria ſuꝑnoꝝ.ibidem.C Beneris nobilitas nõ facit aliquẽ felicẽ.nec de ea debet aliqͥs gloꝛiari.ſermone.xxxj.ꝑte.j.D BGBenerati ſumus omnes ab eodem patre.ibidẽ circa finem. Bloꝛie celeſtis imenſitas ⁊ incõparabilitas. ſer mone.xviij.ꝑte.j.ꝑ totam. Bloꝛiari nõ debet alquis de oꝛnatu veſtiũ. ſer mone. xxviij. pte.iij. F. Bubernat ⁊ regit deus homies etiaʒ ſceleratos H pctõꝛes.ſer.xxxix.parte.ij.ꝑ totam. Abitcat deꝰ cũ pacitid..xxxiiij p. i i. E. b Hereditas regni celeſtj deber nob q druplid iure.ſer.vij.par.j.v. Heres non ſeruans teſtamentuʒ des functi:vei iniurias ei ingerens pᷣuat᷑ heredi⸗ tate illiꝰ.ſer.xxxiiij.ꝑte.iij.T. el.iij.ad finem. Heretici ſunt falſarij bullaꝝ reg celeſtis ⁊ fal⸗ ſi ꝓphete.ſer.ix.ꝑte.ij.T. el.ijjj Hereticoꝝ fraudulentia.ibidem vſq; ad ꝑ Heret coꝝ ſeuitia.ibidem x. Heredcoꝝ cognitio.ibidem t. Hypocrita qᷣs ſit ⁊ quot ſunt genera hypocrta rum. ſer.ix.ꝑte.ij.. Hypocrita cui aſſimilat ibidem.⁊ C.el.ij.?⁊ Q. Hypocrita eſt falſus ꝓphᷣa.ibidẽ A.el ij. Hppocrita quõ cognoſcit᷑ibidẽ B.el.ij. Hypocriſis deteſtatio.ibidem E. — . „ Homies cuncti dicunt᷑ fratres.ſer.v.ꝑ.iiij. ₰ Homo in diuerſis etatibo aſſimilat᷑ diuerb be ſtijs. ſer. xxvij. ꝑte.iij. H. – Homo in hac vita nunq; eſt ſine anguſtijs.bi Hoiem nõ pñj⸗t ſatiare oia terrena.ibidem Y Homis vua mutabilis eſt.ibidem P. Hõ cui ſimilis eſt.ibidem N.circa mediũ.?⁊ Homis ſocietas habitatio ⁊ cõditio.ibidẽ Q Homies reꝑiunt᷑ in triplici ſtatu.ſermone.xxx. parte.j. M. Honeſtas in omnibus eſt ſe eruanda ſer. xxxij. parte.. G. Ho ree an poſſint deſiderari.ſermone.ix.ꝑte 7 K. Honoꝛes mũdani nõ faciũt aliquem eſſe btm̃̊. ſermone.xxxj.ꝑte.j.F. la.ij. Honoꝛes tria mala inducũt homiĩ.ibidem. Hoꝛtus omni ſuauitate repletꝰ eſt religio fra⸗ trum minoꝝ. ſer. xxvij.par.j. M. la.ij.?. x.la. iij.vbi etiã ðꝛ ꝙ eſt paradiſus voluptans et hoꝛtus deliciaꝝ. Hoꝛtus vt bene fructificet debet a decem pſer⸗ uari.ibides M.la.ij.vſq; ad.x Hoſpitiũ triplex habuit chꝛiſtus in mundo. ſer. xvij.par.iij.F.añ finem. Hoſpites ſuos tria male remũerant.ſer.xxxviij parte. vij. EF Z. Hũilitacj cõmẽedatio.b.ix.in exoꝛ. ⁊ ꝑ.iij totẽI. ⸗ „— 2 Humiitas quid ſit.ibidem C. Humilitas liberat a peccatis.ibidem. Huñmilitas eſt deo grata: homini vtiliſſima: et diabolo cõtrarijſſima.ibidem D. Humilitatꝭ lectionẽ doctoꝛ nr̃ Jeſus ſepius re plicauit ct q̃re.ibidem ante mediũ. HBuumilitas ſedatiram dei.ibidem. . Humilitas meret᷑ gre infuſionẽ:augmentatio/ né:cõſeruationẽ et gloꝛificationẽ.ibidẽ. Humilitas pᷣſeruat a pctis.ibidẽ circa finem. Humilitas eſt neceſſaria ad receptiõeʒ ſpirituſ ſancti.ſer. xxxviij.par.vij. K. Hũilitas exaltat hoĩiem.ſer.ix.ꝑte.iij.E Humilitatis exempla.ibidem ? vſq; adR. Huuilitai gradꝰ duodecim.ibidẽ R.vſq; ad P Humilitatis inductio.id eſt que ad eã inducũt ibidem P. vſq; in finẽ illius parr. AUcctantia quid ſit ?⁊ quomodo ſit pec/ catum.ſermone.ix.parte.ij. B⁊ D.vſ q; add8. HD Jactantie abomiĩatio ⁊ deteſtatio.ibi Jeiunij cõmẽdatio.ſermone.viij.parte.iij.J.cir ca medium. Ignis purgatoꝛij quomodo cruciat aias ſepa ratas.ſer.ij.parte.iij.A.ſpe finem. Jgnis nterſii an ſit coꝛpoꝛeꝰ.ſermone.xxij.ꝑte Ignis inferni quomodo cruciet ſpũs a coꝛpo⸗ re ſeꝑatos. Ibidem E. Ignis infernalis quõ vrat coꝛpoꝛa damnato⸗ rũ ⁊ nõ cõſumat.ibidem.E Ignis inferni an equaliter omnes cruciet. Ibi⸗ dem B.in fine. int ſpũmſanctum.ſer.xxxviij.pꝑte.iiij.õn. Ignis figurat ſpũmſctm̃.ibidẽ R.⁊ K dupler. gnis ꝓpꝛietates.ibidem. V Ignis apparens aplis q̃re nõ fuit carbo nec flã ma:ſed lux.ibidem R ante finem. Ignis ſpũſſanctus quõ extinguit᷑ ⁊ cõſeruatur ibidem Rduptlttlter.. Ignoꝛantia duplex reꝑit᷑ in hbomine ſq; natura/ lis ⁊ crimialis.ſer.vj.ꝑte.j.D.el.ij.⁊ E. Ignoꝛat hõ ſeptẽ naturaliter.ibidem D.el.ij. Ignoꝛantie deteſtatio ⁊ malignatio.ibidem E mitari nõ debemus peccãtes ſed a peccato re/ ſurgentes.ſer.ix.ꝑte.ij.Z. Imago dei q̃liter ſit in homie.ſer.x.ꝑte.j. B Immoꝛtalitas anie rõnalis ꝓbat᷑ eodẽ ſermo/ ne.pte.ij. Rvſq; ad L. Imdꝑatoꝛ habere debet oĩa iura in ſcinio pecto ris.ſer.xxxj.in exoꝛ. Impꝑatoꝛ eſt dñs mũdi.eodẽ ſermõe.ꝑte.j.F Imꝑatoꝛis excellentia.ibidem. mperatoꝛ coꝛonat᷑ tribus coꝛonis et quid ſi⸗ gniticent. ibidem. * Incoꝛrigibiles debent de ſuis exceſſib punin Zabula Infamie malũ.ſer.xilij. ꝑte.ij. d1 Infamationes facte a malis non ſunt curande ſer. xxxj.ꝑte.j. R.la.ii. Infernus nullam habet redemptioneʒz.ſermo⸗ Inferni memoꝛia valde eſt vtilis.ſer.xxj.⁊.xxij. in exoꝛ.vinuſTJ. Infernus vbi eſt.ſer.xxj.parte.ij. Infernum eſſe.ibidem ꝓbat᷑ in pnci Inferni nomina.ibidem Infernus q̃ttuoꝛ habet loca.ibidem G. Ad infernũ qui deſcendãt.ibidem D. Inferni ꝓfunditas.ibidem in fine. Inferni obſcuritas.eodẽ ſer.ꝑte.iij ꝑ totam. In inferno oia erũt ↄfuſa ⁊ ſine oꝛdine.⁊ elemẽ ta an ſeruabũt ſuas pꝛietates. ibidẽ R&sue Inferni fetoꝛ.eodẽ ſer.par.iiij.ꝑ totam. Infernaliũ penarũ grauitas.eodẽ ſer.ꝑ.vij. R. Inferni peſſime cõditiones.ſermone.xxij.parte iij. circa finem. ́ÿM Infirmitas coꝛꝑis plerũqʒ eſt vtilis anime.ſer Ingratitudis viciũ quantũ ſit deteſtabile.ſer.ix ꝑte.ij. G.el.ij. ? DH. et ſer.xxxiiij.ꝑ.xxiiij. d Iniurias remittẽs eſt valde comẽdandus.ſer. xxxiiij.par.iij.L. circa medium. Iniuriatus an teneatur damnuʒ remittere. ibi⸗ dem P. la. ij. Inimicum vtrum diligere teneamur.ibidẽ R. la.j.vſq; ad D. ”UVUVMM Innocentia quid ſit.et de eius cõmendatione. ſer. viij. parte.j. C. m 2 nde. Z Ino bedlientie deteſtatio ⁊ punitio. ſermone.ix. Ignite lingue q̃re aparuerunt apłis qñ accepe lone. lx. par.ij. J.el.ij. ?2 KX5. In oibus generũ ſpeciebo vnũ eſt metrũ ⁊ men ſura alio ꝝ.ſer.xxxiiij.in exoꝛ. Interdicti tꝑe an aliqn liceati ſacro ſepelire coꝛ poꝛa moꝛtuoꝝx.ſer.j.ꝑte.j. P ⁊ Q. Intentio recta ⁊ ſincera debet in oĩ oꝑe habeni. ſer. iij. ꝑte.iij. A.et ſer.v.parte.v. G Ira ꝓximi triplici modo mitigat᷑.ſermo.ix.par⸗ Iter agentes quibus veſci debent.ſermõ e.xiiij. in exoꝛ.O in fine. Judex nõ debet eſſe nimis feſtinus in iudican/ do.ſer.iiij.par.iij. B. Judex debet habere multas cõditiones.ſermo ne.viij. ꝑte.j.F.vſq; ad O. Juderx debet diligenter audire ambas partes. ibidem DH. nahes e ꝓhibentur młte ꝑſone.ſer. xxix.ꝑ. Y. 7 △½ Juder qualiter ſe debet habere in iudicãdo.ibi dem B. vſq; ad finem illius ꝑtis. Jncr egoit unenloe iden J. Judex an aliquid acciꝑe poſſit a partibus.ibi dem. R.?2 %₰ varaibtzs wi Zuſticiã volens aiijs mi Alphabetica JIugdiciũ humanh quattuo: puertunt. ibidẽ J. in fine. * Judex malei ſa ad qͥq tenet᷑ibidem.L⁊ M. Judicare an debeat iudex ſᷣm cõſciam. An v⅓ ſᷣm ꝓbatiões.ſer.xxxj.ꝑte.iij.x.vſq; ad B Jugith caput Holofernis abſcindẽs qͥd ſigni Juramenta nõ ſeruãtes quõ puniant᷑.ſ er. xxxij. parte.iij. J. JZJuramentũ de malo non ligat.ſer.xxxiiij.parte Juſticia accipit᷑ ꝓ oĩ vᷣtute.ſer.viij.in exoꝛ. Juſticia cõmendat᷑ rõnibo:autoꝛitatibo ⁊ exem/ Juſticie ſunt diuerſe ꝑtes de qͥbus tractat᷑.ibi⸗ dem Evſq;adzyÜy. bet hr̃e qͥnq; ↄditiões.ibidẽ F vſq; ad O. Juſticia generalit᷑ oib eſt admiſtrada.ibidẽ E Juſticia debet admiſtrari cũ diſcrerione.⁊ qñq; ex rõnabil cauſa põt moderan eiꝰ nigoꝛ:⁊ de bet eſſe cõiũcta cũ miſcðia.ibidẽ L⁊ M. Juſticie q̃ttuoꝛ cõtrariant᷑.ſ.amoꝛ:odiũ:timoꝛ: et cupiditas.ibidem O. uſticia laudat᷑.ſer. xxxiiij.ꝑte.iij. U.el.iij. uuenes quõ debent viuere. ſer.xxuij.parte.v. per totam. Ze valde cõmẽdat᷑.ſer.xxiiij.ꝑte.ij.F⁊ G . Jgenun defectus Jbidem. nnenes ſunt ꝑſpicacioꝛes ſenibo.ſer.xxix.par⸗ te.lij. B. ⸗ Aboꝛantiũ cõmendatio:et ecõtrario de noõ laboꝛantibo. ſermo. viij. par.iiij O.circa finenn. Laboꝛ omnis requirit ſuũ pꝛemium Lancee ſpeʒate exercitꝰ dei que ſint.ſermo.xxxv Largiter debet qͥs ſubuenire ꝓximo.ſer.iij.par⸗ te.iij.X ⁊Z x. Aaudes méiop nobis ſunt vituꝑia.ſer.iiij.par Laudes de ſuis operib nunqd ſine pctõ poſſit q̃ͥs deſiderare.ſer.ix.ꝑte.ij.y. Laudari in hac vita nullus debet velle. Jbidẽ Laudareſ. epman ſit pctm̃ ⁊ quando nõ.ibidẽ Laʒzarus q̃driduanus qͥd ſignificet. ſer. xix. par⸗/ te.vj. P. ßMU Legata nõ ſoluẽtes qᷓntũ peccẽt.ſer j. . ij. C Lepꝛa ſignificat pctm̃.ſer.xxxiij.ꝑ.iij.E FF G. Lepꝛoſi ſeptem deſignant ſeptẽ peccata capita/ liaibidem GB. 4 Tepꝛa curat᷑ ſeptẽ modis.ibidẽ H vſq; ad LZer hũana q̃re nõ ꝓhibet oĩa vicia.ſer. xxxij. pte j. R.el. ij.poſt medi. UM udicans ꝓ pecunia vel alia ex cau ſtrare ?⁊ eos punire de Zex naturalis qͥd velit.ſer.xxxiiij.ꝑte.iij.E.el.ij. Zer moꝛtis totũ huanuʒ genus occupauitier. xxxvj. par.iij. A. Libertatis cõmendatio.ſer.vj.par.j. D. et ſer. xij Partc. ieGA((H. Liberũ arbitriũ vtrũ homo amittere poſſit.ſer. Liberũ arbitriuũ quid ſit ?⁊ auomodo cogi non poteſt:⁊ de eiꝰ dignitate ⁊ vtilitate.ſermone.x. te. ij. T. vſq; ad YX. rUM Aberũ arbitriũ qualiter ſit in deo: in angelis:⁊ in hominib ibidem YSꝓ. Aberalitas cõmẽdat᷑ſer.xxiiij.pte.ij.J. Liber vite ⁊ moꝛi:ſer.xxxv.ꝑ.j. P.circa mediũ. Ambũ qͥ intrent:⁊ an poſſint inde extrahi ꝑ ſuf fragia.ſer.ij.parte...iDRMñdõ5. — Zingua refrenanda eſt.ſer.iiij.in exoꝛ.⁊ parte.j. ptotamm. Lingua ꝑiculoſioꝛ eſt omni beſtia eodẽ ſermo/ neparte.A. ,DMMMO5. Lingua mlta mala facit.ibidẽ.? N¶) .iij. S. = ne vtilitas magna. eoden. ſer. par.j. Linguã dedit deꝰ homi multiplid ex cauſa.ibi Lingua triplex ſiue linguagiũ repitur.Ibidẽ.et ſer. xxxviij. ꝑte.iiij.. vbi ðꝛ ꝙ alið eſt lingua⸗ gliũ in celo:aliud in mũdo:⁊ aliud in inferno „ „ Angua hebꝛea fuit pꝛima:⁊ erit vltima.ſer.iiij. kte. j. R. ☛ Angue refrenande erempla ibidem X. Zinguoſitatis deteſtatio.ibidem ¶DH. LZinguã ſcire refrenare eſt ꝑfecta ſcia.ibidem. Zinguoſus eſt ſiłis coꝛnidi ⁊ coꝛuo:⁊ debet exi⸗ pelli de hoim cõſoꝛtio.ibidem. LZingua qd ſit.eodẽ ſer.p.iij.OD poſt mediũ. Linguas tres aliqñ vnꝰbõ diet᷑ habere.ſermo Lingue ignee q̃re apparuerunt apłis qñ recepe runt ſpũmſcem̃.ſer.xxxviij.par.iiij.J. LZocutio hoĩs demõſtrat q̃lis ſit interiꝰ.ſer.iiij. parte.. FZ KR. HM Zoquẽdi quadriptita eſt ratio.ibidem R. Loqcitatẽ ſequẽs ſtultus eſt.ibidem M. QLitigationis deteſtatio:⁊ cũ quibd maxienõ de bemus litigare. ſer. ix. par.ij. F. la.iij Lites ſunt euitande.ſer.xxix.ꝑte.iiij.in fine. Loc debet eſſe ꝓpoꝛtionatꝰ locato ⁊ econtra.ſer Locꝰ in qͥ nõ põt mercari.ſer.xxxij.ꝑte.iij. T. Ludi ⁊ recreatões an liceãt.ſer.xxxj.p.j. K.el.ij. Lupoꝝ fallacia triplex.ſer.ix.ꝑ.ij.T.el.ij.⁊.x. Lupus tectus pelle ouina ꝑ tria cognoſott᷑.ibi⸗ Luxurie cauſe ſunt multe in mliere.ſer.vj.par. iij. O. crca finem. Lingua male vtentes merent᷑ loquelam amitte re. Ibidem. . l S Aggalene conuerlſio.ſer.vj.in exoꝛ.et m prte.iij. E E duplex.⁊ ibi de vita eius ⁊ de ſeptẽ demonijs que añ cõuerſio nnẽᷓẽ habebat: ⁊ de eius finitione. Magdalene q̃re chꝛiſtꝰ pᷣmo apparuit poſt re⸗ ſurrectionẽ q; aplig ſerarvi vari. T2U. Maggdalenã amoꝛ diuinus multifoꝛmit᷑ im/ mutauit.ſer.xl. parte.xj. C. L Magniticentia qͥd ſit.ſer.viij.ꝑ.ij. V. Magnanimꝰ qs ſit. Jbidem. Magniticꝰ ðꝛ q ſeit facere tria.ſer.xxxiiij.ꝑ.iij.¶ Maglſtri alioꝝ q̃les eſſe debẽt. ſer.xxix.par.ij. per totam. . . Magiſtri muroꝝ ſiue edificoꝝ ſunt hũane vi te vtiles. ſer. xxxij.par.j. Z. la.ij. Magiſtratꝰ⁊ officiales ad qͥd tenent. ſ. er. xxxiiij Pte.lij. y.la.iij.ad finẽ.⁊ P.el.iij. Magis tribulato in hac vita dabit᷑ conſolatio mnaloꝛ in alia.ſer.xix.pꝑte.iiij. dd. Magnũ ⁊ multũ ðꝛ aliqͥd abſolute qð eſt par⸗ uum ⁊ modicũ reſpecuue.ſer.xxiij.ꝑ.ij.C. Maledicere creatur nõ licet.ſer.iiij. bip ij. O. Mali pᷣlan diuerſis nomibo appellant᷑.ſer.xxvj Nte. vj. in pn. Maloꝝ punitio eſt bonoꝝ cõſolatio ⁊ qͥetatio codẽ ſer.pte.v. R. circa mediũ. Manna de celo deſcẽdens multiplicit᷑ figura⸗ ult euchariſtie ſacramẽtũ.ſer.xvj.in exoꝛ. Mania virgo fuit pꝛiuſq; martyr. ſermone. xv. in exoꝛ. ij. H . Monaa vᷣgo quare tantũ doluit in paſſiõe filij Marie tres q̃re ſimł ꝑrexerũt ad ſepulchꝛũ rpi ct nõ ſeꝑate.ſer xvij.ꝑte.iij. U.circa medium. Matrimo nialis actꝰ vtrũ impedire debeat cõ⸗ munionẽ ne fiat:⁊ q̃nto tꝑe debent coniugati mrimonio abſtinere anteq; cõmunicent.ſer. Maritꝰ ⁊ vxoꝛ quõ debẽt inuiceʒ cõuerſari ⁊ ſe Habere. ſer. xxv. ꝑte.j.pertotam. . Matrimonij fides ⁊ honeſtas.ibidẽ Z2?z A. dem . an medii. Matrimonialis act?q̊ tꝑe nõ debet exerceri.ibi Medicꝰ noſter rpᷣs erptꝰ eſt nr̃as infirmitates cet ideo nob valde cõpatit?᷑.ſer.xx.ꝑ.x.T. . Medici q̃les eſſe debet.ſer.xxix.par.viij.ꝑ totã. vbi eriã ponit᷑ qualiter peccẽt in ſuo exercitio Medici ſunt in triplici differẽtia.ibidem Z. Medicus vtrũ curare debeat illũ qͥ nõ vult cõ/ Mediocn ſtat.ſ.eoꝝ qͥ necſi ũt pauꝑes nec di/ uites: ſed hñt neceſſaria ẽ melioꝛ q; magnoꝝ diulitũ vł paupeꝝ ñ volũtarioꝝ.ſ.xxx.pꝑ.j.O. Mryelius eſt duo eſſe ſimul qᷓ; vnũ ſoluʒ:⁊ qre. ſer. xxvij par.j. N. Melioꝛ eſt ſtatus religioſus q; ſecular. ibidẽ B. el.ij.2. .? A. eleiil. Memoꝛia pꝛeteritoꝝ ad tria eſt vnlis.ſer.viij. Mercantia eſt licita ⁊ neceſſaria.ſer.xxxij.par.ij P arte.iiij S *⁹ NMemoꝛie debemus cõſeruare que diſcimus. ſer. xxix. ꝑte.iij. J. Memoꝛie cõmendatio.ibidem. Memoꝛia moꝛtis ad multa eſt vtilis.ſer.xxxvj Ppar.ij. ctoraaoln. Mentiri venialiter qͥs nõ debet vt aliũ a moꝛ⸗ tali liberet.ſer.xxxj.par.ij. P.nec vt alium libe ret a moꝛte.ibidẽ. nec vt ſeipᷣm libet.ibidẽ R. Mercenanꝰ bonꝰ ⁊ malus qs ſit.ſer.vij.ĩ exoꝛ. Lvſq; ad O. Mercari qͥs põttribo de cauſis.ibidem O. Mercãtie ars eſt ꝑiculoſa qͥ ad aiazʒ.ibidẽ in fi. Moercatoꝝ fraudes ⁊ pctã. eodẽ ſer.ꝑ.iij.ꝑ totã Mercatoꝝ finis ⁊ itetio q̃lis eẽ debet.ibidẽ P. NMoercari an poſſint clerid ⁊ religioſi.ibidẽ R. Mercani qͥ tꝑe nõ poteſt. IJbidem S. Mercari quo in loco eſt ꝓhibitü.ibidẽ T. Mercãtiã exercẽt licite tria genera hoim.ibið x MWoercatoꝝ mendacia.ibidem F. Mercatoꝛ plus rem vend ter peccet. ibidem H. ”M Mercantia diuini amoꝛis.ſer.xl.in exoꝛ. Meritũ magnũ acqrunt qͥ ꝓ moꝛtuis elemoſꝑ nas faciũt vel alia bona.ſer.ij.ꝑte.iij. q. Merita illius qͥ peccat moꝛtalit applicantur a deo alijs ſaluadis.ſ er. vj. parte.j. B. Mereri vitã eternã an poſſit aliqͥs de cõ digno. ſer.xx.par.viij.ꝑ totã. MZ ens rõne termini q̃li Militü chꝛiſti monſtra ⁊ deſcptio. ſer.xxxv.ꝑte j.per totam. —— Milites aſtantes ad ꝑſonam chꝛiſti qui ſunt. Militũ cõditiones ⁊ qͥd facere debent. ibidem N ⁊7 Mvſq; ad Q.el.j. Milites q̃lem ꝑſonam habere debẽt: 2 quõ in pugna ſe habere debent. ibidem. Militũ ſingule armature qͥd ſignificẽt.ibidem Miliũ equi ⁊ ipſoꝝ eq̊ꝝ armature qͥd ſpũalit᷑ ſignificent: ⁊ ſimilit᷑ alia oꝛnamenta. ſer.xxxv par.j. A.el.ij.vſq; ad finẽ illiꝰꝑtis. ⸗ Milites fiunt foꝛtioꝛes ⁊ audacioꝛes exhoꝛta/ tionibo capitanei.eodẽ ſer.parte.ij. J. Milites dei ſunt boni.et mali ſunt milites dia⸗ boli.ſer.vj.par.ij.Q. Milites rpi ſunt religioſi.ſer xxvij.parj. T Militũ leges ſunt ſeptem. Jbidem. ilitibus dantur conſilia.ſermone.xxix.pante j. p totam. Militie excellentia et vtilitas.ſer xxxj.pte.j.H. Minus ſoluit qͥ tardius ſoluit.et econtra.ſer.j. Miracula ⁊ ꝓpdigia multa facta ſuntin reſurre ccione xp̃i.ſer. xvij.par.j. ?2 H5. Miracula facientes nõ omnes ſunt ſancti.ſer. xxxviij.par.iijin ppn. . Allphabetica Miſericoꝛdie opera oĩbo ſunt neceſſaria.ſer.iij. Miſericoꝛdie opeꝝ fructificatio eſt vtilitas.eo dem ſer. pte.j.per tota. Miſericoꝛdia quantũ eſt deo grata.ibidẽ N. Miſericoꝛdes eſſe debemus exẽplo oim crea⸗ turaꝝ.eodẽ ſer.par.ij. R.circa medium. etibi multa de miſcðia.⁊ ecõtra imiſericoꝛdia q̃lit᷑ elſt deteſtanda. H Miſericoꝛdia dei maxima eſt.ſer.xx.ꝑte.x.ꝑ to⸗ tã. ⁊ par.xj.etiã ꝑ totäa Miſericoꝛdia plenꝰ eſt xpᷣs:⁊ inq̃ntũ deꝰ:et in⸗ q̃ᷓntũ hõ.eodẽ ſer.ꝑte.x. Rvſq; ad U. Miſericoꝛdia dei eſt alta: pfunda:larga ⁊ lon/ ga:ac q̃drata.ibidem S. Milericoꝛdie dei nullus eſt terminus nec mẽ⸗ ſura. ibidem . Miſcõie dei exẽpla.eodẽ ſer.ꝑte.xj.ꝑ tota Miſcðie dei magnitudo.ſer.xxiij.ꝑ.j.T Miſſa qͥd ſit:⁊ qͥs pᷣmo eam dixit:eta q̊ crimo nie eius inſtitute ſunt.ſer.xiij. parte.j.¶. Miſſa q̃re ſic appellat᷑.ibidemd. Miſſam vtrũ oi feſto qlibet audire teneat᷑: et 4 ſint excuſati.ibidem B. Miſſe pᷣncipiũ nõ audiens in feſto vtrũ peccet moꝛtaliter.ibidem VDO. Miſſam parochiani ſui vtrũ re teneant᷑.ibidem J. Miſſam audiẽs an aliqͥd debeat offerre.ibidẽ in fine. Miſſa boni ſacerdotis vtrũ ſit melioꝛ qᷓ; miſſa mali.ibidem K. Miſſe vᷣba vtrũ audire diſticte teneamur:⁊ de deuotione q̃ ſtari debet ad miſſam. ibidẽ Z. Miſſe audite vtilitates.eodẽ ſer.ꝑte.iij.ꝑ tot. Miſſam ꝓpꝛiã de feſto nunqͥd quilibet audire teneat᷑.ibidem LCL. Mogeſtie cõmẽdatio.ſer.viij.ꝑte.iij.ꝑ totã Monachũ bonũ tria facũt.ſer.xxvij.ꝑ.j.P. Monopoliũ erxercẽtes q̃liter puniant᷑.ſer.xxxij par.iij.x.in fine. Moꝛa ⁊ tarditas eſt nociua.ſer.xxiij.in exoꝛ. Moꝛtui dicunt᷑ doꝛmientes multis de cauſis ſer..parte.j.E Moꝛtui pñt viuenti ij.par.ij.per totã. Moꝛtuos debet vnuſqᷣſq; ſuffragijs adiuua/ ii,.in . Moꝛs bonoꝝ eſt optima.in.ij.ꝑte eiuſdeʒ ſer⸗ re. ibidem Q.in fie. Moꝛtui q̃druplicit᷑ intelligunt bona q̃ ꝓ eis fi unt a viuẽtib.eodẽ ſer.ꝑte.iij. Xx. Moꝛtui coꝛꝑalit᷑ ⁊ ſpũaliter adiuuant faciẽtes p eis ſuffragia.ibidem. W 1 — Moꝛtuoꝝ memoꝛiã fieri in hoꝛis canonicis ? — in die moꝛtuoꝝ q̃re eccłia oꝛdiauit.ibidẽ vy. Moꝛti triplici ſubijcit hoĩes pcm̃.ſer.vj.par.j. O vſq; ad Z. Moꝛtui reſuſciati a chꝛi ſto qa ſt ignificẽt ſpũa/ in feſto oẽs audi ũ ſuffragijs adiuuari.ſer. Moꝛtua dicunt᷑ oꝑa fada in pœõ moꝛtali.eo⸗ dem ſer. par.iij. KF. Moꝛs maloꝝ quõ eſt hoꝛribilis:et qᷓ; cõſola/ toꝛie moꝛiunt᷑ boni.ſer.vij.ꝑte.ij. ).. Moꝛs vnigeniti eſt valde doloꝛoſa.ſer.xv.in Moꝛtale peccatũ quantũ pꝛepõderat veniali⸗ bus.ſer.xxvij.parte.j.RKR. Moꝛs clamat ad auaros: delicioſos et ſuper/ bos.ibidem Z. el.ij. Moꝛi cõſideratiõe debemus a diſſolutiõ ibo abſtinere. eo dẽ ſer.ꝑte.iij. HdHd Moꝛs magnatoꝝ płimoꝝ deſcribit᷑.ibidẽ O. Moꝛtẽ nullus euadere põt.ibidẽ R? S̊õ. Moꝛtui Alexãdn ⁊ceſan miſeri exclamatioaibi Moꝛtale pctm̃ eſt quod opponit᷑ charitati dei ⁊ ꝓximi.ſer.xxxiij.par.iij. 1 Moꝛtale pctm̃ eſt tranſgreſſio legis naturalis vel ſcpture decem pᷣceptoꝝ aut euãgelice.ibi⸗ dem O P Q. Moꝛtale petm̃ eſt cõtemptio ßlatop z lno begl entia illoꝝ qñ pᷣcpiũt honeſta.ibidẽ R⁊z S. Moꝛtale pcemm̃ eſt moꝛoſa cogitatio ⁊ delecta⸗ tio reiturpis.ibidem TC⁊ U. H Moꝛtale pccm̃ eſt ꝑiculo moꝛtis coꝛꝑalis vel ſpũalis ſe vel ꝓximũ ſine neceſſitate exponere Moꝛtaliter peccãt agẽtes ⁊ cõſentientes pecca⸗ to moꝛtali.et q̃licer.ibidẽ.y.vbi etiã oſtedit᷑ ꝙ diuerſimode qͥs cooiaii. Moꝛtaliter peccant pꝛoximũ ſcãdaliſantes de moꝛtali pctõ: ⁊ quo.ibidem.— Moꝛtis ineuitabilitas.ſer.xxxvj.in exco. Moꝛtis qͥditas.eodẽ ſer.pꝑte.j.per totam. Moꝛs a quo ſit facta.ibidem XL. Moꝛtis memoꝛia eſt valde vtilis ad plura.eo dem ſer.parte.ij.ꝑ totam. Moꝛs totum humanũ genꝰoccupauit ⁊ inua ſit. eodem ſer.par.iij. dq. Moꝛi oẽs in infantia an eſſet meliꝰ.ibidẽ ĩ fine Moꝛiun: ẽs hoĩes płib de cauſis.ibideʒ A. Moꝛtẽ fugere nullus valet nec potẽs nec ſapi/ ens necfoꝛtꝭ nec diues nec ſancꝰ nec foꝛmo⸗ ſus necnobilis nec alius qͥſq;.ibidẽ G. vſqq in finẽ illius ꝑtis. monis in fine. ⁊ ꝑte.iij. R. Moꝛtis qͥnq; ferocitates ⁊ mala.eodem ſer.ꝑ. liij.pertotam. Z Moꝛientis pctõꝛis lamẽtatio.ibidẽ ZTC. Multitudo ſaluãdoꝝ.ſer.xxiij.ꝑ.j.x Mulieres ſunt naturaliter mag pie qᷓ; viri.ſe mone. xv. in exoꝛ.ij. Y. l Mulierẽ q̃re deꝰ fecit de coſta viri.ſ.xxv.ꝑ.j.D Mulierũ cõmendatio.ſer.xxviij.in exoꝛ.⁊ par⸗ 2 Tabulag Mulierũ male conditiões. eadem par.iij. D Zuuer vᷣin qd dignioꝛ eſt viro.ibidem E. Mulieru oꝛnatus.ibidẽ .vſq; in finem iilius panrtis.vbi declarat᷑ quo poſſunt ſe oꝛnare. et gqua ex cauſa ⁊ intentione. Mulierũ foꝛtitudo.ſer.xxxj. par.j.U. Mulier vana ⁊ pulcra tandem deturpat᷑ ⁊ cõ⸗ Muliaterij ⁊ carritoꝛes exercitꝰ dei qͥ ſunt.ſer. xxxv. panrej. ODHD. Mulaplicant᷑ bona tꝑalia tꝑc pacis.ſ. er xxriiij parteij. KK. “?UVMVW Munerũ donatiõe cõtrahit᷑ ⁊ cõfirmat᷑ amici⸗ da. In ꝓlogo totius volumis huuus. Mounera excecãt oculos iudicũ.ſer.xxix.ꝑ.v.J. Muũdus ato deficiet qͥ ad ſuperbia:auariciã:⁊ luxuria. ſer. ix. pte.ij. R. Midus eſt cõtemnendus multiplici rõne. ſer mmMoone.xxvij.parte.iij.ꝑ totam. Moundus q̃nta mala facithoiby.ibidẽ X. vſq; Luuũqdi amicꝰ q̃re ðꝛ inimicꝰ dei.ibidẽ C. HNHoundus decipit amatoꝛes ſuos.ibidem F. Mundana ſunt viliſſima.ibidem B. MNMundũ an diligere debeamus.ibidẽ MM Mundi inſtabilitas.ibidem .vſq; in finẽ il⸗ lius pariss. HMundũ cõtemnere debemus exẽplo xp̃i.ibidẽ in pnapio eiuſdẽ ꝑò. S. an finem. Muidani hoiĩes q̃ctuoꝛ deſiderãr q ſibi rapiũt Ittuoꝛ heredes.ſer.xxx.ꝑte.ij. A¶ 2 B. Nuũdana cito tranſeũt.ſer. xxxvj. par.ij.x. Myundane cõſolatiões ſunt defectibiles:turbi dei:aimare: ⁊ difficiles ad habendũ. et ecõtra⸗ rio eſt de ſpũalibi.ſer.xxxviij parte.ij.l.poſt mediunm. Muudicie cõmẽdatio.ſer.xviij.p.vl.M.añ finẽ Lourmuratiõis pcm̃.ſer.uij.pte.iij.ꝑ totam. Mouſicoꝝ exercitiũ an ſit licitũ:⁊ qͥs eũ inuenit. ſeer.xxxij.par.j. E. el.ij. Atura naturata cõuertere põt vnam n ſubſtantiã in aliã:ꝛ⁊ mico mag natu⸗ ra nacurãs.ſer.xiij.pꝑte.ij. DD)O). MHMHMMature potentia ⁊ foꝛtitudo. ſer.xxxj. parte. .J. NUatura eſt imutabilis ⁊ vincit artẽ. Jbidem. Natura triplec nos ad pacẽè inuitat.ſer.xxxiiij.ꝑ. lij. Z. la. ijj. Nauis ðꝛ pnia q̃druplici de caula. ſ. er. v) par.ij v.circa meduim. Nauis ðꝛ religio duodeceim de cauſis.ſer.xxvij Pte.. G. vſq; adz. Negligentic deteſtatio. ſer. xxvj.ꝑte.v.in n. Nobultas in q̊ cõſiſtit.ſer.v.pꝑte.j.x.in Pn. ⁊ ſer. Nobiluas anic.ſer.x.parte.ij.Z. par. vj. O. Muiũdane res q̃re no pnt nos cõtẽtos reddere Obediẽtie trã greſſio ẽ g Nobilitas gener nõ facit aliquem btm̃.et in a⸗ nõ debet qs głian..ſer.xxxj.par.j.D. Nobilis vicioſus eſt alijs ignobiuoꝛ.ibidẽ. Noia debẽt eſſe reb ſona ſa. . .. . Noſtra ſunt im tria.ſer.xxxij.in exoꝛ. . Notariꝰ quãdo inſtituit᷑ ſex iurat facere.ſer.xxix Notarij ſalanũ.bidem. Nouicij gaudent pᷣuilegio religionis.ſermone xxxvij.pte.vij.d. .. . Nubere q̃nẽs liccat viduaꝶʒ.ſer.xxviij.par.ij.x. Nubere an ſtatim liceat mulieri poſt moꝛtè vi/ ri.ibidem A. vſq; ad D. ” Numerus repꝛoboꝝ an erit maioꝛ qᷓ; bonoꝛũ. ſer. xxiij.ꝑ cotum. äl Nũerando decipiunt qñq; cãpſoꝛes ꝓximum. — Nubes figurat ſpũmſcim̃.ſer.xxxviij.par.iiij.E ſer. xxxij.p.lij. KE. . Belientie cõmẽdatio ⁊ quõ fieni de⸗ 0 bet hilariter:celeriter: ſine murmura⸗ tione:ſimpliciter:inuariabilit᷑: itegra⸗ liter:veraciter:feruenter:cõſtanter:hu⸗ militer: ſinceriter ⁊ ꝑſeuerãater. ſer.ix.ꝑte.ij. L. la. ij. vſq; ad S.. Otßq bedientie exempla. ibidem R . Obedientia eſt pᷣmũ fundamẽètũ religiõis ⁊ val de vtcile.ſer.xxvij.ꝑte.j.T⁊ Tj. 7 K Obedlientia fratrũ minoꝝ excedit obedientiam oim alioꝝ religioſoꝝ.ibidem ¶l. rauiꝰpem̃ qᷓ; trãſgreſ/ ſio pauꝑtat ⁊ caſtitatis.ibidem B. Obediendũ eſt ſuꝑioꝛibn.ſer.xxxiij.ꝑte.iij. R. Obſtinatio eſt filia ſuꝑbie.ſer.ix.pꝑ.ij.F.la.j. Ociola vᷣba debent euitari.ſer.iiij.ꝑte.j.K. Necium eſt vitandũ.ſer.xxxij.ꝑte.j. LTet W. Oculus mentis ⁊ coꝛꝑis inquinat animaʒ.ſer. xxxiij.par.iij.B. Odiũ erga ꝓximũ ſumme eſt deteſtandum. ſer. xxxiiij.par.iij. B. . Oleu ſpũale ðꝛ ſpũſſctũs ſer.xxxviij.ꝑ.ij.QO. Olua ſignircat miſcðie opus:eodem ſer.parte vij. A. circa finem. = Oficiales ad qͥd teneant᷑.ſer. xxriiij. ꝑ.iij.y.la.ij. ad finem. ?æ P. el.iij. Oia ad nihilũ renderent niſi ea deus in eſſe con ſeruaret.ſer.v.pte.iiij. E.poſt mediũ. Omnia creauit deus ad vtilitatẽ noſtrã:⁊ quõ. Ibidem J. “ Oinnia agunt oꝑa ſua ſᷣm nature ſue ↄditioõeʒ. ſer.xxiij.par.j.E. Oꝑa miſcðie coꝛꝑalia ſer. iij. pte. ij. O 7 P. Oꝑa miſcðie ſpũalia ſunt ſeptem:⁊ dedarãtur Oꝑa ſine charitate facta quib ſunt ſimilia. ſer. ix. pte.ij. S 7„ ſunt ſeptem:⁊ declarant᷑ Alphabe etica Oꝑpatio nr̃a debet hfe gria ibidẽ J. circa mediü. Oꝑationẽ illã bonã aſſumere debemꝰ cui ma⸗/ gis inclinati ſumus.ibidem K. Oꝑationũ mundanaꝝ alique ſunt licite ⁊ aliqᷓ non. ibidem O. Oꝑa aliq̃ nõ pñt male fieri:aliq̃ nõ pñt bñ fieri et alia ſunt indifferentia. eode ſer.ꝑte.ij. R. Oꝑationes ſeptẽ dieꝝ figurauerũt ſepteʒ dona ſpũſſancti.ſermone.xxxviij. parte.v. ¶M. vſq; in finem illius ꝑtis. Opinio antiqͥꝝ an mag ſeqᷣ debeat q; mo der/ no ꝝ.ſer.xxxj.ꝑte.iij. T. Oꝛatiõis cõmendatio ⁊ neceſſitas ad graʒ ſpi⸗ rituſſcti recipiendã.ſer.xxxviij.ꝑte.vij.O. Oꝛatio poteſt qᷓdruplicit varian.ſer.xxxj.ꝑ.ij.x Oꝛdo ſaccum ferentium vtrũ iam venerit.ſ er. xj parte.iij. C. Oꝛdinis tercij btĩ Franaiſ ci inſtitutio: pfectio: et exaltatio.ſ er. xxvij.ꝑte.ij.ꝑ totã. O:ꝛdo minoꝝ: pᷣdicatoꝝ:carthuſienſiũ:⁊ ciſter/ ſtercienſiũ q̊ tꝑe incepit.ibidem S. . Oꝛandũ nõ eit publice ꝓ malis moꝛtuis ſine ſi gnis pnic.ſer.xiiij. ꝑte.ij.y. Oꝛnatꝰ veſtiũ qñn ſit licitus. er.xxviij. p.· iij. F. vſ⸗ q; in finẽ illius ꝑtis. Oſia coꝛꝑis ecclie dicunkapoſtoli. mo. xxxviij gte. liij .R.circa pn. Atientia qͥd ſit: et de eius cõmẽdatiõe p er vcilitate ac inductiõe ad illã.ſer.viij. par.ij. E. vſq; in finẽ illiꝰ partis. Patientie ↄſeq̃nde remedia.ibidẽ E. vſq; in finem illiꝰ partis. Panienta eſt neceſſania religloſ is ſermo. rrvij. Nte. j. E. Pacis pᷣdicatio habetſ⸗ ſermone xxxiiij pteiij. vſq; in finẽ illius ꝑtis. Pax tnplex reꝑit᷑.ſ.inqͥnata:ſimulata:⁊ oꝛdina ta.ibidem L⁊ UI⁊xX. Pacẽ cũ inimicis oẽs bĩ̃e tenent ibidẽ.· S vſq; adO. Pacè annundãs nobis non eſt tñ vt colũba re cipiendus.ibidẽ U. Pagclfici ſi untſecuribidem J. Pacẽ ſeruantes totã legẽ adiplẽt. tbidẽ lij Pacifici ſunt filij dei.ibidẽ P. Pacis duodecim vtilitates.ibideʒ dj. vſq; ad Q.el.ij. Pax eſt valde grata deo. ibideʒ S la.j3. circa fi⸗ nem. ? F. la.j. Pacis comendatio ac ad eñ exhoꝛtatio. vbideʒ QR⁊Z S·le.ij. Pacis diuerſitas. ibidem X. la. ij. Pacem oia appetüt. ibidem. y. .D Pacẽ verã nõ habẽt mali.ibidẽ T.el 1.2. 5 la. ij. Pacẽ ⁊ ↄcoꝛdiã habere⁊ q̃rere multa inducnt. ibidẽ Z. la.ij.⁊ A.el.ij.vſq; ad O. Parx qualiter Rert debet. ibidem OQ. el. ilij. Par crleſtio⸗ ſer xNy. nreii j. Q£ Placere omnib vtru i debenmue lerv. parij v.ante mediũ. Papa debet habere om̃ia iura in ſcninio peco/ ns.ſermone.xxxj.in exoꝛ. E. Pape excellẽtia ⁊ q̃re ſic aſpellat eode ſer ſe ermone parte.j. G. Paradiſus terreſtris q̃lis ſit:et qd ibi hõ facie / bat:⁊ quõ:⁊ qᷓ;diu ibi ſtetiſſetſi no eccaſſ. ſer. vj.ꝑte.j.O ⁊ N. vereatlen Pordalſ us terreſtris eſt religio ſe er xrvij. pane .y. I. Paradiſus quõ ſ achomana? ſer. xxxv. ꝑ totuz. Paradiſum volẽs appᷣhedere neceſſe habet ſu perare tria vicia. eodẽ ſer.ꝑte.ij. R.?⁊ I. Parochianꝰſacerdos quõ coꝛnigere debetſ⸗ ub ditos malos.ſer.xiiij.par.ij.S. Pars ſine ſuo toto eſt imꝑfecta.ſer.xvij.p.ij. K Partiapat᷑ diuerſimode cũ excõicaj.ſi er. xxxvij. parte.vj.O vſq; ad I. Participantes cũ excõicatis quã excõicationeʒ et pęns incurrat.ibidem. Parclipans ꝑ metũ qliter peccet.⁊ an ercõica⸗ tionẽ incurrat.ibidem R. Participãs cum excõicato an peccet moꝛtaliter „ ibidem T. Partiapari põt ſine pctõ cũ excõicatis ꝓpter ſex cauſas.ibidẽ U.vſq; in finẽ illius partj. Partiapãs in crimie quomõ puniat᷑.in defen. Pucüan grel. X. . arualitatũ malignitas. er. xxxiii arte. vſq; in finẽ illiꝰ Parg poncih. Partiales habẽt aruplicẽ afflicione: labo⸗ rem.ibidẽ A.el.iij.vſq; ad E. Partialiũ punitio.ibidem D.el.iij. Partẽ habens in coꝛde:vł oꝛe ꝓferẽs ſe babere aut opere actũ pantialitat facies peccat moꝛ/ taliter. J. vſq; ad O. Panialitates quomõ debent extirpari.ibidem 7 P. Parentes tenent filios educare:erudire:⁊ coꝛi⸗ rigere.ſer xxv.pte.ijꝑ totã. Pa oꝛ bonus qs ſit.ſer.xxvj.ꝑ totũ. Paſtoꝛ oues ſuas occidit tripliat ſine manuũ iniectione.eodẽ ſer.ꝑte.v. H.poſt mediũ Paſtoꝛeo anialiũ qualiter ſe babere debẽt. ſ. er. xxxij. ꝑte.j. T. el.ij.? U. Pan io tp̃i ⁊ btẽ virginis lachꝛymola deſ. cnbit ſer xv.ꝑ totum. Paſſo dno oĩa creata cõpaſſa ſunt.eodem ſer⸗ mone in exoꝛ.j. Paſſionis chꝛiſti lachꝛymatio quanti ſit merii eodem ſer.in exoꝛ.ij. Paſſio viſa mag cmouer ỹ audita.ibidẽ . Paſſio indebita incõꝑabilius affligit q; meri⸗ ailoner . 5 aſſionẽ ⁊ doloꝛẽ rpᷣ angebat co itio in titudinis humane.ibidem Rz S S. G Paſſionis xp̃i future ſi nibitones d aus mat d*% Zabula Pabuitrodemt ſen ermone parte. in pn. Pasria celeſtis cõmendat᷑ de ſex.ſe er. xix. pte. vij D.vſq; in finem illius ꝑtis. Patria celeſtis eſt valde amena:pulcra ⁊ bene oꝛdiata:maxia atq; clariſſima.ibidẽ R⁊Z S. Penia icktus ⸗ habet diuerſas manſiones.ibi⸗ em . Paternitas tripler repitin plato. ſer xxvj. parte v.ꝑ cotam. Paucos ſaluari pbat᷑ronibo:cxemplls: figun . elt autoꝛitatibo.ſer.xxiij.par.iij.p totam. Paugꝑibo omnia diſtribuere amoꝛe dei eſt val de meritoꝛiũ.ſer.iij.parte.iij.x. Paugioꝛibo 2 iuſtioꝛibo eſt magis ſubuenien/ dũ.ibidem D. Paupꝑtas cõmendat᷑ ſer xxvij. pte.. J. Paugtatis ſtatus an ſit melioꝛ ſtatu diuinay ſer. xxx. ꝑ totuaim. Paugꝑtas chꝛiſti.eodẽſ. er. pte. . D. in fine. Paupꝑtas q mala faciat ibidem B. . Pauꝑtatis cõmendatio.ibidẽ H vſq; agꝗ W. Pauptas volũtaria valde eſt meritoꝛ.it lau⸗ danda.ibidẽ M. Ubietiã ðꝛ ꝙ; laudabilius eſt oia ſimul ꝓ xpᷣo relinqre q; illa pauperibo⸗ diſtribuẽda ſeruare. Pauptas inuolũtania qñ ſit mericoꝛia 7 ãndo nõ. ibidem NH. Peccatũ in nobis non eſſe an ſ. are valeam.ſ r mone. v. par. v. ) Pecm̃ opponit᷑ diuine gr̃eꝛ charttati.ibidẽ. . Peccati malignatio. ſer. vj Pte.j.per totam. Peccatũ pᷣmoꝝ parentũ qͥd mali ”M W1Z2O. Peccm̃ ðꝛ frigidũ duab⸗ er cauſis. ibidẽ P. Peccõꝛ ðꝛ moꝛtuus ⁊ moꝛtuo aſſimilat qnq; 5 cauſis.ibidem vſq; ad R. Pem eſt ponderoſu ⁊ hoꝛnibiliter feridi ibidẽ HPcõꝛ in inferno ois ſdie obliuiſcet᷑ ibidem. Peccãdo elõgat᷑ hõ a deo.ibidem Z. Paõꝛ qᷓ qᷓntũ in ſe eſt ðꝛ occidere patrẽ⸗ ⁊2 filiuz ac ſpũmſem.ibidem a2. Paoam abominabile ⁊ odioſuʒ eſt deo. ibide Pam fetet coꝛã deo ⁊ angelis.ibidem C. Pam faat angelos cõtriſtari:⁊ demones leni/ ficat.ibidem.⁊ Peccatoꝛ eſt ſeruus diaboli ⁊ pei ĩibidem d.: ſermone. xij. pte.ij. y-. Pcrõ: beſtis eſſe cẽſet᷑: imo beſtijs beioꝛ. ſ. nern. pte j. E. ? ſer.xij.pte.j.Q ⁊z R. Pam vnũ ad aliud trahit.ſer.vj. parte.. Ff. Pcõꝝ ſeptem gradus.ibidem. Peom̃ facit hoiem ſtultũ.ibidem DYꝓ. Peccatũ excecat hoĩem.ibidem F. la.ij. ⸗ Peocm vulnerat aiam: eteã oĩbo bonis expoliat ibidem O. e⸗ . Peecaro offendunt᷑ ſeptẽ.ſcq; deus: paradiſu us: primꝰ:ipſe peccãs: pur gatoꝛii:infern⸗ 2 t0/ (us mundus: ibidem . = — Pam̃t in aia falſi ificati. imaginẽ dei. ibidem S. Pam̃ erxpellit gram dei:⁊ nõ poteſt ſtare cũ eo ſpũſſauũs.ibidem P. el.iij.? Z. PRacenen facit oꝛationem inexaudibile; ibidem A.el. iſ. Peccatũ ſignificat᷑ ꝑ. febꝛẽ. ibidẽ C 2 duplex. Peccata etia venialia ſt unt marime cauẽda. ler. xxvij. parte.j. RKR. Peccare non debet aliq uis p cunq; cõmodo conſequendo:vel malo euitando.ſermõe.vj. par.j. D. el.lij.vſq; in finem illius paris. Pckoꝛ i in cena pnie debet poneretria fercula. eo dem ſermone. ꝑte.ij. l. Pcõꝛ nõ poteſt reſurgere a pctõ pꝛia veute:ni ſia deo adiuuet᷑.eoodem ſenpte:uij.¶ D. Pecctõꝛ qͥlibet etiã ſceleratiſſimus ad pniam c / uerſus recipi a deo.ibidem 12 O. Petm̃ trahu ad infernũ:ſe er. xij. pte.j. ſI1. Pcõꝛ an debeat coꝛrigere Pcozem. ſer. rxxiij. parte.iij. Eel ij. Pcxã euitant᷑ moꝛtis memoꝛia: maxie tria. ſe er. xxxvj.parte.ij. . Pcõꝛes nõ poſſũ ut reciꝑe ſpümſ. ctm̃. ſer rrrviij Pte. lij. y y. ⁊ Pcoõꝛes non pabent eſſeſt puale:nec viuere:nec ſentire:nec ratiocinari: necintelligere.ibide vx ante mediũXũ. Peccatoꝛ es an diligat deus. ſe er. xxrix. p totum. Põꝛem pᷣdeſtinatũ an deꝰ mag diligat q; i iu⸗ ſtum pᷣſcitũ.eodẽ ſer.ꝑte.iiij.ꝑ totã. Pctõꝛes qͥdam maximi poſtea facti ſunt ma⸗ gni ſcti.eodẽ ſermone.pte.xij. Penthecoſtes feſtũ eſt marimü. ſe er. xviij. exoꝛ. Penam ꝓ pctis venialibo debitã an dãnati pa/ tient᷑ eternaliter.ſer.ij.ꝑte.j. J. Pnia eſt neceſſaria ſaluti pctòzis:⁊ figurata eſt per archa noe:⁊ dici nauis multis de cauſis ſer. vj.pte.j.y.ante medii. Pniam agetes faciunt gaudere angelos 7 con triſtari demones. codẽ ſer.parte.i. Pnia facit gaudere cotam trinitatem.ibideʒ anñ medium. Penitẽs pccõꝛ an letificet deũ mag ; q; bon⸗ ſpʒ bñ faciens. Ibidem R. Penitẽtia debet eſſe aſp era. ibidem i in fine. nie fructificatio.eodẽ ſer.ꝑte.iij.ꝑ totam. Penatina facit reuiuiſcere oꝑa moꝛtificata per peccatũ.ibidem A. . Pnia eſt valde deleccatiua anie ibidem B. Pnia paclficat hoiem eũ deo: ⁊ multiplicẽ pacẽ ei acquirit. ibidem D. Pnia magdalene ⁊ conuerſio acfinino ebe ibi⸗ dem E. Penitere poteſt bomo etiam in articulo moꝛq. eodem ſer.parte.iiij. N⁊? O. Pnia benigna potiꝰ qᷓ; ſeuera eſt imponẽda de linquentib multiplici ex cauſa⸗ a. ler V Rv⸗ 6. circa medium. .. . Pertectü qͥd dicat᷑.ſ· er. xxxiiij. par. vl. A. Perſecutionũ vtilitas.ſer.viij par.ij Alphabetica Percutiens ꝓximũ oſtenditſe eſſe ſtultum.ſer. vy. parte.j. C ll.e Percutiens clericũ quã excõicationẽ incurrat:⁊ liter abſolui poſſit.ſer.xxxvij.ꝑte.vij.D.vſq; in finem iũlius ꝑtis. Percuſſio enoꝛmis q dicat᷑.ibidẽ A⁊ B. el. ij. Peregrinꝰ fuit xpᷣs in hbocmundo muluplid ex caula.ſer.xvij.ꝑte.iij.y ⁊ E. Peregrini ſumꝰ omnes in hocmũdo.ſermone xxxiij.in exoꝛdio. M Peregrini duodecim leges.ibidem. Peregrinus poꝛtãs mantellũ: capellũ:⁊ bacu/ lũ quid ſignificet.ibidem I. H Pertfecta leticia in q̃ conſiſtit.ſer.xij.parte.ij.A. poſt mediũ. j. Z. vſq; in finẽ ulius pꝑtis. Perſecutiões ſunt nobis ſicut apes fabꝛi ⁊ cõ⸗ flatoꝛes.ibidem F. Poerſeuerancia neceſſaria eſt maxime religioſis ſer. xxvij. ꝑte.j. F. ̊ŕßÿMUD Perſeuerantie vtilitas.ſermone.xxix.par.iij. R et ſer.xxxiiij.x. Perſeuerare opoꝛtet in bonis actiõibj.ſermo. xxxij.ꝑte.j. L⁊ WM. Perſeuerãuia qͥd ſit ⁊ de eius neceſſitate.ſermõe xxxiiij.parte vlctima pertotam.et ibi ſermo de ipſa virtute. Per ſeu eratia ſũme affligit diabolũ.ibidẽ x. Perſeuerantia eſt duplex.ibidẽ G. — Perſonarũ nõ eſt acceptatoꝛ deꝰ.ſer.xxiij.p.j.x. Pertinax qͥs ſit:? ꝙ tria obſeruare debemꝰ vt ptinacis fugiamus.ſer.ix.ꝑte.ij..la.ij. Petro qre chꝛiſtꝰvoluit annũciari ꝑticulariter ſuaʒ reſurrectionẽ a Marijs.ſer.xvij.ꝑ.j.C. ante medium. Pꝛecepta eccleſie que ſint tam qͥ ad ieiunia qᷓ q̊ ad alia.ſermone.xxxiij.parte.iij.S. Pꝛecia reꝝ que eſſe debent.ſermone.xxxij. par⸗ — Pꝛeciũ rei põt tripliciter cõſi iderari. Ibidem. 5Pꝛedicatoꝛ ad plauſum populi pᷣdicãs ðꝛ cec⸗ ſer. vj. ꝑte.j.F. la.ij. Pꝛedicatoꝛes dicunt᷑ canes dei.ſer.ix.par.ij. el. ij. et H. Pꝛedicatoꝛ debet in ſuo receſſu aliq dona ſpi⸗ ritualia relinq̃re ꝓplo ſuo.ſer.xxv.in exo. Pꝛedeſtinatio dei an oẽs cõpꝛehẽdat.ſer.xxiij. par. j. y. ?.ij. O. Pꝛedeſtinatio dei vel pᷣſcientia nõ eſt cauſa ne⸗ ceſſitans ad bñ oꝑandũ vel male.eodem ſer. Parte.ij. O ?Z ᷓͤ»ͤ[m.: Pꝛedeſtinatio includit mediũ dirigens in finẽ Pꝛelatio nunqͥd poſſit deſiderari abſq; pecca/ to. ſer.ix.ꝑte.ij. J. Pꝛelano eſt fugiẽnda ibidẽ R. Pꝛelatio eſt neceſſaria in hac vita.ſermõe.xxvj. in exoꝛ. MU Pꝛelatoꝝ bonoꝝ cõditio.eodem ſer.ꝑ totũ. Pꝛelatoꝝ bonitas ſalus eſt ſubditoꝝ.eodem Piclan etis mali honoꝛandi ſunt.ſer.xxiiij.ꝑte Pꝛelatio nõ facit aliquẽ btm̃. ſ⸗ ermone. xrrj. par Pꝛeparati ire debemus ad ſacrã cõmunioneʒ. ſer.xiiij. te.iij. x toram. Pꝛeparatio ad recipiendã gram ſpũſſancii.ſer. xxxviij.ꝑte.vij.ꝑ totam. Pꝛeſumptiois pctm:⁊ qñ qs dicatp̃ſumptuo . ſus.ſerix.pte.ij. B. el. iij. Pictoꝝ exercitiũ eſt licitũ.ſer.xxxij.par.j.D.el.ij Pigricia deteſtat᷑.ſer xxvij.ꝑte.j.U.el.iij. Pilatus teſtificatꝰ eſt de reſurrecoe xpᷣi.ſer.xvij parte.j.E.oirca mediũ. Pꝛinceps debet mag appetere amari qᷓ; timeri ſem xuij.ꝑte.ij. T. Pꝛincipũ ſtatus.ſer.xxx.in exoꝛ. Pꝛinceps debet habere omia iura ĩ ſcrinio pe⸗ ccoꝛis ſui.ſer.xxxj.in eroꝛ. Pꝛincipis honoꝛ eſt pax ſui populi.ſer.xxxiiij. ute.iij.C. añ finem. HMD Pollutio q in ſomnis accidit:an impedire de,/ beat cõmunionẽ ne fiat.ſer.xxvj.ꝑte.vj.R. Potẽtie in ſolo obiecto ſuo poſſunt qᷣetari et ꝑ⸗ ftici. ſer. xviij. ꝑte.iij. KNRK. Potẽtioꝛ nõ debet deſpicere debilioꝛẽ. ⁊ q̃re.ſex mone. xxiiij.ꝑ.ij. K. H Poꝛtitoꝛes hois ad ſepulchꝛũ materiale: coꝛ⸗ Palge mtened ſunt. ſer. vj. ꝑte.j. TC. oꝛta ꝑ quã defert᷑ moꝛtuus ad ſepulchꝛũ q̃ ſit. ibidem U. pulchꝛu qᷓ Pꝛoceſſio palmaꝝ ⁊ oliuax qᷓ re fiat. ſer. xxriiij. Pꝛocuratoꝛes qles eſſe debẽt.ſer. xxix.ꝑte.iiij. B.vvſq; in finẽ illius ꝑtis. . Pꝛocuratoꝛis officũ eſt neceſſariũ.ibidẽ D. Pꝛoditõis pcem̃ eſt valde graue.ſer.iiij.ꝑ.ij.l Pꝛopbete falſi ſunt ſex.ſ.mundus:caro:diabo lus:mali chꝛiſtianitheretici:⁊ hypocrite.ſer.ix Per j. L. vſ. 6 6 Be⸗ dꝛophetie de chꝛiſti paſſione. ſer. xv. ꝑte. j. vſeq in finẽ illius Ertnons. Fv kte j. vſe Pꝛomiſſa ſunt ſeruãda.ſer.xx.pte.v-ſ. Pꝛomiſit nob deꝰ vitã eterns mulnplicit᷑ ibidẽ. Pꝛopꝛia bona ⁊ nõ aliena debẽt pauꝑibo ero⸗ Pꝛopoꝛtio attingẽtie ⁊ eqparantie qᷣ ſit ſer. xix par.vj. P. ante mediũ. Pꝛouiſoꝛes campi ⁊ exeratꝰdei qͥ ſint.ſer.xxxv. Pꝛouidere futura mltũ eſſe vtile.p.viij.p.iiij.x Pꝛoximis ⁊ ꝓpinqoꝛibo eſt magj ſubueniẽdũ qᷓ; extraneis.ſer.lij.ꝑte.iij.D. —— Tabula Pꝛoximũ diligere tenemur:⁊ q̃re.ſer.v.par.iiij. O vſq; ad y. Pudiocie cõmẽdatio.ſer.viij.parte.iij.?DO. PDueri quõ debent educari.ſer.xxv.par.ij.J.añ medium. Pugna ⁊ dimicatio ad capienduʒ paradiſum quõ fiat.ſer.xxxv.ꝑte.ij.ꝑ totam. Pulcritudo anie.ſer.x.ꝑte.ij.?F. Pulcritudo coꝛꝑis nõ felicitat hoĩem. ſer.xxxj. Parte.. .. . Puniri debent malefactoꝛes.ſer.vlij.ꝑte.j.E. Punire aliũ volẽs nõ debet ipſe in eodẽ crimi⸗ ne eſſe.ibidemlYyæ“ — Punictio ⁊ pᷣmiatio maioꝛ debet dari ſᷣm maio ra merita ⁊ demerita.ſer.xix.ꝑ.vj.O.circa finẽ Purgatoꝛiũ vnde ðꝛ:⁊ qtuplex ẽ.ſer.ij.par.j.A¶ Pugarorpena ; ſit hoꝛribilis.eodẽ ſer.par. Purgatoꝛij pena cuiꝰmiſterio ifligit ibidẽ B. Pꝛudentia qᷣd ſu:et de eius cõmendatiõe:et ꝙ; R ad tlenikin vne qᷓ; in alio.ſer.viijspar. Pꝛudentie diuerſitas ibidẽ PP. Pꝛudentia mala ⁊ falſa qͥd ſit.ibidem. Pꝛudẽtia mala ctandẽ vincit᷑ a bona.ibidẽ.QA Pꝛudentia induſtrioſa qͥd ſi.ibidem R. Pꝛudentia vana ac carnalis ⁊ fatua qͥd ſit.ibi⸗ dem S. Pꝛudentie officia q̃ ſint.ibidem Tꝛ Z. vſ. ; ad finem illius ſermonis. Pꝛudentia quõ depingi ibidem T. Pꝛudenna ſerpentis q ſit.ibidem U.circa finẽ. Pꝛudentie exempla.ibidemy. Pꝛudentia marxia reqᷣrit᷑ in platis: qᷣ in trib pᷣei pue ðᷣ bẽt eſſe pꝛudetes.ſer.xxvj.ꝑte.iij.ꝑ totã. Puſillanimitas quid ſit.ſer.viij.par.ij.U.poſt medium. Uando qͥs teneat᷑ coꝛrigere primum q ſer. xxxiij.pte.iij. B. el. ij. poſt pn. . AQAuattuoꝛ tenemur diligere ex chari⸗ ttale. ſer. v. ꝑte.iiij.d “ Quattuo: ſunt bono viro neceſſaria.ſer.xxxiiij. v* Pte.iij.S.ad finem. Quattuoꝛ ſũt q de facili ſe diffundũt.ſer. xxxviij parre.vij. G. poſt mediũ. èð Quattuoꝛ comitant᷑ amoꝛẽ diuinũ.ſer.xl:ꝑ.viij Quattuoꝛ ſũt homi difficilia.eodẽ ſer.ꝑ.xj.i pᷣn. Quattuoꝛ modis oſtẽdi põt amoꝛ.ſer.xxxix.ꝑ. rj. circa mediũ. —ê Queſtiones hereticoꝝ cõtra ſacramẽtũ coꝛꝑis chꝛiſti ſoluunt᷑ ſermone.xiij.ꝑte.ij. V.vſq; in finem illius partis. 1. Qulietxẽ nõ poteſt inuenire homo in delicijs: di/ uitijs:vł honoꝛibo. ſer. ix. ꝑte.ij. M Qulietẽ oia appetũt.ſer.xxxiiij.pte.iij. G.el.ij. Quiet cõmendatio.ſer.xxxviij.ꝑte.vij.p-. Quilibet ſanctus habet ſingularẽ pꝛerogatiuã: ccin ca nulluʒ habet ꝑ oia ſilem. ſer.xl.ꝑte.vj. T.crca medium. Quinq̃ geſima die poſt reſurrecionẽ ſuam q̃re chꝛiſtus miſit apłis ſpumſctm.ſer.xxxviij.in exoꝛdio. r de abüdantia. ſer. xxxij. pte.iij. U. Ratio debet dñari ſenſualitati.ſermo ne.xxxiiij.ꝑte.iij. J.el.j. Rectoꝛes terraꝝ ad qͥd teneant᷑.ibidem.y.la.iij. Redemptionis bnficiũ nos ſuꝑ oĩia ad amoꝛẽ dei accẽdere debet.ſer.v.ꝑte.iiij. . Regule nouẽ cognoſcẽdi pctiñ moꝛtale.ſermo ne.xxxiij.p.iij.¶ D.in fine.⁊ Il.vſq; ad finẽ illi us partis. . Regula tercij oꝛdis bti Frãciſci cõmẽdabii eſt: et in ſacra ſptura figurata.ſer.xxvij.pte.ij. B Regulã ipſaʒ qͥs inuenit:qͥ tꝑe:⁊ q̃lit ea inſtitu/ iit. ibidem Cvſq; adx. . Regula ipa fuit ſpũ ꝓphetico pᷣnũciata.ibidẽ E Regula hec diuio fuit oꝛacło reuelata.ibidẽ D Regulã ipſam oꝛdinauit btũs Frãciſcꝰ triplici medlio.ibidem p.Z.? A. Regt Regnũ celoꝝ acqᷣri ꝑ beatitudies euãgelicas ſer.xviij.ꝑte vltima Religioſe ꝑſone ſũtilli de tercio oꝛdie bti Frãci ſci:⁊ ꝑcutiẽtes eas ſunt excõicatiibidẽ C. Religioſoꝝ oim pᷣuilegijs gaudẽt illi de tercio oꝛdine pᷣdicto. ibidem in tuue. Neligionis potẽtia.lʒer.xxxj.ꝑte.j.R . Religioſi debent in veritate ambulare. ibidem Religioſi an ſꝑ peccẽt moꝛtaliter choꝛeiʒando. ſer.xxxij.ꝑte.j.QO.circa mediü. ptꝛie volũtates ⁊ ſenſualitates. ſer.xij.ꝑ.ij. ¶. Religioſi qles eſſe debent:⁊ quõ cõuerſari et vi uere.ſer. xxiiij.ꝑte.j.ꝑ totam. NReligionis fũdameta ſũt tria.ſ.xxvij.ꝑ.j.in pᷣn. Reugionẽ fundauit xpᷣs.ibidem Reugioſi dicunt᷑ milites xpᷣi.ibidem T. Religio cõꝑat᷑ milite.ibidẽ vſq; ad BZ. Religioſi ſuſpecta ↄſoꝛtia ꝓhibent᷑.ibidem x. Religio ðꝛ via trium dieꝝ.ibidẽ A. Reugio ð nauis duodecim ex cauſis.ibidẽ G Religioſi debẽt celeſtibo attẽdere:⁊ a mũdanis ſeq ſtrari.ibidem G⁊ JTJ. Religioſus malꝰ non poterit diu ꝑſeuerare qͥn alios inficiet.ibidem . . Religioſi debẽt amare vitã ſolitariã.ibidẽ J. Religioſi debent cauere etiam minima peccata ibidem K. Religioſus nõ debet nimis occupari nec ocio⸗ ſus ſtare.ibidẽ L. Religioſi obediea ðbet eſſe ꝓmpta.ibidẽ MD. Aritas facit rẽ eſſe charaz. 2 ecõtra eſt la hec cõtinet duodeciʒ ꝑfectiões.ibidem Religionẽ ingredi parũ ꝓdeſt ſi nõ abnegent ꝓ . Religioſi debent eſſe vnanimes ⁊ ↄcoꝛdes.ibi Religionis ſocietas eſt valde vtilis.ibidem. Religio vnit diuerſas naturas ⁊ complexiões. Religioſoꝝ victꝰan debeat eſſe (bidem O equalis.ibidem poſt mediũ. eligioſum bonũ tria faciut.ibidem · “5 Religio vera eſt deo grata:angelo io cuda: ho/⸗ mini vcilis:⁊ diabolo terribilis ibidem. Peligio aufert materiã diuiſionũ.ibidẽ in fine. Religioſoꝝ cibo q̃lis eſſe debet. ibidem Q. . » Religio in bncipio ⁊ in fine videt᷑ ſtricta. ſed in medio lata.ibidem R. sl Religioſus bonus doꝛmiẽdo: comedẽdo:qᷣe⸗ ſcedo: aci oĩ alio oꝑe ſuo meret᷑ibið S. la. ij Religiõis nauẽ q̃ttuoꝛ vẽti exagitat. ibidẽ U. Religioſi boni marie merent᷑:? ſunt optimiint oss rpbianos: 7 ecõtra ð mał.ibidẽ y.? J. el.ij. Religioſa vita melioꝛ eſt ⁊ magis meruoꝛla q; ſecular ibidem Z. vſq; ad . Religioſus melius poteſt abſtinere a vicijs q; madanus. qꝛ multe cauſe pctõꝝ ſunt remote a religione. Jpidem A. el.e.;). Religioſus magis meret᷑ in qcunq; bona opa tione ꝙᷓ ſecularj in maxiabidem h? E. NReuigioſus in ꝓfeſſione cõſequit᷑ indulgẽciam plenariam. bidem DO. Reugioſus patit᷑ marcyriũ . Zbideml EKK. NReligioſus ſꝑ qñ eſt ↄtẽtſ. efeciſſe pfeſſionẽ: et ſi no feciſſet ei de nouo faceret:ↄſequi indulł gentiã plenaris. Ibidem FYF. Reugionis cõſolaio. Ibidem ̊ ⁊ DH. Religioſi ſoli dicunt᷑ vere perfecti.ibidem. J. Religiones q̃ttuoꝛ ſignificant᷑ per q̃ttuoꝛ ſemi na de qᷣbo in euãgelio.ibidem x.. NReligioſi mali inueniunturin tnp lici ſtatu. ⁊ ſi gnificant᷑ per tria ſemina.ibidem. Religio minoꝝ cõmẽdat.ibidem 0â%N Reugioſos impediñta fructificatione in vinea oni decè impedimẽta. ibidem M. ſpũale foꝛtiꝰ coꝛꝑa/ PReligio ðꝛ paradiſus terreſtris:vinea et hoꝛtꝰ 7 dei. ibidem y. la. iij. S eligio figurat᷑ per celũ empireũ:criſtallinum: Atellatũ: æ plancticũ.ibidem Yæ. Religioſi ĩan poſſint mercan..ſer. xxxij.par.iij. R Religioſi ꝗqᷓ exercicia facere poſſintbidem. 21 Remedia duodecim ↄtra luxuniã.ſer.xxviij.ꝑte . L vſ q; in finẽ illiꝰ pard. emiſſio iniuriaꝝ eſt valde laudabilis ſermo ne xxxiiij. par.iij. L. circa mediũ. emittẽs iniurias:⁊ ipſe recipita deo remiſſio nẽ culpaꝝ ⁊ penaꝝ ſuaꝝ ac amicoꝝ.ibidem 8 vſq; in finẽ illipart maxie A. el. ij. vſq; ad O emittere nolẽs iniurias nunq; habebit remiſ⸗ ſionẽ pctõꝝ ſuoꝝ a deo. ibide KR. el. ij. ect x„α Remittere iniurias ðbemꝰ inimid.ibidẽ Q.el. Res nõ debet vendi pluſqᷓ; iſus mulciplex regi Remittit deus petã penitẽtibo qᷣtienſcunq; con uertunt᷑ſermone.xxxix.parte.vj. per toti. Renouamur multipliciter ſpũſcto. ſer.xxxviij. par. vj. S. S duplex. arca medin. q; valet ratione termm ml. ſer. xxxij parte.iij. DH. Rafurgered paro ſianim dcbetho ſer v: par.· Reſurrectiõis dñi diẽ magnis debemus ſolẽ , nijs cclebꝛare: in qᷓ erã inſenſibilia oſtẽderũt ſigna leticie.ſer. xvij. in exoꝛ. peſurrectõis eiuſdẽ vitas.codẽſſer. ꝑte.j. totã Reſurrectõis eiꝰ cõgruitas ⁊ neceſſitas.eodem ſer. par.ij. ER cora. NReſurrectionis ipſius hoꝛa.ibidẽ in funuie. Reſurrectiõis chꝛiſti vtilitas.ibidẽ M.vſq; in finẽè illius ꝑtis. — . Neſurrectõis eiꝰ iocũditas.eodẽ ſer. p.iij. ꝑ totã 2 Reſurrecnõeʒ ſuã demõſtrauit xpᷣs diſcipulis ſuis ꝑ oẽs ſenſus coꝛꝑis.ibidem. A. Heſurrectioneʒ xp̃i btã vᷣgo Maria bᷣma vidit et narabiliter cõſolata fuit. Ibidem B. Reſurrectio moꝛtuoꝛũ in qua etate fiet.ſer xix. pte. v. K. Peſurgent moꝛtui cũ oĩm mẽbꝛoꝝ integritate. et bii erunt pulcerrimi ac ſine vllo vicio et de⸗ fectu in coꝛꝑibo ſuis. Ibidem. NReuelat qñq; deus homi ſuam Riſus nimius oſtendit quem eſſe ſtultum.ſer⸗ . t. ſer. xxxij. par. j. Jq. Acerdotalis dignitas.ſermõe.xiij.in Sacerdos eſt mediatoꝛ int᷑ deũ ⁊ ho mines.eodẽ ſer.parte.j.E. 8 Sacerdos parochialis nunqd poſſit dare bo⸗ ſtiam nõ cõſecratam loco cõſecrate illi quem indigne videt ad communionem acced ere: et non poteſt eum cohibere. ſermone. xvj. parte Sacerdos parochialis nunqd ſubdito dicenni ſe eſſe cõfeſſum teneat᷑ credere ⁊ ei dare cõmu nionẽ.codem ſer.pꝑte.iij. X. Sacerdotes etiã mal honoꝛandi ſunt.ſermo⸗ ne. xxiiij. parte.iij. Q.et ſermone.xxv.parte vlti Sacerdotũ honoꝛ dignitas ⁊ poteſtas.ſer.xxy parte.iij. M. vſq; in finẽ illius partis. Sacramenti altaris dignitas ⁊ vtilitas.ſermo Sacramenta eccleſiaſtica non viciantur pꝛo⸗ pter malos miniſtros.ſ er. xxv. par.vltima. E& Sachomanari quomodo poteſt ꝑadiſus.ſer/ mone.xxxv. totũ. Sachomani ecercitꝰ dei q ſi int. eodẽ ſer. p. j. B. ſcadaliſantes ꝓximũ.ſer. xxxiij.par.iij.: F. ſer. xxix.pte.iiij. x. S Salutatio deuota crud.ſer.xv.in exoꝛ.F. Salariũ aduocatis dandũ quantü eſſe poteſt. Samſon captꝰ a philiſteis qͥd ſignificet. ſer.xij. parnte.]. O. Sanaus qͥſq; habuit hic aliquã ſingularẽ gra tiã ⁊ aliqͥd meritum:ac in patria habet aliqd pariculare pᷣmiũ in qͥ nemo eſt ſibi per oia ſi milis.ſer.xl.ꝑte.vj.TL. crca mediũ. Scõꝝ patrũ exultatio cũ viderunt animã chꝛi ſti ad limbũ deſcẽdẽtẽ.ſer. xvij.ꝑte.iij. R⁊ S. Sancti intercedũt ꝓ nobis.ſer.xx.ꝑte.viij. Sanctitas magna reqrit᷑ in platj ſermone. xxvj parte. vj. O. Sanci homies deſiderãt moꝛi ⁊ q̃re.ſer.xxxvj. Sanitat coꝛꝑis vtilitas ⁊ pꝛecioſitas.ſer.xxxj. parte.. T. Sanuas coꝛpis qñq; nocet.ibidem S. la.ij. Sapietia neceſſaria eſt pncipib ec alioꝝ reco⸗ rido. ſer. xxiiij. pte.ij. OD. „( Squadronus militũ dei qᷣs ſit.ſer. xxxvp.j. F. Stabilias comendat᷑: et inſtabilitas vituꝑat᷑. ſer. viij. ꝑte.ij. X⁊ y. „ Zẽ Stadiũ quid ſit.ſer.xvij par.iij. x.in fine. Status diuitũ an melioꝛ ſu q́; paupeꝝ:vel ecõ tra.ſer.xxx.ꝑ totum. . Statutũ ꝙ ſolũ p mogenitꝰ patri ſi uccedat: vel exiſtẽibo maſculis femienõ ſuccedant:nũ/ qd ſitlicitũ.ſer.vij.parte.j.HB. Seculares qᷓre tot pct cõmittũt.ſer. xxvij.ꝑte.j. E. la. ij. Securitas qᷣd ſit ⁊ quõ eſt duplex.ſ.cõmẽdabi lus ⁊ vituꝑabilis.ier. viij.ꝑte.ij. TA. Secreta cui debẽt reuelari.ier.iiij.ꝑte.j.L. ⁊ ſer. xxirx. ꝑte.vij. S. vbi eciã cõmendat᷑ ille qui eſt ſecretus. Semia q̃tuoꝛ diuerſimode cadentia qd ſigni⸗ ficct. ſer. xxvij. ꝑte.j. L.la.ij. Semel deo dicatũ nõ eſt ampliꝰ ad vſus ꝓpha nos trãſferẽdũ.ſer.xxxiiij.ꝑ.vl.Z.circa mediũ Senſualitates ſeq̃ns:et eas rõni nõ ſubmutẽs gappellat᷑ beſtia:⁊ in beluam trãſfoꝛmari ðꝛ: et eſt deterioꝛ oi beſtia.ſer.xij.par.j.Q2?⁊ R. Senſus omnes pᷣter auditũ decipiunt᷑ circa ſa/ crameniũ euchanſſtie.ſer. xiiij.pte.iij. R. Senſus oẽs coꝛꝑis erunt in ꝑadiſo plene ſatu rall ⁊ conſolati: ⁊ quõ.ſer.xix.ꝑte.iij.y.vſq; in finem illius partis. M Senſus pᷣdicti vtrũ in paradiſo habebunt actꝰ ſuos.ibidem E ⁊ A. Senſus pᷣdicti dicunt᷑ fratres aie in parabola de qnq; fratribo virginis habẽtis lapidẽ pᷣci⸗ oſum.ibidem B. “è Senſus noſtri oẽs in chꝛiſto recipiẽt ꝑfecã cõ/ ſolationẽ. eodẽ ſer.pte.vij. K. Senſualitatũ adimpletio nõ facit aliquẽ bim̃. ſer. xxxj. pte.j. J. 7 Senſus coꝛꝑis diligenter ſunt cuſtodiẽdi.ſer. Senſualitas q̃ttuoꝛ ſagittis vulnerat animaz. Ibidem circa fnuiem. . Senſualitates carnales quanta mala faciunt. eodẽ ſer. ꝑte.iij. x. vſq; ad KK. SDenes q̃les eſſe debent:⁊ quõ debẽt viuere.ſer mone.xxiiij.ꝑte.iiij.per cotã. — Senũ defectus.ibidem in fine. Senes nõ debent dedignari addiſcerea iunio ribi.ſer.xxix.ꝑte.iij. G. Sepẽ facere debemꝰ poſſeſſiõi anie noſtre.ſer. xxvij.ꝑte.j.x.la.iij.poſt mediũ. Septẽ legib renet᷑ qs ꝓximo indigẽti ſi ubueni⸗ re ꝓ poſſe.ſer.iij.ꝑte.ij. R.poſt pꝛin.vſq; in fi nem illius ꝑtis. Sepelire moꝛtuos vtrũ ſit bonũ. ſer. j. ꝑte.j. C. Sewpulture moꝛtuoꝝ cõmẽdatio. ibideẽ an me⸗ Scpaenr moꝛtui mulciplici ex cauſa. ibidem Sepultura eccleſiaſtica vtꝝ pſit defuncis.ibi⸗ Sepuliure exeqe decẽ modis iuuãt defuncos Sepulturã qᷣs poſſit eligere:⁊ qs nõ.ibidẽ R. Sehulcheotn nõ eligens vbi debetſe epeliri. ibi⸗ dem Z. òèôèò Sepultura ecclłiaſtica vtrum malis noceat.ibi dem LM. Sepultura eccliaſtica qͥb deneget᷑ ibidẽ N. Sepeliẽs moꝛtuũ in ſacro tꝑe incdicti quõ pec/ cet:⁊ an ſit excõicatꝰ.ibidem R⁊ Q. Sepulture ipeſa q̃lis fieri debet. ibidẽ R.ĩ fine Sepeliẽtes moꝛtuos rẽ gratã faciũt beate vᷣgi⸗ ni Marie ſi ſint eius deuoti.ibidẽ Bd. Sepulchꝛa pctõꝛis ſunt tria. ſer.j. ꝑte.j. Gõ. Sehpuleura maloꝝ q̃lis eſſe debet.ſer.xiiij.par/ te.ij. T. Septima . trigeſima q̃re fiũt ꝓ moꝛtuis.ſ. er. ij. Spei cõmendatio.ſer.vij.in exoꝛ.in fine.⁊ eodẽ ſermone. par.j. Q. ⁊ ꝑte.ij.ꝑ rotã. Spem vtrũ habeãt beati ⁊ illi qͥ ſunt in purga⸗ oꝛio.eodẽ ſer.ꝑte.j. A. Spem vtrũ habeant dãnati ⁊ diabolus acho⸗ mines in pqis obſtinati.ibidem ꝙqGBq. Spes vana eſt muluplerx.ibidem T. Sperare põt et debet qlibet bon⸗ xpᷣianꝰ ꝙ ad vit etna pueniet.ꝓ Z A ⁊ B.⁊ ſer. xx.ꝑ totũ. Spei vtilitas.eodẽ ſer.vij.ꝑte.ij.p torꝗʒ. Seruit mipler reiturin placj,ſerervj parte /j. per totam. . Seruituns deteſtatio. ſer. vj. parte.j.D. ſer.xij. Seruus 8 omnis pccõꝛ.vbi ſupꝛa pxime. Serui habent qͥnq; cõmunia cũ ſuis dñis, ſe. „. codẽ ſermone. pꝑte.iij. per tots. Seueritas qͥd ſu:⁊ q̃liter debet exerceri. ſer. viij. . cunt᷑ idola.ſer.xxvj.parte.vj. M. Sex generibo idoloꝝ eqͥparant᷑ mali platl:q di⸗ Sibille pdirerũt de paſſiõe⁊ reſurrectone chꝛi Sibijpſi öncipaliꝰ debet hõ attẽdere q; alijs. ſer * mone. xxxiiij. parte.xxri. Schiopeterij exerctꝰ dei qᷣͥ ſunt.ſ. er. xxxv.p j. T. Scolares q̃les eſſe debẽt:⁊ qͥd facere tenent᷑.ſer mone.xxix.parte.iij. Scire aliqͥd poſſumus tripliciter. ſer. v.p. v. F. Scentia mundana facit hoiem ſtultuʒ. ſer.vj. parte. j. U. Sentia qᷓlis req rit in lat ſer. xxvj par. vj mn. Scia eſt neceſſaria. ſer. xxix.p.iij. O vſq; ad GO. Scda p̃ alijs eligẽda q ſit.ibide Wzl. Scie liberales q̃re ſic appellant. ibidẽ M.ĩ pᷣn. Scian ſingularũ excellentie. ibidẽ poſt bnc. Scie adducunt᷑ diuerſis intẽtionibo.ibide O. Scia eſt ꝑfecio ⁊ iocunditas aĩe:ac ab oĩibo de ſiderat᷑.ſer. xxxj. in exoꝛ. U Scientia eſt neceſſaria pᷣlatis ac alioꝝ reccoꝛib Ibidem,. . Scie vtilitas ⁊ excellẽtia.eodẽ ſer. ꝑte.j .Re Scia nò facit aliquẽ felicẽ.ibidem KYᷓE. Sciaꝝ inuentoꝛes qͥ fuerũt.ſer.xxxviij.p.vj. x. Sicut oppoſitũ in oꝓpoſito:ita ꝓpoſituʒ in po⸗ ſito. ſer. xvij. in exoꝛ. ss Signa duodecim ad cognoſcẽdũ qũ qͥs eſt in charitate ⁊ gra dei.ſer.v.pte.v.B. vſq; in finẽ illius ptis. ⁊ ſer.ix. pte.ij. N Siglillũ autenticũ q̃le eſſe dicat᷑ſer. xvij.p.j. U. Sigllli ſexti tꝑe venit btũs Franciſc.ſer.xxvij. Sigula ſeptẽ veteris acnoui teſtamẽti declarã tur.ibidem vſq; ad X. Similitudo eſt cauſa dilectõis.ſer.v.ꝑte.iiij. G Similitudo dei q̃liter ſit in homie.ſer.x.ꝑ.j.A. Similiũ idẽ eſt iudiciũ.ſer.xx.ꝑte.xj in pn. Simulationis pctm̃.ſer.iiij.pte.ij.P. Simulare ſtulticiã aliqñ eſt bonũ.ſer.vj.ꝑ.j. ¶ Sindereſis qͥd eſt.ſer.xxxiij.parte.j. A. Sine gra dei nemo poteſt bene oꝑari.eodẽ ſer. Sinceritas mopler reqrit in pᷣlato.ſer.xxvj.par/⸗ re. iiij. per ctoram. Spũmſcm̃ eſſe verũ deũ a patre⁊ filio ꝓcedẽ/ tẽ ꝓbat᷑.ſer.xxxviij.ꝑte.j.ꝑ totã. Spũuſſancn duodecim noia declarant᷑. eodem ſer. ꝑte.ij. ꝑ totã. dGeiey Spũſſancx q̃re ðꝛ fons ⁊ fluuius. ibidem. . Spũſſcũs quõ cognoſcit᷑ eſſe in aliq̊. eodẽ ſer. Gbuſſctus qre miſſus eſt in ſpecle colube: nu⸗ pis: flat:::? ignis. ecodẽ er. teiiij tota. ne. xv. par. vj. J — Alphabetica Seruus quõ debet cuz ſuo dño viuere 2 ſtare. H Spũſſcũs q̃re apparuit potiꝰin ſpecie creature irrationalis qᷓ; ronalis.ibidẽ R.circa fin. Spũſſctũs q̃re ſolũmodo poſt reſurrecioneʒ chꝛiſti dat? eſt in ſpecie viſibili.ibidem. Spũſſcti gra quõ ꝑdit᷑ ⁊ cõſeruat᷑ibidẽ R.du Spũſſci dona.eodẽ ſer.ꝑte.v.pertotam. Spũſſctũs quõ venit in diſcipulos ecqͥd oga⸗ tus ſit in eis:⁊ qͥd oꝑet᷑ cuʒ venit in nos:⁊ de vtilitate grc eiꝰ.eodẽ ſer.par.vj.p tot. ⸗ Spũſſctũs ðꝛ colũba celeſtis:hoſpes honoꝛa/ bilis:amicꝰ dulcis:⁊ balſami odoꝛ ſuauis. ?— ideo vultbonũ ac mũdũ receptaculũ.ibideʒ Heeebeee KR. duplex poſt medul. Spũſſctũs quõ nos renouat.ibideʒ S. et S duplex. circo medkul. Spũſſctũs docuit oẽs ſcias ⁊ artes.ibidem x Spũſſancti receptiõi q̃lis fieri debet pᷣparatio. ęo dẽ ſer.pte.vij.ꝑ totam. Spũſſctũs in aliqͥb non põt qᷣeſcere: in aliqbe qgeſcit ſed nõ ꝑfecte:et in aliqbo quieſcit ꝑfecte. ibie em. yy. vſq; ad A dupler. Spy ſſſctũs in pctõꝛiba nõ poteſt habitare. ibi⸗/ Spüs maiign⸗ habitat in pctõꝛib.ibidẽ A. Spũſſctũs vult eos in qͥbo habitat eſſe pacifi⸗ cos ⁊ vnitos ꝑ ↄcoꝛdia.ibidẽ RRduplec. Spũſſcuũs vbi libẽter venit.ibidem C. Spũſſctũs q̃re ðꝛ ferri ſuꝑ aq̃s:⁊ nõ ſuꝑ aeres terrã:vel ignẽ.ibidem. Soc letaꝶꝝ bone cõmendatio.ſer.v.par.iiij.xx. et ſer. xxvij· par.j. . rMMUw Societatẽ amãt qᷓttuoꝛ genera ꝑſonaꝝ.ibideʒ. Societas io cũdiſſima ſuꝑnoꝝ ciuiũ.ſer.xix.ꝑ. Soli aſſimilat gra del.ſer. xxriij. par.ij. OO. Solis cminentia ⁊ ꝓpꝛietas.ibidẽ vſq; in fineʒ 9 illius paris. Solitudinis cõmẽdatio.ſer.xxxviij.pte.vij. B. Solliciti eſſe debemus ad oꝑa ſpũalia.ſermo. xxxij.par.j. l. — Sonus vtrũ erit in paradiſo.ſ. ermo. xix. par.iij. Sonus triplex paradiſi. eodẽ ſer. par.vij. U. Sonare in eccleſijs ⁊ alibi an ſit licitũ.ſermone xxxij.parte.j.F.la.ij. H Subdin quomodo debentſe cum ſuis patro⸗/ nis ⁊ pᷣlatis depoꝛtare.ſermòe.xxiiij.par.iij. percorra. Subditi tunc libenter onera ſubeũt cũ pᷣlatos ſuos anteire cernũt.ſer. xxvj.ꝑ.vj. Pet QO. Subditi an debeãt coꝛrigere platos:⁊ quõ.ſer. Subiectũ cheologie ⁊ aliarũ ſcientiaꝝ oĩm.ſer. xrix.par.iij.N.olrca pn. 2 Sũudoꝛ ſanguineus a facie ⁊ coꝛꝑe chꝛiſti ema nans tempoꝛe paſſiõis vnde ꝓceſſerit.ſermo Suffragia etoꝛatiões weccleſie ad 6 valent. ſer. xxxvij. parte. v. D. Sufflatoꝛes accẽdentes ignem ſpuſſei 4 ſunt. L ſer. xxxviij.par.uij. R.dupiex. Sũmũ bonũü in qͥ conſiſtit. ſ. ermone. vrrj. parte j. R.el.ij. Sußpbus eſt ccus. ſermone vj Pte.j. B.el. ij. ar ca finem. Supbie deteſtatio. ſe ermone ix in exoꝛ. ⁊ par.j. ꝑ totam. Supbla qd ſit eodẽ ſer. ptej. in pn. Supbia eſt qddam triuiũ duces ad tres peſſi⸗ mos fines.ibidem poſt pn. Sungbie qdam eſt in affectu: qdaʒ i inſ. enſ u:z . dam in actu. ibidem. Suꝑpbia eſt grauiſſi imũ peccatũ.eadẽ parte per 8. totam. Supbos permittit deus caderei in alia keicara L grauia.ibidem.YF. Sunpbi moꝛes.ibidem R⁊ T. Suꝑbia autoꝛitate multiplici repꝛobat. ias O vſq; ad R. Sugbis eſſe fugiend multa exempla oſtedũt. ibidem R. Supꝑbie duodecim filie declarant eodẽ er. pte . riaa immodo ſunt noſtra.ſer. xxxij.in exoꝛ. ij. ꝑ totam. Sugꝑlioꝛibo eſt obediendũ.ſ er. xxxiij.ꝑte.iij. K. Suppoꝛtat deꝰ paoꝛes vt conuertantk. ſer crur. . parte. v. ꝑ totam. Suſpecta cõſoꝛta debente euitari.ſ. erxxviy par. . j. X.poſt mediũ. Ditudẽt hoies diuerſo fine.ſer.xxix.ꝑte.iij. O. Stultus ſi in tge tacere ſciret ſapiẽs reputaret ſer. lij.pre.. F. Stuito bmonẽ accpei ſer vj. p.j. . vſq; ad O. el.iij. de qͥ poterũt fieri octo ſᷣmones ⁊ plꝰ Ibi em̃ declarant᷑ ſeptuaginta ſpẽs ſtulticie. Siulte ex vbis cognoſcit.ibidem J.in fine. Stultus ſe putat ſapientẽ.ibidem M. la.ij. Stultus ⁊ ſapiens ſi ꝑgant ſimul ſtultus ſepe ducit ſopientẽ in intentũ. ibidẽ T.la. i/j. Abernacula tria in religiõe cõſtruere f debem. ſer. xxvij. pte.j. A. XTrahit᷑ aliqͥd multis modis. ibidem Traiani ania an ſit ab infemo libera ta. ſer.ij. pte.. H. Theologie excellẽtia.ſer.xxix.par.iij.N. vbi ap/ paret ꝙ excedit oẽs alias ſcas. Teptationũ ꝓcellã q̃ttuo: modis euadere de⸗ bemus.ſer.xxvij.ꝑte.j.x. la.iij. Tepus qͥ nõ debet mercari.ſer.xxxij.ꝑ.iij. S. Teperanna qᷣd ſit.ſer.viij.parte.iij. J.vbitrada tur de teperantia q̊ ad guſtü: taau: 7 mundu vſq; in tinẽ ilius ꝑtis. Temperantie cõmendatio.ibidem. Temperantie exẽpla.ibidem R⁊ LC. Terre ⁊ alioꝝ elementoꝝ ac celoꝝ mnsnivde alcicligot err parte. . v. Uaſtatoꝛes exercitꝰ dei qͥ ſunt.ſer.xxxv Uenatoꝛes dicunt᷑ õ er. xij. S. Terra ne efrucificet dece; impediũt.ſer. xxvij.ꝑce 1. N. la. ij Terciã diem q̃re cpꝛiſtuserpecauit ad reſurgẽ dum.ſer.xvij.parte.ij.J. Teraij oꝛdinis bti Franaſſci inſtitutio: ꝑfectio: ? excellentia.ſer.xxvij.ꝑte.ij.pertcots. Teſtamentũ qñ eſt irronabile ⁊ nõ debetſerua⸗ rl.ler.j.parce.ij.S. vſq; ad A. Teſtari qᷣ nõ poſſint.ibidem S.vſq; ad x. Leſtamentũ cũ duobo vel trib reſtib facluz en debeat ſeruari.ibidem A. Teſtamentoꝝ erecutoꝛes an teneant᷑ ſtatim exe qui teſtametũ poſt moꝛtẽ teſtatoꝛis.ibidẽ GB Fenamese qn eps exequi poſſit exſuo onico. Teſtamentoꝝ executio dilata 7 nõ impleta vrg pᷣiudicet aniab defunctoꝝ.ibidẽ C. Teſtamenta nõ exeqntes quantũ peccẽt. ibidẽ. Teſtibo veridicis dat᷑ fides.ſer.xvij.ꝑte.j. B. Tnbulatiões debẽt eq̃nimit᷑ colerani:⁊ de earũ vtilitatibo. ſer. viij. ꝑ. ij. E. vſq; in finẽ illꝰ ꝑ. Tribulationũ ⁊ amaritudinũ in bac vita pauc⸗. ter ꝑpeſſaꝝ recoꝛdatio dabit bea in ꝑauſſo magna ↄſolationẽ:⁊ faciet eoꝝ conſe es ſuauioꝛes.ſer.xix.ꝑte.iiij D. Tria fſuntopeꝝ bumanoꝝ genera.eodẽ ſermo ne. pte. ij. R. . Zna ſibi reſeruat deꝰ.ſ. ſer. xxriiij. ꝑte.iij. M. la. j. Triplex poteſt eſſe pom coꝛnigibile in ꝓxio. ſer. xxxiij parte.iij. K.el.ij. Triplicit tenemur amare inimicos.ſ.coꝛde.oꝛe et oꝑe.ſer.xxxiuiij. ai. Sia poſt mediũ. Triplex eſt pax.ibidem T. lo.j. KZria ſuntq male remunerãt hoſpites ſi uos ſer mone.xxxviij.parte.vij. F . Tra ſunt q expellit hboiem de domo.ibidem Tbomas apls q̃licer dubitauit in fide reſurre⸗ cciõis dñl.ſer. xvij.ꝑte.j. -. Tubicnneer exercitus chꝛiſtiqͥ ſint. ſermone. xxxv. parte.j. SS2 dX. Anegloꝛie pem̃ añ cmitnt ſ. ermone 4 Vy lx.parte.ij. X. Uana gloꝛia aliqñ venit in oncipio opgpis:aliqñ i medio:⁊ aliqñ i fine.ibi- Uana gloꝛia difficilit᷑ vinot᷑.ibidẽ A” ( dẽ Z. Vapoꝛi ⁊ vmbꝛe aſſi imilat hõ.ſ. crrvi Pari. Nl.circa mediũ. Uenatio aialiũ.ibidem vſq; ad Z. Uendi nõ debet miſcðia.ſer.iij.ꝑte.iij.B. Uendere charꝰ qᷓ; emere an liceat. ſer. xxxij par. iij. P⁊ R.circa finem. Uendere rẽ ſuam an qs inuitꝰ poſſit cogi. ibidẽ X.in fine. Uendere aliqͥd pinſqᷓ valet rarione termini ℳ . illiari. lbidem. Uenis dare et emilericoꝛdiaz facre paisslb deꝰ ſꝑ eſt pararus.ſer.vij.ꝑte.iij.ſ. Q ?⁊ P. Uenti q̃ttuoꝛ inſurgũt cõtra nauẽ Ereligiois. ſer er⸗ mone.xxvij.ꝑte.j. U.el.ij. VUermes coꝛꝑales ⁊ alia anialia an cruciab unt dãnatos in inferno.ſer.xxj.parte.vj.O. Veritas eſt obiectũ intelleaꝰ*ꝰ:⁊ ab oibo ſe ciri de/ ſiderat᷑ſer.xxxj.in exoꝛ. Ueritatis cõmẽdatio.eodẽ ſe er. ꝑte.j. 2Z. 7 . u. ij. vſq; in finẽ illius partis. Veritate inuẽta mutat ĩꝑatoꝛ leges ſuas:ibidẽ. Ueritatẽ tenet᷑ papa vſ⸗ q; ad ſanguinẽ dekfenſa⸗ re.ibidem. J Veritatis vtilitas. ibidem U.lo.i ij. Ueritas eſt oim reꝝ impugnatiſſima: ⁊ a qᷣnde cim generib ꝑſonaꝝ impugnar code ſe er. pte ij. ꝑ totam. Veritas quomodo eſt i in re:in ſermone:? ĩmẽé / te. ibidem X. Ueæritatẽ tacẽs aliqñ eã negare 582. Ibidem z. Ueritatem dicentes aliqñ patiunt᷑ malum. ibi⸗ dem F? G. Uericatẽ audire nolẽtes male habebũt.ibidẽ 6 Ueritas eqͥgat᷑ luci:odoꝛi:⁊ ſapoꝛi.ibidem. Qanaeepdicare nolẽtes quomodo peccẽt. ibi⸗ emn Uleritas ẽ triplerx.ſ.vite: doctrine: ⁊ iuſticie.ibidẽ Veritatẽ tacere:a veritate declinare:⁊ veritatem negare quõ intelligit᷑. ibidem J. Veruias põt taceri cauſa builitans. Jbidem . Veritatẽ dicere ↄ damnãdũ vtꝝ liceat.ibidẽ. R Veritatẽ an teneat᷑ dicere danandus ud con tra ſe.ibidem Z. Veritatẽ tenet quder dicere ad releuãdũ eũ q in/ iuſte debet danari. ibidem M. Ueritatẽ dicere de hijs q̃ hõ habet ĩ ſigillo ſecre ti licitũ eſt in duob caſib.ibidem II. Veritatẽ poteſt aliqñ pꝛedicatoꝛ tacere bono re ſpectu. ibidem. O Ueritatẽ negare nunqᷓ; ; licet. ibidem P. Veritas hodie a multis deſerit᷑.ibidẽ S. Uentas eſt oim triumphẽotiſſima. eo deſer. par te.iij. ꝑR totam. UVeritas pᷣualet legib.ibidem T. UVeritas vincit ↄſuetudinẽ ⁊ ei pfert. Jbidem. Ueritas pᷣualet oĩbo erroꝛibo. IJbidem. Veritatẽ an ſeqͥ teneat᷑ iudex in iudicãdo bᷣm ſu am cognitiõeʒ ꝑticularẽ.An vo debeat iu di/ care ſᷣm allegata ⁊ ꝓbata:licet falſa.Jbidẽ x. vſq; ad B. Ueras ſerenat cõ ſei clentiã: ? ſeipſaʒ manifeſt. lbidem B. Veritas defendit hoĩein 3 3 calunias. ibidem C Veritas debet eſſe in pᷣdicatoꝛibo.ibidem D. Veritas cõmẽdat hoiem ⁊ oꝑa eius Ibidẽ.E Veritas manitfeſtabit pctã oim in iudicio:⁊ vir tutes bonoꝝ.ibidem F. UVeritatem oiĩs ſcientia perſcrutat᷑:⁊ oẽs ſ opien⸗ tes viri tinqſierunt cam. Jbidem S. UVerba noſtra qualia eſſe debent. ſe ermno.ii. R z. K zZ HDH. daenis ouina bereticoꝝ eſt tripler. ſe er.i. par. ij. T.el. ij.2 ⁊ X. Teſtimenta chꝛiſti ſunt fideles. ibidem. A·el ij. H Uerxillum xpᷣi poꝛtat ſctũs Fronciſ. in exercitu elus. ſer. xxxv. par. g. Uiam malã potius eligẽs qᷓ; ; bonã eſt ſtultus. ſer.vj.par.j. P.el.ij. Uia huius mũdi eſt lubꝛica:foſſata:⁊ illaqata. ſer. viij. parte.iiij. P.circa medium. Uia pueniendi ad vits eternã que ſit melioꝛea/ dem parte pertotã,. VUia huius ſeculi eſt tenebꝛoſa: periculoſ. 3: lon⸗ ga ⁊ ignota.ſ. ermoe. xiiij. in exoꝛ. O duplex. in fine Uias quales tenuit chꝛiſtꝰ in bac vita. ſer. xvij. parte.iij. Z. poſt mediũ. Uie eener ad paradiſum. ſe ernmo xxxv. pane lictetia ſuijpſiꝰ. ſer xij pertotuʒ vbitragat de neceſſitate ⁊ vtilitate ipſiꝰ viccoꝛie. Vincere tenemur ꝓpꝛias paſſiões ⁊ ſ. enſualita⸗ tes. eo dẽ ſer.in exoꝛ.⁊ partce.j.pertotnx. Uincere ſeipſum eſt maioꝛ gloꝛia q; om̃es mũ ditheſauros cõgregare ⁊ omnẽ ſcientiã acqͥ/ rere:⁊ totum mundumſi: ubiugare. codeʒ ſer. parte.ij. per totä. Uidualis ſtatus eſt cõ 6ͤmendabilis. qꝛ: deus vt/ ſitat viduas:earum oꝛatiões exaudit:⁊ ſacri ficia acceptat: atqʒ illas defendi iubet:⁊ opp⸗ mentes eas punit.ſer.xxviij.par.ij. L⁊ UI. Uidqua ſeruans viri thoꝛũ illibatũ ⁊ nõ nubẽs ſe rn. viro valde cõ mendat ibidem Xx. vſ⸗ 1 3 Viduaꝝ vita qualis eſſe debet:ibidem B vl. ; in finem illius partj. Vigilie de pᷣcepto q̃ ſi int. ſer. xxxiij. ꝑte. iij. S. Vnitas ⁊ cõcoꝛdia eſt neceſſaria volentib⸗ ba⸗ bere gr̃am ſpirituſſancti.ſermo ne. xviij. par te. vij. A. duplex. Unum voluit deus eſſe oim hoĩm parentez vt ſe inuicem amarẽt ⁊ in pace viuerẽt.ſe er rriiij par.iij. U.circa mediũ. Unitatis ⁊ cõcoꝛdie virtus.ibidem R.la.iij. Uirtutum regia que ſit.ſermone.j.parte.j.x.cir ca medium. Uirtuti debet᷑ felicitas et᷑na.ſer.xx.ꝑ ꝑ.vlij. p totã. Virides herbas comedũt oues del:et que ſint. ſer. xix. ꝑ. vij. E. Uirginitatis com⸗Aano ſer. viij. pte. iij. 2.2 M et ſer. xxviij.ꝑ.j. B vſq; ad J. Uirginitas excedit matrimoniũ. Ibidem. Virginitas ſuperat viduitatem.ibidẽ in pn. Unginnas huius tempoꝛis non eſt mag me/ ritoꝛia matrimonio antiq̊ꝝ patrũ veteris e⸗5 ſtameni ibidem d. „. Uirginitas amiſſa an recupari poſſit.ibidẽ H Virgo violata an ꝑdat virginitatẽ:⁊ vtru poſ/ ſit inter alias virgines conſecrari:⁊ an habe⸗ bit aureolã vᷣginitatꝭ.ibidem y. Virginitas an amittat᷑ ꝑ pollutionẽ.ibidẽ circa medium. 3 Virgines fatue q̃ ſint.ibidem ;BRR.. “ Virginitatj ↄſeruãde duodecim remedia.ibidẽ AL.vſq; in finem illius partis. Viſionis dei ſuauitas ⁊ excellentia.ſer.xix.ꝑte.j. M.in finem.?⁊ ODOH. Uidentes ⁊ cognoſcentes deuʒ an alia videant et ſdant.ibidẽ O.⁊ eiuſdem ſermonis ꝑte.vj. Videri an poſſit deus in hac vita.eodẽ ſer.par/⸗ te.j. inpbn. Viſt Vuec triplicẽ habebũt ſancti de chꝛiſto.eo/ dẽ ſer.ꝑte.vij.D.circa mediũ. Vita contemplatiua eſt ſecurioꝛ ⁊ pulcrioꝛ acti ua.ſer. viij. ꝑte.iiij. O.circa mediũ. 7 Vita actiua eſt fertilioꝛ contemplatiua.didem Vits cõmunẽ debent tenere pᷣlati.xvj.ꝑ.vj.Q Vitam eternã acqᷣrimus bonis oꝑibus.ſer. xx. Rte.viij.ꝑ totam.,. UVita eterna nõ acqrit ſine contẽptu pᷣſentis.ſer. xxvij.ꝑte.iij.C. Citis ilia fuit ſccũs Franciſcus q̃ tres ꝓagies cũ muli floꝛibo ⁊ fructibus ꝓduxit.eodẽ ſer. par.ij. E. Aiuebant multũ antiqui plurib de cauſis.ſer mone.xxxvj.p.iij. F. “ VUoces ſeptẽ inuitant pctõꝛes ad pniam.ſer.vſ. Ete.ij.per totam. Uocat deus pctõꝛem ad pniam quinq; modis ibidẽ a pᷣn.vſq; ad Q. UVoluntas eſt potentia nobilioꝛ intellectu ⁊ me moꝛia.ſer.v.in exoꝛ.Z. Uoluntatẽ dei expleri neceſſe eſt. ſer. xxiij. ꝑ.j. U. Volũtas dei añcedens:abſoluta ⁊ cõditionata qͥd ſit.eodem ſer.ꝑ.ij.A B. Voluptates carnales quanta mala faciant. ſer mone. xxvij.pte.iij.x.vſq; ad C. Voluptates coꝛꝑis nõ faciũt aliquẽ beatũ.ſer. Vnctio ſpũalis ðꝛ ſpũſſctũs.ſer.xxxviij.ꝑ.ij.Q Uſurarioꝝ pam̃ eſt grauiſſimũ.ſer.vj.pꝑte.j.¶ duplex. an finem. pᷣi amoꝛ erga nos ſuꝑauit oẽm amo/ x rem naturalẽ:matrimonialem: ſocia⸗ lem:et animalem.ſer.v.par.iiij.F.añ mediũ.⁊ ſer.xxxiiij.ꝑte.iij. xpᷣs moꝛe philocapti euntᷣ ad Rna; ve/ nit ad hoiem.eodẽ ſer.v.ꝑte.iiij.F.duplex. xpᷣs tres moꝛtuos reſuſcitauit:⁊ qͥd ꝑ b ſignit᷑i cauit.ſermo.vj. ꝑte.j. R Xps oĩa mala nra ſuſcepit: vt ea nobis in bona cõmutaret ibidem B. poſt n. pte.vij. 2. vlij. Xpᷣs quõ venit in hoſtia.ſer.xiij.par..D Xpᷣi coꝛpus ⁊ ſanguis quõ in ſacramẽto altar veracit᷑ cõtinet᷑.eodẽ ſer.par.ij.ꝑ totã. Xp̃i doloꝛ in paſſiõe fuitmaximus omniũ do/ loꝝ iſtius mundi.ſermone.xv.in exoꝛð.ij.O vſq; aqd K† ”” Xpᷣi coplexio delicatiſſima.ibidem Xpᷣi venditio.eodem ſer.parte.iiij.H ⁊ C. Xp̃ᷣi timoꝛ ⁊ triſtida tꝑe paſſiõis q̃lis fuerit.eo⸗ gem ſermone. pte, vj. G ? D. Xpᷣi traditio ⁊ captio.ibidem Z Xpᷣi deductio ad annã.eodẽ ſer.ꝑte.vij.M. Xypi accuſatio.eodem ſer.ꝑte.viij.P. Xpiilluſio.eodem ſer.parte.ix. Xpi flagellatio ⁊ coꝛonatio.eodem ſer.ꝑte.x. Xp̃s qre nõ ſtatim poſt moꝛtẽ ſuã reſurrexit.ſer mone. xvij. pte. ij. J Xp̃s ꝑ reſurrecionẽ ſuam de młtis nos inſtru xit. ibidem O 2Z P. xps quare in latere et maniby acpedibo voluit vulnerari.eodẽ ſer.ꝑte.iij.A.circa pᷣn. xpᷣs ꝑ paſſionẽ ſuam ſoluit ðbita noſtra.ſer.xx xps nos vocat ⁊ inuitat vtad eũ recurramus. ibidem circa mediũ. = xpᷣi vitã imitari debemus.ſer.xxvij.iĩ exoꝛ.⁊ ſer. xxxiiij.in eor. xpᷣs oſtẽdit nobis viã q̃draginta vᷣtutũ:qͥbo ꝑ⸗ uenit᷑ ad celũ.eodẽ ſer.ꝑ totum. xXpbs dedit nobis exẽplũ hũilitatis.eodẽ ſermo ne. pteſj. xXpᷣs pacem pᷣdicauit:⁊ ſibi valde placere multi mode oſtendit.eodẽ ſer.ꝑte.iij. AQ xp̃s nobis dedit exẽplũ pad ac ↄcoꝛdie:naſcen do:viuendo:ac moꝛiẽdo.ibidẽ A.el.ij. Ypᷣm ducẽ ſeqͥ debemus.ſer.xxxv.in exoꝛ. Xpᷣs incarnatu „ 8 eſt ꝓpter ſalutẽ pcõꝝ.ſer.xxxix. . bus.eodẽ ſer.ꝑte.ixx. Xpᷣs multipliciter inuitat pcõꝛes ad pniam.eo dem ſer. pte.x. xpᷣs q̃re mãducabat ⁊ cõuerſabat᷑ cum pcõꝛi⸗ terceſſit. eodẽ ſermone.ꝑte.xj. Xp̃s ꝓ pctõꝛibo ſuſe cepit moꝛtẽ apud patrẽ in/ Elum multi querunt ⁊ nõ inueniũt. qᷣa i nõ querunt eum ſuo tꝑe:loco:⁊ modo. ſer. xxxiiij.ꝑte.vij. vſq; ad ¶. Jeſus vbiinuenit᷑ ⁊ vbi non.ibidem ꝝy. Jeſus querendus eſt triplici modo.ibdidem Z. vſq; ad C. 3 us amittit ꝓpter qᷓ̃ttuoꝛ.ibidẽ C. vſq; ad Gᷓ. eſus amiſſus recuꝑat᷑ per q̃ttuoꝛ. Ibidem G vſq; ad R. Jeſus qualiter cuſtodietur in coꝛde noſtroibij dem K. “ — õ Foliũ . △D pars qarageſe imalis editi ꝑ fratrẽ Bernardinũ de Buſti oꝛdinis minoꝝ:ac vᷣbi dei pᷣ dicatoꝛẽ: qð Roſariũ ſermonũ appellat᷑. A Olent gene roſi ceiues hi qͥ nous cotrabe Otrree amiciciã vel antiquã con⸗ firmare affecãt aliquid ad amoꝛis inditiũ ſuis amato ð nibus ac beniuolis elargiri. Ait em̃ Ouidiꝰ.ij.de arte amandi.Aurea nunc vere ſunt ſecła:płimus auro Uenit honos:au ro cõciliatñ amoꝛ. Uñ vulgaris eſt ſentẽtia ꝙ ex datiõe ac receptiõe munerũ còſeruat᷑ atq; coꝛro boꝛat᷑ amicicia. Eapꝛopt᷑ eximiꝰ ille patriarcha Jacob anteqᷓ; ad fratris ſui Eſau aſpectũ acce⸗ *. habeẽda eſt rõ. Qua ex re cõdudi põt licitũ eſſe Inipit ſecunde moꝛtẽ amici ſui deflere:dũmõ ille flerꝰnon exce deret:cũ de Meſopotamia reuerteret᷑ ei dona nõ modica p miſit vt ad amoꝛẽ ſui illiꝰ animuʒ inclinaret. vt Geñ. xxxij. habet᷑. Unð vt ſequenti capbo ſcriptũ eſt. cum ei obuiã Eſau acceſſiſſet: intro gauit illũ quare tot ſibi munera tranſmi⸗ ſiſſet. Cui Jacob rñdit. Ut inuenirẽ gr̃am coꝛã dño meo. Que munera ſuſcipiẽs Eſau fratrem ſuũ Jacob mag q; atea dilexit. Qua inſtructꝰ exꝑientia patriarcha pᷣdictꝰ cũ poſt nõnulla tẽ⸗ pon curricula filios ſuos in egyptũ mittere ſta tuiſſet vt in cõſpectu pᷣncipis terre illiꝰ gratiam inuenirẽt:pᷣcepit eis illud Geñ.xliij.dicẽs. Su⸗ mite ð optimis terre fructib:⁊ deferte viro mu nera.iij.q̃ʒ Regũ.x.c.ðꝛ:q cum regina Sabba Hirlm ĩgreſſa eſſet vtvideret Salomonẽ atq; eiꝰ ſapiẽtiã audiret:centũ ac viginti talẽta auri illi obculit ?⁊ aromata multa nimis gemmaſq; pᷣcioſas.qð ꝓculdubio ad amoꝛis effecit aug⸗ mentũ.Que oĩa ego cõſiderãs cupienſq; iã diu contractã vobiſcũ amiciciã ãpliare:atq; ſingu⸗ larẽ erga vos dilectionẽ qua vobis afficioꝛ ali⸗ quibo beniuolẽtie indicijs demõſtrare:ð libera ui ꝓ cõplemẽto incepti oꝑis quedã ⁊ ſi inaudi⸗ ta:ꝑutilia tamẽ ac necaria documẽta vobis tra dere. ſperãs nr̃is in ſermonibo poeticũ illud ad impleri Gꝛatij in poetria dicẽtis.Decies repeti⸗ ta placebunt. Dſñica de paſſione de moꝛientium religioſa fepelitiõe:atq; de eoꝛũdẽ teſta mẽtaria diſpoſi⸗ tione.Sermo pꝛimus. B Bꝛaham moꝛ 8 tuus eſt ⁊ ꝓphete Joh. viij. c. ⁊ in euãgelio occurrẽtis dñice. Sen tentia eſt iuriſperitoꝝ quã notãt in.l.ſi domus.S.qui confirek f de lega. j.2 in.l. aurelius. S. titius. ff. de li. le.⁊ i.l..ſi ſeruus.in fi. ff. de ſer. expoꝛ.dicẽtes ꝙ affectiõis ⁊ ſanguinis liciones dat limites rõnis:⁊ rõ cõſentiat volütati diuie. Unde vt ðꝛ Geñ.vltimo.Duodeciʒ patriarche cuʒ magnis lachꝛymis ſepelicrũt Jacob pꝛem ſuũ.Simiłr ſcriptũ eſt Actuũ.viij.ꝙ ſepelierũt Stephanũ viri timoꝛati:⁊ fecerũt plancũ ma/ gnů ſuꝑ eũ.Dñs q̊ʒ noſter Jeſus xpᷣs Laʒzaruʒ moꝛtuũ fleuit. Uñn dicebãt iudei ho cvidentes. Ecce quomõ diligebat eũ:vt hr̃ Joh.xj.Amicꝰ em̃ debet cõicare ⁊ ſentire cõmoda ⁊ incõmoda amici ſui.ff. fami.her.l.itẽ ex diuerſo.in fi.Lau⸗ dabile igit᷑ ⁊ deo gratũ eſt ad funera defuncto⸗ rũ accedere:⁊ eoꝝ cõſanguineos atq; affines ð illoꝝ obitu dolẽtes ⁊ affliccoſ ↄſolari:⁊ hoc eſt qð inqͥt ſapiẽs Eccłi.vij.di. Ne deſis ploꝛãtib. in cõſolatiõe.Suꝑ quibo vᷣbis duas ↄſidera⸗ tiões faciemꝰ. Pꝛia dicet᷑ religioſe ſepelitiõis Scða appellabit᷑ teſtamẽtarie diſpoſitiõis. Pars pꝛima de moꝛientium religioſa ſepe⸗ Ro expeditiõe pᷣme ꝑtis querunt᷑ ſe⸗ ptem dubia. Pꝛimo vtrũ cõgruũ ſit ⁊ laudabile moꝛtuos ſepelire. Et . rñdent quidã ꝙ nõ.Ait eĩ Seneca in li.de remedijs foꝛtuitoꝛuʒ. Si nihil ſentio: nõ ꝑtinet ad me iactura coꝛpoꝛis in ſepulchꝛo ſi ſentio:ſepultura mihi toꝛmẽtuʒ eſt.Et Tuliꝰ in tuſcula.q ſtiõibo dicit. Socrates ⁊ Anaxa goꝛas crediderunt ſepulturas eſſe ſuꝑuacuas: nihuũq; mali aut honeſti eẽ iacere cadauer inhu matũ.quẽ ritum ſᷣuant Caſpij.Diogenes iſuꝑ Cinicus iuſſit ſe ihumatũ ꝓijci volucribo cani bus ⁊ feris dicẽs.Quid feraꝝ mihi nil ſentiẽti oberit laniatꝰ. Refert q̊ʒ Euſebiꝰpamphili in bᷣmo de euangelica pᷣparatiõe ꝙ hircani coꝛꝑa defunctoꝝ rapacis generis auibo ꝓijcere cõſue uerũt. Anchiſes etiã pater Enee videbat᷑ paruʒ curare ð ſepultura dicens:vt br in.ij. Eneydos Faciliꝰiactura ſepulchꝛi.Et Lucanus li.vij.ſui oꝑis inquit.Celo tegit᷑ qui nõ habet vꝛnã. Sʒ ↄtra pᷣdicta ꝙ ſint irrationabilia eſt om̃is ſcri⸗ ptura tam ſcõꝝ qᷓ; moꝛaliũ phõꝝ.Nam Geñ. xxiij. laudat᷑ Abꝛahaʒ de pietate:quia ſepeliuit Saraz vxoꝛẽ ſuam moꝛtuã in Ebꝛon in terra Chanaã in ſpelũca duplici.Et Geñ.xxv.et.xiij. q.ij.c.ebꝛon dicitur.ꝙ JIſaac.⁊? Iſmael ſepelie⸗ runt abꝛaham patrem eoꝛuʒ in eadem ſpelun⸗/ ca. Et Geñ.xxxv. habetur:ꝙ; Eſeu ⁊ Jatob ſepe lierunt Iſaac patrem ſuũ ⁊ poſuerunt in eadeʒ ſpelunca:vt etiaʒ dicitur in eodẽ.c.ebꝛon. Scri ptum quoq; eſt Geñn.xlix.ꝙ Jacob in extremo vite ſue pᷣcepitſilijs ſuis dicens. Ego cõgregoꝛ ad populũ meũ:ſepelite me cum patribus me⸗ is in ſpelũca duplici que eſt in agro Ebꝛon in terra Chanaã quã emit Abꝛahaʒ.in qua ſepul tus eſt Adam ⁊ Eua: Abꝛaham ⁊ ſara Iſaac an aõ 2 reberca Jacob Ala:? poſtea Joſeph fuius eiꝰvt ihideʒs dici.Et Joſue vleimo hr qualr eo moꝛtuo ſepelierũt eũ filij irael in finibo poſſeſ⸗ ſiõis ſue. Ibidẽ etiã ðꝛ ꝙ oſſa Joſephb que tu⸗ lerãt de egypto ſepelierunt in Sichen. Item ꝙ Eleaʒzarũ filiũ Aaron ſepelierunt in Gabaach frẽs ⁊ filij eiꝰ. Judicũ q̊ʒ.xvj.fit mẽtio de ſepul/⸗ tura Samſonis.Et pᷣmi Reg.xxv.de ſepultu⸗ ra Samuelis.Et pᷣmi Macha.ix.ð ſepultura Jude machabei.Et ſcðᷣi Reg.ij.dixit dauid vi/ ris Jabes Galaach Benedicti vos a dño q fe/ ciſtis mipᷣicoꝛdiã hanc cũ dñovr̃o Saul ⁊ ſepe liſtis eũ. Thobias q̊ʒ laudat᷑ qꝛ ſepeliebat coꝛ⸗ ꝑa moꝛtuoꝝvt hr eiꝰ.j.⁊.ij.c.Et pᷣcepit filio ſuo vt eũ moꝛtuũ ſepeliret:⁊ vxoꝛẽ ſuã mr̃eʒ eiuſdẽe filij ꝓpe eum Thob.iiij. Laudat᷑ q̊ʒ Judas ma chabeꝰ iterfeccoꝝ coꝛpoꝛa ſepeliẽs.ſcði Mach. xij.⁊ diſcipuli Johãnis eum ſepeliẽtes Mar. vj.⁊?⁊ Mattch.xiiij. Saluatoꝛ q̊ʒ nr̃ vnguentuʒ ſepulture ſue ᷣuari iuſſit Joh̊.xij.Cõmẽdatur etiã Joſeph ab arimathia cuʒ Nichodemo qꝛ xpᷣm ſepelierunt Matthei.xxvijj. ⸗/ Eſges qz ciuies appꝛobat:et pᷣuſlegij I decoꝛãt ſepulturas moꝛtuoꝝ.vndei.l. oſſa.in pn. ff. de reli.⁊ ſumpti.fu.ðꝛiq; ſi oſſa moꝛtui ſepeliant᷑ ĩ agro alieno nõ põt dñs agri eijcere illa nec extra here ſine licentia pꝛinci pis vel pontificũ:aliter ↄtra eum põt agi actio⸗ ne iniuriarũ.Et in.l.ſunt ꝑſone.circa finẽ eo.ti. inquit iuriſcõſultꝰ:q; pter publicã vtilitatẽ ca dauera moꝛtuoꝝ ſepeliunt᷑. Quapꝛopter dicit gloſa in.c.alias.S.nũc aũt.xxj.di.ꝙ ſi qs man⸗ daret coꝛpus ſuũ nõ ſepeliri:ſicut fecit Marcel linus papa in ðteſtationẽ idolatrie cõmiſſe nõ eſt iplendũ e mandatũ.Et idẽ hr in.l.qdaʒ.ff. de ↄdi.iſti.Ad officũ ergo pietatis ꝑtinet moꝛ tuos ſepelire.Ea ꝓpter Caleriꝰ maximꝰli.v.ti.ð ingratis repꝛehendit achenieſes qͥ 2 Delchiadẽ in carcere moꝛtuũ ſepeliri nõ ꝑmiſerũt niſi Ci⸗ mo eiꝰ filiꝰ carcerẽ ꝓ eo itraſſet.Uñ ſic inqt ides Valeriꝰ.Necte Cimo ſuũẽtio inuoluã qͥ pꝛi tuo ſepulturã volũtarijs vinculis emere nõ du bi⸗ taſti.Et in li.j.ti.de ſomnijs pᷣdictꝰ Naleriꝰnar⸗ rat qualr Simonides poeta peregre vadens: cũ nauis in qua erat applicuiſſet ad litꝰ:⁊ coꝛ⸗ pus inhumatũ iacens vidiſſet ſepulture tradi dit.Quo beneficio is qui ſepultꝰfuerat motus nocte ſibi in ſomnis apparuit:eũq; ne ꝓximo die nauigaret amonuit.Qui ſomnio parẽs in terra remanſit. Ili vero qui inde receſſerũt na⸗ uiganutes in eius conſpectibo ꝓcellis ⁊ fluctib/ abſoꝛpti ſunt ⁊ ſuffocati.et ipᷣe letatus eſt:quia vitam ſuam magis ſomnio qᷓ; naui cõmiſerat Idem quoq; Ualerius li.v.ti.de humanitate cõmendat Leſarem qui caput ſui hoſtis pom/ pei ſibi ꝑ regẽ egypti deſtinatum honoꝛifice cre mari ⁊ ſepeliri fecit:fleuitq; vides illud.de quo Franciſcus petrarcha in ſuis tniumphis ait. 8 — — g . 6 4 . . S . . . 7. . ,eſar poſtꝙ;ᷓ traditoꝛ deegypto donũ honoꝛa ti capitis fecerat fleuit madidis ⁊ meſt oculis. dẽ etiã Waleriꝰ ibidẽ laudat affricanũ Hani balẽ qui ſucceſſiue tres romanos duces: Pau lum.ſ.graccũ ⁊ marcellũ hoſtes ipᷣiꝰ honoꝛific fecit ſepeliri. E Ecũdo querit᷑ quare coꝛpoꝛa moꝛtuo⸗ ſrum ſepeliunt᷑.Et reſpõdet Rich.in.iiij. Diſt. xlv. arti.vj.q.ij.ꝙ; ꝓpter tria. Pꝛimo Apter aſtruẽda futurã reſurrectionẽ: ꝓpter qua Paulus appellat moꝛtuos doꝛmientes.j.ad XThe:iiij. Ut ergo ſubleuet᷑ ſpes ad reſurrectio nem vere fienda coꝛpoꝛa ſepulturetradunt᷑.De qua reſurrectiõe dici᷑ Dañn.xij.Qui doꝛmiũt in terre puluere euigilabunt.alij invitã eterno:alij vo in obpꝛobꝛiũ ſempiternũ.Dicunt᷑ aũt moꝛ⸗ tui doꝛmientes tribus de cauſis. Pꝛimo ꝓpter ſpem reſurrectiõis:quia ſicut de doꝛmiente eſt ſpes ꝙ debeat euigilare:ſic de moꝛtuo eſt ſpes w debeat reſurgere.Et ideo ait Apoſtolus.j.ad Theb.iiij. Nolumus vos ignoꝛare de doꝛmiẽé⸗ tibus vt non contriſtemi ſicut ⁊ ceteri qui ſpem nõ habent. Secundo pter facilitatẽ reſurre⸗ ctionis.Ait em̃ Augꝰ. Dns tanta facilitate eci tat de ſepulchꝛo quata tu excitas doꝛmiẽtem lecto. Tertio ꝓpter melioꝛationẽ imutatiõis. Sicut em̃ doꝛmiẽtes ſurgunt melioꝛati:id eſt in melius mutati:ſic ⁊ moꝛtui boni reſurgent in meltꝰ mutati. Unde.j.ad Chor.xv.ait Pau lus.Seminat᷑ in coꝛruptiõe:reſurget in incoꝛ⸗ ruptionẽ. Et ideo nemo debet nimiũ cõtriſtari de moꝛte amicoꝝ cum eos nõ amittamus ſed pꝛemittamꝰ. c.qᷓ; eſt pꝛepoſterũ.xiij.q.ij. nñ di cittur ꝙ qui nimis triſtat᷑ de ſuoꝛũ moꝛte vide⸗ bitur deſperare de futuroꝛũ bonoꝝ reſurrectio ne.c.habent.xiij.q.vltima.⁊.c.vbicũq;.eadẽ.q.⁊ cauſa.vbi etiã dicit᷑:ꝙ talis cõtriſtatio ⁊ lucus inoꝛdinatꝰ ꝓuenit ex puſulanimitate. Secũ⸗ do ſepeliunt᷑ coꝛpoꝛa defunctoꝝ ꝓpter amouen dum hoꝛroꝛc. Unde Quintilianꝰ libꝛo.v.decla mationũ ait. Ad oꝑeriendũ feditatẽ ſubtraben dãq; doloꝛi materiã moꝛtuus viuẽtuum caula ſepelitur. Ertio ſepeliunt᷑ defuncti ꝓpter meritatio t neurm:vt illoſ ſepeliẽtes ꝓpter talẽ mivicoꝛ diã magnã in celeſti głia retributionen mereãtur.vt inqͥt Aug.j.de cui.dei.c.xiiijjz. G Ertio querit᷑.vtꝝ pꝛoſit in charitate moa t riẽtibus eccłiaſtica ſepultura quãdo ha bent aliquid purgabile. Et rũdet Richᷣ. in.iiij.di.xlv.ar.vj.q.jœ ſic:nõ ꝑ ſe ſʒ ꝑ accidẽs. Et hoc pter tria. Pꝛimo ꝓpter inſpicẽtiũ excta tionẽ inquãtũ pꝛoximi ⁊ amici ipᷣoꝛũ moꝛtuo⸗ rum cõueniẽtes ad eccłias in quibo ſepulti ſũt. ⁊ inſpiciẽtes ſepulcura eoꝛum de his recoꝛdan⸗ tur ⁊ deũ pꝛo illis depꝛecãtur.Et hoc inqt Gꝛe goꝛiꝰ in.iiij.iiij.dyalogoꝝ.⁊ ha bet᷑ in.ccũ gra⸗ uia.xiij:.q.ij. Ideo locus ſepulcure dict᷑ monuA⸗ onerg lis, Daun Pen orffite ortho in.iii. Primo Kquä s.ad wectio und de miütin mäali ut mo⸗, 10 cter lenteeſt eſt ſpes us.ad doꝛmii wiſpem. arure, Uirareerd märmo neatöls. lideſt curgcnt ait Poun nincoꝛ/ comiſtan wus ſed i.U d cevide⸗ ſumeclo d otlvaus Geac;/ ramouen ov decla bmuben m cauds nenitatio emißico⸗ utionem nii. nunre mo gvigoh⸗ la Rich. oclcls⸗ mü cra moꝛt⸗ chultſt. recoꝛdan/ M , onn Foliäũ cmentũ eo ꝙ moneat mentẽ.ſiad oꝛandũ pꝛo de functis. vt inquit Augꝰ. in libꝛo de cura agẽda pꝛo moꝛtuis.Etſᷣm hoc poteſt ĩtelligi illð poe⸗ ticũ qð refert gloſa ĩ.ca.vbicũ q;.xiij.q.ij.Me⸗ lius oſſa cubãt manido tumulata ſuoꝛũ.Dicit autẽ quilibet moꝛtuus illud Ecci.xxxviij. Me mẽto iudicij mei: ſic em̃ erit ⁊ g. mihl heri ti⸗ bi bodie. ſ monie que in eis fiunt nõ modicũ pꝛo⸗ ſunt defunctis.Et pmo ſᷣm Thomã in iiij. di. xlv. cera ⁊ oleũ pꝛodeſt defunctis inquã⸗ tum offertur eccłie vel pauperibo datur: ⁊ inq̃n tum in reuerentiã dei expendit᷑. Unde dicte ceri monie velut quoddã bolocauſtũ ſunt deo acce pte:ſᷣm Damaſce. Secũdo pꝛoſunt eis circũ dãtia feretrũ inquãtũ ex .ipᷣis eccłia decoꝛatur. quia fiunt ex eis paramẽta: vel pauꝑes ex ipis fructũ capiũt:vnde ad rogãdũ deũ pꝛo defũcto obligant᷑. Tertio pecunie diſtribute in ſepul turis:inquãtũ exeis eccłie edificãtur vel reſtau rantur:aut miniſtri eccłie ſuſtentant᷑: ⁊pꝛo hoc ad oꝛandum pꝛo defunctis ipᷣis incitantur. AQuarto incenſum:inquãtũ per hoc apparet ꝙ ſacrificiũ defuncti ⁊ oꝛões pꝛo eo facte ſunt accepte in cõſpectu dñi ⁊ ad illũ dirigunt᷑:dicẽ⸗ te Pſalmiſta. Dirigat᷑ domie oꝛatio mea ſicut incenſum in cõſpectu tuo. Quinto aqua be⸗ nedicta:inquãtũ per aſperſionẽ eius a peccat venialibo purgatur. Gerto cãpana pulſans vt popułꝰ audiẽs oꝛet pꝛo defuncto. Septi⸗ mo amici aſſociãtes coꝛpus ⁊ ꝓꝑ defuncto oꝛan tes.Nã quia caro eſt pars hoĩs.ij.de aĩa.ideo naturaliter homo ad carnẽ ſuaʒ afficitur:iuxta illud Apłi ad Ephe.v. Nemo vnqᷓ; carnẽ ſuaʒ odio habuit.⁊ ſiłiter afficitur ad carnẽ amici:⁊ videns eam moꝛtuõ ad cõpaſſionẽ mouetur. Occtauo pᷣdicatoꝛ inquãtũ per eius pꝛedica⸗ tionẽ homines incitãtur ad cõpaciendũ defun cto:⁊ per conſequẽs ad oꝛaãdum ꝓ eo. Nono ꝓpinquus ploꝛans pꝛo aiĩma ⁊ ꝓ coꝛpoꝛe.lʒ in domo defuncti poſt oblationẽ coꝛpoꝛis rema⸗ nens. Lachꝛyme em̃ moderate ⁊ ex pietate effu ſe ſunt deo grate.Et ideo dicit᷑ Ecci.vij. Mo⸗ dicum ſuper moꝛtuo ploꝛa. Decimo officiuz ſepulture ab ecdeſia oꝛdinatũ ⁊ deuote adim⸗ pletũ. Undecimo cruces que ante feretꝝ poꝛ tantur. Duodecimo clerid ac ſacrdotes ⁊ re ligioſi funus aſſociãtes. Nam om̃ia hec vidẽ⸗ tes incitant ad deuotionẽ ⁊ ad oꝛandũ pꝛo de⸗ funcco. Secundo pndipaliter pꝛodeſt moꝛ⸗ tuis ſepeliri in locis ſacratis:maxime vbi ſunt deuon miniſtri ratiõe impetratõis. Licet enim om̃es clerici ⁊ religioſi teneant᷑ oꝛare pꝛo moꝛ⸗ tuis:iĩmo oẽs chꝛiſtiani pꝛecepto charitatis.ta⸗ men magis particularit᷑ tenẽtur miniſtri eccdle⸗ ſiarũ ſiue religioſi oꝛare ꝓ ðᷣfunctis ſepultis in amiterijs eoꝛũ:vt inqt Rich̊.vbi ſupꝛa.Quã⸗ to autẽ ipᷣi fuerint deuotioꝛes tanto facliꝰexau diunt᷑ a deo.j.q.j.c.ipᷣi ſacerdotes:⁊ citius libe⸗ rant a penis purgatoꝛij aias defunctoꝝ ꝓ qͥbo depꝛecãtur. Ertio ꝓdeſt moꝛtuis eccłiaſtica ſepultu t ra ratione interuẽtiõis.quia ſcti ad qus rum honoꝛẽ fabꝛicate ſunt eccłie oꝛat ꝓ .—. 1 DH ÜUÜUllis qui ſepeliũtur in ſuis eccłijs vel cimiterijs CQiendũ eſt q̊ ꝙ cultus exequiaꝝ ⁊ ceri/ vt inquit Aug.xiij.q.ij.c.nõ extimemꝰ. .R Uarto querit:nunqͥd quilibet poſſit eli q gere ſepulturã. Et reſpodet magr̃ Gꝛa⸗ cianus.xij.q.iij.S.ecõtra.⁊.c.ſeq̃n.q; vbi quiſq; ſit tumulãdus in volũtate ſua cõſtituit imo poteſt quis eligere ſepulturã in loco minꝰ religioſo relicta ſepultura antiq̃.extra de ſepul⸗ turis.c.cũ quis.libꝛo.vj.lʒ hoc eſſet illicitum de iure antiquo.extra.eo.c.firmitatẽ. Melius ta⸗ men eſtvt eligat quiſq; ſepulturã in locis deuo tis ratiõibus ſupꝛadictis. Religioſi tamẽ non poſſunt eligere ſepulturs:ſed in ſuis eccleſijs et monaſterijs debent tumulari. Poſſent tamen eligere ſi quãdo moꝛiũtur adeo ſunt remoti ꝙ; cõmode poꝛtari non poſſunt ad ſua monaſte⸗ ria.extra de ſepultu.c.religioſi.libꝛo.vj. Impu beres etiã nõ poſſunt ſibi eligere ſepulturã:ſed parẽtes eoꝝ poſſunt eos ſepeliri facere vbicũqʒ voluerint ſi conſuetudo patrie hoc habeat:alłs nõ.extra de ſepul.c.in noſtra.in textu ⁊ in gloſa. Et idẽ dicit gloſa in.c.de vxoꝛe.eodẽ tit᷑. Itẽ qui nõ eſt compos mẽtis nõ poteſt eligere ſepultu⸗ ram.extra de ſucceſ.ab inteſta.c.cũ dilectꝰł.. ¶ Vinto querit᷑:vbi debet ſepeliri ille qui q moꝛit᷑ ſine electiõe ſepulture.Et reſpon⸗ det Johãnes andree in.c.animaꝝ.de ſe pultu.lib.vj.debere ſepeliri in ſepulchꝛo maio⸗ rum ſuoꝝ:exẽplo patriarchaꝝ.xiij.q.ij.c.ebꝛon Et extra de ſepul.c.nos inſtituta. ⁊.c.fraternita⸗ tem.vbi eſt textus ad litterã. VUel in parochiali eccleſia ſi ſit ↄſuetudo.Et de hoc etiã habet᷑ in.c. is qui.de ſepul.lib.vj.Si aũt decedẽs non ha⸗ beat aliquod ſepulchꝛũ in quo ſepeliri cõſueue runt maioꝛes ſui debet ſepeliri in parochiali ec cleſia niſi aliud velit cõſuetudo patrie que ha⸗ betur ꝓ lege.De quibi.ff.de legib.Si autẽ mo riens ſit alienigenavel viatoꝛ debet ſepeliri apð eccłiam in cuius parochia moꝛtuꝰ eſt quando nõ gr ſepulturã ſpecialẽ.xiij.q.j.c.eccłias.vł in eccłla cathedrali ſi ſit cõſuetudo.xvj.q.j.c.j. Hoſtiẽſis aũt dicit ꝙ ſi defacili ſine fetoꝛe poꝛ⸗ tari poſſet:tumulandꝰ eſt cum ſuis parẽtibns extra de ſepul.c.j.⁊.c.fraternitatẽ.niſi contraria còſuetudo appareret cui ſtandũ eſſet.vt inquit etiã Richᷣ.in.iiij.di.xlv.Et ideo vt ait Innoceñ. in.c.j.extra de ſepult᷑. Hec om̃ia diſcreto iudic coõmittunt᷑ Qlerici q̊ʒ ſi nõ elegerint ſepulturam debent ſepeliri in eccłia in qua ſunt derici:ſᷣm Innoceñ.vt notat᷑ in ſũma cõfeſſoꝝ lib.j.ti.xvj. q.x.facit.xvj.q.j.c.ſ. Itẽ ille qui habʒ do miciliũ aa 2 Bermo in ciuitatẽ vel caſtro:licet moꝛiat᷑ in villa ĩ quã ierat cq recreatiois vł vt ruralia exerceret: debet ſepeliri ĩ ſepulchꝛo maioꝝ ſuoꝝ vł in parochia li eccłia ᷣm ſuꝑioꝛẽ determinatõeʒ:⁊ nõ i ecclłia Dicte ville in qua moꝛtuꝰeſt. Ut in quit Archi.? Joh.an.in.c.is qui.de ſepul.li.vj.qð itelligit᷑ ſi cõmode poꝛtari põt:ałs non.ar.in.c.religioſi codẽli.? titulo. Itẽ młier que moꝛit᷑ ſine electio ne ſepulture debet ſepeliri in ſepulchꝛo cũ viro ſuo.dicto.c.is qui.⁊.c.vnaq q; mulier.xiij.q.ij. Si aũt habuenit pluresviros debet ſepeliri in ſepulchꝛo vltimi viri.vt inquit gloſa.in dicto.c. vnaqueq; mulier. Sicut em̃ accepit domiciliũ vltimi viri.l.filij.S.j.ff.ad munici.ita debet ac/⸗ cipere requiẽ in tumulo vltimi viri qñ alibi nõ elegit ſepulturã:vt expꝛeſſe dicitur in dicto.c.is 17 quli.de ſepul.li.vj. Et rñdet Ric.in.iiij.di.xlv.ar.vj.q.j.q; impio nõ nocet eccłiaſtica ſepultura niſi inqn⸗ tum hanc ſep ultura ſibi indignã ꝓcurabit. Et ita itelligit᷑ ilud qð ſcriptũ eſt.xiij.q.ij.c.qͥbus. 2.c.cuʒ grauia.vbi dicit᷑. Impijs nocet in ſacro ſepeliri.Et Grego.in.iiij.dialogoꝝ ait. Quos grauia pcœa depmũt nõ ad abſolutionẽ ſed ad maioꝛem damnationis cumulum eoꝛum coꝛ⸗ poꝛa in eccleſijs ponuntur. R Eeyptimo querit᷑ quibo ꝓhibeat᷑ ecdleſia⸗ S8 ſtica ſepultura.Et reſpõdẽt theologi in liiij. di. xlv. ꝙ moꝛiẽtes in malo ſtatu nõ debẽt in ſacro ſepeliri. Pꝛimo nullꝰifidelis aut hereticus.extra de here.c.ſicut. Et de conſe⸗ cra.di.j.c.eccleſiam.⁊.c.ſe. Imo ſi etiã poſt moꝛ tem appareat de eius infidelitate vel hereſi de/ ſane pꝛofertur.Et ſi tumulatus fuerit debet ex/ bhumari:⁊ pꝛoijci extra ſacruʒ.c.quicũq;.de he ret.libꝛo.vj. Scðo moꝛiẽs in toꝛneamẽto nõ debet in ſacro ſepeliri:⁊ etiam ſi ibi non moꝛiat ſed vulnus letale accipiat:licet poſtea aliquibꝰ dieb ſuperuiuat qᷓ;uis de peccato peniteat ⁊ ei euchariſtia nõ negetur carebit tamẽ eccłiaſtica ſepultura ſi moꝛiat᷑ ꝓpter illud vulnus.c.j.de toꝛnea.Et ibi Hoſtien. Hoctamẽ intelligit᷑ de illo qui venit cauſa cxercendi ſe in toꝛneamẽto. Et etiam ſᷣm Guilhel.de armigero eius qui ei in armis ſeruiuit.extra de toꝛneamen.c.iij.Se/ cus de aſtantibꝰcum curioſitate. Tercio:pꝛo/ hibetur ſepultura illis qui ſeipſos occiderunt. xxiij.q.iiij.c.placuit.Quod intelligendũ eſt ſᷣm Guil.ſi interfecerunt ſe ex deſperatione vel ira cundia:ſecus ſi ex inſania:quia nõ habent vſuz rationis:vel a caſu ⁊ foꝛtuito.Unde dicit Ber⸗ nardus gloſatoꝛ in.c.ex parte.de ſepul.ꝙ ſi qͥs pꝛopter fugam pꝛecipitaret ſe in aquam:quia inde credebat ſic euadere non imputabitur ei quo ad ſepulturam ſi contrarium eueniat ar. rrto querit᷑ nũquid obſit eccleſiaſtica S ſepultura in pcõ moꝛtali ð cedentibus —. 1 õl “ . —1 . 4 ad hoc in.c.nerui.xiij.diſ.⁊.xxiij.q.iiij.c.de occi⸗ dẽdis.⁊ cõcoꝛdat Hoſtiẽ.i ſüma. Quartop hibetur ſepultura illis qui nõ confitent᷑ vel nõ cõmunicat ſemel in anno.extra de peñ.⁊ remiſ. ca.om̃is.Et hoc intelligit niſi in articulo moꝛ⸗ tis ſigna cõtritiõis ⁊ emẽdatiõis oñdäat. O Uinto monachus ⁊ religioſus qͥ repe⸗ ꝗq ritur ꝓpꝛietariꝰin fine vite ſue debet pꝛo irjci in ſterquilinio ⁊ ibi ſepeliri.extra de ſtatu monachoꝝ.c.ſuꝑ quodã. Sexto blaffe mus ſi moꝛiat᷑ abſq; penitẽtia poſtqᷓ; blaſphe⸗ mauit nõ debet ſepeliri in loco ſacro.c.fi.de ma leð. Septimo excõmunicatꝰ pꝛiuatꝰ eſt eccle ſiaſtica ſepultura.xxiiij.q.ij.c.ſane quod ſuper. Et extra de pꝛiui.c.epiſcopoꝝ.lib.vj.Excõmu⸗ nicatꝰ etiã iniuſte nõ debet in ſacro ſepeliri qñ eſt notoꝛie excõicatus:⁊ nõ cõſtat maniteſte ꝙ; excõmunicatio ſit nulla:vt nota. extra de reſtit. ſpol.c litteras.circa fin.. Octauo qlibet no⸗ toꝛius pctõꝛ.vt manifeſtꝰvſurariꝰ pꝛohibet᷑ in eccłia ſepeliri.extra de vſuris.c.quia in oibus.⁊ ca.quaqᷓ;.eodex ti.lib.vj. Nono nullꝰraptoꝛ qui moꝛit᷑ ſine ſatiffactiõe debet ſepeliri in ecde⸗ ſia:imo q;uis ad moꝛtẽ veniens ſit male cõten⸗ tus de rapina ⁊ vellet reſtituere ſi poſſet:licet ei euchariſtia miſtret᷑:tamẽ ſepultura denegat᷑ ad alioꝛũ terroꝛẽ quãdo vſq; ad moꝛtẽ in malicia plſeuerauit licq; tunc peniteat.extra de rapto.ca. ſuper eo. — ðèG Eclimo tẽpoꝛe interdicti nõ poteſt quis d in ſacro ſepeliri. Et hoc intelligit᷑ de lai⸗ cis ⁊ ſecularibo quib interdicit ſepultu ra etiã ſi penitẽtiã acceperint⁊ cõfeſſi fuerint.de peñ.⁊ re.c.qð in te.quia ĩterdicti ſunt etiã ſi pec⸗ ma t de eius vel hereſi de / catoꝛes nõ ſunt.arg.in.c.miroꝛ.xvij.q.iiij.cũ ibi bet ei negari eccleſiaſtica ſepultura.xxiiij.q.ij. c. nota.ꝑ gloſam ⁊ doctoꝛes. Debẽt ergo in loco nõ ſacro ſepeliri:ä⁊ ſi moꝛtui fuerincvt boni xpᷣi⸗ ani poſt ablatũ iterdictũ taliũ coꝛpoꝛa erũt ad ecclłliam trãſferẽda.arg.in.c.cũ illoꝛũ.⁊ in.c.a no bis. el.ij. de ſen. excom. Clerici tamẽ qui nõ ſunt ſpecialiter interdici quãdo interdictũ eſt gene⸗ rale tmmodo poſſũt ſepeliri ſine pulſatõe cam panarũ.dicto.c.quod in te.⁊.c.alma.in argum̃. eodẽ.titu.lib.vj.dũmodo officiũ ſepulture fiat ſubmiſſe ianuis dauſis ⁊ interdictis excdluſis. Si oũt clerici eſſent intdii vel eccłie eſſent ſpe⸗ cialiter interdicte:nõ poſſent in ecclia ſepeliri. Ex qͥbus om̃ib patet ꝙ grauiſſime peccãt illi ſeculares qui tẽpoꝛe interdicti poꝛtãt nocte ad ſepeliẽdum in cimiterijs coꝛꝑa defuncoꝛũ.ᷣm em Innocen.⁊ Hoſtiẽ.in ſũma:peccãt moꝛta/ liter ⁊ debẽt ꝑ eccłiam puniri.vt etiã dicit᷑ in ſũ⸗ ma cõfeſſoꝝ lib.iij.ci.xxxiij.q.cdliiij. Sacerdos vo ſepeliẽs vel ſepeliri ꝑmittens in ſuo cimite⸗ rio ſᷣm Hoſtiẽ.in ſũma:irregularis fit ⁊ ſuſpẽ⸗ ſus.extra de cle.ex.mi.c.poſtulaſtis.S.vltimo.? de ſen. excõ.c.is qᷣ.lib.vj.⁊ remouẽdꝰeſt a beneſi⸗ clo.vt in. d.cpoſtulaſtis . S (o⸗ (Ro Quen nt nam amn ſ. 68 irepe tdeherpeo memade rodufe biaſobe⸗ (Kldem eſt eete od ſupe, Ercömu, Pelin i mnikeſteg 1dencct lüber no⸗ obibckin nolbus: Wr ininecde, nalccien/ lara Wegikod nnmalica lapto . oett quss delan akſcpulen fuennt de müſipe giicächi nlo Nbonirö aucnit44 rincan uin ſune ickgane/ ſapt lan nargom. Altunfig⸗ erduſs. ſiſ lcan. peccit e nogra orüfſn t worc dickinſi Zacaldos no ani ftr ihhß henn⸗ Eiben . Foliũ CLiiendũ eètiã ꝙ quilibet ſepeliẽdus in ſa tIſcco tẽpoꝛe interdici in caſibo nõ cõceſſis eſt interdictꝰ ab ingreſſu eccłie.c.epiſco⸗ poꝛũ. de pꝛiui.lib.vj.Licet aũt antiquitꝰ qlibet ſepeliẽs in ſacro tẽpoꝛe interdicti nõ eſſet ipᷣo fa cto excõicatꝰ:hodie tamẽ excõmunicationẽ icur rit ipᷣo facto:per clemen.eos.de ſepul.Depoꝛta⸗ tibus aũt ad ſepulturã nõ tamẽ ſepeliẽtib:⁊ de comitãtibo funus:⁊ fodiẽtib vel apernientibo ſe pulturã: ⁊ de pᷣlatis clericis vel miniſtris eccle lſiarũ:in quoꝛũ cimiterijs ſepeliunt᷑:qui id non ꝓhibẽt cũ poſſent:⁊ de dericis poꝛtantib crucẽ ⁊ ſimilia faciẽtibo:vtrũ ſint excõmũicati:ðt glo⸗ ſa oꝛdinania Jo his an.iĩ dicta dem̃.eos.ꝙ hoc magis indiget pape declaratione qᷓ; gloſatoꝝ. Deingde ponit opinionẽ quoꝛũdã dicẽtiũ ꝙ nõ ſunt excòmũicati.Et vltimo ſubiũgit dicẽs. In· contrariũ eſt quia eſſet hec cõſtitutio ludibꝛio: ſi vnus ſolus ribaldus vel ſeruiẽs per quẽ po⸗ terit id impleri dicat᷑ ligari:reliqͥs vſitatis põ⸗ poſe ⁊ ſolẽniter expeditis.hecille.Et huic opini oni vide?᷑ magis adherere cũ doctoꝛes cõmũi⸗ ter in fine onãt opinionẽ que eis magis pla⸗ cet. Hanc ctiã opinionẽ ꝙ ſint excõmunicatite net Paulus de liazarijs in dicta cle. eos. dicẽs ꝙ no ſolum pꝛedicti ſʒ etiã dicẽtes diuinũ offi⸗ cium ſuꝑ funus: ⁊ oẽs mãdãtes ⁊ cooperãtes: aut dantes conſiliũ auxiliũ vel fauoꝛc.c.mulie⸗ res.⁊.c.nuper.⁊.c.quãto.⁊.c.ſi cõcubine.de ſen. cexcõ.Facit.c.ſicut dignũ.S.illi.de homi.Unð di cit Lapus ⁊ Stephanꝰſuper dicta cemẽ.ꝙ de hoc non eſt dubiũ cum om̃is participãs in cri⸗ mine criminoſo incurrat eandẽ penã cũ pꝛinci⸗ pali:vt in dictis iurib.Franciſceꝰ tamẽ zamba. in dicta clemẽ.eos.⁊ in.( vnico.de bap.tenet cõ trariũ.Et Johãnes cal.in ſuo tractatu de eccle/ ſiaſtico interdicto ſic dicit. Si tẽpoꝛe interdicti in caſu nõ ꝑmiſſo a iure quis cũ diuino officio ſepeliat᷑:oms pꝛedicti ſq; ſepulchꝛũ aperientes: fabꝛicãtes:aut fodiẽtes:vel aſſociãtes funus: ⁊ nõ ꝓhibẽtes:⁊ ſimiles ſunt excõmunicati.Fa cit. c.pꝛeci pue.xj.q.iij.Sivo ſine officio clerico rum talis defunctꝰſepeliat᷑ in cimiterio a laicis lʒ ſit tutius dicere om̃es pꝛedictos foꝛe ligatos excõmũicatõis ſentẽtia:tamẽ lʒ trepidus credo iſtos nõ ligari dicta pena:ſed quia vidẽtur con temnere generalẽ ꝓhibitionẽ ecclłie poterũt ar/⸗ bitraria pena puniri per iudicem eccłiaſticũ.iij. q.iiij.c.engeltrudã.hecille. Pꝛo hac opiniõe fa cit ꝙ dicta clemẽtia ſolũ noiat ſepeliẽtes:⁊ ideo quibuſdã videt᷑ nõ debere extẽdi ad alios.quia pene ſunt reſtringẽde.l.interpᷣtatione legũ.ff.de penis.⁊.c.odia.de regu.iu.lib.vj. Pro declara⸗ tiõe aũt huiꝰ queſtiõis dico:ꝙ cũ multi docto⸗ res dicãt hos eſſe excõicatos etiã ſi nõ intfuerit aliquis clericꝰ:cũ ĩ dubijs tutioꝛ pars ſit tenẽ⸗ da.c.ad audiẽtiã.de homi.c.illud.de cler̃.ex.mi. coa.iuuenis.de ſpon.qui pᷣdicta cõmiſit ad cau⸗ . 2 . telã debet ſe facere abſolui ab excõicatiõe.Sci⸗ endũ tamẽ pſᷣm oẽs doc.in dicta de.eoſ.qꝙ nõ ſo lum ignoꝛãtia facti ſʒ etiã iuris excuſat ab hac excõicatiõe illas ꝑſonas que nõ tenent᷑ ſcire iu⸗ ra.Tales em̃ nõ ſunt excoicati.j.q.iiij.S.notan du.⁊ de ſen.ex.c.cum illoꝛum. R OIncludo igũ quo ad ꝓhihitionẽ ſepul c ture:qꝙ quilibet moꝛiẽs in pctõ moꝛtali debet pbᷣuari eccleſiaſtica ſepultura:quã do eiꝰpctm̃ eſt notũ.xiij.q.ij.c.nõ extimemꝰ ⁊.c. quibus.⁊.c.pꝓ o beuntibo ⁊ hoc verũ eſt niſi ta⸗ lis ſit recõciliatus eccleſie:vel ſaltẽ fecerit aliqð ſignũ penitentie:tunc em ſepeliri poteſt:⁊ here⸗ des tenent᷑ ſatiſfacere ꝓ eo.extra de ſepul.c.pa⸗ rochiano.⁊.c.a no bis el.ij.ð ſen.excõ.niſi iĩ illis caſibus in quibo etiam poſt penitentiã negat᷑ ſe pultura:vt ſupꝛadictũ eſt de raptoꝛe. Similr ſi quis excõicatꝰin moꝛte oſtendat ſe cõtrituʒ:⁊ moꝛiat᷑ anteq; abſolui poſſit non debet ſepeliri in ſacro niſi pus abſoluat᷑ ab excõicatiõe.extra de ſen.excõ.c.a no bis.el.ij.Si aũt iam fuerit ſe/ pultuin ſacro talis excõicatꝰnõ debet exhũa⸗ ri ſ ibi abſolui pᷣt poſt moꝛtẽ:vt notat᷑ in dicto c.a nobis.qñ in moꝛte oſtendit ſigna cõtritiõis ⁊ pnie:vr etiã dicit᷑ in ſũma confelſ.libꝛo.iij.titu. xxxiij.q.cæxj. Quando aũt aliquis dicat᷑ oſten⸗ diſſe ſigna cõtritiõis ſufficit ꝓbare ꝑ vnũ teſtẽ. xxvj.q.v.c.qui recedũt.⁊.c.ſe.⁊ ibi nota.glo.qꝛ ex hoc nulli pꝛeiudiciũ generat᷑.ar.in.c.placuit. Et. c.cũ itaq;.cum ibi nota.ꝑ glo.de con.di.iiij. Et idẽ notat᷑ in ſumma confeſ.libꝛo.j.ti.xvj.q. iij.O benedicte deus quot ſceleratiſſimi hoĩes moꝛientes in pctis moꝛtalibo:⁊ publici pecca⸗ toꝛes publice in ecdeſijs ſepeliunt᷑ cum marxi⸗ mis honoꝛibus. Pꝛofeccto clerici ſeu religioſi tales ſepeliẽtes moꝛtaliter peccant.extra ð rap. c.ij.Et taliũ coꝛpoꝛa ſi poſſunt ab alijs diſcer⸗ ni debent exhumari ⁊ ꝓijci extra ſacrũ.c.ſacris. de ſepul.⁊? eccłia ſiue cimiteriũ debet recõciliari c.conſuluiſti.de con.ec.vel al. Scðm tñ Ho ſtien. Ray.⁊ Gof.vt nota.in ſũma.cõfeſ.vbi.&. occulti pctõꝛes poſſunt ſepeliri niſi ſint excõica ti vel heretici:qꝛ qͥbo nõ cõicamꝰ viuis:nec moꝛ tuis cõicare debemꝰ.c.ſacris.de ſepul.⁊.c.ſane qð ſupꝑ.xxiiij.q.ij.⁊.c.a nobis.el.ij.de ſen.excõ. Alij auũt xpᷣiani quib nõ eſt ꝓhibita ſepultura nec rõne pctõꝝ ſuoꝛũ:nec rõne ĩterdicti debent ſepeliri a viuis cuʒ diligentia. Uñ dicit Ric.in iiij. di. xlv. ꝙ illi qui ſepeliũt moꝛtuos ſuos cuʒ honoꝛe licet faciant aliquã põpaʒ in exequijs: dũmodo ſolũ id faciant ſᷣm cõſuetudinẽ pꝛie:⁊ nõ excedãt ſtatũ ſuũ nõ ſunt repᷣhendẽdi.vt em̃ dicit᷑ in.l.ſi quis ſepulchꝛũ.S.ſũptꝰfuneris.ff.ð reli.?⁊ ſum.fu. Sũptus funeris debet fieri ſᷣm facultatẽ ⁊ dignitatẽ defuncti.Et vt habet᷑ in.lᷣ. ⁊ ſi quiſ.eodẽ ti. Sanctiꝰ eſt teſtatoꝛẽ funerari de ſuo:qᷓ; legatarios legata cõſequi vł heredes Talia nãq; funeralia ſunt opera pietatis ⁊ mi ga 3 Bermo ſericoꝛdie.l.⁊? ſi qs.S.ſed ĩterdũ.ff.de reli.⁊ ſum ptibo fu.cum ibi nota. Hoc etiam vertit᷑ in ma gnã ↄſolatiõeʒ viuoꝝ:⁊ honoꝛẽ moꝛtuoꝝ:⁊ eſt opus laudabile.vñ laudat᷑ magnꝰ Alexander qui vt inquit qͥntus curtius inuento dario ini mico ſuo a/ꝓpꝛijs ſeruis derelicco vulnerato ?z moꝛtuo in vehiculo ſuo fudit lachꝛymas:et fe⸗ cit eũ moꝛe regio ſepeliri.Et hec ſufficiant ꝓ pꝛi ma parte noſtri ſermonis. NDPars ſecunda de moꝛientium teſtamenta⸗ ria dupoſitione. 2= Irca ſcðᷣam partẽ huius ſermõis de c moꝛientiũ teſtamentis:⁊ vltimis di⸗ ſpoſitioniby queruntur tria dubia. Pꝛimo nũqͥd oia teſtamẽta debeãt ſeruari. Et videt᷑ pᷣma fadie ꝙ ſic.Naʒ dicit᷑ in.c. iudicante ałs.indicante.extra de teſta.volũtas ceſtatoꝛis ð bet ꝑ oĩia adimpleri.Facit ad hoc.c. conſideratio.⁊.c.admonere.xvj.q.j.vbi idẽ hr̃. Leges qͥʒ ciuiles fauent vltimis defunctoꝝ vo luntatibo:vñ ðꝛ ꝙ attendẽda ſꝑ eſt voluntas te ſtatoꝛis.l.ſi mihi ⁊ tibi.iĩ fi.⁊.l.ab oibo Nredib⸗ S. j. ff. de lega.j.ſed ↄtra argui poteſt. Nam dicit glo.in.c.admonere.xvj.q.j.ſuper verbo.pie.q; ĩvoluntates defunctoꝝ nõ ſunt pie ſᷣuari non debẽt. xvij.q.vlti.c.quicunq;.⁊.ff.de reli.⁊ ſum. fu.l.ſi quis.S.huiꝰactio.v.quid g.⁊.l.quidã.ff. cõdi.ĩſtitu.⁊.l.nõ opoꝛtet.ff.de his qͥb vt indi. Ad hanc q̃ſtionẽ reſpõdet Ric.in.itij.di.xlv.ar. iiij.q.j.dicẽs:ꝙ teſtamẽta rõnabilit᷑ facta debẽt fᷣuari:⁊ nullo modo infringi.Non aũt quãdo cõtinent irrationabilitatẽ. Eſt aũt teſtamẽtũ ir⸗ rõnabile tripliciter. Pꝛimo rõne teſtatoꝛ..ſ. qñ nõ põt facere teſtamentũ:vt ſunt derici:qui nõ poſſunt teſtari ð rebus eccleſie:vt inqᷣt gio. in cquia nos.de teſta.Et notat dominus Do⸗ minicus de ſanco geminiano in.c.pꝛeſenti.de officio oꝛ.li.vj.?⁊ Antonius de butrio in.c.rela⸗ tum el.ij.de teſta.? Innocen.in.c.eum in offi⸗ cijs.eo.ti.ꝑ dictum capłm.et per capłm.ad hec 7. de teſta. ⁊ per.c.j.xij.q.iij.Dicit tamen glo.in di cco.c.pꝛeſenti.de officio oꝛ.poſt Hoſtien.q cle⸗ rici poſſũt teſtari ⁊ diſpõere de redditibo quos ꝓcipiũt ſolum vt ſtipendia ꝑſonalia. Et ita vi / det᷑ eſſe de conſuetudine.· Et idẽ inquit Panoꝛ. in dicco.c. cum officijs.de teſta.vñ de diſtribu/ tionibo quotidianis que ſibi pꝛoueniunt ꝓ ſti pendio perſonali teſtari poſſunt ⁊ diſponere.c. vnico.de cle.nõ reſi.li.vj.poſſunt etiam teſtari de bonis acqᷣ ſitis intuitu dignitatis dericalis: vt ꝓ miſſis dicendis ⁊ huiuſmodi ſᷣm Petruzʒ quẽ ſequitur Cinus in aut.licentiam.E. de epi ſcopis et dericis.Et hanc eandem ſententiã te nent Hoſtiẽ.?⁊ Innocẽ.in.c.quia nos.de teſta. vbi dicunt:ꝙ ſi dericus ratiõe officij aliqua ac quiſiuit:vtputa:quia fuit capellanus alicuius pᷣncipis qui ei multa donauit poteſt de talib donatis ad libituʒ diſponere:⁊ mulco magis 2. I de acquiſitis intuitu ꝑpſone:vel ex ſucceſſiõe co⸗ gnatoꝝ:aut donatiõe amicoꝝ.vel induſtria p⸗ pꝛia.vtputa doctrinavel exercitio licito.vt in di cto.c.quia nos.⁊ qð ibi nota.De alijs aũt rebꝰ mobilibo eccłie ⁊ de fructibo ꝑceptis ex bñficijs habẽtibo dotẽ aſſignatã:lʒ dicat Ulde.vt refert in ſũma cõfeſſoꝝ lib.ij. ti.v.q.xij.ꝙ de ipis cleri⸗ ci pñt teſtari vbi eſt cõſuetudo.quã opinionem etiã tenuit Hoſtieñ.⁊ Lau.in.c.ſi epiſcopꝰ.xij. q.v.tamẽ tutiꝰ eſt tenere ꝙ nõ poſſint per iura pallegata niſi dimitcerẽt cauſa elemoſyne pau⸗ peribo vel religioſis locis ⁊ hmõi.c.ad hec.⁊ ca. relatũ.el.ij.de teſta.vel cauſa remũerãdi fuitia honeſta tam a cõſanguineis q; ab excraneis re cepta.dicto.c.relatũ.S.licet. Ultra pꝛefatos aũt caſus potiꝰ dicẽda eſt coꝛruptela qᷓ; cõſuetudo ⁊ ideo eſt repꝛo bãda.qꝛ quicqͥd habẽt clerici de talibo redditib eccłie eſt pauperũ:⁊ ð bet diſtri bui in pios vſus.c.cdlericos.j.q.ij.⁊.c.auruʒ.xij. q.ij.⁊.c.fi.xvj.q.j.poſſent tamẽ ð pᷣdictis bonis teſtari ad libitü ſi tantũdẽ expẽdiſſent de/ꝓpꝛijs bonis in vtilitatẽ eccłie.vt inquit Panoꝛ.in di cto.c.cum in officijs.per.c.ſi quis.xij.q.ij.⁊.c.ſi epiſcopꝰ.xij.q.v.Limito tamẽ hoc ⁊ illð quod dictũ eſt ſupꝛa.ſ.clericos poſſe teſtari de redditi bus quos perceperũt tanqᷓ; ſtipẽdia ꝑſonalia: ⁊ hmõi:nõ eẽverũ quãdo dicti dlerici eſſent ob⸗ ligati reddere ipᷣi eccłie.vtputa quia dolo vł cul pa ſua etiã leui danificauerũt eccłlam.tunc em̃ tenent᷑ ſatiffacere dicte eccłie ᷑ᷣm Berñ. ⁊ Hoſt. 1in.c. ea que.de officio archi. Et de hoc videt᷑ eſſe textꝰ apꝑtus i.l.quicqͥ d. C. arbi.tu. Facit.l.ſi res. ff.de admi.tu. Item ſi de bonis eccłie alicui fece rũt gratiã.ſᷣm Inno.in.c.cum in officijs.de te⸗ ſta.allegat.l.oſtẽdimꝰ.ff.de fideiuſ.tu.⁊.l.ij.⁊ vł timã.C.eo. Item ſi paſſi ſunt ꝓpter negligẽtiam ſuã rem eccłie pꝛeſcribi: pᷣm Panoꝛ.in.c.ex pꝛe⸗ ſentiũ.de pignoꝛibi.⁊ allegat.c.placuit.el.ij.xx⸗ q.iij. Item ſi redditꝰ eccłie in vſus inhoneſtos cõſũmauerũt.xij.q.iiij.c.j. In his em̃ caſibo ⁊ ſi milibo tenẽtur ſatiffacere eccłie ãteqᷓ; alið diſpo nant.Et dicit Panoꝛ.in.c.cum pſᷣm.de pꝛeben. ⁊ digni.ꝙ debent ſatiffacere de patrimonio vel aliũde.xij.q.iiij.c.j.⁊.ij.quia de altari viuere de⸗ bent nõ luxuriari.Et accipit᷑ luxuria ꝓ oĩ luxu: ſeu illicta ↄ cupiſcẽtia.xliij.di.in pᷣn. Et iõ aliter teſtari de pᷣdictis nõ licet. Eligioſi q̊ʒ pꝛofitẽtes tria vota ſubſtan⸗ r tialia teſtani nõ poſſunt.xix.q.iij.c.quia ingrediẽtib.⁊ in aut᷑.de mona.S.illud. ⁊.C. de ſacroſanc.eccle.aut᷑.ingreſſi.⁊.c.ij.de te⸗ ſta.⁊.xij.q.ij.c.nõ dicatis.ſalua tamẽ det᷑mina⸗ tione.c.ſi qua mulier.xix.q.iij.⁊.S.ſi qua młier. in aut.de ſan.epiſco pis.vbi concedit᷑ patri qui ingreſſus eſt religionẽ anteq; diſponeret de bo nis ſuis poſtea diuidere dicta bona int᷑fuios. Religioſi tamẽ nouitij anteqᷓ; fecerint ꝓfeſſiõʒ teſtari poſſunt cũ etiã ad ſeculũ reuercivaleant. £ — — —— . ſie 0 Knu Kndi üen dfficſs slen, Monem i. Dan jne au becra. lifuina neist Nros git ſucrudo cenade etdiſtni unzci. s bonis de pris wndi gi. 14l o gvod dengois onala: ſarob Novkat wnccñ viackeſe llins. nicifee is de ee⸗ tli giginam ncare di bonefos b ꝛſi 1 diho Nechen. nonio ⸗ iwerede⸗ poilur Stiöalier . ſubſtn⸗ a cidede dermina/ vaml. pamgi en n eſilos atſi A. Foliũ extra de regu.c.ſtatuimꝰ. „Wp NAYAY pubes q̊z.i.maſculus ãte quartũde i cimũ annũ:⁊ femina ante duodecimum annũ nõ poteſt condere teſtamẽtũ.ſi ta⸗ men tetigerit vltimũ annũ quartũdecimũ.ſ.in maſculoꝛ duodecimũ in femina:poteſt teſtari. l. qua etate.ff. de teſta. ⁊.S.pꝛeterea.⁊ ibi gloſa. inſti.quibo nõ eſt per.fa.te.Fatuus etiã non po teſt teſtari nec furioſus ſi nõ habet lucidũ inter/ uallũ.S.item nec funooſi.inſti.eodẽ tit᷑.⁊.c.cũ di lectus.de ſuc.ab inteſta.⁊.c.fi.de teſta.⁊.l.furio ſum.C.qui teſtam.fa.poſ. Item nec filiuſfami lias nõ hẽs peculiũ caſtrẽſe nec q̃ſi caſtrẽſe.ĩſti. qᷣbo nõ ẽ ꝑ ·fa.te.in pᷣn.⁊.S.j.⁊.C.eo.l.penul.⁊.c. licet.de ſepul.lib.vj. Fruus q̊;z non poteſt teſtari. inſtit. eo. in ſpꝛin. ⁊.c.illud.xiij.q.ij.facit.l.quod atti⸗ net. ff. de regu. iur. Item nec ꝓdigus cui eſt adminiſtratio bonoꝛũ iuterdicta.l.is cui.ff. de teſta. ⁊. S.itẽ pdigus.inſti.eo. Item nec mutꝰ qui nihil loqui poteſt:⁊ ſurdus qͥ oino nil au⸗ dit.vt patet inſti.quibo nõ eſt per.ſa.teſt.S.item mutus.Si tamẽ pꝛedicta impedimẽta inſanie vel ꝓdigalitatis aut ſurditatis ⁊ hmõivenerũt poſtqᷓ; confectũ fuitteſtamẽtũ:nonvitiat᷑ ꝑ hoc nec fragit᷑.vt patet inſti.eo.S.ſed ſi quis.In ali quibo etiã caſibo ſurdi ⁊ muti poſſunt facere te⸗ ſtamentũ:quãdo ſunt litterati ⁊ ſciunt ſcribere. S. ſepe.inſtit.quibo nõ eſt per.fa.teſta.Cecus q̊ʒ poteſt teſtari cũ ſolẽnitcate que habet᷑.C.qͥ teſta. poſ.i.hac cõſultiſſima.Teſtamẽta etiãvſurario rum publicoꝝ nõ valẽt ſed ſunt irrita ipᷣo iure. ca.quãqᷓ;.de vſuris.lib.vj.ſ.quãdo nõ fecerunt pꝛius cautionẽ ſeu ſatiſfactionẽ ſᷣm foꝛmaʒ ibi traditã. Quãdo igitur teſtamẽtũ eſt factũ a ſu⸗ pꝛadictis vel ab alijs quibo a iure pꝛohibitũ eſt teſtari nõ eſt ſeruãdũ. Item ſi quis faciat here⸗ dem incapacẽ:vt ſunt fratres minoꝛes.o.exijt qͥ ſeminat.de verboꝛũ ſigni.⁊ per Bar.in mino⸗ „ rica ſua. v* Ecũdo teſtamẽtũ eſt irrationabile quã⸗ ſ do aliquis teſtat᷑ de re quã nõ habet:nec habere poteſt. Nemo em̃ in aliũ trãſfer⸗ re poteſt quod nõ habet.l.nemo.ſff.de regu.iutr̃. Et tale fuit teſtamẽtuʒ Lipithoci qui fecit teſta⸗ mẽtũ in quo multa milia ducatoꝝ reliquit ad pias cauſas.Et cũ interrogarẽt eum circũſtan⸗ tes quomõ poſſent ſolui tante pecunie:reſpon⸗ dit. Hic ſtat pũctus. Ideo dicit᷑ vulgarit᷑. Hic ſtat punctus dixit pediculus. Similiter nõ va let teſtamentũ de re que acquiſita fuit per rapi⸗ nam vel aliũ malũ contractũ quãdo debet᷑ per ſonis certis.ſecus vᷣo quando illoꝝ reſtitutio eſt incerta:quia tũc põt reliqui ad pias cauſas. ca. cũ tu. extra de vſu. Eñntio teſtamẽtuʒ eſt irrationabile ratio⸗ t? ne modli teſtãdi.vtputa cuʒ quis exhere⸗ Qat luos filios qui exheredari nõ merue rũt ⁊ totũ dat alijs. Et iõ ĩqt Ang.ĩ ᷣmõe ð vita dericoꝛũ:⁊ habet᷑.xvij.q.vltima.capło quicũq; Quicũq; exheredato filio heredẽ facit eccciam querat aliũ qͥ ſuſcpiat:nõ Auguſtinn. Uando aũt teſtamentũ nõ eſt ilicitum q ex his trib cauſis debet ſᷣuari etiã ſi nõ ſint teſtes qui reqͥrunt᷑ de iure ciuili:vt ĩ capło cum eſſes.⁊.c.relatum.extra de teſta.vbi duo vel tres teſtes ſufficiũt:? maxime ad pias cauſas.Ut etiã habet᷑ in ſũma cõfelſ.li.ij. ti.v.q. ciiij. Un dicit dñs Ant.de bu. in dicto. c. cũ eẽs. ꝙ ꝓbatio duoꝛũ teſtiũ idoneoꝝ videt᷑ reddere oino certam voluntatẽ defuncti:? qualitercũ⸗ q; conſtet ꝓ certo de voluntate teſtatoꝛis oĩno debet ſeruari in foꝛo conſcientie ſi legitima eſt: qꝛ nõ poteſt cõtraueniri ſine peccato.xiij.q.ij.c. vltima.vbi dicit᷑.vltima volũtas teſtatoꝛis mo dis omnibus ſeruari debet:⁊ ſunt verba Gre⸗ goꝛij.hec ille. B Ecundo queritur nunquid executoꝛes 8teſtamentoꝝ teneantur ſtatim adimple re voluntatẽ defuncti.Et reſpõdet Ric. vbi.ð.õarti.v.q.ij. C aut teſtatoꝛ determiauit tempꝰifra quod vult teſtamentũ executioni de mandari:aut nõ.Si pmo modo nõ tenent᷑ exe cutoꝛes tentiõe neceſſitatis ante illud tempus teſtamentũ executioni demandare:niſividerint citius explẽdo maioꝛẽ poſſe facere deſuncto vti litatẽ:tũc em̃ ⁊ ſi in foꝛo iudiciali cõpelli nõ poſ ſint ad citius implendũ.l.cedere diẽ.ff.de vᷣbo. ſi.tamẽ ad hoc eos conſciẽtia debet cõpellere qñ id facere poſſunt ſine detrimento:qꝛ pꝛeſuppo nendũ eſt ꝙ voluntas defuncti fuit:vt illo mo do:⁊ illo tempoꝛe teſtamentuʒ implerent:quo eſſet expedientius ⁊vtilius anime ſue.Si autẽ nõ ðterminauit tempus:aut executoꝛes habẽt libere bona de quibus poſſent ſtatim teſtamẽ/ tuʒ exequi:⁊ tenent᷑ qᷓ; citiꝰpoſſunt executiõi de mãdare.l.in oibo.ff.de reg.iur.vbi ðꝛ. In oĩb obligatiõib in qͥb dies nõ ponitur:ppᷣſenti die debet. plongãtes aũt ſolutionẽ minꝰdicunt᷑ ſol uere.l.ſi cui.in fi.ff.de vᷣbo.ſi.vbi Paulꝰiuriſcõ ſulcus ait. Minꝰſoluit qui tardius ſoluit. Nã ⁊ de tẽpoꝛe minꝰſoluit᷑.qͥ aũt cito dat:biſ dat:vt nota.in.S.itẽ ſi ille. Inſti.de fideiu.plus aũt ſol uere ðꝛ q añ tpᷣs ſoluit.S.plꝰaũt. Inſti.de acti. Si igit᷑ teſtamẽtoꝝ executoꝛes ifra ãnũ ab ad/ monitiõe epᷣi pias defunctoꝝ volũtates nõ ad impleuerint cũ poſſent ꝑ epᷣm debẽt adimpleri ⁊ exequi:extra de teſta.c.eos qͥ dẽ.⁊.c.tua nobis ⁊.c.iohãnes.Et hocetiã ſi teſtatoꝛ ĩcerdixerit:ne epᷣs ſe itromittat.Uñ in dicco.c.tua nobis.⁊ in ſũma cõfeſ.li.ij.ti.v.q.iiij.vm Hoſtien.ibi.⁊ eo. ti.q.xcvij.pᷣm Ray.⁊ glo.Si vᷣo non hñt bona in pꝛomptu nõ credo inquit Ric.vbi.S.ꝙ de⸗ uoluat᷑ poſt annũ poteſtas ad epᷣm.Tenentur tamẽ facere qð in ſe eſt:vt bona habeãt ⁊ diſtri buõt ſuo tꝑe.Quod ſi nõ fecerint tenent᷑ ſolue⸗ ga 4 re penas quas in teſtamento teſtatoꝛ impoſuit heredib ſuis non exequẽtibo volũtatẽ ſuã in tẽ poꝛe. Et illa pena poteſt licite accipi.S.pene q̊ʒ nomẽ.vᷣſi.ſed huiuſmodi.inſti.de legatis.imo in.S. item mixta.inſtitu. de acti.dicit᷑. ꝙ ille qui relicta eccleſijs vel alijs venerabilibo locis dare diſtulerit vſq; dũ in iudicio vocet᷑ ipᷣm relictuʒ dare compellit᷑ ⁊ aliud tãtũdem ꝓ pena.Lales heredes nõ adimplẽtes volũtate defuncti: pñt pꝛiuari hereditate:vt᷑ notat dñs Anthoniꝰ de butrio.in.c.ſi heredes.extra de teſta. roee⸗ doc. in. c. Johãnes.eo.ti. EFErtio querit᷑ an talis dilatio pꝛeiudicet t animabo defunctoꝝ.Et reſpodetur ſᷣm LYbo mã in quadã queſtiõe de qͥdlibed. Et Rich.in.iiij.di.xlv.axti.v.q.iiij.⁊ vt etiã ha⸗ betur in ſũma confeſſo Peoir tit.j.q.cxiij. anime defunctoꝝ ꝓpter hoc patiunt᷑ aliqð detri mentũ.Quia operatio exterioꝛ vltra operatiõʒ actus interioꝛis valet ad aliqð accidẽtale pꝛe⸗ miüi.Ergo a ſimili executio volũtatis teſator Vltra bonã voluntatẽ quã habuit valet ſibi ad aliqð alleuamẽ quo pꝛiuat᷑ per dilationẽ. JItẽ quato citius eccłie miniſtri pauꝑes recipiũt legata:tanto citius ꝓ illis defunctis oꝛãt cum c ᷣ teneant᷑. Siłiter quãdoq; ipſi teſtatoꝛes fu erũt negligẽtes in facdendis illis elemoſynis quas facere tenebãtur vel ĩ reſtituẽdo male ab⸗ lata. Et ideo diuio iudicio ſepe ꝓꝑmanere cogũ⸗ tur in purgatoꝛio donec ab eoꝛũ bheredibo ſitc ſa ciffaccuʒ. Unde legit᷑ in cronicis oꝛdinis nr̃i de gquodꝗ qui tenebat᷑ ab ingreſſu paradiſi qͥuſq; facta fuit reſtitutio ad quã tenebat᷑. Si tamẽ le gata ſua nunq; ſoluerẽtur:nõ tamen ꝓpter hoc ꝓpetuo remanerẽt in pena:lʒ tardius ab ea libe rentur defũcti.Et de hoc habet᷑ exemplũ quod accidit nõ ſunt adhuc vigintiqͥnq; anni in ciui tate Mediolani. Nam i quadã domo habita⸗ bat quedã aia que duob diebin hebdomada videbat᷑ de nocte ad modũ magni fantaſmad ⁊ cuiuſdã magni gigãq nigri. In ea aũt domo ha bitabat qda vidua que cõfitebat᷑ fratribo no ſtris:vic; pꝛi fratri Jacobo de caſtiliano:⁊ ha⸗ bebat filiũ vingintiqnq; annoꝝ deuotũ oꝛdis njr̃i.Qui cũ eſſet infirmꝰ ⁊ q̃dã nocte deberet re ciꝑe medicinã tenebat lucernã ĩ camera tota no cte:⁊ ſiliter matre eius qᷓ doꝛmiebat in aticame ra cũ ancillis habebat aliã lucernã accẽſam Cũ aũt dicta vidua vellet ſurgere ad pᷣparãdã me⸗/ dicinã filio vidit dictũ fantaſma trãſire ꝑ came rã ſuã exquo multũ timuit. Intrauit aũt dicta giĩa in camerã filij eius: quã vidẽs ille iuuenis cepit inuocare dñʒ vt ipᷣm adiuuaret.Mox vo ipa aia cepit allo qui ipᷣm dicẽs.Noli timere qꝛ nõ venivt tibi noceã. Lũc ille aſſumptꝭ animis introgauit qͥs eſſʒ. Et rñdit.Ego ſum aia talis nobilis cuiꝰ fuit hec domꝰ:⁊ venio ad faciẽdaʒ pniam in hoc loco de pctis meis bis in hebdo 1 mada:⁊ etiã vado ad domuʒ filioꝝ meoꝛũ.Et qꝛ ſunt ſcelerati ⁊ male viuũt ⁊ ad infernũ ibũt ſi nõ emẽdẽt vitã:facio eis multa mala:frango lebetes ⁊ alia que ſunt in domo diſſipo: ?⁊ hac nocte talia ⁊ talia mala eis ituli. Que omia ille poſtmodũ intellexit ⁊ cognouit eſſe veriſſima. Et poſt multas interrogatiões quas ei fecit de moꝛtuis audiẽte oia matre ſua cum ãacillis ille introgauit⁊ dixit.Quid eſt de tali patruo meo Aia aũt rñdit.Eſt in purgatoꝛio. Lũcille dixit Quõ hoc eſſe põt cũ iam ꝑ decẽ ãnos moꝛtuus fuerit:⁊ tot miſſe ꝓ aĩa eius dicte ſint. Reſpon⸗ dit illa aia. Luus patruꝰ bene moꝛtuꝰ eſt ⁊ iã eſſet liberatꝰ a purgatoꝛio:ſʒ qꝛ dũ viueret fuit negligẽs in tali reſtitutiõe faciẽda:ideo in pur⸗ gatoꝛio moꝛat᷑ diuino iudicio donec filij eiꝰre⸗ ſtituãt.Tũc ille iteꝝ dixit. Uñ ꝓcedit ꝙ conſan guinei mei filij iſtiꝰ mei patrui cũ habeãt equa lẽ po ſſeſſionẽ cũ mea que eſt in eodẽ loco: conti nue quolibʒ ãno venit eis tẽpeſtas ⁊ terra eoꝛũ nõ fructificat:mea aũt eſt fertilis ⁊ nõ venit ĩ ea tẽpeſtas. Itẽ illi cõſanguinei mei młtas faciũt mercãtias ꝓpter quas multas deberẽt habere diuitias:⁊ tñ cõtinue efficiunt᷑ paugioꝛes ⁊ ſp ſunt debitis pleni. Rñdit illa aia. Hoc iõ ꝓce⸗ dit:qꝛ pater eoꝛũ ſciẽs ſe remanere in purgato⸗ rio:qꝛ ipᷣi nõ ſatiffaciũt legatis ⁊ reſtitutiõibꝛ ꝑ ipᷣm oꝛdinatis:om̃i die dat eis maledictionẽ.⁊ cum ſit in gra dei exaudit᷑ ab eo:⁊ veniunt dicte maledictioes ſuꝑ filios:⁊ tandẽ veniẽt ad nihi lũ niſi ſatiſfaciãt volũtati patris. Quibo dicis pulſãtibdo matutinis aia diſparuit. Mater vᷣo eiꝰ poſtq; ille ſanatꝰ eſt miſit eũ ad locũ noſtrũ ſcti Angeli:qͥ hec oĩa fratribo enarrauit me pꝛe⸗ ſente. Ideo ðꝛ in.c.qui oblatiões.xiij.q.ij. Qui oblatiões defüctoꝝ negant ecclijs aut difficul⸗ ter reddũt tanq; egẽtiũ necatoꝛes excõicent᷑. hec ibi. Immo etiã moꝛtuoꝝ ſunt ꝓditoꝛes: vt ptz ex pᷣcedẽtib.⁊ in.c.ſeq̃n.ea.q.⁊ cã.dici.Qui ob laciões defunctoꝛũ retinẽt ⁊ qͥ eccłijs tradere de moꝛant᷑:vt infideles ſunt ab ecdeſia eijciẽdi. Sed audite alið terribile exẽplũ. Nã in quadã terra q ð Galbiate queẽ ſpe burgũ leucis dio ceſis mediolaneñ.⁊ eſt in monte bꝛiantie:moꝛ⸗ tuus qdã qͥ multa bona reliqͥt eccłijs ⁊ paupe ribo. Frater aũt eiꝰ nolẽs adimplere voluntateʒ defuncti oĩa illa bona ſibi vſurpabat ⁊ faciebat ecclłas litigare. In quo pctõ dũ ꝑmaneret vxoꝛ eiꝰ cõcepit ex ipᷣo filiũ qͥ natꝰ habebat effigiẽ ſe⸗ nis.⁊ narrauerũt mihi frẽs nr̃i q eũ viderũtvi⸗ uum:ꝙ videbat᷑ vnus ſenex decrepitus.⁊ hoc fuit a viginti annis cicra. Cũ aũt ego in vigilia pẽethecoſtes trãſirẽ ꝑ illas ꝑtes erras invia pue ni in ſero in illã terrã.vñ rogatꝰ a ſocio pᷣdicaui iilla terra illis tribꝰ diebꝰ peẽthecoſtes. Ultimo aut die cũ diſcederevellẽ multi nobiles me aſſo ciãtes narrauerũt mihi de hoc puero quõ illa die erat moꝛtuꝰ ⁊ adhuc nõ erat ſepultꝰ.Quod 48 lb tng du nalle Uüim. ſarde lisle umeo Uder cſpon/ ſt rli re fit in par, jasne conſan t egne o: conn mcorüͤ nitſes ſwär 1 babar res 3 N rcc/ nöc ctioni unr diae tadncbi dias Mur ſo inoſni tmepee, zi⸗ Dui deon icnt ber GeN uiob ede il. nanadi vas dio riewo 1 ae lur ꝛſochar a r ſigeſe Gerien/ nstho nviglu nvis dn . Uene 65 % O Foliũ audiẽs ꝑrexi ad domũ ĩ qua erat puer moꝛtuꝰ q adbuc nõ habebat niſi tres mẽſes ⁊ ꝑmittẽte mfe eius vidi eũ nudũ.O terribilis dei ſentẽtia ſuꝑ malos teſtamẽtoꝛũ executoꝛes.Nã ũle pue rulus habebat effigiẽ ſenis decrepiti nonagin ta annoꝝ:⁊ nõ ſolũ invultu ſʒ etis in toto coꝛne oia mẽbꝛa eius:⁊ pellis eiꝰ videbat᷑ vniꝰ ſenis valde ãciqui:⁊ apꝑebat ſiłis illi latroni deſꝑa⸗ to qͥ depingit᷑ in cruce cum xpᷣo. Et hoc terribile miraculũ oſtẽdit deus vt declararet ꝙ ille puer vixiſſet vſq; ad illð tẽpus.ſ.nonaginta annoꝛũ ſi pater eiꝰ impleſſet volũtatẽ defuncti. O ꝑditi heredes quot inueniunt᷑ qͥ habẽt multas obli⸗ gatiões legatoꝝ nõ ſolũ patris ſʒ etiã ſuꝑioꝛuzʒ Pꝛofecto vos eſtis ꝑfidi fures⁊ latrones.arg. in.c.derici.xiij.q.ij.⁊.c.amico.xij.q.ij.vbi etiam dicit᷑ ꝙ ſacrilegi eſtis ⁊ ſcitote ꝙ taliter faciẽt he redes vii vobᷣ ſicut vos facitis moꝛtuis vr̃is:di cẽte dñũo Matth.vij.Qua mẽſura mẽſi fu eric remetiet᷑ ⁊vobis.Quod notat᷑ in.c.cũ oẽs.de cõ ſtitu. Ecõtra vᷣo ſi erga defunctos vr̃os pietatẽ exercebitis:dabit vobis deus heredes pios:qͥ „ talẽ. Non ſolum aũt ꝓpter reuocandi impoſſi⸗ bilicatem ⁊ moꝛiendi cõſideratam neceſſitateʒ debz patienter tolerari moꝛs amicoꝝ:ſʒ etiam pꝛopter dei beneplacitum ⁊ voluntateʒ. Et hec ſola cauſa etiam ſi alia nõ eſſet:deberet ſufficere Unde Hiero.ait. Reſurgere credimꝰnoſtros ⁊ plangimus.Quid faceremus ſi moꝛi tm̃ pꝛe (lperet deus. Uoluntas eius vtiq; ſola ſuffici⸗ at ad ſolaciũ:cui nullũ pꝛeponere debemus af fectum. Item ꝓpter ſeruiendi deo maioꝛem fa⸗ cultatẽ. vnde Hiero. ad Paulaʒz ſcribit de ſan⸗ ſuis elemoſynis ⁊ pijs operibb vos a purgato⸗ rio liberãtes ad requiẽ ꝑuenire facient ſempit᷑⸗ nam.Ad quã ille nos ꝑducat qͥ ſine fineviuit ⁊ regnat.Amen. ogem die poſt pꝛandiũ de ſuffragijs moꝛ⸗ tuoꝛũ, Sermo ſecüddus. O Oꝛtuo ne pꝛo/ m hibeas gratiã. Scribunt᷑ hec ver⸗ ba Ecci.vij.trãſſumptiue.xiij.q.ij ca.in eccłiaſtico. Cũ nequeãt defũ cci viuẽtium lachꝛymis ad vitã reduci non de⸗ bet quis de moꝛte alicuiꝰ nimiũ contriſtari vel dolere exemplo ſeiſſimi Dauid ꝓphete.De quo legitur.ij. Reg.xij.ꝙ cum filius eius quẽ pepe rerat ei pᷣmo Barſabee vxoꝛ UVrie eſſet infirmꝰ ieiunabat ⁊ faciebat penicẽtiam ſegregatus ab alijs ac male indutus iacenſq; ſuper terrã.Cuʒ autẽ intellexiſſet ipᷣm filiũ ſuũ eẽ moꝛtuũ poſtu lauitveſtes regales ⁊ ſolito moꝛe iuſſit cõuiuia pᷣparari.Quapꝛopf dixerũt ei ſerui eiꝰ. Quis ẽ ſᷣmo quẽ feciſti. Pꝛopt infantẽ dũ adhuc viue⸗ ret ieiunaſti ⁊ flebas.moꝛtuo aũt puero ſurre⸗ xiſti ⁊ cõediſti panẽ.Qui ait. Pꝛopt᷑ infantẽ cũ adhuc viueret ieiũaui ⁊ fleui.Dicebã em̃.Quis ſcit ſi foꝛte donet euʒ mihi dñs ⁊ viuat infans. Nũc aũt cũ moꝛtuus ſit quare ieiuno.Nunqͥd potero eum reuocare amplius. Ego vadã ma/ gis ad eum. Ille vo nõ reuertet᷑ ad me. Aliud quoq; exemplum recitat Ualerius maximus libꝛo ſexto.ꝙ Anaxagoꝛas cum a quodam au diſſet moꝛtuuʒ eſſe fuium ſuum. Reſpõdit:ni⸗ bil mihi nouũ vel inexpectatum nuncias.Ego enim illum ex me natum ſciebam illũ eſſe moꝛ — cta Melodia:qꝙ; moꝛtuo ſibi marito:et adhuc eius coꝛpoꝛe calido:⁊ necdum ſepulto:cum ꝑ⸗ didiſſet duos filios nõ eſt ↄturbata ſʒ ſtetit im mobulis atq; obuoluta chꝛiſti pedibus ait.Ex peditius tibi ſeruitura ſuʒ dñe:qꝛ tanto onere me liberaſti. Iteʒ ꝓpter miſeriarum huius mũ di euaſionẽ ⁊ imoꝛtalis vite adeptionẽ.UIñ re⸗ fert Solinus:ꝙ apud plurimos luctuoſa ſũt puerperia:⁊ leta ſunt funera.Quãdo em̃ puer naſcitur parentes ⁊ amici fadunt magnũ plan ctumxquo ꝙ in iſtum mundũ venit:in quo paſſurus eſt multiplicitatẽ miſeriarũ.ſed quã⸗ do moꝛitur faciũt magnũ feſtuʒ:ex eo ꝙ de mi/ ſerijs huiꝰmũdi exijt:⁊ ad vite ĩimoꝛtalitatẽ vo dlit.hec ille. Requieſcit em̃ a laboꝛibus ſuis ⁊c̃ . Apoca.xiiij.⁊ verificatur illud Eſa.xiiij. Et erit in üla die cum requiẽ dederit tibi dñs a laboꝛe tuo quẽ patiebaris:⁊ a cõcuſſionetua ⁊ a ſerui tute dura qua ante ſᷣuiuiſti ⁊c̃. Et ideo inquit Ambꝛ:o.in li.de bono moꝛtis. Si plena mibia eſt oĩs vita:vtiq; finis alleuiamẽtũ eſt:alleuia⸗ mẽtũ aũt bonũ:moꝛs aũt finis. Ergo moꝛsẽ bona.Et ideo vt inqᷣt Cypꝛianꝰad Foꝛtunatũ. XQhꝛiſtiãi debẽt deſiderare de coꝛꝑe fragili exire vt poſſint in anima ſtolã gloꝛie poſſidere:ſicut deſiderat nauta exire de naufragio ⁊ ꝑegrinꝰ de exilio:ac habitatoꝛ ð hoſpitio ruinoſo. Qui bus oĩbus conſideratis dimittendo ſuꝑfluaes lamẽtationes ⁊ lachꝛymas de moꝛte amicoꝛũ: que vicioſe ⁊ repꝛehẽſibiles ſunt cum termios rõnis excedũt debed potiꝰ q̃rere quõ illis aliqðᷣ ſpũale adiutoꝛiũ ipẽderevaleatꝭ.Ait em̃ Juue/ nalis libꝛo.v.ſatira.j. Ponamꝰnimios gemitxꝰ Et Auctoꝛ.li.qͥ ðꝛ pãphiłꝰ.xxx.c.ſui oꝑis dicit. Stulte quid inſanis cum doloꝛ vrget inanis. Acquirit gemitus pꝛemia nulla tuus. Temperet ergo tuũ modus ⁊ pꝛudentia fletũ. Terge tuas lachꝛymas pꝛoſpice quid facias. Scilicet ꝓ liberando animas ipſoꝛum defun⸗ ccoꝝ a penis purgatoꝛij mediãtibo ſuffragijs. De quibus in pꝛeſenti ſermone tres conſidera⸗ tiones faciemus. Pꝛima dicetur diſtinctionis Scða liberatõis.Tercia ⁊ vltia fructificatõis. Pars pᷣma huiꝰſᷣmõis de diſtinctiõe locoꝝ ad qᷓ vadũt anime cuʒ egrediunt᷑ de coꝛꝑe:⁊ qũ ꝓ eis debeant fieri ſuffragia:⁊ quãdo ns. E gg „ BGermo Naeo ad pꝛimã partẽ noſtri ſermonis ꝗ ſaãdum eſt ſᷣm Richardũ de media villa in.iiij.diſt.xl v.arci.ij.q.j.?⁊ Tho mã eadẽ di.arti.ij.q.iiij.ꝙ anime de⸗ cedẽtiũ ex hac vita aut vadũt in paradiſũ vel in limbũ:aut in infernũ vel in purgatoꝛiũ. In pa⸗ radiſũ vadũt ſtatim poſt moꝛtem tres ſpecies hominũ que ſunt ſignificate per illos tres ho⸗ mines quib apertũ eſt celũ. Pꝛimo apertũ eſt chꝛiſto baptiʒato Luce.iij.ꝑ quod ſignificatur ꝙ celum aperit᷑ baptizʒatis. Quicũq; etem̃ recte baptizati ſunt ſiue paruuli ſiue adulti ſi decede rent ſtatim poſt baptiſmũ ad celos reco trami te euolarent. Baptiſmꝰ em̃ virtute paſſiõis xpᷣi mũdat ab om̃i peccato tam oꝛiginali q; actua⸗ li ᷣm Augꝰ.in libꝛo de baptiſmo paruuloꝝ.vt etiã habet᷑ in.c.per baptiſmũ.de còſecra.dil.iiij. ⁊ per magiſtrũ ĩ.iiij.ſen.di.iiij. Secũdo aper tcum eſt celũ Stephano lapidato ⁊ martyriza⸗ to.vnð dixit Actuũ.vij.Ecce video celos aꝑtos per quod ſignificat᷑ ꝙ celũ aperit᷑ omibꝛ marty ribus:ita ꝙ ſtatim poſt moꝛtẽ euolãt a celos ⁊ om̃ia pccã que habent falce martyrij reſecan quo ad oẽm penã.c.baptiſmi vicẽ.⁊.c.cathecu⸗ minũ.de conſe.diſt.iiij.⁊.c.firmiſſime.xv.q.j. Tertio apertũ eſt celũ Johã ni euãgeliſte vi⸗ ro pfectiſſimo.vnde ipſe dixit Apod.iiij. Uidi oſtiũ apertuʒ in celo.ꝑ quod ſignificat᷑ ꝙ viris perfectis qui totaliter penitẽtia de peccatis cõ⸗ pleuerũt:vel nulla peccata moꝛtalia cõmiſerũt ⁊ ſi qua venialia fecerũt a feruoꝛe charitatis ꝓ⸗ cinus abſoꝛpta ſunt:celũ ipᷣm ↄtinuo aperitur ⁊ mox in illud perpetuo regnaturi ingrediunt᷑. vt habet᷑ Apoc.xiiij.vbi dicit aquila volãs. Au diui vocẽ de celo dicẽtẽ mihi:ſcribe.Beati moꝛ tui qui in dño moꝛiunt᷑:amodo em̃ iã dicit ſpi⸗ ritus vt requieſcant a laboꝛibo ſuis.Opera em̃ illoꝝ ſequũtur illos. ==è 2 Ondudo igit᷑ ſᷣm Rich.⁊ Tho.vbi ſupᷣ C ⁊ Aug.in libꝛo Enchi.qꝙ ſuffragia non debẽt fieri ꝓ exiſtẽtibo in paradiſo cũ ipᷣi ex nr̃is oꝛõibo nõ poſſint ꝑcipere aliquã vtilita⸗ tem:cũ ſint imunes ab omi indigẽtia ⁊ habeãt quicqͥd habere cupiũt ſᷣm oẽs theolo.in.liiij.di. xlix. Ideo dicit Aug.vbi S.Iniuriã facit marty ri vel btõ qͥ oꝛat p ipᷣo.Tamẽ ſi quis oꝛauerit ꝓ aliqͥ qui ſit in ꝑadiſo de cuiꝰ ſtatu nõ eſt certus nõ amittit mercedẽ ſuã.qꝛ oꝛatio eiꝰ:vt ait pſal miſta:in ſinu ſuo cõöuerte=. S Eiñcuũdo dico ꝙ ad limbũvadũt om̃s illi ſ gqui moꝛiunt᷑ ſolũ cuʒ pctõ oꝛiginali ſᷣm pᷣdictos theolog.vicʒ Rich.⁊ Tho.vbi ſupꝛa.Et ſciẽdũ eſt ſᷣm Rich.in.iiij.di.xlv.art.j. q.ij.ꝙ ſubter terrã ſunt q̃ttuoꝛ loca.vnꝰ ſupꝛa alterũ:que oĩia poſſunt appellari infernꝰ:quaſi inferiꝰ generałr accipiẽdo:ſed ꝑticulania habẽt noia. ã vltimꝰ ðꝛ infernꝰ ꝓpꝛie. Scðs ꝓpe ipᷣm vꝛ limbꝰ.Tertiꝰpurgatoꝛiij.Quarcꝰ finꝰ abꝛa . 5* he.Lu.xvſ.In quo nũc nõ eſt aliqͥs ſed thi ſtete rũt ſceti pꝛes an xpᷣi aduentũ: ⁊ aliqñ etiã appei lat᷑ limm.Qui gᷣvadũt ad limbũ ſunt moꝛiẽtes ſine baptiſmo ſine aliq̊ actuali pctõ.Et pꝛo bis nõ debem? ſuffragia facere qꝛ nihil eis ꝓſunt.ſi cut ꝓbat Fran.de may.in cꝛact᷑.ſuo de ſuffra.Et põt ſicꝓbari.Fundamẽtũ oim ſacramẽtoꝝ eſt baptiſmꝰ. de cõſe. di. iiij.c. cũ itaq;.⁊ ſine eo alia ſacramẽta cõferri nõ pñt.ſ.q.j.c.ſi qs ꝑ ignoꝛan tiã.Cũ ergo in limbo nõ ſint niſi iũlli qͥ nõ ſunt baptizati:⁊ ꝓ pctõ oꝛiginali puniunt᷑ pena dã⸗ ni.ſ.carẽtia viſiõis diuine.Ergo nõ poterũt ad/ iuuari ꝑ ſuffragia cũ nõ ſint vniti ꝑ baptiſmuʒ coꝛꝑi myſtico eccłe.Ex quo apparec qᷓ; graue ſit pccm̃ illoꝝ qui occidũt pueros ante baptiſmũ qꝛ nunq; pñt reſtituereillis qð auferũt.i.vitam eternã ⁊ głiaʒ celeſtẽ.Et hec carẽtia eſt maioꝛ pe na qᷓ; pena ſenſus.vt inqͥt Rich̊.i.iiij.di.l.ar.v. Ertio ad infernũ deſcẽdũt om̃es illi qui t moꝛiunt᷑ cũ pctõ moꝛtali.Ideo cuilibet ſic moꝛiẽti ðꝛ Eſa.xiiij.Ad ifernũ detra⸗ heris in pfundũ laci.Et de his ſciẽdũ ſᷣm Aug. in.lib.Enchi.⁊ mgr̃m in.iiij.di.xlv.⁊ ſem̃ Bo⸗ nauẽ.Sco.⁊ Rich̊.⁊ Tho.ea.di.⁊ habet᷑ excra ð cele.miſ.c.cũ marthe.⁊.xiij.q.ij.c.in pᷣſenti.⁊.c. pꝓ obeũtibo.ꝙ ꝓ dãnat nõ debẽt fieri ſuffragia. qꝛ nihil eis ꝓdeſſe pñt.Nã ſicut mẽbꝛa pꝛeciſa a coꝛꝑe nõ poſſũt reciꝑe alimẽtũ de cbo aſſum pto ab ipᷣo coꝛꝑe.Ita dãnati cũ ſint pᷣciſi a coꝛ⸗ poꝛe myſtico eccłie:qꝛ nõ hñt charitatẽ per quã mẽbꝛa toꝛꝑis myſticivniunt᷑ nõ poterũt ſentire aliqð iuuamẽ ꝑ ſuffragia eccłie.Unde cõdudit ſctũs Bona.in.iiij.di.xlvj.ar.j.q.j.ꝙ in inferno nulla eſt redẽptio nec quo ad totalẽ liberationẽ nec quo ad pene diminutionẽ vel mitigationẽ: nec quo ad tꝑis ſuſpẽſiõʒ:nec quo ad foꝛtifica⸗ tionẽ ad leuiꝰtolerãdũ.Et hoc eſt qð ðꝛpuerb. xj. Moꝛtuo homie impio nulla eritvltra ſpes. Et dicit ſccũs Bona.vbis.qꝙ eccłia nõ intendit vllo modo ꝓ damnatis oꝛare:quia necipᷣi nec alij poſſunt ꝓ eis deo ſatiffacere. Quãuis enim ipᷣi dãnati ſemꝑ ieiunabũt:tamẽ hoc illis non erit ad meritũ ſed ad ſuppliciũ. Hiere.xiiij.Cuʒ ieiunauerint nõ exaudiã pꝛeces eoꝛum.⁊c.Nõ etiã poterũt ſatiſfacere deo per oꝛatiões. Pꝛo⸗ uerb.j.ũcinuocabũt ⁊ ego non exaudiã dicit dñs. Unð de dãnato ait Pſal.Et oꝛatio eiꝰfi⸗ at in pctm̃.ec etiã ꝑ oꝑa miᷣicoꝛdie.Non em̃ poterũt aliquẽ induere:qꝛ ipᷣi erũt totalit᷑ denu dati.Ezech̊.xvj.Eris nuda ⁊ confuſione plena. Nõ cibũ vel potũ alicui poꝛrigere:qͥa erũt ꝑpe⸗ tua fame ⁊ ſiti afflicti.Eſa.lxv.Ecce ſᷣui mei co⸗ medẽt ⁊ vos eſurietis ⁊c̃. Nec hoſpitio aliquos recipere:qꝛ erũt a ciuitate dei bãniti.Apoc.xxij. Foꝛis canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊c̃. Nec infir mos viſitare qꝛ iacebũt ꝑpetuis doloꝛibo cruci ati. Eſa.l.In doloꝛibo doꝛmietʒ ⁊c̃. Nec ad icar bbapnini elmn Nar e Alar. Gllligui dalibe mude ſon Bo⸗ t an Nn.20 eaſ doaſun lis , oci nieſanar Ecodud ninfeno darmon⸗ ngron⸗ ſanna; pvat. mnhe, nmdr iji e isdin eAsdos nai nſi wüda rioeſ, ſondn mlitdanu neplens. aütppe nimeio/ aliqes Bporn, ,ſunmm Nrn die Foliũ ccratos ire:quia erũt ꝑpetuis vinculis cõpedi⸗ ti. Sap.xvij. Vinculis tenebꝛarũ⁊ lõge noctis cõpediti ⁊c̃. Nec aliquos ſepelire: qꝛ ipi erũt in inferno in eternũ ſepulti.Luce.xvj. Moꝛtuꝰ eſt diues ⁊ ſepultꝰ in inferno.Nec etiã ſancti pote⸗ runt eis veniã impetrare:dicẽte dno Hiere.vij. u noli oꝛarep populo hoc:nec aſſumas ꝓ eo laudẽ quia nõ exaudiã te.Sed cõtra pᷣdicta in⸗ ducũt aliqui exẽplũ Gꝛegoꝛij:de quo legit᷑ invi ta eiꝰ ꝙ cũ ſemel trãſiẽs per foꝛũ Traiani recoꝛ daret᷑ de eius manſuetudine. Nã cum quadaz die ipe Traianꝰ feſtiaret ad bellũ vidua quedã occurrit ei dicẽs.Obſecro vt ſanguinẽ filij mei innocẽtis ꝑempti vindicare digneris.Cũq; tra ianus dixiſſet ꝙ ſi ſanus reuerteret᷑ vindictã fa ceret. Tuncvidua dixit. Quis mihi hoc pᷣſtabit ſi tu in pꝛelio moꝛtuꝰ fueris. Reſpõdit traianꝰ Ille qui poſt me imꝑabit.Qui vidua.Et quid tibi ꝓderit ſi alter mihi iuſticiã fecerit. Reſpon⸗ dit traianꝰ. Utiq; nihil.Etvidua ait.Nõne me⸗ lius eſt vt tu mihi iuſticiã facias qᷓ; alteri tranſ mittas. Lũctraianꝰ pie cõmotus de equo de/ ſcendit ⁊ vidue iuſticiã miniſtrauit. Inuenitq; ꝙ filius ſuus dũ per vrbẽ equitãdo nimis la⸗ ſciuc diſcurreret filiũ vidue int᷑emit.Quare tra ianus filiũ ſuuʒ qui hoc fecerat vidue loco filij ſui defuncti tradidit:⁊ magnifice eam dotauit. Quã manſuetudinẽ conſiderãs btũs Gꝛego/⸗ rius in eccłia ſctĩ Petri ꝓ anima traiani ama⸗ riſſime fleuit.Et ibi diuinitꝰ ſibi reſpoſum fuit Ecce petitionẽ tuã cõpleui ⁊ traiano penã eter⸗ nam peperci.De cetero aũt caue ne ꝓ damnato aliquo pꝛeces fundas. Hecoia habent᷑ in legẽ da beati Gꝛegoꝛij.Damaſcenꝰ aũt ĩ quodã ſer⸗ mone dicit:ꝙ Bꝛegoꝛiꝰ audiuit vocẽ ſibi diui nitus dicẽtẽ. Uocẽ tuã audiui ⁊ traiano veniã do. Ex quib videt᷑ cõcludi:q; oꝛatio Gꝛegoꝛij ꝓfuit Traião dãnato.Sed ſuꝑ hoc diuerſiva⸗ na ſenſerũt.Aliqui em̃ dixerũt ꝙ traianꝰfuit re uocatus ad vitã ⁊ fecit penitẽtiã ⁊ ſic veniã me⸗ ruit ⁊ gliam obtinuit. Sed hec reſponſio non tollit argumẽtũ.Alij dixerũt ꝙ aia Traiani nõ fuit ſimpliciter a reatu pene eterne abſoluta:ſʒ eius pena vſq; ad tẽpꝰ.i.vſq; ad diẽ iudicij fuit ſuſpenſa. Et etiã hec reſpõſio nõ tollit argumẽ⸗ tum.qꝛ dictũ eſt i ſuꝑioꝛib ꝙ nullũ adiutoꝛiũ poſſunt dare ſuffragia dãnatis. Johannes vo diaconꝰ quivitã bti Gꝛegoꝛij deſcripſit inquit. ꝙ nõ legit᷑ Gꝛegoꝛiũ oꝛaſſe ſʒ fleuiſſe ꝓ anima Traiani im ꝑatoꝛis ⁊ frequẽter deꝰmiſertꝰ con cedit qdð homo qᷓ;uis deſiderãs petere nõ pꝛeſu mit.Et ideo inqͥt ꝙ aia Traiani nõ fuit ab ĩfer⸗ no liberata ⁊ in ꝑadiſo poſita:ſed tm̃ ab iĩferni cruciatid facta exempta. Poteſt em̃ aia in iĩfer⸗ no exiſtere ⁊ inferni cruciatꝰ ꝑ dei miſicoꝛdia⸗ nõ ſentire. Hectamẽ opinio nõ tollit argumẽ⸗ tũ. Uñ alioꝛũ eſt opinio verioꝛ ⁊ cõmunioꝛ ꝙ Traianꝰ nõ fuerat dãnatꝰ a deo ꝑ diffiniciuaʒ ſentẽtiã. Diuina em̃ ſapia p̃uidẽs bem̃ Gꝛego riũ debere oꝛare ꝓ Traiano ex ſingulari diſpẽ ſatiõediſtulit ſentẽtiã diffinitiuã. Et ideo oꝛõe bti GBꝛegoꝛij pepcit Traiano penã ad quã me⸗ rebat᷑ danari:⁊ gliam eternã illi cõceſſit.Et ideo nõ eſt dicẽdũ ex hocvnico ⁊ ſinglariſſimo exem plo ꝙ danatis diffiniciuã ſniam ſuffragia ee deſie ꝓſint cum nec in mimo poſſint eis fauere. Jus em̃ ſingulare nõ trahit ad cõſeqntiã.l.qð v̈% cõtra.ff.de legibo. V Aquis dicat Scotꝰ in.iiij.ðil.xxj.ꝙ ꝓ epctis venialib ex ſui naturavł etiã moꝛ talibo factis venialiba ꝑ contritionẽ dã/ nati tolerãdo penã illã tẽpoꝛalẽ liberãtur ab ip ſa pena poſt terminũ vſq; ad quẽ talia pctã me rebant᷑ toꝛqueri:⁊ nõ patiũtur penas et᷑nas ꝓ illis pccis venialibo.qꝛ quãdo paſſi ſunt illã pe nam qui dicta pctã merent᷑ ſᷣm ſe deꝰnõ facit il lis mip̃icoꝛdiã ꝑmittẽdo eos liberari ab illa pe na pccõꝛũ venialiũ.imo iuſticia hoc reqͥ rit cum plusiõ meruerint tamẽ ꝑ ſuffragia eccłie non poſſunt adiuuari nec liberari ab illa pena etiaz pꝓ peccaꝶ venialiby ſibi debita. Quia talis libe ratio per fuffragia nõ poteſt fieri ſine gr̃a ⁊ mi⸗ ſericoꝛdia dei cuiꝰ nõ eſt capax qui eſt in moꝛta li. Et hoc inqͥt Rich.i.iiij.di.xxj.ar.ij.q.iij. Ideo inqᷣt Salomon Ecẽs.ix.Quodcũq; põt manꝰ tua facere inſtant᷑ operare:qꝛ necopꝰ nec ratio nec ſciẽtia nec ſapiẽtia erit apud inferos quo tu ꝓPperas. K . Icit ergo Augꝰ. in lib. Enchi.de ſuffra⸗ d gijs que fiunt ꝓ malis.Talia oĩa ⁊ ſi ꝓ valde malis nulla ſint adiumẽta qua⸗ leſcũq; tñ ſunt cõſolatiões viuoꝝ.hecilie. Pꝛo cõcluſiõe g̊ᷣ quo ad hoc dico ꝙ qꝛ neſcimꝰ ſepe⸗ numero vtrũ qᷣͥs ſit ſaluus vel dãnatꝰ.Et mul⸗ ti ſunt qͥ vident᷑ boni:⁊ in moꝛte credũtur trãſi re ad celum:⁊ tamẽvadũt ad purgatoꝛiũ ꝓpter aliq̃ pctã ſecreta q̃ͥ nõ purgauerãt. Alij vo qͥ ſꝑ. fuerũt mali aliqñ i moꝛte accipiũt talẽ cõtritõʒ ꝙ ab inferno liberãtur ⁊ ad purgatoꝛiũ mittũ⸗ tur:⁊ de eoꝛũ contritiõe nobis nõ cõſtat poſſu/ mus rogare deũ cũ ↄditõe.ſ.ſi ſunt in tali ſtatu ꝙ nr̃a oꝛo illis ꝓdeſſevaleat:⁊ tales oꝛõnes nõ erũt fruſtratoꝛie.qꝛ ſi nõ pꝛoderũt illis ꝓderũt nobis.iuxta ili ſaluatoꝛ dictũ Mat.? Lu.x.c. SDi ibi fuerit filiꝰ pacis reqͥeſcet ſuꝑ eũ pax vr̃a 2 ſinautẽ ad vos reuertet᷑. 1 Uarto dico ſᷣm pᷣdictos doctoꝛes ꝙ ali q gue aie vadũt ad purgatoꝛiũ:⁊ ſunt ille q̃ moꝛiũtur cũ pctis venialibo ſolũ:vel ſi qua moꝛtalia cõmiſerũt:⁊ tꝑe moꝛtis cõtritõeʒ habuerũt ſʒ pniam debitã nõ impleuerũt.Ta⸗ les em̃ nõ debẽt ire ad infernũ:qꝛ nõ ſunt moꝛ⸗ tui in pctõ moꝛtali.nec ad limbũ qꝛ ſunt bapti⸗ ſati.nec padiſum pñt intrare:qꝛ ſcriptũ eſt in.c. nõ poteſt. de peñ.di.j. Nõ poteſt quiſq; gratiaʒ vite celeſtis accipere niſi purgatꝰ fueric ab oĩla ermo be pcti. Scriptũ eſt em̃ Apoc.penulti. Nihil co inquinatũ itrabit in illaã. Uñ dicit Rich.in.iiij. di. xxj. art.j.q.j.q nullus poteſt de lege cmuni intrare vitã eterna donec eſt obligat alicui pe⸗ ne. Quig ergo iuſticia reqᷣrit vt pccã purgent᷑ et puniant᷑.l.ſi lõgiꝰ.cũ ſilłibi.ff.de iudicijs. Ideo neceſſe eſt dicere ꝙ tales aie que in hoc mundo nõ fuerũt purgate:⁊ nõ ſuppoꝛtauerũt penas quas meruerũt ꝓ peccatis: poſtmodũ vadunt ad aliquẽ locũ in quo purgant᷑.Et ille locꝰ dici tur purgatoꝛiũ a purgãdo:vt inquit Franciſcꝰ de map. in ſuo tractatu de purgatoꝛio. Unð de igne purgatoꝛij poteſt exponi illð qð dici᷑ Nu meri.xxxj. Omne quod põt tranſire per flmas igne purgabit᷑.⁊ illud ꝓuerb.xxv. Aufer rubigi nem de argẽto ⁊ egrediet᷑ vas puriſſimũ. Sed notandũ ſᷣm Rich̊.in.iiij.di.xxj.ar.j.q.iij.⁊ diſ. xlv.arci.j.q.ij.? ſanctũ Bona.in.iiij.di.xx.art.j. q.vj.qꝙ eſtvnum purgatoꝛiũ cõmune ⁊ genera⸗ le ſub terra ſuꝑ infernũ ad quod cõiter vadunt aie purgãde.Sũt ⁊ alia purgatoꝛia ꝑticlaria ad que aliquãdo aie a deo mittũtur ad faciẽdã penitetiã etiã in hoc mũdo.Et hoc facit ſᷣm pꝛe⸗ dlictos doctoꝛes qͥnq; de cauſis. Pꝛimo ꝓpter earũ leuioꝛẽ punitionẽ:quia aliquãdo non me ruerũt hoꝛribilia toꝛmẽta purgatoꝛij cõmũis: ⁊ ideo mittunt᷑ in hũc mũdũvt eoꝛũ pctã leu ia ſic purgent᷑. Unð Gꝛeg.in.iiij.dyalog. refert ali quibo reuelatũ fuiſſe animas quoꝛũdã defun⸗ ccoꝛũ eſſe in vmbꝛa ad faciẽedã pniam.Et cuidã ſancto patri reuelatũ fuit aiam cuiuſdã defũcti eſſe in glacie ad faciẽdã pniam,. 12 Ecũdo /ꝓpter earũ celerioꝛẽ liberationeʒ: ſ xc po ſſintviuis ſuam indigẽtiã reuelare ⁊ eos ad oꝛandũ pꝛo ipᷣis puocare.Un⸗ de retulit mibi quidã frater noſter: ꝙ i ciuitate Myãẽãtue in quodã pulchꝛo palacio nõ poterat habitari:adhuc non ſunt q̃draginta ãni.Qua⸗ pꝛopter quidã iuuenes papiẽſes marchiõis ca merarij ⁊ armigeri quoꝛũ vnꝰ hocei retulit: ad dictũ palaciũ cũ armis prexer̃t:ſʒ ꝓpt᷑ ſtrepitũ ⁊ lapides iactos ſtare nõ potuer̃t.nõ eividebãt qͥ cos iactabãt. Deinõ in eo palacio acceſſit qͥdã qui ſotulares aptabat qui igne magno accẽſo in quadã pꝛincipali camera aptabat ſotulaꝛes ſuos. Media aũt nocte poſt magnũ auditum ſtrepitũ vidit venire tres ſericis veſticos qui ſe ad ignẽ cum ullo poſuerũt nihil dicẽtes ſed ſedẽ tes.Deinde vnus ex eis videns ꝙ ille ꝑſeuera⸗ bat in ſuendo ſurrexit ⁊ ꝓcliuus ante eũ ſtetit: aſpiciẽs quomõ bene laboꝛaret quaſi vellet ad diſcere.Deinde cũ ipᷣe nõ ðᷣſiſteret ab incepto lʒ trepidaret:ille ſurrexit ⁊ cũ alijs loqui cepit ſed eoꝛũ loquelã ipᷣe pauper nõ intelligebat:tandẽ animũ aſſumes rogauit eos vt dicerẽt ei qᷣeſſẽt. Qui ꝓmitti ſibi fecerũt ab eo ꝙ faceret vnã eis gratia.Quo pꝛomiſſo dixerũt ꝙ erãt tres mar⸗ chiones illius terre qui faciebat ibi penitetiam „„ 4 . „»„ „* 8 ſed ſi ipᷣe ꝓmitteret ire ꝓ eis quibuſdã vicibo ad quãda eccłliam ſctẽ Marie campeſtrẽ extra illã ciuitatẽ ⁊ hoc nudis pedib:ſtatim intrarẽt glo riã paradiſi. Quo ꝓmiſſo ſtatim diſparuerũt⁊ ampliꝰ ibi terremotꝰ non fuit. Tertio mittit cos deus in hũc mundũ ad pniam faciẽdã vt nobis aliqͥd dicant vel nos de aliquo inſtruãt. UVnde in cuitate Mediolani adhuc nõ in MNMecccclxxxj.cuidã iuueni annoꝝ octo ⁊ decem apꝑuit quodã ſabbato hoꝛa ſcða noctis pater ſuus qͥ erat moꝛtuꝰ ⁊ indutꝰ erat veſtib albis Et cũ cepiſſet velle alloqͥ illã ipᷣa cecidit q̃ſi moꝛ tua. In die etiã dñico hoꝛa pᷣma noctis apꝑuit eidẽ cũ eſſet cũ alia puella ⁊ vocauit eam dicens Bianchina:qꝛ ſic erat nomẽ eiꝰ.que ſtatim ceci dit in terrã quaſi moꝛtua.Alia autẽ nocte cum illa iuuenis eſſet in lecto nõ doꝛmiẽs⁊ eẽt oſtiũ camere clauſuʒ ipᷣa audiuit patrẽ ſuũ ꝓpe lectů venliẽtẽ:qͥ ibi cũ acceſſiſſet dixit. Gianchina. At illa tremefacta excamauit voce tremebunda. O Jeſus qs eſt iſte.Et ille inquit. Noli timere qꝛ ſum pater tuus.Et poſtea addidit. Uocaui te his duabo noctib pᷣteritis ⁊ noluiſti mihi re ſpondere ſed nüũc nõ potes fugere.Tunc illa in quit.Quidvultis. Ipe vo ait.Dic dñe Johãni ne amice tue ꝙ faciat fieri ãnuale ꝓ aia matris tue:quia tranſiuit tẽpus ⁊ ipᷣa eo indiget.Int᷑⸗ rogatus autẽ q̃re potiꝰ ipᷣa nõ apꝑuiſſet:rñdit quia ita fuit dei diſpoſitio vt ego venirẽ. Poſt/ ea interrogatꝰ quõ ſtaret ipᷣe ⁊ quidã alij ſui cõ ſanguinei moꝛtui:rñdit.os om̃s bence ſtabi⸗ mus in bꝛeui qꝛ exibimꝰ a purgatoꝛio:ſed fa⸗ cias fieri oꝛões ꝓ nobis ⁊ ampliꝰnõ apparebo ⁊ his dictis diſparuit. Mane auteʒ facto miſit pᷣdicta dna Johanina de ruffinis ad ſcem̃ An/ gelũ ⁊ fecit fieri ãnuale ꝓ aia matris uliꝰ puelle 7 fecit fieri oꝛatões ꝓ illis moꝛtuis pᷣdictis:ma xime pꝛo illo qui apparuerat.⁊ ampliꝰ non ap paruit moꝛtuus.Et hanc veritatẽ mihi narra⸗ uit dicta iuuenis cui apꝑuerat moꝛtuus ⁊ me cũ erat pater frater Juſtus de Ippoꝛegia con⸗ feſſoꝛ dicte puelle:⁊ ipᷣa dña Johãnina erat pꝛe ſens. Quarto hoc facit deꝰ vt oſtendat᷑ vitas penaꝝ purgatoꝛij:⁊ diuie iuſticie ð eos qͥ dicũt nõ eſſe purgatoꝛiũ ſʒ ꝙ pᷣſbyteri fecerũt hac ad⸗ inuentionẽ vt captẽt elemoſynas.Devitate aũt huiꝰ purgatoꝛij habet᷑ exẽplũ fratris mei Bar⸗ tholomei qͥ moꝛtuꝰ eſt octo ãnoꝝ.Et poſt moꝛ tẽ eiꝰ in camera in qua moꝛtuꝰ eſt doꝛmientibꝰ duabo nutricibopueroꝝ cũ qbuſdã alijs mulie ribo:⁊ ꝓpter ꝑiculuʒ pueroꝛũ tenẽtibus lucernã accenſam tota nocteveniebat dictus frater me⸗ us ⁊ extinguebat lucernam omni nocte licetx ab aliquo nõ videretur.Deinde dicebat alta voce. Pater noſter.⁊ Credo in deuʒ.⁊ quaſdã alias oꝛationes.Cuius vocem audiebant om̃es qui erat in camera pꝛedicta ⁊ cognoſcebãt eã.Qui⸗ bus dictis diſcedebat. Et ſic coõtinuauit multis — — üÜ+́ — — — e mulli eg, Deni mier Gä (no in dm 1 valdis lmor apgutt dicens nimce de dum toſtiü pe lai ina. R vndo. lumar Wewi timihin Nellloin Jobini marns e⸗/ amdit dot/ li ſuic neſtabi⸗ b:ſee y⸗ ppanbo o miſt 1oewce sma Pponap. us ?me 0 lon/ apte t is q dicit thicad/ raezut neBar, oſt no mianin js mulie lwcen orwe/ Klicrch s w omheigun Q inuis Foliũ dDiebus. Ideo aũt ibi dicebat pᷣdictas oꝛatiões quia cũ mater noſtra nobis pꝛecepiſſet vt ãteqᷓ; leccũ itraremꝰ ipᷣas diceremꝰipᷣe foꝛtaſſis illas dicere alitiens pꝛetmiſerart. ᷑% Uilinto mittunt᷑ moꝛtui ad aliquẽ locuz q ꝑꝑacularẽ ad peragendã pniam vtibi ſa tiſfaciãt per penã vbi deliquerũt.Quod etiã eſt de iure quo determinatũ eſt latrones de bere ſuſpendi in loco maleficij.l.capitaliũ.S.fa⸗ moſos.ff.de penis.Et hoc ponit Hugo de ſctõ victoꝛe in.ij.libꝛo de ſacramentis:ꝑte.xv.c.vij.⁊ de hoc habet᷑ exemplũ.am in ciuitate Papie quedã aia habitabat in domo cuiuſdã docto⸗ ris qui appellabat᷑ dñs Mattheus de curte: ⁊ tãtũ ſtrepitũ faciebat in nocte in camera ipᷣius doctoꝛis ꝙ nõ ſinebat eum doꝛmire⁊ multum terroꝛẽ ei imittebat.Tandẽ ille doccoꝛ rogauit quẽdã nepotẽ ſuum ſociũ noſtrũ qui ⁊ ipᷣe erat docctoꝛ vt doꝛmiret ſecũ.Ooꝛmiẽtibo aũt illis ſi mul venit ule moꝛtuus magnũ faciẽs ſtrepitũ in illa camera in qua faciebat penitẽtiaʒ.Dein⸗ de incepit trahere pannos quib illi cooperie⸗ bant᷑:quia erat tempꝰ magni frigoꝛis. Illi aũt duo doctoꝛes ceperũt manibo ⁊ pedibus atq; dentib tenere pannos ne diſcooperirent᷑: ſed il le moꝛtuus pᷣualuit⁊ dimiſit eos nudos.Qua ex re ille iunioꝛ doctoꝛ ſurgẽsↄiurauit ilũ moꝛ tuũ dicẽs. Si es anima alicuiꝰ moꝛtui quein⸗ digeat aliqͥ ſuffragio vade ⁊ ampliꝰ noli reuer⸗ ti ad locũ iſtũ ⁊ cras in mane faciemus dicere miſſas ꝓ te:⁊ elemoſynas pauperibo erogabi⸗ mus:vt a penis eruaris.Quibo dictis illa ani⸗ ma diſceſſit. Mane aũt facto fecerũt celebꝛare miſſas pꝛo aima illa.⁊ ſic liberata fuit a penis et nũq; ibi ãplł redijt.Et hoc mihi narrauit il/⸗ le doctoꝛ iuuenis qui fecit hãc cõiurationẽ qui tunc erat meꝰ ſocius:nunc aũt eſt frater noſter pꝛedicatoꝛ ⁊ appellat᷑ frater Lucas de Papia Scitote qͥ̊ʒ ſᷣm ſentẽtiã Rich.in.iij.di.xlv.ar.j. q.iij.q anime quãdoq; exeunt de paradiſo ⁊ve niunt in hunc mũdũ diuina diſpenſatione ad aliquid faciendũ. Quãdoq; exeunt de inferno aut de purgatoꝛio:⁊poſtea ad ſua loca reuertũ tur. Unð in ciuitate Gaiete qͥdãvſurariꝰmoꝛ tuus erat depoꝛtatꝰ in quodã monaſteriovt in die ſequenti ſepeliret᷑. Cum ergo duo fratres in nocte coꝛpoꝛi facerent cuſtodiã: comedentes et diſſolutiões faciẽtes:vnus voluit in oꝛe eiꝰ bo lum cibi calidi ponere.Quapꝛopt ille defunctꝰ ſurgẽs accepit cãdelabꝛũ de metallo ibi exiſtẽs ⁊ inſecutus eſt eos. Unus autẽ ex illis fratri⸗ bus in quãdã capellã fugiens moꝛtuꝰeſt.Aliꝰ fugiens ad ſacriſtiã cũ aperuiſſet oſtiuʒ ille de⸗ functꝰ pꝛoiecit candelabꝛũ poſt uũlũ cũ tãto im/ petu ꝙ ullud in oſtio fregit.⁊ adhuc apparẽt ſi⸗ gna in oſtio ⁊ monſtrat᷑ illud cãdelabꝛũ ruptũ in teſtimoniũ huius rei.Que omiavidit quidã frater noſter qͥ hec mihi narrauit.Illeyo frater 2ð SS l inſecutus a moꝛtuo infra vnũ diem vel duos moꝛtuꝰ eſt:⁊ ille moꝛtuus ampliꝰ nõ eſt vlſus In cluitate etis Papie moꝛtuꝰ eſt quidã no mine Matcheꝰ de lochonib qui poſt moꝛtem ſuã apparuit duob de domo ſua ſtans in poꝛ ta domus.Quẽ illi vidẽtes ꝑrexerũt ad illũ. Il le aũt videns eos venire receſſit longe foꝛte per qneuaginta bꝛachia:⁊ deinde reuoluit ſe aſpi⸗ clens eos. Et illis ſequẽtibo ꝑrexit pauloanteet ſiłiter retroſpexit.⁊ ſic fecit quouſqʒ peruẽeit ad paucis diebꝰelapſis.Et hoc narrauit mihi qui dam ciuis papieſis noie dominꝰ Hieronymꝰ2½ de lothonibo frater dicti¶ Datchei:qui pꝛelens crat moꝛti illoꝝ duoꝝ qͥ ex pauoꝛe moꝛtui ſunt ⁊ hoc ei dixerüůt. Quidã etis iuuenis medio⸗ lanenſis tranſiẽs cũ armis ꝓpe quoddã cimite⸗ riũ iusa Mediolanũ vidit vnũ moꝛtuũ ſur⸗ gere de ſepultura armatũ ⁊ cõtra ſe venietẽ:con tra quẽ cũ ille iuuenis gladiũ vibꝛaſſet ille diſ⸗ paruit: ⁊ iuuenis ad domũ ſuꝗ reuerſus infra biduũ moꝛtuus eſt.Et hoc mihi retulit quida frater noſter eiuſdẽ iuuenis germanꝰ. Itẽ in quoda monaſterio ꝓpe Mediolanũ antẽ hoꝛã matutini euigilatus fuit ſacriſta cũ ſocio ſuo a moꝛtuis dicẽtibo hoꝛã eſſe matutini. Illi vᷣo cre dentes ſe vo catos fuiſſe ab aliquo fratre viuo ſurrexerũt:⁊ intrãres eccłiam inuenerũt choꝛũ plenũ fratrib moꝛtuis ꝑ multos annos ante qui habebãt in manibo luinaria ⁊ capucia vſq; ad oculos ⁊ dicebãt officiũ.Quoꝛũ aſpectu ter⸗ riti infra paucos dies ambo moꝛtui ſunt. In auitate q̊ʒ Nouarie cum eſſet moꝛtua in quadã domo quedã vetula:nocte quada deſce dente per quãdã ſcalã eiuſdẽ domꝰ vna puella decẽ ⁊ octo annoꝝ inuenicillã moꝛtuã.Quã vi⸗ dẽs cepit fugere dicca iuuenis:illa aüt moꝛtua eccłiam in qua erat ſepultus.Ecilli ſequẽtes vi gerũt eũ diſparere in loco ſepulchꝛi ſui: de quo tremẽtes ⁊ attoniti domũ perueniẽtes ſe piece⸗ runt in lectũ. Et narrata hac viſiõe moꝛtui ſunt appꝛehendẽs eã per veſtes tantũ ei terroꝛẽ ĩmi⸗ ſit ꝙ ad lectũ ſe ponẽs ſanguine ad coꝛ currẽte ifra paucos dies expirauit. Et ꝙ hoc fuit factũ nõ ſunt adhuc decẽ ⁊ octo anni:⁊ ego illã puel⸗/ lam agnoui. Legit q̊q; ꝙ quidã denocte vo⸗ lens cõſurgere in maxilla a quodã moꝛtuo perx cuſſus eſt. Et foꝛte hoc fuit quia ꝓ aia eius nõ oꝛabat aut oꝛari faciebat ſicuttenebat᷑. Retu lit qͥʒ mihi quidã frater noſter:ꝙ tres armigeri tranſeũtes per locũ in quo erat vnus ꝑ gulam ſuſpẽſi eznrerrogabant eũ deriſoꝛie ſi vellet ire põdit:volo.Et fugiẽtibo illis clamabat currẽs poſt eos dicẽs. Expectate: ex⸗ cũ eis. Ipᷣe aũt re pectate.Landẽ illi introierũt in quãdã eccciam T ibi ſe cauſerũt cũ poꝛta:⁊ lapide grãdi ibi re⸗/ perto. Ille aũt ad ianuã clamabat dicẽs. Ape⸗ rite mihi:⁊ ſic fecit tota nocce. Mane autem fa co venientes multi ad dictã eccleſiam inuene⸗ Germo runt coꝛpus illiꝰſuſpenſi ad ianuã. Illi aũt ar migeri exant intus idluſi:nec poterãt amouere lapidẽ a ianua licet illũ ipᷣi poſuiſſent ibi timo/ re illis viris dante:vñ ꝑ feneſtrã intrates mul⸗ ti cũ magna difficulcate lapidẽ amouerũt.vtrũ autẽ in illo coꝛpoꝛe itrauerit aia ſua diuina di⸗ ſpenſatione ad terroꝛẽ deridentiũ moꝛtuos an dyabolꝰneſcitł. Dicit᷑ qq;:⁊ mihi retulit qͥdaʒ frater noſter:ꝙ in quada terra om̃i nocte ꝑ ſin⸗ gula oſtia ibat qͥda pulſans ⁊ ꝑcutiẽs:⁊ nõ vi⸗ debat᷑ qͥs eſſet. Quidã aũt cuſtodiens vigilias ſuꝑ quadã turrim ex qua bocerde videre ſupꝛa cimiteriũ eccłie aſpiciens ſupꝛa dictũ amiteriũ vidit de q̊dã tumulo ſurgere moꝛtuũ qͥ depoſi tis linteaminibo qᷣbo erat iuolutꝰ:ibat ꝑ ſingu/⸗ la oſtia pulſando.Quibo viſis ille deſcendit de turri:et ibi aſpoꝛtauit linteamina illiꝰmoꝛtui. Qui moꝛtuus reuerſus:⁊ nõ inueniẽs lintea⸗ mina ſua ſtatiʒ affuit ſuꝑ diccã turrimvbi erãt. Et dixit illi qui abſtulerat ea.Quare abſtuliſti linceamina mea. Ex q̊ tantũ terroꝛẽ ille habuit: ꝙ tota pellis de eius coꝛꝑe exiuit:⁊ ꝑ multũ cẽ pꝓus ifirmus ſtetit. Ille aũt moꝛtuus reuerius eſt ad tumulum ſuum. X qͥb apparet ꝙ moꝛtui mittunt᷑ młto e ciens a deo i hũc mundũ ad nr̃am puni teonẽ.Et nõ ſolũ illi qͥ ſunt in purgato⸗ rio ſed etiã qͥ in iferno ſunt ex aliqua ſpeciali di ſpoſitõe diuina aliqñ ad tempus exeunt inde: ſ̃m Ric.in.iiij grxver.gih.n⸗ tñ iceriz mu⸗ tato loco carẽt ſibi debito ſupplico. Pꝛedicta aũt de egreſſu aĩiarũ de locis penalibo pꝛobari poſſunt młcis exemplis.Nã in quadã terra no nariẽſis dioceſis que dicit᷑ Trechate.jA82.ĩter fectꝰ fuit qͥdaʒ ſutoꝛ poſt cuiꝰmoꝛtẽ qͥntodecio die vnꝰ eiꝰ famulꝰnoĩe frãciſcꝰ dũ ꝑ q̃ndã agrũ geret:vnꝰquẽ nõ videbat eũ retro impellebat. Et cũ conaret᷑ anteire ille magis eũ retrocedere cogebat. Quapꝛopter pᷣdictus frãciſcꝰ inqᷣt illi moꝛtuo quẽ nõ videbat. Quis eras viuꝰ. Rñ⸗ dit ille:ſum Jaco binꝰ:qͥ fui iterfectꝰ.Et poſtea ſubiũxit.Si alias tibi acciderit ꝙ retro ipella⸗ ris noli anteire.tũc Franciſcꝰdixit.Quõ ſtatis. Et ille rñdit.Nõ poſſuʒ tibi dicere nec alicui an A⸗ venerit tpᷣs in quo naturalr debebã moꝛi. Ille Ile vero domũ rediẽs cũ magno timoꝛe ⁊ tre/⸗ moꝛe ac febꝛe q̊tidie deſiccabat᷑. Et poſt ſex mẽ⸗ ſes totus deſiccatꝰmoꝛtuꝰeſt. Retulit aũt mihi quec⸗ deuota mulier q̃ hec ab ipᷣo frãciſco au⸗ diuit.Et etiã ipᷣa dixit mihi:ꝙ dü ille Jacobinꝰ eſſet vulneratꝰ:vixit ꝑ aliq̊s dies ⁊ nũq; voluit cõfiteri. Nocte vo pᷣcedẽte moꝛtẽ eꝰdum dicta mulier ſibi faceret vigiliã ille media nocte roga ulit illã:vt eũ aliquatenꝰleuatũ ſuſtẽtaret. Quo facto ille oculis toꝛuis terribilẽ fact᷑ reuoluẽs: leuauit pugillos:⁊ ſigna faciebat quaſi ꝑcute⸗ re vellet aliquos. De qua re timẽs dicta młier dixit. Oieſu. Et ille dirit. Noli timere quia non * offendẽt te. Jpᷣa vo rogabat eũ vt confiteretur At ipᷣe ait. Jam pꝛeterijt tẽpus.⁊ ſic moꝛtuꝰ eſt. In valle ſicida quidã poſt moꝛtẽ pᷣme vxorꝭ du xit aliã.Nocte aũt qua duxit eã apparuit in ea domo vxoꝛ pꝛima diſcurrẽs per tota domũ aperiẽs oſtia:clamãs ac vocãs noiatim duos filios qui erãt fratres oꝛdinis noſtri:quaſivel⸗ let cũ eis lamẽtari de ĩiuria ſibi facca a patre eo rum:⁊ videbat᷑ lamẽtari ⁊ multũ dolere de hoc Et hoc mihi retulit quidã frater noſter nepos illius mulieris qͥ audiuit es damotem. Itez in ciuitate Ippoꝛegie.Mcccclxxxiij.die occauo nouẽbꝛis apparuit in nocte cuidã Johoãnino⸗ mine quida magiſter bꝛiſtoferꝰ barbitonſoꝛ moꝛtuꝰ habẽs ſecũ quẽdã pꝛeſbyterũ fratrẽ ſuũ etiã moꝛtuũ:⁊ appᷣhendit bꝛachiũ eiꝰ. Ille autẽ interrogauit eũ qͥdvellet. Rñdit ꝙ faceret dice⸗ re aliquã miſſã pꝛo eo.qð ipᷣe ꝓmiſit:de quap⸗ miſſiõe illevalde gauiſus receſſit. Młi qᷣdã hõ notabilis ⁊ magne nobilitatis moꝛtuꝰ per multos dies in domo ſua in foꝛma poꝛci appa ruit.⁊ cũ vᷣberaret᷑ ⁊ cijceret᷑ dicebat. Nõ facias qꝛ talis ſum.Et boc mirabile multis innotuit. Jpᷣe aũt fueratvoluptatib deditꝰ. . Uite q̊ʒ aliud terribile exemplũ quod a accidit nõdũ multis annis tranſactis. Nam cũ in quodã conuentu eſſent duo magiſtri in theologia qui cõtinue erant in rixa ſimul:⁊ multas iniurias ſibi intulerãt. Unꝰ ex eis veniẽs ad moꝛtẽ fecit rogari aliũ vt ſibi par ceret de iniurijs illatis ⁊ ſecũ reconciliaret᷑.Cui alius fecit reſpõderi ꝙ nolebat parcere. Quod audiẽs ille poſitus in deſꝑatiõe dixit. Nec ego ſibi parco ſedvindictã faciã.⁊ ſic deſptatus moꝛ tuus eſt. Poſtq; aũt fuit ſepultus quotidie ap parebat per dauſtrũ monaſterij pilã lapideam magnã pedib pꝛoijciẽs:que adeo erat grauis vt quattuoꝛ viri e̊ mouere nõ poſſent. Ipſevo eam quaſi pennã leuabat. Et ſic faciẽdo ꝑſeue⸗ rauit per multos mẽſes nũqᷓ; aliquid dicẽs ali cui nec rũdẽs.Qua de re cũ fama hulꝰrei pꝛoce deret deliberauerũt fratres illiꝰ oꝛdinis facere ibi ſuũ capitulũ vt aliquo modo intelligerent qͥ dnã hoc ſignificare vellet. Cũ aũt quadã die vocati illiꝰcapituli pꝛãderẽt in quoda cenaculo ſuper ſolariũ ⁊ poſuiſſent cuſtodes ad ianuas cũ ſeris oſtia claudẽtes ne ille moꝛtuꝰ intraret. Ille venit ad dicta oſtia ⁊ baiulãs dictũ lapidẽ ↄtra dauſuras aꝑuit oia oſtia. Et cenaculũ in⸗ trans ꝑrexit vbi erat ille mgr inimicꝰ ſuꝰ qui ⁊ ipᷣe pꝛandebat:⁊ eũ ſic allocutꝰeſt.O maledicte tu noluiſti mihi parcere in moꝛte mea excq̊ ego deſpatus dãnatus ſum.nũc ego faciã vindictã meã.Quibo dictis baiulãs dictũ lapidẽ ſuper caput illiꝰ tcotũ penitꝰ confregit ⁊ q̃ſi ad nihilũ redegit.Sicq; ille moꝛtuꝰ eſt ⁊ ſecũ ad tartara perrexit. In loco qͥʒ nro ſancti Angeli apud Mediolanũ quadã nocte ĩ doꝛmitoꝛio appa⸗ f f fd — — — ſinen toenbeg meyn Mann Ndoni ndpos ulc ihamren lndhoe t nehos Meocang odäninof Nditonie frameſni Ataui Cenedicr deqnap⸗ TE ortner alg –— sinnotuit pii db das, cenrduo mtinnia . Dr inibide unt S me. Quod ſic go ns mo⸗ wondan ilopidenn augaus Mero o e, asgli iproce nis mace tuligoen wodz de Bcna adiannss Wua, ictülidi macvl iu: maledio. aze, nivindi Hidiii ſiudtii iadanin ngla 9 e Foluiũ ruit euidã fratri vnꝰ defunctus veſtitꝰveſte ni⸗ gra cũ multis alijs ſiliter indutis. Ipᷣe aũt fra⸗ ter neſciebat eũ moꝛtuũ eſſe:nã erat ſuus fami⸗ liaris deterra variſij. Tamẽ ex hac apparitiõe ſuſpicãs eum eſſe moꝛtuum: vidẽs illum ad ſe venire intrauit eccłiam in qua ſe poſuit ãte ſa⸗ cramẽtũ altaris:⁊ ille moꝛtuus ibi ſemꝑ cũ ſo⸗ cijs deambulauit.Demũ pulſato matutino re ceſſit ⁊ ille frater q̃ſi moꝛtuus extimoꝛe remãſit inuẽtũq; eſt illũ qͥ apꝑuerat ea nocte moꝛtuum fuiſſe.In couitate q̊q; Mediolani adbuc non ſunt decẽ anni accidit hoc qð mihi narrauerũt quidã fratres nr̃i.ſq; ꝙ in quadã domo moꝛa⸗ batur quidã pauꝑ qͥ habebatvnicã filiã paruã ⁊ cũ eſſent ambo infirmi iacebãt in eodẽ tugu⸗ rio. Moꝛtuꝰ eſt aũt pater illiꝰ puelle ⁊ ſepultꝰ: poſt cuius ſepulturã omi nocte audiebat᷑ ma⸗ gnus ſtrepitꝰin illa camera in qua moꝛtuꝰerat Quidã aũt doꝛmiẽtes deſuꝑ illã camerã audie bant quẽdã ꝑ illã camerã pergentẽ ⁊ ad lecticã pulſantẽ ⁊ ꝑcutiẽtẽ.deinde audiebãtvocẽ illius puelle infirme diceñn.Deus:pater mi dimittat/ me aliquãtulũ doꝛmire. Ille aũt magis percu tiebat. Poſtmodũ aũt illi deſcendentes in illã camerã inuenerunt ⁊ ip̃am puellã moꝛtuam. In territoꝛio Ippoꝛegie die occauo nouẽbꝛis Mæccclxxxiij.quidã qͥ fuerat interfectꝰ ab ho⸗ ſtibus bis apꝑuit vxoꝛi ſue.et hoc fuit duobꝰ diebus añ pᷣdictũ diẽ. Supꝛadicto aũt die ite/ rũ apꝑuit ei cũ candela in manu.⁊ interrogatꝰ ab ea qd facerevellet de illa candela:rñdit. Iſta eſt cãdela quã poſuiſti ãte imaginẽ vginis ma rie in eccłia maioꝛi Jppoꝛegie ꝓ aima mea. Et poſtea dixit.Fac aliqͥd boni pꝛo me: ego em̃ ſũ ĩ purgatoꝛio:⁊ qꝛ nõ faciebã elemoſynas ꝓ pꝛe meo:ipe vſq; nũc remãſit in purgatoꝛio ſʒ mõ eſt liberatꝰ.qꝛ deꝰ dedit ſibi oia bona que ego fecerã ꝓ me ⁊ voluit ꝙ irẽtp aia illiꝰ?⁊ ego nunc remaneo i purgatoꝛio.dicas &̊ filijs meis ꝙ be faciant ꝓ me:aliter deꝰ faciet eis ſicut mihi fecit. ⁊ in ſignũ huiꝰ dicas illis ꝙ crepuit eis bos:et vas plenũ vino euacuatũ eſt ⁊ effuſum eſtvinũ in terra.qð factũ eſt illis qꝛ nõ recoꝛdant᷑ ð me. et his dictis diſparuit.Illa aũt mulier venitvt diceret mihi hãc apparitionẽ ſʒ cũ nõ potuiſſet me alloqui vocato patre guardiano loci noſtri Ippoꝛegiẽſis in quo erã:narrauit ſibi hec oĩa. ⁊ ipe poſtea mihi retulit. Alið etiã mihi nar/ rauit quidã pᷣſ byter ſecularis ſociꝰ meꝰ.ſ. dũ quadaã nocte euigilaſſet a ſomno ſenſit in lecto ad pedes ſuos iacere quẽdã valde frigidũ:quẽ introgauit qͥs eſſʒ.Et ũle rñdit.Ego ſum pater vr̃ ⁊ ſtati diſceſſit.Qua re ille ſacerdos de mane ꝓ aia pꝛis ſui celebꝛauit ⁊ ab alijs celebꝛari fe⸗ citet ille ãpliꝰ nõ cõꝑuit.Et hoc ſufficat ad pꝛi mã cõſiderationẽ de ſuffragiss. Pars ſecũda huiꝰ ſᷣmonis de liberatiõe ani marũ a penis purgatoꝛj. Ecũda cõſideratio dicit liberationis. Pꝛo cuiꝰ declaratiõe ꝓpono hãc con⸗/ cluſionẽ ſᷣm canoniſtas in.c. ca mar, che.extra de cele.miſſarũ.⁊ Franciſci· de map.iĩ tractatu de ſuffragijs.⁊ magiſtꝝ Pe⸗ trũ lombardũ in.iiij.ſen.di.xlv.⁊ ibi ſanctũ Bo .2 naueñ.⁊? Rich. ar.ij.q.j.? bearũ Tho.in ca.diſ. ar.j.q.ij.q anime ĩ purgatoꝛio exiſtẽtes poſſůũt viuoꝛũ ſuffragijs adiuuari intelligẽedo purga⸗ toꝛiũ ſiue ſᷣm legẽ cõmunẽ?:ſiue ſᷣm diuinã diii⸗ penſatio nẽ. Et hoc pꝛobat᷑ ſic. Inquit cõmenta toꝛ Auerrois in phemio phiſic. Sicut i naturna libus ita ſuo modo in ſpũalibꝰ. Quo pᷣſuppo⸗ ſito dico ᷣm ſentẽtiã Pauli ad Ro.xij.ꝙ multci vnũ coꝛpus ſumꝰ in xpᷣo ſinguli aũt alter alte⸗ rius mẽbꝛa. Et.j.ad Chorj.xij.ðt idẽ apłs.Si⸗ cut coꝛpus vnũ eſt ⁊ multa habet mẽbꝛa:omia aut mẽbꝛa coꝛpoꝛis cũ ſint multa vnũ coꝛpus ſunt:ita ⁊ nos in xpᷣo. Etem̃ vno ſpũ om̃s nos in vnũ coꝛpus ſumꝰ baptiʒzati:⁊ oẽs vno ſpiri⸗ tu potati ſumus.Ecce ergo ꝙ de mente Pauli eſt ꝙ ſaitudo que eſt inter mẽbꝛavnius coꝛtis naturalis illa eſt inter om̃es xpᷣianos fideles: ſed inter mẽbꝛa naturalis coꝛꝑis iſta eſt vnitas ꝙ remediũ adhibitũ vni mẽbꝛo redũdat in oia mẽbꝛa.Et cibus aut medicina ſumpta pꝛovno mẽbꝛo adiuuat aliqualit᷑ oia mẽbꝛa ⁊ pꝛodeſt toti coꝛꝑi. Itẽvnũ mẽbꝛũ dat auxiliũ alteri mẽé⸗ bꝛo:ergo a ſili in coꝛpoꝛe myſtico qð eſt vniuer ſa multicudo xpᷣianoꝛuʒ:cuius caput eſt xus vt ait Apłus ad Epheb.j.ſuffragia ecdleſie que ſunt cibaria ⁊ medicamina ſpũalia que q̊ͥtidie fiunt ꝓſunt oĩbus mẽbꝛis.Et vnꝰ hõ põt adiu uare alteꝝ ſicut vnũ mẽbꝛũ adiuuat aliud ⁊ ei debet cõpati ⁊ ſuccurrere in necitatib ſpũalibp. Et hoc eſt qð inqͥt apłs vbi S.ſ.j.ad Chor..xij. di. Pꝛoinuicẽ ſolicita ſint mẽbꝛa:⁊ ſi qͥ dẽ pati vnũ mẽbꝛũ cõpatiãt᷑ oĩa mẽbꝛa:ſiue głia vnũ mẽbꝛũ cõgaudeãt oĩa mẽbꝛa. Uos aũt eſtꝭ coꝛ pus xpᷣi ⁊ mẽbꝛa de mẽbꝛo Cũ gaie exiſtẽtes in purgatoꝛio ſint mẽbꝛaviua ipᷣi coꝛꝑi eccłievni⸗ ta per vinculũ charitatis que moꝛte coꝛꝑis nõ finitur.iuxta illð.j.ad Chorj.xuij.Charitas nũ⸗ qᷓ; excidit. Item per vnionẽ gr̃e diuine:ſequit᷑ ꝙ oẽs mediũne ſpũales quas aſſumit eccłia ⁊ fa cit iis animabꝓſunt.⁊ ꝑ cõſequẽs oẽs oꝛões ⁊ elemoſyne viuoꝝ pꝛoſunt illis pꝛo qbus fiũt Ideo Aug.in lib. Enchi.c.lxv.⁊ ponit᷑ a magro ſen. in. iiij. di. xlv. c.ij. ⁊ a Gꝛaciano.xiij.q.ij.c.obb euntibo.⁊.c.in pñti.⁊ habet᷑ in.c.cẽpus.eadẽ.q.⁊ cauſa:dicit.Non eſt negandũ aias defunctoꝛũ pietate ſuoꝛũ viuentiũ releuari:dum pꝛo eis ſa crificiũ mediatoꝛis offert᷑ vel elemoſyne in eccle ſia fiunt:ſed hec illis pꝛoſũt qui cũviuerent:hec eis vt poſtea poſſent pꝛodeſſe meruer̃t.hec ille. Ex cuiꝰ dictis patet reſpõſio ad autoꝛitatẽ que poſſet in oppoſitũ allegari.Ecci.ix.vbi dicẽ de mo:tuis ꝙ nõ hnt porte in ope qð ſub ſole geri Sermo n tur.qꝛ ſuffragia viuoꝝ que fiunt ꝓ exiſtẽtib in magis debem? ꝓximos nr̃os qui in penis pur purgatoꝛio dicunt᷑ oꝑa eoꝛũ:inq;tũ in hacvita gatoꝛij ceciderũt ſubleuare:marime cñ ipᷣi ꝑ ſe⸗ meruerũt vt eis ꝓdeſient ſi pꝛo eis fierẽt. Cel di ipᷣos nõ pñᷣt exurgere cũ ſint extm ſtatũ merẽdi cẽdũ ꝙ lʒz tali operi nõ cooperẽtur actualit᷑: ha/ ꝑ bona oꝑa:iuxta illud Johis.ix.enit nox in bent tamẽ partẽ in fructu ipᷣius oꝑis ratiõe pꝛeꝛ qua nemo põt oꝑari.los vo poſſumꝰſatiſfa⸗ dicti meriti. Ad ↄfirmationẽ qͥʒ pꝛedictoꝝ facit cere deo ꝓ pctis eoꝛum ⁊ pꝛo illis pniam agere qð dicit᷑ in.l.is qͥ ſuis.ff.ð manumil.ſ.ꝙ ſuus UVn legi᷑ in cronicis oꝛdinis nr̃i: ꝙ in ꝓuincia põt redimi nõ ſolũ oꝑibus ꝓpꝛijs ſed etiã alie marchie accidit ꝙ vnꝰmagnꝰ pcoꝛ veit ad moꝛ nis/Modus aũt liberãdi aias eſt qdruplexvł tẽ: ſʒ in ifirmitate cõfeſſus eſt cũ magna ↄtritõe q̃ᷓdrupliciter reducibilis. Nã ſcriptũ eſt. xiij.q.ij oia pctã ſua.ui ↄfeſſoꝛ pꝛo ſatiffactiõe iniũxit cC.aie defunctoꝝ.⁊ ſunt vba Gꝛego.Aie defun/ vt diceret quedã pſalteria ⁊ aliqbus diebo ieiu ctoꝛũ q̃ttuoꝛ modis ſoluũtur.aut oblatiõibus naret ac faceret nõnullas diſciplinas. Cum aũt aaacerdotũ:aut oꝛõibus ſctõꝛũ: aut charoꝛũ ele guardianꝰ nfi cõuẽtus poſt cofeſſionẽ illũ viſi⸗ dẽ habet᷑ i moſynis:aut ieiunio cognatoꝝ/Et idẽ habet᷑ i taret:⁊ qũo ſe haberet qreret.ille rñdit.Gratias c.nõ extimemus.ea.q.⁊ cãa. Ideò Aug.in ᷣmõe ago deo qꝛ ſine pnia nõ moꝛioꝛ:ſed de hoc do⸗ de cachedra ſeĩ Petri ait. Oſtẽdã hoibus qua leo ꝙ pniaʒ ꝓ pctis mihi iniũctã iplere ñ poſſũ ratõe defũctoꝝ ſuoꝛũ aias iuuare vtiliꝰpoſſint unc guardianꝰconfoꝛtauit eũ di.Netimeas Oꝛent quotidie ꝓ charis ſuis: interpellẽt deu; fili:ego em̃ ꝓ te faciã ſatiſfacere. Statiq; abiẽs voce flebili:depᷣcent᷑ ꝓ eoꝝ erroꝛe veniã:lapſuuũ vocatis fratribo ſuis rem expoſuit: ⁊ ad chari⸗/ remiſſionẽ:palcant eſuriẽtes: veſtiant nudos: tatẽ boꝛtatꝰ eſt eos.qͥ libẽter ipam pniam ſuſce ⁊ ſi quid hoꝛũ defunctoꝛũ negligẽtia minꝰactcũ perũt atq; eã ſił cũ ipᷣo guardiano facere cepeft. eſt fide viuetiũ ſuppleat/ Adhibeat q̊ʒ vneſqͥſq; Tüc ipᷣe guardianꝰ ad infirmũ reuerſus dixit. ꝓ charis ſuis ſanctoꝝ pꝛeces:ſacrificia offerat: Exquo fũi tua pnia eſt a me⁊ fratribo meis pꝛo ⁊ ſacerdotali eos ꝓſecutiõe dño cõmẽdet. Hec te incepta ⁊ cito ꝑficiet᷑:perge ſecurꝰ qꝛ a penis em̃ ſunt que charos nr̃os iuuare poſſunt:hec purgatoꝛij liberaberis.Ille igit᷑ moꝛtuꝰ poſtea ſunt refrigeria quieſcentiũ:hec remedia defun/ fratribo ipᷣis ꝓ ſe oꝛãtibo apparuit dicẽs. Grãs ccoꝝ.hec ille.De qua re ille idytus dux Judas vobis ago pater guardiane ⁊ vobis oiĩbꝰ frẽs: machabeus laudat᷑.ij. Machab.xij. vbi dici / qꝛ veſtra charitatiuã pniaʒ a vobis ꝓ me factã tur. Uir foꝛtiſſimꝰ Judas collatiõe facta duo? deus acceptauit.⁊ ideo liberatꝰ a dena purga⸗ decim milia dꝛagmas argẽti miſit Hieroſolys coꝛij ad celũ euolo. mẽã offerri eas ibi ꝓ peccatis moꝛtuoꝝ: iuſte et Ed hic querit᷑:nũqͥd ſuffragia facta pꝛo religioſe de reſurrectiõe cogitãs. Niſi em̃ eos q ſ vvnopſint eq̃liter oibꝰ in purgatoꝛio exi⸗ geciderãt reſurrecuros ſperaret ſuꝑfluũ videre ſtentibo.Et rñdet pᷣpoſitinꝰ cũ ſequacib tur ⁊ vanũ oꝛare ꝓ moꝛtuis. Sed qꝛ cõſidera/ ſuis ꝙ ſie:dãs exẽplũ de candela q̃ accẽſa ꝓvno bat ꝙ hi qui cũ pietate doꝛmitionẽ acceperant: reddit lumẽ oibus exiſtẽtibo in eadẽ camera cũ optimã haberẽt repoſitã grãm. Sãcta ̊ ⁊ ſalu iulo.Siliter lectio lecta ꝓ vno oibus ꝓdeſt cũ il bꝛis eſt cogitatio ꝓ defunctis exoꝛarevt a pctis lo exiſtẽtib:qꝛ vox oĩbus cõicat᷑. Ergo ſic dicẽ⸗ ſoluãt᷑.hec ibi.Et ideo debet ſe vnuſqͥſq; ſolici/ dũ videt᷑ ei de ſuffragijs. Sed hec opinio ẽ fal⸗ tare vt oꝛõibus ⁊ elemoſynis atq; alijs bonis ſa:cõtra qua tenet magj ſen.in.iiij.diſt.xlv.⁊ ibi oꝑib aias defunctoꝝ abſolui faciat avinculis Rich.nr̃.ar.ij.q.iij.⁊ ſccũůs Bona.ibidẽ ꝑ oia.⁊ penarũ.iuxta illð ad Heb.xiij. Memẽtotevin/⸗ Fran.de may.iĩ tractc᷑.ð ſuffragijs.⁊ btũs Tho. ctoꝛũ tanq; ſimul vincti:⁊ laboꝛãtiũ tã qᷓ; ⁊ ioſi in.iiij.di.xlv.ar.iiij.q.ij.?⁊ Petrꝰ de palu.in ea. in coꝛꝑe moꝛãtes/Ad hoc aũt nos inducere dx di.⁊ doctoꝛ ſubtilis in ſuo qdlibeto.q.xx.Et hec exẽplũ aĩaliũ etiã irrõnaliũ ſeinuicẽ adiuuãtiũ ſnia pᷣpoſitini eſt Aug.in.lib.de cura agẽda ꝓ ⁊ ſubleuãtiũ in necitatib.Aues q̊q; vidẽtes ſo moꝛtuis.⁊ Gꝛego.ad Bonifaciũ.⁊ cõtra cõſue las ſuas debiles ab eſtu ⁊ caloꝛe ſolis terre ꝓ/ tudinẽ eccłie q̃ erraret ſi opinio ipᷣius pᷣpoſitini ſtratas opponũt ſe radijs ſolaribo ⁊ faciũt eis eſſet vera.Nã eccłia qñq; facit officiũ ꝓvno de⸗ vm bꝛã dõec reſumptis virib reſurgãtEt ideo functo ꝑticularit᷑:⁊ quãdoq; p płibus:qð eſſet ⁊ nos debemꝰ ꝓximis nr̃is ĩ purgatoꝛio exiſtẽ iutile ſi om̃e ſuffragiũ gñaliter oĩbus defunccꝭ tibus:ac maximo penarũ feruoꝛe ꝓſtratis no/⸗ ꝓgeſſet.õ eſt ergo cenẽda opinio pᷣpoſitini q̃ ſtris ſuffragijs apud diuinã cemetiam facere eſt ↄtra rõnẽ naturalẽ. Nam virtꝰ vnita foꝛtioꝛ vmbꝛã donec reſumptis virib reſurgãt a laco eſt multiplicata.vt ait autoꝛ in lib.de cauſis.Et penarũ⁊ miſerie.Unde Job.xij.dicit᷑. Int᷑roga iõ ſuffragiũ factũ ꝓ vno efficaoꝰoperat᷑ qᷓ; ſi ad iumeẽta ⁊ docebũt te volatilia celi ⁊ indicabunt mltos extẽderet᷑. lã oẽ ſuffragiũ eſt bonũ limi tibi,/Pꝛopterea ſi ex pꝛecepto diuino exhibẽda tatũ:nullũ aũt bonũ limitatũ põt eſſe eq̃lis vir eſt cura iumẽto cadẽti:iuxta illð Deut᷑.xxij. Si tutis ad plura ⁊ ad vnũ:ſuffragia nãq; fiũt ad vigeris aſinũ aut bouem fratris tui in via ceci, ſoluẽdã penã ſeu reatũ. Sʒ plus eſt ſatiſfacere diſſe non deſpicdies ſed/ſubleuabis euʒ: multo ꝓ ðbito multoꝝ qᷓ; vniꝰ tm:⁊ faciliꝰ ſacitſfit pꝛio Nnsn upioſe umei Mrnorig whanß nouncig admoꝛ n e Möeinrt dicbo ian Aumair nillärii, 1Branas eboc do⸗ nnpoſſiü ſenimens iq; abiis aaͤchan niam ſuſe⸗ Ceceper. diusdirt. DasRo u panss oſtes Cs. Hris ib' fis: ome faai na porge, facao Morioen/ ſequaab pro naad 8ackäſ Ggo ſiedlei opinoiſhh/ Necelbi epoin⸗ is Do. galuincs. an. Etbec magidap racoſe 6 Ppolan us geſt sdefunc, dpolani nirz forns: ccauſis. mithſin bonülit ſeecſi iqg fu ifu Naanips Foliũõ debito vniꝰ qᷓ; multoꝝ. Ergo plibꝰ ſuffragijs indigẽt duo q; vnus:ſi aũt diuidunt᷑ inter oos vterq; minꝰ habet. Pꝛetea eadẽ ratiõe qua ſuf⸗ fragiũ poſſet pdeſſe duob poſſet ⁊ tribo ⁊ quat tuoꝛ ⁊ centũ:⁊ ſic in infinitũ. Cũ non ſit magis dare ratiõeʒ in vno qᷓ; in alio:ergo finitũ ſuffra giu haberet infinitũ valoꝛẽ.qð eſt impoſſibile. gre ſi hoc eſſet veꝝ ꝙ ſuffragiũ tatũ valeret pꝛo pᷣlibus quãtũ pꝛo vno:⁊ ꝙ factũ pꝛo vno defũ cto ꝓdeſſet generalit᷑ oĩbus:ſeq̃ret᷑ qualibet die poſſent tot aie liberari quot ſit unt in purga⸗ toꝛio cũ omia ſuffragia qͥtidiana totius eccłie videant᷑ ſufficere pꝛo vna quãtũcũq; ſcelerata. ⁊ ſicſequeret᷑ ꝙ nullus ſtaret in purgatoꝛio vl⸗ tra vnũ diẽ.⁊ ꝑ cõſequẽs eccłia erraret q̃ oꝛdina nit ſeptima:trigeſima:ac anniuerſalia fieri pꝛo defunctis:⁊ quolibet anno cõmẽoꝛationẽ gene ralẽ oim ðfunctoꝝ.Dicũt ergo pᷣdicti doctoꝛes ꝙ poteſt diminui pena alicuiꝰ:vł ꝑ diminutio nem virtutis ex parte agẽtis:vel per diminutio nem diſpoſiciõis ad patiẽdũ ex parte ſuſtinẽtis Qꝛ actus actiuoꝝ ſunt in patiẽte bene diſpoſi⸗/ to.ij.de aia.Etvidemꝰiſta ꝑ exꝑientiã.Nã pena magnũ onus poꝛtãtis diminui poteſt: vel ꝑ di minutionẽ grauitatis oneris.vt ſi qͥs ipᷣm onꝰ auferat in toto vel in parte.vel ꝑ aliquã cõfoꝛta tionẽ iliꝰ vᷣtutis qͥ poꝛtat onus qua minuit᷑ in ipᷣo diſpoſitio ad patiendũ ab onere.vt ſi qͥs eũ foꝛtificet ꝑ bũ vł ꝑ aliqð bonũ vinũ quo red/ dat᷑ foꝛtioꝛ ad onus ipᷣm poꝛtandũ:lʒ aliq̃tenꝰ nõ auferat᷑ ab eo nec diminuat᷑ grauitas oner in ſe.Et ſic dico in ꝓpoſito ꝙ ſuffragia facta de/⸗ terminate ꝓ vno tm̃ nõ ꝓſunt alijs quo ad di⸗ minutionẽ pene eis debite ſed tm̃ uliꝓ quo fiũt quia ſolũ illi ſubtrahbit᷑ quãtitas pene ꝓ modo ſuffragioꝛũ.Quãtũ vo ad diminutionẽ dolorꝭ ⁊ grauedinis que ꝓuenit ratiõe cõfoꝛtatõis be ne ꝓſunt oibus alijs.qꝛ ſe ꝑfecte amant cũ ſint in charitate cõfirmati.Et ideo vidẽtes ꝓximos ſuos ꝑ ſuffragia liberari a penis tãtũ gaudent ꝙ pena ſua eis tolerabilioꝛ effici᷑ ratiõe huiꝰcõ ſolatiõis ⁊ leticie. Sicut em̃ multũ diſpoſitꝰad triſticiã ex modica cauſa foꝛtit᷑ triſtat᷑ ſᷣm Aui⸗ cennã.vj.naturaliũ.c.vlt.Ita leticia mẽtis facit ſuppoꝛtari meliꝰafflictiões ⁊ nõ tm̃ ſentiri eaꝝ triſticias ſ᷑ᷣm Phm.ij.ethi.Nõ obſtat mõ argu mentũ pᷣpoſitini.qꝛ rñdet Rich̊.vbi S.ꝙ lumẽ candele ⁊vox doctoꝛis ſe cõicãt ꝑ nature neceſſi tatẽ:ſuffragia aũt cõicant᷑ ꝑ ſuffragãtis intẽtio nem.Et ideo ðᷣt mgjr ſen.in.iiij.lib.di.xlv.⁊ bea⸗ tus Tho.in.ij.ſuo q̊dli.ar.xiiij.ꝙ ille citiꝰexibit de purgatoꝛio ꝓ quo fiẽt plura ſuffragia.dato ꝙ in eodẽ inſtãti plures intrauerint eqᷓlibꝰ pe⸗ nis obligati.Et in hoc valde vtile eſt habere he redes deuotos:poſſet em̃ eſſe ꝙ duo exiſtentes in purgatoꝛio mereant᷑ ꝑmanere ibi per centuʒ ãanos:⁊ ꝓ vno fient tot ſuffragia ⁊ elemoſyne ꝓ ifra hoꝛa liberabit᷑ ab illis penis. Et alius pꝛo obitu Theodoſij imꝑatoꝛis.⁊ habetur quo nulla fient ſuffragia ꝑticularia ꝑmanebit ibi ꝑ multos snos. S IJZaũt querat᷑ qua ex cauſa fiũt ſeptima ſ trigeſima. Rndet btũs Amb.in lib.de xiij.q.ij.c.quia alij.ꝙ qꝛ filij iſrael luxerũt ſepte,ʒ diebo poſt ſepulturã Jacob patrẽ ſuũ.vt habe Beñ.vlti.?⁊ oyſen triginta diebꝰ Deut.vlti. Ideo adiũcta eſt hec coſuetudo.Sed meliꝰ eſt qᷓ; citius põt facere officia ⁊ elemoſynas ꝓ moꝛ tuis ⁊ nõ expectare vt poſt multa tꝑa fiant. Si em̃ qͥs eſſet infirmꝰ⁊ grauibo anxiaret᷑ doloꝛibꝰ nõ eſſet cõtentꝰ expectare vt in ſequẽti ãno pꝑ me dico vel medicinis mitteret᷑. Itẽ ſi quis q̊tidieĩ eculeo toꝛqueretur nõ eſſet contẽtus vt vſq; ad annũ expeccare᷑ ad impecrãdã eiꝰ liberatioʒ.Et ſiłiter habẽs filiũ infirmũ ⁊ cruciatib ⁊ toꝛmẽ tis anguſtiatũ q;citius ei poſſet ſubuenire pcu raret.Meliꝰ eſt q́; miſſas ⁊ officia celebꝛari fa⸗ cere ⁊ elemoſynas diſtribuere in vita vt ſtatim poſt mo&ẽ ipᷣa bona inuenias ⁊ nõ expectarevt ab alijs fiãt. Si em̃ eris negligẽs in vita facere bona ꝓ aia tua multo erũt negligẽtioꝛes here⸗ des tui.Et ad pꝛedicta poteſt adduci exeplũ qðd legit᷑ de quods vſurario qͥ tres habẽs filios di uiſit inter eos pecuniã ſuã faciẽs q̃ttuoꝛ partes de ea ⁊ vnã tm̃ partẽ ſibi reſeruãs. Poſtmodũ vᷣo ad quãdã pꝛedicationẽ ↄuerſus miſitꝓ eis rogans vt ſatiſfacere vellẽt ⁊ reſtituere pecunis ipᷣam male acquiſitã ne dãnaret᷑. Maioꝛ aũt fi lius eiꝰ ꝓmiſit ei magna magnalia facere.vt ca pellas facere edificare ⁊ dotare:atq; miſſas cele bꝛari facere:⁊ hmõi mulca.Secũdus vo pmi/ ſit puellas multas nuptui tradere:⁊ qᷓ;plura ſi milia bona ꝓ eius aima facere. Minoꝛ aũütno luit ꝓmittere ſe ꝓ aia eiꝰaliqͥd facturũ:ſed eũ cũ fratribo ſuis ad cenã inuitauit quã ſplẽdidiſſi⸗ me parauerat:paruã q; candelã tm̃ poſuit i mẽ minoſum poſt coꝛtinã.Cũ aũt patrẽ ſuũ ad co medẽdũ inuitaret:ille dixit.Ego lumẽ nõvideo quid eſt ꝙ tam abũde mẽſam pᷣparaſti ⁊ cibis repleſti ⁊ nõ plura luminaria ſed vnã paruam tin modo candelã in menſa poſuiſti.Ad quẽ fi⸗ lius inqͥt. Reſpice retro pater amoueq; coꝛtinã ⁊ videbis ibi cereũ magnũ poſitũ.Cui pater ait Et quid mihi pꝛodeſt niſi ate me poſueris. Ita inquit filiꝰ minimũ bonũ qð ãte moꝛtẽ tuã fece ris plus ꝓderit tibi qᷓ; młta ⁊ magna que poſt moꝛtẽ tuã ꝓ te reliq̃ris faciẽda.Quapꝛopt᷑ noli aſpicere ꝙ; ꝓ te qͥcq; boni facturꝰ ſim poſt moꝛ⸗ tem tuã:imo nec volo nec ꝓmitto.bona vᷣo oĩa que mihi dediſti cũ tua ſint accipe: ⁊ de eis duz viuis fac quicqͥd boni tibi videt᷑. Qð audiens pater oĩa abſtulit nõ ſolũ ab eo ſed etiã ab alijs filijs:⁊ reſtituit illis quibo ꝑ vſurã abſtulerat. ſicq; ab inferno aiam ſuaʒ liberauit.Dũ g̊ ſani 2N ſa ante patrẽ ſuũ:retro vᷣo cereũ magnũ atq; lu⸗ eſtis ⁊ facultatẽ habetis facite manib⸗ be⸗ qö ab heredibo vr̃is fieri poſt moꝛtem optaretis.⁊ mittite candela ance vos. Ad qð adduci poteſt exẽplũ qð legit᷑ ð quadã viſiõe quã habuit qͥdã bonꝰ heremita. Uidit em vnũ defunctũ ſedentẽ ⁊ añ ſe habẽtẽ mẽſaʒ repletã oibus bonis:poſt tergũ aũt eiꝰ vidit mẽſamvacuã.A quo querẽs qͥd ſignificarẽt. Rndit. Melſa hec que ſtat ante me ſunt oꝑa miſicoꝛdie ⁊ alia bona que fed an moꝛtẽ ⁊ illis bonis mõvtoꝛ.Meẽſa vo poſt me o int xpᷣianos ex pv defunctis ſuis faciãt celebꝛari trigita miſſas poſita ſunt bona ⁊ elemoſyne q madaui vxoꝛi ⁊ filijs:⁊ amicis ac heredibo meis fienda poſt moꝛtẽ meã vt aie mee ſubuenirẽt.Et ecce hec mẽ ſa adhuc ſtat vacua:qꝛ mei obliti ſunt. Et ideo qdã ſapiẽs ait.Fac bñn dũviuis poſt moꝛtẽviue re ſi vis.Et iteꝝ Munera q donas moꝛiẽs hec munera nõ ſunt.Ad pᷣdicta etiã facit ꝙ elemo⸗ ſyna eſt ad inſtar candele lumẽ pꝛebẽtj.Et ideo de ea dicit᷑ Lobie.iiij.ꝙ nõ patit᷑ ire ĩ tenebꝛas. Qui igit᷑ tm poſt moꝛtẽ elemoſynas vult face⸗ re eius aia cũ de coꝛꝑe egredit᷑ umẽ habet poſt tergũ ſuũ.⁊ideo viã qua itur ad celũ nõ põt da re videre. Itẽ oculos habet poſt capuł ſuũ:⁊ iõ ſepe cõtingit in foueã purgatoꝛij ipᷣm incidere. Pꝛetea bona facta in vita cuſtodiũt animã ne min ipᷣam purgatoꝛij foueã cadat:⁊ ne in carcere purgatoꝛij includat᷑:⁊ ne in igne ipiꝰ purgato⸗ rij cõburat᷑. Bona aũt facta ꝓ ipᷣa aia poſt hãc vitã adiuuaãt eamvt ab ea ipᷣa fouea reſurgat:?- vt a carcere purgatoꝛij educatur:⁊vt poſt com⸗/ buſtionce ab igne liberet᷑. Meliꝰaũt eſt in foueã nõ cadere qᷓ; inde reſurgere: ⁊ nõ incarcerari q; de carcere educi:⁊nõ cõburi qᷓ; poſt cõbuſtionẽ ab igne liberari. Ergo mulco meliꝰeſt invita qᷓ; poſt moꝛtẽ bonap nobis fieri.Utile tamẽ ⁊ lau dabile eſt etiã aliqua ſuffragia oꝛdinare q̃ poſt moꝛtẽ fiant. Sed illð qð vultis fieri per lòga tẽ poꝛa oꝛdinate vt poſt vrjm deceſfum qᷓ; citius fiat. Unõ ſi deſideratis ꝓ vobis dici centũ miſ⸗ ſas:ſtatuite ꝙ dicant᷑ in die vfi obitus vel ſeq̃n ti ſi poſſibile ſit.Et ãniuerſaria q vultj fieri vſq; ad viginti ⁊ triginta ãnos facite celebꝛari in vi ginti vel triginta dieb: vt velociꝰ exire poſſitis de toꝛmẽtis. Illi nãq; qͥ oꝛdinãtvt vſq; ad cen⸗ tfũ qnos vel in ꝑpetuũ fiat ꝓ eis anuale:vident᷑ habere animũ ſeu intẽtione ꝑmanẽdivſq; ad il lud tẽpus in purgatoꝛio:a quo tãto citiꝰ libe⸗ rabunt᷑ quãto velociꝰ a viuis adiuuabunt᷑.Et iõ ſtultꝰ dici põt qui magis q̃rit cõmoda here⸗ dis ſui in elemoſynis ꝓ ſe faciẽdis qᷓ; liberatõeʒ gie ſue a coꝛꝛmes. „ Uog aũt veꝝ ſit moꝛtuos a penis ꝑ ſuf q fragia liberari patet ꝑ exẽplũ qð ponit HGꝛeg.iiij.dyal.di.ꝙ cũ quidã monachꝰ ſuus noie Juſtꝰ ad extremũ veniẽs tres ſe ha⸗ bere occultos aureos indicaſſet ⁊ de hoc inge⸗ miſcẽs moꝛtuꝰ fuiſſet:pᷣcepit Gꝛegoꝛiꝰ fratrib⸗ vt coꝛpꝰ eiꝰ cũ trib aureis ĩ ſterqᷣlinio ſepelirẽt. tamẽ cuidã e fratribis Gꝛegoꝛius pᷣcepit vt vſq; ad dies triginta om̃i die ꝓ eo coꝛꝑis rpᷣi hoſtiã imolaret.Aui cũ iuſſa cõpleſſʒ is qui defunaꝰ fuerat in die trigeſimo cuidã fratri ſibi germa⸗ no appuit.Quẽ germanꝰreqͥſiuit dicens.Quõ es.Cui ülle rñdit. Hucuſq; male fui ſʒ iam mõ bene ſum qꝛ hodie cõionẽ accepi.Oꝛ vo virtute triginta miſſaꝝ ex impoſitiõe bti Gꝛeg.diccarũ aima illa fuit liberata a penis purgatoꝛij: ideo laudabilis cõſuetudo int᷑ xpᷣianos exoꝛta eſt vt q̃ dicunt᷑ miſſe ſcci Gꝛegoꝛij ꝓpter pᷣdictã cauſã quo nihil gratiꝰ facere pñt ipis moꝛtuis.Silr GBꝛego.in pdicto lib.oſtẽdit quãtũ oꝛões ꝓſint exiſtentibo in purgatoꝛio. Narrat em̃ de Paſca ſio qͥ cũ vir mire ſctitatis ⁊ vᷣtutis extiterit ⁊ ſuo tꝑe duo fuiſſent ſũmi põtifices elect: ↄueniſſet q; tandẽ eccłia in vnũ:ipetñ Paſcaſiꝰ quaſi ex erroꝛe aliũ papã pᷣtulit ⁊ in hac ſentẽtia vſq; ad mortẽ ꝑmũſit.Qui cũ eẽt defunctꝰ?⁊ dalmaticã ſuꝑ feretro ſuꝑpoſitã demoniacꝰ tetigiſſet ſtati ſanatꝰ eſt. Poſt multũ vo tꝑis cũ germanꝰ ca⸗ puanꝰ epᷣus balneũ ob gram ſanitatis petiſſet pᷣdiccũ Paſcaſiũ diaconẽ ibi ſtantẽ ⁊ obſequẽ⸗ tem inuenit.Quo viſo ille vehemẽter extimuit: ⁊ qͥd illic tantꝰ vir faceret inqͥ ſiuit.Quip nulla alia cauſa ſe i ũlo loco penali deputatũ aſſeruit niſi qꝛ in illa cauſa pontificis plus iuſto ſenſit. ⁊ addidit dicẽs.Queſo te depᷣcare deũ pꝛo me: atq; in hoc cognoſces ꝙ exauditus ſis ſi huc re diẽs me nõ iueneris.Qui cũ pꝛo eo oꝛaſſet ⁊ ſũl⸗ luc poſt paucos dies redijſſʒ pᷣdicũ Paſcaſiũ in eodẽ loco nõ inuenit. Tegit᷑ qͥʒ ꝙ i quodaʒ mõaſterio vnꝰ deuotꝰ frater ſꝑ dicebat miſſas ⁊ officia pꝛo moꝛtuis ita ꝙ multũ tẽpꝰcõſume bat in dictis officijs.vñ pꝛohibuit eũ pꝛioꝛ ſuꝰ ne tãta officia diceret. Nocte vᷣo ſeq̃nti dũ iu⸗ xta cimiteriũ pᷣdictꝰ pꝛioꝛ ꝑgeret audiuit moꝛ⸗ tuos clamõtes. Dimitte nobis adiutoꝛẽ nr̃jm: redde nobis aduocatũ nr̃m. De quo territꝰ ille pꝛioꝛ pꝛecepit ei vt ſolita officia diceret.minati nãq; fuerãt ei moꝛtui:ꝙ ſi eis pcuratoꝛe ſuum nõ reſtituiſſʒ illũ moꝛi facerẽt. In ciuitate etiã Mediolani moꝛtuꝰeſt qͥdã doctoꝛ qͥ appella⸗ bat dñs Jacobo de arzonib ⁊ moͤꝛaba ſpe pa trẽ meũ:quẽ doctoꝛẽ ego vidi poꝛtari ad tumu lũ veſte purpura idutũ. Nocte vo trigeſimi ſui dictꝰ moꝛtuꝰ apꝑuit ad oſtiũ pbꝛi illiꝰ ecclłie in qua erat ſepultꝰ ⁊ ibi pulſabat. Oꝛ vᷣo pᷣdictuʒ oſtiũ erat ꝑ mediũ domꝰpꝛis meiqͥdã ð domo nfa doꝛmiẽs in quadã camera reſpiciẽte vᷣſus poꝛtã ſacerdotis audiẽs pulſari ad dictũ oſtiũ ſurrexit ⁊ aſpiciẽs vidit ũlũ doctoꝛẽ moꝛtuũ qͥ indutꝰ veſte purpurea pulſabat ⁊ vocabat pᷣſby terũ dicẽs. O dñe ſurgite ⁊ pᷣꝑate vos ad facien dũ meũ trigeſimũ.ite⁊ dicitevxoꝛi mee ꝙ faciat elemoſynas pauꝑiboꝓ aia mea. Et his dict re⸗ qijt ad eccłiam.Et iſte doctoꝛ fuit pr cuiuſdam fratr nr̃i pᷣdicatoꝛis. In ciuitate q̊ʒ Ferrarie , 5 Puzein Squldefn nsd efu Flanne Ofonm ndni Merhi⸗ o samackr umgnn wödtai n matus ridrocigſr Varitanrſo de. zunir rinaigd ac': dalni egſeſi cirnan', memsanſe hmizodſegdi iur ul⸗ Nusurſolt. r Müpone. „ „ 6. 2⸗ . uci Dai Ziy god duaber niſus Nitipcoume uraührori⸗ oſtien dün n dme en SMui. deeumi uNENN parmiſdnn Acr α hoan hc zhnntgeßs ormu fongn . . ANe pbäic,ae foßten 1noir fi⸗ nudiofi Creifnora rrwabag rosdsf⸗ orimnaeg 1Bhe, N Foliũ ſicut retulit mibi qdã fide dignꝰſocmeꝰtunc doctoꝛ:nũc aũt frater nr̃ pᷣdicatoꝛ. In q̊dã pa⸗ lacio nõ poterat hitari ꝓpter terribiles ſtrepitꝰ ibi facos. Quidã aũt ſcolaris vltramotanus aĩioſus ꝓmiſit dño ipᷣius pallacij ibi hitare dũ mõ pꝑmitteret euʒ moꝛari ibi ꝑ decẽ annos ſine ſolutliõe alicuiꝰpẽſiõis de qͥ ille fuit cõtẽtꝰ. Per⸗ rexit ̊ dicꝰſcolarꝭ ad dcm̃ pallaciũ faciẽs poꝛ⸗ tani libꝛos ſuos ⁊ oĩa q hẽbat.⁊ qꝛ i mane ſeq̃n ti ð bebat facere q̃ndã diſputatiõeʒ poſuit ſe ad ſtudendũ tota nocte in qᷓda pulchꝛa camera:⁊ hẽbat cãdelas bñdictas:q̃rũ lumine ſtudebat. ũ aũt ꝑ modicũ tꝑis ibi fuiſſet:audiuit hoꝛri bilẽ ſtrepitũ ꝑ totã domũ.Deinde audiuit veni re qᷓnda qͥ hẽbat młtas cathenas circũ q̃q; qͥ cũ magno ſtrepitu aſcendit ſcalã ⁊ intrauit illa ca merã in q̃ ipe erat.Aſpiciẽs aũt ille ſcolaris qͥs elſſet:vidit qddã magnũ fataſma ad modũ ſta tue magne ⁊ nigre q̃venit ꝓpe eũ ad ſedẽdũ ſi/ uꝑ q̃ddã ſcãnũ.Ille aũt ſcolan nõ dimiſit ſtudiũ ſuũ ſʒ voluebat libꝛos ſicut pᷣus.Zũcille moꝛ⸗ tuus qͥ apparebat dixit illi. Quid q̃ris. Rñdit ſcolaris.Quero talẽ legẽ qꝛvolo facere vnũ ar/⸗ gumentũ ꝓ tali diſputatiõe.Dixit aũt ille moꝛ⸗ tuus.Si vis bñ diſputare iſtam materiã:vide talẽ doctoꝛẽ in tali loco:⁊ młta pulchꝛa puncta oñdit ei in materia illiꝰdiſputatõis poſtmodũ ſonantibo matutinis:ille ſurrexit. Quẽ deſcen/ gerevidẽs ſcolaris ꝑrexit poſt euʒ cum cãdelis bñdictis:⁊ tandẽ ꝑuenit ad qðdã penu ⁊ vidit in q̊dã loco eiuſdẽ diſparere illũ moꝛtuũ:⁊ po⸗ ſuit i illo loco cãdelã bñdiccã Mane aũt facto vocatis ſocijs cepit fodere ibi terrã ⁊ iuenit coꝛ pus vniꝰmoꝛtui:qð fecit vt decebat ad eccłiaʒ poꝛtari ⁊ ſepeliri:⁊ ꝓ aĩa illius fecit miſſas cele⸗ bꝛari:⁊ ampliꝰſtrepitꝰnõ fuit auditꝰin illo pal lacio.Et idẽ exemplũ q̃ſi ꝑ oĩa accidit ĩ ciuitate Thaurini vt mihi retulit qͥdã frater nn. ¶ Va ex re nos debemꝰeẽ ſolliciti circa ſe q pulturas moꝛtuoꝝ.̊ em̃ nõ ſolũ placʒ deo. ʒ etiã vᷣgini glioſe reʒ gratã facimꝰ moꝛtuos ſepeliẽtes maxie deuotos ſuos. Uñ legit᷑ ꝙ qͥdã clericꝰ deuotꝰ vᷣginis qͥtidie añ alta re eiuſdẽ deuote dicebat aue maria ſʒ tñ erat il⸗/ laqatꝰ in rebb mũdanis:⁊ młta mala cõmitte⸗ bat.Uñ q̃dã die ab inimicis ſuis occiſus eſt:⁊ qꝛ malãduxeratvitã pᷣſbyteri noluerf̃t eũ ſepelire in ſacro ſʒ poſuerũt eũ in loco ꝓphano:poſt tri⸗ ginta aũt dies glioſa vgo maria appuit ſacri⸗ ſte eccłie ĩ qua bñficiũ hẽbat ille dericꝰmoꝛtuꝰ: ⁊ dixit ei.Quare feciſtis tantã iiuſticiam cõtra ſuũ meũ ponẽtes eũ extra cimiteriũ.Et ille cleri us dixit. Quis eſt ille ſeruꝰ veſter. Rñdit dña. Ille clericꝰqͥ ã triginta dieb elapſis ſepultꝰfu it in loco ꝓphano. Ite ergo cito ⁊ extrahite eum de loco illo:⁊ ponite in loco ↄdecẽti ⁊ honeſto. Fuit em̃ ſꝑ meꝰfidelis ſᷣuus ⁊ cum deuotione me ſalutabat q̃tidie ante altare meũ. Mane ãt facto boꝛa tẽpeſtiua oẽs clerici grexert ad di. coꝛpꝰ ⁊ excauãaãtes terrã inuenerũt in oꝛe eiꝰvnũ dictũů pulchꝛũ floꝛẽ ⁊ linguã eiꝰ ſanã pulchꝛã ⁊ inte⸗ gra. Ex qͥ głioſa vgo ſigniſicare voluit quãtuʒ ibi placuit ãgelica ſalutatio. Quã bñdictã vᷣ⸗ ginẽ ꝓ nris moꝛtuis hac oꝛõe ðᷣuota rogitemꝰ. O Maria cãcellaria eterni creatoꝛis tu lta no⸗ bilẽ habes conſuerudinẽ ꝙ ois homo te amat. O maria nr̃a tutela ʒ foꝛtes hoſtes non dimit tas bꝛutã ferã voꝛare moꝛtes nr̃as. O dna nr̃a velis eſſe pᷣſidio o pia virgo mana. Pars tertia huiꝰ ſᷣmonis de fructificatiõe et I poteris nos leuare extra oẽm agonc. ꝗpterea vtilitate quã cõſequunt᷑ faciẽtes ſi uffragia 2 ele moſynas ꝓ moꝛtuus. Ertia ⁊ vltima cõſideratio de ſuffra⸗ t gijs dꝛ fructificatiõis.Magnas em cõſequit᷑ vcilitates ille qͥ facit aliq̃ bo/⸗ na ꝓ moꝛtuis. Sʒ due ſunt pᷣncipa⸗ les. Pꝛima ðꝛ adiuuatiois. Adiuuãt em̃ nos ta tꝑaut q; ſpũałr. Un eſt ſciẽdũ ꝙ illi qͥ ſunt in purgatoꝛio ſciũt bõa qͥ fiunt a viuis.Et h̊ duo⸗ bus modis ſᷣm Aug.in li.de cura agẽdap mo: tuis.⁊ hx in.c.fotẽdũ.xiij.q.ij.ſ.aut relatiõe eoꝛũ q moꝛiunt᷑ ⁊ ea ſciũt:aut relatiõc ãgeloꝝ maxie illoꝝ qͥ habuerũt eos in cura qͥ ſunt ſoliciti deil loꝛũ ſalute ⁊ coſolatiõe.qꝛ debẽt pe cos ſtare in celo.⁊ ideo eis refer̃t bona q̃ ꝓ illis fiũt ⁊ a qbꝰ. Docrtoꝛes aũt i.iiij.di.xlv.addũt duos modos vicʒ inſpiratiõeʒ diuinam:qꝛ deꝰ hoc facit eos itelligere.Et penarũ ſi: ubtractionẽ.qꝛ cũ deberẽt mlto tꝑe ſtare ĩ purgatoꝛio ⁊ pati magnã quã⸗ titatẽ penaꝝ vident ſibi ſubtrahi penas ⁊ dimi nui tẽpus.ex q̊ intelligunt ſuſfragia ꝓ ſe facta ab amicis ſuis/vñð cũ ſint in gra dei öpꝛecan eũ ꝓ illis ⁊ obtinẽt illis dona ſpñalia cꝑalia. imo ipᷣi qñq;apparẽtes ex ꝑmiſſiõe diuina eos defendũt a ꝑiculis. Uñ legit᷑ de quodã q̃ ſemꝑ qñ trãſibat ꝑ qͥddã cimiteriũ dicebat De pfun⸗ dis ꝓ illis moꝛtuis qui ibi iacebãt.Quadã aũt nocte cũ deberet inde trãſire iimici eius volẽtes ipᷣm occidere eũ ſuꝑ dictũ cimiteriũ expectabãt. Cũ aũt ille veniret ⁊ cepiſſet dicere Depfundis ſtatĩ apꝑuerũt cũ eo multi moꝛtui in foꝛma ho minũ armatoꝛũ.Quos vidẽtes ſimici eiꝰ terri⸗ ti abierũt. Zegit᷑ etiã de q̊dã alio qͥ qtidie dice bat oꝛões ꝓ moꝛtuis: ꝙ ſemel denocte rediens domũ aſſociatꝰ fuit cũ qᷓttuoꝛ luiarib:duobꝰ añ ⁊ duobo poſt ipʒʒ ⁊ nõ videbat qͥ ea poꝛtarẽt Cũ aũt ꝑueniſſʒad domũ ſuã audiuitvocẽ dicẽ tem ſibi. Uade in pace qꝛ nos ſumꝰ moꝛtui qͥ te ſociauimꝰ:⁊ niſi nos fuiſſemus intfectꝰeſſes:⁊ ſtati illa luiaria diſceſſerũt/o ſolũ aũt ðᷣfuncti exiſtẽtes in purgatoꝛio ꝓ talib oꝛãt:ſʒ etiã oẽs ſctĩ.qꝛ cũ diligatillos qͥ ſũt in purgatoꝛio gtiſſi ma hñt ſuffragia q ꝓ eis fiunt. a ex liberatiõe illoꝝ auget᷑ nuũerꝰſctõꝝ.⁊ iõ ↄtinue rogãt deũ ꝓ his qͥ defüctis oꝑa pietatis hibe. Er cũ ſinti 2 Bermo gra dei ab eo exaudiũt᷑: ſᷣm cheolo.i.iiij.di.xlv. ⁊ ibi Ric.ar.vij.q.ij.⁊ ſetem̃ Bona.e.dl.ar.iij.q. ij. Maxie aũt oꝛabunt ꝓ nobis ipᷣe aie a penis iõ inqͥt Aug.ĩ ſᷣmõe ad here.Oꝛa &̊ ꝓ defunctis vt dũ fuerit i eterna vita ꝓ te oꝛare nõ negligãt. liberate ſuffragijs nr̃is qñ erũc in paradiſo.t Expectant em̃ nos:nã tpᷣs oꝛandi iã ꝓfugit ab eis. Clamaãt igit᷑ qtidie ꝗ iacẽt ĩi toꝛmetis:ſʒ pau ci ſunt qͥ rñdeãt. Ululãt ⁊ nõ ẽ qͥ cõſolet᷑ eos.O qᷓ; gradis crudelitas frẽs mei:o qᷓ; grdis ibu manitas. Clamãt ad nos qͥtidie qui dũ vixerũt młta ꝓ nobis ſuſtinere voluerũt:neceis ſubue nire curamꝰ o vere magna ihũanitas. Ecce em̃ infirmꝰiacet ⁊ mediccõſolat᷑.cadit aſinꝰ⁊ oẽs ceũ ſubleuare feſtinãt:ſʒ clamat iĩ toꝛmẽt fidelis ⁊ nõ ẽ qͥ rñdeat.Ecce nr̃a ihũanitas frẽs. Eya g̊ nõ ſic.ſʒ memẽtote frẽs ꝙ ſcã ⁊ ſalubꝛis:pia ? felix:⁊ ſuauis deo ⁊ angelis eſt cogitatio ꝓ de⸗ ſunctis exoꝛare vt a penis quas patiuntur ſol⸗/ nantur. hec ille. “́èòM V XLYXliõ eccłia oꝛdiauitvt ĩ oib hoꝛi cano ę nicis qͥtidie fiat oꝛo ꝓ defũctis:⁊ dicat᷑. Figeliũ aie ꝑ miicoꝛdiã dei reqͥ eſcãt in pace. Itẽ iſtituit diẽ cõmẽoꝛatõis oĩum fideliũ defuctoꝝ. Cuiꝰcãm aſſignat auctoꝛ rõnalis di⸗ uinoꝝ officioꝝ li.vij. dicẽs.ꝙ ſicut feſtuʒ oium ſctõꝝ oꝛdinatũ eſt młtis de cauſis:maxie ꝓpter omiſſoꝝ feſtoꝝ ſuppletionẽ:qꝛ ꝓpter ipᷣaꝝ mł⸗ titudinẽ de oĩbo ſpẽałr feſtiuare nõ valemꝰ. Itẽ — Apter negligẽtiaꝝ ĩ feſtis qᷓ celebꝛamꝰcõmiſſaꝝ expiationẽ. Uñ in ſᷣmõe oiuʒ ſccõꝛũ ðꝛ. Decretũ eſt vt die iſta oium ſeõꝝ mẽoꝛia hẽat᷑:vt qͥcqͥd bũana fragilitas ꝑ ignoꝛãtiã:aut negligetiã:vł pꝑ occupationẽ rei familiar i ſolẽnitatibo ſccõꝛũ minꝰꝑegiſſet in hac ſcã obᷣuatiõe ꝑſoluat᷑ Ita pifoꝛmit᷑ comẽcoꝛatio oĩm fideliũ defunctoꝝ in ſtituta eſt fieri ab eccłia tali die vt gñalibo bñfi⸗ cijs adiuuent᷑ qui ſpẽalia hr̃e non pñt.Sic̃ em̃ Petrꝰ damianꝰ ait.Sctũs hedibo comꝑiẽs q; apud vulcanũ cecilie crebꝛe voces ⁊ vlulatꝰde/⸗ monũ audiebat᷑ lamẽtantiũ:ꝓ eo ꝙ aĩe defun⸗ ctoꝝ ꝑ ełyas ⁊ oꝛones de locis penalibo eripie⸗ bant᷑:oꝛdiauit i ſuis monaſterijs vt poſt feſtũ oĩm ſctõꝝ fieret cõmẽoꝛatio defunctoꝝ:qð fuit poſtmodũ a tota eccłia appꝛobatũ. Et iõ taleʒ diẽ expeccant moꝛtuoꝝ aie cũ maxio deſiderio: ſperantes a penis eripi per fideliũ ſuffragia in coto vel in prre. EüZ e‚hq 5 qri poſſet vtꝝ ſuffragia fcã ꝓ öᷣfũ 8 ctis ab ilł qͥ ſut in pctõ moꝛtali eis ꝓſint QAul q̃ſtiõi rñdet Tho.iĩ.iiij.di.xlv.ar.j. q.ij.?⁊ Ric.iĩ ea.di.ar.ij.q.iiij.⁊ cõit᷑ alij theologi in pᷣfata diſtictiõe ꝙ talia faciẽs aut hec agit vt miſter:autvt auctoꝛ noĩe ꝓpꝛio.Si pᷣmo mõ:ẽt diſtiguẽdũ c:qꝛ aut agit hec vt miſter publicꝰ oĩm ſicẽ ſacerdos qͥ ẽſi ſindicꝰtotiꝰeccłie:⁊ mĩ⸗ ſter gñaliſa ðo oꝛdiatꝰ p ſacrificijs offerẽdis:? ipᷣiꝰ oꝑa ſacralia vt miſſa:officium moꝛtuoꝝ ⁊ „ .* ⁶ bmoõiſiłia ꝓſunt defuncis:qꝛ illa a deo nõ ab operãte efficaciã habẽt. Itẽ qꝛ malicia miniſtri nõ tollit efficaciã oꝑis boni autoꝛis: nec ſacraz⸗ mẽta pñt pollui aut infid malicia miniſtrãtis. vnõð.j.q.j.c.dñs.dicit᷑.Dñs declarauit invno ce tu hoĩim eadẽ ſacr̃a ſumẽtiũ nõ obeſſe mundis aliquoꝝ ĩmũdiciã.hecibi. Spũs em̃ ſctũs dat ſacramentis efficaciã per quoſcũq; miniſtrent᷑. ca.multe.⁊.c.ita fit.⁊ tribo ſequẽ.ca.⁊.c.nõ nocet ea.q.⁊ cã.Et ideo ipᷣa ſacramẽta ab ĩimũdis mi niſtris inqͥ nari nequeũt.c.remiſſionẽ pctõꝛũ.j. q.j.nam alicuiꝰ malicia nõꝓphanat ſacra.c.nõ⸗ ne.ea.q.⁊ cã.⁊ ſacramẽta virtutẽ ſuã nõ amictũt ſi per malũ miniſtrũ in foꝛma eccłie exhibetur. xxxiij.di.S.verũ.⁊.S.poꝛro.⁊.j.q.j.c.ſi fuerit.⁊.c. ſequẽti vſq; ad finẽ.Deꝰem̃ in adminiſtratione ſacramẽtoꝝ nõ ent at merita miniſtroꝝ ſʒ offi cia.ſ.q.j.c.cum ſc ſter alicuiꝰꝑticularꝭ ꝑſone:⁊ tũc etiã diſtinguũt pᷣdicti doctoꝛes.ſ.ꝙ aut talis ꝑſona qñ ſibi pꝛe cepit tale opus erat in charitate:aut nõ.Si pꝛi mo modo:⁊ tũc dicta oꝑa pietatis ꝓſunt ðfun qis ſiuetalis mãdãs viuat ſiue nõ: qꝛ hoc opꝰ pncipaliter ipᷣiꝰ eſt qͥ illud fieni mandauit. Qui em̃ mãdat ſolui e ſoluere ðꝛ. ⁊ qͥ per aliũ facit ꝑ ſeipᷣm facere videt᷑. geiſi mi. tuto.⁊.l.j.S.deieciſſe.ff.de vi ⁊ vi ar. Sicut ſeruꝰin pcto moꝛtali exiſtẽs põt opus merito riũ facere:nõ ꝓut eſt ſuũ ſed ꝓutillud opus ſa cit ex pᷣcepto dñi ſui charitatẽ habẽtis. Ita oꝛo ⁊ alia ſuffragia pctõꝛis cuiuſcũq; qᷓ;uis nõ ſint meritoꝛia ex parte ſui ſunt tñ meritoꝛia ex par⸗ te pncipalis agentis:qꝛ ille intelligit᷑ agere cuiꝰ vice vel noie fit.vt ðt Dionyp.xiij.c.celeſtis hiera. Siltiter ſi aliqͥs in charitate decedẽs pᷣcipiat ſi⸗ bi ſuffragia fieri:illa ſuffragia ſibi ꝓder̃t q;uis üli ꝑ quos fiũt ſint ĩ pctõ moꝛtali Sivo ꝑſona q̃ ſuffragia fieri mandauit erat in pctõ moꝛtali dicũt pᷣdicti doctoꝛes.ꝙ aut hoc erat qñ mãda uit fieri:aut qñ opus executiõi fuit demãdatũ. Si pᷣmo modo:dicũt ꝙ talia ſuffragia nõ pꝛo ſunt q;uis ſit in charitate eo tꝑe quo eiꝰmanda tũ adimplet᷑ niſi illð iteꝝ fieri mãdet:aut demã dationẽ factã ð nouo acceptet.qꝛ opus illð ſᷣm eos nõ eſt ipᷣiꝰ in gra exiſtetis niſi inquãtũ illð fieri mãdet vel fieri acceptet in gr̃a. Sivo erat ĩ pctõ moꝛtali qñ opꝰillud demãdatũ fuit execu tiõi:ſed erat in charitate qñ pᷣcepit fieri:dicũt ꝙ; ꝓdeſt defũctis ꝓ quibo fit.qꝛ tale opus eſt ma⸗ xime a pᷣcipiẽte rõne illiꝰ actus volũtatꝭ quã hba buit qn illud fieri mãdauit. Magis tñ pdeſſẽt ſuffragia ſi miniſtri etiã foꝛẽt ĩ charitate:qꝛ tũc meritoꝛia eſſent ex vtraq; ꝑte. Si autẽ talis fa⸗ ciens ſuffragia nõ alieno ſʒ ꝓpꝛio noĩe hec agat vi pncipalis actoꝛ:dicũt ꝙ nõ ꝓdeſt defunctis. qꝛ oꝛo pctõꝛis caret celeſti gr̃a ⁊ dei amicicia ac ſpũali vita:⁊ pctõꝛes deꝰ nõ exaudit: Johis.ix. Vñ Gꝛeg.in paſtor.ait.Dũ is qͥ diſplicecad in⸗ riptura.Aut vᷣo talis eſt mini k.l.ita aũt.S.geſſiſſe.ff.de ad =2..S a= = ide 4 amint hecſang mniſtnis. unnrnon ſemunds Inſais dar 5nmünſtrn: Cidocer dinädtsi e gacöri,. Xlcfa Nd änöaminit kabidinn Afnent:7 umiſtranone tog hofi Ascſtmini idiſtinguit ugüſidipet ne Sint sfamdfun ibocop ndauir Ai per alü̃ſfnct iſeff dead ni Sian ohus mario ud opnsſs dans. Juci⸗ öuisnͤln moracrpor⸗ kagat a Cchs bien. disapanſi digactihns Sito on upcinoral xqinien anöhin woc'and dcant dani ohus li fn ſingvici i 1Sitoant Carüfnas lepbsckin guint git⸗ gotipceſt uniunchn iantitalof poie beeg⸗ kdenm, dalanann Foliũ terpellãdũ mittit᷑ irati iudicis aĩus ad detenio⸗ ra ꝓuocat᷑ hec ille.Sed Scotuſ in.iiij.di.xlv.⁊ Frãciſcꝰde mayro.in tracatu de ſuffragijs. ar. v. cenẽt de directo oppoſitũ dicẽtes ꝙ a ꝗbuſcũ qʒ exiſtẽtib in pcrõ moꝛtali fit talia ſuffragia ꝓ aiab defunctoꝝ ꝓſunt eis:qꝛ licet ſint moꝛ⸗ tua tñ ſᷣm oẽs doctoꝛes bona facta i pœõ moꝛ⸗ tali ꝓſunt ad bona teꝑalia:z ad penas tẽꝑales euadẽdas ac mitigãdas.Cũ igit̃᷑ pene purga⸗ toꝛij ſint tꝑales tm:ſeqtur ꝙ talia oꝑa valeant ad ipᷣas mitigãdas ⁊ euadẽdas.hec illi. Quo rũ dictũ pᷣt coꝛroboꝛari ꝑ ullð qð ait btũſ Cho. in.iiij.di xlv.ar.ij.q.j.in ſolutiòe pᷣmi argumẽti di. ꝙ oꝛo ⁊ alia ſuffragia acceptant a deo magꝭ ꝓ moꝛtuo qᷓ; ꝓviuo:qꝛ magis idiget moꝛtuus cũ nõ poſſit ſibi auxiliari ſicut pᷣt viuꝰ. Diot tñ Frãciſcꝰde mayro.vt ſup:ꝙ ſi bona ſũt eq̃lia ſꝑ ꝓſunt magis a melioꝛi facta:qꝛ ſũt magis me⸗ ritoꝛia. Si aũt ſint ineq̃lia pluſ ꝓmereri pñt q̊ ad hoc etiã a deterioꝛi:qꝛ etiã mali hoĩes tpalia pñt ꝓmereri.Auctoꝛ qͥ̊ʒ rõnalis diuioꝝ vbi.S. repꝛobat opinionẽ dicẽtiũ ꝙ ſuffragia a malis facta nihil ꝓſint defũctis:⁊ ait ſic poſtqᷓ; eoꝝ ar gumẽta recitauit. Ceꝝ cũ pauci ſine crimine vi nãt talis ſnia q̃ mi icoꝛdia ⁊ tot ſuffragia defũ ctis adi mit ⁊ viuoꝝ charitatẽ ad illos refrige⸗/ ſcere fac̃.eſt nimis dura:⁊ iõ ñ ſeqᷓndaviðꝛ.Si em̃ oĩm q̊s ↄſcie culpe arguit ſuffragia cõdẽna mus:illi paucoꝝ ſuffragijs iuuabunt᷑.Etiõ di cẽdũ viðꝛ ꝙ quãqᷓ; ſuffragia eiꝰqͥ ⁊ ſi ñ in chari tate tñ ĩ fide ẽ:illi Fin charitate deceſſit nõ ꝓſũt ex merito vite agentisſſupplet tñ meritũ fidei:⁊ charitas eccłie talia dictatac defũcti capacitas ſuſcipiẽtʒ:nccnõ ⁊ liberalitas ðᷣi miſentis qͥ ſᷣm Ambꝛoſiũ bñficia nõ reuocat:imo cumulo li⸗ beralitatis amplificat:⁊ ſua liberalitate opꝰab alio fem̃ ꝓinde reputat ac ſi ꝑ ulũ ꝓ q̊ͥ ſit factuʒ cẽt.Nã ſᷣm iura aliq̊ alieni debitũ exoluẽte ipſe debitoꝛ liberat᷑.Et ſi ſᷣuo legata ſit libertas ſi ti tio decẽ pᷣſtiterit q̊cũq; illa decẽ pᷣſtãte liber eſt. Sʒ ⁊ cũ q caparx eſt nõ eſt alteri legatũ ⁊ here ditas acqᷣri põt.⁊ ſᷣm Aug.Quãq; ĩ lapideo cã nali nũl gnet᷑ tñ aq̃ inde trãſiẽs terrã fecũdat.Et HMiero.inqͥt. Si qñviderit iter młta oꝑa pctõꝝ quẽqᷓ; facere aliq̃ q̃ iuſta ſũt:nõ eſt tã iiuſtꝰdeꝰ vt ꝓpter młta mala paucoꝝ bonoꝝ obliuiſcat᷑. hec auctoꝛ rõnalis diuinoꝝ.Et iõ oẽs nõ ſoluʒ boni ſz etiã ſcelerati pctõꝛes debẽt ꝓ defunctis oꝛare ⁊ ieiunare atq; elemoſynas:⁊ alia opera pietatis facere. A 8 CLCSda vtilitas ðᷣꝛ meritatiõis.vñ ſciẽdũ . eſt ſᷣm Tho.in.iiij.di.xlv.vt etiã hr̃ in ſũ ma ofel.li.iij.ti.xxxiiij.q.olxvj.qfaciẽſ ſuffragia ꝓ moꝛtuis młltuʒ meret᷑:⁊ poſſumꝰ ſic ꝓbare. Nam ſicut tanto magis demeret᷑ qs ⁊ peccat qnto maiꝰ dãnũ ĩfert ꝓxio.Ar.in.S.attrox.cum glo. inſti.de ĩiur.⁊ ꝓbat᷑ in.l.aut fcã.S.q̃ntitas ff. de pe. ⁊ ĩ. l.pediꝰ.S.j.ff.de incẽ. rui,.⁊? nau.⁊ ijl. videre aut ſentire:aut co *“ . — . 5§.j. . z ⁊ q. ff. de abigeis. Ergo q;to ds malo rem vcilitatẽ ⁊ charitatẽ impẽdit ꝓximo tanto maiꝰ habet meritũ:⁊ maioꝛẽ cõſequit᷑ grãm di⸗ uinõ 2 gliam eternã q acquirit g opa charitatꝭ. ſ.ad Thimo.iiij. Cũ ergo ꝑ ſuffragia liberẽétur aie ab hoꝛribiliſſimo igne purgatoꝛij:ergo qui ill faciũt maioꝛẽ eis gram ⁊ chanitatẽ impen⸗ dũt q; ſi illis viuis ⁊ indigẽtibo totũ mũdũ lar giret᷑ darẽt em̃ mille mũdos imo cẽtũ mille mi lia ſi tot haberẽt vt poſſent ab illis cruciatibo li berari.Nã vt inqͥt Gꝛeg.in.iiij.dyal.Sub eodẽ igne electꝰ purgat᷑: ⁊ damnatꝰ cremat᷑.De quo igne inqᷣt idẽ Gꝛeg.vbi S.ꝙ eſt coꝛpoꝛeꝰ ⁊ ma⸗ terialis. vt etiã refert btũs Bona. in. iiij. dil. xxj. ar.ij. Et ideo naturalr ex ſua vtute nõ poſſz ani mas ſepatas crudare. qꝛ: vt ðꝛ.j.de Bene. Om̃e coꝛpoꝛeũ agẽs agit ꝑ cõtactũ. Inter ignẽ autẽ ⁊ ſpm̃ nõ põt eſſe cõtactꝰ.qꝛ vt.v. Phili. ðꝛ. Illa ſe tangũt quoꝝ vltima ſunt ſilł. In ſpũ aũtnon eſt aſſignare pᷣmũ vel mediũ aut finẽ.ergo ĩ eũ nõ põdignis naturalr agere. ſed vt ðᷣt Fran.de map.in quodã ſᷣmõe.⁊ Rich.i.uij.di.xliiij.agit in aias ⁊ eas cruclat inquãtũ eſt inſtrumetũ di uine iuſticie.Ex quo apꝑet gquitas ⁊ acerbitas ipᷣꝰ purgatoꝛij.Nã quãto agẽs eſtvigoꝛoſius tato actio eſt vigoꝛoſioꝛ.deꝰ aũt eſt vigoꝛoſioꝛ agẽs q; ſit aliqua creatura. Et ideo illa actio q̃ fit ab eo ĩmediate aut mediãate aliq̃ creatura: vi goꝛoſioꝛ eſt. Et ideo cruciatꝰ purgatoꝛij ex ꝑte agẽtis eſt vigoꝛoſiſſimꝰ. Itẽ ex parte patientis. Quũãto em̃ natura patiẽs eſt nobilioꝛ tãto ipſa paſſio eſt vigoꝛoſioꝛ. Uñ ſi nobilis ⁊ delicatus patit᷑ febꝛeʒ vt duo:⁊ ruſticus vt tria:maioꝛ eſt paſſio pᷣmi q; ſcòi.Cũ igit᷑ ĩ purgatoꝛio patian tur aĩe que oĩbus coꝛꝑib nobilioꝛes ſũt.xxiiij. q.iij.c.ſi habes.⁊.xxij.q.v.c.ille qͥ ſequit᷑ verã eẽ ſentẽtiã Aug.in ſᷣmõe de igne purgatoꝛij diceñ. Ignis ille aſpioꝛ ẽ qᷓ; qᷣcqͥd in ſeculo penaꝝxaut ſent gltareqs põt. Jaũt querat᷑:cuiꝰ miſterio pena purga ſ toꝛij infligat᷑.rñdet Rich.in.iiij.di.ij.ar. ij.q.iij.⁊ ſcũs Bona.ea.di.ar.j.q.v.q; nõ videt᷑ cõueniẽs nec veriſile ꝙ demões exerceant hoc miſteriũ.Nã nõ decet eũ qͥ iuſte ðᷣ aliq̊ triũ phauit poſtea puniri per ipᷣm ⁊ illi ſubijci poſt triũphũ.Sʒ aie q̃ ſũt in purgatoꝛio iuſticie ad herẽdo diabolũ deuicerũt⁊ de eo triũphauerũt in hac vita.̊ nõ eſt ratiõabile ꝙ eiꝰ miniſterio puniant᷑:iniuſtũq; eſt ꝙ diabolꝰ habeat ſuper ipᷣas ptãtẽ poſt hac vitã. Pꝛetea iſtã penã pur⸗ gatoꝛij ſciũt demões indubitant᷑ eẽvtilẽ illis qͥ ibi cruciant᷑:qꝛ ad hoc puniunt᷑ vt purgẽtur et ad deũ introducant᷑. Sʒ demões vtilitatẽ hoĩʒ nõ qrũt ſed dãnũ:abhoꝛrẽtq; aiaꝝ liberatiõʒ ⁊ purgatiõeʒ.ergo talẽ punitionẽ nõ adminiſtraãt ſʒ fugiũt. Itẽ aliꝰ eſt qͥ punit filiũ ⁊ aliꝰ qͥ punit latronẽ.Nã filiũ punit dñs domꝰ ⁊ doctoꝛ:ſed latronẽ punit cõmiſſariꝰ r toꝛroꝛ ſe denones ſunctoꝛtoꝛes:⁊ iuſti ſunt ſicut filij:⁊ iõ nõ eſt cõ ueniens illos a demonibo punini. Pꝛeterea vt Aug. inqᷣt:ſi diabolꝰcognouiſſet panẽtiã Job: 2 ꝙ de eiꝰtẽptatiõe debebat ꝓficere:neq̃q; ipimn vexaſſet:qᷓ c ſaat cerꝭ ſignis ꝙ ille aie iuſte nõ ſut ſue:⁊ ꝙ ex pena ſũt melioꝛande:nõ videt᷑ ꝙ eas vllatenꝰ vexet. Si aũt qrat᷑ vcrũ hoc fiat mi niſterio bonoꝝ ãgeloꝝ. Rñndexc.ſ.Bona.vbi.S. ꝙ nõ qꝛ nõ eſt viſiłe ꝙ ipᷣi tã grauit᷑ affligat cõ cuues ſuos.Cruciant᷑ &ᷣ illi qͥ ſunt ĩ purgatoꝛio nullo alio miſterio eoſ toꝛqnte:ſʒ ſolũ illa pena vt iſtrumẽto diuie iuſticie ipſos cruciãte.Et iõ exiſtẽs ĩ purgatoꝛio inqͥt illð Job.xix. Manꝰ dñi tetigit me. Ipᷣe tñ aie iuſte cũ exeunt de coꝛ poꝛis ergaſtulõ ꝑ miniſteriũ angeloꝛũ deferũt᷑ ad purgatoꝛiũ:ſi hnñt aliqͥ purgandũ ⁊ finita purgatione educunt᷑ ab eidẽ ⁊ ad celũ deferũt᷑: ita ꝙ ipᷣi angeli boni ſũt pᷣdictaꝝ aiaꝝ ſolũmõ agiutoꝛes ⁊ non toꝛtoꝛes. 3 1I Ste aũt ignis purgatoꝛij quãtũ ſit ter⸗ nribilis hr de pe.di.vij.c.nullꝰ.Sic aũt. vbi ðꝛ. Hic at ignisꝰ ſi eternꝰñ ſit:miro tñ mõ grauis eſt. Excedit em̃ oẽm penã quã vnqᷓ; ali qs in hac vita paſſus ſit. Nu q; i carne iuẽta eſt tata pena etſi mirabilia paſſi ſint martyres toꝛ/ mẽta.hec ibi.Et ſunt vᷣba Aug.in li.de pe.⁊ ea⸗ dẽ ſnia q̃ſi ꝑ oĩa hr. xxv.di.c.qͥ in alið.⁊ idẽ dicit HMagiſter ſen.in.iiij.di.xxj ⁊ ibi.ſ.GBona.ar.j. q.ij. 7. b. Lho.in eadẽ di.ar.j.q.iij.Et Frãciſcus de mayro.i tractatu de purgatoꝛio Ric.q̊ʒ nr i ,„- iiij. ſen. di. xx. ar. ij. q.j.dicit pena cauſat᷑ dupłr ſqʒ ex abſetia boni amati ⁊ pñtia mali oditi.Et vtroq; iſtoꝛũ modoꝝ pena purgatoꝛij ẽ maioꝛ qlibet pena tꝑali:declarãdovt ibi ⁊ eadeʒ di.q. ſe.ait:q paꝝ de pena quã hõvolũtarie aſſumic in hoc mũdo liberat en a magna poꝛtiõe illius pene q eſt ĩi purgatoꝛio.Algaʒel q̊ʒ.v.li. Phi.c. liij.de pena purgatoꝛij ðᷣt ꝙ eſt cruciatꝰ ieffabi⸗ lis. Un ſcribit Jaco.eps tuſculanꝰ ꝙ qͥdã moꝛ tuꝰpᷣcibo cuiuſdã ſcci fuit ereptꝰ de purgatoꝛio ad agendã pniam in terris.Qui poſtmodũ ita ſe affligebat ꝙ in ſepulchꝛis hitabat:et in igne ac niue ⁊ glacie ſe iuoluebat.UVñ icerrogatꝰ cur 5p faceret:rndit. Si lacꝰañ eccłiam cotꝰigneus eæct:eligerẽ i eo eẽ vſq; ad dieʒ iudicij:vt poſſem euadere penã purgatoꝛij. Itẽ legit᷑ de.b. Bre. ꝙ poſtq; oꝛauit ꝓ Traiano apꝑuit ei ãgelꝰ:⁊ ait. Quia ꝓ dãnato rogaſti:duoꝛũ tibi dat᷑ optio. Aut in purgatoꝛio duobus dieb crudiaberis: gut toto tꝑe vite tue fatigaberis doloꝛibus et infirmitatibus: qð ipᷣe potius elegit qᷓ; duobꝰ diebo in purgatoꝛio cruciari. Tegit᷑ q̊ʒ de quo⸗ daz ſctõ viro ꝙ cum eet infirmꝰad moꝛtẽ:pter qda pctã q adhucnõ purgauerat dedit de?hãc illi electionẽ ꝙ aut ſtaret ꝑ hoꝛã in purgatoꝛio: aut ſeptẽ ãnis ĩ ̊ mũdo cuʒ magnis ⁊ ↄtinuis infirmitatibo.Quo eligẽte purgatoꝛiũ:cum ibi fniſſet ꝑ ſpaciũ mimũ cepit clamare ad oõgelũ q 4 „ I . . 1I . . eũ detulerat. Lu non ſeruaſti ꝓmiſſũ nõ me di miſiſti huc ꝑ annũ.quo dicẽte ꝙ nõ ſteterat niſi ꝑ mediũ vniꝰ aue maria:ille potiꝰ elegit reuerti ad coꝛpꝰ⁊ ſtare ſeptẽ ãnis in hboc mũdo cũ oib penis pñtibꝰ q; illic ũlð parũ tꝑis qð reſiduuʒ erat.O deuoti xpᷣiani ſi vosvultis poteſtis faci licer liberare moꝛtuos vros a tãtis toꝛmẽtis.ſ. oꝛõibo elemoſynis atq; ieiunijs ac alijs ſuffra⸗ gijs. Legitur em̃ in cronicis oꝛdinis nr̃i:ꝙ q̃ dã frater moꝛtuꝰapꝑuit btõ Cõrado ð offida eiuſdẽ oꝛdis:⁊ int᷑rogatꝰ ab eo quõ ſtaret.Rñ⸗ dit ꝙ eratiĩ purgatoꝛio:ſ rogabat eũvt eo fa⸗ cere aliquã oꝛõeʒ. Lũc btũs Cõꝛadꝰ dixit vnũ pr nr̃p aia eiꝰ Quo dicto ille moꝛtuꝰ dixit.Opr cariſſime qᷓntã ↄſolationẽ dedit mihi oꝛoveſtra certe videt᷑ mihi ꝙ magnas penas mihi abſtu⸗ lerit ita ꝙ ſum valde alleuiatꝰ.Lũc btũs Con⸗ radus dixit iterũ centũ pater nr̃ ꝓ eo. Quibus finitis dixit ille moꝛtuꝰ. Gfas vobis imenſas ago pater venerãde qꝛ per oꝛões vr̃as ſum libe ratꝰ ab oibus penis purgatoꝛij ⁊ vado ad glo riã celeſtẽ.⁊ his dictis ad celos aſcẽdit. Legit᷑ SZʒ in eiuſdẽ croniq ꝙ dũ beatꝰfrater Johes de aluerna eiuſdẽ oꝛdis in die moꝛtuoꝝ miſſã di⸗ ceret p eis:vidit q̃ſi ĩfinitas aias de purgatoꝛio exeuntes ⁊ ꝑadiſum aſcẽdẽtes tanq; ſcintillas de ardẽti foꝛnace exeũtes ⁊ in aera trãſuolãtes. Oſi poſſemꝰaures ad os purgatoꝛijponere au diremꝰ ꝓfecto maedos nr̃os clamãtes in igne hoꝛribili ⁊ dicẽtes. O ;terribilis eſt iſta flãama o qcrudele incendiu: o qᷓ́;ardẽtiſſimꝰ ignis.qͥs nob aliqð refrigeriũ pᷣſtabit. Ut em̃ inqt Gꝛeg. iiij. dial. nõ ẽ dꝛa iter ignẽ purgatoꝛij⁊ ĩferni ni⸗ ſi ꝙ illi qͥ ſũt ĩ purgatoꝛio hñt ſpem aliqñ exeũ diide quã nõ hñt dãnati.lamãat ̊ pꝛes ⁊ ma⸗ tres in purgatoꝛio diceñ.O filij ingrati qᷣb bo na nr̃a dimiſimꝰ ſuccurrite nobis.lamat ma riti vxoꝛes vocãtes ⁊ dicẽtes. O vxoꝛes impie ĩ quibo cõfidentiã habẽtes diuitias nrãs vobis dimiſimꝰ ⁊ dotes accreuimꝰ atq; dñas nr̃oꝛuʒ bonoꝛũ vos reliqᷣmꝰ:ſubuenite miſeris ⁊ nos adiuuatevt exuamur ab his atrociſſimis peniſ Ubi eſt amoꝛ quẽ nobis oñdebatis.Bene ap⸗/ paret ꝙ va eſt ſnia illa que ðt.Qui longe abeſt oculis⁊ coꝛdi lõge abeſt. Heu nobis:qꝛ qͥlibet nr̃m dicere põt cũ PsS.O bliuiõi datꝰ ſum tãq;ᷓ moꝛtuꝰ a coꝛde.Et de nobis ꝓphᷣauit ideʒ PS. di. Perijt mẽoꝛia eoꝝ cum ſonitu.ſ.cãpanaꝝ ⁊ fletuũ in moꝛte ⁊ ſepelitõe nr̃a.O igi ꝓpinqui⁊ affines nr̃i:ſi nos diligicᷓ oñdite modo in tãtis calamitatibo nr̃is. amãt qͥʒ alij moꝛtui dicen tes. O cõmiſſarij nr̃i:o executoꝛes teſtamẽtoꝛũ noſtroꝛũ expedite fidelr que vobis cõmiſimꝰ. Audirẽt ꝓfecto ſinguli ſi poſſent ad purgato⸗ riũ deſcẽdere moꝛtuos ſuos plãgẽtes ⁊ dicẽtes illud Jo b.xix. Clamat em̃ qᷣliber moꝛtuꝰ dices Mipemini mei:miſeremi mei ſaltẽ vos amici — mei:qꝛ manꝰ dñi tetigit me. Pꝛimo dicirmue ſctan .: NN degenn idn 8porkisfil nStnening, Alsſufn ni g doefti vſann Ni kaptpebtn udirtmi Wdirthi Mhioioretn emhiobfo⸗ ichrus ſon/ 1o Qucdus dos inenies mslumle ncg uus ice. Vo Jeba mor niſi) p Wniponanan nign nr⸗ maigi ai reis Nor mwinpl mis wos nlnarnis elinahgl rs Barin – Cn: giin 100o Mli noruidin gackumen 1s Gi, tud unn ginst n⸗ 1wo⸗ 1 NaiN Folid/ ſeremiĩ.ſ.quo ad effectũ.qꝛ.j.J ob.iij. ðꝛ. Quivi⸗ derit fratrẽ fuũ neceſſitatẽ babere ⁊ clauſerit ab eo viſcera mipicoꝛdie:quõ charitas dei maneti illo. Scðo addunt miſeremi alia vice.ſ.quo ad affectũ.qꝛ dñs Mat.xviij.ðt.Nonne ⁊ te opoꝛ tuit miſereri cõſerui tui ſicut⁊ ego tui miſertus ſum. Tertio aſſignãt huiꝰ cõpaſſionis ration dicẽtes. ſaltẽ vos amici nr̃i. Omi etem̃ tꝑe dili/ git qͥ amicꝰ eſt Pꝛouerb.xxvij.Et ſᷣm Pbm. ix. ethic.Pꝛopꝛiũ amici eſt alteri cõpati:⁊ ꝓbatio dilectionis exhibitio eſt oꝑis.vt inqͥt Gꝛego.in om̃ł.paſchali.In Mõtarꝰ in luna celeri inqᷣt Quiſqͥs amat ſeruit. Habete ꝗ̊ cõpaſſionẽ de⸗ functis vr̃is ⁊ bñfacite p eis. Scriptum eſt em Matth.v. c. Beati mißicoꝛdes qm ipᷣi miſicoꝛ diã cõſequent᷑. Ad quã ⁊c̃. H Feria ſecũda poſt dñicam de paſſione de ele⸗ moſyna. Sermo tertius. d Igit deus ope⸗ Vy rvã eoꝛũ ⁊ miſertꝰ eſt ꝓplłlo ſuo: Jone iij. ⁊ in epła occurrẽtis ferie. Inquit moꝛalis Seneca ad Lucillũ. Nõ põt qͥſqᷓ; bea⸗ te degere qͥ ſetm̃ intuet᷑:qͥ oĩa ad vtilitates ſu⸗ as couertit. alteri viuas optet ſi vis viuere tibi. Et idẽ in lib.de btãvita ait. Ubicũq; hõ eſt bñ⸗ ficio locus eſt. Scðm em Allex. de ales ĩ. iiij. pte ſũme in tract᷑.de elemoſyna.q.iij.? Rich.in.iiij. di. xv. ar.ij.q.j.? Lho.ibidẽ.ar.j.q.iij.facere be⸗ neficiũ ⁊ elemoſyns ꝓximo eſt actꝰmagne vtu⸗ tis. Ideo Tulliꝰ in.j. de offi. inqᷣt. Quicqᷣd ſine 7 —— — detrimẽto cõmodani poteſt:id tribuat᷑ cuiq;vel ignoto.Et Plato in thimeo ait. Bonos viros decet cõmodos eſſe.Ouið.q̊ʒ in lib.ij.de ponto inqͥt. Regia crede mihi res ẽ ſuccurrere lapſis. CLõueniẽs hoĩ eſt hoĩem ſeruare voluptas. Qð ſciẽs xpᷣianiſſimꝰimꝑatoꝛ Juſtinianꝰ inqᷣt in.l. puilegia.5.fi.C. de ſa. ſan. ec. Humanitatis no ſtre eſt egenis ꝓſpicere ⁊ dare operã vt pauꝑib alimẽta nõ deſint. Ait em̃ Dauid pſal.xl Bea⸗ tus vir qͥ intelligit ſuꝑ egenũ ⁊ pauperẽ.Et Zo bie. xij. ðꝛ. Bona eſt oꝛo cũ ieiunio ⁊ elemoſyna Et Ecẽi.vij.Facere elemoſynaʒ ne deſpicies. Et Eſa.lviij.Frãge eſuriẽti panẽ tuũ.⁊ egenos va⸗ goſq; induc in domũ tuã.Cũ viderꝭ nudũ ope ri eũ:⁊ carnẽ tuã ne deſpexeris.Ait em Hieroñ. lxxxvj. di. in. c. qͥ demẽtis. Qui clemẽtiã nõ habʒ nec indutꝰ eſt viſcera miſicoꝛdie:q;uis ſpũalis fit nõ adimplet legẽ xpᷣi.Et in.c.in ſingulis.ea. dienqt Ambᷣ. Miß̃icoꝛdie cõis eſt vſus:ideo pᷣ ceptũ cõe eſt oibo officijs oĩbus etatibo necaria ⁊ ab oibus deferẽda.Nõ publicanꝰ non miles excipit᷑:nõ agricola nõ vrbanꝰ:diues ⁊ pauper oẽs in cõmuni admonent vt cõferãt nõ habẽti Hec ille.De qua elemoſyna tractaturitres con ſideratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ fructificatõis Scva obligaciõis. Lertia cõditiöis. Pars pᷣma de elemoſyne fructificatiõe. E LCiẽdũ eſt ſᷣm magiſtrũ in.iiij.ſen.di. 8 xv.⁊ oẽs cheo.ibidem:⁊ Alexanð.de ales:vbi ſupᷣ ꝙ tres ſunt ꝑtes ſatiſfa⸗ ctiõis:videlʒ oꝛatio:ieiuniũ:⁊ elemo⸗ ſyna. Maioꝛ aũt ⁊ efficacioꝛ iſtaꝝ ad ſatiufaciẽ⸗ dum ꝓ peccatis noſtr eſt elemoſyna. vt inquit Richar. nr in.iiij.di.xv.ar.ij.q.iij.vbi hoc ꝓbac rationes.Et Petrꝰð cha.ea.di.ar.ij.q.j.Et.b. Tho.ibidẽ.ar.j.q.ij. Arch.quoq; in.c.nõ ſufficit de pe. di. ſ. dicit ꝙ elemoſyna plus valet qᷓ; oꝛa⸗ tio:⁊ oꝛatio pluſq; ieiuniũ.Et iðᷣo pꝛima fructi⸗ ficatio elemoſyne dicit᷑ ſatiſfactiõis. Eapꝛopter dicit ſaluatoꝛ noſter Luc.xj. Date elemoſynam et ecce oia mũda ſunt vobis.Et Thob.iiij.dicit Elemoſyna ab omni pctõ liberat. Unð Danieł uiij.inquit Daniel Nabuchodonoſoꝛ regi. Pec cata tua elemoſynis redime:⁊ iniquitates tuas miſericoꝛdijs pauꝑum.trãſſumptiue in.c.quã⸗ obꝛẽ.⁊.i.S.hec ergo ſecreta.de pe.di.j. Jõ Lacã. in.vj.diuinaꝝ inſtitutionũ aduerſus gentes.c. xij.inquit. agna eſt miſcðie merces cui deus pollicet᷑ oĩa ſe pctã dimiſſuꝝ.Eapꝛopt᷑ inqͥt Au guſti.in ſermõe.ij.de ieiunio.xl. Jeiunia nr̃a ele- moſynaꝝ pinguedo cõmẽdet:qꝛ tale eſt ieiuniũ ſine elemoſyna qualis ſine oleo eſt lucerna.Naʒ ſicut ſi lucerna ſine oleo accendit᷑ fumigare põt: lumẽ aũt habere nõ põt:ita ieiuniũ ſine elemoſy na carnẽ quidẽ cruciat:ſʒ charita lumie aiam nõ illuſtrat. Petrus etiã rauẽnas ait.ꝙ elemo⸗ ſyna ↄuenit ieiunio:ſicut oleũ lucerne:⁊ ſicut ſol diei:ac ſic aia coꝛꝑi. Ambꝛoſius quoq; in quo⸗ dã fermõe.vt habet᷑ de pe.di.j.in.c.medicina.di cit. Medicina miſcðie tollit mag pctã:habemꝰ pła ſubdia qͥb pctã nr̃a redimimꝰ. Pecuniam habes redime pctã tua. Nõ venal eſt dño ſʒ tu ipᷣe venalis es:⁊ pctis tuis venũdatꝰ: redime g̊ te oꝑib tuis ⁊ pecunia tua:crimia em̃ elemoſy⸗ nis redimunt᷑.Sapiẽs etiã Eccłi.iij.inquit fa⸗ ciẽti elemoſynã.Sicut in ſereno glacies ſoluent᷑ pctã tua.Chꝛy. q̊ʒ vt habet᷑ ĩ pᷣdica di.in.c.me⸗ dicamentũ.inqͥt. MHedicamẽtũ foꝛtiꝰqð maxie in pnia oꝑat᷑ eſt elemoſyna. Patẽt iſta ꝑ echimo logiã elemoſyne.Elemoſyna em̃ dicit᷑ ab eliſ qð eſt mieri:⁊ moys qð eſt aqua q̃ſi miſerationũ diluens pctã. Uel ðꝛ ab eli qð eſt deus: ⁊ moys qð eſt aqua q̃ſi aqua dei extinguẽs pctã. Ideo ſcriptũ eſt Eccłi.iij. Ignẽ ardentẽ extinguitaq̃ ⁊? elemoſyna peccatũ. F Ecũda fructificatio elemoſyne ðꝛ gtioſi s tatis.Facit em̃ hoĩem gtuʒ deo ⁊ hoĩbj. vñ Eccle.xxix.dicit᷑. Elemoſyna viri q̃ſi ſacculus cũ eo ⁊ gram eius q̃ſi pupillã ↄſerua⸗ bit. Quãtũ em̃ habeat gratũ dñs elemoſynas factas amoꝛe ſuo oñdit Matth̊.xxv.c. vbi diẽ. Oõ vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. Uc aũt dicit᷑ in ↄfoꝛmitatibo beati Frãcſci:xpᷣs apparẽs ipᷣi btõ Frãciſco cireuelaut m tlin vba pꝛincipalr intellerit de fratribs minoꝛibj. Cnd tũc ꝓphetauit de oꝛdine fratrũ minoꝝ qñ dixit win ludicio dicet elecq. Amẽ dico vob quãdiu feciſtis vni ex his fribb meis minimis mihi fe⸗ ciſtis:⁊ ꝙ repꝛobis dicet.Amẽ dico vob q́;duu te büͦ 1 Jattch.x tup accipietis ⁊ vitã eternã poſſidebicꝭ.⁊ ꝓuerb.xj. galit Salomõ.Alij diuidũt ꝓpꝛia ⁊ diuites fiunt alij rapiũt aliena ⁊ ſemꝑ in egeſtate ſunt. Ideo eiuſdẽe lib.xix.c.idẽ ait.Fenerat᷑ dño qͥ miſeretur paupꝑis ⁊ viciſſitudinẽ ſuam reddet ei.⁊ ꝓuerbᷣ. xxviij.Qui dat pauꝑi nõ indigebit:qͥ aut deſpi no feciſtꝭ vni de minoꝛibo his:nec mihi feciſtis. Per iſta tñ vᷣba etiã ſubſeq̃nter itellexit de oib⸗ Alijs religioſis ⁊ pauperib. Un Hiero.ad e potianũ.ait. Menſam tuã pauꝑes ⁊ pegrini ſi nouerint:⁊ tu cũ illis xpᷣm cõuiuaʒ nouerj. Jõ inquit Aug.ſuꝑ PS.cxxiij.Cuʒ damꝰ elemoſy/ nũ pauperi nõ damꝰq̃ſi de nr̃o:ſʒ tanqᷓ; de do⸗ no pp̃i nec dare debemꝰ q̃ſi mẽdico ſʒ tanqᷓ; pꝛi. CX aũt hec ſint vera:ptʒ ꝑ exẽplũ ſaiĩ Martini q dũ pauꝑi nudo ꝑtem damidis ſue dediſſet: nocte ſeqntividit xpᷣm illa veſtitum:audiuitq; cũ dicẽtẽ magne młtitudini angeloꝝ que eum circũdabat. Martinꝰadhuc cachecuminꝰ hac me veſte cõtexit.Siłr legit᷑ i conicis oꝛdis no⸗ ſtri ꝙ dũ btüs Frãciſcꝰadhuc ſecularis exiſtẽs cid pauꝑi militi veſtẽ nouã quã in doꝛſo ha bebat dediſſet:nocte ſequenti xpCᷣs pulcherrimũ palaciũ ei oñdit plenũ armis fulgẽtib:crucis ſignaculo inſignis di. Hec oĩa tua erũt militũ qᷓ tuoꝝ.i.tuoꝝ fratrũ.Tegit᷑ qͥʒ in legenda Jo hbanis elemoſynarij:ꝙ dũ quadã die qͥdã noie petrꝰ optimis veſtimẽetis indutꝰꝑegrino cuidã naufrago ⁊ nudo veſtimentũ ſuuʒ dediſſet:ille accipiẽs illud:ſtatiʒ vendidit. Quapꝛopter pe⸗ trus de hoc triſticia habuit di.Nõ fui dignꝰ vt ,Mẽoꝛiã mei haberet egenus.Et ecceduʒ doꝛmi ret:vidit quendã fulgentẽ ſuꝑ ſolẽ hñtẽ indutũ veſtimentũ qð ille tradiderat egeno:qͥ dixit ei. Auid ↄtriſtaris petre.cognoſcilne veſtimentũ iſtud. Aum ergo ille rñderet ꝙ bũ cognoſcebat Bidit xpᷣs.Ego illo veſtioꝛ ex quo dediſti pau pi amoꝛe meo. Legit᷑ quoq; ꝙ quadã vice xpᷣs Aphpuit beato Greg.in ſpecie peregrini petens ſibi dari ſex argẽteos: q̊s ⁊ accepit. Qui ⁊ eadeʒ Die iteꝝn redies: ſcutellã vnã argeceã valde gratã beato Breg.petijt:quaʒ btũs Greg.amoꝛe xpᷣi illi dedit:poſtea vo apparuit xpᷣs bto Bre. di. Exgo eram pauper ille cui ſcutellã argẽteã dedi⸗ ſti. Recitat etiã Petrꝰdamianꝰꝙ abbas qͥda fecerat emi vnã lampꝛedã viginti numis pari⸗ ſienſib:que cũ eſſet cocta:⁊ illi appoſita ad mẽè/ ſam:ecce pauꝑ ad ianuã venit petẽs ſibi dari ꝓ ęlemoſyna illud qð abbati appoſitum erat. ab bas ergo pietate motꝰmiſit eitotũ piſcẽ itegrũ. Ecce mirabile dictu. IJlico pauper cum parapſi de plena piſce in ſublime ſe exculit ⁊ celũ cũctis vigentibus penetrauit. Multotiens quoq; le gitur xps apparuiſſe in foꝛma peregrini aut le pꝛoſi ⁊ in domo deuotoꝝ ſi uoꝝ hoſpitatus:vt cognoſcant fideles ſe recipere xpᷣm in pauperi⸗ bus Ideo Petrus rauẽnates in quodã pᷣmo/ ne ait. In regno celi coꝛa oĩibus angelis in con uentu reſurgentiuʒ:ꝙ Abel paſſus ſitꝙ Noe mundũ ſaluauit:ꝙ Abꝛahã fidẽ cuſtodiuit:ꝓ Moyſes legem tulit:ꝙ petrus cruceʒ aſcendit: diñs tacet ⁊ damat ꝙ pauꝑ comedit. Ertia fructificatio dicit᷑ multiplicatiõis t ſq; bonoꝝ. Inqͥt em ſaluatoꝛ Lu.vj.Da⸗ te ⁊ dabit᷑ vobis.? Matth.xix. Cẽtupiũ cit depꝛecãtem ſuſtinebit penuniã.Sit g hec ve riſſima cõcluſio:ꝙ hoi pietatis oꝑibus dedito noõ deerũt ad vitã pñtẽ neceſſaria:⁊ poſteavitaʒ ↄſequet᷑ eternã.Qõð patuit in illo getili:de quo legit᷑ iviridario oꝛõis:ꝙ cũ fuiſſet a quodã epᷣo baptizatus audiẽs ab eo pᷣdican illð euãgelij. Centuplũ accipietis ⁊c̃. dedit ei trecctos duca/ tos:faciẽs ſibi fieri ab epᷣo ſcripturã manu ipᷣiꝰ factã ꝙ ꝓ illis ducatis dandis pauꝑibb amoꝛe dei redderent᷑ ei cẽties totidẽ in vita eterna. Unñ ad moꝛtẽ veniẽs iuſſit in manu ſua poni illam ſcripturã cuʒ poneret᷑ in monumẽto.Sed poſt aliquos dies apꝑuit epᷣo dicẽs ſe recepiſſe pꝛo⸗ miſſũ ⁊ multo plus.UVñn epᷣus cũ filijs illiꝰfecit aperiri ſepulchꝛũ eiꝰ:⁊ iuenit illa ſcripturã ma⸗ nu ꝓpꝛia dicti moꝛtui recẽter ſubſcriptã in qua ꝓteſtabat᷑ pᷣdicta. Iſta etiã fruccificatio patʒ di cto Ps.qͥ ait. Nunq; vidi iuſtũ derelictů necſe men eiꝰ querẽs panẽ. Patet q̊ʒ ꝑ exẽplũ qð reci tat Petrꝰ damia.di.ꝙ fuit qͥdã prfamilias ma gnas faciẽs elemoſynas.Cũ autẽ ſemel tm̃ ha⸗ beret vnũ numũ de quo emere aliqͥd ad cõedẽ⸗ dũ cũ pane intẽdebat venit pauꝑ elemoſynã po ſtulans.cui ũlle dictũ numũ dedit.Aũ ꝗ̊ pꝛãde⸗ re cepiſſet ⁊ ſolũ panẽ ad comedẽdũ haberet:ec ce vir quidã ignotꝰ feſtinus venit ⁊ viginti ſoli dos in manu eiꝰ poſuit dicẽs.Oñns meꝰ eos mi ſit vobis.⁊ ſtatim diſceſſit ⁊ ãpliꝰ nõ fuit viſus in illis partibx. Legit᷑ q̊ʒ ꝙ quidã epus val⸗ de miᷣicoꝛs ⁊ piꝰ dũ ſemel ſitiret ſibivinũ affer ri pcepit.Cũq; pincerna totum illud qð erat in vaſculo hauſiſſet ⁊ potũ epᷣo detuliſſet: ecce ſu⸗ bito pauꝑ vnꝰ illð ſibi dari poſtulauit amoꝛe dei. Epᷣus itaq; pcepitvinũ illi dari.Et cũ poſt/ ea epᷣus ãpliꝰ ſitiret qᷓ; ãtea iuſſit iteꝝ in vas vi nariũ inſpici ſi aliqͥd foꝛte ſuꝑeſſet:⁊ repertũ eſt plenũvino. At ↄtra de illis qͥ nolũtfacere ele⸗ moſynã timoꝛe ne eis deficiat legit᷑ exemplũ de quodã hoꝛtulano ſolitario bonevite:qͥ totũ la⸗ boꝛẽ ſuũ in pios vſus cõuertebat vix ſibi victũ retinẽs.Qð vidẽs humani gñis iimicꝰinuidẽs bonis oꝑibo illiꝰ ipᷣm tẽptare cepit dicẽs in coꝛ⸗ de illiꝰ. Cõgrega in iuuetute vt poſſis ꝓuidere tibi in ſenectute ⁊ infirmitatibo. Qui ille cõſenſit 2⁊ magnã quatitatẽ pecunie collegit ⁊ ab oꝑibꝰ miicoꝛdie ceſſauit.Cõtigit aũt deo ꝑmitceẽte vt putreſceret pes eiꝰ: cõſumptiſq; numis ſuis in medicis ⁊ medicinis liberari nõ valuit: ſed cus Ety ann⸗ namna Di onilan nad Sacot xplſeo/ slsſt Charima, Chri ncs fano dand Wian nare Aciplügͤti gitamlasns nſndan be⸗ lc 0cirvi demoſnio .Dmie üdeda nrvgn ſ isne wo ifutius nli ds al⸗ tibinmüaffer lsgoaain iſen aar iu⸗ ulauit amor n. Gaio⸗ u arnpen olieſnacec Famglid airg i urſcbin inionnuide dicis nch oſis guin lui nc t 10 inr n N nunſ Foliõ uſdã boni medici cõſilio vt viuere poſſet pede,ʒ abſcidi fecit. Eadẽvo nocte cũ ad ſe reuerſus fle ret affuit ei angelꝰ dicẽs. Ubi ſunt numi qͥs col legiſti in qͥb poſueras ſpeʒ tuã ꝙ te adiuuarẽt in ſenectute ⁊ infirmitate. Et ille inqᷣt. Peccaui: ⁊ ſi potero laboꝛabo nec aliqͥd cõgregabo de ce tero. LZũc ãgelꝰ vidẽs ipᷣm penitere de auaricia tetigit pedẽ eiꝰ ⁊ ſanatꝰ eſt. Medicꝰ autẽ mane ad ipᷣm rediẽs iuenit eũ in agro operantẽ ⁊ deũ laudãaãtẽ. Alið miraculũ ꝙ mltiplicent᷑ bona tam tꝑalia q; eterna faciẽtibe elemoſyno. Legit᷑ viq; ꝙꝙ vnꝰ archiepᷣus ⁊ qͥdã epᷣus ſił ꝑgebat ad quoddã cõciliũ.Accidit aũt quodã ſero eos ho ſpitari in vno pauꝑe hoſpitali:hoſpitalariꝰ aũt petiuit elemoſynã ab archiepo amoꝛe dei ꝓ lo⸗ co ſuo releuãdo:qͥ decẽ libꝛas dedit ei ꝓ elemo⸗ ſyna. Qõð vidẽs ille petiuit etiã ab epᷣovt ſibiꝓui deret in aliqͥ. Epᷣus vᷣo plus pꝛevecũdia archi⸗ epᷣi ⁊ alioꝝ qᷓ; pietate motꝰ triſtis ⁊ dolẽs dedit illi qᷣnq; libꝛas.Cũq; mane parit᷑ ad ciuitatem veniſſent ⁊ vnuſqͥſq; ꝑ ſe boſpitiũ acciꝑet:archi epᷣus p quodã negocio miſit quẽdã ſuũ clientẽ cpo q inuenit illũ triſticia plenũ.uiꝰ cauſã cũ qreret a familia didicit illũ tm̃ triſtari ꝓpter pe⸗ cuniã quã dederat hoſpitali. Archiepᷣs aũt au⸗ dliẽs bᷣ fecit eũ ad ſevocari rogãsvt acceptis qͥn qꝙᷓ libꝛis vẽderet ⁊ cõcederet ſibi meritũ elemo⸗ ſyne quã dederat hoſpitali.Qð miſer feat ⁊ pe⸗ cuniã recepit. Nocte aũt ſeq nti ille epᷣus vidit in ſonis quẽdã angelũ ducẽtẽ ipᷣm in quẽdã locũ pulcherrimũ in quo erãt oĩa q̃ in coꝛde homis pñit deſiderari.vbi iter alia vidit qðᷣdã palaciuʒ pulcherrimũ ⁊ magnũ in cuiꝰ anterioꝛi ꝑte erat titulꝰ ſic ſcriptꝰ noiando ipᷣm epᷣm. Hoc pala⸗ cuũ eſt talis epᷣi qͥ pecuniã dedit hoſpitali.Quẽ titulũ anq; recederet vidit ab angelis abradi ⁊ ſic ſcribi.hoc palaciũ ẽ talis archiepᷣi qͥ ip̃ᷣʒ emit ab epo tali.Uidẽs vo epᷣs nomẽ ſuũ abradi:⁊ ſcribi nomẽ archiepᷣivehemẽt᷑ doluit ꝙ tale pa⸗ laciũ ſicvẽdẽdo ꝑdidit.Et ĩ his exatatꝰſtati ſine moꝛa ad archiepᷣm iuit ⁊ ei qdᷣ viderat ĩdicauit Et ſic vẽditionẽ quã fecerat pᷣcibb multis recu⸗ perauit. Recitat q̊ʒ btũs Gꝛeg.in lib.dyal.q; qͥdã raptꝰ fuit in ſpu ⁊ vidit in ꝑadiſo ex lateri⸗ bus aureis edificari pulchꝝ palaciũ die ſabba ti.⁊ audiuit vocẽ dicẽtẽ ſibi. Hec domꝰ eſt talis oparij:qui qͥcqͥd ꝑ totã ſeptimanã acqͥrit pau⸗/ peribo erogat. Oẽs em̃ elemoſyne q̃ fiũt ex cha⸗ ritate ſcribunt᷑ ĩ celo lr̃is aureis:⁊ ẽt noia easfa ciẽtiũ ab ãgelis coꝛã deo recitant᷑. Uñ Tob.xij. diyxit angelꝰ. Qñ oꝛabas cũ lachꝛymis ⁊ ſepelie bas moꝛtuos ego obtuli oꝛõeʒ tuã dñqo. H Uarta vtilitas elemoſyne ðꝛ liberatiõis q liberat em̃ ab omni malo tã tẽpoꝛali qᷓ eterno.Uñ Dauid pſal.xl.de faciente ele moſynã inqͥt. In die mala liberabit eum dñs. Et ꝓuerb.xxj.ait Salomõ.Munꝰ abſcõdituzʒ excinguit iras:⁊ donũ in ſinu indignationẽ ma XIII ximã. Appellaĩ aũt elemoſyna mun⸗ abſcodi⸗ tũ qꝛ a laude humana debet abſcõdi.qð quidẽ munꝰ cũ deo offerimꝰ eiꝰ cõtra nos ira mitiga mus.vñ Tobie.iiij.ðꝛ.Elemoſyna a moꝛte eter na liberat.Quapꝛopt in die iudicij nos defen⸗ ſabit⁊ aduocata nr̃a erit:dicẽte Dauid pſal.ej. Jocũdus hõ qͥ miſeret᷑: cõmodat:diſponet ſer mones ſuos in iudicio qꝛ in eternũ nõ cõmoue bit.? Lobie.iiij. ðꝛ.Elemoſyna ñ ꝑmittit ire ĩ te nebꝛas.ſ.inferni. Jõ Ecci.xxix.ðt ſapiẽs.Cõclu de elemoſynã in ſinu pauꝑis ⁊ oꝛabit ꝓ te ⁊ libe rabit te ab om̃i malo. Patẽt iſta ꝑ exepla. LZe gitur em i cronicis oꝛdinis nr̃i ꝙ quidã frater minoꝛ elemoſynã ab vna mliere petijt qͥ illi pꝛã diũ obtulit ⁊ amoꝛe dei ðdit.Erat aũt huic mu lieri filia qᷓ periſma domꝰ ĩ ciſta extra poꝛtabat vt de alciſſima ripa deijceret. Cũ vo ad ripã ve⸗ niſſet nõ aduertẽs vbi pedes poneret cum ciſta etiã de ripa in pfundũ cecidit tota lacerãda:etiã ſi vt ſic dixerim ferrea fuiſſʒ. Et ecce in medio ca ſu ſibʒapꝑuit frater ille mane illo a mr̃e eiꝰciba tus qͥ cadentẽ filiã appꝛchẽdẽs eã illeſam in ter ra poſuit Sicq; ſana domũ reuerſa mr̃i retulit qᷓ;ta magnalia elemoſyne vᷣtute deꝰ ſibi feciſſʒ ⁊ quõ eõ ab hoꝛribili moꝛte liberaſſet. Legitur q̊ʒ in legẽda Johᷣis elemoſynarij ꝙ qͥdaʒ noie Petrꝰ valde diues ſed durꝰ pauꝑib.intãtũ ha bebat eos exoſos ꝙ ad domũ ſuã accedẽtes cũ indignatiõe maxia repellebat. Quadãa autẽ die cũ pauꝑes ſil loq̃rent᷑ de duricia iſtiꝰ vnꝰ ex eis dixit. Ego vobiſcũ facio pacũ ꝙ bodie ab ipſo recipiã elemoſynã.Facto autẽ pacto ⁊ pignoꝛe poſito:pauꝑ ad domũ illiꝰ iuit ⁊ elemoſynã pe tiuit.Quẽ cũ Petrꝰvideret pꝛe foꝛib ſtatẽ circa ſe aſpiciẽs cũ lapidẽ inuenire nõ poſſet:panem vnũ ſiliginis factũ ꝓ canib accepit in manibꝰ ⁊ cũ furoꝛe ⁊ indignatiõe ꝓiecit pauꝑi. Pauꝑ vo illũ accepit ⁊ ꝓ elemoſyna ſe accepiſſe ab eo ſocijs retulit.Poſt duos autẽ dies infirmatꝰ ẽ Petrus ad moꝛtẽ ⁊ vidit ſe duci coꝛã iudice:de inde vẽire quoſdã ethiopes poꝛtãtes oia mala q̃ fecerat in ſcptis⁊ ponẽtes ĩ ſtatera.ex alt᷑a aũt ꝑte erãt duoviri dealbati triſtes:dicẽtes nihil ſe habere qð ibi ponerẽt niſi vnum panẽ ſiliginis quẽ ðᷣderat pauꝑi lʒ coactꝰ ⁊ cũ ĩidignatõe:quẽ poſuerũt ſuꝑ ſtaterã.Et cũ nõ eſſʒ facta eq̃litas ãageli dixerũt ei. Adauge aliqͥd ad ſiliginẽ hãc: alioqͥn ethiopes te appꝛehẽdẽt.Quib dictis re uerſus eſt ſpũs in eo ⁊ ſanatꝰab infirmitate di xit. Si vna ſiligo quã furoꝛe iacaui tãtũ ꝓfuit ꝙ dãnatus nõ fui:quãto magis ꝓderit facere młtas elemoſynas.Quapꝛopt᷑ mutatꝰ i alteꝝ virũ elemoſynariꝰ factꝰ eſt magnꝰ. Nõ ſolũ at liberãt elemoſyne faciẽtes a mał ſʒ etiã eos ꝓ qͥ bus fiũt.vñ legit᷑ i aadẽ legẽda Johᷣis elemoſi narij ꝙ cũ qͥdã captꝰfuiſſʒ ab hoſtibſi cũ miłtxꝭ alijs.tãdẽ aliqͥ ex ↄcaptiuis ſuis ad patriã iltiꝰ reuertẽtes dixerxũt ipm eẽ moꝛtuiſit! Ende ſibi BGermo ſepelirividerãt⁊ illũ eẽ putabãt. Parẽtes &̊ illiꝰ ſingulis annis q̃ſip moꝛtuo elemoſynas facie⸗ bot.poſt q̃ttuoꝛ aut ãnos ille redijt:⁊ cũ cogno uiſſet ea que ꝓ eo facta fuerãat dixit ſe illo tepoꝛe quo elemoſyne fiebãt a quodã candidato ſolu tum fuiſſe a vinculis ferreis qͥbo erat ligatus ⁊ tota die libere ambulaſſe.Et ſic fiebat ſingulis anis in die elemoſynarũ. 3. Ebgit᷑ q̊z q quedã bona dña q̃ credebat Ixirũ ſuũ defunctũ:qꝛ cũ foderet auꝝ ſub rupe quadã q̃ ſuꝑ euʒ ceciderat videbat᷑ ĩpoſſibile eũ eſſe viuũ:quotidie ꝓ aia eiꝰ offere bat ſacerdotivnũ panẽ ⁊vnã cãdelã miſſe appo nebat.Qui po ſtea trãſito multo tꝑe viuꝰ reꝑtꝰ eſt ⁊ dixit ꝙ oĩ die cuz eſſet oppᷣſſus lapidibo in illa cauerna obſcuriſſima panẽ illuʒ recipiebat ad mãducãdũ:⁊ candelã accẽſam cũ qua vide/ bat. Legit᷑ q̊ʒ alið exẽplũ quo patetvalere de⸗ functis elemoſynas ad liberatõʒ penaꝝ.Nã cũ qͥdã miles iꝑe Raroli magni bellũ ĩtrare debe ret: oann cognatũ ſuuʒ vt ſi in bello moꝛeret᷑ equũ ſuũ vẽderet ⁊ pꝛeciũ pauꝑibo daret. Quo moꝛtuo equꝰilli placuit⁊ ipʒ ꝓ ſe rtenuit:⁊poſt mo dũ guiter infirmatꝰ equũ vendi fecit ⁊ pau⸗ peribo pciũ diſtribuit:qð nõ feciſſet ſi viuere cre didiſſet. Hoc facto ille defunctꝰ tãq; ſol fulgẽs apꝑuit cognato ſuo infirmo dicẽs.Cognate tu me ꝑ octo dies feciſti penas purgatoꝛij — equũ cuiꝰ pᷣciũ ſicut dixerã pauꝑibo nõ dediſti: ſz nõ feres ipune.qꝛ aiaʒ tuã poꝛtabũt demões in infernũ. Uñ ſeq̃nti noctevenerũt qͥdã demo⸗ nes ſicut coꝛui nigerrimi ⁊ ſuſtulerũt eũ in aere clamãtes ſicut leones lupi ⁊ vrſi:⁊ poſtea illuʒ dimiſerũt cadere.⁊ ſic miſer expirauit:⁊ ꝑdidit aiam ꝓpt elemoſynã quã dare noluerat. R Euertẽdo ̊ ad ꝓpoſitũ.Sivultis libera r niab oibus piculis habete curs paupeꝝ Sicut em habẽs bonum factoꝛẽ ſtudet euʒz longo tꝑe retinere: ⁊ eũ tuet᷑ defendit qᷓ;tũ põt. ita deꝰ facentes elemoſynas pauperibo.qᷣ in hac diſtributiõe ſunt eiꝰfactoꝛes longo facit viu ere tẽpoꝛe ⁊ vitã illis ꝓlõgat:⁊ ab aduerſita tibo ⁊ malis ðfendit.Et ideo ðꝛ Tobie.iiij.No li auertere faciẽ tuã ab vllo paupere. Ita em̃ fi⸗ et vt nõ auertat᷑ a te facies dñi.Ex quo dat᷑ intel ligi ꝙ deꝰ habet ſpecialẽ curã facientiũ elemo⸗ ſynas:elemoſyna em̃ aduocat pauꝑesvt patro nos coꝛã deo.Unñ Berñ.ait. Pauꝑes nõ ſunt cõtemnẽdi vt egeni:ſed exoꝛãdivt patroni.Ele⸗ moſyna q́ʒ eſt armatura foꝛtis ad defendendũ nos ↄ diabolũ ⁊ alios hoſtes.UVñn Ecci.xxix.ðꝛ Elemoſyna ſuꝑ ſcutũ potẽtis ⁊ lances ipugna⸗ bit ꝓ te iimicos tuos. Jõ Hiero.i q̃dã epla ait. Nõ memini me mala moꝛte vidiſſe moꝛtuũ qͥ misicoꝛdẽ duxerit vitã.Et Augꝰ.ad heremitas inqͥt.Yrẽs mei chariſſimi nũq; recoꝛdoꝛ me le⸗ giſſe mala moꝛte perijſſe illũ qͥ libẽter in hacvi⸗ ta oꝑa pietatis ⁊ charitatis voluit exercere. hec —— II ile. Etrõ buiꝰ eſt: qꝛ miſicoꝛdia boiem n Gs aſſociat ⁊ egrediẽtẽ aiam de coꝛꝑe comita Amb.inqᷣt.Nõ ſunt hois opes quas ſecũ ferre nõ poteſt:ſola miſicoꝛdia comes eſt defunctoo rum. At cõtra de illo qᷣ eſt crudelis pauꝑibus Pſalmographꝰ canit.Oiſpeat de terra memo⸗ ria eiꝰ ꝓ eo ꝙ nõ ẽ recoꝛdatꝰ facere miſicoꝛdiã. Scriptũ eſt em̃ Jacobi.ij. Jiudiciũ ſine miſeri coꝛdia fiet ei qͥ ñ fecerit miſicoꝛdiã. Patuithoc exẽplũ quod retulit mihi qͥdã ſociꝰ meꝰ pꝛedi catoꝛ.Nã adhuc nõ ſunt viginti anni ꝙ quidã no bilis valde diues in ciuitate Mediolani in⸗ firmatꝰ ad moꝛteʒ viſitatus fuit a pᷣdicto ſocio meo.Qui cũ hoꝛtaret᷑ eũ ad cõfeſſionẽ ⁊ pniam ille deſpatus dicebat. Nõ poſſum cõfiteri qꝛ ſũ dãͤnatus. Cũ ergo lõgo tꝑe ei pᷣdicaſſet de miſe/⸗ ricoꝛdia dei:ille ſꝑ dicebat.ſum dãnatus.Tan dem ille ſociꝰ meus q̃ſiuit cauſã ſue dãnaciõis ab eo. Qui rñdit. Qꝛ fui durus pauꝑibo.ideo durus eſt mihi deus.Et qꝛ nõ habui miᷣicoꝛ⸗ diã ad pauꝑes:ideo non poſſum mipᷣicoꝛdiã a deo impetrare.⁊ ſic deſtpatus moꝛtuꝰ eſt. Alið q̊ʒ terribile exẽplũ accidit in puincia terre labo⸗ ris.vbi quidã diues ſed erga pauꝑes impiꝰ cũ eſſet moꝛtuꝰ:⁊ ſolẽniter ad ecckiam depoꝛtatus atq; ſepeliri deberet. Ecce canis terribilis niger rimꝰ aduenit ⁊ ad cadauer appꝛopiquãs mox illð ac ſi eẽt fruſtũ panis dilaniãdo deuoꝛauit. Quo facto diſparuit:nec coꝛpꝰ nec canis ãpliꝰ viſi ſunt. In cronidis etiã oꝛdinis nri legit᷑:q in Anglia inter lãdoniã ⁊ oxoniã erat hoſpitale celeberrimũ in quo pꝛioꝛ hoſpitalis cuʒ q̃ttuoꝛ ſocijs erat. Sero aũt ibi applicuerunt tres pau peres frẽs a ſccõ Frãciſco miſſi ĩ Angliã ad pꝛe dicandũ ⁊ hoſpitiũ petierũt:ſed ꝑ illũ pꝛioꝛẽ ſi⸗ ne miſ̃icoꝛdia repulſi ſũt. Juuenis aũt quidaʒ ex ſocijs pꝛioꝛis hoc vidẽs miicoꝛdia cõmotꝰ eſt ⁊ clam poꝛtinario dixit. Cũ poꝛ ierit doꝛmi⸗ tũ introduc eos in domũ fenariã:⁊ ego de reli⸗ qͥs ꝓuidebo.qð ⁊ factũ eſt. Stãtib igit᷑ fratri⸗ bus ſuꝑ fenũ iuuenis ille panẽ ⁊ aquam poꝛta uit:⁊ ſe eoꝛũ oꝛõibo cõmẽdauit acin lectũ ſuum itrauit. In pᷣmo aũt ſomno hõc habuitviſionẽ. Uidit nãq; xpᷣm in thꝛono terribili ad iudiciũ cũctos euocãtẽ:⁊ſingularit᷑ audiuit citari recto res illiꝰhoſpitał.Cũq; adducti fuiſſent oẽs:vi⸗ dit quẽdã pauperẽ in habitu illoꝝ fratrũ ãte iu dicẽ cõquerẽtẽ ⁊ dicẽtẽ. Juſtiſſime iudex cama bat ad te ſanguis fratrũ meoꝛũ:qui iſta nocte ꝑ iſtos rectoꝛes in tãta neceſſitate hoſpitiũ petẽ tes ſine cibo ⁊ potu repuiſi ſũt.Cũ tamẽ ipᷣi fra⸗/ tres ꝓ amoꝛe tuo cuncta reliq̃rint ⁊ hucvenerit vt aias tuo ſanguie pᷣcioſo redemptas ad te cõ⸗ uertãt:⁊ iſti puis tuis negauejr᷑̃t q̃ ioculatoꝛibꝰ canibo ⁊ accipitribo tribuũt. Tũcxpᷣus terribili vultu rectoꝛes illos reſpiciẽs ait. O bonoꝝ me oꝛũ infideles diſpẽſatoꝛes ⁊ diſſipatoꝛes ſic diſ penſatis res vobis ꝑ me cõmiſſas.Etillis ob⸗ uuſerdemi mas In udinnis Mglh ide⸗ onn mifleon⸗ mincndi nck. i naatlobo⸗ esip? m Dpors molis nigcr opiquis wor 60 denoruit anis iol nisnilegt janboſpine s azqwa: cunroes ur nglüas er monli mis ͦt gig ncrain α* eide nirtoNl iptfum, eudans Nnleüſuwn — blins d Aurcinm nniſoroieng lor miini eigarcan immiiſu o. eboſginn hn Giumiſßifͤ— rbuctenn nornscan R cröe md .Obwrtt s⸗ limf Foliũ muteſcẽtibo pcepit iudexvt ſuſpẽderent᷑ oẽs:qð ⁊ factũ eſt. Juuenis aũt ille hoc vidẽs ad pau⸗ perẽ illũ coꝛã iudice cõquerẽtẽ ꝗᷓ erat ſctũs Fra⸗ cſſcus abijt dicens. O pater roga me obſecto ego em̃ feci qð potui fratribo tui 8: ꝛmihi diſpli cuit ſeueritas ⁊ impietas iſtoꝝ ſocioꝛũ meoꝝn. QAui dixit btũs Fraciſc'. Netimeas füli:ego eim te ĩ meu fratrẽ recipio ex nuũc⁊ cepit illũ aplexari ĩ cuiꝰãplexu iuuenis ille excitatꝰ eſt.⁊ totꝰ tcritꝰ ex tali viſiõe ad pᷣoꝛis camerã cucurrit vt hec uli nũciaret:⁊ itrãs camerã illuʒ repꝑit defoꝛ miter ſuffocatũ ⁊ moꝛtuũ.Quo mag territꝰ ad alios — ſocios ꝓperauit⁊ ipos ſilłiter repꝑit ſtrãglatos OQð vidẽs veritatẽ viſiõis iudiciarie cognouit: ⁊ fratrũ pedibo obuolutꝰ frater minoꝛ effectus eſt ⁊ ſecẽ ꝑſeuerauit in oꝛdine.ũ aũt fama tãte rei diuulgata eſſet multi magni viri ⁊ nõnulli epᷣi oꝛdinẽ intrauerũt. Ex ͥᷣ ꝓdigio patent duo Pꝛimo ſeueritas dei ᷓ nõ faciẽtes mibicoꝛdiaʒ pauꝑibo. ⁊ſcðᷣo ei benignitas erga mivᷣicoꝛdes reſpectu illiꝰiuuẽis fratribo ſubueniẽtis.O igit᷑ ſcã elemoſyna quãta ẽ potẽtia tua ꝓfecto tu es illa qᷓ oia nobis bona ipetras: tu es illa q̃ pla/ cas deũ vt nõ mittat nobis flagella quep pctis nr̃is meremur. Uñn Ecci.iij.ðꝛ. Elemoſyna pau peris nõ erit in obliuione.Nõ ꝓ ea reſtituet᷑ tibi bonũ ⁊ iuſticia edificabit᷑ tibi ⁊ ĩ die tribulatio⸗ nis cõmẽoꝛabit᷑. Quinta fructificatio elemo ſyne ðꝛ ipetratõis.Facit em̃ oꝛões nir̃as exaudi ri.vñ glo.ſuꝑ illð Ps. Judica me deꝰ.in fi.ait. Si oꝛõem tuã vis volare ad deũ fac duas alas ſibi:ieiuniũ ⁊ elemoſynã.Jõ Eſa.lviij.ðꝛ. Fran ge eſuriẽti panẽ tuũ ⁊c.ſequit᷑. Lũc inuocabis ⁊ ipᷣe exaudiette:clamabis ⁊ dicet aſſum. Facit q̊ʒ nobis gras diuinas ĩpetrare⁊ bnñdiccioneʒ. vnð ꝓuerb. xij. ſcptũ ẽ. Quiꝓnus eſt ad mĩicoꝛ diã bndicet᷑. Dicit em̃ deꝰ pauꝑi illud Ruth.ij. Sit bñdictꝰ qͥ miſertꝰ eſt tui. 10 Exta fructificatio elemoſyne ðꝛ illuiatio ſ nis.Illuiant᷑ em̃ hoĩes a deo ꝓpt᷑ elemo⸗ ſynas. Patuit de Coꝛnelio centurione: Acx.x.qͥ cũ eẽt gẽtilis qꝛ oꝑib miicoꝛdie ⁊ ele⸗ moſynis inſiſtebat miſit deꝰ ãgelũ ad ipᷣm qͥ di xit eł Deꝰ miſit me ad te vt ãnũciẽ tibi ꝙ elemo ſyne tue aſcẽderũt in ↄſpectũ eiꝰ. Uade g̊ ad Si monẽ petrũ⁊ dicet tibi qͥd te oꝑteat facere.Et ſic mediãte elemoſyna illuiatꝰfuit in fide ⁊ ſaluatꝰ De qua illuiatiòe fit mẽtio in.c.deiñ.circa finẽ. xxvj. di. De hoc etiã habet᷑ alið exẽplũ qð legit᷑ ĩ miraculis virginis Marie:vicʒ ꝙ q̃dã mulier xpᷣiana deuota ipᷣꝰ vᷣginis habebat viꝝ paga⸗ nũ q habes qͥſdã denarios dixitvxoꝛi ſue. Bo⸗ nũ eſſet ꝙ nos daremꝰ bos denarios ad vſurã vt aliqͥd lucraremur ꝓvita nr̃a.Cui rñdit vxoꝛ Nogo te vt ↄ cedas hos ðnarios deo xpᷣianoꝝ ⁊ ipᷣe reddet tibi cctũ ꝓvno.ul ũlle dixit. Et vbi iueniã iſtũ deũ xpᷣianoꝝ. Rñdit illa. ade ad ecckłiam xpᷣiano ꝝ⁊ oibus pauꝑiba qͥ amoꝛexpᷣi ⁊ mr̃is ſue petẽt elemoſynã cõcede iſtos dena⸗ rios. Ipᷣe aũt deus nir reſtituet illos nobis qñũ necitatẽ habebimꝰ.Qð audiẽs pᷣdictus gẽtiliis oẽs denarios pauꝑibo erogauit.Cũ aũt indige ret poſt aliq̊s dies dixitvxoꝛi ſue. Uellem ꝙ iſte deꝰ xpᷣianoꝛũ nobis redderet aliquã partẽ pe⸗/ cunie ſibi ↄceſſe.Et illa rũdit. ade ad eccłiam 2 ibi inuenies aliqͥd. Cũ aũt itraſſet eccłiaʒ ſta⸗ tim inuenit denariũ argẽteũ ⁊ magna cũ leticia poꝛtauit vxoꝛi.Illa aũt dixit. Sufficit hᷣ dena⸗ rius ꝓ nũc.vade ̊ ⁊ eme nobis necaria. Perre xit igi᷑ ⁊ emit piſce in cuiꝰ coꝛꝑe inuenit lapideʒ pᷣcioſum:quẽ de ↄſilio vxoꝛis poꝛtãs artificib gẽmarijs vẽdidit eis ꝓ ducẽtis ſiuetrecẽtis au reis. Tũc dixit illi vxoꝛ eiꝰ. Ita remunerat deꝰ nf̃ illos qfaciũt elemoſynas amoꝛe ſuo. Rñdit aũt ille. Vere bonꝰ ⁊ pius eſt deꝰ iſte:ꝛ mat᷑ ſua plena eſt mip̃icoꝛdie:⁊ iõ volo effio xpᷣianꝰ.Et ſic ũluminatꝰ in fide ĩ elemoſynis faciẽdis per⸗ ſeuerautt. „ j. Epern⸗ fructificatio elemoſyne ðꝛ pꝛe⸗ nis. Scptũ ẽ em Ecci.xvj. Miſicoꝛdia facit lo cũ vnicuiq; ſᷣm meritũ opeꝝn ſuoꝝ. Quadrupli citer aũt deꝰ remũerat faciẽtẽ elemoſynã.Nã ei qͥ ꝓ amoꝛe ſuo dat bona tꝑalia pauꝑi ipſe dat bona tꝑalia ad ſuſtẽtatiõʒ. Coꝛꝑalia ad cõſola tionẽ:⁊ ſpũalia ad iuſtificationeʒ: ac celeſtia ad głificationẽ. Uñ Eſa.lviij.ðꝛ.Frãge eſurieti pa⸗ nem tuũ ⁊c̃.⁊ ſequit᷑.⁊ ſanitas tua citiꝰoꝛiet᷑:qð refert᷑ ad bona coꝛꝑalia:⁊ añ faciẽ tuã ibit iuſti cia tua qdð refert᷑ ad bona ſpũalia.Et glia domi ni colligit te:qð refert᷑ ad bona celeſtia. Et eris q̃ſi hoꝛtꝰ irriguꝰcuiꝰnõ deficiẽt aque:qð refert ad bona tꝑalia:q̃ ſica deo elemoſynaꝝ largitõe cõtinuant᷑ vt nunq; deficiãt. Ideo inqᷣt Aug.in tract᷑. de oꝛõe ⁊ miicoꝛdia. Mivᷣicoꝛdia tantũ efficacie obtinet vt autoꝛẽ ſuũ ſine pᷣmio eſſe nõ patiat᷑ Scriptũ eſt em Ecci.xij. Benefac iuſto 7 inuenies retributõʒ magnã:⁊ ſi nõ ab ipᷣo cer te a deo. Nec mirũ ſi deꝰtantũ honoꝛat faciẽtes elemoſynas cũ ipᷣe ab eis honoꝛet᷑:dicẽte Salo mone ꝓuerb.xiiij. Honoꝛat dñʒ qͥ miſeret᷑ pau perj. O ſctã elemoſyna tu es illa q valde places deo. Uñ ꝓuerb. xxj. ðꝛ.Facere miicoꝛdia magꝭ placet deo qᷓ; victime.⁊ Oſee.vj.inqt dñs. Mi⸗ ficoꝛdiã volo ⁊ nõ ſacrificiũ.traſſũptiue de peñ. di. .c. libẽter. .l.di.c.põderet. Pꝛoptea inquit ꝓpbeta Mich. vj. Indicabo tibi hõ qiud ſit bo num ⁊ qͥd dñs reqrat a te:vtiq;ʒ facere iudiciũ⁊ diligere mißicoꝛdiã.De qua mia inqᷣt Tullius in oꝛatiõe facta ꝓ laude ceſaris vt recitat Aug. libꝛo.ix.de ciuitate dei.c.ix.⁊ ad Amãtium.ca.x. Nulla de virtutibo plurimis gratioꝛ aut admi rabilioꝛ eſt miſericoꝛdia. Homiĩes em̃ ad deos nulla re ꝓpiꝰ accedũt qᷓ; ſalutẽ hoibꝰ dãdo.Id⸗ circo inqᷣt ſaluatoꝛ Lu.vj.Eſtote miſericoꝛdes latiõis. Magnã em̃ remũeratõʒ ⁊ glo riã recipiemꝰ in regno celoꝝ ꝓ elemoſy⸗/ Bermo ſicut ⁊ pater veſter celeſtis miſericoꝛs eſt.trãſſũ ptiue in.S.ex his.xxiij.q.iiij. Heati em̃ mibicoꝛ des: qm̃ ipᷣi mĩicoꝛdiã coſequent᷑ Matth.v. Facite ̊ vobis amicos de mamona iniqᷣtatis: vt cũ defeceritis recipiãtvos in eterna taberna⸗ cula Luce.xvj.Scriptũ eſt em̃.j.ad Chimo.iij Piectas ad oia valec ꝓmiſſionẽ habẽs vite que nüũc eſt ⁊ future. Pars ſcdᷣa de obligatiõe elemoſꝛne. Etcuũdo ĩ iſto ſᷣmòe vtvideamꝰ q̃liter teneamur facere elemoſynã ſciẽdũ eſt pᷣus ſᷣm Alex.de al.in.iiij.pte ſũme in tract᷑.de elemo.q.iiij.?⁊ btin Tho.ij.ij q.xxxij. ꝙ ſeptẽ ſunt opa miicoꝛdie coꝛpalia:et ſeptẽ ſpu alia. Coꝛꝑalia ↄtinent᷑ in h̊ vſu.UViſito poto cibo redimo tego colligo cõdo.De pꝛimo oꝑe ſcptũ eſt Ecci.vij.Nõ te pigeat viſitare ĩfir⸗ mũ.Ex hoc em̃ in dilectiõe firmaberis.Et Jaco bi. v. Religio mũda ⁊ ĩmaculata apð deũ ⁊ pa⸗ trẽ hec ẽ᷑:viſitare pupillos ⁊ viduas ĩ tribulatõe eoꝝ.Uñnvt ðꝛ invitaſpa.Frater quidã ingroga⸗ nit quẽdã ſenẽ dicẽs.Ouo frẽs ſunt qͥrũ vnꝰ ie⸗ iunat ſex dieb in hebdomada multũ laboꝛãs. aliꝰ vᷣo ſᷣuit egrotãtib cuiꝰ opꝰ magis acceptũ eſt deo. Rñdit ſenex.Si frater ille qͥ ſex diebꝰ la boꝛãs ieiu nat appẽdat ſe ꝑ pedes nõ põt eẽ eq̃/ lis iülli qͥ ifirmãtibo ðſeruit. Scða elemoſyna eſt potare ſitiẽtẽ:iuxta illð puerb.xxv.⁊ ad Ro. xij.Qui ſitit potũ da illi.Et de bac ſalua.Mat thei.x.ait.Qui potũ dederit vni ex mimis iſtis calicẽ aque frigide tm̃ in noĩe diſcipuli:amẽ di⸗ co vobis nõ ꝑdet mercedẽ ſuã. Tertia elemo ſyna eſt cbare eſuriẽtẽ.Et de hac Tobie.iiij.ðꝛ. Panẽ tuũ cũ egenis ⁊ eſuriẽtib cõede. Talibꝰ em̃ paſcetibo pauꝑes dicet xpᷣs ĩ die iudicij illð Mat.xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mãducare. Quarta elemoſyna ẽ redimere captiuos ſol⸗ uẽdo ꝓ eis debita ipᷣoꝝ.vt vificet᷑ illð ad Hebᷣ. x. Nã ⁊ vinctis cõpaſſi eſtis. Itẽ defendẽdo ipo tẽtes ⁊ pauꝑes ab oppꝛimẽtibo eos. Et de hac Ecci.iiij.ſcriptũ eſt.Libera eũ qͥ iniuriã patit᷑ de manu ſuꝑbi. Quita eſt veſtire nudũ.De qua Au.iij.ðꝛ.Qui habet duas tunicas det vnã nõ habẽti. Sexta eſt colligere hoſpites.De qua ðꝛ Eſaie.lviij.Egenos vagoſq; induc in domũ tuã.Et de hac miſicoꝛdia cõmẽdat᷑ Abꝛahã.vñ vt hr̃ Geñ.xviij.recepit ĩ domũ ſuã ãgelos:iĩmo ipᷣm dñm cũ putaret ſe reciꝑe ꝑegrinos. Egit᷑ q̊ʒ i vitaſpa.ꝙ qͥ dj Martinꝰ noie monachꝰ valde honoꝛabilis in ſuo mo naſterio viſitatiõis gra ad alið monaſte riũ ꝑgebat. Invia aũt lepꝛoſũ quẽdã reppit vo lentẽ ad ſuũ hoſpitiũ redire ſʒ pꝛe laſſitudie nõ valẽtẽ. Uir aũt dei eiuſdẽ lepꝛoſi laſſitudinẽ mi ſeratꝰ:palliũ quo veſtiebat᷑ in terrã ꝓtinꝰ piecit ⁊ expãdit ac deſuꝑ lepꝛoſum poſuit:eumq; ſuo pallio vndiq; cõſtrictũ ſuꝑ humeꝝ leuauit ſecũ q; reuertẽs ðtulit.Cũq; iã monaſterij foꝛibus II app:opinq̃rèt abbas eiuſdẽ mõaſterij magnis vocibo clamare cepit.Currite frẽs ⁊ ianuas mo naſterij citiꝰ aꝑite:qꝛ frater Martinꝰ venit poꝛ tans dñm ieſum xpᷣm. Stati vovt martinꝰ ad monaſterij poꝛtã ꝑuenit is qͥ lepꝛoſus eſſe pu⸗ tabat᷑ de collo elꝰ exiliẽs:⁊ in ea ſpecie apparẽs qua recognoſ ab hoĩb ſolet ſaluatoꝛ nr̃ ad ce lũ aſpicete Martino redijt:eiq; aſcẽdẽs dixit. Martine tu nõ erubuiſti me ſup terrã:⁊ego te noõ erubeſcã ſuꝑ celos. Cũ aũt pᷣdictꝰ ſctũs vir monaſteriũ ingreſſus eſſet dixicilli abbas.Fra ter martine vbi eſt ille quem poꝛtabas. Culĩ ille rñdẽs dixit. Ego ſi ſciuiſſem qͥs erat tenuiſſẽ pe des eiꝰ.Et narrabat ꝙ dũ eũ poꝛtabat nullum pondus ſentiebat.Oe hoc etia laudant᷑ illi duo diſcipuli xpᷣi euntes in emaus q eũ cogerũt ad hoſpitãdũ ſecũ credẽtes ipᷣm eſſe gegrinũ.vnde meruerũt eũ cognoſcere in fractiõe panis.vt hr Lu.xxiiij. Hoſpitalitatis aũtvtus maxime cõ⸗ mẽdat᷑ in.c.j.xlij.di. Septima elemoſyna eſt moꝛtuos ſepelire.De q̃ laudat᷑ LZobias eſ.j.c. vbi ðꝛ. Moꝛtuis atq; occiſis ſepulturã ſolia⸗ tus exhibebat. Ad has ſeptẽ elemoſynas redu cunt᷑ oẽs alie ſubuẽtiões coꝛpales q̃ pñt fierip⸗ ximo.vt inqͥt btũs Tho.vbi FX75. ANMQ◻⁊ Unt autẽ alie ſeptẽ elemoſyne ſpũales q̃ ſdtinent᷑ in h vᷣſu. Cõſule caſtiga ſolare re mitte fer oꝛa. Et iſte elemoſyne ſpũales ſũt dignioꝛes coꝛpalibo.vt inqͥt Alex.ð ał.vbi q Et ſub pma dictõe.ſ.ↄſule cõpꝛehẽdunt᷑ due ele moſyne:vicʒ docere ignoꝛãtẽ:⁊ cõſulere dubitã tẽ.De quib ðꝛ Jaco.vlt᷑.Frẽs mei ſi qͥs ex vob errauerit a vᷣitate ⁊ ↄuerterit qͥs eũ:ſcire dʒ ꝙ qᷣ conuerti fecerit pctõꝛẽ ab erroꝛe vie ſue ſaluabit aiam eiꝰa moꝛte.Scriptũ q̊ʒ eſt in.c.inter oꝑa. extra ð ſpon. vbi Clemẽs tertiꝰ inqͥt. Inter opa charitatis nõ mimũ eſt erratẽ ab erroꝛis ſuiſe⸗ mita reuocare. Btũs igit᷑ ille qͥ errãti ſeu dubi⸗ tãti ꝓximo ðᷣt illð.iij. Reg.j.Accipe ↄſiliũ a me: ⁊ ſalua aiam tuj. Tertia elemoſyna ẽ caſtiga re delinqntẽ cũ charitate.De qua in.c.tria ſunt gña.xlv.di.ðꝛ:ꝙ elemoſina ẽ delinqntes coꝛri⸗ gere:⁊ errãtes in viã deducere vitatis. Quar ta eſt remittere iiurias.De qua ðꝛ in.d.c.cria.qꝙ magna eſt elemoſyna pꝑcere illis qͥ offendef̃t. Et in.c. due ſunt. xlv. di. ⁊ ſũt vba Aug.i lib.l.ome liarũ:om̃ł.vj.ſcriptũ eſt. Elemoſyna coꝛdis eſt dimittere a qͥ q leſus eſt.multoq; maioꝛ: ẽ hec elemoſyna qᷓ; coꝛꝑis. Quita elemoſyna eſt cõ ſolani triſtes. De qua Ecci.vij.ðꝛ. e deſis plo⸗ rãtib in ↄſolatõe:⁊ cũ lugẽtibo ãbula. Et.j.ad Theß.v. Cõſolami puſillanimes ⁊ inuicẽ edifi cate alterutꝝ inquit Apłs. Sexta eſt ſuppoꝛ tare defectꝰ ꝓximi:iuxta illð ad Gał.iiij. Sup⸗ poꝛtate inuicẽ in charitate.Et eiuſdẽ epłe.vj.ca. iterũ ait Aplus.Alter alterius onera poꝛtate:⁊ ſic adimplebitis legem xpᷣ̊i. Septima eſt oꝛa re pꝛoviuis ⁊ defuncis. Jacobi.v.ait Aplus. miner eſcisr ubdas n das. Aule umniſehe ter nulun unk lde ogenit 4 Grinüppoe hansb, manmedi lnoſenack cdusciſe Ammiſola, hoſnas Nar. 4 nehüles kſolann ne ſoödles aAxbis icenk duecle ſular dudei nlgsaros ſer z tſveſalusbit ncinoge. uro mons ſuiſe⸗ nia mdob⸗ Ne Münne. ncuſone nnärs den ms. Quer in deN offnden gilölene na ordsck zman: ihet noſnacko nedaſisplo la. t ſ inuice edlf neſtſuppe⸗ lii. On Nieplen goperur! Ape Oꝛate pinuicẽ vt ſaluemi.⁊ Mattch. v. ait dĩñõs. Dꝛate ꝓ pſeqncibo ⁊ calũniãtib vos. He autẽ elemolyne tã ſpuũales q; coꝛꝑales ↄtinẽtur ĩ bis Sis ſolicitꝰ viſitare infirmos Debiles antiquos ⁊ cõditionatos Quantũ tu poreris queras adiuuare Nõ ſinas aliquẽ fame crucaan Des pauperibꝰ quod ſuperfluũ habes Si vitam eternã deſideras nanciſci. Sitienti poꝛrige potum Sis benignus erga captiuos AUt eos liberes:ſoluas capture mercede auper nudus a te veſtiatur . n do mü tuam recipe peregninu CTura vt moꝛtuus bene ſepeliatur. He autẽ ſunt ſpũales elemoſyne. Officiũ illius qui eſt ſapis Eſt cõmunicare ſuũ intetum Et bene magiſtrare inſufficiẽtem Conſulere imperitis Demonſtrãdo viam ad eternõ vitam vᷣſibo vulgarib). Et pmo coꝛꝑales be ſunt. Juua animã cuius gratia xpᷣus moꝛtuꝰ Tum charitate coꝛrige peccatoꝛẽ Auiſes pꝛoximũ de ſuo erroꝛe Hꝛa ne velit offendere creatoꝛẽ Ignoſcas inimico ex coꝛdenõ ſimulato Iniurie accepte ne ſis memoꝛ. JIs qui remittit in celũ ſublimatur Tum homine tribulato piecatẽ babeas Konſolare afflictũ ſi charitatẽ habes Sola aduerſitas amicũ verum demõſtrat Sufferas ſocium qui te onerat D Viue in pace inter cõtentioſos Facies rem ratam eterno ſpo nſo Bes viuis ⁊ moꝛtuis oꝛa deum om̃ipotẽtem t det paradiſum ⁊ ignoſcat roꝛmẽtis Non eris in charitate aliter ſi feceris R Is ita declaratis ꝗrit᷑: vtꝝ hõ teneat᷑ ad hb faciẽdũ elemoſynã ſub pena pcti moꝛta lis. Claꝝ eſt em̃ ꝙ ſꝑ qͥs peccat ſaltemve nialit᷑ qñ põt ſubuenire ꝓximo indigẽti ⁊ non ſubuenit m oẽs doc.Nã hõ hoĩ obſequiũ ⁊ of ficuʒ debet. l. in cõmodato.S.ſicut.ff.cõmo.l.ſi nõ ſoꝛtẽ. S. libertus.ff.de cõdi.inde.⁊.l.ſeruus ea.ff. de buis expoꝛ.Et rñdeo ſᷣm Rich.iĩ.iliij.di. xv.⁊ cõiter oẽs theol·in ea.di.ꝙ cũ pᷣceptũ ð ele moſyna ſit affirmatiuũ lʒ obliget ſꝑ nõ tñ ob⸗ ligat ad ſemꝑ:ſʒ ꝓ loco ⁊ tꝑe ſᷣm doctrinã datã a theol. de pᷣceptis affirmatiuis:vt hr̃ ꝑ Tho.ij. ij. q. cl. ar. ij. in ſolutõe.ij.arg.⁊ ꝑ ſctm̃ Bona.in ij. di. xxix. in qſtiõib⸗ circa litterã.? Scotũ in.iij. dl. ix.⁊ Rich.in.iiij.di.xxvj.ar.iij.q.iij.⁊ Alex.de ales in.iij.pte ſũme in explanatiõe decalogi.c. j. Et ideo inqͥt Rich̊.nr̃ vbi S.ꝙ cõſiderãda eſt fa cultas habẽtis ⁊ miſeria indigentis.Si em̃ hõ habet aliqͥd qð nõ ſit necariũ ſuſtẽtatiõi ſue na ture:nec illoꝝ quibs tenet᷑ ſubuenire ſicut ẽvxoꝛ xV filij ſerui ⁊ ancille:⁊ ſit cauſa necitatis ſeu nota bilis indigẽtie ex pte illiꝰ cui dãdũ eſt ita ꝙ imi neãt ꝓbabilia ſigna extreme necitatis tũc tenek ſubuenire indigẽti ex pꝛecepto. Si vo hõ habet aliqͥd ſuꝑfluũ n tm̃ ſuſtẽtatiõi nature ſʒ etiã de cætie ſui ſtatꝰ tenet᷑ de illo facere elemoſynã pau peribo:etiã ſi nõ inueniant᷑ qꝗͥ ſint ↄſtituti in pꝛe dicta necitate. Cõcuſio ò eſt ꝙ in caſu extreme necitatis vel quaſi ꝗͥs tenet᷑ ſubuenire indigẽti qñn poteſt. vt inqͥt Tho.ij.ij.qxxxij. habet᷑ ĩ ſũ⸗/ ma cõfel. lib. iij. ti. viij. q. llij. Ad hoc em̃ qͥſq; te⸗ netur pmo lege diuina. Unicuiq; em̃ deꝰ man⸗ dauit de ꝓximo ſuo Ecci.xvij. Itẽ deꝰ charitas eſt ⁊ qͥ manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo.j. Joh.iiij.Et ideo qͥ nõ facit oꝑa charitatis ↄtraniꝰ eſt deo.vt ðꝛ in.c.abijt.xj.q.ii,j. Scoo ad hoctenet᷑ lege naturali:q dicit vt ꝗſq; faciat alteri qð deſiderat fieri ſibi Lobie.iiij. ⁊ hbabet in.c.humanũ genꝰ.di.j.Et ideo btũs Job hoꝛ⸗ tatur nos ad miſ̃icoꝛdiã exẽplo oim creatura⸗ rũ dicẽs ſui li.cxij. Introga iumẽta ⁊ docebũt te:volauilia celi ⁊ indicabũt tibi:loquere terre et rñdebit tibi:⁊ narrabũt tibi piſces maris. Pꝛi mo igit᷑ nos mittit ad iumẽta.Et iſtud patet in elephãtib:qꝛ ſivnus cadit ceteri currũt ad ſub leuandũ eum. Patet etiã in equabo:qꝛ ſi mater vniꝰpulli moꝛit᷑ alie ſuſcipiũt filiũ ad nutriẽdũ Deinde mittit ad volatilia:⁊ iſtud patet in cico nijs q̃ parẽtes ſenes in nido collocãt ⁊ nutriũt. Itẽ in aquila q̃ pꝛedã ſola nõ cõedit: ſʒ auib⸗ ſe ſequẽtib partẽ dimittit. Patet etiã ĩ chobar:ð quo dicit Phᷣus in lib.de aialibo ꝙ aquila qñ tres pullos babet nimis grauat᷑ in paſcendo il los:⁊ ideo vnũ a nido eijcit:⁊ auis q̃ arabice ðꝛ chobar eũ ſuſcipit ad nutriẽdũ. Deiñn mittit ad terrã: de qua inquit Amb. Noli eſſe deterioꝛ in ſenſibili elemento: terra illos fructꝰ quos affert nõ ſuis vſibo vendicat ſed tuis miniſtrat obſe⸗ quijs. Tu vo frucꝰ illiꝰ inuadis ⁊ tibi ſoli cõ⸗ dudis. Deinde mittit ad piſces. Et iſtud patetĩ delphinis qͥ hoĩes moꝛtuos in mari ad litus poꝛtãt. Patet etiã in cõchis marinis q ſo ſunt clauſe.quidã aũt piſcis ad eas paſtũ defert: ad cuiꝰ tactũ ille ſe apiũt qͥ paſtũ in eas ꝓijcic ⁊ re⸗ cedit. Albertꝰ aũt in tract᷑.de virtutibo politicis in. c. de mißicoꝛdia diffuſius declarat pᷣdicta di cens. Hecvirtꝰ nobiliſſima medullitꝰ ſiceſt na ture impꝛeſſavt eã doceat ⁊ oſtẽdat oĩis natura creata ſiue ſit celeſtis ſiue terrena. Nam vt taceã de diuina mibßicoꝛdia qua plena eſt terra:⁊ de miicoꝛdia ãgelica ad humanã naturã venia⸗ mus ad aliã. Nã coꝛꝑa celeſtia q;uis nõ viuãt nec ſentiãt nec ĩtelligãt:nobis tñ influere nũ qᷓ; ceſſant res vite necarias generãdo:⁊ eas quãtũ neceſſe eſt ↄſeruãdo. Itẽ palnete ⁊ oẽs ſtelle no bis nõ ceſſãt ſᷣuire nocturnas tenebꝛas repellẽz do: aerẽ depurado: vniuerſa illuminã do:inigi⸗ da calefaciẽdo:nimis calida frigoꝛetẽperando ☛☚ Bermo ſicca nimis humecãdo:⁊ nimis humida vt ex pedlit deſiccãdo. Item qͥs vlla expᷣmere lingue poſſʒ quãta nobis auxilia ferat ignis ſine quo hõ viuere nõ poſſet. Itẽ aer quo ad momẽtũ ca rere nõ poſſumꝰ. Quis enũciet ſe eruitia aquaꝝ manũ ⁊ fluminũ:fontiũ ⁊ puteoꝝ.Quis dice⸗ re poſſit vᷣbo quãta nobis grana terra gignit. Numera ſi potes aues aeris:⁊ fructꝰ ⁊ genera ⁊z aialia terreni coꝛꝑis. Itẽ ↄſidera quata ſit mi ſericoꝛdia inter mudani coꝛꝑis mẽebꝛa inter ſe tam diſtãtia tam diuerſa dum ſuꝑioꝛa influũt in media:mediaq; in infima:⁊ oĩa mutuo ſibi ſunt fᷣuiẽtia. N luna lumèẽ qð a ſole recipit ter ris infundit.Itẽterra om̃e qð vtute celeſtis in⸗ fluentie gignit aialibo tribuit.ſilłiter aqua ⁊ aer facit. Ulteriꝰ cõſidera minoꝛis mũdi mẽbꝛa in quibo ꝑfecta apparet miſ̃icoꝛdia dumvnũ mẽ⸗ bꝛum ſic totũ alten ſeipendit ꝙ gladijs ꝓ alij 8 ſe exponit:ꝓ alio ſponte ſe vulnerari facit: tã ſolicite vnũ alteri ſeruit:⁊ ꝙ vnũ de altero vin⸗ dictã nõ expetit. Mirabile valde:qꝛ nunq; iter eliuſdẽ coꝛꝑpis mebꝛa vlla oꝛitur diſcoꝛqia: vlla * ad alteruũ inuidia:vlla reſpectu alteriꝰ arro gan tia ſʒ ſy cõpaſſio pia ⁊ milſericoꝛdiavera ex inti⸗ mis medullaꝝ creata. Nã coꝛ mẽbꝛoꝛũ nobiliſ ſimũ creatõe pꝛimũ:carne ſolidũ:motu ↄtinuũ vᷣ̈tute ꝑmaximũ: oibus mẽbꝛis coꝛꝑis vitã ad miniſtrat ⁊ motũ. Item omia coꝛpoꝛis mẽbꝛa coꝛdi ſunt ſeruiẽtia ⁊ ei obtẽperãtia:ꝛ dolẽti cõ⸗ dolẽtia:⁊ moꝛtificato cõmoꝛiẽtia.Eteſt notabi le ꝙ ⁊ ſi coꝛꝑa ſuperioꝛa ⁊ celeſtia nulla ab infe rioꝛibo ⁊ terrenis recipiãt ſeruitia. ipis tñ influe re nunq; ceſſant queq; bona. Item aia influit i coꝛpus ſenſum ⁊ vitã q;uis ab eo multũ ſit pꝛe grauata:imo aia intãtu coꝛpoꝛi ſuo cõpatit᷑ vt coꝛꝑe inciſo ipᷣa non inciſa doloꝛis gladio ꝑfo retur:⁊ que nũqᷓ; comedit nũqᷓ; bibit ⁊ꝛ nunqᷓ; doꝛmit: iſta tamẽ coꝛꝑi indigenti appetit. qui⸗ bus ſubtractis coꝛꝑis cõpaſſiõe tabeſcit. on ergo del ſe credat eſſe qui hactãta caret virtute: nec diuio igne ſe credat ardere qͥ coꝛ piũ ſe einue⸗ nit ad pꝛoximũ nõ habere.am cõſtat per ſe ꝙ ferrũ eſt duriꝰ humano coꝛde:nec minꝰ cõſtat cternũ ac diuinũ ignẽ hoc creato igne potẽtioꝛẽ exiſtere:imo ipᷣm vtute in ĩfinitũ excedere. Extñ hic materialis ignis dũ in ferrũ agit ipᷣm vtiqʒ molle facit:⁊ ſi eius actio fuerit foꝛtis ip̃m diſ⸗ ſoluẽs penitꝰ liqfacit. JIgit᷑ multo mag coꝛ qð diuinꝰ ignis incẽdit durũ vtiq; eſſe neqᷣt ſʒ totũ pierate liqſcere incipit. Ergo tu qͥ coꝛ durũ ⁊ nõ piũ habere te ſentis ſcias certiſſime ꝙ in te diui nũ incẽdiũ nõ exiſtit.Nõ em̃ poteſt eẽ coꝛ ferreũ vbi diuinũ ardet incẽdiũ.Ferro ergo durioꝛ eẽ cognoſcit᷑ qui ꝓximo ſuo patiẽti nõ ex toto coꝛ⸗ de compatit᷑:nec cũ infirmãtenõ infirmat᷑. Itez nobilioꝛ ⁊ potẽtioꝛ eſt ſanguis huma nꝰ qᷓ; hirci nus:ſʒ adamas hircino ſanguie rumpit᷑. Ergo coꝛ illud adamãte eſt duriꝰ qð hũano ſanguie 7 nõ mollit᷑ ⁊ hoc de ſanguie redẽptoꝛis verũ eſſe oñndit᷑. Itẽ maioꝛ eſt cõiũctio mẽbꝛoꝝ ſpũ aliuʒ in coꝛꝑe ſpũ ali qᷓ; coꝛpaliũ iĩ coꝛꝑali.qꝛ coꝛpus ſpũale eſt lõge nobilius coꝛꝑali. At vbi maioꝛ vnio maioꝛ eſt cõpaſſio:qꝛ nõ ẽ alið doloꝛ (ceſte ho)q; partiũ diuiſio et iõ doloꝛoſiꝰſeꝑant᷑ qᷓ oꝛtius vniunt᷑. Ergo maioꝛ eſt cõpaſſio mẽbꝛi ſpũalis ad ſpũale q; coꝛꝑalis ad coꝛꝑale.Sed oino ẽ ipoſſibile vt patiat᷑ mẽbꝛũ aliqð coꝛꝑale ſine oĩim alioꝝ cõpaſſiõe:q̊ magis eſt ipoſſidile ſi dia valeat ĩ ſpũali coꝛꝑe. Eſt ̊ certiſſimũ nec ducẽdũ in dubiũ ꝙ qͥ doloꝛẽ fratrj ſui nõ ſentit mebꝛũ ſpũalis coꝛꝑis non exiſtit:qꝛ nec mẽbꝛũ ꝑpaliticũ vel a coꝛꝑe oino pᷣciſum eſt doloꝛ) coꝛ⸗ poꝛis ſenſitiuũ. Rideãt &̊ miſeri qñ audiũt ꝓxi mũ cecidiſſe.Nã h̊ eſt ſignuʒ ceniſſimũ ꝙ ſunt mẽbꝛa diaboli ⁊ ñ xpᷣi:miſicoꝛdia em̃ ẽ medul le ſimillima q̃ eſt oſli durlciei vngitiua ⁊ miti gatiua ac ariditatis tẽperatiua.uc aĩaliũ po⸗ nant᷑ exẽpla. Nã paſſeres filios nutriũt alienos ſicut ⁊ ſuos:⁊ ſi vnꝰ ſit captꝰ ab alijs ei toto poſ ſe ſuccurrit᷑ ⁊ ab eis in ipᷣis vinculis enutrit᷑. Itẽ colũba filios aliarũ nutrit:⁊ ſi vna aliã errantẽ iuenerit eã ad ſe reducit ⁊ reco lligit. Itẽ qð ma⸗ gis eſt falco auis pᷣde cui ðberet eẽ naturalr coꝛ crudele:filiũ quẽ aqͥla abijcit ex pietate fcolligit ⁊ cũ filijs ſuis in nido ponit ⁊ vc ꝓpꝛiũ nutrit. Itẽ lupa fera crudeliſſima voꝛacitati ⁊ rapaci⸗ tati aſſueta ſĩueni ad infantulos eſſe pia.Nã ſi pueꝝ vagiẽtẽ a mf̃e derelictũ iueniat ipᷣm vt ðꝛ nutrit ⁊ lactat. Uñ Aug.ſᷣmvnã opinionẽ ðt ꝙ Remus ⁊ Romulꝰvrbis romane ↄditoꝛes qͥs mjr̃ qꝛ vᷣgo credebat᷑ piecit lupa nutriuit:q;uis alij dicat ꝙ fuit q̃dã meretrix ſic vocata aqᷓ me⸗ retricũ loca dicta ſunc lupanaria. Itẽ leo ſeuiſſi ma fera neſcit hoĩ q̃ſi iraſci:maxime ſi ab eo le⸗ ſus ñ fuerit:ſʒ ad hoĩeʒ naturalr piꝰ exiſtit. quẽ ſi aſꝑa fames nõ coegeritpſtratis hoĩbo parcit: ⁊ſi captiuos hoĩes obuios habueritilleſos ab ire ꝑmittit:⁊ eos ꝑ deſertũ aſſociãs viã illis oſtẽ dit. Sed pꝛohdoloꝛ qꝛ parcit hoĩ leo:⁊ nõ ꝑcit hoĩ homo. Ploꝛat cocodrillꝰ natura ſeuiſſimꝰ poſtq; hoĩem occiderit:ſʒ ridet hõ natura man ſuetꝰ poſtq; ſuos pximos vulnerauerit vel ad moꝛtẽ adduxit.Elephas ſi hoĩem in debto iue⸗ nerit pᷣmo ne eũ terreat aliq̃ntulũ de via ſe ſub⸗ trahit ⁊ greſſũ figit:deinñ paulatim ipᷣm pᷣceditꝛ illiviã ondit.Et ſi draco illis occurrenit ꝓ defen ſiõe hoĩs ſe draconi opponit ⁊ eũ ꝓ poſſe defen dit. Uide poꝛcoꝝ clemẽtiã ad alios: nã dũ vnꝰ clamat oẽs ad illũ iuuandũ accelerãt. Itẽ nota admirabilẽ pietatẽ quoꝛũdã auiũ ad parentes. Eſt em̃ aconijs eximia erga filios pietas ⁊ ſimi liter filioꝛũ ad parẽtes.nã quãtũ expẽdũt tem⸗ poꝛis in filijs educãdis:tantũ dum ſeneſcũt ab eis vice recipꝛoca adiuuãtur. Coꝛnices quoqʒ; cum genitoꝛes ſuos ꝓ ſenectute a pẽnis nuda⸗ ni contingit: eos fouent pennis pꝛopꝛijs ⁊ eis X umötaliane Whsatoroo sen aAä r higon tanr Piaminllg Wuum. oſehi. ſiſ Miar nNd jopinonideg ne lwsi numucijs wMaοαα Jilooſcuiſi meſi adeole rpo akir gi ns doiw ar. icosb gilo: nogat mnſauiſim⸗ naunan muent vd 1 in dewwinc, jdewuſeſub, nönzaat ummtp den ppoſe Nein s:nu dün⸗ mit Ninon ad arehcs plemsſinl apidüten mſcnacin mices og nnſs:4 dum erxcitãt: vt in pᷣſtinos vſus mẽbꝛa diſſueta Foliũ folicite querũt eſcam: eoſq; tam diu paſcũt do⸗ nec pẽnas ⁊ vires ad volandũ reſumunt. Quo ſuis alis ſubleuãt ⁊ advolõ reducant. Upupa auis cũ ita ſeneſcit vt videre ⁊ volare nõ poſſit:pulli eiꝰeuellũt ſibi pẽnas in ualidas ⁊ liniunt ei oculos quibuſdã herbarũ ſuccis:⁊ ſuis eã fouẽt ſub alis donec penne eiꝰ creuerint ⁊ viſum receperit ⁊ ad pꝛiſtina officia redierit. Glires q̊; longi mures admirabili pie tate genitoꝛes ſuos in ſenecute adiuuant:qᷣb alimenta ſollicite adminiſtrant.Ecce quãta vi⸗ get pietas in bꝛutis que vtinã inueniret᷑ in no/ dis:vt releuaremꝰ neceſſitatẽ in ꝓximis.Ns mi ſericoꝛdia eſt oleo ſimulima cułꝰviriꝰeſt cboꝝ ↄditiua:vulneꝝ curatiua:⁊ doloꝝ mitigatiua ⁊ ſemꝑ loci ſuꝑioꝛis appetitiua. Quia miſicoꝛ dia oꝑa noſtra dulcoꝛat:vulnera aie curat:do loꝛes om̃es mitigat:⁊ ad eterna pᷣmia ſurſum leuat.UVnde notabile valde eſt ꝙ dñs de mote oliueti celos aſcendit in quo intelligi voluic nemo niſi filius mipicoꝛdie fuerit in celũ aſcen dere poterit:et ideo in fine mũdi de ſolis oꝑibꝰ miſericoꝛdie iudicabit.hec ille.Qui etiã in eodẽ c. in pᷣncipio ait. Miſericoꝛdia eſt virtꝰno biliſ⸗ ſima oĩ hoĩ neceſſaria:qꝛ oino nulli ſalꝰeſt ſine ipᷣa. Ipᷣa eſt em vᷣcus diuie iracũdie placatiua. catoꝝ rubiginis abſterſiua:⁊ miſ. ericoꝛdie ꝓxi mi releuatiua. Pꝛedictꝰ etiã doctoꝛ in.c.ſequẽti inqᷣt. Miſicoꝛdie opponit᷑ imiicoꝛdia:duri⸗ cia:crudelitas ⁊ ſeuitia qͥb plena eſt hodie oĩs terra. Sunt em̃ coꝛda hoim lapidibo durioꝛa qꝗ̃ licet ſint valde ſolida:ferro tñ frangi poſſunt vel alia foꝛti materia. Ualde durꝰeſt adamas ſz ſanguine rũpit᷑ hircino:⁊ iter plumbũ poſitꝰ frãgit᷑ ſi malleo feriat᷑. Calde foꝛte eſt ferrũ:ſed ſi a ſtrutione deglutiat᷑ ſui ſtomachi caloꝛe di⸗ gerit. Que eſt ergo duricia hois:vt nec ꝑcuſſa domeð᷑ necxpᷣi ſanguine diuidat᷑:nec diurno in cendio maturet᷑. Uere miicoꝛdia hodie receſſit ab aula:⁊ regnat crudelis duricia moꝛtaliſq; ſe ultcia ſub iuſtiniana clamide palliata. ſub pelle em̃ ouina crudelitas lupina tenet᷑ iduſa.Siłlr murilegꝰſi murẽ ceꝑit cum eo ludendo ſe ami⸗ cũ oñdit ſʒ qualẽ ad eum animũ mẽs gerat pꝰ ludũ aperit:qꝛ eum ↄfractis carnibo ⁊ oſſibo t tũ rodit. Lupus q̊ʒ ſi puerũ iuenit pᷣus cume ludit ac pietatẽ oñdit ſʒ vltimo euʒ occidit ⁊ co⸗/ medit.Cocodrillꝰetiã pꝛius lachꝛymas fundit qñ hoĩem occidit:ſʒ poſt lachꝛymas eũ deuoꝛa re nõ deſinit. Tanta etiã hodie eſt hũana crude litas vt nec ad ſuos hẽat pietatẽ. Sũt em̃ mul ti ſimiles aqͥle que filiũ de nido abijcit ⁊ ci ali/ mẽta nõ tribuit:qð mulieres quedã faciũt duʒ filios ſuos ꝓijciũt:⁊ beſtijs deuoꝛãdos expo⸗ nũt. Poꝛca etiã eſt tãte crudelitatis ꝙ quado multos filios parit oẽs pᷣter pᷣmũ aliquado co ignis ſiue ſempiternalis ĩcẽdij extinctiua: pec/⸗ medit.qð etiã alique mulieres fecerunt qꝗᷓ ſieut biſtoꝛie referũt ꝓpꝛios filios comederũt. Scoꝛ pio q̊ͥʒ poſtq; młtos filios genuit quaſi om̃es occidit ⁊ comedit ſed dũ vnus ex filijs ſagacioꝛ ceteris qͥ hec ꝑpendit ſuꝑ matre aſcendit⁊ invl⸗ tionẽ fratꝝ ſanguinis eã occidit.Itẽ attẽde cru delitatẽ hũana.Eſt em generale in auibo ꝙ nul la auis quantũcũ q; pꝛedalis auè ſue ſpeciei co medit. Unð accipitres accipitribꝰ parcũt:⁊ fal⸗ cones falcones nõ comedũt.⁊ idẽ beſtie faciunt ſed hoies ſeinuicẽ deuoꝛare no deſinunt. Unde narrat NHiero.ſe vidiſſe gẽtẽ ſcoroꝛü carnibus veſci humanis:⁊ cũ haberet greges poꝛcoꝛũ ⁊ armẽta ouiũ:illis dimiſſis incidebat nates pa⸗ ſtoꝛũ ⁊ mãmas mulierũ:⁊ illis in cibũ pꝛo de⸗ licijs vtebant᷑. Crudelitas etiã humana nõ ſolũ ꝓximoꝝ filios nõ paſcit ſicut facit natura bꝛu⸗ ta:ſed inueniunt᷑ femine ⁊ nõ pauce que occul⸗ te foꝛnicãtes dũ nolũtvideri grauide filios dũ adbuc in ventre ſunt quibuſds medięinis vel herbarũ ſuccis occidũt:vel poſtqᷓ; peꝑerũt eos interiRũt:qð bꝛuta nõ faciuũt. Nam aper q;uis ſit crudelis filios tamẽ intantũ diligit ꝙ; ꝓ eis moꝛti ſe exponit ⁊ crudeliſſimo moꝛſu coꝛũ in⸗ uaſoꝛes inuadit.Et hoc idẽ facit leena q;uis ſit crudeliſſima fera. Lupus q̊ʒ poꝛtat ſuper ſe fi⸗ lios quãdo eum opoꝛtet fugere venatoꝛes. Itẽ ſimia miro modo filios diligit:⁊ quado vena/ toꝛes fugit vnũ ſuper ſe ponit ⁊ aliũ quẽ mag diligit poꝛtat in bꝛachijs. Sed hoies noſtri te/ poꝛis ſequũtur naturã canis. Nam quado ali quis canis percutit᷑ ab omib alijs lacerat᷑. ſic ⁊modo ſi quis cadat nõ ſolũ alij eum nõ iuuãt ſed om̃es ei inſulcãt ⁊ clamãt vt pereat. hec ille. Er quibo omib patet ꝙ qui pꝛoximo nõ miſe⸗ retur beluis ⁊ irrationalibo animalibo ceteriſq; creaturis deterioꝛ reputat᷑.quia contra natura lis legis inſtinctũ operat᷑. Tertio ꝑncpaliter dico ꝙ ad miſericoꝛdiã ꝓximo exhibendã qᷣſq; tenet᷑ lege Moyſaica.vnde Deut.xv. ðt ¶ Hoy⸗ ſes. Pꝛecipio tibi vt aperias manũ tuaʒ egeno 2 pauperi. Quarto ad hoctenet᷑ lege cuange⸗ lica:dicẽte dño Luce.xij. Uendite que poſſide⸗ tis ⁊ date elemoſynã.Et Luc̃.vj. Omni petenti te tribue. Et Matth.v. Qui petita te da ei.vbiꝰ dicit gloſa. Si deeſt facultas da affectum: obſe quiũ vel verbũ.Et Luce.vj.dicit ſaluatoꝛ. Qð ſuꝑeſt vobis date elemoſynã. Si em̃ ad hoc nõ teneret᷑ quis ſub pena peccati moꝛtalis quãdo in neceſſitate extrema eſt pꝛoximꝰ nõ diceret do minus in iudicio ilud Matth. xxv. Ite male⸗ dicti in ignem eternũ.Eſuriui em̃ ⁊ nò dediſtis mihi mãducare ⁊c. Quinto quiſq; tenet᷑ lege aplica. Scriptũ eſt em.j. Johis.ilij. Qui habue rit ſubſtãtiã huiꝰ mũdi ⁊ viderit fratrẽ ſuã neci tatẽ habere ⁊ dauſerit ab eo viſcera miſicoꝛdie quõ charitas dei manet in illo.q̃ſi di.nullo mõ manet. Sexto qᷣs tenet᷑ ad hoc lege canonica Bermo dicente Ambꝛoſio in capitulo.paſce.lxxxvj. di. Sen ce fame moꝛientẽ ſi non paueris occidiſti. eptimo qᷣs tenet᷑ ad hoc lege ciuili.Scriptũ eſt em̃ in.l.necare.ff.de libe.agno. Necare ðꝛ qui alimenta denegat. Que oia ſcens Ambꝛoſius inquit ĩ capitulo.ſicut hi.xlvij.di. Nõ minoꝛis eſt criminis q; habẽtitollere cũ poſſis ⁊ abun gans ſis indigenb denegare. Eſuriẽtiũ panis eſt quẽ tu detines.nudoꝛuz indumentũ qð tu redudis.miſeroꝛũ redemptio ⁊ abſolutio pe⸗ cunia qua tu ĩ archa fodis.tot ergo te ſcias bo na iuadere quot poſſes pꝛeſtare.Et in eodẽ ca⸗/ pitulo etia dicit. Nemo ꝓpꝛiũ dicat qð cẽmune eſt:pluſqᷓ; ſufficit ad ſumptꝰ violenter obtentũ eſt. ? in.c.j.xlij. di.dici᷑. Aliena rapere conuincit qui vlcra neceſſaria ſibi retinere ꝓbat᷑.Dicit ta⸗ men Tho.in quadaʒ queſtiõe de quodlibet. quis nõ obligat᷑ ſub pꝛecepto querere poſitos in neceſſitate:quia eſſet nimis oneroſum ſʒ ſuf ficit ſatiſſacere eis quando quis cognoſcit ne/ ceſſitates eoꝝ:tunc enim tenet᷑ eis ꝓuidge.Unñ Chꝛiſo ſtomus ſuper Matthᷣ. inquit.Quãdo venis ad eccłiam ad oꝛandũ munera tecum in manibo poꝛta. Infirma eſt eniʒ oꝛatio que ele⸗ moſynaꝝ largitate non eſt munita. Date ergo elemoſynã o auari:qꝛ iquit Auguſtinꝰin quo⸗ dam ſermone. Quicquid pauperibus dederi⸗ mus ipᷣm integre poſſidemus.?⁊ Thobie q̃rto diat᷑. Fiducia magna eſt coꝛã ſũmo deo elemo ſyna omnibus facientibus eam. . Pars.iij.huiꝰ.ſ.ð cõditõe elemoſyne. —w Erñrcio circa elemoſynã dico qad hoc vt ſit deo grata debet fieri cum nouẽ cõditionibo ⁊ circũſtantiss. Pꝛia dici Gracioſitatis:ideſt cum hilari⸗ tate ⁊ ſuauitate ⁊ leto animo. Scriptũ eſt eniʒ Eccleſiaſtici xxxv. In omni dato hilarem fac vultum tuum. Et ſecũde ad Coꝛin.ix.inquit Apls. Non cx triſticia aut ex neceſſitate:hilareʒ em̃ datoꝛẽ diligit deus:quod etiaʒ habet᷑xxxij. q.vj.S.ex his.vbi dicitur. Ad bonum autem quiſq; inutiliter cogitur:cum coacta ſacrificia deus aſpernetur. Ideo Hieronymꝰad Julia-⸗ num loquens deillavidua de qua h̃ Marci xij.? Luce.xxj.inquit Paupercula vidua duo era miſit ĩ gaʒophilatiũ.⁊ qꝛ totũ cõtulit qð ha bebat oẽs dicit᷑ in oblatiõe munerũ dei ſuꝑaſſe triſtitia. ? ibidẽ. Cogregatiõi paupen affabile te facto.Et in eodẽ.c.etiã ſcriptũ ẽ. Nõne ardo⸗ rem refrnigerabit ros.ſic ⁊ verbũ meliꝰqᷓ; datuz. Cõtra quod faciũt quidã de quibo Gꝛegoꝛiꝰin quodã ſᷣmõe inqᷣt. Sunt nõnulli qͥ mox vt ab egenis fratribofuerint necaria poſtulata pꝛius in eos cõtumelioſaverba iaculant᷑:qͥᷣ ⁊ ſi rebus miniſteria pietatis efficiũtverbis tamẽ cõtume lioſis hũanitatis gram perdũt. Ita vt plerũq; videãtur iniunie illate ſatiſfactionẽ exoluiſſe cũ poſt cõtumelias dona largiunt᷑.hec ille. Ideo Ecẽi.xx.dict᷑.Oatũ inſipiẽtis non erit vtilẽ tibi: exigua dabit? multũ impꝛoꝑabit:⁊ aꝑtio oꝛis illiꝰ inflamatio eſt:⁊ odibilis eſt hö hmõi. Z Ecuũdg cõditio elemoſyne dicit᷑ celeritatj. ſ Noõ em̃ debetis dare repulſam pauꝑiby. qꝛ ſcriptũ eſt ꝓuerb.xxviij. Qui deſpicit depꝛecantẽ ſuſtinebit penuriã. Uelocit᷑ ̊ dare debemꝰ qð petit᷑.vñ ꝓuerb.iij.dicit Salomon. Ne dicas amico tuovade ⁊ cras dabo tibi cum ſtatim poſſis darc. Ait em Seneca lib.ij. de be⸗ neficijs. Ingratũ eſt bñficiũ qð diu inter dan⸗ tis manꝰ heſit.Et vt ai-t Macrobiꝰ lib.ij. ſatur naliũ. Pars bñſicij eſt ſi quod petit᷑ cito neges Quapꝛopfr᷑ ðt Senecavbi s.Nihil carius emi qᷓ; qd mtis pꝛecibo cõparat᷑. Et Ecci.iiij.c.inqt ſapiẽs. Coꝛ inopis ne afflixeri:? ne ptrabas da tum anguſtiãti.Et de hoc głiabat᷑ Job.xxxj.c. ſui libꝛi dicẽs.Nõ negaui quod volebã paupe ribus:⁊ ocłos vidue ſpectare nõ feci. Cõtra qð faciũt milti qͥ paupꝑibo ad oſtia eoꝝ pulſantibꝛ cdamãtibo diu nihil rñdẽt:⁊ demũ dicũt. Ite cũ deo. qðᷣ quidẽ verbũ lʒ in ſe ſit bonũ nõ tamẽg vadãt ſine pane ⁊ alijs necarijs bonũ ẽ eis: nec illis qͥ cos tałr licẽtiat vel poſt multas pᷣces ali quid dãt.Et ideo qͥvult deo placere debet q;pꝛi mũ poteſt qð poſtulat pauꝑi dare ⁊ poſtea mit tere eũ cũ deo ⁊ oibus ſccĩs.Nã Aug.in lib.qͥn⸗ quaginta omeliaꝝ omel.xl. dicit. Perfecta mi⸗ ſericoꝛdia ẽ vt an occurrar eſurlẽti cibi q; roget mẽdicus. Nõ eſt ꝑfecta miſericoꝛdia ſi pꝛecibꝰ extoꝛquet᷑.Quãtũ vᷣo placeat deo cito facere ele ð locupletes:qm̃ nõ põdere ſuo ſʒ offerẽtiũ volũ tate penſat᷑. Debet etiaʒ fieni eiemoſyna cum cõ⸗ paſſiõe ⁊ affecu ad pauperes:vt inqͥt Alexã.de ales in.iij. parte ſumme in tracatu de pꝛece⸗ ptis beneficentie.iuxta illud Eſaie.lviij. Cum effuderis eſurienti animã tuaʒ ⁊c̃. Sicut facie⸗ bat beatus Job qui ait ſui libꝛi.xxx.c. Flebam ſuꝑ eum qui afflictus erat:? anima mea cõpa⸗ tiebatur pauperi.Cũ benignitate itaq; fieri de⸗ bet elemoſyna:⁊ nõ cum aſperitate. Ideo dici⸗/ tur Eccli.iiij. Incdlina pauperi aurez tuam ſine moſynã patet per exẽplũ qð legit᷑ de quadã mu liere valde deuota ⁊ pia. Que cũ eſſet in eccleſia in qua cantabat᷑ miſſa acceſſit ad eam pauper . quidã nudus frigoꝛe ⁊ algoꝛe grauiter crucia⸗ tus elemoſynã petẽs. Quẽ cũ mulier aſpexiſſet cogitauit ꝙ ſiꝓ veſte accipiẽda iret domũ ꝑde⸗ ret miſſam:ſi aũt miſſam finiri expectaret pau⸗/ per alßoꝛe cruciaret᷑. Qua de re ad angulũ quẽ dã eccłie prexit clamq; ſe pelliceã exuit ⁊ paupe n dedit. Mirabile dictu cũ pertractuʒ tẽpoꝛis ſtetiſſet in exuẽdo veſtes ⁊ remitrẽdo poſtea ad miſſam rediẽs inuenit ſacerdotẽ dicere eadẽver ba ⁊ eſſe in eodẽ paſſu in q̊ erat quãdo diſceſſit ꝓ faciẽda elemoſyna.Eſtote ergoveloces in da/ do pauperib quod petũt.quia dicit᷑ in cõmu⸗ ni ꝓuerbio.Qui cito dat bis dat.vt notat᷑in. ꝓ unos wi⸗ ope Gun ſicainz dlon.⸗ o nbe⸗ pirif Nſfucn lrere fültan itun e⸗ curas bala ſnth he i iteʒ ſi ille inſti. de fideiuſ.⁊ in. S.plus aũt.inſti. iiij. parte ſũ me: g licitũ eſt imo valde meritoꝛi’iũ ,ſin de aci. Ad hoc en faciendu natura nos iĩuitnat Linð Augꝰ. in libꝛo de eccłiaſticis dogma. alt. que qñ aliqð mẽbꝛũ ledit᷑:ſtatim ad eius adiu Bonũ eſt facultates cum diſpũſatiõe pauꝑib- dönnnd toꝛiũ mittit ſanguinẽ ad locuʒ leſiõis.Et iõ ſirr erogare:ſed meliꝰ ꝓ intentiõe deũ ſequẽdi inſi ; D debet hõ qñ videt indigẽtiã ꝓximi:ſtatim eine ois donare:⁊ ablata ſolictudine egere cuʒ xpᷣo. aann ceſſariũ ſubſidiũ ſubminiſtrare. Ait em Sene/ hec ille.Qnuſtus em̃ diuitijs nõ poteſt paupe niin ca libꝛo.iiij. de bnficijs gratiſſima ſunt bnfica rem xpᷣm ſequi.c.ſo crates.xij.q.ij.Quia igit᷑ me 8 nnls boĩ facilłr occurrentia ⁊ facilia:vbi nulla moꝛa diũ ſapit naturã extremoꝛũ.j. Phiſic,cuʒ pau⸗ Rrmn eſt niſi recpiẽtis verecũdia.Sic aũt nõ faciũt qà peeres naſcamur ⁊ moꝛiamur vita noſtra que ẽ ki B anteq; paupi petẽti denariũ offerat:decies vu mediũ inter pꝛincipiũ ⁊ finẽ debet etiõ in pau⸗ ei nſt tũ auertũt. Et iõ inquit idẽ Seneca.Uidiꝙnõ penrtate foueri:⁊ maxime qꝛ vita noſtra eſt con⸗ Enll en tulit gratis qui cum pᷣcibus accepit. Moleſtũ tinua colluctatio cuʒ diabolo.vt dr̃ ad Epheſ. N em̃ verbũ eſt ⁊ oneroſum demiſſo vultu dicere vj.qui eſt nudus qᷓ;tuʒ ad bona tꝑalia.Et ideo rnnme rogo. Et ꝓpterea dici᷑ Eccłi.xiiij. Ante moꝛtẽ be eciã nos debemꝰ denudari ſi volumꝰ victoꝛio⸗ höhnit 7 netacamico tuo:ideſt noli expecare vt moꝛia? ſe cum ipᷣo luctari.Unð Gꝛego.inquit.udi & DZ vel deficiat in neceſſitatibo:ſʒ ſtatim ec ctiſſime cum nudo luctari debemꝰ. quia ſi veſtitꝰ qͥᷣſq; lm pano ſubueni illi.Et ſubdit idem Sapiẽs ibidẽ. Se cum nudo luctet᷑ ctius ad terrã deijci: qꝛ ha⸗ ouhir cũdũ vires tuas expoꝛrigẽs da pauꝑi.Expoꝛ⸗ bet vnð teneat᷑. Serpẽs em̃:vt dicit mgf byſto. ar d ngẽs ideſt celeriter poꝛrigeſ.Ait em̃ Aug. Qui hoiem nudũ fugit ſed inſilit in veſtitum. Et ſilr NarSalonon dat vt careat tedio iterpellãtis nõ vt reficiat v diabolus ſerpẽs ãtiquus paupes fugit ⁊ in di Gdonbian ſcera indigentis:⁊ reʒ ꝑdit ⁊ meritũ. Debet igi uites temptatiõe ſua inſilit.qui em̃ volũt diui mlhädede elemoſynà faciens imicari üllã mulierẽ foꝛtẽ de tes fieꝑ incadunt in temptationẽ ⁊ laqueũ dia⸗ Nuimnd qua dici Pꝛouer.vltimo. Manũ ſuaʒ apuit boll.j.ãd Thimo.vj. Opus igit᷑ magnevtutis RWRZ inopi ⁊ palmas ſuas extedit ad pauꝑes. In qͥ/ ⁊ ꝑfectiõis eſt om̃ia ex charitate pauꝑib elargi tmkannin bus verbis pꝛomptitudo ⁊ celeritas elemoſy⸗ n ⁊ xpᷣm pauperẽ ſequi.ipᷣo dicẽte Mattheix. — ne deſignatur. C&CO Quecũq; habes vẽde ⁊ da pauꝑib.vbi glo.ait Ciiicit Ercia cõditio ðᷣꝛ charitatis. Nihil enim Omino omia nõ partẽ vt Ananias. Ideo apo R t peſt ad vitaʒ eternã elemoſyna niſi fiat ſtoli hoc fecerũt qui relictis oĩbꝰ ſecuti ſunt eũ. dai ſobeme in charitate:vt inquit beatꝰ Tho.j.ij.q. Unð Matth.xix.? Marq.x.⁊ Luce.xviij.dixe ltiu vltima.ar.vl. ⁊ in.iij. ꝑte.q.vlti.ar.v.⁊ in.iiij.ſen. runt xpo.Ecce nos reliqmꝰ oia ⁊ ſecuti ſumus RK di. xvij. ar. viij. Jõ ĩquit Aug.xxj.de ciulta. del te. Petrus q̊ʒ Act.iij.dicebat.Argẽtum ⁊ aurũ wr MMlanh c.xxvij.Qui facere vult pꝛo pctis ſuis elemoſy⸗ nõ eſt mihi.Ex quibo omibo cõdludit ꝙ large ⁊ u uir i nas: pꝛius eas iĩcipiat facere in ſeipo. Et ideʒ in abundãter ſunt faciẽde elemoſyne. Pꝛopterea wi titini cõmuniba ᷣmonibo ᷣmõe.ᷣxxiij.ait. Elemoſyna inquit Paulus.ij.ad hor.ix.Qui parce ſemi banüigs,ie tũc aĩaʒ liberat:ſi criminoſus moꝛtifera pcta ia nat parce? m etet. q aũt ſemiat in benedictiõibo Dulnsdctgl ðᷣſerat.Et in.c.in grauibo.iij.q.vij.ðꝛ.Dona ini/ de bñdictõibo ⁊ metet Sugꝑ quibo vᷣbis dicit =Wã5ð quoꝝ nõ ꝓbat altiſſimꝰ:nec reſpicit in oblatio/ Alex.de ales.Nota ꝙ elemoſyna ſemini cõpa⸗ e nib eoꝝ:necin multitudine ſacrificioꝝ eoꝝ ꝓ⸗ ratur decẽ ratiõibꝰ. Pꝛima qꝛ ſemen occulta — pitiat᷑ pctis.Et idẽ dicendũ eſt de alijs ꝑtib ſa⸗ tur in terra vt fructificet. Matthᷣ.vj.Te autẽfa en tiſfactiõis:que nihil iuuãt ad pꝛemiũ eſſentiale ciẽte elemoſynã neſciat ſiniſtra tua ⁊c. Et Ecci. EhNd vite eterne ſine charitate. Unde elemoſyne facte xxix. Cõclude elemoſynã in ſinu pauperis ꝛc. n ab in ſtatu gr̃e ſunt tanqᷓ; mel:ſʒ facte in pccõ moꝛ Secũda qꝛ bone terre cõmittit᷑:⁊ ſic elemoſy S Nocimnd grdegmmnin gunan zurdonig, angaie jaut tpavpe monn por nidooſtend idienttndir. orcho;M dickn o/ ENNW 1) tali ſunt ſic fel. Oꝛones qͥʒ facte ĩ gr̃a ſunt tãqᷓ; vinũ optimũ:facte vero in pctõ moꝛtali ſunt ſi⸗ cut acetuʒ.ſimiłr ieiunia facta in gra ſunt ſicut balſamũ.ſʒ facta in moꝛtali pctõ ſunt ſicut ab⸗ ſinthiũ. Hec aũt intelligẽda ſũt cõꝑatiue.plus em̃ valent elemoſyne oꝛones ⁊ ieiunia vniꝰ diei facta in charitate:qᷓ; centũ annoꝝ in pccõ moꝛ⸗ tali.⁊ ideo dicit ſapiẽs Eccłi.xxx. Miſerere aie tue placens deo. X Varta cõditio elemoſyne ðꝛ largitatis. q Ungde laudatur Zacheus qui dimidiũ bonoꝛũ ſuoꝛũ dedit pauperibo Luce. xix. Ideo Thobie.iiij. dicitur. Si multum tibi fuit abundanter tribue. Hic autem oꝛitur du⸗ bium:vtrum liceat omnia diſtribuere paupe⸗ ribus amoꝛe dei.Et reſpõdet Alexan.de ales in na bõis pauꝑibꝰ.Tobie.ij.Uade adduc alis de tribu noſtra timẽtes deũ ⁊c̃.⁊.iiij.c. Panem tuũ ⁊ vinũ tuum ſuꝑ ſepulturã iuſti cõſtitue:⁊ noli ex eo manducare ⁊ bibere cum pctõꝛibi.Et Ecci.xij.dicit᷑. Da miſicoꝛdi ⁊ ne ſuſcpias pec⸗ catoꝛẽ̃.Da bono ⁊ ne receperis pcœtõꝛem. Bene fac humili:⁊ ne dederis impio. Sicut aũt quã do quis nõ inuenit terrã bonã:tamẽ in mala ſe minat.Sic bonis non inuentis etiã malis tri buit᷑ elemoſyna. Luce.vjſ. Om̃i petẽti te tribue. Tertia qꝛ ſicut ſemen aqua irrigatvt creſcat: ſic elemoſyna compũctõe ⁊ lachꝛymis cõpaſſio nis. Job.xxx.Flebã ſuꝑ eum quiafflious erat: ⁊ cõpatiebat᷑ anima mea pauꝑi.Et Eſaie.lviij. Cum effuderis eſurienti animã tuã ⁊c̃.Et ſicut pluuia qua ſemen irrigat᷑ celitꝰ venit: ſic dono 9 Deil2 inſpiratiõe fic elemoſyna. Quarta qꝛ cũ laci᷑ ſemẽ perdi videt᷑:ſed tꝑe cõgruo multipli cat᷑ ⁊ recipit᷑:⁊ ſic elemoſyna Eccli.xxix. Perde pecunis ꝓpter fratrẽ ⁊ amicũ:⁊ ne abſcõdas eẽõ ſub lapide in ꝑditionẽ ⁊ ꝓderit tibi.Naʒ elemo ſynaviri quaſi ſaccułꝰcum eo:⁊ poſtea reſurget ⁊ retribuet illi retributiõeʒs i caput eiꝰ. Quinta qꝛ ſicut ſemẽ in vno anno ſeminat᷑ ⁊ in alio col/ ligit?᷑: ſicelemoſyna in hoc anno gre ſeminat᷑:⁊ i anno glie inueniet᷑ Eccłs.xj. Mitte panẽ tuuz ſuꝑ traſeũtes aquas:qꝛ poſt młta tꝑa iuenies illũ. Sexta qꝛ magis pcioſa ſemina in anno quo ſeminant᷑ nõ colligunt᷑:ſʒ ĩ alio ſed vilioꝛa in eo dẽ.Et ſiłr elemoſyne facte in charitate ⁊ ex charitate:in pᷣſenti vita nõ remunerant᷑ itegre: ſʒ in futura.fſacevo ĩ moꝛtali pccõ remunerat᷑ in pᷣſenti totaliter Matth̊.vj. Amẽ dico vobis receperũt mercedẽ ſuã.De alijſ aũt Eccłi.xxxvj. Da mercedem dñne ſuſtinentibo te. Septia qꝛ ſemen gelu cõpꝛeſſum ⁊ retardatũ magnã fru ctuũ copiã facit:ſic elemoſyne geln aduerſitatꝭ ⁊ tribulationis cõpꝛeſſe.Unde vt patet Exo.j. Filij iſrael quanto magis oppꝛimebanꝶt᷑ tanto magis multiplicabant᷑ ⁊ creſcebant. Octaua quia agricola de ꝑte ſeminis viuit:⁊ aliam re⸗ ſeruat ad ſeminandũ:ſic ̃ᷣm Ambꝛoſium ſuꝑ ſcdðᷣam eplam Pauli ad Coꝛj.ix.c.Elemoſyna partim remunerat᷑ hic:⁊ partim in futuro.j.ad Thi.iiij. Pietas ad omnia valet ꝓmiſſionem habẽs vite que nũcẽ ⁊ future. Nona qꝛ ſicut ſemen nõ in vno tm̃ loco iactat᷑ ſed ꝑ młta loca diſpergitur ica elemoſyna. Unde pſalmiſta ait. Dilſpſit dedit pauperib.⁊ boc eſt cõtra auaros qui nihil de ſuo diſꝑgunt ſʒ cõgregant aliena. Abacuc.ſcðᷣo.Ue qui młtiplicat noò ſua ⁊c̃.Di cit etis dedit.ideſt donauit:nõ vendidit Luce. vj. Mutuũ date nihil inde ſperãtes.pauꝑibꝰ: nõ diuitibo. Decia qꝛ ſicut tria ĩpediũt ſemen ne fructificet ſ; cũ ſeminat᷑ ſecus viam vel ſuꝑ petroſa vel inter ſpinas Matchei.xiij. Sic ele⸗ moſynam tria impediũt:ſq; duricia coꝛdis cuʒ ſine compaſſione coꝛdis ĩmo cum amaritudi⸗ ne datur.qð notat᷑ ꝑ pecras. Item inaniſgloꝛia ⁊ hoc notatur in via:vbi fit còculcatio a crãſeũ⸗ tibus. Item peccata ꝗꝓpꝛia rodentia cõſcientiaʒ eoꝝ a quib fiũt quaſi ſpinevel cum ex diuitijs male acquiſitis fiunt de alieno:qꝛ diuitie ſpine ſunt.hec Alexan.vbi ſupᷣ.Danda eſt ergo abun daãter pauperibus elemoſyna.quia ait Chꝛyß. Ne cotriſte ni:fieri em̃ n. teſt vt ita ſint vacui ſicut tu dics.quis em̃ po⸗ ſuper Matcheuʒ. Elemoſyna amica dei ſemꝑ ante eius regale ſolium conſiſtit:⁊ ſemꝑ ei pꝛo pinqua eſt.Et pꝛo quibuſcunq; voluerit facile munus gratie impetrabit.vincula peccatoꝛuʒ ipſa diſſoluit:fugat tenebꝛas:⁊ extinguit igneʒ⸗ inferni. Huic cuʒ multa fiducia poꝛta celi ape⸗ riuntur.? veluti regina intrante nullus ianito/ rum nullus cuſtodum qui aſſiſtunt audet di/⸗ cere quid quenis aut vnde venis. Sed omnes „ „ . . * eã e regiõe ſuſcipiũt.hecille. Haimo aũt inquit BSicut caloꝛ ſolis ⁊ humoꝛ pluuiaꝝ oĩbus cõ/⸗ muniter tribuit᷑ a deo:ſic que in terra naſcutur cõmuniter diſpẽſent᷑ ⁊ cõiter vtant᷑ ⁊c̃. Cybpanꝰ q̃q; in epła ad fres de ope ⁊ elemoſynis dicit:ꝓ quis no debet dimittere facere elemoſynas ma gnas timẽs ne veniat ad pauꝑtatẽ.Et idem ait Aug.n libꝛo de decẽ choꝛdis.⁊ etiã in lib.de ele moſyna idẽ ait. Metuis ne foꝛte patrimoniuz deficiat ſi ex eo oꝑari largiter ceperis.Quando em̃ factũ eſt vt iuſto deeſſent ſubſidia: cũſcptũ ſit. Non occidet fame dñs animã iuſta. Patẽt iſta ꝑ exemplũ.ſ.ꝙ deꝰ nunq; ꝑmittit moꝛi ege⸗ ſtate faciẽtes largas elemoſynas. Nam quida pꝛeſoyter Jacobo parochianus caſalis que eſt terra mõtis bꝛiantie:cum ad eumveniſſent fra⸗ tres nr̃i petẽtes vinũ ꝓ quibuſda laboꝛatoꝛib incidẽtibo ligna ꝓ loco noſtro leuci: ille reſpon 8 dit. Nihil habeo vini niſi quidvalde modicũ ⁊ iam ſubleuatũ eſt vas ⁊ illud vinũ eſt floꝛidu: tamẽ volo vobis dare partẽ.Cunq; ſoꝛoꝛ eius cõtradiceret ⁊ inquiẽs ꝙ nimis modicũ erat ꝓ ipᷣo:ipᷣe eã repꝛehendit dicẽs. Uade ⁊ fac elemo ſynã large de illo modico quod habemꝰ. Cum ergo iuũſſet advas ⁊ extraxiſſʒ ſpinaculũ:ecce cũ magno impetu erupit vinũ nõ floꝛidũ ſed pul cherrimũ optimiq; odoꝛis⁊ ſapoꝛis.Quapꝛo⸗ pter viſo hoc miraculo illa incepit clamare.Ac/ currẽs aũt ille pꝛedictꝰ pᷣſbyter ⁊ accipiẽs virgã ponẽſq; in vaſe repperit plus qᷓ; ſemiplenũ qð pꝛius eratvacuũ. Hoc aũt miraculũ fecitt deus vt oſtenderet qᷓ;tũ ſibi placeat facere elemoſynã abundãter ⁊ ꝓpꝛie neceſſitati aliqͥd ſubtrahere ꝓ dãdo pauꝑib.⁊ iſtð miraculũ accidit a qua⸗ draginta ãnis citra. Et aliud ſimile exemplũ euenit Rome:vbi quedã dñna noie Franciſca q̃ nũc in ſccã Maria noua ſepulta ẽ ⁊ miraculis claruiſſe dicit.Cuʒ eſſet valde diues ⁊ grano ⁊ vino abũdaret vidẽs pauꝑes egẽtes tẽpoꝛe ma gne cariſtie mificoꝛdiaʒ eis fadebat ⁊ vnicuiq; granũ ac vinum diſtribuebat ꝓut neceſſe habe bat.Hoc autẽ agebat clam fratre ſuo:qͥ de ipſo grano acvino mitas pecunias facere credebat. Lũ aũt ipᷣa dña Frãciſca in facẽdis elemoſynis cellaria grani ⁊ vaſa vinana euacuaſſet:pᷣdictuſ q; frater eiꝰ qui ipᷣm granũ ⁊ vinũvẽdere diſpo ſuerat hoc repperiſſet cepit valde cõtriſtani cla⸗ mare ⁊ cõquen atq; cũ ea rixari.Cui dña Fran ciſca ait.Ne cõtriſteris frater mi:fieri em̃ nõ po tuit ea auferre.Cuũq; ille magis furens affirma ret illa eſſe euacuata:intulit ipa.Uideamꝰ vnð exijt vinũ.⁊ accedẽtes ad cellã vinariã inuener̃t omia vaſa repleta optimo vino:⁊ inſuꝑ pergẽ⸗ tes ad granaria adeo ipleta repꝑierũt vt oſtia aperiri non poſſent.Quo cõfuſus frater neſc bat quid diceret. Ipa autẽ dña Fraciſca altilli. Ecce frater mi magj diues es ex elemoſynis fag/ 8 ſunisit aaftio ncdic⸗ faſtie cugn gemt furisd Euym. Mun lobortn Aoyl oult fleut iswi uap⸗ tGe Rden W ed mo nbo ſeiit Mntmani 2 ſum guit Qllsgneck nmnanſenft Cdomnh ce lleren acemodti mck ſonci: gſororans 8mnodici an) Maerſ deno Cdde. n genalüearci ſdi dd l pors Mopio Prchmar do 1 uhis hi alüfeordans iune danofri 1ic bender li Nadrn e Hümdcanpli wit fnnalaa dinrs gn! aginstipoenne Cchat : mg arnnſehbe muoi deigſ⸗ sdanoſnis Muſetidalf nüxidanedip⸗ Ne bnſun d/ Cui din n Nimch i res fina Cden'md uni nucnd ?Y friclan/ dntſns Foliũ ctis q; ex venditis rebꝰ:⁊ hec potioꝛ ⁊ vtilioꝛ ne gociatio.⁊ hoc miraculũ publicatũ eſt Rome. In regno q̊q; aragonie ciuitate Jlerda fuit nobilis valde diues noie Raymũdus.Quicũ frẽs noſtros vidiſſet qui ad illuc pꝛedicãadum acceſſerãt:pietate cõmotus illos hoſpitio ſuſee cepit. Quoꝛũ ſtatu ⁊ vita pleniꝰ intellecta:cũ in loquẽdo deuotionẽ magnã eis oſtẽderet inſpi rãte deo rogatus fuit a fratribo vt eis locũ diui tijs ſuis edificaret. ꝓmiſerũtq; ipᷣi frẽs ꝙ deus ad ſufficiẽtiã ei pecuniã cũ diuitiaꝝ ſuaꝝ aug⸗ mẽto miniſtraret. Quibo ipᷣe credẽs locum eis cdificare cepit extra ciuitate.Creſcẽtibo aũt expẽ ſis vt in hmõi cõſueuit:ſcrinia ducatoꝝ eiꝰeua cuata ſunt:oꝑarij tamẽ mercedẽ ſuam poſtula bãt. Mittit ergo Raymũdus nũciũ vt afferat pecunias:q ꝓperãs ⁊ nihil inueniens in capſis oĩa cõſumpta eſſe dño ſuo renũciauit:⁊ de the⸗ ſauris ſuis nil ãpliꝰextare.Quod ille audiens ad frẽs pꝛotinꝰ currens in eoꝛũ impꝛoꝑia ꝓru pit dicẽs.O infideles hoĩes vbi eſt pmiſſio qua⸗ feciſtis:ecce ꝓpter veſtra vᷣba oẽs capſe mee eua cuate ſunt.YFrẽs vᷣo humiliter rñderũt.Neindi gnemi dñe qꝛ vt diximꝰita dñs implebit.Que ratis diligẽter in capſis. Lüccũ nũcio ſuo iuit Raymũdus ꝑſonaliter interim fratriboꝛãtib⸗ Mira res.Aperiẽs Raymũdus ſcrinia ꝓpter laboꝛitiñũ euacuata oĩia ducatis plena inuenit. Quo viſo coꝛã fratribo ꝓſtratꝰ culpã ſuã reco⸗ gnouit:⁊ totũ edificiũ cũ magna deuotiõe com pleuit.Et hoc miraculũ habet᷑ in cronicis oꝛdi nis minoꝝ. Ad ↄfirmationẽ etiã pᷣdictoꝝ ad duci põt autoꝛitas ſacre ſcripture. Nã ꝓuer.iij. ait Salomõ. Honoꝛa dñm de tua ſubſtãtia ⁊ de pmictijs frugũ tuarũ da pauꝑibus:⁊ imple⸗ bunt᷑ hoꝛrea tua ſaturitate:⁊ vino toꝛcularia re dũdabũt Refert aũt Ceſariꝰꝙ cũ frẽs cuiuſdã monaſterij multũ abundarẽt ⁊ mulcũ paupe/ ribus eſſẽt liberales.Tandẽ elemoſynas dimi/ ſerũt ⁊ ipᷣi egere ceperũt.qð cũ cuida viro ſcõ re ferrẽt.ille ait. Duoſocij in iſto monaſterio ↄſue uerũt hitare.ſ.frater date ⁊ frater dabit᷑ vobis: ſz qꝛ repuliſtis pᷣmũ:ſcðs q̊ʒ receſſit avobis:no luit em̃ ſine ſocio ſuo remanere.Alið etiã exem⸗ plũ recitat Greg.ij.li.dialogoꝝ de bonifacio fo dẽſi ep̃o.Cui largienti abũdanter pauꝑibꝰ:deꝰ miraculoſe multiplicauit vinũ collectũ ex pau/ cis vuis.Aliud miraculũ accidit in terra belin⸗ ʒzone adhuc nõ ſunt.xxvj.anni.Cum em̃ eſſet in Pabe illis magna cariſtia:ibiq; eſſent duo frẽs ñites magnã copiã frumẽti fadebãt em̃ de eo mercantiaʒ dixit iunioꝛ ſenioꝛi. Frater da mihi ꝑtẽ frumenti mei ego em̃volo facere elemoſynã de eo.Cui rñdit ſenioꝛ.Lu mihi videris ſtultꝰ modo ita caꝝ eſt frumẽtũ ꝙ valet oculũ:⁊ vis illud ꝓ nihilo diſtribuere.Uendamꝰillud ⁊ effi ciemur diuites. Rñdit ille. Nõ ſum ſtultꝰ:ſed bus.Accepto ergo frumẽto ſuo ⁊ menſurato fe cit fieri panẽ in magna copia:⁊ quotidie dabat large oibo pauperibi.Deinde ſcẽs neceſſitates pauperũ diſtribuebat frumentũ ꝓut ſibi vide bat᷑ alicui dãs modiũ vnũ:alicui duos.⁊ ſic ꝑ ſeuerauit ꝑ duos vel tres mẽſes quotidie ſic di ſtribuendo. Cum aũtveniſſet tpᷣs meſſiũ ⁊ iam ceſſaſſet cariſtia perrexit ad grananũ vtvideret quãtũ ſibi remanſiſſet de frumẽto. Audi mira/ bile. Cuʒ em introiſſet repꝑit granariũ totũ ple nũ ſicut erat pꝛius.Facieſq; meſurari frumẽtũ tantũ iuenit eſſe quantũ erat añqᷓ; aliqd daret pauperibo.Et iõ inquit Cypꝛianꝰ vbi.S̊. Si ti⸗ bi fuerit copioſa ſubſtãtia ex illa fac elemoſynã ſi exiguũ habuer:ex ̊ exiguo cõica.⁊ ne timue ris cu faò elemoſynã.pᷣmiũ bonũ reponis cibi in diẽ neceſſitatiſ:qꝛ elemoſyna a moꝛte liberat ⁊ nõ patit᷑ ire ĩ tenebꝛas:munꝰbonũ eſt elemo⸗/ ſyna oibo qui faciũt eã coꝛã deo.hec ille. De hac lberalitate laudac Hiero. Paulaʒ in epłla ad Euſtochiũ:que cũ eſſet nobiliſſime familie ma naſq; ht diuitias:tanta liberalitate oia pau⸗ peribo eſt largita:vt ad egeſtatẽ pene vltimã per ueniret Greg. q̊z in li. dialogoꝝ laudat Pauli nũ epᷣm qui cũ oĩia pauꝑib dediſſet:⁊ qͥd vltra daret minime hfr̃et ſeipᷣm cuidã mulieri dona⸗ uit atq; vẽdi ꝑmiſit ꝓ liberatione filij illiꝰ. Ebg heu quia hodie amiſſa videt᷑ eẽ cha S intas.iã q̃ſi in totũ pietas exulauit:quia praud ſunt volẽtes nõ dico multa ſz vel pauca pauꝑib dare. Immo q̃nto ditioꝛes tan to minꝰſepe elemoſynas faciũt. Unde plerũq; euenit ꝙ largioꝛes elemoſynas faciunt paupe⸗ res qᷓ; diuites.Et ideo ſicut malũ eſſet ſignũ ax boꝛis que poſita in terra aquiſ irrigua ⁊ bona non ita bene fructificaret ſicut illa arboꝛ que eſt ſita in terra deſerta ⁊ inculta. Ita malũ ⁊ peſſi⸗ mũ ſignũ eſt diuitũ qͥ in vbertate diuitiarũ po ſiti minoꝛes faciũt fructꝰ miſᷣicoꝛdie qᷓ; egeni ⁊ pauꝑes.Et ideo de illis ait dñũs Mat.xix. Fa⸗ ciliꝰ eſt camelũ ꝑ foꝛamẽ acus trãſire qᷓ; diuitẽ intrare regnũ celoꝝ. — Vinta cõditio dicit᷑ bonitatis:qꝛ pauꝑe q ribꝰ debẽt dari:nõ dico optima ſʒ bona nõ coꝛrupta neq; nociua. Ideo ꝓuer.iij. dicit᷑.De pᷣmitijs frugum tuaꝝ ða pauꝑibi.Et Ecci.xv.dicit ſapiens.Noli offerre munera pꝛa ua.nõ em̃ ſuſcipiet illa deꝰ.Cõtra quod faciũt multi dãtes pauꝑiba res putridas?⁊ marcdas ad cõedẽdũ quibo infirmãtur. Tales elemoſy⸗ nas abominat᷑ deꝰ. Pꝛoptea Geñ.iiij.ðꝛ. Re⸗ ſpexit deꝰ ad Abel ⁊ ad munera eiꝰ: ad Chaim auũt ⁊ ad munera eiꝰnõ reſpexit.Et ratio fuit:qꝛ Chaim mala:Abel vᷣo bona offerebat. OQꝛ igit ipe deus bona ⁊ nõ mala nobis donauit:ideo parifoꝛmit᷑ a nobis bona reqͥ rit. Uñ Ecci.xxxv. dicit᷑. Da altiſſimo ſᷣm datũ eiꝰ vt magis acma volo acqᷣrere diuitias vite eterne ꝓ terrenis re⸗ gis multipl icet tibi dona ſua. cc 2 “c EFErcrta cõditio elemoſyne dicitur ſinceri⸗ II tatis.Opoꝛtet enim ꝙ fiat cum ſinceri⸗ tate coꝛdis ⁊ recta ĩtentione:quia plus deus penſat animnʒz purum q; datum. xlij. di. c.quieſcamꝰ. UVt etiaʒ inquit Aug.ſuꝑ pſalmo xxv.⁊ magiſter ſen.in.iiij.di.xvj.c.j. Nam regu⸗ lariter dicitur ꝙ finis imponit nomen operi:vt ait AQmbꝛo. in libꝛo de officijs. Unde phs.ij.ð anima inquit. Omnia iuſte dnominant᷑ a fine. AUVt etiaʒ notatur in.l.ſi is qui quadraginta.S. ſi opus.ff.ad legem falci.Qui ergo elemoſynaʒ meritoꝛiam facere vult reccam habeat intentcio nem quia deus nõ ex operibus iudicat:ſed ex cogitationib ⁊ ex coꝛdexiiij.q.v.cſi quid.xxij. q. v.c.qui periurare.⁊.xxxij.q.v.c.j.Aliter aũt fa cta elemoſyna nõ valet:nec a deo acceptat᷑ vt in quit Hiero.in.c.odi.xxiiij.q.j.Nam non ſacri⸗ ficioꝛũ magnitudinẽ:ſed offerentiũ merita cau ſaſq; diiudicat.xiiij.q.v.c.ſcriptũ.⁊ eadẽ cauſa. g.vj. c. vltimo.⁊ de peni.di.v.c.conſideret.Et iõ ſaluatoꝛ noſter Matcthei.vj.ait. Cum facis ele moſynam noli tuba canere antete:ſicuł hypo/⸗ crite faciunt in ſinagogis ⁊ in vicis vt honoꝛifi cent᷑ ab hominib-. Amen dico vobis:quia recæ perũt mercedẽ ſuaʒ. Sed heu quia multi ſunt de talib qui nunq; faciũt elemoſynã niſipter vanam gloꝛiã:vt boni reputent᷑ ⁊ miſericoꝛdes gut ad aliũ malũ finẽ.De quo loquens Hiero. in. c.vide.j.q.j.inquit. Huicoperi nõ tam pꝛe⸗ miũ q; pena debetur:⁊ ꝑfidie magis toꝛmenta q;Bᷓ;ᷓ coꝛona victoꝛie. Jõ ſaluatoꝛ noſter Match̊. vij. ait. Te aũt facicte elemoſynã neſciat ſiniſtra tua:quid faciat dextera tua.q.di. Noli eaʒ pub licare ex vanagloꝛia ⁊ laude humana:neq; fa⸗ clias elemoſynam ꝓpter pompam ⁊ faſtum:ne tcibi accidat ſicut illi diuiti de quo refert Ceſari us ꝓꝙ poſt moꝛtẽ ſuã apparuit vxoꝛi dicẽs ſe eẽ damnatũ.De quo illa ſtupefacta:dixit ei. Quo modo hoc eſt poſſibile cuʒ tantas elemoſynas feceritis et tot hoſpitalitates exhibueritis.Cui ille reſpondit. Heu mihi:qꝛ nibil omnia iſta ꝓ fuerunt ad ſaluteʒ ⁊ vitam eternam quia nõ ex amoꝛe dei illas elemoſynas ⁊ alia pietatis ope ra feci ſed ꝓpter vanam gloꝛiam. B Eptima cõditio dicit᷑ liberalitatis.Naʒ 8 elemoſyna libere debet dari pauperiby. Et nõ eis vendi ſicut quidã facũt maxi me mlieres quedã que feminiſ pauꝑibo elemo ſynas ideo dant:vt aliquibus ſᷣuitijs ab eis re munerentur.Aliqui etiam dant aliquid modi cum pauperi quaſi ꝓ elemoſyna:⁊ poſtea tan⸗ tum facũt ipᷣm laboꝛare ꝙ multo plus meret᷑. Alij vero in domo ſua hoſpitant᷑ pauperes et cos paſcunt ſub ſpecie pietatis ſed hoc pꝛinci⸗ paliter intendunt vt ſibi donationem fieri fac⸗ ant de aliqua vinea aut poſſeſſiuncula quà ha bent. Contra quos inquit Hieronymꝰ ad ſſe⸗ potianũ.Sunt qui pauperiba parum tribuũt vt multũ accipiãt:⁊ ſub pꝛetextu elemoſynẽ di⸗ uitias querunt:q̃ magis venatio qᷓ; elemoſyna appellãda eſt. Sic beſtie ſic aues capiunt᷑:⁊ pi⸗ ſces dum modica hamo eſca apponitur. Ideo Ecci.xxix.dicit. Super humileʒ animo foꝛtioꝛ eſto:⁊ p elemoſyna nõ tranas eũ ad ſᷣuitiũ tuũ. Pꝛopterea Luce.xiiij.ait dñs.Cũ facisↄuiuiũ voca pauperes ⁊ debiles:claudos ⁊ cecos:⁊ be atus eris qm̃ nõ habenttibi retribuere. Recri⸗ buet᷑ aũt tibi in retributiõe iuſtoꝛũ.Que verba exponẽs Leo papa in ſᷣmone de aduentu inqt. Sed dicet aliqͥs.ergo amicos ⁊ parẽtes nõ de/⸗ beo ad cõuiuiũ inuitare.Uocandi ſunt paren⸗ tes ⁊ vicini ſed rarius vocãdiſunt:⁊ nõ nimis ſũptuoſa ⁊ delicata ſed tã parua ⁊ ſobꝛia ac ho neſta illis debent cõuiuia pꝛeꝑari vt remaneat vngde poſſint pauꝑes refici:⁊ aliqͥd poſſit indi⸗/ gentib elargiri.hec ille.Qui eti ibidẽ ait.Lcet expediat nobis ſemꝑ facere elemoſynas pᷣcipue tamẽ in ſanctis ſolẽnitatibo ſ̃m vires nr̃as ab⸗ undantiꝰ debemꝰ erogare. Pauperes ante oia frequẽtiꝰ ad conuiuiũ euocemꝰ.õ eſt em̃ iu⸗ ſtum vt ĩ ſancta ſolẽnitate in popło advnũ deũ pertinẽte alij inebꝛient᷑:alij vo famis periculo crucient᷑. Et nos ⁊ om̃is popułꝰ vniꝰ dñi ſerui ſumꝰ:vno pꝛecio redẽpti:⁊ pari conditione in hũc mũdũ intrauimꝰ:ſimili etiã exitu migratu n ſumꝰ.⁊ ſi bene egimꝰ in candẽ beatitudinem pariter veniemꝰ. Et quare pauper non acapiat tecũ cibũ qui tecũ accepturus eſt regnũ.Quare pauper nõ accipiat vel veterẽ tunica qͥ tecũ rece⸗ pturus eſt ĩmoꝛtalitatis ſtolã.Quare pauꝑ nõ mereat᷑ panẽ tuũ qᷣ tecũ meruit acciꝑe baptiſmi ſacrametũ. Cur indignꝰſit accipere reliquias ci boꝛũ tuoꝛũ qͥ tecũ ad cõuiuiũ vocatꝰ eſt ange⸗/ loꝛũ.hecille.Ex qͥbꝰ patet ꝙ elemoſyna nõ debz fieri expectatiõe retributiois ſed inſtinctu cha⸗ ritatis. Vnð inqͥt Lact.vj.diuiua.ĩſtitu.aduer. en. c. xij. Lenendũ eſt omino vt ab officio mi⸗ ericoꝛdie ſpes retributõis abſit. Nam ſi ab ho mine expectetis:iam nõ hũanitas erit illa ſʒ fe⸗ neratio beneficij.Et ibidẽ etiaʒ ait. Nihil a vxro iuſto faciẽdũ eſt niſi ꝗð ſit beneſiciũ. Benefiaũ aũt ſi refert᷑ interit⁊ finit᷑. Nec em̃ id poſſumus habere integrũ cuiꝰ pꝛeciũ nobis perſolutũ eſt. Seneca qͥʒ in libꝛo de beneficijs inqᷣt. Nhilve⸗ nali miſicoꝛdia turpiꝰ. CLTtaua cõditio elemoſyne dicit ꝓpꝛietatj. o Non em̃ debet fieri de rapina vł vſura aut de rebus alienis niſi habita licentia expꝛeſſa vel veriſiłiter interpᷣtata:qð dico ꝓ reli gioſis.⁊ filijs acſeruis ⁊ famulis qui ſine pec⸗ cato faciũt aliquãdo elemoſynã de rebus alioꝝ babẽtes licẽtiam ab eis:aut veriſiłiter eos eẽ cõ tentos exiſtimãtes:ſᷣm ꝙ dicit Alexã. de ales in iiij.parte ſũme in tractatu de elemoſyna. Aliter aũt facere elemoſynã ð alieno eſt pœm. Et ideo dici puerb.iij. Honoꝛa dñm de tua ſubſtãtia. gu ſtüng rid domt Elii obln ſtuma upe⸗ hege Noth Outb gun nfico cariro Hono crgom ſnedu biscon lwaa ghef qice N ſah⸗ oahlie nnnn npene gſche el inchon gois uitese ise dona mol Gr Ws ple Pee 6. ful wifn nog Anofn Ponitur in Aucfinün Oſsnli mmde Pan — Neadhennn umesti umn: nönns nn fenaner is voſſt i Gufſiusft Bns nised Aersanroi dohloncrnüda⸗ imis ana ' mdiiſeni n wrdlnonein ammg äbeniudinen a on acet ang Aun Ouune augſ tacugebapaſn arngulosl ſock ange mMoſgmano de, giua iten oe, onwbofido n/ ger ſon ſiab ho wvan lußſe ae ſiihlla vid Cii. Bentfian idpoſſums isanſolucn 4 sincſe ii . noina zupnl ls qui ſine i⸗ defebus ali⸗ lita cos mofna A Kon 61 es ubli⸗ quafi dicat᷑ nõ de aliena. t Tobie.iiij. Ex ſub⸗ ſtatia tua elemoſynã fac.Et Eſaie.lviij. Fange eſuriẽti panẽ tuũ ⁊c.⁊.xvj.eiuſdẽ lib.dict᷑. Ego dominꝰ odio habens rapinã ⁊ holocauſtũ. Et Ecẽi.xxxiiij. Immolãd ex iniquo: maculata eſt oblatio eius.⁊ ibidẽ. Qui offert ſacrificiũ ð ſub ſtantia pauꝑis:quaſi qͥ victimat filiũ in conſpe Gꝛegoꝛiꝰait.Non eſt putãda elemoſyna ſi pau peribo diſpenſet᷑ quod ex illicitis rebꝰ acquirit᷑. Qui hac intentiõe male accipit vt bene diſpẽſet grauat᷑ potius q; iuuat᷑. Quicqͥd em̃ in dei ſa⸗ crificio ex ſcelere offert᷑: omipotẽtis dei non pla cat iracũdiã ſed irritat. Hinc ſcriptũ rurſuʒ eſt. Honoꝛa dominũ detuis iuſtis laboꝛib. Qui ergo male tollit vt quaſi bene pꝛebeat: cõſtat ꝙ; ſine dubio dominũ nõ honoꝛat. Ex quibo ver⸗ bis condudit᷑:ꝙ nõ eſt faccẽdũ aliquod turpe lucrũ ad hoc vt poſtea detur pauperibo. vt ait gloſa ſupꝛa pꝛedictaverba.Qð patet etiã.xxxij. q.iiij.c.ſic nõ ſunt.⁊.xxij.q.ij.c.ne quis.⁊ in.xiiij q.v.c.nolite.Et ĩ.c.elemoſyna.eadẽ q̃ſtiõe ⁊ cau ſa Gꝛegoꝛiꝰ ait.Elemoſyna redemptoꝛꝭ noſtri oculis illa placet que nõ ex illicitis ⁊ iniqᷣtate cõ geritur:ſed que rebus conceſſis ⁊ bene acqſitis impendit᷑. Faot ad hoc.xiiij.diſt.ca.ꝙ ait.⁊.xxx. q.j.c.noſce.⁊.xxxij.q.vltima.c.non ſolũ. ⁊.xxxiij q.v.c.ſi dicat.⁊.xxvij.q.ij.c.ſi tu abſtines. JIdeo in.c.foꝛte.xiiij.q.v.inquit Auguſtinꝰ. Foꝛte ali⸗ quis cogitat ⁊ dicit. Multi ſũt (hꝛiſtiani ⁊ di uites:auari ⁊ cupidi.Nõ habeo peccatũ ſi ſuuʒ illis abſtulero?⁊ pauperibo dedero.vnde ipᷣi nil boni agũt mercedẽ habere potero. Sed huiuſ⸗/ modi cogitatio ex diaboli calliditate ſuggenit᷑. Nam ſi totũ tribuat quod abſtulerat addit po tius peccatũ qᷓ; minuat.Facit ad hoc capłʒ.qui habetis.eadẽ q̃ſtiõe ⁊ cauſa.Nõ tamẽ ex pꝛedi⸗ ctis innuit᷑ quin de male acquiſitis poſſit fieri elemoſyna:quãdo aut ſunt incerta:aut nõ de⸗ bẽtur alicui particulari perſone. Hoc em̃ caſu licitũ eſt dare pauperibo.c.cũ tu.de vſuris. Sʒ hec intelligũtur quãdo ſunt debita alicui certe perſone.quia illi debẽt reſtitui:⁊ aliter faciens nõ meret᷑ ſed peccat.vt inquit Augꝰ.libꝛo.ij.de verbis dñi:ſermone.xij.⁊ in libꝛo quinq̃ginta omeliaꝝ omelia.iiij.⁊ ĩ libꝛo devita xpᷣiana:vbi ait. Abominat᷑ ⁊ repꝛobat deꝰqð de lachꝛymis ⁊ laboꝛibo pꝛeſtat᷑ alienis. ODdD O na conditio elemoſyne dici᷑ modali⸗ n tatis.Debet em̃ eam facere volẽs conſi⸗ gerare quibo faciat:vt nõ det diuitibus ſed indigentib.vnde ait Berñ.in quodã ſᷣmo ne.In vacuo liquoꝛeʒ elemoſyne fundite nõ in pleno.quia.iiij. Reguʒ.iiij.dicit᷑: vacua vaſa pꝛecepit Heliſeus impleri:nõ aũt plena. Ideo Gꝛegoꝛiꝰ in moꝛalibo inqᷣt. Iniuriã facit hoꝛc ſtulã pꝛoijciẽs in mare.Et Eſaie.lviij.dicit᷑. Cũ effuderis eſurienti animã tuã ⁊c̃.Et ideo multi , 2— . g . 7 , 5 4 , in hoc errãt qui elemoſynas incõſiderate trbu unt.Nõ em̃ omni queſtoꝛi ⁊ cerretano danda eſt elemoſyna. Immo tales ſimulatoꝛes paup tatis:⁊ deceptoꝛes hoĩim debẽt dure puniri n leges:⁊ in ſuitutẽ imꝑatoꝛis redigi.i.vnica.C. de mendi.vali.libꝛo vndecimo.Sunt em̃ qui⸗ dam qui queſtoꝛũ exercent officiũ:⁊ poſtea in tabernis ⁊ in locis inhoneſtis acturpibo expen dũt oĩa in comeſationib:ludis:⁊ luxurijs:et cum meretricbo que ꝑ diuerſas ſimulaciões ⁊ adinuẽtiões ac innumera mẽdadia de manib ſimpliaoũ viroꝝ ac mulieꝝ extoꝛſerũt. Blaſ phe mantq; ⁊ irrident eos qui ipᷣis elemoſynas fe⸗ cerũt. Ideo ðꝛ in.c.cũ ex eo.de pe.⁊ remiſ. He⸗ lius eſt cum ſeueritate diligere q; cum lenitate decpere. Utilius em̃ eſurienti panis tollit᷑ ſi de cibo ſecurus iuſticiã negligat qᷓ; eſurienti pa⸗ nis frangit᷑ vt iniuſticie ſeductus acquieſcat. hec ibi. Mercatoꝛ em̃ pꝛudens pecunia ſua in certis nũdinis indigẽs nõ accõmodat eaʒ hoĩ qui adepᷣas nundinas nõ eſt vẽturus. Nec uli aduocato damꝰſalariũ:quẽ nobis cõtrariũ fo re nõ dubitamꝰ. Sic nec paſſim oibus eſt lar⸗ giẽda elemoſyna. Sdiẽdũ eſt aũt ſᷣm Ric.no ſtrũ in.iiij.ſen.di.xv.ar.ij.q.viij.⁊ btm̃ Tho.in eadẽ.di.ꝙ in homine malo poſſunt duo cõſide rari ſcilicet natura ⁊ vicium. Quo ad naturam debemꝰ benefacere etiam malis inquantũ ſunt homines:⁊ ratione creationis ſunt fratres nr̃i: ⁊ maxime xpᷣianis:⁊ illis pᷣcipue qui ſunt in ex trema neceſſitate.Omnibo em̃ eſt ſubueniendũ in tali arriculo. Et ita intelligit᷑.c. paſce.⁊.c.nõ ſatis.lxxxvj.di.⁊.c.qᷓ; pio.j.q.ij.mmo etiã ini⸗ micis noſtris debemꝰſubuenire in tali caſu. Juxta illud Pꝛouerb.xxv.⁊ ad Roma.xij. Si eſurierit inimicus tuus ciba illum:et ſi ſitierit potum da illi.Quantũ vero adviciũ nullo mo do debemꝰbñfacere malis qñ videmꝰꝙ ꝑ ele⸗ moſynã effidunt᷑ peioꝛes:⁊ ꝑſeuerant in malo. Et ideo repᷣhendunt᷑ illi qui faciũt elemoſynas hiſtrionibo:⁊ ſimilibo turpiba ꝑſonis ad fomẽ⸗ tũ pcti.c.qui venatoꝛibo.lxxxvj.di.Si ergo nõ poſſumus facere elemoſynã oibus pauperib ⁊ in neceſſitate exiſtentib debemꝰpotius bene facere iuſtis qᷓ; pctõꝛibus data pari neceſſitate. Et ita ĩtelligit᷑ illud Eccłi.xij.Da iuſto ⁊ ne de⸗ deris põꝛi. Similiter debemꝰpotiꝰbñfacere noſtris qᷓ; extraneis. Unde in cõmuni pꝛouer⸗ bio ðꝛ.Facias bñ tuis ⁊ poſtea alijs ſi poteris. Hoc aũt facendũ eſſe natura edocet. Coꝛ eniz magis ⁊ pꝛius infundit de caloꝛe mẽbꝛis ſibi ꝓximis qᷓ; remotis.Et ideo etiaz nos magis ? pꝛius debemus benefacere ꝓpinquis noſtris datis paribo qᷓ; alienis:⁊ pꝛopterea inquit Se neca.Quãuis omni petenti dare debeas tamẽ in beneficio ſpectandi ſunt recipientiũ moꝛes: animꝰhabitatio:ſocietas:⁊ obſequia nob im⸗/ penſa.Et diuus Ambꝛo.in.c.ceter.lxxxvj.di. c z5 air. Ceterũ dei traditio eſt vt pꝛius paſcas parẽ tes. lam ſi iuxta diuinũ oꝛaculũ ↄtumelia pa rris moꝛte luitur:qᷓ;to magis fames qͥ grauioꝛ eſt. ⁊ in lib.de officijs idẽ Ambꝛo.ait illð quod habet᷑ in.c.nõ ſatis.lxxxvj.di.ſq;. Eſt etis alia ꝓp⸗ bia liberalitas: vt pꝛoximos ſeminis tuino deſpicias ſi egere cognoſcas. Melius em̃ eſtvt ipᷣe ſubuenias ruis qbo pudoꝛ eſt ab alijs ſum ptũ depoſcere:aut alicui poſtulare ſubſidiũ ne ceſſitatis.hecille.lõ ergo debemꝰ⸗ facere elemo ſynas illis qui nolũt laboꝛare: nec volũt aliqͥd boni facere.ſed viuere appetũt ſolum de bonis crucifixi cum tamẽ ſint mali ⁊ ſcelerati.Ait em aplus.ij.ad Lbet.ij. Qui nõ vult operari non mãaãducet.⁊ notat᷑ in.l.ſi ex duobo.ff.de noxa.⁊.j. q.ij.c.fina.qð intelligendũ eſt nõ ſolũ de coꝛpo ralibo operib ſʒ etia de ſpualib:ſicut ſunt ope 72 ra religioſoꝛüũ.ſᷣm Ambꝛo.ſuper Lucam.c.ij.⁊ Hieroñn.ſuper Job.⁊ Aug.in libꝛo de oꝑe mo⸗ nachoꝛũ.Licet aũt non debeamꝰ eſſe nimis cu⸗ rioſi in diſcutiẽdo vitam pauperũ elemoſynas petentiũ.vt inquit Gꝛegoꝛiꝰ in.c.quieſcamus. xlij. di. Tamẽ ad boc vt cum diſcretiõe faciamꝰ elemoſynã debemꝰconſiderare illud Ambꝛoſij in.S.item cõſiderãda.lxxxvj.di.vbi ait.Conſide randa eſt etiam in largiẽdo etas atq; debilitas nonunq; etiã verecũdia que ingenuos ꝓdit na tales:vt ſenibo plus largiaris qui ſibi iam ne⸗ queũt victuʒ querere. Similiter etiã debilitas coꝛpoꝛis eſt pꝛomptiꝰ adiuuãda.Tum pꝛeſer⸗ tim ſi quis de diuitijs cecidit in egeſtatẽ: ⁊ ma⸗ xime ſi nõ ſuovitio:ſed aut latrocinijs:aut pꝛo⸗ ſcriptiõe:aut calũnijs que habebat amiſit. Hec ille. Quas conditiões elemoſyne ſi obſeruaueri mus verificabit᷑ in nobis illud Pſalmiſte.cxj. Diſperſit dedit pauperibo:iuſticia eiꝰ manet in ſeculũ ſeculi.Qð nobis facere cõcedat oĩpotẽs deus. Amen. Feria tertia poſt dñicã de paſſe lõe de petõ lin gue. Sermo qugartꝰ. E Wrmur erat m de eo in turba Johis. vij. ⁊ in euã⸗ gelio occurrẽtis ferie. Cũ animad uerterẽ imperatoꝛẽ dicere in.l.fiñ. C. de donatio. Uerba ſuꝑflua reſpuẽda eſſe cẽ/ ſemus.Et in.S.illud vo.in ꝓhemio digeſtoꝛũ. opoꝛtet pꝛimũ aimas poſtea linguas fieri eru⸗ ditas.Et iuriſcõſultũ hoꝛtari ⁊ dicere ĩi.l.labeo. §.fina.ff. de ſuppel.lega. Nemo dicat niſi quod pꝛius mẽte agitauerit. Magnũ mihi ðſideriũ in mentẽ venit intelligere in ꝑticulari cauſã ho⸗ rum conſilioꝛũ.Sciebam em̃ in generali leges eſſe factas ad perſuaſionẽ boni ⁊ ꝓhibitionem mali.l.j.⁊.l.legis virtus.ſf.de legi.⁊.c.pᷣuilegia. .officiũ.iij. di.? di.iiij.c.facte. In hac ̊ᷓ exiſtẽs xietate cepi ꝑambulare amenũſſimũ viridariũ ſacre ſcripturè a quo collecti ſunt om̃s pnlchꝛi floꝛes:nõ ſolũ qui in libꝛis xpᷣianoꝛũ repenun/⸗ tur ſed etiã paganoꝝ⁊ gentiliũ. Sperabãaq; ali quẽ reperire qui dubitatioi meeſ. atiſfaceret. Et ecce viſum eſt mihi habere obuiã Dauid ꝓphe⸗ tam cantoꝛẽ ſpũſſancti regalibus veſtitũ indu⸗ — mẽtis:qui habẽs cithara aureã in manu dulci modulatiõe ſonabat ⁊ cãtabat illũ verſiculum Plſal.xxxiij. Quis eſt homo qui vult vitã dili⸗ gic dies videre bonos. Cui cũ ego reſpõdiſſem ꝙ hoc ſũme deſiderabã:ipᷣe rurſus cepit canere verſiculũ ſequẽtẽ dicẽs. Pꝛohibe linguã tuam a malo:⁊ labia tua ne loquant᷑ dolũ.Quibus v bis ego cognoſcẽs: ꝙ cuſtodia ligue facit bo minẽ pacifice viuere:⁊vitã quodamõ beata du cere.còſequẽter cognoui cauſaʒ ꝓpter quã leges imꝑiales pꝛohibẽt eloquiũ ſuperfluũ ⁊ incoſi⸗ deratũ ⁊ multo magis vitioſuzʒ. Et ideo in hoc ſmone tres perutiles cõſideratiões facemꝰ ad R 8 linguã pertinẽtes. Pꝛima quarũ dicet᷑ refrena tiõis. Secũda blaſphematõis.Tertia vo mur muratiõis ſiue detractiõis. Pars pꝛima de refrenatiõe lingue. F Ripliciter pꝛobat᷑ linguã debere re⸗ t frrenari.ſcilq; ratiõibo:autoꝛitatibo:et eceremplis. Pꝛimo ratiõibo: quaꝝ pꝛi ma dicit᷑ exeplaritatis.Que ſic deda ratur. Exterioꝛa indicãt interioꝛa.S.ceruos.in⸗ ſtitu. de rerũ di. ⁊ ibi gloſa.l.naturalẽ.S.in his. ff. de acqui.re. domi. cum ſiłibus multis. Unð ait Phᷣus.ij.pꝛioꝛũ.Per ſigna coꝛpoꝛis nobis nota ſillogiʒamur diſpoſitioes aie no bis igno tas. Maxime aũt hoc fu per vᷣba que ſũt note earũ que ſunt in animo paſſionũ.vt inqᷣt Areſ. j.periher.⁊ autoꝛ ĩ libꝛo.vj.pncipioꝝ.Et ideo di cunt iuriſte ꝙ ex ᷣmonibo ⁊ loquela cognoſcit᷑ ſtultꝰ ⁊ ſapies.l.his qui.S.fina.ff.de tuto.⁊ cu. da. ab his.l.quidã.ff.de cõditio. inſtitu.⁊.l.di⸗ uus pius.S.fi.? als allegat᷑.l.de minoꝛe.ff. de queſti. Bonus ergo ſermo bonã cõſcietiã oſtẽ⸗ dit. ⁊ ecõtra.Qui male loquit᷑ detrabẽdo: blaſ⸗ phemãdo:aut verba vitioſa dicẽdo ⁊ hmõi:ma lã ſe oſtẽdit habere conſciẽtiã.vnð Amb.in ſer⸗ mõe de moꝛib ⁊ vita boneſta ſic ait. Moꝛẽ ho minis lingua pandit:⁊ qualis ſermo oſtendit᷑ talis animꝰ compꝛobat᷑.Et Aug:ad here.inqᷣt. Vanus ſermo vane cõſciẽtie eſt index.Qꝛ qua⸗ lis in mẽte talis vboſitas depingitur in oꝛe.Ec Eſa.xxxij. dici᷑. Yatuꝰfatua lo quit᷑. At Ecci.xxj. ſcriptũ eſt. Labia impꝛudẽtũ ſtulta narrabunt vᷣba aũt pꝛudẽtũ ſtatera põderabũt᷑. Tenemur ergo loqui moderate ⁊ vᷣba edificatoꝛia ac vir⸗ tuoſa vt edificemꝰ ꝓximũ:⁊ fugerevboſitatẽac verba iniqua ne eũ ſcãdaliʒemꝰ. Sicut em ꝑ lo quelã cognoſcit᷑ qͥs an ſir theutonicꝰ vel italic?: aut de territoꝛio fracie:⁊ vtrũ ſit ꝑgamẽſis aut ianuẽſis ⁊ hmõi. Ita per verbũ cognoſcit᷑ vrrũã „ quis ſi tciuis regni celeſtis an inferni.Et ideo l 4 Neene honot ꝛſal⸗ won. lic ocron ti Whenp dote äd iche ſuici rol cſeto 008) dpun G Mre o fonn ſoen Unde ale Uina mi⸗ ſpal Me laupe . nücüp bisee⸗ ſtoſul dgos uttaban ſtputa Werar Duni boſo⸗ crube. olno. bus goſare is. Eti lenoan Junſte ſheſie ſponin ſanſt Mamgären neridir cfmifzan 6 u daud n dusehiint ummmdeld rlämalm Wrtidl/ Whöäln sc Adoii. Qube ube furd din derid rqgriien . Bidtoncr nis an' wari ictefn 6 Tmu fom ingni dhnt, õ niin ur ns. Oneſcdei n awosi Sni nobisſg⸗ tbo gueſitnar ion Bidod oandn ogneſc. mß demt, Al muurfde . öünſe, da cN .id, ianun büt Lmemn Giwtd anibolili onal, ſt ni vi a leq tacet cũ diſcretioe:edificat pximos ⁊ ab eis ponoꝛat:᷑.dicẽte Eccłiaſtico ſui lib.xxſ.c. Tacitꝰ 72 ⁊ ſenſatus honoꝛabi.⁊ ꝓuerb.xvij.inqᷣt Salo 42 mon. Stultus q́ʒ ſitacuerit ſapiẽs reputabit᷑: ⁊ ſi cõpꝛeſſerit labia ſua itelligẽs.Et hoc patuit per exeplũ cuiuſdã ſtulti romani:de quo refert gloſa in.l. xxiiij. circa bn. ff. de oꝛigi. iu. ꝙ cuz ro⸗ mani petiſſent ab athenicſib ſibi cõcedi legem duogecim tabularũ:ipᷣi acheniẽſes miſert Ro⸗ mã vnũ ſapiẽtẽ vt erploꝛaret an eſſent digni es recipe.Qð cognoſcẽtes romani poſuer̃t quẽdã ſtultũ ad diſputãdũ cum eo:vt ſi vinceret habe pent oẽs victoꝛis:ſi aũt ꝑderet dicere poſſent eũ eſſe ſtultũ:et ſic nõ eſſent in deriſum apud gre⸗ cos.Ille igi᷑ grecus acheniẽſis volẽs nutibus diſputare eleuauit digitũ volẽs ꝑ hocoſtẽdere ꝙ vnus ſolꝰ eſt deꝰ. Stultꝰ vo credẽs ꝙ vellet dicere ꝙ erueret illi vnuʒ oculũ: eleuauit duos digitos ⁊ cũ eis inaduertenter etiã pollicẽ:ſicut fieri naturałr ↄſueuit Et ex ipoꝝ digitoꝝ eleua tiõe volebatille ſtultꝰ dicere greco ꝙꝙ erueret ſibi ambos oculos. Ipᷣe aũt grecꝰ ꝑ hoc ĩtellexit ꝙ vellet ulis tribus digitis denotare trinitatẽ di⸗ uinarũ ꝑſonaꝝ.Et tũc eleuauit palmã manus tenẽs ip̃am manũ apertã:volẽs ꝑ hoc ſignifica re ꝙ oĩa nuda ſunt ⁊ aꝑta deo.Ille aũt ſtultus credẽs ꝙ dicere vellet. Dabo tibi maxillatã: ele⸗ uauit pugnũ volens dicere.Ego dabo tibi ala pam. Gꝛecus vo intellexit ꝙ dicerevellet: ꝙ deꝰ mũdũ pugillo cõtinet:vł ſecreta dei iudicia no bis eſſe clauſa ac ignota.Et admiratꝰ de actib⸗ iſtiꝰ ſtulti iudicauit romanos ſapientes eſſe ac dignos reciꝑe legẽ pꝛedictã.Et ipe ſtultꝰ qꝛ ta⸗ cult ab atheniẽſibꝰ pꝛudẽtiſſimꝰ ac doctiſſimꝰ reputatꝰ eſt. Ideo Job dicebat amicis ſuis qꝗᷣ venerãt eũ viſitare ⁊ nimis loq̃bant.ſui lib.c.vij Vtinã taceretꝭ vt putaremĩ ſapiẽtes. Cõtra aũt vᷣboſos inqͥt Aug.in ſᷣmõe ad here.O verboſe eru beſce:nã oĩno cognoſceris qͥd agis.tua em̃ cõditio eſt occulta manifeſtare:nota in conuẽti bus pᷣdicare.Sed ſi neſcis:ſumis iaudita:fin⸗ gis ſcire que nõ ſcis:vt libẽter audiaris a cun⸗ ctis.Et in eodẽ ſᷣmone idẽ ait.Loquẽetes lauda re nõ audeo:ſed tacẽtes beatos pᷣdicare pᷣſumo Auriſte autẽ notãt in.l.fi.ff.ad.l.ro.de iac.⁊ in.l. d ⁊ ſi quis.S.queſitũ.ff.ſi quis cau.⁊ in.l.vt re ſponſum. C. de trãſac. ꝙ ille eſt rehendẽdus q loquit᷑ indiſtincte. Idcirco autoꝛ libꝛi qui dicit Pandid inqᷣt.viij.c. Uerbi pᷣncipiũ finẽ qq; re/ P iceverbi. Ut melius poſſis pᷣmeditata loqui. Et autoꝛ Aſtrolabij canit. Pꝛouidet ante diu q̃d recte dicere poſſit Uir ſapiẽs:ſtultꝰ imedita ta refert Ecũda ratio q̃re debet lingna refrenari ſ Sꝛ euitabilitatis.Si em̃ aliqͥs hʒ leoneʒ in domo aut aliquã beſtiaʒ ferocẽ tenet claudere illã ĩ aliq̊ locovł ligare:ne extra domũ fugiẽs alicui noceat:Fᷣm doc.i.l.j.S.ſʒ ⁊ſi canis. 4 — — 7 — . . l. cogruit. .furioſi.ff. de offi.pꝛeſi. Sed lingua nõ refrenata nõ modo poteſt afferre moꝛtè coꝛ poꝛalem ꝓximo ſed etiam ſpiritualeʒ faciendo eum peccare moꝛtaliter. Immo etiã infert moꝛ em ſpiritualem ipſi maledicenti:⁊ etiam audi⸗ enti.c.nõ ſolum.xj.q.iij. Item poteſt inferre in⸗ famiã pꝛoximo qua bom magis timẽt qᷓ; moꝛ⸗ tem.l.iſti quidẽ..fi.ff.qð me.cau.HBona auteʒ fama eſt pᷣcioſioꝛ cunctis opibus mundi vt ait Alexan. de ales in.ij.parte ſũme. Unde dicitur ꝙ melius eſt nomen bonum q; diuitie multe. Pꝛouer.xxij.⁊ Eccli.xlj.⁊ notat᷑ in.l.ſi quis ſti⸗ pulatus in.fi.ff.de.v.ob.⁊ in.l.iulianꝰ.ff.ſi qͥs omilſ.cau.te.⁊ in.l.ſcire opoꝛtet.ff.de tuto.⁊ cu. da. ab his. Item mala lingua eſt cauſa multo⸗ tiens ꝙ quis amittit omnia bona ſua ⁊ eſt cau ſa multoꝛũ belloꝛum ⁊ homicidioꝝ atq; depo pulationũ alioꝛũq; maloꝛum:dicente Augu⸗ ſtino ad heremi.O lingua tu periculum immi nens luctuʒ pꝛoducis:diſcoꝛdias ſepe ſpargis pꝛocuss venenũ:detractiones paris:⁊ ad in⸗ fernum qui tibi credunt conducis:⁊c. Cum igit᷑ ſit ꝙ vbi maiꝰ eſt ꝑiculũ ibi cautiꝰẽ augẽdũ c.vbi periculũ.de elec.li.vj.l.j.ff.de car.edic.⁊ in autẽ. de teſti. S. hec omnia.ver.ſed ⁊ ſi quis.colł. vij. Ergo tanto magis lingua eſt refrenanda: quãto magis periculoſa eſt qᷓ; leo aut canis ra bidus aut aliqua alia beſtia ⁊ quicunq; furio/ ſus.Et confirmatur hec ratio ſic. Quilibet tene tur vitare cauſam mali:vt inquit ſcũs Bona. in.ij.ſenten.di.xxv.in queſtionibo circa litreram Et facit.l.qui occidit.S.in bac.ff.ad legeʒ aqui. 7.l.pᷣtoꝛ ait.la.ij.S.hec aũt.ff.vi bono⁊ rapro. 2.l.facere opoꝛtere.ff.de.ver.ſig.vnde Eccłi.xxj. dicitur. Quaſi a facie colubꝛi fuge peccatum. Sed lingua nõ refrenata facit vt quis licet ba⸗ ptiʒatus non ſit verus xpᷣianus:⁊ vt ille qui in religione votum fecit non ſit verus religioſus: quia ſcriptum eſt Jacobi.j.Si quis putat ſe religioſuʒ eſſe nõ refrenans linguã ſuam huiꝰ vana eſt religio.Ergo magno ſtudio debet ipᷣa lingua refrenanr. 22 NUUaapꝛopter diuus Ambꝛo.vbi ſupᷣ ait. q Retine verbuʒ quod nõ edificat. Quia qui ocioſum verbum non repꝛimit cco ad noxia tranſit:Uanꝰſᷣmo cito polluit mẽtẽ:⁊ facile agitur qð libenter auditur. Hoc pꝛofera tur ex labijs quod aures non polluat audien⸗/ tis Pꝛouer.quoq;.xxv.dicit᷑. Sicut vꝛbs pa⸗ tens abſq; muroꝝ ambitu:ita vir qui non po/ teſt in loquendo cohibere ſpiritum ſuuʒ. Qua ex re inquit Gregoꝛiꝰin moꝛa.Mens quenon habet muruʒ ſilentij de facili penetratur iacu lis inimici.Et in cõmuni Pꝛouer.dicitur ꝙ i⸗ le qui nõ poteſt refrenare os ſuum eſt ſicut do⸗ mus ſine oſtio in qua nullus intrare pꝛohibet᷑ imo oẽs eius hoſtes ad libitũ intrare poſſunc. Bermo Et ſicut poſſeſſio nõ habẽs ſepẽ. de qua dicitur Ecẽ̃i.xxxvj. Ubi nõ fuerit ſepes diripiet᷑ poſſeſ/⸗ ſio.⁊ puerb.x.ait Salomõ.In mulcioquio nõ deerit peccatũ.Qui aũt moderat᷑ labia ſua pꝛu dentiſiimꝰ eſt. Ecci.q̃q;.xx.dicit.Odibilis eſt qͥ pꝛocax eſt ad loquẽdũ.Etideo Aug.ad heremi tas inqͥt. Ecce lingua egredi querit:motũ ꝑqui rit. Zu vo o monache per teperãtiam ipſam re⸗ frena:appone ei peſſulũ ratiois:circũda eã ma⸗ turisate diſcretiõDis. ₰J₰ Ertio ꝓbat᷑ linguã debere refrenari rõne t vtilitatis:ſic arguendo.Bonũ eſt argu⸗ mentũ a contrario ſenſu.l.j.S.huius rei. ff. de officio eiꝰ cui man.eſt iuriſ.l.ſiꝓcuratoꝛẽ. S.ſi ignoꝛãtes.vᷣſicło.igit᷑ ſi ignoꝛauerũt.ff.mã. Et tangit᷑ de hoc in.l.couẽticulã.C.de epiſcopis ⁊ dericis.⁊ in.l.ij.C.de condi.in ſer.⁊.viij.q.j.c. ſciendũ. Sed lingua nõ refrenata eſt cauſa ois mali.vt ſupꝛa patuit.Unde puerb.xxv.dicitur. Os lubꝛicuʒ operat᷑ ruinas. Ergo ſi refrenata fuerit erit cauſa multoꝝ bonoꝝ.Ait em̃ Areſt. ij.phiſicoꝝ.⁊.v. Metha. Idem aliter ſeabẽs eſt cauſa cõtrarioꝝ. Ideo Trenoꝝ.iij.dicitur. Bonũ eſt pꝛeſtolari cũ ſilentio ſalutare dei no⸗ ſtri.⁊ Eſaie.xxxij.Cultus iuſticie ſiletiũ ⁊ ſecuri tas vſq; in ſempiternũ. ⁊ ꝓuerb.xiij.ait Salo⸗ mon. Qui cuſtodit os ſuù cuſtodit animã ſuã. q aũt incõſiderate loquit᷑ ſentiet mala.trãſſum ptiue.v.q.v.S.ſed aliã8. KRE Eicuũdo pncipaliter linguã debere refre⸗ ſ nari pꝛobat᷑ autoꝛitatibo. Ait em̃ Augꝰ. aa heremitas. Stultꝰ valde eſt qui nõ pꝛius verbũ ducit ad limã ratõis qᷓ; ad linguã oꝛis. Maxime aũt hoc debent facere religioſi: dicẽte Hieroñ.in ſuo teſtamẽto. In oꝛe ſacerdo tis vel monachi nullũ ſitverbũ in quo nõ ſonet nomẽ xpᷣi.Quia vt inquit Berñ.in quodã ſer⸗/ mone. Inter ſeculares verba odoſa nuge ſunt: in oꝛe aũt ſacerdotꝭ blaſphemie. Dicit qͥʒ ſanctꝰ Bonaueñ.in.ij.ſenteñ.di.xxj.ar.iij.q.j.q; verbũ ocioſum ⁊ mẽdaciũ iocoſum ac riſus diſſolutꝰ de ſui natura ſunt pctã venialia. Saluatoꝛ etiã noſter ait Matth.xij.De om̃i verbo ocioſo qðᷣ locuti fuerint homines reddẽt rationẽ in die iu dicij.Exvᷣbis em̃ tuis iuſtificaberis ⁊c̃. Et idco dicit᷑ Ecci.xxv. Beatꝰqui lingua ſua non eſt la⸗ pſus. Unñ ſciẽdũ ꝙ dominꝰ dedit homini lin guã multiplici de cauſa. Pꝛimo ad notificãdũ conceptũ coꝛdis.iuxta illð Aug.in libꝛo Enchi. Verba ꝓpterea ſunt inſticuta nõ vt per ea homi nes ſeinuicẽ fallãt:ſed vt per ea in alceriꝰ quiſq; noticiã cogitatiões ſuas pꝛoferãt. Cõtra quod faciũt illi ꝗͥ pꝛoximũ ſuũ mendacijs ⁊ verboꝛũ fallacijs decipiůt. Secundo dedit linguã ad erudiẽdũ pꝛoximũ. iuxta illð Eſaie.l. Dominꝰ dedit mihi linguã eruditã vt ſuſcirarẽ eũ qui la ſus eſt verbo. Contra quod faciũt qͥ pꝛoximũ boꝛtant᷑ ad malũ:vel ipᷣm de illicitis inſtruũt. Tertio dedit deꝰ hominilinguã ad conſolẽ dum. iuxta illud Ecci.xl. Tibie ⁊ pſalteriũ ſua⸗ uem faciũt melodiã:⁊ ſupervtrũq; lingua ſua⸗ uis.Contra quod faciũt üũlli qͥ verbis ſuis pꝛo⸗ ximũ ad iracudiam pꝛouocãt:eũ irridendo vel cõuicia illi inferẽdo:quod peccatũ grauiter bpu nietur in infemo.Ait em̃ ſaluatoꝛ Matthei.v. Qui dixerit fri ſuo fatue:reꝰ erit gehenne ignis NQuarto dedit deꝰ homini linguã ad accuſũ dum. vt ſcilʒ ſeipᷣm repꝛehẽderet ⁊ accuſaret per cõfeſſionẽ quãdo peccatũ fecit. Sicut facebat beatꝰ Job:qui ſui libꝛi.xlij.c.inqᷣt. Idcirco me repꝛehendo ⁊ ago penitẽtiam. Juſtꝰ em̃ in pn⸗ cipio accuſatoꝛ eſt ſui. Pꝛouerb.xviij.Cõtra qð faciũt illi qui de peccatis ſuis nolũc confiteir. Muinto ⁊ pncipaliter dedit deus homini lin guam ad laudadũ ſcilʒ ipm. Qui ait Elſaie.xliij Populũ iſtũ foꝛmaui laudem meã narrabit. Sed hoc nõ obſeruãt peccatoꝛes qui eũ blaffe mant ⁊ verbis turpibo inhonoꝛãt. Quibo dicit Apoſtołꝰ ad Roma.ij.Nomẽ dei pervos blaſ⸗ phemabat᷑ inter gentes. Sagendũ qͥ̊q; ꝙ eſt triplex lingua.ſcilʒ.Diuina ac celeſtis ⁊ angeli ca.⁊ iſtius lingue officiũ eſt loqui de pertinẽti⸗ bus ad ſalutem⁊ ad pꝛoximivtilitatẽ acad dei laudẽ.⁊ iſta eſt lingua perfectoꝛũ. Inter quos fuit Eccłiaſticꝰ qui.lj.c.ſui libꝛi ait.Dedit mihi dominꝰ linguã in ipſa laudabo eum. Iſtã aũt linguam ſuper om̃es habuit ſaluatoꝛ noſter: cui dixit Petrus Johᷣis.vj. Uerba vite eterne habes. Secũda lingua dici᷑ humana: cuiꝰ eſt loqui ð mũdanis:⁊ iſta eſt imperfectoꝝ.De quibo dici᷑.j. Johãnis.iiij. pᷣi de mundo ſunt ⁊ ideo de mundo loquũtur ⁊ mũdus eos au⸗ dit. Tertia lingua dicit᷑ diabolica ſiue infer nalis:cuiꝰ eſt detrahere ⁊ mẽdacia dicere ſicut facit diabolus.De quo dicit᷑ Johᷣis.viij. Cum loquit᷑ mendaciũ ex pꝛopꝛijs loquit᷑. Huiꝰ etiã lingue tertie eſt diſcoꝛdias ſeminare.De qua di citur Ecci.xxviij. Lingua tertia mulieres vira⸗ tas deiecit.ſ.a gratia viroꝛũ ſuoꝛuʒ:⁊ pꝛiuauit eas laboꝛibo ſuis.hãcaũt linguam habẽtes ſi⸗ gnum eſt ꝙ ſunt diabolici. Unð inqͥt ſaluatorꝛ Match̊.xij. Pꝛogenies viperarũ quomõ po⸗ teſtis bõa loqui cũ ſitis mali.Ex abũdatia em̃ coꝛdis os loquit᷑. Bonus homo de bono the⸗ ſauro coꝛdis ꝓfert bona:?⁊ malus homo dema lo theſauro coꝛdis ꝓfert mala. Quãtũ aũt diſ⸗ pliceat deo hec diabolica lingua maxime illa qᷓ diſcoꝛdias concitat repoꝛtãdo:oſtendit Salo⸗ mon ꝓuerb.vj.dicẽs. Sex ſunt que odit domi nus:⁊ſeptimũ deteſtatur anima eius.Oculos ſublimes:lingus mendacẽ:manꝰ effundentes innoxiũ ſanguinem:coꝛ machinãs cogitatiões peſſimas:pedes veloces ad curredũ i malũ:p⸗ ferẽtẽ mẽdacia:teſtẽ fallacẽ:⁊ eũ qͥ ſemiat diſcoꝛ dias iter frẽs.Ex q̊ͥ apget guitas huiꝰ criminis qꝛ eſt illð ſeptimũ vitiũ qð deꝰ tãtoꝑe deteſta⸗ mrdehe onſtut rpus mataoge neslon linguh eliin nocerde donowe Loo gocoren teroloct cſdauztt ſuordan Uinonſt Mattrn. lefuct d iimnis Nih Minn ſuaben 1tcür wuoribo linguon lphonet Mui nu lüchutne nliactenp att adi gen lioreged⸗ Kungoe ſciebon legüi 1Cen Wd ner dines etm. sn penin. loſose Oufl Enrepe gulhyo Meo. Wyran Moſoc⸗ mom donß müre tioni cpo mone ou ve⸗ e Alſun Jarn 1 Zulseni inig⸗ wlrconktn. das dommn sgnici dft orar Coibde Edagesd SCnti zgg lognideyennan mirmiasde wei. nrqos Nu. dedemidi doan. Kidi 1 no noker. Dada eraane nat dumara: s Fide nundo n üdus dos al, dolaſweicia 6 D“R 15 43 2 3 R k 4 8 oct. Ma 90 ngundhos Grömnge dae⸗ amri geni omo debemte ulus bone n 1. Ouiiidi nununnel okmndt nr veol don maus Ol un ctundan Hiais oglnnin düqſamn nn Kns bu in, * . tur. De bac q̊; lingua dicit᷑ Jacobi.iij. Lingua conſtituit᷑ in mẽbꝛis noſtris que maculat totũ coꝛpus:⁊ inflãmat rotã natiuitat noſtre inſſã mata a gehenna.Ex pꝛedictis aũt patet ꝙ ſunt tres toti mũdipuincie:in ſingulis quaꝝ ẽvnũ linguagiũ.ſ.puincia celeſtis terreſtris ⁊ iferna lis.Linguagiũ vo ꝓuicie celeſtj eſt laudare ⁊ be nedicere deũ.iuxta illð Pſal.Beati qͥ ãbulãt in domo tua dñe:in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te. Linguagiũ aũt ꝓuincie terreſtris ẽ de terrenis tractare:iuxta ilið Jo his.iij.Qui deterra eſt de terra loquit᷑. Sed linguagiũ ꝓuincie ĩfernalis eſt deuz maledicere ⁊ blaſphemare.iuxta illud Eſa.viij.Cũ eſurierit iraſcetur ⁊ maledicet regi ſuo ⁊ deo ſuo. Cognoſcit᷑ igit alibet de qua ꝓ⸗ uincda ſit ad loq̃lã ſuam. Uñ dictũ fuit Petro Mat.xxvj. Galileꝰ es:nã ⁊ loq̃la tua maifeſtũ te faat. Et dñs qͥ erat de ꝓuincia celeſti inqꝗ tJo pronis.viij.Quare loquelã meã nõ cognoſcic. Eſt inſuꝑ notãdũ ꝙ ſᷣm Iſidoꝝ ⁊ Remigiũ ligua hebꝛea fuit pᷣma quã habuit Adã ⁊ Eua v2 erit etiã vltima.qꝛ poſt iudiciũ ſolum ipſa vte mur ĩ loquẽdo.Et dicit rabbi Moyſes:ꝙ ĩ illa lingua nullũvocabulũ eſt ad nominãdũ aliqd inhoneſtũ. Ex quo apꝑet ꝙ vocabula turpitu dinũ nõ fuerũt ab inſtitutõe diuina ſʒ ab inuẽé⸗ tiõe humana.⁊ ꝙ multũ diſplicẽt deo v ba ſcur nilia qꝛ ea ponere noluit in lingua quã hoĩ con creauit.Qꝛ ergo mali hoĩes non vtunt᷑ lingua ad id ꝓpter qð eã deus illis dedit:ideo ipſi ta⸗ liter ea abutẽtes digni ſunt pᷣuari pꝛiuilegio ip ſuꝰ lingue.Qꝛ puilegiũ meret᷑ amittere qͥ ↄceſſa ſibi abutit᷑ ptate.c licet.de regula.xj.q.iij.c. pᷣui⸗ legiũ.⁊.xxv.q.vlt.S.his ita.⁊.lxxiiij.di.c.vbi iſta ⁊2.C. de iudeis.l.iudeos.in fine.⁊ ibi glo.Etĩ ſi⸗ gnũ huiꝰ multi ĩ articulo moꝛtis loquelã amit tunt:vt in eo puniant᷑ in quo peccauert. Sicut diues epulo qͥ in ligua cruciabat᷑vt habet᷑ Lu⸗/ ce.xvj.qð ideo erat qꝛ in ea peccauerat.Uñ Pe trus rauẽnas ait. Lingua magis ardet q̃ pau peri inſultauit.⁊ nunc deguſtat cruciatꝰ:qꝛ pꝛe cioſos cibos ⁊ odoꝛata pocula deguſtauit. Et Chꝛyſ.inqͥt. Qui inↄuiuãdo magis in loqua⸗ citate peccauęerat:in lingua atrociꝰ ardebat. Ex quib oĩbus patet ꝙ loquacitas eſt vitãda.vñ Hiero.in.c.quotiẽs.xxij.q.v.ait.Quotiẽs loqͥ mur aut nõ oppoꝛtuno tẽpoꝛe:aut nõ oppoꝛtu no loco:aut nõ vt cõuenit audiẽtibo totiens ſer⸗ mo malꝰ ꝓcedit de oꝛe noſtro ad deſtructioneʒ eoꝛũ qui audiũt.Cõſideremꝰ itaq; quid loqua mur.qꝛ ꝓ om̃i ocioſoverbo reddituri ſumꝰ ra⸗ tionẽ in die iudicij.hec ille.Et Calixtus papa in ca.põderet.l.di.inquit. Ponderet vnuſqͥſq; ſer mones ſuos:⁊ qð ſibi loqui nõ vult alteri non loquat᷑. Sed ſciẽdũ ꝙ ſicut dicit Iſið.in libꝛo de ſũmo bono. Quadriꝑtita eſt loquẽdi ratio. vel qꝛ bonũ bene vel malũ male:ſeu bonũ ma⸗ le ſeu malũ bene pꝛofert᷑. Bonũ qppe bene lo⸗ quit᷑ qui ea q̃ recta ſunt humiliter ãnũciare vi⸗ detur. Malu male loquit᷑ ꝗͥ quodlibet flagitiũ ſuadere conat᷑. Bonũ male loquit᷑ qui rectu ali quid arrogater pᷣdicare ſenti᷑. ¶ Dhalũ aũt bene loquit᷑ qui aliquod vitiũ narrãdo deteſtaturvt ab eo hoĩes auertãtur.hec ille.Gi aũt om̃s de bent refrenare linguã:młto magis iuuenes: di cẽte Eccliaſtico. xxxij.c.ſui libꝛi.Adoleſcens loq̃ re in tua cauſa vix cũ neceſſe fuerit. Si bis int᷑⸗ rogatꝰfueris:habeat caput reſpõſum tuũ. In multis eſto q̃ſi inſcꝰ:⁊ audi tacẽs ſimul ⁊ que⸗ rens:⁊ loqui in medio magnatoꝝ nõ pᷣſumas 7 vbi ſunt ſenes nõ multũ loquaris. Fugiamꝰ*2 ergo młtiloquiũ maxime nos religioſi.qꝛ ſan⸗ ctus Fraciſcus in admonitiõib ſuis ait. Bea⸗ tus ille religioſus qͥ nõ habet iocũditatẽ i alio nec leticiã niſi in ſctiſſimis eloquijs dni:⁊ cum bis Suocar boie ad amoꝛẽ dei.Sed ve illi reii gioſo qͥ delectat᷑ in verbis ocioſis ⁊ ianib: ⁊ ca bis ꝓuocat hoĩes ad riſuʒ. Ideo Berñ.in qua dã epla inquit religioſo.Cum aliqͥd dicis vba tua ſint? ara:vera:põderoſa:⁊ de deo. Aug.q̊ʒ ad heremitas ſic ait. Itaq; frẽs obſecro vt non peccetis:cuſtodite linguas veſtras:ſeruateeas claudite cũ vecte ferreo.quoniã ſᷣmo vanus in vacuũ nõ ibit:ſed de oĩ verbo ocioſo in die no⸗ uiſſimo reddituri ſumꝰ rationr. L Ertio pꝛincipałr pꝛobat᷑ exẽplis linguãz t eſſe refrenãdã.vt em̃ inquit Albertus in tractatu de vtutib politicis. Ualde tur pe eſt ⁊ extraneũ a ratiõe vt lingua canis ſit me dicinalis ⁊ lingua hois ſit moꝛtalis.Et lo q̃ci⸗ tas eſt nature cõtraria. Nam natura inter coꝛ ?⁊ linguã collũ longuʒ poſuit:vt verba coꝛdialia pꝛius ad limõ ꝓcederent q; ad linguã:vt pꝛius eſſent examinata qᷓ; ad vſum loquẽdi adducta Item natura que dedit om̃ibo anialib magni coꝛpoꝛis oꝛa lata ⁊ linguas vt plurimũ lõgas: hoĩ os modicũ cõtulit cui modicã linguã inpi᷑/ ſit.in quo docere voluit ꝙ nõ multũ loquendũ ſit. Natura etiã oẽs ſenſus:ſicut oculos:aures ⁊ nares in homie duplicauit: duaſq; manꝰ ac duos pedes ei cõtulit:ſed vnũ os ſolũ ⁊ vnicãa lingus dedit.In quo oſtẽdit minꝰeſſe in duplo loquẽdũ qᷓ; audiẽdũ vel alijs ſenſibꝛ vtendum Natura inſuꝑ q̃ nares ⁊ aures homi patulas dedit:linguã itra duo clauſtra collocauit:eãq; infra dentes ⁊ labia cõcluſit. In quo demõſtra re voluit ꝙ homini raro loq ↄuenit. Exẽplis etiã ſacre ſcripture loquacicatis diſpẽdiũ inno teſcit. Nam ꝓpter loquacitatẽ Eue cũ ſerpẽte to⸗ tum genus humanũ interfectũ eſt.Geñn.iij. JItẽ Samſon qꝛ cũ Dalida cõcubina nimis locutꝰ eſt:captꝰ eſt ab hoſtib. Judicũ.xvj. Jdeo Oꝛa tius in epłis inqͥt. Nec retinẽt patule cõmiſſa fi delit᷑ aures. Et ſemel emiſſũ volat irreuocabile verbũ. Ideo debet quiſq; bene coſpicere cui re⸗ uelet ſecreta ſua.Unde inqᷣt acho.iij.c Conſiẽ MM Bermo liũ archanũ tacito cõmitte ſodali. Ait em̃ Oui⸗ dius libꝛo.iij.de arte amãdi.Cõſcius aſſiduos coõmiſſi tollet ponoꝛes.Quis minoꝛ eſt autẽ qᷓ; tacuiſſe laboꝛ. Ideo Michee.vij. dicit. Ab eg q doꝛmit in ſinu tuo cuſtodi clauſtra oꝛis tui.et Seneca in lib.de moꝛibo ait. Quod tacituʒ eſſe vis nemini dixeris. Si tibi ipᷣi no imꝑaſti:quo ab alio ſuẽtiũ ſperas. Ideo legit᷑ in vitaſpatrü: ꝙ abbas Machariꝰ ſemel vidẽs frẽs in here⸗/ mo loquẽtes inſimul:dixit. Fugite frẽs fugite Et ait ei vnus frater. Pater quõ habemꝰ fuge⸗ re ãplius a ſolitudine iſta.Et ille poſuit digittfũ ſuũ in oꝛe ſuo dicẽs. Illud eſt qdð fugiẽdũ dico Sicut em̃ modeſtia loquẽdi valde vtilis eſt:ſi⸗ cut patet in Abigail que ex diſcretiõe locutiois irã Dauid tẽperauit.j. Regũ.xxxv.ita ecõtrario indiſcreta locutio eſt valde nociua ⁊ omnibus odioſa. Ideo autoꝛ libꝛi qͥ dici Facetꝰ.c.ij. di⸗ cit. Maxima ruſticitas turpia verba loqui.Et Motanariꝰ in luna celeri.c.xvj.ðt. Turpia ſin ceros coꝛrumpũt famina moꝛes. Et fuit ſentt⸗ tia Pauli.j.ad Chorꝭ.xv.dicen. Coꝛrumßũt bo nos moꝛes colloquia mala. Quapꝛopt abbaſ Arſeniꝰ ſciens vtilitatẽ refrenatiõis lingue duz moꝛiẽs rogaret᷑ vt aliqͥd notabile diceret: inqͥt. Nihil meliꝰ video qᷓ; tacere. = Apꝛopter Dauid pſal. cxlj. dicebat deo. ePone dñe cuſtodiã oꝛi meo:⁊ oſtiũ cir⸗ cumſtãtie labijs meis.Salamõ q̊ʒ pꝛo uerb. xxix.ait. Totũ ſpm̃ ſuum ꝓfert ſtultus:ſa piens vᷣo differt ⁊ reſeruat in poſterũ.⁊ Ecci.v. dicit᷑. In multis ſᷣmonib inuenit᷑ ſtulticia.Et ideo legi ꝙ Solon phᷣus cũ alijs loquẽtibo ta ceret:int᷑rogatꝰ ſi ideo taceret quia loqui neſci⸗ ret:vel qꝛ ſtultus eſſet:rñdit.Nullus ſtultꝰ ta⸗ cere poteſt. Nã ſtultꝰ verba multiplicat.Ecci.x. Xenochꝛates vo phᷣus interrogatꝰ quare alis ſermocinãtibonõ etiã ipᷣe loqueret᷑:ait. Quia os vnũ ⁊ aures duas a natura accepimꝰ.q̃ſi dice⸗ ret. Multa ð bemꝰ audire ⁊ pauca dicere:iuxta illud Jacobi.j.Sit aũt oĩs homo velox ad au diendũ ⁊ tardus ad loquẽdũ.Idẽ q̊ʒ phus cui dã verboſo dixit.Si nr̃is auribo te audires ta⸗ ceres. Pithagoꝛas vovidẽs quẽdã indutũ no bilib pãnis ind ecẽter loq̃ntẽ dixit illi. Aut lo⸗ quere ſermone ꝓpoꝛtionato tuis veſtibo:autin⸗ duas te pãnos ꝓpoꝛtionatos tuis eloquijs. Plato vo dicebat ꝙ ſicut vaſa aurea pbãtur ꝑ ſonos quos reddũt in ſua ꝑcuſſiõe cũ experiũ⸗ xLur vtrũ ſint ſolida vel cremata. ſic ꝓbãtur ho⸗ mines ſuis eloquijs quib eoꝛũ cognoſcit᷑ ſen/ ſus ⁊ pꝛudẽtia.Et ſicut vaſa terrea ſono ꝓban⸗ tur ſi ſint integra vel fracta:ſic homo ex luto cõ fectus ſono loquele ſue cognoſcit᷑.vnð Hiero. in epla ad Paulinũ:vt habet᷑ in.c.ſi cupis.xvſ. ga..ſ. ait. Chꝛiſtianũ quẽ ſenſer ſemꝑ aut crebꝛo de numis loquẽtẽ iſtitoꝛẽ potiꝰ habeto qᷓ; mo⸗ nachũ. Debemus ergo totis ſtudijs inuigilare 8 N. —õ UDUI cuſtoditiõi lingue.ſicẽ faciebat abbas Paphnũ de quo legit᷑ li.ix.hyſtoꝛie triꝑtite.ꝙ cũ eſſet ſine litteris acceſſit ad quẽdã vt addiſceret:⁊ cuʒ ve⸗ niſſet ad illũ vſiculum Ps.Dixi cuſtodiã vias meas vt nõ delinquoẽ in ligna mea. Poſui oꝛi meo cuſtodiã ⁊c.dixit ſe ſatis didiciſſe:⁊ q non oꝑtebat eũ aãplius addiſcere ſi illã lectionẽ poſj ſet bene ſcire. Sed ipᷣiꝰ exẽplũ nõ imitant᷑ multi De quibo ait Alber.in tract᷑.de vᷣtutibo politid. Quidã nõ humanã linguã habẽt ſed poti ſer⸗ pentinã ac veneno maledictiois plenã.De que inqᷣt PsS. Uenenũ aſpidũ inſanabile. Que qͥdẽ lingua nũqᷓ; a feriẽdo põt eſſe quieta ſed ↄtinue mota ſemꝑ eſt alteꝝ ferire parata.Ettales ſunt coꝛnicule ſiłes:que eſt auis ſꝑ garrula:⁊ auibꝰ pꝛede ſupꝛa modũ infeſta.ita etiã poſt aquila,z clamoꝛibo ſuis impetit ⁊ ſepe ab ea ꝑcuſſa moꝛ tem incurrit. Detractoꝛes aũt indigerẽt ſepe co meſtiõe allei.qꝛ dũ alleũ mãducat᷑ fetoꝛ oꝛ tũe nõ ſentit᷑:eo ꝙ ab odoꝛe allei ſuperet᷑. Itẽ detra ctoꝛes ⁊ bilingues quoꝝ os fetens eſt:mẽta in/ digerẽt q̃ eſt herba odoꝛifera ⁊ ſtomachi cõfoꝛ⸗ tatiua:ac in aceto cocta fetoꝛis eſt diminutiua. hec ille.De detractoꝛibo em̃ inquit Ps. Sepul chꝛũ patẽs eſt guttur eoꝝ. Nã ſicut ſepulchꝛuzʒ patẽs recipit coꝛpus cuiuſlibet moꝛtui:⁊ quia nõ eſt clauſum fetoꝛẽ ſuũ oibus expãdit:⁊ om̃s appꝛopinquãtes inficit. Ita detractoꝛ cuiꝰ do mus.i.aia eſt ſine oꝛis oſtio:oẽs ꝓximos eua⸗ poꝛatiõe murmuratiõis inficit:⁊ quoſcũq; vi⸗ ros ⁊ mulieres in oꝛe ſuo fetido ꝑ detractionez recipit:⁊qꝛ caret oꝑculo nihil celare põt.Sicut aũtvt hr̃ Numeri.xix.vas qð nõ habebat oꝑcu lũ imũdũ erat:ita os qð ꝑ loquẽdi moderãtiaʒ nõ fuerit ligatũ neq; ꝑ cuſtodiã fuerit cooꝑtũ: habebit anhelitũ fetidũ detractiõis: ⁊ imundũ erit coꝛã deo ⁊ hoĩbus.quibo qñ credet placere murmurãdo eis ſumme diſplicebit.iuxta illð Eſopi.Diſplicet impꝛudẽs vnde placere putat. Vñ aſſimuat᷑ coꝛuo de quo referũt fabule poe⸗ tarũ:ꝙ cũ eſſet albꝰ naturalr.poſtea qꝛ Jouire tulit malũ de quadã ſua amica:ex quo ipᷣe Ju piter eã occidit ipᷣm coꝛuũ in penã iſtiꝰ male re⸗ latõis ꝑpetua nigredine dãnauit:⁊ vt de cetero maloꝛũ rumoꝛũ eſſet nũciatoꝛ iſtituit. De quo coꝛuo Ouidiꝰ in.ij. Metham̃.eũ alloquẽs ait. Cũ cãdidus ãte fuiſſes coꝛue loquax ſubito ni grates vᷣſus in alas.ã fuit hec quõdã niueis argẽtea pẽnis Ales:vt eq̃rettotas ſine labe co⸗ lũbas.Lingua fuit dãno ligua faciẽte loquaci. Qui coloꝛ albꝰ erat nũc ẽ cõtrariꝰ albo.Et iteꝝ ibidẽ inqͥt. Sperãtẽq; ſibi nõ falſe pᷣmia lingue Int᷑ aues albas vetuit ↄſiſtere coꝛuũ.Lales ãt ſiguoſi ⁊ ðᷣtractoꝛes debẽt expelli a ↄſoꝛtio hoiʒ qꝛ ꝑturbãt pacẽ hũanã ⁊ faciũt ↄð leges imꝑia⸗ les q̃ facte ſũt ad pacẽ hoiʒ ↄſeruãda.c.facte ſũt autẽ leges.iiij.di.⁊.S.ideoq; lex.ĩ ꝓhemio dige⸗ ſtoꝝ.Cũ g̊ leges pᷣcipiãt ne aliqͥs alteri noceaatt erer muln ſafncte funel ag ſanſin mgepul Ponhat ciodund idiſapia nbotisl ocoheien atiöctuan ſoo leifim Poleogoi labedarl ſusalbidi inormis, po.⸗Mn gibabenk nori.On aucj Nobiraipue ſpowwnan 1ivlar Ublans pverbrvi Adiaſtu Perndene lieſfaens ſtuliden dS Wy fſtult lonoit toiui cioſan⸗ figeri heagpian Kinlin nui, Poonrt ſcocigd Gl (gihat gernt ſe ⸗ inyode eſtvin⸗ lacedg Pfene. dace bbus⸗ uioe naniyſt aguln agcuſa me nagriirn upeni Jtidan msckkmänin nsch deminnn ſiſarſolchen benoue is o aidtr tomßs ndamd abde is primos din noog danaang Acdarot Gaan nobobeheroga Wdi noding Nii fuent o. nöis: timund d e . Aylug Pun uor Ndelend our ul rmus idelidl em abo in ͦaleömulinge mwrü.LAl; ſd. —– ne vicinꝰ vicinũ ꝑturbet.Unð vt habet᷑.ff.de re gu.iu.l.domũ.non debet qͥs aliquid in domo ſua facere qðᷣ ꝓximo noceat.lã ſi qꝗͥs in domo ſua fumo facto apes alienas fugauerit vel ne⸗ cauerit:cauſam moꝛtis pᷣſtitiſſevidet᷑:⁊ tenetur ad ſatiffaciionẽ.l.ſi quis.ff.ad.l.aqui. Multo magis puidẽdũ eſt decractiõi que rempublicã perturbat:amiciciã ciuiũ deſtruit:⁊ vicinũ a vi cino diuidit.imo fumus ipᷣiꝰ detractionis ſim plices ⁊ innocẽtes fugat⁊ occidit.Unð Ecci.ix. dicit᷑. Terribilis eſt in ciuitate ſua homo liguo ſus.Et ideo ꝓpter pᷣdicta oia eiuſdẽ.lib.c.xxviij. idẽ ſapiẽs dicit. Oꝛi tuo facito oſtia:⁊ ſeras au rib tuis.Catho q̊ʒ.c.ij.ait. Uirtutẽ pꝛimã pu⸗ to cõpeſcere linguaʒ. Pꝛoximꝰ ille deo eſt qᷣ ſcat ratiõe tacere. Hattheꝰ q̊q; poeta ait in poetria ſua.c.v. Lingua loquax odiuʒ pariet:faciet tibi licẽ.Effreni lingua ſurgere bella ſolẽc. Et ibidẽ. Ob linguã multi iã periere viri.? Autoꝛ Aſtro labij dicit. Copia verboꝛũ cui non eſt copia ſen ſus.⁊ ibidẽ. Pꝛeualet in ligua qui nõ eſt foꝛtis in armis.Nullus in hac pugna plus meruiſſe põt. Multe alie autoꝛitates de pꝛudẽtia loq̃n⸗ di habent᷑ tam in libꝛis ſacre ſcripture qᷓ; paga noꝛũ.Unð Ecci.xx.diot᷑. Homo ſapiẽs tacebit vſq; ad tẽpus:laſciuus aũt ⁊ impꝛudẽs nõ ſer⸗ uabit tẽpus.⁊.xxij.eiuſdẽ lib. Muſica in luctu ipoꝛtuna narratio ⁊c̃. qͥ narrat vᷣbũ nõ attẽdẽ⸗ ti q̃ſi qui excitat doꝛmietẽ a graui ſõno.⁊.xxxij. ca.Ubi auditꝰ nõ eſt nõ effundas ſᷣ mones. Et ꝓuerb.xviij.ait Salomon.Qui pꝛius rñdet qᷓ; audiat ſtultũ ſe eſſe demõſtrat.⁊.xxvj.eiuſdẽ li. Ne rñdeas ſtulto iuxta ſtulticiã ſuã.ne ſimilis ei efficiaris.Cuiꝰ conſiliũ eſt ſeruĩdum quaãdo ſtulti demẽtia eſt nota:⁊ eius verbis nõ datur fides.Si aũt nõ eſſet cognita eiꝰſtulticia ⁊ ipᷣiꝰ verba putarent᷑ vera ita ꝙ facerẽt ſapietes vide⸗/ ri ſtultos:eſſet ei reſpõdẽdũ.Et ideo pᷣdictꝰ Sa lomõ in eodẽ c.inqͥt. Reſpõde ſtulto iuxta ſtul ticiã ſuã ne ſapiẽs ſibi videat᷑. De hac etiã loquẽ di diſcrenõe dici᷑ Ecci.v. Si eſt tibi intellecus rñde ꝓximo:ſinautẽ ſit manꝰtua ſuꝑ os tuum ne capiaris in vᷣ bo ĩdiſciplinato ⁊ cõfundaris Et in.l.iulianꝰ.S.j.ff.de act᷑.emp.iuriſcõſultus inquit.Nõ debet quis facile aſſerere q ignoꝛat. Pꝛouerb.ei.xxix.cinqᷣt Salomõ.Uidiſti hoĩeʒ velocẽ ad loquẽdũ.Stulticia magis ſperãda q; illiꝰ coꝛrectio. Ideo Amb.libꝛo.ſj.de officijs: c.viij.ait.Sapiẽs vt loquat᷑ multa pꝛius conſi derat quid dicat:cui dicat:quo in loco ⁊ tẽpo⸗ re.Ecci.ei.xiiij.dict᷑. Stũs qui nõ eſt lapſus in verbo.⁊ Ouidiꝰ li.ij.de arte amã.ðt.Eximia eſt virt? pᷣſtare ſilẽtia rebus.At ↄ guis eſt culpa tacẽda loqui. Sempꝑ igit᷑ debemꝰ bona verba ꝓterre.Ait em̃ Richar.in libꝛo de nuptijs.c.ix. Pacẽ ſermo bonꝰgignit:⁊ gaudia meſtis Coꝛ ibus infundit:leticãq; parit. Sermo bonus quadoq; magis qᷓ; facta Roꝛac. Nil ſermoe bo⸗ no gratius eſſe ſolet. At cõtra de male loqntib dicit Ecci.ij. Ue labijs ſceleſtibꝰ. Et Rich⸗ vbi ſupꝛa ait. Sermo quidẽ pꝛauus hoies accẽedit „ ad irã.Leticiam turbat:iurgia magna mouet. Moꝛes qppe bonos ſermo coꝛrũpit iniquus Soluit ⁊ accẽſis arma cruẽta parat.Diſcoꝛda⸗ re facit cõcoꝛdes:ſcandala gignit. Sermo ma,⸗ gls prauꝰ qᷓ; mala facta nocet. Unð dicit᷑ in coi ꝓuerbio.Lingua etſi oſſibo careat attamẽ doꝛ⸗ ſum frgere facit. Audi vide ⁊ tace ſi vis viuere — In pace. At cõtra de bona ligua dicit puerb. xxij Lingua ſapietũ ſanitas eſt. ⁊.xxv.c.eiuſdẽ libꝛi. Qngua cõfringit duriciẽ.⁊.xviij. Moꝛs et vita in manu lingue.Et Ecci.v. Honoꝛ ⁊ głia iſer⸗ mone ſenſati:lingua vo impꝛudẽtis ſubuerſio lpius eſt. .xx.c.eiuſdẽ libꝛi. Sapiẽs in vᷣbis ſe,- ipᷣm amabilẽ facit.Et hoc ſufficiat ꝓ pꝛima ꝑte noſtri monis. —2“ Pars ſecũda huiꝰ ſermonis que dicit᷑ blafſfe matiõis. 55n, CLlẽdũ eſt ꝙ multa alia ſunt peccata o ligue.vtputa pꝛoditio. De quo pcõ valde ꝑiculoſo dicit᷑ in cmuni ꝓuer bio Cui fidẽ adhibeo ab eo me deus cuſtodiat.Aui fidẽ nõ habeo.egoipᷣe me cuſto- dio. Aqͥ ſceleratiſſimo vitio nos abſtinere hoꝛta tur Jacobo beneuẽtanꝰ.c.ix.dicẽs. Hoc ego te moneo fugias vt ꝓditionẽ. Turpius hoc omi crimine crimen adeſt. Pꝛoditoꝛ ⁊ nullꝰ tibi cõ⸗ iungat᷑ amicꝰ. Spe ſub amicicie moꝛs inimica datur. Et Autoꝛ Aſtrolabij dicit. Pꝛoditoꝛ al⸗ teriꝰ nec ſibi fidus erit. Pꝛopter hoc autẽ ſolet dici ꝙ ꝓditiões placẽt pꝛincipibo ſed nõ ꝓdito res. Oęes igit᷑ pᷣncipes debẽt ꝓditoꝛes etià iimi⸗/ coꝛũ ſuoꝛũ execrari.Unñ Ambꝛo.i lib.ð officij5 laudat Fabꝛiciũ ducẽ romanoꝝ:ad quẽ cũ me dicꝰ Pirrhi regis veniſſet aſſerẽs q medicinã intoxicatã pirrho daret:⁊ ſic rege moꝛtuo ipᷣe vi ctoꝛiã obtineret:iuſſit eũ Fabꝛiciꝰligari⁊ ad do minũ ſuũ remitti. Pꝛopter qð pirrbus cum o ad libitũ cõpoſuit ⁊ eiꝰ amicꝰ facꝰeſt. Eapꝛoprt inquit Salomonpuerb.iij. lo mollaris ami⸗ co tuo malũ cũ ille in te habeat fiducã. Qꝛ eniz atrociꝰ eſt hoiem veneno extinguere qᷓ; ferro ne care. l. ).C. ð malefi.ideo doloſus inimicus qui ſub ſpecie pietatis ⁊ amicicie nocet hoi peioꝛ eſft qᷓ; ͥ apꝑta malicia eũ offendit.De quo phᷣus.ix. echi.ait.Qui fingit ſe amicũ ⁊ nõ eſt:peioꝛ eſt eo q fingit falſam monetãꝗ.⁊ iſti ſunt illi de quibꝰ inqͥt ps. Qui loquunt᷑ pacẽ cũ ꝓpximo ſuo:ma⸗ la aũt in coꝛdibo eoꝝ. 8 & iere e ALAiud pctm̃ ẽ adulatõis qð hodievald a freq̃ntat᷑.Dicit᷑ em ĩ cõi ꝓuerbio.Si q honoꝛari deſiderat atq; ditari diſcat ad ulari:qꝛ tales mõ ſunt chari. Hos aũt adulato res a nobis eẽ vitãdos docuit xpᷣus.qͥvt habe Mat.xxij.cũ phariſei volẽtes eũ caꝑe in ſmoe milſiſſent ad ein diſcipulos ſuos cũ berodianis. BGermo dicẽtes. Magiſterſcimꝰ qꝛ verax ẽs ⁊ viam dei in vᷣitate doces ⁊ nõ eſt tibi cura de aliquo ⁊c. Ipe cognita eoꝛũ neqᷣ cia illos repꝛehẽdit dices Quid me tẽptatis hypocrite. Sicut eĩ ðᷣt Au guſt. ſup Ps. Duo ſunt genera pſecutoꝝ.l. lin⸗/ gua adulantiũ ⁊ manꝰ ꝑlequẽtu: ſed plus pſe quit᷑ lingua adulatoꝝ qᷓ; manꝰ ꝑſecutoꝛũ.De⸗ bent igit adulatoꝛes ratione qᷓdruplici euitari Pꝛimo qꝛ ſunt ſicut aucupes aias capiẽtes:iu xta illð ꝓuerb.xxix. Homo qͥ ficis blãdiſq; ſer monibo amico loquit᷑ rete expãdit greſſibꝰ eius Sed debemꝰ eſſe oculati vt fallacias eꝰ ꝑpen⸗ damꝰ. Dici᷑ em̃ ꝓuerb.j.Fruſtra iacit᷑ rete ante oculos pẽnatoꝝ. Un quida phᷣus nepos Pla tonis cuidã adulatoꝛi dixit.Deſine adulari.ni⸗ phil em ꝓficis cũ te ĩtelliga. Scðo adulatoꝛes ſunt ſicut fricatoꝛes.Fricant em̃ ſᷣmonib blan dis quẽ nõ poſſũt vincere minis. Sicut ponit exẽplũ Chꝛy.de thauro.quẽ ſi nõ poteſt qͥs vi⸗ ribus ſubiugare fricat manibo ceruiceʒ eiꝰ:⁊ ſic cũ appꝛehẽdit.Siłiter qͥ vult poꝛcũ interficere manu eũ ſub vẽtre fricat:⁊ ille ſe ad tersã ꝓſter⸗ nit.⁊ dũ in illa dulcedine ⁊ ſenſualitate delecta tur:macellariꝰ ei gladiũ in gutture figit. Nõ de bet ergo aliqs ſuſtinere vt qs euʒ fricet vel oleo impinguet adulatiõis:ſʒ dicat qlibet um PsS. C oꝛripiet me iuſtꝰ in miicoꝛdia ⁊ increpabit me:oleũ aũt pctõꝛis nõ impinguet caput meu. Lertio ſunt adulatoꝛes ſic ſirene dulces ani mas ĩ pctis doꝛmire faciẽtes.iuxta illð Eſa.xiij Sirene in delubꝛis voluptatis.Sirene aũt ſũt piſces maris habẽtes a ſuꝑioꝛi ꝑte ſpeciẽ mlie⸗ ris:que ita dulciter cantãt ꝙ nautas obdoꝛmi re faciũt:⁊ ſic naufragiũ patiũtur.Sʒ ſapiẽtes naute aures claudũt⁊ ſic euadũt.Et ſiłiter ad/ ulatoꝛes obdoꝛmire in pctis faciũt auditoꝛes. iuxta illud Eſa.iij. Ppłe meꝰqͥ te btm̃ dicũt ipᷣi te decipiũt. Et ideo debemꝰclaudere aures ſpi⸗ nis.i.repꝛehẽſiõibo duris.iuxta illð Ecci.xxviij Sewpi aures tuas ſpinis:⁊ noli audire linguaʒ nequã. Uñ Hiero.inqͥt. Nos ergo ad patriã fe ſtinãtes moꝛtiferos ſirenaꝝ cãtus ſurda debe⸗ mus aure ꝑtrãſire. Quarto ſũt ſic ſcoꝛpiões ⁊ apes. Scoꝛpio enĩ fadie blãdit᷑ ſed cauda pũů⸗ git. Apis vo mel poꝛtat in oꝛe ſed pũgit a poſte rioꝛi ꝑte. Et ſiłiteꝛ adulatoꝛes laudãt hoies in facie:⁊ in abſentiavituperãt.Et ideo tales ſerpẽ tes ⁊ ſcoꝛpiões ſunt expellẽdi.Ait em̃ Hiero.in epła ad matrẽ ⁊ filiã.Quis vnq; iuxtaviperam ſecurꝰ ſomnũ capit.Que ſi nõ ꝑcutiat certe ſoli⸗ citat. Securiꝰeſt perire nõ poſſe qᷓ; iuxta ꝑiculũ non perijſſe. Seneca qͥʒ ait. Habet ſuũ venenũ adulatio. Magnũ eſt ergo noumentũ adula tiõis.De quo ꝓuerb.xxvij.ðꝛ. Melioꝛa ſũt vul nera diligẽtis qᷓ; fraudulẽta oſcula blandiẽtis. Et QOuidiꝰ.liᷣ.j.ð arte ama.ðt. Impia ſub dul ci melle venena latẽt. Ideo Cacho.cc.ij.ait. Noli hoies blãdo nimiũ ſᷣmõe ꝓbare.Fiſtula dulce nM canit voluat̃ dũ ðᷣcipit auceps.Et Eſopꝰ fabu la.lxiiij. Blandicie plus qᷓ; diravenena nocent. Et Mõotanariꝰ in luna celeri ðt. Sugit aduls, toꝛ lac pctõꝛis ad vber. “ — Erciũ pctm̃ eſt ſi imulardis. Deqil⸗ Job t xxxvj. dicit᷑. Simulatoꝛes ⁊ callidi puo⸗ cãt irã dei.Dicebat aũt quidã Caudẽſis Simulatio eſt iuſtiſſima res in mũdo: qꝛ ſeqͥ/ tur faciẽtẽ. Salomõ aũt inqͥt Pꝛouerb.xſ. Si⸗ mulatoꝛ oꝛe dedpit amicũ ſuuũ.Et Uegetiꝰ ð re militari lib.iij.c.iij.inqͥt. Flequẽtiꝰ cõuetões pa ciſq; ſimłatio credulis nocuere qᷓ; arma.EtCa tho.c.ij. Qui ſimulat᷑ verbis nec coꝛde eſt fidus amicꝰ. Tu q̊q; fac ſimile ſic ars deluditur arte. Et Eſopus fabula.lxiiij. Pacis amatoꝛẽ ſimu lat ſe ꝑfidus hoſtis. Cautius vt vulnꝰ exitiale ferat.Hoc aũt vitiũ eſt q̃ſi idẽ cũ pccõ ꝓditiõis: qð quidẽ cõmittũt illi qͥ ex ĩimicicia ſimulãtes ſe recõciliatos expecãt tẽpus vindictã faciendi Et ideo ðꝛ Ecci.xij. Non credas inimico tuo in eternũ.Et ſi humiliatꝰ vadat curuus abijce eũ ⁊ cuſtodi te ab ipᷣo.Oculis em̃ ſuis lachꝛyma⸗ bitur inimic:⁊ ſi inuenerit tẽpus non ſatiabit ſanguine ⁊c̃.Et ideo ðꝛ in cõmũi ꝓuerbio.A re pudiata muliere⁊ iimico recõciliato libera nos domine. 1 OQO Vartũ pctm̃ dici᷑ malediciõis.ſ.creatu q rarũ.Qð qᷓ;tũ ſit phibitũ patet ex bocꝙ ectiã diabolus inq;tũ eſt creatura dei nõ debet maledici. Unð dicit᷑ in epyla Jude.Cum alcercare Michael cũ diabolo maledicuonis digniſſimo noluit tamẽ ãgelus eũ maledicere. Ideo.xxiiij.q.iij.c.ſi igit᷑.dicit Hiero.Si igitur Michael nõ fuit auſus diabolo iudiciũ infer re blaſphemie:qᷓ;to magis nos ab om̃i maledi ctiõe puri eſſe debemꝰ.Et hoc eſt cõtra quoſdã q aut ex quadã leuitate vel ſurreptiõe:ſeu ioco⸗ ſe beſtialiter tñ neſciũt loqui cũ ſocio ſine male diciõe:dicẽtes.Sis ſuſpeſus ꝑ gulã: naſcatur tibi vermis ⁊ ſiłia.Sed qͥd dicemꝰ de illis qui ex liuoꝛe ⁊ odio ac malo aimo tales maledictio nes fulminant:ꝓfecto moꝛtaliſſime peccãt. Jõ nõ debemꝰ dicere alicui ſicut Ouidiꝰ in.j.de ar te amã.c.viij.Dij tibi dent nulloſq; laboꝛes in⸗ opemq; ſenecã. Et longas byemes: ꝑpetuaq; ſicim. Et in lib.de Ibide. erra tibi fruges:mare cũctas deneget vndas Deneget afflatꝰ vẽtus ⁊ aura ſuos. Mec tibiſol clarꝰ:nec ſit tibi lucida phebe: Deſtituãt oculos ſidera cdara tuos. Necſe vulcanꝰ:nec ſe tibi pᷣbeat aer: Nectibi det tellus:nectibi pontꝰ iter. Exul inops eris:alienaq; limina luſtres: Exiguũq; petas oꝛetremẽte cibũ. – Nec coꝛpus qrulo: nec mẽs vacer egra dolo ”r oxrq; die granloꝛ ſfeibi nocte dies. Siſq; miſer ſemꝑ:nec ſis mibvᷣabilis vlli: Baudeat aduerſis femina virq; tuis. waius⸗ qyuiade deütan Sadbl lleredi ilud⸗ finoeine Mhamit ntnis ſümege umdia Nonc ſdovi würr mao⸗ ent rone fare alie es liter urg ſcer 1* onngeliſi Ans dindinn udmnmnin uer ule aiſmii⸗ amcca imni s Maici iant sinnin ranzihlii mrihdsnen an ndönii adia Micldldane 6 muleicis mn deihungdo, Kanmngß duboio natanns Nr Nen Gn dubolo lai in/ occk in guſ alunröcſe oqnici o in 44den Ae mrmninnti. tiarn ur rnulnig aboh 1 nn tcin wen⸗ 6 ud bos nπ0⁰, ider, ð irl. 8 noot jmikodls 4 Foli’ũ Accedat lachꝛymis odiũ:dignuſq; puteris. Quot mala cõmiſeris plurima plnra feras Sitq; qð eſt rarũ ſolito defecca fauoꝛe. Foꝛtune facies iuidioſatuuaee. Cauſaq; nõ deſit:deſit tibi copia moꝛtis. Optata fugiet vita coacta neceen. Luctatuſq; diu cruciatus ſpiritus artus. Deſerat:⁊ lõga toꝛqueat ante moꝛa. Et ibidem etiam inquit. Sit frigus moꝛtis cauſa fameſ/ qʒ tue. Ille aũt cui dicerent᷑ iſte impᷣcatiões poſ⸗ ſet rñdere illud Ouidij in.iij.de remedio amo⸗ ris.ᷣc. xj.ſ. Quere alium ꝓ me qui velit iſta pati. Nos igit᷑ o deuoti xpᷣiani nõ debemꝰaliquẽ ma ledicere.ſed ſeruare ũlud apoſtolicũ.ad Roma. xij. Bñdicite ꝑſequẽtibo ⁊ calũniantib vos: be nedicite ⁊ nolite maledicere. R Ed dimiſſis his peccatis lingue aliqͥd s de blaſphemia dicamꝰ vltra ea que dixi mus in ſermõe de ſcðo pᷣcepto decalogi Dico igit᷑ ſᷣm Richar.deſctõ Uictoꝛe in quodã ſermõe ꝙ ſceleratiſſimũ genꝰpeccati eſt blaſphe mia. Uñ glo.ſuꝑ illo verbo Eſa. xviij. Ad płm terribilẽ ⁊c̃.inqͥt. Om̃e pctm̃ blaſphbemie cõpa⸗ ratũ leuiꝰ eſt. Et iteꝝ.Nihil eſt hoꝛribiius blaſ phemia que ponit os ſuũ in ctlo ciendũ igi tur ꝙ tria pctã hoꝛribilia ſuperaublaſphemia. Pꝛimũ eſt paganor ſeu infideliũ.Quia vt ait. Tho.ij.ij.q.xiij. Infidelis ea de deo dicit ⁊ loq/ tur q̃ li⸗q falſa ſint:tñ credit eſſe vera. pianus dit Scðm pem̃ ẽ homicidaꝝ.vt em̃ diẽ Tho. ibidem. Quantũ ad nocumentũ maius petm̃ ẽ homicidiũ qᷓ; blaſphemia eo ꝙ mag nocet ho⸗ mini interfecto qᷓ; blaſphemus deo blaſphema to cui nihil nocere põt.Sed qᷓ;tum ad obiectuʒ maius peccatũ eſt blaſphemia qᷓ; homicidium quia homicida liq; interficiẽdo hoĩem offendat deũ tamẽ pꝛindpałr intendit offendere hominẽ vero blaſphemãs loquit᷑ ↄtra veritatẽ quã cre/⸗ liter ⁊ directe offendere ipᷣm deũ ¶ertiũ eſt pec/⸗ catũ iudeoꝝ crucifigentiũ xpᷣm.vñ Aug.in q̊dã ſᷣmõe inqͥt. Plꝰ peccãt blaſphemãtes xpᷣm triũ phantẽ in celis qᷓ; qui cruciſixert eů ambulantẽ in tris.Etratio eſt ſᷣm Alexan.de ales in.ij.ꝑte ſũme:qꝛ iudei nõ bene cognouerũt ipm eſſe de⸗ um dicẽte apło.j.ad Coꝝ.ij. Si cognouiſſent nunq; dñm glie crucifixiſſent. Sed qꝗͥ nüc blaſ⸗ phemãt cognoſcũt ipᷣm eſſe deũ.otẽ iudei nõ ꝓ miſerũt ei fidẽ in baptiſmo ſicut xpᷣiani:⁊ ideo ẽ maioꝛ iniuria rõne maioꝛis ſtatꝰ:qꝛ graue eſt fi dem fallere.l.j.ff.de ↄſti.pe.tũc maiꝰ eſt peccatũ rõne maioꝛis ingratitudinis qꝛ bñficia maio⸗ ra receperunt xpᷣiani a deo ⁊ beata virgine ⁊ ab alijs ſanct qᷓ; iudei. O maledicti blaſphemato res qͥd mali fecit vo bis deꝰnoſter ꝙ eũ tã crude liter blaſphematis. Quid fecit vobis pijſſima virgo Maria:qꝛ eã tã vituꝑoſe laceratj.Quid fecerũtvobis ſanci in quo nocuerũtvob.õne = Ernr rr Prn ,,G. xXxXII afndue ꝓ veſtra ſalute itercedũt ad dñm. ſon ne virgo illa huaniſſima mater gre ⁊ fons mi⸗ ficoꝛdie ꝓ vobis iĩdefeſſa eſt aduocata.O igra⸗ tiſſimi:o furẽtes animi:o venenoſa ⁊ amariſſi⸗ ma lingua:o deniq; ꝑditiſſimi homies ꝓfecto brtã virgo cũ oib ſanctis põt dicere ilud Ps. Retribuebãt mihi mala ꝓ bonis:⁊ odiũ ꝓ di⸗/ lectõe mea⸗/Pꝛefecto vos eſt ctõe me ecto peioꝛes beſtijs. vi detis em̃ ꝑ exꝑientiã ꝙ aues celi piſces maris: ⁊ beſtie terre:ſuo mõ laudãt deũ.vñ Ang.iĩ ſer⸗ mone vniꝰmartyris dicit. Oia q̃cũq; fecit deꝰ laudãt deũ:celeſtia terreſtria angeli hoies lu⸗ minaria celi arboꝛes terre flumia maria. Quic qͥd deꝰcreauit ſiue ĩ celo ſiue ĩ terra ſiue in mani laud at deũ.hec ille O blaſphematoꝛ iĩgrate:fe⸗ ralis mẽs:o impudica lingua cuʒ deꝰfecerit ci⸗ bi vnũ ſingulare beneficiũ dans tibi loquelaʒ danſq; tibi linguã rõnabiliter effari valentẽ qð alteri nõ fecit animali:tu de hoc nõ ſolum non agis ei gras ſed cum illa lingua quã tibi ꝓ ſin gulari gra cõceſſit illum crudeliter maledicis ⁊ as.faciſq; ſicut ille ̃ᷣuꝰcui dñs dona blaſph uit gladiũ pulchꝛũ ⁊ ipᷣe in pectoꝛe dñi ſui ſtati illũ trãffixit O blaſphematoꝛes iniqͥ ſſimi vos eſtis ſimiles dãnat de quibo diciẽ Apoca. xvj. Blaſphemauerũt deũ celi pᷣ doloꝛibo ⁊ vulneri bus ſuis.ſciatis ꝗ̊ vos eſſe filios dyaboli:⁊ nõ dei. Bonꝰem̃ filius nõ põt ſuppoꝛtare iniuriã patris ſui.Unde legit᷑ꝙ cũ quedã mulier irata cuz marito ſuo dixiſſet ei ꝙ ex trib filis quos putabat ſe habere ab illa nõ habebat niſivnuʒ. tandẽ moꝛtua ipᷣa:maritꝰ ipᷣe veniens ad moꝛ⸗ tem fecit teſtamentũ relinquẽs totã hereditatẽ ſuã illi qui erat ſuus verus filius.Cuʒ ̊ quili/ bet diceret ſe eſſe illũ:bnceps regioniſ dedit ſen tentiã vt moꝛtuꝰille poneret᷑ ad paluʒ:⁊ ſagit⸗ taret᷑ ab his qͥ putabãt ſe eius filios. Qui autẽ dit offen. B in coꝛde eum rectius ſagittaſſet totẽ haberet hbe Sed blaſphemꝰ ⁊ maledicus intẽdit pꝛincipa reditatẽ.Pꝛimus ergo ⁊ ſcðs audacter ſagitta uerũt ⁊ meliꝰqᷓ; potuerũt tercius vero qui erat iunioꝛ:⁊ verus filſentiẽs nimiã teneritudinẽ mẽtis dixitq; ꝙ nullo mõ poſſet ſagittare pꝛeʒ ſuũ:vnde potiꝰvolebat ꝑdere totaʒ hereditatẽ. Qua ꝓpter iudex dixit. Hic eſt verꝰ filiꝰ⁊ eũ cõ⸗ ſtituit heredẽ.Sic ꝓfecto eſſet de nobis ſi eẽemꝰ veri filij dei ↄtra eum blaſphemie ſagittas nõ laccaremus. Ideo dict᷑ Eſaie.j. Ue genti pecca trici:ppło graui iniqͥtate ſemini nequã filijs ſce leratis.Et ſequit᷑ in ꝓpheta cauſa dicens.Blaſ⸗ phemauerũt deũ iſrael.Et ideo vobis o male,-⸗ dicti blaſphemi dici põt illð Johᷣ.viij. Uos ex bile iudiciũ dei.Legit᷑ em̃ ꝙ i ciuitate Medio⸗ lanenſi quidã qͥ amiſerat magnas diuitias in ludo deſꝑatꝰaccepit pugionẽ ⁊ ifixit illũ cũ ma gno impetu in terrã ac blaſphemãs deuʒ dixit. O maledicte xpᷣe vtinã te potuiſſeʒ ita trãſfige⸗ re in ventre matns ſicuttranſfix teram Zudi pre dyabolo eſtis. Sʒ vobis ꝓfecto veniet terri H — mirabile cũ excraxiſſet pugionẽ ecce ſanguino⸗ lentũ iuenit totũ cũctis vidẽtib.De quo mira⸗ raculo nõ ↄtritꝰprexit domũ ſtatimqʒ domus ſuꝑ caput eiꝰ cccidit eũq; totũ cõqua ſſauit ⁊ ſic ꝗ demonihy ad infernũ depoꝛtat?eſt. Coꝛrigat᷑ igit᷑ vnuſqᷣſq; blaſphematoꝛ ne ſibi accadat ſicẽ Sẽnacherib:ob cuiꝰblaſphemiã angelus vna nocte exercitũ eiꝰaggrediẽs.clxxxv.milia hoiuʒ ĩteremit:vt habet᷑ qrti Reg.xix.vbi etiaʒ ðꝛ:q; poſt iſtã plagaz a ꝓpꝛijs filijs iteremptꝰeſt. Et ideo ſᷣuate ↄſilum Thobie dicẽtis ſui libꝛi.iiij. c.Omni tꝑe benedic deũ.⁊ Eccłi.xxxix. Benedi cite dñm in oibus operib ſuis.? Dauid PS. xxxiij. Benedicaʒ dñm in omni tꝑe:ſemꝑlaus eius in oꝛe meoo. murationis. Aud eſt lingue vitiuz quod dic᷑ de a tractois ⁊ murmuratiõis. de qͥ quat⸗ dtchoꝛ oſiderationes faciemꝰ.ſq; detra ctionis modificatiõis remediatiõis: ⁊ reſtitutiõis.Eſt t detractio bᷣm Plutarchü: coꝛruptio vel diminutio fame alternꝰ arca bo⸗ nos moꝛes.Quo ad ppmũ dico valde deteſtabi lẽ eſſe detractionẽ. IJdeo Pꝛouer.iiij.diet᷑. Re⸗ mouea te os pᷣuuʒ:⁊ detrahẽtia labia ſint ꝓcul a te.Et.xxiiij.eiuſdẽ libꝛi rõnem aſſignat dicẽs. Abomiatio eſt hoĩm homo detractoꝛ.et Eccki. x. dicit᷑. Si moꝛdeat ſerpens in ſilentio nihil eo minꝰhabet q in occulto detrahit.? Jacobi.iiij. ſcriptũ ẽ. Nolite detrahere alterutꝝ.⁊ Leui.xix. Non eris criminatoꝛ nec ſuſurro in populis.? Pꝛouer. xxij. Qui ſeminat iniqᷣtatẽ metet ma⸗ la.? Eccłi.v. Suſurratoꝛi odiũ iimicitia ⁊ ↄ-tu melia.Et.xxj.eiuſdẽ libꝛi.Suſurro coinquina bit aiaʒ ſuã ⁊ in oibus odiet᷑. Et.xxviij.idẽ ſapi ens ait. Uir pctõꝛ turbabit amicos ⁊ in medio pacẽ habẽtiũ mittit inimicitias.Suſurro ⁊ bi⸗ linguis maledicus. multos em̃ turbauit pacẽ habentes. Lingua tercia multos cõmouit.⁊ di ſit illos de gente in gentẽ. Ciuitates murataſ diuitũ ðſtruxit:? domos magiſtratoꝝ effudit. Vlrtutes populoꝝ cõcidit ⁊ gẽtes diſſoluit. Jᷓ BGBualcerius de caſtellione li.j.ait.Cõſultoꝛ pce/⸗ rũ ſᷣuos cõcẽne bilingues. De murmuratoꝛib em̃ dici᷑ Ps.xiij. Sepulchꝛũ patẽs eſt guttur con. liguis ſuis doloſe agebãt.venenũ aſpidũ ſub labijs eoꝝ. Ideo Ps.xxx. ðꝛ. Muta fiant labia doloſa:qꝛ ſcniptuʒ eſt Ps.lvj.Filij hoim dentes ecoꝝ arma ⁊ ſagitte ⁊ lingua eoꝛũ gladiꝰ acutꝰ.Et PS.lxiij.Vinguas eoꝛũ exacuerũt vt gladiũ itenderũt arcũ rẽ amarã vt ſagittẽt in oc cultis imaculatũ. Subito ſagittabunt eũ ⁊ nõ , nmebũt: firmauerũt ſibi ſmonẽ nequã.? P. lx. Acuerũt linguas ſuas ſi icut ſerpentes. Ideo auid PðS.cxl.rogabat deũ dicens. Dñe libe⸗ ra aiam mea a labijs iniquis ⁊ a lingua dolo⸗ ſa. Mali ei detrabũt bonis ꝓpter iuidiã.iuxta Poars tercia de peccato detractionis ⁊ mur/ ilud ps. xxxvij. Qui retribuunt mala ꝓ bonis decrahebãt mihi qm̃ ſequebar bonitatem. Hoc aut eſt ſignũ ſtulticie.vnde Job.xix.dicit. Stul ti quoq; deſi plciebat meꝛ cũ ab eis receſſiſſem ð trahebant mihi. Et Eccli.xix.ſcriptũ eſt. Kudiſti verbũ detractionis de ꝓximo moꝛiat᷑ in te. Sʒ melius eſt facere qð dicit᷑ Eccli.xxviij Sepl au⸗ res tuas ſpinis ⁊ noli audire lingus nequã.O. murmuratoꝛes audite qͥd dicat Apłs ad Ro. j. Detractoꝛes deo odibiles. Ideo ad Gabł.v. ait idem Paulus. Si inuicẽ moꝛdetis ⁊ co meditꝭ⸗ videte ne inuicẽ ↄſumamini.Detractoꝛes em̃ di cunt᷑ comedere carnes ꝓximoꝛũ.iuxta illð Hie/ re.xix. Unuuſquiſq; carnes amici ſui comedit. Et in hocſunt peiores lupis qui nõ comedunt ſeipſos.Sed iſti detractoꝛes inueniũt alios lu⸗ S pos nequioꝛes ſe qui eos lacerant nõ ſolũ ver⸗/ bis ſed etiã factis.ſ.potentioꝛes ſe:ð quibꝛmur murauerũt.Ideo dicit᷑ Eccli.x. In cogitatione tua regi ne detrahas.⁊ i ſecreto cũbił tui ne ma⸗ ledixeris diuiti.quia⁊ aues celi poꝛtabũt voceʒ tuam.ſ.ꝓpter qua punieris. Ideo inqͥt Augu. i. j.ſermone de quadrageſima. Omnino abſcide alingua tua detractionis viciũ alienã vitaʒ ne laceres.Detractio em̃ graue peccatũ eſt. Et Hie ronp.ad ruſticũ ait. Nulli detrahas nec in eo te ſanctũ putes ſi ceteros laceſceſ: accuſamus ſepe qð facimus: ↄtra noſmetipos deſerti in nr̃avi⸗ cia inuehimur. Si me vis coꝛrigi delinquentez aperte increpa tamẽ ne occulce moꝛdeas.Et ſuꝑ Elaiã iterũ dicit. Quid mihi ꝓdeſt ſi alijs mala mea referas ſi me neſciẽte peccatis meis imo de traccionibo tuis aliũ vulneres.⁊ cũ certatim om nibo narres: ſic ſingulis narres q; nulli alteri di xeris:hoc eſt nõ me emendare ſed vicio tuo ſatiſ facere.hecille. Ideo.vj.q.j.in.c.deterioꝛes. Ana⸗ detus papa inquit.Deterioꝛes ſunt qui bonoꝝ vltã moꝛeſq; coꝛrumpũt his qui ſubſtãtias ali oꝛũq; pᷣdas diripiunt. Ip̃ᷣi enim ea q̃ extra nos ſunt licet noſtra ſint auferũt:noſtri vᷣo detracto res ⁊ moꝛũ coꝛruptoꝛes noſtroꝝ ꝓpꝛie noſipᷣos decipiunt.Facit ad hoc.c.ſunt plurimi cadẽ.q.⁊ cauſa Ideo in.c.ex merito.vj.q.j.Gꝛego.inquit Parcant ſinguli decractioni lingue:cuſtodiãt⸗ qʒ ſermones ſuos ſciãtq; qꝛ cũcca q de alijs lo⸗ quunt ſua ſentẽtia iudicabunt᷑. Et iðo Aug.xj. q· iij.cnemo.oſtẽdit grauedinẽ huiꝰ peccati di. Nemo putet ꝙ minꝰſit peccatũ in vᷣbis lingua mẽtiendo qᷓ; manib ſanguinẽ fundẽdo.vnð de peni.di.j.c.homicidioꝝ.ſcribit᷑. Homicidioꝛuʒ tria eſſe genera dicebat beatus Petrus: 7 penã eoꝝ parem eſſe aſſerebat. Sicutem homicidas interfectoꝛes fratrum ita detractoꝛes eoꝝ eoſq; odientes homicidas eſſe manifeſtauit. hec ibi. Facit ad hoc Adriani pape decretũ.ij.q.iij.c.qui nõ.Et.v.q.vj.c.oẽs.Et decretũ Sixti pape.ij.q. vlij.c.qui crimẽ. Et conciliũ Arelatẽèſe.ihj.q.x.c. cos./Et decretũ Stephani pape.iij.q·xj.c ego⸗/ tbtiſi haus. gtcen odo unde ien gutge demtha cunpe ſonnas. Mebeni Kcprched Tosl Uiamme Mardu uprn ſune Paros Dart und duen tno: ſde⸗ negnu lpoce wun⸗ ammütgliet Ncen Wwabkinen orndiree n Amäg S. 1c msqMa ores ane den cica Aeb nni bo rd ün tbs de Domdonn 19 bensten⸗ ici whiuen Nl . Folü da.a. Et decretũ ARnacleti. vj. q·j.c.ſi omnia. JIdeo Tullius ↄtra Saluſtiũ de malignitate huius peccati inquit. Sepe vidi grauiꝰ offendere aios auditoꝝ eos ꝗᷣ aliena vicia apte dixerũt qᷓ; eos qui coõmiſerun. 2 Elug heu qꝛ hoc viciũ eſt adeo hodie mul tiplicatũ ꝙ verũ eſt qð inquit Ualerius li.iiij. di. Nulla taʒ modeſta felicitas eſt: que malignitatis dentes vitare poſſit. Qui alie nis malis ſicut ſuis bonis letant᷑ diuites ſunt alienis iacturis:locupletes calamitatibo.Ideo Ouidius.j.de arte amadi inquit illis qui ob vi cium vnius toti ↄgregatiõi detrahunt. Parcite paucoꝝ crimẽ diffundere in omnes.? laudia nus alt.e cũctos paucoꝝ crimine danes.lã vera eſt ſentẽtia eiuſdẽ Ouid. pmo de remedio amoꝛis dicẽtis.Et mala ſũt vicina bonis erro⸗ re ſub ipo.Pꝛo vicio vtus crimia ſepe tulit.Jõð Pꝛoſper in li.epigrãmatũ dic.Culpare in quo/ B; q nõ ſunt nota malignũ eſt. E UUaando auteʒ tales ſcelerati detrahunt gq nobis non debemus cõtriſtari: imo de⸗ pemus ꝓ malo habere ſi tales laudant nos.Ait em̃ Seneca in lib.de quattuoꝛ vinuti bus. Paria ſunt laudari a turpibus ⁊ laudari ob turpia. Ideo ad lucillũ ſcribens idẽ inquit. Magna dementia eſt vereri ne ab infamibo in famenrnrne X- Detractoꝛes ſceleratiſſimi nullus mira⸗ o·. n debet ſi ſemꝑ de aliquo murmuratis. Malus em̃ homo de bonis bene dicere nõ cõſueuit. Uñ dicit᷑ in cmuni ꝓuerbio.a la auis ſemꝑ malã cantilenã canit. Indiciuʒ eſt aũt q quis eſt bonus quãdo mali ei detrahũt atq; ipᷣm vilipendũt.Ait em̃ Salomon Pꝛo⸗ uer bio. xiiij. Ambulãs recto itinere ac timẽs de⸗ um deſpicẽab eo qui infami gradit᷑ via.O ma ledictũ detractiõis viciũ:tu es illud de quo in⸗ quit glo.ſuꝑ illis verbis Pꝛouerbio.xxiiij. Cũ detrahentibo ne cõmiſcearꝭ.di. Pꝛopter hoc vi⸗ cium periclitat᷑ fere totũ humanũ genꝰ.Et Hie rony.ad Celantiã ait. Raro inuenies qͥ ita irre⸗ pꝛehenſibilẽ velit exhibere vitã ſuã vt nõ libẽter repꝛebẽdat alienã.O iniqua rabies detractiõis. Zu es illa que ſanctũ Joſeph iniuſte a dna ſua infamatũ incarcerari feciſti. Geñn.xxxviij.c. Pꝛo pter tuã malignitatẽ multa milia hominũ peri⸗ erunt in deſerto quia murmurauerũt.vt habet᷑ Numeri.xj.LTu es illa cruẽta beſtia que nemini parcis.Unde inquit dñs Matthᷣ.xj.⁊ Luc.vij UVenit Johãnes nõ manducãs neq; bibẽs ⁊ di cunt demoniũ habet. Uenit filiꝰhominis man ducans ⁊ bibẽs ⁊ dicunt.Ecce hõ voꝛax ⁊ pota/ tatoꝛ vini:peccatoꝛũ ⁊ publicanoꝛũ amicus.q ſi dicat. Nullus poteſt linguã detractoꝛũ euade re quiſunt beſtijs peioꝛes. Unde ait Jacobus apoſt. iij.ſue canonice.c. Omnis natura beſtia⸗ rum ⁊ volucrum atq; ſerpentiũ domatur a na⸗ XXIIII tura humana:linguã autẽ hominis nullus do mare poteſt. Eſt em inquietũ malũ ⁊ plena ve⸗ neno moꝛtitero. Detractoꝛ impudẽtiſſime tu es limilis o poꝛco qui nulli imundicie parcit. Nam et tu os tuũ omniverbo abominabili fe das.Et ſicut poꝛcus amenũ intrãs viridarium plenũ pulchꝛis floꝛibo de illis nõ curans ſi qua ibi ſunt ſtercoꝛa diligẽter inquirit:ita ⁊ tu de vir tutibo tui ꝓximi loqui renuẽes ſolũ ad illius vi⸗ cia exquireda inſudas.Et quẽadmodũ poꝛcuʒ aluto ⁊ ſtercoꝛibo nõ fauliter amouemꝰ qꝛ in il⸗ lud ſe totũ ꝓijcit ⁊ inuoluit:ita ⁊ te a nepharijs detractionib ꝓximi in quibo ſuino moꝛe te ex⸗ tendis amoueri difficillimũ eſt. De hoc crudeli peccato inquit Alexãder papa.vj.q.j.c.ſumma iniqtas.Sũma iniquitas eſt detrahere qꝛ om⸗ nis qui detrahit fratri ſuo homiada eſt:qð in⸗ telligi᷑ ꝑ quãdam ſimilicudinẽ. Quia ſicut ho⸗ micida extingun ꝓximi coꝛpus:ita ⁊ fama de⸗ tractoz. Barcholomeꝰ aüt bꝛixiẽſis ibi ſuꝑ ver⸗ bo.detrabit.aſſignat rationẽ dicẽs ꝙ detractoꝛ quãtũ in ſe eſt:pꝛiuat animã que eſt melioꝛ ꝑs hominis vita ſua:dũ negat virtutes quibo ani⸗ ma viuit. 22X2X2L2X T ex hoc cõparat᷑ leoni deuoꝛãti huma⸗ e nas carnes. Unð Eʒechᷣ.xviij.dicit᷑. Leo factus eſt.didicit rapere pꝛedã⁊ comede re hoĩes.Et Gꝛego.xiij.li.moꝛaliũ exponẽs illð Job. Quare ꝑſequimini me ſicut deus:⁊ carni⸗ vus meis ſaturamini. ait. Hi ſũt qui aliene vi⸗ te detractione paſcunt᷑ ⁊ alioꝝ ꝓculdubio carni bus ſaturant᷑.Cũ talibo nemo debet ↄuerſari di cente Salomone Pꝛouerbio.xxiij. Noli eſſe in cõuiuijs peccatoꝛuʒ nec in comeſationib eoꝝ qͥᷣ poꝛtãt carnes ad veſcendũ.qð exponit gloſa de detractoꝛibo dicẽs. Carnes ad veſcendu poꝛta⸗ re eſt in locutiõe detractiõis viciſſim vicia pꝛoxi mi dicere. Hoc ſapiẽtis ↄſuiũ ſeruas btũs Au⸗ guſti.neminẽ detractoꝛẽ ad mẽſam ſuã comede re ꝑmittebat anteq; talia metra deſcribi fecerat. Quiſquis amat dic abſentũ rodere vitã. Hac mẽſam indignã nouerit eſſe ſibi. Nec mirum ſi tãtopere detraccoꝛes Augu.fugiebat. Ut em in/ quit Hierony.in quada epła.Nemo cũ ſcoꝛpi⸗ onibo aut ſerpẽtibo ſecurus inhabitat: quibo ſi⸗ miles ſũt detractoꝛes.Et hoc oſtendi poteſt per illud qð ponit Ouidiꝰ ſcðo Metha.ſ.ꝙ Cad⸗ mus ſemiauit dẽtes ſerpẽtinos:ex quib ſtatim nati ſũt milites armati qui ad inuicẽ ↄtra ſe in⸗ ſurgẽtes ſe occiderũt. Per dẽtes ſerpentinos ſi⸗ gnificant᷑ moꝛſus detrahẽtiũ:ex quibo rixe ⁊ cõ⸗ tentiões ſeminant᷑ inter hoĩies:⁊ ſepe homicidia crudeliſſima generannk. Erũ ſapientes viri faciunt qð ſe criptũ eſt v ps.xc.Suꝑ aſpidẽ ⁊ baſiliſcũ ambula/ bis:⁊ cõculcabis leonẽ ⁊ dꝛaconẽ. Deſpi ciunt em̃ ſerpẽtina detrahentiũ verba reputan⸗ . dd 2 — - — Bermo tes eos ꝑſonas vituperabiles. iuxta illð Eccli. v. Denotatio peſſima ſuꝑ bilinguẽ.Ideo iquit Seneca in li.de remedijs foꝛtuitoꝛũ. Male de me loquunt᷑ hoĩcs:ſed mali. Mouerer ſi ð me marximꝰ Cato:ſi Lelius ſapiens:ſi Scipiones duo iſta loquerent᷑. Refert q̃ʒ Ualerius maxi⸗ mus li.vij.exempluʒ ad ꝓpoſitum de Diogene ph̊o.Cui cum quidã dixiſſet.Le amici cũcti vi⸗ tuperãt Rñdit.Opoꝛtet ſapientiã ab inſipien⸗ tibo feriri.Eſſe em̃ melioꝛẽ iudicat mala lingua quẽ carpit. Jſti murmuratoꝛes ſunt ceci ſta ꝙ; albedo virtutis pꝛoximi illis videt᷑ nigreſcere viciuʒ. Unde Greg.xj.q.iij.c.inter verba.ait. Quid eniʒ aliud detractoꝛes faciunt niſi ꝙ in puluerem ſufflant:⁊ in oculos ſuos terram ex⸗ citant:vt vñ plus detractionis ꝑflant inde mi/⸗ nus veritatis videatur.hec ille. On igltur debet aliquis fidẽ dare mur n muratibo ſed eoꝝ meledicta reijcere tã⸗ Gq; ſuſpecta. Detractoꝛ em̃ ad teſtfican⸗ dũ ⁊ accuſandũ nõ debet admitti.c.ðtractoꝛes. iij.q.iiij.⁊.c.nullus.iij.q.v.Et ratio eſt qꝛ detra ctoꝛ facit ſe ſuſpectũ teſtem cum ſe offerat ad te ſtificandũ nõ requiſitꝰ.quod a iure repꝛo batũ eſt. c. teſtimoniũ.de teſti. Sicut igit᷑ iudices ni⸗ mis feſtini in dãda ſnia recuſari poſſunt quia faciunt cõtra legem.ſi finita.ff.de dam.infecto. vbi dicit᷑ ꝙ) iudices nõ ðbẽt eſſe feſtini neq; cur rentes ſed plena cum deliberatione ꝓcedere.Et Pꝛouer. viij.ſcriptũ eſt.ꝙ melioꝛ eſt iudex len⸗ tus:qᷓ; iudex currens:ita detractoꝛes qͥ de oib que vident:dilacerare ꝓximũ feſtinant non de bent admitti ad cõdemnandũ ſeu coꝛrigendũ ꝓximũ.um em̃ coꝛrectio fieri debeat ex chari tate.xxiij.q.v.c.pdeſt.Et tunc taliſ coꝛriges nõ põt dici maliuolꝰſed amicꝰ.c.nõ vos iudicetil. ij.q.v.ꝓfecto cuʒ decractoꝛ moueat᷑ ex pꝛauita⸗ te ⁊ inimicitia nõ eſt appellandꝰcoꝛrectoꝛ ſed ꝓ ditoꝛ.ij.q.j.c.ſi peccauerit.⁊ iõ debet tanq; ꝑfi⸗ dqus ⁊ infamis a teſtimonio repelli. Alrime aũt deteſtanda eſt detractio con m tcra ꝑſonas religioſas ⁊ pᷣlatos qui ĩ ſa/ cra ſcriptura dij appellant᷑.qᷣbo inqᷣt Da uid in PS. Ego dixi dij eſtis excelſi oẽs. Ideo Exodi.xxij.dici᷑.Oijs nõ detrahes. Qua ꝓpter inquit Alexan.de ales in.ij.parte ſumme in tra ctatu de vicio detractõis. arci.iiij.ꝙ cuʒ oĩs de tractio ſit ꝑnitioſa:in iſtis tñ eſt ꝑnitioſioꝛ.Iſti dyabolici detractoꝛes debẽt gcriter puniri. Si⸗ cut em accuſans obligat᷑ ad talẽ penã q̃lẽ accu ſatꝰſuſtinere deberet qñ in accuſatiõe deficit.c. diuino iudicio ſuſtinebit illã caliniã ⁊ ifamiã: qua iudicat dignũ illum cui detrahit. Extra de calũ.c.cum dilectꝰ.Quõ aũt in futuro ſecło pu niat᷑ demonſtrat Anacletꝰpapa in.c.accuſatio ij.q.vij.di.Si ðᷣtractoꝛes quoꝛũcũq; grauiter lugicant᷑ ⁊ in ꝑditionis laqueũ cadunt.mutto magis laceratoꝛes ⁊ detractoꝛes atq; accuſato res famuloꝝ dei damnant ⁊ in baratrũ niſi ſe coꝛrexerint ⁊ ſatiſfactionẽ ac penitẽtiã codignaʒ fecerint indubitâter cadũt: ⁊ eternis flamis ex,⸗/ urunt᷑.hec ille. ” Eñcũdo circa detractionẽ querẽda eſt eiꝰ modificatio. Uñ ſciendũ eſt ſm Alexan. de ales vbi ſup̃. ⁊ bea. Lho.ij.ij. q. lxxxiij.. ꝓ multis mo dis hoc maledictũ detractiõis vvy cium ꝑpetrat᷑ qui ad tres cauſa bꝛeuitat redu,;/ ci poſſunt. ta ꝓximi publice reuelat:⁊ alijs ea ignoꝛãtibo i/ noteſcere facit agens otra pᷣceptum euã gelieaaum de coꝛrectione fraterna Matthᷣ.xviij.ſcriptum,. vbi inquit dñs.Si peccanerit in te frater tuus vade ⁊ coꝛripe eũ interte ⁊ iᷣm ſolum. Scõo co mittitur hic mo dꝰiniq uꝰ fin gen do mala de p/ ximo que nõ fecit⁊ de illis eũ imputãdo:qð eſt contra iuſticiã ⁊ ratio nẽ. Nemo em̃ debet dam nari quẽ culpa nõ grauat.l.ſancimus.C. de pe⸗ nis.⁊.l.fi.C.de modo mul.Zercio cõmittit᷑ſi hodie fieri ſolet) inuectiuas ⁊ cantilenas:leno⸗ cinio verboꝝ fucatas cõponendo vel famoſos libellos cõtra ꝓximũ ſcribendo:qð qᷓ; graue ſit . peccatũ patet ꝑ punitionẽ legis ciuilis. Tales nanq; nõ ſolum facientes libellos ſed etiã inue nientes ⁊ nõ coꝛrumpentes ⁊ deſtruẽtes: ſed cõ tinentiã eoꝝ manifeſtantes decapitari debent vel depoꝛtari.l.vnica.C.de famo.li.⁊.e.hi qui.ꝰñœi H q.j.Scðm autẽ canones flagellari debẽt⁊ excõ municari.dicto.c.hi qui.⁊.c.quoniam in alteni us.ea.q.⁊ cauſa.Et poſſunt deponi cuʒ ſit gra⸗ ue crimen ⁊ damnatione digniſſimũ.xxv.di. S. nune au. E Ecũdus modus pᷣncipalis detrabendi 8 dicit᷑ aſtutꝰ. Sũt em̃ aliqui cum aſtutia detrahẽtes.⁊ hoc etiã fit tripliater.pᷣmo tacendo. Nõ cũ interrogant᷑ de alicuiꝰ virtutib⸗ licet nullũ malũ dicãt tacent tamẽ verũ ⁊ bonũ qð ſciunt dicereq; deberẽt. Sicut ſi quis inter⸗ rogaret᷑ de aliqua puella nubili an eſſet bone⸗ ſta ⁊ ille ſciret ſic eſſe ⁊ tñ taceret aut diceret. ¶⸗õ5 me interpono de alienis facq. Talis em̃ ⁊ ſi nõ directe tamẽ indirecte ꝓximi ſui famam lederet. Ideo dicebat Gilbertꝰpoꝛretanꝰ.Gꝛauis rapa citau eſt cũ verã alterius gloꝛiã ⁊ ſi mẽdacio nõ coꝛrũpis ſilentio pᷣteris. Scðo aſtuti detrahũt negãdo.Cũ.ſ.⁊ ſi malũ nõ dicant de ꝓximo ne⸗/ gant tamẽ bonũ qð de illo ab alijs narrat᷑. Eth ex inuidia ꝓcedit.vnde Gilbertꝰ poꝛretanꝰiteꝝ dicebat. Liuoꝛ excellentiã ꝓpꝛiã ſemꝑ cogitans obſcurat alienã.Lercio aſtuti detrahũt venenã do cũ.ſ.multa bona dicunt de aliquo venenan do cũ aliquo malo interpoſito:ſicut multi faci⸗ unt ſemꝑ addẽtes ſed:vel ſi.Dicũt em̃.Oſi talis nõ haberet illũ defectũ vel illum:cot virtunbus ſunt. Pꝛimus dicit᷑ iniquꝰ.Scðᷣs aſtutꝰł. Tertius ſimulatꝰ. Pꝛimꝰmodus.ſ.iniquꝰ tri D pliciter cõmittit᷑. Pꝛimo cũ quis peccata ſecre Crtdet Nalos, laudate (us N fawon paig berge W ſur⸗ (⸗ liid lur⸗ teo⸗ lontſ Ban Uimi nund mihi tuiſt nege adin bys ſornt 4 Wnäg — Ae Wlgnn. ENRNN s mS 4 Dnloun. Se ocn deden — „ . 7 1Y ℳ2 co M anoſos dalos ſcu ii n 5 deren da Mmoll1ahig gllan dchr: i gvontan an tdehoniazitge . mn Henliiſin Gofun MN. õ X Aligo mn, uunrmnd niſi melle abſcondita. 7 Foliũ quibs floꝛetlaudaret᷑ a cũctis vel dicunt. Talis eſt doctꝰ vel pbo ſed deficit in humilitate et hu⸗ iuſmodi.Sicq; detrabẽdo ne videantur loqui erx malignitate laudãt vt mag vituꝑent ⁊ ſimul cũ melle poꝛrigũt ad bibendũ venenũ.de quibd inquit Hierony.in quadã eplła.Uenena nõ dat Eraius modus pncipalis detrabhẽdi di/ t cxt᷑ ſimulatus.⁊ fit etiã tripłr.Et eſt ꝓpꝛie hypocritaꝝ qui pꝛimo detrahũt dolen⸗ do. Fingunt nãq; voce.vultu: verbis: geſtu: ac ſuſpirijs dolẽter ⁊ ex charitate referre criminati/ ones ⁊ infamatiões ꝓximoꝝ ſuoꝝ cũ tamen id faciũt ex impietate liuoꝛe ⁊ iuidia.Et hoc eſt qð Bern.ſuꝑ Cañ.ſermõe.xxiiij.inqͥt.Detractoꝛes quodã ſimulato verecũdie fuco ↄ ceptã maliciã quãõ retinere nõ poſſũt adũbꝛare conant᷑. Uide⸗ as a detractoꝛe alta pᷣmitti ſuſpiria cũ quadam grauitate ⁊ tarditate:vultu meſto demiſſis ſuꝑ cilijs ⁊ voce plãgenti egredi malediccionẽ:⁊ qui dem tãto ꝑſuaſibilioꝛẽ quãto credi ab his qui audiunt coꝛde inuito:⁊ magis ↄdolęẽtis affectu qᷓ; malicioſe ꝓĩerri.hecille. B Ecũdo detrahũt hypocrite pꝛouocãdo. 8 Simuläãt em̃ ſe derendere velle erroꝛẽ ꝓ ximoꝝ ⁊ eos excuſare dicẽtes. Lalia di⸗ cunt᷑ detali ſed meliꝰeſt nõ credere:⁊ iſta dicunt vtr alios ꝓuocent ad maledicendũ. Interdũ etii laudãt aliquẽ vltra vitatẽ ⁊ maxie coꝛã inimiq eius vt eos magis ꝓuocẽt ad ↄtradicendũ ⁊ in famandũ illũ.Cũ em̃ inimicꝰ neqat bono aĩo pati ꝙ eius emulus laudet᷑ de virtutib qᷓs ha⸗ bet:qꝛ eas reputat vicia eſſe ⁊ defectus: dicente Caſſiodoꝛo ſuꝑ ps. Meẽeti furoꝛe ebꝛie om̃e qð rectũ dicit᷑ ꝑuerſum videt᷑: multo minꝰ poterit ſuppoꝛtare ꝙ de virtutibo q̃s nõ habet magnifi cet᷑. Tercio detrahũt hypocrite apliãdo ⁊ pal⸗ liãdo ſuas detractiões. Incipiũt em pꝛimo lau dare auditoꝛes ð his q;̃ in alijs volũt damnare: vt eos magis incitẽt ad credendũ.Deinde ſimu lant ſe ex ʒelo veritatis ⁊ iuſticie dicere.vnð ſᷣm Bern. vbi.S.dicit hypocrita cũ infamare vultp ximũ.Doleo vehemeter ꝓ eo ꝙ diligo eũ ſatis:⁊ nunq; potui coꝛrigere eũ. Et aliqñ etis dicit.bñ mihi cõpertũ fuerat hoc:ſed ꝑ me nunq; inno⸗ tuiſſet ſed qm̃ ꝑ alteꝝ res patefacta eſt veritateʒ negare nõ poſſum.dolẽs dico:reuera ita eſt.Et adiũgit.Grãde danũ eſt nã als quidẽ in pluri⸗ bus valet.Ceterũ in hac ꝑte vt verũ fatear excu⸗ ſari minime põt.hec ille.Et ſic iſte hypocrite am pliãdo ⁊ augẽdo crimẽ ꝓximieũ vituperãt:mul ta falſa iſereteſ.⁊ qðᷣ nõ audẽtvoce dicere:ſignis cet nutib faciunt minimũ ꝓximi delictũ valde aggrauãtes.Nã nõ ſolũ lingua ſed etiã factis ⁊ ſignis animi ↄceptꝰexpꝛimit᷑.c.cũ apud.⁊.c.tue. de ſpon. O hypocrite nequiſſimi ꝓfecto in hoc oſtenditis vilitatẽ ⁊ ambitionẽveſtra:Ait enim Hierony.in quadã epła.iliũ ſane hominum XV ⁊ ſuã laudẽ querentiũ eſt:alios viles facere:qꝛ alteriꝰ vituperatõe ſe laudari putãt qui ⁊ ſi ſuo merito placere nõ poſſunt placere volũtĩ cõpa⸗ ratione peioꝝ. . . „. Erdo pᷣncipalłr circa detractiõeʒz viden⸗ t da ſunt noueʒ remedia. Pꝛimo tria ex ꝑte eoꝝ qͥ detrahũt:quoꝝ pᷣmũ ðꝛ Cha ritatiua dilectio. Cum em̃ detractio ꝓcedat ex odio vt ſupꝛa diximꝰ ꝓfecto nihil ita militat cõ tra eã ſicut dilectio charitatiua que eſt ei cõtra⸗ ria.Ait em̃ Areſt.x. Mectha.qꝙ cõtraria mutuo ſe expellũt:⁊ vno exiſtente in ſubiecto alið pᷣua⸗ lere nõ põt.Si igit᷑ habebimꝰ charitatẽ erga ꝓ⸗ ximũ ⁊ amabimꝰeũ ſicut noſipᷣos:ſᷣm pᷣceptũ dñi Mat.xxij.Nõ vᷣtrahemꝰilli ſicut nec alios vellemꝰdetrahere nobis:ĩmo de ꝓximo bñ lo⸗ quemur.Hoc em̃ eſt ſignũ charitatiue dilectio nis. Unde Secũdus pbłᷣs dicebat. Pꝛincipiũ amicitie eſt bene lo qui:maledicere autẽ eſt ini micitiarũ exoꝛdiũ. Hãc dilectionẽ habebat Da uid qui q;uis Saul eũ vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeque⸗ ret᷑tamẽ audita eiꝰmoꝛte vt habet᷑ ſecũdi Reg. j.ſcidit veſtimẽta ſua ⁊ plãxit eũ atq; alios ad plangendũ iuitauit:multa in laudẽ iimici ſui dicẽs. In ſignũ ꝙ mentẽ ſuã in ciuitate locaue rat.De hoc remedio lo qui᷑ Hieronymꝰin tran ſitu ſuo dicẽs. Ubi charitas vera eſt ibi iuidia nulla eſt:ibi ambitio nulla cognoſcit᷑:nec mur muratio aut detractio. FEcũdũ remediũ ð bona ſociatio.lã ſi sS cũ detractoꝛib qͥs cõuerſet᷑ qñq; eũ de⸗ trahere quodãmõ neceſſe erit. Inqͥt em̃ Aug. xxviij.q.j.c.ſepe.⁊.xiij.q.iiij.c.qͥ ſquis. Se pe maloꝝ cõſoꝛtia etiã bonos coꝛrũpũt quãto magis eos q ad vicia ꝓni ſunt. Ideo Areſt.ij. Echico.dic̃. Incoꝛrigibilis hõ tollẽdꝰeſt de me⸗ dio ſocioꝝ. Terciũ remediũ eſt/ pꝛie ↄſcie exa minatio.Et de hoc loquit᷑ Iſido.in q̊dã ſᷣmõe dicẽs. Nũqᷓ; detrahes ſi te bene pſpexeris. R Ecuũdo ex ꝑte eoꝝ qͥ audiũt detractiõeʒ s ſũttria remedia. Pꝛimũ ðꝛ vultꝰotri ſtatio. Debemꝰem̃ detractoꝛibo triſtem vultũ oñdere:vt a murmuratõe deſiſtãt.Quia vt inqᷣt Anteriꝰpapa.vj.q.j.c.ex merito.Nemo ĩuito auditoꝛi libẽter refert.⁊ iõ Hiero.ad Ru ſticũ monachũ ait.õ minꝰauribuſq; lingua fugias detractionẽ. Naʒ ſicut ſi ſagitta mittat ↄtra durã materiã.nõnũqᷓ; in mittetẽ reuertũ ⁊ vulnerat vulnerãtẽ.Et ſi qͥs mittit ĩ altũ lapi dẽ:ſepe recidit in caput eiꝰ:ita detractoꝛ cũ tri⸗ ſtẽ viderit faciẽ audiẽtis ĩmo nõ audiẽtis qͥdẽ ſʒ obturãtis aures ſuas ne audiat iudiciũ ſan⸗ guinis ilico cõtiteſcit:palletvultꝰ:herẽt labia:ſa liua ſiccat᷑.hec ille.Ait em̃ ſapiẽs Pꝛouer.xxv. UVentꝰaqlo diſſipat pluuias:⁊ vultꝰtriſtis lin guã detrahẽtẽ. Debet etiõ audiẽs ðtractoꝛes re phẽdere qñ nõ imineret maiꝰſcandalũ.Et hoc oñdit Xps exeplo ſuo repᷣhendẽs dile o⸗ de Magdalena murmurantes Job.xij. Dauid quoq; inqᷣt in Ps.c.Detrahenteʒ ſecreto ꝓxio ſuo huncꝑ ſequebar:⁊ Job.xxix.ſui libꝛi dicit. Cõterebã molas iniqui:ideſt detractoꝛis:⁊ de dentibo illius auferebã pdam. . Ecundũ remediũ eſt receſſio. Si em̃ ſi⸗ s8 ne ſcandalo fieri põt cum quis detrabe re ĩcipit ſtatiʒ debet audiẽs verba eiꝰre⸗ cidere aut ab eo recedere.quia vt ait Hiero. Si deeſt auditoꝛ:deeſt ⁊ ðtracroꝛ. Hoc aũt qͥſq; fa cere ð bet cogitãs ꝙ moꝛtałr peccat qͥ libeter de tractoꝛes audit.vñ Berñ.ad Eugeniũ ſcribit. Decractoꝛ et detractionis auditoꝛ vterq; dya⸗ bolum poꝛtat:ille in lingua iſte in aure. M Erciũ remediũ ẽ coꝛdis ſtabilitio vt nõ t cito credat᷑ malũ qð ðꝛ.Qui em̃ cito cre ditleuis ẽ coꝛde Eccłi.xix. Jdeo Cato ĩ ſuis documẽtis inquit. Rara fides iõ qꝛ multi mlta loquunt᷑.De iſto remedio Hiero.in qua dam epla inqᷣt. Si nõ paſſim detractoꝛibo cre⸗ deremꝰiã detrahere oẽs timerẽt.qꝙ ſi ita notum ſit viciũ ꝓximi vt aliter credi nõ poſſit dbemꝰ ei cõpati ⁊ audita non publicare:ſed ſeruare ll⸗ lud Pauli cõſiliũ.j.ad Coꝛ.xij. Si quid patit᷑ vnũ mẽbꝛũ cõpatiant᷑ alia mẽbꝛa. Conſiderare etiã debemꝰ illud qð Laccantiꝰinqͥt in.vj.diui. inſti.aduer.gentes di. Nemo eſt tã circũſpectꝰ aut pꝛudẽs qͥ nõ aliqñ labat᷑.Et ideo quilibet magis timere debʒ de ſuo lapſu qᷓ; de peccatis alienis gauder. )9¶y Ercio ex ꝑte eoꝝ quibi ðᷣtrahit᷑ ſunt alia t tria remedia. Pꝛimũ dicit᷑ pᷣuiſio:qꝛ ho6õ debet pᷣmo pᷣuidere vt ab eo tollat᷑ oc caſio detractiõis.Qð nõ faciũt quidaʒ dicẽtes. Sufficit mihi cõſciẽtia mea:qꝛ iquit Paulꝰ. j. ad Theß.vlti. Ab omni ſpede mali abſtinete vos.Et iõ debemꝰita bñ viuere:vt nõ demꝰali⸗ cui materiã de nobis detractiõeʒ faciẽdi. Se⸗ cundũ remediũ ðꝛ recoꝛdatio. Meminiſſe em̃ debemꝰ ꝙ patiẽter tolerãtes detractiões ſiuſte de nobis factas facti ſocij xpᷣi:ac beate vᷣginis alioꝝq; ſanccoꝝ qui diffamati ſepiꝰfuerunt ab iniqͥs cõſequemur pᷣmiũ:de quo Saluatoꝛ ait Matth̊.v. Beati eritis cũ maledixerint vobis hoĩes:⁊ dixerint oẽ malũ aduerſuʒ vos mẽtien tes ꝓpter me.gaudete ⁊ etultate qm̃ merces ve⸗ ſtra co pioſa eſt in celis. Recoꝛdari etiam debe mus:qꝙ deꝰ ꝓ vtilitate aie nr̃e ⁊ ↄſeruatõe in hu militate pꝑmittit nobis detrahi.vñ inqᷣt Greg.ĩ c.ſũt aũt plurimi.vj.q.j.Sũt aũt plurimi qᷣ vi/ tã bo noꝛũ foꝛtaſſe ampliꝰqᷓ; debẽt laudãt:⁊ ne aliqua elatio de laude ſi ubꝛepat permittit oĩpo⸗ lingua ſerpeti tens deus malos in obtrectationẽ ⁊ obiurga⸗ tionẽ ꝓrumpere:yt ſi qua culpa ab oꝛe laudan tiũ in coꝛde naſcit᷑ ab oꝛe vituperantiũ ſuffocet᷑ Debemus quoq; ſeruare illud cõſiliũ eiuſdem Bregoꝛij ſuꝑ Eʒzechi.di. Sicut linguas detra⸗/ hẽtu nro ſtudio nõ debemꝰexcitare ne pereãt: 4 — IIII ita ꝑ ſuã maliciã excitatas:debemus eqᷓnimiter tolerare vt nobis meritũ creſceat. 19 n 5„ Erciũ remediũ ðꝛ recurſio.Debemꝰ nã⸗ t q adimplere ills Bꝛego. documẽtü.i. c. int v̈ ba. xj. q. iij. diat. Int᷑ vᷣba laudã/ tiũ ſiue vituꝑantiũ ad mentẽſ. emꝑ recurrẽdũ ẽ. Et ſi in ea nõ iuenit᷑ bonũ qð de nob ðꝛ magnãa dʒz nob triſticã generare. Rurſus ſi in ea no iue ni?᷑ malũ qð de nob hoies loquunt᷑ in magnaz debemus leticiã ꝓſilire.ꝙ ſi nõ oẽs laudãt ⁊ cõ ſciẽtia liberos nos eẽ demöõſtrat:habemꝰ Pau⸗ lum dicentẽ. Blia nfa hec eſt teſtimoniũ ↄſcien⸗ tie nr̃e. Job qͥʒ dicit. In celo teſtꝭ meꝰ: ſt i ̊ eſtno bis teſtj in celo: ⁊ teffis in coꝛde:dimittamꝰſtul tos foꝛis loqͥ:qð volũt.hec ille. Ltimo circa detraccionẽ videnda eſt eꝰ v reſtitutio ⁊ ſatiſfactio: q̃ eſt valde diffici lis. Quia ſic ſemel annihilatũ nõ redit idẽ numero.vt ait Areſto.ij.de generatiõe:ita fa 2 ma ꝓximi ſublata nõ faciliter ei reſtituit᷑. plus enim attendũt homies qð eſt in opinioe:q; q in veritate.l.his qui heres.in fi.ff.de acqᷣ.here.l. barbanꝰ. ff. de offl. pto. Ideo vera eſt illa Hein rici poete ſententia li.j.parte.j. Quẽ ſemel hoꝛrẽdis maculis infamia nigrat. 1 Ad bñ tergendũ milta laboꝛat aqua.Ouidius etiã in.vj.de faſtis ait. Rumoꝛ vt eſtvelox:agitatis peruolat alis.ſ.ad infamadũ ꝓximũ.Et ideo vera eſt illa poete ſen tentia. Fama malũ:quo nõ aliud velocius vllũ. Mobilitate viget vireſqʒ acqᷣrit eßdo. Parua metu pᷣmo mox ſe ſe attollit in auras. Ingredit᷑q; ſolo ⁊ caput int᷑ nubila ↄdit.⁊ ſunt verba Uirgilij iij. Eney.O diabolica lingua o ſerpetina:o lingua maledicta:q̃ tatos in famaſti:melius ſtares in oꝛe accipitris:vt ab eo mederer:qᷓ; in oꝛe hũano.O qͥt docti viri ꝓpter detractoꝛes reputant᷑ indocti:quot vᷣgines cre⸗ dunt᷑ coꝛrupte:quot vidue ↄtinẽtes ⁊ caſte luxu. rioſe tenent᷑ ⁊ vane:quot penitẽtes hypocrite:dt dñi iuſticie amatoꝛes tyranni:quot boni merca toꝛes ⁊ ꝓbi viri cenſent᷑ mali ⁊ iniqui.O ſuſan na ↄtinentie amatrix:quis te infamauit de ad/ ulterio niſi male ꝑfidoꝝ ſenũ lingue.Danñ. xiij. O ꝑditũ genus detracroꝝ audi quid dete Sa lomon Pꝛouerb.xxx.inqᷣt. Eſt generatio: q pꝛ-o dentibo gladios hʒ ⁊ comedit molaribo ſuis:vt comedat inopes de t᷑ra ⁊ pauꝑes ex hominibo. Hoc aũt vos detractoꝛes facitis: cũ bonã ꝓxi⸗ moꝝ famã annullatis.ð qua inquit Tullius i ij. de oꝛatoꝛe. Bona extimatio diuitijs pꝛeſtat. Jðo ðꝛ.l.vnica.in fi.C.de his qui po.no.q ille dicit pdigus qͥ ꝓ nihilo habet famã ſuaʒ. Hãc famã pꝛecoſam:deſtruũt ⁊ lacerãt:⁊ feriũt lin- gue murmurãtiũ:q;̃ ſunt oib enſibo acutioꝛes. Unde intenogatꝰ Salomon phs qͥd acutius gladio. Reſpodit pꝛaua hois lingua. Item in⸗ noyn Gltſlag ugere oarm incene⸗ nüouff comae Aenni gita Ku 1Win lhrabe moturt chidi Ginin Iluin ount. ſcunr⸗ ſbigo⸗ terürn nonen ſgi 1 fr ſtaa goſee⸗ Nſeg iqb⸗ Ponm AR xrn homni Gulceb inei pubii Por mneno⸗ ſnu in lumge limare⸗ Etnn Gene Mieech glizet Ache lien nneg böry baſi (ahe my pubt gide impe none ämn 1 S”Z”ü uff. Nu . owackirde snimungr. SGũ wnolntilis c mmngurdeninnn . Nei S m IELALM3Z. R. . 4 Nemo 1 IRNE Cl. noR . . „6 Foliũ terrogatꝰſecũdus phᷣs.Quid eſt lingua.Reſpõ dit flagellũ eſt:⁊ bñn flagellũ dicit᷑:qꝛ illoſ q̊s at tingere nõ poſſũt oẽs gladij qui repiunt᷑ ĩ mun do attingit maledicta lingua detrahẽtiũ. Et iõ interrogatꝰ Anacharſis phᷣs:qͥd eſt in hoibo bo nũ aut malũ. Reſpõdit ligua.eſt em̃ optima ad comedendũ: ſed peſſima ad detrahendũ ⁊ oblo quendũ. Itẽ optima qñ bñ loquit᷑: ſed peſſima qñ male ſermocinat᷑. Uñ de illa dici põt illð qð de Oꝛigene ait Hiero.ſ.ꝙ vbi bñ nemo melłꝰ: ⁊ vbi male nemo peiꝰ.Et ideo ipᷣa lingua ne pol luta locutiõe putreſcat debet ſale diſcretiõis ⁊ p mature ↄſideratiõis ↄdiri. Uñ legit᷑ inquirenti cuidã a ðmoſthene:quõ poſſʒ optime dicere ait Si nihil dixer niſi qdð optime ſcuerj. Hoc aũt ↄſiliũ nõ ſeruãt detractoꝛes qui nõ ſolũ non lo quunt ea q bene ſciunt ſed potius dicũt que ne⸗ ſciunt.Et qð deterius eſt affirmant illa q ipᷣi ex iniquitate ſua ↄfinxerũt:qui nunqᷓ; abſolui po terũt:niſi famã ꝓximo reſtituãt.ſᷣm determina/ tionem Scoti ac Richar.⁊ alioꝝ theologoꝛuʒ RRipliciter aũt põt quis auferre famam t ꝓrximo. Pꝛimo verũ crimẽ imponendo nõ ſeruatis debitis circũſtantijs.ſ.oꝛdi⸗ nis:⁊ modi:vtputa manitfeſtãdo id qð veꝝ eſt: ſed occultũ.Talis aũt liq; grauiter peccet reuelã do ſecreta crimia:nõ tñ tenet᷑ dicere ſe falſum di xiſſe qꝛ mẽtiret᷑. Nemo em̃ mẽtiri debʒ ꝓpter qð cũq; bonũ ꝓximo ſuo reddendũ.qꝛ vt dici᷑ ad Roma.iij.Nõ ſũt facẽda mala vt eueniant bo⸗ na.Tenet᷑ tamẽ aliquo mõ licito reddere famaʒ hec vel ſimilia verba dicẽdo. Nõ credatis hunc hominẽ eſſe talẽ:male dixi:fatue locutꝰſum. Et quidẽ hec vera ſũt:qꝛ illa ꝓpoſuit nõ ſeruato oꝛ dine iurj. Pꝛopoſuit em̃ in publico:qð nõ erat publicũ.Conſimilis quoq; ꝑſuaſio eſt:ſi dicat. Nõ reputetis eũ eſſe malũ.Quilibet nã q; pꝛeſu mendus eſt bonꝰdonec ꝓbet᷑ ↄtrariũ.c.vnico.ð ſcru.in oꝛ.fa.vbi dicit᷑. Humana fragilitas il/ lum quẽ indignũ eſſe nõ nouit dignũ debet ex⸗ timare Cũ ergo nõ ſit ꝓbatꝰmalꝰcoꝛã iſtis:non eſt reputãdus ab eis malus.Debet igit᷑ vnuſqᷣſ q retractare diffamatiões ꝓximi.lã magne ſa piẽtie eſt reuocare hoĩem ꝙ male locutꝰeſt. xxij. q.iiij.c.magne.⁊ ſᷣm Tho.in pꝛedicta di.q̃rti.⁊ Richar.ibidẽ ar.v.q.iij.in coꝛꝑe qõnis.tenet᷑ ta⸗ lis infamãs infamato ad recõpenſationẽ aliaʒ in equalẽti ſi poſſibile eſt qñ famã reſtituere nõ põt:vł aliter ad arbitriũ boni viri ſatiſfacere de⸗ bet ſi equiualẽs reddere nõ valet.arg.in.c.ij.ex⸗ tra ne lite pẽ. Scðo dãnitficat qͥs ꝓximũ in fa⸗ ma verũ crimẽ ſibi impoſitũ ab aliqͥ in iudicio publice negãdo:⁊ tał qᷓ;uis peccet:qꝛ mentit᷑ ne gãdo veritatẽ ⁊ notãdo accuſatoꝛẽ de infamia lmpoſitiõis falſi crimis:tñ nõ tenet᷑ poſtea ten⸗ tione neceſſaria ad ſalutẽ accuſatoꝛi reſtituere fa mõ:recognoſcẽdo crimẽ ſibi impoſitũ verũ eſſe: XxxXVI vt inquit Scotꝰ⁊? Richar.vbi.S.ã cũ accuſa⸗ toꝛ nõ ſeruauerit iuſticiã in accuſatiõe vlł denũ⸗ ciatiõe:qꝛ ꝓpoſuit coꝛã iudice qð ponendũ nõ erat ⁊ qð ꝓbare nõ poterat ſibi imputare debet Ipe etem̃ fuit pꝛima ⁊ pꝛincipalis cauſa infa⸗ matiõis ſue.Licʒ aũt nõ teneat᷑ qͥ ↄficeri in iu⸗ dicio crimẽ de quo nõdũ eſt cõuicus: qꝛ poſſet eſſe tale ꝓpter qð ſuſpẽderet᷑:vel als grauiter pu niret᷑: ⁊ ſui filij exheredarẽt᷑: tamen m Richar. vbi ſupᷣ tenet᷑ ꝑ aliqua ſobꝛia verba reſtituere fa mã quã abſtulit ei indirecte eũ imputãdo de ca lunia:vtputa dicẽdo.Nõ habeatis ipᷣm ꝓ calũ⸗ niatoꝛe:qꝛ foꝛte imponẽdo mibi boc crimẽ ha⸗ buit bonã intentionẽ:vlł credebat ſic eſſe.Ad eui tationẽ aũt mẽdacij in his accuſationibo: dãda eſt reſpõſio iuriſperitoꝝ.ſ.nego ꝓpoſita vt ꝓpo⸗ nunt᷑. Hoc em̃ ſine mendacio dici poteſt:qꝛ pꝛo ponunt᷑ in publico ⁊ vt publica.⁊ nõ publice ꝓ banda. Sic aũt ſine mendacio negare põot qui ſcit ea in publico nõ poſſepbari:ꝙ ſi iudex vꝛge at eũ:vt impoſitũ crimẽ fateat᷑:vł vt publice ne⸗ get:rifuere poteſt ꝙ ipſe ad accuſationẽ ſufficiẽ/⸗ ter reſpõdit. Attamẽ etiã in tali caſu tutiſſimuʒ eſt poſt hmõi abnegationẽ penitere:qꝛ bonaruʒ mentiũ eſt ibi culpa cognoſcere:vbi culpa non eſt.c.ad eius.v.di. —K Ercio dãnificat qͥs ꝓximũ in fama falſũ t crimẽ imponẽdo:⁊ hoc dupliciter cõtin⸗ Z gere poteſt. Aut malũ a ſe inuentũ nar⸗ rãdo:aut dicẽdo qð ab alio audiuit. Pꝛimo mõ tenet᷑ talis detractoꝛ retracare ſimpliciter verbũ ſuũ.⁊ hoc publice vel ſecrete:ſicut ꝓximũ diffamauit:als non ſeruat iuſticiam que vult reddi pximo qð ſuũ eſt.l.iuſticiã.ff. ð iuſti.⁊ iur. Et inſti.eodẽ.in pᷣn.Et dicit Raymũ.in ſũma ꝙ eodẽ mõ quo ꝓximũ infamauit:debet uüli reſti⸗ tuere famõ ſuã dicẽdo ꝙ mentitꝰeſt.c.inter ſolli citudines.S.pᷣcipias.de pur.cano. Qð intelligẽ dũ eſt niſi ex tali retractatiõe aperte facta magis diffamaret᷑ infamatꝰ Nõ dicat ̊ detractoꝛ.Ego de tali crimie infamaui talem ſpecificando pec⸗ catũ:qꝛ foꝛte ampliꝰnon recoꝛdant᷑ ⁊ ſic illis ad memoꝛiam reduceret. Sed dicat. Ego infama⸗ ui talẽ apud vos de quodã crimiĩe:ſi nõ habetꝭ de eo memoꝛiã bonũ eſt:ſi aũt de eo recoꝛdami ni:ſciatis ꝙ ego adinueni hboc mendaciũ. Non dicat aũt ꝙ falſum dixit:ſed ꝙ mẽtitꝰeſt:qꝛ con tra mentẽ dixit ꝓximũ infamado de eo qð puta bat eſſe falſum:⁊ tñ poterat eſſe verum. Et dicit Scotus ⁊ Richar. vbi ſup:ꝙ q;uis mag tene atur quis ſeruare famã ſuã:qᷓ; alienã ceteris pa ribus:tñ detractoꝛ qui iniuſte abſtulit famã ꝓ ximo mag tenet᷑ illi reſtituere fama iuſte:qᷓ; ſer⸗ uare ꝓpꝛiam famã iniuſte. Et dicit Raymun.et Hoſtiẽ.in ſũma.ꝙ niſi rationabił cauſa obſtet: tenet᷑ inſamãs ab infamato veniã poſtulare.ar. in. c.j. xiiij.q.vj.⁊ in.c.quidã.v.q.j· Scðo aũt mõ diffamat ꝓximũ quis narrando 3 8 ab D Bermo audiuit:nõ affirmãdo ꝓ cento ita eſſe veritatem Et tũc ſi ex leuitate:aut incõſideratione nõ ma⸗ lignitate:⁊ animo ledendi talia loquat᷑ videtur veniale:cũ humana lingua in lubꝛico ſit poſita Jacobi.iij. Et de tali ſic loquẽte ꝑ auditũ poteſt dici illud vulgare ꝓuerbiũ.Quiloquit̃ ꝑ audi⸗ tum videt᷑ beſtia coꝛnuta.Si aũt aio infamaãdi murmuret ⁊ detrahat:etiã loquẽdo per auditũ nõ videt᷑ excuſari a moꝛtali peccato.nõ tamẽ te/ netur ad reuocandũ dictũ ſuũ quaãdo ſolũ dixit quod audiuit ab alijs:ſᷣm Scotũ ⁊ Landulfũ neapolitanũ.in.iiij.di.xx. Si tamen ad audita addidit aliqͥd exquo denigrata ſit fama ꝓximi vel ſi ꝑ talẽ relationẽ etis non addendo aliquid ſequat᷑ infamatio alicuius:tenet᷑ talis referens bono modo reſtituere famã ablatã: ſᷣm Aſten⸗ ſem noſtrũ in ſũma.O quot milia hoĩʒ pꝛopter iſtas maledictas detractiones ad tartara deſcẽ⸗ dunt: nolẽtes ꝓpter verecundiã reuocare diffa⸗ matiões ꝓximoꝝ:ſine quaꝝ retractatõe nõ poſ ſunt abſolui.Scniptũ eſt em̃ in.c.clericug.xlvj. di. Clericꝰmaledicꝰ maxie de ſacerdotib eogat᷑ ad poſtulandũ veniã:ſi noluerit degdet᷑:nec vn qᷓ5ad officiũ ſine ſatiſfactiõe reuocet᷑. RURRo ↄcduſione igit᷑ huiꝰ ſermõis dico ꝙ p tãta mala ex lingua pcedũt vt verbis ex/⸗ pꝛimi nõ poſſint.Et tamẽ paud ſũt qui illã bñ regere ſciat.vñ Jacobi.iij.dicit᷑. Qui nõ offendit in vᷣbo hic ꝑfectꝰeſt vir. Nõ eſt igit᷑ mi⸗ rum ſi pauci ſaluant᷑.Cũ em̃ młti ꝓximoꝝ ſuo⸗ rum de opiniõe hoĩm auferãt famã: de libꝛo vi uentiũ delent animã ſuã.Et licz magnũ dãnuʒ faciãt ꝓxio:maius tñ ſupꝓpliciũ eſt qð eis parat᷑ in inferno. Jõ Eccłi. xxviij.dicit᷑. Fagelli plaga liuoꝛẽ fac̃:plaga aũt ligue cõminuet oſſa Mul ti ceciderũt in oꝛe gladij ſed plures interierũt ꝑ linguã ſuã.hec ibi.Seruare igit᷑ debemꝰ docu⸗ mentũ qð ponit Cato.iij.ſui li.c.di. Qð pudeat ſocios pꝛudẽs celare memẽto.Et ſe.ca.iterũ in⸗ quit. Pꝛoductꝰteſtꝭ:ſerua tñ anñ pudoꝛcẽ̃.Quan tũcunq; potes celato crimẽ amici. Salomõ q̊ʒ Pꝛouer.xxv.ait.Queviderũt ocłi tuine pferas cito in iurgio:ne poſtea emẽdare nõ poſſis cum deho neſtauerꝭ amicũ tuũ. Pꝛopter pᷣdicta igit̃ damna incõſiderate locutiõis euitãda Socra⸗ tes ph̊ᷣs raro loquebat᷑.vñ ſemel interrogatus cur taceret.rñdit.Quia me locutũ eſſe aliqñ pe⸗ nituit tacuiſſe nunqᷓ;.Eſt ̊ ꝓpꝛiũ ſapientis ver⸗ ba irrepᷣhenſibilia loqui. J deo Macrobiꝰ.iij. ſaturnaliũ ait. Nihil eſt tam cõgruũ ſapiẽtie qᷓ; locis ⁊ tempoꝛibo aptare ſermones. Et ſapiens Paulus ad Epheſi.iij.inqͥt.Omnis ſermo ma lus de oꝛe veſtro nõ ꝓcedat. Qð quidẽ ſalutare ↄſiliũ adimplere nobis ille ↄcedat qui ſine fine viuit ⁊ regnat. Amen. = Feria quarta de charitate dei 2 pximi. Ser/ mo quintuus. . Eges megas cu 1 ſtodice.Leuiti.xix.ſᷣm Phi.ſniam in.iij.de anima.Anima noſtra tres habet potẽtias. videlʒ intellectum: memoꝛiã:⁊ voluntatẽ:quib illuſtrat᷑:illumina tur:⁊ nobilitat᷑:ac ꝑfecta dicit᷑ ſine quib aia ra⸗ tionalis eſſe nõ põt.Quaꝝ vna eſt ceteris nobi⸗/ lioꝛ.ſ.volũtas.qð ptzʒ qꝛ potẽtia determinãs eſt nobilioꝛ determiata:ſed voluntas babet deter⸗ minare actũ intellectꝰ ⁊ mẽoꝛie ſᷣm Kreſto.⁊ cõ⸗ mentatoꝛẽ.vij.Mecha.ergo dignioꝛ eſt intelle⸗ catu ⁊ mẽoꝛia. Itẽ potentia que eſt libera ꝑ eſſen tiam eſt nobilioꝛ.ſed voluntas eſt hmõi dicente Anſelmo in li.de ↄceptu vᷣginali.oluntas eſt regina⁊ dña in toto regno aie.ꝗ̊ ⁊c. Jõ Richar. de ſctõ victoꝛe:in lib.de libero arbitrio dic. Uo lũtas eſt potẽtia nobiliſſima. U Icut aũt ad ꝑfectioneʒ anime rõnalis ⁊ 8 eius eſſentiã neceſſarie ſunt he tres potẽ tie:ita ſunt tres virtutes fundamẽtales in his potentijs fundate ſine quibo aia in gra/ tia dei viuere nõ poteſt:vel ad ſummũ bonũ ꝑ⸗ uenire.ſ.fides:ſpes ⁊ charitas.Fides fundat᷑ in intellectu:ſpes in memoꝛia:charitas in volũta⸗ te:ſᷣm theologos in.iij.di.xxvij. De pꝛima illaꝝ virtutũ dicit᷑ ad Hebꝛe.xj. Sine fide impoſſibi le eſt placere ðo.De ſecũda ad Roma.viij. Spe enim ſalui facti ſumꝰ. De tercia ad Roma.xij. Charitatẽ fraternitatis inuicẽ diligentes. Ipſa enim eſt via qua ꝑuenit᷑ ad deũ. Augu.quoq; ĩ lib.de ſpiritu ⁊ aĩa.c.xj.ait.Charitas eſt via dei ad homines ⁊ via hominũ ad deũ.De hac etiaʒ de pe.di.ij. c. hec eſt charitas.dicitur. Sicut ſine via nullus ꝑuenit quo tendit:ita ſine charitate que dicta eſt via nõ ambulare homines poſſũt ſed errare.Sicut ergo inter alias aĩe potentias volũtas eſt pꝛeſtãtioꝛ:ita charitas in ea funda⸗ ta ceteris fundamentalibo virtutibo eſt dignioꝛ. quia qualia ſunt pᷣdicata talia ↄueniũt eſſe ſub iecta:vt dicit glo.in.c.dudũ.de deci.Ex nobilita te ergo ſubiecti oſtẽdit᷑ nobilitas pᷣdicati.Et pa rifoꝛmiter ex nobilitate voluntatis demonſtrat᷑ nobilitas charitatis in ea fundate.Et iõ Pau⸗ lus.j.ad Coꝝ.xiij.inquit.Nũcaũt manẽt fides: ſpes:charitas:tria hec.maioꝛ autẽ boꝝ eſt chari tas.Eſt autẽ charitas dilectio qua deus diligit ꝓpter ſe:? ꝓximus ꝓpter deum vel in deo vt di⸗ cunt theologi in.iij.di.xxvij. Et in hoc duplia mandato.ſcʒ de dilectione dei ⁊ ꝓximi tota lex pendet ⁊ pꝛophete:vt ait ſaluatoꝛ. Matthᷣ.xxij. Et ideo vt diuinas leges cuſtodire valeamus: de hac digniſſima charitatis virtute quiq; pul chꝛas ſpeculationes contemplabimur. Quarũ pꝛima dicetur dignitatis: Secunda vtilitatis: Tercia neceſſitat: Quarta oꝛdinabilitat:Qui⸗ ta cognoſcibilitatis. „ Pars pma de charitat dignitate. X ſaſni orls) ſece Etlinf out wunrt gutman Cur N temnclen ſtianvst foruncta enn dinen Gckoliar unch fisnon rul c hone loren lrlol urin Nſenob göci⸗ For Wrias gesin e worn e 1N doe Ndno di ac mninerinus: incanans nge us. Ftgfinlil Achennsin win rv. demmlla e Rom S ns oneg. i Zugn gi jsdai debac; dicr. Siate drtaſine chann lun dommnesho Aus iehomi lücaicmuce or miboren No gs d õ i. Bube mme da: um 10 1 ebic, . ubinun Oun Foliũ Uo ad pꝛimã partẽ que dicit᷑ dignita q tis fuit inter homines queſtio ſepius diſputata.videlicʒ; que eſſet maioꝛ no bilitas iſtius mundi. ⁊ diuerſi varia ſenſerũt. Quidã em̃ dixerũt ꝙ eſt dignitas tem/ poꝛalis vt eſſe regẽ:vel imperatoꝛẽ. vel ſpiritua lis vt eſſe cardinalẽ:ſeu papã ⁊c.Quoꝛũ opinio eſt falſa. Nam vt dicit in.c.nõ loca.xl.di. Nõ lo⸗/ ca aut oꝛdines creatoꝛi noſtro nos pꝛoximos faciunt:ſed nos ei aut merita bona cõiungunt: aut mala diſiungunt.⁊ in.c.ſicut.xxiij.q.iij.di/ citur. Apud deũ non gradus elegantioꝛ ſed vi⸗ te melioꝛis actio compꝛobat᷑.Et in.c.homo chꝛi ſtianus.xl.di.inquit Chꝛyſ. Homo chꝛiſtianꝰ foꝛtiter cadit in peccatũ ꝓpter duas cauſas.aut ꝓpter multitudinẽ peccati:aut ꝓpter alcitudineʒ dignicatis.Alij vᷣo poſuerunt nobilitatẽ in ge⸗ neroſitate ſanguinis:qð etiam eſt falſuʒ. Scri⸗ ptum eſt em̃ in.c.illud.xl.di. Nõ loci non gene⸗ ris nobilitate ſed virtute vnuſquiſq;ʒ gratiã cõ⸗ parat ſibi.⁊ in.c.venerabilis.de pꝛeben.⁊ di.di⸗ cit᷑. Nõ generis ſedvirtutum nobilitas moꝛũq; honeſtas gratum deo faciunt ⁊ idoneum ſerui toꝛem.⁊ ideo Gꝛego.in.c.nos qui.xl.di.ait. Nõ ex locoꝛũ aut generis dignitate ſed moꝝ nobili cate innoteſcere debemus.Alij aũt dixerũt illuʒ eſſe nobilioꝛem qui maioꝛes habuerit diuitias qð etiã eſt falſiſſimũ.vt em̃ ait Apłs.j.ad Thi. vj.Qui volũt diuites fieri incidũt in tẽptatiões vanias ⁊ laqueos diaboli que demergũt homi nes in intentũ ⁊ ꝑditionẽ.⁊ iõ ait ſaluatoꝛ Cuc. vj. Uevob diuitiboqͥ h̊ habet ↄſolatões vꝛaſ.vñ moꝛtuus eſt diues ⁊ ſepultus in inferno. Luc̃. xvj.⁊ ideo Eccłi.xiij. dicit. Que pars bona diui ti. Alij vo dixerũt ꝙ nobilitas oↄſiſtit in explen⸗ do appetitũ carnalẽ:vt in epulãdo:luxuriando: delitijs pfruẽdo:⁊ in mũdi hꝰdelectatõibo gau⸗ dẽdo:⁊ ſuo mõ viuẽdo:qð eciã eſt falſũ:qꝛ vt in quit Gꝛego. Momẽtaneũ eſt qð delectat: eter⸗ nũ vo qð crudiat.? Aug.ad here.ait.Poſt mũ⸗ di gaudia ſequunt᷑ eterna ſupplicia.Alij aũt di⸗ xerũt ipam no bilitatẽ oſiſtere in coꝛpoꝛis ſani⸗ tate ac foꝛtitudie.ↄtra q̊s eſt dictũ xpᷣi qð refert Paulꝰ.ij.ad. Coꝝ.xij.vbi ait.Nã vᷣtus in infir⸗ mitate ꝑfici᷑. Uñ ipᷣe apłs ibidẽ de ſeipſo inqt. Kũ infirmoꝛ tũc foꝛtioꝛ ſum.Alij aũt poſuerũt nobilitatẽ in gloꝛia humana:vł in foꝛmoſitate ↄtra quos inqᷣt Salomõ Pꝛouer.vlti. Fallax gloꝛia ⁊ vana eſt pulchꝛitudo. Quidã vᷣo puta uerũt hanc nobilicatẽ ↄſiſtere in amicitia homi nũ cõtra quos dicit᷑ Hiere.xvij. Maledicꝰ hhõ quiↄfidit in hoie ⁊ ponit carnẽ bꝛachium ſuuʒ. Alij aũt ipᷣam nobilitatẽ crediderũt ſtare in ſciẽ tia:ↄtra quos ait Apłs.j.ad Coꝝ.viij. Sciẽtia inſtat:charitas edificat:tranſſumptiue in.c.niſi cũ pᷣdẽ.S.ꝓ defectu.de renũ.Alij vo in alijs mũ di reb ipᷣm nobilitatẽ ↄſiſtere putauerũt ſequẽ/ tes ſniam Perſij poete dicẽtis. Muile hominũ ſpecies ⁊ rerũ diſcoloꝛ vſus. UVelle ſuũ cuiq; eſt nec voto viuit᷑ vno.De quiby oib errantibo ait pſalmiſta. Errauerũt in ſolitudine:viã ciuitatꝭ habitaculi nõ iuenerũt.ꝙ em̃ in aliq̃ mũdana ⁊ tranſitoꝛia ꝓſꝑitate nõ ↄſiſtat vera nobilitas ꝓbat᷑ ꝑ Salomonẽ qͥ ait Eccłs.j. Uanitas va⸗ nitatũ ⁊ oia vanitas.⁊ infra.Ego eccliaſtes fui rex iſrael:⁊ ꝓpoſui in aĩo meo qrere ⁊ iueſtiga⸗ re ſapiẽter de oib q fit ſub ſole:⁊ ecce vniuer⸗ ſa vanitas ⁊ afflictio ſpũs.Et locutꝰſum ĩ coꝛ⸗ de meo dicens. Ecce magnꝰ effecꝰſum ⁊ pᷣceſſi om̃es ſapia qui fuerunt ante me in hieruſalẽ:⁊ ⁊ mẽs mea cõtẽplata eſt młta ſapiẽter ⁊ didici. Dediq; coꝛ meũ vt ſcirẽ pꝛudẽtiã atq; doctrinã erroꝛis atq; ſtulticis:⁊ agnoui ꝙ ĩ his q̃ʒ eẽt la boꝛ ⁊ afflicio ſpũs eo ꝙ in młta ſapia mita ſit indignatio:⁊ qͥ addit ſciam addit ⁊ laboꝛẽ.hec ille.Qui i ſeqnti.c.iteꝝ ait.Dixi g̊ in coꝛde meo vadꝗ ⁊ affluã delitijs ⁊ fruar bonis.Et vidi ꝙ hoc q̊ʒ eſſet vanitas riſumq; reputaui erroꝛẽ ⁊ gaud dixi:qͥd fruſtra deciꝑis.Et infra.Ma/ gnificaui opera mea.Edificaui mihi domos:⁊ plãtaui vineas:feci hoꝛtos ⁊ pomeria:⁊ cõſeui ca cũcti generꝭ arboꝛibo.Extruxi mihi piſcinas aq̃ꝝ vt irrigarẽ ſiluã lignoꝝ germinãtciũ. Poſ⸗ ſedi ſᷣuos ⁊ ancillas młtãq; familiã habui ar/ mẽta q̊ʒ ⁊ magnos ouiũ greges vltra oẽs qͥ fue rũt añ mei hierlm. Coaceraui mihi argentũ ⁊ auꝝ:⁊ ſbſtãtias regũ ⁊ ꝓuiciaꝝ.Feci mihi cãto res:⁊ cãtatriceſ ⁊ delitias filioꝝ hoim ciphos ⁊ vꝛceolos in miniſterio ad vina füdenda:⁊ ſuꝑ greſſus ſum opib om̃es qui fuerũt ante me in hierłm. Sapia q̃ͥʒ ꝑſeuerauit mecũ:⁊ oĩa q de⸗ ſiderauerunt oculi mei nõ negaui eis. Nec ꝓhi bui coꝛ meũ qͥn oĩ voluptate frueret᷑ ⁊ oblecta⸗ ret ſe in his que parauerã.Cũq; me cõuertiſſeʒ ad vniuerſa oꝑa que fecerũt manꝰmee:⁊ ad la boꝛes in qͥbo fruſtra ſudauerã vidi ĩ oibo vani tatẽ ⁊ affliccionẽ animi:⁊ nil ꝑmanere ſub ſole: ⁊ idcirco teduit me vite mee videntẽ mala vni⸗ uerſa eſſe ſub ſole:⁊ cũcta vanitatẽ ⁊ afflictiões ſpũs.hec ille.Nobilitas ̊ vera eſt illa de q̃ inqͥt Ouidiꝰiĩ libꝛo de vetula.Nobilitas hoĩs virtu tũ clara ꝓpago.⁊ Juuenalis.Nobilitas ſola ẽ atq; vnica vt Sʒ h̊ qrit᷑ q̃ ſit illa vᷣtꝰq̃ ceter eſt nobilioꝛ:⁊ in q̃ cõſiſtat maioꝛ nobilitas.hec aũt q̃ſtio ſiłr młtotiẽs fuit vẽtilata:⁊ circa ipſã verificatũ fuit illud qð dicit᷑ in.c.cũ in ſacris.de cõſe.di.iiij.ſ.quot capita tot ſentẽtie.Aliqui em̃ dixerũt hãc eẽ hũilitatẽ que ẽ radix oim vᷣtutũ: ſed hoc nõ eſt verũ:qꝛ humilitas poteſt vicioſe exerceri.iuxta illud Eccłi.xix.Eſt qui nequiter ſe hũiliat ⁊ iterioꝛa eiꝰplena ſunt dolo.Alij vo dixerũt ꝙ eſt fides ſine qua nemo ſaluari põt: ſʒ hoc eſt falſuʒ:qꝛ etiã i malis reperit᷑. Uñ etiã de demõib ðꝛ Jacobi.ij.Demões credũt ⁊ cõ⸗ tremiſcũt. Quidã vᷣo dixerũt ꝙ eſt pꝛudentia: ex eo ꝙ Salomõ ſuꝑ ſaluteʒ ⁊ oẽm pwihelu⸗ Bermo dinẽ dilexit eẽ Sap̃. vij. Sʒ hoc ſilr eſt falſum qꝛ q̃dã ẽ pꝛudẽtia ſpũs ⁊ alia carnis q eſt vicio ſa:vt dici᷑ and Ro.viij. Et pꝛudẽtia huiꝰmũdi ſtulticia ẽ apð deũ.j.ad Coꝛ.iij. Alij at dixerũt ꝙ eſt vᷣginitas q̃ dicit᷑ ſoꝛoꝛ angelo ꝝ.ſi hoc eſt falſũ qꝛ cũ ea põt qͥs dãnari:vt patuit de vᷣgini bus fatuis Mat.xxv. Quidã vo dixerũt ꝙ eſt ſpes.Ait em̃ ꝓpheta. Ps.xxxix.Beat?ꝰ cuiꝰẽ no⸗ mẽ dñi ſpes eiꝰ:⁊ Job.xj.dict᷑. Hẽbis fiduciã ꝓpter ſpẽ.ſ.ꝙ ꝑuenies ad vitã eternã.ſqʒ hec opi⸗ nio eſt etiã falſa:qꝛ etiã mali habent ſpẽ:de qb dictẽ᷑ Pꝛouer x. Spes ipioꝝ peribit. Alij vero dixerũt:ꝙ eſt iuſticia qͥ a phᷣo ſũme cõmendat᷑ v. Ethico.Et vnicuiq; dat quod ſuuʒ eſt. Sed hoc eſt falſũ:qꝛ de iuſticia hoĩm in cõparatiõe iuſticie dei pot dicit illud Eſa.lxiiij. Sicut pã nus mẽſtruate ſunt oẽs iuſticie nr̃e. Itẽ in exer cendo iuſticiaʒ põt qͥs peccare:vñ Eccłs.vij.ait Salomon. ſoli eſſe iuſtꝰmultũ.⁊ Pꝛouerbi. xxiiij.etiã dic. Septies ĩ die cadit iuſtꝰ.Alij aũt dixerũt ꝙ eſt patiẽtia q̃ opꝰꝑfectũ hʒ Jao bi.j. Sed hoc eſt falſuʒ:qꝛ patientiõã habens pᷣt eſſe iuolutꝰin alijs criminib:vñ Apo.ij.inqͥt dñs Patientiã habes ⁊ ſuſtinuiſti ꝓpter nomẽ meũ ⁊ nõ defeciſti ſʒ habeo aduerſũ te ꝙ charitatem tuã pᷣmã reliqᷣ ſti ⁊c. Alij vᷣo dixerũt ꝙ ẽ foꝛtitu do de q̃ ðꝛ Neemie.viij. Gaudiũ dñi foꝛtitudo vꝛãa.ſʒ hocẽ falſũ.Nã qͥs cũ foꝛtitudine pᷣt eẽ ſu ꝑbo. vñ dicit dñs Eſa.xiij.Arrogãtiã foꝛtiũ hu/ miliabo. Itẽ foꝛtitudinẽ hñs pᷣt dãnan ⁊ dicere illud Eſa.xlix.Uane foꝛtitudinẽ meã ↄſumpſi. Alij etiã dixerũt ꝙ ẽ mivᷣicoꝛdia qͥ fac vnicuiq; locũ ĩ celo Eccłi.xvj.ſʒ hoc ẽ falſuʒ:qꝛ põt quis facere oꝑa miſ icoꝛdie ⁊ pietatis i peccato moꝛ⸗ tali:⁊ cõſequẽter illa miṽicoꝛdia ſiue pietas nõ erit accepta deo.c.in grauib.iij.q.vij. Alij autẽ dixerũt ꝙ eſt tẽperãtia quã Tulliꝰin oꝛatiõe ꝓ decotaro rege dixit eſſe maximã virtutẽ.ſed hoc etiã eſt falſũ. Mlti em̃ ph̊ᷣi habuerũt vtutẽ tẽpe rãtie ⁊ ſimiłr alias vᷣtutes moꝛales qui tamen dãnati ſũt deficiẽte i eis charitate.Et iõ ↄdudẽ⸗ dũ eſt ꝙ charitas eſt digniſſima iĩter oẽs virtu tes.de qua Greg.xx.moꝛa.ait.In ſola dilectiõe ois vᷣ̈tꝰ vtuc nomẽ accepit:⁊ in eadẽ oim vᷣtu⸗ tũ bona cõſiſtũt.hec ille. CX aũt charitas ſit no bilioꝛ oĩum vᷣtutũ Pꝛobat᷑ pᷣmo rõne finalita tis.Fundamentũ cuiꝰponit ph̊s.ij. Phiſi.⁊.j. Echico.ij.de aĩa.⁊.iij. Lopico.dicẽs.Nobilioꝛ eſt finis oĩbo q̃ ſũt ad finẽ.ptʒ hec regła.nã ſani tas eſt melioꝛ oibo medicinis ad eã ↄſequendã oꝛdinat. Sʒ charitas eſt finis oĩum vᷣtutũ vt habe?᷑.j.ad Thi.j.⁊ ad Ro.xiij.⁊ in.c.charitas de pe. di. ij. S eſt nobilioꝛ oium vtutũ. Scoo ꝓbat rõne ꝓpiqᷣtad.Nã vᷣtutes theologice ſũt nobilioꝛes ceterꝭ vtutibo eo ꝙ mag attigũt ðũ ⁊ mag imediate habẽt deũ ꝓ obiecto:vt dicunt theo.in.iij.di.xxiij.? Lho.ij.ij.q.xxiij.ar.vj.inter theologicas aũt vᷣtutes charitas magis attin⸗/ git deu: qꝛ idẽ eſt qð deus.ſ. Johã.iiij. Ergo ali is vrutibo eſt dignioꝛ. Et iõ Paulꝰ. j. ad Coꝝ. xij.appellat charitatẽ viã excellẽtioꝛẽ.Et ponitur tranſſumptiue in.c.charitas de pe.di.ij. intãtuʒ aũt excellit alias virtutes ꝙ ſine ipᷣa nulla alia virtus dici põt.vt ꝓbat Tho.ij.ij.q.xxiij.ar.vij. Ea ꝓpter Hiero.in traccatu fidei:de charitate lo quens ſic ait. Uides in hac vᷣtute vniuerſa leg mãdata pẽdere:vere ſi ds hãc habet iã deꝰ ⁊ dei filius dici põt. Gꝛego.quoq; in omelia ſuꝑ illð Johã. xv. Hoc eſt pceptũ meũ ⁊c.ſie dicit. Cum cũcta ſacra eloquia plena ſint dñicis pᷣcept:qͥd eſt ꝙ de ſola dilectiõe quaſi de ſingulari mada⸗ to dñs dicit. Hoc eſt pꝛeceptũ meũ vt diligatis inuicẽ ſicut dilexi vos:niſi qꝛ omne mãdatũ de ſola dilecciõe eſt ⁊ oĩa vnum pᷣceptũ ſunt:quia quicqͥd pᷣcipit᷑ in ſola charitate ſolidat᷑.vt enim multi arboꝛis rami ex vna radice ꝓdeũt:ſic mul te virtutes ex vna charitate generant᷑: nec hʒ ali⸗ quid viriditatis ramus boni oꝑis ſi nõ manet in radice charitat. Pꝛecepta ̊ dñica ⁊ młta ſũt ⁊ vnuʒ.mulcta ꝑ diuerſitatẽ opęris: vnũ in ra⸗ dice dilectiõis. v Ercio idẽ ꝓbat᷑ rõne foꝛmalitatis.Nam t iüla virtus eſt dignioꝛ q̃ eſt foꝛma aliaꝝ tianqᷓ; illa q̃ alijs dat eſſentiã.Foꝛma em̃ dat eſſe rei.vij. Phi.ij.de aĩa.⁊.vij.Metaph̊.Et notat᷑ i.l.iulianꝰ.S.ſʒ ⁊ ſiqͥs.ff.ad exhiben.Sed charitas eſt foꝛma oĩm virtutũ:vt dicũt theolo gi. in.iij.di. xxvij.ergo eſt alijs oibo virtutibo ex/ cellẽtioꝛ.vt em̃ ait Areſto.j. Phiſico. Foꝛma eſt quid diuinũ ⁊ appetibile in natura.⁊.ij. Phiſi. etiã dicit:q foꝛma eſt magis natura qᷓ; materia qꝛ vnũ qð q; mag dicit᷑ ſᷣm ꝙ eſt in actu:qᷓ; ſᷣm ꝙ eſt in potentia. = —Ü Varto idẽ ꝓbat᷑ rõne durabilitatis.Nã q quãto aliquid eſt ꝑmanẽtius tãto no⸗ bilius eſt in eodẽ genere vt ait Phs.iij. Phiſico.ſed charitas magꝭ ꝑdurat qᷓ; fides vł ſpes:ergo eſt nobilioꝛ illis. Fides em̃ in patria ceſſabit ꝑ darã dei viſionẽ:qꝛ vt inquit Gꝛego. in quada omelia paſcali. Que vident᷑ fidẽ non habent ſed agnitionẽ. Spes eciã ceſſabit. Dicit enim Paulus apłs ad Roma.viij. Spes aũt que videt᷑ nõ eſt ſpes. Naʒ qð videt quis: quid ſperat.De charitate aũt inquit Apłs.j.ad Coꝝ. xiij.Charitas nunq; excidit:trãſſumptiue.in.c. charitas nunq;. de peni.di.ij.ĩmo vt ait ſanctꝰ Bonauen. in. iij.di.xxxj.ar.iij. Charitas noſtra in celeſti patria dilatabit᷑ ⁊ ꝑſiciet᷑. Ergo eſt alis virtutibo excellentioꝛ: quia in actu ꝑpetuo iſtiꝰ virtutis ↄſiſtit tota felicitas noſtra.Ait em̃ ſan⸗ ctus Bonauen. in.ij.di. xxxviij.in qõnibo circa litterã. Nihil alið eſt vita eterna:qᷓ; charitas cõ⸗ . e Aꝓpter ↄſiderãs Auguſti.excellẽnã cha ę iitatis inquit in lib.de verbᷣ dñi.Quicũ G9Gq̃ᷣ; m regulã vere charitatis viuit: non Porro N ſumnait⸗ ſtm babe challns decſtite rumdar ctalanau cti dt Nrctüden chantae larrolanl nnsſugut Viruti ſermonen cerepoſin detemnd machanta ſunt?cen Gicaden niaad fin docnint Vncton⸗ ideooin banethe buos quea Pars rceptna hocckt viman fcenm fluſe ſatt ſackin bigſll rhin⸗ deiqc Dbich⸗ . 8 e (bi quend bane⸗ vann inct dller noſu ſrin W Dauß zdn lleo⸗ . R t en 8 Nene. e RKhe Nff e Pheihaml. . 1.⸗ õ Komme mädgain mpahriſunrg rſoidet Nnin ndic ceütienl mmnkgadi ſ 2. MoAsli nömane dei, S 6 ſg 4 daa mlcaſet e Nuſ ſawe 1 72 A emalruns. ſtan Edenni ſoenoen ri. Waugb 6 udadien. d mrundicür thel is ed gckinnan if⸗ . . .1 4 edltns . . 4 Ws o 7 nr ol, õ 1 6 * ℳe. Dak 0α ricd de Romn ni ldn 5 4 W „ . 7 riſungn, . „ „ 1 S 66 5d 9 0 . 4 nconihen Genti alii erubnn nin Foliũ bhomo vel angelus:ſʒ deꝰ cenſendus eſt.Et rur⸗ ſum ait.Attẽde quãata eſt charitas q ſi deſit fru⸗ ſtra habent᷑ cetera:ſi adſit habent᷑ oia. Ubi enis charitas adeſt qͥd eſt qð deeſſe poſſit. Ubi vo deeſt qͥd eſt qð poſſit ꝓdeſſe.⁊ in.xv.de trini.ite⸗ rum dicit. Charitas eſt donũ dei quo nulluʒ eſt excellentius.⁊ in lib.lxxxiij.queſtionũ.q.xxxvij. etiã dicit.Charitas in oib dei donis ita excellit vt etiã deus dicta ſit. Bern. quoq; in ſermõe de charitate inqᷣt. Sicut auꝝ ſuꝑat omnia metal⸗/ la:⁊ oleũ ſuꝑeminet omnib liquoꝛib: ſicchari tas ſuꝑat oia bona mundi:omnẽ artẽ: omnẽq; virtutẽ.Et Hugo de ſancto victoꝛe in quoedam ſermone ait. Neſcio quid maiꝰ in laude tua di⸗ cere poſſim:qᷓ; ꝙ deũ de celo traheres ⁊ hominẽ de terra ad celũ eleuares.O virtus excellentiſſi⸗ ma charitatj. LZu es illa ꝓpter quã omnia facta ſunt ⁊ creata:dicẽte Augu. in li.de verbis dñi. Dicut deus oiĩa q fecit ex charitate fecit: ſic om⸗ nia ad finẽ charitatis reduci voluit.Et in li.de doctrina xpᷣiana iteꝝ ait. Sola charitas eſt que vincit oia ⁊ que vbicũq; fuerit trahit ad ſe oĩa:⁊ ideo oĩm virtutũ eſt regina ⁊ eas excedit ſicut ꝓ bant theologi in.iij.di.xxvij.multis alijs roni⸗ bus quas bꝛeuitatis cauſa omitto. Pars ſcða de charitat vtilitet. B Vantũ vcilis ſit charitas nõ põt hu⸗ 4 manis declarari ſᷣmõoib.ſũt em̃ qua ſi inũerabiles eius vtiluates:quaꝛuʒ bma ðꝛ rceptõis. Hũñs em̃ charitatẽ ẽ receptaculũ totiꝰcrinitat ⁊ in eo habitat deꝰ. Et hoc eſt qdð diat᷑.. Johã.iiij.Deus charitas eſt ⁊ qui manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Trãſſumptiuein.c.abijt.xj.q.iij.? Johã.xiiij.di cit dñs.Qui diligit me diliget᷑ a pꝛe meo:⁊ ego diligã eũ:⁊ ad eũ veniemꝰ⁊ mãſionẽ apud eum faciemus.Statim ̊ cũ charitas in nos veit ſpi rituſſctũs ſacrariũ ſuũ nos efficit atq; ĩ nos de/⸗ ſcẽdit. Juxta illud ad Ro.v. Charitas dei diffu ſa eſt in coꝛdib vꝛis ꝑ ſctm̃ſpiritũ qͥ datꝰeſt vo/ bis. Nlls &̊ ditioꝛ:nlłs potentioꝛ:niłs głioſioꝛ reꝑiri põt illo qͥ charitatẽ ꝑfectã habʒ:cũ habeat Ubi charicas ⁊ amoꝛ deꝰ ibi eſt. Ecũda vtilitas ðꝛ purgatõis.ſ.pctõꝝ:ð s qua ſcptũ eſt.j. Petri.iiij. Chanitas ope deũ q eſt om̃e bonũ.Exo.xxxiij.vñ canit eccłia. irt multitudinẽ pctõꝝ.Etidẽ habet᷑ Ja⸗/ cobi vlti.⁊.xxiij.q.iiij. c.ipᷣa pietas. ⁊.ij.q.vlti.c. quẽadmodum.⁊ de pe.di.iij.c.in tãtũ.⁊ extra de bap.c.maioꝛes. Pꝛouerbio.quocq;.x.dicit᷑. ¶ni uerſa delicta oꝑit charitas. Jõ de Magdalena inqᷣt dñs Luc̃.vij. Remittunt᷑ ei pcã młta:qm̃ dilexit multu. s Ercia vtilitas ðꝛ cumulatiõis.ſ.merito⸗ t riũ.vñ de ipa põt dici illð Pꝛouerb. vlti. Mlte filie ↄgregauer̃t ſibi diuitias: tu vᷣo ſuꝑgreſſa es vniuerias. Eapꝛopt᷑ Iſaac de ſyria in ſuis ſᷣmonibo diat. Maioꝛis ẽſt meriti XXVIII apð deũ ſolꝰ affectꝰ cũ amoꝛe:qᷓ; totꝰmũdi cẽſus ſine charitate.? Aug.in ſᷣmõe qͥdaʒ de charitate inqᷣt. Nõ nũeroſitas oꝑm:nõ diuturnitas tꝑm: ſʒ maioꝛ charitas maiꝰ auget meritũ.Ex qͥb cõ cludit᷑ ꝙ mag meret᷑ ille qͥ eſt in charitate audi endo vnã miſſã:qᷓ; ille q eſt in pctõ moꝛtali au⸗ diẽdo decẽ milia miſſaꝝ:plꝰmeret᷑ ieiunãs vna die in charitate q; ieiunas mille annis ſine cha/ ritate.O pᷣcioſa charitas tu es illa qᷓ nos ad bo na opa accẽdis:⁊ inũerabilib pꝛemijs głioſos reddis:dicẽte Gꝛeg.in qᷓdã omelia.Charitas ſi ſemel mẽtẽ ceꝑit ad inũerabilia oꝑa extẽdit. E UEIntẽã deniq; tãq; ardẽtẽ poſſet hõ habe/ t recharitatẽ:ꝙ plꝰmeret᷑ in vna die:qᷓ; ali us tepidꝰ in cẽtũ ãnis.Vñ inqͥt Hiero. in q̊dã ſermõe de charitate.Noli fidẽ pẽſare tem poꝛibo neq; iccirco melioꝛẽte putes ꝙ pꝛiꝰ ĩ xpᷣi ſeruitio ceꝑis militare.Charitas em̃ eſt ᷣm quã opus menſurat᷑ ⁊ attendit᷑. Uarta vtilitas ðꝛ ipetratõis ſ.gr̃aꝝ a ðo q ¶UV Ut em̃ dicũt doctoꝛes:vna aia exiſtẽs ĩ charitate oꝛãs deũ ꝓ aliq̃ gr̃a:citiꝰ obti⸗ nebit illã q;; vigiti milia hoim ſine charitate. I06 Aug.i regla ſua inqͥt. Plꝰ valet apð deũ oꝛatio vniꝰiuſti:qᷓ; decẽ mille ↄtẽptoꝛis. Et ꝙ exiſtẽs ĩ charitate faciłr ipetret gram a deo ꝓbat᷑ funda⸗ mẽto qð ponit Phi.vuij. Ethi.⁊ auctoꝛ in li. de cauſis di.Quãto mag aliqͥd appꝛopinq̃t pme cauſe tato plꝰaccipit de vᷣtute eiꝰ. Exẽplũ ptʒ de igne:cui mag apopinq̃ns mag accipit de eiꝰ caloꝛe.Siłr quato qͥs maglappꝛopinq̃t pape ꝑ gramvl ſanguinẽ:tato mag ab eo ipetrabit qð requirit.Qũ ꝗ̊ exiſtẽs in charitate ſit vnitꝰ deo vt patuit ſupᷣ:ſequit᷑ ꝙ quãcũq; volet graʒ aĩe ſue vtilẽ ab illo faciliter impetrabit. Uñn dicunt do/ ccoꝛes in.iiij.di.xv.ꝙ ille qui in charitate aliqᷣd a deo petit ſemꝑ accipit vel illud:vel qð melius 7 ſalubꝛius eſt aĩe ſue. HZ B Uinta vtilitas ðꝛ decoꝛatiõis:de qua in q quit Bern. in ſermõe de charitate. Sic pulchꝛa veſtis coꝛpꝰmirabiliter decoꝛat ⁊ lapis pᷣcioſus anulũ venuſtat:ſic charitas in aia poſita reddit eã mirabilẽ in pulchꝛitudine ⁊ ſanctitate. ðUYUMUW Exta vtilitas ðꝛ foꝛtificatiõis.ſcʒ ad pu⸗ 8 gnandũ:vñ ad Ro.viij.dicit Paulus. Quiſ nos ſeꝑabit a charitate xpi.⁊ Cañ. viij. dici. Aque multe nõ potuerunt extinguere charitatẽ:nec flumina obꝛuẽet illã. Et rõ eſt ila que ibidem ponit᷑.i.Foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio. Homo igit᷑ ꝑ charitatẽ ꝑfectã dicit᷑ fieri quodã modo impeccabilis peccato moꝛtali.ð pe.di.ij. §.ex pꝛemiſſis. ðMẽðͤ Eptia ðꝛ aſꝑnatiõis.ſ.mundialiũ volu⸗ 8 ptatũ.j. Johã.ij.Si qͥ ſ diligit mũdũ nõ eſt charitas ði i illo.vn Gꝛego.in qᷓdam omelia inqᷣt. Sic̃ moꝛs coꝛpꝰ interimit: ſic cha⸗ ritas vite eerne ab amoꝛe tꝑalium mentẽ auer,/ Bermo tit. Nam mentẽ quã ꝑfecta charitas abſoꝛbueę/⸗ rit:ad terrena foꝛtis deſideria inſenſibilem re Ctaua ðꝛ ↄſolatiõis:de qua dicitur ps. o cxxxij.Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũdũ:habita⸗⸗D reæ fratres in vnũ. Nona dicit᷑ colerati⸗ onis.ſ.ois laboꝛ ꝓ deo.j.ad Coꝝ.xiij.Charitas patiẽs eſt: benignaeet. X Ecia ðꝛ cuſtoditõis.ſ.mũdicie.ad Eph̊ᷣ. d j. Elegit nos deꝰ an mũdi ↄſtitutionem vt eſſemꝰ mundi ⁊ imaculati in ↄſpectu eiꝰ in charitate. Undecia ðꝛ fugatõis.i.timoꝛꝭ ſeruilis.j. Johã.iiij. Limoꝛ nõ eſt in charitate ſʒ ꝑfecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ.Tranſſũpti ue in.c.qͥs nos.xxiij.q.iijj. Duodecima dicit᷑ copulatiõis.ſ.aioꝝ.Amoꝛ em eſt vis vnitiua co pulãs amantẽ cũ amato.vt indqt Diony.iiij.c. de diuinis noibo. Jõ dicit Apls ad Co lo.iij.u⸗ per oĩa aũt charitatẽ hñtes:q eſt vinculũ aioꝛũ. Eapꝛopter Augu.diffiniẽs charitatẽ in lj. de ſpi ritu ⁊ aia dic̃. Charitas ẽ viculũ copulãs ama⸗ tem cũ amato. Hugo vo de ſancto victoꝛe inqͥt Scio aia mea ꝙ quicqͥd dilig in eius ſiłitudi⸗ nẽ trãſfoꝛmaris.⁊ Augu.dicit.Unuſqͥſq; talis eſt qualis eſt dileccio ſua. Si deũ diligis deus æs. Si terrã diligis terra es.De Areſto. etiã legi tur ꝙ interrogatꝰ quid eſſet arnlcus deſpoͤgie ſn eſt quaſi eadẽ aia cũ amato. T Erciadecia ðꝛ executiõis.ſ.diuinoꝝ mã⸗ t datoꝝ.j. Johã.iiij. Hec eſt charitas dei vt madata eiꝰ cuſtodiatꝭ. Quartadeci ma ðꝛ directiõis.ſ.coꝛdiũ.vñ.ij.ad Theſ.vlci.di cit Paulꝰ.Dñs aũt dirigat coꝛda ⁊ coꝛꝑa nr̃aĩ charitate. Quintadecia ðꝛ ꝑductiõis.ſ.advitã eternã. Jõ ðꝛ ad Ephe.iij. In charite radicati et fũdati vt poſſiꝭ cõpꝛehẽdere.ſ.vitã eternã cum omnibe ſctis.Bern.quoq; in ſermone de charl⸗ tate ait. Sic̃ nõ hñti charitatẽ claudit᷑ ianua re⸗ gni celeſt ſic hñti charitatẽ apitur ianua padiſi. Diẽ q̊ʒ btũs Aug.in li.devᷣbis dñi.Et declarat Tho.ij.ij.q.ij.art.ix. oẽs actꝰ qͥ eliciunt᷑ a cha⸗ ritate ſũt meritoꝛij de ↄdigno vite et᷑ne.vnð ſuꝑ illa vba Pauli ad Roma.viij. Oiligentib deũ oĩa cooꝑant᷑ in bonũ:glo.inqͥt.ſ.vite et᷑ne. Hie⸗ rony.q̊ʒ in teſtamẽto dic.Qui manet in charita te iã in celo cepit habitare.⁊ Aug.in li.ð moꝛib⸗ eccłie.c.xxviij.inqͥt. Nihil tã duꝝ tãq; ferreũ eſt: qð nõ amoꝛis igne vincat᷑ qͥ ſe aia eleuat in deũ ⁊ a carnis gᷓuedine liba volitat pẽnis pulcherri mis atq; integris qͥb ad dei amplexũ amoꝛ ca⸗ ſtus inicit᷑. Jõ Bern. in mõe ð charitate ait.Di latemur in affectu charitat vt exalte nur in glia celſitudis:qꝛ ad illã nemo ꝑuenit niſi qͥ hic dile/ ccionẽ dei ⁊ ꝓximi deuota mẽte tenuerit. N Roſper etiã in li.ðᷣ vita ↄtẽplatiua:⁊ po nit᷑ de pe.di.ij. cccharitas.in laudẽ huiuſ Syltutis inqͥt. Charitas eſt recta volũtas ab oĩb terrenis ac pñtibo ꝓꝛſus auerſa:iuncta v vo deo inſepabilr ? vnita igne qdã ſpũſſanctia quo eſt⁊ ad quẽ refert᷑ incẽſa:inq namẽti oĩs ex⸗ tranea: coꝛruptõis neſcia:nulli vico mutabili/ tatis obnoxia:ſuꝑ oia q̃ carnałr diligunt᷑ excel⸗ ſa:affectionũ oĩm potẽtiſſima:diuine ↄtẽplatio nis auida:in oibo ſemꝑ inuicta:ſũma actionuʒ bonan:ſaluſ moꝝ:finis celeſtiũ pᷣceptoꝝ:moꝛs criminũ:vita virtutũ:virtꝰpugnãtiũ:palma vi ctoꝝ arma ſctãꝝ mentiũ cauſa meritoꝝ:pᷣmiuʒ pfectoꝝ:ſine q̃ niłs deo placuit:cũ q̃ nec potuit aliqͥs peccare nec poterit.fructuoſa in penitẽtib⸗ leta in ꝓficientibꝰ.głioſa in ꝑſeuerãtibo:victoꝛio ſa in martyrib. opoſa in oibo fideliba:ex q̃ quie/ quid ẽ oꝑis viuit.hec ille. Charitas g̊ eſt vᷣtus a qua oia bona ꝓcedũt.j.ad Thi.j.⁊ extra de reg. iur. c.licz.in fi. Jõ Hiero.in tracatu fidei dicit. Eſt ̊ dilectio vinculũ aĩioꝝ caſta ⁊ ſincera ſine emulatiõe charitas:ↄſũmatio oĩm mandatoꝝ: bꝛeuis cauꝰoĩm pᷣceptoꝝ:quã qͥs cuʒ habuerie oĩa hʒ ⁊ ſine hac remanet imꝑfectus. O ſctã at⸗ q; vtiliſſima:charitas tu es iũlla q̃ nos ad regni celeſtꝭ altitudinẽ trabiſ:dicẽte dño Oſee.xj.Lra hã vos in vinculis charitad.Tu es illa qꝗ dei ſe creta nos intelligere fad ⁊ cõpꝛehẽdere q̃ ſit lon⸗ gitudo altitudo ſublimitas ⁊ pfundũ.vt ðꝛ ad Ephᷣ.iij. Lu es illa q̃ nob viã pnie ſuaue facis. Ait em̃ Aug.in li.ↄfeſſio. Qui amat nõ laboꝛat. Oiĩs em̃ laboꝛ nõ amãtib gquis eſt.Solꝰamoꝛ eſt qui nomẽ difficultatis ignoꝛat.Et iterũ inqͥt O iugũ ſancti amoꝛis qᷓ; felicit᷑oneras:qᷓ; dul⸗ citer illaq̃as:qᷓ; ſuauiter ſtringis:qᷓ;vtiliter vris q; ubtiliter vulneras ⁊ qᷓ; ſalubꝛiter ſanas.Et in li.de ꝑfectiõe idẽ ait. Amoꝛ nõ ſentit amaritu dinẽ ſed dulcedinẽ:qꝛ ſoꝛoꝛ amoꝛis eſt dulcedo Et.j. Johã.v.dici Mãdata dei grauia nõ ſunt vbi gloſa ait.ſ. amati. dars tercia huius ſermonis de charitat ne⸗ RURBo declaratiõe tercie ꝑtis Sciendũ ẽ ꝙ charitatẽ eſſe ſaluti nr̃e neceſſariã p bari põt tripłr. Pꝛimo ̊ ꝓbat᷑ via au cctoꝛitatis ꝓphetice:euangelice:aplłice: canonice:autentice:phiſice: ⁊ politice. Auctoꝛi⸗ tates ꝓphetice ſunt quaſi innumerabiles. Scri ptum eſt em Exo.x.Facio miſericoꝛdiã inqͥt do/ minus his qͥ diligũt me.⁊ Deute.x.Et nũc iſra⸗ el qͥd dñs deus tuus petit a te niſivt diligas eũ ⁊ ambules in vijs eius.Et.xxx.eiuſdem li.Dili⸗ gas dñm deũ tuũ in toto coꝛde tuo⁊ in tota aia tua vt poſſis viuere. Uctoꝛitate etiam euangelica oſtenditur a neceſſitas charitatis.Ait em̃ dñs Mar. rij. ⁊ Mattb. xxij. ⁊ Luce.x. Diliges do⸗ minũ deum tuũ ex toto coꝛde tuo ⁊ ex tota ani⸗ ma tua ⁊ ex tota mentetua.Et idẽ habet᷑ Deute. vj. Que verba exponit Chꝛyf.ſuꝑ Mattheüũ ſic Ex toto coꝛde diligas deum:id eſt fac vt coꝛ tu⸗ um ad nullius rei amoꝛem magis ſit indinatuũ 5Fn hüſſnn hend Nmuri, Cuniart elann on Nonmos hamar wrh Inchont 1pchkinh wepan⸗ erigue⸗ eſt ins madeng, ficei die mnan ſne nndu: g babuent Oſcie sadngi agT lluq daſe wſtlon/ iro aue ſaas. laboꝛar, olbamo: tieüince 18:h dul, nlerwns ſanas amana ndolcedo fanöſene ontan e 9 mdi aſſanip tan nuplir Zuavri⸗ o Ga nncedo⸗ nücitn/ ligns e nldi/ torati⸗ tendlnr igd oe mi on i „ Foliũ qᷓ; dei. tota anima id eſt vt certiſſimũ animũ ha beas in veritate ⁊ firmiſſimũ in fide.tota mẽte. id eſt vt oẽs ſenſus tui vacẽt circa dei volunta/⸗ cẽ.ſ.ĩcellecꝰ:co gitatio:ſapiẽtia ⁊ memoꝛia. Uel ſictoto coꝛde vt oẽs cogitatiões in deũ dirigas tota aia vt oẽs affectõnes in deũ reroꝛqas.tota mẽte vt oẽs bonas oꝑationes ꝓpter deũ facias iuxta illud.j.ad Coꝝ.x.O ia in glłiam dei facite. Et hec etiã eſt expoſitio Chꝛyſ.vbi.S. Hugo vo de ſctõ victoꝛe ſic exponit.Ex toto coꝛde id eſt de uotiõe q̊ ad vᷣgines:tota aia id eſt diſcretione q̊ ad ↄfeſſoꝛes:tota mẽte id eſt ꝑſeuerãtia quo ad martyres.Gꝛego.vᷣo dicit.Loto coꝛde:tota aia ⁊ tota mẽte.id eſt ſuꝑ oĩa.Et eſt ↄculcatio vboꝝ qᷓ ſignificat excellentiã amoꝛis. Nicolaus de ly/ ra ſuꝑ Deute.vj.ſic exponit.Ex toto coꝛde id eſt ex toto motu volũtatis q̃ hic deſignat᷑ noĩe coꝛ⸗ dis:qꝛ ſic̃ coꝛ mouet alia mẽbꝛa:ſic volũtas ali as animi potentias ad acꝰ ſuos.Ex tota aĩa id eſt ex toto itellectu ⁊ appetitu ſenſitiuo:vt ex mo tu dilectiõis intellectꝰſit deo ſubditꝰmaxime in his q̃ ꝑtinẽt ad fidẽ:⁊ appetitus ſenſitiuꝰ ſit ſᷣm oꝛdinẽ dilecciõis regulatꝰ. Ex tota foꝛtitudine ꝑ quã deſignat᷑ vis exterioꝛ executiua.Qð fit cũ volũtatis diuie ꝓmpte ⁊ expedite. Sctũs autẽ Bern. ſic exponit in lib.de diligendo deũ. Toto coꝛde id eſt ſapiẽter ⁊ pꝛudẽter.ſ.vt nõ diligamꝰ2 gliquid ſupꝛa deũ vel ſicut deũ:ſed omnia infra deũ. Tota anima: id eſt dulciter qꝛ quilibet dʒ deũ diligere cũ dulcedine.Oulcedo auũt conſtat in benedicendo:regratiãdo ⁊ accepta beneficia recognoſcendo:⁊ ſepe recogitando.tota mẽte id eſt foꝛtiter nõ deficiendo ab eius amoꝛe vel ab eius ſeruitio ꝓpter timoꝛẽ aut verecũdiã vł aſpe . ritatẽ laboꝛis aut ĩminentiã periculi.iuxca illð Martiał lb.vndiq; ſuſcepto.c.vj. Neſcit amoꝛ vehemẽs ad queq; pericula rumpi. vt em̃ dici᷑ in.c.hec eſt charitcas.de pe.di.ij.? ſunt vba Pꝛo ſperi in li.de vita cõtemplatiua. Si charitatem deo exhibeamꝰ omnia que difficilia ſunt huma ne fragilitati vel aſpera ettam cũ dilectiõe perfi⸗ cimus. H OQO AUguſtinꝰ vo ĩ.j.de vita xpᷣiauna exponit a Toto corde.id eſt intellectu ſine erroꝛe. Debemꝰ ̊ captiuare intellectuʒ nr̃m ad obſequiũ xpᷣi ⁊ cotũ ſtudiũ nr̃m bᷣmarie xpᷣo da re:⁊ adviſionẽ dei toto ðſiderio anhelare.iuxta illud.ij.ad Coꝝ.x. In captiuitatẽ redigẽtes om nẽ intellectũ in obſequiũ xpᷣi.Scðo exponit Au guſti.tota aia.id eſt ſine ↄtradictione qꝛ nunq; ꝓpter aliqð cõmodũ vel incõmodũ amoꝛ dei eſt dimittẽdus:ſed eſt ſeruãdꝰtã in aduerſitate qᷓ; ĩ pꝛoſperitate. Juxta illud Jacobi beneuẽtani.c. xxxiiij.ſui libꝛi.Mutari neſcit imoderatꝰamoꝛ. Tota autẽ mente debet diligi. id eſt ſine obliui⸗ one: quia amoꝛ del de alio q; de deo diu cogita re non ſinit.vnde Bern,ſuper Aqutica dicit. XXIX ſinis. Richar. vo de media villa ĩ ſuo qdlibeto. q.xxxij.dicit ꝙ deꝰpoſuit in h̊ pᷣcepto:toto coꝛde tota aia ⁊ tota mẽte:rone mollificatiois coꝛdis noſtri duri.Quia vt dic Chꝛyſ. Sicut lauus vyno ictu ⁊ vna ꝑcuſſiõe nõ figit᷑ in materia du⸗ ra: ſic ĩ coꝛde humano indurato ⁊ obſtinato nõ infigit bonũ ⁊ vcile pᷣceptum vna tm̃ iuſſione. Quapꝛopt᷑ vides deus coꝛ humanũ vt adamã tem:poſuit hec verba replicatoꝛia vt coꝛ noſtrũ mollificaret ad eius amoe. KR La.iendũ eſt aut ꝙ Luc.x.addit᷑. Et excom 8 imbus virib tuis. Et ſic ponunt᷑ ibi qᷓt⸗ tuoꝛ modi diligendi deũ: q́;uis Deute. vj.nõ poſuerit deꝰ niſi tres.Et dicit Hugo car / dinalis ſuꝑ Lucã:q; Lucas attendit quattuoꝛ rationes ꝓpter quas diligendus eſt deus:⁊ pꝛo pter quãlibet ſuꝑ omnia. Pꝛima quia eſt crea⸗ toꝛ ad eſſe.Secũda quia coſeruatoꝛ in eſſe. Cer cia quis eſt redemptoꝛ ⁊ reparatoꝛ in bene eſſe. Quarta quia eſt gloꝛificatoꝛ i optimo eſſe.el quattuoꝛ ad tria reducunt᷑ vt iſtud memb:ũ ex omnib virib referatur ad quodlibet alioꝝ tri ioexe 25 fit c um quaſi modus: vt ſit ſenſus. Diliges domi⸗/ ex diuĩa dilectiõe act?nr̃ exterioꝛ exequi imꝑiũ nũ deũ tuũ ex toto coꝛdetuo:⁊ tota anima tua: ⁊ ex tota mẽte tua:⁊ ex omnib viribo tuis.id eſt ex omnibo virib totius coꝛdis totiꝰanime ⁊ to tius mentis. Alexan. autẽ de ales.⁊ Jacobo de alexãdria ſuꝑ.iij.ſen.di.xxvij.exponũt hec verbꝛ triplicit᷑. Pꝛimo mõ ſic ſᷣm Gꝛego.niſenũ.To⸗ to coꝛde id eſt ꝑ totam virtutẽ vegetatiuaʒ: que Aꝓpꝛie viget in coꝛde.Tota aĩa id eſt ꝑ totã virtu tem ſenſiciuã:que viget in anima. Unde aiatuʒ ab ĩaiaco ꝓpꝛie dignoſcit᷑ ſenſu. Lota mente iid eſt ꝑ totã virtutẽ rationalẽ ⁊ intellectiuã: que vi get in inẽte. Ita vt quicqͥd viuimꝰ quicqͥd ſenti mus:quicqͥd intelligimꝰtotũ ad dei amoꝛẽ oꝛt dinemus ⁊ referamus. Uerũ qꝛ oẽs iſte virtu/ tes ſimul collecte debẽt virilicer ad deũ oꝛdina⸗ ri.ideo adiungit᷑. Et ex omnib viribo tnuis. Un Theophilꝰ ait. Per hoc intelligẽdũ eſt opoꝛ⸗ tet nos omnẽ virtutẽ anime amoꝛi diuino ſubzę- ijcere virilicer ⁊ nõ remiſſe.Debemus ergo deuz amare toto affectu coꝛdis aie ⁊ mẽtis ita vt om nia q̃ ſunt in coꝛde hois dentur ipſi deo.Exem⸗ plo Dauid qui dicit in ps. In coꝛde meo exqui ſiui te:ne repellas me a mãdad tuis. Dicit autẽ Baſiliꝰ.Qð ðꝛ tota mente tua in cetera nõ reci⸗ pit ſectionẽ. Nã quatãcũq; dilectionẽ in infinis expẽderis hoc tibi neceſſario a toto deficiet. Si/ cut em̃ in vaſe aliq̊ pleno liquoꝛe inquãtũ ema⸗ nat foꝛas:tantũ neeeſſe eſt plenitudini deroga/ ri.Sic ⁊ in aĩa inqᷓntũ emanaueric ab ipᷣiꝰ dile / ccione ad illicita intãtũ minui neceſſariũ c amo rem ad deũ. MNihil aũt gratiꝰ dari poteſt deo ab homine.ã ⁊ diabolus hoc habere querit.Iñn legit᷑ ꝙ quidã interrogauit demonẽ quid habe re magis ðſideraret ab homiuibo.ui diabolꝰ = rñ dit. Uellẽ qꝙ mihi darẽt lunã vacuã ⁊ ſolẽ cũ manica rote. Et coiuratꝰ vt exponeret qͥd dice⸗ bat ait. Luna vacua eſt ſicutvnũ C. ſol eſt ſicut vnũ O. manica rote ẽ ſicut ꝛ2. Uellẽ em̃ coꝛ hois. Uññ dicit xpo illud Geñ.xiiij.qð dixit rex ſo do⸗ moꝝ ad abꝛaba. Da mihi aias:cetera tollc tibi O igit᷑ xpᷣiane noli dare coꝛ tuũ dyabolo ſʒ crea toꝛi tuo qͥᷣ illð a te petit. Uñ merrice ðꝛ.Dimidi um ſpere ſperã cũ pncipe rome. Poſtulat a no bis totius cõditoꝛ oꝛbis.Et alibi etiã ðꝛ.Tolle caput cerui caput ouis viſcera cerui. Offer iſta dco:inde beatꝰeris. Inqͥt em̃ Pꝛouer.xxiij.Fi⸗ li pᷣbe mihi coꝛ tuũ.Cui obtemꝑabat Dauid di cẽs in PsS.Coꝛ meũ ⁊ caro mea exultauerũt in deum vuuum. S Ecuũdo mõ exponit᷑ a pdicis doctoꝛib 3 vtr ꝑ totuʒ coꝛ penes qðo reſidet appetitꝰ rei deſiderabilis itelligat᷑ ſic debere nos amare deũ:vt in coꝛde nr̃o nõ remaneat amoꝛ auaritie ad res tpales. Per totã aiaʒ apud qᷓm reſidet ↄcupiſcibilis vtꝰad ðlectabilia ſtelligat᷑ dei amoꝛ ſic debere occupare aiaʒ:vt nuili pᷣue cogitatiõi relinquat᷑ locꝰ. Per totã mentẽapð quã reſidet q̃dã eleuatio hois ſupꝛa ſe itelligat᷑ amoꝛ dei ſic debere deſiderari ab hoĩevt in ipᷣo ſolo totałr gloꝛiet᷑. Unde ſcctũs maximꝰinquit. Cũ hac itentiõe trinã ad deũ dilectionẽ lex ꝑtra ctat:vt auellat nos a trina mudi hitudine qua reſpicit᷑ ad poſſeſſiões ad głiam ⁊ ad volupta⸗ tes.hec ille.UVt ſic ꝑ totuʒ coꝛ excludat᷑ auaritia amãdo deũ ſuꝑ oes res tꝑales. Per totã aiam excludat᷑ ↄcupiſcentia carnis amando deũ ſuꝑ oẽs creaturas. Per totã mẽteʒ exdudat᷑ ſuꝑbia ⁊vana głia:amado deũ ſuꝑ oẽs honoꝛes. Iſta em̃ ſunt tria pctã qͥbo plenꝰeſt mũdꝰ. Unde.j. Joh.ij. ðꝛ. Omne qð eſt in mũdo aut eſt cõcu⸗ piſcentia carnis:aut cõcupiſcentia oculoꝛũ aut ſuperbia vite. T t e.i.itellectu quẽ debemꝰtotałr ſubiu⸗ gare ad credendũ oĩa q̃ dicunt᷑ in ſacra ſcriptura ð deo: ⁊ ad iueſtigandũ diuinũ bene placitũ.Ex tota aia ideſt volũtate qua debemꝰ velle oĩia que vult deꝰ:⁊ cõtẽtari de oibo q̃ deus faeit.Ex tota mente.i.mẽoꝛia qua debemꝰremi niſci oĩm operum dñi.iuxta illud Trenoꝝ.iiij. Memoꝛia memoꝛ ero ⁊ tabeſcet ĩ me aia mea. Subgdit᷑ aũt ex oib viribo tuis ad expꝛimẽduʒ vniuerſalẽ conatũ quo debemꝰiteriꝰ⁊ exteriꝰin deũ ferri ꝑ amoꝛẽ.Ad quẽ etiã nos teneri ꝓbat᷑ auctoꝛitate apłica.j.ad Coꝛ.xiij.vbi inqt Pau lus Si linguis hoim loquar ⁊ angeloꝝ chari tatẽ aũt nõ habeã factꝰſum velut es ſonãs aut cimbalũ tinniens.Et ſi habuero ꝓphetiã:⁊ no⸗ uerim myſteria oia:⁊ oẽm ſcientiã.Et ſi habue ro oẽm fidẽ ita vt mõtes trãſferã:charitatẽ aũt nõ habeã nihil ſum. Et ſi diſtribuero in cibos pauperum oẽs facultates meas:⁊ ſi tradidero 3 Ercio exponit᷑ ab eiſdem. Ex toto coꝛ⸗ coꝛpꝰ meũ ita vt ardeã:charitatẽ aũt nõ habeaʒ nihil mihi ꝓdeſt. “ Uctoꝛitate etiõ canonica ꝓbat᷑ neceſſari/ a am eſſe nobis charitatẽ:p.c.nullꝰ. de pe. dl. vij. vbi dicitur:neminẽ ſine charitate poſſe ſaluari. Itẽ auctoꝛitate autẽtica Ambꝛoſij ad Rufinũ qui ait. Reus fit oĩm qui cõtra cha ritatẽ facit in qua pendẽt oiã ⁊ tãto quis in pec cato inuenit᷑ minoꝛ:quãto in diligẽdo deũ ⁊ ꝓ⸗ ximũ inuenit᷑ maioꝛ.Et tãto in ꝑpetratiõe pecca ti inuenit᷑ maioꝛ quãto in dilectione dei ? ꝓximi inuenit᷑ minno: 4 Uctoꝛitate qͥʒ phiſica ꝓbatur neceſſitas a chanitatis. la vt ptʒ ex pᷣdictis:charitaſ eſt amicitia queda⁊z beniuolẽtia quã ha bemus deo ⁊ ꝓximo.Ad amicitiã aũt oẽs phi⸗ loſophi ⁊ etiã oꝛatoꝛes ac poete nos venire iu⸗ bent. Jõ inqͥt Areſto.viij.Ethi.Amicitia maxie neceſſaria eſt in vita. Uñ ſine amicis niłs eligit viuere:etiã ſi oĩa alia bona habeat:⁊ Quintilia nuſ.v.declamationũ dicit. Nõ reꝑio qͥd in reb humanis excogitauerit natura pᷣſtãtius amici⸗ tia.? Tulliꝰin li.ð amicitia ait.Amicitia oibus rebo humanis pᷣponẽda eſt:nihil eſt em̃ t natu re aptũ:tãq; ↄueniẽs ad res ſecundas vł aduer ſas qᷓ; amicitia. Et Ouidiꝰin li.de ponto canit. No mẽ amicitie barbara coꝛda mouet.⁊ Boeti us in.ij.de ↄſola.inqͥt.O felix hoim genus:ſi ve ſtros aios amoꝛ quo celum regit᷑ regat. Theo⸗ phꝛaſtus etiã ph̊s dicebat. Quanti eſt ſine ani ?- ma coꝛpꝰtãti ſine amicis eſt hõ.Auctoꝛitate etiã politica id eſt ciuili cõmendat᷑.Quãtũ em̃ ſit ne ceſſaria amicitia oñdit glo.Accurſij iuriſcõſulti in.l.late culpe.S.amicos.ff.de verb.ſig.dicens ꝙ; amicus dicitur quaſi animi cuſtos. Si ergo neceſſarius eſt amicus moꝛtalis ad cuſtodiam animi noſtri:multo magis amicitia dei que eſt charitas neceſſario nobis habẽda eſt:quia ipſe deus nõ ſolũ eſt animi cuſtos ſed creatoꝛ ipᷣius ai:⁊ vite ↄᷣuatoꝛ. Jõ inqᷣt Cato ĩ ſuis docum̃tj. Si deꝰ eſt animꝰ nobis vt carmina dicunt. Hic tibi pᷣcipue ſit pura mẽte colẽdus. Ecundo pꝛincipaliter pꝛo batur charita S tem eſſe neceſſariaʒ via rationabilitatis Pꝛuma ratio dicitur acceptõis.Funda⸗ mentũ cuius ponit Philo.iiij. Echico. di. Nul⸗ lum obſequiũ ꝓpꝛie dici᷑ bonũ niſi liberale ſit. Unde btũs Bonauẽ.in.iij.di.xxvij.ar.ij.q.j.in⸗ quit.Nullum obſequiũ eſt meritoꝛiũ vł deo ac ceptuʒ niſi qð fit liberaliter.ſed certũ eſt ꝙ; nihil fit liberaliter niſi qð fit ex amoꝛe⁊ charitate:qꝛ amoꝛ eſt donũ in quo omnia alia dona dona⸗ tur:ſᷣm cheologos in.iij.di.xxvij.ergo ſine chari tate nlłm opꝰeſt deo acceptũ. Secũda rõ dicit coꝛreſponſiõis.Ut enim ait Aug.in lib.de mo/ ribus eccleſie. Pꝛemium coꝛreſpondet merito. Sed darum eſt ꝙ meritum depẽdet a charita⸗ te:dicẽte Bernardo in li.de diligendo deü. Se⸗ torion aunli feenbt weneca ſine mrori⸗ Vellis olnges ſi E ru. M Uceg cnamb⸗ deusch monet? ſineche nudeñ penier —4 4 4 Muanns bearüba Koe foſſucr nis queea golli⸗ bolas Zuna ſpecar lla no porio/ ſimer/ ſehſo ipen ſnirpe hiches Ghlein lonobe heelle nie nibl⸗ tenih ad ach ſa guſti negi⸗ Mni Decn n dae⸗ t ed nuld necdanen aönhn ucöen c gus ide ido ig nmteenn edcltpin 1 Nrnccrſins ns:chan Eetiarüh uc ois oh⸗ 8 nire i, anamarie nlls digt 1 Quintii oädinne kiins amic, manaoibus keamtinan bs Nauer onro an⸗ net. Boen genusſi ye Ga. Theo/ ickſintand⸗ welraeci tüem ſtne lunl.oſulei ſs diens 96 Siage lodian udaigveck guigipſe vmrſßlus cun.. 8. ur chann gabilitans 8. Funda,/ o d ſuul⸗ nbenelt, r.i.,jen/ vl deoa tenih antaceg. na doni ſine chn dardiaf lip den/ tammv, achnd, eie⸗ ri.Ergo ⁊c̃. JFolin/ cundũ menſurã amoꝛis datur menſura eterne recributiõis:ergo ſine charitate habere nõ poſ⸗/ ſumꝰ mercedẽ ſuꝑne felicitatis. Tercia rõ dict᷑ mMeritatiõis. Ilud em̃ nobᷣ eſt ſũme neceſſariuz ſine quo nulla oꝑatio noſtra eſt vite eterne me⸗ ritoꝛia.ſed fine charicate ois operatio nr̃a eſt in/ Tho.ij.ij.q.j.ar.j.q cauſaꝝ eſſentialiter oꝛdina ucllis quo ad ↄſequendã eternã retributionẽ.j. tarũ na kerioꝛes q. j.c.vide.⁊.c.ceneamus. Sine charitate enim oinnes alie virtutes nihil nobis pſunt ad ſalu/ tem. de peni. di. ij. S. opponit?᷑.⁊. S. euidenter itaq; „ ⁊ di.lij.c.ſi quis autẽ.⁊ de cõſe.di.ii Varta ratio diat᷑ ↄtrariatõis. Illud em̃ ꝗ mnnobis eſt neceſſariũ ſine quo ↄtrarij ⁊ ĩ inmici dei ſumus.Sed ſine charitate con trariamur deo. Ergo charitas eſt nobis neceſſa ria. Maioꝛ ptʒꝭ. minoꝛ pbatur. Inquit em̃ dñs Auce.xj.Qui nõ eſt mecũ cõtra me eſt.qð dictuʒ etiam ha bet᷑ in.l.celicolaꝝ.in fi.C.de iude.Sed deus charitas eſt ⁊ qui manet in charitate i deo manet ⁊ deus in eo.vt patuit ſupꝛa. Ergo qͥ eſt ſine chanicate non eſt cũ deo: ⁊ ↄſequenter eſt cõ⸗ cra deũ.ergo inimicus dei ⁊ ſic ad eternã nõ per neniet vitam. . Ó́ÿMƷMVDB* Uinta ratio dicit᷑ impugnatiõis. Illud q em̃ valde nobis eſt neceſſarium quo ini micos nfr̃os crudeliſſimos impugnare valemus. Sed ↄtra pꝛincipes ⁊ poteſtates tene bꝛarũ habemus ↄtinuã colluctationẽ. Ut dicit ad Ephe.vj. Quos terribiliſſimos hoſtes non poſſumꝰ melius debellare qᷓ; ꝑ virtutẽ charita⸗ tis que eis ↄtrariat᷑ ⁊ quã ſümopere timent. Er go illã amplecci debemꝰ. Quãtũ em̃ timeat dia bolus charitatẽ oſtẽdit Grego.ſuꝑ Eʒechiel di. Antiquus hoſtis caſtitatẽ in nobis nõ timet qꝛ ipᷣe carne nõ pᷣmit᷑ vt luxuria diſſoluat᷑. Abſtinẽ tiã nõ timet qꝛ ipᷣe cibo nõ vtit᷑ qͥ neceſſitate coꝛ⸗ poꝛis nõ vꝛget᷑.Oiſtributionẽ terrenaꝝ rerũ nõ timet:ſi eidẽ operi charitas deſit quia diuitiarũ ſubſidijs nec ipſe eget. Ualde aũt in nobis cha ritatẽ verã id eſt amoꝛẽ humilẽ quẽ nobis viciſ/ ſim impẽdimꝰtimet.⁊ nimisↄcoꝛdie inuidet qꝛ hãcnos tenemus in terris quã ipᷣetenere nolẽs amiſit in celo. Nec curat antiquꝰhoſtis vt terre⸗ na nobis tollat:ſed vt charitatẽ in nobis feriat. hec ille. Scit em̃ diabolus ꝙ paꝝ nobis ꝓdeſt fidẽ xpᷣianam habere ſi nõ habemꝰ charitatem. Inqͥt em̃ glo.ſuꝑ illud Pauli ad Gala.v. Fi⸗ des ꝑ dilectionẽ oꝑatur ſicut lampas ſine oleo nihil ꝓficit ad illuſtrandũ:ſic fides ſine charita te nihil ꝓficit ad ſaluandũ. Itẽ alia glo.ſuꝑ.j.c. ad Roma.ait. Fides dicit᷑ infoꝛmis ⁊ indigna ad ſalutẽ eo ꝙ ſociã nõ habeat charitatẽ.Et Ru guſtinꝰ ſuꝑ epꝑłlam Jacobi inqᷣt. Sicut coꝛpꝰſi⸗ ne aia moꝛtuũ eſt:ita fides ſine chanitate que eſt vita ipſius moꝛtua ꝓfecto reputat᷑. Etidẽ in li. de fide ad Petrã ait.Opus fidei ⁊ ꝑfectio ẽ ipa dlleccio:ſine dilectiõe aũt fides eſt inanis.Cum ij. c. ſolet que⸗/ ðJð,ð Z XXX dilectiõe vo fides eſt xp̃iani:ſine dilecte aũt fi⸗ des eſt demonis. Ex quibo oib poſſumꝰ ↄdu⸗ dere incõuincibiliter ꝙ charitas eſt neceſſaria:⁊ ſine ipᷣa nemo ſaluabit᷑ etia ſi haberet oẽs ali/ as vᷣtutes. Ait em̃ ppᷣs.viij. Phi.⁊ recitat btũs tarũ remota pᷣma remouent᷑ poſterioꝛes ⁊ econ tra:ſtãte pᷣ ma ſtar ⁊ poſterioꝛes.exempli gratia. B Radix arbo: eſt pᷣma ca:trũcus vo rami ſũt cauſe ſuboꝛdinate qᷓ inſimul ↄſtituũt arboꝛem. Ragdix aũt influit in trucuʒ: truncus in ramos rami in folia ⁊ folia in floꝛes:ac floꝛes in fructꝰ Excce ꝙ oia pᷣdicta ſunt eſi entialiter oꝛdinata ad inuicẽ. Sed pꝛima cauſa eſt radix. Ponat᷑ ergo ꝙ radix abſcidat᷑ ſtatim truncus areſcit ⁊ rami ⁊ ꝑ ↄſequens folia ⁊ floꝛes ac fructus deficent Et ratio eſt ᷣᷣma cauſa.ſ.radix q erat oꝛigo ⁊ fũ . abſcinderent᷑ rami:⁊ radix ꝑmaneat neceſſe eſt ꝙ viuat truncus ⁊c.Aliud quoq; fundamẽtuʒ ad ꝓpoſtũ noſtrũ ponit idẽ ph̊s.ij. Metha.di/⸗ damentũ omniũ alioꝝ eſt amota. Si aut ſoluzʒ ccs. In quolibet genere rerũ nõ eſt ire in infini⸗ tuʒ:ſed oꝑtet venire ad vnũ pꝛincipiũ a quo oia illigeneris ꝓcedũt. Quo deficiẽte oia ſimul cũ ſuo pꝛincpio deficiẽt ⁊ patet exeplo. ã catus habet aquà a vaſe:vas a fonte:fons a flumine: flumẽ aũta mari ⁊ vltra nõ eſt ꝓcedere:qꝛ vt ait Salomõ Eccłs.j.Oia flumina a man exeũt: et acd ipᷣm reuertunt᷑.Tũc ſic.Deficiẽte mari defice ret aqua fluminis ⁊ deficiẽte flumine deficeret aqua fontis ⁊ ſic vſq; advltimũ.Aliud etiã fun damentũ ponit idẽ phᷣs.viij Phiſi.dicens. In mouẽtibo ⁊ motis nõ eſt ire ĩ infinitũ ſed eſt de⸗ uenire ad aliquẽ motoꝛẽ pꝛimũ a qͥ oia moue⸗ antur.⁊ quo ceſſante oia ceſſabũt. Exẽplũ.os videmus ꝙ manꝰ mouet᷑ virtute bꝛachij.⁊ bꝛa chiũ virtute coꝛdis ⁊ coꝛpoꝛis:⁊ coꝛ ⁊ coꝛpꝰ vir⸗ tute anime.Et ideo remota anima a coꝛpoꝛe de ficit omnis virtus in coꝛde ⁊ bꝛachio. His pꝛe/ ſuppoſitis ⁊ declaratis concludit᷑ ꝙ remota cha ritate que eſt pꝛima cauſa ſuꝑ quã ois ſtructu⸗ ra vurtutũ ↄſurgit:⁊ que eſt cauſa gratie ⁊ mer/⸗ ti ⁊ pꝛemij vt ſup ꝓbauimus opoꝛterꝙ omnia poſterioꝛa remoueant᷑. Unde remota ipᷣa chari tate ab homine remouet᷑ gratia: ⁊ remota gra⸗ tia remouetmeritũ.⁊ remoto merito remouet᷑ pᷣ miũ ⁊ remoto pᷣmio remouetur beatitudo ⁊ fe/ licitas vite eterne.Et ſic a pꝛimo ad vltimuʒ eſt bona conſequentia ꝙ remota charitate remoue tur ⁊ gloꝛia.Ecõtra vero ſtante charitate ſtabit gratia:⁊ ſtante gratia ſtabit meritũ ⁊ ſtate meri to ſtabit pꝛemiu ⁊c.Et ſic a pꝛimo ad vltimum ſtante charitate habebit᷑ głia.Aliud quoq; fun damentũ ad ꝓbandum pᷣdicta poteſt ſumi ab codẽ philoſopho.ij.de animavbi ait.ꝙ vnaq q; res ſoꝛtitur nomen ⁊ ſpeciem a ſua foꝛma.laʒ cultellus totã pulchꝛitudinẽ quã habet ſoꝛtitur a foꝛma que facit illũ a parere cultellũ. Si vo BGermo frangat᷑:tũctota ſpecies deperit qꝛ eius foꝛma eſt ablata:⁊ ſic de alijs. Na ablata ſoꝛma qͥ dat eſſentiã rei res ipᷣa deſinit eſſe ̃m phᷣm vbi ſup et auctorẽ in li.ſex prinapior. i em̃ hõ conſtet oꝛma: ſegꝑata aia a coꝛpꝑe delinit eſſe ille hõ.Et ĩ hoc errauit Mg ſentẽ. in.iij.di.xxij.dicẽs chꝛiſtũ fuiſſe veꝝ homi ex coꝛꝑe vt materia ⁊ aia vt nem in illo triduo quo eiꝰ coꝛpus moꝛtuũ ſte/⸗ tit in ſepulchꝛo. Nã repꝛobat eũ Alexan.de ales in.iij.ſũme.in tractatu de aſſumptiõe hbumane nature.q.vj.⁊ ſctũs SZonauẽtura in.ij.di.vltcia. in qõnibo circa litterã.? Scotꝰ in.iij.di.j.in.j.q. Et ideo parifoꝛmiter ↄdudit᷑ ꝙ ablata charita⸗ te que eſt foꝛma oĩm vinutũ ⁊ dat illis nomen virtutis nõ remanebit amplius virtus.Et coꝛ⸗ roboꝛant᷑ pᷣdicta ꝑ illud qð ait btũs Tho.ij.ij. q.xxiij.in fine vbi dicit: charitas ẽ mater om⸗ niũ virtutũ.que ex appetitu finis vlcimi cõcipit omnes actus aliaꝝvirtutũ imperãdo ipᷣis.Si cut ergo impoſſibile eſt ꝙ hõ generet᷑ ſine matre ſic impoſſibile eſt vt aliqᷓ ſit virtus ſine carita⸗ te.Quia ſicut dicit᷑ in pᷣdicamẽtis Areſto. Non poteſt dici pater nec mater niſi ſit fuliꝰ aut filia: quia ſũt coꝛrelatiua.Et ideo nulla põt dici vir/⸗ tus ſine eius genitrice q̃ eſt charitas.Ex pᷣdictis etiam inferre poſſumꝰꝙ cũ charitas ſit cã om⸗ niũ noſtraꝝ bonaꝝ operationũ: qᷓ;dto quis ha/ bebit maioꝛẽ charitatẽ tanto ex ſuo operatõe cũ tali charitate facta habebit maius meritũ:⁊ cõ⸗ ſequenter ⁊ pᷣmiũ.qꝛ vt inqͥt auctoꝛ in li.de cau ſis. UVbi eſt plus de cauſa:ibi etiã eſt plꝰ de cau ſato. Sicut ptz ꝑ experientio. Naʒ vbi eſt plꝰ de igne ibi etiã plus de caloꝛe.Ecõtra vero vbi mi noꝛ eſt charitas ibi etiã eſt minꝰ meritũ ⁊ pꝛemi um ⁊ hoc ꝓbat᷑ ꝑ illud qð legit᷑ in cronicis oꝛdi nis minoꝝ.ſq; ꝙ erãt in religione a duo fra⸗ tres carnales quoꝝ vnus videba dus:⁊ quaſi diſſolutꝰab omnibo putabat᷑. Cũ aut eſſent ambo moꝛtui reuelarũ fuit cuidã fra tri:ꝙ ille hilaris trãſierat ad paradiſum:qꝛ ſem per fuerat plenꝰcharitate.Alter vᷣo ierat ad pur gatoꝛiũ.Quia quãuis faceret magnã penitenti am tamẽ nõ habebat magnũ feruoꝛẽ charitatis Deus aũt nõ tãtũ reſpicit laboꝛẽ q̃ntũ magnaʒ charitatẽ. Pꝛedicta etiã patẽt ꝑ illud qð legitur in vitaſpatrũ de illis duab cognatis in ciuita⸗ te alexandrie cõmoꝛantib:q ꝓpter mutuã chari tatẽ excedebãt vel ſaltem equabãt merita ſanci Macharij qui ꝑ tot annos in deſerto ſolũ ra⸗ dices comed erat.Aliud qͥʒ terribile accidit a nõ multis annis citra in quodã monaſterio moni aliũ. In quo defuncta cũ eſſet queda monacha que oẽs alias excedebat in penitẽtia ⁊ auſterita te vite ab oĩbo vt ſancta venerabat᷑. Cõtigit aũt ꝙ poſt eius ſepulturã vno trãſacto die cuʒ alie ſoꝛoꝛes penes ſepulchꝛũ ꝑgerẽt ipᷣm ſepulchꝛũ totaliter aduſtũ viderũt. De quo ſtupefacte et debat᷑ multũ ſpiri tualis ⁊ deuotus.Alter vᷣo hilaris erat ⁊ iocun V attonite remanſerũt. Abbatiſſa aũt accenſiri feẽ? pꝓuincialẽ pᷣlatũ ſuũ qui reſerari fecit ſepulcheiu et nihil ibi repertuʒ fuit pᷣter cineres aduſtas q̃ fetebãt vt diabolus ⁊ intellexerũt eã eſſe in in/frer no collocatã.ipᷣe aũt ꝓuincialis volẽs cam da⸗ natiõis eius indagare ſecrete interrogauit b/⸗ batiſſam de vita ipius.Que rñdit.Ego ĩ ea nul lum defectũ pꝛoꝛſus cognoui niſi ꝙ ſepe cõoten debat:⁊ referebat mihi verba ⁊ facta aliaꝝ ⁊ fre quẽter erat cauſa infringẽdi mutuã charitatcin nobis.Tũc dictus ꝓuincialis dixit. Uere iſta ẽ ſepulta in inferno qꝛ ſi habuiſſet maioꝛes gras qᷓ; habuit btã virgo ſine charitate tãto ꝓfundi⸗/ us fuiſſet in inferno demerſa ꝓpter ipᷣaꝝ gratia rum ingratitudinẽ:⁊ oẽs eius virtutes(ſi tamæę virtutes appellari poſſunt)nihil penitꝰei ꝓdeſſe potuiſſent. Nã dicit᷑ in.c.niſi cũ pꝛidẽ.S.quipe.. extra de renun. Quippe ſi quantũcũq; virtuutu,z floꝛe refulgeas charitatẽ aũt in te nõ habeas ni hil habere cõpꝛobaris.Et in.c.vbi ſana.xxiiij.q. j.ſcriptũ eſt. Ubi charitas nõ eſt nõ põt eſſe iun/ ſtida. Et in.c.ad aures.de tẽpo.oꝛdi.dicit᷑. Non in ſublimitate graduũ ſed in amplitudiĩe chari⸗ tatis acquirit᷑ regnũ dei. Ambꝛo. q̊ʒ in li.de vi⸗ ta beata ait.Quicũq; charitatẽ in coꝛde nõ gerit recognoſcat ſe verã penitentiã nõ poſſe perage/ re ꝑ quã ad eternã vitã valeat ꝑuenire.⁊ Augꝰ. ad heremitas dicit. Habete fratres charitatẽ ſi ne qua nullus facẽ dei vnqᷓ; poterit intueri. et Abbas Iſaac de ſiria in ſermonib ſuis ait.Si cupis eſſe ſapiẽs ſtude verã ſapientiã. Si cupiſ eſſe diues ſtude veras diuitias poſſidere. Uera aũt ſapientia vereq; diuitie ↄſiſtunt in ſola cha ritatis poſſeſſione:quã qui habet:⁊ ſi nlłlas ali as diultias habeat ditiſſimus eſt.quã ſapienn am qui habet ⁊ ſi nullã aliã ſcientiã habeat ſa⸗/ pientiſſimꝰeſt:quã qͥ nõ habet:⁊ ſi oẽm aliã ſciẽ tis habeat ſtultiſſimꝰeſt.hec ille. B Ertio pncipaliter ꝓbat᷑ charitatẽ eſſe no t bis neceſſariã via exemplaritatis. Pꝛi⸗ mũ exẽplũ ponit apłs de Eſau.ad He⸗ bꝛeos. xij.dicẽs.ꝙ nõ inuenit a deo locum peni tentie:nec remiſſionẽ peccatoꝝ nec ſalutẽ q;uis cũ lachꝛymis a deo ea poſtulaſſet.Et rõnem aſ⸗ ſignat beatus Bonauẽetura in.iiij.di. xiiij.parte ij. articulo.j.q.iij. Quia nõ dolebat reſpectu cha ritatis ⁊ dei offenſe:ſed ſimpliciter ex timoꝛe fu⸗ ture pene. Scðm exemplũ habet᷑.ij. Macha. vy De rege Antiocho qui cũ ex merito ſcelerũ ſuoꝝ ꝑcuſſus fuiſſet inſanabili plaga eo ꝙ vermes ſcaturiebant de coꝛꝑe ſuo ⁊ co medebãt eiꝰ car⸗/ nes cepit ad agnitionẽ veritatis venire:et dixit. Juſtũ eſt ſubditũ eſſe deo:⁊ moꝛtalẽ non paria deo ſentire:⁊ oꝛabat ad dñm a quo nõ erat mi⸗ ſericoꝛdiã ↄſecuturus.Et dicit btũs Bonauen. vbi ſupᷣ.ꝙ ideo nõ meruit exaudiri qꝛ erat ſie charitate ⁊ non oꝛabat ex amoꝛe ſed timoꝛetm. Tertiũ exemplũ ponit᷑ figuratiue Matchei/xxj defanl niſſeti. dices lst las:q⸗ nos ſi quude⸗ giamq gechor nis da Oisorf ignim ſusck purent naan ias N Ppsin tst appol füdo⸗ linbe un nab delnten föͤcamn warvrl hols. fucren ſtes. llcbat N W Go luc ſbi aii Que ſinp luna agnl lato num (nt goi⸗ fica Pei⸗ jl örcſſe Adictſon iendiechen Blideni enogen ſe enge/ n Bug. chanatt i tinmei ſbis at Si Siagi ldan, Uan in ſolacha ſinllas ai ni ſapiene baden ſ, nalͤſoi micſe no ns. Pel, nad e/ wumpeni uce qeuis röͤnanol ii gane nmario/ Vicay dieniſuo⸗ P vomes re dic.⸗ non pon⸗ ocur Bon,. mi ouM tun — Foliũ de ficulnea in qua reqſiuit dñs fructũ.et cũ iue⸗ niſſet in ea ſolũ folia ſine fructu fecit eaʒ areſcere dicẽs.nũqᷓ; naſcat᷑ ex te fructus in eternũ.Simi lis q̊ʒ figura habet᷑ Luce.xiij.de illo patrefami lias:qͥ cu inueniſſet ficulneã aridaʒ qͥ ꝑ tres an⸗ nos nõ fecerat fructũ dixit.Succida & ilam:vt quid etia terrã occupat.Iſta ficulnea ſignificat aiam quetũceſt arida ⁊ ſine fructu quãdo eſt ſi ne charitate:quã deꝰ faciet ſuccidi ⁊ ignibo eter⸗ nis deputari.Ait em̃ Matthei.vij.⁊ Mar. liij. Ois arboꝛ q̃ nõ facit frucũ bonum excidet᷑ ⁊ in Uanrtũ exemplü habet Matth. xxij. den q lo q acceſſit ad nuptias nõ habẽs veſtẽ nuptialẽ:qͥ ligatis manibo⁊ pedibo miſ⸗ ſus eſt in tenebꝛas exterioꝛes. Hec em̃ veſtꝭ pur purea ⁊ nuptialis eſt charitas:ſine q̃ nullꝰad ce nã agni ꝓuidi poterit ꝑuenire. Dicit᷑ aſt chari tas veſtꝭ nuptialis triplici ex cauſa. Pꝛio quia xpᷣs in ſuis nuptijs eã cõtexuit.Nã in cruce nu⸗ ptias fecit:vbi carnẽ ꝓ pane ⁊ ſanguinẽ ꝓ vino appoſuit: vt reficeret angelos in celo eos repa/ rãdo:hoĩies in mũdo eos redimendo:patres in limbo eos liberãdo.in iſtis aũt nuptijs veſtem charitatis ↄtexuit:nõ de pilis animaliũ:non de coꝛticibo herbaꝝ:nõ de interioꝛibo vermiũ:ſed de interioꝛibo ſuoꝝ viſcerũ.⁊ hoc qñ laterꝭ aper tiõe amoꝛẽ coꝛdis patefecit. Unñ Bern.inqͥᷣt.la mat vulnꝰ:patet archanũ coꝛdis ꝑ foꝛamẽ coꝛ/⸗ poꝛis. Scðo dicit᷑ veſtis qꝛ qui ea indutꝰnõ fuerit nõ poterit(vt diximꝰ)intrare nuptias cele ſtes. Qð figuratũ eſt Heſter.iiij.vbi dicit.ꝙ nõ licebat intrare aulã Aſſueri regis indutũ ſacco. Per ſaccũ aũt ſignificat᷑ timoꝛ ſeruilis cũ quo nullus intrabit regnũ celoꝝ.Abijciẽdus eſt er⸗/ go iſte ſaccus:⁊ veſtis nuptialis texẽda.iuxta il lud Pꝛouerbioꝝ vltio. Stragulatã veſtẽ fecit ſibi:byſſus ⁊ purpura indumentũ eius.Deq̊ aũt ſit hec veſtis texẽda ibidẽ oſtẽdit᷑ cũ dicitur Queſiuit lanã ⁊ linũ:⁊ oꝑata eſt ↄſilio manuũ ſuaꝝ. Unde ſciendũ eſt ꝙ chꝛiſtus dicit᷑ agnꝰ iuxta illud Johã.j.Ecce agnus dei. Huiꝰ autẽ agni lana ſunt eius beneficia. Dici etiaʒ herba ratiõe carnia:iuxta illud Eſaie.xl.Omis caro fe num. Huiꝰaũt herbe linũ fuit candoꝛ ſue inno centie.Texẽda eſt ergo iſta veſtis ex lana ⁊ lino quia charitatẽ noſtrã inflãmare debẽt xpᷣi bene⸗/ ficia:⁊ eius inocẽs vita. Tercio dicit᷑ veſtis nu ptialis:qꝛ in magnis nuptijs:ideſt in die iudi⸗ cij ſole ſpõſe chꝛiſti hac veſte indute erũt. Unde Apoc̃.xix.dicit᷑ Uenerũt nuptie agni ⁊ vxoꝛ eiꝰ pꝛeparauit ſe:⁊ datũ eſt ei vt cooperiat ſe biſſi⸗ no ⁊c̃. Adultere em̃ anime nude erũt:⁊ turpitu⸗ dinẽ eaꝝ cuncti videbũt. Et ideo in codẽ.c.dicit Beatus qui cuſtodit veſtimẽta ſua ne nudus am bulet:⁊ videãt oẽs turpitudinẽ ſuã.Alið ex/⸗ emplũ in figura ponit᷑ in foꝛma pᷣcepti Leuitici vj. vbi inquit dñs. Ignis ſemꝑ ardebit in alta⸗ XXXI ri meo:quẽ nutriet ſacerdos ligna ſꝑ apponẽs Per altcare em̃ ſignificat᷑ aia:vł coꝛ hoiſ.pꝑ ignẽ intelligit᷑ feruoꝛ diuini amoꝛis qui ſꝑ in nobis ardere ⁊ creſcere debet:quẽ cõtinue debemꝰ au gmentare. Iſtũ ignẽ charitatis venit accendere in mũdo filius dei:qui Luce.xij.dixit. Ignẽ ve ni mittere in terram: ⁊ quid volo niſi vt ardeat. Supꝑ q verba ĩquit Ambꝛoſius. Sicut ignis terrenus oĩm terrenoꝛũ rubiginẽ conſumit:ſic ignis diuini amoꝛis omnẽ rubiginẽ pctõꝛuz a ſe expellit. Et ideo ſi in aia tua debet ifundi fon/ C ma virtutũ neceſſarius eſt ignis diuinus:qui amota cõſciẽtie rubigine eam venuſtet ⁊ deco⸗ ret.hec ille.Sicut em̃ igniſiflãmat:ſic charitas mentẽ incendit icendio dilectionis. Jõ dicit do minus Apoca.iij.Suadeo tibi emere a me au rũ ignitũ.Et ſicut ignis frigidos carboneſ reac cendit:ſic charitas mentẽ peccato moꝛtuã ⁊ fri gidã ad gre vitam ſuſcicando accendit. Unñ dix cit apłs pᷣme Joh.iij. Nos ſcimꝰqm̃ trãſlati ſu mus demoꝛte ad vitaʒ:qm̃ diligimus fratre Sicut etiã ignis oleũ ſeruat a mure qͥ ad arde,; tem lampadẽ accedere ꝓius nõ audet:quã ex tinctã ꝓſpiciens mox eiꝰ oleũ bibit.ſic charitas qᷓ;diu in animo ardet:oleũ gre a maligno ſpiri tu cuſtodit.Et ſicut olle feruenti muſce nõ ap⸗ pꝛopinquãt.iuxta illud vulgare ꝓuerbiũ. jn ollaʒ bullientẽ muſca nõ volat. Sic beelzebub qui iterpᷣtatur dñs muſcaꝝ.i.cẽptationũ repe!A4 lit᷑ ꝑ charitatis feruoꝛrẽe. ss Pars quana huius ſermonis de charita⸗ tis oꝛdinabilitate. Naeo ad q̃nã ptẽ huſᷣmonis Scien q duʒ ꝙ inqͥ t pᷣs.xj. Metha.ꝙ bonũ vniuer ſſi còſiſtit ĩ oꝛdie.Et iõ ait apls ad Ro.xiij.Oia quea deo ſunt oꝛdi⸗ nata ſunt. Et Sapie.xj. ðꝛ:qꝙ deꝰfecit oĩa ĩ nũe⸗ ro põdere:⁊ mẽſura.Si g̊ deꝰoꝛdiauit oĩa coꝛ⸗ palia ⁊ tẽpalia:mltomagis voluit reginã vᷣtu / tũ.ſ.charitatẽ eẽ oꝛdinata. Pꝛopterea ſpõſa CcaI tico.ij.dic.Oꝛdinauit i me charitatẽ. In chari⸗ tate & ponẽdꝰeſt oꝛdo:vt ꝓbat btũs Bona.in iij. di. xxx.⁊ ſccũs Tho.ij.ij.q.xxv.et ĩ.iij.di.xxix. Quis at oꝛdo ſit i charitate ſ̃uãdꝰponit Aug. in.j.de doctria xpᷣiana di.Quattuoꝛ ſũt ex cha⸗ ritate diligẽda. Pꝛimũ qðs eſt ſupᷣ nos.ſ.deꝰ Secũdũ qð ſumꝰnos. Terciũ qð eſt iuxta nos.ſ.pximꝰ. Quartũ qð ẽ ifra nos.ſ.ꝓpꝛium coꝛpꝰ.hec ille. Pꝛimo igit᷑ deꝰſuꝑ oĩa diligẽdꝰ eſt. De cuiꝰdilectione ðꝛ Eccłi.j. Dileccio dei ho noꝛabilis ẽ.Et dñs Johᷣ.xv.ait.Manete in di lectiõe mea.Et.j.ad Coꝛ.xvj.ait Paulłꝰ.Si qs non amat dñm nrm Jeſuʒ xpᷣm anachema ſit Auguſtin? q̊ʒ ĩ pᷣmo de doctrina xpᷣiana.c.ix.di cit. Deꝰ ꝓpter ſeipᷣm ⁊ ãpliꝰoĩ hoiĩe diligẽdꝰẽ. E xc autẽ vitas ꝓbat᷑ ꝑ theologos in.iij. hb di. xxix. maxie ꝑ ſanctũ Bona. ⁊? Ric.ibi gaez. ar.j.q.ij.⁊ btm̃ Lho.ij.ij.q.xxvj.ar. è cec ij. Et pᷣmo dici poteſt ꝙ mltiplici de cauſa mo⸗ uet᷑ hõ ad diligendũ aliqᷣd.ſ.qꝛ bonũ:quia pul chꝛũ:qꝛ delectabile:qꝛvtile ⁊ honeſtũ ac ſimile. Vn cũ in deo ſint in ſũmo oia pᷣdicta:iõ ẽ ſũme diligendꝰ. In eo em̃ eſt ſumma bonitas.iuxta illud ꝓphete Ps. lxxij. Quaʒ bonꝰiſrael deꝰ⁊c. Item ſũma ſpecioſitas.iuxta illud Sapic.vij. Specioſioꝛ eſt ſole. Uñ biã Agnes de eo dixit. Cuiꝰpulchꝛitudinẽ ſol ⁊ luna mirant᷑. Itẽ ſum mma delectabilitas:dicẽte pſalmiſta.Deleccatio nes in dextera eiꝰvſq; in finẽ. Itẽ ſũma vtilitas 2 honeſtas.iuxta illud qð ð diuina ſapia dicit Sapie. vij. Uenerũt aũt mihi oia bona pariter cum uũla:⁊ innumerabilis boneſtas ꝑ manus illiꝰ. Itẽ in eo eſt nr̃e nature ↄfoꝛmitas.iuxta di ctũ apłi ad Phił.ij. In ſilitudinẽ hoim factꝰ⁊ habitu inuentꝰvt hõ.Quia em̃ ſupioꝛis ad ife⸗/ rioꝛẽ eſt hr̃e beniuolẽtiã:⁊ iferioꝛis ad ſuꝑioꝛeʒ eſt habere reuerẽtiã:equalis vᷣo ad equalẽ ẽ ha⸗ bere amicitiã. Uñ phuloſophus in.viij. Ethico rũ dicit:ꝙ amicitia eſt iter equales ⁊ ſimiles.⁊ Hiero.ſuꝑ duodecim ꝓphetas inqͥt A micitia pares aut accipit aut facit. Jõ de? ne aliqd de⸗ eſſet in amicitia hoĩs erga ipᷣm ⁊ ecõtra:cũ eſſet dñs factꝰẽ frater hoĩs:⁊ ſic factꝰequalis vocat ſe eiꝰ amicũ dicens Joh̊.xv. Uos autẽ dixi ami cos ⁊c̃.O deus meus q̃nta eſt benignitas tua: qᷓ; magna dementia ⁊ qᷓ; ſtupenda humilitas: ꝙ hoĩem qui eſt cnis ⁊ vermis appellas ami⸗ cuʒ tuũ.Et ideo ⁊ ipᷣe homo debet te ſuꝑ alios amicos diligere? amoꝛe ĩfinito ſi eſſet poſſibi le.Quod poteſt ꝓbari fundamẽto quod ponit ph̊ᷣs pᷣmo Politicoꝛũ dicẽs. Quod q̃ri᷑ tanqᷓ; finis ſine termino. ⁊ mẽſura q̃rendũ eſt.qð vo quueri?᷑ ad finẽ eſt cũ fine ?⁊ menſura querendũ. Et hoc patet exemplo.ã ſanitas querenda eſt ſine termino ſed medicina querẽda eſt cum ter⸗ mino:aliter homo moꝛeret᷑ vnde ſperabat viue re.Et pꝛopterea ſimili modo dicendum eſt de amoꝛe.Na deũ qui eſt finis noſter debemꝰ dili gere ſinetermino ac mſura. Coꝛpus vᷣo ⁊ aiaʒ noſtrã ⁊ pximoꝝ ⁊ cetera creata oia cũ termino ⁊ menſura:quia ſunt ad finẽ amãda.Sʒ ꝓ ma ioꝛi huiꝰveritatis declaratione.ſ.ꝙ deꝰeſt ſuper omnia diligẽdꝰpoſſumꝰarguere qͥnq; rõnibo. Pꝛima ðꝛ ↄiunctiõis:ſᷣm em̃ phᷣm.iij. Phi ſicoꝝ. UVbi eſt magna affinitas ibi ↄtrahit᷑ ma gna amicitia. Quapꝛopter magis ſe debẽt dii gere frẽs carnales qᷓ; cõſobꝛini:?⁊ magis mari ti ⁊ vxoꝛes qᷓ; fres:quia ſunt duo in carne vna Beñ.ij.?⁊ Matth̊.xix.et qͥ vxoꝛeʒ diligit ſeipᷣm diligit. ad Ephe. v. Suꝑ omnes aũt hoĩes mũ di tenent᷑ filij amare parẽtes:qꝛ ſunt eis ꝓpin⸗ quioꝛes. Na pater ⁊ filius cenſet᷑ vna ⁊ eadem pꝑſona.l.fi.C.de impube.⁊ ali.ſub. Intantũ aũt nati parentibo obligant᷑ ꝙ ſᷣm leges in caſu ne ceſſitatis poteſt pater vendere filiu in ſeruũ.l.ij. de patri.qui.fi.diſ.Si ̊ magis debem? dili gere patrem quia ab ipſo habemus coꝛpus:cð dudit᷑ ꝙ ſuꝑ omes alios debemuo diligere de / um qui eſt pꝛincipalis pater. Si em̃ dixeris ꝙ; habes coꝛpus de ſubſtantia patris:dico tibi ꝙ nõ niſi mediãte influẽtia ſolari.Quia vt ait Are ſto. ij. Phiſi. Sol ⁊ homo generat hominẽ. Sʒ hoc nõ facit ſol niſi mediãte potẽtia ⁊ influẽtia diuina.Quia omne agẽs agit in virtute pꝛimi actiui.viij. Phiſi.⁊.j. Phi.dicit᷑ motus pꝛi/ me cauſe eſt cauſa motus ſecunde.Si ergo deꝰ nõ daret virtutẽ celis:nõ poſſent ſe mouere nec influere in iſta inferioꝛa:⁊ conſequenter ceſſaret omnis generatio.Ex quibi arguit᷑ ꝙ ſi es obli⸗ gatus patri qꝛ ab eo habes coꝛpꝰ:multo płꝰ te⸗ neris deo:qꝛ ipſe eſt pꝛincipalis cauſa que plꝰ i fluit in effectu qᷓ; oẽs cauſe ſecundarie:vt inquit Auccoꝛ in li.de cauſis. Hinceſtꝙ ait Areſtotel. viij. Ethi.Dijs ⁊ parẽtibo nõ poteſt equiualens reddi.Pꝛimo em̃ dixit:dijs ⁊ poſt parẽtib.ad demonſtrandũ ꝙꝙ multo magis obligamur ðo qᷓ; parentib. Quod ↄfirmat Aug.in quodã ſer mone di. Diligẽdus eſt genitoꝛ:ſed pᷣponẽdꝰ eſt creatoꝛ.?⁊ Hiero.ad furiã ð viduitaxe ſeruanda ait. Honoꝛa patrẽtuũ ſi tea vero parente nõ ſe⸗ parat:tã diu ſcito ſonguis copulã qᷓ;diu ille ſuũ nouerit auccoꝛẽ̃. Alioquin Dauid tibi ꝓtinus decantat.Audi filia ⁊ vide ⁊ incdina aurẽ tuam: ⁊ obliuiſcere ꝓłm tuũ ⁊ domũ patris tui:⁊ con cupiſcet rex decoꝛẽ tuũ:qꝛ ipſe eſt dñs deus tu⸗ us.hec ille.Non ſolũ aũt deus nobis dedit coꝛ⸗ pus ſed etiã animã noſtrã creauit. vt dici᷑ in.c. naſci.lvj.di.que eſt multo nobilioꝛ coꝛꝑe.c.ſoli/ te.de maio.⁊ obe.ec tm̃ dedit coꝛpꝰ ⁊ animaʒ: ſed etiã nos ↄſeruat in eſſe.Ait em̃.Areſto.xvj.ð animalib dicẽs. Pꝛumꝰmotoꝛ dat eſſe omnbo ⁊ ↄſeruat omnibo entib eſſe. Jdeo Gꝛego.ſuꝑ illud Jo b.xxxiiij. Si retraxerit ſpiritũ ſuũ defi⸗ ciet oĩs caro ſimul:⁊ homo in cinerem reuertet᷑: ait.Cito omnia ad nihilũ tẽderẽt niſi manꝰcon/ ditoꝛis ea teneret. Hec aũt eſt nõ minoꝛ oꝑatio ac donatio ſeu gratia.ſ.cõſeruare nos in eſſe:qᷓ; dare eſſe.vt ꝓbat Richar.in.ij.di.xxxix.⁊ Tho.i I.di. xliij. Et ad hoc poteſt applicari ilud poeticũ Nõ minoꝛ eſt virtus qᷓ; querere parta tueri.Er/ go valde tenemur deũ diligere ſupᷣ patrẽ ?⁊ om⸗ nes homines mũdi:a quo habemuſ quicquid ſumꝰ.Ideo Bern.in li.de diligẽdo deũ inquit. Inexcuſabil eſt etiã omnis intidelis ſi non dili git dñm deũ ſuũ toto coꝛde ſuo ⁊ tota mẽte ſua Qamat nẽpe ei intus innata ⁊ nõ ignota ratio iuſticie:qꝛ illũ ð beat diligere a qͥ totũ ſe nõ igno rat habere. M Ecuũda ratio dicit᷑ recipꝛocatiõis.Ait enm 8 pßpᷓ;s. viij. Ethico. Amicitia eſt mutua be niuolẽtia in cõꝑatiõe.Et ideo.ix.Ethico. etiã dicit ꝙ amoꝛ debet eſſe recipꝛocus:? Theo pbꝛaſtꝰ dicebat. Amico exhibere ea decet q̃ ibi velis exhiberi.Qua ex re interrogatꝰ Die genea neomie hisoptnn ctemſn dilcenil navaun Fom Ekieigors niaabein roinge nis cnimt boodee tekcit lrſint goch;A mnu urqyonn Pobamun amorene gesodan Panas pont Vnicntq ul loghii ntto⸗ ſerfinttee (turinli ſecauſe pio ame ita Cpbut Mock, NRone Nd⸗ ſſaan Othneson Corinen lonnhhel gramün irche Nnomi litegon Nac Aligta clusin diegen Cheic Hosp llla ſo. ento ſcaa esſar kpſicg i nulroper ulagochß maxringvr Ireſtort⸗ keguiuln⸗ parincb 4 dügamurz. n gvodiſe öponick ureſemands anme hoͤſe⸗ olu ehͤ ah grnus gaurimam: nsmltcon is deus u/ s darto, diakin.t. wꝛpccloli ranin: tſto cr. comn Beego.ſon ni ſuü de, mmN: inandon/ noropgono ncſeq; 11Ti nd poctich atuen. &. mnir on/ qnicgnid ci ingui. ſinon dli märſus nota t⸗ ſtnoh⸗ is. Zcn morvut,, s: ℳ ℳ ), Foliũ que amicis offerre debemꝰ: reſpondit. Ea q no⸗ bis optamꝰ fieri.ſ.ꝓpter recipꝛocationẽ. Si igit vnus te amat iuſto amoꝛe debes eũ amare.Di⸗ cit em ſeneca in li.de beneficijs.Qui non diligit diligentẽ ſe viciũ ingracitudinis incurrit.⁊ SBo nauęetura in.j.ſententiaꝝ di.x.ar.j.q.iij.ait.Qui nõ amac viciſſſim amãtẽ ſe recte ⁊ liberaliter aut eſt iniquus aut ingratus. Sed deꝰ diligit om/ nia que fecit.iuxta iluꝗ Sap̃.xj. Duigis domi ne oia que ſunt ⁊ nihil odiſti eo ꝝ q feciſti.Om⸗ nis enim artifex diligit opus ſuu.ix Ethi. ⁊ in li bꝛo de cauſis dicit. Ois cauſa naturaliter dili⸗ glt effe ctũ ſuum. Aũ ergo deus ſit ſũmus arti⸗ fex:ſapiens:⁊ bonꝰ.cuiꝰeffectus eſt creatura:er⸗ go eaz diligit pᷣcipue rationalẽ q̃nto alijs eſt di⸗ gnioꝛ. Siigit᷑ amoꝛ debet eſſe recipꝛocus:ſequi tur ꝙ omnes debemꝰ deũ diligere. qꝛ vt dicit᷑. j. Johan.iiij. Ipſe pꝛioꝛ dilexit nos.Lãto autem amoꝛe nos amat:vt dicat Bern. vin lib. de dili⸗ gẽdo deũ.ꝙ oĩs amoꝛ ſanccoꝝ amoꝛi dei con⸗ paratus nibil eſt. Cuiꝰ veritatis fundamentuʒ ponit Phs in.iij.de anima dicẽs.ꝙ ꝓpꝛium eſt vnicuiq; foꝛme agere ſᷣm ꝓpꝛiam natura ʒ.Et.j. Mecha.ait.q vnũqð q; entiũ niti᷑ natura ſibi Apꝛia. Et cõmẽtatoꝛ.ix. Metha.inquit.X vnũ/ quodq; ſicut ſe habet ad entitatẽ:ita ſe habet ad virtutẽ ⁊ operationẽ̃.Cuʒ ergo omnes creature ſint finite:cũ menſura operant᷑ ⁊ amõt:qꝛ vt di⸗ citur in li.de cauſis. Nullus actꝰ excedit virtutẽ ſue cauſe.Deus vo qui eſt infinite potẽtie:infi⸗ nito amoꝛe diligit. Jdo docto.in.iij.di.xxxij.di cũt.O dilectio dei eſt e᷑na. Quia igit᷑ ſm Phi⸗ loſophuzʒ in.j.de celo ⁊ mũdo.finiti ad infinitũ nulla eſt ꝓpoꝛtio.ſequit᷑ ꝙ ſine cõparatione ma⸗ ioꝛ eſt amoꝛ dei ad aiam qᷓ; amoꝛ oim ſanctoꝝ ad deũ.De hoc amoꝛe inquit Aug.ſuꝑ Johan. Incõpꝛehenſibilis eſt dilectio qua nos diligit deus. Dillgamꝰ?ergo eũ ſuꝑ omnia:qꝛ nec ſic di ligẽdo valemꝰ ei impẽdere vicẽ dilectiõis. a xime aũt ad amoꝛẽ ſui nos inducere debet cha⸗ ritas ſaluatoꝛis noſtri dñi Jeſu xpᷣi:q̃ ſuꝑauit omnes amoꝛes mundi. Pꝛimo em̃ ſuꝑauit amoꝛẽ naturalẽ:qui eſt inter patrẽ ac matrẽ ⁊ fi/ lium. Nulla em̃ mater filiũ ſuũ intantũ dilexit quantũ ipᷣe dñs nos amauit.Et ideo inqͥt Eſa. xlix. Nũquid obliuiſci poteſt mat᷑ infantuli ſui: vt nõ miſereat᷑ filio vteri ſui.Et ſi illa oblita fue rit:ego nõ obliuiſcar tui.Ecce in maniba meis deſcripſi te ⁊c. Nunqᷓ; aũt fuit aliquis pater aut aliqua mater tantũ diligẽs filiũ ſuũ vt nomen eius in manibo ſuis pingi vł ſcribi faceret:vt ſic die ac noce continuã eius memoꝛiam haberet. Chꝛiſtus aũt die ac nocte ĩ manib ſuis ſcbtos nos poꝛtat vt ſemꝑ memoꝛiã noſtri habeat. Et illa ſcriptura nõ fuit facta cũ calamo vel atra⸗ mento artificiali:nec ĩ charta animalis moꝛtui: ſed calami fuerũt acutiſſimi claui:atramentuʒ eius ſanguis pᷣcioſus:ſcriptoꝛes ꝑfidi iudei ac XXXII milites pilati.charta vero ipſiꝰcaro delicata in cruce exteſa.littere minoꝛes iſtiꝰſcripture fuerũt flagelloꝝ liuoꝛes ⁊ ꝑcuſſure:pſalmivo ⁊ ame⸗ niature fuerunt quinq; cicatrices in manibo ac pedibo ipſius ⁊ latere. Scðdðo eiꝰamoꝛ exceſ⸗ ſit amoꝛẽ matrimonialem qui eſt inter viruʒ ⁊ vxoꝛẽ.Et hoc maxime in duob. Pꝛimo in hoc ꝙ ſi vxoꝛ foꝛnicat᷑ a viro ſuo repudiata vlteriꝰ vt cõmuniter nõ recipitur. Sed ſi aia dois xpᷣʒ ſponſuʒ ſuũ deſerit ⁊ dyabolo adultero cõſentit Chꝛiſtus tñ eaʒ penitentẽ ſemꝑ recipit. Et ideo in cruce manꝰextenſas tenet:ad innuenduʒ q; peccatoꝛes ad ſe reuerſos pꝛotinus amplexat᷑. VUnge inqt Hiere.iij.vulgo dicit᷑. Si dimilſerit vir vxoꝛẽ ſuã:⁊ recedẽs ab eo duxerit virũ alte⸗ rũ:nunqͥd reuertet᷑ ad eã vltra. Nũquid nõ pol luta ⁊ ↄtamiata erit młier illa.Lu aũt foꝛnica⸗ ta es cuʒ amatoꝛibo multis tñ reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiã te.Scðo amoꝛ xpᷣi exceſſt ipſum amoꝛ matrimonialẽ in hocꝙ ſi ẽaliqua vxoꝛ que habeat maculas in coꝛpoꝛe vł in facie:⁊ nõ poſſit ab eis mundari niſivir eiꝰſe vulnerari fa ciat vt in ſuo ſanguine ſe balneet vxoꝛ:nõ ẽ ali⸗ quis vir qͥ vxoꝛẽ ſuã intantũ diligatvt iſta ſuſti nerevelit.Aia aũt noſtra xpᷣi ſpõſa maculis pec catoꝛuʒ erat plena.Et ideo xpᷣs in qͥnq; partib ſe vulnerari fecit::imo ꝑ totũ coꝛpꝰ.⁊ ſanguineʒ ſuũ vndiq; fudit in quo ſpõſa ſua ſe balneauit: ⁊ ab oibo maculis mundata fuit.Et hoc eſt qð dicitur Apoca.j. Ipſe dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſanguie ſuo.Etad Ephe.v. ait apoſtolꝰ. Viri diligitevxoꝛes veſtras ſicut ⁊ chꝛiſtus dilexit eccłiam:⁊ tradidit ſemetipᷣm ꝓ illa vt eã ſanctificaret:mũdãs eam lauacxo vite vt exhiberet ſibi głioſaʒ cccłiã nõ habẽtẽ macu⸗ lã neq; rugõ:aut aliqͥd hmõi ſʒ vt ſit ſccã ⁊ ima culata. Tercio amoꝛ xpᷣi exceſſit amoꝛẽ ſocia leʒ qui eſt inter amicũ ⁊ amicũ. Nullus em̃ hõ inueniret᷑ quivellet moꝛi pꝛo ſuo inimico.Uix autẽ inueniret᷑ qui vellet moꝛi ꝓ amico bono ⁊ ſimplici ⁊ fraudulenter decepto:⁊ hec eſt ꝑfecta charitas. Joh̊.xv. Maioꝛem hac dilectionẽ ne mo habet vt aiam ſuã ponat quis ꝓ amicis ſu is.Nos aũt nõ eramꝰiuſti neq; boni ſʒ eramꝰ impij ⁊ dei inimici:⁊ tñ xpᷣs pꝛo nobis voluit moꝛi.Et hoc eſt quod dict᷑ ad Romanos.v. Xuʒz adbuc ifirmi eſſemus xpᷣs ꝓ impijs moꝛ⸗ tuus eſt. Uix eniʒ ꝓ iuſto quis moꝛit᷑. Nam ꝓ bono foꝛſitan quis audeat moꝛi.Commendat aũt deus ſuã charitatẽ in no bis qm̃ cũ adhuc pctõꝛes eſſemꝰxpᷣs ꝓ nobis moꝛtuꝰeſt. Poſſet aũt dici ꝙ xpᷣs habebat vnũ amicũ ſcilicet deũ patrẽ:⁊ vnum ſuum ⁊ patris inimicũ.ſ.genus humanũ.Ut igitur inter iſtos pacem faceret ſe mediatoꝛẽ interpoſuit.vnde dicitur.j.ad Thi. ij. Unus eſt mediatoꝛ dei ⁊ hominũ homoxpᷣs Jeſus:qui dedit ſemetipſuʒ in redemptionẽ ꝓ omnibus.Sepe aũt contingit ꝙ quãdo aliqᷣs LCLc2 “ Bermo inter duos rixantes ſe iterponit ab vtroq; vul nerat᷑. Et ideo ipᷣe xpᷣs vulneratꝰfuit a pꝛe qͥ ait Elſaie.liij. Pꝛopter ſcelus ꝓpłli mei ꝑcuſſi illum Uulneratꝰetiam fuit ab homine. Unde ipᷣe ait illud Zacha.xiij. Dis piagis plagatꝰeſt in do⸗ mo eoꝝ qui me diligebãt. Quarto amoꝛ eiꝰ exceſſit amoꝛẽ animalẽ qui eſt inter aiam ⁊ coꝛ⸗ pus.ia em itantũ diligit coꝛpꝰꝙab eo ſepara ri renuit ⁊ oẽm coꝛꝑis laboꝛẽ fugit ⁊ vitat. Aia aut xpᷣi intantũ animas noſtras dilexit ꝙa coꝛ poꝛe ſuo ꝓ noſtra ſalute voluit ſeparari. Unde ibpſe inquit Joh.x. Ego aiam mea pono ꝓ oui⸗ pus meis. Intantũ etiã dilexit ꝙ paſſa eſt cuʒ multa leticia coꝛpus ſuuʒ in quinq; ꝑtiby lace⸗ rari:⁊ in omnibo mẽbꝛis cruciari:vt ſic pꝛeciuʒ noſtre redemptiois abundant efflueret. Unde patri ſuo dicit ꝑ pſalmiſtã.Conſcidiſti ſaccum meum ⁊ crcũdediſti me leticia. Quibo omnib⸗ conſideratis ⁊ nos in amoꝛe ipſius debemus oium alioꝝ amoꝛes ſupar. FF Plſe em motꝰcharitate venit ad hoiem i ſicut philocaptus vadit ad amaſiã ſuã. Aui pᷣmo ſolet induiveſtibo coloꝛatis. ſcõo ſolet poꝛtare girlandas floꝛeas in capite. tercio poma aliqua vel roſas aut aliq̊s floꝛes in manibo. q̃rto ire cãtando ⁊ verba electiua ad amoꝛẽ dicendo.qͥnto ſolet oſtẽdere burſaʒ ple⸗ nã pecunijs ⁊ aꝑtam ⁊ oſtendere gaudiũ.ſexto poꝛtare calclamenta multũ bene ſculpta ⁊ oꝛ⸗ nata:ac rubea moꝛella aut alba.ſeptimo ſolet iclinare caput:ſalutare ⁊ alia ſigna amoꝛis oñ/ dere. O bone Jeſu amatoꝛ coꝛdialiſſime in ſi⸗ gnũ veri amoꝛis tu pᷣmo voluiſti eſſe veſtitus purpureo veſtimento ⁊ ſcðᷣo ferre girlandã ſpi⸗ neam:ſicut dici Johᷣ.xix. Exijt Jeſus poꝛtãs ſpineã coꝛonã ⁊ purpureũ veſtimentum. Ter⸗ cio o bone Jeſu tu poꝛtaſti roſas vermilias in manibo.ſ.cicatrices. Quarto vba magni amo/⸗ nes dixiſti adeo dulcia ꝙ oia coꝛda deberẽt ad te trahere ⁊ mollificare:maxime quãdo dirxiſti Johh.xix. Sitio:qð fuit verbũ feruẽtis charita⸗ tis. Ut em̃ inquit Berñ. Per hoc voluiſti oſtẽ ere ꝙ ſitiebas noſtrã ſalutẽ ⁊ noſtrũ ꝓfectum ac noſtrũ amoꝛẽ̃.Quito o ſaluatoꝛ amoꝛoſe tu in ſignũ largitatis habuiſti latus apertũ vt coꝛ tuũ oibo demõſtrares:ſicut inqͥt Berñn. Serxto ꝓ calciamẽtis rubeis habuiſti pedes ꝑfoꝛatos ⁊ ſanguine rubꝛicatos.Septimo ſigna amoꝛꝭ oſtẽdiſti i cruce caput iclinando vt hoĩem ſalu⸗ tares:os claudendo vt eum oſculareris:manꝰ 2 bꝛachia extendendo vt ipᷣm amplexareris:pe des fixos habẽdo vt cum eo moꝛareris. Ex la⸗ tere ſanguinẽ ⁊ aquã emittendo vt ei dares la⸗ uacrũ ſalutis. Et ideo ad tanti amoꝛis haben⸗ dam memoꝛia te inuitat dicens Treno.iij. Re/ coꝛdare pauꝑtatis ⁊ traſgreſſiõis mee.i.amo:⸗ tranſgredientis omes alias dilectões De quo ctiaã ARug.in li.de virginitate inquit.Aſpicevul/⸗ te amantẽ nõ amas ſʒ ↄtemnis. frueretur. nera pendentis:ſanguinẽ moꝛientis.pᷣciũ redi⸗ mentis:⁊ cicatrices reſurgentis. Et hec quanta ſint cogita ⁊ in ſtatera coꝛdis tui appende vt to⸗ tus tibi figatur in coꝛde qui totus pꝛo te fixus fuit in cruce. Sed heu qa ꝓ ſpinea coꝛona mu⸗ lieres hodie poꝛtãt coꝛnua vel aurea ſerta.pꝛo ſputis vultũ chꝛiſti deturpantibo ſibi faciũt fu⸗ camẽta.ꝓ vitta ſeu binda oculoꝝ poꝛtãt in frõ⸗ te foꝛmalia ⁊ alia in capite iocalia.ꝓ ſanguineꝑ faciẽ decurrente habẽt beleta ſiue alia vngueta. ꝓ carmne dealbãda: ⁊ ꝓ capillł artificiãdis: ꝓ cla uis manuũ anulos pꝛecioſos. ꝓ clauo pedum calciamẽta acuta⁊ planellas delicatas.ꝓ coꝛda ad collũ victã ſiue bindã de veluto aut toꝛqueʒ xel collanã. ꝓ veſte alba in q̃ fuit deriſus pᷣcio⸗ ſa ⁊ vana veſtimta.p ſigno crucis ſallas ⁊ loca amena ad coꝛizadũ:⁊ leca ſenſualia ad luxuri⸗ andũ.O ingtũ genꝰ humanũ qð deũ tãtopere Erca vo ratio quare deus eſt ſuꝑ om⸗ t nia diligẽdus dicit aſſimilatiõis. Fun⸗ damentũ cuiꝰponit phᷣus.viij.Ethicoꝝ di. Similitudo eſt cauſa dilectiõis. Ideo.ij.de generatiõe dicit᷑. In habitantiby ſimbolũ facili⸗ oꝛ eſt tranſitus.⁊.iij.ð regi.pꝛin.Oia ſimilia c⸗ iungunt᷑.?⁊ Eccłi.xiij.dici᷑. Omne aial diligit ſi⸗ mile ſibi.Ea ꝓpter Areſto. viij. Ethicoꝝ mouet difficultatẽ pter qͥd ſit ꝙ duo reperiunt᷑ homi/ nes qui nunq; ſe viderũt ⁊ qᷓ; pꝛimũ inſimul cõ ueniũt ↄtrahũt inter ſe amicitiã:ſimul ↄuerſan tur:⁊ vnus neſcit ab alio diſcedere. Et reſpõdet ipe ꝙ eſt/ ꝓpter ſimilitudinẽ. Sed dicit dupliceʒ eſſe ſimilitudinẽ:occultã videliq; ⁊ expᷣſſam.⁊ qᷓ; uis omnes hoies ſint ſimiles ſimilitudine expᷣſ ſa:nõ tamẽ occulta:que ↄſiſtit in ſimilitudine ⁊ Aꝓpoꝛtione humoꝝ ⁊ cõplexionũ. Ideo vnꝰ ma⸗ gis inclinat᷑ amare iſtũ qᷓ; aliũ.Cũ ergo inter de um ⁊ homines ſit ſimilitudo occłta ſq; ſᷣm ani⸗ mũ:quia vt habet᷑ Geñn.j. Homo factus eſt ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei:ↄcludit᷑ ꝙ ſuꝑ om/ nia eü diligere debet. Nam pterea ⁊ nõ alia de cauſa dedit ei hanc ſimilitudinẽ ſuam vt euʒ di ligat:cognoſcat ⁊ amando honoꝛet. Et hoc eſt quod inquit Augu. in ii.Enchiridiõ.quod etiã recitat Magiſter in.ij.di.j.Fecit deus rationalẽ creaturam vt ſummũ bonũ intelligeret: intelli⸗/ gendo amaret:amando poſſideret:poſſidendo VUarta ratio dicit᷑ conditiõis.ſcilicet bo⸗ qꝗq nitatis diuine. fundamentũ cuiꝰ ponit pfp̃s.ij.de anima di.Omnis potẽtia na⸗ turaliter appetit ⁊ diligit ſuũ obiectuʒ.ſed obie⸗ ctuʒ volũtatis humane eſt bonũ ſimpliciter.vt git Areſto. vj. Mecha. Ergo quilibet hõ natu⸗ raliter appetit ⁊ amat bonũ.iuxta illud.j.Echi. Bonũ eſt qdðᷣ omnia appetunt. Unde beatꝰ Dio nyſius ait.O mnia bonũ ⁊ pulchꝛũ deſiderant. Lũc ſic.Quãto res plus habet de bonitate:tan olut Gunens Licli enob perpnup boniͤ edate ſen finicont nusſch⸗ ſtpꝛum 1inion gurhe Ringzfin ſclansn wamagt dndu goiapt aluse N 2 iſiluu⸗ ſeſtae jnopln beae T guis B⸗ Rhetine beuus: iniotn gbalen loade ſeciin hbus. c ctſcpol cearur⸗ perlla Hlaran mminem Wrck ome ant r ingn is ſecni ſimdolüifl Ois inlui egial lori bicn nout eniuntboni⸗ nümniml ul urrien Enode Nar wyleg aßſam. ?c mwdineah fmirwäne Keor m iagonnerde afnan usckt al l ſug om 2 moaliade um Nrayzdl 1. & boeck ſogodi vs onul Cerr idli poſiccnt⸗ 1 gſaliarbo i pon poräun Nz. ſchobe⸗ npliom bo / ld ebar nt. giaetud⸗ ni creature. ⁊ ideo Are to plus habet de diligibilitate. Uñ dicit᷑ in. iij. Topicoꝝ. Maxie bonũ maxie homines agppe⸗ tunt. Cũ ergo deus ſit ſummũ bonũ cũcta in ſe cõtinens bona vt inqt Augu.in lib.de vo cultu Cũq; ſit ſolus bonꝰꝑ eſſentiã vt dicit᷑ Luc.xviij/ MNemo bonꝰ miſi ſolus deus:alia aũt ſint bona per ꝑticipationẽ diuine bonitatis a qua omne bonũ ꝓcedit Jaco.j.⁊.c.qᷓ; pio.j.q.ij. Cuʒ etiam ipſe deus ſit bonitas infinita:vt ait Plato in.j. ſui Thimei.Omnes aũt creature ſint bonitat finite:vt ait Dionyſiꝰ. Et ipᷣe deus ſit nõ tm̃ bo⸗ nus ſed omnibonꝰ:⁊ ſuꝑbonus.Cũq; ipſe deꝰ ſit pꝛimũ ⁊ vltimũ bo nũ cõmunicabile nobis: ⁊ finis noſter ad quẽ oꝛdinati ſumus. Qui in⸗ quit Apocalip.j.Ego ſum pꝛincipiũ ⁊ finis.om niaq; finẽ ſuũ aꝓpetãt.ij. Phi.Cũq; ipᷣe deus ſit felicitas nr̃a:qui dixit Geñ.xv.Ego ſuʒ merces tua magna numis:ſequit᷑ incõuincibiliter cõclu dendũ ꝙ eũ ſuꝑ omnia bona amare debemus: quia ipſe eſt quoddã ſummũ bonuʒ quo nihil melius cogitari poteſt. vt inquit Anſelmus in lb. Monologion. Uinta ratio dicit᷑ receptiõis ſq; benefici q oꝛũ. Quilibet em̃ tenet᷑ diligere benefa/ ctoꝛẽ ſuũ:⁊ ei eſſe gratus.il.ſed ⁊ ſi lege.S coſuluit.ff. de peti. here.c. cũ in officijs. extra de teſta.c. de foꝛma.xxij.q.v.Et tãto magis tenet᷑ ei qnto plura ab eo beneficia recepit:vt declarat beatꝰ Tho.ij.ij.q.oj.ar.j.De qua gratitudine lo quẽs Areſto.in.ix.Ethi.dicit. HBnficiatꝰquilibʒ debet in aliquo benefactoꝛẽ ſuũ recõpenſare.et beatus Tho.ij.ij.q.cvj.ar.vj.ait ꝙ lege gratitu dinis tenet᷑ excedere beneficiũ: qꝛ recompenſare equale nõ videt᷑ facere gratis:ſʒ ſoluʒ referre qͥd accepit. VUñ Sene.li.ij.de beneficijs inquit. In gratũ eſt beneficiũ qð gratis beneficiũ nõ exce⸗ dit.Omiſſis ergo quaſi innũerabilibo benefici⸗ is a deo no bis collatis maxie ꝙ dedit nobis eſ ſe cũ inſenſibilib creaturis:viuere cũ vegetabili bus. ſentire cũ animalibo. intelligere cũ angelis ct ſic poſuit in nobis ꝓpꝛietates omniũ creatura rum: ꝓpter qð homo quãdoq; appellat᷑ omnis creatura:vt inquit Gꝛego.in quadã omelia:ſu⸗ per ilud Marci H euangeliũ om viij. Phiſi. appellat ho⸗ minẽ microchoſmũ.id eſt minoꝛẽ mũdũ. Tria tm̃ referemus dei beneficia quibo ad eũ diligen dum aſtringi debemꝰ. Pꝛimũ eſt beneficium creatiõis.ſ.omniũ creaturarũ que advtilitatem noſtrã creauit. Ideo Areſto.ij.de aĩa.⁊.ij. Phi. inquit.Finis quodãmodo omniũ eſt homo.et Magiſter in.ij.ſenten.di.j.dicit.Oia vt ait apo ſtolus noſtra ſunt:ſuꝑioꝛa:equalia ⁊ inferioꝛa. Suhperioꝛa quidẽ noſtra ſũt ad fruendũ. id eſt deus.Equalia ad cõuiuendũ ⁊ miniſtrandũ ac cuſtodiendũ.id eſt angeli. Inferioꝛa ad ſeruien düũ ſq; inferioꝛes creature.Quapꝛopter ſanctus Bonauen. in. ij. di. xv. ar ij. q. .inquit.Oeus oia iferioꝛa creanit ꝓ nobis.Aliqua creauit ad no⸗ ſtrũ vſum ⁊ vtilitatẽ:vt panẽ ⁊ vinũ ⁊ hmõi ſi⸗ milia. Aliqua ad nr̃am recreationẽ:vt aues:ac⸗ cpitres:canes:⁊ hmõi.Aliqua in nr̃m adiuto⸗ riũ:vt boues:equos ⁊ ſimilia.Aliqua ad nrjm exercitiũ:vt ſerpentes:pulices:⁊ ſimilia.hec ille. Arelſ. q̊ʒ.j. Politico.dicit. Natura fecit oia alia Apter hoiem.⁊ PsS.viij.inquit Dauid.Oia ſub leciſti ſub pedibo eiꝰ:oues ⁊ boues vniuerſas iſuꝑ ⁊ pecoꝛa campi.Uolucres celi ⁊ piſces ma ris:qui ꝑambulãt ſemitas maris. Ideo Geñ. J.dixit deꝰ. Faciamꝰhoĩem ad imaginẽe ⁊ ſiłitu/⸗ dinẽ nr̃am:vt pᷣſit piſcib maris:⁊ volatilibo ce li:⁊ beſtijs vniuerſe terre:oĩq; reptili qð mo⸗ uet᷑ in terra.⁊ in.l.in pecudũ.ff.de vſuris.dicit᷑. Abſurdũ videt᷑ hoĩem ſine fructu eẽ cũ oẽs fru ctus reꝑ natura hoium gr̃a cõparauerit.Et ꝙ deus oia pᷣdicta creauerit ꝓpter vſuʒ ⁊ vtilitatẽ hois ptʒ. Nã vt Ric.declarat.in.iiij.di.xlviij.ar. j. q.vj. Poſt iudiciũ oẽs iſte creature ceſſabunt qꝛ hic ampliꝰnon egebit hõ.Et iõ anihbilabunt᷑ oẽs pᷣſer elementa ⁊ celos:qͥ tñ ceſſabura motu qͥ ampliꝰnõ erit hoĩ neceſſariꝰ.Licet ̊ deꝰ pnci⸗ palłr creauerit oĩa ad onñdendã bonitatẽ:poten tiã ⁊ głiaʒ ſuã.vt ðclarat beatꝰ Bona.i.ij.di.xv. ar.ij. q.j.tñ ſecundario pᷣdicta creauit ad hois cõmoditatẽ. Uñn Lactantiꝰ.j.li.de ira dei.c.viij. inqᷣt. Oia em qͥb ↄſtat qͥcqͥd generat ex ſe mun dus:ad vtilitatẽ hominis accoõmodata ſũt.Et Hugo in li. de arra ſpõſe ait.Reſpice vniuerſũ mũdũ iſtũ ⁊ ↄſidera ſi aliqͥd in eo ſit qð cibinõ ſᷣuiat.oĩs natura ad bᷣ dirigit curſnʒ ſuũ:vt ob ſequijs tuis famulet᷑ ⁊ tue vtilitati deſ uiat:tu⸗ iſq; delectamẽtis parit᷑ ⁊ neceſſitatibo ſᷣm afflu entiã ĩdeficẽtẽ occurrat.hᷣ celũ:̊ terra:h̊ mare: hic aer cuʒ his q̃ ĩ eis ſunt vniuerſis explere nõ ceſſant.hec ille. Totiẽs q̊ tenemur deo gr̃as re⸗ ferre:eũq; diligere:quot ſpẽales creaturas ad noſtrã vtilitatẽ ↄdidit.Que oẽs vt deũ creato⸗ rẽ oĩum ſuꝑ oia amemus claamant. K Ecũdo nos ad h̊ obligat bñficiũ redẽ⸗ s ptiõis qð nõ ẽ minꝰbnficio creatõis:vt declarat btũs Bona. ⁊ Ric.in.iij.di.xx. Quia vt canit eccłia in ſabbato ſctõ.ſlihil nob naſci ꝓfuit niſi redimi placuiſſet. Debemus & remẽoꝛari ð hac idicibili charitate dei erga noſ: qͥ ꝙ liberanda aĩa nr̃a ab et᷑na moꝛte/ꝓpꝛio filio nõ peꝑcit:ſʒ ꝓ nobis oĩbe tradidit illum. vt ait apfls ad Roma. viij. Ideo canit eccłia vbi ſupᷣ. O mira circa nos tue pietatᷓ dignatio:o inextci⸗ mabilis dilectio charitat:qͥ vt ſ̃uũ redimeres filiuʒ tradidiſti. Uñ licet alia a deo no b collata bñficia magna ſint:̊ tñ ẽ illð qð aios nrosad eiꝰamoꝛẽ magis accẽdere debex:atq; ad tolerã dã moꝛtẽ ꝓ eiꝰamoꝛe.Ait em̃ Johoanes clima⸗ chꝰin. xxiij.gradu:vbi tractat ð ſuꝑbia.Si mil lies moꝛtẽ qͥs paſſus eſſet ſiue quotidie pateret᷑ ꝓpter xpᷣm:necdũ rem egiſſet moꝛtixpᷣi eenale aut que gutte ſoliꝰſanguiniſ eiꝰadeq̃ret᷑. Altioꝛ em̃ res eſt in iſinitũ xpᷣi ſanguis q; ſanguis ſer⸗ uoꝝ ſuoꝝ.Maioꝛi iſuꝑ charitatis atq; amo⸗ ris vinclo xpᷣs ſanguinis guttã effudit qᷓ; totũ ſanguinem ſuum genus humanũ ſimul effun dere poſſet. ” CQplet coꝛonã vite quꝗ repꝛomiſit deꝰ di ligentibo ſe. Ille em̃ ſolet diligi ⁊ reuereri qͥ libe ralis eſt remuneratoꝛ ſuoꝝ amicoꝛũ ⁊ ſßuitoꝝ. Diligamꝰg̊ deuz ex oibus vinbo coꝛdis nr̃i:qꝛ nec oculus vidit:nec aunis audiuit:nec in coꝛ hois aſcẽdit que pᷣparauit deꝰ diligẽtibo ſe.j.ad Coꝛ].ij. Pꝛopter q bñficia inqͥt Aug.in li.ſoli⸗ loquioꝝ.c.xviij.loquẽs deo. Idcirco dñe deus iuſſiſti lege tua vt diligã te oibʒ hoꝛis ⁊ momẽ tis ꝗbo fruoꝛ mipicoꝛdia tua:qꝛ ſemꝑ perirem nilſi ſꝑ me regeres:⁊ſꝑ moꝛerer niſi ſꝑ me viuifi⸗ cares: ⁊ omi momẽto mĩicoꝛdia tua magna bñficia pᷣſtas. Sicut ergo nulla hoꝛa ẽ vł pun ctus in oĩ vita mea quo bñficio tuo nõ ?car:ſic nullũ ð bet eẽ momẽtũ q̊ te nõ habeã añ ocłos in mẽoꝛia mea:⁊ te non diligã ex oĩ foꝛtitudine mea. Sʒ nec hoc valeo niſi tu dederꝭ mihi:cuiꝰ eſt om̃e donuʒ ꝑfecũ.Nõ em̃ volẽtis neq; cur,/ rttis eſt ſʒ tui miſantis vt diligã te. Luũ ẽ dñe hoc donü. Jube gte diligi: da go iubes: ⁊ iube qð vis.O ignis qͥ ſꝑ ardes ⁊ nũqᷓ; extingueris. Oamoꝛ qͥ ſꝑvris et nũqᷓ; tepeſcis. Accẽde me ⁊ accẽdar. Accẽdar inqua torꝰa te vt totꝰ diligã te ſolum. Minꝰem̃ te amat qͥ tecũ aliqͥd amat. hec ille.Qui etiã ĩ li.de cõtẽplatiõe xpᷣi.c.xvij.ait. Da ſpecloſiſſime p filijs hoium vt amẽ te q̃ᷓntũ volo ⁊ q̃ntũ debeo. Immẽſus em̃ es:⁊ ſine mẽ ſura debes amari:pᷣſertiz a nob q̊s ſic amaſti: ſic ſaluaſti:ꝓ qͥb tata ⁊ talia feciſti.Dulcis Je⸗ ſu accẽde me totũ igne tuo:amoꝛe tuo:dulcedi/⸗ ne tua:deſiderio tuo:iocũditate tua:voluptate ac ſuauitate tua:vt totꝰflãma tue charitatis ac cẽſus diligã te deũ meũ dulciſſimũ ⁊ pulcherri muʒzʒ ex toto coꝛde meo:ex tota aia mea:⁊ ex to⸗ ta vᷣtute mea:cũ oi reuerẽtia ⁊ tremoꝛe:hñs teĩ coꝛde ⁊ oꝛe ⁊ p oculis meis ſꝑ ⁊ vbiq;:vt nn adulterini amoꝛis pateat locus. Ecũdo pncipalrxr ex oꝛdie charitat oͤbet 89- hõ diligere ſeipᷣm. ſã licet dicat Greg. unmnnn quadãa omelia ſuꝑ Lucã. Binos in pᷣ̃dicatiõeʒ dñs diſcipłos mirtit qꝛ duo ſũt pᷣce pta charitat:dei viq; amoꝛ ⁊ ꝓximi.Et minꝰq; iter duos hẽri charitas nõ põt. Nemo em̃ ꝓpꝛie ad ſemetipᷣm hfr̃e charitatẽ ðꝛ:ſp dilectiõez ipᷣe in galterũ tẽdit: vt eẽ chantas poſſit. Hoc em̃ loco: vt dicüt theologi i. iij. di. xxviij. loqᷣtur Gre. Fm coõmunẽ amidtie ronẽ:q̃ amicitia ꝓpꝛie loq̃ndo ns eſt hois ad ſeipᷣm. ã veracit põt ⁊ debet bõö hbfe chanitatẽ ad ſeipᷣm:vt ꝓbat Ric.in pᷣdicta di. kercij. ar. j.q.ij.Et Petrꝰ aureoli in. iij. di · xij. FErcio nos iducit ad amandũ deũ bñfi t ciũ glificatiõis.De quo Jacobi.j.ðꝛ. Ac . . —7 ———“ „ ar. ij. q.ij. Tho.ij. ij.q.xxv. ar.iiij Vñ vulgari ðꝛ.ꝙ pꝛima charitas incipit a ſeipᷣo.iuxta ullud Eccli.xxx. Miſerere aie tue placẽs dðo:⁊ ꝓbatur in.c.qͥ vult.de peni.di.iij.vbi ait Aug.Qui vult oꝛdinate elemoſynã darea ſeipo dʒ incipe ⁊ e ſibi pᷣmo dare.⁊ in.c ſi nõ licʒ.xxiij.q.v.ðꝛ.ꝙ re⸗ gula diligẽdi ꝓximũ a ſeipo inciꝑe dʒ. Si autẽ querat᷑:q̃re deꝰnõ dedit explicite mãdatũ homi ni de dilectiõe ſuijpius. Rndet btũs Bonauen tura.in.iij.di.xxviij.in queſtionibo circa litteraʒ ꝙ h fecit triplici ex cauſa. Pꝛimo rõne natura indlinatiõis:qꝛ quilibet naturaliter ſe amat.je mo em vnq; carnẽ ſuã odio habuit ſʒ nutrit et fouet eã:vt ðꝛ ad Epheſios.v. UVñ tuilius in.j. de officijs ait. Pꝛimo em̃ generi animãtiũ om/ ni a natur tributũ eſt vt ſe vitã coꝛpuſq; tueat declinetq; ea q nocitura vident᷑:⁊ oia quecunq ad viuendũ ſũt neceſſaria inquirat ⁊ paret. QOö etiã ꝑ Phm.in.iij.Ethico.ↄfirmat᷑ vbi ait. Na⸗ tura maxie appetit delecabile:qð eſt eſſe.⁊ fugit triſte.qð eſt nõ eſſe.Et.ij.de aia inqͥt. Omne ani mal naturaliter appetit ſui ꝑmanentiã ſempiter nꝗ. Si ergo irrationalia ſe diligũt ⁊ amat:q̃n/⸗ to magis hõ rõne pollẽs ſe naturaliter diligit. Ergo nõ fuit neceſſariũ dare hoc pᷣceptũ.Secũ⸗ do fuit omiſſum hoc mandatũ ratiõe reuerbe⸗ rationis:qꝛ dicẽdo.Diliges ꝓximũ tuum ſicut teipᷣm:reuerberãdo poſuit enam dilectionẽ tui. Ut inqᷣt Augu.in.j.de doctrina chꝛiſtiana.c.ij. ⁊ Richar.in.iij.di.xxviij.ar.j.q.ij. Lerciaa ratio dicit᷑ induſiõis.Fundamentũ cuiꝰponit Phᷣs j.phiſi.dicẽs.Fruſtra fit ꝑ plura: qð fieri põt ꝑ paucioꝛa.QOð etiã notat᷑ in.l.cũ fundꝰ.S.ſeruuʒ tuũ.ff. ſi certũ peta.⁊ in.l.dñs teſtamẽto.ff.de cõ ditio.idebi.⁊.l.vidẽamꝰ.ff.ſi cui pluſq.ꝑ le.fal. ⁊. C. cõmunia delega.l.j.in pꝛin.cũ ſimilib. Sʒ de⸗ ⁊ natura nihil agũt fruſtra.j.de celo ⁊ mun de aĩa.Ergo cũ pᷣceptũ ð amoꝛe ſuijpiꝰ indludat᷑ in pᷣcepto dei:fruſtra datũ fuiſſet in ꝑ ticulari hoc mandatũ.Et hãcrõnẽtangẽs bea⸗ tus Bonauẽ. vbi ſupꝛa ſubiũgit.Diligere deũ toto coꝛde eſt ſeipᷣm ſpiritualr amare. IAle autẽ ſe ſpiritualiter amat qͥ coꝛpꝰ ⁊ aiam ad honoꝛẽ der totalr exponit. hecllee.. . AXAXA ideo ſaendũ ꝙ amare ſeipᷣm tunceſt e laudabile qnñ hõ ſe ſpiritualit᷑ diligit: vt innqt Tho. ij.ij. q. xxv. ar. iiij. Et dicit Ri char. in ſuo quodlibet᷑.q. xxviij.ꝙ ilie amoꝛ dici tur ſpũalis ⁊ ꝑfecus ac ſanctus quo homo di⸗ ligit coꝛpus ꝓpter animã: ⁊ anim pter deum: oia in ipᷣm referẽs:ſic ꝙ animã ⁊ coꝛpus diligit vt poſſit ſeruire deo. Uñ Aug.ad Macedoniũ ait. Tuc quiſq; ſeipſum diligit cũ bene diligit. qui em̃ aliter ſe diligit potius ſe odiſſe dicẽdus eſt. Eapꝛopter inquit Tho.vbi ſupᷣ.ꝙ amare ſe ipſum nõ /ꝓpter deũ ſed ꝓpter ſe ſolum: vel pter aliam creaturã eſt valdevituperabile. Sicutfa ciunt mali qui ſe diligũt non ſpiritualiter ⁊ ̃m nn lche 27 ge pen Dimi ſmſni clautie loer. Crcino⸗ zapel dioſus necaltb ipſeege Wan Penoa loinlu ſonbic ſtolane gumch puscn nullin ſuilic. ponen oa⸗ lus h Ctoor r Pumg Zr mie Charede W Puima da. . nemo lo mo⸗ gum⸗ dedocn homo polk gütdek naabr w ſiant Puni nish gere ſton non vos mel ein ſioi ecp noniwi. Cena mo vont Pos in ütg Klenu; , Kec Saunu. mu S dorwon horeſuis uiſeing hio ben/ en deu Aaueẽ 1bonoꝛi 1 ntmeck dilger tdari mordic⸗ vomo di⸗ erdeum: 8 dilot donu dilige⸗ dicidos amon cper Sial rtͤ Foliũ rationẽ ſed ſolũ ſenſualiter ⁊ ſᷣm carnalitatẽ:cui obtẽperant ad votũ.De quibo inquit Apls. ij. ad Thimo.iij.In dieb nouiſſimis inſtabunt tꝑa periculoſa.⁊? erũt hoĩes ſeios amantes ⁊c. Dimiſſo ergo iſto amoꝛe ſenſuali ⁊ beſtiali:dico ſᷣm ſniam Richar.in.iij.di.xxix.ar.j.q.iij.? Pe⸗ tri aureoli:ac ſancti HGonauẽ.in eadẽ di.? Tho. 22 ij. ij. q. xxvj. ar.iiij. ꝙ, hõ debʒ ſe magis q; aliũ di ligere.Tñ Aug.in li.Enchiridiõ dicit.Quivult oꝛdinate elemoſynã dare a ſeipſo debet incipere ⁊ eã pꝛimo ſibi dare.Et pbs.ix.Echi.dicit.Stu dioſus cõdolet ⁊ ↄdelectat᷑ maxie ſibijpſi.?⁊ Se neca lib.ij.de beneficijs ait. Dabo egenti:nõ vt ipſe egeã.ſuccurrã perituro:nõ vt ipſe peream. Martialis quoq; li.vndiq; ſuſcepto.c.iij.canit Ne noceas tibi:ſic alijs ꝓdeſſe memẽto.Et Ca⸗ to in ſuis documẽt.c.iij.ait. Dilige ſic alios vt ſis tibi charus amicus.Et Caſſiodoꝛꝰlib.j.epi ſtolaꝝ epła.xiiij.dicit.Lũc de alijs eſt cogitan⸗ dum cũ ſe ratio ꝓpꝛie neceſſitat expleuerit.Eſo⸗ pus etiã fabula.lxiij.canit. Cuiꝰſemꝑ eges rem nulli tradere debes. Et Jacobo Beneuẽtanus ſui li.c.xxxij.dicit.Cur onus alteriꝰ pumer im⸗ ponere velles Natetuis.Et Richar.in li.ð nu⸗ ptijs.c.xxviij.inquit. Plus alios qᷓ; ſe quis niſi ſtultus amat. O Ercius oꝛdo charitat eſt ꝙ magis de⸗ tbes diligere aiam ꝓximi qᷓ; coꝛpus pꝛo pꝛiũ ⁊ oĩia tempoꝛalia.vt ꝓbat Petrus aureoli:i.iij.di.ar.j.q.iiij.? Tho.ij.ij.q.xxvj.ar. v.quoꝝ rõnes omitto:quia de hoc tractaui in pꝛima ꝑte huiꝰ operis:in ſermone de martyrio. Bꝛeuiter ergo ↄcludo:ꝙ ullud eſt magis dili⸗ gendũ ex charitate qð pꝛincipaliter poteſt parti cpare beatitudinẽ ꝑ cognitionẽ ⁊ amoꝛẽ:qᷓ; illð qð nõ põt participare niſi ꝑ redundantiã:quia pꝛima ꝑticipatio eſt melioꝛ ⁊ nobilioꝛ qᷓ; ſecun⸗ da. Sed aia ꝓximi poteſt participare beatitudi nem pᷣmo modo.Coꝛpꝰ vo noſtrũ nõ niſi ſecũ⸗ do modo.Ergo plus tenemur diligere animaʒ ꝓximi qᷓ; coꝛpus ꝓpꝛiũ.Et hoc eſt qð Aug.in.j. de doctrina chꝛiſtiana. c.vij.inqᷣt. Ampliꝰ alius homo diligẽdus eſt qᷓ; ꝓpꝛiũ coꝛpus noſtrũ:qꝛ poteſt nobiſcũ deo frui qð nõ poteſt coꝛpꝰ. aũt debeamus diligere ꝓximũ ꝓbatur auctoꝛi/⸗ tatibo:rationib:⁊ exemplis. Pꝛimo auctoꝛita⸗ tibo.ſcriptũ eſt em̃ Leui.xix. Diliges amicũ tuũ ſicut teipſum.Et Eccłi.xiij.Oĩs homo diligit ꝓ ximũ ſibi:⁊ ois caro ad ſimilẽ ſibi ↄiũgit᷑:⁊ om nis hõ ſimili ſibi aſſociabit᷑.? Matth.xij. Dili/ gere ꝓximũ tanq; ſe maius eſt om̃ibo holocau⸗ ſtomatibo.⁊ ſacrificijs.Et Johã.xiij. Mãdatũ nouũ do vobis vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos. In hoc em̃ cognoſcent omnes ꝙ diſcipuli mei eſtis ſi dilectionẽ adinuicẽ habuerit.Et. xv. c.eiuſdẽ euãgelij. Hoc eſt pᷣceptũ meũ vt diliga tis inuicẽ.? Matih.ᷣxxij.? Mar.xij.ac Luce.x. pcepit dñs dicẽs.Diliges ꝓximũ tuũ ſic teipᷣm. XXXIIII ideſt diliges in ꝓximo tuo qð diligis in teipᷣo. ſcilicet natura:imaginẽ:⁊ ſimulitudinẽ dei:non viciũ eiꝰ.c.odio.lxxxvj.di.Itẽ ſicut teipᷣm:ideſt ex quo charitatis affectũ ⁊ effectu teipᷣʒ diligis. vt ait Aug.in li.l.omeliarũ.Omelia.v.vel ſicut teipᷣʒ.i.in quo teipʒʒ:ſᷣm Aug.in epla ad Mar⸗ cianũ.i.in deo ⁊ amoꝛe dei. UVel ſicut teipſum.i. ad qð teipᷣm diligis:ſcilicet ad gram in pᷣſenti: ⁊ glłiam in futuro.vt ait Aug.ſuꝑ epiſtolaʒ ad Balathas di.Oib pari dilectõevita eterna op tãda eſt:ſi nõ oibo eadeʒ pñt exhiberi dilectiõis officia.Ulł ſicut teipᷣm:ideſt quo oꝛdine diligis teipᷣm.i.ſupꝛa res ⁊ ſupᷣ coꝛpꝰꝓpꝛiũ ⁊ ifra deuʒ vt inqᷣt Aug.in li.de moꝛibo eccłie.c.xxxj.Vel ſi⸗ cut teipᷣm:ideſt q;diu teipᷣm diligis:ideſt omni cꝑe.Amicus em̃ eſt qui oĩ tꝑe diligit Pꝛouer. xvij. UVel ſicut teipᷣm:ideſt in oꝑe ⁊veritate:non verbo tm̃ vł ſigno.vt dicit Aug.in li.de vera re ligione.c.lxxxv. Ucl ſicut teipᷣm:ideſt ſine ſpe re tributiõis. Vel ſicut teipᷣm.i.nõ ꝛ frater vł co⸗ gnatus:ſjʒ qꝛ hõ ⁊ tecũ głificandꝰ in celeſti pa⸗ tra.Etſte due declaratiõeſ pᷣcedẽtes habẽt᷑ ĩ. c. ꝓximoſ.ð peni.di.ij.Et dicunt theologi i.iij.di. xxix.ꝙ hoc aduerbiũ ſicut nõ ĩpoꝛtat eqlitatẽ in qᷓntitate amoꝛis:ſʒ ſiłitudinẽ.de qua de pe.di. ij.c.pꝓinde ſcriptũ eſt. Sicut nos ꝓximos no⸗ ſtros diligimus quando ad bonos moꝛes et vitã eternã conſequenda:ſic nobis eoꝛũ ſaluti cõſulimus:quãdo nos in eoꝝ peccatis ⁊ ꝑicu⸗ lis cogitamꝰ.et ſicut nob ſub ueniri optaremꝰ ita eis ſbᷣuenimꝰ:aut ſi facłtas ðfuerit volũtatẽ ſubueniendi tenemuſ.Quapꝛopter chariſſime tota ꝓximi dilectiõe ſatage vt bonũ qð tibi con ferrivis:velis ⁊ pꝛoximo.hec ibi. = Ehac q̊ʒ ꝓximi dilectiõe inqt Paulus d ad Romanos.xij.Dilectio ſine emula/ tõe:odiẽtes malũ:adherẽtes bono:cha ritatẽ fraternitatis diligẽtes. Et.xiij.eiuſdẽ epłe c. Nemini qͥcqᷓ; debcatis:niſi vt iuicẽ diligatis. Qui em̃ diligit ꝓximũ:legẽ adimpleuit.Et ad HBalathas.v. Ois em̃ lex in vno ſᷣmone cõplet᷑ Diliges pꝛoximũ tuuʒ ſicut teipᷣm:⁊.j. Joh.iij. Si diligamꝰnos inuicẽ deus manet in nobis ⁊ charitas eiꝰin nobis pꝑfecta eſt.Et eiuſdẽ epłe iiij.c. Qui nõ diligit frim ſuuʒ quẽ videt:deum quẽ nõ videt quõ pᷣt diligere.Et ibidẽ.Si quis diligit fratrẽ ſuuʒ:ex deo natus eſt.⁊.j.ad oꝛ. xvj.ait Paulꝰ Sectami charitatẽ.⁊ ad Ephe. v. Ambulate in dilectiõe.⁊ ad Philipen.j.Oꝛo vt charitas via magis ac magis abũdet.⁊.j.acd Coꝛj. vj. Oia opera vra in charitate fiant.?⁊ ad Ephe.iiij. Suppoꝛtãtes inuicẽ in charitate.⁊.j. Joh.iiij. Qui diligit legẽ impleuit.⁊ Eccłi.xvj. Dilige ꝓximũ tuũ ⁊ cõlunge fide cũ illo Bugu. aũt in ſermone ad here.ait. In charitate pauꝑ ẽ diues:ſine charitate vo diues ẽ pauꝑ.hec in ad uerſiſ tolerat:in pꝛoſperis temperat:in duris paſſionibo foꝛtis eſt:in bonis opertbus gilar, Bermo eſt:in tẽpoꝛalibo ditiſſima:in hoſpilitate latiſſi⸗ ma.inter bonos fratres letiſſima:int filios pa⸗ tientiſſima:in Abel ſacrificio lata:in Noe dilu⸗ uio ſecura:in Abꝛahãa peregrinatiõe fideliſſima in Moylſe inter iniurias leniſſima: in Dauid tribulationibo mitiſſima:in trib pueris blan⸗ dos ignes innocentiſſima pᷣſtat:in Machabe/ is ſeuos ignes foꝛtiter tolerat:caſta in Suſan⸗ na:ſupꝛa modũ in Anna poſt virũ: in Maria pꝛeter virũ:libera in Paulo ad arguendũ:hu⸗ milis in Petro ad obediendũ:humana in chꝛi ſtianis ad confitendũ:diuia in xpᷣo ad ignoſcẽ⸗ dum. Quid dicã de charitate. Ipſa em̃ eſt om/ nis philoſophie virtus:ſacramẽtoꝝ ſalus:ſciẽ/ cie ſtabilimentũ:fidei fructus: diuitie pauperũ ⁊vita moꝛiẽtiũ.hec ille.Et Bern.inqᷣt.Uere dul ⁊ ſuauis cib ẽcharitas q feſſos alleuat debi les roboꝛat:meſtos letificat:eſurietes reficit:io cũdat rficiẽtes:⁊ diuerſiſ diuerſa exhibẽs ſiẽc fili os diligit vniuerſos Gꝛeg.etiã ĩ q̃dã oonelia di cit. Qualiter aũt iſta dilectio ſit tenenda ipſe in⸗ ſinuat qui in pleriſq; ſcripture ſue ſentẽtijs:⁊ a/⸗ micos iubet diligi in ſe: ⁊ inimicos diligi pter ſe. Ille em̃ veraciter charitatẽ habet: qui ⁊ ami⸗ cũ diligit in deũ:⁊ inimicũ diligit ꝓpter deu. Et hec ſententia colligit᷑ ex illo dicto apłi.j. Johan nis.iiij. Hoc mandatũ habemus a deo: vt qui diligit deũ: diligat ⁊ pꝛoximũ:ſcilicet ab eodem deo ꝓcreatũ.Et hec eſt pꝛima ratio ꝓbans neceſ ſitatẽ dilectionis ꝓximi:q̃ dici᷑ creationis.Om nes em̃ qui ab eodẽ ſunt ꝓcreati debent ſe dili⸗ gere. Et ideo cum omnes homies ſint a deo cre ati:graue peccatũ eſt ſi ſe inuicẽ nõ amãt. Ideo Malachie.ij.dici᷑. Nũquid nõ pater vnus eſt omniũ noſtrũ.Nũquid nõ deus vnus creauit nos. Quare ergo deſpicit vnuſquiſq; ꝓximum Ecuũdo debemꝰ diligere ꝓximũ rõne ꝓ⸗ 8 pagationis quia ab eiſdẽ parentibo ſᷣm carnẽ deſcendimus.vñ Augu. in lib. de doctrina xpᷣiana ait. Sic putamꝰ nos eſſe pꝛoxi mos: niſi qui eiſdẽ parẽtibus naſcunt᷑ Adamꝰ⁊ Eusã attendamus:⁊ oẽs fratres ſumꝰ. Eapꝛo/⸗ pter inquit Hiero. ſup eplam Pauli ad Gala. quẽ refert Alexan.de ales in.iij.ꝑte ſũme:in tra⸗ cctatu de lege euãgelica in generali:ꝙ qͥnq; mo⸗ dlis nomẽ fratr accipit᷑. Pꝛimo ex natura ⁊ ex eiſdẽ parẽtibo vt Eſau ⁊ Jacob. Geñ.xxv. Se/ cũdo ex gẽte:vt omnes iudei.Deuter.v.Si eme tis fratrẽ tuũ qui eſt hebꝛeus ⁊c̃.Tercio ex vna familia ⁊ radice:vt Abꝛahã ⁊ Loth. Gengeß. xiij. MNõ ſit rixa inter te ⁊ me:fratres em̃ ſumꝰ.Quar to affectu ⁊ baptiſmo ac redemptiõe: vt omnes chꝛiſtiani:iuxta iſlud ps.cxxxij. Ecce qᷓ; bonũ et qᷓ; iocundũ habitare fratres in vnuʒ:⁊ ſaluatoꝛ Matchei vltio ait. Ite annũciate fratrib meis Quinto oꝛigine:vt oẽs hoĩes ex Adã ⁊ eua: vñ dicit᷑ Actuũ.xvij. Fecit ex vno omne boim genꝰ 4 — Que oſiderans Aug.vbi.S.inquit. Omnes qᷣ⸗ dem fratres ſᷣm ꝙ hoies ſumꝰ:qᷓ;to magis ſᷣm ꝙ xpᷣianiſumꝰ.Ad id qð bõ es:pꝛ vnꝰfuitada vna mater fuit Eua.Ad id qð chꝛiſtianꝰ: ⁊ vnꝰ pater eſt deus vna mater eccleſia. KR Ercia ratio dicit᷑ inclinatiõis. Quilibet t em naturaliter appetit diligi ab alijs: er go debet alios diligere ᷣm inclinationẽ ⁊ pꝛeceptũ legis naturalis dicẽtis. Hoc facias alijs:qð velis ipſe tibi. Matchei.vij.⁊. Luce.vj ac Thobie.iiij.⁊.c.humanũ genꝰ.j.di.et.lxxiiij. di. c.quoꝛũdã.⁊.ij.q.vj.c.decreto.⁊ extra de ma/ io. 7 obe.c. dilecti. Quãdo ergo nõ diligim⸗ ali⸗ os:deus nature inſtitutoꝛ facit nos ab alijs nõ amari. Juxta illud Martialis li.vndiq; ſuſce⸗ pto. c.ij. Nulli charus erat crodinus:⁊ ſibi nul⸗ lus.Et in eodem.c.idem poeta ait. Miraris ꝙ; nullus amat te ceciliane. Nunquid amas vlluʒz dilige charus eris.Et in hoc còcoꝛdat cũ Oui⸗ dio in.ij.de arte amandi dicẽs. Ut ameris ama bilis eſto. l „ Varta rõ dicit᷑ vnexionis.Multi enim q vnũ coꝛpꝰ ſumꝰ in Chꝛiſto:ſinguli ant alter alteriꝰ mẽbꝛa:vt dici᷑ Ad Ro.xij. Et ideo ſicut vnum membꝛũ alteri cõpatit᷑ ⁊ di ligit.j.ad Coꝝ.xij. Ita nos debemus amare in uicẽ ⁊ cõpati.Et ad cõfirmationẽ pꝛedictoꝝ fa/⸗ cit illud quod legit᷑ in libꝛo de ꝓpꝛietatibo reruʒ ſq; ꝙ Arpia que eſt auis ferociſſima habẽs vul tum ſimilẽ homini ſi ferocitate aliquẽ hominẽ interfecerit vidẽs ſe habere eius ſimilitudinem maxie dolet. Dulto ergo magis hõ rõne pᷣdi/⸗ tus dolere debet ſe leſiſſe verbo vel facto ſibi ſi⸗ milẽ:⁊ maxime chꝛiſtianũ cũ ſit cõmẽbꝛum ſuũ Quinta rõ dicit᷑ cõſolationis:ſiue iocundita tis.Eſt em maxima iocũditas amicitie.De qua Pꝛouer. xxvij.dicit᷑. Unguẽtis ⁊ varijs odoꝛi⸗ bus delectat᷑ coꝛ. Et bonis amici ↄſuijs animꝰ dulcorat᷑:?⁊ Zulliꝰin lib.de amicitia ait.Quoni am hũane res fragiles ſunt ⁊ caduce:ſemꝑ acqᷣ rendi ſunt quos diligamꝰ ⁊ a quibo diigamur Charitate em̃ beniuolẽtiaq; ſublata.oĩs eſt evi ta ſublata iocunditas:⁊ ibidẽ.ſolem de mũdo tollere vident᷑ qui amicitiã que eſt vita tolluntt quia nihil a deo melius:nihilq; iocundius ha bemus.hec ille. Hierony.quoq; ad Ruſffinum ſcribens ait de vinculo ⁊ charitate amicitie. Pi ctagoꝛica ſunt hec:amicoꝛum omnia eſſe cõmu nia ⁊ amicũ ſe eſſe alterum. Unde fingunt poe⸗ te:ꝙ erant tres ſoꝛoꝛes que omnes ſimul in to⸗ tum habebant vnũ ſolum oculum: quem vna concedebat alteri quando indigebat et erat eis X cõmunis. remplis quoq; hec vera eſſe demõſtrã⸗ e tur.am Auicenna de ſeipſo ſcribit: ꝙ intantũ quendã ſuum dilexit amicum vt firmiter crederet ꝙ in duobus coꝛpoꝛibus vna anima ect. Refert quoq; albertus magnꝰ r itfua dlccbat deoan nneboc tnunC Valerr lanan Ponta H neni loc lexyũ! guld teeſto⸗ Memo indub noͤeſt heono Sed wüc as⸗ woc ſegn !Ide ie⸗ 0e9 bus ꝓn fon lu man Gs: ſibi , Minns danns Ndarci Du kamensan Menmmn korſingulii e on ncöponit di nus amare in Nedicop fy⸗ nieranprenz mabadis wol lique homini imilitudinemn borone o0⸗ Aſuao bi zmihunſun ſiuciocundirn mionc deq ꝛwuris oMr/ ſns aninn⸗ mal. Quoni elang aca] vdiigamur m.ois eten m de müdo ricavolong cundiushe Pofmnun miate. Pi iaeſſecömn ingoncpo⸗ ſimul ince : quemm ts cc d . ob n M – moug perẽt amicitiã ſu ꝓplicauit. Foliũ in tractatu de virtutib politicis:in.c.de amici⸗ tia:ꝙ cum quidã pauper ſelaudaret apud So cratem:qꝙ habebat quendaʒ amicum diuitem. Ille reſpondit.Si tuus amicus eſt quomõ tu pᷣauper es.quaſi diceret:ſi tuus amicꝰ eſſet oia ſua tecũ diuideret. Recitat q̊ʒ idẽ Albertus vbi ſupꝛa ꝙ cũ quidã omnia ſua in mari ꝑdidiſſet: et pꝛe verecundia lateret vnus eius amicus cuʒ inueniẽs duxit ad ꝓpꝛia:⁊ per medium oia ſua bõa diuiſit cũ eo. Legit᷑ etiã ꝙ duo diſcipuli pi cagoꝛe fidelẽ inter ſe amidtiã ↄtraxerant:quo rum vnus dimon:alter phitias vocabat᷑: cũqʒ Dionyſiꝰ tirannus vellet vnũ eoꝝ occidere:⁊ eũ in carcere ⁊ vinculis poſuiſſet:ille añqᷓ; occide⸗ ret᷑ cupiẽs domũ ſuã diſponere:nec valẽs licen tiaʒ eũdi habere niſi obſidẽ ꝓ ſe daxet qͥ ad moꝛ tem ſe obligaret:ſi ipᷣe ad deſignatũ terminũ nõ rediret. Intimauit hoc amico ſuo qͥ ſtati ⁊ ſpõ⸗ te ſe ĩ carcerẽ poſuit:⁊ hilari facie ſe ad moꝛtẽ ꝓ eo obligauit.Cũ ̊ aliq̃ntulũ terminũ pᷣteriſſet ille ad moꝛtẽ letꝰ ibat: quaſi ad epulas ĩuitatꝰ ſʒ ſtati alt᷑ redijt. Et audiẽs illũ amicũ ſuũ ꝓ ſe ad moꝛtẽ trahi cucurrit ad locũ:⁊ moꝛti ſe obtu lit:rogabatq; carnifices:vt ſociũ dimicterẽt ſeq; intficerẽt.At ↄ ille ꝓ amico ſuo moꝛi deſiderãs dicebat ſocio. Lu pacti regal fminũ pᷣteriſti:et deo a moꝛte debes liberari.egoq; ꝓ te occidi:qͥ me hac lege ſi ad tminũ ñ r̃dires ad moꝛtẽ ðpu taui.Cũq; ſic int᷑ ſe ↄtẽderent:⁊ vnꝰ ꝓ alio moꝛi vellet res ad regẽ delata eſt:qui admiratꝰtã fide lem amicitiã vtrũq; abſoluit:⁊ vt eũ in ſuã reci⸗ Efſert quoq; Albertꝰ vbi.S.q cũ quidaʒ r ad moꝛtẽ duceret᷑ qui falſo de homici⸗ Aio imputatꝰ erat:quidã eius amicꝰſuꝑ ueniẽs carnificib dixit.Ego ſum qui hoĩem il⸗ lũ occidi:qua ex re carnifices illũ dimiſerũt:⁊ al terũ ligauerũt.At ille econtra clamabat. O viri quid feciſtis. Ego ſum qͥ homicidiũ feci:hic au tẽ eſt omnino inorius:ſed ſe ideo accuſauit vt p me moꝛi poſſit. Cũ g̊ᷓ de hoc mirarent᷑ oẽs:⁊ res in dubiũ verſa foꝛet:queſitũ eſt de vᷣitate:⁊ eos nõ eſſe culpabiles eſt inuẽtũ.Sicq; factũ eſt:vt nemo eoꝝ moꝛeret᷑:dũ vnus ꝓ alio moꝛi vellet Sed iã ad exẽpla ſacre ſcripture veniamꝰ. Pꝛi⸗ mũ eſt de Abꝛahã qui tãtũ dilexit etiã ſodomi⸗ tas:vt ꝓ eoꝝ ſalute ſepe impoꝛtunitatẽ quodã⸗ modo fecerit deo. Gen.xviij. Scðm eſt de moy ſe:qui ꝓ ſalute populi ſui petebat a deo ſe dele/ ri de libꝛo vite.Exodi.xxxij.Lerciũ eſt de Dauid qui luxit inimicũ Saul:qñ audiuit eũ moꝛtuũ ij. Reg.j. Btũs q̊ʒ Stephanꝰ p lapidantibo ex⸗ oꝛauit.Acdᷓ.vij.Et ſaluatoꝛ noſter ꝓ crucifixoꝛi bus ſuis.Luc.xxiij. Quãobꝛẽ ⁊ nos debemus ꝓximos nfr̃os coꝛdialit᷑ amare. Refert em Hie rony.ſuꝑ epłlam Pauli ad Gala.qꝙ Johannes euãgeliſta cũ Epheſi ſenex vix int᷑ diſcipuloꝛuʒ manꝰ poꝛtaret᷑:nil aliud ad ſingulas ſolebat ꝓ ferre collectas:niſi.filioli diligite alterutrũ.Di ſcipulis autẽ querẽtibo quare id diceret tã fre⸗ quenter. Rñdit.Quia pꝛeceptum dñni eſt. Et ſi fiat ſolum ſufficit. X LTLTLauũt ſciat᷑ quali amicitia ⁊ amoꝛe de/ v bemꝰdiligere ꝓximũ:eſt notãdũ.qꝙ an⸗ tiqͥtus apð Romanos amicitia depin⸗ gebat᷑ in foꝛmn iuueniiſ diſcooꝑta capite:q erat tunica rudi idutus.In cuiꝰfimbꝛia ſcribebat᷑: moꝛs ⁊ vita in frõte:eſtas ⁊ hyems:habebatq; latus aꝑtũ:vſq; ad coꝛ:⁊ bꝛachiũ iclinatũ:⁊ di⸗ gito coꝛ oñdẽtẽ. Et ibi ſcriptũ erat:longe ⁊ ꝓpe. Juuenis ſignificat: amicitia ſꝑ ðbet eẽ recẽs ⁊ iuuenis:⁊ nunqᷓ; tepeſcere. Lunica rudis:vt oñdat ſe pᷣparatũ ad tolerãda q̃libet ardua ꝓ amico.Diſcooꝑto capite:vt oĩbo pateret:⁊ nũq; verecundaret᷑ amicũ ſuũ cõfiteri.Uita ⁊ moꝛs: qꝛ qui vere diligit vſq; ad moꝛtẽ amat.Eſtas ⁊ hyems:qꝛ tã in pſꝑis qᷓ; in aduerſis ſᷣuat ami⸗ citian De qͥ b pauci reꝑitur.AKit nãq; Eſopus poeta.Si fueris felix mitos nũerabis amicos Tea ſi fuerint nubilia ſolus eriſ. Latꝰaꝑtũ:qꝛ nihil amico celat. Bꝛachiũ indinatũ:vt opꝰcoꝛ reſpõdeat coꝛdi ⁊ verbis.Lõge ⁊ ꝓpe:qꝛ loci di⸗ ſtatia nõ tollit amicitiã.Ait em Philoſophus viij.Ethi. Vera amicitia nulla vi exdudit᷑:nul lo tꝑe abolet᷑:ſʒ qcunq; ſe verterit ſꝑ firma ꝑdu rat:nec loci diſtatia amicũ ſeparat.Et iõ Alber/ tus vbi ſupꝛa dicit. Uera amicitia ſꝑ manet:ſꝑ floꝛet:⁊ ſꝑ feruet:et ſic in pᷣſentia ſic in abſentia diligit:⁊ ſicut in ꝓſꝑis:ſic etiã in aduerſis.Eſt em̃ ſimilis illis plantis que nullo tꝑe.ſ.eſtate vel hyeme ſpoliant᷑ folijs:ſed ſui ſᷣuant ↄtinue vim viroꝛ].hec ille. Qui etiã ibidẽ ait. Amicitia iuxta Boetij noſtri doctrinã:nõ iter vᷣtutes no biliſſimas eſt ponẽda:cũ ſit charitati ſimillima tanqᷓ; eiꝰfilia ab ea generata:nutrita ⁊ cõſũma ta. Sʒ nota ꝙ ülla ſola eſt vera amicitia:quam geat ſrearitgs increata:ſiue charitas fraterna. hec üle. X Ui etiã de ſocietate bonoꝝ ibidẽ loqqno q ait ꝙ eſt valde vitił: qꝛ duʒ bonũ addit bono totũ fit mag bonũ ⁊ apliꝰ vᷣtuoſũ Nã ⁊ ſirupꝰex diuerſis cõpoſitꝰſimplici iueni eẽ vᷣtuoſiꝰ:⁊ ad oꝑandũ efficaciꝰ:qꝛ dũ vtꝰ vᷣtu ti adiũgit᷑ ex vniõe foꝛtificat᷑: ꝓpt᷑ qð duo hoĩes facile lapidẽ mouẽt quẽ vnꝰmouere nõ poſſet. Ob hanc cauſã boueſ ad currũ ⁊ ad aratꝝ vni⸗ unt᷑:⁊ eqͥ ĩ q̃driga:vt qð nõ pᷣt vᷣꝰdiuina poſſit vnita: ꝓpt᷑ qð ſapiẽs Salomõ doq; eẽ meliꝰ du os ſił eẽ qᷓ; vnũ:⁊ ꝑfectã eſſe ſo cietatẽ triũ:eo ꝙ; triplex funiculꝰnõ facile diſſoluat᷑. Itẽ dũ plu / res cãdelevł ignes ſił vniunt᷑:⁊ caloꝛ ſił ⁊ lumẽ auget. Itez plłes hoĩes nauẽ ducũt quã pauci mouere nõ pnt.Itẽ vbi vnꝰapud pᷣncipẽ nõ ad mittit᷑:ſepe pᷣces inłtitudinis audiunt᷑:qꝛ ⁊ la⸗ pis ab vna gutta cadẽte nõ mollit᷑: ⁊ tñ ad gut taꝝ mulcitudinẽ excauat᷑. Itẽ ferrũ qð ad s E&LCgOse Bermo ictũ mallei nõ plicat᷑ ſub muls ictib dilatatur: et ſolidat᷑:⁊ ad cõgruũ inſtrumentũ adaptatur. Itẽ ſtelle quãto plures ſunt vnite ⁊ ampliꝰ ſibi ꝓxime:tãto ſunt maioꝛis vᷣtutis ⁊ luminis effe ctiue:ſicut apparet in ↄſtellatione pliadũ: ⁊ cir/ culi galatie:vbi ſtelle licet ſint ꝑue:qꝛ tamẽ ſunt vicine multe ſunt apparẽtie:⁊ pulchꝛioꝛes agpa rent ſingule alijs cõiuncte:nã qð vni in lumine deeſt alia lumie ſuo ſupplet. Ob hãc etiã cauſaʒ deus nature ſenſus vt oculos:aures ⁊ nares: mẽbꝛa quaſi oĩa:⁊ venas ac neruos ⁊ oſſa plu⸗ rificauit in coꝛꝑe:vt qð vnꝰ nõ poſſet:alter ſup⸗ pleret:⁊ virtus ſinguloꝝ foꝛtioꝛ redderet᷑.Nul⸗ lum em̃ eſt membꝛũ in coꝛꝑe humano qð non egeat altero. Uñ coꝛ no biliſſimũ oim membꝛo rum deficeret niſi de aere ſibi pulmo ſᷣuiret: nec pulmo aerẽ attrahere poſſet niſi ei coꝛ verſa vice vitam ⁊ motũ infunderet. Nemo etiam eſt qui ſibi ſufficiat:⁊ opus amico nõ habeat. Uñ Eſo pus canit. Nemo ſibi ſatis eſt: eget ois amicus amico. Si nõ vis alijs credere:crede tibi Quis em̃ rex quãtũcunq; magnꝰ: potẽs ⁊ diues ſibi ſufficiens eſt. Immo quõ rex erit ſi ſeruos non habuerit quoꝝ ſeruitio vti poſſit.Eſt ergo qrẽ/⸗ da bonoꝝ ſocietas:vt ſe mutuo fulciãt ⁊ defen⸗ dant.ſlã de agno dicit᷑ ꝙ qñ celũ tonat ſi ſolus inuenit᷑ facile moꝛit:quare ſemꝑ tutius in gre/ ge tenet᷑:quia ex ſocietatis pᷣſentia animat᷑. Itezʒ columbã q cũ alijs tuta vadit:facile accipiter ſe paratã inuadit. HBonꝰ etiã panis fit ex multis granis:⁊ bonũ vinũ ex multis aceruis genera⸗ tur. Uñ vinũ cõditũ ex admixtiõe aromatũ eſt virtuoſiſſimũ ⁊ nature ꝓficuũ ac amicũ ⁊ ſapo re delectat guſtũ:odoꝛe olphatũ:⁊ aro maticita te caput ac ſtomachũ:⁊ ẽ ſanguĩs purificatiuũ magis ſatis qᷓ; ſimplex vinũ. Potentioꝛ etiã eſt tiriaca que ex pluribus eſt ↄfecta:⁊ad pellendũ venenũ ⁊ ad ↄferendũ auxiliũ:hec Albertꝰ vbi ſupᷣ.qͥ etiam ait. Ecce qᷓ; vcile ſit bonis ſe ſociare Nlã ⁊ ciconie ⁊ hirũdines diligũt cũ hoib habi tare:quãto ergo magis hõ cũ hoĩe:ſanctus cuʒ ſcxõ dʒ viuere. I bidẽ etiã ſic diat de beniuolen⸗ tia quã habere debẽt hoĩes adinuicẽ.Si tanta eſt bꝛuti aialis ad hoĩem amiciia ſicut ꝓbat cer ta experiẽtia:q̃nta dʒ eſſe hoĩs ad hoĩeʒ beniuo⸗ lẽtia.Nã iuẽti ſũt canes ⁊ equi qͥ in ſuoꝝ moꝛti⸗ bus dñoꝝ nõ ſolũ lachꝛymas effuderũt: ſʒ eis ſuꝑuiuere noluerũt ⁊ moꝛi ſe ꝑmiſef̃t.Dicit᷑ etiã ꝙ qͥdam fuit infantulus in mari ſe balneare aſ ſuetus:ad quẽ quidã piſcis veniebat:⁊ cũ eo in aqua ludebat.Tãtũq; amoꝛẽ ad ipᷣm pueꝝ pi⸗ ſcis ille ↄceꝑat:q; eũ ſemꝑ vſq; ad litus aſſocia bat:⁊ triſtꝭ de eiꝰreceſſu remanebat. Cũq; puer ſemel ſe ex moꝛe balnearet:⁊ cũ piſce colluderet: caſu factũ fuit ꝙ ipſe puer intãtũ eſt attractꝰ ab aqs redire nõ potuit:ſed natando defecit:qð cũ piſò aſpexit triſtꝭ eũ ad litꝰadduxit ⁊ iuxta eũ moꝛtuꝰremãſit.Eſt etiã mag amicitia delphini ad hoĩem. Nã ſepe ad naues veit ⁊ iuxta eas lu dit ⁊ pſallit:ac nauꝭ hmõi ſigno picula iminen tia pᷣnũciat tẽpeſtat/. Nic etia piſcis ſi hoiem in mari iuenerit nõ ſolũ ipᷣm nõ comedit:ſed ne ab alijs piſcibo comedat᷑ obſiſtit:eũq; ad litus ad/ ducit.Dicit᷑ tñ ꝙ ſi hõ ille de delphino comedit piſ bᷣ ex odoꝛe cogſcit ⁊ ſic dello hoĩe comedit q̃ſi in eũ vĩdicãs ꝙ amicitiã nõ ſeruauit:hec ille Ad ↄfirmationẽ etiã pᷣdicoꝝ adduÄd põt qð le git de quoda cane:qui ſemel ꝑgẽs cũ dno ſuo: cũ ab inimico eũ expectãte in certo loco ipe dũus occiſus fuiſſet:ipᷣe canis videns illũ moꝛtuũ ſe a pð coꝛpꝰeius ꝓſtrauit ⁊ ibi ſuſpiria ⁊ lamẽta emittẽs ex doloꝛe defecit. Aliꝰ quoq; canis duʒ ſiłiter cũ dño ſuo ꝑgeret qͥ cũ mulcis pecunijs ĩ mantica de choꝛio poſitis equitabat: accidit ipᷣe dñs aliq̃ᷓntulũ de via decdlinauit:foꝛte vt co⸗ mederet ad vmbꝛã:vł alia coꝛꝑis neceſſaria age ret. Interi tñ equũ ꝑ pꝛatũ paſci dimiſit:ſed mã ticam ipſam de ipo depoſuit q̊ leuioꝛ eſſet: quã ipᷣe canis ne ab aliqͥ auferret᷑ cuſtodiebat. Poſt modũ vo cũ equus aliquantulũ lõge a matica receſſiſſet ipᷣe dñs poſt ipᷣm ꝑgens ⁊ de pecuni⸗ is oblitꝰ equũ aſcendit ⁊ iter ſuũ ꝑfecit.Cũ autẽ domũ ſuã reuerſus manticã ipᷣam ſibi deficere cõperiſſet:nõ poterat imaginari:vnde bocei ac⸗ cidiſſet. Tandẽ poſt multos dies recoꝛdatꝰeſt: ꝙ in illo loco eã depoſuerat:vt equũ in paſcuis leuioꝛẽ redderet:ſtatimq; ad ipᷣm locũ ꝓperauit et eã ibi inuenit ac canẽ illũ ſupꝛa iſßam moꝛtu/ um repperit:qꝛ potius moꝛtẽ ex fame: qᷓ pecuni am dñi ſui incuſtoditã relinqueret ſuſtinuit.Et canis. Sed notandũ ꝙ Areſto.ix.Ethi. ponit quinq; ſigna vere amicitie. Pꝛimũ eſt ꝙ amicꝰ velit ⁊ deſideret amicũ ſuũ eſſe ⁊ viuere.Scõm ꝙ ei bonũ deſideret:Terciũ ꝙ oꝑet᷑ ad ipᷣm bo⸗ — „ — na.quartũ ꝙ ↄuiuat cũ illo delecrabiliter.qntũ cõcoꝛdet cũ eo eiſdẽ bonis delectatꝰ: ⁊ malis ↄtriſtatus.hecille. VUVartꝰoꝛdo charitat eſt vt diligamꝰ coꝛ q pus nr̃m: qꝛ eſt beatificabile cũ aia ꝑ re/ dũdantiã:⁊ ideo eſt a nob diligendũ ex charitate:vt ꝓbat Petrꝰ oureoli in.iij.di.xxviij ar.ij. q.ij. ? ſanctus Bonauen. eadẽ di. ⁊ Tho. ij. ij. q.xxv.ar.v.Et hoc faciẽdũ eſſe innuit Pau lus ad Epheſios.v.dicens.Uiri diligite vxoꝛes veſtras:ſicut coꝛpoꝛa veſtra.⁊ de hac dilecnone tractatur in.c. coꝛpus noſtruʒ.de peni.di.ij. Te⸗ nemur ergo diligere coꝛpus noſtruʒ magis qᷓ; omnia terrena:quia coꝛpus noſtrũ liberü non recipit extimationẽ:⁊ eſt impꝛeciabile.l.ex hac le ge. ff. ſi qua.pau.fe.di.l.finali.ff. ð his qui deie. vel effu. ⁊ inſtitut᷑.de obliga.que ex quaſi delic. naſ. S. ob hominem. Plus autez debemus diii gere aiam noſtrã celo dignioꝛẽ:iuxta illud Oui dij in.iij. Methamoꝛ. Celoq; animus pᷣſtãtioꝛ omni. Jðo inqͥt Aug.ſuꝑ Johan.Fᷣmõe.v.uʒ ideo de hoie fideli dici ſolet. Iſte eſt fidelis ſicuact goti ponott cthac murol⸗ go oCt nama guulbe pterder agereg lor. P Kerten gamnoh ſe dehe (leni ſol/a Cctl cne ſtut. us de neck mMinh guidi (ckamme ang o dal. bomia abommn uro deo⸗ glunmi llamala odioomn dedenrc derpen busn Ddeſe (nds. placene us/ Et Gia (ſſen. 4 name Equäce ſanftat Siguic muts nabo⸗ udi dehun Crenn A melig Ubeis⸗ ſionet n alginn efea nc aalinen ino cnet doitonett murdeelle vaaigl dio ⸗ loco hedi monuitt ur lui Gcamsd Specns n alucty tforene, Cerſſanagge lirſcämi oreſſcr gni ticdat. Pot gramana 837 depaconi, ur Cüsnn 1ibi defan weborag, wrcarſcſ: äinpaſcvis hi Parut Ham mor/ neqeni ſuhinnit alis i Gbi. pont c am ien Sohns ckaaöndo bilren qnni 0 ndr iaiagre gligengücr ii. di. g di. To. innut Pan igtens c dilemoe midii. magis lben non lelerbatt is quldet⸗ nali dal⸗ danwsl rd usld no/ ergo talis articulus aduenerit vt hec conditio ponatur:aut faciendũ contra dei pꝛeceptũ: aut ex hac vita migrandũ:quoꝝ duoꝝ homo coga tur alterũ eligere cõminãte moꝛtẽ ꝑſecutoꝛe:ma gis eligat deo dilecto moꝛi qᷓ; offenſo viuere:ibi oderit in boc mundo vitã ſuam: vt in vitã eter/ nam cuſtodiat eam. Licet autẽ vt ſupꝛadiximꝰ quilibet teneatur diligere ꝓximũ in deo vel pꝛo pter deũ:camẽ aliquãdo poteſt imo tenet᷑ aliqᷣd agere ꝓpter quod nõ diliget᷑ a pꝛoximo ſed odie tur. Pꝛo culus declaratione eſt ſciendũ ꝙ qui libet tenet᷑ ita viuere ⁊ facere quantũ eſt in ſe vt nemo habeat iuſtã cauſam iraſcendi cõtra ipᷣm ſed debet ita virtuoſe ⁊ laudabiliter cũ omnibꝰ cõuerſani:vt a cũctis diligatur.iuxta illud apo⸗ cut ⁊ ego omnib ꝑ omnia placeo. Et tũctalis eri ſicut Moyſes:de quo dicit᷑. Eccli.xlv. Dile ctus deo ⁊ hominibo cuiꝰ memoꝛia in bñdictio ne eſt. Sed hoc perrarũ eſt vt quis a deo ⁊ ho⸗ minibo cunctis diligatur. Multi autẽ reperiũt᷑ qui diligunt᷑ ab hominib ⁊ odiunt᷑ a deo.ſcili⸗ cet amatoꝛes mundi.iuxca illud Jaco.iiij.Qui⸗ cunq; voluerit amicus eſſe huius mũdi inimi⸗ cus dei conſtituet᷑. Quidã vero odiunt᷑ a deo et ab hominibo ſicut ſuperbi:quia odibiliſeſt deo et bominibo ſuperbia. Eccłi.x. Alij aũt diligun tura deo ⁊ odiunt᷑ ab hominib: inter quos vt plurimũ ſunt iuſti qui odiunt᷑ ab iniuſtis ⁊ bo nia malis: de quib inquit dñs Luc.xxj. Eritis odio omnibo hominibꝰ ꝓpter nomẽ meũ. Non debent ergo boni ceſſare a bonis operib ⁊ attẽ dere pꝛauis actionibo vt diligant᷑ a pꝛauis qui⸗ bus nõ placent niſi diſſolutiones ⁊ mala opera Vnde ſeruandũ eſt ↄſiliuʒ Martialis poete di centis. Pꝛedicat Hermagoꝛas nõ omnib eſſe placendũ. Ut rectis placeas pꝛedicat hermago ras.Et ita intelligit᷑ ũlud qð ait apłs ad Gala. v. Si adhuc hominibo placerẽ chꝛiſti ſeruꝰ non eſſem. Septẽ autẽ ſunt ſigna quibo cognoſat᷑ vera amicitia que eſt ex charitate dei. Pꝛimum eſt quãdo amicus amicũ iratũ mox reconciliat: ſicut fect augu.erga beatũ Hiero. ſcribens ei. Di quid vere me tenere vel ſcio vel credo vel eti am puto in quo tu aliter ſentis:ſine tua iniuria conaboꝛ aſſerere.qð aũt ꝑtinet ad offenſionẽ tu am cũ te indignatũ ſenſero nihil aliud qᷓ; veniã depꝛecaboꝛ. Scom eſt quãdo amicus ab ami⸗ co repꝛehendi affectat:ſicut faciebat idẽ beatus Augu.a ſancto Hiero.cui ſcripſit dicẽs. Zedis me ſi tacueris erroꝛẽ meũ quẽ foꝛte inuenies in libꝛis ⁊ dictis meis.flã ego amiciſſimã rephen ſionẽ tuam ſi trãquilliꝰ accepero nõ dolebo ⁊c̃. Terciũ ſignum eſt quãdo amicus omnẽ occa ſionẽ inimicitie ⁊ offenſiõis vitat ⁊ reſecat:ſicut facebat beatus Hiero.erga ſanctũ Augu. ſcri⸗ bens ei. Supeſt vt diligas diligentẽ. ⁊ in ſcbtu⸗ rarũ campo iuuenis: ſenẽ nõ ꝓpuoces.ſlos no⸗ .⸗ ſtra habuimus tpa:⁊ cucurrimus quãtum pe XNXXVI tuimꝰ:nũcte currẽte ⁊ longa ſpacia tranſmeãte nobis detur ociũ. Quartũ eſt ꝙ amicꝰ amico ſua ſecreta reuelet ſicut faciebat beatꝰ Hierony. cum ſancto Augu.ſcribens ei de amicitia. Ois tolleda ſuſpicio eſt:⁊ ſic cũ amico quaſi cũ alte⸗ ro ſe loquendũ.De iſto etiã ſigno ſcribit beaatus Augu.ipᷣi ſancto Hieronp.di. Cü hominẽ cha⸗ ritate chꝛiſtiana fragrantẽ atq; mihi fidelẽ ami cum fratreq; meũ ſentio: quicqͥd cõſilioꝛũ meo⸗ rum cogitationumq; ei committo. Quintuzʒ ſignũ eſt quãdo amicũ abſentẽ ⁊ ignotum facie amat:ſicut faciebat beatꝰ Augu.qui btõ Hiero nymo ſenpſit di. Si em pterea te nõ nouimus erſe L po/ quia fac coꝛpoꝛis tui no videmus hbocmodo ſtoli.j..ad Coꝝ.x. Placete omnib per omnia ſi / nec ipſe te noſti:nã tu quoq; faciẽ tuã nõ vides. Si aũᷣt tibi non ob aliud notus es niſi ꝙ noſti animũ tuũ:⁊ nos eũ non mediocriter nouimꝰ ex litceris tuis quibo deũ benedicimus:qui no⸗ bis ⁊ omnibo qui tua legũt talẽ dedit. Sextũ ſignumeſt quado amicus amici abſentiã mole ſte poꝛtat. Sicut faciebat beatꝰ Augu.qui ſan/ co Hierony.ſcripſit di. Nihil equidẽ moleſtiꝰ fero in omnib anguſtijs meis quas patioꝛ:qᷓ tam longinqu tue charitatis abſentia: cũ ſi fie ri poſſet quotidie te pꝛeſentẽ habere vellẽ. Se⸗/ ptumũ ſignum eſt cũ amicus de amico frequen ter loquit᷑:⁊ eũ libenter nominat:ſicut faciebat beatus Hiero.qui ſancto Aug.ſcripſit di. Om nitempoꝛe beatitudinẽ tuã eo ꝙ decet honoꝛa⸗ ni veneratus ſum:⁊ habitantẽ in te dilexi domi nũ ſaluatoꝛẽ. Sed nüc ſi fieri poſſit aliqͥd addi . mus ⁊ plenius:vt abſq; tui nominis mentione nec vnã quidẽ hoꝛam pꝛeterire patiamur. hec il le. Poſſumus quoq; dicere ꝙ amoꝛ p quat⸗/ tuoꝛ ſigna manifeſtat᷑. Pꝛimo ꝑ verba quãdo em coꝛ eſt plenũ amoꝛe:tũc os abundat ⁊ redũ⸗/ dat in ſermone.qꝛ ex abundantia coꝛdis os lo/ quit᷑. Luce.vj.?⁊ Matthᷣ.xij. Secũdo ꝑ collata beneficia:⁊ iſtud eſt maiꝰ qᷓ; pꝛimũ.Multi emſ̃ bona verba dicerẽt:qui tamẽ nõ ſeruirent de re⸗/ bus ſuis:⁊ iſtoꝛũ nõ eſt vera amicitia.⁊ ideo di citur.j. Johan.iij.õ diligamꝰ verbo neq; lin⸗ gua tm: ſed opere ⁊ veritate. Tercio cognoſci᷑ amicitia ꝑ obſequia ꝑſonalia:⁊ iſtud adhuc eſt maius. Multi enim ſeruirẽt de ſubſtantia ſua qui nõ ſeruirent de ꝑſe ona: ſicut fecit Jacob. De quo dici᷑ Geñ.xxix.Seruiuit Jacob ꝓ Rachel ſeptẽ annis: ⁊ videbant᷑ ei dies pauci pꝛe amoꝛꝭ magnitudine. Quarto cognoſcit᷑ ꝑ aduerſa qn do quis pꝛo amico paratꝰ eſt moꝛi ⁊ omnia ad nerſa pati.ſicut faciebat apoſtolus dicens.ij. ac Con.xiij. Lbenter impendã ⁊ ſupimpẽdarego ipſe pꝛo animabo veſtris.et iſto ſigno nõ inueni tur maius.ſed pauciſſimi reperiunt᷑ taliu ami⸗ coꝛum. Multi em̃ diligunt pꝛoximũ nõ ratiõe virtutis aut charitatis ſed ratione ſue vtilitattis ⁊ iſta nõ eſt vera amicicia.am in.iij.de offi.art· treconuinci ꝙ̈ iymu nõ amauit. De li amico dicit᷑. Eccli.vj.Eſt amicus ſocius mẽeſe: Ambꝛo. Clera amicitia virtut eſt 2 nõ qſtus. TZulliꝰin li.de amiciia inqᷣt. Si vtulitas gluti⸗ naret amicitiã eadem cõmutata diſſolueret.Et Boetius in lib.iij. de cõſo. di. Quez felicitas fa⸗ cit amicũ:infoꝛtuniũ facit inimicũ:⁊ ideo Gꝛeg. in moꝛa.inquit.Cũ quis in ꝓſpeꝛitate diligit᷑ in certum valde eſt vtrũ ꝓſperitas vel ꝑſona dili / gat᷑.A miſſio aũt felicitatis vim interrogat amo ris. Qui em̃ in aduerſitate ꝓximũ deſpiat aper/ — . n ꝓſperis nõ amauit.De ta 2 nõ pmanebit in die neceſſitatis. VUera eſt eniz ſentẽtia Ouidij in.j.de triſtibꝰ qui ait. Donec eris felix multos numerabis amicos. Tempoꝛa ſi fuerint nubila ſolus eris. Et iterum ibidem inquit. Sclliq; vt fuluũ ſpectat᷑ in ignibꝛ aurũ. Tempoꝛe ſic duro eſt inſpiclenda fides. Dũ micat ⁊ vultu ridet foꝛtuna ſecundo Indelibatas cuncta ſequunt᷑ opes. At ſimul intonuit fugiũt nec noſcit vſqᷣ?. Agminibo comitũ qui modo cinctus erat. Et in ſecundo ð ponto idẽ poeta canit. Diligit᷑ nemo niſi cũ foꝛtuna ſecunda eſt. Et Eſopus fabula.xxviij.diett. Auliꝰamoꝛ durat: niſi fruc?ſeruet amoꝛẽ. Et fabula ſexageſimaſecund. „ MNam reſugit vilo turbine falſus amoꝛ. Duiu foꝛtuna tonat fugitiuos terret amicos. Quis amet ⁊ quis nò ſola pꝛocella docet. Et auctoꝛ libꝛi qui dicit᷑ facetus.c.vj.inqᷣt. NQNui fuerit felix multis venerat᷑ micis. Sed miler effectus ſolus ad ima cadit. Et Heinricus ſamarienſis canitt. CLui ʒepbirꝰ flabat multis venerabar amicis. Miüc oẽs aquilo turbine flante fugat. Non ſic dut eſt de veris amicis. Ait em Jacob beneuẽ tanus.c.xxxiiij.ſui libꝛi. Mutari neſcit imode/⸗ ratus amoꝛ.Et Martialis li.vndiq; ſuſcepto. c.vj. Neſcit amoꝛ vehemens:ad queq; pericula . enon cũ bonis.⁊ iſta ſola eſt vera amici⸗ tia. Hit em̃ Zulliꝰ in li.de amicitia. Uir⸗ tus amicitiã ⁊ gignit ⁊ cõtinet.Nec ſine virtute amicitia vllo pacto eſſe poteſt.⁊ iterum inquit. Hoc pꝛimũ ſentio niſi in bonis amicitiam eſſe nõ poſſe. Dicũt em̃ naturales:ꝙ qñ aurũ debet argento per malleationẽ incoꝛpoꝛari:opoꝛtet a trib pꝛecaueri ſq; a vento puluere ⁊ humoꝛe.qꝛ ſi aliquid iſtoꝝ ſe interponit perfecta vnio fieri nsõ poterit. Si igit᷑ aliqui volunt ꝑ amicitia iũ⸗ gli:opoꝛtet vt caueant ne inter eos ſit aliquis vẽ tus ſuperbie:vel puluis auaricie vel humoꝛ lu⸗ rurie. quia inter ſupbos auaros ⁊ luxurioſos vera amicitia eſſe nõ poteſt. Nlõ em̃ poteſt eẽ ali cui verus amicus qui ſibi eſt inimic. Juxta il⸗/ lud Eccli.xiiij. Qui ſibi eſt nequãꝗ cui alij bonꝰ St autẽ triplex amicitia. Pꝛima eſt bo⸗ V erit. Unde metrice dicit᷑. Qui ſibi nõ parat: mi⸗ hi vel tibi quõ parcet. Scdðᷣa amicitia eſt bono rum cũ malis ⁊ ecõuerſo.⁊ iſta bonis eſt pericu lola:qꝛ ex maloꝝ familiaritate aliquãdo coꝛrũ punt in vita:inquinant᷑ in cõſdientia:⁊ obfuſcã 9 tur in fama.De pꝛimo eſt textus in.c.ſepe.xxviij q.j.vbi dici᷑. Sepe maloꝝ cõſoꝛtia etia bonos coꝛrumpũt. Pecus em moꝛboſum inſict totũ gregẽ. ff. de aqua quoti.⁊ eſti.l.j.S.itẽ queritur.? de ſtatu mona.c.vlti.in pꝛin.⁊.xlv.di.c.ſed iüllud Et modicũ fermentũ totã maſſaʒ coꝛrũpit.j.ad Coꝝ.v.⁊ notat᷑.ff. de pac.l.ſi vnus.S.pactus.et xxxij. di. c. hoſpitiolũ.?. xxxij.q.v.c.nec ſolo.De hᷣ etiã dat exemplũ Chꝛyſo.ſupꝑ Mattheũ di. C quãdo vinũ miſcet᷑ aceto vinũ nõ coꝛrumpit a⸗ cetũ ſed acetũ vinũ.Acetũ autẽ dicunt᷑ mali:qͥa deũ in ſuis operibo exacerbãt:dicẽte pſalmiſta. Exacerbauerũt deũ excelſum. Uinũ vo dicunt᷑ boni qꝛ deũ letificant ꝑ bonã ↄſcientia ⁊ ꝓximũ edificant ꝑ bonaʒ fam:iuxta illud Judici. ix. Nũquid deſerere poſſumvinũ meũ qð letificat deũ ⁊ homines.Quãdo igit᷑ boni miſcent᷑ cum malis q;uis mali aliquãdo melioꝛent᷑: boni ta mẽ ſepe in vita coꝛrumpunt᷑. Coꝛrumpunt em̃ bonos moꝛes colloquia mala.j.ad Coꝝ.xv.De ſecundo etiã ponit exemplũ idẽ Chꝛyß. vbi ſup̃. Quia ſi admiſceat᷑ farina cũ luto farina nõ co⸗ inquinat lutũ ſed lutũ farinã. Boni aũt dicun tur farina:quia mola timoꝛis ⁊ amoꝛis ſe con/ terunt:⁊ ad candoꝛem coꝛ ſuum deducũt.iuxta illud Eſaie.xlvij. Tolle molã⁊ mole farinã:⁊ ſic ſuauẽ deo panẽ faciunt ꝑ mundãa ↄſcientis: iu⸗ xta illud Oſee.vij. Ephꝛaim facus eſt ſubcine⸗ ricus panis qui nõ reuerſat᷑. Cutũ aũt dicunt᷑ mali in cõſpectu dñi fetidi ⁊ imundi: ac pedibo demonũ còculcandi:⁊ in coacam infernalẽ pꝛo ijciendi.De quibo dicit dñs.ij. Regũ.xxij.⁊ ps. xvij. Ut lutũ plateaꝝ ðᷣlebo eos.Quũdo igitur boni miſcent᷑ cum malis:qᷓ;uis mali quãdoq; dealbent᷑:tamẽ boniſepe in ↄſcientia inquinan tur.iuxta illud Numeri.xx.Qui tetigerit imun dum:imundus erit.⁊ ps.xvij diat᷑. Cũ peruer⸗ ſo peruerteris. ? Plato in Thimeo arca finem ait. Si malis cõmiſcearis perdes hereditatem ⁊ intellectũ:⁊ Eccłi.xiij.dicit᷑. Qui cõmunicaue rit ſuꝑbo:induet ſuꝑbiam.Et Jacobo beneuen tanus.c.vij.ſui libꝛi canit. Qui iacet ĩ ſceno:nõ ſine ſoꝛde manet.De tercio autẽ ponit exemplũ Bꝛego. di.ꝙ ſi aux argẽto miſceat᷑: argenrũ ad auri daritatẽ aliqualit᷑ exurgit ſed auꝝ palleſat Auꝝ aũt dicunt᷑ viri ſanci fulgidi i fama ⁊ pꝛe cioſi in vita:iuxta illud Eccłi.l. Quaſi vas auri ſolidũ:oꝛnatum omni lapide pꝛecioſo. Argen⸗ tum vo dicunt᷑ mali qui tactu ſuo alios deni⸗ grant. De quibo dici Hiere.vj. Argentũ repꝛo⸗ bum vocate eos.Quãdo igit᷑ boni miſcent᷑ cuʒ malis q;uis mali videant᷑ lucere: tamẽ boni in fama palleſcũt: ? poteſt de eis dicCrenox. llij. Hore olor pumii milcop ilteni mals: Ctaten⸗ Gaommi Perole flamm inflomn potete löbora ſamer. nponlpo ſedenln Umirio⸗ s bc es Gbonrs pend⸗ ackden Wos tran Pübon nen / Cai ganran Ceckin mandete dosinne rwCn e ſenoſt or d Gein won ece cnil ſube hoie fflo deren bus n he iuinen mn horn engc ne Nracn hontg unhigti Fiquerr: Genniſtie 1 ante Cſolode⸗ Dnbeidcl ncerun; Nonnt lit Me ant,. Mmü ſodaan 1s Judi, muigölanie Mimlcntan Miorenk donin Cormmnpurai drde 1 irm dö Bontit dan ramons t ndeorarun nolefunnini 19ſacti us eſt ſuban nrüi aut dicnin und acpe mmnfemginn Regüm 10 Qicoige nul qodg muo MOuino magent imun orcafden beredien cömun Ncoba Netiſcnend on ampi ngmnd nn d lifamotp naſi on noſo. M, lios enin mian, min Vnßi Foliũ Quomodo obſcuratũ eſt aurum: mutatus eſt coloꝛ optimus. Conuerſans enim cũ malis re/ putat᷑ malus.Dicũt nãq; homines:ꝙ omne ſi⸗ mile appetit ſibi ſimile.viij.Echi.c.iij.? vt ait Te congregant᷑. Aliquãdo tamẽ accidit ꝙ boni cũ malis miſcent᷑:?⁊ tamẽ nec boni malos ↄuertũt nec mali bonos coꝛrumpunt.Quod per tria ex empla videri poteſt. Uinũ enim eſt cũ fece: ⁊ ta/ men fex nec aufert vino ſuam dulcedinẽ nec vi⸗ num feci ſus acetudinẽ. Similiter roſe moꝛant cum ſpinis:⁊ tamẽ nec ſpine auferunt roſis qͥn redoleant:nec roſe ſpinis quin pungãt.Simili ter auꝝ quãdoq; occultat᷑ a luto:⁊ tamẽ lutum nõ aufert auro ſuũ valoꝛẽ:nec aurũ luto ſuam vilitatẽ.Et ſimiliter quãdoq; boni moꝛãtur cũ malis:⁊ camẽ mali nõ auferunt bonis ſuã ſan⸗ ctitatẽ:nec boni malis ſuam iniquitatc. Ter⸗ cia amicitia eſt maloꝝ cũ malis.⁊ iſta eſt nimis periculoſa. Mali em̃ ſunt igne cõcupiſcẽtie in/⸗ Hammati:et ideo inſimul cõuerſando ampiius inflammant᷑.iuxta ũlud Pꝛouer.vj.Nunquid poteſt quis abſcõdere ignem in ſinu ſuo vt nõ cõburant᷑ veſtimẽra eius. Itẽ ſunt luto auaricie infecti:⁊ ideo ampliꝰ inuicẽ inficdunt᷑.De qͥ luto exponi poteſt illud Abacuc.ij. Aggrauat cõtra ſe denſum lutũ. Item ſunt pice ſuperbie inqui⸗ nati:⁊ ideo amplius mutuo inqnant᷑.iuxta il⸗ lud Eccłi.xiij. Qui tetigerit picẽ inquinabit᷑ ab eęea. Sed dimiſſa hac diabolica maloꝝ amicitia queratis eſſe boni:⁊ cũ bonis amicitiã contra/ here. Ait enim Philo.viij. Ethicoꝝ.c.iij. Perfe⸗ cta girbonor ainlcri⸗ 2 ſᷣm virtutẽ ſimilium.⁊ Tullius.iij.lib.de offi.c.xxvij.inquit.Omniuʒ ſocietatũ nulla pꝛeſtantioꝛ:nulla firmioꝛ qᷓ; cũ viri boni moꝛibo ſimiles ſunt familiaritate con iuncti. Airca pꝛedicta autẽ de dilectione pximi eſt ſciendũ ꝙ Augu.in li.l.Omeliaꝝ dicit ꝙ re⸗ peritur quadruplex dilectio. Una eſt carnalis que eſt inter virũ ⁊ vxoꝛẽ.Et iſta licet ſit licita ta men de ſe nõ eſt meritoꝛia:qꝛ in bꝛutis animali bus inuenit᷑. Unde inquit Augu.vbi.S. Paſſe res cõiugia habent:nidos faciũt:oua cõfouent ⁊ pullos nutriunt.Quãuis aũt iſta dilectio de — ſe nõ ſit meritoꝛia:põt tamẽ fieri meritoꝛia qn⸗ do vir diligit vxoꝛẽ quia bona eſt:vł vt bona ſit tunc em̃ nõ diligit vxoꝛẽ vt vxoꝛẽ:ſed deum dili git in vxoꝛe.iuxta illud ad Ephe.v. Cliri diligite vxoꝛes veſtras:ſicut xpᷣs eccciam. Secũda di/⸗ lecctio eſt naturalis qua pater diligit filiũ: ⁊ iſta enã licet ſit licita tamẽ deſe nõ eſt meritoꝛia.VInñ ſubdit Augu. Pꝛo magno laudaturus ſum in hoie qð video in tigride:ſerpentes ⁊ lupi amãt filios ſuos:nõ eſt laudãdus qui amat filios:ſʒ deteſtãdus qui nõ amat.Si filios amas ſerpẽ tibus compararis:ſi nõ amas a ſerpentibo vin⸗ cer. Poteſt autẽ hec dilectio fieri meritoꝛia q̃n⸗ do pater diligit filiũ quia bonus eſt:vel vt bo⸗ nusſit:tũcenim nõ diligit filiũ vr filiũ ſed dili/ git deu in filio:ſeruas illud Apoſtoli ac Ephe. v. Uos patres nolite ad iracundiã puocare fill N mMite. vi. Er. . os veſtros:ſed educate illos in diſciplina ⁊ ti⸗ rentius. Pares cũ paribo veteri ꝓpuerbio facle moꝛe dni. Tercia eſt dilectio ſocialis que con⸗ trabhitur ex conſuetudine cohabitandi:collodun di:⁊ cõuerſandi.Et iſta quoq; licet ſit licira ra, men nõ eſt meritoꝛia qꝛ eſt etiã inter animalia. Unge ſubdit Augu. Duo equi manducãt inſi⸗ mul. deſiderãt ſe videre ad aliam diem: pꝛecedit vnus:feſtinat alter:vix regit᷑ a ſeſſoꝛe: ⁊ tamdiu impetu ſuo ſe ꝓuocat donec ad amicũ ꝑueniat. Cũq; puenerit quaſi in loco ſuo reqᷣeſcit. Qus⸗ uis autẽ iſta dilectio de ſe nõ ſit meritoꝛia tamẽ poteſt fieri meritoꝛia quãdo quis diligit ſocuz quia bonus eſt:vel vt bonus ſit. cũc em̃ eũ non dliligit vt ſocium:ſed in eo diligit deum. ⁊ talis dilectio ſicut ⁊ pꝛecedẽtes hoc modo reduaitur ad pꝛeceptũ de dilectione ꝓximi. De tali autem amicovici᷑ Ecclłi.vj.Amicꝰ fidelis medicamẽ⸗ tum vite ⁊ imoꝛtalitatis:qui metuũt dominuʒ inueniuntullũ. Quarta dilectio eſt ratõis qua quis diligit aliquẽ pꝛopter fidẽ ⁊ veritatẽ ac bo nitatẽ.⁊ iſta nõ poteſt eſſe inter animalia que ra tione carẽt:⁊ eſt valde meritoꝛia.De qua dilecti one inquit Zuilius lib.j.de natura deoꝛũ. Ni⸗ hil eſt virtute amabilius:nihil qð magis allici⸗ at ad diligendũ.cũ pꝛopter veritatẽ ⁊ pꝛobitatẽ etiã quos nunq; vidimus duigamus.Et iterũ alt. Thta eſt vis ꝓbitatis vt eam eciã in his q̊s nunq; vidimus vel quod maius eſt in hoſte ii ligamus. Pars quinta huiꝰſermonis de charitac cof? gnoſcibilitate. ggEE Ro expeditione huius partis queri/ p tur.nunquid homo poſſit ſcire ⁊ co⸗ gnoſcere quãdo eſt in charitate. Ec re ſpondet Alexã.de ales.in.iij.parte ſũ/ me in tractatu de gratia ⁊ Tho.in.j.ſcripto. di. xvij.ar.j.q.iij.⁊ in.iij.di.xxiij.ar.ij.⁊.j.ij.q.cxiij.⁊ ſanctus Bonauen..in.j.di.xvij.ar.j.q.iij.?⁊ Ri⸗ char.ea.di.ar.j.q.v.EX aliquid poſſumꝰ cogno ſcere tripliciter.ſcilicet certitudinaliter: reuelabi liter ⁊ coniecturaliter. Pꝛimo poſſumꝰaliquid ſcire certitudinaliter:ſicut illud cuiꝰſpecies ſen⸗ titur in ſenſu aut intellectu ſᷣm ꝙ ait Philoſo⸗ phus.j.Poſterioꝛũ.Scire eſt rem per cauſam cognoſcere:⁊ quoniam illius eſt cauſa:⁊ aliter nõ poteſt ſe habere:⁊.j.ac.ij. Mecha. Lũc vnũ quodq; arbitramur cum cauſas eius vſq; ad elementa cognoſcimus.Et.vij.Mectha.idẽ ait. qꝙ; nõ habemꝰſcientia niſi per magis nota.Et.j. Mecha.iterũ dicit. Ad intelligendũ innata eſt nobis via ꝑ ſenſus.t in.iij.de anima.Nihil eſt in intellectu quin pꝛius fuerit in ſenſu. Iſto er⸗ go modo nõ poteſt cognoſci charitas:quod p⸗ batur ſic ſᷣm Areſtotelẽ. in.ij. Mecha. Intelle⸗/ ctus noſter ad ea que ſũt maniteſtiſſima in na⸗ turag ſe habet ſicut ocłs noctue ad radios ſolis. Et ideo ſicut lupꝰ neſciret diſtinguere inter lu⸗ mẽ diei:flãme:⁊ lune:ita intellecꝰ noſter hebes ad ſpũalia neſcit diſcernere int᷑ lumẽ gratie gra⸗ tis date ⁊ gratũ faciètis.Cũ ergo ſ m theo. ſit qͥ⸗ dam amoꝛ naturalis acquiſitꝰ ⁊ alter infuſus a deo in aia vt ſit ꝑfecta:et hic amoꝛ eſt charitas cũ homo nõ poſſit ſcire ex certa ſcietia vtrũ dui⸗ gat deü amoꝛe naturali quo quilibet diligit be/⸗ nefactoꝛẽ ſuũ:ſicut etiã faciũt bꝛuta aialia:vł ac quiſito aut ꝑfecto charitatis:qui cauſat᷑ a deo⁊ ab eo ꝓcedit:qui ꝓpter ſui excellentiaʒ eſt nobis ignotus:qꝛ lucẽ habitat inacceſſibilẽ.j.ad Thi. vlti.cõcludit᷑ꝙ de lege cõmuni nõ poſſumꝰſcire certitudinaliter ⁊ ſcetifice qñ in nobis eſt chari tas.Et hoc eſt qðᷣ Apls ait.j.ad Coꝝ.iiij. Nihil mihi ↄſcius ſum:tñ in hoc iuſtificatꝰnõ ſum. et Eccłi.ix.inqᷣt Salomon.Sũt iuſti atq; ſapien/ tes ⁊ oꝑa eoꝝ in manu dei.⁊ tñ nemo ſcit vtruʒ amoꝛe an odio dignus ſit:ſed oĩa in futurũ re⸗ ſeruant᷑ incerta.Et Luce.x.dixit dñs diſãpulis Neminẽ ꝑ viã ſalutaueritis.id eſt ſᷣm Nicolauʒ de lyraneminẽ in hoc mundo ſaluũ eſſe dixeri⸗ tis. Uñ ibi inqͥt Glo.De lege cõmuni nilłs via⸗ toꝛ põt ſaire certitudinẽ ſue ſalutis. Ecuũdo poſſumꝰ aliqͥd ſcire reuelabilit᷑: s ſcqʒ ꝑ dei reuelationẽ:⁊ h̊ mõ ſciuit Pau lus ſe eſſe ĩ charitate qñ dixit ad Roma. viij. Certꝰſum qꝛ neq; moꝛs neq; vita ⁊c. pote⸗ rit me ſeparare a charitate dei.Et hoc idẽ fuit re⸗ uelatũ beato Frãciſco:de quo canit eccłia.Qua drans quoq; nouiſſimus culpaꝝ ſibi celitꝰ di⸗ mitti reuelaerrk. B Ercio poſſumꝰaliqͥd ſciræ ↄiecturaliter. t Siẽ eſt cognitio de aia.De q̃ ait Philo ſophꝰin.ij.de aĩa.Aia nr̃a videt᷑ cogno⸗ ſcibilis ꝑ ſenſum ⁊ motũ:⁊ hoc mõ quis põt ꝑ circũſtantias:ſigna ⁊ ↄiecuras cognoſcere vel meliꝰopinari ſe eſſe in charitate. Signa aũt ſũt duodeci. Pꝛimũ dicit᷑ affectõis: qñ quis affe⸗/ ccat moꝛi ꝓ xpᷣo. Ipᷣe em̃ ait Johan.xv. Maio⸗ rem hac dilectionẽ nemo habet vt aiam ſuã po/ nat quis ꝓ amicis ſuis. De hoc Oꝛigenes ſuꝑ Cant.ait.Uolũtas patiẽdi pꝛobat qꝛ veraciter amat:⁊ tãto erit altioꝛ amoꝛ quãto volũtas pa tiendi ꝓ xpᷣo fuerit paratioꝛ.hec ille.Ueraciter g̊ deũ amãt qͥ ꝓ eiꝰamoꝛe ſaluti ſue nõ parcunt:⁊ moꝛtẽ coꝛꝑis libẽter excipiũt.de pe.di.ij. S. chari tas. Scom ſignũ ðᷣꝛ ſubuẽtiõis. ſ.neceſſitateʒ patiẽtibo ꝓ amoꝛe xpᷣi cũ affectu pietat.De quo Nꝛigenes vbi.S. ait. In exhibitiõe pietat ꝓbat quis magnitudinẽ amoꝛis. XE — . Erñrclũ ð anhelatõis.id eſt qñ quis ex ve t? bemẽtia amoꝛis ad xpᷣm cupit moꝛi vt Ccũ eo ↄiungat᷑.dicẽs cũ Paulo ad Phi lip.j. Cupio diſt. olui ⁊ eſſe cũ xpᷣo.⁊ rogans deũ ac dicẽs cum ꝓpheta ps.cxlj. Educ de cuſtodia aiam meã ad cofitendũ nomint tuo. Me erxpe⸗ ctãt iuſti donec retribuas mihi.Ad pᷣdictã autẽ cõlecturã facit qð ait Oꝛego.in omelia penteco⸗ ſten dicẽs. Qui integra mete deũ deſiderat:pꝛo⸗ fecto iam habet què amat. Quartũ ſignũ dici᷑ contemptiõis.ſ.tẽpoꝛaliũ amoꝛe xpᷣi ſicut facie⸗ bat Paulus dicẽſ ad Phili.iij. Ola arbitratus ſum vt ſtercoꝛa: vt xpᷣm lucrifacerẽ. Quanto em coꝛpoꝛa habẽt minus de materia:tãto ſunt leui oꝛa ⁊ magis ſurſum tendẽtia.ij.de celo ⁊ mun⸗ do.Cum igitur pondus anime ſit amoꝛ vt in⸗ quit Augu.in.xj.de ciuitate dei.ideo quãto ma gis quis terrena appetit:tanto minus in deum per charitatẽ tendit.Et econtra. Unde Augu.in x. Cõfeſſionũ ait. Perfecta charitas eſt vbi nul⸗ la eſt cupiditas. Amoꝛ enim dei omnẽ cupidita 72 tem cõſumit.de pe.di.ij.c.ſi ſermo. Uintũ ſignum dicitur deſpectionis ſq; q ꝓꝓpinquoꝝ ⁊ amicoꝝ ſeculi aduerſantia nobis ĩ amoꝛe dei:qui inquit Luc.xiiij. Si quis venit ad me ⁊ nõ odit patrẽ ſuũ ⁊ ma trem ⁊ filios ⁊ fratres ⁊ ſoꝛoꝛes:adhuc autem⁊ animã ſuã nõ poteſt meus eſſe diſcpulus. Un Gꝛego. dicit oſtẽdens qualiter hoc pᷣceptũ intel ligi debet. Quos ꝓximos nouimus diligamꝰ: ⁊ quos aduerſarios in via dei patimur odien⸗ do ⁊ fugiendo neſcamus.Quaſi em̃ per odiuʒ diligit᷑ qui carnaliter ſapiens dũ pꝛaua nobᷣ in⸗ gerit nõ audit᷑. Augu.quoq; in lib.i. Omeliarũ Omelia.xxxv.oſtendit hoc ſignũ ꝑfecte charita ⸗ tis dicens. Amandus eſt deus ita vt ſi fieri põt noſipſos obliuiſcamur: ſic ꝙ dicere valeamus cũ Paulo ad Gala.ij.Uiuo aũt iam nõ ego vi uit vero in me xpᷣs ſq per amoꝛẽ. Sextũ ſignũ dicit᷑ aggreſſionis. Charitas em̃ fact homineʒ aggredi ⁊ intrare quecũq; ardua ꝓ dei amoꝛe ſi ne timoꝛe.Quia vt dicitur Cant.viij. Foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio:⁊ aque multe.ſ.tribulationuʒ nõ potuerũt extinguere charitateʒ.nec flumina ſcʒ aduerſitatum ⁊ tẽptationũ obꝛuẽt illã.Unð hꝛyb.ſuꝑ Matthᷣ.inqᷣt. Qui deũ ꝑfecte amat: timoꝛẽ ſue carnis a ſe funditus euellit. Tuncg̊ ſignũ eſt ꝙ deũ amamꝰ:qñ oia ardua ⁊ diffic⸗ liaꝓ eius amoꝛe ꝑficimus.de pe.di.ij.c. Ergo EF SEEyptimũ 8 xrimi ⁊ cõpaſſionis in eius malis.Sole mus em dilectoꝝ noſtroꝝ amicos dili/ gere:⁊ de coꝝ bonis gaudere:⁊ econtra de eoꝛũ aduerſitatibo ↄtriſtari.Et ideo ſi hocerga bomi nes dei creaturas ab eo dilectas facimꝰ:ſignuʒ eſt ꝙ deũ diligimus. Per cõtranũ aũt eſt:ſi ecõ trario faciamus.Unde Augu.ad Hypponen⸗ ſes ait.Qui nõ dolet de malo ꝓximi nõ eſt in eo charitas chꝛiſti. §S Ctauũ ſignum dicit᷑ executionis ſqʒ; di⸗ o uinoꝝ mãdatoꝝ. ſᷣm em Philoſophũ ij.Ethicoꝛum.UVirtus eſt habitus men tis bonus qui habentem perficit: ?⁊ opus eius ſignũ dicit dilectiõis ſallicet p⸗ ponure urolaſe calctaot. ſempoe hor ſchpellua ſutten ſockaet⸗ musrdi igepbo⸗ funtſn ſſolufi los⸗ A⸗ lauoeem. ſoluoroꝛ gloſeens⸗ lsctait tedenga witare. deimpes Fobän mädan⸗ nodilea Ntgult⸗ gaco Nuodenre ertſpone gurſin ooaraten nock K Cinſuoy Gmmenit Cchnd No Carte manc. ſlnſi — –—w 1 — aeZo ſprcir ſco A Adbont usck coni mohe ettli miͤce düge moꝛt itane delee⸗ lng ſebo⸗ Ulni Aäicn nkiapen dcſcrn ſlari emne ridſantig dectotn onnialnin Necionss Wladuetan tun ri luürd Acuen: Mapolus, Di H nus dllgan mmor otn; lanocrodi; uua nobin;, dl. Omelioani gtraechanr/ Vſifienpi Wewlaamus ude Seilgni at dommng pdaiamoreſ rii. Forsch mbolanoro; Verfomine mälli.On mr amat: t. Luncg tuar difia/ iicEol is ſali, mals ol mics di⸗ nena decon c/Rẽ bomt uns ſnn zütcſt ſich Dyponan ins an⸗ onisſod biolri bins pvs ls Foliũ bonũ reddit. Sed vt idẽ phᷣs ait.ij. Phiſi. Na⸗ turalia ſemꝑ agũt neceſſario. Ns ignis ſemper calefacit. Sol ſemꝑ illuminat:⁊ mel dulcedinẽ ſemꝑ guſtantibo eũ reddit. Si ergo virtꝰeſt ha⸗ bitus mẽtis bonus:tũc ineſſe cognoſciquãdo impellit ad actũ.Qui em̃ habet habitũ piecatis ĩ coꝛde vidẽs alioꝝ calamitatẽ eis cõpatit᷑ Cuiꝰ rõ eſt qꝛ ſᷣm ph̊m.vij.Ethi.⁊.vij. Phiſico.Vir⸗ tus eſt diſpoſitio ꝑfecti ad optimuʒ. Et.ij.Ethi. idẽ pvᷣus dicit.ꝙ ad ꝑfectionẽ virtutis tria reqͥ/ runt᷑:ſcire:velle:⁊ operari.⁊.x.Ethi.iterum ait. Nõ ſufficit virtutes ſcire niſi quis operet᷑ pᷣm i⸗ las.Lũ ergo vt inquit Areſt.j. Phili.⁊.xj. Me⸗ thap. Oꝑatio faciat cognoſci foꝛmã. Cũq; opꝰ laudet magiſtrũ: vt notat᷑ ĩ phemio iſtitutionũ ⁊ ſaluatoꝛ dicat Match.vij.Ex operibo eoꝝ co/ gnoſcetis eos: patet ꝙ ſignum potiſſimũ virtu tis eſt cũ hõ libẽter ⁊ gaudioſe exequit᷑ volunta tẽ dei:ꝑ eius mandatoꝝ impletionẽ. O ſi ĩfir⸗ mitate vel alio impedimẽto nõ poteſt:plurimũ de impedimẽto dolet:exequiq; deſiderat. Nam Johãnis. xiiij.dici᷑ a dño. Si quis diligit me mãdata mea ſeruabit.Ubi Gꝛego.ait.Pꝛoba⸗ tio dilectiõis exhibitio eſt operis.Qui ergo non exequit᷑ dei mãdata nõ eſt in charitate.UVnuſqͥſ q; ergo cõſideret ſi vere deũ amat:nec ſibi tamẽ ꝑſuadeat quicqͥd ſibi animꝰſine oꝑis atteſtatio ne reſpondeat.De dilectione cõditoꝛis:mẽs:lin gua ⁊ vita requirat᷑. Nunq; ẽ amoꝛ dei ocioſus operat᷑ em̃ magna ſi ẽ:ſi aũt oꝑari renuit:amoꝛ nõ eſt.Et iteꝝ ibidẽ ait.Oeũ ꝓfecto nõ diligit: q ci in ſua voiutate cõtradicit. Interroget vnuſqͥſ q; mentẽ ſuã:⁊ videat ſi voluntatis feruoꝛẽ vbi eſt charitas tm̃ habeat ꝙ paratus ſic q;Stum in ipſo eſt dei exequivoluntatẽ.Et tunc dicat quia charitatẽ habet. Et poſſit cũ ꝓpheta dicere. Uiaʒ mandatoꝝ tuoꝝ cucurri cũ dilataſti coꝛ meum ſq; infuſione charitatlis. BB Onũ ſignũ dicit᷑ directiõis ſq; intentio⸗ n nis.Oia em̃ iuſte denominant᷑ a fine.ij. de aia. Et finis imponit nomen operi vt ait Ambꝛo.in li.de officijs.Et oĩis motus trahit ſpeciẽ ⁊ determiationẽ a termio ad quẽ.v. Phi⸗ ſico.Qui ergo nõ ſolũ bona exercet opera:ſʒ oia dqd bonũ finẽ dirigit:hic charitatẽ habere credẽ/ dus eſt. Ut em̃ ait Tho.ij.ij.q.iij.ar.ij. Ad ꝑfe⸗ ctionẽ vircutis requirit᷑ potentia vtpura volun tas:habitus:puta charitas:actus de ſe bonus et vtilis ⁊ vltimꝰfinis.ſ.vt fiat ad implenda dei mãdata:⁊ exequendã eius voluntatẽ:ac ↄſeq̃n dũ eternũ pꝛemiũ:nõ timoꝛe ſeruili ac foꝛmidie moꝛtis vel penaꝝ:vel ꝓpter humanã cõplacen⸗ tiaʒ vel laudẽ:qꝛ tũc nõ ꝓcederet ab habitu cha ritatis.Si aut faciamꝰoia oꝑa noſtra ꝓ amoꝛe del:⁊ ↄſtituamus finẽ noſtrũ in deo qui eſt cha ritas.poterimus credere nos eſſe in charitate et eſſe bonos.Cuiꝰ em̃ finis bonꝰ ipᷣm quoq; bo num.iij.Lopicoꝝ.Et hoc eſt qð inquit Paulꝰ XXXVII ij. ad Copꝝ. v. Charitas xp̃i veget nos vt omnia ad dei gliam faciaamus. Ecimũ ſignum dicit᷑ purgationis.ſ.con d ſcientie ab omni labe pcci. Nihil em ob⸗ ſtat charitati niſi peccatum:qð directe ei oſponit᷑ ſm Scotũ Richar.?⁊ Bonauẽ.in.j.di. xvij.? Tho.ij.ij.q.xxxij.ar.iij. Cũ ergo cõtraria mutuo ſe expellãt.x. Metha.⁊ vnũ ſuccedat al⸗ teri.c.cũ renunciat᷑. xxxij.q.j.ſequit᷑ ꝙ vbi eſt re⸗ lectum peccatũ a cõſcientia:in illaʒ intrat chari⸗ tas. Et q;uis nemo poſſit ſerre de cõmuni lege ſe eſſe ſine peccato:iuxta illud Pꝛouer.xx.Quis poteſt dicere:mundũ eſt coꝛ meũ:purus ſuma peccato.Et Job.ix.Si iuſtus fuero:⁊ hocipſuʒ ignoꝛabit anima mea.Tamẽ quãdo quis fecit qð potuit inquirẽdo peccata ⁊ per cõfeſſionẽ et ſatiſfactionẽ purgando: poteſt credere ſeeſſe in charitate quado nullũ habet remoꝛſum conſa entie de moꝛtali peccato. Ut inquit Tho.in.iiij. di. ix. Eigõ dz gaudere:iuxta illð.ij.Coꝝ.j.Glo⸗ ria no ſtra hec eſt teſtimoniũ conſcientie noſtre. Et ps.iiij.canit Dauid. Signatum eſt ſuꝑ nos lumen vultus tui domine:dediſti leticiã in cor⸗ Ndecimũ ſignũ dict᷑ diſpoſitionis:q̃n/ v do quis ſic de omniby peccatis moꝛtali bus dolet:ꝙ habet firmũ ꝓpoſitum nũ⸗ qᷓ; cõmittendi aliquod moꝛtale pctm̃:⁊ illud in abo minationẽ habet:⁊ nõ ſolum ſuũ ſed etiam alienũ ꝓpter dei offenſam. Qui em̃ aliqueʒ dili⸗ git: dolet ꝙ eum offenderit ⁊ contriſtatur quan do videt ab aliquo ei iiuriã fieri.Et ideo habẽs zelum de dei honoꝛe:⁊ diſplicentiã de eius offẽè/ ſione poteſt credere ſe eſſe in charitate: ⁊ habere ſpiritũſanctũ ſicut Dauid qui dicebat ĩ pẽ.Ui⸗ di pꝛeuaricantes ⁊ tabeſcebã quia eloquia tua nõ cuſtodierunt. . 44 Uodecimũ ſignũ dicit᷑ delectatiõis. OQñ d quis delectat᷑ pꝛimo cogitare libenter ð deo. Dicit enim dñs Matth. vj. vbi eſt theſaurus tuus:ibi ⁊ coꝛ tuũ erit. Ideo Bern.i⸗ ſuis meditatõibo hoꝛtat᷑ di. Cogita de ðᷣo qͥcqd melius potes ⁊ de te quicqͥd deteriꝰvales.Om⸗ ne em̃ tempus in quo de deo nõ cogitas hoc te cõputa perdidiſſe. Secũdo ſi deleccatur audire verbũ dei. Nã libenter audimus loq de dilecto nr̃o. Jõ dicebat dñs iudeis Johan.viij.Qui ex deo eſt:verba dei audit:ꝓpterea vos nõ auditis qꝛ ex deo nõ eſtis.Tercio ſi delectat᷑ loqᷣ de deo UVnuſqͥſq; em̃ libẽter loquit᷑ de dileco ſuo:⁊ nõ poteſt amoꝛẽ ſuũ in ſecreto pectoꝛis ſui occulta re. VUnde in vulgari ꝓuerbio dicit᷑. Amoꝛ ⁊ tuſ⸗ ſis celari nequeùt. Ea ꝓpter ſuꝑ epiſtolã ad Ro. Chꝛyſoſt.ait. A mantium mos eſt vt amoꝛq; ſu⸗ um tacere nequeant:ſed neceſſarijs ⁊ charis ſu⸗/ is efferant et pꝛodant:flammaſq; ſuas intra p- ctus ſuum cohibere non poſſint. Enarrant fre⸗ quentius vt ipſa aſſiduitate narrandi ſolacei⸗. Bermo um amoꝛis ſui captent:⁊ refrigeria imenſe dile cciõis aſſumãt.hec ille. Sed ſi vis o popule mi clarius ſcire:vtrũ ſis in charitate:ↄſidera ſi in te ſunt ille q̃litates qᷓs vera charitas habere debet Inquit em Paulꝰ.j.ad Coꝝ.xiij.Charitas pa⸗ tiens eſt benigna eſt:chanitas nõ emulat᷑: nõ a⸗ git ꝑperã.id eſt ꝑuerſe:nõ inflat᷑: nõ eſt ambitio ſa:nõ querit que ſua ſunt:nõ irritat᷑: nõ cogitat malũ:nõ gaudet ſuꝑ iniquitate:cõgaudet autẽ veritati:omnia ſuffert:oia credit:oia ſperat: oia ſuſtinet. Charitas nunq; excidit. Quas cõditio nes charitatis ſi habueriq:cũ alijs ſancc intro⸗ ducemini ad nuptias eterni reg. Qui eſt bene/ dictus in ſecłla ſeculoꝝ Amen. nitentiã. Sermo ſextus. Panimo con trito⁊ ſpiritu humilitatis ſiſcipia i meur Dan.iij. ⁊ in epłla occurrenc ferie. Recitat hodierna die ſccã mr eccleſia hiſtoꝛiã ↄuerſiõis Marie maggalene. De qua loquẽs beatꝰ Gꝛegoꝛiꝰ in omelia occurrenti inquit.Cogitãti mihi de marie penitẽtia flere magis libet qᷓ; ali⸗ quid dicere.Cuiꝰem vel ſaxeũ pectꝰ ille huiꝰpec catricis lachꝛyme ad exemplũ penitẽdi nõ emol liunt.Cõſiderauit nãq; qð fect:⁊ noluit mode⸗ rari quid faceret. Suꝑ ↄuiuãtes ĩgreſſa eſt:nõ iuſſa venit:inter epulas lachꝛymas o btulit.Di⸗ ſcite quo doloꝛe ardet q̃ flere etiaʒ inter epulas non erubeſcit: hec ille. Sciebat em̃ hec peccatrix verãa eſſe ſpũſſcti ſentẽtiã ꝑ os Dauid ꝓphete di⸗ centis.ps.xxxiij. Juxta eſt dñs his qͥ tribulato ſunt coꝛde:⁊ humiles ſpũ ſaluabit.Quapꝛopt᷑ vt qui in malis ſecuti ſunt hãc peccatricẽ:illam in cõuerſiõe comitent᷑. In pᷣſenti ſermone ꝑtra⸗ ctabimus de q̃ttuoꝛ inducentib ad ꝑagendaʒ denne. Paumi dick peccatimallanum⸗ Sez/ cũdũ dicit᷑ diuerſa vocatio. Terciũ imenſa fru⸗ ctificatio. Quartũ ↄtinua habilitatio. Pars pꝛia de pcti malignitate quaʒ euitare volẽtes debẽt ad penitentiã cöuertt. VUanta ſit pccĩ malignitas apparet ex ꝗq daäno qðò toti generi humono intulit peccatũ pꝛimoꝝ parẽtũ.Cũ em̃ creaſ⸗ ſet deus hoiem in agro Damaſceno: vt dicit magiſter in hiſtoꝛia ſcolaſtica:poſuit eũ in paradiſo voluptatis.vt habet᷑ Geñ.ij.ð quo loco ameniſſimo inquit Damaſcenus.ili.ij. Pa radiſus in oꝛiẽte poſitus eſt:omni terra excelſi⸗ oꝛ:tẽperato ⁊ tenuiſſimo:ac puriſſimo aere ful⸗ gens:plãtis ſemper floꝛidis comatꝰ:bono odo re plenus:lumineq; repletus.Quõ aũt ſtetiſſe⸗ mus in paradiſo terreſtri oñdit Iſidoꝛus in li. de trinitate:quẽ refert magiſter in.ij.di.xix.dicẽſ Si hõ in paradiſo innocentervixiſſet.nec ignis Feria quinta de ↄuerſione peccatoꝛis ad pe/ V eum vꝛeret:nec aqua mergeret: nec aeris abſen/ tia ſuffocaret:nec oia que nocent moꝛtalibo im/ pedirẽt.Et Aug.iĩ.xiiij.de ciuita. dei.c.xxvj.ait. Uiuebat itaq; hõ in paradiſo ſicut volebat: qð deus iuſſerat:viuebat fruẽs deo.Ex q̊ bono bo nus erat:viuebat ſine vlla egeſtate ſemꝑ ita vi⸗ uere habẽs in poteſtate.Cibo aderat ne eſuriret: potus ne ſitiret:lignũ vite ne illũ ſenecta diſſol⸗ ueret.Nihil coꝛruptiõis in coꝛpoꝛe vel ex coꝛꝑe vllas moleſtias:vllis eiꝰ ſenſibo ingerebat.ſlul lus internꝰmoꝛbo nullus ictus metuebat᷑ extri⸗ ſecus.Sũma in coꝛꝑe ſanitas erat:in aio tran/ quullitas.Et ſicut in ꝑadiſo nullꝰ eſtus aut fri⸗ gus:ſic in eius habitatõe nulla ex cupiditate vł timoꝛe accidebat bone volũtatis offenſio: nihil omnino ctriſte:nihil aderat inaniter letũ:gaudi⸗ umveꝝ ꝑpetuabat᷑ ex deo:in quẽ flagrabat cha ritas ex coꝛde puro ⁊ ↄſciẽtia bona ⁊ fide nõ fi⸗ cta:atq; inter ſe ↄiuguʒ ex honeſto amoꝛe ſocie⸗ tas:ↄcoꝛs mẽtis coꝛꝑiſq; vigilia:⁊ mãdati ſine laboꝛe cuſtodia:nõ laſſitudo fatigabat ocioſũ: nõ ſomnus pᷣmebat inuitũ ⁊c.Et in eodẽ li.etiã diat.ibi aeris puritas ⁊ ſerenitas aderat:ibi hu mus ſpõte ſuos fructꝰgignebat:ibi aialia ⁊ vo lucres celi homi deo obediẽti obediebꝛt. N CT ſi diceretur ꝙ GBeñ.ij. ſcriptum eſt. ꝙ edeꝰ*poſuit hoĩem in paradiſo vt oꝑaret᷑ Rñdet idẽ Augu.ſuꝑ Geñ.ꝙ oꝑatio il⸗ la nõ erat laboꝛioſa:nec tedioſa:ſed ſolatioſa et delectabilis:qualis nũc eſſe ſolet in his qͥ plan⸗ tulas quaſdã irrigãt aut floꝛes colligunt.ODicit quoq; Aug.in li.queſtionũ noui ⁊ veteris teſta menti. Deꝰ hoĩem fecit:vt q;diu nõ peccare:im/ motꝛtalitate vigeret. Et in.xiij.ð ciuitate dei.c.iij. iterũ inquit.Fatendũ eſt ðᷣmos hoies ita fuiſſe inſtitutos:vt ſi nõ peccaſſent:nullũ genus moꝛ tis experirent᷑. Et dicũt doctoꝛes ſuꝑ Geñ.ij.c. ꝓppoſtq; hõ fuiſſet in tam felici ſtatu in paradi / ſo terreſtri illo tꝑe quo placuiſſet diuie bonita-⸗ ti:poſtea in coꝛꝑe ⁊ aia gloꝛioſus ad patriã cele ſtem trãſlatꝰ fuiſſet.Et idẽ ponit męr in.ij.ſen⸗ tentiaꝝ.di.xx.O maledictũ peccatũ:tu fuiſti il⸗ lud qð hoĩem a ſtatu innocetie oꝛiginalis:⁊ ab oĩb pᷣdictis bonis deieciſti. Ita ꝙ venificatum eſt illud Job.xiij. Hõ natꝰ de mliere: bꝛeui vi⸗ uẽs tꝑe repletur młtis miſerijs:qui quaſi flos egredit᷑ ⁊ ↄterit᷑: ⁊ fugitvelut vmbꝛa:⁊ nunq; in eodẽ ſtatu ꝑmanet.Et iõ hec malignitas dicit᷑ ð O lectionis. S Eñcuũda appellat᷑ occiſiõis.Triplicẽ enim s8. moꝛtẽ nobᷣ intulit ⁊ infert maledictum pctm̃ Pꝛima eſt moꝛs coꝛꝑis quõ ꝓpter peccatũ oꝛiginale incurrit totũ genꝰ humanuʒ: luxta illð ad Roma.v. Per vnũ hoĩem peccatũ intrauit in mũdũ:⁊ ꝑ peccatũ moꝛs.O diaboli cum peccatũ ꝓpter te abbꝛeuiat᷑ vita hominis:⁊ moꝛs accelerat᷑. Sicut poma marcida de arbo⸗ re cadũt anteqᷓ; maturent᷑. Uñ Job.xij.dictur. deſcid ſceden werſiſt lecyt latede Enamiec Cnrnoni la volchrg e pif Garrntin iſnendi, on d ao⸗ ngerchuft emauchign n n dun bckusmn, arapictun nürlai iſagndarc wna: ſc i ckoamartſoet lunmäcenin ngadar oddin EGmncceln ai sadanebib biaialue p balchir Gunck Mlo wodanti Sgogeno, ſedſolnolte lain disq un colligunr dicr uit ornen unöaurin Quicardeicii boits in fuſ⸗ wlügeven⸗ w ſup Heñ i⸗ Eam oerd! oiuicbonla/ Aumni ccle ngr ni. ſen/ zi: mufulti , igenalis dd P venfiaun lardraun, guiquui ſos artponin gnins in Viplicecnin malediaun mis gvil nꝰ bumanl, wien aun 16. 0 r „ homninst Pri dou JFolium Impij ſublati ſunt añ tẽpus ſuũ. Et Dauid in pſ.inqͥt. Ciri ſanguinum ⁊ doloſi nõ dimidia⸗ pioꝝ bꝛeuiabunt᷑. 22a“ Ecuũda moꝛs cauſata a pctõ eſt ſpũalis ſqʒ; anie.De q̃ inqͥt Paulus ad Ro.vj. Exiſtimate vos moꝛtuos qͥdẽ eſſe pecca to.⁊ ad Ep h.ij.iteꝝ ait. Cũ moꝛtui eſſed in deli cis ⁊ pctis veſtris ⁊c̃.Quinq; aũt de cauſis ðꝛ pctõꝛ moꝛtuus ⁊ moꝛtuo aſſimilat᷑. Pꝛio ra - tione frigiditad.eoꝙ iſtar moꝛtui eſt frigidus. Etiſta frigiditas cauſat᷑ 1 duob. Pꝛimo a fri/ gida ſuggeſtiõe diaboli.De q̃ ðꝛ Ecci.xliij. Uẽ⸗ tus aqᷣlo flauit ⁊ cõgelauit criſtallũ ab aqᷓ. Iſte ejĩ vẽtus aqᷣlonar teptatio eſt illiꝰ qͥ dixit Eſa. riiij. Sedebo in lateribo aqlomis.Ex cniꝰtẽpta⸗ tione frigida aĩia q̃ erat criſtallus inq;tũ ad dei imaginẽ eſt creata tota effici᷑ gelida.Scðo cau ſat᷑ a frigida natura pcœi. Poem em̃ de ſe eſt fri⸗ gidũ.cũ ſit venenũ ſᷣpẽiᷣ ifernalis. Intantũ aũt eſt frigidũ ꝙ excinguit caloꝛẽ coꝛdis ⁊ aiam fri geſcere facit:iuxta illud Hiere.vj. Sicut frigi⸗ dã faaot ciſterna aquã ſuã:ita frigidã facit mali/ cia animã. Item extinguicignẽ diuini amoꝛis. Amoꝛ em̃ dei ignis eſt. de q̊ inqt ſaluatoꝛ Luc. xij. Ignẽ veni mutere in trã. Ubi Chꝛy.inquit. Qui nõ habetiſtũ ignẽ ð q̊ dict dñs:in hyeme eſt:etiã ſi fueritin media eſtate. Scðo pcõꝛ aſ ſimilat᷑ moꝛtuo ꝓpt᷑ ponderoſitatẽ Nihil eſt em̃ põderoſiꝰpõ.qð patet.qꝛ deꝰ habetimenſam foꝛtitudinẽ:iuxta illud Job.ix.Si foꝛtitudo q̃ ri᷑ robuſtiſſimꝰ eſt.Celũ habet firmiſſimã ſoli/ ditatẽ. Job.xxxvij. Lu foꝛſitan cũ illo fabꝛica⸗ tus es celos qͥ ſolidiſſimi q̃ſi ere fuſi ſunt. Iteʒ terra habet magnã ſoliditatẽ:dicẽte Salomõe Eccde.j.Terra aũt in eternũ ſtat.Ettñ pccm̃ ita ẽ põderoſum ꝙ nec deus ipᷣm põt poꝛtare: qͥ ait Hiere.xxiij. Uos eſtis onꝰ mihi.Et eiuſdẽ libꝛi rxliij. iteꝝ inqᷣt. Pꝛebuiſti mihi laboꝛẽ in iniqᷣta/ tibo tuis.ſec celũ potuit ipᷣm ſuſtinere.ſic patet in lucifero:cuiꝰ ſuꝑbia ſicfuit põderoſa qꝙ celũ fregit ⁊ ipᷣe ſubito cecidit. Uñ Eſa.xiiij.ðꝛ.Quõ ceddiſti lucifer qͥ mane oꝛiebar.Et Lu.x.ait ſal uatoꝛ. Uidebã ſathanã ſic fulgur de celo caden tẽ. Necterra ipᷣm potuit tolerare.ſic patuit Nu⸗ meri.xvj.in Dachã ⁊ Abiron. qꝛ terra ſub eoꝛũ pedibo rupta ẽ ⁊ illos deuoꝛauit. Adeo em̃ gra ue ⁊ põderoſum eſt pm̃ ꝙ ſubito ad infernuʒ demergit. Uñ ſi oẽs mõtes eſſent plũbei et ſuꝑ aliquẽ iuſtũ caderẽt ipᷣm ad infernũ trahere nõ poſſent.qð tñ faceret pccm:iuxta illud Eſa.xiiij. vbi ðꝛ pctõꝛi.Ad infernũ detraher in ꝓfũdũ la a. Uñn Job.xxj.ſcptũ eſt. In puncto ad infernũ deſcẽdũt.Et de pctõꝛibo egyptijs ðꝛ Erxo.xv.De ſcẽderũt in ꝓfundũ quaſi lapis.Et ibidẽ. Sub merſi ſunt q̃ſi plumbũ in aqͥs vehemẽub. Ec⸗ ceg; ꝙ pam eſt adeo ponderoſum ꝙ pᷣ ſui gra⸗ nitate deũ pꝛemit:celũ frangit:⁊ terram ſcindit. XXXIX Tercio aſſimilat᷑ moꝛtuo ratione obliuionis Sr lia/ iuxta illð PsS. Obliuioni datus ſũ tanq; moꝛ⸗ bũt dies ſuos.Et Pꝛouer.x.ſqptũ eſt. Annium tuꝰa coꝛde.Quia em̃ pctoꝛ obliuiſet᷑ dei in mũ do:ideo deꝰ obliuiſcet᷑ eius in iferno.iuxta ills Oſee.iiij.vbi ait dñs. Quia oblitus es leg dei tui:obliuiſcar ⁊ ego tui.et ob hanc cãm infernꝰ dicit᷑ terra obliuionis.Deæ em̃ obliuiſcet᷑ pctõ/ rũ in infemo q;tum ad effecuʒ miſcie.iuxta il⸗ lud Job.xxiiij. Uſq; ad infernũ pam illiꝰ. Ob⸗ luiſcat᷑ eiꝰ miſcðᷣia.ſ.dei. Ipi vo obliuiſcent᷑ ði q;tum ad ſpem venie.iuxta illud Michee.j. De ſperata eſt plaga eius ⁊ vnuſquiſq; obliuiſcet ſuijpſiꝰ pter ĩmenſitatẽ pene. Vñn legit q; Are/ ſtoteles euidã diſcpulo ſuo apparuit dicẽs qꝙ; totã ſcam ſuã oblitꝰ erat:et nihil aliud ſciebat niſi penã ſuã.vñ Ecces.ix.ait Salomõ.Moꝛ⸗ tui nihil nouerunt ampliꝰ. Quarto pccõꝛ aſſi milat᷑ moꝛtuo ꝓpter vermiũ coꝛroſiõeʒ. Habet em vermẽ remoꝛſus ↄſdie q etiã in inferno non moꝛit᷑iuxta illud Eſa.vlt᷑. ermis eoꝝ nõ mo riet᷑.et Joh.xxx.Qui comedũt me nunq; doꝛmi unt.ſ.remdꝛſus pcõꝝ ⁊ recoꝛdationes atq; af/ flictiones demonuʒ. Un Amb.inqᷣt.Que pena grauioꝛ qᷓ; intenꝰ vulnus ↄſcie.Nõne hoc ma⸗ gis ſugiend eſt qᷓ; moꝛs:qᷓ; diſpẽdiũ:et qᷓ; exili um.Alij vermes ſuntipſa vicia ⁊ pcã q̃ ↄtinue affligũt aniam.iuxta ulud Hiere.xxx. Pꝛopter multitudinem iniqᷣtac tue dura facra ſuntpœa tua.Et ibidẽ. Inſaniabilis ẽ doloꝛ tuꝰ ꝓpt᷑ mul⸗ titudinẽ iniquitat tue. △⏑ VUinto pcõꝛ aſſimila᷑ moꝛtuo ꝓpt᷑ feto p rẽ.ſicut em̃ moꝛtuus fetet co ꝛꝑaliter:ita pctõꝛ ſpuũaliter. Sũt aũt quattuoꝛ ꝓpter que cadauera moꝛtuoꝝ multum fetẽt. Pꝛimũ eſt locus.ſ.qñ cadauer eſt in loco alto tüc em̃ fe toꝛ mag diffundit᷑:et ſignat ſuꝑbiã que coꝛam deo et angelis fetet.iuxta illud Joel.ij. Aſcẽdet fetoꝛ eius qꝛ ſuꝑbe egit. Secundũ eſt caloꝛ.qꝛ magis ſentit᷑ fetoꝛ cadaueris in caloꝛe qᷓ; in fri⸗ goꝛe.et ſignat carnalẽ cõcupiſcentiã que coꝛam deo fetet.luxta illud Eſa.xxxiiij.De cadauerib eoꝝ aſcẽdet fetoꝛ.Terciũ eſt ventus qͥ fetoꝛẽ ad lõginquas partes defert.et ſignat detractioneʒ que ſꝑ in oꝛe hʒ fetoꝛẽ. Uñ de detractoꝛib inqt e S epulchꝛũ patẽs eſt guttur eoꝝ:linguis uis doloſe agebat ⁊c̃. Lũc em̃ detractoꝛ fetoꝛẽ ad inſtar venti defert qñ alioꝝ defectus refert. Quartũ eſt tꝑis diuturnitas:qꝛ q̃nto mag ca/ dauer fuerit diuturnũ:tãto eſt mag fetidũ.iu⸗ xta illud Joeł.j.Cõputruerũt iumæeta in ſterco/ re ſuo. Eſt aũt conſcia pctõꝛis fetida.qꝛ eſt latri na diaboli:in q̃ poꝛci ifernales libent᷑ volutan/ tur. VUñ demones nõ petierũt mitti in colübas qꝛ nõ amãt ſimplicitatẽ.neq; in turtures:qꝛ nõ diligũt caſtitatẽ.neq; in agnos ſiue in oues: qꝛ nñ amãt innocẽtiã.ſed i poꝛcos:vt hr Mat.viij. Mar.v.⁊ Lu.viij.qꝛ diligũt imũdici ã.Et iõ d Job.xl.ꝙ ipſe diabol'hitati loc hüe ntibel lu toſis ⁊ fetentibo ſicut poꝛcus in ceno.Eſt etiã cõ ſcictia pctõꝛis fetida.qꝛ eſt ſentina pci ⁊ ſpurci⸗ cie vicioꝝ habitãt in ea. Juxta illud Nũeri.xix. MHanebit ſpurcicia eius ſuꝑx eum.,. Ed notandũ ꝙ chꝛiſtꝰ tres moꝛtuos ſu S ſatauit. Unũ in domo.ſ.filiã archiſina⸗ gogi. Mat.ix.Aliũ extra domũ.ſ.filiuʒ vidue ciuita Naim. Au. vij.Aliũ vo ſepultũ ?⁊ fetidũ in monumẽèto.ſ.Laʒaꝝ. Joh̊.xj. Per q̊s moꝛtuos ſignificant᷑ tres differentie pccõꝝ ſᷣm Bedã ⁊ etiã Auguſt.in li.de ſermone dni i mõ/ te. Per moꝛtuũ em reſuſcitatũ in domo ſignifi cat᷑ pctõꝛ qͥ ſolo cõſenſu peccauit ⁊ extra non exi uit ꝑ oꝑationẽ. Per reſuſcitatũ aũt extra domũ ſignificat᷑ pcõ: qꝗ peccauit ꝑ extrinſecã oꝑanio ez Per reſuſotatũ vᷣo in ſepulchꝛo fetido ſignifi⸗ cat᷑ ꝑctõꝛ ↄſuetudinariꝰ:qui mala aſſuefactiõe tanq́; mole graui pᷣmit᷑ ⁊ tenet᷑ dauſus in feto⸗ re pci. Sed notandũ eſt etiã ꝙ filia archiſina/ gogi fuit ſuſcirata eiccta multitudine:vt ſignifi caret᷑ pctõꝛ occult qͥ deũ offenditiĩ creto: de bet facere pniam in occulto vt deũ placet. Filiꝰ aut vidue fuit ſuſatatꝰ coꝛã multitudine.qꝛ pec catoꝛ manifeſtus qͥ deũ offendit ⁊ ꝓximũ ſcan/ daliſauit debet facere pniam manifeſtã vt deũ pPlacet et ꝓximũ edificet. Laʒarꝰ vo fuit reſu ſci/ tatus coꝛã mititudine:ea flente.Nã fleuit mar⸗ cha:magdalena: Jeſi us: ⁊ ludei.qꝛ pcõꝛ cõſue⸗ tudinariꝰ qui deũ offendit ⁊ pximũ ſcandaliſa uit ⁊ a deo ſe nimis elõgauit:debet facete pniaʒ 7 manitfeſtã ⁊ acqrere ſibi ſctõꝝ viroꝝ ſuffragia: — vt ſic placet deũ:edificet ꝓximũ:⁊ paulatim poſ ſit appꝛopinq̃re ad deũ. Itẽ debet plagi ipe pec catoꝛ. Nã plãgit᷑ ab angelis: qᷣ ſicut gaudent de eius cõuerſione Lu. xv. ita triſtant᷑ de ipſiꝰpᷣua⸗/ nicanõe.UVñ Eſa.xxxiij.ðꝛ.Ecce videntes clama bunt: angeli paò amare flebunt. Item ploꝛan/ dus eſt a ſeipᷣo.iuxta illud Hiere.vj. Luctũ vni geniti fac tibi plãctũ amarũ. Et Michee.j. Fa⸗ dias nibi planctũ velut dꝛaconũ ⁊ luctũ q̃ſi ſtru tionũ. Sicutem̃ mulier amariſſime ploꝛat qñn vnigeitũ ſuũ amittit.⁊ dꝛaco plãgit qñ elephas caput ſuũ ↄterit.⁊ ſtrutio vlulat qñ oua ſua p/ dit:ſic pctõꝛ debet flere qũ diabolus aĩam ſuã vnicã extinxit: ⁊ caput ſuũ.i.xpᷣm ab eo ſeꝑpauit: acoia merita ſua eũ ꝑdere fecit.Debent qͥʒ eum flere oẽs chꝛiſtiani. iuxta illud Ecci.xxij. Suꝑ cit em̃ lux eiꝰ. Uũ Augꝰ.ait mMoꝛtuũ ploꝛa:defe Sunt ne in teo xpᷣiane viſcera miſcðie qͥ plãg coꝛpus a qͥ receſſit aia:⁊ nõ plãgis aiam a q̃ re⸗ ceſſit deus. Ad pᷣdicta etiaʒ cõfirmãda adduci põtillð qͥd inqᷣt Beda.d. Quãato guioꝛ ẽ moꝛs alie:canto acrioꝛ penitẽt feruoꝛ inſiſtet. Uñ iacẽ tẽ in condaui moꝛtuã leui voce reſuſcitat.Dela/ — qdniduanũ vo reſuſcitãdũ fremuitſp u:lachꝛy⸗ mas fudit:⁊ voce mag clamauit. Heciulle.Qui lterũ alt. Sed ethic notanduʒ ꝙ p ublica noxa tũ foꝛas iuuenẽ plurib dictis coꝛroboꝛat. Ad publico eget remedio Aeuia pcti ſecrera qrũt pe nitentia deleri. Puella in domo iacẽs pauò ar bitris reſurgit.iuuenis extra domũ turba młta comitate ſuſcitat᷑. Laʒarus de monumento vo catꝰ:młtis ꝓplis innotuit.Dicit aut Philippus mõchaleriꝰ ſuꝑ Luca: reſurrecio iſtoꝝ triuʒ moꝛtuoꝝ fuic ꝓbata diuerſimode.ſ.puelle per mãducationẽ:cũ vt h Mar.v.chꝛiſt⸗ poſt eiꝰ ſuſcitatiõeʒ pᷣcepit ei dare mãducare.Laʒari vᷣo per ambulationẽ᷑: cũ vt habet᷑ Joh. xj. xs dixit apłis. Soluite illum ⁊ ſinite abire. Filij vo vi⸗ dueꝑ locutionẽ:dũ Lu.vij. ðꝛ ꝙ cepit loqͥ. Et hᷣ — faan fuitad ſignificandũ ꝙ cũ deus reſuſcltat boiem a pcõ:debẽt i ipᷣo dirigi ? regulari ocss vires ⁊ potentie anie:q generalit ſunt tres.fſ.ve⸗ getatiua:ſenſitiua:⁊ itellectiua. Directio aũt ve⸗ getatiue intelligi᷑ in manducatione:ſenſitiue in ambulatiõe:intellectiue vo in locutione. S St eliã ſciendũ ꝙ tria ſũt ſepulchꝛa pec e catoꝛis. Unum.ſi.materiale in qͥ ſepeliet eiꝰ coꝛpus moꝛtuũ.de qͥ Ps.ait. Se⸗ pulchꝛa illoꝝ dom? eoꝝ in eternũ. Secũdũ eſt coꝛꝑale.ſ.coꝛpꝰ ſuũ in q̊ͥ eiꝰania moꝛtua iacetſe pulta:qð qͥdem licet a foꝛis videat᷑ ſpecioſum: intus tñ eſt plenuʒ ſpurcicijs pctõꝝ:dicẽte dño Match.xxiij. Ue vobis ſenbe ⁊ phariſei hypo/ cnite qᷣ ſiłes eſtꝭ ſepulchꝛis ðalbaſ q̃ a foꝛis ap/ parẽt hoibo ſpedoſa: intꝰ aũtplena ſũt oſſibus moꝛtuoꝝ ⁊ oi ſpurdcia. Teraũ vᷣo ſepulchꝛũ eſt in fernale:in qͥ ſepeliet᷑ coꝛpꝰ⁊ aia ipſiꝰ pctõ⸗ ris:iuxta illud Luc.xvj.Moꝛtuꝰ eſt diues ⁊ ſe⸗ pultus in infeno. +T)pS Jaũt qrat᷑ qui ſint poꝛtitoꝛes ad iſta ſe⸗ 8 pulchꝛa Rñndeo ꝙ poꝛtitoꝛes ad ſepul chꝛũ materiale ſunt q̃ttuoꝛ elemẽta ex qͥ bus coꝛpus eſt cõpoſitũ: que tã diu ad inuiceʒ pugnat donec in coꝛꝑe diſſolutiõem inducant. Ibitñ deus multũ poſi uit de terra ⁊ paꝝ de ce/ teris elemẽt is.Elementũ em̃ aq apparet in hu/⸗ moꝛib ⁊ ſanguinib.elementũ aen in ſpiratiõe flatꝰ.elementu ignis in caloꝛe naturali.elemen tũ vᷣo terre in carne:neruis ⁊ oſſibs. Etſic patet ꝙ multo plus ibi poſuit de elemẽto terre qᷓ; cete roꝝ.Si em̃ poſuiſſet multũ de igne:hõ fuiſſet nimis iracundus vel auarus.ſi multũ de gere: nimis ſuꝑbo fuiſſet.ſi vᷣo młtũ de aq̃:nimis fu iſſet libidinoſus. Sed multũ ibi poſuit de t᷑ra q eſt elementũ infimũ:vt hõ non ſuꝑbiat ſed in hũilitate cõſiſtat. Poꝛtitoꝛes aũt aie ad monu mentũ coꝛꝑale ſiłr ſunt q̃ttuoꝛ q̃ in pcõ homi⸗ nẽ ꝑſeuerare faciũt. Pꝛimꝰ eſt fiducia lõgioꝛis vite q̃ m hoĩem ſepe decipit. Un ðꝛ Eſa.xxxviij Dũ adhuc oꝛdirer ſuccidit me.Secũdus ẽ cõ/ ſideratio cuipe aliene. Ecci.xxxij. Hõ pcõꝛ vita bit coꝛrectionẽ:⁊ ſᷣm voluntatẽ ſuã inueniet cõ⸗ parationẽ.Tercius eſt fiduaa de venia quã ali qᷣs cõcipitex magna dei miſcðia.cõtra qð dict᷑ Ecci.v.Ne dicas:miſeratio dei magna eſt: mul ſaminion ademond Glud Hien deſannſ fiadeuut⸗ h gi oncaiere mecrpnione Dad ſon, Camalnche Peröſlnct dasſtdn Wöfaken ſontonin ateronin Canobla Llgentei dümdeün ſtrinme ſchabag ſtoſegui harnöen Paranöci⸗ Gieit udck G Won turſoli⸗ ſentin ſeponta aglaſoi malici cnli mch Eimfſchnchur vi. NMiri derpbmethpo, r aſnsen, n ſüroſſbis mito ſgutchi druin h i⸗ 4 wrcbaikoſ rrcs gſcphl tudi ui wöcnincnar. 1 pparmmndn im in ſoinmni⸗ vmral. clemn h. Eſicar o entqj gncbo fulit mulni uer. eaqns/41 ipoſut denn jſugbirſeli tuiead nonn n pa hon/ tncaliges Gm ecidus hohien⸗ inncnan/ rmuci in N — adulatio blãda.de q̃ Eſa.iij.ðꝛ. Popule meꝰ qͥ te bim dicũt ipſi te decipiũt. Poꝛtitoꝛes vo coꝛ bitioſum:ſicut ſuꝑbi.Alij aut abi Folium titudinis pctõꝝ meoꝝ miſerebit᷑. Quartus eſt £ poꝛis ⁊ aie ad ſepulchꝛũ infernale ſᷣm Amb.ſu per Lucã ſunt q̃ttuoꝛ ſpũalia elemẽta. Quidaʒ em̃ illuc poꝛtant᷑ a terra ꝓpter appetitũ terreno/ rũ:ſicut auari.Alij ab aqᷓ ꝓpter appetitũ delitia/ rũ:ſicutluxurioſi.Alij ab aere pt appetitũ am/ j gne /ꝓpter ap/ petitũ ire ⁊ vindicte:ſicut iracũdi. 992 ʒ Svo qrat᷑ ꝑ quam poꝛtã pctõꝛ moꝛtuꝰ 8 ad ſepulchꝛũ defer?. Rñdeo ꝙ ẽſᷣm do cctoꝛes ſuꝑ Lucã aliqͥs de qͥnq; ſenſiby. Miere.ix. Moꝛs intrat ꝑ feneſtras nras. Nã qͥ videt mulierẽ ad cõcupiſcendũ eã extrabit᷑ moꝛ tuus ꝑ poꝛtã viſus.Qui aut detracõibo aurẽ: ⁊ litigijs linguam accõmodat:extrahit᷑ moꝛtu/ us ꝑ poꝛtã auditꝰ⁊ oꝛis.⁊ ſic de ſingulis.Etad hoc exponi poſſet ſpũaliter illud qð ðᷣꝛ Hiere. xxxix.Egreſſi ſunt nocte ꝑ poꝛtam q̃ eratint᷑ du os muros. qꝛ Glineſ enſus habet duo oꝛgana in miniſteriũ. ſerti. Cũ em̃ qͥs moꝛtalit peccata deo deſerit᷑: et equit᷑. Et egreſſi ſunt ad viã de a demonib inhabitat᷑. Unð de tali aia dici põt illud Hiere.xlix.Facta eſt habitatio dꝛaconũ ⁊ eſerta vſq; in eternũ.qn ſq; in ipſo põ de hac vita decedit. LXLX NRo declaratione aũtpᷣdictoꝝ de moꝛte p ſpuũali vt meliꝰ intelligat᷑ vñ cauſat᷑: eſt Sdẽduʒ ꝙ ſicutcoꝛꝑalis vita cauſat᷑ ex vnio ne aie ⁊ coꝛꝑis ꝑ viuificationẽ:ita vita ani me ex vnione ipſius ⁊ dei ꝑ gre inhabitationeʒ. Vnñ ad Rom̃.vj.inqͥt Paulus.Gꝛatia dei vita eterna in chꝛiſto Jeſu dño noſtro.Et Augꝰ.ſu⸗ per pᷣſ.lxij.et hr̃ de peni.di.j.c.reſuſcitatꝰ:ait.Cũ deus ſit vita anie:ania vo vita coꝛꝑis:ſicut coꝛ pus ſine anĩa viuere nõ poteſt:ita nõ niſi deo pᷣ ſente ania viuere valet. Hecibi. Tunc em̃ vera/ citer ania viuere ðꝛ cum deũ diligit ⁊ eius man data obſeruat. Uñ Deute.xxx.inquit Moyſes. Elige vitã vt ⁊ tu viuas ⁊ ſemen tuũ:⁊ diligas dñm deũ tuũ atq; obedias vod eius. Ipſe em eſt vita tua. Quia ;̊ ſᷣm Phm in.iiij.Zopi.ſic ſe habet ꝓpoſitũ in ꝓpoſito:ita oppoſitũ in oppo ſito.ſequit᷑ ꝙ ſicut coꝛꝑalis moꝛs ꝓuenit ex ſe⸗ paratiõe aĩe a coꝛꝑe:ita moꝛs anie ꝓuenit ex ſe/⸗ paratiõe ipſius ⁊ dei.Uñ Augꝰ.xiij.de caui. dei ca.ij. ait. DHoꝛs anie fit cũ eã deſerit deus: ſicut moꝛs coꝛꝑis cũ illud deſerit ania. Et Remigiꝰ ſr un epła ad Eph̊.dicit. Sicut recedẽte aia mo⸗ rit᷑ coꝛpus:ita recedente deo moꝛit᷑ ania. Cũ igi tur ſolũ deus recedat ⁊ ſeꝑet᷑ ab aia cũ pctõ cò⸗ ſentit:iuxta illud Sapᷣ.j. Peruerſe cogitatiões ſeꝑanta deo. Cõcludit᷑ pem eſt illud ꝓpt qðᷣ ania ſpũaliter moꝛit᷑. IJdeo ðꝛ Sap̃.xvj. Hõ p maliciã occiditaiam ſuã.⁊ Augꝰ.in.iiij.ð trini. ca.iiij.ait.Aie moꝛs impietas eſt.Eapꝛopt᷑ ſcri/ ptum eſt Eʒech.xviij. Ania q̃ peccauerit ipa mo etpctã noſtra abſcõderũt faciẽ eiꝰa nob eau riet. rãſſumptiue in c. Jã itaq;.j.qłiiij.et. xxiij. q.iij.S.hijs ita.et de ↄſe.di.iiij.c.quer a me. Li⸗ cet ergo pctõꝛ videat᷑ coꝛꝑaliter viuere:tñ ſpũa⸗ liter moꝛtuus eſt. Uñ Apoca.iij.ðꝛ pctõꝛi. No/⸗ men habes ꝙ viuas ⁊ moꝛtuus es.vbi Augꝰ. inqͥt. Multi in coꝛꝑibo viuis anias moꝛtuas poꝛtare noſcunt᷑. Et ſuper Jo h.ſer.xlvj.iteꝝ ait Quõ moꝛiũ caro amiſſa ania q; vita eius eſt:ſic moꝛit᷑ aia amiſſo deo qͥᷣ eſt vita eius. Et ſᷣmone xlviij.etiã dicit. Ois qͥ peccat moꝛit.ſed moꝛteʒ carnis oĩs hõ timet:moꝛtẽ anie pauci.ꝓ moꝛte carnis q ſine dubio qñq; vẽtura eſt curant oẽs ne veniat. Laboꝛat em̃ ne moꝛiat᷑ hõ qñq; mo⸗ riturꝰ:⁊ nõ laboꝛat ne peccet hõ in eternũ vicu rus.Si em peccare nollet modicũ laboꝛaret et viu eret in ecnũ.Ad boc facit illud Ouidij in.ij. de remedio amoꝛis. Ut coꝛpꝰ redimas ferrum patieris ⁊ ignes. Utq; anio valeas quicq; tole rare negabis. „ Ercia moꝛs eſt eternalis ⁊ ifernalis. De t ꝗq inqͥt dñs Joh.viij. In pctõ vr̃o moꝛi emini.De hac etiaʒ ðꝛ in pᷣſ.xlviij. Sicut oues in iᷣferno poſiti ſunt:moꝛs depaſcet eos Pꝛima moꝛs ẽ mala ⁊ terribilis.iij.Eth. Ulci⸗ mũ terribiliũ eſt moꝛs.Cũ em occidat coꝛpus qð eſt bonũ:ſequit᷑ ꝙ hec moꝛs dicẽda eſt ma⸗ la. Boni em̃ mala eſt coꝛruptio:vt ðꝛ.ij. Topi. Areſtotel ⁊ Boetij. Scða moꝛs eſt peloꝛ qꝛ ꝑi mit aiam q̃̊ eſt melioꝛ coꝛꝑe.xxiiij.q.iij.c.Si ha bes. Melioꝛis em̃ peioꝛ eſt coꝛruptio. Tertia vo eſt peſſima q̃ aiam ſimł ⁊ coꝛpus ecna occ⸗ ſione intimit.De q̃ ꝛ in pᷣſ.xxxiij.¶ DHoꝛs pctõꝝ peſſima.Si em qͥs etiaʒ cũ vno ſolo pctõ moꝛ/⸗ tali moꝛit᷑:ad et᷑nos deputat᷑ cruciatꝰ ifernales vñ Pꝛouer.xj.ſcriptũ eſt. Moꝛtuo homie im/ pio nulla erit vltra ſpes.De hac moꝛte inqᷣt Au guſt.in.xiij.de ciui.dei.ca.ij. Ila autẽ moꝛs eſt grauioꝛ ⁊ oim maloꝝ peſſima q̃ nõ fit ſeꝑatõe aie ⁊ coꝛꝑis tm.ſed in et᷑nã penaʒ potiꝰvtriuſq; cõplexu. Ibi em̃ erunt hoies ſꝑ in moꝛte:ac ꝑ h̊ nunq; viuẽtes:nunq; moꝛtui.ſed ſine fine mo⸗ rientes.De q̃ moꝛte inqᷣtſaluatoꝛ Mat.x.Eũ ti mete qͥ põt aniam ⁊ coꝛpꝰ ꝑderein gehennã.Et Hiere.xxvij.ðꝛ deo de peõꝛib. Duplici contri⸗ cione cõtere cos. 2 FErdca pci malignatio ðꝛ elongationis t Elõgat᷑ em̃ hõ a deo ꝑ pcem:⁊ deus ab eo:nõ locoꝛũ ſpacijs ſed affectibo:vt in/ quit Hiero.in epłla ad Damaſum papã. Ideo de filio ꝓdigo ſcptũ eſt Lu.xv.ꝙ ꝓfectꝰeſt in re⸗ gionẽ lõginquõ.O igit᷑ maledicte pctõꝛ ſcias te lõge eſſe a deo. Juxta illð Pꝛouer.xv. Lõge eſt dñs ab impijs.Etiõ niſi reuertar:ad et᷑na ꝑue nies dãnationẽ. Scptũ eſt em̃ pᷣſ.lxxxij.vbi Da/⸗ uigd inqᷣt deo. Ecce qͥ elõ gãt ſea te ꝑibũt.De hac etiã ſepatiõe ⁊ elõgatõe dei a pctõꝛibo ðꝛ Eſa.xix ca. Iniqͥtates nr̃e diuiſerũt int᷑ nos ⁊ deũ nrm: 2 — 7 Bermo diret.? Eſa.lix. Iniqᷣtates vr̃e diuiſerũt int᷑ vos et deũ vrm. et pᷣſ.cxviij. Longe a pcõꝛib ſalus. OQulia aũt pcoꝛ ſe elõgata deoꝛideo ſepe crrat ð pparadiſo. Nimia em̃ elõgatio ſᷣm Baſiliũ facit errare circa tria. Pꝛimo circa quãtitatẽ.⁊ ponit exẽplũ in ſole ⁊ in iſulis.nã ſol cũ ſit ſaltẽ octies maio: terra:tñ ꝓpter nimiã elõgatiõeʒ videt᷑ eſſe paruus. Inſule etiaz man ci ſint magne: ꝓpter magnã elõgationẽ vident᷑ eſſe ꝑue colũne. Se⸗ cundo circa q̃litatẽ.et ponit exeplũ de velis na⸗ ulũ q̃ ſi untalba:ſ. ed ꝓpter nimiã diſtãtiã vident᷑ eſſe nigra.Lercio circa figuras.⁊ ponit exẽplũ in turribo ciuitatũ q̃ cũ ſint q̃drate:tñ ꝓpt᷑ nimiã elõgationẽ vident᷑ eſſe rotũde. Et eodẽ mõ cum pcõꝛ ſit nimis a deo elõgatꝰ nõ cognoſcit eum ntus ſit.i.q; potẽs ⁊ qᷓ; imẽeſus.qꝛ ſi cognoſce ret eũ timeret.iuxta illð Hiere.x. Quis nõ time⸗ bitcte o rex gentiũ. Limẽt em̃ eius potentiã ange lice ptãtes.iuxta illud Job.xxvj.Colũne celi pa uent ⁊ cõtremiſcũt ad nutũ eiꝰ. Timẽt etiam eã Demones.de qͥb ðꝛ Jac.ij.Demones credũt et cõtremiſcũt.et tñ eã nõ timent inſenſati pctõꝛes De qᷣb ðꝛ ꝑ Ps.Nõ eſt timoꝛ dei an ocłlos eo rũ.Scðo nõ cognoſcit pctõꝛ q̃lis ſit deꝰ.i.qᷓ; ſa piens ⁊ darꝰ.qꝛ ſi hoc cognoſceret:coꝛam eo ⁊ ipſo vidente peccare erubeſceret: cum ſcpᷣtuz ſit Ecci.xxiij.Oculi dñi multo plus lucidioꝛes ſũt ſole:circũſpiciẽtes oẽs vias hoim ⁊ ꝓfundum r hoĩm coꝛda intuẽtes.Et Boetiꝰ inquit Magna eſt vobᷣ indicta neceſſitas ꝓbitatis cũ añ oculos agi iudicis cũcta cernentis.Tertio ñ cognoſcitqlis figure ſit.i.qᷓ; miſericoꝛs ⁊ piꝰ. ꝛ? ſi eiꝰ miſcðiaʒ cognoſceret nunqᷓ; deſperaret. Eſt em̃ eiꝰmiſcðia q̃drata.i.qᷓttuoꝛ angłos ha⸗ bens. Pꝛimꝰeſt qꝛ pccõꝛem longanimiter expe ctat. Secundus eſt qꝛ reuertente ſtatim recipit. Teraꝰeſt qꝛ oim pcõꝝ poꝝ ampliꝰ ñ recoꝛda tur.Quartꝰ eſt qꝛ eũ a caſu cuſtodit. Quia igit̃ Pctõꝛ a deo auerſus ⁊ elõgatus eũ nõ ↄgnoſcit Igeo inqͥt ipſe dñs Hiere.iiij. Quia ſtultꝰ po⸗ pulus meꝰme nõ cognouit.ec pheta ait.pᷣſ.xqj. Uir inſipiẽs nõ cognoſcet ⁊c̃. Sciendũ eſt aũt ꝙ ſicuthõ ſe elõgãs ab oꝛiente appꝛopinq̃t ad occidentẽ:⁊ elõgãs ſe ab auſtro appꝛopinq̃t ad adqlonẽc᷑. Ita ille ꝗͥ ꝑ peœm ſe elõ gata miſcðia dei pueniẽte aꝓppꝛopinq̃t ad eiꝰ iuſticiã vlciſcentẽ.⁊ q elõgat ſe ab eiꝰ gra ſubſeq̃nte appꝛopinq̃t ad eiꝰ potentiã punientẽ. In deo em̃ q̃ſi oꝛiẽs ⁊ oc/ cidẽs ſunt eiꝰ miſcðia⁊ iuſticia.⁊ auſter ⁊ aqlo ſunt eius gfr̃a ⁊ potentia. Et patẽt pᷣdicta ꝑ illð quod hr̃ Jone.j.de ipſo Jona q fugere voluit deũ pᷣcpientẽ ⁊ inuenit eũ punientẽ.O igi᷑ pec catoꝛes reuertimi ad deũ ꝑ pniam:⁊ ipſe reuer/ tet ad vos ꝑ gram. Juxta illud Jac.iiij. Apꝛo/ pinq́̃te deo ⁊ appꝛopinq̃bit vobis.Conſiderare em deben ꝙ qn erad in gr̃a ⁊ charitate:tota tri⸗ nitas in vobis habitabat tanqᷓ; in tẽplo ſuo.qꝛ vt ſeptuʒ eſt. j. Joh.iiij. deus charitas eſt:er qui manet in charitate in deo manet et deus in en. Adueniẽte aũt in vobis pctõ ſtatim a vobis di ſceſſit ?⁊ diabolus intrauit. Si igi vos ꝓ mag iniuria haberet ꝙ aliqs vos expelleret de do⸗ mo vr̃a ⁊ intromitteret poꝛcũ vł aſinũ.Cogita⸗ te o ꝑfidi pctõꝛes q̃ntã iniuriã facitis deo cũ eũ expellit ab aia ꝑ pem̃ ⁊ introducid ĩ eã diabo⸗ lũ. Uos em̃ eſt de illis de qͥbo ð: Job.xxj. Qui dixerũt deo recede a nob ⁊c̃. Sed audite qͥd ipᷣe dñs de talib dicat Oſee.ix. Ue eis cũ receſſero ab eis. Nã contra ipſos a qͥb recedit deꝰ: ⁊ qͥa deo recedũt ꝑ pcm̃ pᷣualet diabolus qͥ eis ante obeſſe nõ poterat.iuxta illud Judich.v. Nõ fu/ it qͥ inſultaret ꝓpło iſti niſi qñ receſſita cultura del. Et ideo cõquerit᷑ de h Moyſes repᷣhedens ꝓlum Deut.xxxij.di.Deũ qͥ te genuit dereliqᷣſti et oblitꝰ es dñi creatoꝛis tui.Cotra quẽ etiã cla⸗ mat Hieremias.ij.ca.ſui li.qͥ inqͥt.Deputatꝰes cũ deſcendentib in infernũ:qꝛ dereliqſti fonteʒ ſapientie.Et.j. Reg.viij.ðꝛ.Si dereliqrꝭ eũ:ꝓij/ clet te in eternũ.Et.j. Paralip.xxviij.ſcriptum ẽ. Furoꝛ elꝰ ſuꝑ oẽs qͥ derelinquũt eũ.et Ecci.xix. Ue vobis impijs q dereliqͥſtꝭ dñm:ſi em moꝛ⸗ tui fuerit:in maledictione erit pars vr̃a.et Ba⸗ ruch.iij.inqᷣt dñs. UVeillis qͥ receſſerũt a me.O igit᷑ anie deuote dicite in coꝛdibo vr̃is illud Jo⸗ ſue.xrxiiij. Abſit a nob vt relinqᷓmꝰ dñm.Et vos pctõꝛes ploꝛate ⁊ dicite illud Dañ.iij. Peccaui mus.:iniq̃ egimus:recedentes a te.Adeo em̃ eſt graue damnũ recedere a deo vt nullũ maiꝰ eſſe poſſit. Cũ em̃ deus ſit ſummũ bonuʒ cui cõꝑa ta oĩa alia bona:mala ſunt:vt ait Augꝰ.in li.de vero cultu.patet ꝙ nullũ põt eſſe malꝰ detrimẽ tũ qᷓ; deũ ꝑdere.h̊ aũt facit hõ ꝑ pem̃: qð vt ait Augꝰ.in li.de libcro ar.nihil aliud eſt q; ſpꝛeto incõ mutabili bono:bonis cõmutabilibo adbe/ rere.Eapꝛ opter cõſiderans ſctã Suſanna gra⸗ uedinẽ pccti:potiꝰelegit pati infamiã ⁊ moꝛtẽ qᷓ; pctõ ↄſentire.Dañ.xiij.Anſelmꝰ qͥʒ in li.de ſilłitu dinib hãc pci malignitatẽ aduertens inqͥt. Si hic inferni hoꝛ roꝛẽ ⁊ illic cernerẽ pci pudoꝛem et vni eoꝝ neceſſano deberẽ immergi:pus in in fernũ me mergerẽ qᷓ; in me pem̃ dimitterẽ. O igit᷑ ꝑditi pctõꝛes cognoſaie vecoꝛdiã veſtram Si em̃ ꝑdidiſſed veſtẽ vel pecunis:aut aliaʒ rẽ charã:ſollicite diſcurreret inqͥrẽtes ſi q̊ͥ mõ rẽꝑ dlitã inuenire valeretis. Si etiã infirmitatẽ ocu loꝝ vel auriũ ſeu lingue vel alicuiꝰ mẽbꝛi icur⸗ riſſetis:medicos curaretis ↄſulcre.⁊ qᷓ;diu du⸗ raret infirmitas in triſticia eſſeq. Cũ g̊ deũ vrm ꝑdideri tã immẽſum bonũ:vt ſine ipᷣo nulluʒ ſit bonũ:q̃re nõ qritj eũ recuꝑare.Effunde g̊la chꝛymas ꝓ amiſſione ſpõſi tui o ania peccatrix vt poſſis cũ Dauid ꝓpha dicere. Fuerunt mihi lachꝛyme mee panes die acnocte:dũ ðꝛ mihi q̊ A tidie vbi eſt deꝰ? tuus. A q Uarta pcii malignitas ðꝛ extinctionis. Hoõ em ꝑ pam q;tum in ip eſt occidit Zborm Käri vden deope Ntöͤrd gahe nit l Um paf tole blle ſtai⸗ linn ſooni miiſammn, nürci gbiiin dimſichn Pa vina B urſſenüraneg n vnlld npdin 6 o Mij Peccaui 1r 3dcocñct nullüma ſe idon aucige tur Zug'inlde ſema danne pam: qöa id eſta ren nurabilbache Solannoger immii oni viynlideſin vonns int rcigucenen gipusnin daminai. O Nrdii vatnan nä:aut aliyfi sͤſinoni⸗ infinmunoa⸗ umähiar/ orridn di Csdi m ineſponuln mia pecun 4 h 2 düd: mihi 4 annonns jacknuit ð W Folium deũ patrẽ ⁊ crucifigitfilium ⁊ extinguit ſpiritũ/⸗ ſqom.De pmo inqͥt Berñ.in ſermone ſaẽ Ludie Permanẽs in iniqᷣtate tua:pam̃ tuum vis eſſe impunitũ.vñ vis deũ eſſe iniuſtũ.Exigit em̃ iu ſticia eiꝰ vt vnicuiq; reddat ſᷣm oꝑa ſua.Qui qt vult deũ eſſe iniuſtũ:vult deũ nõ eſſe deũ. qͥ auũt delſiderat deũ non eſſe:q̃ntũ in ipſo eſt deũ occ dit.qᷓ ⁊c. Ampliꝰ dico ꝙ ꝑ pam negat᷑ deꝰ. Unñ Hiero. i. q. iij.c extimat. inqᷣt. Quotiẽſcũq; vin⸗ cimur a vicijs atq; pctis:totiẽs deũ negamus. 2 Scðo ꝑ pam ðꝛ xps iterũ crucifigi:iuxta illud ad Heb. vj. Rurſus crucifigẽtes i ſemetipᷣis fi liũ dei ⁊ oſtẽtui habẽtes. Ubi glo.ait. Chꝛiſfuʒ crucifigũt ⁊ cõtumelie hñt qͥ gram eiꝰ vilipẽdẽ/ tes:in pctis iacẽt.Nã cũ dei filiꝰ ꝓ ſalute bũana ſanguinẽ ſuũ fuderit: cũ qͥs moꝛtalit᷑ peccat ꝑ⸗ inde eſt adi ſanguinẽ eius pedibo conculcaret ⁊ in lutũ ſeu in ſtercus ꝓijceret. Niero.quoq; ad Pamachiũ ⁊ Occeanum dic:ꝙ pem̃ moꝛtale cõmittẽtes dicunt᷑ cum iuda tradere et occidere chꝛiſtũ.Etidẽ inqͥt Beda ſuꝑ Mattheũ.⁊ hr̃.xj q.iij.c. Abijt iudas.iĩmo glo.ſuꝑ epłam ad He bꝛe.ðt: maiꝰ eſt pem̃ illoꝝ qͥ ꝑ moꝛtale pem nũc offenduũt xrpᷣm regnantẽ in celis q; fuent eo⸗ rũ qᷣ eũ crucifixerũt ambulanteʒ in terꝭ. Terco pctòꝛ ðꝛ extinguere ſpũmſctm̃: cõtra illud.j.ad The.v. Spum nolite extinguere, vñ Aug. ad Bonifaciũ ait.Nõ ideo hᷣ dicit apls ꝙ ſpuſſan qus qͥᷣ vni? eſt ſube cũ patre ⁊ filio extingui poſ ſit. ſed qᷓntũ in ipſis eſt extinctoꝛes menito vocã/ cur qᷣ ita agũt vt extinauʒ velint. Spũm g̊ ſam qui datꝰ eſt nobis nõ inq;tũ in ſe eſt:ſed inq;tũ in nobis extinguimꝰ dũ peccãdo a nobis illum fugamus Hecille.Et Berñ.inqᷣt. Quid eſt pec catũ niſi venenũ qddã ⁊ gladiꝰ qᷓntũ in ſe eſt in/ terimẽs patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpumſcim. B AUAUlinta pcti malignitas ðꝛ abomiatiois gq Lacet em de? amet oẽs creaturas:vt ðꝛ Baß. xj. tñ ſi in eis ſit pctm̃:eas odio hʒ Juxta illud Dauid pᷣſ.v.Odiſti oẽs q oꝑantur iniqͥᷣtatẽ.et pᷣſ.cxxxviij.ðꝛ. Perfecto odio oderã illos: ⁊ inimici facti ſunt mihi.et Pꝛouerb.xv. Abomiabilis eſt deo impiꝰ ⁊ impietas eius.et Ecẽci.xij.Altiſſimꝰodio habetpoꝛes.⁊ Judith v. Deilloꝝ oditiniqᷣtatẽ.Quatũ aũt exoſum ſit deo petm̃:patet.qꝛ nõ ꝓpt᷑ aliud odit diabolum vt ðt Augꝰ.xij.ð ciui.dei.ca.iij. Itẽ qꝛ vt deſtru/⸗ eret pcm̃:moꝛi fecdit filiũ ſuũ vnigenitũ.vñ ipſe inqͥt Eſa.liij. Pꝛopt᷑ ſcelus ꝓpłi mei ꝑcuſſi illũ. Signũ em̃ eſt ꝙ qͥs ſũmopere odit inimicũ qñ vtillũ interimat eſt ↄtẽtꝰ ſimł interimere filiũ ſu um vnicum. Ipſe vo dñs Jeſus tãtop ere odit pam vt ꝓ eius intemptiõe libent᷑ deſcẽderit ad tolerãdas innũeras vite huiꝰ miſerias ⁊ hoꝛri/ bilẽ moꝛtẽ crud.et hᷣ eſt qð ðꝛ Eſa.vbi. Poſu it aiam ſuã ꝓ pœõ.Ex q̊ apparet grauitas et ma lignitas pci. Ideo inqᷣt Berñ.in ſermõe ð paſ/ ſione. Cõſidera o hõ q; grauia fuerint cimia qᷓ eſt infructuo bus neceſſe efuitpꝛo ala tua dñũm Jeſum; vulne rarni. Uoluit ̊ Jeſus vendi vtnos a pctõ redi/ meret. ligari:vtnos ab ipſo abſolueret ſangui / nẽ ſuum fundere:vt nos ꝑ ipᷣm a pcõ lauãaret. danari:vtpctm danaret.O igit᷑ ingrata aia qre tantũ dilig pcã q̃ te inimica dei faciunt ⁊ abo/ minabilẽ creatoꝛi tuo:qͥ tam hoꝛribilẽ paſſionẽ tolerauit vt tea pcõꝝ vinchłis liberaret.De q̃ ö: Eilſa.vbi S. Ipᷣe vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqᷣtates no/ ſtras:attritus eſt. Ppter ſe celera nr̃a. O diabolice pccõꝛ audi qͥd Gꝛeg.in qdã omel.ðt.Chꝛiſtus moꝛtuꝰeſt vttibi imoꝛtalitatẽ donaret:eſuriuit vt te ſua carne ſatiarer:ſitiuit vt te ꝓpꝛio ſanguie potaret:ſuꝑ aſinũ ſedit vtte ſuꝑ cherubin ſede⸗ re faceret:baptiſatus eſt vtte lauaret:alapis ce/ ſus eſt vtte a ſeruitio liberaret:viatoꝛ factus eſt vt tte ſine laboꝛe faceret:hõ appellatꝰ eſt vtte de- um vocaret:filiꝰ hois dictus eſt vt te in filiũ ði adoptaret: oꝛauit vtte fidelem faceret. Hecille. Augꝰ. aüũt in ſermone ad heremitas adiungit. Pꝛo nobis ligatus eſt vt nos abſolueret.tem⸗ ptatꝰeſt vt nos a tẽptationibo liberaret.hũiliatꝰ eſt vt nos exaltaret.ſpoliatꝰẽ vtnos tegeret.ſpi⸗ nis coꝛonatꝰ vt nos coꝛonaret.felle ⁊ aceto po⸗ tatus vt nob fontes mellifluos aꝑiret. ocaſus eſt vt et᷑nã nobis vitã donaret. Hec ille.Aplłus aũt Paulus ad Col.ij.ðt. ꝙ xpᷣs deleuit arog/ phũ decreti qð eratotranũ nob:affigẽs illð cru i vt nos moꝛtuos in delicijs viuificaret. Tãta em̃ eſt malignitas pcti ⁊ taʒ grãdis abomiatio illiꝰ añ deü: ꝙ ſi in aliqͥ ſccõꝝ vel etia in btã vᷣgi ne aut in hũanitate xpᷣi ſi poſſbile eſſet inuenire tur aliqð moꝛtale pctm̃:ꝓtinꝰ de celo ülũ deijce ret ⁊ in inferni ꝓfundo demergeret. Itẽ ſi aliqs in pctõ moꝛtali exiſtẽs ⁊ ſe emẽdare nolens oia oꝑpa de Kruere bonoꝛ faceret:deo tñ placere nõ poſſet.Scnptũ eſt em̃ Pꝛouer.xv. Uicime im pioꝝ abominabiles dno. et Ecci. xxruij. Dona iniqͥꝝ nõ ꝓbat altiſſimꝰ:nec reſpicitĩ oblatioib coꝝ.Trãſſũptiue in c.in guibo.iij.q.vij.⁊ c.imo lans.xiiij.q.v.Eſt ̊ exiſtẽs in pctõ moꝛtallinba bilis ad agẽdũ aliqͥd opꝰmeritoꝛiũ. Sicut em ille qᷣ eſt in charitate et gra dei facit oia oꝑa ſua viua.ſic ecõtrario hñs moꝛtale pem̃ ⁊ cõſeq̃nt᷑ exiſtẽs ſine charitate ⁊ gra dei:facit oia oꝑa ſua moꝛtua ⁊ infructuoſa qͥ ad vitã ecnã:etia ſi plu res aaꝰ vᷣtuoſos ageret qᷓ; vnq; fecerit xpᷣs ⁊ be ata vᷣgo ⁊ oẽs ſcti ſimul.Et ideo de tali aia pec⸗ catrice dici põt illud Geñ.j.Terra aũt eratina⸗ nis ⁊ vacua. Et figurat᷑ ꝑ vxoꝛẽ Loth: q̃ vt ha/ ber Genind: retro aſpexit cõuerſa eſt i ſal: qð um. Per qð dat᷑ intelligi ꝙ auer⸗ tens ſea deo ꝑ pcm:ad moduʒ ſalis fit ſterlis ⁊ infructuoſus in oibo operibo ſuis.Quinimo oĩa oꝑa eiꝰviua q̃ pꝛius in charitate ⁊ gr̃a di fe cerat:ſtatim adueniẽte peõ moꝛtali moꝛtifican tur ⁊ ꝑeuntq̊ͥ ad ipᷣm: ſi nõ reuertatd pniam. etipſiꝰ merita dant᷑ a deo alijs ſaluadis 4 ſunt Bermo in gra:vt aitſcũs Bonauen.in.iiij. di. xiiij. ar.ij/ q.iij. Sicut em̃ qn qͥs coꝛpꝑaliter moꝛit᷑ fratres ⁊ ꝓpinqͥ eiꝰſuccedũt in bonis ipſi:ſic etiã fit qũn aliqͥs moꝛit᷑ ſpũalit᷑ ꝑ pam̃ de bonis eiꝰſpũali⸗ bus.Et idem ponit btũs Tho.in.j.diſt. xl.q.iiij vbi exponens illud Apoca.vj. Tene qð hẽs ne aliꝰaccipiat coꝛonã tuã:ſic dicit. Hoc põtintel/ ligi de duplia coꝛona. viq; pſenti ?⁊ futura. Sii telligit᷑ de coꝛona pᷣſentis iuſticie:dicit᷑ aliꝰ coꝛo nã alteriꝰaccipe dũ oꝑa ipſiꝰin charitate facta q̃ ſibi ⁊ alijs ꝓderant:Fᷣm ꝙ ſpũs charitatis facit oĩa bona ſctõꝝ cõia:ipſo peccãte ſibi ꝓdeſſe de⸗ ſinũt ad meritũ vite eterne:eoꝝ tñ fructꝰ in illis manet qͥ in charitate ꝑſeuerat. Si aũt intelligit de coꝛona glie:ſiliter exponit᷑.qꝛ ſcti in pria exi⸗/ ſtentes gaudẽt de meriꝭ oĩm ſctõꝝ qᷣſi unti hoc mũdo. Uñ aliqͥ peccãte cuiꝰ mulea merita pᷣcel/ ſerũt:gaudia illoꝝ meritoꝝ in eenũ manebunt in ipſis btis q̃ ipſe peccãdo amiſit. Hecille. E On ſolũ aũt deo abominablile eſt pom n ſed etiã angelis: q vt inqᷣt Berñ.i ſermo ne de angelis. valde de pœõ a napis cõ/⸗ miſſo cõ iſtant. ed eoꝝ cõtriſtari eſt ad modũ cõtriſtantiuʒ ſe hr̃e.Nõ em põt in eis eſſe paſſio afflictiua:cũ ſint bti. Itẽ eoꝝ triſticia de pcõ eſt nolle pctm̃ cõmitti.vt inqͥt Petrꝰaureoli ĩ.ij.di. xij.Oce hac triſticia inqͥt Augꝰ.i li.ſolilloqᷣoꝝ.ca. xxviij.Quotiẽs bñ agimꝰ gandent angeli ⁊ tri⸗ ſtant᷑ demones. Quotiẽs vo a bono deuiamꝰ Diabolũ letificamꝰ:et angelũ ſuo gaudio frau⸗ damus.De hac angeloꝝ abominatioe hr̃ exem ꝓlũ in vitaſ pan. E. cũ qͥdã ſenex ambularetꝑ Deſertũ vidit duos angelos ſecũ ꝑgentes: vnũ a dextris ⁊ alteꝝ a ſiniſtr.et cum inueniſſent ca dauer hoĩs moꝛtui fetidũ:ſenex obturauit na⸗ res:nõ valens fetoꝛẽ ſuſtinere.Angeli vo ñ ob/ turauerũt nares:erãt em̃ in foꝛma hoim.Cum aũt obuiaſſent cuidã iuueni oꝛnato ac diſſolu⸗ to obturauerũt nares.⁊ cũ ſenex qreret cãm: di xerüt angeli. Lu cũ ſis caro ſent fetoꝛẽ carnis. Nos vᷣo cũ ſimꝰ ſpũs:nihil hmoti ſentimꝰ.ſed ſolũ fetoꝛẽ pci.Eapꝛopt᷑ inqͥt Anſelmꝰ in q̊daʒ ſermone. Zolerabiliꝰfetet canis putridꝰ holbꝰ: qᷓ; ania peccatrix deo ⁊ angelis eius.Ideo Au/ guſt.in li.meditationũ ca.xxiiij.exclamat dicẽs. Heun pem̃ hoꝛrendũ:heu res deteſtabilis nul⸗ lo mõ cõparabilis.O maledictũ pctm̃ tu es il/ lud qð aiam turpiſſimã facis. Ideo pctõꝛi dici tur Treñ.iiij. Oenigrata eſt ſuꝑ carbones faci⸗ es tua.et Ecci.xlvij.Oediſti maculaʒ gloꝛie tue. Exrta malignitas pcii ðꝛ ſubie/ D 8 cronis.Oe q;ᷓ bꝛeuib bic me expedia.qꝛ Dliffuſe de illa ꝑtractabo in ſermone de victoꝛia ſuijpius.Dico igit᷑ ꝙ pem̃ ſubijcit ho⸗/ minẽ miſerabili ſeruituti. vt em aiunt cheologi in.ij.di.vl.ſi pom̃ nõ fuiſſʒ nulla in mũdo ſerui tus eſſet. ſed omnes eſſent liberi libertate vtus et inno cee oꝛiginalis. Un interro gat?ꝰ Secun . *,» 2 * . — ... „ . . 7 dus ppᷣus qᷓ eſſet vera libenas homis Rñdic ꝙ eſt innocentia. Ergo econtrario nulla eſt ma ioꝛ ſeruit qᷓ; pctm̃ ⁊ ſeruire pctõ ac diabolo hõ em̃ ſuꝑatus a diabolo ꝑ petm̃ eius ſeruus effi cit᷑:ita ꝙ ei ad nutum obedit. Etideo inqͥt Gꝛe⸗ go.in ᷣmiramur.xxiiij.q.j.ꝙ ipſe diabolus ha bet ptatem ſuꝑ peccatoꝛem ſicut paſtoꝛ ſuꝑ gre gem ſuü. Uñ btũs Frãciſcus vi nẽ ſuꝑ turrim aquitatis Aretine qͥ ſolus ſufficie/ bat ad cuſtodis inhabitantiũ in ea.qꝛ ipſius ſe⸗ quebant᷑ habenas:vt poſtea fuit eidem ſctõ re uelatũ a deo Nam pqõꝛ eſt vt ceruus: de q̊ͥ di⸗ cunt naturales phᷣiꝙ ex qͥ vinci᷑ ab aliquo alio ceruo:ſemꝑ poſtea illũ q̃ſi dũm ſuũ veneratur et cum illi occurrit caputincliat⁊ coꝛnua dimit tit in ſignũ ſubiecionis ⁊ ſeruitu.O igit᷑ ſerue nequã.o ſcelerate p ccõꝛ.o ſubdite diaboliimmi (tui:qui ſeruis libidini:qͥ delectarj in ↄfuſione tua:qͥ cõtra naturaʒ factꝰ es ſeruus cũ dñs eſſe deberes. Ait em̃ imꝑatoꝛ inſti.ð iure ꝑſo.S.ſer/ uitus.Seruitus eſt cõſtitutio iuris gentium q̃ qs dño alieno cõtra naturã ſubijcit᷑.Et in.l.ma numiſſiones.ff.de iuſti.⁊ iu.ðꝛ. Jure naturali oẽs hoĩes liberi naſcebant᷑nec eratnota manu miſſio cũ ſeruitꝰeſſet incognita. Lbertas auteZ eſt adeo pᷣcioſa vt dicat᷑ in.l.paulus.ff. de fidei cõmiſſ.liber.Nibil pᷣſtari põt granꝰ libertate.O igi᷑ famule diaboli.o ſerue nequiſſime:fclas ꝙ; qcqͥd acqrit ſeruus: acquirit dno:⁊ tu diabolo Nã inſti.de hijs qͥ ſunt ſui vel alie.iur.S.j.ſcri⸗ ptum eſt. Itaq; in ptate dñoꝝ ſunt ſerui:et q̊d⸗ cunq; ꝑ ſeruum acqrit᷑: dño acquirit᷑. Quia aũt quãto ꝑſona cui ſeruit᷑ eſt vilioꝛ:tãto ſeruiẽs ei eſt vituꝑioſioꝛ. Ideo vituꝑioſiꝰ eſt tibi eſſe ſer/ uum diaboli qᷓ; eſſe ſeruũ vnius poꝛcei vel aſini vel cuiuſuis hois pauꝑis ⁊ abieci.Quia vo ꝑ pcm es etiam ſeruus ipſius pcti:vt teſtat᷑ dñs Jo h.viij. hec ſubiectio peioꝛ eſt qᷓ; eſſe ſubiectũ diabolo.pctm̃ em̃ eſt deterius ipſo diabolo.nã diabolus eſt aliq̃ ſuba q̃ inq;dtum creatura dei eſt bona.Oẽ em̃ qð fecit deus eſt bonũ Geñ.j. Pecm aũt nihil eſt:dicẽte Auguſtino in li.ð na tura boni. Peccatũ nõ eſt ſuba aliq̃ ſed ſimpłr defectus ⁊ pᷣuatio boni.Et Anſelmꝰ in li.de ↄce ptu vᷣginali ait. Pam ita ſe habet ad eſſeſic ce/ cltas ad oculũ ⁊c. Sdis q̊ʒ o maledicte pccõoꝛ qꝙ ita diabolus te habet incatenatũ ⁊ aſtricumn ſue ſeruituti:vt difficulter poſſis ad opꝑandum bonũ exire.Cuiꝰ rõ c.qꝛ ſicut hñs pedẽ claudũ nõ põt bñ ⁊ rece ambulare:ita cũ affectꝰ ment ſit pes ſpũalis aĩe:ſi ꝑ pœm ſit inoꝛdinarꝰ et di/ ſtoꝛtus:nõ p oterit faciliter ꝑ ſaluꝭ ſemitã ꝓficG ſci.Et huiꝰ figura hr̃ Act.xij.vbi ðꝛ. Petrus eratin carcere doꝛmiẽs int᷑ duos milites vinaꝰ catenis duab:⁊ cuſtodes añ oſtiũ cuſtodiebãt carcerẽ. O ꝑdite pctõꝛ tu es ille icarceratꝰ.Car⸗ cer eſt cõ cupiſcẽtia Duo milites int q̊s doꝛmis ſuncaccidia ⁊ ignoꝛãtia.Due catene qͥb ligatꝰ dit vnũ demo⸗ ta ſ clleſzt es pb unal ſytali⸗ barintt ſiloqſar⸗ füptemme lbeure D Collaſut Wrhs Wu Krqin apotb al J polvor⸗ Eb dia äpean eudeſe facnse Eylco. Böpar Ws nauen Men pcoꝛl gach a Peccat anſi wonugd 6 kadaleni mfuü en ure md saidieſſe ioregoel duns ganmn 1 Uams un nn lben) iſſimmefan; nor iu diabo⸗ uc iur 0i ſuntſantaſe, uin’ Quuti derin ſniisd dkabiche ſ porrckali Qun ſoß cinnckudis kcſe ſobiei podubooni wni Hij, monnlione iiſed ſinptr me inlidee tuaͤcſeſi Aledicr o i 1atncun Mogmän petecud uafe non dinar' aN ſeniii fi Folium es ſunt difficultas pnie ⁊ delectatio pᷣſentj vite. CCuſtodes añ oſtiũ cuſtodientes carcerẽ ſũt tẽ/ ptationes mũdi:carnis ⁊ diaboli.Etideo opoꝛ tet ꝙ angelus dei.i.pᷣdicatoꝛ ꝑcutiat latꝰpetri.i. pcõꝛis:dicens.Surge velocit᷑ſ.a pccis.Qua⸗ pꝛopter o miſeri põꝛes vt cadere poſſint cate⸗ ne de manib veſtr:ego dico vob illð Michee .Surgite ⁊ abite: qꝛ nõ habe hic requiẽ.ſ.in celeribo veſtris. Exite ̊ᷓ de carcere vicioꝝ et ſer⸗ H uitute diaboli:⁊ ad virtutũ libertatẽ ꝓperate.qꝛ vt inqͥt verſificatoꝛ fabulaꝝ Eſopi.fabula.lv. Ditioꝛ eſt liber mendicans diuite ſeruo. Libertas pᷣdulce bonũ:bona cetera condit. Libertas animi ab eſt ⁊ vera voluptas. Eſt aũt vera libertas illa de q̃ ðꝛ.ij.ad Coꝝ.iij. et extra de regul.c.licet.⁊.xix.q.ij.c.due ſũt. Ubi ſpũs dñi eſt:ibi libertas.et Hiero.ad Celantiã ait. Sola apud deũ libertas eſt:nõ ſeruire pec/ catis.? Boetiꝰ.j.de cõſołl.inqͥt.O btẽꝑare iuſti/ cie ſũma libertas eſt.Et ideo eã oẽs acqᷣrere de⸗ bent. Ait em̃ pvᷣus.iij.de regimie pᷣncipũ.ꝙ lib tas habet extimationẽ ſuã ſuꝑ oĩia bona.qð pa tet. Nã ſi haberes oia bona mũdi ſine liberrate: eſſeſqʒ incarceratus vel ſeruus alterius:oĩa da res ꝓ habenda ipſa libertate. Silr auis reſtri⸗ cca in aliq̃ camera vł cauea:licet paſceret᷑ zucha ro alija abuſcng ſibi placi cibis q̊s nõ ha⸗ i beret in libtate:tñ ſi aꝑires oſtiuʒ cauee diceret ſi loqͥ ſcret ⁊ intellectũ haberet Tenetuũ ʒucha rũ ꝓ te:magis em̃ mihi placet vᷣmiculus ĩ luto cũ libᷣtate comeſtꝰ qᷓ; oĩia tua bona ĩ pᷣuitute. E Fbptima pci malignitas ðꝛ imutatiõis 98 Deq;ᷓ etiã bꝛeuiꝰme expediã.qꝛ de ea dif fuſius tractaui in pᷣdico ſermone de vi ctoꝛia ſuijpſius.Dico igit᷑ ꝙ petm̃ ĩmutare dia tur hoĩis naturã. Uñn Zulliꝰ in ꝑadoxis inquit Voluptas animũ a ſede ſua ⁊ ſtatu dimouet. Ex q̊ infert ꝙ hõ deditꝰ voluptatiba ⁊ vicijs di⸗ ci pot beſtia. Ideo Macrobiꝰ in li.ſaturnaliuʒ ait. In pecudũ ferarũq; numero babet᷑ qͥſquis voluptatibo vacat. De hoc etiã loquit᷑ Areſto.j. Eth.dicens. Multi qͥdem ſunt oino beſtiales vitã pecuduʒ ſibi eligentes.O igit᷑ infelix pccõꝛ erubeſce:qꝛ ꝑ pem̃ beſtia ⁊ peioꝛ om̃ib beſtijs factus es.Eaꝝ em̃ beſtialitas ẽ ſine offenſa dei t vicio. De hac beſtialitate pctõꝛis ðꝛ ĩ pᷣſ.xlviij Cõparatus eſt iumentis iſipiẽtibo ⁊ ſimilis fa⸗ Ctus eſt iillis. F 4äü o Unu em̃ pam inducit ad aliud. VUñ in⸗ It M gr.in.ij. diſt. xxxvj. et ibi btũs Bo nauen.ar.j.q.j.q; pem̃ eſt cauſa pcti. Sũt ů̊ ſe⸗/ ptem pᷣcpinia ſiue gradus ꝑ q̊s pꝛaua cõſclẽtia pctõꝛis ruit:niſi ꝑ pniam cto reſiſtat. Pꝛimus adus ðꝛ impoꝛtabilitat.Nam pctõ cõmiſſo ma vice videt᷑ ſibi impoꝛtabile.qꝛ mẽti inſuete peccad:faco vno põ videt᷑ ꝙ omnes ſciãt pec catũ ſuũ:⁊ adeo videt᷑ defoꝛme et impoꝛtabile cxaua malignitas pcti ðꝛ inductionis XLI . ꝙ non reperit reqͥem.iuxta illð Hiere.ij. Scito qꝛ malũ ⁊ amaꝝ eſt te dereliqᷣſſe dũm deũ tuũ. Huic aũt facile eſt reuerti ad pniam:qð ſi nõ fa cit:ſequit᷑ qð dicit Gꝛego.ſuꝑ Eʒech. Pem̃ qðv bꝑ penitentiam nõ dilui:mox ſuo pondere ad aliud trahit.Et huius exemplũ habem?. ij. Re⸗ gu.xj.in Dauid qͥ pꝛimo vidit Berſabee ⁊ eam cõcupiuit.ſecundo cõmiſit adulteriũ.⁊ tercio fe at ho miadiũ Urie. Silr vt b Mat.xxvj. Pe trus pᷣmo negauit chꝛiſtũ.ſcõᷣo ꝑiurauit.terco vᷣo anachematiſauit. Pcrõꝛ ǵ̊ non penitens de pᷣmo pcõ:⁊ cõſequenter ꝑpetrans aliud pem̃ cadit in ſecũdũ gradũ.Secundus em̃ gradus eſt ꝙ cõmiſſo pctõ ſecũda vice ſibi videt᷑ graue: q;uis nõ videat᷑mpoꝛtabile ſiutpmum. Po teſt ergo talis pctõꝛ dicere cuʒz ꝓpheta pᷣſ. xxxvij. Iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meum: et ſicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me.Ab h̊ tamẽ gradu etiam facile eſt reſi urgere. ad qð fa⸗ ciendum hoꝛtat᷑ Apłus ad Heb.xij.dicẽs. De⸗ ponentes omne pondus ⁊ circumſtãs vos pec catumeEt ſic iſte Frodhue⸗ dict᷑ grauitatis. Ter⸗ cius vᷣo appellat᷑ leuitatis. Nam pem quod pᷣ⸗ mo videbat᷑ impoꝛtabile:ſecundo graue:tercia vice cõmiſſum tatoꝑe ipſi pctõꝛi videbit᷑ alleui/ ari:vt quaſi nõ ſentiat onus eius.tamen qñ co gltat de illo ſcit illud eſſe malum. Sed quia nõ ſennit grauedinẽ eius:ideo de eo raro cogitat:et ſicillud purgare ꝑ pniaʒ non curat.ſed eſt ſicut ille qui dicebat. Cras craſtinando bene fadam neſdo quãdo.Etideo tranſitad quartum gra⸗ dum peioꝛeʒ qui ðꝛ inſenſibilitatis.poſtea em nullam ſentit grauedinem pci:ita ꝙ ad pniam nõ cõmoue?᷑:nec pᷣdicatione:nec flagello ðᷣi: nee conſcientie remoꝛſu:nec diuina inſpiratiõe.De qbus pcõꝛibus dici᷑ Hier.v. Percuſſiſti eos et non doluerunt: afflixiſti eos ⁊ renuerunt ac⸗ apere diſcplinam. Indurauerunt facies ſuas ſupꝛa petram ⁊ noluerũt reuerti. Hec ibi. Hãc ei malignitatẽ habet peccatum ꝙ indurat coꝛ Ideo de peccatoꝛe diat᷑ Job.xlj.Coꝛ eius indu rabitur quaſi lapis Et ſictalis peccatoꝛ indura tus ⁊ inſenſibilis facus taliter eſt circundatus et ligatus catena peccatoꝛum: ꝙ valde diffiale eſt eum reſurgere. Unð poteſt dicere cuim Ps. Funes peccatoꝛum circumpleri ſunt me. Uera eſt em illa ſententia Pꝛouerb.v. Funibus pec/ catoꝛum quiſq; cõſtringit᷑. Et ideo peccatoꝛ exi ſtens in hoc gradu poteſt dicere de peccatis il⸗ lud Pꝛ ouerbᷣ.xxiij. ulnerauerunt me et non dolui:ꝑcuſſerunt me ⁊ non ſenſi.Sicut aũt in⸗ ſenſibilitas coꝛpoꝛalis eſt ſignum moꝛtis coꝛ⸗ poꝛalis:ſimiliter inſenſibilitas ſpiritualis eſt ſi gnũ moꝛtis eterne. Unde talis eſt ſimilis cani q non ſentit lapidem in collo donecextra nauẽ iu aquã ꝓijci᷑ ⁊ ſubmergit᷑ Quitus gradus ðꝛ iocunditatis. Poſtmodũ em̃ nõ ſolũ nõ doler de pcõ ſed in eo delecat᷑ et gloriar De oin Bermo pctõꝛibo ðꝛ Pꝛo uerb. . Letant cũ malefecerint et exultant in reb peſſimis. Sextus gradus ð?ꝛ appetibilitacis. Adeo em pam Apter cõſuetudi⸗ nem malã fit ei appetibile ꝙ ſine vlla tẽptatione inadtat ſeipᷣm ⁊ qnit quõ illud cõmittere poſſit.⁊ ſirc vltro ſe offert pco: nec expectat temptatione: ſeg pᷣuenit eã ⁊ inducit.ſicutinqᷣt Aug.in c.cõſi deret. de pe.di.v. Et ideo caditi ſepnimũ graduʒ qui ðꝛ defenſabilitad.qꝛ deſpatus de venia ſu⸗ — um defendit crimẽtanq; bonuʒ.De q̊ Pꝛouer. xviij. ðꝛ. Pctõꝛ cũ in ꝓfundũ pcõꝝ venerit: ve⸗/ niã cõtemnitt. M Ona bncipalis malignitas pci ðꝛ dele n cationis. Ut em̃ inqᷣt Augꝰ.iiij. de ciui. dDdDdei. demones delegant ⁊ gaudẽt qn vi/ dent pctm̃ cõmitti ꝓpter qð hoies ad eternã dã⸗ nationẽ trabunt᷑. Uñ redtat Gꝛeg.in.iij. Dialo/ gonꝝ de qdam iudeo qui de capania ꝑgẽs Ro mã: cũ quadã die ſe repperiſſet ꝓpe ciuitatẽ Fun/ danã: adueſpaſcente die ſe in dam appollinis tẽplo cõtulit.ibiq; cũ ſtaret in nocte:vidit mali⸗ gnoꝝ ſpirituũ turbã pncipẽ ſuũ comitantiũ: qᷣ ſedẽs cepit examiare quãtũ malũ feciſſent ppe/ trari. Uenit g̊ vnꝰ ꝗ dixit ꝙ cõmouerat Andreã epᷣm illiꝰciultatj in magna teptationẽ camis de qdã ſancnimoniali qua ſecũ habitare ꝑmiſerat cofidens in vᷣtute ſua:ita ꝙ pᷣterito die hoꝛa ve⸗ ſpertina ex laſciuia illi blãdies ſuꝑ collũ eiꝰ ma/ nũ poſuerat ⁊ alapam ei dederat.ſubiũ xitq; ille nequaʒ ſpirit? ꝙ delapſu eius ſubito ſperabat Quapꝛopter ille pnceps maximã oſtendit leti⸗ ci: exhoꝛtatuſqʒ; eſt illũ vt inceptũ opꝰ ꝑficeret: ꝓmicttẽs ꝙ tali facinoꝛe maximã inter alios ſpi nitus palmã repoꝛtar. H EFEiadma pcii malignitas ðᷣꝛ alienationis d fſinue infatuationis. Facit em̃ hoĩeʒ ſtul/ ti ⁊ fatuũ.ſed iſtꝭ fatuis plenus eſt mũ/ dus.Nã Ecces.j.ðꝛ. Stultoꝝ infinitꝰ eſt nume rus. Etideo nõ poſſum illos ad plenũ demon ſtrare. qꝛ ipoſſibile eſt ifinita ꝑtrãſire.j. Poſte. ct infinitũ eſt nob ignotũ ⁊ magnitudie ⁊ młu⸗ tudine.j. Phiſi. Dicit᷑ aũt ꝙ ᷣm Phm ſüt ſexa gintatres ſpecies pᷣnapales ſtulticie. De ꝗb li⸗ cet aliq̃s qͥs habeat nõ tñ reputat᷑ ſtultꝰ ſed ðꝛ Rarleʒ are.i.hr̃e ſpecies ſtulticie aliq̃s.Qñ auteʒ habet mlłtas ſpẽs ſtulticie puta decẽ vel viginti cũc ſtultꝰ ab oibo appellat᷑:maxie cũ ꝓijcit lapi⸗ des ꝑ viã ⁊ hmõi.De ipſis aũt ſexagintatribus ſpeciebo demẽtie loquẽdo:etiã aliq̃s alias refe⸗ remus. Pꝛima q̃̊ꝝ ðꝛ ↄuerſionis.Stultꝰ em̃ elſet qͥ ſpõte ↄſentiret ⁊ eſſet cõtentꝰ cõuerti in be cctiã:ſicut facit pctõꝛ qͥ ꝑ pem effiat᷑ beſtia: vto dirimꝰ. Nonne ſtulteſſet ille qͥ eſſet ↄtent effici canis vel poꝛc. Certe ſic. Ettñ hõ ꝑ pem̃ dicit᷑ xffici canis et poꝛcꝰ. Uñ ſaluatoꝛ ait Mat.vij. Molite ſemm dare canibb:neq; mittac margari/ taas añ poꝛcos. Per canes aũt ⁊ poꝛcos intelli gitpcoz es. Pctoꝛ em̃ ðꝛ canis mulciplici rone regere ſclc nec vult ab alijs regi ac gubeman. Pꝛimo /pterſuã impudentiã. Sicut em̃ canis etiã coꝛã rege nõ erubeſcitfacere feditatẽ ſus:ſic nec pctõꝛ coꝛã deo erubeſct ꝑpetrare iniqtateʒ: cũ tñ deꝰoia videat ⁊ cemat:vt ðꝛ Ecci.xxiij. Se cundo ꝓpf᷑ iracundia. Canis em̃ ſi auribo trahit᷑ ſtatim iraſcit᷑: iuxta illõ Pꝛouer.xxvj. Sicut qͥ apphendit canẽ aurib:ſic q iraſat᷑ ⁊ ipauẽs cõ⸗ miſcet᷑rixis alteriꝰ. Si qͥs vo cani blãdi: mox cauda applaudit.ſi aut baculo vel lapide ei mi⸗ net᷑ terri? fugit.Et ſimilit᷑ ſtult põꝛ in repben dentẽ ſe iraſci᷑ ⁊ iᷣm odit:iuxta illud Amos.v. Odio habuerũt in terra coꝛnipientẽ. Sed blan dientẽ ⁊ applaudentẽ diligit:cũ tñ dicat᷑ Eſa.iij. PBabaul meus q te bem dicũt ipſi te deapiunt. õminantẽ vo ⁊ flagellantẽ timet ⁊ ſaltẽ timo⸗ re cõpeſcit᷑iuxta illud Oꝛacij in epiſtoł.Oderũt peccare mali foꝛmidine pene. UIn Pꝛouer.x. ait Salomon. Uirga in doꝛſo eiꝰ qͥ indiget coꝛde. Tercio ꝓpt᷑ ĩſaturabilitatẽ:iuxta illð ꝓphete pl. lviij. Famẽ patient᷑ vt canes. Pcõꝛ em nũq; ſa- tiat᷑ ſed vbiq; famẽ patit᷑. Nã ſuꝑbo patit᷑ famẽ ambitionũ.auarus famẽ diuitiaꝝ.luxurioſus delectationũ camaliuz.et ſic de ſinguł.Quarto Apter moꝛdacitatẽ. Moꝛdet em̃ pctõꝛ pꝛoximũ cũ ei detrahit ⁊ eiꝰfamã lacerat. Unð ille cni de trahit᷑ põt dicere cũ ꝓphᷣa pᷣſ.xxj. Circũdederunt me canes młti ⁊c̃.et ifra.Aꝑuerũt ſuꝑ me os ſu um.ſ.detrahẽdo.Sicut em ligua canis rabidi eſt nociua qꝛ eſt venenata:ita ligua detradoꝝ. de qba ðᷣt Ps. Uenenũ aſpidũ ſub labijs eoꝛũ Quinto ꝓpter reiecoꝝ deuoꝛationẽ. Paõꝛ em ea q̃ reijcit ꝑ cõfeſſionẽ iteꝝ reſumit ꝑ iterationẽ iuxta illud Pꝛouer.xxvj. Sicut canis q reuer⸗ cit᷑ ad vomitũ ſuũ:ſicimpꝛudes qᷣ iteratſtultici/ am ſuã.⁊.ij. Pe.ij.ðꝛ.Canis reuerſus ad vomi tũ ſuũ ⁊c̃. Tales aũt canes ab homib ſũt cauẽ di. Vñ ait apłus ad Pkitł.iij. Videte canes:vi⸗ dete malos oꝑarios.Tales etiã canes ſũta ſo⸗ cietate bonoꝛum amouẽdi.iuxta illud Ecci.xiij Que cõicatio hois ſctĩ ad canem.imo tales ca⸗ nes ſunt a ciuitate celeſti penitꝰ excludendi.Unñn ð: Apoc. xxij. Yoꝛis canes ⁊ impudici ac venefi cC. Illis em petetib vita; eternã dicet xpᷣs illud Mat.xv.? Mar. vij.lõ eſt bonũ ſumere pa⸗ nẽfilioꝝ ⁊ mittere cnib. 3 Ecunda ſpẽs ſtulnicie dict᷑ mutationis. 8 Sicut em ſtultus nõ ſtat in ꝓpoſito ſed ſepe mutat᷑ iuxta illud Ecci. xxvij. Stul ꝓ vtluna mutabit᷑ita peccatoꝛ ſi aliqñ t n age⸗/ re⁊ ſe emendare deliberat:ato bonum pꝛopo⸗ ſitũ derelinquit. Ecõtra vᷣo ſapientis indiaeũ eſt perſeuerarein bono ꝓpoſito:ſicut fadebat Ra⸗ ʒzias hieroſolimitanꝰ. De quo dicit᷑.ij. Macha beoꝝ.xiiij. Hic multis tempoꝛibo cõtinentie p⸗ poſitum tenuit:coꝛpus ⁊ animã tradere conte/ tus pꝛo ꝑſeueratia. Tercia ſtulticie ſpecies di ciurirregulationis. Stultus enim nec ſeipᷣm — onmn Sa⸗ Ounn buo⸗Un Goberm ſtulcit üboni lo nne urol npo ſenn 00 Qun cetaceln. t ron ſopinen muijfn monbn mulzpla pudennt ordr Piover ſtoleics tonss tummcit liiurg ſtulam iu⸗ 4 4 Hvarde crahiͤtl Ponen ei debe erpri AWrido ſariur loſtul Gula ſtol (lirnte: batcibe Gäaüͤrd illterf Cobuu l.n me goes Plbe alion abat Ool litſib 1 4 Z ncntotin npcie Rona * Dnsllkaid lgua damm: ülab labi ni mogi Paici us agrem doiläütani UKRanes, manes ſütale, hAU icnenmnf Ncr chs Alud nü ſomaree imunnons tin woipſ a ialigidi onum rope nus indcuc ugchar tij M connann/ madt ασ naeſpehn) nin ſuclin D 4 iurgia ꝓpuocat. Folium Econtra vo facit ſapiẽs:de q̊ ait Phus.j. He cha. Ad ſapientẽ ꝑtinet bene regere ⁊ bene regi. Quarta ſpẽs ðꝛ ꝑturbationis.ſ.in aduerſitati bus. Uñn Pꝛouer.xiiij.ðꝛ.Qui patiẽs eſt multa gubernat᷑ pꝛudẽtia.qui aũt impatiẽs eſt exaltat ſtulticiã ſuã. Et ideo inqᷣt Paphilus poeta. ca. iij.homi impatiẽti.Stulte qͥd inſanis cũ te do⸗ loꝛ vꝛget inanis ⁊c̃. Quinta ſpẽs ſtulticie dici tur occultatiõis. Pctõꝛ vᷣo a diabolo dementa tus occultat ſua pctã ↄfeſſoꝛi ſicut ſtultꝰ ſua vi/ ſcera medico coꝛꝑali.iuxta illud Oꝛatij in epła ad Quintũ. Stultoꝝ incurata pudoꝛ malꝰ vl/ cera celat. Sexta ſpẽs ðꝛ locutiõis. Nã ſcptuʒ eſt Pꝛouer.xxix. LTotũ ſpũm ſuũ ꝓfert ſtultus. ſapiens aũt differt ⁊ reſeruat in poſteꝝ. Et Eſa. rxrxxij.Fatuꝰfatua loquit᷑.et Ecci.v. In mulq ſer monibo inueniet᷑ ſtulticia. Et. x. ca. Stultꝰ vᷣba multiplicat. Et.xxj.ca.eiuſdẽ libꝛi ðꝛ. Labia im⸗ pꝛudentiũ ſtulta narrabũt. Etiteꝝ. In oꝛe fatu oꝛũ coꝛ illoꝝ. In coꝛde vo ſapiẽtũ os illoꝝ. Et Pꝛouer. xv. ait Salomon. Os fatuoꝝ ebullit ſtulciciã. Septima ſpecies ſtulticie ðꝛ iniuria tionis.Scriptũ eſt em̃ Pꝛouer.x. Qui ꝓfert cõ tumeliã inſipiẽs ẽ.Et eiuſdẽ li.xiiij. In oꝛeſtul⸗ ti iurgia ſuꝑbie. et.xvij.ca.eiuſdeʒ libꝛi ðꝛ. Ocẽs ſtulti miſcent᷑ contumelijs.et.xviij.ca. Os ſultt Ltaua ſpecies ðꝛ pꝑcuſſiõis. Stulti em̃ o poſtq; iniunas dixerũt ꝓximo veniunt dQag iv̈bera:⁊ ſe dũ alios volũt verberare ipſi verberant᷑. Uñ ðꝛ in ꝓuerbio. Multi bene excipiũt illũ qͥ init vt ꝑcuteret ⁊ fuit ꝑcuſſus.Et Pꝛouer.x.ðꝛ. Stultꝰlabijs cedit᷑.i.pt᷑ delicuzʒ labioꝝ.et Ecces.x. Labia inſipiẽtj pcpitabunt eũ.De hac aũt ſpecie ſtulticie ait Salomõ Pꝛo uer.xviij.Labia ſtulci imiſcẽt ſe rixis:⁊ os ſtulti attritio eiꝰ. Aliqñ aũt ſtultꝰ ꝓpter verbera reſipi / ſcit:iuxta ülud Pꝛouer. xviij. Peſtilẽte flagella to ſtultus ſapientioꝛ erit. Uñ ðꝛ in cõi ꝓuerbio Stultus poſt damnũ facit pactũ.Sepe etiam vnꝰ ſtultus caſtigat aliũ ſtultũ. Sicut accidit ĩ ciuitate Bononie in q̃ erat vnꝰ ſtultus qͥ ꝑeutie bat cũ baculo oẽs qͥs obuios iueniebat. Qua/ dã aũt die in ipſa cuitate venit alius ſtultꝰ qᷣ ſi/ militer facere ſolebat. Semel aũt iſti ſtulti inui cẽ obuiauerũt ⁊ nullꝰ eoꝝ ſciebat alteꝝ eſſe ſtul tũ.vñ ceperũt ſe inuicẽ ꝑcutere:⁊ tã diu ꝑſeuera uerunt in ꝑcuſſionibo ꝙ qᷣlibet eoꝝ reliqͥt alteꝝ q̃ſi moꝛtuũ.Cũ aũt poſtea tãdẽ reueniſſent:ſur gẽtes in diuerſas vias ſe direxerũt:⁊ nunq; am pliꝰ aliquẽ vberauerũt. Et ſi aliqñ ſe iĩueniebãt alicubi:ſtatim vnꝰ ibat ab vna ꝑte ſtrate ⁊ alter ab aiia.et vnuſqͥq; eoꝛũ dicebat alijs de altero. Obſeruate vos ab iſto:quia eſt ſtultus *cu/ cit ſibi obuiantes. Ona ſpecies ſtulticie ðꝛ creditiõis.De qᷓ Ið Pꝛouer.xiiij. Stultꝰ credit oĩ verbo Et ECci.xix.Qui cito credit:leuis eſt coꝛ XLII de. Dedcma vo ſpẽs ðᷣꝛ riſiõis. De q̃ Ecẽi.xxj. ſcqriptũ eſt. Yatuꝰ in riſu exaltat vocẽ ſuã. Uñ in cõl ꝓuerbio ðꝛ ꝙ riſus abũdat in oꝛe ſtultoꝛũ. Et metrice canit᷑. Per riſũ młtũ poteris cogno⸗ ſcere ſtultũ. Undecima ſpecies ſtulticie ðꝛ lau datiõis. Stultꝰ em deſiderat laudes. Uñ glo. in.l.j.S.pſuadere.ff.de ſeruo coꝛ.dicit.Qui lau/ dat ſtultũ facit ipᷣm currere multũ. Duodecia ſpecies ðꝛ pſumptiois.de qᷓ Pꝛouerb.vl.dicit Stulltꝰtranſilit ⁊ cõfidit. Terciadecima ðꝛ cõ ſolationis. Stultꝰ em̃ gaudet qñ debet dolere. Vn Pꝛouer.iij.ait Salo mõ. Stultoꝝ exulta tio ignominia.Et.xv.eiuſdeʒ libꝛi ca.Stulticia gaudiũ ſtulto. Et Ecci.vij.ðꝛ. Coꝛ ſtultoꝛũ vbi letica.Dicit tñ Seneca in li.de tranqᷣllitate ani Aliqñ inſanire io cũdũ eſt. Et veꝝ dicit ſi referat ad ilos qͥ amoꝛe Jeſu xpᷣi dãmodo inſaniũt: vel ſe fadũt vt ſtultos pter deũ reputari:dicen tes cũ apło.j.ad Coꝝ.iiij. Nos ſtulti ꝗpter chꝛi⸗/ ſtũ ⁊c. Uel ad eos qͥ ex alicuiꝰ ꝑiculi euitatione aut alio bono fine ſimulant ſe eſſe ſtultos.ſicut fecit Dquid qͥ coꝛã Achis rege geth ſe ſimłauit ſtultũ:vt hr̃.j. Reg.xxj.Ait em Eato. Stulticiã ſimulare io co pꝛudentia ſumma eſt. Et ꝓpter p/ dicta dicebat qͥdã facetꝰpᷣdicatoꝛ:ꝙ ſuntqdam ſtulti a natura.i.a natiuitate. Alij vo efficiunt᷑ ſtulti cauſalit᷑: vtputa ex aliq̊ͥ hũoꝛe melacolico vł aliqͥ maleficio:aut ex nimio amoꝛe alicuius mulier ⁊ bhmõi.iuxta illð Eʒ ech.xxiij. Inſaniũt libidie amatoꝝ ſuoꝝ. Aliqͥ vo qͥ fingunt ſe eſſe ſtultos dicunt᷑ fatui ſiue eutrapoli. Eciſtoꝛum ſtulticie oſtẽſio nõ eſt dãnabilis ſi ꝓcedat ex rõ/⸗ nabili ca:⁊ nihil ꝑ h̊ fiat qð ſit pcmm. Vnñ Cato alt. Inſipiẽs eſto cũ tpᷣs poſtulat aut reſ. Aliqñ em accidit ꝙ niſi qͥs oñderet ſe eẽ ſtultũ vł ꝑuii genij male ſibi eueniret. Uñ dicebat qͥdã facexꝰ ſermocinatoꝛ:ꝙ in q̃dã terra ſemel pluit qᷓ dam aqᷓ qua oẽs q tacti fuerũt ſtulti effecti ſunt.Qui dã autẽ pꝛudẽs hõ in illa hoꝛa erat doꝛmiẽs in domo:vñ nõ inſaniuit.qꝛ aq̃ illa eũ non tengit. Cũ aũt exurrexiſſet ⁊ videret hoies illiꝰ terre nu dos currere ⁊ alla puerilia facere:admiratꝰaſpi ciebat. Illi vo putates eũ eẽ ſtultũ ceperũt oẽs poſt eũ currere manꝰ collidẽtes ⁊ eũ inſanũ vo/⸗ cantes.Quapꝛopt cũ ille int᷑ eos pacifice viue/ re nõ poſſet inueſtigauit vñ illa ſtulticia eoꝝ ꝓ ceſſiſſet.et intelleca cã:qſiuit ſi ð illa aq̃ aliq̃ poꝛ tio iueniri poſſʒ.⁊ in q̃dã fouea modicũ illiꝰaq̃ inueniẽs ſe cũ ea balneauit et caput ſuũ lauit.et ſic cũ alijs inſaniuit. Hec aũt ꝑabola ſiue face⸗ tia põtad młta ſpũalia applicari:et poſtea alle⸗ gari illð apłi.j. ad Coꝝ.iij. Si qͥs vult ſapiẽs eẽ in h̊ ſecło ſtultꝰ fiat vt ſitſapies. M dDd Ecimaqta ſpẽs ſtulticie ðꝛ opinionis. Stultꝰem ſe putat ſapiẽtioꝛẽ alijs.et iõ ðꝛ ꝙ ẽ pᷣmũ capłm libꝛi ſtultoꝝ ſe reputare ſa⸗ piẽtẽ.de q̃ ſpecie inqᷣ t Salomõ Pꝛouer.xij. Uia ſtulti recca in oculis eius.et eiuſdem libꝛi ca.iij. Bermo Sapientioꝛ ſibi videt᷑ ſtultus ſeptẽ virj loqnti bus ſentẽtias. In cõmuni aut ꝓuerbio ðꝛ. Dis fatuꝰ in ſuo coꝛ de eſt ſapiẽs.Et patuit de q̃daʒ viro magne reputatiõis q effect ſtultus ibat ꝑ lutũ in medio viaꝝ.Cũ aut tandẽ eſſet ſanatus cũ interrogaret᷑ q̃re ꝑ lutũ pergebat:rñdebat ꝙ tũc in illa ſtulticia ſua vere credebat ſe eſſe paps et videbat᷑ ſibi ꝙ oẽs vie eſſent tapetijs cooꝑte. et ꝙ ipᷣe ſup illa incederet cũ ꝑ lutũ ꝑgebat.et vi debat᷑ ei ꝙ ꝓpłi ⁊ turbe que eum deridebãt ſibi honoꝛẽ vt ſũmo põtific impẽderẽt.Alius autẽ ſtultus qᷣ qtidie per plateas currebat ⁊ ſaltabat mult puen ſociatꝰ ⁊ eũ irritantibo:ſemel in tali furia fuit a q̊dam cũ baculo ꝑcuſſus in capite: q̊ͥ fracto ſtatim expirauit qdã vapoꝛ ad mo duʒ fumi:et ille ſubito ſanatꝰ eſt. Hoc em̃ eſt bonũ remediũ ad curationẽ ſtulticie facere euapoꝛa/⸗ re caput:iuxta illð poeticũ.O medici medis ca/ picis ꝑtundite venã ⁊c̃. Uidẽs aũtille ſic ſanat⸗ ſe eſſeĩ medio pueroꝝ:erubuit.Etintrogat qͥd cogitabat in illa dementia Rñdit ꝙ; putabat ſe eſſe imꝑatoꝛẽ mũdi ⁊ młta bella faceres pugre valentiꝰ qᷓ; fecerit ceſar vł Alexãder magnꝰ:⁊ ꝙ — credebatillos pueros eẽ armigeros ſuos. N Ecimaqnta ſpẽs ſtulticie ðꝛ refutatiõis d Deqᷓ Salomõ inqͥt Pꝛouer. xviij. Nõ reapit ſtultꝰ vᷣba pꝛudentie niſi dixeris ca q̊ verſank in coꝛde eiꝰ. Uñ Facetꝰpoeta canit dicẽs. Nemo placet ſtulto niſi dicat qð placet il li. Et malus effici᷑ qui ſocat᷑ ei. Sextadecima ſpecies ðꝛ increditiois. Stult em nõ credit de alia vita qᷓ ꝛ in ſcptur ſacris:iuxta illud ꝗꝓphe⸗ tep̃ᷣſ.xiij. Dixit inſipiẽs in coꝛde ſuo nõ eſt deus Etideo Lu.xxiiij.inqͥt ſaluatoꝛ.O ſtulti ⁊ tardi coꝛde ad credẽdũ in oibe q̃ locuti ſunt ꝓphete. Decimaſeptima ſpẽs ðꝛ iratiõis.De q̃ Salo⸗ mõ Ecces.vij.inqͥt. Ira ĩ ſinu ſtului requieſcit.et Pꝛouer. xij. Fatuꝰſtatim indicatirã ſus.?⁊ Job v.öðꝛ. Uirũ ſtultũ interficit iracũdia. DDO Eeidimaoctaua ſpecies ðꝛ intimoꝛatiõis d Deqᷓ Areſto. inqᷣcli.j. magnoꝝ moꝛaliũ ca. xxxxij. Stultiſſimꝰ ille eſt qui nõ timet terribilia qᷓ ſupꝛa hoĩem ſunt:hec aũt ſunt diui na flagella ⁊ dãnatio etna. Ex q̊ oſtendit᷑ demẽ tia pctõꝝ. Cũ em̃ ois ſcriptura cõminet᷑ pcõꝛi⸗ bus mala: iuxta illud p̃ᷣſ.xxxj. Multa flagella pcõꝛis.⁊ pſalmi.cxxviij.Dñs iuſtꝰ cõcidet cer/⸗ uices pctõꝝ. apparet eos eſſe ſtultos: eoq non cimẽt eterna toꝛmenta. Ecimanona ſpẽs 8 deſt pectionis.ſ. vbi d dei. De qᷓ ſcbtü eſt Pꝛouer.j. Sapiẽtiaʒ Atq; doctrinã ſtulti deſpiciunt. Uigeſi ma vo vꝛ electiõis.ſ.male vie.ODemẽtesem̃ po⸗ tiꝰ vadũt ꝑ lutũ q; ꝑ viã pulcrã ⁊ nitidã. et ideo ſtultꝰ ꝓfecto reputandus eſt pctõꝛ:qͥ valens ire viã bonaã vᷣtutũ ducentẽ ad patriã celeſteʒ: va dit ꝑ viã malã ⁊ fallacẽ vicioꝝ qᷓ ducitad moꝛ⸗ tẽ ecnaʒ.Et de hoc ſcptũ eſt Ecces.vj.Quid ha⸗ bet amplius ſtulto ſapiẽs:niſi vt ꝑgat illuc vbi eſt vita. Ad hoc etiã facit glo.inſti.qð cũ eo..ce terũ.di.Nota quẽ eſſe ſtultũ ſi eligat malũ cum poſſit eligere bonũ.vt in auten.qͥ.mo.na.effi.ſui S.j. Uigeſimap ma ſpecies ſtulcicie ðꝛ curano nis.Nã pctoꝛ ſtult? eſt qͥ maioꝛẽ curã gerit dere viliſſima coꝛ ruptibili et vana:q; de unpᷣciabili theſauro ꝑadiſi. Itẽ ſtultꝰ eſt qͥ ꝓ ꝑuiſſima dele ctatione coꝛꝑis ſe pᷣuat et᷑nis celoꝝ gaudijs:et ꝑpetuis ſe deputat toꝛmẽ. Uñ Gꝛego.in q̃dã omel.inqᷣt.Quid inſanius qᷓ; ꝓ modica deleca tione carnis et᷑nis ſe obligare ſupplicijs. Ui⸗ geſimaſecũda ðꝛ illaqatiòis. Pctõoꝛ em ſtulcꝰ ẽ qꝛ ſeipᷣm ligat:⁊ ſponte ſe illaqatin manibo ſui inimici diaboli:iuxta illud Job.xviij.Miſitin rete pedem ſuũ. Uigeſimaterda ðꝛ adheſiõis. ſq; maligno dño:relico optimo.Etideo pecca⸗/ toꝛ ſtult? eſt.qꝛ relico deo ꝗ eſt ſummũ bonũ ⁊ remũeratoꝛ magnificꝰ ſibi ſeruientiũ:ſeruit dia bolo q de tali ſeruitio eũ cruciabit in eternũ.De hoc Bꝛeg.in q̃dam omelia inqͥt. Stultũ eſt of/ fenſo deo:ſeruire diabolo qͥ nullo placat᷑ obſe⸗ quio:qui quanto plus ei ſeruierit:tanto ampli us eum toꝛq bit. Igeſima quarta ſpecies dicitur filiatio⸗ v nis. Stultus em̃ eſſet filius regis qͥ vel let efficifilius hois viliſſimi ⁊ abomia⸗ bulis.Et ideo multo ſtultioꝛ eſt pccõꝛ qͥ cũ ſit fi⸗ lius dei ⁊ cõſequenter celeſtis imꝑatoꝛis ꝑ cre⸗/ ationẽ᷑:iuxta illud Deut.xxxij.Ipſe em̃ eſt pater tuꝰq poſſedit ⁊ fecit ⁊ creauit te.vult effici filius diaboli:dicẽte ipſo dño pctõꝛibo. Uos ex patre diabolo eſtis. Nam pater veſter diabolus eſt Joh.viij. Uigeſimaquinta ſpedies ſtulticie di ct᷑ deuoꝛationis. Stultus naqʒ eſſet qui ſpon te ſe beſtijs deuoꝛadũ exponeret.ſed ſtulcioꝛ eſt peccatoꝛ qui ſe in cebum demonibus pꝛebet ꝑ peccatũ.Dictũ qͥppe fuit diabolo Geñ.iij. Ter⸗ rã omni die maducabis.i.peccatoꝛes terrenis intentos. R Igeſimaſerta ſ pecies dicẽ deificatiõis. v Stultus em̃ eſſet qui poſſet effici deus et vellet effic diabolus.Sed homo vir tuoſe viuens ðꝛ effid deus:dicente nobig Pg⸗ Ego diri dij eſtis ⁊c. Ergo qñ per pam̃ ſe facit diab olum ſtultiſſimꝰ eſt. Sicutfuit iudas de quo inquit dominus apoſtolis ſuis Joh.vj. Nonne duodecim vos elegi:et vnus ex vobis diabolus eſt. vX ionis.Stultꝰ em̃ eſſ qͥ poſſet in domo ſua hoſpitari papã vel imꝑatoꝛẽ mũdi qᷣ ꝓꝙ tali hoſpitio ei centũmille aureos qͥtidie ſol ueret:⁊ potius vellet hoſpitari vnũ carnificem hominũ qͥ eum per gulam ſuſpenderet.Etideo ſtultiſſimus eſt homo qui cũ in grania ⁊ chari⸗ tate viuẽs poſſit deũ in ſe hoſpitari qui ei ꝓ ta⸗ li hoſpitio eternos ⁊ ĩfinitos reddettheſauros tlBe Ce gennn Plicaarip ſpiepn piriftlſ lLor Iſunßi . 4 14.. ( nin zatifi mGn (ſccome W Snn ſhat Peie ni rn mendi Doderii in ckummidni. mmnniſaned rin amnüde ni. Saulücke⸗ lnuloiakoh nntd l 6 es dicurfling Eilngns i ſimit abonnin ckco⸗ qciſt ſi⸗ Simonoris par, lcnckpann Axultchafilus l Dosa ant eka duadolnsct peucs ſtulagedi igcſaqui ſhon mladſtulaorck onidus Rchan dolo Hahii⸗ Te ccwres MMNi nar daſnoͦs. olltcfin dens Gelbomo vir mte e gerpenm ſeſnc; ufuit iucs d is ſuis hſ⸗ rwmusa ſos 9 es dict hoſgin 4poſſaindonm unos nceſt iynũ aa endent lt pitanqnic / eddathc; 2 Folium potius vult ꝑ peœm̃ hoſpitari diabolũ qui cru/ delis carnifex eũ e᷑na moꝛte mulctabit De quo Augꝰ.in qͥdaʒ ſermone ait. Diabolus ita amat pcòꝛeʒ vt puniat:ſicut gluto poꝛcellũ vt come/ dat. De aia aũt peccatrice ðꝛ Apoc.xviij. Facta eſt hitatio demonioꝝ ⁊ oĩis ſpũs imũdi. Uige ſimaoctaua ſpẽs ðꝛ deglutitiõis.ſtultꝰnãq; eẽt q̃ ſpõte deglutiret ⁊ in vẽtrẽ traijceret ſcoꝛpionẽ vel aſpidẽ aut aliũ ſerpẽtẽ qͥ euʒ int᷑imeret.Sed młto ſtultioꝛ eſt qͥ ꝑ pem̃ in ania ſua deglutit diabolũ qͥ eũ et᷑naliter ꝑemptũ in ifernũ ꝓijciet Sicut oſtẽſũ fuit i figura in grege poꝛcoꝝ quẽ intrãs pᷣapitauit ĩi mare:vt h ar.vx. TCX Igeſimanona ſpecies ðꝛ deguſtatõis. Vy Stultꝰ em̃ eſſet cui mag ſapida ⁊ odo⸗ nffera viderent᷑ putrida ⁊ iſipida ac fetẽ⸗ tia cibaria qᷓ; ſapoꝛoſa ⁊ aromatica. Sed ſtulti oꝛ eſt pctõꝛ cui pcã amariſſima vident᷑ dulcia: et vicia fetẽtia apparent odoꝛifera. Econtra vo virtutes melle dulcioꝛes ⁊ oibo aromatibs fra/ grantioꝛes apparẽt amare ⁊ fetẽtes.Et ad h̊ ap plicari põt illud Eſopi.Tu gallo ſtolidũ:tu ia⸗ ſpide pulcra ſophie Dona notes:ſtolido nil ſa / pit iſta ſeges.De hac etiõ deguſtatione ait apls j.ad Coꝝ.ij.Anialis.i.beſtialis hõ nõ ꝑcipit ea q̃ ſunt ſpũs dei. ARiigeſima ſpẽs ðꝛ ſuꝑbitiõis.Quia em̃ t ſcia mũdana inflat:vt ait apłs.jad Co rinth̊.viij.ideo hoĩi tali ſcia inflato dici am cõuerterũt. Merito em̃ ille ſtultus apparet q eidẽ ſcie totaliter inheret⁊ ↄſeq̃nt᷑ ꝑ ſuꝑbiã tu met.Stultꝰ nãq; ab oĩb putaret᷑ qͥ aliqͥd ſtudi oſe comederet qͥ vẽtrẽ ſuũ hydropici moꝛe intu⸗ meſcere faceret. Et ideo ꝓpter hoc Hiere.lj. dicit Stultus factꝰẽ ois hõ aſcia ſua.Et.j.ad Coꝝ. ii.ait Paulus. Sapiẽtia huiꝰ mũdi ſtulticia ẽ apud deũ.Et ad Ro.j.Dicẽtes ſe eſſe ſapientes ſtulti faci ſunt. Et in h̊ ſenſu põt allegari illud Senece ĩ li.de tranqᷣllitate ani qͥ ait. ĩullũ ma/ gnũ ingeniũ ſine mixtura demẽtie fut. X Rigeſimapma ſpẽs ðꝛ luxuriatõis.Lu t xuria em̃ tollit homi intellectũ.Et iõ in⸗ qt Dauid pᷣſ.xxxj. Nolite fieri ſicut equꝰ et mulus qᷣba nõ eſt intellectꝰ.ſ.ꝑ luxuria.Equꝰ em ⁊ mulus eſt valde luxurioſus. Zrnigeſima ſecunda ſpẽs ðꝛ iudicationis.De q̃ ait Zulliꝰ ĩ tuſculanis qſtiõibo li.ij. Pꝛopꝛiũ ſtulcice ẽ ali/ oꝛũ vida cernere:ſuoꝝ obliuiſe. Trigeſima⸗ tercia ðꝛ indiſcretionis. Stulci em̃ ſunt in oib indiſcreti.Etiõ ðꝛ in cõi Pꝛouer.Qui viit᷑i me/ tu ꝑtiò poſtea illũ pellit pertij. Trigeſimaq̃r ꝛa ſpẽs ðꝛ ſecũdationis.ſ.pſꝑitatũ huiꝰ mundi Deq ſtulniaa ait Seneca i ꝓuerbijs ſuis. Foꝛ⸗ 9 8 tuna quẽ nimis fouet ſtultũ fact. v. Rigeſimaqnta ſpecies ðꝛ recollectiõis. t Siem qs noller ſ. emiare ⁊ crederet col⸗ ligere frucũ agri nõ ſeminaci: diceretur XLIMI ſtultus.qꝛ cauſa natu raliter pᷣcedit effemũ ſuũ: vtðꝛ in li.de cauſis.⁊ ex nihilo nihil fit.iij. ⁊. viij Phiſi.Pctõꝛ igit᷑ eſt ſtultus qͥ nõ vult ſemiare ſemĩia vᷣtutũ ⁊ oꝑa bona⁊ credit recolligere fru clu vite eterne:cũ dicat ap łs.ij.ad Coꝝ.ix.Que em ſeminauerit hõ hec ⁊ metet.⁊ qͥ parce ſemiat parce ⁊ metet. Inſanꝰetiã eſt ipſe pctõꝛ qͥ de ſpi⸗ nis ⁊ tribulis pctõꝝ credit recolligere fructũ ſu ꝑnaꝝ deliciaꝝ:cum dicat dñs Matth.vij. Nũ quid colligũt de ſpinis vuas:aut detribulis fi/ cus. Lrigeſimaſexta ſpẽs ðꝛ vacatiõis. Stul tus em̃ eſt qͥ vult odo vacare:et ſic ad magnapᷣ mia putat puenire:cum vt ait Gꝛego.in q̃dam omelia.ad magna pᷣmia ꝑueniri npoſſit niſi ꝑ magnos laboꝛes. Uñ metrice ðꝛ. Abſq; laboꝛe graui non poſſunt magna parari.Et ꝓpter hoc inqt Salomon Pꝛouer.xij. Qui ſectat᷑ ocium ſtultiſſimus eſt. 222 Rigeſimaſeptima ſpẽs ðꝛ edificatiõis. t ã ſtultus eſſet ille qͥ edificaret domuʒ fuupꝑ arenam: quia a vent ⁊ pluuijs deij ceret᷑.vt ait ſaluatoꝛ atthᷣ.vij. Sed ſtultioꝛ ẽ pctõꝛ qͥ domũ ſuã edificat ſuper rebus tranſito rijs ⁊ vanis huiꝰmũdi:qͥ non habet aliquã ſta bilitatẽ: dicente Salomone Ecces.j. Uanitas vanitatũ ⁊ oia vanitas: ⁊ nihil ſtabile ſub ſole. XTrigeſimaoctaua ſpedes dicit᷑ dilectiõis. de qua Ehꝛyſoſtomꝰſuꝑ Mattheuʒ inquit. Ois qui diligit ꝑiculum ⁊ ruinam ſtultus eſt. Ex q̊̃ apparet dementia peccatoꝛis qͥ ꝓpter peccatum continue ſtat in periculo cadendi in infernum. Vngde dicere poteſt cum ꝓpheta pſalmo.cxiiij. Pericula inferni inuenerunt me.ettamen non vult diſcedere ab ipſo peccato:ſed delectat᷑ ſtare in lo. J Rigeſimanona ſpeciee diot᷑ fatigatõis tStultus em̃ eſt ille qui fatigat᷑ in vanũ et ſine aliq̃ remuneratione laboꝛat.ſed ſtultioꝛ eſt qͥ fatigat᷑ ⁊ laboꝛat in oꝑe pꝛo qͥ rece pturus eſt maximã punitionẽ.Et ideo ſtultiſſi⸗ mus eſt pctõꝛ qͥ in oꝑibo peccatoꝝ fatigat᷑ ꝓ qͥ/ bus eternam recipiet damnationẽ. Undeilli di cere poſſumus illud Exo.xviij. Stulto laboꝛe cõſumeris. Quadrageſima ſpedes ðꝛ deſpe⸗ ctionis ſq; ſapientũ ⁊ bonoꝝ.Stulti em deſpi⸗ dunt ſapiẽtes. VUñ Job.xix.ca.ſui libꝛi dicebat Stulti quoq; deſpexerũt me. Etinter alios fu⸗ it vxoꝛ eius:cui ipᷣe dixit eiuſde libꝛi.ij.ca. Qua⸗ ſi vna de ſtultis mulieribo locuta es. Ipa em eũ irridebat ⁊ deſpiciebat vᷣbis ſuis. Quadrage/ ſimapᷣma ſpecies dici᷑ inoꝛationis.ſ.eoꝛũ q̃ ne ceſſaria ſunt ad ſalutem.iuxta ülud Ps.UVirin ſipiens non cognoſcet et ſtultus non intelliget hec.Et Hiere.v. Stulti ſunt ignoꝛates viã do/ mini. Quadrageſimaſecunda ſpecies inſecu/ tionis. Stultus em̃ eſſet qui ſpõte ſequeret᷑ ali/ quẽ eum ducentẽ ad moꝛtẽ.Et ideo demens eſt pcõꝛ qui ſequit᷑ ſenſualicatẽ et libidineʒ ipſum Bermo ducentẽ ad ꝑpetuũ interitũ.iuxta illõ Pꝛouer. vij. Sequit᷑ eã q̃ſi bos duaꝰ ad victimaʒ et q̃ſi agilaſeiutel 7 igꝛas: ?2 neſe cit ꝙ ad vicla ſtult⸗ trahat᷑: donec traifigat iecur eiꝰ ſagitta:velut ſi auis feſtinet ad laqueũ et neſcit qꝛ de ꝑicło aie illiꝰ agit᷑. Quadrageſimatercia ſpẽs ðꝛ imatu rationis Nihil em̃ agitſtult?mature vel ſenſa/⸗ te. Un Pꝛouer.x. ð. Quaſi ꝑ riſum ſtultꝰoꝑat᷑ Quadrageſimaqna ðꝛ ſubieciõis.de q̃ Pꝛo uer.xj.ſcptũ eſt. Qui ſtultꝰẽ ſᷣuiet ſapiẽti. Qua drageſimadqnta ðꝛ rſionis.de qᷓ Pꝛouer.xviij ait alomõ.Qui pus reſpõdet q; audiat:ſtul tũ ſe eẽ demõſtrat. Quadrageſimaſexta ðꝛ de/ tentiõis.de q̃ ðꝛ Pꝛouer.xviij. Qui tenet adul/ terã ſtultus eſt ⁊ inſipiens.De qͥbo multi hodie inueniunt᷑ qͥ retinẽt in domo vxoꝛes adulteras fadiẽtes eis coꝛnua ceruis longioꝛa.vñ ab oĩb digito demoſtrant᷑ ⁊ hirci appellant᷑. Deqͥbo di ci põt illud.ij.Eſdre.iiij Demẽtes faci ꝓpt᷑ vxo⸗ res ſuas. in tenebꝛis ambulat. Ex qͥ apparet ſtulti cia pctõꝛis ꝗͥ in vicioꝝ tenebꝛoſitate delecat᷑ ha bitare et ambulare. Quadrageſimaoctaua ðꝛ extimatiõis.De q̃ ðꝛ Ecces.x.Stultꝰ in via ſua ambulẽãs cũ ipſe ſit inſipiens oẽs ſtultos erxiſti mat.Et Seneca in li.de moꝛibo ait Hoc habet oĩs affecxꝰ vt in qͥ 4 e inſanit:ceteros putet inſa nire. Quadrageſimanona ðr auſcultationis. De qᷓ inqͥt ſapiẽs Ecci.xxj. Stultitia homis au ſcultare ꝑ oſtiũ. Rlnaorſ ima ðꝛ reſpectiõis. de q̃ in pdicto ca.ſcptũ eſt. Stultꝰ a feneſtra re/⸗ ſpicti domũ.ſ.ꝓximi ſui vt eiꝰ facta ⁊ ſecreta co gnoſcat. Quinq̃geſimapᷣma ðꝛ indiſapliatio/ nis. de q̃ ſcòtũ eſt Ecci.xy. Hoĩes ſtulti nõ appᷣ hendent illã.ſ.ſapientiã.Et.xxj.ca. Coꝛ fatui q̃ſi vas ↄfracũ oẽm ſapiam nõ tenebit.Et ibidem Cõpedes in pedib ſtulto doctrina:⁊ q̃ſi vincłla manuũ ſuꝑ manũ dextrã. Et in ſeq̃nti ca.ðꝛ.Cũ doꝛmiẽte loquit q narrat ſtulto ſapiẽtiã.⁊ ĩ fine narratiõis dicet. Quis eſt hic. Quinq̃geſima/ ſecũda ðꝛ litigatiõis ſiue cõtentiõis. Stulti em̃ hñt caput obſtinatũ in ſuis opinionibs ⁊ cũ oĩ⸗ bus volũt cõtẽdere.Etiðo apłs.ij.ad Thim.ij inqᷣt. Stultas ⁊ ſine diſciplina q̃ſtiões deuita: ſciẽs qꝛ generãt lites.Et ad Titũ.iij.iterum ait. Stultas q̃ſtiões ⁊ cõtentiões leg deuita:ſunt em̃ inutiles ⁊ vane. Quinq geſimaterdia ðꝛ de ceptiõis.Stulti em̃ ab oib decipi pñt.iuxta il⸗ lud Pꝛouer.v. In multitudie ſtultitie ſue deci/ piet᷑.et eiuſdẽ libꝛi ca.xxx. Stultitia homis ſup plãtat greſſus eius. . UVlinq̃geſimaqrta ðꝛ apertiõis.De qua ꝗq Pꝛouer. xiij. ait Salomõ. Qui fatuꝰ ẽ gdiet ſtulticiã ſuã. Dulnageſ⸗ imaqᷣnta 8ꝛ cõfidatiõis.de qᷓ Pꝛouer.xvij.idẽ . is. d̃ Salomõ inqᷣt. Erpedit mag vꝛſe ocourrere rapt fetibo q; tui qᷓſi ſarcina in via.Et Uadrageſimaſeptima ſpẽs ſtuticie öꝛ fatuo cõfidenti ſibi in ſtulticda ſua. Quinq̃ge/ ſumaſexta ðꝛ cõſiliationis.Nullũ em bonũ coſi liũ dare pñt ſtulti.Etideo ait ſapiens Ecci.viij. Luũ fatuis ↄſiliũ nõ habeas.Nõ em̃ poterũt di⸗ ligere niſi qᷓ ipſis placct. Quinq̃ geſimaſeptia ðꝛ aggrauatiõis.de qᷓ Ecle.xxj.ðꝛ. Narratio fa ſi ſarcinai. ꝛouer.xvj. ODoctrina ſtulti fatuitas.Et eiuſdẽ luca.xxvj.ait Salomõ Quõ pulcras fruſtra habet daudus tibias: ſic — indeces eſt in oꝛe ſtultoꝝ ꝑabola. nnagen maoctaua ðꝛ diſcurſiõis.de q̃ ſapiẽs inqᷣt xxj. Pes fatui facilis in domo ꝓximi. Quinq̊ geſimanona ðꝛ reuolutiõis.de q̃ idẽ ſapies ait eiuſdeʒ libꝛi.ca.xxxiij. Pꝛecoꝛdia fatui qᷓſi rota carri:⁊ q̃ſi axis vᷣſatilis cogitatꝰ illiꝰ Sexage ſima ſpecies ſtulticie dꝛ machinatiõis. De qua Pꝛouer.xvj.ait Salomõ. UVir inſipiens fodit malũ:⁊ in labijs eius ignis ardeſcit. Sexage ſimapᷣma ðꝛ ꝑditiõis.ſ.amicoꝝ.De ꝗᷓ Ecci.x.ðꝛ Rerx inſipies ꝑdet ppłm ſuũ. Et eiuſdẽ libꝛica. xx.ſcptũ eſt Fatuo nõ erit amicꝰ. Sexageſima ſcdᷣa ðꝛ impꝛoꝑatõis.De q̃ eiuſdẽlibꝛi ca.xx.in q́tidẽ ſapiẽs.Datum inſipieni nõ erit vtiletibi. Ochli em̃ eius ſeptẽplices ſunt:exigua dabit⁊ multa impꝛoꝑabit:⁊ aꝑtio oꝛis illiꝰ ĩiflämatio eſt. Sexageſimatercia ðꝛ vigilatiõis. Stulti em̃ ex vacuitate cerebꝛi multũ vigilãt in fantaſ⸗ matib ſuis.iuxta illð Sap.xiiij. Uigilias ple⸗ nas inſanie habẽetes ⁊c̃.Et ꝑ hoc oſtedit᷑ demẽ⸗ tia pctõꝝ qͥ multũ vigilãt in mũdi vanitatiby. Sexageſimaqrta ſpẽs ðꝛ oditõis.de qᷓ Pꝛo⸗ uer. xij. dꝛ.Qui odit increpatiões inſipiens eſt. Serxageſimaqͥnta ðꝛ turbationis.Stulti em̃ faciẽ habẽtturbatã:ſicut etiã hñt turbatiõeʒ coꝛ dis.iuxta illud Ps.lxxv.Turbati ſunt oẽs in⸗ ſipiẽtes coꝛde.⁊ ſign teriatã hñt cõſcientiã. Frageſimaſexta 8ꝛ obſt curatiois.ſ. itelle 8 qus. Uñ ſtulti in mul errãtes ꝑ deuia pꝑgunt:⁊ qͥd agere debeaãt neſciũt.Ettalẽ „ —— obſcuritatẽ intellectus facc pem in aia.iuxta il lud ad Rom̃.j.Errauerũt in cogitatiõib ſuis: et obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ eoꝝ.Et iõ ꝓpha in q̃tpᷣſ.xqj. Neſcierũt neq; itellexerũt In tenebꝛis ambulãt. In qbo vᷣbis tangit duplicẽ ignoꝛan tiã.ſ. Pꝛio naturalẽ ⁊ generalẽ.ibi.neſcierunt.ſ. ec natura:neq; itellexerũt.ſ.ex gr̃a.Scðo crimi nalẽ.ibi.in tenebꝛis ambulant.ſ.erroꝝ ⁊ pctõꝝ Ethec duo myſtice deſignant᷑ Luẽ.xviij.vbi ðꝛ ꝙ cecus ſedebat ſecus viã.ſ.huiꝰ mũdi.in q̊ no tat᷑ ignoꝛ atia naturalis ⁊ generalis.⁊ poſtmo/ dũ ſubdit᷑:mẽdicãs ⁊c.ex qͥ notat᷑ ignoꝛãtia cri⸗ minalis. Per illũ em̃ cecũ vt ait Gꝛeg.intelligũ genꝰhũanũ.Uñ notandũ ꝙ iſta ignoꝛantia ꝓ/⸗ uenit ex pctõ pᷣmoꝝ parentũ in cũcᷓ hoibo.iðo de pᷣmo homine inquit ideʒ Ps. Homo cum in honoꝛe eſſet nõ ĩtellexit ⁊c.Et Job.iij.ðꝛ. Eir cũdedit eum dñs tenebꝛis.ſ.ignoꝛantica q̃ cũ gnificãt ſtulticiã pccõꝝ qͥ cau vosbit e fancspeh ſonnolint pterpcnn nnſt mon M ſabuen heclon. ſinb⸗ clitg K oporcken ſefucurnf⸗ i Eless co. Etc lcsponn magnubo leuucdll. ſer ſaan⸗ Güfacanue ocrunn ſopoen galtnm⸗ csenl Ccföllsr Etdood gumeone ſigonbe⸗ Pclmbics ſon Ouen⸗ lonir voin jwhnode 1md ſihoſooe fiucä Gisamni Wd mſe dedeo ume9 jinaen loboren Corota Moiswl Urge ſvol⸗ Crepdf itsi chlca⸗ wurle X hoͤnnne plusla erheel demer cerepo deigeſni s 5 Urnſipinsſec⸗ lar. Sng ¹Sauſcelb anſilideiani nöcheſulech. n nan er: ouis l iſinn⸗ anãs Oali iniglitinſannuc, m Dglus ocoſteclt dan müh vanan ocs nſipic c̃ nomis, Omnli, hüturdanig haaſuntois d brndis /l mias ,de i ais unall grmͤſbſuis: ,bi Phein id ncns uolce o — 1. Schhm or: n⸗ luiij win 5midtinqjn arlung kigno:anag Gieguntlg ignor/ ich boic Grunnesl Folium nos habeamus oꝛiginẽ:naturaliter ſumꝰigno rantes:pᷣapue circa ſeptẽ. Unñ Job.xxxvij.in ꝑ⸗ ſona oim ðꝛ Nos qpe inuoluimurtenebꝛis.ſ. ꝓpter pctm̃ oꝛiginale. Pꝛimo em ignoꝛat hõ pp/ tcrita.ſ.qͥd fuerit añ ſe. Uun Ecces.viij.ait Salo mon Multa eſt hoĩs affliccio qꝛ ignoꝛat pᷣteri ta. Et ca.x.iteꝝ inqͥt. Ignoꝛat hõ qͥd an ſe fuerit Et hec ignoꝛantia maxime eſt nobis damnoſa. Nã ſᷣm Salomonẽ Ecces.j.futura ſũt ſicut pᷣ⸗ terita. Et ideo ſi qͥs pᷣterita noſceret: mita bona opꝑaret᷑ ⁊ multa mala caueret.qꝛ pᷣteriti ratio ſci/ re futura fadt. Scdo ignoꝛat ho q futura ſunt Vn Ecces.viij.ðꝛ.Futura nullo põt ſarenun⸗ cio.Et ca.x.eiuſdẽ libꝛi ðꝛ. Qð poſt futuꝝ eſt il/ li qͥs poterit indicare.q.d.nullus.Ex q̊ apparet magna hois miſcria. Uñ Jac.iiij.ait aplłls.Ec/ ce nũc dicit: hodie aut cras ibimꝰin illã cuita/ tẽ:⁊ facemꝰqdem ibi annũ:⁊ mercabimur⁊ lu crũ faciemus:qͥ ignoꝛatis qͥd ſit in craſtinũ. Et ꝛouer.xxix.inqͥt Salomõ Nõ głier ignoꝛas d ſuꝑuentura pariat dies. Tercio ignoꝛat hõ qd ſit intra ſe.lã ſepe in coꝛꝑe habet infirmita⸗ tes q̃s neſcit:⁊ in ania multas paſſiões ſub ſpe cie rònis:⁊ multos defectus ſub coloꝛe vᷣtutis. Et ideo dicebat deo Ps. Ab occultis meis mũ da me dne.Et Job.ix.ðꝛ.Si iuſtꝰfuero:hocip⸗ ſũ ignoꝛabit aia mea.Et.j.ad Coꝛ.iiij.ait apłs Mihil mihi cõſaus ſum:tñ in hoc iuſtificatꝰ nõ ſum. Quarto ignoꝛat bõ q̃ ſunciuxta ſe.i.inten/ tionẽ ⁊ volũtatẽ ꝓximi ſui:ſᷣm apłm.j.ad Coꝝ. ij.vñ nõ põt cauere a ꝓditionibꝰ ⁊ adulatiõib ⁊ hmõi.Etideo ðꝛ Hiere.ix. Unuſqᷣſq; ſe a ꝓ⸗ ximo ſuo cuſtodiat ⁊ in oi fratre ſuo nõ habeat fiduciã.qꝛ oĩs frater ſuꝓplaneãs ſupplãtabit:⁊ oĩs amicus fraudulent᷑ incedet:⁊ vir fratrẽ ſu⸗ um deridebit ⁊ veritatẽ nõ loquet᷑. Quito igno rat q̃ ſunt ſupꝛa ſe.ſ.celeſtia.vt deũ celos ⁊c.UVñ de deo inqᷣt Ps. Poſuit tenebꝛas latibulũ ſu⸗ um. ⁊ Sap.ix.ait Salomõ Difficile ertimamꝰ q̃ in terra ſunt:⁊ qͥ in ꝓſpectu ſuntinuenimꝰcuʒ laboꝛe:q̃ aũt in ceł ſunt qͥs inueſtigabit.Sexto ignoꝛat q;̃ infra ſe ſunt.Nã cũ deꝰ oia creata ad hois vtilitatẽ ſubiecerit ſub pedib eius vtteſta tur ꝓpha pᷣſ.viij.tñ hõ ꝓpter pcim̃ oꝛigiale ꝑcuſ ſus ignoꝛantia:nõ põt eoꝝ vltimas pꝛietates et reꝝ differẽtias indagare aut explicare. Unde Ecces j.ðꝛ.Cũcte res difficiles:non põt eos hõ explicare ſermone. Septimo ignoꝛat homo na turaliter omnia. Uñ Salomon inquit Ecces viij. Intellexi ꝙ omniũ operũ dei nullaʒ poſſit hõ inuenire rõnem eoꝝ q̃ fiunt ſub ſole:⁊ q̃nto plus laboꝛ auerit ad qrendũ:tãto minꝰ inueni⸗ et.hec ille. Omalediaũ pcm tu es illud qð ita demẽtes ⁊ intellectu obſcuros fac hoies:vt di⸗ cere poſſint illud.j. Paralł.ix. Ignoꝛamus qͥd agere debaeaammus. E 9 Ecunda ignoꝛantia ðꝛ criminalis qᷓ p⸗ cedit partim ab oꝛiginali pccõ ⁊ ꝑtim ab xLIVY aquali.Oe q̃ Berñ.in epla ad magiſtrũ Cincẽ niũ ait. Multa ſaenda neſaunt᷑:aut ſaendi icu ria:aut diſcendi deſidia:⁊ verecũdia inqrẽdi.Et qdem hecignoꝛãtia nõ habet excuſanõeʒ. Et Ce ſarius in qͥdã ſermone inqᷣt Quãauis ſit melius facere qᷓ; noſcere:pus tñ ẽ noſcere qᷓ; facere.Au⸗ di ſcripturã dicentẽ. Ois qͥ nõ didicerit iuſtica ſuꝑ terra: veritatẽ nõ faciet. Etiteꝝ. Zelus app⸗ hendet płum eruditũ. Hecille. Areſto. aũt.iij. Eth.dicit.ꝙ ois ignoꝛãs eſt malus.⁊ intelligi de ignoꝛantia ꝓcedente ex culpa:marie de igno rantia craſſa ⁊ ſupina:q ſic vocat᷑ ꝑ jndam me/ thaphoꝛã.quia ſicut homo multuʒ craſſus vel ſupinus iacẽs nõ videt ea q̃ añ pedes haberp/ peditꝰpinguedine:ita hõ beſtialis ?⁊35 mũdanus ſtultioejs ac vanitacibo deditꝰ:nõ curat q̃ ſare te net᷑ intelligere. De qͥ Põ.ait. Noluit intelligere vt bñ ageret.Et hecẽ ſtulticia maxia. Si quis em optãs ꝑuenire ad aliquã ciuitatẽ nollet ad/ diſcere viã ꝑ quã ꝑpuenit᷑ ad eã ⁊ ſine qᷓ nõ põtꝑ Uenire: ꝓfecto ſtultꝰreputaret᷑. Et ideo ſtuliꝰ eſt pcõꝛ qͥ eùm naturali deſiderio aꝓpetit puenire ad eterne patrie felicitatẽ:non curat cognoſcere viam mandatoꝝ dei ⁊ vᷣtutũ ſine qua ad ilam nõ põt ꝑueniri.De iſtis aũt ſtulcis loquit Job ſui libꝛi ca.xxj.dicẽs.Qui dixerunt deo:recedea nobis:viã ſaentiaꝝ maꝝ nolumꝰ. Hecaũt ma ledicta ignoꝛatia eſt mr cunctoꝝ erroꝝ.c.igno⸗ rantia.xxxviij.diſt. Uñnñ Iſidoꝛꝰ inqᷣt.ihil ſtul⸗ ticda peiꝰ.nihil inſipicẽtia deterius.nihil ignoꝛã⸗ tia turpius ⁊ ignominioſiꝰq eſt mater ⁊ nutrix oim vicoꝝ.Quid ſit malũ culpe neſcit inſipiẽs qidie peccat ⁊ ignoꝛat Hecille.Et ad pᷣdicaam ſtulticiã põt applicani illud qð inqͥt Ps.dicens deo. Poſuiſti tenebꝛas ⁊ facta eſt nox:in lpᷣa ꝑ/ tranſibũt oẽs beſtie ſilue. Peccatoꝛes em̃ obte/ nebꝛani vicijs trãſeũt beſtialiter depctõ in pec/ catũ:⁊ pterignoꝛantiã tanqᷓ; amentes non ſen tiunt mala ſua.iuxta illud Pꝛouer.xxiij. Erit ſi cut doꝛmiens in medio man.i.in magnis ꝑicu lis:⁊ q̃ſiſopitꝰgubernatoꝛ amiſſo clauo. Et iõ ipſi pœõꝛes ſic demẽtan facilit᷑ capiunt᷑ in oĩ ꝑi/ culo.iuxtauũllud Eſa.v. Captiuus ductꝰeſt ꝓls meus qꝛ non habuit ſciam. De hoc etiã loquit᷑ aplłs ad Ephᷣ.uij. Ambulãtin vanitate ſenſus ſui:tenebꝛis obſcuratũ habẽtes intelleaũ.alie⸗ nati a via dei ꝑ ignoꝛantiã que eſt in illis pt᷑ ce citatẽ coꝛdis eoꝝ. Hec ile. X qbo infert᷑ ſexageſimaſeptima ſpecies ę ſtulticie que ðꝛ excecatonis Stultꝰem eſſet qui ſibi erui vtrũq; oculũ ꝑmitteret Et ideo ſtultꝰeſt pctõꝛ qui ſe per iniqᷣtatem per/ mittit excecari a demonibo ⁊ ita oꝛbari vt in eter num nõ videat lumẽ gratie nec głie.De pctõꝛi⸗ bus em̃ ðꝛ Sopho.j.Ambulabũt vt cec quia domino peccauerũt.et Sap̃.ij.ſcriptũ eſt. Exce⸗ cauit eos malicia eoꝝ.Et de quolibet pcõꝛe di cunt demones illud PsS. Uſq; in etemnum non 669 Bermo videbitlumen. Quilibet ergo peccatoꝛ dict᷑ ce/ cus ⁊ pꝛiuatus vtroq; oculo.qa per peccatum pꝛiuatꝰlumie co gnitionis iacet in tenebꝛis cul/⸗ pe ⁊ ignoꝛantie:vt inqͥt Hugo cardinalis ſu- Lucã.Eecitas autẽ pcti oꝛiginalis figurat᷑ ꝑ ce/ cum a natiuitate. De qͥ h̃ Johis.ix.Quia oẽs naſcimur filij ire.ad Eph̊ᷣ.ij.⁊ ↄſequent᷑ ceci.De ceco aũt ꝑ pctm̃̃ actuale inqt deꝰ Eſa.xlij. Quis cecus niſi ſeruus meus.et Matcth.xv.ait ſalua coꝛ. Sinite illos:ceci ſũt ⁊ duces cecoꝝ.et Apo/ ca.iij. Neſcis quia tu miſer es ⁊ miſerabilis:nu dus pauꝑ ⁊ cecus.Sicut em̃ cec neſciunt diri⸗ ere greſſus ſuos:iuxta illud Ps.Errauerũti olitudine:viam ciuitat habitaculi nõ inuene/ runt:imo ſepe vadunt ꝑ viã malã.ita ⁊ p ccõꝛes Uñ danati dicũt illud Sap̃.v. Ambulaumm⸗ vias difficiles ⁊c. Et de ipᷣis dici potilð Sap̃. xij. In erroꝛis via diutius errauerũt. et ideo ipi pctõoꝛ es ꝓpter hoc cognoſcunt᷑ eſſe ſtulti.Nã de ſtultis ðꝛ Ecces.x. Laboꝛ ſtultoꝝ affliget eos: qula neſciunt in vꝛbem ꝑgere.Sicutetiam ceci noõ cauẽt ab offendiculis vel pcipitijs: ſta pecca troꝛes nõ pᷣcauent offendicula criminũ:que ſi vi gerent:ab eis aufugerent.iuxta illud Naum.iij Omnis q viderit te reſiliet a te.Ceci etiam offen dunt pedes in via plana:et ſimiłr pctõꝛes in cre atura.iuxta illud Sap.xiiij. Creature dei in laq um facte ſunt. Itẽ cecus ducẽs cecũ eum ſecum Ducit in foueã.ſicut ðꝛ Matthᷣ.xv.Si cecus ce/⸗ co ducatũ pꝛeſtet ⁊c̃. Et idem hjr in c.cum ſit.de etate ⁊ qᷓ.⁊ in c.que ipſis.xxxviij.diſt. Et ſimilit vnus pctõꝛ ab alto trahit᷑ in ꝓundum inferni: ęt de pctõ in pcm.iuxta illud Eſa.v. Ue quitra hitis iniqͥcateʒ in funiculis vanitatis:⁊ q̃ſi vin⸗ culum plauſtri pcmm. Item ceci volentes ꝑeute re poꝛcum:ſepe ꝑcutiũt hoiem.vt fecit LCamech Beñ.iiij.Et ſicut videt᷑ in poꝛco quẽ om̃i anno donatq dam cõmunitas Italie ceò: q ligat᷑ ad columnã ꝑ funes:⁊ poſtea dat᷑ baculus in ma⸗ nu chiuſſibet ceci:vt qui euʒ occaideritillius ſit. Nã illo poꝛco hucillucq; diſcurrẽte:ceci multo tciens ꝑcutiunt ſe inuicem cũ volunt interficere ipᷣm poꝛcum. Et figurant philocaptos. Sunt em̃ ceci ⁊ ſepe vnꝰalcerũ interficit. Etideo amoꝛ depingit᷑ cecus. Unð Ouidius in epiſtolis ait. Qulid deceat nõ videt vllus amãs. Cecus etiã ſi velit cibare aliquẽ: quod debet ponere in oꝛe ponit multotiẽs in aure. Et ſic faciũt multi pᷣdi catoꝛes ceci ⁊ mali qͥ debentpᷣdicare ad paſtum coꝛdiũ ⁊ pᷣdicant ad pꝛuritũ auriũ etad fauoꝛẽ a populis ꝑcipiendũ:qͥ dicũt illud Eſa.xxx.Lo/⸗ quimini nobis placẽtia.De qͥbo ait apłus.ij.ad „— „ , „„ Thim.iiij.Ad ſua deſideria coaceruabunt ſibi magiſtros pꝛuriẽtes aurib: eta veritate qdem auditũ auertẽt: ad fabulas aũt cõuertent᷑. Sed Elſa.iiij.ðꝛ.Loqͥmini ad coꝛ hieruſalẽ.q̃ſi dicat᷑ nõ ad aures.Et ideo dicit Hugo cardialis vbi ſupᷣ. Sicut ridiculũ eſt ponere cibum inaure⁊ nõ in oꝛe:ita ridiculũ eſt ad fauoꝛẽ pᷣdicare ⁊ nõ ad vtilitatẽ.De talibo aũt pᷣdicatoꝛib ðꝛ Eſa.lvj Speculatoꝛes eius cec oẽs. Poſſunttn ꝑ ſpe culatoꝛes hos intelligi pᷣlati ignoꝛantes ⁊ mali quos ſibi eligunt diſſoluti ⁊ ad ſuã cuſtodiam ponũt vtnõ arguant᷑ ab eis. Etideo.ij. Reg.v. dicit. Non ingrediaris huc niſi abſtulerj cecos et daudos. 5B5B5B Ebhac aũt cecitate pcti q̃ttuoꝛ poſſũt vi⸗ d geri.ſ.eiꝰcauſalitas:grauitas:ſanitas ſi ue curabilitas: et eius ſanabilitas. Cir⸗ ca pᷣmũ aũt dico ꝙ ſunt decẽ cauſatiua et indu/ centia coꝛpoꝛalẽ ceatatẽ:⁊ ſimilit ſpũalẽ. Pꝛi⸗ mũ eſt magni lumis inſpectio:vt patet ſi qͥs in/⸗ ſpiciat rota ſoł q̃ diſſoluit ocłos ⁊ excecat.Ecci. xliij. Sol refulgẽs radijs ſuis obcecat oculos Etrõ eſt.qꝛ vt ait phᷣus in li.de ſenſu ⁊ ſenſato. excellẽtie ſenſibiliũ coꝛrũpuntſenſum.Etiðo il/ li qͥ tranſeunt mõtes vbiſunt ↄtinue niues defe runt in manu ramũ oliue:ne vidẽdo ſolum ni⸗ ues excecent᷑. Spũaliter autẽ pam̃ pᷣſumptiõis et curioſitatis excecat aniam. Pꝛeſumptuoſus cxm̃ ⁊ curioſus dũ vult figere oculũ ſui itellectꝰ in rotam diuinitatis ⁊ eterne maieſtatis diuine et eam inueſtigare ⁊ cõpꝛebẽdere nitit᷑: heretica cecitate oppmit᷑ ⁊ excecat᷑.iuxta illud Pꝛouerb. xxv. Scrutatoꝛ maieſtat oppᷣmet᷑ a głia.Et ad Roma.j.ait Paulus. Euanuerũt in cogicatio nib ſuis ⁊c.et Eſa.xxxviij.diot᷑. Attenuati ſunt oculi mei ſuſpiciẽtes in excelſo. Et ꝓpterea inqͥt Paulus ad Ro.xij. Non plus ſapere qᷓ; opoꝛ⸗ tet ſaꝑe:ſed ſaꝑe ad ſobꝛietatem.et Ecci.iij.dic᷑ Altioꝛa te ne queſieris:et foꝛtioꝛa te ne fueris ꝑ ſcrutatus. Secundũ inducens cecitatè eſt lon ga in tenebꝛis habitatio. quia vt ait pᷣus.opꝰ nature eſt opus intelligentie.Et ideo natura nõ mittit vtuteʒ ſuã ad mebꝛũ qð nõ oꝑat᷑ ſicutad illud qð oꝑat᷑:ſᷣm eundẽ phᷣum in li.de ſenſu ?⁊ ſenſato.Et ꝓpter hoc virtꝰ viſiua in oculo dau⸗ ſo manente ſeu in aſpiciendo nõ ſe exercente de ⸗ ficit:ſʒ ad mẽbꝛũ qð oꝑat᷑ multã vᷣtutẽ ipᷣa nat᷑a tranſmittit. Un ph̊us dicit ꝙ ſcriptoꝛes habẽt oculos melioꝛes.et fabꝛi habent bꝛachia alijs foꝛtioꝛa.⁊ curſoꝛes crura alijs durioꝛa ⁊ foꝛti/ oꝛa.Et ad idem vadit ꝙ homo aliquãdo ꝓpter ſeniuz amittit viſum.ſicut dici᷑ de Jſaac Geñ. xxvij. Senuit Iſaac ⁊ caligauerũt oculi eius:⁊ videre ñ poterat.qꝛ oꝛganũ viſus ſ.oculꝰſenio debilitat᷑ ⁊ non poteſt recipere lumen viſus.Et ideo natura ad eũ nõ trãſmitut ſiue nõ trãſmit/ tere poteſt virtutẽ videndi.qꝛ actus aciuoꝝ ſũt in patiente bene diſpoſito.ij.de ania. hocaũt fi/ gurat pem conſuetudinis. Unde PS.ait.Cõ/ pꝛehenderunt me iniqtates mee:⁊ non potui vt viderem. Quando em homo inueterat᷑ in tene/ bꝛis pcœõꝝ:omnino excecat᷑.qꝛ ſupꝛema intelli⸗ gentia aufert ei gratiam ꝑ quam poſſet videre. exqͥ ipſa non vti? iuxta illud Luixix Aufene ab 7 .omna gont auino gücſtn cotront 1fum. itfun/ alcuzetn rcbul gus u foriot venc aſcenoi Llu feroun nöſolun fliosn Wsi n Can Nlen unir⸗ nte be undia ducctto⸗ Pico Dulucre cdens ſuobus Puͤck gſccnds QAuoc güͤtcd eche⸗ ꝛſcki ſumm uerüte mminid ſtud̃ loꝛqui wumor liscto hüonii Wince ſohar ſieg nacſi Paſe acneſn, nnf. nſanuntti, Nunrita Nimiurſnn. talum Cdo⸗ Muemdad: ncchoſciun 1 onfunens Pummin rnnkheng 1ilg gvat. ag S WINCNn Zumnanſun „Spemuint⸗ len o inannoloce tifmuiunul wrcz hubit rbrachis Ais durioꝛa fnn Aliqwad e de Jn us ſoakſan⸗ ummen niius. ſvenogiini Ns nuorſi min boctif Pae znonpoaln amaiin M prenainn/ hoſſe M e St * ae 3 . Folium co mnam:et date illi qui decẽ mnas acquiſiuit qꝛ omni habẽti dabi᷑ ⁊ abundabit: ab eo autẽ quinõ habet etiam quod habet auferet᷑. Ter⸗ tũ eſt multi fumi ꝑceptio que multum oculis cõtrariatur. Pꝛouer.x. Sicut acetum dentibo: ⁊ fumꝰoculis:ſic piger his qui nutriunt illum. ⁊ ſignificat peccatũ ire.iuxta ullud.ps.xvij. Aſcẽ dit fumꝰ in ira eius.qꝛ ſicut fumus aſcenditin altuʒ:ita ira ad coꝛ. Scõm em Damaſcenũ ira eſt ebullitio ſanguinis circa coꝛ. Unde GBoffre dus in poetria ait.Ira genꝰ flame: materq; fu⸗ roꝛis ab ipſo Felle trahens oꝛtũ:coꝛ ⁊ interio⸗ ra venenat. Exilla do ebullicione fumoſitatis aſcendũt que oculos mentis obnubilant. Unñ Coto inquit. Impeditira anim ne poſſit cerne re verum.Sicut aũt cecus ita ⁊ iratus percutit nõ ſolum inimicũ ſed etiam amicũ:parentes et filios:⁊ quandoq; ſeipſum occidit. Sicut fecit Achitofel:vt habet᷑.ij. Regum.xvij. Et hoc fi⸗ rat᷑ etiam per CLamech qui occidit caim cũ eſ et cecus. Lamech enim interpꝛetatur ꝑcutiens vel ꝑcuſſus:quia iratꝰ ſepe alios ꝑcutit:⁊ per⸗ cutit᷑ ab eis. Quartũ ẽ pulueris in oculis iſuf flatio:⁊ ſignificat peccatũ vane gloꝛie:⁊ ſuꝑbie Nam habens in oculis mẽtis puluerẽ honoꝝ mundialiũ ⁊ ambitionũ:nõ poteſt videre viaʒ ducẽtẽ ad regnũ celoꝝ que eſt via humilitatis. Et ideo dñs ait diſapulis Math.x. Erxcutite puluerem de pedibns veſtris. Sicut autẽ cecꝰ credens aſcẽdere ſepe cadit:ita vane głioſus et ſuꝑbus.de q̊ͥ habemꝰexemplũ luferi qͥ vt ſcri ptũ eſt Eſa.xiiij.dicebat in coꝛde ſuo. In cclum aſcendã ⁊ ero ſimilis altiſſimo.Unõð ibi ſubdit Quõ cecidiſti lucifer qͥ mane oꝛiebaris. De hac aũt excecatione ðꝛ ps.xlviij. Homo cũ in hono re eſſet nõ intellexit:cõꝑatꝰ eſt iumẽt inſipiẽnb⸗ ⁊ ſilis factꝰeſt illis.Et talis cecꝰ figurat᷑ ꝑ Heli ſummũ põtificẽ.de quo ðꝛ.j. Regũ.iij. Caliga/ uerũt oculi eius nec poterat videre lucernã do mini donec extingueret᷑. Poſſumꝰ q̊ʒ dicere ꝙ; iſtud q̃rtũ inducẽs cecitatem eſt tumoꝛis infla tio:quãdo ſq; oculiinflant᷑ ⁊ tumẽt.⁊ ſignificat tumoꝛẽ ſuꝑbie.De qͥ̊ Gꝛego.inqᷣt. TCumoꝛ mẽ⸗ tis eſt obſtaculũ veritatis. Etiſte tumoꝛ totum hũanũ genꝰ occupauit. Pꝛimo em babuit oꝛ⸗ tũ in celo:qñ lucifer cõtra deũ intumuit.etideo ſuperbia dici᷑ nature celeſtis. Unde viros cele ſtes qñq; inuadit.Deinde de celo veniẽs in pa/ radiſum iuit ⁊ ibi pᷣmos parentes inuaſit:q ſu pꝛa ſeipſos ſe eleuauerunt ⁊ contra deum intu muerũt.Deinde de paradiſo in mũdũ ⁊ vndiq; ſe diffudit. Suꝑbire em̃ ðꝛ quaſi ſuꝑ alios ire. Luclfer ergo ſuꝑbiuit.qꝛ ſupꝛa deũ ire voluit. Adã ſuꝑbiuit quia ſuꝑ ſeipᷣm iuit dum ſdientiã dei appetijt. Hoies vo ſupꝑbiũt quia ſuꝑ alios ire volunt.Deꝰ aũt ſuꝑbire nõ pot qui ſuꝑ aliũ ire non valet:ceoꝙ ſuꝑ ſe nullũ habeat.ꝛid pᷣdi⸗ aa eti adduc põt qð inqᷣt phᷣus in lide aniqli tionem deuoꝛas. bus q; ꝙ oculus pᷣeminens eſt debilis vius,. ꝓfundus vo eſt boni viſus ⁊ foꝛtis: et ſubtilia ac diſtantia meliꝰ videt.Et ſimiliter hules me⸗ lius ⁊ dariꝰ vident diuia q; ſuperbi:iuxta illud Pꝛouer.xj. Ubi hũilitas ibi ſapia. Dicit enam , ppᷣus ꝙ homo eriſtens in puteo pfundo videt ſtellas in die:ꝑ quod dat᷑ intelligi ꝙ bomo bu⸗ idoneus: dicẽte dño Matth. xj. Confiteoꝛ nibi pater dñne celi ⁊ terre:qꝛ abſcõdiſti hec a ſapien⸗ nibo ⁊ pꝛudẽtibo ⁊ reuelaſti ea puulis. Uintũ inducẽs cecitatẽ eſt nimia ad lu/ q mẽ vigilãtia ex q̃ oculi conturbant᷑.⁊ ſi⸗ gAnificat nimiã ſolliatudinẽ quã hõ ha/ bet in tꝑalib admiſtrandis ⁊ conſeruãdis. De militate pᷣditus ad diuia ſuſcpiẽda eſt magis qua diat᷑ Ecci.v. Saturitas diui nõ ſinit ißm doꝛmire. Ettalis figurat᷑ ꝑ Sedechiã regẽ iu⸗ da qui vt hr.iiij. Reg.vlti.excecatꝰ fuit in rebla,⸗ tha:qð interpᷣtat᷑ multũ hic:vel multũ iſte cõmi ſit. Sextũ vo eſt ſimile pᷣdicto.ſq; oculoꝝ im⸗/ pletio ſeue depᷣſſio.⁊ ſignificat auaricie depſſio⸗ nẽ.Adeo em̃ oculos hois auaricia depꝛimit vt ceos ad celũ leuare nõ poſſit. Etideo de auaris inqt Ps.Oculos ſuos ſtatuerunt declinarein terra. Auarus em̃ ſꝑ poꝛtatterram in oculis.⁊ ideo eſt ſtultꝰ.iuxta illud Pꝛouerb.xvij. Oculi ſtultoꝝ in finibo terre. Auarus em̃ adeo eſt exce catus ⁊ ſtultꝰ ꝙ vẽdit aiam ſuã diabolo: iurta illud Ecci.x. Auaro nihil eſt ſceleſtiꝰ?: hic em ani mã ſuã venalẽ habet. Et talis cecus figurat per Thobiã qͥ vt hr̃ ſui libꝛi ca.ij.ſtercoꝛibo hirũdi⸗ nũ fuit excecatus. Stercoꝛa em ſunt oia bona tꝑalia:iuxta illud ad Phil.iij. Oia arbitratꝰ ſũ vt ſtercoꝛa.Et.j. Machab.ij. Ois gloꝛia eiꝰſter cus ⁊ vermis.Excecat ergo aniam nimia fertili tas ⁊ craſſitudo terrene ſubſtãtie:iuxta illð Job xv. Opuit fadem eius craſſitudo.Et hinceſt ꝙ Effraim et Manaſſes fuerũt fratres. Effraim interpꝛetat᷑ fertilitas.? Manaſſes obluuoſus qꝛ nimia fertilitas ſeculi inducit obliuionẽ dei. Sicut em̃ piſces aliqñ ex nimia pinguedine ex/ cecant᷑.⁊ ſicut anſeribo oculi cõſuun᷑ ne ex mul⸗ titudine rerum viſarũ ab impinguatione retra hant᷑:ſic homies ex nimia abunqantia reruʒ in ania excecant᷑. Et ſicut madefactio ⁊ nimia pin/ guedo impediũt ne cãdela accẽdat᷑:ſic nimie de licie terrene impediũt ne gratia dei in ipſa ania recipiat᷑:iuxta illud.j. Coꝝ.ij. Aialis homo nõ ꝑcipit ea que ſunt ſpũs dei. Septimũ iducẽs cecitatem eſt humoꝛ calidus in oculos deſ. cen⸗ dens.ſiue nimiꝰcaloꝛ ignis aut alteriꝰcalefaciẽ/ tis.Et ideo in Ethiopia multi ꝓpter caloꝛem K8Ee7%½7 dunt viſum.Et hoc ſignificathumoꝛeʒ luxurie et ignẽ libidinis ac camalis concupiſcẽtie excee; cantis animam:iuxca illud Ps. Supercecidit ignis ⁊ non viderunt ſolem. De lururia em̃ did põt illud J eon eſt vſq; ad ↄſumma/ icut ergo vꝛſus excecat᷑ ad 56 2 Bermo peluim candentẽ:ita libidinoſus ad cõcupiſcẽ/ tiam ardentẽ. Sicut autẽ cecus nõ diſcernit int pulcrũ ⁊ turpe.qꝛ cecus nõ iudicat de coloꝛib. j. Phiſi.ita luxurioſus habes oculos infecos hüoꝛe calido camalis cõcupiſcentie:ſepe dimit/ tit vxroꝛẽ nobilẽ pulcrã ⁊ ſapiẽtẽ ꝓ meretrice tur/ pi viliſſima ⁊ inſipicte. Occauũ inducẽs cecita tem eſt oꝛgani deuaſtatio:vt qñ oculus ꝑfoꝛa/⸗ cur vel eruit᷑.ſicut fecerunt Philiſtim Saſoni De qͥ dict᷑ Judi.xvj.Eruerut oculos eiꝰ.Et ta⸗ lis excecatio figurat eos qͥ habentinuidiã.Ecci xiiij.Nequã eſt oculus iuidi. Itẽ figurat eos qͥ habẽt odiũ ↄtra ꝓximũ.de qͥ paõ dꝛ.j. Joh.iij. Qui nõ diligit in moꝛte manet.Talis aũt pᷣua⸗ tus charitate dict᷑ eſſe ſine oculo dextro q̊ ania videt deuz.Et ideo diabolus ſemꝑ querit hos oculos eruere:dicẽs partialibo ⁊ inimicitias te⸗ nentib illud.j. Reg.xj. Eruam oim veſtrũ ocu los dextros ⁊c. Nonũ eſt lucis cooꝑtio qñ qͥ/ dam pelliculus ſuꝑ lumẽ oculi generat᷑: ita ꝙ; lux eſt cooꝑta ⁊ intus abſcõdita:nec videri po⸗ teſt.⁊ ſignir᷑icat p ctm̃ accidie vel pigrice:quàdo quis abſcondittalentũ a deo acceptũ:nec oꝑat in eo:iuxta illud Pꝛouer.xj.Qui abſcondit fru menta maledicet᷑ in ppłis. Diabolus aũtlumẽ feruoꝛis qrens occultare ⁊ ſuffocare nube toꝛ⸗ poꝛis:inqͥtillud Ezech̊.xxxij. Solẽ nube tega. Decimo qͥs excecat᷑ ex ſanguine in ocłos deſcẽ dente vel de coꝛpoꝛeiu magna copia exeũte. Et per hocfigurant᷑ illi qui excecant᷑ ⁊ ſuperbiunt ex nobilitate ſui generis ⁊ ſanguinis.etiſti vt di cit Hugo cardinalis ſuꝑ Johannẽ figurant᷑ ꝑ cecum a natiuitate:de quo habet᷑ Joh. ix. J q co ꝙ grauioꝛ eſt cecitas mẽt qᷓ; coꝛꝑis. MMNam qnto res eſt nobilioꝛ tato eiꝰ coꝛ⸗ ruptio eſt peioꝛ.ij. Lopi.Anima vo eſt nobili⸗ oꝛ omni coꝛꝑe.c.Si habes.xxiiij.q.iij.⁊ c.cũ in⸗ firmitas.de peni.⁊ re.et ꝑ cõſequẽs eius poten/ tie ſũt nobilioꝛes potẽtijs coꝛꝑalibb. Pꝛeterea cecus coꝛꝑalit᷑ cõtinue conat᷑ habere ducem vel ſaltem baculũ in manu ſineq̊ nõ vadit.Sed ce cus ſpũaliter de duce nõ curat. Unde Seneca ad Ludillũ ait.Ceci ducem querũt:nos ſine du ce erramus.Et Treñ.iiij.dici Errauerũt ceci in plateis.ĩmo talis cecus expellit ducem.ſ.deum ducentẽ ad paradiſuʒ.iuxta illud Job.xxj. Qui direrunt deo recede a nobis ⁊c̃. Etillud Luc.v. Exi a me dñe quia homo peccatoꝛ ſum. Scqͥ⸗ tur vo diabolũ ducentẽ ad moꝛtẽ.Et ſi vult du cem:ſequit᷑ aliũ cecum. id eſt mala exempla ali⸗ oꝛũ. Item totaliter cecꝰ coꝛꝑaliter nõ poteſt am// plius peioꝛare. Peccatoꝛ autẽ qtidie in cecitate creſcit. Item cecus coꝛꝑaliter cognoſcit cecitateʒ ſuam:et confitet᷑ ſe eſſe ceccum:ac querit lumẽ re cipere ⁊ illuminari.ſicut faciebat ille cecus de q̊ dlcit᷑ LQu. xviij. ꝙ interro gatus a chꝛiſto qͥd vel⸗ let Reſpondit.Oomine vt videam lumẽ. Sde Vo ad ſecundũ de grauitate cecita di⸗ NII bat em̃ ꝙ dulce eſt lumẽ ? delectabile oculis vi gere ſolem Ecces.xj. Reputat etiam cecus ſe in felicẽ:dicens illud Thobᷣ.v.Quale poteſt mihi eſſe gaudiũ qui in tenebꝛis ſedeo ⁊ lumẽ celinõ video.Cecus vo ſpũalis nõ cognoſcit ſuam ce citatẽ:iuxta illud Eſa.xliij. Educ foꝛas populũ cecum oculos habentẽ:ſurdum ⁊ aures ei ſunt Lalibo etiam ſurdis ⁊ cecis dici᷑ Eſa.vj.Audi/ te audientes ⁊ nolite intelligere: videte viſioneʒ et nolite cognoſcere.Etibidem etiã dici᷑ Exceca coꝛ populihuius:⁊ aures eiꝰ aggraua:et ocu/ lo s eius claude ne foꝛte videat oculis ⁊ aurib ſuis audiat:⁊ coꝛde ſuo intelligat.ſ.ſe eſſe cecuʒ. Immo talis cecus enuarſe genter alge ſa⸗ pientioꝛc.⁊ ideo magis peccat.UVñ ðꝛ Jobis.ix S i ced eſſetis nõ habereq pem.nũc vo qꝛ dic tis videmꝰ:pem veſtrũ manet.Et ad Roma.j. ait Paulus.Dicentes ſe eſſe ſapientes ſtulti fa/ cti ſunt.Lales etiã ced non curantilluminariꝑ. pᷣdicationem.De qua pᷣſ.cxviij.dicitur deo. Lu⸗ cerna pedibus meis verbũ tuum:et lumen ſe⸗ mitis meis.Et in ꝑſona pᷣdicatoꝛis iteruʒ idem PsS.ait peccatoꝛibus.Accedite ad me ⁊ illumi⸗ namini ⁊c̃. Immo ſiſte cec deſpicit ⁊ deridet vi/ dentes:iuxta illud Pꝛouerb.xxix. Abominant᷑ impij eos qui recta gradiunt᷑ via. Pꝛeterea ce/⸗ cus coꝛpoꝛaliter quod videre nõ poteſt palpat ſicut facdebat Iſaac dicens filio ſuo Jacob Ge neſis.xxvij. Accede huc vttangã te ⁊ ꝓbem vtꝝ ſis filius meus an non. Etideo vulgariter dic tur ꝙ qui non videt palpare debet. Cecus vo ſpiritualis penas futuras quas ocło fidei nõ videt nec credit: necetiam oculo cogitatiõis di⸗ ſcutit aut penſat:nec vulc hic aliquam penam exꝑiri per penitentiam:vt ꝓbet ſi penas eternas ſuſtinere valebit.iuxta illud Eſa.xxxiij. Quis ex vobis habitare poterit cum igue deuoꝛante et cum ardoꝛibus ſempiternis.on ſic aũt facie⸗ bat üle heremita qui vt habet᷑ in vitaſpatꝝ tem ptatus a quadaʒ meretrice comburebat ſibi di gitos:vt videret ſi poſſet ſuſtinere infernale in⸗ cendium quod ꝓ peccato lurxurie erat ſuſtinen/ dum.et ſic a temptatione fuit libatus. K Uo ad teraum ſq; de curatõe cecitaſj eſt q ſciendum ꝙ ſaluatoꝛ noſter ſanãdo in hoꝛrominib ſenſus coꝛꝑales:ſanauit etiã ſpirituales. Unde ipſe ait iudeis Joß.vij. To⸗ tum hominẽ ſanſi fec. Nam quando reddidie ſurdo auditũ coꝛꝑis:reddidit etiam ei audituʒ mentis:illũ.ſ.de quo dicit Ps.Audiam qͥd lo⸗ quat᷑ in me dñs deus. Quãdo etiã ſanauit mu tum dans oꝛi coꝛꝑis vt ꝓferret verbum: dedit etiam coꝛdi vt dei dulcedinẽ pᷣguſtaret.De qua pᷣſ.xxxiij.dicit᷑. Guſtate et videte qm̃ ſuauis eſt dominus.Quãaãdo vo illuminauit cecos vt vi/ derent coꝛꝑaliter:illuminauit etiam eos vt vide rent ſpũaliter. Cria aũt colliria ſunt curanua ce citans. Pꝛimũ eſt amarũ ſimpliater:et fit de fel Aa mn orn Hciſa i vliſn fuon banrtiß gocen lonwn ward⸗ uon llüae cremp ꝛmcne liſdee dcbitüt eeo Plnnn uncß⸗ amann n et Umne non eſſe ſtref ten⸗ iſt colli lapic mene Lollt ronrlllunun ii dianrde wun aunat Owesln irudnerinn 5 mr Monnm u Peumn a, tnöhorktoahr. io o nh Nirr dan deha. Lust was odofta locogiris⸗ aliqan n Gedaunmt mounbar idid r NNi neaneſuſtnng moe ln 6 oſterſnin legſanten Pnh Vando Mr Zudonncel miſanauun⸗ nſtara denn qĩ ue⸗ untos Folium le. Unde Thob. j. Thobias cecus illuminat? eſt felle piſas.⁊ ſigniticat amaniudinẽ cõtritio/ nis ꝑ quẽ cectas mentis illuminat᷑.iuxta illud Job.xvij. In amaritudinibo moꝛat᷑ odlus me⸗ ũs.Libera me dñne ⁊c. Niere.xxxj.dici᷑. Poneti bi amaritudinẽ:dirige coꝛ tuũ in viã recta.Se⸗ cundũ colliriũ eſt totũ dulce ⁊ fit de melle:quo ſanata eſt cectas Jonathe. De qᷓ dicit᷑.j. Regũ xiiij.ꝙ ipſe ait. Uidiſtis ipſi quia illuminati ſũt oculi mei eoq guſtauerim paululum de melle iſto.Et ꝑ hoc collirium figurat᷑ charitas et dile cio dei ac ꝓximi.De quo remedio ðꝛ Apoc̃.iij. Collirio vnge oculos tuos vt videas. Lerciuʒ colliriũ eſt mixtũ ex terra ⁊ ſaliua:et ↄſeq̃nter eſt parum amarũ ⁊ ꝑtim dulce.nã ſaliua eſt dulqꝗ terra vo amara. Et hoc fec dñs ceco nato Johᷣ. ix. Sicut em̃ ſolo vbo iũlluminauit cecũ illũ de quo habet᷑ Luc.xviij.vt oſtenderetſe eſſe illum qui dixit ⁊ facta ſunt:mãdauit ⁊ creata ſunt.pᷣſ. antepenul.ita luto voluit iłꝑiinare cecũ a natiui tate:vt declararetſe eſſe lũ qui de luto plaſma uit pᷣmũ hoiem.Geñ.ij.Et hoc ait Chꝛyõ.ſuper ſoh. Per lutũ aũt figurat᷑ fragilitas et vilitas umana quã cecꝰ pcõꝛ cõſiderare debet.iuxta illud Geñ.iij. Memẽto ꝙ puluis es ⁊ ĩ pulue⸗ rem reuerter. Per ſaliuã vo que fluit de oꝛe fi/ gurat᷑ cõfeſſio ꝑ quã pctõꝛ eijcit cauſam cecta⸗ tis ſue.ſ.peccatũ. Et ideo ſi vult illũinari debet in cõfeſſione lauari aqua lachꝛymaꝝ:iuxta illð Eſa.j.Lauamini:mundi eſtote.Dicit᷑ aũt Luce xviij.ꝙ damũte ccco ad dñm vcilluminaret eũ: illi qui im dñm pᷣibant ⁊ qͥ ſequebant᷑ increpa bant ipᷣm cecum vctaceret. Ipſe vo multo ma⸗ gis clamabat.Suꝑ quo Gꝛeg.ait.Quãto ma/⸗ loꝛi tumultu carnaliũ cogitationũ pᷣmimur:ta/⸗ to ardentiꝰ oꝛationi inſiſtere debemus.Dicitur quoq; in pᷣdico euãgelio ꝙ ſtans Jeſus iuſſit illũ adduci ad ſe.qð fecit ᷣm Hieronp. vt daret exemplũ magnatis audiendi benigne pauꝑes ⁊ mendicos:licut erat ille cecus.iuxa illð Ecci. uiij. Declina pauꝑi aurẽtuõ ſinetriſticia ⁊redde debitũ tuũ:⁊ reſpõdeulli paufice in maſuetudi/ ne. Poſſumꝰ quoq; dicere ꝙ colliriũ fellis re/ pᷣſentat chꝛiſtũ ꝓut fuitin crucis patibulo:vbi tanq; piſcis fuit aſſatus ⁊ felle potatus.Etiſta amaritudo paſſiois chꝛiſti debetſanare cecita⸗ tem cauſatã ex carnali voluptate.quia ſeruꝰnõ debet delecationes q̃rere quãdo videt dñm ſu um amaritudinib repletum. Ut em̃ ait Augꝰ. non decet ſub ſpinato capue delicatũ mẽbꝛum eſſe. Iſtud etiã colliriũ debet frãgere dunitis no ſtre mentis. In paſſiõe em̃ chꝛiſti petre ſaiſſe ſũt terra mota eſt et monumẽta aꝑta ſunt:ac moꝛ/ tui ſurrexerũt.Et ideo illi qui ñ mollificant᷑ iſto collirio ſò recoꝛdatiõis amaritudinis xpᷣi ſunt lapidib durioꝛes:terra inſenſibilioꝛes:monu⸗ mentis fetidioꝛes:ac moꝛtuis miſerabilioꝛes. Colliriũ vᷣo ex fauo mellis ſignificat chꝛiſtum XLVI put eſt in celo acregno ſuo: vbi eſt totus dulch iuxta illð Ecci.xxiiij.Spũs meus ſuꝑ mel dul⸗ is ⁊ hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauũ. Mel qᷣdeʒ in ſuꝑficie eſt dulce:in medio duleus:in ꝓfun/ do aũuũt dulciſſimuz. Et ſignificatchꝛiſtũ in quo eſt triplex ſubſtantia.ſ.caro que eſt q̃ſi ſuꝑficia / lis:anima que eſt q̃ſi media:et deitas que eſt p/ funda. Mel igit᷑ eſt dulce in ſuꝑficie. qꝛ ſanci ex viſione coꝛꝑis chꝛiſti habent conſolationes dulces ⁊ ſuaues.eſt dulaus in medio.quia ex viſione anie eius haunũt conſolationes ⁊ deie ctatiões dulcioꝛes acſuauioꝛes.eſt dulcſſimãa in ꝓfundo.quia ex contẽplationedeitatis eiius hauriunt delecationes dulciſſimas ⁊ ſuauiſſi/ mas.Ettalis dulcedo omnẽ dulcedinẽ huma⸗ nã facit inſipidã:dicẽte Chꝛyſoſtomo. Vere nõ habet qð ſuꝑ terrã amet qui donũ celeſte in ve⸗ ritate guſtauerit. Itẽ expellit cecitatẽ cauſataʒ ex tempoꝛaliũ cupiditate et affectione.qꝛ ᷣm Au⸗ guſti. omnes diuitie deberẽt cõtemni vt ſaltem vna hosa poſſet videri facies dei. Colliriũ vᷣo partim amarũ ⁊ ꝑtim dulce ſignificat chꝛiſtum ꝓut erit in iudicio:vbi eritamarus repꝛobis:et dulcis elecis acbonis. Etiſtud colliriuʒ debet expellere cecitatẽ inductã ex tumoꝛe ſuꝑbie⁊ ela tionis.quia tunc ſuꝑbi bummlabeank⸗ depmẽ tur.Eſa.ij. Dies dñi exeratuũ ſuꝑ omnẽ ſuper⸗ bum ⁊ excelſum ⁊ ſuꝑ omnẽ arrogantẽ ⁊ humi liabit᷑. Eſt aũt ſciendu ꝙ quia peccatoꝛ erat inſi⸗ pidus.ideo ad curationẽ eius chꝛiſtus in terrã expuit.Per ſaliuã autẽ que eſt ſapida intelligit dei ſapiẽtia que ſpũalia facit dulceſcere. Sicut em̃ ſaliua ex oꝛe fluit.ita diuina ſapia ex oꝛe al⸗ tiſſimi ꝓceſſit:vt ipſa ait Ecci.xxiiij. Tunc ergo chꝛiſtus ſaliuã in terra expuit qñ diuinã ſapiẽ⸗ tiam homi terreno infundit.Quia vo peccatoꝛ erat ſuꝑbus:ideo lutũ ſuper oculos ceci liniuit Lutũ em linire eſt vilitat¶ẽ humanã homini ad memoꝛiã reducere.ettalis reductio eſt hoĩ cau⸗ ſa humilitatis.iuxta illud Michee.vj. Humi⸗ liatio tua in medio tui. Mediũ em̃ pᷣſupponit vtrũqʒ extremũ.q̃ſi dicat. Cauſam habes hũili tatis ſi reſpicias tuã natiuicatẽ vitam ac moꝛtẽ. Vnde qͥdam interrogauit quenda ph̊m dicẽs. Qulid fui.quid ſum.⁊ quid ero. Etille reſpon⸗ dit. Sperma fetidum:ſaccus ſtercoꝝ:⁊ cbus vermiu.Quia aũt peccatoꝛ erat mmũdus:iðo pᷣcepit ipſi ceco vt ſe lauaret ⁊ mũdaret per peni tentiã.iuxta illð Hiere.iiij. Laua a malicia coꝛ tuum vt ſalueris. 2 Vo ad quartũ de cognoſcibilitate cura tionis iſtius cecitatcᷓ eſt notandũ qð di⸗ cxt᷑ Jobᷣ.ix. de ceco illũinato.Abijt ergo et lauit ⁊ venit videns. In qͥb verbis innuun?⸗“ß tria ſigna ad cognoſcendũ quando peccatoꝛ ſit ſpũaliter illuminatus.Unũ eſt quãdo recte vꝰ dit ⁊ incedit.ſ.ꝑ viam madatoꝝ dei:iuxta illud Eſa.xxvj. Semita iuſti rean eſt:⁊ retus callis 9g9 5* eus ad ambulandũ. Quãdo vᷣo aliqs diſtoꝛte incedit ꝑ viã pcõ ꝝ.vel in via errat:nõ eſt ꝑfecte illuminatus. Et ideo admonet aplus ad Ro. xiij.di. Rectos greſſus facite pedibo veſtris: vt nõ daudicãs quis erret:magis aũt ſanet᷑. Se⸗ tundũ aũt ſignũ ꝙ qͥs illuminatus ſit eſt qᷓndo oẽs maculas etiã minimas in ſe aduertit et eas abluit. Pꝛopter pᷣmũ aũt ſignũ ðꝛ in pᷣdicij ver bis. Abijt ergo.ſ.recte incedendo. ꝓter ſecũduzʒ o ſubdit᷑etlauit.Quãto em̃ quis magis illu/ minatus ⁊ ſctũs fuerit:tanto magis oẽs macu las etiã minimas depᷣhendit. Quod oſtẽdi põt erctin exempla. Pꝛimũ eſt ſᷣm Chꝛy.quia in loco pulcro ⁊ mũdo modice imundide ſtatim apparent. In lo co aũt imundo etiã magne imũ dicie nõ multũ apparent. Secundũ ꝓuct ponit idẽ Chꝛyſ.qa in veſte alba modica macula ſta/ tim videt᷑. In veſte aũt nigra etiÄs magne macu le parũ vident᷑ ⁊ ſepe nõ apparẽt. Tercũ eſt.qᷣa in aere radio ſolari ꝑfuſo minuti pulueres con Pannr n aere vo nõ radiato nõ conepiciunt᷑ Ded qꝛ parũ ꝓdeſt maculas aſpicere ⁊ cogno ſcere ⁊ eas non lauare:ideo ſignanter ðꝛ. Abijt vt lauit. Terciũ ſignũ ꝙ pctõꝛ ſit illuminatꝰ eſt qñ oia clare videt ⁊ cognoſcit.Et ideo in verbis ꝓdictis ſubdit᷑.Et venit videns. Iſta aũt cogni tio pᷣnapaliter in duobo coſiſtit. ſq in cognoſcẽ do deũ ⁊ ſeipſum.quam cognitioneʒ deſidera⸗ bat hr̃e btũs Augꝰ.qᷣ in li.ſoliloqᷣoꝝ oꝛabat di/ cens.Deꝰ fac vt ſꝑ nouerim te⁊ me. T EFErtrageſimaoctaua ſpecies ſtulticie dicit 8 acceptiõis. Si qͥs em̃ in manu ſua ſpõ⸗ tte accipet ferrũ cadens ⁊ ignitũ vel ignẽ: aut in ardẽtẽ foꝛnacẽ ſe pijceret:ſtultꝰ ab omni/ bus putaret᷑. Sed ſtultioꝛ eſt pctõꝛ qͥ ſe in ignẽ pci ſponte ꝓijcit. Scriptũ eſt em Eſa.ix. Succẽ ſa eſt q̃ſi ignis impietas:et vepꝛes ipſos ac ſpi⸗ nas voꝛabit.i.peccatoꝛes. Unde ſubdit᷑.Et erit ꝓplus quaſi eſca ignis.De pctõꝛib etiã ipſis in quit PS.Exarſerut ſicut ignis ĩ ſpinis. Sexa geſimanona dicit᷑ tranſitionis. Stultꝰ em̃ eſſet qui vellet tranſire vlcra pontẽ ſubtiliſſimũ ⁊ lu/ bꝛicoſum cum onere magno in doꝛſo: potens tranſire leuis ac ſine aliqͥ onere.vel qui crederet intrare ſiue trãſire ꝑ paruulũ foꝛamen poſſe cũ coꝛꝑe valde groſſo ac pingui.vł cum coꝛꝑe gra ui ⁊ oneroſo per ſpacũ.xxv.bꝛachioꝝ in altum ſe eleuare ſaltãdo. Sed ſtultioꝛ eſt pctõꝛ qͥ one⸗ ratus pcis grauiſſimis vult tranſire per pontẽ ſubiiliſſimũ aclubꝛicoſum pᷣſentis vite:cũ poſ/ ſit ſi vult leuis tranſire ea deponendo ꝑ cõfeſſi/ onẽ:ſicut hoꝛtat᷑ dñs ꝑ ꝓphᷣ am Eſa.lij.di.Sol/ ue vincka colli tui ⁊c. Et eiuſdẽ libꝛi ca.lviij.Diſ ſolue colligatiões impietatis: ſolue faſcculos Dep mentes. Uult etiã ſtultꝰpeccatoꝛ ſiue credit poſſe tranſire ſiue intrare ꝑ poꝛtam artiſſimã ⁊ unguſtiſſimã ſalu. De q̃ inqᷣt ſaluatoꝛ Mat. vij. Intrate puonguſtam poꝛtaʒ. arta eſt em̃ via VI que ducit ad vitꝗ.cũ habeat coꝛpus pinguiſſi/ mũ ⁊ groſſiſſimũ.De quo inqᷣt PS. Incraſſatꝰ eſt dilectus ⁊ recalcitrauit:incraſſatus dilatatꝰ impinguatus.Dereliquit deum factoꝛẽ ſuuʒ:et receſſit a deo ſalutari ſuo. Item cũ ſit valde põ⸗ deroſus diuerſis iniqᷣtatibꝰ que ſicut onus gra ue grauate ſunt ſuꝑ eũ:ſᷣm ꝓphᷣ am pᷣſ.xxxvij.tñ putat ꝙ poterit ad celũ ſalire ac volare:atq; di⸗ cere cũ eodem ꝓpheta in moꝛte.Quis dabit mi⸗/ hi pennas ſicut columbe⁊ volabo ⁊ reqͥeſcam ſ. liiij. Septuageſima ſtulticie ſpecies dicit p paratisnis.Stultus em̃ eſſet qui habens mo/ rari in aliqua via ſolum per ſpaciũ vnius hoꝛe vł ꝑ tantũ tꝑis quo reapiat vnã refectionẽ:vel⸗ le ibi edificare vnũ maximũ palatiuʒ q̃ſi nunqᷓ; alas eſſet habitaturus. Ettñ habens ſtare per mille annos in aliq̃ auitate nollet in ea ſibi ali⸗ quod hoſpitiũ ſiue habitaculuʒ pᷣparare. Sed ſtultioꝛ eſt pccõꝛ qͥ cũ habeat in hoc mundo ſta re ꝑ momentũ tꝑis in comꝑatione ad eternita/ tem alterius ſeculi:tũ omne ſtudiũ ſuum occu pat in pᷣparando ſibi in hac valle miſerie habi/ taculũ.et in illa celeſti patria in q̃ ſi bene vixeritĩ ꝑpetuũ hbabitabit:nullũ ſatagit dignũ hoſpiti⸗ um bonis operibus ſibi fabꝛicare.imo edificat ſibi palatiũ in ciuitate infernali per pam̃:et ad illam inhabitandã ſe pᷣparat.iuxta illð Abacuc ij. Ue qͥ edificatis auitateʒ in ſanguinibo ⁊ ppa ratis vrbem in iniqtate. n D pᷣdicta aũt poteſt adduci exemplũ qð a legit᷑ de quodam rege potente qui edifi cauit duas ciuitates Unã in montanis ad quã erat via ſtricta ⁊ lapidoſa ⁊ tria cetrami na. Pꝛimũ per deſertũ in abſtinentia. Secũdũ ꝑ rupes veſtimentoꝝ laceratione.Teraum vᷣo per aquam macłaꝝ ablutiõe.Sed vincẽs iſta certamina optime recipiebat᷑ in ciuitate ad oĩa ſolacia ⁊ gaudia inenarrabilia.Secunda ciui/ tas in vallibo erat ſituata:ad quaʒ ducebat via delectabilis habens tria hoſpitia.in pᷣmo opti/ me recreabat᷑ hoſpes.in ſecũdo veſtib hono⸗ ribus exaltabat᷑.in tercio vo diuitijs ⁊ lapidib⸗ pᷣcioſis ditabat᷑.ſed cuʒ ad ciuitatẽ veniebat in carcere imꝑatoꝛis crudabat᷑ ⁊poſtea ocedebat᷑ Conſpiratis aũt duob ſocijs quoꝝ vnus pꝛu dens ⁊ ſapiẽs erat.⁊ alter ſtultus:cum ad biui⸗ um veniſſent ſtatua in medio ſtans continebat vtrarũq; ciuitatũ cõditionẽ:dirigẽs in viam re/ ccam licet artam ad ciuitatẽ gaudij ⁊ honoꝛis.⁊ ſapiens ait. Hec eſt via recca ꝑ quã incedere de bemus.Fatuus aũt ait. Non:ſed melioꝛ ẽ pla/ na ⁊ delectabilis in qua bñ traccabimur. Pꝛu/ dens igit᷑ ꝓpter ſocetatẽ ſecutus eſt fatuuʒ. Uñ poſt bꝛeuem illius vie delectationẽ ad auitatẽ ꝑuenientes: ambo capti ſunt a iudice ciuitatis ⁊ ad ſuſpendiũ duci.Excuſante aũtſe ſapiente de fatuo ꝙ ꝓpter ſocietatẽ fuerat eũ ſecutꝰ Re⸗ ſpondit iudex.Tu aeim ſapiens ſis ſequinõ de Eaninhe aauidabenn wleinaſhi pan ndocmmntek twaiüſunmn oen Ae mimeh mäſibanenmmi rdg hohe rioclſin Aocpeß d. umills zaan unguinddrid 38 caamngis Tpoenegli tſn Cinmonmns is n tinenda. Saii one Tawont Sed indsi⸗ au doccheteſu uoͦno in vhro thono/ ninis tlgiclb⸗ evenicharin oſten ocddt gor N 1s:un Mhu tans connche ngien une noijt bonons nmdoiſ⸗ mbinur onias l Folium bueras fatuũ ſed ipᷣete. etſicambo ſuſpẽſi ſunt. ſti at duo ſocij ſunt ſpũs ⁊ caro inuicẽ confe erati.Spũs eſt naturaliter ſapiẽs.coꝛpus fa⸗ tuum.due ciuitates ſunt regnũ celoꝝ ⁊ infernꝰ Sed ana eſt via q duaet ad regnũ.in q̃ opoꝛtet pugnare ꝑ abſtinẽtiã cbi ⁊ potus:ꝑ depoſitio/⸗ nẽ pcioſaꝝ veſtiũ ⁊ purgationẽ pccõꝝ.Alia aũt eſt lata ⁊ delecabilis: in 3 hõ in pꝛincdpio opti n medio ditat᷑:? ꝓpe finem honoꝛa cur.ſcd poſtq; ad cuitatẽ ꝑuenerit eternalit cru me recreat᷑:in medio dita ciat᷑. Statua aũt in biuio poſita eſt ſacra ſcptu/⸗ ra:que ðꝛ ſtatua a ſtãdo quia ſtabu firma in ꝑ⸗ petuum: dicente dño Mattch.xxiiij. Celũ et ter/ ra tranſibũt:vᷣba aũt mea nõ pꝛeteribũt. q̃ qui⸗ dem ſcriptura cõtinet cõditionem vtriuſq; ciui⸗ tatis ⁊ viam ꝑueniẽdi ad eas.Ticet aũt ſpũs cũ ſit naturaliter pꝛudẽs cognoſcat ꝙ potiꝰ eſt eũ/ dum ꝑ viam aſperã que dudit ad eternã felicita tem.tñ tãta amicicia eſt cõfederatꝰ carni ꝙ eius amoꝛe dementatꝰ eam ſequit᷑ ad eternũ interitũ Multe qͥʒ alie ſũt ſpecies ſtulticie quas qͥdaʒ phi ſtoid deſceribebant in qͥdaʒ arboꝛe magno habente ramos q; plurimos:dicẽtes ꝙ ſinguli rami vnã ſpeciẽ ſtulticie continebant:⁊ ꝙ vnuſ quiſq; ad aliquẽ ipſoꝝ ramoꝝ ſe appendit.ſed tm nõ appellant᷑ ſtulti niſi illi q amplecunt᷑ trun ceum ipſius arboꝛis vel ramos groſſioꝛes.Sʒ de hijs ſpeciebo pꝛo nunc bꝛeuitatis cauſa per⸗ tranſeo.Et ideo ðꝛ in cõmuni ꝓuerbio.O qͥt fa tuos panis nutrit.De q̊libet em̃ pctõꝛe dici põt illud.j. Reg.xxv. Stulticia eſt cũ eo. Etiõ o hõ audi qͥd dicat ſapiẽs Ecci.vij.Noli eſſe ſtultꝰne moꝛiar in tꝑe nõ tuo.Ego aũt dico vobis pec/ catoꝛibo illud Judicũ.xix. Ceſſate ab hac ſtulti⸗ ca veſtra. Etillud pſalmi.xcij. Intelligite ĩſipi⸗ entes in ꝓpło:⁊ ſtulti aliqñ ſapue. O ldecima pci malignitas dict᷑ vulne⸗ v irationis.ſ.anie ⁊ ↄſcẽtie. Sicut em̃ pla ga nõ purgata oppmit coꝛpus qͥtidia/ na moleſtia:ita pcem cõſcientiã aſſidue pungit. Etideo Augꝰ.in q̊daʒ ſermone inqͥt. Sicut ma li cruciabunt᷑ in die iudicij in manifeſto:ita nũc crudiant᷑ in occulto.Et in ſermone de innocenti/ bus de pctõ loquẽs iteꝝ ait. Lucrum in archa: damnũ in ↄſcia. Et in.j.cõfeſ.etiã dicit. Juſſiſti dDdñe ⁊ ita eſt vt ois animꝰ inoꝛdinatꝰſit pena ſi⸗ bijpſi.Et in li.de vera inno cẽtia inqͥt Nulleſunt auioꝛes cruces in vita iſta qᷓ; mala cõſcientia Zdeo Eſa.lvij.ſcriptum eſt.Coꝛ impij q̃ſi mare feruẽs qð quieſcere nõ põt. Eapꝛopter Augꝰ.iĩ q̊dam ſermone ait. Melioꝛ eſt modica amari/ tudo in faucibo qᷓ; eternũ toꝛmentũ in viſceribo. et Hiere.ij. dict. Uide qᷓ; malũ ⁊ amaꝝ eſt te de reliqſſe dũm deũ tuũ. Et Boe.iij. ð ↄſoł. pſa.vij inquit.Triſtes eſſe voluptatũ exitꝰ ſi qͥ remini ſci libidinũ ſuaꝝ volet intelliget. Et Ecces.ij.de pꝓcõꝛe dicit. Cuncii dies eius pleni ſunt doloꝛi bus ⁊ erũnis.Sicut em̃ mulier contra naturã paniens monſtrũ valde contriſtat᷑: ita a foꝛtio/ ni ania pariens pem̃ contra naturã ⁊ gram ne⸗ ceſſario cruciat᷑ et ſicut viſio ipſiꝰ mõſtri ↄtinue renouattriſtiaã mulieri q̃ illud peꝑit:ita recoꝛ/ datio pcti cõmiſſi nouo cruciatu affligit aniam q ilud ꝑpetrauit. 5KuꝛK Uodecima pci malignitas ðꝛ pᷣuatõis d Pꝛiuat em aiam oib virtunbo ac oib — bonis. Quũ em̃ vtinqͥt Plato in thimeo nihil ſit deo ſimiliꝰ qᷓ; vir innocẽs. Hãc bonita tẽ pꝛedat᷑ pam qð facit hoĩem ſimilẽ diabolo ꝑ maliai. Itẽ vulnerat aiam plaga hoꝛribili: de qua ſcptum eſt Hiere.iij. Inſanabilis eſt pla⸗ ga tua.Et de hoc in figura habet᷑ Lu.x.deillo qᷣ deſcendebat ab hieruſalem in hiericho ⁊ inadit in latrones q deſpoliauerũt eũ:⁊ plagis impo/ ſitis abierũt:eo ſemiuiuo relico. Hieruſalẽ em̃ interpᷣtat᷑ domus pacis:⁊ ſignificat pacificã cõ⸗ ſclentiã. Hiericho interptat᷑ dom⸗ lune.i. verti⸗ bilitatis ⁊ ſignificatpci ſtulticã.qꝛ ſtultꝰ vt lu/ na mutabit᷑ Ecci.xvj. Ex qua figura patet ꝙ de ſcendens ad pã ab hoſtibb demonijs vulne/ rat᷑:qui eum etiã expoliant oibus bonis.qꝛ per pem homo ſpoliat᷑ omnib meri. Sicut em̃ remoto vel coꝛrupto pꝛioꝛi:remouent᷑ ⁊ coꝛru⸗ punt᷑ oĩa poſterioꝛa.viij. Phiſi. Nã vt per exꝑi entiã videt᷑ remota vel coꝛrupta radice:remouẽ tur ⁊ coꝛrũpunt᷑ fructus ⁊c̃. Ita ꝑ pcetm̃ coꝛru⸗ pta vel remota chantate q̃ eſt radix oĩm vᷣtutũ et meritoꝝ: ſᷣm Gꝛego.coꝛrũpunt᷑ ⁊ remouent᷑ oẽs vᷣtutes ⁊ merita.Et ſicut moꝛs coꝛꝑalis p⸗ uat hoiem oĩbus bonis tꝑalib Job. xxvij. ita moꝛs ſpũᷣalis.ſ.pci:ſpoliat animã oib bonis ſpũalib.i.vtutibo ⁊ menitis.Et ideo ðꝛ Ecẽs.ix Quli offendenit in vno multa bona ꝑdet.Ois em̃ virtus detrimentũ pant᷑ ab vno pcõ.et qui offenderit in vno factus eſt oim reus.c.defleat. de reg.iu.Et Jac.ij.ca.⁊ Eʒech.xviij.ſcptum eſt Siauerterit ſe iuſtꝰ a iu ſticia ſua ⁊ feceritiniq tatẽ:oẽs iuſticie eius qᷓs feceratnõ recoꝛdabun tur. Itẽ expoliãt eũ gra dei ⁊ pᷣuant ſpũſctõ qui diſcedit ꝓpter pcm̃. Sap.j.Spũſſctuũs diſcipli ne effugiet fictũ:⁊ auferetſe a cogitatõibo q̃ ſunt ſine intellectu. Pom etiã pꝛiuat hoiem aſpectu dei. iuxta illud pſalmi.v.vbi inqͥt deo ꝓph̊a.Ne qᷓ; habitabit iuxta te malignꝰ:neq; pꝑmanebunt iniuſti añ oculos tuos. Pꝛiuat qͥʒ eũ vita et᷑na qꝛ impoſſibile eſt aliquẽ in celũ aſcendere cum aliqᷓ macula pci. Scriptũ eſt em̃ Apoc.penul. Nihil coinqͥnatũ intrabit in illud.Quapꝛopter debes o pctõꝛ ad pniam ↄuerti ⁊ mũdare aiam tuã ab oĩ pcõ. Bti em̃ mũdo coꝛde.qꝛ ipſi deũ Erciadecima pci malignitas dict᷑ offe⸗ t ſiõis. Scire em̃ debes o pcõꝛ ꝙ peccã⸗ do ſeptẽ offendis. Pꝛimo em̃ grauiſſi me offendis deũ: cuius volũtati cõtrauenis:et eiꝰ ꝓditoꝛ ac rebellis efficeris.que offenſio pua-⸗ 9 4 Bermo let offenſioni oĩm creaturarũ ſimul. ꝓut ðꝛ in e. vergend.. de here. Ubi ðꝛ. BGꝛauiꝰeſt eternã q; tẽ poꝛalẽ ledere maieſtateʒ. Et ꝓpterea inqᷣt Anſel. Foꝛſitan paruũ putas aliqð petm.O vtind di⸗/ ſtricꝰ iudex paruũ exiſtimaret petm̃ tuũ.Nõne — —— — omne petm̃ deũ ꝑ pᷣuaricationẽ ethonoꝛat.deũ aüt exhonoꝛare qͥ oĩ pᷣualet dignitati quõ ꝑpuuʒ eſt. Hecülle. Scðo ex pcõ coͤtriſtari dicit et of fendi totꝰ paradiſus:vtputa oẽs angeli et ſan⸗ cti. Sicut em̃ frater carnalis plangit moꝛtẽ fra/ tris vel ſoꝛoꝛis:ſic oẽs angeli ⁊ ſancii dicuntur ſpũaliter plãgere moꝛtẽ ſpũalẽ peccand.iuxta il lud Hicre. xxxiij. Angelipag amare flebãt. In boc etiã damnificari dicunt᷑:qꝛ pᷣuant᷑ pꝛemio accidentali qð eis accreuiſſet ex ſalute illiꝰ ſi nõ peccaſſet. Tanto em̃ maioꝛ erit cõſolatio accidẽ talis oĩm btõꝝ:q̃nto maio: eritnũerus electoꝝn ex mutuo ↄſoꝛtio ⁊ amicicia. Tercio grauiter offendit᷑ pximus ꝑ pem̃ quẽ peccãs ſuo malo exẽplo ⁊ cõſilio ſepiꝰ ducit ad infernũ. Uñ Au/⸗ guſt. in li.de paſtoꝛibo inqᷣt. Ois qui male viuit qntum in ipio eſt oẽs a qͥb attẽdit᷑ letaliter occi dlt. Quarto ſeipᷣm grauiter offenditpeccans. qꝛ cum pccõ q̃ſi c quodã gragio ſe ſpualit᷑ oc/⸗ cddit. Scptum eſt em Eʒech.xviij. Ania q̃ pecca uerit ipſa moꝛiet᷑. Et PS.ꝓpter hocinqͥt Qui di ligit iniqᷣtatẽ oditaiam ſuã. Et de ſeipᷣo iteꝝ ait. Peam̃ meũ contra me eſt ſꝑ.Et ideo ſi crudelis eſt qui ſe coꝛꝑaliter interimit:młto crudelioꝛ eſt qui animã ſuã occidit. Quinto grauiter offen dit᷑ totũ purgatoꝛiũ:ꝓ eo ꝙ tales peccãtes eos ſic efficacit᷑iuuare nõ poſſunt ſuis oꝛationib ⁊ clemoſynis ſicut feciſſent ſi in gratia ſtetiſſent. Serxto grauiter offendit᷑ infernus.qᷣa ſi talis J timentiũ 1 ſtodientium madata tua. Sic ecõtrario exiſtẽs per pœm̃ damnat᷑ auget᷑ accidentalit᷑ pena oĩm däãnatoꝝ: ſᷣm Auguſt. in c.multi.in fine.ij.q.j. Et ob hanc cãʒ diues damnatꝰ rogabat Abꝛa/ ham vt Laʒzarũ mitteret ad monẽdos ſuos fra tres viuẽtes:ne ⁊ ipſi irẽt ad illũ locũ toꝛmẽtoꝝ QLu.xvj.Nõ em̃ hoc dicebat ex charitate qᷓ pua/ tus erat. ſed ne ſibi accreſceret accidẽtalis pena ſi damnarent. Septimo grauiter offendit᷑ to⸗/ tus mũdus.i.oẽs creature tã rõnales qᷓ; irrõna les.Et rõ eſt pᷣm Gꝛeg. quia ſicut offenſo capite offendunt᷑ oia mẽbꝛa:ſic o ffẽſo creatoꝛe ex pec/⸗ cato:intelligit᷑ offenſa oĩs creatura.Etideo pec catoꝛ in moꝛte ſua habebit ocẽs angelos ⁊ ſan⸗ ccos ⁊ oẽs creaturas cõtra ſe damãaãtes.iuxta il/ lud Sap.v. Pugnabit ꝓ illo ſq deo oꝛbis ter/⸗ rarũ ↄtra inſenſatos.Et ibidẽ ðꝛ de ipᷣo deo.Ar mabit oẽm creaturã ad vltionẽ inimicoꝝ. R NMaledictũ pem̃ tu es illud qð trãſgre o deris pᷣceptũ celeſtj ipatoꝛis: dicẽte Am ieoſio. Petm̃ eſt puaricatio legis diuie celeſtiũ inobedientia mãdatoꝝ.Et ideo abo⸗ minabile es nõ ſolũ celeſtibo ſed etiã oĩb inferi oꝛibo creatur. ã cũ oĩs creatura habeat ſpec/ ch cente Auguſtino in li.ð natura boni. Pem̃ eſt coꝛruptio ſpeciei modi ⁊ oꝛdinis.Et ideo meri⸗ to ab oibo impugnaberis. Eiñcimaqrta malignitas pci diot᷑ falſifi⸗ d catiõis.Cũ em̃ aia ſit ad dei imaginẽ et ſilitudinẽ facta et adeo pulcra et decoꝛa etiã in ſuis naturalibo bonis ꝙ ſᷣm Gꝛego.ſuꝑ Eʒechielẽ.ſi poſſibile eſſetꝙ hoĩes ipᷣam aſpice/ rent:eã q̃ſi deũ adoꝛarẽt.nec qͥdãmodo arbitra ri poſſent deũ ipſa aia eſſe pulcrioꝛẽ. Iſta ſilitu qinẽ ac pulcritudinetotaʒ maculat:coꝛrũpit ac falſificat pcem:adeo ꝙ de ſilitudie dei faut pec⸗ cantẽ trãſire ad ſilitudinẽ diaboli:⁊ oẽm eiꝰ foꝛ moſitatẽ aufert. Uñ ðꝛ Eʒech.xvj. Receſſit oĩs decoꝛ a filia ſion. Si igi᷑ magnã penaʒ merent᷑ illi qͥ falſificant ſigillũ alicuiꝰ pncipis vł põtifi⸗ cis.De qua hr in c.ad falſarioꝝ.extra de cri.fal. multo maioꝛẽ ꝓfecto meret᷑ qͥ falſificat ſgiuuz totius trinitatis. X Eñcimaqnta malignitas ðꝛ irrecuꝑatio⸗ d nis. Qui em̃ pctm̃ cõmittit inno cẽtiã ꝑ⸗ dit quã nunq; recuꝑabit. Sicut em̃ coꝛ⸗ rupta mulier de ceto nunq; erit vgo.c.ſi paulłꝰ. xxxij.q.v.ita ſemel peccans nunq; ſe nõ peccaſſe gaudebit. Sicut etiã ſemel vulnerat? ſꝑ dici pᷣt fuiſſe vulncratꝰ. et qͥ ſemel furat᷑ ſꝑ ðꝛ fur.ita et qͥ ſemel peccauit ſꝑ pctõꝛ dici põt.ſicut Simon quẽ dñs a lepꝛa curauit ſꝑ poſtea lepꝛoſus di/ ctus eſt. et mulier q̃ ſemel in adulterio depᷣhẽſa fuit ſꝑ adultera vo cata eſt. UT Ecimaſexta malignitas ðꝛ imparticpa d tionis. Sicut em̃ in gr̃a exiſtẽs pꝑticipat de oib) bonis ecckie militad: dicẽte Ps. deo. Particeps ego ſum oĩm timentiũ te:⁊ cu⸗ in pctõ moꝛtali nõ põt participare de aliqͥ mer/ to vł bono eccłie militãtis vel triüphantis:nec de merito paſſiõis xpᷣi. Undein c.quẽadmodũ. xxiij.q.vij.ðꝛ.Quẽadmodũ mẽbꝛũ cũ pᷣciditur ab hois viui coꝛꝑe nõ põt hf̃e ſpũm vite:ſic q ſe paratus eſt a coꝛꝑe eccleſie nõ poteſt habere ſpi ritũ influentie eius ac gratie. Ecimaſeptima malignitas ðꝛ ſatiſfacti/ d onis. Nã licet pem cõmiſſum poſtea ꝑ cõtritionẽ de moꝛtali fiat veniale:tñ niſi doloꝛ ↄtritõis ſiteqͥualẽs:remũoet obligatio ad penã tꝑalẽ. Sicut etiã ꝓximũ vulnerãs ſeu iiu/ ſte ſua auferẽs licet ab eo iniurie remiſſiõeʒ acci piat:tñ tenet᷑ de dãno ſatiſfacere.Etſiłr ẽ ð pec/⸗ catoꝛe penitẽte.iuxta illð Matth̊.xviij. Nõ exi⸗ bit donec reddat vniuerſum debitũ vſq; ad mi nimũ quadrantẽ.Et Augꝰ. de peni.di.j.iĩ.c.nul/ lus.inqͥt. Nullus debite g uioꝛis culpe accipit veniã niſi q̃lemcũq; ⁊ ſi lõge minoꝛẽ ſoluerit pe nã.et Lu.xiij. ðꝛ.Niſi pniam egerit oẽs ſił ꝑibi/ tis.Ex qͥbo patetꝙ ille qͥ peccauit q;uis ſit male cõtentꝰ⁊ ſic moꝛiat᷑:cñ nõ ita cito ĩtrabit in celuʒ ſicut feciſſet ſi nõ peccaſſet. Et de b hĩ figura ij· 4 ⸗ trune pe no cinocen me rtcſhu M ſenia j nic iur iut dieſar Ginen Kalcroſus d Amno dehbi 182 mere Fnanſktioht nlrin deirdi amemnärte, cöonoel ar detliſmnn dmüpbansn tincgnd Nett rjl urnidnal nunmisdi Eil iit mi ſis bei ſat⸗ idiſi 1s ulpetaN noriſol n ois tqhuist⸗ ℳ Pbii £ Folium Reg. xxv. de Abſalone filio reg Dauid:qͥ poſt⸗ ; patri ſuo fuit recõciliatꝰ:ſtetit tñ ꝑ duos an⸗ nos anteq; fa cẽ ipiꝰpfr̃is ſui poſſʒ videre.et ſiłr talis pctõꝛ ſtabit per aliqð tpᷣs ⁊ foꝛte multũ in purgatoꝛio anteq; ad videndam faciẽ deitranſ — feratur in celũ. g9g— Ecimaoctaua malignitas ðꝛ irreuoca⸗ d tionis vdelicet tꝑis amiſſi.Nã tpᷣs cõſũ/ ptũ eo tpꝑe qͥ qs peccauit et qͥ in pcõ ſte/ tit cũ ſit annihilatũ:nunq; ampliꝰ reuocariſeu recuꝑari põt:necin eo aliqͥd mereri. Uñn Hiere. vij. ðꝛ. Qui vendidit.ſ.tempꝰ diabolo:ad id qð vsẽdidit nõ ampliꝰ reuertet᷑.et Berñ.inqͥt. Euo⸗ lat amiſſum irrecuꝑabile tpᷣs.et Apoc̃.x.ðꝛ. Ju rauit angelus ꝑ viuentẽ in ſecula ſecłoꝝ ꝙ tpᷣs ampliꝰnõ erit. Decimanona malignitas ðᷣ fa ſtiditõis.Nã poſt cõmiſſionẽ pcti vtꝰ que pᷣmo ſumme placebat fit ei abominabilis ⁊ faſtidio/ ſa. Uñ de pcõꝛib inqͥt Ps. Oẽm eſcã abomia ta eſt aia eoꝝ.Tales em̃ dicũt illud Nume.xxj. YZia nfa naſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo. Plꝰ emm eis placet grauitas pcti qᷓ; leuitas vtutis.De q̃ inqᷣt ſaluatoꝛ Mattõ̊.xj. Jugũ meũ ſuaue eſt ⁊ onus meum leue. ZP.— Igeſima malignitas ðꝛ inſuſceptionis. vV Durante em̃ pctõ in aia nõ põt deꝰcũ oĩ ſua oꝛdinata potẽtia et ſapia infundere gram ſuã in ei: eoq pem ⁊ gra cũ ſint cõtrana nõ pñt ſimł ſtare in eodẽ ſubieco. Etiõ Sap.) ðꝛ de ſpũ̃ſctõ:ꝙ nõ habitabit in coꝛꝑe ſubdito pctis.et Matth̊.vij.ait ſaluatoꝛ.Nõ eſt bonuʒ dare ſetm̃ canib:nec margaritas mitt᷑e añ poꝛ cos.Et hãc malignitatẽ tangẽs btũs Stepha⸗/ nus inqᷣt iudeis Act.vij. Dura ceruice ⁊ ĩcircũci ſi coꝛde:vos ſpꝑ reſtitiſtꝭ ſpũiſccõ. Scriptũ q̊ʒ ẽ ad ↄfirmationẽ pᷣdictoꝝ in c.nõ poteſt. de cõſe. diſt. iij. Nõ põt qͥs gr̃e celeſtis gliam acciꝑe ni⸗ ſi purgatus fuerit ab oĩ labe pcti.et Berñ. ſuꝑ Cant᷑.ait.Gꝛ atia dei balſamuʒ puriſſimũ eſt.et ideo puꝝ:ſolidũ ⁊ ꝓfundũ vag reqrit. A Igeſimap ma malignitas ðꝛ inexaudi⸗ v tionis.Qulia em̃ vt diximꝰ qñ qͥs peccat efficit᷑ inimicꝰ dei:idcirco pᷣces eiꝰ nõ ſũt exaudibiles in cõſpectu ipſiꝰ dei. Uñ Treñn.iij. ðꝛ pcõꝛi.Oꝓpoſuiſti tibi nubẽ vt ñ trãſiret oꝛa tio. Sicut em̃ pᷣncipes terreni minime ſolẽt pꝛe ces inimicoꝝ ſuoꝝ exaudire:ita ⁊ deꝰ.iuxta illð Joh.ix. vbi cecꝰ illũinatꝰ ait iudeis. Scimꝰ qᷣa pctõꝛes deus nõ exaudit. Igeſimaſecũda malignitas ðꝛ diminu vy tionis.ſaʒ peœm cõmiſſum dato ꝙ qᷣs poſtea peniteat:tñ diminuit in peccante feruoꝛẽ charitatis et amoꝛis dei. Sicut etiã ex ceclipſi ſolis terra reddit᷑ infirmioꝛ ⁊ ðbilioꝛ ob radioꝝ ſolariũ ſubtractiõe;. Pꝛoinde.iij. Reg. j.figuratiue habet᷑:q Dauid ſenuerat:⁊ cũ ope niret veſtibus nõ calefiebat. Uigeſimatercia malignitas ðꝛ mꝗledictionis. Quia em̃ peccaę⸗ . xLIE toꝛ vt dictũ eſt facus eſt pꝛoditoꝛ dei et hoſtis eius:ideo a tota celeſti curia maledict᷑. Dicunt em omnes angeli ⁊ beati illud Eſa.xxvj. In ter ra ſancoꝝ iniqua geſſit:tollatur impiꝰne vide/ at gloꝛia dei. Eccłia q̊ʒ militans eũ qͥtidie male dicit dum in qͥtidiano officio de pcctõꝛibo dicit deo illud Ps. Maledici qui declinant a mã⸗ datis tuis dñe. H“M Igeſimaqꝗjrta malignitas ðꝛ coꝛruptio/ v nis. Pam em̃ coꝛrupit ⁊ alterat oẽs po tentias ⁊ vᷣtutes aie.ſ.intelligentiã: me/ moꝛis:voluntatẽ:affecionẽ ⁊c. Uñ de pctõꝛib dicit Dauid pᷣſ.xiij. Coꝛrupti ſunt et abomiabi les facti ſunt in ſtudijs ſuis. Et Michee.ij. de anima ꝑ pem̃ maculata ðꝛ. Pꝛopterimũdicã eius coꝛrũpet᷑ putredine peſſima.Tãta autẽ eſt coꝛruptio peccati ꝙ; dicit᷑ facere animã febꝛicita re.Et ꝓpterea ꝑ febꝛem ſignificat᷑ pctm̃ moꝛtale ſicut dicunt doctoꝛes ſuꝑ illð Lu.iiij. Socrus aut Simonis tenebat᷑ magnis febꝛib.⁊ Joh̊. uij. Hoꝛa ſeptima reliqͥt eum febꝛis. Inter cete) ra em̃ incõmoda q patit᷑ febꝛicitãs eſt:q; habet palatũ inoꝛdinatũ: ꝓter qð dulcia ſibi vident᷑ amara ⁊ iſipida.⁊ ecòuerſo. Et ſiłr pcõꝛ habet inoꝛdinatũ palatũ aie:ita ꝙ oĩa ſpũalia ſibi vi⸗ dent᷑ amara ⁊ inſipida.Et hoc oſtendit Chꝛyß. ſuꝑ Mattõ.ꝑ tria exempla. Pꝛimũ eſt.quia ſi leoni oſtendat᷑ pꝛatũ virens nõ excitat᷑eius ap/ petitꝰ.quia de natura ſua nõ eſt comedere her⸗ bas virentes ſed carnes.Et ſimiliter ſi lururio⸗ ſo ac voluptuoſo pcõꝛi oſtendant᷑ herbe viren tes.i.ſi pᷣdicant᷑ ei amenitates celeſtes:nõ excita⸗ tur eius voluntas ad eas deſiderandũ.qꝛ non eſt moꝛis ſui ðſiderare ſpiritualia ⁊ celeſtia.ſed carnalia ⁊ voluptuoſa. Utem̃ ðꝛ.j.ad Coꝛ. ij. anialis hõ nõ ꝑcipit ea q̃ ſunt ſpũs dei.et Ecci xxj. Audiet luxurio ſus.ſ.vᷣbuʒ caſtitacᷓ ⁊ diſpli⸗ cebit ei:⁊ ꝓijdetillð poſt doꝛſum ſuuʒ.⁊ Eſopꝰ ait. Stolido nil fapitiſta ſeges. Secundũ exẽ plũ eſt ꝙ ſi pluuia cadit ſuꝑ lapidẽ:lapis qͥdes foꝛis balneat᷑:intus aũt ſiccus manet.Et ſimili ter pctõꝛes indurati ⁊ obſtinati hñt coꝛ lapide⸗ um:ita ꝙ ſi deꝰ pluuiã gr̃e ſue vel inſpiratiõis int᷑ne ĩmiſerit eis:coꝛ eoꝝ exteriꝰ qͥdẽtagit ſed i⸗ terius nõ intrat.⁊ ideo remanent aridi ⁊ ſica ab oĩ hũoꝛe gre.iuxta illud Job.xij.Coꝛ eius indu rabit᷑ q̃ſi lapis. Magna aũteſt gr̃a qñ deus ex miſericoꝛdia ſua tale coꝛ induratũ mollificat vt gratia eiꝰ intrare valeat.iuxta illud Eʒech.xxxvj Auferã coꝛ lapideũ de carne vr̃a:⁊ dabo vobis coꝛ carneũ:⁊ ſpũm meũ ponã in medio veſtri. Terciũ exemplũ eſt ꝙ ſi in ali̊ vaſe pleno ace to aut felle gutta mellis infundit᷑:mel perdit᷑: et acetũ ſiue fel nõ dulcoꝛat᷑.Et ſilr pctõꝛes terre⸗ nis dediti habent coꝛ acetoſum ⁊ felleũ ⁊ mul-⸗ tis amaritudib repletũ.ſ.amaritudie laboꝛisi acqrẽdo:cioꝛis in cuſtodiẽdo:⁊ doloꝛis ĩi amit tẽdo.Etideo diuitie dicunt᷑ ſpine Lu.viij:exeg 2 Bermo coꝛ eas poſſidentiũ pungunt.Si igit mel.i. verbũ celeſte vel inſpiratio diuina in taliũ coꝛ⸗ da ĩmitut᷑:?⁊ verbum ꝑdit᷑: ⁊ coꝛ eoꝝ nõ mutat᷑. VIñ talibo pᷣdicanti dici põtillud Ouidij in epi ſtolis. Quid fad oenone:qͥd ſemia madas are/ ne. nõ ꝓfectur littoꝛa bobus aras. tem did mmur Ecci.xtj. Nõ eſt ſenſus vbi eſt amaritudo.ſ. pci. Et ideo facẽdũ eſt qð diot Augꝰ.q ait.Oi⸗ fſcenõ diligere mundũ vt diligas deum:diffun de vt implearis:auerte vt couertar. Alia qʒ ex cauſa ꝑ febꝛẽ ſignificat᷑ pem.qꝛ ſicut febꝛiatãs mõ patit᷑ frigus ⁊ mõ eſtũ:ſic pctõꝛ mõ patit᷑ ti moꝛẽ qͥᷣ eſt frigꝰanie:mõ cupiditateʒ q eſt caloꝛ aie. Unde Augꝰ. ſuꝑ illud Ps. Incenſa igni⁊ ſuffoſſa:ait.Oia petã due res faciunt.ſ.timoꝛ ⁊ cupiditas.timoꝛ facit fugere oĩa que ſunt car⸗ ni moleſta. cupiditas vo facit appetere oĩa que ſunt carni ſuauia. 7. g Icut aüt diuerſe ſuntſt pecies febꝛiũ: ita 8 diuerle ſunt ſpẽs pcõꝝ. Sed bꝛeuitat aã nõ enũerabo oes ſpecies ipſgꝝ febꝛi um de qᷣby tractat Auicẽna pᷣma qre.crac.j. ij.lij 2⁊.iiij.? Galienꝰ.j.⁊.ij. ð differẽtijs febꝛiũ. Sola aũt ſeptẽ ſpẽs febꝛiũ ð clarabo ⁊ ponã remedia ad curãdũ eas:q̃ꝝ Pꝛima ðꝛ qͥtidiana.⁊ſigni ficat pœm̃ gule ꝓpt᷑ qtidianã exactionc᷑. iuxta il/ lud Eſa.lvj. Uenite ſumamꝰ vinuʒ ⁊ ipleamur cbꝛietate ⁊ erit ſicut hodie ſic ⁊ cras ⁊ młto am/ plius, Et ſunt vᷣba guloſi lo qᷓntꝭ cũ ſocijs ſuis. Etideo comꝑat᷑ ſanguiſuge:iuxca illud Pꝛo⸗ uer.xxx. Sãguiſuge due ſunt filie dicẽtes Affer affer.qꝛ guloſus poſt vnũ ferculũ dicit gffer ali ud. Etſicut febꝛis q̃tidiana de facili mutat᷑ in aliã:ſic ⁊ gula cito traſit in luxuriã. Uñ Hiero. ait. Uenter mero eſtuans cito deſpumat in libi dinẽ. UVel febꝛis q̊tidiana aie ſuntpctã venialia què q̊tidie agimꝰ.iuxta illud/ Pꝛouer.xxiij. Se pties in die cadit iuſtꝰ.Lraſſũptiue in c.ſepties de peni. diſt. iij. Et aſſimilant᷑ ᷣm Auguſt. i li.l. Omeliaꝝ:guti aq̃ ⁊ arene ac ſcabiei.guttis aq qꝛ feruoꝛẽ charitaꝶ remittũt.arene:qꝛ ſepe a bo nis oꝑibo animã ſterilẽ faciũt.ſcabiei:qꝛ decoꝛẽ anie diminuũt. Et dicit Aug ibidẽ ꝙ ſicut mul⸗ te gutte implẽt fluuiũ ⁊ naui faciũt naufragiũ. et multa grana arene faciũtonus põderoſuʒ.et multitudo ſcabiei coꝛpꝰreddit coꝛruptũ:ſic etiã venialia pctã qñ ↄtinuant᷑:ſepe ſua młtitudine bandera ſitate: ac defoꝛmitate ad pom moꝛta/ ediſponũt. Hec aũt febꝛis curanda eſt medici na Petri apłi dicẽt ſue pᷣme cano.ca.v.Fratres ſobꝛij eſtote ↄtra gulã ⁊ vigilate.ſ.cauẽdo q̃ntũ poteſtis etiã a venialibo pccis. Secũda febꝛis ðꝛ effimera:q̃ ſic ðꝛ ab effimero piſce marino qͥ codẽ dieqͥ naſc᷑ moꝛit᷑.⁊ ſignificat ſubitũ mo⸗ tũ ire qᷣ debetfiniri añ ſolis occaſum. iuxta illð ad Eph.üij. Sol nõ occidat ſuꝑ iracundiã ve/ ſtrã. vbi glo.exponit.iira nõ duret. Subitꝰ em ire motꝰ qᷓſi naturalis eſt. Etideo dicit Hiero. N . de Qui nulla animi ꝑturbatione mouet᷑ lapis eſt. Huius aũt medicinam ponit Dauid pᷣſ.iiij.di⸗ cẽs. Jraſcimini ⁊ nolite peccare. Tercia febꝛis eſt erratica q̃ nõ accidit determina hoꝛis.⁊ ſi/ gnificat inuidiã que qñ qͥs iaudat᷑ accedit:⁊ cũ vituꝑat᷑ recedit. õ em habet hoꝛã determiatã ſed qncunq; renouant᷑ laudatões:renouantur etiã acceſſiões.Qð patuit.j. Regũ.xviij.de ſauł q inuidebat Dauid.nã qñ audiebat młieres ca nentes in laudẽ dauid ⁊ dicẽtes. Saul ꝑcuſſit mille:⁊ Dauid decẽ milia.tũc patiebat᷑ magnaʒ accenſionẽ.⁊ q̊tẽs audiebat de ſua ꝓbitate:toti ens laboꝛabatilla acceſiõe.Qñ aũt Dauid pu/ licẽ ⁊ canẽ moꝛtuũ ſe noĩabat:tũc illa accẽſio re/ cedebat. Iſta em̃ febꝛis nõ naſcit᷑ niſi de felicita te ſiue bono alteriꝰ.qꝛ ſola miſeria caret iuidia. Vnñ dirxit qͥdaʒ.Oibus inuideas:inuidetnemo tibi.Etideo inuidus ſignificat᷑ ꝑ Heli ſacerdo tẽ.de q̊ ðꝛ.j. Regũ.iij.ꝙ nõ poterat videre lucer⸗ nã dñi anteq; extingueret᷑. Lucerna accẽſa lucet extincta vo fetet. Lucerna aũt accẽſa ſũt viri ſan cti ⁊ vᷣtuoſi. Uñ de Johanne baptiſta ait ſalua toꝛ Joh. v. Ille erat lucerna ardẽes ⁊ lucẽs. Lu cerna vᷣo extincta ſũt pcõꝛes fetidi. Inuidus ꝗ̊ nõ põt ſine magna afflictione ſuſtinere vł vide re viros vᷣtuoſos.libent᷑ aũt videt miſeros ⁊ at flictos.et iſta febꝛis multũ affligit eum qͥ ipſaʒ habet. Uñ metrice ðꝛ. Inuidus inuidia cõbu/ ri᷑ intꝰ⁊ extra.Etiðo dicebat Socrates. Utinã inuidi in oibo cuitatibo ocłos ⁊ aures haberẽt vt de cũctoꝝ felicitatib toꝛqrent᷑. Hec ãt febꝛis curãda eſt medicina Pauli apli ad Roma. xij. GBaudere cũ gaudentib ⁊ flere cum flentib.qð eſt ꝓpꝛie cõtra inuidiã que triſtat᷑ de alienis bo⸗ nis:⁊ gaudet de malis. Quanta febꝛis eſt ter⸗ ciana:que vno die venit ⁊ altero nõ.⁊ ſignificat inſtabiles qͥ vno die ꝓponũt multa bona facere et altero mutant᷑.Etiõ apłus.j.ad Coꝝ.xv.ap⸗ ponens eiꝰ medicinã ait.Fratres ſtabiles eſtote ⁊ imobiles. Uel poſſumꝰ dicere ꝙ febꝛe tercla/ na laboꝛãt illi qͥ de pcis ſuis nolũt deo ſatiſfa⸗ cere ꝑ tres ꝑtes pnie.ſ.ꝑ ↄtricionẽ: cõfeſſionẽ: et ſatiſfactõeʒ. VUñ cũ qͥdã demoniacꝰadduccꝰeſſʒ ad q̃ndã ſcem̃ viꝝ:ille int᷑rogauit demonẽ ð no mine ſuo.Cui rñdit. Nos ſumꝰtres ſocij qrum vnꝰ vocat᷑ laudẽs coꝛ.aliꝰ vᷣo claudẽs os.⁊ ter cius claudẽs marſupiũ.offioũ meũ eſt daude/ re coꝛ pctõꝛis ne cõterat᷑.qð ſi conterat᷑: laboꝛat alius yt a cõfeſſiõe impediat᷑. Si vo conterat⁊ ↄfiteat᷑:laboꝛat aliꝰſociꝰ vt eũ a ſatiſfactõe retra hat.⁊ pꝑ hũc modũ młtos lucramur. Teraꝰ tñ impediẽs ſatiſfactionẽ plures oibo lucrat᷑. Hec aũt febꝛis curada eſt medicia chꝛiſti Mat.iiij. dicẽtis. Pniam agite:appꝛopinq̃ bit em̃ regnuʒ celoꝝ. In penitẽtia em includit᷑ cõtritio:ↄfeſſio et ſatiſfactio.c.ꝑfecta.de peni. diſt.ii,j. Quinta febꝛis eſt continua. et iſta febꝛe laboꝛant auari et maxime vſurarij. Ceteri em̃ pctõꝛes intervoꝛ . “ — 4 s dtl Pae diein ſun osd⸗ Hrel ſinar. lrſ⸗ oope bae ſan ſuo poteſt Onad Kart dhos ſpee ficu nrdaifi . NW dnn ngde Nſ * iu. UWV. e⸗ 7 acirrni Adtnſi 1m: lus ulier tnit o ewora ſiganſß s mnidia d 181 Mei nt Daiſhes Pliad Pomri ramantd kat de iansht ufehroci Wlasbonufun 3 0 o mos luhlluche pKren, vurdſaſii/ e ciſcſona urdanonid mo ſocj in SfoMW: ſanffacien mur. Loi ſbucn „„ ömnne Foliunm lationẽ faciunt in pctis. Uſurarius vo ↄtinue peccat.ſ.quolibet die ⁊ q̃libet noce ⁊ q̃libet bo/ ra ac momẽto ⁊ qͥlibet feſto.et ideo videtur eſſe deterioꝛ qᷓ; iudas.ille em tmmodo vẽdiditchꝛi ſtü. ipſe vo vendit xpᷣm:beatam virginẽ:et oẽs ſancos acſaãs ⁊ angelos.quia eoꝝ feſtiuita⸗ tes cõputat in vſuris.Et ideo qꝛ ſimilis fuitiu de in culpa:ſimilis etiaʒ ernit illi in pena. Judas em̃ in aere qui eſt medius int celum ⁊ terrã inte rijt.ad innuẽdũ ꝙ neq; in celo debet ſtare cum hoibo.ſed in aere cũ demonibo. Et ſimiłr vſura rius nõ habitabit in celo.qꝛ deum ⁊ btam vgi nem ⁊ ſancos oẽs offendit.necin mũdo qꝛ ho mines cõturbauit.ſed in inferno cum demonli/⸗ bus quos per auaricã adoꝛauit. Auanicia em̃ eſt idoloꝝ ſeruitus:ad Col.iij.et appellat᷑idola tria.in c.idolatria.xxviij.q.j.Iſta aũt febꝛis cõ⸗ tinua.ſ.auaricia o ccidit hoĩem.qꝛ tollit tria que ſunt cã vitc.ſ.cbũ:ſomnũ ⁊ quietẽ. Auarus em nõ audet comedere:iuxta illud Ecci.xiiij. Nõ ſa tiabit᷑ pane:⁊ in triſticia erit ſuꝑ menſam ſuam. Necpõt doꝛmire:iuxta illud Ecci.ij. Cũci dies eius pleni ſunt laboꝛib ⁊ erũnis:nec ꝑ noccem mens eius qᷣeſcit:iuxta ulud Pꝛouerbᷣ.iiij. Nõ em̃ doꝛmiũt niſi malefecerint:⁊ nõ rapit᷑ ab eis ſomnus niſi ſupplãtauerint:nec põt quietẽ ha⸗ bere:ſed die ac nocte eſt in laboꝛe ⁊ fatigatione. iuxtaillud Pie . Breſ ollicitudine qͥeſcere nõ poterũt. Et Ecci.xj. Saturitas diuid non ſi/ nit ipᷣm doꝛmire.Auari ̊ parũ viuunt:ſed fru/ gales ⁊ liberales multũ. Nam Pꝛouer.xxviij. dicit᷑. Qui odit auaridam longi fient dies eius Hec aũt febꝛis curanda eſt medicia Pſalmiſte dicẽtis.Diuitie ſi affluant nolite coꝛ apponere. Serta febꝛis ẽ q̃rtana quã patiunt᷑ leones.et ſignificat ſuꝑbiã pter q̃ttuoꝛ eiꝰ ſpecies. De qͥ/ bus dicit Gꝛego.Quattuoꝛ ſpẽs tumoꝛis ſunt CLCũ vel aliqs bonũ qð habet:a ſe habere ſe exi⸗ ſtimat.vel ꝓ ſuis meritis datũ ſibi putat.vel cũ liactat ſe habere qð nõ habet.vel cũ deſpeci cete ris appetitſingularit videri habere quod nõ ha bet. Uel põt ſignificare luxuriã qͥ ꝑ coꝛpꝰ explet 45 ex q̃ttuoꝛ elementis componit᷑.De q̃ Amb. uꝑ Lucã ait. Febꝛe flagrantioꝛ eſt libido. Uel poteſt ſignificare cõſuetudinẽ longã peccãdi.vt ma dies ſit mala cogitatio ſiue cogitatiõis de lectatio.ſecũda malus cõſenſus.tercia malum opus.qrta vo mala ↄſuetudo. Iſta aũt triplex ſpecies q̃rtane difficult᷑ curat᷑. Suꝑbia em̃ dit⸗ ficulter curat᷑ qꝛ ſꝑ eſt in aſcẽſu:dicẽte Ps.deo. Bubbia eoꝝ q te oderũt aſcẽdic ſꝑ. Nec miꝝ ſi aſcẽdit qꝛ in celo oꝛta fuit.Eius aũt curationis medicinã ponit ſaluatoꝛ Lu.xviij.Ois qͥ ſe exal tat hũiliabit᷑:⁊ oĩs qͥ ſe humiliat exaltabit᷑. Alia etiã ſpẽs ſò luxuria difficulter curat᷑.qꝛ in ania ⁊ in carnenimis radicat᷑. Ipa em radicat᷑ in aia id eſt in memoꝛia ꝑ turpiũ imaginationẽ.in in⸗ telleciua ꝑ turpiũ meditationẽ. et in volũtate ꝑ turpiũ affectionẽ. Radicat᷑ etiã in coꝛꝑe.qꝛ ipᷣm totu inflãmat:iuxra illð Job. xxrj. Ignis eſt vl/ q; ad ↄſummationẽ deuoꝛãs et oia eradicans enimia. Itẽ ipᷣm totũ conuulnerat:iuxta illud gobern, Cõuulnerauit lũbos meos. Itẽ ipᷣm totũ coꝛrũpit et fedat:iuxta illud Joeł.j.Cõpu⸗ truerũt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo.vbĩ Gꝛeg.ait. Ju mẽta in ſtercoꝛe putreſcere eſt carnales hoĩes ĩ fetoꝛe luxurie vitã finire.Cuiꝰ medicinaʒ ponit apłs ad Ephᷣ.v.di.Foꝛ nicatio et oĩis imũdicia nõ nominet᷑ in vobis. Mala etis ↄſuetudo dif ficult᷑ curat᷑.qð ſignificatũ eſt Johᷣ.xj. Laʒaro qᷓdriduano quẽ dñns cũ q̃dã difficultate oſten⸗ dit ſe reſuſcitare.ſ.cum oꝛatione ⁊ cĩ damoꝛe ⁊ cũ ſui cõturbatione:ac cũ lachꝛymaꝝ effuſione. Uñ dicit phᷣus.ix.Eth.Nõ facile eſt hoĩ ab an⸗ lq;ᷓ cõſuetudine trãſmutari. Ratio aũt q̃re hec febꝛis cõſuetudinis ſit difficilis curatiomis eſt illa quã ponit Iſidoꝛus in.j.ſoliloqᷣoꝝ.c.ix. di⸗ cens.Aſſidua cõſuetudo iĩ naturã vertit᷑ ⁊c̃. Na turalia gũt dicunt᷑ imutabilia.S.ſed naturalia. inſti. de iu.na.gẽ.⁊ c.Cuiꝰ medicinã ponẽs ſa⸗ piens Ecci.xij.di.Nõ erit ei bñ qͥ aſſiduus eſt in malo.Et ſaluatoꝛ vbi S. exclamat.Laʒare veni foꝛas.i.exi de mala ↄſuetudie. Septia febꝛis eſt ethica q̃ eſt radicata in medullis ⁊ naturaleʒ⸗ humiditatẽ oſumit:ſiue bũidũ radicale.⁊ ſigni ficat accidiã ⁊ triſtiaã.?⁊ maxime illaʒ de q̃ dict᷑ ij. ad Coꝝ.vij. Triſticia ſeculi moꝛtẽ oꝑat᷑.Ta/⸗ lis etiã triſtica exiccat oſſa.i.vᷣtutes aie.iuxta il⸗ lud Pꝛouer.xvij.Spũs triſtꝭ exiccat oſſa.Etiõ ðꝛ Ecci.xxxviij. Ne deden in triſticia coꝛ tuũ:ſʒ repelle eã a te.qꝛ a triſticia feſtinat moꝛs ⁊ coo⸗ perit vᷣtutẽ:⁊ triſticia coꝛdis flectit ceruicem ⁊c. Cuiꝰ medicinã ponit apłs ad Rom̃.xiij.dicẽs Spũ feruẽtes:dno ſeruiẽtes. Hugo aũt cardi nalis ſuꝑ Joh̊.dicit.ꝙ ꝑ febꝛẽ intelligit᷑ cupidi⸗ tas.Nã ſicut in acceſſu febꝛili caloꝛ eſt imodera tus interiꝰ circa coꝛ.ſed tñ febꝛicitãs ſentit frigꝰ exteriꝰ.interiꝰ aũt caloꝛẽ nõ ſentit. Ita cupidus intra ſe ardet igne cupidita:nectñ ſentitilum ardoꝛc.qꝛ nõ intelligit ſuã auariciã.ſed bñ ſen⸗ tit frigꝰ excerius.qꝛ ſꝑ credit fame moꝛi ⁊ ſꝑ cre⸗ dit parũ hr̃e.et ea qͥ habet timet amittere. Uñ et manus habec adeo frigidas ⁊ q̃ſi cõtractas ꝙ; ecas ñ põt ꝑ elemoſ nã excẽdere ad pauꝑes. Itẽ pedes adeo habet fiigidos ⁊ oia alia mẽbꝛa q; ea nõ põt extẽdere ad bona opera. rouerer Pꝛopt frigus piger arare noluit. Et de tali fri⸗ gido ⁊ tioꝛe pleno dicipõt illð Job.xv. Sonitꝰ terroꝛis ſꝑ ĩ aunbo illiꝰ.⁊ cũ pax ſit:ille ſꝑ iſidi/⸗ as ſuſpicat᷑.habectñ iteriꝰ caliditatẽ nimiã aua ricie.qꝛ cupiditas eſt ſic ignis qͥ nunq; ðt ſuffi ⸗/ cit Pꝛouer.xxx. Uñ Ecci.xxiij.ðꝛ Aia calida q̃ſi ignis ardẽs nõ extiguet᷑ donec aliqd glutiat. et Apoc̃.xvj.ſcptũ ẽ.Eſtuauerũt hoies eſtu magᷓ. Cotra ãt oẽs febꝛes ⁊ alias ſfirmitates genera⸗ le remediũ eſt euitare ↄꝛia ſanitati ⁊ pꝛocuraxe BGermo ac faccre ↄſeruatiua eius.Quod ſpũaliter oſtẽ/ ditfaciendum ꝓphᷣa Dauid p̃ᷣſ.xxxiij. di. Declia a malo ? facbonuum. 9O9 Xrygidis aũt oĩb põt inferri ↄduſ io ve æ niſſima.ſq ꝙ; ꝓpter tãtas pc malignita tes nullus debet moꝛtalit peccare pꝛo qcunq; cõmodo vel bono habendo: necpꝛo ᷓ cunq; malo ſeu dãno euitãdo: vt indqt ſanaus Bonauen. in. iiij. Uñ norandũ eſt ꝙ; triplerx re⸗ perit᷑ bonũ.i.coꝛpꝑale:tpale:⁊ ſpũale.et ſ imiliter dicere poſſumus de malo.qꝛ ſi repi᷑ vnũ oppo ſitoꝝ in natura repit᷑ ? reliquũ.ij. de celo ⁊ muũ/ do. et. v. Metha. Bonũ aũt coꝛpale diuidit᷑ in q̃tuoꝛ differẽtias.ſq; eſſentialita: vitalitatis: ſenſibilitatis: ⁊ rénabilitatis. In pᷣma differen⸗ tia que dicit᷑ eſſentialitatis co mphendunt᷑ oĩa bona creata coꝛꝑalia que habẽt ſimpłr purum eſſe ſine aliq̃ vita ⁊ ania: put ſuntlapides pᷣcio⸗ ſi:aurũ:argẽtũ:acalia metalla:domus:poſſeſ/ ſiones:q̃ttuoꝛ elemẽta:ſtelle: ⁊ oĩa coꝛpoꝛa cele ſtia vna cum celo empireo. Nã licet altqͥ annqꝗ phiinter quos fuit Auicẽna.ix. Mecha. c.ij. di⸗ rerint. ꝙ celi habent aias ⁊ ꝙ celum eſt magnũ anĩal:⁊ ꝙ mouet᷑ a ꝓpꝛia foꝛma ꝑfectiua.i.aia. tñ theologi inter qͥs eſt Richar. noſter in. iij. diſt. xiiij. etſcůs Bonauẽ. ibidẽ ar.iij. q. ij. tenet contrariũ:ſequẽtes dictũ Damaſceni q ait. Celi oĩno ſunt inaniati ⁊ inſenſibiles. In ſecũda dif ferentia boni coꝛꝑalis que dicit᷑ vitalitad com/ p̃hendunt᷑ oĩa vegetabilia: vt herbe:floꝛes: ar/ koꝛes: plãte ꝓducẽtes zʒucarũ:balſamũ: cina/ momũ:⁊ alia aromata acfructus varios. Ha/ bent em̃ aiam vegerabilẽ qua viuũt ⁊ ceſcunt. Etq;tum ad hocſunt nobilioꝛes oĩ lapide pᷣci⸗ oſo ⁊ auro. In tercia differẽtia qᷓ ðꝛ ſenſibilitat compᷣhendunt᷑ oĩa anialia: piſces: aues:⁊ cete/ ra quadrupedia:vtboues: eqͥ ⁊c.⁊ reptilia oĩa. Et iſta q̃ habent animã ſenſitiuã ſunt ceterꝭ cre/ aturis inſenſibilibꝰ dignioꝛa. Uñ Aug.inquit. Quodlibet viuẽs digna rõnis eqᷣtate pualet oĩ non viuẽti.Et Ecces.ix.ðꝛ. Melioꝛ eſt canis vi uus leone moꝛtuo. Et. xvj. de anialibo ait phᷣs. Anima melioꝛ eſt omni coꝛꝑe:⁊ aniatũ inania⸗ to:ac viuum moꝛtuo:⁊ ens nõ ente. In quarta differentia que dici rationabilitacis continent omnia coꝛpa humana animata ania rationali quep̃ᷣualent oibus alijs coꝛpalibi.⁊ ſũt inern⸗ mabilia. vt habet᷑ in.l.penul.ff.ſi quadru. pau. fe. di. l. uber homo. ff. ð vbo. obli. l. et liberi· ff. oõ tra emp.l.ſcientiã. ff. ad.l.aqł. ⁊.l. ij.ff. ad.l.rod. de iac. Poſito ergo caſu ꝙ ſi qͥs cõmittat vnuʒ peccatũ moꝛtale poſſit acqͥrere omnes cheſau⸗ ros mũdi:et non ſolũeos qui ſunt: fuerunt: et erunt.ſed infinitos alios. Item ꝙ poſſet habe⸗ re omnia pᷣdica bona coꝛꝑalia ⁊ fieri dñs toti⸗ us mundl:et omniũ celoꝝ.etnõ ſolũ mũdi bu/ ius ⁊ celoꝝ qui ſunt.ſed alioꝝ infinitoꝝ ⁊ mul to pulcrioꝝ ⁊ dignioꝝ. Dico ꝙ nullatenus de⸗ bet conſentire pctõ quo ꝑderet animã ſua; auge eſt incomꝑabiliter melioꝛ ⁊ nobilioꝛ omnib p dictis.iuxta illud Ouidij in.iij.methamoꝛ. Ce⸗ loq; animus pꝛeſtantioꝛ omni. Unde ſaluatoꝛ Match̊.xvj.ait. Quid ꝓdeſt homini ſi vniuer- ſum mundũ lucret᷑:anie vo ſue detrimentũ pa/ tiat᷑:aut quam dabit bomo cõmutationeʒ po anima ſua.Item ponamus ꝙ quis ſi nõ coſen tiat peccato debeat occidi.Dico ꝙ potius debett moꝛtẽ ſuſtinere et omnia alia mala ⁊ penas ac ſupplicia ⁊ amiſſionẽ omniũ rerũ coꝛꝑalum qᷓ; peccato cõſentire.c.ita ne.xxxij.q.v.et c.Sacris. extra qð me.cau. Immo ſi quis cũ s ſuis oĩ bus: parentib ac cognatis:omnibu tinentibo deberet occaidi ſi non ↄſentiat peccato: potius debet ſuſtinere ſuam ⁊ ceteroꝝ moꝛtem imo omniũ hoim mundi etiã ſi eſſent in infini/ tum multiplicati:q; conſentire peccato. Ait em̃ Augꝰ.ſuꝑ Johannẽ.Magis eligendũ eſt deo dilecto moꝛi qᷓ; eo offenſo viuere Etiõ in cum infirmitas.de peni.⁊ remiſ.pcipu ecdeſia medi⸗ cis ne ꝓ ſanitate coꝛꝑali infirmoꝝ dent eis vel faciãt aut fieri cõcedat aliqᷣd quod ventat᷑ in de/ trimentũ anime. Moꝛs em̃ vnius anie ꝑ pec⸗ catũ eſt maioꝛis damni qᷓ; innũerabiliuʒ moꝛs coꝛpoꝝ.c.ſi habes.xxiiij.q.iij.Et ideo dicũt the/ ologi ꝙꝙ ſi daret᷑ caſus pꝛo poſſibili ꝙ btã vir⸗ go vel chꝛiſtus deberet occidi vel a ꝑadiſo exu/ lari niſi tu peccares moꝛtaliter: nullatenꝰ debe⸗ res ipſi peccato ↄſentie. Ef Ecundũ bonum pꝛo quo conſequẽdo s vel oppoſito vitando nõ debet qͥs pecca rre moꝛtaliter ðꝛ tpale. In quo continet᷑ amicicia.libertas.ſanitas.ſapientia.pſperitas. bona fama.no bilitas et dignitas.ac cetera hu⸗ iuſmodi. Si em̃ qͥs ꝑpetrãdo vnũ peccatũ poeoſ ſet contrahere amicici cũ omnibo homibo mů / di qui ſunt fuerũt ⁊ erũt:ſi om̃es viuerent:imo cũ infinitis alijs:⁊ cum oibo angelis et ſancq ſi poſſibile eſſet hoc fieri:nõ deberet illud cõmitte re.ĩmo potius ſubire deberet inimidcã oim pᷣ⸗ dictoꝝ q; offendere deum. Ait em̃ pᷣus.j.Ethᷣ. Pꝛo amoꝛe vtutis neceſſe eſt oẽm amicicã de ſerere.Et ſaluatoꝛ Luc.xiiij.inqᷣt. Qui amatpa/ trẽ aut matrẽ ſuꝑ me:nõ eſt me dignus.Item ſi qͥs poſſet cõmittẽdo vnũ peccatũ moꝛtale ſubij cere ſue ſeruituti omnes hoies mundi ⁊ totum mundũ:qð ſi nõ cõmittat deberet incarcerari ⁊ ſeruituti ſubijci cum omnibo filijs ⁊ amicis ſu⸗/ is vſq; ad diem iudicij:nõ deberet illud ꝑperrag re.qꝛ detenioꝛ eſt ſeruitꝰ paĩ qᷓ; oim hoim. Uñn inqͥt Tullius in paradoxis ꝙ impꝛobo ⁊vico⸗ ſus eſt nephandiſſunus ſeruus:etiã ſi ſit deno biliſſima ac digniſſima familia oꝛtus.Si etiaz q̃s peccãdo poſſ1Ue acqrere vł ↄᷣuare oẽm ſanita tẽ ⁊ foꝛtitudieʒ atq; pulcritudieʒ ſuã vſq; ad diẽ iudicij:ĩmo ꝑ ĩfinita tꝑa.qð ſi nõ cõ mittat debe atſubire oẽm infirmitatẽ imaginari poſſibilez· q; ſibi at,/ u Cönden Wraalun me dee gosantnn vmns mier N Cithe ſdiig ba vir Awda dio . Wlares e ogvo nichin oni debais ier qno icnaa. hen 4o vnüc om urin Coridi añ,os an amidd d e Olana, ednus zu üneni SENd: ans Ma ljs: nen horilvo Foinhoin s:C ſiſe orus G . D ſune Iun N zunß Folium omnẽq; debilitatẽ ac defoꝛmitatẽ atq; turpitu/ dinẽ:nullatenus deberet cõſentire pctõ. Deteri/ oꝛ em̃ incõꝑabiliter eſt infirmitas: turpitudo ? debilitas vn anime peccatri q; ſimł oim coꝛ poꝝ. Itẽ ſi q peccãdo poſſet acqrcre oẽm ſapi/⸗ entiã:ſcientia:elo quennã:ingenioſitatẽ:⁊ omnẽ induſtriã:oẽſq; artes liberales: philoſophiam aſtrologiã:ius canonicũ ⁊ eiuile:⁊ theologiaʒ. et nõ peccãdo oẽs pᷣdicas ſcias ꝑditurus eſſet. Dico ꝙ peccare nõ deberet.qꝛ vt ðꝛ Ecci.xix.me lioꝛ eſt inſipiẽtia cũ timoꝛe dñi qᷓ; apparẽs ſapi entia ⁊ ſtulticia.Sietiã qͥs poſſet pctm̃ ꝑpetrã⸗ do acqͥrere omnẽ ꝓſperitatẽ haberi poſſibilẽ: vt familie:ſubſtãtie tꝑalis:filioꝝ:et ceteroꝛũ oim. et ecõtrario ſi nõ peccaret deberet oibo pᷣdici pᷣ/ uari ⁊ in omni aduerſitate cõſtitui vſq; ad dieʒ iudicij.Dico ꝙ nullatenus deberet peccare. Ait em̃ ps. Melius eſt modicũ iuſto ſuꝑ diuitias pctõꝝ multas.Et Salomõ inqͥt Pꝛouerb.xiij. Eſt quaſi diues cũ nihil habeat: et eſt q̃ſi pauꝑ cum in mul diuitijs ſit. Itẽ multo melius eſt acqͥrere regnum celoꝝ ꝑ tribulationes:iuxta il⸗ lud Acc.xuij. Per multas tribulationes opoꝛ⸗ tet nos intrare in gnu celoꝛũ.qᷓ; ſe ſubdere et/ nis toꝛmẽtis peccãdo ⁊ acqᷣrẽdo ꝓſꝑirates. Itẽ ſi q; oẽm famã ꝑ vniuerſum mundũ: omnẽq; dignitatẽ tam eccłiaſticã qᷓ; talem omnẽq; no/ dilitatẽ acqrere poſſetpeccãdo:et ecõtra nõ pec/ cando deberet effici infamis in toto oꝛbe terra/ rũ:⁊ ab oĩbo cõtemni reijcſi et abominari:nullo modo deberet ↄſentire pcõ. Et ratio eſt.qꝛ icur reret maioꝛẽ in infinitũ vilitatẽ:infamiã:etigno bilitatẽ atq; ignominiã ꝑ peccatũ.vt patet ex pᷣ⸗ cedentibus. Erciũ bonũ pꝛo quo habendo vel non t amittẽdo nõ debet qͥs moꝛtalit᷑ peccare eſt ſpũᷣale:in q̊ continent᷑ oẽs virtutes ⁊ cetera bona ſpũalia:vt innocentia:puritas:pie tas ⁊ bhmõi.Poſito g̊ caſu ꝙ quis poſſet acqᷣre re oẽm innocentiã puritatẽ et virtutẽ oĩm ſctoꝝ ac ſanctarũ:cũctoꝛũq; ſpirituũ beatoꝝ cõmittẽ do vnũ pam moꝛtale:et ecõtra nõ ꝑpetrãdo il⸗ lud pᷣuaret᷑ oibo pꝛedic iam habit:nõ deberet peccare.qꝛ maius malũ eſſet cõmiſſio pceti con tra deũ qᷓ; acqſitio oĩm pᷣdicooꝝ. Iteʒ poſito ꝙ qͥs poſſet cõmittẽdo pctm̃ cõuertere anias oim pctõꝝ ad pniam ⁊ ad ſalutem eternã:⁊ liberare de dãnatione oẽs dãnatos taʒ hoĩes qᷓ; demo/ nes:⁊ illos iuſtificatos ꝑducere ad głiaʒ:⁊ oẽs anias educere de purgatoꝛio:atq; oẽs ifideles ac hereticos reducere ad verã fidẽ.Dico ꝙ nul⸗ latenus peccare deberet moꝛtalit᷑:imo potiꝰde/ bere ꝑmittere ꝙ oẽs angeli ⁊ bti eijcerent᷑ de pa radiſo:⁊ ꝙ oẽs creature annihilarent᷑ qᷓ; pecca⸗ re. Uñ ait Anſel.in li.de ſiłitudinibp.Mag pe⸗ ligenda eſt moꝛs ⁊ annihilatio oĩm creaturaꝝ ta celeſtiũ qᷓ; terrenaꝝ:qᷓ; offenſio vitac. Et ideʒ in li.. Cur de? hõ. iten inqᷣt. YFateoꝛ? ꝙ ꝓ cõſeruã da tota creatura nihil facere licet contra volũta/ tem dei creatoꝛis noſtri. Regicta aũt veritas ſq; ꝙ ꝓ nullo com/ p modo habẽdo vel incõmodo vitando peccare licet moꝛtalit᷑ Pꝛobari põt roni bus:autoꝛitatibo:ac exemplis. Pꝛima rõ dict᷑ bonificatõis. Quinq; em leges indicant ma/ ius bonũ eſſe mag diligendũ ⁊ eligendũ mino n bono. Pꝛima eſt lex naturalis.de q̃ phᷣs.ij. de generatiõe ⁊ coꝛru.ait.Natura ſꝑ eligit ⁊ de⸗ ſiderat q̊d meliꝰeſt. Ec.iij. Lopi.etia ðt. Maxie bonũ marime oẽs appetũt.⁊ tanto malũ eſt ma gis euitãdũ qᷓnto peſſimũ. Scda lex eſt moꝛa lis q imitat᷑ naturalẽ.De q̃ phᷣus vbi S.pxie in/ quit.Eligendũ eſt de duob oĩno ſimilib id ex/ q̊ maius bonũ ſequit᷑ Et.v.Eth.ait.Duoꝝ bo⸗ noꝝ appoſitoꝝ melius eſt ſꝑ eligedũu. Terca lex eſt canonica.de q̃ de cõſe.diſt.v.in cnõ medi ocriter. Hiero.inqͥt. Non mediocrit erratqͥ ma gno bono pfert minꝰ bonũ.Et ſilis ſnia poni᷑ in c.ducmala. xiij.dii.⁊. xxij.q.iiij.c.iurauit.⁊ c. non ſoluʒ.Et facit c.ſic viue.xvj.q.j.vbłdicit᷑: de bonis debemus ſecari melioꝛes. Quarta lex eſt euãgelica.in qua oñdit᷑ meliꝰeſſe qᷓrenduũun dũ ait ſaluatoꝛ Matth̊.vj.Nõne ania plus eſt qᷓ; eſca:⁊ coꝛpꝰ qᷓ; veſtimentũ. Querite ꝙ̊ regnua dei ⁊c̃.? Lu.x.cõmendauit Magdalena:q ma ius bonũ elegerat:dũ dixit. Mania optima pꝑtẽ elegit q̃ nõ auferet᷑ ab ea. Quinta lex eſt diuia q̃ melioꝛa iuxta ſe mag locat. UVñ Dio ni. in li. de angelica hierar. dicit ꝙ excellentioꝛes angeli magis luxta deü reſident:⁊ quo ad miniſteria: etq̊ ad głiam. Cõcoꝛdat etiã lex ciuilis cum ſu⸗ pꝛadictis.⁊ ſimiłr lex theologia. H Accto igũ hoc fundamẽto ponat᷑ nunc f wꝙ ex vno latere ſit ois bonitas reꝑ crea taꝝ taʒ celeſtiũ qᷓ; terreſtriũ. Ab alio vo latere ſit ſimplicit᷑ ſola bonitas diuia.et darum eſt ꝙ bonitas dei eſt incõꝑabiliter maioꝛ omni bonitate creata.qꝛ ipſe deꝰ dedit reb creatis bo nitatẽ quã hñt Gen.j.Qõð aũt eſt cauſa alioꝛuzʒ vt ſinttalia:illud eſt ma rie tale.ij. Metcha. Iteʒ oĩs creata bonitas eſt finita. Nã vt ðꝛ Sap.xj. deus fecit omnia in numero põdere ⁊ mẽſura. Ecõtra vo bonitas dei eſt infinita. Vnñ Plato in Thumeo ait. Oeus eſt ſummũ bonũ ſuꝑ oẽʒ ſubam oẽmq; naturõ:cũ ſit infinite ꝑfectionis. Finiti aũt ad infinitũ nulla eſt cõꝑatio.j.ð celo et mũdo.iij.⁊.viij. Phiſi.⁊.j.Mecha. Sed qð plus eſt:dico ꝙ nulla eſt bonitas oĩm creatura rũ reſpectu dei.Na ſaluatoꝛ nr̃ vt hr̃ Lu.viij.di xit. Nemo bonꝰ niſi ſolus deꝰ.et Matth.ᷣxix. ite rũ ait. Unus eſt bonꝰ deus.Deqͥ loquẽs ug. in libꝛo q̃ſti.noui ⁊vete.teſta.dicit.Oeꝰeſt bonũ q́ddam qð nulla aningit opinio: nulla amingit ratio:nullus capit intellec?: ⁊ qͥd a nulla quis creatura capi põt.plłꝰ em̃ eſt qᷓ; qcqͥd dici vel co⸗ gitari põt. Et idem in li.deſpecło.cxviij.inquit. Bermo Deus eſt lſummũ bonuz ſup qð nihil: ertra qðð nihil:ſine qͥ nihil:ſub qͥ totũ.:cũ quo totũ:a quo oĩa:cũ q̊ oia:⁊ ꝑ quẽ oia.Et Anaxagoꝛas dixit. Deus elſt bonitas incogitabił: mẽs imoꝛtalis: incotẽplabilis celſitudo: foꝛma ñ foꝛmata: ſed foꝛma oim foꝛmaꝝ:impoſſibilis inqſt itio:inſo pitus oculis:lux indeficiẽs:ens optimũ atq; ꝑ feaũ:ad cuiꝰ narrationẽ deficiũt om̃es lingue. Hec ille.Cũ igi deus ſit bonitas in infinitũ ex/ cedẽs oẽm aliã bonitateʒ:ſequit᷑ nemo debet peccare ⁊ ↄſeqnt᷑ ipᷣm relinqre ⁊ pdere ꝓpt conſe quendũ qdcũq; aliud bonũ vel cõmodũ. Etꝑ cæandẽ rationẽ nõ debet peccare ꝓpter euitanduʒ qͥdcunq; aliud malũ vel incõmo dũ.quia ſi oĩa mala ⁊ incõmoda ſi imul ponant᷑: nullũ eſt tale ſicut amittere deũ ⁊ exulari a ꝑadiſo:ac eternali ter damnari in inferno.qð qͥdẽ malũ acqͥri᷑ per pam. Ait em̃ pᷣs.viij.Topi.ꝙ maximo bono maximũ malũ oꝓponi᷑. Cũ ̊ deus ſit ſummuʒz bonũ:ſequit᷑ ꝙ qͥ ꝑdit eũ incurrit malũ ei eõtra/ riũ qð eſt maximũ. ,. T7 ExEFEreccnnda rõ ðᷣꝛ dilecionis.ſᷣm em̃ om̃es s cheologos in.iij.diſ.xxviij.vnuſqͥq; de/ bet pponere ſalutẽ aie ſue ſaluti omniũ aliaꝝ aiaꝝ. Uñ phᷣs.ix.Ech.dict. Unuſquiſq; ſibijpſi magꝭ q; alijs naturaliter eſt amicus.qꝛ amicabilia ꝗᷓ ſunt ad alteꝝ veniũt ex amicabili⸗ bus q̃ ſunt ad ſeipᷣm. et Augꝰ.in.ij.de doctrina chꝛiſtiana ait. Regulã diligendi ꝓxios a ſeipᷣo pmũ dilectoꝛ accepit.⁊ ideo nulli licet ꝓ charita te alioꝝ peccare:ꝓ eo ꝙ ipſe peccãdo offenderet charitatẽ ꝓpꝛiã quã mag tenet᷑ hre qᷓ; ad pꝛoxi⸗ mũ.Et btũs Tho.ij.ij.q.xxvij.ar.iũij.inqᷣt. Hõ ex charitate magis debet diligere ſeipᷣm q;; pxi⸗ mũ.Cuiꝰſignũ eſt.qꝛ hõ nõ debet ſubire aliq̊d malũ pcti qð cõtrariat᷑ participationi ſue btitu dinis vt ꝓximũ libereta pctõ Hecille.Scotus etiã in.iij.diſt.ix.dicit.ꝙ ꝓ eſſe nullius creati ſal uando eſt peccãdũ moꝛtalit᷑. Et cõfirmant᷑ pᷣdi/ cta ꝑ illud qð ait apłlus ad Ro.iij.ſ.ꝙ nõ ſunt facienda mala vt eueniãt bona. Itẽ ꝑ dictũ glo/ ſe in c apoſtolicã.extra de ſimo.vbi ait.ꝙ ſub pᷣ⸗ textu pietatꝭ nõ eſt impietas cõmittẽda.Arg.i c. nõ eſt putãda.j.q.j.Uñ nõ licet facere vſuras et furta vel rapinas vt fiãt elemoſine.c.neq; em̃.⁊ c.foꝛte.xiiij.q.v.Nec ſimiłr licet adulterari cau⸗ ſa generãdi filios ad cultum dei.xxxij.q.iiij.c.ſic nõ ſunt.⁊.xxij.q.iiij.c.nter cctera. Pꝛo nullo ꝗ cõmodo vel icòmodo licet cõmittere pcm̃ qͥ ꝑ/⸗ dit᷑ aia q̃ pualet omnibo bonis.Ait em̃ Dantes Solũ pom eſt qð liberũ facit.Faciens ſegrega ria ſummo bono.De ſuo videreparũ dealbat᷑ Nõ replet vbi aulpa voti cõtra malum Delecta mentuũ cum iuſta paan. R8 EeErcia rõ ð: eleciõis. Teſte em̃ Pho. ij 1 Echi. 7. iij. Topi. Duobo malis appoſit gguoꝝ vnũ eſt maius altero:minꝰ ſp eſt cligendũ.vt etiã hr in e duo mala.xiij. di. 2. xiiij. diſt. cij. et notat in lj. S. penul. ff de peri. : c. rei ven. ? in.l.qᷣtiens.la.iiij.ff. de reg.iurj.⁊ in.l.j.OõO. j.ff. de ven. in poſ. mit.? in.S.cũ igit.in auten. de nõ eli.ſe.nu.col.j.⁊ in c.nõ ſoliũ.xxij.q.iiij. Etpa⸗ tet hoc exẽplo naturali.Nam hõ vt ſaluet caput exponit bꝛachia ⁊ alia mẽbꝛa diſcrimini. Exem plo ſerpeni:q vt ſaluet caputtotũ coꝛpꝰꝑcutiẽ/ ti exponit.Dicit gᷓ Augꝰ.in li.de doctrina xpᷣia/ na:ꝙ ꝓ capite noſtro qᷣ eſt chꝛiſtꝰ inſtate neceſſi tate debet qſq; chꝛiſtianꝰ moꝛti exponere coꝛpꝰ ſuũ.Et ſic patet poſitũ.qꝛ ꝓ ↄſeruãda vita coꝛ poꝛali nõ debet qͥs moꝛtalit᷑ peccare negando chꝛiſtũ:vel aliã moꝛtalẽ culpã ꝑpetrãdo.Oebet em potiꝰ eligi moꝛs coꝛꝑalis que eſt minꝰ ma⸗ la q; moꝛs ſpũalis. Uñ dicit Augꝰ.in omelł.ſu per Johanneʒ q̃ poni?᷑ in officoo ſci Laurentij. Cũ aũt cauſe articulus venerit vt hec cõditio ponat᷑:aut faciendũ eſſe ↄtra dei pᷣceptuʒ:aut ex hac vita migrãdũ:qͥꝝ duoꝝ hõ cogat᷑ alteꝝ eli gere:cõminate moꝛtẽ ꝑſecutoꝛe:ibi eligat pouꝰ deo dilecto moꝛi q; offenſo viuere.ibi oderitin hoc mũdo aĩiam ſuã:vt in vitã eternã cuſtodiat eã. Hec ille.Cũ ̊ minꝰſit malũ ꝑdere coꝛpus ⁊ oia tꝑalia qᷓ; ꝑdere aiam.ſequit᷑ ꝙ ꝓ ↄſeruatõe ipſiꝰ anie debemꝰipᷣm coꝛpꝰ ⁊ oĩa q hocin mũ⸗ do haberi pnñt exponere.Unð Job.ij.ðꝛ. Pellẽ ꝓ pelle ⁊ cũcta q poſſidet dabit hõ pꝛo aia ſua. Itẽ cũ pcm̃ moꝛtale ſit maiꝰ malũ q; qlibet pe⸗ na tꝑalis et qᷓ; qᷓuis pena purgatoꝛij et inferni: ſᷣm Fran.de maronis in ſermone de gra dei. q ait. ꝙ magis eligerent anie brõrꝝ eſſe in inferno ſine pctõ q; in ꝑadiſo cũ vna moꝛtali culpa. Et idẽ facerẽt oẽs angeli:ſᷣm eundẽ doctoꝛẽ ibidẽ. qꝛ pena in ſenõ eſt ſimpłr mala.ſed ipᷣm pemẽ ſimpłr malũ:imo eſt peſſimũ qͥ̊ nihil eſt hoꝛri/ bilius:deteſtabilius:ac maligniꝰ.Ideo diẽ be⸗ atus Tho.in q̊dlibeto.ꝙ oĩs vere cõtritꝰ tenet᷑ mag velle eſſe in inferno qᷓ; deum offendere. Et Richar.in.iiij.diſt.l.ar. uij.q.ij. determiac ; däah / nati magꝭ debent velle nõ eſſe qᷓ; eſſe in pcõ. Et ibidẽ aſſignat int᷑ alia rõnem q̃re beati ⁊ danati mag debeãt velle eſſe in inferno ſine pcõ qᷓ; in paradiſo cum offenſa dei: dicẽs. ꝙ ex eo ꝙ ſq damnat vyel beatus tenet᷑ mag diligere de q; ſeipᷣm:cũ ſit in infinitũ maioꝛis bonitad.p cõſe quẽs etiã magis tenet᷑ velle malũ ꝓpꝛiũ qᷓ; diui nã offenſam. Quapꝛopter ↄdudit᷑ ꝙ ⁊ nos idæꝰ velle debemus. Etideo Anſel.in li.de ſiłitudini bus.⁊ Augꝰ.in ſᷣmonibo cõibo.ſer.j.inqͥt. Mal lẽ purus ⁊ innocẽs gehẽnã intrare q; ſoꝛde pol lutꝰ celeſtia regna tenere:cũ cõſtet ſolos malos in inferno toꝛqri:⁊ ſolos bonos in celeſti beati tudine foueri. 24 Ec etiam veritas ꝓbat᷑ autoꝛitatib.Ait h em̃ Auguſt. in ſermone de vno manpre Duo ſunt q; hoies ad paã aut ducunt: autiĩpellũt:voluptas ⁊ doloꝛ.voluptas allicit: doloꝛ ĩpellic. Uei babeãt hboies voluptatẽ ⁊ ũ ”U Kacorrrn minügo⸗ ſalutiniſip metnohfe incſics 6sdlenſ teliberorin ltoiom Fpauinſc Hccibi.a paincſun bentpale bibecusr voꝛagine c adeo ait Vien limos.⸗ echlopfin ſlir il icöme iOnsn⸗ toanong itasange Genegnen Pohnepnr Gfumnn ſntünen Cnmnrede iuirn oroluri ühain 0n iGn Cloinfani gedennn Alisſois, Ganvoln Noree Ningol nöan Cnibn. Kathen retotqn ſpoed ſtrü Er uyede nlo. db⸗ lo. Bñ. nlis⸗ WmnnE. c. bRdeee „ AAxd mdaßan rdölogir de diclhe⸗ onparbotn Vrouqbocinni cane Pali Ahöo auͤſn. müihälbege ernmaimmn. cein en nin nala KNinni müqnblickhen gn. Nadi ois Mli e; Rinpoi nir ben: dino n inegiihli e ring⸗ alü rucz in ldik gensl Unlideiltien bſarſiin nſig terſolos ſnas vencdchi⸗ devnoſ giar ur oluger / Foliunm patiant᷑ doloꝛẽ peccãt.Etideo deus contra iſta duo q̊ꝝ vnũ eſt in blanda ꝓmiſſione ⁊ alteꝝ in terribili cõminatione ⁊ ꝓmittere dignatus eſt ? terrere. Pꝛomittere regnũ celo Fkatertere de ſup⸗ plicijs infernoꝝ. Dulcis eſt vol uptas. ſed dul/ cioꝛ eſt deus. Malus eſt doloꝛ tꝑalis.ſed pe/⸗ loꝛ eſt ignis eternus. Habes qð ames ꝓ müdi amoꝛibo:imo ꝓ imũdis amoꝛibi.habes qð ti⸗ meas ꝓ mũdi terroꝛibs. Hec iülle.Qui etiaʒ in c. Facdat.xxij.q.ij.ait. Faciat hõ ꝓ tꝑali ſalute ho/ minũ qð põt.Cũ aũt ad hoc ventũ fuerit vt tali ſalun niſi peccando ↄſulere nõ poſſit:is ſe eriſti met nõ hr̃e qͥd fadiat.Et idẽ habet᷑ in c.ſeq̃nti.et in c.ſi qͥs ad te cõfugerit.eadẽ.q.⁊ cã. vbi ðꝛ. Si qͥs ad te ↄfugerit qͥ ð mẽdacio tuo poſſita moꝛ te liberari:no es mẽtiturꝰ.Os em̃ qð mẽtit᷑ occi dit aĩam. Cũ ̊ mẽtiẽdo vita etna amittat᷑: nun/ q; ꝓ cuiuſq; vita coꝛꝑali ⁊ tꝑali mentiendũ eſt. NPec ibi.Facit etiã ad hocillud qð ait Alexã.pa pa in c.ſuꝑ eo.de vſu.d. Cũ ſacra ſcriptura ꝓhi beat ꝓ altenꝰ vita mentiri:multo mag eſt bõ ꝓ hibẽdus ne pꝛo redimẽda vita captiui vſurarũ voꝛagine inuoluat᷑.O nephandiſſimũ pctm̃ tu es adeo hoꝛribile ꝙ ꝑ te demones coluntur:vt ait Hiero.in c.in eo.xxxij.q.iiij.Qui etiã in c.cõ⸗ uertimini. de pe. diſt. j. ait. Solo pctõ diaboli fi „ i ſumus. Et ideo debemꝰ illð ſuꝑ oia euitare. Exẽ Eplo priachaꝝ:ꝓphᷣaꝝ:aplłoꝝ:martyꝝ:⁊ ali / oꝝ ſctõꝝ:qͥ potiꝰ voluerũt amittere vita q; pec⸗ catũ cõmittere.in qͥꝝ ꝑſona inqᷣt Paułꝰad Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate xpᷣi. Tribula tio:an anguſtia:an perſecutio:an fames:an nu ditas:an ꝑiculũ:an gladiꝰ.Et ſubdit.Cercꝰ ſuʒ qꝛ neq; moꝛs:neq; vita:neq; angeli:neq; pna⸗ patꝰ:neq; ptãtes:neq; vᷣtutes:neq; inſtatia:ne⸗ q; futura:neq; foꝛtitudo:neq; altitudo:neq; ꝓ/ fundũ:neq; creatura aliqᷓ poterit nos ſeꝑarea charitate dei q̃ eſt in chꝛiſto Jeſu dño nr̃o. Exẽ plü aũt de hoc habemꝰ pticularit᷑ de Abꝛahã qͥ ponꝰ voluit ĩmolare filiũ ſuũ q́; facere ỹ dei pᷣ⸗ ceptũ Gen.xxij. De q hr. xxij.q.ij.S. qñq;.et c.nõ em. Itẽ Suſanne q potiꝰvoluit ſe exponere ꝑi⸗/ culo infamie ⁊ lapidatiõis qᷓ; adulteriũ cõmit⸗ tere Dañ.xiij. Et ſimiłr poſſumꝰ exeplificare de alijs ſctis. Uñ ſi petes. O Stephane cur lapi⸗ dari voluiſti.O Laurẽti cur cremari te ꝑmiliſti O Petre:o Andrea qre crucifigi voluiſtꝭ. et ſic de ſingulis. Oẽs rñdebũt. Ne creatoꝛẽnr̃m of/⸗ fenderemꝰ.Siłr qͥʒ exẽplificare poſſumꝰ de vir ginibo. Uñ ſi interroges.O Luda.o Agactha.o Ractherina.o Agnes. o Urſula. et ſic ð alijs:q/ re tot cruciatꝰ ⁊ moꝛtẽ ſic acerba ſuſtinuiſtꝭ Re ſpõdebũt ꝓfeco.Ne peccaremꝰin dñm deũ no ſtrũ.Exẽplũ etis habemꝰreligioſoꝝ ⁊ heremita rũ.vt de Paulo pmo heremita.de ſccõ Ancho⸗ nio. ð btõ uarise⸗ Jem de Auguſtino. Baſi lio. Bñdicto. Franciſco t viglilijs:ac alijs auſteritatib carnẽ ſuã macera co et Dnico. q tot ieiunijs B . . . 4. . nerũt ⁊ ab oib carnalibo deleccauõibo abſtinu/ erũt ne deũ offenderet.Quid dicã de brõ Johã/ ne baptiſta:qͥ in qͥnto anno ꝑrexitad heremũ ꝓ pter eandẽ cãam. Unñ de ipſo canit eccłia. Antra deſerti tenen ſub annis ciuiũ turmas fugiens petiſti:ne leui ſaltẽ maculare vitã famie poſſes. Exẽplũ qͥʒ habemꝰ ſaluatoꝛis nr̃i q igintatri/ bus annis voluit ꝑegrinari ac ſufferre famẽ:ſi/ nim:frigꝰ ⁊ caloꝛẽ.et tandẽ ſuſtinere vituꝑioſaʒ ac crudeliſſimã moꝛtẽ cruò:ne pfis ſui o bediẽ/ tni offenderet. De qͥ apłus ad Phil. ij. ait. Chꝛi ſtus hũiliauit ſemetipm: factꝰ obediẽs vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt cruò. Sed dimiſſis exeplis fideliũ veniamus ad phᷣos moꝛales:paganos ac gẽtiles.qͥ licet nõ habuerint cognitionem de xpi natiuitate:nec ſpem de futura reſurrectione tn dixerũt ꝙ qͥſq; debet eſſe tãte foꝛtitudis ac cõ ſtantie vt potiꝰ moꝛtẽ eligat qᷓ; virtutẽ offendat. et ꝙ maiꝰ malũ eſt pctm qᷓ; ſeruitus ⁊ qᷓ; ꝑditio oĩs dignita:amicicie ⁊ diuitiaꝝ:⁊ qᷓ; ifa moꝛs VUñ Lulpꝰ in.ij.de officijs ait. Nemo bonꝰ:ne/ mo iuſtꝰ eſſe põt qͥ exiliũ qͥ egeſtatẽ ⁊ qͥ moꝛtẽ n⸗ met:et qͥ ea q̃ ſunt hijs io luſticie anponit.Et p B;s.j.Eth.ðt.Meliꝰeſt moꝛi qᷓ; agere õ vᷣtutẽ. et /ꝓ ſalute vita neceſſe eſt oẽm amiciciã deſere re. Int ceteros aũtphᷣos moꝛales laudat᷑ So/ crates qͥ vt refert Ualeriꝰ li.viij.⁊ Boetiꝰ ĩ.j.de 2ſo. ⁊ Aug.i li.ð vera religiõe:potiꝰvoluit moꝛ tẽ ſuſtinere q; idola adoꝛare. Laudat q̊ʒ Zulliꝰ in.j. offi.? Aug.i.j.ð ciui.dei. Marcũ atiliũ re gulũ romanũ ↄſulẽ:qͥ potiꝰ voluit hoꝛribiliſſi⸗ mã moꝛtẽ pati qᷓ; fidẽ datã Acheniẽſibo violare O igit᷑ ꝑditi xpiani qͥ ꝓ vno aureo vł ſolido fal ſũ iurat:⁊ ꝓ q̃libet vł modico ſolacio vł cõmo do ↄſeqᷓndo vł incõmodo euitãdo deũ offendi tis ⁊ moꝛtalit᷑ peccadj.ſcitote ꝙ in iferno crude/ liꝰ puniemi qᷓ; gẽtiles ⁊ pagani.Et iðᷣo vllatenꝰ noliteↄſentire pctõ.Ait em dñs Exo.xxx.Si qͥs peccauerit añ me:delebo eũ ð libꝛo vite in qͥ ſeri ptus c. Seruate igit᷑ ↄſiliũ qð vob dat᷑ Leui.xj vbi ðꝛ.Nolite ↄtaminare anias vfr̃as.ſ.ꝑ pcmm. Scriptũ eſt em Ecci.xij. Ue vob impijs ꝗ reliqᷣ ſtis legẽ dñi altiſſimi.Nã ſi moꝛtui fuerit:i ma ledictiòe erit ꝑs vr̃a.Et dñs ait Oſee.vij. Ue ilł q receſſerũta me. Scriptuʒ eſt enaʒ j. Mach. ij Nõ eſt nob bonũ relinqre legẽ ⁊ iuſticiã ði. Ipe cm̃ ait Pꝛouer.viij.Qui in me peccauerit lẽdet aiam ſuã. De malignitate aut peccati ðꝛ Treñ. j. Pcm̃ peccauit hieruſalem:ꝓpterea inſtabilis facaa eſt. et Pꝛouer.xxix. Peccantẽ virũ iniquũ inuoluet laqueꝰ.et Ecci.xvj. In ſinagoga peccã tiũ exardeſcetignis.et Thob.xij.Qui faciũt pec catũ ⁊ iniquitateʒ hoſtes ſunt anie ſue. Et ideo Thobias admonebat filiũ ſuũ eiuſdẽ libꝛi.iiij. ca. dicẽs.Caue ne vnq; conſentias pctõ. Scri/⸗ ptũ eſt em Pꝛouer.xiiij. Miſeros facit ppłos pctm̃.Et ideo dict᷑ Ecci.xxj. Quaſi a facie colu⸗ bꝛi fuge peccatũ. S cr. iptum noq; eſt Niere. v ⸗ Bermo Peccata veſtra phibuerũt bonum a vobis. Et Pꝛouer.xiij. Pctõꝛes ꝑſequit᷑ malũ.et Ecc.ij Peccatoꝛi dedit deus affuicione ⁊ cura ſuꝑflu am. ⁊ Amos.ix.ait dñs. In gladio moꝛientur omnces pctõꝛes ꝓpłi mei. et Eſa.j.iterũ inqt. Ue geti peccatrid ꝓplo graui iniqᷣtate:ſemini nequa filijs ſceleratis. ? Dap̃. xj. Per ꝗ peccat qͥs: per 7 hec ⁊ toꝛ quet᷑ Et ideo ait ſapiẽs Ecci.xx.Fili pec caſti: ne adijcias iteꝝ peccare. ſed de pſtinis de/ pcare vt iibi dimittant᷑. Et eluſdẽ libꝛi ca. xvij. ite rũ inqᷣt.Co nuertere ad duũm ⁊? relinq̃ paã tua ? minue offendicula. Scriptũ ẽ em in pᷣſ.cxl. Ca⸗ dent in retiaculo eius pctoꝛes.ecpᷣſ.cxliiij.et oẽs pcõꝛes diſpꝑdet. et Eʒech. xxxtij. Juſticia iuſtiñ liberabit eu in qᷓcunq; die peccauerit. Non ſolũ aũt ſcptura ſacra deteſtat᷑ pam:ſed etiam paga noꝝ que oẽs malos dict eſſe ſtultos ⁊ ſtulticie filios. Un Zullius in li.ij.artis noue.ca.vj.ait. Oim maloꝛũ ſtultida eſt mater atq; materies. pac aũt ſtulticia nihil eſt deteriꝰ. Un idẽ Tulli⸗ us in tuſculanis qſtionibo li.iij ait. Inſipientia nullũ maiꝰ malũ eſt. Adeo aũt eſt pcim deteſta/ bile vt oino illicitũ ſit oibo legibo. vnde in.l. filiꝰ ff. de condi. inſti. inqͥt iuriſcõſuleꝰ. Ea q̃ ledũt pi ctatẽ: extimationẽ aut verecundiã: et vt generali ter dixerim:qᷓ ↄtra bonos moꝛes ſunt:nec face/ re nos poſſe credendũ eſt. Ad euitatoneʒ etiam pcni hoꝛtat᷑ dñs dicẽs paralytico curato Johᷣ.v Ecce ſanus fac es:iam amplius nolipeccare. Trãſſumptiue de peni.diſt. ij. ca. .⁊ diſt. lij. c.ad puc inſtat.et de peni.⁊ re.c.oũ infirmitas. Itẽ in adulterio depheſe mulleri dirxit. Uade ⁊ ampli⸗ us noli peccare. Joh.viij. Tranſſũptiue in c.põ . 717 deret.l.diſt.et.xxxij.q.j.S.qð aũt.et de peni.di.iij c.ſi apłus.⁊.S.hac autoꝛitate.Aplus qͥʒ hoꝛta⸗ tur dicẽs Nõ regnet pcemm in vr̃o moꝛtali coꝛꝑe ad Roma. vj. Et.l. diſt. c. põderet. et de cõſe. diſ. uij.c.nõ exq̊.⁊ Jac.iiij.ðꝛ. Muũdate pctõꝛes ma nus vr̃as ⁊ purificate coꝛda vr̃a duplices anio Et.j. Pe.iij. Satagite ĩmaculati inueniri in pa / ce. Dicamus ergo oẽs cum beato Thobia⁊ ro . gemus dim dicẽtes. Müdã ſerua animã me⸗ am ab omni cõ cupiſcẽtia. Thob.iij. vt poſſim⸗ dicere cum btõ Job. Nõ rephendit me coꝛ me⸗ um in oi vita mea Job. xvij. Solus em ille in⸗ grediet᷑ amena celi tabernacula qui repiet᷑ ſine pei macula: vtteſtat᷑ Dauid pᷣſ.xiiij.et inno cẽs manibo ⁊ mũdo coꝛde.pᷣſ.xxiij.Et idem ꝓphᷣa in quitp̃ᷣſ.xxxvj. Nouit dñs dies ĩmaculatoꝝ.Et pᷣſ.cxviij.iteꝝ ait. Gti immackati in via.et Pꝛo/⸗ uer.xxj.dicit Salomõ.Qui diligitcoꝛdis mun diciã habebit amicũ regẽ.ſ.celeſtem. et Lacan.i li.de ira dei.ca.xxvij.ait.Nõ faciũt btm̃ moꝛtuife⸗ re ac vicioſe voluptates:nõ opulentia libidinũ incitatrix: nõ inanis ambitio:nõ caduci hono⸗ res:qͥ b illaq atꝰ animꝰhũanꝰ⁊ coꝛ:mãcipatus cterna moꝛte danat᷑.ſed ſola inocẽtia:ſola iuſti/ cia cuius leguima ⁊ digna merces eſt imoꝛtali viuere mecum. tas quã ſtatuit a pncipio deus ſanctis ⁊ incoꝛ⸗ ruptis mẽtib que ſe a vicijs ac ab oĩ labe terre⸗ na integras inuiolataſq; ↄſeruãt. Pꝛoinde vni uerſos opoꝛtet ſapiẽtes qͥ hoĩes merito dia vo lunt fragilia ↄtemnere ⁊ terrena calcare:vt poſ/⸗ ſint cum deo beatiſſimo neceſſitudine copulari Lecille. Pars ſecunda huius ſermonis de diuerſis vocibus inuitantibus peccatoꝛes ad peniten/ Evptem ſunt voces ad pniam inuita/ 8 tes quemlibet peccatoꝛẽ. Pꝛima eſt dei: qui qͥntupliciter iuitat. Pꝛimo voce ſcbiuraꝝ. Uñ pᷣſ.ij.inqͥt ꝑ os da uid. Appᷣhẽdite diſaplinas neqñ iraſcat᷑ dñs:et perea de via iuſta. ct Mat.iij. Facite dignos fruc pnie.et Match̊.iiij. Pniam agite appꝛo pinquabit em̃ regnum celoꝝ.et Lu.xj.Cõtẽdite intrare ꝑ anguſtaʒ poꝛtã.et Mat.xj. Uenite ad me oẽs qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego refi⸗ ciã vos.et Apoc.ij. Memẽto vñ exciden etage pniam:⁊ pᷣma oꝑa fac. Secũdo vocat de in⸗ ſpiratione:iuxta illud qoh̊.iij.Spũs vbi vult ſpirat.et ad Eph̊.v. Surge qͥ doꝛmis ⁊ exurge a moꝛtuis ⁊ illũinabitte chꝛiſtus.ſ.ꝑ intrinſecã inſpiranonẽ. Uñ ipſe dñs inqͥt Apoca.iij. Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo. Clamat illud qð ſebtum eſt Cañ.vj. Reuertere reuertere ſunamid: reuer tere reuertere vt intuaamurte. 3. Ercio vo cat pᷣdicanoe:iuxta illð pſalmi t cclvij. Emittet vᷣbũ ſuuʒ ⁊ liquefaciet ea flabit ſpũs eius ⁊ fluẽt aque. Pꝛedica⸗ toꝛes em ſunt nuncij ⁊ apli dei:q̊s muttit deus vt ꝑ verbũ pꝛedicationis faciant pctõꝛes plan/ gere pcã ſua et venire ad nuptias eterni reg p⸗ us ania purificata ꝑ pniam.Et hoc eſt quod in figura ſcptum eſt Luc.xiiij.ꝙ qͥdam hõ fecit ce⸗ nam magnã:⁊ miſit ſeruos ſuos hoꝛa cene di/ cere inuitaꝶ vt venirẽt:qꝛ parata ſũt cia n iſta aũt cena debet pctõꝛ poneretria fercula.ſ.contri tionẽ:confeſſionẽ:⁊ ſatiitaccionẽ.q ſunt ꝑtes pe nitẽtie.De qͥbo hr̃ in c ꝑfecta.de peni.diſt.iij.De/⸗ us aũt ponit tria alia.ſ.remiſſionẽ culpe: colla⸗ tionẽ gratie:⁊ ꝓmiſſionẽ głie.Et ꝓpter hoc inqᷣt Apoc.iij.Si quis mihi aꝑuerit intrabo ad illũ ⁊ cenabo cũ eo ⁊ ipſe mecũ.ſ.vt ipſe Jonan ſuo ſi vult comedere de meo:iuxta illud quod nota tant doctoꝛes in c.qm ſunoniaca.extra ð ſimo. maxime Hoſtien.⁊ Ber. ſ. Poꝛta cmn i vis Varto vocat deus pctõꝛes ad pniaʒ be q neficioꝝ collatiõe. Vñ inqᷣt Augꝰ.in li. de verbis dñi.ſer.iij. O magna bonitas dei:cui cũ ꝓ ↄditione reddere debeamus obſe⸗ quia:vtpote ſerui dno:mancpia redẽptoꝛi:fa⸗ muli deo:amicicaꝝ pꝛemia nobis repꝛomittit vta nobis obſequia debite ſeruitutis extoꝛqat vt q̊s nolle ſeruire ↄſpiat:ſpõte bnfidoꝝ ſuoꝝ — — ʒ-- 6 l d bot Pol nles icſi. lieiunalluu raultinoꝛb ſunterptel ſecövenri⸗ ſtiaerae Ouofityt Pniampc tiaz augen Purima eramn: tatores viij. Uos myli di⸗ bꝛüeſſcon⸗ Kirſocijan ſoonepao⸗ videntgian bolicaſag atönm lodtöne Wian⸗ angdä rolan! lige id repand clonib toꝛ Lu. nſaz catoꝛis unt ga bei 18.. enaſ. e Riſene s c giln. 06 Werohe A anen . 1 e Khii „„ Deernesn. 8— Nnegn.: . D anraſcat iee *1 7 V D Peim „ reeagm, B m namcſts tt wp aadeen i Spis wir rgE WaNSG N ———RèꝗỹM 7 14 7 ! WMN I —„ mijſnoroht pen. diſt ii e ſoniulgc ln millud a 771 un Por⸗ NN e. öres 0 Mi inge Sugn, ngub rdehennel npi⸗ recetonn, vobis Mu miuns l Hifonz ; 2 Folium par emiſſtonib inuitare.Oia igit᷑ bo na que babes cõtinue in aurib tuis mentalibo cama/ re debẽt vt diligas deü ⁊ ei ſeruias.vñ Bꝛego. in q̃dam omel.inqᷣt. LZãto ergo eſſe hũilioꝛ at⸗ q; ad ſeruiendũ deo ꝓmptioꝛ qſq; debet ex mu nere:q̃nto obligatioꝛẽ ſe eſſe cõſpicit in redden/ da ratione. Uinto vo cat pcuſſione. poſtq; em dul/ cib vbis inuitauit pccõꝛes ad pniam: clamans illud qð ſcriptum eſt Joel.ij. Cõuertimĩi ad me ĩ toto coꝛde veſtro:in leiunio et fletu ac planau:⁊ ſcindite coꝛda veſtra ⁊ non veſtimẽta vra.et Hiere.xxxj.dicit aie peccatrici. Reuertere retro vᷣgo iſrael vſq;q̊ diuitijs diſ⸗ ſolu en. Videns illos obſtinatos in pceis nol⸗ le ad eü blãdicijs reuerti:eos flagellis ⁊ ꝑcuſſi⸗ onibo aſtringit. Sicut bonus paſtoꝛ qͥ poſtq; ouẽ ſuam ſepe vocauit:videns eã ꝑ deuia cur⸗ rentẽ:cum baculo veniẽs ad ſemitã ducit. Jðo de hac vocatione inqͥt Dauid pᷣſ.xy. Multipli⸗ cate ſunt ifirmitates eoꝝ:poſtea accelerauerũt ſq ad pniam. Oà Ecũda vox inuitans ad pniam eſt ange S8 li.Uñ ſciendũ eſt ꝙ illi qͥ bñ agunt⁊ fa⸗ luüt pniam ſunt milites chꝛiſti. Ideo di cebat Paulus.ij.ad Thim̃.ij. Laboꝛa vt bonꝰ miles leſu xpᷣi. Pcõꝛes aũt ſunt milites diabo li:iuxta illud Sap.ij. Inuidia diaboli moꝛs ĩ⸗ trauit in oꝛbem terraꝝ. Imitant᷑ aũtillum qui ſunt ex ꝑte illius.Qn aũt qͥs de pctõ ad pniam ſe cõuertit:idẽ eſt ac ſi de diaboli grege ad chꝛi⸗ ſti exercitũ cõfugeret ⁊ diuine militie aſcriberet᷑ Quo fit vt angeli videntes diabolicũ exercitũ ꝑ pniam paõꝝ diminui atq; debilitari ⁊ dei mili tiaʒ augeri atq; roboꝛari tanq; optimi milites plurimũ letant᷑ de multiplicato imꝑatoꝛis ſui cxercitu:⁊ diminuto hoſtiũ ſuoꝝ grege.qꝛ pec⸗ catoꝛes qͥ erant mẽbꝛa diaboli(uxta illð ſob viij. Uos ex patre diabolo eſtis.et in c.nullus. xxxviij.diſt. ðꝛ.Qui rebellit᷑ viuit diaboli mem⸗ bꝛũ eſſe oſtendit) ꝑ pniam efficiunt᷑ mẽbꝛa chꝛi ſti ⁊ ſocij angeloꝝ. Item lerant᷑ angeli de cõuer ſione pctõꝝ vtinqͥt Augꝰ.in li.ſoliloqoꝝ.q̃ndo vident aiam noſtrã cuiꝰ curã habẽt:ſpꝛeta dia/⸗ bolica ſuggeſtione:ad pniam cõuerti.quia eis creſcitpᷣmiũ accidentale de multiplicato nume/ ro btõꝝ:⁊ maxime illoꝝ qͥ ſuis exhoꝛtationib⸗ ad pniam cõuerſi ſunt. Quelibet em̃ aia habet angelũ ad ſui cuſtodiã deputatuʒ:vt inqͥt Hie⸗ ro.ſuꝑ Match.xviij.ca. Lercio gaudent ange/ li qꝛ vident de pctõꝛibo cõuerſis angelicã ruinã reꝑari.iuxta illud ꝓphete pᷣſ.cixx. Judicabit in na ctonibo implebit ruinas. Pꝛopterea inqͥt ſalua toꝛ Lu.xv. Gaudiũ eſt angelis ſuꝑ vno pctõꝛe pniaʒ agente.Ex qͥ aparet q; ſit pcioſa pnia pec catoꝛis de q̃ angeli faciũttantũ feſtũ.lõ em̃ di cunt᷑ gaudere de tã głioſa dei viſione:de q̃ ðꝛ.j. Pe.j. In quẽ deſiderãt angeli ꝓſpicere.lec de ſua tam iocũda iubilatione:de qᷓ inqͥt ipſe dñs Job. xxxviij.Cũ me laudarent aſtra matutina: et iubilarent oẽs fiulij dei. Nec de ſua tam dulcai epulatiõe:de q̃ inqͥt angelus Raphael Chobie xij.Ego cibo inuiſibili et potu qͥ ab hoib vide/ ri non põt vtoꝛ.Sed cõmemoꝛant᷑ gaudere de pcrõꝛis cõuerſione.õ ſolũ aũt gaudẽt ecexul/ tant oẽs angeli ⁊ ſcti ⁊ tota cuna celeſtꝭ:ſed etiã tota trinitas.ſ.pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſcũs. Et ppᷣmo deus pr. Multũ em̃ gaudetrex terrenꝰ qn filiꝰ ei cõapit᷑ſicut letatꝰeſt Abꝛaha qñ vxoꝛ eiꝰ Sa ra cõ cepit ſibi Iſaac.Geñ.xxj. Item multũ gau det qñ ſibi filiꝰ naſet᷑.ſicut gauiſi ſunt Zachari as ⁊ Eliſabech i oꝛtu pᷣcurſoꝛis Johᷣis. Luce.j. Multũ etiã gaudet qñ filiꝰablaccat᷑. vñ Abꝛa⸗/ ha fecit magnũ cõuiuiũ in ablactatiõe Iſaacfi/⸗ lij ſui.Geñ.xxj. Multũ q̊ʒ gaudet qñ grãdis ef fecus ad mẽſam ſuã recipit᷑. Pater igit᷑ celeſtꝭ de filio ſibi ſpũaliter cõcepto:nato:ablaccato:⁊ ad mẽſam recepto multũ gaudet.Lõceptio aũt attẽdit᷑ in ↄtrinone ſiue in boni ꝓpoſiti ↄceptioe Natiuitʒs vo in ↄfeſſiõe vł bonoꝝ operũ oſtẽ ſione.Et ita intelligit᷑ illud Eſa.xxvj.A facie tua cõcepimus ⁊ parturiuimꝰ ſpũm ſaluns. Sed de mulg dici põtillud Eſa.xxxvij. Uenerũt filij vſq; ad ꝑtũ:⁊ virtꝰpariẽdi nõ eſt. Ablaccatio ãt attendit᷑ in vite ꝑfectione:qñ.ſ.hõ intantũ in vir tutibo ꝓficit ꝙ iam nõ indiget lace paruuloꝛũ: ſed cibo ſolido ꝑfectoꝝ.de qͥ ðꝛ ad Heb.v. Per fectoꝝ eſt ſolidus cibb. Ad menſaʒ vo receptio attendit᷑ in celeſti refectione:iuxta illð Luc. xxij. Vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meã in regno meo. Scðo de ↄuerſione pcõꝛis gaudet filius triplici de cauſa. Pꝛimo qꝛ ex hoc videt effectũ ſue paſſiõis.Et hoc notat᷑ in ꝑabola ð oue ꝑdi/ ta ⁊ inuẽta. Lu.xv.De q̃ Gꝛeg.ait.Una ouis pe rijt qñ hõ peccãdo vite paſcua dereliqᷣt. In hũe ro aũt ſuo eam chꝛiſtꝰ poſuit.qꝛ pctã noſtra in coꝛꝑe ſuo ipſe poꝛtauit. Secũdo gaudet.quia in pctõꝛe cõuerſo videt refoꝛmationẽ ſue imagi nis Et hoc notat᷑ in ꝑabola de dꝛagma ꝑdita ⁊ inuẽta Lu.xv.in q̃ dꝛagma imago regis reful⸗ get.Decẽ em̃ dꝛagme ſunt nouẽ oꝛdines ange⸗ loꝝ ⁊ decimꝰhoim:qͥ ad dei imaginẽ ſunt cea/ ti. Sed decima dꝛagma ꝑdita fuit qñ hõ pecca uit.ſed chꝛiſtꝰeã q̃ſiuit ⁊ ſuã imaginẽ reparauit Tercio gaudet ex eo ꝙ videt reſuſcitationeʒ ſui fratris.Qð notat᷑ in ꝑabola de filio ꝓdigo Lu ce.xv.de q̊ ðꝛ. Epulari ⁊ gaudere opoꝛtebat qͥa frater tuꝰperierat ⁊ reuixit. Tercio bᷣnapaliter de cõuerſione pctõꝛis gaudet ſpũſſeũs triplici de cauſa. Pꝛimo qꝛ recuꝑat templũ ſuũ qð de bet inhabitare.iuxta illud.j.ad Coꝝ.iij. Neſcidq⸗ qꝛ tẽpluʒ dei eſtis:⁊ ſpũs dei habitat in vobis. Habitare aũt nõ poſſet niſi bus malignꝰ rece.i deret:iuxta illud.ij.ad Coꝝ.vj.Que aũt cöouen?ꝰz tio xp̃ᷣi ad belial.Quis aũt cõſenſus templo dei cum idolo. Secundo gaudet quia recunaeme bꝛum ſuum qð debet viuificare: luxta ill.j. ad Cox.vj. An neſcitis qm̃ mẽbꝛa veſtra teplũ ſũt ſpũſſancti qͥ in vobis eſt:quem habet a deo:et nsõ eſtis veſtri. Uidemus aũt ꝙ mẽbꝛũ pᷣcſum vel putridũ vł paralyticũ nõ viuificat᷑ a ſpũ hu/⸗ mano.Et eodẽ mõ nec pctõꝛ a ſpũ diuino.tũ qꝛ diuiſus eſt ab eo.iuxta illud Eſa.lix. Jniquita⸗ tes veſtre diuiſerũt inter vos ⁊ deũ.Et.j.ad Co rinth.vj.Omne pcmm extra coꝛpꝰ eſt.ſ.myſticũ. qꝛ fact peccantẽ nõ eſſe de coꝛꝑe eccłie qð viui⸗ ficat᷑ ſpuſancto.tum qꝛ putrefacꝰ eſt in peccato iuxta illud Jocł.j.Computruerũt iumẽeta ĩ ſter coꝛe ſuo.tũ qꝛ paralyticus eſt ex motu inoꝛdia to.non em̃ habet ſenſum amoꝛis.De quo dicit Saßp.·j. Sentite de dño in bonitate. Nec hʒ mo tũ oꝛdinatũ boni oꝑis:ſed ioꝛdinatũ oꝑis ma/ li:uuxta illud PsS.LZurbati ſunt ⁊ moti ſunt ſic ebꝛius. Tercio gaudet.qꝛ recuꝑat vas ſuum qð debet iplere.Opoꝛtet aũt ꝙ iſtud vas ſit va/ cuum ab amoꝛe mundi ſi debet impleri amoꝛe del. vñ Augꝰ.ſuꝑ Johᷣ.inqᷣt. Uas es:ſjplenus es:funde qð habes vt recipias qð noñ habes: funde amoꝛẽ ſeculi vt implearis amoꝛe dei. Et hoc ſignatũ eſt.iiij. Reg.iiij.in Heliſeo qui va/⸗ cua vaſa fecit impleri.De iſto auteʒ feſto ⁊ gau/ dio qð facit deus inqᷣt Oꝛigenes ſuꝑ libꝛũ Nu meri. Habet ſua feſta deus. Eſt em magna fe/ ſtiuitas ſalus humana: puta ꝑ ſingulos fide⸗ les qͥ cõuertunt᷑ ad deũ ⁊ in fide ꝓfiaunt.Feſti⸗ uitas oꝛit᷑ qñ letificat eũ impudicꝰ ſi fit caſtus: et iniuſtꝰ qn iuſticiam q̃rit. Ed notandũ qð inquit ſaluatoꝛ Lu.xv. BSBaudiũ eritin celo ſuꝑ vno pctõꝛe peni tentiã agente magis q; ſu᷑ nonagitano uem iuſtis qͥ non indigent pnia.Etideo querit᷑ Nunqͥd deus mag gaudeat de pcõꝛe peniten te qᷓ; de iuſto ſꝑ bñ oꝑante:et ſimilit᷑ angeli.Et ſpmo videt᷑ ꝙ ſic:ꝑ dicca vba. Itẽ qꝛ ibidẽ ðꝛ ꝙ; filius ſenioꝛ ꝑ quẽ ſignificat᷑ iuſtus bonus la⸗ boꝛatoꝛ eccłie non tatũ gaudiũ fecit patri ſiẽ iu nioꝛ penitẽs.Ad hãc aũt q̃ſtionẽ reſpõdere poſ ſumus:qꝙ autloqͥmur de iuſtis tepidis:aut de feruẽtib. Si ppmo mõ.veꝝ eſt qð ſupᷣ ðꝛ. Et ſu per hoc ponit Gꝛego.duo exempla dicẽs.Ma ius de pctõꝛe cõuerſo qᷓ; de ſtante iuſto gaudiũ fit in celo.qꝛ ⁊ dux in pᷣlio plus illum militẽ dili git qͥ poſt fugã reuerſus hoſteʒ foꝛtiter pᷣmit qᷓ; ulũ qͥ nunqᷓ; terga vertit ⁊ nunq; aliqͥd foꝛtit᷑ fe/ cat. Sic agricola illam terrã mag amat q poſt ſmnas vberes fruges ꝓfert:q; eam que nunqᷓ; pinas habuit:ſed nunq; fertilẽ meſſem ꝓducit De hoc etiã ſic dicit Augꝰ. in li. cõtra Fauſtum. IEgricole plus placẽt agni q ſpinis magnis era dicat ccteſimũ fructũ ꝓferũt:qᷓ; qui nullas ſpi⸗ nas vnq; habuerunt⁊ vix ad trigeſimũ ꝑuene/ runt. Dico igit᷑ e frequẽtius accdit ꝙ illi qͥ ſur gunt de maximis peccatis ꝑ pniam: poſtea cõ⸗ parato etacqᷣſico habitu oppoſito fiunt feruen / tioꝛes in virtutib et diuino amoꝛe:qᷓ; illi qui 85 paruis autnullis ſurrexerũt:ſed ſemꝑ ſteterũt. ſicut patet naturalit᷑ in ferro frigido ⁊ duro.ã qᷓnto materia ⁊ ſubſtãtia eſt mag frigida ⁊ cõ⸗ traria igni:ſi igne accẽdit᷑ ⁊ ignit᷑ tato calidioꝛ ⁊ feruentioꝛ effici᷑ ⁊ caloꝛẽ diutiꝰ cõſeruat.Ferrũ nãq; ignitũ feruentiꝰeſt ligno.Eteodẽ mò ſepe fit de peccatoꝛe cõuerſo ⁊ charitate incẽſo.ſicut acciditin Magdalena ⁊ muli alijs.Si aũtlo q̃mur de iuſtis feruentibo:dico ꝙ datis parib⸗ deus plus amat iuſtũ nunq; cadentẽ qᷓ; pecca⸗ toꝛẽ penitentẽ.et maiꝰ Saudi eſt in celo de ino centia iuſti feruẽns cõſe nitentia.Nullus em̃ pctõꝛ eſt de cuius cõuerſi⸗ one tantũ gaudeat deꝰ ⁊ angeli in celo:q̃ntũ de innocẽtia btẽ vᷣginis q̃ nunq; cecidit.vel de Jo hanne baptiſta qͥ ſanccificatꝰin vtero fuit.Cete/⸗ ris ̊ paribo feruentioꝛ plꝰ diligit᷑ a deo. Poſſʒ aũt penitẽs eſſe tã feruens in dilectiõe ⁊ in oꝑi⸗/ bus vᷣtuoſis ꝙ excederet nonagintanouem iu ſtos qͥ nunq; ceciderunt. Et de talibo loquit᷑ ſal uatoꝛ. Poſſumus qͥʒ diſtinguere inter affeauʒ et effectuʒ.nam melioꝛi maioꝛ tribuẽdus eſt ef/ fectus:ſᷣm Berñ.ſed magis indigẽti maioꝛ tri⸗ bui ſolet affecus. Uidemus em̃ ꝙ ſi aliq̃ mat᷑ habeat decem filios:ſi vnꝰinfirmat᷑ ⁊ poſt nat᷑:maiꝰ gaudiũ oſtendit de ſanitate iſtiꝰrecu⸗ ꝑata qᷓ; de ſanitate in alijs ↄſeruata.Suꝑ boc etiã Augꝰ in li.cõfeſſionũ ponittria exempla di cens.Triũphat iꝑatoꝛ ⁊ vincit:ſed niſi pugnaſ/ ſet nõ viciſſet.⁊ qᷓnto maius periculũ fueritin pᷣ lio:tãto maius eſt gaudiũ in trũũpho. Jactactẽ peſtas nauigantes:minaturq; naufragiũ:oẽs futura moꝛte palleſcũt:tranqᷣllat᷑ celũ ⁊ mare ? exultãt nimis qͥ timuerũt nimis. Charus aliqᷣs infirmat᷑:oẽs animo egrotant cũ eo.poſtqᷓ; vo cõualuerit fit ei ⁊ oĩbo tale gaudiũ recte q̃le ante non fuerat. Hec ille. Notandũ eſt etiã ꝙ inquit eu angeliũ hoc gaudiũ fierinõ de paoꝛe penitẽ tiam cogitante qꝗ eſt pnia ꝓcraſtinantiũ: contra ullud Pꝛouer.iij. Ne dicas amico.i.chꝛiſto:va⸗ de ⁊ cras dabo tibi:cum ſtatiʒz poſſis dare. Nec etiã dicit: pniam docente:q̃ eſt pnia vboſoꝝ pᷣ⸗/ dicatoꝝ.iuxta ilud Matth̊.xxiij.Dicunt em̃ et nõ faciũt ⁊c̃. Nec dixit:pniam oſtendente: ſicut hypocrite ⁊ ſimulatoꝛes.De qbus ſaluatoꝛ ait Mat.vij.Ueniũt ad vos in veſtimẽtꝭ ouiũ ⁊c̃. Sed dixit:pniam agente que eſt pnia deuoto/ rũ.De qͥb ðꝛ Lu.iij.Facite dignos fruct pnie. Tũc aũt fiunt digni frueꝰ pnie qñ ſeruat᷑ illud Deute.xxv. Pꝛo mẽſura delicti erit ⁊ plagaruʒ modus.Quia em̃ pœm̃ moꝛtale cõmiſſum eſt grauiſſimũ:ideo grauis ⁊ amara debet eſſepe⸗ nitentia.qꝛ melius curat pctã qᷓ; leuis.qð oſten dit Chꝛyſ.ſuꝑ Matthᷣ.ꝑ tria exempla dicẽs:ꝙ medicina aſpera melius curat malos humo⸗/ res qᷓ; leuis.et roſtrum ferreum meliꝰ eradicat malas herbas q; ligneum ec maloe nodos la ruata:qᷓ; de pctõꝛis pe/ ea ſa gümd beus⸗ 1 cöͤuon. nvnd no⸗⸗ ſemoꝛde TDoh hrcoſaie na vipe⸗ vopof = faad nimus: Nosn⸗ Meiur ſtimet ip don flom j ſus Ge recli. berſcha . WR Zuisin bus o bolcl eor 9 fonoi Crfel coq bon gittar adpfun lmſur⸗ Kinll Nruwi plins pect dupl goa ſunge Qule ſr o doc ucni M ickinchri⸗ depchg) Thects n Anghöni Paue ide) umreſt H gkade h 1Aemier, Moneanocn denliplocnti Mucrimaraſen Sndginuorn Gn ſiali mmake obu ſanireiſftßſta, man Ougdot emagenpbed Crſcdniipugu⸗ ganaläfuann; müpbo.Jrt . naufrugids ut cdüꝛnu: ito. ofit⸗ maiüreariean Aückaniginn Hi Npciteanii nimnni w. mmicdikora, wlisdann ſic Nin hoſch ni diamtna otemdanr ia⸗ Pusſtuumg ckpnindoah⸗ oflc i rcömiſin un dchac Flaus , nalos — „ = Folium pidũ melius pᷣſcindit malleus ferreus qᷓ; plum beus. l Ercia vox ad pniam inuitãs eſt paradi t ſi. Ex cuiꝰ cõſideratione debent p ccõꝛes ſpꝛetis oĩbo mũdi voluptatibo ad dñm cõuerti.Ut em̃ inqͥt Gꝛeg.in qᷓdam omeł.omia mundi bona viliſſima ſunt in cõꝑatione ſuper noꝝ. Quana vox ðꝛ ſtimuli.ſ.oſcie q̃ cõtinue remoꝛdetaiam pctõꝛis vt ad pniam conuertat᷑ Vnñ Hiero.in q̊dã ſermone inqͥt.Cum de pctis hr cõſcia:toꝛquẽt hoiem ⁊ coꝛrodũt vt genimi⸗ na viꝑaꝝ matrẽ ſuã. Heculle.Naʒ viꝑa fülijs in vto poſiò lacerata ꝑimit᷑. Etita noſ pũgũt pcã nr̃a ad pniaʒ incitãtia ⁊ lacerãt:miſi pniam ege⸗ rimus:ad et᷑nã dãnationẽ ↄducẽtes. 5 Vinta vox eſt mũdi.Ait em Berñ.in q̊/ q dã ſᷣmone Bona q; facere negligimꝰno bis deꝰ ab alijs fieri demõſtrat:vt qͥ pᷣce ptis nõ attẽdimꝰ ſaltẽ exẽplis icitemur atq; i ap petitu rectitudis.nipil ſibi mẽs ipſa diffiale exi/⸗ ſtimet quod ꝑfecte ab alijs fieri videt. Hec ille. Exẽplo igi totꝰmũdi ad pniam iducimur.Ui demꝰ em ſᷣm ſniam Salomonis Ecc̃s.j.ꝙ oia flumia ad vnũ locũ vñ veniũt reuertunt᷑. Silr aq̃ quãto cadẽdo deſcendit:tãto ex ꝑte oppoſi⸗ ta aſcẽdit:vt iuxta mẽſurã caſus ſit mẽſura aſcẽ ſus.Sol et ſi ĩ occaſuʒ tẽdit:ad oꝛientẽ tũ mox redit.Sic hõ in occaſu.i.in pccõ remanere ñ de bet:ſed ad oꝛientẽ gr̃e debet feſtinare. Z Gnis q̃ntũcunq; pᷣmat᷑ ad ima:tñ ſemꝑ i ſe erigit ad ſupᷣma. Arboꝛ vẽto agitata aut alit᷑ depꝛeſſa:ſe poſtea adhuc erigit. Auis ĩ reti ↄduſa ſtatiʒ exire laboꝛat. Ex qᷣb oĩ bus colligere poſſumꝰ ꝙ ſi aia in manib dia⸗ boli illaqata libari ꝑ pniam nõ curat eſt beſtijs peioꝛ:⁊ inſenſibilib creatur vilioꝛ. ½ Erta vox inuitãs ad pniam ðꝛ vox viri. s Pꝛimo ꝑpegrinã ⁊ curſoꝛis qͥ attẽdunt lõgitudinẽ vie ⁊ aſꝑitatẽ:et tpᷣs ad itine⸗ randũ valde bꝛeue.Etideo mane ſurgũt añ lu⸗ cẽ ⁊ feſtinãt q;cinꝰad locũ ad quẽ ꝑguũt ꝑuenire eoqꝙ bono hoſpitio ſꝑ caret ⁊ cena q ad illð ac/ cedittarda hoꝛa. Et ita pctõꝛ qͥ eſt viatoꝛ tẽdẽs ad prfiam ſuꝑnã:nõ debet moꝛari in pccõ ſʒ ſta tim ſurgere ad pniam ⁊ incedere ꝑ viã vtutum vt in illo verificet᷑ illud Ps. Ibunt de vᷣtute in virtutẽ:videbit᷑ deus deoꝝ in ſion. XxX Tem vox viri agricole ad pnĩam iuitat i Quis em̃ eſt agricola cui ſi fuerint vno anno fructꝰ auulſi:agrũ ðſerat ⁊ eũ am/ plius ñ excolat. Sepe accidit ꝙ ar boꝛ caſu im/ pedita vno anno fructꝰnõ affert.ſed in ſequenti duplicatos repoꝛtat.Sic ⁊ hõ aliqñ reſurgen/ do a pctis:in plures ⁊ melioꝛes fructꝰ vᷣtutũ re ſurget. Uox etiã viri bellanò ad pniam inducit Quis em̃ pnceps ſemel deuidꝰ arma mox abij cit. Vera eſt em̃ illa ſnia quam ponit Cato ĩ ſu⸗ is documẽtis ca.iij. Uicoꝛẽ a vico ſuꝑari ſepe videmus.Et Ouidiꝰ li.j.ſine titulo. Mars du bius:nec certa venus:viciq; reſurgũt.Quoſq neges vnq; poſſe iacere cadunt. Ideo ðꝛ in vul gari ꝓuerbio. Qui durat vincit.Ocauianꝰ emĩ imꝑatoꝛ ſepe deuicꝰ nunq; arma ꝓiecit:ſed ſoↄ poſt caſuʒ reſurgere ſtuduit.vñ in fine totũ miu dũ ſuo iꝑio ſubiugauit. Quis in terraʒ cadit et non ſtaum reſurgere molit᷑. Reſurgamꝰergo ·/ nos a caſu pcii ꝑ pniam. L Eptima vox inuitans pctõꝛes ad ↄuer⸗ s ſionẽ eſt ignis inferni.Cogitare em̃ de⸗ bent pctõꝛes ꝙ ſi nõ fecerint in pñti pe⸗ nitentiaʒ:in ꝓfundo poſtea inferni plãgent ſua pcã ſine fructu.iuxtaillud Sap.v. Pniaʒ agẽ tes ⁊ p anguſtia ſpũs gemẽtes. Un Augꝰ.in li. de fide ad Petrũ ait.Qui in bᷣ ſecło pniaʒ nõ fe ceri:habebit illã in futuro ſeculo.ſed indulgen tiã in cõſpectu dei ſui non inueniet. Et ſi em̃ erit ibi ſtimulus penitudinis:nulla tñ ibi erit coꝛre ccio volũtad.A talibo nãq; ita culpabit᷑ iniq tas ſua:vt nullatenꝰ poſſit vel diligi vel deſiderari iuſtida. Uoluntas em̃ eoꝝ ita erit ⁊ talis vt ha beat in ſe ſꝑ malignitatis ſue ſupplicũ:⁊ nunqᷓ; iñ poſſit reciꝑe bonita affecũ. Eapꝛopt᷑ ðꝛ ĩ.S uis.de pe.diſt.vij. SBtudeat ̊ qᷣſq; ſie deliqa ua coꝛrigere:vt poſt moꝛtẽ non opoꝛteat eum penã tolerare.lamat etiã qͥſq; damnatꝰin illo igne terribili ⁊ ðt cuilibet pcõꝛi illð Ecci.xxxviij Memẽto iudicij mei:ſic em̃ erit⁊ tuũ.Appᷣhen dite ̊o põꝛes medicinã pnie ſine q̃ ſaluari ñ poteſtis.Figurat᷑ em̃ pnia ꝑ archam Noe vt di cunt doctoꝛes.qꝛ illi qͥ in eã intrauerũt fuerunt ſaluati.Et ecõtrario illi qͥ in eã nõ intrauerũt fu⸗ erunt ſubmerſi.In hᷣ t diſtat illa archa ab iſta ſᷣm Chꝛyß.in li.de laudibꝰ Pauli. qꝛ in illã ar/ chã lupꝰintrauit ⁊ lupꝰ exiuit.coꝛuus intrauit et coꝛuꝰexiuit.homies intrauerũt et hoĩes exie⸗ runt.Uñ illa archa neclupo potuit auferre ſuã rapacitatẽ:nec leoni ſuã ferodtatẽ:nec coꝛuo ſu⸗ am voꝛacitatẽ.nec hoibo ſuã hũanitatẽ. Sed qͥ cunq; intrat in hac archã pnie ſᷣm eundẽ Chꝛy⸗ ſoſt.ſi eratlupꝰ mutat᷑ in agnũ.qꝛ ſi erat raptoꝛ vel auarꝰ:dimittit rapinã ⁊ induitinnocentiaʒ. qꝛ nulli nocet ſed oĩib ꝓdeſt. Si erat leo.i.ſuꝑ⸗ bus mutat᷑ in ouẽ:qꝛ effict᷑ mãſuetꝰ ꝑ hũilitatẽ Si erat coꝛuus appetẽs carnes.i.carnales vo⸗ luptates mutat᷑ in columbã ⁊ appetit grana pu ra.i.ſpũales refecciões.Si inſtar coꝛui differe⸗ bat ſuã ↄuerſionẽ ꝓcraſtinãdo:iuxta illud So pho.ij.Uox cãtand in feneſtra coꝛuꝰin ſuꝑlimi nari.modo facit eam gemitibo ad deum clama re.iuxta illud Eſa.lix. Quaſi colũbe meditãtes gememus. Uñ Augꝰ.ait. Iſta res ẽ qͥ multos occidit dũ dicũt ſꝑ cras ⁊ cras.⁊ claudit᷑ oſtiuʒ et manẽt foꝛis cũ voce coꝛuina.qꝛ noluerũt hr̃e gemitũ colũbinũ. Itẽ hoĩes ſᷣm eundẽ Chꝛy.ĩ iſta archa pnie mutant᷑ in angelos.Angeli eniʒ ex natura hñt excellentẽ puritatẽ.et uti nniegtez Bermo mentis et coꝛꝑis ſeruantes habentꝑ gr̃am qð hñt angeli ꝑ naturã. Sciendũ qͥʒ ꝙ pnia ðꝛ na uis q̃druplicei rõne. Pꝛimo rõne materie. Na/⸗ uis em cõſtruit᷑ extabulis cũ dauis firmatis et bitumine linitis. Et ſiłr nauis hec ſpũalis pnie triba tabulis pᷣncipalibo cõſtruit᷑.ſ.cõtritiõe: cõ⸗ feſſione ⁊ ſatiſfactione.Clauꝰ aũt eſt nimoꝛ dñni Fm illud Ps. Cõfige nimoꝛe tuo carnes meas. Niſi em̃ penitens iſto dauo firmet᷑:nauis pnie cito diſſoluet᷑.iuxta illud Ecci.xxvij. Si nõ in ti moꝛe dñi tenuerj te iſtãter:cito ſubuertet᷑ domꝰ tua. Bitumẽ vo eſt charitas q̃ aniam cõiungit deo:coꝛdi ſuo:⁊ ꝓxio.Qui em̃ nõ habet vincu⸗ lũ charita eſt diuiſus a deo:a coꝛde ſuo: ⁊ a ꝓ ximo.ſed charitas iſta oĩa cõiũgit:iuxta illð ad Cołl.iij. Suꝑ oia habete charitatẽ que eſt vicu/ lũ ꝑfeccionis.Scðo ðꝛ nauis rõne foꝛme. Na/ uis em̃ in pᷣndpio ⁊ in fine eſt ſtricta et ĩ medio Iata.eſt etia ſuꝑius aꝑta ⁊ inferius clauſa. Pe nitentia em̃ in pncipio ↄuerſionis videt᷑ eſſe an guſta ꝗpter exꝑiẽta ⁊ tẽptationũ freqnti.iuxta illud Ecci.ij.Fili accedes ad ſeruitutẽ dei ſta in auſticia ⁊ timoꝛe:et pᷣpara aiam tuã ad tẽptatio nes. In fine ſiłr ðꝛ ſtricta ꝓpter diſtrictã rõonem geddẽedã.iuxta illud.ij.ad Coꝝ.v. Oẽs nos ma nifeſtari opoꝛtet ante tribunal chꝛiſti: vt referat ymnuſqᷣſq; ꝓut geſſit ſiue bonũ ſiue malum. In medio aũt eſt lata ꝓpter chariratem dirfuſã.iux/⸗ ta illud ad Rom.v. Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdib veſtris ⁊c̃.et PS.ait.Uiã mãdatoꝝ tu/⸗ oꝛũ cucurri:cũ dilataſti coꝛ meũ.Debet etia pe⸗ nitẽs hr̃e coꝛ aꝑtuʒ a ſuꝑioꝛi vt diligat celeſtia: t clauſum ab inferioꝛi:vt non ametterrena.Et ideo coꝛ hoĩs ſuꝑius eſt latũ ⁊ infenꝰſtricum: ad innuẽdũ ꝙ debet eſſe latũ ad ſuꝑioꝛa et ſtri⸗ cctũ ad inferioꝛa.Sed multi dicere pñcillð Tre noꝝ.j.Submerſũ ẽ coꝛ meũ i memetipſo.Ter/⸗ cio ðꝛ nauis rõne finis. Nauis em̃ ꝓpt iſtũ finẽ fit vt hoĩem ꝑ pelagꝰ ad poꝛtũ deducat. Et ſur ꝓnia data eſt homi vt ꝑ pelagꝰ mũdi ad poꝛtũ padiſi ipſa deducente ꝑueni at.Cũ em̃ deꝰ ppᷣmũ Hoiĩem creaſſet atq; eũ in naui innocẽtie poſuiſ⸗ ſet:fracta ab ipſo hoĩe naui innocẽtie:deus illi ꝓuidit de alia naui.ſ.pnie:vt qͥcunq; in eã aſcen derit ad poꝛtũ ſalu ꝑtingat.et qᷣcũq; extra ipᷣaʒ inuẽtus fuerit ab vndis infernalib abſoꝛbeat᷑. Sicut aũt hõ in naui exiſtẽs:doꝛmiẽdo:come/ dendo:⁊ qͥeſcẽdo ſꝑ vadit ad poꝛtũ:ſic ⁊ verus penitẽès ⁊ doꝛmiẽdo ⁊ qcqͥd aliud agẽdo vadit ad celũ Nã ſᷣm Bꝛeg.ſomnꝰſctõꝝ ñ vacata me rito. Ideo em̃ doꝛmiũt vt ad laudãdũ deũ foꝛ⸗ tius aſſurgant.imo etipſa ſaõꝝ ſomnia aliqñ ſunt meritoꝛia.iuxta illud Ps. Reliqe cogita⸗ tionũ diẽ feſtũ agenctibi. Reliqᷣe em cogitatio⸗ nũ ſunt ſomnia q̃ viris ſccis acadunt ex bonis meditationib q́s vigilado habuerũt:q̃ deo fa ciunt magnũ feſtũ. Siłr comedẽdo vadunt in celũ. Ideo em̃ comedũt vtfoꝛtioꝛes ſintad ſer⸗ uiendũ deo ⁊ bñ oꝑãdũ.iuxta illud.j.ad Coꝛ. x. Siue mãaducatis ſiue bibit oĩa in głiam dei facite. Silr qeſcẽdo vadũt in celu. Ideo em qe ſcunt vt foꝛtioꝛes ſint ad laboꝛãdũ.Sicut em mali vtunt᷑ ſua foꝛtitudie ad malũ iuxta ulud Eſa.v.Ue q potetes eſtꝭ ad bibendũ vinũ:⁊ vi, ri foꝛtes ad miſcẽdã ebꝛietatẽ.ſic ⁊ boni ea vtu/ ad bonũ.Etideo dicebat PsS.deo.vFoꝛtitudieʒ meã ad te cuſtodiã.Quarto ðꝛ nauis rõneregg minis.Nauẽ em̃ regitnauclerꝰ a poſterioꝛi.ꝑs aũt poſterioꝛ hois eſt moꝛs.Nauclerꝰg.i.medi tatio moꝛtis clamat ad auaros ne amet diuitci⸗ as.qꝛ nõ poꝛtabuntinde niſi vnũ viliſſimũ ſac cũ.iuxta illud Job.xvj. Saccũ conſui ſuꝑ cutẽ meã.Clamat ad voluptuoſos vt dimittat delli⸗ cias.qꝛ eoꝝ caro cito erit cb vᷣmiũ.iuxta illud Job.xcxij. Sil in puluere doꝛmiẽt ⁊ oꝑient eos vᷣmes.Clamat eciã ad ſuꝑbos vt dimittãt am/ bitiões ſuas.qꝛ illi q volũt eleuari ſuꝑ alios ꝑ elationẽ:ato beſtie ſuꝑ eos aſcẽdẽt ꝑ ↄculcatio⸗ nem.iurta illð Ecci. x. Cũ moꝛit᷑ hõ hereditabit ſerpentes ⁊ beſtias ac vmes. Pars tercia huius ſermonis de ĩmenſa fru ccificatione pnie. Eptem int alias oſequit᷑ vtilitates qͥ 9 pniam facit. Pꝛima ðꝛ meritationis. Hõ em̃ exiſtes in pccõ moꝛtalinõ po teſt mereri vitã et᷑naʒ.qꝛ cũ gr̃a dei ſit radix oĩm meritoꝝ:deficiẽte ipſa radice in ania deficiet fructꝰ:ꝑ illã regulã que hr in.ij. Phiſic. ⁊ in c.cũ infirmitas.de pe.⁊re.Ceſſante cã ceſſat effectus. Etideo dicit btrũs Tho.in.iiij.di xiiij. ar.iij.q.ij.ꝙ illa oꝑa dicunt᷑ ꝓpꝛie moꝛtua q̃ fit in pctõ moꝛtali.Qui ergo vult facere oꝑa viua: opoꝛtet ꝙ pᷣus deſtruat pam ꝑ pniam.qꝛ vt ðꝛ ij. Phiſi. Nõ põt introduci foꝛma noua niſib/ us deſtruat᷑ antiq̃. Uñ inqͥt Augꝰ. in li.de pnia Nemo ſue volũta arbiter cõſtitutꝰ põt nouaʒ vitã inchoare niſi eũ veteris vite peniteat. Etiõ dico vobis o pctõꝛes vt poſſit in oib oꝑib ve ſtris mereri:ſeruate ũlud apłi ad Rom̃.xiij. Ab ijciamꝰg̊ oꝑa tenebꝛaꝝ ⁊ induamur armaluj. Ecũda vtilitas pnie ðꝛ reſtitutioę/ A 8 nis. Ut em dicut cheologi in.iiij.di.xiiij. ſtatim cũ pctõꝛ cõuertit᷑ ad pniaʒ:deꝰre⸗ ſtituit oĩa merita bonoꝝ opeꝝ q̃ fecerat añ pec⸗ catũ moꝛtale. Ideo glo.ſuꝑ illud Eſa.lij.Sol⸗ ue vincula colli tui ⁊c.inqͥt.vt gui onere libera/⸗ ta recpias oꝛnamẽta pᷣſtina. Eapꝛopt᷑ Augꝰ.i li.de pnia ait. Pnia eſt res optia omnẽ defeaũ reuocãs ad ꝑfectũ.et rõ eſt.qꝛ acceſſoꝛiũ ſuũ de bet ſeqͥ pᷣnapale.c.acceſſoꝛiũ.ð re.iu.li.vj.⁊.l.cũ pncipalis.fr.de reg.iu.Cũ igi ꝑ pniam recpiat hõ graʒ dei q̃ eſt cà oim meritoꝝ vts.ſequit᷑ ꝙ etiã merita debẽtilli reſtitui.Facit ad ̊ q̊d didt glo.in.l.ex hijs.ff.de legi.⁊ in.lʒ.ſeruus effecꝰ.ff. de acti.⁊ obli.ſ.ꝙ moꝛtuo qͥ reſuſctat᷑ ad vitam fit reſtitutio oim bonoꝝ ſuoꝝ q̃ dus habuerat luncn Puius ſot gnühn aaie pfene 4 hoſirt geoß Glolie ſen laͤbli⸗ Gonon Etſan ita aablle gusa T pond le caor orn⸗ nia Mo Aog no9 Cna goobol inigi Bemn. ſnsf nee p hulcy miin ſtion 0 Cemln b gauct Luij. nevol d deſ Pe tlij 1 Nmiär gre s Ndimci W uun ſigun aidö bantuit onis deien 2 Mimlz oenan ons. Nci norl niho waagindaſ pancnanir wehiini dali 1(Rtdſ Do.niii oi eiemoꝛmaqi efucrogtun. BAprimer formanoranig S ſtax ung 8ninr Mn ſir ninipey vntinn 3 AAd mignin iſeuni,e, a Sali Sol ioncr dan, ope uu uomnidei acſoriüſnit xiul. 1 ümne, 1 ö⸗ N ai, – ſctun ſhus QAum ergo pniam hõ reſtituat᷑ ad vitã ſpũalẽ qpꝛius moꝛtuꝰ erat per pcm̃:reſtituta ei vua ⁊ gra:debent reſtitui ⁊ merita ⁊ alia bona.Eti ſi⸗ gnũ huiꝰ inqᷣͥt ſaluatoꝛ Luce.xv. ꝙ filio ꝓdigo ad pfeʒ reuerſo:pᷣcepit ſᷣuis ſuis pr̃ dicẽs.ito pferte illi ſtolã pᷣma.i.gr̃am ⁊ merita. Ercia vtilitas ↄ delectatiõis.Eſt ein pe t nitẽtia miro mõ anie deleccatiua Cũ em̃ fFm cheologos aia nr̃a de ſui natura nõ poſſit ſtare ſine aliqua delectatiõe in hac vita:et agẽs pniaʒ pᷣuet᷑ oi gaudio tpali carnali ⁊ mũ/⸗ diali.ſequit᷑ ipᷣaʒ repleri gaudio ſpũali.vñ Bꝛe/⸗ go. xj. moꝛal.inqᷣt. Spũs deficit vbi caro reqe/⸗ ſIcit.vt em̃ caro mollib:ſic aia aſperꝭ nutrit᷑. Il⸗ lꝗᷓ blãda refouẽt: hanc aſꝑa exercent. Illa dele⸗ ationib paſcit᷑:hec amaritudinibo vegetatur. Et ſicut carnẽ dura ſaudant:ſic mollia ſpm̃ ne⸗ Ccãt.et ſicut illã laboꝛioſa interimunt:ſic iſtã dele cabilia extinguũt. Ei idẽ i.xxxj.moꝛal.ait.Quo plus caro pᷣmit᷑ eo de celeſti ſpe animꝰſecunꝰ le tat᷑.Tato em̃ meliꝰ mẽs ad ſuꝑna appetes cõ/ ponit᷑ qnto ab illiciq coꝛpꝰarti edomat᷑̃ Hecil le. Eſt igit᷑ pnia ſicut hoꝛtꝰ oibo delicijs plenus eęt arboꝛibo delectabilibo cõſitꝰ:roſis ⁊ floꝛibus oꝛnatꝰ.ſed foꝛis pũgentib ſpinis ſeptꝰ. Nã pe nitentia videt᷑ exteriꝰ ſpinis plena:⁊ viris mũda nis videt᷑ amara.ſed intꝰ in aia eſt dulcſſſima ⁊ aqͥs gfaꝝ irrigua ⁊ magnis cõſolationib ple⸗ na. Aſſimilat᷑ eni pnia amigdale qͥ habet radi⸗ cẽ amarã ⁊ fructũ dulceʒ. Sic em̃ pnia in pnci/ pio habetamaritudinc doloꝛis.⁊ in fine dulce⸗ dinẽ gr̃e ⁊ vᷣtu. Idco ĩ ꝑſona penitẽtiũ inquit Berñ.in q̊ͥdã ſermone. olti vider auccg no ſtras ſed nõ vident vnctiones. VUarta vtilitas ðꝛ pacificatiõis.Hõ em̃ ꝗq in pccõ exiſtẽs eſt in mitiplici bello:nec habet pacẽ aut reqem cũ deo vł ꝓximo nec cũ ſeipſo. Scptũ eſt em Eſa.lvj.Nõ eſt pax impijs.vn Augꝰ.inqͥt in c.paratus.xxiij.q.j.Ni hil eſt infeliciꝰ infelicitate peccantiũ q̃ penal nu tri᷑ iunitas:⁊ mala volũtas velut interioꝛ ho ſtis roboꝛat᷑.Ecõtra vᷣo facẽs pniaʒ acqritpa⸗ cẽ młciplicẽ:maxie ↄſcie ſue:q q̃nte ſit ↄſolatõis hr Ecci.xxx.ca.vbi ðꝛ.Nõ ẽ ↄſolatio ſupᷣ coꝛdis gaudiũ. Jðo ĩ natiuitate dñi canebãt ãgeli ũlð Lu.ij. Glia in excelſis deo ⁊ i fra pax hoibo bo⸗ ne volũtad. Dauid q̊ͥʒ qͥ de adult᷑io Berſabee? homicidio UVrie cthei fecerat pniaʒ:canebatp̃ᷣſ. uiij.di. In pace i idipᷣm doꝛmiã ⁊ reqeſca. D Uinta vtilitas pnie ðꝛ ꝑticipatõis. Hõ q em ↄtriꝰ de pctis ſuis ⁊ fadens pniam Ptticipat de oibo bonis oꝑibo q̃ fiũt in ec dleſia militãte. Uñ dicere põt cũ ꝓpbᷣa pᷣſ.cxviij. Particeps ego ſum oĩm timẽtiũ te ⁊ cuſtodien tiũ mãdata tua. HW Erta vtilitas ðꝛ ſatiſfactiõis. Vt em̃ di⸗ 8 cunt theologi in.iiij. diſt. xiij. Pnia eſt oim pcõꝝ purgatiua ⁊ oĩm penamũ ſa⸗ 1 tiffactiua. Et öt Rich. nr.in pᷣdicra diſt. ꝙ tanta poſſet eſſe pnia interioꝛ ⁊ ext᷑ioꝛ ꝙ remitteret᷑ to a pena pctõꝛi debita ꝓ pctõ:ita ꝙ audire mere⸗ ret᷑ cũ meretrice: de q̃ hr in euangelio hodierno cui dixit dñs illud Lu.vij. Remictunt᷑ tibi pctã tua. Ubi em abũdauit delictuʒ ſuꝑabũdauit ⁊ gra.vt ðꝛ ad Rom.v. Hecaũt peccatrix ideo in pniti euãgelio nõ noiat᷑ ꝑticulari noic ad deno/ tandũ ſᷣm moꝛẽ ſacre ſcpture ꝙ in ſtatu pcti nõ erat deo cognita ꝑ apꝛobationẽ:ſicut nec vᷣgi/ nes fatue qᷣbo dicet. eſcio vos. Mat. xxv. Sic 2 Lu. xvj.expmitnomẽ Laʒari iuſti ⁊ tacet᷑ no⸗ mẽ diuid repꝛobati.licet aũt aliqͥ docoꝛes gre⸗ ci tenuerint ꝙ hec peccatrix non fuit mana ma⸗ ggalena:dicẽtes incõueniẽs videri credere ꝙ tã nobilis mulier q̃lis fuit Magdalena ad tataz infamiã turpiſſimãq; vitã deuenerit. Inter qᷣs docctoꝛes fuit Oꝛigenes dicens ꝙ tres fuerunt mulieres q̃ vnxerũt xpᷣm. de quaꝝ vna hr in pᷣ⸗ ſenti euãgelio ſepto Luc.vij.De alia vo Mat. xxvj. ?⁊ Mar.xiiij. De tercia aũt Joh̊.xij. LZñ do ctoꝛes atini cõiter tenẽt ꝙ ſꝑ fuerit eadẽ mulier ſq; maria magdalena ſoꝛoꝛ Lazari ?z⁊ Marche. Et argumẽt in cõtrariũ adducᷓ rñdentclariſſi me:maxie Petrꝰ Johãnis ſuꝑ Matth̊.ca.xxvj Et idẽ ðt Augꝰ.in li.de ↄſenſu euãgeliſtaꝝ.Si⸗/ cut em̃ nemo negat Petꝝ pncipẽ apłloꝝ quem tñ ſcimꝰ xpᷣm ter etiã cum iuramento negaſſe.et Paulũ doctoꝛẽ gentiũ ⁊ fidei lumen ⁊ vas ele/ ccionis quẽ ſcimꝰfuiſſe maximũ ꝑſecutoꝛẽ xpᷣia noꝝ.et Dauid ſũmũ ꝓphaꝝ quẽ legimꝰ adulte rũ:homicidã:pditoꝛẽ:acſuꝑbũ qnq; fuiſſe.ita Maniã magdalena laudib efferimꝰ:cuiꝰ q̃n⸗ to iniqtas fuit abũdãtioꝛ:tãto ſatiſfactio ac pe⸗ nitẽtia vtuſq; fuit copioſioꝛ. Trib aũt reſpecti bus bonũ eſt pᷣdicare de pqis marie magdale⸗ ne. Pꝛimo ad releuãdũ coꝛda pctõꝝ:ne pollu⸗ ti in deſꝑatiõis laqueũ incidãt:ſed magdalene exẽplo veniã ſperẽt.Scðo vtqͥ foꝛnicanteʒ ſunt ſecuti:imitent᷑ ⁊ penitentẽ.Lercio vt homies co gnoſcãt diuinã bonitatẽ que tã abũdant᷑ in coꝛ da penitẽtiũ ſe effundit.NMagdalenã igit᷑ fuiſſe peccatricẽ magnã tenet Augꝰ.ſuꝑ Joh.⁊ Ceſa⸗ rius ſermone.vij. Tenet q̊ʒ hoc ſaã mr eccleſia q in feſto eiꝰ legit euãgeliu huiꝰ peccatrid.Exq ſignificat ꝙ fuit ipᷣa peccatrix de q̃ in ipᷣo euãge lio fit mẽtio. In hbyſtoꝛia eni ipᷣiꝰ marnie magda lene hr ꝙ ipſa reuelauit cuida ſacerdoti qͥ ea in heremo inuenit:ſe fuiſſe ilã famoſam peccatri⸗ cẽ de q̃ in euãgelio recitat᷑. Nicolaꝰ qͥʒ de Ty/ ra ex textu euãgelioꝝ declarat Magdalenã fù/ iſſe iſtã peccatricẽ.ſlã Johᷣ.xj.ðꝛ.Maria erat qᷓ vnxit dnm vnguẽto ⁊ exterſitpedes eius capilł ſuis:cuiꝰfrat᷑ Lazarꝰinfirmabat᷑. Marciãt vl. ðꝛ. Surgẽs ieſus mane pᷣma ſabbati apparuit pᷣmo marie magdalene a qᷓ eiecerat ſeptẽ demo mia. Et iõ Bꝛeg.i omel.hodierna ait. Hãc quã Lucas peccatricẽ mulierẽ: Johones mariã no⸗/ Bermo minat: illã aũt eſſe mariã credimus de qᷓ Mar cus ſeptẽ demonia eiecta fuiſſe teſtat᷑. Et qͥd per ſeptẽ demonia niſi vniuerſa vicia ðᷣſignt᷑. Quia em̃ ſeptẽ diebo oẽ tpᷣs cõpꝛehendit᷑:recte ſeptena rio nüero vniuerſuas figurat᷑. Septẽ g̊ demo⸗ nla Maria habuit que vniuerſis vicijs plena tuit. Habuit ̊ Magdalena pᷣmũ demoniũ in facie illã pilando ⁊ fucãdo:qð eſt gue petin:vt ðᷣꝛ in c.fucare.de ↄſecra.diſt.v. Dic de illa vana muliere q̃ poſt ſepulturã ſuã exhumata inuẽta eſt hr̃e caput plenũ argẽto viuo qð in vnccioni bus fuerat q̃s qͥtidie i facie ſua faciebat vtpul⸗ crioꝛ appareret. Ipſa aũt magdalena ex hac ſua fucatione cũ pulcritudine naturali młtos inci/ tabat ad luxuniã. Scptũ eſt em Ecci.ix. Pꝛopt ſpeciẽ mulierꝭ młti ꝑierũt. Secundũ diaboluz habuit in oꝛe cãtando luxunoſe cãtilenas ⁊ in⸗ citãdo ad amoꝛẽ vicioſuʒ:qð eſt graue pem̃ ex q̊ multa mala oꝛiunt᷑. IJdeo Pꝛouerb.v. ðꝛ. Fa uus diſtillans labia meretriò: etlingua eiꝰ q̃ſi gladiꝰacutus:nouiſſima aũtilliꝰ amara q̃ſi ab ſinchiũ.Terciũ diabolũ habuit in crini ⁊ ca⸗ pillis dealba ⁊ artificiat:qð eſt moꝛtale pem vᷣm Alex.de ales.in.iiij.ꝑte ſũme.i trac.ð eucha⸗ nſtia. Quanũ diabolũ habuit in oculł: multo/ tiẽs iuuenes aſpecibo ad ↄcupiſcẽtiã autraben/ do. Et h̊ ꝓpꝛie eſt officium meretriò. Uñ Ecci. xxvj Foznicgelo mlie⸗ in extollẽtia odloꝝ et in palpebꝛis illiꝰ cognoſcet᷑. Quintũ diaboluʒ habuiti veſtibo:põpatice veſtiẽdo ⁊ nouas ad/ inuentiones veſtiũ deferẽdo. Deq̊ͥ inqͥt Johes Apoc.xvij.Uidi młierẽ ſedẽtẽ plenã noibo blaſ/ phemie.Sextũ diabolũ habnic in manibo ⁊ pe dibo choꝛeiſando ⁊ ad luxunã ꝓuocãdo:qð eſt gue pctm̃ ⁊ młcoꝝ cã maloꝝ. Ideo Ecci.ix.ðꝛ. Cũ ſaltatrice nõ ſis aſſiduꝰ:nec audias vᷣba il⸗ le. Septimũ diabolũ habuiti pectoꝛe⁊ collo ipᷣm nudũ oſtendẽdo.Et hᷣ eſt etiã officiũ mere/⸗ tricis. De q̊ Pꝛouer. vij. ðꝛ. Ecce mulier occur/ rit illi ĩ oꝛnatu meretricio:pᷣꝑata ad capiendas aias:garrula et vaga:qͥ eq ipatiẽs:nec valẽs in domo cõſiſtere pedibo ſuis.De hijs q̊ʒ magda lene vicijs loqᷓns Berñ.in ſᷣmõe de gra xpᷣl in⸗ qͥt. Mania magdalena cũ ſoꝛoꝛe ſua Marcha loqͥ dedignabat᷑:in ocuł erat vagabũda: in cri⸗/ nibo:in veſtibo:in gula ⁊ in coꝛꝑe nihil alið erat q; luxuna. Ex qͥb patet nõ eſſe verã ſniaʒ illoꝝ dixerũt ꝙ Magdalena nõ peccauit carnalit᷑ acuu ſed ſolũ volutate ⁊ coꝛde.Que etiã opinio repꝛobat᷑ autoꝛitate eccłie:q̃ in feſto eiꝰ nõ facit officiũ vᷣginũ:cũ tñ ſᷣm oẽs doctoꝛes mẽtał vir ginitas recupet᷑ ꝑ pniam. Si g̊ vt iſti dicũt ma gdalena fuiſſet vᷣgo coꝛꝑe ⁊ carne:licetꝑdidiſſʒ mentalẽ vᷣginitatẽ.poſtea ea recuꝑata ꝑ pniam debuiſſet honoꝛari officio vginũ. Na ſᷣm deter minationẽ theolł.in.iiij.diſt.xlix.vbi Rich.ar.v. A.iiij. Integra coꝛꝑe ſed coꝛrupta mente ſipeni teat recipiet aureolã vᷣginũ.Cotra iſtos eciã fa⸗ ret. et pulcritudo. Erat em̃ pulcra atq; foꝛmoſa na VI ait ꝙ ecckia nõ iudicat de occulcis.ſed de mani⸗ feſtis.c.erubeſcant.xxxij.di.⁊.xxxij.q.v.c.chꝛiſti⸗ ana.⁊ c.a nobᷣ.el.ij.de ſen.excõ.⁊ c.ſicut.in fi.⁊ c. tua nos.de ſimo. Cũ g̊ euãgeliſta eã noĩet pec⸗/ catricẽ ⁊ in cuitate noto: ſequit᷑ de manikeſtj eius pcis ⁊ nõ im̃ de ſecreiꝭ ſcpſerit.Licet aũt qᷣ dã tenuerint ꝙ Magdaiena eſſet publica me⸗ retrix ꝑ dicũ Chꝛyſoſtomi ſuꝑ Matcheũ. qᷣ ait de ea. Lũcilla ꝓſtituta lupanar exiuit an diſa/ pulus gehẽenã intrauit.Et Hiero.ad Funiã dòᷣt. Meretrix illa i euãgelio qᷓ pedeſ dñi lachꝛymis lauit ⁊ crine deterſit ⁊ cõfeſſiõis ſue honoꝛauit vnguẽto: manitfeſte depingit eccliaʒ de getibus cõgregatã.Etideʒ i ꝓlogo Oſee ꝓphe inqᷣt Hec eſt ila młier meretrix ⁊ adulta de q̃ loqui᷑ dñs ad iudeos di. Meretrices ⁊ publicani pᷣcedent vos in regno celoꝝ Mat.xxj.Tñ videt᷑ verioꝛ opinio ꝙ ipſa nõ ihabitaret in lupanari publi/ co.qꝛ nõ eſt veriſũe nobiliſſimã atq; potentẽ ac diuſſimã dñam loca ſpurciſſima ꝓ qſtu ac pꝛe/ cio inhabitaſſe.Sed ꝓ eo a doctoꝛibo ðꝛ fuiſſe publica meretrix.qꝛ in domo ꝓpꝛia taʒ laſciua erat atq; diſſoluta:⁊ oibo libidinibo ſic inuerecũ de dedita:vt ab oibo tanqᷓ; publica meretrix re⸗/ putaret᷑:⁊ digito tanq; infamis mõſtraret᷑. Si aũt q̃rat᷑ q̃ fuerint cauſe vt in tan pais coꝛrue Aäaco ꝙ fuerũt młte. Pꝛima foꝛmoſitas turalit᷑:et pulcritudinẽ illa ampliabat cũ oꝛna/ tu vano atq; inho neſto ⁊ geſtibo ipudid.Etiõ verificata fuit ſnia Lheophꝛaſti qͥ ait. Mulier pulcra cito adamat᷑.⁊ difficile ẽ cuſtodire quaʒ multi amãt.Et Pꝛouer.vl.ðꝛ.Fallax ſpes ⁊ va na eſt pulcritudo. Pꝛopt᷑ qð Hiero.in epła ad Furiã taliũ młieꝝ oꝛnatuʒ repᷣhẽdit di.Oꝛnatꝰ iſte nõ dñi eſt velamè ſʒ antichꝛiſti:lingua ꝑſo⸗ nat caſtitatẽ ⁊ totũ coꝛpꝰpᷣfert ipudiciciã.Etidẽ ad ſacras vᷣgines ð ↄtinetia vginaliinqᷣt. Pꝛo phetic' ſᷣmo ñ ꝓferat᷑ de vob Filie eoꝝ cõpoſite crcũoꝛnate vt ſiłitudo tẽpli:⁊? ðalbate ab excra vt monumẽta q̃ auro relucẽt:intꝰ vᷣo plena ſũt oſſibo moꝛtuoꝝ. He nõ filie regis xpᷣi:ſed regꝭ thiri.he ſꝑ in muneribo vultꝰipudicicia diuites plebis ⁊ capiũt ⁊ capiunt᷑. Impudiciſſimꝰ mu/ lieꝝ affectꝰ ſꝑ in auro:ſꝑ in gẽmis:ſꝑ ĩ oꝛnamẽ tis extrinſec głiam ponit.Nõ ſuffict eis libido innata nature ſed occaſionẽ q̃runt explẽde libi⸗ dinis. Affectãt ꝓculdubio vt oculi viroꝝ aurũ cõtẽplãtes ⁊ gemas:tandẽ figant᷑ in fadẽ ⁊ fur/ tiuis oculoꝝ ſuoꝝ nutibo faciliꝰincitent᷑ ad libi dinoſum incẽdiũ. Hec ille.De hac etiã cã libidi nis loquit᷑ Frãciſe petrarcha ĩ ſuis triũphis d. Rara eſt ↄcoꝛdia in mundo cũ ſũma pudicicia 2 alma pulcritudie.Et Juuenal idẽ cait di. Ra ra eſt ↄcoꝛdia foꝛme atq; pudicicie. Ouidiꝰ vo in epłis ait.Lis eſt cũ foꝛma magna pudicide. Et Pꝛouer.xj. ðꝛ.Circulus aureꝰ in naribo ſuia mulier pulcra ⁊ fatua. lã ſicut ſus habens in ,, . N . ee — deca 777 H B Ailegan⸗ „. — A „—W W n aw.na vbictdi Or drikrlingn niguclaci bi lecr cigoſ mrei Hucdaaa diuis Ciaſſinb n⸗ ns: ioeman: nſfar csllich Clivi A mtinficirfr hac nicilbi⸗ ſvismübbn ſünu ucn Nidicard dae Ouiß , nna Folium naribus ſuis circulũ aureũ ĩmergitſe in lutum ct fedat:ſic mulier pulcra ⁊ fatua ſeipam macu/ lat ꝑ imundicias ſuas. Sca cã fuit nobilitas Apter quã nemo illã increpare audebat. Iteʒ qꝛ vt nobilis ⁊ potẽs de dictis inferioꝝ nihil cura bat.Ait em̃ phᷣus.vj.Polit᷑. Pꝛceminentes ni hil ourant.Terca caã fuit ꝓſpitas ⁊ vbertas at/ q; abũdãtia bonoꝝ tꝑaliũ qͥb in oibo volupta tibo vtebat᷑:ſumptuoſe comedẽdo ac potando: ſuꝑflue doꝛmiendo atq; odo vacando.Ait em Frana petrarcha vbiS. Gula ſomnꝰ ⁊ ocio⸗ eplume mũdo oẽm vᷣtutẽ ſubbãniauerunt.Et Ezech.xvj.ðꝛ. Hec fuit iniquitas ſodome ſoꝛo ris tue:ſaturitas panis:abũdantia ⁊ ocũ.Et.j. ad Thim̃.v.ait Paulus. Uidua q̃ in delicijs eſt viuẽs moꝛtua eſt. Quana fuit libertas.ſᷣm em̃ Aug.in li.de decem choꝛdis.q̃ttuoꝛ ſunt cu ſtodie mulieris qͥbo adiuuat᷑ vt honeſte viuat. Pꝛima eſt timoꝛ dei.Pꝛouerb.vlt.Mulier ti⸗ mens deũ ipſa laudabit᷑. Scða eſt timoꝛ leguʒ adultas punientiũ.Tercia ſocietas viri.Quar ta verecũdia viri. Hiero.aũt ad Furiã ait.Tene ra res eſt i femis fama pudicicie:⁊ q̃ſi flos pul cerrimus cito ad leuẽ marceſcit aurã:maxie vbi etas ↄſentit adviciũ ⁊maritalis deeſt autoꝛitas cuiꝰvmbꝛa tutamẽ eſt vxoꝛis.Magdalena igi tur nec deũ nec leges timẽs atq; in libertate ſua exiſtens acſine viro:oi impudicicie operam da bat.erat em̃ nemini ſubiecta. Nam Laʒarꝰeius frater militie vacabat. Marcha vo Bethanie moꝛabat᷑.⁊ ipſa in Magdalo oppido qð eius dñio ſubiecũ erat.a q̊ agdalena appellata eſt. Quinta cauſa fuit mala ⁊ ihoneſta ſocetas Ait em Berñ. Cũ mulierib inhoneſtis ⁊ cũ iu uenibo impudiq cõuerſari ⁊ nõ peccare:maius miraculũ eſt qᷓ; moꝛtuos ſuſcitare. Et Hiero.iĩ tranſitu ſuo inqͥt. Ego iudico ꝙ ſi cũ viris femi ne habitauerint:viſcariũ diaboli non deerit. Et Pꝛouer.vj. ðꝛ. Nunqͥd põt qͥs abſcõdere igneʒ in ſinu ſuo vt veſtimeta eius nõ ardeãt aut am bulare ſuꝑ pꝛunas vt nõ cõburant᷑ plãte eius. Sextã cãm addũt alij dicẽtes ꝙ Magdalena erat ſpõſ. BBon euãgeliſte quẽ xpᷣs denuptijs ad apoſtolatũ vocauit.De qbo nuptijs hr̃ Jo⸗ hãnis /ij. Etiõ Magdalena licettũceſſet bona: tñ indignata ʒ chꝛiſtũ eoꝙ ſibi abſtuliſſet ſpõ⸗ ſum ſuũ:poſtea qᷣcqͥd potuit ↄtra doctrinaʒ eiꝰ fecit:⁊ tanq; deſꝑata oibo voluptatib ſe imerſit Ait em Ceciliꝰfirmanus li.iiij.de btã vita.TLria ſunt q̃ hoĩes in oia faanoꝛa pᷣapites agunt:ira cupiditas:⁊ libido.Sed nõ eſt veriſiłe ꝙ chꝛi⸗ ſtus fuerit cauſa ſue ruine. Item nõ eſt veriſile ꝙ Maggalena nobiliſſima vtpote q̃ erat ð re/ gali ſtirpe ⁊ filia ducis atq; poteẽs ac diues:ac⸗ cepiſſet in ſpõſum Johannẽ pauperẽ ⁊ filiũ pi/ ſcatoꝛis:ſi ipſa fuiſſet honeſta ⁊ bona. Poſito ergo ſinepᷣiudicio veri ꝙ ipa Magdalena fuit ſponſa Jobis:poteſt dici ꝙ euʒ accepit.qꝛ erat pulcer iuuenis:nec cõparẽ ſibi in nobilitate ac diuitijs ſponſum inuenire potuiſſet:cũ eſſetifa⸗ mis tanq; meretrix publica vt pᷣdiximꝰ. Et foꝛ⸗ te deꝰ pcepat brõ Johanni dicens illud Oſee.j. Sume tibi vxoꝛẽ foꝛnicariã. Johanes qͥʒ licee eſſet pauꝑ:tñ erat de ſtirpe regali er ꝑte matris ſue.Oñs aũtin ipſis nuptijs er miraculo aq̃ in vinũ cõuerſe cũ ſponſum eiꝰcõuertiſſet ad vgi/ nitatẽ cõſeruanda:etiã ipſam Magdalenã ali⸗ qualit᷑ cõmouit.et ſic poſtea ad ipᷣm alia vice cu curnit ⁊ pniaʒ fect. Et ad hanc opiniõeʒ facit qð legit᷑ de ↄuerſione eiꝰ.ſ.ꝙ poſtq; DHagdalena mulʒ tpib pᷣdic voluptatibo oꝑam dedit:vo/ lens eã chꝛiſtꝰex ſua miſcðia cõuertere:hãc ei fe cact habere viſionẽ. Doꝛmiẽs em mulierẽ quãdã pulcerrimã viditq ei filiũ ſuũ pulcernimũ oſten dit dicẽs. Uis filiũ men pulcerrimũ:ditiſſimũ: acpotentiſſimũ hr̃ein ſponſum. Magdalena aũt eum ſtudioſe intuens:in eiꝰmox amoꝛẽ ſuc cẽſa rũdit.Uolo.Et dña ſubiũxit. Nõ habebis eũ niſivitã quã nũc habes relinqᷓs: ⁊ vitã ſeq̃r⸗ quã Jeſus pᷣdicat.Que euigilata ſuꝑ hac viſio/ ne cogitare cepit.Etideo poſtea adueniente tꝑe nuptiaꝝ:videnſq; brãm vᷣginẽ in ilł nuptijs cũ filio ſuo ⁊ eoꝝ effigies recogſcẽs q̃s in ſomnis viderat:poſtea etiam viſo miraculo ⁊ ipſa vitã mutaunuit. EE Eñardus qͥʒ in ſermone de gra chꝛiſti b dicit ꝙ pᷣdicãte Jeſu in hieruſalẽ:ar tcha ad eiꝰ pdicationẽ qͥtidie ꝑgebat⁊ de uote ſtabat:ſollictabatq; ſoꝛoꝛẽ ſuãõ Magda/ lenã vt ⁊ ipſa venire vellet:q ſuꝑba reſpõſione eã increpabat.At Martha nullo laboꝛefeſſa a pᷣdicatioe rediens ſepe illã in lecto reꝑiebat: di⸗ cebatq; ei de docrina Jeſu melliflua.⁊ int᷑ alia dixit eũ eſſe pulcerrimũ pꝛe filijs hoĩm. Tandẽ aũt Magdalena ſoꝛoꝛis impoꝛtuna ſollicitu⸗ dine actedio deuicta:ad pᷣdicationem abijttota vanitatibo oꝛnata: Mancha ipᷣam ſeqnte tanqᷓ; pediſfeq̃:ſedenſq; vba ſaluatoꝛis q̃ſi nolẽs au diebat atq; iuuenes in circũitu eriſtẽtes aſpicie⸗ bat. Saluatoꝛ aũtipᷣam cõuertit multipliciter. Pꝛimo ſue ſctitat attracnone.Et ꝑ h̊ figuratꝰẽ p panchera:de qͥ ðt Iſido.xij.li.ethimoł.ꝙ oĩm aialiũ eſt amicus excepto dꝛacone quem valde odit ꝓpter venenũ ⁊ dꝛaco ipᷣm fugit.Oeq̊ etiaʒ inqͥt Pliniꝰ li.viij.ca.xviij.q maxia coloꝝ vari — 7 etate decoꝛat᷑:⁊ qñ emittit vocẽ exit ab oꝛe eius odoꝛ aromaticꝰ valde ſuauis: ꝓpter cuius ſua⸗ ulitatẽ oia aĩialia ipᷣm ſequunt᷑. Ipᷣe em̃ ſaluatoꝛ varietate oim vtutũ decoꝛatꝰ ⁊ oim hoĩm ami cus:⁊ dꝛaconis.i.diaboli aduerſaniꝰ:ex oꝛe ſuo mellifluo emittebat vocẽ ſuꝑ oia aromata odo riferã:cuiꝰ virtute ad ſe coꝛda hoim atcrahebat Vnñ ipe dixit Joh. xij. Oia traha ad meipᷣm.Se cundo cõuertit eã ⁊ ad ſe traxit ſua amabili vi⸗ ſione. In elꝰ em facie ſplẽdoꝛ diuinitatis reluce batqꝗᷣ ad ſe pctõꝛes trahebat. Vñ Hiero.inq uit 4 Certe fulgoꝛ ⁊ maieſtas diuinitatᷣ occulta etis in huana facie relucebat:ex q̊ ad ſe videntes tra here poterat aſpecu. Etideo qlibet eũ vidẽs di/ cere ulli poterat. Ualde admirabilis es tu dñe ? facies tua plena eſt graꝝ Heſter. xv. Tercio cõ/ HMiero.ſubdit.Si in magnete lapide hec vtus eſſe dicit᷑ vt anulos etfeſtucas ſibi copulet:q̃n/ to magis dñs oim ceaturaꝝ ad ſe trahere po/ terat qͥs volebat. Sicut enã magnes qᷓdam oc culta vᷣtute ferrũ ad ſe trahit:ſic deꝰ occulta vᷣtu te bonitat ſue affectũ mẽt humane ad ſeredu⸗ cit. Quarto traxit eã intema inſpiratione. Unde Bꝛeg.in omeł.hodierna ait.Quid mirami fra⸗ tres mariã venientẽ:an dñm ſuſcipientẽ dicam an trahentẽ. Meliꝰ dicã ſuſcipientẽ ⁊ trabentẽ. qꝛ nimirũ ipſe eã ꝑ pniam naxitintꝰ qͥ ꝑ miſeri⸗ coꝛdiã ſuſcepit foꝛis.Quinto traxit ea ſua odo/ rifera cõueriatiõe.Vñ ipſa Magdalena illi di cere poterat illð Cant.j.Lrabhe me poſt tei odo rẽ curremꝰ vnguentoꝝ ⁊c̃. Sexto cõuerit eam ſua benigna reſpectiõe. Sicut em̃ vt ðꝛ in li.de Apꝛietatibo reꝝ: anial q̊d dici᷑ lint radio ſuoꝛũ oculoꝝ coꝛꝑa opaca penetrat.⁊ radiꝰ ſolarj ter⸗ rã penetrans aurũ generat.⁊ colũba in aquã re ſpicẽs vmbꝛã accipitrꝭ cõſiderat:et eiꝰ inſidias vitat. Ita chꝛiſtꝰcoꝛ magdalene ſuo reſpectu fũ ditus penetrauit:⁊ tali reſpecu in coꝛdeilliꝰ au rũ ſue gre generauit:⁊ aquã ſuaꝝ lachꝛymaruʒ cõſiderãs demones ab ea eiecit.Septimo eam cõuertit ſua feruẽti pᷣdicatiõe.Eiꝰ em vᷣba erant ignita ⁊ medullas coꝛdis penetrantia. Sermo em̃ dei eſt viuꝰ ⁊ efficax ac penetrabilioꝛ oĩ gla⸗ dio ancipiti:ad Heb.iiij.Oicũt aũt doc. ꝙ chꝛi⸗ ſtus ſer ſagitꝭ vſus eſt in pᷣdicatõe iſta. Pꝛima ðꝛ dulcoꝛatiua. Pctõꝛes em̃ vᷣbis dulab me ⸗ lius a pctõ retrahbunt᷑ qᷓ; aſperꝭ. Et ideo cepit pᷣ⸗ dicare de miſcðia diuia:allegãs illud Hiere.iij Vulgo ðꝛ.Si dimiſerit vir vxoꝛem ſua:⁊ rece⸗ dens ab eo duxerit virũ alterũ: nunqͥd reuertet᷑ ad eã vltra. Nunqͥd nõ polluta et ↄtamiata erit mulierilla. Lu aũt foꝛnicata es cuʒ amatoꝛibo mulo:tñ reuertere ad me⁊ ego ſuſcipiã te.Leua oculos tuos in directũ ⁊ vide vbi nunc ꝓſtrata ir An vijs ſedebas expectãs eos q̃ſi latro ĩ ſo/ litudine. Polluiſtiterrã in foꝛnicatiõibo tuis et in malicijs tuis. Quãobꝛem ꝓhibite ſunt ſtille pluuiarũ ⁊ imber ſerotinꝰ nõ fuit. Frons muli eris meretricis facta eſt tibi:noluiſti erubeſcere. Ergo ſaltẽ amodo voca me:pater meꝰ: dux vir ginitad mee tu es ⁊c̃. Item dicebatillud Eʒech. xviij. Quacũq; hoꝛa ingemueritpctõꝛ oĩm ini⸗ qtatũ eiꝰ q̃s oꝑatꝰ fuerat nõ recoꝛdaboꝛ.ſolo em moꝛtẽ pcoꝛis:ſed vt magꝗꝭ cõuertat᷑ ⁊ viuat Et bꝛeuiter dixit paſſioneʒ quã laturꝰ erat ꝓpter pctõꝛes. Exclamabat aũt dñs Jeſus dicẽs.O aia mea ꝓ cuius amoꝛe deꝰ hõ facus ſum:cur me ꝑſeq̃r:cur creatoꝛẽtuũ ita cõtemnis Reuer uertit ⁊ traxit eã ad ſe ſua potenti dignatõe.Unñ tere fuertere ſunamii reuertere reuerterevtitne amur te. Cant᷑.vj. Reuertere ad meq te patiẽter expecto:dulciſſime inuito:⁊ clementiſſime ſuſc piã. UVeni ad me ſecura.veni dilecta mea:⁊ re/ mittã tibi oia pccã tua. Non em̃ veni vocare iu⸗ ſtos ſed pctõꝛes ad pniam Matchᷣ.ix. Ad hec gũt vᷣba cõmota ſunt oĩia Magdalene viſcera. et dixit intra ſe. Aia mea liq̃facta eſt vt dilectꝰlo cutꝰeſt Cant᷑.v. Statim aũt ad pdicta vᷣba ſal⸗ uatoꝛis cepit Magdalena lachꝛymas effude/ re ⁊ vanitatẽ criniũ deſtruere ⁊ pecꝰ ſuũ tunde/ re. Ipſe aũt dñs videns eã ↄtrito: ſagitrauit eaz ſecũda ſagitta amaricatiua:declarãs ei maligni tatẽ pcti ⁊ eiꝰ hoꝛribilitatẽ:ac ſeueritatẽ vniuer/ ſalis iudicij:⁊ eternas penas inferni pcoꝛiba pᷣ paratas.vnde ipſa mag flere cepit.cuiꝰ lachꝛy⸗ mas chꝛiſtꝰlaudauit dicens.O bone lachꝛyme q̃ imundã aiam lauãat ⁊c.Tertiã qͥʒ ſagittã con foꝛtatiuã ſubiũxit dicẽs. O pauꝑcula ania que pccis tuis letificaſti demones qͥ ad te deuoꝛan⸗ dã erãt pᷣꝑati:et valde ↄtriſtaſti angelos de tua dãnatiõe dolẽtes:cõfoꝛtare.qꝛ hac ↄtritiõe tua demones ipſos cõfudiſti ⁊ totã celeſtẽ curiã iu/ bilare fecſti.quia gaudiũ eſt ãgelis dei ⁊c̃. Lu. xv. Quartã inſuꝑ ſagittã vibꝛauit q̃ ðꝛ deſpecti⸗ ua:eã nãq; animauit ad mundanas vanitates cõtẽnendas: oſtẽdẽs ꝙ amicica huiꝰ mũdiini⸗ micicia eſt dei. Jac.iiij. Et vt Gꝛeg.ait.Quicũq; imimicꝰeſt dei:inimicꝰ eſt tonꝰceleſtꝭ curie.Qui⸗ ta aũt ſagitta ðꝛ recoꝛdatiua.Ad memoꝛiaʒ em ei reduxit gaudia et᷑na padiſi qᷓ dabit deꝰ agen/ tib pniaʒ Matth.iiij.Et ꝙ ſolo põ etlã veni⸗ ali detentꝰ nunq; poterit in ũlã patriã celeſtẽ in⸗ trare:niſi ab eo fuerit purgatꝰ.de conſe.diſt.iiij. c.nõ poteſt. Sexta ſagitta ðꝛ electiõis.Ait em̃ il⸗ lud Ecci.xv. Añ hoĩeʒ vita et moꝛs:bonũ ⁊ ma⸗/ lũ:qð maluerit dabit᷑ ei. Ecce tibi aꝑta eſt poꝛ⸗ ta inferni ſi in tãt abomiatiõibo ꝑſeueres: ⁊ ia/ nua ꝑadiſi ſi inceptã pniam ꝑficies ⁊ ad me ſal uatoꝛẽ tuũ reuertan.Elige g̊ aia mea potiꝰ pati cõfuſionẽ in terra qᷓ; e᷑naliter cõfundi in iferno potiꝰ carere trãſitoꝛijs vanitatib ſeculi qᷓ; infi⸗ nitis gaudijs ꝑadiſi.Finita aũt pᷣdicatione ecce qꝙ; Maggdalena tota lachꝛymis madefacta ca⸗ pillis ꝑ ſpatulas ſparſis:⁊ ab imo peccoꝛe ſin⸗ gultus ac ſuſpiria trahẽs ꝑgebat vᷣſus domũ: et diſſolutos iuuenes ꝑ viã reꝑiens qͥ foꝛte eaʒ moꝛe ſolito infeſtabãt ⁊ ad malũ inuitabãt:ipᷣa ab eis veniã poſtulabat:ꝓ eo ꝙ fuerat cã eoꝛũ dãnatiõis ꝓpter ſuas vanitates:⁊ eos ad pniaʒ inuitabat di. Nõne audiſtis bonũ magiſtrũ de penis inferni vobᷣ pᷣpara tã terribilia:et ecõtra de triũphis ꝑadiſi pniam agẽtibo dandis pᷣdi⸗ cantẽ.O fratres mei nolite ꝑdere anias veſtras ſed ite ad eũ ⁊ veniam poſtulate. Ad domũigi tur ſuã rediẽs ſtatiʒ vt cognouit ꝙ Jeſus aceu buiſſet in domo phariſei.ſ. Simonis lepꝛo ſi: tulit alabaſtꝝ vnguẽti vt ðꝛ in euãgelio hodier ur humisl. cfuſsan vmUñ lcklach⸗ fuctogue (Kiſpaal warhade Undein des dil⸗ Meancde nite U tum. J no a cheems tactuteni faewnt. topvena Npaurn deci die Rocum wand nused pedese mareh⸗ (htoon⸗ monel reatet ris ma Gſalt Obon g mee men ih rag Mijſagri 6Andan l Wde wicckinin tigeis ati uurie ehen Ccs duy nidinn; Zamenore iq dadtden lopcoä deconſe ditin lemos. Zuai nons:doni:in miagack as 16 mupwn/u ndRONα ſluf/ tdicnnondte 8nadcfnn mopecrel A ſus . icns qinch lüinurkieſn fumcuin : k05 0 , nüͦnuglnd bli dun v dandis 1nias n Folium no:⁊ ſtans retro ſecus pedes dñi lachꝛymis ce pit rigare pedes eius ⁊ capillis capit ſui terge⸗ bat ⁊ oſculabat᷑ pedes eius et vnguento vnge⸗ bat. Ex qͥbo patet qᷓ; bñ Magdalena ſatiſfecerit ꝓ pqis ſuis. Uñ Bꝛeg.in omel.hodierna inqᷣt Sed iam terũ ſeiĩ euagelij ꝑcurrẽtes ipᷣm qͥq; oꝛdinẽ qͥ venerat ſananda videamꝰ.Liquet em ꝙ illiciꝭ acib pᷣus mulier intẽta vnguentüũ ſi⸗ bi ꝓ odoꝛe ſue carnis adhibuit.qð &̊ ſibi turpi/ ter exhibuerat:hoc iam dño laudabiliter offere bat. Oculis terrena ↄcupierat:ſed hos iam per pniam cõterens flebat.Capillos ad compoſiti/ onẽ vultus exhibuerat:ſed iam capillis lachꝛp⸗ mas tergebat.Oꝛe ſuꝑba dixerat:ſed pedes do mini oſculans hoc in redẽptoꝛis ſui veſtigia fi/⸗ gebat. Quot g̊ in ſe habuit oblectamẽta vicioꝝ tot de ſe inuenit holocauſta vᷣtutũ.Cõuerrit ad vᷣtute s numeꝝ criminũ vt totũ ſeruiret in pnia quicqͥd ex ſe deum cõtempſeratin culpa. Hecil le.Qui etiã ait. Quia turpitudinis ſue maclas aſpexit:lauãda ad fontẽ miſcðie cucurrit.conui uantes nõ erubuit. Nã qꝛ ſemetipᷣam grauiter erubeſcebat intꝰ:nihil eſſe credidit qð verecun⸗ dabat᷑ foꝛis.O btiſſima magdalena ꝓfecto cuʒ eſſes imũda:in fonte lachꝛymaꝝ tota es purifi cata ⁊ mũdata. Ait em̃ Chꝛyſ. Sicut poſtq; ve hemẽs imber erũpit fit ſerenitas:ſic lachꝛymis effuſis apparettranqᷣllitas ⁊ perit caligo reatu/ um.Uñ Beñ.j.ðꝛ. Spũs dñi fereb ał᷑ ſuꝑ aq̃s id eſt lachꝛymas.et PS.ait.YFlabit ſpũs eius ⁊ fluẽtaque.i.lachꝛymaꝝ.O Magdalena tu fe⸗ ciſti ſpũale lixiuiũ:in quo ꝓ aq̃ poſuiſti lachꝛy⸗ marũ abundantiã:ꝓ cinere humilitatẽ pꝓfundã Unde in euãgelio dicit᷑. Stans retro ſecus pe/ des dñi.Non em̃ te reputabas dignam ſtarea te anterioꝛi. Pꝛo igne aũt poſuiſti amoꝛẽ fer⸗ uẽtẽ. Uñ dete ait dñs phariſeo:qm̃ dilexit mul tum. Item ꝓ ipſo igne poſuiſti doloꝛẽ vehemẽ/ tem.Ait em̃ Augꝰ.ꝙ lachꝛyme ſuntteſtes dolo ris. O ergo in coꝛde tuo eſſet maximꝰ doloꝛ la chꝛymis tã abundãter fuſis oſtendiſti:q̃ in tan/ ta extiterũt copia ꝙ ad lauãdos dñi pedes ſuf/ fecerunt. Ut em̃ chꝛiſtꝰ tibi donarettuoꝝ pecca toꝝ veniã:oia ei liberalitatis mũera impendiſti vt patet ex euãgelio pᷣſenti. Pꝛimo munꝰ a coꝛ⸗ de:cũ dicit᷑ dete.Dilexit multũ.Scðo munꝰab oꝛe:cum ðꝛ.Oſculabat⁊᷑ pedes eiꝰ.Tertio munꝰ a manu:cũ ðꝛ.Unguẽto vngebat.Quarto mu/ nus ab obſeqo: cũ ðꝛ. Lachꝛymis cepit rigare pedes eiꝰ.Es aũt appellata Maria q̃ſi magnũ mare lachꝛymaꝝ.vel q̃ſi amaꝝ mare:ex amari catione cõtritionis.vt ait Fran.de maro.in ſer⸗ mone hodierno.Licet aũt o Magdalena nihil recitet in euãgelio qð vbo expꝛeſſer.qꝛ pᷣ dolo/ ris magnitudie foꝛte loqͥ non poteras:puto tñ ꝙ ſaltẽ in coꝛde tuo ipᷣm dñm alloqbar dicẽs. O bone Jeſu.o paſtoꝛ aiaꝝ.o ſpes vnica ſalu/⸗ tis mee:miſerere mei.Ego em̃ ſum uũlla infelix⁊ LVI ingrata peccatrix q̃ tantũ offendi maieſtatẽ tuãẽ: que laſciuo geſtu:vano aſpectu:⁊ meretricio oꝛ natu multoꝝ anias illaq aui ⁊ ꝑdidi.Ego ſum illa miſera qᷓ popas mundi et diaboli pluſqᷓ; te deũ creatoꝛẽ meuʒz dilexi. Heu mihi qꝛ dereliꝗ fontẽ aq̃ꝝ viuentiũ te dũm ſaluatoꝛẽ meũ.Ego ſum illa que infernalẽ gehennã ꝓmerui.qꝛ ini⸗ qſſime egi ⁊ peccaui. Sed tu dne qᷣa pius ⁊ mi ſericoꝛs es:indulge mihi. Ecce pedes tuos te⸗ neo qui me ꝑpegrinando queſierunt.Tu ergo qͥ ad conuertẽdos pctõꝛes veniſti:qͥ non deſ pid D coꝛ cõtritũ ⁊ humiliatũ O Jeſu dulas.o Jeſu clemẽtiſſime.o fili dei bñdicti:ſana aniam meã ſuſcipe penitentẽ:cõſolare lachꝛymãtẽ. Ad te ve ni:ad te cõfugi:ad te tot viſcerib camo:miſere re mihi peccatrici qᷓ ꝑata ſum de cetero obtepa⸗ retue volũtati. Jeſus aũt iocũda facie ad eã cõ uerſus ait illi. Remittunt᷑ tibi pctã tua: vade in pace.O vᷣbũ Magdalene iocũdiſſimuʒ.o vox ſuauiſſima.o allocutio melliflua:coꝛ ipſiꝰ dul/ coꝛãs qʒ pᷣus erat amaritudie plenũ. Illa aucẽ vt credit᷑ capite inclinato ⁊ manibo cãcellad:bñ dictionẽ chꝛiſti accpiens:gaudio plena eſt ad domũ reuerſa.O admirabilis pnie virtꝰ q̃ntuʒ diuie maieſtati es accepta. O pcõꝛes ↄſiderate qᷓntũ pniadeũ delectat: quãtũq; dño nr̃o Jeſu chꝛiſto grata eſt. Hec em̃ tam famoſa meretrix ad deũ ꝑ pniam cõuerſa adeo illi placuit ꝙ eiꝰ excuſacoꝛ facꝰ eſt ↄ phariſeũ de ipßa murmurã⸗ tem.vt patʒ in euãgelio hodierno qð hr̃ Lu.vij cui de Magdalena loquens ait. Remittunt᷑ ei pctã multa. Item defenſauit es qñ Marcha ð ea conqrebat᷑:quia eã nõ adiuuaret Lu.x. Iha vᷣ Magdalena que ad pedes Jeſu omne bo nũ inuenerat dicebat. Reglła certa dat᷑: qui ſtat bene nõ moueat᷑. Chꝛiſtus aũt eã excuſauit di/ cẽs. Martha martha ⁊c̃. Itẽ defendit eã a mur murationibo diſcipuloꝝ q̃ndo vnxit caputieſu Matthᷣ.xxvj.Fecit qͥʒ ea ſo ciã matris ſue:⁊ ſuã hoſpitẽ:in cuius domo babitabat.pꝛimo etiaʒ illi apparuit poſt reſurrectionẽ qᷓ; alicui apłoꝛũ Mar.vl. Poſt paſſionẽ vᷣo dñi ãno.xiiij.cuʒ iam iudei Stephanũ ꝓthomarcyrẽ occidiſſent et mater dei in celũ eſſet aſſumpta:diuerſas gẽ/ tiũ diſcipuli ſubierũt natiões vᷣbum dñi pᷣdicã tes.Erat aũttunc tꝑis cũ apłlis btũs Marximi nus vnus de ſeptuagintaduob diſciplłis dñi: cui a btõ Petro maria magdalena fuerat cõmẽ data In hac igit᷑ diſꝑſione btũs Maximinus Maggdalena:Martha:Laʒaruſq; eaꝝ frater: atq; marcellina ſiue maximilla marthe pediſſe⸗ qua:que dixerat chꝛiſto Btüus vẽter quite poꝛ/ tauit ⁊ c. Luc̃.xj. Necnõ btũs Cedonius qui ce⸗ cus a natiuitate extiterat ſed a dno fuerat illũ i natus:⁊ cum ipſis plures alij chꝛiſtiani ab infi/ deliba in man vt ſubmergerent᷑ ſine aliq̊ guber/ naculo poſiti ſunt.ſed diuino adiutoꝛio Mar ſiliã aduenerũt. Ubi cum nulluʒ qui vellec Bermo recipe inueniſſentſub q̃dam poꝛticn qᷓ phano gent illiꝰ perat moꝛabant᷑. Sed pᷣdicãte Ma/ gdalena: marſilienſes cũ ſuo pnape ad fidẽ xpᷣi cõuerſi ſunt deſtruci idolis:⁊ eccleſijs edifica/ cis ad honoꝛẽ dei ⁊ ſccõꝝ. Etibi Laʒarus eius frater de cõi oĩm cõſenſu eſt ep̃s oꝛdinatꝰ. Non eſt aut mirũ ſi Magdalena pꝛedicãdo cõuerte bat ꝓpłos ⁊ melliflua verba erucabatillis la⸗ bijs qᷣby bñdici Jeſu pedes ñ tm̃ viui:ſed etiaʒ moꝛtui tã deuotè oſculata fuerat:et qᷓ pᷣdicandi noꝛmã ⁊ doctrinã ad ipſiꝰ pedes ſedens didice rat.Dic de ꝑegrinatiõe ducis marſilie cũ vxoꝛe ſua q̃ ↄceꝑat filiũ impetratũ pᷣcb magdalene: er de moꝛte ipſiꝰ vxoꝛis ⁊c̃. Uide in legeda ſctõ⸗ rũ in vita magdalene.Fundata aũt fide in vꝛbe marſilie:poſtmodũ ad Aquenſem ciuitatẽ ꝓfe cci ſunt.et ſiłribi cõuerſo ad fidẽ xpᷣi ꝓło:⁊ bea⸗ to Marximino ibidẽ epo oꝛdiato: Maria ma⸗ alena affectãs vitã cõtẽplatiuã ducere: aſcẽ⸗ ditin montẽ in q̊ͥ necaq̃ꝝ fluẽta: nec arboꝝ nec herbaꝝ erãt ſolacia.⁊ ibi ſtetittrigintaunnis ꝑ angelos enutrita. Et hec oĩa habent᷑ in legenda btẽ Marthe. Et vt ðꝛ in legẽda eiꝰ ꝑ illos trigi⸗ ta annos ſuis capillis miraculoſe creſcentibꝰ ⁊ denſatis eſt cooꝑta. Septieſq; in die ĩ hoꝛis ca nonicis ab angelis in ethera eleuabat᷑. Audie/⸗ batq; coꝛpoꝛeis auribꝰ celeſtiuʒ agminũ melli⸗ fluos cantꝰ:tantaq; erat Magdalene ↄſolatio yt dicere poſſet cum Dauid ꝓpha in pᷣſ. Scom młtitudinẽ doloꝝ meoꝝ ĩ coꝛde meo cõſolatio nes tue letificauerũt aiað meã. Sciẽs aut Ma gdalena hoꝛã traſitꝰſ ui:miſit ad btm̃ Maximi nũ quendã pᷣ biteꝝ a q̊ inuẽta fuerat: rogas vt in die reſurrectiõis dñi ſolus oꝛatoꝛiũ e ingre deret᷑.Qð ⁊ fecit. Inuenitq; in oꝛatoꝛio magda lenã ſpacio duoꝝ cubitoꝝ eleuatã a tra ſtanteʒ in medio ãgeloꝝ.O q̃ntũ fuit magdalene gau/ diũ qñ poſtremo conuocato vniuerſo clero ab ipo epo ſctiſſimũ coꝛpꝰ dñi cũ młta lachꝛymaxꝝ inundatõe ſuſcepit:⁊ añ altare ſciſſimã animã effudit.O ſi qͥs audiſſet dñũm Jeſum qͥ ei cũ ma tre ſua ⁊ młq angeloꝝ ac ſcõꝝ agmibo apparu it:melliflua voce illi dicẽtẽ. Ueni apoſtola mea: veni ſponſa mea chariſſima:veni hoſpita mea. pꝓfecto huiꝰ peccatriꝗ exemplo ad pniaʒ cõuer/ teret᷑:q̃ a dño Jeſu cũ maris iubilis ⁊ cãtu ſua/ ulſſimo in enis poloꝝ gaudijs eſt recepta. F EFEptima ⁊ vlcima vtilitas pnie ðꝛ glifi/ 8 ctiõis. De q̃ Aug.i li.ð pnia inqͥt. Hec exeett q̃ boies ad ãgelos ducit: creataʒ red/ dit qeatoꝛi. Iſta ouẽ ꝑditã mõſtrauit qrẽti:hec Ddiſſipatoꝛẽ filiũ ad pr̃em reduxit:⁊ vulneratũ a latronib cuſtodi curadũ tradidit. In hac om̃e bonũ ſuenit᷑:ꝑ hãc oẽ bonũ ↄſeruat᷑:fugat tene/ bꝛas:iducit lucẽ. Ipᷣa ẽ ignis pct ↄſumẽs. G Añmplexanda gaudẽti anio pnia Zu es o illa ſine q̃ nullus qui peccauit põt ianu am regni celeſt intrare. ſicut ſcptũ eſt in v c.nõ põt. de pe.di.j. Tu es ꝑ illã ſcalã figurata quã vt legit᷑ Gen.xxviij.vidit Jacob pr̃iarcha vſq; ad celũ ꝑtingebat:atq; ꝑ illã angeli deſcen debãt:vt.ſ.in cõſpectu dei penitentiũ oꝛatiões pᷣ ſentarẽt. Lu es illa q̃ letabundã pctõꝛis aiaʒ fa cis.iuxta illð Ecci.iij. Nihil ẽ meliꝰ qᷓ; letari ⁊ fa⸗ cere bonũ.Etiõ dico tibi o penitẽs ilð q̊d Deu tero.xxxiij.ſcptũ eſt.Letare in exilio tuo.ſ.de hac miſerabili coꝛꝑis ſeruitute qͥa ad e᷑nam ꝑueni/ es vit. ”M Pars q̃rta huiꝰſermonis de cõtinua habili tatiõe quã habet pctõꝛ ad pniaʒ facienda. H AUlllus eſt adeo ſceleratꝰ ⁊ inueteratꝰ n pccõꝛ qᷣ ſi velit ad pniam cõuerti etiaʒ in vltio vite articulo nõ poſſit.Quod veꝝ eſſe ꝓbat᷑ rõnibo: autoꝛitatibo:et exẽplis.Pꝛima rõ ðꝛ miſeratiois.pᷣcepit em̃m do minus vt qᷣlibet faciat miſcðiam ꝓxio ſuo:oẽs iniurias ei remittens. Uñ Match.xviij.ðt.Di⸗ mitte vſq; ſeptuagieſſepties. Ubi ſᷣm Hiero. et Nicolaũ de Lyra ponit᷑ nũerꝰ finitꝰ ꝓ infinito. Cũ q̊ infinita ſit dei miſcðia ⁊ ipᷣe faciat maioꝛẽ miſcð iam homi qᷓ; ei pᷣapiat:qꝛ miſeratiões eiꝰ ſuꝑ oĩa oꝑa eiꝰ.pᷣſ.cxiiij.ſequit᷑ ꝙ ſi iĩfinities hõ peccaſſeta benigno deo veniã impetrare peni⸗ tendo valerrer. Ecunda rõ ðꝛ pᷣceptionis. Pꝛecepit em̃ 8s8 deidiſtincte oibo pctõꝛibo vt pniaʒ age/ rẽt. Uñ Leui.xxiij.ſcriptũ eſt.Ois ania.ſ. peccatrix q̃ afflicca non fuerit ꝑibit de popuł ſu is. Et Act.iij.ðꝛ. Penitemini ⁊ cõuertimi vt de/ leant᷑ pcã vra.Cu igit᷑ vt Augꝰ.inqͥt in q̊dã ſer⸗ mone:ſeruũ pigrũ dñs non dãnaretſi ea q̃ fieri nullo mõ poterãt ĩꝑaret.cõcludit᷑ quẽlibet etiã maximũ põꝛem poſſe ad pniam cõuerti. R Erca ratio ðꝛ dileciõis. Ut em̃ dicunt t cheolo.in.iij.di.xxvij.oẽs ex charitate te⸗ nent᷑ diligere ꝓpxios ſuos ſiue ſint boni: ſiue ſint mali.qꝛ qlibet hõ dũ eſt in hac vita eſt habilis ad ꝑticipandã bonitatẽ diuins.Sed il li qͥ ſunt mali qᷓ;diu ſuntin pctõ nõ pñt ꝑticipa re.ergo cũ tñ ſint diligedi.ſignũ eſt ꝙ poſſt unta pctõ reſurgeer. ͤ+x+e VUarta ratio ðꝛ adiuuationis.ſ.diuine. 4 ꝛo cuius declaratione ſcendum ſᷣm tentiaꝝ.diſt.xxviij.ar.j.Et ſᷣm Bonauen. ea. di. 172 qꝙ nullus poteſt bene operari niſi ſit adiutus gratia diuina. Fundamentũ cuius ve ritatis ponit Areſt.iij.de ania.di. In omniũ re⸗ rum natura ſemꝑ eſt aliquid quod poteſt face/ re omnia illius generis. Suꝑ que verba dicit Tho. In quolibet genere rerum eſt venire ad vnum pꝛimũ a quo omnia illius gener deſcẽ⸗ dunt. Patet exemplũ de motu. Nam omis mo tus cauſatur a motu pꝛimi mobilis:vt ait Are/ ſtoteles.j. Mechaphiſice. Similiter dicẽdum eſt de motoꝛe. Unde inquit Philoſophus.vij ftep gſohht iniſchn nu Glin cſlaroh Di mo ſeet atafnno anG ebi ogharen⸗ Cütank o etqo Pob.w cxre Bug lus coꝛen ſiameluſt adiuuckn Noperar 4 8 mordn foꝛiod gipot pdin ſe Guu ſachu ſuonpl ſoſucthe idetal nmedon o mußfi ſedihot⸗ elbend onorn ſconal Mishn iinllo ſob Qbamicra „ ſönocdd Eſumite miſtünun ctrian Hezve Ghont Madsd⸗ Wriede hanmmt ſedas⸗ Aüig ghlao⸗ gea⸗ deſe Erceca ENcöannuhe Nifadnii bnihoſir ine dum noſd di Umd gind ifn Dant in oufmn ureſtannan egſinna nimrn ns Pechtiñ ehninzag wüͤck Dismnan nerdepentin 110 uannitde Gncrindiſ⸗ dinamaſicſin dit gucle ninnchn 3 s. Uran M ois achannn ſvos imciinder. kubaenud aiuuil cini ir grue ichenpſun⸗ tonis.⸗ olt⸗ dneſamunſt aumng Bonmoad⸗ meopamninn A Nommut nckranm⸗ ſuamone⸗ R E = Folium Phiſi. In mouẽtib ⁊ mo nõ eſt ꝓceſſus in in nitũ:ſed neceſſe eſt venire ad aliquẽ motoꝛẽ p/ mũ.Siłiter ̊ dicendũ eſt de bonis oꝑibo q̃ ne/ ceſſario hñt ꝓcedere ab influẽtia bonita pᷣme. Vñ Plato in Thimeo ðᷣt. Sicut oẽ eſſe eſt a p mo eſſe:⁊ oẽ verũ eſt a pᷣmo vero:ſic oẽ bonum eſt a ᷣmo bono.Et Areſto.in.j.de regimie pᷣnci⸗ pũ ait. Sine deo nihil eſt poſſi ibile. Pꝛotea in⸗ qt Paulus.ij.ad Coꝝ.iij. Nõ ſumꝰ ſufficẽtes cogitare aliqd a nob qᷓſi ex nobis:ſed oĩs ſuffi⸗ ciẽtia nr̃a ex deo eſt.Et ad Pbil.ij.iteꝝ dicit.De us eſt qͥ oꝑat᷑ in nob velle et ꝑficere. Dñs q̊ʒ nr Joh.xv.ait. Sine me nihil poteſtꝭ facerc. Qua ex re Aug'.in li.ð naturali gra inqt. Sicutocu/ lus coꝛꝑis pleniſſime ſanus niſi cãdoꝛe lud ſi adiutꝰ nõ põt aliqᷣd cernere.ſic hõ etiam ꝑfectiſ/ ſime iuſtificatꝰ niſi eterne iuſticie luce diuinitus adiuuet᷑ non poteſt recte viuere nec aliquid be/ ne operari. — W LCai.i.iendũ qͥʒ eſt ſ̃m ſniaʒ cheologoꝝ:ma⸗ s xime Bonauẽ.in.ij.diſt.xxviij.ar.j.q.j.⁊ btũs Lho.j.ij.q.cix.ar.vij.ꝙ hõ in pctõ moꝛtali exiſtẽs nõ põtab eo reſurgere ſine adiu toꝛio diuine gre.Et hoc ꝑ q̃ttuoꝛ exẽpla oſten/ di põt.Pꝛimũ eſt Anſelmi qͥ dicit ꝙ hõ ĩ foueã vel in puteũ ꝑ ſe põt pᷣcipitari.ſed nõ põt ꝑ ſe exi re. Secundũ exemplũ eſt Chꝛyſoſtomi qͥ ait ꝙ ſicut nauis fracto gubernaculo illuc vbi tempe ſtas impulerit ducit᷑.ſichõ ꝑdito auxilio gr̃e ði nõ fadt qð ipᷣe vult ſed qð diabolica temptano Vnñ de tali ðꝛ Pꝛouer.xxiij.Eris ſicut doꝛmiẽs in medio man:⁊ q̃ſi ſopitꝰ gubernatoꝛ amiſſo clauo. Terciũ exemplũ eſt ſiłr Chꝛyſ.qͥ dict ꝙ anteq; hõ peccet liber eſt.ſed ſi ſemel oꝑibꝰ mał ſe diabolo obligauerit:iã nõ poterit ꝓpꝛia vᷣtu⸗ te liberari. Stc em̃ ꝓplus facit regẽ:ſed iã facũ deponere nõ põt.qꝛ in ſua ptãte fuit eum facere ſed iam in ſua ptãte non eſt expellere. ſic poſtqᷓ; hoies thꝛonũ diaboli in ſuis coꝛdibo poſuerũt iã nullus põt euʒ eijcere niſi deus. De diabolo em̃ ðꝛ Job.xlj. Ipſe ẽ rex ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie. Quanuũ exemplũ ponit Augꝰ.dicens ꝙ hõ põt ſeipᷣm occidere.ſed poſtea nõ põtſe reſuſcitare. et ſimilit᷑ hõ ꝑ pcti põt interimere ſpũalit᷑ ani⸗ mã ſuã:iuxta illud Sap.xvj.Hõ ꝑ maliciã oc⸗ cidit aiam ſuã. Sed poſtea nõ põt eã viuificare Hec q̊ʒ veritas ꝓbari põt rõne. undamẽtum cuiꝰ ponit Areſt.in poſtpᷣdicamẽt:di.Apᷣuati⸗ one ad habitũ impoſſibilis eſt regreſſus perna turã. Patet hoc exꝑientia.qꝛ lumẽ coꝛꝑis ñ põt naturalit᷑ recuꝑari a ceco ꝑ vtutẽ totius nature ſed ad eiꝰ illüinationẽ reqͥri᷑ virtꝰſuꝑnaturalis ũ igit᷑ ꝑ pam̃ aia fiat ceca dũ pᷣuat᷑ lumie ⁊ co gnitione vᷣitad:dicẽte Auguſtino in li.ð nat᷑a ⁊ Sis. Prcuanicatoꝛ? diuia leg lurx deſerit vᷣitat q deſertꝰ vtiq; fit cecc.et Sap.ij. depcõꝛib ðꝛ Ercecauit eos malicia eoꝛũ. Cuũq; talis cecitas A ficꝑ pam ſit maioꝛ ⁊ peioꝛ cecicate coꝛꝑall:cõ cludit᷑ ad illũinãdũ talẽ cecũ.i. pcõꝛeʒ reqnt᷑ a foꝛtioꝛi virtꝰ ſuꝑnatural diuie gr̃eꝑ quã nſo lũ ũlũinat᷑ ſed enia reſuſcttat᷑ a moꝛtuis.Et ideo ſcũs Bonauẽ.in.ij.di.xxvj.in q̃ ſtiõib circa lit⸗ tera diffiniẽs gr̃am inqͥt. Gfa ẽ ꝑfecta iuſtifica⸗ tio ⁊ remiſſio pctõꝝ. Hoc aũt.ſ.iuſtificare pec, catoꝛẽ eſt arduũ opꝰ:ſᷣm ꝙ inqᷣt Augꝰ.i li.de li⸗ bero arbitrio. Maiꝰ opus eſt vt ex unpio iuſtꝰ fiat qᷓ; creare celum ⁊ terram. 1 aũuta me qras o pctõꝛ Ucrũ deꝰ ꝑatꝰ s ſit te ſua gra adiuuare ad bñfaciendi - ag reſurgendũ a pctis. Dico nibi illõ Di oniſij in li.de diuis noĩbo.Sicut ſol nr̃ nõ rõci⸗ nãs neq; eligẽs eq̃lit᷑ diffundit radios ſuos in coꝛꝑa inferioꝛa:ſic ſoliuſticie diffũdit in oẽs ra dios bonitad ſue. Ideo Eſa.lv.oẽs pctõꝛes ad gram vocant᷑ a dno dicẽte.Oẽs ſitientes venite ad aq̃s.ſ.gre.et Ecci.xxiiij.iteꝝ inqͥt. Trãſite ad me oẽs qͥ cõcupiſaᷓ me ⁊ a generationibo meis adiplemini.Scias ̊ o pcõꝛ pſᷣm ſniaʒ theoł.in uij.di. xiiij. ꝙ miſcðia dei ſe extẽditad oẽ genus pcii ⁊ ex &dit oim peõꝝ malignitatẽ. Et ideo ſi vnꝰ feciſſettot milia pœõꝝ qᷣt ſici celo ſtelle:vel gutte aq̃ꝝ in mari:ſeu frondes in arboꝛibo.et ſi poſſibile eſſʒ ꝙ aliqs hr̃etannos mathuſalem q fuerũt. õ.vt hr̃ Geñ.v.et ſꝑ in illis annis of fendiſſet deu ⁊ infinita pcã cõmiſiſſet et nunqᷓ; feciſſet aliqd boni. Itẽ ſi qͥs cõmiſiſſet oiĩia paã in ſpm̃ſam:q vt ait ſaluatoꝛ nr̃ Match. xij. di⸗ cunt᷑ irremiſſibilia in pñti ſeculo ⁊ in fut᷑o ꝓpter eoꝝ maximã grauitatẽ:dñ ſi coꝛde cõtrito vellet ad pniam reuerti:deꝰ ꝑatꝰeſt illi gram ſuã elar⸗ giri ⁊ eũ adiuuare.Scptũ eſt em.ij. Pe.ij.ſlon vult deꝰ aliq̊s gire.ſed oẽs ad pniaʒ reuerti. Cc Paulus.j.ad Theb.iiij.inqͥt. Hec eſt volũtas deil ſcificatio veſtra. Uinta rõ ðꝛ cõditiõis.ſ.hũane.Ex q̃ qᷣli q berpõt ad pniam ↄuerti. Uñ ſciendũ eſt fm theol.i.ij.di. xxv.maxie ſam Bona. ibidẽ ar.ij.q.iij.et bim̃ Tho.i ſũma ʒ gẽtiles li. liij. ca.xj. Et iteꝝ in qſtionibo diſputatis ð malo. qᷓſtione Utꝝ pam̃ diminuat bonũ nature.Etĩ j. ꝑte ſũme.q er lie kez, elreigarj. p licet aia ſpõte cõmittat grauiſſima ⁊ q̃ſi infinita pctã:tñ deꝰñ ꝑmittit ꝙ libᷣtas liberi arbitrij ita coꝛrũpat᷑ ⁊ puertat᷑ qͥn ſꝑ poſſit de malo ad bo nũ redire in hacvita.Füdamtũ cuiꝰ veritaꝶᷣ po nit cõmentatoꝛ ſuꝑ.ix. Mechaphi.⁊ b. Tho.in ij. di. xxv.di. Manẽete ſꝑ natura rei:neceſſe ẽ na⸗ turalia ñ moueri.patet. Nam ſi natura lapidis duraret in et᷑nũ:etiam eius grauitas q̃ illiꝰ ẽ ꝓ⸗ pꝛietas naturalis durationẽ haberet etnã.ꝙ ſi talis ꝓpꝛietas naturalis a lapide auferet᷑: neq̃/ qs lapis amplius vocaret᷑:dicente eodẽ cõmeu tatoꝛe vbi S. Qui tollit a reb ꝓpꝛietatẽ ſuaʒ:tol/ litab eis ſuam eſſentiã.Cum igit᷑ aia hominis ſit immoꝛtalis ⁊ incoꝛruptibilis vt inquit Are⸗ ſto. in.ij. iij. de anima.ergo ⁊ eius pꝛopꝛietas „ Bermo naturalis.Naturalis aũt ꝓpꝛietas aie itellecua lis eſt libertas arbitrij. Ait em Hiero. in qſtio/ nib ad Elbidiã. Deꝰ eq̃ti cundos ſoꝛte generꝗ ult ⁊ dedit ſingulis vſq; in finẽ arbitrij libertate vt faciat vnuſqſq; qð vult ſiue bonũ ſiue malü Siãꝗ̊ manente ſuba rei manet eiꝰ ꝓpꝛlelas natu⸗ mMHalis vt etiã inqᷣt Areſto. ij. Phiſt l.?. ixr. Metha. go vera eſt ſnia Bemardlin li. de gfa er libe/ ro arbitrio qͥ inqt. Humana aia in lbero arbil⸗/ nio cõſtituta q̊ꝗ ſemel accepit nulla vnq; iniq/ tate ꝑdere põt. Quãuis aũt ania nunq; ſit futu ra ſine libero arbitrio:tñ ſi exeat a coꝛꝑei moꝛta li pcõ: eiꝰ libeꝝ arbitriũ ligat᷑.ſicut eſt in demo⸗ nib ꝗͥ hñtlibeꝝ arbitriũ in malo obſtinatũ ? li gatũ:vt dicuttheologi in. ij. diſ. vij. Et ibi beat⸗ Bona. ar. .q. j. Lgata em ẽ aia pctõꝛis vincuł dãnatõis etne:eius qͥ̊; naturalis Apꝛietas eſt li gata.⁊ ideo eiꝰ libeꝝ arbitriũ ſilłiter eſt ligatum —s tas ipij nõ nocebit ei in q̃cũq; die cõuerſus fue/ rit ab impietate ſua.Et in li.de pnia Augꝰ. dicit Videmꝰ qͥtidie in eccłia ſepe febꝛictantes: ſepe lãguidos:ſepe paſſiõibus captos ſepe liberari: vt appareattotiens opꝰliberan vel miſerantis q̃tiens confeſſio fit penitẽꝭ. Quõ em coꝛpꝰ qð vilius eſt ſepe ſanaret ⁊ aiam dignioꝛẽ ac redẽ/ ptã nõ totiẽs liberaret: medicũ ſe vocat⁊ nõ ſa/ nis ſed male habẽtibb oppoꝛtunũ. Qualis eſſet medic qͥ malũ iteratũ neſciret curare. Medico rũ em̃ eſt centies infirmatũ centies curare.Hec ille.Lraſſũptiue in c.adhuc inſtat.de peni.diſt. iij. Et Cypꝛianꝰ in epła.ij.ad Demetnianũ inqᷣt. In iſto mũdo manẽti pnia nulla ſera eſt.patet ad indulgentiã dei aditus:⁊ q̃rentibo atq; intel ligentib veritatẽ faalis eſt acceſſus. Et in li.de vlta chꝛiſtiana Augꝰ.dicit. Nõnullos ſcimꝰ⁊ le gimus q antea aut ignoꝛãtie cecitate:aut cã ꝑfi die:aut adoleſcentie vanitate decepti: mulapli⸗ Sed dũ eſt in coꝛꝑe rõne humane fragilitatis ql desex miſcðia ſua ũlli reſeruat habilitatẽ ad bo / ⁊ vanio petõꝝ genere tenebant᷑ o bnoxij:ſed ꝑ nũ. Et hoc eſt qð ait Areſt.iij. ð regimie pᷣncipũ ſuſtinentẽ dei clementiã ad pniam poſtmoduʒ di. Lberi ſumꝰ oẽs vſq; ĩ finẽ:ad hoce ad illð. ab erroꝛe cõuerſi:maioꝛa adhuc oꝑa fecere iu⸗ viq; ad bonũ ? qd maluz: ad vicia ⁊ vtutcs.hec ſtide qᷓ; an peccata cõ miſerãt. Paret hec vitas Ule. Et ſic intelligit᷑ glo.ſuꝑ illud pᷣſ.cxviij. Ania etna ꝑ exempla.Legit᷑ em in legenda ſei Andree mea in manib meis ſꝑ:qᷓ ait. Licet volũtas ho de q̊dã ſene noie licolao qͥ ꝑ.xx.annos luxu⸗ minis obliquet᷑ ꝑ pctõò.· tñ ſalus ſua ſpꝑ eſt i ma/ ne deſeruierat:qͥ adeo erat in pcõ inueteratꝰ et gran nibo libertatis ſue.Ex qͥbo apparet ꝙ qlibet etiaʒ mala cõcupiſcẽtia inflãmatꝰ ꝙ licet aliqñ ꝓpo⸗ lilna marximꝰ pctoꝛ poteſt a pctis reſurgere rõne lbe neret amplius nõ peccare:ſtatim m reuertebat mbonmni n arbitrij:adiuuãte tñ illũ diuia gra qua habe / ad opus ſolitũ. Quitandẽ oꝛõnibo ſcti Andree dligbiis re põt ſi ad deũ ↄuerſus fuerit.vt ſupꝛa patulit. ſe recõmendans ⁊ ſeipᷣm ieiunijs affligẽs ꝑ vir ppecknen qð ſinõ faciat hoc ꝓcedit qꝛ libeꝝ arbitrium in tutẽpnie eſt ſaluatꝰ. Aliud exemplũ habemꝰ in lteckdell malo erercuit. Et de hoc eremplu habemꝰ de ſu latrone de q̊ Hiero. in epla ad Paula de doꝛ/ ru perbiſſimo Nabuchodonoſoꝛ 25 Phargone miuse blexille ait. Nunch eſt ſera cõuerſio. vox Piboſfi⸗ de qᷣb inqᷣt Augꝰ. xxiij.q.uiij.c. Nabuchodono hecpᷣmũ in latrone dedicata eſt. Amẽ dico. ibi der ucn ſoꝛ. dicẽs. Nabuchodonoſoꝛ pniaʒ meruit. da bodie mecũ eris in ꝑadiſo.Etidẽad Damaſuz nimertann poſt inũeras ĩpietates flagellatus penituit:⁊ re papã.et ponũ de pe. di j.c.ĩpoꝛtuna.Chꝛiſtꝰ in⸗ boniczn gnũ qð ꝑdiderat rurſus accepit. Pharao auté qulit 5 cruce: in ꝑadiſum latronẽ tulit. Etne qͥs gbib in ipſis flagellis durioꝛ eſt effectꝰ ⁊ perijt. Hic mi aliqñ ſerã ↄuerſionẽ putaretfecit homicidijpe/ i⸗ en pi röõnem reddat qͥ diuinũ cõſiuliũ nimiũ alte ſa nã martynu. Juliꝰ q; papa in c. ſipſ biter. xxvj. cawc⸗ pientiq; coꝛde dijudicat:cur medicamentũ vni q.vj. diclt. Uera cõ feſſio in vltio tꝑe põt eſſe.qᷣa poſinſin us medici manu confectũ alij ad interuũ ⁊ alij dñs nõ ſolũ tꝑis ſed etiam coꝛdis inſpectoꝛ eſt. nummini valueritad ſalutẽ:niſi qꝛ xpᷣi bonus odoꝛ alis Sicut latro in vni? momenticꝑe meruit eſſe in diniſipi eſt odoꝛ vite in vitõ:alijs eſt odoꝛ moꝛtꝭ ĩi moꝛ/ padiſo in hoꝛa vltie cõfeſſionis.Etpapa Mele/⸗ lnan tẽ. Quantũ ad naturã ambo hoies erãt.q;tum ſtin⸗ in c.cognouimꝰ. ea.q.⁊ cã alt. Perdidiſſet agc ad dignitatẽ ambo reges: q;tum ad cnuſaʒ am latrro in cruce pᷣmiũ ad rpᷣi derrero pedens: ſtil/ Derſec bo captiuũ dei populũ poſſidebant:qtũ ad pe lũ hoꝛe vniꝰpnie nõ iuuiſſet.Cũ eſſet in pena pe enis nã ambo flagellis clemẽter admo niti. Quid g nituit⁊ ꝓ vniꝰcõfeſt lone ſe ermonis hab litaculũ Cannen fines eoꝝ fedt eſſe diuerſos: niſi ꝙ vnꝰ manuʒ padiſi eo penitete ꝓmeruit. Uera em ad deũ cõ winſ dei ſentiens in recoꝛdatiõe ꝓpꝛie iniqrad igemu uerſio in vltimis poſitoꝝ mẽte potiꝰeſt exumã⸗ n it. alter libero cõtra dei miſericoꝛdiſſima pietatẽ da q; te. ꝓpheta hoc talit aſſerente.Cum cõuer nöhade pugnauit arbitrio Hecuüle.Autoꝛitatibus q̊q; ſus fuen ? ingemuer:tũc ſaluus eris. Hecille Spt bee veritas declarat. Uñ Augꝰ. li.j. retractatio⸗ Pꝛoptea Dantes in. lij. cpur gatoꝛi iducitq̃n⸗ nic nũ ca. xrviij inqt. De qcũq; peſſimo ĩ bac vita co dã pcoꝛeʒ loqntẽ⁊ dicentẽ. Hoꝛnibili in fumo leche ſtituto nõ eſt deſpandũ. Etidẽ hr̃ in c. Nemo. ð pctã mea:ſʒ bonitas diuia hʒ tã gndia bꝛachia enage pe. di. vij. Et in li.de vᷣbis dñi iterũ ait. Coꝛ ipe/ qꝗͥ amplecit᷑ atq; ad ſe reuoluet.O ampliſſima opein⸗ nitẽs qᷓ;diu in hac vita viuit iudicari nõ põt.de del miſcdia. o largiſſima charitas ſũmi creato/ nc nmnullo em eſt deſperãdũ q;diu patlentia dei ad nis qꝗᷓ tanta eſt: ꝙ ſi hõ oia pcrã cõmiſiſſet qᷓ ocs ⸗ pniam illũ inducit. Et Ezech.xxxiij.ð:. Impie/ boies mũdi ⁊ oẽs demones ſimlł in die iudicij nief K ante e nir⸗ ⸗ nc * dig C Nee 4 4 de n bankodie Parhain 96l mosin n AN— mnis füigion 140 Pmläde kſen conale . Zmidnd vortuna. ok goniclie ns gnc ſöfbiam ntie rpütcen mi helgeſt (idſcnp nonis hiul — Ueracadii ſma Ani⸗ Muscis N Honnbilin te —— tigdlann . amnii, nusſün , inuenient᷑ cõmiſiſſe: tñ eũ benigne recꝑetpeni⸗ tentẽ:eũq; libent᷑ amplexabit᷑: enã ſi ad ſummũ ꝑueniſſet maloꝝ:atq; illũ ad ſtatũ pꝛiſtinuʒ re/ uocabit.vt inqͥt Chꝛy.in c.talis.de peni.diſ.iij. Redite ergo puaricatoꝛes ad coꝛ ⁊ conueruimi ad dñm q nõ tm̃ ſemel ſed millies millies ⁊ to/⸗ niẽs qͥtiẽs ad eũ ꝑ pniaʒ ↄuerſi fueriq vob graʒ ſuã pᷣſtabit in pnti ⁊ głiaʒ in futuro ſecłlo Amẽ᷑. Feria ſerta de ſpe et deſperatione Sermo ſe/ ptimus. P Pes mea tu in s die afflictiõis. Niere. xvij.eti epiſto la occurrent ferie. Ut inqᷣt Fraciſc nr̃ de maro.doctoꝛ illũinatꝰ in tra⸗ ctatu de charitate:hõ nõ debet tanqᷓ; mercẽnari us deo ſeruire nec illũ amoꝛe mercenario dili⸗ gere.Sed ſciẽdũ eſt ſᷣm doctrinã ſeraphici Bo nauenture in.iij.di.xxvij.ar.ij.q.ij.ꝙ duplec eſt mercẽnanꝰ.ſ.malus ⁊ bonus.De malo loquit᷑ on. vbigeeſt ille qͥ pᷣncipalit᷑ deo ſeruit ⁊ il/ ũ amat amoꝛe ⁊ expectatiõe retributõis tꝑalis De qͥ ſaluatoꝛ naͤr Joh.x. Mercennariꝰ aũt fu git qꝛ mecẽnariꝰeſt. Mercẽnariꝰ vᷣo bonꝰ eſt il⸗ le qͥ ſeruit deo ⁊ illũ diligit nõ pᷣncipalit᷑ rõne re/ tnibutionis ſed ꝓpter ſeipᷣm. qͥa eſt ſũme bonꝰ et diligibilis.Et ſcð o ꝓpter retributionẽ eternã.qᷣa ipſe eſt merces nr̃a magna nimis GBeñ.xv.ca.et iſte eſt de llis mercẽnarijs de qͥbo ꝑabolice dici tur Lu.xv.ꝙ in domo patris celeſtꝭ abũdãt pa nibo.ſ.fidei:ſpei:⁊ charitatis. Vñ inqͥt Amb.ſu per Lu.exponẽdo pᷣdicta vba.Multi ſunt bo⸗ ni mercẽnarij qͥ ſpe eternoꝝ deo ſeruiũt.Oẽs g̊ boni xpᷣiani hoc reſpectu pñt dici mercẽnarij.de quib inqͥt Augꝰ.in li.de vᷣbis dñi ſermone.iij. Ois chꝛiſtianoꝝ ſpes in futuꝝ tpᷣs excẽditur:vt qꝛ ſeruimꝰ hic deo:alibi ſᷣuiſſe letemur Hic em̃ ꝓpoſita ſunt nobᷣ certamia: ſed in futuro ſeculo certaminũ pᷣmia reſeruata. Juſte ſiqͥdẽ ⁊ ꝓuide diuĩia ſapia parauittpᷣs laboꝛis ⁊ pᷣmij. Hic er o laboꝛemꝰ:hic ſeruiamus deo:et madata eiꝰ eruemꝰ:vt in futuro ſecło et᷑na pᷣmia capiamꝰ. Hec ille. Bonum ů̊ eſt hf̃e ſpem future retribu tionis. Uñ Quintilianꝰin li.declamationũ:de/ clamatõe.vij.ait.ihil mag intereſſe hoim pu to qᷓ; vt ſpes in homiĩe tã lõga qᷓ; vita ſit. Ut em idẽ inqͥt declamatõe.v. Inculta cura eſt q̃ ſpem nõ habet.At cõtra de ſpe Lucanus in.j.li.canit. Spes ſaltẽ trepidas mentes leuat. Et Ouidiꝰ in eplłis.Spes bona dat vires.Et Zibullus li bꝛo.ij.Spes mouetĩ meliꝰ.⁊ Gualterꝰ ĩ alexã⸗ dniade li,.vij/inqͥt. Eſt ſpes in dubijs ſꝑ comes optima rebo.Eapꝛopter inqͥt Catho in ſuis do/ cumẽt.ca.iij. Spem retine:ſpes vna hoiĩeʒ nec in moꝛte relinqᷣt.Et c.v.iteꝝ ait. Rebo in aduer meliꝰ ſperare memẽto.De q̃ ſpei vᷣtute tres in ᷣ ſenti ſᷣmone oↄſideratões faciemꝰ. Pꝛima dicet diſtinciolus. Scða fructificatiõ is.Tercia op poſitionis. Pars pma huius ſermonis de ſpei diſtin ctione. eſt nomẽ vᷣutis ⁊ affectiõis. Pꝛimo mõ diffinit᷑ a mgr̃o in pᷣdica di.in cõ paratiõe ad ſolũ obiectũ ſic. Spes eſt virtus q̃ ſpũalia ⁊ eterna bona ſperant᷑. Scðo diffinit a Haymone gloſatoꝛe Pauli ad Ro.v.in cõꝑa α tione ad obiectũ ⁊ pᷣncipiũ h̊ mõ.Spes eſt cer⸗ ta expeccatio future btitudis ex dei gra ⁊ meridᷣ ꝓueniẽs.Tercio diffinit᷑ ab Auguſtio in cõꝑa⸗ tione ad obiectũ ⁊ habitũ pambulũ ſic. Spes ẽ virtꝰ q̃ qͥs ad id qð credit ſe ꝑuenire pᷣſumit. In q;tum vᷣo ſpes eſt nomen affectiõis diffinit᷑ lb Areſto.i.ij.rhetoꝛice b mõ.Spes eſt futuri bo- ni memoꝛia ⁊ expectatio.Ex qͥb diffinitõibo col ligi põt ꝙ eſt q̃dam ſpes bona:q̃dam vᷣo vana et mala. Gona ſpes eſt uũlla q̃ eſt vtus ⁊ in deo ponit᷑:vel rõne gfe.qꝛ in oĩ neceſſitate ſperat bõ fam a deo inuenire.vł rõne venie.qꝛ ſperat cõ eqͥ veniã deliccoꝝ ſuoꝝ.vel rõne glłie.qꝛ ſperat oẽm gliam ſuã a deo reape. Et de hac dulciſſi⸗ ma ſpe ðꝛ Ecci.ij. Reſpicite filij natões hoĩm ⁊ No ad pmꝗ partẽ ſciẽdũ eſt ſᷣm ꝙ ait q ſcuũs Bonauẽé.in.iij.diſt.xxvj. Spes ſcitote qꝛ nullus ſperauit in dño ⁊ cõfuſus ee. Hẽsc aũt ſpem hẽbat Juſtinianꝰiꝑatoꝛ qᷣ aiti.l. j. C. de ve. iu. enuc. Oẽm ſpem nf̃am ad ſolã re/ ferre debemꝰ ſũme ꝓuidentiã trinita:a q̃ mun di elemẽta ꝓceſſerũt.ſine q̃ nõ eſt armis vel ige/ nio cõfidendũ.Hecille. Sciebat nanq; ꝙ Sa lomõ ait Pꝛouer.xvj.Qui ſꝑat in dño btũs eſt Etpᷣſ.xxiij.inqͥt Dauid.Nõ erubeſcã qm̃ ſꝑaui in te.⁊.xxv. In dño ſꝑans ñ ifirmaboꝛ.⁊ pᷣſ.xxxj Spantes i dño mia circũdabit.⁊.xxxiij.Guſta te ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs:btũs vir qͥ ſperat in eo.⁊.xxxvj.Spera ĩ eo ⁊ ipᷣe faciet.⁊.xxxix.Be atus vir cuiꝰ ẽ nomẽ dñi ſpes ebꝰ.et.lvj. In vm bꝛa alaꝝ tuaꝝ ſperabis.⁊ lxj. Sperate ĩ eo oĩis cõgregatio ꝓpłi:⁊ effundite coꝛã illo coꝛda vr̃a. et. lxx. Ego aũt ſꝑ ſperabo et adijcio ſuꝑ oq; lau dẽ tuõ.⁊.lxxxiij. Beatꝰ hõ qͥ ſperatĩ te.et.xc.Qm̃ tu es dñe ſpes mea:altiſſimũ poſuiſti refugiuʒ tuũ.et.cxliiij.Oclłi oim in te ſperãt dñe:⁊ tu das eſcã illoꝝ in tꝑe oppoꝛtuno.et Nꝛoueb vi. ðꝛ. Qui ſperat in dno ſaluabit᷑. Et.j. Macha ij. Oẽs qͥ ſperãt in euʒ nõ infirmant᷑.et.ij. Regũ xxij. Scutũ eſt omniũ ſperantiũ in ſe.et Judith xiij.Non deſeruit ſperãtes in ſe.et Danielis.xiij Qui ſaluat ſperãtes in ſe.et ad Rom.viij.Spe cõſolationẽ ſcbturaꝝ ſpem habeamꝰ.ec.j. .Sperate in eam que offert᷑ vobis gram. et.ij. ad Coꝝ.xv.Scimꝰ em̃ qm̃ ſi terreſtt nr̃a habi tatio diſſoluat᷑ ꝙ edificationẽ a deo habemus nõ manufactã etnã in celis.Ad hãc aũt iocũdiſ em̃ ſalui facti ſumꝰ.⁊.xv.ca.eiuſdem enge Pe er. ſimã ſpem inducmur exẽplo ſaõꝝ qͥ nunq; ſi Germo mundũ ſpꝛeuiſſent: neceius voluptates fugiſ⸗ ſent niſi ſpem dulcedinis vite eterne habuiſſent De qᷣbo ait Paulus ad Heb.xj. Secti ſunt: tem ptati ſunt:in occiſione gladij moꝛtui ſũt ⁊c.Cer te ſi interrogares eos.O gloꝛioſi ſcii qᷓre tocad uerſa paſſi eſtis: rñderent ꝓfecto nõ ꝗpter aliö niſi ob guſtum ſpei de vita eterna. Et hoceſt qð inqᷣt ſaus Marim in ſermone pluri martp/ rũ dicẽs.Nunq; em hãc vitã ſicoſtant᷑ expende rent:niſi etiã aliã incomꝑabilit᷑ beatioꝛẽ pfecta diffinitione ſentiret. Quid dicemꝰ de dño nro Jeſu xpᷣo qͥ ſꝑ oſtendit in hac vita nõ eſſe btitu/ dinẽ dũ ꝑ viã tribulationũ icedere voluit:vt de monſtraret ĩ alia patria felicitatẽ a nob eſſe ſpe⸗ randã. Et iõ Lactan.in.iij.diui.inſti.circa fineʒ ait. Pater em̃ nr̃ ac dñs qͥ condidit foꝛmauitq; celũ:qͥ ſolẽ cũ ceteris ſyderib⸗ induxit:qͥ liberatã magnitudine ſua terrã vallauit:moniib mare circadedit amnibuſq; diſtinrxit. Et qᷣcqͥd in boc mũdi oꝑe cõflauit atq; ꝑfecit er nihilo: ꝑſpectꝭ erroꝛib hoim: ducẽ miſit qͥ nobis iuſttie iura pãderet. Hũc ſeq̃mur oẽs:huncaudiamꝰ:hu/ ic deuotione pareamꝰ: qm ſolus vt ait Lucr. Ueridicis hoĩm purgauitpectoꝛa dictis. Et finem ſtatuittoꝛpedinis atq; timoꝛis. Erpoſuitq; ſummũ bonũ quo tendimꝰ oẽs Quid foꝛet:atq; viã mõſtrauit limite paruo Quo poſſemus ad id recto conſcendere curſu. Necnõ mõſtrauit tm̃ ſed etiã pᷣceſſit:ne qͥs diffi/ cultat gra iter vᷣtut hoꝛreret. Hecille. Eq hic q̃ripoſſet Nunqͥd i btis ſit ſpes g Ecrñdet᷑ ſᷣm Richar.in.iij.di.xxvj.ar.v. g. j. et ſcm̃ Bona. ea. diſt. in qſtiõibo cir ca l̃am. et Petꝝ aur̃.ĩ ea. di.? Tho.ij ij.q.xviij ar. ij. ꝙ ſpes ꝓpꝛie ſumpta nõ eſt in btis.qꝛ iam hñt qͥᷣcqͥd volũt de eſſentiali btitudine. Adueni ente em ſperato ⁊ exp ectato:ceſſat ſpes ⁊ expecta tio.Cũ em̃ bti habeãt ⁊ aꝑte cõtẽplent᷑ ilud qð deſiderabãt:nõ põti eis eſſe ſp es.ſed hñt habi⸗ tũ nobilioꝛẽ.ſ.ſecuritatẽ ꝑfecta.Et hoc eſt qð ait Augꝰ. x. de ciui. dei. cxxxv. dicẽs. Tata eſt in ipß certitudo btitudis qꝛ nullã ſpem hr̃e co gut᷑. Et hãc vᷣitatẽ affirmat Paułꝰ ad Ro.viij.qꝗ inqt. Spes q̃ videt᷑ nõ eſt ſpes.Qð em̃ videt qs qͥd ſperat. Poteſt tñ dici ꝙ licet in eis nõ ſit ſpes ꝓ pꝛie dicta ᷣm ꝙ eſt expectatio pᷣmij eſſentialis: eſt tñ in eis ſpes largo modo ſumpta ꝓ q̃cũqʒ — expectatione. Expectat em̃ głificationẽ coꝛpis qᷓ ð ſecũda ſtola ⁊ qddã pᷣmiũ accidentale ex con ſoꝛtio btificandoꝝ ⁊ hmõi:vt ait glo. Apoc̃.vj. Illi vo qui ſunt in purgatoꝛio hab ent ſpem ꝑ neniẽdi ad głiam ppetuam. vt declarat Rich. ? ſcũs Bonauẽ.⁊ Petrꝰ aure.in pᷣdicta diſt.ccij Et tãto firmioꝛẽ quãto ſũt certi ac ſecuri ꝙ eter/⸗ nã ↄſeq̃nt᷑ felictatẽ.Et ſiłr habebãt eã illi qͥ ante xpᷣi aduentũ erãt in limbo.de qͥb inqͥt magr̃ in ianue celeſtis expectabant. ilij. diſt..dicẽs. Sancti pfes felici ſpeingeſn uz ſpes eiꝰ fruſtrabit᷑ eũ:rñdet Rich̊.? Tho. vbis et Augꝰ.viij.de clui.dei.⁊ Gꝛeg.xxxiij.moꝛalł.ꝙ ita debet intelligi de diabolo vt referri etiam ad coꝛpus eiꝰpoſſit.Si aũt ð eo exponat᷑:debetac cipi ꝓ ſpe reſpectu victoꝛie quã ſperat habere ð ſccis viatoꝛibo vel ꝓ expectatione dilatõis iudi/ cij:qð nõ tantũ ꝓlõgabit᷑ quantũ ſperat.CX au tẽ in danatꝭ nõ ſit ſpes etiã ꝓbat᷑ ꝑ illð Pꝛouer. xj. Moꝛtuo hoie ipio nulla erit vltra ſpes. Et xiiij. Non hnñtfuturoꝝ ſpem mali.Si aut q̃rat vtrũ mali in pciis obſtinati hñtes intentionẽ ꝑ⸗ ſeuerãdi poſſint hr̃e in tali ſtatu ſpem ꝑueniẽdi ad vitã et᷑nã. Sũt em̃ młti ſcelerati qͥ dicuntꝙ lta credũt ⁊ ſperãtſaluari ſicut alij qͥlibet etiã re/⸗ ligioſi.De qͥb ðꝛ Ecces.viij. Sũtimpij qͥ ita ſe/ curi ſunt q̃ſi iuſtoꝝ facta habeãt. Sed hᷣ vaniſ⸗ ſimũ iudico. Hec lbi. Rñdec mgr in.iij.di. xx vij dicẽs. Sine merit aliqd ſperare:nõ ſpes ſed pᷣ⸗ ſumptio dici põt. Et Gꝛeg.in qᷓdam omel.inqt. Qui veſtigia xpᷣi dedignant᷑ ſequi q̃ temeritcate ſperãt ad eiꝰbtitudinis gaudia puenire. Inue⸗ nient g tales ſea ſua expectatõe ⁊ opiniõe frau⸗ datos.iuxta illð Job.viij. Spes hypocnte pe⸗ ribit.et Pꝛouer.t᷑.Expectatio iuſtoꝛum leticia: ſpes impioꝝ ꝑibit. Et Sap̃.v. Spes impij qſi lanugo eſt q a vẽto rap it: ⁊ q̃ſi ſpuma gracilis a ꝓcella diſpergit. Et eiuſdẽ libꝛi ca.iij.iterum 2. Uana eſt ſpes illoꝛuʒ ⁊ laboꝛes ſine frucu. Ecõtra vo de bono xpᷣiano dicit᷑ Pꝛouerb. xiiij Sperat aũtiuſtus in moꝛte ſua. Hancſpẽ ha⸗ bebat Paulus qᷣ.ij.ad Thim̃.iiij.dicebat.Bo⸗/ nũ certamen certaui:curſum cõſummaui.in re⸗/ liquo repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie. Illi er⸗ go ꝓpꝛie dicunt᷑ habere bonam ſpem qui bñ vi uunt.iuxta illud.j. Jo h.iij.Ois qͥ habet ſpeʒ in eo ſctificabit ſe. Et ad hoc applicari põt illð Oui dij in epiſtolis. Quecunq; ex merito ſpes venit equa venit. St aũt⁊ alia ſpes vana ⁊ mala.Echec Pꝛima eſt eius qᷣ i diuitijs e Emltiplex. ſuis vel in aljs mũdialib: ꝓſꝑitatibus ponitſpem ſuã. De q inqt Dauid pᷣſ.l)j. Spera/ uit in multitudiue diuitiaꝝ ſuarũ:⁊ pᷣualuit in vanitatibo ſuis. Ideo dicebat Paulꝰ.j.ad Thi mo.vj. Diuitibꝰ huiꝰ ſeculi pᷣcipe ſuꝑba ñ ſaꝑe nec ſperare in incerto diuitiaꝑ ſuaꝝ:ſed in deo viuo.Diuitie em̃ non pñt hoiem a moꝛte maxie et᷑na liberare. Vñ legit᷑ ꝙ qͥdã valde diues aliũ neſciebat deũ niſi pecuniã ⁊ in ea oẽm ſpem ſuã poſuerat.Cum auũt infirmat? ad moꝛte videret᷑ J vo qrat᷑ vNux damnati habeãt aliqu?⸗ 8 Tas Pngenrdeefaetdecro vbi⸗ e⸗ Lho. ij.ij.q.xviij.ar.iij.ꝙ in inferno nü⸗ qᷓ; fuit nec erit ſpes.qꝛ damnat ad cumulũ ſue dãnatiõis ſunt cerni de ꝑpetuitate ſupplicij ſu?z impoſſibilitate ſalutẽ cõſequẽdi.Et hoc eſt qð ðꝛ Job. xv. Nõ credit ꝙ reuerti poſſit ð tenebn ad lucẽ.Et ad illud vbum qðoð hr Job.xl.ſ.Ecce voqe ſtaq man in eAUt teliben nuhili luuorep sctic Nozni an ſcruia us . nec. oꝑ oplno tehus lͤmiſc ſued banes. ſcitr⸗ mos nat⸗ mabe ſen am ges! lani gruf minn Maf † n het 0 e * dog Ae . . Amns⸗ 1O Wai, re⸗ 8 . unig, Enes c.. R on J 4 g Bee ek e- . annne) 7 4 KAe d nennlee: 7 12 1 Ucres ℳM wen, nmnat tnßenni ichatun Engalii kianänmantn Sesdſhocd „Spes inpii eldeicaiian dorcs ine in dict Pꝛovaini maLi ahan qulbin gababa ſpon icanpotilo nanto ſr urmauN kaus ginun l Gn auß ,40 ſuar ni ma nonn, atedin⸗ mN dνα Nmmin p ipſe diuitie eum liberare non poterant: fecit eas añ ſe poꝛtari:illaſq; allocutus eſt di.O fal/ ſe ⁊ fallaces diuitie:ego vos ſemꝑ ardentiſſime amaui:vos cõfidentia mea:vos refugiũ meuʒ et ſpes ac ↄſolatio mea ſꝑ fuiſtꝭ:⁊ nũc me in tan ta neceſſitate iuuare ñ poteſtꝭ. Nõ igit᷑ vos poſt me dimittã.ſed vos mihi extra hãc vitã vis ſaci etis.nec ampliꝰ in vobis ſpem ponã ſed in deo ſolo. Ipſe erit ſpes mea:ipſe ſolus amodo erit cõfidentia mea. oxq; chꝛiſti pauꝑibo aduo⸗ catis oĩa eis diſtribuit.et ſic in dño feliciter ob/ doꝛmiuit. Secũda ſpes vana eſt illiꝰ qͥ ponit fiduciã ſuã in ali̊ͥ homine.De q̊ ðꝛ Hiere.xvij Maledicꝰ hõ qͥ confidit in hoĩe:⁊ ponit carne bꝛachiũ ſuuʒ. Que vᷣba exponẽs Augꝰ.in eplłla ſecunda ad macedoniũ ait.Si maledioꝰhõ eſt qͥ cõfidit in homie.ergo nec in ſeipſo qͥſqᷓ; debet ponere ſpem.qꝛ et ipſe hõ eſt. Signũ eſt aũt ꝙ ille nõ habet ſpem in deo q ponit eã in hoie vel in reb mũdialibꝰ:dicẽte Ambꝛoſio ſuꝑ Mar. Incũbit vᷣtuti ſecłi q deſperat de adiutoꝛio dei Ad hocaũt facit exemplũ qð legit᷑ de q̊dam ſer/ uo qͥ oẽm ſpẽ ſuaʒz ⁊ amoꝛẽ poſueratĩ dño ſuo: ita ꝙ deũ creatoꝛẽ ſuũ penitꝰ ignoꝛabat. Infir⸗ matus vᷣo ad moꝛtẽ dixit dño ſuo.Quid ẽ dñe mi ꝙ me q vob̃ ſic fidelis fui nõ liberaqè a moꝛ⸗ te.Cul ille ait.Ego multa libenter expenderẽ vt te liberare poſſem:ſed in hoc caſu mea potentia nihil valet. Cui ſeruꝰ dixit.Eſt ne aliqs qui me iuuare poſſit.Et ille.Golus deꝰ.Cui ſeruꝰ.Et qͥs eſt iſte deꝰ. At ille ait. Noſter eſt creatoꝛ ⁊ to/ tius mũdi dñs.Tũc ſeruꝰ dixit.Iſti deo quem vſ. 8 nũcignoꝛaui metotũ cõmitto:eiq; ꝓmitto ꝙ ſi me potẽtia ſua liberauerit:ipᷣi ſoli de cetero ſeruiam. Quo dicto ab infirmitate liberatus fa ctus eſt ſeruus deii. U Erca ſpes vana eſt illius qui nõ credit t elfſe alia vitãsqͥ dicit. Quis vidit paradi⸗ ſuqm. quid poſſumꝰ ſare de alia btitudi ne:cũ nihil videamꝰ niſi tꝑalia. Hic g̊ fadamꝰ ꝑadiſum.hic cõſtituamꝰ finẽ noſtrũ.Sed hãc opinionẽ eſſe falſam ꝓbaui ſupꝛa in wa par⸗ te huiꝰ oꝑis ſermone.vij.oſtendẽs poſt hãc vi⸗ tã miſerabilẽ eſſe aliã btam. Etcideo ſolũ ad pꝛe ſens dico ꝙ hãc ſpez vanã eſſe oſtẽdit btũs Jo hanes.j.canonice ſue ca.ij.dicẽs. Mũdus trã⸗ ſibit ⁊ ↄ cupiſcẽtia eiꝰ. Et Salomõ Ecces.ij.in⸗ qt. Magnificaui oꝑa mea:edificaui mihi do/⸗ mos:plataui mihi vineas:feci hoꝛtos ⁊ pome ria ⁊ cõſeui ea cũctis generib arboꝝ:⁊ cõſtruxi mihi piſcinas aquax vt irrigarẽ ſiluã lignoꝛuʒ erminantiũ:poſſedi ſeruos ⁊ ancillas:młtãq; amiliã habui.armẽta q̊ʒ ⁊ agnos ac ouiũ gre/⸗ ges vltra oẽs qͥ fuerãt añ me in hierm. Coacer uaui mihi argetũ ⁊ auꝝ ⁊ ſubaʒ regũ et ꝓuinc/ arũ.feci mihi cãtoꝛes ⁊ cãtatrices:⁊ delicias ho minũ babui.cyphos ⁊ vrceolos in miſteria ad vina fundẽda.Et ſuꝑgreſſus ſum opib oẽs qᷣ LX fuerant añ me in hiertm. Sapiẽtia às pſeuera⸗ uit mecũ.⁊ oĩa qͥ deſiderauerũt oculi mei nõ ne gaui eis:nec ꝓhibui coꝛ meuʒ qͥn oi voluptate frueret᷑ ⁊ oblecaret ſe in hijs q pparauerã.Cũ⸗ qgqʒ;z ſↄueruiiſſem me ad vniuerſa oꝑa q; fecerãt ma nus mee:⁊ ad laboꝛes in qͥb fruſtra ſudauerã vidi in oibo vanitatẽ ⁊ affliccionẽ animi ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole.Hec ille. X Uanta ſpes vana eſt illiꝰ qͥ nunq; ſe co⸗ q gitat moꝛituꝝ:ſed credit ſaltẽ mulq tpi⸗/ bus viuere. De q̃ ſtultida inqt Hiero.ĩ q̃dam epła. Nemo eſt tã fracꝭ viribb ⁊ decrepi/ te etat:vt nõ ſe putet adbuc annũ ſuꝑeſſe vicu rũ.Etcidẽ dicit Lulliꝰ ĩ li.de ſenectute. Sed hec ſpes vaniſſima apparet:dũ repẽtina moꝛte ſepe ubtrahit᷑.ita ꝙꝙ verificat᷑ illa Ouidij ſnia in epi/ ſtolis. Fallitt auguni ſpes bona ſepe ſuo. Jðo hoꝛtat᷑ Salomoò Pꝛouer. xxvij.di. Ne glier in craſtinũ:ignoꝛas em̃ qͥd ſuꝑuentura pariat di/ es.Debemꝰ g̊ dimiſſa ſpe vana et ſtulta veram ſpem anplecti q̃ in ſolo deo eſt.De q̃ Dauid in pᷣſ.cxvij.ait. Bonũ eſt ↄfidere ĩ dño qᷓ; ofidere ĩ homie.Bonũ eſt ſperare in dño qᷓ; ſꝑare in pn/ cipibus. Uod autẽ vnuſquiſq; noſtrũ bene ope/ q rans poſſit ꝓ certo ſperare ꝙ ad eternax ꝑueniet vitam:vltra ea q̃ copioſe dicã i⸗ fra in ſermone qrte ferie poſt paſca. Idem ꝓbo vnico fundamento qð dici᷑ ſucceſſionis. Pꝛo cuius melioꝛi dedaratõe pᷣſuppono ꝙ licetoẽs homies mũdi poſſint did filij dei rõne creatio⸗ nis ⁊ gubernationis:iuxta illð Deut.xxxij. Ipᷣe em̃ pater tuꝰ qui poſſedit ⁊ fecit et creauit te.tñ particularit᷑ chꝛiſtiani ſunt veri filij dei adopti⸗ ui et cõfratres Jeſu chꝛiſti:quibo dictPaulus ad Roma.viij.Non em̃ accepiſtis ſpũm ſerui⸗ tutis iteꝝ in timoꝛe:ſed accepiſtis ſpirituʒ ado⸗ ptionis filioꝛũ in quo damamus abba pater. Et ibidẽ dict᷑. Quos pᷣſcuit hos ⁊ pᷣdeſtinauit cõfoꝛmes fieri imagini filij ſui:vt ſit ipſe pᷣmo⸗ genitus in mulc fratribo. Et.j. Joh̃̊.iij.etiam in quit apłs. Uidete qualẽ charitatẽ deditnobis deus pater vt filij ði noiemur ⁊ ſimꝰ. Facto igi tur hoc fundamento dico ꝙ ad ſucceſſionem ⁊ hereditatẽ patris noſtri celeſt debemus q̃dru/ plici iure ꝑuenire.ſq; diuio:naturali:canonico: et ciuili. Pꝛimo iure diuino. Deus em̃ vt ait Konlns ad Hebꝛe.j.filium ſuũ vnigenitũ cõ/ tuit heredlem vniuerſoꝝ. Ipᷣe vᷣo dominꝰ Je ſus deus ⁊ homo cui per baptiſmi ſacramen⸗ tum fratres faci ſumus:coheredes ſuos nos fecit ⁊ ſucceſſoꝛes oꝛdinauit bonoꝝ ſuoꝝ dum de hac vita tranſire deberet.Cuiꝰ oꝛdinationis ſiue teſtamẽti notariꝰ fuit Lucas euangeliſta qͥ ſcripſit.xxij.ca.ſui euãgelij vba ipſiꝰ ſaluatoꝛis noſtri dicẽtj. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſu it mihi pr̃ regnũ vt edaᷣ ⁊ bibaᷣ ſuꝑ mẽſã meã in regno meo, Cũ ̊ᷓ vlcima voluntas defuncq 17 Bermo modis omnibo ſeruari debeat. c. vltimo.xiij.q. ij. Cunq; deus nec fallere poſſit nec velit:ſequit ꝙ ſi erimus eius boni filij: abſq; dubio ad eiꝰ Pereditatẽ pꝑueniemus. vtinqᷣt Caulus ad Ro ma. viij. Etideo dicebat chꝛiſtus apkis Lu. xij. Nolite timere puſillus grex:qm̃ complacuitpa tri veſtro dare vobis regnũ.Condudo ergo ꝙ cñ filij adoptiui ſuccedant adoptanti.l. penulti. E. de adopti.l.ſi pater.ff. e.⁊ inſti.de hered. q̃ ab inteſt. de. S. irẽ adoptiuos. ꝓfecto dei hereditatẽ cõſeqmur. Et hoc eſt qð dict Paulus ad Gab. liij. Si fuij ⁊ beredes ꝑ deum.Secundo debet᷑ nobis hereditas regni celeſtꝭ iure naturali.Rõ em̃ naturalis dictat ꝙ ſicut filius ſuccedit in lo cum ꝑſone patns:ſic ſuccedat in bonis eius.qꝛ plus ẽ ꝑpſona qᷓ; bona.Qñ em par relinqt filiuʒ poſt moꝛtẽ ſuam videt᷑ adhuc pater viuere in fi lio:eoqꝙ filius repᷣſcntat ꝑſonã patijiĩmo eadeʒ pſona eſſe cẽſet᷑.l.fi.C.de impube.⁊ ali.ſub. VUn Ecẽci. xxx.ðꝛ. Moꝛtuus eſt pater eius ⁊ qᷓſi non eſt moꝛtuus:ſimilẽ em̃ reliqͥtſibi poſtoe. Eadẽ quoq; videt᷑ eſſe vox patris ⁊ filij..ei qui.inſti. de inuti. ſti. A foꝛtioꝛi ̊ videt᷑ ꝙ multo magis agd bona ſuccedere debeat ex vi naturalis rõnis qᷓ ad ſucceſſionẽ parentũ filios oꝛdiauit. Uñ in l. ſcripto.ff.vnde liberi.ðꝛ. Nõ ſic parentib⸗ libe roꝛũ vt liberis parentũ debet᷑ hereditas. Parẽ⸗ tes em̃ ad bona liberoꝝ ratio miſerationis ad/ ducit:liberos vo nature ſimulꝰ⁊ parentũ cõmu ne votũ Hecibi. Qñ & fuiꝰ pᷣmoꝛit᷑ patri ex miſe ratõe ſuccedit pater in bonis filij pᷣus defũcii ſi ne filijs:ne addat᷑ afflicio affuco. cõtra.l.diuꝰ. ff. offi.pſi.ſed vt qͥ in vno aggrauat᷑:in alio ſub⸗ leuet᷑.l.eũ qui.ff.de iureiur.lõ aũt ſuccedit pat᷑ filio ex natura.qꝛ naturali curſu deberet ipᷣe pa terpᷣmoꝛi.et nõ ecõtra. Unde.ij.ad Coꝝ.xij. in⸗ quit Paulus.ſlõ debent filij parentibo theſau riſare:ſed parẽtes filijs. Qua ex re cum pat᷑ ſuc⸗ cedit filio dict᷑ turbari oꝛdo naturalis: vt inqᷣt tex.in.l.nam ⁊ ſi parẽtibi.ff.de inoffi.ceſt. Etiðo qdã bulgarꝰ legũ doctoꝛ cũ ſucceſſiſſet filio ſuo pᷣmoꝛtuo:dixit. Oꝛdie turbato ſuccedis bulga/ re nato.vt recitat gloſa in pᷣdicta lege Nlam et ſi parentibo. Ex qua rõne patetꝙ de iure naturali ad nos pꝑtinet hereditas celeſtꝭ patrie. 2 Erco de iure canonico idẽ deberi ꝓbat᷑ t pc. Rainutiꝰ. de teſta.⁊ c.ſi pater.eo.tit᷑. li. vj. Un non debet pater exheredato fi/ lio elemoſynas facere:vel pauꝑes heredes reli⸗ quere.ideo Augꝰ. in li.de vita clericoꝝ.et habet᷑ iin c.quicũq;.el.ij. xvij.q.iiij.ait. Quicũq; exhere/ ato filio heredẽ facit eccdleſiaʒ: qrat alium qui ſuſcipiat:nõ Auguſtinũ. A Uanto idem oſtendit᷑ deberi de iure ci/ q ulli:quod diſponit añ oẽs alios voca⸗ ntfilios ad hereditatẽ patr.auten.ĩ ſuc⸗ ceſſione. C. de ſuis ⁊ legi.⁊ inſtitu. de heredi.q̃. ⁊ dif. S. ſed ſui. Et intantũ debent᷑ bona paren/ tum fülijs ꝙ in. l. in ſuis. ff. de libe. poſt. inquir iuriſconſultus. In ſuis heredibo euidẽtius ap⸗ paret ↄtinuationẽ dominij eoꝝ ꝑdurare:vtnui la videat᷑ hereditas fuiſſe:q̃ſi oliʒ dni hij eſſent qui etiam viuo patre qͥdamodo dñi eximant᷑. vnde etiã filiuſfamilias appellat᷑ ſicut patfami lias:ſola nota hac adiecta:ꝑ qua diſtinguit᷑ ge/ nitoꝛ ab eo qͥ genicꝰſit. Itaq; poſt moꝛtẽ patris ꝑapere bereditatẽ nõ videt᷑ſed magꝗ liberã ad/ miniſtrationẽ cõſequit᷑. Hecibi.Ubi etiaʒ dicit Angelus ꝙ ſtatutũ artans ꝓ hereditate ꝑcepta ſoluere gabellã:nõ trahit᷑ ad fuliũ qͥ ſucceſſit pa tri.qꝛ nõ eſt ꝓpꝛie hereditas. ₰£,, Atet ergo oĩ iure ꝙ fulius ſuccedit in bo p nis patris.Ex q̃ cõcluſione infero coꝛre lariũ:ꝙ ius ciuile vel ſtatutũ municpa lenõ poteſt pᷣuare filiũ totaliter paterna heredi tate:vel legitima ſibi debita:q dicat᷑ debituz bo⸗ noꝝ ſubſidiũ.l.ſi totus.C.de inoffi.dona.Pu/ ta ſtatuẽdo ꝙ bmogenitꝰſuccedat in totum:ex⸗ dluſis alijs filijs qͥ nõ merent᷑ exheredani ꝑ ali⸗ quã ex illis cauſis q̃ ponunt᷑ in.S.cauſas.in au ten. vt cum de appella. cogno.coł.viij.et recitat gloſa in c.qͥntauallis.de iureiurã.Eſt aũt legiti ma pars tercda oim bonoꝝ ſi ſũt q̃ttuoꝛ vl pau cioꝛes filij. Si vᷣo ſunt qͥnq; vel plures eſt me/ dia pars.auten. nouiſſima. C. de ioff. teſta. Ra/ tio aũt quare pater nõ poſſit filiũ pꝛiuare legiti ma eſt.quia cũ de iure naturali ⁊ diuino debea tur hereditas patris filio:nõ poterit ꝑ ius ſcri⸗ ptum tolli.quia ciuilis qͥdem ratio ciuilia iura perimere põt:naturalia vᷣo nõ vtiq;.inſti.de le/⸗ git. agna.tu. S. fi. ⁊.ff. de re.iurꝭ.l.iura ſanguĩs. Etideo neccõtraria ↄſuetudo hocpoterit.c.fru ſtra.viij.diſt.et c.fi.de cõſue.⁊ c.rainutiꝰ.de teſt. Et hoctenet Dinus in c.indultũ.de reg.iu.li.vj. et Albꝛicus in.l.qm̃ in bᷣoꝛibo.C. de inoff. teſta. et Cinus in.il.ſancimus.Cde nupt et Bal.in. l. cũ lege leoniana.C. de epiſ.⁊ cle. Facit ad 5 au⸗ ten.pᷣſ biteros. C. eodem ei. An aũt valeat ſtatu⸗ tũ diſponẽs ꝙ excluſis filiabus femis: maſcu⸗ li tm̃ ſuccedãt:dotat ipſis filiabo ſᷣm cõditionẽ et facultatẽ parentũ ac cõſuetudinẽ patrie:dubi tan põt.qꝛ Bal.in dicca.l.cũ lege.tenet ꝙ valet. Dinus vo vbi S.cõtrariũ tenet. Hec aũt mate/ ria habet᷑ meliꝰ in.l.fi.C.de libe.pꝛe.vł exhe.vbi imꝑatoꝛ dicit accuſatoꝛes eſſe nature eos qᷣ fa/ eiunt differentiã int᷑ maſculũ ⁊ feminã.Sed tñ cõmunis opinio eſt ꝙ talia ſtatuta valeãt.⁊ ſic cõiter ſuſtinet᷑in ſtatutis Italie.qꝛ fundant᷑ ſu per ratione cõſeruandi bona in familia ⁊ agna tione. Per maſculos em̃ conſeruat᷑ agnatio.l.j §. penul. ff. de ventre inſpi.⁊.l.ſunt aũt.ff.delegi ti.tu. Deus aũt pater non facit differentiaʒ inter maſculũ ⁊ feminã.ſed equaliter eis dat ſuã he⸗ reditatẽ. S. hinc aũt nobis.in autẽ.de mona.coł. j. Ad cõfirmationẽ q̊q; pᷣdictoꝝ.ſ.ꝙ hereditas patris ðᷣ bet᷑ filio:poteſt addud illud qð babet᷑ Sirnqhlb larga/7 eus fuen trio acdln⸗ notot vrlnctoe nla cccheinr4 nocenin⸗ peralorff us ſoeſt akloco fll ruoatleg Baroal dona dic⸗ Ccunſſimi. nofadaft onscr adideze wr. habchan ſerbidi nuunnn fniflor. föneſipon ſaporſtfi fioſup qn Coſutm nendeine wan wentii ruptoq iareßt⸗ ptams dopt bengi bob oib lud Po. lurbarch fimns. lu vniuen hhllaliu ſchlemis orfii geſpoil patino nonlice⸗ ninoſ genera⸗ Jeſuch llem? laming nab age ſono ſa Pgpoſtnore Dedicldiann * 4 ſtaaui c Z Meinofi da dy ſurirammn, mkin aalſige o.i en umuuni Ckailg ien waurs ſriiriuare legtl ml: dunno debh 1i want gius ſachk mmmno audiaur noig inſt deln un lxurn ſangui⸗ 4o bocpottch z Cnu dent uni denguli ni Cdenofein dNenupta Ban Frairralar ſag t imccnoſe uunipamedod Ngetenatg . Decair nu beghe lcheſti . nanuntns if i: fmini Gbi aes ralei. dugfmiu zinfamili anut agnnd unraut ſild, er as dai Radaliie ⸗ . SS Folium in.liſi vnqᷓ. C. de reuo.dona. vbi ait imperatoꝛ:. Si vnqᷓ; liberꝭ patronꝰ filios nõ habes:bona ſua vel partẽ aliquã facultatũ fuerit donatione larguꝰ ⁊ poſtea ſuſceꝑit liberos:totũ qͥcqͥd lar⸗ gitus fuerat reuertat᷑ in eiuſdẽ donatoꝛis arbi trio ac ditiõe maſuꝝ.Hcecibi.Et ſic reuocat᷑ do natio.Etidẽ eſſet ſi s donaſſet alteri extraneo. vt inqͥt glo.ibidẽ.et archi.in c.qͥcunq;. el.ij.xvij. q. vl. et Bal. in. l.j. C. de inoffi. dona.⁊ in.l. ſi to/ tas.codẽ ti.⁊ in auten.ſi qᷓ mulier.cC. de ſacroſã. eccł.⁊ in.l.cũ acutiſſimi.C. de fideicõmiſſ.⁊ In⸗ nocen.in c.fi.de dona.?⁊ Barcho.in.l.cica.S.im peratoꝛ. ff. de legat.ij.et ibi cõiter do ccoꝛes. Se cus vᷣo eſſet ſi donaſſet filijs vł loco pio qͥ repʒu tæt loco fulij vt inqᷣt Archið.vbi S.qꝛ tunc ſoluʒ reuo cat᷑ legitima filij poſtea nati.ſᷣm Archið. et Barcho.ac Bal.vbiS.ꝑ.l.ſi totas.C. de inoffi. dona. ⁊ dic.c.qcunq;.Ad pᷣdica etiã facit.l.cum acutiſſimi.C.de fideicõmiſ.vbi irritat᷑ ſubſtitu/ tio facta filio poſt moꝛtẽ elꝰ ꝓpter natiuitatẽ ne/ potis ex eodẽ filio:quẽ ipſe fuliꝰreliqͥt poſt ſe.Et ad ideʒ etiã facit qð hr in c.fi.xvij.q.uij.vbi Au⸗ guſtinꝰreddidit bona donata eccłie ab eo qͥ nõ habebat filios tꝑe donatiõis ſed poſtea habu/⸗ it.vbi dicit textꝰ.ꝙ licet Auguſtinꝰ poſſetilla bo na retinere iure foꝛi:nõ tñ iure poli.ſ.q̊ ad legiti mã filioꝝ.vt ait ibi glo.⁊ doctoꝛes.Eadẽ etiam roõne ſi pater exheredaſſet filiũ ſine rõnabili cau ſa:poteſt filiꝰ patrꝭ rũge teſtamentũ ꝑ q̃relã iof ficioſi:ꝑ quã nõ ðꝛ teſtamentũ nullũ ſed inoffi⸗ cioſum.i.cõtra officũ pietatis factũ.l.hoc colo re.ff. de inoffi. teſt. Si vo ipᷣm pᷣterit in teſtamẽe/ to.i.nullã mẽtionẽ de eo facit:poteſt dicere teſta mentũ ipᷣm nullũ de iure ciuili.l.j.ff. de iniuſto ruptoq; teſta.vel reſcindere ꝑ cõtratabulas de iure pᷣtoꝛio.l.vt liberis.C.de colla.xiliꝰ qͥ̊ʒ ado/ ptatus habet q̃relã inofficioſi teſtamẽti.vtin.S adoptiui.inſti.de exhe.libe.vbi ðꝛ. Adoptiui li/ beri qᷓ;diu ſunt in ptãte patris adoptiui eiuſdẽ iur habent᷑ cuiꝰſunt iuſtꝭ nuptijs acqᷣſiti.Ex qͥ bus oibo patet ꝙ nobis q̃ͥ ſumꝰdei filij:iuxca ũ/ lud Ps. Ego dirxi dij eſt ⁊ filij excelſi oẽs:debe tur hereditas regni celeſtꝭ oĩ iure ſi boni ꝑmãſe rimus.Eſt aũt hereditas nihil alið qᷓ; ſucceſſio in vniuerſum ius qð ille cui ſuccedit᷑ habuit.:. nihil aliud.ff.ð vb.ſig.O igit᷑ felix hereditas.o ſublimis poſſeſſio.o digniſſima ſucceſſio Gau dete filij tatoꝝ heredes theſauroꝝ:ꝑ vtutẽ ſan⸗ cte ſpei illos cõſequẽtes.Etideo debemꝰſꝑ deo patri noſtro gr̃as referre cũ Petro apło.j.ſue ca nonice ca.dicentes. Bñdictus deus ⁊ pr domi ninoſtri ieſu xpᷣi qͥſᷣm magnã miſcðiam ſuã re⸗ enerauit nos in ſpem viuam:ꝑ reſurrectione; Jelſu chꝛiſti ex moꝛtuis ĩ hereditatẽ incoꝛrupti⸗/ ilem ⁊ incontaminatã et ĩmarceſſibilẽ cõſerua tam in celis.Et cũ Paulo ad Col.j.qͥ ait. Gꝛa⸗ tias agentes deo patri qͥ dignos nos fecit ĩ ꝑtẽ ſoꝛtis ſanctoꝝ in lumine qui eripuitnos de po 1* teſtate tenebꝛaꝝ et tranſtulit in regnum filij di⸗ lecionis ſue.Etad Ephᷣ.j.idem apłs inqͥr. Bñ dictus deus ⁊ pr̃ dni noſtri Jeſu chꝛiſti qͥ bene dixit nos in oĩ benedictione ſpũali in celeſtibo ĩ chꝛiſto:qͥ pdeſtinauit nos in adeptionẽ filioꝛũ et gloꝛificauit nos in dilecto filio ſuo:in q̊ etiaʒ ſoꝛte vocati ſumꝰ vt ſimus in laudẽ glłie eiꝰ qͥa ſperauimus in ipᷣo. Illam felicẽ heredicatem expectamus de ꝗᷓ Dauid p̃ſ.cxxvj.inqᷣt. Cũ de⸗ derit dilec ſuis ſomnũ:ecce hereditas dñi filij merces fructꝰ ventris. Pꝛedicta aũt ↄſiderans Bemardus inqͥt ſuꝑ Pater noſter.O ineffabi lis ⁊ incompꝛehẽſibilis bonitas.o mira ſuaui/ tas.o altitudo:latitudo:ſublimitas:et pfundũ charitatis diuine.viliſſimũ lutũ ſum et deteſta⸗ bilis ſanies:⁊ tñ rex regũ ⁊ dñe dñantiũ dicit ſe patrẽ meũ.Cum oꝛatis inquit dicite. Pater no ſter q es in celis ⁊c.Exqͥ ergo ipſa veritas bᷣ di⸗ cit:firmiter credo.De tanto ̊ patre eleuabit᷑ coꝛ meũ vtaqla:et iam heres celi inferioꝛa contẽnã Quid vlga mihi de terrenis diuitijs qᷓ; filio im peratoꝛis in fimo equoꝝ ſuoꝝ.Quia mihi de terrenis delectatiõibo qͥ eternaꝝ deliciaꝝ hercs ſum. Deteſtabilius eſt mihi in qᷓntũ cũq; allecti ua creatura affici:qᷓ; filio imꝑatoꝛis in fetidiſſi/ ma ſanie. Quid vltra mihi deterrenis honoꝛi⸗ bus q celeſtꝭ głie heres ſum.Turpius eſt mibi qniũcũq; marios appetere honoꝛes:qᷓ; filio im peratoꝛis officiũ latrine.Hec ille. Pars ſecunda de ſpei fructificatione. E Ulte ſunt que ex vᷣtute ſpei ꝓueniunt m vtilitates. Pꝛima ðꝛ oꝑationis. Fa at em hoĩem delecari in oꝑe bono:⁊ llllluũ cõtinue incitat ad bene oꝑpanduʒ. Uñ inqᷣt Oꝛigenes ſuꝑ Exoð.Spes futuroꝛũ laboꝛibo requiẽ parit.am ſi vna ſpe bonoꝛuʒ tꝑaliũ tot grauia ⁊ onera ardua moꝛtales tole/ rant infelices:quõ laboꝛare vſq; ad moꝛtẽ dif⸗ ficile videri põt hijs qͥ expeccant regnũ celoꝛum Quare dieb ac noctib varijs curj hoies mun di indefeſſe inſudant: niſi qꝛ ſperant aliqd adi⸗ piſci. Laboꝛant nãq; ſperãtes magnifice dñari Laboꝛãt milites ſperantes gloꝛiã acquirere tẽ/ poꝛalem. Laboꝛant mercatoꝛes ſperates diui⸗ tias adipiſci. Laboꝛãt artifices ⁊ agricole vicũ veſtitũq; ſperantes recipe.Sed multo foꝛtiꝰ la boꝛibo inſiſterent ſi finalit᷑ vitam eternam ſpera rent. Hec ille. Cuiꝰ ſimilẽ ſniam ponit Gꝛeg.in moꝛalł.et hr traſſumptiue in c.omnes.xlvij. diſ. Secuũda ſpei vtilitas ðꝛ introductionis. Per ipſam em aia introduor᷑ qͥqãmodo antetpᷣs in poſſeſſionẽ regni celeſtis. Uñ glo.ſuꝑ illud ad Hebꝛe.vj. Spe incedentẽ vſq; ad interioꝛa: ſic dicit. Per ſpem intrat᷑ ad videndũ qð creditur. Nam ſpei fit ꝓmiſſio illa Eſa.lviij. Suſtollã te ſuꝑ altitudinẽterre:⁊ ababo te hereditate iacob patris tuiid eſt celeſti conſolatioe, Ilam Iſaac Bermo pater Jacob interpᷣtatur gaudium. O Erca vtilitas ðꝛ cõtritionis cuius ipſa t eſt fundamentũ. Nã ſicut frumentũ bñ coöterit in moledino int᷑ duas molas:ſic coꝛ hoĩs inter molã ſpei ⁊ timoꝛis.Eſt em̃ ſpes inferioꝛ mola q̃ coꝛ eleuat⁊ ſuſtinet. Timoꝛ au tẽ eſt mola ſuꝑioꝛ q̃ totũ cõterit coꝛ:vt ſpũm cõ/⸗ tritũ ⁊ hũiliatũ deus nõ deſpiciat.pᷣſ.l. Hijs du abus molis cõterebat᷑ Dauid dicens in pᷣſ.Ab altitudie diei timebo:ego vo in te ſperabo.De ipſis etiã ðꝛ Deute.xxiiij. Non accipies loco pi⸗ gnoꝛis ĩferioꝛẽ ⁊ ſuꝑioꝛẽ molã.i.nõ ſubtrabas timoꝛẽ relicta ſpe. nececõtra. Quarta vtilitas ð8ꝛ foꝛtificatiõis. Nam ꝓpter foꝛtuitos caſus et diuerſas affliciones mundi:carnis:⁊ diaboli ſepe tribulamur.ſed ſpes nos cõfoꝛtat ⁊ tolera re facit cum recoꝛdamur de alia vita oibo io cũ⸗ ditatibo plena:ad quã tolerãdo tꝑales aduerſi/ cates ꝑuenire ſperamus. Et ideo Eneas in flu/ ctiba manis anxiatꝰ cõfoꝛtabat ſocios ſuos ſpe future cõſolatõis:licet eſſet tpalis.vt gfert Uir gilius in.j.Eneydos di.Per varios caſus: per tot diſcrimia reꝝ Tendimꝰi latiũ:ſedes vbi fa⸗ ta quietas Oſtendunctillic fas regna reſurgere troie.Durate ⁊ voſmet rebus ſeruate ſecundis. Sed Thobias tribulatꝰ cõfoꝛtabat ſe ⁊ fami⸗ liã ſuã ſpe eterne felicitatis:dicens ſui libꝛi caij Vitã illã expeccamꝰ quã dñs deꝰ daturꝰ eſt his qᷣ fidẽ ſuã nunq; mutãt abeo. E Uiinta vtilitas ö: exauditionis.Deꝰ em̃ qꝗq eraudit oꝛationes in ſe ſperantiuʒ:iuxta lllud Trenoꝝ.iij. Bonꝰ eſt dñs ſperati/ bus in eũ.Ideo Ouidiꝰ (lcetinfidelis)dicebat in li.de põto.Quãuis ſit meri ſꝑ indebita no/⸗ ſtris. Magna tñ ſpes eſt i bonitate dei. Heſter q́ʒ.iiij.dicit᷑. Exaudi dñe voces eoꝝ qͥ nullã ſpezʒ hñtcniſi in te. Sexta vtilitas ðꝛ liberatõis. De us em liberat in ſe ſperãtes ab inimicis eoꝝ:iu⸗ xta illud pᷣſ.xxj. In te ſperauerũt ⁊ liberaſti eos. ad te clamauerũt ⁊ nõ ſunt confuſi.Et ideo Da uid q erat firmꝰin ſpe dicebat pᷣſ.xxvij.de ſeipſo In ipſo ſperauit coꝛ meũ ⁊ adiutꝰ ſum.Et iteꝝ dicebat deo pᷣſ. xxx. In te dñe ſperaui:nõ cõfun⸗ dar in eternũ.Et dñs de ſperãate in ſe inqͥt pᷣſ.xc. Am̃ in me ſperauit liberabo eum:ꝓtegam euʒ qm̃ cognouit nomẽ meuʒ. Septima vtilitas ðꝛ lucrifactionis.Sicut em̃ fiſc' lucrat᷑ de alio rũ amiſſione ⁊ dãno:vtputa de homicidio:fur tis ⁊ hmõi.vt hr.C.de iure fiſci.⁊.ff.eo.ꝑ totum ta bonus hõ ꝑ virtutẽ ſpei de oiĩb malis ſibi llatis lucat᷑. qꝛ ð ꝑſecutione aciniuſticijs ſibi factis: alijſq; dãnis:expectat magnã ſibi głiaʒ dari. et ideo gaudet ⁊ lucrat᷑: dicente Gꝛegoꝛio in moꝛal.li.x. Bonoꝝ mens quo durioꝛa pꝛo veritate tolerat:eo felicitaꝭ pᷣmia certius ſperat. Ideo dicebat Paulus.j.ad Coꝝ.ij.Nos pati⸗ mur vt ſpes noſtra ſitfirma. Etad Roma.xij. nos hoꝛtat᷑ di. Spe gaudentes:in tribulatio⸗ nibus patientes. CLtaua vtilitas ðꝛ letificatiõis. Spes ei o eſt conſolatio chꝛiſtiani dũ hic viuit. qꝛ ſicut ille qͥ non poſſidetin re niſi vnã do munculã ꝑuũ:ſperãs habere maioꝛẽ ⁊ pulcrio remag gauget deilla in ſpe q;; deiſta ĩ re. Sic us qͥcqͥd in hoc ſeculo poſſidet:paꝝ eſti virtuo in h mat reſpectu eoꝝ q̃ ſperat:de qͥb cõtinuã cõſo⸗ lationẽ habet.Et ad hoc applican põt ũlð Oui⸗ dij in.x.methamoꝛ.di. Spes eſt q̃ capiat:ſpes eſt q̃ paſcit amantẽ. Ideo dicebat Paulus ad Rom.v.Gloꝛiamur in ſpe gloꝛie filioꝝ dei.Dde hac quoq; cõſolatione ſancte ſpei did põtillud Pꝛouerxuij. In gaudio eius ñ miſcebit᷑ extra/ neus. tutam ac firmm. timent ſed deſiderãt moꝛi:firmiter credentes ꝙ; ad ſuꝑnã felicitatẽ puenient.Sicut Paulus qͥ dicebat ad Phitł.j. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cũ chꝛi ſto. Eapꝛopter aia nr̃a põt comꝑari matri bñti tres puellas qᷓs ad maritũ mittit veſtitas de ſe⸗ rico:vt ab ipſo ĩduant᷑ auro. Aia em̃ nrf̃a habet tres potentias q̃s neceſſe eſt in b mundo veſti⸗ ri tribi veſtib theologiqꝗ.ſ.fide:ſpe:ac charita⸗ te:vt in ꝑadiſo induant᷑ a ſuo celeſti ſponſo tri bus dotib⸗ gkicicanalto. Intelligẽtiã ꝗ̊ debemꝰ re firma fide:vt in ꝑadiſo induat᷑ cla/ ra dei viſione.voluntatẽ vᷣo charitate:vt in vita eterna induat᷑ ꝑfecta dei fruitione. Memoꝛiaʒ aũt ſpe:vt in celo induat᷑ irrefragabili ſue felic/ tatis certitudine ⁊ tentione. Oni mñ viri etiaʒ in hoc ſeculo habentꝑ b ᷣtutẽ ſpei quandã de ſua butudine cer⸗ hicinduere iIittudinẽ:⁊ ideo leti moꝛiũtur. Sicut ſle potianꝰ de qͥ ad Heliodoꝝ ſcribit Hierony.d. ꝙ cũ eſtuaret febꝛibo ⁊ moꝛti vicnus eſſi letus erat:⁊ vniuerſis circa ipᷣm ploꝛantibo ſolus ipᷣe ridebat.videbat em̃ qð alij nõ videbãt.⁊ q̃ſi in occurſum adueniẽtiũ ſe erigebat:ita vt nõ vide ret᷑ moꝛi ſed migrare:⁊ mutare amicos ñ relin/ Ona vtilitas ðᷣꝛ ſuſtentationis. Spes n cm eſt q̃ſi baculus ſuſtẽtãs nos ambu⸗/ lantes in iſta gegrinatione⁊ ad patriaz tendentes:q̊ ſuſtẽtati ad illa tandẽ ꝑueniemꝰ v- q; in finẽ in bonis oꝑibo ꝑſeuerantes. Ideo öꝛ Eſa.xl.Qui ſperãt in dño mutabũt foꝛtitudinẽ: aſſumẽt pẽnas vt aqͥle volabũt ⁊ non deficient. Paulus q̊ͥʒ ad Heb.vj. inqͥt. Foꝛtiſſimũ ſolacd um habemꝰnos qͥ confugimus ad tenenda p/ poſitam ſpem:quã ſicut anchoꝛã anie habemꝰ Exima vtilitas ðꝛ głificatiõis. Securꝰ d em eſt hõ ꝑ vᷣtutẽ ſpei ꝙ ad głiam ꝑue⸗/ milet ſempiternam: iuxta illud Sap̃.iij. Spes illoꝝ ĩmoꝛtalitate plena eſt.Et· Pꝛouer. xxix.Qui ſperat in deo ſubleuabit᷑.ſ.ad vitã eter nã.Deꝰ em̃ ſaluatillos qͥ ſpem verã in eo habẽt De q̊ inqͥt dauid in pᷣſ.xvj.Qui ſaluos facit ſo- rantes in ſe. Illi ̊ qui veracit᷑ in dño ſperãt nõ Uuredall aniniaut anie nf (us V 7 guocinn lene b⸗/ celipo⸗ 7 alimi lvpus aſftll iuinin ſumiin bantmlue ſentes decl Crnlict valedin Carfinien Ficttyenit tardi Node baion bitaran coꝛdiae locamun amnnt⸗ mutu imnnũn oluomte iftuipb iſctog mo orhige cunile⸗ acſ⸗ Vonftum Mluns Aeadrn untdefer cuuldohe nodvol Whaclale dehacgiaq Neckoaudtt ſhmoral linns we Cepeam WeGrmn aamͤc nased , iitoaſe rn otlche egent miſeni nopi nereren⸗ mo cae ſſerenn. luanter, 9 Sne Mnunns ar onndütfancr NGndssn tanchgineltn „ egimis Sn . 4 4 2 . ſpag Aan run ui⸗ ben veräine Ouiſalnosien at in duo ein alou: uc NeNN fümmin A icrertmna quere.hecille. Moꝛiunt᷑ ergo boni cũ magna animi exultatiõe.mali vo cum maria anxietate anie ⁊ coꝛꝑis.UVñ legit᷑ in vitaſpatꝝ ꝙ qͥdã ſan ctus vir ⁊ bonus heremita deſiderabat videre quõ aia pcõꝛis ⁊ iuſti exeat de coꝛꝑe.quem vo lens deus ↄſolari:miſit vnũ lupũ qͥ intrans eiꝰ cellã appᷣhendit eiꝰ veſtes dentibo et extraxit euʒ de cella:oſtẽdens ꝑ ᷣ ꝙ debebat eũ ſeqͥ. Cũ gil le lupus ꝑdurxiſſet eũ vſq; ad auitatẽ ꝓpinqoꝛẽ xeceſſit.ille vo intrauit q̊ddã monaſteriuʒ extra ciuitatẽ:in qͥ inuenit q̃ndã ſolitariũ valde famo ſum infirmũ ad moꝛtẽ:ꝓ cuiꝰ funeralibo para⸗ bant᷑ młti cerei:erãtq; aues illiꝰvrbis valde do lentes de eiꝰ moꝛte:q̃ſi peripᷣm deꝰ oẽs nutriret Et videbat᷑ eis ꝙ ꝓpter illiꝰ moꝛtẽ oẽs deberent valde dõnificari. Iſte ̊ bonus heremita expe/ ccat finẽ eius vite.Cũ igit᷑ ſpᷣs eiꝰ moꝛi veniſſet vidit venire maximã demonũ młtitudinẽ mul tũ terribilẽ cũ vncinis igneis.Audiuitq; vocem de celo dicentẽ demoni qͥ habebat vncinũ terni/ bilioꝛẽ.Sicut iſta aia nunq; ꝑmiſit me ĩ ea ba/⸗ bitare etiã ꝑ hoꝛõ:ita tu illã de coꝛpꝑe ſine miſeri coꝛdia extrahas. Poſt quã vocẽ ſtatiz demõ di lacerauit illiꝰcoꝛ cũ vncino:⁊ cũ maxis toꝛmẽtꝭ extraxit aiam. Qua re terribili viſa:ille heremita intrauit ciuitatẽ ⁊ in platea iuenit qᷓndã paugeʒ ꝑegrinũ infirmũ:quem nullus hoſpitio reciꝑe voluerat:⁊ pietate motꝰſtetit cũ illo per vnũ diẽ cõfoꝛtãdo illũ ⁊ illi ſeruiẽs.Cũ ̊ᷓ ille ꝑegrinꝰ ve niſſet ad moꝛtẽ:vidit ipᷣe heremita ſem̃ micbae lem archãgelũ ⁊ ſaem̃ gabꝛielẽ ꝓ ania illiꝰ veni⸗ re:ac vnũ illoꝝ ad caput infirmi:alteruʒ vᷣo ad pedes eiꝰſe ponere.videbaturq; illi heremite ꝙ; rogarẽt aiam illiꝰ ꝑegrini vt ſecure de coꝛꝑe exi ret.ſed illa nõ videbat᷑ velle exire. Lũc dixit an⸗ gelus Babꝛiel ſaõ Michaeli. Apphẽde hanc aiam ⁊ deferamꝰ eã in celũ.Cui rñdit ſcũs mi⸗ chael. Deꝰ pᷣcepit vt ſine doloꝛe extrahamꝰ eã:et iõ nõ dʒ vio lẽter extrahi. Poſtmodũ archãgel⸗ Michael alta voce dixit.O dñe de qd vis fiat de hac aia q̃ nõ vult de coꝛꝑe exire. Et vna vox de celo audita eſt dicẽs Ego mitto Dauid cum pſalterio ⁊ alijs cãtoꝛibo vtilla aia audiẽs dul/ ciſſimas melodias plenas dulcedine exeat de coꝛꝑe:attracta cantꝰ ac ſoni ſuauiſſimi iocundi/⸗ tate. Statimq; veniẽs dauid cũ cantoꝛibo mul tis cantãſq; circa illũ ꝑegrinũ dulciſſimos hy/⸗ mnos:aia illa cũ indicbili iocũditate de coꝛpe exijt.et a ſccõ Michaele ac alijs ſccis cũ mirabi⸗ libo cantiꝗ in celũ eſt delata.Gaudete igit᷑ o de⸗ uoti chꝛiſtiani ⁊ firmit᷑ ſperate ꝙ et vos ſi bene egerid ad infinita poloꝝ gaudia poſt huiꝰ vite miſeriã aſcende.O ſi qͥs videre poſſet aias bo noꝝ rp̃ᷣicolaꝝꝑ de hac vita migrãtes: pfecto cer⸗ neret eas ita letant᷑ exire ſicut qui de tenebꝛoſiſſi mo carcere in qͥ muli annis ligatꝰ⁊ iduſus fu⸗ iſſet exiret. Ita gaudent᷑ videret illas ꝓficiſci ſicẽ letanter ſolẽt hij qͥ diu in mar naufragio ꝑicli⸗ tarũt ad poꝛtũ aſpplicare. Audit em̃ in moꝛte aia iuſti vocẽ ſui ſponſi celeſt illã inuitãt et dicent ulud Cant᷑.ij. Ja hyems trãſijt:imber abijt⁊ re ceſſit:ſurge amica mea:columba mea:foꝛmoſa mea ⁊ veni.Uidet q̊ʒ talis aia dũm Jeſum ſole millies ſplẽdidioꝛẽ c celeſtin agminũ multitu dine ad ſe venientẽ. Ideò qdã bonꝰ religioſus i trſitu ſuo exultãs iocũdabat᷑ ſicq; dicebat Jam appꝛopinquat auroꝛa. MMUW Uideo lueferum qui flmigar Cum ſuis radijs quos emititt Et grandem illum planetam qui luce Lumen alioꝛum in ſe reſtringit Quare oꝛiens meus iam candidatir Claritas ſua depingit r Confines vite me Tenebꝛas plane plane ſoluendo pelli Jaeaunenbiaboent deſiderium ſam contemplaboꝛ illum nobilem ſponſum Agnum immaculatum magnum deum Seatundunuram coꝛpus tenebꝛoſum Quod ſue matri antique dabitur Et veſtiam me pallio gloꝛioſo Exgo benedico diei in quo fui naus Ego bñdico ſacerdoti ⁊ ſacro foni Diel et hoꝛe qua fui baptiſatus Criſmati quo frons mea inſignita Edgo quoq; oleo ſancto benedico Quo cum membꝛa mea vnca Ego benedico tempoꝛi quo fleui Paſſionem chꝛiſti ⁊ mea peccata Alteri tempoꝛi ſepe ettotaliter Ego benedico:quod mihi conſulerit Ingredi hanc ſancam religionen Quog de eterno igne me redemit Ego benedico ſancuis lectionibus Miſſis ſanctis ⁊ officio diuno Bonis cogitationibo in oꝛatione factis Uigilijs veſpertinis ⁊ matutinis Contemptui patientie ⁊ humilitati Felici hoꝛa fadam meum iter Benedicua ſit ſtrica pʒauꝑtas Quam ſeruaui ⁊ ſeruo omni hoꝛa Sancta obedientia ⁊ caſtitas Benedicum ſit ſilentium ⁊ magnus ferudꝛ Tanti ieiunij:diſapline tante Charitas et alij mei ſudoꝛes Mee deuotiones ſecrete ⁊ ſancte Cum tanta genuflexione et tanta coꝛona Ego benedico omnibus Ecce autumnus ⁊ tempus meſſis Statim recolligam centuplicatum Fructum de bonis meis operationibns Statim ſtatim mihi remuneratio fiet Copioſiſſime de omni meo laboꝛe Et cum chꝛiſto ero gloꝛificatus Rumpe illum filum o moꝛs chare amice Que debilem viram meam adhuc retine 1 2 Diſſolue dimitte ⁊ rumpe laqueum CLCito deſiderata iam ven Ouia ſine medio tuo non poſſum habere Illam palmam bhuius infiniti bonn Et vos patres qui ſtatis me videre Pꝛopter me oꝛo ne triſtari veliiis LCum mecum gaudere debeatis Oꝛo iam ne diutius retardetis Meum felix atq; optatum ter Aliam refectionem amplius non mihi date n me ſentio ignem illum diuunũ ideo ꝙ ero gloꝛificatus Saintillulari de incenſo criſtallino Ego contemploꝛ coꝛda beatoꝛum Et video hieruſalem aperire poꝛtam Et angelos cum omni ſono hilares Ecce Mariam:ecce meam amaſiam Ecce roſam:ecce candidum lilium Angelus bonus ire me confoꝛtat Ecce dulcem ſuum ⁊ benedicum filium Ecce Jeſum:ecce meum deſiderium ⸗ Qui dulci mente facit me celeſtem Dulces patres mei vos bene valete. Quibo exple feliciter migrauit ad dñm.Et iðo dico cuilibet veſtrũ illud Ps.xxxvj. Spera in dñno ⁊ fac bonitatem ⁊ inhabita terrã:et paſcer in delicijs eius. ð? Pars tercia huius ſermonis de oppoſitione ſpei ſò deſperatone. FP Anctiſſime ſpei direce opponit᷑ deſpe 8 ratio ꝓpꝛie dicta ᷣm ſniam theologo / ruũ in.ij.diſt. xliij. et Alexan. de ales ĩi.ij prte ſũ me in tractatu de pctõ deſpera⸗ tionis.Et idẽ tenet Areſt.in.iiij.Ethᷣ.De q̃ deſpe ratione tres bꝛeues cõſiderationes faciemꝰ.qꝝ Pꝛima dicet᷑ demõſtratio.ſ.eius grauitatis et malignita. Pꝛo cuiꝰ expeditiõe ſcendũ eſt ꝙ; vt inqͥ t mgr in.ij.diſ.xliij.Oeſperatio eſt qᷓ quis betd diffigi de dei bonitate criſtimad ſn⸗ ma i iciã diuine bonitad magnitudineʒ excedere. Et idẽ ait Alex.de ales vbis.⁊ Tho.ij.ij.q.xx.Etta lis deſperatio ðꝛ pctm̃ in ſpũmſctm.vt ðt mꝗr ĩ pᷣdicca diſt.ſcði.et btũs Bonauẽ.ibideʒ;. Uñ ait glo. ſuꝑ Leui.x.ca. Pctm̃ in ſpũmſem̃ eſt ĩ ſce/ ſua deſꝑare.Eapꝛopter hoceſt guiſſimũ ⁊ val/ de ꝑiculoſum pctm̃:ita ꝙ rõne difficił curatõis ðꝛ icurabile. Ideo ðꝛ deſꝑato Hiere.xxx. Inſa/⸗ nabił fractura tua:peſſima plaga tua.Et.ij. Re gu.ij. dixit Abner pꝛinceps militie ꝓpli iſrael ad Joab pᷣncipẽ ꝓplłi iuda. An neſcis ꝙ ꝑickoſa ſit deſpatio.et Pꝛouer.xviij.ſcptũ eſt. Impiꝰ cum in ꝓfundũ cogitationũ ſuaꝝ venerit veniõ con temnit:⁊ ſequi᷑ eũ ignominia ⁊ obpꝛobꝛiuʒ. et Hier. xviij.dicebãt deſperati.Deſpauimꝰ:poſt co gitationes noſtras ibimꝰ:⁊pꝛauitatẽ coꝛdis 7 noſtrifaciemꝰ. Et Iſið.in li.ij.de ſũmo bo.inqᷣt Perpetrare flagitiũ moꝛs anie eſt.ſed deſpꝑare ð lerib vſq; in fineʒ vite ſue ꝑſeuerare:⁊ de ſalute eſt deſcengere in infernu Et Leo papa de peni. di.iij. in c. ſceleratioꝛ.ait. Sceleratioꝛ oib o iu/⸗ da ⁊ infelicioꝛ extitiſti: quẽ pnia non reuocauit dad dñm ſed deſpꝑatio traxit ad laqueũ. O male/ dicta deſꝑatio:ſicut ſpes eſt ca innũerabiliũ bo/ noꝝ:ſictu es c oim maloꝝ.UVñ ſuꝑ illa verba Pꝛouer. xiiij. Si deſperauen de venia i die an/ guſtie ĩminuet᷑ foꝛtitudo tua:dic̃ glo.Sic ſpes eſt illa qᷓ oia mala iminentia ↄſtanter ⁊ libenter ſuſtinent᷑:ita nullũ pcm tãtũ minuit foꝛtitudi/ nẽ meni q; deſperatio. Uñ nihil eſt exec abiliꝰ deſpatione:qua qͥ habueritin laboꝛibo huiꝰ vi/ te ſuccũbit.Et qð peiꝰeſt:in fidei certamie ↄſta/⸗ tiam ꝑdit. Hecibi. Sed de hoc ꝑicło deſpatio nis ac de eiꝰ grauitate bꝛeuiꝰ ꝑtrãſeo.qꝛ aliq̃ di / xi ſupꝛa in pᷣma ꝑte huius oꝑis ſermòe.vij. ꝑte vltima. + Eicũda cõſideratio ðꝛ cauſatiois.ſ.vnde s ipſa deſꝑatio cauſet᷑. Et rñdet Tho.ij.ij ꝗX.xx.ar.iiij.ꝙ oꝛit᷑ ex trib.ſ.luxuria:triſti cia:⁊ accidia. Pꝛimo ex luxuria.qꝛ homi dedi⸗ to carnalitatibo apparẽt bona ſpũalia valde ar/ dua ⁊ q̃ſi ipoſſibilia adipiſci:et ex ᷣ in deſꝑatio nem venit. Ideo ſuꝑ illa vba apłi ad Eph. iiij. Deſꝑantes ſemetipſos tradiderũt ipudicide:in qͥt glo. UVt nihil qͥd ĩmundũ ſit pᷣtermiſerint: qᷣa nunq; luxuriãdo ſatiant᷑ qͥꝝ voluptates termi⸗ no carẽt. Scðo oꝛit᷑ deſꝑatio extriſticia.Sicut em̃ hoĩes in gaudio eriſtẽtes efficiunt᷑ maioꝛis ſpei:ita in triſticia exiſtẽtes in deſpationẽ labũ/ tur.vt inqͥt Areſt.ij. Rheto. IJdeo Apłus.ij.ad Coꝝ.ij.alt.Cõſolamiĩ ne foꝛte abũdãtioꝛi triſti⸗/ cia abſoꝛbeat᷑ qͥ huiuſmodi ẽ. Ubi glo.Ambꝛo ſij inqͥt. Ne nimia triſticia.ſ.deſperatiõis faciat eum cõuerti ad cmittẽda pcc. W Ercio cauſat᷑ ex accidia.Cuʒ em̃ accidia t ſit tediũ interni boni:vt Aug.diffinit ſu/ per PsS. De qᷓ etiã Gꝛeg.in q dam omeł. ait. Accidia eſt de vᷣtutũ laudabili exercicio vtri/ uſq; hoĩs lãguida deiectio.Et Berñ. in qdam epła dicit. Accidia eſt qdam animi lãguoꝛ qͥ le/ gere nõ libet:oꝛare nõ delectat:meditatiões ſol / licite nõ ſentiunt᷑. Ideo ralis accidioſus facilit᷑ prũpit in deſꝑationẽ.qꝛ oĩia bona ſpũalia ei ve⸗ niũtin abominationẽ ⁊ faſtidiũ. Eapꝛopter de accidioſo dici pᷣt illud pᷣſ.cvj.Oẽm eſcã abomi⸗ nata eſt aĩa eoꝝ:tranſierũt vſq; ad poꝛtas moꝛ tis.ſ.ꝑ deſpꝑationem. n Ercia ⁊ vltima ↄſideratio ðꝛ remediatio t nis. Quia em̃ vt inqͥt Augꝰ in c.coꝛripi ant᷑.xxij.q.iij. Nõ eſt de aliq̃ deſperãduʒ donec eſt in hoc coꝛꝑe ↄſtitutꝰ.vt etiã hr in c.an gnat ronem di. Quia nonnunq; qð diffidentia etatis differt᷑ cõſilio maturioꝛe ꝑficit᷑. Quia etiã inqͥt Augꝰ.in li.de vera innocẽtia.ſNõ eſt deſpe randũ de malis:ſed ꝓ ipſis vt boni fiant ſtudi⸗ oſius ſupplicandũ.qꝛ numer⸗ ſccõꝝ ſꝑ auc ẽ. oaug amnſitu ret Wa Att Mea alcamen ne nopdi nöͤlgn⸗ loine ſino tos fee Vlan fegati bis de dermng moden 4 . . “ mmnt ſone ve „ nee l mob⸗ . aane Soslamöeri “ e Jeo Zotusid ni Dbigo e 6i i Andioſus ſncl vona pülue, Eadeee duü. e . , Gagen B'NCN go difie tboni fi/ ſooseN Folium de nũero impioꝝ.et in eodẽ libꝛo etiam ðᷣt.Pꝛi ma ſalus eſt declinare pctm̃.Secũda nõ deſpe rare de venia. Naã ipſe ſe in eternũ ꝑimit qͥ apud miſericoꝛdẽ iudicẽ ad penitentie lamenta nõ re/ currit. Ideo pctõꝛibovolo tradere tria contra de ſperationẽ remedia. Pꝛimũ eſt redẽptõis nr̃e meditatio.Ut em̃ ait Alex.ð ales in.ij.ꝑte ſũme in trac.de pctõ deſperatiõis.ar.vl.remediũ pᷣn⸗ cipale cõtra deſperationẽ eſt cõfidentia de chꝛi/ ſto paſſo ꝓ hũano genere qð erat in pctõ. Vnð ſuꝑ illud ad Rom̃.v. Pꝛo ipijs moꝛtuꝰeſt:in⸗ quit glo.ſle deſperes de eius potẽtia cuiꝰ axpa „ . ret talis in moꝛte beniuolentia:a qͥ tales arras accepimus qͥ donauit impijs moꝛtẽ ſuã: qͥ ſer⸗ uat iuſt vitã ſuã.Et ideo Augꝰ.in li.de cõtẽpla tione Jeſu xpᷣi.c.xxx.dicit. Quãato potentioꝛ ẽ de us ad ſaluandũ:tãto ſecurioꝛ ego ſum. Pecca/⸗ ui grãdepm̃:multoꝝ ſum mihi cõſcꝰ delicto/ rũ:nec ſic tũ deſpero:qm̃ vbi abundauerũt de⸗ lica:ibi abũdabit ⁊ gra.Qui deſperat de venia pctõꝝ:negat deũ eſſe miſericoꝛdẽ. Magnã g̊ in iuriã deo facit qͥ de eiꝰ miſcðia diffidit:q̃ntũ ĩ ſe eſt negat eũ habere charitatẽ:veritatẽ:et ptätem: in qͥb conſiſtittota ſpes mea.ſ.in charitate ado ptionis:in veritate ꝓmiſſiõis:⁊ in ptãte redem⸗ ptionis.Et in eodẽ libꝛo ⁊ c.etiã inqᷣt. Nullũ taʒ potẽs tãq; efficax eſt medicamentũ g̊ impetũ de ſperatiõis qᷓ; moꝛs dei redẽptoꝛis.Extendit em̃ bꝛachia ſua in cruce paratꝰin amplexꝰoĩm pec/ catoꝝ. Berñ.q̃̊ in qdam ſermone ie Peckaut pcem̃ grande:cõſcientia mea turbat᷑ ſed non ꝑ⸗ turbabit᷑.ſ.vſq; ad deſperationẽ.qꝛ vulneꝝ do mini recoꝛdaboꝛ. O Eecundũ cõtra deſperationẽ remediũ eſt 8S ſcpturaꝝ admonitio. Nã admonemur in ſacra ſceptura ne deſpare öbeamꝰ. vñ Ecci.xxij.ðꝛ.Ad amicũ etiã ſi ꝓduxeris gladiuz ne deſperes reuerti.qꝛ eſt regreſſus ad amicum ſq; chꝛiſtũ abſq; cõuicio ⁊ impꝛoꝑio.Oẽs etiaʒ ſancti ad ſpandum de venia nos hoꝛtant᷑.intra q̃s Augꝰ.in ſermone.j.de pnĩa ait. Iniqͥtatẽ tu⸗ am ſitu agnoſò:deꝰ recognoſcit.nemo gꝗ̊ᷓ deſpe ret. Male aũt deſꝑat qͥ credit ꝙ etiam ſi pniam agat ꝓ pciis ſuis:diuina miſcðia nõ indulgeat ale etiã ſperat qͥ ſe poſt młta tpa ad pnie me dicamẽta reieruat.Et idẽ in li.ł.omeliaꝝ.omeł. xrj.ðt. Pcm̃ cum deſꝑatiõe certa moꝛs eſt. le/⸗ mo g̊ dicat. Ego damnatꝰſũ.Talibo malis deꝰ nõ ignoſcit.Cur nõ addo pccã pcis.fruar ſecu lo in voluptate laſciua:in cupiditate nephanda iã ꝑdita ſpe reꝑatiõis.Uel:hic habeã qð video ſi nõ poſſum hr̃e qð cedo.Deꝰ em̃ nr̃ ſicut cau tos fecit eos qͥ nõ ceciderũt:ſic deſꝑatos eſſe nõ vlcra illos qͥ ceceiderũt Hecille.Et Chꝛyß.in li. ð reꝑatiõe lapſi inqͥt. Illiꝰet᷑ne ciuitat ianuas no bis deſꝑatio claudit:ſpes aꝑit:fiducia latuzʒ p/ bet ingreſſum.et Iſið.in.ij.de ſũmo bo.ait.Ne⸗ mo deſperare debet de venia:etiã ſi crca finẽ vi L.XIDH te ad pniam cõuertat᷑vnumquẽq; em̃ deus de ſuo fine:nõ de vua pᷣterita iudicat. Etibideʒ ad, dit. In vita hoĩs finis qrendus eſt:qm deꝰ? nõ 7 reſpicit q̃es antea vixerimꝰ:ſed q̃les circa fineʒ vite erimꝰ. Augꝰ.etiã in c. agnouimꝰ.xxvj.q.vſ. rephendit deſperates di. Hoꝛremus tãte impi/ etatis aliquẽ re iri vt de dei pietate deſperet qſi nõ poſſit ad ſe quis tꝑe cõcurrenti ſucurrerez piclitantẽ ſub onere p cõꝝ hominem redimere. QAuid hoc aliud eſt ler⸗ uitet ad pniam ⁊ ꝓmittat cõuerſo pcõꝛi veniã qᷓcunq; hoꝛa ĩ hoc aliud eſt q́; moꝛienn moꝛtẽ addere eiuſq; aiam ſua crudelitate ne abſoluta eſſe poſ ſit occidere:cũ dñs ad ſubueniẽdũ gꝑatiſſimꝰ in / igemuerit.nec velit moꝛtẽ pctõꝛis ſed mag vt couertat᷑ ⁊ viuat. Et idẽ hr. xxvj.q.) de hijs.⁊ c.alligãt.⁊ in muid alijs locis q cau ſa bꝛeuitat omitto. Erciũ cõtra deſpꝑationẽ remediũ eſt exi⸗ t ploꝝ cõſideratio. Habet᷑ em exẽpluʒ.jij. KKeg. rj. de Dauid. Uñ ibidẽ inqᷣt gio. 95 ſtatu ſup. Dauid cadente nemo ſuperbiat: de la nemo deſpet. ira⸗ . pſu etiã reſurgẽte Dauid – biliter ſebtura ⁊ ſuꝑbos pᷣmit:⁊ humiles leuat. Hec ibi.Exemplũ q̊ʒ habemꝰ de Raab mereri ce et de latrone. De qbo Chꝛy.vbi S. ait.· Raab meretrix erat:ſed ſaluata ẽ. Latro homicida fu/ it: ſed ꝑadiſi ciuis facus eſt. DHec ᷓ conſidera x nunq; deſperes. Hecille. Ad p̃dica etiã addu⸗ ci põt illud qð legit᷑ in croniq minoꝝ fratꝝ:vbi hr ꝙ cũ btũs Franciſc ꝑ reuelationẽ intellexiſ ſet fratrẽ Heliam eſſe damnandũ:tantũ erinde ipᷣm abhoꝛrebat ꝙ eũ euitabat ⁊ cũ illo nõ loqᷓ/ bat.qð aduertẽs frat᷑ Helias hũili ĩpoꝛtunita⸗ tea ſcõ cãm qſiuit.⁊ ille oẽm reuelationẽ exrpo⸗ ſuit.Quo audito frat᷑ Helias tritꝰlachꝛymiſqʒ ouẽ ꝑditã derelinqᷓs:ſed moꝛe pij paſtoꝛis eaʒ collige:qꝛ nouit deꝰ mutare ſniam:ſi pœõꝛ no/ uerit mutare delictũ.Et ego tantã fidẽ habeo in te ꝙ ſi in inferno eſſem ⁊ ꝓ me oꝛares:aliqð re⸗ frigeriũ ſentirẽ.vnð obſecro roga ꝓ me.Mot⸗ꝰ igit pietate bũs Fran.ꝓ reuocàda ſnia damna tionis eius feruẽter oꝛauit:⁊ a deo ipetrauit ꝓ damnat?nõ eſſet. ſed tñ voluit deus ꝙ in puni/ tionẽ ſuoꝝ delicoꝝ extra oꝛdinẽ moꝛeret᷑. et ſic factũ eſt. Nã coꝛtone moꝛtuꝰeſt cũ eſſet extra oꝛ — dinẽ.ſed tñ in ipᷣa moꝛte penituit.⁊ ſic dãnatꝰ ñ fuit. Refert 8; Jacobo de vitriaco ꝙ qͥdam pᷣn⸗ ceps latronũ ptus q̃ſiuit ab eo qͥd vellet.Et ille dixit Equum veſtrum ⁊ veſtes. Rñdit ahbas. Bona dei ſũt cõmunia. Jazʒ annis plunb hijs reb vſus ſũ: deſpat? de ſua ſalute in q̃dã ↄtra⸗ ta moꝛabat᷑:atq; totã illam regionẽ depᷣdabat᷑.· nunc hos ſpoliãs:nũc illos iugulãs.Að audi ens qdam ſeũs abbas prexitad eum:quẽ ipſe latro ſtatiʒ cepit cũ ſocijs ſuis. Abbas vo ſic c iuſtum eſt vt⁊ vos eis nũc vtamini. Tũc dixit ipſe pꝛinceps latronũ Hec oĩa hodie vendemꝰ* ii 3 Bermo etneceſſaria nobis ememus ad vicnʒ. Cui ab bas dixit. Quare tantũ laboꝛas fili ⁊ te ꝑiculis erponis tã magnis ꝓ victu tuo. Ueni mecũ ad monaſteriũ ⁊ ego tibi de vicu ꝓuidebo. Cuiil le. Ego nõ poſſem comedere fabas vfras et ole/ ra:nec bibere ceruiſiã veſtraʒ. Abbas vo rñdit. Ego dabo tibi piſces bonos ⁊ carnes et vinuʒ bonũ. Uix tande tot bonis ꝓmiſſis acqeuit ire ad mõaſteriũ ad ꝓbãdũ q;d ei abbas faceret. At ille fecit ſibi ꝑari vnã pulcrã camerã et bonũ le/ ciũ:⁊ aſſignauit ſibi vnũ bonũ monachũ qui ei ſeruiret ⁊ oia q̃ vellet ſibi ꝑaret.Oi aũt die poſt / qᷓ; latro comederat:ille monachꝰ coꝛã eo come⸗ debat panẽ mmodo ⁊ aquã bibebat.quod cũ piurib diebo feciſſet:latro ſemel euʒ introgauit qre tã artã pniam faciebat:⁊ vtꝝ hoĩes interfe/⸗ ciſſet:vel foꝛnicatiõeʒ feciſſet:aut adulteriũ ſiue ſacrilegiũ. Monachꝰ aũtpᷣ admiratiõe cepit ſe ſignare dicẽs. Dñe qͥd diꝗ. Ego a puericia hoc monaſterium intraui ⁊ nunq; młierẽ tenigi:nec aliquẽ hoĩem vnq; cõtriſtaui:nec aliqd moꝝ qᷓ dic feci. Cui latro.Quare ̊ tatuʒ te afſ flig.Quli ait. Ut deũ ꝓpiciũ mihi habeã.Lũc latro cõpũ⸗ aus intra ſe dixit. Quare miſer ⁊ ĩfelix ego qᷣ tot mala feci.ſ.furtũ:adulteriũ:homicidiũ:rapias: ſacrilegia:⁊ oĩa pctã:nõ ieiuno ⁊ ꝑ pniaʒ me nõ affligo. Et ſtati vocato abbate cecidit ad pedes eius ⁊ pniam accipiẽs:monachus facus eſt.ac poſtea tantã pniam fecit in relgianeg. oẽs ali⸗ os de monaſterio ſnꝑauit. Multa alia exem/ pla ponã infra in ſermone qᷓrte ferie poſt paſca: in qᷣbo oſtedã qualit᷑ deꝰ oẽm pctõꝛem ad ſe cõ⸗ uerſum recipit ⁊ ei indulget:qꝛ piꝰ⁊ miſericoꝛs eſt. vt patet.l.diſt.c.qꝛ tua.etc.ſi qͥs.et.j.q.vij.c.ſi àa qs.et.ij.qj. mulci.et.vij.q.j.c qͥ negãt.et.xxij.q. ilij.c.vnuſqͥſq;.etc.incõmutabił.ecc.nõ ſꝑ.et c. omne.et.xxiij.q.iiij.c.hec aũt vita.et c.ipᷣa pietas et c. ſi illic. ecc.duo iſta.et.xxiij.q.v.c.ſi nõ liq.et c. ad fidẽ.et c.relegentes.et.xxvj.q.vj.c.is qͥ.et.xxiij q.j.c.apud miſericoꝛdẽ. et.xxxiij.q.ij.c.admone⸗ re.Et de pe.di.j.c.libẽter.et c.multiplex.et c.ipoꝛ tuna.etc.nouit.et c. quãobꝛẽ.et c.qa diuinitat. et c.pᷣdixerat.et c.medicina.et c.quẽ penitet.Et ð peni.diſt.iij.c.minuite.et c.ille res.et e.tcalis.et c. adhuc iſtat. In qͥbo capitulis oſtẽdit᷑ q́; magna ſit erga pctõꝛes cõuerſos dei miſcðia. Etiðo re pᷣhendendi ſuntilli qͥ dicũtillð Job.vij. Deſpe⸗ raui:nequaq; vltra viuã.ſ.vita gre.et ꝑ ↄſeq̃ns nec vita glie.Etillud Hiere.xv. Plaga mea re⸗ nuit curari.ſ.ꝑ deſperationẽ.Alij aũt aut nimiũ — mẽedo:⁊ deſcẽdũt vſq; ad abyſſos.ſ.deſpando. Sicut fecit qͥdam in ciuitate Noꝛbicẽſi qͥ mulj malis implicatꝰ:cũ a qͥdaʒ ſuo ſocio bono viro hoꝛtaret᷑ ad pniam faciendã ⁊ coꝛrigẽdã vitaam ſuã:ipᷣe illũ deridebat ⁊ tatã dicebat eẽ dei miſe/ ricoꝛdiã ꝙ ſibi ſufficeretin fine vite ſue in moꝛqᷣ ſumunt:autin baratrũ deſꝑatiõis ruũt.ODeqͥ/ us inqᷣt ꝓphᷣa. Aſcẽdunt vſq; ad celos.ſ.pꝛeſu VI aniculo penitere. Tandẽiſte miſer infirmat? elfk Socꝰ aũt eius vidẽs eum moꝛti ꝓximũ hoꝛta bat᷑ ipᷣm ad cõfeſſionẽ:rogans vt dei miſcdie re coꝛdaret᷑.de q̃ ſanus multũ pᷣſumebat.ſed ipſe diabolo deſpationem ſuadeti mag attẽdebat. Nocte vo moꝛi ipſiꝰ viſio talis ſoco eius mo⸗ ſtrata eſt. Uidit em dñm Jeſum indutũ cami⸗ de coccinea:capite ſpinis coꝛonatũ:manibo pe⸗ dibuſq; vulneratũ:actotũ ſanguie madcfaqũ: et in ſiniſtra manu crucẽ tenentẽ: rubꝛo vulnere laterꝭ cũ hũero denudato coꝛaʒ lecoo ſocij infir⸗/ mantis aſtare:⁊ hec ſibi blãdis vᷣbis dicere.Ec ce q̃lẽ ꝓ tui amoꝛe ꝑtuli paſſioneʒ. Cerne caput meũ ſpinoſũ:vide coꝛpꝰmeũ totũ ſanguine cru entatũ:⁊ later aꝑturã:pete igi miſcdðiam meaʒ magnã. Naʒ licerm graoteſ is ⁊ eã nõ meruer:tñ tibi cõcedã veniã deliccoꝝ.Ad hec ille demoni/ bus plenꝰrñdit. Scio dñe miſcðiam tuam eſſe magnã:et nihilominꝰ ſcio ꝙ iuſticia tua nõ eſt fruſtra.vñ licet ad me ſaluãadũ foꝛtaſſis tua mi ſericoꝛdia te incliet:nequaq; iuſticia tua h̊ ꝑmit teret. Et ideo meri meis nullis exiſtentiv: ſᷣm iuſticiã tuã ſaluari nõ poſſũ.Fons aũt miſcðie chꝛiſtꝰ adiũxit. Immo petere debes miſcðᷣiam meã.qꝛ licet iuſtꝰſim:⁊ obſtinatos in petis pu/ niã :eñ penitẽtibo miſcviam ſꝑ imparuri ꝑatſũ. Ille ant miſer inceꝑpit denuo diſputare ↄtra der miſcdðiam:aſſerẽs ſe dei iuſticia cõdemnatũ nõ velle vllo mõ miſcðiam poſtulare. Recipiẽs ꝗ ſaluatoꝛ ſue pietaꝭ repulſam:volẽti dãnari iu/ ſte vᷣſus eſt in ſeuitia. Uñ accepta manu dextra in vulnere later imerſam ⁊ cruoꝛe repletãextra⸗ xit:piectoq; ſanguie in faciẽ moꝛiẽt: dixit. Ecce miſerrime:ſanguis meus in die vltionis enit ſi⸗ gnũ ↄtra te monſtrandũ ꝙ br̃e potueras miſe⸗ ricoꝛdia: ⁊ illã repuliſti. Sooꝰ igi ex hac hoꝛri bili viſiõe ſtupefacꝰ⁊ territꝰ:currẽs ad ſo cium illũ infirmũ vt ei narraretipᷣam viſionẽ᷑:inuenit cũ moꝛtuũ:faciẽ vſã ad parietẽ tenẽte:⁊ totũ eiꝰ coꝛpus frigidũ ⁊ extẽſum.vultũq; ipſiꝰ vndiq; recenti ſanguie cruentatũ:quẽ nec aqua frigida nec calida abluere vnq; potuit:ĩ ſignũ ſue dana tionis.Quo ꝓdigio xpᷣs mõſtrauit qntũ ſibi di ſpliceat ꝙ pctõꝛ qᷓntũcunq; marimꝰ de venia ac miſcðia ſua deſperet:et a pcõ ſe vnq; reſurgere poſſe diffidat.Liq; ̊ qñq; qͥs a vicijs ſuꝑet᷑:nõ debet tñ ſpem reſurgeẽdi amitrere. Ait em Sene ca ad Ludil. Tolle ſpem nemo victꝰtẽptabit ar/ ma.ſed debemus ſperare ꝙ a peccatis reſurge/ mꝰ. Ait em̃ Salomõ Pꝛouer. viij. Sapia v in cit maliciã.Et ñ ſolũ gras ⁊ dona dei ꝑ pem̃ ꝑ⸗ dita nob deꝰ reſtituet ſi ad eũ ↄuerſi fuerimꝰ.ſʒ etiã maioꝛa donabit:vtinqͥt Amb.ſuꝑ Lu. Q& Zergo nõ ceſſauerimꝰ a bonis oꝑibo ve s fſificabit᷑ i nob illð OQuidij i epłis. Gꝛa taa ſuꝑueniet q̃ nõ ſperabit᷑ hoꝛa. Qn ei videbit᷑ nob ꝙ ſimꝰ in mailoꝛi ꝑicło cadẽdi:ũc de nob dabit victoꝛiã de boſte nro diabolo ꝗ vlaedeb lentestt mones dr niſcan⸗ in vodis loſennan pntinn⸗ pommerut ngii diakbari ſpanbo. heſten fa prwil Sgante tiſtime: terraig Cae nerüt ſpemin rmucſ lmruren. dare⸗ peegs figalre f deadr ſe Dico: udcbea o on icedin deben timol coſilii nemo reüten vidi.g erclam gehu⸗ glier⸗ munr p. arim enidn, rhamnlttr nchat ſ⸗ Slocotisn Nnnuiten uimane Emdꝛo Mr lad ſonit, * ummancſe imnſſisna tcaabgni ls emacef Fons aüt nic dhes miſcdian uws Moais i mpamn earſi. Hhrrarr n dei 1cödannari no n Reapiisz lan dinan in/ umann dem oreneplcn oriit: dint. S evltonis aniſ⸗ tonucnns i Pigtabacdon aunis 0ſocun m mioriaN rimar: wiie liz gl'mug muftid iinüſuedans urämſbidi m' deveniaae nq iupar fieis ycnd Bten Gan⸗ icr titbltd/ Cans tcund iij. Gapiayn ndeiepong, gaſi fuenm n ſun 1u — aiichlu⸗ bit bon. M Nec temptare ⁊ affligere Job niſi del Job.j.Ideo debemus ĩ deo ſpare ⁊ eiꝰ adiuto/ Folium valde debil eſt: c nõ poſſitnos ſuꝑare niſi vo⸗ lentes:vt ait Hiero.in q̃dam epla.Ipſi em̃ de/⸗ mones dicunt hoib illud Eſa.ij. Incumuare vt trãſeamꝰ.q.d. Nõ poſſumꝰ trãſire ad hitanduʒ in vobis ꝑ pcmm̃ niſi volũtarie inclined vos ad cõſentiendũ nob. Pꝛeterea ſine ꝑmiſſie dei nõ pñt in nobᷣ hr̃e ptãtem.vñ nec in gregẽ poꝛcoꝛũ potuerũt intrare:niſi ꝑmiſſione Macth. viij iſi de licẽtia dei riũ firmiter expectare. Hãc autẽ ſpem hẽbat ille inditꝰ dux Judas machabeꝰ: dicẽs.j. Mach. iij. Nõ eſt difficile deo ſaluare in pauds ſicut in muld.Etiõ cũ pauò ſocijs multos ſuꝑauit.vt ibi hr. Sunilia q̊q; vᷣba dixit Jonachas filius Saul.j. Reg.xiiij.? Aſa rex iuda.ij. Parał.xiiij Et Joſaphat etiã rex iuda.ij. Paral.xx.Dauid q̊ʒ magnã ſpem in deo habuit vadẽs q philiſte um cũ baculo in noie dñi.j. Reg.xvij.et ideo il/ lũ ſugauit.Sic ̊ ⁊ nos diaboluʒ ſuꝑabimus ſi ̊ eũ viriliter ⁊ cũ ſpe reſitemus.Unñn ad Eph. iiij.inqͥt apłs. Reſiſtite diabolo ⁊ fugieta vobᷣ. Daniel q̊ʒ cũ ſocijs ſuis qꝛ ſperauit in deo libe ratus eſt ab ardoꝛe ignis Dañ.iij.et a leonibo ĩ lacu.Dañ.vj.Et Suſanna ꝑ vᷣtuteʒ ſpei libᷣata eſt a moꝛte.Dañ.xiij.Magnã etiã ſpem habuit Eſdras mag cõfidẽs in oꝛõne qᷓ; in conducetu regũ.j.Eſdre.viij. Job q̊ʒ qͥ in ſuis tribulatõib dicebat ſui libꝛi ca.xiij. Etiã ſi me occideriti ipᷣo ſperabo.At cõtra ꝓpłus iſrł egreſſus de egypto cuũ exiſtens in deſerto nõ ſꝑaret poſſe ingredi ter rã ꝓmiſſionis nec eã acqͥrere poſſe:qꝛ in ea erãt gigantes ⁊ hoĩes robuſtiſſimi:ac ciuitates foꝛ/ tiſſime: pter defectũ ſpei nõ meruit intrare ipᷣa⸗ terrã:ꝑ quã figurabat᷑ vita et᷑na.ſed ſoli Joſue et Caleph de oib qͥ egreſſi ſunt de egypto intra/ uerũt dictã ꝓmiſſionis terraʒ.qꝛ ipſi habebant ſpem in deo ꝙ illã eis ſubijceret. Pꝛopter quaʒ vᷣtutẽ ſpei deꝰ dixit Nũeri.xiiij.ꝙ ipſi ſoli ipſam intrarent.et ſic facũ eſt.Quãuis g̊ deꝰ ſepe diffe rat dare qð ſperamꝰ:nõ debemus tñ deficere a ſpe.qꝛ qð differt᷑ nõ aufert᷑.inſti.de ſingu.re.per fidei re.S.itaq;.v.ꝙ ſi dñs.vbi glo.hocnotat.? ff.de arbi.l.q;uis. Cõcludẽdo igit᷑ hũc ſermo⸗ä? nẽ Dico:ꝙ licetſꝑ dum ſumꝰin hac ꝑiculoſa vi ta debeamꝰ ſtare in timoꝛe.qꝛ vt dicit Hiero.ſu per Johelẽ.nunq; tuta eſt hũana fragilitas.Et ideo q̃nto vᷣtutibo creſcimꝰ tanto magis timere debemꝰ ne de ſublimibo coꝛruamus. Lñ ſemꝑ timoꝛi debemus ſpem imiſcere:ſeruãdo Eſopi cõſiliũ fabula.xxix.di.Sictimeat qͥcunq; timet ne mole timoꝛis Spe careat:grauis eſt ſpe pe/ reũte timoꝛ.Speret qͥ metuit:moꝛientes viuere vidi. Spe duce victuros:ſpe moꝛiẽte moꝛi. Jõ exclamat Augꝰ.in q̊dã ſer.ad heremitas in lau⸗ dẽ huiꝰ ſacrauiſſime vtu ſpei.di.O ſpes celeſtj glie: pter te patriarche patienter mala ſuſtinue runt:pter te ꝓphete cũga mala ſuppoꝛtauerüt: LXIII Aꝓpter te apłi gaudentes ad moꝛtẽ ꝑrexerunt:pt᷑ te martyres afflicti ſunt:pter te virgines cobu/ ſte ſunt: pter te cõfeſſoꝛes vituꝑia tolerauerũt: ꝓpter te vidue caſtitatẽ aſtringunt: ꝓpter te mari tate lũbos reſtringũt:per te pupilli: languẽtes: ⁊ oꝛphani ſperãt redire:ꝑ te pauꝑes confidunt gaudere:ꝑ te ꝑegrini ſperãt ad terminũ laboꝛis puenire.O ſpes tu oia facis dulcier ⁊ ſuauiter Epa &̊ fratres mei:hanc amate:bhãc tenete:nõ tñ ſine timoꝛe.qꝛ qͥ ſperat ⁊ nõ timet negligens eſt. qui aũt timet ⁊ non ſperat depᷣſſus eſt et deſcen⸗ dit in ꝓfundũ quaſi lapis Quod a nobis auer tat deus noſter Amen. MVMd Sabbato de iuſticia:foꝛtitudie:temꝑancia: et pꝛudentia Sermo odauus. „ „ „% Axerunt impii d ad inuicẽ. Cogitemus cõtra iuſtũ co/ gitationes. NHiere. xviij. ⁊ in epla oc⸗ currẽti. Ut inqͥt Areſt.in.v.Ethᷣ. Juſtida largo modo ſumpta cõpꝛehẽditoẽs vᷣtutes:⁊ accipit ꝓ oĩ bono opꝑe. Etidẽ ðt Rich. in.iij. diſt. xxxiij. et btũs Tho.ij.ij. q. lviij.⁊.j.ij.q.exij.Et iſto mõ accipit᷑ ab ipſo Areſto.in.j. Polit᷑.ca.j.vbi ait. Sicut hõ ꝑfectꝰ eſt oĩm aialiũ optimus:ita ſe parat? a lege ⁊ iuſticia ẽ peſſimꝰoĩm. Hocetiaʒ mõ accepit ſaluatoꝛ dũ dixit Mat.v. Niſi abũ/ dauerit iuſticia veſtra pluſq; ſcribaꝝ ⁊ phariſe oꝛũ nõ ſtrabi in regnũ celoꝛũ.⁊ Matth.iij. ac Luce.lij.di. Decet nos implere omnẽ iuſticiã.et Deut.xxiiij.cũ ðᷣt. Habeas iuſticiã coꝛam dño deo tuo. Hãc iuſtici ſꝑ ꝑſequunt᷑ mali.vt pat⸗ er vᷣbis ꝓpoſit. Uñ in c.foꝛꝰ.in fi.de vᷣ.ſig.diat᷑ Juſticia cũ ſcelerato nõ põt habere cõmertium Deq̃ luſtida generaliter ſumpta q̃ttuoꝛ in pꝛe⸗ ſenti ᷣmone myſteria cõtẽplabimur.Pꝛimũ ðꝛ ſpecificatiõis. Secundũ foꝛtificatiõis. Terciũ moderationis.Quartũ vo diſcretionis. Pars pᷣma de iuſticia ꝓpꝛie dica. S Eiuſticia ſpecialiter ⁊ ꝓpꝛie dicta tres dDd (oõſideranões in hac ꝑte faciemꝰ. Pꝛi ma appellabit᷑ cõmẽdatõis.Scðᷣa ꝑti tionis.Tercia ꝛiatiõis. Quo ad pꝛi mã ↄſiderationẽ qᷓ̃ntũ ſit cõmẽdabił iuſticia:pa tet rõnibo:autoꝛitatib:⁊ exẽplis. Pꝛio rõnib qꝝ Pꝛima ðꝛ ſuꝑatõis.vt ei declarat b. Tho.ij ij.q.lviij.ar.vlti. Juſticia ꝓpᷣe dida eſt nobilioꝛ oĩm vᷣtutũ moꝛaliũ. Jõ inqᷣt Areſt.ð ea.v. Eth. Pꝛedariſſima oim vᷣtutũ videt᷑ eẽ iuſtida ⁊ ne q; heſperꝰneq; lucifer ita admirabilł.et addit.iu ſticia vtꝰeſt maxie ꝑfecta:qm̃ ꝑfecte vᷣtuſ vſus eſt:⁊ ĩ ipa ſił oĩs vintꝰ.hecille.? Tulliꝰi.j.ð offi. ait. Juſticie ſplẽdoꝛ ẽ maximꝰ ex qͥ boni virino minant᷑.Et idẽ in.iij.eiuſdẽ oꝑis ðt. Juſticia eſt vna oĩm dña regiaq; vᷣtutũ.⁊ i aut᷑.vt oẽs obe diãt iudicibi.i pn.coł.v.ðꝛ Unã qͥdẽ eẽ oim ꝑfe ctiſſimã vᷣtuteʒ arbitrãdũ eſt hoibb: que iura oi bus diſtribuit. et hac cauſa cognoiata ẽ iuſtice Bermo Eſt igk ulſticia vtinq tiuriſcõſultus in.l.iuſti⸗ cia.ff. de iuſt.⁊ iu.cõſtans ac ꝑpetcua voluntas animi:ius ſuũ vnicuiq; tribuẽs. Etidẽ ait im/ peratoꝛ inſti.co.in pᷣncl.et Tulliꝰ in.ij.rhetoꝛice dicẽs. Juſticia eſt habitꝰ animi ſus cuiq; tribu ens dignitatẽ. Cum g cetere vᷣtutes moꝛales vt plurimũ ſint ſolũ hñu vtiles:iuſticia vᷣo ſibi et . — . alijs:imo oib in mundo exiſtẽtib eſt vtilis.qa vt ðꝛ in. . iuſticia.S.j·ff. de iuſt.⁊ iu.⁊ in.S.iuris pᷣcepta.inſti.eo.iun pᷣcepta ſunt hec. Honeſte vi uere: ecce vtilitas ad ſeipᷣm. Alterũ non ledere et ſua vnicuiq; tribuere: ecce vtilitas ad omes: ſe/ quit᷑ ꝙ alias vtutes excedit: ⁊ nulla eam: ita obtinet pᷣncipalẽ gradũ bonitad:iuxta determi nata in ſili in.l.vbi aũt.ff. de vbo.ob. Cũ em̃ bo nũ cõe ꝑticłari pponat᷑:vt ait Areſt.j.Eth.et idẽ hr. C. de cadu.tol.l.vnica.⁊.ff.de reg.iu.l.ſi cõue nit manifeſte apparet iuſticio eſſe alijs virtutib⸗ moꝛaliba pponedã:ꝑ quã bonoꝝ ſalꝰ ⁊ cõmu⸗ nitas pcurat᷑l. pinde.C. ð ferijs. Un Amb.ili. de offl. de illa inqt. Juſtica q vnicuiqjd ſuuʒ eſt tribuit alienã nõ vendicat vtilitatẽ: ꝓpꝛiaz ne/ gligit vt cõem vtilitatẽ cuſtodiat. Hec ille. Are/ ſto. qʒ.j.rheto.loqns de foꝛtitudie ⁊ iuſticia: ait oꝛtitudo tm̃ eſt vtilis in bello:iuſticia vᷣo ĩbel Ecunda rõ qua iuſticia cõmẽdat᷑ ðꝛ cõ/ s ſeruationis.qꝛ reſpublica abſq; iuſticia cõſeruari nõ põt. Uñ Augꝰ.vij. de ci. ði cxix. ſapientiũ ſnĩas recitãs cõcludit hoc veriſſi mũ eſſe.videlicʒ ſine iuſticia republicẽ regi non poſſe.Nã Leliꝰ dicit. Nihil ſicinimicũ qᷓ; iniuſti cia ciuitati: necoĩno niſi magiſtra iuſticia regi aut ſtare poſſe rẽpublicã. Et Macrobi i.j.li. ð ſomno ſcipionis ait. Sine iuſticia nõ ſolũ reſ/ publica:ſed nec exiguꝰ hoim cetus:nec qᷣdẽpar ua domꝰ cõſtabit. Et Saluſtiꝰ in cathilinario diat. Laboꝛe aciuſticia reſpublica excreſcit. Et Cypanꝰ in li.de. xij abuſiõibo ait. Juſticia ẽ pax ꝓpłoꝝ:tutamẽ patrnie:immunitas plebis:muni mentũ gẽs: ⁊ gaudiũ boim. Et merito. Nã reſ⸗ publica ꝑ iuſticiã tpꝑe pa ac belli optie gubna/ tur:vt hr̃ in ꝓhemio inſtitutionũ. Per iuſticiaʒ nãq; mali terrent᷑ ⁊ boni ↄſeruant᷑.ff. ð penis.l. capitaliũ.S. famoſos.⁊.laut facta.S.fi. Nã per ipſam cũ punit᷑ vnꝰmalus:reliqͥs incutit᷑ metꝰ. et iſto mõ pax ⁊ tranqᷣllitas cõſeruat᷑.C.ad.l.iu⸗ liã.re.l.j.⁊.ff.de cuſto.⁊ ex.re.l.diuus. ¶I Ercdaa rõ oſtendens iuſticiã cõmẽdabilẽ t 82 oppoſitiõis.Cũ em iniuſticia ſit ma / rvrimũ pam̃ qꝛ deꝰ eã in mag abomiatõe habet. iuxta illð Deut.xxv.De aduerſat᷑ oẽm in iuſticiã.Et pᷣſ.v.inqͥt dauid deo. Nõ ꝑmanebũt iniuſti añ oculos tuos.et Ecci.x.ðꝛ ꝙ regnũ de gente in gentẽtrãſferet ꝓpt᷑ iniuſticias. Ergo ar⸗ guẽdo ex oppoſiᷣ qð argumẽtũ eſt validũ ⁊ eo vtit᷑ eccłia:vt patet in c.ſcendũ.viij.q.j.vbi dici Ex aduerſo meliꝰoñdit᷑ qͥd de eꝰ laude ſentiat᷑ ſequit᷑ ꝙ iuſticia tanto eſt virtus excellẽtioꝛ:qnꝝ to eius contrarium vicium eſt detertꝰ. Utoꝛitatibo qͥʒ iuſticia cõmendat᷑ Pꝛio a ſacre ſcpture.Nam pᷣſ.xxxiij.inqͥt Hauid Ocli dni ſuꝑ iuſtos:⁊ aures eiꝰ in pᷣees eoꝝ.et.xxxvj.Meliꝰeſt modicũ iuſto ſupꝑ diu. / tias pctõꝝ młtas.et ibidẽ. Juſti at hereditabüt terra:⁊ inhabitabũtin ſeculũ ſecłi ſuꝑ eã.eti eo/ dẽpᷣſ.Salus aũtiuſtoꝝ a dno:⁊ ꝓtectoꝛ eoꝛuʒ eſt in tꝑe tribulatiõis.et.lxiij. Letabit᷑ iuſtꝰi dño et ſꝑabit in eo:⁊ laudabunt᷑ omes recti coꝛde.et lxvij. Juſti epulent᷑⁊ exultẽt in cõſpecu dei ⁊ de lectent᷑ in leticia.Et.xqj. Juſtꝰ vt palma floꝛebit: ſicut cedrꝰ libani młuplicabit᷑ct. cv. Bti qͥ cuſto diũt iudicũ ⁊ facunt iuſticiã in oĩ tꝑe.et.cxj. In memoꝛia et᷑na eritiuſtꝰ:ab auditiõe mala no ti mebit.et. cxvij. Hec eſt poꝛta dñi:⁊ iuſti itrabũt in eã.et ibidẽ.Uox exultatiõis ⁊ ſalutis in taber naculis iuſtoꝝ. Pꝛouer.q̊ʒ.x.ait Salomõ. Ju ſticia liberabit a moꝛte.et ibidẽ. Juſticia ſimpli cis diriget viã eius.ct iteꝝ. Juſticia reccoꝝ libe/ rabit eos:⁊ in inſidijs ſuis capient᷑ iniqᷣ. Et.xiiij eiuſdẽ libꝛi. Juſticia eleuat egentẽ.⁊.xv. In abũ danti iuſticia virtꝰmaxia eſt. etibidẽ.Qui ſequi tur iuſticiã diliget᷑ a deo.et.xvj. Meliꝰ eſt parũ cũ iuſticia qᷓ; multi fructꝰcũ iniqᷣtate.⁊.xx. Juſtꝰ qͥ ambulati ſimplicitate ſua btõs poſt ſe filios relinquet.et Sap.j.Juſticia ꝑpetua eſt ⁊ imoꝛ⸗ talis.et.iij.eiuſdẽ libꝛi. Juſtoꝝꝛ anie in manu ði ſunt:⁊ nõ tãget illos toꝛmẽtũ moꝛ.et.iiij.c. u ſtus ſi moꝛte pᷣo ccupatꝰ fuerit in refrigerio erit Etibidẽ.Fulgebũtiuſti ⁊ tanq; ſceintille in arun dineto diſcurrẽt. Etibidẽ.x.inqt. Juſtũ deduxit dñs ꝑ vias redas ⁊ oñditilli regnũ dei.et Da/ uid pᷣſ.xvij. Retribuet mihi dominꝰſᷣm iuſticã meã:⁊ ſᷣm puritatem manuũ meaꝝ in cõſpecu ocłoꝝ eiꝰ.et.cxlv.Dñs erigit eliſos: dñs diligit iuſtos. Salomõ etiã Pꝛouex.x.ait. Juſtꝰinetc/ nũ nõ cõmouebit᷑.et.xj.eiuſdẽ libꝛi. Juſtꝰde an⸗/ guſtia liberatꝰ eſt:⁊ tradet᷑ mpiꝰ ꝓ eo.et.xij.Do⸗ mus iuſtoꝝ ꝑmanebit.et ibidẽ Nõ contriſtabit iuſtũ qͥcqͥd ei acciderit.et.xiij. Juſtis recribuẽtur bona. Et.xxviij. Juſtꝰ q̃ſi leo cõfidẽs abſq; ter⸗ roꝛe erit.et ibidẽ. In exaltatõe iuſtoꝝ młta głia eſt. et. xxix. Rex iuſtꝰ erigetterrã.et Ecci.j.ðꝛ. Fili cõcupiſcẽs ſapiam ſerua iuſticiã:⁊ deꝰ pᷣbebitil lã tibi.et.iiij.eiuſdẽ libꝛi ca. Pꝛo iuſticia agoni⸗ ſare ꝓ ania tua:⁊ vſq; ad moꝛtẽ certa ꝓ iuſticia: et deꝰ erpugnabit pꝛo te inimicos tuos.et.xxxv. Sacritficiũ iuſti acceptũ eſt:? memoꝛiã eiꝰñ ob liuiſcet᷑ dñs.et.xxvij.Si ſeq̃ris iuſticiã ꝓteget te in ſempiternũ.et Matth̊.v.ðt dñs. Bii qͥ eſuni unt ⁊ ſitiunt iuſticiam:qniã ipſi ſaturabuntt᷑.et ibidem. Beati qui ꝑſecutionem patiunt᷑ ꝓpter iuſticiam:qͥniam ipſoꝝ eſt regnum celoꝛum.et xlij. Juſti fulgebũt ſicut ſol in regno pat mei. Et.xxv. IJbunt iuſti in vitã eternaʒ. Et.j. Joh. ij. ſcriptũ eſt. Ois qͥ facit iuſticiã ex deo natus eſt. 0 UN ßſtrd henktl luſto⸗ culaloſte gictio din noꝛakde⸗ gibit neparan i cücolere itategun motaluſt nia U mntantſp auareſen nclainc⸗ Goeuge maggnag eoſiue feolias duückn parune gutiuſti Mclin Oijs an lefungut ulüiſu⸗ duopalte orautmin Ganeail ſticanti Quiſquie ns ama 9 mno i (ctaorobon gotpellos lci fiten llictodiſc Nröenäpe lechpietes: feias⸗ lzage chinl. ſtrogtuk ſtigan Hſin u atmarore M imn criplig do. dere tgnir n anbcde Niſen . Mabckoni nc: n u boos oltſe flios euackrimor, miennd morr aiit mtin ngnoa ni; ſonalenem ge Juſtü daunn inrgnü de,) vomin'mutri ümerzinin taͤiſos dis dig ntat f, ilent te aiatj0e ſionmmkih utsarba zfis abſchn ukon minge ECai d fi ir deſbchtl iuſtainngen ina gſtcu vs osn namorüchie iuſtiai ghen dis. Baiden ilaumdnmn⸗ mpanmd N nunalum Goſmn / ni; Ki ado Folium Etpᷣſ.xxxvj.ait Dauid. Junioꝛ fui etem̃ ſenui:?2 nõ vidi iuſtũ derelictũ:nec ſemen eius q̃rẽs pa/ nem. Et.luij. Nõ dabit in eternũ flucuationem iuſto.Et iteꝝ Pꝛouer.iij.ðt Salomõ. Habita cula iuſtoꝝ bndicent᷑. Et.x.eiuſdẽ libꝛi ca. Bñ/⸗ dictio dñi ſuꝑ caput iuſti. Per iuſticiaʒ em̃ ho⸗ noꝛat᷑ deꝰ ſicut ꝑ ſacrificiũ miſſe. Unð cõiter ðꝛ ꝙ ita bñ ſtat latro ſuꝑ furcas:ſicut ſacerdos be ne paratus ad altare. Ecundo cõmẽdat᷑ iuſticia autoꝛitate ca 8 nonica. Scptu eſt em. xij. q. ij. c. cũ deuo tiſſims. Summũ in reb bonũ eſt iuſti⸗/ ciã colere:⁊ ſua vnicuiq; iura tribuere. Itẽ auto ritate autẽtica.Ait em Aug.iiij.ð ci.dei.c.iiij. Re mota iuſticia qͥd ſunt regna niſi magna latroci nia. Un Alexadro magno qͥdam appheſus pi⸗ rata reſpõdit.s cũ idẽ rex hoiem interrogaſſʒ: quare ſic mare haberet infeſtũ:ille libera contu melia inqᷣt. Quare tu oꝛbem terraruʒ. Quia em ego exiguo nauigio pᷣdoꝛ:latro vocoꝛ.Et qꝛ tu magna claſſe:dicerꝭ imꝑatoꝛ. Hec Augꝰ. Am⸗ beẽꝛoſius q̊ͥʒ in examerõ oſtendẽs iuſticiã excelle re alias vᷣtutes inqͥᷣt. Ubi eſt pꝛudæẽtia ibi inter⸗ Qũ eſt malicia:vbi foꝛtitudo ibi iracũdia:vbi tẽ perantia ibi impatiẽtia:plerũq; ⁊ alia vicia.vbi aũt iuſticig ibi ceteraꝝ vᷣtutũ cõcoꝛdia.Autoꝛi⸗ tate etiã ph̊ica cõmendat᷑. Uñ Tullius in.iij.de officijs ait. Qui verã głiam adipiſci vult:iuſti⸗ cie fungat᷑ officijs. Et Plato in li.ð legibo dicit Nullũ ſuppliciũ lege factuʒ ad malum tẽdit:ſed duoꝝ alten ſp fere ſolet efficere. nam aut meli⸗ oꝛ aut minꝰ pꝛauus qͥ penas edidit facꝰ eſt.Et Seneca ĩ li.de q̃ttuoꝛ vᷣtutibo inqt.Quid eſt iu ſticia niſi diuina lex ⁊ vinculũ ſodetat humane Quiſquis hanc ſectari deſideras:time deũ pꝛi⸗ us ⁊ ama vt amenr a deo. VUtoꝛitate qͥʒ politica iuris ciuilis com/ a mendat iuſticia. Ait nãq; Culpianꝰ i.l. j. circa pᷣncipiũ.ff.de iuſt.⁊ iure. Jus aũt eſt ars boni ⁊ eqͥ: cuiꝰ merito qͥs nos ſacerdo⸗ tes appellat. Juſticiã nãq; colimꝰ:boni ⁊ eqͥ no/ ticiã ꝓfitemur: equũ ab iniqͥ ſeꝑantes:licitũ ab ulliato diſcernẽtes:bonos nõ ſolũ metu penaꝝ verũetiã pꝛemioꝝ exoꝛbitatione melioꝛes face⸗ re cupiẽtes: verã niſi falloꝛ pᷣiam nõ ſimulatã affectãtes. Hecille. Imꝑatoꝛ etiã ĩ auten. vt iu/⸗ di.ſi.q̊quo ſuffra.S.itaq;.colł.ij.et.C.ð cuſto.et exhi.re.l.j.exhoꝛtat᷑ oẽs ad iuſticiã:maxie mini⸗ ſtros iuſticie:vt innocẽtes adiuuẽt maloſq; ca⸗/ ſtigent. Et in auten. de nõ eligẽ.ſe.nubẽ.coł.j.in 5§.ſin aũt.idẽ ait. Eqlitatis em ⁊ iuſticie ſumus amatoꝛes:quã in oibb volumꝰ obtinere. A Ulcis inſuꝑ exẽplis poteſt iuſticia con/ m medari:ita ꝙ dicere poſſum illud Oui⸗/ dij i.ij.ð remedio amoꝛis.Quid moꝛoꝛ erxẽplis qͥꝝ meturba fatigat. Pꝛio exẽplo diui⸗ no. De em iuſtus eſt ⁊ iuſticiam diligit:vt inqt Dauid pᷣl.x.vñ Quidi.xiij.methamoꝛ.ait.Aſpi/ dict?a ſt ciũt oculis ſuꝑi moꝛtalia iuſtꝭ. Scðo exeplo gẽ tili ?ẽ pagano. Refert ei Helinãqꝰi geſt: roma, noꝝ ꝙ cũ Traianꝰ imꝑatoꝛ equũ aſcẽdiſſetad bellũ ꝓfecturꝰ:vidua qda appᷣſenſo pede eius fles iuſticiã ſibi admiſtrari petijt ð filo ſuo in/ nNocente occſo. Qui ipatoꝛ dixit. Cũ rediero tibi ſatiſfaciã.Cui illa.Quid ſi ñ redier.et ille. Suc ceſſoꝛ meꝰ tibi ſatiſfaciet. Illa vo inqͥt. Quid ti / bi ꝓderit ſi aliꝰ mihi iuſticiã mõſtrauerit. Ad q̃ vᷣba motꝰ ipatoꝛ deſcẽdit de eqͥ:⁊ inueniẽs filiũ ſuũ occidiſſe filiũ illiꝰvidue:dedit eũ ipſi vidue loco filij ſui amiſſi: eãqʒ młtis donis ↄteẽtã red/ didit.Quapꝛopf in ipᷣiꝰ iꝑatoꝛis honoꝛẽ roma ni in foꝛo ſtatuã erexerũt in huiꝰrei memoꝛiam Et in ſenatu clamatũ fuit.Nõ alt᷑ felicio: Augu ſto:nec melioꝛ Traiano. Alið habemꝰ exepluʒ de ro manis q ꝓpt ʒelũ ⁊ affeccõeʒ quã habebat iuſticie edificauerũt pulcerrimũ tẽplũ in hono/ rẽ ipſiꝰ vᷣtu:⁊ tanq; ſciiſſimũ ⁊ ↄſecratũ ũlð ve nerabant᷑.vt ðꝛ i.l.j.S.cũq;.C.de ve.iu.enu. Re⸗ fert etiã calerꝰ maximꝰli.vj.qndaʒ iudicẽ coꝛ⸗ ruptũ pecunia iniuſte iudicaſſe:quẽ rex Cambi ſes decoꝛiari fecit ⁊ occdi.et ſuꝑ ſedeʒ in q̃ iudi / cabat fecit coꝛiũ illiꝰponi.Deinde filiũ ipᷣiꝰ iudi cis loco patr ſui ſubſtituit ⁊ ſuꝑ illã ſedẽ iudi⸗ care iuſſit:vt ſic exẽplum miſtrãde iuſticie caꝑet Refert qͥ; Tulliꝰliuiꝰ li.ij.ab vꝛbe cõdita.q ex⸗ pulſo Tarqno rege a romanis: qͥdaʒ iuuenes inter qͥs erant filij Bꝛuti qͥ luxurioſe cum fulijs Tarqni ſoliti erãt viuere:tractabãt de reductõe reg.Sed cũ fuiſſent a qͥdã ſeruo ðtecti: Bꝛutꝰ cõſulpꝛios filios ad palũ ligatos in cõſpectu ſuo occidi fecit:nullũ doloꝛis ſi ignũ oñdẽes. De q̊ exẽplo ſic Ualenꝰ li.v.inqᷣt. Bꝛutꝰ⸗ exuit patrẽ vt conſulem ageret:oꝛ buſq; viuere et filijs pꝛi⸗ uatus qᷓ; publice vindicte deeſſe voluit.De hoc etiã Uirgiliꝰ in.vj.Eneyð.ait.Natoſq; pr, noua bella monẽtes. Ad penã pulcra ꝓ libtate voca⸗ bat.Et ſubdit. Uincit amoꝛ prie laudũq; imen ſa cupido. Recitat etiã Aug.i.v.ð ci.ðᷣi.de a nilio toꝛqᷓto qͥ filiũ ſuũ occidi fec.qꝛ cũ ipᷣe ĩꝑaſ⸗ ſet ne aliqs bellũ cum hoſtibo iniret:ille licet ab vno hoſtiũ ꝓuocatꝰeſſet ⁊ ſꝑaret de hoſtib vi⸗ ccoꝛiã repoꝛtare decertauit. Uñ q;uis ð hoſtib- iũphauerit:fec tñ eũ pr itimi qꝛ iobediẽs fuit. Xẽplis etiã irronaliũ aialiũ ad iuſti B ę dsã aniamur.vn Albt?magn“ in trac.de vtutib poliniꝗ ca. de iuſticia inqͥt.ꝙ rex apũ iuxta ſe tenet q̃ſda apes foꝛtiſſimũ aculeuʒ habẽtes dl puniat ðlinqᷓntes. Stellio iſuꝑ ſie ella qꝛ lucet ſicut ſtella qͥ tenet ſuꝑioꝛis ꝑſonã:tũ qꝛ hitat ĩ domiba regũ:tũ qꝛ hʒ q̃ndã vtutẽ ſuꝑnã ſibi diuinuꝰ datã q̃ videt᷑ facere mi rabilia:dũ in ſua rima qeſcit ſi accpitrẽ pᷣdonẽ ger ſuꝑ ſe volare conſpexerit:q̃dã occulta vi eũ ad ſetrahit:⁊ ipᷣm dilaniãs auib ðuoꝛãduʒ ex⸗ ponit.qᷓſi diceret ipᷣo facto.ecce qͥ alios pᷣdabar exigẽte iuſtida alioꝝeffectꝰes pᷣda.hecille. E Bermo xecunda cõſideratio de iuſtica ðꝛ par⸗ sS iunuonis. Licet em Areſt. dicat in. v. Eth. ꝓ due ſüt ptes iuſticie.ſ.cõmutatiua:q habet lo cũ in cõmutationibo. Et diſtributiua q habet locũ in diſtributionibo. Licet etia a Wa crobio in li.de ſomno Sapionis: ⁊ a Lullio iĩ li. de officijs: ⁊ ab Alberto vbi 8. diuerſe partes iuſticie aſſignent᷑:nos tñ detribo im onapalib dicemꝰ. Pꝛima quaꝝ ðᷣꝛ innocẽtia.de q̃ Lacta nus li.iij. diui.inſti.ait. Int᷑ ſummas hoĩs vtu tes innocẽtia nũerat᷑. Et Tulliꝰ in tuſcu. q̃ſtiõi. dicit. Inno cẽtia eſt affectio talis animi q nemi/ ni noceat. Et idem br. xxij.q.iiij.c. Innocẽs.Ad hãcinnocẽtiã ſpectat odio hr̃epea. Uñ.lxxxvj. diſt. c.culpã.ðꝛ. Pꝛimus gradus innocẽtie eſt odiſſe nephãda.Ad ipſam etiã ꝑninet loco ⁊ tꝑe defendere bonos ⁊ cohibere malos. Ideo Am bꝛo. in.ij. de offi.inqᷣt. Juſtꝰ vt ſis nõ ſolũ nõ no cebis:ſed etiã nocentẽ ꝓhibebis. Quapꝛopt᷑ nõ fuit iuſtꝰnec innocẽs pilatus:qᷓ;uis dixerit In/ nocens ego ſum a ſanguie iuſti huius Macth. xxvij.qꝛ poterat xpᷣm a moꝛte liberare:vt ipſe di xit Jobpᷣ.xix.et nõ liberauit.Oe hacinnocẽtis in/ qt Augꝰ. in epigrãmatibs Pꝛoſperi. epigrama⸗ te. xvv. Darũ eſt nemi nocere niſi ſtudeas mitis ꝓdeſſe. Berñ.q̊ʒ in li.de impꝛobatõe vicioꝝ c. lij. ait. Uir ſapiẽs ꝓdeſſe cupit:nõ ledere quẽq;. Hec em̃ innocentie iuſticia multum placet deo UVñ Dauid dicebat deo pᷣſ.xl. Me aut ꝓpter in⸗ nocẽtiã ſuſcepiſti:⁊ cõfirmaſti me i ↄſpectu tuo iĩeternũ.Et p̃ᷣſ.lxxxiij.iteꝝ ð eo inqᷣt. Non buabit bonis eos qͥ ambulãt in innocẽtia. Tales ino⸗ centes intrabũtregnũ celoꝝ:iuxta illud pᷣſ.xiiij. Dñe qͥs habitabitin tabernacło tuo:aur qᷣs re/⸗ qeſcet ĩi mõte ſcõ tuo.et ſequit᷑ pᷣi.xxiij. Innocẽs manibus ⁊ mũdo coꝛde. D . EFEcuũda pars iuſticie ðꝛ fidelita.de qua S Tulliꝰin.j. de officijs. ca. r. inqᷣt. Funda⸗ mentũ iuſticie eſt fides.i.cõuentoꝝ con/ ſtantia. Etin.ij.eiuſdẽ oꝑis iteꝝ dicit. Nulla res vehementiꝰ rempublicaà ↄtinet q; fides. Jðo in qt Ouidiꝰin.j.ð arte amadi. Reddite depo ſitũ pietas ſua federa ſeruet. Sed de hac fidelitatis luſticia hodie parũ reꝑit᷑. Uera eſt em ſnia Ju⸗ uenalis li.j.ſatira.iij. dicentis.Quantũ qſq; ſua numoꝝ ſeruat in archa Tãtũ habet ⁊ fidei. De bac vᷣtute cõmendat᷑ Craſſus romanus cuis a UValerio in.vj.li.ti.ð iuſticia:qͥ ſcriniũ Carbo/ nis inimiaſſimi ſui ſibi ab eiꝰ ſeruo delatũ in q̊ plura cõtinebant᷑ qb dictꝰinimic ſuꝰ facile op bmi poſſet ita vt erat ſignatũ cũ ſeruo catenato agd eu remiſit. Hec vtus fidelita neceſſaria eſt int᷑ oẽs hoĩes cuiuſcũq; cõditiõis exiſtãt. Sed heu qꝛ ð hoĩbo nr̃i tꝑis dici põtillð Deut.xxxij. BGeneratio peruerſa eſt:⁊ infideles filij.Et illud Eſa.j. Pꝛincipes tui ffideles ſocij furu: ligũt mũera:ſequunt᷑ retributões: pupillo non iudicãt:⁊ cauſa vidue nõ ingredit᷑ ad ilos. E fideles ſocij furũ:oẽs di⸗ VIII EFEraa pars iuſticie ðꝛ ſeueritat. Duplici t ter aũt accpit᷑ ſeueritas. Pꝛio in malaʒ ptẽ.ſ.ꝓ crudelitate.et ſic accipit᷑ cuʒ ðꝛ ꝙ. pius claudiꝰ in ſenatu de pirrhi captiuis ſeue⸗ riſſimã tulit ſniam.i.crudeliſſimã.vt ſcribit᷑.ff.öõ poſtu.l.j.S.q;uis aũt. Scðo accipi i bon ꝑtẽ ſq; ꝓ debita punitõe delictoꝝ. Et ſic acapit᷑.C. ðᷣ vete.iu.enuc.l.ij.S.ſeptimꝰ.et.C. de ſepul. vio.l. ſepulchꝛa. Et hec eſt vtus debito ſupplicio coer cẽs maleficia.Et ðꝛ ſeueritas a ſeuicia ⁊ verita⸗ te. Vn ſeuerꝰq̃ſi ſeuꝰ ⁊ verus.vt ait Iſido.in li. ethimoł. Debẽt ꝗ illi qͥ ex officio hñt facere iuſti ciã illa executõi demãdare ⁊ delinqntes punire l.ſi lõgiꝰ.ff.de iudi.l.ita vulneratꝰ.ff.ad.l.adqli.et C. ð penis.l.ſi oꝑis. ⁊.lł.ſtichũ aut pophilũ.ſf.ö ſolu. Timoꝛe em̃ penarũ refrenant᷑ mali a mul tis flagitijs.Et ob hãc cauſam fade ſuntleges. crimẽc. Pctã em̃ impunita ſũt ca deſtructionis terraꝝ ⁊ ꝓuinciaꝝ.qꝛ ex hoc multiplicant᷑ mali incoꝛrecti.⁊ ideo debẽt puniri.xxij.q.viij.c.legi. Nã pœa impunita audaciã pꝛeſtat.c/ſi audieri/ tis. xxiij. q.iiij. Ferro igit᷑ abſcindẽda ſunt vulne ra q fomẽtoꝝ nõ ſentiũt diſciplinõ.lxxxij.diſt.c. qa aliq̃nti.⁊ de offi.oꝛð.c.irrefragabili.qꝛ vt ait Gꝛeg. xlv. diſt. c.ſed illud.Oũ vni parcũt vniuer ſe eccłie moliunt᷑ interitũ. Queẽ g iſta bonitas et miſcðia vni ꝑcere ⁊ oẽs in detrimẽtũ deduce⸗ re. Polluit᷑ em ex vno pctõꝛe ꝓpłus ſicut ex oue moꝛbida vniuerſus grex infirmat᷑ Hecille.Fa cit c.reſecãde.xxiiij.q.iſiij.et ceſt iiuſta.xxiij.q.iiij. Ebettñ ille qͥ aliquẽ vultpunire F d hfe qͥnq; cõditiões. Pꝛima ðꝛ obſerua tiõis. Debet em̃ obſeruare leges q̃s ab alijs vultobſᷣuari:⁊ q̊ꝛũ tranſgreſſoꝛes intẽdit punire. Scptũ nãq; eſt ĩ c.cũ illoꝝ. de ſen.excõ. Alijs legẽ imponere nõ debẽt quã ipᷣi negligũt obſeruare. Ideo inqͥt Caſſioð.ii.vj.eplłlaꝝ.epła xrj. Pꝛima eqᷣtas eſt a ſe pᷣſules inchoare:vt en minoſi neq̃antillos ſiłes eis reꝑire Nullas em̃ in fe culpas timet reꝰ q̃s hr̃e cõſpexerit cognito/ rẽ.ſuos em acꝰ nullꝰ dãnat in altero.qꝛ natura eſt hũani animi vt nitat᷑ partiꝰ vindicare qð ſe coguit admiſiſſe.Eapꝛopt᷑ Augꝰ.in.v.de (l.dei xvj.ca.laudat romanos qͥ viuebãt ſub legibus q̃s alijs gẽtibo obſeruãdas tradebãt. Jðo inqͥt imꝑatoꝛ in.l.ex impfecto.C. de teſta. Nihil tã p⸗ pꝛiũ imꝑij ẽ qᷓ; legib⸗ viuere.Facit.l.digna vox. C. de legibo. Eõcludo g er pᷣdic ꝙ iudex tranſ⸗ greſſoꝛ leg recte alios iudicare no põt.iij.q.vij. c. ſacerdos. vbi ðꝛ. Crimioſus crimis alteriꝰiu/ dex eſſe nõ põt.Nã ſeipᷣm dãnat dũ in alteriꝰ cri mẽ ſniam pꝛofert.Et inc.iudicet.ea.q.⁊ cã.dicit Amb. Judicetille de alterꝰ erroꝛe qͥ non habet qð in ſcipo ↄdẽnet. Judicetille qͥ nõ agit eadem * que putat in alio puniẽda:ne cũ de alio iudicaet in ſe ferat ſniam. Hec ille. Facit ad idẽ c.iniquũ. c.facte. iiij. diſt. Ut em inqt Moõtananꝰ in luna celeri.ca.lxxvij. Ome freqntari fadt impunitio 5 ) 4 diuunt. ans? ſ⸗ gis deqoͤ Fuiſusni domonang Nöckapeet NWargt cäneru Hermonsex lſciqni Pcneran Nfung Mhonnnt Non bis lnſirocant Npiren Cbeyaumn Wpiknudn nocaſime⸗ Woomedit ſhunrnin mnd Calſac⸗ malosge paſtones lrrniſd gliatlan hijs am es/ ull umſackſinies Dienryigun aüädchnnns Dandäts ſannu cglnile d. Därmpmümor elus ſaneen cküuſta mi⸗ irultponin Peuna drehe ſawarelegesſi jtit ndd gͤin NN Cerh ſblu S H Folium xxxij.q.vj.O q̃t inueniunt᷑ iudices hodiernis tẽ poꝛibo qͥ mag merent᷑ laqo ſuſpẽdi vel decapi/ tari qᷓ; illi q̊s ad ſuppliciũ iudicãt ⁊ cõdemnant ꝗꝛ rone dignitas ⁊ officij eoꝛũ culpa eſt guioꝛ: iuxta illud Juuenalis li.iij.ſatira.ij.Omne ani mi viſum tato cõſpecciꝰ in ſe Crimẽ habet:q̃ᷓnto qͥ peccat maioꝛ habet᷑.Et idẽ hr̃ in c.qͥa tua.l.di. etc.nulli fas.xxv.qj.⁊.c.pᷣcipue.xj.q.ilij.O ebet ꝗᷓ ille qͥ aliũ vultiudicare:pus pctã ſua punire et vitã ſuã emendare.exẽplo galli:qͥ anteq; vo cem cantus emittat pᷣus alis ſeipᷣm verberat.qð exẽ plũ ponit Albertus magnus in tractatu de vir tutibo politicss. ☚ cEcunda cõditio ðꝛ indiſtinctõis. Debet 8 ẽ facere iuſticiã oibb:⁊ nõ ſoluʒ aliqᷣbo in ꝑpticulari. qꝛ ꝑiclitat᷑ reſpublica etnõ bñ regit᷑ qn iuſticia fit vni ⁊ nõ alteri.hic em̃ nõ eſt aaus vere iuſticie.Nã ſᷣm phᷣum.v.Eth.Ju ſticia eſt virtꝰ ꝑ quã ſinguli hnt q̃ͥ ſua ſunt:non acceptans ꝑſonas hoĩm:ſed eq̃liter oẽs dijudi cans:pauꝑem ſicut diuitẽ:⁊ ciuẽ intraneũ ſicut extraneũ. Sicut em̃ ſol eq̃liter ſtat in medio pla netaꝝ ⁊ lumen ſuũ eq̃liter diffundit int᷑ eos:ſic etiã iudex debet eſſe media ꝑſona int᷑ reũ ⁊ aco rẽ:amicũ ⁊ inimicũ:paruũ ⁊ magnũ:pauꝑiem? diuitẽ.inter qͥs eq̃liter debet diuidere lumẽ veri tatis ⁊ luſtide.Et non facere ſicut iaſpis qͥ eſt la pis de q̊ ðꝛ in lapidario.ca.iiij.ꝙ nõ bñ exercet vᷣtutẽ ſuã niſi inuoluat᷑ auro vel argento. Mo dernis nanq; tꝑibo licet cauſa pauꝑis ſit dara: nõ tñ expedit᷑ niſi manꝰ ꝓcuratoꝝ ⁊ iudicũ au⸗/ ro vel argẽto bene inungat᷑.De qͥ inqͥt Gꝛeg.in c.qͥ recte.xj.q.iij.Qui recte iudicat ⁊ pᷣmiũ remu nerationis expectat:fraudẽ in deum ꝑpetrat.qꝛ iuſticiã quã gratis impartiri debuit acceptione pecunie vendidit.Et ideo o iudices ſeruate illð Deute.ij. Ita paruũ audieᷣ vt magnũ:nec acci⸗ pie culuſqᷓ; pſonã:qꝛ dei iudiciũ eſt. Sed hec cõditio in mł pᷣla hodie nõ reꝑi?:qͥ vt inquit Albertꝰ vbi S.faciũt ſicut aues viuẽtes de rapi na Nã nocẽtib ſepe parcũt ⁊ innocẽtes occidũt Accipiter em̃ parcit aui pᷣdatoꝛi:ſed ñ parcit co⸗ lũbe vel turturi innocẽti. Item lupꝰ ſepe parcit vulpi fraudulẽtiſſimo aiali:nunq; tñ parcit in/ nocẽtiſſime oui. Uñ in cõi ꝓuerbio ðꝛ. Lupus nõ comeditlupũ. Hodie iuſticiaʒ obtinere non poſſunt niſi diuites ⁊ potẽtes: pauꝑib reiectis Juxta illð OQuidij li.iij.amoꝛũ. Curia pauꝑib⸗ clauſa eſt. Hodieiudices ⁊ pꝛelati ſuppoꝛtaãtes malos gaudẽt ꝙ ab eis laudantur:tanqᷓ; boni paſtoꝛes: de qͥbo inqͥt Anacletꝰ papa in c.nihil. lxxxiij.di.Nihil illo paſtoꝛe miſerius qͥ lupoꝛuʒ gliat᷑ laudib: quibo ſi placere voluerit atq; ab hijs amani diligit:erit hic ouibo magna pernia es.Nullus igit paſtoꝛ placere lupis et gregib⸗ ouium poteſt. D t Ercia cõditio ðᷣꝛ recificatiõis.ſ.vt omni proſtpoſito hũano reſpectu:ſed in omni batr᷑ ꝑ c.ſemꝑ.⁊ c deus nr.ij.q.j. bus bñs deuz p oculis: pferatiudex punitiösis / Qanrta cõditio ðꝛ inqͥſitiõis.vt.ſ.magna ꝗq maturitate inqrat de veritate anteq; ali/ gquẽ puniat:⁊ nõ leuitate autfuroꝛe du⸗ aus ſniaʒ pᷣcipitet.c.ſũmo pꝑe.xj.q.iij.Et ideo nõ debet eſſe nimis faolis ad crededũ.qꝛ qͥ cito cre dit leuis eſt coꝛde.vt ðꝛ Ecci.xix. Naʒ deꝰ duas dedit aures homi: vt cũ audierit vnã ꝑtẽ audi/ gt ex altera aliã. Ait em Seneca in li.tragediax.· in medea.ca.iiij. Qui ſtatuit aliqͥd ꝑte altera in? audita:equuʒ licet ſtatuerit haud equꝰ fuit.Nõ ergo debet punitiõis ꝓferre ſniam ↄtra aliquẽ niſi pᷣus de eius delico apte cognouerit.: vt Pp%½ Uinta cõditio ðꝛ diſcretionis. Licet em̃ q debeat eſſe ſeuerꝰ 2 punire delicta. qꝛ vt S8S in c.j. lxxxiij. diſt. Moꝛtẽ lãguẽtibo p/ bat᷑ infligere qͥ hãc cũ põt nõ excludit.Etiðo de bet q; citu põt delicta refrenare:iuxta ilud Oꝛa cij. Cõtinuo culpã ferro cõpeſce pꝛiuſqᷓ; Dira incautũ ſerpat cõtagia vulnꝰ.Et iõ non eſt diſffſe rẽda coꝛrectio ſine legitima cauſa:ne ira dei cõ⸗ citet.xxiij.q.iiij.c.ſi ea. LCñ cũ diſcretiõe talis pu⸗ nitio eſt fienda. Qnq; em̃ eſt aliqd detrahendu . ſeueritati ꝓpt᷑ multitudineʒ delinqᷓntiũ.ix.qj.(. oꝛdinatiões.vbi Augꝰ.inqᷣt. Ubi multoꝝ ſtraz ges iacet ibi ſubtraheduʒ eſt aliqͥd ſeueritati. Ect ad idẽ eſt qð hr in c.fi.de trãſac.⁊ ĩ c.cõſtituere᷑.· l. diſt. Et notat᷑ ꝑ glo.in.l.aut facta.S.fi.ff.de pe⸗ nis.Et ad idem eſt tertꝰ in c.comeſationes.rxliii diſt. ⁊ in c.plerũq;.xj.q.iij.⁊ in c.noli.in fine.xxii q.j.Qñq; rõne etatis vel alijs ex cauſis ſeuerita ti iuſticie detrahit᷑ ſᷣm leges ciuiles:vt ĩ.l.et ſi ſe- uerioꝛ.C.ex qͥb cau.ifa.irro.⁊ i.l.qͥd ergo.S.pe/ na grauioꝛ.ff. eo.ti. Aliquãdo vo ecõtra auge ipſa ſeueritas:⁊ iuſte:vt ꝓpter freq̃ntiã delictoꝝ vt in dicta.l.aut facta.S.fi.ff. de penis. Cõiter & lo quendo ſꝑ debet miſcðia cũ iuſticia cõmiſce⸗ ri. Quia vt ait Hiero.in trãſitu ſuo.iuſticia ſine miſcðia crudelitas eſt. Faciat ergo miſter iuſti/ ce ſicut docet Seneca in li.de penarũ varietate dicens. Ita rectoꝛẽ ꝓcedere decet vt pᷣmo molli/ bus verbis cõliet anios:deinde penas leuio⸗ res decernat:ad vlcimuʒ ſcelera vltimis ſuppli/ cijs puniat. Etad h̊ fact docum̃tũ qð dedit An chiſes pater Enee:vt recitat Virgiliꝰ i. vj. Eney⸗ dos dicẽs. Hetibi erũt artes pad iponere mo⸗ rẽ. Parcere ſubiecq ⁊ debellare ſuꝑbos. Nõ er go ſꝑ eſt vtendũ ſeueritate.iuxta illud Lucani.ĩ viij. Facere oĩa ſeue nõ impune licet. Nam vt in quit Gꝛegoꝛius in c vera.xlv.diſtin.vera iuſti⸗ cia compaſſionem habet:falſa ðo dedignaado⸗ e miſe Sa en Fenrchg mn⸗ dicens AY ſi caſtanea ñ intaſa ponat᷑ iĩ igne ſine ſniaz: ſicut pᷣcipit᷑ in c.cum eterni de ſenten. ert ſpiraculo:mox cepãdo ⁊ ſonitũ nõ modicũ fa⸗ aendo ab igne ſilit ? ſepetotũ coꝛticem a ſe pel/⸗ lit. Muſtũ etiã ſi abſe ⸗ ſpiraculo in vaſe pont vas licet nouũ fuerit frangit. Alud eximn nit Gꝛ ego.in.xx.moꝛal.et hr in c.diſcplina. xlx. di. vbi ait. ꝙ io in archa tabernacli erat virga et mãna.qꝛ platꝰ debet hr̃e virgam diſtnictiõis cũ mäãna dulcedinis. vñ dicebat Dauid in pᷣſ. Uir ga tua ⁊ baculus tuꝰ.ipſa me ↄſolata ſunt. Per virrgã em̃ intelligit᷑ punitio iuſticie. ꝑ baculü ſu ſtentantẽ cõſolatio miſcdoote. angit. Aliud exmplũ po Uando tñ nõ eſt ſpes coꝛrectiõis per le gj,a uia remedia:debet ſeueritas officio ſuo fungi. vt ðꝛ in c.legi.xxiij.q.viij. Nam ni mia mãſuetudo crudelitas eſt. xxiij. q.ilij. c. ipſa pietas. Ute em̃ ait Seneca ĩli.ð moꝛib. Bonis noq; qͥ mal pat. Debet gᷣ ille ꝗᷣ aliquẽ vult pũire fuare illð Quidijĩ.ij..ð remedio amoꝛis qͥ inqc Sed qm̃ variant animi: variabimus artes. Muille mali ſpecies mille ſalutis erunt oꝛpoꝛa vix ferro quedam ſanant᷑ ano. Auxilium multis ſucus ⁊ herba fuit. UNerũ qꝛ de hac punitione ⁊ coꝛrectiõe intendo 72 tractare infra: ſer. xxv. ꝑte.ij. ⁊ ſer. xxvj.pte.v. ⁊ . rxrix.ꝑpte.ij. ad pᷣſens ſolũ dico ꝙ ſᷣm qᷓitatem ei minis ⁊ cõditionẽ ꝑſone offendentis debet fieri coꝛrecio punitõis.c.qᷣa tua.l.diſt. ?.l.põponiꝰ. ff. de nego. geſt. . c. ſicut dignů ð homici.vbi ðꝛ In erceſſib ſinguloꝝ nõ ſolum quantas ⁊ qli ias delici:ſed etas:ſceia:ſexꝰ:atq; conditio delin quẽtis ſuntattẽdẽda:cum idẽ exceſſus ſit qñq; mag in vno q; in alio puniẽdꝰ. Hec ibi. Unul qſq; igit᷑ pꝓ crimie in q fuerit dephẽſus moduʒ coõgrue ſeueritat accipiat.vt ðꝛ in.l.ne qͥs.C. de penis.⁊ in auten.de nõ alie.aut ꝑmu.re.eccle.S. gquia vo. Ercia cõſideratio de iuſticia ðꝛ ↄtraria⸗ 1 tnonis. Süut em iuſticie mita Zꝛla. ſed pᷣ pue q̃ttuoꝛ.viq; Amoꝛ:odiũ:cimoꝛ:ac , cupiditas De qb⸗ inqͥt Gꝛego.xj.q.iij.c.q̃ttuoꝛ. dicẽs. Quattuoꝛ modis humanũ iudicũ ꝑuer cit᷑. Zimoꝛe: dũ metu poteſtatꝭ alicuiꝰ ventateʒ loq ꝑtimeſcmꝰ. Cupiditate: dum pᷣmio animũ alicuiꝰ coꝛrũpimꝰ.Odio:dũ contra quẽlibet ad uerſariũ molimur. Amoꝛe:dũ amico vł ꝓpinj pſtare cõtendimꝰ Hec ille.Oetimoꝛeinqͥt Aug. in c qcũq;. ea. q.? ca. Quicunq; metu auuſlibet poteſtat vitatẽ occultat: ir deiſuꝑ ſe ꝓuocat. qꝛ magis hoĩem qᷓ; deũ timet.Etiõ ðꝛ Ecci.vij. Niolli qrere fieri inder niſi valeas virtute irrũpe iniqᷣtates: ne foꝛte extimeſcas faciem potẽd. De⸗ betigit᷑ qͥs potius moꝛtẽ ſubire qᷓ; timoꝛe alien ius ſupplicij iniq̃ aliquẽ damnare.c.nemo.xj.q. iij. Ideo inqᷣt Caſſiodoꝛꝰli.x.epłaꝝ.eplła.xix.Il la ſũt vera iudicia vbi neminẽ compmit vlla ti⸗ miditas. De cupiditate vo quõ ↄtrariet᷑ iuſticie et reco iudicio qꝛ ĩfra tracare intẽdo in ſermõe xxix in ca.de documẽg datis iudiaby:ad pᷣſens ſolum referam qd Iſidoꝛꝰ in j.ſollloqoy.caq. dicat. Ait em̃. Pereut leges auaricia iudicante. Nam pᷣmia ⁊ dona legibus vires tollunt:pecꝝ· maq; venale iudiciũ facit. Hec ille.et Augꝰ. UK qʒ adeo cupidita inoleuit malũ vt iã ex conſue cudine vendant᷑ leges:coꝛrũpant᷑ iura:⁊ ſenten tia ipſa venalis ſit:⁊ nulla ia cauſa poſſit eſſe ſi⸗ ne cauſa.Odiũ aũt ⁊ inimicicia ꝙ recũ impedi at iudiciũ:demõſtrat Cato in ſuis documentis di. Ira impedit animũ nepoſſit cernere verum. inqͥt aſſio.li.xij. eplaꝝ.epła.j.qᷓ; ꝑiculo⸗ um eſt pati iudicẽè iratũ ⁊ illũ de foꝛtunis tuis decernere quẽte cõſtat guiter irritaſſe.Oe amo⸗ re aũt inqͥt Lulliꝰ in.iij.de officijs. Neq; ) rem⸗ publicã:neq; ↄtraiuſiurandũ:aut fidem:amici ſui cã vir bonfaciat. Nã ſi oĩa faciẽda ſunt que amici velint:nõ amicidetales ſed cõiurationes putãaãde ſunt. Hecille.De iſtꝭ duabo vltimis iu⸗ ſticie ↄꝛijs dicit Chꝛyſ. Pꝛiuatꝰ amoꝛ et puatũ odiũ rectũ iudiciũ nõ cognoſcũt. Inqᷣt q; Pto/ lomeꝰin cẽtiloqᷣo ca.xij. Beniuolẽtia ⁊ maliuo lentia hoĩem in iudicijs errare faciũt.De qbus etiã ait Augꝰ.in c.qͥcunq;.xj.q.iij.Quicũ q; con ſanguiĩtate aut amicicia vel hoſtui odio autini⸗ micicijs in iudicãdo duct᷑ puertit iudiciũ chꝛi/ ſti qui eſt iuſticia:⁊ frucũ illius vtitin damna tionis amaritudinẽ. Ideo Ualeriꝰmaximꝰ lib. vj.laudat Zalẽtũ qͥ in vꝛbe lucrentiũ cũ ſaluber rimas leges dediſſet popło ſᷣm q̃s adulłt᷑ vro⸗ q; ocło eratbuãdus:dephẽſo filio eius ĩ adul⸗ terio:volebart ꝙ ei ocłi eruerent᷑. Sed rogante ꝓpło vt penã ill adoleſcenci remitteret:aliq;diu repugnauit.ad vltimũ ꝓpłi pᷣabo deuicꝰ:ſuo p us:deinde filij ocło eruto:vſũ vidẽdi vtriq; reli qt. Et ſic nec ꝓpt᷑ filij affeccionẽ: aut ſuijpſi ſen⸗ ſualitatẽ:a iuſticie recitudine decliare voluit ſi⸗ ne q̃ oĩa regna cito ad nihilũ veniũt. UInñ Mon tanariꝰ in luna celeri.ca.xxiij.inqᷣt. Gens ſine iu⸗ ſticia:ſine remige nauis in vndis, Pars ſecũda de vtute foꝛtitudinis. Arc tulliꝰ i.ij rhetoꝛice diffiniẽs foꝛ⸗ m titudinẽ ait. Foꝛtitudo eſt cõſiderata ꝑpiculoꝝ ſuſceptio ⁊ laboꝝ perpeſſio Phs vo.iij.Ech.ðt Foꝛuitudo eſtag greſſio fribiliũ cã boni.Augꝰ.ãtĩ li.de moꝛibꝰ eccłie inqͥt. oꝛcitudo ẽ amoꝛ facile oĩa tolerãs ꝓpter illud qð amat᷑.De qua vᷣtute tres conſide rationes faciemus. Pꝛima dicet᷑ exhoꝛtatiõis. Scða ꝑtitiõis.Tercia vo fructificatõis.Quo ad pᷣmã conſiderationẽ dico ꝙ ad foꝛtitudineʒ exhoꝛtamur autoꝛitate diuina autentica:phiſi⸗ ca ⁊ poetica.Diuina autoꝛitate Joſue.j.vbi di⸗ cit. Confoꝛtare ⁊ eſto robuſtus ⁊ noli timere.et ij. Paralł.xv. Eõfoꝛtamini ⁊ nõ diſſoluant᷑ma nus vf̃e:erit em merces oꝑi vr̃o. Et.xix.eiuſdes li.ca. Confoꝛtami ⁊ agite diligent ⁊ deꝰ erit vo⸗ biſcum in bonis.Et Lhobie.v.Foꝛii anio eto in pximo em̃ eſt vta deo cureris.⁊ Pꝛoueraj gnust rmafon 6 copet⸗ cultterl Uitfoniwe cusarid ſui mite ſoncitdo ris inforr fſaieſ. loquckmne ſprertſo manei Nwann ſemmes: diefon fugme mea le 7 ſeem veſtra domer ſus ni it Eich fonmimoln rtee/ N. aglemnlege Gornson ſunroiace Pawwocre lpogent Cor⸗ 1 mdl Voff ſurntoq̃l linicuſto⸗ ſpopniavi ehopis die ungiwuſc nulsſlcch⸗ (hrardamn Ghlaohi⸗ Vun Galop o d Gnden titacoco corpors liumdic Ppuenige⸗ fobuſtn Iniquita lem non boſt 0o a 0 94 J lon h HHMl a age ddottiiodon kouanrudri insſunn tloammiäiihe doſiloaninl ſünididivngt nedacir hu⸗ n meutaifnisſhi/ vrbg Klſi⸗ ain n ufmumun SS R e oſuc ſ ns ?nollanm no diſſolon Foliũ Manus foꝛtiũ diuitias parat.Et. xij. eiuſdẽ li. c. Manus foꝛtiũ dñabit᷑.⁊.xyv.Domꝰ iuſti plu⸗ rima foꝛtitudo.⁊.xx.Exultatio iuuenũ foꝛtitu/⸗ do eoꝝ.⁊.xxxj. Mulierẽ foꝛtẽ quis inueniet: ꝓ⸗ cul ⁊ de vltimis finibo pᷣcũ eius.⁊ ibidẽ.Accin/⸗ xit foꝛtitudine lũbos ſuos:⁊ roboꝛauit bꝛachi⸗ um ſuũ.⁊ iterũ.Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumentuʒ eius:⁊ ridebit in die nouiſſimo:⁊ ibidẽ.¶ Hanũ ſuã miſit ad foꝛtia.?⁊ Sapiẽtie pꝛimo dicit᷑. Sit foꝛtitudo veſtra lex iuſticie.⁊ Eccłi.v. Ne ſequa ris in foꝛtitudine tua ↄcupiſcentiã coꝛdis tui.⁊ Eſaie.j.Erit foꝛtitudo veſtra vt fauilla ſtupe.Et loquit᷑ malis ⁊ diſſolutis.⁊.xxx.In ſilentio ⁊ in ſpe erit foꝛtitudo veſtra.⁊ ibidẽ. Vlulate naues maris:qꝛ deuaſtata eſt foꝛtitudo veſtra. ⁊.xlix. In vacuũ laboꝛaui ſine cauſa ⁊ vane foꝛtitudi nem meã ↄſumpſi.⁊ Dauid ps.xvij.Diligaʒ te dñe foꝛtitudo mea:dñs firmamentũ meũ:⁊ re⸗ fugiũ meũ:⁊ liberatoꝛ meus.⁊.cxvij.Foꝛtitudo mea ⁊ laus mea dñs:⁊ factus eſt mihi in ſalutẽ ⁊ Neemie.viij.Gaudiuʒ etem̃ dñi eſt foꝛtitudo veſtra:⁊ Job.vj.Nec foꝛtitudo lapidũ foꝛtitu⸗ do mea:nec caro mea enea eſt.⁊.xvij. Tenebit iu ſtus viã ſuã:⁊ mũdis manib addet foꝛtitudi⸗ nẽ.⁊ Eccłs.ix.Ego dicebã melioꝛẽ eſſe ſapientiã foꝛtitudine.? Amos.iij.Detrahit᷑ foꝛtitudo tua ex te.⁊.j. Machab.ij. Fllij ↄfoꝛtamini: ⁊ virilit agite in lege ⁊ gloꝛioſi eritis.⁊ Luc.xj.inqͥt dñs XAũ foꝛtis armatus cuſtodit atriũ ſuum in pace ſunt oĩa que poſſidet.?⁊ Accᷓ.vj.Stephanꝰautẽ plenus gra ⁊ foꝛtitudine faciebat ſigna magna et ꝓdigia in populo. / Ucctoꝛitate etiã autentica doctoꝝ ad foꝛ a titudinẽ aiamur.vnde Ambꝛo. in lib.j. de offichs ait. Non mediocris animi eſt foꝛtitudo q̃ ſola defendit oꝛnamentũ virtutũ:⁊ iuſticiã cuſtodit:que iexpugnabili pᷣlio aduer⸗ ſus omnia vicia decertat iuicta.Et idẽ li.v.eiuſi dem opis dicit. Reuera iure ea foꝛtitudo voca/ tur:qñ vnuſquiſq; ſeipᷣm vincit:iram continet nullis illecebꝛis emollit᷑:nec flectitur:nõ aduer ſis ꝑturbatur:nec extollit᷑ ſecũdis. Et Augu.in epła ad Hierony.ait.Qui vera virtute foꝛt eſt: nec temere audet nec incõſulte timet. Hieronp. etiã ſuꝑ Johelẽ inquit. Juſti ⁊ foꝛtis viri eſt:nec aduerſis frangi:nec ꝓſperꝭ ſubleuari:ſʒ in vtro q; moderate cõoſeruari.⁊ idẽ ſuꝑ Amos ait.Foꝛ titudo coꝛꝑis im becillitas ẽ aie:⁊ imbecillitas coꝛpoꝛis foꝛtitudo eſt aĩe.Et Gꝛego.in.v.moꝛa lium dicit. Lãto ſe vnuſquiſq; ad foꝛtitudinem pueniſſe verius demõſtrat: quãto aliena mala robuſtius tolerat.Nã minꝰin ſe cõualuit queʒ iniquitas ↄſumit:qui in eo ꝙ ferre contrarieta/ tem non valet puſillanimitatis ſue gladio con foſſus iace QQ UVcoꝛitate etiã phiſica idẽ oſtendit᷑. Nã AIreſto.in.iij.Ethicoꝝ dic.Foꝛtitudo eſt laudabilioꝛ qᷓ; tẽperantia:qꝛ laus virtu tis eſt in hocqꝙ aliquis bene opꝑetur circa diffici lia. Difficilius aũt eſt ſuſtinere triſtia qð eſt foꝛ⸗ titudinis:qᷓ; abſtinere a delectatiõiby qð eſt tem peritie.hec ille.Et Tulliꝰin.j.de officijs ait.Foꝛ tis oanimi eſt nõ turbari in reb aſper:nec a gra du deijci.⁊ idẽ li.v.rethoꝛice veteris dicit. El nõ multũ põt obeſſe foꝛtuna qui ſibi firmius i vir tute q; in caſu pᷣſidiũ collocauit.⁊ in.ij. Luſcu. queſtio.idẽ inqt.Qui id qð vitari nõ põt metu⸗ it:is viuere aio quieto nullo mõ põt:qͥ aut moꝛ tem nõ timet magnũ pᷣſidiũ ad beatã vitã com parat:nunqᷓ; ingemiſcit vir foꝛtis ⁊ ſapiens niſi foꝛte vt ſe intẽdat ad firmitatẽ.Et Seneca in li. Trage.in hercule furẽte dicit. Quẽcũq; foꝛtem videris miſerũ neges.Et in Medea.c. iij. Foꝛ⸗ tuna foꝛimetuit:ignauos pᷣmit.Foꝛtuna opes auferre:nõ animũ poteſt. Idẽ in lib.xiij.epłarũ epła.vij.Sapiẽs vincit virtute foꝛtunã.⁊ li.xuiij epła.ij. Nõ affligi ſapiens liberoꝝ amiſſiõe vł amicoꝛ Codẽ em̃ animo fert illoꝝ moꝛtẽ quo ſuã expectat.Et ratõ huiꝰpoteſt aſſigri ula quã idem ponit.li.xv.epła.iiij. di. Iniquũ eſt queri de eo qð vni acciditc:⁊ omnibo reſtat. In li.quo q; de ꝓuidentia idẽ ait. Ignis auꝝ ꝓbat:miſe⸗ ria foꝛtes viros. . Oetica etiã auctoꝛitate ad foꝛtitudineʒ p exhoꝛtamur. Unde Oꝛatiꝰ in ſermoni⸗ bus li.xx.ſermõe.ij.inqͥt. Uiuite foꝛtes. Foꝛtia diuerſis oꝓponite pectoꝛa rebus. Et O uidius in.j.de faſtis. O me ſolũ foꝛti patria eſt vt piſcib equoꝛ. Ut volucri vacuo qᷣcquid in oꝛbe patet.Et Lu canus lib. vij. Foꝛtiſſimus ille eſt OQui ꝓmptꝰmetuẽda pati:ſi q̃minꝰinſtent: Et differre põt.Et Juuenałlib.iiij. Foꝛtẽ paſce aim moꝛt terroꝛe carentẽ. Et Mar tialis li.vndiq; ſuſcepto.c.ij. Sub quocũq; onere:ſtrepitu omniue laboꝛe. Rectũ ſtare lica głlia nõ modica eſt. Pꝛoſper q̊ʒ li.epigrãmatũ epigrãmate.xxxv. ”ß Rectoꝝ eſt aduerſa pati:⁊ tolerare modeſte. Nec q̃rula in quenq; voce mouere deũ. Et epi⸗ grãmate.xlix. ä MNãq; bonos nõ blãda inflãt:nec aſꝑa frãgũt. Et epigrãmate vltimo. ̃ — Nõ metuo exiliũ:mũdus domꝰoib vna eſt. Et LCato.c.iij. Reby ĩ aduerſis aĩm ſubmittere noli.Et Bern/ hardus in lib. de im ꝓbatiõe vicioꝝ.c.vſ. Nõ turbãt aduerſa pios:nec ꝓſpera tollunt.et Gualteriꝰde caſtilione.l.. Eſt animi foꝛtis ſtantẽ ↄtẽnere moꝛtẽ. Degeneres animi:pectuſq; ignobile ſummũ Credũt eſſe bonũ diuturna viuere vita.?⁊ Ma⸗ 172 theus poeta in hiſtoꝛijs Tobie.c.ij. Aubꝛica foꝛtune nõ te pᷣmoet alea:viuas. Maioꝛ eſt in aduerſis:ꝓſꝑitate mnlhoꝛj⸗ 7 nden ricus ſamarienſis li.ij. SUVBG Cõtra foꝛtunã ſis ↄſtans:ſis patiens:ſis Ferreꝰin aduerſis:te neq; frãgat hyems. Uo ad ſcdam ↄſiderationẽ de foꝛtitudi ne eſt ſciendũ ꝙ foꝛtitudo ſᷣm Richar. in.iij.di.xxxiij.? Lho.ij.ij.q.cxxviij.⁊ Al bertũ ſuꝑ.iij.Ethico.diuidit᷑ in qᷓttuoꝛ ꝑtes pᷣn⸗ cipales:ſq; in fiduciã:ſeu ſecuritatẽ:magnificen tiã:cõſtantiã ſiue ꝑſeuerantiã:que paꝝ differũt . . ſᷣm Tho.ij.ij.q.cxxxviij.⁊ patiẽtiã. Fiducia aũt ſiue ſecuritas dici᷑ ꝑ remotionẽ timoꝛis: vt in⸗ quit Tho.ij.ij.q.cxxx.arti.vij. Unde Areſto.iij. Ethico.ait. Foꝛtis eſt intimidus mali.Et in h̊ aſſimilat᷑ leoni.iuxta illud Pꝛouer.xxviij. Ju⸗ ſtus vt leo ↄfidẽs abſq; timoꝛe erit. Et.xxx.eiuſ dem lib.c.Leo foꝛtiſſimus beſtiaꝝ ad nullius pauebit occurſum.Sciẽdũ cñ ꝙ ſᷣm Tho. vbi ſupꝛa.quedã eſt ſecuritas cõmendabilis: que⸗ dam vo vituperabilis. Laudabilis eſt illa que ꝓuenit ex bona cõſcientia:⁊ que nõ timet nõ ti⸗ menda.de qua Pꝛouer.xxv.dicit᷑. Secura mẽs quaſi iuge ↄuiuiũ.De hac etiã Gꝛego.in moꝛa/ libo dicit. Quiſquis ad ſecure vite pcepta ſe di⸗ rigit pꝛiuſq; vite eterne pᷣmia ꝑapiat hic iam in itia ſecuture in perpetuum felicitatis deguſtat. Quaſi em̃ ↄtinuatio eſt refecciõis ſecuritas troõ⸗ quillitatis. Bona ergo eſt ſecuritas virtuoſe vi te.de qua Bꝛego. vbi ſupᷣ ait. Dũ virtutes men ti leticiã pariunt:quandã etiã ſecuritatẽ gignũt Securitas vo rephenſibilis eſt eoꝝ qui ſic ſũt ſecuri in hoc ꝓcelloſo mari: quaſi iam eſſent in poꝛtu.De tali ſecuritate inquit Gꝛego.vbi ſupᷣ. Sepe quẽ certamẽ tẽptationis ſuꝑare nõ valu it:ſua deterius ſecuritas deijcit. Jðᷣo Hierony. in quadã epla dicit.Nulla ſecuritas eſt vicino ſerpente doꝛmire.Qui habet hãc ſecuritatẽ faci⸗ le a diabolo ſuperatur.Ex hac ſecuritate pᷣſum⸗ ptuoſa fit homo negligẽs.vnde Gꝛego.in qua dam omelia inquit.Duũ mens ſecura reddit᷑ in toꝛpoꝛem laxat᷑: ideoq; mater negligentie ſolet eſſe ſecuritas. Repꝛehẽſibilis quoq; eſt illoꝝ ſe⸗ curitas qui futura pericula no pꝛouidẽt.Deqͥ/ bus dicit᷑ Job. xxj. Domus eoꝛũ ſecure ſunt et pacate:⁊ ita ducũt in bonis dies ſuos:⁊ in pũ⸗ cto ad inferna deſcendũt.Illa etiã eſt repꝛoban da ſecuritas de qua Areſto.in.j.magnoꝝ mo/ raliũ.c.iiij.inquit.Si quis adeo ſit impauidus ꝙ deñ nõ timeat:nõ foꝛtis ſed inſanꝰ eſt.Et ite⸗ rum eiuſdẽ libꝛi.c.xxxij.dicit. Si quis nõ timet ea que ſupꝛa hoiĩes ſunt:nõ foꝛtis eſt ſed inſanꝰ Illoꝛuʒ etiã eſt vituperanda ſecuritas qui ſine legitima cauſa periculis moꝛtis ſe audacter ex⸗ ponunt.hec enim temeritas appellatur.De qua ullius lib.v.artis noue.c.xxj.ait. Temeritas eſt animi inconſiderata doloꝝ perpeſſione gla⸗ diatoꝛia periculoꝛum ſuſceptio. Et Seneca in libꝛo tragediarũ dicit. Temeritas eſt que petit caſum ducem. 22=2=2V2 VII Excũda pars foꝛtitudinis dicit᷑ magnifi 8 centia:quã deſcribit Tullius in pꝛima rethoꝛica dicẽs. Magnitficentia eſt reꝝ cet excelſaꝝ cum animi ampla q̃dã ⁊ ſplendidi⸗ ſima ꝓpoſitione inchoatio atq; adminiſtratio. Et Macro bius in li.de ſomno ſcipionis dicit: ꝙ; magnificẽtia eſt negocioꝝ difficiliũ ⁊ pꝛecla⸗ roꝛum cõſũmatio. Hec tamẽ magnificentie foꝛ titudo que eſt aggreſſio reꝝ difficiliũ debet eſſe diſcretiõe regulata:quia vt ait Albertus in tra⸗ ctaàtu de virtutibo politicis. Uir audax quãdo pꝛudenter nõ attẽdit ad ardua: dũ credit aſcen dere magis ruit ad ima. Unð coꝛnicula lʒ mul ta vigeat audacia:ita vt aues de pᷣda multũ in⸗ feſtet:tamẽ quia temerario auſu etiã aggredit aquilam:accidit ꝙ ipſa aquila occidit eam.Fal co vo auis regia magne eſt foꝛtitudinis:⁊ ma⸗/ ghnifici coꝛdis:tante tamẽ pꝛudentie extitit vt ea die qua aquilã in aere ſentit:ſuam foꝛtitudineʒ temperet a pᷣdando:ne foꝛte dũ pᷣdatur alia alte rius fieret ipᷣe pꝛeda.Dꝛaco autẽ de ſua foꝛtitu/ dine dum cõfidit elephantẽ inuadit:ſed accidit vt dũ elephantẽ vexat ipſe pereat:⁊ quãdo eum occidit:ipᷣe cũ occiſo intereat.Elephas em̃ dum cadit ſuũ occiſoꝛem occidit:quẽ ſub ſe cadendo cõminuit.hec Albertꝰ vbi ſupᷣ.Debemꝰ ergo ita eſſe audaces et magnanimi vt tamẽ timẽda foꝛ midemus.iuxta ilud Pꝛouerb.xiiij. Sapiens cimet ⁊ declinat a malo:ſtultus trãſilit⁊ cofidit. Si quis autẽ timeret vbi nõ eſt timendũ:hic eſ ſet puſillanimitatis peccato infectꝰ: qð foꝛtitu⸗ dini cõtrariatur vt ðdlarat beatus Tho.ij.ij.q. cxxxiij.de quo peccato inquit Dauid in ps.De⸗ um nõ inuocauert.illictrepidauerũt timoꝛevbi nõ erat timoꝛ.Tales puſillanimes dicit Alber tus vbi ſupᷣ eſſe ſimiles lepoꝛibo ⁊ cuniculis:qͥ in omnib de ſola fuga confidũt. Item ſimiles ſunt cuidã generationi miluoꝝ:qui in pꝛinci⸗ pio capiũt auiculas:ſed tempoꝛe ꝓcedẽte timo/⸗ re creſcente adeo puſillanimes fiunt vt vix mu/ ſcas inuadãt:et ſic penitus omnẽ animoſitateʒ deponũt ita ꝙ fame moꝛiunt᷑.hec ille.Eſt ̊ pu/ ſillanimitas directe oppoſita magnanimitati. vt ait Areſto.iiij. Ethicoꝝ Sed qꝛ de magnimi tate et audacia deo dãte infra aliqua dicam ſer mone.xxix.ꝑte.j.ideo hic ꝑträſoZ . U Ercia foꝛtitudinis pars eſt ↄſtantia.vt t autẽ colligit᷑ ex dictis philoſophi in.iiij. Ethico ꝝ.Conſtãtia eſt ſtabilitaſ animi firma:et in bono ꝓpoſito ꝑſeuerans.que atten⸗ ditur circa res terribiles et ad ſuſtinendũ diffi/ ciles.vt ſunt ille ð quibo loquit᷑ Gꝛeg.vij.Mo rali.dicens. Juſtoꝝ foꝛtitudo eſt carnẽ vincere: pꝛopꝛijs voluptatibo cõtraire: dileccionẽ pᷣſen/ tis vite extinguere ⁊c̃. Sicut enim bona loꝛica militẽ facit ſecurũ ad aggrediendũ ardua et ſu/ ſtinendũ iacula:ſic foꝛtitudo militũ chꝛiſti ſecu ros et audaces atq; cõſtantes reddit eos in ſpi Utweleb⸗ guiinp⸗ tum pel cſt. ECht inmont Cemtus amnok monet oog Dirulre Tlis Gcheca löſtaten betilleg ſtg rorg zWar Corad Lorti Sign Qns Pocl Dinp on Geun./ 1 WMa ſöben Pecww Ouial bierol loude litent liien ſoluun Löſio n Hi guleuit dicebat les g operide gontde nerri oliqo⸗ duas dlcck adpꝛ auco⸗ lr Pa Dauic oraru laa meg Verbert Nie 4 Dlins „Wlam .. rc aannh umgliinif ez dſaliä RK lbengee, a des ndennn ſoß damenn Ulus gäinin nöckamaänt winſec: goen beacus Tho ur Dauid npeN pidaucrütnnart lanimes dard nmcie nin lvor i in — s une r uirmo⸗ mmi minoſtag becile. Ra 1magnandun, d r denmfun maliquedante ſo. ns ck Nun pbioſohn tabllal m vamns,len d iuſtncmtinn utrh n vcaninn r denmn / rnunbiu, Foliũ ritualibo pᷣlijs. Haãc autẽ ſtabilitatẽ nõ habent qui in pctõ ſunt. Scriptũ eſt em̃ Treñ.j.Pecca tum peccauit hieruſale:ꝓpterea inſtabũis facta eſt. Ecõtra vᷣo eſt de habete ↄſcientiã bonam et mundã.iðo Job.xj.dicit᷑.Si iniquitatẽ que eſt in manu tua abſtuleris a te tũcleuare poter fa ciem tuã:⁊ eris ſtabilis. Hanc quoq; conſtanti am nõ habet ille qui nunq; in eodẽ ꝓpoſito per manet.de quo metrice dicit᷑. Quod petijt ſpernit:repetit qð nuꝑ emiſit. Diruit edificat mutat quadrata rotundis. Talis nõ imerito põt ſtultus appellari.Ait em̃ Seneca lib.vij.epłaꝝ epła.iiij. Stulticie nihil cõſtat:nihil diu placet. Hãc etiã ↄſtantiã nõ ha bet ille qui diu in aliquo loco ↄſiſtere nõ valet: ita vt argẽtũ viuũ videat᷑ ſub pedibo habere.De q̊ Martiał li.vndiq; ſuſcepto.c.v.ait. Cur adeo gaudes motu Jouiane locali. ur tã ſepe ſalis.an qm̃ leuis es. Signat em̃ mentis motus mutatio tãta EX nõ cõcoꝛdes:nectibi ↄuenias. Poõdus hʒ ſtabile:cũ põdere gleba quieta eſt. Diripit᷑ puluis ꝓ leuitate ſua. ec natura loci tibi recte viuere donat. Sed mẽs diſcreta ꝓpoſitũq; tenax. Vantũ aũt noceat talis mutatio locoꝛũ q oñdit Seneca lib.j.epłaꝝ epła.ij.dicẽs. . Nõ cõualeſcit plãta que ſepe tranffertur Et Martialis li.pꝛedicto.c.iiij. Nõ bene firmat᷑ radix que ſepe mouet᷑ Nec multa hoſpitia pignus amoꝛis habẽt. Quia igit᷑ inquit Hierony.in quadã epła.Nõ hieroſolimis fuiſſe ſed hieroſolimis bñ vixiſſe laudabile eſt: ideo dico vobis illud Luc.x.No lite trãſire de domo in domũ. Ut em̃ ait aäreſto. li.ij. magnoꝝ moꝛaliũ.c.xxix. Uita neq;ᷓ eſt ho/ ſpitari de domo in domũ. Ideo dicit Eccli.xj. Cõfide in deo ⁊ mane in loco tuo.Scniptuʒ eſt em̃ Miere.xiiij.Dilexit mouere pedes ſuos ⁊ nõ quieuit ⁊ dño non placuit. Ideo.j.ad Coꝝ.xv. dicebat Paulꝰ. Fratres ſtabiles eſtote ⁊ imo bi les.⁊.j.ad The.iiij. Rogamus vos fratres vt operã detis vt qᷣeti ſitis.Et hec de ↄſtantia ſuffi ciant.De ꝑſeuerãtia aũt tractabimꝰinfra ſermo ne.xxxiiij.parte vltima. v Varta pars foꝛtitudiniiſ eſt patiẽtia.De ꝗq qua quia ſupᷣ tractaui in ſermõe.xxxviij pꝛime partis huiꝰoperis: ⁊ etiã intendo aliqua dicere infra ſermone.xij.ideo ad pꝛeſens duas tm̃ de ea contẽplationes faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ inductiõis. Secũda remediatiõis. Quo ad pꝛimã inducunt nos ad patientiaʒ Pꝛimo auctoꝛitates ſacre ſcripture.Scriptũ eſt em̃ ps. ix. Patientia paupeꝝ non peribit in finẽ. Ideo Dauid ps.xxxvij.dicebat.Ego autẽ in flagella paratus ſum.⁊ ps.lxj.Quoniã ab ipſo patien⸗ tia mea.⁊.lxx.Tu es patientia mea dñe.⁊ Pꝛo/⸗ uerb.xiiij.inquit Salomõ.Qui patiẽs eſt mul LXVII ta gubernat᷑ ſapientia.⁊?.xv. Uir iracũdus pꝛo⸗ uocat rixas:qui aũt patiens eſt mitigat ſuſcita⸗ tas. ⁊.xix. Doctrina viri ꝑ patientiam noſcit᷑et Eccłs.vij. Melioꝛ eſt patiens:arrogante.⁊ Ec/⸗ cleſiaſtici.j.ſcriptũ eſt. Uſq; ad tempuoa ſuſtine⸗ bit patiens ⁊ poſtea erit reditio iocũditatis illi⸗ us.⁊.ij.eiuſdẽ li.c. In humilitate tua patientiaʒ habe.⁊.j.ad Theſ.v. Patiẽtes eſtote ad omes. 2.j. Petri.ij. Hec eſt em gratia ſi ꝓpter den? uſei⸗ net quis triſticias patiens iniuſte.⁊ ad α vlij. Nõ ſunt cõdigne paſſiones huiꝰ tẽpo: ad 72 futurã gloꝛiam que reuelabit᷑ in nobis. ⁊.ij.ad CLCoꝝ.j.Sicut abundãt paſſiones chꝛiſti in no⸗ bis:ita ⁊ per xpᷣm abundat cõſolatio noſtra.Et ibidẽ. Scientes quoniã ſicut ſocij paſſionũ eſtꝭ ſic eritis ⁊ cõſolationis.ad Roma.v. Tribula/ tio patiẽtiã operat᷑:patientia autẽ pꝛobationẽ.⁊ ad Ephe.iiij.Cũ patientia ſuppoꝛtantes inuicẽ in charitate.⁊ ad Hebꝛeos.x. Patientia nobis neceſſata eſt.?⁊ Jacobi.j. Patientia opus perfe ctum habet. Sed heu quia multis dici pot illð 5 ob.iiij. Ubi eſt patientia tua.pauci em̃ ſunt qͥ habcant eã in effectu:licet multi in verbis illam oſtendant. Unde equiperat᷑ patiẽtia inule:que tẽpoꝛe eſtatis quãdo non eſt neceſſaria ꝓpter ni⸗ miam ſuã caliditatẽ dilatat. folia ⁊ extendit:tẽ⸗ poꝛe aũt hyemis quãdo eſſet valde vtilis abſcõ dit ſe ſub terra.Sic quoq; faciũt młti qui pꝛo quacũq; tribulatiõe cũ ſint impatiẽtiſſimi tẽpo re ꝓſperitatis de patiẽtia gloꝛiant᷑:⁊ dilatãt phi lateria alioſq; afſliccos ↄſolant᷑. Uera em̃ eſt il⸗ la ſententia tulliana.Facile oẽs cũ valemꝰ recta cõſilia egrotis damu. A NJ autẽ querat᷑ quid ſit patientia: vltra 89 diffinitionẽ Lactantij poſitã ſupᷣ in di⸗ cto ſermone.xxxviij.j.partis diffinit eam Gꝛego.ſuꝑ Lucã di. Patientia eſt aliena mala equanimiter perpeti:?⁊ nullo malo animo in ali quẽ ad vindiccã moueri.⁊ Tullius in.j.Rheto rica dicit. Patientia eſt vtilitatis ſiue honeſtat cauſa:rerũ arduarũ ac difficiliũ voluntaria per peſſio. Augu.vo in lib.de patientia inquit. Pa tientia eſt virtus qua mala equo animo tolera mus.Ad quã virtutẽ exhoꝛtamur etiã auctoꝛi⸗ tate autẽtica. vnde Cipꝛianꝰ in epła ad fratres de bono patientie ait. Patientia eſt que nos ðo cõmendat ⁊ ſeruat.ipᷣa eſt que irã temperat lin⸗ guam refrenat:mentẽ gubernat pacẽ cuſtodit: diſciplinã regit:libidinis impetũ frangit:timo ris violentiã compꝛimit:incendiũ ſimulatis ex tinguit:cohercet potentiã diuitũ: inopiam pau perũ refouet:tuet᷑ in virginibo beatã integritatẽ: in viduis laboꝛioſam caſtitatẽ:in maritatis in diuiduã charitatẽ.facit humiles inꝓſperis:iĩ ad uerſis foꝛtes:cõtra iniurias ⁊ contumelias mi⸗ tes:docet delinquentib cito ignoſcere:tẽptatio nes expugnat:ꝑſecutiones tolerat:paſſiones et martyria cõſũmat. Ipſa eſt que Helnoſteeſun Kk 2 V êð Bermo 4 damenta firmiter ponit:que incemẽta ſpei ſub limiter ꝓuchit. Ipa efficit vt efficiamur filij dei dum chꝛiſti tolerantis imitamur. Et Hierony. in tractatu de fide inquit. Eſt ergo patiẽtia om niũ iniuriaꝝ ⁊ paſſionũ tolerantia.quã ſi quis habuerit bona omnia in ſe cõtinet.Et Aug.vbi ſupᷣ dicit. Uirtus animi que patiẽtia dic᷑ tam magnũ donũ dei eſt vt ⁊ ipſius qui eam nobis largit᷑ patientia pᷣdicet᷑. Si quis auteʒ querat quare deus ſanctos ꝑmittit in hoc mũdo tribu lari.reſpõdeo ꝙ multis de cauſis: maxie quin⸗ q;. Pꝛimo vt mũdus ipᷣe cuʒ delectatiõib ſuis ſit eis tedio:⁊ ex hoc feruẽtius deũ diligant. Se cũdo vt venialia eoꝝ peccata in bac vita purgẽ/ tur ne purgatoꝛij penis grauioꝛibo crudint᷑.qꝛ qð lima ferro facit auferendo rubiginẽ hoc ani me facit tribulatio. Tercio vt nullꝰ murmuret contra deũ ſi in mũdo affligit᷑ cũ amicos ipᷣius dei videat diuerſimode tribulari:ſciẽg ꝙ tribu latio patienter poꝛtata ſine fructu nõ ełit.Quar to vt cognoſcantur quales ſunt et excitenturad melius operandũ.Et ad hoc poteſt applicari il⸗ lud qð fit Placentie in quibuſdã nundinis:in quibus vendunt᷑ multi ſues.vẽditoꝛ autẽ lau⸗ dat eos dicens.hic habet tantũ lardũ ⁊ tam al⸗ tam pinguedinẽ:⁊ tantã ſongiã:et tantã carnẽ. emptoꝛ vo ait.Nõ credo ꝙ habeat tantũ lardũ vt dicis.Et mercatoꝛ dicit ad pbam. Habet au tem ſub coꝛrigia ſugulã quandã quã infigit in illo ſue. Durante vo illo lardo ſus nõ ſentit:ſed cũ tangit carnes tunc damat:et ſic habet᷑ men⸗ ſura de lardo. Per ſuem autẽ intelligit᷑ ſenſua⸗ litas quã naturaliter quiſq; etiã ſanctus habet dum eſt in hac vita. Lũc ergo deus cognoſcere facit quantũ quilibet habet de lardo ac ſongia id eſt de patientia quando eum tangit in viuo. Dus quãdoq; qᷓ;diu nõ tangit᷑ in viuo cũ illa ſugula ſemꝑ tenet vultuʒ verſando in terrã:ſed dum tangit᷑ ſuꝑ viuũ eleuat caput.⁊ ſimilit᷑ fa/ cit homo qui dũ nulla tribulatiõe pungitur:in terrenis delectat᷑. Dum autẽ affligitur ad cele- ſtia erigitur ⁊ ad eoꝛũ deſideriũ inflãmatus ele uatur. Quinto deus ſanctos tribulari ꝑmittit vt ex afflictionũ tolerantia gloꝛioſius eos coꝛo⸗ nare poſſit.Nã vt Hierony.in lib.de vindicta ⁊ iuramẽto inquit.Future vite gloꝛia pᷣſentis vi⸗ te incõmodis cõparatur.Et ideo nõ debet quis deſperare de tribulationibo mũdi que multum ſunt vtiles. Unð Gꝛego.in moꝛal.dicit.Fugiẽ⸗ dus eſt mundus ſi ꝓſperis nos demulcet. Qui ergo tot calamitatibo pulſat quid aliud qᷓ; vt de ſerat᷑ clamat.Et idẽ in.j.lib.eiuſdẽ oꝑis ait.Nõ/ nunq; quis nec ꝓ pꝛeterica nec ꝓ futura culpa percutitur:ſed vt ſola diuine virtutis potentia ex amputata ꝑcuſſiõe monſtret᷑. In qua mani⸗ feſtatiõe quid agitur niſi vt ex flagello meritoꝝ virtus augeat᷑ ⁊ vbi nulla pᷣterita iniquitas ter gitur:magnua de patietia virtus generat᷑.Et ite⸗ rum idẽ Gꝛego. ait. Aduerſitas que bonis vo- tis obijct ꝓbatio virtutis eſt:nõ indiciũ repꝛo⸗ bationis.Ferrũ quippe noſtre mẽtis ad acumẽ nõ poteſt ꝑuenire veritatis niſi hoc exarſerit al⸗ terius lima pꝛauitatis.⁊ Augu.in.iij.de trinit. inquit. Mala que ab iniquis fideles ꝑferunt ipᷣis vtiq; pꝛoſunt:vel ad demenda peccata:vel ad exercitandã ꝓbandaãq; iuſticis:vel ad demõ ſtrandã huius vite miſeriã. Ideo Hierony.ſu/ per ps.dicit. Ueniant plage:veniãt omnia gene ra maloꝝ:dũmodo poſt plagas chꝛiſtus adue niat.Et ad Marcũ pᷣſbyterũ ſcnbit.Apud chꝛi ſtianos nõ miſer eſt qui patit᷑ ↄtumelia:ſed qui facit iniuriã.Et Chꝛyſo.ſuꝑ epła ad Hebꝛeos alit. Nihil ita ↄfuſaʒ facit iniuriã agẽtis ſicut foꝛ tis ⁊ mitis patiẽtia tolerantis.⁊ neq; in oꝑe ne⸗ qᷓ; in lingua ſe vindicantis. Ucoꝛitate quoq; politica ad patientiã a incitamur. Unde Lactãtiꝰin.v.diuina⸗ mi.inſti.inquit. Magna nãq; ⁊ pcipua virtus eſt patientia:quã pariter vulgi publice voces ⁊ philoſophi ⁊ oꝛatoꝛes ſũmis laudib⸗ celebꝛãt.ꝙ ſi negari nõ põt quin ſumma ſit vir⸗ tus neceſſe eſt iuſtũ ⁊ ſapientẽ virũ in poceſtat eſſe hominis iniuſti vt capiat patientia. Lulliꝰ etiã in.j.Retho.dicit. Patientia eſt virtus ↄtu⸗ meliarũ omniũ aduerſitatũq; impetus equani miter poꝛtãs.⁊ Plato in ſuis ſentẽtijs inquit. Totius philoſophie robur eſt patiẽtia. Socra tes aũt ĩ ſuis ſentẽtijs ait. Uiri boni ẽ ſcire pati nec facere iniuriã. Tictoꝛia em̃ ſine aduerſario X bꝛeuis eſt laus. Xemplis inſuꝑ ad patiẽtiã exhoꝛtamur eSed dimiſſis exemplis ſanctoꝝ de qui bus in pᷣdicto ſermone.xxxviij.diximus maxime beati obie ⁊ Job.de quib dicit To/ bie.ij. Hãc aũt tẽptationẽ ideo ꝑmiſit deus eue nire illi vt poſteris daret᷑ exemplũ patiẽtie eius ſicut ⁊ beati Job. Et loquit᷑ de Tobia. Cenia⸗ mus ad exempla. Pꝛimo rerũ naturaliuʒ que ad patientiã nos ꝓuocant.vnde inqͥt Albertus magnꝰ vbi ſupꝛa:ꝙ quãto vir patiens patitur plura mala tato amplius eius virtus redolere ꝓbat᷑.Sicut ſpecies aromatice quãto foꝛtiꝰcõ/⸗ terunt᷑:tãto ex eis maioꝛ odoꝛ ſentit᷑vnde necre dolẽt nõ contrite:necſunt bene odoꝛifere:niſi cũ fuerint pilo attrite. Item exemplũ habemus de amigdala que ſi ſterilis ſit fecunda fit ſi dauuſ in radice ꝑfoꝛet᷑. Sunt em̃ pene młtoꝝ merito⸗ rum accumulatiue ſi fuerint patiẽter poꝛtate:q̃ et ſi aliquãdo videant᷑ amare pᷣdulces fiuntpa tientie igne decocte. am ⁊ poma imatura ma turant᷑ ⁊ dulcoꝛan᷑ ſi in igne coquant᷑. Ignis qͥ qʒ a vento nõ extinguit᷑:ſed foꝛtius inflamatur Et incus quanto magis malleis tundit᷑:tanto amplius ſolidat᷑. Adamas flãmis excoo? foꝛ⸗ tioꝛ reddit᷑. Lapis lateris in foꝛnace poſitus nõ conſumit᷑:ſed quãto diutius ibi tenet᷑ tcãto am /⸗ Musſol omino haberal cagtn ſtannüin uaſinn ſolmag tloria q; ͤrhon bus ſope nis nilp numcol mrlnte cob hocd fnellter, tasoſten c(tia gvado quendi o can ſupert nibde Puliaan baruu trplan homunlbn temoeno ſtis. Kle Paticntii kefer Br pbicuiol aunisſik entiame gthenas lllacio. frorerola ponenes Impoten incignos Gtumcli⸗ Garermul heneait Wliauen mnise nucpo ſeneeg tat quor konisn ſuüan les voe tums Eremp llus oit aliquo⸗ lcioci. 0 2 geinn nti i nrn rons ins luth Nieminni inpnt⸗ iri Lu; Mennucknins ögnre ſis tznn urckennlden Undboniingi an ſnr odunnn pmäniahonan Plis ſangor dll ne rvii dams odequt dictl mmnii wcit als x Lha Monu⸗ mi uunlujue umnqt dems rpanens M s finnus tellin gvu inli/ zſnct,Nruckt odonſtnnlic Pglühebennsn undatrſicunn memlop mang Prünrhon rßoblas fung omaimnumn ovmnt Nnusinlinn lis unin Foliũ plius ſolidat᷑. Aurum in igne poſitũ in valoꝛe nõ minoꝛat᷑ ſed puchꝛius ⁊ pᷣcioſius reddit᷑.⁊ ſi habet aliquid imixtũ impuritatis dũ ignis in co agit ab illo ſolam ſcoꝛiã tollit:eius vo ſub⸗ ſtantiã nõ coꝛrumpit.Sic patientie virtus ad,/ uerſitatiby nõ deijcit᷑ ſed foꝛtioꝛ reddit᷑. Sicut ſol magis calet in mari vbi eſt aqua caloꝛi con⸗ traria q; in terra. Alia quoq; naturalia addu ci poſſunt exempla.ã frumentũ pulchꝛũ nũ/ qᷓ; reponi poteſt in hoꝛreis niſi pꝛius młtis icti bus ſeparet᷑ a paleis.Nec ex grano conficit᷑ pa⸗ nis niſi pꝛius foꝛtiter conterat᷑ in molis.Nec vi num collocat᷑ in dolijs niſi pꝛius vue conculcẽ tur in toꝛcularibo. Illa vero caſſia apud medi⸗ cos nõ cõmendat᷑:que faciliter rumpit᷑ ſed q̃ͥ nõ faciliter frangi᷑. Quo exemplo impatiẽtis vili⸗ tas oſtendit᷑ virtuſq; patiẽtis demõſtrat᷑. Nux etiã quãto foꝛtius vno anno perticaverberatur quãdo fructus eius excutiunt᷑:tãto in anno ſe⸗ quenti amplius fructificare mõſtrat᷑. Sicut er go camelus genua in terra ponit quãdo onera ſuper ſe accipit:ſic patiẽs de illatꝭ ſibi grauami⸗ nibo deo gratias agit:quia ex eis non modicas vtilitates repoꝛtare intẽdit. Sciens ꝙ (vt dice/⸗ bat quidã facetus pᷣdicatoꝛ) in celũ nõ itur niſi triplici via.ſq; aut ꝑ terram que eſt plena malis hominib.aut ꝑ aquã vbi ſunt magni fluctus tcemptationũ.aut ꝑ aerem qui eſt plenus demo nijs.Et ideo opoꝛtet nos vbiq; ſubiacere mole ſtijs. Exempla etiã gentiliũ multa habemꝰad patientiã inducentia.Unde recitat Hiero.queʒ refert Albertꝰvbi ſupꝛa:ꝙ quidã filius philoſo phi cuiuſdã a ſuo pᷣceptoꝛe hoꝛtatus eſt vt trib annis ſibi iniuriantibo pꝛemiũ daret vt ſic pati entiam aſſueſcere poſſet.Elapſo igitur triennio athenas ad philoſophandũ perrexit:in cuiꝰ ci⸗ uitatis poꝛta quidã ſenex ſedebat qui om̃es in⸗ trarevolẽtes magnis iniurijs impetebat.Et q̊s patientes eſſe cernebat libere intrare ꝑmittehat. Impatientes vᷣo tanq; philoſophoꝝ cõſoꝛtio indignos repellabat. Cũ igitur ſenex ille multꝭ cõtumelijs iuuenẽ pꝛedictũ impetiſſet ⁊ ipſe ri⸗ deret multũq; gauderet.admiratꝰ ſenex ad iu⸗ uenẽ ait.Quid habes ꝙ in tãtis iniurijs rides Kui iuuenis reſpõdit.Quare nõ rideõ qui trib annis pꝛeciũ dedi vt iniurias poſſem audire:et nũc nullo pᷣcio dato a te audio qð exopto. Tũc ſenex agit. Ingredere fili quia dignꝰes. Reci⸗ tat quoq; Albertꝰ vbi ſupᷣ exemplũ patiẽtie Ca⸗ tonis romani ſapientiſſimi:qui moꝛtuũ filium ſuũ audiens nõ ploꝛauit:nec vllas lamentabi⸗ les voces dedit:ſed tm̃ hoc ait. Reddidit tribu tum qð ex neceſſitate nature reddere tenebatur. Exemplũ etiã habemꝰ Socratis.De quo Laer tius ait:ꝙ ſeł ictu calcis a qͥdã ꝑcuſſus:nec in aliquo cõmotus:de eius patientia mirãtibo di xit.Si aſinus me ꝑcuſſiſſet calce nüũquid in iu⸗ dicio eũ conuenirẽ. Cur ergo nõ ſuſtineã ſic ictꝰ .ℳ77 . 317. ho minũ ſicut beſtiaꝝ. Cuidã etiaz alceri ſibi di⸗ centi. talis maledixittibi. Reſpõdit. Ideo male dixit qꝛ bene loqui nõ didit. EAriſtipo quoq; philoſopho legit᷑ q d cuidã dicenti ei:homines te ↄtemnunt reſpõdit.Et ülos aſini.ſed ſicut illi de a/ ſinoꝝ contẽptu nõ curant nec ego de illoꝝ. De patientia etiã Diogenis philoſophi refert Se/ neca lib.iij.de ira qui ſemel cõuicijs dehoneſta tus cũ nihil iniurianti ſibi reſponderet.interro⸗ ganti de cauſa dixit. Nõ poſſem ego illi tantam dehoneſtatẽ inferre reſpodendo quantõ ipe ſibi intulit loquẽdo.Et alteni dicenti ſibi:q omnes eũ vituꝑabant:reſpõdit.Oꝑtet ſapientiã ab in⸗ ſipientibo impugnani.Eſſe em melioꝛeʒ indicat mala lingua quẽ carpit. Magna ergo elt chꝛi⸗ ſtianoꝝ cõfuſio ſi patientiã nõ habẽt expectatio ne eterne glie:quã gẽtũes habuerũt oſteſiõe vir tutis ⁊ acquiſitiõe laudis humane. E Ecuũda ↄtemplatio de patientia dicit᷑ re s mediationis. Quia em̃ difficilis eſt ad/ erſitatũ tolerantia tria vobis trado re/ media cõgrua Pꝛimũ dicit᷑ oꝛatiõis. Cuʒ em̃ patiẽtia ſit donũ deivt ſupᷣ patuit:a deo ꝑ oꝛati onẽ eſt impetrãda.Nã ⁊ dns Jeſus appꝛopin⸗ quãte paſſiõis tẽpoꝛe ad oꝛationẽ acceſſit:⁊ di⸗ ſcipulos ad oꝛandũ inuitauit: vt habet᷑ Mat⸗ chei.xxvj.c. Scriptũ eſt em Eſa.xix. lamabunt ad dominũ a facie tribulãtis ⁊ mittet eis ſalua toꝛcẽ. Ideo.iij.q.j.c.nulli dubiũ.dicit᷑. Nulli du/ bium eſt quin boni a malis ſemꝑ ꝑſequant᷑.p⸗ pter q ð nos oꝑtet hũiliari ſub potẽti manu dei vt nos liberet a tribulatiõibo. —T EkEcundũ remediũ dicit᷑ meditatõis.De⸗ 8 bemus em̃ meditari quid patiant᷑ mul tIi mũdani vt bonũ aliqð tẽpoꝛale conſe quant᷑.Uñ Jacobi.v.ſcriptũ eſt. Ecce agricola expectat fructũ terre patiẽter ferẽs donec accipi/ at cẽpoꝛaneũ ⁊ ſerotinũ.Et ideo multo magis nos debemꝰ patiẽter ferre aduerſa vt adipiſca⸗ mur bona eterna.Debemꝰ etiã meditari exẽpla ſanctoꝝ:qui deſiderabãt ꝓ chꝛiſto pati ⁊ affligi ſciẽtes ꝙ ꝑſecutoꝛes ſũt tanqᷓ; apes. Nã licʒ pũ gant ꝑ penõ:tamẽ mellificãt pparãdo dulcedi/ nem eternã. Unde ps.ait. Circũdederunt me ſi⸗ cut apes. Sũt etiã ſicut fabꝛi:quia licet feriant tamẽ coꝛonã eternã nobis fabꝛicãt.Unde idem ps.iterũ inquit.Supꝛa doꝛſuʒ meũ fabꝛicaue rũt peccatoꝛes ⁊c̃. Sũt etiã ſicut ↄflatoꝛes: qa licet argentũ ponãt ad flãmoã tñ illud purgant ab omni imũdicia.iuxta illð Malach.iij. Se⸗ debit cõflans ⁊ emundãs filios leui. Bonũ er⸗ go eſt remediũ recoꝛdari de tolerãtia ſanctoꝛuzʒ Ad qð hoꝛtat᷑ Gꝛego.in quadã omelia di.Fa⸗ cta pᷣcedentiũ patrũ ↄſideremus:⁊ nõ erũt gra⸗ uia que coleramꝰ.⁊ Hierony.ĩ quadã eplła ait. Quis ſancoꝝ ſine patientia coꝛonatꝰ eſt. Acu nabulis em̃ eccłie nõ defuit iniduitae peeines 3 mus a dno flagellari. dicentes illud Geñ. xlij. Merito hec patimur qꝛ peccauimꝰ ⁊c.Et illð Michee. vij. Jram dñi poꝛtabo: quonia pecca o Biego. in moꝛalibo dicit. Tuncilla⸗/ .* . . 2 . . * . 4. . . — „ ꝑ⸗ „. . . ⁊ iuſticia patiẽs. Uera eſt em̃ ſentẽna Pauli.ij. ad Thi.iij. Omnes qui pie viuere volut in chꝛi ſto Jeſu ꝑſecutiões patient᷑. Oebemus etiã con ſiderare noſtros defectus ꝓpter quos digniſu/ 2 ul ei. Ide diclt. ta ↄuicia bene toleramus:quãdo in ſecreto mè⸗ tis ad male ppetrata recurrimꝰ. Lãtoq; patien tius quis ferrũ medici tolerat quato vucrigs eſſe cõſpicit qð ſecat. — Erciũ remediũ dici᷑ pꝛemiationis recoꝛ x datio. Et hec eſt tercia oſideratio pꝛina⸗ Falie quã de foꝛtitudine ꝓpoſuimꝰ que ? fructificatiõis. Per tolerantiã em̃ paſ/⸗ appell ſionũ huius vite euitat᷑ crudatus terribiliſſimꝰ future. vnde Gꝛego.v.moꝛaliũ ait. Boniſi qua deliquerũt:hic punitionẽ recpiũt: vt a eterna plenius damnatiõe liberent᷑. O tribulati gau⸗/ dete:quia ſignũ eſt ꝙ deus vos diligit cũ pec/ cantes punit. Scriptũ eſt em̃ Pꝛouer.iij. QOuẽ diligit dñs coꝛripit:⁊ quaſi pater in filio cõpla⸗ cct ſibi. Letare etiã tu qui benefaciẽs perſecutio nes toleras:quia in hoc ſimilis dei filio cõpꝛo⸗ baris:qui Johᷣ.xv.inquit.Si me ꝑſecuti ſunt? vyos pſequentur. De foꝛtitudinis autẽ ⁊ potien cie virtute ac de eius vtilitatibo loquẽs Albertꝰ vbi ſupꝛa dicit.ꝙ pꝛimo eſt rerũ arduarũ tole⸗ ratiua ⁊ appetitiua.Quis em̃ generoſus miles eſt ⁊ pꝛobus qui nõ querat certamina vt elꝰ ap pareat potentia clareſcat ⁊ fama. Iaʒ de Julio ceſare a quo alij imperatoꝛes poſtea ceſares ap pellati ſunt:vt dicunt doctoꝛes in rubꝛica ꝓhe⸗ mij digeſtoꝝ legit᷑ il dum Põpeium ſuũ ad⸗/ uerſarium moꝛtuũ audiſſet doluit:ac ſuſpirãs alit. Doleo quia nõ habeo de cetero cũ quo bellẽ Dicit᷑ enim ꝙ cupiebat ſemper noua bella inue nire:vt eius virtus poſſet clareſcere. De iſto lo⸗ quens Lucanus in.ij.inqut. Ceeſar in arma furẽs nullas niſi ſanguine fuſo BGaudet habere vias:qꝙ nõ terat hoſte vacates. Heſperie fines:vacuoſq; irrũpat in agros. Atq; ipᷣm nõ ꝑdat iter ↄſertaq; bellis. Bella gerat:nõ tã poꝛtas intrare patẽtes. Qus feciſſe iuuat:nec tã patiẽte colono. Arua pᷣmi q; ſi ferro populet᷑ ⁊ igi Cõceſſa pudet ire via ciuẽq; videri. Si gtã ge⸗ nerxroſus ac foꝛt reperi᷑ animꝰamoꝛetpalium?ꝛ trãſeũtis głie:quãato foꝛtioꝛ debet eſſe animus chꝛiſtianoꝛum pꝛo acquiſitione felicitatis infi⸗ nite. 25 Ecundo dicit Aalbertꝰ vbi ſupᷣ.ꝙ foꝛti⸗ 8 tudo ſiue patiẽtia eſt aliaꝝ virtutũ ꝓba IlIiua ⁊ examinatiua. Ait em Seneca in lib. de ꝓuidẽtia.Tũc apparet quõta ſit hois vir tus quantũ q; polleat cũ qͥd poſſit patiẽtia oſtẽ dit. Tercio eſt peccatoꝝ purgatiua.vñ ſimilis „ * „. D —— eſt arene cuiꝰ virtus eſt collocatiua:? aque ſalle 2 amare purgatiua ⁊ dulcoꝛatiua. Aqua enim que ꝑ arenã colat᷑ purioꝛ ⁊ dulcioꝛ reddit᷑. Si⸗ milis etiã eſt igni:qui dũ materiã alliquã infla⸗ mat. ab omnibo ſoꝛdib eã purgat. Jdðo dicitur Ecchi.ij. In igne ꝓbat᷑ auꝝ ⁊ argentũ:hoĩes vᷣo receptibuũes in camio humiliatiõis. Quarto ẽ hoſtilis ꝑfidie expulſiua.vñ Ceciliꝰ firmanꝰ in li.de btã vita.c.iiij ait. Maloꝝ victrix eſt foꝛti ,/ tudo. Jõ dicit Alber. vbi.S. ꝙ patientia eſt ſimi lis gẽme q̃ dicit᷑ aletoꝛia.cuiꝰ virtꝰ eſſe dici᷑ con ſtantẽ hoĩem facere:⁊ inuictũ reddere i certami/ ne. Econtra vo eſt de impatientia. Jdo Alber. ibidẽ dic̃:ꝙ ĩpatiẽtes ſũt vitro ſimiles qð ꝑcuſ⸗ ſum ſtatim ↄfringit᷑timo ſũt vitro fragilioꝛes: qꝛ vitrũ nõ niſi tactũ frangit᷑:ſed hõ impatiens ad ſolũ verbũ diſrumpit᷑. Sũt etiã ſimiles ſali qð in igne poſitũ ſtatim ſtridet:in aqua vo ſta⸗ tim fluit ⁊ euaneſcit. Lignũ etiã caſtanee ſi po/ nat᷑ in igne acriter damat ⁊ ſemꝑ clamãdo ſcin⸗ tillat.Quibo exẽplis figurant᷑ impatiẽtes qͥ vel vnũ verbũ ſuſtinere nò poſſunt:ſed vᷣbo vno cẽ tum reſpõdent verba:⁊ addũt facta ſi poſſunt. Sũt tñ aliqͥ ꝗͥ dũ potẽtia ſevindicare nõ poſſũt ad aſtutiã ſe ↄuertũt. Uñ vulpeo q̃ cũ taxo coon tinuũ bellũ gerit:cũ illũ dente ledere nõ poſſit ꝓ pter duriciẽ pellis:diligẽter ↄſiderat quãdo ta⸗ xus ſuã cauernã exeat:⁊ eã intrãs vꝛina ⁊ ſterco ribo totã fedat:qð cũ taxus rediẽs cernit:cauer⸗ nam ipᷣam derelinqᷣt eo ꝙ fetoꝛẽ ſuſtinere non poſſit. Hec Albertꝰ vbi.S. Qui etiã addit ꝙ leo pardus quẽ mirabiliter leo odit: eo ꝙ de vxoꝛe adultera natus eſt:leonẽ vbiq; fugit:co qꝙ; cuz illo viribi bellare nõ poſſit:ſed qð potẽtia effice re nõ poteſt aſtutia obtinet. Parat em̃ ſibi ca⸗ ueruã oꝛificũ duplex habentẽ:vnũ ꝑ qð intrat ⁊ aliud ꝑ qð exeat.Et hec fouea in vtroq; oꝛifi/ —„, cio eſt valde lata:ſed in medio valde ſtrnicta.Le/ - . one igit᷑ veniẽte q groſſioꝛ eſt leopardo:leopar⸗ dus ad foueã fugit.quẽ ꝑſequẽs leo foues cur ſim intrat:ſed ad mediũ veniens ꝓpter ſtricurã fouee vltra trãſire nõ valet:nec retro beneſe ver tere põt. Leopardus vᷣo ꝑ aliud oꝛificiũ exiens 2 poſt eũ veniẽs a tergo eum pungic ⁊ moꝛdet. Eſt etiã quedã ſpecies vnicoꝛnis q̃ oẽm rubeũ coloꝛẽ mira biliter odit. Uñvenatoꝛ ſe rubeis in duit ⁊ ad beſtie locũ accedit:quẽ dũ beſtia cer/ nit in impetu ſui furoꝛis vt eũ occidat occurrit: ſed dũ poſt arboꝛẽ ſe abſcõdit illa coꝛnu ſuo tã foꝛtiter in arboꝛẽ ferit:ꝙ vltra trabere coꝛnu ne quit.Accidit ̊ vt dũ ꝑ impatiẽtiã alteri moꝛtẽ Hquerit:in illius manꝰ incidat qᷣ eiꝰ vite non par cit. Sepe igit᷑ accidit homini impatiẽti qð eue⸗ nit leoni ⁊ vnicoꝛni:qꝛ dũ vindictã ſuꝑ alteruz querit ipe vulnꝰ⁊ moꝛtẽ incurrit:⁊ in laqueum cadit quẽ alteri ipe parauit. Hec Alben. Et ſic „ — ,„ verſficat᷑ illud. ps.vij. Lacũ aperuit ⁊ effodit eũ ⁊ incidit in foues quã fecit.Etc.lvj.Foderũt an/ efncnt⸗ rri Ou umalten de prin⸗ emmitnria⸗ repati Peutera⸗ arst geratoont hobckint depecat Giendi niens cem tonisint Gniwmifin mned Urasar mitinr coꝛum faliic⸗ ſoncs: ſnthoii ppterqus Hohrl. e Mon Wrucbe Mewckintn (ackt porurocn Uunithen uba⸗ lebend ſcrctimet Nj ltlbc Gponpnt.G Acgrürm rn ſoaeleim Pucnesd donepde Wren⸗ Gckiye nentaco nendd mitasfe tieyimm nchn animan Etiteri ſtis fre⸗ nes ſane Uriſcan Al nd hn. ide geüdirf nis. Im 8 X 1 Wrweſetn Wolnlesge 4 2 MoN rmi momnäzi „ citin ppſin hwii an tolt, idergicon iingismutla sdis or? aſtiam m Qucnisddrb dodit cσde diqz fuget oi, ai gheiuc deremi C thmmumßen torrte ganisblat naNN Audtdi ornis qrüli irge dühatnd drla rnuſ⸗ manbenrunm⸗ ti mn . erichirt ch. 7*. * 11 õ Foliũ te faciem meã foueã ⁊ inciderũt in eam. ⁊ Eccłi. xxvij. Qui fodit foueã incidit in eã:⁊ qui laque um alteri ponit peribit in illo:⁊ qui ſtatuit lapi dẽ ꝓximo offendet in eo.Et Pꝛouer.xxvj. Qui emittit lapidẽ reuertet᷑ ad eũ.deo dicit vulga/⸗ re ꝓuerbiũ.Multi bene excipiũt ũlũ qᷣ exiuit vt ꝑcuteret ⁊ fuit ꝑcuſſus. H Pars tertia de virtute temperantie ſiue mo/⸗ derationis. rðMM ꝗq mMmulta dixi in laudẽ abſtinetie ⁊ vitu perationẽ guloſitatis:que poſſũt ap⸗ plicari ad pꝛeſentẽ materiã: de quibꝰ habet᷑ in ſermõe.iiij.⁊.v.Et etiã ſermõe.vj.in.c. de peccato gule.Ideo hic bꝛeuiꝰ me expediam. Sciendũ ergo ꝙ; Tullius in.ij.rethoꝛice diffl/ niens temperantiã inquit. Temperantia eſt ra tionis in libidinẽ atq; in alios nõ rectos motꝰ animi firma ⁊ moderata dñatio.hec ille.Sicut enim equꝰ ꝑ frenũ dirigit᷑ ⁊ refrenat᷑:ita ſenſua⸗ litas a ratione ꝑ temperantiã moderat᷑ ⁊ repꝛi/ mit᷑iuxta illud ps. In chamo ⁊ freno maxillas eoꝛum cõſtringe ⁊c̃.Areſt.aũt li..imagnoꝝ mo raliũ.c.xxxix.dicit.Cemperãtia eſt circa delecta⸗ tiones ⁊ triſticias in guſtu ⁊ tactu factas.Et in j.rethoꝛice.c.xiij.idẽ ait. emperantia eſt virtus ꝓpter quã ad delectationẽ coꝛpoꝛis ita ſe homo habet vt lex pcepit:incõtinẽtia vero ↄtrariõ.hec ille. erũ quia Albertꝰ magnus in tractatu de virtutibo politicis.c.de temperãtia.diuidit hãc virtutẽ in tres partes di.ꝙ eſt temperãtia qͥ ad guſtũ:⁊ eſt temperãtia quo ad tactũ:⁊ alia tem perantia quo ad mundũ:volens oſtendere q̃ᷓn tum ſit hec virtus cõmendabilis a temperãtia guſtus incipia.Ad quã hoꝛta?᷑ Salomõ Pꝛo/ uerb. xxv. di. Mel inueniſti:comede quãtuũ ſuf⸗ ficit tibi:ne foꝛte ſaturatꝰeuomas illð.Et Eccli. xxix.dicit᷑. Initiũ vite hoĩs aq̃ ⁊ panis.Et.xxxj. eiuſdẽ libꝛi. Utere quaſi hbomo frugib quetibi apponunt. Et.j. Macha.j. Multi de polo iſlra⸗ el elegerũt magis moꝛi qᷓ; cibis coinquinari.Et j.ad Thimo.v.inquit apłs. Noli adhucaquã ibere:ſed modico vtere vino ꝓpter ſtomachuz ⁊ frequẽtes infirmitates tuas.Etad Thimo.ij Juuenes hoꝛtare vt ſobꝛij ſint.? Lulliꝰ in oꝛa⸗ tione ꝓ deiotaro rege.Frugalitatẽ id eſt mode⸗ ſtiã ⁊ temperantiã virtutẽ maximã iudico.Au⸗ guſti.vero in ſermone.iij.q̃drageſime ait.Abſti nentia coꝛpus macerat:ſed coꝛ impinguat: car nem debilitat:ſed animã ↄfoꝛtat.Et idẽ ad here mitas ſcribit.O magna ⁊ admirabilis abſtinẽ tie virtus:ꝑ quã hoies filij dei efficiunt᷑: ꝑ qua,ʒ vicia expellunt᷑ ⁊ demones:ꝑ quã nõ ſolũ ſalus animaꝝ agit᷑:ſed etiã coꝛpoꝝ ſanitas poſſidet᷑. Et iterũ ad eoſdẽ de ieiunio loquens ait. Audi ſtis frequẽter fratres chariſſimi: ꝙ ieiuniuʒ eſt res ſancta:opus celeſte:ianua regni:foꝛma fu⸗ turi ſeculi:qð ſi quis iuſte ꝑſecerit:dei ſociꝰ exti Ulia ſupꝛa in parte pꝛima hulꝰ oper mabit᷑:quia dũ ſibi ↄiungit celeſtis effici. Per ieiuniũ fratres mei ꝓſtemunt᷑ vicia augmeran tur virtutes:humiliat᷑ coꝛ:diabolice vincuntur poteſtates.O ſacrũ ieiuniũ:tu coꝛpus refrenas ne inſurgat:tu virtutes incitas vt reſurgant:tu coꝛpus ſanas vt viuat.O ieiuniũ:tu ſuaue es bonis:ſed odibile malis:tu delectabile es ſan⸗ ctis:ſed deteſtabile pꝛauis.O ſacrũ ieiuniũ:tu myſteria diuina pãdis:q̃ ſapiẽtie ⁊ pꝛudẽtie ſũt agnoſcis:recoꝛdari pᷣterita facis:oꝛdinare pᷣſen tia nõ negligis:pꝓuidere futura feſtinas.hec ib⸗ le. Sed heu qꝛ verificata eſt ſententia eiuſdem Augu.in pᷣdicto ſermõe dicẽtis.Oqᷓ; plures ſũt ex vobis q pꝛiꝰtabernã viſitãt:qᷓ; templũ:pꝛius coꝛpus reficiũt q; aiam:pꝛius demonẽ ſequun tur qᷓ; deuʒ. Lales vacantes comeſationibo: et ebꝛietatibo ⁊ luxurijs deberẽt lapidari iuxta le⸗ gem poſitã.Deut.xxj. Ideo dict᷑ Pꝛouer. xxiij. Nolieſſe in cõuiuijs peccatoꝛũ: nec in comeſa⸗ tionibo eoꝝ qui carnes ad veſcendũ ꝓferũt. Ie ra eſt em̃ ſentẽtia Salomõis pᷣdicti lib.c. xxvij. Anima ſaturata calcabit fauũ id eſt ſpiritũſan ctũ.Et Deut᷑.xxxij.dicit᷑. Incraſſatus eſt dilecꝰ ⁊ recalcitrauit.⁊ Oſee.xiij.dicit dũs. Adimple⸗ ti ſunt ⁊ ſaturati ſunt ⁊ leuauerũt coꝛ ſuũ ⁊ ob/⸗ liti ſunt mei. Pꝛopterea abſtinere a guloſitate nos hoꝛtat᷑ eccłia.in.c.ſexto die.⁊.c.luxurioſa. xxxv.di. ⁊.c.delitie.⁊.c.quiſquis.xlj.di.⁊.c.nõ li⸗ ceat.xliiij.di.⁊ de ↄſe.di.v.c.nihil.Et de vi.⁊ ho. cle.c.a crapula.que bꝛeuitatis cauſa ꝑtranſeo. Sed o guloſi audite qͥd Ambꝛo.in ſermone de ieiunio dicat. Male dñe ſeruit᷑ gule q̃ ſemꝑ ex/ petit:nunqᷓ; explet᷑.Quid em̃ inſatiabilius ven tre. Hodie ſuſcipit cras exiget.Etidẽ in ſermoe q̃drageſime ait. Fames amica eſt vᷣgitatis:ini⸗ mica laſciuie:ſaturitas vero caſtitatẽ ꝑdit:nu⸗ trit illecebꝛã. Jõ pᷣcipit Augu.in regula ſua di⸗ cens.Carnẽ veſtrã domate ieiunijs ⁊ abſtinen⸗ tia eſce ⁊ potus quãtũ valitudo ꝑmittit.Abſti⸗ nentiã quoq; cõmendabilèe reddit nobis ſalua toꝛis exemplũ:qui.xl.dieb ⁊.xl.noccibꝛ ab om ni cibo ⁊ potu in deſerto abſtinuit. Mattch.iiij Et ſancti Nicolai qui etis puerulꝰ q̃rta .ſezen . feria a lacte abſtinuit. Huloſophoꝝquoq; gentiliũ habemus p exempla marxie Platonis qui valde fu it abſtinẽtia decoꝛatus.Uñ ait Tuluꝰi tuſcu.queſtio.li.j.q cũ Timotheus atchenis cla rus:⁊ pꝛinceps ciuitatis cenaſſet apud Plaro⸗ nem:poſt triduũ ait illi. Tenue cene nõ ſolũ in pꝛima ſed etiã poſtera die iocũde ſũt. Refert q̃ʒ Hierony.q; Epicurꝰlicet totius voluptatis el/⸗ ſet aſſertoꝛ oẽs libꝛos ſuos repleuitpomis ⁊ vi libus cibis:aſſerẽs eis eſſe vtendũ.quia carnes et exquiſite epule ingẽti nimiũ cura ⁊ ſollicitu⸗. dine pparant᷑:⁊ maioꝛẽ habẽt penã in acquiren do:qᷓ; voluptatẽ eis abutendo. Addens ꝙ ſapi entie operã dare nõ poſſumus ade mele dbunn⸗ . ẽ dantia cogitamus. 2424 Egd dimiſſis exemplis hoim veniamus 8 aag exempla beſtiaꝝy que magis gulam refrenãt q; homines. Unde inquit Al/ bertus vbi.S.qꝙ licet leo guloſũ ſit aĩal:tñ quã⸗ do vna die bene ſe paſcit: ꝑ tres dies ſequentes a cibo quieſcit:?⁊ quãdo venatoꝛes adeſſe pᷣſen⸗ tit ſi abo grauatũ ſe percipit vt currere bene nõ poſſit:cibum quẽ comedit ad fauces reducit:et cũ bꝛancha omne ſuꝑfluũ foꝛas trahit:⁊ ſic le⸗ uis ad bellũ accedit. Itẽ pꝛedictus leo rex qua⸗ drupedũ beſtiarũ adeo liberalis eſt ꝙ nunq; pᷣ dam ſolus comedit:ſed de ea ſemper animali⸗ bus cũ ſequentibo derelinquit.Et idẽ facit aqͥla auiũ regina.Sed guloſi ſunt ſimiles cani: cui ſi aliquid cibi ſuꝑfſuit:ſollicite illud in aliquo loco reponit:⁊ qᷓ; diu aliquẽ ſentit: nunqᷓ; illud derelinquit:ſed cõtra omnes appꝛopinquãtes inſurgit. Item canis in tantũ guloſus exiſtitq; etiã fecidiſſima comedit. Similis etiã et gulo⸗ ſus poꝛcis:qui paſcunt᷑ de ſtercoꝛiba ⁊ imundi cijs. Ideo inquit Alberꝰ vbi.S. ꝙ gula eſt res feda ⁊ vnctuoſa. Unde refert ꝙ rex quidãvalde pinguis Philoſophũ quendã ad cenã inuita⸗ uit:quẽ ad menſam iuxta ſe ſedere fecit. Cunq; rex ſicut poꝛcus comederet:⁊ barbã totã vnctaʒ haberet:⁊ Philoſophꝰſpuere vellet: oẽmq; lo⸗ cum ſericis oꝛnatũ videret ſuꝑ barbã regis ſpu tum fecit.Cũq; oẽs ocdidere eũ vellẽt:rex ꝓhibu it:⁊ cauſam huiꝰrei ab eo queſiuit.Cui Philo/ ſophus nihil timẽs ait.Cũ ſpuere neceſſe habe⸗ rem:nec loca honeſta inficere vellẽ:cũ nullũ lo⸗ cum turpioꝛẽ tua barba viderẽ:in ea ſtatui iure eſſe ſpuendũ.Qð rex dũ audiuit in melius vitã mutauit.Et hec de tẽperantia quo ad uſta r cta ſufficiant. “ „7 Etemperantia vero quo ad tactũ:quia d multa dicere intendo infra ſermonevi⸗ gelſimooctauo vbi de virginitate ⁊ caſti tate traccabi. Ideo hic ſolum aliqua in cõmen dationẽ continentie maxime virginalis addu⸗ cam.Hec eſt enim illa virtus cui maximũ retri buit deus pꝛemiũ. Juxta illud Sapientie ter⸗ cio.Felix ſterilis ⁊ incoinquinata:que neſciuit thoꝛũ in delicto habebit fructũ in reſpectione animaꝝ ſanctaꝝ. Hec eſt illa que facit animaʒ ſponſam dei. Ideo in figura dicitur.iij. Reg.j. Queramus domio noſtro regi adoleſcentulaʒ virginem ⁊ ſtet coꝛam rege. Hec eſt illa que fa/⸗ at eam habentes ſocias virginis Marie.PS. xliiij. Adducent᷑ regi virgines poſt eaʒ. Hec eſt que reſeruatur ab iteritu damnationis eterne Unde in figura pᷣcepit deus Numeri.xxxj.Et Judicũ.xxj.dicẽs. Mulieres que cognouerũt viros ĩterficite:virgines aũt reſeruate. Hec eſt illa pᷣcioſa Margarita cuius valoꝛem ſoli eaz pabentes bene intelligunt. Unde Miero.ad fi⸗ liam Mauritij in epiſtola inquit. Quiſqᷣs pu⸗ 2 R⸗0— — dicitiã aut nulliꝰpᷣmij aut parui exiſtimat:cer⸗ tum eſt illum aut ignoꝛare aut nõ voluncariu⸗ eius ferre laboꝛẽ.lam illi ſemꝑ caſtitati dero⸗ gant qui eam aut nõ habent aut habere cogun tur inuiti.Hec eſt illa que ſe habenteʒ facit eſſe hoꝛtũ delitiarum in quo habicat deus. Unde ipſe ait ſponſe ſue virgini Cãtico.iiij. Hoꝛtus cõduſus fons ſignatus:emiſſiones tue para⸗ diſus. Surge aquilo ⁊ veni auſter. perfla hoꝛ/ tum meuzʒ ⁊ fluent aromata illius. Hec eſt que ſe habentes oꝛnat mirabiliter maxime mlłieres vt habetur in auten.quomõ opoꝛtet ad epil. F. opoꝛtet enim.colł.ij. Hec eſt quã leges auiles ſemꝑ colendã pꝛeceperũt.l.ſi qua illuſtris mu⸗ lier.C. ad ſenatuſconſul.oꝛfi. Unde inquit im/ peratoꝛ in auten.quibus modis nati efficiant᷑ legitimi.S.illud.ver.nouimus enim. Nos em̃ caſtitatis ſumus amatoꝛes. Hec eſt illa virtus que facit beatamvirginẽ cum ſanctis:imo etiã dominũ Jeſum de celo deſcendere ad introdu cendaʒ aĩam ipſa oꝛnatam in eternis poloꝛum tripudijs. Unde inquit Hiero.ad Euſtochiũ. Qualis erit illa dies cũ tibi Maria mater dñi choꝛis occurret comitata virgineis.Cum poſt rubꝛũ mare cum ſuo exercitu Pharaone ſub⸗ merſo timpanũ tiniens pꝛecinerit. Canremus domino:gloꝛioſe enim magnificatus eſt equũn 7 aſcenſoꝛẽ pꝛoiecit in mare.Tunctedla in tuos leta volabit amplexꝰ.Tunc⁊ ipſe ſponſus oc⸗ curret ⁊ dicet Surge ſpecioſa mea colũba mea ⁊ veni.hec ille. Hec eſt illavirtus excellẽtiſſima cui in regno celoꝝ nullꝰeſt clauſus locus.In⸗ de idem Hierony.ad filiaz Mauritij inquit. Magnus eſt pudicitie laboꝛ ſʒ maius eſt pꝛe⸗ miũ:tepoꝛalis cuſtodia ſʒ remuneratio eterna. De his etiã Johãnes apoſtolus loquit᷑ dicẽs. ꝙ ſequunt᷑ agnũ quocunq; ierit. Qð ita intelli gendũ puto. Nullũ ſciliq; eis locũ in celeſti cu⸗ ria claudendũ:⁊ cuncta illis diuinarũ manſio⸗ nũ habitacula reſerata. Hec Hieronp. Hec eſt illa pꝛeclariſſima virtus quã ſemꝑ chꝛiſtus mi rabiliter exaltauit:dũ nõ de coꝛrupta:ſed de vir gine naſci voluit:dũ Johannẽvirginẽ ſuꝑ cete,/ ros diſcipulos amautt:⁊ ei fluẽta euãgelij reue lauit:⁊ cui matrẽ virginẽ virgini cõmendauit. Zohan. xix. Paulũ inſuꝑ ſingulari electiõe pꝛo pter virginitatẽ vocauit:licʒ eſſet eccleſie perſecu toꝛ:de qͥ dixit.Uas electiõis eſt mihi iſte.A ccuũ ix. Johannẽ quoq; baptiſtã virginẽ: ſuũ pcur⸗ ſoꝛem eſſe voluit:de quo dixit. Inter natos mu lierũ nõ ſurrexit maioꝛ Johãnẽe baptiſta.⁊ Dat thei.xj. Ideo Gꝛego.in moꝛalib oſtendens di⸗ gnitatẽ virginitatis inqͥt. Gaudeat magis puel la nobilis genere:ſed nobilioꝛ ſanctitate: ſitꝑ diuinũ conſoꝛtiũ pꝛecipuã in celis conſecutura ſublimitatẽ:qᷓ; ſi eſſet ꝑ. humanũ cõnubiũ pꝛo⸗ lem in terra genitura ſublimẽ. Beatus quoq; Augu in ſermoe ad beremitas de caſtitace lox guetet biliu:er⸗ pulchrit liumcol anumtref lociü. h. quenos tollichhec epiſcopu⸗ ſtichiop chꝛiſtipee nesacnu goſef ord Rdi ſome quadie ctiazin oculun ſacerae gbomn anain. bannnuibe ſcconreni bonr Ogt ganl doco mheretrices Bugaſtin C n de c ſermoͤen mundi/ cvmaode biccauſah omneo ſ⸗ Reſto nj Erſupabun⸗ chlanpepike lone moe miimalar Wit aR— l to vſuno⸗ clo depun tuae in vulga Reomor Oul men Quitotij Outnimiu Aunmii mdn inen Mch. Wru nuri nas ſun t Poronrſob, mmm Cmmms Wamsckegni Doncnmos rieihenisoe, uuſs gas ſzmnausckn monerapam. olus loqui ii zimnt Craiel s uinaickia aunminunſo/ mngaeide Hirpniſincen anchigein ini cemmu. nlan denien ſcdcſeien tmibilkean rne⸗ ſüpan Tumnawo Eupeltn WM Hokenachn Geumugoi nanaer is nſenn Remna 4 5N, clo deputat᷑. Et Heinricus ſamarienſis lib. ij. Qui nimiũ amplectit᷑ parũ Foliũ quens erdamat di. O caſtitas oꝛnamentũ no/ biliũ:exaltatio humiliũ:nobilitas igno bilium pulchꝛitudo viliũ:ſolamen merentiuũ:augmẽtũ pulchꝛitudinis:decus ſancte religionis:mino⸗ ratio criminũ:multiplicatio meritoꝝ:dei ami⸗ ca.angeloꝝ cognata:patriarchaꝝ vita: ꝓPheta/ rum coꝛona:apoſtoloꝝ cngulũ:martyrũ auxi⸗ lium:confeſſoꝝ vehiculũ:virginũ ſ peculũ vidu arum refugiũ:⁊ cunctoꝝ bonoꝝ gaudiũ ac ſi oÿ/ laciũ.Hec eſt illa vircus que nos deo cõmẽdat que nos angelos facit: que nos ſuper ſ ydera ex tollit.hecille.qui etia ibidẽ addit. Ecce ego iam epiſcopus hipponẽſis cũ quibuſdã ſeruis chꝛi⸗ ſti ethiopiam perrerxi:vt ibi ſanctũ euangelium chꝛiſti pꝛedicarẽ:⁊ vidimus ibi multos homi/ nes ac mulieres nõ habẽtes capita:ſed oculos groſſos fixos in pectoꝛe. Int᷑ quos ſi acerdotes eoꝛũ vidimus vxoꝛatos:tãte tamẽ abſtinẽtie: ꝓ niſi ſemel in anno vxoꝛes ſuas tangere volebat qua die ab omni ſacrificio abſtinebãt. Uidimꝰ2 etiaʒ in inferioꝛibo partibus ethiopie homines oculum vnum tm̃ habentes in fronte: quoꝛuʒz ſacerdotes cõuerſationes hominũ fugiebant:⁊ ab omni libidine carnis abſtinebant.:⁊ inſ. epti⸗ mana in qua dijs ſuis thura offerre delibera⸗ bant:nihil ſumebant niſi metã aque per diem ⁊ ſic contenti manẽtes: ſacrificiũ dijs ſuis offere/ bant.O grandis chꝛiſtianoꝝ miſeria. Ecce pa/⸗ gani doctoꝛes fideliũ facti ſunt:⁊ peccatoꝛes ac meretrices pᷣceſſerunt fideles in regno dei. Hec Auguſtinus. H 5771— VUrnc de tẽperantia quo ad mundũ eſſet n dicendũ. Cerũ quia intendo multa di⸗ cere que ad ipᷣaʒ applicari poſſunt infra ſermõe.xxvij.parte.ij.vbi tractabit᷑ de ↄtemptu mundi.Et etiam ſermone.xxx.vbi loquar de no cumẽto diuitiaꝝ:⁊ de laudib paupertatis. J6 bic cauſa bꝛeuitatis ſolũ dico ꝙ debetis euita⸗/ re omnes ſupꝑfluitates ⁊ exceſſus.Quia vt inqᷣt Areſto.ij.Ethico.c.iij.Coꝛrumpitur tẽperantia ex ſupabundantia.Quapꝛopt᷑ Caſſiodo.lib.ix. epłaꝝ epiſtola.xv.inquit.O mnia decet ſub ra⸗ tione moderari. Nõ em̃ poſſunt dici iuſta que minima ſunt. Et epła.xxv. eiuſdẽ libꝛi iterũ di⸗ cit. Indubitata gloꝛia moꝛũ ẽ cuſtodire menſu ram.Et Iſido.li.ij.ſoliloquioꝝ.c.xlvj.ait.Etiã in bonis imoderatꝰ eſſe nõ debes. Omnia emim in ſuo modo pfecta ſunt. Bona vero imodera⸗ to vſu noxia efficiunt᷑:? nimietas omnis in vi/ canit. Pꝛeualet in cũctis modeſta diſcretio re⸗/ bus. Qua ſine virtutũ grande peribit opꝰ. Jðo in vulgari ꝓuerbio diaec=k. Qui menſurã ꝓ amica hʒ:cauebit ab oĩ iimici⸗ Quli totũ vult totũ ꝑʒntlit. (tia. Res moderata durat ⁊ oẽ ſupuacaneũ nocet. Qui nimiũ loquit᷑ ſepiuſcule menti. conſequ ᷓçkßz Qui altiꝰ ſcandit qᷓ; debet: ciciꝰ cadit qᷓ; credit. Tanti eſt nimiũ quanti nihll· Qui nimiũ menſurat parũ laboꝛat. Qui nimiũ piperis habet rapis cõmiſceat . Qui nimiũ trahit.rumpit . r Eapꝛopter inquit Jacob beneuentanꝰ ſui li.c. xxij. Hoc decet omnes actibo in cunccis ſemper habere modn. èẽü Pars quarta huiꝰſermonis de virtute pꝛu⸗ dentee. OO0. Icit᷑ ꝙ quidã ſummus pontifex con gregato conſiſtoꝛio pꝛopoſuit vnum dubium. l. que eſſet melioꝛ via perue⸗ niendi ad vitam eternã. am in vno quoq; genere ẽ aliquid pꝛecipuũ quod omnia alia excedit:ſᷣm philoſophũ.x. WMWechaphiſice. Sicut inter metalla aurũ:inter lapides pꝛecio⸗ ſos onichinus ſiue topaſius: vel carbunculus ſᷣm quosdam:interſi ericas cremeſitus:int᷑ pan⸗ nos purpura ſiue ſcarlata. Ec ideo inter omnes vias ad celũ perducẽtes debet eſſe vna alijs om nibus ſingularioꝛ ac pꝛecioſioꝛ. Dixit autẽ pꝛe⸗ dictus Pontifex cardinalib 7 dericis ac reli⸗ gloſis:ceteriſqʒ fidelibo chꝛiſticolis inſimul cõ⸗ gregatis. Quia nos ſuſcep imus curã paſcendi gregem dñi:vt in.c.niſi cum pꝛidẽ.v.ꝓpter ma⸗ liciam.de renũ.Et nõ tm̃ clericoꝛũ:ſ- ed etiaʒ lai⸗ coꝛum vtilitatib ſubuenire ðᷣbemus.vt in.c.qꝛ pꝛeſulatus.j.q.iiij. Et nobis incumbit puidere ſaluti omniũ fidelium.c:cuncta per mundũ.ix. q.iij.? in pꝛohemio ſexti. Ideo ad pꝛofectũ om nium fideliũ volumus per ſ apientes diligẽter inquiri ⁊ diſcuti que ſit rectioꝛ ſemita ad eter⸗ nam felicitatẽ perueniendi. Quia vero veritas quo magis fuenit exagitata amplius eluceſcit. Cfi.cxxv.q.ix. Ideo vt melius aꝓpareat:volumꝰ vt vnuſquiſq; dicat opinionẽ ſuam. Pꝛimo autẽ locutus eſt quidã canoniſta dicens ſibi vi deri oꝛdinẽ ſacrum eſſe viam per quã recciꝰ ad deum inceditur ꝓpter cuius adminiſtrationez et executionẽ dignitas ſacerdotalis omnibꝰ ali is eſt ſublimioꝛ:ita ꝙ quãdoq; appellant᷑ dij et aliquãdo angeli ipſi ſacerdotes.vt in.c.ſacerdo⸗/ tibus.xj.q.iij.Et equiperant᷑ſ. oli.c. ſolite. de ma io.? obe.Unde Augu.in.lib.de eccleſt laſtic do/ gmatibo ait. Nulla maioꝛ dignitas eſt ſub celo q; ſacerdotis qui eſt ad celeſtia ſacramenta per tractanda cõſecratus ⁊c. Ad oꝛdinẽ quippe ſa⸗ crum pertinet pꝛedicare ⁊ deo ſacrificdia offerre: que ſunt maxime neceſſaria humane ſ⸗ aluti:vt i c.inter cetera.de offi.oꝛdi.et in cle.ſi dominũ:de reli.et ve.ſan.⁊ in.c.inter opera.de ſpon. Iteʒ ad ipſum pertinet miniſtrare ſacramẽeta ecclie ho⸗ minibo que ſunt ad eoꝝ ſalutẽ inſtituta: vt ptz per theologos in.iiij. di. j. Secũdo locutꝰ eſt legiſta dices. Mihi videt᷑ꝙ hec via ſit pax:pso pter quaʒ leges ſunt emanate defendentes in⸗ nocentiam.vt in.c.facte, uij.di. et in Roheinid luuntarios laboꝛes appeti Bermo decretaliũ. Et ideo imperatoꝛ in autẽ. vt iudi.ſi ne quoquo ſuf.in pncipio.col.ij.dicit ſe noctes ducere inſones vt ſubditi in omni quiere conſi ſtant: ⁊ ĩ autẽ.vt diui.iuſſi.col.viij.etiã ait. ¶o/⸗ * 7 mꝰvt alijs quietẽ pꝛe paramꝰ. Et ideo ſi ᷣm canoniſtã ſacerdotium cũctis eſt pferendũ: via legalis ꝑ quã pax cõſer uat᷑ vt patet in ꝓhemio inſti. ꝓfecto eſt digniſſi⸗/ ma cuius adminiſtratoꝛes appellant᷑ ſacerdo tes: vt in.l.j.ff. de iuſti.⁊ iu. Uñ iſta eſt via regia ad quã inſtruendaʒ venit filius dei.vt in. c. niſi bella. xxiij.q.j.Et ipᷣe appellatꝰeſt rex pacificus ⁊ diſpoſuit ſuos ſubditos etiam eſſe pacificos: vt in ꝓhemio decretaliũ:⁊ ipam pace ſuis fide libus in teſtamẽto reliquit Johᷣ.xiiij. Tercio rat myſteria ſcriptura locutꝰeſt medicus dicens.Mih videt᷑ ꝙ cura tio infirmoꝝ ſit melioꝛ via.ſlam altiſſim? crea uit medicinã vt ðꝛ Eccłi.xxxviij.Et a deo c ois medela:vt ibidẽ dict᷑.Et ideo ibidẽ ait.ſapiẽs. Honoꝛa medicũ: ꝓpter neceſſitatẽ em̃ iũ crea⸗ — uit altiſſimus. Itẽ xpᷣs ſe verũ medicũ demon⸗ ſtrauit ſanando ifirmos a diuerſis lãguoꝛibꝰ Item qñ vonoꝛat aliquẽ ſanctũ facit miracula per eum in ſanandis infirmis. ꝙ vero ars me dicine ſit via ꝑducens ad ſalutẽ ꝓpter exercitiuʒ pietatis apparet:qꝛ qᷓ; plures ex medicis ſunt ab eccłia canonizati:vt ſanctus Lucas euange liſta Johãnes Chꝛiſoſtomꝰ qui etiã ðꝛ Johan nes meſue:ſancti Coſmas ⁊ Damianꝰfratres: cum multis alijs. Item becars eſt magis vni uVerſaliter neceſſaria hoĩbꝰ qᷓ; alie. Et ideo quã/⸗ to bonũ eius eſt cõmun tanto eriã eſt diuiniꝰ j.Ethico.⁊ quãto aliquis in bonis ſuis eſt cõ⸗ munioꝛ ⁊ vniuerſalioꝛ:tanto eſt deo ſimilioꝛ: „„ vt ait Plato in Thimeo. Quarto phus di⸗ xit. Mihi videt᷑ ꝙ contẽptus diuitiaruz ſit hec via quia ſicut auaritia eſt radix omnium ma⸗/ loꝝ.c.bonoꝝ.xlvij.di.⁊ de peni.di.ij..quia ra⸗ dix.⁊ in autẽ.vt iudi.ſine quoquo ſuf.S.cogita . tio. Ita a cõtrario qð eſt foꝛtiſſimũ argumetuʒ l. .S. huiꝰrei.ff.de offi.eius cui man.eſt iuriſ.Et — 12 c.ſciendũ.viij thagoꝛas audiẽs oĩa bona ſua diſſipata eſſe di .q.j. .c. hoſ pitiolũ xxxij. di. Contẽ ptus ipᷣius cauſabit omne bonn. Et ideo Pi⸗ xit. Jubet me foꝛtuna expeditiꝰ philoſophari. Auinto fratres Baſiij: Auguſtini ? Domi nici dixerũt ſcientiã eſſe illam ſemitã rectiſſimã qua ad ſupernã ſapienti ptingimꝰ:quia ſicut ignoꝛantia eſt mater omniũ maloꝝ.c.j.xxxviij. di.ita ecõtrario ſciencia eſt mater oiuz bo noꝛũ. Vnde in cõſtitutionib oꝛdinis noſtri factis ꝑ Jo hannẽ cardinalẽ auctoꝛitate Martini pape quinti ðꝛ.Cum ſcientia donũ dei ſit: armatura ad defenſandã ſanctã fidem catholicas:coꝛona oꝛdinis:lumẽ veritatis ⁊via in tenebꝛis ambu lantiuʒ populoꝝ ⁊c. cti dixerunt contẽplationẽ eſſe illam ꝑ quã deo Serto fratres Benedi nian da ſunt vobis:tranſſumptiue in.c.medicamen cõlungimur. Undetextus in. cniſi cum odem. de renũ. dicit. ꝙ contẽplatio eſt pulchꝛioꝛ ⁊ ſecux rioꝛ vita.Et glo.in autẽ.de mona.in pꝛin.col.j. dicit. ꝙ, vita contẽplatiua ẽ latioꝛ ⁊ celſioꝛ omni bus.Et ideo dñs de Magdalena cõtemplati⸗ ua ĩquit Luce.x. Maria optimã partẽ elegit q nõ auferet᷑ ab ea. Septimo. Fratres minoꝛes dixerũt ꝙ eſt humilitas.quia Gꝛego.in omelia iiij. dominice de aduẽtu ait. Qui ceteras vinu⸗ tes ſine humilitate cõgregat:quaſi puluerem in manu ante faciẽ venti poꝛtat.⁊ vnde aliquid fer re cernit᷑:inde deterius excecat᷑. Ecõtra vo ð hu miliante ſe dici᷑ Pꝛouerbi.xxj.Sapiẽtia humi liati exalrabit caput eius.Et Ambꝛo.ait:ꝙ bu⸗ militas eſt dauis que aperit regnũ celoꝝ:? reſe/ 1. Itẽ ſdentia que ꝑ con/ ſanguineos noſtros eſt cmendata nihil valet ſine humilitate. Unde Jacoponꝰ noſter canit. Scentia a moꝛtalibo acquiſita feritſi humlita te nõ ſit veſtita.? Bern. in li.de gra hbumilitatis. ⁊ ponit glo.fi.in de.j.de reli.domi.dicit. Sloꝛio ſa res eſt humilitas qua ipa quoq; ſuꝑbia pal liari appetit ne vileſcat.Legit᷑ etiã i — las ⁊ ego nun nis attingere. Octauo.Fratres cartuſiẽſes di xerũt ꝙ eſt ſilentiũ:qꝛ dict᷑ Pꝛonerb.xiij. Bea⸗ tus qᷣ cuſtodit linguã in omni rꝑe. Et ideo di tur Jacobi.j.Sit aũt oĩs hõ velox ad audiẽdun tardus vo ad loquendũ. Nã ex lingua ꝓrum/ pit vniuerſitas iniqᷣtatis. Jaco bi.iij. Ecõtra vVoᷣo de taciturnitate dicit᷑. Eſa.xxxij. Cultꝰiuſticie ſi lẽtiũ ⁊ ſecuritas vſq; in ſempiternũ.⁊ Pꝛouer. xviij. Moꝛs ⁊ vita i manu lingue. Et Treñ.iij. c ſcriptũ eſt. Bonũ eſt pᷣſtolari cum ſilentio ſa⸗/ lutare dei. Sedebit ſolitarius ⁊ tacebit:⁊ leua / * bit ſe ſuꝑ ſe. Nono heremi ſancti viri oꝛando efficiũt ita pᷣdeſtinata ſũt vt pꝛecibo obtineantur ⁊c.Et libi dicit glo. ꝙ chꝛi⸗ ſtus quartum moꝛtuũ non reſuſcitauit:qꝛ non fuit de hoc rogatus:de quo eſt textus.in.S.chꝛi ſtus. de peni.di.j.De oꝛatiõe autẽ inquit Aug?. 2 recitat Johan.an.in fine gloſe magne in cle. ſi dñm. de reliqui.⁊ ve.ſan.qꝙ eſt oꝛanti pꝛeſidi/ um:aduerſario ĩcendium:angelis ſolaciũ ani — mo gaudiũ:⁊ deo gratũ ſacrificũ. Decimo di „ „ uites dixerũt ꝙ eſt elemoſyna. Ait enim domi⸗ nus Luce.xj. Date elemoſynã:⁊ ecce omnia mũ tum. de peni.di. ·Et Lobie iij dicitur/ Elemo⸗/ n vitaſpatrũ ꝙ diabolus dixit ſancto Machario. Lu vigi/ 3 doꝛmio:tu abſtines ⁊ ego nũ⸗ qᷓ; comedo. Sola hũilitas tua me vincit. Hõc virtutẽ chꝛiſtus verbo docuit ⁊ exemplo:vt di⸗ cit textꝰ.in.c.dñs.xciij.di.vbi dicit᷑. Humilitatẽ nos humilis docuit.⁊ in.c.cõtra moꝛẽ.c di. ſcri⸗ ptũ eſt. Nihil magꝭ fulget in epiſcopo q; humi/⸗ litas. Beda quo q; ſuꝑ Lucã ait.õ niſi ꝑ vir/ tutẽ humilitatis quis ad ſoꝛtẽ poteſt redẽptio⸗ . ſe. Nono beremita dixit ꝙ eſt oꝛatio ſine qua nihil pot obtineri etiã de his q deſti⸗ nata ſũt. c.obtineri. xxiij.q.iiij. vbi dicit᷑. a que S bust n lus fode coffolu fmuö⸗ Vendde 1egore Foh puiden lnquit mag aigt ſe np Sicuan gloſainß f.rcint Perdiritl inguin ſabſti Vj diett v.alt . curnto⸗ cigereal nats his ſteſlami Ciudican fequicqu leſase (Colrw Ronon Eigt logs⸗ quidie bone in vi⸗ patree diſcut ſmeliu lerad c erata nbus: ckoona uctlclin. Nmäpanittg fnans n uGebignt Aipul 1 Wecbano Tung 5e ennc: Y c n⁵6 nagllppvo bn ianr ſonligvir ms antuſiſenn ouerb uin nnite Sridprr daWANdn in rbidilb ddiatgoe rndr dcktenwsld , eminglibi oemmrl Fckorunn, ngliͤ ſinn Foliũ ſyna nõ patiet᷑ ire in tenebꝛaſ.tranſſumptiuein c.q;obꝛem. de pe.di.j.Econtra vero dicit᷑ nega⸗ rexpm qui non facit elemoſynaʒ.c.oĩs.vij.q.j. Ungdecio mercatoꝛ dixit. 2 Dihi videt᷑ ꝙ hec via ſit coꝛpoꝛalis exercitatio:⁊ in laboꝛibꝛ viune re:qꝛ de non laboꝛantib inquit pſalmiſta. In laboꝛe hoim nõ ſunt ⁊c.Et ſubdit. Ideo tenuit eos ſuꝑbia:operti ſunt iniqͥtate ⁊ ĩpietate ſua. 72 Et ideo.ij.ad Thet.iij.dicitur.Qui nõ laboꝛat nõ maducet.⁊ notat᷑ in.l.ſi ex duobi.ff.ð noxa. ⁊.j.q.ij.c.fi.⁊ ð peni.di.iiij.c.ſi ĩpiꝰ.Et alibi ðꝛ qᷓ minꝰlaboꝛat minꝰ meret᷑:vt ĩ autẽ.cõtra qui ꝓpꝛiam.C.de nõ nume.pe. Itẽ dicit᷑ eÿ vigilãti ⸗/ bus ⁊ nõ doꝛmiẽtibus iura ſubueniũt.l.pupil/ lus.ff. de his que in frau.cre.⁊.j.ad Co..iij.ait apoſtolus. Unuſquiſq; ꝓpꝛiã mercedẽ accipiet fᷣm ſuũ laboꝛẽ.Et ſaluatoꝛ inquit Matth.xj. UVenite ad me oẽs qui laboꝛatiſ ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos. Ecõtra vero dicit᷑:ꝙ ocium ? voluptas ſunt arma hoſtis antiqui.c.niſi cuʒ pꝛidem.in pꝛin.de renun. Devita autem aciua 72 inquit glo.in.c.ſancta quippe ruſticitas.ij.q.j. qꝙ licet ſit magis laboꝛioſa qᷓ; cõtemplatiua tñ eſt magis fructuoſa.d.c.niſi cuʒ pꝛidẽ.in fi.vbi dicit᷑ figurat᷑ in Lia que erat fecunda licet nõ eſſet ita pulchꝛa ſicut Rachel ſteriliſ:⁊ reſpectu iſtiꝰfructuoſitatis pᷣfertur cõtemplatiue vt ait gloſa in pᷣdicco.c.ſancta. Et allegat.c.ſcias.vij. q.j.⁊.c.in ſcripturꝭ.viij.q.j. Duodecio.Pau⸗ per dixit ſibi videri ꝙ abſtinentia ſit hec via re/ gia:quia ſicut gula de paradiſo deiecit hoiem ita abſtinentia ad paradiſuʒ ipᷣm reuocauit.c. vj· die. xxxv.di.? Hiero.in.c.ſint tibi.de cõſe.di. v. ait. Jeiunium curat vulnera delinquentis: curatoſq; ſanctificet. Is aic oibus auditis in tanta opinio⸗ h nü diuerſitate ait papa. Incertioꝛes fa⸗ cti ſumus q; pᷣus.ſʒ bonũ nobis videt᷑ eligere aliqueʒ ſapientẽ theologum qui exami⸗ natis his opinionibo determinet quid tenẽduʒ ſit. Nam iudicanteʒ opoꝛtet cuncta rimari ⁊c̃. C.iudicantẽ.xxx.q.v.⁊ opoꝛtet ꝙ ſciat cognoſce⸗ re quicquid debet iudicare. Judiciaria em̃ po⸗/ teſtas expoſtulat vt qð vult iudicare diſcernat c.qui vult. Et.c.caueat.de peni.di.vj.⁊.xxxviij. di. c.nulli.⁊.c.ſequẽti.Lunc ceteri oẽs dixerũt. Fiat. Electus igitur fuit quidam ſũmus theo⸗/ logus qui accepta bñdictione Pape incepit lo qui dicens. Licet omnes pᷣdicte opiniones ſint bone:tamen melioꝛ eſt opinio illa de qua legit᷑ in vitaſpatrum: vbi dici᷑: ꝙ congregati ſancti patres coꝛã ſancto Antonio ceperunt inſimul dDiſcutere que eſſet virtus qua mediante homo melius euaderet inſidias diaboli:⁊ citius veni ret ad ſtatuʒ ꝑfectionis:⁊ quibuſdã dicentibꝰ wꝙ erat caſtitas ⁊ alijs diuerſas virtutes pᷣferen tibus:ipᷣe Antonius cõduſit ꝙ erat diſcretio q̃ eſt condimentũ ⁊ cuſtodia omniũ virtutuʒ. Et TILxxT hec ðterminatio ↄfirmat᷑ ꝑ parabolam ſaluato ris Matchei.xxv.de decẽ virginib:de quibus quinq; ingreſſe ſunt cũ ſpõſo:⁊ alie foꝛis remãa ſerũt.Licet em̃ oẽs eſſent virgines:⁊ omnes ha berẽt lampades:tamẽ ſole virgines pꝛudentes que ex pꝛudẽtia ſua acceperũt oleum in läapadi⸗ bus ſuis acceptate ſunt fatuis virginibo exclu⸗ ſis. Ex quo cõcludit᷑ pꝛudentiã eſſe viã regula/ tricẽ oim virtutũ.Unñ Berñ.ſuper Canti.dicit. Diſcretio nõ tam virtus eſt q; queda modera / trix vᷣtutũ ⁊ angaria:moderatrix ⁊ doctrix mo rũ.Hec aũt vitas clarius patebit diſcurrendo oẽs pᷣdictas opiniões. Pꝛimo em̃ qð dixit ca noniſta viſſimũ eſt officũ ſacerdot⁊ pᷣdicatoꝛꝭ eſſe digniſſimũ:ſce tñ ſine diſcretione nihil valer. Vnde ait Augu.in.c.ante oĩa.xl.di.Epiſcopi:p ſbyteri:aut diaconi officio nihil eſt apð deũ mi ſerabilius:triſtius:ac dãnabilius:ſi ꝑfunctoꝛie atq; adia atoꝛie res agit᷑. Et ideo dicit᷑.in.S.ecce el.iij.j.q.j.q; maioꝛi diſcretioni indiget ſacramæ tum oꝛdinis qᷓ; cecera. Similiter officiũ pꝛedi⸗/ cationis indiget diſcretionis ſale. Unð diſcipu lis ſuis ait ſaluatoꝛ Matthei.v. Uos eſtis ſal terre.ꝙ ſi ſal euanuerit in quo ſaliet᷑ ⁊c.Et ideo inquit Gꝛeg.in paſtoꝛali.vt habet᷑ in.c.ſi reccoꝛ xliij.di.Sit rectoꝛ in ſilẽtio diſcretus:⁊ vtilis in verbo:ne aut tacẽda ꝓferat:aut ꝓferẽda retice/ ſcat.Nã ſicut incauta locutio meroꝛẽ pꝛotrahit: ita indiſcretum ſilentium hos qui erudiri pote rant in erroꝛe derelinquit.Debet ergo pꝛedica⸗/ toꝛ eſſe diſcretus:ita vt accomodet ſermonẽ ſu⸗ um ſᷣm qualitatem audientium.c.opoꝛtet.vii q.j.⁊.c.in mandatis.xliij. di. Sacerdos quoq; debet eſſe diſcretus in diſpenſando iuxta meri⸗ ta et contritionem delinquentium. c.j.⁊.ij.extra qui cle.vel vo.Et ibi per Panoꝛ.⁊ alios:et non paſſim diſpenſare:vt in.c.ſi quis pꝛepoſtera.et in.c.tua.et in.c.ſtudeat.⁊.c.hi qui.il.diſtin. Item in confeſſionibus quas audlit debet eſſe dili⸗ gens inquiſitoꝛ:⁊ ſubtilis inueſtigatoꝛ:vt pꝛu⸗ denter ⁊ aſtute interroget a peccatoꝛe quod foꝛ/⸗ ſitan ignoꝛat:vel ex verecundia vellet occultare c.qui vult.de peni.di.vj. Secundũvero quod ait Legiſta de pace eſt verum:qꝛ ſine ea nõ poſ⸗/⸗ ſumus ſcandere regnũ pacis.Sed tamẽ pax ſi ne diſcretione nihil valet: quia cum omnibo nõ eſt pax habenda. Unde dicit Bal. de pace oſtã. in vſi. feu.ꝙ pax nõ eſt cũ his qui in dolo ſunt. Et Iſido.in lib.de ſummo bono ait: concoꝛ⸗ dia maloꝛum contraria eſt bonoꝛum:⁊ ideo ſi⸗ cut optandũ eſt ꝙ boni adinuicẽ pacẽ habeant ita optandũ eſt ꝙ mali ad inuicem ſint diſcoꝛ⸗ des. Item nõ debet haberi a patre cũ filio indi/ gente coꝛrectione.c.nõ oſculatur.v.q.v. ⁊.c.licet heli.de ſimo.⁊.c.legant.xxxvij.di. Item non de⸗ bet haberi a pꝛelato cum ſubdito delinquente: qꝛ diſciplina⁊ miſericoꝛdia multũ ð ſtituitur ſi vna ſine altera teneacur. c.diſciplina.xlv. di. Et 9 c.j. de collu. dete. Cum malis etiam pacem hfe nõ debemus quãdo ex ea ſequitur iniuria dei: ſz eoꝝ peccata debemus odio habere exemplo pſalmiſte qui ait deo. Nõne qui oderũt te dñe oderam:⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabeſcebã. Per⸗ fecto odio oderam illos:⁊ inimic facti ſunt mi hi. Terciũ quoq; qð ait medicꝰ de pietate cir ca infirmos eſt bonũ. Sed ſciendũ eſt ꝙ medi cina ſine diſcretiõe nihil valet qꝛ vnũ remediũ nõ debet omnibo infirmitatibo adhiberi:ſʒ ᷣm diuerſitatẽ infirmitatũ debẽt eſſe diuerſa gene⸗ ra medianaꝝ.l.j.ff.ðᷣ ven.inſpi.⁊.c.neceſſe.xxix. di. .c. vt conſtitueretur.l.di. Item medicus de bet cõſiderare cauſam moꝛbi:quã ſi ignoꝛat ſa nare nõ poteſt. Sicut dicit Galienus.Et etiaʒ Joh.an.in.c.j.de cle.egro.li.vj.⁊ ſpecuen.ti.de aduo.S.iij.circa pᷣn. Item debet abſcindere vul nera que fomẽta medicine nõ ſ. entiunt:⁊ ſic nõ debet mederi incurabilia. xxxij.di.c. qꝛ aliq̃nti. 2. xvj.q.j.c.in canonibus. Item pꝛudẽter debet inducere infirmũ ad cõfeſſionẽ.c.Cum infirmi tas.de peni.⁊ remiſ. Nõ debet etiaʒ facere diffe⸗ rentiã in hominibus:quia etiam pauperes de bet gratis curare.c.pꝛouidendũ.lxxxiij.di. Iteʒ debet mederi vbi eſt firum vulnus.j.q.j.c.ven⸗ tum. Et quando dubitatur de medicina ꝙ de/ beat ſibi nocere potius debet infirmũ relinque re in manu creatoꝛis:qᷓ; eius vitaʒ committere incertitudini.l. ꝙ ſi nolit.S culpam. ff. de edi. egdic. Item nõ debet infirmo facere aliquod re⸗ mediũ quod vertatur in detrimentũ ſalutis.d. c.cum ifirmitas.⁊.c.illud.xxvj.q.ij.nec ſemper debet conſiderare pꝛecepta medicine que cõmu niter ſunt cõtraria vite ſi pirituali.c. cõtraria. de cõſe. di. v. Quartum eciam quod ait phs de contemptu diuitiarum eſt bonũ:ſed ſine diſcre tione nihil valet. Et ideo oẽs phᷣi pagani ⁊ infi deles licet oia cõtẽpſerint ſunt dãnati:qꝛ nõ fe⸗ cerũt hoc diſcrete ⁊ debito fine. Unde dixit ſan⸗ ctus Johannes euãgeliſta vt legit᷑ in vita eius cuidã phᷣo qui appellabat᷑ Cratõ:qui faciebat diſcipulos ſuos mundũ contẽnere ad acqᷣren⸗ dam głiaʒ tempoꝛalẽ. Stultus eſt iſte mundi contemptus qui hominũ oꝛe laudat᷑:ſed diui⸗ no iudicio repꝛobat. Quintũ vero qð dixe⸗ runt fratres Baſilij ⁊ alij de ſcdentia eſt ſimiłr bonũ ſed tñ ſine diſcretione nihil valet:qꝛ non paſſim omia opoꝛtet legere:ſʒ illa que ſunt aie vtilioꝛa.Unde pꝛohibetur ſtudiũ legum ⁊ me dicine dericis:vt in.c.magnopere.⁊ in.c.ſuper ſpecula.extra ne dle.vł mo.Et ideo Hiero.fuit verberatus quia licet poſt multas lachꝛymas ſtudebatin libꝛiſ Platonis ⁊ Ciceronis ⁊c.vt habetur in.c.legimus.xxxvij.di. Eapꝛopter ꝓ⸗ hibentur epiſcopi libꝛos gentilium legere inc. ideo dicitur ꝙ iuſti ſolẽt recte peccatoꝛibus in⸗ dignari. capło. vera iuſticia eadeʒ di. Item pax ꝑ colluſionẽ facta eum aduerſario repꝛobatur 9 pmo. eadem di. Et ſimiliter repꝛehendunturſa cerdotes qui omiſſis euãgelijs ⁊ pꝛophetis le/⸗ unt comedias:et amatoꝛia:⁊ ſimilia.vt habet᷑ in. c. ſacerdotes.⁊ in.c. nonne. eadẽ di. Poſſunt tamẽ legi cum diſcretõne hac libꝛi paganoꝝ:vt ſi quid in eis bonũ fuerittanq; a deo datum in noſtrũ aſſumamus ſeruitiũ.vt in.c.turbat.⁊ in c.ſi quid veri.⁊ in.c.qui de menſa.xxxvij.di. Itẽ vt repudiemus ⁊ cõfutemus mala coꝛũ dicta. vt in.c.legimꝰ.eadẽ di. Sextũ quoq; qð dixe runt fratres Benedicti de contemplatõe eſt bo num:iʒ ſi in ea nõ eſt diſcretio nihil valet: quia ſepe diabolus ſe trãſfigurat in angelũ lucis.ij. ad Coꝝ. xj. ⁊ tranſſumptiuein. c licet. de regla. ⁊ multos cõtẽplatiuos decipit. Sicut fecit cui⸗ dam religioſo nouitio cui apparẽs i foꝛmacru/ cifixi:hoꝛtatus eſt eũ vt ſeipſum interſiceret:qð ⁊ fecit.⁊ alteri fimiliter apparẽs fecit vt ſeipſum in coꝛde cum gladio vulneraret.Alterũ vᷣo fecit ſeipſum ſuſpendere ꝑ gulã. Item vt legit in v/⸗ taſpatrũ apparente ipſo diabolo cuidaʒ ſancto patri in foꝛma chꝛiſti:ipſe ei credendo in tantũ ſuꝑbiuit ꝙ poſtea nolebat cõmunicare. Sola ergo conteplatio parũ pꝛodeſt.vt in.S.ex quib⸗ ⁊ in.c.ſi quis vult.xxxvj.di.⁊ in.c.niſi cum pꝛidẽ in fine. de renun. Itẽ contẽplatoꝛ debet ſequi in ſtinctũ ſpirituſſancti:⁊ nõ ſenſum ꝓpꝛium.vtin dicto. c.ſi quis vult. Et idẽ ait ſanctus Bonauẽ tura in li.de ſtimulo amoꝛis:addens ꝙ quan⸗ do ſpirituſſanctus aliter nõ ſuggerit debet ha⸗ bere pꝛefixas regulas contemplandi. Septi⸗ mũ vero quod dixerunt fratres minoꝛes de bu militate eſt veriſſimũ:ſed opoꝛtet ꝙ ſit diſcreta: quia pꝛelati nõ debẽt habere humilitatẽ nimiã cũ ſubditis ne ↄtemnan:.vt in.l.obſeruandum ff. de offi. pꝛeſi. tem humilitas nõ debz eſſe mi xta cũ hypocriſi.c.taciturnitas.de peni.di.j. Itẽ per humilitatẽ nõ debet quis mentiri.c. cũ hu⸗ militatis. xxij. q· ij. vbi dicit. Cü humilicatis eait ſa mentiris:ſi nõ eras peccatoꝛ anteqᷓ; mentirerꝭ mentiendo efficieris qð euitaueras. Ocauuʒ etiam qð dixerunt Carthuſienſes de ſilentio eſt verum:ſed tamen ſine diſcretiõe nihil valet.Nã ille qui tenet᷑ increpare ⁊ coꝛrigere delinquenteʒ ſi tacet:particeps erroꝛis fit.vt in.c.erroꝛ.⁊ in. c. quid enim. ? in.c. conſentire.lxxxiij. di. ⁊ in. c.fa⸗ cientis. xxxvj. di. ? in. c.ſi rectoꝛ. xliij.di. Et ideo ꝛeceptũ eſt Matthei.xviij.trãſſumptiuein.c. ipeccauerit.ij.q.j. Si peccauerit in te frat tuus vade et coꝛripe eũ ⁊c. Quapꝛopter vt habet᷑ in c. epheſijs. xliij. di. dicebat Paulus. Muge ſũr manus mee a ſanguine omniũ veſtrũ.Nõ eniʒ ſubterfugi quominus annunciarẽ vobis om/ ne conſiliũ dei. 2 in. c. diſpenſatio. eadem di. dici⸗ tur. Diſpẽſatio celeſtis ſeminis nobis eſt iniun cta. Ue ſi nõ ſparſerimuo:id eſt ſitacuenimus. Nonũ vero qð ait heremita de oꝛatiõe uece⸗/ lum penetrat:⁊ ad deũ volat eſt verum. ec ta⸗ ſenined debetſeo rec gun⸗ ſoſtonmue nodeume richman upeime ecim ſmnaſimt noone? de bus bobe partetere Gidiſtr tatebs me⸗ bergelan di xbldic beneieß is.V⸗ omind Gecimma Poame geniu llone n gucoe eoin garonli diſmen uveul donnlKtre nat pon Woſcha Mnin beheghbn daencn duten Mnncken llcuene Auage Womeſin lnkalaop mediogige. Cthittrfun d Roma Koncudo GNom tesdign omnese ſpei⸗ ſpben Pdlcane p ſhico⸗ ſpenitt ſenterg Mequan ci⸗ unſlign ümnen umig din ghog XnIgltin n.n en Gn. iatſonns del ds nplondl. ms minorcsd Gtbumditai umn D — ven rn rlang Ninin wr. Mijl i aiſunmnun⸗ ropeer . en Foliũ men ſine diſcretione nihil penitus valet. Et iðᷣo debet ſe a peccato mũdare:qui vult deum oꝛa⸗ re et graciam ab eo impetrare. Ait enim Chꝛy⸗ ſoſtomus ſuper Mattheũ. Qui oꝛat ⁊ peccat nõ deum oꝛat ſed deludit. Itẽ oꝛatio debet fie/⸗ ri cum circunſtantijs de quibus dictum fuit in pꝛima parte huius operis ſermone.xj.⁊.xij. Decimũ aũt quod dixerũt diuites de elemo ſyna ſimilit eſt verũ:ſed tamen ſi fiat ſine diſcre tione ⁊ debitis conditionibo nihilvalet.De qui bus habet᷑ in ſermone tertio huius voluminis parte tercia. Unde.j.ad Coꝛj.xiij.ait Paulus. Di diſtribuero in cibos paupeꝝ omnes facul tates meas ⁊c.Et ſequit᷑.nihil mihi ꝓdeſt.De bet ̊ elemoſyna eſſe oꝛdinata.c.nõ ſatis.lxxxvj. di. vbi dicitur:q nõ ſufficit bonũ facere niſi fiat bene.ideſt cum diſcretione ⁊ debitis circũſtan⸗ tijs. Unde dicitur:ꝙ deus nõ eſt remuneratoꝛ nominũ ſed aduerbioꝝ.c.j.ð collu. dete. Un decimũ etiã qð ait mercatoꝛ de exercitio eſtveꝝ. Nam eſt humane vite conſeruatiuũ ⁊c.ſᷣm ful gentium.⁊ pꝛoximis eſt vtile:tamen ſine diſcre tione nihil valet.Nam ſi agricola non ſeminat quãdo debet nunqᷓ; colliget. Item mercatoꝛ ſi/ ne diſcretione:quod eſt vile emeret carũ:⁊ ven⸗ deretvili pꝛecio pꝛecioſum. Item foꝛtitudo ſine diſcretõe nihil valet. Unde Tullius inquit: pꝛaue vtilitatis ſunt foꝛis arma niſi ſit cõſiliũ domi.Et vegetius in exoꝛdio libꝛi de re milita⸗ ri ait. In omni pꝛelio nõ tam multitudo ⁊ vir⸗/ tus:qᷓ; ars ⁊ exercitium ſolet pꝛeſtare victoꝛiã. Inſuper ſine pꝛudentia nullus pacerfamilias bene gubernaret ſuam familiã:⁊ nullus iudex bene iudicaret:nulluſq; officialis bene pꝛeeſſet Duodecimũ vero quod ait pauper de abſti nentia eſt etiam verum:quia ꝑ illam tot ſancti celeſtia emerũt.ſʒ ſine pꝛudẽtia ⁊ diſcretione ni hil valet:qꝛ opoꝛtet vt ieiunia ſint moderata et diſcreta.c.ſint tibi.de cõſe.di.v. Itẽ ꝙ nõ dimitc⸗ tant᷑ alia opera melioꝛa ꝓpter abſtinentiã.c.nõ mediocriter.eadẽ di.vbi dicit᷑iꝙ talis ieiunãs cõmittit furtũ de rapina.Et ideo ait apoſtolus ad Roma.xij. Rationabile obſequiũ veſtrum. Koncludo igit᷑ fſum Gregoꝛio in.c.hinc eteniʒ. xlix.di.qui ait.Per naſum quo odoꝛes fetoꝛeſ/⸗ q; diſcernimus diſcretio expꝛimit᷑:ꝑ quã virtu tes eligimꝰ⁊ ðᷣlica repꝛobamꝰ.His aũt dictis omnes aſſenſerũt.Et inſuꝑ eum rogauerũt vt ipe qui oibus ſapientioꝛ eſt inuentꝰaliquid de ipᷣꝰpꝛudẽtie ꝗqditate ⁊ excellẽtia ac vtilitate eis pᷣdicaret.qui iuocata gra ſpũſſei ſicicepit. P NRusentiã diſffinit Tullius in.ij.rheto p iice di. Pꝛudentia eſt rey bonaꝝ ⁊ ma/ laruʒ verarũq; ſcientia Areſto.vero.vj. Etchicoꝝ dicit. Uirtutes oẽs inerũt ſi pꝛudẽtia inerit.Quare nulla ericvirtus pꝛudentia nõ exi ſtente:quia pꝛudentia eſt recta ratio agibiliũ:ſi ne qua nulla vitus recte operat. Hug cetiam in libꝛo.lxxxiij.qſtionũ inquit.Pꝛudentia eſt co⸗ gnitio rerum appetendaꝝ ⁊ fugiendaꝝ. Et in pmo ð libero arbitrio.capitulo.xiiij.dicic. Pꝛu dentia eſt appetendarũ ⁊ vitandarũ rerũ ſcen? tia.Et ibideʒ. Pꝛudentia eſt affectio anime vel motus quo intelligit eterna ſuꝑioꝛa eſſe et ma/ gis appetenda qᷓ; tempoꝛalia:que nouit eſſe in// ferioꝛa.Et idem in libro de moꝛibus ecdleſie ait Pꝛudẽtia eſt amoꝛ circa ea quibus adiuuatur bomo:ab eis quibus impeditur ſagaciter eli⸗ gens.Et iterum ibidẽ dicit. Pꝛudẽtia eſt amoꝛ bene diſcernens ea quibus adiuuatur ad tenꝰ dendum in deum ab his quibus impediri po⸗ teſt. Juriſte autem diffiniunt pꝛudentiam dicẽ tes. Pꝛudentia eſt diuinarum humanarum1G rerum noticia:iuſti atq; iniuſti ſcientia.vt habe tur in.l.iuſticia.S.iuris pꝛudentia.ff.de iuſti.et iur.Et inſti.eodem.S.j.Areſto.inſuper li.j. ma/⸗ gnoꝛũ noꝛaliũ.c.xlj.dicit. Pꝛudentia eſt crca operabilia:in quibus eſt electio⁊ fuga.Et in.ij. lib.c.vij.ait.Neq; abſq; pꝛudentia alie virtutes fiunt:neq; pꝛudẽtia perfecta eſt abſq; alijs vir/ tutibus:ſeꝗ cooperancur quodãmodo ad ſe in uicem conſequentes pꝛudentiã.Et in.j. Rheto rice.c.xiij.dicit. Pꝛudentia eſt virtus intellectus ſᷣm quãõ bene coſiliari poteſt ð bonis?⁊ optunis dictis ad felicitatem. De qua virtute tres cõſi⸗ deratiões faciemus. Pꝛima quarũ aſpellatur cõmendatiõis.Ait enim Areſto.in lib.j.magno rum moꝛaliũ.c.lxxxj. Pꝛudentia ſicut archite⸗ ccoꝛ virtutũ eſt.Et Tullius in tuſcu.queſtioni bus lib.j.ihil eſt homini pꝛudentia dulcius. Et Caſſiodo.lib.vj.eplaꝝ epłla.x. Sola eſt pꝛu dentia que rebus omnib pꝛeponitur quando in homine felicicer inuenit᷑. Et idem.li.xij.epiſto la.iij. Ubiq; ꝓbatur neceſſaria eſſe pꝛudentia: uoniã rebus omnib videtur adhibere cõmo/⸗ a. Unde Pꝛouerbio.ij.inqᷣt Salomon. Pꝛu. dentia ſeruabit te vt eruaris a via mala.Et eiuſ dem lib.ix.c. Ambulate per vias pꝛudẽtie. Ho mo enim caute et pꝛudenter ſolet incedere ĩ via lubꝛica:foſſata et illaqueata. Uia auteʒ hbuius mundi eſt lubꝛica per luxuriam. Unde de luxu rioſis dici Hiere. xxiij. Uia illoꝛum erit quaſſi lubꝛicum in tenebꝛis. Item eſt foſſata per aua⸗ riciam.iuxta illud ps. Foderunt ante facẽ meẽz foueam ⁊c̃. Item eſt illaqueata per ſuperbiam Vnde ps.ait. In via hac qua ambulabam ab⸗ ſconderunt ſuperbi laqueum mihi:et funes e. tenderũt in laqueum: ⁊ iuxta iter ſcandalũ po.⸗ ſuerunt mihi. Et ideo hoꝛtatur apoſtolus ad Epheſi.v.di.Uidete fratres quomõ caute am2/ buletis:nõ quaſi inſipientes ſed vt ſapietes ⁊c̃. Ille autẽ eſt ſapiens qui eſt pꝛudens.Un Sa⸗ lomon inqt.Pꝛouerb.xiiij. In coꝛde pꝛudeẽtis requieſcit ſapientia.Et.xvj. Qui ſapiens coꝛde eſt appellabitur pꝛudens. Et ibidem etiam hoꝛ tatur dicens. Icquire pꝛudentiam quia pꝛecç Bermo olioꝛ eſt argẽto. Et. xix. Cuſtoſ pꝛudẽtie iueniet bona. Et.xxuij. Sapiẽtia edificabit᷑domꝰ⁊ pꝛu dentia roboꝛabit᷑Et.xxviij.Oux indigens pꝛu dentia młcos oꝓpꝛimet ꝑ calũniaʒ. Et Sap.v. Melioꝛ eſt ſapientia qᷓ; vires ⁊vir pꝛudens q; foꝛtis. Et Eccł x. ðꝛ.Ciuitates inhabitabunt᷑ ꝑ ſenſum pꝛudentiũ.Et.xx.c. Homo pꝛudẽs pla cebit magnati. Hec pꝛudeẽtia eſt illa que ſemꝑ hoĩem regere debet ne in aliquo labat᷑. Uñ me trice ðꝛ.lõ de ponte cadit qui cum pꝛudentia vadit. Licet aũt in omnib hoib eſſe debeat: qꝛ vt ait Areſt. in. ij. de aia. Homo eſt pꝛudentiſſi mũ aĩaliũ:tamẽ magis reperit᷑ invno qᷓ; in alio Inquit em̃ Areſt.in libꝛo ꝓbleumatuʒ ꝑte.xxx. Parui capitis pꝛudentioꝛes ſunt eis qui ſunt magni capitis. Magis etiaʒ eſt in ſenibus qᷓ; in iuuenibo. Unde Areſt.in.vj.Ethicoꝝ ait. Ju uenis exꝑtus nõ eſt:⁊ ideo iuuenes nõ vident᷑ eſſe pꝛudentes. Multitudo aũt tempoꝛis facit experientiã ⁊ pꝛudentiam. Ecunda cõſideratio de pꝛudẽtia ðꝛ di⸗ s ſtinctiõis. Duplex ein iuenit᷑ pꝛudentia ffſſcʒ ꝓPpꝛie dicta ⁊ ipꝛopꝛie. Pꝛudẽtia pꝛo pꝛie dicta eſt virtuſ cardinalis:vt ꝓbant theo. in. iij. di. xxxiij. Et iſta ſoluʒ in bonis reperit᷑.vñ ait Areſto.vj.Ethico. Impoſſibile eſt aliquem pꝛudentẽ eſſe nõ bonũ.Et ideo beatus Tho.ij. ij. q. xlvij.ar. xiij. pbat triplici rõne ꝙ ꝑfecta pꝛu dentia in pctõꝛibo nõ eſt. Dicit quoqʒ pᷣdictus doctoꝛ in pdicta queſtiõe ꝙ eſt alia pꝛudentia impꝛopꝛie dicta queĩ pctõꝛib reperit᷑:nõ tñ eſt virtuoſa nec meritoꝛia. Et hec eſt triplex. Pꝛi⸗ ma falſa ⁊ mala.ſicut eſt aſtutia illiꝰqͥ ꝓpter ob tinendũ malũ finẽ ſcit oꝛdinare aliqua media illi fini. Sicut ↄſueuit dici. Ille ẽ pꝛudẽs lacro qꝛ ſcit cõueniẽtes vias iuenire ad furandũ. Et de hac calliditate ⁊verſutia ðꝛ Hiere.liij. Sapi entes ſunt vt faciãt mala.Et loquit᷑ de ſapiẽtia 2 pꝛudẽtia mala quã habẽt auari in acqᷣrendo diuitias:luxurioſi in acqͥ rendo delicias:⁊ ſuꝑ⸗ bi in acquirendo bonoꝛes:⁊ alij maligni in de cipiẽdo ꝓximos.De qua etiã dicit Jacobi.iij. Tlõ eſt iſta ſapia de ſurſuʒ deſcẽdẽs ſʒ terrena: ⁊ hoc quo ad auaros.Aialis q̊ ad luxurioſos: 2 dyabolica quo ad ſuꝑbos ⁊ ꝓximos decipiẽ tes. Tales pꝛudentes ad malũ dicit Albertus in tractatu devirtutibo politicis.c.de ĩpꝛudẽtia eſſe ſies lupo.qui vt canẽ aliquẽ capiat lupos plurimos aduocat ⁊ inſidias illi parat.Alijſq; in ĩſidijs collocatis ipᷣe ſolus ad locũ vbi eſt ca nis va dit:quaſi cũ eo ſolus bellare velit. Cũqʒ canis nihil cogitans deiſidijs eum iuadit ille ſimulans tam diu fugit doneceum ad inſidi⸗ as traxerit:et ſic fallaciter eum lupis comedẽ⸗ dum exponit. Sunt etiã ſimiles vulpi que eſt animal fraudulentũ cuius iter ſemper eſt toꝛ⸗/ tuoſum ⁊ nunq; rectum. Hec dum multuʒ fa meſcit in terra rubea ſe inuoluit ⁊ q̃ſi moꝛtua ⁊ aues aſpiciũt ad eã ſecure cõueniũt:ſed dũ illaʒ depilare roſtris incipiunt fraudulentãvulpem moꝛſibo moꝛtiferis eſſe pᷣſentiũt.Sũt etiã ſimi/ les ceraſte ſerpẽti fallaci:qͥ vt deciꝑe poſſit aui⸗ culas totuʒ coꝛpꝰ ſub arena occultat:⁊ coꝛnua ſua vermibo ſimilia auibo mõſtrat. Ad que dũ tanqᷓ; comeſturi vermes aues veniũt nõ cibuʒ optatũ ſʒ anguẽ deceptoꝛẽ inueniũt. Iglt etiã Albertus vbi ſup ꝙ bona pꝛu⸗/ d gentia ⁊ mala ſemꝑ inter ſe pugnãt:ſed bone pꝛudẽtie cedit in fine victoꝛia: qᷓ;/ uis mala pꝛudẽtia multa ingerat ei ꝑicula. Et ad hoc inducit exẽplũ de tigri q̃ eſt ad modum ſagitte in curſu velociſſima:varijſq; macuł ſupꝑ picta:ſignificãs hãc malã pꝛudentiã ad curſuʒ malũ ꝓmptiſſimã:⁊ maculis maliciaꝝ plenaʒ. Huistamẽ fraus ⁊ malicia ꝑ hois pꝛudẽtiam vinci.Dũ em̃ ab hoiĩe ſui catuli rapiunturodo re raptoꝛẽ ꝑſequit᷑:qͥ equo velociſſimo traſpoꝛ tat᷑.Qui dũ audit ſtrepitũ beſtie ſequentis vnũ de catulis ſibi pijcit. Quẽ illa in via inueniẽs ra pit ⁊ ad nidũ reducit.Et interim raptoꝛ nauem aſcẽdit:⁊ in altũ mare ſe trahit:ad quẽ locũ be⸗ ſtia nõ accedit. Si aũt venatoꝛ oẽs catulos ve/⸗ lit habere:in via ſpecula poſt ſe abijcit. Que illa intuẽs dũ ſuã imaginẽ ibi cernit filios eſſe cre⸗ dit. Et dũ ꝓ accipiẽdis filijs moꝛam trahit pꝛu dẽs venatoꝛ euadit.hec ille. R St ſcðo alia pꝛudẽtia impꝛopꝛie dicta eq̃ apellat᷑ induſtrioſa:⁊ eſt illoꝝ qui in agibilibo mũdi ſũt ſagaces.De qb⸗ inqᷣt ſaluatoꝛ Luce.xvj.Filij huiꝰſeculi.id eſt pecca⸗ toꝛes pꝛudẽtioꝛes ſùt filijs lucis.id eſt iuſt ĩ ge neratiõe ſua.id eſt in negocijs ſecularibd. S Ercia pꝛudẽtia dicit᷑ vana.⁊ eſt illoꝝqui t de ptinentiby ad vitã coꝛpoꝛalẽ bene ſci unt cõſiliari ⁊ pꝛouidere:ſed nõ de perti nentibo ad ſalutẽ. vt inqͥt Aug.in li.vxxxiij.qõnũ Et iſta appellatur pꝛudentia carnis:de qua ait Paulꝰad Roma.viij. Pꝛudẽtia carnis moꝛs eſt. Poſſumꝰquoq; quarts pꝛudentis fatuam adiungere:que eſt illoꝝ qui bene alijs cõſulere ſciunt:ſibijpſis autẽ minime.Tales dicit Alber tus vbi ſupꝛa eſſe ſimiles cãpane vel cithare q dum alijs pulchꝛũ ſonum reddit ſeipam cõſu/ mit. Sunt etiã ſimiles oculo cuncta videnti et alijs oſtendẽti:ſed ſeipᷣm nõ aſpicienti. Itẽ can⸗ dele alios illuminãti:ſeipam vero conſumenti. et aque alios lauanti:ſeq; ipſaʒ inficẽti. Dicit ergo pᷣdictus doctoꝛ ꝙ turpe eſt vt q ſibi cecus eſt:alijs de coloꝛibo velit iudicare. Ercia ↄſideratio ð pꝛudẽtia ðꝛ oꝑatõis t ßm em Augu.in ſᷣmõe ad here.vt etiam inqͥt Tulliꝰ in. ij. Rheto. Ad pꝛudẽtiã ꝑ tinet tria e Prlv pᷣterita ad memoꝛiã re⸗ ducere. Scdo pᷣſentia oꝛdinare. Tercio futura pꝓuidere.iuxta illð Deut.xxxij. Gens abſq; con⸗ ſlioeſtt rent.Ert capiti 2 gllero cſtteuoc glarck ſoctq belloch bebot in pben pls we bat. oes viaoꝛtu oꝛnoriſ ꝛſicaun honorih s H Nhatken ohnef nunſa onnbens edolun ſodi Nirdomi Gctage Lolgrecpe tepoteſtd uudlq Gincuit⸗ ioſe aflloſu fncn elſſenolt domus cxempll bitione Teruat pulonb⸗ oꝛße quare ſia Piiuatu fuhlin⸗ w; 3 Wlepalt meſey, 1 erdege M m⸗ nanlternn , „ VV deeen 6,6 . imaari ani, moroꝛ ois anie, hoſtſeabindul Uisnounnn le. dana improgede nole ꝛckt ilor tſagacrs. deene 1slncsidcku, nriamull aansedeglul õ nbenealis i 1e Lalesdudl cigane n ndarſihnin – p nd necknihe, . “ hoͤ dbnn, Nk DG D Foliũ ſilio eſt ⁊ pꝛudẽtia.vtinã ſaperẽt ſallicet pᷣterita: ⁊ itelligerẽt ſcilicet pᷣſentia.ac nouiſſima puide⸗ rent.Et ideo pꝛudęetia depingi ſolet cuʒ tribus capitibo quoꝝ vno reſpicit ante ſe:alio ſurſum: ⁊ alcero poſt ſe. Pꝛimũ igit᷑ officiũ pꝛudẽtie eſt reuocare ad memoꝛiã pᷣterita:qð nobis tri⸗ plicit eſt vcile. Pꝛimo ne ſuꝑbiamꝰ. Et ad hoc facit qð refert Hiero.ſ. romanis pᷣnapib de bello cũ victoꝛia redeuntibꝛ magnꝰhonoꝛ exhi bebat᷑ quitriũphus dicebat᷑.De quo fit mẽtio in ꝓhemio inſtitutionũ in pᷣncipio. Totus em̃ pls victoꝛi redeunti cũ leticia magna occurre⸗ bat. oẽs qͥʒ capciui ligati currũ ſequebãt᷑:⁊ ipe victoꝛ tunica Jouis idutus ſedebat ſuꝑ currũ oꝛnatiſſimũ: quẽtrabebãt quattuoꝛ equi albi: ⁊ ſic cum głia ducebat᷑ ad capitoliũ.Sʒ ne his honoꝛibo ſuꝑbiret quidã viliſſi imus homo col laphizabat eum di. Cognoſce teipᷣm ⁊ noli ſu/ pꝑbire de tato honoꝛe. Reſpice ad eos qui ante te fuerũt:⁊ hoĩem te eſſe memẽto:ſq; moꝛiturũ. Scdðᷣo ꝓgeſt reminiſci pꝛeteritoꝝ vt pᷣſentia meliꝰitelligamꝰ. Uñ iuriſte dicunt pter hoc ꝙ qui in pᷣterito fuit malꝰetia in pᷣſenti talis pᷣſu⸗/ mit᷑.l.ſi cui.S.hiſdẽ.ff.de accu.Et ecõtra.Qui in — pᷣterito fuit bonꝰeciã i pᷣſ. enti talis pᷣſumit᷑.l.nõ oẽs.S.a barbaris.ff.de re mili. Jõ Greg.volẽs cõmẽdare Maximũ epiſcopuʒ dicit in. c. man⸗ data.extra de pᷣſum.Ex tranſactavita tua didi⸗ cimꝰ qͥ˖d de ſequẽti tua cõuerſatiõe ſentiamus. Tercio ꝓeſt talis mẽoꝛia vt futuris puidea mus. Facta em̃ in pᷣterito poſſunt excimari etiã debere fieni ĩ futuro.c.ſcribã.extra de pᷣſum.vñ Eſopus fabula.l.inquit. Pꝛeteriti rõ ſcire fu⸗ tura fadt. Immo etia aialia irrationabilia ex p teritis acis pᷣſumunt᷑ ſimilia debere agere ĩ fu turo.Inſti.de reꝝ diui.S.ceruos.⁊.ff. de acqui. re.do.l.naturalẽ.S.ceruos.vbi habet᷑ ꝙceruus q ex cõſuetudine ſolitꝰeſt ire ad ſiluas:⁊ poſtea redire domũ:pᷣſumit᷑ ꝙ ita faciet in futuꝝ. Re/ coꝛdent᷑ ergo filij quid in parentes egeruntvicẽ oia recepturi:vt inquit Hyero.in li.de hono⸗ randis parentibo. Et certe de filio ꝑcutiente pa trẽ poteſt dici illud qð hr in.l.nemo.C. de epiſ. audi.qð ſemꝑ fecit ſemper expectet. Unde legit̃ ꝙ in ciuitate Dediolani quidã patrẽ ĩterfecit: qui poſtea a ꝓpꝛio filio eſt ĩterfectꝰ:⁊ ille poſtea a filio ſuo:et ſic in multos gradus ꝑuenit hoc facrũ. andẽ vltimus videns ſe patrẽ interfe⸗ ciſſe noluic vxoꝛẽ ducere ne ⁊ ipᷣe ĩterficeret᷑:⁊ ſic domus illa ad nihilũ deuenit. Contrariũ vero exemplũ de recoꝛdatiõe bonoꝝ pᷣteritoꝛũ ⁊ exhi bitione ſimiliũ habet᷑ in annalib ro manox de Nerua imperatoꝛe:qui cum omnibus etiã po/ pularibo adeo ſe familiarẽ exhiberet:vt nõ ipe/ ratoꝛ ſʒ amicus cũ amico videret᷑interrogatus quare ſic faceret reſpõdit:qꝛ aliquando homo pꝛiuatus fui tunc optabam mihi imꝑatoꝛes LXXIIII lo talis eſſe ſubiecis quales ego exiſtens ſubie qus optabã erga me eſſe impatoꝛes.De hac qʒ recoꝛdatiõe pᷣteritoꝛũ loqᷓns Areſto.in.vj.Ethi coꝝ diclt. Neceſſe eſt plurimoꝝ pᷣteritoꝝ habe⸗ re memoꝛiã:⁊ videre quid in eis acciderit vt in plunibo. Et ex his cõuinci poterita pꝛudente qð accidere debeat in futuro. Qua ex re Matathi as machabeus confoꝛtabat filios dicens. Filij eſtote emulatoꝛes legis: et memẽtote operũ po/ trum noſtroꝝ que fecerũt in generationibo ſuus „ et accipietis gloꝛiã et nomen eternũ.j. Macha. ij. Similiteriudas machabeꝰ vidẽs valida ca⸗ ſtra inimicoꝝ cõtra quos pugnare debebat: pa trum vicoꝛias ad memoꝛiã ſocijs reduxit di⸗ cens. Mementote quomõ ſalui facti ſunt pa⸗ tres noſtri in mari rubꝛo cũ ſequeret᷑ eos Pha rao cũ exercitu multo.Et ſic aiauit eos. 1.2,Da/ chabeoꝝ.iiij. HM — U FEcundũ officiũ pꝛudentie ſᷣm Tulliuz 89 vvbi ſupꝛa eſt oꝛdinare pᷣſentia ⁊ diſcer⸗ nere:et ſic habet diſcretioneʒ que eſt ma ter omniũ virtutũ.c.j.de officio cuſto.et.c.pᷣſen⸗ tium.j.q.v.⁊ in Cle.ij.S.verũ qꝛ.de ſen.et re iud. Per dilcretionẽ aute ſeparat homo et diſcernict iuſtũ ab iniuſto:et licitũ ab illicito.ff. de iuſti. et iu.l. j. Per hãc diſcernit inter bonũ et malũ: bo nũ tenedo et malũ fugiendo.j.ad Thi.iiij. Per hanc diſcernit inter maius bonũ et minꝰ:vt ma ius eligat᷑ et pꝛeferat᷑ minoꝛi:et publicũ pꝛiua⸗ to. C. de ꝓcu.l.exigendi. Et.ff.de furtis.l.ſi ſeruꝰ cõmunis.S.qꝙ vero. Item per hanc diſcernit in ter maius ⁊ minꝰmalũ.vt de duobꝛ malis mi⸗ nus incurrat᷑l.abſentẽ.j.reſponſo.ff.de pe.et.l. ſta vulneratꝰ.in fine.ff.ad legẽ aqui.et.xxij.q.iiij c.nõ ſolũ.et.c.j.xiij.di.et.l.j.S. j.ff. de ven. in poſ. mitten.et.l.quotiens.la.iiij.ff.de regu.iur. Per hãc inſuꝑ diſcernit quid ſequendũ et quid fugi endũ ſit. Unde Aug.in ſermòe ad here.ait. Pꝛu dentia tibi eſt neceſſaria:qꝛ docet quid fugien⸗ dũ ſit et quid ſequendũ.Docet em̃ vt nõ ſuꝑbi⸗ as de reb tranſitoꝛijs cũ ſint caduce:ſed ea que poſſides tanqᷓ; aliena poſſidere aduertas. Do⸗ cet etiã vt ea que nõ potes perpetuo retinere:fru ctuoſe permittas abire.Docet quoq; vt in cũcq idem ſis tã in ꝓſperis qᷓ; in aduerſis ſicut ma⸗ nus que eadẽ eſt cũ in palma excendit᷑ et cuʒ in pugnũ reſtringit᷑. Pꝛudentia etiã docet te quõ repꝛehenſibilis ſit nimia laudatio:et imodera⸗ ta vitupꝑeratio:illã quidẽ adulationem: et iſtaʒ ſuſpecta malignitatem. Pꝛudentia q̊ʒ teſtimo⸗ niũ veritati nò amicitie reddit.Pꝛudentia cum diſcretiõe ꝓmittit:pmiſſum accelerat: ⁊ ampliꝰ q; pꝛomiſerat pꝛeſtat.O beatus et felix qui pꝛu dens in omnib inuenitur. Nam ſi cuncta que habet amittit clamat.Omnia mea mecũ ſũt ſcq; virtutes.Cũ enim pꝛudens in ſeipſo contentus ſit:somnia ſecũ habens in omnibus ſufficiens eſt. hec ille, Per pꝛudentiam quoq; diſcernit bo ð . . Bermo mo inter verũ ⁊ falſuʒ:dũ pꝛudẽs cognoſcit na 7„ turã cauillatiõis:de qua.in.l.natura cauillatio nis.ff. de regu. iur. pꝑ hãc etiã diſcernit inter recti/⸗ tudinẽ ⁊ ſimłationẽ ac deceptionẽ:ita vt nõ poſ ſit fraudari. Unde inqͥt auctoꝛ libꝛi de foꝛmula honeſte vite. c. ij. Pꝛudẽs fallere nõ vult: ⁊ falli nõ poteſt. Debet em̃ quiſq; facere ꝓ poſſe ne fal lat alium:nec ipᷣe fallat᷑.l.fi.C.de ponderatione auri. li. x. Ha beat ergo pꝛudẽs aſtutiã ſerpenti⸗ nam ne decipiat᷑ ⁊ ſimplicitatẽ colũbinã ne deci piat. c.ſi cupis. xvj.q.j.ſicut pᷣcepit domi⸗ Mat chei. x. dicẽs. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpentes et ſimplices ſicut colũbe.Ut em̃ ait Aug.in ſermo ne ad here.Simplicitas ſine pꝛudẽtia ſtulticia reputat᷑ Aſtutia vo ſine ſimplicitate ſuꝑbia ap pellat᷑:⁊ ideo nec ſimplicitas debet eſſeſine pꝛu/⸗ dentia:nec pꝛudẽtia ſine ſimplicitate. Albertus vo vbi. S. in.c.de pꝛudẽtia dicit:ꝙ ſicut ſerpens ꝓ ↄſeruatione capitis totũ coꝛpus expoĩt:⁊ dũ incãtari vult vnã aurẽterre infigit:⁊ aliã caude ĩmiſſione claudit ⁊ ſic vocẽ incantantis effugit. Sic nos ꝓ capite nr̃o xpᷣo debemꝰ vitã expone/⸗ re:⁊ ꝓ ſalute aĩe coꝛpus.Et ne audiamꝰ vocem diaboli incãtãt ⁊ mala ſi noger aurẽ terre de/ bemus infigere.id eſt noſtra miſeriã cõſiderare iuxta illud Geñ.iij. Memẽto hõ ꝙ cinis es: ⁊ ĩ cinerẽ reuerteris. Hoc aũt faciebat Archalada rex ſicilie:qui natꝰfuerat ex patre figulo paupe⸗ re:vnde ſemꝑ vtebat᷑ vaſis fictilibo: ⁊ nõ aureis vel argẽteis:vt in humilitate ꝑſiſteret ſue pꝛime ↄditioòis nõ oblitus.Aliã vᷣo aurẽ ðbemꝰcauda ↄcludere.Quia em̃ cauda eſt ꝑs vltima coꝛpo⸗ ris:ꝑ eam ſignificat᷑ moꝛs q̃ eſt finis hoĩs: quã debemus pᷣmeditan? ſemꝑ ante ocłos coꝛdis habere. Dicebat em̃ Plato omniũ ſapientum vitã meditationẽ eſſe moꝛtis.hec ille. los vero aliã ſerpentis aſtutiã ſiue pꝛudẽtiã addere po ſy⸗ ſumus ſq; ꝙ qñ ſeneſcit ⁊ pꝛurigine coꝛpꝰſuum grauari ſentit:ad anguſtũ foꝛamẽ alicuiꝰ petre vadẽs ꝑ illud trãſit:⁊ ibi pellẽ veterẽ oĩno relin/⸗ quit ⁊ ſic renouat᷑ ⁊ ſanat᷑. Petra aũt eſt chꝛiſtꝰ cuius foꝛamina ſunt ipſius plurima vulnera. Cũ ergo veterẽ pellẽ id eſt noſtra pꝛeteritã ↄuer ſationẽ coꝛruptã ⁊ abominabilẽ deponere volu mus:deuota ↄtemplatiõe ⁊ recoꝛdatiõe paſſio⸗ nis chꝛiſti ꝑ illa foꝛamia trãſeamus. Ipſe enim ait illud Exo.xxxiij. Ponã te in foꝛamine petre ⁊ ꝓtegã te dextera mea. X EFErciũ pꝛudẽtie officiũ eſt futura ꝓuide⸗ t re ſᷣm Tulliũ vbi.õ.De quibo omnibo in q quit Seneca in lib. de quattuoꝛ virtuti⸗ bus.Si pꝛudẽs eſt animꝰ tuus tribo tẽpoꝛibo diſpenſet᷑: pterita recoꝛdare:pᷣſentia oꝛdina: fu⸗ tura ꝓuide. Sciendũ tamẽ ꝙ ꝓuidere futura ꝑ viam ſciẽtie nõ poſſumus.ff.de iudi.lj.ſed ⁊ ſi re ſtituat᷑.S.fi. Futura em̃ pᷣſcire ſolius dei eſt. xxvj q.v.in pꝛin. Pꝛouidere aũt futura ꝑ viã pꝛudẽ tie ſũma virtus eſt:q habet᷑ ex memoꝛia pᷣterito rum ⁊ intelligentia pꝛeſentiũ.De qua Terentiꝰ in adelphis.c.xj.ait. Illud eſt ſapere nõ qð an⸗ te pedes modo eſt videre:ſed illa que futura ſũt pꝓſpicere.Et Tullius in arte veterl.li.ij.inquit. Pꝛouidẽtia eſt ꝑ quã futuroꝝ aliquid videt᷑ anteq; fiat.Et Seneca epłaꝝ li.xv.epła.iiij.diẽ Nihil nobis impꝛouiſi eſſe dʒ. ⁊ idẽ li. xvij. epla iij. ait. Qðcũq; leſurũ eſt multo anteq; accidat ſpeculare ⁊ aduerte. Ut em dicebat ſerapiõ.Ua num eſt ↄſiliũ ↄſũmata lite.Goetius quoq; li. ij. de ↄſolatione inquit. Neq; em̃ qð ante oclos ſitũ eſt ſufficit intueri:reꝝ exitus pꝛudẽtia meti tur. Et Gꝛego.in paſtoꝛali.c.lvij.dicit. Dum cõ tra ietũ quũq; paratioꝛ reddit᷑:hoſtis quiſe in⸗ opinatũ credit eo ipſo pꝛeuiſus eſt eneruatur hec ille.Sicut aũt galea militis caput defendit ab ictibo:ſic pꝛudẽtia rationẽ qᷓ caput eſt aĩe bñ dirigit ⁊ cauet ne a malica vulnere᷑. Ebemꝰergo facere ſicut leo qͥ dũ ꝑviam d incedit:ne a venatoꝛib inueniri poſſit ſua veſtigia cauda deſtruit. Qð expo⸗ nens Albertꝰvbi ſupᷣ ait.Qui ſũt venatoꝛes ni⸗ ſi demones: quid eſt cauda veſtigia tranſacta delere niſi factis poſterioꝛibo pꝛioꝛa deſtruere. Ericij q̊ʒ aſtutiã imitandã pꝛedictus doctoꝛ ad ducit:qui dũ quicqᷓ; ↄtrariũ ſibiſentit:ſe in glo bum ↄuertit ⁊ tãta ſe foꝛtitudie ↄſtringit vt ſal/ uo coꝛio aꝑiri vix poſſit:ipſiſq; aduerſarijs ſu⸗ as ſpinas opponit. Itẽ ponit exemplũ de colum ba q̃ reſidetiuxta aquas ⁊ ſempꝑ eſt ſuſpecta:nec vnq; ſecura niſi i foꝛaminibo petre.Sic vir pꝛu dens vbiq; timere dʒ:⁊ iuxta aq̃s lachꝛymaruʒ reſidere:xpᷣiq; auxiliũ imploꝛare ac in eius vul/⸗ neribo verſari ⁊ de eis meditari:iuxta illð Can⸗ ticoꝝ.ij.vbi iuitat dñs di. Ueni colũba mea in foꝛaminibe petre:in cauerna macerie. Iclit etiã Albertus vbi ſup̃ ꝙ officiũ pꝛu d gentie eſt nõ ſolũ ſibi:ſed etiã alijs pᷣca⸗ uere ⁊ ꝓdeſſe: iuxta illud Pꝛouer. xiiij. Pꝛudẽs ĩdoctos qͥſq; erudiet.Uñ dat exẽpluʒz aquile:q̃ vt poſſit ab oibs venenoſi is defendere filios:pꝛecioſum quẽdã lapidẽ inuenit: quẽ in nido cũ fulijs ponit:oẽmq; venenoſitatẽ ab eis exdudit. Sic ergo quilibet pꝛudẽs paterfamili as debet lapidẽ charitatis int᷑ filios ponere:qͥs ſi viderit a via veritatis declinare ⁊ a virtutib⸗ degenerare:debet a ſe remouere.ã ⁊ aquila cu ius nature eſt ſolẽ in eius rota reſpicere:⁊ in eo viſu plurimũ delectari:volẽs filios cognoſcere vtꝝ ſint nobiles vł foꝛte degeneres:eos vngue capit ⁊ ↄtra ſolẽ exponit ⁊ vt in ſolẽ reſpiciãt ro⸗ ſtro cogit. Quẽ ergo abſq; lachꝛymatiõe ſolẽ re⸗ ſpicere viderit:ipᷣm tanqᷓ; ſue nature partiapem in nido reponit ⁊ ſollicite eũ paſcit:ſed cuiꝰocu⸗ lũ lachꝛymari ↄſpexerit: illũ tanq; degenerẽ eta ſua natura extraneũ abijcit ⁊ nõ paſct. Referr etiã ibidẽ de aſtutia Ericij in paſcendis filijs qꝗ vitẽ ſiue pomũ aſcẽdit:vuaſq; ſeu poma deijat: 90 hobebartq maarſere. giancceſi⸗ (reobe tidarerſta inmurrt quaſtin peſcere⸗ qgconi narbai aodlet Cnoxpnu omumwl olnicdus litſolcbit slcva ſimaaes⸗ lon imcuſn Plonmübe Nnattri ſoüdorg Noogpo nllsl. racvluo elitcri⸗ Ccgibckiol wunheenrq Derccuin nenitloců ſtenqid ugoculs Gzars mecſonu ſupppfrod riaſtblo⸗ dequann foꝛmmlcze chtlä:gu Pelnape⸗ ſegd com nopoper fedebem⸗ Mlius ſps⸗ gengöm, Samsdn ulne. meſiariccdini ckit s dowt mmae tnngeni mtaanplüdeon macs lacnn gorartacincei, . Omnicolühmun ne. mia Uñdarerh⸗ , moſss del idi nuchin wenoſti / tendis niin mntflios inß Nalinarrt mnn ovcnr. ſit n wruſrhicnein ſerid 1 n N⸗ HZ 9 4 Foliũ ſuꝑ quibo poſtea ſe inuoluit:vt ſuis piniculis ĩ figant᷑ ⁊ ſic eſcã defert filijs.Eſt quoq; pꝛuden⸗ ne officiũ noxia pᷣcauere.Debẽt em̃ pꝛudẽtes eſ⸗ ſe ſicut illi de quib gloſa in.l.papinia.S.ſʒ nec ff. de inoffi.te.ait ꝙ habẽt mantellũ ad oẽm ven tum.De hac aũt pꝛudẽtia pᷣcauẽdi noxia datAl bertus vbi.S.exemplũ dicẽs de mugine pilce:q; dũu rhetia piſcatoꝝ pᷣſentit:mox retro redijt:⁊ ſu pꝛa aquã vtute magna ſe eleuãs rhetia trãſilijt q̃ſi volãs.Quid eſt g̊ o hõ ꝙ tu diabolica rhe/ tia effugere neſcis: qui omnib piſabo dñaris. hec llle. H 312 Ddẽs ꝙ ad pꝛudentiã etiam ſpectat ad/ a uerſarij potetiã aſtute ſuꝑare. Uñ refert . ꝙ; quidã miles vltramontanꝰ dextrerin habebat quẽ maxie diligebat. Cũq; cerneret eũ macreſcere:⁊ a ſcutifero didiciſſet ꝙᷓ annonaʒ et oĩa neceſſaria quotidie illi daret:voluit intelli⸗ gere vñ hoc pcederet. Cũqʒ in ſero in ſtabulo la tlitaret ſtatim poſt annona datã mureſ maximi in multitudine grãdi ad pᷣſepiũ deſcenderũt: et quaſi in momẽto annona comederũt equo ſtu peſcẽte:⁊ ſe quãtũ poterat a pᷣſepio elõgãte.Cũ/⸗ q; cattũ illucattuliſſet:illi ſupꝑ murilegũ ſe vol Uæétes eũ atrociter vulnerauerũt. cattus igit᷑ per octo dies nõ cõparuit. Tandẽ cũ multitudine cattcoꝝ redijt:ſtabulũq; miratibocũctis ante no ctem introiuit:⁊ moꝛe humano in diuerſis lo/ cis inſidias oꝛdinauit.Cũq; latẽtibo cattis mu⸗/ ri vt ſolebãt deſcẽdiſſent catti ð inſidijs exeũtes cos ſic valide inuaſerũt ꝙ oẽs perimerũt ⁊ ma⸗ ximũ ex eis aceruũ fecerũt.Si ergo tãta eſt bꝛu toꝝ induſtria ad ſua vitãda pericula:arguitur plurimũ humana pꝛudeẽtia ſi ſua nõ ſe tuet᷑ ab aduerſarijs demonibo ſapiẽtia.hec Alber. Qui iterũ dicit:ꝙ ad pꝛudentiã ꝑtinet ↄtra egritudi⸗ nes querere remedia. Is eſt quedã ſpecies la⸗ ctuce:cuius ſuccũ accipitres ſcalpãdo extrahũt ⁊ ex eo ſucco ſibi oculos liniũt:⁊ ſic a ſe cecitateʒ expellũt quã ſeneſcẽtes ĩcurrũt. Stellio quoq; quedã beſtiola tergo depicta lucẽs quaſi ſtella tota hyeme q̃ſi doꝛmit ⁊ in obſcuro quieſcit: ꝓ⸗ pter qð cecicatẽ incurrit.Sed dũ tẽpus cõgruũ aduenit locũ querit vñ ſolẽ oꝛientẽ reſpicere poſ ſit. In quẽ dũ reſpicit deſiccat᷑ humoꝛ qui creue rat in oculis:⁊ ſic lumẽ pꝛiſtinũ recipit. Serpẽſ q̃ʒ ⁊ viſus dũ ex longo ſomno ebetant᷑ in viſu medicinã ſciũt querere qua ſanãt᷑. Subdit in⸗ ſuꝑ pᷣfatꝰ doctoꝛ ꝙ officiũ pꝛudentie eſt neceſſa ria ſibi ꝓ futuro tẽpoꝛe puidere exẽplo foꝛmice de qua inquit Salomõ Pꝛouer. vj. Uade ad foꝛmicã o piger ⁊ ↄſidera vias eius ⁊ diſce ſapi entiã:que cũ nõ habeat ducẽ nec pꝛeceptoꝛẽ:nec pꝛincipẽ:parat eſtate cibũ ſibi:⁊ cõgregat ĩ meſ⸗ ſe qð comedat ĩ hyeme.hec ille.Sic ̊ ⁊ nos bo noꝝ operũ fructꝰin eſtate vite pᷣſentis cõgrega⸗ re debemꝰ:quibo in hyeme future vite in qᷓ am/ plius tpᷣs metẽdi nõ erit viuere valeamꝰ.Ex pᷣ⸗ LxxV dictis aũt omnibo põt colligi ꝙ pꝛudẽtia bene oꝛdinat hoĩem quo ad ſeipᷣm:⁊ quo ad deũ:ac quo ad ꝓximũ:cuiꝰ virtutis deſectu:vt legit᷑ in vitaſpatrũ q;ᷓ plures qͥ erãt de numero ſanctoꝝ patrũ:⁊ multis virtutibo floꝛerevidebant᷑ a ſan ccitat tramite deuiauerũt ⁊ male finiert. Pꝛo coduſione aũt huiꝰſermonis vltra ea q̃ ad pꝛu⸗ dentiã nos incitãt ex documẽto nature:dico debemus eã arte acquirere.Ait em Areſto.in li. de alalibo ꝙ natura q̃ cũctis aialibo arma cõtu lit:homini illa negauit vt ſibi ꝑ artem acqreret tanqᷓ; aial pꝛudẽs qð natura nõ daret. Et ideo demoſthenes ph̊s vſq; ad canos pꝛudentiam queſiuit. Et cũ iã centũ ⁊ ſeptẽ annoꝝ eſſetꝛ mo reret᷑:ſe ſolũ de hoc dolere dixit: qꝛ tũc addiſce⸗ re incpiebat. Plato quoq; octuagita ⁊ vno an no viuẽs:nec ab inquirẽdo nec a ſcribẽdo ceſſa uit. Socrates etiã nonagintanouẽ annis qui⸗ bus vixit ſemꝑ ſcripſit ⁊ docuit:ita ꝙ nec in car cere a diſputatiõe ceſſauit.Cato cenſoꝛinꝰ vir ſa piẽs:in ſẽnectute litteras grecas diſcere nõ eru⸗ buit:que oĩia teſtat᷑ Albertꝰ vbi ſupꝛa:⁊ ad hoc ꝓpoſitũ adducit.Quibo exemplis pᷣtʒq; quilibʒ ad acqrendã pꝛudentiam debʒ inſiſtere. ad qð hoꝛtat᷑ nos Salomõ Pꝛouer.ij. dicens. Incli⸗ na coꝛ tuũ ad cognoſcendã pꝛudẽtiã:⁊ dñs da⸗ bit tibi ſapientia:qᷓ.ſ.eius gratiã ↄſequeris in pᷣ ſenti ſeculo ⁊ gloꝛiã in futuro. KAmen. Dominica in ramis palmaꝝ de ſuꝑbie dete⸗ ſtatiõe:filiatiõe.⁊ de eius o ꝓppoſitiõe.ſ.humilita te. Sermo nonus. ES „ ⸗* . MWamiliauit ſe bh metipm. ad Philip.ij. ⁊ in epła occurrẽtis dnice. Sicut ſuꝑbia facit hoĩem deo rebellẽ. vt ſcribi⸗ ttttuur Eccli.x. vbi dicit. Initiũ ſu⸗ erbie hoĩs apoſtatare a deo:qm̃ ab eo qꝗ fecit il H receſſit coꝛ eius. Ita hũilitas facit hoĩem deo ſubditũ ⁊ obedientẽ:ac querentẽ in omnibs nõ gloꝛiã ꝓpꝛiam ſed diuinũ honoꝛem.iuxta illud Eccłi.iij.Magna potẽtia dei ſoliꝰ ⁊ ab humili bus honoꝛat᷑.Cũ ergo hũilitas honeret deumꝛ merito bonoꝛat᷑ a deo:vñ inquit dñs.j. Reg.ij. Quicũq; honoꝛificauerit me głificabo eũ:q au tem ↄtẽnũt me erũt ignobiles. Sicut g̊ ſuper⸗ bia deo ⁊ hoibo odibilis eſt:vt dicit᷑ Eccli.x.ita hũtlitas eſt grata.Ait em̃ Hierony.in quedam epła. Nihil ẽ qð hoibo nos ita gratos ac deo fa ciat:qᷓ; ſi vite merito magni humilitate ſimꝰin⸗ fimi. Pꝛoptea in põ.cxxxvij.dicit᷑. Excelſus do minus humilia reſpicit ⁊ alta a longe cognoſcit Reſpicere aũt ᷣm huguitionẽ ⁊ alios grãmati cos eſt retro vel iterũ aſpicere.Et qꝛ rem multũ dilectã ſolemus iterũ ⁊ frequẽter inſpicere: hinc eſt ꝙ in ſacra ſcriptura ſolet dici ꝙ deus reſpicit cũ multũ diligit. Uñ Geñ.iiij.ðꝛ. Reſpexit deꝰ ad Abel ⁊ ad munera eiꝰ:ad Chaim ante ke ad BGermo mũera eiꝰnõ reſpexit. A longe vero cognoſcere in ſacra ſcriptura idẽẽ qð repꝛobare. Solem⸗ em rez nobis deſpectã a nobis elõgare. Hinc? ꝙ aliqͥd ðꝛ elõgari a deo cũ illud repꝛobat ⁊ cõ6 dẽenat. Uñn ps.ixxij.iqͥt Dauid loqns deo. Ecce qͥ elõgãt ſe a te pibũüt. Et Pꝛouer.xv.ait Salo mon. Loge eſt dñs ab ipijs. Hũilia g dñs re⸗ ſpicit.i. amat:appꝛobat ⁊ magnificat. Alta vo ideſt ſuꝑba a lõge cognoſcit.i.repꝛobat ⁊ ↄdẽ/⸗ nat.lã qð hoibo eſt altũ aboiatio eſt apð deũ: vt inqͥt ſaluatoꝛ Luc.xvj.qͥ etiã ait ⁊ Patc.xxiij.⁊ Luce viij.Oiĩis qͥ ſe exaltat hũiliabit᷑:⁊ ois qᷣ ſe hũiliat exaltabit. Btã q̊ʒ vgo Maria Luce.j. cecinit di. Depoſuit potetes de ſede et exaltauit humiles. Quapꝛopter vt ad fugiendã ſuꝑbiaʒ ⁊ ſeq̃ndaʒ hũilitatẽ dninr̃i Jeſu xpᷣi ⁊ mr̃is eiꝰ aiemur:tres in pñti ſᷣmõe ↄſideratões faciemꝰ. DPꝛima diceĩ deteſtatiõis.ſcðᷣa filiatiõis.ter cia vero oppoſitionis. Pꝛima pars de ſuperbie deteſtatiöss. UUpbiã diffinit Aug.iiij. ð ciui.dei.c. xv. 8 di. Supbia ẽ puerſe celſitudis appeti⸗ tus. Et idẽ li.ij. cõtra manicheũ inquit. Quid eſt ſuꝑbia niſi deſerto ſecreto cõſciẽtie fo⸗ ris velle videri qð nõ eſt.Et i li.de inocẽtia iteꝝ dicit. Supꝑbia eſt ioꝛdinatꝰ amoꝛ ꝓpꝛie excellen tie.Que diffinitio trãſſũptiue ponita magiſtro in.ij.ſen.di.xlij.Cui ↄcoꝛdat Berñ.in qͥda ſᷣmo ne di. Suꝑ bia ẽ ꝓpꝛie excellẽtie appetitꝰ. Btũs vo Tho.ij.ij.q.cxxiiij.eã diffinit di. Suꝑbia ẽ Qdã excelletia ꝑ quã qs ſe extollit ſupᷣ id qð ẽ ei pfixuʒ a diuina regula. Cõtra ülud qð ðꝛ.ij.ad Coꝛ.x.Nos em̃ in imenſũ gliamur:ſʒ ſᷣm men ſurã regule quã menſus eſt nobis deꝰ. Alij aũt ſic eã diffiniũt. Suꝑbia eſt ꝓpꝛie cõditiõis pꝛe/ ſũptuoſa excimatio:vt refert btũs frat᷑ Micha el de carchane in.j.q̃drageſimali de pccõ pᷣmõe xxxvj.pte ſcõᷣa.Eſt aũt ſciẽdũ ꝙ ſuꝑbia ẽ qͥddã triuiũ:eo ꝙ hʒ tres vias.pᷣma ẽ in affectu:ſcða in itellectu:⁊ tercia in actu. Pꝛima q̃ eſt i affe/ ctu cõſiſtit in appetitu excellentie:⁊ iſta oꝛtũ ha buit in celo:qñ Lucifer voluit dñari:⁊ vſq; ad celi altitudinẽ exaltari dicẽs illud Eſa.xiiij. In celũ ↄſcendã ⁊ ſuꝑ aſtra celi exalcabo ſoliũ meũ ⁊c̃.Et qꝛ ſuꝑbia ẽ oꝛta ĩ celo iõ ſepe viros ſpũa⸗ les ⁊ celeſtes iuadit ſicut iuaſit apłlos Luce.ix. vbi ðꝛ. Intrauit aũt cogitatio in eos quis eoꝝ eſſer maioꝛ.Itẽ qñ Jacob ⁊ Johones q̃rebãt ſedere vnꝰad derterã ⁊ aliꝰad ſiniſtrã xpᷣi in re/ gno ei? Matth.xx.? Mar. x. Scda ſuꝑbiaẽ in iĩitellectu:⁊ ↄſiſtit in appetitu vane ⁊ mũüdane ſcie:⁊ iſta oꝛtũ habuit in paradiſo terreſtri:qñ pmi parẽtes voluerũt hr̃e ſciaʒ dei Geñ.iij. vbi dDixit eis dyabolꝰ. Eritis ſicut dij ſcẽtes bonũ ⁊ malũ. Iſta aũt ſuperbia młtos iuadit:qꝛ młti ſunt ſuperbi in ſuo ſenſu.Et iõ ðꝛ Eſa.iiij. VUe qͥ ſapientes eſtis in oculis vꝛis:⁊ coꝛã vobiſmet⸗ ipᷣis pꝛudentes ⁊c̃. Tercia ſuꝑbia eſt in actu que cõſiſtit in irrogatione iniurie.⁊ iſta eſt ſpar ſa ꝑ totũ mundũ:qꝛ ſuꝑbi ⁊ potẽtes oppꝛimũt ⁊ ſequunt᷑ bonos ⁊ hũiles.iuxta illud Abacuc j. Impius pᷣualet aduerſus iuſtũ ⁊c. Uñ Sa⸗ pietie.ij. dicũt ſuꝑbi peccatoꝛes. Oppꝛimamus pauꝑem iuſtũ ⁊c. Sʒ nũc videamꝰad qͥ̊s fines iſte vie pducũt. Pꝛima via ſupbie pducit ad p funditatẽ infima.vñ dictũ fuit Lucifero. Ad in fernũ detraheris in pfundũ laci.eſa.xiiij.Scða vero ducit ad eterna ignoꝛatiã.iuxta illð Eccłi. ix. Nec ratio nec ſapiẽtia erit apud inferos quo tu ꝓperas.Tercia vo ducit ad eternã cruciatio⸗ nem. Maliem̃ ꝑſequũt᷑ bonos aliqñ in ꝑſona vſq; ad ſanguinẽ:⁊ iſti ſanguine ire dei inebꝛia bunt᷑.iuxta illud Apoc.viij.Sanguinẽ ſancto rũ ⁊ ꝓphetaꝝ effuderũt:⁊ ſanguinẽ dediſti eis bibere vt digni ſũt:⁊.xiiij.eiuſdẽ libꝛi.( ðꝛ. Hic bibet de ſanguie ire dei. Legi Thamaris re⸗ gina caput Kiri regis in vtrẽ ſanguinẽ plenum miſit di. Satiare ſanguine quẽ ſitiſti.Aliquan/ do vo ꝑſequunt᷑ bonos in terrena ſubſtãtia:et iſti in vẽtreſcindent᷑:⁊ in auro liqᷓfacto ↄcrema⸗ bunt᷑.iuxta illud Job.xx.Diuitias q̃s deuoꝛa⸗ uit euomet:⁊ de vẽtre illius extrahet eas deus. Legit᷑ Nero imꝑatoꝛ qͥ fuit alienaꝝ reruʒ ra⸗ ptoꝛ vilus eſt apud inferos balneare ſe in auro liq̃facto:⁊ cũ vidiſſet cuneos aduocatoꝝ dixit eis. UVenite ad me venale genꝰhoĩm:⁊ mecũ bal neamini qꝛ voh̊ optimã ꝑtẽ reſeruaui.Aliquo⸗ do aũt ꝑſequunt᷑ bonos in fama: eis falſa cri⸗ mina imponẽdo:⁊ talib oĩa ſua crimia in col⸗ lo ponent᷑ ⁊ ab oibo cognoſcent᷑.iuxta illð Tre⸗ no.j.UVigilauit iugũ iniqᷣtatũ meaꝝ:⁊ in manu dñi ↄuolute ſũt:⁊ ipoſite collo meo.⁊ Naum.iij ait deꝰfuꝑbo. Reuelabo pudẽda tua ĩ facie tua ⁊ oſtenda cũctis gẽtib nuditatẽ tuã:⁊ cũctis re gnis nuditatẽ tuã ⁊c̃. Quãtũ vo ſit deteſtabile pᷣ maledicũ ſuꝑbie viciũ ðclarat᷑ roib:auctoꝛi tatib ⁊ exẽplis. Pꝛima rõ ðꝛ auerſiõis.Tanto em̃ pctm̃ eſt grauiꝰ⁊ magis deteſtabile: quãto magis hoĩem auertit a deo:ſᷣm ſniam Augu.in lib. de libero arbitrio. Sed pccm̃ ſuꝑbie magis auertit a deo.qꝛ in alijs pctis hõ auertit a deo: vel ꝓpter ignoꝛantiã:vel ꝓpter infirmitatẽ:ſeu pter fragilitatẽ aliquã:vel ꝓpter ↄcupiſcentiã al terius boni:ꝑ ſuꝑbiã aũt auertit᷑ a deo: ex eo nõ vult ſubijci deo nec eius pᷣceptis:vt dedarat Alexan.de ales.in.ij.pte ſũme in tractatu de ſu perbia.Et btũs Lho.vbi.S. Ergo ſuꝑbia ẽ gra uiſſimũ pem̃. Ideo ſuꝑ illud ps. Emundaboꝛ a delicco maximo inquit glo.hoc eſt a peccato ſuperbie. Ecũda rõ dicitoꝑatõis.Illð em̃ qð om s nibo pctis grauitatẽ iponit eſt grauiꝰ:. illã regulã poſitã in.j. Poſterioꝝ. ⁊.lij. Topicoꝝ. pter vnũqð q; tale ⁊ illð mag. Si em pꝑticipãtia cũ igne ſũt calida: ignis maxie calidus erit. Sed ſuꝑbia aggrauot peccatũ:qa —- Qaie uutſelli luericui Geñ. tj. rabeo (deopug diucrſtne Krr Nlasſupt Ndob ananrr ſooccr Qulgai Poacificn pacemh . 8 1 ꝛhulli ſ Zugan/ ſnequo⸗ ßgqu 4 . 9 11orres 8 vi⸗ N ve N . 4 MaMie aohiäfnee uraln. 5balnexrſele vs aduoc nſeua. Zle 1ma: as falt: uſus aiminu⸗ ſnk iumalh! ditatitwiuan chiiN omſopbanne winfnnen/ ventnelN me wmÜN „ 6 4 0 52* 5 % 0IS.) 4 „ eE. ipondi, D* 1. 2 0 /, 10. 9 „2 4 Folii’n tanto vnũqðq; petm̃ eſt grauiꝰq̃ᷓnto factũ fue⸗ rit cũ maioꝛi ſuꝑbia ⁊ cõtẽptu.ergo ⁊7. E Ercia rõ ðꝛ oꝛigiatõis. Illð eĩ qð ẽ oꝛi⸗ t go oim pctõꝝ ⁊ cꝗ eoꝝ ẽ maximũ oiuʒ: ꝑ illã regulã phᷣi in.ij. Mecha. Qõð ẽ cã alioꝝ vt ſit talia illð ẽ maxie tale:ſʒ ſuꝑbia ẽ oꝛi go oium pcõꝝ.Scriptũ eſt em̃ Eccłi.x. Inici’ũn ois pcti eſt ſuꝑbia.q tenuerit eaʒ replebi᷑ male dictis:⁊ ſubuertet eũ i finẽ. Ergo ẽ grauiſſimũ pccm.Et b̊ eſt qð inqͥt glo.ſuꝑ illð ps. Suꝑbi iniq̃ agebãt vſq;q̃ q; di. Maximũ pctm̃ ĩ hoĩe eſt ſuꝑbia.qꝛ ide manauit nfr̃i ðlicci oꝛigo. Ea Apter ſanctꝰ Tob. dicebat filio ſuo ſui li.ciiij. Suꝑbiã nũqᷓ; i tuo ſenſu autĩ tuo vᷣbo dñari ꝑmicttas:qꝛ in ipᷣa initiũ ſũpſit oim ꝑditio.. F VUarta rõ ðꝛ ꝑmiſſiõiſ ſic arguẽdo Apð q decũ ⁊ mũdũ ꝑmittit᷑ minꝰmalũ vt eui⸗ tet᷑ ⁊ excirpe᷑ maximũ:vt colligi põt ex ſnia Areſt.in.iij.Lopico. Uñ ſapiẽs medicꝰin remediũ maioꝛis moꝛbi patit᷑ ifirmũ icidere in minoꝛẽ ⁊ leuioꝛẽ moꝛbũ.Deꝰq̊ʒ iveteri teſtamẽ to ꝑmiſit libellũ repudij dari vt euitaret᷑ vxoꝛi⸗ cidiũ:⁊ leges hũane ſuppoꝛtant pꝛoſtibulũ vt euitet᷑ adulteriũ.Quia pctã pᷣdicta guioꝛa ſunt Sʒ in remediũ pci ſuꝑbie ꝑmittit deꝰhoiĩeʒ ir⸗ ruere i pctã guia ⁊ turpia:vt inqͥt Greg.in mo⸗ ralibo. vñ Aug.xiiij.de ciui.dei.c xiij.dicit. Au⸗ deo dicere ſuꝑbis eẽ vtile cadere ĩ aliqð aꝑtum manifeſtũq; pctm̃ vũ ſibi diſpliceãt qͥ iam ſibi placẽdo ceciderãt.Et Iſydo.i li.de ſũmo bono alt. Qui ðtinet᷑ ſuꝑbia ⁊ nõ ſentit labit᷑i carnis luxuriã vt ꝑ hãc hũiliatꝰↄfuſiõe exurgat.Ergo ↄdudendũ eſt ſuꝑbie viciũ eẽ quiſſimũu. GO Vita rõ ðꝛ o poſitõis. Illð ẽ guiſſimũ q pccm̃ qð marxie ſe opponit deo. Sʒ ſu, bia eſt hmoi: dicẽte Greg. in moꝛaliby. cũ oĩa vicia fugiãt a deo:ſola ſuꝑbia oppo nit ſe illi. Siẽ fecerüt ex Noe deſcẽdentes ꝗ vo luerũt turriʒ erigere ꝑtingẽtẽ vſq; ad celũ:vt ðꝛ Geñ.xj.vt ſi foꝛte iteꝝ ðꝰ mitteret diluuiũ poſ⸗ ſent ab eo ſe defendere:⁊ nõ ſubmergi:ac poſſẽt i deo pugnare. Sz dezillon ſunbis cofucit h diuerſitatẽ linguaꝝ:ita vt ſe mutuo nõ ĩtellige⸗ rẽt:⁊ ſic ab edificãda turri ceſſarẽt.Ex qͥb ptʒ g uitas ſuꝑbie q̃ cõtra deũ inſurgit.Et iõ de ſuꝑ⸗ bo ðꝛ Job. xv. Tetẽdit aduerſus deũ manũ ſu am:⁊ ↄtra oĩpotẽtẽ roboꝛatꝰeſt:cucurrit aduer ſus cũ extento collo ⁊ pingui ceruice armatꝰeſt Quia aũt ſuꝑb eſt deo ↄtrariꝰnõ pᷣt eẽ ſibijpſi pacificus. iuxca illud Job.ix. Quis reſiſtit ei ⁊ pacem habuit.quaſi dicat: nullus. D 8 Exta rõ ðꝛ offeſiõis.Nullũ ẽ eĩ pccm̃ q 8 ita offẽdat diuinã maieſtatẽ ſic ſuꝑbia: „ quoᷓ vulc hõ eq̃ri deo dũ affectat pᷣeẽ: 2⁊ nulli ſubeſſe:qð eſt ꝓpꝛiũ dei.De quo inquit Aug.in ſpeculo.c.xviij. Deus eſt ſupᷣ quẽ nihil: ſine quo nihil:ſub quo totũ:cuʒ quo totũ:in q̊ totũ:a quo oĩa:ꝑ quẽ oia:⁊ in quo oĩia.Suꝑbo tum tur:ſublimia me ſe non patit̃ molit᷑:ſubditis oneroſus: oib ifeſtus:pᷣceps: aũt hãc pᷣeminẽtiã deſiderat:affectãs oẽs alios pire.Et ideo maxie deo iniuriat᷑ vſurpare vo⸗ lẽs eiꝰ ꝓpꝛietatẽ. Et hoc eſt qð ſcriptũ eſt ſecũde ad Theb.ij. Qui extollit᷑ ſuꝑ ome qð dicit᷑ deꝰ Nuod licʒ pncipalit᷑ intelligat᷑ de antixpᷣo põt etiã intelligi de q̊libet ſuꝑbo.vñ ſuꝑ illa vᷣba in quit Ber.Ois ſuꝑbo extollit᷑ ſupᷣ deũ.vult em̃ deꝰ fieri volũtatẽ ſuã:vult ⁊ ſuperbo ſuam fieri. Jã videt᷑ equalicas:ſed vide male cõgruã ꝓpoꝛ tiõeʒ.deꝰ em̃ in his que ratio appꝛobat ſuã vult fieri voluntateʒ:ſuperbo vero cũ rõne⁊? contra rõnem. hec ille. J E ptima rõ ðꝛ ſubiectionis.ſ.diabolice 98 Supꝑbia em̃ hoiĩeʒ ſpeciali ſeruitute dia⸗ bolo ſubditũ facit:quia vt ðꝛ Job.xlj. c. Ipſe eſt rex ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie.Ocaua rõ ðꝛ deſtructiõis.ſ.om̃iuʒ virtutũ ⁊ gr̃aꝝ.vnde Gꝛe go.in quodã ſᷣmo.ait.Sicut hũilitas oĩa vicia extirpat:om̃ſq; vᷣtutes colligit ⁊ roborat.ſic ſu perbia oẽs virtutes deſtruit ⁊ eneruat.hec ulle Sicut ̊ quedã aues nõ valẽtes comedere nu⸗ cleũ nucũ donec eſt iduſum coꝛtice:necoſtreas marinas q;diu ĩ cõchis ⁊ teſtis ſuis latẽt:ĩ alto eas eleuãt:⁊ deijciẽtes ad ima ſuꝑ duꝝ lapideʒ frangũt ⁊ poſtea deuoꝛãt. Sic demões nõ va⸗ — lerss gras ac vᷣtutes homis deuoꝛare donec la citãt ſu ib coꝛtice ac teſta hũilitat: in altũ euʒ per ſuꝑbiã eleuare cõtendũt:vt in ꝓfundũ inferni ꝓijciãt ⁊ frägant. Jõ dicebat Job in ꝑſona ſuꝑ box ſui li.c.xxx. Eleuaſti me ⁊ q̃ſi ſupᷣ ventũ po nẽs alliſiſti me valide. Hanc aũt rõneʒs tãgens Iſido.in li.de vᷣtutibo dicit.Sicut ſuꝑbia ẽ oꝛi go ⁊ radix oĩuʒ criminũ:ita ẽ ruina oiuʒ Mrus Ona rõ ðꝛ ĩiuriatiõis. Supbia em̃ no⸗ n cet ⁊ iiuriat᷑ ꝓximo: iuxta illud ps.xix. Dũ ſuꝑbit ĩpiꝰ icẽdit᷑ pauꝑ.Uñn inquit Dauid ps.cxviij.Cõfũdant᷑ ſuꝑbi qꝛ iiuſte ini⸗ q̃tatẽ fecerũt in me.Solẽt em̃ ſuꝑgbi ꝓximos cõ tẽnere ⁊ coanguſtare.Scriptũ eſt em̃ Pꝛouer. xj. Ubi fuerit ſuꝑbia ibi erit ⁊ ↄtũelia. Et. xxij. eiuſdẽ li.c.ðꝛ.Arma ⁊ gladij in via ſuperbi. Et. xxiiij.c.Qui ſe iactat ⁊ dilatat iurgia ↄcitat. Jõ inqͥt Innocẽ.i li.de vilitate ↄditiõis hũane.Am bitioſus ſtatim vt eſt ad honoꝛẽ ꝓmotꝰ in ſuꝑ⸗ biã ex tollit᷑:in iactãtiã effrenat᷑.lõ curat ꝓdeſ⸗ ſe:ſz gloriat᷑ pᷣeſſe:pᷣſumit ſe melioꝛes:qꝛ cernit ſe ſuꝑioꝛẽ.boꝛes dedignat᷑ amicos:notos igno rat:externos comites cõtẽnit antiquos: vultuʒ auertit:ceruicẽ grigi faſtũ oñdit:grãdia loqui itat᷑:ſubeſſe non patit᷑: pᷣeſſe moleſtꝰ:arrogãs:grauis ⁊ ipoꝛtunꝰ.hec ille. Multipłr ergo moleſtat ſuꝑbꝰ ꝓximũ ſuum: maxime vᷣbis ↄtũelioſis.ſcriptũ eſt em Eccle. xj. Sicut eructãt pᷣcoꝛdia fetẽtiũ:ſic ⁊ coꝛ ſuper boꝝ.aʒ ſicut ſtomachꝰ vẽtoſitate inflatꝰ eru/ ccare ſolet:ſic ⁊ homo ſuꝑbia plenus Bieroſa v⸗ 2 Bermo ba emittit ⁊ cũ ꝓximis litigat. Scriptũ eſt em̃ Pꝛouer.xiij. Int᷑ ſuꝑbos ſemꝑ iurgia ſũt. Jõ xiiij. moꝛaliũ Gꝛego.inqͥt. Cũctis naq; ſuꝑba apud ſe cogitatõe tumẽtib ineſt camoꝛ in lo⸗ cutiõe:amaritudo in ſilẽtio:diſſolutio in hilari tate:furoꝛ in triſtitia:inhoneſtas in actiõe: ere⸗/ ctio in inceſſu:rancoꝛ in rñſione.hoꝝ mẽs ſem per eſt ad irrogãdas ↄtumelias valida:ad to/ lerãduʒ ifirma:ad obediedũ pigra:ad laceſcen di alios ipoꝛtuna.hec ille. Sic ́̊ fumꝰ ſupꝛa domuz ẽ ſignũ ĩterioꝛis fumi ⁊ ignis.Et ſicut ſignũ vini vel alterꝰ rei venalis facit bonã iurꝭ pᷣũptionẽ ꝙ talia ſint venalia.C. de emp.⁊ vẽ. lI.necemere.vbi lex pᷣſumit ꝙ vbi eſt ſignuz ibi ſit ⁊ ſignatũ.Ita ſigna ſuꝑbie exterioꝛis iĩdicãt eſſe in hoĩe ſuꝑbiã interioꝛẽ:que non faciłr põt occulcani ſed ad exterioꝛa ſigna ꝓrupit.vñ ine ſona ſuꝑbi ðꝛ Job.xxxij. Plenꝰ ſuʒ ſᷣmonibo ? coartat me ſpuũs vẽtris mei:vẽter meꝰ q̃ſi mu/⸗ ſtũ abſq; ſpiraculo:qpð lagunculas nouas diſ⸗ Ecima rõ demõſtrans deteſtatiõeʒ ſuꝑ dD bie ðꝛ abominationis. Ualde enim ab ovrpmiat᷑ eam deꝰ tanq; rem fetidiſſimaʒ. Vñ Joelis.ij.ſcriptũ eſt.Aſcendet fetoꝛ eiꝰ: aſcẽ det putredo eiꝰ qꝛ ſuꝑbe egit.⁊ Amos vj. inqᷣt dñs. Deteſtoꝛ ego ſuꝑbiã Jacob ⁊ domũ eius odi.⁊ Judich.ix.ðꝛ deo Suꝑbi nõ placuef̃t ti⸗ bi ab initio.? Pꝛouer.viij.Arrogãtiaʒ ⁊ ſuper biã ego deteſtoꝛ ait dñs.⁊.xvj.eiuſdẽ li.c. Abo⸗ minatio dñi eſt omnis arrogans. MNadecima rõ appellat᷑ expulſiõis.ſ.a reg/ v no eceleſti. Inqͥt em̃ deꝰ ꝑ ps. Non habi⸗ tabit in medio domꝰ mee qͥ fac ſuꝑbiaʒ Et ideo beata vᷣgo cecinit Lu.j.Diſꝑſic ſuꝑbos mente coꝛdis ſui. 11 Uooogecima rõ ðᷣ pũitiõis:valde em̃ pu d nit deꝰ ſuꝑbos. vñ Deut. xvij.ðꝛ. Qui ſupbierit nolẽs o bedire ſacerdo impe rio moꝛiet᷑.? Numeri.xv.Aia q̃ ↄmiit aliquid per ſuꝑbiã:ꝑibit de ꝓpło ſuo.Et ps.xxx.inquit Dauid. Retribuet abũdãter fadẽtibo ſuꝑbiã.et ꝛouer.xv.Domos ſuꝑboꝝ demolietur dñs Eccli.x. Sedes ducũ ſuꝑboꝝ deſtruxit deus. ⁊radices gẽtiũ ſuꝑbaꝝ arefecit ⁊ ꝑdidit memo riã eo ꝝ.⁊.xxj.eiuſdẽ li.c. Subſtãtia ſuꝑbi era⸗ dicabit᷑.? Malachie.iij. Erũt oẽs ſuꝑbi ſicut ſtipula:⁊ inflammabit eos dies veniens dicit diñs exercituu:⁊ nõ relinquet eis radicẽ nec ger LCLoõo ꝓbat᷑ deteſtãdã eẽ ſuꝑbiã auctati 8 b.. Et pᷣmo ſacre ſcripture.lã ps.xvij.ĩ gquit Dauid deo. Oculos ſuꝑboꝝ hũᷣi liabis.⁊ lxxxviij. Tu hnmiliaſti ſicut vulnera⸗ tũ ſuꝑbũ.⁊ xciij. Redde retributiõcʒ ſuꝑbis.et Job.xx.Si aſcẽderit vſq; ad celos ſuꝑbia eius ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit q̃ſi ſterqliniũ in fine ꝑdet᷑ ⁊.xxxv.eiuſdẽ li.c.lamabũt ⁊ ñ exaudiet - 1XX Ipter ſupbiã malignoꝝ.ꝛ.iiij.c. ðꝛ Diſperdeſu pbia malignoꝝ ⁊. xl. ðꝛ.Diſꝑge ſuꝑbos in fu roꝛetuo:⁊ reſpicẽs oẽm arrogantẽ hũilia reſpi ce cuctos ſuꝑbos ⁊ ↄfũde eos.Et Pꝛouer. xvj. Melideſt huiliari cũ mitibi:q; diuidere ſpolia cũ ſuꝑbis.Et Eccłi.iij. Sinagoge ſuꝑboꝛũ nõ — erit ſanitaſ ⁊.xj. Sic capꝛa ĩ laqueũ:ſic ⁊ coꝛſu ꝑboꝝ.⁊. xxvij. Effuſio ſanguinis ĩ rixa ſubox ⁊ maledicio eoꝛũ auditꝰgrauis.Et Põs.lviij. XCõpꝛehẽdant᷑ in ſuꝑbia ſua.⁊.lxxxij. Suꝑbia o te oderũt aſcẽdit ſꝑ.Et.c. Suꝑbo oculob ⁊ iſatiabili coꝛde cũ h̊ nõ edebã.⁊ iteꝝ Pꝛouer. xiiijait Salomon. In oꝛe ſtulti iurgia ſuꝑbie. ⁊.xxj.eiuſdẽ li.c.Supꝑbo ⁊ arrogãs vocat᷑indo auſ:q; i ira oꝑat᷑ ſupꝑbiã. Et Sapie.v. dicũt dã nati.Quid nobᷣ ꝓfuit ſuꝑbia:aut diuitiaꝝ ia⸗ ccantia qͥd ↄtulit nob.Et iteꝝ Eſa.ij.ſcriptu eſt. Dies dñi exercituũ ſuꝑ oẽm ſuꝑbũ ⁊ excelſuʒ:? ſuꝑ oẽm arrogãtẽ ⁊ hũiliabit᷑:⁊ oculi ſublimiũ debmen?.⁊.x.eiuſdẽ li.c.Excelſi ſtatura ſuccidẽt ⁊ ſublimes hũiliabũt᷑x.xiij. Redq eſcere faciãẽ ſu/ ꝑbiã ĩfideliũ:⁊ arrogantiã foꝛtiũ humiliabo. ? xxiij.Oñs exercituũ cogitauit vt detraheret ſuꝑ biã oĩs głie:⁊ ad ignominiã duceret oẽs inclp⸗ tos terre ⁊.xxviij. Ue coꝛone ſuꝑbie:qꝛ pedibdbdb ↄculcabit᷑⁊.xxxvij.Suꝑbia tua aſcẽdit iaures meas.ponã ꝗ̊ circulũ in naribo tuis ⁊ frenũ ila bijs tuis.⁊ Eʒechie.xxxj. Eleuatũ ẽ coꝛ eiꝰin al/ citudine ſua:⁊ tũctradidi eũ ĩ manꝰfoꝛtiſſimi. ⁊ A bdie.j.Si exaltatꝰſueris vt aqᷣla ⁊ iter ſyde ra poſueris nidũ tuũ:ide detrahã te dicit dũĩs. ⁊.ij. Macha.vij.Tu vero iuſtas penas dei iu⸗ dicio ſuperbietue exolues.? DHatch.xviij. iſi cõuerſi fuerid ⁊ efficiamini ſicut ꝑuuii no iĩtra⸗ bitis ĩ regnũ celoꝛũ.⁊ Jacobi.iiij. Suꝑbis deꝰ reſiſtit huilibꝰ aũt dat graʒ ſuã. Unde dicebat btũs frat᷑ nr tergidiꝰſociꝰbeati Frãcſci: ſicut rex magnꝰvolẽs mittere dilectã filiã ſuã ad ma ricũ nõ ponit eã ſuꝑ equũ indomitũ ⁊ calciro ſum:ſʒ ſuꝑ mãſuetũ:ira deꝰnõ ponit gram ſuũ ſuꝑ ſuꝑbũ ⁊ arrogantẽ ſʒ ſuꝑ hũilẽ.õ eſt a=t mirũ ſi deꝰita ipugnat ſuꝑbia:qꝛ ipᷣe eã nõ fecie ſʒ dyabolꝰeã adinuenit.VUVñ ðꝛ Eccli.x. Nõ ẽ cõ creata hoĩb ſuꝑbia.Et iõ ſicẽ demones abomi/ nat᷑ ꝓpter ſuꝑbiam:ita ſuꝑbos hoĩes abhoꝛret deꝰ. iuxta illð Eccłi.xvj.Execratꝰeſt illos pter ſuperbiameoꝛunm. †☚ Ucroꝛitate q̊ʒ ſccõꝝ doctoꝝ deteſtat᷑ ſu a bia. Inqͥt em̃ Gieg xxxj.moꝛa. Radix (Ciũ cti mali ⁊ regina oiumvicoꝝ ſuꝑbia eſt. Et Aug.in epła ad quẽdã comitẽ dic. SGub ꝓbia ex angelis demões facit.⁊ vt euident᷑ oſtẽ dat᷑:ipᷣa eſt pctõꝝ oim initiũ:finis ⁊ cꝗ:qm̃ non ſolũ eſt pctm̃ ipᷣa ſuꝑbia ſʒ nullũ pctm̃ eſſe po⸗ tuit aut potit ſine illa.hec Aug. Aucoꝛitate q̊3 canonica ðᷣteſtat᷑ ſuꝑbia. Scriptũ eſt em i.c.ſie is.j.q.vj.Qui nitit᷑ ad altioꝛa ↄſcẽdere qͥd aliðõ agit niſivt creſcedo decreſcat:⁊ aſcẽdẽdo exteriꝰ Inuſſch guo oibd inbonon. 1 m datobe ogana glubin glt Ktiann ei l Picen hbap loaur⸗n cthoͤpor. Cnrymnaio oeeci erpnn negtic⸗ ütifiat Dilceſt Inepee Peruu G). Etcuul bia moꝛes. faſtAuri Uccainlitr weisd fadoswon paucſe regnoge ſugbäht beugene Junenal Plena ſup ahoblb he llalell rn r ſupbigtol ſopbialnct ſupbo. Jur⸗ Oualtenvd lciolew noꝛes Oracenr ſcinfiatde gereiupbi⸗ Puerbio. lis deqlitn di a l „ ſo lurin.. ⁹° Köl nedb... n. (Wlknmn iune nund wis: i niſicnegoulu vi. Oedi: inumiit an Miwrcin ii urbüii ſͤckan bugrihetinoͤftn i Sackia ſii⸗ idemosn vos boics tt mcktn door Mcki⸗ oumtico: e l äce interiꝰ in ꝓfundũ deſcendat᷑. Et.xl.di.c.młti ðꝛ Unuſqᷣſq; qrat nõ qũo alijo maioꝛ apareat:ſʒ qũo oĩb inferioꝛvideat᷑:qm̃ nõ qͥ maioꝛ fuerit in honoꝛeille eſt iuſtioꝛ:ſʒ qui fuerit iuſtioꝛ ille eſt malio. H O IJuili etiã auctoꝛitate idẽ dedarat᷑. Naʒ cXA. de puatis carce.l.j.inqᷣt iꝑatoꝛ. Jube mꝰ viris clariſſimis ꝓuiciaꝝ rectoꝛibꝰ dare operã ſemꝑ vt nephandiſſimoꝝ hoiuʒ ar/ rogãtia modis oĩbo cõpꝛimat᷑. Philoſophi q̊/ qʒ; ſuꝑ biaʒ deteſtant᷑.vñ Tulliꝰ in j. de officijs ait Etiã in reb ꝓſperis ⁊ ad volũtatẽ nr̃aʒ fluẽ tibo:ſuꝑbia magnoꝑe atq; arrogãtia fugiẽda. eſt. Pictagoꝛas aũt dicebat:vt legitur in vitis ph̊ᷣoꝝ.Liber nõ eſt quẽ ſuꝑb inflat animꝰ. Et Plautꝰin aularia inqͥt. Res nimiũ ſingłaris eſt hõ parẽ ferre nõ valẽs:minoꝛes nãq; deſpi⸗ cimꝰmaioꝛib iuidemꝰ:ab eq̃libo diſſentimus oete etiã ſuꝑbiã deteſtandã oñdũt.vñ. Pꝛu entiꝰin li.de ↄflictu vicioꝝ ⁊ vᷣtutũ dicit.Deſi ne grãde loqͥ frãgit deꝰoẽm ſi uabe WMHagna ca dũt:iflata crepãt tumefacta pᷣmunt᷑. Diſce ſuꝑcilium deponere diſce cauere Ante pedes foueã quiſqͥs ſublime minaris. Peruulgata viget noſtri ſententia xpᷣi. Scandere celſa bũiles ⁊ ad ima redire feroces. Ectclaudianꝰli.j. Juqnat egregioſ adiũcta ſuꝑ bia moꝛes.Et Ouidiꝰli.ij.de arte amãdi.Erue faſtꝰ.Curã mãſuri qͥſqͥs amoꝛiſ habes.Et Se neca in li.tragediaꝝ.Uos qͥb rectoꝛ man atq; terre ius dedit magnũ necis atq; vite:ponite i⸗ flatos tumidoſq; vultꝰ. Quicqͥd a vob minoꝛ expaueſcit maioꝛ h̊ vobis dñs minat᷑.Oẽ ſub/⸗ regno grauioꝛe regnũ eſt:quẽ dies vidit veniẽs ſuꝑbũ hũc dies vidit fugiẽs iacẽtẽ.hec ille. Sʒ heu qꝛ nõ ſolũ dñi:ſʒ etia ſᷣui ſunt ſuꝑbi. AKit eĩ Juuenał li.j.ſatira.v. Maxia q̃ q; domꝰſᷣuiſ ẽ plena ſuꝑbis. O maledicta ſuꝑ bia tu es illa q̃ a nobis pacẽ ac trãqᷣllitatẽ aufers:dicẽte Mar tiale li.vndiq; ſuſcepto.c.ij. Ethereã pacẽ ventꝰ ⁊ ſuꝑbia tollunt.Auccoꝛ q̊ͥʒ Aſtrolabij contra ſuꝑbiã inqᷣt. In ſua fit pꝛeceps diſcrimina qͥſq; ſuꝑb. Intolerabiliꝰnihil eſt qᷓ; vita ſuꝑbi. Jõ Bualteriꝰde caſtellione li.j.ait. Parcite moꝛta les aĩoſ extollere faſtu.Collad opibo aſꝑnariq; £ 72 minoꝛes.Et auctoꝛ libꝛi qͥ ðꝛ facetꝰ.c.ij.inquit Ut placeat cũctis nullũ decet eſſe ſuꝑbuʒ.Qui ſic inflat᷑ deſinit eẽ bonuſ.Debemꝰg̊ ſũmoꝑe fu gere ſuꝑbiaʒ ⁊ hũilitatẽ ſeqͥ:qꝛ vt ðꝛ in vulgari Pꝓuerbio.Qui nõ ſe plicat rumpit᷑.Agnellꝰhũi⸗ lis dedit matrẽ ſuã alteri. O bẽt faciẽdũ hoꝛtamur exẽpliſ.⁊ pꝛio a luciferi ⁊ alioꝝ angeloꝝ ſuꝑbiẽtiũ:q̃̊s ſtatim de celo ðᷣiecit deꝰ.vt ſcribit᷑ Eſa. xiiij.Et Apo.xij.Et iõ timẽdũ ẽ nob:qꝛ vt ſcribi tur in.l.j.C.ad.l.iuliã.repe. Pena vnius debet eſſe metus multoꝛum. S 8 Kõðm exẽplũ hrĩ de Saul rege iſrael:qui cum eſſet hũilis in oculis eiꝰelectꝰeſt rex. Sed poſtq; ſuꝑbiuit adeo deieꝰeſt:vt ſcriptũ eſt.ſ. Reg.xv. Terciũ exẽplũ ẽ de Dauid pter cuiꝰ ſuꝑ biã deꝰ peſtilẽtia moꝛi fecit ſeptuagita milia viroꝝ bellantiuʒ.ij. Reg.vlti.Et.j.Paral.xxj. Quartũ exẽplũ ẽ de Sẽnacherib rege aſſirioꝝ: ꝓpter cuiꝰſuꝑbiã occidit angelꝰdñi cẽtũ octua⸗ ginta qͥnq; miliaviroꝝ.Et ipe rex ſuꝑb poſtea a ſuis filijs occiſus ẽ.iiij. Reg.xix.X Quitũ exẽ plũ ẽ de Nabuchodonoſoꝛ q ꝓpter ſuꝑbiã de re gno deieaꝰẽ:⁊ cũ beſtijs fenũ vt bos ſeptẽ ãnis comedit Dañ.iiij. Sextũ exẽplũ de Amã ſuꝑ bo qͥ indignabat᷑ qꝛ mardocheꝰſibi nõ aſſurge ret ⁊ reueretiã exhiberet:qͥ tandẽ ſuſpẽſus ẽ i pa tibulo:quẽ ipᷣe parauerat mardocheo.Heſter. iij. Septimũ exẽplũ ẽ de Anciocho rege ſuꝑ⸗ biſſimo ↄtra deũ ⁊ ꝓplłm iſrael ſuꝑbiẽte:qͥ adeo ꝑcuſſꝰ ẽ ita hoꝛribili plaga:vt ex eicarne viuẽ⸗ tes vᷣmes ſcaturirent:⁊ fetoꝛe ſuo eiꝰexercitꝰag grauaret᷑ talit᷑ ꝙ nemo eiꝰputredinẽ poteratto lerare.Et ſic miſerabilłr defũctꝰẽ.ij. Macha.ix. Octauũ exẽpluʒ hr̃ de magno põpeio qͥ adeo ſuꝑbo erat vt nullũ parẽvellet. Ut Lucanus re fert li.j.Audiẽs aũt venire Ceſarẽ cõtra ſe:ex ar⸗ rogãtia ait.Si terrã pede ↄcuſſero totũ oꝛdbdem ad arma ꝓuocabo:vt recitat Plutarchꝰi hiſto ria illꝰ.Sʒ poſtmodũ miſᷣ̃abiłra Ptolomeo rege egypti ĩterfectꝰ⁊ decapitatꝰẽ:cuiꝰcaput ini mico ſuo Ceſari pᷣdictꝰrex pñtari fecit. Nonũ exẽplũ hr̃ ĩ officio exaltatiois ſccẽ crucis de Coſ droe rege ꝑſaꝝ qͥ ſe adoꝛari faciebatvt deũ:atq; appellari regẽ regũ ⁊ dñʒ dñantiũ.Moꝛabati⸗ q; in turri argentea:in q̃ erat ſol:⁊ luna:ac ſtelle ex auro puriſſio reſidebatq; ĩ thꝛono aureo gẽ mis lucẽtibo oꝛnato.Cũq; dicta turrꝭ artificio⸗ ſe moueret᷑ tonitruũ facere videbat᷑:⁊ ꝑ occul⸗ tas fiſtulas aquã trahẽs q̃ſi deꝰpluerevidebat᷑ Quẽ ſuꝑbũ regẽ hũilis ĩpatoꝛ romanoꝝ Era/ diꝰiterfecit ⁊ oia abſtulit. Decimũ exẽplũ eſt ðᷣ Saboꝛ rege ꝑſaꝝ:de qͥ legit᷑ in hiſtoꝛia triparti ta li.iiij. cũ romanos ſuꝑaſſet ipatoꝛẽ roma nũ Ualeriũ captũ qñ equũ aſcẽd ere volebat ſi bi ſub pediba ꝓſterni factebat atq; ꝑ ſuꝑpiam aſcendeẽdo equũ eum cõculcabat. Pꝛopter cu⸗ ius ſuꝑbiã in eius exercitu miſit deus culices ⁊ cinifices.qui itrantes in nares equoꝝ ⁊ eleyhᷣ tum:⁊ in aures ⁊ nares hominũ totũ illũ ſu bũ exercitũ fugauerunt ⁊ diſſipauerunt. Pars ſcða de ſuꝑbie filiatione. Iurjmwiſſis quattuoꝛ ſpeciebus ſuꝑbie d de quibus tractauimuſ ſupꝛa in ꝑte ſſ.ſermone.vij.dico pᷣm ſniam Alexã. de ales in.ij.ꝑte ſumme in tractatu ðᷣ ſuperbia ⁊ btm̃ Tho.ij.ij.q.clxij.q duodeam ſunt filie ſuꝑbie. Pꝛia quaꝝ eſt extollentia.qñ ſcʒ aliqͥs ꝓpter dona nature ſpiritualia:aut coꝛ poꝛalia:aut tempoꝛalia:vputa ꝓpter diuitias generis nobilicatẽ: coꝛpoꝛiſ ſoꝛmoſitan robur 5 Bermo 2 foꝛtitudinẽ:elegantiam ſubtilitatẽ ingenij:fe cunditatem: capacitatẽ memoꝛie:⁊ ſimilia deifi cat ſeipᷣm ⁊ deuʒ cognoſcere negligit. Sicut fa⸗ ciebat ille rex tiri cui dictũ eſt Eechie.xxviij.Ele uatũ eſt coꝛ tuũ:dixiſti deꝰego ſuʒ. Jõ inqᷣt deꝰ Miere.ix.c.Nõ głiet᷑ ſapiẽs ĩ ſapia ſua:nec foꝛtʒ in foꝛtitudie ſua:nec diues ĩ diuitijs ſuis:ſʒ in hoc głiet᷑ ſcire ⁊ noſſe me. In hac exxollẽtia pec⸗ cabat Atreꝰqͥ ſuꝑbia elatꝰ dicebat. Eqlis aſtris gradioꝛ ⁊ cunctos ſuꝑo:altũ ſuꝑbo vtice attin ges celũ. Talis fuit ſuꝑbia romanoꝝ.ð qͥbus Aug.in.j.de ciui.dei.c.j.inqᷣt:ꝙ ad tãtã extollen tiã ðuenerãt vt ſe in nuero deoꝝ extimari vellet optarẽtq; ĩ ſuis laudibo dic. Parcere ſubiectis debellare ſupbos.Talis etiã fuit ſupbia Do mitiani iꝑatoꝛ qͥ vt refert Hoꝛoſius li.vij.deũ ac dñm ſe iuſſit appellari:⁊ in cũctis pᷣmoꝛdijs ſuaꝝ larũ ſcribebat. Dñs ⁊ deꝰ Domitianus ĩꝑatoꝛ ita madat:qͥ tãdẽ a cubicularijs ſuis in terfectꝰeſt. Ad hãc qͥʒ extollẽtiã aſcẽcderat Hero des agrippa:de quo refert Joſephꝰ. xix.li.anti⸗ quitatũ:ꝙ cũ ceſareã adueniſſet:⁊ ad eũ totius ꝓuincie viri vnanimit᷑ cõueniſſent:ille veſte ful gẽti ex auro ⁊ argẽto mirabilrotexta idutꝰ:ici⸗ piente die ꝓceſſit ad theatrũ.vbi cũ pᷣmos ſolis radios veſtis argẽtea ſuſcepiſſet:reꝑcuſſo ſplẽ⸗ doꝛe duplicatã ſpectãtibo lucẽ fulgoꝛ metalli vi bꝛãtis effudit vt ituẽtibo ꝑſtringeret aciẽ ⁊ terre igi cõcrepat vo⸗ ret aſpectꝰ. Ilico t adulãc vulgie 7 ces dicẽt:vſq; nũctevt hoĩeʒ timuimꝰ:ſʒ ex h iã ſupᷣ hũanã naturã te eẽ fatemur.Et dũ ab adu/ latoꝛibo ðᷣmlłceret᷑ honoꝛib:⁊ oblatos ſibi di⸗ uinos honoꝛes nõ reſpueret:repẽte moꝛtifero viſcerũ doloꝛe coꝛripit᷑:⁊ dũ ꝑ manꝰſuoꝝ ðpoꝛ taret᷑ dicebat. En ego veſter deꝰducoꝛ ad moꝛtẽ Sicq; ifra qͥnq; dies vᷣmiby eiꝰviſcera coꝛrodẽ tib expirauit. Et vᷣificata fuit ſnia Senece ĩli. tragediaꝝ dicẽtis. Suꝑbos ſequit᷑ victoꝛ a ter go dey. ſ. niſi peniteant.ſic fecit Rimotꝰ rex:qͥ cũ floreret maxia potẽtia iperij ſui iuſſit collocari ſedile ſuũ i litoꝛe maris:⁊ alloqns mare dixit. Impo tibi ne aſcẽdas terrã meã:nec veſtes aut mẽbꝛa dñi tui madefacere pᷣſumas:ſj tñ mare aſcẽdit terrã ⁊ pedes eiꝰ madefecit.Quo fcõ reſi⸗ liẽs rex de ſedili ait.Sciãt oẽs hitatoꝛes terre ? oꝛbis:vanũ ⁊ friuolũ eẽ oẽ regnũ:⁊ vanã regũ potẽtiã:nec regiſ noie quẽpis dignũ pᷣter eũ ad cuiꝰnutũ celũ ⁊ terra ac mare obediũt.Et depo nẽs coꝛonã aureã de capite ipoſuit capiti ſalua toꝛis dei dicẽs. Lua eſt potẽtia:tuũ regnũ dñe Nec vnq; poſtea capiti ſuo coꝛonã iĩpoſuit cuʒ tñ rex eẽt noꝛmãdie:datie:⁊ anglie.Ad illã excol lẽtiã etiã ꝑtinet qdẽ gradꝰſuꝑbie qͥ ðꝛ ſingulari tas:q̃ ẽ vt inqͥt Bernar.i qͥdã ſᷣmõe qñ hõ facit aliqͥd vltra coia ⁊ cõſueta vt pᷣ ceterꝭ reputet᷑ ⁊ ex celletioꝛ apꝑeat. In b aũt vicio erat Juli ceſar q vt refert Plutarchꝰcum eẽt cũ alio ſocio ↄſut romanꝰnõ ꝑmittebat ſociũ exixre de domo: ſed — ipᷣe faciebat ⁊vſurpabat totũ officiũ:⁊ ſolꝰvole bat tenere vicẽ duo ꝝ. Uñ in litteris ſuis ſeibe bat. Juliꝰ⁊? ceſar cõſules. —⏑ Ecuũ da filia ſuꝑbie eſt arrogãtia ꝑ quã 98 hoõ ꝑuipẽdit ꝓximos et in cũctis dictis llſuis:geſtis:ac motib ſuꝑbe ſe hʒ.Arro gãs em̃ ſuꝑbe icedit:ſuꝑbe loquit᷑:ſuꝑbe come dit:ſuꝑbe oĩa facit:⁊ cũ clamoꝛeac ſtrepitu:ac minis ⁊ cõtumelijs. Lalis oĩbo fit exoſus.Ait em̃ Tulius li.j.artis veteris.c.xij.Ex arrogãtia odiũ ſolet euenire.Et Boetiꝰli.iij.topi.Ex arro gãtia fit qͥſq; odioſus. Jõ inqͥ t Sapiẽs Eccłi. iij. Quãto maioꝛ es:tato magis te hũilia ĩ oib ⁊ coꝛã deo iuenies gram.Et Ouidiꝰin.iij.de ar te amãdi ait.õ natet in vultu dãnoſa ſupbia vꝛo.Et Caſſiodoꝛꝰĩ epłis.Oꝛnamẽtũ oiĩm bo⸗ noꝝ eſt ſincera benignitas. Igitur ſi tu gradu: aut dignitate:aut vᷣtute ſuperas reliquos:noli illos pedibi cõculcare:ſis amabilis:affabilis vultu facieq; placidꝰ.Tuliꝰqͥʒ in quadã oꝛone ad Ceſarẽ ait. Crede mihi ceſar nihil eſt ta po⸗ pulare qᷓ; bonitas.Et Seneca ad lucillũ. Sic cũ inferioꝛe viuas quẽadmodũ tecũ ſuꝑioꝛẽ vĩ uere velles. Sʒ cõtrariũ huiꝰfaciũt arrogãtes: quib ĩquit dñs Eʒechi.xxxviij. Uos cũ auſte⸗ ritate ĩpabatis eis ⁊ cũ potcẽtia. Hoc aũt viciuʒ in magiſtris ⁊ pᷣceptoꝛibo ſuꝑbis maxie iueni. De quib Greg.xxiiij.moꝛa.Et hr.xlvj.di. in. c. hoc hʒ.inquit. Hoc hʒ ꝓpꝛiũ doctrina arrogan tiũ:vt humiliter neſciãt iferre q̃ docẽt:⁊ reca q̊ ſapiũt recte miniſtrare nõ poſſint. In vᷣbio em eoꝝ ꝓdit᷑.Nã cũ docẽt q̃ſi in quoda ſibi viden ſublimitatis culmine reſidere: eoſq; q̊s docẽct vt lõge ĩfra ſe poſitos:velut in imo reſpiaũtqͥ/ bus nõ cõſolẽdo loqͥ:ſed vix dñando ð dignãt᷑. hec ille.Et iõ ĩquit auctoꝛ libꝛi ð foꝛmula hone ſte vite.c.ij. Nõ eris arrogãs ſʒ q noſti ſine arro gantia pꝛeſtolanti imparties. X Ercia ſuꝑbie filia eſtvanaglia.Sʒ quo t modo vanaglia dicatur pleriq; audire cuplunt. Nã ſi loqᷓmur ð glia celeſti de qua in ps penul.ðꝛ.Exnitabũt ſei in głia:cer⸗ te vana nõ eſt:quã cũcti deſiderare tenent᷑. Te⸗ palis aũt glłia vana nõ videt᷑ cũ vᷣtuti faueat:⁊ eũ creſere ſaciat vt inquit Ouidiꝰin li.de põto. ¶VInde dicit Tuliꝰin tuſcu.qſtiõibus. Honos alit artes. Itẽ głia tꝑalis naturali idinatiõeap petit᷑:vt ait audianꝰli.j.⁊ a vᷣtuoſis maxime deſiderat᷑. Uñ Seneca ad Lucillũ ſcribit. ut la eſt tã excelſa vᷣtus q dulcedine głie nõ tãgat᷑ ⁊ Tuliꝰĩ orone ꝓ archia poeta dic. Lrahimur oẽs ſtudio laudis atq; optimꝰ quiſq; maxime głia ducit᷑. Ex quib nõ videt᷑ reppendendꝰqui gliam appetit maxie cũ ex his qͥ a natura iſunt nemo debeat vituperari. ij. Ethico. Pꝛeterea głia ⁊ fama aiuz roborat ⁊ foꝛtẽ facit ad qᷣcũq; ardua ⁊ difficilia: vt iquit Ouidiꝰ in.v.de triſti bus. Unde Aug.i.v./de clui,/del/ cxviij git. DHex W ſuntdus gad fac rio aut auctortn ponor, ſodicr⸗ cq pae ſch haoieſel t vig lerteri⸗ üäomi pte⸗ feputane gullibel mianl alberßt nede flzi⸗ ao lcüde cfica⸗ gdei dec ctp lnode inil. Wbarua luo ſoil r 0s Nggr deu al umnuanz hedbon ltcaun bodiceban Poncvt 6 ie ſnepenin nüſuüd⸗ oläa donoriS sSi domnon hoegia dnoge dang adqöͤt böanſ Loꝛx. placeo. neceſſa⸗ Gcoß duptrp Rtö h. diii üniiigei mmn Dosciank mn Docuitnien; müdrm mdocnrj 1 vodi ſbi tinimo Mi däando nn⸗ dridoenN hwiiien ainqdo s gn chd birſciin gluc aaretenan kü ttun u nidoinlin⸗ 1 ts N Tune gulcnn⸗ . 94 Siabum Nelifu 4 Gn n NN Foliũ ſunt duo illa:libtas ⁊ cupiditas laudis hũane q̃ᷓ ad facca cõpulere mirãda romanos. Ecõtra⸗ rio aũt infamia hoiem deijcit ⁊ ꝓſternit.vñ ait auctoꝛ rudiũ li.ij.eglectoꝛ fame fiet neglectoꝛ honoꝛis:et merito cũct ille neglectus erit. Et iõ dicit Ric.i.iiij.di.xix.ar.iij.q.j.q fama nõ eſt qcqᷓ; pcioſiꝰiter tꝑalia.⁊ młtũ ẽ vtił ad ſpũalia qꝛ mlłti a pctõ retrahunt᷑ timoꝛe ifamie. Sʒ qñ hoiĩies ſe ĩfamatos ↄſiderãt mag ſine freno pec cãt.vñ glo.ſuꝑ illð Matth̊.xviij.Coꝛripe eũ in ter te ⁊ ipᷣm ſolũ.ait.e publice coꝛrectꝰverecũ diã amittat:qua ꝑdita ĩ pctõ remaneat.hec ille. Ea ꝓpter ðꝛ ꝙ oĩbo licitũ eſt ðfẽdere dignitatẽ ⁊ reputationẽ ſuã.ff.de poſtu.l.j.in pᷣncipio. Iteʒ quilibet debet ꝑcere pudoꝛi ſuo ⁊ honeſtati.ff. mãdati.l.qntꝰ mutiꝰ.Et de pꝛocu.l.q oia. Naʒ q libet pᷣſumit᷑ talł pᷣ ma facie q̃lis ẽ ĩ cõi opiniõe C. ne de ſtatu. defu. l. ſi mr. ?. ff. ð qſti.l. diuꝰpiꝰ. S. fi.vñ q̊tiẽs de aliquo negocio dubitat᷑ recur/⸗ rẽdũ eſt ad cõmunẽ opinionẽ. ff. de füdo iſtruc. l.cũ delaniõis.S.aſinã.⁊ de flumi.l.j.ĩmo tam efficax ẽ cõis opinio:vt qñq; plus valere dicat᷑ qð ẽ in cõi opiniõe:qᷓ; qð ĩ vᷣitate.lłiſ q putat.ff. de acqrẽ.here.⁊.l.barbariꝰ.ff.ð offici.pto. Ideo inqͥt pᷣ̊s.vij.Echi.Fama quã milti famãt non oino deꝑdit᷑. Solẽnis etiã fama facit fidẽ.S.in crimiĩali.iiij.q.iij.ona iſuꝑ fama vtilis videt᷑ ad bcitudinẽ ↄſeqᷓndã. Ait em Jacob bñuẽta⸗ nus ſui libꝛi.c.ij. Ille btũs erit cui bona fama viget. Oẽs chara hr̃e debẽt famã ſuã Qui em̃ eã negligit crudelis ẽ.xj.q.iij.c.nõ ſũt.Et homi⸗/ cida reputat᷑.c.nolo.xij.q.j.Ait etiaʒ Oꝛatiꝰin epła ad Quitũ.Falſus honoꝛ iuuat ⁊ mendax itamia terrzʒ. Et iõ ſapiẽs Eccłi.xlj.inquit. Curã habe ð bono noie.qꝛ magis tibi ꝓderit qᷓ; mil le theſauri pᷣcioſi ?ẽ magni.Qð ↄſiderãs Pau⸗ lus dicebat.j.ad Coꝛin.ix.Expedit mihi magiſ moꝛi:qᷓ; vt głiam meã quis euacuet. Ed ꝓ pᷣdictoꝝ declaratiõe eſt ſciẽdũ ſᷣm 83 AÄAlexã. de ales vbi. S. btm̃ Tho.ij.ij.q. cxxxij.ꝙ; głia tꝑalis pᷣt appeti oꝛdiate ⁊ ſine pceõ iĩmo cũ merito.Pꝛio cũ qͥs cogitat bo nũ ſuũ dignũ laude ⁊ appꝛo bat illð tanq; vir⸗ tuoſũ cupiẽs illð laudari ab alijs ꝓpter diuinũ honoꝛẽ.Et ĩ adimplet pᷣceptũ dñi Mat.v.di cẽtis.Sic luceat lux vr̃a coꝛã hoib:vt videant bona o pa vr̃a ⁊ glificẽt pꝛeʒ vrjm qͥ ĩ celis ẽ.De hac gliatione ait apłs.ij.ad Coꝛ.x.Qui głiat᷑ in dño gliek. Scdðo pᷣt qͥs deſiderare opꝰſuũ lau dari ꝓpter ꝓximi vtilitatcẽ. Et bᷣ ẽ etiã meritoꝛiuʒ ad qð hoꝛtat᷑ apłs ad Ro.xij.di. Pꝛouidẽtes bõa ñ ſolũ coꝛã ðᷣo ſʒ ẽt coꝛa oibo hoibo.Et.j.ad Coꝛ.x. Placete oiboꝑ oĩa ſicut ⁊ ego oib ꝑ oĩa placeo.vñ ðꝛ.xij.q.j.c.nolo.ꝙ bona ↄſcia ẽ nob neceſſaria qͥ ad deũ:⁊ bona fama qͥ ad ꝓximũ. Scðo põt qs deſiderare laudẽ ioꝛdinate.Et h̊ᷣ dubpflr. pmo cũ pctõ veniali:vt cũ qͥs laudari ap petit ð his q nõ ſũt laude digna:vt de diuitijs potiꝰitermittendũ q; ꝑficiendũ:hoc e LXXVIII pulchꝛitudine:honoꝛibꝰ:⁊ alijs tꝑalibo:nolẽs tñ ꝓpter h offendere deũ vel ꝓximũ.Talis eniz peccat ꝑvanã głiã:qꝛ oia tꝑaliavana ſt᷑ Eccłs. j.Et iõ ĩ eis laus q̃ri nõ ð bet.Eſt etiã vana głia pctm̃ veniale qñ nõ deliberate aꝓpetit᷑:ſʒ ſolũ ex ſubreptiõe.Et ſignificat᷑ ꝑ puluerẽ.de q̊ dñs di xit apł's Mac. x. Excutite puluerẽ de pedibo ve ſtris.vbi Greg.dic. Pꝛedicatio vix ſine aliqua pulueris imixtiõe traſit.Ns pᷣdicãs aut ad idi⸗/ gnacionẽ trahit᷑ ſi vtemnat᷑.aut ad qᷓntulãcun/⸗ q; glłliam ſi ab auditoꝛibb honoꝛat᷑.ſi aũt qͥs de vᷣtutibo vl de grijs q̃s nõ hʒ:vł mag q; hʒ lau dari appetat:liq; dicãt aliqͥ eũ moꝛtalr peccare: tñ ſic diſtinguit pᷣdicatoꝛ qdã oꝛdis nri:ꝙ ſi h̊ᷣ affectat citra ↄtẽptũ ðᷣi ⁊ ꝓxi:nec ĩ tali lauð po⸗ nit finẽ ſuũ peccatveniałr ſʒ guiꝰqᷓ; i pᷣdiccis ca ſibo. Si vo h̊ appetat vt alijs mag vᷣtuoſis pᷣ⸗ ferat᷑ ⁊ exaltet᷑:peccat moꝛtałr. Un glo.ſuperil⸗ lud Joh̊.v. Gliaʒ ab iuicẽ expectãtes.ait. Ma gnũ viciũeſt hũane laudis ambitio q̃ vult ð ſe extimari qð non hʒ:⁊ ſuꝑ alios efferri.hec illa. Scvõo peccat hõ moꝛtalr ꝑvanãglłiam.Et B triplr. Pꝛio qñ qrit gliam de eo qð eſt pctm̃ moꝛtale.Siẽ̃ luxurioſꝰde carnalitate:iracũdꝰ de vidicta ⁊ hmõi.Quẽ repᷣhẽdit PS.di.Quid głiarj i malicia qͥ potẽs es in iniqtate. Scðo qñ appetit laudari i ↄtemptũ ꝓximi vł dei:ſuã mag gliaʒ affeccãs qᷓ; diuinõ. De vanegłioſis ðꝛ Joh̃.xij.Dilexerũt gliaz hoim magis q; dei ⁊ iſti ſũt fures:⁊ raptoꝛes ꝓpꝛietatis dei cui cõ⸗ petit honoꝛ ⁊ głia.qui inqt Eſa.xlij. Gliaʒ meã alteri nõ dabo. de q̊ ẽt inqᷣt płs.j.ad Thiumnd. 7 j.Soli deo honoꝛ ⁊ gloꝛia. ErFrcio peccat moꝛtłr qñ quis eſt paraiꝰ t peccare moꝛtałr vt aliqua laudẽevł głiã acqᷣrat aut ne eõ amittat:vl i tali laude finẽ ſuũ cõſtituit vt inquit Henricꝰde gãdauo in.j.ſuo q̊dlibet. Et inqͥt ſaluatoꝛ Mat.vj. Attẽdite ne iuſticiã vr̃am faciadᷣ coꝛã hoibo vt videami ab eis. Jõ em̃ fatue vᷣgines nõ potuerũt itrare ad nuptias eterni regis (at.xxv.qꝛ oia opa ſua ꝓpter hũanã laudẽ faciebãt.vt iqͥt Greg.in q̃dã omelia.Dic̃ aũt Chꝛyſ.ſuꝑ Mat.qꝙ vana głia põt accidere aut i pncipio aut in medio aut i fi⸗ ne.Lũc aũt venit in pncipio:qñ quis aliquid opꝰbonũ ex ſua vana głia facere incipit:⁊ iſtud opꝰðꝛ vicioſuʒ qꝛ ex vicioſa radice ꝓceſſit:⁊ eſt m opp/ hibet dñs i verbis pᷣallegatis. Aliqñũ vo vana glia eſt in medio oꝑis.Sicut qn qͥs ex recta in tẽtione aliqðᷣ bonũ opꝰicepit:⁊ in ꝓſecutiõe ali quis motꝰvane glie ſe igerit:⁊ tale opꝰnõ eſt in/ termittẽdũ ſʒ ꝑficiendũ: maxie cũ ſit ſepe potiꝰ iimici tẽptatio:qᷓ; alicuiꝰvane glie paſſio.vñ le⸗ git᷑ de ſccõ Bernardo ꝙcũ ſemel groſe pᷣdicaret 7 ex hoc aliquis motꝰvane glie ſe igereret:tẽpta tioni rñdit:nec ꝑ te icepi nec ꝑ te dimittã.Aliqũ aũt in fine oꝑis accidit bomini zdda; Sandig Bermo mentis ⁊ cõplacẽtia coꝛdis ꝓ eo qð tale opꝰbñ cõpleuit.⁊ talis cõplacẽtia opꝰpcedens viciare nõ põt:qꝛ naturale eſt ꝙ qlibet delectat᷑ in oꝑi⸗ bus ⁊ ſ monibus ſuis.iuxta ilud Pꝛouer.xv. Letat᷑ hõ in ſententia oꝛis ſui. Imo etiã ſci viri habẽt magnũ gaudiũ de bonis oꝑib que faci unt pter deu. vñ ſuꝑ illud PsS. In cuſtodien⸗/ dis illiſ retributio młca:dic gloſa.Nõ tm ꝓ eis in futuro reddit᷑ pᷣmiũ ſʒ eti biceis magnũ eſt „ gaudiũ ſ uire illi cui ſeruire regnare eft. ½ Jar i idẽ Chꝛyß.ꝙ vana glia difficult᷑ d vincit᷑ triplici de cö. Pꝛio qꝛ de bono naſcit᷑. Sicut em̃ ex veſtimẽto tinea na⸗ ſcit᷑ que veſtimentũ rodit: ⁊ ex ligno vᷣmis.⁊ ex oleriby eruca exterminãs ⁊ coꝛrupens illud ex quo naſcit᷑. Sic ex bonis oꝑibꝰ aliqñ vana glo ria naſcit᷑:que ipᷣa bona inficit ⁊ maculat.Se⸗ cũdo qꝛ cũ oĩa alia vicia habeãt bona cõtraria que vincunt᷑:ſicut foꝛnicatio vincit᷑ ꝑ caſtita⸗ tẽ. ſuꝑbia ꝑ hũilitatẽ.⁊ iracũdia ꝑ maſuetudi⸗ nẽ. ſolavana głia nõ hʒ aliqð bonũ ꝑ qð ſ upet. Tertio qꝛ qᷓnro plus cõpeſei᷑ tato ampliꝰ au get. ⁊ rõ eſt ᷣm eundẽ ¶hꝛyß.qꝛ oẽ malũ ex ma⸗ lo naſcit᷑:ſola autẽ vana głia de bono ꝓcedit:⁊ ideo nõ extinguit ꝑ bonũ ſʒ magis nutrit᷑.Di⸗ cit etiã ibidẽ ipe Chꝛyſ.Nullũ remediũ põt eſſe ↄtra vanã głiaʒ niſi oꝛo ſola:⁊ adhuc ipa vani tatẽ habebit niſi caute effuſa fuerit. Hoc nõq; ianis głie viciũ adeo ẽ ſubtile:vt etiã in viris/ꝓ bis ſaltẽ qñ ſoluʒ eſt veniale pccm̃ ſepe itret.vñ Hiero.ad Sabinianũ ait.Naturali ducimur malo.adulatoꝛibo nr̃is libẽter fauemꝰ:⁊ qᷓ;uis nos rñũdeamꝰindignos:⁊ calidus ruboꝛ oꝛa ꝑ fundat tñ ad laudẽ ſui ĩtrinſecꝰanima letat᷑.Et Xbꝛyſ.ſuper Matth̊.inquit.Cum cetera vicia locũ habeãt in ſᷣuis dyaboli inanis gloꝛia locũ etiã hʒ in ᷣuis xpᷣi.Et iõ inquit Paułꝰad Gabł. vj. Nõ efficiamur inanis głie cupidi. Ut ãt fal ſis laudibo quis nõ extollat᷑ debet ſᷣuare ↄſiliũ Catonis dicẽtꝭ.c.ij. Eum te aliquis laudat tuꝰ iudex eſſe memento. Plus alijs de te qᷓ; tu tibi credere noli. Item debet reſpicere ad vitã ſuam ſuam pᷣteritam inueniet ſe multa cõmiſiſſe:de quibo debet erubeſcere.iuxta illud ad Roma. vfj. Quez ergo fructũ tunc habuiſtis in illis:in quib nũc erubeſcitis. Si vero reſpicit ad vitã pñteʒ iueniet ſe eſſe in loco exilij.?⁊ in magno pe riculo:qꝛ habitat iter malos. Uñn de hoc debet multũ dolere ⁊ dicere cum pſalmiſta. Heu mi⸗ hi qꝛ incolatꝰmeus ꝓlongatuseſt:babitaui cũ habitãtibo cedar ⁊c. Si ãt reſpicit ad vitã futu ram iueniet ſuꝑ ſe dei iudicia de quibus debet multũ timere.Sicut faciebat põ.dicens deo. A iudicijs em̃ tuis timui.Nullus g̊ in hacvita de bet velle laudari poſtqᷓ; habet cauſam tanti ru⸗ boꝛis:doloꝛis ⁊ timoꝛis. B ꝗq Uarta ſuꝑbie filia eſt iacantia.de qua pteritã pñtem ⁊ futurã.Si em̃ reſpicit ad vitaʒ duo videnda ſunt. Pꝛimũ ẽ diffininõis. Dif⸗ finit᷑ aũt a phᷣo.ij.⁊.iiij. Ethi.qui ait. Jactantia eſt oſtentatio ꝓpꝛie laudis cum veritas nõ ſua⸗ det.Et fᷣm Aſteſanũ noſtrũ in.ij.li.ſue ſumme. hac rõne dicit᷑ iactantia qꝛ ſicut cum quios a lo/⸗ ge vult aliquid iactare manũ in altũ eleuat:ita qui cupit ſe laudare:verbis in altuʒ ſe excollit. Et vt ait Alexan.de ales in.ij.parte ſumme. Ja ctantia ꝓcedit ex ſuꝑbia ⁊ inani gloꝛia.Notan⸗ dũ tñ ſᷣm Alexandri ſniamvbi.S.ꝙ aliquis po teſt ſe laudare tripliciter.ſ.meritoꝛievenialiter ⁊ moꝛtaliter. Meritoꝛie etiã tripliciter. Pꝛimo cum laudat ſe quis ꝓpter charitatẽ dei acillius gloꝛiã gratias ſibi a deo conceſſas nõ ad ſe ſed ad dei honoꝛẽ referedo.De bocinquit Cypꝛia⸗ nus in epiſtola ad donatũ.Odioſa iadatio nõ eſt:qᷓ;uis nõ iactatũ eſſe poſſit ſʒ gratũ quicqͥᷣd nõ hominis virtuti aſſcribit᷑ ſed de dei munere pꝛedicatur. Sic fecit gloꝛioſa virgo que ceccinit Luce.j.Magnificat aia mea dñm ⁊c.Sequi Quia reſpexit humilitatẽ ancille ſue:ecce em ex hoc beat me dicẽt omnes generatiões. Se⸗ cundo põt quis cũ merito ſe laudare ꝓpter cha ritatẽ ꝓximi:vtputa:ne ſcandalizet᷑ ꝓpter verba detrabentiũ. Nã vt dicit. vj.q. .c.ſunt plurimi. Sũt plurimi qui vitã moꝛeſq; bonoꝝ ampli qᷓ; debent laudant. Ideo ꝑmittit deꝰmalos in obtrectatiõem ⁊ obiurgatiõem ꝓrumpere:vt ſi qua elatio ab oꝛe laudantiũ in coꝛde naſcitur: ab oꝛevituperantiũ ſuffocetur.hec ibi.Qua de re:quia ſepenumero de bonis viris ⁊ iuſtꝭ pu⸗ ſilli maloꝝ diffamationibo ſi candalizantur:lici tuʒ eſt qñq; ꝓpꝛias virtutes aperire. Sicut fect beatus Auguſtinus qui in ſermone qui legit in feſto eius dixit.Charitati veſtre de nobiſip/ ſis hodie ſermo reddendus eſt. Quia enim vt ait apoſtolus. Spectaculũ facti ſumus mun / do angelis ⁊ hominibus qui nos amant:que⸗ runt quid laudẽt in nobis.Qui vero nos ode/ runt querunt quid detrahant nobis. Nos aũt in vtro q; medio ↄſtituti adiuuãte deo viam? famã noſtram ſic cuſtodire debemꝰ:vt nõ eru⸗/ beſcant de detractoꝛibo laudatoꝛes.hecille.cu ius doctrinã ſequi volentes debẽt ſᷣuare ↄſiliũu qð ponit auctoꝛ rudiũ li.ij.dicens. — „ At quiſquis famã cupiat retinere celebꝛem. Hmnibus hic ſtudeat:gratus adeſſe bonis Sit mitis cunctis:tractabilis atq; benignus. Subleuet vt nomẽ pꝛoſpera fama ſuum. Et ſi diſpliceat pꝛauis non ſollicitetur Quis niſi ſit pꝛauus nemo placere poteſft. Uerũ ꝓfiteoꝛ ſimul omnibus opto placero Si nequeo:ſaltem gliſco placere bonis. . — Nõ eſt etiã pctm̃ ſe cõmendare ꝓ edificatiõe ꝓ/ ximi.vñ ſi qͥs alijſ hñs pꝛedicare aliqua nanat de ſe laudabilia vt audiẽtes i ac efficacius eius doctrina recipiat᷑:vel vt ma⸗ loꝛũ pᷣdicatoꝝ ab audienabo dogmata reſpu⸗ lter vtee XI nciten?:⁊ deuotiꝰ antnohe iad o n Au: ßm ſio⸗ elygl Ge uerſi pat pdicanoe⸗ Perhit . Cortecoge tonaon fallto ben gcus ſer fuicco⸗ goodi flaense percl qylſee dinii on,. 3 ſſ ſtrüen finunigt wontodt⸗ guis ſei Mlornin keocnon davyde Cbcheper⸗ Gniunm epnnis lc Loe Aulhoſpr katbeden D go „R areſe Qan deahi ne busſui lii Ethi glie vl fingit d lr vanit atgen. müpenf lnqbo co chabipe flſein anm d, — tomridanl R R e 17 R deben ie onet, nneur Wanetene ſelnde e g aut munt de'nd ün oꝛde wler mur. decidi⸗ Ou! nis vins 1int , mivckn de woi⸗ st Dndnee itminsn Au nw .0α ur whs ſovn uier deo Man: cn Nr unes heel⸗ dehtfa dicens. nnarld us 40ſebn?. nanz dain m bma on ſAc gumne l bandods nh uſe⸗ ntnlgn , noputn —RZ „ Foliũ ant᷑:nõ peccat ſed meret᷑. Sic em̃ fecit Paulꝰ ij.ad Coꝛ.xj.⁊.xij.vbi ſcribit ſe raptũ vſq; ad ter tiũ celũ ⁊ audiſſe archana qͥ nõ liq; hoi loqͥ Et multa alia in ſui cõmẽdationeʒ pfert.Qð fecit ſm Mico.de lyra poſt beatũ Hiero.ſuꝑ dictaʒ epłaʒ:qꝛ Coꝛithi qͥ ſũt Achaij a Paulo ad fi⸗ dẽ ↄuerſi poſt receſſuʒ eius a q buſdaʒ pſeudo ꝓpbetis ſeducti erãt qͥ Paulo detraxerat:vt eiꝰ Pdicatiõeʒ ↄtẽni facerent.Et iõ ipſe Paulus ʒe o ⁊ charitate ſalutis eoꝝ ductꝰ mirabilia de ſe refert vt eos ad fidem verã reuocaret C Ercio põt qͥs ſe laudare meritoꝛie ꝓpter t charitatẽ ſui.ſ.qñ tribulatioib ẽ oppᷣſſuſ vel calũniatꝰ:⁊ ne in deſperationẽ inci⸗ dat recogitat ac remẽorat ſua bñfacta ad ſuam ↄfoꝛtationẽ.Et ob hãc cãmvt inqͥt Greg.in mo ralibo beatꝰ Job tribulatꝰ⁊ ab amicis calũni⸗ atus ſe laudauit ſui libꝛi.c.xxix.dicẽs.Oculus fui ceco:pes claudo:manꝰ debili:et pater eram quõdã pauperũ.Si qͥs etiã ſe laudaret non de fidendo a vᷣitate:nõ tñ ꝓpter iactãtiã ſʒ vt aliqᷣd periculũ vel malũ euitaret. Sicut fecit Paulłꝰ qui ſe ciuem romanũ eſſe dixit pꝛopter qð fuit dimiſſus liber qui tenebatur captiuus vt ha⸗ betur Actuũ.xxv.laudabiliter faceret. D Eeicũdo p̃ᷣt qs ſe laudare cũ veniali pcõ ſ ö6m AKlexa.vbi.S.⁊ Tho.ij.ij.q.cxij.ar.ij. cyuũ.ſ.aliqͥ d dicit in ſui cõmendationẽ qð eſt verũ:⁊ nõ iniuriat᷑ deo vel ꝓximo cũ aliqua tñ inani głia.Et ab hoc pctõ pauci iueniunt i⸗ munes:vt ait Greg.in.xxxj.moꝛa. Tertio põt quis ſe iacare cum moꝛtali pœõ ⁊ hoc mulci/ Pliciter ſᷣm pᷣdictos doctoꝛes. Pꝛimo cũ quis ſe iactat contra honoꝛẽ dei.ſicut Sennacherib dicens:ꝙ deus non poſſet liberare ppłm iſrael ab eius potentia.iiij. Reg.xix.Scðo cũ qs ſe ia ccat in ↄtumeliã ꝓximi: ſicut phariſeꝰſe laudãs ⁊ vituperãs publicanũ.Luce.xviij. Et Golias dicẽs. Ego expꝛobꝛaui agminib iſrael hodie. Qui ſuo pꝛio gladio a Dauid capite truncatꝰ eſt.vt habetur.ſ. Regum. xvij. E Ercio cũ qͥs ſe iactat de pctõ moꝛtali de t quibo reꝑiunt᷑ miłti facientes:ſicut dicit HBalomõ ij cũ malefecerint:⁊ exultãt iĩ reb peſſimis.⁊ Eſa. iij.ðꝛ. Peccatũ ſuũ quaſi ſodoma pᷣdicauerũt. Quarto cũ quis ſe iactat ⁊ laudat vt aliquẽ decpiat: vtputa dices ſe eẽ medicũ vł aduo ca/ tũ:⁊ magna feciſſe:vt ſic ſe ponãt hoĩes ĩ mani⸗ bus ſuis cũ dano ⁊ ꝑicło eoꝝ.De tali iqᷣt Areſ. iiij.Echi.Turpioꝛ ẽ qͥ cã lucri ſe iactat:q; qui cã glie vł honoꝛis.Et ibidem dicit phᷣs. Jactatoꝛ fingit de ſe maioꝛa exiſtentibo qnq; meliꝰgra.i. ex vanitate:qñq; gra honoꝛis ⁊ glie:qñq; gra argẽti.Si qͥs tñ narraret ſolẽnes curas ĩfirmo rũ ꝑ eũ faccas:⁊ doctas diſputatões:⁊ lecturaſ in qͥbo cõmẽdatꝰfuit ð ſcia ſua.Et artifex artifi⸗ cia ab ipo fccq vt lucret᷑ dicẽdo vᷣitatẽ ⁊ nõ dero dicunt pꝛefati doctoꝛes. Pꝛouer.ij.c.dicẽs.Qui glłliat᷑ gãdo alijs eiuſdẽ ↄdirõis:i ſe nullũ perm videt᷑ ſm pᷣdctõs doctoꝛes.Et ĩ h vificari põt illa vul garis ſnia dicẽſ:ꝙ licitũ ẽ laudare ſe apð eos qᷣ bus qſeſt ignotꝰ. veꝝ tales ſe mõ laudantes cõiter excedũt plꝰdicetes q; ſit vitas. Uñ phᷣs vbi.S.ait. Jactatoꝛ ſimłat ſibi ieſſe aliq̃ q n fũt vł ſi iſũt ſimulat eẽ maioꝛa q; ſi int. Si ergo hoc facit cum alioꝝ damno eſt peccatuʒ moꝛtale vr Uiciactãtie vicio aſſociat᷑ vnũ pccm̃ ei h ſibe qͥ ad finẽ.ſ.yronia q ſᷣm Tho.ij.ij.q. cCcriij.ẽ qñn aliqͥs dicit de ſe aliq̊s defectꝰ: q̊s tñ in ſe ñ recognoſcit vt hũilis reputet᷑ ⁊ ab alijs laudet᷑. Cõtra hoſ ðfectꝰiqͥt Caro i ſuis do cumẽd.c.iij. Necte collaudes nec te culpaueris ipᷣe.Hoc faciũt ſtulti qͥs głia vexat ianis. GB Ecũdũ pᷣncipale de iactãtia videndũ ðꝛ s abomiatio. Inqᷣt em̃ Areſt.iuij. Ethico. Jactatoꝛ maxie vituꝑãdꝰeſt.Et ĩ cõi ꝓ⸗ uerbio ðꝛ.Laus in ꝓpꝛio oꝛe ſoꝛdeſcit. Paulꝰ qͥʒ de ſeipos laudantibo ait ad Roma.j. Dicen tes ſe eẽ ſapiẽtes ſtulti facti ſunt.Et Cicero in.j. de officijs ait. Turpeẽ de ſeipᷣo pᷣdicare.? Qui⸗ cilianꝰ li.viij.de oꝛatoꝛia iſtitutiõe. Vicioſa ẽ ia ccatio ifertq; audiẽtibꝰ nõ mõ faſtidiũ:ſʒ etiam plerũq; odiũ.Jõ ðꝛ ꝙ iactatoꝛ nocet ñ ſolũ ſibi ſʒ etiã alijs.j.q.ij.c.ſi qs. Iſti iactatoꝛcs dicũt ſe hr̃e malos vicinos:qͥ cũ eos nõ laudẽt volunt ſeipᷣos laudare:⁊ mirãda ſe iaccãt facturos. Et po ſtea vᷣificat᷑ illð qð inqt Oꝛatius in poetria Parturient mõtes naſcit᷑riduculꝰmus.Tales oſtenduntſe eſſe vanitate plenos.Ait em̃ Ber. in li.de ĩpꝛobatione vicioꝝ.c.ij. Uana ſuꝑboꝝ vacuat iactãtia mẽtẽ.Ea ꝓpter inqͥt Seneca li. ij. de bũficijs. Retrahenda eſt inanis iactatio. Res loqᷓntur nobis tacẽtibo ðꝛ em̃ in vulgari ꝓuerbio.Opus laudat magiſtruʒ.? Paulꝰ.ij. ad Coꝛ.x.ait.õ em̃ qͥ ſeiſm cõmendat ulle ꝑ⸗ batꝰẽ ſʒ quẽ deꝰ cõmẽdat.Debʒ gvnuſqͥſq; ifra ſe dicere llð qð ðꝛ Joh̊.v. Si ꝗ̊ᷓ teſtimoniũ ꝑhi beo de meipᷣo teſtimoniũ meũ nõ eſt ven. Iteʒ ſeqͥ dʒ ↄſiliũ Ambꝛoſij i.c.imitare.vj.q.j.dicẽt⸗ Nemo dʒ ſe iactare.ſlã ſi Petrꝰlapſꝰẽ qͥ dixit. Et ſi oẽs ſcãdaliʒati fuerit i teſʒ nõ ego.qͥs aliꝰ iure de ſe pᷣſumat.Deniq; ⁊ dauid qui dixerat. Ego dixii abũdãtia mea nõ moueboꝛ ĩ eternũ eã fuiſſe iactãtiã oↄfitet᷑ dicẽs. Auerciſti faciẽ tuã a me:⁊ fact?ſum ↄturbatꝰ.hec ille. Jõ hoꝛtatur nos ſapiẽs Pꝛouer.xxvj.dicẽſ.Laudet te allꝰ⁊ non os tuũ:aliena labia ⁊ nõ lingua tua.Et.j. Reg.ij.ðꝛ. Nolite multiplicare loqui ſublimia gloꝛiãtes.Gualfredꝰq̊ʒ i poetria ait.Cũ fueris maioꝛ: alijs te finge minoꝛẽc̃.Et de te mentire ti / bi ne ſic i abyſſũ Deijcias alios vt te ſuꝑ ethera tollas. Uincat opꝰ vᷣ bũ minuit iacãtia fama. Notanduʒz eſt aũt ꝙ nõ ſolũ in rebus magnis: ſed etiam in vilibus ⁊ abiectis poteſt eſſe iactã⸗ cia.vnde Aug.in li.de verbis do mini at. Non Bermo in ſolo rerũ coꝛꝑeaꝝ nitoꝛe atq; pompa:ſʒ etiã . in ipſis rebo lutoſis poõt eſſe iactantia:⁊ eo peri⸗ culoſioꝛ q̊ ſub noĩe ſᷣuitut dei decipit. D — VUVinta filia ſuꝑbie ẽ ambitio:ð q̃ loqns auctoꝛ libꝛi de vita ⁊ moꝛibo phoꝛũ ait. Auvjmbitio ẽ ioꝛdinatꝰ appecitꝰ honoꝛis terreni ⁊ amplitudis dignitatʒ.Et ĩ c.miramur ĩ fine.lxj.di.ðꝛ ambitio ẽ ad honoꝛes mũdi ſine ſuffragio tẽpoꝛis:ac ſine merito laboꝛis vł le ꝓmoueri.Et iõ ẽ pctm̃ ſᷣm Tho.jij. ij.q. cxxxj. ar. j.? Alex. de ales in. ij. pte ſũme in tractatu de ambitõe. Oꝛ cũ honoꝛ ſit pᷣmiũ vtutj.uij. Echi. Ambitioſus ðᷣſiderat pᷣſidẽtiã ⁊ regimẽ qð ñ ð bet᷑ niſi vᷣtuoſis.et ꝑ ↄñs nõ ſibi. Imo etiam ſi eẽt ſcũs ex ãbitõe fit idignꝰ.j .q.j.c.pncipatꝰ. In ſignũ aũt ꝙ ſoli vᷣtuoſi debẽt ad dignitates ꝓ⸗/⸗ moueri:antiqͥ romani vt refert Augu.iiij.de ci⸗ ui.dei: duo ↄſtruere tẽpla ↄtigua in vrbe:vnuʒ dee vᷣtuc: aliud dee honoꝛis.ita tñ vt ad tẽplũ dee honoꝛis nõ eẽt aſcẽſus niſi ꝑ tẽplũ dee vᷣtu tis. Ex h̊ oſtẽdẽtes ꝙ ad honoꝛes nõ recte ꝑue/ nit᷑ niſi ꝑ oꝑa vtud. Uñ dicit in li.ↄtra publicã E. de re mili.li.xij. Ad honoꝛis augmentũ nõ ambitõe ſʒ laboꝛe vnũquẽq; conuenit euenire. Sine laboꝛe aũt ex vtute ad honoꝛes ꝑuenien tes ſũt infecti maledicta ambitõe:q̃ ẽ cathedra peſtilẽtie: de qᷓ inqͥt dauid ꝑs.j. Geatꝰ vir qᷣ ĩ ca thedra peſtiletie nõ ſedit. Suꝑ q vᷣba ait Aug. Nõ eſt vere qͥ̃ſq; qͥ careat amoꝛe dñandi:⁊ hũa nã nõ appetat głiaʒ. Hec aũt ambitio:vt idem Aug. dicit i. li. de vera religiõe: pcedit ex ſupbia ⁊ cupiditate:⁊ ẽ ↄtra charitatẽ q̃ nõ c ambitioſa nulla delectãt:quos nulla potuit mouere luxu ria:nullaq; auaritia facit ambitio curioſos J Ed tales ſe defẽdũt ꝑ dictum apłi.j.ad S Thbimo.iij.dicẽtis.Qui epᷣatũ deſiderat bonũ opꝰ deſiderat. Quibo rñdʒ Tho. ij.ij.q.dxxxv.ar.j.ꝙ in epᷣatu tria pñt deſidera ri. Pꝛimũ eſt pncipale ⁊ finale.ſ.epalis oꝑatio: ꝑ quã vtilitati ꝓxioꝝ ĩtẽdit᷑.ſʒ ilð Joh.vltimo Paſce oues meas.Et h̊ ſᷣm ſeẽ laudabile ⁊ me ritoꝛiũ.veꝝ qꝛ talis actꝰ epalis bʒ õnexã celſitu — dinẽ gdꝰ:hodie pᷣſũptuoſũ viðꝛ ꝙ aliqs pᷣeſſe appetat ad b̊ vt ſubdit ꝓſit:niſi maifeſta neceſl⸗ ſitate vrgẽte:qꝛ locꝰ ſuꝑioꝛ ſine qͥ popuł regiñ põt:⁊ ſi lta adminiſtret᷑ vt decʒ:tñ idecẽter appe tit᷑.viij.q.j.c.qͥ eᷣatũ.Antiqͥtꝰ vᷣo vtinqͥt Tho. vbi. S. qꝛ epᷣi erat pauperes ⁊ pᷣmi ducebant᷑ ad toꝛmẽta ⁊ pᷣmii laboribo affligebãt᷑ erat licituʒ appetere bᷣ fine:vt ꝓ xpᷣo ⁊ ſalute ꝓximi pateren tur: vñ dicit Oꝛego.i paſtoꝛali.Tũclaudabile erat epᷣatũ qᷓrere: quãdo ꝑ hũc quẽq; non erat dubiũu ad ſupplicia guioꝛa ꝑuenire.Alia auteʒ duo ↄoſiderãda ĩ epatu ſũt excellẽtia ꝗdꝰ:q̃ epi ſcopꝰ ſuꝑ alios ↄſtituit᷑ ⁊ reuerẽtia ac honoꝛ ei exhibitꝰ. Et iſta appetere ẽ pᷣſumptuoſũ.Uñ in j.ad Cox. xiij. In qͥ qdẽ vico mitiiueniunt᷑ iuo luti.Ait em̃ Ambꝛo.ſuꝑ Lucã. Sepe qͥ̊s vicia qͥt Chꝛiſo. ſup Mat.Opꝰ qͥdeʒ deſiderare bo/⸗ nũ:bonũ eſt.pᷣmatũ aũt honoꝛis ↄcupiſcereva nitas eſt. Pꝛimatus enim fugientem ſe deſide⸗ rat:deſiderantẽ ſe hoꝛret. Jõ dñs ↄtra ambitio nẽ phariſeoꝛũ inquit Matth.ᷣxxij. Amant pꝛi⸗ mos accubitꝰi cenis:⁊ pᷣmas cathedras ĩ ſina⸗ gogi:⁊ ſalutari ĩ foꝛo:⁊ vocari ab hoĩb rabbi. Cotrariũ vero hoꝛtat᷑ facere diſcipulos:dũ ait Mat.xx.Si qͥs voluerit maioꝛ fieri inter vos: ſit vñ miniſter. Ad auctoꝛitatẽ &̊ apłi ↄriã:etia⸗ rñdet Aug.in dicto.c.qui epᷣatũ.viij.q.j.ꝙ apo ſtolus voluit ꝑ illa vᷣba exponere qͥd ſit eps:qꝛ nomẽ eſt oꝑis nõ honoꝛiſ.Interpꝛetat᷑ em epᷣs ſuꝑintẽdens.ſ.ſaluti ꝓximoꝝ. aũt pecm̃ ſit appetere dignitatẽ vel pꝛelatione oñdit Chꝛyb. xl. di. c. multi. dicens. Quicun; deſiderauerit pꝛimatũ in terra:inueniet confuſionem in celo: nec inter ſeruos xpᷣi computat᷑ qui de pꝛimatu tracrauerit. ⁊ in.c. pᷣncipatus.j.q.j.inquit eo papa. Pꝛincipatꝰ quẽ metꝰ extoꝛſit aut ambitꝰ occupauit:⁊ ſi actib ſuis vł moꝛib nõ offẽdat ipiꝰtñ initij ſui eſt ꝑnitioſus exẽplo.⁊ in.c ſicut is.j.q.vj.ait Greg.Sicut qui inuitatuſ renuit: q̃ſitus refugit eſt ſacris altaribꝰ admittẽdꝰſic qꝗ vltro ambit vel ipoꝛtunũ ſe iĩgerit ꝓculdubio ẽ repellẽdꝰ. Et idẽ habet᷑ in.c.in ſcripturis.viij.q. j. Debet ergo homo ſeruare cõſiliũ apoſtoli ad Hebꝛe. v. di. Nlemo ſibi aſſumat bonoꝛem:ſed qui vocatur a deo tanqᷓ; aaron. Solum ergo debet pꝛelatio aſſumi per obedientiam dei vel plati ſuꝑioꝛis:m illð qð dicit᷑ in.c.niſi cũ pᷣdeʒ de renũ. vbi ſcriptũ ent. Tuc in te verã hüilitatẽ cuſtodies:cuzʒ ꝑ eam locũ ſublimem effugies ⁊ ꝑ obediẽtiã nõ dimittes. Dicit em̃ Greg. in. c. ſcripturis. viij.q.j.ꝙ is qͥ valet oĩpotẽtis dei re⸗ nult paſcere oues ondit ſe ſũmũ nõ amare pa⸗ ſtoꝛẽ. Lalis aũt ſuſcipiẽs pᷣlationẽ debet alios in virtute ac ſcientia et bonis moꝛibo ſuꝑare.c. viliſſimus.j.q.j.⁊.c.cum in cunctis.de elec.⁊.c. non opoꝛtet.j.q.viij. KR Ed heu qꝛ totũ oppoſituʒ fit:⁊ imo hec s imanis beſtia ãbitiõis totũ fere mũdũ ↄturbat: deniq; eccłiã ðſtruit. vñ ðꝛ ĩ.c. nihil.de elec. Nihil eſt qð eccłie ði magis noceat qᷓ; ꝙ indigni aſſumunt᷑ pᷣlati ad regimen aiaꝝ. Tiõ ſolũ aũt iſti ãbitioſi dãnificãt ⁊ vituperant eccłiam dei:ſʒ etiã ſeipos ꝓpter ĩſufficiẽtiã ſus: qꝛ ad altitudinẽ pᷣlatiõis aſcẽdẽtes ꝓfundiꝰ qᷓ; alij ruunt:⁊ ſunt tanq; ſimie poſite ſupꝑ pticꝗ:q poſterioꝛa ðpilata ꝗqᷓ añ nõ ita bñ videbant᷑ cũ ctis oñdũt. Dagnũq; ẽ dedecꝰecclie dei tales in cathedra paſtoꝛali reſidere. Undevulgariter dicitur. Non decet lupum eſſe paſtoꝛem. ſlec aſinũ in cathedra ſedere. Et iõ ad fugiẽdas pꝛe⸗ latiões tãqᷓ; piculoſas hoꝛtamur Eccli.vij. vbi ðꝛ. Noli q̃rere ab hoieducatũ:nec a rege cache⸗ drã honoꝛiſ ⁊ ratio poteſt aſſignan illa que bf L Saß.v. vbi dicit. Judiciuʒ duriſſimũ bis qui tſuntfi lrenode admontt coſtitunt gaommit fmumine Planone lanto ma nunt cebat. 1 attigielu Plſchlu gccepin ns minen antipe cam l⸗ Aannn⸗ ſobcob cgoſon Hiao⸗ taſſepe Grge byoſtdnn gie rh es alj i plicsas⸗ ſiea doa Pllo zoi⸗ rocain rlegain Ufiübos liomoe gurfimn ſneiquo Cunntſan tbini. Apiur chataur lnanarut Neohumut .Gän ſünucüd hläodno⸗ Wdo boewit⸗ ſhuciͤn Pꝛdan reträͤffe ch aliis oleüt autaͤbi cagiti hot ſibl egln po fubillij inonel —= . ichlori ernn EH⸗ ſ Nor „ 2 S Dehede V e . m Aun Sõ mntendepen ginr, Wamrd uwn. Son obedtcnnnde diat incioſ⸗ iodlinemefi diar n Hinl wicnzfrrinod is mi nniii oſwit i hi⸗ Nadngnunz. nicitt men epwlriig bi oct Culet 1Dnd, ſe otom, pꝛeſunt fiet.Et ideo honoꝛes ⁊ pᷣlationes appe tere nõ debemꝰ. vñ dicebat btũs Francſcus in admonitionibo ſuis:ꝙ illi qui ſunt ſuꝑ alios cõ ſtituti tantũ de illa platione debent gloꝛiari: quantũ ſi eſſent ðputati officio abluẽdi pedes fratrũ:⁊ quãto magis turbarent᷑ de ablata eis platione qᷓ; de ablato officio abluendi pedes: tanto magis loculos ad periculũ aie ſibi cõpo nunt. Icẽ vt habet᷑ in legenda maioꝛi ꝑte.vj. di⸗ cebat. In pᷣlatione caſus in laude pᷣcipitiũ:ſub diti aie lucruʒ eſt in hũilitate. Cur ergo ꝑiculis pluſq; lucris attendimꝰ:cuʒ tpᷣs ad lucrandũ accepimꝰ.Ea/ꝓpter debemꝰfugere pᷣlationes ex emplo xpᷣi qui cum iudei vellent eum facere re⸗ gem fugit Jobᷣ.vj. Moyſes etiã cũ eũ vellet de us mittere vt eẽt dux ꝓpłi ſui excuſauit ſe dicẽs: ꝙ erat ipeditioꝛis lingue Exo.iiij.Et Hiere.cũ eum vellet deus cõſtituere ſuper reges ⁊ regna ad annũciandũ verbũ dei dixit:per hũilitatẽ ſe ſubtrahens.A.a.a.dñe deꝰ:neſcio loqͥ:qꝛ puer ego ſum Hiere.j.Marcus etiã euangeliſta vt Hiero.refert in ꝓlogo euangelij eiꝰſibi ampu taſſe polliceʒ ðꝛ.vt ſacerdotio repꝛobo haberet Greg.etiã magnus electꝰin paps.Et ſiłr Am⸗ bꝛoſiꝰ in archieᷣm Mediolani a toto ꝓplło fu git:vt pᷣlationẽ euitare poſſet.Et idẽ fecerũt plu res alij ſctiſſimi viri.Ecõtrario vo Choꝛe ⁊ cõ⸗ plices eiꝰãbiẽtes regimẽ ꝓpli detraxerũt Moy ſi:⁊ a dño crudelr iterfecti ſunt. Nũeri.xvj. Iteʒ Abſalõ ãbitioſus patrẽ eregno fugauit ſʒ hoꝛ/ ribilr occiſus ẽ.ij. Reg.xviij. Abimelech q̊ʒ cuʒ eẽt illegitimꝰ vt ſibi ducatũ vſurparet ſeptuagi ta frẽs ſuos legitimos occidit:ſʒ tãdẽ mibabiur fuit iteremptꝰ Judicũ.ix. Romulꝰetia vt ſolꝰre gnaret frem ſuũ Remũ occidi fecit ſuꝑ muros rome:ð quo Lucanꝰin.j.ait.Fraterno pᷣmi ma duerunt ſanguine muri. Reciat qͥʒ fabuloſe Ouidiꝰin.ij.Methamoꝛ.q; Pheton filiꝰſolis ↄcupiuit ⁊ ãbiuit regere q̃dnigã ipᷣiꝰſolis quã videbat auro ⁊ argẽto ac ſmaragdis ⁊ gẽmis oꝛnats ⁊ rutilatẽ:qð tãdẽ ipoꝛtunitate ſua a pa tre obtinuit:vñ ſolareſ radios capiti ſuo ĩpoſu it. Sʒ cũ currũ ⁊ eqͥs regere neſciret:q̃ſi vniuer⸗ ſũ mũdũ deſtruxit.Quapꝛopter ipᷣe ãbitioſus ⁊ pᷣſũptuoſus iĩ mari pcipitatꝰiterijt. Que qdez fabula poſſet moꝛalłr exponi de abitioſis qrẽti —— — „ —— * bus br̃e pᷣſidẽtias ⁊ regimina alioꝝ qͥ ſũt cã de ſtrucciõis ſue ⁊ eoꝝ zgnbematige; ſuſcipiũt. Pꝛelatio em̃ ẽ abitioſis ſic gladiꝰqͥ ĩ ſuo pecto retrãſfigant᷑ ⁊ alij vulnerent᷑ ⁊ ſic venenũ q̊ ipᷣi cũ alijs occidant᷑:⁊ ſic laqueꝰq̊ ſuſpẽdant᷑:⁊ ſe⸗ oleũ i qͥ dũ ſuauit᷑ natare credũt demergãt᷑.Qñ aũt ãbitioſꝰadepto aliq̊ honoꝛe diu ðſiderato canit:Gaude ⁊ letare:qꝛ qð queſiſti inueniſti: põt ſibi dici.plange miſer ⁊ cõtriſtare:qꝛ datꝰ esin poſſeſſiõeʒ inimici.Eſt gᷣ ambitio inume/ rabiliũ ir̃ vicioꝝ:ð qua Bernardꝰ in quodã ſͦmone inqᷣt. Ambitio ſubuile malũ:ſecretũ vi⸗ ms:peſtis occulta:doli artiferꝛmr̃ hypocriſis liuoꝛis parẽs:vicioꝛũ oꝛigo:tinea ſanctitat:ex cecatrix coꝛdiũ.Et idẽ li.iij.de ↄſideratione ad Eugeniũ ait.Oambitio ambientiũ crux tu oẽs toꝛques ⁊ omnibo places:nihil tñ acrius cru⸗ ciat:nihil moleſtiꝰ inquietat:nihilq; apud mi⸗ ſeros moꝛtales crebꝛiꝰ eſt:hec ille. Sed ſciant ambitioſi ꝙ male ↄſolati remanebũt de pᷣlatio nib ſuis qꝛ difficile eſt vt bono peragatur exi⸗ tu que malo ſũt inchoata ambitiõis pᷣncipio. j.q.j/c.pncipatꝰ. ille em̃ caſuʒ q̃rit qui ꝑ ambi⸗ tiõeʒ ad honoꝛis faſtigia ꝑ abrupta ↄſcẽdit.c.ſi cut.xliij.di.⁊.j.q.vj.c.ſicut.lectaleʒ impetrata obedientia excuſat:qꝛ vt ait Gꝛegoꝛiꝰ in.c.ſciẽ⸗ dũ.viij.q.j.O bediẽtie meritũ nõ ꝑcipit qͥ ĩ hoc obedit ad qð libido ambitiõis trahit. Exta filia ſuperbie ẽ hypochꝛiſis.ſᷣm au s tẽ Iſidoꝝ in li.ethimologiaꝝ. Hypocri Iag geece:ideʒ eſt qð ſimulatoꝛ latine. Et ðꝛ ab hypo.qð eſt falſũ ⁊ criſim qð eſt indiciuʒ qꝛ cũ ſit intus malus:ſe bonũ hoibo indicat et oſtendit. Nicolaus aũt de lyra ſuꝑ Mach. vj. ait.ꝙ ðꝛ ab hypos quod eſt ſub:⁊ criſim qð eſt aurũ:q̃ſi ſub auro ſanctitatis tenẽs plũbuʒ fal ſitatis palliatum. Hypocrita em̃ in exterioꝛib operibo conat᷑ ſe oſtẽdere ſãctuʒ:ſed intus in cõ ſcientia plenus eſt iniqtate.Diuerſa aũt ſũt hy⸗ pocritaꝝ genera. Pꝛimi ſunt demões ſe tranſ⸗ figurãtes in angelos ludis.ij.ad Coꝛ.xj.⁊ c.epᷣi. 7 c.nec mirũ.xxvj.q.Unde apparẽt ĩ foꝛma xpᷣi ac btẽ vᷣginis ⁊ angeloꝝ:vt ſimplices decipiãt. Sci ſũt pctã q̃ ſe ſub ſpecie vtutũ oñdũt.Naʒ vt ait Gꝛego.in qͥdã ſᷣmõe.Tenacitas ſe oñdit eẽ parſimoniã:ꝓdigalitas libᷣalitatẽ:furoꝛ ʒelũ remiſſio miſicoꝛdiã:⁊ ĩdiſcretio abſtinẽtiã.De iſto hypocrita dicit xpᷣs Lu.xij. Partẽ eiꝰ cũ hy pocri ponet:id eſt peccata ſequẽtẽ dãna bit cůũ demõib. Terciꝰ hypocrita ẽ caro nr̃a q̃ ſimłlat ſe ifirmã ac debilẽ ⁊ nõ poſſe ieiunare ⁊c. Item oñdit ſe nõ habere ſtimulũ ↄcupiſcẽtie:vt ſecu⸗ rũ hoĩeʒ faciliꝰðcipiat ꝑiculis expoſitũ.Et ſic ſẽ per ſuis fraudibi ⁊ ſimilatiõib aduerſatur ſpi ritui. ad Galathas.v. Etideo ẽ magna bypocri ta.Alij vo hypocrite ſunt illi qͥ ſãctitatẽ ſimulã do ꝓximos decipiũt.etiõ ↄ eos excamat duis Mat.xxiij.di. Ue vobᷣ ſcribe et phariſei hypo⸗ crite qͥ ſiłes eſtis ſepulchris dealbatis que fo⸗ ris apparent hominibus ſpecioſa.intuſ vo pie na ſũt oſſibꝛ moꝛtuoꝛuʒ et oĩ ſpurcicia. Taliũ hypocritaruʒ fallacias lic; oñderit dñs ↄoſce⸗ re dicẽcs Mat.vij.Ex operib eoꝝ cognoſcetis eos:vt em̃ inquit Aug.in.li.deↄflictu vicioꝝ.c. iij. Uerba ſanctoꝛũ habet hypocrita ſed vitam nõ habet.Tamen quia ſunt dolo pleni nõ faci liter noſcere valemꝰ.vnde ait Henricus ſama 77 rienſis libꝛo.j.parte.ij.Quã grauis hic laboꝛ: qᷓ; magna induſtria mentis. Noſcere veraci cognitione bonos. Bermo Sepe bonos mẽdax mẽtit opinio pꝛauos. Atq; ecõtrario pꝛouehit ipa malos:· Ois que niueo volucris plumeſcit amictu. Nõ eſt ſi ſimulet vera columba tamen. Sepe ſub agnina latet intus pelle licaõ. Subq; catone pio ꝑſidus ille neo. Multa vides igitur falſis circunda figuris. Que ſe longe aliter qᷓ; videant᷑ habent. Et iõ inqͥt dũs Match.vij. Attẽdite vob a fal⸗ ſis ꝓphetis qͥ veniũt ad vos inveſtimẽtis ouiũ intrinſecus aũt ſunt lupi rapaces. Ro q̊ꝝ verboꝝ declaratiõe eſt ſciendũ ꝙ triplex iuenit᷑ ꝓphetia. Una eſt de pᷣte rito:ſicut illa Gen.j. In Pncipio creauit de celũ ⁊ terrã. Alia eſt ð futuro:ſicut ulla Eſa. vij. Ecce virgo cõcipiet ⁊c̃. Alia vero eſt de pñti occulto.ſicut illa Joh̊.j.Ecce agnꝰdei:⁊ ſᷣm pᷣdi ccos modoſ ꝓphẽtãdi accipit᷑ młciplicit᷑ falſus ꝓpheta.qrũ maloꝝ ꝓphetaꝝ ſolũmõ ſeptẽ enu⸗ merabimꝰ cã bꝛeuitatis. Pꝛimꝰfalſus ꝓpheta eſt dyabolꝰ qui ꝓphetat de pᷣterito. Suadect em hoĩ ſtare ĩ pœõ ſuꝑbie luxurie ⁊ auaritie addu/ cens in exẽplũ quoſdã pᷣteritos ꝗͥ peccauerũt:? tñ multũ a deo exaltati fuerunt. Sicut paulꝰqᷓ peccauit pctõ ſuꝑbie:⁊ tñ facł eſt apłts Dauid „ q̊; qui peccaui gna celoꝝ głia.? Mattheꝰ qui peccauit pecca⸗ to auaritie: ⁊ tñ facꝰeſt dei euangeliſta electus. Et ex his arguit dyabolꝰꝙ iſta pcœã ſũt leuia ?⁊ a ðo leuit᷑ puniunt᷑:⁊ ꝙ ꝓpter aliqð pem̃ hoĩeſ nõ moꝛient᷑ eterna moꝛte:dicẽſ illð Geñ.iij. Ne q̃qᷓ; moꝛiemini.Sʒ iſta ꝓphetia ↄtinet qᷓ̃ttuoꝛ falſa. Unũ eſt qꝛ pᷣdicti viri nõ ſunt nob dati in exẽplũ vt peccemꝰ:ſʒ vt ſi peccauerimꝰde dei mi pᷣicoꝛdia ↄfidamꝰ. UVñ legit᷑ in hiſtoꝛia triparti ta:q cũ Theodoſiꝰimꝑatoꝛ quẽdã exceſſuʒ cõ miſiſſet:⁊ in ſui excuſatõeʒ Dauid qͥ peccauerat addu xiſſet:dixit ei Ambꝛo.Qui ſecutꝰ es errãtẽ ſequere ⁊ penitentẽ. Refert q̊ʒ Aug.in epła ad Hieronymũ ꝙ cum quidã in quendã puteuʒ cecidiſſet:⁊ aliꝰſuꝑueniẽs euʒ ĩterrogaret quõ illuc ceciderat:ait. Nõ queſo queraſ qualit᷑ hic ceciderim: ſed inquire diligenter qualr me poſ ſis liberare.Nullus ergo debet iterrogare qua licer ceciderit talis:ſed quałr reſurrexerit. Se⸗ cundũ ſimiłr eſt falſuʒ:qꝛ pctã nõ ſunt leuia ſʒ grauiſſima ⁊ põderoſa.iuxta illud Hiere.xlvj. Braue malũ cõtra aias nr̃as.⁊ Job.vj.Quaſi arena mar hec grauioꝛ apꝑet.Que vᷣba expo/ ni poſſũt de grauedine culpe moꝛtalis peccati. Tercium q̊ʒ eſt falſuʒ.ſ.ꝙ talia pcœã deꝰleuiter puniat.ã ſuꝑbiã in ãgelis puniuit ĩfernali in carceratiõe Eſa.xiiij.vbi ſuꝑbiẽti angelo dictuʒ eſt. Ad ifernũ detraheris in ꝓfundũ laci:pctij· aũt auaritie puniuic ꝑpetua mẽdicatiõe ſiẽ ptʒ LZuce.xvj.In diuite qͥ guttã aq̃ mẽdicauit ⁊ ha bere ñ potuit. Pcm̃ luxurie puniuit fecẽti odo peccauit peccato luxurie:⁊ tñ facxꝰeſt ꝓ⸗ phetaꝝ eximiꝰ.? Magdalena:que tñ eſt in ma re:ſicut patuit Geñ.xix.in ſodomitis Quartũ ctiã falſuʒ. Nam Eʒze.xviij.ðꝛ.Aiĩia qᷓ peccauerit ipᷣa moꝛiet᷑.ſ.eterna moꝛte. Scðs falſus ꝓphe⸗ ta eſt caro ⁊ ſenſualitas:q eſt ꝓphetia de futuro Suadet em̃ hoi vt i carnalib delitijs cõq eſcat ⁊ alio tꝑe poterit penitere:⁊ ĩ ſua ſenectute deo fᷣuire. Sʒ iſta ꝓp hetia ↄtinet tria falſa.vnũ q; q̃eſcat in delitijs cũ in eis nõ ſit qes.qꝛ pũgunt aiam nimia amaritudine. Pꝛouer.v. Nouiſſi ma illiꝰ amara q̃ſi abſinthiũ.Necĩ diuitijs:qꝛ pungũt nimia ſollicitudine.⁊ ideo Matt.xiij. appellant᷑ ſpine:nec in bonoꝛibo qꝛ pũgũt mul,⸗ tiplici anxietate ⁊ timoꝛe. Job.xv.Sonitꝰ terro ris in aures eiꝰ.⁊c.vñ refert Lulliꝰ in tuſcula⸗ nis q̃ſtionibo.ꝙ dũ qͥdaʒ Dioniſiuʒ in tot deli tijs:diuitijs ⁊ honoꝛib ↄſtitutũ videret ⁊ dic ret eſſe btũʒ.ille ipᷣuʒ in thꝛono aureo iuſſit ele. uari ⁊ mẽſaʒ cũ oib delicijs añ eũ ponicũ ſõis ⁊ cãticis circũcirca:gladiũ aũt aocutiſſimũ cuim ſeta eqͥna ſuꝑ caput eiꝰ appẽdi.Cũ vo ille nõ co mederet:ſed ĩ timoꝛe maximo eſſet.dixit ei Dio niſiꝰ.Talis eſt vita mea quã tu beatã putabas Secũdũ ſimitłr eſt falſuʒ ꝙ . ſ.qalio tꝑe penitebit homo em̃ ꝑ ſe põt in peccatũ ire:ſed non redire vt ſupᷣ ꝓbauimꝰ ſᷣmone vj.parte.iiij. N¶ Ertiũ quoq; eſt falſuʒ ꝙ. ſ.ſufficat dare t doeo ſenectutẽ ſuã.Eſt em̃ iuuẽtus ſicut vinum puꝝ.ſenectus vero ſicut vinum mixtũ:qꝛ ſenectꝰ multas miſerias habʒ admix tas.Qui ergo deo ſuã iuuẽtutcẽ dant:vinũ pu rũ ſibi ꝓpinat:qͥ vero ſenectutẽ vinuʒ mixtum. rarorfe aũt in ſuis fecibo reqͥ eſcũt. Hiere. x xlviij. Reqᷣeuitĩ fecbo ſuis.Et iõ ĩ petris manẽ⸗ tes dãt ðᷣo feces vicioꝝ. Et ſiłr deꝰ habet tres calices in pᷣſenti vita:⁊ tres in alia qͥb diuerſi⸗ mode potat. Pꝛimꝰ calix eſt plenꝰ balſamo.ſ. gẽe ⁊ inocẽtie:de q̊ bibit xpᷣs:⁊ btã vᷣgo qui fue rũt pleni ĩnocẽtia ⁊ ſpũſſceti gr̃a.biberũt etiam apki in die pẽthecoſtes:qn ſpũmſcũʒ receperũt De ipᷣo etiã bibunt oẽs iuſti qͥ habent gfaʒ dei. Sũt aũt tria ſigna per que cognoſci᷑ qñ quis bibit de hoc calice. Pꝛimũ eſt mũ dane ſitis ex tĩctio:iuxta illud Johãnis.iiij. Qui biberit ex aqua hac ſitiet iterũ:qͥ aũt biberit ex aqua quã ei dabo nõ ſitiet in eternum.⁊ Chꝛyſto.ait. Uere nõ habet qð ſuꝑ terrã amet qui donũ celeſte in veritate deguſtauerit.⁊ Aug.dicit.Qui biberit de fluuio paradiſi cuiꝰ gutta maioꝛ eſt occea⸗ . no:reſtat vt in eo ſitis mudi huiꝰ penitꝰ extin/ ca ſit. Uocat aũt Aug.fluuiũ paradiſi amoꝛe,- ſpũſſancti. Occeanũ vo collectionẽ oinʒ amoꝛ mũdanoꝝ.Onñ igit᷑ vna gutta amoꝛis ſpũſſci in coꝛ hoĩs venit:totã collectiõeʒ amoꝝ mũda noꝝ extinguit. Scðm ſignũ eſt mẽte ĩ celeſtibo habitatio:qui em̃ calicem ſpirituſſancti bibit: frequenter in celum per deſideriũ ſalit Johan nis.iiij. Aqua quam ego dabo fiet in eo fons aque ſalientis ſalire facientis in vitam eternaʒ (lleib Sttalieti ſoſtro metis n n:inftun⸗ top lich 1iocidin ſctturdt jſochdtrart Cfiatcord lugecouiu poniſl2 ſümitathy giamobſa g bib 1. iceraſch (cad tofuerit Mnſol bosqh chuzelt peccoti ſalutana repeni. riewnſi nucntiam loii. Dicen Elenus wamn de fliszebe aralenz Canmamn eing⸗h Ullrierla Oetueca Aram vi ſlosed Coontsrin icclciigign briarcunc potäinenn ſopharle⸗ Apenltenri⸗ . ſ ſpobſpi Nallsͤ toꝛreni desporng Bibiteg vero ſcos loꝛlo in q̃ aexeunt alir vint⸗ Neciſegt Dmidrtd drm mſta ndii i ea tolin aindain Cürridwen en rii. ;g ſäüfu: ws vawſann äncidaneſi ute vn na. ad Ngeſche 1 Köipcin irchhla un tis hiſn eig, Nen ut en ,n nicknidheſtst naii Dudinn det 1 nicknatie, hunſn miln Nhofi n sN. Foliũ Et taliter ſaliebat paulꝰqᷓ dicebat ad Phili ij. Noſtra aũt cõuerſatio in celis eſt. Tercium eſt mẽtis exultatio. Sicut em̃ ſupꝛa nubes ẽ ſere⸗ nũ:infravero nubes ẽ turbuletia ⁊ impetꝰven⸗ toꝝ.ſic ĩ coꝛdibo ſanctoꝝ viroꝝ ſp eſt ſerenitas: ⁊ iocũditas coꝛdis. In coꝛdibo vero terrenoꝝ ſe eſt turbulẽtia cogicatõis.Deſ’ erenitate aũt ?- iocũditate bonoꝝ pᷣt exponi illud ps. Uinũ le⸗ cificat coꝛ hois.? Pꝛouer.xv. Secura mẽs q̃ſi luge couluiij. Deturbuletia vo terrenoꝝ põt ex poniillð NHiere. xxv. Turbo magnꝰegrediet᷑ a ſũmitatib terre.⁊ illud Job.iij.octẽ illã ideſt aiam obſcura tenebꝛoſus turbo poſſideat. O LCõs calix dei ẽ plenꝰ abſinthio.de quo 8 bibunt illi qͥ faciũt cõdignã pniaʒ ſicut Magdalena ⁊ alij vere penitentes. Si em̃ ille qͥ biberat de calice balſami diuine gfeꝑ diderit iſßam gr̃am accedere ð bet ad hũc ſcoᷣm calicẽ:⁊ bibere de abſinthio amare pnie:q̃ qn⸗ to fuerit amaꝛioꝛ tanto eritvirtuoſioꝛ.ã inqᷣt Chꝛyſoſtomꝰꝙ aſpa medicina meliꝰcurat moꝛ bos qᷓ; lenis. Item ſicut abſinthiũ aptat ſtoma chuʒ: ita contritio anima ⁊ eam ſanata moꝛbo peccati:⁊ ideo dicebat Dauid Ps.cxv. Calicez ſalutaris accipiã ⁊c. Iſtud tñ abſinthiu ama⸗ re penitẽtie debet dulcoꝛari ꝑ ſpem celeſtis glo rie:conſiderando ꝙ dicit᷑ Matchᷣ.iij. Agite pe⸗ nitentiam appꝛopinquabit enim regnum ce⸗ loꝛũ. Dicere quoq; poſſumus ꝙ iſte ſcðs calix eſt plenus ſanguine:⁊ iſte eſt calix paſſionis ⁊ martyrij. de quo ipᷣe Chꝛiſtus bibit ſicut pᷣdixe rat filijs zʒebedei atth.ᷣxx.dicẽs. Poteſtis bi » bere caliceʒ quẽ ego bibiturus ſum. Biberunt etiam marcyres de iſto calice:de qᷣbus dicitur Apoc.vij. Hij ſunt qui venerunt ex magna tri⸗ bulatiõe ⁊ lauerũt ſtolas ſuas in ſanguie agni De hocetiã calice bibũtilli qui carnẽ ſuã crucifi gunt cum vicijs ⁊ cõcupiſcẽtijs:vt hoꝛtat᷑ apo ſtolus ad Gala.v. Terciꝰvero calix eſt male⸗ diccionis ⁊ ire dei.de quo dici᷑ Apoc.xvj.Date ei calicẽ idignatiõis ire dei.⁊ Hiere.xlviij. Ine⸗ bꝛiate eum calice ire del. ⁊ de hoc calice dat deꝰ potũ impenitẽtibo pctõꝛibo qui credũt huic fal⸗ ſo ꝓphete.l.carni ⁊ ſenſualitati ↄſulenti nõ age⸗ re penitentiam. . Abet quoq; deꝰ tres alios calices poſt bõac vitã.q̊ꝝ pꝛimꝰeſt plenꝰvino mero:⁊ iſte eſt celũ in q̊ eſt pura glia btõꝝ. ⁊ de ipᷣo bibũt aie ſanctoꝝ q celeſti głi a iebꝛiant᷑.iu/ xta illð Ps. Inebꝛiabũt᷑ ab vbertate domꝰtue ⁊ coꝛrente voluptatis tue potabis eos. Quib deꝰ poꝛrigẽs hũc calicẽ mere głie ait illð Can.v. Bibite amici mei ⁊ inebꝛiami chariſſimi. Calix vero ſcðs eſt plenꝰvino mixto:⁊ potat᷑ i purga⸗ toꝛio in q̊ bibũt iũli qui habẽt aliqͥd purgandũ cũ exeunt de hac vita. Locus em̃ purgatoꝛij ðꝛ calix vini mixti:qꝛ ibi eſt cõſolatio de ſecuritate 7 glie cõſequẽde:⁊ de viſitatiõe angeloꝝ.ſʒ eſt de⸗ tate:⁊ anxietas de ipᷣu 8 latio pena mixta cũ gra.vñ illi qᷣ eſt ĩ purgatoꝛio di ⸗/ LXXXI ſolatio de pene acerbitate? de demonũ vieni pius glie dilatiõe. Itẽ ibi eſft ci põt illud Eſa.j. Uinũ tuũ mixtũ eſt aqua.?⁊ ö ipo ait aplus.j.ad Coꝛin.iij. Ipe ſaluus erit.ſic tamen quaſi perigngngnenm.— Erclꝰ vero calix eſt plenꝰfece:⁊ iſte eſt in? t fernin qͥ bibẽt aie in pcœtõ moꝛtali dece⸗ Aentes que credẽtes ipi falſo ꝓphere no luerũt facere penitẽtiam. In cloacã em inferna, lẽ plenã putredine ꝓijcient᷑ poſt iudiciũ vniuer ſale omnes feces elementoꝝ. Item oẽs alie im mũdicie ⁊ feces.Sunt aũt ſex q in hac vita ap⸗/ petunt᷑ ab boib:⁊ habẽt feces ſuas ſq; pulchꝛi ⸗ tudo ſanitas:gaudium: vita: lux:⁊ diuitie. Fex auteʒ pulchꝛitudinis eſt feditas:⁊ defoꝛmitas acturpitudo fex ſanitatis eſt ifirmitas.fex gau dij eſt doloꝛ ⁊ triſticia.fexvite eſt moꝛs.fex lu eſt tenebꝛa. fex vero diuitiarũ eſt pauꝑtas.De igit᷑ poſt reſurrectiõeʒ leuabit vinũ de fece:⁊ to⸗ tum vinuʒ purum ſq; pulchꝛitudinẽ ſanitatem gaudiũ:vita:lucẽ ⁊ diuicias:et oia bona ponet in calice bõꝝ:ð quo ipᷣe ait ps.xxij.Et calix me us inebꝛiãs qᷓ; pclarus eſt. Feces aũt ideſt tur⸗ pitudinẽ:infirmitatẽ doloꝛem moꝛtẽ tenebꝛas ⁊ pauptatẽ in cloacam pꝛoijciet ifernaleʒ. Et de iſto calice potabit igbos qui fidẽ dederunt huic falſo pꝛophete:⁊ tunc poterit dici vnicuiq; dã⸗ nato illud Hiere.l. Bibiſti de manu dñi calicẽc ire eius:⁊ vſq; ad pꝛofundũ calicis ſ. opoꝛis bi biſti: ⁊ potaſti vſq; ad feces. De iſtis autcẽ tribdb calicibo ait ꝓpheta ps. xxiiij. Calix in mann do minivini meri plenꝰmixto.Et inclinauit ex hoc in hoc.qꝛ in ſcðᷣo calice penalitatis penitentie vel martyrij atq; auſteritatis vite:⁊ purgatoꝛij immiſcuit cõſolationẽ ſue gratie.vnde bibẽtes de ipo calice poſſunt dicere deo cũ pẽ. Scom multitudinẽ doloꝝ meoꝝ in coꝛde meo cõſola tiones tue letificauerũt aiam meõ. Sequit᷑ Da uid in pꝛedicto PS.lxxiiij. Neruntamẽ fex eiꝰ non eſt exinanita:bibent omnes peccatoꝛes ter re.⁊ hoc quo ad tercium calicceom. „ Ercius aũt falſus ꝓpheta eſt mundus cq ꝓphetat de pñti. Cũ ei in ſe hẽat tria.ſ. ↄcupiſcẽtiã carnis ⁊ cõcupiſcentiã ocu loꝝ ac ſuꝑbiam vite:vt ðꝛ.j. Joh.ij.ſuadet hoĩ vt iſta diligat q;diu viuit. Sed eſt falſa ſuaſio: quia ipſe mundꝰcito deficit homini quãtũ ad oia pᷣdicta. Pꝛopter qðᷣ hoꝛtat᷑ apłs.j. Joh.ij. di. Nolite diligere mundum:neq; ea que in o ſunt:quia mundus tranſit ⁊ cõcupiſcentia eiꝰ-. 7.].ad Koꝛ. vij. Tempus bꝛeue eſt. Pꝛeterit em̃ figura mundi huius.qð oſtenditur Naum.ij. vbi ſuperbis moꝛiẽtibo deriſoꝛie dicitur. Sta ⸗ te ſtate:ideſt vos qui cõſueuiſtis tam potenter ſtare modo ſtate:ideſt flatũ ⁊ ſpũm ↄtinete ⁊ in mũdo remanete ſi poteſtiſ:? ſubdit᷑iam nõ eſt qui reuertat᷑:ideſt qui ad vitã poſſit redire poſt Bermo moꝛtẽ.Deinde pheta ibidẽ alloqᷣt uaros mo nẽtes di. Diripite argentũ:diripite auꝝ:q̃ſi di⸗ ceret. Ad regionẽ ignotaʒ ꝑgitis de veſtro auro ⁊ argẽto poꝛtate vobiſcũ ſi poteſtis.Et poſtea ſubdit. Mõ eſt finis diuitiaꝝ ex oib vaſis deſi⸗ derabilibo.i.moꝛs q; eſt finis hois:nõ eſt depu/ tata ad diuitias deferẽdas:nec ad vaſa argetea ⁊ aurea aſpoꝛtãda.Quid aũt fiet de ipᷣo auaro ſubdit. Diſſipata eſt.ſ.eiꝰſubſtãtia a parentibo: ſciſſa eſt.ſ.eiꝰaia a demonibo.dilacerata eſt.ſ.eiꝰ caro a vermibo. Deinde alloquit᷑ delitioſos di. Coꝛ tabeſcẽs ⁊ diſſolutio geniculoꝝ:⁊ defectio in cũctis renibo. Hoc eſt:vos delitioſi qui ha⸗ buiſtis coꝛ tã letũ:habebitꝭ uũlð acerbitate pe⸗/ naꝝ plenũ:a qͥb erit tabeſceſ ⁊ ſtupidũ.Et qui babuiſtis genua nõ ĩfirmata a ieiunio ſʒ ipin⸗ ſuana pᷣ nimio cibo:habebitis ea laſſa ⁊ diſſo⸗ luta pᷣ nimia fame ⁊ eſurie ĩ iferno.Et qͥ habui⸗ ſtis renes inflãmatos igne male cõcupiſcentie habebitis eos ↄſumptos igne gehẽne. Deinde ponit qͥd fiet de oĩb caʒ ſuꝑbis qᷓ; auaris:⁊ de litioſis di.Facies eoꝝ quaſi nigredo olle.Oẽs em̃ habebũut facies nigras pᷣ nimia ignis adu⸗ ſtione:nigrioꝛes pᷣ nimia famis attenuatiõe:et nigerrimas pꝛe nimia ifernalis fumi obfuſca⸗ tiõe. Quartꝰ ꝓpheta falſus eſt malꝰpᷣdiccatoꝛ adulterãs verbũ dei:demulcẽs aures populi⁊ ci adulãs ⁊ eũ nõ repᷣhbẽdẽs Hiere.v. Stupoꝛ 2 mirabilia facta ſunt in terra ꝓphete ꝓphetaue runt mendaciũ:⁊ ſacerdotes applaudebãt ma nib ſuis:⁊ ppłs meuſ dilexit talia. Pꝛopterea admonet deꝰ dicẽs Eſa.iij. Popule meꝰqui te btm̃ dicunt:ipᷣi te decipiũt.Et Hiere.xxvij. ait. Nolite audire verba ꝓphetarũ dicentiũ vobis. MHõ ſᷣuietis regi babylonis:qꝛ mendaciũ ipᷣi lo quunt᷑ vobis Eʒechie.xiij. Quaſi vulpes in de ſerto ꝓphete tui hieruſalẽ.Et Hiere.xxiij.iteruz ait. In ꝓphetis hieruſalẽ vidi ſiłitudinẽ adulte ratiũ:⁊ iter mẽdacij:⁊ cõ foꝛtauerũt man?ꝰpeſſi⸗ moꝝvt nõ cõuerteretvnuſqᷣſq; a malitia. ſua fa cti funt mihi oẽs vt ſodoma:et habitatoꝛes eiꝰ q̃ſi gomoꝛra:⁊ ab eis egreſſa ẽ pollutio ſuꝑ oẽʒ terra. Nolite ò audire vba ꝓphetaꝝ qͥ ꝓpherant vobis ⁊ decipiũt vos.Uiſionẽ de coꝛde ſuo lo⸗ quunt᷑ nõ deoꝛe dñi.Dicũt his qui blaſvypbema bæãt:pax erit vobis:⁊ oibus qui abulãt in pꝛa⸗ unitate coꝛdis ſui:nõ veniet ſuꝑ vos malũ ⁊ ecce turbo dñice ĩdignatiõis egrediet᷑:⁊ tempeſtas erũpẽs ſuꝑ caput impioꝝ. hec ibi. Oẽs igit᷑ iſti ꝓphete ſunt falſi ⁊ ſtulti ð qᷣbꝰ ðꝛ Treñ.ij. Pꝛo phete tui viderũt tibi falſa ⁊ ſtulta:nec aperie⸗ baãt iniqᷣtatẽ tuã vtte ad pniaʒ ꝓuocarẽt. Uide⸗ bʒãt aũt tibi aſſũptiões falſas.Et Eʒechie.xxij. 5p:. Pꝛophete eisliniebãt euʒ abſq; tepamento videntes vana: ⁊ diuinãtes ei mẽdacu’ũ. S Uintꝰ ppheta falſus ẽ qͥlibet malꝰxpᷣia nus. Oẽs em̃ mali xpᷣiani ſũt falſi ꝓphe⸗ te. veſtimẽta aũt ouiũ qᷣb ſe induũt ſũt deo ac angelis multũ placent. opa qᷓ de gĩe bonoꝝ facũt:qᷓ qꝛ i moꝛtali pœs faciũt nihil eiſ ꝓſũt ad ſalutẽ. Sũt em̃ reſpectu opꝑuʒ q̃ fit i charitate ſicut hõ pictꝰ vel moꝛtuꝰ reſpectu veni ⁊ viui.Et ſicut lignũ putridumin nocte lucidũ reſpecuu vere lucis q̃ tñ oꝑa in die iudicij putrida apꝑebũt.iuxta illud.j.ad Coꝛj. iiij. AKluminabit abſcondita tenebꝛaꝝ. Itẽ ſunt ſicut auricalcũ ⁊ plumbũ reſpectu veri auri.vñ Berñ.ait.Meliꝰeſt pallẽs auꝝ qᷓ; fulgens au⸗ ricalcũ. Itẽ ſunt ſicut floꝛes reſpecu frucuum Et ſic̃ hoò ð oĩbo floꝛibo vniꝰviridarij nõ poſſet refici ſemel:ſic de qͥ buſcunq; talibo oꝑibus nõ poſſet ad momentũ paradiſi dulcedine ſatian Sicut aũt floꝛes fructꝰ ꝓducũt ſic talia oꝑa ſe pe ad gram diſponũt.Et ſic floꝛes vineaꝝ bu⸗ fones fugãt:⁊ dñm vinee recreãt:ſic talia oꝑai quãtũ diſponũt ad gram dyabolo diſplicent ⁊ Ertꝰfalſus ꝓpheta eſt oĩs hereticꝰvt in s quit Oꝛigenes ſuꝑ Matth. Heretici eĩ ſunt falſarij lr̃faꝝ regaliũ:nã lr̃as ſũmi regis.i.ſacrã ſcripturã falſificãt ⁊ male exponũt quã dei filius ꝑ qnq; bullas.i.ꝑ qͥnq; vulnera ro boꝛauit q̃̊s bullas ipᷣi falſificant dũ xpᷣm nõ vere paſſuʒ ſʒ fantaſtice fuiſſe affirmãt.De qͥb falſis ꝓphetis ſaluatoꝛ tria tãgit in vbis pᷣalle⸗ gatʒ. Pꝛio eoꝝ fraudulẽtiã cũ ait. Ueniũt ad vos iveſtim̃q ouiũ.Iſta ãt veſtꝭ ouina ẽ triplex Pꝛia eſt ſimulata locutio.lupꝰem̃vt ðꝛ in li.de gialibo aliqñ fingit vocẽ canis:vt nõ lupꝰ ſij ca nis eſſe credat᷑. Canes vero dei ſunt pᷣdicatoꝛes q hñt linguã medicinalẽ.iuxta illð ps.dicentis do. Lingua canũ tuoꝝ ⁊c̃. Heretid ãt aliqñ fin gũt ſe hr̃e vᷣba pᷣdicatoꝝ dicẽtes aliq̃ vera:vt ſic trahant ad falſa. iuxta illud ad Ro. xvj. Per dulces ᷣmões ⁊ bñdictiões ſeducũt coꝛda ino cctiũ.Et iõ Apoc̃.ix.aſſimilant᷑ ſcoꝛpiõibi:qꝛ in facie.i.in pᷣncipio dicũt vᷣba blanda ſʒ in cauda pũgunt:qꝛ ĩ fine dicũt vᷣba venenata:vñ Aug. ait. Ueſtimẽta ouiũ ſũt vᷣba blãda. Gloſa vero ſuꝑ Mat. dicit. Heretici q̃daʒ pietatis veſte te cti venenato aio ſunt rapaces vt lupi. U Ecũdaveſt ẽ ſimulata ↄuerſatio:qꝛ pᷣtẽ s dut magna maſuetudinẽ.Dr at in li.de aialibo:ꝙ lupꝰaliqñ emittit voces hũa nas:vt nõ lupꝰſʒ hõ videat᷑.Et ſilr heretici pᷣten dũt ſe hr̃e ꝓuerſationẽ hũanõ.i.humilẽ ⁊ man⸗ ſuetã.hõ em̃ naturałr eſt aial mãſuetũ:rõnale⁊ moꝛtale.hereticivero mãſuetã diſcretionẽ ⁊ de ſideriũ moꝛiendi ꝓ xpᷣo ſimulant:⁊ ideo aſſimi lantur ſepulchꝛis exteriꝰ depictis ⁊ iĩtus fetenti bus ⁊ turpibus Matth.xxij. Ercia veſtis eſt ſimulata oꝑatio:qꝛ per t ieiunia oꝛationes:⁊ elemoſynas:ſuam malitiaʒ tegunt. Legitur autẽ in libꝛo de aĩalibo:ꝙ lupus ſubtus folia virentia ſe ab ſcondit vt oues venientes ad ea carpendũ rapi at ⁊ occidat.folia aũt virentia ſunt ſccõꝝ viroꝝ (ontüt dii 8 . 1 open ſichnm⸗ Cglantiun u gomſpehi, Ttipnſin fenitndlcin aihn⸗ 4 dcl (po ſihoſtnramn b,llloiul urareͤlnt aanigts ncßinenbürt ectti inn o lanateszdn dbllgyranmn eohenonh (odisd⸗ drdenoſ Daſtorc. ſecanes da fealſſer doꝛ hiti decuie gaanui. uſe i nih mlarol hoiteflaudob./ ſockinane i, usfuckune opon 1 Ifuann goſaun ftunpans: otugedic itchlüͤ mie ſindhosd nscſſe mẽ ni seſt litllg que Cmninanöifage utſauare ) cglonngage⸗ uangunen Klli krinsd⸗ egguetus Minen 6 (dam aſack Ppakkmüpen ſediludrit, Uncerenoi Vh Etlöni Dbirtsckten gltacauſe⸗fe angon Mtapacenan Nficesſr, * Folin LxxXNXII nd operg in charitate faca: ſub quibo heretid ſe ab M[Mirrha ⁊ gutta ⁊ caſſia a veſtimentis tuis ⁊c. ☛ fſcondit. dum hec cadẽ faciunt vt ſimplices de/· Ab iſtis em veſtimẽtis fluit gutta id eſt lachꝛy⸗ hii N lpiant.iuxta illud.ij. Chimo.iij. Habẽtes qui / ma cõpũctiõis:gutta em eſt ſpecies aromatica lume dem ſpec pietatis: vᷣtutẽ aũt eius abnegates. que lachꝛymas ſtillat.Fluit etiã caſſia.i.pudoꝛ Et ideo aſſimilant᷑ veneficis qui dũ venena of / ↄfeſſiõis.Caſſia em habet folia purpurea: ⁊ ſi⸗ h ferũt melle iuoluũt. vgnitficat pudoꝛẽ ↄfeſſiõis.Fuit quoq; mirrha. ir Ecuũdo ponit ſaluatoꝛ eoꝝ ſeuitiã dum id eſt laboꝛ ſ atiſfactiõis:vbi multiplex amaritu runnmn 8 dicit. Intrinſecꝰ aũt ſũt lupi rapaceſ:qð do notat᷑ Et qꝛ hypocrite fingũt ſe aliqũ lachꝛy fin erpdponit glo. vl ſpualr coꝛrumpẽdo:vel mas fundere:⁊ ofeſn ionẽ pmere:ac ſatiſfactionẽ enßan ſi poſſunt coꝛpaliter ꝑſeqᷓndo vt patuit in arrio facere:iõ difficiliter cognoſcunk. B ami ſe uuiiꝰↄſilio oẽs epᷣi catholic in exiliũ fuerũt miſi·· Iclit tñ Chꝛib.ſuꝑ Mattheũ: ꝙ lupus Gu 1 vt vix tres iuenirent᷑ qui fidẽ defenderẽt:de quo d tectus pelle ouina ꝑ tria cognoſci᷑. Pꝛi 4iading dixerat apłs. Ac. xx. di. Scio ꝙ poſt diſceſſuſ) mo . actũ qꝛ ardẽtibo moꝛdet:ouis vo ricnlgon meuũ intrabũt in vos lupi rapaces nõ parcẽtes neminẽ moꝛſib ledit. Scðo ꝑ vlulatũ: qꝛ ver⸗ iesſiend gregi ⁊c. Cõtra tales aũt lupos neceſſarij ſũt ca ſus celũ vlulat:ouis vero verſus terrã.Lercio Wirſe lron nes latrãtes:vñ refert Pecrꝰcomeſtoꝛ: dum paſtũ qꝛ carnib delectat᷑:ouis vo herbis pa bdihlanr Pbilippꝰrex macedonũ obſideret athenas: di/ ſcit᷑. Uñ hedus aliquo iſtoꝝ modoꝝ cognouit 2 xlt athenienſibo. Date mihi decẽ oꝛatoꝛes quos lupũ:dicẽs vt refert Eſop us. Rimula q̃ video ickdis danedn erx vobis elegero:⁊ ↄfederatꝰ recedã. Cui reſpon te doceteſſe lupũ.Et eodẽ mõ ipſi hypocrite co/ Dndcherdi dit Demoſthenes pꝑitiſſimꝰoꝛatoꝛ. Lupi dixert gnoſcunt᷑. Pꝛimo ꝑ actũ qꝛ bonos moꝛdent et Ngüni iufn paſtoꝛibo. Tota cauſa diſcoꝛdie int᷑ nos ⁊ vos els detrahũt: de quibo ait Paulus ad Gala.v. iicietnaeche ſt canes. Date nob canes ⁊ amicerimꝰ Qð cũ ꝙ ſi iuicẽ moꝛdet ⁊ comeditis:videtene abiui⸗ RM feciſſẽt:doꝛmiẽtibo paſtoꝛibo lupi in gregẽ ad li / cẽↄſũmami. Ille em̃ qͥ moꝛdet ꝑtẽ ſubtrabit et lifaant dnt, bitũ deſeuierũt. Ex qͥ ptʒ magnũ periculũ eſt ꝑtẽ relinqᷣt:⁊ ſiliter aliqũ detractoꝛ ĩ ꝑte laudat Kacimmirde qñ canes:id eſt pᷣdicatoꝛes gregẽ deſerũt vł la⸗ ⁊ in ꝑte vitupat.Ille vo qͥ comedit obũ maſti/ iein tbs⸗ trare negligũt:de qͥb dici᷑ Eſa.lvj.Canes mu/⸗ cat ipᷣm ⁊ ſibi incoꝛpoꝛat. Et ſiliter multi cõtra iiait Uani⸗ Inõ valetes latrare. Sicut em manſuerudo in alioꝝ vicia murmurãt: ⁊ tamẽ eadẽ faciendo ſi⸗ wouins ini Hoie eſt laudabilis:⁊ ira vituꝑabilis:ſic ecouer bi incoꝛpoꝛãt. Ille aũt qͥ ↄſumit:nec ð pelle nec — ſo eſt in cane. vñ Dyoniſiꝰ ait. Maſuetꝰ in om⸗/ de carne:nec dẽ oſſe aliqͥd dimittit:⁊ ſiliter ple⸗ tantöͤlyf nibus facꝰcanis iꝗ nõ eſt canis. Z niq; ſunt qui ↄdenat vitã:fam:⁊ ↄſcientiã alio irdlin Erco ponit ſaluatoꝛ eoꝝ notidã cũ ait. rum. Scdo cognoſcunt᷑ ꝑ voces. vnde Chꝛyf. tuilö pdin fructibo coꝝ cognoſcetis eos. õ em̃/ vbi ſupᷣ ait. Qui vocẽ humilitat ⁊ vere cõfeſſio⸗ –— cognoſcunt᷑ a veſtunẽtis ſimulatis ſed nis emittit ouis eſt. Qui vo ↄ veritatẽ blaſphe amdardnt a fructib apertis:qͥ ſunt tres. Pꝛimꝰeſt doccri mãs vlulat ↄtra deũ:lupus eſt.iuxta illud ps. irdl dan na peſtifera:qꝛ dicũt diabolũ eſſe creatoꝛẽ om/ Iniqtatẽ in excelſo locuti ſũt. Tercio co gnoſcũ 4 Non niũ viſibiliũ:⁊ młta alia talia diabolica ⁊ ꝑuer tfurꝑ cibũ:qꝛ boni paſcunt᷑ herbis virẽtibo.i.cc⸗ ſiugcitninj ſa. Kõtra quos dicit᷑. Job.xiij. Oſtendã vos fa leſtibo amenitatibo:mali aũt carnalib volupta mnlſuniihu bꝛicatoꝛes eſſe mẽdacij ⁊ cultoꝛes puerſoꝛũ do tibus.iuxta illud ad Roma. viij. Qui in carne tunilail gmatũ.Scðs eſt ſimulata vita. Multũ em̃ in ſunt q carnis ſunt ſapiÄit. S mmnnn 3 tendũt illis ꝑ que poſſunt reputari ſancti:ſiuut Sſimilat᷑ ;̊ᷓ hypocrita lupo ꝓpter rapa⸗ ua Gol⸗ exterminatiõi faciei ⁊ ꝓlixitati oꝛationum:ſicut a ctatẽ.vñ Pꝛudẽtiꝰinqᷣt. Latitatlupus 3 gams eſt teſtat᷑ ſaluatoꝛ Matchei.vj.⁊.xxiij. Cercus o oeꝛe cruẽto Lacteolã mẽetiꝰouẽ:ſub velle rlud. eſt ꝓles impia:qꝛ oẽs credẽtes ab eis geniti ſüt re moli:⁊ Gꝛego.in moꝛa.ait. Hypocrita iuſtꝰ 1ueranggn vſurarij:piun:⁊ mulcis ſceleribo pleni. Sapiẽ⸗ elſſe nõ appetit ſed videri.Et iccirco raptoꝛ eſt:qꝛ nni Drine tie.iiij.Ex iniqͥs oẽs qͥ naſcunt᷑ filij teſtes ſüt ne cũ iniq̃ agat de ſctitate deſiderat venerari:⁊ lau mittit Mnniꝗd quicie aduerſus pareétes. A dQẽ vite rapit aliene.Nõ ſolũ aũt appellati ſũr lu⸗ Sfirberaßen FEeyptimꝰfalſuſ ꝓpheta eſt hypocrita ⁊ iſte pi hypocrite qꝛ rapiut ſunłatioib ſuis laudes ibonmleinin s eccliam piculoſe impugnat. Olim enim quas nõ merent᷑:ſed etia ꝓpter rapinã elemoſy⸗ mivairim paſſa eſt bellũ tirannoꝝ: ſed illud viceot naꝝ q̃s oñſiõe ſanctitatꝭ a ſimplicib extoꝛquẽt z diarnonen batienciã.patit᷑ etiã quotidie bellũ hereticoꝛũn: Et ideo excamat Saluatoꝛ Matchei.xxiij. Ue anr.rGee ſed illud viot ꝑ ſapiẽtiã. Bella aũt hypocritaꝝ vob ſcribe ⁊ phariſei:qͥ comedi domos vidua Gs :ls in vincere nõ põt qꝛ eſt occultũ domeſticũ ⁊ inteſti rũ oꝛones lõgas oꝛstes. „ O . nũ.Et iõ pᷣmiſit dñs.attẽdite.Suꝑqͥᷣ ait Chꝛiß. Sſimilant ctiã ſimie de qᷓ dicũt phi na⸗ mopre Vbi res eſt certa reſpicit᷑:vbi aũt eſt incerta atte a turgles ꝙ licqʒ nullũ aial ſit magꝭ fimle moſutl qit᷑iſ.caute ↄſiderat᷑ Induũt em ſe hypocrite voe, homi in exterioꝛibo:tñ intꝰ eſt mag dil/ ur in/ ſtu ẽtis ouiũ.ioꝑibo vᷣtuoſ. oꝝ:intꝰ aũtc ſunt lu ſimile.Sic hypocrita exterꝰangelus viget: in/ lunm pi rapacen:qꝛ malo nio hec faciũt. Cel põt dia terius vo eſt diabolo ſimilis. Ie aſſilant ſtru⸗ aſen fideles ſũt veſtimẽta xpᷣi dicẽte/p ha ps.xliiij tiõi de q̊ dicit᷑ Job.xxxix. Penna ſtrutõis ſumi⸗ ub * Bermo lis Eberodij? accipitrj. Suꝑ q̃ vba iqt Greg. ꝙ accipiter ⁊ herodiꝰ reliq̃s aues ſui velocitate traſcendit. Strutiõis aũt pẽne eoꝝ ſimilitudi nẽ bʒ ſedvolatꝰ eoꝝ ſiłitudinẽ nõ habet.ꝗ terra em eleuari non valet:⁊ alas quaſi ad volandũ erigit:ſʒ tñ nũqᷓ; a terra ſe volõãdo ſuſpẽdit. Ita ſunt oẽs hyocrite:qui dũ bonũ ſimulãt:apꝑen tiã qͥdẽ ſctitatis habẽt ⁊ q̃ſi alas excẽdũt.ſʒ veri tatẽ ſctẽ actiõis nõ habẽt:⁊ vicioꝝ pondere gra uati nullatenꝰa terra ſubleuant᷑.hec ille.Aſſuni lant᷑ etiã vulpi.vñ Alexã.de ales ſuꝑ Ps.lxij. ponit decẽ ⁊ octo cõꝑatiões hypocrite advulpẽ ſupꝑ illa vba.ꝑtes vulpiũ erũt.Sʒ dimiſſis mł tis cauſa bꝛeuitat dico hypocritã aſſiłari vul⸗ pi:qꝛ ſicut vulpes foueas hñt Matchᷣ.viij.ita hypocrite meretrices in occulto Pꝛouerb.xxiij. Fouea ꝓfunda meretrix.Et ſicutvulpes nõ va dũt via recta ſʒ ꝑ anfractꝰ:ita hypocrite:de qͥ b ðꝛ Pꝛouer.ij. Quoꝝ vie ꝑuerſe ⁊ ifames greſ⸗ ſus eoꝝ. Et ſicvulpes hñt caudã magnã ⁊ pilo ſaʒ:ita hypocrite pꝰſe trahũt magnã comitiuã diuitũ huiꝰmũdi.iuxta illud Eſa.ix. Pꝛopheta docẽs mẽdaciũ ipᷣe ẽ cauda.Et iõ ðꝛ Eʒe.xiij.c. Quaſivulpes in depᷣto ꝓphete tui erãt. Siẽc etiã caro vulpis mali ſapo: eſt:?⁊ comedi? p poda gra quã patientes ifirmitatẽ iũcturaꝝ bñt. Ita carentes charitate qᷓ eſt vinculũ aioꝝ.i.pctõꝛes bypocriſi paſcunt᷑:q ẽ b a dyabolo iuent?: de q̊ Ps.ait.Dediſti eũ eſcã ꝓplłlis ethiopũ. Lales em̃ ſine charitate exiſtẽtes fauẽt ipᷣis hypocritis ⁊ eis ↄfitent᷑ q̃ſi ab eis podagra aie ſue debeat ſanari.Et ſic̃ vulpeſ i taxi fouea ſtercoꝛa ꝓijcit: qbo odoꝛat taxꝰab ea recedit.ſic hypocriſis cõ⸗ tamiatiõe aĩa ĩfeca ſpũſſctũs recedit ab illa.iu xta illð Sapie.j. Spũſſanccꝰ diſciplie effugier fictuʒ:⁊ ſic vulpes ſe in terrã ꝓſternit ⁊ moꝛtuã eſſe ſimilat vt auiculas decipiat ⁊ comedat:ſic hypocrita ſe auſteꝝ ⁊ moꝛtificatũ onditvt młi⸗ ercłas maxie ðuotas ac ðᷣmiſſas ſub ſpecie ſctĩ tatis decipat:⁊ ad moꝛtifera facinoꝛa attrahat. Jõ inqͥt Oꝛatiꝰin poetria.Nũqᷓ; te fallat aĩ ſub vulpe latẽtes. Icẽvulpes eſt aial doloſũ.Et ſiłr bypocrita.De q̃̊ Eccłi.xix.ðꝛ. Interioꝛa eiꝰple⸗ na ſunt dolo.Et iõ hypocrite inqͥt Perſiꝰ. Pel⸗ liculã veterẽ retines ſʒ frõte politꝰ Aſtutã rapi⸗ do ſᷣuas ſub pectoꝛe vulpẽ. Uulpes etiã valde deſtruunt vineas. Jõ ðꝛ Cañ.ij. Capite nobis vulpes paruulas:qᷓ demoliunt᷑ vineas. Et de hoc hr̃ exemplũ. Judicũ.xv.ð trecẽtiſ vulpibo a Sãſone ĩſimul ligatis que deſtruxerũt ſegetes oliueta:⁊ vineas philiſtinoꝝ.Sic q̊ʒ hypocrite ðſtruũt vineã dñi que eſt ecdleſia.Ait em Aug. in.c.nemo.lxxxiij.di.Nemo nocet ampliꝰi ecdle ſia dei:qᷓ; qui ꝑuerſe ages nomẽ vel oꝛdinẽ ſan⸗ citatis vel ſacerdotis habet. Xcũ hac ſnia ↄſonat dictũ Tullij in. j. ede officijs dicẽtis.Lotiꝰ iniuſtitie nulla capltalioꝛ ẽ qᷓ; eoꝝ qͥ cũ maxie fallãt id EuEuüue.¾+ꝰ h agũt vt boni viri eſſe videãt᷑. De talibo aũt mul ti reperiunt᷑ de qͥb inqͥt pᷣs.j. Elencoꝝ. Qui⸗ buſdã eſt magis oꝑepᷣcium videri eſſe ſapiẽtes qᷓ; eſſe ⁊ nõ videri. Ideo inqͥt Seneca ad Luaol lũ.Qð loquimurſentiamus:ↄcoꝛdet ſermo cũ vita.Et iterũ ad eundẽ. Multo magis ad rem ꝑtinet qualis tibi:qᷓ; q̃lis alijs videaris.Et be⸗ atus Ambꝛo.in. ij. de officijs. c.ix.ait. Quales haberi volumꝰtales ⁊ ſimus. Inqͥt em̃ Augu. ſuꝑ ps.lxiij.Simulata eqᷣtas nõ eſt equitas:ſ- duplex iniquitas:qꝛ ⁊ iniquitas eſt ⁊ ſimula⸗ tio.⁊ Chꝛyſ.ſuꝑ Matctheũ ait. Nulla res ſic ex/ terminat bonũ ſicut ſimulatio. Nam malũ ſub ſpecie boni celatũ dũ nõ cognoſcit᷑ nõ cauet᷑. Et in hoc ſenſu loquit᷑ glo.ſuꝑ Eſa.xvj.c.dicẽs.Le uius eſt aꝑte peccare qᷓ; ſanctitatẽ ſimulare.Jõ dicit᷑ Eccłi.j.Ne fuerꝭ hypocrita in ↄſpectu dni vt em̃ ſcriptũ eſt Job.viij. Spes hypocrite pxri bit. Et.xx.eiuſdẽ lib.c.dicit᷑. Gaudiuʒ hypocrite ad inſtar punccti.Et ideo eſt ſemꝑ timidus ⁊ pa uẽs maxĩe tꝑe moꝛtꝭ.iuxta illð Eſa.xxxiij. Poſ⸗ ſidet tremoꝛ hypocritas.Ois ̊ hypocrita eſt ne qᷓ Eſa.ix.Et ↄgregatio hypoc:tte ſterił erit. Job xv.Et in cõſpectu dei non veniet oĩs hypocrita. Job.xiij.vt em̃ dicit᷑ in ꝓuerbijs ſapietũ. Ma lus vbi bonũ ſe ſimulat peſſimꝰeſt.⁊ in.S.item taciturnitas.de peni.di.j.ſcriptuʒ eſt. Species ſuꝑbie eſt velleſe iuſtũ videri qui peccatoꝛ eſt:et hic hypocrita eſſe cõuincit᷑.⁊ in.c.nolo.xij.q.j.in quit Augu.Quicũq; hypocrita eſt: moꝛtuꝰ eſt: ſcilicet q̊ ad deũ.Et idem in lib.Enchiridiõ ait. Omne malũ oꝛdinat deus in bonũ: bypocrita aũt bonũ opus ꝑ malã intentionẽ defoꝛmat: et quaſi ↄuertit in viciũ.Ab hoc aũt hypocriſis vi cio tãto diligẽtius cauere debemꝰ q;to eſt caue⸗ — re difficilius:⁊ cõmittit᷑ frequentiꝰ. Ait em̃ Hie rony.lib.ij.ↄtra pelagianos.Quãuis alijs vici⸗ is carere valeamꝰ:hypocriſis maculã nõ habe⸗ re aut nulloꝝ aut paucoꝝ eſt. Eptima ſupbie filia eſt ptinacla ⁊ obſti 8 natio q̃ a ſuꝑbia ꝓcedit vt ait Gꝛego.in paſtoꝛali.Eſt aũt ꝑtinax ille qui ita ſuo ſenſui firmiter heret:vt nemini valet acquieſce⸗ re:ſed ſequaturꝓpꝛias opiniones⁊ ludicia ſpꝛe/ tis cõſilijs ſapientũ ⁊ amico ꝝ.e igit qͥs ſit ꝑti nax debet tria pꝛincipalr obſeruare. Pꝛimũ ẽ il lud qð ſcribit᷑.in.c.ne innitaris.ð cõſti.vbi dici᷑ Ne initaris pꝛudẽtie tue.pꝛudẽtie aũt ſue inni/ tit᷑:qui ea q̃ agẽda vel dicẽda vident᷑ patrũ ſen⸗ tentijs anteponit. Scðm eſt vt ab his q̃ ceꝑat credes eſſe bona ſi poſtmodũ cognoſcat eẽ ma⸗ la ſe ſubtrahat.Scpᷣtũ eſt em̃ ĩ.c.diffinitio.xxij. q.iiij.Diffinitio ĩcauta laudabiłr ẽ ſoluẽda:nec eſt pᷣuaricatio ſed temeritat emendatio:hecibi. Terciũ eſtvt q̃ntũcũq; hõ ſit ſapiẽs:in ꝑagẽdis tñ rebo maxie arduis vtat᷑ matun ↄſilijs.Que em̃ cũ ↄſilio fiũt:fructu nõ carebũt.l.humanu. .de legt.l. dubiũ nõ eſt. C,de repu. Ecõtra vᷣo . vohetpeiin Nlierhioin Pſagll⸗ 4 ſco.Hlllß leitrftſr ntqbinmge Fa gre Lhe retdln Garterprten epoſtfuatl ui ofloregiti gia dcoratti ſonciſollionm lononcuſchl ſlu grroboi alnilc hiec⸗ bitin polan tazcrſcnici appelaui apeladan⸗ agcbat. Ve ſa awerirc⸗ maloꝛiguua ſporen lsmarimnd loronlly iul⸗ ſllacqob his Vul dinlid⸗ nohoiet Codlveli lii lbitifciüre ag tgat aa hrraaſtq nor leberallfuiril Aſtiſapteriſſim but todiollſſi Mirolio obaꝛ fijs voda die Cus magſter. K bivtnotiſini⸗ futmagnüßlacn Ademmefucnes Oerregeridee hornonodi müͤbfrniro⸗ mltos cunfi marimimin ad loci ebn minabantd dmithiceſtdi noꝛlfice lliſt nltnre verſus ie llepege unch⸗ . , N orin ⸗ KCir. a. U Noſcknini⸗ Aanjcda rgriſinln muinghhuß esbfhonn õ sdrnc ertekan dns ni M naerncke nucknonck d Scbnld. monidctonne Nüthoglisi a gockan 6 „ nu egaun Gineno narienn un Pini dͦdifen raituin uninmi 5 i ch oſar ein riſolin mdanob isinge, n ,e, dinlen Foliũ Pꝛonuer. xv. öꝛ. Diſſipãt᷑ cogitatiões vbi nõ eſt ↄſiliũ:vbi aũt fuerint plures ↄſiliarij ↄfirmant᷑ õ ſuꝑ illð Eſa.iij.Coſiliariꝰnõ eſt tibi.inquit Hiero.Greci poete laudabił ſapie:dixerũt pꝛi mũ eẽ bem̃ q ꝑ ſe ſapiat:ſᷣm vo qͥ ſapiẽtẽ audi⸗ at qͥ aũtvtroq; caret hũc iutilẽ eẽ tã ſibi qᷓ; alijs Ea ꝓpter Tobie.iiij.ðꝛ.Cõſiliũ a ſapiẽte ſꝑ req/ re.⁊ Eccłi.xxvij.An oẽm actũ ſta bile ↄſiliũ pᷣce⸗ dat te.⁊.xxxij.eiuſdẽ li.c.Sine ↄſilio nihil facias ⁊ poſt factũ non penitebis:? Pꝛouer.xj.Salo mon. Erit ſalꝰvbi młta ↄſilia:⁊.xij.eiuſdẽ li.c.qͥ ſapiẽs eſt audit ↄſiliũ:⁊.xiij.Qui agũt oĩa cum cõſilio regũt᷑ ſapia.⁊.xxvij. Bonis amic ↄſilijs aia dlłcoꝛat᷑.⁊ i.aut᷑.hita.C.ne filiꝰꝓ pꝛe.ðꝛ Sa ientũ ↄſilio mũdꝰillũinat᷑. Qua/ꝓpter lic; Sa omon eẽt ſapiẽtiſſimꝰↄſiliarios tñ hũit:q̃̊ꝝ cõ ſiliũ qꝛ roboã filiꝰeiꝰreliqᷣt magnã ꝑtem regni amilit.vt hr̃.ij. Para.iiij.c.De romaniſ etiã ſcri bit᷑ in policrato:ꝙ romulꝰcondita roma cen⸗ tuʒ ex ſenioꝛibo ſapiẽtioꝛibꝰ elegit qͥs ſenatoꝛes appellauit:quoꝝ noĩa lf̃is aureis cõſcribi fecit appellabant᷑q; pꝛes cõſcripti:quoꝝ cõſilio oĩa agebat. Heſter q̊ʒ.j.ſcribi:q; ſeptem ſapientes ſp aderãt cũ rege Aſſuero:ſciẽtes leges ac iura maioꝛũ:quoꝝ cõſilio cũcta agebat.At cõtra de Yerſe potẽtiſſimo rege ſʒ ſuꝑbiſſimo refert Ua leriꝰmaximꝰꝙ bellaturꝰↄtra grecos ↄuocatis baronib ſuis ait.vos parate obedire ⁊ nõ cõ⸗ ſulere:qͥ ab ipᷣis grecis victꝰ⁊ ↄfuſus eſt. G CLCLlraua ſupꝑbie filia eſt igratitudo.de q̃ o ðꝛ in li. de moꝛiba medicoꝝ.c.xij. Ingra tos hoiĩes iflata ſuꝑbia reddit.? Sene/ ca ad ludilũ li.xiij.epłaꝝ:epla.vj.inqͥt. Ingra⸗ tus ẽ qͥ bñficiũ reddit ſine vſura.igratꝰeſt qͥ bñ ficiuʒ negat qð accepit:ingratꝰeſt qͥ diſſimulat ingratꝰeſt qͥ nõ reddit.igratꝰeſt qͥ oblitꝰeſt.hec ille Et raliſ fuit ille ſcolarꝭ diſcipulꝰcuiuſdã ma giſtri ſapiẽtiſſimi quẽ ipe magiſter ſũme dilige bat ⁊ ſtudioſiſſime inſtruxerat atq; enutrierat. Quẽ volẽs ꝓbare vt⁊ eſſet gratꝰde receptis bñ ficijs quada die dũ ſimul ꝑgerent dixit ei pᷣdi⸗ ctus maglſter. Ecce chariſſime młta bona feci tibi vt noſti ſi nũc eẽt dei volũtas vt in papã vł in magnũ pᷣlatum eccłie te tua ſcia ſublimaret qͥd de me faceres.Ille aũt diſcipulꝰrñdit.¶ DHa giſter reuerẽde:ego vos nũqᷓ; dimitterẽ ſed illũ honoꝛẽ vobis reſignarẽ:⁊ ſꝑ vobis ſᷣuirẽ:vł ad minꝰfacerẽ vos dũm ⁊ magr̃m curie mee. LZũc ille magiſter ꝑ artẽ magicã fecit venire equites młtos cum fiſtulis ⁊ tubis:ac auriga aurea ? maximiſ triũphis.q̊s cũ iterrogaſſet q̊ ꝑgerent rñderũt.Epᷣs ratiſponenſis defunctꝰeſt:⁊ alter ad locũ eiꝰſublimatꝰ eſt:⁊ electꝰnoĩe talis:⁊ no minabant diſcipulũ eiꝰ.qᷣbo rñdit magiſter.O dñi hic eſt diſcipulus meꝰiſte. Quẽ glioſe ⁊ ho noꝛifice illi ſuſcipiẽtes in auriga cũ magna ſolẽ nitate verſus ratiſponã deducebãt. Magiſter aut ille pedeſter euʒ ꝑ lutũ ſeqᷓns iuocabat di. LXXXIII O dñe epiſcope memẽto mei. Ipe aũt ingratꝰ? obliiꝰoim bñficioꝝ nõ exaudiebat ſuũ magi⸗ ſtru. ꝓpter qð cuʒ calibo honoꝛib deditꝰexulta ret pᷣdicta illuſio ceſſauit:⁊ ille diſcipulꝰſe in lu to repꝑit:⁊ ſic de ĩigratitudis vicio ofuſus fuit Sclendũ ẽ auteʒ ꝙ ille ingratiſſimꝰeſt:qui mala ꝓ boniſ reddit ð quo ait ſapiẽs Pꝛouer. xvij. Qui reddit mala ꝓ bonis nõ recedet ma⸗/ lũ de domo ei.⁊ Eſopꝰfabula.viij. Nil ꝓdeſt ꝓdeſſe malis mens pꝛaua maloꝝ. Immemoꝛ accepti nõ timet eſſe boni.Et fabula.x. Redde⸗/ re gaudet homo neq; ꝓ melle venenũ. Pꝛo fru ctu penã ꝓ pietate dolũ. Sicut fecit quidã ſer⸗ pens de qͥ fabuloſe recitat᷑ in geſtis romanoꝛũ: ꝙ cũ quidã imꝑatoꝛ poſt meridiẽ ad venandũ equitaret iuenit eũ a paſtoꝛibo captũ ⁊ ad arbo rem ligatũ. Ipᷣe aũt ſerpens hoꝛribiliter dama bat.vñ imꝑatoꝛ pietate motꝰſoluit eũ:⁊ in ſinu ſuo poſuit vt illum calefaceret.ſerpẽs aũt cum eſſet calefactꝰ icepit moꝛdere imperatoꝛẽ:⁊ ↄtra euʒ ꝓijcere venenũ ſuũ.Cui ait imꝑatoꝛ. Quid facis ⁊ cur mihi malũ pꝛo bono reddis.Data aũt voce ſerpenti ipᷣe rñdit.Qð natura dedit ne mo tollere põt.Tu feciſti qð in te fuit.ego vero ſᷣm naturã meã feci:ſꝑ em̃ ero inimicꝰhomini qꝛ ꝓpter eũ punitꝰſum.illis aũt cõtẽdentibo vo catꝰfuit qͥdã ph̊s vt iter eos eſſet iudex.Qui ait De hac cõtẽtione nolo iudicare niſi pus ſerpẽs liget᷑ vt erat pᷣus:⁊ dñs imꝑatoꝛ ſit liber:et tũc iudicabo ꝓ vtraq; ꝑte. Ligato igit᷑ ſerpente ad arboꝛem ait ei Philolophus. Jam es ligatus ſoluaſ teipᷣm ſi potes ⁊ recedas.reſpõdit aũt ſer pẽs.Nõ poſſum.Et pv̊s dixiti. Moꝛieris ergo qꝛ ingratus ſꝑ hoi fuiſti.Et ait imꝑatoꝛi.Dñe iaʒ liber es:venenũ de ſinu tuo excutcias:⁊ amo do de tali fatultate nõ te itromittas:qꝛ ſerpens nihil alið poterit facere niſi qð cõſueuit.⁊ Dul/⸗ ti aũt hoĩes reꝑiunt᷑ ingrati vt ſerpẽtes:cum tñ pbs dicat:qꝙ iter aliaviciũ ingratitudinis peſſi mũ eſt. Nã cito obliuiõi tradut bñficia recepta: vñ ſimonides ph̊s ĩterrogatꝰquid inter hoĩes facile cõſeneſceret:rñdit.Bñficiũ.⁊ Seneca in li. de beneficijs ait. Demoꝛia bñficioꝝ labilis iniuriaꝝ vero tenax eſt. De talib ̊ igratis põt dici illud pſamiſte. O bliti ſunt bnfactoꝝ eiꝰ ꝛc. Tales etiã ingrati nõ referũt grates de benefi⸗ cijs:cuʒ tñ dicat Seneca vbi ſupꝛa.Nõ referre gras de bñficijs turpe eſt. Uñ recitat glo.in.c. pꝛudẽtis.de dona.verba Martialis poete reß/ hendẽtis q̃ndã ingratũ ⁊ dicentis. Sceuola tu comedis apud oẽs nullꝰapud te.Alceriꝰſiccas pocula nemo tuũ.Aut tu redde vices:aut deſi⸗ ne velle vocari.Dedecus eſt ſꝑ ſumere:nolle da re. Multi etiã nõ ſolũ nõ referũt gras bñfacto/ ri ſuo:ſʒ ei impꝛoperãt ⁊ eũ exaſperat.vñ de illo dici põt illud Eccłi.xxix. Hoſpitabit᷑: paſcetac potabit ĩigratos:⁊ adhuc amara audiet ab eis ⁊ tales igrati ſunt ſiles mulo qͥ poſtq; ei dñs ſu mm 9 Bermo us dedit bladũ:ſoluit ⁊ remunerat eũ calce So let aũt dici ꝙ magnũ bñficiũ remunerat᷑ magᷓ ingratitudine. Sicut faciũt qñq; aliqͥ pᷣncipes q ſuos ᷣuitoꝛes poſt mult a illoꝝ ſeruitia ex ali qua indignatiõe iubent ſuſpẽdi ꝑ gulam vl de⸗ capitari.Eſt ̊pſuetudo ſuꝑbe mẽtis ⁊ ingrate vt qᷓ;to ei qͥs plura ↄfert bñnficia:tãco illum ſibi magis obligatũ putet. Jðo dici᷑ in vulgari ꝓ⸗ uerbio.Qui aſino caput lauit ſaponẽ ꝑdic Qui ſeruit regi dno:rex ei debet dare dona. Qui diſ⸗ nectit furẽ ſuſpẽdit illũ. ales ingrati merent᷑ puan accepto bñficio ꝓpter ingtitudinẽ qua re uocari põt bñficiũ.c.fi.de dona.l.fi. C.de reuo. dona. ?. S. ſancimꝰinſti.de dona. Uñ ſᷣm leges fᷣuꝰ a ſᷣuicute liberatꝰ ꝑ patronũ pter ingrati⸗ tudinẽ reuocat᷑in ſᷣuitutẽ.l.ſi manumiſſoꝛi tuo C. de obſequijs patro.pꝛe.Et in autẽ. vt liberti de cetero.S.qꝛ etiã.⁊.xij.q.ij.c. epᷣs qͥ manumiſ⸗ ſum.⁊.c.libertũ eccłie.⁊.c.ſequenti.⁊ in autẽ.de nupꝭ.S.ingratitudinẽ.coł.iiij.⁊.ff.de inoffi.teſ. l.papirianꝰ. S. meminiſſe. 2.ff. qͥ ⁊ a qᷣbo.l.non fi unt. 2.C. de liber. ⁊ eo ꝝ libe.l.ſi maumiſſus.vbi ðꝛ. Si manumiſſus ingratꝰ extiterit circa pꝛo⸗ num ſuũ:⁊ q̃dã iactãtia vel cõtumacia ceruices aduerſus eũ erexerit:aut leuis offenſe culpã cõ⸗ traxerit a patrono rurſus ſub imꝑio ditioneq; mittat᷑:filijs etiã qͥ poſtea nati ſunt ſᷣuiturj. In/ gratitudo ̊ legũ ⁊ canonuʒ auctoꝛitate danat᷑ c.octaua.xij.q.ij.Qua ꝓpt inqᷣ t Cato.c.ij.Officiũ alteriꝰ młtis narrare memẽto.Atq; alijs cũ tu bñfecerꝭ ipᷣe ſileto.Et iteꝝ.Exiguũ munꝰ cũ dat tibi pauꝑ amicꝰ.Accipito placite ⁊ plene lauda re memẽto.Qui em̃ ſunt ingrati:irõnabilibus beſtijs peioꝛes eẽ noſcunt᷑ q ſuis ſunt gte bñfa ctoꝛibo.Sicut recitat Eſopus de illo leone a q qdã paſtoꝛ extraxit ſpinã quã habebat in pede. q poſtea captꝰ:⁊ cũ alijs multis beſtijs in q̊dã theatro miſſus.Cũ q̃dã die paſtoꝛ ille ↄdẽnatꝰ ad moꝛtẽ int᷑ pᷣdicta aialia eet expoſitꝰ:vt ab eis deuoꝛaret᷑:ſtatim leo eũ agnoſcens:pꝛotexit eũ ab alijs aialibo.Et ſica moꝛte ꝓpter h̊ mirabile factũ liberatꝰ fuit.Sile quoq; eſt exempluʒ de leone ſanci Hieronymi qͥ ꝓpter curationẽ ma⸗ li pedis ex ſpina extracta:toto tꝑe vite ſue in ſer uitio fratrũ ⁊ bci Hiero.remũſit. 20 Lephas etiã vt refert Albertꝰ in tracta/ eę lu de vᷣtutibo politicis in.c.de gtitudie ſlſuuo bñfactoꝛi ẽ gratꝰ.ſlã venatoꝛes faci unt foueã in qua cadẽte elephãte:⁊ exire nõ va/ lente:vnꝰ eoꝝ baculo eũ foꝛtiter ꝑcutit. Quo da mante aliꝰ venatoꝛ currẽs illũ vᷣberantẽ ꝑcutic ⁊ fugat.Deinde elephãti cibũ tribuit ⁊ a fouea illum excrahit. Qui gratꝰ exiſtes eũ poſtmodũ tanq; dñm ſuũ diligit ⁊ tanqᷓ; agnꝰ poſt eũ va dit.Legit᷑ quoq; de qdã leena in vitaſpatrum: que cecos hñs filios ad ſemm̃ Machariũ illos adduxit:ſigno innuens ⁊ rogans modo q̊ po⸗/ terat: vt eis lumen daret. Qð vidẽs ſanctꝰ vir: eos crud ſignaculo ad lumẽ redurit. Atilla cuʒ filijs ad ſpeluncãa reuerſa:om̃es pelles ouiũ q̃ſ fuerat ab antiq̃ pᷣdata: accepit ⁊ ei detulit in ſi / nu gratitudinis.Quib exeplis debent hoies uis bñnfactoꝛibo grati eẽ: vt em inqͥt Eſopꝰ fa⸗ bula.xlij. Accepti memoꝛes nos decet eẽ boni. Ona filia ſuꝑbie ẽ ino bediẽtia . n ꝑ½ quo filij paretibi:ſubditi pᷣlac:⁊ infe noꝛes ſuꝑioꝛibo obedire ↄtẽnũt: marxie cũ ſe bonos reputates eoꝝ mala vitã oſpiciũt. Cõtra qͥs inqͥt Alex.de ales in.iij.pte ſüme.in q̃ ſtione vtrũ boni ſubijci teneant᷑ malis:ꝙ ſubeẽ tenent᷑:nec debẽt rebellare ↄ eos.Ait em Amb. ſuꝑ epłam ad Ro. Si bonꝰ ẽ pꝛinceps bñ ope rantẽ nõ punit:ſed diligit. Si malꝰ ẽ nõ nocet bono:ſʒ purgat eum. Et iðo ðꝛ.j. Pet᷑.ij. Serui ſubditi eſtote in omitimoꝛe dñis:nõ tm̃ bonis 7 modeſtis:ſed etiã diſcolis ⁊ malis.Et ad ideʒ eſt textꝰ.xj.q.iij.c.iulianꝰ.⁊.c.qͥ reſidet.⁊.c.ſi ei.et c.ſi bonũ.⁊.c.imꝑatoꝛes.⁊.c.qͥd g̊. Uñ in licitis ⁊ honeſtis eis ẽ o bediendũ:dicẽte dño Math. xxiij. Suꝑ cathedrã Moypſi ſederf̃t ſcribe ⁊ pha riſei. Om̃ia &̊ que dixerint vob facite et ſeruate ſm vᷣo oꝑa eoꝛũ nolite facere.Om̃is em̃ ptãs a domio deo ẽ: ⁊ q ptãti reſiſtit:dei oꝛdinatiõi reſi ſtit.ad Ro.xiij. Ideo inqͥt GBrego.in c.ſiqͥ ſunt pᷣſbyteri.lxxxj.di.pctm̃ ariolandi ẽ nõ obedire:⁊ ſcelus idolatrie nõ acquieſcere. Pam igit᷑ pa/ ganitatis incurrit qͥſqͥs dũ ſe chꝛiſtianũ eẽ aſſe⸗ rit. ſedi aplice o bedire ↄreẽnit. Et ideʒ babet᷑j.q. liij. c. ecclla. v.viij.q.j.cſciendũ.⁊ de maio.⁊ obe. cillud. Spernẽtes em̃ obedietiã ſuꝑioꝛũ:ſper / nunt deũ:qui pᷣlatis dixit Luc.x.Qui vos ſper nit me ſpernit.Ideęæo in c.abſi it. xj. q.iij. Eleutheri us papa ait. In lege veteri habet᷑ ꝙ qᷣ cũq; ſacer dotibo nõ obteperaſſet:aut extra caſtra poſitus a ꝓplo lapidabat᷑:aut gladio ſbiecta ceruice con temptũ expiabat cruoꝛe.Nunc vo inobediens ſpuali aiaduerſione trũcat᷑i.eterne dãnationis pena:aut eiectus de ecclłia rapido oꝛe demonũ decerpit᷑:hec ibi. MGM 4 . i nẽ:vt etiã habet᷑ di.xviij.c. decernimꝰ. et xxxiiij.di.c.quoꝛundã.in fi.⁊.xj.q.iij.c.ſi aũt. cũ trib⸗ caplis ſequẽtibo. Itẽ punit᷑ ꝑ depo⸗ ſitionẽ⁊ degdationẽ. xj.q.j.c.ſiqͥs ſacerdotum. ⁊.xxxiiij.di.c.quoꝛũdã.in fi.Itẽ ꝑ coꝛꝑalẽ affli⸗ ccionem.ij.q.j.c.deniq;.vbi poni᷑ exemplum ꝓ phete qui ꝓpter ino bedientiã dei occiſus ẽ a leo ne. Scom etia leges militares iobediẽs ſuo ca⸗ pitaneo in bello deber decapitari.l.iij. S. in bello ff. de re mili. O igit᷑ ino bediẽtes paternis iuſſio nib ſeueris debet puniri vindictis.c.iuſtũ eſt. xxiij.q.iij.? contumacia eſt punienda.i.ſi plu⸗ 4 res.in fi.ff.de ad mi.cuto.⁊.l.Si tutoꝛ.ff. de in li tem iurs. Et ceſcente cõtumacia debet etiã cre⸗ ſcere pena.c.cũ nõ ab hoie.de iudi.⁊=.l relegati.i fijff.de penis.Durũq; eſt cõtra ſtimulum calci⸗ Nobediẽtia ꝗ̊ qñqʒ punit᷑ ꝑ excõicatio⸗ Fure Schie taſnn ſupiop ob⸗ ſctndu orſinegen dalbein⸗ foadeo de 6ßdodortt mwobeclu loffdelen tccliua heßs Krane Ncharkt W d Kodis⸗ ſiaecdie cgo vob tſcon noobell batee olo ubn. le Erio i ſuk usait B idirce ſoudst eOd⸗ miſtomd hĩ choqui liquitſto qlut nũ poſten inu Pꝛouerb, ſvo oꝛife⸗ claait e tuzno pag los viſien ſereoligi fundis Nende lunguuce (quisclan VI.Qnod Dirgliu letiparen ccſiccie Neirede dhrdie n . 1 . , 1 wöſnrin ſer nimin Gegaclfr longizi hi⸗ ſ, aiien iſechaſmil dürdenunet täiſugtoi ar Qulre dadcke gigt lioſbienanan Marmni nig ariian mcdaemin4 niit,0 Jinunt o/ lisſaannm. eig nni aft Gat ngton, Moclisit vibenisl⸗ unlli Neounsni csenit niendl/ iunti N de⁵ S GiunC, Foliũ trare.Actꝭ.ix.vñ in vulgari ꝓuerbio ðꝛ. Male xtit᷑ aſino vt recalcitret. Jðo qᷣlibet debet ſᷣuare ſupꝑioꝝ obedientiã.de qua inqᷣt Gre.viij.q.j.ca. ſciendũ. Sola ẽ que fidei meritũ poſſidet obie⸗ ca:ſine qua infidelis quiſq; eẽ couincit᷑ etiaʒ ſi fidelis eẽ videat᷑.Et in.c.nulla.xciij.di.ðꝛ. Poꝛ⸗ ro a deo donũ ſũmi muner ↄſequunt᷑.qui ſu/ is doctoꝛibo libẽter obediũt. DHagna em ẽ vir tus obediẽtia:vt ait gloſa.in.l.deſertoꝛẽ.S.i bel⸗ lo.ff. de re mili.vñ ſcptũ c.j. Regꝭ.xv. Melioꝛ obediẽtia qᷓ; victime ac ſacrificia. Taüt ſit meritoꝛia: debet fieri Pꝛimo v hilarlter ⁊ libẽter. hilarẽ em̃ datoꝛẽ dili⸗ git deꝰ. ij. ad Coꝝ.ix.Ait em̃ Augꝰ. in q̊/ dam ſermone. Incõpoſitio coꝛꝑis inequalitatẽ indicat mẽtis.emo em̃ libẽterimꝑat homi tri ſticiã effanti.Scð o celeriter ẽ obediendũ. Et iõ btũs Franciſcus vt legit᷑ in legẽda eiꝰ antiqua: dicebat fratribo ſuis.Fratres chariſſimi ad pꝛi mũ vᷣbũ pᷣceptũ implete:nec expectetꝭ iterari qð ðꝛ vobis.nihil etiã impoſſibilitatis cauſemini ſiue iudicetis eẽ in pᷣcepto:qꝛ etiã ſi ſupꝛa vires ego vob mandarẽ:obediẽtia viribo non careret. Et ſcitote ꝙ ille qui pᷣcepto obediẽtie feſtinãter nõ obedit:nec deũ timet nec hoĩes reueret᷑. Tan tus añt ẽ obedientie frueꝰ: illi qͥ iugo ipſius colla ſubmittit:nihil tꝑis ſine lucro trãſit.hec il le.Et iðᷣo ſine tardatiõe mãdatũ ſuꝑioꝛis ẽ im/ lendũ. Uñ debet ſubditꝰdicere pᷣlato ſiẽ᷑ Pau us ait Acj.ix.Oñe qͥd mevis facere.Et.j. Reg. iij.dixit Samuel deo. Loquere domie qꝛ audit ſeruus tuꝰ.Et Eſa.vj.ait ꝓpheta.Ecce ego:mit⸗ te me.Obediẽtem em̃ celeriter laudat deꝰ ꝑ pſal miſtam dicentem. In auditu aur obediuit mi hi.Qð qᷓ;tũ ſit ei gratum patuit in ulo mona⸗ cho qui cũ ſcriberet in cella vocatꝰ ab abbate re liquit ſtatim ſcripturã vt ad eum ꝑgeret:⁊ reli⸗ quit vnũ o imꝑfecũ ꝓ dimidia ꝑte.Quã litterã poſtea inuenit ꝑ angelũ ex auro complecã. Jðᷣo Pꝛouerb.xxij.ðꝛ.Uidiſti hoiĩiem velocẽ in oꝑe ſuo:coꝛã regibo ſtabit.Ea ꝓpter Berñ.in quadã eplła ait. Uerus obediens neſcit moꝛã:manda⸗ tuʒ nõ ꝓcraſtinat.ſed parat aures auditui:ocu los viſui:manus operi:pedes itineri:totumq; ſe recolligit: vt ex toto mãdatum impleat impe rantis. Ideo dixit dñs Lu.xix.Zachee feſtinãas deſcende.At ille feſtinans deſcẽdit ⁊ ſuſcepit il/ lum gaudens. Mora em̃ eſt culpa ⁊ petm: cuʒ quis aliquid facere tenet᷑.c.moꝛa.de regu.iu.lib. vj. Quod viciũ nõ habebant illi de quibo inqͥt Virgilius in.iij.Eneydos.Otius om̃es imꝑio leti parent ac iuſſa faceſcunt. ID) Ertio ẽ obediendũ patienter.i.ſine mur t murationibo ⁊ lamẽtatione: aliter eſſet obedlientia demonũ:de quib dicit᷑ Lu. iiij. Exibãt demonia a multis clamãtia.ſcʒ ad pꝛeceptum chꝛiſti. . ſſ LXXXIIII arto debʒz o bediri ſimptłr.i.ſine diſtin ꝗq cciõe vlł inqᷣſitiõe cauſe pᷣcepti vł obediẽ⸗ tie:qꝛ inqͥt Greg.in q̊ͥdã ſᷣmõe. MNõ licet ſubdid diſcernere:ſʒ debẽt ſtati ſimplr obedire lõ em̃ debet ſubditꝰ dicere pᷣlato ſuo.Cur ma/ gis mihi b imponis q;ᷓ illi. Sicut nõ fadebant Romani ð qᷣbo ðꝛ.j.acha.viij.Oẽs obediũt vni ⁊ zelꝰ⁊ iuidia nõ eſt inter eos. Uñ Aug.ad here. ait. Nõ placet deo diſceptatrix obedictia: Irẽs cur:q̃re:? quãobꝛẽ pᷣcipiat᷑.Et iõ Hiero. ad Ruſticũ monachũ ſcnbit:illũ ad obediedũ ſimplr exhoꝛtãs ⁊ dicẽſ. Pꝛepoſitũ monaſterij timeas vt dñm:diligas vt paretem:credas tibi ſalutare qͥcqͥd ille pꝛeceꝑit:nec de maioꝛis ſnia iudices:cuiꝰofficij eſt obedire:dicente Mopſe. Audi iſrael ⁊ tace. Quinto dʒ obediri iuaria biłr:vt ſi vnũ pᷣcipiat᷑ nõ fiat alið ſine pᷣcpiẽtis volũtate expᷣſſa:vł veniſilr iterpᷣtata ab eo qͥ rõ⸗ nabiłr põt eam iĩterpᷣtari aliquo iopinato caſu ſuꝑueniẽte.Aliter at faciẽs eti ſi bñ faciat dʒ puniri:vñ ðꝛ in.l.iij.S.in bello.ff.de re mili.q qͥ ↄtra pᷣceptũ imꝑatoꝛis pugnauerit decapitari dz etis ſi vicerit. Jõ dicit deꝰ Deut. xij. Quod pᷣ⸗ cipio tibi h̊ tm̃ fadas:nec addas qᷣcqᷓ; nec mi⸗ nuas. Sexto dʒ obediri itegrałr. Nõ em̃ ſuf/ ficit aliquid fieri ſolũ ꝓ ꝑte nui totũ fiat cũ fieri põt:qñ aliqs eſt obligatꝰillð facere.l.ĩ cauſe.ff. de ꝓcura.l.cũ hi.S.ſi ptoꝛ.ff.de trãſac.⁊.l.in exe⸗ cutiõibo.S.plura.ff.de verbo.obli.⁊ excra de pe nis.c.ſumma. OO 9 Epctimo ẽ obediẽdũ veracit᷑.ſ.vt qͥs nõ impellat pᷣlatuʒ ad pᷣcipiendũ ſibi ꝓpter ĩpoꝛtunitatẽ. Ait em Greg.in quodã ſᷣmõe.Si qͥs aꝑte vł occulte ſatagit vt h̊ ei pᷣlatꝰpꝛecipiat qð ſibi placet:nõ ipᷣe plato ſʒ pᷣlatꝰſibi obediẽs eſt. Et hᷣ itelligit᷑ de obediẽtia reꝝ ſenſualiũ vel honoꝛabiliũ.Nã licitũ eſt:imo valde meritoꝛiũ eſt iĩpetrare obediẽtias laboꝛioſas:vł ex qͥb ſe⸗ quitur impetranti abiectio:vt ait Greg.viij.q. j.c.ſciendum. o CLCtauo dʒz obediri feruẽter ⁊ nõ deſidio/ ſe ac negligẽt᷑:ſeu cũ toꝛpoꝛe:qꝛ ſcriptũ ẽ Hiere.xlviij.c.Maledictꝰqͥ facit opꝰ dñi frau⸗ dulẽter ⁊ ðſidioſe. Nono ↄſtãter:vt nõ turbet ꝓpter aſꝑitatẽ obedientie:ſʒ dicat cũ pſalmiſta. Paratꝰſum ⁊ nõ turbatꝰvt cuſtodiã mandata tua. Uñ Berñ.iĩ ſᷣmõe de obediẽtia ait. Manũ tuã miſiſti ad foꝛtia.Agendũ eſt tibi viriłr ⁊ cõ ſtãter o bediẽdũ:nec iter aſꝑitatẽ vboꝝ tã regał eſt ſemita relinqnda. Decimo hũiliter de quo Hiero.ſuꝑ Hiere.dicit.Cũ mag pᷣcipit obedię entis indiciũ eſt:ſi demiſſo vᷣſus eũ audiat ca⸗ pite:ſi aũt terga vᷣtat:ſignũ eſt contẽnẽtis. Un decimo ſinceriter:vt nõ ſuꝑficietenꝰſoluʒ ĩpleat vᷣbũ obediẽtie faciẽs aliq̃ malitia ↄtra volũta⸗ tẽ imperãt. Hoc em̃ eẽt agere ̊ obediẽtiã.l.nõ dubiũ. C. de legi. Itẽ debet hfe ſinceritatẽ ĩ obe diẽdo:vt nõ velit ꝓpter illa qͥ faat in boc mũdo Bermo remũerari:nec meliꝰalijs tractari:ne ſit de illis de qᷣb dixit dñs Matth. vj. Amen dico vobll receperũt mercedè ſuã.õ qrat a pꝛelato mer cedẽe:nec credat illũ ꝓpter facta obedietiã ei obli gatũ:ſʒ ſuet dñi ↄſiliũ Luce.xvij. dicetis. Lü fe ceritis omnia que pꝛecepta ſunt vobis dicite: ſerui inutiles ſumus. A d Uodecimo debet obediri ꝑſeuerãter.ſ. vſq; in finẽ. Nõ em̃ ſufficit obedire decẽ vł viginti annis niſi obediatvſq; ad moꝛtẽ.nec inciꝑe obedire niſi vſq; in finem ꝑſeueret᷑:qꝛ in caſſuʒ currit qͥ anteq; puenerit ad metã curſus deficit. de peni. di. iij. c. incaſſuz. extra de renu. c.j. Ideo inquit apoſtolus.j.ad Coꝛin.ix. S ic currite vt cõpꝛehendatis. a D obediẽtiã vero hoꝛtamur nõ ſolũ exẽ Plo xpi:qui ſue matri⁊ arn utcatiuo parebat Luce.ij. Et pᷣcepta pꝛis ſui celeſtis fᷣua bat Job. vj. ſed etiã exemplo ſanctoꝝ maxime beati Frãciſci qui dicebat:ꝙ iter alias gratias hanc illi dñs ↄceſſerat:ꝙ ita libẽter ⁊ ſunplicit obediret vni nouicio vniꝰboꝛe ſi ei pꝛelatus da ret᷑:ſicut antiquiſſimo ⁊ diſcretiſſimo pꝛi. Iteʒ dicebat ꝙ ſubditꝰpꝛelatũ ſuũ nõ hoĩem cõſide/ rare debet:ſʒ illũ ꝓ cuius amoꝛe ſubiectus eſt. Item dicebat. Lolle coꝛpꝰ exanime ⁊ illud vbi placuerit pone:⁊ videbis nõ repugnare motũ: nõ murmurare ſitum:nõ redamare dimiſſum ꝙ ſi cõſtituatur in cathedra nõ alta ſʒ ima reſpi ciet. Si collocetur in purpura in duplo palle⸗ ſcit. Et ſimiliter verus obediẽs cur moueat᷑ nõ düuiudicat:vbi collocet᷑ nõ curat:vt trãſmutetur nõ inſtat. Euectus ad officia ſolitam tenet hu⸗ miltitatẽ: plus honoꝛatus plus ſe reputat indi gnũ.hecile. Exemplo qͥʒ ania liũ irrõnaliũ ad obediendũ pꝛelatis aiamur: que ſuos duces ⁊ pꝛincipes ſequũtur:vt ait Hiero.vij.q.j.c.in apibo. Et dicit Albertus in tractatu de vᷣtutib) politicis.in.c.de obediẽtia. cũ leo rex aialiũ rugit:ome morx aĩal greſſuʒ ſigit:⁊ expectat ti⸗ midꝰ:qͥd ſuus rex velit.Licet aũt in pctis nõ ſit vlli obediendũ.c.nõ em̃ ſꝑ.cũ multis capitulis ſeq ntib.xj.q.iij.qꝛ obedire oꝑtet deo magis qᷓ; hoĩbus Actuũ.v.⁊.c.cuʒ in eccleſijs.de maio.⁊ obe.⁊ illud mandatũ nõ obligat qð eſt ↄtra bo nos moꝛes:inſti.de manda.pꝛin.S.illud qͥʒ.cñ in dubijs debet obedire pᷣlatis:⁊ bonũ obediẽ/ tie excuſat.c.qͥd culpatur.xxiij.q.j.⁊ bonũ opus ðbet ꝓpter obediẽtis iĩtermitti.c.qͥd ̊.xj.q.iij.de cuiꝰmerito ait Aug.in li.de oꝑe monachoꝝ.Ci tius exaudiet᷑ a deo vna oꝛo obediẽtis:qᷓ; decẽ milia cõtẽpto⸗. Quã qͥ dẽ vᷣtutẽ laudat Aug.ĩ Fſ̃mõe ad here.dicẽs. Hecẽ illa obediẽtia q̃ ↄcoꝛ diã ſᷣuat i angelis:pacẽ nutrit ĩ monachis:trã⸗ q llicatẽ generat in ciuib:ſine q̃ reſpublica ſtare non põt:nec aliqua familia regi.O qᷓ; enoꝛme viciũ qð o bediẽtie otrariũ fuit. Per pᷣ em̃ dya/ bolꝰcelũ ꝑdidit:ꝑ b hõ ꝑadiſuʒ amiſit:?⁊ Saul regnũ:ac Salomon amoꝛẽ diuinũ.O ſctã dei ſponſa obedientia.Lu ꝑfeca ſcala qua celum aſcendit᷑:tu quadriga qua Helias ductꝰ eſt in paradiſum:tu poꝛta paradiſi fidelium:⁊ dau⸗ ſura inferni.O ſancta obediẽtia tu bumilitatez nutris:tu patientiã ꝓbas:tu maſuetudinẽ exai,⸗ minas.Ela g̊ fratres mei qui iugo dei ſubmiſſi eſtis:⁊ ſublata licẽtia peccandi cathena obediẽ tie in ꝓpoſito bono retineri poſſitis:eſtote in oĩ bus obediẽtes vt deũ placare poſſitis de pctis cõmiſſis.Lanto em̃ citiꝰ hõ placat deũ:q;to re/ pᷣhenſa ſui arbitrij ſuꝑbia gladio pᷣcepti ſe imo lat. Maioꝛ em̃ eſt obediẽtia q; viccime:qꝛ in vi ctimis aliena imolat᷑ caro:ſed in obediẽtia vo⸗/ luntas ꝓpꝛia ⁊ caro mactat᷑: hec ille in diuerſis ſermonibus. Sm Etcima filia ſuꝑbie ẽ curioſitas.Dic aũt d Augꝰ. in lib.de vtilitate credẽdi. Curio ſus eſt qᷣ ea reqͥrit que nihil ad ſe ꝑcinẽt. Multiplicit᷑ vo aliqͥs dicit᷑ curioſus ſm bo. ij.ij.q.cxvij. Pꝛimo cũ querit ſcire ꝙ ſupᷣ vires eius ẽ:de quo ſufficiẽter diximus ſupꝛa in pma ꝑte huiꝰ oꝑis.ſᷣ mõe.xiij.ꝑte vltima.Curioſitas ergo ſuꝑba ẽ de rebo diuinis archaniſq; ↄſiliss velle ꝓfunda rimari.de qͥbo Lactãtiꝰ.in.j.diui. inſti.dicit. Ueritas ⁊ archanũ ſummi dei qui fe cit om̃ia:ingenio ac ꝗꝓpꝛijs ſenſibo nõ põt com/ pꝛehendi.Alioqͥn nihil inter deũ hoĩemq; diſta ret ſi cõſilia ⁊ diſpoſitiões illiꝰ maieſtat eterne cogitatio aſſequeret᷑ humana:hec ille. Ideo qͥ/ buſdã curioſe q̃rẽtibo in quo loco babitabat de us qñ celũ ⁊ terra ac alia elemẽta nõdũ erant.? qͥs eũ amabat.cognoſcebat ⁊ honoꝛabat.ſeruie batq; ei qñ nõdũ erãt angeli vel hoies aut aliq̃ rõnales creature.⁊ qͥd faciebat anteq; munduzʒ crearet. Rñdet Augꝰ.in quodã ſᷣmòe.qꝙ; cterna damnationẽ curioſis pᷣparabat.Et ideo vnuſ/ quiſq; debet fugere curioſitatẽ⁊ ſᷣuare illð apłi ad Roma. xj. oli alta ſaꝑe ſed time.excellens em̃ ſenſibile deſtruit ſenſum.ij.de aia.Et ſimili᷑ excellentia diuinoꝝ curioſe inueſtigata deſtru it lumẽ intellectꝰ.⁊ excecat curioſos tenebꝛoſis bereſibo.Talibo aũt curioſis interrogãtibo ð di uinis facultatẽ ingenij humani excedẽtib deb dari rñſio quã dedit chꝛiſtus curioſis phariſe is ipᷣm interrogãcibo Mat.xxij. vbi ait. Interro abo ⁊ ego vos vnũ ſᷣmonẽ.Eſt em̃ curioſis q̃ ſtio ꝓ queſtiõe reddenda. vt qͥ nõ pnñt rũdere ad minima ⁊ manifeſta deſinãt inueſtigare ꝓfun da ſicut dicit Albertꝰ in tractatu de vᷣtutibo po/ licicis in fi.De his aũt minimis ⁊ manitfeſt ali⸗ qua exẽpli gra ꝓponamꝰ que Augꝰ.in.xxj.li. de clui.dei ducit in mediũ. Pꝛimo em̃ qrit vñ ꝓce dit ꝙ cũ tria ſint lucidiſſima.ſ.oleũ.argentuʒ ⁊ ignis.⁊ nihil habẽt in ſe nigredinis.tñ dãt alijo qð nõ bñt.nã oleũ lucidũ maculas nigras in⸗ fundit.argentũ candidũ lineas nigras tingit.? ignis fulgid ligna ⁊ paleas nigras fadit.? oia froriut did avelamber! ypaltii turitertinft nöͤrnefu Lano qul matinoquon glarchlut to guent deah poturelitrg ſlqsou nareineit⸗ lingor Oun fungkulo Guinefong gvchiglun 1icäclact Morchel. WWi ſa ro wötasto figgcus⸗ onu otdu inaocn binndi uius connpe ielabototde ſrelceuod ſuntmocial agcpecrl mentisos (ionch ad ſtulcfuir⸗ Piendum domücdl lilaboꝛ⸗ puls n ſen quiei, Gentwlop tuslocenn Prinspoli ſolldao car Ccäpglere Derbaä⸗ Mauiehl s ſolis dadekian natureſen musado lle ſopiit ait. Auna . ſe bmone qyuoõ pote ik deci⸗ defiaunt⸗ ſtigellee nſan „ Im bunt b daſchni plindi SNamnegn, dacknd, reii farwiſd mg meſcurin Gitiin deü boianen nsmaickr loco babtec nannodien bonotobalen adoies anreiß in däfmoegen der Nirfurll ananlas ucliul Nu — rtdathc moſis me ar Nd chansi⸗ hirtüin denunn,, tmontict, ngn ia nstinin⸗ Ngwug Foliũ quelamberitteterrima reddit. Scdᷣo qrit quid Eqꝙ palee tate ſunt caliditat ꝙ poma crudama turat:⁊ tãte frigiditatᷣ ꝙ niues in media eſtate ↄᷣuãt ne fluãt.Cũ tñ calidũ ⁊ frigidũ ſint con⸗ traria:⁊ duo gria in eodẽ ſubiecto eẽ nõ poſſint Tertio querit de quadã ficu egyptiaca q ſi po⸗ nat᷑ in aqua mox fundũ petit vbi madefacta et aqua repleta ad ſuꝑficiẽ redit ⁊ ibi ↄſiſtit.Quar to querit de calce in quo ignis latẽs ↄtinet᷑:⁊ cũ naturaliter aqua ignẽ extinguat ⁊ oleũ nutriat tfß̃ ſi qͥs aquã in calcẽ infundat:mox ignis latẽs vꝛere incipit: ⁊ ſi oleũ adhibeat᷑ mox ulũ ignẽ ex tinguit. Quinto querit de adamãte qͥ ferro non frangit᷑ nulloq; igne ↄſumit᷑:⁊ tñ hircino ſan⸗ guine frangi ꝑhibet᷑. Dicit᷑ etiã ꝙ in ethiopia ẽ quedã calamita que ferrũ nõ attrahit ſʒ repellit 2⁊ qdã alia que in vno angulo ferrũ attrabit ⁊ ĩ alio repellit. Sexto q̃rit de duob fontib:quo⸗ rũ vnꝰ ẽ in Epiro:in quo faces extinguunt᷑ accẽ ſe:⁊ reaccendunt᷑ extincte.Et aliꝰ eſt apud gare mtas tã calidꝰ in nocte vt tãgi nõ poſſit: ⁊ taʒ frigidus vt in die bibi nequeatc:hec Augꝰ.que omia etiã refert albertꝰ vbi ſupꝛa:⁊ multa alia addit dicẽs.Lu qͥ rimaris altiſſima⁊ ſcrutaris diuina actibi quer aꝑiri ſecreta celeſtia.pᷣus ti bi videndũ ẽ ſi intelligis minima ⁊ terrena q̃ di uinis comꝑata ſunt quaſi nulla. Stultus em̃ ẽ ⁊ laboꝛat demẽtia qͥ querit maxima:ſi deficiat intellectu ad ima. Pꝛius em̃ pueri qꝛ intellectꝰ ſunt modici laboꝛãt diſcere grãmatice elemẽta: ea que er fis cõponunt᷑:vt ſit pceſſus ab ele mentis ad ſulabas:a ſillabis ad dictiões:⁊ a di ctionibo ad oꝛones.Et nullus hoĩm adeo vnqᷓ; ſtultꝰfuit:qui ppoꝛibo relictis a poſterioꝛibo inci piendum eẽ docuerit. Nunqͥd nõ ſtultꝰ eſſet qͥ domũ edificare vo lẽs a tecto iciꝑet. Nõne amẽ⸗ tia laboꝛaret qui frumẽta recolligere vellet:que her⸗ nõ ſemin aſſet.Et vineã ꝓducere vuas vel/ et quã pꝛius nõ plantaſſet. Ulteriꝰ ſtultꝰ eẽt qͥ edentulo panẽ comedendũ tribueret:qui pᷣmi⸗ tus lacte nutriẽdꝰ ect.vñ aquila docẽte natura pꝛius pullis ſuis ſanguinẽ tribuit:qͥ b adultis ſolidas carnes apponit.Nã qͥ ferre nõ põt mo⸗ dicũ palee:quõ ferre poterit multũ plumbum. Vlceriꝰ cũ phᷣus dicat: intellectꝰ nr̃ ſe hʒ ad manifeſtiſſima nature:ſicut oculꝰ noctue ad ra dios ſolis.ſi ad manifeſtiſſima nature intelligẽ da deficimꝰ ⁊ quaſi ceci ſumꝰ:quales ſumꝰ ad nature ſecretiſſima creat:qauales vo eẽ poſſu⸗ mus ad occultiſſima increata. Uñ Z⁊ Salomõ ule ſapiẽtiſſimꝰ hoĩm:⁊ oim phoꝝ doctiſſimꝰ ait.Cuncte res difficiles:nõ põt hõ eas explica⸗ re ſᷣmone.Si q̊ ᷣmõe nõ pñt explicari terrena: quõ poterunt enarrari diuina. Maxime cũ di⸗ cat᷑ de cã pꝛima ꝙ eſt ſuꝑioꝛ om̃i narratiõe:⁊ ꝙ; deficiunt lingue a narratiõe ipᷣiꝰ. Itẽ addit ſapi entiſſimꝰ rex ille ſe de om̃ibo reby ſubtiliter inue ſtigaſſe:⁊ bᷣ ſolũ inueniſſe ꝙ omnium opeꝝ dei nullã poſſet hõ inuenire rõnẽ eoꝝ que ſub ſole ſunt. Quãto aũt minꝰ eoꝝ que ſuꝑ folẽ ſunt ab ſcondita. Si g̊ ſic omino deficimꝰ circa terrena creata in numero:pondere ⁊ menſura:qͥd fade⸗ mus dũ qrimꝰ increata que ſunt ſimpliciter in/ finita:⁊ ſic intellectu nullo pñnt eſſe cõcluſa. Nõ ne oim iudicio ſtultꝰ eẽt:qͥ tota terrã ſuo pugil⸗ lo ↄdludere vellet.Quid ſi de mari:⁊ de toto ge re:⁊ igne ac celo:⁊ toto mũdo hoc facere vellet: Nõne ſtultiſſimꝰ eẽt.Cũ totus hic mũdꝰ pu⸗ illũ hoĩs in infinitũ nõ excedat:cũ vterqʒ i mẽ ſura creatꝰ ſit. Cõſtat illũ eẽ ſtultiſſimũ q ſuo in tellectu tã ꝑuo.⁊ ſicad hec minima defecciuo:i⸗ finitũ bonũ ⁊ dei magnalia cõdudere q̃rit Cu igit᷑ qͥ qris diuina:⁊ rimaris illa pnapia qᷓ ſunt imẽſiſſima:⁊ ibi querꝭ cãm vbi nulla ẽ omino cã:cũ teſte philoſophia ſit ſtare in cã pᷣma que ſi cãm hr̃et vtiq; pꝛima nõ eẽt:pꝛiꝰ ſi potes atten⸗ de meis q̃ſtiõòibo rñdere ad quas ſi defecerꝭ:de⸗ ſinas de cetero ſcrutari de ſũmis:nec q̃rere au⸗ deas de balena ſi rũdere nõ poter de foꝛmica:⁊ q nõ potes vincere pulicẽ timeas ↄtẽdere cũ le/ one. Attẽde &̊ ꝙ cũ ignis ſit elementũ oĩm alio⸗ rũ actiõe foꝛtiſſimũ:rerũq; oim cõſumptiuum tñ cũ in aurũ agit ipᷣm vtiq; liquefacit:ſed nihil ex eo ↄſumit nec in pondere minuit.Eſt quoq; quedã ſpecies rubi qͥ ignẽ quẽ ſuſcipit nõ dimit tit nec ex eo tñ vllam ↄſumptionẽ acaipit:ſed in ſua omino viriditate ꝑſiſtit. Itẽ de taxo arboꝛe inqͥt Diaſcoꝛus ꝙ ſi ignẽ arripiat: inextingui⸗ bile abſq; ſui ↄſumptiõe ↄᷣuat.Dic ̊ qͥd ibi ig nem nucnat cũ nihil ↄſumat᷑.Itẽtima ſunt que dam ligna pᷣcioſiſſima:candida valde ⁊ fulgen tia:⁊ ad ſpeculi inſtar polita:ita vt ſint imagi/ num repnitatiua:ſʒ nõ cõburunt᷑ in igne poſita: nec reſoluũt᷑ in aqua:que oĩa vident᷑ ipoſſibi⸗ lia. Aial quoq; qð ðꝛ ſalmãdra viuit in igne:ex cuiꝰ pelle fiunt ad vſus regũ cincture:que facte vecuſte ſi pꝛoijciant᷑ in ignẽ nõ ſolũ nõ exurunt᷑ ſed ad ſtatũ pᷣſtinũ renouant᷑.Ex pelle etiam ſal mandre ſi linia fiantin lampadib nullo vn⸗ qᷓ; incendio cõſumunt᷑:ſed in eis ignis ꝑpetuo ↄbpᷣuat᷑.Albeſton etiã lapis ferrei coloꝛis ſemel accenſus nunqᷓ; extinguit᷑:nec tñ ab igne conſu mitur.Itẽzelatia gẽma cãdida tãte frigiditatis exiſtit:vt calefieri ab igne nõ poſſit. Itẽ dicit᷑ de adamãte ꝙ nõ calefit ab igne. Itẽ ethna ẽ mõs in ſicilia ſemꝑ ardens:⁊ flãmas emittẽs:ſed ad cõſumptiõeʒ nunq; veniẽs nec diminutionem accipiens:quõ ̊ ignis ardet vbi nullũ pabulũ habet. Pꝛeterea nullꝰ ignoꝛat ꝙ aqua igneʒ ex tinguit ⁊ oleum ipᷣm fouet ⁊ nutrit.Quid eſt q̊ ꝙ gagates lapis pᷣcioſus ſi ponat᷑ in aqua accẽ dit᷑:ſi vᷣo accẽſus in oleo ponat᷑ extinguit᷑. Item etritopia eſt viridis gẽma que poſita in aqua⁊ radijs ſolis expoſita ebulire facit aquẽ in vaſe poſitã:⁊ eã reſoluit in nebulã:⁊ tãdẽ in pluuiã. Itẽ hec gẽma iĩ peluim poſita in aqua calida ra Bermo dios ſolis mutare ⁊ obũbꝛare videt᷑ eoꝝ dari/⸗ tatẽe:⁊ quẽdã inducere i aere ſanguineũ coloꝛẽ: vt ſicut iterpoſitõe alicuiꝰ coꝛꝑis ad ſolẽ:ſol q̃ſi eclipſim pati videat᷑. Itẽ ꝓnites aliꝰlapis ↄtra naturã ois lapidis moꝛe aialis ſuo moꝛe cõci⸗ pir ⁊ ſuo tꝑe ↄſimilẽ ſibi lapidẽ parit.Dic ergo quõ hoc eſſe poſſit. Itẽ in hibernia eſt qͥdã lacꝰ in quẽ ſi palũ imerſeris:ꝑs q̃ terra cooꝑitur in durũ ferrũ ↄuertit᷑.qcqͥ d aũt latet ſub aquis in lapidũ durũ trãſit:qð aũt ex eo ſuꝑ aq̃s exiſtit naturã ꝓpꝛiã nõ amittit. Itẽ volo vt mihi rñde as de oꝑib fulminis.Quid ẽ ꝙ eiꝰſagitta ali⸗ qñ manũ hois ferit:⁊ tñ cirotecã ĩ qᷓ̃ manꝰerat nõ ledit. Itẽ argentũ i marſupio liqfacit ⁊ mar ſupiũ ipᷣm nõ vrit. Itẽ aliqñ vinũ ex vegete flue re facit:ſed doliũ in nullo confringit. Itẽ aliqñ vas ꝑcutit ⁊ cõfringit:⁊ tñ vinũ qð nature liqͥ/ dioꝛ exiſtit ꝑ tres dies fracto vaſe nõ fluit. Itẽ qñq; veſtimẽtũ hoĩs:⁊ bꝛachas icendit ⁊ cõſu⸗ mit:⁊ tñ carnẽ hoĩs in nullo ↄtingit:necvllũ eiꝰ pilũ adurit. Itẽ ſcriniũ clauſuʒ aliqñ ĩtrat:⁊ c/⸗ phos argẽteos ĩ eo exiſtẽteſ liqfacit:⁊ tñ vñ itra uerit vł vñ exierit nullꝰeſt qͥ cognoſcat. Icẽ au⸗ di alia mirabilia. Cũ em̃ hũana coꝛꝑa ſint na⸗ tura moꝛtalia ⁊ coꝛruptibilia:qͥd eſt ꝙ in hiber nia eſt quedã modica inſula:in q̃ hoies nunqᷓ; moꝛiunt᷑:ſed qñ ſenio vł ifirmitate pᷣmunt᷑:vt moꝛi poſſint extra ĩſulã trãſferũt᷑. Et ibi etiã ſũt quedã loca vbi nũqᷓ; coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ putre⸗ ſcũt:ſʒ abſq; oĩ coꝛruptione ſᷣuant᷑.Itẽ in india ſunt homines quinq; cubitoꝝ qui nũq; expu/ unt:nunq; doloꝛẽ in capite vel in dentibo ſenti⸗ unt:nullũ oĩno languoꝛẽ incurrũt ⁊ ab immo⸗ derato caloꝛe ſolis eoꝝ coꝛꝑa nõ ledunt᷑:ſʒ tm̃/ modo idurant᷑. Itẽ in fine indie ſũt hoĩes ſine oꝛe:ex ſolo odoꝛe herbaꝝ viuẽtes:⁊ nihil penitꝰ comedentes. Itẽ in ethiopia ſunt hoĩes qui ca. Puen hñt ſʒ ocłos fixos in pecoꝛe in quo etiã abẽt vnũ foꝛamẽ a quo vitalẽ hauriunt aerẽ. Itẽ ibidẽ ſunt hoĩes vnũ pedẽ tantũ habentes: qui ſũt adeo veloces vt in curſu canibo adeq̃nt᷑ Iteʒ ibidẽ ſunt arboꝛes bis in anno fructꝰfa⸗ cẽtes.Itẽ arũdines ſunt ibi tam magnexvt fiãt ex ſingulis nodis nauicule que poſſũt ſingule tres hoies ſimul ferre. Item ſunt ibidẽ foꝛmice ad canũ magnitudinẽ que auꝝ cuſtodiũt tãta auiditate vt ab eis vix valeat auferri ſine moꝛte Itẽ ibi ſunt mõtes aurei quos leones ⁊ grifo⸗ nes ſic auide ſeruant vt nõ niſi cum ꝑiculo inde quicq; auferrivaleat. Reddant ergo rationem de his minimis ⁊ terrenis:qui ſũma et diuina requirũt:⁊ cũ ſuꝑari ſevideant ab hũanis:gau deant ſi vincant᷑ a diuinis. Si em̃ deficit hũa⸗ na ĩtelligentia ad terrena:quid mirũ ſi deficiat ad diuina que ſunt ſimpliciter infinita:cuʒ illa ſint certis limitibo coartata.Abſit ergo vt ille ð us eſſe credat᷑ qui humano intellectu cõcludit᷑ cum oẽ cõtinens maiꝰ cõtento eſſe ꝓbet᷑.hec Al/ bertus.Deſinãt ̊ cunioſi inqͥrere magnalia di/ uine maieſtatꝭ:cũ humana cognitio ſit adeo de bilis ꝙ nullꝰ phᷣus vnqᷓ; potuit naturã vnius muſce ꝑfecte cognoſceer. Ecũdo qͥs ẽ curioſus qñ alioꝝ Scta 4 ſ a ipʒʒ nõ ptinẽt ſcire q̃rit. Ait.n. Berñ. in quoqdã ſᷣmõe.Qui ſui negligẽs ẽ ali/ os curioſe circũſpicit.De qͥ inqᷣt Zuliꝰ ĩ tuſcu. q̃ſtiõib. Pꝛopꝛiũ ſtulticie ẽ aliena vicia cerne⸗ re:ſuoꝝ obliuiſci.Tertio eſt curioſus: qñ vult addiſcere vana ⁊ inutilia:⁊ multũ tꝑis in ilł cõ ſumit.vt ait Hiero.in.c.ita ne.xxxvij.di.Quar to qñ ꝗrit diſcere ꝓpter vanãgloꝛiã:⁊ humanaʒ laudẽ hñdã.vt ait Aug.i li.de moꝛibo eccłie. ¶ Uinto qñ ꝑ ſtudiũ minꝰ vtile retrahit ꝗq a magis vtili ac neceſſario:vt ſi hñs cu ram aiaꝝ neſciẽs qͥd ſpectet ad tale offi⸗ ciũ:inſtet ſtudio pbᷣie vel legũ ciuiliũ:vel oꝛato⸗ rie artis ſeu poetice.De quo Hiero.i.c.ſacerdo tes.xxxv.di.inqᷣt. Sacerdotes dei omiſſis eus⸗ gelijs ⁊ ꝓphetijs videmꝰ comedias legere:ama toꝛia bucolicoꝝ vᷣſuũ vᷣba cantare:tenere vᷣgili um in manib:⁊ id qð in puer ẽ cã neceſſitatis: crimẽ in ſe facere voluptatis.hec ille.Lalia eniz metra multũ incitant mẽtẽ ad libidinem.vt ait Iſido.in lib.ſentẽ.⁊ habet᷑ in.c.ideo.eadẽ di.pꝛo pterea Hieronymꝰ ad Euſtochiũ ſcribẽs refert ꝙ grauiter fuit vᷣberatꝰ cuʒ eẽt añ tribunal dei adducꝰ.Et int᷑ vbera audiuit vocẽ dicentẽ ſibi cũ dixiſſet chꝛiſtianꝰ ſum. Mentirꝭ:qꝛ cceroni anus es.ã delectabat᷑ ſtudio oꝛatoꝝ ⁊ poeta rũ.⁊ ſibi boꝛrebat ſᷣmo incultꝰ ꝓp haꝝ.vt etiam habet in.c.legimꝰ.xxxvij.di.Quapꝛopter religi oſis ⁊ clericis in ſacerdotio ac dignitate ↄſtitu⸗ tis ꝓhibet᷑ ſub pena excõicatiõis ſtudiũ legum ac p hᷣie ⁊ medicine:vt magis poſſintvacare ſtu dio theologie ⁊ canonũ.c.vltimo.extra ne cle.vł mo.Illi etiã peccãt ⁊ dicunt᷑ curioſi:q ſuos filiꝝy os eccłiaſtiq ſumptibo potiꝰ ſeculanbo ſaẽtijs qᷓ; ſalutarib erudiunt.c.legãt.xxxvij.di. Exrto qͥs ẽ curioſus cũ ſcire qrit qð addi ſcere ẽ pctm̃.vt artẽ notoꝛiã:arteſq; ma⸗ gicas.vt declarat btũs Bona.i.ij. di. vi) Hoc em ꝓhibitũ ẽ ꝑ legẽ diuinã.Teui.xx.⁊ hu / manã.vt habet᷑.xxvj.q.v.c.ſi qs.⁊.c.qͥ diuinatio nes.⁊.c.nõ liceat. „ Eptimo cũ querit aliqͥd ſare ab eoa q̊ñ ſ debet: vtputa a demonibo vel maleficis ac diuinis:qð ẽphibitũ.Leui.xix.Deut᷑. xviij. IJIdeo Augꝰ.in lib.de vᷣa reli.ait. Neſcio qᷓ demẽtia impediunt᷑ aliqᷣͥ a fide vicio curioſit PPꝛopcerea em̃ chꝛiſtꝰ demones ↄfitẽtes ipſum deũ increpabat vt tacerẽt.vt nos doceret nõ eſſe querendũ a demonibo etiã ꝓ cognitiõe vitatis. Jðo em̃ aliq̃ va dicũt vt hoies allecti eis cedãct ⁊ tandẽ ad aliqð malũ illos deducãt.De diuia⸗ tionibo aũt ⁊ maleficijs q̃ fiũt iuocatõibodemo nũ.ait iqẽ Augꝰ.in.o.nec mirũ.xxvj.q.v. Nis Giorl nüzflnin ficentcglt ſüſettlis, rgiaqurt dilhoͤopoꝛt i06Tii Gci:e dcreav rioreſordi ta MMoG Ouig ſupboꝛu. lumrlnl loti p hoicporir. ni ihoſe noliannoen/ um manme ebi hoieli lleg Tenecch Ulrſapieo ſil gengenrnoin gii Os ſtuln lci diuite lenefoꝛe⸗ ammico. Uñ gvo clbigrn nus.cr igtiri Prol Qeiudll we Neculſepecunt ſolcunur. Daſe 4 odäin n Merünge is duin ry. Lüde ſunroneſcn literſuben ReWn „ermme diſcoꝛdig⸗ Inltarion rngenae Gceceſſce⸗ alinifnſo agnot Wrnm . . 1 alein gnr Irr e negiegi lüt ⸗ üenn dedardel RZZ RRZ 10 Dorie sdgniſst icännii s berlle ug tochiüſrt cctañ nbnut nit voci enii Mcnarce oorator: wbap ne R Adignie niis tilen spolmunt meer lamijivst Mounn li⸗ jinntthit zs iiN ni uti in oirton⸗ Niv ts ndian ſei encd in⸗ vdaun, los, — — Foliũ poꝛtẽt ꝑ demonũ fallaci illudit? curioſitas bu mana:qñ id ↄuenient appetcit ſcire:qð mala eis rõne cõuenit inueſtigare. Mldecima filia ſuꝑbie ẽ ↄtentio.Suꝑbi v em̃ ſunt cõtentioſi:atq; ad oĩa parati ʒ dicere:ſuaſq; opiniões ꝑ phas⁊ nephaſ etiã )ᷣ vᷣtatẽ defendere conãtes:ac cũ oib litem facientes.iuxta illud Pꝛouer.xvj. Hõ ꝑuerſus ſuſcitat lites.Et.xvij eiuſdẽ libꝛi.c.ðꝛ. Semper iurgia querit malꝰ: angelꝰ aũt crudelis mitte 3 euũ. Ut em̃ inqͥt Augꝰ.in quodã ſᷣmõe. Nihil ita ſiłe ẽ actibb demonũ:ſicut litigare.Et iðo liti gioſi vel cõtentioſi ꝓhibent᷑ oꝛdinari epᷣi vł dle/ rici.xlvj.di.S.ecce.⁊.c.ſeditiõarios.Seruũ eteni ODñni nõ opoꝛtet litigare:ſʒ mãſuetũ eẽ ad om̃es. ij. ad Thi.ij. Licet at ↄtẽtio ſit generalit᷑ vitãda cũ oib:qꝛ inqᷣt Seneca lib.ij.de ira.Cũ pari cõ tendere anceps ẽ:cũ ſuꝑioꝛe furioſum:cum infe rioꝛe ſoꝛdiduʒ: tñ ſuꝑ oĩa vitãda ẽ cũ malis:iu xta illud Pꝛouer.xiij.Ne ↄtẽdas cũ peſſimis. NQulia vt ðꝛ Ecci.xxvij.Effuſio ſanguinis i rixa ſuꝑboꝛũ.⁊ Pꝛouerb.xvj. Uir impiꝰ fodit ma⸗ lum:⁊ in labijs eiꝰ ignis ardeſcit. Itẽ nõ debet coõtẽdi cũ potentioꝛibo Ecci.viij. Nõ litiges eum hoie pocæete:ne foꝛte incidas in manꝰ illiꝰ. Non etiã cũ hoĩe vᷣboſo.vñ Cato.c.ij.Cõtra vᷣboſos noli ↄtendere verbis. Lis minimis vᷣbis:inter dum marima creſcit.Et Ecci.viij.ðꝛ.Non liti⸗ ges cũ hoie linguato:⁊ nõ ſtruas ignẽ in ligua illiꝰ. Itẽ nec cũ ſtultis. Pꝛouer.em̃.xxix.ſcptũ ẽ. Vir ſapiẽs ſi cũ ſtulto ↄtenderit ſiue iraſcat᷑ ſi⸗ ue rideat:nõ inueniet requiẽ.vt em̃ ðꝛ Pꝛouer. xviij.Os ſtulti iurgia ꝓpuocat.Nõ etiã dʒ litiga ri cũ diuite.Ecci.viij.õ ↄtendas cũ viro locu p lete:ne foꝛte ecõtra ↄſtituattibi litem. Itẽ nec cũ amico. Uñ Cato.c.iiij. Litẽ inferre caue cum quo cibi grã iuncta ẽ. Ut em̃ ait Jacobꝰbñuen tanus.c.xix.Queſtio res minuit:odiũ creat:in⸗ cicat irã. Pꝛo lucro dãnuʒ ducere ſepe ſolet. Et C. de iudi.l.ꝓperandũ.in pncipio ſcriptũ ẽ. Se⸗ pe cauſe pecuniarie crimialibo materiam creare noſcuntur. Uia vo erotentionib accenditur ignis ꝗq ooij:ire ⁊ furoꝛis:quo ebullit animꝰ ad nocendũ ꝓximo:debemꝰ pꝛudẽter ignẽ dis Pꝛimo em̃ extingui valet ignis.⁊ aq̃ bulli ens frigefieri ꝑ ſubtractionẽ lignoꝛũ. Pꝛouer. xxvj.Cũ defecerint ligna extinguet᷑ ignis.⁊ ſu⸗ ſurrone ſubtracto iurgia cõquieſcent.Et ſimi⸗ liter ſubtractis vᷣbis cõtumelioſis ⁊ ↄtentioſis que ꝓuocãt ⁊ accendũtignẽ diſcoꝛdie.Pꝛouer. xv. Sermo durus ſuſcitat furoꝛẽ:ceſſabit ipſa diſcoꝛdia:⁊ erit hoi h faoẽti glłia.dicẽte Grego. Imitatione chꝛiſti glłioſus ẽ irã tacẽdo fugere: qᷓ; ridendo ſuꝑare.Scðo ꝑ appoſitionẽ aꝗ fri gide ceſſat ebullitio ⁊ feruoꝛ ignis.Et ſicꝑ dul cedinẽ rñſiõis hũane excinguit᷑ furia indignati⸗ IXNXVI onis. inxca il. Pꝛo. xv. Rñſio mollis frangit irã.Et Ecci.xviij.Nõne ardoꝛẽ refrigerabit ros ſic ⁊ vᷣbũ meliꝰqᷓ; datũ.Tertio frigelcit aq̃ bulli ens ꝑ ſubtractionẽ vaſis in q̊ͥ ẽ ab igne.Sic ꝑ diſceſſũ hoĩs a loco ↄtentiõis:⁊ a pntia ↄtende re volẽtis:frigeſcit iracũdia.De qͥ nob dedit exrkę plü chꝛiſtus. Un Gre.ait. Excplo nob dñs loqͥᷣ tur vt irã ſuꝑ bientiũ dedinemꝰ. Et h̊ facientes laudẽ merent᷑.vñ Pꝛouer.xx.ðꝛ.Glia ẽ homini qͥ ſeꝑat ſe a ↄtẽtiõib. Jðᷣo Ouidiꝰ lib.ij. de arte amãdi inqͥt.Eſto ꝓcul lites.? amare pꝛelia vy,· tes.Et Ecci.xxviij.ait ſapiẽs.Abſtine te a lite:et minues pctã.Et Cato.ij.c. Rumoꝛes fugeneĩ⸗ apias nouꝰ auctoꝛ hr̃i.vt em̃ ſcriptũ eſt Ecci.xj . Ab vna ſcintilla auget᷑ ignis:⁊ a doloſo auget ſanguis. Et. xxviij.eiuſdẽ libꝛi.c.ðꝛ.Lis feſtinãſ effundit ſanguunem. B NVUogecima ſupbie filia ẽ pᷣumptio.q̃ cõ d mittit᷑ qñ qͥs aggredit᷑ vel exequit᷑ ea qᷓ ſunt ſupꝛa facultatẽ ⁊ ↄ ditionẽ ſuam.vt ait Arj.iiij.ethi. Et btũs Tho.ij.ij.q.cxxx.EtSᷓe neca in li.de qᷓttuoꝛ vᷣtutibo.De tali aut pᷣſump tuoſo ðꝛ Miere.xliiij. Quia plꝰfecit qᷓ; potuit id circo perijt.Et Quidiꝰ lib.j.de triſtibo epla.j.ait Du petit infirmis nimiũ ſublimia penis. Hica rus equoꝛeis noia fecit aqͥs. Tales aũt pᷣſump tuoſi ſunt ſimiles ſimie:q̃ qcqᷣd videt fien ab ho mine vult etiã ipᷣa facere. Uñ q̃dã ſimia videns bar bitonſoꝛẽ ſibijpſi barbã radentẽ:⁊ ſub gut⸗ ture pꝛio pilũ incidẽtẽ voluit etiã ipᷣa ſiłr age⸗ re. Sʒz ſibi guttur pᷣcidit ⁊ moꝛtua ẽ. Pꝛeſũptu oſũ ̊ ẽ ⁊ miſeꝝ ei fieri mgr̃m:qͥ nunq; fuit diſci pulꝰ.c.miſeꝝ.xvj.di.ðꝛ em̃ i.c.oꝛdinadꝰ. lix.di. ꝙ dz añ eẽ diſcipulꝰ qͥ magr fieri deſiderat.⁊ ſic docere põt qð didicit Et.xvj.q.j.c.ſicxiue.ſeptũ ẽ NMulto tꝑe diſce q̃ͥ poſtmodũ doceas.Et ĩ.c.ſi clericatꝰ. e.q.⁊ cꝗ ðꝛ.lõ añ ſis miles qᷓ; tiro:nec pꝛiꝰ mꝗr qᷓ; diſcipulꝰ.Et in.c.cũ in cũctj.ð elec. habet᷑. In mgrm aſſumi nõ debʒ:qͥ foꝛmã diſci puli nõ aſſũpſit:pᷣſũptuoſus E q alios regere vuit:cũ ſeipᷣʒ regere nõ poſſit.l.fi.C.ð legi.tuto. Itẽ pᷣſũptuoſus ẽ qͥ de ſua iuſticia ⁊ ſccitate ita ↄfidit:vt ſe ꝑiculis peccãdi exponat:vt ait Hie⸗ ro.iĩ q̊dã ſᷣmõe.Jõ inqͥt Leo papa ĩ ſᷣmõe.xl.ſe . mo de ſui coꝛdis puntate ofidat:qꝛ ꝑuigil ille ipim extinguere.Qð maxime effici põt trib mo hoſtꝭ acrioꝛibo pulſat inſidijs:q̊s maxie nouit abſtinere pctis. Pꝛeſũptuoſus q̊ʒ ẽ qͥ cũ ſit ma lus:ad vitã et᷑na ꝑuenire ſe credit:qð ſignum ẽ magne ſuꝑbie. Jõ Ecci.xxxvij.ðꝛ.O pᷣſũptio ne quiſſima vñ creata es.Et rñdet glo. De ſuꝑbia Et Hiero.ad Euſtochiũ ait.De nulla re ita ira ſcit᷑ deꝰ:quõ ſi pcõꝛ pᷣſumptuoſus ſuꝑbiat.Di cit quo q; mgjr in.iij.ſen.di.xxvij. Sine meritis aliqd ſperare nõ ſpes:ſʒ pᷣſũptio dici põt. Pꝛeſũ ptuoſus etiã eſt qͥ ſe ponit ad faciendũ exercitiũ vel artẽ quaʒ facere neſcit.Culpa em̃ eſt ĩmiſce⸗ re ſe rei ad ſe nõ ꝑtinẽti.l.culpa.ff. de regu.iun. ⁊. C.nõ eſt ſine culpa,eo.ti.li vj.Jõ inqͥt balbo.c. äs Bermo xix. Nõ vltra vires diſcãt . Eſopꝰfabula.xxxvj.Qui plus poſſe putat ſua q́ᷓ; natura miſtrat. Poſſe ſuuʒ ſuꝑans ſe minꝰ ipe põt. Idcirco hoꝛtat᷑ Gualfredꝰin poetria.c. xxxj. dicẽs. Et vires metiretuas:ſi foꝛtis es au de Brãdia:ſi fragilis hũeris ĩpone mioꝛa.Si mediocris: ama mediocria. Et auctoꝛ libꝛi de 72 foꝛmła honeſte vite.c.ij.ait.Nõ altioꝛi rei teim/ ponas:in qua ſtatim tibi aſcendenti timẽdus deſcendendi caſus eft. Pars.iij. ð ſuꝑbie oppoſitiõe.ſ.hũilitate. Ulopbie oppoſita ẽ hũilitas:quã diffi s nmnit Bern.i li.ð duodeci gradib hũi litatꝭ di. Huilitas eſtvirtꝰq̃ hõ viſſi⸗ ma ſul cognitione ſibijpſi vileſcit. Et idẽ in q̃dã epła ait. Hũilitas eſt cõtẽptꝰ ꝓpꝛie ex cellẽtie.De qᷓ virtute tres ↄſideratiões faciemꝰ. Pꝛia q̃ꝝ ðꝛ cõmẽdatiõis.Cõmẽdat᷑ em̃ tnb⸗ rõnibi. q̃ꝝ pᷣma ðꝛ libatiõis.ſ.ab oibo pctis:ſic arguẽdo.Duo ꝑfecte oria nõ pñt ĩ eodẽ inſtãti concurrere in eodẽ ſubiecto.vt ðꝛ.ij. Lopi.⁊.ij. ꝛouer.ĩ vltimis vᷣbis.Et ĩ li.pᷣdicamẽtoꝝ in pdicamẽto q̃ntitatis. Et notat᷑ i.l.ſi.ãcilla.ff.de vſuca.ꝓ ſuo.vñ admiſſo vno ex orijs:neceſſe eſt alið excludi.ij. Lopi.⁊.l.cũ pᷣtoꝛ.i.pn.ff.ð iudi. Et.l.hec vᷣba.ff.ð v.ſig.Cũ g̊ vtutes ⁊ pctã ſint Zria.iiij.Lopi.nõ pñt ſimul bitare ĩ hoie.ð pe. di. ij. S. ex p miſſis.Quãobꝛẽ ſtati vt ĩtrauit vtꝰ neceſſe ẽ vt exeant vicia. Et ecõtra.c.cũ renũciat᷑. xxij.q.j. Intrãte &̊ ĩ hoĩe vᷣtute hũilitatꝭ:q̃ ẽ fun/ damẽtũ ↄbᷣuatiuũ oĩm vᷣtutũ.vt ait Alex.de al. in.iij.ꝑte ſũme:ĩ tractatu ð fide iĩfoꝛmi.q.j.q̃ ẽt ẽ vicioꝝ fugatrix:ð pe.di.ij.c.ſi qͥ.⁊ q̃ ẽ ↄria ſuꝑ bie cauſatrici oĩm vicioꝛũ Eccłi.x.⁊ cui oĩa vi⸗ cia famulant᷑.vt ait Aug.ix.de ciui.dei.c.vj.Cũ Iria rijs curent᷑.ij.Ethi.neceſſe ẽ dicere hoiĩem q verã hũilitatẽ ſuſcepit ab oĩ pctõꝝ ſoꝛde libe⸗ rari. Jõ Dauid PS.cxiiij.ait. Cuſtodiẽs ꝑuu/⸗ los dñs:hũiliatꝰſuʒ ⁊ libauit me.Exẽplũ hẽmꝰ de publicano:qͥ qꝛ ſe hũiliauit:fuit iuſtifſicatus Luce.xviij.Legit᷑ q̊ʒ.iiij. Reg.vlci. Nabucho donoſoꝛ potẽtes.i.ſuꝑboſ traxit in captiuitatẽ pauperibo ideſt humilibus dimiſſis. D Ecunda rõ ðᷣꝛ gratificatiõis.ſ.diuine. 8 Sicut em̃ q̃nto puteꝰ eſt ꝓfũdioꝛ:tãto eiꝰaq̃ ẽ ſuauioꝛ:ita qᷓnto qͥs ẽ hũilioꝛ:tã to deo ẽ gratioꝛ ⁊ amabilioꝛ.Siłitudo em̃ ẽ cã dilectiõis. viij. Ethi. Et om̃e ſiłe diligit ſuũ ſile Ecckłi.xiij.Facit lex.veꝝ.ff.ꝓ ſocio.vbi ðꝛ ꝙ ſo⸗ cietas hʒ ius frnitatꝭ.Et ſubdit glo.ꝙ ſocij reꝝ tꝑaliũ diligũt ſe vt frẽs.Ergo tãto magis ſocij vtutũ ſpũaliũ:qꝛ ſpũalia ſunt tꝑalibꝰ efficacio ra.l.ſancimꝰ. C. de ſacroſanc.eccle.Cuʒ igit᷑ xpᷣs ſit hũilis:qͥ inqͥt Matth.xj. Diſcite a me qꝛ mi tis ſum ⁊ hũilis coꝛde.Ergo diliget hũiles ſibi ſiles ⁊ ſocios. Jõ dicebat Matth.xviij. Sini⸗ te ꝑuulos venire ad me.⁊ Judich.ix.ðꝛ. Hũili um ⁊ mãſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit depᷣcatio.Et tpᷣſumere viles. Ait emrm̃ IX ps.qᷓ.ait Dauid. Reſpexit in oꝛonẽ hũilis ⁊ nõ ſpꝛeuit pᷣces eoꝝ.Et in huiꝰ figurã Heliſeus.i. deus: vaſcula vacua.i.humilia coꝛda pᷣcepitim pleri oleo.i.gr.iiij. Reg.iiij. Ad ↄfirmationẽ aũt pᷣdicoꝝ ẽ ſciendũ:ꝙ qͥlibet bonꝰ magr ſe⸗ pius replicat diſcipulis ſuis illã lectiõeʒ qͥ ſibi? grata ⁊ ipis diſcipulis fructifera:vt eã citiꝰ? te⸗ nads addiſct: na clauꝰ qͥ freqᷓnt malleo pcutit aſſeri ꝓfundiꝰ infigit. Ex actu em multotiẽs ite rato fit habitꝰ.ij.ethi.Et iõ dñs ieſus ſepiꝰ diſci pulis ſuis replicauit lectionẽ de ſctã hũilitate q̃ ei Geail ima ⁊ nob vtiliſſima.ac diabolo ad⸗ uerſario nr̃o orijſſima.De ipᷣa em̃ legtẽ Mat. xxiij.? Luc.xiiij.⁊.xviij.vñ ðꝛ in.c.dñs.xciij.di. Hũüilitatẽ nos chꝛiſtꝰ hũilis docuit. Pꝛio em deo multũ placet:qꝛ eũ honoꝛat vt ðꝛ Ecci.iij. Itẽ qꝛ eiꝰ irã ⁊ indignatiõeʒ ſedat ⁊ ſuppoꝛtat: ⁊ ẽ ſicut ꝑue plãtule ⁊ arũdines tenere qͥ a ven⸗ tis etiã validiſſimis nõ frangunt᷑ nec eradican/⸗ tur qñ arboꝛes alte ⁊ foꝛtes atq; frondoſe excir pant᷑ ab ipᷣis ventis.⁊ rõ ẽ qꝛ ipᷣe arundines ce⸗ dunt vent ⁊ inclinãt ſe ad quacũq; ꝑtem flaue rint:⁊ ſignificãt hũiles qͥ ad oẽm dei inſpiratio nem ſe fſectũt.Alte vo quercus duricia:⁊ infle⸗ xibilitate ſua reſiſtentes vent foꝛtiſſimis nec ſi⸗ nentes eos ꝑtrãſire:violenter eradicant᷑ ⁊ ꝓſter nunt᷑:⁊ ſignificãt ſuꝑbos qͥ diuine inſpirationi cedere nolũt.De hac aũt vtilitate hũilitatis ait Hiero.O felix humilitas que gladiũ diuini fu roꝛis mittit in vaginã. Scdo eſt hoĩ vtiliſſima. Nam pᷣmo ei meret᷑ gratie impletionẽ.Deus in hũilibo infundit graãm ſuã Jaco.iiij.vñ inqͥt ps Qui emittit fontes in cõuallib.i.grãm ſuam pᷣ ſtat hũilibo. Inter mediũ montiũ ꝑtrãſibũt aq. Duo aũt moͤtes ſunt due ſpecies ſuꝑbie.quaꝝ vna naſcit᷑ ex retꝑali:⁊ alia ex re ſpũali: int᷑ qͥs duos montes ẽ vallis humilitatis nõ declinaſ ad aliquã ſpeciẽ ſuꝑbie:⁊ in iſto medio pertran ſibunt aque gratiaꝝ. Scðo humilitac grẽ im⸗ plete augmentationẽ:⁊ ̊ oñdi põt ꝑ tria exẽpla Pꝛimo ꝑ exemplũ pupille:qꝛ ſᷣm Grego. qᷓ;to pupilla eſt nigrioꝛ ⁊ minoꝛ:tanto eſt lucidioꝛ:⁊ ſiliter hõ qto eſt deſpectioꝛ ſeipo:tanto eſt ma/ ioꝛ coꝛã deo.Cant᷑.j. Nigra ſum.ſ.reputatione mei:ſed foꝛmoſa.ſ.in conſpeqau dei. Scðo per exemplũ candele:que q;to plus indinat᷑.tanto magis inflãmat᷑ Et ſiłiter hõ q;dto magis coꝛaʒ ſe inclinat᷑ ꝑ humiliationem tato magis in dei charitate accendit᷑ ꝑ amoꝛẽ.Tertio ꝑ exempluʒ aque q̃ q;to plus deſcendit.tanto etiã plꝰ aſcen dit.vñ Augꝰ ait.Deſcendite vt aſcẽdatis ad de um. cecidiſtis em̃ aſcendendo contra eum. Etſi militer homo q;to plus deſcendit ſe humilian do tanto magis aſcendit gratiam dei recipien/ do. Tertio humilitas meretur gratie augmen⸗ tationẽ:et h̊ etiã oñdit᷑ ꝑ tria exepla.Pꝛio ꝑ exe⸗ plũ cineris. Sicut em̃ cinis ↄpᷣuat ignẽ:ſic hũi⸗ licas grõm ſpiritualem: ? taliter ↄusdo docet leresq roli ſekes rane deg beremoltinpe ſcret ſianbe tihetesloe es deqhyi mos acaubi⸗ onpluptluc⸗ ſepuluehe ſlon n eutes ſmed arnono⸗ entatege cnplae gitas wog Camatoco ſcee funtoma pla/ h. peenoorthin ligrboꝛis oolaiinhum Clunms entn frndlceln Ckbetrac⸗ Cigifueritd rboerftn niBenn.n ſehhenpn⸗ liftmagns Mrnglio. lofrarbo⸗ Gigidlgenen Phsſgoſpecn ſliſce⸗ lochpatfac⸗ Wi rgadn Mhodla Migdcniſc on Sen dedatſhhl tniſuoßo⸗ plennbe milibo e Videnralt grü.lhun feligtqi lurellean: batyg ſleo isiſi e 14 ideſcii nisni doct Niii, ſr:e cin inaaten pt PMeNNn kdgI. l “ 4nnhinn u:ni orſinsuſ vmdantrote dunnengeron luar hältns egludiduri ck boimliin glcnoni dan ii vung nigrimiun, ü grüſbin esſigdeck⸗ tchinl:i⸗ lensniclid u uniex gen/ Hegmnthl zne ihn mckbc: e Unl ggn da. eN snaini Fnmpuli S nop M mwani'n vonass Areti⸗ n dan/ 5 / u Foliũ Ecci.x.vbi ðꝛ.Quid ſuꝑbis tra⁊ anis:⁊ ta liter ↄſᷣuabat gram Abꝛahã qͥ dicebat Geñ.xviij. o quar ad dñm meũ cũ ſim puluis ⁊ ciniſ.Scoðo ꝑ exẽplũ arboꝛis. Rami em arboꝛis qͥ ſũt ĩ imo poſiti ſunt ſecuri:ſʒ qͥ ſunt in alto ſepe frangun tur a violẽtia vẽti.Et ideo lucifer coꝛruit: qꝛ in imo ſtare noluit. qð ẽ ð ſuꝑbos q in ecdleſijs et in cõuiuijs rixant᷑ de loco ſuꝑioꝛi:maxime mu riſeis de qͥᷣbo inqͥt ſaluatoꝛ Lu.xiiij.ꝙ amãt pꝛi⸗ mos accubitꝰ in cenis ⁊c.Tertio idẽ oñdi᷑ ꝑ ex emplũ puluer. Uirtutes em̃ ſine hũilitate ſunt ſic puluis:ſʒ cũ hũilicate ſunt ſic terra firma et ſolida.Unñn Gregꝰ.xxij.moꝛal.ait.Qui ceteras vᷣtutes ſine hũilitate ↄgregat:q̃ſi puluerẽ ↄ̊ ven tum poꝛtat. Quarto hũilitas meret᷑ gre aug/ mentate gloꝛificationẽ. Et h̊ oñdit᷑ etiã ꝑ tria ex empla. Pꝛio ꝑ exẽplũ turrꝭ.Ait eĩ Berñ. Co⸗ gitas magnã fabꝛicã oſtruere in alcitudie:de fũ damẽto cogita hũilitac. Qui em vult turrẽ con ſtruere ꝑ quã aſcẽdat ad celi celſitudinẽ: ponat ꝓ fundamẽto hũilitatẽ.qð fundamentũ ponit apls.j.ad Coꝝ.iij.di.Dei edificatio eſtis:vt ſa⸗ piens architectꝰ fundamẽtũ poſui.Scðo ꝑ exẽ plũ arboꝛis.vñ Berñ.ait.Arboꝛẽ attende:figit radicẽ in humili:vticẽ tẽdit ad celũ.Sine radi⸗ cęæ auras petit:ruina ẽ nõ incrementũ. Qui igit figit radicẽ in imo humilitat faciet fructũ ſurſũ celeſt) ſotietat.iuxta illð.iiij. Regꝭ.xix. Qð cũq; reliquũ fuerit de domo iuda mittet radicẽ deoꝛ ſum ⁊ faciet frucũ ſurſum.Tertio ꝑ exẽplũ eta tcis.vñ Berñ.inqᷣc. Uis magnꝰ eẽ: a minimo in ape:hõ em̃ pꝛiꝰ ẽ paruꝰ ⁊ poſtmodũ ꝑ etatẽ cre ſcit:⁊ fi magnꝰ. Ut em̃ dicit phs in lib.de ſom no ⁊ vigilia.pᷣncipia oĩa ꝑua ſũt.Ex ꝑuo enim grano fit arboꝛ maxima:⁊ de ꝑua materia ma⸗ gnũ aĩial generat᷑.Et ſiłiter ex hũili coꝛde bõ ma nus in ↄſpectu dei efficit᷑.⁊ ideo inqͥt ipe deus ſauli.j. Regj.xv. Nõne cũ ꝑuulꝰ eẽs in ocłis tu is:caput factꝰ es in tribubo iſrael.vñ ⁊ Math̊. xviij.ðꝛ.ꝙ aduocãs chꝛiſtꝰ ꝑuulũ ſtatuit eũ in medio diſcipuloꝝ ſuoꝝ ⁊ ait illis.Quicũq; hu miliauerit ſe ſiẽ ꝑuulłꝰ iſte:hic maioꝛ ẽi regno celo ꝝ.Eſt etiã vtilis hũilitas hoi:qꝛ ꝓpter ipam der dat ſibi ſecretoꝝ ſuoꝝ cognitionẽ: dicẽte pa tri ſuo ipo dño. Math.xj.Abſcondiſti hec a ſa pientibo ⁊ pꝛudẽtibo:⁊ reuelaſti ea ꝑuulis.i.hu⸗ milibo.vt em dicit Gregꝰ.Sicut pupilla nigra videt:⁊ albuginẽ tolerãs non videt:ſic hõ ſe ni⸗ grũ.i.humilẽ ⁊ abiectũ recognoſcẽs diuina in⸗ telligit qᷓ ſuꝑb co gᷣſcere neqͥt:qꝛ vt inqͥt ps.Deꝰ intellecũ dat ꝑpuulis.vñ Ptholome? pvᷣus di cebat: qᷓ; int᷑ ſapiẽtes hũilioꝛ ẽ:ſapiẽtioꝛ exiſtit ſic lacꝰ ꝓfundioꝛ ceterj ẽaqua copioſioꝛ.Ait em̃ LxXXXVII Salomon Pꝛo.xj. Ubi hũilitas:ibi ſapia.Ecõ tra vo Didimꝰ ad lex.ſcpſit.Deꝰ pᷣſto ẽ largiri tibi ſapiẽtiã:ſʒ nõ hẽs vbi eam recipias:qð dice bat qꝛ Alexader erat ſuꝑb.qꝛ vo Salomõ hu milit petijt ſapiam a deo:impetranit eã.iij. Re. iij. Oꝛo em̃ huũiliat ſe nubes penetrat.? ꝓ exau ditiõis ſuffragio deũ adit.⁊ nõ diſcedit donec altiſſimꝰ aſpiciat.Ecci.xxxv. Humilitas etiam lieres qᷓ volũt alias pᷣcederevel ſaltẽ eq̃re.q ſunt ſiles rane de q̃ fabuloſe legit᷑:ꝙ vidẽs bouẽ bi bere multũ:voluit ⁊ ipᷣa tãtũ potare vt groſſa ef ficeret᷑ ſicut bos:⁊ ſic pocarevolẽdo crepuit.Iſti ↄtẽdẽtes ð loco eminẽtioꝛi ſũt ſiles ſuꝑbis pha hoiem pᷣuata pctis: ⁊ pt ſ figurat᷑ p balſamũn Siẽ em balſamũ fundũ petit ⁊ a coꝛruptiõe cau ſtodit:ſic hũilitas aiam ad vᷣtutes inclinat:⁊ a pcõꝝ coꝛruptiõe cuſtodit.Et iðᷣo iſto balſama hũilitat; debemꝰ inungere oẽs oꝑatiões nfas. Ait em̃ Greg. Perit ome qð agit᷑ ſi nõ ſollicite in huilitate cuſtodit᷑. Itẽ hũilitas facit nos hr̃e ius in regno celoꝝ.vñn aic Berñ.Apud deũ fra tres ius hr̃e nõ poſſumꝰ:qm̃ in multᷓ offendi⸗ mus oẽs.Sʒ nec fallere eũ qͥs põt:qͥ nouic ab⸗ ſcondita cordis:nec reſiſtere viribb:qꝛ oiĩpotẽs ẽ.Quid &̊ reſtat niſi ad humilita remedia tota mẽte ↄfugere:vt qͥᷣcqͥd in alijs minꝰ habemus de ea ſuppleamꝰ.Tertio dico ꝙ huũilitas ẽ dia⸗ bolo cõtrarijſſima:qꝛ eius caput ↄterit.Geñn.iij Ipſa cõteret caput tuũ.Caput em̃ diaboli ẽ ſu⸗ perbia. Itẽ humilitas diaboli laqueos euadit. Vñ vt legit᷑ in vitaſpatrũ.cũ btũs Anthoniꝰ to tum mũdũ laqueis plenũ vidiſſet ⁊ interrogaſ⸗ ſet ꝗs eos euadere poſſet:audiuit ꝙ ſola humi litas.Sic̃ em̃ aper hoiem iacentẽ in terra nõ le⸗ dit:ſic nec diabolꝰ aper iferni humilitate ꝓſtra tũ ledere põt.Et ſicut piſcis ꝑuulꝰ nõ tenet᷑: nec capit᷑ reti:ſic nec humilis reti diabolice decepti⸗ onis poteſt apꝛebendi. EFkf Ommẽdat᷑ etiã hũilitas tertia rõne pᷣn/ c cipali:q;̃ ðꝛ exaltatiõis.ſ.et᷑ne głie. Quic qͥd em ſtatuit de pᷣncipali ſtatuit᷑ etiã de acceſſoꝛio:vbi ẽ eadẽ rõ ſtatuẽdi.l.j.ff.ð peculio lega.l.cũ pᷣncipalis.ff.de regu.iu.c.acceſſoꝛium eodẽ.ti.lib.vj.vbi ðꝛ.Acceſſoꝛiũ naturã ſeqͥ con gruit pncipalis. Sʒ chꝛiſtꝰ dux ⁊ pncipalis nr pter humilitatẽ ẽ exaltatꝰ.ad Phil.ij.vbi öꝛ. Chꝛiſtꝰ exinaniuit ſemetipᷣm factꝰobediẽs vſqʒ ad moꝛtẽ:ꝓpter qð deꝰ exaltauit illũ ⁊c. Ergo et de nob idẽ fiet ſi humiles fuerimꝰ.Qũ em̃ coꝛpꝰ ſequat᷑ naturã ſui capitis.l.cũ in diuerſis.ff.de reli.⁊ ſum.fu.ſequit᷑ ſi caput nr̃m chꝛiſtus ꝓꝑ⸗ pter hũilitatẽ exaltatꝰ ẽ:⁊ nos qͥ ſumꝰ mẽbꝛa eiꝰ exaltabimur:ſi eũ in humilitate imicabimur: 4 Johã.xij.ait.Ubi ſum ego ullic ⁊ miniſter meꝰ erit:cui etiã dixit Dauid ps.xvij. Populũ hu⸗ milẽ ſaluũ facies. Job q̊ʒ.v.ðꝛ.Deꝰ huiles poic ĩſublime.Et.xxij.eiuſdẽ li.c.Qui hũiliatꝰ fuerit erit ĩ głia.Pꝛouer.v.ait Salomõ.Głiaʒ pᷣcedic hũilitas ⁊ eiuſdẽ lib.cxix. Hũiles ſpũ ſuſcipiet. glia.⁊.j.Pe.v.ðꝛ. Hũiliamini ſub potẽti mau. del:vt exaltet vos in die viſitatiöis. Ucoꝛitatibo quoq; cõmẽdat᷑ hũilitas. a vnñ Beñ.xxix. dixit Lia Uidit deus bu. 4 .“ Bermo militatem meam:nunc amabit me vir meus. Et ð achab rege iſrael ðꝛ.iij. Regꝭ.xxj.Quia hu miliatus ẽ nõ inducã malum in dieb erꝰ. Et. ij. Para. xij. dixit deꝰ de filijs iſracl. Quia huũilia ti ſunt nõ diſꝑdã eos.⁊.pS.xxxv.dic Dauid. In bumilitate noſtra memoꝛ fuit nr̃i.Caſſiodoꝛuſ aũt lib.iiij.eplłaꝝ epła.iiij.ait. Humilitas tã ra ra qᷓ; chara c.Et Berñ.in ub.de impꝛobatione vicioꝝ.c.lij. canit. Mitibo ⁊ gra nemo nocere põt.⁊.c.iiij. Mitia pacificã pariũt pcoꝛdia vitã Amb.quoq; quẽ refert glo.in clemẽ.j.de religi. do. alt. Humilitas ẽ clauis q̃ aꝑit regnũ celoꝛũ reſerat myſteria ſcripturaꝝ. Et Gre. xxvij.mo ral.Ego dauid plꝰ ſaltantẽ ſtupeo qᷓ; pugnãtẽ. Pugnãdo em̃ hoſtes ſubdidit:ſaltado aũt co⸗ ram dñno ſeipᷣm vicit:Qui ait.Ludã vt fiã vili⸗ oꝛ q; facꝰ ſim:eroq; bumilis in oculis meis: hec ille.Et Augꝰ.in epła ad Dioſcoꝝ dicit. Nul la alia ad capeſſendam vitatẽ ẽ via qᷓ; humili/ tas:⁊ qͥtiẽs interrogares bᷣ̊ dicerẽ:qꝛ niſi humi⸗/ licas omia qcũq; bn facimꝰ⁊ pᷣceſſcrit ⁊ comita ta ac ↄſecuta fuerit:iã nos de aliqͥ bñfacto gau dentibo totũ excoꝛquet de manu ſuꝑbia. Uicia q ꝓpe cetera in pctis:ſuꝑbia vᷣo ⁊ in recte factis timẽda ẽ:ne illa que laudabiliter facca ſunt ipᷣiꝰ laudis cupiditate amittant᷑. Sicut g̊ rethoꝛ ille nobiliſſimꝰ Demoſthenes cũ interrogatus qͥd eẽ ei in eloquẽtie pᷣceptꝭ videret᷑ pᷣcipuu:ꝓnũcia/ tionẽ ðꝛ rñdiſſe.Et cũ q̃reret᷑ q d. Scdõo eandeʒ ꝓnũciationẽ ðꝛ rñdiſſe.Et cũ q̃reret᷑ qͥd. Lertio nihil niſi ꝓnũciationẽ dixit. Ita ſi tu interroga⸗ res de pᷣceptis chꝛiſtiane religiõis:nihil me alið rñdere niſi humilitatẽ liberet.Et idẽ in libᷣ.de ſa lutaribo documẽt ait. Humilitas vᷣtutũ ſubli mitas cẽ.Acceptꝰ em̃ ẽ ðᷣo vir humilis:⁊ in ſe de um geſtat.Et licet habitu vilis ſit:głioſus tñ ẽ apud deũ.Scriptũ quoq; ẽ in.l.ſi.C. de do. in⸗ ter vi.⁊vxo.Nihil ẽ ta peculiare imꝑiali maieſta ti qᷓ; humilitas ꝑ qua ſola dei ſeruat᷑ imitatio. Et ideo btũs Leo ſociꝰ beati Franciſci erat con tentus amboꝝ amittere lumẽ oculoꝝ:vt humi litatem reciꝑe mereret᷑.Legit᷑ quoq; in vitaſpa⸗ trũ:qꝙ diabolus dixit ſctõ Machario.Tu iein nas interdũ:⁊ ego nullovnq; cibo reficioꝛ:tu ſe pe vigilas me nũq; ſopoꝛ oppꝛeſſit. humilitas tua ſola me vincit.Albertꝰ aüt magnꝰ vbi S.in c.de humilitate ait.Sic̃ oẽs aque naturalit᷑ flu unt ad valles ⁊ ad loca humilia nec illa ꝑtrãſe⸗ unt niſi pus fuerint repleta:ſic diuina gratia il⸗ luc ingredit᷑ vbi humilitatꝭ vallis ⁊ ↄcauũ iue⸗ ni.vn Augꝰ.in lib.de vᷣbis dñi ait.Quãto hu miliꝰ ſedebat Maria:tãto ampliꝰcapiebat.Cõ fluit em̃ aqua ad humilitatẽ vallis de ſuꝑcilio montis.Siẽ etiã arboꝛ qᷓ;to plłꝰ radices in ter⸗ ra infigit:cãto de humoꝛe plꝰ trahit:⁊ in altum magis aſcẽdit.Sic qᷓ;to qͥs ꝑ hũilicatẽ deſcẽdit inferiꝰ:cãto maioꝛẽ dei grãm recipiẽs ꝑ vᷣtuteʒ aſcẽditſublimiꝰ. Jõ inqᷣt dñs Lu.xiiij.Cũ inui IX tatꝰ fuerꝭ ad nuptias:recũbe in nouiſſimo loco vt cũ venerit qͥ te inuitauit dicat tibi. Amice a/ ſcẽde ſuꝑiꝰ ⁊ erit tibi głia coꝛã diſcũbẽtiby. G ALAXſubdit idẽ Albertꝰ di. Humilitas eſt e bonoꝝ oĩmoſ uatiua:eo ꝙ eoꝝ ẽ occul tatiua.Spẽs em̃ trite multü ſunt odo/ rifere ſʒ euaneſcũt citiſſime:niſi teneant᷑ icluſevt neq ant reſpirare.ullũ etiã ẽ vinũ adeo pᷣcioſũ qð nõ fiat vanũ:niſi in vaſe teneat incinch:vnd conſueuerũt dauſoꝛia a vegete remoueri qñ hõ vultvinũ in acetũ ↄuerti. Ignis q̊ʒ extinguit᷑:ni ſi diligent ſub cinere reponat᷑. Nonne mercatoꝛ depᷣdani deſiderat qui theſaurũ publice coꝛã la tronib poꝛtat. Radix etiã q;diu ſub tra latitat toti arboꝛi vitã donat ⁊ ↄſᷣuat:quã ſi ſupꝛa trã extraxerjipᷣa pᷣma oĩm perit:⁊ qͥcqͥd erat pulcbꝝ in arboꝛe euaneſcit. Hũilitas aũt ẽ radici ſimil lima:eo ꝙ hẽat vilitatẽ in ſitu:turpitudinem in aſpectu:aſꝑitatẽ in tacu:ſi direcionẽ in motu: ⁊ vᷣtutẽ maximã in effectu.Dũ em̃ arboꝛẽ ĩ altũ directã:floꝛib adoꝛnatã:folijs vñq̃q; veſtitã:⁊ fructibo plenã attẽdis:płimũ admirar.Cũ tñ i tãta pulchꝛitudine nihil exiſtat qð de radiqbu⸗ militate nõ ꝓcedat: nobilł ̊ ẽ hũilitas:liq; exte⸗ riꝰ vilis ⁊ q̃ſi nihil appareat.Nã ⁊ piper ẽ mole modicũ ſʒ vᷣtute ꝑmaximũ:ẽ exteriꝰ defoꝛme et nigrũ ſʒ interiꝰalbũ.Eſt tacu frigidũ:ſʒ aau ac potẽtia calidiſſimum:ſapoꝛe acutũ:odoꝛe aro⸗ maticũ:cuiꝰvᷣtꝰnõ ſentit᷑ dũ ẽ itegrũ:ſʒ dũ ẽ attri tũ ⁊ dẽtib maſticatũ.Adamas q̊ʒ ẽ lapis par⸗ uus et indecoꝛꝰ coloꝛe ferrigeneꝰ:ſʒ vᷣtute ẽ ma ximꝰ:⁊ ðꝛ gẽma recõciliatiõis ⁊ amoꝛis. VH Ranũ etiã ſinapis qᷓ;titate ẽ modicũ ſʒ g ðvtute ꝑmaximũ.vñ Pictagoꝛas dicit ꝙ int᷑ oẽs herbas tenet pncipatũ.qꝛ bu⸗ moꝛes groſſos extenuat:ſᷣpẽtes fugat: demoni acoꝝ ictꝰ ſanat:fũgoꝝ venena ſuꝑat:dẽtiũ do⸗ loꝛẽ mitigat:cerebꝛũ valde pungaclanice in re⸗ nibo diſſipat:apetitũ ꝓuocat:ſtomachũ ↄfoꝛ⸗ tat:epilẽticos iuuat:atq; idropicos curat. Sic etiã hũilis:lʒ exteriꝰ videat᷑ vilł:ẽ tñ iteriꝰmagne Xẽplis q̊ʒ ad hũui (vtutʒ:hecille. J e tatẽ aiamur.Sʒ cã bꝛeuicatꝭ omiſſis ex emplis gẽtiliũ ⁊ paganoꝝ qͥ ſuꝑbi tot virib effugerũt:⁊ ſe ꝓfũde bũilitati dederũt:ð qͥ bo diffuſe tractat Maleriꝰ maximꝰ:vt patet de U-alerio publicola.li.iiij.ti.j.c.j.?⁊ de Manilio li.vj.ti.iiij.c.iij.?⁊ de Pitacho mileteno eodẽ lib. ti.v.c.xij.⁊ de Marco rutilio cẽſoꝛino.li.iiij.ti.j c.v.⁊ de Fabio maxio ibidẽ.⁊ ð Scipiõe aphꝛi cano eodẽ ti.c.vj.⁊ eiuſdẽ li.ti.iij.c.viij.⁊ de Epi⸗ manũda thebano li.iij.ti.vij.c.xxiiij.?⁊ de Plato ne.li.viij.ti.xiij.c.iij.?⁊ de Genitio pico.li.v.tci.vj. c.v.⁊ de Attilio regło.li.iiij.ti.iiij.c.viij.⁊ de mul tis alijs ad ↄfuſionẽ chꝛiſtianoꝝ:acapiamꝰ exẽ plum dñi nr̃i ieſu chꝛiſti:qͥ humilicatꝭ cã noluit naſci de regina vel imꝑatrice:ſʒ de pauꝑcula vꝰ gine.ec voluit naſci in atrio regio:ſʒ in diuex publionri⸗ oneeß ti donectelo latesocho abiecoeſin ſiderauin achülonn wonochi,. Cchumdi Tta dar Ouodis i⸗ en Qulai inar hummil Rtuͤͦ latsdoau mnlon. F hamchint ſcfee crde isarge aurans Zacha⸗ dehien ſeruiun o iv⸗ llan ſtowtt nuſtialab Cicobeg ſchedem neeſup nomſ Gtöſee genshee Wen kathepa Eri ait. Qus die ino⸗ noꝛatia⸗ apto. ſ bolinih legime ogis r — W. mitst . N- inannin Bdne düchi mniddnm ö nkkarqöent gibälinsige ſlärphris iinen den eacti odor iigig diin nas qzilape ncſß dnnn 16 70moni, Gmtatt e en. Picngop nadnaatig es fger ms ſugendaid orrgin artumocbi npiws tinim'ne ts beclle mint oni⸗ nopq ioltin ilrannii arim'murd ciede Dnd müamowti? (orol Gahirnn jen/ opinbe icnien, de —RK Foliũ ſoꝛio. Nõ in lecco aureo vel eburneo reclinari: ſz in pſepio. Nõ inuolui ſeric vel purpureis ac biſſinis indumẽtis:aut pᷣcioſis lintheaminibo: ſz vilibo paniculis.nõ hĩ̃e milcitudinẽ ſᷣuoꝛũ mi niſtrantiũ:ſʒ bouẽ ⁊ aſinũ ſuis afflatibo eũ cale/ facienciũ.Luc.ij. Itẽ voluit ſuis parẽtibeẽ ſub lectus:vt ibidẽ ðꝛ.Et in magna pauꝑtate viue⸗ renõ hñs vbi caput ſuum reclinarer. Luẽc.ix.et Mat. viij. Itẽ ad euitadã iacãtiã ſua miracula publicari ꝓhibebat. Mat.ix.? Mar. vij. Uiſi onẽ qͥ̊q; traſfiguratiõis ſue maniteſtari vetuit donec reſurgeret a moꝛtuis.Mat.xvij.⁊ digni tates ac honoꝛes fugit. Joh̊.vj. Iteʒ in maxia abiectõe ſui moꝛi voluit:qð ð ipo ðꝛ Eſa.liij.Cõ ſiderauimꝰeũ nouiſſimũ viro u:⁊ ꝑcuſſuʒ a ðᷣo ac hũiliatũ.Jõ exclamat Berñ.in epłla ad Adã monachũ.Erubeſce ſuꝑbe puluis⁊ cinis:deus ſe humiliat:⁊ tu te exaltas:deꝰ ſe hoĩbo ſubdit: ⁊ tu dnari hoib geſtiẽs:tuo te pᷣponis auctoꝛi. Quotiẽs em̃ hoibo peſſe deſidero:totiẽs deum meũ p̃ire cõtẽdo.Et Augꝰ.ſuꝑ illa vba apłi ad Phil. ij. Chꝛiſtꝰ hũiliauit ſemetipʒʒ ⁊c.ait. Ecce hẽs humilitatᷓ exẽplũ ⁊ ſuꝑbie medicamẽtum. Quid ig itumeſcis hõ.O pellis moꝛticina qͥd tẽderj. O ſanies fetida qͥd inflarj. Pꝛinceps tuꝰ humilis ẽ ⁊ tu ſuꝑbo:caput humile ⁊ mebꝛũ ſu erbũ. Exqͥ igit᷑ ille qᷓ ſic erat magnꝰ ſicẽ humi⸗ latꝰ: docuit hoies q;tũcũq; magnoſ debere hu miliari. Ipᷣe etiã dñs nr̃ humillimꝰſedit ſi upꝑ aſi nam cũ intrauit hierm in die palmaꝝ.Mat. xxj.qð fecit pᷣmovt ſuꝑbiã pᷣlatoꝝ mltcoꝝofũde ret:q delectant᷑ in mulis ⁊ in magnis eqᷣs:i fre/⸗ nis argenteis:in ſellis depictis: ⁊ calcaribo de/⸗ auratis ac alijs pompis. Et iðo inquit ipᷣe dñs Zacha. ix. Diſꝑgã q̃drigã de ephꝛaim ⁊ equum de hierłm. vñ Berñn. ait. Miniſtri chꝛiſti ſunt? ſeruiunt zmacteiſto n ipis em̃ viget meretrici us nitoꝛ:hiſtrionatꝰ habitꝰ acregiꝰ aparatus: plꝰ calcaria qᷓ; altaria fulgẽt:habitu ſũt milites q̃ſtu ruſtici:⁊ tñ nec vt milites pugnant:nec vt ruſtici laboꝛãt:nec vt clerici euageliʒãt.⁊c. Se cũdo ſᷣ egit vt ſuꝑ mãſuetos ⁊ humiles ſe req̃e⸗ ſcere demõſtraret ⁊ nõ ſuꝑ dextrerios.i.ſi upbos nec ſuꝑ palafredos.i.vanegloꝛioſo 8:ſʒ ſuꝑ aſi/ nam.i.ſuꝑ aiam humilẽ ⁊ mãſuetã.vñ Chꝛyß. alt. Nõ ſedet in curru aureo pᷣcoſa purpura ful gens:nec aſcẽdit ſuꝑ feruidũ equum diſcoꝛdie amatoꝛẽ ⁊ litis:ſʒ ſuꝑ aſinã:hũilicat ac trãqᷣlli tatꝭ ⁊ pacis amicã.Fugiamꝰ g̊ ſuꝑbiã:ſic facie⸗ bat btũs Hiero.qͥ ad Abigauũ hiſ panũ ſcribẽs ait.Quãq; młtoꝝ mihi ſim ↄſ. aꝰpcõꝝ ⁊ quoti die in oꝛonibo loquar:delicta iuuẽtut mee ⁊ ig noꝛãtias meas ne meminer:tñ ſciens dictũ ab apło.Ne inflatꝰ in ſuꝑbiã icidat in iudiciũ dia⸗ boli nihil ita a puericiavitare conatꝰſũ:qᷓ; tumẽę tẽ aim⁊ erectã ceruicẽ:dei ↄ ſe odia ꝓuocãtẽ:hec ille. Greg.q̊ʒ.xxij.moꝛa.hoꝛtat᷑ dicẽs. In cüctis q agis radicẽ boni oꝑis huũilitatẽ tene. laʒ ⁊ ſi ” LXXXVIII ꝗlibet adſintopa nulla eñ ſunt niſi er bumili⸗ tate condiantur. 8 Excu do de hũilitate vidẽda ẽ eiꝰgradua o:vt ein inqt Berñ. ili. de gradiby hüi litatꝭ duodeci ſũt ei gradꝰ:q̃s ponit ſcũs B n dictꝰi ſua regula. Pꝛimꝰeſt i oculoꝝ moꝛtifi⸗ catiõe:tenendo eos dep̃ᷣſſos in terra.iuxta illud Job. xxij.c.Qui icdlinauerit oculos ſuos ipᷣe ſal uabit᷑. Sic aũt demiſſio oculoꝝ ẽ ſignũ hũilita tis:ita ecõtrario eleuatio eoꝛũ eſt ſignũ ſuꝑbie. De q̃ ſupba gnatiõe ðꝛ Eccli.xxx.Eſt gñatio cu ius excelſi ſũt ocłi ⁊ palpebꝛe eiꝰi alto ſubrepte. Scõðs gradꝰ⁊ ſignũ hũilitatis:ẽ coꝛpalis cõ poſitio ⁊ moꝛigeratio.i.in iceſſu locutioe:in ge⸗ ſtu:⁊ amictu coꝛꝑis:oẽm oſtẽtatiõeʒ deuitãdo. Nã vt diẽ glo.i.c.cũ in cũctis.de elec. Cõpoſitio coꝛpꝑis ꝗlitatẽ indicat mẽtis.xlj.di.c.clericus.⁊= Eccłi.ix.ðꝛ.Ex viſu cognoſcit᷑ vir:⁊ ab occurſu faciei cognoſcit᷑ ſenſatꝰ. Teraꝰgradꝰeſt ꝓxi/ moꝛũ bonoꝛatio.ſ.eooꝝ vᷣtutes laudando:eiſq; ſᷣm eoꝝ exigẽtiã reuerẽtiã exhidẽdo.iuxta exhoꝛ tationẽ apłi.j. Petri.ij.dicetis.Oẽs honoꝛate: frnitatẽ diligite.⁊ ad Ro.xij. Honoꝛe iuicẽ pᷣCue niẽtes. Quartꝰgdꝰẽ alioꝝ doctrinã ⁊ cõſilia libẽter audire ⁊ nõ erubeſcere ab alijs diſ⸗ cere:q qͥs ignoꝛat.iuxta ↄſiliũ Catonis.c.v.di.le pu deat qꝗ neſcier te velle doceri. Scre aliqͥd laus eſt:culpa nil diſcere velle. Ad qð facit.c.nullus epᷣs.xxxviij.di.vbi ðꝛ.Nullus epᷣs ꝓpter oppꝛo bꝛiũ ſenectutis:vł nobilitatẽ gnis:a ꝑuulis vł minimis erudicis inqrere ⁊ diſcere negligat ⁊c. Et hüc gdũ hũilicaꝭ hẽbat btũs Aug. ꝗ in. c. ſi hẽs.xxiiij.q.iij.ait.Ego ſenex a iuuene:⁊ eps tot annoꝝ a collega necdũ anicło paratꝰſũ doceri. Et lõ auctoꝛ libꝛi ð foꝛmła honeſte vite. c. iiij. di. Que neſcis ſine occultatione ignoꝛãtie cibi po⸗ ſtula impartiiir. : ꝗq Uintꝰgdꝰ eſt ꝓpꝛias laudes tacere:nec . AAliquid dicere vł facere ꝓ hũana laude babẽda:ſicut humiliſ xpᷣs faciebat:qͥ Job.viij. dixit. Ego gloꝛiã meã nõ queon. 9 Ertꝰ Gdaeſt reputare alios melioꝛes ? 8 dignioꝛes. iuxta illð ad Phil.ij. Supe rioꝛes iuicẽ arbitrõtes. Septimꝰ gdꝰ eſt ↄtumelias ⁊ oppꝛobꝛia patiẽter ſufferre: vt em ait Oreg.in moꝛa.Qui laudes nõ q̃rit ↄtu⸗ melias nõ ſentit. Octauꝰ eſt vilibo exercitijs ſe libenter occupare ⁊ offerre. Sicut fecit abigail: q cũ Dauid eã vellet ducere in vxoꝛẽ ait. Ecce fa mula tua ſit tibii ancilla:vt lauet pedes bᷣuoꝛũ dñi mel.j. Reg.xxv. Qð quideʒ faciebat humi⸗ lis Fraciſcꝰqui vt refert brũs Bonauẽtura i le gẽda eiꝰlepꝛoſoꝝ obſequijſ ſe emãcipauit:illoxꝝ· pedes lauãdo:vlcera:ligado ⁊ cetera hũilitatis officia fauẽdo.De iſto aũt gradu ð: in. eſi qs. de pe. di. ij. Exercitia humilitatis ſunt ſi ſe vilio rib⸗ officijs ſubdat: 7 miniſterijs indignioꝛibo tradat.Sicut fecit bt̊ vᷣgo aria:q tnib mẽę Bermo ſibyßuiuit ſue cognate eliʒabeth. ¶uc.j.De ꝗ ait Hiero.in pᷣmõe ad Paulã ⁊ Euſtochiũ. Bea⸗ cit celos fabꝛi/ 13 . ta dei genitrix a filio ſuo nõ didi care:angelos creare:mira deitat iſignia opari: 6 tĩ bhumilian: ceteraq; vᷣtutũ documẽta ſub pumilitatis cuſtodia aggregare. Legit᷑ quoꝗʒ; in ãtiq̃ legẽda beati Fraciſci in capło de ꝑfectiõe pumilita: ꝙ ipᷣe ſancetꝰ Franciſc? dicebat ꝙ ꝓp⸗ pter pᷣlatiois officiũ ⁊ ſ. oliatudinẽ pᷣdicandi fra tres nõ debẽt dimittere ire ꝓ elemoſyna:opera/ ri aliqñ manibo ſuis:⁊ alia humilitatꝭ oꝑa face re:ſicut ⁊ alij frẽs ꝓpter bonũ exemplũ ⁊ lucruʒ aiaꝝ ſuaꝝ ⁊ aliox. Nonꝰ gradꝰẽ honoꝛes ac dignicates fugere. capko. niſi cũ pꝛidẽ.de renũ. Vn legit᷑ in vitaſpatrũ:ꝙ cũ qͥda ſanctheremi ta iret ad quãdã terrã:multoſq; hoĩes ſibi ob⸗ uiam aduenire ad honoꝛãdũ eũ ex inſtigatione ſui diſcipuli intellexit:finxit ſe eſſe ſtultũ ⁊ expo lians veſtimẽta ſua in flumẽ deſcẽdit.Et ſtans nudus lauabat ea:de quo ille diſcipulus eru⸗ beſcens dixit ppło. Reuertimini:qꝛ iſte ſenex ĩ⸗ fatuatus c. Deinde rediẽs ad ſenẽ interrogauit eum di. Quare ſic feciſti:qꝛ oẽs dicũt.Demo niũ babet ſenex. Qui rñdit.Et ego volebã hoc audi re magis qᷓ; honoꝛẽ quẽ facere volebant reciꝑe. Btũs quoq; frater nr̃ Junipus de quo ſctũs Franciſcꝰ ſepe dicebat. Utinã multi eẽnt tales iuniperi in hoꝛtis nr̃is: cũ ſemel iret omamꝰ multi ei obuiã venirẽt ꝓpter famã ſanctitat ſue cos declinare volẽs:iunxit ſe ad ludendũ cum vno puero ad vnã tabulã:que duʒ leuabat᷑ ab vno capite:depᷣmebat᷑ in alio. Oð illi videntes reputauerũt eũ leuem ⁊ fatuũ: ipſe vᷣo ſub üla ſpecie vanã gloꝛiã euitauut. D E)ñcimus gradꝰ ẽ ſe vilẽ ⁊ abiectũ reputa d re:ſicut fadebat Dauid di.p.xxj.Ego aũt ſuʒ vᷣmis ⁊ nõ hõ:oppꝛobꝛiũ hoim ⁊ abiectio plebis.Gedeon quo q; cũ vellet deus eum iudicẽ populi cõſtituere dixit. Ecce fami lia mea minima eſt. Judicũ.vj. Maximũ autẽ pumilitatis ſignũ ẽ:cũ qͥs exiſtẽs bonꝰacſctũs reputat ſe pctõ?ẽ. Sicut facebat Paul⸗ qui p⸗ mead Zbimo.j.dicit. Dñs nir̃ ieſus chꝛiſtꝰ ve/⸗ nit in hũc mũdũ ſaluos facere pctõꝛes: quoꝛuʒ pmꝰ ego ſum. De btõ inſuꝑ Franciſco diẽ ſan⸗ ctus Bonauẽtura vbi.S. Oim vturũ cuſtos ? decoꝛ humilitas copioſa virũ dei vbertate re/ pleuerat. In ꝓpꝛia quidẽ reputatione nibil erat niſipetõꝛicũ in vitate ſpeculũ eẽt oimode ſan / ctitatis. De ipᷣo etiã ve humilitatis ſpeculo btõ Franciſco legit: c cũ ſemel ſe dicerer eẽ latrone vilioꝛẽ:interrogatꝰ quare ſic putaret:reſpõdit. Quia ſi deꝰ latroni tantã cõtuliſſet grãm q;ẽtaz mihi:foꝛte magis laboꝛaret in eiꝰ ſeruitio: ⁊ ei gratioꝛ eẽt de recepto bñficio qᷓ; ego. Frater ᷣqʒ Egidiꝰ eiꝰſociꝰ de ᷣ gradu loquẽs dicebat.Si ꝗs ect ſanctioꝛ bõ mudi:⁊ ſe putaret vilioꝛẽ de mũdo:in bᷣ eẽt vera bumilitas. n v ⁊ nõ excuſare.Scriptũ ẽ em in co.iiuſtũ xj.q.iij. Melioꝛ ẽ in malefactꝭ humilis cõfeſſio:qᷓ; in bonis ſuꝑba gloꝛiatio. Jðo dicĩt᷑ Ecci.iiij. Pꝛeſbytero humilia aiam tus. O lIodecimꝰ gradꝰ ẽ alioꝝ volũtati ⁊ im d perio ſe ſubdere:acillis ſtudioſe parere iuxta illud Ecci.iiij.Magnato.i.plato tuo humilia caputtuũ.Gloſa vo in demẽe.j.de reli.domi.dicit tres eẽ humulitatgradꝰ. Pꝛimꝰ eſt ſe ſubdere maioꝛi:⁊ nõ pᷣferre ſe equali.Facit xxij. di. ca.cõ ſtantinopolitana.in fi.Scðs ſub⸗ dere ſe equali:nec pᷣferre ſe minoꝛi. Tertiꝰ ſub/ dere ſe minoꝛi.Facit de pe.di.ij.c.j. Pꝛima hu⸗ militas ðꝛ ſufficiẽs ⁊ neceſſaria.ſcðᷣa abundãs. tertia ſuꝑabundans.hec illa.Que etiã referens Bernardꝰ in lib.de gradibꝰ humilitat dicit. Gloꝛioſa res ẽ humilitas:qua ipᷣa quoq; ſuꝑ⸗ bia palliari ſe appetit ne vileſcat. Faceit.viij.q.j. ca.in ſcpturis.in fi. Sʒ de talibo ðꝛ ꝙ ſub agni ſpege lupũ gerunt abſconditũ de here. ca. vt of ficiũ.li.vj. Supꝛadictos aũt gradꝰ humilitat habebat btũs Franciſcꝰ de q̊ ſctũs Bona. vbi ſupꝛa ait. Studebat qͥdẽ ſumoꝑe in oculis ſu/⸗ is alioꝛũq; vileſcere:⁊ defectꝰ in ſe latẽtes publi ca cõfeſſione detegere:donaq; datoꝛis pectoꝛis archano celare:vt nequaq; pateret glie qð occa ſio poterat eẽ ruine. Sane vt ꝑfecte humilitatis oẽm impleret iuſticiã:ſeipᷣm adeo ſtuduit non ſolum ſupioꝛibo: verũetiã inferioꝛibo ſubdere: ꝙ ⁊ ſocio itinerꝭ qᷓ;tũlibet ſimplici obedientiam ꝑmittere ſolitus erat:vt nõ tanq; platꝰ ex auco ritate pᷣciꝑet:ſʒ tanq; miniſter ⁊ ſᷣuꝰ etiã ſubdi⸗ tis ex humilitate pareret.hec ille. Uñ ſᷣuauit be atus Franciſcꝰ illud Ecci.iij.Quãto maioꝛ es: canto te humilia in oibbo. Sicut arboꝛ fecunda qᷓ;to magis abũdat fructibo:tãto indinat ſe ad terram pꝛofunduus. “ Ertiũ qð de humilitate videndũ ẽ ðꝛin t ducctio.Ad humilicatẽ nãq; inducimur cxlg ↄſideratiõctnipliò miſerie nr̃e. Pꝛia ẽ ſpũalis. Inhabiles em̃ ſumꝰ q;tũ i no b e ad oẽ opꝰ bonũ:vt dꝛ.ij.ad Coꝝ.iij.Et ideo humilia⸗ ri ſumoꝑe debemus.Lanta ẽ em̃ obligatio no ſtra ad deum etiã ex vno ſolo bñficio:ꝙ nunqᷓ; ad minimã ptẽ ſatiffacere ei valemꝰ .multo mi nus equalẽs reddere ſm Phᷣm. viij. ethi. um ergo oẽs grãs ⁊ vᷣtutes habeamꝰ a ðo. debemꝰ mag hũiliari ⁊ nõ ſuꝑbire.vñ ait Apłus.j.ad. Coꝝuiij. Quid hẽs qð nõ accepiſti. Si ãt acce⸗ piſti:qͥd głiar:q̃ſinõ acceꝑis qᷓſi dicat. Imo de bes plꝰ hũiliari:qꝛ vt ait Gre.in q̃ds omek. Qñ creſcũt dona rõnes etiã creſcũt donoꝝ. Tanto ergo eẽ hũilioꝛ atq; ad ᷣuiẽdũ ðoꝓmptioꝛ⸗ aſq; dz ex munere:q;to obligatioꝛẽ ſe eẽ ↄſp icit ĩ red dẽda rõe Pꝛerea młta pccã cõmiſimꝰ⁊ qᷣtidie cõ mittimꝰ: vñ ðꝛ ĩ c. licz. xlv. di. Sine pcto nullꝰ vi uit. Itẽ in oĩ momẽto tꝑis poſſi um?i guiblabi ſaleita ſtatu ſan nlunann birecob Gegkcogil dicn Augin muleabome inrenoruige inct Brgo⸗ Dusemman Ecid (M ol⸗ ſtdentemeg höͤckindiun Mictent oalte ieck cas o. here mücnado⸗ cviceme hoiende pliͤtafte gulanü⸗ delajo in ſulchu Enc t oſoe Gidiigeter Gse WiGil rarechone⸗ Cupllcirs ggoſhev Iminia, Et feniiſac Inle nerm nohoiemy tregeyfuin erodeinch cgto poſteg: lo,Analup clpanaſaf ondas, karuriſunti bonisopin hecilledn nö häͤliabe Pcepirpcie gruotate ſiden lopfe lammltis leimoꝛiby uleſuſpi pſam pchl nrſeeguleag 17 ddunltut ari debnant irgnc nin xſcis Bonf ſumopenoals w'inſeheitsne 66 datons en poragltci Tefencbum 1adeo ſtuduen nfmoꝛibo ſt molobedt miplaan ſtar fw ai cille Ui uur yrtüniunitl turnintiiſi mnig nn Fuinobtitt Etidcobuni, am oblign baficof m⸗ alems alnſ nricin um⸗ 4 do pn ſat Yinsſi Zidan n nitione doror doynnn ſm diic. Ping maſchs ce in ſepulchꝛo. Foliũ ſceleribꝰ:nec ſcire p certo valemꝰ vtrũ ſimus in ſtatu ſaluꝭ.vt habet᷑ Eccs.ix.Et ideo valde hu⸗ ſuꝑbire eos nobis inferioꝛes reputãdo.ſicut fa ciũt quidã ita de ſuis virtutibo pſumẽtes vt vi⸗ deat᷑ eis ꝙ ſol nõ luceat niſi in domibo ſuis.Ccũ dicat Aug.in lib. de v ginitate:ꝙ ſepe aliqͥ habẽt multa bona exterioꝛa:ſed alij habẽt alia bona interioꝛa:que pᷣualẽt oibus illis.Et ideo ſᷣm / inqͥt Gꝛego.in moꝛałl.Sempꝑ debet homo mi⸗ nus extimare dona ſua q; dona alteriꝰ. Q Ecũdo nos ad huilitatẽ inducere debet ſ ſideratio miſerietꝑalis. Nã tꝑalia ma gno laboꝛe acquirunt᷑:młto timoꝛe poſ ſident᷑:?⁊ magno doloꝛe relinqunt᷑. Quapꝛopt᷑ nõ eſt in diuitijs cauſa ſuꝑbiẽdi que ĩ bꝛeui di⸗ mittent᷑ ſaltẽ ꝑ moꝛtẽ:iuxta illð Ecci.x. Rex ho die eſt ⁊ cras moꝛit᷑. Ideo ðt Paulꝰ.ij.ad Thi mo. vj. Pꝛecipe diuitib huiꝰ ſeculi ſuꝑbe non ſapere. Que cõſiderãs Innocẽtiꝰ tertiꝰ in lib.de mileria bumana inqͥt. Quid ꝓſunt frẽs diuitie quidvana głia:qͥd mũdi ſolatia:cũ nõ liberent hoiem de moꝛte:nec defendãat a crimine:nec eri piãt a fetoꝛe.Ecce em̃ qͥ ſedebat heri głioſus in aula:nũc iacet deſpectꝰ ĩ tumba.⁊ qui veſ. cebat delicijs in cenaculo:modo cõſi: nmt Nerib⸗ Ertio ad humilitatẽ nos inducere debʒ t ſideratio mißie coꝛpalis ⁊ vilitatis.de qua Berñ.in ſuis meditatiõibo inquit. Si diligẽter cõſideres qͥd ꝑ os ⁊ nares ceteroſ⸗ q; coꝛpis meatꝰ egredit᷑:vilius ſterqliniũ nũqᷓ; vidiſti.Si ſingulas eiꝰ miſerias velis conſide rare:q;onerata pctis irretitaq;vitijs pꝛuriẽs cõ cupiſcẽtijs:occupata paſſiõib:pna ſꝑ admalũ ad om̃e vitiũ ꝓcliuis:plena om̃ioↄfuſiõe ⁊ igno minia.Et infra. Nihil eſt aliud hõ niſi ſperma fetidũ:ſaccꝰ ſtercoꝛũ:cibꝰ ⁊ eſca vermiũ.poſt ho minẽ vermis:poſt vermẽ fetoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ.⁊ ſic in nõ hoiem vertit᷑ oĩs hõ.Quid ̊ ſuꝑbis homo. attẽde ꝙ fuiſti vile ſemẽ ⁊ ſanguis coagulatꝰin vtero:deinde miſerijs huiꝰmũdi expoſitꝰ ⁊ pec cato.poſtea vᷣmis ⁊ cibꝰ vermiũ futurꝰ ĩ tumu lo.Quid ſuꝑbis hõ puluis ⁊ cinis:cuiꝰ ↄceptꝰ culpa:naſci miſeria:viuere pena:⁊ moꝛi eſt an⸗ guſtia. Cur carnẽ tuã pᷣcioſis rebb impinguas ⁊ adoꝛnas:quã poſt paucos dies vᷣmes deuo/ raturi ſunt ĩ ſepulchꝛo.Aiam vo tuã nõ oꝛnas bonis oꝑib:q deo ⁊ ãgelis ẽ pñtanda in celis. hec ille. Qui etiã ſuꝑ Cañ.ſᷣmo.xxxviij.ait. Quõ nõ hũᷣiliabit᷑ aia in vera cognitione ſuijpᷣiꝰcũ ſe ceꝑit pctis o neratã:mole moꝛtalis coꝛꝑis ag⸗ grauato:terrenis curis circũdata:carnaliũ de/ ſiderio ꝝ fece infectã:cecã:curuã infirmã: iplica tam młtis erroꝛibo:mille ꝑiculis expoſitã:mil⸗ le timoꝛibo trepida:mille difficultatibꝛ anxiam: mille ſuſpiciõibo obnoxiã:mille necitatibo erũ⸗ noſam:ꝓcliuã ad vicia:⁊ inualidã advirtutes/ LxXXIX Idem q; Bermardꝰait. Uide vñ veneris ? eru u/ beſce: vbi ſis ⁊ ingemiſce:quo vadis ⁊ cõtremi miliari ⁊ timere ſemꝑ debemꝰ:nec contra alios ſce:⁊ iterũ ad Eugeniũ ſcribit. Salubꝛis fit co⸗ pulatio vt cogitãs te ſũmuʒ pontificẽ attẽdas te pariterviliſſimũ cinerẽ no fuiſſe ſʒ eſſe. Unde erſes potetiſſimꝰrex:cũ infinitã mulcitudinẽ ſui exercitꝰex alto ↄſpiceret:fleuiſſe dicit᷑ eo qpin fra centũ annos illa młcitudo in cinerẽ eſſet cõ uertenda dicẽs. Regẽ mevocant exercitus tam potentis.Ego aũt fateoꝛ me eſſe regẽ pulueris. Ad iſtaʒ ant humiliationẽ inducit nos ꝓpheta dicens. Michee. vj. Humiliatio tua in medio tui. Legit᷑ quoq; ꝙ Areſt.moꝛti apt ꝛopinq̃ns rogatꝰa diſcipulis vt aliqð verbũ ſencchti ſuz eis ꝓ teſtamento relinqret:ingemiſcẽs ait. Hu miliatꝰin hũc mundũ itraui anxius virxi:⁊ con turbatꝰegredioꝛ:inſcius ⁊ ignarꝰ. Ad humili⸗ tatẽ etiã iducimur exeplo pauonis de quo Bl⸗ bertꝰ vbi ſup̃ in.c.de ſuꝑbia ait. Pauo eſt auis admirabilis venuſtatis in pẽnis ⁊ inde valde gloꝛioſus icedit: maxime dũ caudã erigẽs rotã facit. Tunc em̃ in giro ſe voluit rotãq; circũſpi cit quaʒ erexit:⁊ quaſi głians alijs ſe oſtendit. Sʒ mirũ valde exiſtit:quia mox vt oculos ad ſuoꝝ turpitudinẽ pedũ vertit caudã victꝰhũili tate deponit glie oblitꝰoĩno pᷣoꝛis. Hoc idẽ hõ faceret ſi ſepe apud ſe ruminaret de qᷓ; vili mate ria ſit generatꝰ q̃li ſit cibo inventre nutritꝰ:cum qua vili veſte ſit natꝰ:qͥ bo in oĩ vita ſit curis ex⸗ poſitꝰ⁊ ad quẽ fineʒ vltimo ſit venturꝰ.hec ille: Sũmis g̊ ſtudijs hũiliemur qꝛ ſine hũᷣilitate nemini p̃t eẽ ſalꝰ.de peni.di.j.S.itẽ taci turnitaſ vñ ait Bernardꝰ ſuꝑ Miſſuſẽ.Aud eo dicere ꝙ ſine hũilitate nec vginitas Marie deo pla⸗ cuiſſet. Ideo ðꝛ Eccłi.xiij. Hũiliare deo ⁊ expe⸗ cta manꝰeiꝰ.ſ.vt det tibi gr̃aʒ ſuã in pᷣſenti głiaʒ q; in futuro ſeculo. Amen. M Eadeʒ die poſt pꝛandiũ de nobilicate anime Sermo decimus. S8S Eñnite audite vy oẽs q timetis deuʒ ⁊ narrabo q̃n⸗ ta fect aie mee Ps.lxv. Et ſi ſcietie oẽs ſint digniſſime vt inqᷣt Areſt. 1. de aia:tñ ĩter oẽs naturales ſciẽtias nobilioꝛ eſt ſclentia de aia.vnde Phs.ix.Ethicoꝝ dicit. Optimũ bonũ ĩ hoie eſt tellectꝰ⁊ cognitio ſui: ⁊ in.j.de aĩa inqᷣt. Ualde vtilis ẽ ſcia de aia:etiqᷣ ad oẽʒ aliã vᷣitatẽ.vñ ſᷣm Ric.nrʒ ĩ ſuo q̃dlibeto necania eſt hec ſcia. tũ ꝓpter vicioꝝ ceſſationẽ:qꝛ vt ait Ber. ſuꝑ Cañ.Quãto mag cognoſcet hõ oꝛiginẽ aĩe ſue tãto magis verebit aiam hfe de generẽ:tũ / pter dilectionẽ:qꝛ vt ait Areſto.j.de regi.pn.Cognitio alicuiꝰboni ẽ cauſa amoꝛis illiꝰ Idcirco quãto maioꝛẽ hʒ aĩa ſui cognitio⸗ nẽ tato maioꝛẽ hʒ ad ſeipam dilectionẽ:⁊ iõ ma gis eſt ſolicita ĩ bonis oꝑib que necaria videt nn 4 W D Bermo ad ſuã ſalutẽ. Quapꝛopt᷑ inqᷣt Berñ.in lib.ð cõ ſideratõe ad Eugeniũ. Noueris łʒ oia myſteria lara terre:alta celi:pfunda maris:ſi te neſcieris ſilis eris edificãti ſine fundamento:ruins non ſtructurã facies. Ides Aug.x.lib. ↄfeſſionũ ait. Eunt hoĩes mirari alta motiũ:⁊ ingetes fluctꝰ maris: ⁊ altiſſimos lapſus fluminu ⁊ occeani ambitũ:⁊ giros ſiderũ:⁊ relinquũt ſeipſos nec mirant᷑.q̃ſi di.Et ideo ſunt pigri in bonis oꝑa⸗ tiõibo. Hugo etiã lib.j.de aia dicit. Melioꝛ es ſi teipʒ cognoſcas qᷓ; ſite neglecco cognoſceres curſus ſiderũ:vires herbaꝝ: cõplexiões hoim: nat᷑as aialiũ:celeſtiũq; ⁊ terreſtriũ ſciẽtiã habe⸗ res. Multi em̃ multa ſciũt ⁊ ſeipᷣos neſciunt. Qua ex re Berñ.in qͥ̊dã ſᷣmõe inqͥt. Stude hõ añ oia teipᷣm cognoſcere. Ait em̃ Macrobiꝰ li. de ſomno Scipiõis.Deifici vox hec fuit oꝛacu⸗ liↄſulẽti ad btitudinẽ quo itinere puenire poſſz ſi te inqͥt noueris. Ad hac cognitionẽ ⁊ ſcetiam nos hoꝛtat᷑ Dauid i vbis ꝓpoſit di. Uenite 76. Suꝑ quib vbis tres conſideratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ creatiõis. Scða conditiõis. Ter tia vo dilectiõis: Pars pꝛima hu ſᷣmonis de gie rationalis creatione. c ⁊a quo aia ſit creata:ac quot modis noĩet᷑. Scðo qñ ⁊ vbi ſit creata:⁊ qͥd eſt ip̃a aima. Tertio q̃liter ⁊ ad qͥd ſit creata. Quo ad pᷣmã ꝑticulã pme ꝑtis dixerũt qdã heretici int᷑ qͥs fuerũt manichei: ꝙ aia nr̃a eſt de ſubſtatia diuia facta. Sʒ hec opinio ẽ fal ſiſſima:qꝛ ponit deũ cẽ eiuſdẽ nature cũ creata: qð eſt ipoſſibile.Unñ Aug.de fide ad Petrũ ait. Nõ vniꝰ nature pñt eſſe qꝗͥ fecit ⁊ qdð factũ c.Di⸗ co ̊ ſᷣm ſentẽtiã oĩim theol.maxie Bona.i.ij. di. xvij.ar.ij.q.j.⁊ Alex.in.ij.ꝑte ſũme in tract.ð aia ⁊ Tho.in ſũma ʒ gentiles lib.ij. c. lxxxiiij. ꝙ aia nõ eſt de ſubſtãtia dei:nec de terravel alia mate ria:ſed de nihilo creata. U Irca ſecũdã pticulãviq; a quo ſit facta ſi c ue creata aia nr̃a:dixerunt qͥdã ph̊i aias eſſe ꝓductas a deo mediãte intelligẽtia. Et huiꝰ opiniõis videt᷑ fuiſſe autoꝛ de cauſis:⁊ Plato cũ ſuis ſeq̃cib:q opinati ſunt ꝙ deꝰſim pliciſſimꝰ cuiꝰ actus eſt intelligere: ꝓduxit ſolũ int elligẽtiã pᷣmã ⁊vnicã.Illa vᷣo/ꝓter diſtare a pᷣmo itellexit ſe ⁊ pᷣmũ.et ita aliquo modo fuit cõpoſita.Et ſic ꝓduxit oꝛbẽ ſuũ ⁊ intelligẽtiam ſcòði oꝛbis.⁊ ſic deinceps vſq; ad oꝛbẽ lune⁊ in⸗ telligẽtiã decimã:q̃ pᷣm eos irradiat ſuꝑ aimas rõnales. Sʒ hec opinio eſt falſa? repꝛobatura theoł.in.ij.di.j.maxime a Bona.ibidẽ ar.ij.q.ij Quia quãto aliqͥd eſt ſimpliciꝰ tãto eſt potẽtiꝰ: 7 quãto potẽtiꝰ tãto poteſt plura.Ergo deꝰ ſim pliciſſimus ⁊ cõſequenter potentiſſimꝰ potuit creare om̃s intelligentias ⁊ om̃ia creata quod Irca pmã ꝑtẽ pᷣmo videbimꝰ de quo Ecũ da opinio fuit aliqꝝ hereticoꝝ dicẽ ſ tiũ ꝙ aie ꝓductio eſt ꝑ traducuõeʒ vt aia traducat᷑ ex aia ſicut caro ex carne.Sed hãc opinionẽ danat canõiſte in.c.ꝙ vᷣo.vbi glo ſa.⁊ in.c.moyſes.vbi de bᷣ eſt textꝰ.xxxij.q.ij. p ſam qͥʒ ipꝛobãt theoł.i.ij.di.xviij.maxie Bona. ibidẽ dicens. Si aĩa traduat᷑ ex aia:aut ex tota aut ex ꝑte.nõ ex ꝑte:qꝛ aia eſt ſimplex.ſi ex tota?: ergo cũ qͥs aliũ generat ſi totam anim datipe aiam deſinit habere:qð eſt erroneũ. Dico gm oẽs theoł.maxie Bona. in.ij.di. xviij. ar.ij. q. iij. ⁊ Rich.ᷣibidẽ.q.ij. Alex.vbi S.⁊ in.iij.pte ſume in tract.de pᷣceptis:pᷣcepto.iij.mẽbꝛo.iij.ar.lij.et Tho.ij.ꝑte.ſũme.q.xc.ar.iij.⁊ in ſũma ↄ gẽtiles lib.ij. c. lxxxvſ.qꝙ aia nõ eſt ex traduce:ſed a ſolo deo creat᷑ ſine alio medio.Et iõ dicebat illa ſcca Machabea filijs ſuis.ij. Machab. vij. Neq; em̃ ego ſpm ⁊ animã donaui vobis:ſed mũdi creator ⁊c.De quo inqᷣt Ps.Qui finxit ſigilati coꝛda eoꝝ.i.aias creauit.vt expo nit glo.vn ipſe deꝰ inqͥt Eſa.lvij. Omnẽ flatũ ego feci.Ex his ꝗ apꝑet q;excellens ſit aĩa cũ ſit creata a nobiliſſi mo agete. Cauſa em̃ nobilioꝛ ſemꝑ nobilioꝛẽ ꝓ ducit effectũ.j.de aĩa.⁊ in lib.de cauſis.Et ideo vr oſtẽderet deꝰ excellẽtiſſimã dignitatẽ gie: vo/⸗ luit eã ꝑ ſeipᷣm creare.vñ GBeñ.ij.ðꝛ. Foꝛmauit deus hoĩem de limo terre ⁊ inſpirauit in faciem eiꝰ ſpiraculũ vite.i.aĩaʒ.De q̃ inqͥt Aug.in li.de ſpũ ⁊ aia.Anima ſᷣm ſui coꝛꝑis effecus varijs nũcupat᷑ noibo. dicit em̃ aia dü vegetat: ſpiritꝰ dũ cõtẽplat᷑:ſenſus dũ ſentit:animus dũ ſapit: mens dũ intelligit:ratio dũ diſcernit:dũ reco./ dat᷑ mẽoꝛia:dũ cõſentit volũtas. Ecũdo bpncipalit᷑ in hac cõſideratõe qᷓrit᷑ ſquãdo ⁊ vbi creat᷑ aia.Circa qð fuit pꝛi/ ma opinio Platonis ⁊ ſequaciũ:maxie Macrobij in lib.de ſomno ſcipionis:ꝙ aie fue runt ſil create cũ ſtellis:⁊ poſt foꝛmatcꝭ coꝛpibꝰ ſibi idoneis:ad hec coꝛꝑa viuificãda deſcẽdũiꝑ lacceũ ⁊ alios oꝛbes planetaꝝ.et poſtmodum ruptis coꝛꝑibo illuc reuertunt᷑.Dei loꝛũ q̃ in coꝛꝑe babuef̃t. Sʒ hec opinio ſm Bo na.potiꝰ fuit ſomniũ quoddã qᷓ; dictũ autẽcicũ qꝛ abſurdũ eſt talẽ circũlationẽ aiaꝝ ponere.et hãcopinionẽ dãnat glo.in.cꝙ vo.pxxxij.qij. ig ſuꝑ tollit btitudinẽ.de cuiꝰrõneẽ ꝑpetuitas ſßᷣm cheobl. in. itij. dil. xlvj. Uñ dicit᷑ pſal. xxxiij. Juſti aũt in ꝑpetuũ viuet. Ex quo ptʒ falſam eẽq̃ ad hoc opinionẽ Ouidij dicẽtis in.xv Mecham. Moꝛte carẽt anime ſemꝑ pꝛioꝛe relicta Sede:nouis domib viuũt habitãtq; recepte Omia mutant᷑ nihil interit errat ⁊ illin- Huc venit hinc illuc ⁊ quoſlibet occupat arꝰ Spũs eque feris humana in coꝛꝑa trãſit Inq; feras noſter nec tẽpoꝛe deperit vllo Vtq; nouis fadlis ſignat᷑ terra figuiuis d ennro l nnmh AAkſteponne ptie k. Deinð ſuo loco tꝑe iterũ deſcẽdũt:ſʒ cũ deſcẽdunt oĩm pꝛiꝰ co gnitoꝝ obliuiſcunt᷑:⁊ cũ aſcẽdũt obliuiſcũt ma — — Memone Lan ſesin leſe (und get Ham ſiͤt bnlarnlet Nepſincee tlbiecuſ gationess fanancree Curaregöcl niſcäränn s 1Wr. 2Bon. pusſes oduc ne⸗ n coſlin uuloſl dtmneini tagno lbei diffi. tacom Wiäbabe Püͤvegets nedi Te ſimoded refer Zl oͤmoina foꝛme ſot lycopano. ei gugin däronis Terton wlc Ziae Mhaſuicor Afuäfin⸗ ondlis Qito duffnte Ziacktn ſeinmna rofmg Zug.vb leo qbye ſtigeriſ menſibt huop ſen pintel Akinidin geatte dee. 6 Wedma raen DU ricg n D , ens . Wagangn i - Men 3 R sOuifinnts naoltgun rrinipetnin ain dänae lütgs. r und ſuohol uroinot obluiſätm Nopiniofnh ië dicituu nein e g fo mnel,/ migpeltßf halmn gzſalamae/ eftica ablcjtg ß nutilin bco 1corgem depene naf. — ☛ = = Foliũ mMec manet vt fuerat nec foꝛmas ſeruat eaſdem Sed tamẽ eſt eadẽ animã ſic ſemꝑ eandẽ Eſſe:ſed in varias doceo migrare figuras. Z Eñcuũda opinio fuit quoꝛũdã hereticoꝛũ: ſ marxie manicheoꝝ ꝙ aime hũane ſũt ſił create ĩ celo cũ ãgelis:⁊ ibi peccauerũtet merito illiꝰ pcti ſũt detruſe i hbis coꝛꝑibi tãq; in carceribo vt ſic purgent᷑.⁊ cũ purgate fuerint ad celeſtẽ patriã reuocent᷑. Sʒ hec opinio eſt cõtra phᷣiam.ã ſᷣm Areſ.i.ij.de aia. Aia nr̃a eſt cãqᷓ; tabula raſa in qua nibil eſt depiaũ.Qðõ nõ eſſʒ veꝝ ſi in celo aie nf̃e fuiſſent ãteqᷓ; itrarẽt coꝛpꝰ: ⁊ ibi peccaſſent. Itẽ nulla aĩia naturalẽ hr̃et idi⸗ nationẽ ad coꝛpꝰ ſicut ad ſuũ ſodalẽ:ĩmo ĩ illo remanere recuſaret:⁊ egredi ꝑquireret tanqᷓ; de carcere.qð eſt mãifeſte falſũ. Itẽ ſᷣm hãc opinio nẽ ſeq̃ret᷑ nullã aiam debere danari:qð eſt here ticũ.Dico ̊ ſᷣm oẽs theołl.maxie bem̃ Tho.j.p⸗ te ſũme.q.xc.ar.iiij.? Ric.in.ij.di.xviij.ar.ij.qiij ⁊ Bona.ibidẽ.q.ij.ꝙ aĩe nõ ſunt create on coꝛ⸗ pus ſed ſił cũ coꝛꝑe creant᷑ ⁊ creãdo infũdunt᷑. Cõcludit᷑ ̊ ᷣm Aug.in.c.mopſes.xxxij.q.ij.⁊ in lib. de ccclfaſticis dogma.ꝙ aiĩa tũc creat᷑ qñ in vẽtre matris oꝛganizatũ eſt coꝛpꝰ ꝓlis ⁊ crean⸗ do ſił infundit᷑ a deo.Et ſic patz.ij.ꝑticula pᷣna palis.j.ꝑtis.ſ.qñ ⁊ vbi creat᷑ aia. Liq; aũt pᷣs dixerit in.j.de aĩa.ꝙ oĩno ⁊ penitꝰ difficllimoꝝ eſt cognoſcere qͥd ſit aia:tñ poſtea in.ij.eiuſdeʒ lib.eã diffinit dupłr. Pꝛimo mat᷑ialiter di.Aia eſt actꝰðmus coꝛꝑis phiſici oꝛganici in potẽtia vitã habẽtis. Scðo foꝛmalr ſic.Aia eſt pꝛinci⸗ piũ vegetãdi:ſentiẽdi:intelligẽdi:⁊ ſᷣm locũ mo uẽdi.Theoł.vᷣo ſᷣm diuerſas cõꝑatiões diuer⸗ ſimode diffiniũt ſiue deſcribunt ipᷣam aĩaʒ ꝓut refert Alex.de ał.in.ij.ꝑte ſũme.in tract᷑.de aia.⁊ pᷣmo in cõꝑatõe ad cauſẽ efficiẽtẽ ſic. Aĩa eſt dei foꝛme ſpiraculũ vite.⁊ accipit᷑ ex eoo qð ðꝛ Geñ. ij.ꝙ deꝰ iſpirauit ĩ Adã ſpiraculũ vite. Scðo in cõꝑatiõe ad coꝛpꝰqð ipᷣam ſuſcipit:⁊ diffinit eã Augꝰ.in li.de ſpũ ⁊ aĩa ſic.Aĩa eſt ſubſtantia q̃dã ronis ꝑticeps regẽdo coꝛꝑi accõmodata. ZTLCKertio reſpectu vtriuſq; diffinit᷑ a Caſſiodo ro ſic.Aia eſt ſubſtãtia ſpũalis a deo creata:p⸗ pꝛia ſui coꝛꝑis viuificatrix. Quarto ĩ cõꝑatõe ad ſuũ finẽ diffinit᷑ a Sene.ſic.Aĩa eſt ſpũs ĩitel lectualis ad btitudinẽ in ſe ⁊ in coꝛꝑe oꝛdinatꝰ. Quito in cõꝑatiõe ad vires qͥb agit in coꝛꝑe diffinũ a Damaſceno.⁊ etiã ab Augꝰ.vbi S.ſic. Aia eſt ſpũs intellectuał:rõnalis:ſemꝑ viuẽs: ſop in motu: bone maleq;volũtatꝭ capax. Se⸗ xto ſᷣm quãdã ↄuenuẽtiã eius ad oĩa diffinit᷑ ab Aug.vbi S ſic.Aia eſt oĩm ſiłlitudo:habet em̃ vi res qͥ b omia cõpꝛehẽdit ⁊ inueſtigat:⁊ om̃ib ſiłis exiſtit.ſ.celis ⁊ elemẽtis ac alijs inaĩatis et inſenſibilibꝰ ꝑ eſſentiã:vegetabilibo ꝑ vitã:aiali bus ꝑ ſenſũ ⁊ imaginatiõʒ:hoĩb ꝑ rationẽ:ãge lis ꝑ intelleaũ:⁊ deo ꝑ intelligẽtiã. Septimo diffinit᷑ inq;tũ ẽ ſeꝑabilis a coꝛꝑe ſic. Aia ẽ ſub⸗ xXC ſtantia ſpũalis: ſimpler ? idiſſolubulis ĩcoꝛpea paſſibilis atq; mutabilis:⁊ a coꝛꝑe ſeꝑabilis. Quia vero vniꝰrei vna ſola dʒ eſſe/ꝓpꝛia diffini tio.vj.Lopi. Jõ videt᷑ ꝙ ipᷣa aia ſic poſſit gene⸗ raliter diffiniri. Aia eſt ſubſtãtia ſpualis incoꝛ/ poꝛea:rõnalis:ĩtellectualis:ſimplex:imoꝛtalis paſſibilis atq; mutabilis:oĩm ſilitudo:ad vi⸗ uificationẽ ⁊ regulationẽ ſui ꝓpꝛij coꝛꝑis hũa⸗ ni oꝛganiʒati:a deo creata ⁊ creando in ipᷣo coꝛ poꝛe infuſa tanqᷓ; eius foꝛma ꝑfectibilis a quo eſt ꝑ moꝛtẽ ſeꝑabilis.Que eſt ad finẽ btitudis in ſe ⁊ in coꝛꝑe oꝛdinata ⁊ ſᷣm merita vel deme rita eternałr glłiſicanda vł dãnãda. Pꝛimo in ſe:deinde poſt reſurrectionẽ cum ſuo coꝛꝑe.Et hec diffinitio diſtinguit aiam ab angelis et ab omni alia re:⁊ omnes ſupꝛadictas diffinitiões ſeu deſcriptiões compꝛehendit. Z Jaũt qrat᷑ q̃re deꝰaiam in coꝛꝑe collo⸗ 8 cat. Rñndeo ꝙ mltiplici ex cauſa:quarũ duas aſſignat Greg.naʒãzenꝰ. Pꝛia eſt vt ipᷣa aĩa in carne ⁊ ꝑ carnẽ merita młta cõ⸗ qrat. Plura em̃ ſunt ĩ quib aia ꝑ carnẽ meret in qͥb ſine carne meren nõ poſſet:ſicut eſt cõtra camales cõcupiſcẽtias decertare:ieiunare:vigi lare:peregrinari:⁊ martyriũ ſuſtinere. In alijs aũt in quibo ſine coꝛꝑe põt mereri ſicut in dili⸗ gẽdo deũ:⁊ in cognoſcendo ⁊ cõmẽoꝛãdo ipᷣm: ac meditando de illo:iteꝝ eſt vtile aĩe eẽ cõiũctã coꝛꝑi rõne glioſioꝛ triũphi ⁊ pᷣmij:qꝛ cũ coꝛpꝰ ipᷣm qð coꝛrũpit᷑ aggrauet aiam:⁊ depᷣmat ter⸗ rena inhitatio ſenſuʒ multa ogionte Saß.ix. per hoc ipᷣa aĩa in pᷣdict ſe viriłr exercens glio⸗ ſioꝛ erit:q̃nto em̃ aliqð bonũ eſt difficiliꝰtanto eſt virtuoſiꝰ.ij. Ethico. Scða cã eſt vt aia car nẽ ipᷣam tãqᷓ; fidelis cuſtos deo ↄᷣuet ⁊ cuſto⸗ diat:⁊ eã ad ſuꝑnas ſedes ꝑuenire faciat. Caro em̃ ꝑ ſe nõ eſt ſuſceptiua btitudinis:niſi mediã te aia ſtolã ĩmoꝛtalitaᷓ ĩduat.Eſt ̊ aia cõiũcta coꝛꝑivt hõ maioꝛẽ głaʒ ꝑcipiat.Si em̃ aia fuiſ fet a coꝛꝑe ſeꝑata tm̃ głificari poſſet in cõtem⸗ platiõe diuinitatis:nüc aũt hõ głificat᷑ in aia ꝑ eterne maieſtatis diuine ſpeculationẽ ⁊ ĩ coꝛꝑe in viſiõe głioſe hũanitat xpᷣi. Tercia cauſa eſt vt nobis oñderet q̃nta erit ↄſolatio aĩe cũ erit ĩ celo ↄiũcta ipᷣi creatoꝛi ſuo ꝑ inſeꝑabilẽ charita tẽ.que cũ coꝛꝑe ex luto oꝛiginẽ hñte:atq; coꝛru⸗ ptibili ⁊ viliſſimo:hʒ tam gratã ſocietatẽ ꝓpter mutuã vnionẽ.Tũc em̃ cũ ipᷣo coꝛꝑe btificata cãtabit cũ ꝓpheta PS.xxxix.Eduxit me de lacu miie ⁊ de luto fecis. Quarta cã eſt vt oꝑa ſua de ꝑficeret. Oꝑa em̃ diuina ſunt ꝑfecta Deur. xxxij.Et iõ cũ feciſſet naturã pure ſpũalẽ vt an⸗ geluʒ:⁊ naturã pure coꝛꝑalè vt lapidẽ:lignũ ⁊ hmõi:ↄgruũ fuit(vt ifra etiã dicet) ꝙ facerʒ na turã mixtã exvtraq;:⁊ iõi pᷣam aiam ſpũalẽ coꝛ ꝑi ↄiũxit:vt ad decoꝛẽ vniuerſi eẽt creatura ſpũ ⁊ carne cõpoſita.vñ Ber.ſilueſter in microcoſ⸗ mo imnqt de hoie. Mentẽ de celo coꝛpꝰtrabit ex nun £△ clemẽtis. Ut fras bitet coꝛꝑe:mẽte polũ Mẽs coꝛp? diuerſa lʒ iungunt in vnũ: Ot ſacra coom placitu nexio reddat opus. Diuus erit:terrenꝰ erit:curabit vtrũq; Cõſilijs mũdũ:religiõe deũ Naturis poterit ſic reſpodere duab: Et ſic pᷣn/ cipijs cõgruꝰ eſſe ſuis Cũ ſuperis comũe bonũ ratiõis habebit. Diſtraheta ſuper linea parua hoiem.hec ille.Licet aũt pter petin generata ſit diſcoꝛdia inter carnem⁊ ſom̃ ̃m ſniam apłiad Gal.v.tamẽ deꝰ cõiunxit carnẽ ſpũi:⁊ ecõtra vt vtriq; eoꝛũ bene eſſet ꝓpter alteru:⁊ ſił deo ſerui rent:⁊ caro eſſet tãq; bona vxoꝛ ſpũs ac ei ſub/ iecta obediret: ? cũ eo głiam eternã cõſequeret᷑: Oꝛ vxoꝛes debẽt choꝛuſcare radijs manitoꝛu. l. feie. ff. de ſena. ⁊.l.filij.S.j.ff.ad munici.⁊.l.mlłie⸗ res. C. de digni. lib. xij. ⁊ in aut.de cõſuł.S.ſivo. ⁊ als allegat᷑.S.hec itaq;.vnð dicit᷑ in.l.fi.C. de nup.UVxoꝛ marito cõcreſcat ⁊ ſentiat eiꝰ fulgo/⸗ rem.qð põt moꝛaliter exponi de carne ĩ quo re⸗ dundabit fulgoꝛ ſwus. eo ad tertiã ꝑticulã buiꝰ pᷣme ꝑtis q̃rit qqliter ⁊ ad qͥd ſit creata aia.Et rñdet᷑ad bqmũ ꝙ creata eſt ad imaginẽ ⁊ ſiłicudi⸗ nem dei. vñ Geñ. jj. dixit deꝰ. Faclamꝰ hoieʒ ad imaginẽ ⁊ ſiłlitudinẽ nrãm. Qualit aũt hoc itel ligat᷑ habet᷑ ab Alex.de ales in.ij.parte ſũme in tract᷑.de aia.⁊ a btõ Lho.in.j.ꝑte ſũme.q.xciij. ⁊ a ſccõ Bona.in.ij.di.xvj.ar.j.q.j.⁊ a Nico.de lyra ſuꝑ Geñ.j.qͥ inqᷣt. Imago dei cõſiſtit in aia q;tũ ad ꝓpꝛietates naturales.ſ.mẽoꝛis:intelligẽ tia:⁊ volũtatẽ.Ex quo patʒ ꝙ nõ tm̃ vir ſed etiã mulier creata eſt ad imaginè dei.vnð Geñ.j.ait Moypſes.Creauit deꝰ hoiem ad imaginẽ⁊ ſili⸗ tudinẽ ſuã.ad imaginẽ dei creauit illũ maſculũ 2 feminã creauit eos. ec huic obſtat quod ait apłus.j.ad Chor.xj.di. Uir nõ debet velare ca⸗ put ſuũ:qꝛ imago ⁊ głia dei eſt.mulier aũt głia virtl eſt. Et in.c.hec imago.xxxiij.q.v.inqͥt Aug. Mulier ad imaginẽ dei nõ eſt facta ⁊c̃. Qꝛ re⸗ ſpondet Allex. de ales vbi S.q.lv.mẽbꝛo.v.di. ; ↄditio imaginis nõ eſt ꝓpꝛia maſculi ſʒvtriuſq; ⁊ ad dictũ apłi ðt: ſᷣm gloſam oꝛdinariã acci pit ibi apłus imagineʒ ꝓpter boc ꝙ homo fuit quodãmõ pꝛincipiũ oim hoim:⁊ etiaʒ Eua eſt foꝛmata de latere eius:et ita quãd imaginem 9 oꝛganizat᷑ ſᷣm phiſicos.De quo etiã notat᷑ in. l. tenet dei qui eſt ncipiũ omis creature. Uõ ſic aũt fuit de muliere:⁊ ideo non dicit᷑ imago.hec ille.Sanctꝰ q̊ʒ Bona.in.ij.di.xvj.art.ij.q.ij.ðt: lier facta ad imaginẽ dei ſicut vir. Que imago cõſiſtit in aĩa in qua nõ eſt diſtinctio ſexus. Sʒ q;tũ ad bene eſſe dicit᷑ eẽ maioꝛ repᷣſentatio ima ginis in viro qᷓ; in femina.ſiue qᷓ;dtũ ad rationẽ pꝛeſidẽdi.ſiue q;tũ ad rationẽ pᷣncipij:qꝛ vt ait * . * * hoie: vt vnus fact ſit dñs ex quo ceteri oꝛistur habẽs imperiũ dei quaſi vicariꝰ eius ⁊c.Conj dudẽdum eſt ergo ſᷣm pᷣdictos doctoꝛes: q in om̃i aĩa rationali eſt imago dei qᷓ;tũ ad natura les Apꝛietates ipius aie. Slłitudo aũt eſt in gra tulitis. Et ideo ſiłitudo eſt quedã ꝑfectio imagi nis:quia gra perficit naturã. Judei vo gloſato res quos refert idẽ Nicolaꝰ vbi s ſuꝑ illõ pſal/⸗ mi.iiij. Signatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultꝰ tui do mine.ponũt quaſdã ſiłitudies aĩe ad deũ:qui⸗ bus quedã alie a xpᷣianis addite ſunt:⁊ ſũt iſte vicʒ ꝙ ſicut deus habet cõueniẽtiã cum oibus Apter quod dicit᷑ mũdarchitipus.i.maioꝛ.viij phiſicoꝝ:vnð Boecꝰilli inqͥt. Lu cũcta ſuper⸗ no ducis ab exeplo pulchꝛũ pulcherrimus ße Muidũ mente gerẽs ſimiliq; imagine foꝛmas Sic aĩia habet ſiłitudinẽ cuʒ om̃ibo. Item ſicut deus eſt ſpũs Joh.iiij. ita ⁊ aia.vt ait Aug. in lib.de ſpũ ⁊ aĩa.Danieł.iij. Bñdicite ſpũs ⁊ aie iuſtoꝛũ dño. Itẽ ſicut deus eſt ĩmoꝛtalis.j.ad Thimo.j. Regi ſeculoꝝ ĩmoꝛtali ⁊ inuiſibiliſo li deo ⁊c.ita ⁊ anima.vt in ſequẽti partepbabit᷑ Sicut etiã deus eſt impalpabilis:quiavt dici᷑ S b. xx.Spũs carnẽ ⁊ oſſa non habet.ſ.palpa ilia. ita anima rõnalis palpari nõ poteſt cũ ſit incoꝛpoꝛea.lã mediũ in tactu eſt caro: vt die ij. de aia. Etiſte ſunt aſſimilatiões fideliũ.Ju⸗ dei aũt addũt dicẽtes:ꝙ ſicut deus nõ inquina tur ſoꝛdibo oꝛbis:ita nec anima ſoꝛdib coꝛeſtis Et ſicut deꝰ om̃ia videt ⁊ non videt᷑:iuxta illud qð ipᷣe inquit Exo.xxxiij.Nõ videbit me bomo ⁊ viuet.ſic aĩla videt exterioꝛa ⁊ ipᷣa nõ videt᷑. Et ſicut deus vnicꝰ eſt in vniuerſo mũdo ꝑ ipſum recto:ita aia ratiõalis vnica eſt in ſuo coꝛꝑe q ipᷣa regit.Nõ eſt em̃ vera opinio dicetium: ꝙ in coꝛꝑe humano ſunt tres aie.j vegetatiua ſenſi⸗ tiua:⁊ intellectiua:lʒ em̃ verũ ſit qð ait Phus xvj. de aialibus.ꝙ embꝛio pmo viuit vita plan te.ſ.vegetatiua: deinde vita aialis.ſ.ſenſitiua:?- deinde vita hoĩs.i.aĩa ĩtellecciua.lã illa maſſa generata pᷣmo habet foꝛmã ⁊ ſiłitudinẽ lactis aliquot dieb: deinð ſiłitudinẽ ſanguinis:deiñ aſſumit foꝛmã opis humani⁊ paulatim foꝛ⸗ mat ⁊ oꝛganiʒat᷑:ita ꝙ ſi eſt maſcub infra q̃dra ginta dies: ſi vᷣo eſt femina in octuaginta dieb⸗ gallꝰ. ff. de libe. ⁊ poſthu. ⁊.v. di.in pᷣn. tñ ſtatiʒ intrante aia rõnali deſinit ibi eſſe aia ſenſitiua: ꝙ q;tũ ad illð qð eſt de eſſe imaginis:ita ẽ mu⸗ ſicut intrate ſenſitiua ceſſat vegetatiua. vt ꝓpbart Tho. in. j.pꝑte ſũme.q lxxvj. ⁊.cxviij.affirmas ꝙ; cũ generatio vniꝰ foꝛme ſit coꝛruptio alter pieꝛ exiſtẽtis neceſſe eſt dicere:ꝙ tam in homie q; in alijs aimalibo qñ perfectioꝛ foꝛma aduenit:fit coꝛruptio pꝛioꝛis.ita tamẽ ꝙ ſequẽs foꝛma ba apłs vbi ſupꝛa.Caput mulieris eſt vir:⁊ vir nõ bet quicquid habebat pma:⁊ adhuc amplius. eſt ex muliere ſed mulier exviro.⁊ nõ eſt craatus vir ꝓpter mulierẽ ſed mulier ꝓpter virũ. Et ideo inquit Auguſ,vbi ſupꝛa. Hecimago dei eſt in Quapꝛopt᷑ cũ aĩa intellectiua creat᷑ ⁊ infundi ſimul eſt ſenſitiua ? vegetatiua coꝛruptis foꝛ⸗ mis pꝛcexiſtenciby becile/ Ex quiby patet ꝓpo⸗ mlit golße nntcs Neina Fabid wc Nreröt wroo ſonge Gpi⸗ goine porit⸗ yoroi o blliotne direrüre⸗ portcor Regnn Woen dd Mae ſitpke⸗ ertyn (:pis dermi⸗ (tn, tüſue ledanie cielykenn ſecoꝛrto clorution ſſdetrin näd RNT batee ſiäge ceredrn ctiaſen viger⸗ tie. Et Pltis: niblfia luaine * natn nanain docne — do e Ee 1 . 9os „ IIN Wlmewen. Wosumeen s deſur nenini ne atain Nu oſſanon eee intacuckann ſinr dansi cmimaſtin on nidis! ſlndchtn nont öeni 40 vinurna,u iuts nlciu 6: rudnies HiſanginsN. nirpaulnnin nalb imita. ocnngnnin goo gälneih dinöntit icheais lle⸗ Foliũ ſitũ. Iteſicut deꝰ replet torũ mũdũ.iuxra illud Hiere.xxiij. Celum ⁊ terrã ego impleo ðᷣt dñs. ita anima replet totũ coꝛpꝰ. Otandũ eſt aũt ꝙ de ſede pᷣncipali aime n Ittuoꝛ pcipue fuerũt opiniões. Quidaã em dixerũt ea eſſe in capite.⁊ hoc oſtẽde/⸗ re voluerũt auctoꝛitate Geñ.ij. Inſpirauit deꝰ in faciẽ eius ſpiraculũ vite.i.aiam.⁊ Johᷣis.xix. Inclinato capite tradidit ſpm̃. Item ꝑ rationẽ Quia oẽs ſenſus vigẽt in capite.nã aia in capi⸗ te videt audit odoꝛat ſentit ⁊ guſtat. Alij vo dixerũt eã eſſe in coꝛde.⁊ hoc voluerũt oſtẽdere ꝑ auctoꝛitatẽ Matth̊.xv.De coꝛde exeunt male cogitatiões ⁊c.Cũ em̃ cogitatiões exeãt ab aia: ergo ipᷣa aia eſt in coꝛde a quo dicunt᷑ exire cogi tatiões. Itẽ ꝑ rationẽ.Qꝛ coꝛ eſt fons vite.nã in coꝛde incipit ac radicat᷑ ⁊ finit᷑ vita.vñ Hieroñ. ad abiolã ait.Queris vbi pncipale ſit aie:pla⸗ to in cerebꝛo:xpᷣus mõſtrat in coꝛde. Alij aũt dixerũt ipam eſſe in ſanguine.qð ꝓbare volue⸗/ rũt autoꝛitate Teuit᷑.xvij. Anima oiĩs carnis in ſanguine eſt.⁊ in.c.moyſes.in fi.xxxij.q.ij.dicit᷑. Spũs in ſicco habitare nõ poteſt. ideo in ſan⸗ guine fertur habitare. Itẽ ratiõe. Quia ſi quis perdit ſãguinẽ ꝑdit vitãa. Plato vᷣo vt habet᷑ in j.de aia.poſuit animã diuiſibilẽ eẽ ſᷣm ſubiectũ ita ꝙ virtꝰintellectualis ſit in cerebꝛo:cõcupiſci bilis in coꝛde:nutritiua in epate ⁊c. Alij aũt dixerũt eã eſſe totã in toto coꝛꝑe:⁊ totã in q̃libʒ parte coꝛꝑis.qð ꝓbarevoluerunt autoꝛitate.ij. Regũ.j.vbi ait Saul.Adhuctota aia mea eſt ĩ memetipᷣo.Nõ em̃ dixit adhucẽ tota in cerebꝛo meo vel in ſanguine vel in coꝛde:ſed tota in me⸗ metipᷣo.i.in coꝛꝑe meo.Itẽ ratiõe. Quia cũ aĩa ſit ꝑfectio coꝛꝑis oꝛganico:vt ſupᷣ dixcimus:non erit vniꝰ mẽbꝛitm̃ ſed oĩm:⁊ còſequẽter totius coꝛꝑis. Ad hanc aũt dubitationẽ rñdeo ſᷣm qð detminat btũs Tho.in ſũma cõtra getiles.li.ij c.lxxj.⁊.j.ꝑte ſũ.q.viij.ar.ij.ꝙ aia qᷓ;tũ ad eſſen⸗ tiã ſuã eſt tota in q̃libet ꝑte coꝛꝑis.Et ad hoc ſo let dari exẽplũ de albedine:q̃ ſᷣm totã rõnẽ ſpe⸗ ciei vł eſſentie albedinis eſt tota in toto ſuo ſub iecto:⁊ tota in q̃libet parte eius.Et ſᷣm hanc de darationẽ de eſſentia aĩe intelligit᷑ dictũ Kug.in vj.de trini.qͥ inqͥt.Aia eſt tota in toro coꝛꝑe ⁊ to ta in q̃libʒ ꝑte coꝛꝑis.Quãtũ vᷣo ad potẽtias ſu as ðt Tho.vbi S.qꝙ aĩa nõ dicit᷑ eſſe tota in q̃li⸗ bet ꝑte coꝛꝑis.Nõ em̃ potẽtia mẽoꝛatiua ðꝛ re- ſidere in manu vel in pede:iR-in poſterioꝛi parte cerebꝛi. Quelibet ̊ potẽtia aie nõ tm̃ rõnalis ſʒ etiã ſenſitiua ðꝛ cõſiſtere in illa ꝑte coꝛꝑis i qua viget:⁊ q poꝛcionata eſt ad oꝑationẽ ipᷣiꝰpotẽ⸗ tie.Et ſic potẽtia intellectiua ꝑ quã aia diſcernit ſpẽs ĩtelligibiles ðꝛ reſidere in media cellula ca/ pitis:que ðꝛ logiſtica ſiue rõnalis. Potẽtia vo viuificata reſidet in coꝛde.auditiua in aure.⁊vi ſiua in oculo.⁊ ſic ð alijs.Et ad hocadduci põt cxẽplũ de rege qᷣ ðꝛ eſſe in toto regno ſuo ꝑ do⸗ miniũ 2 gubermatioem:lic; ſit in aliqua parte regni ꝑ actualẽ reſidẽtia.Deꝰ quoq; liq; ſit vbi⸗ q; ꝑ eſſentiã:pncipalit᷑ tamẽ dicit᷑ eſſe i celo per głie redũdãtiã.iuxta illud pſalmi.x.Dñs in c lo ſedes eiꝰ. Ex quibo oibo patʒ ꝙ aia bominis creata eſt ad ſimilitudinẽ diei. Uaantũ vero ad imaginẽ:ſciẽduʒ eſt ſᷣm q Tho.i.j.ꝑte ſũme.q.cxiij.ar.j.q duplex reꝑit᷑ imogo. Pꝛiaſẽ nate ⁊ idẽtitatj:vt eſt imago regis in filio eiꝰ qui eſt eiuſdẽ nature cũ pr̃e.Et ſᷣm hãc imaginẽ ſolus chꝛiſtꝰ ðꝛ ima go dei:qꝛ ꝓpt᷑ idẽtitatẽ nature cũ pf̃e perfecte re pꝛeſentat illuʒ cuiꝰ eſt mago.Ideo de ipſo do/ mino nr̃o Jeſu xpᷣo ait apłs ad Colo.j.c. Qui eſt imago dei inuiſibilis.Secũda eſt imago fi gure ⁊ ſimilitudinis:ſicut eſt imago regis in ſi⸗ gillo ipꝛeſſa vel ĩ numo:que ipſuʒ regẽ repꝛeſen tat.Et tali modo ðꝛ aĩa creata ad imaginẽ dei: nõ ꝓpter idẽtitatẽ nature:ſʒ ꝓpt᷑ quãdaʒ ꝓpoꝛtio/ nẽ ⁊ ſimilitudinẽ quã habet ad deũ.Et hoc po nit Aug.in li.de decẽ choꝛdis: vbi etiaʒ dicitiq; aĩa rõnalis ita eſt ſimilis deo eteũ repꝛeſentat tanq; eiꝰ imago:ſicut repᷣſentat regẽ imago ſluꝰ que relucet in ſpeculo.Sicut em̃ i vna dei ſub/ ſtãtia ſũt tres ꝑſone vt teſtatur Johãnes apłs. ſue.j.canonice.v.c.Ita in vna eſſẽtia aĩe ſũt tres potẽtie rõnales.ſ.memoꝛia:intelligẽtia ⁊ volun tas:vt ait Areſto.iij.de aia.Et q̃libʒ haꝝ poten tiaꝝ ſᷣm Scotũ ĩ.ij.ſentẽtiaꝝ.di.xv.q.ij.dicit to tã ſubſtantiã aĩe:liq; ſᷣm aliũ ⁊ aliũ moduʒ.Ex quo apparet ꝙ aia noſtra ẽ creata ad imaginẽ ſactiſſime trinitat ⁊ vnitatis diuine.Maxime qꝛ ſicut ex patre generatꝰ eſt filiꝰ:⁊ ex patre ⁊ fi⸗ lio ꝓceſſit ſpũſſanctꝰ: Ita ex mẽoꝛia q attribui tur patri oꝛit᷑ intelligẽtia que attrib uit᷑ filio:et ex vtraq; ꝓcedit amoꝛ:qui attribuit᷑ ſpirituiſã⸗ cto:vt declarat b. Tho.in.j.ꝑte ſũme.q.xciij.ar. v. Itẽ alia rõne ðꝛ aia eſſe creata ad imaginem del:qꝛ ſicut deꝰ ſeipſũ intelligit ?⁊ amat ⁊ eſt ple nꝰ om̃i bonitate ac felicitate.ita aia rõnalis põt deñ diligere ⁊ amare:ac de eiꝰ felictate ꝑticpa re.Et hanc rõnẽ tangens Aug.xiiij.de trini.ait. Anima ðꝛad imaginẽ dei creata ⁊ quia põt me miniſſe:intelligere ⁊ amare deũ.Et iterũ ibidẽ dicit. Eo qͥppe imago erꝰ eſt:q̃̊ capax illiꝰ eſt eiuſ q; ꝑticeps eſſe põt.Ideo idẽ Aug.in li.de diffi⸗ nitiõe aie ait. Anima eſt ſubſtatia creata inuiſi⸗ buis ⁊ imoꝛtalis deo ſimillima:imaginẽ nullã habẽs niſi creatoꝛis ſui. Dicit aũt ꝙ in domo aĩe ſũt tres camere.i.tres potẽtie in qbo tota tri⸗ nitas habitat. Nã ĩ memoꝛia habitat pr:ĩ intel ligẽtia filius:in volũtate aũt ſpũſſanctꝰ Et iſta eſt vna rõ ꝓpter quã trinitas beatiſſima creauit aiaʒ nr̃aʒ ad imaginẽ ſuã:vt ipſaʒ in nobis reci piamꝰ ⁊ illi hoſpitiũ pꝛeparemꝰ.de quo dicitur ps.xcij.Domũ tuã dñe decet ſctitudo in lõgitu dineʒ dieꝝ. Secũda ratio eſt vt patrẽ noſtrũ ce leſtẽ teneriꝰ amemꝰ.Nã liq; naturalis amoꝛ:ſit nunn 3 int᷑ patrẽ? filiũ.vij.ethic. tñ tenerioꝛ ſoleteſſe cũ filiꝰ eſt ſiłis patri.Qꝛ ſilitudo eſt cauſa dilectio nis. viij.ethi.Et ideo Augait. Amãaãdꝰ eſt geni⸗ toꝛ ſed pponendus eſt creatoꝛ. Aia igit᷑ nfa que roõne creatiois eſt filia dei eiꝰ habẽs ſilitudineʒ debet ipm tenerrime diligere. Terrcia ratio eſt vt cognito tãto bñficio gratias ei ꝓ illo refera⸗ mus. Qui em̃ nõ recognoſcũt magnitudinem huliꝰ beneficij ſunt ſiles beſtijs:dicete Ps. Hõ cũ in honoꝛe eſſʒ nõ intellexit:cõꝑatus eſt iumæę tis inſipiẽtiby ⁊ ſiłis facꝰ eſt illis.vñ Berñ.ait. Humane nature iſta cõditio eſt:vt tũc tiñ cete⸗ nis rebus excellat cũ ſe cognoſcit Cũ aũtſe noſci Ddeſierit irrõnabiliũ gregib incipiat aggregari. AQuarta rõ eſt vt imagini dei in nobis debi⸗ tam reueretiã exhibeamꝰ:iuxta illud Ecẽi.x.In mãſuetudine ſerua aiaʒ tua:⁊ da ei honoꝛẽ ᷣm meritũ ſuuʒ.i.dignitatẽ ſuã. Indignũ eſt em̃ vt creatura ronalis in b deũ inhonoꝛet in quo deꝰ ipᷣam pꝛe ceteris honoꝛauit.Et ſi nephas ẽ ima ginẽ crucifixi deuaſtare:multo magis eſt nefas imaginẽ trinitatis imũdicia pcti inqnare.vnde Aug.ſuꝑ illud pſal. In ciuitate tua imaginem ipoꝛũ ad nihilũ rediges.ait. Merito imaginez ipſoꝛum ad nihil rediget dñs in ciuitate celeſti ꝗqꝛ ſpi in terreſtri ſua ciuitate imaginẽ eiꝰ ad ni⸗ hilũ redegerũt. Quinta rõ eſt vt de pulchꝛitu dine iterioꝛi magis q; de extioꝛi curaremꝰ. Nõ eſt em̃ valde cõmẽdabilis ila pulchꝛitudo que neceſſe habet pellibo muricũ ⁊ ſtercoꝛibꝛ vᷣmiuʒ adiuuari.Sed nõ ſic eſt de pulchꝛitudine aime qm̃ oĩs głia eius abintꝰ in fimbꝛijs aureis cir cuũamicta varietate.ſ.virtutũ.pſal.xliijd. Se⸗ xta ratio eſt vt ei cui ſiłes ſumꝰ natura:ſiłes effi ciamur gr̃a ⁊ glia ĩ q̃ ꝑfectio nature cõſiſtit. Unñ glo.ſuꝑ illud pſal.Signatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultꝰ tui dñe.exponit.Lumẽ vultꝰcui.i.gr̃a illu minatiua rõnis q̃ᷓ eſt q̃ſi vultꝰſeu facies in no⸗ bis diuine ſiłlitudinis.⁊ hoc lumẽ eſt totũ⁊ veꝝ hois bonũ quo ſignatvt denariꝰ imagine reg'. vñ dñs in euãgelio inqͥt. Reddite q̃ ſunt ceſar ceſari:⁊ q̃ ſunt dei deo.ſ.ſuã imaginẽ:aĩam vicꝭ luie vultus eiꝰ illuſtratã ⁊ ſignatã.iuxta illð ad Eypheß.j. Signati eſtis ſpũ ꝓmiſſiõis ſctõ.hec gloſa. Quia 5 aĩa nr̃a eſt ad diuinã imaginẽ cre gta:iõ nõ traſi ta. Btũs em̃ Berñ.in ſentẽtijs ſuis ðt.Ad ima ginẽ qᷣ ppe dei facta eſt aia rõnalis:cefis omni⸗ bus occupari põt:repleri oino nõ põt: capax eĩ dei eſt:⁊ qᷣcqͥd deo minꝰ eſt eã nõ iplebit.O igit gia digniſſima:o aia excellẽtiſſima:o aia eminẽ tiſſima ad imaginẽ ⁊ ſiłitudinẽ dei creata noli te pctis vilificare:noli pulchꝛitudinẽ tuã fedare ne de te dici poſſit illð Treñ.iiij. Denigrata ẽ ſu per carbões facies eoꝝ:⁊ nõ ſunt cogniti in pla tteeis.ſ.ſuperne ciuitaltits. ꝗ Uo ad ſcom queſitũ in hac ꝑticula.ſ.ad qd ſit aia creata:rñdeo ꝙ der illa creauilt 2* ijj. diſtinctiõe. j. c. ij. itoꝛijs rebꝰ ſʒ diuinis dʒz eſſe inten „. .„ ⸗ 2„ — . . . 5” pꝛimo ad maniteſtatiõeʒ ſue głe:vt ait Alexi. 95 gales in ij. pte ſũ.tractatu ð aia. Scðo ad repa tionẽ nature angelice vt dicit magj ſentẽtian ĩ EAd hic queri põt.nũquid ſi angeli non 8 peccaſſent deꝰ hoſem creaſſet:⁊ ꝑ conſe⸗ gqués aiaʒ rõnaleʒ. Et rideo ꝙ ſic. vnde magfj ſentẽtiaꝝ in.ij.di.j.c.de hoie.ait De hoiĩe ſepe in ſcriptura inuenit᷑ ꝙ factꝰ ſit ꝓpter repara tiõeʒ angelice ruine.qð nõ ita intelligẽdum eſt q̃ſi nõ fuiſſet hõ factꝰ ſi nõ peccaſſet angelꝰ: ſed qꝛ iter alias cãs pꝛecipuas:hec etiã nõnulla cã extitit.hec ille.Dico igit deꝰ etiã nõ peccante angelo creaſſet hoĩeʒ ꝓpter ſex reſpectꝰ. Pꝛimꝰ ðᷣꝛ letificatõis quẽ tangit Anſelmꝰ in li.cur deꝰ hõ. ⁊ in li.de cau diaboli di. Si pꝛeciſa rõ q̃re hõ eſt creatꝰ eſſet ruina angeloꝝ ſicut hõ non poſſz ñ letari de ſua creatiõe⁊ btificatiõe ⁊ acqᷣſi tiõe felicitatis illoꝝ ita nõ poſſet nõ letari ð rui na ipſoꝝ angeloꝝ. Qua ꝓpter etia ſi angelꝰ nõ peccaſſet: hõ vtiq; eſſet creatꝰ ⁊ btĩficatꝰ fuiſſet. hec ille. Scðᷣo hoc feciſſet reſpectu ꝑfectiõis.Cuũ em̃ deꝰ vt dicit Plato in thimeo ſit ꝑfectũ ⁊ in finitũ bonũ ⁊ illud ſimpłr ſit ꝑfectuz cui nulla ſuaꝝ partiũ deeſt. lij. Phib. Exquo deꝰ cuiꝰ ꝑ⸗ fecta ſũt opa.Deut᷑.xxxij.creauerat pᷣma die crea turã pure ſpũalẽ ⁊ itellectualẽ.ſ.angelicos ſpũs ⁊ ſiłr creatura pure coꝛpoꝛalẽ:ſ.celos ⁊ terram. BGBen.j.⁊ ſiłr alia inferioꝛa materialia:reſtabat ad ꝑfectiõeʒ vniuerſi vt etiã crearet creaturam mixtã.ſ.hũanã q ↄponit᷑ ex ſuba ſpũali.ſ.aĩa et coꝛꝑali.ſ.coꝛꝑe.Qua creata cũ eſſet capax btitu dinis: ſeqᷣtur ꝙ deꝰ eaʒ btĩficaſſet etiaʒ ſi ange⸗ lus nũqᷓ; peccaſſʒ.Et hoc ↄfirmat ſcũs Bona. in ij. di. ix. ar. j.q.vij.di.Si angelꝰ nũq; peccaſ⸗ ſet adhuc hõ faœꝰ fuiſſʒ:et ad btitudinẽ pueirer Tertio hoc feciſſet reſpeetu gratificatõnis.Si⸗ cut enim habet᷑ xlv.diſt.c.de iudeis. Coacta ſer uitia nõ placẽt deo.⁊ rõ eſt:qꝛ vt ðꝛ.ij. Ethi.vᷣtꝰ eſt habitꝰ electiuꝰ.cũ ̊ necitas tollat elecciõem ⁊ ꝑ ↄñs nomẽ vᷣtuꝭ:ſeqͥtur ꝙ nibil coactũ deo placet Pꝛoinde phũs ij. Ethi. dicit. Neceſſitas nõ meret᷑ laudẽ nec vituꝑatiõeʒ. Si de⸗ nõ fe ciſſet hoĩeʒ nõ peccãte angelo ↄnr eũ nõ btĩficaſ ſet: ſed illũ ſolũmõ creaſſet vt ruinã angelicam reſtauraret:videret᷑ quodãmõ ex q̃daʒ neceſſita te eũ creaſſe ⁊ btificaſſe:⁊ ſic talis creatio ⁊ btiſi catio nõ haberet plene nomẽ vᷣtutis.Quia ĩ ne⸗ ceſſitatibo nemo liberalis exiſtit.l.rẽ legata. ff. ð adimẽ.lega.Ob quaʒ cãz poſſet hõ dicere deo. D de oipotẽs:o creatoꝛ eterne:exquo nec gra tis nec liberalr me creaſti ſʒ potiꝰ ex q̃dã qͥda⸗ mõ neceſſitate:vt reſtaurares ſeu reꝑares tuuʒ celũ empireũ:nõ teneoꝛ tibi tãtũ amoꝛẽ impẽde re:qᷓ;tũ debuiſſeʒ ſi me gtis creaſſes ⁊ btiſical⸗ ſes. Sed qm̃ vt ait Anſelmꝰ in li.cur deus hõ. Optimi eſt optia facere: iõ deus optimꝰ ex ſua liberalitate ⁊ infinira demẽcia boies creaſſer ¶ Ovl vo diec⸗ minas doae 1ſerl toꝛcl piſai ſecihi ioicl qruuitd rüſa llkanoa Pehoien wosfing dwſe deodeh Garde manu Lbouee celiꝛpi Uiei loolnn clliebeſtn ligsmon hoſemti, Codireſint Mähois and arurtedel ſa pter⸗ ppeluz⸗ xx. dict noͤ eges. ni ꝛ dor lloe gcten Ctlo ? b ſgioꝛae diaijeſt⸗ ün 1 Wſi Dl D titin „NN laSiei, iadefimtieh hoſſernölent nthimeo ſegfein Nr ſegfeonaint aliſcostm 1nuremulint ügean am rſuba ſpügiſi naätſſaraguf ancaſſa ainlim ‚rmar üs nge nüi audetncni us in / rmio Gon ſuſeh Prig ſitulsn . ni g kteltilgti vlrhidenn nmeagnouf 6pob dtiit 5Cos ciciamotil⸗ 61 ti uuſas 4 e / Pinliarth Foliũ beattficaſſet: dato ꝙ ãgeli nũq;ᷓ coꝛrulſſent: ſpt qð ex tali liberalitate valde cõmẽdãdus ⁊ dili/ gẽdꝰ eſt.iuxta illð qð ait Kug.xxviij.q.j.c.iã nũc dicẽs. Multa fiũt nõ iubẽte lege vel necitate:ſʒ libera ⁊ ſpõtanea volũtate. Ea aũt in nr̃is offi⸗ cijs ſunt gratioſioꝛa que cũ liceret nõ impende re:gra tamẽ dilectiõis impẽdimꝰ. F Uarto hoc feciſſet reſpectu oꝛdinatiõis q ſeu maifeſtatiõis ſue głie⁊ ſapiẽtie.Te⸗ ſte em̃ phᷣo.ij.phiſic.Om̃e agẽs ſᷣm rõnẽ agit ꝓpter fint᷑.⁊ vt ait idẽ phᷣs.ij.metheo. Nullũ agẽs ſiue nat᷑ale ſiue artificiale ſiue moꝛale ſiue ſuꝑnat᷑ale abſoluit᷑ ab intẽtõe finis.⁊in.ij.phiſi. ⁊.j.de celo ⁊ mũ.ac.iij.de aia.ðꝛ.Deus ⁊ natura nihil agũt fruſtra.Quo ↄceſſo clarũ eſt ᷑ᷣm Be dã ⁊ theol.in.ij.ſen.di.j.ꝙ pᷣma die deꝰ creauit ſil qᷓttuoꝛ de nihilo.ſ.ã gelos:celũ empireũ: ma⸗ teriã reꝝ.ſ.celoꝛũ ⁊ q̃ttuoꝛ elemẽtoꝛũ.Ecci.xviij. Qui viuit in eternũ creauit oĩa ſil ⁊ tꝑs. Sexto vo die cõpletis oĩbꝰ⁊ creatis fecit ⁊ creauit ho⸗ minẽ ad imaginẽ⁊ ſiłitudinẽ ſuã Peto igit᷑ cur deʒꝰ creauit celos cũ ſole luna ac ceteris planet ⁊ ſideribo ac ĩfluẽtijs eoꝝ.Itẽ cur creauit quat⸗ tuoꝛ elementa:tot ſpẽs arboꝝ ⁊ fructuũ:auiuʒ piſciũ:aĩaliũ ⁊ theſauroꝝ terre.⁊ clarũ ẽ ꝙ nõp ſe cũ his nõ indigeret ſicut nec añq; crearet ea bis idigebat nec vtebat᷑.nec etiã ꝓpt᷑ ãgelos illa creauit cũ ſint ſubſtãtie itellectuales ⁊ ſpũales: ᷓ carẽt ſenſibo aptis nat advtẽdũ ſilibo bõis.qꝙ; 4 iſta nõ creauit ꝓ ſe necꝓ angelis.jq̊ᷓ ea creauit ꝓpf᷑ hoiem.qð cõfirmat ph̊s.ij.ethi.di.Nos ſu⸗ mus finis q̊dãmõ oĩm ⁊ vtimur tãq; ꝓpt᷑ nos oibo q̃ ſunt.Et ꝓptea inqͥt ꝓha.pſal.viij.loqᷓns deo de hoĩe. Minuiſti eũ paulominꝰ ab angeł glła⁊ honoꝛe coꝛõaſti eũ⁊ cõſtituiſti eũ ſuꝑ oꝑa manuũ tuaꝝ.Oia ſbiieciſti ſub pedibeiꝰ:oues ⁊ boues vniuerſas ĩſuꝑ⁊ pecoꝛa cãpi.UVolucreſ celi ⁊ piſces maris qͥ ꝑpambulãt ſemitas maris Vñ Geñ.j.ait.Faciamꝰ hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſiłi tudinẽ nr̃am:vt pᷣſit piſcibd maris: ⁊ volatilibꝰ celi ⁊beſtijs terre:vniuerſeq; creature:oiq; repti li qðᷣ mouet᷑ in terra.Et ibidẽ ſeqͥ ᷑. Creauit deꝰ hoiem ⁊c.Eapꝛopt᷑ ſcũs Bona.in.ij.di.j.ꝑte.ij gr.ij.q.ij.ðt.Cũ q̃rit᷑:vtꝝ creature oẽs iferioꝛes cõdite ſint ꝓpter diuinã głiam:vel ꝓt vtilitacez Apꝛiã hoĩs. Rñdeo ꝙ finis cõditõis oĩm reruʒ creataꝝ pᷣncipalr eſttã dei gla ſiue bõitas qᷓ; cre ature vtilicas. Sicut em̃ ð: ꝓuerb.xvj.Uniuer ſa ꝓpter ſemetipᷣm creauit ⁊ oꝑatꝰ eſt dñs: ſʒ nõ Apr ſuã vtilitatẽ vel idigẽtiã:cũ ꝓphᷣa dicat pſal. xxv.Dixi dño de meus es tu qm bonoꝝ meoꝝ nõ eges.Ergo ꝓpter manifeſtadã ⁊ cõicãdã glo niãã ⁊ bonitatẽ ſuã in cuiꝰmanifeſtatõe ⁊ ꝑticipa tiõe attendit᷑ ſũmavtilitas creature viqʒ eiꝰ glifi catio ⁊ btificatio.hecille.Qui etiã in eodẽ lib.di. xv.ar.ij.q.j.poſtqᷓ; cõcluſit ꝙ oĩa ſenſibilia ⁊ in⸗ ferioꝛa facta ſunt ꝓpter hoiem eo modo qͥ ſupꝛa dicũ eſt:addidit di.Notãdũ ẽ aũt ꝙ alr aialia XxCII oꝛdinant᷑ ad hoſeʒ ſᷣm ſtatũ iĩnocẽtie:⁊ alibm ſtatũ nature lapſe.Scðm em̃ ſtatũ inocẽtie oꝛ/ dinant᷑ ad illũ ſᷣm rõnẽ quadrupliceʒ. Pꝛima ratio ẽ ad manitfeſtãdũ eiꝰ imperiũ:qð manitfe ſtabat᷑ dum ei oĩa obediebãt. Secũda rõ eſt ad decoꝛãdũ hois habitaculum:qð debuit aialiũ multiplicatiõe:⁊ nõ ſolũ arboꝝ decoꝛari.Ter/⸗ tia rõ eſt ad excitandũ hoĩs ſenſuʒ:vt ipſ. oꝝ aia liũ naturis diuerſis cõtẽplaret᷑ hõ multifoꝛmi tatẽ ſapie ↄditoꝛis.Quarta rõ eſt ad mo uẽduʒ eius affectũ:vt duʒ hõ videret aĩalia ſᷣm rectitu dinẽ ſue nature currere ⁊ amare id ad qð facta ſunt:ex hoc exataret᷑ ad amãduʒ deũ. Et ꝓpter has rõnes nõ ſolũmõ deus fecit iumenta ⁊ be⸗/ ſtias ⁊ pecoꝛa:ſed etiã cuncta alia inferioꝛa que oia facũt ad hois vcilitatẽ ̃m rõnes pᷣdictas. Secũduʒ vo ſtatũ nature lapſe oꝛdinãtur ad releuandã hoĩs indigẽntiã:quãtum ad cibum ⁊ veſtitũ ac obſequm:ſicut ſũt oues:boues:eqᷣ: aſini:⁊ huiuſm odi:⁊ quãtũ ad ſolaciũ.ſicut ſũt quedam aues ⁊ catuli ⁊ ſimilia.Similit᷑ beſtie ⁊ alia aĩalia oꝛdinãt᷑ ad hoieʒ ſᷣm q̃druplicẽ rõ⸗ nẽ ⁊ vtilicateʒ:quã ponit Aug.ſuꝑ Geñ.ad lit⸗ terã vbi ait:ꝙ aut penalit᷑ ledunt:aut ſalubꝛit᷑ exercent:aut vtiliter ꝓbant:autignoꝛãt᷑ docẽt. ⁊ ſic patet ꝙ beſtie:reptilia:frucꝰ:⁊ iumẽta fa⸗ cta ſũt oĩa pter hoĩeʒ:ſiue in ſtatu ĩnocẽtie:ſiue in ſtatu nature lapſe.hec ſanctꝰ Bonauẽ. Ex q̃ diſticõe patʒ:ꝙ deꝰ oĩa inferioꝛa creauit ꝓpter finem hois:hoieʒ vᷣo creauit ꝓpt᷑ ſe vt tã in hoĩe qᷓ; in reb creat maniteſtaret᷑ diuina bonitas: charitas ⁊ ſapiẽtia.Ergo nõ ꝓpter reſtauratio⸗ nẽ angeloꝝ pᷣncipaliter:ſʒ ↄſequẽter ipᷣm creaſ⸗ et ⁊ beatificaſſet:etiam ſi angelus non Erccal⸗ 47 ſet. H Uintus reſpectꝰ ðꝛ pᷣuiſionis. Scõm q eñm̃ Berñ. ques recitat Alexan.de ales ĩ iiſj. pte ſũme:in tractatu de incarnatõne xp̃ᷣi.Lucifer imediate poſt creatõeʒ ſuã ex diuia irradiatione cognouit filiũ dei incarnandũ de hoie pſalmãdo ſexta die:cũ tñ ipſe fuiſſʒ creatꝰ pᷣma die:quãdo dixit deꝰ Geñ.j.Fiat lux. Quã do ergo ipſe lucifer hoc cognout nõduʒ pecca⸗ uerat ⁊ tamẽ homo creandꝰ erat ⁊ ipſuʒ crean⸗ dũ co gnouerat deificãdũ: vnde inuidia motꝰ fuit cõtra eũ:ergo ⁊c̃.Pꝛeterea ſᷣm opinionẽ re ctius ſẽtienciũ:de qua diffuſe tractabo in.v.pꝑte pncipali marialis ſᷣmõe iiij. ꝑte.j.ꝑ totã:⁊ 5.v. ꝑte j.Q. R.A.⁊ B. ⁊ ſi hõ nõ peccaſſet dei filiꝰ ĩ carnatus fuiſſet:nõ vt redẽptoꝛ:ſʒ vt amatoꝛ ⁊ btificatoꝛ. Rationes aũt ibi ad hoc allegande militant etiaʒ ſi angelus nõ peccaſſet:ergo non tm ꝓpter ruinã angelicam reſtaurãdaʒ hõ fa⸗ ctꝰ eſt:⁊ cõſequẽter etiã illo nõ peccãte creatus eſſet 5n5 Extꝰ reſpeccus ðᷣꝛ ſuperatiõis.Clarum eſt em̃ ꝙ multi hoies ſai exceſſerũt ⁊ ex⸗ cedũt ac exceſſuri ſũt in merito ⁊ gloꝛia D ann 4 multos choꝛos ãgeloꝝ. Illi em̃ qͥ habẽt equalẽ charitatẽ cũ archa gelis excedũt in meritoꝛ glłia oẽs angelos pᷣ mi choꝛi.⁊ ſic aſcededo poſſemꝰ exẽplificare ⁊ ꝓbare ꝙ hõ nõ ſolũ põt excedere ĩ merito⁊ glłia multos oꝛdines ãgelicos:ſed etiã in.j.parte ſũme.q.cviij.ar.viij.in ſolutiõe.iij.ar⸗ gumẽti. Exquo ergo hũana natura eſt tante ca pacitatis no eſt dubitãdũ ꝙ dey eã creaſſer: etia ſi angelꝰ nõ peccaſſet.qꝛ ita eſt capax diuinitac ſicut vgelicatmn inqͥt ſcũs Bona.in.ij.di.j.ar.iij q.ij. ꝙ Iʒ natura ãgelica que eſt mere ſpũalis di Saicgee nature excedat huanã q̃ eſt cõpoſita ex ſpũali ⁊ coꝛꝑali:tñ qᷓ;tũ ad finem ſunt pares:qꝛ ad eundẽ finẽ btitudinis oꝛdinant᷑.nec hõ q;tũ ad hocꝓpter angelũ eſt factꝰ:nec angelꝰ ꝓpter ho minẽ.Et iõ ↄdudẽdũ eſt ꝙ hõ etiã agelo nõ pec cante creatꝰ⁊ beatificatꝰ eſſet. Reuertẽdo autes ad ꝓpoſitũ dico ꝙ aĩaʒ deꝰ tertio creauit ad par ticipãdũ Sandin felicitatis eterne.Et hocẽ qðᷣ ib. Enchi.inqͥt:quẽ refert mętr ſen.vbi Augꝰ. in lib.Enchi.inqt:quẽ refert mgr ſen.vbt ſup̃.di. Fecit deꝰ rõnalẽ creaturã vt ſũmũ bonũ intelligeret:intelligẽdo amaret:amõdo poſſide ret:poſſidẽdo frueret᷑. Quare igit᷑ o infelix aiap acquirẽdis celeſtibo triũphis creata:ad et᷑na pa radiſi gaudia pᷣꝑpata:ab oibus ãgelis ⁊ ſetis cũ magno deſiderio expectata:cãtũ in his momẽ⸗ taneis ac trãſitoꝛijs rebus delectaris.Cur moꝛ tẽvite:carcerẽ ac ſᷣuitutẽ libertati:exiliũq; patrie anñponis. Pꝛofecto eſt magna ſtulticia tua. Jõ deꝰ hoꝛtat᷑ rationalẽ animã dicẽs.O aiĩma mea imago creata capax celeſtis tbeſauri de ãgelica ruina r̃ſtaurati:ad ĩfinitũ bonũ pᷣdeſtinata:nõ cures coꝛruptibile auꝝ:alias em̃ diuitias tibi cõparaui ad quas te iuito ĩ ciuitate beata:vt iu bües in triũphãti choꝛo. Pars ſcða huiꝰ ſᷣmonis de trib cõditiõib⸗ anime rõnalis. X Eaĩa nf̃a tres declarabimꝰ cõditões d digniſſimas. Pꝛima ðᷣꝛ ĩmoꝛtalita⸗ tis. Scða libertatis.Tertia vᷣo nobi litatis. Quo ad pᷣmã cõditiõeʒ Qꝛ in qͥt Lact.in.j.diui.ĩſti.aduer.gẽ.Dũ excimãt nõ⸗ nulli nos deo nõ eſſe cure:aut poſt moꝛtẽ nihil eẽ futuros totos ſe libidinib adijciũt. Et dũ li cere ſibi putãt hauriẽdis voluptatibo ſcient᷑ in⸗ cũbũt:ꝑ quas iĩpꝛudẽtes laqueos et᷑ne moꝛtis incurrunt. Aug.q̊ʒ in lib.de fide ad Petrũ ait. Oia ſiqͥdẽ huiꝰ mũdi mala ⁊ pctã iõ ꝓueniunt qꝛ fides de eterna vita tãqᷓ; dubia ⁊ incerta ha⸗ bet᷑. Si em̃ hoĩes futurã vitã firmiter crederẽt: nũqᷓ; peccarẽt.hecille.Eapꝛopt᷑ cũ dubiꝰ in fide „ infidelis dicat᷑.extra de here.c.j.ne hoĩes ex hac ignoꝛãtia vel vt ita loquar diabolica vᷣſutia in pctis remaneãt:pbabimꝰ rõnibo:autoꝛitatibi ⁊ exẽplis aĩam nr̃am eſſe ĩmoꝛtalẽ:atq; poſt hãc vitã vel in glia eternalr victuraz ſi bona fuerit: vel ꝑpetuis cruciatibo toꝛquẽdam ſiin moꝛtali pctõ ex hac vita trãſierit.Et hec cõduſio veriſſi⸗ ma ꝓbat᷑ ꝑ Rich.nrm in.ij.di.xix.ar.j.q.j.⁊ ſan ctũ Bona.ac Lãdulphũ neopolitanũ eadẽ di. ⁊ btm̃ Tbo.in ſũma ) getiles lib.ij. c. lxxviij. ⁊ ĩ j.ꝑte ſũme.q.lxxv.ax.v. Pꝛima rõ naturał indli natiõis:fundamẽtũ cuiꝰponit Arel.iij.de aĩa.⁊ ij. phiſi.ac.j.de celo ⁊ mũ.dicẽs ꝙ deſideriũ na⸗ turale nõ põt eſſe fruſtra. Uñ cõmẽtatoꝛ.qj.me⸗ tha.ðt.Deſideriũ naturale nõ põt eſſe fruſtrato riũ ſʒ oẽs hoies naturalr appetũt btitudinẽ.vt declarat Aug.iij. de trini. c. viij. ⁊ Areſt. j. ethico. Hec aũt btitudo nõ põt haberi in h mundo.qꝛ vt ait Boeciꝰ in. iij. de cõſoł. Britudo eſt ſtatus oĩm bonoꝝ aggregatõe ꝑfectꝰ.⁊ ſᷣm ſctm̃ Aug. xxij.de ciui.del. Btitudo eſt vbi nihil adeſt ma⸗ li:nihilq; abeſt boni:⁊ eſt ſtatꝰ ꝑpetuꝰ ⁊ eternꝰ: qͥ nõ inuenit᷑ in bᷣ ſecło.vt etiã in.x.ar.oñdet᷑ Er go nece eſt cõcludere ꝙ bãc felicitatẽ ↄſeqmuriĩ alio ſeculo ſi bñ vixerimꝰ.Et ſic moꝛtuo coꝛꝑeñ moꝛit᷑ aia. Aliter deſideriũ nr̃m naturale eẽt fru ſtratoꝛiuzʒ:qð eſt ipoſſibile vt ẽᷓ̊ pbatũ eſt. Etiõ 2cdudẽdũ eſt aĩaʒ eẽ imoꝛtalẽ vt eternã poſſit cõ ſeqͥ felicitatẽ naturali deſiderio affectatã. A Ecũda rõ ðꝛꝓpoꝛtiõis.ã cũ int᷑ poten⸗ ſ tis ⁊ obiectuʒ ſit neceſſaria ꝓpoꝛtio:vt ait AKreſ.ij. de aia. Si obiectũ eſt coꝛruptibi le potẽtia erit coꝛruptibilis.ſicut ptʒ de potẽtijs ſenſitiuis. Sʒ ſi obiectũ eſt ĩcoꝛruptibile poten tia erit ĩcoꝛruptibilis.Cũ igit᷑ intellectꝰ rõnalis habeat vᷣitatẽ ꝓ obiecto q eſt icoꝛruptibil. ſicut ꝓbat Augꝰ. in li.ſolił.cũ ſit talis nature ꝙ ipa negatio vᷣitatis vitatẽ ponit:ſequit᷑ ꝙ ipᷣe intel⸗ lectẽ icoꝛruptibił.⁊ ꝑ ↄñs aia itellectiua. M Ertia rõ ðꝛ ĩputatiõis.lã cũ ſᷣmvolũta t tem dei teneat᷑ qͥſq; potiꝰ moꝛtẽ coꝛpalẽ tolerare qᷓ; pctõoſentire.c.ita ne.xxxij.q.v qð etiã eſt ſᷣm phᷣiam moꝛalẽ.vt ptʒ ꝑ Areſt. lij. ethic.Sitalis amoꝛe vᷣtutis ⁊ p iuſticia coꝛpa⸗ lem necẽ ſuſtinẽs⁊ in aia moꝛeret᷑:videret᷑ diuie bonitati ⁊ eqᷣtati poſſe ĩputare:q bene⁊ iuſte fſa ctũ ꝑmitteret vergi in finẽ ⁊ exitũ infelicẽ. Item ſctĩ martyres nõ ſe ſubieciſſent moꝛtiꝓpter den⸗ niſi in alio ſecko viuere credidiſſent in ꝑpetuuʒ. Vñ btũs Maximꝰ in ſᷣmõe ð ipᷣis inqt.Nũqᷓ; hãc vitã ſic ↄſtãter expẽderẽt niſi eſſe aliã beatio rem pꝑfecta diffinitiõe ſentirent. Quarta rõ s remoꝛſiõis.ſ.ſtimuli cõſcientie.Si em̃ moꝛtuo coꝛꝑe moꝛeret᷑ aia ſupuacuũ videret᷑ ⁊ vanũ:vi in bonis oꝑibo ſaltẽ occulqꝭ gauderemꝰ: ⁊ ĩ ma lis cõſciẽtia grauarct᷑. Cũ igi ita ſit ̃ᷣm NHiero. ad Demetriadẽ vginez:ꝙ in oĩ bono ope leti cõ ſtateſq; ⁊ intrepidi ſumꝰ.ad om̃e aũt pem̃ eru⸗ beſcimus aut timem?:2 culps facti nũc ruboꝛe vultꝰ:nũc palloꝛe mõſtramꝰ:ac trepidãte aimo in delictis etiã mimis teſtẽ fugimꝰ: ? conſcia re moꝛdemur: ſequit᷑ ex boc aian eſe ĩmoꝛtalem qꝛ natura ſua mõſtrat ipam expectare ſempiter nũ gaudiũ de bonis:⁊ etnã penã de malis. A (lllces mortuoc hac vlta los phocl Naihn 1CNN ſege wura wöͤer⸗ hacy ſum⸗ nalt lwen pmimt⸗ 4 ſi löccrp ncum in ſeigoꝛei 7 bar Mencorr Mltat: nüdefecru ſpoſti 4 lson.e ſchſortioꝛ⸗ üſnfirme ſicäbdi⸗ Gnornü⸗ edisang anittit⸗ Kaiman „ 6 „eni cije dic minbeng Bäcee S= 1† 6 ckrdindlin t eren Admoafa s ſücinig Sioberücken iisliar g ckicornnter jſtmlisan oninſeqgui in 1sniaitllecn! nois. ſliciſne porpmaig mnin n uin N. numtn nur Ml mittci rrorigud lſnrin en, cdisniie nii ceai un mi. Qumiſe neGitinn indeirn gudemd:n ulefne noibolpo, lom̃tuit 63 hiſnntict, imtℳ, 4 linn cgen . 7 14 S 8 N D ꝑmittit gaudere ⁊ ꝓſꝑari.ergo ⁊c̃. Foliũ Ulinta rõ ðꝛ retributõis. Cũ em̃ deus ſit Aluuſtꝰ ⁊ iuſticiaʒ diligat. vt ðꝛ pſal.x.ideo ipm decet retribuerevnicuiq; m ꝙ me⸗ retur.qꝛ hoc ad iuſticiã ꝑtinet.l.iuſticia.ff.de iu „ ſti. ⁊ iure.⁊ inſti.eodẽ in pꝛin.⁊ ꝓptea mali debẽt ab eo puniri de pccis q̃ nõ ↄuenit remanere im punita.l.itavulneratꝰ.ff. ad.l.aqui.⁊.l.ſi longiꝰ ff.de iudi.cũ ſiłibus.⁊ vᷣtutes debẽt pᷣmiari.l.et vtutũ.C. de ſtatuis ⁊ ima.cũ ſuis cõcoꝛdãtijs. OQꝛ aũt ꝓ mẽſura delicti dʒ eſſe plagarũ modꝰ Deut. xxv.iõ offenſa dei q infinita cenſet᷑ reſpe⸗ au infinite maieſtatꝭ diuie offeſe.ar.in.S.atrox. inſti.de iniu.dʒ puniri pena ĩfinita:⁊ ecõtra eiꝰ pᷣuitiũ ðᷣ bet pᷣmiari remũeratiõe ifinita. Si aũt moꝛtuo coꝛpoꝛe moꝛeret᷑ aia nõ haberet locũ in bac vita iuſtida diuĩa cũ videamꝰ pleroſq; ma los ꝓſperari ⁊ tempoꝛalr bene habere ⁊ bonos ifelices eẽ. Ergo ſeqᷣt᷑ ꝙ oꝑtet eẽ aliã vitã in qua pctã pꝛauoꝝ ᷣm ꝙ meruerũt eternalłr puniant᷑ ⁊ ecõtra vtutes bonoꝛũ pennit remueretur.⁊ co ſequẽter ꝙ aia ſit imoꝛtalis:alr cõtra iuſticiam multa mala remanerẽt ĩpunita ⁊ młta bõa irre mũerata.Et iõ inqͥt Paulꝰ.j.ad Choꝝ).xv. Siĩ hac vita tm̃ ſperãtes ſumꝰin xpᷣo:miſᷣabilioꝛes ſumꝰ oĩbus boibo.⁊ ꝑ ↄſequẽs deꝰeſſet iniuſtꝰ meliꝰ tractãs peſſimos hoies qᷓ; ſccõs:quos in hac vita diuerſas facit pati aãxietates: ⁊ malos Exta ratio ðꝛ foꝛtificatiõis. Nã ſi aĩa rõ ſnalis coꝛrũperet᷑ ꝑ coꝛruptionẽ coꝛpoꝛꝝꝭ opnteret ꝙ eius eſſe debilitaret᷑ ꝑ ð bilita tẽ ipᷣiꝰ coꝛꝑis.Et ſicut cũ tẽpoꝛe coꝛpus paula⸗ tim cum ſuis potẽtijs tẽdit ad interitũ ⁊ amit⸗ tit vigoꝛẽ:ita ⁊ aia cuʒ ſuis potẽtijs.ſ.intellectu rreligs panlatim debilitaret᷑ cũ tẽpoꝛe.Cuiuſli . bet em̃ coꝛruptibilis ſubſtãtie oꝑatio duratiõe debilitat᷑: ⁊ deficit vigoꝛ operandi vſq; ad vlti⸗ mũ defectũ qᷣ eſt coꝛruptio vel moꝛs.Sed totũ oppoſitũ euenit.Nã vt experiẽtiavidet᷑ q;to ma gis coꝛpꝰ attenuat᷑ ⁊ debilitat᷑:tãto plerũq; ſpi⸗ ritꝰ foꝛtioꝛ efficit᷑.dicẽte Paulo.ij.ad Chorj.xij Eũ infirmoꝛ tunc foꝛtioꝛ ſum.trãſſũptiue in.c. niſi cũ pᷣdẽ. S. alia vo cauſa.de renũc.vbi etiã ðꝛ ꝙ nonnũqᷓ; coꝛpoꝛis infirmitas foꝛtitudinem coꝛdis augmẽtat. Itẽ videmꝰ ꝙ ſeneſcẽte coꝛꝑe ⁊ amittẽtevigoꝛẽ ſuoꝛũ ſenſuũvtviſus⁊ auditꝰ ⁊c̃aĩma nõ amittit ſuas potẽtias:nec ipᷣe potẽ⸗ tie debilitant᷑ imo plerũq; foꝛtificant᷑.⁊ opatio anime q̃ eſt intelligere? ſaꝑe:duratõe inualeſcit ac ꝓficit etiã debilitato coꝛꝑe. Multi em̃ debi⸗ les coꝛpe⁊ infirmitatibocoꝛpoꝛeis attenuati ſũt pꝑſpicatioꝛis ⁊ acutioꝛis ingenij qᷓ; eſſent ſani. UVnñ Catho inqᷣt.Coꝛpꝑis exiguiviresotẽnere no li.Cõſilio pollet cuivim nat᷑a negauit.Itẽ mul⸗ ti ſenes ĩmo cõiter om̃s qᷓ;uis ex ſenectute defi⸗ ciant eis vires coꝛpoꝛce tamẽ nõ amittũt intel⸗ lectũ ⁊ pꝛudẽtiã:ĩmo ſapientioꝛes ſunt q; eſſent in iuuẽcute qñ erãt foꝛtes coꝛpoꝛe.dicẽte Job XCIHI xij.c.ſui libꝛi. In antiqͥs eſt ſapiẽtia:et in mul⸗ to tẽpoꝛe pꝛudẽtia.Et iõ Uirgiliꝰ canit.Nec tax da ſenectꝰ debilitat vires animi:mutacq; vigo rẽ. Vn inqͥt etiã Saluſtiꝰ loqns de regimie rei publice.Deiecti qͥb coꝛpꝰannis ifiermuũ:igeniuʒ ſapia validũ erat:reipublice ↄſulebãt.Et Tul⸗ liꝰ ĩ li.de ſenectute ait.Lemeritas floꝛeſcẽtis eſt etad.pꝛudentia vo ſenectuꝭ.ã niſi cõſiliũ:rõ ⁊ ſccẽtia eſſent in ſenib:nõ ſũmuʒ cõſiliũ maio res nr̃i appellaſſẽt ſenatũ. Apud lacedemonios quidẽ hi qui ampliſſimũ magiſtratũ gerũt:ve ſunt:ſic etiã appellãtur ſenes:ꝙ ſi legere ⁊ audi re volueritis externa:maximas reſpublicas ꝑ adoleſcẽtulos labefactas:a ſenibo vo ſuſtenta⸗ tas reperietis.hecille.Qui iterũ ibidẽ inqͥt. Nõ virib aut celeritate coꝛpoꝝ res magno gerũ/ tur:ſed ↄſilio ⁊ auctoꝛitate ⁊ ſcia:quibo nõ mo⸗ do nõ oꝛbari:ſʒ etiã augeri ſenectꝰ ſolet.Ex qui⸗ bo oĩb ptʒ ꝙ cũ aia nõ debilitet᷑ cũ ſuis poten tijs debilitato coꝛꝑe:imo plerũq; foꝛtificet᷑: ꝙ nõ etiã coꝛrũpitur coꝛrupto coꝛpoꝛe Septia rõ dicitur ꝑticipatiõis.ediuʒ em participat naturã extremoꝛuzʒ ſᷣm phũm.iiij. Lopi. Sed hõ eſt mediꝰ ĩter itelligẽtias ſpirituales.ſ.ange los:⁊ pecoꝛa.ergo participat de naturis vtri⸗ uſq; hoꝝ duoꝝ extremoꝛuʒ.Quãtũ em̃ ad coꝛ/ pus habet qͥd cõmune cũ beluis:ſʒ quãtuʒ ad aiam babet quid cõmune cũ intelligẽtijs. Uñ Eriſpus Saluſtiꝰ in cathilimario inqᷣc. Sed nr̃a oĩs vis in coꝛpoꝛe ⁊ in aio ſita eſt.Animi ĩ perio coꝛpoꝛis ſeruitio magꝭ vtimur. Alceruʒ nobis cũ dijs:alterũ cũ beluis cõmune eſt. hec ule. Habet igit᷑ hõ coꝛruptibile coꝛpꝰ cũ beluiſ animuʒ vero ſeu ſpirituʒ imoꝛtalẽ cũ intelligẽ⸗ tijs. Id eſt ſicut intelligentie ſunt immoꝛtales rõnem tangit beatꝰ Gꝛego.in.iiij.dialogoꝝ di. Homo ſicut in medio creatꝰeſt vt eſſet inferioꝛ angelo:ſuperioꝛ iumento:ita aliqͥd habet cum ſũmo cõmune:aliquid cõmune cũ ifimo. Im⸗ moꝛtalitatẽ.ſ.ſpiritus cũ angelo:moꝛtalitateʒ vero coꝛpoꝛis cũ iumento.hec ille.P omnipotẽs. Unuʒ qui nec carni vnit᷑ nec mo/ ritur:⁊ iſte eſt ſpiritꝰ angelicus.Aliũ qui carni vnitur:⁊ cñ carne pariter extinguit᷑:⁊ iſte eſt ſpi ritus iumentoꝝ. Ergo dat᷑ medium inter hec duo. videlicet ſpiritus hominis: qui carni co⸗ pulatur nec tamẽ cũ carne moꝛitur. Inter extre ma em̃ neceſſario datur medium ſᷣm phũm.v. Metba.⁊.iiij. Phib.Et iſta eſt rõ Oꝛegoꝛijvbi 5S. Octaua rõ ðꝛ aſſimil atõnis:⁊ ẽ magiſtri ĩ ij. di. xix.quã ibi cõmẽoꝛat ſcũs Bona.q eſt talis. Aia rõnalis ẽ imago ⁊ ſimilitudo dei:vt deda ratũ ẽ in pᷣcedẽti ꝑte hꝰ ſer. Ergo ipſi deo aſſilat ſʒ naturã ſuã.̊ ẽ imoꝛtał Nõ ei eet imago dei ſi moꝛt mio clauderet᷑.Oeꝰ.n.ẽ imoꝛtał⁊ T ulle⸗ ”ßMMU nn †½ ita ⁊ aius nr̃ qui tenet infimũ gradũ in intelli⸗/ gentijs:ſᷣm cõmẽtatoꝛem eſt imoꝛtalis. Et hãc er doꝛis me e. Põt quoq;ʒ aliter foꝛmari hec rõ ſic.Tres ſpiritus creauit 4 * 4 Bermo tempore defecurꝰ: dicẽte ei Pꝛopheta pſal. ej. Tu aüt dñe in eternũ ꝑmanes ⁊c.⁊ iterũ ibidẽ. Lu aũt dne idẽ ipſe es ⁊ ani tui nõ derficient. Nona ratio ðꝛ melioꝛatiõis.vt em̃ ðᷣt phᷣus ij. phiſic.⁊.iij.topi.Melioꝛ eſt finis omibo que ſunt ad fine. Sed hõ eſt finis vniuerſi poſt deũ iuxta illud p hi.ij.de aĩa.⁊.ij.phiſic. Finis q̊daã⸗ mõ oĩm eſt hõ.Cũ ergo q̃ttuoꝛ elementa ſint ſꝑ duratura quo ad eoꝛũ ſubſtãtiã ᷑ᷣʒ theol.in.iiij di.xlviij.⁊ ſiłiter coꝛꝑa celeſtia ſint incoꝛruptibi lia.vt ꝓbat phᷣus in lib.de celo ⁊ mũdo.ſequit᷑ ꝙ aia hois que eſt nobilioꝛ ⁊ melioꝛ om̃i coꝛꝑe c.ſi habes.xxiiij.q.iij.cũ ſiłibus.⁊ dignioꝛ omni celo ᷣm ꝙ teſta᷑ Quidiꝰ in.iij.Methamoꝛ.eſt imoꝛtalis.Nobilitas em⁊ bonitas rei attendi⸗ tur ſᷣm eiꝰ durationẽꝛ icoꝛruptibilitatẽ.Si aũt moꝛiẽte coꝛꝑe hoĩs moꝛeret᷑ etiã eiꝰ anima:ſeꝗ retur ꝙ famuli ⁊ miniſtri hois eſſẽet ſuo dño di gnioꝛes ⁊ pᷣſtãtioꝛes hoĩe qͥ eſt digniſſima crea⸗ tura:vt dicitur in.l.iuſtiſſime.ff.de edi.edic.vbi gloſa allegat ad boc Cirgiliũ ⁊ Ouidiũ.Qꝛvo de boie dici᷑ deo ꝑ ꝓphetãa.pſal.viij. Glia ⁊ ho⸗ noꝛe coꝛonaſti eũ:⁊ cõſtituiſti eũ ſuꝑ opera ma nuũ tuaꝝ.Omia ſubieciſti ſub pedibo eius ⁊c̃. ſequit᷑ ꝙ eius anima eſt imoꝛtalis⁊ incoꝛrupti bilis:⁊ cũ coꝛꝑe poſt moꝛtẽ reſurrecturo in eter nũ victura.Quia ſᷣm płᷣm in lib.de regimi.bn. nõ deber deterioꝛi conditiõe traccari dñs qᷓ; fa⸗ mul“. nis.Nã darũ eſt ꝙ vltimus rõnalis creature fi/ nis ꝓꝓpter quẽ creata eſt a deo:eſt beatitudo per⸗ fecta ⁊ eterna felicitas:dicẽte Aug.in lib.Enchi. ſicut etiã recitat mgꝗr ſen.in.ij.di.j.Fecit deus ra tionalẽ creaturã vt ſũmũ bonũ ĩtelligeret:intel⸗ ligẽdo amaret:amãdo poſſideret:⁊ poſſidẽdo frueret᷑.⁊ in.xxij.de ciuitate dei. Finis noſter eſt puenire ad illud regnũ cuiꝰ nullus eſt finis.Et ſic patet ꝙ felicitas ⁊ beatitudo eſt ſtatus ꝑpe⸗ tuus ⁊ eternꝰ nunq; habẽs finẽ.vt etiã oſtẽdit phᷣus.x.ethic.Sed in vita iſta nõ põt homo ha bere felicitatẽ iſtã nec ſtatũ ꝑpetuũ.qꝛ nihil ẽ ſta bile fub ſole. Ecci.j.de quo pleniꝰ dicã in ᷣmo⸗ ne.xxxj.huiꝰ parc roſarij parte ſcᷣa. Et hoc etiã ꝓbat Aug.xiij.de trini.c.viij.ſic. Moꝛientẽvita iſta deſerit. Si beata:aut ergo voletẽ deſerit aut nolentẽ aut neutrũ. Si volentẽ.Quõ eſt beata vita que ſta eſt in volũtatevt nõ ſit in ptãte. Si daiũt nolctẽ. Quõ vita btã erit quã noluit qͥ habe bat. Si dicas neutrũ.ſ.nec nolle nec velle.Nõ ẽ illa vita btã q̃ talis eſtvt quẽ beatũ faciat amo/⸗ re eiꝰindigna ſit.hec ille.Ergo nece eſt dicere ꝙ; iſtã vitã beatã habebimꝰ in alio ſecło:⁊ cõſeq̃n ter ꝙ aia nr̃a que eſt capax btitudinis.vt etiaʒ tenuer̃t oẽs pene phᷣi greci latini babilonij aſſi⸗ rij chaldei ⁊ arabes ⁊ egyptij:poſt receſſũ a coꝛ⸗ pe recipiet ipam felicitatẽ.et cõſequẽter ꝙ; eſt im moꝛtalis. Hec em̃ duo repugnãt moꝛtalitas ⁊ btitudo.Et ðᷣtſaũs HBõa.in.ij.di.xix.ꝙ bec rõ ẽ Decima ratio ðꝛ cõſecutõis ſiue finitio X dᷣmõſtratio quedã.⁊ ſumit᷑ ex dictis Aug in. xij de trini.vbi inqᷣt ꝙ potẽſſima rõ deueniediĩ cog⸗ gnitione imoꝛtalicatis aie ſumit᷑ ex ratiõe finis. Quia finis ĩponit neceſſitatẽ his que ſuntad fi nem.ij.phiſi. Su blato aũt fine vltimo oẽs hũa ni actus vani ſunt:⁊ oẽs humane oꝑatões fri⸗ uole ſunt ⁊ vane.qꝛ vanũ eſt ome qð ſuum no atcingit finẽ.iij. phiſic. Si ergo finis vltimꝰ ope ratiõis humane q eſt ſtatus felix ⁊ btũs haberi nõ poſſet:ſicut nõ haberetur ſi moꝛiẽte coꝛpoꝛe etiã aia moꝛeret᷑: ꝓfecto q̃cunq; facit aia faceret fruſtra:inaniterq; ⁊ incaſſuʒ laboꝛaret:⁊ om̃is eiꝰ actio q;tũcunq; vᷣruoſa ⁊ ſcã eſſet ridiculo⸗ ſa⁊? inanis. Hoc aũt eſſetvalde indecẽs deo qui ſm pſal.redditvnicuiq; ᷣm oꝑa ſua:⁊ cõſequẽ⸗ ter virtuoſis dabit pᷣmiũ ſuũ:qð eſt felicitas:di cẽte Pho.j.ethi.qꝙ felicitas eſr pꝛemiũ virtutis Et in.j.libꝛo magnoꝛũ moꝛał.Uiuẽtes ſᷣmvir⸗ tutes felices erimꝰ ⁊ habebimꝰ perfectũ bonuʒ ⁊ finẽ̃.Ergo tenẽdũ eſt indubitãter ꝙ deus vir⸗ tuoſis dabit finẽ ſuũ.ſ.felicitatẽ.vñ Anſelmꝰ in liv.cur deus homo.inqᷣt.Nõ decet ſũmã firmi⸗ tatẽ ⁊ firmiſſimã ſtabilitatẽ ſuũ firmũ ꝓpoſituʒ infirmare:nec decet ſũmã bonitatẽ ꝑmittere no biliſſimas creaturas fraudari ſuo fine Ergo cõ cludendũ eſt incõuincibilit᷑ꝙ aia noſtra eſt im moꝛtalis:qꝛ aliter nõ poſſet eſſe brã. Vt em̃ di⸗ cit Aug.vbi S. Beat? eſſe non poteſt qͥ bonũ qð babet põt amittere.quia hocipᷣo iam habet vnð timeat ⁊ vnde etis doleat:⁊ itavnð miſer exiſtat Si ergo aĩa nr̃a eſſet coꝛruptibilis ⁊ moꝛtalis: neq; capax neq; ꝑticeps beatitudinis eſſe poſſʒ q̃ eſt ſempit᷑na ꝑfectio:ſũmũq; ac indeficiẽs bo num qð ille nõ põt habere:cui moꝛs aut coꝛru ptio aliqua põt accidere.Eſt em̃ implicatio con tradictionis ꝙ aliqͥd ſit ve beatũ:⁊ ꝙ bonũ qð habec ꝓpter moꝛtẽ vel ꝓp᷑ aliaz quãuis cauſam poſſit amittere. Hc aũt rõnẽ tangit Henricus de gan. in ſuis q̊dlibet᷑.di. Palã eſt ꝙ tota ſpẽs nõ caret ſuo fine cõiter qͥn illũ in aliquo indiui duo cõſequat᷑.Sed notũ⁊ cõpertũ eſt natural btitudinẽ eſſe fineʒ ſpeciei hũane. Ergo notũ eſt hoĩem poſſe cõſequi illã ſaltẽin aliq̊ indiuiduo Aliter ĩ vanũ creaſſet deꝰ hoĩem ad finẽ:ad quẽ ptingere nõ poſſet:qð nõ ẽ verũ. Unde pſal.illi inquit. Nunqͥd vane cõſtituiſti filios hoim.q̃ſi dicat.nõ. Uane em̃ hoies deus cõſtituiſſet ſi ad coꝛruptionẽ coꝛꝑis aima pariter coꝛrũperetur: ⁊ ſic ad finẽ ſuũ ꝓpter quẽ creata eſt pꝑuenire non poſſet. Cũ ergo neceſſe ſit aliquã hũanã animã ⁊ↄſequi ſuũ finẽ quem in hac vita habere nõ põt habebit illũ in alia.⁊ cõſeqᷓnter moꝛiẽte coꝛꝑe nõ moꝛit᷑:ſʒ ẽ imoꝛtalis qꝛ ſine ĩimoꝛtalitate nõ põt eternã felicitatẽ obtinere q̃ eſt eius finis.Si aũt dicat᷑. Ergo ſaltẽ ille q̃ nõ ↄſeq̃nt᷑ iſtũ finem erũt coꝛruptibiles.nõ ſequit᷑. Quia coꝛruptibi le ⁊ incoꝛruptibile ſũt differẽtie entis:differẽtie aũt ipᷣe ſpeciẽvariãt.Si ergo ille anime que ſuũ — ʒ- fnecnſ fam ſunto ſnt?luen dicgreeko illeonime. cöſequeni norwur ſhiktsmni iuſtiathe ro mnio fönalisdi momiisn toleronenn impenuene ſoocifuni nuusbus ranot osſen furniwn nüöenos lins wol grourdr vcclhii nifinun uan ni/ wormnleA Mnonsl (uebadin tnonchz olecice Conhemer rundetn herncoy⸗ hobetnn bys deft Krguot s del⸗ hlnler beclle, LeH 9 151 “ Emercse otrckai fbernton gtacdans domüger hototno hus:gian Saß. ij gerillost pietiü mo toemmeta . it Johes eedelgi⸗ Thrüsheden ninn aſe neicho ons⸗ Mupmns irtfhnin, gfenüdonaz dang bnſa nſänifmn mmü oin⸗ Ntgmuxnn ofine od noſwckin Uren Kabonig mbaberms nirakr tmonalis: nis cſpoſßz naͤcfices do 18 alt corn nplicanoct n bonic inis bin rDanas g wauſpis Mo MNCivi nawratr wonorick indiuidvo ineadovi de al hoinq muiſaſtad müpen enitenen nni ann berenoe Niite alicaON s fins ſſtüſen n⸗ 8, nepi pecille. finẽ conſequũturſunt incoꝛruptibiles ꝑ natu⸗ ram ſunt coꝛruptibiles:ſequeret᷑ ꝙ ſpecie differ rent:⁊ ſic nõ oms hoies eiuſdẽ eſſent ſpeciei.qð dicere eſt abſurdũ. Reſtat ergo vt dicamꝰ ꝙ ta ille anime q;̃ finẽ ſun nõ cõſequent᷑ q; ille q̃ iðᷣm cõſequent᷑ oẽs ſunt imoꝛtales ⁊ incoꝛruptibłes naturãa:vt ⁊ in illis iuſticie diuine ſeueritas:⁊ in iſtis miicoꝛdie benignitas oſtẽdatur:dicẽte Ps.Uniuerſe vie dñi miſ̃icoꝛdia ⁊ veritas.Et iterũ. ivᷣicoꝛdia ⁊ veritcas obuiauerunt ſibi: iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt.hec ille.Legit᷑ aũt ꝙ Lato maioꝛ cuidaã nõ credenti imoꝛtalitatẽ aie rõnalis dixit.Aia nr̃a aut eſt moꝛtalis aut im⸗ moꝛtalis.ſi moꝛtalis eſt ⁊ credimꝰes eſſe imoꝛ⸗ talẽ non erũt poſt hãc vitã qui nos ignoꝛãtievł imperitie redarguãt:aut qͥ de ↄtraria opinione nos cõfundãt.Si vo ſit imoꝛtalis:nos qui ſu mus huiꝰ opiniõis poterimꝰ eos cõfundere qͥ cotrarie opinionis ſunt.ergo meli eſt vt tenea⸗ mus ipᷣam aiam eſſe imoꝛtalẽ.Quia nũq; ꝑicu lum ĩminebit ꝙ aliqͥs poſt hãc vitã de hacopi⸗ niõe nos redarguat vel rephẽdat.hec ille.Lul⸗ lius vo in lib.de ſenectute ꝓ iĩmoꝛtalitate aie ſic arguit dicẽs.Sic mihi perſuaſi:ſic ſentio:cũ tã⸗ ta celebꝛitas animoꝝ ſit:tãta memoꝛia pꝛeteri/ toꝛũ:futuroꝛũ pꝛuidẽtia:tot artes:tot ſcletie tot inuẽta nõ poſſe eã naturã que res eas cõtinet eẽ moꝛtalẽ.Cunq; animus ſemꝑ agitet᷑ nec pꝛince piũ motus habeat:quia ipſe ſe mouet:nec finẽ quidẽ habituꝝ motus.qꝛ nũqᷓ; ſe ipᷣe ſit reliau⸗ rus:⁊ cuʒ ſimplex animi natura ſi: nec habeat in ſe quicq; admixtũ diſpar. Pꝛetea ſi moꝛtuo coꝛꝑe moꝛtua eſſet anima:nõ haberet hõ timo⸗ rem de moꝛtuis q;uis peſſimis:nec iuxta cada Uera eoꝝ denocte ſolꝰſtare trepidaret:ſicut non habet timoꝛẽ de alijs aĩalib q;tũcũq; terribili⸗ bus defunctis:quoꝝ coꝛꝑe moꝛtuo moꝛit᷑ aia. Ex quo timoꝛe naturali quẽ habet hõ de moꝛ⸗ tuis declarat᷑ imoꝛtalitas aie ratiõalis ſui atq; diſſimile:nec poſſe euʒ diuidi:na poſſe interire. Nttoꝛitatibo q̊ oſtẽdit imoꝛtalitas aime a ⁊ pmo diuiĩis.Ait em̃ Dauid pſal.xxxiij. Juſti aũt in ꝑpetuũ viuẽt ⁊ apud dñũm eſt merces eoꝝ.qð eſſet falſum ſi moꝛtuo coꝛꝑe moꝛeret᷑ aia. Salomõ qͥʒ Eccs.vlt.inqͥt.Donec reuertat᷑ puluis in terrã ſuã vñ erat:⁊ ſpũs rede ꝗat ad deũ q dedit illũ.⁊ ibidẽ ðᷣt. Ibit homo in domũ eternitatis ſue.Et ideo ſaluatoꝛ Luce.xij hoꝛtat᷑ nos di. Nolite timere eos qͥ occidũt coꝛ/ pvus:aiam aũt occidere nõ pñt. Scriptũ eſt em Safß. lij. Juſtoꝝ aie in manu dei ſunt ⁊ nõ tan get illos toꝛmẽtũ moꝛtis. Uiſi ſunt oculis inſi⸗ piẽtiũ moꝛi:illi aũt ſunt in pace.et ſi coꝛã hoibꝰ toꝛmẽeta paſſi ſũt:ſpes illoꝝ imoꝛtalitate plena eſt. Johes q̊ʒ aplus Apoc.vj.inqᷣt. Uidi ſub al tare dei aias interfectoꝝ ꝓpter vᷣbũ dei:⁊ cama bæt voce magna dicẽtes. Uſq; quo dñe ſancꝰ XCHIII verꝰ nõ vindicas ſanguinẽ nr̃m de his quin ũt in terra. Et date ſunt ulis ſingule ſtole albe.? di cctum eſt eis vt req eſcerẽt tpus adhuc modicũ donecimpleat᷑ numer? fratrũ ſuoꝛũ qͥ interficiẽ Ii ſunt ſicut ⁊ illi. Mtoꝛitate etiã canõica imoꝛtalis eẽ aia a demoſtrat᷑.vt in.c.ꝓ obeũtibo.⁊ in.c.aie defunctoꝝ. ⁊ in.c.tepus.xiij.q.ij.vbi ðꝛ. Tẽpus qð ĩter hoĩs moꝛtè ⁊ vltimã reſurrectio nem intpoſitũ eſt aias abdictis receptaculis cõ tinet:ſicut queq; digna eſt vel requie vel erũna: ꝓ eo ꝙ ſoꝛtita eſt in carne dũ viueret. Sccõꝛ q̊ʒ doctoꝛũ idẽ cõfirmat autoꝛitas.vñ Gꝛeg.in.iiij moꝛal.ait. Tres vitales ſpũs creauit oipotens Unũ q carne nõ tegit᷑ſ.angeloꝝ. Scðm q car⸗ ne tegit᷑ ⁊ cũ carne moꝛit᷑ſ.bꝛutoꝝ.Tertiũ qͥ car ne tegit᷑ ⁊ cũ carnenõ moꝛit᷑ſ.hoim.hec ille.Et Aug.in lib.ð quãtitate aie ðt.Aia ſiłis facca eſft deo. qꝛ imoꝛtalẽ ⁊ indiſſolubilẽ fecit eaʒ deꝰ. Et in lib.de ſpũ ⁊ aia idẽ ait. Immoꝛtalis eſt aima ne a creatoꝛꝭ ſui ſilitudine diſcedere videat᷑. Nõ em̃ poſſet eſſe imagoꝰ⁊ ſiłitudo dei ſi moꝛtis ter mino dauderet᷑. Amb.aũt in lib.de bono moꝛ⸗ tis.c xiiij. ait. õ moꝛi aiam cũ coꝛꝑe mãifeſtũ eſt.Et Hiero.ad Rumeriũ ⁊ Alexãdrũ mona⸗ chos ait. Aia que xpᷣi p cepta ſᷣuauerit:etiã ſi coꝛ pus moꝛtuũ fueritviuet in eternũ.Et ideo con⸗ dudit Lacc.in.vij.diui.inſti.dicẽs.Unũ eſt igit ſũmũ bonũ imoꝛtalitas:ad quã capiẽdã ⁊ foꝛ⸗ mati a pncipio ⁊ nati ſumꝰ:ad bãc tẽdimꝰ:hãc expectat humana natura:ad hanc nos ꝓuehit virtꝰ.hec ille. Autoꝛitatibo qͥʒ phᷣoꝛũ idẽpbat᷑ Et pmo mercurij termegiſti phᷣi:q ad ſclepiũ ſcri bit.Aie poſt diſſolutionẽ coꝛꝑis cogent᷑ cre⸗ dere penis q̃ in hac vita noluerũt credere vᷣbis. ctanaxagoꝛas in extremis laboꝛãs introgatꝰ vbivellet tumulari:⁊ an ad patriã ſuã vellet coꝛ pus ſuũ deferri.rñdit. Nihil intereſt. Eũdi em̃ ad inferos tãtũdẽ vbiq; eſt via.Archita q̊ʒ tarẽ tinus vt refert Tulliꝰ in.ij.de ſenectute: dicebat mentẽ nrãm eſſe quoddã diuinũ numẽꝛ ſic im moꝛtalitatẽ ſoꝛtiri.Et Plato in phedrõe quẽ li⸗ bꝛũ de iĩmoꝛtalitate aĩe edidit:arguit dicẽs.Aia ex ſe mouet᷑.qð ex ſe mouet᷑ pncipiuʒ motus eſt qð pncipiũ motus eſt:natũ nõ eſt.qð natũ non eſt:imoꝛtale eſt.̊ᷓ aia eſt imoꝛtalis.Et ibidẽ etiiꝰ ðᷣt. Perfectꝰ ⁊ purgatꝰ hinc traſiẽs cũ deo habi tabit.⁊ in Thimeo iterũ inqͥt. Aia nr̃a eſt imoꝛ⸗ talis:⁊ ſᷣm ꝙ vicerit paſſiões vel victa fuerit pꝛe miabit᷑:vel puniet᷑ poſt hãc vita. Et Arel.xv.lib. de aialib inqᷣt. Relinquit᷑ ̊ ĩtellectũ ſolũ de fo ris aduẽire ⁊ diuinũ eẽ ſolũ.Uel vt alij codices hnt. Solꝰ itellectꝰ ſtrat ab extrinſeco.⁊ in lib.de ꝓpꝛie.elemen.iteꝝ ðt.In nato fit ſpũs vite iuſſu dei. In qͥbo vᷣbis oſtẽdit ꝙ aĩa rõnalis ẽ ſubſtã tia a ðᷣo creata ꝑ ſe ſubſiſtẽs hñs eẽ abſolutũ nõ depẽdẽs a coꝛꝑe:⁊ cõſeqᷓnter nõ ẽ coꝛruptibilis cuʒ coꝛꝑe.Et in libꝛo de moꝛte ⁊ pomo idẽ ait. ðò Ue aie peccatrici quenõ habet poſſe redeundi ad locũ ſuũ.qꝛ turpia oꝑa delectatiõis coꝛpor impediũt eiꝰaſcẽſum ſurſum. Idem qͥʒ Areſt.j. de aia ait. Intellectꝰ videt᷑ eſſe quedã ſubſtatia que nõ coꝛrumpit᷑. Et in.iij.eiuſldẽ operis. Se⸗ perat᷑ hoc ab hoc.i.aia a coꝛpoꝛe:tanqᷓ; ꝓpetuũ a coꝛruptibili.⁊ ĩ eodẽ.iij.iterũ dicit.Aia ſeꝑata habet aliũ modũ intelligẽdi qᷓ; cũ eſt coꝛꝑi con⸗ iuncta.⁊ in libꝛo de ſecretis ſecretoꝝ ad Alexan drũ ait.O Alexãder noliillð appetere quod eſt coꝛruptibile ⁊ trãſitoꝛiũ:⁊ quod te opoꝛtet cito relinqre.ſed quere diuitias ĩmoꝛtales: regnuzʒ eternũ:vitã q; imutabilẽ. Que omnia vera non eſſent ſi aia eſſet moꝛtalis:⁊ moꝛtuo coꝛꝑe mo⸗ reret᷑. Empedocdles etiã phᷣus vt refert Areſt.in libꝛo de vegetabilibo ⁊ plãtꝭ dicit future felicita tis appetitu nihil eſſe feliciꝰ. Et Apuleius in li⸗ bio de deo Socratis ait. Hoies ſunt ratõe pol lentes:imoꝛtalibo animis gaudẽtes.Et pitha⸗ goꝛas pᷣdicauitin grecia aimas eſſe ĩmoꝛtales: vt refert Hiero.in libꝛo.ij.contra Jouinianũ. GBalienꝰ q̊ʒ in libꝛo de ſpermate dicit:ꝙ anima noſrra incoꝛruptibilis eſt. Socrates ſcripſit animã eſſe imoꝛtalẽ:que ſũmo bono poteſt eſſe beata.⁊ vt refert Tullius in lib.de ſenecute.to⸗ ta die vltimo vite ſue de aie imoꝛtalitate diſpu⸗ tauit.⁊ Seneca ad Lucillũ ait. DHoꝛs quẽ per timelſcimꝰ ⁊ recuſamꝰ iter mutat vitã nõo eripit. Et ideo idẽ in lib.de naturalib queſtiõibo dicit qꝙ; quãdo ho mo venit ad moꝛtẽ ð bet animã cũ oibus bonis.i.virtutib emittere ⁊ dicere:vade ĩquã:vade foꝛtiter:vade feliciter nihil dubicãs: fac qð quãdoq; faciẽdũ eſt.Ecce rerum natura q te generauit expectat:⁊ locꝰ ille melioꝛ⁊ tutioꝛ eſt. Et Tulliꝰ in.j.tuſcula.queſtio.inqͥt. Nõ eſt lugẽda moꝛs quã ſequit᷑ imoꝛtalitas. Et iõ exe amus e vita leti:ac grãs agẽtes peamꝰ: eripiq; nos e cuſtodia ⁊ eleuari viculis arbitremur: vt in eternũ⁊? plane in noſtrã domũ remigremus. Nõ em̃ temere⁊ foꝛtuito facti ſumꝰ:poꝛtũ itaq; nobis paratũ ⁊ ꝑfugiũ putemꝰquo ꝓuehi lice⸗ at. Et in libᷣ.de ſenectu.iterũ ðᷣt.Ex hacvita diſce do taq; ex hoſpitio:nõ tãq; de domo.Cõmoꝛã⸗ di em̃ natura dedit diuerſoꝝ nõ habitãdi.O qᷓ; pᷣclarũ illũ diẽ cũ ad ilud diuinoꝝ animoꝝ cõ⸗ ciliũ cetũq; ꝓficiſcar.Et ibidẽ.Ego pꝛẽs nr̃os vi ros clariſſimos viuere arbitroꝛ:⁊ ea quidẽ vita que eſt ſola vita noianda.ã dum ſumꝰ indu ſi in his ꝓpaginibo coꝛꝑis munere quodã neceſ ſitatis ⁊ graui opere ꝑfungimur.Eſt em̃ celeſtꝭ animꝰ ex altiſſimo domicilio depꝛeſſus ⁊ qua⸗ ſi demerſus in tetrũ locũ diuie nature eternita⸗ tiq; cõtrariũ.Sed credo deos imoꝛtales ſpiraſ ſe aias in hũana coꝛꝑa vt eſſent qͥ terra vterent qꝗqq; celeſtiũ oꝛdinẽ cõtẽplãtes imitarent᷑ eũ vite mMaerito atq; conſtõtia.hec ille. Q æ? XZ Macrxo bius in libꝛo de ſomno Sci pionis ait. Aia ipᷣa non deficit: qͥppe q̃ tiõis inter bonũ ⁊ ma — X 3 “ 3 imoꝛtalis atq; perpetua eſt. Et iterũ ibidẽ dicr. Sic habeto oĩbus qui patria ſeruauerũt certũ eẽ in celo diffinitũ locũ vbi beati ſempitno euo fruunt᷑.Juris etiã ciuilis auctoꝛitate imoꝛtali⸗ tas anime dedlarat᷑.vnð in aut.vt cũ de appet. cogn.S.ſinautẽ.colł.vij.dicit᷑. Sinaũt ꝓ cauſis coꝛpoꝛalibo cogitamꝰ:quãto magis ꝓ aimarũ ſalute ꝓuidẽtia eſt nr̃e ſolicitudinis adhibẽda. Et in.S.ſancimꝰ.i aut.de leno.ait imꝑatoꝛ. Sã cumꝰ oẽs quidẽ ſᷣm ꝙ pñt agere caſtitatẽ:q ſola poſſibilis eſt deo cũ fiducia hoim aias pᷣſenta⸗ re.⁊ inſti.de excu.tu.S.filij aũt.v.ſed ſi in bello. idẽ dicit. Qui em̃ꝓ republica cecider̃t intelligũ⸗ tur viuere in perpetuũ per głiam. Plotinꝰ qͥq; phᷣus vnus de magnis cõmẽtatoꝛibo AÄreſt. vt refert Simpliciꝰ in cõmẽto pᷣdicamẽtoꝝ pſᷣm ꝙ; Macrobiꝰ teſtat᷑:dixit. Quod videt᷑ in homie moꝛtale eſt:aĩia vo ab omi cõditiõe moꝛtalitad eſt aliena. Itẽ Poꝛphinꝰ diſcipulꝰ Platonis inqͥt. Non eſt mirũ ſi aia que eſt ſubſtatia incoꝛ poꝛea ſeparat᷑ a coꝛꝑe ſine coꝛruptiõe:quoniã et ſol ſine coꝛruptiõe ab gere diſcedit.Et eãdẽ ſen⸗ tentiã poſuit Galienꝰ vbi S. Alpharabiꝰ vᷣo in tract᷑.de intellectu ⁊ intellecto ait.Nia a coꝛpoꝛe ſeparata intelligit res ꝑ ſuã eſſentiã ſicut alie in telligẽtie abſtracte mouentes oꝛbes. Iſaac aũt in livbᷣ.ſuarũ diffinitionũ dicit.Cũ tres ſint oꝛdi nes animaꝝ.ſ.vegetatiua:ſenſitiua: ⁊ intellecti ua:haꝝ excellẽtioꝛ eſt itellectiua quoniã a ſum/ ma intelligentia eſt creata ⁊ eſt ſimul nature ip⸗ ſius:⁊ ob hoc homo capax eſt doctrineꝛ diſcre⸗ nalũ vt ꝓpter hoc damnet᷑:et ⁊ ꝓpter illud ſaluet᷑. Et Algaʒel in ſuis cõmẽta⸗ rijs ſuꝑ libꝛos phiſicoꝝ ait. Cũ aima ſeparata fuerit a coꝛpoꝛe durabit eiꝰ coherẽtia cũ intelli⸗ gẽtia agẽte:⁊ delectabit᷑ delectatiõe:cuiꝰ eẽ expli cari nõ põt.⁊ idẽ ponit in ſuo tract᷑.de naturali⸗ bus. Et Genaldus phᷣus inquit. Sola aia itel lecciua eſt per ſe ſtãs que exuta coꝛpoꝛe viuit:et oẽs ſenſus ſuos ſecũ poꝛtat.Nõ em̃ cum carne moꝛit᷑:quia cũ carne nõ ſemiat᷑. Et rabbiMoy ſes hebꝛeꝰ dixit. Anima a coꝛꝑe ſeꝑata nõ mo⸗ ritur. Sed ſi paſſiões coꝛpoꝛis ſecuta nõ fuerit ſpeculabit᷑ pꝛimũ ens:⁊ voluptates capiet inef fabiles:quas nullus intellectꝰ capere nec moꝛ⸗ taliũ ligue poſſunt enarrare. Criſippꝰ aũt pvᷣs cũ moꝛerct᷑ ſuo diſcipulo de moꝛte eius ſolicito dixit. Sicut in hãc vitã nõ noſtra venimꝰ volũ tate:ita rurſus ex hoc coꝛꝑis domicilio quo eũ⸗ dum nobis ſit aſſignatũ eſt. Nã eiuſdẽ iuſſu re cedẽdũ eſt qui nos in hoc coꝛpoꝛe induxit:tam diu habitaturos qᷓ; diu iubeat emitti.Atq; Pe tragoꝛas etiã in.j.aſtrologie ſue narrat de qͥdã phᷣo moꝛtuo qͥ ꝓductꝰ fuerat ad cõſoꝛtiũ intel⸗/ ligẽtiaꝝ.Narrat q̊ʒ Herodotus lib.v.ꝙ traces circa natalia atq; obitus ſuoꝛum hoc factitare ſolebãt. Edito in lucẽ puero ꝓpinqui eũ arcũſe⸗ dẽtes cõploꝛatiõe ꝓſequebatur:recenſentes ꝙ 4 ciingee poiem fe Nermd felictartfi golngunm giinon/ lin debc talalnte ſmnonalis Ragrlpe Annin uncogz⸗ gricile volvorue⸗ wiſſepofti aholoch fodti eons⸗ s M Ouch Chctis:n tunnde gus din hort lal bln iu⸗ cnanog Mgnot 1i Kial⸗ rimon Mosé Bnis Qucoen Kborn Egofaa Wlc penp ſinis on K gulci litacope fügiiprcl alheirel Crdehin Na⸗ ncg.O rpegida moſoöm alt. Mo⸗ v.Eng patiunt Ouictin poſt ha gan?g mus rer Pſit nin nno⸗qᷣ mgnä; nöſumms atrmiiſi nulefſan ſſdi cnmg Hr n Phnpe wri IIn. mavuf hane ie Noni Puumnis ubſinaince Mröcgboni darado fo, uta nnäſirlen bes. Ji imes ſinres guoniägiun Vulnamnt annerdic vocdamnte nſuis cöni⸗ nima en nitigdäll c dint Nun Gauir pur nuie fawane nbo Mor Aanöno, tn nöfoent gapir rnertror⸗ uirpbs Cns ſolch nin Clioqo Geun ndore n N⸗ in , eris 5 g Foliũ vitã ingreſſus ſit perpeti hũanas calamitates: hoiem vo vita functũ per luſum atq; leticiã ter re demãdabãat referẽtes ꝙ malis liberatꝰ in oi felicitate futurꝰ ſit.Et idẽ recitat Claleriꝰ maxi⸗ mus li.ij.de inſtitutis ãtiqͥs.? Saluſtiꝰ inꝓlo⸗ go iugurtini ait Ingenij egregia facinoꝛa ſicut agia imoꝛtalia ſunt. Joſephus qͥʒ hebꝛeꝰ inquit li.vj.de bello iudaico.Coꝛꝑa quidẽ cũctis moꝛ talia ſunt ex caduca matia facta. Anima vo ſꝑ imoꝛtalis eſt. Lucanus aũt poeta cecinit dicẽs Regit ſpũs anꝰoꝛbe alio.?⁊ Pꝛopertiꝰ li.iiij.ad Cintbia ðᷣt.Sunt aliqͥ manes letũ nõ oĩa finit. Luridaq; euictos effugit vmbꝛa rogos.Siliꝰ aũt italicꝰ.li.xv.ð ſcðo bello punico introducit voluptatẽ ⁊ vtutẽ Scipioni illi affricano appa ruiſſe poſtq; locuta eſt voluptas vᷣtutẽ dediſſe reſpõſum. Uñ ait.Lũc virtus. Quiſnã iuuenẽ floꝛẽtibo inqͥt Pellicis in fraudes annis viteqʒ tenebꝛas.Qui ratio⁊ magne celeſtia ſemina mẽ tis Minerue ſunt conceſſa deũ:moꝛtalibo alci Quãtũ celicole:tantũdẽ aĩalibo iſti Pꝛecellunt cũctis:tribuit nãq; ipᷣa minoꝛes Hos terr na tura deos:ſed federe certo Degeneres tenebꝛis aias danauit auernis At qͥs etherei ſuat᷑ ſemis hoꝛtꝰ Celi poꝛta patet. Martcialł eciã idẽ tenet di cẽs in ſuis epigrãmatib.Si redeãt veteres in/ gẽtia noĩa patres Eliſiũ liceat ſi ſpoliare nemꝰ Magnꝰ ab infernis reuocet᷑ TCullius vmbꝛis. ⁊c̃.Frãciſcꝰ aũt petrarcha in triumpho moꝛtis laurã moꝛtuã his ſecũ vᷣbis loq̃ntẽ introducit. Moꝛs eſt finis carceris obſcuri Animis nobilibꝰ:alijs eſt nocumẽto Que oẽm eoꝛũ curã luto infixerüt. Et hoꝛa moꝛtis mee ſi tibi eſſet nocumẽto Ego facerẽ te hilarẽ:ſi tu ſentires Milleſimã partẽ gaudij mei.Auerrois etiã ſu per.xj.Metha.ðt.Aia mãet poſt moꝛtẽ coꝛꝑis 2 finis ꝓſꝑitatis eiꝰ erit ſi iungat᷑ ᷣmo motoꝛi. Et Auicẽna.v.ꝑte naturaliũ ait.ũ aia libera / bit᷑ a coꝛꝑe ⁊ ab accidẽtibo coꝛꝑis tũc poterit cõ⸗ iũgi intelligẽtie agẽti:⁊ inueniet in ea pulchꝛitu dqinẽ intelligibilẽ ⁊ delectationẽ ꝑhennẽ. Et vo/⸗ cat deũ intelligẽtiã agentẽ. Et in.vj.eiuſdẽ oꝑis ðt.Aia a coꝛꝑe ſeꝑata clariꝰ videbit vitatẽ qᷓ; cõ iuncta.Ouidiꝰ qͥʒ.iij.metham̃.inqͥt. Vltima ſꝑ expectãada dies hoĩ:diciqʒ beatꝰ Ante obitũ ne⸗ mo ſupᷣmaqʒ funera ðbet.⁊.xv. ¶Hecham̃.etiã ait. Moꝛte carẽt aĩe.Uirgiliꝰq̊ʒ idẽ teſtat᷑ dũ in vj.Eney.ponit eternas penas quas aie dãnate patiunt᷑ in ĩferno poſt pñtẽ vita. Et idem ponit Ouidius.ix.metham̃.qñ teſtat᷑ excellẽtes viros poſt hanc vitã fuiſſe deificatos. Reges etiã pa gani ⁊ gẽtiles hãc veritatẽ crediderũt. Uñ Didi mus rex bꝛagmanoꝝ ad Alexãdrũ magnũ ſcri p ſit. Nimiũ vecoꝛdes vos ⁊ miſᷣabiles iudica⸗ mus:qꝗq oꝛiginẽ noſtrã eſſe celeſtẽ nõ ſuſcipitis: magnãq; c deo hfe cognatiõez. Et iten. os uõ ſumꝰ huiꝰmũdi ĩcole ſʒ aduene.nec ita in oꝛ 8 . 7 — X 4 bẽ traꝑ venimꝰ vt ĩ eo libeat ↄſiſtere:ſʒ tranſire⸗ Pꝛoꝑamꝰad pꝛiã hilares nullis delicoꝝ po⸗⸗ denibo pᷣgrauati. Nuda qppe ↄſcie frõte ꝓgredi mur:vt expediti ac faciles ſpaciũ pꝛopoſici cur romus itineris. hec ille.. — Tẽcirꝰmaioꝛ moꝛiẽs vt refert tulliꝰin i libꝛo de ſenectute ↄuocat filijs ſuis ait ſlolite arbitrari filij mei chariſſimiwi me qũ a vobis diſceſſero nũq; aut nullũ foꝛe. ec em qñ erã vobiſcũ aiuʒ meũ videbat ſʒ cũ eem in bᷣ coꝛꝑe ex his reb q̃s apðvos gerebã adeſſe itelligeba.Eũdẽ ãt eẽ arbitroꝛ:⁊ ſi eũ nõ vide?⸗æ„. rid.bec ille.Et Tulliꝰin oꝛone ꝓ marco marcel lo de illo loq̃ns ait.Quãqᷓ; iſte his ãguſtijs q̃ſ natura nob ad viuẽdũ dedit:ↄtentꝰfuerit ſꝑ tñ imoꝛtalitacᷓ amoꝛe flagrauit. Nec em̃ rutavita dicẽda c:q coꝛꝑe ⁊ ſpũ ↄtinet᷑. Illa inq; illa vita eſt que viget mẽoꝛia oim ſcłoꝝ:quã poſteritas alet:quã ipᷣa et᷑nicas ſꝑ tuebit᷑.Et idẽ ĩ lelio ſuo dic. Neq; em aſſentio his qͥ nuꝑ diſſerere ceꝑũt cũ coꝛꝑibo ſił aĩos ĩterire:atq; oia moꝛte deleri. Plem̃ apð me antiq̊ꝝ valet auctoꝛitas dicen tiũ aios hoim eſſe diuinos:hiſq; cũ e coꝛꝑe ex/ ierint reditũ ad celũ patere opinio cuiq; ⁊ iuſtiſ ſimo expeditiſſimũ. Valeriꝰetiã maximꝰi ſcõo libꝛo titulo qͥnto dicit:qidoꝝ femie certrät mo ni cũ maritis vt in alia vita cũ eis fruant᷑. Et ibi dẽ ait. Immoꝛtales eẽ aias mos galloꝝ appꝛo bat qui pecunias mutuatas apð iferos ſe rece pturos ſperant. Pꝛeterea ĩmoꝛtalitatẽ aĩe fſate bant᷑ etia gẽtiles qͥ in ſepulchꝛis ſuis facebant reponi theſauros ſuos ſiue vt ĩ alia vita ſibi ꝓ⸗ uidere poſſent de necarijs ſiue vt i reſurrectiõe coꝛꝑis iuenirẽt eos pᷣꝑatos ſuis obſeqdis S .⸗ Redẽdũ ̊ firmiter aĩiaʒ nr̃am in alia C yita beatificãdã ſi in gra dei a coꝛꝑe exie iit.Et h̊ ẽ qdðᷣ Lucretiꝰpoeta:quẽ refert Lactãtiꝰin.iij.diui.iĩſti.inqᷣt. edit idẽ retro de terra qð fuit añ In terrã ſʒ qð miſſũ eſt ex ethe⸗ ris oꝛis Id ſurſuʒ celi fulgentia tecta receptt. Et iõ qͥ alr credũt:tanqᷓ; heretici dõnabunt᷑de qͥ bo Dates in.vij.cãtu.j.comedie inqt·. Ciumiterium ſuum hac de parte habent. Cum epicuro omnes ſui ſequaces. H Qui animam cum coꝛpoꝛe moꝛtuꝗ faciunt. Exẽplis q̊ͥʒ aie imoꝛtalitas dedarat᷑ ſʒ dimittẽ⸗ do recitare de moꝛtuis ĩ veteri ⁊ nouo teſtamẽj to reſuſatatꝭ. Itẽ ꝙ xpᷣs nõ tolleraſſet ſic hoꝛri⸗ bilẽ moꝛtẽ ꝓ aiaꝝ ſalute niſi eẽnt imoꝛtales. Et ꝙ martyres nõ ſubijſſent tã tribilia ſupplicia: nec ſcti ſic ſe pnia maceraſſent ſi moꝛtuo coꝛpe moꝛeret᷑ aia.Dicẽte btõ maximo in q̊dã ſᷣmòe. Nũqᷓ; hãc vitã ſic ↄſtant᷑ ipẽderẽt:niſi eẽ aliã in cõꝑabilr beacioꝛẽ ꝑfecta diffinitiõe ſentirẽt.Di⸗ miſſo etiã illo qð legit᷑ ĩ vita pauli pᷣmi heremi te cuiꝰaiam vidit btũs Entoniꝰad celũ ab an⸗ H == 4 gelis depoꝛtari. Et de młtis aiabo qͥ poſt tranfi tũ a coꝛꝑe apparuerũt vel ad celu aſcẽdere vie ſunt.Dic de illa moniali ſctẽ Clare Mediola/ ni. cui apparuit vna monialis q erat moꝛtua:? * cũ ea locuta eſt ⁊ ſtetit in cella ꝑ ſpaciũ multũ.et ipa hoc mihi retulit:⁊ etiã alia monialis q̃ eas colloqᷓntes audiuit. Itẽ exemplũ habemꝰ de beatis apłis Petro ⁊ Paulo:q poſtqᷓ; fuerũt martyriʒzati eodẽ die viſi ſunt intrare vrbẽ Ro⸗ mã głioſi.De qͥb ait Dionyſiꝰ in epła ad Thi⸗ motheũ dicẽs.Attende miraculũ:vide ꝓdigiũ frater mi timochee pꝛeſto fui in tꝑe victimatio⸗ nis eoꝝ.poſt moꝛtẽ vo illoꝛũ vidi eos inuicem manu ad manũ ĩtrãtes poꝛtas vrbis ⁊ idutos veſte luminis ⁊ coꝛonis dlaritatis ⁊ lucs oꝛna tos.hecille. Tegit᷑ q̊ in legẽda Pauli:ꝙ ipſe apłs cũ duceret᷑ ad moꝛtẽ cuidã matrone noie Plantille diſcipule ſue obuiauit:que flẽs oꝛa⸗ tiõibo illiꝰ ſe recomẽdauit.Cui Paulꝰait. Plã⸗ tilla accõmoda mihi velũ quo caput tuũ tegis: ⁊ cũ eo oculos meos ligabo:⁊ poſtmodũ illud reſtituã tibi.Cũ ergo illa ſibivelũ capitis ſui de diſſet: perueniens paulꝰ ad locũ paſſiõis pᷣmo extenſis manibo vᷣſus celũ oꝛauit:deinð ĩpoſito velo Plantille ad oculos ſuos extẽdit collũ ⁊ ſuſcepit coꝛonã martyrij. ficeꝛ amputãte caput pauli ip̃e beatiſſimꝰapłs in ipᷣo ictu explicauit velũ:⁊ collegit ſanguinẽ p pꝛiũ invelo ⁊ obuolutũ tradidit femine. Reuer ſo aũt carnifice cũ ſocio dixit ei plãtilla. Ubi di⸗ miſiſti magrm meũ paulũ. Rndit ille. Jacet ex tra ciuitatẽ in valle pugilũ:⁊ velo tuo velata eſt ſfacies eiꝰ. Illa aũt inqͥt.Ecce nũc intrauer̃t cui⸗ tatẽ Petrꝰ ⁊ Paulꝰ induti veſte pᷣdara ⁊ coꝛo⸗ nas fulgẽtes in capitibo ſuis babẽtes. Statiq; ipᷣa plãtilla ꝓtulit velũ ſuũ ſanguine cruentatũ qð ei reddiderat paulꝰ:ꝓpter qð multi ſunt cõ⸗ uerſi ad xpᷣm. Habemꝰ etiã exẽpla phᷣoꝝ gẽ⸗ tiliũ:ſed dimiſſo de Theobꝛoto dilcipulo Pla tonis:de quo refert Aug.xxij.ð ciui.dei.ꝙ cũ le giſſet libꝛũ platonis de imoꝛtalitate aie deſide⸗ rio illiꝰ vite ſeipᷣm intfecit.Et ſiłr fecit Marcus Eẽcci.xv.di.Deus ab initio cõſtituit hoĩem ⁊ re⸗ cato romanꝰ:vt refert Lactã.in.iij.diui.inſtitu. Dicit etiã Tulliꝰ in tuſcu.queſtio.ꝙ Diogenes phᷣus cupiditate ĩmoꝛtalitatis ſeipᷣm occidit. Et idẽ refert Sene.ad Lucillũ de Zenone pho. Lleantes etiã ⁊ Criſipiꝰidẽ fecerũt vt recitat TLa ctãtiꝰ aĩab iuſtꝭ vbi S. Quib exẽplis dimiſſis qꝛ peccauerũt ſeipᷣos occidendo:audi qð refert Theopbꝛaſtꝰpbᷣus diſcipulꝰ Areſtotelis dicẽs ꝙ cũ ipe Areſtoteles eẽt in articulo moꝛtis ĩ hec vᷣba ꝓrupit. Tu qͥ ſuſcipis aias oim phᷣoꝝ ſuſ cipe animã iſta. Nos vo xpᷣiãi qñ moꝛimur de/ bemꝰ cũ ꝓpha dicere pſal.xxx. In manus tuas dñe cõmẽdo ſpm̃ meXũ. Ecũda conditio aie ðꝛ libertatis.ſ.liberi ſarbitrij.de qua qꝛ tetigi aliq̃ ̊ ſᷣmõe.vj. pPlte vlti.ideo hic bꝛeuiꝰme expediã. Hãc aũt aĩe dignitatẽ ac excellẽtiã demõſtrat ſapiẽs ercutiẽte aũt carni⸗ liquit eũ in manu cõſilij ſui.i ſm glo.in liberna⸗ te ſui arbitrij.ſequit᷑. Appoſuit tibi ignẽ ⁊ aquã ad qð volueris poꝛrige manũ tus.Ante boiem vita ⁊ moꝛs:bonũ⁊ malũ:qð placuerit dabit᷑ il li.De hoc etiã inqͥt Aug.i.v.de ciui.dei.c.x.Sũt nr̃e volũtates in nobis ⁊ ipᷣe faciũt quicqdvolẽ do facmꝰ:qð nõ fieret ſi nollemꝰ. Et Hiero.in q̃ſtiõibo ad Helbidiã inqt.Oẽs ſuo arbitrio de relicti ſunt:neq; em̃ bonũ necitate faciũt ſedvo⸗ luntate.Et de pe.di.ij.c.ſi em̃.ðꝛ. Liberi arbitrij nos cõdidit deꝰ:nec ad vᷣtutẽ nec ad vitia necita te trahimur alioqͥn vbi necitas nec coꝛõa ẽ. Si q̃rat᷑ qͥd ſit liberũ arbitriũ:rñdet Aug.in lib.de gr̃a⁊ libero arb.quẽ recitat mgjr in.iiij.dil.xxiiij dicẽs. Liberũ arbitriũ eſt facultas rõnis ⁊volũ tatis:q̃ bonũ eligit᷑ gr̃a dei aſſiſtẽte:⁊ malũ gr̃a deſiſtẽte. Si aũt argueret᷑ ꝙ ex hac diffinitõe ſe⸗ queret᷑ ꝙ in deo nõ eſſet liberũ arbitriũ:nec ſiłi⸗ ter in ãgelis.nã deꝰ ⁊ ãgeli boni nõ pñt eligere malũ.ãgeli aũt mali nõ pñt eligere bonũ:qꝛ ha bent libeꝝ arbitriũ in malo obſtinatũ.vt dici᷑ in.ij.ſen.di.vij.ſicut boni ãgeli habẽt illð ĩ bono cõfirmatũ. Rñdet᷑ ꝙ in deo eſt liberũ arbitriuʒ ꝑfeccius ⁊ nobiliꝰqᷓ; in aliqua creatura:ſᷣm oẽs theoł.in.ij.di.xxv.vbi Tho.ar.j.⁊ in.j.ꝑte ſũme q.xix.ar.x.⁊ Alexã.de ales in.ij.ꝑte ſũme in trac. de libero arb.quia libeꝝ arbitriũ eſt eoꝝ q̃ non ex neceſſitate vel naturali inſtinctu volumꝰ ſed libere:quod maxime cõuenit deo.Et iõ Amb. in li.de trini.inqᷣt de ſpũſctõ qͥ eſt deus. Spũſ⸗ ſanctꝰ diuidit ſingulis ꝓut vult.i.libere volun⸗ tatis arbitrio nõ necitatis obſequio. Pꝛeterea aliqͥs dicit᷑ habere liberũ arbitriũ ꝑ hoc ꝙ ẽ do⸗ minꝰ ſuoꝝ actuũ:ſed hoc maxime cõpetit pᷣmo agẽti. ſ. deo:cuiꝰ actꝰ ab alio nõ depẽdet. Itẽ vt dicit᷑.j. Metha. Illud eſt libeꝝ qð ſui cauſa eſt qð nulli cõpetit niſi pᷣme cauſe que eſt deꝰ.ergo liberũ arbitriũ maxime ⁊ ꝑfecciſſime eſt in dco. Sititer ⁊ in ãgelis beatis eſt liberũ arbitrium ꝑfecciꝰ qᷓ; in boiĩbus.vt ꝓbat Alex.de ales vbiS 7 Tho.in.j.parte ſũme.q.lix.ar.iij.vñ Damaſce nus li.ij.c.iij.inqͥᷣt. Angelꝰẽ ſubſtãtia intellectu⸗ alis ſemꝑ mobilis:arbitrio libera:incoꝛpoꝛea: deo miſtrãs:gra non natura ĩmoꝛtalitatẽ ſuſci piens. Dicit ant Tho.in q̃ſtiõibo diſputatis de libe. arb.q.iij.ꝙ poſſe eligere malũvł poſſe pec⸗ care nõ eſt de ratiõe liberi arbitrij:nec pars eiꝰ. vt inquit Anſelmꝰ.ſed tamẽ poſſe eligere malũ ⁊2 ſic peccare conſequit᷑ liberũ arbitriũ ſ̃ᷣm ꝙ eſt in natura creata poſſibili ad defectũ. Cõcludit ergo Thomas vbi ſupᷣ.⁊ in ſũma cõtra gẽtiles libꝛo.j.c.vxxxviij.ꝙ ad rationẽ liberi arbitrij nõ pertinetvt inderminate ſe habeat ad bonũ ⁊ ad malũ:quia liberũ arbitriũ ꝑ ſe eſt oꝛdinatũ in bonũ:cũ bonũ ſit obiecũ volũtatis:nec in ma⸗ lũ tendat niſi per aliquẽ defectũ qͥ appᷣhenditve —— bonũ cum volũtas nõ ſit niſi boni vel apparẽ⸗ tis boni. Unde dicit beatꝰ Gona.in.ij.di.xxv. Ceetobonlt mifncdee ſtowus Luccl ſenteetnali Vootoꝛesin o Ou loneer i Krte woetde. Lijataaf fmoͤem⸗ gieronel’⸗ ſaluotci d cflaarni⸗ italai des ſoleuge tellbbanagsl NMabdaß d⸗Ro Gi ſoccemel ni Jnl loqneed hinücoge pbotler: ſblieſoit Ghornfica. Alig lberan Mpoteſtde ctur Geße rnami dediei ſſecgert kbrüus Ponlauden gs ſngre ſcnepcdi Plimübon cuſchvelas cby no ne deſuntocn aliſo ſen ncepe?n cgo ilin ſnoene U AGnnnin neccii Finiin kärrni l nöüi Grhnign tini nde Mbäilidan lbeni ndin mumnfni ein in ſümeinan ickeog 1 wlon ſe. ü nb. dens Suͤſ lbarron ulo. Pann indocge mecöatnr chila n göu aud reck mickinde niahinun eoles wbls nidamaſe naimtclem⸗ incorhgren maltmiſi ſornsd iglpoſege Nee an, Aigne nu 4 Foliũ parte.ij. ar.j.q.iij.ꝙ ſᷣm cõem rationẽ ſᷣm quã li berũ arbitriũ reperit᷑ in creatoꝛe⁊ creatura o bie ctum eiꝰ eſt bonũ ⁊ equũ. Malũ vo noõ eſt ob⸗ iectũ eius qð intẽdit liberũ arbitriũ ꝑ actũ pꝛo/⸗ pꝛiũ niſi inq;tũ illud reſpuit ⁊ deteſtat᷑. Ex qͥbꝰ patet ꝙ liberũ arbitriũ eſt excellẽtiſſime in deo ⁊ in angelis magis q; in hoibus: qꝛ in ipᷣis eſt ꝑfectioꝛ electio boni ⁊ deteſtatio mali. Accipien do g̊ liberũ arbitriũ gñaliter ꝓut conuenit deo ãgelis ⁊ hoĩb ſic diffinit᷑ ab Anſel.in lib.de libe ro arbit᷑.Liberũ arbitriũ eſt poteſtas ſᷣuãdi re/ ctitudinẽ ꝓpter ſe.i.ꝓpter ipᷣam reccitudinẽ̃. Illa aũt diffinitio Aug.ſᷣm Alex.vbi S.ꝓpꝛie eſt ꝓut liberũ arbitriũ eſt in hoie in quo ꝓpꝛie remanet electio boni ꝑ gram:⁊ mali ꝑ ſe ſine gra.põt ta⸗ mẽ ſᷣm eũdẽ ctiã referri ad ãgelos ratõe pᷣmarij ſtatus. Lũc em̃ potuerũt eligere bonũ gr̃a aſſi⸗ ſtente:⁊ malũ gr̃a deſiſtẽte.ſicut mõ pñt hoies viatoꝛes in quoꝝ arbitrio eſt adherere bono vł malo.Quare aũt deꝰ nõ fecit hoĩiem impeccabi lem:ſed reliqͥt eũ in libertate peccãdi ⁊ nõ peccã di.Et q̃re creauit eos quos puidebat peccatu⸗ ros ⁊ de· los:declarabo ĩfra ſᷣmõe.xxiij.par⸗ te.ij.orca finẽ:⁊ aliqua dixi ð in ꝑte.j.huiꝰ oꝑis ſᷣmõe.xxxvij.parte.j. Magna ergo eſt excellẽtia gie rõnalis:ſine cuiꝰ volũtate ac cõſenſu deꝰ nõ ſaluat eã.dicẽte Aug.vbi S.Qui fecit te ſine te.ſ. effiaete:nõ ſaluabitte ſine te.ſ.cõſetiẽte.vt expo⸗ nit Alexã.de ales vbi S.Et in lib.de agone xpᷣia no idẽ Aug.ait.Deus hoiem ext᷑minabilẽ fecit ⁊ ei libertatis liberũ arbitriũ dedit.Nõ em̃ eſſet optimꝰ ſi dei pᷣceptũ neceſſitate nõ volũtate ſer⸗ 7 uaret. Ideo inqͥt ſctũs Bona.in.ij.di.xxiiij.ar.j. q.j.qꝙ ſi liberũ arbitriũ ita artaret᷑ ꝙ non poſſet facere malũ nõ eſſet liberũ nec opus eiꝰ merito⸗ riũ. In tali ergo dignitate cõſtituta eſt aia růöna lis.ꝙ nec deꝰ de potẽtia oꝛdinata liberũ eiꝰ ar⸗ bitriũ cogere põt:alr liberũ arbitriũ nõ eſſet.vt ꝓ batallex.de ales in.ij.ꝑte ſũme in tract᷑.de lib. arbit.⁊ ſctũs Bona.in.ij.di.xxv.ꝑte.ij.q.v.⁊ Ri char.nr̃ i ea.di.⁊ btũs Tho.ibideẽ. Quãuis aũt aliqͥ libero arbitrio male vtant᷑ tñ hoc nõ debet vel poteſt deo iputari:qͥ fecit hoĩem rectũ.vt di⸗ citur Sap.vij.⁊ nemini mãdauit impie agere: ⁊ nemi dedit ſpaciũ peccãdi.vt ait ſapiẽs Ecci. xv.Nec ꝓpter hoc nõ debuit deꝰ dare hoi liberũ arbitriũ.Cuiꝰ rei exẽplũ ⁊ ſiłlitudinẽ poit Aug. lib.ij. de libe. ar. di. Vides qᷓ;dtũ bonũ deſit coꝛ⸗ poꝛi cui deſunt manꝰ:⁊ tamẽ manibo malevtit qͥ eis ſeua vel turpia oꝑat᷑. Si aſpiceres aliquẽ ſine pedibo fatereris deeſſe integritati coꝛpoꝛis płimũ bonũ:⁊ tamẽ qͥ eis vteretur ad nocẽduʒ cuiqᷓ; vel ad dehoneſtadũ ſeipᷣm male eũ vti pe⸗ dibo nõ negares.Quãtũ bonũ deeſt in fadevbi deſunt oculi ⁊ tamẽ oculis qͥs male vtit᷑. Et ſic de alijs ſenſib.Quẽadmodũ ergo pꝛobas iſta in coꝛꝑe ⁊ nõ intuẽs eos qui male vtunt᷑ in his laudas illum q hec dedit bona. Sic liberã vo⸗ dos qui boc bono male vtunt᷑ q; eũ qui dedit luntatẽ ſine qua nemo pᷣt recte viuere optet eſſe dare nõ debuiſſe fatearis.hecille. Quãuis verra nõ poſſit quis bñfacere:niſi adiutꝰdiuina gra vt ſupꝛa ꝓbaui ſᷣmõe ſexto ꝑte vltima:qꝛ bona oꝑatio nr̃a pᷣncipłr a dei adiutoꝛio dependet:qᷓ nos ad bñfaciendũ ſuis inſpiratõibo attrahit. iuxta illud ſaluatoꝛis dictũ Johᷣ.vj.lemo ve⸗ nit ad me niſi pater meꝰtraxerit illuʒ. Et iõ ſap. viij.ait Salomon. Scio ꝙ aliter nõ poſſuʒ eẽ cõtinens niſi deꝰ det. Tamẽad bonã oꝑationẽ reqrit᷑ ſecũdario liberi arbitrij noſtri cõſenſus. Jdeo inquit Aug.in li.de pᷣdeſtinatione. In oĩ opꝑpe ſctõ pꝛioꝛ eſt voluntas dei poſterioꝛ libex arbitriũ:qꝛ em̃ poꝛ oꝑatus eſt deꝰ:cooꝑat᷑ hö. hec ille.Ex quibo apparet ꝙ ſi nõ bene facmus ꝓuenit ex indiſpoſitione noſtri liberi arbitrij. Quia ſemꝑ nos deus adiuuaret:ſi noſtra ma licia eius gram nõ impediret.iuxta illud Aug. xvj.q.j.c.decime.Benefacere ſemꝑ deꝰeſt para/ tus ſed hominũ malicia pꝛohibet᷑. Laad ſbᷣ declarandũ pᷣt adduci tale exẽ⸗ ę pluũ. Homo ẽ cõpoſitꝰex materia ⁊ foꝛ⸗ ma ſᷣm ph̊m.ij.ð aia.i.ex coꝛpoꝛe ⁊ aia. Aiĩa aũt infoꝛmat coꝛpus:⁊ eſt tota in toto coꝛ poꝛe:⁊ tota in q̃libet parte eꝰ:vt ſupꝛa declara tũ eſt. Ipᷣa ergo aia eſt illa que facit aurẽ audi⸗ re:oculũ videre:manũ palpare:os guſtare:⁊ꝛna res odoꝛare.Eſt em̃ cã hoꝝ ſine q̃ nõ:qꝛ ſi tolla tur aĩa:iſti ſenſus nõ habebũt oꝑatiões ſuas. Quãuis autẽ in q̊ͥlibet ſenſu ſit aia:non tñ põt oꝑari ſᷣm diſpoſitiõeʒ ſui oꝛgani. Et ſicaur nõ põt habere oꝑationẽ oculi:nec ecõtra. Similr oculus ceci:quãuis in eo ſit aia nõ pᷣttñ videre qð non ꝓcedit ex defectu aie ſed indiſpoſitione ipiꝰ ocki. Sic ergo ⁊ deꝰ qui eſt vita aie eã viui⸗ ficans:atq; illã viuificare cupiens ſi illã nõ vi⸗ uificat:non pꝛocedit ex eius defectu ſed ex indi ſpoſitiõe liberi arbitrij. Cauſa em̃ pᷣma equali ter diffundit bonitatẽ ſuaʒ in hec inferioꝛa pᷣm eoꝛũ diſpoſitionẽ:vt ait auctoꝛ in libꝛo de cau⸗ ſis. Aliud qͥ̊ʒ poteſt dari exemplũ. Iam om̃ia metalla ſunt egreſſioneſ terre:⁊ ibi generantur per influentiam ſolis per radios perpendicula res ibi fluentes:vt ait Areſt.iiij. .· DHecheoꝛoꝛũ. Et tñ oĩa metalla nõ ſunt eq̃lia.ã alið eſt au⸗ rũ:aliud eſt argentũ alið auricalcũ:vel ferrũ:? huiuſmodi qð nõ ꝓcedit ex defectu ſolis ſed ex diſpoſitione illius terre ſeu montis in quo me talla generant.Et ita ſpirituałr deꝰ eſt ſol lucẽs oĩbo hoĩbo equaliter inquantũ oib offert ⁊ p⸗ parat gram ſuã:ſed ſᷣm diuerſas diſpoſitiões coꝝ.Alios facit aureos.i.perfeccos:alios argẽ teos ideſt minus ꝑfeccos.Et ſic quãlibet aiam perficit ſᷣm liberi arbitrij ſui diſpoſitiõeʒ. Jdeo Oſee. xiij.ipᷣe inquit.Ex te perditio tua iſrael:tã tum in me auxilum tuum. Bermo o ad tertiã cõditionẽ aĩe que appellat᷑ q nobllitatis aĩme patet ex trib.ſ.qoꝛdine: magnitudine ⁊ pulchꝛitudine. Pꝛimo voꝛdine:qꝛ in ſupᷣmo loco oꝛdinata eſt.lã quia bonũ vniuerſi cõſiſtit in oꝛdie.xj.Mecha. Pꝛi⸗ mo deꝰ in ifimo loco poſuit terra ⁊ terrena gra uia.Scdðo loco ſuꝑioꝛi poſuit aquã:tertio aerẽ quanrto ignẽ:quẽ ꝓpter calliditatẽ a nobis elon gauit:poſt ignẽ poſuit luns: deinde mercuriũ: poſt venerẽ:deinde ſolẽ:martẽ Jouẽ:ſaturnuʒ: celũ ſtellatũ cũ duodecim ſignis⁊ q̃ſi ſeptuagi⸗ taduabo cõſtellatiõibo ⁊ innumerabilibo ſtellis quo ad nos. Poſt firmamẽtũ ſiue celũ ſtellatũ poſuit celũ criſtallinũ:⁊ vltimo celũ empireuʒ. ad hũc aũt locũ deꝰ aiam noſtrã oꝛdinauit.Cũ igit᷑ natura oꝛdinet ignobilioꝛa inferiꝰ:nobilio ra vᷣo ſuꝑius:patet animã nrãm eſſe nobiliſſi⸗ mã ipo oꝛdine.qꝛ vt finaliter collocet᷑ ĩ nobiliſſi mo loco oꝛdinata elt. „ Ecũdo magnitudine:qꝛ magna cẽterra. ſ xt patet.vnð dixerũt Lheodoſiꝰ ⁊ Euri⸗ ſttenes phᷣi:ꝙ lõgitudo terre eſt triginta ⁊ vnum milia miliarioꝛũ:⁊ mille paſſus faciũt vnũ miliare. Liq; aũt terra ſit täte magnitudis tamẽ maioꝛ in decuplo eſt aqua.⁊ ſicſꝑ aſcẽdẽ⸗ do qdlibet elemẽtũ eſt maius altero i decuplo. ⁊ ſiłiter vnũ celũ altero.Et ideo celũ empireũ eſt indicibilis altitudinis ⁊ magnitudinis. Unde dicũt quida ꝙ ſi maſſa plũbea a celo empireo deſcẽderet vix in qͥngẽtis aãnis vſq; ad terrã ve⸗ niret. Nã vt refert rabbi moyſes magnꝰ phus: q̃dlibet celũ cuiuſlibet planete habet i ſpiſſitu⸗ dine viã qͥngentoꝝ annoꝝ.i.tãtũ ſpaciũ quãtũ Iqjs poſſet ire de via plana in qͥngẽtis annis.Et idẽ pbᷣus ðt ꝙ inter celũ⁊ celũ ſiłitereſt diſtãtia vie qngentoꝝ annoꝝ.Uñ ſᷣm eum acẽtro terre vſq; ad ↄcauũ celi ſaturniẽ via ſeptẽ miliũ ſepti gęẽtoꝝ ãnoꝝ.i.tatũ ſpaciũ qᷓ;tũ de via plana ali⸗ qs iret in ſeptẽ milibo ⁊ ſeptingẽtis ãnis ſi tãtũ vlueret:ita ꝙ qlibet ãnus cõponat᷑ ex.cœ.lxxxv. dieb: ⁊ iter cuiſtibet diei ſit qᷓdraginta miliario rũ ⁊ q̊dlibet miliare ſit duoꝛũ miliũ cubitoꝛũ. SDi aũt tata ẽ diſtãtia a terra vſq; ad celũ ſatur⸗ ni qð ẽ ſeptimũ celũ:quata erit vſq; ad decimũ ſq; empireũ.Utrũ aũt pᷣdicta in oibus vera ſint deꝰ nouit:qͥ oĩa fecit in põdere nũero ⁊ mẽſura Saß. xj. Indubitater tñ eſt tenẽdũ ꝙ celũ ipᷣm empireũ eſt maximũ⁊ altiſſimũ in loco aũt illo maximo collocabit᷑ aia nf̃a. vñ ipᷣa dicere põt il lud Eſa.lxvj.Celũ ſedes mea. ⁊ illð Ecci.xxiiij. Ego in altiſſimis habitaui.⁊ hoc eſt qð ðꝛ Ba⸗ ruch.iij.O iſrł qᷓ; magna eſt domꝰ dei: ⁊ ingẽs locꝰ poſſeſſiõis eiꝰ:magnꝰ ⁊ nõ hñs ↄſũmatio ◻ . nẽ excelſus ⁊ imẽſus.Ex q̊ apꝑet nobilitas aĩe in tã excellẽtiſſimo loco collocäde.q Ertio patet aie nobilitas ex eiꝰ pulchꝛi⸗ C tudine ⁊ pᷣcioſitate.de qua Aug. in eplłla ad deodatũ inqᷣt. Aime natura necterra — NR 2 “ “ . * nec mania nec ſidera necluna nec ſol nec quicqʒ oino qð tangi aut videri põt:nõ deniq; ipſum qð a nobis videri nõ põt celũ meliꝰeẽ credẽdũ ẽ imo hec oĩa longe deterioꝛa eſſe qᷓ; eſt q̃libet aia rõ certa cõuincit. hecille. Ex pᷣdictis ergo patʒ nobilioꝛ eſt aia qᷓ; oẽs alie creature pᷣter angeli⸗ cam.qð etiã ſic ꝓbat᷑. No bilioꝛ eſt finis his que ſunt ad finẽ.ij.phiſic. Sʒ finis quodãmõ oim eſt hõ.ij.de aia.Quodamõ dixit: qꝛ vt habetur Iechic.duplex eſt finis.ſ.pncipalis: ⁊ ſecũdariꝰ ſiue finis ſub fine.Siloqmur de fine pncipali: dicit dñs Bona.i.ij. di. v. ar.ij.q.j.? Rich.eiuſ⸗ dem lib.di.j.ar.v.q.iij.ꝙ deꝰ eſt finis oiĩm crea⸗ turaꝝ quas ad ſui gliaʒ creauit. Pꝛouerb.xvj. Siaũt loqmur ð fine ſecũdario ſic hõ eſt finis oim.vñ Beñ.ij.dixit dñs.Dñami volatilibo ce⸗ li piſeb manis beſtijs terre ⁊c. Si g̊ hõ ẽ finis aliarũ creaturaꝝ:ergo eſt nobilioꝛ illis. Pars aũt bois dignioꝛ eſt aia.vñ Aug.viij.de cluita. del. ca. xv. dicit. Om̃i coꝛꝑi pᷣferunt᷑ aĩe.⁊ idẽlib. ſolilo.ait.Quicqͥd celi ambitu cõtinet᷑ humana aia inferiꝰ eſt.Et Ouidiꝰ.ij.metham̃.canit.Ce⸗ loq; animꝰ pꝛeſtãtioꝛ om̃i.Et ſic aia dignioꝛ ẽ celo empireo in quo eſt collocãda. Na⁊ plerũq; contentũ digniꝰeſt cõtinẽte.ſicut lapis pcioſus ſuã capſell valoꝛe trãſcẽdit. Ideo de aĩa loq̃ns in lib.de quãtitate aie Augꝰ.ait. Quẽadmodũ fatendũ eſt aiam humanã nõ eſſe qð deus eſt. ita pꝛeſumẽdũ eſt nihil inter oĩa que creauit ipᷣi deo eſſe ꝓpinquiꝰ.hec ille. Itẽ Chꝛyß. in libꝛo de lapſu mũdi dicit.Quãto celũ terra pulchꝛiꝰ:tã⸗ to anime pulchꝛitudo oẽm foꝛmo quãuis pul cherrimã ſuperat.Et ibidẽ ait.Si fieri poſſet vt coꝛꝑalibo oculis aĩie pulchꝛitudinẽ videremus derideremꝰ oĩia hec que ex terrea ſubſtatia deco⸗ ra eſſe vidẽtur. CX aũt aĩa pꝛecioſioꝛ ſit om̃ibꝰ alijs rebus⁊ coꝛpibo habet᷑ etiã de peñ.⁊ re.c.cũ infirmitas.xij.q.j.c.pᷣcipimꝰ.⁊.xxiiij.q.iij.c.ſi hba bes.⁊.c.ſedulo.xxxviij.diſt.⁊.c.ſolite.de maio.⁊ obediẽ.hoc idẽ.C. de ſacroſanc.ec.l.ſancimꝰ. Ec ce ergo qᷓ; mirabiłr eſt aia nr̃a pᷣcioſa ⁊ digniſſi⸗ ma.imo etiã in qͥbuſdã pᷣuilegijs eſt magis no bilitata qᷓ; natura ãgelica.qꝛ deus ⁊ creatoꝛ nõ ſuſcepit naturã angelicaʒ in vnitate ꝑſone ſicut animã humanã.Ita ꝙ verũ eſt dicere ꝙ deꝰ eſt hõ ⁊ nõ angelꝰ rõne hũanitatis aſſũpte.O igit᷑ infelix aia que magis extimas aurũ qᷓ; teipam. Agnoſce noblitatẽ tuã ⁊ ↄditionẽ.⁊ hocſcas p certo ꝙ ſicut nũc in gra dei exiſtẽs es pulcherri⸗ ma ⁊ pꝛecioſiſſima:ſicecõtrario ſi pecõ moꝛtali labefacta ex hac vita trãſieris:tãto turpioꝛ de/ ſpeccioꝛ atq; vituꝑabilioꝛ eris.iuxta illud Tre⸗ noꝝ.iiij.Quõ obſcuratũ eſt aurũ mutatꝰeſt co⸗ loꝛ optimꝰ,ꝛ ſicut ꝓpoſitũ in ꝓpoſito ita oppo⸗ Z ſitũ in oppoſito.iiij.topico.Sicut g̊ vinũ bonũ q;to eſt dulciꝰ cãto cũ in acetũ vertit᷑ efficit᷑ acriꝰ Et ſicut q;to aliqͥd eſt nobiliꝰ ⁊ magis delicate coõplexiõis tãto cũ coꝛrũpit᷑ ⁊ putreſcit magj fe⸗ ni pamn nehzt aanime. on ngn t med znenedi Cſtocinica oſtendkon Ctigent⸗ Aufotten n (toel uudttt Glctianun ſjtdaußt ratſtogiit ſocli on⸗ Wwad Wange mwsdig ngni Joe labicr⸗ hobekde Vbun⸗ iemmchi⸗ airtiamn⸗ lefen, poreasinl Ouclbzout Wr Jndnn Gono Upbine dod Gin ſyuüsin lla vioe iie heeg chewbin plena ſun tur Inten dilt eg oagraqu potens de dſitoes Agmming Wedienas Ounvo⸗ danis. gquiihis ſüblecie aderpln oerdock liaint ſuooꝛd ſeſubie ga hoi neſtfins Ne Subliie t geniz⸗ rdeſtninn Nunteie:ii wcönnekhn netufan Si u di Naͤchſirſiei ſrlhezui⸗ an Niili vͤcſle goe udininuan ſubkü ccoſioſr ii mnglid MrNAM: utoul/ vocknagsno 1s:utn rgoone ſa diang c ſin bigt w öraham 1805 Mchen dipci nn uowNen unailud⸗ inuunt oſed, mim er „ 4 21 dalicrilis e lica hierar.ꝙ nouẽ Foliũ tet. Ita tu quãto in maioꝛi es dignitate ⁊ boni⸗ tate creata:tãto hoꝛribilioꝛ atq; fetidioꝛ ꝑ moꝛ⸗ tale pctm̃ effecta in inferno toꝛqberis. Ga animlmſ. Gnâé⁰eh Riplici rõne cognoſcere valemꝰ deu ſũ⸗ t me diligere aĩas noſtras.ſ.uſtoditiõis edẽptiõis ⁊ Glificatiõis. Quo ad pꝛi mã rõnẽ dico:ꝙ res viles parua diligẽtia ſolẽt cuſtodiri.ecõtrario aũt fit pᷣcioſis ⁊ multũ dile⸗ ctis.Quãtũ igit᷑ ſit pᷣcioſa aia nr̃a ⁊ a ðo dilecta oſtendit᷑ ꝑ hoc ꝙ ipᷣe deꝰ de ipᷣa anima ſpecialeʒ curã gerit eamq; cuſtodit.iuxta illud pſal.xcvj. Cuſtodit dñs animas ſanctoꝝ ſuoꝛũ ⁊ de ma⸗ nu pctõꝛis liberabit eas.Et pſal.cxliiij.iterũ ait Dauid. Cuſtodit dñs oẽs diligentes ſe.Cuſto⸗ dit etiã animã noſtrã ꝑ miniſteriũ ꝗ geloꝛũ. vnð inqᷣt Dauid pſal.xc. Angelis ſuis mãdauit ð te vt cuſtodiãt te in oĩbus vijs tuis.Cũ igĩ ad cu ſtodiã ꝑſone vilis nõ deputet᷑ ꝑſona in excellẽ/⸗ tiſſima dignitate cõſtituta videamꝰ pᷣmo digni tatẽ angeloꝛũ:vt ex cõſequẽti cognoſcere valea⸗ mus dignitatẽ animaꝝ ab ipᷣis agelis cuſtodi tarũ. Ideo ſciẽdũ eſt m Dionyſiũ in lib.de age — „ habet᷑ de pe. di. ij. c. oĩis lapis.in pᷣn. Et idẽ dicit Rabanꝰ in lib.de myſterio crudò.Sũt aũt tres hierarchie ãgeloꝛũ:vt ait Dionyſius vbi S.Eſt aũt hierarchia ſᷣm eũdẽ:vt etiã habet᷑ in.ij.li.de ꝓpꝛie.rerũ.rerũ ſacrarũ⁊ rationabiliũ oꝛdinata poteſtas in ſubditis debitũ recinẽs pᷣncipatũ. Quelibʒ aũt hierarchia habet tres oꝛdines ãge loꝝ. In pᷣmo oꝛdine ſunt ſeraphin.de qͥbo inqᷣt Bꝛego. in omel.de diſtinctõe nouẽ oꝛdinũ.Se raphin ardentes vel incedentes vocant᷑:que ita deo cõiuncta ſunt vt inter bec ⁊ deum nulli alij ſpũs interſint.⁊ tato magis ardẽt q;to vicinius illũ vidẽt. In ſcðᷣo oꝛdine ſũt cherubin. De qͥᷣbꝰ ait Gꝛeg.vbi S. Sublimioꝛa üla agmina ideo cherubin vocata ſunt.quia tãto ꝑfectioꝛi ſciẽtia plena ſunt quãto claritatẽ dei viciniꝰ cõtemplã tur. In tertio aũt oꝛdine ſunt thꝛoni.de quibꝰ dicit Gꝛego.ibidẽ.Thꝛoni q̊ͥʒ ila agmina ſunt vocata quibo ad exercendũ iudiciũ ſemꝑ omni⸗ potens deus pꝛeſidet. In quarto vo oꝛdine ſũt dñatões. De quibo vbi s ait Gꝛego.Ea ãgeloꝝ agmina q; potius pꝛeeminẽt ꝓ eo ꝙ eis ceta ad obediendũ ſubiecta ſunt dominatiões vocant᷑ Quintꝰoꝛdo eſt pꝛincipatuũ.Quoꝛũ gradũ de darãs Gꝛego.ibidẽ dicit Pꝛincipatꝰvocantur qui ipᷣis q̊ʒ bonis angeloꝛũ ſpiritibꝰ pᷣſunt:qͥ ſubiectis alijs dũ que ſint agẽda diſponũt:eis ad explenda diuina myſteria pncipant᷑. Sextꝰ oꝛdo eſt poteſtatũ.De quib Gꝛeg.in eadẽ ome lia inqͥt. Poteſtates vocant᷑ hi qͥ hoc potẽtiꝰ in ſuo oꝛdine ꝑceper̃t:vt eoꝛũ ditiõi vᷣtutes aduer ſe ſubiecte ſint:quoꝝ poteſtate refrenant᷑ ne coꝛ da hoĩm tantũ temptare valeant quãtũ volũt Pars tertia buiꝰ ᷣmonis de dilectiõe dei er/ ſunt ãgeloꝝ oꝛdines.vt etiã 5 SSß 5* ——B HM 6* Septimo in oꝛdine ſunt vᷣtutes. de quoꝝ di⸗ gnitate Gꝛego.vbi ſupᷣ ait. Uirtutes vocãtur bi nimirũ ſpũs:pꝑ quos ſigna ⁊ miracula fiũt. ONOcauus oꝛdo eſt archangeloꝝ de qᷣb ibidem Gꝛego.ſcribit.Qui ſũma annüũciat archangeli vocant᷑.Hinc eſt ꝙ ad mariã vᷣginẽ nõ quilibʒ angelus ſed Gabꝛiel archangelus mittit᷑. No⸗ no ĩ oꝛdine ſũt angeli:de quib inquit Gꝛego. vbi ſupᷣ. Hi qͥ minima ãnunciãt angelivocant᷑ Quãte aũt ſint dignitatꝭ angel oſtẽdit Aug.xj de ciui.dei in. c.xiiij.di. Angelica natura cetera oĩa que deꝰ cõdidit:nature dignitate pꝛecellit. Quia igit᷑ oĩs artifex ĩ pᷣncipio magis conatur ſuã ſapiẽtiam in effectib ſuis demonſtrare. ſic deꝰ volẽs ſe oſtẽdere artificẽ digniſſimũ:ſpecia liter ſe in creatõe angeloꝝ oſtẽdit.Quia vᷣo ſᷣm ꝙ ait ph̊s.ij.ð celo ⁊ mðo:⁊.j.elẽ. O ppoſita iu⸗ xta ſe poſita mageluceſcũt.iõ ĩ pꝛicipio ꝓduxit duo extrema.ſ.no biliſſmã creaturã:⁊ viliſſimã ſ.naturã angelicã ⁊ materiã infoꝛmẽ.vñ Geñ. j. ð?. In pᷣncipio creauit deꝰ celũ ⁊ terrã. Per ce lũ eĩ deſignant᷑ angeli.ð peni.di.ij.S.ꝙ ãt. B E nobilitate vo ⁊ natura angelica inqͥt d Anſelmꝰin quodã ſᷣmone:ꝙ ſi vnꝰ an⸗ gelus ſtaret in celo ſtellato: ⁊ tot eſſeẽt ſo les quot ſunt ſtelle:claritas iſtiꝰ ſoliꝰangeli ob fuſcaret oẽs illos ſoles ſua claritate ſicut mo⸗ do claritas ſolis obfuſcat claritateʒ ſtellaꝝ. Et iterũ ibidẽ dicit: ille angelus tantũ tranſcen dere noſceret᷑ pulchꝛitudinem ſolis:quatũ ſol trãſcẽdit pulchꝛitudinẽterre:ĩmo magis incõ⸗ parabiłr. Et iſta nobilitas eſt oib angelis cõ⸗ creata.Et ideo dicit Dyoniſiꝰ vbi ſupᷣi ꝙ demo nes habẽt oꝛgana ſplẽdidiſſima:ſed ꝑ habitus vicioſos depꝛeſſa ſũt.Sicut ſi ſol cũ caldari ni gro eſſet detectꝰ In angelis aũt bonis tanq; in ſpeculo daro ⁊ mũdo relucent oia inferioꝛa. Et ideo Dyoniſiꝰ ĩ li.de diuinis noibus vocat an gelũ ſpeculũ ſplendidiſſimũ.Ad iſtos oꝛdines angeloꝝ vnaqueq; ſcã aĩa eſt ſublimãda: ſᷣm qualitatẽ meritoꝝ.vñ Gꝛego.vbi ſupꝛa ait.Di⸗ ſticte cõuerſatões hoĩm ſinguloꝝ oꝛdinũ ange loꝝ dignitatib cõgruũt:⁊ in eoꝝ ſoꝛtẽ vel oꝛdi nẽ ꝑ cõuerſatiõis ſimilitudinẽ deputant᷑.Con⸗ dudit ergo Magiſter in.ij. ſentẽtiaꝝ di.ix. ꝙ qꝛ de oĩb oꝛdinibo angelicis cũ lucifero multi ce⸗ ciderunt.ideo ille ſedes rnuinoſe de animabb iu ſtis in xpᷣo credẽtibo cõplebunt᷑.vñ Augu.in li. Enchiridion dicit. Suꝑna hieruſalẽ mater no ſtra:dei cuitas:nulla cuiuʒ ſuoꝝ nũeroſitate fraudabit᷑.Nã in locũ imũdoꝝ demonũ ſucce/ dẽtes filij catholice matris in ea pace de qua il⸗ li ceciderũt ſine vllo tempoꝛis termino perma⸗ nebũt. Oꝛigenes quoq; ſuꝑ li. Numeri.omelia xix.dicit. Agunt angeli dieʒ feſtũ letantes ſuper his que refugientes cõſoꝛtia demonũ per exer citia virtutũ angelicis feſtinãt ſociari ↄſoꝛtijs. Hos aũt angelos tam nobiles deꝰ hominuʒz 00 miniſterio deputauit De q̊ͥ angeloꝝ miniſte⸗ rnio habet᷑ Eccłi.xviij.vbi dicitur. In vnaquaq; gente poſuit rectoꝛes.gloſa.i.angelos.vñ Iſi⸗ doꝛus in libꝛo de ſũmo bono ait. Boni ange/ li ad miniſteriũ ſalutis eterne deputati ſunt vt cunc mũdi hoibo adminiſtrent: ⁊ regant oia iuſſu dei. Et Bernardꝰ in ſermõe de angelis di cit. Benign“ es dñe ꝗͥ nõ es ↄtẽtꝰ nr̃a fragilita⸗ te:ſed ipſis hoibo cuſtodiẽtibo angelicã cuſtodi am ſuꝑponis. Idẽ quoq; Bernardꝰ ſup Cañ. ſᷣmone.v.ait. Angelus curat ſatagitq; ĩ liberta te ſpiritꝰ admiſtrare officiũ pietatis futuroꝛuʒ bonoꝝ: ꝓmptuʒ moꝛtalibo:alacrẽq; ſeſe mini ſtrũ exhibẽs:vtpote ſuis ĩ eternũ futuris cuib ⁊ coheredibo ſuꝑne io cũditatis.hec ille. C Uogeam aũt ſut erga aias officia ange d loꝝ. Pumo nãq; deputati ſũt ageli bo ni ipſis aiabo ad militãdũ:qꝛ em vt di⸗ ci Job.vij. Militia ẽ vita hoĩs ſuꝑ terraʒ. Si cut eũti tironi ad bellũ ð bono ꝓuidetur magi ſtro:qͥ ſciat oĩia ad bellũ neceſſaria illi oſtẽdere: viq; qua ex parte hoſtẽ aggredi debeat.qualit⸗ cũq; ictꝰ cauere poſſit:ſic miſericoꝛs deꝰ hũanã fragilitatẽ cognoſcens eſſe inexpertã ⁊ ineptaʒ ad bellãaduʒz.⁊ reſiſtẽdũ ꝑitie ⁊ aſtutie ſathane: ne ab illo fallat᷑ ⁊ vincat᷑dedit hoĩ bonũ ange⸗ lũ magiſtrũ exꝑtũ:ſciẽtem oĩa neceſſaria ꝓ hu⸗ mana ſalute vt eũ defenderet ↄtra malũ ange⸗/ lũ tenebꝛaꝝ.iuxta illud Eccłi.xxriij. Cõtra ma⸗ lũ bonũ.De cuiꝰ demonis ptãte ſcriptũ ẽ Jo b xij. Nõ eſt poteſtas ſuꝑ terram q cõparet᷑ ei qui factꝰ eſt vt nullũ timerer. His aüt demonibus foꝛtioꝛes ſũt boni angeli ⁊ eoꝝ audaciã ⁊ potẽ tã poſſunt refrenare:vt ait Augu.iij.ð trini.vñ Apoc.xx.dicit beatꝰ Johᷣ. Uide angelũ deſcen dentẽ de celo ⁊ appꝛehẽdit dꝛaconẽ ſerpẽtẽ anti/ quũ q eſt diabolꝰ ⁊ ſathanas ⁊ ligauit eũ. D Mdiabilis angelica foꝛtitudo. Naʒ I vnꝰ angelus reuoluit totũ celũ ſtellatũ ⁊L ſinguli angeli alios oꝛbes. Cuʒ ergo ſol excedatterrã in magnitudine ⁊ mlte etiã ſtel le ſint ea maioꝛes apparet angelicã foꝛtitudinẽ eſſe maximã. Uñ legit᷑ ꝙ vnꝰ angelꝰ vna nocte interfecit ctum octuaginta quiq; milia hoimm pugnatoꝝ in exercitu ſenacherib regis aſſirio/ rũ.quarti Reg.xix. In ſignũ aũt ꝙ angeli nos defendũt ⁊ ꝓ nobis pugnãt habet᷑ in figura ſe cũdi Macha.xj.vbi dici᷑ cũ Judas macha⸗ beꝰ vidiſſet foꝛciſſimũ exercitũ hoſtiũ:rogauit dñm vt mitteret ei angelũ bonũ in adiutoꝛiuʒ. Qui ſtatim venit:⁊ auxiliũ pꝛeſtãs ſuos aduer ſarios iudas cũ paucis ſocijs pſtrauit. Debe mꝰ ̊ nos deuote quotidie committere angelo noſtro dicẽtes cũ auctoꝛe libꝛi rudiũ.Angele qͥ meꝰ es cuſtos rõne ſuꝑna Metibi cõmiſſum ſerua:defende guberna. Ut em̃ ait Hierony.in omelia ſctĩ michaelis.nõ poſſettuta eſſe huma na fragilicas inter tot ⁊ tati boſtis inſidias niſi nos ſuffocarẽt ⁊ occiderẽt niſi angelꝰ nobis de putatꝰ eos coherceret:ĩmo etiã in vẽtre matris occidiſſet niſi ab ipo ãgelo ꝓhibitus eſſet.vt ait Fran.de may.in ſᷣmõe de gelis. Scðo depu⸗ tati ſũt nobis ãgeli ad cuſtodiẽdũ.vñ.Hiero. ſuꝑ illðꝰ Mat.xviij. Angeli eoꝝ ſꝑ vidẽt faciẽ pa tris.ait. Magna ẽ dignitas aiaꝝ vt vnaqueqʒ habeat ab oꝛtu ſue natiuitatis ãgelũ ad ſui cua/ ſtodiã deputatũ.hec ille.Et glo.ibideʒ ðᷣt. ſon ſunt hoies ↄtẽnẽdiad quoꝝ cuſtodiã mittunt᷑ ageli.Sed ſciendũ ꝙ eit duplex natiuitas.ſ.in vtero qñ creat᷑ ⁊ infundit᷑ aĩia in coꝛꝑe.⁊ natiui⸗ tas ex vtero qn hõ exit de ventre matris.vt inqt ſctũs Bona. in. ij. di. xj. in q̃ſtiõib circa litterã.? Alex.de al.in.ij.ꝑteſũme in tract᷑.ð aia. Angelꝰ vo vt dicũt pᷣdicti doct.ibidẽ.deputat᷑ in pꝛima natiuitate.nec dʒ differri.qꝛ extũcpõt aiam ad/ iuuare ⁊ defendere.Quidã tñ alij doct.opinati ſunc ꝙ donec eſt in vẽtre matris cuſtodiat᷑ per ãgelũ eiuſdẽ mr̃is cuſtodie ðputatũ tanqᷓ; vnũ cũ ea.ſed pᷣma opinio ẽ verioꝛ.De hac cuſtodia ðt dñs Exo.xxiij.Ecce ego mittã angelũ meũ qͥ ꝑducat te ⁊ cuſtodiat in via. Ideo Judich ſui li bꝛi.c. xiij.ait. Uiuit dñs qꝛ cuſtodiuit me ãgelꝰ eiꝰ:⁊ hinc euntẽ ⁊ ibi cõmoꝛãtẽ ⁊ inde huc reuer tentẽ.De hocãgeloꝝ bñficio ðᷣt dñs cuilibet aie cũ eã mittit in coꝛpus illud Mala.iij.Ecce ego mitto ãgelũ meũ qͥ pꝛeꝑabit viã ãte faciẽẽ tuam. Et hoc eſt rõnabile.vñ inqt btũs Tho.in.j.ꝑte ſũme.q.cxiij.ar.ix.Hõ in ſtatu vite iſtiꝰ ↄſtitutꝰ eſt quaſi in q̃dã via qua tẽdere debet ad patriã. In qua qdẽ via ꝑicula multa hoĩ ĩminẽt:tã ab interioꝛi qꝙ; ab exterioꝛi.ſᷣm illð pſal.cxlj. In via hac qua abulabã abſcõderũt ſuꝑbi laqueũ mi hi.Et ideo ſicut hoĩbus ꝑ viã nõ tutã ambulã⸗ tibo dant᷑ cuſtodes ⁊ ductoꝛes:ita ⁊ cuilibʒ hoĩ qᷓ;diu viatoꝛ eſt cuſtos ãgelus ðputat᷑ ⁊ ductoꝛ Quãdo aũt iã ad terminũ vie puenerit iam nõ habebit cuſtodẽ:ſʒ in regno habebit ãgelũ con regnantẽ.in ĩferno aũt demonẽ puniẽtẽ.hec ille. Dicit aũt Alex.de al.in.ij.ꝑte ſũme.q.xix.mẽbꝛo iij.ar.ij.in fine.Angeli exiſtẽtes ĩ celo ſunt cuſto des hoĩm qͥ ſunt habitatoꝛes terre.Diſtãtia em̃ localis hmõi non impedit qͥn poſſit cognoſcere ea q̃ agunt᷑ in terra ſᷣm ꝙ accipiũta verbo et᷑no vel ratiõe ꝑſpicacitatꝭ naturalis pñt etiã cogno ſcere pñtia que tñ remota ſunt in loco.hec ille. Et ita exponit᷑ illð ſaluatoꝛis Mat.xviij. Ange li eoꝝ in celo ſemꝑ vidẽt faciẽ pris mei. Sed tñ poſſumꝰetiã dicere ꝙ qꝛvbi eſt papa ibi ẽ roma vt notat Arch.in.c.pñti.de pᷣbẽ.⁊ dig.⁊ in.c.ſcire vij.q.j.⁊ Inno.in.c.ego em̃.de iureiu.⁊ in.c.qð⸗ cũq;.xxiiij.q.p. Ideo dicũt᷑ ãgeli aiarũ cuſtodes in celo videre deũ:qꝛ ſemꝑ eũ vidẽt qͥ eſtvbiq;:?ͤ vbi videt᷑ deꝰ ibi eſt ꝑadiſus.Areſ.q̊ʒ in li.de ſe⸗ cretis ſecretoꝝ ad Alexãdrũ inqͥᷣt. Neſcis ꝙ teſte Hermogene egregio doctoꝛe duo ſunt ſpũs . ſeõꝛũ angeloꝝ muniret᷑ auxilio. Demones eim autodit. ſutia sfactonlt, do Blccic ſle. Ouhi vnuſcſeh borduco gliiprtoin resitergve⸗ Zugigin n clos chot cſoiitme galopidee roo nobehla liteztalſo ſuiineifu⸗ Ncuatanne gtidamat Goſärdien Nobivance nodss achabe⸗ iS lat Aus Anyclom ſtolitri dhor fl neſca. beniuolenat NCdcriteor ftden Weghian 1Was Shnr zſcad tes Bnge fogieam ſpenacie larontigux Mlto ni. Aotminede pontq;nfo losdenc⸗ leſadehe e Miche Wßſong odans (chenlin poploy⸗ coderr⸗ ſiquihor takonge lü culbe. pctöͤe cleuauer oõ oñt de ſo on it tine h deranin attake dhncidi mänglüi dihi rindebnen dedislri üs Dug vwreik boiimur ſal ai) ſupbelocgrin iar olhzbi öornt: den egvrune Mehr ili initll. Aih raut 1Dlkicucn ſtogoſen 1 abo. itci o ohtll. ni M ma Sdni wrbbiifomn druci mgutinc iiakodn kichn⸗ asge ſurß⸗ Foliũ te cuſtodiũt:quoꝝ vnꝰ ſtat ad dexterã ⁊ aliꝰ ad ſiniſtrã:cuſtodiẽtes ⁊ ſcientes oꝑa tua ⁊ referẽ⸗ tes factoꝛituo qͥᷣcqͥd feceris. Hoc ſolũ ĩ veritate dz o Alexãder te trahere ab oĩ ihoneſto oꝑe.hec ille. Qui hec itellexit ð bono ⁊ malo ãgelo quẽ vnuſqͥſq; bʒ.vel qꝛ Alexander erat pᷣlatꝰ habe⸗ bat duos angelos bonos cuſtodes.vnũ ꝓ ſe⁊ aliũ ꝓ regimine ſubditoꝛũ:vt dicũt qdaʒ doo res.iter quos ẽ Fran.de mayro.in qͥdaʒ ſᷣmõe. Aug. q̊q; in li.ſoliloqoꝛuʒ.c xxix.ait.Facis dñe angelos tuos ſpũs ſuꝑ me:quibo mãd aſti vt cuſtodiãt me in oib vijs meis:ne foꝛte offẽdã ad lapidẽ pedẽ meũ. Hi ſũt cuſtodes ſup mu⸗ ros noue hieruſalẽ ⁊ mõtes in circũitu eiꝰ vigi lãtes ⁊ cuſtodiẽtes vigilias noctis ſuꝑ gregeʒ ſuũ:ne qñ rapiat vt leo aias nr̃as ille qtiquus aduerſariꝰ noſter qͥ q̃ſi leo rugiẽs circũit qrẽés quẽ deuoꝛet.hec Aug.Et ibidẽe iteꝝ dicit. Ma/⸗ gna ſũt dñe bñficia quibe nos honoꝛaſti:dãs nobis angelos iĩ miniſteriũ noſtrũ. Deſideras em̃ nobis qᷣcqͥd celi ambitu continet᷑:⁊ q̃ſi par/⸗ ua eſſẽt hec q ſub celo ſũt addis illa que ſũt ſuꝑ celũ. Et Bernardꝰ inqͥt. Magna dileccio chari tat. Quis:qbo:de q̊:?⁊ qd mãdauit.Siqͥdẽ deꝰ angelis mãdauit.dete homie mãdauit:⁊ vt cu ſtodiãt te ĩ oĩba vijs tuis mãdauit.Quãtaʒ tibi dz hoc vᷣbũ ĩferre reuerẽtiã:afferre deuotiõeʒ:et ↄferre fiduciaʒ: reuerentiã ꝓ pñtia:deuotiõʒ ꝓ beniuolẽtia:fiduciã ꝓ cuſtodia.hecille.Etideo ↄſiderãtes ꝙ angelica cuſtodia eſt nob neceſſa⸗ ria ⁊ valde vtilis:qꝛ ꝑ ipſã defẽdimur a malis ⁊ młtiplicamuri bonis.vñ dicere poſſumꝰillð Tobie. xij.de angelo nos cuſtodiente. Bonis oĩibo ꝑ eũ repleti ſumꝰ: debemꝰ ipſoꝝ angeloꝝ pᷣſidia a deo efflagitare cũ ſctã mr̃e eccleſia canẽ tes.Angelũ pacis michael ad iſtã celitus mitte rogitamꝰ aulã:nob vt crebꝛo veniẽte creſcãt ꝓ⸗ ſpera cũcta.Angelꝰ foꝛtis gabꝛiel vt hoſtẽ pel⸗ lat antiquũ volitet ab alto ſepiꝰ tẽpluʒ veniẽs ad iſtð viſere noſtrũ. Angelũ nob medicũ ſalu⸗ cis mitte de celis raphael vt oẽs ſanet egrotos paritq; nr̃os dirigat actꝰ.Eſt aũt int᷑ alios an⸗ gelos beatꝰ Michael exoꝛãdꝰ cũ eadẽ ſctã mr̃e ecccdeſia depᷣcãdo ⁊ dicẽdo. Pꝛiceps gloꝛioſiſſi⸗ me Michael archangele:eſto memoꝛ ni i hic et vbiq;:ſemꝑ pᷣcare ꝓ nob filiũ dei. Ut em ĩ offi cio eiꝰ can Hicẽ Michael archangelus on⸗ ceps militie angeloꝝ:cuiꝰ honoꝛ pᷣſtat bñficia popłoꝝ:⁊ oꝛo ꝑducit ad regna celoꝝ.⁊ ibidẽ ð co ðꝛ. Archangelus Michael pᷣpoſitꝰ paradi/ ſi quẽ ho noꝛificãt ãgeloꝝ ciues. Tertio depu tat᷑ angelus hoĩ ad remouẽdũ.ſ.ne cadati ma/ lũ culpe.Et bᷣ facit triplicit᷑. Pꝛio increpãdo de pctõ pᷣterito:vt ab eo hõ recedat.vt patet Judi/⸗ cũ.ij. Ubi cũ angelꝰ filios iſrael increpaſſet ipſi eleuauerũt vocẽ cũ fletu ⁊c. Scðo eripiendo a pctõ pñti:vt patet ĩ eductiõe loth ⁊ vxoꝛis eius de ſodomis. i de pai coſuetudie. Geñ.xix. Ter⸗ xCVII tio impediẽdo petm̃ futurũ ne fiat. vt patz Nu⸗ meri.xxij.in balaam qͥ ad maledicẽdũ iſrł ꝑgẽs ab ãgelo ipeditꝰ eſt. Quanto deputat angelꝰ nobis ad inducẽdũ.ſ.ad bonũ gfe. Et hoc facic triplicit᷑. Pꝛimo oẽ ipedimentũ ad bonũ remo uẽdo.vt ptʒ Exo.xij.vbi ãgelꝰ ꝑcuſſit pᷣmogeni⸗ ta egyptioꝝ:qͥ ꝓpłm dei retinebãt ne iret ad ter⸗ rã ꝓmiſſiõis.⁊ ſiceos abire ꝑmiſerunt.Scðo a pigritia excitãdo.vt patʒ Zach.iiij.vbi ðt pha. Angelus dñni excitauit me q̃ſi hoĩem qͥ excitat᷑a ſono.⁊ ad laudãdũ deũ cõmouẽdo dicẽte pſal. Pꝛeuenef̃t pᷣncipes.i.ãgeli ↄiũcti pſallẽtib.vñ idẽ ꝓphᷣa inqͥt deo.In coſpectu ageloꝝ pſallã ti bi:adoꝛabo ad tẽplũ ſctm̃ tuũ ⁊ confiteboꝛ noĩ tuo.Tertio in via penitẽtie deducẽdo ⁊ reducc do.vt ptʒ Tobie.v. ⁊.xj.vbi ãgelꝰ duxit Zobiã Uinto deputant᷑ ãgeli ad iuſtificãadum q ⁊5ᷓ triplicit. Pꝛimo mouẽdo ad cõtritõ nẽ. vt pteʒ Judicũ.vj.vbi angelus eduxit ignẽ de petra.la ſepe de hoĩb dicq angelꝰ edu xit ignẽ cõtritiõis.⁊ Tobie.xj.vbiad documẽtũ angeli de felle ꝑ qdð intelligit᷑ ↄtritio:liniuit To bias patri oculos.ſ.coꝛdis. Scðo purgãdo la bia ad cõfeſſionẽ.vt ptʒ Eſa.vj.vbi ꝑ angelũ la bia Eſaie purgant᷑.Tertio gaudẽdo ad ſatiſfa⸗ ctionẽ.Lu.xv.Gaudiũ ẽ ãgelis ſuꝑ vno pccõꝛe pniam agęẽte.qð etiã hr̃ in.c.qꝛ tua.l.diſ. Sciũt em̃ hoĩem eſſe factũ ꝓ reꝑandis eoꝝ oꝛdinibꝰ. de ↄſe. di.j.ꝑc.hi duo.Et iõ exultãt cũ facit pniazʒ: ꝑ qua appꝛopinq̃t regno celoꝝ. Mat. uij. G Evxrto deputat᷑ ãgelꝰ ad ꝓtegẽdũ nos.Et ſ boctripłr. Pꝛimo ptãtẽ demonis refre⸗ nãdo.vt ptꝭ Lobie.viij.vbi ãgelꝰ religa uit demonẽ in deſto ſuꝑioꝛi.Scðo ↄcupiſcẽtiã debilitã do.vt ptʒ Geñ.xxxij.vbi angelus tetigit neruũ femoꝛis Jacob⁊ emarcuit.Tertio mẽo⸗ riã paſſiõis xpᷣi nr̃is mẽtibo impᷣmẽdo:ꝑ quã li beramur a ðmõio ꝑcutiẽte.vt ptʒ Eʒe.ix.ð ãge⸗ lo ſignãte Thau ſuꝑ frõtes viroꝝ gemẽtiũ. Septimo deputant᷑ ãgeli ad liberãdũ nos a tẽptatiõibo tribulatõibo ⁊ inimicis.vñ angelus dñi Petrũ de carcere eduxit.Act᷑.xij. Ubi etiaʒ ad còfirmationẽ pᷣdictoꝝ ðꝛ.Erat Petrꝰ in no⸗ cte doꝛmiẽs ĩter duos milites vinctꝰ cathenis duaby. ⁊ ecce angelꝰ dñi aſtitit ⁊ lumẽ refulſit in habitaculo carceris.ꝑcuſſoq; latere petri excita uit eũ dicẽs.Surge velocit᷑.⁊ ceciderũt cathene de manibo eiꝰ.vñ Petrꝰ liberatꝰ ab ãgelo dixit Nũcſcio vᷣe qꝛ miſit dñs ãgelũ ſuũ ⁊ eripuit me de manu herodis ⁊c̃.Et iõ Berñ.ſuꝑ Cañ.ðt. Quotiẽs guiſſima cernit᷑ ſurgere tẽptatio: ⁊ tri bulatio vehemẽs iminere:ãgelũ iuoca cuſtodẽ tuũ adiutoꝛiũ tuũ in oĩbꝰ opoꝛtunitatibo tuis. In tribulatõe eĩ ñ doꝛmitat ſʒ qñq; ad tꝑs diſ Imłat.hec ille. In huius aũt ſignũ exdamabat ãgelꝰ Apoc.vij. Nolite nocere terre ⁊ mari neq; arboꝛibo. Lerra ſunt pueri nouit᷑ deterra nati: 0oO 2 mare ſüt adoleſcẽtes ⁊ iuuenes ĩ mareocupiſcẽ ciaꝝ feruidi ⁊ inſtabiles.Arboꝛes ſunt ſenes ĩ vita ꝓlongati.Oe hoc etiaʒ fructu angelico ait pflalmiſta ps.xxxiij. Immittit dñs angelũ ĩ cir cuũitu timẽtiũ eũ ⁊ eripiet eos. Patet hocꝑ exe/⸗ plũ qð ponit᷑ Dañ.vj.vbi ðꝛ ꝙ angelꝰ dñni cõ⸗ duſit oꝛa leonũ ne deuoꝛarẽt Danielẽ:⁊ ꝑ ilud qð ſcriptũ eſt Gen.xxxij.vbi habet᷑:ꝙ cum Ja/⸗ cob valde timeret Eſau:ãgelos ſibi obuios ha buit ipſuʒ adiuuare paratos:et ait.Caſtra dei ſũthec. Heliſeꝰ quoq; ↄfoꝛtãs diſcipulũ ſuũ de adiutoꝛio ãgeloꝝ ↄ ꝑſecutoꝛes ſuos dixit.No/⸗ li timere:qꝛ plures ſũt nobiſcũ qᷓ; cũ illis.q̃rti Re. vj. ⁊ vidit diſcipulꝰ eiꝰ exercitũ angeloꝝ in adiutoꝛiũ eis aſtare. Et ideo illi qͥ habʒ ãgelicũ adiutoꝛiũ ait ꝓpheta.ps.xc.Suꝑ aſpidẽ ⁊ baſi liſcũ ambulabis:⁊ ↄculcabis leonẽ ⁊ draconeʒ Per aſpidẽ em̃ q aurẽ ĩ terrã figit itelligit᷑ aua⸗ ricia ſiue demõ teptãs ð ea.ꝑ baſiliſcũ qͥ habʒvi ſuʒ venenoſuʒ itelligit᷑ luxuria q̃ aſpectibꝰ inflã mat᷑ ꝑ leonẽ itelligi᷑ ſuꝑbia.ꝑ draconẽ vo qui caudã iuoluit itelligit᷑ ↄſuetudo mala:liq; aũt etiã alij angeli nobis auxiliũ pᷣſtẽt:tñ archãgelꝰ Michael qͥ hũit ĩ celo viccoꝛiã de lucifero ⁊ ſeq̃ cibo eiꝰ:iuxta illud Apoc.xij.Factũ ẽ pᷣliũ mag⸗ nuũ in celo:Michael ⁊ angeli eiꝰ pᷣliabãtur cuʒ dracone:⁊ ꝓiectꝰ eſt draco ille magnꝰ ſerpens antiquꝰ qͥ vocat᷑ diabolꝰ ⁊ ſathanas in terrã:⁊ augeli eiꝰ cũ eo:audacius ſſurgit ð malignos ſpũs:⁊ nobis victoꝛiã de illis exhibʒ. vñ ſic ab co liberatꝰ qͥſq; põt dicere illð Dañ.x. Michael vnꝰ de pᷣncipibo pᷣmis venit in adiutoꝛiũ meuʒ Huiꝰ aut archangeli adiutoꝛiũ nobis ꝓmitctit ĩtꝑetribulatõis ⁊ tẽptatõis diabolice Dañ.xij. vbi ait deꝰ. In tte illo ↄ ſurget Michael pꝛin⸗ ceꝑps magnꝰ: qͥᷣ ſtat ꝓ filijs populi mei vt pᷣliet cũ dracone.Eſt aũt ſciẽdũ ꝙ ſcũs Michael fu it pnceps ſinagoge:Dañ.x. Nemo mihi adiu⸗ toꝛ eſt inqͥt angelꝰiudeis)niſi Michael pᷣncepſ veſter. Sed poſtq; iudea dñm crudſixit:factuſ eſt pꝛiceps eccleſie. Uñ refert Joſephus ꝙ au/ dite ſunt voces angeloꝛũ dieẽtiũ. Trãſeamꝰ ab his ſedib. Et ideo ſctã mater eccłia canit. Col⸗ laudamꝰ venerantes oẽs celi milites.ſʒ pᷣcipue pmatẽ celeſtis exercitus Michaelẽ i vᷣtute con terẽtẽ zabulõ.Quo cuſtode ꝓcul pelle rex chri⸗ ſte pijſſime om̃e nephas inimici: mũdo coꝛde ⁊ coꝛꝑe:paradiſo reddetuo nos ſola clemẽtia. Hic eſt eni ille de q̊ iteꝝ canit᷑ ĩ officio eiꝰ. Ma gna magnalia de Michale archagelo qͥ foꝛtis in pᷣlio fecit victoꝛiã. Et ĩ miſſa eiuſdẽ etiã roga mus eũ dicẽtes. Sctẽ michael archãgele defen de nos ĩ pᷣlio vt nõ ꝑeamus ĩ tremẽdo iudicio. Alij tñ angelici ſpũs etiã debellãt ꝓ nobis ae⸗ reas ptãtes.Sũt enĩ milites dei de qᷣbo ðꝛ Job xxv. Nunqͥd eſt numerꝰ militũ eiꝰ.q̃ſi dicat.nõ. BSicut aũt videmꝰ ꝙ ĩ curia terreſtris regis ſũt qda milites regẽ aſſociãtes ⁊ coꝛã illo decatan 2 ⸗ . 22 X . tes. Alij vo qͥ caſtra ⁊ ciuitates cuſtodiũt.⁊ alij q hoſtes regis ⁊ amicoꝝ eiꝰ expugnãt.Sici cu ria regꝭ celeſtis ſũt qͥdã ageli qͥ ipᷣʒʒ regẽ aſſociat ⁊ coꝛã eo decãtãt ſicut cherubin ⁊ ſeraphin.De qb ðꝛ Eſa.vj.Clamabãt alter ad alterũ.ſctũs: ſctũs:ſctũs dñs deꝰ ſabaoth.⁊ Jo b.xxxviij.ait deꝰ. Cũ me laudarẽt ſił aſtra matutina ⁊ iubi⸗ laret oẽs filij dei.Alij vo cuſtodiũt puincias ſiẽ pᷣncipatꝰ vł ciuicates ac loca ſpãlia:ſicut archã⸗ geli.vł ꝑſonas ſingłares:ſicut ãgeli.iuxta illud Eſa.lxij.Suꝑ muros tuos hirłm ↄſtitui cuſto des:tota die ac nocte ñ tacebũt.Alij aut ðᷣmo nes hoſtes dei? hoĩm amicoꝝ eiꝰ decertat ⁊ pꝛe liant᷑:atq; ipᷣis hoibo auxiliũ pbẽt. Uñ ad bᷣ ſi⸗ ghificãdũ ðꝛ Exo.xiiij.ꝙ ãgelꝰ dñi pᷣcedebat ca ſtra filioꝝ iſrł. Pꝛopheta etiã inqͥt deo.plſal.ciij Qui facis qgelos tuos ſpũs ⁊ miniſtros tuos ignẽ vrẽtẽ.ſ.ad exurẽdũ ⁊ cruciãdũ ðmões. D Ctauo deputãt᷑ ãgeli ad miſtrãdũ.iuxta o illo ad Heb.j. Oẽs ſũt adminiſtratoꝛij ſpũs in miſteriũ miſſi ꝓpt᷑ eos qͥ heredi⸗ tatẽ capiũt ſalut. Pꝛopt᷑ qð Berñ.in qͥdã ſᷣmo ne ait.Oñe qͥd eſt hõ qꝛ innotuiſti ei:aut filius hois qm̃ reputas eũ.Deniq; mitt eivnigenitũ tuũ:imittis ſpm̃ tuũ:pꝓmitt vultũ tuũ: ⁊ neqͥd vacet in celeſtib ab oꝑe ſolicitudinis illos etiaʒ beatos ſpũs ꝓpt nos mittis ĩ miſteriũ nrm. hec ille.Et iõ qꝛ ãgelꝰ cuilibet nrjm deputatꝰ ſemꝑẽ nobiſcũ.Ait Berñ.ſuꝑ Cañ. In q̃uis diuerſo⸗ rio:in q̊uis angulo reuerẽtiã exhibe angelo iuo ne audeas illo pñte qð me pñte nõ auderes.De bemꝰ etiã diligent᷑ attẽdere ne angelũ nrjſm mał oꝑibus ad indignatiõʒ ꝓuocemꝰ:ne poſtea ſit g nos in die moꝛtis:⁊ dicat deo illud Hiere.lj. Curauimꝰ babylonẽ ⁊ nõ eſt curata. Nibil em dimittũt ãgeli qð ad nr̃am ptineat ſalutẽ. Se⸗ raphin cĩ oꝑant᷑ ad coꝛdiũ iflãmatiõʒ.vt ptʒ.iiij Reg.ij.in ãgelis qͥ in curru igneo ⁊ eqͥs igneis appuerunt Helie. Et Eſa.vj. ait ꝓpha. Uolauit ad me vnꝰ de ſeraphin. Cherubi oꝑant᷑ ad ſcia⸗ rũ eruditiõeʒ.vt ptʒ Apoc.x.in ãgelo qͥ habebat manũ ĩ manu.⁊.Apoc xxj.ðᷣt Joßes. Suſtulit me angelꝰ in ſpũ in mõtẽ magnũ ⁊ altũ ⁊ oñdit mihi cluitatẽ ſanctã hirm. Et Act.x.hr quõ oge lus illũiauit ĩ fide coꝛneliũ cẽturionẽ.⁊ Apo.j.c. pf: ꝙ deꝰ ꝑ angelũ ſuũ reuelauit Apocalipſim bſᷣuo ſuo Jo hãni.⁊.xviij.c.etiã hr̃ de agelo a cuꝰ daritate terra illuiata eſt. Angelꝰem ſᷣm diony ſiũ hʒ vᷣtutẽ illuiatiuã purgatiuã ⁊ ꝑfectiuã.vñ rõnẽi nobᷣ illuiat:affectõʒ purgat:⁊ mẽoꝛiã ꝑfi⸗ cit acↄfirmat. Apod.iiij.vbi miſit deꝰãgelũ ſuũa oñdere pſᷣuis ſuis q̃ oꝑtet fieri cito. Lhꝛoni vo opꝑant᷑ ad iudicij infoꝛmatõʒ. Infoꝛmãt em̃ iu⸗ dices vt leges intelligãt.Vñ ðꝛ Act᷑.viij. Acce⸗ piſtis legẽ in diſpoſitõe angeloꝛũ.⁊ ad Gal.iij. Lex oꝛdinata fuit ꝑ ãgelũ in manu mediatoꝛis Dñatões oꝑant᷑ ad ſenſum ſub dñio rõnis ſub iugationẽ. Unñ Geñxvj.ãgelꝰ dixit Agar vrad ſtſſuni bietſdde flücbade angch lebokodl⸗ geliſanoh⸗ Geontfoun turas deme o i tbl Negning tus ogant dan r wbi cpes ſpenu funtoc mas atchigene Zncclopen. nrioni Kpen Diclobon zochautint Notcha nicicd Cplos duboliat niltmbite „ Ach buoboluori Goudii toi ſo Zonücan ſabond dc Göarraee Dusipüigun ſcocngi MarNB taregvet⸗ Gibrgvea ulidoſinit Nofuni rr. ni dun ̃ Uenerdomin nccbeiͤſeni⸗ litbiſpeid⸗ Peoctäc rcäangc⸗ Mecoro⸗ igeitapie nirage resrekttis Zungglien⸗ liebqs no de Beñn aſcegebij Moßelnßbn lntes o⸗⸗ ſicirgg Vateti z peze⸗ r Jodm imanei⸗ wigdn Mein,tnn ne ingtden ia Ninkvsa dünie. Wmihriüumn kuinucnmi Upinsedand Beindüfn Nriſtcaurſtu Gnn angni ulümä:n Woins le iiſteniinu ndeputrn TNbis un abibeange⸗ enö audere ungalüſint m me i olud e Cran. ⸗ Atr n niepmnlv , fauti bes Sotl i:airidt i ige one:B Palhin Neige Panfndoon itginn, Ntnioni ſteiglii , Tnn tumuni 674ℳ digten Foliũ dñam ſuã rediretꝛ ſe ei huiliaret. Nirtutes nobᷣ obſequunt᷑ ad miraculoꝝ oꝑatiõʒ.vt patʒ To⸗ bie.xj.de Raphaele ã gelo qͥ LZobiã illuiauit:et nos:⁊ oꝛones filioꝝ offerat in ↄſpectu maieſta tis tue.Et ibidẽ etia dicit.Diligũt nempe ange⸗ filiũ eiꝰa deglutiõe piſcis eripuit.Et Joh.v.ðꝛ ꝙ angelꝰ dñi ᷣm tꝑs deſcẽdebat ĩ piſcinã ⁊ mo uebat᷑ aqua ⁊ ſanabat᷑ vnꝰ.⁊ brũs Johes euan geliſta rogabatꝑ manꝰ angeloꝛũ pcioſos lapi⸗ des reſtaurari.vt in eiꝰlegẽda hr̃. Ptãtes oꝑan tur ad demonũ ⁊ tẽptationũ repᷣſſionẽ.vt patet Exo.xiij.vbi ãgelꝰdñi int᷑poſuit ſe int᷑ egyptios ꝑſequẽtes filios iſrł ⁊ ipᷣm ꝓplłm dei. Pꝛincipa tus oꝑant᷑ pncipũ⁊ pᷣlatoꝝ inſtructiõʒ.vt patet⸗ Dañ. x.vbi habet᷑ quõ ãgelꝰ dñi iſtruxit tres bᷣn cipes.ſ.perſaꝝ:grecoꝝ ⁊ iudeoꝝ.Archã geli ope rant᷑ ad maioꝛũ ſecretoꝝ reuelatiõʒ.vñ GBabꝛiel archãgelꝰ natiuitatẽ xpᷣivꝰᷣgini nunciauit.Lu.ſj. Angeli oꝑant᷑ ad ſingulariũ ꝑſonarũ coꝛrobo⸗ rationẽ.vt patz.iij. Reg.xix.vbi angelꝰ poꝛtauit Helie ſubcinericiũ panẽ ⁊ vas aque:⁊ cõedit et ãbulauit in foꝛtitudine cibi illiꝰ vſq; ad montẽ dei oꝛeb. ⁊ Dañ.xiiij.hr̃.ꝙ ãgelꝰminiſtrauit Da nieli cibũ cũ eſſet in lacu leonũ tollẽs Abacucꝑ capillos ⁊c̃. Matth.q̊ʒ.iiij.ðꝛ.ꝙ poſt tẽptarõeʒ diaboli quã dederat xpo acceſſeruũt angeli⁊ mi⸗ niſtrabattiie. Ono deputant᷑ nobis ãgeli ad ↄſolãdũ n Iypi em̃ ſunt ↄſolatoꝛes tribulatoꝝ.vñ Zach.ij.ðt ꝓphᷣa. Angelꝰ loq bat᷑ ĩ mever⸗ ba ↄſolatoꝛia ⁊ bona.Et Zobie.v.dixit angelꝰ. Gaudiũ ſit tibi foꝛti aio eſto.inꝓximo ẽ vt cure ris. Annũciauit q̊ʒ ãagelꝰ gaudiũ natiuitat xpᷣi paſroꝛibo dicẽs Lu.ij.Annũcio vob gaudiũ ma gnũ.qꝛ natꝰ eſt hodie ſaluatoꝛ mũdi.Et mlłieri⸗ bus anũciauit eiꝰ reſurrectiõʒ di.Nolite timere ſcio em̃ ꝙ ieſum queritis:ſurrexit nõ eſt hic ⁊c̃. Mar.vl. Btõ q̊ʒ Frãciſco cũ eẽt nimia infirmi tate guatꝰ affuit angelꝰ dñi cũ cithara ⁊c.Dañ. q̃ʒ.iij.hr̃ quõ ãgelꝰ dñi cũ tribus pueris in foꝛ⸗ nacẽ deſcẽdit ⁊ fecit mediũ foꝛnacis q̃ſivẽtũ ro⸗ ris flantẽ. Itẽ Judicũ.vj.angelꝰ cõfoꝛtauit Ge deonẽ.Dañ.q̊ʒ.ix.hr̃ ꝙ angelꝰ cũ Daniel oꝛaſſʒ dñmvt dimitteret ſibi ⁊ ꝓpło iſrł pctã apꝑuit ei angelꝰ cõfoꝛtãs eũ ⁊ dicẽs.Ego veni vt indica⸗ rẽ tibi.ſ.pctã eẽ dimiſſa.qꝛ vir deſiderioꝝ tu es In eo. ctiã.c.ðꝛ.q; cũ Daniel coꝛruiſſʒ in terrã te tigit eũ angelꝰdicẽs.Noli timere:pax tibi: foꝛ⸗ tare ⁊ eſto robuſt**. Decimo nobis deputant᷑ ãgeli ad pñtãdũ.vñ Berñ.ſuꝑ Cañ.ðᷣt.Diſcur⸗ rit õgelꝰ mediꝰ inter dilectũ ⁊ dilectã vota offe⸗ rẽs:referẽs dona:excitat iſta:placat illũ.bec ille. Angeli em̃ deſideria nr̃a offerũt deo.vñ Tobie 72 xij. dixit ãgelꝰ. Qñ oꝛabas cũ lachꝛymis ⁊ ſepe⸗ liebas moꝛtuos obtuli oꝛõeʒ tuã dño.Et ꝓptea ð : Geñ.xxviij.ꝙ ꝑ ſcalã quãvidit Jacob angeli aſcẽdebãt⁊ deſcẽdebãt. Quod exponit Fran.de map. in ᷣmõe de ãgelis di. Angeli aſcẽdũt poꝛ⸗ tantes oꝛõnes nr̃as⁊ bona oꝑa coꝛã deo.⁊ de⸗ ſcẽdũt ad nos myſteria fidei⁊ gre q vidẽt in deo nob reuelãdo. Ideo Aug.loquẽs deo li.ſolilo⸗ quioꝛũ.c.xxix.dicit. Hi ſunt ciues btẽ ciuitatis ppetue hieruſalẽ a te miſſi:vt ↄfoꝛtẽt ⁊ moneat li ciues ſuos:ꝑ quos ſue ruine ſciſſuras iſtau⸗ rari expectãt. Jõq; magna cura ⁊ vigilanti ſtu⸗ dio adſunt nob oibo hoꝛis ⁊ locis:ſuccurrẽtes ⁊ ꝓuidẽtes neceſſitatib noſtris ⁊ ſolicite diſcur rẽtes iter nos ⁊ te dñe gemitus noſtros ⁊ ſuſpi ria nr̃a referẽtes ad te:vt ĩpetrẽt nobis facilẽ tue benignitatis ꝓpitiationẽ.⁊ referãt ad n os deſi⸗ deratã tue gre bñdictionẽ. Ambulãt nobiſcuʒ in oib vijs nr̃isĩtrant ⁊ exeunt nobiſcum at⸗ tente ↄſiderãtes:qᷓ; pie qᷓ; honeſte ĩ medio pᷣua⸗ ricatiõis ↄuerſemur:quãto ſtudio quãtoq; de ſiderio queramꝰregnũ tuũ ⁊ iuſticiã eiꝰq̃nto ti moꝛe ⁊ tremoꝛe ſᷣuiamꝰtibi ⁊ exultemꝰ i leticia coꝛd nr̃i. Adiuuãt laboꝛãtes:ꝓtegũt qͥ eſcẽtes: hoꝛtant᷑ pugnãtes:coꝛonãt vincẽtes:cõgaudẽt gaudẽtibo:ↄpatiunt᷑ patientibo.grandis ẽ eoꝝ cura de nobis:⁊ magnꝰferuoꝛ dilectionis eoꝝ erga nos.⁊ hᷣ totũ ꝓpter honoꝛẽ tue inextimabi lis charitatis qua dilexiſti nos diligũt em̃ q̊s tu diligꝭ cuſtodiũtq; qͥs tu cuſtodj.hecille. H MMMdecimo deputant᷑ nobis angeli ad al v legãdũ ꝓ nobis.iutxta illud Job.xxxiij. Si fuerit ꝓ eo angelꝰloquẽs vnũ de ſ, milib vt õnuciet hoĩs eqͥtatẽ miſerebit᷑ eiꝰ. Jõ Zacha.j.dixit angelꝰ.Oñe exercituũvſq;quo tu nõ miſereberis hieruſalẽ ⁊ vꝛbiũ iuda qͥb ira , tus es.Iſte iã annus ſeptuageſimꝰeſt. E Vodecimo deputant᷑ nobis angeli ad d depoꝛtãdũ.ſ.in celũ.iuxta illð Exo.xxiij. Eeecce mitto angelũ meũ qͥ introducat te in terrã quã ꝓmiſi pꝛib tuis.⁊ eiuſdẽ li.c.xxxiij. h ꝙ de dixit. Mittã pᷣcurſoꝛẽ tui angelũ vt eij ciat cananeũ:⁊ itres terrã fluẽtẽ lac ⁊ mel. Poꝛ tãt aũt aias valde reuerẽter:vũ dicunt᷑ eas poꝛ tare nõ ĩ hũeris ſʒ ĩ manib dicẽte ꝓpheta Ps. xc. In manibo poꝛtabũt te ⁊c̃. Itẽ poꝛcãt diligẽ⸗ ter:qꝛ eas ab oĩib offendicłis cuſtodiũt:⁊ iõ ſe qtur:ne foꝛte offendas ad lapidẽ ⁊c̃. Itẽ poꝛtãt gaudenter cũ cãticis ⁊ iubilatiõibo.iuxta illud Eſa.lv. In leticia egrediemĩ ⁊ ĩ pace deducemĩ: ⁊ mõtes ac colles.il.maioꝛes ⁊ minoꝛes angeli catabũt coꝛã vob laudẽ. Poꝛtãt q̊ʒ hũiliter:qꝛ paupꝑes ⁊ abiectoſ nõ ðſpiciũt.vñ Luce.xvj. ðꝛ Factũ ẽvt moꝛeret᷑ mẽdicꝰ:⁊ poꝛtaret᷑ ab ãgelis in ſinũ Abꝛahe. Pꝛedicta ãt oĩa ãgeloꝝ miſte/ ria cõpᷣhẽdẽſ Aug.ĩ ſᷣmõe ad heremitas ait. In ſuꝑnis ſpiritib nõ ſolũ admirabilis dignitas ⁊ dignatio adamabilis ĩuenit᷑:ſʒ tãta glia ẽ:q; ligua vł coꝛ hũanũ nullatenꝰdicere valet vl co/ gltare. Ipi em̃ deo ſꝑ aſſiſtũt:domeſtici dei ſũt: celi ciues pncipeſ ꝑadiſi:ſcie magr̃i:doctoꝛes ſa piẽtie:illũinatoꝛes aiaꝝ cuſtodeſq; oAlare 45 res coꝛpoꝝ.⁊ defenſoꝛes bonoꝝ. Ipᷣi ſũt puin⸗ 90%° 3 „ 6 Bermo ciaꝝ rectoꝛes dignitateſq; nr̃as tam ſpũales qᷓ; tpales oĩ diligẽtia cuſtodiẽtes. Iẽ ſũtõ fomitẽ imgates:⁊ ꝓ nob ↄ ö monẽ victoꝛiã obtinẽtes. Ifßpi ſũt ꝑ qͥs ad fletũ cõtritiõis penitẽtie ⁊ oꝛo⸗/ nis iducimur.ꝑ q̊s ab impedimẽtis ⁊ tribula⸗ cionib liberamur. ꝑ q̊ſnr̃a factavł cogicata ad celũ hilarit᷑ poꝛtant᷑. Ipᷣi ſũt fres nr̃i qui valde nos diligũt:noſq; vbiq; iſtruũt:i cũcq nos ꝓte gũt nr̃m aduẽtũ expectãtes ad celũ:⁊ ſedes pa⸗ radiſi ꝑ nos repleri affectates. Iſti ſũt ſcciſſimi ſpũs qͥ nob doꝛmiẽtibb adſũt cuſtodes:adſũt tripudiãteo oꝛãtibo.Quis ꝗ̊ frẽs angeloꝝ mẽo riai mẽte carebit.qͥs eos nõ diliget:qͥs nõ vene ret᷑. Iſti ſũt ꝑ q̊s ſuſtẽtamur ꝑ quoſ i mari ⁊ in terra iuuamur:ꝑ quos freq̃nt᷑ ab ifirmitatibꝰ libamur:ꝑ q̊s ⁊ a quibe ĩ extremis ĩ fide ſolida mur:⁊ a maligno ſpũ defenſamur.Et obtenta victoꝛia ad paradiſũ vł ad purgatoꝛiũ ꝑ eoſdẽ depoꝛtamur. Et dũ purgamur ſepe nos viſita re dignant᷑:pꝓmittẽteſ nos ad celeſtẽ ciuitatẽ hie vuſalẽ igreſſuros:hec ille. Pꝛincipałr aũt arch⸗ angelꝰ Michael ẽ a deo oꝛdinatꝰad ſuſcipien⸗ das aias ð b;̊ ſcho migrãtes. UVñ vt canit ecdłia dixit illi deꝰ. Archangele michael ↄſtituite pn⸗ cipẽ ſuꝑ oẽs aĩias ſuſcipiẽdas. Itẽ ipᷣe archãge⸗ lus Michael ſᷣm ecclie piccuras:hʒ officiũ põ⸗ derandi aias:de q̃ põderatiõe ðᷣꝛ Pꝛouer.xvj. Põdꝰ⁊ ſtatera iudicia dei ſũt. Sʒ ve illi cui di cet illð Dañ.v.Appẽſus es ĩ ſtatera ⁊ iuentꝰes minꝰ hbñs.ve aũt maiꝰuũli cui dicet. Appẽſus es ⁊c.⁊ iuẽtꝰ es nihil hñs.ſ.meritigaudiũ aũt ma gnũ erit illi cui dicet. Appẽſus es i ſtatera ⁊ iuẽ⸗ tus es ſac vł młtũ hñs. Miniſtrãt aũt ⁊ ſuiũt ageli hoibo cũ magna diligẽtia:attẽdẽtes qꝙ di⸗ uina natura aſſociata ẽ hůane in eadẽ ꝑſona:⁊ is hõ eſt frater dei:⁊ honoꝛ qͥ echibet᷑ hoi:in xpʒ frẽm refundit᷑. Sciunt qͥʒ ipi angeli:ꝙ licet ſint dignioꝛes hoie ꝓpter nature ſimplicitatẽ:tñ hõ eſt dignioꝛ ꝓpter aſſumptã a diuinitate bũani⸗ tatẽ:ꝓpter qð hõ magis attinet xpᷣo qᷓ; angelus Pꝛimo qꝛ deꝰ nõ ſolũ fecit hoiem de ꝓgenie ſua:qñ eũ ad imaginẽ ſuã creauit ſic ⁊ angelũ: ſʒ inſuꝑ ſeipᷣm de ꝓgenie hũana fecit qñ verbũ caro factũ fuit. Maxia qͥ dẽ eẽt homini cuilibet dignitas ⁊ głia atq; nobilitas ſi ĩpatoꝛ mundi vł papa de elſe faceret ꝓſapie ⁊ parẽtela. Mul to aũt maioꝛ nob ẽ gliatio ꝙ de? ſe de nfa fecit ꝓgenie ⁊ cognatione. Scðo qꝛ angelꝰtm̃ at⸗ cinet xpᷣo ex ꝑte pꝛis qͥ eſt pater xpᷣi ꝑ eternã gña tionẽ:⁊ angeloꝝ ac hoĩiʒ ꝑ tꝑalẽ creationẽ:ſʒ hõ attinet xpᷣo etiã ex ꝑte mr̃is:q nõ eſt angelice na ture ſʒ hũane:ad Hebꝛe.ij.Nuſqᷓ; em̃ angelos appꝛehẽdit ſʒ ſemẽ abꝛahe. Tercio qꝛ deꝰ cõ⸗ trarxit parentelã cũ angelo ſolũmõ dãdo. Qua⸗ do.ſ.filiã ſuã.i.imaginẽ ei dedit quã etiã hoĩ cõ eeſſit:ſʒ cũ hoĩe ↄtraxit parẽtelã etiaʒ reſpiẽdo: qꝛ ſoꝛoꝛẽ e.ſ.alaʒ ronalẽ: ⁊ matrẽ ipᷣꝰ..pũanã noture X ſibi copulauit. Expdicis aut ocludere poſſũꝰ ꝙ hoĩes dicũt᷑ ãageł maioꝛes inq;tũ hñt deũ frẽm ſuũ:quẽ ãgeli hñt dñm ⁊ nõ cognatũ Sʒ ⁊ alia ex cã eos excedũt:qꝛ btitudinẽ hñtin viſiõe hũanitatis xpᷣi in quã deſiderãt angeliꝓ ſpicere.j. Petri.ſ.⁊ in ↄtẽplatione diuitatis quã ageli ſolũ hñt in ↄtẽplatòe diuinitatꝭ. Itẽ qꝛ hbu mana natura ẽ deificata.nõ aũt ãgelica. Itẽ qꝛ ipᷣa hũana natura ẽ ſuꝑ oẽs angeloꝝ choꝛos ex altata.vt ptʒ in hũanitate xpᷣi ⁊ mr̃is eꝰ. Sunt aũt qgeli maioꝛes hoibo donec ſũt in bac coꝛru ptibili vita rõne ſue icoꝛruptibilitatꝭ. Uñ Aug. alt. Quilibʒ ſpũs melioꝛ ẽ q; coꝛruptibile coꝛpꝰ 2 Matth. xj.de Johõne baptiſta inqͥt ſaluatoꝛ Qui minoꝛ ẽ in regno celoꝝ maioꝛ eſt illo.Et iõ de hoie loq̃ns Dauid pſal.viij.inqͥt. Minuiſti eũ paulominꝰab ãgel:gla ⁊ honoꝛe corõaſti eũ ⁊ cõſtituiſti eũ ſuꝑ oꝑa manuũ tuaꝝ.Dicit᷑ em̃ hõã hac vita aliq;to minoꝛ angeł ꝓpt᷑ moꝛtalita cæ: ſʒ poſt hãc vitã adepta ĩmoꝛtalitate erit com⸗ par ⁊ ſociꝰ ãgeloꝝ.iuxta illð Mat.xxij.c.Erunt hoies ſicut ageli dei i celo.Et iõ cũ Johes apłs vellet adoꝛare ã gelũ qͥ ſibi apꝑuerat:ullle ait. Ui de ne feceris:ↄſeruꝰ em̃ tuꝰ ſum ⁊ fratrũ tuoꝛũ. vt hr̃ Apoc.xxij.c.Ex qͥbo oĩbus apꝑet bumane nature excellẽtia ⁊ nobilitas. Itẽ imẽſa dilectio dei erga aiam rõnalẽ.qꝛ tã excellẽtes ac dignos miniſtros ei dedit. 2 Ecuũdo oñdit᷑ dilectio dei erga aĩaʒ nraz troõne redẽptõis.De ꝑditiõe em̃ rei vilis ñ multũ dolemꝰ:nec ꝓ eiꝰ recuꝑatiõe mul tũ laboꝛãꝰ. ocõtra aũt ẽ de re pᷣcioſa ⁊ chara.Oꝛ igit᷑ ineffabilr diligebat deꝰ aiam nf̃am:eã ꝑdi/ ta młtis cruciatibo repauit. Tripłr aũt cogno ſcitur qñ qͥs diligit rem ꝑditã.Pꝛio qñ nõ aliũ micttit ſed ſoł ipᷣe eã reqͥ rit. Scðo qñ ad qrẽdũ illã lõgũ iter facit.Lertio qñ ꝓ ea iueniẽda ⁊ re⸗ habẽda multos laboꝛes ſuſtinet ⁊ młta erogat O bone ieſutu vidẽs aiam nr̃am ſponſã tus ꝑ petm̃ ꝑditã ⁊ a regno celoꝝ expulſa:in his trib⸗ actibo amoꝛẽ tuũ erga illam ondiſti. õ em̃ ad qᷓrendũ eã ãgelos vel archãgelos miſiſti:ſed tu ipᷣe de celo deſcẽdẽs cũ młtis laboꝛibo ⁊ ſudoꝛi bus eã q̃ſiſti.O igitur igrata aĩa q̃ creatoꝛi tuo ſponſoq; tuo amoꝛis vicẽ nõ repẽdis.vade em̃ ad crucẽ ⁊vide redẽptoꝛẽ tuũ ĩ ea ſuſpẽſũ ⁊ toto coꝛꝑe laniatũ⁊ introga eũ dicẽs.O amãtiſſime atq; elegãtiſſime iuueis qͥd q̃ris:qͥd facis in h hoꝛrẽdo patibulo:q̃re tot cruciatꝰ pateris: cur ſic in altũ aſcẽdiſti.Et ipᷣe rñdebittibi.Ego q̃ro te aĩa mea ſponſa mea dilecta qꝛ ꝑdita es?⁊ moꝛ tali vulnere ſauciata. Ego expecto tevt reuertan ad me creatoꝛẽ tuũ:faccoꝛẽ tuũ:amatoꝛẽ tuũ:et ſaluatoꝛẽ tuũ.In altũ aſcẽdi vt oẽs me viderẽt bꝛachia extẽdi vt oẽs ad me veniẽtes ſuauitam plerarer. Reuertere ́̊ ad me⁊ ego ſuſcipiã te.Et hocẽ qpd inqt Berñ.in q̊dã ſᷣmõe di. Aſcẽdit in altũ vt longiꝰ audiret᷑:foꝛtit᷑ clamauit vt nullꝰ excuſarer: clamoꝛi lachꝛymas addidit vt bõ e thhſine eſmii lolorgetee fscüͤft⸗ Hoaoben⸗ Much H dich bet lcte, jagul honaicle Stppben⸗ Ubſczteq t eb. Ncde erBen wagne nberart Prernin aoid⸗ loyou ſ giynſan Mopen came⸗/ domſuae Quidtbi Quiman Gpenei eve Onsno noſter S F auenmn ſogtäde gſm Natki⸗ e dine ügtlan ngcloen WN Nürnhan eltr nnuhln Nukanctiun Wlnce DHn noteariti. unn idh gtgenamlen engtian, Drmehn zid a MarriAtar dusdrdn üinändin lats daiaiut, nöcenui Puuganien colo ꝛchon umnfamei Tnolraüta Prio gñti 0 adſin paincnin, inatmlutg — giafi ic̃tl wiiki bvnipt Cn viumine Nins ecn uhiiüron 0 mirſine Eiinsnb s Pecd. EG edncern weenN mororinil bis e n ars ſoui⸗ oſoſchin ed e, mab 1 Ae Foliũ cõpateret᷑.hecille. Ut etiã oñderet pᷣcioſitatẽ aĩe nr̃e:eã młto pᷣcio cõꝑauit.vñn inqᷣtr Paulꝰapls j.ad Coꝛ.vj.Empti em̃ eſt pᷣcio magno:głifica te ⁊ poꝛtate deũ in coꝛꝑe vr̃o.Et.j. Petri.j.dicit Scliẽtes ꝙ nõ coꝛruptibilibo auro vł argẽto re dẽpti eſtꝭ ſʒ pᷣcoſo ſanguie Jeſu xpᷣi.O inſenſi⸗ bilis aia:o igratiſſimũ genꝰhũanũ:o obſtinati pctõꝛes::reſpicite ĩ cruce dñm veſtrũ ſanguine madefactũ:⁊ a capite vſq; ad pedes vulnerib⸗ plenũ:clamatẽq; ⁊ dicentẽ.Sitio. Interroga g̊ illũ o aia deuota:o aĩa tãtũ a ðo dilecta:o aia p cioſa:⁊ dic ei.Quid ſitꝭ dñe mi.Quid fleſo crea toꝛ angeloꝝ.plaſmatoꝛ ſcłoꝛũ gaudiũ beatoꝝ. Et ipᷣe tibi rñdebit.õ habeo ſiti aq̃ vel alteriꝰ potꝰ:ſʒ ſitio ſalutꝭ tue deſiderio. Sitio te eriꝑe de ĩiferni ſupplicio:⁊ głoſaʒ te facere ĩ ꝑadiſi pa lacio:qꝛ te cõꝑaui pᷣcioſo ſãguie meo. Qð ↄſide rãs qͥdã frater nr̃ vᷣſificatoꝛ i q̃dã ſua epła inqͥt Heu heu q; ſacro redemit ſanguine xpᷣs.Noli noli anime pꝛoditoꝛ eſſe tue.Et ideo curã illiuſ habe Luce. x. t Ercia rõ q̃ oñdit᷑ ſingularis erga aiam nr̃am dei dilectio ðꝛ glificatiõis. Se/ cũdũ em̃ Greg.iĩ omelia paſcali. Pꝛobatio dile ctiõis exhibitio ẽ oꝑis.Et ille qͥ aliquẽ coꝛdialr diligit ei pᷣcioſa ⁊ magni valoꝛ dona largit᷑.Ex q̃ cognoſcit̃ qᷓntũ deꝰ diligat aiaʒ:cui ĩeffabilia bona i celeſti głia tribuit.De q̊ amoꝛ ĩdicio tã⸗ git ꝓpheta dicẽs Eſa.lxiiij. Oculꝰnon vidit deꝰ abſq; te q̃ pᷣꝑaſti expecantibo te.Et.j.ad Coꝛ.ij. ait Paulꝰ.Nec oculꝰvidit:nec auris audiuit: nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit:q pᷣparauit deꝰdiligẽtib⸗ ſe.? Berñ.in qdã ſᷣmõe ait. Merces aiaꝝ tam magna eſt ꝙ nõ pᷣt mẽſurari:tã młta ꝙ nõ põt nũerari:tã copioſa ꝙnõ pᷣt finiri:tã pᷣcioſa ꝙ nõ pᷣt extimari.Et iõ in li.ð gaudijs paradiſi excla mãs idẽ ait.c.iij.O aia iſignita dei imagine:de coꝛata ſiłitudine:deſpõſata fide:ſpe dotata:re⸗ dẽpta ſanguie:deputata cũ angelis:capax veri tatis:heres bonitatis:rõnis ꝑticeps:quid tibi cũ carne.Quidã etiã nr̃ frater vᷣſificatoꝛ in qua dam ſua epiſtola inqut. Quid tibi terrenis his cum pereuntib inquã. Quẽ manet in ſuperis vita beata choꝛis. Sperne igit᷑ fictos mundi fallacis honoꝛes. Elige quas nũqᷓ; perdere poſſis opes. Quas nobis elargiri dignetur miſericoꝛs deꝰ noſter. Amen. M Feria ſcðᷣa poſt dñicaʒ in ramis palmaꝝ de aduentu antirßi ſermo vndecimus. OO Wis eſt oalnu⸗ Emeus Eſa.l. q ⁊ in epla occurrẽtis ferie. Quia ĩ ſuꝑioꝛi ſᷣmone dedarauimꝰ quõ aĩa quelibet hʒ angelũ ad ſui cu⸗ ſtodiã deputatũ:nõ imerito q̃ri pᷣt. Nunqd ad uerſariꝰ rpᷣi antipᷣs hẽbit ⁊ ipᷣe angelũ bonũ ſui C cuſtodẽ. Ad quã dubitationẽ rñdet Alex.de ał in.j.ꝑte ſũme ĩ tract᷑.de aia.⁊btũs Tho.in.ij.di. xj.ar.iij.⁊ in.j.ꝑte ſũme.q.cxiij.ar.iiij.ꝙ etiã ipſe neqᷣ ſſumꝰ antixpᷣs angelũ bonuʒ bhabebit.Cuiꝰ rõ eſt. Quia lex cõis ꝓpter vnũ murari nõ debet. ⁊ in hoc eiꝰpena iuſtioꝛ apꝑebit.qꝛ beneficia to ti hũane nature puiſa nõ accepit vt debuit. Nõ tñ erit oĩno fruſtra ãgeli cuſtodia:qꝛ ⁊ ſi ad bo nũ nõ cõuertet᷑:tñ a multis malis ceſſabit rerra ctus ab ãgelo cuſtode. vt etiã ðt Tho.in ſũma theologice vᷣitatis.Dicit tñ Petrꝰ aure.in.ij.dt. xj.qꝙ qñ ita obſtinabit᷑ in malo ꝙ dicet ſe eẽ den tũc deſeret eũ ã gelꝰ ⁊ ex toto nõ habebit eũ poſt modũ ad cuſtodiã:ſed ad accuſatiõeʒ dicet ũlð Eſa.lj.Curauimꝰbabylonẽ ⁊ nõ eſt ſanata.dere linquamꝰ eã.Et in hoc ſenſu intelligi pot illud Damaſceni in qͥdã ſᷣmone dicẽtis. Antixpᷣs ca⸗ rebit ãgelico pᷣſidio.De quo ãtixpᷣo qͥnq; cõſide ratões in pñti ᷣmõe faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ pnũ ciatiõis.Scða nomiatiõis. Lertia ſignatiõis. Quarta ꝑſecutiõis.Quinta vᷣo appellabit᷑ fini Pars pᷣma de pꝛenũciatiõe antixpᷣi. Ic multa pꝛetmitto de quibo diffuſe h tractauit mgr̃ Radulphꝰ oꝛdis nr̃i in lib.queʒ edidit de antixpᷣo.⁊ frater Miicolaꝰ rectoꝛ argẽtine oꝛdinis pᷣdi catoꝛũ in tract᷑.de aduẽtu xpᷣi ⁊ antixpᷣi.et frater Hugo caſtri noui in lib.de antixpᷣo qui incipit Nõ ſum ꝓpba nec filiꝰꝓphe.O mitto etiã płima q ſcripſit magr̃ Johes de viterbio oꝛdinis pᷣdi catoꝝ in libᷣ.de futuris xpᷣianoꝝ triũphis:in q̊ nitit᷑ ꝓbare ꝙ ãtixpᷣs de quo locuti ſunt ſctĩ:iaʒ venit ⁊ moꝛtuꝰ eſt:et ꝙ fuit machumech.CLuiꝰ opinio nõ eſt vera in hac ꝑte.Oꝛ vt infravidebi tur antixpᷣus negabit aliquẽ eſſe deũ pᷣter ſe:nec volet aliquẽ aliũ adoꝛarip deo. Ipᷣe aũt machu mech lʒ fuerit diabolicꝰ ⁊ ſceleratiſſimꝰ:tñ non dixit ſe eſſe deũ ſed dei nũciũ nec ꝓhibuit deum celi adoꝛari:imo ipᷣe euʒ adoꝛauit:⁊ in lege ſua adoꝛari pᷣcepit ac oꝛões illi fieri qtidie. Itẽ lʒ di xerit xpᷣm nõ eẽ deũ tñ ↄfeſſus eſt eũ fuiſſe hoĩeʒ ſctm̃ ⁊ ſpũſſcti oꝑatõe ↄceptũ.vt ptʒꝭ in alchoꝛa⸗ no lege eiꝰ:in qua młtaotinent᷑ de eo q̃ nllo mõ pñt cõpetere ãtixpᷣo.Huiꝰ etiã erroꝭ demõſtra tur magnitudo ex eo ꝙ ſᷣm dictũ ſaluatoꝛis tẽ pus ãtixpᷣi ꝑuo tꝑe durabit.vñ ait Mat.xxiiij. Niſi bꝛeuiati fuiſſẽt dies illi:nõ fieret ſalua oĩs caro:ſʒ ꝓpter electos bꝛeuiabunt᷑. Tẽpꝰ aũt ma chumetice ſecte iã durauit ꝑ octingentos ãnos. Pꝛedicte q̊q; opiniõis falſitas meliꝰ patebit ex ifra dicẽdis. Pꝛo declaratiõe aũt pᷣme pꝑtis nr̃i ſᷣmõis ẽ ſciẽdũ:q aduẽtꝰ antixpᷣi młtimode eſt pᷣnũdatꝰ.Et pᷣmo in ſacra ſcötura: q̃ in aliquo falſa eẽ nõ põt:⁊ de cuiꝰ dictis nullatenꝰeſt du⸗ bitãdũ.c.qͥs neſciat.ix.di.Unde Job.xxj.ðꝛ.In die ꝑditiõis ſᷣuat᷑ malꝰ⁊ ad diẽ furoꝛis addu⸗ cet. Et loquit᷑ de ãtixpᷣo vt exponit Gꝛeg. in mo 00° ₰4 R Bermo ral. Itẽ Eſe a. xj. loquẽs ꝓPpba multa de xpᷣo ⁊ de vtutibo eiꝰ.ſubdit.Et ſpũ labioꝛũ ſuoꝛũ interfi ciet impiũ.i.antixpᷣm.vt exponit glo. Jõ Paulꝰ ij. ad The.ij. ait. Reuelabit᷑ ule iniquꝰ quẽ do minꝰ ieſus intficiet ſpũ oꝛis ſui:⁊ deſtruet illu⸗ ſtraciõe aduẽtꝰ ſui.Dañn.qͥ q;.vij.c.poſtqᷓ; deſcri⸗ pſit ꝓ haviſionẽ quã habuerat de diuerſis be⸗ ſtijs maxie de qᷓrta que habebat decẽ coꝛnua:ꝑ quã ſignificat᷑ romanũ imꝑiũ:ſub q̊ ſunt deceʒ pncipalia regna.ſubiungit.Et ecce coꝛnu aliud ꝑuũ oꝛtũ eſt de medio eoꝛũ:⁊ tria de coꝛnibo pᷣ/⸗ mis euulſa ſunt a facie eiꝰ.Et ecce oculi q̃ſi ocłi hoĩs erãt in coꝛnu iſto:⁊ os loquẽs ingẽtia.hec ibi. Que vᷣba exponens męgr̃ alber.alemanꝰin poſtilla ſuꝑ Dan.ait. In his vbis deſcribit᷑ ini⸗ qtas ãcixpᷣi:ibi.Et ecce coꝛnu alið Et bñ alið:qꝛ adulterinũ.Bñ alið.ſ.ab oĩ bono.vbi glo.intł. ðᷣt.Nõ putemꝰ ãtixpᷣm qͥ deſignat᷑ ꝑ coꝛnu ꝑuũ demonẽ eſſe:ſed vnũ de hoĩibo in quo ſathanas habitabit.⁊ ſubdit paruũ.ſ.ſimłatõe hũilitatis MNicolaꝰ aũt de lyra ſuper Dañ.exponit dicẽs. Et ecce coꝛnu aliud ꝑuũ oꝛtũ eſt.i.aãtixpᷣs: qͥ erit ꝑuus q;tũ ad ptãtẽ in pᷣncipio:ſʒ poſtea creſcet diaboli adiutoꝛio.Uel paruũ duratiõe:qꝛ ꝑuo cꝑe durabit regnũ eiꝰ. Uel ʒ glo.coꝛnu paruuʒ ðꝛ:qꝛ ſurget de gẽte qͥ tũc erit modica vilis ⁊ de ſpecta.ſ.de tribu Dan. Nulla em̃ eſt gẽs magis vilis ⁊ abiecta qᷓ; hebꝛea q̃ eſt puata decoꝛe re⸗ lo ⁊ ſacerdotio.vt teſta?᷑ Paulꝰ ad Heb.vij.et F etiã in.c.trãſlato.de cõſti. Itẽ eſt vaga ⁊ inſta bilis:qð ei euenit ꝓpt᷑ pctã. Lreñ.jſ. Pctm̃ pec⸗ cauit hirm:ꝓprea inſtabilis facta eſt. Et iõ hec beſtia antixpᷣs ðꝛ Apod.xiij.aſcẽdere de mari.i. de hebꝛea natiõe q̃ eſt iſtabilis q̃ſi mare.Et pᷣdi cte expoſitiões ꝓbant᷑ ꝑ illud qð hr̃ Dañ.xj.vbi ðꝛ.Et ſtabit in loco eiꝰ viliſſimꝰ ⁊ indignꝰ deco re regio.veniet clã ⁊ obtinebit regnũ in fraudu⸗ læẽtia:⁊ in paucis diebꝰ ↄteret᷑. QD½ . „* Eqͥtur/ ꝓphetia Dañ.vij crxponit.⁊ Hiero.ibidẽ ðt.Qꝛ ãtixpᷣs tres reges de decẽ pñtia ⁊ eminẽtia ſue ptãtis hũilia bit.ſ.regẽ Affrice:Egypti:⁊ ethiopie.qͥ bꝛ int᷑fectꝭ⸗ ſeptẽ alij reges victoꝛi colla ſubmittẽt. Seqͥtur ꝓphetia.Et ecce oculi q̃ſi oculi hoĩs erãt ĩ coꝛnu iſto. Qð exponẽs Alb.vbi S ðt. Hi oculi ſignifi cãt aſtutiã ⁊ puidẽtiã hũanã ac diabolicã q erit in ãtixpᷣo.iuxta illð Ecci.xx. Oculi eiꝰ ſeptempli ces ſunt.Qꝛ intẽtio ãtixpᷣi erit multiplex ⁊ varia 3 rxpᷣm ⁊ fideles eiꝰ.Nicolaꝰ vo de ly.vbi S.ait. Et ecce oculi q̃ſi oculi hoĩs erãt ĩ coꝛnu iſto.q̃ſi diceret.Lʒ ãtixpᷣs faciet tãta mirabilia vt ab ali⸗ quib credat᷑ deꝰ:tñ erit hõ purꝰ.Seqͥtur in ꝓ⸗ phetia.Et os loquẽs ingẽtia.QOð exponit alb. vbi g dicẽs.i.ſuꝑbia ↄ deũ ⁊ ſctõs eiꝰ:cõtra illð pſal.lxxiiij. Nolite extollere in altuʒ coꝛnu vrjm: nolite loqͥ aduerſus deũ iniqͥtatẽ. CR aũt hec ꝓ⸗ phetia loq̃tur de ãtixpᷣo ptʒ.qꝛ ĩmediate poſt pᷣ⸗ dica vᷣba ſubdit ꝙ poſt bec vidit filiuʒ boĩs.i. . vij. Ettria de coꝛni bus pᷣmis euulſa ſũt a facie eiꝰ.Qð glo. X xpᷣmveniẽtẽ in nubib celi ad iudicãdũ oꝛbẽ.Ec intfecta ẽ beſtia illa hoꝛribilis.ſ.ãtixpᷣs.De hac aũt expoſitiõe nõ eſt dubitãdũ.Nã in eodẽ.c.ðt Daniel ꝙ ð hac viſiõe hoꝛruit ſpũs eiꝰ: ⁊ territꝰ introgauit vnũ de aſtãtiboſ.ãgelis:qͥd dicta vi ſio ſignificaret. maxiĩe de q̃rta beſtia.⁊ de illo coꝛnuvlcimo añ qð ceciderat tria coꝛnua:⁊ ba⸗ bebat os loqns grandia:⁊ maiꝰ erat oibꝰ:⁊ fa ciebat bellũ aduerſus ſctõs:⁊ pᷣualebat eis do⸗ necveniret iudiciũ ꝑ qð ſcti obtinuerũt regnuʒ. Et rñdit angelꝰ.Beſtia q̃rta erit regnũ quartũ in tra qð maiꝰ erit oibus regnis. Et deuoꝛabit vniuerſã terrã ⁊ cõculcabit ⁊ cõminuet eã.Que vba expõit Nicolaꝰ de ly. vbi S.de regno roma no:qð ab oĩbus regnũ qrtũ appellat: ⁊ vniuer ſi oꝛbis imꝑiũ obtinuit.Seqͥtur aũt ãgelus in pᷣdicta declaratõe. Poꝛro decẽ coꝛnua ipᷣius re gni decẽ reges erũt. Qð exponit Nicolaꝰ de ly. vbi S.dicẽs.qꝙ tꝑe quo veniet ãtixpᷣs nõ obtine bit vnus ſolꝰimꝑiũ romanũ qð dñat᷑ toti oꝛbi ſed decẽ reges pncipales ĩ oꝛbe dñatiõeʒ hñtes. Seqtur qͥʒ angelꝰ in declaratiõe.Et aliꝰ cõſur⸗ get poſt eos:⁊ipᷣe potẽtioꝛ erit pꝛioꝛibo.i.ãtixps vt exponit Nico.de ly.vbi g. Et tres reges humi liabit. vbi idẽ Nicolaꝰ ait.Oꝛ rex affrice:egypti: ⁊ ethio pie ſubijcient᷑ ĩ pꝛimis ãtixpᷣo.vt etia e/ poſuit ſupᷣ btũs Hiero. Seqᷣtur inſuꝑ ãgelus in declaratiõe. Et 'mões excelſum loquet.i. deũ pᷣm glo. Et ſctõs altiſſi Malachie vlt. Ecce ego mittã vo bis heliã phe tã añqᷓ; veniat dies dni magnꝰ.Et cõuertet coꝛ patꝝ ad filios:⁊ coꝛ filioꝛũ ad pꝛẽs coꝝ.De eiꝰ g̊ʒ aduetu 7 ãtixp̃ʒʒ h Mat.xvij.vbi ðꝛ. Heliaſ qdẽ vẽturꝰ eſt ⁊ reſtituet oĩa.⁊ idẽ etiã h Mar. ix.De Enoch ãt hr̃ Ecci.xliiij.vbi ðꝛ.Enoch pla cuit deo ⁊ trãſlatꝰeſt ĩ ꝑpadiſumvt det gentib ſa piẽtiã. Eſt aũt hic notãdũ ꝙ lʒ ãtixpᷣs occidet ſã ctos ⁊ tot mala faciet:tñ in aio ſuo cõfundet᷑ tri plicit᷑. Pꝛimo ex ſctõꝝ patiẽtia? ſuppoꝛtatione Ipᷣos em̃ deꝰ foꝛtit᷑ interiꝰↄfoꝛtabit.in qrũ ꝑſo na ait Ps deo. Scðõm mltitudinẽ doloꝝ meo⸗ rũ in coꝛde meo ↄſolatões tue letificauerũt aiaʒ meã. Scðdo enoch ⁊ helie pᷣdicatõe ⁊ diſputatõe De quibo ðꝛ Apoc.xj.ꝙ habebunt ptãteʒ ſuper aquas.i.ſcpturas diuinas itelligẽdas ⁊ decla⸗ rãdas. Uñ tãta ſubtilitate ⁊ ſapia pᷣdicabũt ↄuertẽt płimos ad tolerãdũ martyriũ ꝓ xpᷣo:⁊ gtixpᷣm ita confutabũr ꝙ eis nõ poterit rñdere. Alit em̃ dñs Lu.xxj.Dabovob os ⁊ ſapiam cui nõ poter̃t rñdere oẽs aduerſarij vi. Tertio ↄfũ deliboy reſurrectõe.Nã vt hr̃ Apoc.xj. Po ſtq; ãtixpᷣs intfici fecerit Enoch ⁊ Heliã faciet ꝓijci coꝛꝑa eoꝝ in platea ciuitatꝭ hirim ⁊ nõ ſinet ea ſepeliri. QOð fiet deo ſic ꝑmnittẽte ad maioꝛẽ ipᷣiꝰ ãtixpᷣi ↄfuſionẽ.qꝛ vt ibidẽ ðꝛ.Tertia die reſur⸗ gẽt a moꝛtuis ĩmoꝛtales ⁊ ĩpaſſibiles:⁊ vidẽti/ bns eos iimicis ipoꝝ aſcẽdet in celũ. Pꝛedios . mi conteret. Glo. Oꝛ electos dei maxie pſequet᷑. Et int᷑ alios intficiet Enoch ⁊ Heliã.De cuiꝰ belie miſſiõe ait deus unmgl ſcai Tiukt ad dtna/ Lorrcuol⸗ Ericot Hiduo/ Toroꝛlt öfundel Ftſinol Bctupol Etſvam Atllijinn Gurgere E (ain t taulrüdiun igc An rddan üponen Vaden Pleonn widlo⸗⸗ Gporid oſenal ſeochlbeh uſacnfi lltinge a lcoluuse morientat Ommvoq;⸗ ſorideünith ncicchd nulſnom iügeuer tugpyiſt ſttss niucesfa Fiqadoen ſgogoſcns Uurhscritca Naholiarb bonbitfonn ſaſicclgte Wlagein ſchien koore tgüͤſtu infidern dolsin ?miraa bit. Bio mo. Se Qberp atudina nap n gaga Göne nacnnee 8 N . 1 rihzeni an iiman Ndinibin mie SA giadläng menge miffum Sinhe ui⸗ Nur nugis ralſum bork, icontaa0 int alios iir emiſſtöeni ivobis bein . Etcders Apis r e xdide norN Hitis Hircincin nnperoe Gendentile unidr mfaumii; Getbipaud⸗ nt int he u Ciabir honnt ic s ſahiunt i Lm, oen P, Naiiſt/ 1A nut/ la,i i re uminri e Nsdeſon Pmraüirieleg lonne önee t ſicp N. Foliũ aũt tangit quidã frater noſter vſificatoꝛ dicẽs. Lũc aũt plures xpᷣi ꝓ noĩe moꝛtẽ. Et mala flagrabũt dãnaq; cũcta pati. gthocq̃ ad pmã ↄfuſionẽ. De duabo vo alijs ſubdit Terreus interea paradiſus mittet Helis: Exriet atq; enoch inclitꝰ ille comes. Hi duo ↄuertẽt ſacci velamine tecti Hatoꝛũ ad patres coꝛda benigna ſuos. Cõfundẽt libero antichꝛiſti dogmata vulcu Et ſimul inſanã quã dabit ille fidẽ Beſtia poſt trinos hos perdi ĩimaniter änos Et ſua mãdabit coꝛpoꝛa dãda feris Aſt illũ innumeris ꝓpłis cernẽtibw ambo Surgẽtes pariter regna beata pattt. R Equit᷑ q̊ʒ ãgelꝰ i declaratõe viſiõis pᷣdi⸗ cte.⁊ putabit ꝙ poſſit mutare leges ⁊ tꝑa id eſt ſᷣm Mico.de ly.vbi S.modũ viuẽdi ⁊ cultũ diuinũ quẽ ſibi q̃ret vſurpare. Seqͥtur ãgelꝰ.Et tradẽtur ſcti in manu eiꝰ vſq; adtꝑs ⁊ tꝑa:⁊ dimidiũ tꝑis donec iudiciũ veniat ⁊ aufe rat᷑ potẽtia eiꝰ ⁊ ↄterat᷑ ⁊ diſꝑeat. Qð exponens Alb.alemanꝰ.vbi S.⁊ Nico.de ly.ibidẽ dicũt ꝙ ꝑſecutio ãtixpᷣi durabit ſolũ ꝑ tres ãnos cũ di⸗ midio.Qui tñ ãni ſᷣm Nico.de ly.Dañ.xij.n ſũt cõputãdi ab eo tꝑe q̊ ſe ð mõſtrare ĩcipiet ⁊ aliq̃̊i ad ſe trahere.ſed a tꝑe q̊ iã adepta magna ptãte ſe exhibebit adoꝛãdũ ꝓ deo:⁊ faciet ceſſare diui na ſacrificia.qꝛ ðꝛ Dañ.xij.ꝙ a tꝑe q̊ ablatũ fue rit iuge.ſacrificiũ:⁊ poſita fueritĩ tẽplo aboĩatõ deſolatõis erũt dies. Mccxc ⁊c.Et pꝰipᷣiãtixpᷣi moꝛtẽ erit cito vniuerſale iudicũ.vt ĩfravidebit᷑. OQcauo q̊ʒ Dañ.c.Cũ vidiſſʒ ipᷣe Daniel aliã vi ſionẽ de ãtixpᷣo:⁊ deſideraret ea ĩtelligere: appa ruit ei ãgelꝰ di.Ego oñdã tibi q̃ futura ſunt in nouiſſimo maledictiõis qñ habebit tꝑs finem ſuũ cũ creuerit iniqͥtates.glo. Id ẽ:ivltimis die bus in qͥb iſtabũt tꝑa ꝑiculoſa ⁊ hoĩes erũt ꝑ⸗ uerſioꝛes.vt ðᷣt apłus.j.ad Thimo.iij.cõſurget rex ipudẽs facie.Ubi MNico.de ly.exponit.i.anti⸗ xpᷣs q ad oẽ malũ erit iuerecũdꝰ.Seqᷣt᷑. Et intel ligẽs ꝓpoſitiões.Qð glo. Nicolai exponit di. ꝙ ãtixpᷣs erit callidiſſimꝰingenio nat᷑ali ⁊ auxilio diaboli:qꝛ hẽbit diabolũ pᷣncipẽ.Seqᷣt.Et ro⸗ boꝛabit᷑ foꝛtitudo eiꝰ:ſʒ nõ i virib ſuis.Qõð glo ſa Nicolai exponit.Qꝛ nõ in vᷣtute ꝓpꝛia ſʒ dia⸗ bolica ptãte ⁊ arte mirabilia oꝑabit᷑.Seqͥt᷑. Et ſupᷣ qᷓ; credi põtvniuerſa vaſtabit ⁊ pſperabit᷑⁊ faciet ⁊ int᷑ficiet robuſtos ⁊ ꝓplłʒ ſcõꝝ ſᷣm volũ tatẽ ſuã. Glo.Qꝛ eos int᷑fici faciet qͥ erũt foꝛtes in fide⁊ nolũt eũ adoꝛare.Sequit᷑.Et dirigetur dolꝰ i manu eiꝰ.Glo.Qꝛ mltos falſis poꝛtẽtis ⁊ miracuł ſeducet.Seqͥt. Et coꝛ ſuũ magnifica bit.Glo.dicẽs illud Eſa.xiiij. Siłis ero altiſſi⸗ mo.Seqᷣ?. Et in copia rerũ oĩʒ occidet plimos Oðõ exponit Nico.de ly.Oꝛ ꝑ foꝛtitudinẽ ⁊ mul titudinẽ militũ:⁊ abũdãtiã theſauroꝝ atq; di⸗ nitiaꝝ nat᷑aliũ ⁊ artificialiũ ad cultũ ſuũ mul⸗ — tos adducet ⁊ ↄſeqnt᷑ ad eternã moꝛtẽ. Sequi Etã pᷣncipẽ pᷣncipu coſurget. Gloſa. Ideſt deũ. ————— ð Quia in tẽplo dei ſedebit tanqᷓ; deꝰeẽt ſe adoꝛa ri faciẽs.Seqͥtur.Et ſine manu cõteret᷑. Gloſa. Quia dñs Jeſus eum interficiet ſpiritu oꝛis ſui:vt ſupꝛa dictum eeet. S vV dedcimo etiã eiuſdẽ li.c.dic Daniel.ꝙ appꝑuit ei angelꝰqͥ reuelauit ſibi vẽtura in nouiſſimis diebo. Inter alia dicẽs infraſcri⸗ pta vᷣba q̃ exponunt᷑ a doctoꝛibo de antixpo di. Et tũc eleuabit᷑ rex:⁊ faciet iuxtavolũtatẽ ſuam. Et magnificabit᷑ aduerſus oẽm deũ ⁊ aduerſꝰ deũ deoꝝ loquet᷑ magnifica:⁊ deũ patrũ ſuoꝝ nõ reputabit.Gloſa. Ideſt deũ hebꝛeoꝛũ a qͥbꝰ deſcẽdet. Seqͥᷣtur.Et eritin cõcupiſcẽtijs mulie rũ. Ubi dicit Nico.de lira ꝙ antixpᷣs erit valde luxurioſus licet ſimulabit ſe eẽ caſtũ. Seqᷣtur. Nec q̃nq; deoꝝ curabit:ſʒ aduerſꝰvniuerſa cõ ſurget.Deũ aũt maoʒim in loco ſuo venerabit᷑ auro ⁊ argẽto ⁊ lapide pᷣcioſo:vt muniat mao⸗ zim. vbi lico.de lira ait ꝙ licet antixpᷣs palã ſe faciet adoꝛari ꝓ ðo:tñ in aliq̊ loco pᷣuato ado⸗ rabit ipᷣe demonẽ ſuũ cuiꝰpoteſtate ⁊ pᷣſidio at⸗ q; adiutoꝛio faciet ꝓdigia. Qui demon appel⸗ labit᷑ maoʒim. Maoʒ em̃ ĩterpᷣtat᷑ pᷣſidiũ vł ha bitaculũ foꝛtitudinis.Et iĩ illo loco ponet anti⸗ xpᷣs theſauros ſuos:ac ibi cõſᷣuabit tãqᷓ; i foꝛti pᷣſidio.Seqͥtur angelꝰ.Et młtiplicabit głiam: ⁊ dabit eis ptãtem in miłtis:⁊ terrã diuidet gra tuito.ſ.antixpᷣs cultoꝛibo ſuis.De hac etiã peſſi ma beſtia antixpᷣo loqͥᷣtur Jo h̊.apłs ſue.j.cano nice.c.ij.di. Filioli nouiſſima hoꝛa eſt:⁊ ſic au⸗ diſtis anxpᷣs veniet.Sctũs q̊ʒ Methodiꝰquẽ cõmẽdat Hiero.in ꝓlo.ſuꝑ Dañ.de qͥ etiã me⸗ minit mgjr hiſtoꝛie ſcolaſtice.c.iiij.ſup Geneſiʒ de antixpᷣo ita dic ĩ li.de pᷣmis ⁊ nouiſſimis tẽ⸗ poꝛibo. Ueniert filiꝰꝑditõis qͥ ðᷣꝛ antixpᷣs.Et pu tãs ꝙ ſit deꝰ exaltabit coꝛnua ſua nimis.Et Da maſcenꝰli.iiij.ſen.ſuaꝝ ait.Decet ſcire qm̃ oꝑtet antixpᷣmvenire.⁊ Aug.xx.ð ciui.dei.c.xix.iquit Nõ veniet adviuos ⁊ moꝛtuos iudicãdoſxpᷣs: niſi pᷣus venerit ad ſeducẽdos in aia moꝛtuos aduerſariꝰeiꝰantixpᷣs.hec ille.Oicit autẽ Nico. de lira ſuꝑ Dañ.xj.ꝙ oẽs qͥ ꝑſecuti ſunt ſinago gã vłtẽplũ ði fuerũt figura antixpᷣi:ſicẽ Anthio chus:de qͥ hr.j.¶ DHacha.j.Et ſiłr tiranni ꝑſeqn tes eccłiaʒ.vt dicẽ Aug.xx.ð ciui.dei.ð Nerone. 2 oẽs heretici vt dicit Nico.de lira ſuper pᷣmaʒ eplam Joh. c. ij. de ebione ⁊ cherincho:figura⸗ uerũt hanc beſtiam antixpᷣm:⁊ fuerunt queda fauille ⁊ pꝛenuncij euiuus. Pars.ij.huiꝰſᷣmõis ð ðnoiatõe antixpᷣi. C Ecũdo ĩ h̊ ᷣmõe ð ipo maledico xpi ſ daduerſario antixpᷣo vidẽda ẽ eiꝰdeno miatio. Uñ ſciẽdũ ẽ multis noib iiſacra pagina appellat᷑. s pᷣmo ap/ pellat᷑ malꝰvt ptʒ Job.xxj. Scðo ĩpiꝰ Eſa.xj. Tercio vinculũ colligatũ Eſa.xxv.vbi dicit᷑. ꝛecipitabit dominus in monte iſto ſcilicee ſion vel oliueti:faciem vinculi colligati ſuper omnes populos:et telam quam oꝛditus eſt ſu 00% † — Bermo oẽ natiões. Quarto appellat cornu. Apocj. xvij.⁊ Dañ.vij. Quito appellat᷑ beſtia.Apoc.xiij Sexto pſeudo ꝓphᷣa ⁊ pſeudo xpᷣs.Mat.xxiiij. Septio Gog ⁊ magog.Eʒech.xxxviij.⁊ Apod. xr. Octauo iniquꝰ ⁊ miniſteriũ iniqᷣtatis.ij. ad Tbes.ij. Nono maledictio.Dañ.viij. Decimo rex aqlonis.Dañ.xi. Undecimo a ſuis diſcipuł ⁊ ſequacibo appellabit᷑ xpᷣus.vt innuit ſaluatoꝛ Mat.xxiiij.Et miłtis alijs noibo appellabitur. Vñ inqͥt ſcũs Uincẽtiꝰ oꝛdis pᷣdicatoꝝ in ſuis Sᷣmonibo ꝙ aſſumet ſibi oĩa noĩa redẽptoꝛis fa ciẽs ſe appellari ãgelũ ꝓhetã meſſiã ⁊c̃. Sʒ tñ nomẽ ieſu nõ aſſumet:ſʒ illud ꝑſeq̃tur q;tũ po⸗ terit.Et dedignabit᷑ dici filiꝰdei ſʒ volet deꝰ deo rum appellari.ſᷣʒ Ambᷣ.qͥ allegat illð qð ait ſal⸗ uatoꝛ Johᷣ.v. di. Ego veni in noĩe pꝛis mei ⁊ nõ me recepiſtis:aliꝰ veniet in noĩe ſuo ⁊ illũ reci⸗ pietis. In quibb vᷣbis ſᷣm ipᷣm Amb.nos red/ dit cautos dñs ieſus vt nomẽ ſuũ libere ↄfitea mur:marxie tꝑe antixpᷣi. Ipe em̃ ait Marci.viij 2 Lu. xij. Qui me ↄfeſſus fuerit coꝛã hoĩb ↄfite boꝛ ⁊ ego eũ coꝛã patre meo q in celis eſt.Quat tuoꝛ tñ ſunt alia bncipalia noĩia ãtixpᷣi in ipᷣa ſa cra ſcptura expᷣſſa.Quoꝝ pᷣmũ et duodedmuʒ ĩ oꝛdie ſupᷣpoſito eſt ꝙ appellat᷑ hõ pcti: qꝛ oĩb⸗ pctis plenꝰ erit.Nã ſicut xpᷣs fuit ⁊ eſt ſccus ſctõ rũ.Dañ.ix.ita ipᷣe erit peſſimꝰ oĩm maloꝝ.Et ſi⸗ cut in xpᷣo fuit plẽitudo gr̃e. Job.j.ita ĩ ipᷣo erit plenitudo malicie.Lertiodecimo vocat᷑ filiꝰꝑdi tiõis.Et his duob noib appellat eũ Paulꝰ.ij ad The.ij.Qꝛ eũ faciet diabolłlꝰgñari ad perdi tionẽ hoĩʒ.⁊ ſuis malignitatibo nõ ſolũ ipᷣe per⸗ det᷑:ſʒ alios innũerabiles ꝑducet ad eternã ꝑdi tionẽ. UVita em̃ ſua ita erit oĩ vitio deturpata ⁊ peſſima ꝙ nõ poterit reꝑiri peioꝛ.Et ſicut xpᷣus vocatꝰ eſt ſaluatoꝛ Lu.ij.ita iſte hõ pcti ⁊ filius ꝑditiõis deterioꝛ oi hoĩe:caputvitioꝛũ:⁊ deſtru ctio totiꝰſctitatis.vñ figurat᷑ ꝑ ᷣpentẽ qͥ appella tur ſalamãdra.Qꝛ alij ſᷣpentes ſuo vencnovnũ inficiũt:ſʒ illa oẽs.nã qͥ de aqua putei in q̊ͥ ipſa fuerit biberint:vel cõederint de fructu arboꝛis cui illa iheſerit oẽs ſtati inficiunt᷑. Cuiꝰ eſt tãta frigiditas vt ab igne nec coꝛiuʒ eius imutetur: ſed illa omnẽ ignẽ extinguit.vt dicit Plinius ⁊ Iſið.Et ſimiliter iſte ſerpẽs antichꝛiſtus omnẽ ignẽ ſpũſſcti extinguẽs ꝓpoꝛtiõabilłr oĩ hoĩ virꝰ ſue malicie infundet. Quartodecimo appellat᷑ aboĩatio deſolatõis. Uñ Danieli reuelauit ãge lus.ix.c.ſui li.dicẽs de tꝑe atixpᷣi.Et tũc deficiet hoſtia ⁊ ſacrificiũ:⁊ erit in tplo aboĩatio deſo⸗ latiõis.i.ãtixpᷣus ſᷣm glo.qui ꝓhibebit ſacrificiũ deo:⁊ in tẽplo diuino ſe faciet adoꝛariꝓ deo.De quo inqͥt apłs.ij.ad The.ij.Qui aduerſat᷑ ⁊ ex tollit᷑ ſuꝑ oẽ qð ðꝛ deꝰaut colit᷑.vt in tẽplo dei ſe deat oſtedẽs ſe tãqᷓ; ipe ſit deꝰ.De hoc q̊ʒ tangit pᷣdictꝰ frater nr̃ vᷣſificatoꝛ dicẽs de antixpᷣo.De⸗ ſtruet atq; om̃s diuini numĩs aras: Offerri vt nequeat hoſtia ſacra deo.Et ſibi diuinos rapi⸗ et ſceleratꝰ honoꝛes. Blaffemãs ſũmi noia ſeats dei. Et ð pᷣdia nos pᷣmonuit dñs n ieſus xpᷣe Mat.xxiiij.di.Cũ videritis aboiationẽ deſola tiõis q̃ dicta eſr a Daniele ꝓphᷣa.tunc qͥ in iudea ſunt.i.in terra:fugiãt ad mõtes.i.ad ſctõs ⁊ ad ſcpᷣturas ſacras:ne ſeducant᷑ ab ãtixpᷣo ꝑ diabo licas illuſioes.Et qͥ legit itelligat vbi Amb.ait. Qui legit ⁊ intelligit nõ ſeductvt accipiat falſa ꝓ veris.Ait em̃ ðᷣo ꝓpha pſal.lxxxv. Iluminãs tu mirabiłr a mõtibo eternis.Et iõ in illo tꝑe di cet qͥlibet fidelis cũ eodẽ ꝓpha pſal.cxx. Leuaui oculos meos in mõtes vnð veniet auxiliũ mihi Poſſumꝰ etiã hic dicere:ꝙ cũ ſint tres ſtatꝰ ec⸗ leſie.ſ.ↄtinẽtiũ:pᷣlatoꝛũ:⁊ ↄiugatoꝝ.Chꝛiſtꝰ in pᷣdic.c.xxiiij.Mat.dat oĩbus cõſiliũ ꝓ tpe anti⸗ xpᷣi.Cõtinẽtibo eĩ qͥ ſũt ĩ iudea (.i.ĩ laude deitat Nã iudea ſᷣm Hiero.cõ feſſio vel głificatio dei interpᷣtat)dat ↄſiliũ vt fugiãt ad ſolitudinẽ mõ tiũ.iuxta illð Pſal.Ecce elõgaui fugiẽs ⁊ mãſi in ſolitudine.Ait em̃ deus Job.xxix. Dedi ei in ſolitudine domũ.Circũſpicit mõtes paſcue ſue ⁊ virẽtia qq; ꝑquirit. Lꝑe nãq; ãtixpᷣi cõfugiẽt ſcti in arabia deſerta petẽtes.vt ðt Hiero.ſuper Danielẽ.vnð ðꝛ Dañ.xj. He ſole ſaluabunt᷑ de manu eiꝰ Edom ⁊ Moab:⁊ pᷣncipium filioꝝ Amõ.Has em̃ tras ãtixpᷣs relinqᷓt itactas ſᷣm q̊ſdã expoſitoꝛes. Uel dicẽdũ eſt ſᷣm Nicolaũ ð lyra.ꝙ ꝑ Edõ q int᷑pꝛetat᷑ ſanguineꝰ: ſignificãt᷑ martyres.ꝑ Moab qͥ int᷑pꝛetat᷑ de patre:ſigni⸗ ficant᷑ ino cẽtes in fide parẽtũ baptiʒzati.ꝑ pꝛici⸗ piũ aũt filioꝝ Amon q intpꝛetat᷑ filiꝰ meroꝛis: ſignificant᷑ penitẽtes qͥ ꝑſecutiõe ãtixpᷣi nõ peri⸗ buᷣt quo ad vitã eternã:ſed ſaluabunt᷑. Scðo pᷣlatis qͥ ſunt in tecto ſuꝑioꝛitatis ⁊ regiminis circũſpiciẽtes actꝰ ſubditoꝝ. Unñ Petrus eccłlie rectoꝛ aſcẽdit i ſuꝑioꝛa domꝰ.Act᷑.iiij. Et Mat thei.x.ait ſaluatoꝛ apłis. Pꝛedicate ſuꝑ tecta.⁊ Qu. xij.iteꝝ ait. Pꝛedicabit᷑ in tecᷓ.Antiqͥtꝰ em̃ pᷣdicabat᷑ ſuꝑ tectis qᷓ erãt plana.vt ðt Nicolaꝰ de ly. Et vigilãs pᷣlatꝰ cũ pſal.ait.Uigilaui ⁊ fa⸗ ctus ſum ſiẽc paſſer ſolitariꝰ in tecco.Dat ↄſiliuʒ vt nõ deſcẽdãt:ſʒ ꝑſiſtãt exeplo Abacuc dicẽtis. ij.c.ſui li.Suꝑ cuſtodiã mes ſtabo:⁊ figã gra⸗ dũ ſuꝑ munitionẽ ⁊ cõtẽplaboꝛ vt videa qͥd di⸗ cat᷑ mihi⁊ qͥd rñdeã ad arguẽtẽ me.Cõtra iſtos em̃ pᷣlatos q̃ſi lupꝰ rapax maxie armabit᷑ ſtixpᷣſ ſciẽs ꝙ ꝑcuſſo paſtoꝛe diſpergẽtur oues greg: vt ðꝛ Zach̊.xiij.? Mar.xiiij.O igit᷑ pᷣlate in illa pſecutiõe noli deſcẽdere de tecto regimis:vt ali qͥd tollas de domo tua⁊ fugias.ſed ſta foꝛd in acie vt ꝓ ouib tibi recõmiſſis vitã ponas:ſicut bonꝰ paſtoꝛ facit qͥ aiam ſuã dat ꝓ ouib ſuis. Moercẽznariꝰ aũt ⁊ qͥ nõ eſt verus paſtoꝛ videt lupũ venientẽ ⁊ dimittit oues ⁊ fugit: ⁊ lupꝰ ra pit ⁊ diſogit oues. Joh.x. Tertio ↄiugatis qͥ ſũt i agro.i.iĩ laboꝛe.ſ.vite pñtis.iuxta illð pſal. Laboꝛes manuũ tuaꝝ qꝛ mãducabis ⁊c̃.dat coſiliũ vt nõ deſerãt agrũ mrimonij necreuertrãäa . ⸗ ⸗ wulſc nnine Bn gnasuba Heepte Adoiatot cſtcohu tamirerſc uirnnt tioneſphat diat efl ſnprurisd ſio Mins acuerusd bit daſole cedllytenm pclokonng ctcörn gl gfulbe iwagtnüd Pwown be Sic meche fiderei ſauipn Ptlolue lim iaißola unſoin rap ſ⸗ nideo n nlnegog Cütherics chsdeate eſultired Kuluutt begtſoc. gackeſebe itio ffian mer M Alclödiren ſstholnse fruconste 6dibrdi Gumabp Ppeden Worior appeſla Theßi gone aliüipgtn ilangedern oilgtfero N Ks ludneni Aulfugis tſ mr dhan Eins ee .t Dniu Neelalahmi rPnchiun il linqtirani ckfnii nguine:ſgii n deparin bapriargnel cat flis mans nöcinitßinie Auabunt. S ars ? ginu Ui Pemoctt Sctii M Adiarüpen: nn Im u reᷣſia⸗ lat Mgburtt, nem dr ij Paedans⸗ tdonſcign denat inlimntte iemdlich äüwroes e Higtjunl moginisn 1s ſad kuſct ni pons i p oui us paſtor rſugt t/ ano / R luchi voni ðä Foliuũ cur ad diſſolutõʒ ipᷣiꝰ:q̃ſivolẽtes tollerẽ tunicã ↄtinẽtie.Antixpᷣs em⁊ diſcipuli eiꝰdãnabũt nu ptias: iubẽtes diſſolui qð deꝰↄiunxit ↄð diuinu pᷣceptũ Mat.xix.?⁊ Marci.x.Ad cõfirmation? aũt pᷣdictoꝝ de noiĩe ãtixpᷣi ait Amb.ſuꝑ Lucꝗa. vo vl triet᷑ in Bethſaida:⁊ regnabit in Capharnauʒ. Et ꝑſuadet᷑ iſta opinio ꝑ illud dictũ cõminato riũ ſaluatoꝛis Mat.xj.? Luc.x.vbi ait.Ue tibi Aboiatio deſolatiõis execrabilis aduẽtꝰ ãtixpᷣi eſt eo ꝙ ſacrilegijs infauſtis mẽtiũ interioꝛa cõ taminet:ſedẽs iuxta hyſtoꝛiã in tẽplo vt ſibi di⸗ uine vendicet ſoliũ ptatis. Juxta aũt intpꝛeta⸗ tionẽ ſpũalẽ pulchꝛe ðꝛ ſtare eo ꝙ ĩ affectibo ſin guloꝛũ veſtigiũ ꝑfidie ſue ↄfirmare deſideret ex ſcripturis diſputãs ſe eſſe xpCᷣʒ.hecille. Et Aug. ſuꝑ Matth̊.inqͥt. Antixpᷣs ideo aboĩatio ðꝛ: qꝛ aduerſus deũ veniens honoꝛẽ ſibi deivendica⸗ bit.Deſolatõis aũt aboiatio appellat᷑.qꝛ bellis ⁊ cedib terrã deſolaturꝰeſt. Quitodecimo ap pellat᷑ antixpᷣs ipᷣe chꝛiſti aduerſariꝰ:ab anti qð eſt cõtra.qꝛ in oibo erit ipᷣi xpᷣo ↄrius. Dicit aute mgr Guilhelmꝰvarilõ i.iiij.ſen.di.xlviij.Nõ eſt imaginãdũ illũ ſic vocari noĩe ꝓpꝛio ſʒ ex effectu H̊ nomẽ ſibi cõueniet.alið em̃ ꝓpꝛiũ nomẽ habe bit. Si gvera eſt illa ſnia.Qui nõ eſt mecũ ↄtra me eſt. l. celicolarũ.C.de iude.⁊ facit.l.qͥ nõ facit ff. de re. iu. ꝛ.l.ſi eũ.S.peñ.ff.de fideicõmiſ.li.⁊.l. ſi cui pure.S.j.ff.ad trebel.⁊ hr̃ Lu.xj.vbi hoc di xit ſaluatoꝛ.⁊ illð Ecci.xxxiij. Cõtra bonũ malũ 7 cõtra vitã moꝛs:⁊ ↄ iuſtũ pctõꝛ.Quãto magꝭ ãtixpᷣs ſceleratiſſimꝰ ⁊ oim vᷣtutũ iimicꝰ:erit cõ cranꝰ ſctiſſimo dño nr̃o ieſu xpᷣo. Eapꝛopt᷑ apð grecos ipᷣe ãtixrpᷣs vocat᷑ anthemos:qð intpꝛe⸗ tat᷑ deo ↄrius. Itẽ appellat᷑ arnoxome:qð inter pᷣtat᷑ nego.qꝛ xpᷣm ⁊ fidẽ eius negabit.Appellat etiã theytã:qð int᷑pꝛetat᷑ ſol vel gigas.qꝛ ipſe an tixpᷣs dicet ſe eſſe ſolẽ iuſticie:⁊ ũlũ gigatẽ gemi⸗ ne ſubſtãtie diuie ⁊ hũane.De quo ðꝛ pſal.xviij Exultauit vt gigas ad urrendã viã:a ſũmo ce lo egreſſio eiꝰ. Et occurſus eiꝰ vſq; ad ſũmũ eiꝰ nec eſt qͥ ſe abſcõdat a caloꝛe eius.De xpᷣo igi᷑ ⁊ꝛ ãtixpᷣo vᷣificabit᷑ illud Phi.j.de celo ⁊ mũ.j. Pe riher.⁊.x. Metha.ſ.Unũ vni griũ eſt:lʒ ipſe hoc ad alið dixerit.Diabolꝰ em̃ ꝓ electis a deo miſ⸗ ſis ⁊ poſitis ad edificãdã eccłiaʒ ſuã poſuit de⸗ ſtructoꝛes.ſ.p Adã berodẽ:ꝓ loe neronẽ:ꝓ fi⸗ deli Abꝛahã cõſtantinũ arrianũ:p Moyſe ma chumeth:ꝓ Dauid henricũ pmũ germanũ:pꝛo Johãne baptiſta ſaladinũ:ꝓ ſaluatoꝛe aũt mũ di dño nr̃o ieſu xpᷣo ponet ſubuerſoꝛẽ oꝛbis ad uerſariũ eiꝰ antixpᷣʒʒ:qͥ in oĩbus ei orius erit.Et pᷣmo in natiuitate.Qꝛ ipſe dñs ieſus natus eſt apð Betthleẽ q̃ intpꝛetat᷑ domꝰ pãis qͥ viuit hõ ⁊ qͥ:vt ait PsS.coꝛ hoĩs ↄfirmat.qꝛ vpᷣs venit vi uificare hoies:⁊ in diuina lege ↄfirmare. Anti⸗ xpᷣs aũt vt cõiter tenet᷑ naſcet᷑ in Babylone. Eſt aũt duplex Babylon. vna in qᷓ regnauit nabu⸗ chodonoſoꝛ rex aſſirioꝝ.⁊ alia in egypto q̃ nũc appellat᷑ Baldach.Dicit aũt glo.ſuꝑ illð.ij.ad Theb.ij. Niſi reuelatꝰfnerit hõ pci naſcet᷑ i Ba bylone ancichꝛiſtꝰ. Et idẽ aſſerit Hiero.ſuꝑ Da CH1 nielẽ. A qdã dicãt ꝙ illa Babylon magna ceci qit ⁊ facta eſt ihabitabilis. Et iõ ſᷣm eos nõ eſt veriſiłe ꝙ ibi debeat naſci niſi intelligamꝰbaby v̈ vbi S ðᷣt.ꝙ antixpᷣs naſcet᷑ ĩ Coꝛoʒaim⁊ nu⸗ coꝛoʒalm:ve tibi bethſaida.⁊ ifra.Ettu caphar naũ nũqͥd vſq; ad celũ exaltaberis:ad infernuʒ deſcẽdes ⁊c̃. Sʒ ſequẽdo opinionẽ Hiero.dico in babylone q̃ cõfuſio vel cõfundẽs ſeu traſ⸗ ferẽs intpꝛetat᷑: ↄuenient᷑ naſcet᷑ ꝑditꝰ antixpᷣs. qꝛ in toto oꝛbe cõfuſionẽ faciet:⁊ hoies a cultu dei trãſlatos ad ſe colẽdũ ꝑducet. Poſſumꝰ q̊ʒ ꝑ babyloniã ĩtelligere romã. Uñ ſuꝑ illð.j. Pe⸗ tri.v. Salutat vos eccłia q̃ in babylone collecta ait glo. Romã appellat babyloniã ꝓpt᷑ ↄfuſiõeʒ mltiplicis idolatrie.Et nos dicere poſſumꝰ p⸗ pter cõfuſiõeʒ multiplicis malicie.in qua foꝛte naſcet᷑ ãtixpᷣus ex aliq̊ malo põtifice qͥ fuerit alł euiꝰ ſctẽ religiõis pfeſſus:ſʒ inobſᷣuatoꝛ ⁊ pᷣua⸗ ricatoꝛ regule ſue.Et ipᷣe antixpᷣs poſtea ꝑ ope/ rã diaboli trãſferet᷑ ad ꝑtes vltramarinas. Ut etiã ſalu atoꝛ nr̃ natꝰ eſt in oꝛiẽte:qꝛ bethleem ẽ in partibo oꝛiẽtis. Et h̊ ad inſinuãdũ ꝙ cũ ipſo naſcẽte oꝛta eſt ⁊ ichoata ſalꝰ nr̃a.vnð Zach.xj. ðꝛ.Eccevir:oꝛiẽs nomẽ erꝰ.⁊ eiuſdẽ lib.c.viij.ait deꝰ. Saluabo płm meũ de terra oꝛiẽtis.⁊ Eſa ie.xlj.ðꝛ Suſcitauit ab oꝛiẽte iuſtũ. Ita ecõtra⸗ rio ſᷣm aliq̊s ãtixpᷣs naſcet᷑ in occidẽte:vt oñdat᷑ ꝙ veniet ad occidẽdas aĩas eternałr.Et ad hoc exponi põt illð qð ait ſaluatoꝛ Lu.xij.Cũ vide⸗ ritis nubẽ oꝛiẽtẽ ab occidẽte ſtatim diciqᷣ. Nim⸗ bus venit. et ica fit. Et iſti dicũt ꝙ iõ xpᷣs cruci/ fixꝰ eſt ð occidẽtẽ vt oñderet ꝙ ille vẽturꝰ eſt de occidẽte ð eũ.Alij aũt dicũt ꝙ antixpᷣs naſcet᷑ in ꝑtibus aqͥlonis:vt oñdat᷑ ꝙ ſuis turbinibo cõ turbabit totũ mũdũ.iuxta illð Hiere.j.Ab aqͥ lone pandet᷑ oẽ malũ ſuꝑ oẽs habitatoꝛes terre Et.iiij.c.eiuſdẽ li.ðt deꝰ. Malũ ego adduco ab. aqᷣlõe.⁊.vj.c.ðꝛ. Malũ viſũ ẽ ab aqlone.⁊.xlvj. c.Stimulatoꝛ ab aqᷣlone veniet.⁊.lj.etiã ðꝛ. Ab aqᷣlone venient pᷣdones.Et Eʒzech.xxxviij.ei ðꝛ. Ueies de loco tuo de lateribo aqlonis.Etĩ huiꝰ figurã Nume.ij.ðꝛ.q; Dan caſtrametatꝰ eſt ad aqᷣlone.qꝛ vt infra dicet᷑ ãtirᷣus naſcet᷑ detribu Dan. Scðo erit rius xpᷣo ĩ effigie ⁊ ĩ coꝛꝑis diſpoſitõe. Ut em̃ ſaluatoꝛ nr̃ fuit ſpecioſus foꝛ ma p̃ filijs hoĩm.pſal.xliiij. Ita ecõtꝛario credit᷑ ꝙ ãtixpᷣs erit turpiſſimꝰ.⁊ iõ appellat᷑ aboiatio qꝛ aboiabilis erit ad vidẽdũ viris iuſtꝭ ꝓuerb. xxix.A boiant᷑ viri iuſti ipiũ. Malis aũt occul⸗ tabit diabolꝰilliꝰturpicudinẽ.Qui em̃ trãffigu rat ſe in ãgelũ lucis lʒ ſit ãgelus tenebꝛaꝝ.ij.ad ,Xthhor. xj. ?.c.epi.⁊.c.nec mirũ.xxvj.q.v.etiã trãſ⸗ figurabit antixpᷣi fauẽ in oculis puerſoꝛũ: vt vi deat᷑ pulchꝛa quis ſit valde defoꝛmis. Sactis Bermo aũt hoĩbo turpitudo eiꝰ nõ ↄteget puer. vj. ¶ EErtio erit ↄtrariꝰxpᷣo in ꝓgenie.Xpᷣs em̃ t deſcẽdit de tribu Juda regali ⁊ legitima h diuino cultui pcipue ſꝑ fuit dedita. an tixpᷣs vᷣo deſcẽdet de tribu Dan.q fuit filiꝰcõcu⸗ bine Jacob. ſ. Baal:q̃ erat ancilla Rachel. vt hr Beñ.xxx. Hec aũt tribꝰ Dan fuita deo repꝛoba ta ⁊ maledicta. Uñ ðt mgr in ſpeculo naturali ð ꝓpꝛietatibo hũane nature.⁊ Petruſiohᷣes ſuꝑ Apoc.qꝙ ideo tribꝰDan nõ numerat᷑ cum alijs tribub.de quaꝝ ſingulis dicunt᷑ duodeci mi⸗ lia ſignati Apoc.vij.qꝛ ex ea naſcet᷑ ãtixps:qͥ oĩ⸗ no cũ ſuis ab hoc nũero ſignatoꝝ eſt excduſus. Nõð cernẽs Jacob pꝛiarcha Geñ.xlix.pᷣnũcians futura dixit.Fiat Dan coluber toꝛtuoſus iĩvia: ceraſtes in ſemita. Sed iudei:vt refert Nicolaꝰ de ly. ſuꝑ GBeñ.⁊ mgjr̃ ĩ hyſtoꝛia ſcolaſtica: dicũt 2 pᷣdixit de Sãſone qui fuit de tribu Dan.vt 8: Judicũ. xiij. Et decepit philiſteos ac eos ſepe ꝓſtrauit.⁊ ideo ſubdit᷑ ibidẽ. Moꝛdẽs vngłas equi vt cadat aſcẽſoꝛ eiꝰretro.Oꝛ ſicut moꝛdes vnguls equi facit cadere equitẽ abſq; eo ꝙ tan⸗ gat eũ.Sic Sãſon aplexatꝰ colũnas atrij fecit cadere domũ ſuꝑ philiſteos ⁊ occidit eos abſe 3 co ꝙ tãgeret illos.vt hr̃ Judicũ.xvj.Sed gloſa oꝛdinaria ſuꝑ dicta ꝓphetia ðt:ꝙ ĩtelligit᷑ de an tixpᷣo qͥ naſcet᷑ de tribu Dan.⁊ iõ appellat᷑ colu⸗ ber q̃ſi coles vmbꝛas.ſ.pctõꝛũ. Itẽ appellat᷑ ce⸗ raſtes qͥ eſt ſerpẽs coꝛnutꝰ.ꝑ qð antixpᷣi ſeuitia deſignat᷑:qͥ ↄ ſccõs moꝛſu peſtifero ⁊ coꝛnu prãa tis armabit᷑.Et ſicut ceraſtes hʒ q̃ttuoꝛ coꝛnua arietinis ſiłia:ita ãtixpᷣs habebit qᷓttuoꝛ regna: ſcʒ oꝛiẽtis:occidẽtis:ſeptẽtriõis:⁊ auſtri.lã vt vt Hiero.ſuꝑ Dañ.Solus in toto oꝛbe regna dic antixrpps. N NRedicã q̊q; ꝓpbetiã de antixpᷣo exponit p Aug.ili.de oꝛtu ãtixpᷣi dicẽs de illo. Cõ Apiet᷑ plenꝰ diabolo ex tribu Dan. ſſicut ĩ Beñ.legit᷑. Fiat Dan coluber in via. Et ita etiaʒ exponit Gꝛe.in.iij.moꝛał.Et iõ Jacob ꝓphetãs poſt pᷣdicta vᷣba ait. Salutaretuum expectabo dñe.qᷓ̃ſi diceret ſᷣm glo.Lʒ iſte ſerpẽs toꝛtuoſus gtixpᷣs multos ſeducet:⁊ a ꝓpło iſrł adoꝛabitur q̃ſi deꝰ: ⁊ meſſias quẽ ipᷣi expectãt:ego tñ expe⸗ ctabo deũ ſaluatoꝛẽ dñm ieſũ ⁊ in ipᷣo ſperabo. Sicut etiã inqͥta bacucꝓpha.c.iij.ſuiii.di.Ego auũtĩ dño gaudebo ⁊ exultabo in deo ieſu meo. Amb.q̊ʒ idẽ affirmãs in li.de bñdictione pꝛiar chaꝝ ait.Antixpᷣs futurꝰ eſt de tribu Dan ſeuꝰ ludex ⁊ tyrãnꝰ imanis qͥ ꝓpłlm iudicabit ⁊ tãqᷓ; ſedẽs ĩ via ſerpẽs deijcere tẽptabit eos qͥviã am bulaãr vitatis.hec ille. Sicut em̃ duodeci fuerũt apki:de quoꝝ nu mero ceciditvnꝰ.ſ.indas:loco cułſucceſſit Mathias.Act᷑.j.ſic in nüero duo⸗/ decim tribuũ filioꝝ iſrł vna trib ruit.ſ.Dan q̃ i dStixpᷣo ꝑſequet᷑ xpᷣm:loco cuiꝰ Apoc.vij.in viſio ne bt Johᷣis ſupplet᷑ trib Manaſſen qͥ fuit fi⸗ lius Joſepb.vt ptʒ Geñ.xxxviij. Sibilla eciã ti ð 2 I . . .* burtina inqᷣt. In illo tpe ſi urget pnceps iniq tatg de tribu Dan qvocabit᷑ ancixpᷣs. Hic erit filius pꝑditiõis:caput ſuꝑbie:magj̃ erroꝛis:⁊ plenitu do malicie:qͥ ſubuertet oꝛbẽ ⁊ faciet ꝓdigia ⁊ ſi⸗ gna magna:ꝑflans ſimulatões:⁊ eludet ꝑ artẽ magicã mlieres.hecilla. Quam ꝓphetiã recitat Thelophoꝛꝰ pbꝛ ⁊ heremita in lib.de ſtatu vni uer ſalis eccłie. Et pᷣdicta ꝓbant᷑ Hiere.iiij. vb i ðꝛ. Uox annũciãtis a Dan:et notũ facẽtis ido⸗ lũ de mõte effraim.qꝛ antixpᷣs faciet ſe adoꝛari. Et.viij.c. Hiere.etiã ðꝛ. A Dan auditꝰ ẽ fremitꝰ ceq̊ ꝝ ey.a voce pugnatoꝛũ eiꝰ cõmota ẽ oĩs ter⸗ ra:⁊ venerũt ⁊ deuoꝛauerũt terrã ⁊ plenitudinẽ eiꝰ.Abbas q̊ͥʒ Joachĩ in ſua ꝓphetia ðᷣt.Antixpᷣs naſcet᷑ de ſemine iſrł detribu Dan.⁊ erit diabo⸗ lice ptãti traditꝰ:ac eiꝰ obſequijs dedicatꝰ. Varto erit atixpᷣs ↄtrariꝰ xpᷣo in gñatõe q cbꝛiſtꝰ em̃ generatꝰ fuit de ſctiſſimavir gine⁊ ꝑ oꝑationẽ ſpũſſcti:antixpᷣs vo cõ trario mõ gnabit᷑.ſ.intueniẽte diabolica opatio ne.Lʒ em̃ tenẽtes ꝙ antixpᷣs naſcet᷑ ð adulterio ſqʒ de ↄiugata:dicãt ꝙ ſicutxpᷣs voluit ſuũ ad/ uẽtũ ⁊ natiuitatẽ ex vᷣ gine celare ꝑ matrimoniũ diabolo eiꝰ aduẽtũ cognoſcere ſatagẽti:ita dia⸗ bolꝰ occultare volet aduẽtũ antixpᷣi naſcituri ex dãnato coitu:faciẽs eũ naſci ð ↄiugata ex adul terio.Lñ alij dicũt ꝙ ſicut xpᷣs natꝰeſt ex deſpõ ſata rõne pᷣdicta:ita orio modo naſcet᷑ antirpᷣs ex indeſpoſabili.ſ.ex aliq̃ religioſa ſolẽniter pfeſ ſa:⁊ ↄſeq̃nter inhabili ad ↄtrahẽdũ mr̃imomiũ. clemeñ.cos.de ſen.excõ.et ſj vt totałr ſit ipᷣi xpᷣo ↄtrariꝰ.Uñ ſciẽdũ eſt ſᷣm ſniam ſcci Bona.in.ij di. vlij. ar.j.q.ij.ꝙ ta boni qᷓ; mali ãgeli deo per mittente pñt ſibi foꝛmare coꝛꝑa qͥb vtunt᷑ ſicut inſtrumẽtis ⁊ oꝛganis ad oꝑandũ. Sed vt ait idẽ doctoꝛ in ea.diſ.ar.ij.q.ſ. Lalia coꝛꝑa ſũpta ab ãgelis nõ hñt verã cõplexionẽ coꝛpoꝝ ſüſ ſolũ effigiẽ.Et ðt idẽ doc.in eadẽ di.2⁊ ar.q.ij.ꝙ talia coꝛꝑa foꝛmant᷑ de matia elemẽetali nõ ſimplici nec plene mixta:ſʒ medio mõ.vtpote ex aere va⸗ poꝛali.Si aũt qrat᷑ an demões in tali coꝛꝑe aſ⸗ ſũpto poſſint gnare. Rñdet idẽ doc.i ea.diſ.ar. iij.q.j.q; nõ.accipiẽdo gñationẽ ꝓpꝛie.qꝛ in tali coꝛꝑe nõ hñt oꝑatiões ꝓpꝛias aĩime vegetatiue: habent tñ aliq̊ mõ oꝑatiões his confoꝛmes:et iõ pñt eſſe medij oꝑatoꝛes gñatõis ex trãffuſio ne ſemĩs alieni.Accipiũt em qñq; foꝛmã młie⸗ ris ⁊ viro ſe pſtituũt.Et ꝓpt᷑ ̊ appellãt᷑ ſuccubi Suſcipiẽteſq; lemẽvirile arte ⁊ ptate ſua illð cõ Fuãt icoꝛruptũ:ac poſtmodũ aſſumũt foꝛmaʒ viri ⁊ cũ młiere ſe cõmiſcẽtes ex trãſfuſiõe pᷣdiccii ſemis gñare hoĩes pnt.vt ðtScotellꝰi pdic.di. ⁊ tali actu appellãt᷑ icubi.diabolꝰ g̊ aſſũpta foꝛ ma mlier ſe ꝓſternetviro fligioſo ab obſᷣuatia regłe ſue apoſtatato⁊ peſſimo:⁊ poſtea trãffoꝛ⸗ mãõs ſe ĩ foꝛmã illiꝰ religioſi foꝛnicabit᷑ cũ mõa cha ⁊ ipᷣa ab obᷣuantia regule ſue apoſtatata ⁊ mala.Et de illo ſemie ab ipo religioſo ſuſcepto tinllim guoriib mtcs din ohatione⸗ fig gari gütrelgen bu unfi goyicllan Na.Oclen llambue pihe⸗ faröls ann oCvitlctfl lbiijan ſuſapicot ßmoedeanc Conntnli wis wien edie ſGrhipt 8T Giofigt nobis Gtay rktoe ſefendt⸗ jimufti alelepent denamns t Camcölarg Woordis⸗ Wporerc Puhn⸗ Gvamag gepadnn entontir bopnzan fenaci Glledmd gergnne Cppebr de agellaurl daſges mudi⸗ ſczad fli dno btanh gliämen feia. if Qllliq pio debe bus noͤ dicũtg accſitu ſguekde Nlipee 9 . Püömonie rdeſeilſnant Cumßsfol dadalagge nucidatime PsMur ig Anznmmi Miſerggiin nerßim 1 gnen Ppsnurthr dontmn Goſeſtan ſt rwwtekjſrii⸗ mſaiui nallägeing ndi Oori Lalia coginn :aig nan noin worr aen nalpra/ Meia die regn meregancu⸗ Contorme elr nifhſio giominte, palkfuen pinſteliͤ⸗ ſunir in nifiſocßli Gelizttn inſigen ſorhobfi⸗ goſtuni, niabton thole i Rutei Seee mnta Wrue eoinie. Foliũ xin illã monachã trãſfuſo gñabit᷑ ãtixpᷣus ſᷣm quoꝛũdũ opinionẽ.Etiõ appellabit᷑ filiꝰ mere⸗ tricis ⁊ diaboli natꝰde ſacrilegio ꝑ diabolicam oꝑationẽ. Uñ glo.ſuꝑ illð.ij.ad Theb.ij. Dicek fuiꝰ ꝑditiõis.ait.id eſt diaboli mõ pᷣdicto. Iſte aüũt religioſus ⁊ etiã mõacha ipᷣa ab aliqͥ de tri⸗ bu Dan fadilłr poterit deſcẽdiſſe.puta ꝑ foꝛnica tionẽ alicuiꝰ hebꝛei de illa tribu cũ młiere xpᷣia⸗ na. Uel etiã poter̃ttraxiſſe oꝛiginẽ ab aliquo de illa tribu iã multis tẽpoꝛibo ad fidẽ xpᷣi couerſo lʒ ipᷣi hoc foꝛſitã ignoꝛabũt.Et iſtũ modũ gene ratiõis antixpᷣi.ſ.ꝑ operatiõʒ diaboli videt᷑ teti⸗ giſſe Paulꝰ.ij.ad he.ij.dicẽs de illo. Cuius aduẽtꝰeſt pᷣm oꝑationẽ ſathane.Et Damaſcenꝰ lib.iiij.ait.Ex foꝛnicatiõe generabit᷑ antichꝛiſtꝰ. ⁊ ſuſcipiet oẽm actũ ſathane.Fran.tñ de may.in ſᷣmõe de antixpᷣo ðt:ꝙ naſcet᷑ de adulterioꝛ⁊ mo do natali.Et idẽ tenet mgr̃ Guilhelmꝰ vanlon vbi S.vbi etiã inqͥt ꝙ Aug.in.xx.de ciui.dei.di⸗ cere videt᷑ ꝙ antixpᷣus erit xpᷣianꝰ.i.baptiʒatꝰin fide xpᷣi ꝑ ſuos parẽtes.exponẽs ad hoc ullð.ij. ad Thes.ij. Qui tenet nunc teneat donec de me dio fiat.Et ad idẽ põt adduci illud.j. Jobh.ij.Ex nobis ꝓdierũt ſed nõ erãt ex nobis.ſ.pdeſtinatꝭ⸗ Sicut em̃vinũ q;to eſt meliꝰ:cãto cũ ĩ acetũ ver titur fit acriꝰ.⁊ cibus delicatioꝛ cũ in ſtercꝰ vᷣtit fit fetidiꝰ. Ita cũ qͥs xpᷣianꝰ apoſtatat a religiõe xpᷣiana fit alijs peioꝛ.c.qᷓ;tũlibʒ.xlvij.di.Et ideo antixps erit hebꝛeꝰ ⁊ xpᷣianꝰ apoſtata a lege ⁊ fi de veteris ⁊ noui teſtamẽti:⁊ aduerſus oẽm ſe⸗ ccam cõſurgetvt ðᷣt pᷣdictus mgꝗr Guilhelmꝰ va rilonvbi S. Qui etiã ibidẽ inqᷣt.ꝙ antixpᷣus erit rex potẽtiſſimꝰ:⁊ monarcha fiet totius oꝛbis. Pꝛeſuppoſitis aũt pᷣdictis poſſet opinari ꝙ ali qua magna regina nõ habẽs filiũ a viro ſuo re ge:ꝑ adulteriũ ſiue ſacrilegiũ concipiet filiũ qui erit antixpᷣs.Quẽ rex credes eſſe ſuu filiũ faciet baptiʒari:⁊ aliq̊ noĩe xpᷣiano appellari.Et iſta regina cũ adultero ſiue ſacrilego poterũt deſcẽ/⸗ diſſe ð tribu Dan modo pᷣdicto. Uel foꝛte illi re gi ⁊ regine nõ valẽtibo habere pꝛolẽ maſculinã appebit diabolꝰ in foꝛma vᷣginis Marie: vel ãgeli:aut in foꝛma alicuiꝰ ſcti dicẽs eis ex parte dei ꝙ eis vult donare vnũ filiũ qꝗͥ erit imꝑatoꝛ totiꝰmũdi.⁊imponet regine ꝙ oſtẽdat ſe graui dãvſq; ad nonũ mẽſem.deinð fingat ſe ꝑturire filiũ.Quo tꝑe adueniẽte diabolꝰ occulte poꝛta bit antixpᷣm tũc natũ mõ Falieco de ſacrilego ex aliq̃ moniali apoſtata:vlł ab alia ſceleratiſſima feĩa.Et ſic põt cõcoꝛdari opinionũ diuerſitas. NOꝛ illi qͥ dicũt ꝙ ãtixpᷣus erit ꝑue ptãtis a pnci pio debẽt iutelligi q̊ ad eiꝰ oꝛiginẽ.qꝛ de parẽti⸗ bus nõ potẽtibo ⁊ viliſſimis gñe naſcet᷑.Sed dq dicũt ꝙ erit rex potẽtiſſimꝰ intelligi debẽt ꝓpter acq ſitũ regnũ ex tali ſuppoſitõe ⁊ fraude diabo lica. Nõ em̃ erit rex verꝰ illiꝰ regni pᷣmi cuiꝰ con ſequet᷑ dominiũ q̃ſi ex ſucceſſiõe pat᷑na.Nec erit de ſtirpe ãtiquoꝛũ regũ. Pꝛimo aũt ſubiuga⸗ bit ſibi xrp̃ᷣianicatẽ vel magnã partẽ eiꝰ vi debel⸗ lãdo ⁊ occupãdo aliq̃s dnatioes. Multas o faolit᷑ obtinebit:qꝛ poꝛtabũt ſibi claues ciuita tu nõ tin metu crudelitatũ q̃s faciet fieri illis qͥ ei ↄtradicere volẽt. Sed pᷣncipalr hoc fadẽt ꝓpt tyranoꝛũ angarias:qͥb afflicti ꝓpłi vt eas eua⸗ dãt ſe ſubmittẽt ipᷣi ãtixpo. Et iõ ðꝛ Eʒe.xxxviij. aꝙ aſcẽdet ad terra abſq; muro.Et ibidẽ ðꝛ de il lis qͥ ei ſe ſubmittẽt. Hi oẽs habitãt ſine muro: vectes ⁊ poꝛte nõ ſunt eis.vbi ðt Nicolaꝰ de ly⸗ ra:ꝙ ita facilit᷑ eoꝝ vrbes accipiet ac ſi eſſent ſi⸗ ne muro ⁊ munitiẽ/: Et hoc eodem modo dia bolicꝰ machumeth fecit ſectã ſuã. vt refert epᷣus burgenſis ſuꝑ Apoc.c.xiij.Nã Eradiꝰ imꝑatoꝛ romanoꝛũ habita victoꝛia de perſis intãtũ ſu- biuit ⁊ inſolẽs factꝰeſt:ꝙ illos ꝓpłos qͥ nũc ſũt ſub lege machumetica vehementer affligebat ⁊ tirànizabat. Quapꝛoprf deſiderãtibo illis rebel/ lare ⁊ ſea ſᷣuitute ſũlla ᷓuiſſima liberare:ipᷣe ma⸗ chumecth doloſus ⁊ fraudulentꝰ ſe fecit eoꝝ du cem.Et ſic illi vidẽtes eiꝰ animoſitatẽ:⁊ ſiłr oꝑa mirada q̃ arte magica faciebat:ipᷣi ſe ſubmiſer̃t ⁊ eiꝰ legẽ receperũt ne iterũ ſub pᷣdicti imꝑatorꝭ ptãte redigerent᷑. Subiugata aũt xpᷣianitatevel maioꝛi ꝑte eiꝰ ipᷣe antixpᷣs bꝛachio xpᷣianoꝛũ de bellabit infideles.Quib debellatis dicet ſe eſſe meſſiã in lege ꝓmiſſũ ad mundũ renouãdũ.Et ſic iudeos ſibi applicabit maioꝛi fidelitate Liq; em ipᷣe erit de tribu Dan:tñ dicet ſe eſſe de tribu iuda q;̃ eſt regalis cui ꝓmiſſus fuerat meſſias. Et in hoc etia imitabit᷑ diabolicũ machumeth: q cũ eſſet de ſtirpe agar ancille Abꝛahã denoĩa⸗ uit ſe ⁊ gentẽ ſus a noie ſare vxoꝛis ipᷣiꝰ abꝛahã Vñ appellant᷑ ſaraceni qͥ deberẽt vocari agare⸗ ni.Uidẽtes aũt xpᷣiani deuoti ipᷣm c urgere 3 fi dẽ xpᷣi volẽtes ei rebellare cui pᷣus ſe ſubderant ſponte neſciẽtes illũ eſſe ãtixpᷣʒ. Sʒ ipᷣe bꝛachio ipioꝛũ hebꝛeoꝛũ ⁊ alioꝛũ ꝑuerſoꝛũ hoĩm q eos cõſurgẽs debellabit⁊ occidet eos.Et hoc modo ãtixpᷣs bis veniet cõtra xpᷣianitatẽ.ſ.pᷣmo pacifi ce quo ad młtos qͥ ei ſine aliq̃ Zↄdictiõe:imo vo⸗ lũtarie ſe ſubdẽt.⁊ ſcdᷣo violẽter.Et hec ꝓbari vi dent᷑ ꝑ ea q̃ habent᷑ Dañ.xj.vbi dicvidet᷑ ꝙ ãti⸗ xpᷣus bis veniet:⁊ ĩ ſcdᷣa vice ↄſurget ↄ ſanctua⸗ riũ dei.⁊ romani eũ mouebunt᷑ in pᷣliũ:ſed tãdẽ ab eo cõterent᷑. C aũt de dãnato coitu na ſci debeat atixpᷣs oñdit᷑ ꝑ ilð qð dixerunt iudei Job.vij.ſ.xpᷣs.i.meſſias a nob acceptãdꝰcũ ve nerit neſcimꝰ vñ ſit.Et bñ.Nã ſᷣʒ iura ſpuriꝰnõ ðᷣꝛ habere patrẽ.vt notat Hoſti.in ſũma in titu. de ↄſan. ⁊ affi.⁊ facit textus in.l.hac ꝑte.⁊.in.l.ſi ſpuriꝰ.ff. vñ cogna.⁊ i.S.vulgo q̃ſitos. vbi tex. ad litterã.inſti.ðᷣ ſuc.cogna.⁊ facit etiã.l.qꝛ ſꝑ.ff. de in ius vo.vbi ðꝛ.ꝙ paterẽ ille quẽ nuptie de möſtrãt.⁊ in.l.vulgo cõcepti.ff. de ſta.ho.vbi ðꝛ Uulgo concepti dicunt᷑ qui patrẽ demonſtrare nõ poſſũt.vnde ðt gloſa in.S.ſi aduerſus.inſti. de nup. Cui pater eſt populꝰ pater eſt ſibi null Bermo 2oĩs Kutpatereſt płe no babet ille patr:. Et ibi in textu dicit᷑ ꝙ vulgo cõcepti patrẽ nõ babe re intelligunt᷑:qꝛ eſt incertꝰ. Pꝛedicta etiã pban tur per textũ in.c.dicat aliqᷣs.xxxij.q.iiij.vbi ðꝛ. ꝙ natus alicui ex dãnato coitu nec heres nec fi⸗ liꝰ eſt:qꝛ nõ eſt ſucceſſoꝛ hereditatis eiꝰnec ſan⸗ guinis.Dicit᷑ aũt ſpuriꝰ illeqͥ natus eſt de dam nato coitu.ſicut de ſacrilegio vel inceſtu aut de adulterio.vt ptʒ ꝑ.l.vulgo cõcepti.ff.de ſta.ho. ⁊ per.c.niſi cũ pꝛidẽ.S.perſone.de renũc.⁊.c.trãſ miſiſſe.qui fi.ſint le. Quito antichꝛiſtꝰ erit cõ trariꝰ xpᷣo in appetitõe.Nã dñs ieſus nõ appe⸗ tijt regna tẽpoꝛalia ſed ea cõtempſit.vt ptʒ Jo⸗ hãnis.vj.vbi dicit.ꝙ fugit qñ iudei voluerũt eũ facere regẽ.⁊ Joh̊.xviij.dixit Pylato. Regnũ meũ nõ eſt ð hoc mũdo.Siliter etiã fidelibus ſuis trãſitoꝛia nõ eẽ appetẽda oſtẽdit Mat.xix Sed antixpᷣs regnũ tꝑale ambiet:⁊ bona tem⸗ poꝛalia ſuis ſequacibo dabit.Danieł.xj. Z Egd circa pᷣdicta quidã dubitãt nũqͥd an ſtixpᷣus erit diabolꝰ incarnatꝰ ſicut xpᷣus fulit ⁊ eſt deꝰ.Et qbuſdã videt᷑ ꝙ ſic:⁊ ſu am opinionẽ roboꝛãt dicto ſcti Gꝛeg.in.vj.liᷣ. moꝛal.vbi ait.Caput iniquoꝝ diabolꝰ eſt qͥ in vltimis diebo illud vas pꝑditiõis antixpᷣs voca⸗ bit᷑ Sed tenẽda ẽ ſentẽtia Hiero.ſuꝑ Dañ.vij. c.qͥ inquit ꝙ antixpᷣs nõ erit diabolꝰ incarnatꝰ: ſed homo diabolicꝰ.qꝛ in eo coꝛꝑaliter habita⸗ bit diabolꝰ. ſ.nõ ꝑ aſſumptionẽ ⁊ vnionẽ ĩ ſup⸗ poſito:ſed ꝑ totalẽ illiꝰ hois poſſeſſionẽ.Et ad hũc intellectũ trahẽda ſunt vᷣba Gꝛego. Johes q̊ʒ damaſcenꝰ vbi S ðt. Pꝛeſciẽs deꝰ iniq tatem future volũtatis eiꝰ:cõcedet in illo habitare ſa⸗ thanã.iuxta illud Job.xxxvij. Ingrediet᷑ beſtia latibulũ ſuũ⁊ in antro ſuo moꝛabit᷑.Suꝑ quo idẽ Gꝛego.ait.xxvij.moꝛal.c.xxiij. Antiquꝰho⸗ ſtis velut beſtia latibulũ ſuũ ingrediet᷑ cũ in fi⸗ ne mũdi damnatũ illũ hoĩem q antixpᷣs voca⸗ tur inuadet. Uas qppe iltud diaboli antrũ: ac latibulũ beſtie eſt. hec ille. Ex quibo patʒ ꝙ anti xps erit ſpelunca diaboli rõne ſimulatois. Qui etiã erit diaboli cauda rõne vltime ꝑſecutiõis. Cauda emvltimũ eſt aialis.De diabolo aũt ðꝛ Job.xl.Stringit caudã ſuã q̃ſi cedrũ.Dicit᷑ qͥʒ Eſa.ix. Pꝛopheta docẽs mẽdaciũ ipᷣe eſt cauda ſcʒ diaboli. Itẽ Job.xlj.Sternutatio eius qua ſi ignis ⁊c. Ubi Gꝛegoꝛius.xxxiij.moꝛalium. c.xxxiiij.ait.Oꝛ ſternutatio maxĩe caput cõcutit Ddiaboli ſternutatio vocat᷑ illa eiꝰ extrema cõmo tio:qua dãnatũ hoĩeʒ ingredit᷑:⁊ ꝑ eũ repꝛobis pndipat᷑.qꝛ tanta tũc ſe cmouebit vᷣtute vt mẽ⸗ bꝛa etiã ſi fieri põt electa ꝑturbet. Itẽ erit alitus diaboli rõne peſtifere inſpiratõis. Job. xlj. Ali⸗ tus eiꝰpꝛunas ardere facit. Itẽ erit collũ diabo li rõne inflexibuis obſtinatõois. Job.xlj.In col lo eiꝰ moꝛabit᷑ foꝛtitudo.⁊ eiuſdẽ lib.xv.c. Letẽ dit aduerſus deũ manũ ſuã:⁊ cõtra oĩpotẽtem roboꝛatꝰeſt:cucurrit aduerſus deũ erecto collo . 7 . ⁊ pingui ceruicè armatꝰ eſt. Itẽ ipᷣe antirps erte diaboli gladiꝰ ratione ire ⁊ ꝑuerle ſuggeſtiõis. Job.xlj.Cũ appᷣhẽdet gladiũ ſubſiſtere nõ po⸗ terit neq; haſta neq; toꝛax. Per haſtam autm Gꝛego.pdicatõis iaculũ:ꝑ toꝛacẽ vo foꝛtitudi⸗ nem patiẽtie intelligimꝰ. Neutrũ nãq; iſtoꝝ po terit ſubſiſtere ante hũc gladiũ.qꝛ vt ᷣt Gꝛego. Diabolꝰ veniẽs in atixpᷣm tante vᷣtutis appare bit vt ſi ſuꝑnũ deſit adiutoꝛiũ:⁊ pꝛedicantiũ lu men obtũdat:⁊ lõganimitatẽ patiẽtiũ deſtruat Ipe ipe atixpᷣs erit nox diaboli.de qua dici põt illud Job.iij. Noctẽ illã tenebꝛoſus turbo poſ⸗ ſideat:⁊ obtenebꝛent᷑ ſtelle caligine eiꝰ. Iñ Am bꝛo.ſuꝑ illud Luce.xvij.In nocte illa duo crüt in lecto ⁊c̃.alt.GBene noctẽ dixit:qꝛ antixpᷣs ho⸗ ra tenebꝛaꝝ ẽ eo ꝙ pctõꝛibo hoiʒ tenebꝛas erro⸗ ris infundat.Et in ᷣmone de aduẽtu dñi ad iu diciũ idẽ Amb.inqͥt.Freqᷓnter audiuimꝰ ſacris litteris pᷣdicatũ:pꝛiuſq; dñs ieſus veniat anti⸗ xp[ʒʒ regnaturũ qͥ ita tenebꝛas hũano genen ſue pꝛauitatis effundet vt lucẽ vᷣitatis nemo reſpi⸗ ciat:⁊ caligine/ꝓpꝛia oꝑiens mẽtes hoim:cecita tem quãdã ſpũalibo oculis exhibebit. Nec miꝝ ſi diabolꝰemittat iniqͥtatis tenebꝛas:cũ noxipe ſit oim pctõꝛum.hec ille. Qui etiã ſuꝑ.ij.epłam Pauli ad The.ij.c.ait:q ſicut filiꝰ dei diuini⸗ tatẽ ſuã demõſtrauit ſignis ⁊ miraculis in hũa nitate quã aſſumpſit:ita diabolꝰ ipᷣm ãtixpʒ in uadet ⁊ inhabitabit:vt per eũ ſigna mẽdacij fa⸗ ciat ac ſe deũ oſtẽdat. Pꝛo ↄduſiõe aũt iſtiꝰpar tis dico ꝙ iſte ꝑditꝰ antixpᷣs ex cõſoꝛtio diabo⸗ li multa ſcire ⁊ facere poterit.Demones em̃ lʒ fa cere nõ poſſint vera miracula:tñ pñt facere mi⸗ randa ⁊ pdigioſa excedẽtia facultatẽ humanã ⁊ ſenſus hoim deludẽtia:que ipᷣis hoibo apparẽt - miracula.vt ait Alexã.de ales in.ij.ꝑte ſũme in tract.de miraculis.⁊ ſccũs Bona.in.ij. diſt.viij. pte.ij.ar.j.q.iij.?⁊ btũs Lho.ij.ij.q.clxxix.ar.ij.et in.j.ꝑte ſũme.q.cxiiij.⁊ ſctũs Aug.in lib.lxxxiij. q̃ſtionũ.Et hoc modo videbit᷑ facere miracula antixpᷣus.De quo Paułꝰ.ij.ad Thebß.ij. ait: w faciet multa ꝑ oꝑationẽ ſathane in omi virtute ⁊ ſignis ⁊ ꝓdigijs mẽdacibo:⁊ in om̃i ſeductiõe iniqtatis his q pereũt. Et Gꝛeg.xxix.moꝛal.ðᷣt. Sicut cedrꝰ arbuſta ceta ĩ altũ creſcẽdo deſerit. ita antixpᷣs mũdi głiam tꝑaliter obtinẽs meſu ras hoĩʒ ⁊ hoĩes culmine⁊ ptãte trãſcẽdit.Spi ritꝰ qͥ ppe in illo eſt qͥ in ſublimib poſitꝰ poten⸗ tiã nature ſue nõ ꝑdiditvł deiectꝰ.Cuiꝰ idcirco vᷣtus nunc mime oſtẽdit᷑.qꝛ diſpẽſatiõe diuine foꝛtitudinis ligat᷑.hec ille. „ Pars tertia huiꝰ ſᷣmõis de ſignis qͥb cogno A ſci põt antixpᷣm in ꝓximo ventuꝝ. NRibus modis ĩiter alios cognoſcere c poſſumꝰ antixpᷣi aduentũ in ꝓximo affuturũ:ſcq; ſcripturaꝝ admonitiõe: oĩm ſcelerũ perpetratiõe:⁊ ſccõꝝ pᷣdi⸗ catiõe.Quo ad pᷣmũ ſciẽdũ eſt ꝙ ſex ſunt etates vuickt nenriͤ Sccumn ttod dura iervſqz futeſta mo Ulty. nongl znos Cen miylorin ſoumitcate uitab Ai hiteni nid kimel lonis Oulta glectnucd gülogut) Ntns O ſopaganorn Gvosfund. Cucniam ctasſchn acnonucſi tumd.D. lutick⸗ zue⸗ l iaa nunllun Aoretor. ſaulorüi deve linoniſinal Goptafiene agorck Mod diudicß⸗ cüct dare Giauzfuit nuek dies abltdñ⸗ Gianqjn offoaſcil amoꝛꝛ deſid dor Lüzde Waccp⸗ nponmoge ſcrenſigla Piins gtſi Hüſnüinni nin gſinit, qunntücen ?allos ſeri laritmͤci Audui Sepamͤt ocfinion nſgͤmopre Ml. Nge gnrcsn ſnwor lgdr örhnn Nidhindiiddn Mmainigdſis usiumn; Whümoenmſ tns moch nSas inan chresäͤ Ouiai ſnicte ſatf, 8emimal vbob ni uſiöcairi s crcöſormn Demoncsa fſaculeribntan iishoininn Ucsing Nnl Bouni oigdhie i ulälmm. am nmdt Miit mmenoñirinm rmomiſedane ggunmnd. Gtäirdint. Ameignisndd nivnſfn⸗ — dihänit e Foliuũuũn boĩs qui eſt microchoſmꝰ.i.minoꝛ mũdus fʒ Pbbm. iij. philſic.vic infantia que durat vſq; dad ſeptimũ anũ.il.ſi infati.C.de iure deli. Pue⸗ ritia qᷓ durat vſq; ad duodecimũ annũ in femi nis:⁊vſq; ad quartũdecimũ i maſculis.il.q̃ eta⸗ te.ff.de teſta.iũcto.S.pᷣterea.inſti.quibo nõ eſt ꝑ. fa.teſta.A doleſcẽtia ꝗᷓ durat vſq; ad anũ vigeſi mũquitũ. Juuẽtus q durat vſq; ad qͥnq̃ginta ãnos.Senecꝰ que durat vſq; ad ſeptuaginta ãnos.Et etas decrepita que eſt aliarũ etatũ ter⸗ minꝰ.l.vt inter diuinũ.C.de ſa.ſanc.ec.Et pari⸗ foꝛmit᷑ etates mũdi ſunt ſex. uaꝝ pma dura⸗ uit ab Adã vſq; ad Noe.ſecũda vſq; ad Abꝛa⸗ hã.tertia vſq; ad Mopſen. Quarta vſq; ad Da uid.vł ſ̃m aliq̊s vſq; ad traſmigrationẽ Baby lonis.Quita vſq; ad aduẽtũ xpᷣi.ſexta ⁊ vltima que eſt nũc:durabit vſq; ad finẽ ſeculi.De quo etiã loquit᷑ Joh.an.in ꝓhemio ſexti:ſuꝑ verbo ꝑfectus. aũt hec ſit vltima etas mũdi dimiſ ſispaganoꝛũ ſentẽtijs qui etis hoc dixerũt.int᷑ quos fuit Uirgiliꝰ qͥ in bucholicis ait. Ulcima cumei iam venit carminis etas ⁊c̃.Oſtẽdo ꝑ ſa cras ſcpturas xpᷣm incarnatuʒ fuiſſe in vltima ac nouiſſima etate mũdi.Nã inqͥt apłs ad Ti⸗ tum.j.UVerbũ abſconditũ.i.verbũ diuinũ reue latũ eſt.ſ.per incarnationẽ iſtis nouiſſimis tꝑi⸗ bus.⁊.j. Petri.j.ðꝛ. Redẽpti pᷣcioſo ſanguĩe ie⸗ ſu xpᷣi pcogniti quidẽ ante mũdi cõſtitutionem manitfeſtati autẽ nouiſſimis tempoꝛibꝰ. ⁊.j.ad Chor.x.ait Paulłꝰ.Nos ſumꝰ in quos fines ſeculoꝛũ deuenerũt.⁊.j. Jo h.ij.ait apłus.Filio⸗ li nouiſſima hoꝛa eſt.⁊ Apoq.j.dicit idẽ apłlus ꝙ optet fieri cito ea q̃ ſcripta ſũt in ilo volumie Inter que eſt viſio de aduẽtu ãtichꝛiſti ⁊ de fine mũdi.EtApod.vlti.loquẽs xpᷣs de aduẽtu ſuo ad iudiciũ ait.Eccevenio cito ⁊ merces mea me cũ eſt dare vnicuiq; ſᷣm oꝑa ſua.Et de hoc pꝛe⸗ dictuʒ fuit Deut.xxxij.vbi ðꝛ de die iudicij. Ju⸗ rra eſt dies ꝑditõis:⁊ adeſſe feſtinãt tꝑa. Judi⸗ dicabit dñs ꝓpłm ſuũ ⁊ in ſeruis ſuis mivᷣebit᷑ Sẽcta qͥʒ mater eccłia idẽ affirmãs decãtat in officio alcẽſiõis dñi dicẽs. Jeſu nr̃a redemptio amoꝛ ⁊ deſideriũ deꝰcreatoꝛ oĩm hõ in fine tem poꝝ.Cũ ꝗ̊ᷓ de hac etate nouiſſima iam pᷣterierit Meccccxcv.patet ꝑſecutionẽ ãtixpᷣi ⁊ finẽ mũdi in pꝛoximo adeſſe.Sicut em̃ ſynagoga habuit ſeptem ſigilla.ita etiã pñs eccłia totidẽ habebit Pꝛimũ aũt ſigillũ fuit apertũ qñ deus milſit fi liũ ſuũ in mũdũ.ſcðᷣm qñ xpᷣus miſit apłos.ter tiũ qñ miſit martyres.q̃rtũ qñ miſit doctoꝛes. quintũ qñ miſit mõachos.ſ.GBaſiliũ:Bũñdictũ ⁊ alios.ſextũ qñ miſit Frãciſcũ ⁊ Dñicũ:vt ino⸗ uarẽt mũdũ ꝑ pniam pᷣdicãtes ⁊ dicẽtes ꝓpłis illud Lu.xiij.liſi pniaʒ egeritis oẽs ſił ꝑibitis Septimũ vo ſigillũ aperiet᷑ tꝑe ãtichꝛiſti⁊ iudi cij ac finis mũdi.Eũ igit᷑ iam qͥnq; ſigilla in to tum trãſierint: de ſexto aũt iã duceti ?⁊ nonagin ta ſexlãni pꝛet᷑ierũt:ſequit pximũ eẽ tẽpꝰſeptimi cnun ⁊vltimi ſigilli.ſ.aduẽtꝰãtixpᷣi.beatꝰem̃t Bernar dinꝰnr̃ de ſenis putat᷑ fuiſſevltimꝰ ſctũs ſexti ſi gilli quẽ deꝰ miſit ad ãnũciãdũ finẽ mũdi ⁊vlti mũ repetitoꝛiũ vna cũ diſcipulis ſuis. Uñ in li. q dici᷑ de mũdi fabꝛica in quo depicta ſunt mi rabilia a pncipio ipᷣiꝰ mũdi vſq; nunc facta:⁊ vẽtura ſũt vſq; in finẽ ſᷣm ꝓphetias ſctõꝛũ vlti⸗ mus ſctũs depictꝰeſt ipᷣe ſceũs Bernardinꝰ.Et poſt iſtũ ſũmuũ pontificẽ Alexãdrũ ſextũ relicta ſũt tm̃mõ tria foliavacua depingẽda Et poſtea depicta eſt ꝑſecutio ãtichꝛiſti:ſicut ĩ bꝛeuiſſimo tꝑe futura.Ego tñ hoc⁊ alia q̃ inferiꝰ deſcribaʒ que de ſacra ſcpᷣtura nõ hñt teſtimoniũ nõ affir mo tãq; vera.ſed ſolũ ꝓut inueni cenſui eſſe de/ ſcribẽda ⁊ fidełr recitada:⁊ idẽ dico de pᷣcedẽti⸗ bus ſilibo. Uidi q̊ʒ libꝛũ quẽdã iã multis ãnis ab vno excellẽtiſſimo aſtrologo factũ:ĩ quo tra ccat de malignitatibo q̃ acciderũt ex ↄiũctiõe ſa⸗ turni⁊ iouis ad ſcoꝛpionẽ. Nã accedẽte tali con iũctiõe poſt paucos qnos venit diluuiũ.Siłr poſt ipᷣ̃am ↄiũctiõeʒ venit Machumech qͥ fidẽ xpᷣi ꝓ magna pꝑte deleuit:⁊ xpᷣianis plima mala intulit.Poſt ipᷣam etiã ↄiunctionẽ ðt debere ve nire ãtixpᷣm.Quã qͥdẽ cõiunctiõʒ aſſerit icepiſſe in. Mcccclxiiij.die.ix.apꝛił:ita ꝙ de illa iã trãſie rũt xxxj.ãni.Dicit tũ ipam cõiũctionẽ durare ꝑ aliq̊s anos.Uñ nõ põt ſciri an ãtixpᷣus debeat naſci in pᷣncipio ipᷣiꝰ cõiũctiõis:an in medio:an vo circa finẽ. Uñ ex pᷣdictis ſivera pᷣſupponaãt᷑: aphet ãtixpᷣm in bꝛeui debere appꝑere. Tegit᷑ q̊ʒ ĩ quadã ꝓphetia quã ðꝛ reuelaſſe ſctũs Frãciſcꝰ ſuis ſocijs.quã frater Leovnꝰ ex pᷣdictis ſocijs bti Franciſa ſcripſiſſe fert᷑ de verbo advᷣbũ ꝓut dicebat ipᷣe ſctũs Frãciſcus a ſpũſctõ edoctus. In q̃ int alia dixit.ꝙ hinc ad ãnũ.Mccccxcviij cõpletũ quidã rex potẽs faciet creari vnũ pſeu⸗ do papã ⁊ miniſtrũ ãtixpᷣi:q ꝑuerſus põtifex fa ciet vnã pꝛauã ⁊ doloſam expoſitõʒ ſuꝑ regulã ipᷣiꝰbeati Frãciſci ⁊ acriter ꝑſequet᷑ oẽs qͥ ſue ele cciõi nõ cõſentiẽt ⁊ ei nõ adherebũt. Maxie fna tres mĩoꝛes eiꝰdeclaratõʒ ⁊obediẽtiã nõ ßfuãtes Et erit tãta ꝑſecutio ⁊ ſcſma ĩ xpᷣianitate:q; ma ioꝛ pars xpᷣiãicatꝭ recedet ab obediẽtia verivica rij chꝛiſti.Sʒ tãdẽ deo auxiliãte eccłia dei refoꝛ mabit᷑ ꝑ vnũ ſctm̃ papã ð oꝛdine minoꝛũ ſił cũ imꝑatoꝛe chꝛiſtianiſſimo qͥ tũc erit eidẽ ſümo põtifici adherẽs.⁊ poſtea veniet ãtixvs. B St tñ ſclẽdũ ſᷣm qͥſdã doctoꝛes ꝙ ãteqᷓ; e veniat ãtichꝛiſtꝰ recuꝑanda eſt terra ſan cta a xpᷣianis.Et hoc ait abbas Joachiʒ ſuꝑ Hiere. allegãs ſibillã eritheã. vbi etiã dicit ꝙ deſtruẽt turcos:⁊ vſq; ad hiſmaelitas pene⸗/ trabũt abſq; reſiſtentia.⁊ cauſam huiꝰaſſignat dicẽs. Futurũ eſt vt oꝛiẽtales exercitꝰ iter ſe diſci deant ⁊ ſub romane reipublice veniant.ſ.ꝓpter mutuã diſcoꝛdiã.Sanctꝰ quoq; Noꝛſeus pa, triarcha antiochenꝰ de quo aiunt armeni ꝙ p⸗ phetauit fere circa itia machumech:ðt cariſſi⸗ meꝙ capta conſtantinopoli et grecia a⸗ turcis poſtea adiutoꝛio ⁊ conſilio aliquoꝝ ex ipis tur cis ſiue alijs infidelib:nõ ſolũ ipᷣa conſtatino⸗ polis ⁊ tora grecia recuꝑabit᷑ a xpᷣianis:ſed etiã tota aſia ⁊ ſiria ⁊ multe alie ꝓuincie infidelium Lbhꝛiſtiãi em̃ terra mariq; collecto exercitu pꝛe/⸗ dictas terras inuadet. Que oiĩia in bꝛeui tꝑe vi⸗ dent᷑ debere accidere:cũ int᷑ ipſos infideles ſinrt diſcoꝛdie ⁊ bella magna.Itẽ qꝛ multi xpᷣiani re ges ⁊ pᷣnapes ſunt ad recuꝑandã terrã ſanctaʒ ⁊ alias xpᷣianoꝝ terras animati. Scðo appa ret tẽpus ãtichꝛiſti ⁊ finis mũdi ꝓximũ eſſe oiʒ ſcelerũ ꝑpetratõe ⁊ mũdi ipᷣiꝰ cõturbatiõe.De q̊ ſigno:qꝛ ſatis dixi ĩ pᷣᷣma ꝑte pᷣncipali huiꝰope⸗ ris pᷣmone.x. ꝑte.j.oſtendẽs illð eſſe cõpletũ:ad pñs ſolũ dico verificatũ eſſe qð pᷣdixit dominꝰ Mat. xxiiij.vbi ait ꝙ tũc abũdabit iniqᷣtas⁊ re frigeſcet charitas mitoꝝ. Jã em̃ incepit ille dia bolic'aquilo inſufflare. Vn videmꝰ adipletã eẽ bodiernis tꝑibus illã Berñ.ſentẽtiã:qͥ in diſci plina ſcolaſtica ðᷣt. Receſſit lexa ſacerdotibo:di ſciplina a ſcolaribo:iuſticia a pᷣncipibo: defenſio a militibo:cõſiliũ a ſenibb:timoꝛ a iuuenibo: pa⸗ tiẽtia a pauꝑib:pietas a diuitibo: bonitas a ci⸗ uibus:vitas a mercaroꝛibo:religio a dericq: de uotõ a religioſis:hũilitas a nobilibus:fides a ꝓpło:charitas a mũdo:amoꝛ a parẽtibo:obediẽ tia a filijs:cuſtodia a pᷣlatis:reuerẽtia a ſubdid eqͥtas a iudicibo:legalitas a ↄſulibo:cõcoꝛdia a fribo:famil iaritas a ſoꝛoꝛibo:fidelitas ab ope⸗ rarijs: mãſuetudo a potẽtibo:ſcis a doctoꝛibꝰ: mogdeſtia a cõiugatis:pudicicia a viduis: inte⸗ gritas a vᷣginib:fiducia a cũc:nũcq; xpᷣs alie⸗ nus habet᷑ ab oĩb. hec ille. Sciẽdũ eſt aũt ꝙ ſicut ſaluatoꝛ nr̃ venit tꝑe pacis ⁊ concoꝛdie.vt ptz Lu.ij.ita ecõtrario ipe atixpᷣs veniet tẽpoꝛe ſciſmat ⁊ diſcoꝛdie.Uñ ðt Paulꝰ.ij.ad Theſ. ij.ꝙ ante aduẽtũ ãtixpᷣi fiet diſſenſio ĩ ecclłia dei VUVbi ðt glo.ꝙ mulci nõ obediẽt pᷣceptis aplicis etiã de ꝑſonis eccłiaſticis:ſed potiꝰ ſũmo põti⸗ fici rebellabũt atq; illũ ⁊ romanã ecchlam vexa bunt atq; moleſtabũt.Et hoc videmꝰ umpletũ in grecia: perſia: arabia:chaldea: ⁊ q̃ſi in oibus partibo oꝛiẽtis. Unð de ipᷣa ecclia põt dici illud Treñ.j.Dña gentiũ facta eſt ſub tributo. Itẽ.j. ad Thimo.iiij.iterũ inqt Paulꝰapłus.In no uiſſimis diebo diſcedẽt qͥdã a fide attẽdẽtes ſpi/⸗ ritibo erroꝛis ⁊ doctrinis demonioꝝ in hypocri ſi loquẽtiũ mẽdaciũ:⁊ cauteriatã ↄſciam hñtiũ Etõᷣt glo.ſuꝑ Apocalyp.⁊ Alber.magnꝰ in cõ⸗ pẽdio theologie lib.vij.c. vij. fiet diſceſſio ab vtroq; imꝑio romano.ſ.ſpũali ⁊ tꝑali.Et idem tenet Aug.ij.de ciui.dei.? Amb.ſuꝑ Lucã.Quęe qdẽ in pnti q̃ſi cõpleta cõſpicimꝰ.ũvideamꝰ ĩ xpᷣianitate młtas dñatiões:pncipeſq; ac reges ⁊cõitates ac ꝑticulares pſonas nõ obedire ſedi aplice niſi in his q̃ eis placẽt. Quinimo excõi/ catões ⁊ intdicta ac alias cenſuras eccłiaſticss „E1 „ :0* 2 7 guipidungimmoonter e habd obediarcdzad nutũ:⁊ volũt in dñatiõibo ſuis eſſe velut papa: ⁊ eccłiaſtica quibo volũt diſtribuere beneficia: ita ꝙ papa videt᷑ nüc eſſe ſicut circulꝰ ad taber⸗ nam. Multi q̊ʒ heretici ↄtra eccłliam catholicã inſurgũt falſa dogmata diſſeminãtes.quoꝛuʒ vnꝰ in partibo vltramõtanis habẽs multos di ſcipulos nüc publice diſputat cõtra ſtatũ ecclie romane.cuiꝰ erroꝛẽ multi ſequũtur.vt aũt ſuaʒ perfidã doctrinã plures ſuſcipiat inceditveſtitꝰ moꝛe apłico.ita ꝙ verificara e illa ſentetia quã pᷣdixit dñs de tẽpoꝛe atichꝛiſti Mat.xxiiij.Lũc ſurgẽt multi pſeudo ꝓphe ⁊ ſeducẽt multos. Pertrãſeo hic de hereticis qͥ nunc ſunt in parti bus pedemõtanis ſub ducatu ſubaudieſi:qui q̃ſi innumeras hereſes ꝑtinaciter tenẽt cõtra ro manã eccłiam:⁊ appellant᷑ valdeſes:⁊ ſunt cir⸗ ca q̃draginta milia hoim. Quid dicã de ſcolis que ſunt in multis ciuitatib italie in quib do cetur ꝙ moꝛtuo coꝛpoꝛe etiã moꝛit᷑ aia.⁊ ꝙ nõ eſt aliavita pꝛeter iſtã:ita ꝙ cõdudũt nõ eſſe pa radiſuʒ nec infernũ. Multi qͥ̊ʒ de pᷣlatis eccłia⸗ ſticis:ĩmo etiã de cardinalibo nõ obediũt ſũmo pontifici niſi quãdo eis placet:imo ei cõtrariã/ tur q;tũ poſſunt. Impatoꝛi q̊; romano tẽpoꝛa li pauci obedientiã pꝛeſtat.ita ꝙ videt᷑ poſſe di⸗ ci de eo e ſit ſicut poteſras ſinagalie ⁊c.Teges etiã imꝑiales a paucis ſeruant᷑. Et ideo in bꝛeui expectat᷑ debereverificari illð quod ait Amb.in omelia quado.ſ.Ueniet ãtixpᷣus regno deficien te romano:qͥ infficiet ſanctos reddita romanis libertate: ſub ſuo tamẽ noĩe. Pꝛeterea iuenitur ſcriptura q̃dã que ðꝛ ꝓphetia abbatꝭ Joachim qͥ fuit iam elapſis ãnis q̃dringẽtis ⁊ plus:quã ego vidi. In qua inter alia dicit᷑ ꝙ quidã potẽ/ tiſſimus rex xpᷣianitatis qͥ erit etẽpus atixpᷣi inſurget cõtra eccłiaʒ romanã⁊ illi ingeret mul tas tribulatões. ? illiꝰtẽpoꝛe erit ſcſſma in ecccia dei in creatiõe pape:qꝛ plures creabunt᷑. Inter quos erit vnꝰ qui eliget᷑ per operã pᷣdicti regis: ſed nõ erit verus papa.perſequet᷑tamẽ verũ pa pã ⁊ illi obediẽtes.⁊ plures obediẽt ipᷣi ãtipape qᷓ; vero ſũmo põtifici.ſed tandẽ male finiet ipſe falſus papa ⁊ verꝰ papa remanebit põtifex.Ec/ deſia q̊; romana deo fauẽte liberabit ð manib ipᷣiꝰ reg ꝑ bꝛachiũ ⁊ potẽtiã alteriꝰ regis xpᷣia⸗ niſſimi qͥ veniet in adiutoꝛiũ ipᷣiꝰ ecclie romane Nã lʒ ab exercitu pᷣdicti regis capiet᷑ ie bonus rex ⁊ incarcerabit᷑ ab ipᷣo rege malo:aut ita obſi debit᷑ in aliquo loco ꝙ tãq; incarceratꝰ erit:ta⸗ mẽ adiutoꝛio btẽ vᷣginis marie liberatꝰ:tandeʒ poſt miłta ꝑicula ⁊ laboꝛes victoꝛiã repoꝛtabit. Quẽ regẽ papa ãgelicꝰ.i.bonꝰ ⁊ ſctũs qͥ tũc erit coꝛonabit imꝑiali coꝛona.Et ãbo ſimul refoꝛn/ mabũt eccłiam xpᷣi in ſtatu euãgelice pauꝑtat: erigẽtes duodeci colũnas.i.duõdecim cardina les pauptatis ʒelatoꝛes ⁊ pfeciſſimos hoies ꝗq euãgelicã vita ſeruabũt ⁊ alijs pᷣdicabũt. Et t/ hoebuß acde verd Eriin paupeni⸗ ſeagunn. wnmle⸗ incanud nitvnuſ, guckt luß corGabut: mieſcper gbominat nis eus in dünobit angelcop noleclen linctäpon acode lomaheg (hoodi Vared tolbos: ſaune lbleo⸗ usus bmwꝛ chimem daißl feuclorer. ſborusi de Dn (das terregſin Cpanein nus dun buotabn ſnemi ſeoms lib lbꝛos tmiſ ginriulat nocino nt recolubellea llichpa ncincp lelbnän fichine tioniian⸗ nus ſegn turächen pit Socl nes gliox aſceſtos. tios Aim burmneg ltracrloe luntabin lſpoib⸗ 1 SneNI Antnicäig:in m Cud ideic nguwnin rcas irgler⸗ sſanan Din nsdanr genn⸗ Bwmnit lii Prihmrbtlſiun epunpniin „ iiiii e, oniucani rvatia in vananebitholfil) vüribanbitönmu õl ntß acenn⸗ gs ahiekiye de⸗ zß incarcera Nes ictiiſcine, lbor t ſci i/ nu. id imnn mncliglleen, – S Gibt talisW/ Foliũ poꝛe huiꝰ regis ⁊ impatoꝛis veniet antixpᷣs.hec ꝓphetia.De pdicto aũt malo rege ⁊ de ãtipapis ac de vero papa pᷣdirxit ſibilla Samia dicẽs ſic. Exiet in inſidijs ſponſe agni.i.eccłie ſᷣm glo.de⸗ pauperãs cultũ eiꝰ.ſ.ille rex malꝰ.Et erũt ſpon⸗ ſe agni tres adulteri ſił.i.ſᷣm glo.tres antipape: vnuſq; legitimꝰ.i.verus papa canonice electus in cantu debili.ſ.dũ adulteris reſiſtere nõ pote⸗ rit.vnuſqͥſq; adulter reliquos deuoꝛabit.i.ꝑſe⸗ quet᷑ ⁊ ſuperabit.vel quia alij adulteri ſecũ con coꝛdabũt ⁊ ei cedẽt.Cui erũt tria noia blaſphe⸗ mie.ſ.hereſis:ãbitionis:⁊ ſimonie.⁊ cantꝰ eius abo minatio aſcẽdẽs in conſpectũ altiſſimi:⁊ fi nis eius interitꝰ:quia.ſ.male finiet:⁊ eternaliter dãnabit᷑. Deinde cantabit gallꝰ optimꝰ.i.papa angelicꝰ apłicã ſedẽ gubernabit.fietq;ʒ reſtaura tio.i.eccłie renouatio.hec ſibilla. Cuiꝰ verba ad litterã ponit Thelophoꝛꝰ pꝛeſbyter ⁊ heremita in libꝛo de ſtatu vniuerſalis eccłie:⁊ ipᷣam ſibil lam allegat. Iſte em̃ heremita vt ipᷣe refertĩ pᷣn⸗ cipio dicti libꝛi:cũ ſepius deũ rogaſſet vt ſibi re uelare dignaret᷑ que futura ſunt in nouiſſimis tꝑibus:tandẽ poſt multas lachꝛymas oꝛões ⁊ ieiunia apparuit ei angelꝰ qͥ dixit ſibi oꝛões ſu⸗ as eẽ a deo exauditas:⁊ ꝙ ea que ipᷣe querebat deus pꝛiꝰ reuelaret ſeruis ſuis ꝓphetj.ſ. Cirillo p̃ſbytero ⁊ heremite mõd carmeli:⁊ abbati Joa chim:⁊ multis alijs.pᷣcepitq; illi angelꝰ ex par⸗ te dei:qꝙ pᷣdictoꝝ ſcripta perqreret ⁊ poſtea alijſ reuelaret.Quapꝛopt᷑ diſcedẽte ãgelo ipᷣe Thelo phoꝛus cũ ſocio ſuo Euſebio vercelleñ.ĩ ciuita⸗ te Thebarũ ⁊ cuſencia vñ oꝛiũdus erat pᷣ fatus abbas Joachim:⁊ in alijs vicinis locis diligẽ⸗ ter reqͥſiuit oꝑa ipᷣiꝰ Joachim ⁊ alioꝛuʒ.Et deo oꝑante inuenit libꝛũ irilli q incipit.Domuito tius diuine.cuiꝰ libꝛiverba ogelus dñi in dua⸗ bus tabulis argẽteis continetia futuravſq; ad finẽ mũdi ipᷣi Cirillo dedit. Itẽ dicit ſe repperiſ ſe om̃s libꝛos dicti abbatis Joachim:maxime libꝛos miſſos Henrico imꝑatoꝛi ſexto:⁊ libꝛũ q̃ intitulat᷑ de floꝛe:de ſũmis põtificibo ab In/ nocæẽtio q̃ro vſq; ad antixpᷣm.qͥ incipit. Tepo⸗ re colubꝛi leene filij. Icẽ aliũ libꝛũ de ſũmis põ⸗ tificib a Nicolao tertio vſq; ad angelicũ paſto rem.qͥ incipit.Om̃ipotẽs opifex. Itẽ ðᷣt ſe reppe riſſe libꝛũ reuelationũ Merlini de ſũmis poti ficibo.qͥ incipit.Glioſo patri.Itẽ libellũ reuela⸗ tionũ Rabani de ſũmis põtificibo.qͥ incipit.Ge nus nequa. Itẽ quãdã reuelatõʒz de ſciſmate fu turã circa finẽ mũdi factã btõ Franciſco.q̃ inci⸗ pit. Socij ſcti Fran. Itẽ alias ꝓphetias ⁊ viſio⸗ nes alioꝝ ſctõꝝ:quaruʒ vna incipit.In vigilia aſcẽſiõis.⁊ alia incipit.Scitote qm̃. Itẽ ꝓpheti⸗ tias Ambꝛoſij ⁊ Merlini ac ſibille erithee ⁊ ti⸗ burtine ac eleſpõtine de pᷣſagijs futuroꝝ. Item extractiões ꝓphetiarũ cõtinẽtes ea que ventura ſunt ab ãno dni. Mcc.vſq; ad finẽ ãtixpi. Ex quibo oĩbus ðt ſe fidelit extraxiſſe oĩa q poſuit in ipo libꝛo:⁊ nihil deſuo adiunxiſſe. Int᷑ alia ant ibi dicit: e ſicut habet᷑ in.vj.⁊.vij.c. libꝛi Ci⸗ rilli. ille qͥ erit verus põtifex tꝑe ſciſmatis appel lat᷑ a ſpũſctõ Roboam.ꝓſeudo aũt põtifex ap⸗ pellat᷑ Jeroboam:dicẽs ꝙ verus potifex in oꝛ⸗ tu ſiue inceptiõe ſciſmatis habebit de duodeciʒ partibo xpᷣianoꝝ ſolũ duas ꝑtes:⁊ pſeudo pon tifex decẽ ꝑtes:ſicut Roboam ⁊ Jeroboam ha buerũt ĩ ſciſmate ꝓpłi iſrł poſt moꝛtẽ Salomo nis.vt habet᷑iij. Regũ.xij. Sed tñ oẽs veri cu⸗ bicularij.i.cardinales ⁊ cuſtodes romane eccle ſie ſeᷓntur roboam. mali vo ieroboam.hec pꝛe dictus Thelopho:ꝰ in dicto lib.de ſtatu vniuer ſalis eccłie:quẽ cõpoſuit in. Mccclxxxvj.ĩ qus etiã libꝛo dicit:q quidã rex francie noĩe Raro⸗ lus veniet romã ⁊ accipiet a vicario xpᷣi vero ſũ mo põtifice coꝛonã nõ aureã ſed ſpineõ qua vo let coꝛonari ob reuerẽtiã xpᷣi coꝛonati ſpinea co⸗ rona.Et iſtũ regẽ fecit depingi pᷣdictus Thelo⸗ phoꝛus in lib.pᷣdicto quẽ in ciuitate Mediola ni ego vidi in charta ſcriptũ antiqtus:ita vt ap pareat iam ab ãanis centũ fuiſſe ſcriptus.nã lit⸗ tere eiuſdẽ libꝛi ſunt in młtis locis ex vetuſtate caduce:⁊ aliũ libꝛũ eiuſdẽ tenoꝛis ⁊ picturaru vidit vnꝰ frater noſter in ciuitate Nouarie qͥ h mihi retulit.Et aliũ ſimilẽ vidit reuerendiſſimꝰ dñs Petrꝰ barociꝰ epᷣus paduanꝰ vt ipᷣe mihi dixit. Eſt aũt pᷣdictus rex Rarolꝰ in ipᷣo libꝛo de pictus in foꝛma iuuenis parui hñtis modicaʒ barbã bifurcatã cũ veſtibꝰ lilioꝝ inſignibo redi mitis.Et ibi ðt idẽ Thelophorus heremita.q; iſte Rarolꝰ recuꝑabit terrã ſanctã:⁊ deponet co ronã ſui regni ⁊ imꝑij ſuꝑ ſepulchꝛo dñi.Et de ipᷣo rege exponit illð Apoc.vj.Ecce equus albꝰ 7 q ſedebat ſuꝑ illũ habebat arcũ:⁊ data ẽ ei co⸗ rona ⁊ exiuit vincẽs vt vinceret.Et ſubdit:ꝙ re gnante iſto karolo venietvltimꝰ antixpᷣs. Item ibidẽ dicit:q ſᷣm młtos theologos aſſerẽtes ſe a dei ſpũ loqͥ:ĩ ãno a natiuitate dñi. Mccccxcv Alemani:franci:⁊ hiſpani:⁊ itali erũt in bellis: ⁊ nomiat ibi ꝑticularit᷑ pᷣdictũ karolũ regẽ frã⸗ cie.Et dicit ꝙ nõ tm̃ fideles ſʒ etiã infideles cõ⸗ mouebunt᷑ in bellis. In eodẽ q̊ʒ libꝛo ðt ſᷣm ꝓ⸗ phetiã abbatis Joachim in libro cõcoꝛdie.⁊ in lib. de vltimis tribulatõibo.ꝙ iſte tribulatõnes eccłie qᷓ erũt añ tẽpꝰ antixpᷣi erũt ſiłes illi tribu/ latiõi q fuit tꝑe machabeoꝝ.in quoꝝ tribula⸗ tione ſũmũ ſacerdotiũ fuit occupatũ a Jaſone: Moenelao:Liſimacho:⁊ Alchimo.Quibus tri bulatiõibo finitis xpᷣs pᷣnceps pacis natus eſt: ⁊ Octauianꝰ a ꝓplło romano recepit mũdi mo⸗ narchiã.Et ſiłiter añ aduentũ antixpᷣi romanã ſedẽ tenebũt iniqui ſũmi põtifices non ꝑ inſtin ctũ ſpũſſcti eleci.Et poſt iſtas tribulatiões con ſurget nouus ſũmꝰ põtifex angelicꝰ appellatꝰ. quia ab ãgelis cuſrodiet᷑et nouus imꝑatoꝛ in tꝑalibus in mũdo:qui ſimul ſedabũt om̃s tri bulatiões vſq; ad aduentũ vltimi antixpᷣi: qui accipiet monarchiã totius mũdi.Et ſicut ſum/ mũ ſacerdotiũ vacauit per moꝛtẽ Onietꝑe ma⸗ chabeoꝝ: ⁊ tũc fuerunt multi antiſũmi ſacerdo tes.ſic infra hãc tribulationẽ.vt habet᷑.v.⁊.vj.c. llib:ꝛi Eirilli pᷣibyteri ⁊ heremite montis carmeli vacabit ſedes apłica circa annũ cum dimidio. Quo tꝑe clerus intãtũ erit tribulatꝰ ⁊ afflictus ꝙ tonſurã abſcõdet ⁊ ſe clex negabit.⁊ ſiliter fa ciet q̃ſi om̃is eccłiaſtica ꝑpſona. Quãaãdo ꝗ vide/⸗ bimus venire pᷣdictas ꝑſecutiões eccłie ⁊ bella ac ſciſmata que in ꝓximo vẽtura credunt᷑: expe⸗ ccare poterimꝰ in bꝛeui aduentũ antixpi. Poſt longa em̃ aeris ſerenitatẽ cito expectat᷑ magna pluuia:⁊ poſt longeuã ſanitatẽ grauis infirmi tas: ⁊ poſt magnã abundãtiã ⁊ fertilitatẽ gran dis penuria ⁊ ſterilitas:⁊ ſiłiter poſt pacẽ ecclie que durauit multis tẽpoꝛibo cito aderic tribu⸗ . 7. latio vltima tam diu expecata. E IInc aũt citiſſime aderir antixpᷣs quãdo t ſupꝑ crucifixi ſoliũ ſedebit draco ⁊ ſerpẽs antiquꝰ humani generis inimicꝰ. In fi⸗ ne q̊ʒ mundi verificabit phetia eiuſdẽ abbatis Joachim:quã recitat mgr Bartholomeꝰ piſa nus in cõfoꝛmitatibo bti Frãciſci.fructu.j.⁊ cõ/ foꝛmitate.j.parte.ij.dicẽs de oꝛdine nro quẽ ap pellat columbinũ ꝓpter habitũ ⁊ etiã ꝓpter eius puritatẽ. Oꝛdo colubinꝰ vſq; ad nouiſſima té⸗ poꝛa duraturꝰ virilit᷑ ſe opponet cõtra angeluz moꝛtis.i.antixpᷣm ſᷣm glo.⁊ cõtra eũ pᷣdicando marxima multitudo de filijs ipiꝰ oꝛdinis mar⸗ tyrio ad dñm trãſibit.hec ille. Qui etiã ait. Hi⸗ rũdo turpuſſima ⁊venenoſiſſima clericoꝛũ inii tas opponet ſe cõtra oꝛdinẽ colũbinũ ⁊ ipᷣʒ cal⸗ care ⁊ calcitrare tẽptabit.nec poterit.Oñs em vi ſitat ipᷣm oꝛdinẽ ⁊ cõſeruat ac gubernac in neci / tatibo ⁊ laboꝛib ſuis.Maãſio ipſius oꝛdinis ?⁊ habitatio ſolida eſt in angelo ſctitatis ⁊ ecerne ſtabilitatis. Item oꝛdo coꝛuinꝰ opponet ſe con tra oꝛdinẽ colũbinũ per inuidiã mãaifeſtã:⁊ cla⸗ mabit contra eundẽ oꝛdinẽ in impetu ⁊ furoꝛe. rauce facte ſũt fauces eius moꝛe vtiq; coꝛuino. Hi ſunt de quibo dictũ eſt in euãgelio. Cauete vobis a falſis ꝓphetis.Oꝛdo vo coꝛuinꝰ tẽpo⸗ re pſeudo ꝓphete.i.antixpᷣi ãnihilabit᷑.quia tem poꝛe ꝑſecutiõis elongabit᷑ a nauicula Petri du riſſime fluctuãte.Lũc em ipᷣe oꝛdo coꝛuinꝰ erit ei cõtumax ⁊ rebellis.hec ille. Ipᷣe em̃ oꝛdovt q/ dam opinant᷑ tenebit cũ antipapa. Quo regnã te ⁊ verũ papam ꝑſequẽte:oꝛdinẽ colũbinũ vo pape obedientẽ ꝑſequet᷑ tanq; ſciſmaticũ hereti cũq; atq; excõicatũ. Ipſe em̃ antipapa habens potẽtiã bꝛachij ſecularis⁊ multas diuitias:tra het ad ſe multos hoĩes doctos ⁊ ſdentificos tã ſeculares q; religioſos partim muneribꝰ ⁊ par tim dignitatibo eis collatis:⁊ om̃s diſcolos ex oibus religionibo quos ꝑmittet viuere in ſpũ libertatis. Facietq; magnas pſecutiões contra oꝛdinẽ colũbinũ:⁊ affligẽdo oibus modis qᷣbꝰ . . —2„ poterit obpᷣuatoꝛes regule ipᷣꝰ:⁊ nõ ſolũ eijciet eos de locis ſuis:ſʒ etiaʒ illos occidi madabit: dabitq; ptãtem ſequacibo ſuis eos ĩterficiendi. AUVnge noſter btũs Franciſcus de becharia pꝛo uincie ſancti Franciſci:qui ſepius loquebatur cum domino noſtro Jeſu chꝛiſto:⁊ ꝑ multos annos quotidie locutus eſt cum beata virgine Maria ſibi apparente:⁊ multa pꝛophetanddq pᷣdixit que omnia euenerunt tempoꝛibus ſuis: Inter alia dixit ſuo cõfeſſoꝛi fratri Joſeph:qui nunc eſt valde antiquus:⁊ ſunt plus qᷓ; trigin⸗ ta anni ꝙ hoc dixit:ſcilicet ꝙ i refectoꝛio ſoncte Marie de angelis apud Aſſiſium decapitabũ tur duodecim fratres mi dominum cum palma martyrij. Et ipſe frater Joſeph erit vnus illoꝛum. Unde cum nunc ſit decrepitus ſicut ego hocanno ipſuʒ vidi:opoꝛ tet pᷣdicta in bꝛeui accidere:⁊ creditur fuiſſe lo⸗ chtus de perſecutione ipſius antipape:⁊ oꝛdi⸗ nis coꝛuini. Hic tñ oꝛdo coꝛuinus tandem ve⸗ ro pꝛeualente papa cum ipſo antipapa deficiet a gremio ſancte matris eccleſie:vt dictum eſt:⁊ oꝛdo columbinus erit in floꝛe ſanctitatis. Ec vt ꝓphetauit pꝛedictus abbas Joachim. regi⸗ na auſtri:ideſt virgo Maria defendet eum per mare aquilonare tranſeuntem:ideſt per vari/⸗ as tribulationes:⁊ conſolabitur in amaritudi nibus ſuis.De pꝛedictis autem mentionem fa ciens pꝛedictus frater noſter verſificatoꝛ:atq; ipᷣm regem alloquens:quẽ opinat᷑ debere cum papa angelico refoꝛmare ecdleſiam chꝛiſti ait. Te modo cũ noſtre ſit ſubruta noꝛma ſalutis Frtulit in mundo iam pereunte deus. Pꝛeſul vt angelicꝰrabidꝰ ꝓtectus ab hoſte: Per te apoſtolicas tunc bene paſcat oues. Sed ſathan bumani generis ſeductoꝛ amaro Illi tẽptabit ⁊ tibi ferre necem. M Inſuꝑ ⁊ ſanctos franciſci queret alumnos Pergdere:ꝙ veri pꝛeſulis arma ferant. Coꝛuus ⁊ inſontẽ roſtro moꝛdente columbaʒ Percutiet:falſi ductus amoꝛe ducis. Nam qui apoſtolicà rapiet ſine numineſedem CLernet vt hos partes nolle tenere ſuas. Otius immerite ꝓperabit tradere moꝛti: Aitq; columbinum dilacerare gregem. Hic tamen in petri ſic naufragante carina Perſiſtet:rabidis non pauefactis aquis. Tunc lupus obſequiũ xpᷣo cõferre putabit Dentibus innocuam dum lugulabit ouez. Pꝛoteget hos auſtri regina pijſſima fratres: Buſtabunt quõuis pocula amara pꝛius. Illoꝛum plures patris pia vota ſecuti: Martyrij palmam pꝛo pietate ferent Nectantũ fratres:quin ſũmi culminis almuʒ Pontificem: rabido teq; furoꝛe petet. Te tamẽ atq; illũ genitrix ſanctiſſima chꝛiſti EFruet a cunctis hoſte dolente malis. Tuqp meriis poſtt pio geſta ſupꝛemum noꝛes:⁊ trãſibunt ad Lcp Ae Oui Luny- q Pbaun fochah ſcchpl durabie tes ſoccn utusſn porart mga iloꝛü fimead⸗ ſahort s ne Wac big ſnw. m llo, nun ſocur dit uln anlbern rmvo icnin1 Nauiboei ſießor ueme ulncen ler gter nmegreria Golnoibu nintcori lücbiͤft wochamet Monuncor lisaſoli lonsod Gan cſ⸗ ultdon tmethfi mminani minace Gaphe natein getogꝗ ſſt gem nelnene ſcej:m. noeraeſe lueniid nnstose lins nn crlſtonenn 6 dm dern umng Sigefr 1Undeamnmd mo ipſuz uicen Wardimr fule mus naepet iſo mganndee in kore mrins; 15dus ng Mradceu unrorte Wen mnui Ker roſifcre iopinvi deberren aalcſiam cheiſtii deuranormalales arun dans, Neraus Pbokk ncdeepalcrtns nncen ſaguenim Nes 1 Wo:NNWS , cinennndin olNRnXN mreo/. M en. ufngunte nna Muckaisadus, öſen Uutbi miugult vpiſinufunn laamara hin⸗ rors ſun icure enme j lmmnen, ſanonſim N glcnte n gtrefil cũ illo ſacco ad viſitãdã terrã Foliũ ALccipies illo te coꝛonãte gradũ. Tüc pius ⁊ xpᷣo ſimilis ſine crimine paſtoꝛ Erxcupiẽs dñi pauperis acta ſequi. Quã cito biſſenas in pauꝑtate colũnas Eriget:⁊ deris eſſe vetabit opes. Tunc velut in pᷣmo ſurgẽs eccłia cetu Incipiet purã ſancta tenere fidẽ.?c. Ichẽ q̊ʒ abbas Joachim ſuꝑ Hiere.vbi mulca ꝓphetauit de btõ Franciſco ⁊ de eiꝰ oꝛdine futu ro:etiã pꝛedixit ꝙ in fine mũdi veniet aliꝰ oꝛdo ſaccũꝓ indumẽto poꝛtantiũ:qui oꝛdo ita parũ durabit ſicut tẽpus antixpᷣi. Hos aũt poꝛtan⸗ tes ſaccuzʒ ꝓ indumẽto multi viderũt:et ego lo⸗ cutus ſum cũ illo qͥ pꝛimus cepit dictũ ſaccuʒ poꝛtare:⁊ cognoui eũ ambulare in veritate ⁊ cũ magna puritate ac feruoꝛe:⁊ aĩaduerti vitã ſuã ⁊ alloꝛũ ſocioꝛũ ſuoꝝ eſſe valde auſterã ac ma⸗ xime abſtinẽtie. Introgaui qͥʒ illũ quõ ſic cepiſ ſet poꝛtare dictũ ſaccũ.Qui rogatus rñdit ꝙ ſe pius viſum eſt ei ꝙ de celo tale indumẽtũ ſibi oñderet᷑ ⁊ mitteret᷑:atq; diceret᷑ ꝙ illud aſſume ret ac poꝛtaret.⁊ ideo ipᷣm ſuſcepit. Itẽ dixit mi/⸗ bi ꝙ fuit Rome ⁊ cubicularij papevoluerũt eũ introducere añ papã:ac ei bullã aliquarũ gr̃aꝝ ĩpetrare:ſed ipᷣe nalal Dun d quõ fuit płies anctã. ⁊ ſemel iuit ꝑ viã terreſtrẽ actranſiuit ꝑ multas regiões in⸗ fideliũ ⁊ ab eis captꝰ fuit:⁊ ſeruꝰmãſit cuiuſdã dñi multis ãnis:ac ſemꝑ detulit ipᷣm ſaccũ.Tã dem liberatꝰ a ſᷣuitute ꝑrexit hirlm:⁊ ibi eũ vi⸗ dit vnus frater nr̃ qui hoc mihi dixit. Pꝛimo miñ fuit in Lamech vbi coꝛpꝰ machumeth erat. Ad quẽ locũ lʒ nullꝰ xpᷣianꝰ accedere poſſit:⁊ ſi aliqs xpᷣianꝰ ibi reperiat᷑:oꝑtet ipᷣm aut negare xpᷣm aut moꝛtẽ ſubire:tamẽ ipᷣe exiſtẽs in comi tatu ſaracenoꝝ inter qͥs młtis ãnis ſteterat ſer⸗ uus.:⁊ ꝓpter bonũ ſeruitiũ erat ab eis dilectꝰ:li⸗ bere pꝑrexit cũ illis ſeruiẽs ipᷣis ĩ via acadiuuãs eos in oibus q̃ poterat:maxime in onerãdo iu⸗ mẽta ⁊ curã habẽdo ð ſarcinis. Introgaui aũt illũ quõ fecit qñ oẽs genuflectebãt ante coꝛpus machumeth.Qui rñdit ꝙ etiã ipᷣe gẽuflexit nõ adoꝛando machumetũ ſed dñm ieſum xpᷣm fa ciẽs ei ſolitas deuotiões ⁊ dicẽs oꝛões ſuas cõ⸗ ſuetas.obſecrãſq; ipᷣm dñm ieſum vt cadere fa⸗ ceret archã in qua erat coꝛpꝰ ipᷣiꝰ machumech: atq; eiꝰ ſectã deſtrueret.Cuius oꝛationẽ exaudi uit deꝰ.nãvt intellexi archa illa cũ coꝛpe machu meth fulmie de celo adueniẽte poſtmodũ exter minatõi ſubiacuit.Sectã vo ſuã in bꝛeui exter⸗ minãdã ipᷣi ſaraceni affirmãt ſe habere ex qᷣbuſ⸗ dã ꝓphetijs.et iam extminata eſt in partibo gra⸗ nate in q̃ regnauit ſecta machumethica ꝑ octin⸗ gẽtos ãnos. Pꝛedicꝰ qͥʒ pᷣmus ſacci delatoꝛ qᷣ eſt cremonẽſis dioceſis iã annis ſeptẽ elapſis a me introgatꝰ de tẽpoꝛe quo cepit deferre ipſuʒ ſaccũ:rñdit:q; iam erãt vigintiduo ãni ꝙ indu tus erat ſacco.Licet aũt quidã dicãt nõ eſſe illũ oꝛdinẽ qui eſt vẽturus in fine mũdi:qꝛ nõ eſt eccłiam appꝛobatꝰ. Et qꝛ inceptꝰ taãto tempoꝛe noõò creuit in maioꝛi numero ⁊ fama:ego tñ reſer uUando detminationẽ huiꝰ ſccẽ matri eccłie:opi noꝛ hũc eſſe illũ oꝛdinẽ qꝛ nõ erit alijs oꝛdinib ſilłis ſed diſſiłis. Cũ em̃ iſte oꝛdo debeat ita pa⸗ nʒ durare:ſicut nõ habebit loca ꝑticularia ad habitã dũ:nec aliqd tꝑale ad viuẽdũ:ita neca ſe de apłicavolet aliqð pꝛiuilegiuʒ. Et ideo iſti ſic induti ſacco poꝛtates in manu crucẽ paruam li gneãõ:habẽteſq; cingulũ ex viminibo:capite diſ⸗ cooꝑto ac nudis pedibo ambulãtes vadũt qͥti⸗ die ꝑ mũdũ tanq́; ꝑegrini ⁊ aduene oẽs eccłias viſitãtes:⁊ p ſe ac ꝓꝓplło xpᷣiano oꝛãtes:ſemelq; tm̃ in die cõedẽtes:a carnibo ſemꝑ abſtinẽtes: ⁊ vinũ nũqᷓ; bibẽtes:⁊ vbi ſe reperiũt in ſero doꝛ⸗ miẽtes. lec iſte eſt oꝛdo noue religiõis qͥ nõ po teſt fieri ſine ſedis apłice licẽtia ſpeciali.vt in.c. vnico. de reli.domi.lib.vj.qꝛ vt ibidẽ ait glo.itel gitur illa phibitio de inueniẽtibo nouũ oꝛdineʒ vel religionẽ vel deferẽtibꝛ nouũ habitũ qñvo⸗ lunt ſił viuere in cõgregatiõe ⁊ eſſe de eodẽ colle gio ac facere aliquã ꝓfeſſionẽ. Iſti vo nõ viuũt in cõgregatiõe:necaliq̊s veſtiũt tanqᷓ; in oꝛdine vel religiõe:nec aliquã ꝓfeſſionẽ faciũt.Et ideo ſolũ eſt oꝛdo habitꝰ penitẽtialis quẽ qͥlibet ꝑ ſe acciꝑe poteſt ad faciendã pniam añ aduentũ ſe ueri iudicis ad iudiciũ vniuerſale.Sicut fecer̃t viri niniuite ad euitandã vrbis ſubuerſionẽ.vt ðʒ Jone.iij. Ut etiã factũ fuit a centũ⁊ decẽ anis citra tꝑe maxime peſtilẽtie quo hoĩes ĩduti lin⸗ theaminibo albis pergebãt clamando miᷣicoꝛ diã.vñ etiã nũc diot᷑tepus alboꝝ. Ad deferen⸗ dum aũt talẽ habitũ ſaccinũ in expectatiõe vlti⸗ mi exterminij hoꝛtat᷑ deus.iij. Eſdre.xvj.dicẽs. Pꝛecingite vos ſaccis ⁊ cilicijs ⁊ plangite: qm̃ appꝛopinquat cõtritio vr̃a.Et qꝛ iſte oꝛdo me⸗ lius loquẽdo oꝛdinatꝰa deo modꝰpenitẽtie du rabit paruo tꝑe ſicut tꝑs antixpᷣi.ideo non miꝝ ſi vſq; nũc non diuulgat᷑. Sicut em̃ dñs ieſus ſtetit ꝑ triginta ãnos poſt ſuã natiuitatẽ ãteq; eligeret diſcipulos:⁊ aꝑta miracula ſua hoĩbꝰ demõſtraret.ſic etiã antixpᷣs faciet qͥ ꝑmanebit vſq; ad tẽpus etatis tniginta oãnoꝛũ anteq; inci⸗ piat apertã ⁊ terribilẽ illã ꝑſecutionẽ ſuã contra xpᷣm ac fidẽ catholicã.Unde ipᷣe antixpᷣs donec peruenerit ad trigeſimũ etatis ſue annũ non co gnoſcet᷑ eſſe filiꝰ perditiõis:nec hoies ſciẽtp cer⸗ to ipᷣm eſſe natũ:ſed bene erũt opiniões que nõ credent᷑ dõec effectꝰ videbit᷑.i.cũ ipo i trigeſimo ſõno incipiet mũdũ vniuerſum cõturbare.Qua ꝓpter foꝛte nũc eſt natus ⁊ trigeſimo ãno ꝓpximꝰ nobis tamẽ hoc neſciẽtibovel nõ credẽtib.So⸗ lum aũt tribus annis cũ dimidio ꝑdurabit eiꝰ aperta perſecutio:vt ſupꝛa dictũ eſt ⁊ etiã ĩferiꝰ videbit᷑. Et ſic erit de oꝛdine iſto poꝛtãtiũ ſaccuz- qui lʒ inchoabit᷑ in illo anno in quo anticbꝛiſtꝰ naſcetur:tamẽ nõ młtũ diuulgobit: nec habitꝰ PP 2 eb aſſumer a magna multitudine niſi per tres annos vltimos cum dimidio. In quibo veniet Eñnoch cum Helia ⁊ pꝛedicabũt cõtra antixpᷣm induti ſacco.vt expꝛeſſe patet Apod.xj.vbi xpᷣs loquit᷑ de templo quod eſt in hieruſalẽ:⁊ de ci⸗ „ uitate ſccõ que debet cõculcari ⁊ violari ꝑ anti⸗ rrypm ⁊ gentes eũ ſequẽtes. Et ait Johãni apło. ITle metiaris illö.ſ.cẽplũ:⁊ eius atriũ:qm̃ datũ eſt gentibo:⁊ ciuitatẽ ſanctã cõculcabũt menſib⸗ q̃dragintaduob: qui ſunt tres ani cũ dimidio Et ſequit᷑ Et dabo duob teſtib meis fidelibꝰ vbi ðt glo. ſ. Enocb ⁊ Helie.⁊ ꝓphetabũt dieb· mille ducẽtis quiquagita amicti ſaccis ⁊c̃. In beſtia que aſcẽdit de abyſſo.i.antixpᷣus ſᷣm glo ſam. faciet aduerſus eos bellum ⁊ occidet eos. Aliqui etiã dicũt ꝙ de nouo teſtamẽto venient quibo verbis còmẽdant᷑ pᷣmo in locutiõe cũ ðꝛ. Dabo duob⸗ꝰ teſtibꝰ meis fidelibo ? ꝓphetabũt Scðo in ꝑſeuerãtia dũ dict᷑. Diebꝰ.Mccl.Ter tio quo adveſtitũ dũ dicit᷑. Amicti ſacò. Quar⸗ to quo ad effectũ dũ ſubdit᷑. Hi ſunt due oliue: ſcʒ reſpeccu pietatis. Quinto quo ad charitatis ardoꝛẽ.dũ ſequit᷑.Et duo candelabꝛa.Sexto ad intẽtionẽ:dũ addit᷑. Lucẽtia añ dñm.Septi mo quo ad foꝛtitudinẽ:dũ dicit᷑. Stãtes.ſ.con tra antixpᷣm. Octauo quo ad feruidã pᷣdicatõeʒ duz dici᷑. Si quis voluerit eis nocere ignis de oꝛe eoꝛũ exiet.i.ignita pꝛedicatio detegẽs ãtixpᷣi maliciã:⁊ verbũ deuote oꝛõis ad inimicos con uertẽdũ. Nono quo ad miracula vera cõtra fal ſa antixpᷣi.Et ideo ſequit. Hi habẽt ptãtẽ clau⸗ dendi celũ ne pluat.qꝛ tũc ſynagoga ãtixpᷣi que videbat᷑ celũ ceſſabit a ſuis miraclis. Et habẽt ptãtem ſupꝛa aquas.i.exponẽdi ſcripturas di⸗/ uinas.⁊ percutere terrã.i.ſenſus terrenos philo ſophie antixpᷣi. Decimo quo ad głioſam reſur⸗ * — rectõz poſt moꝛtẽ:duʒ ibidẽ dr.ꝙ poſt tresdies ⁊ dimidiũ ſpũs vite a deo intrauit in eos:⁊ ſte⸗ terũt ſuper pedes ſuos:⁊ audita ẽ vox magna de celo dicẽs. Aſcẽdite buc:⁊ aſcendeꝛũt in celuʒ I nube ⁊c̃.Ex pꝛedicta etiã ꝓphetia ptʒ ꝙ Enoch 2⁊ Helias nõ perdurabũt in pꝛedicatiõe contra antixpᷣm per totũ trienniũ cũ dimidio:ſed inter ficient᷑ ab ipᷣo antichꝛiſto per aliquod paruum tẽpus ante expletionẽ illoꝝ q̃draginta duoꝛuʒ menſiũ perſecutiõis eius. Unde de moꝛte eoꝛũ ſequit᷑ in dicto.c.Et cũ finierint teſtimoniũ ſuũ cuʒ Enoch ⁊ Helia duo alij teſtes quos domi⸗ nus viuos reſeruatvſq; ad illud tẽpus.Quoꝝ vnũ aſſerũt eſſe Johannẽ euangeliſtã dicentes ꝙ de ſe tacuit in Apocalipſi ex humilitate. ſicut etiã fecit in euãgelij ſui.xxj.c.reticens nomẽ ſuũ cum loqueret᷑ de diſcipulo a ieſu dilecto.Et opi nionẽ ſuã iſti ꝓbant.quia deipᷣo ait dñs ieſus Johis.xxij.Sic eum volo manere donec veniã ſq ad iudiciũ:ſᷣm eos.Et Matth.xvj.iten inqᷣt BSunt quidã de hic ſtantiba qui nõ guſtabunt moꝛtẽ donec videãt filiũ hominis veniẽtẽ in re⸗ eccłiam ſuã. Ad cõfirmatiõem etiã pdicroꝝ. fa⸗ quottidie in coꝛꝑis xpᷣi videbat duos angelos tenẽtes vnã ſacramẽti:aut rapiebat᷑ ⁊ imobili ge 4 „ 4 .- . gno ſuo ſq; ad iudicandum viuos ⁊ moꝛtuos. Alij at iter quoſ fuit Franciſeus de mayro.in ſermone de antixpo:dicũt ꝙ Enoch venlet pꝛo illis qui fuerũt in tꝑe quo hoies erãt ſine lege⁊ gra ꝓ maioꝛi ꝑte. Helias aũtp illis qui fuerũt tꝑe legis ſine gr̃a. Johanes vero ꝓ tꝑe legis gfe Vnñn Apoc.x.dictũ eſt ei.Opoꝛtet te iteꝝ ꝓpheta re gentibo multis.Quoꝝ ſctõꝝ vtinã cõcederet mihi deseſſe famulũ ⁊ ſuũ ac ſociũ pᷣdicatiois ⁊ marcyrij.Nã ipᷣi pᷣdicabunt ↄtra antixpᷣm in⸗ duti ſaccis:⁊ ab co iterficient᷑. Sed pus ꝑ eoꝛũ ↄfoꝛtationẽ xpᷣianoꝝ citubantiũ coꝛda ſolida⸗ bunt᷑.ã ſicut deus pᷣuidit mũdo huicq nũq; ſit ſine aliquo luminari ↄtra tenebꝛas:dans ei lunã ⁊ ſtellas vt illuminẽt noctẽ:⁊ ſolẽ vt cari ficet diem. Sicin tne tenebꝛoſo antirpi puice/ bit de iſtis clariſſimis viris qui illuminabunt cit viſio illi?pueri mantuani nepotis vnifris no in qu puer a qnq; annis vſq; ad duodeciʒ ie in miſſa:aut ſtatim poſt ↄſecrationẽ coꝛonã in capite ſacerdotis vſq; ad receptionẽ s ac inſenſibi lis remanebat:⁊ terribilia dei iudicia ei oſtẽde/ bant᷑. Sʒ hẽbat dei pᷣceptũ ne alicui q̃ videbat reuelaret. Anno vero.jA0ʒ.a natiuitate dñi:laʒ ↄpletis annis duodecim fuit ſimiłr raptꝰ? ad paradiſuʒ deductꝰ⁊ terribilia vidit q̃ vt reuela ret in mãdatis habuit. Vñ ĩiter alia dixit ꝙ bie ad.jyoo.moꝛiet᷑ maioꝛ ꝑs oĩm viroꝝ ⁊ mlien: ⁊ ꝙ in bꝛeuiſſimo tpꝑe veniet antixpᷣs. Quia nõ mittet᷑ a deo aliꝰrenouatoꝛ mũdi.Sed Enoch ⁊ Helias in bꝛeui veniẽt.Et oꝛdo ſac.d erit cele⸗ bꝛis ꝑ mũdũ:ac cito erit finis mũdi. Cũ aũt pꝛ ipᷣiꝰpueri his non crederet Ille ait.In ſignũ ꝙ ego fui in paradiſo:dico vobis ꝙ ibi iueni ta⸗ lem qui fuit ſocius veſter:qui dixit mibi ꝙ vos ſalutarẽ ex parte ſua ⁊ dicerẽ vobis ꝙ recoꝛde⸗ mini vos cuʒ ipᷣo ſemel ſicfeciſſe. Tunc ille bis auditis credidit:qꝛ ille ſocius eius erat moꝛcu us per multos annos ante natinitateʒ ipſius 7 ueri: 2 de illo pꝛedic uerat noticiam. Et illud qð fecerant ſimulne mo ſciebat niſi ipſi ⁊ deus. Quibus oibus cõ/ ſideratis apparet ꝙ nõ longe ſumus ab aduẽ⸗ tu antixpᷣi.Et hoc etiam pꝛobat᷑ ſanctoꝝ pꝛedi catione. Nunqᷓ; eniʒ deus mittit ↄtra mundũ ſua flagella:⁊ iudicia terribilia:ac vniuerſalia niſi pᷣus onunciet ea ꝑ ſuos pᷣdicatoꝛes.iuxca illud Amos.iij.Non faciet dñs verbũ qͥn ðus loquatur ad ſeruos ſuos ⁊ ꝓpbetas. Sicut er/ go annunciauit diluuium per Noe centuman nis ante vt ptʒ Geñ.vij.Et exterminiũ ſodome 7 Somorte g̊nunciauit Abꝛabe Geñ.xviij.⁊ fla lum Pharaonis Mopſi: Exodi.vij.et.vij. hierico excidiuʒ pꝛenunciauit Deut.vlcimo.ac Joſue.j. Et amalechitaꝝ.j. Regxv. Et fiogellu. ctus lusr nullum vnq; ha qð fecerant ſimul ne nnaret ſucho 2 Matt mücitr (atoꝛes nanbn theilh/, hoſtuck Megv icaueru agiteopp ſtrol ſnultocs panruſi Kronom lus dequs Obabeds ſance Men neanig volem mhone aulen loonn⸗ pthem goii⸗/ litulũ gells den Cans deus gigetes Mdnd GMud cnze icatio dar 1 Muim inun⸗ Nniia a dnia⸗ In flaime Pberas, Joochim clcipbe Uetiporef msimn tpobti tunn 0 laptori Ktumin litmibi cainde ſamcen lichꝛiſte Mhalro gvegan⸗ leguein nese asded ochn dagerit ſn pilliselin Vndptcrinee antt Bð aſocihtig Wini Selzee dami cntn emüdo duegi Wn Mnebens e tnocerſolntn doſo morhi Scgbiillominin l ani eponsen nnisrſchasdet rinodlsnins lu daindcfi Ni e aiie Ganaini nfurimrg Uüiſeaur Soin micamnia r nüdi ubt 6 a tins nis. Au en ii whos gblidgld “l iwosg = rumuuſhli rulunnft Ni ſnln Ouischlech innsthaldl nm aſin efunng⸗ phau n ſucn = e Pinin Foliũ ſamarie.liij. Regũ.vj.? Sennacberib. iiij. Re⸗ gum. xix.⁊ Eſa.xxxviij.et Niniue Jone.iij.⁊ Na buchodonoſoꝛ Danieł.iiij.⁊ Hieruſalẽ Lu.ix. ⁊ Mattb.xxiij. Sic etiã pꝛenũciauit vltimum mũdi exterminiũ nõ per vnũ tm̃:ſed per pꝛedi⸗ catoꝛes quaſi inumerabiles. Miſit em Johan nem baptiſtã qui hoc pꝛenũciauit. TCu.? Mat thei.iij.c.dicẽs. Jam ſecuris ad radicẽ arboꝛis poſita eſt ⁊c. Miſit quoq; aplłos ⁊ doctoꝛes ec cleſie qui de aduẽtu antixpi⁊ iudicij finalis pꝛe dicauerũt dicẽtes illud Matthᷣͥ.iiij. Penitẽtiã agite appꝛopinquabit em regnũ celoꝛũ. Milſit poſtmodũ beatũ Franciſcuʒ ac Dominicũ qui inuitatis ad eternas nuptias annũciarẽt:quia parata ſunt om̃ia. Matth.xxij.? Lu.xiiij. Po⸗ ſtremo miſit ſanctũ Bernardinũ qͥ fuit ille ãge lus de quo Apod.xiij.inquit beatꝰ Johãnes: ꝙ habebat in manu euãgeliũ eternũ.ullꝰ em̃ ſanctꝰ fecit libꝛũ qui appellet᷑ euangeliũ eternũ niſi ipᷣe ſanc Bernardinꝰ.De cuius pꝛedicatõ ne ait ipſe ſanctꝰ Johes vbi ſupꝛa.ꝙ clamauit voce magna dicẽs.Timete deũ ⁊ date illi gliaʒ ⁊ honoꝛẽ:quia venit hoꝛa iudicij eiꝰ. In ſignuʒ autẽ ꝙ ipᷣe ſanctus Bernardinꝰ erat ille ange⸗ lus in pᷣmo ſuo ſᷣmõe quẽ populo fecit accepit ꝓ themate illud Pſalmiſte. liſi cõuerſi fueric⸗ gladiũ ſuũ vibꝛabit:arcũ ſuum tetẽdit ⁊ para⸗ uit illũ.Super quibo verbis pꝛedicauit de fla⸗ gellis dei ⁊ de iudicio vniuerſali. Ultimate vi⸗ dens deus hoĩes inuitatos ad nuptias eſſe ne gligẽtes:⁊nõ venire miſit quaſi innumerabiles pꝛedicatoꝛes ad annüciãdum finẽ mũdi dicẽs eis illud Luce.xiiij. Ite in vicos ⁊ plateas ⁊ qͥ̃ſ/ cunq; inueneritis cõpellite intrare.ſ.feruoꝛe pꝛe dicatiõis.Nõ eſt em̃ quodãmõ terra in qua nõ vadãt pꝛedicatoꝛes annũciãtes tẽpus antixpᷣi ⁊ vltimi iudicij in ꝓximo adeſſe. Quãto em̃ ꝓ⸗ pinquiꝰ eſt flagellũ:tanto plures mittũtur ad annũciandũ.Quod figurat eccłia que antevlti mã dñnicã aduẽtus ponit tm̃ vnum ꝓphetã:ſed in vltima dñica quaſi in fine ponit duodecim ꝓphetas.Et pꝛedicta confirmãẽtur:quia abbas Joachim:vt habet᷑ in ↄfoꝛmitatibo beati Fran ciſci:phetauit ꝙ multi fratres minoꝛes inſtã⸗ tetẽpoꝛe finis mũdi per mundũ diſcurrẽt pᷣdi⸗ cantes quotidie qð hodiernis tẽpoꝛibus vide⸗ mus impletũ. Pꝛeterea illð eſt credibile ð quo eſt publica vox ⁊ fama ſᷣm gloſam in.l.at ſi na⸗ tura.S.cũ me abſente.ff.de negocijs geſtis. Sʒ iã ꝑ totũ mundũ eſt publica vox ⁊ fama ãtichꝛi ſtum in pꝛoximo venturũ.ergo ⁊c̃. Unde retu⸗ lit mihi qͥdã frater noſter ꝙ exiſtẽs in terra ſan⸗ ca interrogauit quẽdam fratrẽ noſtrũ qͥ fuerat ſaracenꝰ:que opinio eſſet inter ſaracenos de an tichꝛiſto.Et ipᷣe reſpõdit ꝙ in Hieruſalem ⁊ in Chairo ⁊ in Lamech publice dicebat᷑ natũ eſſe quẽdam puerũ qui ſuaʒ ſectã debebat deſtrue re que in bꝛeuitẽpoꝛe ſᷣm ſuas pꝛophetias eſt fi CvVn nienda.Et pꝛopter hoc nõ plãtãt vineas aut v- rnidaria:nec edificãt de nouo.Similit᷑ iudei di⸗ cunt natũ eſſe ſuũ meſſiã:⁊ ad partes vltrama⸗ rinas multi pergũt vt eum inueniãt. Hoc etiã ano milleſimo q̃dringẽteſimo nonageſimoter tio die tertio nouẽbꝛis in ciuitace Mediolani quidã demon adiuratꝰan tẽpus antichꝛiſti eẽt pꝓximũ: rñdit. Cito:cito:cito adueniet. Retulit etiã mihi quidaʒ nobilis fidedignus ſe vidiſſe quẽdã libꝛũ antiquiſſimũ factuʒ vltra montes ante xpᷣi aduẽtũ per multos annos:in quo pꝛe dicta ſu nt multa que fieri debebant vſq; ad fi⸗ nem mũdi:⁊ om̃ia que ibi dicta ſunt de chꝛiſto ⁊ de alijs:euenerũt.Et in ipᷣo libꝛo ſcriptũ eſt ꝙ finis mũdi erit in milleſimo quingẽteſimo:niſi deus aliter diſponat. A duobo q̊q; annis citra moꝛtuꝰ eſt quida patruus meꝰ nomine magi⸗ ſter Mattheꝰ de buſti qui erat doctiſſimꝰ me⸗ dicus⁊ aſtrologꝰ:⁊ dicebat ꝙ infra paucos an nos debet regnare quedã ↄſtellatio in qua aut mũdus deſtruetur:aut vita hominũ ⁊ modus viuẽdi mutabit᷑.Quidã quoq; aſtrologi dicũt ꝙ in milleſimo qͥngenteſimo vel circa debet re⸗ gnare quedã cõſtellatio in qua om̃es leges da⸗ te ſunt.ſq; lex Mopſi:lex Chꝛiſti:: lex Machu mecthica:⁊ alie.⁊ q tũc debet dari alia lex noua Alia aũt lex noua nõ dabitur niſi lex antichꝛiſti Anõ multis etiã annis citra quidã diſcurrẽs ꝑ quãdam ciuitatẽ Italie in ſpiritu exdamãs di cebat.Anno milleſimo qͥngenteſimo mũdus fi niet tempꝰſuum.Huius qͥʒ opiniõis ſunt mul ti qui illud dictũ ſaluatoꝛis Act᷑.j.Nõ eſt veſtꝝ noſce tempoꝛa vel momẽta quspeter poſuit in ſua poteſtate.exponũt.ſ.reuelãda in tẽpoꝛe op⸗ poꝛtuno. Nam dicũt nõ fuiſſe oppoꝛtunũ hoc reuelare tẽpoꝛe apoſtoloꝛũ.quia cũ tot genera⸗ tiones hoiĩm adhuc deberẽt eſſe ante finẽ mun⸗ di nõ fuiſſʒ timoꝛ pꝛedicti exterminij niſi in vlti ma generatione ⁊ in fine eius.quod non fuiſſet vrile ipſis generatiõibp. Unde cõcludũt ꝙ ſicut tempꝰ pꝛimi aduẽtꝰ chꝛiſti fuit reuelatũ.vt pa⸗ tet per numerũ hebdomadarũ que deſcribunt᷑ Daniel.ix.vnð repꝛehẽdit chꝛiſtus iudeos Lu⸗ ce.xij.dicens. Hypocrite:faciẽ celi ⁊ terre noſtis ꝓbare:hoc autem tempus quõ nõ ꝓbatis. Ita ctiã tempꝰ ſecũdi aduẽtus eius.ſ.ad iudicum fuit ſᷣm eos reuelatũ tẽpoꝛe oppoꝛtuno. Unde exponũt.Nõ eſt veſtrũ:ſed.ſ.alioꝛuʒ quibꝰ ipſe pater poſtea reuelabit quãdo expediet:ſicut di⸗ cunt euʒ poſtea feciſſe.Et ad illð Matthᷣ.xxiiij. ⁊ Marci.xiſj.De die illa ⁊ hoꝛa nemo ſcit ⁊c̃.re ſpondẽt:qꝙ intelligit᷑ de ſciẽtia pꝛopꝛie ſumpta. Quia ſcire eſt rem ꝑ cauſam cognoſcere:⁊ quo⸗ niã ita eſt ⁊ nõ ↄtingit aliter ſe habere.vt dicit᷑j. poſterioꝝ.Et exponũt etiã.Nemo ſai.ſ.reuelan dum tũc tẽpoꝛis:⁊ dicũt ꝙ nõ dixit. Nemo ſcit ex pꝛedicta cauſa.Uerũ quia vtrũ pᷣdicte reueta tiones ſiue phetie fuerint a deo facte ⁊ inſpira⸗ PpbP S Bermo te nõ bence cõſtat nobis pꝛo certo:ego de anno ⁊ tẽpoꝛe ipᷣius antichꝛiſti ⁊ finis mudi nihil cer titudialiter affirmo.De opinatõe ãt loquar qð no bis eſt a deo cõceſſum. Nam ipᷣe dns ieſus dedit nobis ſigna poſt que poſſumꝰ opinari ci to eſſe futuꝝ finẽ mũdi dicẽs Mat. xxiiij.Cũ vi deritis hec omia ſcitote quia ꝓpe eſt in ianuis.et idẽ dixit Marci.xiij.Et ideo Dañ.xij.poſtq; an gelus dixit ꝙ clauſi ſunt ſignatiq; ſermões.ad didit.Nõ intelligẽt om̃s impij. Poꝛro docti in telligẽt.vbi Nicolaꝰ de lyra ait:ꝙ multa futura ⁊ ſecreta que deꝰ occultat malis.iuxta illð Sa⸗ piẽtie.j. In maliuolã aĩaʒ nõ introibit ſapiẽtia. reuelat bonis eum rogãtibo ⁊ in ſacra ſcriptu⸗ ra ſe exercẽtibus. Pꝛopter quod rogabat pſal. dicẽs. Reuela dñe oculos meos:⁊ cõſiderabo mirabilia de lege tua.Qua ex re perſcrutãdo ſa cram ſcripturã:⁊ ſigna pꝛedicta aliaſqʒ cõiectu ras dico:ꝙ opinoꝛ multos de his qui nuncvi⸗ uũtvicturoscoꝛꝑałrvſq; ad tẽpꝰ ꝑſecutiõis an tichꝛiſti ⁊ finis mũdi.iuxta illð ſaluatorj Mat chei.xxiiij. Nõ pꝛet᷑ibit generatio iſta donec om nia fiant. Scriptũ nanq; eſt Apod.x.ꝙ beatus Johãnes euãgeliſta vidit angelũ deſcendẽtem de celo qui iurauit per viuentẽ in ſecula ſeculo⸗ rum:qꝙ tempus ampliꝰ nõ erit:⁊ cõſequẽter ꝙ cito veniet finis mũdi.Et Apod.xiiij.dicitur.qꝙ alius ãgelus exiuit de templo camãs voce ma gna ad ſedẽtem ſuper nubẽ. Mitte falcem tuaʒ ⁊ mete:quia venit hoꝛa vt metat᷑: quonis aruit meſſis terre.Et miſit qui ſedebat ſuꝑ nubẽ fal⸗/⸗ cem ſuã in terrã ⁊ meſſuiteã.Et alius angelłlꝰ ex iuit de templo quod eſt in celo habẽs ⁊ ipᷣe fal⸗ cem acutã.Et alius angelꝰ exiuit de altari et cla mauitvoce magna ad eũ qui habebat falcẽ acu tam dicẽs. Mitte falcẽ tuaʒ acutã:⁊ vindemia botros vinee terre:quoniã mature ſunt vue eiꝰ. hecibi.Etideo armemꝰ nos iſto tẽpoꝛe ꝑiculo⸗ ſo armatura pnie.De qua ait apłus ad Epheſ. vi. Induite vos armatura dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli:ſcʒ tẽpoꝛe ꝑſecutio⸗ nis antixpi. Pars quarta huius ſermõis de ꝑſecutione Icet quicũq; offendit xpᷣm ⁊ eius pꝛe ceptis contrariat᷑ antichꝛiſtꝰ dici poſ ſit ᷣm apłi ſentẽtiã.j. Johis.iiij.⁊.ij. eeiluſdẽ apłi.j.c. Unð verũ eſt lud qð idẽ Johẽs euãgeliſta pᷣme canonice ſue.ij.c.di⸗ cit.Et iam ãtichꝛiſti facti ſunt multi.Sicut em̃ aduẽtum magni pncipis ad aliquẽ locũ pꝛece⸗ dunt eiꝰ famuli:⁊ ſeruitoꝛes ei pꝛeparãtes ho⸗ ſpitiũ:ita aduentũ ãtichꝛiſti in mundũ pᷣcedũt multi ſcelerati eiꝰ diſcipuli cõturbãtes ipᷣm mũ dum:⁊ diſponẽtes eum ad recipiẽdã pꝛedictaʒ legẽ ipᷣius ãtichꝛiſti. Uñ Iſidoꝛus in lib.j.de ſũ mo bono.c.xxvj.ait.Anteq; veniat antichꝛiſtus 7, multa iam eiꝰ mẽbꝛa pꝛeceſſerũt:⁊ pꝛaue actio⸗ nis merito caput pꝛopꝛiũ pꝛeuenerũt.Etiteruz dicit. Om̃is qui ſᷣm ꝓfeſſionis ſue noꝛmò non viuit aut aliter docet antixpᷣus eſt. Sed nos de ꝓpꝛio ãatichꝛiſto nũc loquẽtes duo ðᷣclarabumꝰ de eius ꝑſecutiõe. Pꝛimũ dicet᷑ ſeductiõis.Se⸗/⸗ cundũ vᷣo cruciatiõis.Que duo denotantur in pᷣdicta ꝓphetia Jacob Geñ.xlix.ſ.pDan coluber toꝛtuoſus ⁊c.vbi gloſa ait.ꝙ ãtixpᷣus erit vt co⸗ luber fallax blandicijs ⁊ deceptiõibo:⁊ erit vt ce raſtes exterminãs toꝛmẽtis ⁊ terroꝛib. Cuius ſerpẽtis coꝛnua ſunt ad modũ vermiculoꝛum. Qui abſcondẽs ſe totũ ſub puluere mõſtrat ſo lum coꝛnua que cedẽtes aues eſſe vᷣmes ⁊ ap/ pꝛopinquãtes vt comedãt ab eo occidunt᷑. Pꝛi mo ergo ãtichꝛiſtꝰ ſeducet multos benignitate ficta ⁊ pꝛedicatiõe callida. Pꝛedicabit em legeʒ xpᷣi eſſe falſam:atq; illã deſtruere conabit᷑ mit/ tens ſuos pᷣdicatoꝛes per vniuerſum oꝛbẽ pꝛe⸗/ dicãtes cõtra chꝛiſtũ ⁊ fidẽ eius.ipᷣmq; ãtixpᷣm verũ deum affirmãtes:⁊ chꝛiſtũ nõ eſſe natũ ex virgine nec filiũ dei:ſed ſeduccoꝛẽ⁊ hypocritam atq; ꝓ ſuis iniqͥ tatibo crucifixũ.Etverifica bit᷑ il lud Eſaie.xxix.Coꝛruit in plateis veritas ⁊c.Et ipᷣe ãtichꝛiſtꝰ dabit cultoꝛibo ſuis beſtialibolegẽ nouã in perditionẽ eoꝛũ.Et hoc pꝛeuidit ſpiri⸗ tu ꝓphetico Dauid pſal.ix.cum dixit deo. Loſti tue legiſlatoꝛẽ ſuper eos.ſ.antichꝛiſtũ.vt ſcane gentes qm̃ homies ſunt.ſ.beſtiales ⁊ damnãdi Auferet etiã ipᷣe perditus ãtichꝛiſtꝰ diuinũ offi⸗ cium ⁊ celebꝛationẽ miſſarũ.vt inquit Gꝛeg.in moꝛalł.Et hoc ꝓphetauit Daniel ſui libꝛi.vij.ca. dicẽs. Robur datũ eſt ei contra iuge ſacrificiũ ⁊ pꝛoſteꝛnet᷑ veritas in terram.⁊.viij.c.etiã dicit. Egreſſum eſt coꝛnu modicũ ⁊ factũ eſt grande: ⁊ magnificatũ eſt contra foꝛtitudinẽ celi:⁊ deie cit de ſtellis ⁊ cõculcauit eas:⁊ vſq; ad pᷣnapes foꝛtitudinis magnificatꝰ eſt:⁊ ab eo tulit iuge ſacrificiũ ⁊ deiecit locũ ſanctificationis eius.Et Johebł.j.dicit᷑. Perijt ſacrificiũ ⁊ libatio de do⸗ mo dñi:⁊ luxerũt ſacerdotes miniſtri dñi.De⸗ populata eſt regio ⁊c̃.Oſtẽdet quoq; ãtichꝛiſtꝰ ſe eẽverũ meſſiã a iudeis expectatũ.⁊ iõ incarna tum eſſevt eos bonis tẽpoꝛalibo in hoc mundo abũdare faciat. Unð ſuꝑ illud Danielł.viij. Ue ritas in terrã pꝛoſternet ait Gꝛego.Quia tẽpo⸗ re antixp̃i fides celeſtiũ ad deſideriũ vite tẽpoꝛa lis dedinabit᷑. Et hoc modo ipᷣe perfidus anti⸗ chꝛiſtꝰ ſeducet iudeos reedificãs templũ Salo monis in hirłm:⁊ in eo ſe adoꝛari faciẽs vt deꝰ ⁊ meſſias. Pꝛecipietq; cerimonias iudeoꝝ ob⸗ ſeruari ⁊ hoĩes circũcidi:⁊ ipᷣe etiã in hieruſaleʒ ſe faciet circũcidi.vt ait Albertꝰ magnꝰ in cõpẽ/ dio theologie libꝛo.vij.c.vij.Et pꝛedicabit liatũ eſſe iudeis fenerari alienis. Itẽ iubebit coli ſab⸗ batũ.vt dicit᷑ in.c.ꝑuenit.de ↄſe.di.iij. De iſta ãt ſeductiõe pꝛedictũ fuit Apod.xvj.vbi dicit apo ſtolus. Cidi de oꝛe draconis:⁊ de oꝛe beſtie:ee deorpſcvc gd modüti eſ diabo gicadiroenn aliicicof ſtieguußt lesocurnul Aſeoheram cobari⸗ ſancntacee erdanicee ſinkabieyte Ghoraröein fiuserrrihen ſimſanettan bvirüngvlu falmerlubag Poneinüxire Paridle . od ſagnard. MoN orhocch gvlſsa udleco uſploꝛi muoꝛmnb ,Prooner hoxx Ali clner dol Ecide poarent ſpſeo nna⸗ſed en dequlbyine gntem pſen Moglgiart ſteriä clecn. feverſticae nltunda cphe ug quoq Cdueurſerde Wwtemiroa Moandl uscusd änalgnä lnchmidcn Chrohlfune ſpeannchn dicck. rde dentesda pertmidui parebited perillud; quaſiocal cponens gulaſimul ſullcabit R nsſue mz ucke Sduo a⸗ Nkſechaie l.Dnee Gölhenn itmorh scſſeingg W dedolani, mus dn Cecin ungirig ucdirden olorcs ant: Eboceacti⸗ dmdirtde nicheiſt da⸗ i.xcinqu aniel ſoilhei⸗ mera igelenn m. Vii ci t aick e rntwanidi .: N Crowa mimnns i iliuud N pgitt i: ünun Piboennnen duntlni an Oaniho B ürrihon ieids n fumgi tcindine u nc Eulahla Ena Ndili⸗⸗ entel 2 e tcudine ⁊ dolo. =M Ecũdo ſeducet multos miraculoꝛũ ap⸗ ſ. parentiũ lʒ falſoꝛũ oſtenſiõe.Et nõ ſoluʒ ipſe operabit᷑ talia miracula ⁊ faciet mi⸗ randa:ſed etiã eius diſcipuli virtute diabolica. De quibo inquit dominꝰ Matth.xxiiij. Sur⸗ Foliũ deoꝛe pſeudo ꝓphete exiretres ſpiritꝰ imũdos ad modũ ranarũ. Pꝛimus ſpũs eſt draconis id eſt diaboli:qui ꝑ os ãtcichꝛiſti ⁊ ſequaciũ pꝛe⸗ dicabit oẽm ſubtilitatẽvltra humanũ intellectũ falſificãdo ſcripturas. Secũdus ſpũs eſt be ſtie:quia pᷣdicabit om̃ia ſcelera eẽ licita:⁊ beſtia les ac carnales voluptates ⁊ deleccationes imo eſſe opera meritoꝛia. Tertius ſpũs eſt pſeu⸗ do ꝓphete.i.hypocrite.quia ipᷣe ãtichꝛiſtꝰ finget ſanctitatẽ ⁊ pudiciciã ac caſtitatẽ:bſᷣm Hiero.ſu per Danielẽ qui etiã ibidẽ ait.ꝙ tantã ſanctitatẽ ſimłabit vt eos quos cruciauerit martyres ſui cõparatiõe iniquos faciat apparere. Et GBꝛego⸗ rius.xxxiij.moꝛalł.c.xxxvj.inquit. Per hypocri⸗ ſim ſanctitatis eaʒ quã ipᷣe dominꝰ veraciter ha buit ſingularẽ ſibi ineſſe ſapiẽtiam mentiet᷑ ⁊ vi tam:⁊ ſub agni ſpecie auditoꝛib repꝛobis ſer⸗ pentinũ virus infundet.Et de hoc pꝛedictũ fuit Daniel.vij.vbi dicit᷑.ꝙ habebit os loquẽs ingẽ tia.Et Job.xlj.ſcriptũ eſt. Non fugabit eum vir ſagittariꝰ.Quod exponẽs Gꝛeg.xxxiiij.lib.mo⸗ rał.c.xj.inquit.Quid ſagittas niſi verba pᷣdica⸗ toꝛũ accipimꝰ:quibo nõ fugabit᷑ ãtichꝛiſtus.qꝛ quiſqͥs ab illo appꝛehẽdit᷑: verba pꝛedicãtium audire contẽnit.hec ille.Et iſta erit maxima pe⸗ na ipſoꝛũ pꝛedicatoꝛũ.vnde Oꝛigenes ait.Que maioꝛ tribulatio qᷓ; videre fratres noſtros ſedu ci. Pꝛopter pꝛedicta aũt dicit᷑ de antixpo Pſal mo.ix.Cuius mal gent em̃ pſeudo ꝓphete ⁊ dabnut ſigna magna ⁊ pꝛodigia:ita vt in erroꝛẽ inducant᷑ ſi fieri po⸗ teſt etiã electi.Et hoc etiã tãgit pꝛedictꝰfrater no ſter verſificatoꝛ dicẽs. LZãtaq; tũc pſeudo faciẽt miranda ꝓphete Electi vt timeãt iam titubarevi ri.Aug.quoq;.xx.ð ciuitate dei.c.xviij.ait. Tũc ſoluetur ſathanas qui per ipᷣm ãtichꝛiſtũ in oĩ virtute miracula quidẽ ſed mẽdaciter o perabit᷑ Ipſi em̃ diſcipuli ãtichꝛiſti ad inuocationẽ no⸗ minis eius diuina ꝑmiſſiõe facient deſcendere ſpm̃ malignũ in foꝛma ſpũſſancti ſuꝑ credẽtes in ipᷣm ãtichꝛiſtũ:vt loquãtur varijs linguis ſi cut apłi faciebãt poſt receptionẽ ſpũſſancti. Et ipᷣe antichꝛiſtꝰ aſcẽdet in montẽ oliueti.vt infra dicet᷑. Et dicet ſe velle aſcẽdere in celũ:⁊ ſibi cre⸗ dentes ducere ad eterna gaudia. Et abſcõdet ſe pertriduũ ac moꝛtuũ ſe ſimulabit:⁊ poſtea ap/ parebit ⁊ dicet ſe reſuſcitatũ.Et hoc dicit glo.ſu per illud Apod.xiij. Uidi vnũ de capitibo ſuis quaſi occiſum in moꝛte:⁊ plaga eius curata eſt. exponens ſic.Unũ.ſ.antichꝛiſtũ:quaſi occiſum uia ſimulabit ſe moꝛtuũ.⁊ poſtea diſcipuli eiꝰ Nedicabũt eius reſurrectionẽ futurã.Et tũcan edictiõe os plenũ eſt ⁊ amari tixpᷣus ſurget ac faciet ſe arte magica poꝛtari in aera:ita vt videri nõ poſſit quaſi in celũ aſcẽdat Et ideo ſequit᷑ ibideʒ.ſ.Apod.xiij. Et admirata eſt vniuerſa terra poſt beſtiã.i.antichꝛiſtũ.⁊ ad⸗ oꝛauerũt draconẽ.i.diabolũ qui dedit talem po teſtatẽ beſtie.ſ.reſurgẽdi.⁊ adoꝛauerũt beſtiam dicẽtes. Quis ſimilis beſtie:⁊ qͥs pot᷑it pugna re cum ea.Lüc ergo cũ oſtẽderit ãtichꝛiſtꝰ ſe in celũ aſcẽdiſſe faciet deſcendere demonẽ in ſpecie ignis tãqᷓ; ſpm̃ſcm̃ ſuꝑ oẽs diſcipulos ſuos in cõſpectu populi.Et ideo pᷣdicatoꝛes antixpᷣi ia⸗ ctabũt ſe ⁊ dicent ꝙ melioꝛes ſunt ⁊ dignioꝛes aplis chꝛiſti:qͥ receperñt ſpm̃ ſanctũ nõ in aper to ſicut ipᷣi ſed in cõclaui.Faciet quoq; antixpᷣs 7 diſcipuli eius loqui infantes vniꝰ hoꝛe demo nibus eoꝛũ linguã mouẽtibo.Dicit etiã gloſa ſu per Apoqj.xiij.ꝙ antixpᷣs faciet magica arte ſta tuã loqui ⁊ pꝛedicere futura.Et ideo ſpter pᷣdi⸗ dicta inquit Gꝛeg.xxxij.lib.moꝛał.c.xxvj.ec fi deles noſtri mira faciũt cum peruerſa patiũtur Sed ancixpᷣi ſatellites etiã tunc cuʒ peruerſa inferẽt mira facturi ſunt. Pẽſemꝰ ergo que erit humane mẽtis tẽptatio illa quãdo pius mar⸗ tyr coꝛpus toꝛmẽtis ſubijcit:⁊ tamẽ toꝛtoꝛ ante eius oculos miracula facit.Cuiꝰ tunc virtꝰ nõ ab ipſo cogitationũ fundamẽto quatiat᷑ quan do is qui flagris cruciat ſignis coꝛuſcat.becil⸗ le. Qui etiã libꝛo.xxx.eiuſdẽ operis.c.xvij.iquit ꝙ viſis tantis ſignis antixpᷣi ⁊ pꝛedicatoꝝ eius electi ii quodda dubietatis nubilum patient᷑ ſicut dici Job.xlj.De nariba eius pcedit fumꝰ Quia de miraculoꝛũ eius inſidis ad momen tum caliginoſa dubietas etiã in electoꝛũ coꝛde generabit᷑:ſed tñ coꝝ conſtãtia a rectitudine nõ mouebit᷑.Dici᷑ tamen Matth.xxiiij ꝙ ſtelle ca dent de celo.i.młti hoĩes docti ⁊ magiſtri theo⸗ logie atq; pꝛedicatoꝛes qͥ dicunt᷑ ſtelle.Dañ.xij cadẽt de celeſti cõuerſatiõe ⁊ a vera fide. Vñ di⸗ citur Apoò.xij.Trahet ſecũ tertiã partẽ ſtellarũ Et hoc deus ideo ꝑmittet ſᷣm ſanctũ Uincẽtiuʒ in ſermoniby ſuis.vt ꝑ que quis peccauit ꝑ bec 7 puniat᷑.Sap.xj.⁊ c.poſtoꝛalis deiurepatro. 7.c.fi.de ĩmu.ec.Et notat᷑ in.l.heres.ff.de his qͥ. vt indi.⁊.in.l.ex facto.S. Julianꝰ.ff.de vul.⁊ pu pil.Qꝛ em̃ nõ curauerũt de ſacra ſcriptura ſʒ cõ uerſi ſũt ad fabulas.ij.ad Thi.iiij.Et ſi vt puta ðlectati ſũt in ſacra ſcptura ĩflati fũt ꝑ ſuꝑbiã ex ſciẽtia.j.ad Chor. viij.⁊.c.niſi cũ pꝛidẽ.S.ꝓ defe ctu.de renũ. Uel fuerũt adulterãtes verbũ dei: ⁊ mala vita ſua deſtruxerũt quod pᷣdicanerunt Ideo ꝑmittet deus ꝙ ad pᷣdicationẽ ⁊ ꝓdigia atixpᷣi decip iant᷑.Fides em̃ xpᷣi nõ eſt in ſapietia hoĩm ſed in virtute dei.j.ad Chorꝭ.ij. Unde Da nielis.xj.dicit᷑ plurimi de eruditis coꝛruent. et Eʒech.xxxviij.ait dens. Cõmouebunt᷑ piſces maris:⁊ volucres celi:⁊ beſtie agri:⁊ om̃e repti le quod mouet᷑ ſuꝑ terrõ:cunctiq; hoĩes qͥ ſunt ſuper faciẽ terre:? ſubuertent᷑ montes:⁊ cadent — Bermo ſepes⁊ om̃is murus coꝛruet in terrã. Ubi dicit Ticolaꝰ de lyra.ꝙ vacillabũt a fide de quolibet ſtatu eccleſie militãtis. Per piſces em̃ maris ſi⸗/ gnificãtur lubꝛid in aquis voluptatũ.pervolu cres celi ſignificãt᷑ ſuperbi.per beſtias agri ho mines ſimplices. per reptilia ſuꝑ terrã cupidi.ꝑ hoies vo ſignificant᷑ aſtuti ⁊ pꝛudẽtes in mun danis negocijs.per mõtes aũt ſignificãtur pn cipes ⁊ pꝛelati.⁊ per ſepes docoꝛes.per muros vo religioſi.quoꝛũ plurimi tẽpoꝛe antixpᷣi com mouebunt a fide chꝛiſti. Eſt aũt ſciendũ ꝙ ve ra miracula nõ poſſunt fieri niſi virtute diuina vt declarat Alex. de ales in.ij.parte ſũme in tra cctatu de miraculis.⁊ beatꝰ homas.ij.ij.q.clix Et ideo nec diſcipuli antixpᷣi nec ipſe antichꝛiſtꝰ faciẽt vera miracula:ſed bene fadent ſigna ad/ mirãda per cooꝑationẽ diaboli. Que ideo di⸗ cuntur miracula.quia modo imꝑceptibili fiẽt. ſicut quãdo magi Pharaonis fecerũt ſerpẽtes arte magica.Exodi.vij.Demones em̃ talia poſ ſunt modo impꝑceptibili facere.vt declaratſctũs 72 Bonauen. in.ij.diſt.vij.arti.ij.q.ij. Uel appella bunt᷑ miracula ꝓpter eoꝛũ raritatẽvel nouitatẽ. quia que raro fiunt miracula dicunt᷑.S.hec oĩa in aut.de tonſu.collł.iiij.⁊ facit lex.ſi maioꝛ. C.ð legi.here.Quãuis aũt multa ſigna fica ꝑ illu⸗ ſiões faciet ipᷣe antixpᷣs ⁊ diſcipuli eiꝰ.ſicut ſepe faciũt demones qͥ ſuis artibb magicis illudũt ſenſus hoĩm faciẽtes apparere que nõ ſunt.vt habet᷑ per theologos in.ij.diſt.vij.tamẽ aliqua vera ſigna ꝓdigioſa faciẽt que poſſũt facere de mones.vt ait ſctũs Bona.vbi ſupᷣ.Sicut reali ter fecit diabolus deſcẽdere ignem ſuper oues. Job. vt babet᷑ Job.j.c.Erũt tamẽ ſigna nonve⸗ racia per reſpectũ ad finẽ malũ.quia illa ſigna faciẽt vt perſuadeãt falſum ⁊ mẽdaciũ inducãt Licet autẽ talibo falſis miraculis decipient᷑ ma li ⁊ inſtabiles in fide.⁊ maxime hi qui vſi ſunt arcibꝰ magicis ad cõſequẽda ſua deſideria:aut ad inueniẽda ablata per furtuʒ:vel amiſſa:aut ſcienduʒ futura:vel ad recuperandã ſanitatẽ ⁊ huiuſmodi:dimittẽtes deũ⁊ ad magos⁊ aſtro logos recurrẽtes.Quos deus permittet ſeduci incantatõibus⁊ artibo magicis ipᷣius antichꝛi⸗ ſti ⁊ diſapuloꝛuʒ eius vt per ea puniantur per que peccauerunt. Lamẽ electi non decipiẽtur quia eos chꝛiſtus pꝛeadmonuit Matth.xxiiij dicẽs. Ecce pꝛedixi vobis ⁊c̃. Iſti em̃ q;uis tũc ſol.id eſt chꝛiſtꝰ. Malachie.j.obſcurabit᷑.¶ Hat thei.xxiiij.ſcilʒ in coꝛdibꝛ multoꝛuʒz. Et luna.id eſt ecdeſia nõ dabit lumẽ miraculoꝝ:⁊antixpᷣia ni faciẽt pꝛedicta ſigna: tamẽ ĩmobiles pꝑſiſtent nec ſeducentur miraculis nec ĩmutabũtur toꝛ⸗ mentis dicẽtes cum Pꝛopheta pſal.xlv. Deus noſter refugiũ ⁊ virtus adiutoꝛ in tribulationi bus que inuenerũt nos nimis. Pꝛoptca non timebimꝰ dũ turbabit᷑ terra ⁊ tranfferent᷑ mon tes in coꝛ maris ſcilʒ per antixpᷣm ⁊ diſcipulos — „* . eius:qui pꝛecipient montibus vt eleuent ſe ge pꝛoijdant in mare:⁊ ſtatim opere dyabolico ſe eleuabunt ⁊ pꝛoijcient in ipᷣm mare. Inter alia autem admiranda ipſe ancixpᷣs ambulabit ſu/ pꝛa mare demonibo eum ſuſtinentibus. Ipſi quoq; demones eius effigiem aſſumentes ap/ parebunt ian diuerſis mundi climatibus in eo/ dem tempoꝛe:⁊ itavidebitur ꝙ antichꝛiſtus ſit verus deus qui in eodem inſtanti in diuerſis locis ſe demonſtret:qð per naturã videtur im⸗ poſſibile.Oyabolus quoq; ꝑmiſſu dei deima gine vel ſtatua petri vel beate virginis loquet᷑ multa mendacia contra chꝛiſtum ⁊ ipſam bea tam. viiginem:ac fidem chꝛiſtianaʒ dicens chꝛi ſtianis ꝙ ſunt decepti. Item hoc faciet latens ſub imagine crucifixi:⁊ dicet.ego non ſum de⸗ us et homo ſicut creditis:et multa alia falſiſſi⸗ ma.Alia quoq; gloſa ſuper Apoc̃.xiij.inquit. Arte magica aſcendet antichꝛiſtus in aera ferẽ⸗ tibus eum demonib:facietq; arboꝛes cito flo⸗ rere ⁊ areſcere:mare turbari et huiuſmodi.hec illa.Et hec eſt cauſa quare in tam paruo tempo re quaſi vniuerſum mundum conturbabit:qꝛ per artem diabolicam nunc erit in oꝛiente:dein de in occidente:⁊ in meridie:ac in ſeptẽtriõe. Et hoc videbitur admirabile ac diuinum homint bus ſimplicibus:ac ignaris.Alij etiam dicunt ꝙ demones intrabunt coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ:⁊ ſic videbitur ꝙ ad pꝛeceptum antichꝛiſti ⁊ diſcipu loꝛum eius reſuſcitentur moꝛtui. Unde ſedu⸗ cent młtos maxie fuios eoꝛũ ⁊ vxoꝛes ac alios eoꝝ ꝓpinquos:⁊ beniuolosvt dicit ſccũs Uin centius in ſermõibus ſuis. Item demones fa⸗ cient aliquos videri moꝛtuos ex aliqua ĩfirmi⸗ tate:deinde ad ĩuocationẽ antichꝛiſti videbunt᷑ reſuſcitari:cum tamen in veritate nõ eſſent moꝛ tui.Et ſimiliter ipſi demones ĩpedient arte ſua viſum alicuiꝰ:ita vt ſibi ⁊ alijs appareat cccus a natiuitate.⁊ poſtea ad pꝛeceptum antichꝛiſci ⁊ diſcipuloꝛũ eius remoto impedimento vide bitur ũluminari.Et ideʒ fiet de daudis ⁊ alijs infirmis diuerſis:qui ſimili modo videbunt᷑ ſanari.Facient quoq; demones iueniri ſcriptu ras antiquiſſimas in modũ pꝛophetaꝝ:quas ipſi compoſuerunt in quibb multa mendacia erunt contra chꝛiſtum ⁊ beatam virginem. Et in eis dice᷑e. quomodo antixpᷣs naſcetur tali an no:qui erit verꝰmeſſias ⁊ ſaluatoꝛ mũdi.Et cũ talib fallacijs ⁊ młtis alijs ðcpiẽt młtos. F Erxrcio ſeducet multos muneꝝ largitiõe t Nũq; em̃ aliqͥs habuit tot cheſauros ſi cut ipᷣe inueniet theſauros abſconditos ſub terra:⁊ oẽ aurũ ac res pᷣcioſas que ſunt in mundo:⁊ q̃ ſubmerſe ſunt in mari:et hoc oꝑe dyaboli.Uñ dicit᷑ Dañ.ix.Auro ⁊ argẽto abũ⸗ dabit.Ex quo colligit᷑: homines cõgregãtes diuitias per auariciaʒ:?⁊ abſcondẽtes eas ſub terra:ſunt miniſtri dyaboli ⁊ antixpᷣi Item au⸗ — Eunl lcgecicke 1daditens! dͤſeoison ſilesulni niotnenue molomogt perebötontl gneercten⸗ los acceptat biſun dluitbytno Pusbußſec lobie Ethocl! (tdlvoſe boiemdeade⸗ ( d . or GCinarepe tormetat ſcmioton ſuurdan mMaoan Murimaye bonrdema lobezolis ſesdennüin Gecenesl Madcke abck tionimis comedes is öcplci mollaon Permare e qmo: lammirredaa ſames:rpel Warthetri tan:? ſegni Magniploe haſignan tatepedic no forcbit pusoliar⸗ oullipean bonunein ttuorbel ſialibyge ſegucer. hoies elen bos ſeguce hnonby⸗ „ . Eeri⸗ ernnig dikanigd nbocſar Aconi Etultaaluſ a Bpoc gin icheiſtus nen aq ardontscn, ne dwiſt ndum conmder vucctinctaen dicxin ini; ns Dliane weporanunt mormui , vꝛür ani 6. Jemdarn armtniden oNesiermni ris rn winnun c⸗ irulsr is nudh ſoheni Nnaiumiiihn i opbeng s vmunnmtn undN. Uummnüti imann unmtn min, Gnints i⸗ NMon “ Foliũ feret oẽs diuitias ab illis qui nolũt in eũ crede/ re.iuxta illð Dañ.xj. A bũdãtes ⁊ vberes vrbes ingrediet᷑:⁊ rapinas ac pꝛedas earũ diſſipabit: ⁊ dabit eas ſequacibo ſuis.Et hoc modo trabet ad ſe oẽs auaros ⁊ cupidos pᷣncipes tyranos ⁊ ſiłes qui nunc periurat ꝓ modico: ⁊ ꝓpter pecu niam etiã paruã magna pctã cõmittũt. Hi em̃ mulco magis ꝓ habẽdis magnis theſauris ad herebũt antixpo:⁊ nõ expectabunt ꝙ eos expu⸗ gnet vel terras eoꝛũ inua dat:ſed in occurſuʒ ac a longe mittẽt ei daues:imo eum rogabũt vtil los acceptare dignet᷑ in numero ſeruitoꝝ ſuoꝝ Vnñ ſuper illa verba pſal. Sedet in inſidijs cuʒ diuitibo in occultis.ait glo.ſ.antixpᷣs cũ diuiti⸗ bus hułꝰſecłi quos ditabit ac muneribo cumu labit.Et hoc modo q̃ſi inũerabiles ꝓpłos ſedu cet ⁊ ad ſuã ſectã ĩdinabit. Job.xxj. Poſt ſe 93 boiem trahet:añ ſe inumerabiles. Eñcũdũ pncipale qð eſt declarãdũ de ꝑſe ſ cutiõe antixpi ðꝛ cruciatiõis. Quos em nsõ poterit pᷣdicto modo deciꝑe ⁊ ad ſe in dinare:per terribiliſſimas penas ac hoꝛribilia toꝛmẽta trabere conabit᷑:vel ſaltẽ faciet crudelii ſimis toꝛmẽtis int᷑fici. Pꝛedicta autẽ pᷣnũciata ſunt Dañ.vij.vbi ait ꝓ ha.Uidebam in viſiõe mea nocte:⁊ ecce q̃ttuoꝛ venti celi pugnabãt in mari magno:⁊ q̃ttuoꝛ beſtie grandes aſcende⸗ bant de mari diuerſe iter ſe. Pꝛima quaſi leena habẽs alas aquile:⁊ alia ſiłis vrſo: ⁊ tres oꝛdi⸗ nes dentiũ in oꝛe eius.⁊ dicebat.Surge:come⸗ de carnes plłimas.Et poſt hec aſpiciebaʒ: ⁊ ecce alia beſtia quaſi pardus:⁊ poſt hec aſpiciebã:⁊ ecce beſtia quarta terribilis atq; mirabilis⁊ foꝛ tis nimis que dẽtes ferreos habebat magnos: comedẽs atq; cõminuẽs reliqua: pedib uſq; ſu is cõculcãs.hec ſbrn quib verbis ponunt᷑ pᷣ⸗ mo ülla quevẽtura ſunt ante ꝑſecutionẽ antixpi Per mare em̃ magnũ intelligi᷑ mũdus.ð quo PS.ait. Hoc mare magnum ⁊ ſpacioſum ⁊c̃. Per q̃ttuoꝛ vẽtos celi intelligunt᷑ q̃ttuoꝛ flagel la mittẽda a deo in mundũ.ſ.bella:terremotus fames:⁊ peſtilentie.De quibo habet᷑ Luce.xxj.⁊ Matth̊.xxiiij.vbi ait dñs.Cõſurget gens in gẽ tem:⁊ regnũ aduerſus regnũ:⁊ erũt terremotꝰ magni ꝑ loca ⁊ peſtilẽtie ⁊ fames:terroꝛeſq; de celo:⁊ ſigna magna erũt.De cariſtia aũt ⁊ ſterili tate pꝛedictũ fuit Abacuc vlti.vbi dici. Ficꝰ em̃ nõ floꝛebit:⁊ nõ erit germẽ in vineis:mentiet᷑ o⸗ pus oliue:⁊ arua nõ afferẽt cbũ.a bſcidetur de ouili pecus:⁊ nõ erit iumẽtũ in pᷣſepib. Deinð ponunt᷑ inductiões ⁊ ꝑſecutiões antixpᷣi que ꝑ qᷓttuoꝛ beſtias deſignant᷑.Oꝛ q̃ttuoꝛ vitijs be⸗ ſtialibo aggrediet᷑ homies:⁊quaſi totũĩ mundũ ſeducet. Per leenã alatã intelligit᷑ ſuperbia que hoĩes eleuari facit in altuʒ.Antichꝛiſtꝰ em̃ mul tos ſeducet dignitatibj:honoꝛib:põpis ⁊ am/ bitionibj. Pervrſum vo deſignaturvitiũ luru rie.Et per tres oꝛdines dẽtiũ in oꝛe eius ſignitfi⸗ cantur tria pᷣncipaliavitia que tũc tẽpoꝛis mul tiplicabunt᷑:ſcʒ ſodomia:adulterium:⁊ ſacrile/ gliũ.Et ſequit᷑. Surge:comede carnes płimas. Quia quaſi om̃s generatiões his tribus luxu rie abo minatiõibo maculabunt᷑. Per pardũ au tem ſignificat᷑ vitiũ hypocriſis.Quia ſicut par⸗ dus eſt coloꝛũ varietate depictus:ita antixpᷣus falſoꝛum miraculoꝛuʒ operatiõe ⁊ varijs dece⸗ ptionibo maxime ſctitatis ſimulatõe coloꝛatus mltos decipiet. Et ideo vt habet᷑ Macth.xxiiij. dicent diſcipuli eius. Ecce hic eſt xpᷣus:ecce illic: ecce in deſertis:ecce in penetralibꝰ:quia dicẽt eii eſſe ſolitariũ ⁊ continentẽ atq; abſtinẽtẽ.⁊ tamẽ erit ecõtrario.Sed ita finget ſe eſſevt ppłos de⸗ cipiat.ſᷣm expoſitoꝛes euãgelij pꝛedicti. Per q̃r/ tam vo beſtiam terribileʒ ſignificant᷑ terribilia eius toꝛmẽta quibb magnos.i.electos deuoꝛa⸗ bit.i.coꝛpoꝛaliter occidet:⁊ reliquos pedibꝰ cõ⸗ culcabit. Quod etiã vidẽs in ſpiritu Johanes apoſtolꝰ ait Apod.xiij. Uidi beſtiã:id eſt anti⸗ chꝛiſtũ beſtialẽ per immũdiciã ⁊ voluptatẽ car nalẽ atq; laſciuiã. Nam Philoſophꝰ.ij. politic. vocat vitã voluptuoſam ⁊ carnalẽ:vitã beſtia⸗ lem. Aſcendẽtẽ de mari:id eſt de amara hebꝛeo⸗ rum pꝛogenie. Adeo em̃ ſunt cõtra chꝛiſticolas amaricati ꝙ ſi poſſent om̃es exterminarẽt.Se⸗ quit᷑. Habẽtem capita ſeptẽ:id eſt omia ſeptem peccata moꝛtalia.⁊ coꝛnua decẽ:id eſt trãſgreſ⸗ ſiones oĩm decẽ pꝛeceptoꝝ dei.Et ſuper coꝛnua decem diademata.id eſt gloꝛiationẽ de pᷣdictis decem trãſgreſſionibo.Et ſuper capita eius no⸗ mina blaſphemie:quia om̃e genꝰ blaſpbema⸗ tionis frequẽtabit ⁊ ab alijs ſequacibo ſuis fa⸗ ciet frequẽtari.Et beſtia quam vidi ſimilis erat ardo.ſ.ꝓpter hypocriſim ⁊ ſimulationẽ ac ma liciam. Et pedes eius ſicut pedes vrſi ſcʒ pter luxuriã.nã vrſus eſt valde luxurioſus.Et anti⸗ chꝛiſtus plenus luxuria faciet homĩes luxuria ri ac deſtruet matrimoniũ.Et os eius ſicut os leonis:ſcilz pꝛopter ſuperbiã. Item quia pꝛedi cabit ſuperbiã ⁊ ambitionẽ non eſſe peccatũ:ec ſuis ſequacibo dabit dignitates ⁊ pꝛelatio netz: ac in ſuperbiã eos eleuabit. Et draco.i.diabolꝰ dedit ei virtutẽ ſuam ⁊ poteſtatẽ magnam. Et datũ eſt ei os loquens magna ⁊ blaſphemias. Et data eſt ei poteſtas facere mẽſes quadragin/ taduos.quia ſcʒ tribus ãnis cum dimidio fa,/ det perſecutionẽ ſuã. Et aperuit os ſuũ in blaſ⸗ phemias ad deũ: blaſphemare nomẽ eius ⁊ ta⸗ bernaculũ eiꝰ:⁊ eos qui in celis habitãt.Et da⸗ tum eſt illi facere bellũ cuzʒ ſanctis.id eſt bonis viris.⁊ vincere illos ſcilʒ occidẽdo coꝛpoꝛaliter Et data eſt ei poteſtas in tribũ ⁊ populũ:⁊ lin⸗ guam ⁊ gentẽ.Et adoꝛauerũt omes eã qui ba⸗ bitãt in terra quoꝛũ non ſunt ſcripta noia in li⸗ bꝛo vite agni qui occiſus eſt.hec ibi.Ex pꝛedicta autẽ viſione apparet ꝙ antichꝛiſtꝰ erit plenꝰ oi⸗ bus peccatis:maxime ſuperbia.quaʒ babebit Bermo pmo in coꝛde ꝑ ppꝛiã reputationẽ. Uñ ſuꝑ illud Dañ.vlij.Coꝛ ſuũ magnificabit.ait glo. Suꝑ⸗ bia magnꝰ erit in oculis ſuis. Lãta em̃ erit coꝛ⸗ Ais eiꝰ ſuꝑbia ꝙ vt ðꝛ Dañn.vij.putabit ꝙ poſ⸗ ſit mutare leges ⁊ tꝑa.Itẽ in vᷣbis erit ſuꝑbus Uñ Dañ. vij. ðꝛ. ꝙ habebit os loq̃ns igentia.⁊ ibidẽ etiã ait ꝓphᷣa. Aſpiciebã ꝓpt᷑ vocẽ monuʒ grandiũ q̊s coꝛnu illð loquebat᷑. Sed pᷣcipue vt dictũ ẽ loquet᷑ blaſfemias ⁊ maledicta ð deũ ⁊ ſccõs.vt etiã hr̃ Dañ.vij. Itẽ in oꝑibo ⁊ in oĩb actibo ſuis erit ſuꝑbiſſimꝰ.qꝛ nõ tm̃ queret ſibi regnũ tꝑale vſurpare ⁊ effici dñs totius mũdi. Dañ.vij. Subiugabit ſibi oẽs nationes: ⁊ ipſe erit potẽtioꝛ oibus pꝛioꝛibo:⁊ tres reges hũilia bit.i.pᷣm vnã glo.tres ſectas.ſ.iudeoꝝ:⁊ ſarace⸗ noꝝ:⁊ xpᷣianoꝝ.ſed etiã q̃ret regnũ ſpũale dũ fa ciet bellũ j̊ ſccõs ⁊ debellabit eos.vt ðꝛ Dañ.xj. ⁊ ↄtra deu eleuabit᷑.vt ðꝛ.ij.ad The.ij.volẽs ei eſſe ſuꝑioꝛ.Et ideo vt ait Aᷣmb.ſuꝑ Bti ĩmacu lacti.ſuꝑ illð Increpaſti ſuꝑbos.erit peioꝛ ⁊ ſu⸗ perioꝛ diabolo:qͥ nõ deſiderauit eſſe ſuꝑioꝛ ðo: ſed eq̃lis.vt habet᷑ Eſa. xiiij.dũ ait. Ponã ſedeʒ meã ab aqlone ⁊ ero ſilis altiſſimo.De ſuꝑbia auũt antixpᷣi ⁊ diſapuloꝝ erꝰ inquit Ps. Suꝑ⸗ bia eoꝛũ qͥ te oderũt aſcẽdit ſemꝑ.Merito ergo dia bolꝰ ꝑticulari mõ habitabit in ſuꝑbiſſimo antixpᷣo ⁊ poſſidebit eũ:qꝛ ipᷣe eſt rex ſuꝑ oẽs fi⸗ lios ſuꝑbie. Job.xlj.Erit qͥʒ diabolicꝰ antixpᷣs plenꝰ luxuria.Et ꝓpt᷑ hoc ᷣm Amb.ðꝛ aboĩatio Dañ.ix.Quãuis etiã ꝗpter ſuꝑbiã talr appellat᷑ qꝛ aboĩatio eſt deo omis arrogãs. ꝓuer.xvj. et młto magis ipᷣe arrogãtifſimꝰ ãtixps.Nõ ſolũ aũt ipᷣe antixpᷣs erit in cõcupiſcẽtijs mulierũ.vt Dañ.xj. ſed etiã oẽs ſectatoꝛes ſuos ad luxu⸗/ riã hoꝛtabit᷑:pᷣdicans luxuriã eſſe ſp̃ᷣm naturã ⁊ ↄſequẽter nõ eſſe petm̃.Et idẽ affirmabit de gu loſitate.Et quo ad luxurniã imitabit᷑ diabolicuʒ machumetũ qͥ pſuaſit ſectatoꝛibo ſuis accipere plures vxoꝛes:qͥb oĩbus ipᷣe vti ad libitũ poſ⸗ ſet. Pꝛopter hocaũt ſocietas ãtixpᷣi Apod.xvij. dicit᷑ meretrix magna ſedẽs ſuꝑ aquas młtas. cũ qua foꝛ nicati ſunt reges terre:⁊ qui habitãt terrã inebꝛiati ſunt de vino ꝓſtitutiõis eius.Et ibidẽ etiã ðꝛ.ꝙ ipᷣa hʒ ĩ manu ſua poculũ plenũ aboiationũ ⁊ imũdiciã foꝛnicatiõis. n figura aũt ðꝛ.ij.Machab.vj.ꝙ dei tẽplũ ꝑ regẽ Antio chum:qui fuit figura antixpᷣi fuit ꝓphanatũ vt eẽt plenũ luxuria ⁊ comeſatiõib ⁊ ſcoꝛtãtiũ eaʒ meretricib.Uñ ſuꝑ illud Dañ.viij. Rex impu⸗ dẽs facie ⁊c.ait Nicolaꝰ de ly.ꝙ antixpᷣs nullaʒ turpitudinẽ verebit᷑ facere etiã in loco ſccõ. Sʒ heu qꝛ nũc ſunt multi diſcipuli antixpᷣi qui nõ cru beſcũt etiã in eccłijs ⁊ ad pᷣdicationes facere turpia ⁊c̃.Erit q̊ʒ antixpᷣs auaricia plenꝰ.vnde Dañ. xj. ð:. ꝙ abundãtes ⁊ vberes vrbes ingre diet᷑.ſ.vt dicit Nicolaus de lyra.expoliãdo eas. Un ſequit᷑. Rapinas ⁊ pꝛedas ⁊ diuitias earũ diſſipabit.Et Eʒech.xxxviij.dicit᷑ ei. Nunqͥd ad ſumẽda ſpolia tu venis.Ecce ad dinipied pdẽ cõgregaſti multitudinẽ bãc:vt tollas argentũ: 7 aurũ auferas ⁊ ſuppellectilẽ atq; ſubſràtiam. hec ibi. in b̊ figuratꝰfuit ꝑ Antiochũ regem qui expoliauit templũ dei.j. Macha.ſ. Itẽ ope demonũ qret theſauros abſcõdicos:ſic diẽ glo ſa ſuꝑ illud Dañ.xj. Oñnabit᷑theſauroꝛũ auri ?ö argẽti:⁊ ĩ oĩbo pᷣcioſis egypti. Et ꝓpter auariciã ponet officiales ſuꝑ oiavenalia:vt nemo poſſit emere nec vendere niſi hẽat caracterẽ ſuũ:vt ðꝛ Apoc.xiij. Et dicit gloſa ſuꝑ Eʒe.xxxviij.ꝙ illð qð mouebit eũ a pᷣncipio ad iter faciẽdũ ꝑ mũ⸗ dũ:⁊ bella mouẽda ↄtra ꝓplłos erit auaricia.Et vᷣificabit᷑ illud Dan.xj. Reuertet᷑ in terrã ſuaʒ cũ opibo multis.Et ſimiłr faciet auaros ſequa ces ſuos. Unde Apoc.xvij.ſocietas antixpᷣi de⸗ ſcribit᷑ plena diuitijs.Nã ibi dicit Job.apłs ꝙ vidit mulierẽ ſedentẽ ſuꝑ beſtiam coccineã:⁊ q; ipᷣa mulier erit crcũdata purpura et corxcino:⁊ oꝛnata auro ⁊ lapide pꝛecioſo ac margaritis.⁊ Apoc̃.xviij.ðꝛ Mercatoꝛes tui erant pndpes terre:⁊ in beneficijs tuis errauerunt oẽs gẽtes. Qulia vt dictum eſt multiſeducent᷑ ab antixpᷣo Apter auaritiaʒs.vt.ſ.acqͥrant diuitias aut vt nõ amittãt redditꝰſuos:ſʒ potiꝰmłciplicet. Oſt ſupꝛadictã aũt viſionẽ ð illa beſtia p hñßte ſeptẽ capita:ibidẽ ſubdit beatꝰ Jo hannes aliã viſionẽ quã habuit de qͥdã rege magno:xpᷣiano qᷣdẽ ſed ꝑfido ⁊ ſceleratiſſi mo:quem vidit ſub foꝛma beſtie.qui antixpᷣm coꝛonabit ⁊ ei auxiliũ pᷣbebit vt ab oib adoꝛet᷑. Uelſᷣm alios loqͥtur de vno magno ponnęfice: vłl ð aliqͥ antipapa qͥ tũc erit qñ veniet antixpᷣs Vñ in papaliſta Abbas Joachizʒ fecit depingi vnũ papã qͥ coꝛonã exhibʒ antixpᷣo.Dic g̊ apłs vbi.S. Apoc.xiij.Et vidi aliã beſtiã aſcẽdẽtẽ de terra:⁊ hẽbat coꝛnua duo ſimilia agni.ſ.q̊ ad ſapiẽtie ⁊ ſctĩtatis oſtẽſionẽ:⁊ loq̃bat᷑ ſic draco qͥ ptaãtẽ poꝛis beſtie eẽ faciebat i ↄſpectu eiꝰ:⁊ fe cit terrã ⁊ inhabitãtes ĩ ea adoꝛare beſtiã pᷣmã. Et fecit ſigna magna:vt etiã ignẽ faceret ð celo deſcendere in terrã in ↄſpectu hoim. Et ſeduxit hitãtes ĩ terra ꝓpter ſigna q̃ data ſunt ei facere ĩ ↄſpectu beſtie:q̃ hʒ plagã gladij.Et datũ eſt illi vt daret ſpũʒ imagini beſtie:⁊ vt loq̃ret᷑ imago beſtie.Et faciet vt q cq; nõ adoꝛauerint imagi nem beſtie occidant᷑ ⁊ faciet oẽs puſillos ⁊ ma gnos ⁊ diuites ⁊ pauꝑes:⁊ libos ac ſᷣuos hĩr̃e caracterẽ beſtie in dextera manu:aut ĩ frõtibo ſu is.Et ne poſſit qͥs emere nec vẽdere:niſi qͥ hʒꝛ ta racterẽ beſtie:aut nũeꝝ noĩs eiꝰ.hecibi.Et.xx.c. eiuſdẽ ꝓphetie ðꝛ de tꝑe antixpᷣi.LZũc ſoluet᷑ ſas thanas de carcere ſuo ⁊ exibit:ac ſeducet gentes q̃ ſũt ſuꝑ q̃ttuoꝛ anglos terre gog ⁊ magog:⁊ 2gregabit eos ĩ pliũ:qͥꝝ nũerꝰẽ ſic arena mar. Et aſcẽdẽt ſuꝑ latitudinẽ terre:⁊ circũiẽt caſtra ſanctoꝛum ⁊ auitatem dilectam.bec ibi. QOue verba licet diuerſimode exponanuir:tamẽ me⸗ = ſ icck boꝛanart honlangel ſuntincſt deus incs Vtlooli Etſuntpl bus Kſen crüdelloꝛn nngnin Plerolntpi ſueürinch opermiid Tbibubta nis. Pobg Uitmeſtuset gohrbunet Cccon nndadoc⸗ mistndcn gdorite rumwc Wagnetn nicnrchf uaß⸗ luul us eann uſqinuta nlics iovant ſalvocllose Mones chal Ai pant⸗ Ckiapugnel ſicſoteſtas iſnlütimered nin gue dan Wonesinumm onkas nill Rdan r deäͤti atcöteretacl Podoſtosanrt unrenponelte ſdchügtdis Wrbrlapr mogrmu hertpecn lirpicai denphoen ſuß Denit Entemntn mücirſ Gup quer mna to:mit lepaſſioes Grenoual inchhiav⸗ ididiar he⸗ bchamchetin unungen doſo chanri destwignun e anede iſcinenteden nunr dnasut vonsMlaplcu ir ſonizl idiſobcer) neqguä bahmn! ſec gſico:ſeri abeſtie gulni derraboihin⸗ nomagno we meqn venanni mnairzo Di n l deti lifii⸗ inlu n mir hiulinn uuni wert hmrachini iiber nvin Glin naß dickhi zrbiſkino MNnomrimag dis ilosinn lbesarflef nmmmtifiſß vuhi, ni⸗ T G/ heuleiuunen ileaun am . — 3 P Foliũ lioꝛ videt᷑ eſſe expoſitio illa que dicit. ꝙ diabolꝰ in hoꝛa natiuitatis antixpᷣi apparebit in foꝛma boni angeli ũlis populis decẽ tribuũ iſrael qui ſunt incluſi in montib caſpijs. Quos ibi fecit deus includi poſt captiuitate:quia adoꝛauerft vitulos aureos quos fecerat ieroboaʒ eoꝝ rex. Et ſunt ꝓpli quaſi inumerabiles in ilis monti bus.vt refert Joſephus in libꝛo antiqᷣtatuʒ.Et etiã de illoꝛũ incluſiõe legit᷑ in geſtis Alexandri magni.Et appellant᷑ Gog ⁊ magog.quod ᷣm Hiero.incpꝛetat᷑ tectũ vel detecto.qꝛ ſtatim cũ fuerũt induſi vidẽtes ꝙ nõ habebãt tectũ.i.co⸗ opertoꝛiũ ad habitãdũ ceperũt cogitare ð tecto ⁊ſibi habitatlões erigere in illis montibo alciſſi mis. Ipos ꝗ̊ diabolꝰ decipiet oſtẽdẽs quõ ve⸗ nit meſſias ab eis expectatꝰ qͥ eos ðbet liberare a captiuitate illa ⁊ itroducere in terrã pmiſſiõis Vñ quãdo incipiẽda erit ꝑſecutio ãtixpᷣi ꝑ ope⸗ ra diaboli ipᷣe antixpᷣs totus ſplẽdidus eis ap/ parẽs faciet aperiri ilos mõtes.⁊ illi populi eũ adoꝛãtes erũt ſui milites ⁊ ſequent᷑ eũ tanqᷓ; xe rum meſſi. Uel gog ⁊ magog ſunt quidã ꝓpłi magne multitudinis qͥ in nouiſſimis diebꝰ ve nient cũ maximo impetu cõtra ꝓplłm dei. vt ha/ bet᷑ Eʒech.xxxviij.vbi ðꝛ antixpᷣo. Uenies tu et ꝓpli cui tecũ.Aſcẽſoꝛes equoꝛũ vniuerſi cetma gnus ⁊ exercitꝰ vehemẽs:⁊ aſcẽdes ſuper płm meũ q̃ſi nubes vt operias terrã ⁊c.Et iſti erunt milites ipᷣꝰ antixpᷣi atrociſſime pugnãtes cotra fideles ac illos crudeliſſimo modo iterficiétes. Demones qͥʒ aſſumẽtes foꝛmã armigeroꝛũ pu gnabũt ꝓ ãtixpᷣo. Uñ oẽs ſuꝑabũt ⁊ ðbellabũt caſtra ierpugnabilia.Qꝛ de diabolo ðꝛ Job. xl⸗ Nõ eſt poteſtas ſuꝑ terrã que cõparet᷑ ei qͥ factꝰ ẽ vt nullũ timeret. Itẽ aperiẽt caſtra ⁊ loca clau ſa ⁊ iᷣm ãtixpᷣm introducẽèt: ⁊ fidelibo xpᷣi faciẽt toꝛmẽta que dãnatis iferũt in inferno. Et quia demones inumerabiles aſſociabũt antirpᷣm cũ alijs młtis militibo peſſimis q̃ſi infinits: ideo ðꝛ Dañ.xj.de ãtixpᷣo. Ueniet in mulcitudie ma/ gna ⁊ cõteret ac intficiet plimos. Ubi ðt Geg. Robuſtos antixpᷣs intficiet.⁊ qui mẽte inuicti hac ſniam Lucas ulluſtrat.xxj.c.di. Attẽdite vo ſunt coꝛpoꝛalitervincet.De hac qͥʒ tribulatione fideliũ ait dñs Matth.xxiiij. TLũc tradent vos in tribulatiõe ⁊ occidẽtvos:⁊ eritis odio oibus gentibo ꝓpter nomẽ meũ.Et tũc ſcadaliʒabũtur multi ⁊ inuicẽ tradẽt ⁊ odio babebũt adinuicẽ. hec ibi. Que mala nõ ſolũ erũt tꝑe ꝑſecutõis an tixpᷣi:ſʒ etiã aliq̃ tꝑe añ pᷣdictã pſecutiõʒ:ſicutvi demꝰ hodierna dievificari. Sequit᷑ ãt dñs vbi ſupᷣ. Ue aũt pꝛegnãtibo ⁊ nutriẽtibi iĩ diebo illis. Erit em̃ tribulatio magna q̃lis nõ fuit ab iitio mũdi vſq; mõ neq; fict.Et idẽ habe᷑ Mar.xiij Sup que verba ait glo. Creberrima atq; acerri ma toꝛmẽta lõge lateq; infligent᷑ fidelib. Inð ille paſſiões quas ſuſtinuerũt antiqͥtus marty res renouabunt᷑ hecilla. Erit atve pꝛegnãtibꝰ Fm Hiero.qꝛ grauate vtero fugerenõ poterũt. Ue etiã erit nutriẽtib:qꝛ amoꝛe pꝛolis detente capient᷑:ſicut ſimia amoꝛe filioꝝ ligata ſit cum eis capit᷑. Scðm aũt Aug.in lib.de vbis dni g pꝛegnãtes ſignificant᷑ auari qͥ aliena ↄcupiſcũt „ 7 — ⁊ſpem hñnjc adipiſcẽdi.ſic mulier pᷣgnans ſperat pꝛolẽ. Nutriẽtes vᷣo dicunt᷑ illi qͥ poſſidẽt qᷓ¶ con cupieraãt.nã ea nutriũt dum muniũt colũt ⁊ au gent. Iſti aũt cõcipiũt ex diabolo: dicente Ps. CLoõcepit doloꝛẽ ⁊ peperit iniqtatẽ.Et Eſa.lix. ðꝛ Qua aſpidũ erumpũt:⁊ qð fotũ eſt ex eis erum pet in regulũ. Pꝛegnãtib igit᷑ iſtis antixpᷣo ve⸗ niẽte erit ve culpe ⁊ pene:qꝛ eis tẽpoꝛalia dabit ad nutuʒ:quibo male poſſeſſis ad ve perueniet eternũ. Uel aliter. Semẽ eſt verbũ dei.Luc.viij Quo ſuſcepto mẽetes auditoꝛum quaſi tumẽte vtero impꝛegnant᷑.Eſa.xxvj.A facie tua cõcepi⸗/ Z mus ⁊ parturiuimꝰ ſpm̃ ſalutis.Alij vt fetum caſtitatis parturiãt:alij patientie:⁊ alij mibicoꝛ die. Nutrientes vᷣo ſunt pᷣdicatoꝛes qui fouent eas vᷣtutes quas in auditoꝛibo iaccoverbi ſemi ne genuerũt.Et talis nutritoꝛ erat apłus qͥ dice bat. j. ad Chorj.iij. Lãqᷓ; paruulis in xpᷣo lac de di vobis potũ nõ eſcam.⁊.j.ad The.ij.Facti ſu mus in medio veſtri tãq; ſi nutrix foueat filios ſuos.Sed tꝑe antixpᷣi ꝓpoſitũ pꝛegnãtium erit i1n multis aboꝛtiuũ:⁊ fetus nutrientiũ nõ pꝛo⸗ ficiet. Et ipis doctoꝛibo ve erit eternũ ſi nõ euan gelizauerint:ſi vo docuerint ve erit illis tgꝑalis paſſiõis ⁊ moꝛtis.Quoꝝ etiã auditoꝛibove eric eternũ ſi nõ peregerint ⁊ peperint opere implen do q audierint:⁊ rurſus ve tẽpoꝛale ſi pᷣcepta ip ſoꝛum doctoꝛũ ſctõꝝ ſeruauerint. Sequit᷑ aũt duns leſus vbi S. Oꝛate vt nõ fiat fuga vr̃a hye⸗ me vel ſabbato.i.oꝛate ne tempoꝛibo antixpᷣi ſit refrigeratio charitatis tãq; hyems:qꝛ tũc fuga nõ tolerabit᷑. Oia em amoꝛ: ſuſtinet.j.ad Chor. xiij.Opoꝛtet etiã oꝛare ne ſit ſabbatũ.i.vacatio a bonis operibo.Quia nullũ ex hac fuga habe⸗ ret᷑ pᷣmiũ ſi nõ adeſſet bonũ opus.Et pᷣdicta cõ⸗ firmat gloſa oꝛdinaria ſuꝑ Matthᷣ.di. Spũa⸗ liter pᷣapit᷑ vt nõ frigeſcat fides ĩ deũ ⁊ charitas neq; ocioſiin oꝑe toꝛpeamꝰ vᷣtutũ ſabbato. Et bis ne grauent᷑ coꝛda vr̃a crapula ⁊ ebꝛietateet curis huiꝰ vite:⁊ ſuꝑueniat in vos dies illa re⸗/ pẽtina.Ad hyemẽ ꝑtinẽt cure que triſtes ſunt vt byems Crapula⁊ ebꝛietas ad ſabbatũ:qꝛ in eo delicijs affluere mos erat iudeis ignaris veri ſabbati.hec illa. Aug.aũt in lib.q̃ſtionũ euäůge. dicit. Hyeme vel ſabbato.i.in leticiavel triſtitia rerũ tpaliuũ. DHylariꝰ vo ait. Id ẽ pctõꝛũ frigoꝛꝛ vel in bonoꝝ operũ ocioſitate. Mgr vo Alber tus de padua oꝛdinis heremitaꝝ ſuꝑ hoc euã⸗ geliũ ait. Per hyemẽ gẽtilitas:pꝑ ſabbatũ aũt le⸗ gal obſᷣuãtia itelligit᷑. Oꝛãdũ ẽ igi᷑ nobᷣ ne pua lẽte idolatrie culcu vł legaliũ obſᷣuãtia ad fugã prfp'iãi noĩs cõpellamur. vel hyeme fugit qͥ tiino re coõguſtar? xpᷣm deſerit, Sabbato aut fugirt Bermo q deuotiõe mãdatoꝛũ legaliũ puocatꝰ fidẽ xpᷣi relinqͥt.hec ille.Sed heu quia tẽpoꝛe ãtichꝛiſti erit hyems oim vitioꝝ:⁊ vacatio ac ociũ ab exer citijs oĩm bonoꝛũ operũ.iuxta illð pſal.Oms declinauerũt ſił inutiles facti ſunt:non eſt qͥ fa clat bonũ nõ eſt vſq; ad vnũ. 215 1½¼ 4*. Beꝛe.xxxiiij.moꝛalł.c.j.aſſignãs vnã cãam ⁊ di.Diabolꝰ extrema mũdi atrociꝰ tẽptaturus aggredit᷑.qꝛ tãto fit feruẽtioꝛ ad ſeuitiã:qᷓ;to ſe vicinioꝛẽ ſentit ad penã.Conſiderat qͥppe ꝙ iu⸗ xta ſit vt licentiã legitime libertatis amittat.Et quãto bꝛeuitate tꝑis anguſtat᷑:tato mitiplicate crudelitatis ſeuitia expadit᷑.hec ille. Sed quia diabolus nõ habʒ ptãtẽ niſi deo permittẽte hoc deꝰ fieri ꝑmittet multis ex cauſis. Pꝛimo quia circa finẽ mũdi erit abundãtia malicie: ⁊ multi plex oſtẽtatio ſctitatis.Ut igit᷑ diſcernat᷑ qͥ veri ſint electi:⁊ qui non iſtiꝰ examinatiõis examen deus euenire ꝑmittet. Nã vt dicit Gꝛego.xxxiiij moꝛal.c.iij. Sepe aliqͥs multis vitijs clam im⸗ pꝓlicatur:⁊ tamẽ aliq̃ virtute cupit hoibo appere ſed contingit dei iudicio vt tandẽ culpa latens pateat:vt perdat hõ głiam quã ex apparẽti vir tute captabat. Sed qð nũc fit in vnoquoq; ho mine tꝑibus antixpᷣi generalit᷑ cõplebi᷑. Se⸗ cũdo hac ꝑſecutionẽ deus euenire ꝑmittet ad ce clitatẽ ifideliũ.Di veritatẽ cõtempſ 22 ũt. Uñ inqͥt Paułꝰ. ij. The. ij.ꝙ antixpᷣs veniet in om̃i ſeductiõe iniqͥtatis his qui pereũt:eo ꝙ charitatẽ vᷣitatis nõ recepe runt vt ſalui fierẽt. Ideo mittet illis deꝰ opera⸗ tionẽ erroꝛis vt credãt mẽdacio:vt inducant᷑ in erroꝛẽ oẽs qͥ nõ crediderũt veritati ſed ↄſenſer̃t iniqͥtati. Tertio hoc deꝰ ꝑpmittet ad purgatõʒ electoꝝ:vt purgent᷑ ſicut aurũ quod per ignem trãſit. Jo b.xxiij.Et eiuſdẽ lib.xlj.c.ðꝛ.Cũ ſubla tus fuerit.ſ.antixpᷣs de medio:timebũt ãgeli.i. electi:⁊ territi purgabunt᷑. Quarto deꝰnõ da bit auxiliũ xpᷣianis quo ad liberatiõeʒ a penis: qꝛ magis cõfidẽt multi eoꝛũ tꝑe illo in armis ⁊ in bꝛachio humano q; in ipᷣo.Et ideo inqͥt PS Nolite ↄfidere in pᷣncipibo in filijs hoim in qͥb ns eſt ſalus.⁊ iteꝝ. Fallax equꝰ ad ſalutẽ. Dicit dit ſctũs Uincẽtiꝰin monibo ſuis:ꝙ deus fa⸗ ciet ad modũ magni dni qͥ ciuitatẽ edificauit:⁊ ex eavxoꝛẽ accepit ac eã pᷣuilegijs ditauit:ſedẽqʒ ſuã ibi cõſtituit. Sed ciues fracto iuramẽeto ſi⸗ cut xpᷣiani iuramẽtũ baptiſmi infringẽtes: fece/⸗ rũt parlamẽta cũ iimicis ipᷣiꝰ regis.ſ.cũ demo⸗ nibo: ⁊ ingti blaffemaner̃t dñʒ ſuũ.De qbo ipſe git Eſa.liij. Nomẽ meum tota die blaſphemat᷑. Reddituſq; decimaꝝ ⁊ pᷣmitiarũ ſibi negauer̃t BSoponſam eccliam reginã aſtantẽ a dextris eiꝰ DPlſal.xliiij.cũ iniuria ſpoliauerũt. Ita vt de po pulo ſuo dicere poſſit illðᷣ Job.xix. Spoliauit me glia mea. Fillas regis.i xpianas luponari Jaũt querat᷑ q̃re tãtis aduerſitatibꝰ cõ ſculcãda ſit eccłia dei per antixpᷣm.rñdet gnn eſt em̃vt ꝑ eũ decipiant᷑ qͥ 2* „ dederũt: ⁊ moniales deo ↄſecrataſ violauerũte Malachie.ij. Abominatio facta eſt in iſrael.ſ. in maritatis ⁊ alijs ſcłaribo młieriby ⁊ in hieru ſalẽ.i.in religioſis.Uñ ſeqtur:qꝛ cõtamiauit iu das ſctificationẽ dñi:⁊ habuit filiaʒ dei alieni. Diſperdat dñs viruʒ qͥ fecerit hec Itẽ filios re⸗ gis hincinde ꝑ partialitates diuiſerũt Oſee.x. Diuiſum eſt coꝛ eoꝝ:nunc ĩitenbũt. Hecem̃ eſt peſſima diuiſio. Na diuiſis alijs mẽbꝛis pᷣthõ viuere:nõ aũt diuiſo coꝛde. Itẽ ſᷣuos eiꝰꝑcuſſe runt ↄtra pᷣceptũ eiꝰ pſalmo.ciiij.dicẽtis.Noli⸗ te tãgere xpos meoſ:⁊ i ꝓphetis meis nolite ma lignari.Signa ipſiꝰregis ꝓiecerũt:⁊ ſigna ad⸗ uerſarioꝝ eꝰ ſuſceperũt:ita vt dicere poſſit ipſe rex illud pſalmi.vxxiij. Signa nr̃a nõ vidimus ſcʒ in eis:⁊ illð eiuſdẽ pſalmi. Poſuerũt ſigna ſua ſigna.Aliqui em̃ poſuerũt ſigna mãmone ꝑ auaritiã. Alij ſigna luciferi ꝑ ſuꝑbiaʒ. Alij aſ⸗ modei ꝑ luxuriã:⁊ alij beelphegoꝛ ꝑ guloſitatẽ 7 alij leuiathã ꝑ crudelitatẽ:⁊ alij beemoth ꝑſi moniã:⁊ pᷣlationuʒ ãbitionẽ. Alij aſcharoth ꝑ ocioſitatẽ:⁊ alij beelʒebub ꝑ vindictã:⁊ alij ba⸗/ alberith ꝑ inuidiã.Et iõ ipᷣe deꝰqͥ vt ðꝛ Eſa.xlv. creat malũ ſq; qͥ ad inflictiõeʒ iuſte pene. Et ita itelligit᷑ illð Amos.iij. Nõ eſt malũ in ciuitate qð nõ fecerit dñs.vocatvnuʒ capitaneũ ſcilicet gog:⁊ dat ei multos alios duces quos dirigit cũ eo ꝑ mundũ ad faciẽdã vindica. Ut em̃ ait haſmo ſuꝑ Apoc.Nõ ꝑtẽ mũdi:ſʒ totũ examia bit. Unde dicit illi capitaneo Eʒe.xxxviij. Ecce ego ad teo gog pᷣnceps capitis moſoch:⁊ crcũ cingã te:⁊ ponã frenũ ĩ maxilliſ tuis:⁊ educã te in oẽm exercitũ tuũ:equos ⁊ eqͥtes veſtitos loꝛi cis vniuerſos. Multitudinẽ magnã haſtam ⁊ clipeum arripientiũ ⁊ gladiũ. Perſe:ethiopes ⁊ libies cũ eis:oẽs ſcutati ⁊ galiati.gomer ⁊vni uerſa agmina eiꝰ.Domꝰtogoꝛma latera aqlo⸗ nis:⁊ totũ robur eiꝰ:populiq; mlti tecũ. Pꝛe⸗ pa ⁊ iſtrue te:⁊ oẽm młtitudinẽ tuã q coacerua ta eſt ad te:⁊ eſto eio in pᷣceptũ.Aſcẽdẽs aũt q̃ſi tẽpeſtas venies tu ⁊ agmina tua oia:⁊ ppliml/ ti tecũ.Et erit ĩ die illa i die aduentꝰgog:ſuꝑ ter rã iſrael dic̃ dñs.Aſcẽdet ĩdignatio mea ĩ furo re meo ⁊ ĩ ʒelo meo.In igne ire mee locutꝰſum Aꝛ in die illa erit cõmotio magna ſuꝑ terrã ⁊c.⁊ Dañ. viij.ðꝛ ꝙ robur datũ eſt ei ꝓpter pctã hoiʒz Aliäã q̊ʒ cauſaʒ aſſignat Aug.xx.de ciui.dei.ſ.vt mlłti głioſioꝛi palma martyrij coꝛonent᷑ ĩ celo. Vñ ait.Alligauit dñs Jeſus dyaboli potẽtiaʒ ne quãtã poſſet exercẽdo malicia:innũerabiles 8 » ĩfirmos ex qͥᷣbo eccłiaʒ młtiplicani ⁊ ipleri opte⸗ bat:alios credituros:alios iam credẽtes a fide pietatj hos deterreret:hoſ frãgeret. Et ſoluet in fine vt quõ foꝛtẽ aduerſariũ dei ciuitas ſupaue rit cũ ingẽti głia ſui redeptoꝛꝭ adiutoꝛis ⁊ libe⸗ ratoꝛis aſpiciat᷑. In eoꝝ ſane qᷓ tũc futuni ſunt ſcõꝝ cõpatiõe qͥd ſumꝰ. Quãdo qͥdẽ ad illos ꝓ bandos tantſoluet᷑ iimicꝰcũ qͥ nos ligato toc giulsdi usaphe ſcac fige goſheri oipolitshe traondp nrenfi dimluuze lcgedaueſn nippho ciorintin ahlen 1ſdeone iirli nonepge decudtdst Gcnengon ngfri⸗ iecen ſapach⸗ ſsonn Manb fun on Huutd Arrt. bißi ni N⸗ Ecdlitli⸗ unrpfun glate Gidan Wspn bonsc fuedeht nise Ciſai terffim⸗ renficabi arorenolt palliü die⸗ gescopr ſinraplrea reſpücti ſalnsois ſuchtied Zmnis ſtfanan npolae dictrepe grefag lla ohje kl ſegrege becille. ptpepl. nbenr urdr i m. Polheui ngſugbin Rr a dent ond Diaihn Hedeg rihi caperiſit duks ganr nncii, Nuͦ nidlwri w Gemmiz ins moſochet mulwis:ti 1cäteseſftmet mimagnihin tngr wenn a, Gaucintlind ntona ii rmutnn in! mnlnmid Gane wihe rkal mionmiid 1s Nrwi ge Gicinint⸗ 2 Foliũ periculis dimicamꝰ. Si aũt nũq ſolueret᷑ mi⸗ nus apperet eiꝰmaligna potẽtia:⁊ minꝰ ſccẽ ci⸗ — uitatis fideliſſima patiẽtia ꝓbaret᷑. Minꝰ deni qʒ; ꝓſpiceret᷑ q; magno eiꝰmalo bñ fuerit vſus oĩpotẽs.hecille.De iſtis aũt glioſis ↄtra antixpᷣm pᷣdicantibo: ⁊ oia toꝛmẽtoꝝ gna⸗ ꝓ xpᷣo tolerãtib ðꝛ Dañ.xj. Populꝰaũt ſciens dñm ſuuz obtinebit ⁊ faciet:ideſt ꝑfecte tenebit legẽ dei: ⁊ multa faciet ↄtra aduerſarios.Et do cci in ppło docebunt plurimos:⁊ ruent in gla⸗ dio:⁊ in flãma:⁊ in captiuitate:⁊ in ruina dieꝝ Et cuʒ coꝛruerint ſubleuabunt᷑ auxilio ꝑuulo. qꝛ.ſ.deus nõ ꝑmittet totã eccłiam perire. Pau tñ erũt iſti viri pᷣfecti cõſtates in fide in cõꝑa⸗ tione eoꝝ qͥ coꝛruent. Uñ vbi ſupꝛa ſeqᷣtur.Et de eruditis ruent plurimi ⁊c. Maxie aũt qͥnq; genera pſonaꝝ coꝛruẽt. Unde eſt notandũ ſᷣm magiſtrũ Jacobũ devoꝛagine ſuꝑ illud Luce xxj. Areſcẽtibo hoĩbi pᷣ timoꝛe ⁊ expectatiõe que ſuꝑueniet vniuerſo oꝛbi:ꝙ arboꝛ areſcit diuer ſis ex cauſis.ſ.aut qꝛ nõ habet altitudinẽterre. Matth.xiij. aut ꝓpter radicis vicioſitatẽ:vt pa tuit Jone.iiij. de hedera.aut/ꝓpter ſterilitatẽ: vt „ patuit de ficulnea cui ꝓpter ſterilitatẽ xpᷣs male „ dixit:⁊ ſtatim aruit Matth.xxj.aut pter eſtuʒ JZacobi pmo. Eroꝛtꝰeſt ſol cũ ardoꝛe ⁊ arefecit fenũ.Aut ꝓpter frigidũ ventũ aqlonarẽ:vt pacʒ Eccli.xliij.Et ſiłrtꝑe antixpᷣi areſcent illi qui nõ erunt ꝓfundati in dei dilectione.ij.ad Theß. ij. eo ꝙ vᷣitatẽ caritatis nõ acceperunt ⁊c̃. Itẽ illi qᷣ erũt viciati in fide Luce.xvj. Cuʒ venerit filius hoĩs putas iueniet fidẽ ſuꝑ terrã. Itẽ ſteriles I bonis oꝑibi. Uñ in lege dicebat᷑. Maledicta ſterił qᷓ nõ parit. xxxij.q.iiij.S.his ita. Itẽ luxu⸗ rie dediti:de qua ðꝛ Eccłi.ix. Cõcupiſcentia q̃ſi ignis exardeſcit. Item frigidi in amoꝛe ꝓximi. Vñ ſaluatoꝛ ait Matthᷣ.xxiiij.ꝙ tũc tradet fra ter frẽm:ac pr filiũ ⁊ filiꝰpatrẽ ĩ moꝛtẽ. Lũc qͥʒ verificabit᷑ illð Pꝛouer.xx. Pꝛopter frigꝰpiger arare noluit ⁊ illud eiuſdeʒ libꝛi.xxv.c.Amittit palliũ die frigoꝛis.Tunc em̃ ita erũt frigidi pe des eoꝝ vt ñ poſſint ire ad eccłiaʒ ⁊ manꝰn poſ ſint aꝑire ad elemoſynã:⁊ naſꝰvt nõ poſſit odo rare ſpũalia.Et caput ac dentes obſtupeſcẽt: et ſenſus oẽs a ꝓpꝛia vᷣtute alienabũt᷑. Uñ ſic are⸗ factꝰtũc dicere poterit antixpᷣo illð pſalmi.xxj. Aruit taq; teſta vtus mea:⁊ lingua mea adbe⸗ ſit faucb meis:qꝛ nõ audebit xpm cõſfiteri. Et in puluereʒ moꝛtis deduxiſti me ⁊c̃. Imo hoc dicere poterit romana eccłia ſic in mẽbꝛis ſuis arefacta. Tũc em̃ vificata erit illa ſnia Lactãtij in. vij. diui.iſti. aduer. gen. vbi ait. Eo tꝑe iuſti⸗ cia pijciet᷑:inocẽtia odio erit:⁊ mali bonos ho⸗ ſtiliter pdabunt᷑.Lũc iuſti ⁊ ſectatoꝛes vᷣtatis ſegregabũt ſea malis ⁊ fugient ad ſolitudines hec ille. Uñ reuelauit dñs Jeſus btõ Frãciſco ꝙ tꝑe ꝑſecutionis antixpᷣi aliqui exſuis fribus fugient ad loca deſerta pter imanitatẽ penarũ ioſis martyribꝰ quas videbunt infligi fidelibus xpᷣianis: ſicut etiam fect Paulus pꝛimꝰ heremita qͥ ad here/ mũ fugit metu toꝛmentoꝛũ que martyribo in ferebant᷑ ab imꝑatoꝛibo romanis. Et hos frẽs ipᷣe dñs ieſus paſcet ibi mãna de celo:ſicut pa⸗ uit ſanctos patres in deſerto.Alij vo nõ pauci fratres audacter ſe o pponent antichꝛiſto ſic ꝓ⸗ phetauit abbas Joachim:⁊ terribilibo toꝛmen tis ab antichꝛiſto ⁊ ſequacibo eiꝰ perimẽtur. Et eo temꝑe tantꝰ erit feruoꝛ: ⁊ deſideriũ martyrij in ipᷣis fratribo ꝙ ipᷣe dñs ieſus multis eoꝛũ do nabit ſacra ſtigmata paſſiõis ſue ſicut fecit ipſi beato Franciſco.O igit᷑ egregij milites xpᷣi pug nate viriliter:⁊ ↄtra iſtũ ꝑditũ dñi noſtri aduer ſariũ foꝛtiter decertate:⁊ amoꝛe illiꝰ q ꝓ nobis moꝛtẽ ꝑtulit vitã veſtrã alacriter exponite Scri ptũ eſt em̃ Apoc̃.xiij. Hic ẽ pariẽtia ⁊ fides ſan/⸗ ctoꝛũ.i.in hoc temꝑe apparebit patiẽtia:fides et cõſtantia electoꝝ qui modo latẽt.Et ꝑ contrari um cognoſcet᷑ malignitas ⁊ ꝑtidia repꝛoboꝛuʒ qui modo boni aparẽt. Utem ðꝛ Ecci.xij. Nõ agnoſcet᷑ in bonis amicus:⁊ non abſcondetur in malis inimicus. “ Pars quinta buius ſermonis de antichꝛi⸗ Au0m terribilis erit perſecutio antichꝛi⸗ t ſti ꝙ inqᷣt dñs Mat.xxiiij. Niſi abbꝛe uiati fuiſſent dieſ illi:nõ fieret ſalua om nis caro:ſed ꝓpter electos bꝛeuiabunt᷑ Accipit᷑ aũt hic caro ꝓ hoiĩe ſicut Geñ.vj.Nõ ꝑ/ manebit ſpũs meꝰin hoĩe qꝛ caro ẽ:⁊ ps.ait Re coꝛdatus eſt qꝛ caro ſunt.De qua tribulatione inquit Chꝛyſ.ſuꝑ Mattheũ. Nouiſſimis die⸗ bus cũ damnatꝰ ille bõ aduerſus chꝛiſtuʒ ſur⸗ . „ rexit:tanta erit ꝑſecutio eccłie vt nunq; ſiłis fue rit nec futura ſit.Et pᷣdictꝰ frat᷑ nr̃ vᷣſificatoꝛ ait. Tũc mag hoꝛribiles ſparget ſeuiſſima penas Belua:quos vllus vix tolerare quarr Quin caro nõ poſſet queuis ſperare ſalutem Sit niſi crudelis hec bꝛeuiata dies Et idem verſificatoꝛ iterũ dict. Interea moꝛtis ↄſurgens angelꝰ om‚ßes Incipiet penis excruciare ſuis Soluet᷑ ſathanas modico tũctemꝑe dirus Eſt cuiꝰ rigida nũc religata manus Tüc aũt xpᷣo poterũt mõſtrare fideles Ei fidei ʒelum:ſi quid amoꝛis habent Si data ꝑ veteres olim toꝛmẽta tirannos Marcyribe tolerent ⁊ grauioꝛa magis Nãq; diabolica antichꝛiſtꝰ pᷣditus arte Suplicia infliget ſanguinolẽta nimis Multaq; carnifices que neſciuere pꝛioꝛes Zartareis tm̃ ſepe ꝓbata lolls Grauioꝛ quoq;ʒ erit hec ꝑſecutio eccłie:om̃ibuſ pſecutiõibo pᷣcedẽtib quia tꝑibo tiranoꝝ ecdeſi⸗ am ipᷣam ꝑſequẽtiũ aderant doctoꝛes ipᷣam cõ firmãtes vᷣbo doctrine:aderat etiã miraciloꝛũ grã: ſed veniẽte antichꝛiſto ſubtrabent ſigna er Nam fidelib in illo certamine Bermo doctrina. Job. xlj. Faciẽ eiꝰ pᷣcedet egeſtas.Ubi rego. xxxiiij. moꝛal.c.iiij.ait. Terribili oꝛdine diſpoſitiõis occulte pꝛiuſq; diabolꝰ in illo da⸗ nato hoie quẽ aſſumet appareat: ſancte eccleſie vtutũ ſigna ſubtrahent᷑.Nã ꝓphetia abſconde tur:curationũ grã auferet᷑: plixioꝛis abſtinen⸗ tie vᷣtus minuet᷑.Doctrine vba ↄticeſcent. Mi raculoꝛũ ꝓdigia tollent᷑. Que quideʒ nequaqᷓ; diuina diſpẽſatio funditꝰ ſubtrahit:ſed nõ hic ſicut pꝛioꝛibo tꝑib aꝑte ⁊ mul Elicuer oſtẽdit. igna nõ deerũt ſed tata erũt ſigna antichꝛiſti:vt nroꝝ aut pau/⸗ ca aut nulla videant᷑. Quoꝛũ nimirũ vᷣtus om̃i bus ſignis ſit potioꝛ:cũ om̃e qð terribiliter ab illo fieri cõſpicit ꝑ interne cõſtantie calcẽ pꝛemit hec ille. Tam hoꝛribilia aũt erũt toꝛmẽta ab an tichꝛiſto fidelib chꝛiſtianis illata ꝙ verificabit᷑ illud.ij. Reg. xvij.Foꝛtiſſimꝰqͥſq; cuiꝰ coꝛ ẽ qua ſi leonis pauoꝛe ſoluet᷑.lã potetie ipᷣꝰanticbꝛi ſti nullꝰpoterit reſiſtere. Ait em̃ Gre.xxxij.moꝛa. c.xvj. In illo d nato hoie tota vtus diaboli cõ geſta denſabit. De diabolo aut ðꝛ Job. xlſ.ꝙ ñ eſt ptãs ſuꝑ terr q cõparet᷑ ei ⁊c. Utra ptãtem vo diabolicã etiã habebit mũdana. Omes em̃ repꝛobi vnanimiter adherebũt antichꝛiſto ad pſecutionẽ fideliũ.vt inqͥt Gregꝰ.xxxiiij.moꝛał. c.ij.⁊.iiij. Uñ ſuꝑ illud Job.xlj.Ferueſcere faci et quaſi ollam ꝓfundũ maris:ait ipe Greg.vbi S.c.xvj. Antichꝛiſtꝰ extremo tꝑe cõtra eleccoꝛuz vlitam ſtudebit animos repꝛoboꝝ ꝑ flãmã cru gelitatis excitare:vt coꝛda que b̊ tꝑe pacis intra ſuã maliciam clauſa latuerũt:tũc in eſtũ imanii ſime pꝑſecutõis ebulliat:ac ꝑ abruptã crudelita tis aꝑte licẽtiã:ea que diu pceſſerãt odia antiqͥ liuoꝛis exalẽt. hec ille. Qui etiã dicit in.c.ſeq̃nti: ꝙ ipᷣe diabolic antichꝛiſtꝰ ꝑſuadebit iniqᷣs ꝙ pſecutio fideliũ ſit opꝰ pietatis ac valde merito tumi:atq; ꝓ zelo religionis faciet exiſtimare vt qᷓ;to atrocioꝛes fuerint ad crudelitatẽ tãto am⸗ plius pᷣmia mereant᷑ eterna. Ipᷣe quoq; male⸗ dictus antichꝛiſtꝰ pꝛudẽtes ⁊ ſapietes ſeculi ſi⸗ bi ſubijclet.iuxta illud Job. 11j. Gub ipᷣo erunt radij ſolis.Qð exponẽs Gregꝰ.xxxiiij.moꝛa.c. xv.ait.Quid ꝑ ſolis radios niſi cacumina ſapi⸗/ entũ demonſtrant᷑. Multi em qui intra ſanca eccłiam ſapiẽtie luce reſplẽdere videbant᷑:tũcvł ꝓꝑſuaſionib capti:vel minis territi:vel cruciati⸗ bus fracti.antichꝛiſti ſeductiõi ſubijcient᷑. Et iõ recte nunc dicit᷑. Sub ipᷣo erũt radij ſolis.Sã/ cti em̃ doctoꝛes erũt ſicut ſplendoꝛ firmamenti ⁊ qui ad iuſticiã erudiũt multos fulgebũt qua ſi ſtelle in ꝑpertuas eternitates. Dan.xij. Itẽ ſibi ſubijciet plurimos hoies iuſtos. Uñ Job. xlj. dicit᷑. Sternet ſibi aurũ quaſi lutuʒ: qꝛ vt dicit Gre. Multos q intra ſanctã eccłiaʒ fulgoꝛe iu ſticie auro reſpledere videbant᷑ tunc vel terrena rũ rerũ cõcupiſcentia:vel carnalibo voluptatib⸗ ſibi ſubſternet. Aurũ em quaſilutũ ſternere eſt „ 7 — in qbuſdã vite mũdidiã p illictcta deſidena ocul care. Nã ꝑ lutũ deſideriũ ſoꝛdide voluptat mit᷑:ſicut ps.depᷣcans ait.Eripe me de luto. vt nõ infingar. Luto qͥ pe inberere:ẽ ſoꝛdidis deſi gerijs carnalis ↄcupiſcentie inquinan. Itẽ d, ele⸗ dam qͥᷣ vite excellẽtia videbant᷑ eſſe de nüero ccoꝛũ deijciet.ſicut ðᷣꝛ Apoc.xij. Cauda dꝛacõis trahebat tertiã ꝑtem ſtellarũ celi:⁊ miſi it eas in terrã:quia vt dicit Gre.xxxij.moꝛal. c.xvj. Illa ſathane extremitas ꝑ audadiã aſſi umpti boĩis erecta qͥſdã q̊s velut electos dei in ecclia innueni et:obtinendo repꝛobos demõſtrabit. Stellas icaq; de celo in terrã cadere:ẽ nõnullos relica ſpe celeſtiũ illo duce ad ãbitũ ſ. ecularglie inhia re.Lõuertet quoq; mundũ in ſui admirationẽ. VUñ ſuꝑ illud o br ol euz lucebit ſemita it c.xviij. Poſt ancixpᷣm ſemita lucere ꝑhibet᷑.qꝛ quã qᷓ traſeat:admira⸗ alt Bregꝰ.xxxiiij.moꝛa tionẽtñ nimis ex miracłoꝝ ſuo claritate dere linquet ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ miniſtros ſuos quoſli⸗ bet ꝓdeat:mendacibo ſignis coꝛuſca ns. Faciet etiã credi ipᷣe antichꝛiſtꝰꝙ in alia vita nuſla ſũt repꝛobis ſupplicia pᷣparata:aut ꝙ ſunt leuia et cito finitura:vt ait Gre.ſuꝑ illud Job. xlj. Exti⸗ mabit abyſſum quaſi ſeneſcentem. NPlandũ c aũt ꝙ chꝛiſtꝰ adiuuabit eccle u ſiam ſus in tatis tribulatiõibo miłtipli⸗ CAClCeter:ſic⁊ modo adiuuat. Pꝛomiſit em fidelibi ſuis Math.vlt. Ego vobiſcũ ſum oi⸗/ bus dieb vſq; ad cõſũmationẽ ſeculi. Pꝛimo gadiuuabit:pꝛẽm ſuũ oꝛãdo ꝓ ſtabilitate ecde ſie. Uñ Luc.xxij.ipᷣe ait Petro. Simon:ecce ſa⸗ thanas expetiuit vos vt cribꝛaret ſicut triticum ſed ego rogaui ꝓ te vt nõ deficiat fides tua.Se cũdo adiuuat exemplũ patlẽtie no bis pᷣbendo. 4 2. Khꝛiſtꝰ? ꝓ nobis paſſus ẽ vob pᷣbens exemplũ vt ſeqᷓmini veſtigia eiꝰ. Et eiuſ⸗ Vñ.j. Pet.ij.ðꝛ. Chꝛiſt dem epbe.iiij.c.etiã hoꝛtat᷑ apłs di. Chꝛiſto igit in carne paſſo:⁊ vos eadẽ cogitatiõe armamini Ut em̃ ait Berñ. Miles ſua nõ reputat:cũ beni gni duc vulnera intuet᷑.Cerno adiuuat ⁊ adiu uabit nõ ꝑmittẽdo inferri tribulatiões q;tũ vel lent inimici nr̃i:ſʒ faciẽs cũ temptatiõe ꝓuentuʒ Et ſolũ ꝑmittẽs affliciões ſᷣm vires patienttũ. vt teſtat᷑ apłs.j.ad Coꝝ.x. Quarto adiuuabit abbꝛeuiando dies ipᷣiꝰ tribulatiõis tã terribił vt dictũ ẽ. Erit ̊ bꝛeuetempꝰ dicte ꝑſecutionis diabolice.UVñ Apoc̃.xx.ðꝛ ꝙ chꝛiſtus alligauit diabolũ ꝑ anos mille.i.ꝑ totũ tempꝰregni xpᷣia noꝛũ.⁊ ponit᷑ numerꝰ determinatꝰ ꝓ indetmi⸗ nato ſicut accipit᷑ in ps.dũ ðꝛ.Memoꝛ fuitĩ ſe culũ teſtamẽti ſui:verbi qð madauit in mille ge neratiões.Uel foꝛte ita ðꝛ:qꝛ nõ cõplebit᷑ ſecun dus millenariꝰ: ⁊ ſᷣm aliqs nõ trãſibitvltra me dietatẽ ſecũdi millenarij:qꝛ ſi trãſiret:tpᷣs illud nõ a pᷣmo ſʒ a ſecũdo millenario denotaret. Et ſequit᷑ ibidẽ. Opoꝛtet illũ.ſ.diabolũ ſolui modi co the.ſ.in ꝑſecutiõe antichꝛiſti.Qð tpᷣs enttriũ pchd irmat ſmahſea nis ſer atiſſimer nffclenn⸗ bibteul ſtenon deſccto⸗ murtis. Puturosr (tandädi cantnteſ gluntyt ſöinend⸗ zombuln nnicunpi ſer Bpocre Pora Ker asiocd ewdh wönumr aſol b r ſymmiv. icin. aulerli intimwn Mnie Centicpbr Fo Fölin lomage clcl5. idi Ou⸗ intnaloꝛ. lut Un/ ſlocutꝰſu up ſpheta NiſPoſten: tdencegſe lmſöarn Kunc (e . A ucheren mnclite WMinde tulitnich t .. büt Eriol Relloni ꝛagauda poſſioees. Peerenten Dti mol uniſteds nong Discnniani Finalufen neg i lug lod gi⸗ Nſen. Wiuusr Pei monẽ ſcanl dopſkabint. Sinnr nbaraſanm Nicatfios Pnodis ſttiſn nirtgon pba Kiur:Nn nnuiricii yrric n d, um unoht Arisüͤimb nimtign . Oennſu, Pnihei, o nin, iniim/ 4 Foliũ ãqnoꝝ cũ dimidio:vt ſupꝛa ẽ oſtẽſum. Etidẽ af firmat Augꝰ. xx.de ciui.dei.c xiij.di. Hec nouiſ ſima ꝑſecutio q̃ vẽtura ẽ ab antichꝛiſto:tribban nis ⁊ ſex mẽſib erit. Que qͥdẽ tribulatio vide citiſſime affutura.qꝛ vt dixit btũs Bernardinꝰ nr̃ feltrinꝰꝑuo tꝑe anñ moꝛtẽ ſuã vni fri nr̃o qͥ mi hi bᷣ retulit de illis demõib q̊s xpᷣs alligauit i iferno vſq; ad tpᷣs circa finẽ mũdi qñ pꝰ moꝛtẽ deſcẽdit ad iferos:nũcſoluti ſũt mille milia cõ⸗ tra religioſos ⁊ dlericos alioſq; diuio cultui de putatos:⁊ decies centena milia q̊ laicos:ad ex/ citandã diuiſionẽ ⁊ diſcoꝛdiã int᷑ eos ⁊ rũpẽdã charitatẽ:ſicut videmꝰ ꝑ exꝑientiã in bellis⁊ ꝑti alitatibo q̃ ſũt q̃ſi in tota xpianitate.UVñ timere nõ imerito debemꝰ? ꝙ hec ſũt initia doloꝝ Hãc v tribulationẽ vltimã ⁊ eiꝰ bꝛeuitatẽ vult deꝰ qnũciari ꝓplis ꝓpt᷑tres cãs:vt ait Petrꝰ Joh̊.ſu per Apoc̃.xiij.c. Pꝛimo vt pᷣmuniãt᷑ ð illã⁊ ſint parati.vt em ait Gre.in omel.ſuꝑ Math. Mi nus iacula feriũt q̃ pᷣuident᷑:⁊ nos tolerabiliuſ mũdi mala ſuſcipimꝰ:ſi ðↄ hec ꝑ ꝓuidẽtie clipeũ munimur.Et Eſopꝰ ait.Nã pᷣuiſa minꝰ ledere tela ſolẽt. Et iõ inqͥt dñs Mat.xxiiij. Ecce pᷣdixi vob. Et iteꝝ ibidẽ ait. Pꝛedicabit᷑ euãgelium in vniuerſo mũdo:in teſtimoniũ oibo getibo:et tũc ↄſũmatio fiet.hec ibi.Ex q̊ nõ potit aliqͥs ſe excuſare ſi ꝑmittet ſe ab antixpᷣo ſeduci.cũ pᷣmo fuerit pᷣmonitꝰ de eiꝰ ꝑfidia:⁊ de ipᷣiꝰ diabolica ſeductiõe.Quia ̊ vbi maiꝰ ẽ ꝑiculũ:ibi cautiꝰẽ agendũ.o vbi ꝑiculũ.de elec.i vj.⁊.c.quieſcamꝰ. xlij.di. Jõ ſi in minoꝛibo adhibenda ẽ diſcretio: multo magis in maioꝛiby. vij. q.ij. c. vlt. ⁊.ff. de car.edic.l.j.S.ij.⁊.c.miramur.lxj.di.⁊.c.q;tũlibʒ xlvij.di.Qua ꝓpt᷑ de tribulatiõe antixpᷣi que erit oĩm maioꝛ. Mat. xxiiij.⁊ Mar. xiij.deꝰ ꝑ ꝓphaſ pᷣdixit. Uñ Eʒech xxxviij.ðꝛ antixpo.Tu es ille de q̊ͥ locutꝰ ſum a dieb antiqͥs in manu ſᷣuoꝛũ meoꝝ ꝓphetaꝝ:qͥ ꝓphetauerũt in diebo tꝑoꝝ il⸗ loꝛũ. Poſtea vo oꝛe ꝓpꝛio de ipᷣa ꝑſecutiõe pdi⸗ xit.Deinde ꝑ ſuos apłos:ct oẽs fideles contra illam ſe pᷣpararent. K4 Ecundo vult eã deꝰ ꝓplis diuulgari:vt ſ lſiderata eiꝰ bꝛeuitate ſint conſtàtioꝛes ad tolerãtiã illiꝰ:qꝛ cito trãſibit.vñ glo. ſuꝑ Mat.c.xxiiij.ait Hectribulatio qᷓ;ðto Guioꝛ tãto bꝛeuitate moderatioꝛ eſt. Et Gregꝰ.ſuper Mat.inqᷣt.Dies q̊s vult ſingularit᷑ eẽ malos:ĩ tulit miſcditer bꝛeuiatoſ:vt iſirmos ð bꝛeuitate Ertio h̊ notificari vult (ↄfoꝛtet. txt nullꝰ adhereat antixpᷣo ꝗꝓpt᷑ gliaʒ vel diuitias ab eo recipiẽdas:qꝛ clto tranſi buit. Et iõ inqᷣt Paulꝰ.j. ad Coꝝ.vij. Zpᷣs bꝛeue ẽ. Reliquũ ẽ: vt q hñt vxoꝛes ſint taqᷓ; nõ hñtes ⁊ qͥ gaudẽt tãqᷓ; nõ gaudẽtes:⁊ qͥ emũt tãqᷓ; nõ poſſidẽtes:⁊ qͥ vtunt᷑ ̊ mũdo tãqᷓ; nõ vtantur Pꝛeterit em̃ figura huiꝰ mundi. W Otãadũ ẽ aũt ꝙ ipᷣe ꝑditꝰ antixpᷣs ĩ tãtis n malis ⁊ flag:tijs nõ emolliet᷑ ad aliquã cõpũctionẽ vł remoꝛſũ ↄſcie:ſʒ iſtigãte diabolo totalit᷑ alienabit᷑ a tramite rõnis.Et vᷣiticabit᷑ ĩ eo illð Job.xlj.Coꝛ eius indurabit᷑ q̃ſi lapis:⁊ ſtringet᷑ qᷓſi malleatoꝝ incus. Itẽ nõ timebit di uin vltionẽ. Uñ Gre. xxxiiij. moꝛa.c.xiij.inquit Quid mirũ ſi hũanas vires deſpicit:qͥ ipᷣa etiazx in ſe ſuꝑni iudicij toꝛmenta ↄtenit.de q̊ͥ ðꝛ Job xij.Quaſi ſtipulã extimabit malleũ:⁊ deridebit vibꝛãtẽ haſtã.Qð exponẽs Gre.vbi S.c.xiiij.ait Quia em ꝑ malleũ deſuꝑ veniẽtẽ celeſtꝭ põdꝰ ꝑ cuſſiõis expᷣmit᷑: Jõ iſte leuiathã malleũ ðſpicit qꝛ ſuꝑne aiaduerſiõis ictꝰ foꝛmidare ↄtẽnit Ci bꝛantẽ etiã deridet haſtã:qꝛ ex diſtriqo iudicio qcqͥd gueꝛ qͥcqd hoꝛribile ſe pᷣuidet pati nõ me tuit.Sʒ qͥ ſe etna toꝛmẽta euadere no poſſe con ſpicit:eo in exercẽda neqᷣtia durioꝛ aſſurgit. Itẽ ſic alienabit᷑ oꝑatiõe diabolica:vt in ſtupoꝛem mẽtᷓ ↄuerſus inſenſibił quodãmõ efficiat᷑. Uñ Gre.xxxiiij.moꝛa.c.xxj.inqͥt. Factꝰ ẽ leuiathã vt nullũ timeret.Nullũ videliczꝭ:qꝛ nec deuʒ:ſʒ nec ᷣ qð paſſurꝰ ẽ metuit.Cui nimirũ feliciꝰ fuerat timẽdo vitare ſupplicia:qᷓ; nõ timẽdo tolerare. Appetitũ nãq; celſitudinis vertit in rigoꝛẽ men tis:vt iã ꝑ duritiã ſe male egiſſe nõ ſentiat:qͥ pᷣeẽ ꝑ głiam qrebat.Nã qꝛ ius q̃ſite ptãtjnõ obtinu it:q̃ſi qð dã ſuꝑbie ſue remediũ inſaniã inſenſi⸗ bilitatꝭ inuenit.hec ille.Que vᷣba lʒ pncipalit᷑ in telligant᷑ de diabolo.tñ etiã itelligi pñt de anti⸗ xpᷣo.Eſt aũt ſciẽdũ ꝙ pꝰ iſtã ꝑſecutionẽ aſcẽdet ipᷣe maledictꝰ antixpᷣs ſuꝑ mõtẽ oliueti:⁊ ibi di abolica arte fultꝰ ſplẽdoꝛibo actãq; angeloꝛum maloꝝ chor circũuallatꝰ ibi ſe adoꝛani faciet a ꝓPplis:ſtans in illo loco aerꝭ vbi xpᷣs aſcẽdit ĩ ce/ lũ ⁊ deſijt videri a diſcipulis ſuis. Et oñdet ſe velle in celũ ↄſcẽdere.Et tũc de celo deſcẽdet dñſ ieſus qͥ eũ intficiet ſpũ oꝛis ſui.ij.ad The.ij.id ẽ ſuo pᷣcepto faciet intfici.Nã ipᷣe antixpᷣs fulmi nabit᷑ ab archagelo Michaele ad pceptũ xpᷣi di cit Nico.de li.ſuꝑ pᷣdicta vba pauli ad Theß. Et de pᷣdic habet᷑ Dañ.xj.vbi ðꝛ de ãtixpo. Fi⸗ gettabnaculũ ſolij ſui ſuꝑ mõtẽ inclitũ.ſ.oliueti ⁊ nẽo auxiliabit ei.ſ.cũ occidet᷑ mõ pᷣdicto.Qui/ dã tñ dicũt ꝙ exiſtẽte eo in mõte ſio:⁊ ibi ſe ado rari facẽdo ꝓ deo:intficiet᷑. Quia de ipᷣo monte ðꝛ Eſa.xxv. Pꝛecipitabit dñs in mõte iſto faciẽ vinculi colligati.Et ibidẽ ſubdit᷑ de xpᷣo.Tritu rabit᷑ moab.i.antixpᷣs (. Moab em̃ interpᷣtat᷑ ex pꝛe:⁊ ipᷣe erit ex pꝛe diabolo ad eiꝰ generationeʒ coo perante)ſub eo ſic̃ triturant᷑ palee in plau⸗ ſtro.Et extẽdet manꝰ ſuas ſub eo ſic̃ extẽdit na⸗ tans ad natãdũ. Uñ vulgarit᷑ ðꝛ.Extẽſus ẽ ra⸗ ne inſtar.Deſcẽdet q̊ʒ ignis de celo ⁊ deuoꝛabit antixpᷣm ⁊ pncipes eiꝰ.iuxta illð Apoc̃.xx.Deſcẽ det ignis de celoꝛ deuoꝛabit eos.Ex Dañ.vij.in qt ꝓp ha Uidi ꝙ intfecta eẽt beſtia:⁊ perijſſet coꝛ pus eiꝰ:actraditũ eẽt igni.Et Apoc.xix.ait bea tus Jo. Appᷣhẽſa ẽ beſtia ⁊ cũ illa pſeudo ꝓphe⸗ ta:qͥ ſeducebat gẽtes vt adoꝛarẽt imaginẽ beſtie aq 2 Vſ . nes plus qᷓ; dies ꝑſecutiõis antichꝛiſti.Licʒ ꝗᷣ Er miſſi ſunt bi duo in ſtagnũ ignis ardẽtꝭ ſul phure:⁊ ceteri occiſi ſunt.ſ.fautoꝛes eiꝰ.Et.xx.c. eiuſdẽ lib. ðꝛ. Et diabolus qͥ ſeducebat eos miſ ſus ẽ in ſtagnũ ignis ⁊ ſulphuris vbi beſtia et pfſeudo ꝗpe crudabunt᷑ die ac noctei ſecla ſecu Oſt moꝛtẽ vᷣo antixpᷣi nõ loꝛũ. N ſtatim veniet dies iudicij:ſʒ parũ tꝑis 1 reſtabit:q̊ eccłia dei habebit pacẽ ⁊ tran quillitatẽ:atq; pᷣdicabit᷑ regnũ dei ⁊ fides Jeſu xpᷣi.Liq; aũt qͥdã dixerint ꝙ a moꝛte antichꝛiſti adhuc multis anis durabit mũdꝰ:qͥ tpe diſci⸗ puli antichꝛiſti relaxabunt᷑ ad peccandũ cũ ſe/ quacibo ſuis. Boniaũt et decepti ab ipo ãtixpᷣo 8 — ⁊ qͥ toꝛmẽtoꝝ acerbitate:ac penaꝝ timoꝛe eũ cõ feſſi fuerãt:erroꝛẽ ſuũ emẽdates deo ſeruiẽt: at/⸗ qʒ ad iudiciũ vniuerſale ſuſcipiendũ ſepᷣpara⸗ bunt:⁊ poſtea veniet dñs ieſus ad iudicadum viuos ⁊ moꝛtuos:omib ignoꝛãtibo diẽ ⁊ hoꝛã aduẽtꝰ eiꝰ.Et cũ hac opiniõe videt᷑ tranſire Ni co. de li.ſuꝑ Dañ.xij.c.Lñ alij doctoꝛes tenent ꝙ poſt obitũ antixpi nõ durabit mũdꝰ niſiper modicũ tpᷣs.Et de h̊ habet᷑ Apo.vij.vbi ðꝛ ꝙ cũ angelus aperuiſſet ſeptimũ ſigillũ:in ͥ compꝛe hendit᷑ ꝑſecutio ⁊ moꝛs ipᷣiꝰ antixpᷣi:factũ eſt ſi⸗ lentiũ.i.pax ⁊ trãquillicas in celo.i.in eccłia mi⸗ litante:q̃ſi media hoꝛa.i.puo tꝑe.Ubi diẽ glo. ꝙꝙ dabunt qᷓ itra hi⸗ titubauerãt:vel ſeducci fuerãt ab antixpo ad fa ciẽdã penitẽtiã.Et hec opinio videt pbari Dañ. xij.vbi poſtqᷓ; dictũ ẽ de the antlxpiꝙ durabit ꝑ dies. Meccxc.ſbᷣdit᷑. Btũs qͥ expectat ⁊ ꝑuenit ad dies. Mcccxxxv.qͥ ſunt dies qᷓdraginta dam dicãt ibi accipi diẽ ꝓ ãno. iuxta illð Eʒec. liij. Diẽ ꝓ anno dedi cibi. Sit aũt quõcũq; eſt: magis credendũ ꝙ pᷣdictũ tpᷣs poſt moꝛtẽ anti xpᷣi erit bꝛeue:ſʒ incertũ nobis qͥ ad eiꝰ qᷓ;titateʒ: atq; ſoli deo cognitũ.In hoc aũt ꝑuo tꝑe ↄuer tent᷑ młti ad fidẽ pᷣdicatiõib ſanctoꝝ qͥ tũc erũt maxime iudei ⁊ filij ifrael aliaꝝ tribuuʒ qͥ tunc erũt. Juxta illud ſaluatoꝛis Joh.x.Fiet vnum ouile⁊ vnꝰ paſtoꝛ. Et ita verificabit᷑ ilud quod ſcptũ ẽ.iij.Eſdre.xiij.vbi ðꝛ ꝙ filius dei colliget ad ſe młtitudinẽ decẽ tribuũ iſrael q̃ᷓs captiuas duxit Salmanaſar rex aſſirioꝝ in babloniam Qui trãſlati in terrã alienã:iierũt ↄſiliũ ꝓficiſcẽ di in terrã vlterioꝛẽ:vbi nunq; habitauit genus humanũ:vt ibi ſᷣuarẽt legitima ſua q̃ nõ ſᷣuaue rant in regiõe ſua.Et traſierũt fluuiũ euphꝛatẽ ꝑ anguſtos introitꝰ. Nã deꝰ fecit ſtare aquã ad ptem donec traſirẽt:ſicut fecit traſeuntibo filijs iſrael mare rubꝛũ ⁊ ioꝛdanẽ qñ venerũt in terrã ꝓmiſſiõis.Et pᷣdicte decẽtribꝰ ierũt in regioneʒ multe vie.ſ.itineris vniꝰ anni cũ dimidio: ⁊ ibi ſtabũt vſq; ad tꝑa nouiſſima:⁊ tũc iterũ exſicca bunt᷑ aque uũliꝰ fluuij:vel ad ꝑtem ibũt diuina volũtate donec trãſeat:⁊ veniẽt ad filiũ dei cum pace.hec ibi.Nec iſta ↄriant᷑ ſugioꝛibo:qꝛ poſt/ dragintaqnq; dies vł citra his q XI qᷓ; iſti ꝓpłi deliberãtes facere penitentiã de petõ ſuo idolatrie vituloꝝ:vt dictũ ẽ ſupꝛa trãſierũt eupbꝛatẽè:⁊ ꝑrexerũt in ill regionẽ longinquã: ſcies deꝰ eoꝝ inſtabilitatẽ:ne reuerterent᷑ ad vo mitũ ⁊ pꝛiſtina mala ⁊ pctã ſi redirẽt in babilo niam vel ad patriã ſuã:induſit eos in mõtib⸗ illiꝰ regiõis qͥ dicunt᷑ caſpij:⁊ ſic habẽt duo im pedimẽta.ſ.montiũ in qͥb ſunt induſi:⁊ flumi nis qͥ euphꝛates aꝓpellat᷑:quẽ trãſire nequeunt maxime qꝛ impediunt᷑ a regina amaʒonũ ⁊ po pulo eiꝰ ſub cuiꝰ imꝑio ⁊ ditiõe viuũt:vt ðꝛ in cõpendio theologie lib.vlcꝭ.Nõ obſtat etiã ſuꝑpi oꝛib qð hic ðꝛ ꝙ veniẽt cũ pace:qꝛ bᷣ itelligttur poſt deceptiõis cognitionẽ. Pꝛimo em̃ ſeducen tur a diabolo ⁊ antixpᷣo qͥ ꝑmiſſione dei fadet montes illos aꝑiri.⁊ flumẽ dare eis locũ itiner⸗ vel exſiccari.Et ſic ipᷣm antixpᷣm comitabũtur: credentes eũ eſſe meſſiã in lege ſibi pꝛomiſſum. Moꝛtuo vo antixpᷣo:⁊ cognita vitate venient ad fidẽ dñi nr̃i ieſu xpᷣi:⁊ ad pacẽ atq; vnionem eccłie catholice.Et in hierm adoꝛabũt dominũ nr̃m ieſum vxpᷣm.Et ſalui erũt reſidui oẽs de po pulo iſrael inuocãtes nomẽ dñi ſicut ꝓphetatũ fuit Malachie vlt.? Johel.ij.Et vt ait CPaulꝰ ad Roma. xj. Zunc intrabit ad fidẽ plenitudo gentium. ⁊ oĩs iſrael ſaluꝰ fiet.Et pᷣdicta etiam ↄfirmant᷑ ꝑ ea que haben᷑ Eʒech.xxxviij.vbi ait deus. Adducã te ſuꝑ terrã meõo:vt ſcant gentes multe cũ ſanctificatꝰ fuero in te in oculis eoꝛuʒ o gog. Ticet aũt q̃ſi inumerabiles ꝓpli ad fideʒ veniet.Lñ miniſtri antixpᷣi ⁊ multi ſcelerati ho mines nõ credentes aliud exterminiũ ſibi debe re euenire:in his pauò diebo qꝗͥ remanebũt poſt moꝛtẽ antixpᷣi:in ſuis pctis ꝑſeuerabunt conui uantes ⁊ luxuriates ac delitijs vacãtes:iuxta il lud Miere.xlviij. Requieuit moab in fecibo ſu/⸗ is:necẽ trãſfuſus de vaſe in vas.i.de ſtatu pec⸗ candi ad ſtatũ penitẽtie.Dicẽt em̃ tales obſtina ti. Ticet pnceps nr̃ moꝛtuꝰ ſit:tñ nos eiꝰ diuiti as habemus qbo gaudere ⁊ in ↄoſolatiõiboviue re valemꝰ.De qͥ bo dicit apłs.ij.ad Theſ.v. Cũ dixerint pax ⁊ ſecuritas:tũc repẽtinꝰ eis ſuꝑue/⸗ niet interitꝰ Iſtis ̊ qͥ fuerũt de exercitu antixpᷣi ⁊ in malicia ſua ꝑſeuerabũt adueniet illð quod eis minat᷑ dñs Exech.xxxviij dicẽs. Ignẽ et ſul⸗ phur pluã ſuꝑ eũ ⁊ ſuꝑ exercitũ eiꝰ:⁊ ſuꝑ ppłlos multos qͥ ſunt cũ eo ⁊ magnificaboꝛ ⁊ ſanccifi⸗ caboꝛ:⁊ notus ero in oculis multaꝝ gentium ⁊ ſcient qꝛ ego dñs. Veniet em̃ cito filiꝰ dei ad iudiciũũ poſt pᷣdicti antixpᷣi moꝛtẽ:licet de die p/ fixa non ſciat᷑ certitudinaliter. De q̊ iudidoo lo⸗ quens Jo.apłs oñdit qᷓ;tũ erit terribile:dũ de⸗ ſcribit quõ xpᷣs veniet ad iudicandũ dicẽs po cał.xix.Oculi eiꝰ ſicut flãma ignis:⁊ ĩ capite eiꝰ diademata multa. Et veſtitꝰ erat veſte aſperſa ſanguine ⁊ exercitꝰ qᷣ ſunt in celo ſeq bant᷑ eum. Et de oꝛe ipᷣiꝰ ꝓcedebat gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acu tus:vt in ipᷣo ꝑcutiat gẽtes. Et.xxæc.iteꝝ diẽ i Sthronü cuß aſpe 0 Mag Anchnan ſchtacti Ggewn⸗ bro Meſe ſbldebon feinloncn ogeooln gudiul vo banaclli⸗ Dllavsen Ktobkee fumme woꝛ moꝛrheqz d⸗ dirrſſcech SNWrn Gitwicin ahed elcye ſcchale ſerpaſt ausron Glbteer icmn cclo rrj.xn lderedel icuſgel Gunnnäin. GSpiritua nis Laroe AWuetiusta Nnogorn Utſorroe Gunmpn Wszen Wicker cbriagte ſthel ſequent debito; Gieñ̃ ſpintu ciqʒen Boly. Quecu ſeminar ſourſen imi Qu 4 Tomiſſonedtie Ndartasloain nchm comtabi llegeſdipont⸗ Nna dinrere aäinen witntitntün odard itnorouſh Dar ñ tpokſi iso rin mih i1D iemhinp sſinn girdcamonan gii dis gibſn mmicte õ m̃ onſi/ inonitandin Ndnti urn, naloſejtn/ 44 Permugen a 7 ria ſuijpſi ius. Sermo. xij. di thꝛonũ magnũ ⁊ candidũ ⁊ ſedentẽ ſuꝑ eum a cuiꝰ aſpectu tremit terra ⁊ celũ.Et vidi moꝛtu os magnosꝰ puſillos ſtãtes in cõſpectu thꝛoni ⁊ libꝛi aꝑti ſunt ⁊ moꝛtui iudicati ſunt ex his q ſcpᷣta erat in libꝛo ſᷣm oꝑa eoꝛũ.Et dedit mare ?⁊ infernꝰ moꝛtuos ſuos.Et qͥ nõ ſunt inuẽti in li bꝛo vite ſcripti:miſſi ſunt in ſtagnuʒ ignis.hec ibi.De bonis aũt inqͥt.c.ſequẽti.Et vidi ciuita⸗ tem ſanctã Hieruſalẽ nouã deſcendentẽ de celo adeo paratã ſicut ſponſam oꝛnatã viro ſuo.Et audiui vocẽ magnã de chꝛono dicentẽ.Ecce ta⸗ bernaculũ dei cũ hoib:⁊ habitabit cũ eis:⁊ ipᷣi łi eius erũt:⁊ ipᷣe deus cũ eis erit eoꝛũ deus. Et abſterget deus om̃em lachꝛymã ab ocuł eo rum:⁊ moꝛs vltra nõ erit:neq; luctꝰ: neq; cla⸗ moꝛ:neq; doloꝛ erit vltra que pᷣma abierunt.? dixit qͥ ſedebat in thꝛono.Ecce no ua facio oia. Et qͥ vicerit poſſidebit hec:⁊ ero illi deus:⁊ ipſe erit mibi filꝰ. Quã gratiã vincẽdi vicia ⁊ pecca ta ⁊ eſſe bonos ſeruos ⁊ filios dei cõcedat nob ipᷣe ſaluatoꝛ noſter dñs ieſus:qui ẽ bñdictꝰ in ſecala ſeculoꝛum. Amen. Feria tertia in bebdomada ſe anca de victo/ Rucifige euz c Mar. xv. ⁊ in euagelio occurrecꝭ ferie. Quicũq; vult dei grãʒ ⁊ glo riam eternã ꝓmereri neceſie eſt eũ vincere paſſiones ſuas ac ſenſualitates ⁊ ſupo nere eas roni.Ideo dixit deꝰ ad chain Geñ.iiij. c. Sub te erit apetitꝰ tuꝰ:⁊ tu dñaber illiꝰ. Re gnũ em celoꝝ vim patit᷑ ⁊ violenti rapiũt ilud Mat.xj.vñ ſaluatoꝛ ait Apoc.ij. Uincenti da/ bo edere de ligno vite qð eſt in paradiſo dei mei ⁊.iij.eiuſdẽ lib.c.iterũ dicit.Qui vicerit faciã illũ columnã in regno meo.Jdo dicit apł's ad Gal. v. Opiritu ambulate ⁊ deſideria carnis nõ ꝑfi⸗ cietis.Caro em̃ ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃ ⁊ ſpũs aduerſus carnẽ.hec em̃ ſibi inuicẽ aduerſantur vt nõ quecũ q; vultis illa faciatis. Manitfeſta aũt ſunt oꝑa carnis que ſunt foꝛnicatio:imun⸗ dicia:impudicitia:luxuria:auaricia idoloꝝ ſer/⸗ uitus:veneficia inimicicie:o tentiões:emulatio⸗ nes:ire:rixe:diſſenſiões:ſecte inuidie:homicidia ebꝛietates:comeſatiões:⁊ his ſilłia:q; pᷣdico vob ſicut pᷣdixi:qm qui talia agunt regnũ dei nõ cõ ſequent᷑.hec ille.Et ad Ro.viij.iteꝝ dic̃ Fratres debitoꝛes ſumꝰ nõ carni vt ſᷣm carnẽ viuamus Si em̃ ſᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemini. Si autẽ ſpiritu facta carnis moꝛtificauerid:viuetꝭ.Qui cũq; em̃ ſpiritu dei agunt᷑ hi fülij dei ſunt.Et ad BGBal.vj.dicit.Nolite errare:deus nõ irridetur. Quecũq; em̃ ſeminauerit hõ hec ⁊ metet:qm̃ qͥ ſeminat in carne ſua:de carne metet coꝛruptiõeʒꝭ q aũt ſeminat in ſpiritu:de ſpiritu metet vitam exnã.Quia g̊ᷓ diabolus ↄtinuenos inpugnat CXIII p ſenſualitates:opoꝛtet nos viriliter pugnareʒ cas: ne moꝛs intret ꝑ feneſtras nr̃as que ſunt Inq; ſenſus coꝛꝑis:vt ðꝛ.xvj.q.ij.c.viſis:⁊ ſũt vba J Joh̃. pape. Ideo dicit᷑ Ecci.xviij. Poſt cõ⸗ cupiſcẽtias tuas ñ eas:⁊ a voluptate tua auer tere. Si em pᷣſtes aĩe tue cõcupiſcẽtias eiꝰ faciet te in gaudiũ inimicis tuis.Gregꝰ.quoq; in.iij. dlalogoꝝ.c.xix.ait.Sine laboꝛe certaminis nõ eſt palma victoꝛie.vñ ergo victoꝛes ſunt niſi qꝛ antiqͥ hoſtis inſidias debellauerũt. Malignꝰ quiꝓpe ſpũs cogitatiõi:locutioni:atq; oꝑi nſro ſemꝑ inſiſtit ſi foꝛtaſſe aliqͥd inueniat vñ apud examen eterni iudicis accuſatoꝛ exiſtat.hec ille. Et Hiero.ad Euſtochiũ dicit.Niſi vim facias celoꝛũ regnũ nõ accipies.An nõ videt᷑ tibi gra, dis violentia cũ caro cupit eſſe qð deus eſt:⁊ il⸗ lic vñ angeli coꝛruerũt angelos iudicatura cõ/ ſcendere.Egredere ̊ pauliſper e coꝛꝑe:⁊ ob pꝛe ſentes laboꝛes ante oculos tuos depinge mer⸗ cedem quã nec oculus vidit:nec auris audmit nec in coꝛ hoĩs aſcendit.hec ille. Ideo ſaluatoꝛ Mat.xvj.nos hoꝛtat᷑ dicẽs.Qui vultvenire pꝰ me abneget ſemetipᷣm:⁊ tollat crucẽ ſuam et ſe/ quat᷑ me.Ad qð poſſumꝰ applicare vba ꝓpoſi⸗ ta que dicunt.Crucifige eum.i.appetitũ ſenſua⸗ lem. Suꝑ quo verbo duas cõſideratiões facie mus. Pꝛima dicit᷑ neceſſitatis.Scðᷣa vtilitacj. Pars pma huiꝰ ſᷣmõis:in q̃ ꝓbat᷑ ꝙ qubet tenet᷑ cũ rõne vincere om̃es ſuas ſenſualitates: ſeu diabolicas ⁊ mũdanas tẽptationes. P Uogd quilibet tenet᷑ ſubiugare ſen ꝗq lualitates ſuas rõni ꝓbat᷑ pꝛimo Inq; rõnibb. Pꝛima dicit᷑ oꝛdinati onis.Fundamentũ cuiꝰ ponitx cõ⸗/ mentatoꝛ ſuꝑ.viij. Phiſi.⁊ in.ij.?etha.dicẽs Ars ⁊ natura in ſuis oꝑationibo oꝛdinate agũc q;tũ pñt. Patet hec regula pᷣmo in arte bellica. Nã famulus ſiue ſaccomanꝰ ſᷣm oꝛdinem arq bellice o bedit armigero:armiger vo ſquadre⸗ rio:ſquadreriꝰ aũt capitaneo generali.⁊ capita neus dño ſuo vł imꝑatoꝛi. Hoc idẽ patʒ in ſta tu eccłiaſtico diſcurrẽdo gradus eiꝰ. Patet eti⸗ am exẽplo naturali.Nam videmus ſᷣm oꝛdinẽ nature:qꝙ argentũ pᷣualet ferro in valoꝛe:auruʒ vero pᷣualet argento ⁊ ferro. Pꝛeſu ppoſito g̊ ꝙ ſᷣm artẽ⁊ naturã maioꝛa ſpꝑ ſibi ſubijciũt mino ra iferioꝛ ſꝑ debet ſeruire ſuꝑioꝛi:vt dicitur.ff.ð aqua plu.ar.l.j.S.deniq;.Certũ eſt ꝙ deus cõ⸗ poſuit hoĩem ex materia ⁊ foꝛma.i.ex coꝛpoꝛe et anima.vt habet᷑.ij.de ala.Sed dlarũ eſt ꝙ foꝛ/ ma ſimpliciter nobilioꝛ eſt ſua materia.dicente pho.j. Phiſi.Foꝛma eſt quid diuinũ ⁊ appetibi le a materia:materiã dignitate excedẽs. Quod ſi ſicẽ:peto quo fine deus oꝛdinauit hoiem ex ꝑte rationali ⁊ ex parte ſenſitiua.Et maniteſtuʒ eſt ꝙ hoc ideo fecit vt pars rationalis que ẽ no bilioꝛ regat ⁊ ſubijciat ſibi ꝑtem ſenſitiuaʒ que eſt ſibi inferioꝛ:alias ſequeret᷑ vnum quod ẽ fal qg 3— 5 1. õä SZ 4 Bermo ſiſſimũ ⁊ impoſſibile: deꝰillas inoꝛdinate fe⸗ ciſſet:⁊ ars ⁊ natura eẽnt pꝑfectioꝛes ipᷣo deo Kõpoſuit ̊ deꝰhoiem ex aia ⁊ coꝛꝑe:vt aia re⸗ gat coꝛpꝰ⁊ ſenſualitates:vt inqᷣt ſctũs Bona. in.ij.di.xxxviij.ar.ij.q.ij.Et iõ debemꝰſubijcere rõni oẽs motꝰſenſuales inoꝛdinatos:qꝛ inqͥt Phs.j. Politicoꝝ.Debemus vti reb ſimplici ter ad id ad qð oꝛdinate ſunt a ſapiẽtiſſimo da toꝛe.Et iõ aia debet eẽ reges coꝛpꝰvero rectum. hec ille.Domꝰ em̃ male regit᷑ cũ ancilla dñatur. vñ Pꝛouer.xxx.ðꝛ. Per tria mouet᷑ terra:⁊ q̃r⸗ tũ qð ñ HM ſuſtinere/ꝑ ſᷣuũ cũ regnauerit:ꝑ ſtul tum cũ ſaturatꝰfuerit cibo:ꝑ odioſam mulierẽ cũ in matrimonio fuerit aſſumpta.⁊ ꝑ ancillaʒ cũ heres fuerit dñe ſue. Pꝛedicta aũt patuerũt in agar ancilla Sare que aſſũpta ĩ mrimoniũ ab abꝛahã dño ſuo:cepit deſpicere ipam dñaz ſuã Saram:vidẽs ꝙ cõceperat filiũ Geñ.xvj. Per Sarã em̃ ĩtelligit᷑ rõ.ꝑ agar vero ſenſuali tas:que ſivoluntatẽ quaſi virũ ad ſe allexerit:⁊ cõceperit appetitũ cõcupiſcẽtie deſpicit rõnẽ. Et ideo inquit deus ipᷣi abꝛahe ideſt cuilibet hoiĩ pᷣdicto.c.Eijce ancillã ⁊ filiũ eius.UVolũtas em̃ ipᷣiꝰdei eſt ꝙ agar ãcilla.i.caro ⁊ ſenſualitas ſit ſubdita Sare.i.rõni. Poſuit nãq; deus in do mo aie noſtre frẽm ⁊ ſoꝛoꝛẽ virũ ⁊ vxoꝛẽ:dñam ⁊ ancillam.i.rõnẽ ⁊ ſenſualitatẽ vt ſq ratio ſen⸗ ſualitatẽ inſtruat tanqᷓ; frater ſoꝛoꝛẽ:⁊ eam coꝛ/ rigat tanqᷓ; vir vxoꝛẽ ſuam:atq; eam ſibi ſubij⸗ ciat tanq; do mina ancillam ſuam:vt in oĩibus ſibi obediat.vñ phᷣs.v. Thopi.ait.qꝙ Apꝛiũ rõ⸗ nalis ad cõcupiſcibile eſt ⁊ iraſcibile ꝙ ipᷣa im⸗ perat:illa vero miniſtrant. Quando aũt aliter fit:tunc aia hois eſt ꝑuerſa.⁊ Plato in fedrone introducit Socratẽ dicentẽ. Cum in eodẽ ſint coꝛpus ⁊ animus:hoc quideʒ parere atq; ſer⸗ uire natura iubet:animũ vero imperare ⁊ dña⸗ ri.Diuinũ quidẽ ita natura inſtitutũ eſt vt ipe⸗/ ret ac dñet᷑. Moꝛtale ãt vt pareat atq; deuiat. Qui ergo cõtrariũ faciunt ſq; ꝑmittẽtes paſſio nes ⁊ ſenſualitates pꝛeualere rationi cum ꝑuer tant oꝛdinem diuine ſapientie ⁊ oꝛdinationis: magna digni ſunt pena ipſo domino atteſtãte: qui Luce.xij.dicit. Seruus ſciens voluntatem dñiſui ⁊ ñ fadẽs:plagis vapulabit mitis. Q Ccundo idẽ pꝛobatur ratione conuer⸗ ſionis ſiue tranſmutationis. Quando enim quis viuit ſᷣm ſenſualitates dici effici beſtia. Fundamentũ cuius ponit phs.ij. de aia ⁊ in.vij. Mecha.Et cõmẽtatoꝛ Auerroiſ ibidẽ. Et Gilbertꝰpoꝛretanꝰi li.ſer pncipioꝝ di. Foꝛmaẽ q dat eẽ rei:q̃ ablata res nõ eſt:ptʒ hec regula.Nã tanto aliq̃ res dicit᷑ eccłlia vel domꝰ quãto in ſe retinet foꝛmã ecclłie ſeu domꝰ.qð ſi funditus deſtruat᷑ ꝑ ruinã:nequaq; amplius eccleſia vel domus vocat᷑:ſʒ ſimpliciter dicitur eſſe cementũ vel cumulus lapidum ⁊ lignoꝛũ. Et rõ elt:qꝛ ꝑdidit foꝛmaʒ ecdeſie vel domus. Quo pᷣſuppoſito peto quare hõ ſingulariterap pellet homo:⁊ certũ eſt ꝙ ꝓpter vſum rationis. dicente pho.ix. Ethi. Homo eſt maximeintelle⸗ ctus ⁊ ratio:quod ſi ſic eſt. claꝝ eſt ꝙ qñ homo ſubmittit rationẽ inoꝛdinate cõcupiſ cẽtie: aut ʒ rationẽ viuit:⁊ ꝑ ↄſequẽs eſt ac ſi ratiõe careret ꝑdit nobilitatẽ ſui nois honoꝛis dignitat. vñ tam in cõſpectu hoĩm q; cõſpectu celeſtis curie nõ amplius homo ſed beſtia cenſendꝰ eſt. quia mutata foꝛma: ?⁊ ſubſtãtia intelligit᷑ mutata.ff ad exhi.l.iulianꝰ.S.ſed ⁊ ſi qͥs.Còfirmat᷑ etiam hec rõ ꝑ ſniam phᷣi.vij. Metha. di. Ex genere et differẽtia ſpecifica cõſtituit᷑ ſpecies:vñ nihil po teſt poni in ſpecie aliqua niſi habeat differentiã ſpecificã illiꝰ ſpei.Quo pᷣſuppoſito tũc ſic. Hec eſt diffinitio hoĩs:homo ẽ aial rõnale:⁊ nõ de⸗ bet addi moꝛtale.ſᷣm Scotellũ ſuꝑ vniuerſali⸗ bus Poꝛphirij in tractatu de differẽtia. q. pe⸗ nulti.Et Joh.verſoꝛis in ſũma ſuꝑ dialeticam in tractatu de ſpecie.capło vltimo:qꝛ ꝑ iſtã difk⸗ ferentiã.ſ.ratiõale differt homo ab omibo alijs aialibo. Et nulla res eſt de qua poſſit dici ꝙ ſit animal rõnale niſi homo.Auũ ergo ab alijs ani⸗ malibo differat homo ꝑ rationem:ergo cum di mittit rõnẽ ꝑ pctm̃ ⁊ ſenſualitatẽ:nihil differt a beſtijs:⁊ ſic efficit᷑ animal tãtũmodo ſenſuale? nõ rõnale:quia cui nõ cõpetit diffinitio: nõ cõ/ petit etiam diffinitũ.l.omis diffinitio.ff. de re⸗ gulis iur..Unð inqͥt glo.in auten.de mona.in bn.ꝙ nõ ſequẽs rõnẽ nõ debet dici hõ ſz beſtia. Et h eſt qð inqͥt Dauid ps.xlviij. Homo cũ in honoꝛe cſſet nõ intellexit:comꝑatus ẽiumentis inſipientibo ⁊ ſimilis factus ẽ illis. R Ro quoꝛũ melioꝛi declaratione ſciẽdũ p ꝙ inquit phᷣus.j. Politicoꝝ:triplicẽ vi tam poſitã fuiſſe a phᷣis.ſ.voluptuoſaʒ politicã:⁊ cõtemplatiuã.Cõſiderabat em̃ hoie, mediũ int᷑ ſuꝑioꝛa.i.angelos:⁊ inferioꝛa.i.bꝛu⸗ ta aialia. Et ideo attend ebat hoieʒ triplicit᷑ poſ ſe conſiderari. Pꝛimo vt ꝑticipat cũ bꝛutis: et cõuenit ei vitavoluptuoſa. Scðo inq;tũvtitur rõne:⁊ ſic ↄuenit eivita politica.Tertiovt cõmu nicat cũ angelis in ſpeculatiõe ⁊ cõtemplatione ⁊? ſic cõuenit ei vita cõtemplatiua.Qui ergo vi⸗ uit vita voluptuoſa dicit᷑ beſtia.Qui aũt viuit vita politica.i.rõnali dicit᷑ homo.Qui aũtviuit vita cõtemplatiua dici᷑ angelus.Ait em̃ Hie⸗ ro.ad Euſtochiũ. Pꝛofecto in carne pᷣter carnẽ viuere nõ terrena ſed celeſtis vita eſt.Condudo igit᷑ ad ꝓpoſitum noſtrũ ꝙ viuens vita bꝛutali ac vicioſa merito bꝛutũ nuncupat᷑:⁊ nõ põtap pellari homo niſi equiuoce:ſicut homo depiciꝰ vel moꝛtuus dicit᷑ homo noie tm̃ ⁊ nõ re. Ideo Salomon inquit Eccs.iij.Oſtendit deus ſili⸗ os hominũ ſimiles eſſe beſtijs:⁊ iterũ dicit. Ni⸗/ hil habet homo iumento amplius.Quia enim homo ſamiſſa ratione ꝑdidit differentiam ſpeci ficam hominis:⁊ remanſit ſolũmodo in gene⸗ vuniral Gnruran ne corente nolium – nohom cinngſ. nrtone busorin lcgepeſini Ultdicens⸗ beſtibrn Cuni ſcutd gute eaul corgelin nnbls.) gisſeos! ſopos Mnas o alca evolun Vantfid unrmu ſuliue, Ner uatt Pausckt⸗ hubererane ſone decon⸗ Wupnrs NN Nenann ſunr Bo⸗ dietden N guem etlithare⸗ opum no ſrotq; ni cöpor. ſeſtauclbu leinpefans aturaui arcruoſ Pocſtons Perhutgen dligglbi lupturde tatehonne lonem n Opſoſt Gipecen poſſum./ rthaum knmarge hemtuam ntus: na Pacncigs) pencsrie l daerdf Poſiw tütſeh un rnaler i lüiſogmingt nde Oißgiu . umaſug dalen Namdednſki dond donh gns doſirder Vapoedelr monanawran lrari nbldir titümodoſie r diffinngii 8 diffininoi naucen. de n che diaboſd Sillis. pis Ni⸗ (dorran hn srutnudbe⸗ hi rinnnlur Nijrdios⸗c SGißün 1aToNCN itünnonan u enieni N iid srn i vanejtn nuick Nin Uns niu hn pnlr noi⸗ ubomno dye tumtnön kendtdu BriiN/ =D Foliũ re animalium. Genus aũt nõ poteſt eſſe in rerũ natura niſi ſit in aliqua ſpecie:ideo talem ratio ne carentem cõſtituit in ſpecie animaliũ irratio⸗ nalium. Quapꝛopter Dauid poſt peccatuʒ be/⸗ ſtiale luxurie dixit ps.xxj.Ego aũt ſum v̈mis ⁊ nõ homo ⁊c̃.Ait em̃ phũs.j. Politico. In tim quis eſt homo inq;tum habet in ſeipſo rectitu dinem ꝑ ſubiecionem viriũ inferioꝛum ad ipᷣaʒ rationẽ.Et ibidem dicit. Sicut ꝑfectus vᷣtuti/ bus optimũ animaliũ eſt homo:ita alienus a lege peſſimũ eſt omnium. Et rationem ibidẽ po nit dicens. Plura mala fauclet malus homo:qᷓ; beſtia.Et in.vij.Echico.iterũ ait. Homines di⸗ cunt᷑ ſicut dij pter excellentiam virtutis:homo autẽ pꝛauus deterioꝛ eſt omni beſtia.Eſt enim peioꝛ gallinis poſt riram ad paſtum ſimul cur rentibus. Item leonibus qui manſueſcunt cũ quis ſe eis pꝛoſternit: ⁊ lupis nõ comedentibb lupos:⁊ ſic de alijs feris. Item mulis equis et aſinis qui nõ cadunt in eõdem loco in quo ſe⸗ mel ceciderũt:imo nec per eandem viam incede re volunt. Item turtures et multe alie aues ſer uant fidelicatem cõiugibus ſuis:quod non fa⸗ cunt multi homines.De hacaũt hominis be/ ſtialitate Chꝛyſoſtomꝰ in omelia aſcenſionis ſu per illud:homo comparatus eſt iumeutis dic. Peius eſt comparari qᷓ; naſci.Naturaliter non habere rationem tolerabile eſt:hominẽ vero ra/ tione decoꝛatum irrationali nature comparari voluntatis crimen eſt. GBeatus quoq; Thom̃. j.ij.q.j.arxti.ij.inquit.Oꝑationes noſtre ſi ratio ne carent nõ humane ſed beſtiales appellande ſunt. Boetius etiã.iiij.de conſolatiõe:pꝛoſa.iij. dicit de malis. Quare conuerſi in maliciam:hu manam quoq; amilſere naturã. Euenit ergo vt quem tranſfoꝛmatum vicijs videas:hominem extimare nõ poſſis.Auaricia feruet alienarum opum violentus ereptoꝛ:lupo ſimilem dixeris ferox atq; inquietus linguam litigijs exercet: cani cõparabis. Inſidiatoꝛ occultus ſubripuiſ ſe fraudibus gaũdet:vulpeculis equet᷑.Ira in temperans fremit:leonis animum geſtare cre⸗ datur.pauidus ac fugax nõ metuenda foꝛmi⸗ dat: ceruo ſimilis habeat᷑.ſegnis ac ſtupidꝰ toꝛ pet:aſinus viuit.leuis atq; inconſtans ſtudia permutat:nihil ab auibus differt.fedis immũ diſq; libidinibus immergitur:ſoꝛdide ſuis vo luptate detinetur. Ita fit vt qui deſerta pꝛobi⸗ tate homo eſſe deſierit: cum in diuinam condi⸗ nionem tranſire non poſſit vertatur in beluam Ehꝛyſoſtomus quoq; ſuꝑ Mattheum inquit Si peccatoꝛ es maniteſte homi nez te dicere nõ poſſum.Lum enim calcitres vt aſinus: ſaltes vt thaurus:fremas mulieribus vt equus: et ca ſtrimargiam patiaris vt vꝛſi us:impingues car nem tuam vt mulus:rememoꝛeris auteʒ vt ca⸗ melus: rapias vt lupus:iraſcaris vt ſ- erpens: percutias vt ſcoꝛpio:doloſus ſis vt vulpes: ve X nenum malicioſe obſerues vt aſpis ⁊vipera: qᷓ liter te potero cum hominib cõnumerare: qua ſi dicat.nõ eſt cöuenienss. S “” Sta auũt animalia ⁊ beſtias debet quili ibet bonus pdicatoꝛ caperevel ſalce vul nNerare.aut ad minus contra eas vocife * rare ſicut faciebat beatus Johãnes baptiſta di cens Jo.j.c.Ego vox clamantis in delerto. ſ. iſti us mundi:in quo habitant multe male beſtie. Et ideo inquit mihi deꝰ. Geñ.xxvij. Sume ar⸗ ma tua pharetram ⁊ arcum:⁊ egredere foꝛas. 7 affer mihi de venatione tua:⁊ fac mihi cibos vt co medam. Iſta aũt arma ſunt virtutes ⁊ ver ba ignita boni pꝛedicatoꝛis:de quibo.ij.ad Co⸗ rinchi.x.ait Paulus.Arma noſtra nõ ſunt car⸗ nalia:ſed potiꝰ adeo ad deſtructionem muniti onum dia boli.Ad que arma induenda hoꝛtat idem Apoſtolus ad Epheſ. vj. dicens. Indui⸗ te vos armaturam dei vt poſſitis ſtare aduer⸗ ſus inſidias diaboli. Per arcum vero ſignifica tur docrrina ſacre ſcripture quã habere debet 5 dicatoꝛ:vt ſicut per arcũ eijcitur ſagitta:ita ꝑ ſa cram doctrinam eijciatur velox verbũ pꝛediea⸗ tionis quod currat ptranſiens interioꝛa homi nis:iuxta illud ad Heb.iij. Uiuus eſt ſermo del ⁊ efficax:ac penetrabilioꝛ omi gladio ancipi ti.ODe hoc aũt arcu dici᷑ Job.xxix.Arcus meus in manu mea inſtaurabi.Et Beñ.ix.ait deus. KRrcum meũ ponã in nubibus celi.i.in pꝛedica toꝛibus: de quibus Eſa.xl.dicit᷑. Qui ſunt iſti qui vt nubes volant. Sicut em̃ nubes exeũtes de mari.i.de amaritudine ⁊ turpi conuerſatiõe huiꝰ mũdi eleuant᷑ ſuꝑ terram ꝑ co ntemplati⸗ onem:⁊ effundunt ſuꝑ terrenos ac camales ho mines aquã ſalutaris pᷣdicatiõis. Iſti ̊ vena⸗ toꝛes ſic armati debent intrare ſilus mundanã plenã feris ac beluis.i.hoĩbus beſtialiter viuẽ⸗ tibus:de qua inquit ps. Quaſi in ſilua ligno⸗ rũ ſecuribo exciderũt ianuas eius in idipſum. Et de pctõꝛe dici᷑ Deut᷑.xxxij. Inuenit eũ in ter/⸗ ra deſerta:in loco hoꝛroꝛis ⁊ vaſte ſolitudinis. Intrantes aũt hanc ſiluã venatoꝛes vt poſſint beſt ias ſilueſtres appᷣhendere de qͥb libẽter co medit deus:debent examinare diligẽter loca in quibo habitãt:⁊ pꝛudẽter eas arcũdare.cauen⸗ tes nevenando deſtruãt campos plenos meſſe 7 dãnificent canibi.i.ſuis verbis turpib??ke„£u Miſta aũt ſilua mũdana inueniunt᷑ di iuerſa genera aialiũꝛ beſtiarũ:qᷓ ſolent iueniri in nemoꝛibb. Pꝛimo em̃ iueniũ tur lepoꝛes qͥb tremit caput:⁊ ſũt valde pauidi ꝑ q̊s ſignificant᷑ illi qͥ timẽt aggredi viam peni⸗ tentie ne infirinent᷑:vel nõ poſſint ꝑſeuerare:q̊ rum quilibet inquit cum pſalmiſta. Timoꝛ et tremoꝛ venerunt ſuper me.⁊c. Et iterum de il 5 lis dicit idem pꝛopheta. Trepidauerunt timo⸗ re vbi non erattimoꝛ.Talis autem timidꝰ ait illud Pꝛouerbioꝛum.xxvj. Leo eſt in via leena q44 Bermo plebs iualida: collocat in petra cubile ſuũ. In petra em cubile ſuuʒ collocat:qꝛ in duricia ſui pcti ꝑdurat:vł ad lr̃am in petra iacet ſiue ſedet in vicis ⁊ plateis:iĩ nullo bono oꝑe occupatus extimoꝛe pᷣdicto. Laleſ aũttimoꝛoſi debẽt app hẽdi:vł ſaltẽ ſagittari ſagitta ſaluatoꝛis Mat. vlij.di. Quid timidi eſtis modice fidei. U Ecũdo reꝑiunt᷑ capꝛioli qui bñ ſaltant s vnñ.ij. Reg.ij.ðꝛ.Aſſael q̃ſi vnꝰde capꝛio lies qͥ moꝛant᷑ ĩ ſilua curſoꝛ velociſſimꝰ fuit.⁊ in iſtis capꝛiolis figurant᷑ illi qͥ coꝛeis de lectant᷑ ⁊ tripudijs. De quibo coꝛeis exponi põt illo Eſa.xiij. Requieſcẽt ibi beſtie:⁊ piloſi ſalta bũt ibi. Ns mulieres vane ſedent ibi moꝛe be⸗ ſtiaꝝ laſciuiẽtes:⁊ expectãtes ꝙ laruati ⁊ pelli⸗ bus iduti ſicut fit in carniſpꝛiuio eas iuitẽtad coꝛeizandũ cuʒ quibo ſaltant:tanqᷓ; belue. Iſti dũt capꝛioli ſuntvulnerãdi ſagitta Eccłi.ix.vbi ðꝛ.Cũ ſaltatrice nõ ſis aſſiduꝰ:⁊ nõ audias vᷣ⸗ ba illiꝰ:ne foꝛte pereas in efficacia eiꝰ. Itẽ ſagit ta Amos.viij.vbi ait deꝰ. Cõuertã feſriuitates vias in luctũ:⁊ oĩa cãtica via in planctũ. X Ercio reꝑiunt᷑ ibi capꝛee q̃ vulgari noie t vocant᷑ capꝛe ſaltãtes 2 iſte ꝓPter ſuaz B leuitatẽ nunqᷓ; tenent firmũ locũ:ſʒ huc illucq; diſcurrũt:de qbo ðꝛ.ij. Parali.xij. Uelo ces quaſi capꝛee in mõtibo.⁊ iſtis figurant᷑ voa/⸗ gabũdi ⁊ iſtabiles ⁊ qͥ nõ ꝑſeuerãt in bono ice⸗ pto:vł in arte quã ceperũt:⁊ nunqᷓ; ꝑmanẽt in vno bono ꝓpoſito. Qui feriẽdi ſũt ſagitta Sa/⸗ lomonis Eccłs.v.vbi ait. Ne vẽtiles te in oẽm ventũ:⁊ nõ eas in oẽmviam:ſzuʒ eſto firmꝰin via dñi. Itẽ iſte capꝛee aſcẽdũt cacumina montiũ:⁊ ſignificãt curnioſos qvolũt itelligere altitudinẽ diuinoꝝ ſecretoꝛũ.quos vulnerat Eccleſiaſticꝰ iij.ſui libꝛi.c.di.Altioꝛa te ne queſieris ⁊ꝛc. Uarto reꝑiunt᷑ cerui de qb ait Iſido. q xij.ethimo.qꝙ mirant᷑ fiſtulaꝝ ſibilum ⁊ in armonia delectant᷑: erectiſq; auribo acute audiunt:⁊ ſica venatoꝛibo capiunt᷑:vñ fi gurãt diſſolutos qui delectant᷑ canticis.Cõtra quos dicit᷑ Job.xxj.Tenẽt timpanũ ⁊ citharaz ⁊ gaudẽt ad ſonitũ oꝛgani:ducũt i bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad inferna deſcendunt. JItem Plinius li.viij.naturalis hiſtoꝛie dicit. Cerui tante ſunt ſimplicitatis vt omnẽ mirent᷑ ⁊ ſtu⸗ peant nouitatẽ:vnde equo vel bubalo ad eos accedẽte:ita in ipᷣm reſpiciunt ꝙ hominẽ iuxta ſe venientẽ ⁊ ſagittis impetere volentẽ nõ atten dunt.hec ille.Et ideo ſignificant fatuos qui ad oẽs nouitates mirant᷑ ⁊ attendunt ⁊ faciłr deci piunt᷑:vnde de illis dici põt illud Pꝛouer.xiiij. Fatuitas ſtultoꝝ impꝛudẽtia.Gloꝛiant᷑ quoq; cerui de coꝛnibo que tamẽ ſepe ſunt cauſa ꝙ ca piant᷑ ⁊ moꝛiant᷑. Et ſignificant vanegloꝛioſos in itinere:occidendꝰſum. Leo.i.diabolus.leena ideſt cõcupiſcẽtia:qͥbo nõ ſperat poſſe reſiſtere De ipo q̊ʒ timido ðꝛ Pꝛouer.xxx.Lepuſculus HM XII de pulchꝛitudine: diuitijs ⁊ honoꝛibo:⁊ hmoõl. Qui vulnerandi ſunt ſagitta pſalmiſte dicencj. Nolite extollere in altũ coꝛnu veſtrũ ⁊c.Mui⸗ tas etiã alias cõditiones habet ceruꝰ quas boj/⸗ no reſpectu ꝑtranſeo. 22 “ Uiinto repiunt᷑ aſini:vt aũt ðꝛ lib. xviij. de ꝓpꝛietatibo rerũ.Aſinꝰ eſt aial mela⸗ colicũ trigidũ ⁊ ſiccũ:maturaliter ponde roſum:tardũ ac pigrũ:ſtolidũ ⁊ obliuioſũ. Et iſti aſini figurãt negligẽtes in bono oꝑe:⁊ acci⸗ dioſos. Qui debẽt vulnerari ſagitta Paulli.ij. ad Thimo.iij.dicẽtis.Qui nõ laboꝛat nõ man/ ducet:⁊ dñi ieſu dicẽtis Mat.xx.Quid hicſta⸗/ tis tota die ocioſi.Et Job.v.vbi dicit. Homo ad laboꝛẽ naſcit᷑. Libenti quoq; comedũt aſi/ ni ſpinas ⁊ tribulos ac cardos:q; alias bonas herbas:⁊ ſignificant laſciuos qͥ libẽtiꝰ audiũüt in honeſta acturpia ⁊ fabuloſa q; bona acſan/ cta vba ⁊ vtilia. Juxta illud.ij.ad Thimo.iiij. Erit em̃ tpᷣs cũ ſanã doctrinã nõ ſuſtinebunt:ſʒ ad ſua deſideria coaceruabũt ſibi magros piu rientes auribo:⁊ a vᷣitate quidẽ auditũ auertẽt. ad fabulas aũt cõuertent᷑.Qui vulnerãdiſunt ſagitta Pauli ad Coł.iij. dicentis.Deponite ſer monem turpẽ de oꝛe vro:⁊ verbũ xpᷣi habitet in vobis abundãter.Aſinus etiã nõ timet ſtimu⸗ lum ſʒ opoꝛtet eũ ꝑcutere cũ virga ⁊ baculo.Et de iſtis aſinis multi reꝑiunt᷑ qͥ ſunt obſtinati⁊ bonis verbi dei ſtimulis nõ pñt induci:vt ꝑ vi am mandatoꝛum dei ꝓgrediant᷑:ſed opoꝛtet ꝙ eos deꝰ cogat ꝑ flagella ⁊ grauamina.⁊ ad hoc exponi põtillð Ecci.xxiij. Uirga ⁊ palea aconꝰ aſino ſicut faciebat ille floꝛẽtinꝰ qͥ cum tantum oneraſſet aſinũ ꝙ videbat᷑ velle crepare ex pon⸗ dere:ꝑcutiẽs eũ vᷣga ↄfoꝛtabat dicẽs.Nõ crepes aſine qꝛ floꝛet hoꝛdeũ. Dicitur q̊ʒ Pꝛouerb.x. Virga in doꝛſo eiꝰ qui indiget coꝛde.⁊ eiuſdem libꝛi.xxvj.c. Virga in doꝛſo impꝛudentiuʒ. Iſti etiam aſini ſignificant ruſticanos de quib etiã — qᷓ;plures reꝑiunt᷑.vñ de hoie ruſticano dici ſo⸗ let vulgariter. Eſt aſinus auritus. Aſinus eniʒ babet aures longas ⁊ largas:et ipᷣe ruſticitates magnas ⁊ multas. Sed notandum ꝙ vt dici in libꝛo de ꝓpꝛietatiby rerũ:contra aſinos pu⸗ gnat vꝛſus ⁊ eos comedit:⁊ ſimiliter iſtos aſi/ nos bipedes deuoꝛabit diabolus Dicit᷑ quoq; in pᷣdicto libꝛo de/ꝓpꝛietatibo rerũ:ꝙ aſini q;ro magisſeneſcunt tato magis efficiunt᷑ triſtes ce defoꝛmes. hiſpidi ⁊ piloſi:⁊ figurãt eos qui q̃ti die efficiunt᷑ mag tepidi ⁊ pigri in ſeruitio dei ita ꝙ eis vita eſt in tedio. Quos vulnerare de/ ban ſagitta Salomonis Sapientie.j.dicẽ/⸗ tis. Tolite ʒelare moꝛtẽ ⁊c.⁊ Oꝛatij in epłis ca⸗ nentis. Gꝛatioꝛ ⁊ melioꝛ ſis accedẽte ſenecta Ali ſenectus illoꝛum. ter eueniet illud Sapieñ.iij. Sine honoꝛe erit Exto reꝑiunt᷑ leones rugiẽtes:per quos ſ ſusgbi ⁊ magnates deſignant᷑:qᷣ volunt depolutp 9 dil ( ꝛicorit l Cörtadsr indcr Pooo ürcos 0 immuri Cli laom lvrlub⸗ ſen gnnn llon ode Gfoꝛmes Poclias cined PJob. rii nie⸗ On Vr ilüt ſtero⸗ funbpen mmhütllil fcͤrlumune Urlumita davitrc roltecdi⸗ Weminauit Mans bipehes nistſen byolis gorito taliſen delecnn ollq̃⸗ peonid ntqzip olſe tꝛge Gbos Foliũ cWxW . nore „ „ - — = — dilacerare paupes Pꝛouer. xxviij. Teo rugiẽs ſtitatis:laudãdo pudieitiõ.iuxta illud Sapie. nnnſti ⁊ vꝛſus eſuriẽs pᷣnceps impiꝰſuꝑ płm paupe/ iiij.O quo pulchꝛa ẽ caſta gnatio cuʒ dlarltate. RWKW H rẽ. Itẽ qrũt deuoꝛare ſ bam eoꝝ.iuxta illð pſ⸗ al/ Item ſagitta apli ad Heb. xiij. dicẽtis. Foꝛnica N miſte. Suſceperũt me ſic leo paratꝰ ad pᷣda. Et toꝛes ⁊ adulteros iudicabit deus. E rnötiß, iteꝝ. Inſidiat i abſcõdito q̃ſi leo in ſpeluca ſu. Exclmo iueniunt᷑ vꝛſi qui ſunt inuidioſi PDR dun De iſt eriã ðꝛ. Sopho.iij. Pꝛincipes in medcio d Au em ad bꝛachia luduũ faciunt cũ ali Rnnn * eiꝰq uaſi leones rugiẽtes. Minant᷑ enim pau/ ſi ab ipo vincunt᷑.ex inuidia eum vngu irdtiii peribeoſq; moꝛdent ⁊ occidũt ac ſuppeditet. lis dilacerant.ꝛ ꝓpterea de inuidioſo ðꝛ Danie. Bübonee. Cõtra quos ðꝛ Job.iiij. Rugitus leonũ ⁊ vor vij.Ecce alia beſtia ſimilis vꝛſo in parte ſtetit: ?x mſane leene ⁊ dentes catuloꝛũ eius cõtriti ſunt. Iſtos tres oꝛdines dentium erat in oꝛe eius.pᷣmꝰ eim ndani aũt ſuꝑbos vulnerare debemus ſagitra humi oꝛdo eſt dolere de bono pꝛoximi:ſecũdus ẽ gau e nrun litatis quã emittit beata virgo dicens Luce.j. dere de malo eius.tertius eſt ipᷣiꝰ fama dilace / ‚ Nr. Duthe R Depoſuit potẽtes ð ſede ⁊ exaltauit hũiles. SB rare. Iſti aũt ſunt fe eriendi ſagitta charitatis:q̃ᷓ enwidine Eptio iueniunt᷑ tigres iracũdi ⁊ furibũ facit gaudere de bonis pꝛoximi.vnde Augꝰ. in Poq (ontii 8 di ſic ego oculis ꝓpꝛijs aſpexi in vno ad quodo ſermõe ait.Tolle inuidiã ⁊ tuũ ẽ quod rtosihaluing ducto Mediolani:q cõtinue fremebat habes. Urſi etiã ſunt ſolatioſi:⁊ ſignificant lu⸗/ mos lidit 2 figurãt rixoſos ⁊ ↄtẽtioſos atq; vidicatiuos. ſoꝛes quos diabolus occidit:ſicut venatoꝛ vꝛ⸗ Moſac hant Cõtra q̊s mittẽda eſt ſagitta Eccłi.xxviij. QOui ſos Nam venatoꝛ facit foꝛmã hoĩs de palaa ded D vindicari vult a dño inuenietvindictam ⁊c̃. Cct cum bꝛachijs apertis: quaſi inuitet vꝛſum ad mnänöſutnan Pꝛouer. xvij. Sempꝑ iurgia qrit malꝰ. Angelꝰ ludendum ad bꝛachia. Ipſe autẽ venatoꝛ poſt n Onmmite o oia aſſimilare ⁊ facere quicqͥd vidẽt ab ue imaginem hois volens ludere ad bꝛachia: dicnns dont alijs fieri:⁊ figurãt pᷣſũptuoſos.Dic de ſtatim ex impꝛouiſo iugulat᷑a venatoꝛe.Et ſi⸗ ryetün de ſimiavidẽte barbitonſoꝛẽ ſeipᷣm radencẽ ad ſpe militer occidit diabolus luſoꝛes dum putat ſo o riinönnt culũ:qð ⁊ ipᷣa voluit facere ⁊ ſibijpſi cuʒ noua⸗ laciari ⁊ ludere ⁊c. Urſi quoq; ſunt impatien⸗ Z cula amputauit caput icidẽdo collũ dũ radere tes:vnde alio modo capiunt᷑ ꝓpter impatientiã Unkſonrte⸗ vellet ſub gula.Culpa aũt eſt imiſcere ſe read ſuam. ſam venatoꝛ ſcdens viam ꝑ quã incede öpftincen ſe nõ ꝑtinẽti.l.culpa.ff.ð regu.iu.⁊.c.nõ eſt ſine re ſolet vꝛſus:tendit in ea choꝛdã cum ſagittis dunkſih culpa.eodẽ ti.li.vj. Sunt qͥʒ ſimie exteriꝰhoĩbꝰ venenatis:ita ꝙ tacca choꝛda aliquãtulum foꝛ auamminnen cõfoꝛmes ⁊ iterꝰ valde diſſimiles:⁊ figurãt hy/ titer ſtatim cũ impetu exit ſagitta:vꝛſus autem i= 1 pocritas qͥ exteriꝰpñt apparentiã ſccõꝝ:⁊ ĩtenꝰ qui adeo eſt impatiẽs ꝙ ſi in itinere inuenit la⸗ emanm ſiłitudinẽ demonũ.Cõtra q̊s iaculãda eſt ſagit pidem eius vi inpedientem:pꝛotinus ipſum —AAe ta Job.xiij.vbi dicitur. In cõſpectu dei non ve ¶( ira longe pꝛoijcit: ſimiliter cũ ad pꝛediccam inc en niet omnis hypocrita. OD cchoꝛdam venit ⁊ ipᷣam in medio itinere reperit .„ n Ono reperiunt᷑ poꝛci qͥ ſi vadũt in alich cum indignatiõe cum bꝛachijs illam appꝛehen Narmr i un viridario:dimiſſis floꝛibus odoꝛiferis dens ac dilacerare volẽs ⁊ pꝛoijcere:foꝛtiter tra unnhut q̃rũt ſtercoꝛa:⁊ figurãt detractoꝛes qͥ dimiſſis hit.vnde ſtatim cũ ingenti impetu ſagitta excs Hnnminni/,7 vtutibo ꝓximi q̃rũt ⁊ iueſtigât vicia eoꝝ:vt de eum ferit.Ex qua magis indignatꝰvꝛſus:ſagit imns vuh 8 trahãt illiſ. Itẽ libẽter ſe iuoluũt in luto:⁊ ſigni tam ipᷣam extrahit de vulnere ⁊ circũ circa aſpi infund ficãt luxurioſos ð qͥbo ðꝛ Johelis.j.Cõputrue⸗/ cit quis eum vulnerauit vt ipſa ſagitta illuʒ fe ms MMleſß rũt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo.O quot bonas aias rire poſſit. Neminem aũt videns:atq; ſe ma⸗ pinntin fedauit ⁊ coꝛrupit iſte poꝛcꝰluxurie:⁊ q̃ntũ de/ defactum cernens ſanguinem devulnere exeun murminEM ſtruit eccłiaʒ dei.De ipᷣa em̃ inqͥt pſalmiſta.Ex⸗ te cum indignatione pilos ſibi extrahit vt ſu- “ guũt crudelis mittet᷑ cõtra enm. Ctauo iueniunt᷑ ſimie ſic dicte:qꝛ volũt terminauit eã aper de ſilua:⁊ ſingularis ferus depaſtus eſt eaʒ.O quot ſues iueniunt᷑ hodie illam foꝛmã ad arboꝛẽ a podiatam ſtat abſcõ ſus.Dum aũt vꝛſus amplectit᷑ illam foꝛmã ſi⸗ vulnus ponat:⁊ pilos ipſos extrahendo etiaʒ carnem ſuam rumpit:vnde ⁊ ab ipſa ruptura bolnsdal bipedes:qꝗ delectant᷑ ſolũmõ in volutabꝛo car ſanguis fluit.Quapꝛopter ab alia parte alios i iß, nis ⁊ ſenſualitatis.Sʒ nocandũ ꝙſic̃ macella/ pilos ſimiliter extrahit ⁊ vndiq; ſanguis fluit. gcfuuntnie riꝰ volẽs ĩterficere ſuẽ ſiue apꝛũ ſilueſtrẽ:q vul/ vꝛſus vero ſtatim ad flumen currit vt in eo ſan ſcurir voli⸗ garit ðꝛ poꝛcꝰ.Silueſtris ci fricat ventreʒ:⁊ ille guinem abſtergat. Sʒ ſanguis in aqua ma / lcninſcruchi tali ſenſualitate delectatꝰiĩ terrã ſe extẽdit:vt illa gis fluit.vnde debilitatus vꝛſus cito perit: vel vos vulnem! delectationẽ meliꝰꝑcipiat.: Hacellanꝰ vo poſt ſaltem manus venatoꝛum ex ipſa debilitate fu Sptenit qᷓ; aliqᷓntulũ fricauit:gladio ad h̊ pᷣparato im gere nequit.Alio etiam modo appꝛehendit᷑ vꝛ⸗ Otoni nc/ pꝛouidẽte ipᷣo poꝛco illũ in gutture eiꝰtrãſfigit ſus qui eſt guloſus:⁊ libẽter comedit mel. N⸗ ctarinß⸗ atq; ipʒʒ occidit.Sic dyabolfricat ventrẽ luxu venatoꝛes cũ choꝛda appendũt malleũ gro ſſuʒ Snrhen rioſi ſenſualitate carnali:in q̃ duʒ vt poꝛcꝰ dele/ ⁊t acutũ arboꝛi:in qua ſit fauꝰmellis:ita ꝙ dictꝰ 2R ccat᷑ ⁊ gaudet:ſtatiʒ eũ repẽtina moꝛte iterimit. malleꝰ ſit ꝓpe fauũ mellis ex ea parte qua vꝛ⸗ npit Sz hos poꝛcos ferire debet pᷣdicatoꝛ ſagitta cI ſus ad comedendum mel pergit. um autem Bermo vꝛſus bh̊ ipedimẽtũ inuenit:ſtatim cũ ĩpetu mal leũ pꝛoijcit qͥ ꝓtinꝰ ad locũ ſuũ rediẽs caputvꝛ⸗ ſi pꝑcutit. At ille mag indignatꝰ foꝛtiꝰ ⁊ ipetuo⸗ ſiꝰillũ ꝓij cit. Malleꝰ vo alia vice ad locu ſuum reuertes taliter vrſum in capite excutit:q de ar boꝛe totus attonitus cadit. Quẽ venatoꝛ poſt modum fadciliter capit. Et figurat impatientes de aduerſitatibus. Qui vulnerandi ſunt ſagit / ta apoſtoli.j.ad The.v.dicẽtis. Patiẽtes eſto/ te ad omnes. Qui enim patiens eſt multa gu⸗ — ngecimo reꝑiunt᷑ vulpes q̃ nũq́; am⸗/ v bulant recto itinere:⁊ ſignificant dolo⸗ bernatur ſapiẽtia Pꝛouer. xiiij. . ſſos ⁊ fraudulentos:de qbo ðꝛ Pꝛouer. ij.quoꝝ vie peruerſe:⁊ ĩfames greſſus eoꝛum. Eſt aũt conſiderandũ ꝙ vt ait Alexan.de ales ſupꝑ ps.lxij. Sola pellis vulpiũ eſt chara vena⸗ toꝛibus ⁊ ſimilłr ſola exterioꝛ cõuerſatio taliuʒ fraudulentiũ hominũ:q̃ᷓ eſt in carnis moꝛtifi⸗ catiõe debet a bonis aſſumi:⁊ cadauer pꝛoijci qð ſub pelle abſcondit᷑:ideſt eoꝝ interioꝛ mali⸗ gnatio. Unde Matth.iij. dic᷑ de Johãne ba⸗/ ptiſta. Zona pellicea circa lumbos eius.Dicit ⁊2 Alexander ibidẽ ꝙ vulpes tenet lanã in oꝛe ? paulautim ſe mergit in aqua a parte caude:do nec pulices fugiãt ad lanã:⁊ tũc deſerit ⁊ ꝓijcit ipam lanam in aqua:⁊ ſic pulices occidit.Et ſi militer hoĩes doloſi oſtendunt ſe libenter acci⸗ pere repᷣhenſiones moꝛdaces:que ꝑ pulices ſi/ gnificant᷑. Sʒ poſtea ſtatim ꝓijciunt eas:⁊ repᷣ henſoꝛes ſuos crudełr ꝑſequũt᷑. ulpes etiã ſe inuoluũt i terra rubea:⁊ ondũt ſe moꝛtuas vt capiãt aues:⁊ ſignitf᷑icãt ſimulatoꝛeſ qͥ decipiũt ſimplices. Et iõ inqͥt Oꝛatiꝰin poetria. Nũqᷓ; te fallãt animi ſub vulpe latẽtes. Pꝛopter ſimu⸗ latiõeʒ aũt ⁊ ꝓximoꝝ deceptiõeʒ dicebat ſalua⸗ toꝛ Luce.xiij.de herode.Dicite vulpi illi ⁊c̃. ITtezʒ vulpes magis rapiũt aĩalia domeſtica qᷓ; ſuue ſtria:⁊ ſignificãt deceptoꝛes ꝓximoꝝ ⁊vicinoꝝ de qͥbo ðꝛ Abdie pᷣmo.Qui comedunt tecũ po⸗ nẽt tibi iſidias:vulpes etiã pullos deuoꝛãt:⁊ fi gurat guloſos qͥ vellẽt oĩia delectabilia cibaria deuoꝛare. Iſtas aũt vulpes capi pꝛecipit deus Cañ.ij.di. Capite vobis vulpes ꝑuulas q;ᷓ de⸗ moliunt᷑ vineas.Lales aũt debẽt vulnerari ſa gitta Dauid põ.lxij.vbi de ipſis ait. Introibũt in iferioꝛa terre:tradent᷑ i manꝰgladij:ꝑtes vul piũ erunt.Sicut em̃ cadauera vulpiũ pijciunt᷑ in ſterquilinio:ſic ipſi pꝛoijcientur ad eternas penas in inferni pꝛofundo. UVodecimo reperiunt᷑ lupi quoꝝ natu⸗ d rg eſt fugere cũ poſt eos clamatur. Uñ ſemel qͥdã tubicina q̃dã dievolẽs ire ad pulſandũ iĩ vna ciuitate:ꝑgeſq; cum tuba ꝑ qð dã nemus:errauit ꝑ ſiluas taliter ꝙ nox ſuper uenit. Ille aũt circunquaq; ꝑluſtrans vt iueni ret vbiꝙ nocte illa doꝛmiret:tandẽ iuenit vnaʒ caſſinulã in qua nemo erat:babebat tñ oſtium . quo daudi poterat. In quã itrans dauſit ipᷣm oſtium:⁊ poſtea aſcendit ſuper quendã locum ibi eminentioꝛẽ.Deinde ne alius aſcendere poſ ſet traxit ſcalã ðſuꝑ.Cũ aũt doꝛmire icipet:ecce młſtitudo magna lupoꝝ aduenit qᷣ ibi in nocte doꝛmire ↄſueueraãt.Qui oſtiũ clauſum inueniẽ tes atq; odoꝛẽ hũani coꝛpis ſentiẽtes: vlulare foꝛtiter ceperũt capitibo ſunſum eleuat:vnð ille euigilãs totꝰ territꝰ remãſit. Illi aũt lupi cuʒ ꝑ oſtiũ intrare nequirẽt ſe inclinabãt ⁊ vnꝰ aſcen⸗ debat ſuꝑ aliũ:⁊ poſtea erigebant᷑ ⁊ ita faciebãt q́ſi vnã ſcals:⁊ ſic ſupꝛa murũ aſcẽdebãt ⁊ ipaʒ caſſinulã intrabãt.Aũ aũt q̃ſi oẽs intraſſent:et ad illũ tubicinã aſcẽdere nõ poſſent:ceperũt ſilłr aſcẽdere vnꝰ ſuꝑ aliũ vt q̃ſi vnã ſcalã facerẽt ſiẽ᷑ pus:vñ tubicina vidẽs ꝙ ab eis ſe defendereñ poterat:tandẽ a deo inſpiratꝰ cepit foꝛtit᷑ ſona⸗ re cũ tuba in aures ipᷣoꝝ lupoꝝ.At illi exiſtimã tes eũ vocare alios qͥ eent in inſidijs:ceperũt q̃ ſi rabidi circa oſtiũ pſallere vt eũ aꝑirent:⁊ vnꝰ volebat citiꝰ altero exire:⁊ ſic int᷑ficerẽt ſe inuicẽ ⁊ tandẽ aꝑto oſtio adeo longe cucurrerũt ꝙ ab illis ꝑtibo multũ elongati ſunt:pᷣdictꝰ em̃ tubi cina ↄtinue ſonabat foꝛtiuſqᷓ; poterat:⁊ ſic illo ſonitu ⁊ clangoꝛe lupos oẽs effugauit. Sʒ lu⸗ pi nr̃i ſunt domeſtici ⁊ bipedes⁊ adeo temerarij/ ꝙ nõ timẽt camoꝛes nec minas pᷣdicatoꝝ: nec tubã diuini iudicij.Et iſti ſunt deterioꝛes lupiſ ſilueſtribo.Nõ em̃ recedũt ſi qͥs clamitetdes lu pis. Hos aũt appꝛehẽdere debemꝰ aut vulnera reſ agitta Zacha.j.vbi ait ꝓpheta. e ſitꝭ ſiẽ pa⸗ tres vri ad q̊s clamabãt ꝓphete pᷣoꝛes ⁊ nõ au⸗ dierũt nec attẽderũt ⁊c̃. Sũt quoq; alij lupi qͥ nõ ſolũ fugiũt ꝓpter camoꝛes magnos:ſʒ etiaʒ⸗ pter quẽcũq; vel ꝑuũ clamoꝛẽ:⁊ iſti figurãt eoſ nõ ſolũ fugiũt a pᷣdicatiõe qñ acriter repᷣhẽdũ tur:ſʒ ꝓ om̃i vᷣbo vel minimo qð videt᷑ eos militare recedũt ⁊ ampliꝰ ad pᷣdicatiõem redire noluũt: licet in ꝑticulari nõ noient᷑: cõtra q̊s ait. Hiero.ad Nepotianũ. Neminẽ ſpecialiter ſmo meꝰ pulſauit:generalit᷑ de vicijs diſputatio eſt Quli igit᷑ mibi iraſei voluerit:pus ipe de ſe ꝙ ta lis ſit ↄfitebit᷑.Alij etiã lupi aſſimilant᷑ ouibo in coloꝛe:de qͥbꝰ Jacoponꝰ nr ait.Caueat a lupis qͥ veſtibo incedũt pecoꝛinis.de ipᷣis q̊ʒ ait Pꝛu⸗ dentiꝰ poeta.Latitat lu pꝰ oꝛe cruẽto. Lacteolã mẽtitꝰ ouẽ ſub vellere molli.Et ſaluatoꝛ Mat. vij. Attẽdite a falſis ꝓphet qͥ veniũt ad vos ĩ ve ſtimẽtꝭ ouiũ:intrinſecꝰ aũt ſunt lupi rapaces. Et iſti ſunt vulnerãdi ſagitta Job.xxxvj.vbi ðꝛ Simulatoꝛes ⁊ callidi ꝓuocãt irã dei. Lupus etiã nõ diſcernit cuiꝰ ſit qð rapit.ſ.pauper vł di uit. ⁊ eodẽ mõ faciũt vſurarij ⁊ raptoꝛes. Item nõ curat vtrũ danũ ſit magnũvł ꝑuũ:⁊ figurat eos qͥ faciũt ↄſciam ſuo mõ.⁊ nõ mag hñnt ſti/ mulũ de magno pctõ qᷓ; de mioꝛi.Ad pᷣdicta ãt dari põt exemplũ qð fabuloſe recitat᷑ de lupo qᷣ habẽs mandotũ a leone rege animalium:vt vl⸗ nneoſ. ginas Vn ditich n gicaut cius ſimiguit nes den fppnoqn mlterthe Unrcaq ſoororph gogsſno⸗ deqhyann ſſcuelupin. ſumr t nna auidi⸗ (ahoſuo 1hoſtend rüſod lr nsdl nrnii veumt rr ſweun uru erabala ſelunct üfbrom Nollumte Wsſeca Cdiarmi yritane Pllvenate lpozſicad m nnnt lldeſpern eglloſttar oouleinen Aütoniaint glolocodt oſemepen Mellueg Ntrfen Mſear (umſtde honm pene mediüe fabidus ohbſ ?ſecuro ſnuatgo⸗ eabuz oſheger⸗ rboꝛẽ ci inberpin Nhpplen N hrdanktni . „é H „ 2 1... NH cmniſie i a. 7 0D „ d Nirn,r „ . uor di leneüne, dlongeani iſunrzin edes: de tſiqschunr rdeben bara, ſrüin Ppbae omi Sitqboci iuminin mnniuniri nusn nsheNn ſmnuntouinn g ilns Nhsh on monin. Uuani biium hr wgürts oeit mprlnnge , und. Foliũ cra tres ſe olidos nõ daret dãnũ:poſtea comedit aſinaʒ vnã cum pullo ſuo.de quo accuſatꝰ:rñ⸗ dit:ꝙ nõ erat trãſgreſſus pᷣceptũ:qꝛ aſinam iu⸗ dicauit valere ſolum duos ſolidos:pullũ vero eius vnũ ſolidũ.Et ſimiliter faciũt vſurarij peſ ſimi qui iudicant ſibi licere oia:adducentes rõ nes ꝙ denarij ſui debẽt aliqͥd lucrari ⁊c. IJtem luupus quicqͥd capit dencibo nõ dimittit ſed fir miter tenet. Et ſimiłr iſti raptoꝛes nũqᷓ; reſtitu⸗ unt ea q iniuſte abſtulerũt etiã a viduis:pupil lis ⁊ oꝛphanis ⁊ alijs miſabilibo ꝑſonis:inter quas moꝛant᷑ ſicut lupi rapaces ĩ medio ouiũ de q bo etiã ðꝛ Eʒzech.xij. ꝛincpes i medio eiꝰ ſicut lupi rapiẽtes pᷣda.Eſt etiã lupꝰaial gulo⸗ ſum:⁊ ꝓpter guloſitatẽ ſuã appꝛehendit᷑.vñ ſe⸗ mel quidã fecerant foueam magnã ꝓfunds in qua poſuerant pecudẽ ſeu aliud aial moꝛtuũ: ⁊ poſtea cooꝑuerũt ipᷣam fouesã ſtramentis pa learũ:ſubter que poſuerant aliqua debilia vir⸗ gulta:quibo ipᷣa ſtramẽta ſuſtẽtari poſſent.Lu pus aũt q dam magnꝰinde tranſiens ⁊ odoꝛeʒ carniũ ſentiens ibi:q̃rebat vbi eſſent:⁊ ſic in fo ucam ipᷣam cecidit:⁊ nũqᷓ; exire potuit. Accidit vero vt quidã lebetes reficiẽs inde ante lucẽ trã ſiret ⁊ in eadẽ fouea caderet:lupus aũt qui ibi erat:ad partẽ vnam fouee ſe tranſtulit:⁊ ille fa⸗ ber ab alia cum martello ſuo in manu. Quib ſic ſtantib venerunt venatoꝛes ⁊ ſubmiſerunt illi fabꝛo vnam choꝛdã groſſam vt eam ligaret ad collum lupi:qð ⁊ fedt. Naʒ lupus terriius videns ſe captũ in illa fouea ⁊ habere hoĩes de ſupꝑ cũ armis:⁊ illuʒ fabꝛũ cum malleo:ꝑmiſit ſeligari tanq; ſi eſſet vna ouis. Poſtmodũ ve/ ro illi venatoꝛes ſurſuʒ traxerũt fabꝛũ:⁊ poſtea lupuʒ ſic ad gulã ligatũ:quẽ adhuc in aere exi⸗ ſtente ꝓtinus interfecerunt. Eſt inſuper lupus aial deſperatum:⁊ maxime quando nõ poteſt ſue guloſitati ſatiſfacere.Solet aũt lupus quã do ouile intrat quicq d põt comedere:reliquuʒ gũt ouiũ interficere ⁊ ſub terra abſcõdere in ali quo loco:vt poſtea illud comedere poſſit.vt ve ro famẽ pꝛouocet arenã comedit:qua comeſta huc illucq; diſcurrit:⁊ ſit abuʒ quo plenus eſt digerit ⁊ fameſcit. Quadã autẽ die cũ cibo ple⸗ nus eſſet quidã lupus:quandã ouem interfe⸗ cam ſub terra abſcondit vidente factũ quod homine:ipſo tñ lupo hoc nõ ꝑpendente:poſtea aũt perrexit lupus ad comedendã arenaʒ:qua mediãte ſe euacuauit ita ꝙ fame quodãmodo rabidus erat.Interim aũt pᷣdictus homo ipᷣaʒ ouẽ abſtulerat:⁊ poſtea in quodã loco eminẽti ⁊ ſecuro expectabat videre quid faceret lupꝰnõ inuẽta oue.Accurrens ergo lupus ſic famelicꝰ ⁊ cibuʒ pᷣparatũ nõ iueniẽs:cum nõ hr̃et quid comederet in tqta fame deſperatus cõtra vnaʒ arboꝛẽ cunẽs ſic caput ſuũ in ea cõfregit ꝙ ꝓti/ nus expirauit.De iſtis aũt lupis rapacib ⁊ vo racibo plena eſt terra.iuxta illud Eſopi dicẽtis. NDi regnãt q̃libʒvꝛbe lupi.Sʒ eoꝝ ra pacitas ẽ ferieda ſagitta Eſa. xxxiij.vbi ðꝛ. Cle qͥ pꝛedaris qꝛ ⁊ue pᷣdaberꝭ.Cõtra voꝛacitatẽ vo illoꝝ eſt mittẽda ſagitta Eſa.hj. Sic veſtimẽtũ ſic come⸗ dent eos vermes Illa em carnẽ ſuã quã impin guant de rapinis paupeꝝ comedẽt vmes in ſe pulchꝛo ⁊ demões cruciabũt in inferno. Dicẽte dno de tali lupò rapace ⁊ voꝛace ill Apoc.xv lij. Quãtũ in delitijs fuit tãtũ date ei toꝛmentũ ⁊ luctũ.Sũt etiã alij vt muli ⁊ equi pter luxu riam:quibo ait ps. Nolite fieri ſicutequꝰ? mu lus quibo non eſt intelleccus. 22 L.ias quoqʒ in ſpẽs aialiũ tranſfoꝛmat᷑ a h,õ qͥ viuit ſine rõne.vñ Hiero. ad He⸗ liodoꝝ inqᷣt. Abſq; noticia creatoꝛis ſui oĩs bõ pecꝰ⁊c.Et Macro.in.ij.ſaturnaliuʒ ait. In pecudũ ferarũq; nũero habet᷑ qͥſqͥs volup tatibo vacat. De qͥbo ðꝛ ps xlviij. Sicut oues ĩ inferno poſiti ſunt ⁊c̃. Et pecudes pñt intelligi ignoꝛãtes.Nãa ſi qͥs ignoꝛat ignoꝛabit᷑j.ad Eo rinth.xiiij. Et ad et᷑na ignoꝛatiã ꝑducet᷑ ⁊c.⁊.ij. Pet.ij. ðꝛ. Hi veluti irrõnabilia pecoꝛa natura liter in captionẽ ⁊ ꝑniciẽ in his q̃ i&at blaſphe⸗ mãtes in coꝛruptiõe ꝑibũt:⁊ in fine capłi etiam ðᷣ. Canis reuerſus ad vomitũ:⁊ ſus lota in vo lutabꝛo luti.Dfr etiã hõ effici canis młtis mõis maxie canis rabidꝰ qͥ ᷣm Pli.lib.iij.hʒ linguã venenatã ⁊ ſub ea quẽdã vmicuiũ:⁊ ſilr hʒ den tes venenoſos:⁊ ſignificat iuidioſos ⁊ detracto res qͥ moꝛdẽt alios:detrabẽdo eis ⁊ famã eoꝛũ dilacerãdo.ſic dic̃ glo.ſuꝑ illð Apoc.xxij.Foꝛis canes ⁊ venefici.Et de his canib ↄqri Dauid. ps.xxj.di.Circũdederũt me canes młci ⁊c̃. Itez canes latrãt trãſeũtes ꝑ viã ⁊ maxie ↄ paũꝑeſ 7 rabido oꝛe irruũt in eos.Solẽt etiã canea vni us ↄtrate ſimul ſe ↄcoꝛdare ⁊ ipetere canẽ alteriꝰ ↄtrate inde traſeuntẽ:eũq; dilacerare:⁊ ſignifi⸗ cant ꝑtiales:guelphos ⁊ gibellinos:qͥ alios al teriꝰ ꝑq nõ pnt videre.Et ſilr ſignificat aduoca tos ⁊ ꝓcuratoꝛes qͥ ſimul moꝛant᷑ in ↄtrata pa⸗ latij.de qͥbꝰ ðꝛ.Qui in palatijs moꝛant᷑ oia ma/ la nouere:vt ait glo.in.l.ab anaſtaſio.C.mãda/⸗ ti.hi em̃ ſepe ſimul ↄcoꝛdãt ad dilacerãda bona clientuloꝝ. Sʒ iſtos canes debemꝰ ferire ſagit⸗ ta Dauid.pꝓS.lviij.dicẽtis.Famẽ pacient᷑ vc ca/ nes ſq; in inferno. Rsſtfoꝛmat᷑ q̊ʒ hõ in reptiliuʒ nũcro qñũ tt? coꝝ moꝛes imitatur. Reptilia em̃ ſᷣm JIſið.xij.ethim.dicũt᷑ illa aialia q̃ pecto⸗ re ⁊ vẽtre reptãt ſuꝑ tra:⁊ figurãt auaros trenii totalit᷑ deditos:qͥ erũt cib diaboli.cui dixit deꝰ Beñ.iij. Terrã comedes cũct dieb. Int᷑ auteʒ alia reptilia male ↄditiõis ẽ anguis ſᷣpẽs:qͥ iðõo ſicappellat᷑ qꝛ ẽ anguloſus ⁊ nunq; incedit re⸗ ctus:vt dic̃ Iſið.vbi S.⁊ figurat duplices ⁊ ꝓxi mis inſidiãtes. Dicit᷑ ctiꝗ ſerpẽs eo ꝙ in occulc acceſſib ſerpit ſᷣm Iſið.ibidẽ. Int᷑ alios ᷣpẽtes eſt baſiliſcus de qͥ̊ ðꝛ lib. xviij. de pꝛopꝛie.re.qꝙ; aſpectu ſuo interimit om̃e viuũ:⁊ qꝛ ad eiꝰ aſpe ctũ nulla auis illeſa pertrãſit:⁊ figurat eũ de quo inqͥt ſaluatoꝛ. Mat.v. Qui viderit mulie/⸗ rem ad ↄcuplſcendũ eã:iã mechatus ẽ eã in coꝛ⸗ de ſuo.Draco aũt ẽ maximꝰ oim ſerpẽtũ.vt ait lium philoſoph 2 ⁊ cõtrario in hoie exiſtẽte:qui ſuꝑioꝛ fuerit ſecũ trahat inferioꝛẽ:ſicut ſpera maioꝛ ſecum trahit Iſido.vbi S.de qͥ Hiero.ſuꝑ illud Leuit.xiiij. Attraxerũt ventũ ſicut dꝛacones:ait. Draco eſt aial valde ſitibundũ in tantuʒ ꝙ vix aqua põt ſaciari.Etiõ aꝑit os vento vt ſic extinguat ardo rem ſitis. Ut aũt inqͥt Solinꝰ in lib. de mirabi libus mũdi:ethiopes comedũt carnes draco⸗ nis.ꝑ ethiopes vo figurant᷑ demones.Et ideo ferire debemus iſtũ dꝛaconẽ.ſ.hoiem qui ſitit ſanguinẽ inocẽtũ ſagitta Dauid ps.lxxxiij.vbi ait deo. Cõtribulaſti capita dꝛaconũ in aquis. Zu ↄfregiſti capita dꝛaconis: dediſti eũ eſcam ꝓlis ethiopũ. Itẽ cõtra pᷣdictos ſerpẽtes vibꝛã da eſt ſagitta Eſa.xxvij vbi ðꝛ. In die illa viſita bit dñs in gladio ſuo duro ⁊ grãdi ac foꝛti le/ uiathã ſᷣ pẽtẽ veterẽ ⁊ toꝛtuoſũ ⁊ occidet eũ. R Icit᷑ etiã hõ traſmutari in naturã auiuʒ d ſeu volatiliũ in quib nõ eſt cõſtantia: nunq; em̃ ſtant firme longo cꝑe:ſp nunc huc:nũc illuc:nũc in hãc arboꝛẽ:⁊ nunc in aliaʒ volitant:⁊ figurãt inſtabiles in bono ꝓpoſito. Cõtra quos mittẽda eſt ſagitta Salomonis. Ecẽs.v.dicẽtis.Nõ te ventiles in oẽm ventum ſed eſto firmꝰ in timoꝛe dñi.vñ Cato inqᷣt.Con ſtans ⁊ lenis vt res expoſtulat eſto. ſNõ ſolum aũt hõ ſine rõne viuẽs aſſimilat᷑ quadrupedib⸗ reptilibo ⁊ volatilibo:ſed etiã piſcib:de quibus inqͥt phᷣus.vij.de aialibo. Piſces ꝓ maioꝛi ꝑte comedunt carnes ⁊ deuoꝛãt ſeinuicẽ ⁊ vniuer⸗ ſaliter ſunt guloſi ⁊ auidi ad cibũ.Et Amb.ĩ ex ameron ait. Piſces quidã ſe mutuo deuoꝛant ⁊ ſua carne viciſſim paſcunt᷑. Minoꝛ apð illos eſca maioꝛis ẽ:⁊ rurſus ille maioꝛ fit eſca alteriꝰ ⁊ pᷣdatoꝛ alteriꝰ cũ aliũ deuoꝛauerit:tandeʒ ab alio deuoꝛat᷑. Sunt aũt ſᷣm Plinium vt recitat etiã Iſido.xij.ethimolł.centũ et qnquagintaq̃t⸗ tuoꝛ genera piſciũ:inter que cetus ſiue balena ẽ maioꝛis magnitudinis:⁊ alioꝛũ piſciũ deuoꝛa trix.Naʒ qñ eſurit:vapoꝛẽ odoꝛifeꝝ ex oꝛe emit tit:cuiꝰ ſuauitate attracti alij piſces os eiꝰ igre⸗/ diunt᷑:⁊ ſic ab ea deuoꝛant᷑.Sed iſtũ piſcẽ qͥ ſi/ gnificat deuoꝛatoꝛem ⁊ deceptoꝛẽ ꝓximi vul⸗ nerare debemus ſagitta Eſa.xxvij.vbi ðꝛ. In il la die occidet dñs cetũ qui in mari E. Piſces eti am qui ſunt lubꝛici in aquis ſignificãt voluptu oſos in mũdanis delitijs:cõtra quos mitteda eſt ſagitta Eſa.v.vbi dicit᷑ Cõputreſcent piſces ſine aqua.Et generaliter cõtra omnes pᷣdictas ſpedies aialiũ irrationaliũ vibꝛanda eſt ſagitta Exzʒech.xxxviij.vbi ait deus.Cõmouebunt᷑ a fa⸗ cie mea piſces maris ⁊ volucres celi:⁊ beſtie agri:⁊ om̃e reptile qð mouet᷑ ſuꝑ terrã.Ex qᷣb omibo patet ꝙ hõ ſenſualitates ſequẽs ⁊ nõ ra⸗ cionẽ dici traſmutari in beſtio.O igit᷑ miſera/ poꝛtionem cum ipſo. XI bilis creatura:o infelix aĩa:o vere beſtialis ꝑſo⸗ na humana que rõnẽ voluptati ſenſuũ ſubmit tis:noli moꝛari in hoc ſtatu beſtiali:ſed ſemꝑi⸗ oꝛdinatos aꝓpetitꝰ rõni ſubmitte. Juxta conſi⸗ lium philoſophi.iij.de aĩa di.Appetitu duplia om̃es ſperas infenoꝛes. Ertio ꝓbat᷑ eadẽ cõdluſio rõne colloca⸗ t tionis,.Fundamentũ cuiꝰponit Arreſtj. ij. de aĩa.⁊.iiij.phiſico ⁊.ac.iiij.de celo et mundo dicẽs.Om̃is locꝰ debet eẽ cõnaturalis locato.⁊ econtrario locatũ debet hr̃e ſimilitu⸗ dinem cũ ſuo loco. Patet hec regula.Nã vide⸗ mus in cõuiuijs:ꝙ loca dignioꝛa debent᷑ ꝑſo⸗ nis dignioꝛibo:⁊ vnicuiq; dat᷑ locus ſᷣm ſuam conditionẽ.Similiter ſi vinũ ſit optimũ vł ace toſum:pparat᷑ ci vas optimũ aut vile ſᷣm qua⸗ litatem ſuã. Quo pᷣſuppoſito certũ eſt ꝙ aia ſal uanda collocanda eſt in celo empireo ſᷣm the⸗ ologos in.iiij.di.xlix. Quilocus ſᷣm ſonctũ Bo nauenturã in.ij.di.ij.arti.ij.q.j.in.iiij.argu.ha⸗ bet pᷣcipue quinq; cõditiões. Nã pꝛimo eſt val/⸗ de ſpacioſus ⁊ latus:quia ſᷣm Damaſcenũ.Ce lum empireũ eſt cõtentiuũ omniũ viſibilium ⁊ inuiſibiliũ.Scdðo hoc celũ eſt clarũ ſuꝑ alios ⁊ lucidum:⁊ ꝓpter hoc dicit᷑ empireũ a pir qð eſt ignis:eo ꝙ eſt ſplendidũ ad modũ ignis.Ter⸗ tio eſt pacificũ ⁊ quietũ:eo ꝙ celum empireum eſt imobile ⁊ om̃ino pꝛiuatũ omi genere motꝰ. Quarto eſt vnifoꝛme:nec ẽ diuerſum vt ẽ celuʒ ſtellatũ ceteriq; celi ipo ſtellato celo inferioꝛes. Quinto eſt ſupꝛemũ:ꝓ eo ꝙ ſuꝑeſt om̃by celis: ⁊ eis om̃ibo pᷣdominat᷑:ceteriq; om̃es celi tãqᷓ; ipᷣo minoꝛes ſibi ſubijciunt᷑.Cũ ̊ om̃e locatuzʒ debeat habere ſiłitudinẽ:cõuenientiã ⁊ ꝓpoꝛtio nem cum ſuo loco:cõdudit᷑ neceſſario ꝙ aĩia ſal uanda ⁊ in celo empireo collocãda tenet᷑ ⁊ de⸗ bet ſuo modo hr̃e pᷣfatas conditiões. Uñ opoꝛ tet ꝙ pꝛimo ſit larga ⁊ ſpacioſa ꝑ charitateʒ ad deum ⁊ ꝓximũ:iuxta illud Cañn.ij.c.Dllatauic in me charitatem. Scðo debet eẽ clara ⁊ lucida pꝑ conſdentie ſerenitatem. Tertio debet eẽ pacfi ca ⁊ quieta atq; trãquilla:⁊ nõ iracunda:rixoſa vel turbida.Quarto vnifoꝛmis ita ꝙ hẽat vni⸗ foꝛmitatem moꝛũ ac vᷣtutũ:⁊ obſᷣuationis di/ uinoꝛũ mandatoꝛũ vſq; ad finem vite:vt poſ/ ſit dicere cum ꝓpheta.Omis cõſũmatiõis vidi finem. Quinto opoꝛtet ꝙ ſit ſupᷣma.i.ꝙ ꝑs rati onalis ſuꝑſit ſenſualitati ⁊ camalitati.Alit᷑ nõ erit poſſibile ꝙ vnqᷓ; in celo empireo collocet᷑: cũ nõ habeat ſuitudinẽ:cõuenientiam pꝛo Uarto idem ꝓbat᷑ rõne diſpoſitionis. q Fundamentũ cuiꝰponit btũs Tho.ſu per lib. de ſenſu ⁊ ſenſato dicens. Actio⸗ nes ſimplicit᷑ ſunt bone q̃ egrediunt᷑ a ſubiec bñdiſpoſitis. Patet hec regula. ls ſi caro que ellitaren peaoopen Gimmi⸗ vAlcoꝛr coꝛpert pacſte poremn, ibſic itnort fönichal ſoctoltn hoioſiho les es ſumnose ſtwore vn lüwmiat idacrc⸗ ſtalo⸗ mſca⸗ d Pbis Cenere clepa lllun Nci Ze Wocnd N er foin Tood ſarrig hoe leuleo⸗i ſenoter ſoppolte clicr amoꝛſpe Grönalen Gomoril Mradluz Phondee ſalisor⸗ glamlin Zmoꝛn ſeron d derürin quã ſicl tmhich lulibꝛo fena ſu⸗ hoſtrae lunqn mimpp W dhertiene amdehabfeine. edangllſit gnondhie dakloasfi⸗ inmüſtoprmit Mmü amvleßn; td nückgi nddo morofn Mloasfnh, egllniien nocs. ſünnen wufin dalni⸗ 1d noigul vam g rüoini genen cidinaſum clo lo un nqg ndi, nt. Ddi õ volriut, vonini Mi iicdun Umncrii minnuni uns g dinſ ir obfanine sſünmn, S „urmaltar. 3l) unmmma/ 1 one dinß⸗ onirblt, numde, Gugel que datr hoi in cibũ ſit ſana:oꝑabit᷑ ſanitatẽ vel vtilitatẽ in hoĩe comedẽte.Si vero fuerit coꝛru pta:operabit᷑ moꝛtẽ vel diminutionẽ ſanitatis. Similxr põt exẽplificari de aere:qͥ ſi fuerit ſanꝰ vel coꝛruptꝰ:talẽ diſpoſitiõeʒ vł indiſpoſitiõem coꝛpoꝛibo adiacẽtibo imittet.Cũ g̊ actiões hois ꝓcedãta toto cõpoſito:ideſt ab aia ſimul ⁊ con/ poꝛe ſᷣm phm.j. Phiſicoꝝ:⁊ pᷣmo de aia cõclu dit᷑:ꝙ ſi cõiunctũ eſt i ſe diuiſũ ⁊ idiſpoſitũ:ita vt iferioꝛ pars pᷣdominet᷑ ſuꝑioꝛi:⁊ ſenſualitas rõni:cũ a ſubiecto ĩdiſpoſito nõ poſſit egredi ni ſi actio imꝑfecta ac coꝛrupta oẽs oꝑatões talis hoĩs:ſi hõ dici debet:ſuntifecte ⁊ deo aboiabi⸗/ les. Ideo ðꝛ Eſa.lxiiij.in ꝑſona ſenſualiũ. Facti ſumꝰnos oẽs ſicut imũdi:⁊ quaſi pinus men ſtruate vniuerſe iuſticie nr̃e:⁊ cecidimus q̃ſi fo liũ vniuerſi.? Boetiꝰpᷣmo de ↄſolatiõe.metro. vij.dicit. Nubibo atris cõdita nullũ cõdere pñt ſydera lumen. Si mare voluẽs turbidꝰauſter miſceat eſtũ:vitrea dudũ parq; ſerenis. Unda dieb mox reſoluta ſoꝛdida ceno viſibo obſtat. Et ibideʒ ſubiungit.Tu qͥʒ ſi vis lumine claro cernere veꝝ:tramite recto carꝑe callẽ. Gaudia pelle pelle timoꝛẽ:ſpẽq; fugato:nec doloꝛ adſit: nubila mẽs ẽ:victaq; frenis:hec vbi rgnãt. N Uinto ideʒz ꝓbat᷑ rone deſcenſiõis. Qui q ecem̃ nõ ſubijcit ſenſualitates rõni:neceſ⸗ ſario ad ifernũ deſcẽdet. Quod ꝓbat᷑t dictũ Areſt. iiij.ð celo ⁊ mũdo di.Oẽ qð mouet᷑ ad locũ:ſimpłr mouet᷑ a pꝛedominãte natura: patʒz hec regula in igne ſeu igneo vapoꝛe:i quo cũ pᷣdominet?᷑ leuitas:ſurſuʒ eleuat᷑:lapides ve ro in qͥba pᷣdominat᷑ grauitas:tendũt deoꝛſuʒ Ideo dicit pvſᷣs ibidẽ.Omne leue ſurſum tẽdit ſicut ignis:graue vᷣo deoꝛſuʒ:ſicut terra. Patʒ etiã hocĩ ſtatera:in qᷓ ſi ponat᷑ ab vno latere res leuis:ĩ alio vero aliqͥd graue: qð leuius fuerit ſemꝑ fert᷑ ſurſum:graułꝰ vero deoꝛſũ. Quo pꝛe ſuppoſito:cuʒ in hoie poſſit eſſe duplex amoꝛ: videlicet ſpũalis:⁊ ſenſualis:ſi ĩ moꝛte noſtra amoꝛ ſpũalis ſeu bonoꝛũ celeſtiũ qͥ a rõne ꝓce⸗ dit pᷣualeat amoꝛi ſenſitiuo ⁊ carnali:certuʒ eſt ꝙ amoꝛ ille aiam ſimul ⁊ coꝛpꝰſecum trahetin paradiſuʒ. Si vero amoꝛ carnalis ſeu rerũ car naliũ qͥ ꝓcedit a coꝛruptibili carne pᷣualeat ſeu pᷣponderet ſpũali amoꝛi:neceſſario ↄdudit᷑:q; talis amoꝛ põderoſꝰſecũ trahet in centrũ ĩferni aiam ſimul ⁊ coꝛpꝰ:dicẽte Aug.in li.ↄfeſſionũ Amoꝛ meus pondus meuʒ: eo feroꝛ quocũq; feroꝛ. Detalibo ſenſualibus dicit ꝓpheta.Deſcẽ derũt in ifernñ quaſi lapis.vbi glo.dicit.Nun/ quã ſic lapis tendit ad centruʒ terre:ſicut pctm̃ trahit hominẽ ad centrũ inferni. Jõ dicit Aug. in libꝛo de ſalutarib documẽtis. Sicut equis frena ſunt imponenda:ita cõcupiſcẽtie ⁊ coꝛpa noſtra ieiunijs ⁊ oꝛationibus ſunt refrenãda. Nam quẽ̃admodũ aurige ſi frena equis laxa⸗ uerint ꝑ pꝛedpitia ducuntur:ica ⁊ anima cum coꝛpè ſi ei frena nõ impoſuerimus:ad inferni pᷣ cpitia dilabit᷑. Simꝰ ergo boni ⁊ docti aurige coꝛꝑi noſtro:vt ꝑ rectã viam eterne vite poſſimꝰ incedere:hoc aũt faciemꝰ ſi ei nõ delitioſa: non voluptuoſa:ſed tm neceſſaria pᷣſtemꝰ:quia iu⸗ xta apłm. Si facta carnis moꝛtificauerimꝰ vi⸗ uemus: hecille. eni. d. Ecũdo pncipaliter ꝓbat᷑ hec cõcluſio fi⸗ 1 guiis⁊ exemplis.pꝛima figura hbabetur Judi.xvj.vbi babet᷑ ꝙ mulier quedã no mine dalida ↄcubina ſamſonis tẽptauit eumz moleſtauitc:vt diceret ſibi in q̊ ↄſiſteret foꝛtitu⸗ do ſua:cui tandẽ ↄſentiens dixit.Ferrum nuq; aſcendit ſuꝑ ca put meũ:quia naʒareus.i.conſe cratus ſum dno:ſi raſum fuerit caput meũ rece det a me foꝛtitudo mea ⁊ deficiã: eroq; vt ceteri hoies Que ſtatim fecit eũ doꝛmire ſuper genua ſua:vocauitq; tonſoꝛẽ ⁊ raſit crines eius:⁊ ſta⸗ tim diſceſſit ab eo foꝛtitudo eius:quo viſo ſtati dedit eũ in manꝰ philiſtinoꝝ:quẽ cuʒ cepiſſent eruerũt oculos eius:⁊ duxerunt gaʒam vinctũ cathenis:⁊ clauſum in carcere molere fecerunt. Moꝛaliter ꝑ dalidam decipientẽ intellige ſen/ ſualitatem.per Samſonẽ foꝛtiſſimũ ab ea dece ptum intellige rationẽ:que dũ cõſentit ſenſuali⸗ tati ſtatim ꝑdit om̃e robur diuine gratie:virtu⸗ tis ⁊ meritoꝛũ que ꝑ capillos ſignificant᷑:ꝑ phi liſteos intellige demones:in quoꝛũ manibo ra,ß tio ponit᷑:dum ſenſualitati cõſentit.Qui phui⸗ ſtei.i. demones:ſtatim funibo diuerſoꝛũ maloꝝ aiam ligant:oculos mentis eius totaliter exce⸗ cantes ne ſcʒ cognoſcere poſſit qᷓ;tũ ſit graue pec catum:qᷓ;q; magnũ ſit bonũ diuine gratie⁊ glo rie qð ꝑ pctm̃ amiſit.De q̃ mentis cecitate So⸗ pho.j.ðꝛ.Ambulabunt vt ceci:quia dño pecca⸗ uerunt.Et ꝗꝓpheta dicit. Supꝑcecidit ignis.ſ.- ma le cõcupiſcentie in aia ꝑ conſenſum:⁊ nõ vidert ſolem.ſ.diuine gratie amiſſe. d— Lia figura ponit᷑.ij. Regꝭ.xj.vbi legitur a ꝓꝙ cũ Joad obſediſſet filios amon in ra boath. Et ipᷣi filij Amon impetũ feciſſent ſuꝑ exercitũ Joab.occderũt vꝛiam etheũ quoſ⸗ damq; alios.Qð audiens Dauid miſitad Jo ab dicens. Ne deficias ſed robuſtus eſto.⁊ foꝛti ter dimicare cõtra eos.quia variꝰ eſt euẽtꝰ belli. Joab vero h̊ audito foꝛtiter ꝑſeuerauit pugnã/ do ⁊ tandẽ vicit inimicos ſuos.⁊ deuaſtauit to tam ciuitatem. Moꝛaliter. Joab qui ẽ dux exer citus Dauid.ſigniſicat hoĩem ducẽ rationis.et bonarum oꝑationũ.qui ideo poſitus ẽ in hoc mundo tanq; in loco certaminis. Job.vij.vt vincat inimicos⁊ coꝛonã gloꝛie accipiat. Hunc inuadunt tẽptatiões mundi.carnis ⁊ diaboli. atq; aliqñ ꝓſternit᷑.ſed ſuꝑ baculo ratiõis ſe ap podians ⁊ cõfoꝛtans viriliter pugnat.⁊ ſictãdẽ de hoc mundo.carne ⁊ diabolo victoꝛiã repoꝛ⸗ tat. Ideo dici Pꝛouer.xxiiij. Septies in die ca dit iuſtus ⁊ reſurgit.Licet ergo o peccatoꝛ qñq; Germo aſenſuolitati v co upiſcenciis ſis ſunatusꝛtů noli ꝓpter hoc dimittere pugnã. Naʒ inqt Cato . c.iij. ſui libꝛi. Uictoꝛẽ a victo ſuꝑariſepe videmꝰ Vnñ dicit Nirgilius.xij. Eneydos. Reſpice res belli varias.Et Ouidiꝰ in pꝛimo de arte amoadi c.xix. inquit. Mars dubius:nec cerra venꝰ: vl⸗/ ctiq; reſurgunt.Quoſq; neges vnq; poſſe iacere cadunt.Scðm etiã leges dicit dubi ẽeuen⸗ tus litis. ff. de pecu.l. eo tempe. S.fi. ⁊ ibi Bar. et als allegatur.l.quod debet᷑.⁊.C.de appel. l. os. S. ſuꝑ his.Et ideo ſi ꝑſeueretis in pugna tandẽ . obtinebitis victoꝛiã de ſenſualitatibo. Lia figura babet᷑ Judich.xiij.vbi dicit a ꝙꝙ Judich ſancta mulier pugione abſci AIit caput holofernis:qui erat pꝛinceps militie Nabuchodonoſoꝛ reg babilonie. Quo facto filij ſrael poſuerũt in fugam omem exerc tum holofernis. Moꝛaliter ꝑ holofernẽ intelli⸗ gitur cõcupiſcẽtia carnalis:vel appetitus ſenſu/ „ alis:qui ẽ pnceps militie nabuchodonoſoꝛ:id eſt diaboli. Judith aũt.i.ratio cõterit caput ipſiꝰ holofernis:iuxta illud Geñ.iij. Ipſa cõteret ca⸗ puttuũ.Quo facto:filij iſrael.i.virtutes ⁊ bone oꝑationes vertũt in fugã totum exercitũ holo⸗ fernis.i.omes motus ſenſuales Jðo debemus facere ſicut apłs Paulus qui dicebat.j.Coꝛin. ir. Caſtigo coꝛpus meũ ⁊ in ſeruitutem redigo: quod ſi⁊ nos volumꝰ facere:⁊ de ſenſuali car⸗ nis victoꝛiam repoꝛtare:debemꝰ obſeruare per ſimilitudinẽ qð recitat Lucanus poeta. Refert em̃ ꝙ hercules ſemel pugnauit cũ Antheo giga te:cuiꝰ erat cõſuetudo ꝙ quotiẽſcũ q; pꝛoijcieba tur ad terrã foꝛtioꝛ ſurgebat.Qð attẽdẽs Her⸗ cules igenioſus vi eleuauit eũ a terra:⁊ ſtrinxit cum a terra cũ bꝛachijs ſuis in tantuʒ ꝙ emiſit ſpiritũ:⁊ ſic de eo victoꝛiã habuit. Moꝛalit᷑ ca/ ro eſt gigas: que q;to magis ad terrã pꝛoijcik. id ẽ ad terrenã voluptatẽ foꝛtioꝛ reſurgit ᷣ ſpiri tũ ⁊ rationẽ. Et ideo debemꝰ cũ ratiõe eã leuare a terra ꝑ cõtẽplationẽ celeſtiũ:⁊ foꝛtiter eã ſtrin⸗ gere ꝑ macerationẽ ⁊ abſtinentia: doneceã moꝛ⸗ tificemꝰ: ⁊ de illa victoꝛiã repoꝛtemus ꝑ ſubiecti oneèm ad ſpiritum ⁊ rationem. Pars ſecunda buiꝰ ſermonis de velgoce vi⸗/ ctoꝛie ſuijpſius. IIcovo vincere ſeipᷣm ac paſſiões ſu d ao8 atq; inoꝛdinatas affectiões:⁊ ſb liugare ſenſualitates ratiõi ẽ maioꝛ vitctoꝛia:honoꝛ ⁊ gloꝛia qᷓ; oẽs miu di theſauros ↄ gregare:oẽmq; ſciam mũdi acqᷣ rere ⁊ inſuꝑ q; totiꝰ mũdi imperiũ ſibi ſubiuga re. Qð ꝓbat᷑ pꝛ etius.iij.deꝰſolatiõe metro.v.Qul ſe volet eẽ po tentem Animos domet ille feroces. Nec victa li bidine colla Fedis ſubmittat habenis. Etem̃ li cet indica longe.Tellꝰ tua iura tremiſcat.Et ſer / uiat vltima tille Zn atras pellere curas. Miſe raſq; fugare querelas.lõ poſſe:potẽtia nõ eſt. imo auctoꝛitatib. Inqͥt em̃ Go . „ — . 5 . . hec ille. Et Pꝛouerb. xvj. dict Ealomon. We⸗ lioꝛ eſt paties viro foꝛti.⁊ qui dñt it᷑ an ĩo ſuo ex/ pugnatoꝛe vꝛbiũ.Seneca quoq; un li.de clemẽ tia inqͥt. Sũma ſuꝑ omes potetia eſt re gum ſe ipſum vincere ⁊ bene regere. Multi em̃ h obue/ runt ptãtem vꝛbiũ:pauci vo ſui.Illa vilio.ꝛ:hec aũt nobilioꝛ.hec ille.Et idem ad Lucillum edla xxv.ait. Imꝑare ſibi maximũ imperiuʒ eſt: ⁊ in epka.xxxvij.iterũ dictt. Si vis omia tibi ſubijce⸗ re:te ſubijce rõ ni.młtos reges ſi rõ te rexerit.hec ille. Uñ beata Ratherina dixit Marxentio im ⸗ peratoꝛi.Zu ſi aĩo regeris rex es:ſi coꝛꝑe ſeruus Idẽ quoq; Seneca in libꝛo de quattuoꝛ vᷣtuti bus dict. Simagnanim⸗ fuer: nequaq; nbi iudicabis fieri iniuriã.de inimico dices.nõ non. cuit:ſed habuit animũ nocendi:⁊ cũ in tua fue⸗/ rit ptãte:iudicabis tibi vindictã fieri.te potuiſſe vindicare honeſtiſſimũ genꝰ vindicte eſt igno ⸗ ſcere. hec ille. Amb.etiam in lib.de officijs inquit Theodoſiꝰ imꝑatoꝛ tũc ſe bñficiũ accepiſſe ar/ bitrabat᷑ cũ rogaret᷑ ignoſcere:⁊ tũc pꝛomptioꝛ erat ad veniã cũ fuiſſet ꝓmptioꝛ ad iracundis. Vñ ab omnib optabat᷑ in eo qð in alijs timet᷑ vt iraſcere. hec Ambᷣ.Tulliꝰ quoq; in oꝛatione ſua ꝓ marcello ait. Nulla coꝛꝑis tata vis ẽ que nõ ferro ⁊ viribo debilitari frangiq; poſſit:ani⸗ mũ vero vincere:iracũdiã cohibere: victoꝛiã te⸗ perare:aduerſariũ nõ modo extollere iacencem ſed etiã amplificare eiꝰ pꝛiſtinã dignitatem: ? qui fecerit:nõ ego ſummis viris comparo: ſed ſimillimũ deo iudico.Demoſthenes etiã ad Ale xandrũ regẽ ne obſideret Athenas ait.ſlibil hba bes rex Alexander vł foꝛtuna maiꝰ.qᷓ; vt poſſis vel natura tua meliꝰ:qᷓ; vt velis ſᷣuare qᷓ; pluri mos. Nulla em de vtutib tuis vel gratioꝛ mi⸗ ſericoꝛdia:vel admirabilioꝛ clemẽtia:nec ꝑ aliðꝰ ꝓpius ad deos potes accedere:qᷓ; vt ſalutẽ confe ras hoib:vel dando ſi eguerintvel ꝑcendo ſi de liquerint:vel indulgendo ſiſu licauerint.Cuʒ em̃ vincamur a dijs in om̃i munere:ſola cemẽæ tia eſt que deos nobis redditequales.Etinfra. Adde ꝙ animꝰ tuꝰ iſtanguſtis terminis quos natura dedit moꝛtalibo ad viuendũ:nunq; po⸗ tuit eſſe contentꝰ. Semꝑ em̃ imoꝛtalitatꝭ gloꝛi am flagrauit: nec tua eſt dicẽda virt: velut ea q ſolum coꝛpoꝛe cõtinet᷑: ſpũ:ſed diuina.Domui ſti graios:viciſti lacedemões:fregiſtitbebanos perſas poſtmoduʒ debellaturos ⁊ indos.⁊ bec „ mñ hoĩs ſunt:qm̃ naturs ⁊ conditionem vt fieri poſſint habent:verũ animũ vincere:iracũdiam cohibere.ſibi imperare.victis indulgere ſuppli/ cantibus.qui hoc fecerit nõ eſt ſũmis viris exe/ quãdus.ſed deo ſimillimꝰ iudicãdus. ſle ̊ cre das iracundie que eſt inimica ↄſilio.Ne credas victoꝛie que de natura ſui ẽ inſolens ⁊ ſuꝑba.ſʒ vince te qui ceteros vincis glia ⁊ vᷣtute. hec ille. Ouidiꝰ quoq; in eplis e pła.iiij.inquit. inc⸗ ceteravincis.? Statciꝰll. v 4 7 animũ iraq; tus qui nccã mmi eqzmoꝛe gviope mognae⸗ eauuis goziul fondl. lospac gockord Wos idi⸗ Acrs/ lls len 7 ſhrauſea nna nſium bra inen uerqu lierpo Maocul lontnob leobiecto⸗ faniinrel fomincten aTheole igemun fetaleobiec Goirered Cabeid Cgged WeRatt kecwp obicci Vincer diatſc 9ſo⸗ lis inen cardin. ſius ns bio qö hoſſita DS 6 N udik di urigg insomnuanhti, 1dt Mamn nrcgtſiin do dequamnan vfne,:egud mmco dicbni endr: innut mgifmaget Nb vndiarit nli deofizn re: tücee ul vognte lacoꝛgis nawi ii cobiber. ſen odoenollaer priſtini dignn cnoſtbenesc õ s w Nlor in nm n mmruM hsMs lautn t NeNuNR iiadum dan Anmmsrinis 1 jtwntumm n ini mmornndn ion iij ustis 6 E RWeRNN 2 Foliũ Theba.pulchꝛũ ẽ vitã donare minoꝛi.Et in.viij iterũ ait. Si decidat hoſtis. Ire ſupꝛa ſatis ẽ vi/⸗ tamq; relinquere victo.Et Ouidiꝰ lib.iij.de tri⸗ ſtibo epla.v.dicit. RM Quo qᷣſq; ẽ maioꝛ magis ẽ placabilis ire Etfaciles motꝰmens generoſa capit Coꝛꝑa magnanimo ſatis eſt pꝛoſt raſſe leoni Pugnã ſuũ finẽ cũ iacet hoſtis habet Et lupus ⁊ turpes inſtant moꝛiẽtib vꝛſi Et quecũq; minoꝛ noblilitate fera eſt Seneca quoq; in li.de clemẽtia dicit.Magni animi ꝓpꝛiũ eſt iniurias atq; offenſas ſpernere: atq; moꝛẽ ire ſue gerere. Iſið.etiã in lib.ij.ſolilo quioꝝ.c.xxj.ait.Diſce mala ferre potiꝰ qᷓ; referre magna ẽ vᷣtus ſi nõ ledis a quo leſus es.Uince nequitiã lenitate:vince maliciã bonitate.Lulliꝰ quo q; in libꝛo.j.de officijs.c.xlj.dicit. Nihil ho⸗ noꝛabiliꝰ:nihil magno pᷣdaroq; viro laudabi⸗ lius:placabilitate atqʒ clementia.Ex qͥbꝰ oibus auctoꝛitatibꝰ patet q́; magna vtꝰ ſit vincere fu/ roꝛem animi ⁊ paſſiones ſuuas. Dem quoq; ꝓbat᷑ qͥnq; rõnib. Pꝛima i dicit᷑ obiectiõis.Fundamẽtũ euꝰ ponit phůᷣus in libᷣ.iij.de aĩalibo dicẽs. Potẽtie eiuſdẽ generis magis appꝛehenſiue obiectoꝛuʒ ceteris ſim pliciter ſunt melioꝛes ⁊ magis eligi⸗ bules. Patet hec regula ꝑ exemplũ qð ipᷣe ponit ibidem.Nã cũ potentia viſiua noctue ⁊ aquile ſint eiuſdẽ generis quo ad accũ videndi:tñ po⸗ tentia viſiua aquile q̃ irreuerberaᷓ oculis ſoleʒ in rota intuet᷑:nobilioꝛ ẽ potentia viſiua ipſius noctue:que ſolis radios appꝛehendere nõ põt. Siliter potẽtia viſiua oculi ſani:nobilioꝛ ẽ po⸗ tentia oculi infirmi:⁊ ſic de alijs potentijs:q tã⸗ to ſunt nobilioꝛes:qᷓ;to ſunt magis appꝛehenſi⸗ ue o bieccoꝛũ.Quo pᷣſuppoſito.cũ obiectuʒ hu⸗ mani intellectꝰ ſeu appetitꝰ ſit ſimpłr verũ ⁊ bo⸗ num increatũ:qð eſt beatificatiuũ ipᷣiꝰ intellectꝰ ſᷣm heologo s in.iiij.di.xlix.cõcludit᷑ ꝙ om̃eſ diuitie mũdi cũ nõ poſſint acqrere ⁊ appꝛehẽde/ re tale obiectũ.imo illi quivolũtttes diuitias ac quirere:⁊ diuites fieri incidunt in cẽptationeʒ ⁊ laqueũ diaboli:⁊ deſideria multa inutilia ⁊ no ciua:que demergunt hoies in interitũ ⁊ ꝑditio⸗ nem:vt ait apłs.j.ad himo.vj. Ideo acquire⸗ re oẽs mũdi diuitias:ꝑ quas hõ nõ cõſequitur obiectũ ſui beatificatiuũ:nõ ẽ tãtũ laudabile ſic vincere ſeipᷣm:ꝑ quod acquirit regnũ celoꝛũ.vt dicit ſaluatoꝛ Mat.xj. Ideo dicit Boe. in. ij. de ↄſo.pꝛoſa.iiij.Quid ergo o moꝛtales extra peti tis intra vos poſitã felicitatẽ:oñdã bꝛeuit᷑ ſũme cardinẽ felicitatis.Eſtne aliquid tibi teipᷣo pᷣcio ſius:nõ inquies.Igit᷑ ſi tui cõpos fuerꝭ:poſſide bis qð nec tu amittere velis: nec foꝛtuna vnqᷓ; poſſit auferre.bec ille. Ecũdo ꝓbo ꝙ victoꝛia ſuijpᷣiꝰ ẽ nobili⸗ ſ oꝛ:ꝛ ⁊ pᷣcloſioꝛ cũctis generib ſciẽtie mũ⸗ dane.Fundamentum huiꝰ rõnis ponit j. de regimine pncipũ. Cõſeruare ſanitatẽ meliꝰ ppbus.ij. Topi. dicens. Oñ vnũ ẽſimpłr ꝓpt al⸗ terum illud alterũ eſt ſimpliciter meliꝰ ⁊ eligibi lius.patet. Nã medicina oꝛdinat᷑ ad ſanitatem. ideo ſanitas eſt melioꝛ medicina:vñ dicit pᷣus eſt omi medicina.Quo pᷣſuppoſito peto quo fi⸗ ne ⁊ reſpectu acquirit᷑ ſapiẽtia:ſiue quecũ q; ſecẽ tia.⁊ certũ eſt ꝙ ideo vt cognoſcat᷑ verũ a falſo:⁊ bonũ a malo:quo cognito malũ euitemꝰ et bo num oꝑemur:qð vtiq; aliter fieri nõ poterit ni ſi ꝑ victoꝛiã ſuijpᷣiꝰ. Uñ phᷣus.j. Mecha.dicit. Sapientẽ nõ oꝛdinani ſed oꝛdinare opoꝛtet: et ſapient eſt regere ⁊ nõ regi.Et in.ij.Ethi.iteꝝ di cit. Ut ſciamꝰ nõ ſcrutemur ſed vt oꝑantes bo⸗ ni efficiamur.Tulliꝰ quoqʒ in tuſcu.q̃ſtionib⸗ luib.iiij.ait.Sapiẽtis ꝓpoſitũ eſt ſeipᷣm bñ regere 7 nihil qð penitere poſſit facere.Si ̊ oĩs ſapiẽ⸗ tia ad h̊ oꝛdinata ẽ:vt quiſq; ſeipᷣm vincat ⁊ bñK regat:cõcludit᷑ ꝙ victoꝛia ſuijpᷣiꝰ excedit nobili⸗ tate omſem mũdi ſapientiam.Et h̊ eſt qð inquit GBregꝰ.xviij.lib.moꝛał.dicẽs. Huiuſmõi mun/ danoꝛũ hominũ ſapiẽtia ẽ:coꝛ machinationib⸗ tegere:ſenſum verbis velare:que falſa ſunt ve⸗ ra oſtendere:que va ſunt falſa demõſtrare:hanc qui ſciunt ceteros ſuꝑbiendo deſpiciunt. Uera aũt iuſtoꝛũ ſapiẽtia ẽ:nihil ꝑ oſtentationẽ facere vera vt ſunt diligere:falſa deuitare:bona gratꝭ exhibere:mala libẽter tolerare:carnis illecebꝛas cõpeſcere:nullã iniurie vltionẽ querere: cõtume liam lucrũ putare:hec ille.Ex qua rõne colligit ꝙ ſapiẽtioꝛ ẽ pauꝑcula młier que ſeip̃am bñ re git:⁊ paſſiões ſuas rõni ſubijcit:qᷓ; ſint oẽs mũ di ſapiẽtes ſeipᷣos nõ bñ regentes:⁊ paſſiões ſu as inoꝛdinatas rõni nõ ſubijcientes. U Ertio ꝓbo ꝙ vincere ſeipᷣm eſt laudabi⸗ t lioꝛ virtus qᷓ; totũ mundum ↄtemnere ⁊ qᷓ; ingredi ſtricciſſimã religionẽ. Fũda mẽtũ ratiõis ponit ph̊ᷣus.iij. Lopi.di.UVbi con tingit vnũ ſine altero eſſe:illud ſimpłr eſt meliꝰ eo:patʒ hec regula.Nã auccoꝛitas papalis que psõt eſſe ſine ſacerdotali eſt no bilioꝛ auctoꝛitate ſacerdotis:que nõ põt ſtare ſine papali.Quo pᷣ ſuppoſito: peto nũquid qᷣs poſſit ſaluari ſine cõ temptu omniũ mũdialiũ ⁊ ingreſſu religionis: ⁊clarũ eſt ꝙ ſic:dicẽte dño Mat.xix. Si vis ad vitam ingredi:ſerua mãdata. Scdðo qro an qͥs etiã ingrediens religionẽ poſſit ſaluari ſine ab⸗ negatione ſuijpſiꝰ:⁊ refrenatiõe ſenſualitatũ in oꝛdinatarũ ⁊ malarũ cõcupſcentiarũ.Et claruz eſt ꝙ nõ:dicẽte dño Mat. xvj. Qui vult venire poſt me.ſ.ad vitã eternã abneget ſemetipſum ⁊c̃ Et ideo cõdudit᷑ ꝙ abnegare ſeipᷣm eſt maioꝛis virtutis:qᷓ; ↄtemnere totũ mundũ.⁊ qᷓ; ingredi religionẽ:ſine hac abnegatiõe.Ait em̃ Gregꝰ.in omel.ſuꝑ Matcheũ.Foꝛtaſſe laboꝛioſum non eſt hoi relinquere ſua:ſed valde laboꝛioſum eſt relinquere ſemetipᷣm. Minꝰ quippeẽ abnegare qð habet.Ualde aũt multũ eſt abnegare qð eſt rr Bermo hbec iũlle. Et Cõfirmant᷑ pdicta ꝑ diſtinctiõeʒ bti Tho.ij.ij.q.ciiij.ar.iij.in coꝛꝑe qonis di.Cũ q̃/ niit᷑ an victoꝛia ꝓpꝛie volũtatis ſeu abnegatiõis pꝛij deſiderij q acqᷣrit᷑ ꝑ obedietiã ſit maxima iter oẽs vᷣtutes. Rñdeo ꝙ ſic.Cuʒ em religioſꝰ tria cõtẽnat:⁊ tria deuoueat:viq; caſtitate:pau ptatẽ:⁊ obedientiã ⁊ tato aliqͥd ſit no biliꝰ qnto eſt a nobilioꝛi ſbᷣiecto:vt ðꝛ.j.de aĩa.ij. Mecha. ⁊ i.viij. Topico.Cũ pauꝑtas ſit a terrenis reb caſtitas a coꝛꝑe:obediẽtiã vero a volũtate:que eſt nobilioꝛ coꝛꝑe ⁊ diuitijs. Seqᷣtur ꝙ maioꝛ eſt laus ⁊ meritũ religioſo i victoꝛia ⁊ abnega⸗ riõe ꝓpꝛie volũtatis:qᷓ; ſit i obſᷣuatiõe caſtitatis ⁊ pauꝑtat ⁊ ꝑ ↄns iĩ cõtẽptiõe totꝰmũdi. xXx . Varto ꝓbat᷑ ꝙ vincere ſeipᷣm eſt lauda gq buliiꝰicõꝑabiłr:qᷓ; debellare totũ mũdũ ſiue iperio tꝑali ſiue ſpũali. Et ꝓ funda mẽto bulꝰrõnis occurrũt mihi duo verſꝰ mo⸗ rales Eſopi di.De pᷣcio victi pendet victoꝛia:vi ctoꝛ Latus erit:victi glłia qᷓnta fuit. Declarant᷑ bi verſus hoc exemplo.Nam pᷣſuppoſito ꝙ leo pugnaret cuʒ mure:⁊ ecõuerſo mus pugnaret cum leone:ſi leo vinceret murẽ:vł mus vinceret leonẽ peto cui maioꝛ laus ⁊ głia daret᷑. Et certũ eſt ꝙ nõ leoni.Et rõ eſt:qꝛ cũ ipe ſit foꝛtiſſimus gialiũ:⁊ ecõuerſo mus ſit ipotẽtiſſimꝰminima laus vel nulla ei daret᷑ ſed bñ ↄtrariũ. Nã mu⸗ ri maximꝰhonoꝛ eſſet.Et rõ eſt qꝛ cum ſit aliqd exiguũ ⁊ ipotẽtiſſimũ:tñ ſuperaſſet leonẽ oium foꝛtiſſimũ. Similłxr ſi qͥs in haſtiludio vinceret boĩem vilẽ ⁊ inexꝑtũ:minimãvł nullã laudem hrfet. Ecõtra vero ſi qͥs puer vel hõ inexꝑtꝰ ⁊ q̃ſi ipotẽs de equo deponeret armigeꝝ ſtrenuiſſi⸗ mũ:⁊ in armis potẽtiſſimũ:vtiq; maximã ſibi głiam acqᷣreret ⁊ honoꝛẽ.Quo pſuppoſito pe⸗ to qͥd ſit maiꝰ⁊ nobiliꝰ:an ſolꝰanimꝰ vniꝰhois an ſimul oĩm hoim coꝛꝑa:oẽſq; mũdi diuitie. Et clarũ eſt ꝙ ſolꝰanimꝰ dicente phᷣo.j.Echico. Bona aie ſũt magis bona q; bona coꝛꝑis. Et vj. Politi.dicit. Lriplex eſt bonũ ſcʒ bonũ aĩe: bonũ coꝛꝑis:⁊ bonũ exteriꝰadueniẽſ:iter q̃ aia melioꝛ eſt omi coꝛꝑe:⁊ aie bonũ omnib bonis Et rõ eſt qꝛ cũ illð ſit meliꝰqð eſt pᷣmo pncipio Apinquiꝰ⁊ ſimiliꝰvt ðꝛ.v.Metha.⁊ aĩa hoiiſ ſit deo ſimilioꝛ ⁊ ꝓpinquioꝛ ꝑ itellectũ:rõnẽ liberã voluntatẽ:⁊ amoꝛẽ:qᷓ; oia humana coꝛꝑa terre niq; theſauri.Cõcdludit᷑ ꝙ vna ſola aia hoĩs pᷣ⸗ dictis oibus nobilioꝛ eſt ⁊ melioꝛ. Quod ſi ſic eſt:ꝗ̊ᷓ ſeqͥtur:ꝙ ſi qs animũ ſuuʒ vincit maioꝛẽ triũphũ hʒ ſaltẽ coꝛã deo:qᷓ; ſi totũ mundũ de/⸗ uiciſſet ⁊ ſuꝑaſſet.Et ↄfirmo hãc rõnẽ ſic pꝛacti ce lo quẽdo.Ecce ꝙ Alexãder magnꝰtotũ mun dũ deuicit:ponamꝰnũc caſuʒ ꝙ aliꝰhõ veniat: ⁊ cũ induſtria ⁊ potẽtia ſua Alexãdrũ deuincat ⁊ ſibi ſubijciat:peto quis potẽtioꝛ ⁊ laudabili⸗ oꝛ extimabit᷑. Et certũ eſt ꝙ ille dicet᷑ glłioſioꝛ qͥ vicit Alexandrũ:qᷓ; ipᷣe Alexãder qͥ deuicit mũ⸗ dũ:ꝑ illã regulã ciuilẽ que dicic. Si vinco vin⸗ hi filius. centem te:multo magis te vincere poſſum. ff de diuer. ⁊ tꝑali.pᷣſcrip.l.de acceſſiõib.Quo pᷣſup⸗ poſito quero qͥq eſt qð fecit pncipaliter Alexan drũ totũ mũdũ deuincere.Et certũ ẽ ꝙ fuiteius animꝰ ſtrenuꝰ ⁊ magnanimꝰ. Si igit᷑ Alexan⸗ der animũ ſuũ viciſſet:ꝑ quẽ vicerat totũ mũdũ vtiq; maioꝛẽ habuiſſet victoꝛiã:qᷓ; de toti mun di debellatiõe. Pꝛopter qð legit᷑ ꝙ ſemel Areſto tiles qͥ fuerat magiſter Alexandri:audiens illũ turbatũ cõtra quẽdã ita vt ſibi minaret᷑ moꝛteʒ: ſcripſit ſibi hec vᷣba dicẽs.O Alexãder audi me magnũ documentũ docebo te. Quis eſt qͥ vicit omes reges terre:⁊ totũ mũdũ tibi ſubiugauit: certe coꝛ tuũ ſtrenue ⁊ nobile.Si ergo in hac re vincis coꝛ tuũ:eo ꝙ vincens illud qð totũ mũ/ du m deuicit:eris maioꝛ victoꝛ qᷓ; fuiſti.UVis er⸗ go o ciuis:o mulier habere maioꝛẽ potentiamꝰ⁊ victoꝛisã qᷓ; vnqᷓ; habuerit Alexander magnus: vince animũ tuũ ⁊ paſſiões coꝛdis tui.Nã inqͥt phũs.xj.de aialibo. Potentioꝛ ẽ ſola rõ in homi nib qᷓ; omis potẽtia in bꝛutis aĩalib⸗ ⁊ huma⸗/ nis coꝛꝑibo.Etiðo ſi quis remittit odiũ:ſeu cuzʒ rõne carnis cõcupiſcentiã ſibi ſubijciat:cũ talis victoꝛia facta fuerit ꝑ foꝛtitudinẽ rõnis:victoꝛia vero totius mundi acqrat᷑ mediãte foꝛtitudine materiali humanoꝛũ coꝛpoꝛũ:equoꝛũ:lancearũ ſagittarũ atq; bombardarũ.Certũ eſt ꝙ talisvi ctoꝛia eſt incomꝑabiliter excellẽtioꝛ vicroꝛia to tius mũdi.Sʒ quid cõparo victoꝛiã ſuijpiꝰ vi⸗ ccoꝛie totius mundi. Certe qͥ ſeipᷣm vinct:deuʒ quodãmõ ſuꝑat qᷣ in infinitũ mũdũ excedit:et eum in eternũ facit ſue volũtati obſequẽtẽ: dicẽ te ꝓpheta.Uoluntatẽtimentiũ ſe faciet.O gran/⸗ dis victoꝛia:o magna foꝛtitudo:o inextimabił gloꝛia.laus ⁊ honoꝛ vincentis ſeipᷣm. Non põt em reꝑiri in hacvita maioꝛ triũphꝰ.qð patet:qꝛ nullibi reꝑit᷑ ꝙ victoꝛijs imꝑatoꝛũ ⁊ alioꝛũ vi⸗ ctoꝛioſiſſimoꝛũ viroꝛũ datũ ſit regnũ celoꝛũ:nõ em̃ datũ eſt Julio ceſari:nõ Alexãdro magno nõ Anibali:vel Scipioni aphꝛicano:non ma⸗ gno Pompeio:licet viginti ⁊ duos reges ſub/ iugauerit:imo poſt ipſas victoꝛias receperunt eternã dãnationẽ.hoc aũt pᷣmiũ eterne felicitat⸗ ⁊ regni ꝑpetui dat᷑ ſeipᷣm vincenti.Uñn Apocat. xxj.de gaudijs paradiſi inqͥt deus. Qui viceric poſſidebit hec:⁊ ego ero illi deus ⁊ ipſe erit mi⸗ . . Redicta etiã vᷣitas ꝓbat᷑ qͥnta ratione q̃ p dieclit᷑ o ppooſitiõis.Fundamentũ cuiꝰ po nit phũs.iiij. Lopi.Sicut ꝓpoſitũ in ꝓ/⸗ poſito:ita ⁊ oꝓpoſitũ in oꝓpoſito.ptʒ hec regula Nã cum tenebꝛa ⁊ lux ſe habeãt ſicut contraria. eo ꝙ lux eſt quedã poſitio.tenebꝛa vo vt dicit.ij de aia.nihil ẽ niſi quedã pꝛiuatio lucis.pꝛiuatio aut ⁊ habitꝰ.vt dicit᷑x. Mecha.ſint radirx cõtma/ rioꝛũ.hinc eſt ꝙ cũ lux ſit maxime diſgregatiua viſus.ergo ꝑ oꝓpoſitũ tenebꝛa ẽ ipſiꝰ viſus ſum me cõgregatiua. Et licut lux eſt delegabilis ad = endu. s viger⸗ Giſtatius cantiay zereon ſoꝛ gene vſupobl pililnfe 4all tundeon aut dicce. tnlas ſitiuns nocct. decodiad bſuleus ſanmbabch minterd Pisoſe hesd Eeget ſoulen ammiren innil ituuen. colaue ſcovtrwrn lar dict 6 Urauro Tiiortch ult ⸗ wpenon Cman ſoiptie⸗ lbeno tgofni ißcoli Polin o Ct. eo dici ſtuctolbe wn poſſi lhranler hnik lobſonc AN Aqod .diat ſtis. Od ſulsine culliben nopot, bicos.oe ſtos no pellägo lllntheein „ ren⸗ Neenc . . d edadoelee Mhale *D N 4 nenunizi ANA⸗ 6 ,O Perzz .1 dile Sinn dole Siay emaiine Z nnoriſchni LSnimtotün; ſciſibigrin mi Cenückge aulletioꝛ ſor w naoꝛliſii tqſam vine nitü müdüen Mütnnobſegui mrüſeſnan,⸗ mrmdoro n ranen e/ rwsnge/ GinsNN Nan U. ws:lend bulchnunnng ndanchüch, Nrohli⸗ beirlaron, umno esß, bnih E. Y Foliñ videndũ. Ecẽs.xj. Dulcelumẽ ⁊ delectabileocu lis videre ſolem.ita tenebꝛa luci oppoſita ẽ con/ triſtatiua.Siłiter ſi ex magno lucro facto ĩ mer cantia. vel alio modo magnũ acqri᷑ gaudium g ex ꝑditione ranq; er re ſibi oppoſita ſümus do loꝛ generat᷑. Quo pᷣſuppoſito peto qͥd ſit viliꝰ et vitupa biliꝰ in hac vita int cetera. Et certũ ẽ q ni hil ẽ infeliaꝰ ſᷣuitute.vt inqᷣt Seneca in epka. lij. ad Lucillũ.Cũ quo ↄcoꝛdas Tulliꝰ in li.de na tura deoꝛũ dicit. Miſeriꝰ ſᷣuitute qͥd poſſumꝰ aut dicere aut excogitare.quaſi dicat nihil.vñ di cit᷑ in.l.qð attinet.ff.de re.iu.Qð attinet ad ea q̃ ſüt iuris ciuilis ſeruitꝰ ꝓ nihilo reputat᷑. Inde iterũ dicit᷑ ꝙ ſeruitꝰmoꝛti comꝑat᷑.l.intercidit.ff de cõdi.⁊ demon.l.ſeruitutẽ.ff.de re.iurꝭ.vbi iu⸗ riſcõſultus ait. Seruitutẽ moꝛti comꝑamꝰ.Et igdem habet᷑ in.l.cũ hic ſtatꝰ.S.ſi donatoꝛ.ff. ð do na. inter vi.⁊ vxo.⁊ in.S.ſi vᷣo.in auten.de nup. Et ideo ſeruitus ẽ cõtra ius naturale.quo iure omes hoiĩes liberi naſcebant᷑.ff. de iuſticia ⁊ iu⸗ re.l.manumiſſiões.⁊ in aucen.quibo mõis na. ef.legitimi.S.ſiqͥ s.colł.vj. Pꝛoptertantã autem ſeruitutis calamitatẽ multi potiꝰ voluerũt vitã amittere qᷓ; li bertatem. Sicut patuit de cartha⸗ ginenſib.vbi regina ⁊ melioꝛes ciuitac ipſam ciuitatem igne ſuccenderũt ⁊ ſponte ſe in ignem pᷣcipitauerũt:ne romanis ſubeſſent ⁊ ſeruirent: ſicut recitat Hoꝛoſiꝰ lib.iiij. Ecõtra aũt de liber tate dicit Eſopus.Nõ bñ ꝓ toto libertas ven di tur auro. Hoc celeſte bonum pᷣterit oꝛbis opes Itẽ iuriſcõſultus in.l.libertas.ff.de regu.iur in quit.Libertas eſt res ineſtimabilis.Et idẽ dicit imꝑatoꝛ in.S.ſed cũ libertas.inſtitu.qui ⁊ qͥb ca. manu.nõ poſ.⁊ in.l.infinita.ff.de regu.iuris ſcriptũ eſt. Infinita ẽ eſtimatio libertatis.⁊ in.l. libertas.la.ſecũda.ff.eodẽ titulo.iteꝝ ðꝛ. Liber tas om̃ib reb fauoꝛabilioꝛ ẽ. Hanc libertateʒ tã pᷣcioſam ꝑdunt hoiĩes ſeruitute. Ait em̃ phs j. Poli.Nullꝰ ſeruꝰ ẽ naturaliter ſui iur ſʒ alte⸗ rius.Et.j. Mecha.Nõ ẽ liber qui alteriꝰ grã eſt. Igeo dicit Juliꝰcelſus. Naturale eſt oẽs hoĩes ſtudio libertaus incitari:⁊ odiſſe ↄditiões ſerui tutis.Quibo pᷣſuppoſitis quero an ille qui ꝓſe⸗ quit᷑ paſſiões ſuas ⁊ inoꝛdinatas affectiões ſit liber an ſeruus:etiã ſi eſſet dñs totiꝰ mundi.Et certũ eſt ꝙ ſeruꝰ ẽ ⁊ nõ liber:nõ hoĩm ſeruus ſʒ ipᷣiꝰ ſoꝛdiate affectõis ⁊ pcti:dicẽte dño Jo.viij Qui facit pctm̃ ſeruꝰ ẽ pcti.Et.ij. Pet.ij.dicitur A quo qs ſupatus ẽ:”eiꝰ ⁊ ſeruꝰ eſt. Etad Ro. vj.dicit Paulꝰ.Serui facti eſtis eiꝰ cui obedi⸗ ſtis.Qð egregie ↄfirmans Tuiliꝰin paradoxis ſuis inqͥt.O mis ſapiẽs liber:oĩs ſtultus ſeruꝰ cui libere imꝑabit qui cupiditatibo ſuis imꝑare nõ põt.⁊ ibidẽ.Quis neget om̃es leues:oẽs cu pidos:oẽſq; impꝛobos ſeruos eſſe.⁊ iterũ.Ego iſtos nõ modo ſeruos:ſed ⁊ nequiſſimos ᷣuos appellãdos puto:licet de digniſſima familia na ti ſint.hec ille.In hiſtoꝛijs quoq; Alexãdri ma gnilegit᷑ bꝛachmãni ſcripſerũt ei dicẽtes. Tu hoſtes exterioꝛes ſpolias:vt interioꝛes nutrias tu hoies tue ſubijds ſeruituti ⁊ vicijs tuis inte⸗ rioꝛibus ſeruis.Augꝰ etia.xiiij.de ciui.dei.c.xv. inqt. Pꝛima cã ſerultutis pctm̃ eſt.Et in epigra matib ꝓſperi epigrãmate.liij.ideʒ ait. DHalus etliam ſi regnet ſeruꝰ eſt:nõ vniꝰ dñi ſed qð gra⸗ uius eſt:tot dnoꝝ quot vicloꝛũ.Cũ ergo ſeruitꝰ om̃is ſit pᷣter naturã:vt inqͥt Arꝭ.j. Politi.c.iij. Et vt inquit Tulliꝰlib.ij.philippicoꝝ di. Serui tus poſtremũ maloꝛũ omniũ eſt.Et ibidẽ li.iij. etiã ait.Omis ſeruitus eſt miſera:⁊ nihil fediꝰ ſeruitute:pꝛofecto conſtat qᷓ; viliſſimi ſint illi:qͥ vicijs vacantes ſerui efficiunt᷑ voluptatũ. Econ trario aũt apparet nobilitas illoꝛũ qui refrenãt vicia:iuxta illud Gofredi in poetria. Liberis ẽ vicijs qͥ nõ inſeruit habendis.Et Zulliꝰin rhe⸗ toꝛica noua.lib.vlti.c.x.Liber is exiſtimãdꝰ ẽ:qͥ nulli turpitudini ſeruit.Sola vᷣtus in ſua pote ſtate eſt.Sed qð peius ẽ dico ꝙ talis ſeruꝰpctõ rum ẽ vilioꝛ ſeruus qͥ poſſit repiri.Et ratio ẽ:qꝛ pctm̃ nihil eſt:dicẽte Aug;.in lib.de natura bo/ ni. Peccatũ nõ eſt natura aliq̃:ſed ſimplicit᷑ de⸗ fectus ⁊ pꝛiuatio boni.Et idem ait Anſel.in li. de ↄceptu virginali.Et ꝓbat ſanctꝰ Bona.in.ij. di. xxxiiij.arci.ij.q.iij.quia cũ bonũ ⁊ ens cõuer ⸗/ tant᷑.j.Ethi.quodcũq; eſt bonum inqᷓ;tuʒ ens: ⁊ ideo cũ pctm̃ nunq; habeat in ſe aliquã boni⸗ tatem:dicit᷑ eſſe nõ ens ⁊ nihil.iuxta ilud Joh̊. j.c. Sine ipſo factũ eſt nihil.i.pctm.Cuʒ igitur peccatoꝛ ſit ſeruꝰ peccati ſui vt ſupꝛa dictum eſt qð peccatũ dicit᷑ nihil ⁊ melius ſit ſimplłr eſſe q; nõ eſſe.ij de generatiõe:patet ꝙ incomꝑa biliter eſt vilioꝛ talis ſeruꝰ peccati:qꝛ nullũ in ſe habet bonitatẽ qᷓ; ſi eſſet ſeruꝰ vilioꝛis homis mundi Cũ inter ens ⁊ nihil ſit infinita diſtãtia:⁊ ꝑ con⸗ ſequens infinita vilitas.Ex qᷣbo omibo cõdu⸗ ditur ꝑ locũ ab oppoſitis:ꝙ ſeruãs libertatẽ ſu am ⁊ ſubijdiens ratiõi ſuas paſſiões:acquiriti⸗ dicibilẽ victoꝛiã ⁊ honoꝛẽ.Econtra vo vacãtes voluptatibus nõ ſolum efficiunt᷑ ſerui peccato rum: ſed etiã ipᷣiꝰ diaboli:vt inqͥt glo.ſuꝑ Joh̊. viij.c.Et ideo dixit deus diabolo Beñ.iij.dũ eẽt in ſpecie ſerpẽtis.Lerrã om̃i temꝑe manducab id ẽ pctõꝛes terrenos ⁊ ſenſuales in cibũ habebᷣ ⁊ dominiũ.Siliter Mar.v.ſcriptũ ẽ. cũ vnã legionẽ demonũ eieciſſet xpᷣs a quodã demoni⸗ aco:miſit illos in gregè poꝛcoꝛũ:qui ingreſſi ſta tim eos ſuffocauerũt. Per poꝛcos em̃ intelligũ tur ſenſuales cõcupiſcetijs vacãtes:in qͥbꝰ habi tat diabolus ⁊ tandẽ eos in baratri pfundũ de mergit Luc.quoq;.xv.legit᷑ ꝙ filiꝰ ꝓpdigus ad, heſit vni ciuiũ regionis illiꝰ in quã prexerat.id eſt diabolo qui regnat in regiõe peccati ſᷣm glo. O igit᷑ ßue nequã o ſcelerate peccatoꝛ:o ſerue di aboli:o ſubdite inimici tui:⁊ beelʒebub iniquiſ⸗ ſimi:o viliſſime famule:effuge qᷓ; cctius ab hac ſeruitute ⁊ vade ad libertatẽ ꝑ vicioꝛũ moꝛtifi⸗ rXxr 5 7 Bermo catiõcʒ:⁊ recupera dignitatẽ tuã quã amiſiſti.ſ. viuendi ſᷣm ronẽ. Exemplo Ualerij maximi de quo narrat᷑ in geſtis romanoꝛũ.EX cum eſſet octuagenariꝰ⁊ virgo:⁊ a multis narrarent᷑ ſue victoꝛie virtutes:⁊ gre oibus impoſuit ſilentiũn dicés. Scitote generoſi ciues ꝙ ð vna victoꝛia ſupꝑ oẽs alias victoꝛias gliari poſſuʒ ⁊ debeo: qm nequiſſimã carnẽ meã domui:⁊ cõcupiſcẽ tiaʒ mea carnalẽ cunctis dieb vite mee:vſq; ad moꝛtẽ rõni ſubieci. Aliud exemplũ habemꝰ de Alexandro magno:de quo legit᷑ in geſtis gre⸗ coꝝ:qꝙ cũ in ſiria vocatꝰfuiſſet ad ↄuiuiũ ꝑ re⸗ gem cicilie:ad honoꝛãdũ eum fecit adduci pul cherrimas mlieres q̃s potuit hr̃e.Contigit aũt ibi eſſe tres pulcherrimas iter alias:quas Alex ander impudice ↄcupiuit. Quod rex cicilie co⸗ gnoſcẽs:voluit Alexãdrũ retrahere ab hactur⸗/ pi cõcupiſcẽtia.Fecitq; ðpingi pulcherrimũ pã nũ:⁊ poni ex oppoſito Alexandri:vt ex directo poſſet illũ aſpicere:⁊ in panno illo erat depicta quedã pulcherrima domicella vicq; pudicitcia ? ſecuʒ ducebat alias pulcherrimas domicellas. Sup caput pᷣme erat ſcriptũ:pꝛudentia.Suꝑ caput ſcð e erat ſcriptũ iuſticia. Suꝑ caput ter⸗ tie erat ſcriptũ:victoꝛia maxima. Pudicitia at coꝛonabat pꝛudentiã di. Sine me nihil ſapis. Deinde coꝛonabat ſcdᷣam dicens. Sine me nõ regnas. Poſtremo coꝛonãdo tertiã ⁊ dicebat. SDine me nõ triũphas.um aũt Alexander ꝓꝑ⸗ ſpexiſſet picturã ⁊ ſcripturã legiſſet:licet poſuꝰ elſſet i turpitudine libidinoſa:deteſtatꝰeſt eaʒ ex documẽto pudicitie:⁊ ceſſauit a poꝛi furoꝛe li⸗ bidinis ſue.LTandẽ ꝓpoſitũ fuit a ſapietiſſimis coꝛã Alexandro q̃ eſſet maioꝛ victoꝛia iter oẽs: ⁊ ab oib ibi ſtantibo diffinitũ fuit ⁊ cõcluſũ:q; nulla maioꝛ eſt in mũdo victoꝛia qᷓ; vincere ſe/ ii m ? cõcupiſcentias ꝓpꝛias. P ttL Erciũ exẽplũ habem? de Diogene pho (llinico. Nam fuit etiaʒ alius Diogenes dict?babilonius. De iſto em̃ Diogene cinico ðꝛ in libꝛo de moꝛibus ⁊ vita phoꝝ:⁊ etiaʒ ponit Ualeriꝰmaximꝰlibꝛo.iiij. Alexander magnꝰ nõ potuit vincere ↄtinentiã eiꝰ. Diogenis inqͥt Ualeriꝰ ↄtinentiã nõ potuitvincere Alexander: ad quẽ cũ acceſſiſſet ad ſolẽ ſedẽtẽ:hoꝛtareturq; vt ſi qua ab eo pꝛeſtari vellet indicaret. Rñdit Ego qͥd a te poſcã nõ habeo:ſʒ rogo ne mihi au feras qð dare nõ potes.Ex iterpoſitiõe em̃ ſua ſolẽ Diogeni auferebat.Sic igit᷑ Alexãder qui oẽs quaſi nationes deuicerat:a Diogene victꝰ eſt. Et iõ Seneca li. vj. de beneficijs alt. Poten tioꝛ fuit diogenes Alexandro omia poſſidente plꝰem erat qð Diogenes nollet acciꝑe:qᷓ; qð ille poſſet dare. Alexander Diogenẽe gradu ſuo tẽ⸗ ptauit pellere:ſʒ celerius dariũ regeʒ ꝑſarũ ſuo gradu armis pellere potuit. hec Seneca. Ex q̃ᷓ ſnia patzʒ:ꝙ maioꝛ fuit ↄtinẽtia in diogene qui nihil volebat:q; potuenit eſſe in Alexãdro libe⸗ ₰ 32. ralitas danditotũ quod habebat. Fertur etiaz er rex coꝛam Diogene traſiret. Diogenes tan/ m;illum ſpernens: nec eum reſpexit:nec honoꝛa⸗ uit. Cui dixit Alexander. Quid eſt Diogenes ꝓ me nõ reſpicis:quaſi mei nõ indigeas. Cui ille. Nequaq; indigeo ſeruitijs ſerui ſeruoꝛũ meoꝝ Et Alexãder.cũ ſim dñs totius mũdi:nunquid ego ſeruoꝛũ tuoꝛum ſeruꝰ ſum.At ille.Ego pꝛe ualeo cupiditatibo meis refrenãs illas:⁊ ſubij⸗ ciens illas mihi:vt mihi ſeruiãt:tibi aũt cupidi tates pᷣualent:⁊ tu ſeruꝰillarũ efficieris iuſſibus earũ obtemperãs.Suꝑbia eſt dña tua ⁊ ancil/ la mea:tibi em imperat ego aũt eam ſuppedita,⸗/ ui.Carnalis cõcupiſcẽtia:gula ⁊ ira ſunt domi⸗ ne tue:quia eis obedis:ſed ſunt famule mee:qꝛ eas mihi ſubieci.Et ideo dico tibi Alexãder:q i veritate tu es ſeruꝰ ſeruoꝝ meoꝝ.Et ſic ſᷣui mei ſuntte maioꝛes: quia eis in om̃ib obtemperas q;to magis ego ſum maioꝛ te dñs:cui ꝑ om̃ia tui dñi obtemperãt.Quo audito cũ ſerui Alexcãa Qri vellent in eum irruere Alexander ait. Uidete ne eum cõtingatis:quia ⁊ veritatẽ dicit:⁊ vᷣe ſer uus dei eſt. Quo etiã exemplo oſtendit᷑ quali⸗ ter viccoꝛia ſuijpſius excedit viccoꝛiam totius mundi. ꝑ omes pꝛouincias feciſſet varijs penarũ gene⸗ ribus interfici.elephãtie a deo lepꝛa ꝑcuſſus eſt Vuic cũ vniuerſa medicoꝛũ ac magoꝛũ agmia ſubuenire nõ poſſent capitolij pontifices h̊ de⸗ creuerunt conſiliũ:piſcinã infantiũ occiſoꝛũ ſan guine impleri debere in quo ſanguine calido ſta tim vt nudus deſcẽderet Auguſtꝰ.mox poſſent vulnera eius lepꝛe mũdari.Miſſum eſt igitur 7 de patrimonio regis tria milia ⁊ eo amplius infantes adducti ad vꝛbẽ romõ:pontificibꝰtra⸗⸗ diti ſunt capitolij. Die aũt cõſtituto egrediente Conſtantino de palacio:⁊ ad hoc eunte in capi⸗ tolium vt ſanguis innoxiꝰ fundaret᷑ occurrit ei multitudo innumerabiliũ mulierũ que omnes reſolutis crinibo nudatiſq; pectoꝛid:dãtes vlu latus et gemitus coꝛã eo:ſe in platea fundẽtes lachꝛymas ſtrauerũt. Percũctatꝰ itaq; qua de cauſa hec multitudo mulierũ iſta faceret didicit phas eſſe matres filioꝝ eoꝛũ:quoꝛũ effuudẽdus ſanguis tam diu eẽt:quouſq; piſcina replere? in qua medendi cauſa ipᷣe lauandꝰ deſcenderet ⁊ ſanandus.Tunc imꝑatoꝛ exhoꝛruit facinus: iuſſitq; tare carrucam:atq; erigens ſe conuo⸗ catis vniuerſis dixit. Audite me commilitones mei:⁊ om̃es populi qui aſtatis. Sicſemꝑ no ſtra contra hoſtes certamina in pꝛelijs ſtetiſſe nuncupant᷑:vt reus eſſeclegibus ⁊ capitaliſnia Vartü exemplũ habet᷑ de Conſtantino ꝗq imꝑatoꝛe in legẽda ſancti Silueſtri ba pe vbi dicit᷑. Conſtantinꝰ imꝑatoꝛ mo/ narchiam tenẽs imperij:cuʒ plurimas ſtrages martyrũ dediſſet: ⁊ innumerabilem populum gulitek. Gͤbock no non incolun flie crcebin 4ofil Ouidiu rincarn⸗ ſouumt na il tnus mus en dodimu ler vnlit lonrnten 1diunis ſisthn os aN Wor! ctlio ſupot ton/ Hottmn b Mp tuur Vaeere fiaoresſi glecſere (anderit uinnoc⸗ Cpefareg an ſit lntioneth ſinedeckat ſvos matr ſchiclan Couderesn lanrodpar usdeue mürchrict nculoſecn acbed lchen Gade gemap⸗ franeie diſtare tkermin ficareo ctaletea lens. 0 ferinn dirigene narer de Plseſt⸗ Soadrenmnſupt ꝛinſurde unefamulene Nondi Aerice dn. Eſifi nomiedene anoäſange ridſi 3 oſanaiSt plonmass rrunis gannn Nolehnn in niutw nplis indartt Ncunta⸗ Mimi Monnd igglenn hh, gangnsl, s. G0ρ7⁵ ü ti us CtN puniret᷑: quicũq; aliquẽ ocadiſſet infantẽ. Erat q; hoc ſtatutũ in bello:vt facies quã pubertas nõ nouerat:gladium euaderet bellatoꝛũ:⁊ vite incolumis ꝑmaneret.Nunc itaq; qð in hoſtiuʒ filijs cuſtoditũ eſt:in filijs noſtroꝛũ ciuium exc⸗/ ercebimus.eſimus legibus rei qui pugnan/ do fideliter de omi gente meruimꝰ eſſe victoꝛes Quigd iuuat barbaros ſuꝑaſſe: ſi a crudelitate vincamur.lã viciſſe excraneos natiões bella⸗ toꝛum vtus ẽ populoꝛũ:vincere aũt vicia ⁊ pec cata vᷣtus eſt moꝛũ.In illis pᷣlijs foꝛtioꝛes exti timus illis: hic nobiſipᷣis foꝛtioꝛes ſimꝰ: vinci mus em̃ noſipſos dũ a mala nos voluntate ex cludimus:⁊ qð inconſulte deſideramꝰ conſul⸗ te ⁊ vtiliter execramur. Hoc aũt facimus qñ vo luntatem dei noſtris volũtatibus anteponimꝰ ⁊ diuinis deſiderijs nõ obulãtes noſtris deſide rijs repugnamus. In hoc igit᷑ certamine victof nos eſſe hac rõne gaudeamꝰ:vt agnoſcamꝰcon tra noſtrã ſalutẽ noluiſſe pugnare.Nam qui co natur ꝑpetrare qð malũ ẽ:captiuitate vtiq; ſtu det libertatem.Cũ ergo fuerit in iſto cerramine ſuꝑatus victoꝛiã obtinet victus:qm̃ victoꝛia ꝑ⸗ ditionẽ iuenerat:⁊ malã captiuitatẽ incurrer at poſt triũphũ:ſi triumphus diei põt: qñ pietas ab im pietate vincit᷑:⁊ iuſtica ab iniuſticia ſupe ratur. Uincat ergo nos pietas in iſto cõgreſſu. Bene etem̃ omniũ aduerſantiũ poterimus eſſe victoꝛes ſi a ſola pietate vincamur. Omniũ nã⸗ q; ſe eſſe verũ dñm cõpꝛobat:quiverũ ſe ſeruum oſtenderit piecatis. Melius ẽ ergo moꝛi ſalua vita innocentium:qᷓ; ꝑ eoꝛum interitũ vitam re cuperare crudelẽ:quã tñ recuꝑare incertũ eſt:cũ certũ ſit ꝙ recuꝑata crudelis c᷑.Cũq; ad iſtã con tentionem om̃is exercitus omiſq; ꝓplłus diutiſ ſime declamaſſet:iuſſit in cõſpectu omniũ filios ſuos matrib reddi:dona ſiliter ampliſſima et vehicula multa dari:⁊ annonã iuſſit expendivt gaudẽtes reuerterent᷑ ad ꝓpꝛia que flentes vene rant ad patriã aliena. Pꝛopter quã victoꝛiã ſui ipſius deus ſtatim reduxit euʒ ad fidẽ ⁊ baptiſ⸗ mũ ⁊ chꝛiſtianiſſimus effectus eſt ⁊ a lepꝛa mi⸗ raculoſe curatus.Et tandẽ ad vitã eternã perre⸗ xit ⁊ ab eccłia canoniʒatꝰ eſt. Quintum ⁊ vlti mũ exemplũ habemus de beato pꝛenr̃o Fran/ ciſco:de quo legit᷑ in legenda eius:ꝙ cũ ſemel ꝑ geret a peruſio ad ſanctã Mariã de angelis cũ fratre leone ſocio ſuo vocauit eũ cũ aliquãtulũ diſtaret ab eo ⁊ dixit. O frater leo ſcribe:ꝙ ſi fra ter minoꝛ daret toti mũdo bonũ exemplũ ⁊ edi⸗ ficationem magne ſanctitatis:in h̊ nõ ſtat perfe eta leticia.Et poſt modicũ iterũ vocauit eum di cens.O frater leo ſcribe:qꝙ ſi frater minoꝛ face⸗ ret innumerabilia miracula: ſurdiſq; redderet auditũ:cecis viſum:mutis loquelã:claudoſq; dirigeret: atq; lepꝛoſos mũdaret:paralyticos ſa narec:demões ab obſeſſis coꝛꝑib eijceret: et qd plus eſt etiã quatdiduanos moꝛtuos reſuſcita Sermo.xiij. ret:in hoc nõ ſtat ꝑfecta leticia.Et poſt modicuʒ iterũ exclamauit dicẽs.O frater leo:ſi frater mi⸗ noꝛ haberet omem ſcientiã liberalẽ:oinemq; co gnitionẽ ſcripturarũ ⁊ eas ꝑfecte intelligerec:ha beretq; ſpiritũ ꝓphetie:vt nõ ſolũ pꝛedicere ſciret futura ⁊ longe diſtãtia:ſed etiã cõſcientias ho⸗ minũ ⁊ ſecreta coꝛdiũ cognoſceret:in boc nõ eſt perfecta leticia:poſt que v ba iterũ dixit. O frat᷑ leo:ſi frater minoꝛ ſciret om̃ein vtutẽ herbarum ⁊ lapidũ:om̃emq; pꝛietatem animaliũ ⁊ om⸗ niũ creaturarũ:tam terrenarũ qᷓ; celeſtiũ:habe⸗ retq; ꝑfectam noticiam ⁊ cognitionẽ de curſu ſi derũ:⁊ omniũ aliarũ rerum noticiã ꝑfecte habe ret: ſciretq; adinuenire om̃es mũdi theſauros: in hoc nõ eſt ꝑfecta leticia.Et iterũ poſttmodum exclamauit dicens.O frater leo:ſi frater minoꝛ haberet linguã angelicã ⁊ eſſet melioꝛ pꝛedica⸗ toꝛ mundi ⁊ adeo Benepalenterch om̃es infide les cõuerteret ad fidẽ chꝛiſti:⁊ omes pctõꝛes ad penitentiam animaret:ſcribe ꝙ in hoc non ſtat ꝑfecta leticia. Ad que vᷣba ſtupefactus frat᷑ leo interrogauit eũ dicens. Pater dic queſo in quo ſtet ꝑfecca hois leticia. Cui beatus Franciſc cõ clufiue reſpõdit:qꝙ ꝑfecta lecicia eſt vincere ſeip⸗ ſum:⁊ ſenſualitates:cõtumelias:⁊ ꝑſecutões:at q; verecũdias tolerare patiẽter.cõtra inimicos nõ iraſci.nec cõtra eos qui nos offendũt animo turbari ſed eos diligere.atq; furoꝛem animi no ſtri rõni ſubiugare:atq; inoꝛdinatũ aſpetituʒ et fenſuales motus ac deſideria refrenare. Cuius conſiliũ ſi obſeruauerimꝰ.eterne gloꝛie triũphũ ꝑ viccoꝛiam ꝓpꝛiarum paſſionum acquiremus Ad quã ille nos xc. Feria quarta in hebdomada ſnen de miſſa meũ.Luc.xxij.⁊ in miſſa PuS b ferie.Quãatũ ſic digna:excellẽs ⁊ ma gnifica natura humana oſtẽdit no ſter benigniſſimus ſaluatoꝛ qui nõ dedit aucto ritatem cõſecrandi ſuũ pᷣdoſum coꝛpus ⁊ ſan⸗ guinem angelis.aut archangelis.thꝛonis.aut dñationib.pncipatib.aut poteſtatibo.vel vᷣtu⸗/ cibus.nõ etiã hac excelletia inſigniuit cherubin aut ſeraphin.ſed ſolũ hoiem elegit ad h digniiſ./ ſimum officiũ.ſicut dedlarat magiſter ſubtilis Joh. Scotus in.iiij.di.xiij.⁊ irrefragabilis the ologus magiſter Ylexan. de ales.in.iiij.ꝑte ſũ⸗ me.in cractatu de euchariſtia.Sʒ inter oẽs ho⸗ mines ſoli ſacerdotes ſunt pᷣelecti qui habẽt au ctoꝛitatem cõſecrãdi.⁊ nõ aliqui alij cuiuſcunq; oꝛdinis vel dignitatis exiſtãt.vt declarant pᷣfa⸗ ti theologi vbi ſupꝛa.Et ſeraphicꝰ theologus.ſ. Bonauentura in.iiij.ſen.di.xiij.⁊ ibi Richardꝰ noſter ar.j.q.ij.⁊ de hoc ẽ textus in.c.j.SO.vna o extra de ſũma trinitate ⁊ fide catholica.⁊ in.c.R⸗ Yxr ₰ — lectis.xxv.di. Ideo exclamat Aug.in.li.de ecle ſpatè in dño. De q̊ ſacrificio tres ↄſiderationes alegui ſiaſticis dogmatib dicẽs.Nulla eſt maioꝛ di/ faciemus. Pꝛima dicet᷑ dedaratiõis.Scða veri oxocl gnitas ſub celo qᷓ; ſacerdos ði ad celeſtia ſacca ficationis.Tercia fruccificatiödis. Pſaaroe ptractanda ↄſecratus.O ſacerdos dei:ſi altitu Pars pꝛima in qua decdarat᷑ quid ſit miſſa: dege dinem celi contemplaris alcioꝛ es:ſi pulchꝛitu ⁊ a quo ſit oꝛdinata:⁊ quare dicat᷑ miſſa:⁊ qu eGaanfien dinẽ ſolis:lune:atq; ſtellaꝝ rimeris pulchꝛioꝛ bomines obligent᷑ ad am. — fanoni es:ſi diſcretionẽ angeloꝝ diſcretioꝛ es:ſi oium Uia inquit Tullius in pᷣmo de officijs. 4 huiſteſ dnoꝝ ſublimitatẽ ſublimioꝛ es:ſolo tuo crea⸗ q O mis que de quacũq; re tradit᷑ inſtitu EKEN. toꝛe inferioꝛ es.hec ille.Berñ.q̊ʒ in ſermone de tio:a diffinitione debet ꝓficiſci.Et Ar.i ftiteyfie octaua paſce ait.O quãtã dignitatẽ:⁊ q̃ntã no⸗ j.de anima inquit.Diffinitio ẽ pncipiũ om̃is de c l bilititate:qᷓntũq; donũ ↄtulit vobis deus o ſa/ mõſtratiõis.Et.vj.Topi.ac.vij. Mecha.⁊.j.ac mIolst cerdotes .progatiuaʒ em̃ oꝛdinis veſtri pᷣtulit ij. Poſterioꝝ etiã ait. Diffinitio indicat eẽ rei ꝑ (aone d deus oibus regibo ⁊ imperatoꝛibo terre:ptulit eſſentiã.Uñn Pla.in Thimeo inquit:ꝙ in omi An oꝛdinẽ veſtrũ oibo oꝛdinibo mundi:imo vt alti cauſa ſemꝑ querendũ ẽ in pᷣncipio qͥd ſit illð de oſn us loquar pᷣtulit vos deus oibus oꝛdinibo an quo loqmur ⁊ eiꝰ ꝓpꝛietates.Et Arꝭ.in.j.poſte. aoe geloꝛũ:⁊ omni angelice hierarchie. Sicut eniʒ ait.Ante om̃em demõſtrationẽ opoꝛtet pᷣcogno Gflimi nõ angelos:ſʒ ſemen abꝛabe appᷣhendit ad fa⸗ ſcere de ſubiecto qͥq eſt. Ideo vos ſcirevolo miſ e(HconuIntn cienda redẽptionẽ:ſic nõ angelis ſʒ hoibus ſo⸗j⸗ ſam a beato Augj.i cõibo ſermõib:ſermone.xix Mmuniten liſq; ſacerdotibo cõmiſit dominici coꝛpoꝛis et ſic diffiniri. Miſſa ẽ celebꝛatio qua coꝛpꝰ ⁊ ſan⸗ Mereoe ſanguinis cõſecrationẽ.O igitur veneranda ſa guis rpᷣi cõſecrat᷑.Et ſciendũ ẽ ſ̃m Richar.nijm Arniſe cerdotis dignitas in terra:in cuiuſ manu velut in.iiij.len.di.xiij.ar.iiij.q.iiij.Ut etiã refert Hu/ Prchiin in vtero beate vᷣginis filius dei incarnat᷑.O ce/ go de ſanc.victo.in.ij.de ſacris.ꝑte.viij.c.vlt᷑. ; nastit, leſte miniſteriũ ꝑ qð pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſctrs pꝛimꝰ qui celebꝛauit miſſam fuit noſter ſalua⸗ S tanta mirabilia operat᷑:ita ꝙ ſubuo idem dñũs toꝛ:qui cõſecrauit coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ ſuũ: vt ha⸗ qui in celo reſidet in manibus ſacerdotis ſacri bet᷑ Luc.xxij.⁊ in euãgelio hodierno. Pꝛimam 9 ficat᷑.de quo angelus admirat᷑:hoꝛretifernus: aũt miſſam poſt chꝛiſtũ celebꝛauit beatus Pe⸗ alchis cotremiſcit dyabołꝰ:quẽ reuereri etiaʒ plurimũ crus aplus antiochie:vt ðꝛ in martiniana:ð ge Clusugli debet omnis humana atq; mũdana celſitudo. ſtis ſũmoꝛũ pontificũ.c xxxiiij. Poſtea vo ſcüg Vaici hec Bernardꝰ. Quantũ autẽ ſint venerandi Jacobus eps hieroſolimitanꝰ.⁊ ſanctus Baſi Ml d. ſacerdotes apꝑuitĩ viſiõe ipᷣiꝰ pueri mantuani luius eps ceſarienſis:miſſe ſolẽnitatẽ quãdã no⸗ Coinsduin nepotis vniꝰfratris noſtri:qͥ a ſeptẽ annis vſq; bis tradiderũt:quia beatꝰ Petrꝰ ſine his ſolen⸗ ſecouen ad duodeom quaſi qtidie in miſſa vidit ſacer, nitatibo miſſam ſuã celebꝛauerat.Et bec haben/ monck. dotem poſt ↄſecrationẽ coꝛꝑis ⁊ ſanguis dñici tur de ↄſc.di.j.c.iacobus. Poſtea vo in ſi ucceſl⸗ ndiat, circũdatũ a duob angelis:qͥ in capite eiꝰtene/ ſu temꝑis:alias ſolẽnitates ad ſacrificiũ miſſe Iinipſaim bãt vnã pulchꝛã coꝛonã donec recepiſſet ſacra/ eccleſia adinuenit:vt habet᷑ in.c.eccleſiaſticaruʒ. hsaginen mentũ illud bñdictuʒ. Diot aũt Johᷣ.gerſon li. xj.di.que omia ſunt inuẽta ad maioꝛẽ reuerenti boosagef iiij.de imitatiõe xpᷣi.c.v.Quando ſacerdos cele am ſacramẽti.ſᷣm Rich.in.iiij.di.viij.ar.iij.q.j. Abonoꝛan. bꝛat:deũ honoꝛat:angelos letificat:eccłiaʒ edi⸗ Ebgd bhic querit᷑ quare hoc ſacrifi⸗/ lrinccls. ficat:viuos adiuuat:defunctis requieʒ pᷣſtat:⁊ ſcuum dicat᷑ miſſa.Noia em̃ debent pꝛo/⸗ Nlineſanat ſeſe oim bonoꝝ participẽ effict. Que omnla cõ pꝛietatibus rerũ coꝛreſpõdere ſᷣm ho. uninſaca ſiderans btus pater noſter Franaſcein quadã in.iij. pte ſũme.q.xxxvij.ar.ij.vt patet in nonbus io ʒpoe. epla ſua directa capło generali:ſcripſit fratrib generũ ⁊ ſpeclerũ.uij. Metha.Et ideo dicit cõ⸗ ſickſanea ſuis di. Audite frẽs. Si btã vgo Maria ſic ho muniter: ꝙ noia debent eſſe rebus cõſona.xijq bboſtune noꝛat᷑ vt dignũ eſt:qꝛ xpᷣm poꝛtauit in vtcro:? j.c.clericus.xvj.q.j.oſi cupis xxiiij.q.j.caplo.pu Narftlsr ſi beũs Johanes ↄtremuit ⁊ n auſus ẽ ↄptinge/ denda.de pᷣben.⁊ dig.capło.cũ ſᷣm apłm.iſtitu. Crnne re ſccm̃ dei verticẽ. Si ſepulchꝛũ xpᷣi ĩ qͥ ꝑ aliqd de dona. S.ꝗeſt ⁊ aliud..de epᷣis ⁊ clericis.l.de⸗ and⸗ tpᷣs iacuit ſic venerat᷑:q̃ntũ dʒ eſſe hõ ſctũs iu⸗ cernimus.C. de officijs pꝛe.vꝛ.l.bma.C.de de/ eunn ſtus ⁊ dignꝰ qᷣ nõ iã moꝛituꝝ ſe0 eternũ viuẽtẽ fen.ciuita.l.defenſoꝛes.ff.de tutel.in autẽ.de de/⸗ gonn 2 glificatu:in quẽ deſiderãt angeli cõſpicere cõ/ Fen.ciui.in pᷣncipio.coll.j.Facit ad bᷣ lex.a nullo nemcn trectat manibo: coꝛde ⁊ oꝛe ſumit:⁊ alis ad ſu⸗ A.de feri.cu ibi notatis.Etnota.in.l.ta vulnera ginagd mendũ pbet. Widete dignitatẽviaz ſacerdotes: tus.in pᷣncipio.ff.ad.l.aquiliã. Ideo volo vos ta vane 2 ſcti eſrote:qim ipᷣe ſctũs eſt. Et ſicut ſuꝑ om̃es ſare hoc ſacrificiũ aꝓpellatũ eſſe miſſam triplicc crfiu alios vos honoꝛamit ꝓpter hoc miniſteriuʒ:ira ratione.Pꝛimã aſſignat Richar. noſter in.iiij. turtt ⁊ vos ſuper oẽs alios ipᷣm diligite ⁊ bonoꝛate. di.xiij.in queſtionibo circa litterã di.ꝙ per vᷣba emmnz bec ille. Ideo cãtoꝛ ſpirituſſancti Dauid ꝓpbe⸗/ 2ↄſecratiõis chꝛiſtus in hᷣ ſacrm altaris venit: ta mninf ta boꝛtat᷑ oẽs ſacerdotes ad celebꝛandũ deuote qᷓ; de nouo miſſus.ſ.a deo patre in boſtia conſe san ſacrificũ coꝛpoꝛ) ⁊ ſanguinis dñi noſtri Jeſu cratã:ſicut in incarnatiõe miſſus ẽ in vterũ vgi twonent xpᷣi. PS.iiij.di:Sacrificate ſacrificiũ iuſticie ? nis.Et hoc ↄfirmat᷑ auccoꝛitate Aug.in lib. de maimn ng,igan, s⸗ 8 mtquidſt ndamir * e. e H nnonndirig npogſtii oneoporar nn os ſardolo möchſawonr Mogn mikn Richu .'Draäenh cns ie ſum furtoſiun ſanguiniſtürt bodiene. en lchegurdems) Ninmamnnt ſlinitntigoe Par ſnehes ancactiinn ucidehar / ittd n Hid rtus inn ani is ? denci.N nlimln turtn ini ctuabluu⸗ vanlunnin i Jon — “S 2 coꝛpꝑe chꝛiſti dicẽtis. Sacerdos facit chꝛiſtũ ra⸗ dio velocius de celo deſcendere.iĩmo qð btã vir/ go fedit odo verbis ſacerdos facit qnq; verbis in ↄſecratione.Et ideo a miſſiõe xpᷣi in hoſtia h̊ ſacrificiü nõ imerito miſſa nücupat᷑. Scðazʒ rationẽ huiꝰ nois aſſignat Hugo de ſan. victo. in. ij. de ſacris.ꝑte.viij.c.vlti.dicens. Sacerdos eſt vicanꝰ chꝛiſti:? mediatoꝛ inter deũ ⁊ hoies. Et ideo fideles ꝑ eius interceſſionem in ſacrifi⸗ cio coꝛꝑis ⁊ ſanguinis dñi mittũt deſideria ſna petitiões ⁊ oꝛatiões in ↄſpectu altiſſimi.Unde ĩ canone dicit ſacerdos ſecrete. Supplices te ro/ gamus omipotens deus:iube hec ꝑferri ꝑ ma/ nus ſancti angeli tui in ſublime altare tuum:in conſpectu diuine maieſtatis tue. Ideirco hoc ſa crificũ miſſa appellat᷑.ſ.a miſſione pᷣcum acoꝛa tionum:tam ſacerdotis qᷓ; ꝓpli in cõſpectu dei ꝑ miniſteriuʒ ſacerdotis:⁊ ob hanc cãm in fine miſſe reuoluẽs ſe ad populum ſacerdos inqͥt. Ite miſſa eſt.ſ.veſtra petitio in celum.Dicit aũt Archi.in.c.ij.de ↄſe.di.j.ꝙ miſſa grece latine int pꝛetat᷑ interpellatio ꝓ plebe. Ertiã rationẽ aſſignat Augꝰ. in li. ð con/ t poꝛe chꝛiſti. Cuiꝰ verba ponit mgr̃ ſen. di.xiij.quarti dicẽs.Miſſa dicitur ex eo ꝙ celeſtis nũcius de celo mittit᷑:idcirco niſi an⸗ gelus adueniat miſſa nequaq; lure vocari põt. Hoc etiã cõfirmat venerabilis Beda in omel. paſcali di. Nõ em̃ dubitare licet vbi coꝛꝑis ⁊ ſan guinis dñi myſteria celebꝛant᷑ ſuꝑnoꝛũ ciuium dggeſſe cõuentus.Et hoc idem dicit Gregꝰ in q̊⸗ dam omel.paſcali.⁊ habet᷑ de ↄſe.di.ij.c.qͥd ſic. vbi dicit. Quis em̃ fideliũ dubiũ habere potuü⸗/ it in ipſa imolationis hoꝛa ad ſacerdotis vocẽ celos aꝑiri:in illo Jeſu chꝛiſti myſterio angeloꝝ choꝛos adeſſe.õ ſolum aũt angeli mittuntur ad honoꝛandũ ſacramentũ:ſed etiã anime que ſunt in celis. Uñ Hiero. cõtra Uigilancium ait Anime ſanctoꝛũ comitant᷑ chꝛiſtũ in hunc mũ⸗ dum in ſacerdotũ manibo quotidie venientem Ideo Apoc.xiiij.dicit᷑. Uidi ſupꝛa montẽ ſion: id eſt ſupꝛa altare agnum ſtantẽ.i.ieſum chꝛiſtũ in hoſtia ↄſecrata:⁊ cũ eo centũ quadragincaq̃t tuoꝛ milia ⁊c.Et in eodẽ capło dicit᷑ de vᷣginib⸗ Sequunt᷑ agnũ quocũq; ierit.Et Apoc̃.xix.eti⸗ am dicit. Exercitus qͥ ſunt in celo ſequebantur eum. Suꝑ anc omnes ſanctos mittit᷑ beata vir go Maria cũ filio ad honoꝛandũ conſecratio⸗ nem coꝛꝑis.eius.iuxta illud pS.xliiij.Aſtitit re⸗ ta varnietate. Merito ergo hoc digniſſimum ſa crificium ſuꝑ omia alia ſacriticia miſſa appella cur pter miſſionẽ angeloꝛũ ac ſanccoꝝ:ad reue rentiã exhibendã gloꝛioſo coꝛꝑi⁊ ſanguini do⸗ mini nfi.O.ſi ſacerdos poſſetvidere qn celebꝛat q;tis angeloꝛũ agminibus circundatꝰ ẽ:qᷓ;ta q; reuerentia ibi ſanctoꝛũ multitudo exiſt at. pꝛofe go cũ magno timoꝛe:totaq; coꝛ dis puritate rã gina a dextris tuis in veſtitu deaurato circũda⸗ ſanctiſſima miniſteria celebꝛaret. Et de h̊ ſic ait Amb. Quãta coꝛdis contritione:q;to ⁊ quali la chꝛymarũ fonte:qᷓ;ta reuerentia ⁊ tremoꝛe.quã⸗ ta coꝛdis ⁊ anime purtate:iſtud diuiniſſi muz ſacramentũ eſt celebꝛandum o bone Jeſu. Ubi caro tua in veriate ſumit᷑. Ubi ſanguis tuuſin veritate bibitur. Ubi ſummis ima iunguntur. Ubi ſanctoꝛũ adeſt pᷣſentia angeloꝛũ. AVbi ides eſt ſacerdos ⁊ ſacrificium mirabiliter ⁊ ineffabi liter. Conſid erate ergo o deuoti chꝛiſtiani: ſi tãtũ ab ãgelis ⁊ ſanctis atq; a gloꝛioſa virgine hoc ſacrificum venerat᷑: qᷓ;ta reuerẽtia debetis ſocris miſſarũ ſolẽnijs intereſſe. Ed iam querit᷑. Utrũ om̃es xpᷣiani tene⸗/ antur audire miſſam om̃i die feſto. Et reſpond eo ꝙ ſic niſi ſint legitime excuſa ti. Unde dicitur de conſe.di.j.in.c.nuſſas.M.iu⸗ ſas ſecularibus totas ſpeciali oꝛdine audirepᷣ⸗ cipimus: ita vt ante ſacerdotis benedictionem egredi populus nõ pꝛeſumat:quod ſi fecerit ab epiſcopo publice ↄfundatur. Et in.c. cum ad ce lebꝛandas eadem di.dicitur. Cum ad celebꝛan das miſſas in dei nomine cõuenerit populus: nõ ante diſcedat qᷓ; miſſe ſolẽnitas compleatur ⁊ in.c.qui die.ea.di.ſcriptum ẽ.Qui die ſolenni ptermiſſo eccleſie ↄuentu ad ſpectacula vadit:ex cõicet᷑.hec ibi.Et licet in his capłis nõ fiat mẽtio niſi de ſecularib:tñ ſpᷣm Hoſti.⁊ alios canoni/ ſtas in dicro capło.miſſas.om̃es clerici ⁊ alij re ligioſi nõ legitime excuſati:huic pᷣcepto obligan tur:quia ſunt penitus diuino cultui deputati. xij.q.j.c.duo.Qui cultus pᷣcipue conſiſtit in of⸗ ficio miſſe.Dicit aũt Franciſcus de mayroĩ tra ctatu de coꝛpꝑe xpᷣi ꝙ aliqui obligant᷑ nõ ſolum ad venerandum ⁊ ſumenduũ hoc ſacramentum ſed etiam ad ↄficiendum:ſicut omes ſacerdo⸗ tes non impediti in ſolennitatibꝰ magnis. Illi em̃ qui nunqᷓ; celebꝛant tenent odoſam diuinã poteſtatem. Quibus inuite accedentibus ad it ud iocundiſſimũ ſacr̃m ðꝛ Mal.j.Nõ eſt qͥ ac⸗ cedat ad altare meũ gratuite.hec ille. Circa aut obligationẽ miſſe ẽ ſccẽdũ ſᷣm omes theologos ⁊ canoniſtas:ꝙ ſunt nonulli qui ab ᷣ pꝛecepto ſunt excuſati:vt ſunt infirmi:qui necire ad miſ⸗ ſam:nec poꝛtari ſine periculo poſſunt.Similit eoꝛum ſeruitoꝛes ⁊ pueroꝛũ nutrices qn eos ſi⸗/ ne magno ꝑpiculo deferre ñ pnt.Et ideʒ diat᷑ de omibus legitimã excuſationẽ ratione neceſſita⸗ tis habentibus: qꝛ neceſſitas nõ babet legez. vc om̃i lege.c.qð nõ ẽ.de re.iurj.Ln dict Scotꝰ in iij.diſt.ix. hi qui aliqua neceſſitate nõ valent no.imn.:.j.ff.de ↄſulibo:⁊ neceſſitas exempta c ab die feſto miſſam audire:debẽt codem die ſi poſ⸗ ſunt:vel ſaltem in ſequenti feſto aliquod bonuz opus facere in recom penſationem miſſe nõ aunu· dlte:vt qͥ nõ pñt celebꝛare feſtũ in actu determi nato ab eccleſia.ſ.in auditciõe miſſe:ſaltẽ in alio actu ad honoꝛem dei facto illð celebꝛent. kxkxbg circa pᷣdictã obligationez audiendi B8 miſſam:oꝛiunt᷑ quedaʒ dubia. Pꝛimũ Utrũ qͥ nõ audit pncipiũ miſſe:lſʒ venit ea iã icepta:puta cum legit᷑ epła peccet moꝛtalr nõ audiẽs in illo feſto aliã miſſa.Ad hoc rñdet Ric.nr̃ in ſuo quodlibet.dicens ꝙ ſi talis nõ ex cõtemptu:ſʒ ſolũ ex aliqua negligẽtia nõ ve/ Rit ad pncipiũ miſſe:nõ ꝓpter hoc moꝛtałr pec⸗ cat:nõ audiẽs aliã miſſa eodẽ die:maxie ſi ñn pᷣt aliã andire.Et rõ eſt qꝛ qð minimũ eſt ꝓ nihilo reputat᷑.l.qð minimũ.ff.de.re.iur.Et no.in.c.re uera. de oſe. di. ij. Peccat tñũ venialr:qñ nõ vẽit dad pncipiũ:⁊ moꝛtalit᷑ ſi h faciat ex ↄtẽptu. J Ecuũdũ dubiũ eſt. Utrum qͥs teneat᷑ audi ſere miſſam a ſuo parochiali ſacerdote.Et pmo videt᷑ aliqͥbꝛ parochialibo ꝙ ſic. ꝑ.c.ij. extra de parochijſ:vbi ðꝛ Qui cõtẽpto ꝓpꝛio ſacerdo te miſſaʒ audit in alia eccłia: dʒ ex pelli de ecclia ⁊ ad ſuã eceliam remitti. Rñdeo ſᷣm oẽs cano⸗/⸗ niſtas: ⁊ maxime Inno.in d. c.ij. ꝙ illð.c. itelli⸗ git᷑ de his qui hoc faciũt in cõtẽptũ ꝓpꝛij ſacer⸗ dotis:nõ hñntes legitimã cãm dimittẽdi ac eui⸗/ tandi miſſaʒ illiꝰ.Si aũt qͥs h̃et legitimã cãm dimittendi eiꝰmiſſã:eẽt excuſatꝰ. Legitima aũt cã cõtẽnendi hr̃ in.c.nullꝰ.xxxij.di.vbi ðꝛ.Nullłꝰ miſſã audiat pᷣſbyteri:quẽ ſcit cõcubinã idubi⸗ tãter hr̃e.hec ibi.Que vba intelligit Ric.in.iuiij. dDi.xiij.ar.j.q.iiij.eſſe de o bligatiõe:qñ talis pꝛe ſbyter eſt ↄuictꝰ in iudicio ð tali crimie:vł cõdẽ/ natꝰꝑ ſniaʒs legitime ꝓlatã:vł ↄfeſſionẽ ſuã i iun re factã:vł ꝑ rei euidetiã icelabilẽ apparet eiꝰde lictũ. Hoc em̃ caſu nulł*dʒ audire miſſaʒ illiꝰ. Itẽ dicũt pᷣdicti doctoꝛes:ꝙ ſi qͥs ex deuotiõe: vlł alia bona cã audiret miſſã alteriꝰ qᷓ; ꝓpꝛij ſa⸗ cerdotis:nõ peccaret:imo poſſet magis mereri audiẽdo a melioꝛibo ſacerdotibo. Et b̊ ↄfirmãt cheo.in.iiij.di.xiij. Cõſulo tñ ꝙ ſemꝑ aliqs de domo vadat ad audiendaʒ miſſã in parochia: ꝓpter excõicatiões que fiunt:⁊ vt audiat publi⸗ cari feſta. Item ſi qͥs ex aliqua cauſa nõvelit ire ad parochiã: dʒ tñ mittere oblatões ↄſuetas ſa cerdotibo.hec eſt em̃ ſnia oiuʒ theo.⁊ canoniſta rũ ꝙ vbi eſt ↄſuetudo offerendi aliqͥd in miſſa illa oino ſᷣuari dʒ:qꝛ ↄſuetudo hʒ vim legis.ff. de legibo. l. de qͥ b. maxie ſi ſit pᷣſcripta.c.fi.de cõ ſuetudine.UVbi aũt nõ eſt talis cõſuetudo tunc offerre aliqͥ d ẽ ↄſilij:ad qð exhoꝛtat᷑ qͥlibet xpᷣia nus ab ecclia.in.c.oĩs.de cõſe.di.j.vbi ðꝛ.Ois xpᷣianꝰad miſſaꝝ ſolẽnia ſꝑ aliqͥd deo offerre ꝓ curet:⁊ reducat ad mẽoꝛiã ꝙ a dño ꝑ Moyſen dictum c.Nõ apparebis ĩ cõſpectu meo vacuꝰ. Sic em̃ faciẽs habebit ꝑtẽ in illa miſſa:⁊ ꝑtici⸗ pabit de meritis illiꝰſacerdotis. R& t Erciũ dubiũ eſt. Utruʒ melioꝛ ſit miſſa boni ſacerdotis q; mali. Ad hoc rñdet᷑ ſm Tho.in.iiij.ſen.di.xiij.t in.iij.pte ſũme.q. lxxxij.⁊.ſ. Bona.in.iiij.di.xiij.arti.ij.q.iiij. in miſſa poſſumus conſiderare vnũ quod eſt ſub XII — ſtantiale ipᷣꝰ miſſe.ſ.cõſecrationẽ coꝛpis ⁊ ſan guinis dni. Et in hoc omes ſacerdotes ſunt eq/ les. Unde Augꝰ.in liv.de coꝛꝑe chꝛiſti.traſſum ptiue in.c.intra eccłiam.j.q.j.ſic dicit. In hocſa cramento nibil a bono maius:nihil a malo mi nus pficit᷑ ſacerdote.Et ad hoc facit capłm.cum ſcriptura.Et capłm.ſignificaſti.Et caplłm.nõ qͥ/ les. ⁊? capł'm dñs.⁊ capłm.non nocet.cadẽ di.ct· ad b etiaʒ facit illud qð legit᷑ in viaſpatrũ.vbi habet᷑ ꝙ quidã heremita còſueuerat cõmunio⸗ nem recige a quodã pᷣſbytero.Cũ aũt audiſſet il lum inculpari de quoda crimine:renuebat am plius ab eo cõmunicani.Qua /ꝓpter audiuit dei vocem de celo dicentẽ. Homines abſtulerunt mihi iudiciũ meũ.Cuʒ aũt ille heremita de boc ſtupefactus eẽt:raptus fuit in extaſi ⁊ vidit invi ſione vnũ puteũ bone aque:⁊ choꝛdã aureã cuʒ vaſe aureo appenſam cum qua hauriebat᷑ que Videbat᷑q; ſibi ꝙ quidã lepꝛoſus aquã hauri / ret. Ipᷣe aut habens ſitim nolebat bibere ex nau ſea ũlius lepꝛoſi. Uñ andiuit vocẽ dicentẽ ſibi. Quare nõ bibis de aqua iſta. Quid nibi fact ꝙ; lepꝛoſus eam hauriat. Nõne vides ꝙ ipᷣe eã nõ tangit nec inficit:ſed mundã in vaſe mundo ex trabit. Ad banc aũt viſionem in ſe reuerſus pdi ctus heremita:⁊ intelligens qͥd ſigniſicaret:po/⸗ ſtea vt pꝛius ſe cõicauit ab ullo ſacerdote:cogno ſcens ꝙ malicia ſacerdotis nõ inficit ſacramen/ tum.ſʒ ita cõſecrat malus ſacerdos ⁊ verum eff cit ſacramentũ ſicut bonꝰ ⁊ ſanctus. VUñ inquit Hiero.qꝙ ſic̃ ſterquiliniũ ⁊ ſtercoꝝ imũdicia n⸗ inquinat ſolis radiũ: ita ſacerdotis vidum nõ maculat coꝛpꝑis chꝛiſti ſacramentũ.Secũdo in miſſa poſſumus ↄſiderare vnũ quod ẽ acciden tale:vt ſunt oꝛones:⁊ impetratiões gratiarum. Et q;tũ ad hoc:quia vt dicit᷑ Jobh.ix. Peccato/ res deꝰ nõ exaudit.ſ.inq;tũ pccõꝛes:meliꝰ eſt au dire miſſam boni ſacerdod qᷓ; mali ceterj panibꝰ Quia ſcriptũ ẽ in.c.ipᷣi ſacerdotes.j.q.j. QAñ ſa⸗ cerdotes fuerint dignioꝛces:tãto faoliꝰ in neceſ⸗ ſitatibus ꝓ qͥbo damãt exaudiunt᷑ Et hac eadẽ ſniam tenet Petrꝰ ⁊ Alanꝰ. vt habet᷑ in ſuma confeſ.lib.iij.ti.xxiiij.q.cxxxiij. Uarto querit᷑ vtruʒ qͥs teneat᷑ diſtincte q audire vba miſſe.an ſufficat videre ſa⸗/ cerdotẽ celebꝛantẽ. Ad h̊ rñdent theo.in iiij. diſt. xiij. ꝙ ſufficit vid ere alit᷑ ſeqret ꝙ qñ ðꝛ miſſa vbi ẽ mag młtitudo:vł ðꝛ a ſacerdote ha⸗ bẽte vocẽ valde remiſſaʒ:tłes audiẽtes cũ nõ in/ telligãt v ba:qꝛ ſũt lõge diſtãtes:vł qꝛ ipᷣe nõ lo quit᷑ itelligibilit᷑:nõ ſᷣuarẽt bᷣ pᷣceptũ:ſʒ eent obli gati aliã miſſã audire qð ẽ falſiſſimũ. Dicũt pᷣ⸗ dicti theo.ꝙ q;uis nõ teneamur ſub pena pen moꝛtał itelligere vł audirevba miſſe:qꝛ leges i ſũt ita amare intptade.dʒ tñ qᷣlibʒ xpian p poſ⸗ ſe ſtuderevt vᷣba miſſe audiat.⁊ iuxta poſſibilita tẽ ſuã itelligat.vt ðꝛ i.c.apłica.deoſe e.di.j. Itéad miſſã debẽt qͥlibet xpᷣiani ſtare deuote. Schtuz⸗ laminc nnus0. baresd carnolio animue Cooßh Gunlon mosod conant⸗ ncogſet geurhecl. ſtarerecrn Utdiatd gaturmel Herenriamn ſecdact icinqun catcd Gogatecr wide Worar⸗ ſnepta pavent leemn tchuit ovſ nioo ub deuoredai Nſubmoo Gcefintrest Pcrca veſt Mablbette Unnt NRhocanpte 2Cphlnr contnti Glegee⸗ ndr Gathlg Closde efarped ckatrinn emminm cbpioen⸗ ſupſtite ſealias onces e lennebz lummei Ceſig : duſun noblerin S Elcdia annoteide tintihni⸗ zaäſnnan d Cüaüt⸗ iederaninde Wrineran tvidnr wercdordäann epabaundetn ilenoſusagbine Dnolcdardibenn Niutrocidind uiſa Ouidthin undäin bloſacndern ſcGOSt io Nernügtin ſsemm n mufor on/ tutſitin Nlirn ſalgtt SSZ 4 criſin liſim de an a Nrd— — 4 4 ——U oliũ em̃ in.c.quãdo.de oſe. di. . Quãdo autem ſta/ mus ad oꝛationẽ dilectiſſimi inuigilare ⁊ incũ⸗ bere ad pᷣces toto coꝛde deb emꝰ: cogitatio hoĩis carnalis ⁊ ſecularis abſcedat.Nequaq; tũc alið animus q; illud cogitet qð pᷣcat᷑ Ideo aũt ſacer dos pᷣfatione pᷣmiſſa parat fratrũ mentes dicẽs Surſum coꝛda.Et dũ reſpondet plebs. Habe mus ad dñm:moneat᷑ ad dñm coꝛ hr̃e debere daudat᷑ aduerſario pectus vt ſoli deo placeat: nec ad ſe dei hoſtem oꝛatiõis temꝑe venire pati atur.hec ibi.Qñ aũt legi᷑ euangelium debet hõ ſtare rectus:capite diſcooꝑto:attente audiens. Ut dicit de cõſe. di. j.c. apoſtolica.qñ aũt nomi⸗ natur mellifluum nomẽ Jeſu chꝛiſti: om̃es re⸗ uerentiam facere debent ſaltẽ capitis inclinatio ne.c.decet.de ĩmuni.eccle.libꝛo.vj.Et ad Phil. ij.c.inquit Apłus. In nomine Jeſu om̃e genu fleccat᷑:celeſtium:terreſtrium ⁊ infernoꝛũ.Quõ⸗ do autem ſacratiſſimũ coꝛpus aut ſanguis do mini eleuat᷑:omes in terra ꝓſtrati deuotiſſime adoꝛare debent. Ideo dicit beatus Franciſcus in epła directa capitulo generali. Om̃is homo paueat:cotus mundꝰ contremiſcat:⁊ celum ex ulcet:quãdo ſuꝑ alcare in manibus ſacerdotis eſt chꝛiſtus filius dei viui. O admiranda alti 5 tudo:o ſtupenda dignitas:o humiliras ſubli⸗ mis:o ſublimitas humilis:ꝙ dñs vniuerſitat deus:⁊ dei filius ſic ſe humiliet:vt pꝛo nr̃a ſalu te ſub modica panis foꝛmula ſe abſ condat. Ui⸗ dete fratres humilitatẽ dei:⁊ effundite coꝛam il/ lo coꝛda veſtra:vt rotus vos recipiat:qui ſe vo bis exhibet totum. heculle. 22 Uinto querit᷑ vtruʒ quis teneat᷑ audire q miſſam ꝓpꝛiam diei feſti: puta miſſam 2 tuageſima? hu iuſmodi.Et pꝛimo reſpondent quidam ſic: dñice in aduentu vel ſep quia ſᷣm eos miſſam peculiarem audiens vl di cens nõ ſatiſfacit pꝛecepto de audiẽda miſſa. Af firmãat em ꝙ illa miſſa que pꝛecipitur eſt miſſa de feſto: vel que ſᷣm officiuʒ debet dici.⁊ allegãt ad hoc capitulũ.quidã laicoꝛũ.de cele.miſſarũ. ⁊ capitulũ.⁊ hoc attendendũ.de conſe.diſt.j.ſed in contrariũ credo ꝙ ſit veritas:?⁊ ꝙ capitula ꝑ eos allegata concludant ⁊ pꝛobent oppoſitum. Nam dicitur.in dicto.c.quidam laicoꝛũ. Qul/ dam laicoꝛũ habent in conſuetudine vt per ſin⸗ gulos dies audiant euangelium. In pꝛincipio erat verbum:⁊ miſſas peculiares hoc eſt de ſ. an cta trinitate:⁊ de ſancto Michaele.hec ibi. Iſti em̃ in miſſa quotidiana faciebant dici. In pꝛin clpio erat verbum:habentes ad illud quaſdam ſuꝑſtitiones vt infra patebit: ⁊ nolebant audi⸗ ſi predictas peculiares:repu⸗ „ re alias miſſas:ni tantes eas alijs melioꝛes:⁊ ſic quodã modo cõ⸗ temnebãt ritum eccleſie romane de oꝛdine miſ/ ſarum:ita ꝙ oꝛdo miſſalis erat in abuſum:⁊ iõ eccleſia pꝛo hibuit talem malam conſuerudine ⁊ abuſum quotidianum. Unde poſt pꝛedicta „ . in eodem concilio vt vlterius hoc non fiat: miſi ſuo tempoꝛe:⁊ niſi aliquis velit ꝓpter reuerenti am ſancte trinitatis:⁊ nõ pꝛo alia deuotione au dire.hec ibi. Ubi maniteſte aſparet ꝙ ipſit um ca⸗ pitulũ concedit ꝙ poſſit dici ⁊ audiri miſſa de trinitate in feſto alio:quãdo fit ad reuerentiam trinitatis:⁊ nõ alia deuotione.id eſt pᷣm gloſam nõ quaſi melius ſit miſſas iſtas audire q; alias canonicas de die Poſt pꝛedicta autẽ verba hoꝛ tatur ecclia dicens. Sed ſi voluerint vt ſibi mi ſe cantent᷑: de eadem die miſſas audiant pꝛo ſa⸗ lute viuoꝛum ⁊ etiã defunctoꝛũ. In quibꝰ ver⸗ bis oſtendit ꝙ miſſe occurrẽtes ðe die poſſunt fatiſfacere nõ ſolum pꝛo viuis ſed eciam p moꝛ tuis: quod nõ credebant talem abuſum ſequen tes. Item in dicto capło. ⁊ hoc attendendum:re catat᷑ dicrum Auguſtini.cuiꝰ verba non ſi unt pᷣ⸗/ cipientia ſed conſulentia. vbi ait ſic ad littera.Et hoc attendendum vt miſſe peculiares que ꝑ di⸗ es ſolẽnes a ſacerdotibus fiunt.Ecce ꝙ licitum eſt ſacerdotibus celebꝛare in diebus ſo lennibbd miſſas peculiares pᷣm Auguſtinuʒ. Sequitur Non ita in publico fiant:vbi gloſ⸗ a id eſt ſolen⸗ niter:ſequit᷑:vt pꝛopter eas populus a publicis miſſarum ſolennibꝰque hoꝛa tertia cano nice ſi unt abſtrahatur. Sed ⁊ ſacerdotes qui in cir/ cuitu vꝛbis:aut in eadem vꝛbe ſunt ⁊ populus in vnum ad miſſarũ publicam celebꝛatio nẽ cöo ⸗ ueniant:hec ibi. In quibus verbis hoꝛtat᷑ Au⸗ guſtinus ſacerdotes ne miſſas peculiares in di ebus ſolennibus cantent ſolenniter coꝛam po/ Verba immediate ſequitur Erideo ſancſtuz eſᷣ 2 pulo in hoꝛa tertiarũ:in qua ſolet in ecclia ma⸗/ lioꝛi miſſa ſolẽnis decantari:vt tam ipſi q; pFGE poſſint ad ipſam miſſam ſolẽnem conuenire Et iſte intellectus eſt clarus ex textu ⁊ ex gloſa oꝛdi naria⁊ per Archidia.ibi.Clariſſimũ eit autez nec populus nec ſacerdotes parochiales tenẽé⸗ tur ex pꝛecepto ad conueniendũ in eccleſia ma/ ioꝛi:ad audiendum decantari miſſam ſolenem Sed ſolum eſt exhoꝛtatio quedam que ctiã ha⸗ beturin regiſtro vbi dicitur ꝙ nõ debet populꝰ ſtacim audita miſſa in feſto ire ad conuiudũ: ſed ad pꝛedicationem:⁊ ad audiendum miſſaz ſoléenem decantari. Concludo ergo ꝙ ex rationg bili cauſa poteſt ſacerdos in die dñico ⁊ alio fe⸗/ ſto ſoleni dicere miſſam de moꝛtuis:⁊ aliaʒ vo/ tiuam:vt pꝛo peccato.vel de beata virgine:aut de apoſtolis ⁊ hmõi.vt tenet Archidia.in dicto capło.⁊ hoc attendendũ.Uerũ tñ eſt ꝙ in eccle⸗ ſia collegiata ſiue cõuentuali in qua quotidie eſt .de cele. miſſa. ſi qͥs omitteret illã in dnica vel alio feſto de pꝛecepto pꝛo dicẽda peculiari ſen votiua peccaret moꝛtaliter:qñ ad ipᷣm pertine⸗ ret dicere illam miſſam de felto vel ex eins cauſa non dicererur. Irem ſr quls ſecularis vel reug/ oſus ex cõtemptu miſſe de die: vel oꝛdinis ⁊ ritꝰ — — celebꝛanda vna miſſa de officio:vt notat᷑ in le. 4 * „ . . . . * Bermo eccleſiaſtici quo ad miſſas:audiret miſſam pe⸗ culiarẽ refutãs audire ꝓpꝛiam de feſto: peccaret moꝛtalr.Nõ aũt peccat ſi audit qͥs miſſam pᷣdi ctaʒ:vel dicit ex ronabili cauſa:nec tenet᷑ poſtea alis audire.Et hoc tenet Archieps flo.in.ij.ꝑte ſũme ti.ix.c x.vbi dicit. Utruʒ qͥs teneat᷑ audire miſſaʒ ꝓpꝛiã diei:puta dñice de aduentu.Ad te leuaui ⁊c.⁊ in ſeptuageſima. Circũdederũt me in feſto natiuitatis btẽvirginis. Gaudeamꝰ⁊c̃. Et videt᷑ ꝙ ſic:qꝛ extra ð cele.milſ.c.qͥdã laicoꝝ. repᷣhendunt᷑ qͥ dimittũt miſſas ꝓpꝛias ꝓpter pe culiares.i.ꝓpter alias quas qͥs dicere facit ob ſpecialẽ deuotionẽ ad illas:puta:de angelis ⁊ moꝛtuis ⁊c̃. Rñdeo:credo nõ teneri ad ꝓpꝛiam ex neceſſitate:qꝛ nec capitulũ miſſas.de cõſe.di. j.hoc dicit:ſʒ idiſtincte loqtur. Tamẽ ex ↄgrui⸗ tate audire ð bet/ ꝓpꝛiã:qͥ hoc nouit diſtinguere: ⁊ ſᷣm hanc ↄgruẽtiã loqtur decretalis ſupꝛadi⸗ cta. eq; em muliercule vł idiote ſcirẽt diſcerne re:ſi eſt miſſa ꝓpꝛia vł alia ⁊ nimis oneroſuʒ eẽt ꝙ vnũquẽq; opoꝛteret interrogare ſi eſt miſſa ꝓpꝛia.Et in diuerſis ecdeſijs in eadẽ die feſtiua erũt miſſe ꝓpꝛie varniate. Repᷣhenſibile tñ mltũ videt᷑ ⁊ ſi nõ dãnabile:dimittere miſſas ꝓpꝛias occurrẽtes ꝓpter miſſas defũccoꝝ:vel alias ad inſtatiã laicoꝝ:ſine cauſa multũ vrgenti. Docẽ dus em eſt ꝓłs nõ ſeqᷓndus.c.docendꝰ.lxij.di. hec ille.Cuiꝰ ſentẽtiã ſeqᷣtur noſter venerãdꝰfra ter Baptiſta de trouamalis ĩ roſella ſua:ĩ ti.de miſſa. Pꝛeterea bᷣ clariſſime patʒ:qꝛ ſi qͥs tene ret᷑ audire miſſam de die:teneret᷑ etiaʒ ex pᷣcepto audire verba ipᷣius:⁊ nõ ſufficeret ad euitatio⸗ neʒ pcti moꝛtalis videre ſacerdotcẽ celebꝛantẽ z itereſſe ipᷣi miſſe. Cuiꝰtamẽ ↄtrariũ patuit ſup̃ᷣ. Si ſ̊ ſufficit ad ĩpletionẽ pᷣcepti videre ⁊ adeſſe licet meliꝰſit etiã vᷣba audire ⁊ itelligere:qͥd tali ſic vidẽti ſolũ cõfert ꝙ ſit magis miſſa ꝓpꝛia q; peculiaris. Pꝛeterea in mitis ecdeſijs qᷣtidie ex debito dicunt᷑ mlte diuerſe miſſe:vt de feſtis et octauis occurrẽtibo religioſis:de ſanctis eoꝝ:⁊ de trãſlatiõibo ipᷣoꝝ:⁊ de alijs obligatiõibo q̃s hñt eccłie ⁊ capelle:⁊ tñ ſcłares ibi in feſtis au⸗ diũt ipᷣas miſſas etiã in dominicis:⁊ nõ miſſã de dñica vl feſti occumẽtis. Itẽ ꝓpłs Mediola ni audit miſſas religioſoꝝ qͥ nõ dicũt eas miſ/ ſas quas auctoꝛitate apłica oꝛdinauit ſanctꝰ Ambꝛoſiꝰin dñicis ⁊ in alijs feſtis:⁊ ↄſeq̃nter nõ miſſas ꝓpꝛias ipᷣiꝰ diei ſᷣ m ritũ officij qð ce⸗ lebꝛari romana eccłia oꝛdinauit in illa dioceſi. Pꝛeterea videmꝰ q̃tidie ꝙ in feſtis ↄcurrũt po puli ad eccłias beate vᷣginis ꝑ diuerſas mundi ptes:⁊ ibi vt cõpleãt vota ſua facunt celebꝛari nõ ſolũ a ſacerdotib ſcłaribi:ſʒ etiã a religioſis ibi manẽtib miſſas ipᷣiꝰ vᷣginis etiã in die dñi co:⁊ alio feſto ſolẽni:⁊ ſimiłr in młtis mũdi ꝑ⸗ tibo ſunt ſcole btẽ vᷣginis:⁊ coꝛꝑis xpᷣi:p quib⸗ omni meſe in aliq̃ dnica celebꝛat᷑ miſſa de dña vel de coꝛꝑe xpᷣi. Et hoc etiã fiti terris imediate * ſu bditis eccłie romone:maxime peruſij: vbi er oꝛdinatiõe beati fris Bernardini feltrini facta cum conſenſu epi pdicte vꝛbis ⁊ totius deri: oi dñica pma menſis cantat᷑ in eccłia cathedrau ſancti laurentij vna miſſa de coꝛꝑe xpᷣi:⁊ ideʒ fit in qᷓ;pluribo ciuitatibꝰ Italie:quia in ipᷣa dnica cõmodiꝰ poſſunt omes de ſocietate coꝛꝑis chꝛi ſti ad audienda ipᷣam miſſam cõuenire.Et hoc nõ ſolũ nõ eſt pctm:ſedvalde cõmẽdabile.Mhiſ ſe em̃ ſolẽnitas vt ſupꝛa patuit ẽ pncipaliter iſti tuta ad venerationẽ coꝛꝑis chꝛiſti:et ideo cauſa valde rationabilis eſt dicẽdi ipam miſſam pe⸗ culiarem de ipſo coꝛꝑe chꝛiſti:ſemel in menſe et in die ſolẽni:vt celebꝛius ⁊ honoꝛificẽtius atq; a pluriboveneret᷑. Pꝛedicta aũt om̃ia non tole⸗ raret ecclia romana ſi de neceſſitate ſalud eẽt au dire miſſam ꝓpꝛiam ſolẽnis feſti. Pꝛedicta quo q; ↄ firmant᷑ dicto Anto.de butrio:qui in dicto c.quidã laicoꝛũ:dicit ꝙ ſᷣm doc.dicta decretalis pꝓhibens dici miſſam peculiarẽ in feſto:intelligi tur qñ ibi eſt ſolũ vnꝰ ſacerdos:quia tuncopoꝛ teret dimittere illam miſſam que eſt de debito ĩ eccłia dicenda.Et idem affirmat abbas panoꝛ. in di.c.dicens.Nota ꝙ ꝓpter miſſas peculiares nõ debent in ecclłia dimitti miſſe que occurrunt ſiue de feria ſiue de feſto ꝓpꝛio.Et intelligũt hoc doctoꝛes qñ in eccłia non eſt niſi vnꝰ ſacerdos. Si em̃ eſſent plures bene poſſet vnꝰ dicere miſ⸗ ſam occurrentem.⁊ alius ob deuotionem dice/ re miſſam peculiarẽ.Et pꝛo hoc videt᷑ textus in c.⁊ hoc attendendum.de conſe.di.j.hec ille.Ex qᷓ bus patet ꝙ tenẽtes opinionem contrariam nõ bene cõſiderant capła que allegãt:quia de dire/ cto cõfutant opinionẽ ipᷣoꝛũ. Pꝛedicta etiaʒ de ſuꝑſtitionibus ad In pꝛincipio erat verbũ:ap⸗ pꝛobat Panoꝛmitanus vbi ſupꝛa dicens.No⸗ ta ꝙ euangelium.In pꝛincipio erat verbũ:non eſt de neceſſitate dicendum in qualibet miſſa. Nam ſi hoc eſſet verum:non notarentur iſti lai⸗ ci qui in ſingulis miſſis volebant audire illud ecuangelium. lon tamen putes per hoc maluʒ eſſe in qualibet miſſa illud audire. Maximecũ hoc hodie habeat cõmunis conſuetudo.Sʒ dã natur bec ſuſpicio:quia credebãt iſti ſicut dicũt quedam vetule:ꝙ non poterunt ſine penitentia decedere audiendo illud euangelium:vel quid ſimile.hec Panoꝛmitanus.Ex quibus etiã col/ ligit᷑ ꝙ ꝓhibitio illius capituli eſt facta ſolũ ad tollẽdas pꝛedictas ſuꝑſtitiões:⁊ erroneas opi⸗ niones:⁊ nõvt pꝛohiberent᷑ miſſe peculiares ad reuerentiam chꝛiſti ⁊ ſanctoꝛũ qñ dicuntur ſine ſuꝑſtitiõe ⁊ contemptu miſſe ꝓpꝛie diei: ⁊ per non dimittit᷑ quin in ecdleſia dicatur vna miſſa de feſto occurrenti ab aliquo ſacerdote.Et in ip ſa miſſa peculiari fit cmemoꝛatio de ipſo feſto Si autem eſſet vera illa erronea opinio ꝙ qui⸗ libet teneretur in feſto audire miſſam pꝛopꝛiaz opoꝛteret ꝙ ſacerdos volens celebꝛore miſſam llofi 8 ad gnvole fentis goditel meidol dieae his ee donnnid⸗ dedebito⸗ Ghecue daren? ſcculans googlt erercuſa fiſamg Poboſ crlic 1iaert ado. lbecc nanse e iinn Cuifiin 4 howrba. ſihabüge ngisn Colncer Chtlcans dbeſt Unfunde i/ Nunens, equi pd⸗ condee s Bonn glinn frlüe Pwanc e⸗ bagae Woanh cainen vinin bot for gucoꝛ Cauſaſ ſa peim lln⸗ dñ ſedus , gueabſe Noatzca dunedent nſi Enburnen mſſame⸗s Mcdömidtdi chiſtnlinn diiannia, 8: donorſficiun türoffiann ueeſituerſalt nis ſſſti.rrdag dedumndegbinn mdocdiandor lriinſckonmt ardos gnunne ilam greckdeer dunartbez Permiſes ln en miſſeaean o. Einulai eſtnſi wi Npoſſerpede gob deonon nohoc didein conſe dibun nionan commr neallegicmtn Hori.Petae deincgo 4 0 . 4 uumif/ wor uA A. nwarNKN nsorim ulhiriiiu munrſineann Gungaluntg SS Eelicktn in töcet gf tniſe talam: wͤͦgi dum ſecredaiin, pornoß, emſen, n peculiarẽſicut ſepe neceſſariũ eſt facere ſe reuol⸗ ueret ad populũ ⁊ diceret.Chariſſimi bec miſſa quã volo dicere nõ eſt üla ꝓpꝛia huiꝰ feſti occur rentis quã tenemini audire.⁊ ideo aut dimittite audire iſtã miſſam.aut ſi vultis audire miſſam meã poſtea etia audite aliã de ꝓpꝛio.Et ſi ö non diceret peccaret moꝛtaliter tanqᷓ; deceptoꝛ ꝓpłli:ĩ his que eẽnt de neceſſitate ſalucᷓ. Nã qui cauſaʒ damni dat:dãnũ dediſſe videt᷑.c.ſi culpa.de in⸗ iu. ? do. da. Seculares em̃ ſi tlis miſſa ꝓpꝛia eẽt de debito:crederent ꝙ ſacerdotes nõ dicerent in cõſpectu eoꝛũ miſſam aliã:qͥn eis de illa noticiã darent.⁊ ↄſequent ſi ſine tali admonitiõe pꝛeſbr ſecularis vel religioſus diceret in feſto de pꝛece⸗ pto aliquã miſſam peculiarẽ eſſet in malo ſtatu nec excuſaret eos ignoꝛãtia ꝓpłi credentis eã eẽ miſſam pꝛiã:ſicut nõ excuſat ſacerdotẽ danteʒ ꝓPlo hoſtiã nõ cõſecratã pꝛo cõmunione in die paſce:licet ipᷣe ꝓpłs crederet eam eſſe cõſecratam ⁊ ſilłiter nõ excuſaret᷑ cõfeſſoꝛ qui faceret cõfiten⸗ ti abſolutionẽ iualidã nõ ſeruata debita foꝛma ab ecclia oꝛdinata:licetipſe confitens hoc igno⸗ rans eſſet excuſatus. Pars ſecũda huiꝰ ſermõis de veritate ſacra⸗ mẽti miſſe:in qua ꝓbat᷑ ꝙ vere coꝛpꝰ⁊ ſanguis chꝛiſti in ſpecie panis ⁊ vini continet. WM Icet mẽs nequeat humana plene ra IHtlonis inueſtigatiõe trãſmutationeʒ hoſtie cõpꝛehendere fidei tñ plenitu⸗ do cõplectit᷑. Uñ inqͥt Amb.xxiiij.q.j. c.nõ turbat᷑.vñ canit ecclia in feſto coꝛpis chꝛi⸗ ſti. Verbũ caro panẽ verũ: vᷣbo carnẽ efficit:fit⸗ qᷓ; ſanguis xpᷣi meꝝ:⁊ ſi ſenſus deficit:ad firmã dũ coꝛ ſincerũ ſola fides ſufficit. Et q;uis fides catholica nõ indigeat nr̃is ꝓbatõibo:nihilomi⸗ nus ad beſtialitatẽ hoĩm infideliũ ſiue heretico rum ↄfundenda ⁊ ↄuincendã.⁊ inſuꝑ ad hoim deuotoꝛũ ↄſolationẽ incendo declarare aliqͥb argumẽtis ꝓbabilib ſniam veriſſimã fidei xpᷣi ane:quã ꝓbat Alexan.de ales in.iiij.ꝑte fũme i tractatu de euchariſtia.?⁊ oẽs Theo.maxie ſan⸗ aus Bona. 2 btũs Tho. Scotꝰ? Richardus ⁊ alij in q̃rto ſniaꝝ.di.x.xj.⁊.xiij.⁊ ſanctꝰ Tho. iij.ꝑte ſũme.q.lxxv.ar.ij.ſ. in ſacramẽto alta ris vere eſt cõuerſa ſubſtãtia panis ⁊ vini in ve⸗ rum coꝛpus ⁊ ſanguinẽ dñi nr̃i ieſu xpᷣiꝑ ver⸗ ba oſecratiõis.Et pꝛimo ꝙ xpᷣs de quo dicitur Matthei.xxvj. Mar.xiiij.?⁊ Luc.xxij.ꝙ hoc ſa⸗ crainentũ inſtituit:vere traſubſtãtiauerit paneʒ vinũ in ſubſtantiã ſui coꝛꝑis ⁊ ſanguinis pꝛo bat᷑ rone cauſalitatis.yundamentũ cuiꝰ ponit auctoꝛ in lib.de cauſis di.Quicqͥd facere poteſt cauſa ſecũda:nobilioꝛi ⁊ altioꝛi modo põt cau/⸗ ſa pꝛima:patrer hec regula. ã ſi camerariꝰ ali⸗ cuiꝰ dñi põt alicui vnã gram facere:a foꝛtioꝛi ip ſe dñs facere poterit. Siliter ſi ſacerdos põt ali quẽ abſoluere ab aliquo enoꝛmi pctõ:a foꝛtioꝛi Alud facere potccrit popa.Quo pᷣſuppoſito: certũ CXXIII eſt ꝙ potentia limitata ipſius nature naturate vns ſubſtantiã in aliã cõuertit. lam pᷣs.ij.de aia dicit. Alimentũ ꝑ naturã cõuertit᷑ in ſubam aliti: vrputa. Panis ↄuertit᷑ in ſubſtantiam car nis:⁊ vinũ in ſubam ſanguinis.Siliter ꝑ vcu⸗ tem caloꝛis galline ſuba oui ↄuertit in ſubſtan tiam carnis:ſeu in gallinã. Cidemꝰ etia ꝙ terra que inter alias res ẽignobiliſſima:generat aun ⁊ argentũ:lapides pᷣcioſos:⁊ mulca alia nobiliſ ſima:q nimo cũ fit inſipidiſſima multavalde ſa pida ⁊ bona ad guſtũ ꝓducit.Quid plura. Cũ ſit turpiſſima ꝓducit res valde pulchꝛas:vt ar⸗/ boꝛes:floꝛes:fructus:⁊ hmõi:que om̃ia opat᷑ ĩ vᷣtute ſolis. Uñ.iũiij. Mecheoꝛoꝝ dicit Phũs. ꝙ vtute ſolis humiditas terre cõuertit᷑ in arbo res ⁊ in herbas:in vinũ:oleum:⁊ ballamum:et hbmõi. Silliter dicit:ꝙ terra ſolis vᷣtute cõ uerti⸗/ tur in aurũ:⁊ argentũ:in ferrũ:⁊ lapides pꝛecio ſos. Recitat quo q; JIſið.in lib. Echimo. ꝙ in ſcotia eſt fons qui om̃e quod in eũ mittit᷑:ſtatiʒ cõuertit in ſubſtantiã lapidis.Similiter in Hi⸗ bernia ẽ aliꝰ fons:in quo ſi palus ligneꝰ figũ: ſtatim ꝑs que tangit aquã cõuertcit᷑ in lapidem: reliqua vo ꝑs que figit᷑ in terra:cõuertit᷑ ſtatim in ferru. Uidemꝰq̃ᷓ; ꝙ alchimiſte trãſmutãt na turã eris:⁊ argenti viui in bonũ argentũ:⁊ ſic ð alijg. Similiter legit in legenda ſancti Jo.euã⸗ geliſte: ꝙ ipᷣe opłs virgas ligneas cõuertit in au rum optimũ.⁊ lapides colleccos in litoꝛe marꝭ cõuercit i lapides pᷣcioſiſſimos.Si ; tranſſub/ ſtantiare pot vnam ſubam in aliam ipᷣa natura naturata:a foꝛtioꝛi hoc poterit ipa natura natu rans.ſ.deus qui natura fecit:cuiꝰptãs infinita nullis limicibo coanguſtat᷑. Et in quo oẽs perte ctiones altioꝛi mõ ſunt qᷓ; in creaturis:pᷣm Arj. xj.Mecha.Et Dioniſiũ in lib.de diuinis noibꝰ Et ideo nulli dubiũ qͥn chꝛiſtꝰ verꝰ deus ⁊ bõ pocuerit panem ⁊ vinũ in ſubam ſui coꝛꝑis et ſanguinis troſmutare. Modũ aũt huiꝰ tranſ⸗ mutatiõis ponic Johãnes damaſcenus appꝛo bando pꝛedictam rationem di. Sicut panis et vinum tranſeunt in nutrimentum in coꝛꝑe ho⸗ minis:⁊ non in aliud coꝛpus:ſed in iᷣm quod pꝛius erat. Ita panis pꝛopoſitionis:id eſt: qui in altari pꝛoponitur:⁊ vinum cum aqua tran/ ſeunt in coꝛpus chꝛiſti quod pꝛius erat.hec ille. Excundo pꝛobatur ea⸗ 1 ſgem concluſio ratione maioꝛitatis. Fuü daamentum cuius ponit iuriſconſultus- in.l.nõ debet. ff. de re.iur.dicens.on debet cui quod plus eſt licet quod minus eſt non lice⸗/ re.Quod etiam habetur in caplło.cui licet.eodẽ titu.lib.vj. Ille igitur qui poteſt facere rem ma⸗ ioꝛis difficultatis:poterit facere id quod eſt faci lius.Quo pꝛeſuppoſito tuncſic arguitur. Ma⸗ lus eſt opus de nihilo aliquid facere. qᷓ́; vnam ſubſtantiam in aliam conuertere:vt inquit Hi larius in libꝛo de Trinitate. Et ratio eſt ᷣm Franciſcũ de mayro.in quodã ſᷣmone de ſacra/ mẽto euchariſtie.Et.ſ. Bona.in.iiij.di.x. Quia maioꝛ ẽ diſtãtia iter ens ⁊ nõ ens:qᷓ; inter ens ⁊ ens. Imo iteriſtas duas oꝑatiões tãta ẽ diuer ſitas: ꝙ licet phᷣi ↄceſſerint vnã ſubſtatiã poſſe in aliã ↄuerti:vt aquã in aerẽ ⁊ econtra:ſicut ðꝛ in li.de generatõe:tñ aliqͥd de nihilo poſſe fieri penitꝰimpoſſibile dixerũt:etiã ꝑ totã ptãteʒ na⸗ tcure. Uñ dicit Kreſt. Ex nihilo nihil fit. pᷣmo de celo ⁊ mundo:ac.iij.⁊.viij. Phiſi.vt legit᷑tcum ipᷣe Areſt.legiſſet ulud qð ait Moyſes Beñ.j.ſ. in pncipio creauit deꝰcelũ ⁊ t᷑rã:ſubriſit dicẽs. Iſte Moyſes multa dicit ⁊ nihil ꝓbat.Sʒ hec opinio phᷣoꝝ eſt heretica:ſi referat᷑ ad deum:qꝛ deꝰ oia creauit ex nihilo Geñ.j.Creare em̃ eſt ex nihilo aliqͥd facere:vt dicũt theo.in.ij.di.j. Cuʒ ̊deꝰ poſſit facere hoc qð eſt tãte difficultat.ſ.ðᷣ nihilo aliqͥd creare.Nãa ipᷣe dixit ⁊ facta ſũt:mã dauit ⁊ creata ſũt Ps.anpenuł.multo magis poterit vnã ſubam i aliã traſmutare:qð ⁊ Phi ↄceſſerũt poſſe fieri ꝑ naturãa. Uidemꝰ em̃ ꝙ de us de limo t re fecit pᷣmũ hoĩem:⁊ de coſta Adã ſubito fecic Euã:⁊ üũlã coſtã traſmutauic i mu⸗ lierẽ Geñ.ij. Itez Joh.vj. c. ðꝛ.ꝙ xpᷣus de qͥnqʒ panibo ⁊ duobo piſcib ſatiauit qͥnq; milia ho⸗ minũ.De qͥb panibb duodeci cophini fragmẽæ toꝝ ſuꝑauerũt:qð iõ fem̃ eſt:qꝛ panis materiã augmẽtauit.Oð ſi h naturalłr fecit:pfecco non eſt dubiũ:q ſpũałr ⁊ ſacramẽtałr pᷣt totã eccłiã catholicã ð hoſtijs in ſubſtãtiã coꝛꝑis ſui ↄuer ſis paſcere ⁊ nutrire.Et iõ inquit Aug.in ſentẽ⸗ tijs ſuis.Firmitertenẽdũ eſt ꝙ panis i coꝛpꝰ:⁊ vinũ in ſanguinẽ ↄuertit᷑ illa vbi vᷣtute:q̃ vbũ caro factũ eſt ⁊ hitauit ĩ nob:q̃ dixit ⁊ oĩa facta ſunt q̃ vxoꝛẽ Loch ĩ ſtatuã ſalis mutauit Geñ. xix.Qua virgã Dopſi i colubꝝ vertit Exo.vij. Qua oĩa flumia egypti ↄuertiti ſanguinẽ Exo. vij.Qua aquã de petra duriſſima ꝓduxit Exo. xvij.Qua poſtremo ad nuptias aquã ↄuertit ĩ vinũ Joh.ij. Amb. q̊ʒ in.c.reuera .de cõſe.di.ij. ait. Si tantũ valuit ſᷣmo Melie:vt ignẽ de celo deponeret nõ valebit xpᷣi ̃ᷣmo vt ſpẽs mutet ele mæẽtoꝝ.De totiꝰmũdi oꝑibo legit᷑ ꝙ ipſe dixit ⁊ facta ſũt. Sermo igit᷑ qͥ potuit ex nihilo facere qð ñ erat:nõ pᷣt ea q fſũt mutarei id qð nõ erat. Nõ em̃ minꝰeſt dare nouas:qᷓ; mutare reb na turas.Et iõ qð erat panis añ ↄſecratiõeʒ:iã coꝛ pus xpᷣi fem ẽ poſt ↄſecratiõeʒ:qꝛ ſᷣmo dei mu⸗ tat creaturã.hec ille.Poſſe aũt dei filiũ mutare vᷣbo virtuꝶ ſue vnã creaturã ĩ aliã etiã ipᷣe dia⸗ bolꝰofeſſus eſt:cũ Mat.iiij.ei dixit. Si filius dei es dic vt lapides iſti panes fiãt:qᷓſi diceret. Hoc tibi eſt facile tua ĩfinita vᷣtute.Eſt aũt dif ficiliꝰↄuertere lapidẽ in ſubaʒ paniſ:qᷓ; panẽ in ſnbᷣam carnis:⁊ vinũ in ſubaʒ ſanguis.Cum bᷣ fieri poſſit ⁊ quotidie fiat virtute caloꝛis natu/ rfalis in ſtomacho ⁊ epate. c Onfirmat᷑ etiã eadẽ ↄduſio tercia rõne alcaris. — UVarto hec eadẽ cõcluſio ꝓbat᷑ rõne que q dicit᷑ naturalitatis. Fundamentũ cuiꝰ ponit Arj.j.Mecha.di. Unũqðq; enti ⸗ „OD que dici᷑ ſuꝑabilitatis. Fundamentũ cuius pe. nit Hilariꝰ in ub.detri.di.Deus plura põt fa⸗ cere qᷓ; noſter intellectꝰ intelligere:⁊ hocideo qͥa deꝰ virtutis ẽ infinite:intellecꝰ aũt humanꝰ eſt virtutis finite.Quo cõceſſo certũ ẽ ꝙ põthuma nus intellectꝰ vt inquit Boetiꝰ in lib.de trinit᷑. imaginari accides ſine ſubiecto:multaq; põt in tellectus ſequeſtrare que non põt ſenſus.Ergo multo foꝛtiꝰ põt deus hoc facere in ſacro eucha riſtie.ſ.vt ibi ſint accidẽtia ſine ſubiecto.Nec mi/ rum hoc debet apparere:quia cũ effectus magis dependeat a pᷣma cauſa qᷓ; a ſcðᷣa.Om̃is em̃ pꝛi ma cauſa plus influit in effectũ qᷓ; ſcðᷣa:vt dicit in libꝛo de cauſis.põt deus qui ẽ pꝛima cã cau⸗ ſarũ tam ſubſtãtie qᷓ; accidẽtis:ꝑ ſuã infinitam virtutẽ conſeruare accidẽs in eſſe ſubtracta ſub ſtantia ꝑ quã ipᷣm accidẽs cõſeruat᷑ in eſſe ſicut ꝑ cauſam ſecũdã.ꝙ aũt deꝰ poſſit ſeꝑare accidẽſ a ſuo ſubiecto ⁊ ecõtra patuit in paſſione chꝛiſti qñ deus fecit ſolem eſſe ſine illuminatiõe que ẽ eius ꝓpꝛia paſſio.Et hocexemplũ ponit Richar dus noſter in.iiij.di.j.Et ſiłiter videmꝰ ꝙ deus põt ꝓducere effectus naturaliũ cauſarũ ſinena turalibo cauſis.ſicuti fecit dũ in pncipio mundi fructꝰ ex terra ſine naturalibo ſeminibo naſci fe/ cit. Geñ.j.Item dũ coꝛpus humanũ ſine virili ſemine invtero virginis foꝛmauit.Si ꝗ̊ᷓ chꝛiſtꝰ potuit naſci ex virgine ſupꝛa om̃em nature oꝛ⸗ dinem et potẽtiã Eſa.vij.Ecce virgo concipiet ⁊ pariet filiũ.ergo etiã miraculoſe põt in b ſacra⸗ mento cõtineri. Ideo inqͥt Amb.in lib.de ſaccis Quid bic quer nature oꝛdinẽ in xpᷣi coꝛꝑe:cuʒ pᷣter natura ſit ipᷣe dñs natus ex virgine.Eti eo/ dem libꝛo etiam dicit. Que fuerunt in vtero virginis hec eadem inueniuntur in ſacramento um naturaliter oꝑat᷑ ̃ᷣm ꝓpꝛietatem ſue nature ⁊.ilij.Ethi.iterũ dicit. Qualis quiſq; ẽ talia dict ⁊ oꝑat᷑.Quo pᷣſuppoſito certũ eſt ꝙ chꝛiſtꝰ dei fi lius naturaliter ⁊ eſſentialiter eſt vᷣitas.ſi con ſuetudinem.⁊.c.qui ↄtempta.viij.di. Un Johᷣ. xiiij.ipſe dicit. Ego ſum via: veritas et vita. Sʒ clarũ eſt ꝙ Joh.vj. de ſacfo loquens dicit. Caro mea vere eſt cebus:⁊ ſanguis meus ve eſt potus.⁊ Mat.xxvj.⁊ Mar.xiiij.inquit.Accpi te ⁊ comedite hoc ẽ coꝛpus meũ.Cum ergo chꝛi⸗ ſtus ſit infallibilis vᷣitas:⁊ magiſter veritatis. Dicatcq; Socrates in ſentẽtijs ſuis: auctoꝛi⸗ tas magiſtri etiam ſine alia ratiõe eſt digna fide ⁊ veneratione:⁊ ei eſt fides adhibenda.Ergo ne ceſſario et indubitanter concdluditur ꝙ in ſaca mento altaris vere continetur coꝛpus eius:alit ſequeretur ꝙ dirxiſſet falſum.quod eſt omino i⸗ poſſibile. Ideo non immerito arguendi ſunt in cqreduli de hoc ſacramẽto:qᷣnimo cõburẽdiſune H retan zonen ſ centd ii toleslage deireueren omk ſpea nis tlongu Ban inſn cesſacun gurhoͤfi⸗ 1ficesaidn fut vwnici eut ohoſnieli⸗ lopdedi onodenna fncedſe Gogdodo Gere rurpps Gano⸗ idulita ſape uno /ſi Naon Afpiikapa⸗ whais Mo cubrüre Mnmoue ſos de'r pſui:rſan ſcnidy.ſaeg umarime lidi t nindſie ba⸗ ſpellaſbap ſngune e Cotnegg nüſtmunoe Anckermae NNN Apfrone Cenuns ainet Pteiicn Viniſabe licetſpe habekin. ſerit ꝛin Glcone Aln. Coia nls epin ngust Necaro q; cer eſ fich cen gulepemin nsepſuä ifnn nckeſobemag lauakintſt Pofltſehareagl Minpaſſiontce N Auminnieg Wnglüonehe lrcrvidaon Nrlüniriie tdünnzncno iſcnindn s bomani ſan mocenn cbloſepörn Zmöendö) aineinhiar msaN Quefuanmi mumuinn u Digftn SSCGAN ictam ð inC s , in awod, nsa⸗ ,niinent De ugtka sſoisg lbibenc, vdrure/ van Foliũ heretici qui dicunt coꝛpus chꝛiſti non continen in hoſtia ſᷣm veritatem.ſed ſolum ſᷣm imagina tionem.ſpecieʒ ⁊ figuram. Contra quos Inno centiꝰ.iij.in.c.cum marche.de cele miſſ.inqͥt. tales laqueum erroꝛis incurrunt.⁊ ſacramenta dei reuerenter non accipiunt. Et ibidem dicit. cCernit᷑ ſpecies panis ⁊ vini:ſʒ credit᷑ vitas car nis ⁊ ſanguinis xpᷣi.Et iõ cõtra tales exclamat Berñ.in ſentẽtijs ſuis di.O qᷓ; grauis eſt nũc fides ſacramẽti:⁊ cõditio Jeſu xpᷣi ĩ fidelibꝰ:lo q̃tur hõ vᷣitatẽ ⁊ credit᷑ ei:loqᷣtur ebꝛiꝰfalſitatẽ: ⁊ fides ei dat᷑:loqᷣt᷑ xpᷣs vitatẽ:⁊ fides ei nõ pꝛe ſrat᷑:vnicuiq; in ſua arte ⁊ facultate credit᷑iſoli xpᷣo nõ credi i ſua vᷣitate.loqtur Pꝛiſcianꝰde cõpoſitiõe lr̃aꝝ ⁊ ſillabaꝝ ⁊ credit᷑ ei.loqt᷑ Ga⸗ lienꝰde diſcretiõevrinaꝝ ⁊ credit᷑ ei.loqᷣt Ptho lomeꝰde magnitudine:curſu ⁊ influentia ſyde/ rũ ⁊ credit᷑ ei.Loqᷣtur Areſt.ð fallatijs ⁊ foꝛma ſillogiſmoꝝ ⁊ credit᷑ ei.loqᷣt Lulliꝰð oꝛnatu co loꝝ rhetoꝛicoꝝ ⁊ facũdia oꝛonis ⁊ credit᷑ ei.lo⸗ qtur xpᷣs de ſalute aiarũ ⁊ nõ credit᷑ ei.O aia in grata:o viſcera dura:quouſq; ꝑ ifidelitatẽ ⁊ in credulitatẽ deſpicitis xpᷣm vr̃m.hec ille. Ex qͥ b oibo apꝑet ꝙ vere xpᷣs pᷣt trãſmutare ſubſtãtiaʒx panis iſbᷣaʒ coꝛꝑis ſui:ſic̃ ⁊ fecit ĩ cena ſua. Q& Alnc etiã auccoꝛitatẽ trãſmutãdi vnã rẽ h in aliã pᷣt deꝰalijs cõcedere:ſicut ↄceſſit MMopſi Exodi.iij. auctoꝛitatẽ conuertẽ di vᷣgã ĩ ſerpẽtẽ.⁊ ſerpẽtẽ in vᷣgã.vñ ðꝛ Exo.vij. qꝙ ꝓijciẽs Mopſes virgã ĩ terrã:ſubito ↄuerſa ẽ in colubꝛũ:⁊ iteꝝ cũ appᷣhendiſſet caudã colu⸗ bꝛi:ſtatim ↄuerſa eſt i virgã.Cũ igit᷑ dñs nr̃ Je/ ſus xpᷣs deꝰ⁊ hõ:ↄceſſerit auctoꝛitatẽ cõſecrãdi coꝛpꝰſuũ:⁊ ſanguinẽ diſcpulis ſuis:⁊ eoꝝ ſuc ceſſoꝛibo.ſ.ſacerdotibo:vt ꝓbant cheolo.in.iiij. ſen.maxime Ric.ibidẽ di.xxiiij.ſeqͥt᷑ necario cõ⸗ cludẽdũ ꝙ q̃tiẽſcũq; ſacerdos ſuꝑ materia de⸗ bita diẽ vᷣba ↄſecratiõis cũ itẽtiõe ↄſecrãdi:viſ⸗ ſime illa ſbᷣa panis ⁊ vini ↄuertit᷑ in verũ coꝛpꝰ ⁊ ſanguinẽ Jeſu xpᷣi:qꝛ ſacerdos bᷣ nõ facit au⸗ ctoꝛitate ꝓpꝛia:nec in ꝑſona ꝓpꝛia:ſʒ xpᷣi.⁊ talis trãſmutatio efficit᷑ vᷣtute diuina vt dicit Inno. iij.in.c.firmiter.S.vna vᷣo.de ſũma trini.⁊ fi.ca. ⁊ Ambꝛo.iin.c.reuera.de cõſe.di.ij.? Euſebiꝰin q̊daʒ ſᷣmone di. Inuiſibilis ſacerdos viſibiles creaturas vᷣbo ſuo ſecreta ptãte cõmutat. Et iõ inqͥt Hugo de ſctõ victoꝛe in.ij.de ſacramẽtis: ꝑte.viij.cix. Per vᷣba ſctificatiois vera panis vini ſuba in verũ coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ xpᷣi cõuertit᷑ licet ſpecies panis ⁊ vini videat᷑. Et eadem ſnia habet᷑ in.c.qꝛ coꝛpꝰ.⁊ in.c.nos aũt.Et in.c.acceſ ſerũt.⁊ in.c.panis eſt.⁊ in.c.ſicut.⁊ in.c.ante bñn dictionẽ.⁊ in.c.reuera.⁊ in.c.qͥd ſit.de cõſe.di.ij. ⁊ in.c.oia.eadẽ di.Ambꝛo.inqͥt.Licet figura pa nis ⁊ vini videat᷑:tñ nihil aliud ibi eſt q; caro ? ſanguis xpᷣi.Et vt mirabiliꝰloquar:ñ alia pla/ ne caro qᷓ; que nata eſt de maria:⁊ paſſa eſt in cruce:⁊ reſurrexit de ſepulchꝛo.hec ille.Et hanc CNXII eandẽ cõcluſionẽ ꝓbat efficacit᷑ Ric.in ſuo qdi bet.⁊ etia in.iiij.ſen.di.x.ar.j.q.j.in coꝛpe qõönis. Et etiã Inno.iij.i li.de officio miſſe. Pꝛoban etiã pᷣdicca multis exemplis.Pꝛimo de Beren gario diacono qui Rome coꝛã centũ tredecem epᷣiſ:⁊ coꝛã Nicolao papa renũciauit erroꝛi ſuo quẽ habebat de ſacr̃o:nõ credẽs ibi realiter eſſe coꝛpus chꝛiſti. Uñ vt habet᷑ de conſe.di.ij.in.ca. ego Berẽgariꝰ:dixit. Ego Berẽgarius ꝓfiteoꝛ panẽ ⁊ vinũ quod in altari ponit᷑:poſt còſecrati onem nõ ſolum ſacramẽtũ:ſʒ eciã verũ coꝛpus? ſanguinẽ eſſe dni nr̃i ieſu chꝛiſti l ciuitate quoq; rome cũ quidã pᷣſbyt i celebꝛãs dubitaret vtrũ in hoſtia conſe cæxata eſſet ſanguis chꝛiſti:?⁊ opinaret᷑ coꝛ pus eſſe ſine ſanguine:ſtatim hoſtia euolauit ? cecidit ſuper quẽdã lapidẽ marmoꝛeũ:⁊ ibi im⸗/ pꝛeſſit imaginem hoſtie tota ſanguinolentã:⁊ i la rubedo nunq; potuit ablui ab illo lapide: et remanet vſq; in hodiernũ diem:⁊ ego illum la⸗ pidem vidi ⁊ tetigi.Licet em̃ ex vtute ſacramen ti ſub ſpecie panis ſit tm̃ coꝛpꝰ chꝛiſti:⁊ tm̃ ſan⸗ guis ſùb ſpedie vini:tñ ꝓpter naturalem cõcomi tantiã ſub vtraq; ſpecie eſt totꝰ chꝛiſtꝰ.ſ.vᷣm coꝛ⸗ pus ꝑfectum ⁊ aiam ac diuinitatẽ:quia hec tria ſeꝑata nõ ſunt vt determinar Alexan.de ales in iiij.ꝑte ſũme ĩ tractatu de Euchariſtia.? Richar dus noſter in.iiij.di.xj.⁊ ibidem ſanctꝰ: Bona. arci.j.q.ij.? Tho.in.lij.parte ſũme.q.lxxv.et fa⸗ cit ad pᷣdicca.c.firmiter.S.vna vero.de ſũma tri. 7 fi.ca.⁊.c.in quadã.de cele.miſ.De hocetiam ca nit eccleſia in officio coꝛꝑis chꝛiſti.Caro cibus: ſanguis potus:manet tñ chꝛiſtꝰtotus ſub vtra q; ſpecie.Similiter legit᷑ de beato Greg.q; cuz vellet ſemel cõmunicare quãdã viduã que facie bat ſibi hoſtias quibo ipſe celebꝛabat ipſa foꝛti ter riſit. Qui ſtatim manũ retraxit ⁊ poſuit ho⸗ ſtiam cõſecratam ſuꝑ altari:⁊ cũ quereret quare riſiſſet. Illa reſpõdit. Rideo quia hoſtiã quam ego manibo meis feci:mihi datis ꝓ vero coꝛpo re chꝛiſti. Tunc beatus Gregꝰ.oꝛauit di.O do mine ieſu chꝛiſte rogo vt oſtédas veritatem tui ſacramẽti huic vidue.Et ſtatim illa hoſtia mira culoſe apparuit tota caro. Quo viſo vidua illa lachꝛymata eſt. ⁊ ab om̃i incredulitate ſanata ẽ. Aunc beatꝰ Gregꝰ.oꝛauit:vt hoſtia conuerte⸗ retur vt pꝛimo erat:quod ⁊ factũ eſt:⁊ tunc de⸗ dit vidue hoſtiam cõſecratam deuote ſuſcipbien dã. Legitur etiã ꝙ ſacerdos quidaʒ veniens Bolſenã oppidum nõ longe diſtans ab vꝛbeve teri in qua Urbanus papa.iiij.cum curia reli⸗ debat.dum celebꝛaret miſſam:⁊ eſſet aliq;tulũ dubius in fide huiꝰ ſacramenti:inter vᷣba con⸗ ſecrationis vidit oculis coꝛpalibbhoſtiam in foꝛ ma pietatis:et ſanguinem ſupereffluere in cali/ ce. Cum autem cooperiret cum coꝛpoꝛali: ap⸗ paruit foꝛma piecatis in ſingulis partibus ipſi us coꝛꝑalis.Cuũq; nec ſic occłtare valeret coacaꝰ7 4 Bermo eſt polo aſſiſtenti miraculũ patefacere. Quod vt łls comperit:ſubito põtifici romano miracu⸗ lum h̊ intimauit.Quo adueniente ⁊ ſtupẽte cu ria ſua de tanto ꝓdigio: ſtatuit pᷣdictꝰ pontifex feſtũ coꝛꝑis xpᷣi ꝑ vniuerſam rpᷣianitatẽ ſinguliſ annis debere celebꝛari. Impoſuitq; ſctõ Tho/ me de aqͥno vt officiũ de coꝛꝑe xpᷣi cõficeret ᷣm vſum romane curie.Qð ⁊ fecit. Uñ poſt cõpoſi tionẽ pᷣdicti officij oꝛãte ipᷣo genib flexis coꝛam crucifixo:dñs ieſus ei apparẽs dixit.Bñ ſeripſi ſti de me TChoma. Liud quoq; exemplũ habet᷑ de btã Cla⸗ a ra que cũ oꝛaret coꝛam ſacr̃o altaris: vt defenderet moniales ab inimicis ⁊ ciui⸗ tatem aſſiſij:ſtatim apparuit ibi infantulus qͥ/ dam in tabnaculo di.Ne timeas qm̃ viccoꝛiam habebis. Poꝛtãs igit᷑ btã Clara tabernaculum eum coꝛpꝑe chꝛiſti:ſtatim oẽs inimici ꝑterriti ꝓ⸗ pter pᷣſentia chꝛiſti de murꝭ coꝛruerũt:quoꝛũ ali qui ceciderunt moꝛtui.alij vᷣo effugerunt.Et ſic ciuitas aſſiſij de inimicis infidelibo vicoꝛiã re⸗ poꝛtauit.Legit᷑ quoq; in cronicis oꝛdinis no⸗ ſtri ꝙ dü btũs Jacob de Maſſa laicꝰ ſeruiret ad miſſam vidit in hoſtia ↄſecrata ieſumxpᷣmi foꝛma pulcherrimi pueri. Mulci quoq; alij in ſimili ſpecie:aut carnis ⁊ ſanguinis vider̃t xpᷣm vt inqͥt Tho.in.iiij.di.x.⁊ in.iij.ꝑte ſũme.q.xxxvj vt etia habet᷑ in ſũma ↄfeſ.lib.iij.ti.xxxiiij.q.lxxxx vij. Alið exemplũ recitat Ceſariꝰ videliq; ꝙ que dam mulier maletica ad faciendũ maleficiũ ac⸗ cepit coꝛpꝰ xpᷣi cũ alijs:⁊ poſtea ab oꝛe exxrabẽs in burſã poſuit.Cũq; veniſſet domũ:filiꝰipſius valde puerulꝰ:ſtatim cepit burſam mr̃is ample cci ⁊ oſculari cũ tripudio vehemẽti.Qð cũ vidiſ ſet illa malefica interrogauit q̃ eſſet cauſa tanti gaudij. Rñdit puer. Mater mea burſamvr̃am aperui in qua pulchꝛũ puerulũ vidi arridentezs mihi:⁊ iðo ipᷣm amplexatꝰſuʒ.Stupefacta mu lier ad tam grãde miraculũ:ilico penituit:⁊ cõ⸗ feſſa de pctõ ſuo penitentiã durã ſfecit. Z Elregit᷑ quoq; ꝙ in ciuitate Pariſiꝰ q̃daʒ IHiudei hñtes quãdã chꝛiſtianã nutriceʒ pnueroꝛũ in domo ſua:multis muneribꝰ ⁊ pecunijs tandẽ impetrauerũt ab ea vt eis de⸗ ferret coꝛpꝰ xpᷣi quod erat acceptura in paſcate. Qua ꝓpter illa ſtatim vt habuit in oꝛe hoſtiã cõ ſecratam:extraxit ab oꝛe ⁊ poꝛtauit iudeis. Illi vo ſtatim ↄuocauerũt alios iudeos ꝑ totã Frã ciam exiſtetes:⁊ ſinagogã faciẽtes:ſurrexit eoꝛũ pontifex di. Habemꝰ hic illũ traditoꝛẽ inimicũ noſtrũ ieſum xpᷣm:de quo volo ꝙ nos vindice⸗ mus.Statim g̊ poſuit hoſtiã ↄſecratã ſuꝑ men ſam:⁊ ſinguli accipiẽtes cultellũ:cũ furoꝛe cona bant᷑ traſfodere illã:ipᷣa vo volabat ſuꝑ menſã ⁊ nõ ꝑmittebat ſe ab aliquo tangi.Landẽ ꝑmi⸗ ſit ſe ab vno vulnerari:⁊ ſubito maxima ſangui nis copia emanauit:⁊ diſcurrebat ꝑ camera in ceſſanter.Qua ꝓpcer timẽtes iudei ne b innote⸗ ſceret xpᷣianis:fecerũt foueã in limine domꝰ ſuæꝰ ⁊ ibi ſub terra poſuerũt coꝛpꝰ xpᷣi:vt oẽs chꝛiſti ?? ani illuc traſeuntes illud ſuꝓpeditarent.Cũ igi? quadꝗã die inde trãſiret rex Francie:equus eiis genufexit in eo loco:⁊ q;uis vᷣberaret᷑ calcartd ⁊ virgis:nunq; voluit ſurgere:ſʒ indinabat co,. put in ſignũ reuerẽtie.Qua ꝓpter rex Fracie iter/ rogans qui ſtarẽt in illa domo:⁊ cognoſcẽs eol eẽ iudeos.fecit illos appꝛehẽdi:⁊ toꝛmẽtꝭ eos aß ficiens intellexit totã rei vᷣitatẽ. Uñ fecit illos oc cidi:⁊ pᷣcepit ne in regno ſuo iudei ampliꝰ yma nerent.ↄuocãſq; totũ derũ cuʒ epᷣo fecit extrahi ↄſecratã hoſtiã a tra:q̃ eratadhuc ſanguinema defacta:⁊ cũ maxia ſolẽnitate illã ad locũ debi/ tũ depoꝛtauerũt.Aliud exẽplũ habet᷑ in croniꝗ oꝛdis nr̃i.ſ.ꝙ dũ ſccũs Antoniꝰ de padua Ari/ mini pᷣdicaret:ibi qͥdã herecicꝰ aderat qͥ male ſen tiebat de coꝛꝑe xpᷣi:atq; in ↄtẽptũ coꝛꝑis xpᷣibo ſtias nõ ↄſecratas ſepiꝰ aſino ſuo pᷣbebat in e⸗ bum.Cũ vo h̊ inotuiſſet Antonio fidei defenſo ri acerrimo:illũ ad ſe vocatũ dure redarguit:ve ritatẽq; ſacri ei fidelit᷑ ꝑſuaſit.Aũ vᷣo ille ꝑtinax in ſuo ſenſu maneret: aſſereretq; aſinũ ſuũꝑ ſe⸗ pe tali cibo foꝛe depaſtũ: ↄuenit cũ eo Antoniꝰ vt de hᷣ expientia fieret:⁊ ꝑ dies tres aſinꝰ ſine a bo trãſiret.Et die tertia Antoniꝰ in foꝛo celebꝛa ta miſſa:⁊ reſeruato ſacr̃o:illud intra hoſtias ñ ↄſecratas reponeret:atq; illo modo aſinꝰ fame⸗ licus iuitaret᷑ ad pabulũ.Qð cũ facũ fuiſſet co⸗ ram mltitudine maxima: aial ilud appꝛopin/ quãs ſpoꝛte in q̃ erat coꝛpꝰxpᷣi intra hoſtias nõ 2ↄſecratas reuerẽter recõditũ ex miraculo dei co⸗ gnouit dñm ſuũ:⁊ caput ⁊ pedes inclinãs hũili ter adoꝛauit:neq; cura ei fuit de cibo qͥ indige⸗ bat. Cũq; vᷣ beribo ab illo heretico angeret᷑: tra⸗ heretq; ad paſtũ:ſemꝑ faciebat vt pꝛiꝰ:ob qð il/⸗ le hereticꝰ ⁊ alij qᷓ; plurimi oĩ erroꝛe depoſito ad verã fidẽ redierũt.Antoniꝰ aũt deo gras referẽs ſacr̃m honoꝛifice i loco ðbito poſuit ⁊ ↄᷣuauit. Ed h̊ rñdẽdũ ẽ qͥᷣbuſda qſtiõtbbbd ¶ ſhereticoꝝ ad ↄfirmationẽ pᷣdicoꝝ.Pꝛi ma aũt q̃ſtio ẽ. Quõ põt eẽ ꝙ vnũ ⁊ ideʒ coꝛpꝰ xpᷣi ſit in celo ⁊ in tra in eodẽ tꝑe.imo ĩ di/ uerſis ſo⸗ ⁊ ꝑtibo mũdi:in qͥb q̃tidie ⁊ cadẽ ho ra ↄſecrat᷑ ⁊ ↄᷣuat᷑ in ꝑrochijs ſic em ſeqret᷑ ſᷣm eos ꝙ rpᷣs hr̃et plꝰ qᷓ; mille coꝛpa ſi in q̃libet hbo ſtia ↄſecrata eẽt veꝝ coꝛpꝰxpᷣi. Imo płꝰ qᷓ; centũ mille. ui ego rñdeo ꝙ etia ſᷣm naturã nõ ẽim⸗ po ſſibile eãdẽ rẽ ſimul in eodẽtꝑe eẽ in diuerſis lod. Nã eadẽvox nũero ſimul⁊ ſemelẽ in aurib diuerſo ? hoim: mltofoꝛtiꝰ vbũ etnũ dei pꝛis filiꝰ cũ ſit potẽtie ifinite cui nihil ẽ ipoſſibile:⁊ ꝑ qð om̃ia facta ſũt:põt eẽ ſimul ⁊ ſemel in oodem tpe in celo ⁊ in terra ⁊ in q̊ͥlibet ſacro altan. Itez aia ẽ tota in q̃libet ꝑte coꝛꝑis ſᷣm Augꝭ.vj.de tri ni.⁊ in lib.de ſpũ ⁊ aia.⁊ tñ nõ ẽ niſi vna. tẽ ea⸗ dem ſiłitudo eſt in ſpeculo ⁊ in facie hois. Siẽ aũt eadẽ ſilitudo bʒ aliũ modũ eendi in bomie hnyo deu pe ſfocclos ſſaconm ſnccoa incclo iu Glrnnt indiidn neetnßi⸗ nulrolie fupoſt ſndluoit Clortenn glo wole motnnett neris loa ſnideli glco G ogvatt (te N ſicegon Ketoad Cather Porure dekereb neoffa Moſn ſlhud m Pite deſoleuea nidifenck 6s noſtrion nocaguäͤk ſomancire Winwicſe farcrado ſolus ſtie inagepea diildai mn mlosd ooabꝛot len ſein hnalbroe fita rſen uiſbais⸗ hiient CrhiT orppefli cucharicie p de Aultie emaßscs herſis do rdeman mirmare⸗ ſcſt dilan Reiinkee. N 5„ , 6 no⸗ l e öfdermit 6 . Rreeg. am „ den NO. Aee * een . MN nee at. ine maz po onb depein méadeen ihrücoen no ſvodan n dunſn ſnancqg ini, Znronbinſne 1: ial lot Mrhtinne e gedeg en 1 . c K eede a mu decN WLNN . 1 9 WäLEM 4 4 berwat . õäü 4 S . — ℳ % R llo . . . 2 4 4 uinijdor Smrip ni t 4* . ne id iinntngti⸗ achlincfn .„ Winumnn . . „ℳ₰ Nie vdigelen dhn S „, fpücniſe, G „ (E e/ IMer , balCMα 2 AN not ./ rint . 4 α 2 Foliũ in ſpeclo: ita xpᷣs ałr in celo.ſ.mõ glłioſo ⁊ aliter in ſacramento:in q̊ a no bis nõ videt᷑ in glia ſiẽ in celo a ſocetate btõ. Lux qͥʒ ſolis cũ vnica ſit: in celo ſuo relucet ⁊ in pluribo locis iferioꝛibo Silr natura ſpeciei vna exiſtẽs eſt in oibsꝛ ſuis indiuiduis. Nueri q̊ʒ.xj. legit᷑ ꝙꝙ de; accepit de ſpũ Moypſi:⁊ dedit ſeptuaginta duobo viris nec tñ pᷣuauit Mopſen ſpũ:nec ſpũm eiꝰdimi⸗ nult:cũ idiuiſibilis ſit ois ſpũs rõnalis. Pꝛete rea poſito ꝙ ipoſſibile eẽt ꝑ naturã idẽ coꝛpꝰeẽ in diuerſis locis in eodẽ inſtãti tꝑis.Dico ꝙ cõ ditoꝛ rerũ qꝗͥ dedit naturã ⁊ mẽſurã rebo ac fecit quõ voluit:potuit ⁊ põt hanc naturã ⁊ mẽſurã mutare ⁊ facere idẽ coꝛpꝰetiã nõ głificatũ in di uerſis locis exiſtere in eodẽ tẽge:vt ait Hugo. in.ij.de ſacra.ꝑte.viij.c·xj.vñ Heliſeꝰfuit pᷣſens quãdo BGieʒi accepit mũera a Naamã ſiro.iiij. Reg.v.⁊ tñ erat in domo ſua:? Naamã abſẽs eo tꝑe. Itẽ btũs Frõtoniꝰepᷣs fuit pᷣſens coꝛꝑa lit᷑ exequijs ſctẽ Marche:⁊ tñ eiꝰcoꝛpꝰerat ĩi ſe de ſua in qua doꝛmiebat dũ cãtaret᷑ miſſa i ſua cathedrali eccłia.ꝙ aũt coꝛpalrinterfuerit ſe/ pulture ipᷣiꝰſccẽ:patz qꝛ ibi reliqͥt cirothecas q̃s deferebat i manibo q́s cõmẽdauerat ſacriſte do nec officiũ ſepulture ipleſſet. Et ſilr ſccũs Am⸗ bꝛoſiꝰ interfuit ſepulture ſcti Martini:qᷣ cñ in ſede ſua doꝛmiebat eodẽ mõ in eccłia Medio⸗ lani. Põt etiã ad pᷣdicta cõfirmãda dani exẽplũ de ſole qui cũ ſit vnꝰ⁊ lux eiꝰvna tñ in diuerſis mũ di feneſtris eſt eiꝰſplẽdoꝛ. Uñ legit᷑ in croni cis noſtri oꝛdinis:q in Ilemania erat demo⸗ niaca quã tñ demõ pacifice eccłiaʒ igredi ⁊ miſ ſam audire ꝑmittebat.Cũ aũt vna die ſacramẽ tũ in miſſa leuaret᷑:oẽſq; ⁊ etiã ipᷣe demon reue⸗ rẽter adoꝛarẽt:affuit iudeꝰqͥdã tũc in eccłia qui ſolus ſtãs rectꝰgenuflectere noluit. Quẽ demõ in facie ꝑcutiens dixit ei:heu miſer:q̃re nõ ado⸗ ras deũ verũ in ſacramẽto.Et ille. O ſunt milti dñi dei vfi. Nã in omni altari eſt vnꝰ:cũ tñ ſit vnꝰ ſolus deus Deut.vj. Demon aũt cito arre⸗ pto cribꝛo poſuit illud ante ſperaʒ ſolis ⁊ dixit iudeo. Nõne tot apparẽt radij quot foꝛamina in cribꝛo.⁊ tñ vnꝰtm̃ eſt ſol ⁊ non plura in ſub/ ſtãtia. Et ſimilr in ſacramẽto altaris vnꝰdeus idiuiſibilis eſt vbiq;:⁊ in diuerſis lodis ſe fide⸗ lib cõicat.Quo exẽplo iudeus conuictꝰabijt ⁊ credidit. Tenenduʒ eſt ̊ firmiter ꝙ vnũ tm̃ eſt coꝛpꝰxpᷣ i licet eodẽ tꝑe in diuerſis locis cõſecret euchariſtia.de oſe. di.ij. c.ĩ xpᷣo ſemel. X Ecũda qſtio hereticoꝝ eſt.Quõ coꝛpus 9 xrpᷣi tã magnũ poſſit ↄtineri ⁊ ſtare ſub⸗ hoſtia tã pua:⁊ ſub q̃libet eiꝰfragmẽto Aui rñdeo ꝙ deꝰ ſua infinita potẽtia põt facere qꝙimaiꝰcõtineat᷑ ſub minoꝛi.Et de bᷣ dant᷑ a di⸗ uerſis doctoꝛib varia exẽpla:⁊ qͥdã exemplitfi⸗ cãt de mari.De quo ðꝛ Eccłli.j.Oia flumina in trat mare:⁊ mare nõ redundat:⁊ tñ locxmaris nõ eſt dilatat?a pᷣncipio ſue creatiõis vſq; nũc. perare maioꝛẽ vt ðꝛ in.ij.de aia. Similr coꝛp ⁊ pluſq; ſex milib annoꝝ oĩa flumia ĩtrauerũt ipm mare:nectñ redundat creſcẽte aqua ipᷣiꝰ.ex diuerſis pluuijs q̃ ſepiꝰcauſant᷑ ex ifluẽtia ſyde rnũ ⁊ planetaꝝ:⁊ alijs ex cauſis. Uñ ex hoc ↄdu dũt maius ↄtineni in minoꝛi deo ſic diſponẽte. Alij vero dant exẽplũ de colligẽtibꝛ mãna in de ſerto ad menſurã gomoꝛ certi vaſis.De qͥᷣbo öꝛ Exodi.xvj. Collegerũt aliꝰplus ⁊ aliꝰminꝰ:nec q plus collegerat habuit ampliꝰ: necqͥ minus parauerat repꝑit minꝰ.Ex quo ↄdudũt ꝙ deꝰ p̃ht facere ꝙ vas minꝰtãtũ cõtineat qᷓntũ maius Alij aũt dant exẽpluʒ de vaſe pleno cinerib:ꝙ tatũ capit ð aqua cũ cinerib:q̃ntũ ſine cinerib Alij vero dant exempluʒ de imaginatiua hois q̃ cũ ſit parua potẽtia cõp hẽdit tñ magnã ciui⸗ tatẽ cũ oibus ſuis diſpoſitiõibo:⁊ ſimilr paruꝰ oculꝰↄpꝛehẽdit magnitudinẽ altiſſimi ⁊ latiſſi mi moele Derdei facit qñq; minoꝛẽvirtutẽ ſu⸗ icut patuit in Dauid puero ſu⸗ perãte Goliath gigãtẽ.j. Reg.xvij.etia põt face⸗ re coꝛpꝰmaius ↄtineri ſub minoꝛi.Alij etiã dãt exẽpluʒ de aia:que vt ait Aug.in.vj.li.de trini. eſt tota ĩ toto coꝛꝑe:⁊ tota in q̃libet ꝑte coꝛꝑis ⁊ nõ eſt maioꝛ ĩ vno gigãte qᷓ; in vno puerulo: nec creſcit creſcẽte coꝛꝑe.⁊ tñ ita illud iplet ⁊ viui ficat augmẽtatũ ſicut qñ erat ꝑuulũ.nec dimi/ nuit᷑ ißjo diminuto:vł truncato aliquo mẽbꝛo ipᷣiꝰcoꝛꝑis.Simiłr in vno ꝑuo ſpeculo repᷣſen tat᷑ longitudo ⁊ latitudo magnaꝝ turriũ. Re⸗ citat aũt Alexander de ales vbi ſupᷣ.ꝙ cũ qͥdazʒ nõ poſſet credere ꝙ ſub tã ꝑua hoſtia totũ coꝛ⸗ pus xpᷣi cõtineat᷑:ſemel exiſtẽs ad miſſaʒ in cho ro fratrũ minoꝝ inſtater rogauit dñm vt hanc heſitationẽ ſibi tollere dignaret᷑:cuiꝰpᷣces exau/⸗ diuit deꝰ. Uñ cũ hoſtia cõſecrata leuaret᷑:ille vi dit oculis carnis q̃ſi pueꝝ magnũ ⁊ grãdẽ cõti neri ĩfra terminos ipᷣiꝰhoſtie nec illam excedere necab ea excedi.Qui ſtatim ꝓrũpens in lachꝛy mas ⁊ magnũ eiulatũ currenſq; ad magiſtruʒ Builhelmũ theologũ ſue ifirme fidei defecũ ? miraculũ recitauit. Et addit Alexã.q quãtũ ad hunc articulũ ſoli eſt fidei cõmittẽdũ:qꝛ nõ eſt aliqð oino ſimile per exemplum inuenire:nec Qg hoc attingit ĩtellectus creat. xy t Erdcda q̃ſtio eſt quõ põt eſſe ꝙ coꝛpꝰxpᷣi ſilt ante oclłos nr̃os ⁊ ipᷣm nõ videamꝰ7. Cui rñdeo illud qð Greg.rñdit Petro diaco⸗ no ſuo in li.dialogoꝝ.qͥ mirabat᷑ aiam nõ vide ri cũ in moꝛte exit de coꝛꝑe.Uñ ait. Nunqͥd qꝛ aiam meã nõ vides me exanimẽ eẽ credis.Sicẽ ergo aia cognoſcit᷑ eſſe in nobis ex actibo q̊s ab ere mẽoꝛari ⁊c. xpᷣi ꝑcipi põteẽ? in hoſtia ex effectibyeiꝰqͥ bo viuificant blank digne cõicantes. Uel dicere poſſumꝰſicut oculi ea ꝓuenire ſeneim: ꝓut eintellig noctue nihil vidẽt ĩ die:⁊ tñ dies eſt eis pᷣſens darꝰ⁊ ſicut tu loqueris in nocte cũ aliquo coꝛa te exiſtẽte ⁊ nõ vides eũ:ita nõ eſt mirũ ſi vides ſicut deꝰ põt facere ꝙ ignis nõ calefaciat rẽ ſibi pſentẽ.ſicut patuit tribiĩ pueris in ardẽti foꝛna ce exiſtẽtibo.Dañ.iij.ita põt facere ꝙ oculus nõ videat rem ſibi pñtẽ.Et ſicut Balaam nõ vide⸗ bat figurã agell quã tñ eiꝰ aſina videbat. Nũe⸗ ri.xxij. Et diſcipulꝰ Heliſei nõ videbat exercitũ magnũ angeloꝝ quẽ tñ ipᷣe Heliſeꝰ videbat.iiij Regũ.vj.ſic nec nos poſſumꝰ coꝛpꝰ xpᷣividere: ⁊ tñ ẽ in hoſtia cõſecrata.Et parifoꝛmit᷑ poſſzʒ re ſpõderi ſi qͥs q̃reret.quõ põt eſſe ꝙ ſit coꝛpꝰ xpᷣi iipa hoſtia ⁊ tamẽ tãgẽdo hoſtiã ipᷣaʒ tactu nõ cõpꝛehẽdamꝰ vt coꝛpꝰ hũanũ.Et ſiliter guſtan do nõ appꝛehendimꝰ vt carnẽ vel ſanguinẽ.Qꝛ ſicut deꝰ poteſt ipedire viſuʒ ne rem copꝛehẽdat ſicuti eſt:ica etiã põt impedire tactũ⁊ guſtuʒ.qð facit in hoc ſacr̃o vt fidei maiꝰ meritũ accreſcat. Vnñ canit eccłia in feſto coꝛꝑis xpᷣi. Qð non ca⸗ pis qð nõ vides animoſa firmat fides pꝛeter re rum oꝛdinem. Licet aũt in hoc ſacr̃o aliud ſit:⁊ aliud videat᷑:tñ in ea nõ eſt aliqua falſitas. In naturalibo em videmꝰ ꝙ multa alr apparẽt qᷓ; ſint. Sol ei apꝑet q̃ſi cubitalis rotũditat q;uis ſit młto maioꝛis quãtitatis.quãdoq; etiã appa ret rubeus vel pallidꝰ:qͥ tamẽ ꝑegrinarũ impſ/⸗ ſionũ nõ eſt ſuſceptiuꝰ.videt᷑ q̊ʒ quaſi nõ moue⸗ ri:ꝛ tamẽ velociꝰ tranſit qᷓ; baliſtarij ſagitta:alrxr em̃ nõ poſſet quotidie ab oꝛiẽte in occidẽs per⸗ crãſire. Remus etiã in aqua apꝑet curuꝰ vel fra ctus:qͥ tamẽ in rei veritate eſt rectus ⁊ integer. Febꝛicitãti q̊ʒ dulcia vident᷑ amara. Cbꝛiſtꝰ q̊ʒ poſt reſurrectionẽ ſuã lʒ eſſet coꝛꝑe głioſus oſtẽ dit ſe diſcipulis eũtib in emaus in ſpecie ꝑegri ni. Lu. xxiiij.? Magdalene in foꝛma hoꝛtulani Joh.xx. celata ſua effigie ⁊ coꝛꝑis ſplẽdoꝛe.Uñ ſiłicer poteſt ſub ſpecie panis ſe occłtare.Sicut etiã ipᷣe deus in colũna nubis de die:⁊ in colũ⸗ na ignis de nocte apparẽdo ⁊ ſuã maieſtatẽ oc⸗ cultado pᷣcedebat ꝓplłʒ iſrł quẽ eduxit de egypto vt habet᷑ Exo.xiij.Et in foꝛma nubo openebon tabernaculũ teſtimonij.Exo.xl. E Uarta queſtio eſt:quõ põt eſſe ꝙ coꝛpꝰ ꝗq prypi q̊tidie comedat᷑ ⁊ nunqᷓ; cõſumatur ſeg viuũ remaneat.ſicut ðꝛ in.c.q madu cat. de cõſe. di. ij. Cui rñdeo nõ eſſe mirãdũ de hᷣ Oꝛ quãdo due res ſunt abinuicẽ ſeꝑabiles deꝰ põt facere ꝙ tangat᷑ ⁊ conſumat᷑ vna ſine altera UVUnõ ſi angelꝰeſſet in tuo cibo tu cõederes ⁊ cõ⸗ ſumeres cibũ ⁊ nõ angelũ.Sicut gvt br̃ Exodi iij.rubus quẽvidebat Moyſes ardebat ⁊ non cõ burebat᷑ ſiue cõſumebat᷑:ita coꝛpꝰ xpᷣi a fideli bus ſumit᷑ ⁊ nõ cõſumit᷑.Facit etiã ad hoc illud g5 legit᷑ in vita bti Frãciſci.ſ.q apud Potentiã ciuitatẽ apulie dericꝰ quidã noie Rogleriꝰ dũ de ſacris bti Frãciſci ſtigmatib cogitaret iania ſubito fuit in manu ſiniſtra ſub cirotheca ꝑcuſ⸗ ſus ac ſi ꝓſiliſſet ſpiculũ de baliſta:ipᷣa tamẽ ci⸗ rotheca oino remanẽte intacta. Poteſt qj; dan exemplũ de auro:cuius rubigo ſola ab igne oõ ſumit᷑ ipo incoꝛrupto remanente. Et poteſt etiã adduci ad ꝓpoſitũ illud Job.xx. Luẽt oĩa que fe cit nec tamẽ cõſument᷑.tranſiẽt em̃ quo ad q̃lita tes in quibo tempoꝛe iudicij imutabunt᷑. Mat ⸗„2 chei.xxiiij.Celũ ⁊ terra trãſibũt.ſed nõ qͥ ad ſub⸗ ſtantiã ſᷣm theoł.in.iiij.di.xlviij. Sicut etiã ful⸗ ur quãdoq; ↄſumit pecuniã in marſupio ꝛva a aurea vel argẽtea in capſa:⁊ ferrũ enſis in va gina.⁊ tamen nec ipᷣm marſupiũ:nec capſa:netc vagina ledit᷑ ſiue deſtruit᷑. Ita deꝰ põt facere ꝙᷓ coꝛpus filij ſui a nobis ſub ſpecie panis ⁊ vini manducet᷑:⁊ tamẽ ſola ſpecies ipᷣiꝰ panis ⁊vini ↄſumat᷑ viuo ipo coꝛꝑe ⁊ integro remanęete.Ad pdicta etiã adduci poteſt exemplũ qð habet᷑.iij. Regũ.xvij.de oleo in lechito vidue ⁊ farina hby⸗ drie eiꝰ de quibo vixp vno paſtu refici potuiſſet per viam naturalẽ due ꝑſone:⁊ tñ citra tres mẽ ſes de illo oleo ⁊ farina cibatꝰ fuit Helias ⁊ vi⸗ dua cũ filio ⁊ nõ defecerũt diuina vtute ſic dil⸗ ponẽte. Poteſt q̊ʒ rũderi ſᷣm Fraciſciũ de may. in tract.ð coꝛꝑe xpᷣi.ꝙ ſicut cũ hõ cõedit᷑ a leone gia eius nõ cõſumet᷑ ſʒ ſolũ coꝛpꝰ.ita dũ hoſtia ſumit᷑ a ſacerdote vel ab alio cõmunicãte coꝛpꝰ xpᷣi nõ cõſumit ſed ſpẽs panis.⁊ ſicut coꝛpe ho⸗ minis coꝛrupto aĩa integra ⁊ incolumis ſeꝑat᷑. Eccs.xij. Reuertat᷑ puluis in terrã vndevenit:⁊ ſpũs redeat ad deũ qͥ dedit illũ. Ita coꝛruptiõe facta circa ſpecies deſinit eſſe coꝛpus xpᷣi in loco UVnõð btũs Andreas apłlus dicebat Egeepcon ſuli. ꝙ agnꝰ iſte poſt q; a fidelibo eſt comeſt? re⸗ manet iteger atq; viuꝰ. UVñ canit eccła.Sumit vnꝰ ſumũt mille:quãtũ iſti tãtũ ille:nec ſumptꝰ cõſumit᷑ q Uinta q̃ſtio eſt.quõ ad fractionẽ hoſtie nõ frangit᷑ coꝛpꝰxpᷣi:ſed in oĩ ꝑticula in⸗ teger ꝑmanet.de cõſe.di.ij.c.ſinglłi.⁊.c.ſeqn.Cui rndeo ſ̃ᷣm Fran.de may.vbi S.ꝙ ſixpᷣus tẽpoꝛe quo habuit coꝛpꝰ paſſibile ⁊ moꝛtale ⁊ tale q̃le tũc habuit dedit apłis.vt dicit Innocẽtiꝰcertiꝰ in libᷣ.de officio miſſe.Fregitq; ſpecies panis ſi⸗ ne ſui coꝛꝑis viſiõe.Multo magis poſt ſuã re⸗ ſurrectionẽ cũ habeat coꝛpꝰ ipaſſibile nihil pa⸗ titur extaliũ ſpecieꝝ q̃licũq; attritiõe.Ad b etis dat idẽ doctoꝛvbi s exẽplũ nat᷑ale dicẽs:qꝙ ſicut frãgẽdo ſpeculũ nõ frãgit᷑ inago q̃ in illo appa rebat: ſed reſultat in q̃libet pꝑte ſpeculi.ita in hbo ſtia cõſecrata nõ frãgit᷑ coꝛpꝰ xpᷣiſed ſolũ mẽſu⸗ ra quãtitatis hoſtie quã habebat añ ↄſecratõeʒ coꝛpꝰ aũt xpᷣi integrũ ſub q̃libʒ ꝑticula ꝑſeuerat Vnñ canit ecclłia vbi g. Aſumẽte nõ cõciſus:nõ coõfractꝰ:nõ diuiſus integer accipit᷑ Et iteꝝ.Fra co demũ ſacr̃o nevacilles ſed memẽto tãtũ eſſe ſub fragmẽto quãtũ toto tegit᷑. Nulla rei fit ſciſ ſura:ſigni tm̃ fit fractura:q ua nec ſtarꝰ nec ſta⸗ tura ſignati minuit᷑. Aliud qͥq; ad hoc exeplũ datur a doctoꝛib de aĩa: que lʒ coꝛpus homis demẽbꝛo in mebꝛũ incideret᷑: ipa tamẽ integra Ponorur⸗ emMluiuiddtt dee 1 eoup⸗ mung (AN in⸗ nis:rtann ſubſtütige reGal lie nffüte Perekea rſe ſol ntazcobe⸗ ſlovckyn ſetabeo⸗ ſnaginge ſeculoßo ate Orſi ſd die nbide Mech Ratann vini0 co ſa uſnne lianh inhö H ubt po o ſlamal H galleiate dabitpꝛieta Rßmlas nndeſnpaa Wmereru Gnomiret de nasmans Nkcictns buomarisan mgop ſuta Waodis oran anhee litgſnn Poie De Jordenis ctoüpar 4 ſ lperlun cturelta? locnuntci uoport mämmihe unhiünaen ſdoſpecehmnen Nachi nn megonn karmplüczde tded ncnerf woaſtunfiaſe Voneathcmn cda fuit in nidng mifmn Ficlhin ſrci döcitli zſolücindi 1dalocini Sanis:ir egrainc; Ausinnin deurili Rn nireſſecoepann Pplus diccht. 3 diacglind lnad nd urau minn mune lic oribitbig Gr mii 1nn Nirtitnisn i tmmipl M cephithül „ bdn Foliũ 2 incoꝛrupta ꝑmaneret. Exrta queſtio hereticoꝛuʒ eſt.quõ poſſit ſ eſſe coloꝛ ⁊ ſapoꝛ ſine ſubiecto.quõ vicʒ in boſtia cõſecrata ſit albedo ⁊ ſapoꝛ pa⸗ nis:⁊ tamẽ ipᷣa albedo ⁊ ſapoꝛ nõ ſit i pane trãſ ſubſtãtiato in coꝛꝑe xp̃ᷣi nec ſilłiter in ipſo coꝛpo/⸗ re.Sed ad hãc queſtionẽ patet reſpoſio ex pꝛe⸗ dictis.Oſtẽdimꝰ em̃ deũ poſſe cõſeruare in eſſe accidẽs ſine ſubiecto.cũ em ſubſtãtia ⁊ accidẽs differãt ꝑ eſſentiã poteſt deꝰ illa abinuicẽ fega⸗ re. Pꝛeterea hoc poſſumꝰcoꝛroboꝛare exemplo radioꝛũ ſolis:qui quãdo illuſtrãt feneſtrã vi⸗ treaʒ coloꝛ apparet in pariete ſiue in terra:eo ꝙ; ſi lauet᷑ vł radat᷑ nõ recedit. Itẽ in ſpeculo appa re t albedo ⁊ nigredo atq; lõgitudo ac latitudo imaginis:⁊ tñ iſta accidetia nõ ſũt ſubiectiue in ſpeculo ipᷣo eadẽ ratiõe ſed ſolũ apparẽter. Qð patet.Q= ſi aliqͥd interponat᷑ inter radios ⁊ pa⸗ rietẽ:vel inter ſpeculũ ⁊ imagines repᷣſentatas: nõ ãpliꝰ ibi apparebũt. ſdoteſt ergo de facere ꝙ iſte cibus ſpũalis habeat ſapoꝛẽ panis ⁊ vi⸗ ni ⁊ tamẽ ĩ eo nõ ſit aliqua ſubſtãtia panis aut vini. ⁊ cõſequẽter ꝙ ibi ſint accidẽtia ſine ſubie⸗ cto.ſicut etiã faciebat ꝙ digne mãducãtes mã⸗ na ſentiebãt ſapoꝛẽ carniũ ⁊ alioꝝ ciboꝛũ quos deſiderabãt. Sap.xvj.Exodi.xvſ.⁊ tamẽ in ipᷣa mãna nõ erat carnis ſiue alioꝝ cboꝛũ ſba. Eptima queſtio ẽ:quõ poteſt eſſe ꝙ coꝛ⸗ pus xpᷣitam magnũ in manu ſacerdot nõ ponderet.Cui rñdeo ſimile reꝑire in glijs. lam aliquãdo homo ſumit cibũ in ma⸗ gna quãtitate:⁊ tamẽ cibus ille nõ grauat ipᷣm ſed alleuiat ⁊ foꝛtificat. Pꝛeterea dico ꝙ ille qui dedit ꝓpꝛietatẽ rebꝰ põt facere ꝙ ipᷣe res nõ ope rent᷑ ᷣm illas ꝓpꝛietates.ſicut fecit quãdo ferrũ quod naturaliter eſt graue ⁊ ↄſequẽs natura liter tẽdit deoꝛſum.iiij.de celo ⁊ mũdo.fecit na⸗ tare deſuꝑ aquas.iiij. Regũ.vij.Sed quis niſi ſtulcꝰmeretur de coꝛpoꝛe chꝛiſti ꝙ non põderet cũ nõ miret᷑ de coꝛpoꝛe Petri ambulãtis ſuper aquas maris.ſicut habet᷑ Matthᷣ.xiiij.vbi etiã dicit᷑ꝙ ieſus venit ad diſcipulos qͥ erãt in fluci bus maris ambulãs ſupꝛa mare. Et in legẽda ſanctoꝝ Naſarij⁊ Celſi legit᷑:ꝙ cũ naute ad pᷣce ptũ Neronis ipᷣos ſcõs pieciſſent in mare poſt modũ oꝛta magna tẽpeſtate in mari ita ꝙ ipſi naute pene mergebant᷑:viderũt ipᷣos ſctõs ãbu lãtes ſupꝛa mare ⁊c̃. Exẽplũ q̊ʒ habemꝰ de coꝛ poꝛe Marie egyptiace que ſiłiter ſuperaquas Joꝛdanis bis ãbulauit.ſicut habet᷑ invitis ſan ctoꝛũ patrũ. d CLCltaua queſtio eſt:quõ talis cibus reci⸗ o pitur a pctõꝛib ĩmundis ⁊ infectis ſine ſui infectiõe.Cui rñdeo ꝙ ſicut radiꝰ ſo⸗ lis per lutũ ⁊ alia loca infecta trãſeũdo nõ infi⸗ citur:ita ⁊ mł to minꝰ laipug xpᷣi ab imũdicijs cõmunicãtiũ nõ maculat.. Nona queſtio eſt. Qusõ poteſt ita cito deſcẽdere xpᷣus vt in pꝛola⸗ tione vltimi verbi cõſecrationis adſit in boſtis. . . . Dicit em̃ Rug.in li.de coꝛꝑe xpᷣi.Sacerdos fa⸗ cit xpᷣm radio velocius de celo deſcendere. Cui rñdet᷑ ꝙ oculꝰnrñ in celũ ſe eleuans ſubito videt ſtellas ⁊ ſine moꝛa. Simiłxr ⁊ ſol ſtatim qͥ oꝛtꝰ eſt diffundit in iſtanti radios ſuos ab oꝛiẽte in occidẽs.Quãto g̊ magis creatoꝛ ipᷣſolis pote rit ö̊ agere.Danielis qͥq;.xiiij.legit:q; Abacuch Apheta poꝛtatꝰfuit ab angelo in ictu oculi a iu⸗ dea in babiloniã: ⁊ ebo allato Danieli in mo⸗ mẽto repoſitꝰeſt ab eodẽ in iudeam. Decima q̃ſtio eſt talis. Ponamꝰꝙ aliqs ſacerdos di⸗ cat verba cõſecratiõis ſuꝑ magnã q̃ntitatẽ pa⸗ nis ⁊ vini:ita ꝙ de illo cibo ⁊ potu potuiſſet ſu ſtẽtari vnꝰhomo ꝑ menſeʒ:⁊ talia verba ꝓferat animo ↄſecrãdi ita ꝙ effectualiter cõſecret:licet peccet taliter ↄſecrado. Inſuꝑ ponamꝰꝙ tali ci bo ⁊ potu ⁊ nõ alio:ipᷣe vł aliꝰvtatur ꝑ menſeʒ: ⁊ ſic viuat ⁊ illo nutriat᷑ Querit᷑ qͥd ſit illð quo nutriat᷑ ſi ibi nõ ſunt niſi accidentia panis ⁊vi⸗ ni q̃ nõ nutriũt naturałr:ſʒ ſolũ ſubſtãtia. Rñ⸗ det᷑ ꝙ deꝰqͥ ſubſtantie panis ⁊ vini dedit vᷣtutẽ nutriendi:põt etiã illã dare ſolis accidentibus eius in hoc ſacramẽto:ſicut ſupꝛa naturã facit illa ſubſiſtere ſine ſubiecto. Uel dicendũ ꝙ hoc nutrimentũ cauſabit᷑ tã in malo qᷓ; in bono ſu/ mẽte ꝑ vᷣtutẽ coꝛꝑis ⁊ ſanguis xpᷣi:qͥ ſolẽſuũ fa cit oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos:⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos Matthᷣ.v. Poſſ une3 3 dicere ꝙ iõ ꝑmittit deꝰhunc cibũ ſacramẽtalẽ nutrire:⁊ ali os effectꝰhr̃e q̃ ante cõſecrationẽ habebat:vt fi⸗ deles videntes in eo effectꝰpanis ⁊ vini ⁊ tñ cre dẽtes veraciter ꝙ in ipᷣo nõ eſt aliqua ſubſtãtia panis aut vini ſed ſolũ accidẽtia magis mere⸗ rent᷑:qꝛ virtus eſt crca bonũ ⁊ difficile.ij.Echi. Ecõtra vero ifideles ⁊ idurati ſiceoꝛũ exigẽtib⸗ demeritꝭ magis ĩdurarent᷑:qꝛ vt ait Aᷣmbꝛoſiꝰ ſuper Lucã.Qui in nouitatibo huiꝰſeculi occu pant᷑:ſcire diuina non poſſunt nec merent᷑. Ali j]D aũt dicũt ꝙ talis ſacerdos licet hẽat animũ ↄſe crãdi:tñ nõ ↄſecrat:qꝛ intẽtio ſctcẽ matris ecclłie cuʒ oꝛdinãtis ĩ ſacerdotio:⁊ auctoꝛitatẽ ↄſecrã di ſibi tribuentis ex ꝑte dei:nõ eſt ꝙ talr ↄſecret in abuſuʒ:ſed ſolũ illã q̃ntitatẽ que rõnabiliter põt ſumi a fidelibo ſacramẽtałr:vt dicit Alerã. de ales in q̃rta ꝑte ſũme:in tractatu de euchari ſtia:⁊ idẽ tenet ſaũs Bona.⁊ mlti alij theologi in.iiij.di.x.quãuis btũſ Tho.in eiuſdẽ libꝛi di. xi.teneat oppoſitũ. Si aũtq̃rat᷑ q̃re dñs Je⸗ ſus non vult a nobis videri coꝛpus ſuũ in hoc ſacramento. Reſpondet Franciſcus de mayro. in quodã ſᷣmõe:ꝙ hoc facit ꝓpter quattuoꝛ rõ⸗ nes inter alias. Pꝛimo ꝓpter noſtra humili⸗/ tatẽ:vt.ſ.humiliemur in receptiõe huiꝰſacramẽ i: cõſiderantes nos indignos videre ipᷣm dñnʒ Jeſum. Secũdo ꝓpter noſtrã fidelitatẽ:vt cre/ dendo quod nõ videmꝰ:magnã mercedẽ fidei recipiamꝰ. In hoc em̃ ſacramẽto qð eſt ſuꝑ oẽ⸗ 66 2 intelligẽtiã humanã necaria valde eſt captiua⸗ tio intellectꝰ in obſequiũ xpᷣi.Tertio ꝓpter indi⸗ gnitatẽ quo ad malos qͥ indigni ſunt cõſpicere coꝛpus filij dei. Quarto ꝓpter imbecillitatẽ quo ad oẽs.quia claritatẽ coꝛꝑis ieſu nullus viatoꝛ naturalr inſpicere poſſet.Dicit aũt Aug.contra oẽs queſtioes q fieri poſſent cõtra pꝛedicta.Ad ſit fides ⁊ nulla queſtio inſoluta remanebit.De veritate vᷣo huius ſanctiſſimi ſacramẽti patuit vnũ ꝓdigiũ in. Meccccliiij.in comitatu Turin⸗ gie vbi erat quidã hereticꝰqͥ nõ credẽs in hoſtia cõſecrata eſſe coꝛpꝰ xpᷣi ſepe infeſtabat quẽdã fi⸗ liũ ſuũ pᷣſbyterũ catholicũ ⁊ eũ conabat᷑ ad infi gelitatẽ ſuã reducere.vnð quadã die dixit ei. Fi li ſi vis venire mecũ oſtẽdã tibi xpᷣm ⁊ vᷣginem Mariã qͥ dicẽt tibi: hectua fides ð coꝛꝑe xpᷣi ẽ falſa.Cui pᷣſbyter dixit.Cras veniã tecũ. ¶ Da ne aũt facto pᷣdictꝰ pᷣſbyter miſſã celebꝛauit:par temq; ſacramẽti reſeruãs detulit ſecum occulte Pater vo eiꝰ duxit illũ in ſynagogã hereticoꝛũ in quada ſcolã vbi apparuit ei diabolꝰ ĩ foꝛma xpᷣi ⁊ beate vᷣginis.Sacerdos autẽille inqͥt de/⸗ moni qͥ habebat imaginem rpᷣi. Es tu ſaluatoꝛ noſter. Et ille. Sum: inqᷣt. Zücſacerdos ſacrᷣm ꝓtulit ⁊ diabolo oſtẽdit.Cuiꝰ pᷣſentiã non ſuſti nens demõ diſparuit oẽs illos hereticos in lu⸗ to dimittẽs vſq; ad poplites cum tãto fetoꝛe vt vir ſe ſuſtinerẽt. Sacerdos aũt ait illis.O here/⸗ tici miſeri cõuertimi ad fidẽ verã: qꝛ erroꝛes vr̃i fetidi ſunt.⁊ renuẽtibo illis filius ꝓpalauit pꝛem ⁊ alios ſicut hereticos qui oẽs cõbuſti ſunt. Et hoc venit ad manꝰ bti Johis de capiſtrano dũ ibi eſſet inqͥ ſitoꝛ. Aliud qͥʒ ꝓdigiũ legit᷑ in vi taſpa.vbi ðꝛ.ꝙ; quidã ſimplex heremita magne fame ⁊ bõe vite decipiẽte iimico hũani gñis cre debat ꝙ in hoſtiaoſecrata nõ eẽt vacit᷑ coꝛpꝰxpᷣi ſed ſolu in figura.Ad quẽ ꝑrexerũt duo alij ſcti heremite vt eũ ab illo erroꝛe reuocarẽt. Qui di⸗ xit eis ꝙ alr nõ crederet niſi Zᷣriũ dare cognoſce ret. Cui illi heremite dixerũt. Oꝛemꝰ deum tota hac hebdomada vt nobis vᷣitatẽ huiꝰ rei decla rare velit. Steterũt ̊ oẽs in oꝛòe illa hebdoma da⁊ in ſequẽti dñica cõuenerũt ſił ad ecciamvt audirẽt miſſam ⁊ cõionẽ reciperẽt. Cõſecrata ãt hoſtia ⁊ poſita ſuꝑ altarividerũt om̃s tres ſuꝑ ipᷣo alcari vnũ puerulũ ĩ loco hoſtie.Quãdovᷣo pſopter cepit rumꝑe hoſtiã videbat᷑ ꝙ vnꝰange ius de celo deſcẽdẽs cũvno gladio diuideret ũ⸗ lũ puerulũ ⁊ in calice recipet eiꝰ ſanguinẽ.Com pleta aut miſſa cuz ille heremita iret cũ alijs ad cõionẽ videbat᷑ ſibi ꝙ vna ꝑticula illius carnis ſanguinolłẽte ei ſoli daret᷑. Uñvalde timẽs ⁊ ſtu pefactꝰ excdamauit ⁊ dixit.O dñe ieſu xpᷣe ego vaclter credo ꝙ in hoſtia ↄſecrata eſt tuũ coꝛpꝰ ⁊ in calice tuus ſanguis. Quo dicto ſtatim illa caro reuerſa eſt in ſpeciẽ panis:⁊ ille cõionẽ rece pit.Lũc illi duo heremite dixerũt ei. Sciẽs deꝰ ꝙ bũana natura abhoꝛret coõedere carnes cru⸗/ das oꝛdinauit hoc ſacramẽtũ ſub ſpecie panis 2 vini:⁊ ita debet deuote ⁊ fideliter recipi. Oẽs igit᷑ de hoc bñficio gras deo referẽtes ad ſuas cellas rediere. In eodẽ q̊ʒ libꝛo legit᷑ꝙ quidaʒ deuotpſbyter quotidie celebꝛãs miſſs inſtater oꝛabat deũ:vt ſibi oñderet filiũ ſuũ ĩ ſpecie pue ri in ſacramẽto altaris:nõ qꝛ de eo dubitaret:ſʒ ꝓ ſua ↄſolatioe.Unde ſemel in miſſa poſt cõſe⸗ crationẽ cũ capite verſus terrã iclinato ſuꝑ hoc deuote oꝛaret:angelł dei affuit ꝗ dixit ei. Erige caput cito ⁊ vide dñũm Jeſum in ea ſtatura in q̃ mater eiꝰeum ꝑturijt. Ale aũtvenerabilis pᷣſby ter eleuans caput vidi filiũ dei in foꝛma pueri: ſicut erat quãdo ſccũs Simeon recepit illuʒ in bꝛachijs. Angelꝰ aũt dixit ei. Poſtq; tãtoꝑe de ſideraſti videre dũm Jeſum nunc aſpiceipᷣm⁊ manibo tuis tange. Pꝛedict aut pᷣſ byter mira bili iocũditate repletꝰillũ bñdictũ ꝑuulũ in bꝛa chijs accipiẽs:⁊ ad pectꝰ dulcit᷑ ſtringẽs ample xatus eſt ⁊ ſuauia oſcula illi dedit. Deinde re⸗/ poſito ſuꝑ altari ipſo ꝑuulo oꝛauit vt puer ille in pᷣſtinꝗ hoſtie foꝛmã rediret. Quo facto deuo tiſſime ſe cum illa cõmunicauit. . . Pars tercia huiꝰᷣmonis de fructificatiõe? äätilitate audientium miſſam. t Ercio de vtilitate audiendi miſſ reſta videre.Si aũt vellẽ oẽs vtilitates ⁊ fru ctus explicare:quos audiẽtes miſſã ↄſequunt᷑ potiꝰin narrando deficerẽ:qᷓ; illos ad plenũ ex/ plicare valerẽ. Uñ poſſuʒ dicere cũ mantuano Virgilio in.vj.Eney.pauca vᷣba ĩmutãdo.Iõ mihi ſi lingue centũ:Ferrea vox potero miſſaꝝ ꝓmere fructꝰ. Et illð qð ĩ pᷣmo eiuſdẽ oꝑis idẽ poeta decãtat. di. Ante diẽ clauſo cõponer veſp olipo. De ipᷣis tñ ſoluʒ duodecim bꝛeuitatis cã explicabimꝰ Pꝛima igit᷑ miſſe vtilitas dicit receptiõis:ſᷣm em̃ qð colligit᷑ ex dictis Auguſti ni in.c. qꝛ paſſus.de ↄſe.di.ij. Ile qͥ deuote ĩter⸗ eſt miſſe:ſi illa die moꝛiat᷑ ↄtritus de petis ſuis licet actualiter recipere nõ potuerit eccliaſtica ſa cramẽta:tamẽ illa cenſet᷑ obtinuiſſe ⁊ recepiſſe. Sc&dᷣa vtilitas ðᷣꝛ ipetratiõis.De qua inquit Hiero.Aſq; dubio dabit nob domin? de illð qð in miſſa petimꝰ:⁊ qð magl eſt:etiõ ſepe das qð nõ petimꝰ. Unde imolata eſt dei gliſicatio ſanctaꝝ aiaꝝ refectio:⁊ humani generis exalta tio. Qui ergo deuote ĩtereſt miſſe in qua filius dei offert᷑ patri:⁊ quicqͥd petitur in noie eiꝰpo⸗ ſtulat᷑:qð cũq; iuſtuʒ petierit obtinebit:dicente ipᷣo dño Jeſu Johannis xvj. Si quid petien⸗ tis pẽem in noĩie meo dabit vobis. F t Ercia vcilitas dicit meritationis. ¶Ha gis em̃ meret᷑ audiẽs vnã miſſaʒ deuo⸗ te⁊ ſine pctõ moꝛtali:⁊ młto magli eã celebꝛãs q́h; ſi begrinãdo trãſiret totũ ſpacũ terre:⁊ oẽm ſubſtãtiã ſuam pauperib erogaret ᷣm Berm̃. Unge dixit Aug.ꝙ oẽs paſſus q̊s facit homno eundo ad miſſaʒ ab angelo ſcribunt᷑:ccp quo Pbept rnlit⸗ hot trimetn mled ſaluper Imſio ſiſin gluee kdenli alecqy ſccommi faupxe nnercy Ulinof ſimoliere Repepe Set (pͤt fedehr ſcgin Pal Ms d⸗ muate Vabla Uoriorg orun. u 0 ig u ſacdos⸗ ſokinen wod⸗ luntr Gbe mod Mlventr lircyboc Ckdosin Neinrone Pluthoſet honoredel mnori fuͤa Acsoss adſaluri charitui rtol ſn defungo ſackatiſ loglini⸗ Kria enls or ſ dun llalted⸗ Wafite n. Nunnate Nkaümmdi⸗ . i⸗ „ Adaiinfan Iimmonnent Aun puncalire ddür öſbin Matſnngien u Aided dan oldoanrnn Ndin. Ouoftann W nonis de ugii Dnum miden. . raudiendi nſict nalle ois lna ndlätes miſſi er miqᷓ llos it i dicge cin ma daie ma vor one Ii miene N — 16* 4 71720 4 N alm d Aeri uglck:enu ckdali⸗ manigenas en ſmiſen ufiu oarurin tor , ”l n Signi ſ osninli, nlo nugl a l isdeguna rs donibdel libet paſſu dñs dabit ei bonũ pꝛemiũ. Quar tavtilitas ðꝛ cõuerſiõis. Scõm em̃ Amb.illud qð hõ comedit poſt audicionẽ miſſe ĩ meliꝰ nu⸗ trimẽtũ cõuertit᷑ ⁊ magis ꝓficit ⁊ cõuenit natu⸗ re. Quinta vtilitas dicit᷑ ſuꝑatiõis. Scðʒ eriim Anſelmũ plusvaletvna miſſa audita invita q; mille dicte poſt moꝛtẽ ꝓ eadẽ ꝑſona:⁊ vna miſ⸗ ſa ſuperat vtutẽ oium aliarũ oꝛationũ qᷓ;tũ ad remiſſionẽ culpe ⁊ pene impetrandã.Et merito Nã ſicut caput eſt nobilioꝛ pars coꝛꝑis⁊ in di⸗ gnitate excedit oĩa alia mẽbꝛa.l.cuʒ in diuerſis. ff. de religi.⁊ ſumpti.fu.ita oꝛo capitis nr̃i plus valet qᷓ; oꝛões oĩim mẽbꝛoꝛũ coꝛꝑis myſtici.Et ideo miſſa que eſt oꝛo capitis nr̃i xpᷣi ⁊ eiꝰ ſacri⸗ fiaũ pł eſt grata patri celeſti ?ẽ magis ab eo ob tinert q; quecũ q; oꝛões cũctoꝛũ ſcõꝝ. Sexta vtilitas ſᷣm Bedã dici parturitiõis. Ait em̃ ꝙ; ſi mulier grauida deuote audiat miſſaʒ ſi eodẽ dlie peꝑerit nõ ſentiet in partu magnũ doloꝛem Septima vtilitas dici᷑ ſaluationis. Scoᷣm em̃ hꝛyſ.celebꝛatio miſſe qͥdãmõ tãtum valet quãtũ moꝛs xpᷣi ĩ cruce. Sicut em̃ ꝑ moꝛcẽ xpᷣi redepti ſumꝰ:ſic ꝑ celebꝛationẽ miſſe ſalutẽ con ſequimur. Uñ ſᷣm Bꝛego. ꝓ q̃libet miſſa vnus pctõꝛ conuertit᷑:⁊ vna ala abſoluit᷑ a pena ſibiꝓ pcis debita:⁊ vnus iuſtꝰ in via rectitudinis cõ ſeruat᷑. Et ꝓpterea idẽ Gꝛeg.in collecta miſſe ðt. Sit ablutio ſcelerũ:ſit foꝛtitudo fragiliũ:ſitvi⸗ uUoꝛũ atq; moꝛtuoꝛũ fideliũ remiſſio omniũ de liccoꝛum. . D BS8 . Ctaua vtilitas q̃ ſequit᷑ ex pᷣdictis ðꝛ mi o tigatiõis ſiue relaxatõis. Scðm ei Hie roñ.aie q̃ ſunt in purgatoꝛio ꝓ qͥb ſolet ſacerdos in miſſa oꝛare interim nullũ toꝛmẽtũ ſuſtinẽt dũ miſſa celebꝛat᷑. Dicit q̊ʒ Gꝛe.ꝙ pena viuoꝛũ ⁊ moꝛtuoꝛũ interim dũ cantat᷑ miſſa re laxat᷑:⁊ pᷣcipue illoꝛũ ꝓ quib oꝛat᷑ ſpecialr. Idẽ qᷓ;ʒ Gꝛeg.de ſacrificio miſſe inquit. Hec victima aiam ab ecerno interitu liberat q̃ nobis moꝛteʒ vnigeniti ꝑ myſteriũ repᷣſentat.Ad ſignificãduzʒ aũt ꝙ; hoc ſacrificium ꝓdeſt viuis ⁊ moꝛtuis ſa cerdos in miſſa frãgit hoſtiã in tres ꝑtes.vt em̃ ðꝛ in rõnali diuinoꝛũ officioꝛũ.Pꝛima pꝑticula ipᷣiuſ hoſtie ſignificat ꝙ hoc ſacrificiũ offert᷑ ad honoꝛẽ dei ⁊ ſctõꝝ qͥ ſunt in celo. Scða ad ſalu tem viuoꝛũ in mũdo.Tertia vo q̃ in calice mer⸗ it ad liberatõʒ laboꝛãtiũ in purgatoꝛio. Et iõ acerdos ðt. Vt üllis ꝓficat ad honoꝛẽ nobᷣ aũt ad ſalutẽ.ſ.tã viuis qᷓ; moꝛtuis nobis ↄiũctis ꝑ charitatẽ. Iſta ̊ vtilitas eciã eſt appellata libe⸗ ratõiſ.Nullũ ẽ em̃ ſacrificiũ ĩ toto mðo ꝑ qð aĩe defunctoꝝ citiꝰ liberent᷑ a penis purgatoꝛij q; ꝑ ſacratiſſimã oblatiõʒ miſſaꝝ.vt dicũt oẽs theo logi in.iiij.di.xlv.Liberant᷑ em̃ aĩe defunctoꝝ ꝑ celebꝛatõʒ miſſeꝓ illis dicte.vel in totũ ab oib⸗ penis purgatoꝛij.vñ ait Hiero.ꝙ ꝓ q̃libʒ miſ⸗ ſa deuote celebꝛata plłes aie exeũt ð purgatoꝛio vł ſaltẽ diminuunt᷑ eoꝝ pene.c cũ marthe.extra de cele. mil. c. aie defunctoꝛũ. ?. ctp̃s. xiij.q.ij. Et ad h̊ młta exepla ponit Greg.in.iiij. Dialogoꝝ de mltis defüctis i penis purgatoꝛij exiſtẽtib q ꝑ miſſas ꝓ illis dictas a purgatoꝛio liberati ſunt. Nona vtilitas ðꝛ remiſſiõis. Remittũt᷑ em̃ pctã venialia ĩ auditiõe miſſe.vñ Aug.inqͥt Siqs deuote audierit miſſã nõ ĩcidet in pctm moꝛtale:⁊ venialia remittunt᷑ ei ⁊ etiam ꝑiuria ignoꝛata. Septies autẽ fit remiſſio venialiũ in miſſa Pꝛio ĩ ↄfeſſiõe gnali q̃ fit i pncipio miſſe Scðo qñ noiat᷑ nomen dñni nr̃i Jeſu xpᷣi ⁊ fit ei reuerẽtia.Tercio in eleuatiõe coꝛꝑis dni.Quar to ĩ eleuatiõe calicis.Quinto qñ ðꝛ Pater nr̃. Sexto qñ ꝑcutit᷑ pecꝰcum ↄtritiõe.Septimo qñ accipitur bñdictio ſacerdotis ĩ fine miſſe:⁊ hec oĩa ꝓbant᷑ ꝑ.c.dcm̃.j.q.j.vna cũ.c.tres ſunt de pe. di. .?. c. de q̊tidianis.de.pe.di.iij.vna cuʒ ſuis gloſis.Et ꝓpter hᷣ eccłia ſtatuit vt quotidie 2 miſſe celebꝛent᷑. Unde de ↄſe.di.ij.c.iterat᷑.ſcri⸗ ptũ eſt. Iterat᷑ qͥtidie hec oblatio:licʒ xpᷣs ſemel tantũ paſſus ſit qꝛ quotidie peccamꝰpctis ſine qb moꝛtalis ifirmitas viuere nõ põt. Et iõ qꝛ q̃tidie labimur quotidie xpᷣs ꝓ nobᷣ myſtice im molat᷑. Decima vtilitas pᷣt appellari ↄpᷣuatio nis.Quã ponit Aug.in li.ð coꝛꝑe xpᷣi di.ꝙ illo die q̊ qͥs videt coꝛpꝰxpᷣi lumẽ oculoꝝ ↄſeruat᷑ ei ⁊ ꝙ ꝓ illo tꝑe qͥ qͥ audit miſſã nõ ſeneſcit ſʒ ſer uat᷑ in eodem vigoꝛe quo erat qñ icepit audire miſſã.Sic etiã Adã cũ ð ligno vite comedebat nõ ĩfirmabat᷑ nec ſeneſcebat:nec vita eiꝰbꝛeuia⸗ batur. B D v decima vtilitas ðꝛ augmẽtatiõis:de q̃ᷓ inqͥᷣt Inno.i li.iij.ð officõ miſſe.c.fi.di cẽs. Per huiꝰſacr̃i vᷣtutẽ:vniuerſe ĩ nob vᷣtutes augent᷑:⁊ oĩuʒ gr̃aꝝ frucꝰexuberãt. Duode⸗ cima vtilitas ðꝛ pᷣſeruatiõis. Pꝛeſeruat em̃ deꝰ audiẽtẽ miſſã a mnin ꝑicul. Ut aſſenit Aug.di. ꝙ illo die q̊ qͥs miſſam deuote audierit:moꝛte ſubitanea nõ moꝛiet᷑. Et ſi abſq; cõione deceſſe⸗ rit ꝓ cõicato hẽbit᷑. Et iterũ ait.In illa hoꝛa vi⸗ ſiõis coꝛꝑis xpᷣi dyabolꝰexit de coꝛꝑe cuiuſlibʒ pctõꝛis ðᷣuote illð aſpicient.Et qͥ miſſa itegre ⁊ deuote audierit:non deficiet ſibi de illo die cib⸗ coꝛꝑi neceſſariꝰ. Idẽ q̊ʒ ꝙ ꝑ auditiõeʒ miſſe hbõ liberat a mitis malis ⁊ piculis affirmat Greg. in.iiij.Oialo.UVñ idẽ Greg.in collecta miſſe di⸗ Cit. Sit ↄtra oia mũdi ꝑicula firmamẽtũ ⁊c̃.Et ad huiꝰ vitat ↄfirmatiõeʒ legit᷑:ꝙ tres ſocij per gebãt ſimul i itinere:vnꝰaũt eoꝝ quotidie vole⸗ bat audire miſſã:alij vo nõ.Eũ g̊ q̃dã die pge⸗ rẽt ſimul ictu bõbarde ãbo eiꝰſocij iterfeci ſunt ipᷣe vo qͥ audierat miſſã nõ fuit tactꝰcũ tñ eſſẽt ſimul:⁊ vnꝰ ꝓpe aliũ.Siłr legit᷑ de alio qͥ quoti die audiebat miſſam. Quadã aũt die cũ iret aad ecchiaz: iuenit ꝓpłm redeũtẽ ab eccłia:⁊ ĩtelligẽs miſſã eſſe finitãa:cepit flere. Quidã aũt ex illis d audierat miſſã cepit ridere ⁊ dixit:q; paꝝ cura⸗ bat de miſſa. Uñ ſi volebat faceret ſibi donrnum YUB. 998 z Sla miſſa quã audierat. Ille aũt acceptauit b ⁊ ſanctũ Bona.in eadẽ di.atq; Alexã.de ales ĩ nignuſn munꝰ. Quo facto ſtatim diabolłꝰ itrauit in ilũ iiij ꝓte ſũme in tractatu de euchariſtia. Hoedi iltiu⸗ qͥ tã paruã curã fecerat de miſſa ⁊ alij eã ðderat gniſſimũ ſacramẽtũ euchariſtie:pᷣfiguratũ fuit irſa⸗ n Ex quo patuit ꝙ ille pſeruabat᷑ ne diabolłꝰ irra ¶in tota ſacra ſcriptura veteris teſtamẽti multis noſatet ret in ipᷣm q: audiebat miſſã.qua neglecta ſtati figuris. Inter alias aũt figuras pᷣma eſt i lege WE demoniac fact? eſt. Legit᷑ etiã ꝙ qᷣdã patervo nature ante legis dationem:⁊ hr Geñ.xuij.vbi egllen lẽs cũ quodã dño ⁊ pᷣncipe ponere filiũ ſuũ pce dðꝛ:ꝙ redeunti Abꝛabe de pᷣlio: Melchiſedech rtofice pit eidẽ filio vt qᷣtidie audiret miſſa ſi eſſet poſſi cex ſalẽ ⁊ ſacerdos dei:obtulit ei panẽ ⁊ vinũ:vt ral ſael bile: vt eũ dñs ſic ↄſᷣuarettã quo ad coꝛpus q; de eo comedẽs ⁊ bibes refocilllaret᷑ ipᷣe ⁊ ſocij eiꝰ ſen Tiſen⸗ quo ad aiaʒ ab oibo malis. Qð ille faciẽs ĩ ma/ qui erant laſſi ex pᷣlio.Figuraliter ꝑ Melchiſe⸗ irfmutnun gna dñi ſui gra ſublimatꝰ eſt. Quapꝛopt᷑ qͥdaʒ ech itelligit᷑ ſacerdo 8 xpianꝰ:ſiue eccłia catho nignunf eiꝰ emulꝰ inuidia cõmotꝰaccuſauic illũ iuuenẽ lica:que Abꝛahe.i.cuilibet xpᷣiano pᷣlianti cũ ho ditmetd coꝛã pncipe dicẽs illũ eſſe traditoꝛẽ ſuũ ⁊ iſidia ſtibo.i.demonijs. Uita em nr̃a militia eſt ſuper hüneuns ni vite eius. Quibo auditis ille pnceps credens terrã Job. vij.⁊ quotidie hẽmꝰluctã cuʒ pncpi ſathiimi vera eſſe q̃ dicebant᷑ miſit ad mgrjm foꝛnaò ſue bus tenebꝛarũ. vt inquit apls ad Ephe.vj. dat Ceenämmupeee pᷣcipiẽs ei vt pᷣmũ camerariũ ſuuʒ qͥ poſtera die panẽ ⁊ vinũ.i.coꝛpus ⁊ ſanguinẽ dñi nri Jeſu Alarſchamet iret ad ipᷣm ex ꝑte pᷣncipis ſtatim appꝛehẽderet xpᷣi:ſub ſpecie panis 2 vini:imo ipſe xpᷣs qꝗ hoc hilerngzfu ⁊ ligatis manid ⁊ pedibo in ardentẽ foꝛnacẽ ꝓ⸗ ſacramentũ inſtituit offert ſemetipᷣm nobis ad Atadcöfirmane ijceret. Poſtmodũ vo ille pnceps pᷣcepit dicto co medendũ:vt coꝛroboꝛemur in plio cõtra bo/ Pinis firwet iuueni vt mane ſeqᷓnti ad mgrm foꝛnad iret di/ ſtes.Quod ꝓuidẽes Dauid in ſpu dixit pð.Cix. grä duogden cẽs ꝙ faceret pᷣceptũ pᷣncipis ſui fidelis.Cũ igi Tu es ſacerdos in eternũ ſᷣm oꝛdinẽ Melchi⸗ wmermorsg dict iuuenis eſſet pᷣnapis ſui fidelis mane ſur ſedech.Ideo decantat eccłia ĩ officio coꝛꝑis xpᷣi molrisracem gens cepit ire ad foꝛnacẽ: emulꝰ aũt esꝰ omnia Sacerdos ĩ eternũ xpᷣs dñs ſᷣm oꝛdinẽ melchi nisfiöci leiẽs ⁊ deſiderãs videre moꝛtẽ illiꝰ ſequebat᷑ eũ ſſegdech panẽ ⁊ vinũ obtulit. KR Paſtonipßie alõge.Dũ ꝗ iret ille iuuenis audiuit in qundasz n Otandũ c aũt ſᷣm Alexã. de ales. in. iiij. iedourtoe eccłia ꝑ quꝗ trãſibat pulſari quãdã cãpanula,z parte ſũ me:in tractatu de euchariſtia:? lunreln/ ꝓ eleuatiõe coꝛꝑis xpᷣi:ingreſſuſq; eccciam ad/ Tho.in.iiij.di.xj.ar.j .q.j. CX xps iſtituit hoc ſa ſunpdamuli oꝛauit deuote coꝛpꝰ xpᷣi ⁊ ibi aliq;tulũ moꝛatꝰ camentũ ſub duabus ſpebo multiplici rõne:⁊ Ouecintunir/ ad miſſã.Emulꝰ aũt eiꝰde hoc nõ aduertẽs pu marime qꝛ hocſacramentũ repᷣſentat eiꝰ paſſio Cucby iloo la⸗ tabat eũ iã eſſe moꝛtuũ⁊ cõbuſtũ in foꝛnace:vñ nẽ in qua ſanguis a coꝛpꝑe fuit ſeparatꝰ:⁊ iõ cõ⸗ nini ni ſatal⸗ auidꝰ vidẽdi illũ moꝛtuũ prexit ad magr̃m foꝛ gruũ fuit ipᷣm oꝛdinare ſub duplici ſpecie.ſ.pa Alocicautſolus nacis intro gãs vtrũ pᷣceptũ regis adimpleſſet. nis q repſentat coꝛpꝰ:⁊ vini que repᷣſentat ſan⸗ Grriürpe Mgf aũt foꝛnacis qͥ ſtabat paratꝰ cũ famulis guinẽ. Itẽ qꝛ hoc ſacramẽtũ eſt iſtitutũ ad ſalu irende ſuis ſubito appꝛehẽſum illũ piecit in foꝛnacẽ et tẽ coꝛꝑis ⁊ aic.Et iõ recte in ſpẽ panis fuit oꝛdi/ ſs ſrin ſtaciz cõbuſtꝰ eſt. Ille aũt iuuenis poſtea q; ad natũ ad ſignificandã ſalutẽ copis:⁊ in ſpẽ vini ab Zeammu miſſã deuote ſtetit ꝑrexit ad foꝛnacẽ dicẽs ma/ ad ſignificand ſalutẽ aie. Sub ſpẽ em vini eſt n, Tteinſu giſtro foꝛnacis illð qð ſibi pᷣceperat pnceps. IJ ſanguis xpᷣi.Ois aũt aia in ſanguie eſſe ꝑhibet us ſ 4 fin le aũt dixit. Ego intfeci illum traditoꝛẽ ppᷣncipis Leuit᷑.xvij.⁊.c.moyſes.i fine.xxxij.q.ij.Licet aut Reckoh Hebn nri. pᷣcegat em mihi vt in foꝛnacẽ ꝓijcere illũ ca⸗ antiqtus daret᷑ hoc ſacramẽtũ p lo ſub vtraq;ʒ ſii . i , merariũ qͥ pᷣmꝰ ad meveniret ex ꝑte ſua.Quibꝰ ſpẽ:tñ poſtea ↄſuetudinẽ fecit eccłia cõicãdi po del⸗ lolse dichj oñdit ſibi illiũ emulũ ſuũ moꝛtuũ. Ille vo pulũ ſolũmõ ſub ſpẽ panis ꝓpter periculũ effu 6 eiſnen ↄſiderãs liberatõʒ ſuã pꝑ meritũ miſſe prexit ad ſionis ſanguis:vt dicit Ric.in.iiij.di.viij. ar. lij. naartenmin pncipẽ ⁊ illi fecit innoteſcere ĩnocẽtiã ſuã: ⁊ qu? q.vj.Quia vt pꝛediximꝰſub vtraq; ſpẽ totꝰ xpᷣs n flimora d ꝑ meritũ miſſe liberatꝰ fuerat a moꝛte quaʒ ſib ↄtinet᷑ eo mõ quo ſupꝛa ðᷣdaratũ eſt. Pꝛeterea lngrinteni emulꝰſuꝰ ꝓcurauerat.Qõð intelligẽs pᷣnceps eũ ctiã alia rone iſtitutũ eſt hoc ſacramẽtũ ſub bis enac hman⸗ in maioꝛẽ grãm recepit:⁊ipᷣe etiã poſtmodũ q̊ti ſpẽbo vt ſignificaret᷑ ꝙ xpᷣs E cibo pfecte reficẽcs tineſns Kö die miſſã audiuit. Et iõ o deuoti xp̃iani ſi poſſi/ mãducãtes ſacramẽtałr ⁊ ſpałr. Perfeca aſr ullulſen⸗ bile eſt qᷣtidie miſſã audirepcurate.Qð faciẽtes refectio nõ ðꝛ eſſe in pane tiñ velĩ vino tm̃:ſʒ in I doopnonifl grãm dei habebitis in h̊ ſecło ⁊ głiaʒ in fururo. vcroqʒ. Cõueniẽs q̊ʒ fuiſſe ita iſtitui hoc ſacra⸗ ſecetianni Mttü ſimul cũ pdictis doctoꝛibo declarat ſctũs. ſguſfind Feria qͥnta in cena dñi de ſacratiſſima cõio⸗ Bona. in. ilij. di. xj.ar.j.q.j.? Ric.nr̃ in eadẽ di. ſ Doguispplin ne Sermo decimuſqrtus. 3 ar. ij. q. j. Nã hec duo.ſ.panis ⁊ vinũ habent cõ ninonnini c f. iro qun, muni'? eig generalr oes hoies vtunt᷑ Et ideo ndgſngii “ 22 C 1 ₰ clte uo Damaſcenꝰinqᷣt. Quia cõſuetudo eſt hoibo pa/ lisdumnin p tenſcũq; ſumitis in meã comemo⸗ nem comedere ⁊ vinũ bibere:cõiugauit eis xpᷣs notkuam ruauationẽ. Luce.xxij.tranſſumptiue.ſ. deitatẽ ⁊ fecit ea coꝛpꝰeius ⁊ ſanguinẽ:vtꝑ ea qꝗͥ eußhlltulenunl ad hor..xj.⁊ in epła occurrentis ferie. Scðm ſunt ſᷣm naturaʒ cõſueta ⁊ in q bo vita cõſeruat in i fuht⸗ ſentetis magiſtri Petri lombardi in.iiij.di.viij ad ea qꝗͥ ſunt ſupꝛa naturs aia traſfoꝛmeẽr. Siẽ lg oßcenitin ns zmnchi, i Wacte apanimni nrn i 1 Aieitnao Punozimä, 3 mlrncte inlugig uine dül ei A nogſe d mmmpnnode wrinpliocöetn znſgudirehe fmordiniine Bioftcocens. ifn Gnid nde chita : wmulaicie : öſennr Shſe it ſchamnn GH duplia ſpeuln igueneßſentn⸗ ickiſtuntügs ☛b S= =—, ſpipamsfatt H icopis:rin hen Sudhicn imn nngrdſe NeNA Ae matb it ,r Emmr mnllich⸗ õ mns hinns Eick, Pans „ gertiis inwtn H mitmmiweſn n wꝛin numſi, : Runinani, yini hani es niN „ ciugeur, ſngun/ „ /. Ggilim Foliũ etiã panis pꝛe ceteris cbis coꝛpꝰſuſtentat ⁊ re/ ficit.Et iõ in młtis ſcripture locis panis gñalit nomiat genus cibi.vt ibi Exo.xviij. Uenerũtqʒ Aaron ⁊ oẽs ſenioꝛes iſrł vt cõederent panẽ cũ eo.vñ panis hic accipit᷑ ꝓꝑ cibo gñaliter:qꝛ eſt ci bus gnalis oĩm⁊ in omi tꝑe Siliter xpᷣs gñali ter ⁊ in om̃i tꝑe eſt cibus oim:ſine quo nullꝰvi⸗/ uere ſiue ali poteſt. Uñ dic panis viuꝰ Joho⸗ nis.vj. Itẽ ſicut panis int᷑ alia qᷓnutriũt pᷣcipue habet vᷣtutẽ nutriẽdi.in cuiꝰ ſignũ comeſtio pa⸗ nis nõ generat faſtidiũ ſicut alij cibi.Quapꝛo/⸗ pter dicũt mediciꝙ iſte abus eſt ↄueniẽtiſſimꝰ hũane nature.Siliter eſt de iſto vero pane xpᷣo. q ait Ecci. xxiiij. Qui edũt me adhuc eſuriẽt. Si cut etiã vinũ pꝛe ceteris potib hoĩem letificat ⁊ allicit: ſic ſacramẽtũ hoc pᷣ ceteris magis reficit ſpũaliter atq; ſuſtẽtat ⁊ roboꝛat.Et ideo Pſal. ait ad cõfirmationẽ pꝛedictoꝛũ. Panis coꝛ ho⸗ minis cõfirmat ⁊ vinũ letificat coꝛ homĩs.Hec etiã duo ↄueniẽtiꝰ figurãtvnitatẽ eccłie. Sicut em ex multis granis conficit᷑ vnus panis: ⁊ ex multis racemis vinũ cõfluit:ſicex multis ꝑſo⸗ nis fidelibo vnitas ecclie cõſtat. Iſta inſuꝑ duo paſſionẽ xpᷣi expᷣſſius repᷣſentãt:in cuiꝰ recoꝛda⸗ tiõe datur hoc ſacramẽtũ.qꝛ grana in area con⸗ culcantur ⁊ in molendino triturant᷑ ⁊ panis in ſumo decoquit᷑:⁊ vinũ in toꝛculari expmitur. Que oiĩa figurãt illũ qui interrogantibo eũ ⁊ di centibo illud Eſa.xxxvj. Quare rubꝛũ eſt indu⸗ mẽtũ tuũ ſicut calcãtiũ in toꝛculari.rñdet.Toꝛ⸗ culoꝛ calcaui ſolus ⁊c̃. 1 Ste aũt panis in area vteri v ginalis vt i ait Berñ.de tribo farinis:fuit foꝛmatus ſcqʒ farina eterna.i.deitate: ⁊ ãtiqua.i.car ne ab Adam traducta: ⁊ noua.i.aima de nouo qeata. Iſte inſuꝑ panis triplici igne fuit deco⸗ ctus.ſ.igne deitatis quo ad farina eternã.De qͥ igne ðꝛ ad Heb.xiij.Deus nr̃ ignis cõſumẽs ẽ. Itẽ igne paſſiõis quo ad farinã antiquã.iuxta lllllð Pſal. Igne me examinaſti ⁊c.Et igne amo rss quo ad farinã nouã.qꝛ eiꝰ aĩa tota fuit igne amoꝛis iĩflãmata.De quo igne ðꝛ Lu.xij. Ignẽ veni mittere in terrã ⁊c̃. Iſte etiã panis ſicfactꝰ ⁊ ſicexcoctꝰ per qͥnq; fruſta.i.per quinq; vulne ra fuit inciſus.vt pᷣmũ vulnꝰ recõciliaret patrẽ. iuxta illð ad Ro.v. Eũ iimici eſſemꝰ recõciliati ſumꝰ deo ꝑ moꝛtẽ filij ſui. Scõm vulnꝰ factuʒ fuit vt celeſtẽ ianuã apiret.ad Heb. ix. er pꝛo pꝛiũ ſãguinẽ ĩtroiuit ſemel ĩ ſctã 2A orhd, ait.Sãguis xpᷣi ianua eſt ꝑadiſi.Tertiũ vulnꝰ factũ fuitvt ruinã ãgelicã reparet.ad Col. „Pa cificãs ꝑ ſanguinẽ crucis q̃ in celis ſunt ⁊ q̃ ĩ ter ris.Quartũ vulnꝰ factũ fuit vt ſanctos pꝛẽs de limbo educeret.Zach.ix.Tu q̊ͥʒ in ſanguine te⸗ ſtamẽti tui eduxiſti vinctos de lacu. Quitũvul⸗ nus factũ fuitvt oẽs hoies ad amoꝛẽ ſuũ totałr iſlãmaret.Qð ſignificatũ ẽ.. Machab.vj.vbi ðꝛ:ꝙ oñderũt ſanguinẽ vue elephãtibo ad acuẽ CxxvII dũ eos ad pᷣliũ.Ad iſtum aũt panẽ ⁊ vinũ cele⸗ ſte deuote ſumendũ iuitamur Eccłs.ix.vbi ðꝛ Uade ⁊ comede in letitia panẽ tuũ:⁊ bibe cum gaudio vinũ tuũ:qꝛ deo placent oꝑa tua. Ubi glo. exponit. Uade.ſ.a pctõ recedendo:⁊ bonis oꝑibo inſiſtẽdo:⁊ comede ſpũałr ⁊ ſacramẽtałr panẽ tuũ qͥ ð celo deſcẽditvtte ↄfoꝛtet:⁊ bibe cũ gaudio ſpei vinũ tuum.i.ſanguinem Jeſu xpᷣi. Iſtũ aũt cibũ ⁊ potũ nobis detulit beata vᷣgo. De qua ðꝛ Pꝛouer.vltimo.acta eſt q̃ſi nauis inſtitoꝛis:de lõge poꝛtãs panẽ ſuũ.Et hoc quo ad panẽ̃ hunc diuinũ quẽ de ſupernis eduxit. Quo ad vinũ autẽ ipſa ait Eccłi.xxiiij. Ego q̃ſi vitis fructificaui ſuauitatẽ odoꝛis.i.vinu om̃i odoꝛe ⁊ ſuauitate repletiſſimuʒ. Huncaũt pa⸗ nẽ licet hũiliter petierint pꝛes veteris teſtamẽti: tm ipᷣm recꝑe nõ potuerunt.De qͥb exponi põt illð Tren.iiij. aruuli petierũt panẽ ⁊ nõ erat qui frãgeret eis. Itẽ de iudeis a ꝗᷣbo ꝓpagatꝰeſt xps ⁊ btã vᷣgo exponi põt illud Sapie.j. Plã⸗ tabũt vineas ⁊ nõ bibent vinum earũ.Et illud Treno.ij. Matribo ſuis.i.ſinagogis dixerunt. Ubi eſt triticũ ⁊ vinũ.i.hoc ſacramentũ ſub ſpẽ tritici panis ⁊ vini.quibo ſinagoga rñdere po⸗ terat. In domo mea nõ eſt panis Eſa.iij. Tũc em dici poterar illð Geñ.xlvij. In toto oꝛbe pa⸗ nis deerat. Et quilibet moꝛiens dicere poterat: heu mihi qͥ panẽ deſiderabilẽ nõ comedi Dañ. x. Sed nobis dixit ſaluatoꝛ nr̃ illud Beñ. xviij. Ponã bucellã panis ⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛvrjm.⁊ Leui. xxvj.Eomæede panẽe vim in ſaturitate.i.qᷓ aĩaʒ dulcedine ⁊ ↄſolatiõe ſpũali ſaturabit.De quo inquit ꝓpheta põ.ciiij. Pane celi ſaturauit eos Dedit qͥʒ ipᷣe dñs ppło ſuovinuʒ mellifluũ.De quo pᷣdixerat ꝑ Salomonẽ Canti.v.di. Bibet vinũ meũ cũ lacte meo.i.cũ gr̃a mea.aAd qð bi⸗ benduʒ exhoꝛtatꝰeſt Eſa.lv.di. Venite ⁊ bibite vinũ ⁊ lac.Et iõ de ipᷣo dici pᷣtillð Geñ.xxxvij. Obtulit ei etiã vinũ.Qð qͥdẽ vinũ ↄficit᷑ qͥtidie ꝑ vniuerſũ oꝛbẽ in cũctis eccłijs catholicis ſuꝑ altaribo. Unde verificat᷑ illud qð pᷣdictũ fuerat Pꝛouer.iij. Uino toꝛcularia redundabũt.Qð etiã hr Johelis.ij.? NHiere.iij.ðꝛ.Oĩis lagũcu⸗ la iplebit᷑ vino. Illo.ſ.ð quo ðꝛ Eccłi.xxj. Uinũ in iocũditate creatuʒ cẽ.Et ibidẽ.Exultatio aĩe ⁊ coꝛꝑis vinũ moderate.i.cuʒ mõ debito potatũ. Btũs igit᷑ ille de quo dici oterit illð Geñ.xlix. Lauit in vino ſtolã ſuã Gã aũt vgo nos hoꝛ⸗ tat᷑ Cãticoꝝ.v.di.Comedite amici ⁊ bibite:⁊ ie⸗ bꝛiamini chariſſimi.Et pᷣdica ſũfficiãt quo ad pmã figurã huius ſacramenti. M 9 Ecũda figura hr̃ Erodi.xij.in agno pa⸗ ſcali imaculato:qͥ pᷣceptus eſt imolari ⁊ comedi. Hic aũt agnꝰfigurabat dñũm Jeſum xpᷣʒʒ.De quo Johãnes baptiſta inquit Johᷣ.j. Ecce agnꝰ dei:ecce qͥ tollit pccẽ mundi.⁊ Hiere. Xj. ðꝛ in pſona xpᷣ l. Ego q̃ſi agnꝰmõſuetꝰqᷓ poꝛ⸗/ tat᷑ ad victimõ.Et iõ cuʒ ipᷣe xpᷣs veniſſet iplere 684 legẽ. vt öꝛ Mat. v. poſt comeſtioʒ agni paſchal inſtituit ſaccrm ſui coꝛꝑis vt oñderet ceſſatiõʒ ſa crificij legalis.vt inqͥt glo. Choꝛ.xrj. Ceſſare em̃ debuit figura aduenièce figurato. Un Leo pa/ pa dᷣt. Ut vmbꝛe cederẽt coꝛꝑi atiqua obbᷣuatia nouo excludit᷑ ſacro:hoſtia i ho ſtiã cranſit:⁊ le/ galis feſtiuitas dũ mutat᷑ implet᷑. Ertia figura br Exo. xvj.de mana deſcc⸗ t gente de celo ⁊ paſcẽte ꝓPlm dei in deßto „ qð figuratũ ẽ coꝛpꝰ xpi:q nos ĩ deſer⸗ to buiꝰ mũdi reficit ⁊ cõfoꝛtat.Uñ ipᷣe inqͥt Jo⸗ hãnis.vj.Ego ſum panis viuꝰ qͥ de celo deſcen di. Sicut aũt in pᷣdicco.c.Exo.pceptũ erat filijs iſrł vt mãna ad mẽſurã colligerẽt.i p qͥlibet ca⸗ pitevnũ gomoꝛ:genꝰmenſure cuiuſda.Et ſi qͥs colligebat plus nõ plłꝰ reꝑiebat qᷓ; vnũ gomoꝛ: etiã ſi centũ gomoꝛ collegiſſet. Siłr ⁊ qͥ minus colligebat reꝑiebat tñ vnũ gomoꝛ⁊ nõ minus. Ita pᷣ ſacr̃ʒ ita nobis pᷣcipit᷑ aſſumi vt credamꝰ⸗ firmiter in eo nõ eſſe plꝰ nec minꝰ:ſʒ ita eſſe inte grũ coꝛpꝰ xpᷣi ſub q̃libʒ hoſtie ꝑticula ſicutẽ ĩto ta hoſtia. Et ꝙ ſi qͥs centũ hoſtias ↄſecratas aſ ſumeret tñ ſolũ vnũ coꝛpꝰ rpi reciꝑet.⁊ ſi cente⸗/ ſimã partẽ hoſtie acciꝑet integrũ tñ coꝛpꝰ xpᷣiaſ ſumeret. De q̊ cibo celeſti coꝛꝑiſ dñici ſub ſpecie panis:⁊ de potu ſanguis eiuſdẽ ſub ſpecie vini in mẽſa altaris mixti aq̃ ðꝛ ꝓuer.ix.Sapia edi⸗ ficauit ſibi domũ ⁊ poſuit mẽſã ac miſcuitvinũ 2 dixit. Si qͥs ꝑuulꝰ eſt veniat ad me.⁊ inſipien tibo locuta eſt di. Uenite ⁊ comedite panẽ meũ: ⁊ bibite vinũ qð miſcui vobis. O ſtuit.rñdet Alex.de al.vbi S.ꝙ multis ð cauſis p̊ egit:ſʒ ꝓ nũc tres aſſignabim⸗ vltra dicta ĩ pcedẽtib. Pꝛima ðꝛ oñſiõis.ſ.ſue potẽtie clemẽtie ⁊ magnitficẽtie. Quã tãgit Fran ciſceꝰ de may.in tract᷑.de coꝛꝑe xpᷣi di.ꝙ tria ſunt pᷣconia ð qͥb ſolẽt pᷣncipes cõmẽdari pncipałr Pꝛimũ eſt potẽtia.QOꝛ pᷣncipatꝰ nõ eſt niſi qdã cluilis ptãs. Uñn ꝓuer.xiiij.ðꝛ. In multitudine ꝓpłi dignitas regꝭ:⁊ ĩ paucitate plebis igno mi⸗ nia pᷣncipis. Scòm eſt demẽtia ſine qua ptãs vertit veꝝ pᷣncipẽ in tirãnũ.⁊ iõ dixit ille rex ma ximꝰ artharxerſes Heſter.xiij. Cũ gẽtibꝰ płimis imꝑarẽ ⁊ vniuerſũ oꝛbem mee diciõi ſubiugaſ/ ſeʒ:neq̃q; volui magnitudie potẽtie abuti:ſʒ cle mẽtia ⁊ lenitate ſubditos gubernare. Tertiũ ẽ magnificẽtia q̃ eſt vᷣtus ↄueniẽs ſolis pᷣncipibꝰ Vñ ðꝛ Veſter. j. ꝙ imꝑatoꝛ Aſſuerꝰ fecit cenaʒ magnã abũ dãter ſuis pᷣncipibo.⁊ pᷣcepit oĩa mi niſtrari ſᷣm ꝙ magnificẽtia regia dignum erat. Oꝛ igit᷑ rᷣus dñs eſt pᷣnceps oĩm ⁊ rex regũ ac dñis dñantiuũ. Apoc.xix.iõ voluit in bᷣ digniſſi⸗ mo ſacro oñderetria pᷣdictavt poſſet de his ma gnifice cõmẽdari.Pꝛimo em̃ oñdit ĩ eo ſuã po tẽtiã. Oꝛ nõ eſt młrũ maioꝛis vᷣtutis mũdũ de nihilo creare q; totã ſubſtãtiã p anis in ſuũ coꝛ pus ſubito ↄuertere incoꝛruptibile.Et iõ ꝓpba hoc tãgẽs ait pſal.cxj. Mẽoꝛiã fecit mirabiliu- ſuoꝝ ⁊c̃.O ꝑa em̃ mirabilia dedarãt diuin po tẽtiã.De qͥbo idẽ ꝓphᷣa loquẽs pſal.cxxxviij.inqᷣt Kõfiteboꝛ tibi dne qꝛ mirabilit᷑ magnificatꝰes mirabilia oꝑa tua ⁊ aia mea cognoſcet nimis. Scðo ĩ eo ondit ſuã clemẽtiã:qꝛ ibi ſeipᷣm totũ dedit tã idignis qᷓ; dignis.Et iõ ſubdit ꝓphᷣa in — clemẽtia etiã ðt pſal.cxliiij. Suauis dñs vniuer ſis ⁊ miſatiões eiꝰ ſuꝑ oia oꝑa eius.Tertio ibi oñdit ſuã magnificẽtiã dãs vnũ ferculũ qð ha⸗ bet in ſe plus de pcioſitate qᷓ; valeat om̃e creatũ ceieſte ⁊ frenũ.Et iõ ſubdit idẽ ꝓpha in ipo pſal. crxj. Eſcã dedit timẽtibo ſe.⁊ pſal.cxliiij.iſtã diui nã magnificẽtiã extollẽdo ðt.Oculi oĩm ĩ te ſpe rãt dñe ⁊ tu das eſcã illis in tꝑe oppoꝛtuno. Et qꝛ aꝑtio manꝰ in pᷣncipe deſignat magnificẽtiã Adiũgit.Aperis tu manũ tua ⁊ imples oẽ aĩal bñdictõe. Scða cã ĩſtitutõis huiꝰ ſacri ðꝛ me iitatiõis. Qꝛ em̃ inqͥt Phᷣs.ij.echi.irtꝰ ẽcirca bonũ ⁊ difficile. Jõ voluit xpᷣs relinqre coꝛpus ſuũ ⁊ ſanguinẽ ſub ſpẽ panis ⁊ vini:vt maius meritũ hfr̃et fides nr̃a illa credẽdo q̃ coꝛꝑalibuſ ſenſibo ꝑcipi nõ pñt. Jõ ðꝛ in canone ĩ myſteriũ fidei. Parua em eſſʒ fidei meritatio ĩmo nika ſi coꝛpꝰ xpᷣi coꝛꝑeis o culis videremꝰ. Ait eĩ Gꝛeg. in omłpaſchali. Fides nõ hʒ meritũ vbi hũana rõ pꝛebet exꝑimẽtũ. Tertia cã ðꝛ dilectiõis: vt oñderet amoꝛẽ quẽ erga bũanũ genꝰ habet. qꝛ ex indicibili amoꝛe qͥ nobis afficit nõ fuit cõtẽtꝰ creaſſe totũ mũdũ ad vtilitatẽ nrãm:⁊ tot innu mera nobisↄtuliſſe bñficia. Sʒ ad oſtẽſionem feruoꝛis ⁊ ĩfinite charitatis quã erga nos habʒ etiã voluit nob dõare ſemetipʒ. Uñn ðꝛ Job.xiij Eũ dilexiſſʒ ſuos qͥ erãt in mũdo in finẽ dilexit eos.i.ſᷣm gio.maioꝛa eis ſigna amoꝛis oñdit. Reliqᷣt ̊ nobis coꝛpꝰ ſuũ ad mãducãdũ vt eiꝰ paſſiõis ſꝑ mẽoꝛiã haberemꝰ.vt dicũt vba the⸗ matis nr̃i:q etiã habent᷑ Mat.xxvj.⁊ traſſum⸗ ptiue de oſe. di. ij. c. in xpᷣo.⁊.c.iterat᷑. Eapꝛopter inqͥt Pau.j.ad Choꝛ.xj. Quotiẽſcũq; mãduca bitis panẽ hũc ⁊ calicẽ bibetis moꝛtẽ dñi annũ ciabitis donec veniat. trãſſumptiue ĩ.d.c.ĩ xpᷣo. ⁊ in.c.ſctura.⁊.c.qꝛ paſſus.⁊.Cſſ. emel xpᷣs. ⁊. c. ſe mel ĩmolatꝰ. ð ↄſe.di.ij.⁊ in.c.qꝛ coꝛpꝰ.ea.di.ðꝛ Qꝛ coꝛpꝰ aſſumptuʒ ablaturꝰ erat ab oculis ? illaturꝰ ſyderibo: necariũ erat vt die cene ſacrm nobis ſui coꝛꝑis ⁊ ſanguis ↄſecraret vt coleret iugit᷑ ꝑ myſteriũ qð ſemel offerebatr in pciũ. VUt qꝛ q̊tidiana ⁊ indefeſſa currebat ꝓ oĩm ſalute re demptio ꝑpetua eſſʒ redẽptõis oblatio: ⁊ peren nis victima illa iugit᷑ viueret in mẽoꝛia ⁊ ſemꝑ pñs eſſet in gra. hec ibi. Et ideo ipᷣe ſaluatoꝛ ĩ fi/ ne vite ſue tpalis ⁊ moꝛtalis hoc ſacr̃jm inſtituit ꝓ valete. Solẽt em̃ veri? coꝛdiales amid abin⸗ uicẽ ſeparãdi ſił epulari ⁊ aliqd ad mẽoꝛiã ſuis beniuolis relinqre. Et iõ xpᷣs ſciẽs ꝙ ᷣbebat ab luit cũ eis cenare.vñ dixit Lu⸗ apkis recedere vo p̃dicto pſal.cxj.iicoꝛs⁊ miſatoꝛ dñs.eqᷓ nihlimn blci giseſeue Kanncſonn ccionichne⸗ Earlonnin ſͤreonpec) crhecſchf aineen iiutoonoc⸗ mvrnboanupea . ſoincop'in godibal eruginrhi niſtrlhrala Aienitfuglen dclonſinicue Soripub nür Wvcidmoren Gunfuendn Nönintis Paütduinn ntietckebigun lirtwoo/ udinal. Muummls Cuo rwavs Mſronnclſta⸗ Nfaroli⸗ Nonug umri Gripnecaria id 6o Muttchent ſuoſnonmiſinoit aſnsigname nobitveſapeoy Poben Qusd lmur. Diaraüt cytösi Wlos in tli,t Plliuirolüril ansenatos in eontsinöre Eeakoſgendi ind Zrſititon lfagitpligs igliiinanar Mſnde iitai 1 ſargde Ed Olnüpingui Ullaeop t et dbenfi⸗ Mocaitſacfn Cui inyingrin norlolepaſſis ulio edepian iſtcrchinnn, ogneſern Ribiſehn. öſubirhn mnüfewlieg 5ralearaceni epbannd ſal lüi ſtidia. 1Oaulioidie gnarmagniii. uit inlesdid disdub ſackleee. iad Vnin ostcinirone mis ? neNne Gecedoq al zinanonrinn:tnſi. Hymentörddtin udio: dilendeo e jani gen aNg9 ufick nöſni⸗ Ninrim:dmmun 1Sadoſtiinmn guäerga noat⸗ n Und e möcoinfnedia ſcna oons a k dnididinn n' rdirfet enenidii ngei dalpße⸗ elrdst cop ade d cutbals: eſn ema Ne „ ð ð 2 è 5 . — — = Hirtiincd.t O npoinſinte iboinn in Foliũ te xxij. Deſiderio deſideraui ̊ paſcha mãduca,/ re vobiſcũ. In qua cena donauit eis pᷣcioſi co.? poꝛis ⁊ ſanguis ſui ſacr̃m vt cũ fidelibo ſuis ſo ꝑmaneret pᷣſentia ſacrali.Et ꝓpterea poſt reſur⸗ rectionẽ apparẽs eis dixitvt habet᷑ Mat.vltio. Ecce ego vobiſcũ ſum oibus dieb vſq; ad con ſũmatiõʒ ſecłi. Ipᷣe em pᷣdixerac ꝓuerb.viij.De/ licie mee eſſe cuʒ; filijs hoĩm. Hec aũt cena Zria fuit cene Ade quã cũ vxoꝛe ſua celebꝛauit. Hic em̃ fuit panis aʒimꝰ:ibi panis fermẽtatꝰ q̃̊ tota 16 ſ Sit foꝛtitudo fragiliũ. Itẽ eſt medicia pᷣᷣuati⸗ natura hũana per pctm̃ fuit fermẽtata ⁊ coꝛru⸗ pta.hic fuit agnꝰ typicꝰ:ibi cibus vetitꝰ.hic pa⸗ nis in coꝛpꝰ xpᷣi mutatꝰ:ibi panis mutatꝰ i coꝛ pus diaboli. Pctm̃ em̃ moꝛtale in coꝛpꝰdiabo li:vt Aug.inqᷣt:facit traſire. Saluatoꝛ igitur nr trãſiturꝰin bꝛeui ad patrẽ ſciẽſq; humanã imbe cillitatẽ⁊ fragilitatẽ reliqͥt fidelibo ſuis hũc cibũ delicatiſſimũ quo ro boꝛari poſſent potẽter per aſperã huiꝰ mũdi viã trãſire ad eternã quietẽ et btitudinẽ moꝛe pij patrꝭ faciẽs:qͥ filijs ſuis ma gnũ iter facere hñtiboꝓuidet de cibis ⁊ alijs per viã necarijs. Nouerat nãq; ꝙ vt dicunt phiſici maxiĩe Auicẽna in tract᷑.de regimine iter agẽtiũ. nece eſt ꝙ bi qͥ iter agũt in hyeme nõ eant vacui ſed ſint vino pᷣcioſo potati ⁊ aſſatis carnibo ſa⸗ tiati.cuiꝰ cãm aſſignat. Qꝛ tꝑe magni frigoꝛis caloꝛ naturalis retrahit᷑ ad intcioꝛa.vñ ſi ſtoma chus eſſet vacuus defacili ipᷣe caloꝛ naturalis poſſet extingui.ſic̃ accidit de luĩe lucerne in qua deficit oleũ.Et qꝛ vinũ hʒ calefacere:⁊ aſſate car nes mag nutrire.iõ pᷣdicta ſunt optime ambu⸗ latibo necaria.Et idcirco nos pegrinos ĩ ̊ mũ⸗ do voluit reficere vino pᷣcioſiſſimo.i.ſanguine ſuo ſacratiſſimo ſub ſpecie vini:⁊ carnib ſuis aſſatis igne amoꝛis ⁊ charitatis.De qͥb deſide rabãt veſci pꝛẽs veteris teſtamẽti:dicẽtes illud Job.xxj.Quis det nobis de carnib eiꝰvt ſatu⸗ remur.Dicit aũt Fran.de may.in tract᷑.de coꝛpꝑe xpᷣi.ꝙ xpᷣs qn inſtituerevoluit h̊ ſaccẽm eleuauit oculos in celũ.vt ðꝛ in canõe miſſe ad oñdendũ ꝙ illi qui volũt illð aſſumere debẽt hr̃e oculos mẽtis eęleuatos in deũ. Itẽ ðt ꝙ inſtituit illð in die iouis.in q̃ vt ptʒ Geñ.j.aues fuer̃t a ðᷣo crea te ad oñdendũ ꝙ hoĩes qͥ hñt alas cõtẽplatõis ſm b. Gꝛe.ſũt idonei ad ꝑcipiẽdũ h̊ ſacrʒ. Eodẽ qͥʒ die fuerũt piſces ĩ mari a deo creati ad onñdẽ/ dũ ꝙ illi ꝗͥ in amaritudine ↄtritõis pꝑmanẽt ſũt ad b̊ hoc ſacr̃m percipiẽdũ apti.bhecüle. OO ſſtituit aũt hoc ſacramẽtũ in mõte ſyon u ſicut ꝓphetatũ fuerat Eſa.xxv.vbi ðꝛ. Fa ciet dñs exercituũ in mõte bᷣ oĩby ꝓplis ↄuiuiũ pinguiũ:ↄuiuiũvindemie: pinguiũ me dullatoꝝ ⁊c̃.Et hocvt oñderet ꝙ cõicarevolẽtes debent aſcẽdere in altũ ꝑ cõtemplatiõʒ celeſtiũ. Hoc aũt ſacr̃m reliquit nobis ad vtilitatẽ ⁊ ꝓ⸗ fectũ invita ⁊ in moꝛte. In vita vt ſit nobis me⸗ moꝛiale paſſiõis eiꝰ.vt diximꝰ.Licet em̃ in viſu paſſio eiꝰdepicta affectũ nr̃m multũ mouere de beat. ꝛin auditu eiuſdẽ pᷣdicata paſſio mag de beat ↄmouere:tñ in guſtu in b ſacro tã vᷣaot᷑?= ſingłarit᷑ expᷣſſa maxie dʒ nr̃jm affectũ excitare. Itẽ dimiſſuʒ eſt nob in medicamentũ nr̃e curg tiõis. Eſt em̃ medicia efficax otra oẽs ifirmita⸗ tes nr̃as:ſic ptz in illa oꝛone Purificẽt nos qs dñe ſacr̃a qᷓ ſũpſimꝰ⁊c. Sanat eĩ oẽs moꝛbos vicioꝝ.UVñ ðꝛ.Sict ablutio ſceleꝝ.Et ſicẽ medi cina curatiua. Itẽ eſt medicia ↄfoꝛtatiua:qꝛ ro boꝛat ⁊ ↄfirmat ĩ ſanitate recepta.Et iõ ſubdit᷑. ua q̃ pᷣᷣuat hoĩem ne iteꝝ cadat:⁊ iõ ſubinfert᷑ Sit ↄtra oĩa mũdi ꝑicula firmamẽtũ. Itẽẽ me dicia melioꝛatiua:qꝛ viuos ⁊ moꝛtuos ad me lioꝛẽ ſtatũ ꝑducit.Et iõ ſubdit᷑. Sit viuoꝝ at⸗ q; moꝛtuoꝝ fideliũ remiſſio oiuʒ ðᷣliccoꝝ.Se⸗ cũdo dimiſit ipᷣm ſacrm vt eo adiuuemur młti plicit᷑ i moꝛte.Uia em̃ quã aĩa ð coꝛꝑe decedẽs factura ẽ:ẽ tenebꝛoſa Job.xix.In calle meo te⸗ nebꝛaſ poſuit.Eſt ꝑicłoſa.vñ pſalmiſta.ait.In via hac q̃ ambulabã abſcõderũt ſuꝑbi laqueũ mihi. Iẽ ẽ via lõga.iij. Reg.xix.Grãdis tibi re- ſtat via. Itẽ ẽ ignota. Uñ ps.inqͥt. Uiã cuitatꝭ hiĩtaculi nõ iuenerũt.Qñ igit᷑ coꝛpꝰxpᷣi aiab de cedẽtibo dat᷑ qdðᷣ appellat᷑ viaticũ ꝓpter pᷣdiccam vtilitatẽ:poꝛtant ſecũ lucẽ ad tenebꝛoſe vie illũi natiõeʒ.vñ Joh.viij.ipᷣe ſaluatoꝛ ait. Ego ſum lux mũdi.Et eiuſdẽ euãgelij.xij. Ambulate duz lucẽ hẽtis:ne tenebꝛe vos cõpᷣhendant. Poꝛtãt etiã ſecũ pugionẽ ad ðᷣfeſiõeʒ ↄtra hoſtes Job. xvij. Pone me iuxta te.⁊ cuiꝰvis manꝰpugnet ↄtra me.Et ps.ait.Si abulauero ĩ medio vm⸗ bꝛe moꝛtis nõ timebo mala qm̃ tu mecum es. Poꝛtõt etiam ſecũ cibũ ad ↄfoꝛtatiõex.De q̊ͥ ꝓ/ pheta pS.lxiiij.inqͥt deo.Paraſti cibũ illoꝛũ in tꝑe oppoꝛtuno. Itẽ hñt ſecũ ductoꝛẽ ad vie di⸗ rectiõeʒ.iuxta illud Michee.ij. Aſcẽdit iter pan dẽs ante eos.Et ps.inqͥt.Deduxit eos ad poꝛ.ꝰ tũ volũtatᷓ eoꝝ.UVt igit᷑ poſſimꝰiſtũ cibũ tã ſa⸗ luberrimũ deuote reciꝑe:q̃ttuoꝛ vtciles ↄſidera tiões de hoc digniſſimo ſacr̃o faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ obligatiõis. Scða punitiõis. Tercia pꝛe paratiõis.Quarta fructificationis. Z Pars pᷣma de obligatiõe ⁊ necitate recipien di ſacratiſſimũ coꝛpꝰdni nr̃i Jeſu xpᷣi. P„ Uogd dqlibʒ rp̃ᷣianꝰnõ legitime excuſa ꝗq tus teneat᷑ reciꝑe coꝛpꝰxpᷣi:ſine quo ſpũałr viuere nõ pᷣt ꝓbo pᷣmo rõne q̃ ðꝛ ↄᷣuatiõis. Fũdamentũ cuiꝰponit Phs. j.de gñatione di. Oẽ viuens qᷓ;diu viuit ĩdiget alimẽto ↄueniẽti nature ſue.ptʒꝭ hec regu la i viuẽtibo aia vegetatiua:vtputa ĩ plãtis.ſlã arboꝛ cũ hẽat vitã vegetatiuã:ad ſᷣ vt viuat idi get aqᷓ mixta fra put dic̃ płᷣs ĩ li.ð vegetabilibꝰ ⁊ plãtꝭ.Uñ ſi careret h̊ nutrimẽto ſtati moꝛcret᷑. Patz etiã ĩ viuẽtibo aia ſenſitiua:vt ĩ qͥ buſcũq; aĩaliba ⁊ auibo.Siłi mõ pʒ ĩ coꝛꝑe nr̃o:qð viue re nõ põt ſine nutrimẽto. Et rõ eſt quã aſſignat Rich.nf in.iiij. di. xij. ar. vj.q.j.in coꝛpe q̃ſtiõis: ⁊ etiã di.viij.eiuſdẽ li.ar.j.q.iiij.Qꝛ humiditas radicalis ſemꝑ cõſumit᷑ a calido naturali.Et iõ niſi reſtauret᷑ ꝑ cibũ ⁊ potũ ſtatim deficeret hö. Rſi hec ſunt necaria ad vitã coꝛꝑis qð nõ põt viuere ſine nutrimẽto ſue nature ↄueniẽti:a foꝛ tioꝛi ad vitã aĩe ſpũalẽ requirit᷑ eꝰ abus ſpũa⸗ lis qui eſt coꝛpꝰ xpᷣi qð eſt refectio aie viuificãs illã.iuxta illð ſaluatoꝛis Johᷣ.vj. Panis quem ego dabo caro mea eſtꝓ mũdivita.⁊ibidẽ.Qui mãducat meã carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ ha⸗ bet vitã eternã.Qð ſi ſiceſt:ergo eiꝰſuſceptio eſt necaria ad ſalutẽ. Qð inſinuare volẽs ſaluatoꝛ ait Matth.iiij. Non in ſolo paneviuit hõ.ſ.ᷣm coꝛpus:ſed in om̃i vᷣbo.i.ſacro verbi qð ꝓcedit de oꝛe dei. Ideo inqͥt btũs Tho.in.iij.ꝑte ſũme q.lxxiij.ar.iij.⁊ in.iiij.di.xij.ꝙ ſi ho mo velit invi ta ſpũali ꝑſiſtere de neceſſitate ſalutis tenet᷑ hoc ſacramẽtũ ſuſciꝑe.Sãctus q̊q; Bona.⁊ Rich. in.iiij.di.xij.ar.vj.q.j.dicũt ꝙ qᷓ;uis nõ ſit neceſ⸗ ſe cõicare niſi ſemel in ãno nõ occurrẽte alia ꝑti⸗ culari neceſſitate:tamẽ freqᷓntatio cõionis ꝑuti lis eſt. quia ſicut in coꝛꝑe quaſi cõtinue fit qdã deꝑditio naturalis humiditatꝭ ꝑ actionẽ natu⸗ ralis caloꝛis.qua de cauſa oꝑtet płies cibũ ſu⸗ mere ad reſtauratiõʒ deꝑditiõis ne deꝑditio cõ tinua moꝛtẽ inducat. Sic cũ ex coꝛruptiõe cõcu piſcẽtie in nobis⁊ occupatiõe circa exterioꝛa fiat depditio deuotõis ⁊ charitatiui feruoꝛis debe⸗ mus plies reciꝑe hoc ſacramẽtũ:ꝑ cuiꝰſuſceptõ nem cauſat᷑ in aia ſpũale nutrimẽtuʒ.iuxta illð ſaluatoꝛis Johᷣ.vj.Caro mea vere eſt cib:⁊ ſan guis meꝰ vere eſt potus.⁊ ibidẽ.Qui mãducat hũc panẽ viuet in eternũ.Aliter ꝑ nimiã deꝑdi/ tionẽ ſi nõ adeſſet reſtauratio paulati homo ad moꝛtẽ ꝑduceret᷑ ſpũaleʒ. Et hoc eſt qð inqͥt dñs nr̃ Joh̊.vj.Niſi mãducaueritis carnẽ filij hois ⁊ biberitis eiꝰ ſanguinẽ nõ habebitis vitã invo bis. Eſt aũt magna differẽtia inter nutrimentũ cibi coꝛꝑalis ⁊ huiꝰcibi ſpũalis.qꝛ cibus coꝛꝑa lis nõ eſt tãte vᷣtutis vt totũ deperditũ poſſit ad plenũ reſtaurare.ſed iſte cibus ſacr̃alis plus re ſtaurat de gra qᷓ; culpa poſſit cõſumere:⁊ illos a qͥb ſumit᷑ facit ĩmoꝛtales.Cuiꝰfigura habet᷑ Geñ.ij.in ligno vite poſito a deo in medio ꝑadi ſi:de quo edẽtes nũqᷓ; moꝛtui fuiſſent. Sʒ iſte cibo illud lignũ ſuꝑat in nutrimẽto.qꝛ illud cõ⸗ uertebat᷑ in ſubſtantiã ⁊ carnẽ humanã:ſed iſte ſctiſſimꝰcibus aĩam conuertit in deũ qͥ eſt oim viuẽtiũ vera vita. Uñ vt ait Aug.in lib.ↄfeſſio⸗ nũ.ipᷣe dñs ðt eũ reciꝑe volẽti.Lu me nõ muta bis in te ſicut cibũ carnis tue:ſʒ tu mutaber in me. Ex pᷣdictis aũt ptʒ ꝙ cõicare eſt de pᷣcepto diuino ⁊ euãgelico ⁊ de necitate ad ſalutẽ. Que ↄſiderãs Calixtꝰ papa pᷣcepit.ð ↄſe.di.ij.in.c.ꝑ⸗ acta.qꝙ oẽs xpᷣiani q̊tidie cõicarẽt. Cuiꝰ vᷣba ſũt iſta. Peracta ↄſecratiõe oẽs cõicẽt qͥ noluerint eccłiaſticis carere liminibo. Sic em̃ etiã ſtatue⸗ munt apli ⁊ ſctã romana tenet eccłia. becille. In bmitiua ergo eccłia qñ feruebant xpᷣiani amoꝛe xpᷣi qtidie coicabat in miſſa.ſʒ poſtmodũ fnige⸗ ſcente charitate ⁊ deuotiõe hoc ſtatutũ abroga⸗ tum eſt:⁊ fuit oꝛdinatũ vt om̃i die dñico cõlca⸗ rent xpᷣiani ſᷣm cõſiliũ Aug.de ↄſe.di.ij.c.quoti die.diceñ. Quotidie euchariſtie cõionẽ accpere nec laudo nec vituꝑo:oibus tamẽ diebo dñicis cõicandũ hoꝛtoꝛ.Et hoc dixit Aug ſ.ꝙ non lau dabat nec vituꝑabat cõicare qͥtidie ꝓpter imper fectionẽ hoĩm qͥ nõ ſunt parati q̊tidie ad tõtum ſacramẽtũ ſuſcpiẽdũ. Si qͥs tamẽ eſſʒ ꝑfectus ⁊ cognoſceret ſe creſcere in amoꝛe dei ex freq̃nta tiõe ſacramẽti ſᷣm Aug.⁊ Alexã.de ales vbiſupᷣ eſſet meliꝰ qtidie cõicare.iuxta illð Amb.de ↄſe. ,— di. ij. . ſi quotiẽſcũq;.diceñ.Si quotiẽſcũ q; effũ ditur ſanguis xpᷣi in remiſſionẽ pcõꝝ effundit debeo merito qͥ ſemꝑ pecco ſemꝑ medicinã acci pere. Et idẽ Amb.in lib.j.de ſacramẽtis ðᷣt.Ac⸗ cipe q̊tidie ꝙ quotidie tibi ꝓſit:ſic viuevt mere⸗ aris quotidie accigꝑe. Poſſumꝰ tamẽ hic dicere ꝙ ſicut appetitꝰ coꝛꝑalis guſtus eſt in hoĩib di uerſus ꝓut reperitur in viribo digeſtiõis diuer⸗ ſitas.Nã quidã adeo hñt caloꝛẽ naturalẽ accen ſum ꝙ ſtatiʒ digerũt ſumptũ cibũ:⁊ hi aſſiduo cibo indigẽt.Alij vo meliꝰ digerũt rariꝰ cõedẽ⸗ do:qm̃ magis remiſſũ hñt caloꝛẽ:⁊ ſi nimis fre quẽter cõederẽt faſtidirẽt. Ita diuerſe ſunt aĩa⸗ rũ diſpoſitiões. Quidã em̃ adeo feruẽt charita⸗ tis amoꝛe erga ſacẽm hoc ꝙ ſi om̃i die ipᷣm reci⸗ piũt inde bonũ ſalutis remediũ ⁊ nutrimẽtum ſentiũt.Aliquibꝰ aũt tãta eſt timoꝛis reuerẽtia ꝙ nõ pꝛeſumũt illud reciꝑe niſi raro. Utraq; tñ cauſa rõnabilis eſt ⁊ bona.Cuiꝰ figura habet᷑ i euã gelio. Ille nãq; qͥ dixit dñũo Mat.viij.Oñe nõ ſum dignꝰ ⁊c̃.laudatꝰ eſt ab eo ꝙ nõ iueniſ⸗ ſet tantã fidẽ in iſrł. Zacheꝰ aũt qᷣ letater ⁊ feſti⸗/ nant᷑ recepit dñʒ in domũ ſuã bñdictꝰ eſt ab eo ⁊ ſalutis ſue certitudinẽ recepit. Luce.xix. Unð Aug.ad Januariũ lib.j.ait. Ille non audet bo noꝛãdo ſumere:⁊ iſte nõ audet honoꝛãdo vllũ diẽ pᷣterire.contẽptũ ſolũ nõ vult cibus iſte.hec Aug. Ille aũt repᷣhẽſibilis eſt qͥ nõ ex reuerẽtia dimittit aſſidue cõicare ſed ex toꝛpoꝛe ⁊ negligẽ tia ac parua deuotiõe.Qð non faciebãt fideles antiqͥ qͥ ſaltẽ om̃i die dñico cõicabant: verũ qͥa quãto magis elõgati ſunt hoies a tꝑe paſſiõis xpᷣi tãto plus refriguit mẽoꝛia eiꝰĩ coꝛdibo eoꝝ. Statuit poſtmodũ eccłiavt ſaltẽ ter in ãno oẽs cõicarent.ſ.in paſchate:pẽthecoſten:⁊ natiuita⸗ te dñi. vt pᷣcepit Yabianꝰ papa. de ↄſe. di. ij. . ⁊ ſi nõ freq̃ntiꝰ.⁊ in.c.ſeculares.ea.di.ðꝛ.Seclares q in natali dñi:paſcha:⁊ penthecoſten:nõ cõica uerit catholici nõ credant᷑ nec inter catholicos habean?᷑.hec ibi. OA— Erũ hodiernis tpibus qꝛ ſuꝑabũdauit v malicia ⁊ refriguit caritas ad tãtã miſiã vener̃t xpᷣiani ⁊ tã ꝑuã deuotiõʒ ꝙ ecclia Goartten⸗ zliegogdicnn lisdlecMn ſocſeirinusle gau ſobalhan Diicercſurregos ſabalchn ſch⸗ Nedonſo agzorimelu Wadaſcäral Diceßmmaln ensdeuonol lhonleroen iirtholchnn Kroultyobb Sjteoſatiantin i Oi noemn ſiſe cionoppe utatircangeio⸗ fnedeegrpeo nil Gekum hecll Cnnboctäſalutan Hidicöſernarvn innllos quodn lyeſiſſimüſact Ormotiñ cöſea gleroboles imala lndelſocergoteg Pſſtenaccebrana Irkosen üüöööonninaper Alnlmlocſfac ſiisesinson Plangſcinescffi Unnlins diucn Clistminntan ſcniſſniaſpic kuolgralacnofl Poliaisſacid WN hoinnatſunc muf birdantit 1. . Ge (dione⸗ hn ugſnn bonmichin mare agfin Vlls Znid . gnoniſigfei nipcirefnl ngmmedicnie laamins de O Nitſerineen lumommibectin tusckin beih ndigttioen ginnnian Ptübir iaſicgo dgei tcalorierinnisff n diumiimin adeo ſmoann ſiomt dießhni dii? nuennin Cub ſiguradtedti. dio Mr ndqD aiͦt intit/ ſnäbiditO e. i DNId : Tewrmnrno ar nniin i Smwlrabnsſtea ti nia twu rpart glee n uhir iheles laban Mi isatpe polſoͤs cbide limm ininohꝛI –W– ul de ſedih tbaoſtannb h0O x iner andali⸗ bi ſon,. di umncen 5„ ℳ oꝛdiauit⁊ pcepit ſub pena pcti moꝛtalis: vt ſal⸗ cem ſemel in ano oẽs diſcretionis ⁊ rõnis capa ces cõmunicẽt vicʒ in paſcate. Uñ Inno.tertiꝰ in.c.oĩs vtriuſq; ſexꝰ.de pe.⁊ re.inqͥt.Ois vtriuſ q; ſexus fidelis cũ ad ãnos diſcretõis puenerit oĩa ſua ſolꝰ pct ſaltẽ ſemel in ãno fideliter con fiteat᷑ ⁊c. Sequi. Suſcipiẽs reuerẽter ad minꝰ in paſcha euchariſtie ſacrm niſi foꝛte de ꝓpꝛij ſa cerdotis cõſilio ob aliquã rõnabilẽ cauſam ad tẽpus ab eiꝰ ꝑceptiõe duxerit abſtinẽdũ.hec ille Si qs tñ cõicauerit in cena dñi ĩtelligit᷑ ſatiſfe⸗ ciſſe pᷣcepto.c.in cena.de ↄſe.di.ij.ĩmo ꝑ octo di⸗ es an paſcha ⁊ ꝑ octo poſt põt ſatiffieri huic pꝛe cepto.ſicut declarat Eugeniꝰ papa q̃rtus ĩ ſuo puilegio qð icipit.Fidedigna relatiõe.vbi expo nẽs dic.c.oĩs vtriuſq; ſexus.inqͥt.Dicimꝰ expᷣſſe nõ eſſe intẽtiõis legiſlatoꝛis aiam iũllaqueare fi⸗ deliũ ſub culpa moꝛtali ad cõioneʒ pᷣciſe in die dñice reſurrectõis ꝑcipiẽdũ ſed terminũ ſtatuiſ ſe a paſcha vſq; ad paſcha.mens em̃ magis q; verboꝝ ſonꝰ eſt attẽdẽda diſcrete. Intelligimꝰ itaq; optime iuri ſatiffactum ⁊ canoni ſi hebdo mada ſctã vel infra occauã paſche reſurrectiõis dñice ſᷣm melioꝛẽ diſpoſitionẽ conſcie ⁊ aptioꝛẽ mẽtis deuotionẽ fideles pᷣparatiõe debita ſcem̃ euchariſtie pignꝰ accipiãt:⁊ cũ dño paſcha cele⸗ bꝛet:⁊ huic ſentẽtie oẽs volumꝰ acqᷣ eſcere.hec il le. Ex quibo oibus patʒ ꝙ receptio ſacri ſaltem in tꝑe a ſctã eccłia det᷑minato eſt necaria ad ſa⸗ lutẽ. Uñ Inno.iCertiꝰ in qͥbuſdã ſententijs ſuis inqͥt. Necario qppe a nobis ſumẽdus eſt agnꝰ vt a vaſtãte angelo ptegamur. Nec exire poſſu⸗ mus de egypto niſi celebꝛãdo phaſe paſchalem agnũ edamꝰ.hec ille.Sed heu:qꝛ in bac infelici etate hoctã ſalutare myſteriũ qð celũ letificat:⁊ mũdũ cõſeruat vniuerſum qͥtidiano vſu apud nõnullos quodãmõ vertit᷑ in contẽptũ. Si em hoc ſctiſſimũ ſacr̃jm in vno tm̃ celebꝛaret᷑ loco:⁊ ab vno tm̃ cõſecraret᷑ ſacerdote in mũdo:om̃es ꝓfecto hoĩes iĩmẽſo deſiderio ad vnũ locũ ⁊ ta⸗ lem dei ſacerdotẽ afficerent᷑ ⁊ perarẽt vt diuina myſteria celebꝛari audirẽt. lũc aũt multi facti ſunt ſacerdotes ⁊ in multis locis offert᷑ xpᷣs:vt tato maioꝛ apꝑeat gr̃a ⁊ dilectio dei ad hoĩiem quãto latius eſt ſacra cõio diffuſa per oꝛbẽ.Sʒ vñ hoĩes ad eius amoꝛẽ magis deberẽt accẽdi: inde tepidioꝛes efficiũtur ac mag ingrati. Cur rũt multi ad diuerſa loca ꝓ viſitãdis ſctõꝛũ reli quijs ⁊ mirant᷑ auditis eoꝝ geſtis. Ampla edi ficia tẽploꝛũ aſpiciũt ⁊ oſculant᷑ ſericis ac auro inuoluta ſacra oſſa ipᷣoꝛũ. In hoc aũt ſacratiſſi mo altaris ſacr̃o pᷣſens eſt ſctũs ſctõꝛuʒ creatoꝛ oĩm ⁊ dñs angeloꝛũ:ac tota ſpes ⁊ ſalꝰ cũctoꝝ hoim:⁊ tñ pauci ad tã venerabilẽ iardeſcũt pꝛe⸗ ſentiã tãqᷓ; ineffabili ac necario ſacr̃o debitũ nõ habẽt deuotiõis affeceelll. Poars ſcda de punitiõe nõ cõicantiſ. R Evptẽ punitiões recipiũt non cõicãtes ſäFm determinationẽ eccłie. Pꝛima di LcLlitur excluſiõis.de qua in dicto.c.oĩis väy3᷑yltrliuſq; ſexus.dicit᷑. Alioqᷣn viuens ab ĩgreſſu eccłie arceat᷑.hec ibi. Quicũq; em̃ nõ colcat debet oino ab eccłia excludi:nec debet ꝑ⸗ mitti ꝙ cũ alijs fidelibo eccłiam ingrediat p mii/ ſis vel officijs audiẽdis. Uñ de conſe. diſt. ij. c ſi qs.ſcpᷣtũ eſt. Si qͥs auertit ſe a cõione ſacr̃i talẽ ꝓijciẽdũ de eccłia catholica decernimꝰ dõec pe/ nitẽtiã agat ⁊ oñdat fructũ pnie ſue vt poſſit cõ muniõe ꝑcepta idulgẽtiã ꝓmereri.hec ille. S Eltꝑuũ da punitio dicit᷑ excõicatiõis. Inqᷣt ſ em̃ Hoſtiẽ.in dicto.c.oĩs.de pe.⁊ re.ꝙ ſi qs pᷣſbyter habet aliquẽ parochianũ foꝛ nicariũ publicũ vel adulterũ aut tenẽtẽ odia vł homicidã vel vſurariũ aut ponentẽ diſcoꝛdias inter ꝓximos vel incantacoꝛẽ vel blaſphemũ:lu ſoꝛẽ aut partialẽ:vel nolentẽ cõfiteri aut cõicare pmo iülũ debet oppoꝛtune arguere.ſ.monendo Scðo impoꝛtune.ſ.increpãdo ⁊ ſuſpendẽdo et interdicẽdo.Tertio aũt creſcẽte cõtumacia debʒ illũ excõicare vł ſuꝑioꝛi denũciare.Et de hoc ha betur textꝰ.di.xviij.c.decernimus.⁊.di.xxxiiij.c. quoꝛũdã.in fine.⁊.xj.q.iij.ca.ſi autẽ.⁊.xxxij.q.v. ca.pꝛeceptũ.Et hec quaſi om̃ia notat gloſa in.c. ad audiẽtiã.extra de ſponſal.⁊ argu.ad hoc po teſt haberi.ij. q.j.c.multi.⁊.xxij.q.j.c.pᷣdicãdum ⁊. xxiiij.q.vij.c.itaq;.⁊.c.tã ſacerdotes. FErtia punitio dicit᷑ ſepelitõis.LTales em̃ c nõ cõicãtes nõ debẽt eccłiaſtica ſepeliri ſe pultura. Uñ in dicto.c.oĩs.dicit᷑. Et mo riens eccłiaſtica careat ſepultura. Qꝛ eniʒ tales vt beſtievixer̃t ideo nõ ſacra ſepultura ſʒ beſtia⸗ rum eis debet᷑.Et ratio quare nõ debẽt ſepeliri in ſacro ponit᷑ in.c.nõ extimemꝰ.xiij.q.ij.vbi di/ citur ꝙ deuote ſepulture officiũ bone fidei eſt te ſtimoniũ.Et ideo ne derici ſint falſi teſtes ꝓhi⸗ bent᷑ ſub pena pcti moꝛtal tales ſepelire aut eo⸗ rũ ſepulture int᷑eſſe.c.ij.extra de rapto.C auteʒ tales nõ debeãt ſepeliri in ſacro patuit ꝑ exẽplũ de quodã pctõꝛe qͥ ſine confeſſiõe ⁊ cõione moꝛ⸗ tuus eſt ſepultuſq; in eccłia. Sequẽti vo nocte tumulꝰ apertꝰ eſt ⁊ piecit illũ moꝛtuũ tãq; indi gnũ tali ſepultura. Mane aũt facto aperiẽs ſa⸗ cerdos eccłiam ĩuenit coꝛpꝰ moꝛtuũ illiꝰ defun cti in platea extra ſacrũ.qð accipiẽs iteꝝ poſuit in mo numẽto in eccłia.Sequẽtivo mane iteꝝ inuenit illð extra ſacrũ.⁊ ſic factũ eſt tribꝛ diebꝰ continuis.Ex quo cognoſcẽs ꝙ terra ſacra nõ⸗ poterat ↄtinere cadauer illius ſcelerati fecit poꝛ tari illud ad ſterquiliniũ. O ſcelerati qͥ nõ vul⸗ tis cõmunicare oſtendã vobis in quo loco de⸗ bet quiſq; veſtrũ ſepeliri.Audite quid ſcriptuzʒ ſit Hiere.xxij. Sepultura aſini ſepeliet᷑. Sʒ au⸗ dite aliud terribile exẽpluʒ quod ponic Jacoby de vitriaco dicẽs:ꝙ qͥdã magnꝰ vſurarius ve⸗ niens ad moꝛtẽ noluit reſtituerevſuras.ex q̃ ſa Bermo cerdos noluit ei dare erchaſirg ſackfa. Cũ eſſʒ moꝛti ꝓpinquꝰ vocatus ſacerdos a parẽtibo vt tciꝰaiaz deo recõmẽdaret: dixit. Ego eã oibus de monibo de iferno recõmẽdo.⁊ ſic ille miſer expi rauit.Tũc amici rogabãt ſacerdotẽ vt ꝓpter ho noꝛẽ ⁊ dignitatẽ cognatõis ipᷣm ſepeliri ꝑmitte ret in loco ſacro.qð ſacerdos oino negauit.Ha bebat aũt dictus ſacerdos quẽdãa aſellũ qͥ nihil alið faciebat niſi ꝙ libꝛos ad eccłiam poꝛtabat ⁊ ideo nullã aliã viã ſciebat niſi illã quã frequẽ tabat. Amici vo ⁊ parẽtes defũcti malicioſe co⸗ gitãtes rogauerũt ſacerdotẽ vt coꝛpꝰ ſuꝑ aſellũ poneret:vt vbicũ q; ferret illð ſepeliret᷑ ibidem. Putabãt em̃ ꝙ vel ad eccłiam vel ad domũ ſa cerdotis recto tramite illud poꝛtaret cũ nullam aliã viã ſciret.Qð cũ placuiſſet ſacerdoti coꝛpꝰ ſuper aſellũ poſitũ eſt:qͥ nec ad ſiniſtraʒ nec ad dextrã declinauit:ſed ipᷣm defunctũ vſq; ad pa⸗ tibulũ tulit:ibiq; ſub furca ſe excutiẽs dimiſit ⁊ in eo loco ſepultꝰ eſt.Qð ꝑmiſit deꝰ vt oñderet tales nõ cõicãtes debere ſub furca ſepeliri. ¶ AUana punictio ð ſcandalizatõis.Talis q em̃ non cõicãs ſcandaliʒat oẽs vicinos dee teꝛ ra vel ciuitate:⁊ ideo tot penas me ret᷑ q̊t ꝑſonas ſcãdaliʒat. Sicut dicit᷑.j.q.j.ca.ſi q̃ſcũ q;. Et ideo inqͥt ſaluatoꝛ Mat.xviij. Qui ſcãdalizat vnũ de puſillis his qͥ in me credunt: expedit ei vt ſuſpẽdat᷑ mola aſinaria in collo eiꝰ ⁊ demergat᷑ in ꝓfundũ maris.Et ideo ſi ſcãdali zsans vnũ ſolũ tantã penã meret᷑ quatã merent᷑ pᷣdicti qͥ ſcandaliʒãt totã cõitatẽ.Tales ſunt ĩfa mes ⁊ nõ ðᷣbẽt admitti ad aliq̃s dignitates.l..ij. C. de dignitatib). lib. xij. De tali ðt autoꝛ rudiũ. lib.ij. Neglectoꝛ fame fiet negleccoꝛ honoꝛis.Et merito cũctis ille neglectꝰ erit. Et Jacoby bene⸗ uentanꝰ ſui lib.c.l.dicit.Nõ bene detergi ſoꝛdi⸗ ℳ da fama vale. VUinta punitio ðꝛ inabſolutõis.Quicũ q qqʒ em̃ cõfitet᷑ ſine ꝓpoſito ſumẽdi coꝛpꝰ prypi ad minꝰ ſemel in anno facit inutilem cõfeſſionẽ.qꝛ eſt indiſpoſitꝰin hac cõfeſſiõe non habẽs volũtatẽ obediẽdi pᷣcepto ecclłe de cõione ⁊ per cõſequẽs talis cõfeſſio eſt ficta⁊ ſine chari tate:⁊ ideo nõ valet.de pe.di.v.c.falſas.⁊.c.frẽs. Erxrta punitio ð inexoꝛatiõis. Lales em̃ uan debẽt fideliũ oꝛõe ſᷣm Bona. in. ij di. xliij. et de hocſcriptũ eſt.j. Joh. v. vbi ðꝛ. Eſt pctiñ ad moꝛtẽ:nõ dico vt ꝓ eo quis ro⸗ get.Nõ igit᷑ exaudiet᷑ a deo qͥ oꝛat ꝓ talibo nõ cõ municãtib:⁊ ideo nullꝰ põt ꝓ eo publice oꝛare imo ſi quis miſſas vel officiũ publice dici face⸗ ret ꝓ ipᷣo qñ moꝛtuꝰeſt ſine ſignis pnie tã dicẽs qᷓ; mãdãs moꝛtalłr peccaret:cũ ſit cõtra pᷣceptuʒ eccłie.extra de ſponſal.c.ad audiẽtiaʒ.⁊ de ſtatu mo. c.j.?.c.ſuꝑ quodã.⁊ de ſepul.c.ex parte.⁊ de furti.c.ij.⁊.xiij.q.ij.c.ꝓ obeũtibo.⁊.c.nõ extime⸗ mus.⁊.c.de quibo.⁊.xxiij.q.v.c.placuit. Facit.c. XIIII a nobis.el.ij.⁊.c.ſacris.de ſen.excõ. Eoptima punitio ðꝛ reiectiõis.Nã cuʒ de ſillis qͥ no receperũt diſcipulos xpᷣi facu r.s ſit xpᷣs magnã vindicã. Un inquit Lu.x.Amẽ dico vob ꝙ ſodome remiſſiꝰ eritin die illa qᷓ; illi ciuitati qᷓ nõ receꝑit vos.Quãtam punitiõʒ faccurꝰ eſt de illis qͥ noluerũt recꝑe ip ſum. De qͥ Job.j. ðꝛ. In ꝓpꝛiavenit ⁊ ſui eũ non receperũt:ꝓfecto iĩ iudicio talib dicet illð Mat thei.xxv. Hoſpes erã ⁊ nõ collegiſtis me.Et iõ reijciet eos a ↄſoꝛtio btõꝝ ⁊ ꝓijciet in infernuʒ. Vnñ Lu.ix.inqᷣt ipᷣe ſaluatoꝛ. Qui me erubuerit hũc filiꝰ homis erubeſcet cũ venerit ĩ maieſtate ſua.Et iõ ꝑ ſilitudinẽ ponit ꝑabolã Mat.xxij. di. ꝙ cũ qͥdã rex plłimos iuitaſſet ad nuptias fi lij ſui:illi vᷣo venire ↄtẽpſiſſent:⁊ vltra hᷣ ſeruos ſuos occidiſſent:ſtati rex miſſis exercitib ſuis ꝑdidit oẽs homicidas illos ⁊ ſuccẽdit cuitates coꝝ igni. Qua ſilitudine dat᷑ intelligi ꝙ qcũq; nõ accedũt ad cenã agni ꝓuidi:ad qua ipexpᷣs oẽs ĩuitat ꝑdet eos atq; ſuccẽdet in ignẽ eternũ. Inuitat aũt oẽs xpᷣiãos Mat.xj.di.Uenitead me oẽs qͥ laboꝛat ⁊ onerati eſtis⁊ ego reficaam vos.O dulce ⁊ amicabile vᷣbũ in aure pctõr ꝙ; tu dñe deꝰ meꝰ egenũ ⁊ pauperẽ inuitas ad tui ſctiſſimi coꝛꝑis cõionẽ. Sʒ qͥs ego ſum dñe vt ad te pᷣſumã accedere:quõ auſus ero vẽire qͥ ni hil mihi boni conſciꝰ ſum vñ poſſim pᷣſumere. Reuerent᷑ ãgeli ⁊ archãgeli:metuũt ſcti ⁊ iuſti: ⁊tu dicis.Uenite ad me oẽs.ſiſi tu dñe hoc di ceres qͥs veruʒz eſſe crederet.⁊ niſi tu iuberes qͥs accedere attẽptaret.Sʒ tu benigniſſime dñeno ſti ſeruũ tuũ⁊ ſcis qꝛ nihil boni in ſe hʒ vnð hoc illi pᷣſtes. Confiteoꝛ igit᷑ vilitatẽ meã ⁊ agnoſco infinitã bonitatẽ tuã. Pꝛopt᷑ temetipᷣm em̃ hoc facis nõ ꝓpter mea meritavt benignitas tua mi hi magis innoteſcat. Qꝛ ̊ hoctibi placet et ſic fieri iuſſiſti:placet ⁊ mihi dignatio tua.Unð de tua ĩdicibili clemẽtia cõfiſus accedo eger ad ſal uatoꝛẽ:egenꝰ ad regẽ celi:uus ad dñm: creatu ra ad creatoꝛẽ:deſolatꝰ ad merẽtiũ ↄſolatoꝛem: eſuriẽs ⁊ ſitiẽs ad vite fontẽ. Cuiꝰ plenitudineʒ lʒ nequeã haurire ⁊ vſq; ad ſatietatẽ potare:ap⸗ ponã tñ os meũ ad foꝛamẽ celeſtis fiſtule vt ſal tẽ inde guttulã modicã capiã ad refocillãdã ſi⸗ tim meã vt nõ penitꝰ areſcã.Uenio igitur ad te pijſſime ieſu qͥ nõ vis dimittere ſᷣuos tuos ieiu nos ne deficiat invia vt de tuo ſctõ ↄuiuio refi⸗ ciar qð ꝑaſti in dulcedie tua pauꝑi deꝰ. Nã ⁊ ca telli edũt de micis qᷓ cadũt de mẽſa dñoꝝ ſuoꝝ Mat.xv. In te em̃ eſt cotũ qð deſiderare poſſũ ⁊ ð beo.tu ſalꝰ mea ⁊ redẽptio:ſpes⁊ foꝛtitudo: decꝰ ⁊ głia:letifica ̊ aiam ſᷣui tui:qm̃ ad te dñe ieſu aiaʒ meã leuaui. Cupio em̃ teiĩ domũ meã itroducere ac reuerẽter ſuſciꝑe vt cũ puſillo Za⸗ cheo merear a te bñdici ⁊ ĩter filios Abꝛabe cõ⸗ putari:⁊ nõ cũ ad tuũ cõuiuiũ venire ↄtẽnẽcibꝰ a tuo dulciſſimo cõſoꝛtio eternałr ſegori· ptotnin 1 en u (ofßiine i ſänrt inNnn ltinilrenunch lirwſtnionn mnettiteic ſeeoue n cedioicden Gſͤnuarumtnunon netopen de Nitosantkr Cineporgnone ſöcoapeenugee Dlchgiatcli⸗ oe 1 äpe oſniconnüͤtt gmralcocrm Mogchoſftinngna io un icjoio icn ipunfon aunn Nodii punus e ſblinucongs. cſareabo (Nlolcts pulnlodono zen nictöſtolancä 0bem gparloc (A(Aamociolazt Mus etfnome N idebemnab aedno ſa⸗ . Mtunonü en ieureptaul Mupnlennenü ſeaut chtlllirdetucet ſſchrückgcin tader igun Mhnedceneniin nuRNindedid⸗ oghoccſtinif üirpgozlent ſnipliidiici rchnchz NEN d eubefiſinne rbo ſne ſſa Dcin ſiuenncvic ngi⸗ Nchulosi hne mniis 4 nlegſtsn. 66 Marnumg unuſtit tn nnzanud in tuidrenimg Mimllgg eig Mangimmi. DrnNDnnd mnchetrcan kethünmmnifn gaiinng In Bas eoolundien abſus miinf nrüpoſinfünee Amanüͦtiätutt s. ſliſi mdiench teniim inbeni⸗ banignſſineding dominſehrna limimei m ogemngiheiin medanignineen sdocndizburi dignronCd ſins allecrl nsdiun N—ð mmiai Mmun i A gnming Ghnanippunenp/ iucksftnenal in clidiſ Unnoigetad. ”õ woſn idloih dr nindio Midenni⸗ goſpebt fſili nigficti ocm̃trl MMinn e rci ni finie, ii nie M mniOH sol = “ .— * Res pꝛeꝑatões debet facere ſuſceptu t ruspcioſum coꝛpus dni nfi ieſu xpᷣi DPꝛima dicit antecedẽs: ⁊ eſt triplex. SZSZSppma examinatiõis.⁊ purgatiõis.Oꝛ cũ om̃i diligentia iterũ atq; iterũ examinare de betoſciẽtiã ſus:vt nõ ſolũ pctã que cõiter cogno ſcunt᷑ ⁊ ſunt manitfeſta:ſed etiã ꝑ ignoꝛãtiã ⁊ ob liuionẽ latẽtia inq;tũ ſibi poſſibile fuerit ſubti⸗ liter poſſit diſcutere. Ideo ðꝛ Oſee.ij. Judicate matrẽ veſtrã.i.cõſciẽtiã.Et apłs.j.ad Chor.xj. inqᷣt Paulꝰ,. Si noſmetipos iudicaremus nõ vtiq; a dño iudicaremur.Facta igit᷑ hac diligen tiſſima examinatione ſi aliquã nouã maculã re periemꝰ debemꝰ? de ea habere cõtritionẽ ⁊ dice⸗ re cũ ꝓpha pſal.l.Coꝛ cõtritũ ⁊ hũiliatũ deꝰ non deſpicies.Deinde ire ad ↄfeſſionẽ ⁊ plenã facere cõſciẽtie purgationẽ.Nõ em̃ plerũq; in vna con feſſiõe ad plenũ põt ↄſciẽtia expurgari. JIdeo ðt Dauid pſal.xciiij. Pꝛeoccupemꝰ faciẽ eius ĩ cõ feſſioe. ⁊ Ecci.xviij.dicit᷑ cuilibet cõicaturo. Ab omi delicto mũda coꝛ tuum.⁊ Hiere.iiij. LHaua ꝗa malicia coꝛ tuũ.⁊.j.ad Chor.vij.Emũdemus nos ab om̃i inq namto carnis.⁊ eiuſdẽ epłe.c.v iterũ dicit᷑. Expurgate vetus fermẽtũ vt ſitis no ua cõſperſio. Nõ em̃ poſſumus reciꝑe grãm dei niſi purificati fuerimꝰ.dicẽte Aug.in lib.de ver⸗ bis dñl. Puritas ſic eſt ſubſtãtia gfe ſicut aia ẽ ſubſtãtia coꝛpis. H Eiñuũda pparatio ðꝛ ceſſatiõis. Debemꝰ ſ em ceſſare ab oĩbus nõ ſolũ pctis ſʒ etiã ooccaſiõibo pctõꝝ.vt eſt multiloquiũ.ã in multilo qͥo nõ ðᷣ erit pctm̃.puerb.x.ecõtra vo bonũ eſt pᷣſtolari cũ ſilẽtio ſalucare dñi.Tꝛeñ.ij Debemꝰ ̊ parũ loqui ⁊ cũ magna cõſideratiõe ne dicamꝰ ocioſa. vt poſſimꝰ dicere illð Job.xj. Purus eſt ᷣmo meꝰ ⁊ mundꝰ ſum in coſpecctu tuo. Itẽ debemꝰ abſtinere a vanis cogitatiõibꝰ dicẽte dño Eſa.j. Lauami mũdi eſtote:auferte malũ cogitationũ veſtraꝝ ab oculis meis. Itẽ debemꝰ vitare ꝑiculoſas cõuerſatiões ⁊ ceſſare a tumultu rerũ ſeculariũ.Qꝛvt ðꝛ Treñ.iij.e debit ſolitariꝰ ⁊ tacebit quia leuabit ſe ſuperſe. Itẽ ſcriptũ eſt Ecci.xiij.Qui tetigerit picẽ inqui nabit᷑ ab ea. Itẽ ieiuno ſtomacho ſacrã cõioneʒ pcipere debemꝰ niſi in caſu necitatis.vtputa in moꝛte.vt inqͥt Rich. in.iiij.di.viij.ar.ij.q.iij.di⸗ cẽs ꝙ hoc cõſtitutũ fuit ꝓpter reuerẽtiã ſacramẽ ti. vt ptz ꝑ Aug.in libᷣ.j.ad Januariũ.⁊ ꝑ mgf̃ʒ ſen. in.iiij.di. vlij.c.iij. Et habet᷑ de hoc textꝰ in.c. liqdo. de ↄlſe.di.ij.vbi ðꝛ. Placuit ſpũiſctõ vt in honoꝛe tati ſacri bᷣus in os xpᷣiani dñicũ coꝛpꝰ iĩtraret qᷓ; ceteri cibi.Ad idẽ habet᷑ textꝰ in.c.nihil vij. q.j.Et de h̊ tractat Lho.i.iij.pte ſũme.q.lxxx ⁊ habet᷑ in ſũma cõfeſ.lib.iij.tci.xxiiij.q.lxxv. Item Ddebhet hõ ceſſare nocte ſaltẽ pᷣcedẽte a quiete deli coſa. Uñ ſi cõmode põt non debet in lecto doꝛ⸗ mire ſiue nudꝰ ſed indutꝰ ⁊vigilare.dicẽte pha Pars tenia de ppatiõe tãti ſacramẽti. A W ”ð N M KWM . Eſa.lij. Cõſurge:cõſurge:induere foꝛtitudie tua ſyon. Induereveſtimetis głie tue hirm cuitas ſancta.i.aia fidelis ta digniſſimũ receptura ſa⸗ cramẽetũ:indue te veſtimẽto deuotõis.QOꝛ ſicut ille ul cbui coꝛpoꝛale no poteſt digerere vi ma ſticare nõ eſt aptꝰ mãducare ipᷣm: ſicqᷓ deuotõʒ nõ habet nõ eſt dignus cõicare. de oſe. di. ij. c tri bus gradibo.⁊.c.in illo. Uñ ait ſctůs Bona.in iiij.diſ.xij. DHaioꝛẽ efficaciã recpit homo i vna ſiſe nõ pᷣparet diligẽter 2⁊ deute. t accionũ.Qõð figuratũ fuit.Exodi.xij.vbi manducatur agnũ paſchalẽ qͥ ſacẽm H tipice demõſtrabat:pceptũ eſt. Renes vr̃os ac/⸗ cingetis ⁊ calciamẽta habebitis in pedibꝰ vris: tenetes baculos imanibo. Per renes em accin⸗ ctos ſignificat caſtitas ᷣm Grego. ſup Auẽ xij. Per calciamẽta in pedibo ĩtelligit charitas ⁊ di lectio dei ⁊ ꝓximi. Per baculos in manibo icel⸗ ligunt᷑ bona oꝑa ſine quibo ſi acceſſerimꝰ ad cõ munionẽ dicet cuilibet nrjm oĩpotens deꝰ illud miſſa vel cõione cũ bona pᷣparatiõe q; in mulq Matth.xxij. Quõ huc intraſti nõ hũs veſtẽ nu ptialẽ. Debemꝰ ᷓ habere veſtẽ rubeã.ſ.charitat/ ⁊ vᷣtutis quãdo accedimꝰ ad nuptias eterni re⸗ gis. Un Aug.in q̊dã ſᷣmõe in dedicatiõe eccłie inqᷣt. Unuſqᷣſq; ↄſideret cõſcientiã ſuã:⁊ qñ ali quo crimine vulneratuʒ ſe eſſe cognouerit pᷣus oꝛõibo ieiunijs ⁊ elemoſynis ſtudeat mundare cõſciaʒ ſua:⁊ ſiceuchariſtiã pᷣſumat acciꝑe.Sõ ctus q̊ʒ Leo in quodã ſᷣmõe de aduẽtu de dño ieſu xpo inquit. Scðᷣm ꝙ vnũquẽq; oꝛnatũ bo nis moꝛibo viderit ita illi grãm ſue miſᷣicoꝛdie diſpẽſabit.hec ille.Si aũt acceſſerimꝰ ſine oꝛna tu bonoꝝ opeꝝ accidet nobis illð Match. xxij vbi pcepit prfamilias miniſtris ð illo qͥ idignꝰ acceſſerat ad nuptias dicẽs. Lgatis manib er pedibo ꝓijcite eũ in tenebꝛas exterioꝛes:ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridoꝛ dentiũ. JIdeo Amb.in quodã ſer⸗ mone ð aduẽtu inqͥt. Si em̃ młiercule ſolẽt ali qᷓs ferias ſuſcepture macłas veſtiũ ſuarũ aqua diluere:cur nõ magis dñm excepturi maculas aiaꝝ nr̃aꝝ fletibb abluamus.Etille qͥdẽ ſi adeo infecte ſoꝛdibo veſtes fuerit ꝙ maculas ſola aqᷓ nõ purget:addũt molliciẽ olei ſapo nis etiã acri moniã.Nos q̊ʒ ſi tã graue fuerit pctm̃ ꝙ mime ſolis fletib abluat᷑ addamus miſicoꝛdie oleũ acrimoniãq; ieiunij.hec ille. Hieroñ.q̊ʒ in tefta mẽto ſuo ait. Eya fideł aia epulare ne moꝛeris his paſci öᷣlicijs:ne pigriteris h̊ frui cõöuiuio ĩ ̊ nõ carnes thauroꝝ vł hircoꝝ vt oli in lege:ſʒ ſal uatoꝛis tui coꝛpꝰ ſumẽdũ ꝓponit᷑. dD xEcu da pncipalis pᷣpatio ðꝛ cõcomitati ſ ua. ⁊ hec etiã ẽ triplex.Pꝛia meditatõis. Debz em̃ hõ ĩ ipᷣo actu ſacre cõionis tria maxie pᷣmeditari. Pꝛimo quãte ſit nobilitatts. Vã de pſe. di.ij. cnibil. öt Alerader papa. Iihik in ſacrificijs maius eſſe põt q; coꝛpꝰ ⁊ ſanguis Bermo rßi:necvlla oblatio bac potioꝛ eſt. ſed hecom̃es PeEli que pura cõſciẽtia dño eſt offerẽda. hec — i. In hoc em̃ ſacramẽto nõ ſolũ ẽ humanitas rp̃i gkioſa ſed etiã diuinitas beatiſſima. Se⸗ cũdo debet pᷣmeditari quãte ſit vtilitatj.Eſt em̃ vtilitatis infinite ꝑ qdð ſacramẽtũ acquirit᷑ vita eterna. Johᷣ. vj. Tertio quãte ſit charitatꝭ.poſ ſumꝰ em̃ dicere illð Deut.iiij.Nõ eſt alia natio tam grandis q̃ babeat deos appꝛopinquotes ſibi ſicut deꝰ noſter adeſt nobis.vnð non poſſu mus ei condignas grãs referre ꝓ tanto bñficio collato:nec aliqͥd ſufficiẽs ſibi recõpenſare. Job ix. Si voluero me iuſtificare nõ potero ei rñde⸗ re vnũ de mille.Ex quib vᷣbis etiã ptʒ ꝙ nemo poteſt ita iuſtificari ⁊ purificari ſicut meret᷑ alti tudo tãti ſacramẽti. Uñ ibidẽ ſubdit᷑.Et ſi lotꝰ fuero quaſi aquis niuis:⁊ fulſerint velut mun diſſime manꝰ mee:tamen ſea oꝛdidꝰ intinges me id eſt ſoꝛdidꝰ appebo in comꝑatiõe tam mũdiſ⸗ mi ſacramẽti.Sed tamẽ ⁊ ſi nõ valemꝰnos cõ⸗ digne pᷣparare ad eiꝰ receptionẽ nec ei equalẽs reddere:ſaltẽ q;tũ poſſumus tãte charitatis ſꝑ. mẽoꝛiã habeamꝰ.de qua mẽoꝛia ðt ꝓphᷣa Hie⸗ remias Treñ.iiij.c. Memoꝛia memoꝛ ero ⁊ ta beſcet in me aia mea. E . Ecũda pꝛeꝑatio cõcomitatiua eſt oꝛõis. „ Cum em nõ ſi ficiẽtia nr̃a ex deo eſt. ij. Chor.iij. IJdeo debem⸗ —— —— deuote ⁊ feruẽter oꝛare deũ vt nos dignos effi⸗ ciat ad ſumẽdũ tãtũ ſacramẽtũ.dicẽdo cũ ꝓphᷣa pſal.v. Coꝛ mũdũ crea in me deꝰ:⁊ ſpm rectum innoua in viſceribo meis. 77y7 Ertia pꝛeꝑatio dici᷑ humiliatõis.Scri t prtuũ eſt in. ca. decet.de ĩmu.eccle.lib. vj. ad eccłias debet eſſe humilis⁊ deuotus ingreſſus:⁊ deuota ↄuerſatio ⁊ deo grata: mul to magis aũt quãdo imus ad recipiẽdũ tam di gniſſimũ ſacr̃m debemꝰ ire cũ maxima hũilita te ⁊ reuerẽtia.quia ſcribit᷑ Ecci.xxxij. Pꝛo reue⸗ rentia dabit᷑ ibi bona gra.Oebemꝰetiã ire cum maxia coꝛdis amaritudine:qꝙ tã benignũ redẽ/ ptoꝛẽ nr̃m offenderimꝰ.Et in huiꝰ figura pꝛece ptum fuerat Erxo.xij.ꝙ agnꝰ paſchalis ðbebat cõedi cũ lactucis aggreſtibo.qꝛ coꝛpus xpᷣi ðbet ſumi cũ amaritudine ꝓpꝛioꝝ pctõꝝ ⁊ cõpaſſio⸗ nis de paſſiõe eiꝰ. Uñ Gꝛe.in moꝛalł.inqͥt. Car⸗ nes cũ lactucis aggreſtibo ſũt edẽde.vt cũ coꝛpꝰ redẽptoꝛis nr̃i accipimꝰ nos ꝓ pctis nr̃is in fle tibus affligamus q̃tenus ipᷣa amaritudo pnie abſtergat a mẽtis ſtomacho puerſe humoꝛẽ vi⸗ te. hec ille. Iſta em̃ amaritudo contritõis ſanat vulnera pctõꝝ. Vñ dñs inqͥt Oſee.x. Sanabo cõtritões eoꝝ ⁊ diligã eos ſpontanee.⁊? Lꝛeñ.iij hoꝛtat᷑ nos ad cõpaſſionẽ ſue paſſiõis añ cõio⸗ nem dices. Recoꝛdare pauptat ⁊ traſgreſſiõis mee abſinthij ⁊ fellis. Eapꝛopt᷑ debemꝰ⸗ facere añ ſumptiõeʒ iſtiꝰ cibi ſpũalis qð faciebat Job „ — — mꝰ ſufficiẽtes cogitare ali quid a nobis quaſi ex nobis:qꝛ oĩs ſuſ⸗ . ante ſumptionẽ abi matiialis dicẽs.iij.cſuilib. Anteq; còedã ſuſpiro.ſ.ex cõpaſſiõe doloꝝ cru⸗ cfixi:⁊ cõtritiõe meoꝛũ pctõꝛum.Et hułꝰ figu⸗ ra habet᷑ Geñ.xviij.vbi Abꝛabhã tribus angelis ſibi in foꝛma humana apparẽtibo dixit vt reqᷣe/ ſcerẽt ſub arboꝛe quouſq; eis poꝛtaret buccellã pãis. Per tres em ãgelos ſignificant᷑ tres potẽ tie aĩe.ſ.memoꝛia:intellectus:⁊ volũtas.per q̃s non tm̃ angelis ſed etiã deo ſumus ſiles. DMas em̃ Abꝛahaʒ.i.xpᷣus:iubet reqeſcere ſub arboꝛe crucis añ ſumptionẽ panis ſubcinericij:quẽ ſa ra.i.eccłia:ad eius pꝛeceptũ cõficit ex tribus fa⸗ rinis.ſ.eiꝰ diuinitate:aia ⁊ carne.⁊ ſic meditata ſua paſſiõe illũ ðᷣuote reciꝑe. Ideo hoꝛtat᷑ Aug. in lib.de ſalutaribꝛ documentis di.Quãsdo coꝛ pus xpᷣi acciꝑe volumꝰ añ ad cõfeſſionẽ ⁊ peni⸗ tẽtiã pᷣcurrere debemꝰ.⁊ oẽs actus nr̃os curio⸗ ſius diſcutere:⁊ pctã obnoxia ſi in nobis ſenſe⸗ mꝰ cito feſtinẽꝰ ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ verã pniaʒ abluere ne cũ Juda ꝓditoꝛe diabolũ intra nos celãtes ꝑeamꝰ. O deuoti xpᷣiani cõſiderate ꝙ ſicut inqᷣt Amb.in quodã ſᷣmõe de aduẽtu. Si deberetis reciꝑe aliquã honoꝛabilẽ ꝑſonã in domoveſtra puta illuſtriſſimũ ducẽ vrjm:ſiue papã vel ipe⸗/ ratoꝛẽ:qͥ ad vos viſitãdos venire dignaret᷑: ꝓfe cto feſtini ⁊ bene induti occurreretis grãs agen tes ꝙ ad vos declinare dignet᷑. Sʒ pᷣus mũda⸗ retis domũ vr̃am ⁊ purgaretis ab oibus imũ⸗ dicijs:ne aliq̃s ſoꝛdes ĩueniret q̃ poſſent ocłos ſue maieſtatis offendere. Itẽ cooꝑtoꝛijs varijs oꝛnaret domũ:atq; floꝛibo ⁊ alijs rebb odoꝛife ris ſterneretꝭ pauimẽtũ illiꝰ:vt libẽtiꝰ⁊ gratiꝰ in domo vra moꝛaret᷑. Si aũt griũ faceretis.vtpu ta in domũ ſoꝛdibs ⁊ fetoꝛibo plenã iũllũ reciꝑet ꝓfecto eiꝰ indignationẽ ac vindictã ſubito expe ctaretis. Quãto igit᷑ cũ maioꝛi deuotioe ⁊ reue⸗ rẽtia atq; pᷣparatòe debemꝰ reciꝑe regẽ celoꝝ di cẽtes cũ Salomõe.iij. Reg.viij.⁊.ij. Parali.ij. Quis poterit pᷣualerevt edificet ei domũ dignã Si em celi ⁊ celi celoꝝ caꝑe eũ nequeũt:quãtus ego ſum vt poſſim ei edificare domũ. Debemꝰ etiã cũ centuriõe dicere illud Luc.vij.habentes coꝛrigiã ad collũ vel ſaltẽ toto coꝛde humiliati? ꝑcutiẽtes pectoꝛa nr̃a.Oñe nõ ſum dignꝰ vt in⸗ tres ſub tectũ meũ ſed tm̃ dic vᷣbo ⁊ ſanabit᷑ aia mea. Itẽ cũ filio pdigo.Luce.xv.cũ maximis la chꝛymis dicere debemꝰ. Pater peccaui in celũ ? coꝛã te:iã nõ ſum dignꝰvocari filiꝰtuus.fac me ſicut vnũ ex mercẽnarijs tuis.Nullłꝰem̃ cũ cãto charitatis feruoꝛe:aut cũ tãta reuerẽtia ⁊ deuo⸗ tiõe ac hũilitate accedere põt ad hocſacramẽtuʒ q̃n ãplioꝛi recipi mereat᷑. Ecce em̃ Noe centũ ãnis laboꝛãdo fabꝛicauit archã in qᷓ cũ pauds ſaluaret᷑. Geñ. vij. Hic aũt totiꝰ moi fabꝛicatoꝛ ⁊ ſaluatoꝛ recipi. Moyſes archã de lignis im putribilib fecit quaʒ mũdiſſimo auro veſtiuit interiꝰ ⁊ exteriꝰ:vt tabulas legis in ea poneret. Exo.xxxvij.A nobis autẽ legiſlaroꝛ ⁊ vice largi/ “ ,. eſagird⸗ Wtempli Eboſtiasp coorchüdin cömannvin ſalaunanint ( vh Gartdatun dehnsfnmn Gnupotrutt netdi no Cnonfhn Folſncgagun NH hulnh thean noben⸗ gunoredetidd⸗ Cenidim⸗ chinmbifico⸗ gingennudirie) Wcokirläl Cüdenuitimn i nicpiircls un oheloben uu mnin fonoumt mlm⸗ uogod rtigiid mbuäinubenein Itgynäido. S dchen cnmarmn ſtodirenosaſeculn Hoonitdeuatin liiOmniaſodin nquodifmone. lymanöpduatn gooſelubtrabat⸗ iimecontiplar, mMnori deſien (MWroro diak cof bmodiriuere inteſngvere⸗ Lunpociekqjns nnenlume einalascogtn Umſeldisicin nllm tconh bticdeßen Pomion Gir h aifm ſttmnirn nnlafultolli FFobſ dban üſnigrnno, 0 ſipopkzllit bls ? ſangnis Ndeyng ube ſieen Sen awün r vſomusſtg ngitninen, Eudchmn i Rcöfiaranina mne tſentn eteoboni. nns dl Oihn ifeſtonin Bagus nfosne raſinnodisſa Wüinmaostdi ſnngſann Anin Sideenn gooniindononetn imiine wpi in Snirdgun e bi in Göusnid; nsa) obbsini nmi oſencls licopgoris ws talisni 000lgdte. PNrlbe en üfnenns Wpnäütae cvdici iodipn⸗ Mior ddenir udſnd NnIDn eci nnitgine ſun doni do s Uei aNN vwae uNMit: nsnoNl, etor nublind ANdmarimis Grpeenniiclit Guiflemns ſaee s ſl inc intmainn a Sraͤboeligamn c o& rteñig ⸗ E + — — — — 4 igni. toꝛ ſuſcipi ⁊ hoſpitari debet. Salomõ magnifi cum templũ ſeptẽ annis edificauit in quo mul⸗ le hoſtias pacificas o btulit in dedicatiõe eiꝰ:vt in eo archa dni collocaret.iij. Reguʒ.vj.Dauid cũ maximo iubilo ⁊ cantoꝛibo pulſans citharãa ſalcauit coꝛã archa dei:⁊ eã duxit in domũ ſuaʒ cũ gaudio.ij. Regũ.vj. Ex quibo oibus cõdlu ditur ⁊ dat᷑ intelligi ꝙ oĩ ſtudio ⁊ diligẽtia nos debemꝰ pᷣparare ad cõſtruẽdã habitationẽ deo in aia noſtra: ⁊ recipiẽdũ dñiti coꝛpoꝝ ſacramẽ tũ.qð ſumere debemꝰ cũ incendio diuini amo⸗ ris. Unõð in figura huiꝰ pꝛeceptũ fuit Exo.xij.fi lijs iſrael ꝙ agnum paſchalẽ comederẽt aſſum Ertia pncipalis pꝛeꝑatio dicit᷑ cõſecuti⸗ t ua. ? hec etiã eſt triplex. Pꝛima regtiatio nis. Debemꝰ em̃ ei grãs referre poſt cõ/⸗ munionẽ de tãto beneficio nobis collato. vt ðꝛ in demẽ.ſi dñm.ð reli.⁊ ve.ſan.aliter pᷣuari me⸗ rebimur bñficio accepto quod reuocari poteſt ꝑ ingratitudinẽ.S.ſciẽdũ.inſti.de dona.⁊.c.fi.ex tra eo dẽ.⁊.l.fi.C.de reuo.dona.Et ingratitudo etiã detrudit ſeruũ manumiſſũ in ſᷣuitutẽ.c.epᷣs q macipiũ.⁊.c.libti eccłe.xij.q.ij.Quilibet em pᷣ uari debet illo bono ↄtra qð agit.l.peñ.ff.de pe nis.QO⁊ꝛ vᷣo nõ poſſumꝰ ei ſatiſfacere ꝓ tãto bñ⸗ ficio dicere valemꝰꝙ ſumꝰ ſicut mẽdicꝰ pauꝑri mus q ad pꝛãdiũ diuitis vocatꝰnihil habet ad retribuẽdũ benefactoꝛi ſuo niſi ſe ewi humiliãdo ⁊ regratiãdo. Scða pᷣparatio ðꝛ obſᷣuatiõis Debemꝰ em̃ maxime illo die quo cõicauimꝰ cu ſtodire nos a ſecularibo curis:⁊ vacare cõtẽpla tioni ⁊ deuotiõi.Et ideo inqͥt Salomõ ꝓuerbᷣ. iiij.Omi cuſtodia cuſtodi coꝛ tuũ.Ait em̃ Gꝛe. in quods ſᷣmone. Mens nr̃a ad cõtẽplãdũ in⸗ terna nõ ꝑducit᷑ niſi ab bis q̃ exteriꝰ iplict ſtu⸗ dioſe ſubtrabat᷑. Mẽs em̃ nr̃a niło mõ ad vim intime contẽplatiõis rapit᷑ niſi ſtudioſe pꝛius a terrenoꝛũ deſiderioꝝ tumultu ſopiat᷑. Tertia pᷣparatio dicit᷑ cõpuatiõis. Debemꝰ em̃ tali mõ poſtmodũ viuere vt nõ abijdamꝰ ab aima nr̃a dñm ieſuʒ quẽ recepimꝰ.Qꝛ iuxta illð poeticũ. Turpiꝰ eijcit᷑ qᷓ; nõ admittit᷑ hoſpes.qð allegat glo.in.c.quẽadmodũ.de iureiu. Et iõo debemꝰ euitare malas cogitatões.qꝛvt ſcbtũ eſt Sapᷣ.ſ. Aufert ſe.ſ.dñs ieſus a cogitatonib q̃ ſunt ſine intellectu: ⁊ coꝛripiet᷑ a ſupꝑueniẽte iniqͥtate. Et ibidẽ etiã ðꝛ. Peruerſe cogitatões ſeparãt a ðo. Reoo maioꝛi aũt o claratiõe pᷣdictoꝝ. H p eſt cõſiderãdũ ꝙ ſaluatoꝛ cõicauit ſi uos diſcipulos in cena:in qua hoc altiſſimũ ſacr̃m inſtituit.vt br̃. Jo h.xiij.Et hec cena figu⸗ rata fuit ꝑ üllã q facta fuit i chana galilee.ð qua hr Jo h.ij. Chana ei int᷑pꝛetat᷑ zelus.galilea aũt tr ſmigratio. Uñ ꝑ ipᷣam cenã ſignitficatũ fuit ꝙp vpᷣs ꝓpt ʒelũ ⁊ infinitã charitatẽ iſtituit ſacr̃m coꝛpis ⁊ ſ. anguis ſui:vbi panis ⁊ vinũ trãſmi⸗ grat deyna ſubſtãtia ĩ alis, Uñ dicere pt cũ pſal ſtibilẽ me fecit. Ideo aũt bᷣ ſacramẽtũ ĩ cena oꝛ⸗ dinauit: vt onderect ꝙ digne cõicare volẽtes de bẽt obſᷣuare duodedʒ q̃ in cena mũdiali cõiter obßuant᷑. Pꝛimũ eſt hoꝛa obſcura:in q̃ come⸗ dit᷑. Uñ ait Paulꝰ.j.ad Coꝛ. xj.Oſis Jeſus in qᷓ nocte tradebat᷑ accepit panẽ ⁊c.Ex qb vᷣbis apparet ꝙ hec cena facta eſt hoꝛa obſcura. Per qgð dat᷑ itelligi ꝙ cõicãs in tãtũ dʒ philocari de deo:vt totꝰ mũdꝰſibi videat᷑ obſcurꝰ.iuxta illö Treñ.iiij.Quomodo obſcuratũ ẽ aurũ ⁊c̃. De betq; redire ad coꝛ ſuũ ꝑ pctõꝝ cogitatõeʒ:⁊ itel ligere in qᷓnta cecitate mẽcis fuerit:⁊ dicere deo cũ pſalmiſta. Illũina ocłos meos ne vnq; ob⸗ doꝛmiã in moꝛte.Et iteꝝ. Quia tenebꝛe nõ ob⸗ ſcurabunt᷑ a te:⁊ nor ſicut dies illuminabit᷑:ſi⸗ cut tenebꝛe eins ita ⁊ lumen eius. 8 Ecũdũ eſt aula q̃drata.i.ↄſcia q̃dra:vt de aia cõicãtis q̃ dici pᷣt ciuicas dei:veri ficet᷑ illð Apoc. xxj. Ciuitas in q̃dro poſita eſt. hoc eſt q̃ttuoꝛ vtutibo cardinalibo ifoꝛmata.ſ. pꝛudẽetia q̊ ad mèoꝛiaʒ pᷣteritoꝝ bñficioꝝ dei:⁊ q̃ ad ĩtelligẽtia pᷣſentiũ pctõꝝ:ac q̊ ad ꝓuidẽtiã futuroꝝ bonoꝝ.iuxta illð Deut᷑.xxxij. Utinã ſa perẽt ⁊ itelligerẽt:ac nouiſſima ꝓuiderẽt. Itẽ i ſticia in declinãdo a malo ⁊ faciẽdo bonũ:dicẽ te ꝓpheta Ps. xxxiij. Declina a malo ⁊ fac bonũ ⁊c. Itẽ foꝛtitudine ad puniẽda pctã: ⁊ ad tole⸗ rand pniam:⁊ dicere deo cũ ꝓpheta Ps. lviij. Foꝛtitudqinẽ meã ad te cuſtodia. Itẽ tẽpãtia ad viuendũ cõtinẽter ⁊ moderate.iuxta illð ad Ti tũ.ij.obꝛie:iuſte ⁊ pie viuamꝰi h̊ ſeculo. R Erciũ ẽ tabula rotũda ĩ medio aule.Et t ſimmilxr cõicas dʒ ponere coꝛ ſuũ itegralr in manu dei:⁊ illð pᷣbere ipᷣi deo ꝑ fidẽ: ſpem ⁊ charitatẽ:hee em̃ tres vᷣtutes theologice ſũt q̃ſi tres pedes qbo coꝛ nr̃m ſuſtẽtat᷑ coꝛa ðᷣo iuxta ill.j,ad Coꝛ.xiij. Nunc aũt manẽt fides: ſpes:charitas:tria hec. Hãc aũt tabulã rotũdã coꝛdis noſtri petit a nobis ſaluatoꝛ dicẽs illud Sapie.j. Fili pꝛebe mihi coꝛ tuuũu. Z. q Uartũ ẽ to balea alba ſuꝑ tabulã extẽſa Et ſiłr cõicãs dz hr̃e ↄſciaʒ purã:mun⸗ dq; aiaz a pqis. Sic em coꝛpꝰxpᷣ in ſindone mũda iuolutũ fuit poſitũ in ſepulchꝛo:vt patʒ Mat. xxvij. Sici ſindone mũda xpᷣm iuoluit: q pura mẽte ipᷣm ſuſdpit. Nemo igi dʒ ponere ĩ hac cena tobaleã nigrã ſeu imũda:ſʒ nitidã:h̊ᷣ eſt imaculata aiaz. Euchariſtia em figurat᷑ ĩ pa ne ꝓpitiationis qͥ ↄſecratꝰ deo a mũdis tãtũmõ comedebat᷑. Uñ vt hr.j. Reg.xxj.Cũ Dauid fu geret pſecutiõeʒ Saul:prexit ad ſũmũ ſacerdo teʒ cũ pueris ſuis.i.famulis:petens panẽ:⁊ ille nõ hñs niſi panẽ ꝓpitiatiõis:iterrogauit ſi mũ⸗/ di eſſent pueri ſui:maxime a mulieribus.cni reſpondit Dauid. Equidem ſi de mulieribus agitur:continuimus nos ab heri ⁊ nudiuſter⸗ cius quado egrediebamur: ⁊ fuerũt vaſa ideffvx * coꝛda ⁊ coꝛpa pueroꝛũ ſctã:⁊ tũc dedit eis ſacer dos panẽ ſanctificatũ. Sic etem̃ volẽs euadere moꝛtẽ eternã ⁊ fugere diabolũ debet cũ pueris: id eſt oibus ſenſib recollectis intrare eccłiam? recipe cũ maxima mũdicia ⁊ puritate hũc ſctiſſi mũ panẽ. Dicit em̃ deꝰ Numeri.xviij.Qui mũ⸗ dus eſt in domo tua.i.in eccłia:veſcet᷑ pane illo id eſt coꝛge xpᷣi. Si em̃ cignus naturali iſtinctu poſtq; carnaliter ſe cõmiſcuit cũ ꝓpꝛia coniuge noõ ſumit cibũ niſi pꝛius lauerit ſe tanq; rẽ fedã fecerit.Quato magis hõ ratõis capax debet añ huiꝰſctiſſimi cibi receptionẽ ſe lauare ab oibus imũdicijs mẽtis ⁊ coꝛpoꝛis:⁊ om̃s ſenſus coꝛ/ poꝛis purgare.ſ.viſum ⁊ reliq̊s. Ait em̃ Augꝰ Nõ dicatis vos habere animos pudicos ſi ha betis oculos ipudicos.Oꝛ impudicꝰ oculꝰim⸗ pudici coꝛdis eſt nunciꝰ.c.nec ex ſolo.xxxij.q.v. vnð Iſidoꝛꝰ inqͥt. olẽtes accedere ad mẽſam dñni nõ ſint vagi oculis:nõ effreni ligua aut pe tulãtia: fluido geſtu nõ incedãt:ſed pudoꝛem atq; verecũdiã mẽtis ſimplici habitu inceſſuq; oſtedant. In figurã etiã pᷣdicto ꝝ pꝛeceptuʒ fuit filijs iſrael Exo. xij. ꝙ comederẽt agnũ paſchalẽ cũ panibo aʒimis.i.nõ fermẽtatis. Qð exponit Bꝛeg.dicẽs. Panẽ ſine fermẽto comedit qͥ ope⸗ ra bona ſine coꝛruptiõe vane glłie facit. vel qui opa virtuoſa ſine admixtiõe peccati exhibet. vel illle ſine fermẽto comedit qͥ ſe a mala ſocietate cu ſtodit. Uñ dicit᷑.j.ad Choꝛ.v. Modicũ fermen tum totã maſſam coꝛrũpit. Uel ille azimuʒ ſine fermẽto mãducat qui mentis ⁊ coꝛꝑis puritatẽ ſeruat.Et ideo vbi S ait apłlus. Epulemur non in fermẽto veteri.i.nõ in veteri cõuerſatiõe:neq; in fermẽto malicie ⁊ nequicie ſed in aʒimis ſin⸗ ceritatis ⁊ veritatis. Ad hoc etiã denotadũ dñs ieſus inſtituit ſui coꝛꝑis ſacramẽtũ in pane aʒi mo. vt patʒ Matth.xxvj. Mar.xiiij.? Lu.xxij. vbi dicit᷑. Pꝛima die aſimoꝝ acceſſerũt diſcipu li ad ieſum dicẽtes. Ubi vis paremꝰtibi cõede⸗ re paſcha.Tũc em̃ non licebat iudeis habere in domo panẽ fermẽtatũ.vt ptʒ Exo.xij. In figurã etiã pꝛedictoꝝ legit᷑ Exo.xvj.ꝙ mãna erat albũ ad modũ niuis.Oꝛ cõmunicans debet habere coꝛ purũ ⁊ mũdũ.Locꝰ em̃ debet eſſe ꝓpoꝛtiona tus locato.ij.de aĩa.⁊.iiij.phiſi.UVñ ait glo.in.c. dugduũ.de decimis. ꝙ qᷓ lia ſunt pᷣdicata talia de/ bẽt eſſe ſubiecta.Deus aũt eſt puriſſimꝰ. vt etiã teſta?t᷑ Phᷣus.xij. Metha.ergo eũ reciꝑevolens debet eſſe purificatꝰ ab om̃i imũdicia.Unõð illi inqᷣt ip̃e deꝰ. Ego ſum puritas coꝛ purũ quero ⁊ ibi reqͥeſco. Hũda igit᷑ coꝛdis tui habitacu/ lũ ⁊ para mihi cenaculũ grande ſtratũ:⁊ ego fa ciã apð te paſcha cũ diſcipuł meis: ⁊ ſi tu ꝑ pu intatẽ volueris eẽ mecũ ego ſꝑ ero tecũ.et cũ me habueris totꝰ mũdꝰ metibi aufene nõpoternit. Ebet igit᷑ recipiẽs hoc ſacrm eẽ W d můdꝰpmo a carnali delectatõe. Et ideo FFErrodi xij. dicit᷑. Renes veſtros accinge/⸗ UVritas q̊ʒz i tis.i.caſti ⁊ mũdi eritis quãdo vultis omedere agnũ paſchalẽ. Secũdo a terrenoꝛum affectiõe qð notat᷑ cum ſubdit᷑ vbi S. Et calciamenta ha bebitis in pedib. Nõ em̃ debet diligereterrena per inoꝛdinatũ amoꝛẽ:ſed in ſuis affectibo öbet habere calciamẽta.i.ſanctoꝝ patꝝ exẽpla ꝑ imi tationẽ qui cõtempſerunt terrena oia. Qui em diligit terrena dicltur effia terra. Oſee.ix. Facti ſunt aboĩabiles ſicut ea que dilexerũt:imo effi⸗ ‚ citur lutũ.vñ Abacuc.ij. dict᷑ de auaro. Uſqʒqᷣ aggrauat cõtra ſe denſum lutũ uarus ergo 4 coꝛpꝰ xp̃ᷣi recipit ipᷣm in terrã ⁊ lutũ ꝓijat. Ter⸗ tio debet eſſe mũdus a vana cogitatiõe.qð no⸗ tat᷑ cum dicit᷑ vbi S. Tenẽtes baculos in mani⸗ bus. Debet em̃ baculũ crucis in coꝛde retinere ⁊ cũ eo canes.i.demonũ ſuggeſtiões animã la⸗ cerãtes abigere.Ait nã q; Chꝛyſ. Ubicũq; demo nes ſignũ crucis viderint territi fugiũt:baculũ timẽtes quo plagã acceperũt. Uñ legit᷑ in figu⸗ ra Beñ.xvj.ꝙ ſuꝑ ſacrificiuʒ Abꝛahe volucres deſcẽdebant ſed ipᷣe eas abigebat.Quia qñ hoc ſacrificiũ offerimꝰ vel recipimꝰ cogitatiões vo⸗ latiles abij cere debemꝰ. Quarto debet eſſe mü⸗ dus a negligẽtia ⁊ toꝛpoꝛe.qð notat᷑ cũ diatur vbi S. Et comedetis feſtinãter. Feſtinãter em̃ co medit qui diabolicas tẽptatiões ↄtra hoc ſaca mentũ exurgẽtes ſubito repellẽs ullud cũ feruẽ⸗ ti ðſiderio ſuſcipit. Glo.vo ſuꝑ illð.j.ad Chor. xj. Qui manducat ⁊ bibit indigne.ait. Indigne ſumit qͥ nõ deuota mẽte ad cõionẽ accedit. N Ropter iſta aũt ſignificanda legit᷑ Exo⸗ p di. xij.ꝙ quattuoꝛ ꝑſone ab eſu agni pa ſccchalis excludebant.ſc;. Pꝛio ſeruꝰincir cũciſus.i.luxurioſus qui nõ eſt mundus a car nali delectatiõe.quia vt dicit᷑ad Gal.v. Qui ſũt rpi carnẽ ſuã crucifixerũt cũ vitijs ⁊ cõcupiſcen tijs. Scðdðo mercẽnariꝰ.i.auarus qͥ nõ eſt mun⸗ dus a terrenoꝛũ affectiõe:ſed eſt mercennariꝰpe cunie.iuxta illð Matth.vj. Nõ poteſtis deo ſer uire ⁊ mãmone.Tertio aduena qͥ eſt neophitꝰ: id eſt de nouo cõuerſus.qꝛ ille nondũ eſt mũdꝰ a carnali cogitatiõe.Et iſte ciba nõ eſt neophito rum ſʒ grandiũ:ſicut Auguſtino dixit ipe dñũõs. Cibus ſum grãdiũ ⁊c.Quarto alienigena.i.te⸗ pidus ⁊ indeuotꝰ:quia non eſt mũdus a negli gętia ⁊ toꝛpoꝛe.⁊ iſte cibus nõ eſt inſipidoꝛũ:ſʒ palatũ ſanũ habẽtiũ.vt ðt aug. OQ iſta debet pꝛimo attendi qᷓ;tũ p ad manꝰ quib hoc ſacrificiũ miniſtrat᷑ Aque debẽt eſſe munde⁊ innocẽtes.iuxta ul pſal. Lauabo inter innocẽtes manꝰ meas: ⁊ circũdabo altare tuũ dñe.Et ideo inqͥt Diony ſius. Sacerdos acceſſurꝰ ad cõſecrandũ lauat digitos. ꝑ qð pctã venialia deſignant᷑ad innuẽ dũ ꝙ nõ tm̃ a magnis ſʒ etiã a paruis pctis de⸗ bet eſſe mũdus. Debet ergo qᷣlibet miniſtrãs ⁊ recipiẽs hoc ſacramẽtũ habere mũdas manuæs id eſt opera. vt eis dici poſſit illð Exo. xij. o/ rcmlie o Füarſtuum Cntriiniou botepotls Piecunncünn lilortſhtali Ptoriinmane ZMeigoſincnol ſerlliatoctco dirtunpſorcum AnsCotantul atoſueincod fGude hobachvan⸗ Dodeiphoſun Cbaſſop e Uuni gint ercuna rolnidvnto Meapon poril t/ſodeuo⸗ ictpainam mgllguus cans dchaon Monigz d ade Allafföilfiti vorcguintſä bñt Et ſmitr c⸗ eAſurdlſemen abiincoꝛpoꝛnt Dlocömnengoui MUlnit coplo i ſomtciprßin (onntterchani ſmmidcinune mpceptdens Mnaſclecsdict Dhceir S Chnone (Gonsd konioriune tn fuerütmnb ce Et lep ci eo RAkihosino angelsdopla⸗ lunn nacogtniec balogin dus ncniem vggeſtöcsaniniee s Ubiin i Dülegtng dan Zdrdeſtene. digedar Ountine apin ogtmon Duanodehereſeni enr gönonkiden mmürn ſiknineh Pranöchs/nnhab Npellis iulaiſni fo ſpil, Ace. kindgncat coionicat nficnca g ni Prioſenn Ino t nundeta ictad eln tci weis: inin aunsg idim cSckneeN niſümntvenad mick y muicni⸗ upticl in tmo dutſhenns, ringnuite, Gcknüddsonei ctinii, — 1ͦ ins M 1 Etldevinde Gcanndi, Nigunla aunc, ian lten ” cnii 4 erinnoins O Foliũ ſecraſtis manus veſtras dño. Scðᷣo debet hfe os mundũ ꝑ quod ſuſcipit᷑:⁊ maxime a duobo pctis ſq; detractiõis ⁊ guloſitatꝭ.vñ.j.ad Coꝛ⸗. „ xj.de recipiẽtibo coꝛpꝰXpᷣi ait apłs.Cõuenienti bus vobis in vnũ:ſq; ad eccłiam:audio ſciſſu/⸗ ras eſſe iter vos.Ecce pctm̃ detractiõis.⁊ infra. Alius quidẽ eſurit:alius vero ebꝛiꝰeſt.ecce pec catũ guloſitatis. Pꝛimꝰ aũt ſq; detractoꝛ eſt ſi⸗ cut canis:ſcõᷣs vero.ſ.guloſus eſt ſicut poꝛcus Et iõ ait ſaluatoꝛ Mat.vij.Nolite ſanctũ dare canibo:q̃ntũ ad pꝛimũ.Nec ꝓijciatis margari/ tas ante poꝛcos:q̃ntuʒ ad ſcðm. Tercio debet hfe coꝛ mundũ in quo recipit᷑:qꝛ cuʒ iſte cibꝛ ſit ſplẽdoꝛ ⁊ ſpeculũ ſine macula Sap.vij.nõ ha⸗ bitat niſi in mente pura. Unde vbi ſupꝛa dict᷑. In aias ſanctas ſetrãſfert.⁊ Cañ.ij. Qui paſet᷑ inter lilia:ideſt coꝛda pura. Auarus aũt vt ſupᷣ diximꝰ ꝓijcit eum in terraʒ:qꝛ habet coꝛ terrenũ amãdo terrena:luxurioſus aũt pꝛoijcit eum in luto ſiue in ſterqͥliniũ:qꝛ hʒ coꝛ ĩimundicijs ple nũ. Superbo vero pꝛoijcit ipᷣm ad ventũ:quia habet coꝛ ventoſũ.i.ambitione ⁊ ſuꝑbia plenũ. Unge ipſo ſuꝑbo pᷣt dicere dñs illud Job.xxx. Quaſi ſuꝑ ventũ ponẽs eliſiſti me. Uintũ qð in cena reqrit᷑ eſt gladiꝰcum q òq; fercla incidunt᷑ q̃ apponunt᷑.Et ſimi ulter cõicans debet hr̃e gladiũ cõfeſſiõis qua diuidunt᷑ diſtincte ⁊ ſingũlatiʒ pctã.vñ de hoc exponi põt illud Deut᷑.xxxij. Gladiꝰmeus: ideſt ↄfeſſio:deuoꝛabit.i.manifeſtabit:carnes: ideſt pctã:q̃ in carne geſſi. Sexto requirit᷑ ſer uitoꝛ qui ↄuiuis diſtribuat cibos.Et ſimiliter cõicans debet ponere ſatiſfactionẽ q̃ diſtribuit vnicuiq; qð ei debet᷑ ᷣm qð reqᷣͥrit iuſticia.l.iu ſticia.ff. ð iuſti.⁊ iu.⁊ iſti.eodẽ in pnci. Septi mo requirit᷑ ſal ꝓ cõdiendis cibis ſi ſapoꝛeʒ nõ bñt.Et ſimiłr cõicãs dʒ ponere ſal diſcretiõis: vt ſclat diſcernere hunccibũ ab alijs. Alij enim cibi incoꝛpoꝛant᷑ nobis:ſʒ nos icoꝛpamurxpᷣo in hoc abo.vñ de cõſ. di. ij. c. qꝛ paſſus.ait Aug. Diñs cõmendauit nobis in hoc ſacramẽto ſan/ guinẽ ⁊ coꝛpus ſuũ qð etiam fecit noſmetipos. Nam ⁊ coꝛpꝰxpᷣi nos facti ſumus.ſ.ſpirituale: qð conſtat ex charitatiua vnione fideliũ de hoc ſacramẽto cõmunicãtiũ.P „ 7 figura pᷣcepit deus Leuit.ij.di. In omni ſacrifi (o offeres ſal. Et ſaluatoꝛ ait Marci.ix. Ois victima ſale cõdiet᷑. Bonũ eſt ſal ⁊c̃.Et ibidem. o cLtltauo reqͥrit᷑ panis ⁊ vinum. Et ſimilr Habete in vobis ſjal. coõicans debet ponere lachrymas deuo tionis ⁊ cõpunctiõis vt poſſit dicere cũ pſalmi⸗ ſta. Fuerũt mibi lachꝛyme meæ panes die acno cte. Et iteꝝ cũ eodẽ ꝓpheta deo decantare. Po⸗ taſti nos vino cõpũctiõis. Nono requiritur candela duplex. Una que ſtet cõtinue in menſa ⁊ alia cum qua fiant ſeruitia. Et ſimiliter cmu nicans debet ponere vnaʒ candelã in menſa ſcq; ꝛopter pᷣdicta aũt in äü H 8 Z charitatẽ accenſam. De qua Leuit᷑ vſ.ait deus. Ignis ſemꝑ ardebit in altani meo. Et ſic debet deponere inuidiã:irã:odiũ ⁊ vindicte appetitũ5ͤ Aliã vo candelã debet habere ad ſeruitia ꝑagẽ⸗ da.i.cimoꝛẽ dei.iuxta illð Ecẽi.ij.Qui timẽt do minũ pᷣparabũt coꝛda ſua:⁊ in ↄſpectu illiꝰſan ctiſicabũt aias ſuas. D ecimo requirit᷑ lotio manuũ. Kõtra quod Matth. xv. dicit. Nõ em lauãt manꝰ ſuas cum panẽ mãducãt. Et iſti qͥ cum ſoꝛdibo ad mẽſam accedũt ⁊ manibo pol⸗ lutis fercula tangũt alijs abominabiles ſunt: ac eis nauſeã generãt ⁊ vomitũ quãdoq; ꝓpuo⸗ cant.⁊ merito ignominioſe de mẽſa eijci poſſũt Neigit᷑ de hac mẽſa cõuiuij celeſtis quis eijci mereat᷑ debet cõica re volens lauare manꝰſuas id eſt emũdare ſuas paſſiões ⁊ inoꝛdinata deſi deria. Et ideo Joh.xiij.ait dñs.Qui lotꝰ eſt nõ indiget niſi vt pedes lauet:ſed eſt mũdus totꝰ. Et Eſa.j.dicit᷑. Lauami mundi eſtote.Auferte malũ cogitationũ veſtrarum ab oculis meis. AUndecimo requirit᷑ ad bonã cenã mãduca⸗ tio cõuiuantiũ ⁊ carniũ coctaruʒ appoſitio. Et ideo dicit᷑ Exo.xij.de agno paſchali.Nõ come⸗ detis ex eo crudũ quid nec coctũ aqua: ſʒ aſſuʒ igni.Caro em̃ cruda nõ eſt ſapida:caro vo lixa nõ habet multũ ſapoꝛis:ſʒ caro decocta ⁊ igne aſſata eſt valde ſapida cũ ðcoquat᷑ in humido ꝓpꝛio.Itẽ eſt multũ nutritiua ⁊ cõfoꝛtatiua.Il le ergo crudã carnẽ comedit qui ideuote ad cõ⸗ munionẽ accedit:⁊ habet coꝛ crudũ.i.non exco⸗ ctum igne diuini amoꝛis.Ille vᷣo carnẽ coctaʒ aqua cõedit qͥ in delicijs huiꝰmundi hʒ coꝛ xũ id ẽ nõ ſapidũ ſapoꝛe deuotiõis. Ille aũt cõedit aſſum igni qui dñicã paſſionẽ:cuiꝰ ſignũ ẽ hoc ſacramẽtũ:diligenter recolit.ita vt dicere poſſit cũ Ps. In meditatõe mea exardeſcet ignis. Et habet coꝛ excoctũ per amoꝛẽ ⁊ ſapidũ ꝑ deuotõ nem. Debet igit᷑ qͥ libet accedere ad hanc cenam cũ ſapoꝛoſo appetitu ⁊ deſiderio.⁊ dicere illud Ela.xxvj.ODñe mẽoꝛiale tuũ in ðᷣſideno aie mee. Dicuũt em̃ medici ꝙ faſtidiũ cibi eſt ſignũ certũ male digeſtiõis poꝛis nutrimẽti.vnð etiã płes cauſant᷑ egritudines ſi cibꝰ ſine deſiderio ⁊ ap⸗ petitu ſumat᷑.Et iõ Auicẽna.j.Fen.iij.doctria.ij c.vij.ait.Oẽs qui ſanitatẽ habere volũt nec cõe dat nec bibãt donec certũ habuerint deſideriũ: ⁊ ſtomachꝰ ⁊ ſuꝑioꝛa inteſtina a pᷣmo nutriẽte euacuata fuerint.hecille.Et ideo nõ hñs deſide riũ charitatis ⁊ amoꝛis diuini:⁊ appetitũ ſpũa liũ ſed potiꝰ faſtidiũ:nõ dʒ iſtũ ſacratiſſimũ ci⸗ bũ ſumere:ſed pᷣus coꝛ interl cucuare a carna liby cbis pccrox. Otãdũ o qð pcepit deꝰ Exo.xij.ð agno n paſchali di. Caput eiꝰ cũ inteſtinis ⁊ pe AQib voꝛabitis. Caput aũt iſtiꝰ agni eſt ci diuinitas.j.ad Choꝛ.xj.Caput xpᷣi deus eſt. es eiꝰ eſt caro ipᷣius que eſt natura infima in . Inteſtina es denotut aiam que eſt in coꝛpe eiꝰ. Iſta oĩia debemꝰ delerare verã fidem nobis incoꝛꝑare.Fuer̃t aũt quida heretic qui dixerũt xpᷣm nõ habuiſſe diuinitatẽ:⁊ iſti nõ co medebãt caput eiꝰ. Alij aũt dixerũt ipᷣm nõ ha buiſſeverã carnẽ humanã ſed fantaſticã vel de celo allatã:⁊iſti nõ comedebãt pedes cius.Alij) vᷣo dixerũt eum nõ habuiſſe aiam racionalẽ ſzʒ ſolã diuinitatẽ loco aie:⁊ iſti nõ comedebãc in/ teſtina ipᷣꝰ. Nos igit᷑ caput eius cum pedib ? inteſtinis voꝛemꝰ.i.de eius diuinitate:carne · gia fidelr ⁊ catholice ſentiamus pꝑverã fidẽ ſine qua ad cenã iſtã nemo pergere debet. Uñ dicit Aug.cõtra Felicianũ de hoc ſacramẽto. Hoc fi des querat:intelligẽtia nõ exqͥrat:ne aut nõ in uentu credat incredibile:aut inuẽtũ credat ſin⸗ gulare. Hocem̃ ſacrm qð excedit oẽm intelligẽ tiã humanã deꝰ voluit ſola fide plene cognoſci Et oẽs ſenſus circa ipᷣʒ decipi pᷣter audituʒ qui ve aſſentit ei qð dicit᷑. Hoc eſt coꝛpꝰ meũ.Deci pitur em̃ viſus putãs videre coloꝛẽ in ſubſtan tia panis ⁊ vini.⁊ ſiliter guſtꝰin ſapoꝛe:odoꝛa⸗ tus in odoꝛe:⁊ tactꝰ cui videt᷑ panẽ palpare.ſed auditꝰ nõ fallit᷑:qꝛ audiẽs vᷣba cõſecratiõis cre dit ea eſſe vba xpᷣi ⁊ ſciteſſevera eo ꝙ ab oꝛe dei ſunt ꝓlata.Et io cũ firma fide ⁊ reuerentiali tre moꝛe eis pᷣbet aſſenſuʒ dicẽs cũ PS. A voce cõ⸗ tremuerũt labia mea.Et hoc ſignificatũ fuit in figura Geñn.xxvij.in Iſaac:in quo deceptꝰ fuit viſus:qꝛ Jacob non cognouit.Et olphatꝰ:qꝛ credidit ſentire odoꝛẽ Eſau ⁊ ſẽſit odoꝛẽ Jacob Itẽ tactus:qꝛ putabat tãgere manꝰ Eſau⁊ tãge bat manꝰ Jacob. Itẽ guſtus:qꝛ putabat ſe cöᷣe ait. Uox quidẽ vox Jacob eſt.⁊ ibidẽ ðꝛ.Expa⸗ uit Iſaac:ac ſtupoꝛe vehementi ⁊ vltra q; credi põt admirãs ait.Quis eſt iũlle qͥ iã dudũ captäa venationẽ attulit mihi ⁊ cõedi ex oibo anteq; tu venires. In qͥ myſtice expꝛimit᷑ ſtupoꝛ ⁊ admi⸗ ratio ſenſus hũani circa hoc digniſſimũ ſacrm OQꝛ hõ exterioꝛ merito ex hoc magno ſtupoꝛe cõ cutit᷑ ꝙ aia deuota pᷣus ꝑ fidẽ inuiſibilẽ ⁊ ſpũa⸗ lẽ refectionẽ in iſto ſacr̃o ꝑ internã deuotionẽ re ficit᷑.q; guſtus coꝛꝑalis ꝑ foꝛmã ſpeciei ſenſibi lis ĩmutet᷑.Et h̊ rõnabiłr voluit deꝰ ſic fieri.Nã ſicut culpe demeritum cepit a falſa credulitate ſuggeſtiõis dia boli de cibo moꝛtis:ita decuit vt hoĩs meritũ inciꝑet ex hoc ꝙ credit vᷣbis xpᷣi de iſto cibo vite:cũ ðᷣt. Hoc eſt coꝛpꝰmeũ.Et in ſignũ huiꝰ dixit Thome Joh.xx.QOꝛ vidiſti me thoma credidiſti:beati qͥ nõ viderũt ⁊ credidert Legit᷑ aũt de btõ Ludouico rege francie ꝙ duz q̃da die audiret in eccłia miſſaꝝ ſolẽnia quidã elꝰ miles deuotꝰ dixit ei ꝙ ſi vellet ire ad altare alteriꝰ ſacerdotis videret xpᷣm in foꝛma pueri. Cui rñdit rex ꝙ nõ.addẽs verbũ maxime fidei. Dirxit em.Si ſcirẽ xpᷣm retro me ſtãtẽ ſicut futt in paraſcheuẽ in cruce nollẽ me vᷣtere vt eũ car⸗ naliter aſpicerẽ:ex eo p meritũ fidei amitterem Hoc aũt ideo dixit:qꝛ ſacerdos cuiꝰmiſſq au⸗ diebat iam ↄſecrauerat.Et iõ verũ coꝛpꝰxpᷣi ibi eſſe nõ dubitabat. Econcra vero legit q Hugo de ſctõ vicoꝛe longo tꝑe oꝛauit vt poſſet videre xpᷣm in hoſtia ↄſecrata. Unde cum ſemel miſſã diceret:poſt agnꝰ dei aperuit ſe hoſtia:⁊ exiuit puerułꝰ foꝛmoſiſſimꝰſedẽs ante eum in pathe⸗ na.Cuiꝰviſione indicibilr ↄſolatus extra ſe ra,/ piebat᷑:cuʒ puero delitioſe ſolatiãdo.Cui puer tandẽ ait. Hugo comede me.Cui Hugo.Etq̊ auſu amanciſſime dñne audeã te comedere:⁊ de tibo meis dilaniare.Cui puer. Niſi mãducaue⸗ ris me nõ habebis vitã in te. Lunc Hugo oꝛa uit dicens. O dñe: ſi ſic fieri eſt neceſſe:oꝛo te vt abſcõdas vultũ tuũ amantiſſimũ a me.Et tũc abſcondit ſe ſub foꝛma panis di. Hugo.qꝛ me vid ere nudũ voluiſti:ex tũc meritũ fidei de hoc ſacramẽto te euacuaſti. Et ideo ĩquit Berñ.in quadã epła. Sacramẽtũ dei altiſſimi ſuſcipiẽ⸗ dũ eſt:nõ diſcutiendũ:reuerendũ:nõ diiudicã⸗ dũ:fide ſoꝛtitũ nõ innatũ:traditiõe ſccm̃:nõ iuẽ tũ. In figurã aũt huiꝰlegit᷑ Judicũ.xiiij. ſam ſon iuento melle ĩ oꝛe leonis ꝓpoſuit philiſteis ꝓbleuma di.De comedente exiuit cibus:et de foꝛti egreſſa eſt dulcedo.Et ꝓmiſit illð exſolue⸗ re ſciẽtibo infra ſeptẽ dies triginta mutatoꝛiave ſtimenta. Sed ipſi nũqᷓ; ſcuerũt exponere niſi poſtq; inſtructi fuerũt ab vxoꝛe ipius Samſo nis:cui expoſitioneʒ reuelauerat Samſon.Et tũc dixerũt ei.Quid dulcius melle.Et quid foꝛ tius leone. Rñdit aũt Samſon di. Niſi araſſe dere de venatione ⁊ cibis Eſau ⁊ cõedebat de ci tis in vitula mea nõ iĩitellexiſſet ꝓpoſitiõeʒ mejã. bis Jacob. Auditꝰ vo eius nõ fuit deceptꝰ.vñn Per mel em̃ ſignitficat᷑ dulcis ⁊ ſuauis hũani⸗ tas xpᷣi q ↄtinet᷑ in hoc mellifluo ſacro:de quo exponipᷣt ilud Pꝛouer.xxv. Mel iueniſti:co⸗ mede ꝙ ſufficit tibi ⁊c.ideſt altioꝛa te ne qſier Eccłi.iij. Per leonẽ vo eiꝰdiuinitas foꝛtiſſima pſalmiſta ei dicẽte. Tu potcẽs es:⁊ quis reſiſtet tibi. Iſte aũt cib mellifluꝰ? dulcis egreſſus eſt de comedẽte ⁊ foꝛti.i.de btã virgine dulcedinẽ ſpũſſcti deguſtãte:q̃ fuit illa foꝛtis mulier de q̃ ðꝛ Pꝛouer.vltimo. Mulierẽ foꝛtẽ qͥs iueniet. Philiſtini vo.i.hoies moꝛtales ⁊ caduci:ſeptẽ diebo. i. in pᷣſenti vita ſeptẽ dieb reuoluta:ꝛnon poſſũt ſoluere hoc ꝓbleuma.niſi eccłia ſponſa dei cui Samſon.i.deꝰreuelauit ꝑ ſacrã ſcriptu rã:h̊ eis itimauerit.Quo ꝑ verã credulitatẽ ĩtel lecto recipient triginta mutatoꝛia veſtimenta.i. gloꝛiã ⁊ ð coꝛẽ cognitiõis nature ſpũalis:nullũ coloꝛẽ coꝛpoꝛeũ hñtis:⁊ nature coꝛpalis q̃ ſᷣm medicos viginti nouẽ coloꝛibo ẽ diſtincta. Uel ꝑ tres decẽnas ĩtelligit᷑ triplexviſio dei.ſ.in crea turis:i nob:⁊ ĩ ſeipᷣo.ſ.vidẽdo eũ ſicuti eſt.Quo triplici mõ videbimꝰeũ in patria:ſi ad credẽdũ veritatẽ huiꝰinuiſibilis cibi captinabimꝰitelle ctũ.De q̊ ſcůs Maximꝰin quodã ſᷣmone ait. Enarrari nõ põt:credi vero põt. Si em̃ lingua. deͤbyokalt iue Slonyon ucezdlant lttlij dtb giouaon de⸗ ickollocho criſimorni ubacglincrc Ctitonnnrit heiiitedecce 4 ſcutiheſelvand pat ouc 2icdepaneil Gndcisſon⸗ (peoponet. 11Komache mctyllelbi Aus oitilre uſibocyu⸗ ulli umu beehulkiabii Hiſonporawckt ſale ccbyiſebe Urt oporawocad ardamalcen⸗l Mrecd,ldiepunn Ucinur honoꝛeg lalitdebernug Onhckdiuina mal Nibat erquid Chpeccatorſun dcharaplci c Cickſincenſſima Ncherultcumſoe Nnekvclag rin Wdgo ai drn Drrhäänt Mivandunt dichardirri mlodeiri infiplachantns Allatbenahde r Auatth Ofennn Neucrirran deon mmammh Ne blanüce D 4 dein tntn ne Tuncheg nick naſemmg unſtniambi Wemertrüſidadee Sicbiguit Bei daanſſimiici Z tünaditä 4gt vaidi nigi vns goſuit llti Nner cnut abnsge „Comirilon Smginanumt ſaucrüt apneni wwreißins n dauane Ganige ius melle dſ⸗ amſon di ſimi cnſſer poſtigni. Glas ꝛſvauis in nchiäno ſactr w. Wa umde ck ourir iid odininas unſin iscgt Mbſlitt beinmirdninti Urifnicsund. is:ndt c wonen n mai ulaſo ur ani pen Acioud i rnaMNN umn hüdlo mnmonpais 6 lorbi nn ari⸗ wſhen woeiſandln pmnui icir ſenni deficlt:fides ſuffict. Magnꝰpꝛo fecꝰeſt fid ei cum tantũ de ſuo poteſt cõcipere:quantũ ᷣm nõ poteſt explicare. d ogecimũ qðo reqrit᷑ in cena eſt grarũ actio poſt refectiõeʒ. Et iõ ne ſimꝰð illis de q bo öꝛ Eccli.xxix. Paſcet ⁊ potabit ĩgratos: debem?poſt cõionẽ ðᷣo reddere grates debitas Si em̃ ꝓ cibo materiali ſumendo debemꝰ deo laudes dicere:⁊ pꝰſũptionẽ ei gras agere.c.non liceat.xliiij.di.vbi ðꝛ.Nõ decet aliqñ clericos ni ſi hymno dicto comedere paneʒ. Et poſt cibos graʒ auctoꝛi deo referre. Multo magis bᷣ agen dũ eſt ꝓ iſto cibo ſanctiſſimo:acq; omi alio di⸗ gniſſimo:etiaʒ q̊cunq; cibo paradiſi terreſtris. Luiꝰ excellẽtioꝛ eſt cibo ligni vite. Ille em̃ cibus eſt inanimatꝰ:iſteviuus. Ale de humo ꝓduccꝰ Benñ. ij. iſte de celo delat?. Ille vitã coꝛpalẽ ⁊ tẽ⸗ poꝛalẽ oſuabat:iſte vitã celeſtẽ ⁊ eternã donat: ſicut ipᷣe ſaluatoꝛ teſtat᷑ Jobᷣ.vj.Et ꝓpter pᷣdicta inqͥt Paulꝰ.j. ad Coꝛ.xj. Pꝛobet aũt ſeipᷣm hõ ⁊z lic de pane illo edat ⁊c. Alij em cibiſũt ꝓbãdi qꝛ nõ oẽs ſunt ſani. Uñ ſi aliqͥs dʒ aliquẽ abũ caꝑe:opoꝛtet ꝙ videat ⁊ ꝓbet ſi cby ille ſit ſanꝰ: ⁊ ſiſtomachꝰſit bñ diſpoſitꝰ. Si em̃ h̊ nõ face⸗ ret cib ille ſibi magꝭ eẽt ĩi nocumẽtũ qᷓ; ĩ ꝓficuũ Cibus aũt iſte celeſtis nõ ẽ ꝓbandꝰqꝛ ſꝑ eſt bo ratꝰad illũ ſumẽdũ.Etiõ ñ dixit Paulłꝰ. Pꝛo⸗ bet hõ iſtũ cibũ:ſʒ ꝓbet ſeipᷣm.Sicẽ em̃ medicia hoi ipꝛeparato eſt cã moꝛtꝭ:q; pᷣparato eſt cauſa ſalut: ſiccibo iſte hoĩ ĩdigno eſt venenũ:digno aũt ⁊ pᷣparato ẽ ad meritũ ſempiternũ.Et ꝓpte⸗ rea ait Damaſcenꝰli.iiij.ꝙ dz recipi cũ multo ti moꝛe:cũ ↄſcie puritate:cũ vera fide:cũ młta re⸗ uerẽtia ⁊ honoꝛe cũ młto deſiderio ⁊ ingẽti de⸗ uotiõe.Debet nãq; recipi cũ młto timoꝛe:qꝛ ibi ↄtinet᷑ diuina maieſtas.Et cuʒ tali timoꝛe reci⸗ piebat Petrꝰqui dicebat Luce.v. Exi a me dñe qꝛ hõ peccatoꝛ ſum:ſtupoꝛ em̃ arcũdederat eũ. Debet recipi cũ cõſcie puritate:qꝛ ibi ↄtinet᷑ ille qui eſt ſinceriſſima puritas.Et cũ tali puritate reciꝑe vult eum ſponſa eiꝰdicẽs. Lectulꝰnoſter floꝛidꝰeſt Cañ.j.Debet recipi cũ vera fide:qꝛ ibi ↄtinet᷑ velata vᷣitas.Et cũ tali fide receꝑat eum btã vgo cui ðꝛ Luce.j. Beata q; credidiſti ⁊c. Debet recipi cũ młta reuerẽtia et honoꝛe:qꝛ ibi ↄtinet᷑ vera diuinitas ⁊ creatoꝛ oĩum.Et cũ tali reuerẽtia recipieb at eũ ille cẽturio ꝗͥ Mat.viij. dicebat. Dñe nõ ſum dignꝰ⁊c̃. Debet recipi cuʒ mlto deſiderio ⁊ ingẽti deuotõe:qꝛ in eo ↄtinet infinita charitas.Et cũ tali deuotiõe ⁊ mẽtis ex ulcatiõe recipibat eum Zacheus puſillus de q̊ ðꝛ Luce.xix. Recepit illũ gaudẽs in domũ ſuã. O felix mens ⁊ btã aĩa que ſaluatoꝛẽ ſuũ deuo te ⁊ reuerẽter:atq; cuʒ ſpũali gaudio reciꝑe me ret᷑. O qꝙᷓ; magnũ ſuſcipit dñm:qᷓ; dilectũ iducit hoſpitẽ:qᷓ; iocundũ recipit ſociu:qᷓ; fidelẽ acce/ ptat amicũ:qᷓ; ſpecioſũ ⁊ nobilẽ ãplectũ ſpõſuʒ CxxxIn pꝛe oĩbus dilectis ⁊ ſuꝑ oĩa deſiderabilia amõ⸗ dũ.Sʒ tu dñe deus noſter pꝛeueni nos puos tuos in bñdictiõibo dulcedinis tue:vt ad tuuʒ mellifluũ cõuiuiũ digne mereamur accedere. Uiſita nos in ſalutarituo ad guſtandũ in ſpu tuõ ſuauitatẽ. Excita coꝛ nr̃m in te ⁊ a graui toꝛ poꝛe exue. Illumina oculos nrõs ad intueduʒ tam alti ſacr̃i myſteriũ:⁊ pꝛeſtavt cũ freqᷓntatõe ipᷣiꝰ creſcat nr̃e deuotiõis affectus:⁊ cognoſca⸗ mus te dñm deũ nrm in fractiõe panis:⁊ hau riamꝰ aq̃s in gaudio de fontibo ſaluato;: Z EEbet q̊ʒ agnus paſchalis comedi cũ ein d gulo ad renes.vt ſupᷣ diximus. Per cin gulũ aũt intelligit᷑ iuſticia Eſa.xj.Et erit iuſticia cingulũ lũboꝛu eius. Juſticia vo ꝓ oĩ vireute accipit᷑.v.ethi. Per hoc igit᷑ ſignificatur ꝙ coꝛpus xpᷣi recipiẽs debet oĩbus virtutibo eẽ decoꝛatꝰ. Di em̃ ſponſa ad maritum pergẽs ſe meliꝰ qᷓ; poteſt oꝛnat:qᷓ;to magis ſe oꝛnare de⸗ bet fidelis ſponſa xp̃ᷣi.i.qlibet aia cum ꝑ hocſa cramẽtũ altiſſimũ ſponſo ſuo xpᷣo cõiungi deſi derat. Per baculũ vo quẽ in manib habere de bebãt comedẽtes agnum paſchalẽ intelligit᷑ ele moſyna ⁊ om̃e opus pietatis ⁊ mipicoꝛdic. Cu ius virtute hõ ſe defendit ↄtra oẽs aduerſarios ſuos. Ecci.xxix.Elemoſyna ſuꝑ ſcutũ potẽtis ⁊ lanceã impugnabit ꝓ te imicos tuos.Poꝛtãs aũt iſtũ baculum in manu qñ vult cõicare reci⸗ piet cõſolationẽ de cõione:⁊ dicere poterit deo cũ ꝓpha pſal.xxij. Uirga tua ⁊ baculꝰ tuus ipᷣa me cõſolata ſunt.Elemoſina em̃ eſt baculꝰ ⁊ vir ga a deo hoĩbo demõſtrata:vt cuʒ ea ſe tueãt᷑ ab aduerſarijs inſurgẽtibo cõtra eos in oĩbo ꝑicuł VUñ Ecẽi.xxix.ðꝛ.ꝙ elemoſyna libat ab oĩ malo. ⁊ To bie.iiij.ðꝛ.ꝙ liberat a moꝛte.Sic̃ ei bacu⸗ li pᷣſidio qͥs tranſit paſſus malos ⁊ ꝑiculoſos. ſic etiã vᷣtute elemoſyne trãſit hõ ꝑicula mita hu ius vite. Per calciamẽta aũt in pedib q hr̃e de bẽt cõedentes agnũ paſchalẽ intelligit᷑ feruoꝛ ⁊ deuotio.Qꝛ ſicut ſotulares boni ⁊ foꝛtia calcia mẽta valde adiuuãt hoĩem ad itinerãdũ:ita fer uoꝛ ⁊ deuotio ro boꝛãt ipᷣm ad ꝓficiſcẽdũ ꝑ viã diuinoꝝ mãdatoꝝ.De hñtibo em̃ hec calciamẽ ta inqͥt pſal. Ibũt de vᷣtute in vtutẽ ⁊c̃. Debent ̊ qͥ cõionẽ recipiũt eſſe bñ calciati.hᷣ eſt añ cõio⸗ nẽ ꝑgere ad ecclłias ⁊ deuotiões ac indulgẽtias eũ feruoꝛe ⁊ deuotõe.Et ſiłr poſt cõionẽ receptã debẽt ire ad pᷣdicationẽz ad audiẽda diuina of ficia:⁊ viſitare loca deuota.iuxta illð ad Ephe. vj.Calciati pedes in pᷣꝑatiõe euangelij. Njã ſᷣm Balienũ ⁊ alios medicos loqᷓntes de regimine ſanitatis.cupiẽs eſſe ſanꝰdʒ poſt cenã ãbulare. Vñ Phs.ij.philſi.ait. Poſt cenã ãbulare eſt cã ſanitatis.Et ſiłr ille qͥ vult de hac cena dñi ſani tatẽ ꝑpetuã repoꝛtare dʒ poſt cõionẽ ꝑ viã vtu⸗ tũ ãbulare:⁊loca deo dicata freq̃ntare ac deo ſe recõmẽdare.iuxta illud VNiere.xxix. Ibitis ⁊ ad oꝛabitis me ⁊ exaudiã vos. Pꝛo cõcluſiõe autẽ tt 2 huiꝰ ptis dico debemꝰ in receptiõe huiꝰ ſalu berrimi ſacri imitani głioſum ſenẽ bem̃ Hiero nymũ. de quo refert ſctũs Euſebiꝰ eiꝰ diſcipul⸗ in tranſitu ſuo illiꝰſic dicẽs. Quida frater ad lo cñ accedẽs in quo ipᷣe ſcũs Hieronymꝰiacebat infirmꝰ tulit ſecũ ſanctiſſimũ coꝛpꝰdñni nr̃i ieſu xpᷣi.Qõð dũ a lõge diuꝰ Hieronymꝰvidit nob ei miniſtracibo ꝓſtrauit ſe in terrã ꝓtinꝰ:⁊ voce ac lachꝛymis qᷓ;tũ poterat clamabat dicens. Dñe qs ego ſum vt intres ſub tectũ meũ.Meruit hᷣ pcctõꝛ hõ. Nũqͥd ego melioꝛ ſũ qᷓ; oẽs pꝛẽs mei. Tu mohpſi noluiſti vno ictu oculi te monſtrare cur nũc tãtũ te hũilias vt patiaris ad hoĩem de ſcẽdere publicanũ ⁊ pctõꝛẽ̃.Cũq; ꝓximꝰ eſſʒ ſa⸗ cerdos erigẽs ſevir głioſus genib flexis cũctis eũ tenẽtib magnis lachꝛymis ⁊ ſuſpirijs ⁊ qᷓ; plies ꝑcutiẽs pectꝰ ſuũ dixit.Lu es dñs meus ⁊ deꝰ me?ꝰ qͥ p me paſſus es.tu es ille qͥ cũ deus eſſes ſolꝰ an tꝑa ⁊ ſine pᷣncipio genitꝰ a deo pꝛe etna ⁊ inueſtigabili gñatiõe:qͥ cũ ipᷣo pꝛe ⁊ ſpũ⸗ ſcrtõ vnꝰ deꝰ es ꝑmanèes id qð eras⁊ es ſtravniꝰ ppelle coꝛpuſculũ te cdauſiſti factꝰhõ.Tu es il⸗ ie quẽ Johãne baptiʒãte in ioꝛdane vox ſubito pat᷑na celitꝰ intonuit.Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectus in quo mihi bñ cõplacui:ipᷣm audite.Et ſpũſſã ccus in te in colũ be ſpecie deſcẽdẽs te eſſevnum cũ pꝛe ⁊ idẽ in ſubſtãtia declarauit. Tu bone ie ſu ꝓ me crucis tã grãdis in tuo coꝛꝑe ꝑtuliſti ſuppliciũ:vt moꝛtẽ quẽ meis ĩcurrerẽ flagitijs intimeres:⁊ aias antiqrũ quas dudũ diaboli ca neqᷣ cia infernalibꝰ manſiõibo detinebat recu pares. Et totã hũanã naturã qͥ coꝛruerat ĩ moꝛ tẽ ꝑpetuũ tuo cũ ipᷣo pacificato pꝛe advitã inter minabilẽ reuocares. Zu es vita vitalis ⁊ ama⸗ bilis atq; iocũda.Mltaq; alia addidit myſte⸗ rijs plena deuotiſſimis:qͥ ba finitis vir dñi glło ſus ſacrm ſuſcipiẽs ad terrã ſupinꝰredijt.Deiñ manꝰ ad modũ crucis ſupᷣ pecꝰ tenẽs Simeo nis ꝓpheticũ vaticiniũ ðᷣcatauit. Quo finito ap parente luce quadã mirabili ex hac vita migra hit. hec ille. Sili q́; obitu obdoꝛmiuit in dño ſoꝛoꝛ mea carnalł ex vtroq; parẽte in mõaſterio ſctẽ marie de ieſu ciuitatis Dediolani oꝛdinis ſctẽ Qlare q̃ appellabat᷑ ſoꝛoꝛ Bernardina.Nã cũ infirma eẽt ⁊ viaticũ ſibi dari cũ inſtãtia re⸗ q̃ ſiſſet:ſtatim vt ipᷣm coꝛpꝰ dñi ðguſtauit dixit In manꝰ tuas dñne cõmẽdo ſpm̃ meũ: ⁊ ꝓtinꝰ daudẽs oculos prexit ad dñm. Et vt poſtea ip ſamet cuidã ꝑſone apparẽs fuelauit cũ magna gloꝛia reco tramite abſq; aliq̃ purgatoꝛij pena aſcẽdit in celð. ”è Pars quarta de fructificatiõe ⁊ vtilitate re⸗ cipiẽdi coꝛpꝰxwii. n Iccit Richardꝰ de media villa in.iiij. d ſen. di. ix. ar.j.q.ij.ꝙ hoc ſacm digne illð ꝑcipiẽti duodeci vtilitates ↄfert. lam reducit ad memoꝛiã paſſionz xpᷣi:fidẽ ↄfirmat:ſpẽ auget:ch aricatẽ inflã mat: dat vitã gre: xpo vnit:mãducãtẽ ſpũalr interia ↄſolatiõe reficit:ipᷣm roboꝛat:ad oꝑatiõem bo ni ſuſtetat ↄtra caſuʒ ꝓuenientẽ ex ꝓpꝛia ifirmi tate:munit ↄtra demonis impulſum:remittit ardoꝛẽ carnalis concupiſcẽtie:purgat veniale petm̃:? qnq; moꝛtale.Et hi duodeciʒ fruct in tribo vᷣſibo ſũt collecti:in qͥb dr Inflãmat mẽo rat:ſuſtẽtat:roboꝛet auget. Hoſtia ſpem pur/ gat:reficit:vitã dat:⁊ vnit.Cõfirmatq; fidẽ mu nit:fomitẽq; remittit.Et pᷣdicti frucꝰ pñt ſigni ficani ꝑ duodecim effecꝰligni parad iſi de quo Apoc̃.vltimo.hecille. X S Ed nos bꝛeuiꝰtractaturi ſolumodo ſex vtilitates dicemꝰ dimiſſis ꝓ nũcmltis alijs q̃s ↄſequit᷑ aia deuote cõicans. Quaꝝ p⸗ ma dðᷣꝛ gratificatiõis.Deus em̃ ꝑ p̊ ſacẽm pfert ſuã gram.Etrõ eſt ᷑ᷣm Tho.in.iij.pte ſũme.q. lxxix.qꝛ in eo ↄtinet᷑ pᷣs qui ſic̃ veniẽs in mũ/⸗ dũ venit cũ gra.iuxta illð Joh.j. Ofa⁊ veritas ꝑ Jeſuʒ xpᷣm facta eſt:ita veniẽs in bᷣ ſacrm.Et iõ ᷣm magiſtrũ in.iiij.ſen.di.viij. hoc ſacrificiũ vocat᷑ euchariſtia.i.bona gr̃a.Quib auteʒ dat gf̃am etiã dabit ſuã głiam: dicẽte pſal. Gfam ⁊ głiam dabit dñs. Et iõ inqᷣt Dioniſiꝰin li.de cccłiaſtica Hierar.qꝙ ſicut ſpes futuri boni ma rime ↄfirmat᷑ ꝑ arraʒ:ita ſpes noſtre felicicatis ↄfirmat᷑ ꝑ ̊ ſacramentũ qð eſt pignꝰ⁊ arra fu ture btitudis quã expectamꝰ. Et ibidẽiterũ ait ꝙ ſicut noticia diuinaꝝ ſcripturarũ eſt nobis imago future cõtẽplatiõis in patria:ita ſũptio digniſſime euchariſtie ẽ imitatio illiꝰfruitiõis btifice qᷓ ſatiamur cũ appuit eiꝰglłia.Dicit᷑ ãt ð eo ĩ canone miſſe.Quot qͥt ex hac altar ꝑticipa tiõe ſacroſctm̃ filij tui coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ ſũpſeri mus:oi bñdictiõe celeſti ⁊ gr̃a repleamur.Qui vult ̊ graʒ dei reciꝑe ðᷣuote accedat ad h̊ ſacra mẽtũ.Quã em̃ gratũ hẽat dñs Jeſus ꝙðuote recipiamꝰſuũ coꝛpꝰpᷣcioſũ oñdit ĩ ſccõ Bona. qͥ cũ q̃dã die ob maioꝛẽ reuerẽtiã ſacr̃i abſtiere vellet a cõione.alijs cõicãtib exiſtẽte eo in cho⸗ ro coꝛpꝰxpᷣi ab altari ð manu ſacerdotis exiẽs in os eiꝰacceſſit. Recitat etiã Ceſariꝰꝙ ĩ dioceſi Leodicẽſi fuit q̃dã bona mlier q̃ ðuote freq̃nt᷑ ⁊ ardent cõicare ð ſiderãs:ſepe a ſuo ſacerdote patiebat᷑ repulſã qͥ dicebat femias ꝓ libito ſuo nõ debere tã ſepe cõicare. Et cũ ſemel eã repuliſ⸗ ſet:eadẽ nocte cũ ĩ ſtratu ſuo iaceret:⁊ vigilans oꝛonivacaret: ſaluatoꝛ mũdi cubiculũ erꝰ igreſ ſus: pixidẽ in q̃ coꝛpꝰ rpᷣi in eccłia recõdebat᷑ p/ pꝛijs manibo poꝛtabat:angeliq; młti illũ ma/⸗ gnificabãt cãtãtes illũ vᷣſiculũ pſalmi q̃drage/ imiq̃ꝛti. Specioſꝰfoꝛma pᷣ filis hoim. Stãs coꝛã ea:illa ſtupente dixit ei dñs.Quia ſacer⸗ dos ille a q̊ coꝛpꝰ meũ petiſti negauit illud tibi ego te manibo meis cõicabo.Qð ⁊ fecit hoſtiaʒ vnã de piride excrabẽs.ſicq; receſſit. Hocautẽ totũ clare vidit q̃dã alia bona młier religioſa qᷓ ſecũ habitabat in domo. Illo vo mane pᷣdica Ee (Alooft dſe Giſcigu ,lkneigͤi guihllent aherist nneh inrine⸗ abononnole, Wünißfmn Priſcit vnanging ſn,llſene 66 nio r aalleſpo herch Zen ſcii ſcaiſeñnſ febecſuntfiha, ſiſcisincn – .„ 6 eigtrack de ditiz ehan Aughalcfi chernuntg Kaida ußil hHaobyn mmiems Ya inmirun monemlnl. Oielunakack narinbonozriin notoedßicdia nobispocieſtn debitanfa gin⸗ ſenribpprctins⸗ ſoninlilii den ſo dignoꝛr eſa ſampurer ſulmllſar icoi⸗ lnlideſocns in⸗ ſneſtinremin Cpereſopelcat Nsdon Etldibf airblinctn (aureniſtopac wandls Etinc⸗ Cnncdarsdeon 9Manzenin choblagdeent Iſepansii neinfrminm i⸗Fngd (rammetiſanffe genciſd Frman t enſtöſs ſocſig eee eGfnefan Ddftgi,e igni angi clle. aaufſclune Dimlſis lin E⸗ = ☛ ˖ ocngöſaae Moiniiſ ing guiſcveniisnn od Bin en iisinbſiene nd.ribotſgfaei a Oucee m. Märll. bin nqtdoni mſpesfumnbenin 1ſpes obrſtuim mnpcurminchs sinpotnannſin mitano Ulfeims uitagkia delaſ ecrbacaltnn vn rlanguin iad tFamlm ote ccatt x dis Nrſin atinitiibf nu MNb Cmdyinid Uridtarfii en ſi⸗ ſantat mus elhioſn imdänho genma hane Kamchüchigt alattödchni, czotli 1 Bigbeniön jlis boin 1diis Ou eguurl Oozurbe, natſile QN foin SIncipalis effectꝰ huiꝰ ſacri eſt iã vnitũ coꝛꝑi xpᷣi charitatẽ plus vnire ⁊ incoꝛpare. mlierveniẽs tẽpeſtiue ad ſacerdotẽ q̃ſiuit ab eo t in pixide erat hoſtie. Qui rñdit. Optimeſaoo Et aperiẽs pixidẽ iuenit vnã deeſſe.Territꝰ get tã iter ta:tẽ tiõibo ad peccãdum:qᷓ; etiã exterioꝛibᷣ:vtputa: ðᷣmõibo: ⁊ alijs qͥbuſcũ q; aduerſis.Quia ̊ hbõö poſt certamiĩs laſſitudinẽ iuẽto cbo delectabi ſtupefactꝰ in terrã cecidit ⁊ flere cepit admirãas cũcta ſignacula tã ſcrinij q; pixidis clauſa Tuůc illa bona mulier oſolata eſt ipᷣm:⁊ qͥid viderit ? q de illa hoſtia factũ ſit intuinauit.Ex qͥ mira⸗ culo oñndit dñs nr̃ ieſus xpᷣs quõ gratũ habʒeꝙ rpiani freqᷓnter ⁊ deuote cõicẽt.Dicit aũt dion,/ cꝰ In. iij. de ãgelica hierar. ꝙ iõ ðꝛ euchariſtia h uCrm qꝛ grãm pficit iã collatã.Et inqͥt Dama,/ ſcenꝰ li.iiij.⁊mgr̃ ſen.in.iiij.di.viij.ꝙ dꝛ cõio q̃ſi cois vnio.qꝛ vnit mẽbꝛa coꝛꝑis myſtici cuʒ ſuo capite xpᷣo per charitatẽ ⁊ amoꝛẽ. Un exclamat Berñ.i q̊dã ſer.di.O ſacꝝ⁊ nobile ↄuiuiũ ſacr̃ʒ ſacr̃oꝛũ:ſcm̃ ſcõꝝ:amoꝛ amoꝛũ:dulcoꝛ dulcoꝝ ve hec ſunt feſta paſchalia in qͥb adeſt pꝛ filiꝰ⁊ ſpũſſctũs:in qͥbo fit vna caro ſponſa cũ ſponſo aiĩa ſctã cũ xpᷣo.Dicit aũt Alex.de ał.in.iiij.ꝑte ſũ me in tract᷑.de euchariſtia.⁊ ſctũs Bona.in.iiij — Ecũda vtilitas ð: remiſſionis. Ait em ſ mgf ĩ. iiij.ſen.di.xij. Inſtitutũ eſt bᷣ ſaccʒ in augmẽtũ vtutis ⁊ medicinã qͥtidiane ifirmitatis. Hec ꝗ̊ eſt ſcdᷣa vtilitas deuote cõicãa tiũ ꝙ remittunt᷑ nob pctã ꝑ vᷣtutẽ illiꝰ. Ait eniʒ Inno. tertiꝰ in li.de offi.miſſe.ꝑte.iij.c.vlti. Si digne ſumat᷑ euchariſtia a malo liberat ⁊ cõfir/ mat in bono:vẽialia delet ⁊ cauet moꝛtalia. Jõ in oꝛõe dñica dilne ane nr̃m q̊̃tidianuʒ da nobis hodie.ſtatiq; adiũgimꝰ. Et dimitte nob debita nr̃a.qꝛ ꝑ panẽ iſtũ liberamura malis pᷣ ſentibo pꝛet᷑itis ⁊ futur.hec ille. Et Johes ger⸗ ſon in li.iiij.de imitatiõe xpᷣi.c.vij.ait.Nõ ẽ obla tio dignioꝛ ⁊ ſatiffaccio maioꝛꝓ pctis diluẽdis qᷓ; ſeipᷣm pure ⁊ integre cũ oblatione coꝛꝑis xpᷣi in miſſa ⁊ iĩ cõione deo offerre.Et iõ ſcũs Ambᷣ. in li.de ſacris inqͥt.Si quotiẽs ſanguis xpᷣi ef⸗ fundit᷑ in remiſſionẽ pctõꝝ effundit᷑ debet ſꝑ re cipere qͥ ſꝑ peccat.hec ille. Et hx i.c.ſi quotiẽs.ð ↄſe.di.ij.Et idẽ hr in.c.ſpẽs.⁊ in.c.añ bñdictõʒ. ea.di.vbi inqͥt mbᷣ.Qui maãducauerit h̊ coꝛpꝰ fiet ei remiſſio pctõꝝ.i.ᷣm glo.venialiũ ⁊ etiam moꝛtaliũ.Et in.c.cũ oẽ.ðꝛ.Cũ oẽ crimẽ atq; pec catũ oblatis deo ſacrificijs deleat᷑:qͥd de cetero ꝓ delictoꝝ expiatiõe deo dabit᷑:qñ in ipᷣa ſacrifi cij oblatiõe errat᷑. Amb.etiã in li.de ſacr̃is inqͥt. Iſte panis qͥtidianꝰ ſumit᷑ in remediũ q̃tidia⸗ ne infirmitatꝭ.Facit.c.vtrũ.⁊.c.iterat᷑.de ↄſe.diſ. ij. Jõ inqt Tho.in.iij.ꝑte ſũ.q.lxxix.ꝙ per h̊ ſa⸗ cramẽtũ ſatiffacimꝰ deo ꝓ pctis. Et poſſet ↄtin gere ꝙ aliqͥs cũ tãta ðᷣuotõe ⁊ feruoꝛe acciꝑet bᷣ ſacrificiũ ꝙ purgaret᷑ a pena oĩm pctõꝝ ſuoꝝ. Ertia vtilitas huiꝰ ſacrificij ðꝛ de,/ Z t tenſiõis.vt em̃ inqͥt ſcũs Amb.in lib.de ſacr̃is. Hoc ſacr̃m valet ad tuitionẽ coꝛ⸗ poꝛis ⁊ aie:vt etiã ge biu Thoi.iij.pte ſĩme q.lxxviij. Hoc ſacrm defendit ab oibo hoſtibꝰ tã iterioꝛib:vtputa:tẽptatiõib:⁊ malis ĩcddina l⁊ vigoroſo:illũ cũ magna auiditate ſumit:q roboꝛatꝰfoꝛtioꝛ ad pꝛeliũ cõſurgit:ideo nos qᷣ ſumꝰin agone ↄtinuo cũ malignis hoſtib de⸗ monijs: ⁊ puerſis hoĩbo:qͥ ſꝑ aduerſant᷑ bñ fa⸗ cere volẽtibo:vñ pᷣ laſſitudine certaminis ĩter⸗ Jonathas em̃ qͥ iterpᷣrat᷑ colũ ba pulchꝛa:ſigni ficat aiam q̃ in ſtatu gre exiſtens eſt pulchꝛa ? cãdida dei colũba. Hic aũt Jonathas pugnat ↄtra philiſteos.i.demões:tota die vſq; ad ve/ ſperaʒ.i.vſq; ad moꝛtẽ:vt accipiat coꝛonã vite. Szʒ ĩiterdũ ex nimia ifeſtatiõe laſſat᷑.Et lõ ad h̊ᷣ refectõis ſaccm dulce ſuꝑ mel ⁊ fauũ recurrere dʒ. Et tũc cecitas quã dyabolꝰcaliginoſꝰ indu cit euaneſcit:⁊ ſanato vulnere dyabolici teli ad bellũ foꝛtioꝛ aſſurgit. Un Ambꝛo.i li.de ſacra⸗ mẽcis ait. Qui vulnꝰhʒ medicinã reqrit. Uul⸗ nus eſt qꝛ ſub pctõ ſumꝰ:medicina ẽ celeſte ee venerabile ſacr̃m.hec ille.De q̊ etiã Berñ.inqͥt. CLoꝛpꝰxpᷣi egrot eſt medicia:ꝑegrinãtibo dieta debiles ↄfoꝛtat:valẽtes delectat:lãguoꝛẽ ſanat ſanitatẽ ᷣuat.Fit hõ ꝑ illð mãſuetioꝛ ad coꝛre/ dum deficeremꝰin viribb ſpũalib aie:niſi cobo ſpũali reficeremur:debemꝰiſtũ vigoꝛoſũ abũ dñici coꝛꝑis aſſumere vt foꝛtioꝛes ad pᷣliũ va⸗/ leamꝰaſſurgere.Cuilꝰfigura habet᷑.j. Reg.xiiij. vbi legit᷑ e cũ Jonathas q̃ſi tota die pugnaſ ſet ↄtra philiſteos:pᷣ laſſitudine q̃ſi nõ videbat Inuẽto aũt atq; deguſtato melle viſũ recuꝑa⸗ uit:⁊ vires ad pugnandũ ↄtra hoſtes accepit. ctionẽ:patiẽtioꝛ ad laboꝛẽ:ardẽtioꝛ ad amoꝛẽ: ſa gacioꝛ ad cautelã:foꝛtioꝛ ad tutela:ad obedi entiã pꝛõptioꝛ:⁊ ad grarũ actiõeʒ deuotioꝛ.hec Berñ. Alia qͥʒ figura pᷣdicte vtilitatis h Exo. xij.vbi pᷣceptũ fuit a ðo:vt ꝓpls iſrael ſignaret poſtes:⁊ ſuꝑliminare domꝰſanguĩe agni imo lati:⁊ ex h̊ fructũ duplicẽ obtinebant.ſ.ↄſterna tionẽ hoſtiũ exteriꝰ:⁊ defenſionẽ ac ↄᷣuatiõem reꝝ ſuaꝝ iteriꝰ.Sic qͥ digne ſumit cõionẽ ſacrã vircute ſanguinis huiꝰagni ꝓſternet inimicos ſuos exterioꝛes.i.ðᷣmões ⁊ oia bona ſua iterio/ ra ↄpᷣuabit.i.vᷣtuces:imo ãpliabit eas ⁊ auge bit:⁊ creſcet ĩ oibo ꝓſꝑitatibo tã ſpũalib qᷓ; tꝑa⸗ libo.De bᷣ etiã fructu ðfenſiõis loqᷣt᷑ ps.xxij.di. deo. Paraſti in ↄſpectu tuo menſaʒ:aduerſus eos qͥ tribulãt me.Et ibidẽ ĩ pncipio diẽ. Dñs regit me ⁊ nihil mihi ðerit:ĩ loco paſcue ibi me collocauit.Seqᷣt.ã ⁊ ſi abulauero in medio vmbꝛe moꝛtꝭ nõ timebo mala:qm̃ tu mecũ es. Chꝛi.q̊ʒ ſuꝑ Joh̊ᷣ.iqͥt. Ut leões flãmã ſpirãtes de mẽſa dñi recedimꝰtribiles ðmõibo facti. F NUarta fructificatio ðꝛ viuificatiõis.Non ſolũ em̃ hoc ſacrm viuificat coꝛpꝰſed etiaʒ s . tt 3 Bermo aiam. vñ inqt ſaluatoꝛ Azio. v. Qui mãdu/ cat me ⁊ ipeviuetc pt᷑ me.Uñ Amb ili.de ſacris ait. Iſte eſt panis vite et᷑ne q aie nr̃e ſubſtãtiam fulcit.? Chꝛy.ſuꝑ Joh.inqᷣt. Per h̊ ſacrm au⸗ get᷑ gra ⁊ ꝑficit᷑ ſpnalis vita.Oꝛ vᷣo aiam moꝛ⸗ tuã ſpũalit᷑ ꝑ toꝛpoꝛẽ viuificatꝑ ardẽtẽ charita tẽ. Jõ Damaſce.cõꝑat h̊ ſaccm carboni ardenti quẽ vidit Eſaias ſui li.ca.vj.Eapꝛopt᷑ pſal.xxj. ðöt Dauid.Edẽt pauꝑes⁊ ſaturabunt᷑:⁊ lauda⸗ bũt dñm qͥ requirũt eũ:viuẽt coꝛda eo ꝝ in ſecu lũ ſecłi. Jõ Nũeri.xj.ſcptũ eſt. deſcẽdẽte man⸗ na de celo deſcẽdebat piter ⁊ ros:in ſignũ ꝙ cũ mõna ſacii in aiam deſcẽdit in eã parit᷑ deſcẽdit ⁊etia in coꝛpꝰ ros gratie refrigerantis. Jõ ad h̊ᷣ mãna cõedẽdũ exhoꝛtamur Cañ.v.vbi ðꝛ.Co⸗ medlite⁊ bibite.ſ.de h̊ ſacratiſſimo ſacio.N em̃ hoc ſacim nõ ſolũ paſcat aiaʒ vita ſpũali:iʒ etiã coꝛpꝰ vita coꝛꝑali:patuit de.b. Angela de fulgi neo de tertio oꝛdine btĩ Fran.qᷓ duodeci annis ſumpſit dñicũ coꝛpꝰq̃tidie nihil aliðö mãducãs z ſctiſſimo hoc ſacio ſufficẽtiſſime refecta. Ea⸗ Aꝓpter ðᷣt Aug.ſuꝑ Johᷣ.Cũ cibo ⁊ potu id appe tat hoies vt nõ eſuriãt neq; ſitiãt.hoc vᷣe nõ pꝛe⸗/ ſtat niſi iſte cibo ⁊ potus qui eos a quibo ſumit᷑ imoꝛtales⁊ incoꝛruptibiles facit ĩ ſocietate ſctõ cũ:vbi pax erit ⁊ ſatietas plena atq; ꝑfecta. B Ulinta vtilitas huiꝰ ſacii ðꝛ cõſolatiõis. q Quata em̃ ſit dulcedo ĩ digna receptõe hul? ſctiſſimi ſaczi nulla ligua edicereva let. Jõ inqᷣt Salomon Sap.xvj. Panẽ de celo p̃ᷣſtitiſti eis oẽ delectamẽtũ in ſe hñte⁊ oĩs ſapo ris ſuauitatẽ.et pſal.lxxvij.oᷣtDauid. Panẽ age loꝝ mãducauit hõ. ⁊ pſal.xxij.ait.Et calix meꝰ inebꝛiãs q;pclarꝰeſt. Nia em iebꝛiat᷑ amoꝛe dei ꝑ h̊ ſac:m.⁊ pſal.lxvij.iterũ inqᷣt. Juſti epulent᷑ ⁊ exultẽt in cõſpectu dei⁊ delectent᷑ in leticia.Cũ em̃ vt ðt Phs.ix.echi.maxie ꝓpꝛiũ ſit amicoꝛuʒ ↄuiuare⁊ ſił letari. Jõ xpᷣs amicꝰ nr̃ ſe nobis fe cit ↄuiuiũ ⁊ cõuiuã ꝑ bᷣ̊ ſuauiſſimũ ſacẽm vt ſił Cuũ eo cõuiuamꝰ ⁊ gaudeamꝰ. Qñ recipitis h̊ᷣ ſacim ? nõ ſentitis aliquã dulcedinẽ debetis ſci re hoc ꝓuenire vt płlimũ:qꝛ habetis palatũ aĩe alteratũ.⁊ iõ lugere debetis indiſpoſitõeʒ vĩam dicẽtes. Heu heu qꝛ ignẽ poſui in ſinu ⁊ caloꝛẽ nõ ſenſi:mel in oꝛe? dulcedinẽ nõ ꝑcepi.Quãtũ em ſit cõſolatiuũ h̊ ſacim ptʒ exẽplo qð legit᷑ de q̊ͥdã milite qͥ ſepe deuote cõicabat. Cuʒ aũt gra⸗ uatꝰ ect infirmitate rogauit ſacerdotẽ vt eũ cõi⸗ caret.Cũ vo deberet cõicare ⁊ timeret pt᷑ vomi tũ quẽ patiebat᷑ coꝛpus xpᷣi reciꝑe rogauit ſacer dotẽ vt ſuꝑ coꝛ ſuuzʒ poneret coꝛpꝰ dni nꝛi. Qð Cũ faceret ſacerdos ⁊ teneret hoſtiã ĩ manu ſua ſuꝑ coꝛ illiꝰ infirmi ille miles ſentiebat indicibi lẽ dulcedinẽ ⁊ ↄſolatõeʒ. Cũ ꝗᷓ ſacerdos poſtq; ita tenuit ꝑ q̊ddã ſpaciũvellet fcedere miles ille dos poſuiſſet coꝛpꝰ dñni ſuꝑ coꝛ illiꝰ ſubito de maniby ſacerdotis exinit coꝛpꝰ xpᷣi ⁊ videntib 6 .. 2 rogauit eũ vt etiã aliqᷓ;ẽtulũ teneret. Cũ qᷓ ſacer⸗ cũc itrauit ĩ coꝛde illiꝰmili::q lle mirũimmo dũ ↄſolatꝰ deuote obdoꝛmiuit in dño. De btõ eria frẽ Johane de aluerna oꝛdinis minoꝛũ le⸗/ glt: ꝙ ſemel cũ celebꝛaret miſſã ex nimia dulce⸗/ dine amiſit oẽs ſenſus coꝛꝑis:⁊ liq̃ facta eſt aia eiꝰ indicibili oſolatiõe.Ideo ad recipiẽdũ tam dulce ſacrm:hoꝛtatur nos Dauid ps.xxxiij.di. Buſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs:btũs vir q ſperat in eo. Sexta fructificatio ðꝛ glifica/ tiõis. Per hoc em̃ ſacramẽtũ ad paradiũ głiaʒ uenit᷑.vñ ſcriptũ eſt.iij. Reg.xvj.q helias fu⸗ ceteri ꝓphete:pꝰmagnaʒ laſſitudinẽ obdoꝛmi⸗ uit ſub.arboꝛe iuniꝑi.Angelꝰaũt dñi excitauit illũ di. Surge comede.Grandis em̃ tibi reſtat via.Excitatꝰ Heliaſ reſpexit ad caput ſuũ ſube nericiũ panẽ de q̊ comedit ⁊ bibit aquã.⁊ bu lauit in foꝛtitudine cibi illiꝰvſq; ad montẽ dei vbi ipe ei de? apꝑuit. Per philiſteũ em̃ itelligi qlibet fidelis qͥ eſt magni itineris viatoꝛ. ſaʒ via nf̃a icludi᷑ duobo terminis młtũ diſtãtib⸗ glẽs familiaʒ Jezabel a q̃ iuſſus erat occidi ſit᷑ ſcʒ celo ⁊ terra.Et iõ idigemꝰ refectiõe bñ nutri ente. Inter oẽs autẽ cibos panis eſt viatoꝛib valde vtilis:qꝛ bñ nutrit ⁊ nõ grauat:ac bñ di gerit᷑.Et iõ qꝛ qͥlibet fidelis fugiens moꝛtẽ cul pe qᷓ oẽs nitit᷑ occidere aliqñ ꝓſtratꝰex fragili⸗ tate ⁊ ꝓlixitate itineris doꝛmit ſubvmbꝛa luni peri pũgẽtis.i.ſub aculeis pᷣſentis vite.Angelꝰ ideſt eccłia vł pᷣdicatoꝛ:imo ipᷣe xpᷣs excitat euʒ vt ſurgat ⁊ co medat panẽ hũc ſibi celitꝰallatũ vt ĩ itinere foꝛtificet᷑. Alia em̃ cibaria aggrauãt iſte aũt panis adeo ↄfirmat viatoꝛes vt repul⸗ ſis cũctis ꝑiculis eos ad ſuꝑnã pꝛiaʒ ꝑducat: ⁊ ad uũllũ celeſtẽ montẽ in q̊ͥ bñplacitũ ẽ ðo habi tare cuʒ ſctis ſuis:vbi ipᷣe celeſtꝭ panis cũctos reficit eterna viſione. Quẽ panẽ deſiderabat de uotus Anſelmꝰ dicẽs i meditatiõib ſuis.Ecce aius meꝰfatigatꝰveniẽs devia cogitationũ ab ipᷣis ꝑ q̃s trãſierat vanitatib ꝑ młta diuiſus piculoſaʒ patit᷑ eſuriẽ.nõ hẽo qͥd ponã añ illũ. pauꝑ ſum ⁊ egenꝰ.O diues oiuʒ bonoꝝ⁊ da⸗ puʒ ſuꝑne ſatietatis opulẽtiſſime largitoꝛ deꝰ: da lapſo cibũ:collige diſꝑſum:libera captiuũ: reintegra ſciſſum. En ſtat ad oſtium et pulſat. Obſecro ꝑ viſcera miᷣicoꝛdie tue quib viſita⸗ ſti nos oꝛiens ex alto:iube pulſanci miſo ape⸗ riri:vt liberis greſſib ingrediat᷑ ad te:⁊ requie⸗ ſcati te:⁊ reficiat᷑ ð te celeſti pane.hec ille. Quia g̊ vt ait Paułꝰ.j ad Eoꝛ.x. Omnia in figura cõtingebãat illis ſcʒ patribo veteris teſtamenti. iõ ꝑ ꝑdictaʒ hiſtoꝛiã Helie figuratũ fuit ꝙ q⸗/ cũq; cũ aqᷓ lachꝛymaꝝ aſſumeret reuerẽter hũc panẽ celeſtẽ:⁊ paſcerẽt᷑ deuote pᷣ cibo ãgelico.i. coꝛꝑe xpᷣi:ad montẽ dei puenirẽt.i.ad glłiaʒ re⸗ gni celeſtis.Ad quã ꝑducat nos deꝰnr. Amen. Feria. vj. i paraſceuẽ: de lachꝛymoſ a paſſiõe dñi. Sermo decimuſquintus. E — unnſin⸗ ititünnt bvagetadn unhuhu ouclſinurit, nublicollhen Monßhbund geuina Nosoul lihelbün,le necintigrun fübmnelnpn dchlilneci dede ucede giaſeraplos nailägnchͤck dustiteapurde ntürwormen Noboctiane NoMtorsfne Nur lumciran was dinoaul dinſui aci/ Nedeſmne fulne Obdurunkſennärs ſimots alvane ſcncnirtrut⸗ basoöſtui don Potitemertüti Glhlärinclie es moꝛlinorti Giermi. Jdie meiconurbat oalorn meo ſdelamurölag lntſemumen: Gicti roinſenſib Nurbatözſchſeni ekaen Zoglerr ſuommukfunen wormamare tn binnidene Mohſantnefe tenſenanan⸗ affni dieperi geankincgich una copaſi⸗ ngelipagsen nifiaj ofggir 5 AMeucinig hlee Angesnithitn Bendsehn darndnni r rdidtaig Npddſſteücci Nnmsring wmmins lütie Hgmynimietie Pos nocknimt tigwrXdj ligi hrenfpl domeſenmuin gs öſennsfuhe inoöerösn nihüc ſbi clelri enchans eggu Nar urores enn dügtactiien hecick neün Wipaniddnun nuditnu iul. derucginmnin uenty, nh ſ hebcefnin li Naſintlnp, gunoN. lakunanll emequly nitaf glam niioche tad ertegui⸗ inmebecile On Omman infion enns kefenen igurniftig Gnmiini or hchoiſtin nvs den nu Foliũ traſitis ꝑ viã attẽdite ⁊ videte ſi eſt doloꝛ ſicut doloꝛ meꝰ. Treñ.j.ca. Tractaturꝰ in hac ſacratiſſima at deuotiſſima die de altiſſimis:difficilibus:ar uis:ingẽtibb:laboꝛioſis:ſublimibo:⁊ eximijs rebus:ac excedẽtibo facultatẽ ĩgenij mei.viq; de ſtupenda atq; admirabili:laboꝛioſo ac flebili: crudeliſſima⁊ vituꝑabili:ludibꝛioſa atq; lache i mabili paſſiõe dñi nr̃i ieſu xpᷣi:⁊ de eiꝰ amari mis atq; hoꝛribilibo toꝛmẽtis:⁊ terribilibd ãgu ſtijs ac anxietatibo:totꝰ in me deficio: mallẽq; alios audire qᷓ; loqͥ:potiuſq; tacere qᷓ; pᷣdicare: vellẽ q̊ʒ libẽtiꝰ flere q; vos ad fletũ iuitare. maę/ xime cũ in tã ardua pᷣdicatõe totałr oĩ ſufficien tia H̊ mane ſim pᷣuatꝰ.ã tibie mihi deficũt exr debilitate:cũ debilitata fuerit hodie vᷣtus mea ieſus xpᷣs. Bꝛachia mea debilitant᷑ cũ in cruce extẽſa ſint ⁊ ꝓplõgata bꝛachia ſaluatoꝛis.Caput ſtulerũte 5 c02 xvhj. CLCoöſidit in deo:liberet eũ nunc ſi vult.q.d.eũ li meũ lãguidũ eſt⁊ doloꝛatũ cũ ſpinis hoꝛribili bus ſit caput dñi trãffoꝛatũ. Deficit eloquium meũ ⁊ vox mea rauca facta eſt:qꝛ pᷣdicatoꝛ vᷣita tis hodie ĩ cruce ſuſpẽdit᷑. Os meũ amaricat᷑:qꝛ os creatoꝛis mei felle ⁊ aceto potatũ eſt. Aures mee ſurdeſcũt audiẽtes illas terribiles iudeoꝝ voces dñm accuſãtes. Oculi mei tenebꝛeſcunt dñm ſuũ velatũ ↄſputũ ⁊ ſanguie madefactuz: ac defoꝛmit᷑ vulneratũ aſpicientes. Nares mee obdurant᷑ ſentiẽtes cũ dño ieſu fetoꝛẽ imũdicia rũ mõtis calu arie.Deficit oĩs aie vtusoſiderãſ foꝛtitudinẽ ⁊ vᷣtutẽ totiꝰ mũdi affliccã ⁊ laboꝛi bus ↄq̃ſſatã.Coꝛ meũ totũ obnubilatũ ẽ:oẽſq; potẽtie mee tã aĩe qᷓ; coꝛꝑis obſtupuerũt.oẽm q; ſenſu ꝛ intelligeriã qdamõ ndiderũt ↄſiderã nimec ler. tñ ↄtra tales crudeles iudeos nõ clemẽs ſʒ tes moꝛi ĩmoꝛtalẽ:ac pati ĩpaſſibilẽ:vitã q; occi di eternã. Jõ dicere poſſũ illud pſal.xxxvij. Coꝛ meũ conturbatũ eſt dereliqᷣt me vᷣtus mea ⁊ lu mẽ oculoꝝ meoꝝ ⁊ ipᷣm nõ ẽ mecũ.⁊ illð Treñ. ij.Defecerũt pᷣ lachꝛymis oculi mei:conturbata ſuntviſcera mea. ſec mirũ ſi hec mihi accidunt cũ etiã res inſenſibiles ex moꝛte ſaluatoꝛis tãtã ↄturbatiõʒ ſenſerint ꝙ aſtronomi dixerũt. Aut dev celi patit᷑:aut tota machina mũdiał deſtrue tur. Unñ Aug.ſer.v.de paſſiõe dñi inqͥt. Pallẽt aſtra:tremit terra:turbant᷑ elemẽta:pcedunt ex ſuis tumuł funera.eq; eniʒ ſepulchꝛa coꝛꝑa moꝛtua tenere potuefr̃t qñ gehẽna ſił crepuitto ta.Et ſer.xij.de paſſiõe iteꝝ ðt. Sol ab hoꝛa ſe⸗ xta obſcuritate ſe ĩduit:dies ſeĩ noctẽ mutauit: terra ſe tremoꝛe ↄcuſſit.Sol ne videret deũ cru cifixũ.dies nevideret occiſũ:terra ne occiſi coꝛpꝰ exeiꝑet.Oĩa etiã elemẽta officia ſua deſerũt nevi deant᷑ iudaico ſceleri pᷣbuiſſe ↄſenſũ ſi ſolit fun gerent᷑ officijs.hec ille.Angeli q̊ʒ ĩ hac die ſigna maxiĩa cõpaſſiõis oñderf̃t.e qͥb Eſa.xxxiij.ðꝛ. Angeli pacis amare flebãt. Nec mirũ ſit tantaʒ miſtici oñderũt oẽs creature in paſſiõe creoto⸗ nis ſui.Naʒ vt ait Chni.ſuꝑ Mat. mi⸗ lias moꝛiẽte domꝰ eiꝰ turbat᷑familia plangis . nigris ſe veſtiba induit.qð młto magis faces re debuerũt ipᷣe creature in obitcu illiq eſt pater familias totiꝰvniuerſi.Et iõ metrice dꝛ. Angeli de celo flent amrer MNundus turbatr᷑: terra eſt in tremoꝛe. Sol obſcuratus monſtrat ſe doleer. De crudeli moꝛte ſui creatolils. Rupte ſunt petre:aperta ſepulchas Quare moꝛs xpᷣi in tanta pena dunas d VUid g̊ faciã ego miſer ⁊ iſufficiẽs atq ꝗq ieptiſſimꝰ:cũ nõ ſimꝰſufficiẽtes cogita⸗ re aliqͥd a nob:q̃ſi ex nobis:ſʒ ois ſuffi- cientia nfr̃a ex deo ſit.ij.Coꝛ.iij. In h̊ aũt die nõ poſſuʒ rõnabiłr auxiliũ iploꝛare diuinũ.Si eĩ ad celeſtem pꝛem recurro:timeo ne dicat mihi. MNõ eſt ↄueniẽs vt tibi hodie ſuccurrã. N mi⸗ hi attribuit᷑ potẽtia:iudei aũt quaãtũ i ſe fuit ab ſtulerũt eã mihi:dicẽtes filio meo Mat.xxvij. berare nõ poterit.Et ps.xxj.Sperauit in dño: eripiat eũ:ſaluũ faciat eum qm vult eũ.Si aũt recurro ad filiũ rñdebit mihi:nõ eſt cõgruũ vt tibi hodie ſuccurrã:qͥ mihi hodie iq̃ntũ hõ ſuc currere nõ poſſuʒ:dicẽtibꝛ mihi iudeis Mat. xxvij.Alios ſaluos fecit:ſeipᷣm ſaluũ facere nõ põt.UVñ cuʒ mihi attribuat᷑ ſapia:ipᷣi qᷓ;tũ ex ſe abſtulerũt eaʒ mihi dicẽtes Marci.xv. Uah qͥ deſtruis templũ dei:⁊ in tribo diebo reedificas illud:ſaluũ fac temetipᷣm deſcẽdẽs de cruce.q. d. hec facere nõ poteris:⁊ iõ vt ſtulcꝰlocutꝰes: dicẽs te poſſe tẽplũ deſtruere:⁊ ĩ trib dieb ſci⸗ re illud reedificare.Si aũt recurro ad ſpm̃ſcm̃ timeo ne dicat mihi.Ticet clemẽs ſim ⁊ appel⸗ crudelis eẽ debeo:pᷣterea bodie gr̃am tribuere me nõ decet:qꝛ moꝛtuꝰeſt ille cuius bonitatẽ ⁊ gram cõicare ↄſueui:⁊ cuiꝰgñatiõis ego cã exti ti:dicente Eſa.lxiij.c. Spirituſſanctus ductoꝛ eius fuit. — E q Uo igẽẽ me rcuoluã.Nã cũ ſᷣm cõſuetu . dinẽ meã ad matrẽ graꝝ vᷣginẽ Mariã hac nocte recurrere vellẽ:viſuʒ ẽ mihi in quẽdã ſenẽ barbatũ vſq; ad cingulũ veſtibo nigris in dutũ icidiſſe:qͥ mihi videbat᷑ Hieremias ꝓphe ta:qͥ caãm itineris mei cognoſcẽs inqͥt. Noli fili noli hodie moleſtare vginẽ bñdicca:vificatuʒ eſt eĩ in ea ꝓpter moꝛtẽ filij ſui qð ego pᷣdixerã Treñ.j.Facta eſt q̃ſi vidua dña gẽtiũ:ploꝛans ploꝛauit ĩ nocte:⁊ lachꝛyme eiꝰi maxillis eiꝰ.nõ eſx qͥ ↄſolet᷑ eã ex oibo charis eiꝰ.Ueruntñ ꝓpter hec vᷣba ab itinere meo nõ ceſſans ad pᷣdiccam vᷣginẽ ꝑrexi:iueniq; eã doloꝛibo plenã viduali⸗ buſq; veſtibb indutã:⁊ lachꝛymis ſanguineis madefactã:cui pᷣconi paſſione dixi.O pijſſima virgo ſuccurre mihi hodie:volo em̃ dilecti filij tui paſſiõem deuotis ꝓpłis rectare:coſq; ad la chꝛeymas inuitare ? tevſq; ad montem caluarie vnigenitũ tuũ lachꝛymãtẽ comitari.Lũc virgo bñdicta amaras effundẽs lachꝛymas inqͥt. Ex quo nõ poſſum hodie ꝓ liberatòe filij mei grãʒ iuenire quõ poſſũ tibiſuccurrere. Ubiẽ diſcre⸗/ tio tua:vbi eſt pꝛudẽtia tua:vbi eſt ſapiẽtia tua qdeberes mihi cõpati ⁊ ↄdolere:⁊ ꝑ mevis gra tiã iuenire. Noli in auribo huiꝰ infeliciſſime ma tris bodie ſalutatõʒz angelicã ꝑſonare q tali die tota mihi ĩ amaritudinẽ eſt ↄuerſa. Nõ igit᷑ mi hi dicas:aue.i.ſineve:ſum em tota plena doloꝛi bus ꝓpf paſſionẽ filij mei. Uñ illud Treñ.j.vᷣe dicere poſſuz. Poſuit me.ſ. moꝛs filij mei deſo latã tota die meroꝛe cõfectã.⁊ illð Job.xiij. Uer ſa eſt in luctũ cithara mea:⁊ oꝛganũ meũ ĩ vocẽ flentiũ.le dicas maria:qð nomẽ int᷑pꝛetat᷑ il⸗ luiata.Nã cũ ſim om̃i luie pꝛiuata poſſuʒ dice⸗ re lllð Treñ.v. Meſtũ factũ eſt coꝛ meũ:iõ cõte nebꝛati ſunt oculi mei.Nõ dicas:gratia plena. Mea etem̃ gra ↄſũmata fuit in duodecim ſtel⸗ lis. de quibo Apod.xij.ðꝛ. In capite eiꝰ coꝛona ſtellarũ duodeci. Hodie vo poſſũ dicere illud Treñ.v.Cecidit coꝛona capitis mei.Nõ etiã di cas:dñs tecũ:quẽ tãgere nõ valeo.ꝓpterea dice,/ re poſſũ illud qð in eo.c.ſcriptũ eſt. Defecit gau diũ coꝛdis mei.Nõ dicas:bñdicta tu in mulie/ nib.Nã hodie pᷣ oĩibo mulierib maledicoꝛ. Uñ dicerevaleo illud Eſa.lij. Nomẽ meum tota die blaſphemat᷑.le dicas:bñdieꝰ frueꝰ vẽtrjtui: q ab oibus maledict᷑:accuſat᷑:cõſpuit᷑: ⁊ flagel lat᷑ Uñ vificatũ eſt in o qð Eſa.j.ſcpᷣtũ ẽ. Blaſ⸗ phemauerũt ſem̃ iirł.Quapꝛoptr dicere põt il⸗ lud Treñ.iij.Factꝰ ſuʒ in deriſum oĩ ꝓpło:can⸗ ticũ eoꝛum tota die.Etiõ noli dicere:ſœã maria oꝛa ꝓ nobis.qꝛ bᷣ nõ eſt decens vt faciã tali die. Verũtñ ne te oino oꝛphanũ reliquãꝛ⁊ ſine adiu toꝛio tibi aliã matrẽ dumtaxat bodierna die de mõſtrabo:q̃ ſuꝑ oĩa hodie meruit exaltari:que mihi abſtulit filiũ meũ. Iſta qͥ ppe ẽ crux ſctiſſi/ ma in qua ſaluatoꝛ mũdi dilectꝰ filiꝰ meꝰ pepẽ dit:q tali die pᷣciũ mũdi meruit ſuſtinere:Quã genuflexo ſic reuerent᷑ ⁊ deuote ſalutabis. O cruxtriumpbãs ⁊ ghioſa In qua pepẽdit ieſus ſaluatoꝛ UVicit grandẽ hoſtẽ cum lege amoꝛis TXulit ſanctã eccłiam in charã ſponſam Tu fuſtigas reos pena exoſa· Oꝛ.ꝛ facta ſis regi verus honoꝛ UVꝑlexillũ cum quo vadat valide MNoſtra militia gaudij in patria Te oꝛamꝰ ꝓpterea ſacratũ lignum In quo moꝛtuꝰ noſter redemptoꝛ QMNtueat᷑ ⁊ defendat nos a ſua ia Sis fidelis noſter ꝓtectorꝛs Contra antiquũ malignũ ſerpentẽt Facias nos vitare ſuũ grandẽ furoꝛrẽ O rame qui de Adã os operuiſtit O trunce reperte in piſcina AUVbi occulcꝰ fuiſti ꝓ medicina Ut nos ſalues in mũdũ veniſi PZertepurgara fuieno ſtra diſcipling Sub te amoꝛis accẽſus faſeciculuus Per quẽ antiquũ noſtrũ erroꝛẽ arſiſfti Ad recolligẽdũ oues deuiãtes Bonus paſtoꝛ ſupꝛa te ſaliit Et dedit lupo iniquo crepationę Te pterea oꝛo manibo iunctis O qux ſancta lignũ vie Vt me cõmẽdes illi qui in te moꝛtuꝰ Aue o crux digna magno honoꝛe Uerũ inſigne populi xpian Poulchꝛũ vexillũ in quo ſaluamur Per ieſum xpᷣm dominũ noſtri Tu ude liberaſti de magno furoꝛe Reos qui in inferno erõt Ettriſtes eternã penãõ dabant Et ſi ſine fine doloꝛẽ cũ meroꝛe Tu es nr̃a lucerna luminoſa Tu noſtra trãquillitas ⁊ ſecurꝰpoꝛtus Xu es noſtra ſpes ⁊ bonũ cõſolamẽ?ęX· In hac hoꝛa tota lachꝛymofg Des mihi adiutoꝛiũ vt paſſionẽ doloꝛoſam JZeſu xpᷣi inique cõdẽnati Iniuſte crucifixi ⁊ moꝛtui Poſſim enarrare voce pia.Amen. 68 * Uam magni ſit meriti paſſionẽ filij dei gq plägere oſtẽdit Aug.in q̊dã ᷣmõe di. mag meret᷑ vel vns ſolã lachꝛymã emit tens ob mẽoꝛiã paſſionis xpᷣi qᷓ; ſi vſq; ad terrã ꝓmiſſiõis ꝑegrinaret᷑.⁊ qᷓ; ſi pertotũ annũ om̃i hebdomada totũ pſalteriuʒ diceret.⁊ plus qᷓ; ſi q̃libet ãni bebdomada diſciplinã faceret:vel in pane⁊ aqua ieiunaret Uñ legit᷑ ꝙ qͥdã laboꝛãs ĩ extremis ĩ extaſi ductꝰ eſt ad iudiciũ.⁊ vidit co rã iudice merita ⁊ demerita ſua ponderari.⁊ de meritis pᷣponderatis exclamauit. Si ad ſalutẽ meã nõ ſufficiũt merita operum q;̃ feci:ſaltẽ po natis fidẽ ⁊ deuotionẽ quã ad ieſum xpᷣm cu⸗/ cifirump nobis ⁊ ad eius paſſionẽ? moꝛtẽ ha⸗ bui.Et poſt modicũ exclamauit iterum dicẽs. Modo bene eſt. ⁊ ſic felicẽ emiſit ſpiritũ.Et iðo Berñ.ſuꝑ Can.ſᷣmone.xxij.ait. Paſſio tua dñe ieſu vltimũ refugiũ ſingulareq; remediũ defi⸗ ciẽte ſapiẽtia:iuſticia non ſufficiẽte ſuccũbẽtibꝰ meritis illa ſuccurrit.Cũ ðfecerit vᷣtus mea nõ cõturboꝛ:diffido. Scio quid faciã.Calicẽ ſalu/ taris accipiã ⁊c̃.Et ꝓpterea btũs frater nr̃ Johã nes de aluerna cognoſcẽs tantũ meritũ lachꝛy⸗ marũ de moꝛte ſaluatoꝛis nr̃i ſemꝑ qñ videbac crucifixuʒz lachꝛymas emittebat. Et ſiłiter beatꝰ lebat cõtinere. Sctũs q̊ͥʒ Frãciſcꝰita paſſionem *„ „. xpᷣi ploꝛauit vt cecꝰ q̃ſi totalr effectꝰſit.Quapꝛio . ptero pijſſimi xpᷣiani apite viſcera pietatis ⁊ cG patimi beate vᷣgini marie:ac ploꝛate ſecũ hoꝛriꝰo bilẽ moꝛtẽ filij ſui.Cui cõpaſſi ionẽ oſtẽdũt eciazʒ fraternr̃ Jacoponꝰde tuderto audiẽs legi paſ⸗ ſionẽ rpᷣi nõ ſolũ lachꝛymas ſʒ nec damoꝛes vv itcltäade denoß din Gobiſ fit dc/ avogitate Di nnii Aneauniitf ngi n aniſpoleiin egcroitmn maumaſin Grtotüonnu Nolocinocope aſie ſgtd nirfir unr goſtoigumnm „ Mudeit ⸗ ſriniecaä gitckan ſaloniront, Nisdiuiniof liei⸗ oulen H lluerr thosa 0Moanicipanus vlunr diar tlonvcoptluſ HoCiernacupper ſsctyuiemeds Gipanaſede ſugoisigdos Marrw.Tue⸗ Clteiömcifi Pone,otiſopli fiauſinofuenit lomanaqti d/ ſe ſuüfll den dilre Adasenn Mitamnsinre⸗ (mnüſonideu⸗ CiiijGoneron mdalgtiG hnintodolon Kmihbain mdaapenafr nöchuntzd Csbemunta dectong⸗ do ns ness ſoni dulaci hünian ⸗ galo iin n unly po hin Meñ diih Mlortes Et nintemond ohono Puni oſalnam nünoſtni oſume ni Ndant ümene E:ſenphone moſ Ne aſanienen ma ortui pa. Znn. mttipaſſoniſin gindiſnin niſoli lachenian tichl iun Glpertwei mmii nu dn: uß Naglnäftant lülkgtgcilhs ſauuunt an sN unmbi intin inan, õ Emm imn iß tnihniihſ⸗ un baſomudie Cng mdi uit ſfteriuinith⸗ enttms 6 niafmi, donücöſoni. 7 irrõnalia aĩalia. Uñ legit quidã vir pfectus 7 deuotꝰ de partibo anglie ad terrã ſancã ꝓfe⸗ ctus ꝑ quẽdã paganũ qꝗ habitabat ĩ ꝑcibo illis fuit cõductꝰ in quoddã nemꝰ pulcherrimũ in quo erãt arboꝛes valde pulchꝛe⁊ alte.Cum aũt dictꝰanglicꝰin nemoꝛe tã ameno nullã audiret auẽ cantãtẽ ⁊ pᷣcipue in nemoꝛibo valde admi⸗ rari cepit. Aſpicẽs aũt ſurſũ vidit multas aues tuas:erat aũt tũc hebdomada ſctã Cunq; hui rei cauſam a ſaraceno ductoꝛe q̃ reret:ille dixit. Per totũ annũ in abũdãtia hoc nemꝰ auibꝰ et dulciſſimo eoꝝ cantu decoꝛatur:ſed a dñica de paſſiõe vſq; ad diẽ paſche oẽs aues dimittunt cantũ ⁊ ſtãt velut moꝛtue q̃ſi cõmoꝛiant᷑ ꝑ com paſſionẽ cum magno ꝓpha.⁊ hoc faciũt in ãno. In dñica vo reſurrectiõis cantũ reſumũt q̃ſi re uniuiſcãt cũ ipᷣo ⁊ de eiꝰ reſurrecõe gratulẽtur ⁊ ↄgaudeãt.Ad hancaũt cõpaſſionẽ nos hoꝛtat ſccã mr eccłia q̃ hodie tacet cãtũ ⁊ ſonum leticie q fit cũ flatu ⁊ voce ⁊ facit cantũ triſticie.vt patʒ in lamẽtationibo.⁊ ſonũ meſticie.ſ.cũ tabula ſo nãs diuinũ officiũ vt repñtet ſtrepitũ dñice ca⸗ tiõis flagellatiõis ⁊ paſſiõis. Tacet aũt ſonũ . 2 eticie qͥ fit cũ tactu.vt ptʒ in cãpanis que hodie nõ pulſant᷑. Oẽs em̃ ſpũales cãpane hodierna die ſilueft. xpᷣs em̃ habebat duodeci apłos q̃ſi duodeci cãpanas qͥb fidẽ ſuã ꝑ totũ mũdũ in tonaret:dicẽte ꝓpbᷣa pſal.xviij. In oẽm terrã exi uit ſonꝰ eoꝝ ⁊ in fines oꝛbis terre vba eoꝝ.Sʒ hodievna eaꝝ pẽitꝰfuit fracta.i.iudas qꝛ ſuſpẽ ſus crepuit mediꝰ.vt ðꝛ Act᷑.. Alia autẽ groſſa cãpana.ſ. Petrꝰ qͥ ſemel tam altũ ſonũ dedit qꝙ; ſuꝑ oẽs ãgelos auditꝰ fuit:dicẽs xpᷣo vt habet᷑ Mat. xvj.LTu es xpᷣs filiꝰ dei viui.hodie ſonũ ꝑdit:qꝛ ipᷣm cõfiteri auſus nõ fuit.Cete q̊ cam pane.i.alij apłi ſiłr ſonũ ꝑdiderũt:qꝛ xpᷣm ↄfite ri auſi nõ fuerũt. Alia etiã cõpana fuit.ſ.btã vir go maria q̃ tã dulciter ſonuit ꝙ ad eiꝰ ſonuʒ in vteꝝ ſuũ filiꝰ dei deſcẽdit: qñ dixit. Ecce ancilla dñi ⁊c̃. Ad eiꝰ etiã ſonũ.i.ſalutatiõʒ Johes ba⸗ ptiſta mr̃is in vto tripudiauit.Lu.j.Cuiꝰ dul⸗ ciſſimũ ſonũ deus ſꝑ audire deſiderauit dicẽs Cañ.ij.Sonetvox tua in auribo meis.Uox em tua dulq ⁊c. Sʒ iſta cãpana hodie ſonũ ꝑdidit qꝛ pᷣ nimio doloꝛe ꝑfoꝛata fuit.iuxta illð Lu.ij. Ettuã ipᷣiꝰ aĩ aʒ ꝑtrãſibit gladiꝰ.Alia iſuꝑ oibꝰ melioꝛ cãpana fuit.ſ.xpᷣs q̃ ñ ceſſauit ſonare:qꝛ nõ ceſſauit pᷣdicare.⁊ tãdẽ eleuata ĩ cãpanili cru cis ibi multiplicẽ ſonũ dedit.Nã in auribo pꝛis dedit ſo nũ pie ↄqueſtiõis di. Mat.xxvj.Deus deꝰ meꝰ vt qͥd ðreliqͥſti me. In auribo aũt mr̃is ſonũ dulcedis qñ ipam iohãni cõmẽdauit. Jo hãnis.xix. In aurib hoſtis ſonũ magne chari⸗ tatis qñ ꝓ crucifixoꝛib exoꝛauit.Luc.xxiij. In auribo vo hũani gñis ſonũ afflictiõis ⁊ dolorꝭ Thꝛeñ.j.dicẽs. Attẽdite ⁊ videte ſi eſt doloꝛ ſicẽ doloꝛ meꝰ. Et etiã cũ dixit Sitio Job.xix. Can CxxxvVI tũů autem iſta cpna inſonuit ꝙ tota rauca fa⸗ ca fuit. Uñ ait ꝑ Ps. Laboꝛaui camãs rauce fade ſũt fauces mee.Candẽ in qͥnq; ꝑtibiꝑfoꝛa ta fuit.⁊ ſic omino ſiluit ⁊ ſonũ amiſit. Multa quoq; alia nos ĩducere debẽt ad cõpaſſionẽ:la⸗ mentũ ⁊ fletũ de paſſiõe benigniſſimi ſaluator noſtri ⁊ doloꝛatiõe matris eius: de qbus dicaʒ in decima ꝑte pᷣncipali marialis ſermõe.j. So⸗ expãſis alis in ramis arboꝝ iacẽtes velut moꝛ lũ aũt ꝓ nũc dico ꝙ nemo debet eſſe xpᷣianus qꝗͥᷣ hodierna die no copatiat᷑ coꝛdialit᷑ dño noſtro ieſu xpᷣo ⁊ ſue meſtiſſime genitrici.nã ei dixit ho die iniqͥſſimꝰ populłꝰ iudaicꝰ illud Ezecbᷣ.xxiiij. Ecce ego tollo a te deſiderabile oculoꝝ tuoꝝ:id eſt filiũ tuũ qͥ eſt nõ ſolũ tibi:ſed cũctis gẽtibus deſiderabilis. Aggei.ij. Qð quidẽ fecit ↄtra oq; iuſticiã. Poſſeſſiones em̃ poſſeſſe ꝑ triginta an nos quiete ⁊ legicime pꝛeſcribunt᷑.C.de pᷣſccipt᷑. tri.vel qua.an.per totũ. Immo etiam in minoꝛi ſpacio tempoꝛis ſcilicet per decenniũ inter pᷣſen tes:⁊ viginti annis inter abſentes. Res vo mo bilis vſucapitur per trienniũ.inſtit᷑.de vſuca.cir ca pꝛin.⁊.S.pᷣſcriptionũ.xvj.q.iij. Jpſa vᷣo vltra illũ terminũ ſcilicet per triginta ⁊ tres annos fi liũ ſuuʒ quiete poſſederat.Et ideo perfidi iudei eũ ab illa auferetnes maximã ei iniuriam fece⸗ runt ⁊ iacurã.Qð quide figuratũ fuit.ij. Regj. xij.vbi Nathan ꝓpheta dixit dauid. Duo erant bhomies in ciuitate.vnus diues habens oues ? boues in maximo numero:alius vo pauper ni hil habens niſi vnã ouem paruulã quã emerat ⁊ nutrierat:que de pane illius comedebatet de calice bibebat ⁊ in ſinu eius doꝛmiebat.Cũ aũt peregrinus quidam veniſſet ad diuitem :ille di nes abſtulit ouem a paupere illo:⁊ eaʒ occidẽs fecit conuiuiũ ipᷣi peregrino. Qð ſcelus audiẽs rex Dauid eſſe perpetratũ:inquit. Uiuit domi/ nus quoniaʒ filius moꝛtis eſt ille qui fecit hoc. Que figura põt optime adaptari ad pijſſimaʒ virginẽ mariam:⁊ fuiũ eius vnicũ agnũ innocẽ tiſſimũ queʒ ipᷣa tanta teneritudine enutrierat. Populus aũt iudaicus qui a deo multa bene ficia recepat et ex eis diues erat:vt peregrino:id eſt diabolo conuiuiũ faceret ipᷣm agnũ mãſue tiſſimũ mactauit.quare dignus eſt non ſolum moꝛte tꝑali:ſʒ etiã ef᷑nali. Jham vᷣo pauꝑculaʒ vᷣginẽ hodie filio ſuo oꝛbata ⁊ pᷣuatã debʒz vnul qͥſq; fidelis pia mẽ cõpaſſiõeviſitare:⁊ eiꝰ cala mitati cõpati.Mos nãq; ẽ apud ſeculares vt ſi q́ᷓs int᷑ eos moꝛtuus fuerit adunati affines ⁊ co gnati:amiciq; ⁊ beniuoli ↄſolandi gr̃a ad eius domũ cõueniũt.⁊ qñq; pᷣ dolon magnitudine nihil ꝓꝛſus loqᷓntes ſe inuicẽ amplexant᷑ dãtes lachꝛymas:⁊ eiulatꝰ in altũ emittẽtes.Demũ ſe dẽtes ſciſcitãt᷑ q̊ moꝛt genere defecerit:q̃le reſta⸗ mentũ cõdiderit.que ſupᷣma ediderit vba:q;q; inocẽter ſpirauerit. Nos igit᷑ fratres os ð oſſip ⁊ caro ð carne xpᷣi a iudeis hodie crucifixi qͥᷣ ĩ eiꝰ domlialiũ ſqʒ eccleſiã veſtibo funeralibus ac ni⸗ r.c 1 . gns opeti uenimcõſolan ſtudeams etum poſſum er meſtiſſimã matrẽ. Quã ſi pie volu mus ↄtẽplari videbimꝰ vultu lachꝛymabili:fa cie ſqualida:ſparſoq; crine:eiulatus ad ſidera mittẽtẽ: ⁊ crudeliſſimã moꝛtẽ fulij ſui deploꝛan teèm:ac vᷣba poſita nobis dicẽtẽ.O vos oẽs ⁊c̃. Nec mirũ ſi ipᷣa btã vᷣgo nobis amicis ſuis re⸗ ſerat tribulatões ſuas. Dicũt em phiſici ac na⸗ turales phᷣi ꝙ tribulatꝰ recipit magnũ refrige⸗ riũ qñ beniuolis ſuis põt aꝑire affliccões ſuas Et iõ vᷣgo bndicta in pᷣdictis verbis hoꝛtat᷑ nos audire cũ cõpaſſiõe doloꝛes quos ſuſtinuit de AUper quibo vᷣ bis ꝓponit bec cõcluſio ꝙ; ſbtãa vᷣgo maria maximos ⁊ ineffabiles doloꝛes habuit ꝓpter moꝛtẽ ſctiſſimi fi⸗ lij ſui.Et ̊ ſᷣm panẽ inferioꝛẽ rõnis ⁊ in ꝑte ſen ſuali:lʒ quo ad ꝑtẽ ſuꝑioꝛẽ rõnis ↄſentiret moꝛ ti eiꝰcõſiderãs frucũ redẽptiõis hũane.Et hᷣ te/ net Alex.de ales in.iij.ꝑte ſũme in tract᷑.de cõce⸗ ptiõe xpᷣi.q.xvj.⁊ ſctũs Bona.in.iij.di.xvij.ar.ſ. de remedio an in innere nati Flere vetet. q.j. .ij. ?. Scotꝰ ac Nicolaꝰ de ly.in ea.di. Unð inqͥt btũs Hiero.ad Euſtochiũ.⁊ Rich.de me dia villa in.iij.di.xxxiij.ar.vij.q.iiij.ꝙ lʒ brã vir/⸗ go maria nõ fuerit coꝛꝑpałr martyriʒata tñ tata pena ⁊ ãxietas eã cruciauit tꝑe paſſiõis filij ſui ꝙ fuit pluſqᷓ; martyr. Et hoc pᷣnunciatũ fuerat Johel.ij. vbi ðꝛ. Solvertet᷑ i tenebꝛas:⁊ luna in ſanguinẽ. Sol em̃.i.xpᷣs ſol iuſticie vᷣſus eſt in tenebꝛas ꝑ moꝛtẽ.⁊ luna.i.beata vᷣgo maria in ſanguinẽ ꝑ cõpaſſionẽ. et hoc ideo: qꝛ aima eiꝰ trãſfixa fuit gladio cõpaſſiõis in moꝛte ipᷣiꝰ filij ſui.ſicut ei pᷣdixerat Simeon Lu.ij. eęe li. Inqͥ t em Pps.ij.topi. Si de quo mi nus g̊ de quo mag. Sed vᷣgo pijſſima multũ doluit quãdo nõvidebat᷑ ita multũ do⸗ . lendũ.ſ.qñ ꝑdidit filiũ ſuũ in hirm cũ reman⸗ ſiſſet in teplo.vñ cũ poſtea repꝑiſſet eũ dixit illi. vt hr̃ Lu.ij. Pater tuꝰ ⁊ ego dolẽtes q̃rebamꝰ te.et tñ vt inqͥt Oꝛigenes:nõ credebat eũ fuiſſe captũ:aut moꝛtuũ:ſed dubitabat ſibi fuiſſe ali qd qð ei diſplicuiſſet:et iõ ipᷣm aſcẽdiſſe in celũ: qᷓ;to igẽ magis credẽda eſt doluiſſe tꝑe paſſio⸗ nis eiꝰ ꝓfecto doloꝛ eiꝰ fuit ingentiſſimꝰ.⁊ hoc ꝓter qͥnq; ↄditiões q̃ fuerunt in ea. Pꝛimo qꝛ mulier erat. Scðo qꝛ vnigeniti mr̃ erat.Tertio qꝛ pñs erat. Quarto qꝛ ipᷣm ſumme diligebat. Quito qꝛ ipᷣm iuuarenõ poterat. Pꝛimo di co ꝙ maxie doluit qꝛ mulier erat. Naturalr em mkieres magis cõpatiunt᷑ tribulat qᷓ; viri. Uñ - = . mulier ðᷣꝛ q̃ſi molier. Ideo lactã.in libᷣ.de opiſfi cio dei. c. xij. inqͥt. Mulier vt varro intpꝛetat᷑a mollicie eſt dicta imutata lr̃a velit molier: ẽ em̃ mollis mẽte. S. ſed illð.xxxij.q.vij. Jõ ᷣm Phi loſophũ in om̃i genere aĩialiũ femine ſunt mol/ maſculi pᷣter vrſam ⁊ leopardã.vñ qñ — lioꝛes inuenit aliq̃ młier crudelis ⁊ fera põt appellani . vrſa r leoparda. Muliereĩ naturatrẽ buda s frigida ideo naturalłr ẽ paſſibilis ⁊ defacili fun dit lachꝛymas.vir ant naturałr eſt calidus ⁊ ſie cus:ideo nõ ſic ð facili patit᷑ nec cõpatit᷑. Ethoc eſt qõ öt Phus.viij.de aialib.Mulier eſt ma ioꝛis pietatis ⁊ cõpaſſiõis qᷓ; vir. Ideo mat᷑ de aduerſitate ⁊ moꝛte filij magꝭ dolet qᷓ; pater:eo H ꝙ eſt magis mollis ⁊ paſſibilis. In filij aũt di gnitate ⁊ ſublimitate pater plus naturalr gau/ det qᷓ; mater:qꝛ pater eſt magis magnanimus Etillud apꝑte inſinuat ꝓuerb.x.vbi dꝛ.Filius ſa piẽs letificat patrẽ:filiꝰ vo ſtultꝰmeſtitia ẽ ma,⸗ tris ſue. Pꝛopter hãc ̊ cauſam rõne teneritudi nis naturalis pijſſima vᷣgo valde doluitĩi moꝛ te filij ſui. Nunqᷓ; em̃ fuit nec erit vlla mulier ſie cõpaſſiua ac tãta pietate repleta ſicut głioſa vr go maria.Cũ g̊ multe mulieres ſequerent᷑ xpᷣ euntẽ ad moꝛtẽ plangẽtes ⁊ lamẽtãtes eũ.vt h Lu.xxiij.multo magis credẽdum eſt hoc feciſſe beatã virginẽ matrẽ eiꝰ.iuxta illud Quidij in.j. de remedio amo.Quis matrẽ niſi mẽtis Gohs Ecuũdo valde doluit qꝛ vnigeniti mater ſ cat. Si em̃ alios filios habuiſſet ſuper eceiis ↄ ſolata aliqᷓ;tulũ fuiſſet:ſed amiſſio vnigeniti eſt nimiũ doloꝛoſa. Uñ ſcriptura qñ vult expmere aliquẽ luctũ multũ doloꝛoſuʒ aſ⸗ ſimilat eũ luccui vnigeniti. Uñ Hiere.vj.dicik. Luctũ vnigeniti fac tibi plãctũ amaꝝ.Suꝑ q⸗ bus vᷣbis inqᷣt glo. Nihil dolẽtiꝰ vnigeniti moꝛ te. Et ideo qꝛ doloꝛ inferni erat valde magnꝰ aſ⸗ ſimilat᷑ doloꝛi vnigeniti. Amos.viij.vbi ðꝛ pec catoꝛiba.Conuertãa feſtiuitates vr̃as in luaũ:⁊ oĩa cantica vr̃a in planctũ:⁊ ponã ea q̃ſi lucuʒ vnigeniti.Et hoc dixit:qꝛ maioꝛẽ doloꝛẽ nõ po teſt hõ exbmere in hac vita. Jõ Job.ſj. ðꝛ ꝙ ipſe audita moꝛte filioꝛũ ob maximũ doloꝛeʒ ſcidit veſtimẽta ſua:⁊ tõſo capite coꝛruit ĩ terrã.Ergo ꝓpter hoc in btã virgine cauſatꝰ fuit maximus dolor:. X ” EFErtio maxime doluit qꝛ pñs erat ad vi⸗ t dendũ.Quãdo em̃ aliqua mater audit filiũ ſuũ moꝛtuũ multũ dolet:ſʒ quãdo audit hoꝛribili moꝛte ipʒʒ occſſum magis dol⸗ qñ vo ante oculos ſuos ipʒʒ videt crudeliſſinie occidi tũc maxime dolet.qꝛ potẽtia ꝓpiqua me⸗ lius percipit obiectũ qᷓ; remota.vt inqᷣt Phᷣus ij. de aia. Beata igit᷑ virgo vidẽs filiũ ſuum toꝛ queri ꝓpter boc maxime doluit. Ideo Hiero.in quodã ſᷣmõe ait.Quot leſiones in coꝛꝑe xpᷣi tot vulnera in coꝛde matris:quot daui ꝑfoꝛantes quot ictus percutiẽtes ⁊ carnẽ rumpẽtes:tot ſa gitte per oculos intrãtes:⁊ totũ coꝛ ⁊ aĩam vir⸗ ginis vulnerãtes. 5 Uarto cauſabat᷑ maximus doloꝛ in ipᷣa ꝗq pter imẽſum amoꝛẽ erga eũ. Scoðʒ em dDdoct. vᷣgo pia ſola magis dilexit xpᷣm qᷓ; oꝛs creature ipa dicebat illð Cañ.iij. Amoꝛe uns afnni hüanac cenelhiee 5 ncin cianmsd⸗ gmidl ild r Pistoeh Lully ulo ſocnontd lutLivenq oßonoued n Uimngs udinonulcn obicvolen ba⸗ Nlgoricererm⸗ Poncb fullenn apamori Coomoih⸗ Cbl ße⸗ honirnteon anoredzſe ſyneey mdrotkdihn Nllimubardl⸗ ojortooll hodleacnoor⸗ iidolur WMat nfrinceghoin Crlaliitis Uinoma ( poen N. flluzinſt lare pot heca ſüporatadiun thoͤvoleboteip plenürn⸗ ſiecbarimſan ſooebſtengeree ecporeratſuſtit ſnecralcharoſo Uucfellanneed irogſ ipgnsdaoln fülleigsat flhäinen Fcoflaſcen s nedehſtn depeſſi⸗ riaoſiäis battbilopeg r in 1gabary itiroſchn mwſeen pit t oledar⸗ uatrlnien enſatglen ulenes ſegnenni; Stluntingäi, mdidumekdoeſc⸗ umailod Duci aninlnan . 4 olurqe mignun sflios babdlſtin⸗ li uſeſimin nroſa Düſcimni aiͦ nol dolennn un. Ui DeN glii amar Sn ldolinmignen mantvaldenagt Bmos. vii, inn nitnts vfns ii nit honiailin Pmacꝛi dolgi iif ibgli mutgi doletzſi ertomtimib uun ehiugr zuiu nun mnd wnmnugb d ni mdaſſme a N nd; is fĩ ſvummn gut nn onesincngech Foliid lãgueo.Cũ g̊ amoꝛ ſicvirtꝰtrãffoꝛmatiua copu lans amãtẽ cũ amato.vt ait Diony.iĩ li.de diui⸗ nis noibo. Cũ xpᷣs doluerit ſupꝛa ulð qð ligua hũana expmere põt:⁊ mima pꝑcuſſura facta in coꝛꝑe xpᷣi exceſſerit oẽs paſſiões ⁊ penas q̃s vn⸗ q́; paſſi ſuntvel patient᷑ hoĩes in hac vita.ergo cũ amans debeat ꝑticipare ⁊ ſentire incõmoda amicl.l.itẽ ex diuerſo.in fi.ff.fami.herciſ. CunqBʒ amicꝰ ſe debeat hr̃e ad amicũ ſicut ad ſeipᷣm. vt ait Ph̊s.ix.ethi.Oꝛ amicꝰ ẽ alter ego.vt inquirt Lulliꝰ in li.de amicicia.cõcludit᷑ ꝙ mitiſſima vᷣgo ex moꝛte dilecciſſimi filij ſui ſummoꝑe do luit.Tãto em̃ qͥs magis triſtat᷑ ð moꝛte alicuiꝰ qᷓ́;to ipᷣm plus diligebat ⁊ ei mag vtilis ⁊ fideł erat. Uñ magis qͥs dolet ex moꝛte filij iuuenis pꝛudęetis pulchꝛi ſapiẽtis ac ſibi obediẽt:qᷓ; de obitu alteriꝰ has ↄditões nõ hñtis.Cũ g̊ beata virgo videret moꝛi filiũ ſuũ pulchꝛũ ⁊c̃.ſeqᷣt᷑ do loꝛẽ eꝰ fuiſſe maioꝛẽ qᷓ; credi põt.Cũ em̃ omia aialia naturałr diligãt filios ſuos.vij.echi.ꝓfe cto amoꝛ ipᷣiꝰ vᷣginis erga filiũ ſuũ fuit inexpli cabił.Qꝛ ipᷣe dñs ieſus erat totꝰ ſuus filiꝰ q̊ ad hũanitatẽ.non em̃ habuit patrẽ carnalẽ. Unde amoꝛ qͥ dʒ eſſe in pr̃e ⁊ mr̃e ad filiũ:totꝰ erat in ſola vᷣgine erga ſuũ vnigenitũ.Uirtꝰ aũt vnita foꝛtioꝛ eſt diſꝑſa.vt ðꝛ in lib.ð cauſis. Et iõ ipᷣa exclamabat illð Hiere.ix.di. Quis dabit capiti meo aqᷓs:⁊ oculis meis fontẽ lachꝛymaꝝ⁊ plo rabo die ac nocte filiũ meũ.ec miꝝ ſi btã vᷣgo tãtũ doluit. Mat᷑ em̃ mag diligit filiũ q; ſeip⸗ ſam.vt inqͥt glo.in.l.videamꝰ.ff.de in litẽ iuran do.⁊? in.l.iſti quidẽ.ff.qð metꝰ cuu. Uinto maxime dolebat qꝛ eũ iuuare nõ ꝗq porat. Magna em̃ cõſolatio eſt mr̃i qñ filiuʒ in ſua moꝛte oſculari ãplecti ⁊ ad/ iuuare põt.hec aũt meſtiſſima mr ĩ nullo filiuʒ ſuũ potat adiuuare.Audiebat ipᷣm dicẽtẽ ſitio. ⁊ nõ valebat ei potũ poꝛrigere.videbat eũ vul⸗ neribo plenũ ⁊ nõ poterat vulnera alligare.con ſpiciebat ipᷣm ſanguie irrigatũ:nec valebat lin⸗ cheo abſtergere. cap ut maletenẽtẽ ⁊ inclinatuʒ: nec poterat ſuſtẽtare.ipᷣm cernebat in cruce flen tẽ necvalebat ↄſolari.videbat expirare nec pote rat oſculari:nec de cruce deponere. Jõ dicebat illð.j. Reg.j.Mulier ĩfelix nimis ego ſũ. Cuiꝰ qͥdẽ vᷣginis doloꝛes ↄſiderãs Hiere. Treñ.ij. eã alloqns ait.Cui cõpabo te:cui aſſimilabo te filia hirłm. Cui exequaboꝛ te ⁊ quõ ↄſolaboꝛ te vᷣgo filia ſyon.magna ẽ velut mare ↄtritio tua: qs medebit᷑ tui. Que oĩa ↄſiderãs Aug.in ſer. viij.de paſſiõe dñi inqͥt. Juxta crucẽ ſtabat ma ria ↄſiderãs vultu benigno xpᷣʒ pẽdẽtẽ in cruq patibulo pedib initẽs:manꝰ leuabat ãplexãs crucẽ ruẽs in oſcula eiꝰ qua ꝑte ſanguĩs xpᷣivn⸗ da rigabat.vt xpᷣm valeret ãplecti.cũ non potat ſurſũvolebat aſcẽdere. Sperat amoꝛ nõnũqᷓ; q raro fieri pñt ſibi cedere cũcta amoꝛ ĩpatiẽs cre⸗ dit. Nolebat ãplecti xpʒʒ in altũ pẽdẽtẽ:ſʒ manꝰ ris ĩ hocexclamabat Berñ. O bone ieſu qᷣ moꝛti nos dediti ſumꝰ ⁊ tu ſoluis: nos pecca⸗ VII fruſtra in ſe copioſe redibãt ſeleuãs ſurſũ eter⸗ ra erigebat ad xpᷣm ⁊ cũ tãgere eũ neqͥ bat ma⸗ nu collidebat ad terrã ⁊ ꝓſtrata iacebat imẽſira te doloꝛis dep̃ᷣſſa:ſʒ e erigere magna vis amo⸗ mẽſi cõpellebat:ĩpetu amor ſurgebat intt ſiq manibo cupiebat attrectarexpᷣm. Cũ vᷣovis non eẽet deuicta doloꝛe terrã iten petere cogebat᷑ hec ille. Et ideo exclamabat vᷣba ꝓpoſita.O vos — ome rccc. O[½ ſIZmiliter ⁊ ipᷣe dñs ieſus in cruce lachꝛy⸗ mabili voce lamẽtabat᷑ afflictiões ſuas nobᷣ inſinuãs ac dicẽs illð pſal.xxxvij. Afflictꝰ ſum ⁊ hũiliatꝰ ſũ nimis.Et Treñ.c.iij.inqͥt. Re coꝛdare pauꝑtat⁊ trãſgreſſiõis mee abſinthij?z Hẽoꝛia mẽoꝛ ero ⁊ tabeſcet in me aia mea.A hᷣ aũt facẽdũ hoꝛtat᷑ Eccłiaſticꝰ.c. xxix.di.Gꝛã,ʒ fideiuſſoꝛis tui ne obliuiſcaris vnq;: deditem̃ fellis:cui aia deuota rñdere dʒ illud qð ſe eau J ꝓ te aiam ſuã. Sciẽdũ eſt g̊ ᷣm Rich.in.iij.ſen. di. xv. ar.iiij.q.iij.⁊ ſctm̃ Bona. di. xvj.iij. li. ar. j. q.ij. ? Lho.in.iij.ꝑte ſũ.di.xlvj.art.iiij.ꝑ totũ.q; doloꝛ xpᷣi fuit maximꝰ oiĩm doloꝝ pñtis vite.⁊ h̊ ꝓbat᷑ q̃ttuoꝛ bᷣncipalibo rõnibo. Pꝛima ðꝛ oc caſiõis. Scða modificatõis.Tertia cõplexiõis Quarta puatiõis.Quo ad pᷣmã q; ꝛ occaſiõis ſic arguit᷑. Tãto mag qͥs affligit᷑ patiẽdo qᷓ;to nõ ꝓ ſua ſʒ ꝓ aliena culpa patit᷑.qꝛ tũc õ iuſticiã ⁊ eqtatẽ cruciat᷑. Uñ qn qͥs videt ſe pati qð me⸗ ret᷑ mitigat᷑ eꝰ pena. Jõ Ouidiꝰin epłis epła.v inqͥt. Leuiter ex merito quicqͥd patiare ferẽdũ ẽ Que venit indigne pena dolẽda fuit.Sed ecõ⸗ tra qñ quis patit᷑ nõ ꝓ ſua ſʒz p aliena culpa fit doloꝛ elus intolerabilis. Jõ Matth.xxvij.dice bat latro cõuerſus.ſlos quidẽ digna factis no ſtris recipimꝰ:hic autẽ quid. Xpᷣus igit᷑ patiẽes ꝓ aliẽis delictis nõ ꝓ ſuis maximã habuit cau ſam doloꝛis.⁊ tãto maioꝛeʒ quãto oẽs penas ꝑtulit q̃ nobis debebant᷑ ꝓ noſtris pctis.Unð Eſa.liij.ðꝛ.Vere languoꝛes nrõs ipᷣe tulit:⁊ do loꝛes nrõs ipᷣe poꝛtauit:ipᷣe afflictus eſt ꝓpt᷑ ini⸗ qᷣtates nrãs:attritꝰ eſt ꝓpt᷑ ſcelera nra: Crobter d tibi eſt: uimꝰ ⁊ tu luis.Et iterũ.O hõ conſidera mẽtali oculo quãto remũeratiõis debito dño aſtrin⸗ garis. Reſpice ſudoꝛẽ ſanguineũ: alapaꝝ ↄtu meliã:flagelloꝝ duriciã:coꝛonã ſpineã:ſputilu dibꝛia:crucis ſuſpẽdiũ:oculos languẽtes:oꝛis palloꝛẽ:fellica cibaria.acetoſa pocula:caput in clinatũ:⁊ deniqʒ moꝛtis ſuppliciũ.hec ille. Cuzʒ igit᷑ xpᷣs fuerit ſctiſſimꝰ⁊ ſinevlla macula.vt dẽ Eſa.liij.Qui pctm̃ nõ fecit nec dolꝰ inuẽtꝰeſt in oꝛe eius:idcirco maxie dolere debuit:qꝛvt ſcele⸗. ratiſſimꝰ occiſus eſt. Uñ Eſa.eodẽ.c.de illo ðt. Et cũ ſceleratiſſimis reputatus eſt. Ecce ̊ o de uota aĩa ꝙ creatoꝛ tuus ſanctoꝛũ ſctiſſimꝰ ꝓ te pcrõꝛ maximꝰ reputat᷑.ſapiẽtie conditoꝛ pꝛo te ſtultus exiſtimat᷑:quip ſuis inumeris bñficjs gliam ⁊ honoꝛẽ meruerat cõfuſibilłr pernecat᷑. Ex quo doloꝛ eiꝰ fuit ingentiſſimb8D P xcxEecuũ do grauiſſima fuit pena xpi ratione ſ modificatiõis.Tanto em̃ pena eſt acer bioꝛ q;to velociꝰ vᷣtutẽ nature deſtruit: maxime vbi mẽbꝛũ aliqð nõ coꝛrũpit. Sʒ xꝰpẽ in cruce ſuſpẽſus adeo cito eſt moꝛtuꝰ vt etim pᷣſes miraret᷑. Ergo ⁊c. Modꝰ aũt patiẽdi fuit rauiſſimꝰ:tum qꝛ patiebat᷑ in locis maxie ſen ibilibo. ſ.in manibo ⁊ pedibo ĩ qbus eſt magna neruoꝝ abũ dãtia:in qͥbo maxime viget ſenſus tact?:tũ ꝓpter doloꝛis vninerſitatẽ qꝛ paſſus eſt totũ coꝛpꝰ ſi cõſideremꝰ in cruce eiꝰ grauẽ ex⸗ tenſionẽ ⁊ eã q̃ pceſſerat vᷣberationẽ. VUñ Eſa.j. c.ðꝛ.A plãta pedis vſq; ad vᷣticẽ capitis non re mãſit in eo ſanitas. Adeo aũt fuit cruciatꝰ:ꝙ vt inqͥt ſctũs Bona.in quodã deuoro opuſculo: habuit ĩ coꝛꝑe ſuovulnera ſex milia.666. quãtꝰ eſt numerꝰ militũ vniꝰ legiois.Etiõ de illo di⸗/ cere poſſumꝰ illð Ecci.j.Pluuie guttas qͥs di/ numerauit:⁊ ꝓfundũ abyſſi quis dimẽſus eſt luuie em̃ guttas q̃s pluit ipᷣm celũ.ieſus xpᷣi ftullãs vberrimis ſtillis ſanguiĩis difficile eſt ſci⸗ rre humanitꝰ niſi fuerit diuinitꝰ reuelatũ. Gut⸗ tas etiã lachꝛymaꝝ q̃̊s vᷣginis oculi lucidioꝛes ſole effuderũt ex cõpaſſiõe diffiallimũ eſt enũe⸗ rare. Pꝛofundũ etiã abyſſi doloꝝ vtrinq; im⸗ poſſibile ẽ nobis enarrare vel cõpꝛehẽdere. In totiꝰ em̃ coꝛꝑis mẽbꝛis ⁊ ꝑtibo acerrime afflictꝰ ⁊ cruciatꝰ eſt. Uñ deuotꝰ Berñ.inqͥt.Caput an gelicis tremebũdũ ſpiritibo dẽſitate ſpinaꝝ pũ⸗ git. facies pulchꝛa pꝛe filijs boĩm ſputis iudeo rũ deturpat᷑.oculi lucidioꝛes ſole caligantur in morꝛte.aures q̃ in celo audiũt ãgelicos cantꝰ au diunt pctõꝛũ inſultꝰ.os qð docet ãgelos felle ⁊ aceto potat᷑.pedes quoꝝ ſcabellũ adoꝛat᷑ cruci dauo affigunt᷑.manꝰ q foꝛmauerũt celos ſunt in cruce extẽſe ⁊ clauis affixe.coꝛpꝰ vᷣberat᷑.latꝰ lãcea pfoꝛat᷑. Et qͥd pła:nõ remaſit in eo niſi vt pꝓ pctpꝛibo exoꝛaret ⁊ matrẽ diſcipulo cõmẽda⸗ ret. Et iõ dicũt doct. ꝙ tantꝰ fuit doloꝛ paſſiõis xpᷣi vt valde mirũ eſſet q̃re nõ ſtatiʒ moꝛeret᷑:ni⸗ ſi qꝛ phiſici dicũt:q nemo ex doloꝛe in hac vita moꝛi põt niſi ipᷣe doloꝛ cõicet᷑ ſenſualitati. Sed diuinitas xpᷣi ꝑmittebat ſenſualitatẽ pati vſq; ad ꝓpinqͥtatẽ moꝛtis:deiñ vᷣtutẽ nouã ei cõica⸗ bat vt pateret᷑ magj.vñ nõ ſolũ ſemel ſed płies doloꝛẽ mort ſenſit. Jõ aſſerũt doct. ꝙ qñ diui⸗ nitas dimiſit hũanitatẽ facere curſũ ſuũ ⁊ non . —— — dedit ei vᷣtutẽ foꝛtificãtẽ tũc in cruce clamauit. Deus des me⸗ vt qd dereliqſti me. Fuit igit᷑ ma ximꝰ doloꝛ eiꝰ.etiã qm̃ diuinitas nullũ refrige/ riũ ei pᷣſtitit ſiẽ cetcis martyriby.et ſic ptʒ ſcðᷣa rõ. Ertio doloꝛ rpᷣi fuit maximꝰ ruone QQ t cõplexiõis.Dicit em̃ Phs in li. de ſenſu lſenſato.Nobilioꝛes potẽtie ſunt magꝭ appᷣhenſiue obiectoꝝ. Patz. Nã cũ oculꝰ ſit no bilioꝛ potẽtia manu:manꝰ vo ſit delicatioꝛ cal caneo.hinc eſt ꝙ eadẽ ꝑcuſſio equaliter facta in pᷣdictis grauioꝛẽ penã exhibebit ocło q; manui ⁊ calcaneo.Quo pᷣſuppoſito tũc ſic.Certũ eſt ꝓ xpᷣs habuit nobiliſſimã cõplexionẽ ſup oẽs bu manas creaturas:ꝗ̊ in moꝛte habuit maximaʒ ſuꝑ oẽs doloꝛes afflicionẽ. Et ↄ firmat᷑ ſic. Di⸗ cit phs in lib. de ſenſu ⁊ ſenſato:ꝙ ois pena eſt pneipałr in tactu. Uñ qñ qͥs habet vnũ mẽbꝛũ freneticũ vel doꝛmitatũ ſentit q̃ſi nihil vel mo⸗ dicũ pũcturas ĩ eo facas.Et ꝓpterea hñtes no⸗ bilioꝛẽ tactũ mag ſũt paſſibiles: ⁊ qᷓ;to ſenſus tactꝰ eſt viuacioꝛ tato doloꝛ eſt acutioꝛ.vt inqᷣ Areſt. in. ij. de aia. Cũ ̊ xpᷣs habuerit ſenſuʒ ta⸗ ctus viuaciſſimũ:qꝛ eiꝰ nobiliſſimũ coꝛpꝰ fuit foꝛmatũ vᷣtute ſpũſſcti.Et illa q̃ ĩmediate fiunt a deo ſunt nobilioꝛa ⁊ ꝑfectioꝛa.dicẽte autoꝛe ĩ li.de cauſis.Quicqͥd facit cã ſcdᷣa nobilioꝛi ⁊ al tioꝛi mõ facit cã pᷣma.ergo ⁊c̃.Debet igit᷑ qͥlibet xpᷣianꝰtãto magis moueri ad xpᷣi cõpaſſionem qᷓ;to ↄſpicit coꝛpꝰ eiꝰ nobiliſſimũ maioꝛẽ ⁊ acer bioꝛẽ ſenſiſſe penã ⁊ doloꝛẽ rõne cõplexiõis. R Uarto eiꝰ doloꝛ fuit maximꝰ rõne pua⸗ q tiõis.lã cũ dei filiꝰ ꝓpter vnionẽ diuie 2? hũane nature oĩa futura pᷣnoſceret.iu⸗ rta illð Johᷣ. viij. Sclẽs oĩa quevẽtura erãtſuꝑ eũ.vidit᷑ ꝙ pꝛiuabant᷑ merito ſue paſſiõis: ⁊ ſic vita etna. Uñ ex hac pᷣuiſiõe ſibi cauſabat᷑ ma/ ximꝰ doloꝛ qͥ dici põt infinitꝰ.tũ qꝛ numerꝰ dã nandoꝝ qͥpuabunt᷑ merito paſſiois ſue ðꝛ infi nitus qͥ ad nos. tum qꝛ pꝛiuãdi ſunt vita etna q̃ eſt infinita. tũ ꝗꝛ doloꝛ dãnandoꝝ erit iſinitꝰ 7 rene 5Amb.inqͥt ð dño ieſu.Triſtꝭ erat er triſtis videbat᷑:nõ ꝓ ſua paſſione ſʒ p nr̃a diſper ſiõe. Item Hieremias in ꝑſona xpᷣi ðt Treñ.iij. In tenebꝛis collocauit me q̃ſi moꝛtuos ſempit᷑ nos. Maioꝛ igit᷑ fuit doloꝛ xpᷣi ↄſiderãdo igra titudinẽ noſtra qᷓ; rõne flagellatiõis⁊ crucifixio nis ac moꝛtis coꝛꝑalis.Et b̊ ꝓbat᷑ triplicit.ſcilʒ autoꝛitate:rõne:⁊ ſiłlitudine. Pꝛimo autoꝛi⸗ tate Philippi cãcellarij pariſienſis qͥ in quadã ꝓſa valde ndtabili ꝓut ponit Bona.in.iij.ſen. di. xvj. ar. vlt. q.vl.in ꝑſona xpᷣi ſic inqͥt.O hõvi⸗ de q̃ ꝓ te patioꝛ non eſt doloꝛ ſicut qͥ crucioꝛad te camo qͥ p te moꝛioꝛ vide penas qͥbo afficioꝛ: vide clauos qͥb cõfodioꝛ:vide lanceã cũ q̃ trãſ⸗ figoꝛ:⁊ cũ ſit tãtus doloꝛ exterioꝛ extat interius plãctꝰ pᷣgrauioꝛ te cũ ingratũ tõtũ exꝑioꝛ. ſmͤmmẽtũ poĩt Tho.ſuꝑ.ij.phi.di.Ex ꝑditõe finis mag auget᷑ doloꝛ qᷓ; ex ꝑdiciõe eo⸗ rũ q̃ ſunt ad finẽ. Ptʒ. Na videmꝰ ꝑ expientiaʒ ꝙ qñ aliqͥs per totũ annũ exſudauit ad laboꝛã dum agrũ ſeu vineã ſi poſtea veniat tempeſtas ſeu pꝛuina auferẽs frucꝰ campi:aut vinũ recol ligẽdũ talis grauiꝰ de hoc dolet qᷓ; de laboꝛe et ſudoꝛe totiꝰ anni.Quo pᷣſuppoſito darũ eſt ꝙᷓ xpᷣus hoc fine voluit crucifigi ⁊ moꝛi.vt quiſq; exiſteret gratꝰ detãto bñficio ⁊ ſaluaret᷑ Et ideo 9 eE E. exEE — Ecũdo bᷣ idẽ ꝓbat᷑ rõne finalitat.Fũda Sntin rto uſti naficoeu Cidenben⸗ Gounrtoont Cigngni⸗ lefrſſe elniſon ſberori,14 oniglru ſutihnicne eoßcolunall orbiltvoun⸗ ongieken⸗ ſegelocululn dolorcviniau bitnupthe Gtordünandee G dechodon NonsGtehani⸗ Uicedono de Gonn ſoe Ouemich ſöe Gewinc Ponuonaboe Dunolnoyfe MonaCin⸗ hofröctocnle Puinodobebe Coed; ( Ehm Gfüiſ idedr Grebötſäpiſare leret ehj u fone t po (ocrir ehln iul Irſtelertq ben il ſvi öpita wolbefteu⸗ (L8 Tubrr vii Tteoi ſücuntodaut ngeGederürön Walton ncode Mewsainali ſufriſtnnon turinadidido: ien ciatiſuntezun vic Aiuir Vniacoeſus Unliſait li minit cpid Durerütindi pomaomse ncbioꝛ , lus⸗ Murnlegor Podadlntſn ian dicteann atdiſcenoblion l dedaigk ind icihaſinnn dlllimämaotin inieciginin furmanmtinehe 1n germimidin ufnnwien Bongouchimngitſn nento ſehaſiizti Nſöͦe ſbi antinn nt Ai ge N nw oaſſois iuſinn orinidiſunt nintn dünandopantin däoiei Tchjan guſionehpffudi n omarhleiin meäſimomesſinn or i ininn dagtiniernuin dnme bunmn imineiti rpent Hunid uc ingi „* inſcmatitl iinmn hifiii ratlntidiinii miminid. ütrfmimnh fn damihck Minnn nim nn Foliũ cũ videret aias futuras ingtiſſimas ⁊ buãdas merito paſſiõis ſue m agis de hoc doluit q; de crucifixiõe ſua. Tertio hoc idẽ ꝓbat᷑ ſilitudie Uidemꝰ em̃ ꝙ mercatoꝛ qͥ ꝑ mare ⁊ terrã inſu⸗ dauit toto tꝑe vite ſue ad ↄgregãdas merces vi gintiqnq; miliũ aureoꝝ ſi poſtea veniat i mare tẽpeſtas q̃ nauẽ cũ mercibb ſubmergat tantũ in ſe doloꝛẽ ſuſcipit quãtũ excimat valoꝛẽ merciuʒ ſubmerſarũ. Cũ igit᷑ xpᷣus vt pꝛudẽs mercatoꝛ ſpado trigintatriuũ annoꝝ ſꝑ inſudauerit ꝓ no ſtra redẽptiõe:noſq; cõꝑauerit ſui pᷣcioſi ſagui⸗ nis pᷣcio.iuxta illð.j. Petri.j. Sciẽtes ꝙ nõ coꝛ ruptibilibb auro vł argẽto redẽpti eſtis ſʒ pᷣcio⸗ ſo ſanguie ieſu xpᷣi.Ergo vidẽs ꝓpt᷑ ingratitudi nẽ ꝑdi pᷣciũ ſui ſanguinis q̊ͥ ad dãnãdos tantũ doluit quãtũ erat pᷣciũ ſanguiĩs effuſi: quãtũq; valebãt aie ꝓ qͥb effuderat ſanguinẽ ſuũ q̃s vi debat danari debere.⁊ iõ q̃ſi infinitꝰ fuit doloꝛ eiꝰ. De quo doloꝛe ⁊ btẽ vᷣginis duodeciĩ de⸗ uotas cõteplatiões faciemꝰ. Inqͥt em̃ btã vᷣgo Attẽdite doloꝛẽ meũ Pꝛimo in filij mei abſen⸗ tatõe. Scðᷣo in eiꝰ reuerſiõe.Tertio in eiꝰtarda tiõe.Quarto i eiꝰ allocutõe. Quito in eiꝰ diſceſ⸗ ſiõe.Sexto in eiꝰ captiõe.Septĩo ĩ eiꝰdeductõe Occtauo in eiꝰ accuſatiõe.ono in eiꝰ illuſione Decimo in eiꝰ flagellatiõe ⁊ coꝛonatiõe.UVUnde⸗ cimo in eiꝰ cõdẽnatiõe. Duodecimo vo in eius crucifixiõe ⁊ occiſide. Pꝛimꝰdoloꝛ btẽ vginis ĩ abſentatõe filij ſui Naeo ad pmã cõtẽplatiõeʒ ſciẽdun T q ꝓ pma ſuſpicio cauſata in btã vᷣgine ꝙ filij ſui paſſio appꝛopinq̃ret fuit aiuiuiuudeoꝝ ſeua ꝑſecutio. Intellexit eĩ q; q̃rebãt ſũmi ſacerdotes ⁊ ſcribe quõ ieſum int᷑fi cerẽt.vt hr̃ Lu.xxij.Et iõ conati fuerãt caꝑe eũ ĩ ſᷣmone vt eũ poſtea accuſarẽt.Mat.xxij. Itẽ vt caperẽt eũ in iuſticia.vt hr̃ Joh̊.viij.de adulta. Intellexit q̊ʒ beata vᷣgo ꝙ ꝑfidi iudei voluerãt filiũ ſuũ pᷣcipitare de ſuꝑcilio mõtis. Luc.iiij. ⁊ ꝙ voluer᷑̃t eũ caꝑe ⁊ tenere ſʒ timuerãt turbas vt ðꝛ Matth̊.xxj. Itẽ ꝙ voluerũt eum lapidare Joh.viij. Iſte aũt ꝑſecutiões ⁊ inſidie pᷣnũcia⸗ te fuerunt ꝑ Dauid pſal.cxviij.vbi in ꝑſona xpᷣi inqͥt.Sederũt pᷣncipes ⁊ aduerſum me loq̃ bãꝗ⸗ tur.⁊ iterũ in eodẽ pſal. Pꝛincipes ꝑſecuti ſunt me gratis.⁊ in alio pſal.inqͥt.Conſiderat pctõꝛ iuſtũ ⁊ q̃rit moꝛtificare eũ.⁊ pſal.ix.ait. Inſidia tur in abſcõdito q̃ſi leo ĩ ſpelũca ſua.?⁊ Michee vij. ðꝛ.Oẽs in ſanguie iſidiant᷑.⁊ Job.xxx.Inſi⸗ diati ſunt ⁊ pualuerunt mihi.⁊ pſal.ij.inqͥt Da uid. Aſtiterũt reges terre ⁊ pᷣncipes cõuenerf̃t in vnũ aduerſus dnʒ ⁊ aduerſus vxpᷣm eiꝰ.⁊ pſal. xxxiiij.ait.Cõſiliũ fecerũt in vnũ dicẽtes ꝑſequi mini ⁊ cõpᷣhẽdite eũ.Et Salomõ Sap.ij.inqͥt. Dixerũt impij cogitãtes apð ſemetipᷣos: venite oppmamꝰ ⁊ circũueniamꝰiuſtũ:qm̃ inutilis ẽ nobis⁊ orius eſt oꝑibo nr̃is ⁊ ipꝛoperat nobis reuerſuꝝ effugiſſe. Statiq; miſſis circũq̃q;ʒ mi litibo⁊ nũcijs me inqͥrentes nõ ſolũ de meo ma nus ſuas ſanguine cruẽtarẽt:ſed tuũ qͥʒ inno⸗ — . peccata legis:⁊ diffamat in nos pctã diſcipline xxXIX nfe: pmittit ſe ſcie ſia dei hfe ⁊ filiũ dei ſe nolat ac głiat᷑ patrẽ ſe habere deũ.Cõtumelijs ⁊ too mẽto introgemꝰ eũ vt ꝓbemꝰ potẽtiã illiꝰ:moꝛ te turpiſſima condẽnemꝰ eũ.bec ibi.Que oia vvi dens ipleri in dilecto filio ſuo vgo pijſſima co) pit vehemẽter dolere.Audiuit em ꝙ collegerüt pontifices ⁊ phariſei cõciliũ aduerſus ieſum eũ moꝛti traderẽt ⁊ occiderẽt.ſicut ſcribi᷑ Joh⸗ nis.xj.Qð cõciliũ factũ fuit in dñica de paſſiöe. Quapꝛopf ſciẽs ieſus ꝙ nõdũ erat hoꝛa eiꝰ re⸗ ceſſit de bethaniavbi moꝛabat᷑⁊ iuit ĩ Ephꝛem ciuitatẽ paruã:in qua fecit multa miracula.v hr̃ Mat.xvj. Sed anqᷓ; iret pie credẽdũ eſt ꝙ a dllecta matre ſua licẽtiã diſcedẽdi petijt dicens. Mater mea chariſſima noſti ꝙ ꝑfidi iudei cõ⸗/ iurauerũt in moꝛtẽ meã.qꝛ igi᷑ necdũ aduenit tẽpus moꝛtis mee cũ licẽtia vr̃a aliquibo diebꝰ eoꝝ rabiem declinabo.bene ꝗ̊ vale donec reuer tar.Ad hec aũt vba meſtiſſima mr rñdit.O fili dilectiſſime rogo te ne a caſtro iſto in q̊ ſecurus hucuſq; ꝑmãũſiſti recedas.timeo em̃ ne in viaa maledicis iudeis capiaris. Cui dñs ieſus inqͥt Mater mea bñdicta cras veniẽt ad caſtrũ iſtꝰõ inimici nr̃i cũ militibꝛ ⁊ armis querentes me⁊ ad moꝛtẽ ꝑducere volẽtes:noli igi᷑ me ampliꝰ retardare.Tũc illa.Quo fili mi ſtatuis ꝓficiſci Cui ſaluatoꝛ nr̃ ait. Bonũ eſt locũ itineris mei tibi eſſe incognitũ:vt inqͥ rẽtibꝰ iudeis vvpbinam ſim hocte neſcire dicere poſſis. Lũc btã virgo ait. Saltẽ me ĩfelicẽ tecũ venire ꝑmittas vt tue pticeps efficiar tribulationis. Rñdit ieſus. Si mecũ te ducerẽ crederẽt iudei me nunqᷓ; ampliꝰ cẽtiſſimũ coꝛpꝰ crudeli ꝓtinꝰgladio trucidarẽt Uidẽtes aũt te nõ abductã me ad pᷣdicãdũ mo re ſolito ꝑrexiſſe arbitrãtes meũq; in bꝛeui redi tũ expectãtes perqᷣrere õplius ceſſabunt. Bono igit᷑ aĩo eſto meũq; receſſuʒ patiẽter ſuſtine. Re cogita ̊ deuota aia ꝙ his dictis nõ ſine lachꝛey- man effuſiõe reliqᷣt dilectiſſimã matrẽ ſuã dñs noſter:q̃ abſcedentẽ lachꝛymoſis intuẽs oculis exclamauit dicẽs. O fili mi oꝛ que crudelitas Cõtra te quã video fieri hodçie Sentio in coꝛde meo tantã anxietatẽ Vt credã in totũ me perire Uideo te poſitũ in tata aſperitate UVt opoꝛteat te fugere:⁊ te puniri Opy mi fili nõ poſſum ſuſtiner Tãtũ coꝛdoliũ.i.coꝛdis doloꝛẽ:de tuo diſceſſu Opy mi fili fili dilecte H Quõ me ita doloꝛe refertã dimittis Oyme pꝛe nimio doloꝛe rumpũ pecꝰ Poſtq; remaneo tãto tribulata triſtis ego miſera ⁊ diſgratiatts· 1 ꝛiuatã me video tuo aſpetu SBuccurre mibi cito o ſoꝛodmagdalena unq; in mũdo fuit tanta peeaean Ald bec aũt vba Magdalena amaras effun des lachꝛymas ⁊ ipᷣa exdamauit. — Oꝛ quõ facia a te derelicta SZß Tu mihi eras refugiũ ⁊ ſecurus poꝛtus O me infelicẽ ⁊ diffoꝛtunatts Quoõ ſtabit tua genirrir· Ita doloꝛe plena afflicta ⁊ infelix CLito velis regreechldddd Tusã genitricẽ dolentẽ vt conſoleris. Secundus doloꝛ beate virginis in reuerſio ne fütiſſil. 4949⁴ 1 — OOIOIſtera aũt die aduenerũt milites q; p plurimi miſſia pncipib ſacerdotuj: vt leſũ ligatũ captiuũq; ad eos ꝑdu cerẽt. Qui itrãtes bethaniã cũ furoꝛe maximo dixerũt beate vgini. Ubi eſt ille pꝛodi toꝛ filius tuus quẽ volũt iudei interficere. Re⸗ ſpongdit brã virgo. Filiꝰ meꝰ nũq; inuẽtus ẽ ali quẽ ꝓdiſſe:ſed bñ ſaluaſſe.At illi magis ad ira cundiã ꝓuocati eũ vbiq; ꝑquirẽtes ⁊ non inue niẽtes cũ magno impetu dixerũt vᷣgini glioſe. Eito de moꝛte iſtiꝰ ꝑfidi filij tui intelliges:non em̃ poterit euadere manꝰnr̃as.tam diu em̃ illũ qᷓremꝰ ꝙ inueniemꝰ ⁊ occidemꝰ. Recogitate er go o deuoti xpᷣiani ꝙ btiſſima virgo his audi⸗ tis qᷓſi moꝛtua cecidit ad terrẽ. Demũ ad ſe ali⸗ ;tulũ reuerſa cõtinue timebat ne a iudeis filiꝰ ſuus occideret᷑. Cũ aũt ꝑ vnã hebdomadã non reuerteret᷑ nec de illo aliqͥd intelligeret putauit eũ lam fuiſſe occiſum:vnde cũ maximis gemi⸗ tibo exclamauit. O me dolentẽ que ſum viduara Pꝛopterea ꝙ perdidi meũ filiũ Plus q; vnqᷓ; fuerat mulier erã cõſolata Quãdo erat mecũ dilectꝰ meus Nunc ab om̃i ꝑſona ſum derelicta Et nemo me iuuat nec mihi cõſulit Ayme ayme triſtis eſt vita mea Poſtq; te perdidi mi fili mihi placẽs Aumara effecta ſum plus q; mulier que ſit Uligdẽdo me te pꝛiuatã:oyme dolentẽ Adiuua fili mi matrẽ tuã Mariã Et facias me cito moꝛi de pᷣſenti Vt mea anguſtioſa vita Tecũ finiatur ⁊ ſit ſepulta In his ergo ſuſpirijs cũ ſemimoꝛtua defice ret conſolari nitebat᷑ aam maria Magdalena cũ lachꝛymis dicẽs. O mater dulcis volo vos oꝛare Ut nõ habeatis tantã melancoliã Uelitis parũ planctũ refrenare Et doloꝛẽ veſtrũ atq; languoꝛẽ Coꝛ ⁊ coꝛpus mihi facitis diſrũpi Uidendo vos afflictã in tanta prnna Konſolamiĩ vos ꝓpterea o dulcis mea mater Poſtq; ita placet eterno patri.· . M Beata aut virgo ad hec flebili vocerñdit Bene habeo vt plangã nõ ſine occaſione Poſtqᷓ; pdidi filiũ meũ dilectũ Sublatũ mihi ſtatim veluni latronꝰ Qui nunq; deliquit Sinas me flere ⁊ lamẽtari ſalts Ut cũ meo filio moꝛiar in doloe x Um igit᷑ taliter afflicta doloꝛoſa mater c lachꝛymaret᷑ venit tandẽ ieſus in betha/ niã die ſab bati ante dñicã palmarũ:vbi inuenit matrẽ ſuã pꝛe multitudine lachꝛymaꝝ ac doloꝛibo innumeris multũ coꝛꝑe fatigatam Quã blandis ſᷣmonib cõſolari volens ⁊ ipᷣe a lachꝛymis ceſſarenõ poterat.Cogitabat em qͥd nam facctura eſſʒ qñ eũ ĩ crucis patibulo ſuſpẽ ſum aſpiceret. In illo aũt ſero parauit cenꝗ ieſu maria magdalena ⁊ marcha in domo Simo⸗ nis lepꝛoſi.vt ptʒ Joh̊.xij.in qua cena fuit Si⸗ mon lepꝛoſus ⁊ Laʒarꝰ reſuſcitatꝰ. Et ðᷣt Aug. ꝙ ipe narrauit multa de penis inferni ⁊ purga toꝛij:⁊ de ſtatu ſccõꝝ patrũ ĩ limbo.Cũ aũt xpᷣs in hac cena eſſet maria magdalena accepit libꝛã vnguẽti nardi ſpicati.i.de ſpicis⁊ folijs cõfecti. ⁊ vnxit pedes ieſu:⁊ repleta eſt domus ex odoꝛe vnguenti. Johᷣis.xij.Dixit ꝗ̊ iudas auaricia du ctus.Quare hoc vnguẽtũ nõ venijt trecẽtis de⸗ narijs ⁊ datũ eſt egenis.Dixit aũt hoc nõ qͥa de egenis ꝑtinebat ad eũ ſʒ qꝛ fur erat ⁊ latro: ⁊ lo culos habens ea que mittebant᷑ poꝛtabat.Etlʒ hoc idẽ alij diſcipuli dixerint:tamẽ iſte vt dictũ eſt ex auaricia dixit:illi aũt egenoꝝ pietate dixe⸗/ runt.Uidẽs igit᷑ ieſus iude⁊ alioꝝ murmura⸗ tionẽ dixit. Quid moleſti eſtis huic młieri.opꝰ em bonũ operata eſt in me:ſinite illãvt in diẽ ſe pulture mee ſeruet illud pauꝑes em̃ ſemꝑ ha⸗ bebitis vobiſcũ:me autẽ nõ ſꝑ habebitis. v Ec aũt vnctio figurata fuit Leuit᷑.xviij. h Evbi habet᷑ ꝙ Aaron anteq; ad altare ac cederetvt deo offerret ſacrificiũ erat iun⸗ ctus ſpacio dieꝝ ſeptẽ. Sic ⁊ xpᷣs debuit ſeptia die añq; aſcẽderet ad altare crucis pungi. Que oia cõſiderãs beata vᷣgo ⁊ in coꝛde ſuo cõferẽs p̃ ſuſpiciõe incipiebat dolere. Sequẽtivo die.i. in dñica palmaꝝ.vt ptʒ Job.xij. Mat.xxj. Tu ce. xix. ac Marci. xj. venit ieſus hirm ſedẽs ſuꝑ pullũ aſine ⁊ ſũmo honoꝛe receptꝰeſt. Sed oẽs iſti honoꝛes in illa die verſi ſunt ibi in cõtume⸗ lias.vt infra videbimꝰ.Tũc aũt impleta ẽ ꝓphe tia Zach.ix.ſcripta.Exulta ſatis filia ſyon:iubi la filia hirłm.ecce rex tuus venit tibi iuſtꝰ ⁊ ſal⸗ uatoꝛ:⁊ ipᷣe pauꝑ ⁊ ſedẽs ſuꝑ aſinã ⁊ pullũ aſi⸗ nej. Illo aũt die cũ ſero factũ eſſet redijt ieiunus in bethaniã cũ diſcipulis ſuis. Neminẽ em̃ iue nerat in hirłm qͥ eum vel ad potũ aque frigide inuitauerat. Qðòð cõſiderãs mater ieſu mag do lere cepit.vnð ⁊ filiũ rogauit di. Fac mitiſſime mrji tue hãc grãʒ fili qua toto cõatu depoſco:vt — Grueritani mnetmatere ſi oin ilounſpthen facceriheenn vuafinin⸗ puluennstil dimntoienitn nuiirn oll O tenni ſae ciglun: o hemnefene rmacithede iniodolarpun Drrb titli ricoricplu Gdeuthefnn ſeberpparla ſggolviahinm Vesberrut d dehanirimen uimumnidt innitſvbioe wicpelspen Gßflnnpoſun ubtitusane ſtalcnusch Alcjus Mann ltemecckeniin gniſdeen bſi Ferogfunezor bosanekend recchinucppert⸗ femanſt iſu Neuuũt d bsbin daun dphonſen dur gbeediege (hfonlacjart lenchaogiante um brmſi⸗ ciddemite Oubahnghsi co. Iuhrtiͤde 6defſoniign ccrürflüſiſfn Om dittchab Verüteütenere⸗ nerar horgebd Oſapulis ſuis nhleyrpag 1 Sat ep llngemgerzre enllitzdt n Cogate mevas anbl zirſcoparntanie nunda n donoe chingnncenafltg riuand. Si deensinimnienn nmilmnda linin 4nogddlcngnanti deſpias: tolisifn Plaackdomnegen Dintzindas unnnn Nai nönenit nieN 8s. Deantaütborhnd Sgefurerwrrtlann nminbant ponadr? imneumeiſte ho aütegenoppianan iuderalo wonn chickis durcnleng nmeſmnirlinuti ud paoges cñ aptn tniſghin grn dAuN Barnami 6AN. Orri daln in ancnuagni d õõ vun Gihinfod vi MeN. üs hiln isſu Genr at Oedi cbntbiincotun TLicniumplcnigt linsfliſtii Gs ntthiiibs ſagainithllii icicſeniting sſus ſinni, wcni S umplẽiꝰ iſtis diebꝰ nõ reuertaris in hirm. Cui cuũ reuerẽtia xpᷣus reſpõdit. Patiẽtiam habeas in me mater mea qꝛ tꝑs eſt vt impleant᷑ ſcpᷣture Nã Eſa.ij.ſcriptũ eſt.Fllios enutriui ⁊ exaltaui ipᷣi ant ſpꝛeuerũt me.⁊.v.citeꝝ ðꝛ.Quid debui facere vinee mee ⁊ non feci: expectaui vt faceret vuas fecit aũt ſpinas.Et Hiere.iiij. Stultꝰ po pulus meus no me cognouit. ⁊.v. Negauerũt dñm ꝛ⁊ dixerũt. nõ eſt ipe neq; veniet ſuper nos malũ.⁊.xj.Ego quaſi agnꝰ manſuetꝰ q poꝛtat ad vietimã. Neceſſe eſt igit᷑ vt he ꝓphetie in me cõpleant᷑. Quo audito beata vᷣgo mag doluit: ⁊ tenerrime flere cepit.ſed vccũ q; a filio cõfoꝛta ta vna cũ ipᷣo ad cenaʒ ꝑrexit. Sed credo ꝙ pꝛe nimio doloꝛe paruʒ comedit. Die aũt luneſm Matth̊.vbi S. Mar. xj. 2 Lu. xx. cẽpeſtiue ſur rexit ieſus ⁊ iteꝝ iuit hirm:⁊ cũ eſſet in templo ſcribe ⁊ phariſei mulierẽ in adulterio depꝛehen ſaʒ:quibo ſapiẽtiſſime rñdit ⁊ eõ ab illoꝝ mani bus liberauit. De ſero aũt iterũ venit ieiunꝰ in natre ea rei AId me omni veniebas hoꝛa Cui mater rñũdit.Quõ põt mihi dari ſalus cuz timeã te ſubito eſſe moꝛiturũ:ſaltẽ ãte moꝛtem bethaniã ⁊ inueta matre eã reuerẽter ſalutauit. tuã coꝛꝑalis pᷣſentia tua mihi non deeſſet.Quõ em̃ fili mi poſſum nõ dolere cũ videã ꝙ tu q es panis viuus angeloꝝ q̃libet die ſis ſic famelicꝰ nec ſit aliquis qͥ tibi panẽ aut aquã miniſtret. Cuixpᷣus. Mater dilecta cõfoꝛtare ⁊ patientiã habe:nece eſt em̃ impleri ſcripturã de me Pfſal. lxviij.diceñ.Ego ſũ pauꝑ ⁊ dolẽs.⁊ pſal.lxxxxvij) Pauper ſum ego ⁊ in laboꝛibo a iuuẽtute meaa Et pſal.xxxix.Ego aũt mẽdicꝰ ſum ⁊ pauꝑ.Qui bus auditis meſtiſſima mr̃ magis ingemiſce⸗/ re cepit:atq; per totaʒ noctem anguſtijs plena AagAaeo in terr cades ſemimoꝛtua remã ſit. O vir⸗ remanſit. Terius doloꝛ beate vᷣginis in tardatione fi Je aũt martis de mane reuertitur ie d ſus hirlin ⁊ veniẽs ad tẽplũ tota die öböalicauit:⁊ cum pncipib ſacerdotũ? phariſeis multas diſputationes hba * bui t. In hac die ꝓppoſuerũt pᷣncipes in qua ptãa⸗ te demonia eijceret:⁊ campſoꝛes de tẽplo expel⸗ leret. Herodiani vo de tributo ceſaris Mat⸗ thei.xxij. Phariſei aũt de maioꝛe legis mãdato ibidẽ.Et de multis alijs q̃ longũ eſſet enarrare Quibo oibus xps ipoſuit ſilẽtiũ ſapiẽter rũdẽ⸗ do.In hac etiã die xpᷣs mitas ꝑabolos ꝓpoſuirt ſq; de filio pdigo Lu.xv.Et de laboꝛãtibo qͥ occei derũt filiũ pꝛiffamilias Matthᷣ xxſ. UVñ in fine oĩm dixit ꝙ ab eis occidẽdꝰeſſet.Quapꝛoptvo luerũt eũ tenere ſʒ abſcõdit ſe ab eis:qꝛ nõdũ ve nerat hoꝛa eiꝰ.Dũ aũt iret in mõtẽ oliueti cum diſcipulis ſuis pᷣdixit eis vniuerſale iudicium mũdi.vt patʒ Mat.xxv. Et in fine vboꝛũ dixit eis.Scicis qꝛ poſt biduũ paſcha fiet:⁊ filiꝰ hbo minis trade?᷑ vt crucifigat᷑. ?⁊ Datth.xxvj. Et I boc multoties dixerit els:nuũq; tñ ſic det᷑mina⸗ . 14 4 ——N „ . . .. —. — = . 8 te ſicut nũc. hoł vbũ dixit die martis ð ſerb qꝛ agnꝰ paſchalis die iouis ſeqᷓnti debebat mãa ducari:qũ.ſ.initiũ erat magne ſolẽnitatis que erat in paraſceue.i.in feria ſexta. Sed qꝛ xpᷣus Apter multas occupatiões vltra ſolitũ tardaue rat venire ad hoſpitiũ. Eapꝛopt᷑ cõſidera aima deuota in qua anxietate debebat eſſe mater ſua qñ pꝛetibat hoꝛa cõſi ueta aduẽtꝰ ſui. Puto em̃ ꝙ tũc credidit filiũ ſuũ eſſe captũ.Unñn ad Ma⸗ riã magdalenã cũ multis lachꝛymis recurrtes inuitauit eã vt ſecũ vellet ire verſus birm. Cui obtẽperãs magdalena venerũt ſimul vᷣſus hie ta voce ploꝛando dicebat.Fili mi cur me tã cits dereliqᷣſti.O vnica ſpes mea cur ita ato te ꝑdi⸗ di.nõne dicebã tibi ne accederes ad illos perfi⸗ dos iudeos.Heu me infelicẽ q̃ tam bꝛeui tepo re tã delicatũ filiũ tãq; iocũdum amiſi. Haria vo magdalena clamãdo vociferabat dics. O dulcis magiſter pater ⁊ domine Qui ſemꝑ me tantũ amaſti Et fratrẽ meũ reſuſcitaſfſi· S Tu fuiſti ſemꝑ meus excuſatoꝛꝛ:· Et peccata mea tu mihi dimiſi,fſii· Jam om̃ifarniã me dereliquiſti Oi me miſerã triſtem ⁊ diffoꝛtunatã O chare magiſter quomõ tu dereliquiſii Hancpauperculã matrẽ diſgratiatã. 4 Hos aũt fletus a longe audĩẽs ieſus ⁊ ipᷣe in/ gemuit. Statimq; vt quidã contẽplatoꝛes di⸗ cunt Petrũ ⁊ Johãnem ãate ſe miſit vt ſuũ ma⸗ tri aduentũ nunciarẽt. Quos currẽtes a longe ꝓſpiciẽs beatavirgo magis ingemuit.putautt em̃ ꝙ ad nũciãdum eius moꝛtem venirent. Et go pijſſima quid facies in monte caluarie quã⸗ do videbis filiũ tuũ in cruce ſuſpẽſum vulnera tum cruentatũ ⁊ moꝛtuũ:ſi nunc ꝓ modico ita doles acq; ita ingemiſcis. Sed hec ſunt initia doloꝛum. H Mterea venit ieſus ⁊ ipᷣe pꝛe compaſfise i matris ingemiſcẽs ⁊ ploꝛans. Quo ap popiquatro matri illa vires aliq̃liter re, cipiẽs:ad pedes filij ſui ſe ꝓſtrauit lachꝛyman⸗ do ſuſpirãdo:nec aliquid pꝛe doloꝛe loq valts ſed verbis ieſu aliquãtulũ recreata ſimul cum fulio bethaniã perrexit. Amboq; ingemiſcentes pauca pꝛe doloꝛe loqui valebãt.ploꝛabãt etiaz apli om̃s ſimulq; maria magdalena quibo ie?/ ſus ne plangerẽet innuebat:ſed nec ipᷣe a lachry/ parata ẽ mẽſa:in qua maioꝛ fuit cibatio lachꝛy marũ q; aliarũ rerũ. Nõ em pꝛe doloꝛe comelge re poterãt.O amarũ ↄuiuiũ:o meſtiſſima cena mis ↄtinere poterat.Tãdẽ poſt lachꝛymas pꝛe o tribulata refectio:in qua ꝓ cibis lachꝛyme:pꝓ epulis ſuſpiria:p ferculis gemitus aclamenta Qusrtus doloꝛ beate virginis in filij ſui al) C— Bermo Tocutione. S Ltera aũt die.ſ.mercurij cũ nõ introiſ a fſſett ieſus hieroſolymã moꝛe ſolito cã peiꝛedicatiõis.qð fecit ſjm doctoꝛes vt noöö impediret tractatũ ac determina⸗ tlionẽ que de eiꝰ moꝛte fienda erat. Cõuenerunt pncipes ſacerdotũ ? ſenioꝛes ꝓpłi in diſputãdo cũ dño ieſu nõ occupati:in atriũ pncipis ſacer⸗ daotuũ qͥ dicebat᷑ Cayphas:tractãtes inter ſe quõ ęum occiderẽt. Dicebãt aũt.Non in die feſto ne foꝛte tumultꝰ fieret ĩ pło.vt habet᷑ Mat.xxvj. Ad moꝛtẽ aũt ieſu ꝓcurandã illos inuidia inci⸗ tabat. Uñ Joh.xj.dicebant.Quid facimꝰ quia bic homo multa ſigna facit. Si dimittimꝰ euz ſic:oẽs credẽt in eũ.Quibo rñdit cayphas.Uos neſfſcitis quicqᷓ; nec cogitatis: qꝛ expedit vobis vt vnus moꝛiat᷑ homop ꝓplo ⁊ nõ tota gẽs per ęat.Et in hoc ꝓphetizauit neſcẽs quid diceret. Et ad hoc applicari poteſt illlud Tirgilij in. v. Eñney. Unũ ꝓ mulctis dabit᷑ caput.In hoc ̊ cõ cilio exiſtẽtib iudeis acceſſit ad eos iudas di⸗ cens. Quid vultis mihi dare ⁊ ego eũ vobis tra dam. O aũt hoc fuerit iſto die appꝛobat eccla q̃ ipᷣo die legit illã ꝓphetiã Eſa.lxij. Ecce merces eiꝰ cum eo ⁊c̃. Uñ ſolẽt pleriq; deuoti die mer⸗ curij ieiunare⁊ a carnibo abſtinere ꝑ totũ annũ in cõmẽoꝛatiõez huiꝰ venditõis.Et qꝛ vnguen tũ expẽſuʒ in ꝑſona xpᷣi eſtimatũ fuerat a iuda trecẽtis denarijs:vt decimã partẽ lucri moꝛe ſo lito hr̃e poſſi amgincnorsckeos ꝓ ꝓditione ſua Iſi iunt Andevt 8z Mat. xxvi. cõſtituer̃t ei trigi ta argẽteos. Hecaũt iude ꝓditio pᷣnũciata fue rat pſal.liiij.vbi in ꝑſona xpᷣi dixit Dauid. Si inimicꝰ meꝰ maledixiſſet mihi ſuſtinuiſſem vti q;.Et ſi is qͥ oderat me ſuꝑ me magna locutus fuiſſet abſcondiſſem me foꝛſitan ab eo. Tu vᷣo hõ vnanimis dux meꝰ⁊ notus meꝰ.Qui ſimul mecũ dulces capiebas cibos in domo dei bu lauimꝰ cũ cõſenſu.Et Abdie.j.ðꝛ.Qui cõedunt tecũ ponẽt ſuꝑ te inſidias.Et pſal.xl.inqͥt xᷣus. Ecce hõ qͥ edebat panes meos magnificauit ſu per me ſupplãtationẽ.Cõtẽplãdũ eſt ̊ ꝙ doloꝛ xpᷣi fuit magnꝰ etiã ex hoc ꝙ ab eo traditꝰfuit q ei ꝑticularit᷑ ad bñfaciẽdũ erat obligatꝰ. Nſam Bꝛeg.in.xx.moꝛał.exponẽs illð Job.Expecta⸗ bs bona ⁊ venerũt mihi mala.ait.Que vicʒ ma la ꝑſecutionũ minꝰ dolerẽt ſi ab infidelib ad/ uerſarijſq; ↄſurgerẽt:ſʒ eo deteriꝰ mẽtẽ eleccoꝛũn lis veniãt de qͥbo bona pᷣſume cruciãt quo ab illis bãt.De pᷣcio aũt quo vẽditꝰ eſt ieſꝰ ꝓphetauerat Zacharias.xj.ſui li.c.dicẽs in ꝑſona xpᷣi. Appꝛe ciauerũt mercedẽ meã trigita argẽteis. Et Hie remias inqᷣt in ꝑſona xpᷣi.vt recitat᷑ Mat.xxvij. Et acceperũt triginta argẽteos pᷣcium appᷣciati quem appᷣciauerũt a filijs iſrł ⁊ dederũt eos in agꝝ figuli.Quã ꝓphetiã Hiero.ſcribit ſe legiſſe in quodã libꝛo hebꝛaico qͥ ititula? Hieremie ꝓ phete. Iſt aũt crudelẽ vẽditiõʒ cõſiderãs qͥdã deuot? doctoꝛ exclamauit dicẽs O iuda curnõ veẽdidiſti matrẽ cũ filio:vt quo erat inſepabi amoꝛ⁊ charitas cõfoꝛmis fieret paſſiovtriuſq; Et Aug.in ſᷣmõe quodã de paſſiõe dñi inquit O iuda iniqͥſſime mercatoꝛ:o iuda auare peſſi me potuiſti petere a mr̃e eiꝰtriginta illos argen teos:⁊ ipᷣa qꝛ pauꝑcula erat oſtiati eũdo ißam pecuniãa inueniſſet vel ſeip̃am vẽdidiſſet:tibiqq tradidiſſet añq; ſicturpit᷑ ſuũ filiũvẽdidiſſes. Vm iſtã vẽditioeʒ intellexiſſet bti D cCc vgo:vtpote publicã ⁊ q̃ſi oibꝛ notam vi. dẽſq; filiũ ſuũ a pᷣdicatiõe ceſſare magis afflica eſt exiſtimãs moꝛtẽ eiꝰ in ꝓximo futurã marie qꝛ in ð̊ dievidebat Magdalenã ⁊ apłoſ plꝰ ſolito meſtos ⁊ dolẽtes:ſuſpicata eſt eos ali qͥd ſcire ð moꝛte filij ſui.LʒD em̃ xpᷣs duabo alijs vicibo pᷣdixiſſet apłis paſſionẽ ſuã.vt hr̃ Mat. xiij.⁊.xx.c.tñ qꝛ nõ dixerat eis tꝑs:credẽtes foꝛte ꝙ in lõgum futura eſſet nõ multũ affligebant᷑. Iſto aüt die mercurij qꝛ ſero pᷣcedẽti audierãt ab eo ꝙ poſt biduũ debebat capi⁊ tradi ad cru cifigendũ.vt o dicũ eſt magis ſolito affligebã tur. Uñ nec comedere poterãt necinſił ſtare vel colloqͥ p doloꝛe valebat.ec in ↄſpectu xpᷣi aut vᷣginis ꝓpt᷑ multitudinẽ lachꝛymaꝝ cõpere vo lebãt.Qð videns pijſſima vᷣgo maria cãm illiꝰ fletꝰ intelligẽs ſuſpicãado dicebat. Heu heu qᷓ; cito tꝑs illð aduenit:heu mihi qꝛ gladiꝰ paſſio nis appꝛopinq̃t.heu mihi qᷓ;cito ꝑdã filiũ meũ Ibat deiñ ad magdalenã⁊ ploꝛãſ dicebat O ſo roꝛ mea ſciſne aliqͥ d de filio meo dic mihi.Que lachꝛymãdo rñdebat.Nõ poſſum tibialiqͥd di cere mr̃ mea mgr̃aq; mea chariſſima niſi ꝙ res male ſe hñt ⁊ nihil boni eſt ꝓ filio tuo.Silłr ad/⸗ ibat aplos di. O filij mei dulciſſimi qͥd habed q̃d fletis:qͥd ploꝛatis. Ali aũt magꝭ lachꝛymã⸗ tes ꝓpt᷑ pᷣceptũ dñi aliqd btẽ vᷣgini reuelare nõ audebãt.ſed ſingultibo ac ſuſpirijs id qð erat ei innoteſcere faciebiht. E t? Unc doloꝛibo plẽa vᷣgo pijſſima tota la chꝛymis madefacta ad pedes dilecti fi⸗ lij ſui ſepſternẽs ãplexãdo eũ hũiliter:itavt filiꝰ a fletibo ſe ↄtinere nõ poſſet rogauit illũ dicens Fili mi dulciſſime ꝑ illũ timoꝛẽ ⁊ laboꝛẽ quem ſuſtinui in fugiendo ⁊ poꝛtãdo te in egyptũ:⁊ ꝑ illũ amoꝛẽ filialẽ queʒ erga me te hꝛe one co: dic mihi qͥd futuꝝ eſt de te. LTu em̃ es filiꝰ dei: tu nihil ignoꝛas:tu omia noſti:nllła te latet co⸗ gitatio. Lũc dñs ieſus pᷣciba mr̃is cõmotꝰ ꝑto tã illã noctẽ ſecreto loco cũ ipᷣa mjr̃e ſe reſtringẽs vltra ſolitũ ei totũ oꝛdinẽ ſue paſſiõis reuelauit UVñ ↄſiderare poſſumꝰ ꝙ int alia dicta ſic eam allocutꝰfuerit. Mat᷑ mea dilectiſſima⁊ vgo pu riſſima:qꝛ mane ſeq̃nti a te ſuʒ receſſurꝰ ⁊ iturꝰ velut agnus ad moꝛtem:accipe quaʒ vales de me ↄſolatiõʒ.iã em̃ ãpliꝰ tecũ cũ hac carne moꝛ tali familiarit᷑ manere nõ poto.Ad q̃ vbavelut exanimis⁊ moꝛtua vᷣgo vᷣginũ effca ꝑ magnu ſpacũ loqͥ ñ potuit. Sʒ allocutõe filij blãdiſſi⸗ ma viribo vtcũq; reſũptis gẽuflexa añ illũ ſicexũ cndit Noſt umet iodüeltpeuu iingonune gäirwenuinnn namCdds Ponchäicvoe Pensalnnn⸗ ſhptonnven CKwovnd Auhifl heltier Conunieron Ntordeultic udi aſoti Gnii Offendian Gfans Oponge Nrickadic fuſtialanguni bis egomat nocadivrimn Lruadlditin m putar' Deme ſ ſullibꝛl ca de lſtis ii Ate. aus tyuenet ſichisinline nnlgen en Cidchisn Uunſinüpin Muuneine Wpracad. uncpimän (cänpoenet 4ammaroſan Aſaisſte manusmen tergforarny, uncmman ola oſſame luus meil ſik ſobey, Meroueri puſſoniſti iſ nrgstteglinig ſni ulü gfiet jeſe ardin ne⸗ dchuce tmagsſolchiß; Nporrieneeitiirn dir ſiein ieenit mnilachennr i ſimag tgonnmndn Gi0d0 dicde hann midiiaid ain mnir gloriſNtgel deſfllo meo dend ſlöpoſuntud machaniſſimints mickofliomtn — Piaitng eſ e fnmand wacihnsgien wgaſlimn Eimiimnnſ iwiengutlinimn liimi:tpi icn uticangMd mmthiiſhich Wrluci oflid⸗ zuiunlan wahnd 1es n Mins Folium ſuſpliciter exoꝛauit. Te depcoꝛ fili qͥ es om̃ipo/ tẽs ⁊ alio mõ potes hũanuʒ genꝰ redimere qᷓ; ꝑ moꝛtẽ tuã.tu em̃ es ille qui dixiſti etfacta ſunt: qͥ mandaſti ⁊ creata ſunt:vt ðꝛ pᷣſ.clviij.vt ſine moꝛte tua humanã redemptionẽ ꝑficere velis. Oſioino moꝛi deſideras: ſaltẽ mag boneſtũ atrq; leuioꝛẽ modũ eligas moꝛiendi.õ em eſt equũ iuſtũ ⁊ innocentẽ occidi ⁊ interfid..vtſcri⸗ ptũ eſt Ero.xxiij. Ad hec vᷣginis vba dñs ieſus reſpondit. Mater mea amatiſſima patientiam habe.: ſi q̊d poſtulas tibi non ↄcedo. Neceſſe eſt em̃ adimpleri ea q̃ ſebta ſunt in ꝓphed de me: a Abus nõ ſolũ de mea moꝛte:ſed etiã de mõ mo niendi ⁊ de oibus meis cruciaubo eſt pᷣdicum. Opoꝛtet igit᷑ metanq; malefactoꝛẽ capi ⁊ ligan vät adimpleat᷑ ilud qð ſcriptũ eſt Tren.vl.Chꝛi ſtus dñs in peccatis noſtris captus eſt. Etpᷣſ. lviij. in ꝑſona mea dixit Dauid. Leperũt aiam meã:irruerũt in me foꝛtes.Opoꝛtet etiã me ꝑ to tum coꝛpus crudelit᷑ flagellari:? barbam meãa hoꝛribili cruciatu euelli:vt adipleat᷑ qð ſcriptuʒ eſt Eſa.l.Coꝛpus meũ dedi ꝑcutiẽtibo et genas meas velletibo: faciẽ meã non auerti ab increpa tibo ⁊ conſpuẽtib in me.Etpᷣſ.lxxxij. Ego fui fla-⸗, gellatus tota die:⁊ caſtigatio mea i matutinis. Et Zach.iij. Fili homiĩs data ſunt ſuꝑ te flagel/ ia ⁊ ligabũtte.Opoꝛtʒ inſuꝑ me coꝛona ſpinea coꝛonari:vt verificet᷑ ilud qð ego pᷣdixi ꝑ os ꝓ/ phete Dauid pᷣſ.xxxj.Cõuerſus ſum in erumna mwBea du cõfigit᷑ ſpina. De q̃ etiã dicũ eſt Eʒech. xxviij. Offendiculũ amaritudis:⁊ ſpina doloꝛẽ inferẽs. Opoꝛtet etiã me ad moꝛtẽ cõdẽnan: vt verificet᷑ qð pᷣdicũ eſt pᷣſ.xciij. Captabũt in aiaʒ iuſti:⁊ ſanguinẽ innocentẽ cõdemnabũt.Uide⸗/ bis ergo mater mea me in medio duoꝛũ latro⸗ nũ occidi:vt impleat᷑ ꝓphetia Eſaie.liij.ca.dicẽs XTradidit in moꝛtẽ animã ſuã:⁊ cũ ſceleratis re putatꝰ ẽ. De moꝛte etiã mea pᷣdixit Daniel ꝓphᷣa ix. ſui libꝛi ca.dicẽs.Occidet᷑ xrpᷣs ⁊ pater meꝰ ce⸗ leſtis.iij. Eſdre.vij.ca.di. Moꝛiet᷑ filius meus Jeſus ⁊ ↄuertet᷑ ſeculũ.Cito igi᷑ mater mea me videbis in ligno crucis ſuſpenſum:vt adimple atur illud Bel nr Suſpendiũ elegit ſibi ania mea. Uidebis mihi in anguſtia moꝛtis ſitienti amariſſimũ ꝓpinari poculũ:iuxta illð pᷣſ.lxviij. Dederunt in eſcam meã fel:⁊ in ſiti mea potaue runt me aceto.Cũ tñ alijs interficiendis der vi⸗ num optimũ:iuxta illud Pꝛouer.xxxj. Date ſi⸗ cerã merentib.i.potũ inebꝛiatiuũ:⁊ vinuʒ bijs q amaro ſunt coꝛde:vt bibãt ⁊ obliuiſcant᷑ ege/ ſtatis ſue. Uidebis etiã mater mea dilectiſſima manus meas ⁊ pedes in cruce clauis hoꝛribii ter ꝑfoꝛari: vt adimpleat ꝓphetia pᷣſ.xxj. Fode⸗ runt manꝰ meas ⁊ pedes meos: dinũerauerũt oĩa oſſa mea. Heu doloꝛoſa mater:qꝛ videbis latus meũ lancea ꝑfoꝛari.de q̊ in ꝑſona mea di cit᷑ Job.xvj.ca. Circũdederunt me lanceis ſuis. vulnerauerũt lũbos meos:cõcidit me vulnere ſit uꝑ vulnus:irruent in me ſicut gigas. Et Ea/ charie.xij.ſcptũ eſt. Uidebũt in quẽ tranſfixerũt O qᷓ; amara annũciatio fuit hec:que coꝛ pijſſi⸗ me vᷣginis ſicut ſagitta penetrans vulnerauit. Conſidera aia deuota ꝙ btã vᷣgo talia vba au diens damoꝛoſas voces cõtinere nõ potuit: ita vt apłos ⁊ Magdalenã etiaz ad lachꝛymoſas voces inctaret.Oicebat autem ipſa meſtiſſima mater filio l O vita mea que noua ſuntiſta Qualia iam mihi nunciafi· Tue matri tribulate ⁊ meſfſe Que coꝛ ⁊ animã penetrarurn Babꝛiel eſt illud quod nunctaſiit OQuogd de deo patre mihi fecfiti· Dicendo benedicta eris ⁊ beata Quando vt me inuenires de celo veniſti Illud coꝛdolium tuncnon aperuiſti O pauper Maria ad quid redijſtit Si illud mihi dixiſſes MNon eſſem tantum tribulata Et vt ne viderem hunc diem triſtem Mallem fuiſſe martyriſana. Tunc tota illa domus plena erat lamentatiõi⸗ bus ⁊ lachꝛymis pluſq; dici poſſit.O btiſſima virgo ſufficiebattibi cõdolere ⁊ poſt dolere. tu vo voluiſti ante dolere. Curſcirre temptaſti qð audire noluiſſes. Pꝛofecto gladius paſſionis filij tui pꝛius ꝑtrãſiuit animã tuam q; camem ſuam. AQuintus doloꝛ beate virginis in filij ſui di⸗ ſceſſione. Ahlibo anxietatibo afflicam matrẽ ſuam t conabat᷑ pius dñs noſter conſolari at⸗ gq illius doloꝛẽ linire di.Noli ita contri ſtari de moꝛte mea dilectiſſima mr.qꝛ tercda die gloꝛioſus a moꝛtuis reſurgõ:nunq; amplius moꝛiturus:tibiq; apparebo atq; gaudebit coꝛ tuũ.Cui mater inqᷣt. Si tam hoꝛnibilẽ ac vitu⸗ perioſam moꝛtẽ ſubire te ↄuenit:ad minꝰ hanc gram mihi cõ cedere dignen fili mi:vt añ te hec tua infelix mater moꝛiat᷑:ne videat dilectũ filiuʒ ſuum crudelib ſupplicijs afflicũ cruciari:⁊ tã vituꝑabili atq; terribili moꝛtis genere mactari Exraudi ergo chare fili matrẽtua que te ſine pa/ tre genuit:ſuis vberibo lactauit:? tanta amoꝛis dulcedie educauit. Scriptũ eſt em Exo.xx. Ho noꝛa patrẽtuum ⁊ matrẽ tuam. Tu vo diriſti Matth.v. Nõ veni ſoluere legẽ ſed adimplere. Ruiñdit Jeſus ⁊ ait. Hoc qð poſtulas tibi cõce/ dere nõ debeo.quia tunc filialẽ amoꝛẽ erga ma trẽ nõ ſeruarẽ Opoꝛteret em̃ aiam tuã in limbo collocari:ibiq; in illo loco tenebꝛoſo expectare: donec ꝑ moꝛtẽ meã fiat ſatiſfactio pꝛo delico pᷣ moꝛũ parentũ:⁊ apꝑiatur ianua paradiſi que ꝓ/ pter illud clauſa fuit.Eſt aũt equum ꝙ aia tua que ab oi peccato iĩmunis fuit:etiaʒ ab oĩ pena ſit exempta:et recco tramite ad celum aſcendat. ð quod eſſe nõ poſſet ſi añ momoꝛerer. Nec inſu per cõgruũ eſt ꝙ tu mr̃ tante dilectiõis mihi fi⸗ lio tuo in tant calamitatib nõ cõpatiar. In te em̃ ſola debet fides mea remanere.nã oẽs diſci puli me derelinquẽt:vt verificet᷑ illud qð ſcptuzʒ eſt p̃ᷣſ.lxxxvij.Elògaſti a me amicum ⁊ ꝓximũ ⁊ notos meos a miſeria.Et ibidẽ.Lõge feciſti no tos meos a me. Et Job.cxix. in ꝑſona mea ſiłit ðꝛ. Fratres meos lõge fecita me:et noti mei q̃ſi alieni receſſerũta me. vñ dicere potero illð Eſa. lxiij. Loꝛcular calcaui ſolus ⁊ de gentibo nõ eſt vir mecũ.Si ̊ tu mater mea mihi nõ cõpatere⸗ ris:qͥs doloꝛibo meis cõpateret᷑. Hijs vᷣbis pi/⸗ iſſima mater cõmota:doloꝛoſis fletibo:ſingul⸗ tibo:atq; ſuſpirijs annuit hũiliter dicẽdo Fiat fi li mi volũtas pfis tui i te.ſed obſecro:vt anteqᷓ; recedas des mihi benedictionẽ tuã:vt ſuſtinere poſſim anxietatẽ ⁊ indicibilẽ doloꝛẽ queʒ in aia mea ſentire me opoꝛtet. Lũc gennflectẽs añ fili um:dñs q̊ͥʒ Jeſus añ matrẽ ſuã genufleccit:ma dalena ⁊ apłis circũcirca ploꝛãtibo: ⁊ cũ filiali Baaicace ac benignitate dedit bñdictionẽ ſuã di lectiſſime matri ſue:in ipſa incipiẽdo ſignũ cru⸗ cis. Tunc btã virgo tota lachꝛymis madefacta leuãdo oculos ad celũ:dirxit.O pater et᷑ne obſe/⸗ cro vt mihi foꝛtitudinẽ dare digner: ſentio em̃ mihi vires deficere. Et ſi cito mihi auxiliũ nõ pᷣ⸗ ſtes:ſine vita hic me remãere neceſſe ẽ. Cui chꝛi ſtus p teneritudine nõ valẽs ſe a lachꝛymis cõ⸗ tinere dixit. Mat᷑ mea chariſſima tu es tota bñ dicta.Ab ipᷣo em̃ patre meo bñdicta es in celis. et ab angelo bñdicta fuiſti in terris.et nunc ego te denuo bñdico.Vale igit᷑ mr̃ mea bñdicta:an geli defendaãtte:ſpũſſctũs ⁊ pater meꝰ ↄfoꝛtẽt te vt doloꝛẽ ⁊ affliccionẽ tolerare valeas.Et reuol uens ſe Jeſus ad Magdalenã dixit. Cõmẽdo tibi matrẽ meã filia mea:aſſocia eã:nec derelin/ quas:tene eã:nec poſt me venire ꝑmittas:affli⸗ ctioni ſue mei et ſul amoꝛe ſubuenias. Lũc do loꝛata magdalena clamare ⁊ lachꝛymas ama⸗ ras emittere cepit dicens. O magiſter bone qͥd faciet ſine magiſtro diſcipła. Quis me docebit amplius.qͥs me cõfoꝛtabit.qͥs me in via dei di riget.Cui chꝛiſtꝰ. Noli timere filia.qꝛ poſt moꝛ tẽ mea:tercia die poſtqᷓ; apparuero matri mee:iti bipmo apparebo:⁊ doloꝛ tuus ↄuertet᷑ in gau/ diũ.Quib dic bñdixit Hagdalene:Lazaro: et Marche:⁊ oib in domo eriſtentibo. Et iterũ genuſflectẽs añ vᷣginem dixit ei. Obſecro te dile ctiſſima mat᷑ vt anteq; vadã ad moꝛtẽ bñdicat mihi ania tua. Lunc btã virgo amplexãdo col/ lũ eiꝰ oſculata eſt facieʒ:genas: os:caput:⁊ oĩia mẽbꝛa: lachꝛymas indeſinenter effundẽs:ſuũ ⁊ filij doloꝛẽ augẽdo. Quo tandẽ bñdio ⁊ vſq; ad poꝛtã domꝰ ſociato:ipſo recedẽte cũ apłis:⁊ ipa eu ſe e volebat. Retro aũt aſpiciẽs dñs ⁊ vi dens eã ſequentẽ:cũ loqͥ nõ valeretpᷣ cõpaſſiõe: innuebat manu magdalene ⁊ marthe vt retine⸗ rent matrẽ: necpoſt ſe vllatenus dimitterent il lã accedere. Quapꝛopter ad pᷣces Magdalene et Marthe doloꝛata mat᷑ plena anxietatib: cd eis filio ſuo oꝛbata remanſit.O dura ſeꝑatio:o amara diſceſſio:o anxia derelictio.Quis bãcſi / ne mẽt amaritudie cogitare valeat. Plage po/ pule meus cum Mania:fac ſibi ſocietate; cum Maggdalena:cõfoꝛta eaʒ qͥ amaritudie plena ẽ et doloꝛe.Et iõ qͥdã vᷣſificatoꝛ hoꝛtat᷑ dicens. lange ania mea plange plange Simul cum matre domin 1 Que ꝓpter magnã triſticiã tota languet. d toꝛ noſter poſtq; a matre receſſitin mõ/ te ſyon cũ diſcipulis ſuis agni paſcalis cena fada coꝛꝑis ſui ſacramẽtũ inſtituẽs:illos cõicauit. Pertranſibimus etiã ſilẽtio quõ diſa/ puloꝝ pedes lauit ⁊ ſermonẽ eis frlran d de p ditione Jude:⁊ Petri negatiõe pᷣdixit.J tmmodo declarabimꝰ q̃ ad maioꝛẽ cõpaſſiõeʒ et gemitũ de moꝛte ſaluatoꝛis noſtri ⁊ anxieta/ te matn eiꝰnos inducere pñt.Cõpleq igit᷑ pdiedʒ myſterijs:ſurgẽs a cena dñs nj̃ dixit diſcpulis ſuis. Surgite eamꝰ hinc:vt hr̃ Jo h.xiiij. Sta⸗ bant em apli velut attoniti ꝓpter vᷣba xp̃i q eis ĩ cena dixerat ꝙ ab vno eoꝛum debebattradi ad moꝛtẽ:pinde vᷣbũ excitatiuũ emiſit di. Durgi/ te eamus.O quãtꝰ pauoꝛ tũc in eos itrauit:ne/ ſaientes qͥ ire deberent:et de eiꝰſeꝑanone pluni⸗ mũ foꝛmidantes.Cõſidera g̊ ania deuota diſci pulos eũtes poſt eũ lachꝛymãtes ⁊ dolentes at q; a pectoꝛe amara ſuſpiria trahentes:qͥs beni⸗ gnus magfj duxit trãs toꝛrentẽ cedron in villã que ðꝛ Gethſemani:in q̃ erat hoꝛtꝰ.vt hr̃ Jobꝰ. xviij.Et qᷓ;uis Luc.xxij. ⁊ Matth.xxvj.dicat᷑ ꝙ exierũt in mõtẽ oliuaꝝ:huic nõ cõtradicit ſed in idem redit:vt ait Augꝰ.i li.de ↄſenſu euaãgeliſta rũ. Nã toꝛrens cedron eſt fluuiꝰpluuialis trãſi ens ꝑ vallem Joſaphat:inter mediũ mõtis oli ucti ꝓpe toꝛrentẽ ꝑ iacuuʒ lapidis. Sicutigit᷑ in hoꝛto deliciaꝝ factũ eſt a pmo Adã furtũ ð fru ctu arboꝛis interdicte:ita in hoꝛto ⁊ ꝓpe hoꝛtuz fuit initiũ ⁊ finis ſatiſfaciõis.qꝛ in hoꝛto cepie pati ſecundus Adã cbꝛiſtus ⁊ ſoluit debituʒ in arboꝛe cruò. UVñ ipſe inqͥt Can.viij.anie pecca⸗ trici. Sub arboꝛe mala ſuſcitaui te:ibi coꝛru⸗ pta eſt genitrix tua. Sciebat aũt ⁊ iudas qͥ tra⸗ debat eum:locũ.qꝛ frequẽter cõuenerat illuc cũ diſcipulis ſuis:vt ðꝛ Johᷣ.xviij. Lunc dixit eis Sedete hic donec vadã illuc ⁊ oꝛem. Et aſſum pto Petro ⁊ duobo filijs Zebedei cepit cõtriſta ri ⁊ meſtus eſſe:et aitillis vt habe᷑ Mat.xxvj. Triſtis eſt ania mea vſq; ad moꝛtẽ. Coõſiderate o deuoti chꝛiſtiani qᷓ; benigne dñs oꝛbis tribo illis diſcipulis aduocatis eos foꝛte ampleran⸗ do:⁊ nuncſupꝛa vnum:nũc ſupꝛa aliũ:dexcra Sertus doloꝛ beate virginis: in filij ſui ca⸗ Imittemus cauſa bꝛeuitat quõ ſalua⸗ la vo dchat,fon dicolos in ,nihor ſAdbicken yo rolchas/. Amecjniglun glurtotaremnel ang Penemiſt bibäſläfiarvoni ſienedomdli geactcicn femvolitnime Furſaiſmnüͤde deralnqs med me. Intmndeln mnee Qulareple mornopopin⸗ Mbeca ulterpto mientes:e Corobitgare ugnacifulo.f Migſachnosn lenchnosadv tpäiwmndinich ſommogeuhe lteponnuteund wbls endr⸗ orabatafun hensdan helnapiscſtr ſcemiginni mmechſier mo ſanguis Iwhano po⸗ utggglift s iſlätogti mmonicsfenhi, Mertbi ba corum dehun vortücinin adeaſegne denmnüe inarabanne im nui ninp bowe g ann 6s g banch ntſobuedchinin Cnmimieed/ Karm rhian ümoni uimmdi, cs n iclpt 7 7 tro. Sic nõ potuiſti vna hoꝛa vigilare mecũ. qᷓ Folium extendendo: cum ſuſpirijs ⁊ anxietate multa di cebat. Heu filij mei:diſcipuli mei chariſſimi.tri ſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtem. Que vbaſᷣ̃m Nicolaũ de Lyra exponunt᷑ duplicit᷑. Pꝛio extẽ ſiue.qꝛ illa afflictio durauit vſq; ad moꝛtẽ. Se cundo intenſiue.qꝛ tantũ intenſa erat q̃ntuʒ po terat eſſe. O piũ ſaluatoꝛis vᷣbum:o amabilis vox:o flebilis allocuno.Lnſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtẽ.i.tanta tribulatiõe eſt n ataa eſt mihi q̃ſi moꝛs. — Oſt hec aũt vᷣba dixit eis Suſtinere bic p ⁊ vigilate mecum. Etauulſus eſt ab eis quantũ eſt iacꝰ lapidis:⁊ ꝓcidit in faci⸗ em ſuã oꝛãs ⁊ dicens. Pater mi ſi poſſibile eſt: tranſeat a me calix iſte. Que vᷣba ᷣm doctoꝛes emanauerũt ab affectiõe ſenſualitatis:q̃ tã hoꝛ nbilẽ timebat paſſionẽ. Etð hoctimoꝛe ꝓpheca nerat Dauid in ꝑſona chꝛiſti p̃ſ.liiij.dicẽs. Coꝛ meiũ conturbatũ eſt in me:⁊ foꝛmido moꝛi ceci ditſuꝑ me. Poſt q̃ vba ſubiunxit ſaluatoꝛ.Ue rũtamẽ nõ ſicut ego volo:ſed ſicuttu.Que vba emanauerũt a volũtate rõnis. In qͥbo vt ait Aẽ u guſtinꝰ docuit hũanam volũtatẽ diuie volũta⸗ ti debere ↄfoꝛmari.Finita vᷣo oꝛatione venit ad diſcipulos ⁊ inuenit eos doꝛmiẽtes:⁊ dixit Pe — ſi di. Ubi eſt feruoꝛ tuus o Petre: q pauloante moꝛi volebas ꝓ me:⁊ ꝑ modicũ tpᷣs non potui ſti mecũ vigilare.Deinde oib intulit dicẽs.Ui⸗ gllate ⁊ oꝛate mecũ.Et ſecũdo abijt ⁊ oꝛauit di⸗ cens. Pater mi:ſi nõ poteſt hic calix tranſire niſi bibã illũ:fiat volũtas tua.q.d.Licet o pat amã tiſſime:hoꝛribili atq; terribili valde me ſubija/⸗ as paſſiõi.qꝛ ĩ capite libꝛi ſcptũ eſt ð me vt face⸗ rem volũtatẽ tuaʒ.ſicut pᷣdixit Dauid pᷣſ.xxxviij. Fiat ſctiſſimũ beneplacitũ tuum. Uerũtamẽ ne derelinqᷓs me dñe deus meus: ne diſceſſeris a me.Intende in adiutoꝛiũ meũ dñe deus ſalud mee. Qula replera eſt malis aia mea ⁊ vita mea moꝛti apꝛopinquau. Oſt hec aũt verba iteꝝ ad diſcpłos ve/⸗ p nit.et vt ðꝛ Matth.xxvj.ĩuenit eos doꝛ mientes: erat em oculi eoꝛum grauati:⁊ ignoꝛabãt qͥd reſponderent ei. Uñ Berñ.ait.O magna cõfuſio. Nã ardentiꝰ deſiderãt ſecłares ꝑnicioſa qᷓ; nos vtilia.alacnꝰ ipᷣi currũt ad moꝛ tem qᷓ; nos ad vitã.Cũ em̃ diſcurreret cũ ſollici tudine tradẽdi chꝛiſtuʒ ipſe iudas:tũc diſcipuli ſomno grauabant᷑.Tercio abijt:relictis illis:et iteꝝ oꝛauit eundẽ ſermonẽ dicẽs ſᷣm Matcheũ vbi S.Et vt ðꝛ Luc.xxij.factꝰ in agonia ꝓlixius oꝛabat.et factus eſt ſudoꝛ eius ſicut gutte ſan⸗ guinis decurren in terrã.O bone Jeſu:iam ꝓ me incipis effundere tuũ ſanguinẽ pcioſuʒ. Cõ ſidera igit᷑ ania deuota ꝙ tũc fuerũt pꝛeſentata anie chꝛiſti oia que vẽtura erant ſuꝑ eum:ita vt totus ſanguis relictis membꝛis ad coꝛ recurre ret. Ratio vo ⁊ ſenſualitas inuicẽ cõtendebant ſiue amoꝛ ⁊ timoꝛ uia ratio cum chanitate vo lebat ipᷣm moꝛi.ſenſualitas aũt cum nimoꝛe re⸗ cuſabat. Sed charitas iũcta cũ rõne vincentes ſenſualitatẽ:cũ tãto impetu intrauerunt ad coꝛ ꝓ expulexunt foꝛmidinẽ. Charitas etem foꝛas Mittit ſimoꝛeʒ.j. Jo h.iiij.⁊.xxiij.q.iuiij.c.qͥs nos Et ita intumefacere fecerũt coꝛ illius ꝙ totũ ſan guinẽ qᷣ ad illud cucurrerat:extimoꝛe expulſuz ab eo diſcurere fecerũt ꝑ oia mẽbꝛa: q ſta cale/ facta fuerũt ꝙ aꝑtis oib poꝛis:ſudoꝛ ſanguis decurrebat in terrazʒ. Ideo Augꝰ. in ſermone qͥ⸗ dam loquẽs cũ dno Jeſu ſicinqͥt. Anguſtias qͥ dem anie ⁊ carnis tue dñe Jeſu indicat ſudoꝛ ii le ſanguineus qᷣ oꝛatiõis tpe de ſctiſſima carne tua guttatim decurrebat in terrã. Unde em ani metuetã vehemens timoꝛ.vndetanti ſudoꝛis anxietas ⁊ taʒ anxia ſupꝓplicatio: Sed pterea hᷣ los haberem?. Hecille. eamo Um ait ſic oꝛaret:vt ðꝛ Lu.xxij.apparu c itilli angelus de celo ↄfoꝛtans eũ. Hec uulut apparitio ſᷣm Nicolaũ de Lyra fuit i viſione coꝛꝑali. Ex q̊ͥ oſtendit᷑ ꝙ in eo erat vera humanitas qꝗᷓ ↄfoꝛtabat᷑ cõtra triſticiã inſurgen tem in parte ſenſuali ex cõſideratione moꝛtꝭ im/ minens.Ex q̊ etiã apparet vehementia doloꝛis chꝛiſti in ſua oꝛatioe. Tam vꝛgens em̃ erat do/ loꝛ eiꝰ ⁊ imenſa affliccio vtangelus ad eũ ↄfo:/ tandũ mitteret᷑. Cum g̊ in tãtis anxietatibꝰ oꝛa⸗ ret:ecce angelus dñi pnceps celeſtis militie mi/ chael aſtitit:confoꝛtãs eũ ⁊ dicẽs.Saluete do⸗ mine Jeſu:oꝛationẽ ⁊ ſudoꝛẽ veſtrũ ſanguine⸗ um patni veſtro obtuli in cõſpecu totiꝰ curie ſu pne:et oẽs ſupplicauimꝰ vt calicẽ hunctranſfer/ reta vobis. Et reſpõdit.louit: nouit filius me us Jeſus qᷣa redemptio hũani generis quã ſic optamus:ſine effuſione ſanguis ſui ſic decẽter fieri nõ poteſt. et ideo ſi ſalutẽ vult aniaꝑ: opoꝛ ret eũ ipſis moꝛi.Tũc reſpondit Jeſus ange⸗ lo. Salutem aniaꝝ volo ⁊ idcirco moꝛi decer⸗ no. O amoꝛ indicibilis.o amoꝛ incomꝑabilis vt dei filius eligat potius moꝛi qᷓ; ꝑdat᷑ genus hũanũ.Et ait angelus ad eum. Cõfoꝛtami igi/ tur ⁊ viriliter agite. Excelſum em decet magnitfi ca facere:?⁊ magnanimũ ardua ſtrẽnue tolerare Eito trãſibũt penoſa ⁊ ꝑpetuo glłioſa ſuccedent Tũcg exurgens dñs aliqualiter ↄfoꝛtatꝰ et vi⸗ dens in ſpiritu iudam antecedenteʒ turbꝗ:⁊ ad ipſum capiendũ venientẽ:ꝑrexititeꝝ ad diſcipu los totꝰſanguie madefacꝰ.O ania deuota in⸗ ſpice mentali ocło Jeſum vultũ ſuũ tergentẽ at qʒ diſcipulis ſuis dicentẽ.Ooꝛmite iam ⁊ requi eſcite. Inuenit em̃ iteꝝ ipſos doꝛmientes.O ve rus amoꝛ.vere cum dilexiſſet ſuos in fineʒ dile/ xit eos.ſlã in tãta poſitꝰanxietate ꝓcurabat eo⸗ rũ qetem. Uidebata lõge aduerſarios ſuos ve nientes cum faciby ⁊ armis:nec tñ diſcipulos excitauit:niſi qñ ꝓpe ⁊ iuxta eos fuerunt. Tunc Gtobn an c s cos eint. Bermo aüt diritillis. Sufficit: ven hoꝛa: ⁊2 filius ho/⸗ minis tradet᷑ in manus pcõv. Satis doꝛmi/ ſtis. Ecce q me tradet aꝓpꝛopinq̃t. Adhuc eo lo/ quẽte: vt ? Matth. xxvj. Ecce iudas vn de du 8 bus miſſi a ſacerdotibo ⁊ ſenioꝛibo ꝓpli.Quiau tem tradidit eum deditillis ſignũ dicẽs Quẽ/ cunq; oſculatꝰ fuero ipſe eſt tenete eum ⁊ ducite odecim: z cũ eo turba multa cũ glae fuſti⸗ caute. Pꝛeuenit ergo Judas peſſimus merca/ toꝛ ne appareret ꝙ eſſet ipſe de cõſoꝛtio maloꝛũ Et eis dedit hocſignuʒ Pꝛimo quia mos erat diſcipulis in receſſu a chꝛiſto bñdictionẽ reciꝑe In reuerſione vᷣo oſculũ pacis. Secundo vo qꝛ Jeſus ſimilabat᷑ Jacobo minoꝛi:ne vnꝰpꝛo alio caꝑet᷑. Lercio nẽpoſſet aliquo modo aufu gere:⁊ ne iudei decipent᷑ in eius trãſfiguratiõe. Enit igit᷑ iudas vt ðꝛ Matth.xxvj. v et ſalutans eum dixit. Aue rabbi.⁊ oſcu laiatus eſt eum.Et verificata fuit ꝓphetia Hiere.ix.ca.di.Oꝛe ſuo pacẽ cũ amico ſuo loqͥ/ tur et occulte ponit ei inſidias.Dixitq; illi ieſus Amice ad qͥd veniſti:oſculo filiũ ho mis tradis vt habet᷑ Lu.xxij.q̃ſi di.O iuda amice mi quem ego tatope dilexi: quem ad apoſtolatũ vocau: cui familiarẽ me dedi:cui pedes ĩ cena genufle⸗ xus laui⁊ oſculatꝰ ſum:cui coꝛpus meũ tradi⸗ di:cui nunq; diſplicui:quẽ nũqᷓ; offendi:q̃re ve nis ad ꝑdendũ patrẽ: ad extinguenduʒ lucẽ: ad vitã negandũ:ad magiſtrũ ⁊ ad paſtoꝛẽtuũ oc cidendu. Licet aũttanta in me mala cõmiſer:tñ reuertere ad me⁊ ego ſuſcipiam te. O vere beni gniſſimũ ⁊ mãſuetiſſimũ dñm qui licet doleret de iniuria quã ſibi inferebat iudas:mag tñ af/ fligebatr᷑ de danatione eius. Cõtra quẽ ꝓditoꝛẽ erclamat Bern. O iuda hoĩim imaniſſime:tu ci to te damnationi ꝑpetue mãdpaſti: dũ diò ma giſtro tuo. Auè. Magiſtru vocas mentito oꝛe cuius doctrinã ⁊ coꝛreccionẽ totaliter cõtẽpſiſti Mea poꝛtas in oꝛe:⁊ amaritudinẽ ac venenuʒ in coꝛde. Scdins aũt Jeſus oia q̃ ventura erat ſuꝑ eũ:pceſſit obuia iudeis ad ſe capiẽdũ veni⸗ entibo. ⁊ dixit ad eos:vt hr̃ Joh.xviij. Quẽ q̃ri / tis. Et hoc fecit vt oſtenderet ſe voluntarie pati. vt verificaret᷑ illud Eſa.liij. Oblatus eſt qꝛ ipſe voluit. Rnderũt aũt illi. Jeſum nazarenũ.Qui bus cũ dñs reſpõdiſſet Ego ſum:oẽs abierunt retroꝛſum ⁊ cecderũt in terrã.Et verificatũ fuit illud pſalmi.xxvj.Quitribulãt me inimici mei: ipſi ĩfirmati ſunt et ceciderũt. Unde Aug.inqᷣt. Nor ſola turbã odijs ferocem: armis terribilẽ: ſine vllo telo ꝑcuſſit:repulit:⁊ ſtrauit virtute di/ uinitad latentis. Quid iudicaturus faciet: ſi iu dicãdus hoc fecit.Quid regnaturꝰ poterit: qui moꝛiturus hoc potuit. Iteruʒ aũt interro gauit eos dicẽs.Quẽ queri. Illi aũt dixerũt. Jeſum nazarenũ. Rñditieſus.Dixi vobis qͥa ego ſum „ „ „7 „ Si ergo me qritis ſinite bos abire.Lũc acceſſe xunt:vt ðꝛ Matth.xxvjet manꝰ miecerũt in Je . . . 4 .„ — .* 20 1 * „ .* . 2 R— ſum ⁊ tenuerunt eum. Hicp̃tenbimus ſilent quõ beatus Petrus habens gladiũ pcuſſitpõ tificis ſeruum cui nomẽ Malchus:⁊ abſadit auriculã eius:quã tangens dñs Jeſus ſanauitt eü:vt ðꝛ Joh.xviij. Tuncergo capto magiſto ſuo:diſcipuli oẽs relicto eo fugerũt. Ettũcadi/ pleta fuit ꝓphetia Zach. xiij.di. Percutiam pa⸗/ ſtoꝛem ⁊ diſꝑgent᷑ oues gregis. Quod cõſide/ rãs deuotus Berñ.exclamat di. O bone Jeſu: o pie:benigne:miſericoꝛs: curialis etlarge:vbi ſunt miſcðie tue.nullus eſt qui tui miſereatur. UVbi ſũt infirmi quos ſanaſti ⁊ curaſti: nulluus te aſſociat. Ubi ſunt mulieres ⁊ homies q̊s de quinq; panibo ſaturaſti: nullus eſt qui te ree gnoſcat. Ubi ſunt beneficia que apoſtolis con/ tuliſti:ecce iam te omnes derelinquũt Hec ille. Adoleſcens aũtqdam vt dicit Marci.xiiij.ſeq̃ bat᷑ dñm Jeſum ami ſindone ſuꝑ nudo ⁊ te/ nuerũt eum. Atille relicta ſindone nudus ꝓfu/ git ab eis Qui licet a quibuſdam dicatur fuiſſe Jacobus minoꝛ:tamen ſᷣm Bꝛegoꝛium? Be dam fuit Johᷣ es euãgeliſta. Rogauerat em i/ lum btã virgo vt ei annunciare feſtinaret q cũ⸗ q; ſuꝑ filiũ ſuum accidere videret.Currebat igi tur btũs Johũnes altas ad ſydera voces emi/ tens:quas a longe audiens mater Jeſu:⁊ ipſa vehementer lachꝛymare cepit. Erat em vt credi ad feneſtrã domus auſcultans: ſi ali̊s camo res audiret. Sciebat em̃ ꝙ illa noce filius ſuꝰ debebat a iudeis appᷣhendi.Cum ergo deſcen⸗ dere vellet ad apiendum Johãniianuã etp d 4 bilitate incedere nõ valeret: venit Johannes ad oſtiũ pulſans ⁊ lachꝛymoſis vodbo dicens. Curre mater doloꝛis Et videbis magnum erroꝛem Quia ceperunttuum amoꝛem Et duriter macerarunt CQCurre mater etnetarlles Quia ceperunt vt abducerent Volunt vt exiſtimo condemnare UVti latro ligatus eſt. Quomodo poſſet illuůd eſſe De Jeſu chꝛiſto ſponſo meo Qui nunq; male egit Etnunq; co gitauit O Maria traditus eſt Judas falſus eum vendidit Triginta denarios recepbpit gddienam aat. Deh ſuccurre mibi magdalaean Aſſocia meam pennam U— Filius em̃ meus abdui Moꝛtem vt patiaĩ indignam. Auibus dici beata vᷣgo velut moꝛtua cecidit Auidcucso⸗ rrürdeck heckoramee Orvicnmusa Iuepfwnin Anpkailin bobwoßßenu i lerunenr⸗ Nocſ erſcten reſagcizrluon Kiooesenawomn temoimnodi guödactad i varſusbionſan dlſeglangcap ganoner vehe laut damalſc ochifuneae nunöemanib⸗ Alutactra ſoolapldtyoꝛe ngutscöfuere (Erdetorrenrein uateäden redpnorerur Cütſcecsaus Guiszſäigzen ns gnponrd venficnüfune Cratgurlinon Pllrriz inc mulconſta Uenl rſ mam? vlgeda ghoccauſabe ugnethoſtie SNrtlinvürth rdick Wna ſndoneſupnnhen Aſndonenudn; n fn Heegnung nn Pogneng nondan nunes zorridn mr aſtana dicns nun Aun llnet ndi Auneni noſis ſochie mwren Wo 3 Næ . Aena n. A drn co doloꝛiby plena remanſit. Folium in terram. Sed beati Johannis et Magdale⸗ neac Marthe dulcibus verbis atq; exrhoꝛtati / onibo aliquantulũ mitigata:cũ tñ deficiẽtibo ſi⸗/ bi viribo ex doloꝛe incedere nõ poſſet.rogauitil lisã b. Johannes vt eum ad videndũ finẽ magi/ ſtri ſui currere ꝑmitteret: ꝓmittẽs ei ꝙ ante con / demnationẽ eius ad moꝛteʒ ad eam reuerteret᷑. Cui tandem conſennẽs beata virgo in eodẽ lo⸗ Septimus doloꝛ beate vᷣginis in filij ſ ui de/ Aptus igit᷑ Jeſus a turbis ligatꝰ eſt ab c eis ⁊ marximis penis afflictus.O flebi⸗ le ſpectaculü.o dolendũ malũ.o lachꝛy⸗ mabile facum: videre illos crudeliſſimos iude os leonũ moꝛe cõtra dñm Jeſuʒ fremẽtes ⁊ ru⸗ gientes. Alij ceperũt eũ ꝑ capillos ſuos ⁊ violẽ ter in terrã ꝓiecerunt. Alij gratioſas manꝰ eius capientes retro vᷣterunt.alij funibo dun illas li⸗ gauerũt. alij catenaʒ collo eius impoſuerũt.alij cõtumelioſis verbis iniuriabant᷑ ſibi.alij deni⸗ gꝗq; pugnis ⁊ pomis ſuoꝝ enſium ꝑcuſſerũt eũ. Quid audis o ania mea.Noõne hic eſt rex ange lon.nõne hic eſt Jeſus dei ⁊ virginis filius.nõ ne eſt creatoꝛ ⁊ redẽptoꝛ tuꝰ.Cur ̊ non ploꝛas: curnõ clamas ad ſydera.O Jeſu mi:ſalus anie mee: pfecto nücadimples qð ſcriptũ eſt ꝑ Eſa/ iam phetã.liij.ca.ſui libꝛi dicẽs. VUere languo⸗ res noſtros ipᷣe tulit:⁊ doloꝛes nr̃os ipᷣe poꝛta/ uit. Ipſe vulneratꝰeſt ꝓpter iniqͥtates nr̃as:attri tus eſt pter ſcelera noſtra. Diſciplina pacis no ſtre ſuꝑ eũ:⁊ liuoꝛe eiꝰ ſanati ſumus.Oẽs nos qſi oues errauimus:⁊ dñs poſuitin eo iniqͥta⸗ tem oĩm noſtrũ.Conſidera igit᷑ o ania deuota quõ ducit᷑ ab illis neqͥſſimis de toꝛrente ſurſuʒ verſus hieruſalẽ ꝑ illũ montẽ petro ſum pedib diſcalciati s:capite diſcooꝑto:inclinatus ex fati gatione:⁊ vehemẽti acceleratione incedens.Di/ at aũt Damaſcenꝰ vt pie credendũ eſt ꝙ ducen tes eũ cũ fune ad collũ ſiue catena:cũ magna fe ſtinatiõe:manibo poſt tergũ ligad:fecerũt eũ ce⸗ ſpitantẽ cadere cũ trãſiret toꝛrentẽ cedron:⁊ ſuꝑ illis lapidibo oꝛe cõtũdi: ita vt fracto oꝛe⁊ facie ſuanguis cõflueret. Et tũc verificatũ fuit iũllð pᷣſ. lcrir. De toꝛrente in via bibit:ꝓpterea exaltauit ca⸗ put. Dicit etiã Damaſcenꝰ ꝙ ꝓpter tunſiones la⸗ pidũ:qꝛ nox erat⁊ rabide violenterq; trahebãt ecum:pedes eius ⁊ tibie ita cõfracte ſunt:vt ſan⸗ gulis vndiq; emanaret. Nullus vo erat qͥ in tãa⸗ tis anxietatibo cõſtituto auxiliũ pᷣberet. Et tunc verificatũ fuitillud Eſa.lxiij. Circũſperxi et non erat auxiliatoꝛ:q̃ſiui ⁊ nõ erat qui adiuuaret.Et p̃ſ.ÿlxviij.inqͥt Dauid in ꝑſona xpᷣi. Suſtinui q ſidmul cõtriſtaret᷑ ⁊ nõ fuit:⁊ qͥ cõſolaret᷑ ⁊ nõ in⸗ ueni. Et pᷣſ.cxlj.iteꝝ ait.Conſiderabam ad dexte ram ⁊ videbam ⁊ nõ erat qͥ cognoſceret me. Et ecr hoc cauſabat᷑ maximus doloꝛ ipſiꝰ. Nam vt dS:.E. de apoſtad.l.hij qui.grauioꝛ eſt pena cõo⸗/⸗ uerſari inter hoies yeoꝝ carere ſuffragijs:q;ᷓ p CGXLVII 1 * cul ab homiby exiſtentẽ:ipſoꝝ ſolaciũ non ſen/ tire. Et ideo ꝓculdubio graue fuit chꝛiſtũ in ter rm iudeoꝝ quaſi cum peculiari ꝓplo ſingularit electo cõuerſari benefaciendo:⁊ non ſolu carere eoꝝ ſuffragijs ⁊ ab omnib amid derelinqᷣ:ſed ab illlo ingrauſſimo ꝓplo ſic vituꝑioſe ⁊ crudeli ter tractari.Lonſiderate o deuoti chꝛiſtiani totã ciuitatem cõmotam ⁊ diſapulos amaricatos ⁊ triſtes hincinde fugientes:⁊ ad celum voces la chꝛymoſas emittentes ⁊ dicentes Obone Jeſu quid facient ſine magr̃o diſapuli.Quis a lupo rũ rabie defendet oues ꝑcuſſo paſtoꝛe. Sic igi tur vinctum deduxerunt ꝑfidi iudei dñm Jeſũ ad domũ antiquioꝛis pontificis.ſ. Anne q erat ſocer Cayphe.vt dicit᷑ Joh. xviij. Quod fecerũt Pꝛimo ob reuerentiã ipſius quia erat ſenioꝛ. Secundo qꝛ domũ eius pᷣus inuenerũt iuxta quam tranſibant.Tercio quia volebãt eum ibi melius ligare: ⁊ ſe alijs ſocijs ro boꝛare:ne ſibi capꝑet᷑. Quarto vt eum in plurib loò vituꝑarẽt Beda vo aliã rõneʒ aſſigt:dicẽs ꝙ foꝛte diuitꝰ facum eſt:vt qui erantaffines ſanguie ſocarẽ⸗ tur in ſcelere. Interrogatus igit᷑ dñs Jeſus ab Anna de diſapulis ⁊ doarina ſua:qꝛ diſcipuli aufugerant:ſolũ de docrina dedit reſponſum dicens. Ego palam ſemꝑ docui in ſinagoga et in templo quo oẽs iudei cõueniũt:⁊ in occulto locutus ſum nibil:quid me interrogas. Inter⸗ roga eos qͥ me audierũt. Ipſi em̃ ſdũt qͥd dixe⸗ rim ego.Quod cum dixiſſet:vnus aſſiſtens mi niſtroꝝ dedit alapam Jeſu:dicẽs.Sic reſpon⸗ des pontifici. Hic aũt vt dicunt aliqͥ: erat ille cu ius auriculã ipſe ſanauerat.Etideo dicit Chꝛy⸗ ſoſt. O 3 nepharia ꝑcuſſio:qͥd hac alapa ſtulti us ⁊ indecentiꝰ.Tunc verificatũ eſt ilud quod ſcriptũ eſt Michee.v. Percutient maxillam iu/ dicis iſrael.Et Treñ.iij.ca.dicit᷑ de chꝛiſto. Da⸗ bit ꝑcutienti ſe maxillam:ſaturabit᷑ obpꝛobꝛijs Reſpondit aũtilli ſeruo dñs humiliter dicens Si male locutus ſum:teſtimoniũ ꝑhibe ð ma⸗ lo.ſi aüt bñ:qͥd me cedis.O admirada paciẽtia manſuetiſſimi Jeſu qͥ ꝑcuſſus in fadẽ iau gra/ ui manuq; furibũda:adeo vt̃m q̊ſdam dẽtes oꝛis eius cõmouerent᷑:⁊ os eiꝰſanguinẽ expue ret:nihil tñ cõtumelioſe lo cutꝰ eſt ured ſolum innocentiam ſuã defendit. Quã dñi mitiſſima? reſponſionẽ cõſiderans Augꝰ.in qͥdam ſermo ne inqᷣt.Quid hac reſpõſione verius. Quid mã ſuetiꝰ⁊ iuſtius.O magna dñi patientia.o inau dita hũilitas.o ineffabilis mãſuetudo: q̃ nec ſe excuſauit:necipᷣm dire vᷣberantẽ puniuit. Con/ ſidera ò̊ aia deuota ꝙ ibi illi ꝑfidi iudei diuers dñm Jeſum afflixere ſupplicijs. In qua qͥdem domo Anne cum eſſet: Johanes intrauit:vt ðꝛ Joh.õxviij.ca.Et poſſumus deuote meditari ꝙ; vigdens eum ſic afflictum ⁊ denuo ligani vt du⸗ ceret᷑ and Caypham pᷣncipem ſacerdotuz:cucur⸗ P! eipen Vv 3 Bermo rit ad annũciandũ btẽ vᷣgim:vt eã aſſociaret ad videndũ filiũ ſuũ anteqᷓ; moꝛeret᷑. Quã cũ ſemi moꝛtuã repperiſſet: videns ꝙ illa ſecũ ꝑgere nõ poſſet:imo nec ſe mouere a ſtratu in qͥ iacebat ex maria anxietate:cũ licentia eius ꝑrexit ad vi/ dendũ ſi dno ſuo tã afflicto aliqd adiutoꝛij im pendere valeret: iteꝝ ꝓmittẽs błẽ vᷣgini ꝙ q;p/ mũ determinationẽ iudeoꝝ de filio ſuo intelli / geret illi ptinus nũdare feſtinaret. Octauus doloꝛ beate virginis in filij ſui ac/ cuſatione. “MW Iſit igi Annas dñm Jeſum ligatũ ad m Eayphã generũ ſuũ:qͥ erat põtifex anni illius:vbi ſcribe ⁊ phariſei cõuenerãt. vt ðꝛ Matth̊.xxvj. Sed hic ſilẽtio pᷣteribimꝰ bꝛe/ uitatis cauſa q̃liter Petrus anteq; gallus can⸗ taret ter xpᷣm negauit.et quõ reſpexit eũ dñs Je⸗ ſus.et ipſe egreſſus foꝛas fleuit amare. Pꝛinci/ pes igit᷑ ſacerdotũ ⁊ oẽ cõciliũ querebãt falſum teſtimoniũ otra Jeſum vt eũ moꝛti traderent et occiderent:ſicut ðꝛ Matth.xxvj.Et hoc ꝓpheta tũ fuerat pᷣſ.xxxiuij.vbi ðꝛ.Surgẽetes teſtes iniqͥ q ignoꝛ aba interrogabãt me. Cũ aũt młtos fal ſos teſtes adduxiſſent:nõ inueniebãt cam moꝛ tis in eo. Refert em̃ Nicodemꝰ in euãgelio ſuo ꝙ aliqͥ ex eis teſtib adducq ↄ chꝛiſtum:ſpũſctõ coacti dixerũt.Nos vidimus eum miracula fa/ cientẽ.Alij aũt dixerunt.Nos audiuimꝰ eũ vba veritaᷣ pᷣdicantẽ.⁊ ſimilia pleriq; locuti ſũt:deo mouente linguã eoꝝ ↄ volũtatẽ ipſoꝝ.Nouiſſi me aũt venerũt duo falſiteſtes dicẽtes. Hic di⸗/ P oſſum deſtruere tẽplũ dei ⁊ poſt triduũ re icare illð.Sed cũ nõ eſſet cõueniẽs teſtimo edit᷑ no eller niũ eoꝝ:⁊ Jeſus nihil ad ea reſpondiſſet:pꝛin/ ceps ſacerdotũ aitilli. Adiuro te ꝑ deũ viuũ vt dicas nobis ſi tu es chꝛiſtꝰ filius dei viui. Re/ ſpondit illi Jeſus. Lu dixiſti. Uerütamen dico vobis:amodo videbitis filiũ homis ſedentẽ a dextris vᷣtut dei:⁊ venientẽ in nubibo celi. Lũc pnceps ſacerdotũ ſcidit veſtimenta ſua dicens. Blaſphemauit:qͥq adhuc egemus teſtibo Ecce nũc audiſ blaſphemiã. Quid vobis videtur. Scidit aũt veſtimẽta ſua ſᷣm Chꝛyß. vt accuſa⸗ tionẽ chꝛiſti redderet grauioꝛẽ.Illi vo ꝑfidi iu/ dei fremẽtes ⁊ rabie pleni cum põtifice ſuo dixe runt. Reus eſt moꝛtis tanqᷓ; malefactoꝛ ſedu⸗ ctoꝛ ⁊ blaſphemꝰ.ſtatimq; fecerũt illud qð inqͥt Berñ.di. Vultum tuũ dñe Jeſu deſiderabileʒ in quẽ deſiderãt angeli ꝓſpicere:ſpud inqnauee ,-/ runt:manibo ꝑcuſſerũt:alapas dantes ⁊ dicen / tes. Pꝛophetiſa nob chꝛiſte qᷣs eſt qͥ te ꝑcuſſit. Et vt inqͥt Marcꝰ ca.xiiij. Nelauerũt faciẽ eius Et hocfecerũt ſᷣm aliqͥs.ne videntes gratioſiſſi mã et digniſſimã facieʒ eius pietate mouerent. Etpoſtea ꝑ totã iſtam noccẽ ligatũ et macerati Derliſionib ⁊ obpꝛobꝛijs vexauerũt:⁊ in mani bvus famuloꝝ ⁊ ſeruoꝝ flagellandũ ⁊ crucian / dũ reliquerũt.Et dicuntnonnulli ꝙ poſt flagel la durlſſima: e ſic vulneratũ piecerũt in doliũ aque frigide:vt ſic oẽs cruciatꝰſuos renon arét. Vn in ꝑpſona ſua dixerat Dauid pᷣſ.lxviij. Sal⸗ uum me fac deus:qͥniã intrauerunt aque vſq; ad animã meꝗ. Infirus ſum in limo pfundi:æ . dam deuoti ꝙ poſtq; btũs Johanes vidit do⸗ minũ Jeſum ſic crudeliter maceratũ:dubitans ne pᷣ doloꝛiby deficeret ⁊ moꝛeret᷑: cucurrit velo citer in Bethaniam vbi erat planctꝰ indicibilis. Sed ꝑ ipᷣm damoꝛ ⁊ vlulatꝰ factus eſt magnꝰ⸗ pulſans naq; ad oſtiũ:a virgine oꝛante:tremẽ/ te ⁊ attonita auditus eſt. Cui cuʒ Magdalena aperuiſſet oſtiũ: Johannes eiulans:flens ⁊ la chꝛymans dixit , A capite ad pedes vſq; vulneratus Totum coꝛpus plagis haberplenum Sex milia:ſex centum:ſexagintaſer Moꝛtalia vulnera numeraui. Nuibo auditis beata virgo licet debiliſſima:tñ vires ſibi pᷣſtante anio:rogauit Magdalena et Marchã vt eã ducerẽt ad videndũ filiũ ſuum. Johone ergo ancedẽte cũ lucerna in manu:ipa appodiata Marie ⁊ Marthe illaꝝ ſuſtentatio nib ferebat᷑. Cũ aũt hieruſalẽ ingreſſa eſſʒ inuue niens q̊ſdam interrogauit eos: dicẽs illð Cañß. iij.ca. Ium quem diligit ania mea vidiſtꝭ. li auũt reſponderũtillud qð ſcoriptũ eſt Cant᷑.v. c. Qualis eſt dilecꝰ tuus o pulcerrima mulierũü:· quia ſic adiuraſti nos. Illa aũt dixit.Dilec me us candidus eſt ⁊ rubicũdus:pulcer ⁊ decoꝛ:· elect? er milibo. ui illi reſponderũtillõ Eſa. liij Ulidimus eum ⁊ nõ erat aſpecłꝰ:ſed q̃ſi abſcon ditus eſt vultꝰ eius ⁊ deſpectus:vñ nec reputa,/ uimus eum.Cũ aũt ex tali reſpõſione magꝭ an / rxia anteiret beata virgo:ecce alius diſcpulus q vt qͥdam dicunt fuit Jacobus minoꝛ:cum ma⸗/ niens dirit Q,urrite cito o mater diſgratiata Dubbito ſatis num eum viuum reꝑiatis Totam carnem dilaniauerun- Non videt᷑ ipſe:ſed vita pꝛiuatus Omnes diſapuli eum dereliquerunt Jugas tradidit: Petrus abnegaut. Pergens ergo lachꝛymoſa mater ꝑ ciuitatezZz illis qͥs obuiã habebat cũ ſuſpirijs diceboat Pia gens ſi vos vidiſſeeis Dulcem meum filiũ Jeſum dilectũ MAuia mihi diacũ huc intus eum veniſſe Et latronis inſtar ſtricim ſit ligatus Si qs fuerit ſciens vbi ſit ͦJU Is mihitniſti Mane demonſtrt. ° 7 H hijs ergo lo cutionibo et inqſe itioniby i dum affligeret beata vᷣgo:ecce ꝙ vt qui dã deuoti dicunt:ventus vehemens ex⸗ tinxit lumen qð poꝛtabat Johãnes an vginem ras que circa dilectũ filiũ tuũ gerunt᷑ Dicuntqͥ/ vima feſtinatione currens btamq; virginẽ inue e⸗ utn? 1n unrdocuir aoellocloſ ſſtumiaupiensan Penoizpouttf Haas domucu⸗ Aiſicrefil igediugſi Dim Cnesimpuden ſuäſangocone dilodaikung Nlummoa uo rucijel un Inhiis Oolonaſſima mare HR todonai fba ſcsſudesrepcle Cncdns einse Nrgoftiäſuäge VWelccrlochmne Ofllanabdls Fliquns dadit Lordimeoann Omifllioauna Alarnonteſ⸗ Iiguetelaaan Okliego doleo defzgetma reiu Aeſputnucka lcipanens Wdrlogvalens Mhrmenben Tnnnriceon Oeſtemrla Lornnndan Neſtcsmanr lancwsmr Bufemoczu Demortercin Doduanse Segpfcin no Cötaminan loſed vemun Mluns Zuge unanmms Shabaptanun ſangnſa maau. rgo lardchliſni ogmut htlei 14 niintüflüien Wemndelhntnn auglingchen ittos. Nb ni Srmun mni, göſangidrza Sopolemm ei miinhii . . *½ 4 r. hris 2 1 ntol. 1 “ 14 LCoꝛdi meo anxiaats Ne fles mater maa De moꝛte reſuſctatuauaus. Aducus eſt igi dns Jeſus ad domũ pilan: Sed ꝑfidi iudei in pᷣtoꝛiũ intrare noluerunt vt Eum nũt audiſſet quoſdam ietus ⁊ pcuſſiones fieri in qᷓdam apotheca cuiuſdaʒ fabꝛi lignarij: volentes accendere lumen ꝑcuſſerũt ad oſtium Quo aꝑto vidit meſtiſſima mat᷑ tres cruces ibi paratas:vnãq; alijs altioꝛẽ: ſtatimq; qð fiẽdun erat intelligens:ac dubitans illam crucem ma⸗ gnã filio ſuo ꝑparari:volenſq; melius certifica niinterrogauit fabꝛũ q̃ ex cauſa illas tres cru⸗ ces pᷣparaſſet. Qui ille reſpõdit. Lres latrones occidere hoc mane ſtatuerũt iudei:qͥrũ pᷣnceps eſt qdam qͥ ðᷣꝛ chꝛiſtꝰ ꝓ qͥ hec magna crux pᷣpa/ rata eſt. O pijſſima virgo qᷓ; amarus et crude⸗ lis fuit tibi nunciatꝰ iſte.O deuoti chꝛiſtiani fle te cum Maria. Nam vt dicũt qdam: doloꝛoſa mater hoc audito cecidit ad terrã:tantũq; fleuit vt ex oculis eius ſanguis viuus efflueret. Ue⸗ rũtamẽ cupiens añ moꝛtẽ amplecti filium ſuũ: melius q; potuit fectſe a Magdalena ⁊ Mar tha ad domũ cayphe deduci. Cunq; ꝑ oſtiũ aꝑ tum inſpiceret filiũ ſuum in medio cune flagel/ lari ac diuerſis ſupplicijs affligi: exclamauit di cens. O fili mi dulciſſime q̃re tibi hec faciũt illi canes impudentiſſimi. Zu es filius dei quẽ de ſpũſancto concepi:quẽ adoꝛãt angeli:⁊ iſti ꝑfi⸗ di iudei te tanqᷓ; malefactoꝛẽ occidere nõ timet. O lumen oculoꝝ meoꝝ.o ſpes ⁊ ſolaaum vite mee.o gaudiũ ⁊ iocunditas mea:fac ⁊ me moꝛi tecum. In hijs ⁊ ſimilib ſuſpirijs cũ affligere dolentũſſima mater:filij ſui doloꝛẽ augẽdo: ab oſtlo domꝰ cũ vᷣberib⸗ 7 obpꝛobꝛijs 9 illis p/ figdis iudeis repellebat᷑. Mane aũt facto cũ du virgo fil ſuũ p quandã vi tranſitux: quẽ cI vidiſſeclachꝛymoſis oculis intuẽs in eũ dirit O fili:amabilis ſis Fili quis dabit conſitllum O mi fili iocunce Fili curnon reſpondes Illi quete lactauit O fili ego dolo De facie tua relucente Que ſputata eſt crudeliter tudine loqͥ valens:ſubmiſſa voce reſpondit. Mater mea benedica .H CTantũ te video afflictam Vt videatur ſagita Coꝛ meum penetraſſe Sanere tuus eſt pena mea 5ufferas quo fueo nõ cõtaminarent᷑ cohabitatiõe ho minis genti⸗ lis.ſed vt mundi mãducarẽtpaſca. Suꝑ q ad, 9 lant me:młtii in pᷣtoꝛium intrare tenebãt: et fratris innoccẽtis ſanguinẽ effundere nõ timebant.ſub habitacu lo contaminan?᷑ alieno: ⁊ nõ cõtaminant᷑ ſcelere ꝓpꝛio.Exiẽs igit᷑ pilatus ad iudeos inqᷣt. Quz⸗ accuſationẽ affertis aduerſus hoĩem iſtũ. Qu reſpoderũt. Si nõ eſſet hic malefactoꝛ: non tibi tradidiſſemus eum. Hec aũt pᷣnũdata fuerand pſ. xxj. vbi in ꝑſona chꝛiſti ðꝛ. Circũdederũt me canes multi:conaoliũ malignannũ obſedit me. Aperuerũt ſuꝑ me os ſuũ: ſicut leo rapiẽs ⁊ ru glens. Et pᷣl.iij. Oñe qͥd młciplicati ſunt qͥ tribu 7 nſurgũt aduerſũ me. Et pᷣſ.xl. Ad uerſum me ſuſurrabant om̃es inimici mei:ad⸗/ uerſum me cogitabãt mala mihi.Uerbum ini,⸗ quum conſtituerunt aduerſum me. B M Hüuc Ccuſabant ergo illũ iudei dicẽtes. a inuenimus Pꝛimo ſubuertentẽ gentez NhNhoſtram. Scdo ꝓhibentẽ tributuz darrn⸗ ceſari.Tercio dicentẽ ſe filiũ dei ⁊ regem iudeo rũ.Cum aũt diceret pilatus. Accipite eumvos et ſm legem veſtra iudicate. Reſponderũt. o bis non licetinterficere quenqᷓ;. Ex quo demon ſtrabant ꝙ volebant eum occidi. Romani em aliqua minoꝛa ꝑmittebãt iudeos iudicare:ſed ſibi reſeruabant cauſam ſanguis ?⁊ moꝛtj: vtin quit Micolaꝰde Lyra ſuꝑ Johᷣ.xviij.ca.Etideo pilatus nolẽs chꝛiſtũ occidi quẽ ſcebatinnocc tem: volebat eũ a iudeis iudicari. Illi vo moꝛ li eius inſidiantes:qrebanta pilato moꝛtis ſen tetig cõtra eũ ꝓmulgari.Sed hicomiſſis mul- lis contentioniby int iudeos ⁊ pilatuʒ factis:qͥ/ buſdãq; interro gatiõib q̃s chꝛiſto pilatus fe⸗ cit:reuenamur ad btãm vᷣginẽ Mariã coꝛã pi lato cum filiꝰeius accuſaret᷑ aſtãtẽ. O qᷓ; gelidũ tuncfactum eſt coꝛ virginis: quantoq; doloꝛe repleta eſt ania cius:cũ videbat maledictos iu⸗ deos tat falſitatibo filiũ ſuũ accuſantes:acmoꝛ tem eiꝰ omni conamine ꝓcurãtes. Excamabart Adui ⁊ dicebat.O ꝓditoꝛes iniqͥ:mendaces ⁊ ꝑi dl iudei:qͥd mali vnq; fecit hic filius meꝰ inno⸗ cens:purus:impollutus:imaculatꝰ:⁊ vtutib⸗ pfrlenus. O ingrata gens: qd boni nbi facerepo putatg elt crugelter Ilt ? nõ fecit. Cecos tuos illũinauit: lepꝛoſos ui cõpatiens pijſſimus filius vix pꝛe teneri mundauit:paralyticos curauit:infirmos ſana uit:æ⁊ demones effugauit:ac moꝛtuos ſuſcita⸗ uit. Quare ergo illius necem qris. Hecanered Alllis dño tuo pꝓple ſtulte ⁊ inſipbieaes. ND popule ignoꝛans maligne ⁊ ſcelerate AQuare vis vt meus dilectus filius — Qul nunq; vllum fecit peccatum At iniquus occidatur /† O peeſes pilate habeas pietatem Erga hãcpauꝑem matrẽ q̃ alið bonũ nõ babe- .Hr Quã hunc filium plenum charitate Qui pter bñficiũũ tantũ ſuſtinet malum Exclamabat quoq; ipſa benedicta virgo di. O enen ve munt maducare paſca. Suꝑ q ad infeliciſſima mater. o młier tribulaniſſima. o ge, mirans Augꝰ.inqᷣt. O impia cecitas iudeoꝛuʒ: nitrix oĩ doloꝛe repletiſſima que video dilectuʒ vvy 4 ro gabat eti filiũ meũ iniuſte accuſatung defenderenõ poſ⸗ ſum:iniqſſime calumniatũ ⁊ adiuuarenequeo Mibere mei ſaltẽ tu o pilate. Redde mihi vni/ geniũ filiũ meũ ab hijs ſceleratiſſimis iudeis t crudeliter maceratũ:qꝙ ſi eũ cõdemnare deli⸗ beras: eandẽ ⁊ de hac miſera matre ſniam ꝓfe⸗ ras. añnq; dulciſſimũ filiũ meũ occidi ꝑmittas: pus hac infelicẽ matrẽ eius interficte. MMonus doloꝛ beate virginis:in filij ſui illu⸗ lſione. △ Oſt; pilatus diligenter examiauit oẽs .—— p accuſatiões cõtra dn‚m Jeſũ adducas diryit iudeis ſicut ſcptum eſt Joh. xviij. Ego nullã inuenio cauſam in homie iſto. Atil/ li furibũda voce camabat. Cõmouit vniuerſũ Pplum:in cipiẽs a galilea vſq; huc. Audiẽs aũt pilarꝰ galiles noĩari:⁊ intelliges eũ eſſe de hero/⸗ dis ptate:remiſitũlũ ad herodem: qᷣ etipſe erat pieroſolymis illis diebꝰ ꝓpter feſtũ paraſceuen. Heroges aũt viſo Jeſu gauiſus eſt valde.erat em̃ ex młto tꝑe cupiẽs videre euʒ:eoꝙ audierat multa de eo:⁊ ſperabat ſignũ aliqð videre ab il lo fieri. Interro gabat aũt eũ mulcis ſermonibꝰ vt ðꝛ Luc.xxiij. Dicit deuotꝰ Anſelmꝰꝙ intero gabat ſi erat ille quẽ pater ſuꝰ ab infantia volu/ per⸗ quẽ innocẽtes occederat. Int an ipſe Laʒzarũ reſuſcitauerat. Item — rogabat eũ vt ali̊d miraculum faceret. At ipſe nihiu reſpõdit:tũ qꝛ curioſe petebat:tũ ne impe/ diret eius paſſionẽ. Nam ꝓmitrebat eũ liberare ſi ad eius nutũ aliqͥd ſignũ feciſſet. Stabat igi iuſtꝰ coꝛam pcõpꝛe:agnus manſuetꝰ coꝛã lupo rapace: Jeſus chꝛiſtꝰ coꝛã herode crudeli. Sta⸗ bant aũt ⁊ bncipes ſacerdotũ ⁊ ſcribe cõſtanter accuſantes eũ:vt ðꝛ Lu.vbi s.Ettũc adipletuʒ fuit illud pᷣſ.xxxvij. Qui iuxta me erant de lõge ſteterunt:⁊ vim faciebãt qͥ querebãt animã me⸗ am.Ego aũttanqᷓ; ſurdus nõ audiebã ⁊ ſicẽ mu tus nõ apiens os ſuũ. Uidens igit᷑ herodes ꝙ nec miraculũ:nec vbum ab eo habere poterat: ex hoc reputãs eũ ſtultũ ſpꝛeuit illũ cum exerci⸗ tu ſuo ⁊ illuſit eũ:ac fecit in maioꝛẽ deriſionẽ in dui veſte alba:⁊ remiſit euʒ pilato.Et ꝓpter hoc facii ſunt amici herodes ⁊ pilatꝰ illa die: nã añ inimici erant ad inuicẽ. Et vᷣificata fuit ꝓphetia pſalmi.ij. di. Aſtiterũt reges terre ⁊ pᷣncipes con uenerũt in vnum: aduerſus dñm ⁊ aduerſus chꝛiſtüeuus. Onſiderate igit᷑ o deuoti chꝛiſtiani lit᷑ c dns n,̃ Jeſus xps p totã ciuitare velut amens deducit᷑:irndet᷑: ⁊ illudit᷑. Et tũc impleta eſt ꝓphetia Dauid i ꝑſona chꝛiſti pᷣſ.xxj di. Oẽs videntes me deriſerũt me:locuti ſũt la/ bijs ⁊ mouerũt caput. Ite; ꝓphetia pᷣſ.lxviij.di. Propterte ſuſtinui obpꝛobꝛiũ:oꝑuit cõfuſio aciẽ meã.Et ibidẽ.Factus ſum ũlis in ꝑabolã. Adduerſum me lo quebant᷑ qͥ ſedebãtin poꝛta:et 2 „ . . . chꝛiſto. Iluſerunttibi viri federis tui: ocs viri tui illuſoꝛes. Pꝛocedebat ergo celoꝝ rerx ſic vi / tupatus demiſſo ac verecũdo vultu: ? oim da⸗ moꝛes:cõuicia:ac ſubſannatiões:⁊ lapidũ per⸗/ cuſſiones:ac ĩmundiciaꝝ infectiões patientiſſi me tolerabat.Seq bat᷑ ilũ meſtiſſuma materet lacheymas amariſſimas effundẽs exclamabat di. O fili mi chariſſime tu qͥ es ſapientia dei pa⸗ tris vt ſtultꝰ ab oiby irriden:tu qᷣ es ſcia angelo mũ demens reputaris:tu qͥ es vera philoſophia oim gentiũ tanqᷓ; mentecaptꝰ a cunc repꝛoba / ns. Dñs vo Jelus ſiccõfuſus cũ manmo do⸗ loꝛe intuebat᷑ matrẽ ſuam:oſtendens in ſe ven/ ficatũ eſſe illud dicuum Ps. Tota die verecun⸗/ dia mea contra me eſt:⁊ confuſio facei mee co⸗ O anima deuota cogita ⁊ eſtima Aperias coꝛdis et mentis oculos Uideas Mariam que ſe humiliat Decimus doloꝛ beate virginis in filij ſi uifla gellatione ? coꝛonatione. DdDdlgucto igit᷑ dño Jeſu itep ad platum a palde rnſtas eſt pilarus vbetodes i/ lum remiſiſſet ad eum. Uocas aũt pnda pes ſacerdotuʒ ⁊ ſcribas:dixit ad illos illud qð ſcriptũ eſt Lu.xxiij.Obtuliſtis mihi hoiem huc tanq; auertentẽ ꝓplum:⁊ ecce ego coꝛã vobis in terro gãs:nullã cãm inuenio in hoie iſto ex hijs in qbs eũ accuſatis.ſed neq; herodes.nã remiſi vos ad illũ:⁊ ecce nihil dignũ moꝛte actũ eſt ei. Eſt aũt conſuetudo vt vnũ vinctũ dimittã vob in paſca.Uultis ergo dimittã vobis regem iu⸗ deoꝝ.ſciebat em̃ ꝙ ꝑ inuidiaʒ tradidiſſent eum ſummi ſacerdotes:vt dici᷑ Marci.xv.Pꝛinci⸗ es aũt ſacerdotuʒ et ſenioꝛes ſuaſerunt popu/ o vt peterent barrabã: Jeſum vo ꝑderẽt. Erat aũt barrabas latro qᷣ ꝓpter ſeditionem ⁊ homi⸗ cidium miſſus fuerat in carcereʒ. Dicente ergo pᷣſide. Quem vultis de duobus dimitti: Bar⸗ rabã:an Jeſum qui ðꝛ chꝛiſtꝰ.Exclamauit tur⸗ ba.Tollẽ hunc:⁊ dimitte nobis barrabã.O q̃/ li gladio feriebat᷑ tunc coꝛ vᷣginis matris:cum audiebat hoꝛribiles illos clamoꝛes iudeoꝛuʒ petẽtiũ potiꝰ liberationẽ barrabe latronis qᷓ; fi⸗ lij ſui inno centiſſimi.Dixit illis pilatꝰ.Quid igi tur faciã de Jeſu qͥ ðꝛ chꝛiſtꝰ. Reſpõderũt oẽs Crucifigat᷑. VUñ Berñ.ait.O pncipes iudeoꝛũ excecati:o ſtipula deputanda ardoꝛib inferna/ libus:quare vulq accumulare tot ſcelera ⁊ pec/⸗ cata:vt pᷣferat᷑ iniquus iuſto. Et deuotꝰ Anſel⸗ mus exclamat. O inrectum cambiuʒ:o iniquũ iudicium:bonus deſpicit᷑:⁊ iniquus poſtulat᷑. iuſtus punit᷑ ⁊ pcõꝛ liberat᷑. agnꝰ occidit᷑ etlu⸗ pus acceptat᷑.vita deſerit᷑ ⁊ moꝛs reſeruat᷑. Ite⸗ rũ aũt dixit ad iudeos pilatus volens dñũm Je ſum liberare.Quid em̃ mali fecit. At illi magis clamabant. Crucifige crucifige eum. Et Pilat⸗? in me pſallebãt qͥ bibebant vinũ.Et Abdie.j.ðꝛ ad eos.Nullam cauſam moꝛtiis inuenio in eo: oſcisertarnd fnecͤrin ⸗ nolames ſtinedoapo⸗ Gidir Ture ſbiqſien Pochrener⸗ Miguenan . albl de migckpolm Mopcuprant⸗ Givsdlcplime Ptocacſtadths nocadettmons⸗ Vonncli dis meflagclat. 6. terviſrbiinge lapanams ſun Guborigin⸗ cvercyuo:ſ roq; c innocen Vonyeffucur lgan dicct Qnm buorr nockſonn pbaeßcltend ſhrſudnofa W fäiroit pan ( (ioo⸗ Gode kagelanade guincgen. ſannqrödoh otcccein quentapet ns pllat Omaterdol moboob⸗ . 5 1Autul plmsdn ni rincni r, miripobis! ak Mangr m t, i wew nn I, nignisnunsn Nik Miridi 1Oimeimi toheml mantizen/ rmnqgtus he⸗ nusfind SSõ coꝛripi ergo illũ ⁊ dimittam. q. d. m Bedam. Flagellis ũllũ ⁊ ludibꝛijs qᷓntũ vuli afficis: dũ modo innoxiũ ſanguinẽ noò effundam. Credẽs igit᷑ pilatꝰ ꝙ iudei vidẽtes dũm Jeſum crudeli ter flagellatũ:copaſſiõe moti:eũ relaxari ꝑmitte rẽt:tradidit eũ flagellãdũ militibꝰ ſuis.Qui ſu⸗ ſcipientes illuʒ in pᷣtoꝛio cõgregauerũtad eum vniuerſam cohoꝛtẽ. Et exuẽtes veſtiment ſuis: clamidẽ purpureã circũdederũt ei:et plectentes coꝛonã de ſpinis poſuerũtſuꝑ caput eiꝰ ⁊ arun bant ei dicẽtes. Aue rex iudeoꝛũ.et expueruntin eũ:ac accipiẽtes arũdineʒ ꝑcutiebãt caput eius pas:ſicut ſcbtũ eſt Joh.xix.Et tũc verificatũ fu/ it illud q̊d in eiꝰ ꝑſona pᷣdicũ fuerat Job.xvj. Nũc oppſſſit me doloꝛ meꝰ:⁊ ad nihiluʒ redacii ſunt oẽs artus mei.hoſtꝭ meꝰ collegit furoꝛẽ ſu um in me:⁊ cõminãs mihi infremuit ð me den cib ſuis:⁊ terribilibd oculis me intuitꝰ eſt.Ape/⸗ ru erũt in me oꝛa ſua:⁊ expꝛobꝛãtes ꝑpcuſſerunt marillã meõ. Saturati ſunt penis meis. Cõdu ſit me deꝰ apud iniquũ:⁊ manib ipioꝝ metra⸗ didit. Tenuit ceruicẽ meã.confregit me ⁊ poſuit ſibi q̃ſiin ſignũ.Facies mea intumuit a fletu: et palpebꝛe mee caligauer̃t. Hec paſſus ſuʒ abſq; vyt dꝛ r chei hos ne Aiicventezc , iniqᷣtate manꝰ mee:cũ haberẽ mũdas ad deũ p⸗ ces. Hec ibi. Dechꝛiſto aũt inqͥt Augꝰ. Expal⸗ mat᷑ qᷣ eſt palma victoꝛie:ſpinis coꝛonat᷑qͥ ſpi⸗ nas pccõꝝ venit confringere:ligat᷑ qͥ ſoluit cõpe ditos:diſciplina cedit᷑:ſalus vulnerat᷑:vita mo/⸗ rit᷑:occidit᷑ adtpᷣs vita a moꝛte vt in ꝑpetuũ a vi ta occidat᷑ moꝛs.Hec ille.Cõſidera igit᷑ ania de uota q̃lit᷑ dñs Jeſus ad colũnã ligatus duniſſi me flagellat᷑. Ettũc verificata fuit ꝓphetia pſal. xxxvij.vbi in ꝑſona chꝛiſti ðꝛ. Qm̃ ego in flagel la paratus ſum:⁊ doloꝛ meꝰ in ↄſpectu meo ſꝑ Stabatigit᷑ nudus coꝛaʒ oibb:iuuenis elegãas et verecũdus:ſpecioſus foꝛmap̃ filijs hoim:ca roq; eiꝰ innocẽtiſſima ⁊ tenerrima repleta eſt li/ uoꝛibo ⁊ fracturn.Ettũc ipleta eſt ꝓphena pᷣſ.pᷣal legati dicẽd.Qm̃ lũbi mei impleni ſunt ũluſioni bus:⁊ nõ eſt ſanitas ĩ carne mea.Et qð ꝑ os ꝓ/ phete pᷣdixerat dũñũs Michee.j.dicẽs. Uade ſpo liatꝰ⁊ nudus:faciã planctũ. Lũc etiã adipletuʒ fuit illud qð pᷣdixerat Eſaias ſui libꝛi.lxj.ca.di⸗ cens.Afflixerũt ſpũm ſcti eus. ꝙ DODODopatere igit᷑ o chꝛiſtiane dño tuo ſic cCc gfflicto. Fluebat em̃ vndiq; regius ſan⸗ guis de oibo ptib coꝛꝑis q̊ et colũna et agella madefiebant:⁊ terra ſub pedibo eiꝰ ſan guinea erat. Cũ igit᷑ eũ poſt dira vbera ſoluiſ⸗ ſent:qꝛ pᷣ debilitate maxima ſe ſuſtẽtare nõ pote rat:cecidit in terrã ſanguie ſuo irrigatã:totuſq; cruentateſt. Sicigit᷑ cruciatũ adduxit eum fo/⸗ ras pilatꝰ:⁊ dixit iudeis vt hr Joh.xix. Ecce hõ O mater doloꝛoſa reſpice ſi cognoſcis filiũ tu⸗ um obpꝛobꝛiñ boim factũ:plag repletũ:acſpi dinẽ in manu eius:⁊ genuflexo ante illũ ilude CxLIX nis coꝛonatũ. Dicunſgm̃ docroꝛes q coꝛonaca la erat deiuncis marinis ad modũ ſpinarũ co, put dñi Jeſu penetrantiũ:ita vt ſanguis ab illa rũ pucun emanãs totã facẽ eius ſanguie ma defaceret.quaꝝ ſpinaꝝ ego vnã vidi. Dicit aũt Berñ.ꝙ ipſa coꝛona os capit ꝑfoꝛauit et vſq ad cerebꝛũ ꝑuenit.Et Chꝛy.ð chꝛiſto ait. N)il/⸗ le pũctur caput eiꝰ implet᷑. Recogita igi᷑ ania deuota ſi tũc cõmota ſunt viſcera vᷣginis ſuꝑ fi ra:⁊ cũ lachꝛymis filio ſuo dirit. O fili mi tu es nimium crucaatus Anima mea quis te ita vulnerauit Ego video te totaliter ſanguine aſʒſum. Ethijs dic defecit in ea ſpũs eius ⁊ nõ reman 4 ſit in ea vox neq; ſenſus. O coꝛda adamantina O coꝛda lapidea:o coꝛda ferro durioꝛa:q̃ bea⸗ te virgini ⁊ filio eiꝰnõ cõpatiunt᷑ in tãtᷣ affticio nibo. Apite igit᷑ o chꝛiſtiani viſcera pietatis ⁊ cõ cruentatũ oculo mẽtis aſpictte. VUndecimus doloꝛ beate virginis in fuij ſu- condemnat“tteonr. U⏑☚ NUm vidiſſent aũt iudei dũm Jeſum ſic c quentatũ tanq; canes ſanguinem lepo is vidẽtes exclamare ceperũt. Crucifige crucifige eũ.Dixit eis pilatus.Accipite eũ vos ⁊ crucifigite:ego em̃ nõ inuenio ĩ eo cãm. Reſpõo/⸗ derũt iudei vt ðꝛ Jobᷣ.xix. Nos legem habemꝰ et ſᷣm legẽ debet moꝛi qꝛ filiũ dei ſe fecit.Cũ au⸗ diſſet aut pilatus hos ſermones magis timuit Etingreſſus in pꝛetoꝛiũ dixit ad Jeſum. Unde es tu. Jeſus aũt reſponſum ei nõ dedit.Et tunc verificatũ fuitillud qͥd pᷣdixerat Eſaias.liij.ſui libꝛi ca.dicens. Sicut ouis ad occiſioneʒ ducet᷑ et q̃ſi agnus coꝛam tondẽte ſe obmuteſcet ⁊ nõ apiet os ſuum. Sed hic omiſſis qbuſdam in/ terrogatiõibo qᷓs fecit pilatus dño Jeſu:maxie queredo qͥd efſet veritas:pſequentes paſſioneʒ dñi:ſolũ magis deuotis contẽplationibo inten demꝰ.Exclamantibo igit᷑ iudeis ad piatuʒ Si hunc dimittis nõ es amicus ceſan:extimuit pi/ latus:⁊ adduxit dñm Jeſum foꝛas vt iudica⸗ ret eum. Ubi Chꝛyſ.dicit.Facile ðuiat a iuſticia qui in cauſis magis hoiem qᷓ; deum foꝛmidat. Erat aũt Paraſceuen hoꝛa q̃ſi ſexta.et ſedit pꝛo tribunali in loco qui dici᷑ ichoſtratos:hebꝛai⸗/ ce aũt golgocha. vt dici᷑ Jo h.xix. Et dixit iude/ is.Ecce rex veſter. Illi autem clamabant.Tol/ le tolle crucifige eum.Dicit eis pilatus. Regem veſtrum crucifigam. Reſponderunt pontifi⸗ pijſſima vᷣgine deploꝛate:⁊ filiũ eius ſanguine ces.os ñ habemꝰ regem niſi ceſarem. Poſſu mus aũt deuote meditari ꝙ tũc brã virgo exda mauit ad pilatum dicens. O pilate ne facdas Moeum filium cõdemnare Aulia ego poſſum demonſtrare Rfalle et nequiter eſt accuſatuius ta cũ lachꝛymis ſic eũ allocuta eſt Bermo Segdente auũt Pilato ꝓ tmpunali:miſit ad eum vxoꝛ ſua dicẽs.Nihiltibi ct iuſto illi. Mlta em paſſa ſum ho die ꝑ viſuʒ ꝗpt᷑ ũlũ.ſicut ðꝛ Mat. xx vij. Ubi dicit gloſa Rabani.ꝙ diabolus vi⸗ Aens patientia chꝛiſti ? cognoſcẽs ſe ꝓſternen⸗ dũ ex hũilitate eius:voluit ꝑ muliereʒ reuocare paſſiòis eius pcſſum:ſicut per muliere ꝓcura dens aũt pilatꝰ uit dãnatione Puani gener. W — obſtinatione iudeoꝛuʒ de moꝛte xpᷣi:accepta ad lauit manus ſuas coꝛã ꝓplo dicens Innocenz cgo ſũ a ſanguie iuſti huiꝰ. Vos videiq. Qui reſpõderũt. Sãguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̃os. Ubi qᷣdã deuotus doctoꝛ exclamat di.O dati in repꝛobũ ſenſum ⁊ obſtinate maliqe:cri⸗ mẽ vr̃m ad poſteros vr̃os deſtina.ſuſficiebat em̃ vr̃a ꝑditio.ſed ſic fiat vtpoſtulaq. VUnde vt exꝑientia patet:oẽs poſteri eoꝝ iudeoꝝ qͥ pꝛedi ga vᷣba dixerũt: vl dñm Jeſum flagellauerunt ſeu cõſpuerũt:ꝑticularibꝰ infirmitatibo ſunt de/ tenti.Quidãa em ex eis bꝛachio dextro ſe iuuare nõ pñt.Alij ſputum emittere nõ valẽt. Nõnulli vo cõtinuũ ſanguis fluxũ patiunt᷑. Facq igit᷑ ſi⸗ Inis iuſticie cõſuet:pilatꝰ data publice ſenten⸗ tia dñm Jeſum ad cruò patibulũ adiudicauit Oð audiẽs doloꝛoſa vᷣgo ad pedes filij ꝓſtra/ . Nate mee vtres:mea magna potentia ſolus Solamen vite:ſpeſq; ſaluſq; mee. bñdicte puer ſanctoꝛum gloꝛia: mundi PPlaſmatoꝛ:matris vita beata unune. Agne dei paten hanc cur mitiſſime moꝛtem. Quid vidua infelix ſola relicca geram. Qui tam terribili tibi trãſfixere coꝛona MNate caput:vita viſne ꝑire ma. Tunc Jeſus eximia meſtã pietate parentem Conſpiciens:dulci voce benignus ait · Pꝛo me curtãtos fundis dulciſſima fletus Mi genitrix:obitu pone doloꝛe meo. MNanq; mea totus pena ſaluabit᷑ oꝛbis. Qua ſine celoꝝ gaudia nullus habet. Deſine iã tantos ad ſydera mittere planctus. Jamqʒ oculi tacet feſſa pupilla tin. Nãq; cito ꝓpꝛia validus virtute reſurgam. Etiubilans:victis hoſtibo aſtra petam. Duogecimus ⁊ vltimus btẽ virginis doloꝛ in filij ſui qucifixiõe ⁊ occiſione. 7 7 Ata igit᷑ ſnia moꝛt ſtatim venlla pulati d emilſſa ſunt: ⁊ oẽs iudei ruerũtin dñm ieſum tanq; canes rabidi:poꝛtantes ne ceſſaria ad eiꝰ crucifixionem ⁊ moꝛtẽ:voces cla moꝛoſas ad ſydera mittẽtes ⁊ dicẽtes.Ducamꝰ cato latronẽ iſtũ ad ſuſpẽdiuʒ. Quibo brã virgo cũ lachꝛymis dicebat Ego oꝛo vos ꝑ dei amoꝛem Qcum meo filio me interficiatis Quli erat vita ⁊ ſolamen meum Poſt eum ſtare me ne ſinails Cum toꝛmentis em̃ viuerem ego Solam bhanc gram queſo mihi faciatis Nam moꝛiendo cum eo ſum conſolata Etomnis pena entreſtauraa Erpellentes aut iudei btäm virginẽ c dugnis et verberib:in medio duoꝝ latronũ poſuerũt filiũ eiꝰ:crucẽ ſuã ſuis feſſis hũer baiulantem. erne igi? aia deuota ⁊ ↄſidera quò vadit cur⸗ uus fub cuce dñs tuꝰex põderoſ. acrug depoꝛ tatiõe.Vñ qͥdã verſificatoꝛ inqᷣt. Incedit curua mid ceruice mgr. In facẽ nimio ſepe doloꝛe ca dẽs.Tũc aũt vificata fuit ꝓphetia Dauid pſal. xxxvij.i ꝑſona xpᷣi di. Miſer factꝰſũ ⁊ curuatus ſum vſq; ĩ finẽ:cota die contriſtatꝰ ingrediebar. Ibat aut ad paſſiõeʒ benigniſſimꝰ dns ieſus la chꝛymoſis vocib dicẽs ad oꝛientẽ reuolutꝰ.O oꝛiẽs:en moꝛioꝛ ex amoꝛe.Deinde ad alias mũ qi ꝑtes ſe reuolues idẽ dicebat. Seq bat᷑ at eũ mfj eius vᷣgo pijſſima ⁊ anxiebat᷑ ire vſus filiũ vt eũ adiuuaret ad qucẽ poꝛtãdũ:q maj ⁊ põ⸗ deroſa nimis erat. Sʒ pt᷑ tumultũ ꝓpli apꝛo⸗ pinqre nõ poterat.Audiebat tñ illos ꝑditos iu deos filiũ ſuũ irridẽtes et vᷣberãtes.Alios ſuꝑ caput ⁊ faciẽ eiꝰ lutũ ⁊ alias imũdicias ꝓijden tes. Ro gabat aũt trãſeũtes qͥs co gſcebat fuiſſe aliqñ filij ſui deuotos ⁊ beniuolos dicens O chꝛiſtiani euellite coꝛ puum Plangite oẽs ⁊ foꝛtiter ſuſpirate Paſſionem crudelem filij me Plangite mecum hoꝛribilem moꝛtẽ Quam iniuſte meus fert filius Sola mea ſpes ⁊ bonum ſolamean O infelix ⁊ diſgratiata mulier Que tam nobili filio ſum tã ſtatim puata Cecidit e capite meo coꝛona Deh:faciatis me ſociam o gens pia Quia non domi ſum vti ſolebam Ita anxiata eſt pena maa· O Jeſu mi tu me languere faas Quando video te poſitum in tãto doloꝛe Facias igit᷑ me tecum in cruce moꝛi. PRoſt hec aut v̈ba aitanguſtiata mr ad Johd/ nẽ ⁊ Magdalenã.Ducite me qſo ad locũ quo videre valeã ⁊ tãgerc filiũ meũ anteqᷓ; pᷣ doloꝛe hic moꝛiar.Ducta igit᷑ ad poꝛtã ciuitatis q̃ filiꝰ eius erat trãſiturꝰ:aſpiciẽs a lõge vidẽſq; filiuʒ ſub cruce q̃ſi defidentẽ ⁊ int᷑ duos latrones ſtã tem.ſed ꝓpt᷑ vultꝰ eiꝰpalloꝛẽ atq; ex imũdicijs ĩ illũ pieci deturpationẽ:ac ꝓpt᷑ defoꝛmitatẽ pla/ gaꝝ eũ ñ bñ cogſcẽs:dicebat ad ſocias O ſoꝛo res mee cogſcitis filiũ meũ.Eſtne ille qͥ velutle/ pꝛoſus ⁊ moꝛtuꝰ ita icuruatꝰ venit. Cui om̃es amariſſime flẽtes dixerũt. Ipᷣe ẽ:o mr̃ plena do loꝛibo hic ve ẽ filiꝰtuꝰ.Tũc reſpidces eũ meſtiſſi ma mr exclamando dixit.O fili dulciſſime. Fili mi ſciſſime anguſtiatꝰes nimiſ:iã i me ðfido ⁊ me ſuſtinere ñ valeo.Et hec dicẽs ãplexata ẽ fi⸗ lium ſuũ ⁊ filius matrẽ.Et doloꝛ matris cõica s ẽ cũ doloꝛe filij 2 ecõtra Ica ꝙ, doloꝛ vniẽg Dorf un 4 ſorgornelnt, lluſhent noi lnli unhumnae unclalionule mruiſfuld (emnthiraulit Hiditincoitue! ſnag vgo W Nenza os enflo vs eue:rin tus Etiſoo Nann Mr⸗ Oniplcum Nlimiol⸗ ſcumnerporen miundaſrfl deuorat iſpicep loscdanoseal oo wiuradrace zourpongf com inpeae Fopnämand lifunead alin Gere. Eritemn. nan? Etdiat⸗ ſſcdan ꝛobe lalpam aamẽ/ mnhars. Mani funelgireoe 0Alnternarerüte wonaucrüt. Erit denmöeman W rifriitic Alitodiͤtg böftenzen dät̃diangn Uuspoſſetne n pnoinkmun lafornſinis 0s aingpel nlübri uge ſdoloꝛepen liul Zlau nt hend Neanmnke Geieiee. Ar nnchakifrti 5eumigi wchntillose gtdai nc slrhitnt 18:dinolosin corpiun uwſuſpin nfülimai vnbllam mor ſmnfllus num ſolammen molie ſumtäüſtaantr Mona mmogensi nſolchan ar noarſu⸗ ocunntin Mr ungingi i uriin, ian uimm ine ugüclilgifß nignigfin lrinziniliſ pninnini, Nenntiſanh nr n liſt i inn ſen Tieniiue tberdli Sdol e n tranſiuit coꝛ alterꝰ.⁊ pᷣ laſſitudine ⁊ amaritudi ne ambo defecerũt in via tanqᷓ; eranimes. Unð in eodẽ loco extat veſtigia vniꝰ ecdeſie q̃ olima rpᷣianis ĩ memoꝛiã huiꝰ myſterij fuit fabꝛicata et ſccã Maria de ſpaſmo ꝓpt᷑ h̊ appellata. x VUncilli carnifices ⁊ peſſimi iudei pedi⸗ t bus ⁊ pugnis ꝑcutiebãt et cõculcabant btãm vginẽ et dũm Jeſum nõ valenteʒ ſurgere nec ampliꝰ crucẽ poꝛtare:crudeliter ꝑ ca pillos appᷣhendẽtes a tra leuauerũt:⁊ angaria uerũt quendã Simonẽ cyreneũ venientẽ de vil la vt poꝛtaret crucẽ eius.Maria vo magdale⸗/ na cũ alijs mulierib erexit btãm vᷣginẽ q̃ p do⸗ loꝛe ampliꝰ incedere nõ valebat.ſed caput ſuuʒ reclinãs ſuꝑ quandã pecrã:tãta vehementia la⸗/ chꝛymas emiſit ꝙ vſq; ad hodiernũ dieʒ appa/ rent veſtigia lachꝛymaꝝ dictã petrã excauãtiũ: ſicut mihi retulit qͥdam frater nr qͥ pᷣdictã petrã vidit in ciuitate Coſtãtinopolitana. Cũ igit᷑ pijſ ſima vᷣgo videret ſe virib deficere:rogauit ma gdalenã ⁊ marchã vt eã ad locum in q̊ occiden dus erat filiꝰ ſuus depoꝛtarẽt.Ad queʒ locũ cũ depoꝛtata fuiſſet btã virgo: deductꝰ qͥʒ fuit fili⸗ us eius:⁊ in pᷣſentia eiꝰ oib veſtimẽt eſt ſpolia tus.Exr q̃ ſpoliatiõe renouati ſunt oẽs doloꝛes et cũcte plage coꝛꝑis eiꝰ.Erat em̃ tunica eius is carni applicata ex cõgelatiõe ſanguis. Quã tu/⸗ nicã extractã oſtẽderũt virgini ſanguine made⸗ factam.et poterat dicere illud Geñ.xxxvij. Uide vtrũ tunica ſit filij tui an nõ.Cõſidera igit᷑ o aia deuota ⁊ iſpice pio mẽᷣ ocło alios parare mal leos ⁊ dauos:alios facere foꝛamina cruò: ali⸗ os mẽſurã bꝛachioꝝ ſumere:alios foꝛamen in q̊ͥ crux poneret᷑ facere:alios vo ꝑcutiẽtes dñm Jeſum in pectoꝛe ſuꝑ crucem ꝓſternere:alios vo vnõ manũ conclauare:alios aũt aliã manũ cũ fune ad aliud foꝛamẽ violeter trahere ⁊ extẽ⸗ dere.Erãt em̃ nerui attracti ex cõdauatõe pꝛime manꝰ.Et dicit Berñ.ꝙ ulli daui nõ erãt bñ acn ti ſed q̃dri ⁊ obtuſi:nõ tm̃ carnẽ penetrãtes:ſed etiã ipᷣam carnẽ ſecũ ⁊ neruos ⁊ oſſa intra lignũ trahetes. Manibo igit᷑ dñi Jeſu in cruce affixis cũ fune ligãtes pedes eius ad locũ foꝛamis vi/ olenter traxerũt:atq; plagas ambaꝝ manuũ re nouauerũt. Erãt em̃ nerui coꝛꝑis eius retracti ex cõdauatõe manuũ ⁊ doloꝛe.Aliqͥ aũt dicunt ꝙ vnũquẽq; pedeʒ deꝑ ſe cũ vno groſſo dauo traſfixerũt.et ſic fuerũt qᷓ̃ttuoꝛ daui in came ei. Alij vo dicũt ꝙ vtrũq; pedẽ cũ vno ſolo dauo cõfixerũt qꝗͥ erat valdeterribilis ⁊ groſſus.Qui⸗ dã tñ dicũt ꝙ pedib eiꝰſimul iũci:vt meliꝰcla⸗ uus poſſet traſire ꝑfoꝛauerũt pus ipſos pedes cũ vno inſtrumẽto ferreo.Et poſtea ictibo mal/ lei foꝛtiſſimis ipᷣm dauũ magnũ ⁊ lõgum am/ bos eius pedes trãſire fecerunt.Quoꝝ icuũ ſo nitũ btã virgo audiẽs:ad celũ eiulatꝰ mittebat: q doloꝛe pen etrabãt coꝛ ⁊ aiam ſemimoꝛtui fi⸗ lij ſui. Aliq aũt dicunt ꝙ pmo crurx fuit erecta 2 bñ firmata. Deinde eps denudatꝰfuit in altum iuxta crucẽ eleuatꝰ aliqͥ ſuſtentãte coꝛpus eiꝰpo ſito ſub pedib ipſiꝰ.Etſic vidente oĩ ꝓpło ⁊ ma tre eiꝰfuit in manib ⁊ pediba vt ſupꝛa dirimus conclauatꝰ. Et hoc maioꝛeʒ doloꝛẽ ſue pijſſime matri conctauit. Scoõm aũt opinione eoꝝ qͥ te/ nent ꝙ in terra fuit cõclauatꝰ dicunt qͥdaʒ ꝙ eũ ſic qucifixũ cũ in altũ leuare cepiſſent ad maio⸗ rẽ eiꝰ doloꝛeʒ cadere dimiſerunt.et ſic renouata ſunt oĩa vulnera eiꝰ. Tandẽ ad maioꝛẽ matris ſue doloꝛẽ: in medio duoꝛũ latronũ ipᷣm erexe⸗ runt.O pijſſima vᷣgo cõſpice filium tuũ et vide quõ eũ iſti ꝑfidi iudei afflixerũt.⁊ tu bone Jeſu miſerere matris tue pᷣ doloꝛib deficientis. Ere do em̃ ꝙ eã intuẽs lachꝛymabili vultu ex com/ paſſione intra ſe dicebat.O mater mea dilectiſ⸗ ſima quõ oia gaudia q̃ de me ſuſcepiſti conuer ſa ſunt tibi in meroꝛẽ ⁊ luctũ. Ubi nãq; nuũc ſũt angeli in mea natiuitate cãtãtes. Ubi paſtoꝛes ad pᷣſepe venientes. Ubi oꝛientales reges in cu na me adoꝛãtes.Ubi grata per trigintatres an nos vtriuſq; ↄuerſatio ⁊ familiaritas. Ubi tot et tanta de me pᷣdicata miracula: ꝓpter q letabat᷑ coꝛ tuũ. Heu mater mea:oia hec cõuerſa ſunti bi in lamentũ ⁊ fletum. . Eata aũt vᷣgo ſparſis crinibus tota ſan b guine ⁊ lachꝛymis madefacta ſtabat iu xta crucẽ filij ſui damãs ⁊ di. Heu mihi fili mi.qͥs dabit mihi vtego moꝛiar tecũ:q̃re re manet ſine filio mr. Fac mihi hãc graʒ fili mi vt ego moꝛiar tecũ.ihil em̃ mihi gratiꝰ in pᷣſenti q; te amplexato in cruce tecuʒ moꝛi.ihil mihi amariꝰ qᷓ; viuere pꝰ moꝛtẽ tuã.O fili mi:tu mi⸗ hi pr᷑ eras:tu mihi mr̃:tu mihi frat᷑:tu mihi ſpõ ſus:tu mihi blãdus eras filiꝰ.Lu mee diuitie: tu mea głia:tu mee delitie:tu mihi ola eras. O fili dulciſſime:vbi eſt ille delectabilis aſpectus. vbi eſt vultꝰ tuꝰletus ⁊ iocũdus.vbi ẽ fadies il⸗ la ſerena.vbi ẽ viſus ille amabił.Fili mi ſpeco ſep̃ filis hoĩm nunc totꝰ es defoꝛmis ⁊ obpꝛo bꝛiũ hoĩim facꝰ. UVbi eſt o fili loq̃la ſuauis.vbi cõuerſio mãſueta.Quo ibo mi fili.q̃lis erit vi/ ta mea ſinete fili mi. Deinde reuoluta meſtuſi⸗ ma mr ad iudeos dicebat.O impij iudei nolite mihipecre poſtq; filiũ meũ crucifixiſtꝭ.Cruafi/ glte ſi te ſi? ⁊ matrẽ: aut moꝛtẽ ſi habe ſeuioꝛẽ pᷣbe/ te. Itẽ vt inqͥt Ber.i ſer.de plãctu vᷣgis etiã dice bat eis. Poſtq; cõpleſtꝭ vota vr̃a:ſaltẽ deponi / te ⁊ reddite miſere mr̃i filiũ ſuũ:reddite eũ mihi erit em̃ mihi ſolaciũ vel defunaus. Poſtea vo ad celũ oculos eleuãs deſolata mater cũ lachꝛy mis dicebat. 2ðð O alte deus et creatoꝛ eterne Succurre ſi placet meo doloꝛi Remanſi ſola ſine gubernatoꝛe Oy me abijt anima ⁊ coꝛ O ſancte amoꝛ:o ſpũs ſuperne Adiuua me te oꝛo o mi domine SGermo Homines et mulieres ondes ſimul Plangendo mihi faciatis ſocietatem dulce fili pulcer ⁊ delicate Quare tu ſuſtines tanta toꝛmenta Et es in cruce ita anxtiatus O fili mi quantum doloꝛemſ. entis Jeſu chare quomodo es tribulatus Multis doloꝛibo etpenalib⸗ ſi uſtentationiby Facias vt parum poſſim tetangere Ettantam penam tuam alleuiare Fili quare cum oculis tuis iocundis Non reſpicis matrẽ deuiantem Quare non aliqua verba reddis Reſpice me –W qᷓ; anima tibi exeat O caput pulcrum O capilli flaui O leta fades:quõ es obſcurata Fili nunq; cogitaui hoc deguſtare O dulcis mi Jeſu quid agam O fili mi quare non me dimiſiſti Simultecum crucem aſcendere O fili dulcs quare me dereliquiſti Sine matre tua voluiſti moꝛi De me fili quomodo vnq; cogitaſii Facere me tantam coꝛdis crepationem ſe entire Melius ſatis eſſet fili ſancte ati moꝛtem qᷓ; dolere tantum. . Hecilla. De qua loquens quidam deuot⸗ cõ⸗ templatoꝛ dicit s Tabat mater doloꝛoſ. a:iurta crucemla chꝛymoſ⸗ a: dum pendebat filius. Cuius animã gementẽ: contriſtatam ⁊ dolentẽ ptranſibat g adius. O qᷓ; triſtis et afflicca:fuit illa benedica: mater vnigeniti. Que merebat ⁊ dolebat:⁊ timebat dũ videbat: nati penas inclyti. Quis non debet contriſtani: hancq; matrẽ con templari:dolentem cum filio. Qulis eſt homo q non fleret:matrẽ chꝛiſti ſi vi⸗ geret:in tanto ſupplico. Pꝛo peccatis ſue gentis:vidit chꝛiſtum in toꝛ/ mentis:⁊ flagellis ſub diuum. Viditſuum dulcem naruimnoꝛierte deſ. olatuz: cum emiſit ſpũm. Eya mater fons amoꝛis: me ſentire vim dolo⸗ ris:fac vt tecum lugeam. Fac vt ardeat coꝛ meum:in amando chꝛiſtum . deum: vttibi complaceã. Sancca mater illo agas:cruafin fige plagas: coꝛdi meo valide. Tuinati vulnerati:iam dignati pꝛo mepati:pe nas mecum diuide. Fac me vere tecum fiere: cruafiro cõdo lere: do⸗/ nec mundo vixero. Juxta crucem tecum ſtare:te libenter ſo aarerc planctu deſidero. Uirgo virginũ pꝛedlara:ſed nüc dolens: . ama 1: Autin quot moleſtaui ra:fac me tecum plangeer. „ 5 Fac vt geram chꝛiſti moꝛtẽ paſſionis eius ſoꝛ⸗ tem:⁊ plagas recolere. Fac meplagis vulnerari: cruce hac inchuan:in amoꝛe filij. Inflãmatus ⁊ accenſus: perte v̈go ſim defen, ſus:in die iudicij. Fac me cruce cuſtodiri: moꝛte chꝛiſti pꝛemuni⸗ ri:⁊ foueri gratia. Vtcum coꝛpus moꝛiet᷑:vita felir inchoek incs leſti gloꝛia. Virgo dulcis o Maria:tu ploꝛabas vo ce bia coꝛam cruce filium. Rumpebat coꝛ Mane: deploꝛant valde die: O fuli dulciſſime Cum te cerno moꝛientem: ego pdo coꝛ ⁊ mentk H et tota deficio. O columba ſine felle:vas dulci plenum melle: L o fili pijſſime. ALu me vides deſo latam: ſ. emiuiuã annatam: et mihi non loqueris. O Babꝛiel illud aue:dulce nimis 2 ſuaue: nüe dat mihi gemitum§. Nunc vertunt᷑ in meroꝛẽ:⁊ in luctum? doloꝛẽ⸗ nunciata gaudia. Mihi nanq; eſt ablatus:et in cruce coõdauat: qui me replet gratia. O crux alta de te quero:mihi nequis eſſe peioꝛ O crux crudeliſſima Meum natum tu cepiſtiꝛip̃m in teſuſpendiſt o crux fero ciſſimYa. Ergo ſaltem nuncte placa:quã exoꝛo vocerau ca:reddas mihi filium. Et ſi non vis te placare:neq; natum mihi dare tu me ſecum recipe. Nã cõſoloꝛ ſi me capis:ſi me ſpernis tu metra⸗ dis:moꝛtali ſupplicio. Hecpd icꝰ doctoꝛ. Stabat ergo iuxta crucẽ Jeſu Maria mr̃ eius vt hr Joh.xix.et oculos ſuos lachꝛymis irriga tos ad ũllã reuoluens dicebat. O crux ſeuera q̃ mater filij mei facta es:q̃re abſtuliſti eum mihi Ego amplexabar eũ bꝛachijs:ettu ſtringis euʒ dauis.Ego inuolui eũ panis:ectu excẽdiſti euʒ lignis.Ego veſtiui eũ tuniq:⁊ tu induiſti eũ ve ſtimento ſanguis.Ego educaui eum lacte:et tu potaſti eũ aceto ⁊ felle. Redde igi᷑ mihi vnige/⸗ nitũ filiũ meũ:vt ſaltẽ tangã eũ anteqᷓ; moꝛiar. Quiby fletibo augebat doloꝛẽ filij ſuiĩ cruce pẽ dend. Plãgite igit᷑ cim Maria o deuoti tpᷣla⸗ ni:⁊ oculo cõpaſſiuo inſpicte dñm veſtrũ i qu ce p vobis moꝛientẽ. Quem poſſumus deuote contemplari infra ſe dicentẽ ꝓpło illi iudaico in grato: dum in cruce bꝛachijs extenſis moꝛeret illud Michee.vj. qð hodie eccłia decatat. Po⸗ pule meus quid fecitibi. aut quid moleſt fui tibi.reſponde mihi D Pspae meus quid feci cibi oꝛ dic mihi in quo te contriſtaui ſeeni dinſit Zpensunpan⸗ ounun twingeams gligi Te Clum teego Pi Sfiſtiweauc Sthenn moni Ruiama Ahammeo Eroummmagn WMecondomn Logmopan uinuc ovmg OuonueCn Ounbvo iigu⸗ Gashengvudi Kacle Jnvaci mnei aſoro Ei dlmanmens tem ſbamen n ſimnceego rerte nino ſuns:d lum don deegrpto⸗ bioer ufmennd igßiulincolun naßtorüpllun ſammemmece⸗ AUitbiſehni 1 Monaſtl Ego n acalſhrntl Coganndomagni gnenemii terhri⸗ Ulltnidivefn vandine idibilite Dchonieſii, lte pfiſniof 1. Zudltei ſrlllani loc huuetsdie p rfop loch coconnn uneſcnininie . sandd u. wendinec 4 „ . locrqnäcren Dm. ncgmnr Saimeſhens do. Dait Nn los esbNe ewiadhis Eutgenhi mrici um;;ne Dmuodanf gardin dehnit S „*7 nip Genlunun, o Ma⸗ nai. 00 O Intum ſangui Omnibus indulgere. Reſpondein veritatt· Ego traxi te de manu rabig Pharaonis:⁊ ꝑ largam viaam Ad quietem ⁊ amenum ſolum Teduuiii. Reſponde ⁊ ne tardes o popule ingrate Quid vnq; penens qð non eſt tibi datum Quare ita male me tractaſtit D Sine ſolamine Mare fuit diuiſum vt te duceret ad poꝛtũ Zu vt latronẽ me traxiſti ex hoꝛto Nec vnq; dimiſiſti quoad fui moꝛtuus Aſperis cum penis In columna nubis antea te pᷣteruiii Et tu ingratus obliuioni tradidiſti oẽ bonum NMWe flagellaſti aſperis catenis S Alligatum columne dure qnt is in illa nocte obſcura Pꝛo te ego ſparſi:ſed tu ſine timoeꝛ Affixiſti me cruci ſollicta cum cura Et pena moꝛtali H Pis ſceptro a me recepto dono regali capiti meo coꝛonã impoſuiſti ſpineam Et cum magno damoꝛe ⁊ ſputo malaaꝛ Me condemnaſti Hr Cogita o pctõꝛ quõ modo dauis affixiſti Alta in cruce ita vituꝑioſe Redi ad deum tuũ ꝑ te humiliatũ Deus tuus clamat venite:quia ſum paratus Sed heu quia dñns Jeſus dicere poterat illud Eſa.xlix. Invacuũ laboꝛaui:⁊ vane foꝛtitudieʒ meã cõſumpſi.Etillud Eſa.lxv. Tota die expã⸗ di manꝰ meas ad ꝓpłum incredulũ ⁊ nõ timen⸗ tem vᷣba mea. Lamẽtabat᷑ ̊ᷓ di. O pple ingranſ⸗ ſime:ego ꝓpter te flagellaul egyptũ cum pmoge nitis ſuis:⁊ tu me flagellatuʒ tradidiſti. Ego te eduxi de egypto demerſo pharaone in mani ru/ bꝛo:⁊ tu me tradidiſti bnapib ſacerdotũ. Ego añ te pᷣiui in columna nubis:⁊ tu me adduxiti ad pᷣtoꝛiũ pilati pᷣſidis. Ego te paui mãna ꝑ de ſertum:⁊ tu me cecidiſti alapis ⁊ flagellis. Ego dedli tibi ſceptrũ regale:⁊ tu caput meum ſpinis coꝛonaſti. Ego ꝗꝓpter te cananeoꝝ reges ꝑcuſſi: ettu ꝑcuſſiſti arüdine caput meũ. Ego tep cun/ ctis gentibo magnificaui ⁊ ſublimaui:⁊ tu in li,/ gno crucis tanq; latronẽ me ſuſpendiſti.O igiẽ ſcelerati pctõꝛes.o ſuꝑbi ⁊ arro gãtes:videte hu militatẽ dñi veſtri ſic vituꝑabiliter moꝛientj.o auari rapaces.o luxurioſi ſpurciſſimi.o guloſi voꝛaces.o iracũdi ⁊ partiales maledicti.o inui di diabolici.o accidioſi ⁊ negligẽtes in via dñi. Deponite vicia vr̃a amoꝛe iſtius qͥ ꝓ veſtra ſa⸗ lute vitã ſuã poſuit:etpᷣcioſum ſanguinẽ ſuũ ef fudit.Audite eũ in cruce camãtẽ. Sitio Poꝛri gite illi aquã lachꝛymaꝝ ꝓ pais vr̃is:⁊ eilꝰmoꝛ ticõpatiẽtes cũ eo ac matre eiꝰ ploꝛate:ac veniã paoꝝ vroꝝ lachꝛymoſis vociby poſtulate. LTantis doloꝛibo a 4 O chꝛiſtiane incipe tandem Lollachꝛꝑpmani pcſr magna toꝛmenta Suſpira pctõꝛ qui ienis Et vide dnñm tuum in tanto doloꝛe Que poꝛtat Jeſus epter peccata tua Vide in cruce filum Marie Simnge ũ ea ? cum mania magdalena Si habes mentẽ manſuetam ⁊ paam Coꝛpus ſuum eſt grauatũ penis Etlaceratum ꝗꝓpter tuam voluptatem Sparge ſanguinẽ ꝑ aliquã venam Uideas Jeſum tuum plenũ nocumentis Plancubo ſingultibo ⁊ lachꝛymoſis vocib- Pꝛopter te ingratũ etnõ recognoſcentem Plange plange ſuſpira anima maa Exalta in celum ſuſpiria tuua· Nimiũ flere hodie nemo poſſet Multum qrudelis ⁊ ſine pietate eſſet 7 Coꝛdis duri pluſq; mentis Qui non fleret cum Maria Ecce filium ſuum:ecce q̃ntum anxietatis Raorentib nobis:et quanta ruſticitas Nidendo eam oculis ſuis ante ſe Surgite oꝛo:aqua oculos moeos Reſoluat in planaũ ⁊ ſenſſus Nunqᷓ; fuit mulier veluti iſta In tanto doloꝛe ettantis toꝛmentis Uel ita tribulata vt i/fas Plangite celi:plangite elementa Plangetu ſol ⁊ luna cum ſtellis Pnnaie amare ⁊ vos planete . O fontes:o maria:o flumina:o vos toꝛrétes atres mei plangite ⁊ vos ſoꝛoꝛes Plangite anime pie ⁊ deuoꝛte De veſtris p eccatis ſitis dolentes Miſericoꝛdia damate alta voce NQuã cõcedat nob bñdieꝰ redemptoꝛ ac ſalua/ toꝛ noſter dñs Jeſus:et de manu pharaõis.i. diaboli nos liberatos:ac de egypto tenebꝛoſo ignoꝛãtie educcos vᷣga crud ſue mare rubꝛum pctõꝝ nfoꝝ ꝑcutiẽs: ſiccis fadat pedibo ptrãſi⸗ re:ac poſtremo ad ꝓmiſſam viuẽnuʒ terrã nos ꝑducat:cũ illo regnaturos ĩ ſecła ſeckoꝝ Amẽ. Sabbato ſao de ſeptez genenby hoim indi) gne ſumẽtiũ coꝛpꝰchꝛiſti:qby debet ſacra comwu nio denegari Sermo. xvj. * uit illis man/ p na ad manducadũ:et panẽ celi dedit 18. 5ſ. xxvij. Quẽéadmodũ mãna da tũ a deo pplo iirl (ſiẽ dicũt dogoꝛes) ignẽ optie ſuſtinebat. ſlã cũ eſſet ſilłe coꝛiãdro ꝓpe igne p nebat᷑ ⁊ efficiebat᷑ duꝝ.deĩde triturabat᷑ ⁊ ex eiꝰ farina cõficiebat᷑ panis.vt hr̃ Nũeri.xj. Sed ſi ponebat᷑ ad ſoleʒ liq̃ fiebat ⁊ cõtabeſ. cebat:vt ðꝛ Ero. xvſ. Ita ſacratiſſimũ coꝛꝑis dñiſ. acrm qð xx nxietatibo ⁊ ſi uſtentatiõiby mãna ſignificat᷑ ignẽ ſuſtiet feruẽtiſſimiamo/ ris:a q̊ ↄſtringimur ad crediendũ vᷣitatẽ. Qui ei diuini amoꝛis i ſe ardoꝛẽ hʒ in fide ſolidatꝰ: pa nẽq; iſtũ celeſtẽ deuote recipies:ex eo refict᷑ ⁊ in oĩ vᷣtute ſuccreſcit. Sed ſol cunioſitaꝭ hũane et fantaſtice rénis ad ꝑſcrutationẽ huiꝰ excellentiſ ſimi ſacramẽti:ꝑ ꝑfidiã eũ liq̃ſcere facit. vñ ð ta li inqᷣt Salomò Pꝛouer.xxv. Scrutatoꝛ maie 1712 ſtatis oppmet᷑ a glia. Sap. qʒ. ij. de curioſis ðꝛ Excecauit eos malicia eoꝝ. Alis qͥʒ ſiłitudinem cũ mãna habet pᷣdictũ ſacrm.qꝛ ſicut mãna vni cuiq; ſapiebatiuxta deſiderij ſui appetitũ.aliq eĩ bñ diſpoſiti cũ ſumma delectatiõe veſcebant᷑ ⸗ bo illo ſapidiſſimo:qͥ illis dabat dulcedineʒ ſic mel:vt ðꝛ Exo.xvj.et ſapoꝛẽ cuiuſcũq; abi deſi⸗ gerati:vt ait Mco.de Ly.ſuꝑ li.Nũe.et h̊ tangit Solomõ Sap̃. xvj.vbi loqns deo ð mãna in⸗ qͥt.Dulcedinẽ tuã qua i flios habes oñdebas: deſeruiẽs vniuſcuiuſq; volũtati.nã ad q̊ͥdcũq; volebat cõuertebat᷑. Hec ibi.Alijs vo malis et appetitũ inoꝛdinatũ hñtibo videbat᷑ generarefa ſtidiũ ⁊ nõ habere bonũ ſapoꝛẽ.vñ murmurã/ tes dicebãtillð Nuũeri.xrj. Knia nr̃a nauſeat ſu- cibo iſto leuiſſimo. Siłr pᷣ digniſſimuʒ ſacm ſumetibo diuerſimode ſapit ſᷣm diuerſas eoꝛuʒ diſpoſitiões:deuotõis.ſ.velideuotõis. Quidã em̃ mirabilẽ ↄſolationẽ recipiüt ex eiꝰ refeciõe. qꝛ digne ⁊ reuerent ad illud accedũt.Alij vo in digne ſumentes nullũ ex eo guſtũ ſentiũt:ita vt dicere poſſintillud Exodi.xvj.Kia nr̃a arida eſt Et in eis vificata ſint vba Dauid ꝓꝓphete p̃ſ. cvj/ di. Oẽm eſcã abomiata eſt aia eoꝝ:appꝛopinqᷓ/ uerũt vſq; ad poꝛtas moꝛꝭ.De qͥb in ̊ ſermoe tractaturi:ſeptẽ ↄſideratiões faciemꝰ In qͥbo de darabimꝰ ſeptẽ generationes hoim ad ſacrã co munionẽ indigne accedentiũ. QRôaocs q̃ ſunti coꝛpꝰ dñi nr̃i Cõſideratio pma. B CLiendũ eſt pᷣm Alex. de ales.ĩ. iij. pte ſũ/ s me..in trac.ð euchariſtia.⁊ ſem Bona. in. iij. di. ix. ar. ij. q. ij. iij. et Rich. ibidẽ. ar.ij.q.j.in coꝛꝑe q̃ſtiõis.⁊ ſcem̃ Tho.⁊ Pe. de thara. in eadẽ diſt. ꝙ oẽs qͥ ſunt in actu vel habi tu ſeu ꝓpoſito pcti moꝛtał:indigni ſunt recipere ſacrã cõionez. imo peccãt moꝛtalxr ſi ſcientes ſeĩ tali ſtatu eſſe cõicare pᷣſumũt.Et ꝑ talẽ cõionẽ ñ ſolũ gram nõ acqrũt:ſed coꝛpꝰxpᷣi qð bonis eſt ad ſalutẽ talibo eſt ad eterna danationẽ.vt ðꝛ in c.et ſctã.de ↄſe.diſt.ij. & aũtnõ ꝓſit ꝓbat᷑ füda⸗ mento qð ponit ph̊s.j.phiſi.di.Acodẽs nulluʒ erit nec ꝓderit ſubiecto nõ pexiſtente.Et iteꝝ i.ij. de aia. Actꝰactiuoꝝ ſuntin patiẽte bñ diſpoſito Sicut em̃ alimẽtũ coꝛꝑale non põt pᷣbere nutri mentũ coꝛꝑi moꝛtuo:imo ſi oẽs cibi ðlicati po nerent᷑ in oꝛe moꝛtui:nullã delectationẽ ei pᷣbe⸗ rent nec auxiliũ ad vitã:eoꝙ in coꝛꝑe moꝛtuo ñ vᷣtus digerẽdi:nec cibũ in ſubam cõuertẽdi: WMN nt in actu vel in babitu ſeu poſi to pcti moꝛtalis: indigne ſumũt ſacratiſſimum cũ ania ſit bᷣuatũ ⁊ caloꝛe naturali.Sica ſimili alimẽtũ ſpũale qð eſt coꝛpus xpᷣinõ põt pdeſſe aie moꝛtueꝑ pem:⁊ puate diuio amoꝛe:⁊ ꝑ cõ ſequẽs ſpuᷣali caloꝛc. Ideo tali pctoõꝛi ðꝛ Apoc. iij. Nomẽ hes ꝙ viuãs:⁊ moꝛtuꝰ es.Ci geri⸗ ſtens in pctõ moꝛtali ſit mẽbꝛũ pᷣciſum ab ecde/ ſia:nõ poterit ꝑticipare de diuia gra q dat᷑ ꝑſa⸗ cramerũ coꝛpꝑpis xpᷣi.c.ecclie.ð ↄſe. di. iiij.⁊ c quẽ/ admodũ.xxiij.q.vij. Immo tal recipiens coꝛpvꝰ xpᷣi in pctõ moꝛtali:recipiet danationẽ ſuã:ſicut iudas qͥ poſt cõionem acceptã abiẽs laqo ſe ſu ſpendit:vt ðꝛ Matth.xxvij.Et ꝙ hoc ſit veꝝ p⸗ bat᷑ fundamẽto qð ponit b.Tho.in ſũma⸗ gẽè/ tiles.li.iij.allegãs cõmentatoꝛẽ in li.de ſuba oꝛ⸗ bis:diceẽtẽ.Coꝛrupi potentijs earũ obiecta eis „ plurimũ ſunt nociua. Patet hec regula in ocko Nã ſi potentia viſiua egra fuerit:claꝝ eſt ꝙ vi/ ſio aen ⁊ ſolis q̃ de ſe eſt delectabiliſſima Eccos vj.illi fiet nociua ad videndũ:ꝓ eo ꝙ potentigaʒ viſiuã ſic egrã mag contriſtat ⁊ debilitat. Silr potẽtia guſtatiua cui pᷣus cibo erat delectabilis ñ eſt egra etiã optimꝰ abo auget illi triſticiaz et doloꝛẽ:dicente Auguſtio in qͥdã ſᷣmone. Pala to egroto pena ẽ panis:qͥ ſano eſt ſuauis.⁊ ocu lis egris odioſa eſt luxq ſanis eſt amabil. Ui⸗ nũ qͥʒ licet ſit bonum in ſe ⁊ ſanũ ſanis:tñ febꝛi⸗ citãtibo eſt nociuũ.Quib pᷣſuppoſit dico ꝙ aia habect ꝓ obiecto ſui cibi ſpũalis coꝛpꝰ xpᷣiꝛ dicẽ/ te ſaluatoꝛe Jo h.vj. Caro mea vere eſt ab ⁊c. Si g̊ aia eſt ſpũaliter ifirma ꝑ pœm:⁊ hũc abũ ſpũalem coꝛꝑis xpᷣi ſuſcipit: augebit ſibi dolo⸗ rẽ⁊ infirmitatẽ:addens pcm̃ pctõ.Et vificabit in eo illud Job.ix. Panis eiꝰ vtet᷑ in fel.Dicunt em̃ auctoꝛes medicine ꝙ ponere i ſtomacho c/ bũ indigeſtũ ſuꝑ indigeſtuʒ eſt diminutio vite. vñ pᷣuſq; qͥs ſecundũ cibũ ſumat: debet pᷣmus digeri:vt ſtomachꝰ expeditꝰa pᷣmo poſſit libere intendere ſuꝑ ſecundũ.Et ideo iſte cib benedi⸗ cqqus in ſtomacho aie nõ eſt ponẽdus:niſi dus ꝑ pniam digeſta ſit oĩs poꝛ culpa.Nulla em de bet in aĩia remanere vite pᷣſentis affectio:vbi de⸗/ bet poni totius mũdi ꝑfectio.Cuiꝰ figura habe tur.iiij. Re.xxiij.vbi legit᷑ ꝙ Joſias noluit ꝙ fi⸗ eret phaſe.i.feſtũ eſus agni paſcał:niſi pꝛius iu dea purgaret᷑ ab idolatria. Per qð ſigniicatuʒ eſt ꝙ qͥs nõ debet comedere agnũ dei niſi pbus / ſuã aiam purgauerit ab oi terrena cupiditate qᷓ eſt idoloꝝ ſeruitꝰ:vt ðꝛ ad Colł.iij. Sicut g non debet eger curare de reſtauratione cibi niſipus purgaus oppoſitis humoꝛibo:alioqn moꝛbus creſceret. Purgatis aũt humoꝛib aſſumptꝰ c⸗ bus bonũ pꝛeſtat nutrimentum:ita cibo iſte ce/ us ea purgata fuerit malis hũoꝛibo culpe. In cuiꝰ figura legit᷑ Exo.xvj.ꝙ filij iſrael nõ recepe runt mana nui pus còſumpta farina quã ſecuzʒ tulerãt de egypto. Per qð ſignificatũ fuitꝙ noò debemus b mãna diuinũ recge donec in noh leſt qͥ eſt retauratiuꝰaie:non debet ſumi niſi pᷣ ¹ We 1 ie edecoh⸗ homiecrde⸗ lo o l/ ,mullul rtblhiendg bigolngeo⸗ tiuo ohan ſiäinnoceni⸗ ſchnͦi,ſiu Weremnclachar ciat Hellee bonüdartlan Canco nec min cooq uͤtt reoptthocla hl de ſe diſt. coyſcmantrel luuytpgpir In chacnelinnol mlecckaſte ugticodecr, lumſinnzcnn Chegurfian änihi dc laloleen imücbinnanit näfliopenin⸗ 19,Oumgt . ätnn 90 lubtann 4 9 d Mngine diagiit⸗ 7 Eeen mmmnkr . ed .. , n Lohe urd Thonß⸗ 1 aagnbllſſin; mmätdchlnc De . , ,3 ebgcllinſen nſerſüſmnsiit Nhpünis pn asnckit: õ nscvknit häſuma N . at Ddneg e! „ C.4 6, 6 oN NNC—WÜ£Nα . 11. 8 . . ℳ%0. N . Aes iouafnnmnd immid ACoLij Gir⸗ ummantchinſi Vteonnc⸗ umord ſſum nmncum.. . ls hon n, iu N N ſen. M reiildeſ . Act rperrn 5 rbeengnln. 7 eſt farina pcĩ. aliter nõ ꝓficeret nobis:ſed potiꝰ eſſet ad penã.vñ Chꝛyf.ſuꝑ Mat.omel.vij.ðt. Sicut coꝛꝑalis cibo cũ vẽtres inuenit diuerſis cõtrarijſq; vel infec humoꝛibo occupatos:am liꝰillos ledit magiſq; nocet nec vllũ pᷣſtat auxri h: ita iſte cibo ſpũalis ſi aliquẽ reꝑit malignica te pollutũ:mag eũ ꝑdit:nõ ſua natura:ſed ace pien vicio.Et idẽ ponit Augꝰ.in dicto c.et ſccã dicẽs. ꝙ hoc ꝓceditnon qꝗꝛ res illa mala ſit: ſed qꝛ malus male accipit qð bonũ eſt. Iſido.q̃ʒ in li.ð ſũmo bo.⁊ ponit᷑ de ↄſe.diſt.ij.c.qͥ ſcelerate. inqͥt. Qui ſcelerate viuuntin ecclłia ⁊ coicare nõ deſinũt:putãtes ſetali cõione mũdani: diſcãtnõ ad emũdationẽ ꝓficere ſibi:dicẽte ꝓphůᷣa Hiere. ij. Quid eſt ꝙ dilecꝰ meꝰ faatĩ domo mea ſcele ra młta.Nũqᷣd carnes ſcecẽ auferẽt a te malicias tuas. Hecille. Jðᷣo ĩ c.qͥ diſcoꝛdat.e.di.ðꝛ.ꝙ ta/⸗ les tãte rei ſaccm ad iudiciũ ſue ꝑditiõis q̃tidie accipiũt.Et idẽ hr̃ in c.qͥ mãducat.ea.diſt. C Xqͥ ↄdudit᷑ ꝙ ſacerdos celebꝛãs i moꝛ⸗/ e tali peccat moꝛtałr.vt patʒ.vj.di.c.teſtiñn 2..q..c. ſacerdotes.⁊ de ↄſe. diſt. ij. c. qᷣti die.et de coha. deri.⁊ mu.c.yl.⁊ de cele.mil.c.de homie.et de ↄſe.diſt. iiij.c.qͥ imunis. Ideo inqͥt apłs.j.ad Coꝝ.xj. Pꝛobet aũt ſeipᷣm hõ et ſicð paneillo edat ⁊ de calice bibat. Qui em madu⸗ cat ⁊ bibit indigne:iudiciũ ſibi mãducat ⁊ bibit Vbi glo.inqᷣt.ac ſi xpᷣm occideret puniet᷑. Et Au guſt. ſuꝑ Johᷣ.ait.lõ ſpũaliter xpᷣm manducat niſi qͥ innocẽtiã ad altare poꝛtat. Poꝛtetg̊ vnuſ qͥſq; mũdã ↄſciam ad ſacrm:ne ſi imũdã poꝛta uerit in eũ ſathanas tanq; in alteꝝ Judã ingre⸗ diat᷑. Hec ille.et Mat.vij.inqͥt ſaluatoꝛ. Nõ eſt bonũ dare ſem̃.i.ſacr̃m:canib.i.eis qͥ viuũt vt canes.nec mittere margantas añ poꝛcos.i.añ eos qͥ viuũt vt poꝛci. Debetigit᷑ eſſe pura cõſcia q̃ recipit hoc ſacrm:vt inqͥt Alexã.papa in c.ni⸗ hil.de ↄſe. diſt. ij. Si g̊ ecclłie et vaſcula ſacra in qb ſeruant᷑ reliqᷣe ſccõꝝ debẽt ſeruari in mũdi⸗ cia:vt pᷣcipit Inno.tercius extra de cuſtodia eu/ cha.c.nelinqͥ nolumꝰ.Et ſimilłr coꝛꝑalia ⁊ q̃cũ⸗ qq vaſa eccłiaſtica ⁊ veſtimẽta debẽt teneri mũ⸗ da: vt ĩ eodẽ c. ð. Młto mag ille qͥ aceipit in ſe ſacratiſſimuʒ coꝛpꝰ xpᷣi:debet eſſeab oi macula culpe purificatꝰ. O maledicti pctõꝛes qͥ accedidq ad ſacrm cũ pcis moꝛtalibo:ꝓfecto de vob põt dici illud Oſee.viij. Iſrael factũ eſt tabernaculũ mũdũ in natiõib.⁊ iõ nõ eſt bonũ ſumere pa⸗ nẽ filioꝝ ⁊ mittere canibꝰ Mat.xv.i.vobᷣ ſcelera tis. Quapꝛopt exdamat Hiero.in q̃daʒ epłaʒ alb en u di⸗ O infelirx q̃ temeritate audes illis labijs oſculari filiũ vᷣginis qͥb oſculatꝰes labia meretriꝗ.O iuda oſchło filiũ hois tradis. Dauid q̊ʒ pᷣſ.xxviij 5 tales cõicãtes inquit. Fiat menſa eoꝝ coꝛã ipſis in laqucũ:⁊ in retributio nes:⁊ in ſcãdalũ.Obſcurent᷑ oculi eoꝝ ne vide/⸗ unt:⁊ doꝛſuʒ eoꝝ ſꝑ incurua. Effunde ſuꝑ eos urã tuõ:⁊ furoꝛ ire tue cõpꝛehẽdat eos.Et Aug. . . quentia miſſe coꝛꝑis xpi. Sumũt boni ſumũt in li. ð vᷣa ĩnocẽtia.c.lxviij.inqͥt. Sacr̃m pietad i iudiciũ ſibi ſumit indignꝰ. Uñ catat eccl ia in ſe- mali:ſoꝛtetñ ineq̃li vite vł interitus.oꝛs eſt malis:vita bonis.vide paris ſumptionis qᷓ; ſi diſpar exitꝰ. Et ideo inqͥt Leo papa in ſermoe ce ne dñni.ullus fictꝰ accedat.nullus fuſcato ani mo audeat ꝓximare myſterijs:ne ↄdẽnet᷑ ⁊ ſen⸗ tentiã mereat᷑:? qð iudas ſuſtinuit patiat᷑. Naʒ in illũ poſt cõionẽ mẽſe diabolus itrauit:nõ qꝛ ſũpſerat dñicũ coꝛpꝰ:ſed qꝛ ipudẽtia iude ⁊ ma lignitas mẽetis vt aduerſanꝰ in eo habitaret fe cit.vt diſcas ꝙ myſterioꝛũ indignis celebꝛãtib ſecrete a diabolo pᷣparant᷑ inſidie:⁊ magis ma. giſq; acceptant᷑ qͥ non eqͥ anio cõicare feſtinant Hec ille.O igit᷑ xpᷣiani cõſiderate ꝙ ſi ꝓ eſu po⸗ mi vetiti dãnatꝰ fuit Adã cuʒ oĩ poſteritate ſuaꝰ Beñ. ij. et Balthaſar rex babllonie qͥ in vaß t/ pli vinũ indigne bibitſequẽti nocte occſus fuit vt ðꝛ Dañ.v.Quanto mag danabit᷑ qͥ indigne cõicat.Et iõ apłs ad Heb.x.inqͥt. Quãto mag puta maioꝛa mereri ſupplicia qͥ filiũ dei ↄcul/ cauerit:⁊ ſanguinẽ teſtamenti pollutũ duxerit. Suꝑ qͥ ðt Augꝰ.in glo.Chꝛiſtũ ↄculcatqͥ libe/ re peccat ⁊ abſq; timoꝛe:⁊ qͥ eo indigne ꝑticipat Idẽ qͥʒ apłs.j.ad Coꝝ.xj.ait. Jðo int᷑ vos mul ti ifirmi ⁊ ibealles ⁊ doꝛmiũt młti.Supꝑ qͥ glio. oſtẽdẽs ꝙ indigne cõicans diuuꝰ ⁊ guiifirma tur:ait. Infirmi febꝛibo ⁊ alijs moꝛbis:imbecii les lõga iualitudine.et doꝛmiunt multi ſomno moꝛd. Et ꝓpter bᷣ eccłia timens ꝙ miłti de filis ſuis indigne cõicauerint:decãtat tꝑepaſcali de pᷣcans ipᷣm dñm ieſũ et di. Ab oĩ moꝛq ipetu tu um defende ꝓpłm. Uos aũto ꝓditoꝛes xpᷣi qui cõicaꝶ in moꝛtali ſcitote ſ̃m Tho.in.iiij.diſt.ix. ar.iij.q.iij.ꝙ petm̃ veſtꝝ aſſimilat᷑ ⁊ cõꝑat᷑ pccõ crucifigentiũ xpᷣm.vñ ad Heb.vj.ðt apłs. Rur ſus in ſemetipſ crucifigentes filiũ dei. Amb. q̊ʒ ſuꝑ epłam pᷣmã Pauli ad Coꝝ.xj.ca.inqᷣt.Oĩis q̃ xpᷣm indigne mãducat:reꝰent coꝛꝑis ⁊ ſagui⸗ nis dñni:acſi ipᷣm rpᷣm occidiſſet. Immo dicẽb. Tho. vbi S.ꝙ ſᷣm qͥd guiꝰeſt pem indigne cõi cantiũ.qꝛ cõmittit᷑ ſcient᷑ et ex malicia.pctm autẽ crucifigentiũ fuit cõmiſſũ ꝑtim ex igrãtia:q̃ et ſi nõ excuſat atoto:tñ excuſata tanto. Itẽ qꝛ iudei crucifixerũt xpᷣm moꝛtalẽ.tales vo qᷓ;dtum in ſeẽ ipᷣm crucifigut głioſum ⁊ imoꝛtalẽ.Pꝛoindeĩ/ qt Remigiꝰ in glo.ſuꝑ illð Mat.xxvj.Ueilliꝑ quẽ filius hois tradet᷑.ve tradẽtibo xpᷣm ad cru cifigendũ.ſed ve mag cũ maligna cõſcia ſub ſa cramẽto ſumẽtibo illuʒ.qꝛ et ſi nõ tradũt iudeis ad cudifigendũ:tradũttñ ipᷣm mẽbꝛis inimici ad ſumendũ.Hecille. Igit᷑ infelix pctõꝛ.o iniq̃ aia.o qrudeliſ⸗ HZ 0.„ſ ime xpᷣiane qͥ xpᷣm dei filiũ denuo cruci fig cũ ipᷣm idigne ſumis. Uetibi qꝛ me lius tibi eſſet qꝙ natꝰnunqᷓ; fuiſſes.Nã inqᷣt Ri⸗ chari.iiij.di.ix.ar.iij.q.j.i.ij.ar.⁊ rñſione eiuſd fſathanas introi * ſi graniter peccaret qͥ coꝛpus xp̃i ſcent in trã Prijceret:multo guiꝰ peccat qͥ iᷣm ſuſcpit oum moꝛtali pctõ. Ut em inqᷣt Gꝛe..q.j.c miti. ille q indigne accedit ad pᷣ ſacrm ⁊ polluta aia illud accipit:q̃ntũ in ſe eſt ðꝛ polluere coꝛpꝰ ⁊ ſangui nẽ Jeſu tpᷣi:vt etiã hr̃ in ꝙ qͥdã.e.q.et ca.Et iõ mag peccas o ſcelerate ſic accipiedo qᷓ; ſiũlð ꝓ/ ijceres in ſterqliniũ:⁊ qᷓ; ſi calicẽ ſacꝝ ſtercoꝛib⸗ iumpleres. Sdas ̊ ꝙ tiplici pena punierj Pꝛi mo pena tpali.vñ ðt glo.ſuꝑ.j.epłlaʒ Pauli ad Coꝝ.xj.ꝙ pt᷑ indignã ſuſcepnõeʒ ſacri moꝛtui ſũt miłti. Et in li.qͥ ðꝛ paſcale:ſcptũ eſt. Quicũq; indigne cõicat niſi bonitas dei gladiũ ſuſpẽde ret:ſtatim ab angelis ad hocpoſit ſuſpenderet᷑ Et Nũeri.xj.ðꝛ.ꝙ cũ pplłus iſrael eſſet in deſerto murmurabat de mana qð de celo pluebat illis dDñs:deſiderãs carnes ad manducandũ:q̃s caà mãducaſſet ſtatim furoꝛ dñi illũ ꝑcuſſit crude⸗ ii moꝛti.Si ̊ de indigne ſumẽtes mõna occi⸗ dit:qͥd credis ſit factur? bijs qͥ indigne coꝛpꝰſu⸗ unm ſuſapiũt. Scdða pena ðꝛ ſpũalis. Lales ei recipiutin ſe demones qͥ maioꝛẽ ptãtem hñt in ipſis q; antea. Exeplũ habemꝰ de iuda: de qͥ ðꝛ Zab e poſtq; buccellã ſuſcepit:ſtatim i eũ t. Pꝛoinde Augꝰ. de oſe. di. ij c.ſicut iudas.inqͥt. Sicut iudas cui buccellam tradiditxpᷣs:nõ malũ accipiendo ſʒ bonũ male ſuſtinẽdo:locũ pᷣbuit diabolo.ſic indigne qᷣſq; ſumẽs coꝛpꝰ xpᷣi. Etidẽ Augꝰ.ſuper pᷣſ.cxlij.ait. Mulcos iudas iplet ſathan indigne mãducaã⸗ tes buccellã ad iudiciũ ſuũ. Idẽ q̊ʒ Augꝰ.in qͥ⸗ dã ſermone ait Nullus malignꝰad coꝛpꝰxpᷣi ac cedat:nullus ſtultꝰ aut fuſcato anio aꝓpꝛoxiare audeat:ne qð iudas ſuſtinuit patiat᷑.lã in illũ poſt cõionẽ mẽſe diabolꝰ introiuit:nõ qꝛ ſũpſit dñicũ coꝛpꝰ.ſed qꝛ impudentia iude ⁊ malida mẽt aduerſariũ inhabitare feet:vt diſcas ꝙ in digne myſterioꝝ ſecreta celebꝛatibo diaboli ĩſi⸗ die pᷣparant᷑.hec ille. Immo plus dico ego:ꝙ ſi exiſtes ĩ moꝛtali vnũ demonẽin ſe habeat: duz indigne cõicat ſeptẽ demones in eũ ingrediunt᷑ Ait em̃ ſaluatoꝛ Lu.xj.Tũc vadit ille ſpũs ⁊ ſe⸗ cũ aſſumit ſeptẽ alios ſpũs neqᷣoꝛes ſe ⁊ ĩgreſſi habitãt ibi:⁊ fiũt nouſſſima hois illiꝰpeioꝛa pᷣ⸗ oꝛibo. O ſcelerate qͥ accipis xpᷣm cũ aĩa tã fetida ⁊ oꝛe imũdiſſimo:ſcias in te ingredi młtos de⸗ mones. minuſq; malũ eſſet ſi recepes carboneʒ ignitũ ĩ oꝛe qᷓ; ſacatiſſimũ coꝛpꝰxpᷣi.Tercia pe/ na quã incurrũt idigne cõicãtes ðꝛ et᷑na.nã Te⸗ ui.xx vij.figuratiue ðꝛ.Ania polluta q̃ ederit de carnibo hoſtie p gecro q̃ᷣ oblata eſt dño ꝑibit de pplis ſuis.i.cijcict᷑ a ſaluãdis ad dãnationeʒ eterne moꝛꝭ. Pꝛobat᷑ enã figurj ꝙ deꝰ punitta les idigne cõicaãtes. Nã.ij. Reg.vj.br̃ ð̊ Oʒa qͥ ꝑ cuſſus fuit a deo eoꝙ archã dñi indigne teugit Etaſſigt btũs Hiero.rõneʒ.qꝛ nocte pcedẽte ia cuerat cũ vxoꝛe.Si g̊ ille ꝑcuſſus eſt qͥ iacuerat c vxoꝛe/ꝓpꝛia ⁊ ſolũ teugerat archã federj ma⸗ teralii pcuſſise dignus entq ter gentr ſum pſerit coꝛpus rpᷣi qñ iacuerit cum cocubina vel vxoꝛe aliena. Siille pcuſſus eſt qͥ ſolumtingit archa ligneã vt eã iuuaret ne pateret᷑ ruinam: q̃ punitioe dignꝰ eſt qͥᷣ leuat coꝛpꝰ xpᷣi vel illud ſu/ mit ad pijdedũ in latrinã.i.oſciaʒ imũda.Aliaʒ figurã habemꝰ.j. Reg.vj.Bethſamites qͥ a ðo pcuſſi ſuntqꝛ archã dni indigne viderũt. Quã G punitionẽ recipientilli qͥ indigne ꝑtract coꝛ/ pus xpᷣi. Notandũ tñ ſᷣm Bona.im.iiij.diſt.ix. Riich. ea. di. ar.ij. q.j in ſolutiõe ſcði argumenti ex Alexõ.de Ales.in.iiij.pte ſũme.ĩ trac.ð eucha rnſſtia.et Tho.in.iiij.di.ix.vt etiã hr i ſũma ↄfeſ. li.iij. ci. xxiiij.q.lxxj.ꝙ exiſtẽs ĩ moꝛtali ꝑcõ vidẽ do coꝛpꝰxpᷣi ⁊ aſpiciẽdo nõ peccat. Itẽ ſi q vi⸗ deret hoſtiã cõſecratã iacenteè in terra:⁊ cũ nimo⸗ re ⁊ reuerentia(nõ exiſtẽte pᷣſente ſacerdote vł di gnioꝛe ꝑſona)eã erigeret nõ peccaret.vt etiã in/⸗ quit Inno.in c.q̊d in te.de pe.et re.et notat᷑ ĩ ſũ⸗ ma cõfeſ.vbi S.q.xxxij.O ebettñ pcõꝛ ſᷣm Ala/⸗ nũ nõ lõgo aſpectu intueri coꝛpꝰ xpᷣi.ſed eo vi/ ſo ꝑcutere peoꝰ q̃ſi nõ ſit dignus illud aſpicere. Etidẽ ponit Tho.in.iiij.diſtiirr. E OD ſdicta etiã põt adduci illð.ij. Parał. A xrxrvj. vbi hr̃ ꝙ Oʒias rex ꝑcuſſus fuitle⸗ p.aꝛa:qꝛ obtulit ſacrificiũ qð ſibi non lice bat. Multo g̊ mag puniet᷑ a xpᷣo qui ſeiſſimũ coꝛpꝰ ſuũ ĩmundus recipit:vel alijs admiſtrat Ad coꝛroboꝛationẽ aũt ppCᷣdiccoꝝ ꝙ deus valde puniatrecipientes in paõ moꝛtali hoc digniſſi mũ ſacr̃m ponit exemplũ Franciſcus de maro. in q̊dã ſermone de euchariſtia di.ꝙ ſacerdos qͥ dam eqͥtãs trãſibatꝑ ſiluã cũ coꝛꝑe xpᷣi: habẽs in manu cõpanellã cũ q̃ pulſabat an coꝛpꝰ xpᷣi: quẽ latrones vidẽtes a remodᷣ:vnꝰ ex eis dixit. Accipiamus ei equũ.d quẽ cũ ceten rñdiſſent ꝙ nõ liceret:cũ coꝛpꝰ xpᷣi deferret. Ille reſpodit. Nolite timere:nam ego ſimlłlabo me infirmü et velle cõicare.et tũc cũ deſcenderit ipſe de eq̊ vos equũ accipied.Cũ &̊ ſacerdos deſcendiſſet ð eqͥ requiſiuit a latrone qui fingebactſe infirmũ an eſſet cõtri⁊ cõfeſſus. Ille vo rñdit ꝙ ſic.dicẽs ꝙ volebat cõicare.Cuʒ ̊ ꝓ ſuſcipiẽdo ſacro os apꝑulſſet:ſtatim moꝛtuꝰ ceadit ⁊ effectus fuitni ger veluti carbo moꝛtuꝰ.Qð ceten videntes cõ puncti equũ ſacerdoti reddiderũt ⁊ monaſteri⸗ um q̊dda intrauerũt:vitãq; ſuã mutãtes:in bo nis o ꝑib ſꝑ ꝑſeuerauerunt. Aliud terribile exẽ plũ ponit pr̃ frat᷑ Anthoniꝰ de vercellis in ſuo q̃drageſimali de fide:q̊d accidit in ciuitate Aſſi ſij in q̊ qdam vſurariꝰ veniẽs ad moꝛtẽ ſinere⸗ ſtitutiõe male ablatoꝝ ſacrm ſuſcepit:qͥ ſtatun defunctus poꝛtatꝰfuit ad ſepeliendũ ad cõuen tum ſcti Franciſo:⁊ poſu in q̊dã ſepulchꝛo no/ uo ꝓ ipſo cõdito q̊d eſt añ poꝛtã ſiue ingreſſuz eccłie ipſius ↄuentꝰ.Qirca vo mediã nocẽ ſeqͥn tem qͥdã demõ in humana foꝛma acceſſit ad ſa ciſta doꝛmientẽ:quem euigilare fadẽs el dixlt. topthlnal ſchuen Edinſentu nnip'ire aſtus Mun dci Mau rnipenun⸗ niſcni ſchacngranund ſclwnuf Callisgis Uoitumnuhn ſnhnuuie Graiſoen mnnjde Ahlinſlhen⸗ CMno die⸗ 5 (tgis hll Allktſutpec 1s tce ninc Poreiſtöis. W ſacfmilsda ſeötgloſapcde ſpiao.Ctideon arunaq puen glecnirao⸗tu h lſtnoclekillad innahr ho⸗ ſuhlcone iſitß toscuchonktn lellaco cſu ſcsſolusinentl lhee Epe aſigneeuchn geceheigee⸗ Aiitdg nlldei reantdinedde ſurgtaſſihni aminit hane⸗ n⸗ſoluschſo rlgcotiln ſuſplcoctciig o.eifamnhr Nlic pdlleni s ſacergons⸗ inſegv Er N dan ſd ſincki urnepnin lnni — utaühfiſin mtis inonld. eninenini kiriſantſacnin Na nöpenenr .deeaanen; D ſrdinsilti i dien Dzusa izu Urſamfci gant SNpid ſüici gnn digolitrinf: saEWa ſurthsii rngimrfui Oöcun nacntst icͤſüſnlith mn Aümnl⸗ n/ demmlleii cnis Onni ſanſiche⸗ ſheinti/, Giiin, Folium Ego ſum demõ q ex pᷣcepto dei ĩ hac foꝛma ad te veni ⁊ noli timere qꝛ tibi nõ nocebo. Indueg· te ſuꝑpelliciũ ⁊ accipe calicẽ cũ patena ⁊ da mi/ hi lumiaria accẽſa ⁊ veni mecũ ſecure.Qui atto nictꝰhec oĩa fecit. Accedẽs aũt demon cũ eo ad ſe pulturã pᷣdicti vſurarij ſolus ꝑ ſe reuoluit lapi/⸗ dẽ ab oſtio monumẽti. Quo facco dirxit ſacriſte vt ſupponeret calicẽ oꝛi illiꝰ vſurarij. Qð faciẽs accepit demõ caput vſurarij ꝑ capillos ⁊ ꝑcuti/ ens illud pugno in ꝑte poſterioꝛi:clamauit foꝛ titer di. O ꝓditoꝛ vſurarie ꝓijce ⁊ extramitte coꝛ pꝰ xpᷣi qð indigne aſſũpſiſti.Statim g̊ euomu/ it coꝛpꝰxpᷣi in calicẽ:⁊ demõ cũ lumiaribo accen⸗ ſies pᷣibat añ ſacriſtã reuerent᷑ xpᷣi coꝛpꝰ deferẽtẽ. Et dũ in ſacriſtia fuiſſet:dixit ſacriſte. Reconde tu mõ coꝛpꝰxpᷣi reuerent᷑ ⁊ qeſce. Lũc demõ ac/ ceſſit ad ſepulturã ⁊ aſpoꝛtauit coꝛpꝰillud ma⸗ ledictũ. Mane aũt facto accedẽs ſacriſta cũ fra tribo qͥbo oĩa narrauerat ad ſepulcura illiꝰ vſu⸗ rarij:eã vacuã cũ lapide reuoluto inuenerunt.⁊ ſie vacua remanet vſq; in hodiernũ diẽ. Etipᷣaʒ ſepłturã inqͥtpᷣfatꝰp.frat᷑ Antho niꝰ ꝙ viditipᷣe oculis ꝓpꝛijs.Et dicit ꝙ h̊ miraculũ ſibi narra/ uerũt ratres ipſiꝰ cõuentus ⁊ alij de Aſſiſio.Et ipᷣam ſepulcurã etiã ego vidi. B Scða cõſideratio ꝙ illis debet ſacra cõmu⸗ nio denegari qᷣ de aliqͥ moꝛtali crimine ſuntno tabiliter ſuſpeciicj. Eicuũdo dico ꝙ nõ debent ſuſciꝑe ſaccᷣm 8 coꝛꝑis xpᷣi illi qͥ de aliq̊ crimie ſũt nota⸗ brilit᷑ ſuſpecti:⁊ ſacerdotes nõ debentta/ les cõicare.vñ inqͥt Rich̊.in.iiij.di.ix.ar.iij.ĩ coꝛ poꝛe q̃ſtiõis. Cũ qrit᷑ an ſacerdos debeat dare ſacrm illis qͥ ð aliqͥ crimieſunt ſuſpecti. Rñdeo ſiẽ ðt glo.ſuꝑ c.dixit dñs.xxxj.q.j.ꝙ triplex ẽ ſu⸗ ſpicio.Et idẽ ponit Tho.in.iiij.di.ix. Una eſt te meraria q̃ ꝓuenit ſine argumẽto aliq̊ vel ex leui ↄiectura oꝛtũ hʒ:ſeu ex irrõnabili cã ↄſurgit:cu⸗ iuſmodi eſt illa qᷓ ꝓcedit ex detractiõibo maledi/⸗ coꝝ ⁊ maloꝝ hoim.xj.q.iij.c.in cuncqᷣ.Et ꝓ tali ſuſpicione cũ ſit pᷣſũptuoſa nõ debet negare ſa/ cerdos euchariſtiã illi qͥ eam petit.Alia ẽ ꝓbabi lis ſuſpicio q̃ cõſurgit ex ꝓbabilib ſignis ꝓutẽ ſi qͥs ſolus iuenit᷑ loq̃ns cũ ſola tꝑe⁊ loco ñ val deſuſpec.Et ꝓpt᷑ hãc ſuſpicionẽ nõ debet ſacer dos negare euchariſtiã.⁊ rõ cẽ.qꝛ pena ñ dʒ infli gi vbi culpa ignoꝛat᷑.ij.q.j.c.deꝰnr̃ oĩpotẽs.vbi ctiã ðꝛ ꝙ nullũ añ verã iuſtãq; ꝓbatiõeʒ iudica re aut danare ðöbemꝰ. Uiolẽta vᷣo ſuſpido eſt q̃ ſurgit ex pᷣſũptiõibo violẽtᷣ:ſeu ad cuiꝰ ↄꝛiuʒ nõ admitti᷑ ꝓbatio:ꝓut ſiiueniat᷑ ſuſpec cũ ſuſpe cta:ſolus cũ ſola i eodẽ lecto:vł loco ⁊ tꝑe ſuſpe cco.et ideo tali nõ eſt dãda euchariſtia. Et ſi tał ſuſpicio eſt cõis:negãda eſt tã in publico qᷓ; ĩ ſe⸗ creto.qꝛ ifamibo nõ debet dari coꝛpꝰ xpi. de oſe. di.ij. ceꝓ dilectiõe.Si aũt ſit ſolu ſingular.ſ.ip/⸗ ſius ſacerdotis:tũc nõ eſt negãda in publico ſʒ bñ in ſecreto.Et hec oĩa etiã ponit Alex.de alcs di. j. Et H inqᷣt Rich. vbi g. in. iij. pte ſũme. wotant in ſũma cofeb. liiij. tit. xxiiij.q.lxxx.Et poſito ꝙ talł generalit᷑ ſuſpecꝰ ö aimie eſſetↄtritꝰ? cõfeſſus:⁊ hoc ↄfeſſoꝛ ſcret.· In nõ debet ei dare ſacr̃m.ſed facere euʒ differre qͥaduſq; ꝓpło ſcãdaliʒato de illo inoteſcat eiꝰpe nitecia ⁊ cõuerſio.c.nõ ſufficit.⁊ c.in actiõe.ð pe. Egd hic qri᷑ flunqd ſacerdos teneat᷑ da 8 reæcoꝛpꝰ rpᷣi illi queʒ ſcit eſſe in pccõ moi- tali.Et rndet Alex. de ales vbi S. ⁊ btũs Tho..i.iiij.di.ix.et ibi Rich.nr᷑.ar.iij.q.j.⁊ ſ. Bo na.ea.di.ar.ij.q.iiij. qñ ſacerdos ſcit aliquẽ eẽ in moꝛtali pcrõ diſtinguẽduʒ eſt. Autem illenõ Petit euchariſtiã ſibi dari:et tũc moꝛtalit᷑ peccat ſacerdos incitãdo eũ ad ſumẽda euchariſtiã in ſtatu tali:aut eã ſibi miſtrando. Aut ille petit:et tũc aut ꝑctm̃ ſuũ eſt ſeeretũ et occultũ.et tũc aut petit in ſecreto:tũc ſacerdos peccaret ſibi dãdo. qꝛ hʒ ʒ eũ legitimꝗ exceptionẽ quã ſibi in occul⸗ — to obijcere põt:⁊ ipᷣm debet monere ne petat in publico.vt hr de ↄſe.di.ij.c.nõ ꝓhibeat. Kut pe⸗ tit in publico:et tũc ſacerdos/ſibi dare tenet᷑.qᷣa 3 eũ nõ hʒ legitimã exceptionẽ quaʒ ei in publi co obijcere poſſit.extra ð offi.iu.oꝛ.c.ſi ſacerdos Et facit ad hᷣ dictũ c.non ꝓhibeat.⁊ c.ſi peccaue rit.ij.q.j.vbi ðꝛ.Si ſolus noſti qͥa peccauit ⁊ eũ vis coꝛã oib arguere:nõ eris coꝛrectoꝛ ſed ꝓdi toꝛ.Facit ad h̊ exemplũ xpᷣi Jo hxiij.de qͥ.j.q.j. uis xpᷣs ſciret iuda eſſe furẽ:tñ ei euchariſtiã de dit:docẽs in eccłia tolerari malos ne ſcãdaliſen tur in publico de occuld.Eſt tñ ſciẽdũ ſpᷣm Hen ricũ de gãdauo ꝙ h̊ intelligendũ eſt eſſe verum ßñ uũle q petit eſt pᷣſbitero ſubditꝰ.ſecꝰ ſi ſitextra neus.qꝛ ↄ talẽ legitime exciꝑe põt ꝙ ei nõ ðöbeat dare.ð oſe.di.ij.tribo gdibo.vbi pᷣcipit᷑ ꝙ extra/ neo nõ det᷑ euchariſtia de cuiꝰ ↄſcia nihil cõſtat Si vo tale delictũ eſt manifeſtũ ſacerdos pec/ cat ſibi dãdo euchariſtiã:ſiue in publico:ſiue in ſecreto. Qñ em̃ viciũ eſt manifeſtuʒ: debet eum publice reijcere ⁊ repᷣhẽdere de temeritate ſua.ar gu. in c.ſed illud.xlv.diſt.⁊ in c.ſi peccauerit.ij.q. j.Et accipio hic manifeſtũ nõ ꝓ oĩ eo qð põt ꝓ⸗ bari ꝑ duos vel tres teſtes ſolũmõ. Nõ em̃ ꝓpt hoc deberet ſacerdos negare ſibi euchariſtis pe- tenti in publico.qꝛ iã iuferret ſibi penã añ crimi nis Adatione qð fieri nõ debet.xj.q.iij.c.eoꝝ qͥ. Sed acapio hic manifeſtũ ꝓ notoꝛio:qð eſt vł ꝑ ſniam iudiq:vel ꝑ ↄfeſſionẽ facta in iure:vłꝑ. facti euidẽtiã qͥ aliq̃ tergiuerſatiõe celari nõ põt. erxtra de coha.cle.? mu.c.vl.et.ij.q.j.c.ſcelꝰ. Aut etiã iuris interpᷣtatiõe:vt qñ qͥs ſepe citat᷑ nec tñ cõparet:nec ſe purgat de crimine ſibi impoſito. iij.q.iij.c.decernimꝰ.Talibo em̃ ñ debet dari eu chariſtia vllo mõ.Etidẽ in ſnia br̃ in ſũma con feſ.vbi S.ti.lxxviij.Sicut em̃ medicꝰcoꝛꝑał ex⸗ pertus ⁊ pitꝰnõ curat moꝛbũ niſi bus materia peccantẽ expulerit ⁊ eiecerit. Materia em̃ pꝛioꝛ rxrxr 5 — Bermo deberpmo bñ digen ꝛlunn añq; alia ſumak. Vnñ Auicẽena p ma fen.iij.doctrina.ij.ca.vij. ait. Oẽs qͥ ſanitatẽ hr̃e volũt nõ comedat nec bibat donec certũ habuerint deſideriũ:⁊ ſtomachꝰ et ſuꝑioꝛa inteſtina a pᷣmo nutriẽte euacuata fue/⸗ rint. Ita ſpeae medicus nõ debet alicui dare hũccdbũ ſpũalẽ ſanatiuũ aie niſi euacuatꝰ ſitp⸗ mo a pctõ qð eſt materia peccãs et deſtruẽs ſa/⸗ nitatẽ aie:ſicut malus cba ⁊ venenoſus deſtru it ſanitatẽ coꝛꝑis. Sed poſito ꝙ talibo daret᷑ ſa cramẽtũ:deꝰfaceret maximã vindicaã:⁊ aliqñ i B ſeculo ) tales recipientes.Legit᷑ em̃ de q̊dam cõuerſo ſei Bernardi ꝙ dũ ſemel ofeſſus fuiſ/ ſet q̊ddã graue pcim̃ ſccõ Bemardo:dirxit illi.ſ. Bernardꝰ. vade ⁊ de cetero te abſtine ab h̊ pctõ Et cũ nollet illud relinq̃re:ſic pᷣſumpſit ire ad cõ munionẽ cũ alijſ. Quẽb. Bernardus vidẽs ad altare:timuit illi negare euchariſtiã ne ꝑ h̊ pctm̃ alijs faceret manifeſtũ. radẽs igit᷑ illi coꝛpus dñni dirit ſaüs Bernardꝰ. Judicet dñs int me cæt te.Et ſtatim dicto vᷣbo cũ aꝑto oꝛe illud altiſ/⸗ ſimũ ſacr̃m aſſumere pᷣſumpſiſſet:ſciſſuʒ eſt coꝛ eius ꝑ mediũ ⁊ etiã pectꝰ.vñ ꝑ eãdẽ ſciſſurã coꝛ pus dñi cũc vidẽtiba ilico exiuit.et ſic ĩpenitẽs ille miſer ſtatim a demonibo arrept miſerabilit᷑ expirauit ⁊ ad infernũ poꝛtatꝰeſt.Licet aũttalit᷑ cõicantes nõ ſꝑ a deo tꝑaliter ꝑimant᷑:tñ tał cõ/ mu nio eis valde ẽ nociua.Un legit᷑ in vitaſpa⸗ trũ ꝙ cũ qͥdam epᷣs ꝓpłm cõicaret:ꝑmiſſione ðᷣi vidit ꝙ facies illoꝝ qͥ indigne cõica bãt erant ni gre.⁊ aliq̊ꝝ alioꝛuʒ videbant᷑ ex magno calido aduſte:⁊ oculi eoꝝ erant rubei ⁊ ſanguinolenti Ecõtra vᷣo facies illoꝝ qͥ in bono ſtatu erãt ⁊ di gne cõionem recipiebãt erãt dare⁊ veſtimẽta i loꝝ cãdida Uidit q̊ʒ coꝛpꝰdñi multos qͥ illð indigne recipiebãticẽdebat.alios vᷣo digne cõ⸗ municãtes reddebat relucẽtes: ita ꝙ etiã eoꝛuʒ veſtimẽta relucebãt. Quapꝛopt᷑ ſtupefactcꝰ epᷣs rogauit angelũ qͥ ſibitunc aparuit vt ſignifica tionẽ iſtiꝰ viſiõis ſibi declararet.Cui dixit ange⸗ lus.Illi q̊s vidiſti cũ vultu pulcro ſũt caſti:pa/⸗ tientes:modeſti:⁊ iuſti.Illi vᷣo qͥ habebãt faciẽ nigrã ſunt foꝛnicatoꝛes:⁊ in alijs vicijs iuolu⸗ ti. Illi aũt qͥ hẽbant ocłos rubeos ⁊ ſanguino/ lẽtos ſunt homicidiales:deceptoꝛes ꝓximoꝛũ: et blaſphematoꝛes dei qͥ coꝛpus chꝛiſti recepe/ runt ad ſuam damnationem. ælꝗAbic qrit᷑. Nunqͥd ſacerdos qñ videt 8 eliquẽ indignũ ⁊ nõ põtbono mõ eum cohibere a cõione:poſſit ei dare hoſtiaʒ nõ ↄſecratã loco ↄſecrate.Etrñdet Alexã.ð ales vbis.⁊ b. Tho.in.iiij.di.ix.ꝙ nõ.tũ qꝛ in ſacto vitatꝭ nulla debet eſſe fictio.tũ qꝛ poneret᷑ in ꝑi⸗ culo idolatrãdi recipiẽs:⁊ ꝓpłus vidẽs.vñ in c. de ho mie.ð cele.mil.dãnatꝰ eſt qͥdã pᷣſ biter qui finxit ſe celebꝛare ⁊ nõ celebꝛauit.qꝛ deo illuſit ?⁊ Plm decepit. Uñ ibidẽ ðꝛ.Falſa ſuntabijciẽda femedia qͥ veris ſunt ꝑicłis grauioꝛa. Sed ꝓ * ——— . . maioꝛi dedaratõe pᷣdictoꝝ ſaẽdũ eſt ſ᷑m ho, in.iiij.diſt.ix.ꝙ licet nõ poſſitꝑ certitudineʒ ſciri ꝙ aliqͥs ſit ſine aliqͥ pctõ moꝛtali: iuxta illud.. Coꝝ.liij. Nihil mihioↄſciꝰſum:ſed in bᷣ iuſtifica tus nõ ſum. Põttñ de bᷣ hr̃i aliq̃ ↄiectura ma⸗ xime ꝑ q̃ttuoꝛ ſigna ſᷣm Berñ in qdã ſer. Pꝛio cũ qͥs verba dei deuote audit. Jo h.viij. Qui ex deo eſt vᷣba dei audit. Scðo cũ ſe ꝓmptũ ad be ne agendũ ↄſpicit.qꝛ ꝓbatio dilectõis exhibicio eſt oꝑis:vt inqͥt Gꝛe.in omelia paſcali. erco cũ qͥs a pccis abſtinẽdi in futuꝝ ꝓpoſitũ habet Quarto cũ depᷣterit dolet.qꝛ in hijs vera puia him Bꝛeg. ↄſiſtit:vt ðꝛ in c.penitẽtia.de pe.di.iij. Vnñ ſi aliqs ꝑ hmõi ſigna ſacta diligẽti eramia tione cõſcie ſue ad cõionem deuote accedat aliqͥ pccõ moꝛtali in ipᷣo remanẽte qð eiꝰ co gnitiõeʒ pterfugiat:nõ peccat. ĩmo mag ex vi ſacrameni remiſſiõeʒ pcti ↄſequit.hec Tho.vbi S.Cũ qͥ c coꝛdãt Petrꝰ⁊ Ulde.⁊ brĩ in ſũma ↄfeſ.li.iij.t. xxiiij.q.lxix.Et hbᷣ etiã tenet Richar.nr in.iiij.diſ. ix.ar.ij.q.j.Et Scotꝰ in ea.diſt.qͥ dicũt ꝙ qn ali qs eſt in pctõ moꝛtali ⁊ hoc neſait nec ſe credit eẽ Aut hoc ꝓuenit ex omiſſione debite diligẽtie in examinãdo ↄſciam ⁊ ↄſulẽdo ꝑitos.⁊ tũc moꝛ⸗ taliter peccat:tñ nõ ita grauiter ſicut accedẽs ad cõionem cũ moꝛtali ſacter. Si aũt hocnõ ꝓue/⸗ nit ex omiſſione debite diligẽtie qꝛ diligẽter exa⸗ minauit ↄſciaʒ ⁊ ↄſuluit ꝑitos:tũcnõ peccatac cedendo ad cõionem in pccõ moꝛtali.imo vᷣtu⸗ te ſacri meret᷑ pcti obliti remiſſionem:⁊ plerũq; ipſius recoꝛdationẽ.Et dicũt pꝛedicii docoꝛes ꝙ ad pqi ꝑiculũ pᷣ titudo:ſed ꝓbabilis cõiecura. Ed hic q̃ri᷑ Nunqͥd illeq dubikarſi eſſe 8 in moꝛtali peccet moꝛtałr accedẽdo ad cõionem.Et rñdent theologii.iiij. di.ix. vt etiã hr ĩ ſũma ↄfeſ.vbi S.ꝙ aliqͥ ſũtqͥ pñt cõ/⸗ ſciam ſcrupuloſam ⁊ irrõnabilẽ ac fantaſticaʒ: q mlta timẽt ⁊ credũt moꝛtalia ⁊ ñ ſt.et iſti ðᷣbẽt deponere illã ad arbitriũ boni viri.c.inqᷣſitiõi.ð ſen ercõ. Si aũt nõ poſſint illã vllo mõ depone re:ſed credũt ſe cũ pctõ moꝛtali accedere ad com munionẽ:debet ceſſare donec ſe exonerant de il lo pcœõ. qꝛ oẽ q̊d fit cõſciam ⁊c.c.ꝑ tuas.el.ij. extra ð ſimo.Et hec diſtinctio colligit᷑ in ſiłiĩ ſũ ma cõ.li. i ti. v. q. cxrxxj. Jdeo öt Rich. in. iiij di. — ix. ar.ij.q.j.ꝙ; qñcũq; hõ timet ſe eſſe in moꝛtali — pctõ ⁊ ſumit ſacr̃m:moꝛtalit᷑ peccat.ĩmo enã ſi nõ eſſʒ in moꝛtali:credit tñ eſſe:ſi cũ tali ↄſcia ſa cramẽtũ ſuſcipit:ſiłi mõ peccat.qꝛ diſcnmini ſe exponit.vt etiã dicit Petrꝰ de charã.in ea.di. Tercia ↄſideratio ꝙ illi q moꝛtalit᷑ peccauit nõ ſufficit ↄtritio ad ꝑcipiẽdã cõionẽ:ſʒ neceſſa⸗ ria ẽ ↄfeſſio ſi hẽat copiã idonei cõfeſſorj. R Erco pncipalit᷑ in hac parte dico fᷣm t ſniaʒ Rich. ⁊ Pe. ð charã.i.iiij.ſen.di. xvij. ꝙ cõio denegãda eſt ill ꝗͥnõ ſũt cõfeſſi q;uis ſintↄtrici.⁊ hocintelligit cauendũ no requirit᷑ ↄoſcie cex ““ ,cisthore ris chaüfnid üineditet eirthbli, utöcnorii, aherſt aſtnnidit relideptätt ant 4 Gkicionen ute blbice⸗ ſhenane oburcopi⸗ Aacoftendi1 erolänecelin ſocuigeone⸗ cptlacuimnt opeccat lc nlleſies⸗ Gotedechi Wis Giare Gicütndi⸗ Nendn ctapegor 4 gel 9 os/ vol Ganſiü Eim borgyinforol ſenfoourt Olaſtipedim iocicolegenen 6osceareſun Reobolanoee pedimencde jeſidicttſen anm denegot glao:plſonel oiaintellgaa⸗ oꝛgrn guã n cder arn . ccos habent, Notenckdena ſlo aſupioni llogfeſonis mg are knühn füneſitizen ſopoteſignan fſolhatänti Retadfonhi deſigormna cerhos phab berllinegen dexpeninre oſtenger et⸗ ſein alab ſiam Fricn de Dophi, zRinſäm Fült ma Richunii nadt dhg niſonedcirdit ligopewrin grorgſarmti dan Güi edlginegin urguvsücin npas noralint mmiſſionan; 1dicirpecdian mdünöfequnk,n dizguiiſhii inidlin inane⸗ namutitahk iwn Agſni Mruinni N. mtidls molgtnſliſi ſad Wnid mrt un nn SS õ guugnens Anau in ltinbargn / rzindhe, r,mut deplis moꝛtalib. Sed ꝓ maioꝛi declaratiõe ſcendũ ſᷣm Rich.in.iiij.diſt.ix.ar.ij.q.j.? Sco/⸗ tuũ in e.diſt.ꝙ tales aut hñt copiã ↄfeſſoꝛis ido nei ⁊ tpᷣs ſufficiẽs ad ↄfitendũ ⁊ liberã loq̃lam: et tũc moꝛtaliter peccat ſine cõfeſſiõe cõicãdo.qꝛ ad hocſacr̃m ſᷣm iudiciũ eccłie requirit᷑ ipſiꝰ ec/ cdeſie recõciliatio. Pꝛoinde Hugo de ſctõ vico re li.j.de ptãte ligãdi ⁊ ſoluẽdi ca.xxj.ðt. Si abſ q ; ſacerdod abſolutione criminoſus ad coꝛꝑis chꝛiſti cõoᷣionem accedat:ꝓ certo iudiaũ ſibi mã ducat ⁊ bibit:etiã ſi eũ ante multũ peniteat: etiã ſi vehementer doleat ⁊ ingemiſcat. Si vo tales nõ hñt copiã cõfeſſoꝛis idonei vel tpᷣs ſufficiẽs dQad cõfitendũ.⁊ tũc diſtinguendũ eſt. qꝛ autimi net aliqᷓ neceſſitas celebꝛadi vel cõicãdi timẽdo ſcãdalũ ꝑſone ꝓpꝛie vel ꝓpli ſi nõ cõicet. vel iã in cepit ſacrũ myſteriũ miſſe.vel amiſit loq̃lã:⁊ tũc nõ peccat cõicãdo cõtritꝰ cũ ꝓpoſito ↄfitẽdi.Si/⸗ milit᷑ ſi qͥs cõicaturꝰ cũ alijs ↄſtitutus añ ſacer⸗ daotẽ de aliq̊ pcõ ibi recoꝛdaret᷑:põt ſᷣm Scotũ vbiS. cõicare:hñs ↄtritionẽ ⁊ ꝓpoſitũ confitẽdi. Si aũt nõ iminet aliq̃ neceſſitas cõicãdi:peccat moꝛtalr ſi acupiat coꝛpꝰ xpᷣi añ ↄfeſſionẽ.qꝛ te/ net expectare quſq; habeat copia ↄfeſſoꝛis. AZ. Ed hic qri᷑ aliud dubiuʒ Nunqͥd ſacer⸗ 8 dos parochialis debeat credere ſubdi⸗ oodod dicéti ſe ↄfeſſum alteri:vt ſic det ei eu⸗ chariſtiã.Et rnidet Tho.in qdaʒ q̃ſtiõe de q̃dli⸗ bet.ꝙ in foꝛo iudiciali credit᷑ homiõ ſe ⁊ non ꝓ ſe. In foꝛo aũt pniali credit᷑ hoĩ ꝓ ſe ⁊ contra ſe. Si ꝗg̊ ſit ipedimentũ euchariſtie tale ꝙ ad foꝛũ iudiciale ꝑtineat puta excõicatio:nõ tenet᷑ ſacer⸗ dos credere ſubdito quẽ excõicatũ nouit: niſi ei de abſolutiõe ab excõicanõe ↄſtet. Si aũt ſitim pedimẽtũ qð ad foꝝ pnie ꝑtineat:tenet᷑ ei crede⸗ re ſi dicat ſe ↄfeſſum:⁊ iniuſte agit ſi euchariſti/ am denegat. Et ↄcoꝛdat Petrꝰ⁊ Hoſt.vt refert auccoꝛ piſanelle in ti.de cõfeſſ.c.iij.S.vj. Que tñ oia intelligẽda ſũt ſi tał ꝑſona ſit fidedigna ⁊ ti⸗ moꝛata quã nõ ſit veriſilłe metiri:tũc em põt ei credere.ar.xj.q.iij.c.q oĩpotentẽ. Si aũt dictꝰ ſa cerdos habeat ſuũ ſubditũ ꝓbabilit᷑ ſuſpectuʒ: nõ tenet᷑ ei credere etiã ſi dicat ꝙ ſit ↄfeſſus ⁊ ab/ ſolutꝰ a ſuꝑioꝛi:niſi ↄſtiterit ei de hboc ꝑ lr̃as ip/⸗ ſius ↄfeſſoꝛis vł alio mõ legitimo.Et hãc opini onẽ tenet Rap.⁊ hr̃ in ſũma cõfeſ.li.iij.ti.xxxiiij q.xlviij.Et hanc eandẽ ſniam tenet autoꝛ pᷣdicte ſũmeibidẽ.⁊ autoꝛ ſupplemẽti in dicto.S.xj. Et rõ põt aſſignari.qꝛ licet pctã occulta ſint ſolum foꝛi penitẽtialis:tñ nõ cofliteri ſ. emel in anno pti net ad foꝛũ iudiciale:cũ nõ ↄfitẽs debeat ab ec⸗ cleſia artari.extra de pe.⁊ re.c.ois.Et ideo qñ ſa cerdos ꝓbabiliter dubitat vtꝝ ſit confeſſus: de bet illi negare euchariſtiã donec noticã habeat de veritate. Si aũt inaduertent᷑ e traderet: deꝰ oſtenderet ꝙ ule recipiẽs male faceret:ſicut acci dit in calabꝛia in caſtro ſei Geoꝛgij vbi mulier q̃dam Frãca nomie: de moꝛte filioꝝ qͥ obierqt ſa cõmumioni ſe obtulit. Et ecce c 08 9 ea nò aduertes p mititudine coicantiũ hoſti il li pbere vellet:ſtatim ſ. acerm de manibo eiꝰ euola moꝛte naturali nallatenus cõſolari valẽs:· ſtetit b ſerannos inconfeſſa. Quada aüt die paſce cũ Alij cõicaret etiã ipſa cũ alijs mlienibo ſic incõfel „ t. Et ecce cũ ſacerdos de uit apud quãda crucẽ in eccłia exiſtẽetẽ.qd admi rans ſacerdos ⁊ diligent ĩtuẽs:illa cognita ſta⸗ tim de ecclia ipſam eiecit. Poſtea vo ſacrm ve⸗/⸗ nerabiliter ſuſcepit ⁊ in loco debito collocauit. Alla aũt mulier hoc viſo miraculo cõpuncta et amanitudie repleta ẽ: atq; pctã ſua ↄfitens poſt modũ bene vit. er 1T 5ol Eꝛgd hic iterũ qrit᷑ nunqᷣd ſicut ſacerdos 8 nõ debet dare ſacrm illi queʒ ſcit in pctõ mwmMoꝛtaluita ſeculares teneant᷑ vitare cõ⸗ munionẽ ⁊ ſacramẽta ſacerdotiũj qui ſũt in petõ moꝛtali.Et rüdet Rich.i.iiij. di. xiij. ar. ..q. iij. qy a publico pcõꝛe:heretico:ſimoniaco:ſaſi man⸗ co:vel excoicato:irreglani vel ſuſpſo a ſacerdo/⸗ tali officio:qñn talia pctã ſi ut maniteſta et publi/ cis interdica eſt diſpẽſano huiꝰſacri ab ecchia. Silra foꝛnicatoꝛenotoꝛio nõ licet reciꝑe q tã eſt euidens eiꝰ pem̃ ꝙ nulla tergiuerſanõe põt celani.vel eſt danatꝰ ꝑ ſniaʒ vel ꝑ ↄfeſſionẽ in iu re facti. c.qſitũ.de coha.cle.? mu.Et hocen po ca nõ licet ab eis vllo mõ ſacrjm recipere. qꝛ? pdi nit Rap. in ſũ.⁊ hr in ſi ũma ↄfeß.li.iij.ti.xxx.q.xij. Etita intelligi? c.nullus.xxxij. di.etc.ſi qui ſunt. niſter ecclie ab ipa ecclia tolerat᷑tenet ſubditus eiꝰrecpe ab eo ſacra:qᷓ;uis eſſet ĩ pctõ moꝛtali. m dicit ꝙ nõ eſſet tutũ ꝙ qͥs pᷣter neceſſitatis ar ticuli induceret taleʒ miſtrum ad aliqͥq ſui oꝛ⸗ dinis exeqndũ:qñ ſciretipᷣm eſſe in pctõ moꝛta/ li vel ꝓbabiliter dubitaret. Et hec intelligunt᷑ de peus n notoꝛijs ⁊ publiq.qꝛ ſi talis miſter eſſʒ notoꝛiꝰ ↄcubinariꝰ:eo mo qͥ s dictũ ẽ nõ poſſet ab eo recpi ſacrm euchariſtie.c. pꝛeter hec.⁊ ibi plene ꝑ doc xxxij. di. Etiſta oia oclarant᷑ ab In no.tcio.in c.veſtra duxit deuotio.de coha.cle.?⁊ OQ furioſi ⁊ amentes nõ debẽt cõicari Conſi deratio quarta. UVarto in hacꝑte dico ꝙ coio nõ eſt dã⸗ q da furioſis vlł amẽtibo ſᷣm Alex. de ales in. iiij.pte ſũme in trac.de euchaniſtia.? oẽs theoł. in.iiij. diſt. ix. maxie Tho.ibi.ar. v.q. iij. Eu qͥ ↄcoꝛdat Petrꝰ.:vtin ſũma ↄfeß.li.lij.ti. coꝛꝑe q̃ſtiõis:ſic diſtinguẽdo X ſũt aliq amẽ/ tes qͥ liq; babeãt debilẽ mẽtẽ:tñ ſunt docles eo rũ q ſũt fidei ⁊ ſpectãt ad deuotiõeʒ:⁊ talibo coꝛ pus xpᷣi denegari nõ debet: maxie tꝑe ab ecccia derminato. Alij aũt ſunt oĩno furioſi vł freneti ci⁊ rõnis iudicio penitꝰcarentes:ettalibo nullo mõ dãda cẽ euchariſtia:niſi habeãt lucida inter/ ualla.eo em tꝑe põt dari ſi inueniant᷑ bñ diſpo⸗ rsx 4 Bermo ſiti ad recpiendũ cũ deuotione.Si tñ aliqs bñ diſpoſitꝰ ad ſuſceptionẽ ſacramẽeti illud petierit deinde ꝑ aliquẽ caſum deuenerit in ametio:tũc põt ſibi dari ſacrm ſᷣm Petrũ: vt hr in ſũma cõ feſ.vbi S. ⁊ etiã Richᷣ.in pᷣdicta diſt.q̃rti.Et hoc eſt ven niſi timeat᷑ ꝑiculũ de vomitu vlł de exxyu itione:vel de aliq̊ hmõi.xxvj.q.vj.c.hijs qͥ. Ha⸗ bet᷑ q̊ʒ in ſũma cõfeſ.vbi S.ſᷣm Tho.ꝙ demoni acis põt dari cõmunio qñ nõ iminet piculũ ali q̃d depᷣdiq.vicq; de vomitu aut expuitione vel hmõi.⁊ qñ nõ eſt certũ ꝙ diabolus toꝛqat eos ꝓ aliq̊ crimie.Lũc em̃ ſi ↄfiteant᷑ et appareãt bñ diſpoſiti ad ſuſcipiendũ ſacr̃m cũ deuotiõe:põt eis dani euchariſtia ꝑ quã demones expellunt᷑ qͥ aliq aliqͥ ſecreto dei iudido ꝑmittunt᷑ toꝛq̃⸗ re aliquẽ:licʒ nõ ſit i moꝛtali crimie. Et ſᷣm pᷣdi⸗ ctꝗ limitationẽ intelligit᷑ illud qͥd Caſſianus ait Eis q ab imũdis ſpiritibo vexant᷑ cõione; ſacro ſctãʒz a ſenioꝛibo nr̃is nũq; meminimꝰintdiccã. Conſideratio qͥnta ꝙ pueri añ annos diſcre⸗ tionis nõ debent cõicari. Uinto dico ꝙ nõ entẽ ad diſcretionẽ ſuſceptòis tati ſacramenti q̃ eſt coõiter decẽ ył vndecim annoꝝ: ꝓut etiã dicit Tho.in.iiij.di.ix.? Petrꝰ de charan.e.di.et etiã hr in ſũma ↄfeſ.vbi .q.lxxxiiij.Secũdo debet cõſiderari in puero diſcretio.Niſi em̃ habeat di ſcretiõis iudiciũ:⁊ maxie ꝙ diſcemat differẽtiaz int᷑ hoc ſacrᷣm et cõem panc̃:nõ eſt iducẽdus ad ſacrã cõmunionẽ ſᷣm Alex.ð ales vbi S. Ait em̃ Augꝰ. de ↄſe.diſt. ij. nos aũt. Nos aũt ſub ſpe cie panis ⁊ vini quã videmꝰ: res inuiſibiles.i. carnẽ⁊ ſanguinẽ honoꝛamus.Ideo ðt Augꝰ. ad Bonifaciũ papã ꝙ cib iſte eſt grandiũ.ſ.in fide. Ideo Alex.ð Ales vbi S.redarguit grecos et alios hereticos qͥ cõicant pueros anteq; ha⸗ beant diſcretionẽ:dicẽs hoc eſſe irrõnabile ⁊ p/ hibitũ.Etidẽ inqͥt Tho.in.iiij.diſt.ix.ar.v.q.iiij Tercio cõſiderãda eſt ĩ puero deuotio.Niſi em appareat ꝙ cũ deuotiõe debeat ſuſcige cõioneʒ non eſt inducẽdus ad illã.Sed hec oia ßᷣm opi nionẽ meã pꝛudentis ↄfeſſoꝛis iudicio relinqn da ſunt.videlicet qñ habeat diſcretionẽ ⁊ deuo tionẽ neceſſariã. Et dicunt pᷣfati doctoꝛes q; pa terfamilias ⁊ materfamilias tenent᷑ ex pꝛecepto charitatis rõnabilit᷑ inducere qᷓntũ pñt filios ? füias ⁊ quẽlibet de ſua familia ad ſacrã cõmu/⸗ nionẽ ⁊ ad miſſam audiendã ⁊ cõfeſſionẽ faciẽ/ qa: ad ieiunãdũ in dieb pceptꝭ:? cerera hmõl. qꝛ debẽt diligere ꝓximũ ſuũ ſicut ſeiſßos Mat. xxij.⁊ Au. x. Conſideratio ſexta ꝙ ſacra cõmunio non de bet dariluſoꝛibo cõſuetudinarijs: diuinatoꝛib ſoꝛtileg:choꝛeatricib:inhoneſtꝭ ſe oꝛnãtibo in / qumeni:vel faciẽ fucãcibo:ſeu adulterinos cri/ . — * * ico ꝙ nõ debet dari b ſaramẽè/ q tũ puer:pᷣm Allexã.de ales vbi S.qͥ dicit w in puero tria cõſiderãda ſunt.ſ.etas: diſcretio ⁊ deuotio. Debẽt g̊ habere etatẽ cöueni niſi cui infami gſon. Eñno dico ꝙ ſacramẽtũ bᷣ nõ debet dari s luſoꝛibo.ſ.illis qͥ ludũ alee vel taxilloꝛã in ↄſuetudinẽ ducũt:et q̃ſi artẽ faciũt de ludo.tales em̃ cũ nõ ſint in ſtatu ſaluandoꝝ ne quaqᷓ; cõicari debẽt:vt dicit Alex.de ales vbis. et Rap.in ſũma:allegãtes multas rõnes.Pꝛo/ pterea ſcptũ eſt de pe.dil. v. S.j. in fi. Cobibeat ſe pᷣterea ab oibo ludis atq; ſpectaculis ſeculiqͥ ꝑ/ fectã vult ↄſeqͥ gram remiſſiõis.Et in c.epᷣs.xxxj diſt. ſcptũ eſt. Epᷣs autpᷣſ bi᷑ aut diaconus alee vel ebꝛietati deſeruiẽs:aut deſinat:aut certe da/ net᷑. Subdiaconꝰ aũt aut lectoꝛ vel cantoꝛ ſimi lia faciẽs:aut deſinat: aut cõione pᷣuet᷑ ſimiliter etiã laicꝰ. Hec ibi. Diuinatoꝛes etiaʒ ⁊ ſoꝛtilegi nõ debẽt cõicari:ſᷣm Alex.de ales.vbi ẽ. Et deh habe?᷑ textꝰ in c ꝓ dilecnõe.de conſe.di.ij.Etin c. ſi qͥs.xxvj.q.v.imo tales diuĩatoꝛes debẽt excõi cari ſi nõ ceſſant a pᷣdic.c.ſoꝛtilegi.e.q.⁊ cã.Di⸗ uinatio em̃ q̊ͥcũq; mõ facta eſt ꝓhibita.cjj.extra de ſoꝛti.⁊. xxvj.q.v.fere ꝑ totã. Itẽ de choꝛeatri/ cib q̃ habent ↄſuetudinè eũdi ad choꝛeas:ma⸗/ xime qñ mala vadũt intẽtione vel in caſibo ꝓhi bitis:⁊ etiam qñ eis innoteſcũt mala ⁊ pcã gra uia que veniũt ex choꝛeis. Et hoc vel ꝓpꝛia idu⸗ ſtria cognoſcũt:vel exꝑientia ſeu pᷣdicatiõe:ettũ hmõi exercitiũ habent in cõſuetudine et nolunt abſtinere:nõ debent cõicari.qꝛ et ſibi ⁊ alijs laq̃ os moꝛtalis pci pᷣparãt.⁊ ideo moꝛtaliter pec⸗ cant ſᷣm Alex.de Ales vbi ð. Et theol.i.iiij. diſt. xvj. Qui em̃ amat ꝑiculũ ꝑibit in illo vt ðꝛ Ecci iij. it em̃ Hiero.in q̃daʒ omeł.õ credo viro ſi dicat ſe illeſum euaſiſſe a ſpectaculis taliũ cũ Dauid electus a dño exeo ꝙ vidit Berſabee la uantẽ ſe ad libidineʒ ꝓuocatꝰ ſi. Silrmlieres poꝛtantes crines adulterinos ſeu moꝛtuos ad oꝛnatũ:⁊ poꝛtãtes alia vana oꝛnamenta ad poᷣ pã ⁊ laſciuiã:⁊ pingẽtes vultũ vt pulcrioꝛes ap pareãt:vel inhoneſto habitu incedentes:nõ de/ bent cõicari niſi ſe emendent ſᷣm Allexa. de ales vbi S.⁊ etiã in.ij.ꝑte ſumme.acitad hoc xxj.q. iiij.c.j.et allegat Alexan.multas rationes ques cauſa bꝛeuitatis omitto. Uſurarij q̊ʒ publici ect qui alioꝝ bona iniuſte vſurpant vel retinẽtnul latenus debẽt cõmunicari:niſi pᷣus ſatiſſecerint vt habet᷑ plene in ſumma ↄfe.li.ij.ti.vij.qxlvij Silrxr nec etiã interdiꝰ ſeu excõicatus etia iniu ſte debet cõlcari m Petcuꝝ decharo.in. iiij. di. ix. ar.iij.Et ſimiliter ſuſpẽſus qñ eſt ſuſpẽſus a ꝑ⸗ ceptione ſacramẽtoꝝ.Et hoc etiã habet᷑ in ſum/ ma cõfeſ.li.iij.ti.xxiij.q.lxxvij.in fi. Similr nõ⸗ pñt cõmunicari meretrices ſeu cõ cubine aut cõ cubinarij.etiam ſi dicant ſe amplius nõ pecca⸗ re:niſi pᷣus ſeꝑent᷑ ⁊ inoteſcat eoꝝ cõuerſio.arg. ad hoc c. Meretrices.xxxij.qiiij.Et boc inquit nes boaranfibe mec meretricibo vel ↄcubinarijs ſiſeparent᷑ cum ꝓpoſito nunqᷓ; recidiuãdi: nec· exercentibo ſe in toꝛneamẽtis vel duello:nec ali⸗/ uni Gigmaninn aneti V⸗ nogammmm Gentonnun iorokrel e halt ſolicoide⸗⸗/ nmnüͤttfuit denocigve gioſon ⸗ ſauponttn conciſtne go⸗ ſodebatca lerindonofe anndechhae ſbibanan cion Uusantegecd Hochisqe nrrirescd onndisv nommonmſen no debedenn Scküducl Cinrpmrlac ſgullyni acs rhl,⸗ GSckmos: mn Ablnalegeromme Gahltrond nisrdotorispe ſta Kpaaind lonetbiacſigre iekolinetcnig t honor ecllet Kendecoduſt alunj Etli: tenuntad dj Cotur Eein vid Lunhngnendi bhocenſcgbin Caſsaa dan ArRiciniin kunesdanch goneninnan Wienniüänond ceſieſinem rnii i la⸗ lls guig ho lalſantſtanr ſnblktiig i liſti. MU leedan. ionebin, Reuleshi oedecolſe Nitt duinnesgi facnck nincn netwi. ideden nt üciadchencen mrinone Anaid mmoerſcitma e nng ſchzdatie i ge aſbz, i. 10o merre condd ſiann Meaſycals i obbfuls Enunitant⸗ Nimm ſi Ninhurtuit lin ii⸗ ſaltimndil sgickſiſig⸗ rhoci u/ tſenmglunt ſarto Folium QLu. xij. Sint lũbi veſtri pᷣcinceu: ⁊ lucerne arden tes in manib veſtris. Quod exponẽs Gꝛeg. in omeł.ait. Lũbos em̃ pᷣcingimꝰ cũ carnis luxu⸗ riã ꝑ continentiã coartamus. Lucernas vo ar/⸗ dentes in manibo tenemꝰ cum ꝑ bona oꝑa ꝓrxi⸗ mis noſtris luds exempla mõſtramꝰ. Ideo.ij ad Coꝝ.iiij.ait apłs.Pꝛouidemꝰ em̃ bona no ſolũ coꝛã deo ſed etiã coꝛã oĩbo hoibo.Cuiꝰ con trariũ iſti faciũt ſcãdaliſantes ꝓximũ:tenentes in domo es que fuit eoꝝ cõcubina. Iteʒ debent oino ſeꝑari ꝓpter ꝑiculum readiuãdi.Sicut ſi palea poneret᷑ ad ignẽ ꝑiculũ eſſet ne cõbureret Etideo cũ iſti tales temptent deũ ⁊ ſuponãatſe ꝑiculo nõ debẽt cõicari. Si em̃ pᷣapit᷑ deriꝗ ne teneãt in domo femias ꝓpt ꝑiculũ.c.inhibẽdũ. extra de coha.de.⁊ mu.mlto mag talib debet ꝓhiben añ cõionẽ ne in domo teneãt eas cũ q/ bus antea peccauerũt. Nõ etiã ðᷣbet dari ſacr̃m hoc illis qͥ exercent ſein toꝛneamẽt ⁊ habẽt vo⸗ luntatẽ redeũdi adilla.qꝛ tales nõ ſunt in ſtatu ſaluatiõis: vt inqͥt Alexa.de Ales vbi S. cũ toꝛ/ neamenta ſint ꝓhibita.extra de toꝛnea.c.j.Silr nõ debet dari illis qͥ exercentſe imonomachia id eſt in duello. Lex em̃ noua non recipit talẽ lu ct:vt patet in c. Monomachiã.ij.q.v.vbi dicit glo. ꝙ talibo nõ eſt cõio dada. Ctidẽ dicit Aler. ð ales.vbi S. Dici᷑ aũt monomachia a monos qð eſt vnus ⁊ machia qð eſt pugna:q enã eſt p Hhibita a lege romana. vt patʒ i.l.vnica.C. de gia di. Niſtrionibo q̊ʒ ſiue magis ⁊ alijs ſilłibo ꝑſi o/ nis ⁊ notoꝛijs peccatoꝛibo nõ eſt dãda euchan ſtia. vt patet in c. p dileciõe.de cõſe. diſt. ij. Et ra tionẽ ibi aſſignat certꝰdicẽs.Quia nec diuie ma ieſtati nec euãgelice diſcipline cõgruit vt pudoꝛ ⁊ honoꝛ eccłietã turpi ⁊ infami cotagione ledet᷑ Et eadẽ cõcluſio hr in ſũma confeſ.li.iij.t.xxiiij q.lxxxij.Et liq; dicat glo.in pꝛedicco c.ꝙ ſi tales reuertant᷑ ad dñm ⁊ peniteãt: eis gratia non ne gatur.Et ita videt᷑ fuiſſe determinatũ in cõcilio Carchaginenſi:vbi ðꝛ.Scenicis atq; hiſtrioni/ bus cetenſq; huiuſmodi ꝑſonis atq; apoſtad cõuerſis ad deuʒ:recõciliatio nõ neget᷑ Tamen dicit Rich.in.iiij.diſt.ix.ar.iij.q.ij. non debet ſtatim eis dari cõio. Pꝛimo ꝓpter reuerentiã ſa cramẽti. Scðo ꝓpt᷑ pbationem cõuerſionis eo rum. Tercio ne ꝓximus ſcandaliſet᷑ qui innima coꝛdis nõ videt. Poſſettamẽ talib ſine dilatõe euchariſtia miniſtrari:vbi neceſſitatj articulus cogeret ſeu alia pietas ſuaderet.puta quia reli⸗ gionem intrant. Hecille. Sũt et alij quibus ꝑ trienniũ non debet dari cõmunio er pᷣcepto ec⸗ cdleſie:ſicut matricide.Etidem eſt de patricidis xxxiij.q.ij.c.latoꝛeʒ. Et alijs per q̃drienniũ:ſicut illis qui ꝑ hoꝛnidũ ſacrilegium ecdleſiam ſcan⸗ daliſant.ſicut fuitille Burgãdus nomine:de q̃ ſcribit᷑xij.q ij.c. de viro. Et hec ĩtelligunt᷑ de ma nifeſtis. Si tamẽ intrant religionẽ poſſunt cõ⸗ adminiſtre danr hoc ſacramentũ ßm oẽs theologos in. iij. — . — . . . . . 4* „. .ℳ . 4 4 7 . . — ½ municari ſicut alifteligioſi. vtſatis innuit ibi/ dem. Poſſet tñ eps in talibus diſpenſare quo ad relaxationem tẽpoꝛis ⁊ mitigare talem peni tenuam: vt ꝓbatur ꝑ dicũ c. Latoꝛem. xxxiij.q. ij. Regulariter tamen tenendũ eſt ꝙ in fine vite omniho vere penitentib⸗ hoc ſacramentũ eſt tri buendũ.ſicut dicit glo.extra de rap.c.ſuper eo.? habet᷑ etiam.xxvj. q.vj. c. ſi quis.⁊.l.diſt.c. Peni tens. Quicũq; igit᷑ vult digne colcare: debet ſer⸗ uare illud Auguſtini ſuper Johannẽ ſermone xxvj.dicentj.Qui coꝛpus chꝛiſti ſumere volunt kiant coꝛpus chꝛiſti ſi i volunt viuere de ſpiritu „ chꝛiſti. Eea hic quent᷑ Nunqd debeat dan boc s ſacramẽtũ hijs qui ꝓ criminib ſuntſu- ſpendendi vel decapitãdi. Etreſpondẽt cheol. ꝙ ſic.ſi ſunt cõfeſſi ⁊ penitent. xiij. q.ij.c fi. Talib em euchariſtia nec eccleſiaſtica ſ. epultu/ ra eſt denegãda.et miſſa ꝓ eis debet cclebꝛari et penitẽtes. et. xiij. q.ij. cp obeuntiby. Immo in de mẽtina.j.ð peni.⁊ remiſ.pᷣcipit᷑ officialib ꝙ eis ſtrari ꝑmittat ſi petut. Lepꝛoſis q̊ʒ põt diſt. ix. Et ſimiliter alijs qꝗᷣ habent aliquã ĩmũdi a pure coꝛpꝑalem.vt eſt fluxus ſemis vel men⸗ ſtruoꝝ atinuus. Nõ em debet addi afflictio af flico:cũ iſta nõ ꝓcedãt ab eoꝝ crimine.extra de cle.egro.c. tua nos.⁊ c.ex Ete. Licet pᷣſ biter paro chialis lepꝛoſus ſitamouẽdus ab officdo mini ſtrationis ad euitãdũ ſcandalũ ⁊ abo miationꝰ wpli. vt ðꝛ in dicto c.tua nos.Si aũt hec imũdi⸗ cia pure coꝛpalis eſt facile purgabilis: licet hõ habens illã ſi ſit bñ diſpoſitꝰ cõicare nõ ꝓhibea tur:tñ laudabiliꝰfadet abſtinẽdo:donec ſitpur gatus.Et idẽ dico de młiere mẽſtruata vel ha⸗ bente flurũ ſemis.vt inqᷣt homas in.iiij. diſt. ix.⁊ hr.in ſũma cõfeß.li.iij.ti.xxiiij.q.lxxviiij. Apter pollutionẽ debet ceſſari a ꝑceptiõe dñici coꝛꝑis Conſideratio ſeptima. R Eptimo dico ꝙ ꝓpter pollutiõeʒ noctur S8 nã qs eſt indignꝰ ſumere h̊ ſaccm. Scri ptü eſt em̃ Leui.xv. Uir a q̊cũq; exienit ſe mẽ coitꝰ:mũdus erit vſq; ad veſpaʒ.Et Deu k. xxiij. ðꝛ. Si fuerit int᷑ vos hõ qͥ no cturno pollu tus ſit ſomnio egrediet᷑ extra caſtra:⁊ non reuer tet pᷣuſq; ad veſperã lauet᷑ aq̃. Eſt tñ diſtinguẽ/ dũ ſᷣm Tho.in.iiij. di.ix.art.iiij.q.ij.et Ric ea. di. ar. ij. q. iij. Unð ſciendũ eſt ꝙ pollutio multi plicit danſerspaͤt. ſrſo ex ſola diſpoſitiõe na⸗ ture ſine vlla pcedẽti cogitatõe.⁊ tũc ñ eſt ſignũ alicuiꝰpci.ſed põt hebitudinem mẽt inducere: marie ſi veniat cũ turpi imaginatiõe:habetq; i⸗ mũdiciã coꝛꝑalẽ. Et liq; ex tali pollutõe qᷓ nõ ꝓp/ uenit neq; ex capula:neq; ex mala cogitatione vel ↄſenſu aliqͥ nõ impediat᷑ qͥs a cõione:maxie vbi neceſſitas vel deuotio id expoſcat.tñ ſᷣm pᷣ⸗ dictos dodoꝛes laudabiliꝰeſt abſtinere: matie Bermo qñ venit cũ aliq̃ mala imagmatione in ſomnis Si vo pollutio pueniat ex pcedenti cogitatiõe vel ex crapula nimia:lſi talis co gitatio vł crapu la ſit talis ꝙ fuerit pctm moꝛtale: talis pollutio retrahit oino a cõlone. vt põt ꝓbari ꝑ c.non eſt. vj. diſt. ⁊ arg in cqſquis.xiiij.q.j. Silłr ꝓhibet᷑ a cõlone qn qͥs poſt pollutionẽin eã ðlectatõeʒ conſentit:licet illa pollutio alas nõ fuiſſet pem moꝛtale.Si vo pꝛedicta cogitatio vł comeſtio ſupflua nõ fuerit niſi peœm veniale:non ꝓhibet polluno ſequens a coione de neceſſitate.tñ oẽcs doctoꝛes laudat ꝙ ceſſet᷑ ab ea ob reuerentiã ſa cgramẽti.Et hec oia pnt ꝓbani ꝑ dictũ Gꝛegoꝛij i c.teſtamentũ.vj.diſt. Oicit etiã Alexã.de ales in iiij. pte ſũme in trac.de euchariſtia.ꝙ vbi nõ eſt neceſſitas vł ſcadalũ meliꝰ eſt abſtinere.qꝛ non poõt bñn pꝑcipi ex qᷓ cauſa ↄtigerit p ollutio.Et iðo ſecurioꝛ ꝑs eligeda eſt.vt in c.illud.de clerico ex/⸗ cõicato miſtrante. Itẽ qꝛ ꝑ talẽ pollutionẽ mẽs magis ſolito inclinat᷑ ad cogitatiões ĩpudicas: 2 nò videt᷑ bñ dupoſita ad recipiendũ cũ reuerẽ tia coꝛpꝰ chꝛiſti qð eſt ſaccm ſacramtoꝝ.Lñ ðt Tho.vbi S.ꝙ ſi ꝗͥs ꝑciꝑet ꝙ ex nulla cꝗ mala ꝓ ceſſit pollutio:ſed ſolũ ex uluſiõe demonũ:ſic ac cidit freqnt᷑ in dieb in qᷣbo hõ ſe cũ magna dili⸗ gentia pparauit ad cõionem:ſignũ eſt ꝙ diabo lus homi fructũ euchariſtie auferre conat᷑. Uñ in tali caſu ↄſultũ fuit cuidã monacho:vt in col lationibo patrũ legit᷑: ꝙ cõicaret.et ſic diabolus videns ſe nõ poſſe cõſeqͥ intentũ:ab illuſiõe ceſ⸗ ſauit. Uerũ qꝛ de hoc non poſſumꝰeſſe certi:l.q; illa pollutio ſolum veniat ex illuſiõe diabolica: vł ex defectu nature:vbi nõ eſt neceſſitas vł ſcaã/ dalũ:laudabiliꝰeſt abſtinere.qꝛ bonaꝝ mentiũ eſt ibi culpã timere vbi culpa nõ eſt.c.ad eius.v. di. Et debẽt abſtinere tales ꝑ viginciq̃ttuoꝛ ho/ ras pꝰ pollutonẽ ſᷣm pᷣdictos docoꝛes.vt etiã hr in ſũma cõfeſ.c.li.⁊ ti.q.lxxrif. S elgd hic qrũ ſunqd ac* mr̃imoniał im 8 peldiat a cõione. Erclaꝝ eſt ꝙ ſi fiat do⸗ minaante voluptate: debet tal ꝓhiberi a coõione. xxxiij.q.iiij.c.vir cũ ꝓpꝛia. Si aũt fiat ſo⸗ lũ cã pꝓcreãde ꝓlis vel reddendi debitũ:non ipe dit:niſi vt ſupᷣdictũ eſt de pollutiõe nocturna q̃ accidit ſine pctõ.ſ.ꝓpter imũdiciã coꝛꝑalẽ⁊ mẽ/⸗ tis diſtractioneʒ.vt inqͥt Tho.in.iij.ꝑte ſũme.q. lxxx.et in.iiij.di.ix.ar.ij.q.iiij. Uñ dicit Gꝛego.in dicto c.vir cũ ꝓpꝛia.xxxiij.q.iiij.ꝙ talis eſt relin⸗ quẽdus iudicio ſuo.Etidẽ ponit᷑ in ſũma ↄfeſ. vbi S.q.lxxv. Et q;uis Alanꝰ in. iiij. diſt. xxxij. di cat ꝙ exigẽs infirmitate ductꝰ:liq; moneri debe at ne accedat:ſi tũ oibb modis ex deuotiõe ſe in⸗ gerit:nõ eſt phibẽdus. Item licet dicat glo.in c. dis hõ. de oſe. di. ij. ꝙ illud qð dicit᷑ in mig capi tulis iurꝭ canonici ꝙ hõ ðbet abſtinere ab actu matrimoniali añ coionẽ:eſt cõſiliũ:nõ pᷣceptuʒ. m tuti facient tales qͥ vſi ſunt acu mr̃imoniali Abſtinẽdo a cõione. Et bᷣ patet ꝑ dictũ Hierony . * — 3 . . . * * mi in c. ſciatis.xxxiij.q.iiij.dicẽt. Sciatʒ fratres chariſſimi:qm qͥcunq; vxoꝛi debitu reddit: va/ care nõ põt oꝛatioi:nec de carnibo agnicomede re debet. qꝛ ſi panes poſitionis ab hijs qͥ ſuas vroꝛes tetigerat comedi nõ potert: qnto mag panis ille q de celo deſcendicnon põt ab hijs ꝗᷣ cõiugalibo pauloante adheſere complexibo vio lari atq; ↄungi.Nõ ꝙ nuptias cõtemnemꝰ:ſeld eo tꝑe q̊ͥ carnes agni.i.xpᷣi maducaturi ſumꝰva care a carnaliba oꝑib debemꝰ. hec Hiero. Ite; de ↄſe.di. ij. c. ois hõ.ðꝛ.Ois hõ añ ſacrã cõlonẽ a /ꝓpꝛia debet abſtinere vxoꝛe tribus aut q̃ttuoꝛ aut qͥnq; aut ſex aut ſeptẽ diebo. Etiõ ðt Rich.ĩ llij. di. ix. ar. ij. qiij.· ꝙ coniuges debent abſtinere ab vſu mr̃imonij etiã in reddẽdo qᷓntũ fieri põt qꝛ nõ eſt in ptãte redden ex neceſſitate non fieri caro ⁊ nõ hr̃e camales cogitatiões. Itẽ qꝛ ðꝛ in dicto c. vir cũ ꝓpꝛia.xxxiij.q.iiij.Licita ipſa admi xtio cõiug ſine voluptate carnis fieri nõ poteſt. Er qͥ colligi᷑ ꝙ quõcũq; quis vſus fuenit acu mr̃imoniali etiã reddẽdo ex neceſſitate:ðbet dif ferre cõioneʒ ob reuerentiã ſacramẽti:qᷓ;uis nõ ſit cõdẽnandus pctõ moꝛtali ſi cõicet:qn ſolum vſus fuit mrimonio ꝓut inſtitutñ fuit ab eccłia et ſine voluptate pᷣdominãte:vtinqͥt Alanꝰ i.iiij duxxxij. Silr nõ debet qᷣs illo die qͥ cõicauit vn mr̃imoniali aau nec exigere nec reddere:niſi cũ difficultate ſᷣm Alanũ i.iliij.di.xiij. Et idẽ hr i ſũ⸗ ma cõfeb.li.lij.ti.xxiiij.q.lxxvj.qꝛ ſi illo die ðbet abſtineri a cibo matiali ꝑ aliq̃s hoꝛas q̃ntũ cõ mode fieri põt.de ↄſe.di.ij.c.tribo gdibo.multo mag ab aau venereo debẽt cõluges abſtinerei die colonis ob reuerenig lacii. Sed heu q; mla indigniſſimi ⁊ imũdiſſimi ad tã ſacratiſſimũ ac cedũt ſacrm ⁊ ſine vlla pᷣpatiõe:qͥ oẽs ad iferna les deſcendẽt cruciatꝰ. Ecõtra vᷣo hij qͥ agnũ pa ſcalẽ digne ſumere volũt ſeruãt illð Ecci.ij. Qui timẽt dim pᷣpabũt coꝛda ſua:⁊ in ↄſpectu illiꝰ ſctificabũt animas ſuas. Quod nobis facere il le cõcedere dignet᷑ qͥ in b mirabili ſacco ꝓ peis noſtr q̃tidie imolat᷑. Ameen. In ſacratiſſima ſolennitate reſurrectiõis dñi noſtri Jeſu chꝛiſti de cadẽ reſurreciõe Sermo deamuſſeptimus. —2 Ec dies qua fe/ b etemurĩ ea. p̃ſ. vij. Sententia eſt naturaliũ phoꝝ di . ꝙ ſicut ſe habet oppoſitum in oppoſito:itaſe habet ꝓpoſitü in ꝓpoſito.et ecõòtra:vt notat᷑ in.l. cit dñs exultemus ⁊ q filiũ.ff. de le.iij.? ibi Albꝛi.de ro.Et hanc regu la ponit ꝑipateticoꝝ dux Areſto.ij.de celo ⁊ mũ do.iiij. Lopi.x.Mecha.⁊ i.viij. Phiſi.Qui enã in.ij.de generatione ⁊.ij. Phiſi.inqͥt.Cõtrariaꝝ cauſaꝝ cõtrarij ſunt effeccus.etin.j. Poſte.⁊.ix. Mecha.iteꝝ ait.Si vnũ eſt cauſa aliuius:op poſitũ eſt cã oppoſiti.Cum igi mo.s ſit vlimũ terribiliũ.iij. Ethicoꝝ.non immerito pꝛetenicis „* “ . „ — ronit tdatde ſamdn bichlngent erdchanß re ſicnſa lieſiekie muiemorla ioꝛ ab Aaninoingian ſoliofuiſed Aſolguene öelnaub haſt mnagnäobſcuntn b rcurecie leice amurt cifulgarr mor nat Hecill. Acagitmnagnäͤt obunute hoſte Cpeherad tnles gnullo Ldefen mno oſca ſolin dis cos 5itcu iillioinag uruba en amnfacn Rcghmüpan nichmrdüz leblamf lusniclagi etürclandne Nonis dilici Paölſbünne, dns Naucit inq disſunn lunoe fut mnllearluſtie n rel honon Oisdiiiſ Rprrendnan “R „ K c ncggbis ſſsfin tonatſunt aqs lo eiiun ngeenanurid uiin deni iii gi ila alös bau i Nij cN ygthe niſac Scdlan ſimiadtiſimrhi ,Söa fohin “ nbnmmi c anarruniN 4 . Gtife mmufmniaf poinnn min⸗ oEi S Grrtpin CvsA e, unps vonimme duob dieb:marie in die venen ſaĩ doluimus atq; lachꝛymati ſumus de hoꝛribili moꝛte beni gniſſimi ſaluatoꝛis dni nf̃i Jeſu xpᷣi: atq; aſſo⸗ ciauimꝰ meſtiſſimã matrẽ eꝰ vᷣginẽ bñdictã vſ⸗ q; ad mõtẽ caluarie:parit᷑ lugẽtes cũ ea vituꝑi/ oſam moꝛtẽ vnigeniti filij ſui.Quapꝛopt᷑ cum amicꝰð beat ſentire cõmoda ⁊ icõmoda ſui ami ci:vt notat᷑ i.l.itẽ ex diuerſo.i fi.ff.familie herciſ. et ſᷣm ↄſiliũ apłi ad Ro.xij. Gaudere cũ gaudẽ/⸗ tibo ⁊ flere cũ flẽtib.ideo oẽs hodie letari debẽꝰ parit cũ illa de triũphãati reſurrectõe eiuſdeʒ filij eiꝰ:vt qͥ ſocij ſumꝰ doloꝛis ⁊ lachꝛymaꝝ: eiꝰ q̊ʒ efficiamur ꝑticipes ↄſolatiõis ⁊ gaudioꝝ.Et qͥ de moꝛte ſaluatoꝛis maximã ꝑpeſſi ſumꝰ triſti⸗ ciã:hodie de vita eiꝰ ꝑpetua ineffabilẽ ſennamꝰ leticã.Qð bñ ꝓphetauit Dauid ĩ pᷣſ.xxix.di. Ad veſperũ demoꝛabit᷑ fletꝰ:⁊ ad matucinũ leticia. Ad quã letici nos hoꝛtat᷑ ſctã mr̃ eccłia q̃ in to to officio huiꝰſacratiſſimi diei ⁊ ꝑ octauã dulci ter canit vᷣba thema nr̃i.di. Hec dies ⁊c̃. Que vᷣ̈ba exponẽs Augꝰ.ait.Et ſi dñs oẽs dies fecit hãctñ ſingłarit᷑ feciſſe ðꝛ.qꝛ ĩ ea pluſqᷓ; ĩ alijs fe cit.Debemꝰꝗ ⁊ nos ſingularit᷑ in hac die gaude re.Nã etiã inſenſibilia hodierna die leticie gau/⸗ dijq; ſig oſtẽdere. Uñ diuꝰ Amb.inqͥt. In reſur rectiõe xpᷣi aer ſalubꝛioꝛ fuit:ſol cãdidioꝛ:⁊ tra fecũdioꝛ.Et b. Marximꝰ ðt. In reſurreciõe rpᷣi elemẽta oĩa głiant᷑.Nã ⁊ ſolẽ ipᷣm i hac die arbi troꝛ ſolito fuiſſe clarioꝛẽ. Neceſſe eſt em̃ vtĩ hac die ſol gaudeat:⁊ ĩ eiꝰ plus ſolito iocũdet᷑ reſur recnõe in cuiꝰ paſſiõe ↄdoluit.⁊ ſic in eiꝰpaſſiõe magnã obſcuritateʒ oñdit in ſignũ triſticie:ita ĩ eiꝰ reſurreciõe maioꝛẽ habeat claritatẽ ĩ ſignuʒ leticie. Letemur itaq; oẽs ĩ hac die q̃ ⁊ viuos cir cũfulget ⁊ moꝛtuos viuificat:⁊ vẽturos illumi nat.Hec ille. idemꝰnãq; ꝙ dies illa ĩ q̃ aliq̃d accidit magnũ bonũ:vtputa qꝛ pᷣncepſ victoꝛiã obtinuit ⁊ hoſtes ſubiugauit:cũ leticia celebꝛat᷑ et venerat᷑.tales ei ferias pᷣncipes idicere pñt.l. anno paſca ſolẽnit᷑ celebꝛare in memoꝛiã ꝙ ipᷣe dñs eos ð ſᷣuitute egyptiaca libᷣauit:vt hr̃ Exo. xij. Mlto g̊ mag xpiani gaudere ⁊ exultare de bent in hac die ⁊ paſca ſolennit᷑ celebꝛare q̃ nos ſaluatoꝛ nr̃ a captiuitate diabolica liberauit:de diabolo triũphauit:⁊ libtatẽ ꝑditã hũano gene ri reſtituit. Uñ Augꝰ.in qͥdã ſer.ð feſto paſce ſic ait. Paſca xpᷣi frẽs chariſſimi regnũ eſt celoꝝ:ſa lus mũdi:occaſus iferni:głia ſuꝑnoꝝ:vita cre⸗ dẽtiũ:reſurrectio moꝛtuoꝝ:teſtimoniũ miſera/ tionis diuiĩe:cõtritio moꝛt abolite:et pᷣciũ redẽ/ ptiõiſ hũane. Hec eſt dies dilectiſſimi quã fecit dñs vt audiſtꝭ:excelſioꝛ cũcꝭ:ſanctioꝛ vniuerſ: in q̊ dñs ſurrexit⁊ ſingłoꝝ mẽtes gaudio ⁊ ex⸗ ulcatiõe ꝓfudit.Et iõ inqt Ps.Tetami ĩ dño ⁊ exultate iuſti:?⁊ głiami oẽs recii coꝛde.Dignuʒ ẽ ei vt ei honoꝛẽ laudis ipèdamꝰqͥ głioſetrium pꝓbodo hodie ẽ ab inferis ad nos reuerſus. Nã etromani vicoꝛii ipatoꝛibo ſuis magnũ ho⸗ noꝛẽ pſallẽdo ⁊ cãtado fecerũt: qͥ hoſtib ſupad romã redierũt. Sic etiã.j. Reg.xvij.legit᷑ de Da uid ꝙ poſtqᷓ; Goliã qͥnq; lapidibo occidit po pulũ eiꝰ vicit:reuerſus cũ magᷓ glia receptꝰeſt a ſuis:⁊ młeres ĩ eiꝰ laudẽ cecinerũt di. Saul pg cuſſit mille:? Dauid decẽmilia. et Exo. xv. ?ꝛ.p qn dñs libauit iſrł de manu egy tioꝝ ⁊ vidert egyptios moꝛtuos ſuꝑ litꝰ mant me Woſes cecinit carmẽbᷣ dño. Catemꝰ dño:głioſe em ma Kukicar⸗ e:equũ ⁊ aſccẽſoꝛẽ piecit in mare.Quia oꝛtitudo mea ⁊ laus mea dñs ⁊ facꝰẽ mibiiin ſalutẽ ⁊c. Siłr Maria ſoꝛoꝛ Moyſi et ʒaron ſũpſittimpanũ in manu:egreſſeq; ſũt oẽs młie res pꝰ eã cũ tipanis ⁊ choꝛis pᷣcinẽtes ⁊ dicctes Cãtemꝰ dño ⁊c. Etiõ ⁊ nos de victoꝛia ⁊ trum pho ĩꝑator nr̃i Jeſu xpᷣi qͥ qᷣnq; lapidibo.i.qᷣnq; vulnerib deuicit goliam.i.diabolũ cũ exerctu ſuo:⁊ victoꝛ de infern redijt ad ſuꝑos: demerſo pharaone.i.ipᷣo diabolo in ꝓfundũ inferni.de⸗ bemꝰtoj pᷣcoꝛdijſ iubilare di. Surrerit xp̃ᷣs bo die hũano ꝓ ſolamie.De q̊ pᷣdixerat Dauid pſ. cxliiij. dicẽs ipi dho jeſ u. Bliam regni tui dicẽt et potẽtiã tuaʒ loqnt᷑. Ut notã faciãr filijs hoim potẽtiã tuõ:⁊ głiaʒ magnificẽtie regni tui.De cu ius triũphati reſurrectòe tres pulcras contẽpla tiones faciemus. Pꝛima dicet᷑ veritat. Scoõa cõgruitatis.Tercia iocunditacc. Pars pᷣma in qua ꝓbat᷑ ventas reſurrecio⸗ nis Jeſu chꝛiſti. ai. „a△ M D dãdã fidẽ alicui veritati triplex via a repit᷑. Pꝛima ðꝛ oſtẽſio ſigilli autẽtici qð pattʒ in c.ſcpta vo autènca. extra ðᷣ fi.inſtru. Ubi Alerx.iij.inqᷣt. ꝙ illa ſcri⸗ pta ſunt autẽtica ⁊ hñtrobur firmitaſ:eiſq; ad hibet᷑ fides:q̃ ſũt ſignata ſigillo autẽtico. Suꝑ qð c.inqᷣt glo. Auteticũ ſigillũ diamꝰſigillũ epi cui credit̃ ᷓdiu ↄꝛiũ nõ ondat᷑. Sicẽ hr̃ extra de ꝓba.c.poſt ceſſionẽ.⁊.xj.q.iij.c.cure. Itẽ ſigillus capłi ðꝛ autẽticũ.vt extra de ꝓba.c.terco lo co.? xxiij. di. c. in noĩe dui es ſigillũ alicꝰpncipis ſe⸗ cular:cui credit᷑ de ↄſuetudie.vt hr̃ extra ð fi.in ſtru. c. cũ dilecꝰ. ⁊.xix.q.ij.c.ſtatuimꝰ. Hec glo. Sis lr̃is hñtibo ſigillũ autẽticũ alicuiꝰpᷣneipis ſecularꝭ vł aliccapli ſeu põnficj vi pape:fides dat᷑ pleiſſima:ꝓfeqo dabit᷑ fides ſigillo magmi fico dñi nr̃i Jeſu xpᷣiqͥ ẽ ſũmꝰpõnfex oim põtifi cũ:dicẽte apło ad Hebᷣ.uij. Habemꝰ põtificem magnũ q penetrauit celos Jeſũ xpᷣm. Et ẽ rex re gũ ac dñs dñannũ Apoc̃.xix. Ueritas ̊ reſurre cuiõis dñi nr̃i Jeſu xpᷣiqͥẽ rex regũ ⁊ dñs dñan/ tiũ ꝓbat᷑ ſigillo ſuo autetico:nõ dico ſigillo plũ beo vł aureo:ſzC ſigillo mirifico ſuaꝝ cicatricũ ⁊ ſacroꝝ ſtigtũ q apꝑuerũt ĩ mãib ⁊ pedibo ⁊ ĩ la tere eiꝰpoſt illiꝰreſurrectõeʒ.Que qͥdẽ cicatricos fuerunt ſi ufficens argumentũ ꝙ illud erat coꝛ⸗ pus veꝝn ⁊ viuũ qͥd pᷣus fuerat in cruce vulne⸗ ratũ.Etiõ ad oſtẽdẽdã vitateʒ ſue reſurrecciõia RWRS Bermo onaurdin Ant ſui mon⸗ Rrent Jon dno⸗ Brca q5 ſciendũ eſt ſᷣm Alex. de X ( Ales in. ij. hre ſũme in trac relurrectõe r pp̃i. et btm̃ Tho.i.iij.ꝑte ſũme.q.liiij.ar. iiij. ꝙ xps reſurrexit cũ cicatricibo:nõ ſolũ ad te// pus demõſtrãdis:ſed in coꝛꝑe ſuo iecnũ ꝑma⸗ nendis: ꝓpter q̃ttuoꝛ rõones. Pꝛimo ꝓpter tri⸗/ umphi glłiam oſtendendã.De qͥ venerabilł Be da ſuꝑ Lu.inqᷣt.Chꝛiſtꝰ nõ ex impotẽtia curãdi cicatrices retinuit:ſed vt in ꝑpetuum głietrium phũ oſtẽdat.Et Chꝛy.ſup Matth.dicit. Crux ⁊ cicatrices xpᷣi ſolaribo radijs darioꝛes in iudi cio apparebut. Beda etiã vbi S inqᷣt. Miles ĩ p/ lio foꝛtiter agẽs ⁊ victoꝛiã obtinẽs mulq vulne ribo cõfoſſus:ſi dicat ei medic. Uis ſanari ſine oi cicatrice:vel cũ cicatricibs ſine oĩ defoꝛmitate puto ꝙ in ſignũ ſue victoꝛie cicatrices ſeruaret. Ille em acatrices in chꝛiſto ſũtnõ ad defoꝛmi⸗ fatẽ ſed ad magnã pulchꝛitudinẽ. Chꝛyß. q̃ʒ vbi S.ait. Sicut honoꝛ eſt militi de pᷣlio reuertẽn de ferre ſcutũ fractũ:ſic ẽ chꝛiſto honoꝛ deferre vi⸗ coꝛie ſue glioſum triüphum Scðo hocfecit AYpter diſdpuloꝝ ⁊ oim alioꝝ fidẽ cõſeruandã. Un Zu. xxuij. dixit diſcipulł ſuis:oſtendens eis coꝛpꝰſuũ ſacn ſtigmatib iſignitũ. Uidete ma⸗ nus meas ⁊ pedes meos qꝛ egoipſe ſum. Ubi glo. ait. Ad dubitantiũ coꝛda ſananda:vulneꝝ ſunt pᷣuata veſtigia.et Job.xx.dixit Chome du bitanti de eius reſurrectione. Infer digitũ tuu; buc⁊ vide manꝰmeas:⁊ affer manũ tuã ⁊ mit/ te in latus men:⁊ noli eſſe incredulus ſed fidelł. Quod cum feciſſet Thomas dixit.Oñs meꝰ et deꝰmeus. Supꝑ q vba dicit Theophilꝰ ibideʒ. Thbomas qͥ pꝛiꝰ fuerat ifidelis poſtea optimũ cheologũ ſe ondit dicẽs.Oñs meꝰ:in qͥ ↄfeſſus eſt humanã naturã xpᷣi.et deus me:in q̃ cõfeſ⸗ ſus eſt naturã diuinã.Augꝰ.q̊ ſup pᷣdicta vᷣba inqͥt. idebat LZhomas ⁊ tõgebat hoĩeʒ:⁊ deũ quẽ nõ videbat nectãgebat còfitebat᷑. Sciendũ tñ ſᷣm Alex.de Ales vbi S.ꝙ licet Thomas vi/ derit ⁊ tetigerit:tñ ad ſuã fidẽ ſufficiebat vidiſſe q; cito em̃ vidit credidit.Et ideo ſaluatoꝛ dixit ei Johan.xx. Quia vidiſti me Thoma credidiſti. Qula vo noſpotuiſſemꝰ dubitare et exiſtimare illũ erraſſe in viſu:ideo ad tollendã oẽm dubi⸗ tationẽ ðᷣ pectoꝛe nr̃o:voluit tãgere.vt inqͥt Leo papa in q̊dã ſermone.De q̃ dubitatiõis demõ⸗ ſtratiõe atqʒ; de eiꝰvtilitate loqᷓns btũs Gꝛeg.in q̃dã omelia paſcali inqᷣt.Egit nãq; miro mõ di uina ſuꝑnaq; demẽtia:vt diſcipulus dubitãs dũ in mgr̃o palparet vulnera carnis:in nobis vulnera ſanaret infidelitadʒ. Plus em̃ nob infi delitas Thome ad fidẽ qᷓ; fides credentiũ diſci puloꝝ ꝓfuit.qꝛ dũ palpãdo ad fidẽ reduamur noſtra mens oĩ dubietate poſtpoſita in fide ſo⸗ lidat᷑.Quia em̃ vt inqͥt Areſt.in li.de ſenſu ⁊ ſen ſato.oĩs nr̃a cognitio natural oꝛtũ habʒ a ſen⸗ nit᷑ eſſe effu ſi u. Jdeo ſ. aluatoꝛ nr poſt reſurrectionẽꝑ q̃dra⸗ ginta dies voluit aparere diſcipulis ſuis ⁊ lo?= q cũ illis vt ðꝛ Acu.j.vt paret ¶ Datth.xxviij. et Mar.xvj.Lu.xxiiij.? Joh.xx.vt oſtederet ſe eſſe illũ qͥ occiſus fuerat:marie faciẽs ab eis palpa/ ni vulnera ſua:dicẽs illis illud Lu.xiiij. Palpa te ⁊ videte qꝛ ſpũs carnẽ ⁊ oſſa non habetc ſic vi⸗ detis me habere. —E Erca ratio q̃re retinuit cicatrices fuit xꝓ t pter placationẽ patrj faciliꝰ obtinendãa ? . fiduciã pctõꝛibo pᷣbẽdã.CQicatricũ em̃ re⸗ pᷣſentatio eſt qᷓdã apud patrẽ ꝓ nob aduocatio Sicut miles tacẽs ab imꝑatoꝛe ipetrat qñ vul nera q̃ ꝓ eo ꝑtulit ſibi demonſtrat. Uñ legit᷑ in hiſtoꝛia ſcolaſtica ꝙ antipater idumeꝰ pac ma⸗ gni herodis in qdã ſᷣuitio imꝑatoꝛis fuit mul⸗ tis vulneriba ↄfoſſus.Qui tandẽ ab emulis ac cuſatꝰ apud iꝑatoꝛẽ:reiecꝭ veſtib totus denu / datꝰ dixit.Ego ceſar nolo me vᷣbis apð te excu⸗ ſare.ſed iſta vulnera q̃ ſuſcepi ꝓte loq̃n p me ſi ego diligo te. Tũc aũt ceſar ipᷣm in gram ſuaʒ recepit.et ſimilit᷑ xpᷣs cicatrices ſuas patri demõ ſtrat vt q̃ntũ nos dilexit⁊ qᷓ; chare emerit oſten dat:ac ſic ad miſcðiam illũ inducat. Unð beac Anſel.aſſumẽs illũ vſiculũ Ps.dicẽt deo. Re ſpice in faciẽ xpᷣi tui:dicit. Si ñ vis pr reſpicere ĩ nos:reſpicei filiũ tuũ qͥ t chare emitnos.Ipᷣe ̊ dei fuiꝰ ↄtinue ſupꝓplicãs pr̃i ꝓ nob oſtẽditli vulnera q ꝓ nob ptulit dicẽs illð Zacharie. xiij Hijs plag plagacꝰſũ ĩ domo eoꝝ qͥ me dilige⸗ bãt. Exqͥ rogarpirem ne ſinat ſanguinẽ ſuũ ina⸗ uũ. Unñn Berñ. ſuꝑ Cant.inqᷣt. O hõ ſecuꝝ habes acceſſum ad deũ vbi hẽs mr̃eʒ añ filiũ:filiũ añ patrẽ.filiꝰ oſtẽdit patri vulnera et latꝰ:mater ondit filio peꝰ ⁊ vbera.nulla ̊ po/ terit eſſe repulſa vbi tot ſũt charitat iſignia. A Varto retinuit ccatrices ꝓpt᷑ miſcðiaʒ et q iuſticiã oſtẽdendã. Pꝛopt miſcðiam di co vt ſaluati videãt qnta miſcðia ſũt re⸗ dẽpti:dãnati vᷣo cogſcãt qᷓ; iuſte e᷑nis deputen tur incẽdijs:cũ detanto fuerint bñficio ingti v· inqᷣt Augꝰ.in qdã ſᷣmõe.Uñ ðꝛ Johᷣ.cix. Nide bũtin quẽ trãſfixerũt.et Apoc.j. Uidebit eũ oĩs ocułꝰ:⁊ qͥ eũ pupugerũt.lõ ſolũ aũti coꝛꝑe xpᷣi et᷑nũ remanebũt cicatrices: ĩmo eniã i coꝛꝑibo martyꝝ:vt inqt Aug.i vl.ð c.dei.di. In coꝛꝑibꝰ maryꝝ remanebũt pꝰ reſurrecnõcʒ cicatrices i ſignũ vicoꝛie pᷣterite.Et in eodẽ li.etiã ðt. Uide bimꝰ i coꝛꝑibb martyꝝ acatrices q̃s ꝓ xpᷣi noie ptulerũt.nec eriti eis defoꝛmitas ſed dignitas: eti eoꝝ coꝛꝑe qᷓdã ſingular pulceritudo fulge⸗ bit. hec ille. Mlto g̊ mag in coꝛꝑe dñinr̃i Jeſu pi apꝑebũt ſtigmata ⁊ cicatrices ſue paſſiõis 4 ſũt qddã ſigillũ irrefragabile ⁊ ſupᷣ oia alia ſigil la autẽticũ:oñdẽs vᷣitatẽ ſue reſurrectiõis. Ecũdo dico ꝙ dat᷑ fides alicui vitati te s ſtiũ vidicoꝝ aſfirmatõe.vt hr in qm õ falſam.extra ð ꝓba.⁊ in ccm q vᷣitur⸗ “ “S M ſunmnini ſctolis Menm Kti Hooſtqzin dnl dielianu do, „6 cor⸗⸗ (urd olutnpuce oo'lfugur ſnnoreautasern lr nomuldiang mg done ſicnt dirtpobere⸗ ratdfs. AMara ner manaiacob barop inbacd hummetioꝛto i coluernob lap Mlirb niheftft lo Krinocites pi Voplüſtolacidi Plieopaucſcee töctbicaele ediccpnkas⸗ khinicti Cngur hant Glcchniinme hekanantrinen gnu enßſeinicn magkmßzpa; Ayrangc,fi nqopepera fſahänoignzen ſgfener Inge ſnfcſimnin Taraciel ſiinige omeſdisghitg c ahiſt Nradriönugens aniasſunsn nöchmenrit ici Pee oß . Sliror ih ichenn dics llo orni domo cor ea kſinatſonguniſitz 1 deü wibatii vokädtpmm tdd b tſütchnner i cnas gent eirgnicuſt itöirchs n Cn ſjcn S” ſiliaitiehi eimd aii nd 1dani Neng dil de mass r mdes ſel de n glnmneti nCng üini / iin grrißin, Gercun n yen Folium extra ð teſti.⁊ in cũ ſuꝑ cã.ð teſti.cogẽ. In oꝛẽ em̃ duoꝝ veltriũ teſtiũ ſtatoẽ vᷣbũ.Deut.xix.et extra de teſti.clicet vniuerſis.Quo pᷣſuppoſito Ddico ꝙ nõ ſolũ duoꝝ vl triũ teſtiũ a ffirmanõe: ſed młtoꝝ ⁊ q̃ſi innũerabiliũ ꝓbat᷑ vitas reſur⸗ rectiõis. Pꝛio teſtimonio ꝓphaꝝ.Dauid ci pᷣſ. iij.ĩ ꝑſona xpᷣi dixit. Ego doꝛmiui ⁊ ſomnũ cepi ⁊ exurrexi:qꝛ dñs ſuſcepit me. In ſacra em̃ ſcri⸗ ptura ꝑ doꝛmitõeʒ itelligit᷑ moꝛs:vt hr̃ ad Gał. iiij. Itẽ pᷣl.xl. loquit᷑ in ꝑſona xpᷣi dicens pr̃i. Lu aut dñe miſerere mei ⁊ reſuſcita me:et retribuã eis.Et Eſa.xj.vidẽs ꝓph̊a reſurreccionẽ xpᷣi glio ſam inqͥᷣt. Eritradix ieſſe qͥᷣ ſtat in ſignuʒ ꝓpłoꝝ: ipᷣm gentes depcabunt ⁊ erit ſepulchꝛũ eiꝰ glio ſum.Et Job.xix.inqͥt.Scio ꝙ redẽptoꝛ meꝰ vi⸗ uit ⁊ i nouiſſimo die ð fra ſurrecurꝰſũ:⁊ rurſũ circũdaboꝛ pelle mea: ⁊ i carne meavidebo deũ — ſcitãdo ex ſctis pr̃ib exiſtẽtib ĩ limbo ait ſalua⸗ toꝛ. Expecta meiĩ die reſurrectiõis mee. vñ O ſee vj. dicebãt illi moꝛtui qͥ debebãt reſurgere cum xpo poſtq; intellexerũt ipᷣm eſſe moꝛtuũ:ↄfoꝛtã tes ſe iuicẽ. Uiuificabitnos poſt dies duos:ter cia die ſuſcitabit nos qꝛ.ſ.cũ ipᷣo reſurgemꝰ. ¶ Ecuũdo ꝓbat᷑ hec veritas teſtimonio an/ 83 gelon:de q̊ͥ h̃ Math.xxviij. vbi ðꝛ. An elꝰaũt dni deſcẽdit de celo:⁊ accedens 9g reuoluit lapidẽ ⁊ ſedebat ſuꝑ eũ. Erat aũt aſpe/ cus eiꝰſic fulgur:veſtimẽta eiꝰ alba ſicutnix.pᷣ cimoꝛe aũt eiꝰ extriti ſũt cuſtodes:⁊ facti ſũt ve/ lut moꝛtui:dixitq; młieribo. Nolite timere:ſcio em̃ ꝙ Jeſũ qͥ crucifixꝰ ẽ q̃riꝭ:nõ eſt hic:ſurrexit ſicut dirit vob: venite ⁊ videte locũ vbi poſitus erat dñs. Marc q̊ʒ.xvj.ðꝛ ꝙ maria magdale/ ne⁊ maria iacobi ⁊ ſalome:valde mãe vna ſab batoꝝ.i.in hac die reſurreciõis venerũt ad mo numetũ oꝛto iã ſole:et dicebãt ad inuicẽ. Quis reuoluet nobᷣ lapidẽ ab oſtio monumẽti.Etre⸗ ſpiciẽtes vider̃t reuolutũ lapidẽ.ſ.a pᷣmo ange/ lo. Et itroeũtes viderũt iuueneʒ ſedentẽ ĩ dextꝭ cooꝑtũ ſtola cãdida:⁊ obſtupuerũt:qͥ dixitiũllis Nolite expaueſcere: Jeſũ q̃ritis naʒarenũ:ſurre xit nõ eſt hic.Ecce locꝰ vbi poſuerũt eũ. Sed ite dicite diſapul eiꝰ⁊ Petro qꝛ pᷣcedet vos iĩ gali⸗ leã.ibi eũ videbit ſicut dixit vob. Triplia autð cã noiauit Petrũ ꝑticlłlarit᷑:q̃ꝝ vnã aſſigt Gꝛe. di. Petrũ vocauit ex noie:ne deſꝑet ex negatiõe Si em noĩatim eũ nõ expmeretqͥ mgrjm nega⸗ uerat:venire inter diſcipulos nõ auderet. Indi gnũ em̃ ſe iudicabat diſcepulatu dũ ter negauit magiſtrũ.ſʒ pctã nõ nocẽt q̃ nõ placẽt. Scõa cã eſt vt angelꝰſibi tãaq; ſũmo põtifici deferret.Si em̃ qͥs pape⁊ collegio cardinaliũ lr̃as mitteret: apsã noĩatiʒ expᷣmeret:cardiales vo in genera⸗ li ꝓferret. Angelꝰ igit᷑ noĩatim expᷣſſit Petꝝ tãq; potificẽ ſũmũ:diſcpłos aũt generałr taq; colle giñ. Tercia cã eſt q; Petrꝰ interpᷣtat᷑ agſcens:ꝑ qð daxr intelligi ꝙ ilixpᷣm iueniũt qͥ deu ⁊ ſe ve⸗ ſaluatoꝛẽ meũ.Et Soph.iij.vnicuiq; ſecũ reſu raciter agnoſcũt.De apꝑitõe q̊ʒ angelica hr̃ Jo hã.xx. vbi ſcptũ ẽ ꝙ Maria ſtabat ſola ad mo/ numẽtuʒ foꝛis ploꝛãs.Dũ gꝗ̊ fleret iclinauitſe ⁊ ꝓfſperitĩ monumẽtũ:⁊ vidit duos ãgelos in al bis ſedẽtes:vnũ ad caput ⁊ aliuʒ ad pedes:vbi poſitũ fuerat coꝛpꝰ Jeſu:qͥ dixerũt ei Mlier qͥd ploꝛas.Etiſtos duos ãgelos etiaʒ viderũt alie marie:vt hr Luc.xxiiij.vbi ðꝛ. Una aũt ſabbati valde diluculo venerũt ad monum̃tũ poꝛtãtes q parauerãt aro mata vt vngerẽt coꝛpꝰ Jeſu:et iuenerũt lapidẽ reuolutũ a monum̃to.⁊ igreſſe nõ inuenerũt coꝛpꝰ ieſu.Et factũ eſt dũ mete cõ/ ſternate eſſent ð iſto:ecce duo viri ſteterũt iurta iülas in veſte fulgẽti.Cũ timerẽt aũtille ⁊ dedia/ rẽt vultũ in crã:dixerũt ad illas. Quid qᷓnus vi uentẽ cũ moꝛtuis.Surrerxit ñ eſt hic.Nõ recoꝛ⸗/ damini q̃lit᷑ locutꝰ eſt vob cũ adhuc eſſet i gali⸗ lea dicẽs.Opoꝛtʒ filiũ hois tradi ĩ manꝰ paõꝝ· ⁊ crucifigi:⁊ tercia die reſurgere.Xaũtxps di⸗ xerit ſe ð bere occidi ⁊reſurgere tcia die h Joh. xij.? Mat. xvj. ⁊.xx.ca.Cũ g̊ xpᷣs ſit vitas ifalli⸗ bił Joh. xiiij.̊ veriſſime tenẽdũ eſt ipᷣm reſurre xiſſe vt teſtificati ſũt pᷣdicti angeli. Lerco ꝓbac hec veritas teſtimonio aplico.Nã Act.x.ca. Pe trus loqᷓns iudeis de xpᷣo maͤt. Dat deꝰ ſuſata uittercia die cuiꝰ nos teſtes ſumꝰ qͥ mãducaui⸗/ mus ⁊ bibimꝰc illo poſtqᷓ; ſurrexit a moꝛtuis ſJaũt q̃rat᷑ qͥd fiebat ð illo cibo qut O comedebat rpᷣs. Rñndet alerx.ð ales i.iij.ꝑ. ſũme in trac.de reſurrectõe xpᷣi.? Tho.i.iij.ꝑ.ſũ me.q.liij.ar.vj.ꝙ xpᷣs vere comedebat pꝰ reſur recõeʒ cũ diſcipuł ſuis:vt hr̃ Lu.xxiiij.? Jo.xxj et Act.j.ca. Sed cũ coꝛpꝰgłificatũ nõ idigeat re⸗ fectiõe:vt inqͥt Augꝰ.i li.vxxxiij.q̃ſtionũ.iõ ille ci⸗ bus vᷣtute coꝛꝑis głificati reſoluebat᷑ in nibilũ. ſiẽc vᷣtute ſoł aqᷓ reſolu᷑ i vapoꝛẽ ſubtilẽ ⁊ cõſu⸗ mit᷑⁊ ſic̃ aq̃ miſſa ĩ ignẽ ãnihilat᷑ a caloꝛe ignis Uarto ꝓbat᷑ hec vitas teſtimonio F q ifideliũ ſiue teſtimonio gẽnlico. Recitat em̃ Augꝰ.xviij.ð ci.ði.?⁊ Laciãtiꝰi l.diui naꝝ ĩſti.aduerſus gẽtes.ꝙ mite ſibille q fuerũt añ aduẽtũ xpᷣi de ipſꝰ icarnanõe miłta dixerũt q̃ ſupᷣ poſuimꝰ ĩ ſᷣmõe de ĩpꝛobatõe ſecte iudeoꝝ De eiꝰ q̊ʒ paſſiõe ⁊ reſurrectiõe ꝓphetauerũt q̃ꝝ Aphetias collecas recitat Aug.vbi S.dicẽs. In manibo ĩfideliũ poſtea veniet:dabũt aũt alapᷣaſ deo mãib iceſt :⁊ ipuro oꝛe expuẽt venenatos ſput: dabũt vo ad vᷣbera ſetm̃ doꝛſuʒ:⁊ colla⸗ phos accipiẽs tacebit:ne qͥs agſcat qð vᷣbũ ſit. vł vñ veniat:vt ĩfer loq̃t᷑:⁊ coꝛona ſpinea coꝛo/ net᷑. Uelũ tẽpli ſcindet᷑:⁊ media die nox erit tene bꝛoſa vixtriba hor:⁊ moꝛte moꝛiet᷑:tribo dieb ſõno ſuſcepꝭ.⁊ tũc ab ĩfer regreſſus ad lucẽ ve niet: pꝛiꝰreſurrectiõis procnio reuocatꝭ oſtẽſo. hec ſibille dixert. Pꝛobat᷑ ct vᷣitas reſurrectiõis teſtionio pilati qͥ pꝰ reſurrecõ eʒ xpᷣi ſcpſit epłaʒ tiberio imꝑatoꝛi di. Nuꝑ accidit qð ipe ꝓpbaui iudeos ſe ⁊ ſuos poſteros in crudelẽ danatio⸗ nẽ ꝑ iniuſticiã deieciſſe. Naʒ cũ ꝓmiſſum hrent ꝙ ülis de celo mitteret ſcũs ſctõꝝ qͥ eoꝝ rex me nio diceret᷑ ipſi cũ habuiſſent ⁊ vidiſſent eũ ce⸗ cos illũinaſſe:lepꝛoſos mũdaſſe:ꝑalyticos cu/ raſſe:demões ab hoib fugaſſe:moꝛmos reſu/ ſcitaſſe:dixerũt illũ pncipes ſacerdotũ iſidiãtes mẽtientes g legẽ eoꝝ agere. Ego aũt credidi ita eſſe ⁊ flagellatu cradidi arbitrio eoꝝ.Atilli cru/ cifixerũt eũ:⁊ eidẽ moꝛtuo ⁊ ſeplłto cuſtodes ad hibuerũt. Ille vo militibo meis cuſtodiẽtibo eũ die tercia reſurrexita moꝛtuis.ſed intãtũ exarſit neqᷣtia iudeoꝝ vt darẽt eis pecunias: dicentes. Dicite qꝛ diſcipłi eiꝰnocte coꝛpꝰeiꝰrapuer̃t.Ue/⸗ rũtñ milites cũ accepiſſent pecuniã:id qð facũ eſt tacere nõ potuerũt.nã ⁊ illũ reſurrexiſſeteſta/ ti ſũt:⁊ ſe a iudeis dendũ eſſe mẽdacijs iudeoꝝ. Erco pncipalit dico ꝙ, alicui vitati dak t fides exhibitiõe actuũ mirificoꝝ.extra ð pere.c.cũ ex iniũcto. Uñ vera miracula ſüt ſufficiẽs teſtimoniũ alieuꝰ veritatj.c.audiui mus.extra ð reli.⁊ ve.ſa.⁊.c.venerabili fratri no ſtro.extra ð teſtib.Et h̊ mõ cõfirmat᷑ vᷣitas ieſu xpᷣi.videliq; ex oꝑibo miracłoſ ⁊ ſtupẽdis Et vt de ceter taceamꝰ Pꝛimũ miraculũ fuitũlð qͥd hr Matth.xxviij.Etecceterremotꝰ faaus ẽ ma gnus.qᷣ vt inqᷣt Hiero.ĩ q̃ſtiõib ad Helbidiaʒ nõ eſt facꝰ moꝛe ſolito:ſed ita magnꝰ vt cõcute/ ret oĩa ⁊ euerſionẽterre minaret᷑. Secũdũ mira culũ fuit ipſiꝰ xpᷣi de ſepulchꝛo egreſſio ſine aꝑ⸗ tione ipſiꝰ ſepulchꝛi.lã liq dica?᷑ Mat.xxyviij. ꝙ deſcẽdẽs angelꝰ de celo reuoluit lapidẽ:bᷣ nõ fecit vt xpᷣs exire poſſet:ſʒ vt oẽs hoĩes itelligere poſſent ipᷣm reſurrexiſſe:cũ nõ viderẽt eũ ĩ ſepul chꝛo. Un Beda in qͥdam ſᷣmone inqͥtexponẽs pᷣdicta vᷣba Accedẽs aũt angelus reuoluit lapi dẽ.nõ vt egreſſuro dño ianuam pãderet:ſed vt egreſſus illiꝰiã facꝰ hoibo pᷣberetidiciũ. Gꝛeg. q̊ ĩ omelia paſcali inqᷣt. Sici ſua natiuitate exi uit rpᷣs de vtero vᷣgis clauſo: ita in reſurreciõe exiuitnõ aꝑto ſepulchꝛo. Joh.q̊ʒ.xx.ðꝛ ꝙ intra⸗ uit ad diſapłos ſuos ianuis clauſ. erx qͥ patuit coꝛpꝰſuũ fuiſſe głificatũ. Lerciũ miraculũ fuit cuſtodũ ſepulchꝛi ꝓſtratio: de qͥbꝛ ðꝛ Matth. xxviij.ꝙ facti ſũt velut moꝛtui.Et hᷣ phᷣatũ fue ratp̃ᷣſ.lxvij.vbi ðt ꝓpha. Exurgat de ⁊ diſſipẽẽ inimici eiꝰ: ⁊ fugiat qͥ oderũt en a facie ee. G Uartũ miraculũ fuit alioꝝ moꝛtuoꝝ re ꝗq ſurrectio vtute reſurrectiõis xpᷣi:de qᷣb d85: Mat. xxvij. Multa coꝛpa ſetõꝝ qui doꝛmierãt reſurrexerũt cũ eo ⁊ intrauerũti ſan/ ci ciuitatẽ ⁊ apparuerũt młd.vñ refert Nicode/ mus in euãgelio ſuo:ꝙ int alios moꝛtuos re⸗ ſurrexerũt duo qͥ erãt co gniti in tota cuitate bie ruſalẽ:q̊ꝝ vnꝰ appellabat᷑ Carinꝰ:⁊ alt᷑ Leontiꝰ q̃ fuerũt filij ſimeonis ſei ſenis:qͥ bñs xpᷣmivl ei magũ eſſe.mihi aũt tradiderũt: alia pꝛo alis Eegine pecunis acrehlſſe. Shoe artd ſcpſi: ne aliqͥs alit eferẽs mẽtiat᷑:? exiſtimet cere . . ⸗ 2* 57 . * ⸗ 2 X nis dixerat Nũc dimit ⁊c. O occiſione xpᷣi:dicẽtes eũ filiũ dei ⁊ reſurrexiſſe a ⁊c. Qui reſuſcttati itra // „ uerũt ſinagogã iudeoꝝ rephẽedẽtes iudeos de moꝛtuis.Exqͥb oibo apparet vᷣitas reſurrectio nis dñi nfi Jeſu xpᷣi.De q̃ cũ glłioſa vgine ha ria gaudẽtes hac illi laudẽ decantemus. Faciamus dulcẽ cantũ ad vᷣginem Mariaam tcõſolemur ſuũ planctũ: anxietatẽ ⁊ doloꝛẽ. O Maria imꝑatrixc mundi vniuerſri Aduerſitates tue o młierfelix in magnũ nium ſunt cõouerre =WèWW Pꝛeterijt dies triſt :q̊ vidiſti doloꝛe affectů Zuũ filiũ Jeſũ xpᷣm:in cruce totalit᷑ vulneratũ Hogie reſuſcitatꝰ eſt cũ maxio ſplẽdoꝛe Tuus filiꝰ delicatꝰ:q moꝛtuus ꝓnr̃o amoꝛe Quare ampliꝰ nolitriſtario benigna dna mea Sed tuũ vultũ exhilara o dulꝗ vᷣgo ana Pars ſecunda huius ſermonis de cõgruita te reſurrectionis dni noſtri Jeſu xpi. H CLoõm ſniam Alex. de ales in.iij. ꝑte ſũ s mein trac. de reſurrectõe xpᷣi.q.j.⁊ bi Tho.in.iij.ꝑte ſũme.q.liij.ar.j.cõgru uuru.bm fuit dnim nfm reſurgerea moꝛtu is:ĩmo poſſumꝰ dicere neceſſariũ:maxĩe tripnuii rõnc.ſ.ſui:noſtri:⁊ bti. Pꝛimo rõne ſui cogru um fuit ⁊ neceſſariũ vxpᷣm reſurgere a moꝛtuis. Et h̊ ꝓbat᷑ triplici rõne.Pꝛima ðꝛ piũctõis.m em̃ ſniam oim theolo goꝝ:marxie Alex.de Ales vbis.q.ij.⁊ bti Tho.i.iij.ꝑte ſũme.q.liij.ar.ij. c Rich.i. iij. di. xxj. et Gona.ibidẽ.ar.j.q.ij.?⁊ mul/⸗ toꝝ alioꝝ:qᷓ;uis xpᷣs vere moꝛtuꝰ fuerit:mñ diui nitas nunq; fuit ſeꝑata a carne eiuſ moꝛtua.ſiẽ nec etia ſepata fuit ab aia.Nõ em̃ decebat deuʒ ſiue vᷣbũ diuinũ ab hũanitate ſepari quã ſibii⸗ diſſolubili mrimonio cõiũxerat.ſic nõ decet vi⸗ rũ relinq̃re vxoꝛẽ:nec ecõtra ſine cã.c.ij.ð diuoꝛ tijs. Uñ Leo papa inqᷣt. Lãta eſt vnio dei ⁊ ho minis vt nullo ſupꝓplido poſſent dirimin moꝛ te diſtingui.Et Augꝰ.ſuꝑ Jobᷣ.ait. Uerbũ ex q̊ ſuſcepit hoies nũqᷓ; ſeꝑatũ fuit ab eo. EtDama. ðᷣt. Anachema ſit q dixit vbum depoſuiſſe qð ſe mel aſſũpſit. Rõ põtaſſigri.qꝛ cũ deꝰaliqͥd do nũ dat:nõ ſubtrahit illð ſine culpa.Cuʒ g̊ nec ex ꝑte anie nec ex ꝑte coꝛꝑis xpᷣi aliq̃ culpa intuene nit:nõ debuit diuia liberalitas ab ania ipavł a carne ſibi ſemel vnita ſeꝑari:licet ipſe huanitatd ptes integrales ꝑ moꝛtẽeſſent ab inuices ſepate ꝓ redẽpnõe hũani gener ꝑficiẽda. In hᷣ autſen ſu ðꝛ vbũ dei nunq; fuiſſe ſeꝑatũ ab hoie quezʒ ſemel aſſũpſit.qꝛ nũqᷓ; ſeiũctuʒ fuit ab aliq̃ eius ꝑte.nã ⁊ cũ aia ad libũ deſcẽdẽte ⁊ cũ carne ĩtu/⸗ mulo iacẽte ſꝑ ↄiunctũ fuit. Unde Auguſt.con tra Felicianũ et Magiſter in.iij.diſt.xxj.dicitq chꝛiſtus in ſepulchꝛo carnem ſuam non deſe⸗ ruit. Quapꝛopter non fuit conueniens vt caro coniuncta diuinitati remaneret in miſeria moꝛ⸗ — tis. ergo neceſſe fuit ipſum de moꝛte ad viiaam reſurgere:vt diuinitas q̃ eſt vita viuentium cõo⸗ Cogſir 1 uthoſßh ſarctcolol neni Kiird ſtmmnnineni nifniſenomi güͤtcktiüſture gasoinitalo⸗ ſosrworged⸗ Errngon reca Nan Gur Koochin „ Pulnureginc⸗ Porunne lcj9e uicr daoe idoa ſinutanli⸗ Criffua den lifurin ſonn g ij Glantfut on mpnoctottacn dbenirol Nichbocinecligt tos ptoto⸗ D niu ſulpee G⸗ Laro poßme ics ctqlbereor Liconfmn Bea⸗ (cocho. Ant (ponkod danot Unock alpe Pe Monihoare ſanlighgrͤbe Dngfe dehore dhto Blcen MNeſnömonero tornnmoff cunrNene jgglaon ker Btesfint Unnotſet Ns⸗ dlanogedenot cho. INlaitqe denotnuefthe buctencbee Nhias noc Ardealgnni ewumgderiig Nineglinie⸗ ntinningmr eneeeſnünuin Sriungrener rmatie zun igeſümegliat uibidiar l Nmorn ſnrit armeciuſ nin ſchdam miraeſchancgihn õiireaſini rt toen inecich ie TäackneN 1opolardunnigen. in bar Umnit n ucsbe D un cgſlſ ii gai ehen rn Mgil zuig aludon “ ſarabmnichſe⸗ foin hi⸗ ſri bhor⸗ janfuree . Crd rinii lrn tnnc / ungaunne, mn denen nutun, Deimofügtile . . . . * . iungeret᷑ carni viue:⁊ nõ remaneret cõiũcta car⸗ ni moꝛtue:quã nec moꝛtuã nec viuõ rõnabilit᷑ debebat vnq; dimittere.Et hec ẽ rõ qᷓre caro xpᷣi in ſepulchꝛo nõ fuit putrefacta ſᷣm Alex. ð ales vbig. Nã ſi vᷣtus creata vnita coꝛꝑi nõ patit᷑ io ſum coꝛrũpi:vt patet de aia.̊ multo foꝛtiꝰ vᷣiꝰ diuia vnita coꝛꝑi xpᷣi nõ patiebat᷑ iᷣm coꝛrũpi. Et h̊ eſt qð inqᷣt glo.ſuꝑ illud pᷣſ.xv. Nõ dabis ſam̃ tuũ videre coꝛruptionẽ.vbi ait. Coꝛpꝰ xpi ſccificatum ꝑ qð alia ſanctificant᷑ non patieris coꝛrumpi. 4. Vog ſi q̃rat᷑ Quare ergo ſtatiʒ nõ reſur/ q rerxit poſtq; moꝛtuꝰfuit:vt diuinitas nõ Iſfſttaret cõiuncta coꝛꝑi moꝛtuo:necꝑ mo mentũ. Rñdet aÄlex. de ales vbi S.aſſigns tres rõnes. Una q̃ꝝ eſt:vt ꝓbaret᷑ vere moꝛtuꝰ. Nã ſi ſtatim reſurrexiſſet:multi putaſſentũlluʒ vere noõ fuiſſe moꝛtuũ. Quia igit᷑ ſicutin oꝛe duoꝛuʒ vel triũ teſtiũ ſtat oẽ vbũ:ita duobo vl trib die bus oſtẽdit᷑ aliquẽ vere eſſe moꝛtuũ. Jo dñs nr ad reſurgẽdũ expectare voluit iſtũ terminuʒ. Et ꝓpterea gio.ſuꝑ illud.j.ad Coꝝ.xv. Reſurre xit tercia die:ait. Pꝛobata.ſ.vera moꝛte. Petrꝰ aũt Raueñ.inquit.Tres dies voluit eſſe ſue ſe pulture:q in celo ſunt reſtauraturꝰ: q in terra re paraturꝰ: 2 ꝗᷓ apð iferos redẽpturꝰ. Alij aũt di⸗ cunt ꝙ; qꝛ nũerꝰ ternariꝰ eſt ꝑfectꝰ: vt aitph̊ᷣs.j. ð celo ⁊ mũdo.qꝛ hʒ pncipiũ:mediũ:⁊ finẽ.iðo ad ſignificandũ ꝙ reſurrecio ſua perfecta fuit: chꝛiſtꝰ tercia die reſurgere voluit.Et hoc figura tũ fuit in Jona ꝓhᷣa: de qͥ inqͥt ſaluatoꝛ DHat. xij. Sicut fuit Jonas in vẽtre ceti trib diebb et tribo nocabo:ita erit filiꝰhoĩs in coꝛde terre tribb diebo ⁊ tribo noctibo.Dicit aũt Augꝰ.in.iiij.ð tri ni.ꝙ hocintelligit᷑ ꝑ ſynecdochen ſᷣm quaſacci⸗ pit̃ ꝑs ꝓ toto. Uñn pᷣma dies acupit᷑ ſᷣm poſtre⸗ mãẽã ſui ꝑtẽ.Scõða aũt dies ſᷣ̃m ſe totã ⁊ integrã. Tercia vo ſᷣm ꝑtem ſui p maʒ.Et ſic fuerũt tres dies. et qlibet eoꝝ habuit ſuã noccẽ pᷣcedentem. Luc em̃ ſᷣm Bedã mutatꝰ eſt oꝛdo ⁊ curſus di erũ acnoctiũ. Antea em̃ dies pᷣcedebãt ⁊ noctes ſeqbant᷑:ad denotãdũ ꝙ hõ ceciderat de die gre in noctẽ culpe. Poſt paſſionẽ vo xpᷣi ⁊ eiꝰreſur/⸗ rectionẽ noctes pᷣcedũt ⁊ dies ſequunt᷑:ad ſigni ficandũ ꝙ per ea homo redijt de nocte culpe ad diem gre. De hoꝛa aũt reſurrectiõis diuerſa fu it opinio. Aliqͥ em̃ dixerũt eũ reſurrexiſſe media noccte:in qᷓ moꝛe romano inapit dies naturalis l.moꝛe romano.ſff.de ferijs.Alij vo dixerunt ꝙ reſurrexit mane.Et dicit ſccũs Bona.in.iij. diſ. xxij.ꝙ pᷣdice opiniones pñt ↄcoꝛdari.qꝛ dupli citer ðꝛ res fieri.Aut qñ fit ſᷣm veritateʒ.aut qñ innoteſcit. Illi ̊ qͥ dixerũt eum reſurrexiſſe me⸗ dia nocte denotauerũt hoꝛã qñ facta eſt reſurre ctio. Illi aũt qͥ dixerũt reſurrectionẽ factã mane denotauerũt hoꝛã qñ innotuit.Etiõ Johᷣ.xx.ðꝛ Adhuc tenebꝛe erãt.qꝛ auroꝛa media eſt int᷑ te⸗ nebꝛas noci ⁊ lucẽ ꝑfectã diei.et ideo ab vtroq; VII põt noĩari:ſicut mediũ ab excremis.qꝛ ꝑticpat naturã vtriuſq; exemi. Hec MNico. ð Tyra ſu- Mar.xvj.pᷣalł.ca.ſuꝑ vᷣbũ.oꝛto iã ſole. K Eñcuda rõ qreogruũ fuitxpᷣm reſurgere 8 S pfectiõis: ſic arguẽdo. Oẽ totũ eſt no briliꝰ ſua pte:et vna ꝑs ſine alia eſt ifecta vt inqᷣt Areſto.iij. Phiſi.⁊.v.¶ Hetha. Cũ g̊ hõ ſit cõpoſitꝰ ex aia ⁊ coꝛꝑe vt inqᷣt Areſt.ij.de aĩa. patet ꝙ ꝑfectioꝛ eſt aia cõiuncta coꝛꝑi ⁊ coꝛpous vnitũ aie:qᷓ; ſi ſint ab inuicẽ ſeꝑati.UVñn Areſt.vj Politi.⁊.xvj.ð aĩalibo inqᷣt.ꝙ coꝛpus viuũ eſt nobiliꝰcoꝛpe moꝛtuo.Cũ g aia ſine coꝛꝑe ſitim ꝑfecta:⁊ ecõtrario coꝛpꝰ ſine aia ſit iꝑfectũ ſicut ts ſine ſuo toto.igit᷑ opoꝛtuit ꝙ aĩa vpᷣi vniret ſuo coꝛꝑi:⁊ ecõtra.cũ in xpᷣo debuerit eẽ ois ꝑfe ctio qᷓ reꝑiat᷑ in natura huana.Si em̃ nõ reſur/ rexiſſet:ipꝑfectꝰ remãſiſſet:p eo ꝙ hõ ñ fuiſſʒ.Nã ꝓ illo tꝑe qͥ ania xpᷣi fuit a coꝛꝑe ſeꝑata ⁊ ecõtra chꝛiſtꝰ hõ ni fuit:vt inqͥt ſccũs Bona.i.iij.di.xxij ar.j.q.j.in coꝛꝑe q̃ſtiõis. Uñ ðt Areſt.iiij.Me/ theo.qꝙ hõ moꝛtuꝰ ñ eſt hõ niſi equoce. Ad hoc ̊ vt nõ remaneret in iſta imꝑfectòe:cõgruũ fuit imo neceſſariũ vt reſurgeret a moꝛtuis.alas ſe qret᷑ ꝙ fuiſſz diſcoꝛdia int᷑ hũanã naturã q erat in xpᷣo ⁊ diuinã:qð eſt ipoſſibile:cũ eſſent vnite vincło pfectiſſime charita.Nã daꝝ ẽ ꝙ aia ap petit vniri ſuo coꝛꝑi:vt inqͥt Areſt.viij.Eth. Si g̊ diuia nat᷑a potes facere hãc vnionẽ:noluiſſet illã facere:neceſſario ſeqret᷑ ↄdludẽdũ ꝙ natura diuia i diſcoꝛdia eſſet cũ hũana ⁊ ei ↄꝛia:nullaʒ hñs cãʒ differẽdi iſtã vniõeʒ. Nã finis iponitne ceſſitatẽ agẽti:vt patet.ij. Phib.ij.Meth.ac.liij. Eth̊. Qncũq; aliq̃ duo natuałr vniunt᷑ ⁊ ſub ſtatialit.ſi pt᷑ aliqð faciẽdũ vel habẽdũ ſeꝑent᷑ facto vel hito illo ꝓpt᷑ qð ſeꝑant᷑:debẽtitato cõ/ iũgi ⁊ ſubalit᷑ vniri.alit᷑ nõ eſſent ſeꝑata/pt᷑ illꝰ tmn.Cũ igit᷑ aia ⁊ coꝛpꝰ dñi Jeſu fuenntſubalit᷑ vnita:⁊ eoꝝ ſeꝑatio ꝑ moꝛtẽ fuerit facta ſolũ vt fieret de ꝑcõ oꝛigiali ſatiſfactio et gener huani reꝑatio.̊ facta ſatiſfactiõe ⁊ reꝑatiõe debuerũt iterato vniri:adipleto fine illiꝰſeꝑatõis.alas ſe/ q̃ret᷑ ꝙ eſſent ſeꝑata pt alið q; ꝓpt᷑ hũanã redẽ/ ptionẽ faciends:qð eſt falſum. Cũ igit᷑ diuitas xpᷣi hret ptateʒ ↄiũgẽdi aĩaʒ illiꝰcũ coꝛꝑe:qð ptʒ⸗ qꝛ ꝑ vᷣtutẽ ipſiꝰ diuinita xpᷣi oẽs moꝛtui reſur⸗ gẽt: vt ðꝛ Job.xix.⁊.j.Coꝝ.xv.vbi apłs ait.Qm qdẽ ꝑ hoiem moꝛs ⁊ ꝑ hoieʒ reſurrectio moꝛtu oꝛũ.a foꝛtioꝛi potuit reſuſcitare coꝛpꝰſibi vnitũ : ꝗqcqᷣd ẽ c alioꝝ vt ſint talia:illð eſt marxie tale ſibijpi. ij mecha. neceſſario ↄcludit᷑ ꝙ ipᷣm re⸗ ſuſcitauit. Unñ Augꝰ.in li.de traditione ſimboli ait. Impoſſibile fuit vt auctoꝛ vite nõ rediretad vitã.Quõ em potat moꝛtis legibo detineri qͥ id circo eſt moꝛtuꝰ vt moꝛ adimeret prãteʒ. Cuiꝰ g̊ͤddementie eſt: illũ nõ credere ſurrexiſſe ad cuiꝰ pceptũ ð tumlło moꝛtuꝰ emerſit. Indubitant ¶ᷣ eſt tenendũ ipᷣm dñm Jeſum reſurrexiſſea moꝛ tuis. Nã vt s ꝓbatũ eſt: neceſſanio eſt tenenduzʒ ꝙ facta reſtauratiõe humane redeptiõis ꝑ ſepa cionẽ anie ⁊ coꝛꝑis chꝛiſti:ipe diuinitas ↄcupbi uit facere vnionẽ illoꝝ:alit᷑ ſequeret᷑ ꝙ eſſet con traria nature huane. vts ꝓbatũ eſt. Silr opoꝛ tet dicere ꝙ aia chꝛiſti ſeꝑata a coꝛꝑe:facia redẽ ptione hũana deſiderabat reuniri coꝛꝑi ſuo:ne ꝑmaneretin hac ipꝑfectiõe.Cũ igit᷑ ex diſpoſitõe in agente ex ꝓpoſito ⁊ patiente neceſſario ſeq̃tur actio:vt ðꝛ.ij.de aia.q̊ incõuincibiliter cõcdludit᷑ reſurrectionẽ chꝛiſti vere eſſe factaʒ:⁊ neceſſano fuiſſe fiendd. X Ercia rõ ðꝛ pᷣmiatõis.Si em ꝑ q̃̊ qꝗs de c liqt ꝑ ea ⁊ puniri debet.c.fi.de imu.eccł. cctte c.paſtoꝛalis.ð iurepatro.l.ex facto.S. iulianꝰ.ff.de vul.⁊ pu.l.heres.ff.de hijs qͥ.vt in di.et Sap.xj.c.Cũ miſeratiões dei ſint ſuꝑ oia opa eiꝰ. pᷣſ. cxliiij.ꝗ̊ qᷣſq; ꝑ ea ꝑ q bñ agit debetpᷣ miari.Cũ igit᷑ xpᷣs expoſuerit coꝛpus ſuũ paſſi⸗ oni ꝓ caritate ⁊ tolerauerit tot acerbiſſima toꝛ⸗ mẽta: cgruũ fuit imo neceſſariũ qᷓntũ ad iu⸗ ſticiã vt i ipſo coꝛꝑe głificaret᷑. Uirtuti em eſt fa cdendꝰhonoꝛ ⁊ retribuendũ pᷣmiũ:vt ðꝛ.j. Phi. et.iiij.Ethi.Quia igit᷑ ſeptũ eſt Luce.xiiij.⁊.xviij et Mat.xxiij. Quiſe hũiliat exalcabit᷑. Cũ chꝛi⸗ ſtus humiliauerit ſeip̃m facꝰ obediẽs vſq; ad moꝛtem:vt ðᷣꝛ ad lk⸗. iuſticia exigebat vt Liaz reſurrectiõis. Un ꝓphai pſona xp̃i ait pᷣſ.cæxxviij.Oñe ꝓbaſti me⁊ cogui ſti me:tu ↄquiſti ſeſſiõeʒ meã ⁊ reſurrectõeʒ meã exaltaret᷑ vſq; ad g Ecunde ꝓbat᷑ cõgruitas reſur 8s rectõis chꝛiſti rõne noſtri.Et hoc etiã tri plicit᷑. Pꝛimo rõne eõfirmatõis.ſ.in fi de⁊ ſpe.Pꝛimo in fide.qꝛ ꝑ eiꝰreſurrecionẽ cõ firmata eſt fides noſtra circa diuinitatẽ eiꝰ. Si cm̃ nõ reſurrexiſſet hoĩes ñ credidiſſent ipᷣm fu⸗/ iſſe verũ deũ. Uñ in pᷣſ.xxix.ipſe inqͥt patri.Que vtilitas in ſanguie meo:dum deſcedo in coꝛru/ ptionẽ. Ubi glo.inqͥt. Si coꝛruptũ fuerit coꝛpꝰ meũ ⁊ ſanguis meꝰ ⁊ nõ reſurrexero:nemini an nũciaboꝛ ⁊ nullüũ lucraboꝛ.qꝛ vo reſurrexit co⸗ gnouerũt oẽs ꝙ vere erat deus. Nã ois effectꝰ naturalit᷑ eſt demõſtratiuꝰſue cauſe.vt inqͥt au ⸗/ coꝛ in li.de caub.Cũ igit᷑ c pᷣmaria reſurrecõis moꝛtuoꝝ ſit diuinitas:chꝛiſtꝰ qͥ vᷣtute ꝓpꝛia re⸗ ſurrexit oſtẽdit ſe eſſe deũ.Et ſic ↄfirmauit nos in fide diuinitat ſue.Et ſiłr in ſpe.ſ.ꝙ nos reſur gemus.lã coꝛpꝰſequit᷑ naturã ſui capitis.l.cũ in diuerſis. ff. de reli.⁊ ſump.fu.Et acceſſoꝛiũ ſe quit᷑ naturã ſui pᷣncipal.c.acceſſoꝛiũ.de re.iu.li. vj.l.cũ pᷣncipalis.ff.de re.iu.l.ad rẽ mobilẽ.l.ad legatũ.ff.de ꝓcura.l.j.ff.ð pecu.le.l.eos.in pᷣmo rñſo.C. de vſur..l.iiij.C.depoſi.Et ideo cũ chꝛi/ ſtus caputnoſtrũ ⁊ nr̃ dux ⁊ pnceps reſurrexe⸗/ rit:poſſumꝰ ⁊ nos reſurrectionẽ ſꝑare. ſi nõ reſurrexiſſet ꝑdita fuiſſet ſpes noſtra. Un apłs inqᷣt.j.ad Co. xv. Si chꝛiſtꝰ nõ reſurrexit: in⸗/ anis eſt pdicatio ⁊ fides nra. Et glo.ſuꝑ u.xl. ca.inqᷣt. Si nõ eſt veritas reſurrectõis xpᷣiꝛnon eſtruaus paſſionis eius Etj.ad Cor. rv.iten eith paſſionis eius.Et.j.ad Loꝝ.xv.ite· Diecit apls. Si xp̃s nõ reſt urrerit neq motui te ſurgent. Uerũ qꝛ ipſe vere reſurrexit: ideo abſe q vllo dubio ⁊ nos reſi urgemus. Un inqͥt płs vbi S. Si chꝛiſtꝰ pᷣdicat᷑ ꝙ reſurrexit a moꝛiuis quõ qͥdam in nobis dicũt ꝙ reſurrectio moꝛtu oꝛũ nõ eſt.q.d.imo abſq; dubio erit. Et has du as cõfirmatiões.:.in fide ⁊ ſpe:tãgit apłs.j. e tru.j.di.Deꝰ ſuſcitauit eũ a moꝛtuis:vt fides no ſtra ⁊ ſpes eſſet in deum.,. EEſcuũdo cõgrua fuit reſurrecno eiꝰ reſpe-/ 8B8 AQAu nf̃i rõne recõciliatiõis: vt.ſ.nos per pocã nr̃a a deo auerſos:illi reconaliaret Uñ ad Heb.ix.ðꝛ.Chꝛiſtus introiuit in celum vt appareat vultui dei ꝓ nob.Etad Ro.viij.ite/ rũ inqͥt apłs.Chꝛiſtus Jeſus qui moꝛtuus eſt 2* imo q ⁊ reſurrexit:qui eſt ad dexcrã dei:qͥ etiam interpellat ꝓ nobie. D Erado fuit neceſſania ? cõgrua rone no)/ t? ſtre inſtructiõis: vt inqᷣt Tho. in.iij. oꝛte· ſumme.q.lij.art᷑.j.in coꝛꝑe qſtiõis.Eth̊ᷣ tripłr. Pꝛimo vt ſicut rpᷣs reſurrerxit a moꝛtuis ita ⁊ nos reſurgamꝰ a pcœis. Uñn ad Col.iij.ðꝛ. Ecũdo vt ſicut xpᷣs poſt reſurrectionem s habuit nouã vitã:ita ⁊ noſ ĩ nouitate vi te ablemꝰ:iuxta illð apfi ad Ro.xij. Re/⸗ nouami in nouitate ſenſus vfi. Et ad Eph̊.iiij. Renouami ſpũ mentis veſtre:⁊ induitenouuʒ hoiĩem qͥ p̃m deũ creatus eſt in iuſticia ⁊ ſcitate veritad Et.j.ad Co. v. ðꝛ. Expurgate vetus fer mẽtũ vt ſi noua cõſperſio ſicut eſtj aʒimi:etem paſca noſtꝝ imolat ẽ chꝛiſtꝰ. Itaq; epulemur nõ in fermẽeto veteri:neq; in fermẽto malidie.ſʒ in aʒimis ſincerita ⁊ veritatꝗ. Etad Ro.vj.ite⸗ rũ inqᷣt Paulus. Quõ xps ſurrexit a moꝛtuis ꝑ głiam dei patris:ita ⁊ nos ĩ nouitate vite am bulemꝰ. Et iõ nõ ðᷣꝛ eſſe veꝝ mẽbꝛũ xpᷣi q ſpũa⸗ liter nõ reſurgit cũ ſuo capite xpᷣo ꝑ nouitatẽ vi/ te:a qͥ nos xpᷣiani dicimur.de ↄſe.diſt. iiij.c. poſt qᷓ; aſcendit.Eapꝛopter apłus ad Ro.iiij.hacro nem tangẽs inqᷣt. Chꝛiſtꝰ moꝛtuus eſt ꝓpt deli/ cta noſtra:⁊ reſurrexit ꝓt᷑ iuſtificationẽ noſtrã. Tercio ad inſtruendũ nos ꝙ ſicut ipᷣe reſurre xit ampliꝰ nõ moꝛiturꝰ:iuxta illud apłiad Ro. vj. Chꝛiſtꝰ reſurgẽs ex moꝛtuis iam nõ moꝛit᷑: moꝛs illi vltra nõ dñabit᷑.ita ⁊ nos ampliꝰnon debemꝰ redire ad moꝛtẽ pcõꝝ:ſed viuere ſꝑ cũ xpᷣo ĩ gra:⁊ dicere cũ apło ad Gał.ij.Chꝛiſto cõ fixus ſum cruci:viuo aũt iam nõ ego:viuit vo in me chꝛiſtus. △O 4 * Ercio pncipaliter fuit cõgrua ⁊? neceſſa⸗ t raa reſurrectio chꝛiſti reſpectu beati.ſ. an gelon ⁊ aiaꝝ ſccaꝝ ⁊ coꝛpoꝝ glificãdo⸗ rũ:vt creſceret illis głia ⁊ cõſolatio in cõtemplã da hũanitate chꝛiſti:vt inqᷣt Alex. de ales vbig. Vñũ de xpᷣo inqͥt apłs Petrꝰ.j.ca.ſue.j.canonice In quẽ deſiderat angeli ꝓſpicere.nõ ſolum emm uu olp luthuünmulna nufuiſnen pokpaſtonich oſalcurzpban 44Sdarsintn cosinmandion bris? dein e cötmutpord grtct Cci tnii ſaboocs infen oinme Oſce⸗ poꝛotua:roꝛl ſhucntis, fä, ſona delcaubil fnrunisalu⸗ io. Kiintallya Mlſnück Au ſiacſcispan, Wateicktsr logoſbeenn Chnnd rethn mndleinik ſſagogen marigonge Damnonez Kanmannie tuiquengi⸗ feqſvicetpe bellane. P e Gedan nnodan 4 V Atnsinndintie nsgulnne erſe —— nutögarin un nct Tho. gi ncreiſtis, . Arſiſunrqit Pspoſ wünmmn rnt poſinoven löapkisd honi ſus n Etad i Nrre noirne Sckiiuſtigar in Sporgneven ſoſitck ginei nic. Jaggelr zin fcmad znosinoner Pmmwwvd e vsyur enin mlbunſuſ usumni norl Gr tosanglbno “ Bi DH SS=S Uit gutne finſenntu 1nhrl, Hſolnno nir, 2 4 S Folium ſcti delectant᷑ in ↄtẽplatiõe deitatis:ſed etis hu /½ manitacj Jeſu xpᷣi ſicut ꝓphetatum fuerat Eſale xxrxiij. vbi dicit᷑. Regẽ in decoꝛe ſuo videbũt.Et ob hãc cauſaʒ neceſſaria fuit xpᷣi reſurrecno:ma xime vt ſcti in ania ⁊ coꝛpoꝛe btificarent᷑. In aia ↄtẽplãdo diuinitatẽ ⁊ aiax xpᷣi gloꝛioſã.In coꝛ⸗ poꝛe vo vidẽdo coꝛpus xpᷣi omni głia pleniſſi⸗ mũ.Et ſicpatʒ pars ſca huꝰ ᷣmois. Pars tertia de io cũditate reſurrectõis domi ni nr̃i Jeſu xpᷣi R Ulitas cõſolatiões de paſſione ct re/ m ſurrectiõe rpᷣi habuerũt diuerſi de qᷣ⸗ bus hic paucas enarrabimꝰ. Dimiſ⸗ ſaa. igit᷑ bnapali cõſolatiõe qᷓ fuit ipſiꝰ chꝛiſti:de quo dici poteſt illð.ij. Machabeoꝛũ j. Tempus affuit qͥ ſol refulſit qͥ pꝛius erat ſub nubilo. Ipſe em ſoliuſticie xpᷣs qui in paſſione fuitſub triplia nubilo.ſ.moꝛtalitad qͥ ad coꝛpꝰ paſſibilitat q̊ ad aiam: ⁊ multiplic penalitatis q̃ ad vtrũq;:hodie deiſto triplici nubilo exiuit cæt in mũdo refulſit. Nã coꝛpꝰ eius induit imoꝛ/ talitatẽ:ania impaſſibilitatẽ: ⁊ vtrũq; oimodaʒ głiam ⁊ felicitatẽ. Uñ Leo papa ait. Poſt paſſi onẽ rpᷣi rupi vinculis moꝛtis infirmitas in vir tutẽ:moꝛtalitas in eternitatẽ:⁊ cõtumelia tranſi uitin głiaʒ. Omittedo etiã dicere de dotib⸗ coꝛ⸗ poꝛis głioſi ipſiꝰ dñi ⁊ de głia aie ũliꝰ:qꝛ hec ex cedũt hũani ingenij facultatẽ:dico ꝙ cõſolatio pma fuit ſanctoꝝ patꝝ quã habuerunt ſtatim poſt paſſionẽ chꝛiſti ad qͥs deſcẽdit ania eiꝰ glo rioſa ſicut ꝓphᷣatũ fuerat ꝑ Dauid pᷣl.cvj.vbi in qᷣt. Sedẽtes in tenebꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛ vin/ ctos in mendicitate ⁊ ferro:⁊ eduxit eos de tene bꝛis ⁊ de vmbꝛa moꝛtis:⁊ vincula eoꝝ dirupit qꝛ cõtriuit poꝛtas ereas ⁊ vectes ferreos cõfre⸗ git. et Ecci.xxiiij.dictũ fuerat ĩ ꝑſona xpᷣi. Pene/ trabo oẽs inferioꝛes terre:⁊ liberabo eos ſperã tes in me.O ſee q̊ʒ.xiij.dictũ fuerat.O moꝛs ero moꝛs tua:moꝛſus tuꝰero o iferne. Hoc aũt fu/⸗ it ↄueniẽs.Nã vt inqᷣt Areſt.ix.Eth.amicoꝛ pᷣ/ ſentia delectabilis eſt in bonis foꝛtunijs ⁊ i in/ foꝛtunijs:alleuiant᷑ triſtati cõdolentibo eis ami cis. Et in talibo auxiliari nobiliſſimũ ⁊ delecta⸗ biliſſimũ eſt.Cũ igit᷑ chꝛiſtꝰ ſingulari amoꝛe af ficeret᷑ ſctis patribus.iuxta illud Johᷣ.xv.Uos amici mei eſtis ⁊c̃ideo nõ imerito deſcẽdit ad il la loca ſubterranea ⁊ extraxit illos:q̊ꝝ ſingulis extract inqͥtillud Hiere.xxxj. In charitate ppe/ tua dilerxi te:ideo extraxi te miſerãs tui. Sciẽdũ eſt ergo ꝙ anĩa chꝛiſti ſtatim cũ moꝛtuꝰ fuit:cũ maxia angeloꝝ multitudine ꝑrexit ad inferos. Demones aũt in aere cõmoꝛantes hoc vidẽtes ſtatim annũciauerũt demonibo ĩfernalibo moꝛ/⸗ tuũ quendã cũ maxia turba angeloꝝ aduenta/ re qͥ videt᷑ velle infernũ imꝑioſe intrare ⁊ eos de bellare. Pꝛopter qð poꝛtas infernales clauſe/ rũt. Sed angeli pᷣeuntes ad ianuas ĩferni pul⸗ ſantes clamauerũt dicẽtes illud pᷣſ.xxiij. Lolli⸗ te poꝛtas pnapes vr̃as:⁊ eleuamini poꝛte eter⸗ nales ⁊ introibit reł głie.Quibo rñderũt demo⸗ nes. Quis eſt iſte rex glie. Nunq; em huc venit moꝛtuus cũ tali audacia.Et illi dixerũt.Domi/ nus foꝛtis ⁊ potẽs:dñs potens in pᷣlio.Et cum adhuc nõ apirent.iteꝝ clamauerũt angeli dicen tes.Tollite ⁊c.Quibo reſpõdẽtib Quis eſt iſte rex glie. Illi dixerũt.Oñs virtutũ ipe eſt rex glo rie.Quibo dittis ceciderũt ⁊ confracte ſunt poꝛ/ te ifernales.Et hoc figuratũ fuerat Judicũ.xvj. vbi ðꝛ ꝙ Samſon poꝛtas dlauſas gaʒe ciuita/ tis appᷣhẽdit ⁊ aſpoꝛtauit. Silr recitat Ualeriꝰ maximꝰ ꝙ q̃dã voꝛago maxia rome apparuitq̃ totã ciuitatẽ de putredine exeũte coꝛrũpere vide bat᷑:⁊ ꝓpterea multi moꝛiebant᷑.Sibilla aũt re/ ſpondit eis illã voꝛagineʒ nunq; ceſſatura:niſi valẽtioꝛ romanoꝝ in ipᷣam ſe ꝓijceret. Qð cũ ꝑ ciuitatẽ vulgatũ fuiſſet:ſtatim Curtiꝰ qͥdã ado⸗ leſcens romanoꝝ nobiluſſimus valentioꝛ oib- valde bñ armatꝰ:in voꝛaginẽ illã ſimł cũ equo ſe pꝛoiecit.⁊ ſubito ceſſauit peſtis atq; voꝛago. Moꝛalr iſta voꝛago limb erat qͥ oẽs ſctõs pa tres deuoꝛabat ⁊ moleſtabat. Chꝛiſtꝰ aut valẽ/⸗ tioꝛ oib in vtute:charitate armatꝰ: mediãte eqᷓ ſancte cru in ipᷣam foueã limbi deſcẽdit:⁊ ceſ⸗ ſauit peſtis atq; voꝛago.qꝛ tũc chꝛiſtꝰ limbũ re duſit:?⁊ oẽs ſccõs patres abinde excrahẽs:ab eo rũ moleſtia liberautt. Vod aũt chꝛiſtꝰ vere deſcẽderit ad infe⸗ ꝗq ros ꝓbat Alex. de Ales ⁊ declarat in.iij. ptrte ſũme.q.ix.ar.iiij.in coꝛꝑe q̃ſtionis.⁊ ſctũs Bona.in.iij.di.xxij.ar.j.q.iiij.et etiã Tho. in.iij.di.xxiij.ar.j.q.ij. Un poſſumꝰoↄſiderare de uote ſm q̊ſdã doctoꝛes ꝙ qñ xpᷣs in cruce cla⸗/ mauit emittẽs ſpũʒ terra cõtremuit ⁊ petre ſeiſſe ſunt.vt ðꝛ Matthᷣ.xxvij. Uñ iũllud foꝛamẽ ing fuerat crux: adeo extẽſum eſt vt trãſiret vſq; a limbũ in q̊ erãt ſcti patres.Etꝑ illud foꝛamẽ de ſcẽdit ibidẽ de ſanguie xpᷣi in cruce pendeni:ſta timq; adueniẽte ania Jeſu xpᷣi apparuitlux ma gna in limbo qͥ pꝛiꝰerattenebꝛoſus:⁊ perſperxe/ runtſanguinẽ illũ de cruce fluẽte. Quia vo Jo hanes baptiſta ꝑ modicũ tpᷣs ꝑrexerat ad libũ et annũciauerat chꝛiſti paſſionẽ futurã in ꝓxio: ipᷣe ſurrexit et dixit illis ſctis patrib. Heclux eſt illius ſctĩ agni imaculati qͥ hodie ꝓ nob in cru⸗ ce pepẽdit:quẽ ego digito mõſtraui dicẽs Joh. j. Ecce agnꝰ dei:ecce qͥᷣ tollit pcca mũdi.Tũcſur⸗ rexit Eſaias/ꝓphᷣa ⁊ dixit. Hecluxẽ illa de q̃ ego ꝓphetaui.ix.c.libꝛi mei dicẽs. Populus q ſede/ bat ĩ tenebꝛis viditlucẽ magnaã: ambulãtibo in regiõe vmbꝛe moꝛ lux oꝛta eſt eis. Tücſurre/ xit etiã Zacharias ꝗpha dicẽs. Hic eſt ſanguis de q̊ ego dixi c.ix. libꝛi mei dicens xpᷣo.Tu qͥʒ in ſanguie teſtamẽti tui eduxiſti vinccos delacu in q̊ nõ erat aq̃. Statiʒ ꝗ̊ aduenit dñs Jeſus xps dicẽtib illis hec vᷣba int᷑ ſe ⁊ ſe inuicẽ ↄfoꝛtanti bus:⁊ illũinauittorũ illũ locũ indiabili ſplẽdo —ws Bermo re:mẽtes q̊ illoꝝ ineffabili claritate. Uñ inquit Zugꝰ.vt hr in legẽdario inveſto reſurrectionis. Sicut adueniæte luce ſolis ois tenebꝛa in aere exiſtẽs effugat᷑:ſic adueniete ania xpᷣi in libo in/ fernꝰ uluſtrat᷑. Statim ̊ Jeſus chꝛiſtꝰ dulciter ſalutauit eos ⁊ btificauit:vt inqͥᷣt ſcuũs Bona. in. lij. diſt. xxij.ar.j.q.vj.in coꝛꝑe qſtiõis.Et bea⸗ tus Tho.in ea.diſt.ar.j.q.iij.⁊ iteꝝ in.iij.ꝑte ſũO/ me.q.lij.ar.iiij.in coꝛꝑe qſtiõis.et extraxit eos et pdurit vſq; ad padiſum terreſtre: vt ibi ſtarent vſq; ad ſuã aſcenſionẽ. De q̃ liberatiõe quanta exultationẽ habuerint ſai patres:patet conſide/ rãdo affecionẽ quã habebat:tãto tꝑe illũ expe⸗ ciantes. Scptũ eſt em̃ Pꝛouer. xiij. Spes que differt? affligit aiam:deſideria aũt cũ cõpleta fu erint deleccationẽ pariũt. Uñ ait Augꝰ.in ſᷣmo/ ne de paſſioe.Hãc & triſticiã ⁊ penã totã chꝛiſtꝰ cõuerut in leticiã ⁊ gaudiũ:dũ ſctis patribo ani/ inãa ſuã ⁊ diuitatj eſſentiaʒ oſtẽdit: in q̃ ois glłia paradiſi ↄſiſtit. Si ̊ Ab: ahã gauiſus eſt de in dendũ eſt ipᷣm ⁊ allos ſaõs patres exultaſle qn viderũt eũ venientem ad eos. Ualde em gaude ret qͥs ſi de carcere ſaracenoꝝ vel turcoꝝ libera ret᷑. Multo igit magis ipſi debuerũt gaudere qñ fuerũt eduen de carcere tenebꝛoſo:vbi diui⸗ na viſione carebãt. De carcere hoꝛrẽdo:vbi hoꝛ ignominioſo:qꝛ ſub terra in lacu iacebãt.Et de carcere tꝗ lõgo:qꝛ ꝑ tot milia annoꝝ ibi reman ſerant. Et ideo de eis pᷣdictum fuerat Eſa.xxxv. Gaudiũ ⁊ leciciã obtinebũt:⁊ ab eis fugiet do⸗ loꝛ ⁊ gemitꝰ. Habuerũt em gaudiũ qͥa aſſecuti ſunt diuie viſiõis aſpectũ.habuerunt lericiã qꝛ euaſerũttã hoꝛribilẽ vicinitatẽ demonũ. Fugit ab eis doloꝛ quẽ habebãt ꝓpt locũ tã ignomini oſum.Et gemitꝰ quẽ habebãt ꝓpter carcerẽ taʒ diuturnũ.In viſiõe aũt anie xpᷣi deificate adim pletũ eſt illud pſalmi ocuageſimitercij.Exulta/ uerũt in deũ viuũ.et illud ſleemiee.xij. Oeꝰ leti⸗ ficauit eos leticia m agna. Etillud qð ꝓmiſerat ipſe dñs Hiere.xxxj.di. Conſolaboꝛ eos ⁊ letifi cabo a doloꝛe ſuo. Ceperũt autẽ oẽs ſcti patres dulciter decatare cũ Dauid illud pᷣſ.cvj.Cõ fite⸗ mini dño qm̃ bonꝰ:qm̃ in ſeculũ miſcðia eius. Dicãt nunc qͥ redeptiſunta dñno: q̊s redemit de manu inimici ⁊c.Ettũc adipletũ eſt illud.j.Eſ⸗ dre.iij.Nõ poterat qͥſq; cognoſcere vocẽ clamo ris letantiuʒ. Interim aũt delata eſt ab angelis aia latronis qᷣxpᷣo ſe recõmẽdauerat:q̃ viſa xpᷣi deltate ꝓcinus gloꝛificata eſt. et ſic cũ illo fuit in paradiſo.i.in felicitate:ſicut xps pꝓmiſerat. Vbi em eſt papa ibi ðꝛ eſſe roma.vt notat Inno.ĩ c. ego em̃.de iureiu.⁊ in c.qͥdcunq;.xxiiij.q.j.? Ar chi.in c.p̃ſente. de pᷣben. ⁊ dig. ⁊ in c ſe cire. vij. q. j. Saendũ aũt eſt ꝙ ſtari vt Adã ⁊ Eua dñm vi / deruũr cũ alijs ſctis patniby eũ adoꝛãtes dixerüt culpã ſus eo ꝙ fuerat cq ꝑditiõis tantaꝝx aia⸗ carnatione rp̃ᷣi: vt ðꝛ Johᷣ.viij.multo mag cre⸗/ rũ ⁊ moꝛi ac paſſiõis ſue:q̃s dulciter cõfoꝛtãs chꝛiſtus reſponditũlud qð canit ecclia. O fellix culpa q tal actatü meruit hr̃e redeptoꝛẽ. Libe⸗ ratis ꝗ̊ ſeis patribo fecit illud q̃d ſcptũ eſt Apo ca.xx. Uidi angelũ.i.chꝛiſtũ deſcendentẽ de celo habentẽ clauẽ abyſſi.i.inferni.? catenã magnaʒ id eſt prtãtem in manu ſua.⁊ apphedit dꝛacon ſerpẽtẽ antiquũ q eſt diabolus ⁊ ſathanas:?⁊ al ligauit eũ ⁊ miſit in abyſſum. ⁊ clauſit.i.̃ᷣm glo. ptateʒ no cẽdi limitauit:vt etiã inqᷣt alex.de ales in.iij.ꝑte ſũme.i trac.de effectu paſſiõis xpᷣi. T Ecũda cõſolatio poſt moꝛtẽ dñi nr̃i ſed s ppma poſt reſurrecuõ eʒ eiꝰfuit glioſe vir glinis Mane: cui pᷣmo apparuit vt in fi ne ſermonis dicet᷑. Sed ꝓ nũc illa dimiſſa dica mus de terca qͥ fuit ſcẽ Marie magdalene:de ſcptũ eſt Joh. xx. ꝙ dü ſtaret ad monumentũ foꝛis ploꝛãs: cõuerſa eſt retroꝛſũ ⁊ vidit Jeſum ſtantẽ ⁊ nõ ſciebat qꝛ Jeſus eſt:dixitq; ei Jeſus Mullier qͥd ploꝛas:quem quer. Illa aũt exiſti mãs qꝛ hoꝛtulanꝰ eſſet dixit ei.Oñne ſi tu ſuſtu/ liſti eũ dicito mihi vbi poſuiſti eũ:et ego eũ tol⸗ la. Et hic poſſumus cõtẽplari deuote: licet alis nõ ponat᷑ in euãgelio ꝙ xpᷣs dixerit ei. Si poſu iſſem illũ in domo pilati:⁊ in medio milituʒ qd facies. Ipſa aũt inqᷣt.Et ego eũ tolla.Tantꝰem 2erat amo:ꝛ ⁊ chanicas erga magiſtrũ ſuũ ꝙ paꝝ rendoꝝ demonũ vicinitatẽ habebat. De carcere curaſſet de moꝛte vt poſſet eũ videre.Tũc dixit ei Jeſus. Maria. Quã vocẽilla cognoſceẽs cõ⸗ uerſa dixit ei. Raboni qͥd ðꝛ mgr̃.Diut ei ieſus Noli me tagere:nõdũ em̃ aſcẽdi ad patrem me/ um.ſ.in coꝛde tuo.qꝛ adhucñ credis me ad pa tris eqᷓlitate; ſedere. ade aũt ad fratres meos et dic eis.Aſcẽdo ad patrẽ meũ ⁊ patrẽ veſtrum deu meũ ⁊ deũ veſtrũ.Cũ aũt xpᷣs hec vba dixiſ ſet ei:volẽs eã remouere ne ſe tageret:poſuit ſu⸗/ per faciẽ eiꝰtres digitos:⁊ in loc ꝑ eum taci re⸗ mãſit vſq; hodie caro integra:cũ alia caro vul⸗ tus ſui ſit incnerata vt retulit mihi vnus frater ntr᷑ qͥ eã vidit.Si aũt q̃rat᷑ q̃re ᷣus apparuiema gdalene qᷓ; Petro ⁊ alijs diſapulis. Reſpõdet Augꝰ. ſuꝑ pᷣma canonica Joh.omelia.iij.diccs Reſurrectio xpᷣi vir ꝑ feminã nũdaata eſt:vt cõ⸗ traria arte ſerpẽs vinceret᷑. quia em ille moꝛtẽp mo homi ꝑ feminã nüdauit:ita ⁊ virj vita ꝑ fe⸗/ minã nũciata eſt. Hec ille. Secũda ro:vt daret exẽplũ pccõꝛibo redeundi ad pniam.qꝛ vt ðꝛ ad Ro.v.vbi ſuꝑabũdauit delictũ ſupabundauit ⁊ gra.Tercia rõ eſt:vt daret᷑ nob exemplũ ꝑſeue rãdi.Quia em̃ ꝑſeuerauit vſq; in finẽ:⁊ diſcipu lis recedẽtibo ipſa nõ receſſit a monumẽto:ideo ppmo ſibi apparuit. Perſeuerans em ſaluꝰerit. vt ðꝛ Matth.x.Cõſiderate ;̊ quãtũ gauiſa fuit magdalena vidẽdo ieſum xpᷣm reſuſcitatũ quj tm deſiderabat videre vel moꝛtuũ. Uiderũt q; illũ alie Marie vt h̃ Mat.xxviij. Cũ ei ille di⸗ ſceſſiſſent a monumẽto:coꝛꝑe eius nõ reperto: poſtq; apparuit magdalene apparuit ena; illis. ubrlil ſſns hlu tiicchiictin uret sdcc⸗ Venithetst anlintnit o in lr Glürri . ulatſoh itl iſ⸗ gtegenl al⸗ nnedetft delettrclicte enma⸗ hoveſt cans⸗Ter ghocdckunte Geſomache ſgeinni donac ſizmnae W. denten ann ſio ſogcnn mue Mh iubolofl⸗ fubaiblaui⸗ heppenigeatl ſnu doo rela gnoꝛedei :0d0 cortnumo. wicädas Cäamiaſui bol. Ondb lerypit diad nſimkcogreg cre olosd irür deſceda bonemullars ſuſatmni gre. Ouffcarekoyllli Eömotunau heröſ War Urhonerpii⸗ Miame Van⸗ olhiamlolec Gikfunmmmin chttmeneſo⸗ lrütadſcpulch 1 Vebt Der tüeraroroſo aurozefllgo Uum (Cccim ob/Aßai Pregibaran eine ecfen ſiz mohoſtnmi ummögeſfi eiöndan nüclad anenaet Nükargadne tadtd Dieſg dipolulkiiegi tihiandaris⸗ i pocelllacgi mmaſcidladr dhucn gectsn 0eaütadfans uctur MMOE Gauninr dall mimng; Nl Mici unebunden tnobaanhlüi⸗ niufnin di ſitrnonunini ſmmeci güi gie ⸗ nchniiinn Folium in via. Et credẽdũ eſt ꝙ maria magdalena etia,z fuitpᷣſens:q curres nũciare diſciplis quò vide/⸗ rat důũm Jeſum inuenit alas Marias in via. &t cũ cepiſſet nũciare eis viſiõeʒ:ecce chꝛiſtus oc currit ũllis dicẽs. Auete. Ille aüt acceſſerũt ⁊ te⸗ nuerũt pedes eiꝰ.Tũc aitillis Jeſus.Nolite ti⸗ mere Ite ⁊ nũdiate fratribo meis: vt eat in galile am ibi me videbũt.O imenſa benignuas ſalua toꝛis qͥ indignos ſeruulos ſuos fratres appel⸗ lat. Si aũt qrat᷑ q̃re iſte tres marie ꝑrexerunt ſi/ mul ad ſepłchꝛũ. Rñdeo ꝙ ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ cauſas int᷑ alias. Pꝛio ꝓpter maioꝛeqʒ; teſtimonij firmi⸗ tatẽ.qꝛ vni ſoli teſti cõiter non credit᷑.c.licet vni⸗ uerſis. de teſti.⁊ ſingulares teſtes nõ faciũt ple/ nã fidẽ.c.bone.⁊.c.&ñ dilecti.de clec.⁊.c.ob crimẽ de teſti. ⁊.c.licet cauſam.de ꝓba. Scðo ꝓpter de centiã ⁊ honeſtateʒ. Decet em̃ matronas ire bñn ſociatas. Tercio ꝓpt᷑ myſticã ſignificationeʒ:vt ex hoc det᷑ intelligi ꝙ ũlli ad xpᷣm veniũtqͥ hñnt fi dẽ:ſpem:⁊ charitate. Quarto ꝓpter cõmẽdandã cõgregationẽ.Tutiꝰ em̃ eſt ſeruire deo in ſocie⸗ tate bona qᷓ; in ſingłaritate.vñ Salomõ Eccs iiij.inqᷣt.¶ Heliꝰ eſt eſſe duos ſil q; vnũ ſolũ:ha⸗ bent em emolimẽtũ ſocierat ſue.tales em̃ me/ rito ſocictatis aliqñ liberant᷑ a malo culpe ꝑpe⸗ trate. Uñ ibidẽ ſubdit Salomõ. Si vnꝰ cecide rit ab alio fulciet᷑. Ve aũt ſoli:qꝛ cũ cecideric nõ habet ſubleuãtẽ.Aliqñ etiã liberant᷑ a malo cul pe ꝑpetrãde.et ideo ſubdit. Si qᷣſqᷓ; pualuentõ vnũ:duo reſiſtẽt ei. Aliqñ mutuo ſe accẽdũt in amoꝛe dei.⁊ iðᷣo ſubdit. Si doꝛmierint duo fo uebunt᷑ mutuo.vnꝰaũt quõ calefiet.⁊ Pꝛouer. xxvij.etiã dicit.Ferrũ ferro acuit᷑.et hõ exacuit fa ciẽ amici ſui.Aliqñ etiã ꝓtegunt᷑ a tẽptatõib di boli. Uñ ðꝛ Ecces.iiij.Funiculus triplex diffici le rüpit᷑. Diabolus em non põt rũꝑe ſeruos dei inſimł cõgregatos in charitate:⁊ ideo cupit iua dere ſolos:dicẽs illud.j. Reg.xvij. Eligite vob virũ ⁊ deſcẽdat ad ſingulare certamẽ. Iſte autẽ bone mulleres citiꝰ alijs viderũt dñm Jeſũ re⸗ ſuſcitatũ.qꝛ eũ queſierũt valde mane:vt ꝑ vᷣ ſi⸗ gnificaret᷑ ꝙ illi citiꝰ inueniunt xpᷣm qͥ eũ querũt in pᷣmo iuuẽctut floꝛe.ſicut facebat Dauid qͥ di cebatpᷣſ.v. Mane aſtabo tibi ⁊ videbo. Ipe em̃ ait Pꝛouer.viij.Qui mane vigilauerit ad mei⸗ ueniet me. Licet aũt dicat᷑ Mar.vl.ꝙ venerunt oꝛto iam ſole.et Jo h.xx.dicat᷑ ꝙ tenebꝛe adhuc erãt ſuꝑ terrã.in hoc nõ eſt ↄꝛietas.quia adhuc ecrat tenebꝛe ſuꝑ terrã qñ diſceſſerũt a domo vt irẽt ad ſepulchꝛũ. Sed qꝛ pᷣus emerũt aroma/ to vt h Mar.vl.ideo qn fuerũtad monumen tũ erat oꝛtꝰſol. Uel diceduʒ ꝙ ſolibi ðꝛ oꝛtꝰ.qa auroꝛe fulgoꝛ ex radijs ſurget ſol cauſa᷑. x arta ↄſolatio fuit Petri: de q̃ᷓ.j. Coꝝ. q xv. ðꝛ.qa viſus eſt pᷣmo cephe.⁊ poſt vn Qccim. Cephas em̃ peirꝰ interpᷣtat᷑. vt ðꝛ Joh.j.Qñ aũt apparuerit ei nõ bñ ſcit᷑niſi foꝛte qñ redibat a monumẽto cũ Johãne Lu.vl.¶ł vt ðꝛ in hyſtoꝛia Kialkue apparuit ei in cauer⸗ na in qᷓ fledo manèbat.Nã poſtq; negauit xpm in cauerna quãdã intrauit qᷓ mõ ðꝛ gallicatus: vbi ſe totũ ad lamẽta pnie conuertit.ibi vt qᷣbuſ dãa placet:in ipᷣa reſurrectõis die mgr̃᷑ benignil/ ſimus viſitauit en certificas illũ de ſui remuſiõe pcti:ob q d Petrꝰ miro gaudio fuit affenꝰ. v Uinta cõſolatio fuit cleophe ⁊ alteriꝰ di q ſapuli q putat᷑ fuiſſe Lucas euãgeliſta. de qbo ſcptũ eſt Lu. xxiiij. Ecce duo ex di ſcipul Jeſu ibat ipᷣo die.ſ.reſurrectõis:in caſtel/ lũ qð erat in ſpacio ſtadioꝝ.lx.ah hierłm:noie Emaus.Etipſi loqbant᷑ ad inuicẽ de hijs oib⸗ q acciderãt.Et factũ ẽ dũ ↄfabularent᷑:ec ipᷣe Je/ ſus appꝛopinqns ibat cũ illis.Oculi aũt eoꝝ te nebant᷑ ne eũ agnoſcerẽt:et ait ad illos. Qui ſũt hij ſermones qͥs ↄfer ad inuicẽ ambulãtes:et eſtꝭ triſtes. Et rñdens vnꝰcui nomẽ Cleophas: dixit ei. Lu ſolus ꝑegrinꝰ es in hierłm ⁊ nõ co⸗ gnouiſti ea q̃ facta ſũt i illa hijs diebb.Que ver/ ba exponunt᷑ dupłra doctoꝛibb.Pꝛio ſic.Quõ põt eſſe ꝙ tu ſolus peregrinꝰ ignoꝛes ea q̃ nota ſunt oib alijs ꝑegrinis qͥ fuerũtin hierłm.Uecl ſcðo ſic.Cũ tu ſolus int᷑ oẽs ꝑegrinos qͥ fuerut in hierm remãſen ibi vſq; nũcq eſt tercla dies poſt paraſceuen:quõ ignoꝛare potes ea q̃ tam publice ſunt facta ⁊ cũcqj manifeſta. Ipᷣe aũt re⸗ ſpõdẽs eis dixit.Que.Etilli dixerũt. De ieſu na zareno qͥ fuit vir ꝓpha:potẽs ĩ oꝑe ⁊ ſermõe co⸗ rã deo ⁊ oĩ ꝓpło.⁊ quõ tradiderũt eũ ſũmi ſacer dotes ⁊ pᷣnapes nr̃i in danationẽ moꝛi ⁊ cruci fixerũt euũ.los aũt ſꝑabamꝰ qꝛ ipᷣe eſſʒ redẽptu rus iſrł.Et nüc ſuꝑ hec oĩa teraa diẽs eſt hodie ex qͥ hec facta ſunt.Sed ⁊ mulieres qdã ex nris terruerũt nos:q̃ an lucẽ fuerũt ad monumẽtũ: et nõ inuẽto coꝛꝑe eiꝰ venerũt dicẽtes ſe etiã viſi onẽ angeloꝝ vidiſſe:qͥ dicũt eũ viuere.⁊ abierũt qda exnr̃is ad monumẽtuʒ:⁊ ita iuenerũt ſicut mulieres dixerũt:ipᷣm vᷣo nõ inuenerũt.Lũc di xit illis Jeſus.O ſtulti ⁊ tardi coꝛde ad creden⸗ dũ in oib q locuti ſũc ꝓphe.lõne opoꝛtuitpa/ ti xpᷣm ⁊ ita intrare in głiam ſuã.Et incipiens a Moypſe ⁊ oib ꝓphet interpꝛetabat᷑ illis in oib⸗ ſcptur q̃ de ipᷣo erãt.Et appꝛopinqᷓuerũt caſtel⸗ lo qͥ ibãt.⁊ ipᷣe finxit ſe lõgiꝰire.Et coegerũt illuʒ diceẽtes. Mane nobiſcũ dñe qm̃ adueſꝑaſcit:⁊ inclinata eſt iã dies.Et itrauit cũ illis.Et facũ ẽ dũ diſcũberet cũ illis:accepit paneʒ ⁊ bñdixitac fregit ⁊ poꝛrigebatillis Et aꝑti ſunt oculi eoꝝ ⁊ cognouerũt eũ.⁊ ipᷣe euanuit ab ocul eoꝝ:⁊ di/ xerũt ad inuicẽ.Nõne coꝛ nr̃m ardẽs erati nob dü loqret᷑ in via ⁊ apiret nob ſcpturas.Et ſurgẽ tes eadẽ hoꝛa regreſſi ſũt in hierm ⁊ iuenerunt ↄgregatos vndecim ⁊ eos qͥ cũ ipſ erãt dicẽtes ꝙ ſurrexit dñs vere ⁊ apparuit Simoni.Etipſi narrabãt q̃ geſta erat in via:⁊ quõ co guerũt eũ in fracciõe panis. Hec ibi.Dicit aũt ico.ð ¶y ra ꝙ ſaluatoꝛ frangebat panẽ manibo ſicut alij ”M Py 2 BGermo culcello. Ipſe em̃ faciebat ſignũ crucis ſuꝑ ipᷣm panẽ ⁊ ita ſcindebat᷑ ac ſi cmnello ſaſſus fuiſſet. et ad hoc ſignũ ipᷣm cognouerũt. Sed ꝓ maio ri declaratiòe huiꝰ hiſtoꝛie eſt ſcendũ ꝙ ille ali us diſcipulꝰqᷣ erat cũ leopha fuit Cucas eus/ geliſta ſᷣm doctoꝛes:qͥ nomen ſuũ reticuit:ne ſe iactare videret᷑.ſi em̃ aliꝰ fuiſſet bñ illũ expᷣſſiſſet ſicut expᷣſſit nomẽ cleophe. Ipſe aũt leophas erat natiuꝰ de caſtello emaus:qð nũc appellat Nichopolis:⁊ eſt ciuitas.diſtat aũt a hierm ꝑ ſeptẽ miliaria cũ dimidio.nã miliare ðꝛ via mil le paſſuũ.ſtadiũ aũt eſt occaua ꝑs miliarij cõti⸗ nẽs cetũ ⁊.xxv.paſſus.Et ſicut ðꝛ ſᷣm Iſi.?⁊ Be⸗ dã ſuꝑ Lucã.q; Hercules gigas legit᷑ vno an⸗/ helitu tantũ cucurriſſe:⁊ poſt ſteriſſe. ⁊2 4pt hᷣ il⸗ lud ſpaciũ ſic ðꝛ a ſtãdo.ſexaginta ̊ ſtadia ſunt ſeptẽ miliaria cũ dimidio:vt diximꝰ. Apparuit gqũt eis vt ꝑegrinꝰ.qꝛ erat pꝑegrinus a fige ilo qͥ in eo ꝑfecte nõ credebãaãt:vt inqͥt Gꝛeg.i omel. paſcali.de q̊ͥ etiã hr̃ in.S.o ꝓponit᷑.vᷣ.qð vt plane j.·q.j. Itẽ hoc egit vt onderet qꝙ erat ꝑegrinꝰin h̊ mũdo qͥ ad huanitatẽ.et ideo voluit in oibo cõ⸗ uerſari vt ꝑegrinꝰ. Uñ naſa voluit ĩ via ⁊ in cõi diuerſoꝛio:nõ in ꝓpꝛia domo. Itẽ in alieno ho⸗ ſpitio cõuerſatꝰ ẽ.⁊ in alteriꝰſepulchꝛo tumula/ tus.Et ideo dixit Lu.ix.? Match.viij. Uulpes foueas habent ⁊ volucres celi nidos: filꝰ autẽ hois nõ habet vbi caput ſuũ reclinet. Z A aũt meliꝰvideamꝰ q̃liter xpᷣs vere fu/⸗ v it pegrinus:o pꝑepciũ eſt inueſtigare qlẽ habitũ aſſũpſit:q̃s vias fecit:q hoſpitia intrauit:q; ꝑicula ſuſtinuit:⁊ q̃ inſignia repoꝛta uit. Pꝛimo em̃ ðꝛ ꝑegrinꝰ qᷓ;tũ ad habitũ. Ipᷣe em̃ habuit ſdauinã:ſcarcella:pileum:baculũ:⁊ calciamẽtũ. Sclauina eſt pilo ſuʒ cooꝑtoꝛiũ la⸗ neũ lecti.Scarcella eſt pera viatoꝛia ſiue ſaccu⸗ lus ꝑegrinoꝝ. Scdauina fuit eiꝰ caro quaʒ btã vᷣgo in vtero ei fecit.j. Reg.ij. Tunicã ꝑuã ſibi faciebat mr̃ ſua. Iſta aũt ſclauina fuit pᷣmo al⸗ biſſima.i.puriſſima:ð puriſſimis ſanguibo vir ginis facta. Uñ dirxit xpᷣs de ſe et de alijs qͥ hñt ſclauinas albas.i.coꝛꝑa pura Apoc.iij. Ambu labũt mecũ in albis ⁊c̃.Deinde iſta ſdauina fa⸗ cca eſt in cruce rubea.qꝛ tota fuitſanguie aſꝑſa. Vnñ angeli admirãtes dicebãt Eſa.lxiij. Quare rubꝛũ eſt indumẽtũ tuũ ſic calcatiũ in toꝛculari Vltio facta eſt hec ſclauina tota nigra:qñ i cru ce remãſit moꝛtua ⁊ liuoꝛibus plena. Apoc.vj. Sol factꝰ eſt niger ſicut ſaccꝰ cilicinꝰ. Habuit etiã ſcarcella.i.aiaʒ. Peregini em in ſcarcella ſo lent auꝝ ⁊ argentũ accheſauros ſuos ponere ⁊ poꝛtare.Aia aũt chꝛiſti fuit plena triplici theſau ro.ſ.gre:ſapietie:⁊ głie.Job.j.Uidimꝰ głiaʒ eiꝰ plenũ gre ⁊ vita.Hoſes em̃ erat a celeſti głia excluſi:ideo poꝛtauittheſauꝝ głieꝑ quem eos ad głiam reduceret. Erãt etia dei inimici:et ideo poꝛtauittheſauꝝ gre ꝑ quẽ eos deo pr̃i recõcili gret. Erat qͥj ceci ⁊ tenebꝛis obuolun: neſciẽtes viã inuenire q̃ ducit ad patriã:⁊ iõ poꝛtauitthe ſaurũ ſapietie:ꝑ quẽ eis viã celeſtꝭ patrie demo ſtraret. Habuit etiã pileũ.i.coꝛonã ſpinej. So/ lent em pegrini poꝛtare pileũ ) eſtũ: vẽtũ:ꝛ⁊ plu⸗ uiã. Et ſilr ↄſideratio illiꝰ coꝛoneſpinee nob de⸗ bet eſſe in vmbꝛaculũ ab eſtu voluptatʒ vt refri geremur.qꝛ vt dicit Augꝰ.⁊ Berñ.nõ decʒ ſub ſpinato capite mẽbꝛũ eſſe delicatũ. Itẽ öbeteſſe in defenſionẽ a pluuia tribulationũ vt alleuien tur.qꝛ ſicut dicit Gꝛeg. Si paſſio xpᷣi ad memo riã reuocet᷑:nihil eſt adeo duꝝ qð nõ eqͥ aio to⸗ leret. Debet q̊ʒ eſſe in abſcõſionẽ a vẽto teptatio nũ vt ꝓpulſent᷑: qð ſignificatũ eſt Nũeri.xxj.vbi ðꝛ. ꝙ ad viſionẽ ſerpẽtis enei in patibulo ſuſpẽ/ ſi ſaluabant᷑ illi qͥ a ſerpentibo percutiebant᷑ De bijs aũttribo ðꝛ Eſa.iiij. Tabernaculũ enti vm bꝛaculũ diei ab eſtu.in abſcõſiõe a pluuia ⁊ tur bine. Habuit inſuꝑ baculũ.i.crucẽ.qͥ quidẽ ba⸗ culus fuit clauus ferratus. Solẽt aũt ꝑegrini vti baculo ad ſuſtẽtationẽ:ad fluuioꝝ tranſua dationẽ:⁊ ad malaꝝ beſtiarũ ꝑcuſſionẽ. Etſiłr chꝛiſtꝰ ꝑ baculũ crucis hoĩies tribulatos ſuſtẽ⸗ tat ne fatigent᷑.ad Heb.xij. Recogitate eũ qͥ talẽ ſuſtinuitodictionẽ vt nõ fatigemi anis vtis de ficiẽtes.Et PS.illi inqᷣt. Cirga tua ⁊ baculꝰtu⸗ us ipᷣa mepſolata ſunt. Scðo ꝑ baculũ crucis fluuiũ iſtiꝰmũdi tranſiuit ⁊ ad patriam ꝑuenit Beñ.xxxij. In baculo meo trãſiui ioꝛdanẽ iſtu; Et Lu.vl.ipſe ait.Opoꝛtuit xpᷣm pati ⁊ ita itra⸗ re in głiam ſuã.Tercio ꝑ baculũ crud diabolũ pꝓcuſſit.Eſa.xxx.A voce dñi pauebit aſſur: vᷣga pꝓcuſſus.Et ideo demones ipᷣm baculũ cruq ti ment. Uñn Chꝛy.inqͥᷣt Ubicũq; demones cucẽ vidẽt:territi fugiũt:timentes baculũ qͥ plagã ac ceperũt. Habuit etiã calciamẽtũ. Peregrini em bonũ calciamentũ aſſumũt ʒ lutũ:ſpinas ⁊ la/ pides.et chꝛiſtꝰ habuit optimũ caldamẽtu ) p⸗ dica oia. Judei nãq; in ipᷣm ꝓiecerütlutũ. Un ipᷣe ꝑ PsS.inqͥt patri.Eripe me de luto vt nõ in/ figar. Itẽ eũ ſpinis coꝛonauerũt. Johᷣ.xix.ettu⸗ lerũt lapides vt iacerẽt in eũ. Joh̊.viij.De calci⸗/ amento aũt xpᷣi ðꝛ Deute.xxxiij. Tingat in oleo pedẽ ſuũ:ferrũ ⁊ es calaamentũ eiꝰ.Aia em xpᷣi erat tincta oleo gre:qᷓ oia aduerſa dulcoꝛabat: munita ferro ↄſtãtie q̃ ipſa aduerſa nõ timebat et ere incoꝛruptibil patiẽtie qᷓ oĩa ſupplicia tole/ rabat. Habitꝰ aũt iſtiꝰ ꝑegrini fuit bñdictꝰ.naã eiꝰ ſcarcellã.i.aiam bñndixit deꝰpr.Eʒech.iij. Be nedica głia dñi de loco ſcõ ſuo.Eꝰ ſclauinã.ij. carnẽ bñdixit ſpũſſctũs Lu.j.Bndieꝰ frucꝰ vi/ tris tui.Eiꝰ baculũ.i.crucẽ bñdixittotꝰ mũdus Saß. riiij. Bñndictũ lignũ ꝑ qð fit iuſticia.Eciõ de iſto ꝑegrino qͥ ẽ corꝰbñdictꝰ dicere poſſumꝰ deo pfi illud.ij. Paral.vj. Facies cuncta ꝓ qᷣb⸗ inuo cauerit te ille ꝑegrinꝰ. Scðo ðꝛ ꝑegrinus q́;tũ ad vias q̃s fecit. Peregini ei hñt aliqñ vi/ as planas: aliqn aſcẽſus:⁊ aliqñ deſcẽſus.Iſte aũt ꝑegrinꝰ nihil habuit de plano. ſed tota vla biue nagliſlin i biici iöcenmtnc featmtgidd H“ bintforn ienst deſpnia Nſinth lbl Geſe is lob ulusfgerul cendo iuncogre ſchcilo itn, ihieolag ſiulthoſtpf⸗ rareh Forrn NeNafruin Cochcreco⸗ cückramo⸗ Güaggregon herel kuqjm lgu; ul lahubuta i an unmneln NMnes zlu⸗ fultenureſequs nansfnultücne cöchrichſton gbomiact vi naredeviaplan bonopmop d Pean eoſpaln Puorhoſpinae lerſdieinnarel intendieagbe cnidij? doꝛmi mmult Peimüſt Wlnmmultinten ſcüunvanot ſefuitnateſchn fühaſprtorps chgtſangun darſchdics ſangremore fultpndrii, etimenten daiobuleni culrqnincin inqtſponſat Paſcasimene widormut ſomni epl⸗ ſpckmoꝛd i ntepuluar, ciionee Raückſi 1 damonhe handpam X ſ WNRNNA nöfngnnen erömnen. Abaculü am dnipaucbrun es öm bant npene MNh onuumis ia Em N ni unr Tuntitc, . — . 4 er Gecii Biitfr⸗ SSS gfrint⸗ D ginahi⸗ Folium ſua fuit deſcenſus vel aſccſus. Pꝛimo em fect magnũ deſcẽſũ:qñ de celo venit i mũduʒ. Johᷣ. xvj.Exiui a pr̃e ⁊ veni in mũdũ ⁊c.Deinde fecit magnũ aſcẽſuʒ qñ de mũdo aſcẽditad patibu/ lũ. Joh.iij. Sicut Moyſes exaltauit ſerpenteʒ in deſerto:ita exaltari opoꝛtʒ filiũ hoĩs. Deinde fect magnũ deſcẽſũ qñ de cruce deſcẽdit in lim/ bu. Et inde fecit magnũ aſcẽſuʒ qñ de limbo re⸗/ diens ⁊ de ſepulchꝛo reſurgẽs aſcẽdit in celum. de q̊ ðꝛ ad Eph.iiij. Qui deſcẽditipᷣe eſt ⁊ qͥ aſcẽ⸗ dit ſuꝑ oẽs celos. Uita pᷣſens eſt via q̃daʒ in q̃ nullus fere vult hr̃e aliquã difficultatẽ in aſcen dendo.i.in aggrediedo aliq̃ diffialia:necin de/ ſcendẽdo.i.ſuſtineẽdo aliq̃ aduerſa.ſed tm̃ ire ꝑ plana.i.hr̃e oia ꝓſꝑa ⁊ delecabilia.Sed qͥcũq; nõ vadit poſt xpᷣm:errat.qꝛ ipſe eſt via: veritas: ⁊ vita Jobᷣ.xiiij.Traãſſũptiuein c.ſi cõſuetudinẽ viij. diſt. Quattuoꝛ aũt ſunt qͥ nõ ꝑmitiũtin via errare.ſ. Ferramẽtoꝝ impᷣſſio. Un ðꝛ cõit. Te⸗ ne viã ferratã ſi vis hr̃e viã recctam. Secũdũ eſt crucũ erectio.qꝛ cruces i via reca erigunt᷑.Ter⸗ ciũ eſt ramoꝝ ⁊ plãtaꝝ reflectio.Et q̃rtũ eſt lapi dũ aggregatio.Etideo qꝛ xpᷣs eſt via voluit ha bere iſta q̃ttuoꝛ inſignia. Habuit em̃ ferramen/ ta.i.qͥuq; vulnera in coꝛꝑe ſuo cũ ferramẽd im⸗ pᷣſſa.habuit crucẽ quã ſuꝑ hũeros baiulauit et ſuꝑ quã aſcedit.habuit reflectionẽ plãtaꝝ.i.co⸗ ronationẽ ſpinaꝝ.Itẽ aggregationẽ lapidũ.qꝛ pluries euʒ iudei volueruũt lapidare.Qui igit᷑ ñ vult errare ſequat᷑ xᷣm. Ab ei em tramite decli⸗ nans multũ errata via recta. Si aũt dicamꝰ ꝙ etiã chꝛiſtꝰ ſicut alij ꝑegrini dilexit viã planã et abomiĩatꝰ eſt viõ pꝛaua ⁊ aſꝑas:poſſumꝰ expo⸗ nere de via plana vᷣtut:iuſticie.ſ.⁊ eqͥta:⁊ oim bonoꝝ moꝝ.de q̃ ðꝛ Eſa.iiij.Erũt pꝛaua in di/ recta ⁊ aſꝑa in vias planas. Tercio ðꝛ ꝑegrinꝰ ꝓpter hoſpitia que intrauit.Solent em ꝑegrini ter ĩ die intrare hoſpitiũ.ſ.in tercia ad pꝛãdẽdũ: in meridie ad bibendũ ⁊ qͥeſcenduʒ:⁊ in ſero ad cenãdũ ⁊ doꝛmiendũ.Et ſiłr xpᷣs tria hoſpitia ĩi⸗ trauit. Pꝛimũ fuit vterꝰ vᷣgis glioſe:qð hoſpi/ tiũ intrauit in tercia.i.in marcio qͥ eſt tereꝰ men/⸗ ſis a ianuario.vl in tercio tꝑe.ſ.gr̃e. Pꝛimũ em̃ tpᷣs fuit nat᷑e.ſcðᷣm legj ſcpᷣte.terciũ vo gre. In bᷣ auũt hoſpitio xpᷣs pꝛãſus eſt hñs carnẽ vᷣgineaʒ ꝓ cibo. ⁊ ſanguinẽ ꝓ potu.et iſtũ cibũ ⁊ potum dat nob: dicẽs Job. vj. Caro mea vere eſt cib ⁊ ſanguis meꝰ vere eſt pot.Secundũ hoſpitiuʒ fuit patibulũ cruò.Etiſtud hoſpitiũ ingreſſus eſt ĩ meridie ſitiẽs.vñ Jo.xix.dixit.Sitio.Sʒ iu dei obtulerũt ei acetũ cũ felle mixtũ. Ibi etiã reqͥ euit qñ inclinato capite ſpm̃ tradidit. Et ideo ei inqt ſp onſa Can.j. Indica mihi vbi cubes:vbi paſcas ĩ meridie.Terciũ hoſpitiũ fuit ſepulchꝝ vbi doꝛmiuit:dicẽs cum Ps. Ego doꝛmiui et ſomnũ cepi. Per doꝛmitionẽ aũt ⁊ ſomnũ h̊ ac cipit᷑ moꝛs.iuxta illud Dañn.xij. Qui doꝛmiunt in tre puluere euigilabũt ⁊c. Lũc aũt xpᷣs in ſe/ cis.Et ideo ðᷣꝛ Eſ⸗ ai CLXI è” . 0. —⸗ . pulchꝛo doꝛmiuit qñ in eo coꝛpus ſuũ moꝛtu um iacuit.Iſtud aũt hoſpitiũ ingreſſus eſt i ſe⸗ ro.Mat.xxvij. Cũ iam ſero eſſet factũ venit Jo ſeph ab arimachia ⁊c.Tũc aũt fecit cenã oĩbo qͥᷣ erant in limbo Lu.xiiij. Hõ qͥdã fecit cenã ma/ gnã ⁊c.iĩmo fecit cenã oibo ſctis.De q̃ in figura ðꝛ HVeſter.j. Aſſuerꝰ rex terco anno imꝑij ſui.i. tercio tꝑe gre:fecit grade cõuiuiũ cũc pᷣncipib⸗ id eſt prfiachis:ꝓphetis.⁊ apłis:⁊ ſuis pueris.i. virginibo puritatẽ ſeruãtibo:⁊ foꝛtiſſimis ꝑſaꝝ id eſt manyrib:⁊ medoꝝ inclid.i.ofeſſoꝛibus: et pᷣfec ꝓuinciaꝝ.i.angel. Quarto ðꝛ ꝑegrinꝰ q;tum ad ꝑicula q̃ ſuſtinuit. Solẽt em ꝑegrini ſuſtinere ꝑicula qnq; a ſocijs qͥ eos ꝓdut:qnq; ab hoſpitiby qꝗ eos occidunt:⁊ qñq; a latronibꝰ q eos expoliãt.Et ſiłr xpᷣs a ſuo ſocio.ſ.iuda fu it traditus Mat. xxvj. et a iudeis int᷑ qͥs fuerat hoſpitat? fuit vulneratus ⁊ occiſus.Zach.xiij. Hijs plag plagatꝰ ſum in domo eoꝝ qͥ me di ligebãt. l. diligere debebãt. A militibo ʒ fuit ve⸗/ ſtib expoliatus Joh.xix.De q̊ͥ ꝓphetatũ eratpᷣſ. xxj. vbi in ꝑſona xpᷣi ðꝛ.Diuiſerũt ſibi veſtimen/ ta mea:⁊ ſuꝑ veſte meaʒ miſerũt ſoꝛtẽ. Quinto ðꝛ ꝑegrinꝰ ꝓpt᷑ inſignia q repoꝛtauit.Solẽt em̃ pegrini reuertentes qdã inſignia in ſdauina re⸗ poꝛtare:vt oſtẽdãt ꝙ ſuã ꝑegrinationẽ cõpleue runt ad plenũ:⁊ vt hoies ꝓuocẽt ad ſibi bñfaci endũ:⁊ ſint ſeuurioꝛes ad ambulanduʒ. Et ſiłr chꝛiſtus ad pfiam rediẽs cicatrices reſeruauit. Pꝛimo ad oſtẽſionẽ pat᷑ne obediẽtie iã cõplete dicẽs pfi illud Joh̊.xvij.Opꝰ ↄſũmaui qð de⸗ diſti mihi vt facerẽ. Scðo ad ꝓuocationeʒ pa⸗ terne miſcðie.Unñ Amb.inqᷣt. Uulnera ſuſcepta abolere noluit:celo inferre maluit vt ea pr̃i mi⸗ ſericoꝛdie oſtẽderet:vt ꝓpiciatio ꝓ pctis nr̃is fie/ ret. Tercio ĩ ſignũ ſecuritad nob acqᷣſite.Eʒech. ix.Suꝑ quẽ videri thau ne occidatis eũ.Sic̃ ei hoſtes timẽt vexilla reg ⁊ fugiunt ab eis:ſic demões timẽt ⁊ fugiũt qñ videt ſignaculũ cru⸗ deo ð: Duꝑ montẽ caliginoſũ id eſt diabolũ leuate ſinun. ZzZ Eñta ↄſolatio fuit oĩm apłoꝛũ:q̃ hr̃ vbi 8 S.ſ.Lu.xxiiij.vbi ðꝛ.Cũ aũt hec loq̃rent iletſus ſtetit ĩi medio eoꝝ:⁊ dixit eis. Pax vob:ego ſum nolite timere. Cõturbati vo ⁊ cõ⸗ territi exiſtiabãt ſe ſom videre. et dixit eis.Quid turbati eſt ⁊ cogitatiões aſcẽdũti coꝛda veſtra Uidete manꝰmeas ⁊ pedes meos qꝛ ego ſum: palpate ⁊ videte qꝛ ſpus carnẽ ⁊ oſſa non hʒ ſic me videq hr̃e.Et cũ hoc dixiſſzʒ: oñdit eis manꝰ et pedes.Adhuc aũt eis nõ credẽtibo ⁊ mirãtib⸗ pᷣ gaudio:dixit. Habe aliqͥd hic qd maducet᷑ At illi obtulerũt ei ꝑtẽ piſcis aſſi ?⁊ fauũ mellis. Et cũ mãducaſſet coꝛã eis aſſumẽs reliqas de⸗ dit eis ⁊ dixit ad eos. Hec ſunt vba q locutꝰſuʒ ad vos cũ adhuc eſſem vobiſcũ:qm̃ neceſſe eſt impleri oĩa q̃ ſcipta ſũt in lege Moyſi ⁊ ꝓphei ⁊ pſalmis de me.Et tũcaꝑuit illis ſenſum vt in Bermo telligerẽtſcripturas. Jo h. q̊ʒ.xx. ſcptũ ẽ. Cũ eſſet ſero die illo vna ſabbatoꝝ:⁊ foꝛes eſſent cauſe vbi erãt diſcipuli ↄgregati pt᷑ metũ iudeoꝝ: ve nit Jeſus ⁊ ſtetit in medio:⁊ dixit eis. Pax vobᷣ Etc h̊ dixiſſet oſtẽdit eis manꝰ⁊ latus.Gauiſi ſũtg̊ diſcpłi viſo dño. Lhomas aũt vnꝰ ex du odecim q ðᷣꝛ didimꝰ nõ erat cũ eis qñ venit Je⸗ ſus.Dixerũt &̊ ei alij diſcipłi. Uidimꝰ dñm. Ille aũt dixit eis.Niſi videro ĩi manibo eiꝰ fixurã da⸗ uoꝝ ⁊ mittã digitũ meũ in locũ clauoꝝ:⁊ mittã manũ meã in latꝰ eiꝰ:non credã.Et pꝰdies octo iteꝝ erãt diſcipuli eiꝰ intꝰ Thomas cũ eis.Ue nitq; Jeſus ianuis dauſis: et ſtetit in medio:et dixit eis Pax vob.Deinde dixit Chome.Infer digitũ tuũ huc ⁊ vide manꝰ meas:⁊ affer manũ tua ⁊ mitte in latꝰ meũ:⁊ noli eſſe icredulus ſed fideł. Rñdit Thomas ⁊ dixit ei.ODñs meꝰ⁊ de ⸗ us meꝰ.Dixitq; ei Jeſus.Quia vidiſti me ZCho ma credidiſti.bti q ñ viderũt ⁊ crediderũt. Joh̊. q̃ʒ.xxj. ðꝛ.q manifeſtauit ſe ne⸗ Jeſus diſcipuk ſuis ad mare tyberiadis cũ piſcarent᷑ apparens in litoꝛe.et cũ ꝑ cotã noccẽ nihil pꝛẽdidiſſent:mit tẽtes ad vᷣbũ xpᷣi rete in mare:repletũ fuit centũ qnq̃ gincatribo magnis piſcibo. Itẽ in mõte tha⸗ boꝛ:et hᷣ fuit in die aſcẽſiõis:apparuitillis:vt ðꝛ Mat.xxviij.vbi ſcptũ eſt. Undeciʒ aũt diſcipu⸗23 li abierũt in galilea in mõtẽ.ſ.thaboꝛ:vbi ↄſtitu erat illis Jeſus:⁊ vidẽtes eũ adoꝛauerũt. Iteꝝx apparuit diſcipulis ſuis recũbẽtib in cenaculo. ñ ſcptũ eſt Mar.vl.Nouiſſime aũt recũben/⸗ tibo vndecim diſcpuł apparuitillis Jeſus ⁊ exx pꝛobꝛauit incredulitatẽ eoꝝ:qꝛ hijs qͥ viderant eũ reſurrexiſſe a moꝛtuis ñ crediderãt.Apparu⸗ it q̊ʒ diſcipuł ſuis in mõte oliueti:qñ aſſuptꝰeſt in celũ:vt hr̃ Lu.vl.Silrapparuit qͥngent fra⸗ tribo ſił exiſtentibj.Deinde Paulo apło:⁊ h̊ fu it in ꝓceſſu tꝑis.vt ipᷣe Paulus inqͥt.j.Coꝝ.xv. Apparuit etiã btõ Petro qñ egrediebat᷑ de Ro ma:vt fugeret ꝑſecutiões.quẽ videns Petrꝰ in q̃dã via ꝓpe ro mã in q̃ ego fui:dixit.Dne qͥ va⸗ dis. Ile aũt dixit. Uado Romã iterũ crucifigi. Zu aũt reuertere.qð legit᷑ in hiſtoꝛia eccłiaſtica Aparuit q̊ʒ Jacobo minoꝛi qͥ vouerat ſe nõ co meſturũ:niſi videret dñm reſurrexiſſe. Unð illi apparuit hodierna die:cõfoꝛtãs eũ:de quo inqͥt apls.j.Coꝝ.xv. Deinde viſus eſt Jacobo. Ehijs aũt apparitõnibo ſcribi᷑ auũ.j. d Quibo pᷣbuit ſeipᷣm viuũ poſt paſſionẽ ſuõ in młꝗò argumẽ patet ꝙ chꝛiſtꝰmanifeſtauit ſuã reſurrectiõeʒ di ſcipulis ſuis ꝑ oẽs ſenſus.Pꝛimo ꝑ auditum: cũ dixit. Pax vob. Audiẽtes em̃ diſcipuli vocẽ dñni eũ ad loqᷣlã coquerũt:marxie quia habebat modũ talẽ dicẽdi:pax vobᷣ.ꝑ qð nos ĩſtruxit vt vᷣba pad ſꝑ babeamꝰ.De hᷣ aũt mõ loqndi dñi nr̃i pᷣdixerat Dauid pᷣſ.lxxxiiij.di.Audiã qͥd loq̃/ turin me dñs deꝰ:qm̃ loquet᷑ pacẽ in plebẽ ſuã ſus umẽtis ꝑ, dies qᷓdragita apparẽs eis ⁊ loq̃ns de regno dei. Ex qͥbo oib Et ſuꝑ ſctõs ſuos ⁊c. Sed nõ ſic faciũt multeic tñ volũt eiꝰ diſcipuli reputari. Uñ ↄtingit qñqq magnũ mõſtꝝ.ſ.ꝙ vnꝰhõ habeattres lingues VUVna eſt ligua adulatiõis:q̃ blãdit᷑ in facie.alia eſt detractiõis:q moꝛdet in abſentia.⁊ terda elt diſſenſionis:q̃ ſemiat iurgia.O ẽs aũt iſte ligue abſandẽde ſunt. Scpᷣtũ eſt em̃ Ecci.xxviij. Lin/ gua tercia młtos cõmouit⁊ diſꝑſit illos de gc,/ te in gẽtem. Scðo manifeſtauit reſurrectiõeʒ ſu am ꝑ viſuʒ.Qulia em̃ aliqͥ credebãt ipᷣm eẽ ſpjm ideo ait eis. Palpate ⁊ videte qꝛ ſpũs carnemꝰæꝰę oſſa nõ hʒ ſic me videᷣ hr̃e.Alij vo putab ãt eh aſſũpſiſſe coꝛpꝰ nõ ꝓpꝛiũ:ſed alienũ vel fataſti, cũ.et iõ dixit eis. Uidete maꝰmeas ⁊ pedes me/ os qꝛ egoipſe ſum.et ſᷣm euãgeliũ Joh̊. oſtedit eis latꝰ. Nõ ſine cã aũt voluit dñs reaꝑe i hijs tribo loò vulnera q̃ in hac apparitiõe eis oſtedit ſq; ĩ latere iuxta coꝛ:in manibo:⁊ pedibi. Si qͥs ein eſt frigidus in amando:videat latꝰ xpᷣi iuxta coꝛ vulneratũ ⁊ iflãmabit᷑ ad amoꝛcẽ. Un ſpon ſus alloquit᷑ ſpðſam Cañ.viij.di. Pone me vt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ:qꝛ forn cno.Si qͥs aũt eſt tepidus in oꝑando bonum videat eiꝰmanꝰ ꝑfoꝛatas ⁊ incitabit᷑ ad laboꝛẽ. Eſa.xlix.Eccein manibo meis deſcpᷣſi te. Mltũ nãq; ieſus laboꝛauit mãibo qñ eas in cruce ere dit.Eſa.j.Extẽdi manꝰ meas ⁊ ñn fuit qͥ aſpicerer Si qͥ vᷣ eſt infirmꝰ in aduerſa ſuſtinẽdo: vi⸗ deat eiꝰpedes ꝑfoꝛ atos ⁊ aniabit᷑ ad ſupoꝛtã⸗ „ dũ:dicẽte Pg. Intinguat᷑ pes tuꝰ i ſanguie:⸗pe des em̃ xpᷣi ꝑfoꝛati ⁊ ſanguine tincti:totũ coꝛpꝰ ſuſtinuerũt.⁊ ob h̊ doloꝛem maximũ ſuſtinuit Suſtineamꝰ ꝗ̊⁊ nos aduerſa exẽplo eiꝰ. Ait ei apłs ad Heb.xij. Reco gitate eum qͥ talẽ aduer ſus ſemetipᷣm ſuſtinuit a pccõꝛibo cõtradictiõeʒ vt nõ fatigemi anis veſtris defidentes. Lerco manitfeſtauit ſuã reſurrectiõem ꝑ olfactũ:ꝑ h̊ vt ðꝛ Job.xx. Inſufflauit ⁊ dixit eiſ.Accipite ſpi ritũſcem̃ ⁊c̃. Eiꝰ aũt flatus erat valde odoꝛiferꝰ qꝛ ab illiꝰ pectoꝛe ꝓcedebat qͥd apocheca oium cariſmatum erat. In xpᷣo em̃ fuit mirrha.i.caro cliꝰ moꝛtificata.fuit thus.i.ania deuotiſſima.? fuit balſamũ.i.deitas pᷣcioſiſſima. Ille igit᷑ flaͦ/ tus babebat odoꝛẽ mirrhe inq;tuʒ ꝓcedebat a moꝛtificata carne.Itẽ odoꝛẽ thunis inq;tũ ꝓce⸗ debat ab aĩa deuota. Itẽ odoꝛẽ balſami inq;tũ a deitate pᷣcioſa. Iſtiꝰaũt flatꝰ odoꝛ ſuauiſſimꝰ faciebat emanarẽe ab oculis inſufflatoꝝ aq̃s co pioſe deuotiõis:dicẽte pha pᷣſ.cxlvij. Fabit ſpi ritꝰeius ⁊ fluẽt aq̃. Quarto maniteſtauit ſuã re ſurrectionẽ ꝑ guſtũ.qꝛ obtulerũtei ꝑtẽ piſò aſſt ⁊ fauũ mellis:vt dictũ eſt.⁊ comedit. Per piſceʒ aũt aſſum intelligit᷑ ei caro in cruce aſſata.Per mel eiꝰ diuitas duleiſſima.ꝑ cerã vo eiꝰ ania lu mine ſapiẽtie plena. Illi igi comedũt piſcẽ aſſũ qͥ delecant᷑ circa eiꝰpaſſioneʒ. Illi aũt comedũt mel qͥ delectant᷑ in eꝰ deitate.Illi vo comedunt mel cũ cera ꝗᷣ delectant᷑ in deitate btõ:⁊ in aia erꝭ eſt vt moꝛs dule⸗/ Ceguaros aſluch Ihiriumnl tendſiß ſagscini ofhpbn CGioindubut innnifemtn Ourgsir Opbitramorrre ouroalusa ſcnust. E, audlunb adon Ffchdeaudid nücamuson ſoppab hama Gamniqpivdin nnraperütim ſoꝛſigllato cũ hocagere. Ge cosald cninnn lis ſllis eien bhi pmaddun⸗ oſola 8 keaonef Devqt Wonedilpgo Gehaldoe⸗ cſcnieGo⸗ Daäds reiparbitas ſunaiſe ſi⸗ ſurgis ene 4gelamm aiſitllnc mnöſumeant ybis noͤſegn ſontnanern Uebapnſta. ſicec ſage. die Lis et. Ah oda de . Na Psnnte B: Hanhinl mas dechiuli ipgiaetei 1 miabitatinn khesniſi, Wuaraaiher Grrani cörtiine ms dcit. õä Saunmtzn imonlimmt. laragiſ⸗⸗ nN Zoomci/, Folium gra plena ⁊ veritate.Quinto oſtẽdit ſuã reſurre ctionẽ ꝑ tactũ:qn dixit eis. Palpate ⁊c. Iteʒ qñ dixit Lhome. Infer digitũ tuũ huc⁊ cogſce lo⸗ ca clauoꝝ:⁊ affer manu tuã ⁊ mitte in latꝰ meũ. Etin ̊ dedit nob exemplũ vt vulnera pcõꝝ no ſtroꝝ dimitramꝰ tãgi.irephedi. Sũtem qdaʒ anialia q̃ ſe tigi nõ ꝑmittũt qꝛ ſuꝑba ſunt:ſicut leo ꝑ quẽ ſignificant᷑ ſuꝑbi.Qucdã vo:qꝛ hiſpi da ſunt:ſicut hircꝰ.qᷓdam aũt qa ſilueſtra ſnnt: ſiẽ lupus.Suꝑbi em̃ nõ pmittũt ſe tangi.i.rep bẽdi pt᷑ ſuã arro gantiã.Lales em vident᷑ pati illð apoſtema qð dici᷑ Noli me tãgere. Exo.xv. Ois q tetigerit montẽ moꝛte moꝛiat᷑. Auari vᷣo qͥ ſunt hiſpidi ⁊ ſpinis diuitiaꝝ pleni:non ſuſti/ nẽt ſe repᷣbẽdi,ij. Reg.xxiij. Si qͥ ſpinas tange re voluerit armabit᷑ ferro ⁊ ligno lãccato.Opoꝛ tet ꝙ ſit munit? armis ad ꝓtegedũ.ſoꝛica fer rea.i.ipenetrabili patiẽtia:et ad feriẽdũ.ſ.lancea id eſt obiurgatiõe ſeuera ꝗᷣ vult rephẽdẽdo tan/ gere auaros. Luxurioſi auũt nõ ſuſtinẽt ſe rephẽ di:qꝛ ſilueſtres ſunt ⁊ nihil qð ſit dei ⁊ ſalu ꝑ⸗ ciꝑe pñt:iuxta illud.j.ad Coꝝ.ij. Anialis hõ nõ ꝓgcpit ea qͥ ſũt ſpũs dei.Ecce ̊ quõ ſaluatoꝛ ni ſciens ꝙ oĩs nr̃a cognitio naturał oꝛtũ habeta ſenſu:ſᷣm phᷣm in li.de ſenſu ⁊ ſenſato.ad tollẽ/ dã oẽm dubitationẽ de ſua reſurrectioe: voluit eõ demõſtrare ꝑ vnũquẽq; ſenſũ coꝛꝑalẽ. Pꝛo pter qð inqᷣt Lep papa ĩſermone paſcali. Quis dubitet a moꝛte redijſſe ſaluatoꝛẽ:cuiꝰpᷣſentiaʒ agnouit oculus: attrectauit manꝰ:⁊ digitus ꝑ/ ſcrutatꝰ eſt. Et.j. Joh.j.ðᷣt apłs.Qð vidimꝰ: qð audiuimꝰ:qð ocuł noſtris ꝑſpeximꝰ:⁊ manus nfe ↄtrectauerũt de vᷣbo vite:hocteſtamur ⁊ an nügamus vob. Septima cõſolatio tuir go⸗/ ſeph ab Arimathia. Legit᷑ em̃ in euãgelio Nico demi ꝙ iudei indignat ↄ ipᷣm:eoqꝙ vpᷣm ſepelie rat:ceperũt ipᷣm ⁊ in qda carcere diligenter clau ſo ⁊ ſigillato eũ recluſerũt:volẽtes poſt ſabbatũ eũ occidere. Sed ecce xpᷣs in ipſa nocte reſurre/ ctiõis ad eũ intrauit ⁊ oſculũ ei dedit.⁊ indeſal/ uis ſigillis eũ extrabẽs:in domũ ſuã in arima/⸗ chia ipᷣm adduxit. B Lia ↄſolatio q fuit oĩm pma poſt reſur/ a rectioneʒ fuit facta glioſe vgini Mane De q̃ inqͥt Amb.in li.de vᷣginib. Reſur rectionẽ dñi vgo Maria pᷣmo vidit ⁊ credidit. Et Seduliꝰpoeta magnus ⁊ antiquꝰdoctoꝛ ec deſie inqͥᷣt. Sꝑ vᷣgo manẽs huiꝰſe viſibo aſtãs Quce palã dñs pᷣmus obtulit.Et hec fuit rõ qᷓ/ re ipᷣa nõ iuitad monumentũ.qꝛ ſciebat ipᷣm re ſurrexiſſe. Nõ obſtat mõ qð dici᷑ Mar.vlti.q; ſurgẽs Jeſus apparuit pᷣmo marie magdalene a qꝗᷓ eiecerat ſeptẽ demonia.qꝛ intelligit᷑ ůlud di⸗ ctũ ſicut illud qð hr᷑ Mat.xj. Int᷑ natos mulie rũ nõ ſurrexit maioꝛ Johanne baptiſta. Ex qͥb vᷣbis nõ ſequit᷑ qͥn chꝛiſtus ⁊ vgo Maria qui ſunt nati ex mulieribo:ſint maioꝛes ipo Johan ne baptiſta. Sed ꝑ illa vᷣba voluit intimare ꝙ õ l inter eos qᷣ cecidęʒãt ꝑ pam̃ oꝛiginale nullꝰ ſur rexit maioꝛ Johanè bapnſſta.ex qͥ excludit᷑ chꝛi⸗ ſtus ⁊ bta vᷣgo Maria:q nõ ceciderũtꝑ pemm. Et ita in ꝓpoſito intelligit᷑ dictũ Marei ꝙ pᷣmo aꝓparuit magdalene peccatrid q; alijs peœõꝛib⸗ ſi qrat᷑q̃re euãgeliſte nõ poſuerũt appanitio ne factã głioſe vᷣgini. Rñdent doctoꝛes:ꝙ ap/⸗ panitioee xpᷣi erhibite mr̃i:et familiaria int eos colloqa atq; amoꝛis ſublimia ſigna:intãtũ fue runtintellectũ hũanũ excedetia ꝙ nec potuerũt bñ ſairi nec ab inferioꝛibo dici:niũi cũ tãta dimi⸗ nutiõe ꝙ illa dicere eſſet nob eoꝝ exceſſum qͥdã modo denigrare. Itẽ ſpũiſctõ ⁊ euãgeliſtis ꝓpo ſitũ erat ilas apparitiões deſcribere qᷓ carnaubꝰ hoib poſſent de reſurrectiõe xpᷣi fidedignuʒ te⸗ ſtimoniũ pᷣbere.Ideo noluerũt ponere appari⸗ tionẽ facta matri:cuiꝰteſtimonio ꝓ filio no cre⸗ dit᷑ rénenimie affectiõis.l.videamus.ff.de in li. iu. Si em vba extraneaꝝ ꝑſonaꝝ deliramenta viſa ſũt:multo mag matrẽ ꝓ filij amoꝛe credi⸗ diſſent delirare.Alia q̃; rõnem aſſignat Berñ.i ſermone de reſurrectioe dñi:di.ꝙ apparitiones de qb euãgeliũ loqtur nõ fiebat niſi incredulis nec fiebat i ſpecie glioſa. Beate aũt vᷣgini appa⸗ ruit in ſpecie głioſa:⁊ nõ ad confirmationẽ du/ bij ſed allegationẽ ſolacij. Sctã ̊ mr ecckłia cre/⸗ dit ⁊ tenet ꝙ chꝛiſtꝰ pᷣmo apparuit poſt reſurre/ cionẽ matri ſue.Etin ſignũ huiꝰ in hac die ſta⸗ tionẽ celebꝛat apud ſcãam Mariã maioꝛẽ in ci uitate romana Wbitpe magni Gꝛegoꝛij dũ ipe in die paſce miſſã cãtaret:⁊ dixiſſet Pax dñi ſit ſe. vobiſcũ. Angelꝰ dei alta voce rñdit.Et cũ ſpũ tuo. Etob p cum in hac die papa ibi celebꝛat in teſtimoniuzʒ huiꝰ miraculi:qñ dicit Pax dñi ſit ſꝑ vobiſcũ:nibil ſibi rñdet᷑. Põt q̊q; ꝓbani hec apparitio ſic arguẽdo. Pꝛius ⁊ citiꝰ debuit xpᷣs cõſolari illos qͥs plus dilerxit ⁊ a qby plus dile⸗ ctus eſt:⁊ a qᷣbo pla bñficia accepit:⁊ q̊s magis reliq̃rat triblatos de paſſiõe ſi na 2 motre S l os. Amoꝛ em̃ debet eſſe recipꝛocꝰ.ix.Eth.et bñ⸗ ficiatꝰ debet eſſe gratꝰ erga bñfactoꝛẽ ſuuʒ.l.ſed et ſi lege. S. ↄſuluit.ff.de peti.here. Cũ g̊ nullum habuerit charioꝛẽ amicũ xpᷣs in h mũdo:neca q̊ plura bñficia recepiſſet qᷓ́; matrẽ ſuã: cui ex p/ cepto leg debebat ꝑticularẽ reuerẽtiã ⁊ honoꝛẽ Exo.xx.Deut᷑.v.Mat.xv. ergo neceſſario tenen dũ eſt ꝙ pᷣmo eã cõſolatꝰ eſt.Nullus em̃ erat in Hͥ mũdo qͥ tãtum doleret de moꝛte ipſiꝰðñi ieſu q̃ntũ coꝛdialiſſima mr eiꝰ. Cũ igit᷑ille qͥ in vno grauat᷑.in alio debeat ſubleuari.l.eũ qͥ.ff.de iu⸗ reiu.Cũq; eiꝰſit cõmoda ſeqͥ qui incõmoda pa⸗ tit᷑.l.ſpᷣm naturaʒ.ff.de reg.iur.l.id qdð.ff.de ꝑicu. ⁊ cõmo.rei vẽ.⁊.S.cũ aũt.inſti.de emp.⁊ vẽ.c.qͥ ſentit.de reg.iu.li.vj.c.charitatẽ.xij.q.ij.⁊ extra ð ſepul.c.j.vbi ðꝛ. UVt ſint cõ ſolationũ ſocij vt fue rant paſſionũ.vt etiã hr.ij.Coꝝ.j.Ergo indubi tant᷑ credendũ eſt ꝙ chꝛiſtꝰpmo ↄſolatꝰfuit ma trẽ ſuã qᷓ; aliquẽ aliũ:ei totꝰ iocũdus apparens Bermo poſt reſurrectionẽ. Quis em̃ uiſi demens aliter credere poſſet. Si nanq; eſſet aliqᷣs filiꝰ in vltra marinis ꝑtibo ↄſtitutꝰ de qͥ eiꝰ mr̃ intellexiſſet ꝙ; moꝛtuꝰeſſet:ettãdẽ ſanus rediẽs ꝑſonas extra/ neas viſitaret:⁊ ad matrẽ afflictã ⁊ tribulatã v- timo accederet:bonꝰ nequaq; filiꝰ eſſet. Etideo Berñ.vbi S.ↄcludẽs ꝙ chꝛiſtus pᷣmo apparuit ſue dilecciſſime mr̃i:ſic inqᷣt. Nulla fuit in frui⸗ tionis gra dignioꝛ:nulla expectatõis deſiderio feruẽtioꝛ: nulla depᷣcãdi inſtantia vehemẽtioꝛ: nulla apparenti intimioꝛ:nulla in toto oꝛbe ſibi charioꝛ:nulla in diſcurrẽdo cõueniẽtioꝛ:nõ em angeloꝝ teſtimoniuʒ qrebat:nec iuit ad viden⸗ dũ:nõ aũt ſe potuiſſet cõtinere qͥn ad ſepulchꝛũ curreret audita eius reſurrectione:niſi oĩa ſaret Aparuit aũt qͥb nõ rantũ tenebat᷑:ergo ⁊ ei cui plus attinebat. Si vo dicat᷑ pᷣmo einõ apparu/ iſſe qꝛ ĩ euãgelio nõ ðꝛ:eadẽ rõne credendũu eſſet ꝙ nunq; ſibi apparuit.qꝛ nec h̊ euãgeliũ ðt.hec ille. Btra igit᷑ vgo ſuꝑ oẽs de filij ſui paſſiõe af/⸗ flicta:pᷣmo qͥʒ ab ipſo filio ↄſolata dixit ei illud qð hr pᷣſ.xciij.ſ.Scõm multitudinẽ doloꝝ me/ oꝛũ in coꝛde meo cõſolationes tue leuficauerũt aiam mes.Et ideo ad ↄſolatiõeʒ ipſiꝰ v ginis di camus hanc aliã laudem. O Maria qͥd feciſti qñn filiũ tuũ vidiſti P:und exiſtimo eũ adoꝛauer:poſtea ridendo O delicate fili totus pulcer ⁊ iocũdus es Jam ↄſolatus es meũ coꝛ gemebundũ O Maria fac me guſtare ũla cõſolatione Quã ſenſiſti: amplectẽdo Jeſum poſt paſſiõeʒ Tu ſcis bñ dña mea qͥd tibi nos collachꝛymati Omnifariã pleni triſticia ⁊ coꝛdibb amar Facias ergo oẽs ſimul tecũ iubilare Infra celeſtes cãtus tuũ filiũ contemplari Uctibi fuimus ſocij in melancolia UMU Ita ſimꝰ in ↄſolatiõe o pia vgo Maria Amẽ. Poſſumꝰ ergo deuote cõtẽplari ꝙ głioſa vᷣgo Maria in h̊ mane expectabat ꝙ filiꝰ ſibi appa/ reret:indubitãtiſſime credens ipm reſurrectuꝝ. vñn ploꝛãdo ⁊ lachꝛymando coꝛde ⁊ oꝛe ſic dice bat.O pf eterne:ecce iã tpᷣs inſtat vt filiuʒ tuũ et meũ a moꝛtuis reuoces. Suſcita g ũlum ⁊ ad me mitte:tãto meroꝛe ꝓ ſua afflictiòe afflictam. Deinde ad fuũliũ dicebat.O fui mi dulciſſime.o fili iocũdiſſime.o fili amantiſſime:quẽ vidi pla gis repletũ:ſpinis coꝛonatum:crudeliq; moꝛte extincaũ ⁊ ĩ ſepulchꝛo ſepultum:qñ videbo te ex moꝛtuis triũphaſſe.Dixiſti mihi ſepiꝰ o fili:die tercia reſurgo:ecce io dies terca iminet. Surge ergo dñe in reqͥem tuã:vt pᷣnũciauit Dauid pᷣſ. cxxxj. ⁊ veni vt videã te ſolaciũ aie mee.Que ver ba dũ diceret vgo Mariatota lachꝛymis ma/ defacta:ecce in ipſam venit incõſueta leticia ⁊ in dicibilis dulcedo ac cõſolatio:ita vt neqᷣret am⸗ pliꝰ dolere. Uñ intra ſe cepit dicere. Uñ bᷣ mihi. Noõne moꝛtuꝰẽfiliꝰ meꝰ. Eſt ne foꝛte reſuſcitatꝰ XxVII Dic mihi o fili: eſnetu ille qui veis ad me. Que verba cũ diceret:ecce apparuit dñs Jeſus totus glioſus: aſſociatꝰ oĩbo ſctis patriby qͥs extraxe2, rat de limbo:qͥ dulciter ſalutas btiſſimã vᷣgineʒ eã amplexatc eſt.⁊ mr̃ oſculata eſt dulciſſimũ fi liũ ſuum. Lũc dirxit illi ſaluatoꝛ nr̃. Reſurrexi?æ adhuc ſum tecuʒ.pᷣſ.cxxxviij. Regina celi letare alleluia.qᷣa quẽ meruiſti poꝛtare alla:reſurrerit ſicut dixit alla. Unꝰ aũt ſeraphin hẽbatcoꝛonã fulgẽtiſſimam in manu q̃ volebat dñs nr̃ coꝛo „ nare matrẽ ſuã.Dixit ꝗ̊ iteꝝ dñs Jeſus mfiſu duleiter canẽs hanc deuotã laundem O mulier ꝑadiſi ꝑ quã angeli hñt rium Inimicꝰ ſtat cũ ſuis in inferno religatus Ego ſum ille quẽ ↄcepiſti:peꝑiſti ⁊ nutriuiſti Altera die vidiſti me moꝛtuũ crucifixũ ⁊ vulne⸗ Vide me reſuſcitatũ totalit᷑ glioſum c(ratũ Patres ſctõs liberaui de tenebꝛoſo lymbo Et ſum factimꝑatoꝛ ⁊ dñs vniuerſi Miũcli:redẽptoꝛq; hoĩs qͥ ꝑditus erat Mater mea bñdicta ceſſa iam lachꝛymani Ampliuis nõ ſtabis ita ðᷣrelicta: inape iubilare Pone in caput coꝛonã quã ego nbi poꝛtai Coꝛonata igit᷑ matre iterũ dixit ei. Mater mea dilectiſſima:ego te dimuto magiſtrã apłoꝛuz g- totiꝰ eccłie:ego te facio dñam totꝰ mũdi ⁊ regi/ nã angeloꝝ ⁊ dñam dñan:⁊ do tibi ptãteʒ im/ petrãdi qᷓ cunq; voluer::ego dimitto te in terro⸗ rẽ demonũ:⁊ volo ꝙ etiã pctõꝛes ⁊ ſcelerati ba⸗ beant ſpem ⁊ cõfidentiã ad te recurrẽdi:facioq; te aduocatã pctõꝝ ⁊ fontẽ miſcdᷣie⁊ gre:⁊ volo tu ſis adiutoꝛiũ ⁊ ꝓtectio iuſtoꝝ.Quapꝛopt᷑ fratres chariſſimi matrẽ dni habeamꝰi honoꝛe ⁊ reuerẽtia:⁊ ad ipᷣaʒ in nr̃is neceſſitatib recur ramꝰ:vt ꝑ eiꝰ ipetrationẽ et auxiliũ a nr̃is pctis cũ xpᷣo reſurgẽtes cõſæqᷓmur miſcðiam in pſen⸗ ti⁊ głiam in futuro in ſecła ſeculoꝝ Amen. Feria ſecunda poſt paſca de gloꝛie ꝑadiſi ma gnitudine:inexplicatõe:⁊ qetatione animi Ser mo dedmuſoctauus. J („ . Au. xxiiij.ca. Sentẽtia eſt Areſto.j. Etchi.. Rheto. iij. Topi. ?. uiij. Me/ cha.di.ꝙ oĩa bonũ appetũt.Cuiꝰopinionẽ cõfir mãs ſeuerinꝰ Boetius in.iij.de ↄſol.dicit.Ois moꝛtaliũ cura quã mulcipliciũ ſtudioꝛũ laboꝛ exercet diuerſo qͥdẽ calle ꝓcedit:ſed ad vnũ tãdẽ btitudinis finẽ niti ꝑuenire.Et in eodẽ li.etiam dicit.Eſt em̃ mẽtibo hoim veri boni naturaliter inſerta cupiditas.ſed ad falſa deuiꝰerroꝛ addu cit. Huiꝰetiã ſnie eſt aureliꝰ Augꝰ.in.xiij.de tri/ ni.ca.viij.dicẽs.Ad appetẽdã btitudinẽ nat᷑a cõ pellit:cui ſũme bonus ⁊ imutabiliter btüs crea toꝛ hoc indidit. In.x.q̊ʒ de ciui.dei.ca.j.in pnci. idem inqᷣt. Qim certa ſnia eſt qᷣ rõne quoqͥ mo⸗ Poꝛtuit Chꝛi/ ũ pati ⁊ ita intrare in gliam ſuaʒ. ligunidutd non nmntun Siowüng Geckobchin snütirma: Nvpnuopin Nklnondse⸗ Gihiolunt tidrichoe ſnorpulemmus nudiarciganons Gucemnds Qun. Persomndeci⸗ asgaudamüdl Dadhe 4 fnde nonesn hitpdlbabcbüͤt ſmnoqlnullaina damen bubpon Reſnnäetmas terppornapano⸗ nuooꝛ: jſiſineca nrtmrcpcgdn Wtottclapckt ſohtdict Deolon ldn Waruwrürn nblianadn nsconſteai aitclgnizli⸗ GNüän Un otegig becguckiode heſis a. valgebona bons nſiſoln ſieino ull honns deus, ngridünn S pchiſe Cunchegſoe Sen asen mcnnnit S e lnne wagtigte minn Edothigin mdnmen nidrtgfes mo uſe. On ſoe ** e ..N. Enena NrC ummedn 1N:iH 1Cuegi in ndilon nni Nunblinse Folium do vti pñt btõs eſſe oẽs hoies velle.GBerñ.etiaʒ in li.de vita dericoꝛũ ca.xxvj.ait. Naturali deſi/⸗ derio oẽs ſummũ appetimꝰbonuʒ:nec eſt ĩ nob reqͥes niſi eo adepto.Et rõ huiꝰ nr̃i deſiderij eſt qꝛ finis njr̃ eſt btitudo:vt ðt Petrꝰlũbardus in ij. ſniaꝝ. di.j. Et ibi ſeraphic⸗ doctoꝛ ſcus Bo⸗/ na.ar.iij.q.ij.et.di.xix.eiuſdẽ libꝛi ar.j.q.j.et oẽs theo ł.in.iiij.di.xlix. maxie Rich.nrlbidẽ ar.j.q. ij. et b. Tho.j.ij.q.iij.ar.viij.vbi dicũt:ꝙ finis creati ſumꝰnõ eſt vtſꝑ ſtemꝰin h̊ ſecko epulãtes bibẽtes ⁊ gaudẽtes in hijs tꝑalibo bonis.ſed vt bñfaciẽtes ⁊ dei mãdata ſeruãtes ad eternaʒ fe/⸗ licitatẽ ꝑpueniamus.Cũ g̊ ita ſit ꝙ oĩa entia na⸗ turaliter deſiderãt cõſeqͥ finẽ ſuũ: vt inqͥt Areſt. ij. .viij. Phiſic.non eſt mirũ ſi hõ rõnis capax deſideret tã egregiũ finẽ ſuũ adipiſa. Sed ſci/ endũ eſt ꝙ ad finẽ nõ põt ꝑueniri niſiꝑ debituʒ mediũ:vt inqᷣt Areſt.ij.⁊.vj. Phiſi. Hoc autem mediũ ꝑueniẽdi ad btitudinẽ eſt obſeruatio di/ uinoꝝ mandato ꝝ. Matth.ᷣxrix.vbi ðt ſaluatoꝛ. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata.Siłr ne⸗ ceſſe eſt ad celũ intrare nõ ꝑ viã cõſolationũ hu/⸗ ius mũdi ⁊ malaꝝ delectationũ: ſed ꝑ tolerãtiã młtoꝝ maloꝝ.iuxta illud Act.xiiij. Per młtas tribulationes opoꝛtet nos itrare in regnũ celo⸗ rũ.Et iõ bñ dicunt vba ꝓpoſita. Opoꝛtuit xpᷣm pati ⁊c̃. De q̃ głia celeſti impᷣſentiarũ tracaturi q̃ctuoꝛ pulcerrimas ↄſideratiões faciemꝰ. Pꝛi ma dicet᷑ cõꝑationis.Scða inexplicatiõis.Ter cia qᷣetatiõis. Quarta vo appellabit᷑ acqᷣſitõis. Pars p ma de cõparatione dulcedinis para diſi ad gaudia mũdi et ecõtra. O o ad p mã pꝑtem ponit᷑ hec cõdluſio gꝗq Ffm theol. in. ilij. ſniax. ꝙ oẽs cõſola / tiones ⁊ gaudia vite huiꝰ tã pᷣterita qᷓ; pᷣſentia ac futura q̃ vnq; bhabuerunt: hñt vel habebũt oẽs hoĩies mũdi ſunt minima imo q̃ſi nulla in cõꝑatiõe dulcedis ꝑadiſi.Fun damẽtũ huiꝰponit Areſt.j. Poſte. di. Oẽ qð eſt ꝑ eſſentiã eſt maiꝰ ⁊ ꝑfectꝰ oi eo qð eſt ſimplici ter ꝑ participationeʒ. Patet. Nã claritas ſoł eſt maioꝛ ⁊ q̃ſi ſine cõꝑatione ꝑfectioꝛ oim ſtellaꝝ daaritate:eo ꝙ claritas ſolis eſt ei eſſentiał.clari⸗ tas vo ſtellaꝝ eſt ꝑ particpationẽ lumis ſola⸗ ris:vt dicit Ptolomeꝰin ceciloqͥo ſuo.et Areſt.i li.de celo ⁊ mũdo. Patet etiã de melle: qð cũ ſit dulce naturałr:maioꝛeʒ reddit dulcedinẽ qᷓ; aqᷓ indulcoꝛata ꝑ admixtionem mellis. Similiter ignis cum ſit calidus naturaliter:maioꝛem red dit caloꝛẽ qᷓ; aliqͥd qð ſit ab eo calefactũ. Hijs pᷣſuppoſitis mouet᷑ vna pulcra q̃ſtio Utrum in mundo reꝑiat᷑ aliqua res bona.Et pᷣmo videt hec queſtio de idubitabili.Scriptũ eſt em Be/ neſis.j.ca. Vidit deus cũcta que fecerat ⁊ erant valde bona.At cõtra Lu.xviij.ſcptuʒ eſt Nemo bonꝰ niſi ſolus deus.Et exponit᷑ a doctoꝛibus Nemo.i.nulla res.et Match.xix.ðꝛ. Unus eſt bonus deus. Quõ igit᷑ hanc citharã cõcoꝛdabi CL.XII mus.Scienduʒ ergo ꝙ ſolus deus eſt bonus ꝑ eſſentia:vt inqt ilłe magnꝰ methaphiſicꝰ Pla to in pᷣmo ſui thimei.et etiã Nicolaus de Ly. ſu per Matcth̊.xix.ca. Si vo interrogas que boni tas eſt illa q̃ reꝑit in creatun. Reſponder Sco tus ⁊ omnes theol.in.j.ſententiaꝝ.et etiã Pla⸗ to vbi ſupꝛa.ꝙ res create ſolũ intantũ bone ſũt inqᷓntum ſunt de diuina bonitate particpates. Di ergo omne qð eſt bonũ ꝑ eſſentiã eſt icom/ parabiliter melius et ſuauius oĩ eo qð eſt ſolũ bonũ ꝑ partiapationẽ. cum ſolus deꝰ ſit eſſen⸗ tialiter bonus:̊ᷓ ſine vlla cõꝑatiõe eſt ſuauioꝛ: delectabilioꝛ:atq; io cundioꝛ omnibus creatu/ ris qͥ ſolũmõ delectabilia ſunt inq;tum deꝰ eis bonitatem infundit. E Onfirmat᷑ hec ratio ꝑ ſniaʒ Areſt.ij.me c cha.dicens. Quicqͥd eſt cã alioꝝ vt ſint talia:illud eſt maxime tale. Reſpice g̊0 homo pulcritudinẽ omniũ rerũ mũdi.Cõſide/⸗ ra delectationẽ ⁊ iocunditatẽ que in eis eſt ⁊ qre quis illas fecerit: ⁊ inuenies ꝙ ſolus deus Ge nep.j.ca.Et ideo ſcas ꝙ earum cõditoꝛ eſt incõ parabiliter pulcrioꝛ ⁊ delectabilioꝛ.Quapꝛopt exclamat Salomõ Sap.xiij.ca.contra adoꝛan tes pꝛo deo ſolem aut lunam vel alias creatu⸗ ras a quibus homies habebant delectationẽ: et dicit. ꝙ ſi ſpecie eoꝝ delectati deos putauerũt ſciant quãto hijs dominatoꝛ eoꝝ ſpecioſioꝛ eſt Speciei em̃ generatoꝛ hec omnia conſtituit.A magnitudine em̃ ſpeciei ⁊ creature cognoſcibili ter poterit creatoꝛ hoꝛum videri. Ut em dicitur ad Roma.j.inuiſibilia dei a creatura mũdi per a que facta ſuntintellecta cõſpiciunt᷑. Si ergo pulcritudo ſolis ⁊ lune ac ſtellarum viſio ma/ gnam nibi iocunditatem tribuit. Si aliqua res creata tibi illam cõſolationẽ affert: cõſidera q̃n/ tum dulcedinis ſuauitatiſq; afferet tibi cõditoꝛ noſter dulciſſimꝰ:omnis bonitatis creatoꝛ. UVt em̃ inquit auctoꝛ in li.de cauſis.quicqͥd poteſt cauſa ſca:nobilioꝛi ⁊ excellẽtioꝛi mõ põt cau⸗ ſa pꝛima. Et in eodeʒ li.etiã dicit.Nobilioꝛ cau⸗ ſa nobilioꝛem ſemꝑ ꝓducit effecum.quod etiã inquit Areſto.j.de anima.Ex quibꝰ omnibo in⸗ uincibiliter condudit᷑ ꝙ ſine comparatione ma ioꝛ eſt ſuauitas et iubilatio quam habet minoꝛ ſanctus in celo videndo maieſtatem diuinam: camq; contemplãdo ⁊ creatoꝛe ſuo ꝑfruendo: imo minima delectatio quã habet aliquis ſan⸗ ctus in celo quam infundit ei nobuliſſimũ om/⸗ niũ entium et ſummuʒ bonum quod eſt deus: eſt excellentioꝛ qᷓ; ſint omnes delectatões ⁊ gau dia que vnq; habuerunt:habent:vł habebunt omnes homines in omnib huiꝰmundi ſuaui tatibo.Et hoc eſt quod inquit Gꝛego.in omelia vnius marcyris:vbi dicit. Si conſideremꝰ fra⸗ tres chariſſimi que et quanta ſunt que nobis pꝛomittuntur in celis: vileſcunt animo om⸗ nia que habentur in teris. Terrena nanqg Bermo ſubſtãtia ſuꝑne felictati cõnata põdus eſt:non ſubſidiũ.Tꝑalis vita erne vite comꝑata moꝛs eſt potiꝰ dicenda qᷓ; vita. Jpſe em qͥridianꝰ defe us coꝛruptionis qͥd eſt aliud q; qᷓ da ꝓlixitas moꝛ. Hec ille.Et etiã in moꝛali.ide ðᷣt. Ois ꝓ⸗ ſperitas atq; delectatio pᷣſent vite pᷣterita ⁊ futu ra et᷑ne felicitati cõꝑata:eſt qſi qᷓdã pua liqr ſtil la. Idem qͥʒ in omel. vginũ ait. Qui celeſt vite dulcedinẽ inq;tum poſſibilitas admittit ꝑfecte cognouerit:ea q̃ in tern amauerat libent᷑ cũcta derelinqᷣt. In cõꝑatioe eiꝰ vileſcũt oia: cõgrega⸗ ta diſpgit:inardeſcit in celeſtibo animꝰ:nihil in terrenis libet. Defoꝛme cõſpici᷑ qᷣcqͥd de terrene rei placebat ſpecie.quia ſola ſpecioſe margarite claritas fulget in mẽte.De cuiꝰ dilectione rece pꝓp Salomonè? ðꝛ.Foꝛꝶ eſt vt moꝛs dilectio.qꝛ vi delicet ſicut moꝛs coꝛpus interimit:ſic amoꝛeʒ reꝝ tꝑaliũ etne vite charitas occidit.hec ille. u guſtinꝰ vo in li.meditationũ.c.v.inqᷣt 2 Curꝑ mita vagan homũcio qrẽdo bo/ na aie tue ⁊ coꝛꝑis. Ama vnũ bonũ in q̊ ſunt oia bona ⁊ ſufficit.Deſidera ſimplex bonũ qðs eſt oẽ bonũ. Quid em amas caro.Quid de⸗ ſideras anima. Ibi eſt qᷣcqd amas:qͥcquid de/ ſideras. Si delectat pulcritudo:fulgebũt iuſti ſicut ſol. Si velocitas aut foꝛtitudo aut libtas coꝛpis tui:nihil obſiſtere poterit. Erũt em ſiłes angel dei ⁊ ſurget coꝛpꝰſpũale:ptãte.ſ.nõ nat᷑a. Si lõga ac ſalubꝛis vita:ibideʒ ſana et᷑nitas et cterna ſanitas.qꝛ iuſti in ꝑpetuũ viuẽt ⁊ ſalꝰiu/ ſtoꝝ a dño. Si ſatietas:ſatiabi᷑ cuʒ apparuerit głia dñi.Si ebꝛietas:inebꝛiabunt᷑ ab vbertate domꝰ dei. Si melodia:ibi angeli cõcinũt ſine fi ne deo. Si qlibetnõ imũda ſʒ mũda voluptas Toꝛrẽte volupta ſue potabit eos dñs. Si ſa pientia:ibi ſapia dei ondet eis ſeißam.Si ami⸗ cicia:diligũt deũ pluſq; ſeipos:⁊ inuicẽ tanq; ſe ipſos:⁊ deꝰ illos pluſq; illi ſeipᷣos.qa illi eũ ⁊ ſe inuicẽ ⁊ ſeipſos diligũt ꝓpt illuz.et ille ſe ⁊ illos Apr ſeipᷣm. Si cõcoꝛdia:oĩb illis vna erit volũ tas. Si ptãs:oĩpotẽs erit illis voluntas.Nã vt poterit deꝰ qð volet ꝑ ſeipᷣm:ita poteruntilli qð volẽt ꝑ deũ.Et ſic ipſi volent qͥcqͥd ille volet:ita ipſe volet qᷣcqͥd illi volet.et qð ipſe volet nõ po/ tericnõ eſſe.SGi honoꝛ ⁊ diuitie deſiderant᷑:deꝰ ſeruos ſuos bonos ⁊ fideles ſuᷣ multa bona ſua cõſtituet:imo filij dei ⁊ dij vocabunt᷑.⁊ vbi erit filius dei erũt ⁊ illi.heredes qͥdẽ dei:cohere/ des aũt xpᷣi. Si vera ſecuritas:ita certi erũt illð bonũ nũq; ⁊ nullatenꝰ defutuꝝ:ſic certi eruntſe nõ ſua ſpoteillud amiſſuros:nec dileccoꝛẽ ſuuʒ deũ dilectoꝛibo ſuis inuit illð ablatuꝝ:nec ali⸗ ud deo potẽnꝰ deum ⁊ illos ſeꝑatuꝝ. Gaudiũ vO Peauta ntũ eſt vbi tale actantũ bonum eſt Koꝛ hũanũ:coꝛ indigẽs:coꝛ exꝑtũ erũnas:imo obꝛutũ erũnis: q̃ntũ gauderes ſi oibus bonis abudares. Introga intima tua ſi caꝑe pñt gau diũ ſuũ de tata butudie ſua. Hec ille. Bern. q̊ʒ ſuꝑ Ecckłiaſticũ dicit. Ilud ſolũ eſt ven ⁊ ſũmũ bonũ q̊d nõ de creatura ſed de creatoꝛe cõcipit᷑ q̊d cũ acceꝑis nemo tollet a te.cui comꝑata dis aliũde io cũditas meroꝛ eſt:ois ſuauitas doloꝛ eſt:oẽ dulce amaꝝ eſt:oẽ decoꝝ feduʒ eſt:omne poſtremo q̃d delectare põt moleſtũ eſt. Hecille Et merito.ea em̃ qͥ in mũdo appellant᷑ bona pꝓ⸗ pꝛie nõ ſunt bona.Scpᷣtũ eſt em̃ in.l. ꝓpꝛie.ff.de v.ſig. Pꝛopꝛie bona illa dici nõ pñt q plus ĩicõ modi q; cõmoditat hñt.Nã bona dicunt᷑ ex eo ꝙ beant.i.btõs faciat.l.bonoꝝ.ff.eodẽ ti.O mũ dane qͥ nihil aliud cogitas niſi ð tpalibꝛ bonis dic mihi ſi vnq; habes tantã de mũdo leticam vtnõ habeas aliquã afflictionẽ. Pꝛofecto nũ⸗ qᷓ; habes vnũ gaudium:qͥn habeas tres triſtici as.Nõ habes vnã cõſolationẽ qͥn habeas tres tribulatiões. Ideo ðt Boetiꝰi.ij.de ↄſoł.Quis eſt tã cõpoſite felicitat vt nõ aliq ex ꝑte cuʒ ſtatꝰ ſui q̃litate rixet. Heciulle.Solũ gillud eſt bonũ qð in celeſti habebimꝰ głia:de q Boeniꝰin.iij.ð ↄſoł.inqͥt. Hoc aũt eſt ſumũ oim bonoꝛũ cũcta in ſe bona ↄtinẽs:cui ſi aliqͥd abeſſet:ũũmũ bo/ nũ eſſe nõ poſſi. Liquet igit᷑ btitudinẽ eſſe ſtatũ oĩim bonoꝝ aggregatiõe ꝑfectũ. Augꝰ.q̊ʒ i ſer. qͥdã de głia celeſti öt. Tanta eſt dulcedo future glie ꝙ ſi vna gutta in ifernũ ð flueret:totã dãna toꝝ amaritudinẽ dulcoꝛaret.Et iõ diues epulo in inferno exiſtẽs deſiderabat liguã ſuã refrige rari vna gutta iſtiꝰaq Lu.xvj. De imenſitate qͥʒ iſtiꝰ delectatiõis ait idẽ Augꝰ.in li.ſolilo.loqᷓns deo ſic. Ex viſibilibꝰ hijs tua iuiſibilia cõpꝛehẽ/ dimꝰ dñe deꝰcreatoꝛ nr̃. Si em̃ mihi dñeꝓ hoc coꝛꝑe ignobili ⁊ coꝛruptibili tam magna ⁊ inu mera bñnficia pᷣſtas a celo:ab aere:a terra ⁊ ma⸗ ri:luce ⁊ tenebꝛis:caloꝛe ⁊ vmbꝛa:roꝛe ⁊ imbꝛe: venꝭ ⁊ pluuijs:volucribo ⁊ piſcib:beſtijs ⁊ ar/⸗ boꝛibo:ac multiplicitate herbaꝝ ⁊ germinũ ter⸗ re:⁊ cũccaꝝ creaturaꝝ tuarũ miniſterio nob ſuc ceſſiue ſuo tꝑe miſtrantiũ.vt alleues faſtidiũ: q̃ lia q̃ſo ⁊ qᷓ; magna ⁊ inũerabilia:qᷓ; dulcia ⁊ de lectabilia ſunt q ſolis tuis es largiturꝰ amids. Si tãta ſolacia in hac die lachꝛymaꝝ:q̃nta cõ⸗ feres in die nuptiaꝝ. Sitata delectabilia conti net caro:q̃nta q̃ſo ↄtinetpria. O deus nõ videt oculus abſq; te q pparaſti diligẽtib te.ſᷣm em̃ magnã multitudinẽ magnificetie tue eſt ?⁊ miti tudo mag dulcedis tue:quãa abſcõdiſti diligẽti bus te. Magnꝰem̃ tu es dne deꝰme ⁊ imẽſus nec eſt finis magnitudis tue:nõ ẽ nũerꝰ ſapiẽtie tue:nec eſt finis ſeu nũerꝰ atq; menſura retribu tiõ is tue.ſed ſic magnꝰes tu:magna ſunt dona ria tua:qm̃ tuipᷣe es pᷣmiũ ⁊ donum oim legiti⸗ moꝝ pugtoꝝ Hecille.Qui etiã i.xxij.ð ciui dei c.xxvj.inqt.Si iſta tꝑalia talia bona ſũt:qͥd illa et᷑na erũt.Quid dabit eis q̊s pᷣdeſtinauit ad vi⸗ tã qͥ hec dedit eis q̊s pᷣdeſtiauit ad moꝛtẽ.Que bona in illa btitudine faciet eos ſumere pꝛo qͥ/ bus in hac miſeria vnigenitũ filiũ ſuum voluit “ 4 inümi detfditi Gtrdiot, intoma hi⸗ ,wchupulem Ariftmni ni ſiguntanchen Nintocincobllen polutglſeſtnanm foagſetchenisbin eriateliileen ſicarchen un opecmigeaſiet nstgztmclodian bemirblleereptt ſuchus deſerie aritindeſem Nccacclo vidlt⸗ — Nigureüqueina MNocis voltti Aleſcisoftor⸗ llipceirs Münidäcione fonnexdun Nhmerdoon Potnotüwo Pblanchk Ye⸗ naſtenüſcre hoeablangft ſui totiimu alioſcgtbin⸗ leſſunrotugan llo o eſſer ncinio ? mor krenurin deſe Poneloclꝛfrn ND Fade Rn umonndeni maiuſblui Sienmibin Nüummeg dadaegten rmdeere detglanzien minuintniſe –Sq oi ittmini 1zroin. Folium vſq; ad moꝛtẽtãta mala ꝑferre.Que bona in re gno accepturi ſumꝰ q̃ ndoqͥdẽ xpᷣo moꝛiẽte pꝛo nobᷣ tale iam pignꝰ acapimꝰ.Qualis enit ſpũs hois nullũ oino hñs viciũ:nec ſub qͥ iaceat:nec cui cedat:necõ qð dimicet pacatiſſima vᷣtute ꝑ/ fectꝰ. Rerũ ibi oĩm q̃nta ⁊ qᷓ; ſpecioſa ⁊ q; certa ſcia ſine aliqͥ erroꝛe:vbi dei ſapiẽtia de ipſo ſuo fonte cũ ſũma felicitate ſine vlla difficultate gu⸗/ ſtat᷑ Quale erit coꝛpꝰ qͥd oĩno ſpiritui ſubdituʒ et eo ſuffident᷑ viuificatũ nullis alimonijs indi gebit. Nõ em aniale ſed ſpuale erit: bñs qdẽ car nis:ſed ſine vlla coꝛruptiõe carnali ſubam.hec ille. Et in li.ð virginitate idẽ inqᷣt. Tam ingens ettã maria eſt delectatio illiꝰ ſuꝑne głie:ꝙ etiaʒ ſi nõ liceret ampliꝰ in ea niſi vniꝰ diei hoꝛa ma/ nere: ꝓpter hoc ſolũ innũerabiles anni pᷣſent vi/ te pleni delicijs ⁊ oĩ cõfluentia bonoꝝ tꝑaliuʒ recte meritoq; cõtẽneren. ⸗ Atẽt hec ꝑ exemplũ bti pr̃is nti Frã eiſci de jͥ legit᷑ ꝙ cũ ſemel eſſet grauiter infir / mus ⁊ deſideraret audire aliquẽ dulce,z ſonũ:vt aliq̃ntulũ infirmitatꝭ tediũ tranſiret: et de celeſti dulcedine ex ſuauitate ſoni aliqd cogi/ taret: dñs nr̃ Jeſus chꝛiſtꝰ miſit ad eũ vnũ an⸗ gelũ in foꝛma hũana ꝗ in manu ſiniſtra citha/ rã habebat pulcerrimã:in dextra vᷣo archetum aureũ:qͥ ſtatiz vt fuit coꝛã ſaõ Frãciſco ſolũmõ inſuꝑ traxit archetũ vna vice: ꝓpter qð tatcã ſua⸗ uitatẽ ac indicibilẽ melodiã in aĩa bti Franciſei poſuit ꝙ ſe vt moꝛtuũ ſuꝑ lectũ extẽdit. Poſtea vo ad ſe reuertẽs btũs Frãciſcus fratribo dixit. In veritate ſi ille angelus qͥ mihi apparuit alia vice archetũ deſuꝑ citharaʒ traxiſſet:ania mea a coꝛꝑe emigraſſet:tãta erat dulcedo:tanta ſuaui tas atq; melodia illiꝰſoni.Sed audite alið val de mirabile exẽpluʒ.Legit᷑ em̃ ꝙ qͥdã ſaũs mo⸗ nachus deſiderãs conteplari dulcedinẽ vite ce⸗/ leſt:exijt in deſertũ ſuo monaſterio ꝓpinquum et ecce a celo vidit venire auẽ pulcerrimã que in qnis oẽs coloꝝ varietates habebat:maxie co⸗ oꝛẽ aureũ:que incepittã dulcit᷑ canere cũ tand melodijs volitãs ſub vna arbuſcula ad aliam ꝙ ille ſcũs pr̃ totꝰ ab ſoꝛptus pᷣ᷑ dulcedie ꝑrexit poſt illã ꝑ qͥngẽtos annos: in qᷣb nunqᷓ; ſe enſit tediũ aliq̊d caloꝛis aut frigoꝛis: famis aut ſit: ſomni:vel alteriꝰ incõmodi. In illo aũtloco ſic diſponente deo nunq; venit obſcuritas noccis. Poſtmodũ voluntate dei auis ab aſpectu ſuo ablata eſt. Ille vo dolẽs de receſſu eiꝰ: ad mo⸗ naſteriũ ſuũ reuerſus eſt: putans ꝙ niſi ꝑ q̃rtũ hoꝛe abſens fuiſſet. Inueniẽs aũt monaſteriuʒ ſuũ totũ ĩmutatũ aliũq; eſſe ibi abbatẽ ac poꝛẽ alioſq; ibi monachos exiſtẽtes qᷓ; erãt in ſuo re ceſſu:totus attonit remãſit. Interrogat? vo ab illis qͥs eſſet:reſpõditſe eſſe vnũ monachũ illiꝰ oꝛdinis ⁊ monaſterij qͥ ꝑ qrtũ hoꝛe receſſerat et ſteterat in deſerto: vñ maxie mirabat᷑ de muta⸗ tione loci ⁊ fratrũ in tã bꝛeui tꝑe.Lũcabbas vi CLXIII dẽs in eo venerabiłe aſpectũ:int᷑rogauit qᷣs eſſʒ abbas ⁊ pᷣoꝛ qñ receſſit. Et poſtea ad cronicas oꝛdis iuitin qͥb deſcpti erat oẽs abbates ⁊ Ppo res qͥ añ eũ fuerãt. Inuenitq; ꝙ. yoo.annis ille ſteterat in deſerto. Ad quẽ reuerſus cũ fratrib: dixit ei tpᷣs qͥ ſteterat exrra monaſterium:introę⸗ gãs qͥd ibi egiſſʒ.Qui ille totꝰadmiratꝰ dixit.li bil aliud feci niſi ꝙ poſt qᷓndã auiculaʒ ꝑreri q̃ adeo pulcra erat tãq; dulaoier canebat:vt mibi nõ videat᷑ niſi ꝑ q̃rtu hoꝛe ibi ꝑmãſiſſe. Quibo dich deo gras agẽs ð viſiõe:migrauit ad dům O igit᷑ deuoti xpᷣiani ſi angelꝰmodico ſono tan tã potuit cauſare dulcedinẽ in btõ Frãciſco.Si auicula a deo miſſa ꝑ tot cctenarios annoꝝ ho minẽ tenuit in tãtᷣ ↄſolatiõibus:vt viderent᷑ tot anni eſſe qͥd modicũ tꝑis:qͥd erit nob qñ enimꝰ in glia celeſti in eternis gaudijs. Pꝛofecto veri ficabit in nob illð qͥd pſalmogphus canit. Ine bꝛiabunt᷑ ab vbertate domꝰ tue:⁊ toꝛrẽte volu/ ptat tue potabis eos. Qð cõſiderãs btũs Egi/ diꝰ oꝛdis nr̃i:vt legit᷑ i cconid oꝛdis: qñ audie⸗ bat noiari ꝑadiſũ tantũ exultabat de illa iocun ditate ꝙ ſtanm ex mag dulcedine in extaſim fie⸗ bat. ꝓpt᷑ qd ſũmꝰpõtifex volẽs h caute exꝑiri:in/ uitauit eũ ad pꝛandẽdũ ſecũ.Qui cũ ad pſentiã dñi pape fuiſſʒ duct*: ſtati cubicłarij dni pape coꝛã eo noiauerũt paradiſum.Atille h̊ audiẽs ſtatim extra ſe raptꝰ in extaſim factꝰ eſt. Nolẽtes aũt videre an hec eſſet fictio:poſuerũt carbones ignis accẽſos ſuꝑ pedes eiꝰ:qͥ nihil vnqᷓ; ſenſit leſiõis ac ſi roſe fuiſſent.De qͥ ſũmꝰponiifex val de admiratus eſt. Et ideo exclamat ſaluatoꝛ nr Mat.v.c.nos cõfoꝛtãs ⁊ di.Gaudete ⁊ exulta⸗ te qm̃ merces vra copioſa eſt in cel. Scũs q̊ͥqʒ pr̃ nr̃ Frãciſcꝰ in qͥdã capło pᷣdicabat fratribo di cẽs. Magna fratres ꝓmiſimꝰ:ſed maioꝛa pꝛo miſſa ſũt nob. Uñ ipſe canere ſolebat in ſuis tri bulationibo.Tantũ eſt bonũ qð expecto vt ois pena mihi videat᷑ eſſe delectatio. Et ideo dicere poſſumua = O chꝛiſtiani iam cogitate Gloꝛiam:qua eſtis appᷣclati Per illam ſunt deo cum coꝛde iuncti Quã oꝑibus virtuoſis acquiſiuerunt Unum bonum eſt in altera vita VUt in celo ſemper gaudebitis Ad quod vos choꝛus angeloꝝ inuitat Pꝛopterea amando deũ ſemꝑ ei ſeruitte. Pars ſecunda de inexplicatione gloꝛie para dill. 4 Ecũda pars noſtri ſermonis dicit᷑ in⸗ 8 erplicationis. Pꝛo cuiꝰ expeditiõe ꝓp/ pono vobis vnam ↄduſionẽ ̃ᷣm Ri char.noſtruʒ in ſuo q̊dlibeto.ſ.ꝙ im⸗ poſſibile eſt explicare quanta ſit dulcedo vite ce leſtis.vnde dico vobis ꝙ ſi omnes hoies mũ/⸗ di qͥ vnqᷓ; fuerũt:ſunt:vel erunt ſimul adeſſent: nõ ſolũ xpᷣiani ſed etiã ifideles ⁊ pagani:iudei ?, Bermo ſaraceni:turcoꝛũq; multitu do. Si qrat᷑ An ſi oss poſſent erpᷣmere magnitudinè glłie quã ha bet vna aia in celo.clamas alta vocerñdeo.Nõ nõ nõ.ſed foꝛtiꝰ dico:ꝙ ſi oia folia arboꝝ: oẽs ſtelle celi:oia volatilia: etaialia qᷓdrupedia:oia q̃ minuta arene man ⁊ puluen terre:oeſq; gut te aq;ᷓ mar ⁊ aliaꝝ aq·oel⸗ q; lapides:⁊ creatu/⸗ re oẽs eſſent lingue.Si qrat᷑ an poſſent edicere vel minima ꝑtẽ:puta de centũmilibo vnã illius głie quã habebimꝰin ꝑadiſo. Audacter rñdeo. Hõ nõ nõ.Et ꝙ ita ſit veritas ꝓbat᷑ ꝑ fundamẽ tũ Areſto.j.de celo ⁊ mũdo.iij.q̊ʒ ⁊.viij. Phiſi. et. j.metha.vbi dicit. Nullũ finitu pot infinitum cõpꝛehẽdere:cuũ in ipſis nõ ſit ꝓpoꝛtio. Qð cõfir mat ſan. GBona.in.iij.di.xiiij.ar.j.q.j.di. Oẽ qð cõpꝛ ehẽdit alterũ eſt maiꝰillo:vel ſaltẽ ei equat᷑. galioqͥn ipᷣm daudere intra ſe nõ poſſet. Quo cõ ceſſo certũ eſt ꝙ btitudo eſt qddã bonũ ĩfinituʒ ſp̃m Rich.nr̃jm ⁊ bim Bona.oẽſq; theolł.in.iiij. diſt. xlix. CX ſi ſic eſt Peto o grãmatice ſeu o lo/ gice vt reſoluas mibi hũcterminũ infinitũ ⁊ di/ cas qͥd ſignificat. Rñdebis ꝓfecto ꝙ infinituz idẽ eſt qð nõ finituʒ. Cũ igit᷑ ẽs mũdi creature ſint finite:ꝓfecto nõ poterũt intelligere ſeu com phẽdere vel explicare bonũ ac dulcedinẽ ⁊ gau dliũ ſuꝑne patrie qð eſt infinitũ:vt S.impoſſibi/ le eſt em infinita ꝑtranſire:vt ðꝛ.iij. Phiſi.Cũ g̊ᷓ olis creatura habeat potentiã finitã dico ꝙ nõ ẽ gliqᷣs intellectꝰ taʒ excellẽs: tãq; magnꝰ qͥ poſſit vel milleſimãa pꝑtẽ celeſtis głie co gᷣſcere. Ideo ðᷣt Areſt.j. Phiſi. Infinitũ ⁊ magnitudine ⁊ mulci tudine ſᷣm ꝙ infinitũ:eſt nob ignotũ. Si g̊ oẽs hoiĩies mũdi eſſent algoꝛiſte ⁊ a ncipio mundi vſq; nũcnũeros muluplicaſſent:⁊ etiã vſqʒ ad diẽ iudicij in multiplicado pſeuerarent: ꝓfecto oẽs illi nũeri cõꝑatiõe graduũ felicitatis eterne pene nõ eſſent vnꝰnũerus. õfirmant᷑ aũt ea q̃ diri ꝑ ſniam Bernardi qͥ in ſentẽtijs ſuis dicit. Si oĩm hoĩm lingue ſimul eſſent ⁊ mihi loqui vellent de glia quam anie bone habiture ſunt citius in narrãdo deficerẽt:qᷓ; vel minimã ꝑteʒ illiꝰ głie expmere poſſent.Quis em̃ vnq; hoim expmere poſſet quante magnitudinis ſit deus. ettñ ipſe deus erit merces ⁊ poſſeſſio aiaꝝ ſan⸗ ccaꝝ. Gꝛeg. q̊ʒ in omeł.vniꝰ martyn dicit. Que aũtlingua dicere vel qͥs intellectꝰcapere ſufficit illa ſuꝑne ciuitatis quãta ſint gaudia:angeloꝝ choꝛis intereſſe:cũ btiſſimis ſpiritibo głie cõdi/ toꝛis aſſiſtere:pᷣſentẽ dei vultuʒ cernere:incircũ/ ſcriptũ lumen videre:nullo moꝛtis metu affici: incoꝛruptionis ꝑpetue munere letari. Sed ad hec audita inardeſcit animꝰ: iãq; illic cupit aſſi/ ſtere: vbi ſe ſperat ſine fine gaudere. Sʒ ad ma Sn⸗ ng pueniri non poteſt niſi ꝑ magnos la boꝛes. Unde Paulus egregius pᷣdicatoꝛ dicit Nlon coꝛonabit᷑ niſi qꝗ legitime certauerit.Dele/ ccet igi᷑ mentẽ magnitudo pᷣmioꝝ.ſed nõ deter reat certamẽ laboꝝ.Sʒ hijs autoꝛitatibo omil/ ſis: interrogemus doctoꝛẽ gentiũ:qd deb ſenti at. Quid dicis tu o Paule vas elecnõis. Audij te dilectiſſimi.j. Coꝝ.ij.ca. t magnus Paulus Nec oculus vidit:necaurn audiuit:nec i coꝛ bo minis aſcedit q pᷣpauit deꝰ diligetibo ſe. Cũ g ſit ꝙ ſenſus viſus multas ⁊ q̃ſi infinitas reꝝ ſpe⸗ des demõſtrat:vt inqt Areſt.j.metha.et in li. de ſenſu ⁊ ſenſato.Leuate o deuoti ciues ocłos ve ſtros ad celũ:videte pulcritudinẽ celi ſtellati:ſo lis:lune:⁊ oim planetaꝝ:reſpicite ſi poteſtꝭ ꝑ oꝛ bem vniuerſum:⁊ videte oia foꝛmoſa ⁊ pulcra q̃ oculos delectare ſolẽt:auꝝ q̊ͥʒ ⁊ argentũ:mo/ nilia:gẽmaſq; pᷣcioſas inſpicite. Auribx veſtris oẽs melodias cantuſq; ac ſonos delectabiles audite. Cogitate in coꝛde veſtro ⁊ ad memoꝛiã reducite oia ſolacia:ſuauitates:recreatiões:tri⸗ umphos:dñatiões:ac delectamẽta oia q̃ ĩ moꝛ tali vita ꝑupi pñt.Ettũc cũ apłlo Paulo exda⸗ mate.Nec oculus vidit ⁊c̃. Oculi mei tantũ vi⸗ dere nõ poteſtꝭ.aures mee tantũ nõ poteſtis au dire. coꝛ meũ tantũ nõ potes cogitare quin ma ioꝛ ſit głia:maioꝛq; triuphꝰac delecatio quam dñs ſaluatoꝛ meꝰ mihi datur? eſt. O glia celeſt o eterna felicitas.o ĩmenſa ſuauitas.o ineffabi/ lis bonitas.o io cũditas indicibilis. o dulcedo inco gitabilis:qñ te habebo.O deꝰ glioſe.o dul cis mi dne.o creatoꝛ mi iocũde:qñ videbo tefa cie ad facẽ. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meus ꝓlõga/ tus c.pᷣ.cxix. Cupio eĩi diſſolui⁊ eſſe cũ xpᷣo:ad Phil.j.o dilectuſimi ciues:nõ eſt hic pria nra: nõ habemꝰ hic manẽtẽ cuitatẽ:ad Heb.vl. In celo eſt hitatio nr̃a:in głia ꝑadiſi:que eſt tãta vt excedat oẽm intellecũ humanũü. Tde hochabemꝰ exemplũ pᷣ dari ſon ) ego Auguſtino qð ipſe recitat in q̃da epi ſtola ad Cirillũ epᷣm hieroſolimitanum Nð etiam in tranſitu beati Hieronymi hr.vbi ðꝛ.qꝙ cum ſccũs Augꝰ.appeteret ſcire ſpecialiter et pᷣciſe quãta ſit głia ⁊ felicitas aiaꝝ: cogitauit ſuꝑ hac re ſcribere btõ Hiero.qͥ tũc erati remo/ tis.Cũ ergo exiſtens in ſua camera ſalutationẽ epłe ſcpſiſſet:ecce ſtatim in camerã intrauit q̃dã lux maxiĩa ſeptẽ vicibo ſole ſplẽdidioꝛ.de q̃ ĩeſti⸗ mabilis odoꝛ mirabilis ſuauitat egrediebat᷑. Qua viſione ꝑterritꝰbtũs Augꝰ.ac nimia debi litate viſus deuicꝰ cecidit ꝓſtratꝰ in terra. Qui ſtatim audiuit vocẽ de illa luce egredietẽ ſibiq; dicentẽ. O Auguſtine frater mi chariſſime noli timere.Ego em̃ ſum frater tuus Hieronymꝰ qᷣ in hac hoꝛa apud Becthleẽ migraui ad celum. Sed qm̃ ſcribis ad me vttibi dicã qnta ſit glo⸗ ria aniaꝝ in celo. Peto a te Nunqᷣd poſſibile ſit ꝙ tu numeres oẽs ſtellas celi. Reſpõdit Augꝰ. Non. Iteꝝ dixit. Nunqͥd potes totum marein puo vaſe ↄdudere.Et rñdit.Non.Tercdo dirit. Nunqͥd o Auguſtine potes totũ mundũ ſimul in vno pugillo tenere. Rñdit Augꝰ. Hoc peni tus eſt ipoſſibile.Tunc dixit btũs Hiero.Dico aſeiciſh calisoi Pngliciiſin ulſtſil e igeli i, tupeesalgien unsnnig A⸗ Cicnrle⸗ ,7 irwlamon Gnneusſunn os Cans a õ Dordedömurin n Oöed Wofacne Porisbocfonan rpunul ikicpoſb Alepuaulusmn lckmhimis nnine cgarih Criſcoſannlid 6dinb difinireſc Uinpocrdiparue gnoſcishfoernd Infoꝛmall pun ppſeloqns deha Quodöporautd ſenöͤammngkech nar vorgola ri por Qucoia aſid mralcomordl q; nlotedſiequäa mnagioſontmealt Ulopyfiscotihli Perfilermons. onmng Manmnoſri. Mage 1 Poan n „ bueſedii edſtet fuic ſde hieo gercogan. nuuſuihin edlrhi. eohgat ſnen 4 ⸗ 6 1 haan Iu N . 4 Me . „ RZMZM ul du mii Dalnun, ertmninictin dnscgnn denann 18 Machls A chaleſgudr aucne manid rn eeeen CNSAN waninriut uz i Dngücaninw uannſtden / aiinnu s Denng teſunttni⸗ Folium cibi Auguſtine ꝙ mag eſſz poſſibile pdicta tria facere:q́; minimã ꝑteʒ fucure głie q dat᷑ vni ſoli gie vᷣtuoſe expmere. Erxcedit em illa głia oẽʒ ſen ſum ⁊ intellectũ hũane mẽtis:⁊ niſi ego exꝑtꝰfu iſſem ꝓfecto ñ credidiſſem. ſʒ euenit mihi ꝑ ſili⸗ tudinẽ qð ↄtigit regine Sabe vt br.iij. Regũ.x que cũ audiſſet magnalia de triũphis ⁊ ſapien/ tia Salo monis:ad eiꝰ curiam veniẽs et ꝓpꝛijs oculis oia cõſpiciens:inuenit ꝙ magnalia Sa lomonis erãt q̃ſi vt ſic dicã in ifinitũ maioꝛa qᷓ; audiſſet. Noli g ſcribere o Auguſtine qᷓnta pᷣci⸗ ſe ſit glia celeſtj:qm tpᷣs ꝑditõis eſt.Fac ̊ bonũ et recipies hãc głliam imẽſaʒ ſicut ⁊ ego. Quib⸗ dictis diſparult. Et Augꝰ. reſꝑſus mulq lachꝛy mis pᷣ dulcedine in poſterũ feruẽtiꝰſe habuit in diuinis mãdad.Aliã q̊ʒ reuelationẽ habuit idẽ Augꝰ.Cũ em̃ vellet cõponere libꝛuʒ de trinitate in qͥ multa tractat de ſctõꝝ głia:ecce apparuit ei qͥda puerulus ſuꝑ ripã man habẽs criſpos ca pillos coloꝛis aurei ſuꝑ bũeros ꝓtẽſos.qͥ pul⸗ cerrimus puer cũ qͥdaʒ cocleari freqᷓntabat po/ nere de aq̃ mar in qͥdã paruo foꝛamie q̊d fece/ rat.Qð videns Augꝰ. ſubꝛidẽs dixit.O fili qͥd vis facere. Rndit ule. Totã aquã mar volo po nere in hocfoꝛamie. Qð audiẽs Augꝰ.cepit ri ⸗ dere de paruuli innocẽtia:⁊ dixit.O fili nequa⸗ qᷓ; tibi hoc poſſibile eſt:nec alicui. Lũc viua vo ce ille puerulus rñdit dicẽs.O Auguſtine:faci⸗ lius eſt mihi totũ b̊ mare magnuʒ in h̊ ꝑuo fo⸗ ramine ↄdludere:qᷓ; tibi poſſibile ſit vł minimã guttã ſeu ſcintillã dulcedinis quã dat deus bo nis aiab diffinire ſeu explicare. Quo diccto ſta/ tim puer diſparuit.Et tunc Augꝰ.totus letꝰ co⸗ gnoſcẽs ꝙ fuerat dñs Jeſus qͥ ſibi apparuerat in foꝛma ulliꝰ pueri:imẽeſas ei gras egit.Etideo ipſe loq̃ns de hac głia in.xxij.li.de ciui.dei ſic ðt Quod pparauit deus diligetibo ſe fide nõ capi ſpe nõ attingit᷑:charitate nõ cõpꝛehẽdit᷑: deſide/ ria ⁊ vota ola trãſgredit᷑. acqri põt:eſtimari nõ põt.Que oia ↄſiderãs cãtoꝛ ſpuſſcti Dauid pᷣſ. xxx.exclamat di.qᷓ; magna multitudo dulcedi/ nis tue dñe quã abſcõdiſti timẽtibo te.Sed hec magis ſunt meditãda qᷓ; pᷣdicãda:⁊ ideo chari/ tatibo vr̃is cõtẽplãda relinq̊. Sufficiatq; ꝓ ſcðᷣa Ete nr̃i ſermonis. . Pars tercia ꝙ ſola gloꝛia paradiſi qͥetat ap⸗ petitum noſtrũ. —ſ†E—ẽ Erxrcia ꝑs nr̃i ſermonis ð qᷣetationis t Pio cniꝰ expeditione ꝓpono vob hãc cõcluſionẽ ſᷣm cheoł.in.iiij.ſen.di.xlix ct Scotũ in.j.ſen.di.j.et in repoꝛtatõi bus ſuis diſt..et Petrũ de Aqla eiꝰ diſcipuluʒ ea.diſt.⁊ Fraciſcũ ð mayro.in cõflatu.diſt.j.q.j. ¶MNR ſi hõ hr̃et oẽs mũdi cõſolatiões q̃ pñti hac vita excogitari: nunq; tñ eſſet cõtentus.ſed ſolũ tunc ſatiabit᷑ appetitꝰ nr qñ ad et᷑nã glłiaʒ ꝑuene rimus.Fundamẽtũ huiꝰponit Areſt.ij.de ania ct. 5. Eth.di. Apꝛio obiecto potentie ſumpłr re/ cipiunt ꝑfectioneʒ ſuã. Patet hec regula.Nã cñ obiectũ viſus ſit & loꝛ ſeu coꝛpꝰ coloꝛatuʒ:ꝓut dicit phᷣus.ij.de aia.certũ eſt ꝙ ſi an ockos po/ neres oẽs melodias:ſonos:⁊ cantꝰ diuerſoꝛuʒ inſtrumẽtoꝝ:potentia tua viſiua ꝑ hoc nõ reci⸗ peret cõſolationẽ.qꝛ illud nõ eſt ſuũ obiectum. Szʒ ſi pponaſ ei aliquã figurã ſeu aliquã rẽ val de pulcra: vtiq; ex ea recipiet delectationẽ tanqᷓ; de ſuo obieco. Similr ſi pponas aunb oẽm pulcritudinẽ floꝝ:gẽmaꝝ:et imaginũ:⁊ omn⸗ ſuauitatẽ ſapoꝝ:nullã ꝓpter h̊ delectacioneʒ ſu⸗ ſapiet potẽtia auditiua:hoc em̃ nõ eſt ſuũ obie/ ctũ. Si vᷣo anteponas ei aliqua dulcẽ melodiã ſonũ vlł cantũ:ſumme delectabit᷑ de illo ſonitu vel cãtu tanqᷓ; de ſuo obiecto.Etſic poſſumꝰexẽ plificare de oibo alijs potentijs:q̃ nunqᷓ; recipi/ unt ꝑfecionẽ ſuã nec qetationẽ niſi de ꝓpꝛio ob iecco.Quo pꝛeſuppoſito peto.qͥd ſit ſimpłr obie ctum anie rõnalis.Et certũ eſt ᷣm Rich.in.iiij. diſt. xlix. ar. ij. q. vj. et etiã bim̃ Tho.j.ij.q.iij. ar. viij . ꝙ deus ſolus eſt obiecũ anie ronalis: dicẽ te bto Auguſtino in li. Enchindion. putrecitat magfr ſniaꝝ in.ij.di.j.Fecit deꝰ rõnalem creatu⸗ rã vt ſummũ bonũ intelligeret:itelligẽdo ama⸗ ret:amaãdo poſſideret:poſſidẽdo frueret᷑.Si er/ go deus ſolus eſt ſimplr obiectu hügni intelle/ ctus:&g̊ impoſſibile eſt ꝙ intellectꝰnr̃ ſiue aia no ſtra vnqᷓ; poſſit ſatiari ſiue btificari in omnib creatun.ſed ſimpłr opoꝛtet ꝙ beatificet᷑ in deo tanq; in ꝓpꝛio obiecto. Quod ↄfirmans Augꝰ. in.j.li.cõfeſ.dicit. Feciſti nos dñe ad te:⁊ iðo in/ qetũ eſt coꝛ noſtrũ niſi reqᷣͥeſcat in te. In.x.q̊ʒ de ciui.dei idẽ Augꝰ.allegans ſniam Platonis di cit. Tam delicata eſt diuina viſio tantoq; amo/ re digniſſima vt quicquid haben poſſit:ea non habita faciat hoĩem miſerum:non beatũ.Con/ firmat᷑ etiam hec cõdluſio ꝑ illam ſniam eiuſdẽ Auguſtini in.xiuiij.de ciui.dei.vbi dicit. Impoſ/ ſibile eſt aliquẽ eſſe beatum:niſi ſit de ſue felici/ tatis ꝑpetuitate ſecurus.Et hec eſt etiam ſenten tia theologoꝝ in.iiij.di.xlix.Et ratio eſt.qꝛ vt di cit Areſto.x.Ethi.felicitas ſimplicit᷑ conſiſtit in quietatiõe appetitus:ita ꝙ neceſſe eſt ad hoc vt ſimus beati:apꝓpetituʒ noſtrũ eſſe qetatum:⁊ nõ timere vnq; amittere ſtatum queʒ babet.ſed H̊ eſt ipoſſibile in hac vita. Si em interroges eos qui in hac vita vident᷑ eſſe beati:vtputa reges et imperatoꝛes atq; põtifices: et poſtules ab eise nunquid ſint ſecuri nunq; amittere ſtatum quẽ habent.flentes voce lachꝛymabili reſpondebũt Non:non:non.Scriptũ eſt em̃ in.5 deincepo. in autẽtico de nup.Moꝛs omnia ſoluit. Et ve/ ra eſt illa ſententia que dicit. Eſt cõmune moꝛi?: moꝛs nulli parcit honoꝛi.ſicut notat᷑ in.l. licet. C. de pactis. Pꝛeterea nunq; appetitus noſter quietabit᷑:niſi receperit finẽ ſuum. Sed noſter finis eſt peruenire ad illud regnum cuius nui⸗ lus eſt finis:vt dicit Auguſtinꝰin.xxij.de c.dei. Bermo Cũ ergo hec nõ pñt hr̃i in hoc mũdo:ipoſſibile eſt ꝙ vnq; aia noſtra hic ſit Rciata ⁊ ↄteta:ideo dicit Aug'. in li. de ſpũ ⁊ ania. Aia noſtra eſt tã nobilis ꝙ non põt ſatiari niſi ꝑ ſummũ bonũ. Scotcꝰ qͥʒ in.iij.di.xiiij wictr. Inrellec non pot ab aliqͥ ſatiari vel qetari:niſi ſub rõne ifiniti.Cũ ̊oia q ſunt in mũdo ſint finita:traſitoꝛia:bꝛe⸗ uia:momẽetanea et caduca:nõ poterunt ſatiare appecitũ noſtꝝ. Et ideo ſectatibo cõſolatiões mũ danas ðᷣꝛ Aggei.j.Comediſtis ⁊ nõ eſtꝭ ſatiati: bibiſt ⁊ nõ eſtꝗ inebꝛiati:oꝑuiſtꝭ vos ⁊ nõ eſtis calefacti.Nullus &̊ in hac vita põt eſſe btũs.Nã de rõne btitudinis eſt ꝙ quis habeat oia bona cũ carẽtia ois mali:ſᷣm Aug.rxxij.de ciui.dei.qð nulli cõpetit in vita pᷣſenti vt exꝑiẽtia cernit᷑. cui⸗ libet em aliqͥd deeſt: et vnuſquiſq; cũ bonis q̃ habet aliqͥd mali ſentit admixtũ. Ul em hoi de eſt ſanitas vel diuitie vel floꝛida ecas vel lr̃e vł filij:et ſi habet liberos ſũt inobediẽtes vel mali autturpes ſeu mõſtruoſi:aut vxoꝛẽ habet tur⸗ pẽ:vł ſi hʒ pulerã eſt laſdua ⁊ipudica:aut timet de eiꝰ honeſtate ac fidelitate:aut eſt in diſcoꝛdia cũ ipſa:aut alijs calamitatiby eſt afflietꝰ. Uñ vt refert Liuiꝰ in.ij.ð bello punico:? Plutarchꝰ i vita Hanibalis: Macharbal ipᷣiꝰhanibalis pᷣ fectꝰeqͥtũ de eo loq̃ns ait.Nõ oia eidẽ dij dede re.Et vt Neſtoꝛ ille apud Homeꝝ inqͥt.nõ oia data ſũt hoib ſuml.et Oꝛaciꝰ in odis ait.Nihil eſt ab oi ꝑte btm.et Cicero iĩ lelio ðt. Nihil diffi⸗ ciliꝰeſt qᷓ; inuenire aliqͥd qð in oĩ genere ſuo ꝑfe ctũ ſit.Et ꝓpt᷑ hocinqͥt Oꝛaoꝰ ad mecenatẽ ſcri⸗ bens ꝙ nullus ſua ſoꝛte viuit cõtentꝰ. L Igit᷑ deuoti chꝛiſtiani qͥd ſatiabit appeti o iũ ⁊ deſideriũ noſtꝝ ac faciet vos ſꝑ eſſe coötentos. Solus deꝰ. Deq̊ le magnꝰ methapbiſic Plato in.j. ſui thimel ðt. Oeꝰẽ bo nitas ifinita.Etiõ exclamat Dauid pᷣſ.xlj. dicẽs Quẽadmodũ ðᷣſiderat ceruꝰad fontes aq̃ꝝ:ita deſiderat aia mea ad te deꝰ.Sitiuit aia mea ad deũ fontẽ viuũ:qñ veniã ⁊ apparebo añ faciem dei. Cõfirmant᷑ pᷣdicta ꝑ ſniam ſcci Bonauẽ. in iiij.ſen.di.xlix.qͥ ðt.Quicqͥd itelligi põt ⁊ cogita/⸗ ri:põt appen⁊ deſiderari.⁊ qͥcqᷣd deſiderat᷑: to⸗ tũ reqᷣrit᷑ ad h̊ vthõ btificet᷑. Sed ſi tu hres mil le mũdos et cẽtũmille milia gaudia pluſq; i mũdo iueniri poſſint:ſꝑ poſſes cogitare maio/⸗ ra.̊ nunq; cõtentaber.qꝛ ũla reqͥrerent᷑ ad qᷣe/⸗ tationẽ tui appetitꝰ. Neceſſe ̊ eſt vt ſatier in illo ſolo de q̊ ðt Anſel.in li.¶ Honologion. De⸗ eſt qͥddã ſummũ bonũ q̊ nihil maiꝰ cogitari põt. O mũdani crediiᷣ vos vnqᷓ; poſſe ſatiare libidi ne ani vr̃i.Certe nõ.Acape em popule mi vnuʒ pauꝑem nudũ:⁊ introga eũ qͥd habẽdo eſſʒ cõ tentꝰ. Rñdebit. Habẽdo veſtẽ. Indue illũ:⁊ in terroga ſi ẽ cõtẽtꝰ.Et dicet. Nõ.Quid vis. Dicet Panẽ ⁊ vinũ ⁊ alia ad viaũ neceſſaria. Da illi: et interroga.Es nũc ↄtẽtus.et dicet.Nõ. Quid vis. Rñdebit. Uolo burſaʒ cũ denarijs vt poſ/ ſim aliq̃ lucrari. Uolo em accꝑe vxoꝛẽ ⁊ brefijʒ lios qᷣb volo ꝓuidere de neceſſarijs. Da illi de/ narios ⁊ vxoꝛe:⁊ intro ga ſi eſt cõteniꝰ.Et dicet. Nõ.Quid vis aliud.Et dicet Uolo domũu in q̃ poſſim habitare cũ vxoꝛe ⁊ filijs:⁊ poſſ. ellionez; q mihi fadat frumẽtũ ⁊ vinũ:⁊ vtibi poſſim ire aliqn ad ſolaciũ.Da illi:⁊ dic.Es cõtentꝰ.Etre/ ſpõdebit ꝙ non. Quid vis.Et dicet. Habeo q̃t tuoꝛ filios vł ſpero in bꝛeui habere:vellẽ eos di mittere diuites:vt ſinguli habeãt decẽmilia flo/ renoꝝ.Da illi:⁊ interroga.Eſne ↄtentꝰ.Et dicet. Nõ.Quid vis. Rñdebit. Uellẽ eſſe doctoꝛ ĩ oi⸗ bus ſciẽtijs ⁊ eẽ miles ac comes vt honoꝛikicer ab oib. Da illi:⁊ dic ſi eſt ↄtẽtꝰ. Etrñdebit.Nõ. Nã vellẽ eſſe marchio ⁊ dux.Da illi:⁊ qre ſi ẽ cõ tentꝰ.Et rndebit.Nõ. Uellẽ em eſſe rex ⁊ iꝑatoꝛ totiꝰ mũdi.Da illi:⁊ introga eũ. Nunqͥd mõ es ↄtẽtꝰ o inſatiabilis hõ.Et rndebit.Nõ. Uellem nãq; eſſe papa.Fac euʒ papa:⁊ dic.ſlunqͥd ad/ huc es ſatiatꝰ.Et clamabit.Nõ:nõ:non.Quare Quia vellẽ in ð mũdo viuere ſici et᷑nũ Etmihi nõ ſufficitiſte mũdus.vellem em ꝙ eſſet maioꝛ Uñn Juuenal de Alexadro ma inqt. Unꝰ pel⸗ leo iuueni nõ ſufficit oꝛbis.O mũdane quipo⸗ nis oẽm delectationẽ tuã in hijs tꝑalib ⁊ cama libo reb:ſcias ꝙ tu es ſicut ille qͥ ſal comedit vr ſicim extinguat:et ſicutille qͥ ſuꝑ flãmã oleũ pij cit vt ilã extinguere qat.Tu es ſicut ydropicꝰ qͥ qͥ plus bibit płꝰ ſitit: de qͥ auctoꝛ aſtrolabij ca⸗ nit. Idropico ſiłis nũq; ſatiat᷑ auarꝰ. Ex lucro lucri młtiplicãdo ſitim. Zu es ſicutignis eui plura ſubijciunt᷑ ligna:tãto magꝗ exardeſct.vñ Juue.inqͥt.Creſcit amoꝛ numi qᷓntũ ipſa pecu / nia creſcit.et Oꝛaciꝰ epłaꝝ li.ij.epła.iij.ait. Quã to plura paraſti:tãto plura petj.Et qͥdã vſifica/ toꝛ de hoie mũdano inſatiabili inqᷣt. Quo ma/ gis accumulat plꝰ inſatiabil ambit. Sicut em̃ aq nõ intrãs in os ſitim nõ extiguit:⁊ cibo ñ in⸗ tras in ſto machũ famẽ extiguere nõ põt: ita hbu ius mũdi diuitie i coꝛdibo nf̃is itrãtes:aiaʒ no⸗ ſtrã ſatiare nõ pñt.Sʒ h ſolũ põt deꝰ qͥ medul⸗ las coꝛdis penctrat:ad Heb.iiij. Etiõ ipſe dũns Joh.vij.nos iuitat di. Si qs ſitit veniatad me ⁊ bibat.Cuiꝰ aũt ꝓpꝛietatis ſit aq quã nob vult dare demoõſtrat idẽ ſaluatoꝛ Joh̊.iuij.di.Aqua quã ego dabo fiet in eo fons aq ſaliet ĩ vita et Gb/G nã.O carnal mũdane ſdas ꝙ vt inqͥt.ſ. Bona. et Sco.i.iiij.ſen.di.vl.btitudo eſt finis ſaturan di appetitũ. Et ſᷣm Tho.õ̊ gen. li.lij. ca. xxxviij.et xxxix.ꝑfecta felicicas ⁊ btitudo ↄſiſtit in qetatiõe mẽtali. A ꝓpetitꝰ aũt nr̃ nunq; ſaturabit᷑ in hijs tꝑalibo.Qð patuit ꝑ exepluʒ Salomonis qvt ipſemet refert Ecces.j.⁊.ij.ca.deliberauit videre ſi poteratin h mũdo ſuũ appetitũ ſatiare. Unde dedit aie ſue oĩa delectabilia: ⁊ ſiłiter coꝛꝑi ſuo oĩia ſolacia mũdi huiꝰ:⁊ tñ nunq; potuit qetari Et ideo poſt omnes mũdanas voluptates ex/ pertas exclamauit dicẽs Eccliaſtes.j. Uanitas ⸗Cihiden deſrmc⸗ duuln mii odeniuini nittourmoht furgunſun lob riehi ⸗ inn. Vin ccureoppenni ſitiltſitn⸗ ſlorn icße estodm. clnronecvic⸗ Pesäfahun ſcons. G dugdl NOuhenfn inpufi lieiciennd e Mo rala⸗ llr ainiſom ufmrioge untrulgaa Palcnrin notiſa fufmndlud r (Clasſion deaus Ponediiwon ſtiunainbem Ptnerepſeck öt Zugyirde llffins bonl. heo oſeſaluar Nr ylamse feler⸗ noue modog oñ ſermareathab Clopocnkiure, hoſe el ptoti⸗ nng poſſeſiog mnacſt apu de Mam ſſosait ſonimlschn nonmäcken Grſalunmedis negnunckonſ volürmneckſie ca griſpultn⸗ Olror de iih,l Donpnnstalis dubio ſuiloci ſalis⸗ abyne imn. Pꝛolnge Mhorecegann Nuchnf reſn de ide Nen . ,7 4 „₰ . 8 4 2 e ſan . . 5Cmachtſiit nadrſünndn ouarſcitin 1Tesſn ſamut nanh Tuesſiariot Boag arunr lorapc Sitifi ſudmng M/, Nud m mnöor chin dinimirnn Arrüiukainl 9/os 17 m, . ivcodknnsin Vsunde uonn, aNubann Codute vanitatũ ⁊ oĩa vanitas. Nõ ſaturat᷑ oculus vi⸗ ſu nec aur iplet᷑ auditu.Etrõ huiꝰeſt.qꝛ donec dia noſtra nõ habet qð hf̃e põt⁊ cuiꝰ eſt capax: nunqᷓ; eſt ſatura. Et io inqᷣt Berñ.i ſentẽtijs ſu⸗/ is. Capacẽ deitatj oẽ qdð deo minꝰ eſt nõ imple/ bit.ſicut vas capax cẽtũ ſtadioꝝ vini nõ implet᷑ duab vncijs ipſiꝰ vini. O igi᷑ magna ſtulticia o demẽtia imẽſa.o cecitas maxia:ꝓ creatura di mitte creatoꝛẽ:ꝓ mũdanis miſerijs gaudia cele ſtia:ꝓ coꝛruptibilibo icoꝛruptibilia:p modico ſolacio vite pñi et᷑nũ ⁊ ꝑpetuũ ac ſine fine triũ/ phũ ꝑdere.O iſatiabiles creature:vultis ꝑfecte ſatiare appetitũ vrjm. O carnalis mundane:vis Zſeqͥ oẽ qͥq ðᷣſideras:ſerua pᷣceptũ Dauid ꝓphᷣe pſ.xxxvj.dicẽꝭ. Delectare in dño ⁊ ipᷣe dabit tibi petitões coꝛdis tui.i.oẽm felicitatẽ:dulcedinẽ et delectationẽ quã coꝛ tuũ appetere potee. Pars qrta huius ſermonis que dicit᷑ acqui iſitionis. 2 p Ro erpeditione huiꝰ ꝑtis eſt ſciendũ ꝙ regnũ celoꝛũ acqᷣri᷑ ꝑ beatitudies ęuãgelicas q̃s ponit ſaluatoꝛ Mat. v. Quia em̃ ſᷣm leges młc modis acqͥri᷑ dniuz rerũ.vt patʒ.ff.de acqᷣ.re.dñio.ꝑ totũ.⁊ ibi glo.i l.j.⁊ iſti.de reꝝ di.cũ mł titulis ſeqᷓntibo. Ideo dñs Jeſus volẽs oñdere q̃lit᷑ acqri põt regnuʒ celeſte:dimiſſis turbis.i.hijs qͥ nõ pñt ad ſubli/ mia vtutũ oꝑa ↄſcedere:iuxta illud Exo.ix. NIõ poterit vulgꝰ aſcẽdere in mõtẽ:cũ diſcipulis ſu is aſcẽdit in mõtẽ.ſ.ad docẽdũ aſcendere ad cele ſtia.ſᷣm illud Eſa.xl.Suꝑ mõtẽ aſcẽde tu qͥ euã geliſas ſion. De cuiꝰ doctrina inqͥt Augꝰ.de ſer⸗ mone dñi ĩ mõte. Si qͥs pie ſobꝛieq; ↄſideraue rit iueniet in h̊ ᷣmone qᷓntũ ad moꝛes oꝓpoꝛtu⸗ nos ꝑtinere ꝑfectũ vite xpᷣiane modũ.Quia aũt vt ðᷣt Augꝰ.ix.de ci.dei.nulla ẽ c̊ philoſophãdi niſi finis boni. Qð aũt btm̃ facit eſt finis boni. ideo ipſe ſaluatoꝛ in h̊ mõte declarat quõ finis nr̃ vlcimꝰ⁊ felix᷑ acqrat᷑ ꝑ euãgelicas btitudies: nouẽ modos oñdes qᷣb btitudo hic habeat᷑ in „ ſpe ⁊ mereat᷑ haberi poſtea in re. Pꝛio ̊ regnũ celoꝝ acqrit᷑ iure ꝓpꝛieta:de quo hr extra de ca poſ.⁊ ꝓpꝛi.ꝑ totũ.et ðt glo.iĩ c.j.eo.ti.in vᷣbo mo mẽti.q poſſeſſio apellat᷑ momẽtũ.qꝛ paꝝ du⸗ ratura eſt apud poſſeſſoꝛẽ cũ actoꝛ docuerit de ꝓpꝛietate.Nos aũt dicere poſſumꝰꝙ ois poſſeſ ſio rei tꝑalis eſt momentanea.qꝛ vt ait Gꝛego. mometaneũ eſt qð hic deleccat. De h̊ aũt mo di cit ſaluatoꝛ vbi S. Bti pauꝑes ſpũ:qm̃ ipſoꝝ ẽ regnum celoꝝ.ſ.iure ꝓpꝛietat. Pauꝑ em̃ ſpũ.i. volũtarie eſt ille qͥ nibil in boc mũdo hʒ:nec ali qd ꝓpꝛij vult hr̃e.Cum g̊ pꝛudẽtiſſimꝰ oiĩm con ditoꝛ deꝰ nihil fecerit ſine ſuo loco.ſequit᷑ ꝙ cũ pauꝑtas talis nihil habeat in h mundo:abſq; dubio ſuũ locũ hʒ in celo. idemꝰ em̃ ꝙ eoipᷣo aliqs ab vno trãſit exrremoꝝ:vadit ad oꝓpo/ ſitũ. Pꝛoinde cũ pauꝑta amoꝛ totaliter a trãſi oꝛijs recedat:totaliter in celo collocat᷑. Et b na/ ture neceſſitas dqyet que grauia dep mẽs: leuia erxtollit. iiij. de celo ⁊ mũdo. Quia g celum ſur⸗/ ſum ⁊ terra deoꝛſum Exodi.xx.Deute.iiij.?⁊.v.? Pꝛouer.xxv.⁊ Eſa.hj.et pauꝑtas nihil hʒ terre⸗ nũ depᷣmẽs:neceſſe eſt ꝙ ſit tota leuitate pilena vt celeſt fiat. Et nota bñ ſonuʒ vbi qꝛ vulgarii⸗ ðꝛ pauꝑ quaſi paꝝ habẽs.Et hociure angelti q ſunt puri ſpũs incoꝛpoꝛei regnum celeſte poſſi dent.qꝛ nõ tm̃ nihil coꝛpoꝛeũ habẽt.ſed nec etiã aliqͥd ſibi attribuũt:ſed oia deo. Vnñ Apoc.vij. gras agẽtes dicũt. Bñdictio ⁊ daritas ⁊ ſ apia et graꝝr actio:honoꝛ vᷣtꝰ⁊ foꝛttudo deo nr̃o ⁊c. vt ſicin ſũmo pauꝑes hũiles dicant᷑.qᷣbus etiã regnũ celoꝝ tanq;; paruulis dabit᷑: p̃ᷣm qð dicit ſaluatoꝛ Mar.x.inqens. Sinite paruulos ve nire ad me.ctaliũ em̃ eſt regnũ dei.Sed bñ nota ſentẽtiã ſaluatoꝛis.qꝛ vt dꝛ in c.j.de cã poſ. 2 p⸗/ pꝛi.⁊ ibi glo.⁊ doc.ad eũdẽ iudicẽ ꝑtinet cogno ſcere de poſſeſſiõe et ꝓpꝛierate. Uñ qñ ſimplictt cõmitti cauſa alicuiꝰ pᷣdicoꝝ:intelligit᷑ cõmiſ⸗ ſa cognitio de vtroq;.vt in c.j.de ſeq̃ ſtra.poſſeſ/ ſionũ.Etipſe iudex debet de vtroq; iudicare.c. cũ dilect. de cau. poſ.⁊ ꝓpꝛi.Et qͥ obtinet in ꝓpꝛi/ etate:debet᷑ ei poſſeſſoꝛiũ.vt dicit glo.in c. paſto ralis.eo.ti. Quia poſſeſſio ſꝑ ſequit pꝛietatem ff. de rei ven.l.officiũ. in fi.Et ꝓpꝛietas tanq; di⸗/ gnioꝛ trahit ad ſe poſſeſſionẽ vt ſequat᷑ dnium: vt dicit glo. in dic. c. cũ dilech. ideo i ꝓpoſito no/ ſtro cũ ſuꝑnꝰiuder qͥ eſt iuſtiſſimꝰ executoꝛ pꝛi etatẽ regni celeſtꝭ adiudicauerit pauꝑtati:ſimul etiã oſtendit ꝙ pauꝑ in pñti incipit regnum celi poſſidere.In cuiꝰfigura Nũeri.x viij. ðt. In ter/⸗ ra eoꝝ nihil poſſidebitis: nec habebid ꝑtẽ inter eos.Ego dñs ꝑs ⁊ hereditas vr̃a.t Jacob in baculo trãſiẽs ioꝛdanẽ vt poſtea ipᷣe dixit Gen. xxxij.lapidem vix hñs ꝓ ceruicali Geñ.xxviij.v- dens ſcalã dixit. Hic eſt domus dei ⁊ poꝛta ce/⸗ li. Et Moyſes paſcẽs oues hietro ſoceri ſui:qi ꝓpꝛietatẽ nõ hẽbat Exoð.iij.vidit dñm in rubo. Ideo inqᷣt Zugꝰ.Suꝑbig appetãt regna trax. Blti aũt pauꝑes ſpũ qm̃ ipſoꝝ eſt regnũ celoꝝ. Et Amb.ſuꝑ Lucã ait.Pꝛimã btitudinẽ pau⸗ pertat vterq; euõ geliſta poſuit.oꝛdine em̃ pꝛi⸗/ ma eſt ⁊ parẽs qdã virtutũ.qꝛ qͥ ↄtepſent ſecu/ laria:ipſe merebit᷑ ſempiterna. lec põt qͥſqᷓ; me ritũ regni celeſtꝭ adipiſci qͥ mundi cupiditatem poſt ſe emergẽdi nõ habet facultat. Scðo ali qᷣd acquirit᷑ iure belli ſiue debellationis. Inde Jacob dedit filio ſuo Joſeph vnã partẽ quã tu lit i arcu ⁊ gladio de manu amoꝛrei Geñ.xlviij Per belluʒ aũt nõ tm̃ acqrunt᷑ hoĩes:iuxta illꝰ ij. Petri.ij. AQ quo quis ſuꝑatus eſt: eius ⁊ ſer⸗ uus eſt. ſed etiam bona quando bellum eſt iu/ ſtum.vt in.l.hoſtes.etin.l.ſi qd bello.ff.ð capti. etpoſtli.re.Et ideo etiã hociure acquiri᷑ regnũ celoꝝ.qꝛ Matthᷣ.xj.ðꝛ. Regnũ celoꝝ vim pati tur ⁊ violenti rapiunt illud.id eſt illi qui violen tiam fadunt ſuis ſenſualitatibo ⁊ paſſionibus. èòèẽÿẽ Bermo Bellũ igit celo facimus ꝑ vites. vñ Viero. inqt. Gꝛãdis eſt violẽtia in tr nos eſſe genera/ tos ⁊ celoꝝ ſedẽ q̃rere ⁊ poſſidere ꝑ virtutẽ quã no tenuimꝰ ꝑ naturã. Sed hoc maxie fu man/ ſuetudine q̃ oĩa litigia ⁊ ↄtraria tẽperant᷑. Unð Ambꝛo.ſuꝑ Lucã ðt.Qũ ſimplicitate cõtentꝰ fu ero inops ſuꝑeſt vt moꝛes meos ſuperẽ.Quid — 7 .* em̃ mihi ꝓdeſt carere ſecularibo:niſi fuero miꝗ Mites aũt ſunt vt dicit Augꝰ.qͥ cedũtimpꝛobi tatibo ⁊ nõ reſiſtũt malo:ſed vincũtin bono ma lũ. Eſt em̃ mãſuetudo tranqᷣllitas modeſti ani que nulla incurrẽtiũ reꝝ tribulatiõe agitat᷑.qͥ . ninet ad tẽperãtiã:imponẽs modeſtiã ipetuoſi⸗ tati iraſcibilis. Uñ glo.ſuꝑ Mat.v.ait. Mo⸗ res tẽperat mãſuetudo. Eſt em q̃ſi antemurale in caſtello anie:lapides duroꝝ lapidũ excipiẽs Et ſic ſeruat aiam. Ccci.x.Fli in manſuetudine ſerua aiam tuã.Et. ꝓpterea ðꝛ Pꝛouer.xvj. Me lioꝛ eſt ꝗͥ dnat᷑ anio ſuo expugtoꝛe vrbiũ.Ideo dñs Jeſus hüc modũ acqrẽdi regnũ celoꝝ in⸗ ſinuat di.Btĩ mites qi ipſi poſſidebũt terram ſq; ulã de q̃ inqͥt ꝓpha p̃ᷣſ.xxvj.Credo videre bo⸗ na dñi in terra viuentiũ.Et ita exponit Augꝰ.in omelia ſuꝑ euãgeliũ iſtud. Per hũc aũt modũ ſancti patriarche vident᷑ acqſiſſe regnum celeſte Vñ Nuũeri.xij.ðꝛ.q Moyſes erat mitiſſimꝰ ſu⸗ per oẽs hoĩes qͥ moꝛabant᷑ in terra. Et ſi ilr Jo⸗/ ſeph fuit mãſuetiſſimus fratribo ſuis qͥ eũ ven⸗ diderãt. Geñ.xlv. Per terrã q̊ʒ põt intelligi ter⸗ rena ſuba ⁊ regnũ terrenũ.qꝛ detoto gaudẽt mi tes:licet ſint pauꝑes. Iteʒ oĩa terrena calcantes ipſi poſſidere dicunt᷑.iuxta üllud Deute.xj. Qis locus queʒ calcauerit pes veſter:veſter erit. Uñ et apłs ait de ipſis.ij.ad Co x.vj. Nihil haben⸗ tes ⁊ oĩa poſſidentes.Et Berñ.inqͥt. Sicut hu/ milib dat᷑ celũ:ita mitib terra.quia dum nihil terrenũ põt eos turbare oĩa in pace vident᷑ poſ/ ſidere. Uel ꝑ terraʒ ſᷣm Berñ.intelligi coꝛpꝰex terra oꝛiginẽ habẽs qð mi poſſidet ⁊ ſubiectũ habet anie ſue ſicutipſe ꝑ manſuetudinẽ ſubie/ caus eſt volũtati diuine.Etideo cuilibet miti ac mãſueto põt dici illud Geñ.xxvij. In pinguedi neterre erit bñdictio tua.i.in coꝛꝑis bona ⁊ fru quoſa oꝑatione. Uel ꝑ terrã intelligit ania q̃ q/ ſi poſſidet᷑ cum ſine aliq̃ mala affectiõe detinet᷑. Ait em glo.Matth̊.v. Mi eſt quẽ mer aſpe⸗ nitas vł amaritudo nõ afficit. Sed ſimplicitas fidei ad oẽm iniuriã tolerandaʒ inſtruit.Etalia glo. dicit. Mãſuetꝰ nõ irritat necirritat᷑: nec no cet nec no cere cogitat.Etalia glo.inqͥt Mid eſt quẽ nõ rãcoꝛ vel ira afficit:ſed oia eqᷓnimit᷑ tole/ rat. Uel ꝑ terrã intelligi põt delectatio ſpũalis. ã ꝓpha ait pᷣſ.xxxix.Mãſueti aũt hereditabũt cerrã ⁊ delectabunt᷑ in multitudine pad. Uel ꝑ terrã intelligit᷑ pximi dilectio ⁊ beniuoletia.Ecci iij. Fili in maſuetudine opa tua fac: et ſuꝑ głiaʒ hoim diliger. Et hoc eſt:qꝛ attrahit amoꝛeqʒ eiꝰ ſieut adamas ferrũ. Eʒech/lij. Uc adamãtẽ⁊ ſi⸗ ð licẽ dedi faciem tuã. Uñ in vulgan ꝓuerbio ðꝛ Agnellus maſuetꝰ matrẽ ſuã alteri dedit. Item qꝛ reſpõſio mollis fra git irã Pꝛouer.xv. Item qꝛ maſuetudo valetad coꝛrectiõeʒ fraterna pᷣſ. lxxxix. Suꝑuenit manſuetudo etcoꝛripiemur. Itẽ ꝑ terrã intelligi põt deus dñs vniuerſeterre qa maſuetis poſſidet᷑ imitationẽ.q; ipſeẽ mi tis Mat.xj.Et Dañ.iij.illi dicit. Yac nobiſcum iuxca mãſuetudinẽ tua.Et Sop ho.ij.ðꝛ.Que⸗ rite dñũm oẽs mãſueti terre:qrite iuſtũ qrite mã⸗ ſuetum. Itẽ ꝑ exauditionẽ. Judich.ix.ãſue⸗ toꝛũ ſemꝑ tibi placuit depꝛecatio. Idco pᷣſ.cxxxj/ ei dicit. Memẽeto dñe Dauid ⁊ ois maſuetudi nis eius.Itẽ ꝑ diſcplinaʒ. UVñ dicit glo. Mat. v.Huiꝰvirtutis q̃ſi magne magiſtru ſefecit cũ dixit. Diſcite a me qꝛ mitis ſum et hũillis coꝛde. et p̃l.xxiiij.ðꝛ.Docebit mites vias ſuas.Sʒ on⸗ cipaliter ꝑ felicẽ fruitionẽ ⁊ poſſeſſionẽ in celeſti patria. Nã Eſa.xj. Arguet in eqͥtate ꝓ mãſuetis terre.ſ.dando eis viciſſitudinẽ᷑. Unde Augꝰ.ait Nullius erit deꝰ poſſeſſio niſi eiꝰ quẽ pꝛius ie poſſederit.Et ideo Amb.ſuꝑ Luca ait.Mitiga ergo affectũ tuũ vt nõ iraſcarꝭ:aut certe iratꝰ ne peccauerꝭ. Pꝛeclaꝝ eſt em̃ motũ tꝑannie cõſilio Nec minoꝛis vtutis ðꝛ ꝓhibere iracũdiã qᷓ; oi/ no nõ iraſci:cum plerũq; illud leuꝰ:hocfoꝛtiꝰ extimet᷑. Rixent᷑ imites ⁊ dimicẽt ꝓ terrenis et tꝑalibo reb. Bti autẽ mites qm̃ ipſi poſſidebũt terrã de q̃ expelli nõ poterunt.Terra em̃ ſignifi cat qᷓndã ſtabilitatẽ hereditatis ꝑpetue vbi ani⸗ ma ꝑ bonũ affectũ reqeſcit.Et hec eſt requies et vita ſancon. M) Erdo aliqͥd acquirit᷑ ꝑ viã donationis. t de habet. ff. 2. C. de dona. ⁊ excra eodẽ dNA totũ. Et liq; donatio nõ videat᷑ fieri ex merit recipiẽt ſed ex no bilitate dand.c.j.de do na.vbi ðꝛ Hãc ſibi q̊damodo nobilitas legem imponit vt debere ſe qð ſpõte tribuitextimet.et niſi in bñficijs ſuis creuerit nihil ſe pᷣſtitiſſe pu⸗/ tet.Lñ donatio cõiter fit amicicie vel bñficij in⸗ tuitu.c.ꝑ tuas.extra eodẽ.Qm̃ amicis auxiliari delectabiliſſimũ eſt:vt aitphus.ij.rheto.et ſicut dicit Augꝰ.ſuꝑ pᷣmã canonicã Johis.Amicicia eſt q dam beniuolennia vt aliqn pᷣſtemus aliqd eis qͥs diligimus.ꝙ ſinõ ſit qð pſtemꝰ:ſola be niuolẽtia ſuffict amãti.Inqᷣc q̊ʒ Hiero. Ru⸗ finum. Pictagoꝛica ſunt hec. Amicoꝝ oiĩa eſſe cõmunia:⁊ amicũ ſe eſſe ipᷣm alten. Ideo vt di/ uit qͥdam phᷣus:amicus nõ eſt qꝗͥ foꝛtune pani⸗ ceps nõ eſt. Signũ g̊ amid eſt:ſi ↄgaudet ⁊ cõ⸗ dolet amico.iuxta illud ad Rom.xij. Gaudere cũ gaudentibo:⁊ flere cum flentibo. Et huic de⸗ bent᷑ dona. Et ſᷣm hũc modũ docet ſaluatoꝛ ac qrere regnum celoꝝ a deo. Quia em̃ cõtinueof fendit᷑:neceſſe eſt amicos eius flere:vtamiciaa monſtrata mereant᷑ donaria. Uñ dict Beatiqͥ lugent qm̃ ipſi cõſolabunt᷑. Lugentes aũt non oꝛbitantes aut cõtumelias vel damna ſed pctã D fcin clflin niitpcte ent ſilencſcln c̈uolslabo lfetpcisl igr min oountrele⸗ dhehflunn Gppunnoccilh iftuctonu Peinldeſnon Güdeuneſtonech irnitochnad Grpos eng ſsomorn iſobortg Cibroicticaſl Melercapfren Memlnirln Nltr d MrliAe⸗ cnldn po Nuslectore us Cifliuti Untuius rinfen habaniſipauge Mlercktecgn⸗ nenienergioge ſankinpſenngn vonntin ganali mnenglco Au rr, emuann ſob iͦ Aucli Allapo nehfunct hot Nicctop cöueni anainfigurapr lut ia rei Ho ſichnii rith Gcagers Ccnn deineocſand⸗ Düöpen Ggaſunngn dolotisfuige bulüpapte lat Etdehace gönonltamm mlſabkkemnn püragoszpt n Queqee nnis cnullie dNenze E ene, »N „ ndre K* ſirndini I Kanmmoägmi nüglodlate : inii , ae. Sbace gwintenü „Ldedom a . AS 8 GfemCXααα⁰ .4— S AAen. õ nui hu M „ 4 . Pnucdiſnanſe mionmN Apꝛia:vt inqͥt Hilarius ⁊ Amb.cũ Ps.dicẽtes ALauabo ꝑ ſingulas noctes lecu meum:lachꝛy mis meis ſtratũ meuʒ rigabo. Aũ aũt cõſolatio lugentiũ ſit ceſſatio lucꝰ vt ait Chꝛyſ.in omelia Qui pc ſua lugent ↄſolabunt᷑ indulgentiã cõ ſecuti. Et addit ibidẽ Chꝛyſ̃ᷣ.Licet aũt talibꝰ ſuf ficiat venia frui:t dñs nõ terminat retributio⸗ illi qͥ lugẽt pctã alioꝝ:ſicut flebat Samuel ſau læẽ.j. Reg.xv.ſimilit᷑ ßm Hiero.⁊ Chꝛyſoſtomũ cõſolabunt᷑:vel ꝓpter eoꝝ cõuerſionem.vel ſi in pctis obſtinati deceſſerint cõſolabunt᷑ de iuſta coꝝ punitiõe:cũ ipſi erũt in głia:dicẽte PS.Te/⸗ tabit᷑ iuſtꝰ cum viderit vindictã ⁊c̃. Uel ᷣm Au⸗ guſt. in li. de ſermone dñi i mõte. Lucꝰ eſt triſti⸗ cia de amiſſione charoꝝ.Cõuerſi aũt ad deũ ea q¶; in mũdo chara habebãt amitiũt.Nõ em gau dent hijs qᷣb añ gaudere ſolebãt.Et donec fiat in üũlis amoꝛ etnoꝝ:nõnulla meſticia ſauciant᷑. Cõſolabunt᷑ ̊ ſpũſctõ qͥ maxime ꝓpterea para⸗/ clitꝰnoiat᷑.i.còſolatoꝛ:vt tꝑalem amittẽtes eter/ na leticia ꝑfruant᷑. Uel ſᷣm glo.ꝑ luctũ duo ge/ nera fletꝰ itelligunt᷑.ſ.p miſerijs huiuſmodi:ſic lugebat Ps. di. Heu mihi qꝛ incolatmeus p⸗/ longatꝰ eſt. Et ꝓ deſiderio regni celeſtꝭ:ſicut lu⸗ gebatcidem Ps.di. Fuerũt mihi lachꝛyme mee panes die ac nocte dũ ðꝛ mihi qͥtidie vbi eſt deꝰ tuus. Uñ filia Caleph Joſue.xv. petiuitirrigu um ſuꝑius ⁊ inferiꝰ. Huiuſmodi aũt luctũ nõ habet niſi pauꝑ ⁊ mid qͥ c mundũ non diligat ꝙ milſer eſt recognoſdt.⁊ iðo celũ ↄcupiſcit.Cõ/⸗ uenienter g̊ lugetibo cõſolatio ꝓmittit᷑:vt qui tri ſtant᷑ in pᷣſenti gaudeantin futuro: qͥb triſticia vertet᷑ in gaudiũ Joh.xv. vt dictũ eſt ð Lazaro mendico Lu.xvj.qbo aque in vinũ optimũ con uertunt᷑ Joh̊.ij.? marath in dulcedinẽ Exo.xv. Vnñ Hiere.xxxj.ait deꝰ. Cõuertã luctum eoꝝ in gaudiũ.Quia poſt lachꝛymas ⁊ fletũ exultattio nẽ infundit Thob.iij.Et hic modus acqͥrẽdi re gnũ celoꝝ cõuenit phecᷓ lugẽtib:qͥbo ↄſolatio eterna in figura ꝓmittebat᷑. Uñ dicebat eis deꝰ illud Eſa.lxvj. Cõſolaboꝛ vos ⁊ in hieruſalẽ cõ ſolabimini.videbitis ⁊ gaudebit coꝛ veſtꝝ.Ta les q̊ʒ lugẽtes ↄſolant᷑ etiã in pᷣſenti:iuxta illud ein al. Scð m multitudinẽ doloꝝ meoꝝ in coꝛ⸗ e meo cõſolatiões tue letificauerũt aiam meã. Vñ Gꝛego.in moꝛal.ait.Luctu ſuo aia paſci᷑ cũ ad ſuꝑna gaudia flẽdo ſubleuat᷑et intꝰ qͥdeʒ doloꝛis ſui gemitũ tolerat:ſed eo refectiõis pa/ bulũ ꝑcipit quo vis amoꝛis ꝑ lachꝛymas ema nat.Et de hac cõſolatiõe ðꝛ Pꝛouerbᷣ.xiiij.Coꝛ qð nouit amaritudinẽ aie ſue:in gaudio eiꝰ nõ miſcebit᷑ extraneꝰ. Quarto acqrit᷑ aliqͥd iure ꝑ/⸗ mutatiõis:vt patet in ca.cũ vniuerſoꝛũ.de rerũ pmu. Que qͥdem ꝑmutatio eſt qᷓdã ſpẽs aliena tionis.c.nulli.de rebo.eccł.nõ alie. Eſt aſtꝑmu ſeibam ? phanſeon:n rũ. Phariſei em̃ ⁊ ſcenbe opera ſua fadebãt ad laudẽ humanã. Ille aũt eſurit ⁊ ſititiuſticiã qui tatio qñ certa res dnt᷑ p re cera: ᷣm Specuł in n. de rex ꝑmu.S.cotrahit᷑ aũt. Et h̊ modo docet nos xps acqrere regnũ celoꝝ di. Bti qͥ eſuriunt et ſiciũtiuſticia:qm ipſi ſaturabunt᷑. Hic auũtac cipit? iuſticia ꝓ obſeruãtia diuioꝝ pᷣceptoꝝ. ſiẽ et accpit᷑ Matth. vj. cũ ð:. Attendite ne iuſticiã tñ dñs ½ vram faciac coꝛꝗ hoib vt videami ab eis. Itẽ nẽ in pctõꝝ remiſſione:ſed ⁊ mitaꝝ eos paruci udie vlte: m pes facit cõſolationũ ⁊ hic ⁊ in futuro. Semꝑ cin maloꝛes laboꝛibo deꝰ datretributiões. Itez hic accipit᷑ iuſticia ꝓ generali rectitudie vite:vᷣm ꝙꝓ iuſticia ðꝛ ois vircꝰ.v.Eth.Dicit aũt Hiero. ꝙ nõ ſuffict nob velle iuſticiam niſi iuſticie pa⸗/ tlamur famẽ.Et ↄſeq̃nter nunq; nos debemus ſatis iuſtos reputare:ſed ſꝑ iuſticie opa eſurire. Chꝛyß.vᷣo ſuꝑ Matcheũ inqᷣt. Ille eſurit iuſti/⸗ dam q ꝓ iuſticia dei deſiderat conuerſari. Sitit aũt iuſticiã qͥ ſciam eiꝰacqͥrere cupit. VUñ dehac ðꝛ: Mat.v. Niſi abũdauerit iuſticia vr̃a pluſq; — 6 intrabid in regnũ celo/ iuſticie oꝑa facit ⁊ facere deſiderat ad gliaʒ dei et vt acqrat regnũ ꝑadiſi iuretalis pmutatiõis. Quo qᷣdeʒ iure illud acqᷣſierũt aplłi qͥrũ pnces Petrꝰſuo ⁊ alioꝝ no mie dixit xrpᷣo Matth.xix. Ecce nos reliqmus oia ⁊ ſecuti ſumus te:qͥd er go ent nob. Et Paulus dicebat.ij. ad Thimo. uij. Repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie ⁊c. Quia auũttalis aia eſunens ⁊ ſitiens iuſticiã eſt qᷓſi ar boꝛ qdam paſcẽs deũ.qð oſtendit dñs Jeſus vadens ad ficũ Marxxj.q̃ non habẽs frucꝰ.i. opa iuſticie:maledici ideo debet ⁊ ipſa paſci a deo. Pꝛopt᷑ qð dicit:qm̃ ipſi ſaturabunt᷑.ſ.illo clbo de q̊ dꝛ Joh.iiij. Meus ciby eſt vt facam volũtatẽ patris mei.Illo q̊ʒ pane de q̊ ðdꝛ Johᷣ. vj. Vic eſt panis qͥ dẽ celo deſcẽdit.Etilla aq̃ de qua vt ðꝛ Joh.iiij.qui biberit fiet in eo fons aqᷓ ſalient in vitꝗ eterna. Uñ de tali iuſticiã eſurié⸗/ ti ⁊ ſitienti ꝓpha dicebat pᷣſ. xxj. Satiaboꝛ cum apparuerit glia tua. Poteſt qq; hic accipi iuſti- cia ꝓ vᷣtute particulari. Uñn Berñ.inqᷣt. Aliqͥ tã vehementer alioꝝ delicta ʒelant vt videri poſn ſent eſurire ⁊ ſitire iuſticiã:ſi eſſʒ apud eos de ſu is q̊ʒ delicis idem iudiciũ.Sed mẽſura ⁊ men ſura:põdus ⁊ pondus vtrũq; abominatio eſt apud deũ. Naã cõtra alios tã imaniter qᷓ; impu⸗ denter exeſtuãt.ſeipſos vᷣo tam inſipient᷑ qᷓ; inu tiliter palpat.Illi aũtqꝗ vere eſuriunt ⁊ ſitiuntiu ſticiã ſaturabunt᷑:cũ oia eoꝝ deſideria in celeſti patria cõplebunt᷑:⁊ verificabit᷑ ilud Pſal.Deſi deriũ coꝝ attulit eis. Immo vt ðᷣt hꝛyß.ſuper Matth.maioꝛa erunt pᷣmia dei q; ſctõꝝ deſide ria. Quinto aliqͥd acqrit᷑ iure emptiõis.l.pcu⸗ ratoꝛis.S.penul.ff. de tributo.⁊.S.vendi.et in⸗ ſti. de reꝝ di. 2. ff. ?. C.de cõtra.em.⁊ extra de em ptio.⁊ ven.ꝑ totum.Et hoc mõ Jacob acqſiuit pmogenita GBeñ.xxv.Tali aũt modo acquirere regnũ celoꝝ docet ſaluatoꝛ dicẽs. Beati miſeri coꝛdes qm̃ ipſi miſericoꝛdiaʒ conſequent᷑ Etꝑ bunc modũ acquiſiuit Marncha regnũ celeſte. qꝛ fuitoꝑibo miſcðᷣie dedita. Miſcðia em̃ eſt pe cunia q̃ celus emit᷑iuxta illð Dan.iiij. Pcca tua elemoſynis redime:⁊ iniqtates tuas miſericoꝛ⸗ dijs pauperũ. Dicit aũt Augꝰ.in omelia.ſuper Matcheun. Gti ſunt qͥ ſubueniũt miſer qm eis ita rependit᷑ vt de miſeria liberent᷑. Et idẽ Augꝰ in li.de vᷣbis dñi ait. Chꝛiſtꝰ dicittibi. Da mihi ex eo qdð dedi tibi.De meo qro.Da ⁊ reddo.ha⸗ buiſti me largitoꝛem:fac me debitoꝛẽ:vt habeã te feneratoꝛẽ. LCpalia mihi da ⁊ et᷑na nibi reſtitu am:teq; ipᷣm tibi reddã. Serxto aliqͥd acqᷣrit᷑ p ſcriptiòe ſeu vſucapione:de q̃ hr i.l.iij.ff.de vſu cap.⁊ inſti.eodẽ.in pᷣn.⁊ in.S.pſcriptionũ.xvj.q. iij. et ꝑ theoł.in.iiij.ſen.diſt.xv.Et ideo ſᷣm hũc modũ docet ſaluatoꝛ acqrere regnum celoꝝ di cens. Bti mũdo coꝛde qm ipᷣi deũ videbũt.Eſt dogut mũdicia vt ðꝛ ĩ ſũma vᷣtutuʒ: vtriuſq; hois integritas:diuini amoꝛis ituitu obſeruata.De qua pᷣſ.xiiij.ait ꝓphᷣa.One qͥs habitabit i taber/ naculo tuo:aut qͥs reqͥeſcet in mõte ſcõ tuo. Et rũdet. Qui ingredit᷑ ſine macła.Et pᷣſ.xxiij.iterũ inqᷣr. Quis aſcẽdetin monteʒ dñni:aut qͥs ſtabit in loco ictõ eiꝰ.Et rñdet. Innocẽs mãibo ⁊ mũ⸗ do coꝛde.Etpᷣſ.c.dicit dñs ꝑ ꝓphᷣaʒ. Ambulos in via imaculata hic mibi miſtrabit.Et Apoca. xxj. ðꝛ. Nihil coinqnatũ intrabit in illa.ſ.ſuꝑnaʒ ciuitate:a q̃ lucifer imũdus factus fuit eiecius. Apoc.rxij.Cũ igit᷑ in pñei ſolũ a mundis videat᷑ deus eo mõ qͥ videri põta viatoꝛibo. Uñ lotus Aarõ intrabat in ſcãſanctoꝝ.Leui.xvj.Et ſan/⸗ ctificato ꝓpło aparuit deꝰi mõte.Exo.xix.Pꝛo/⸗ pterea etia xpᷣs lauit nos in ſanguie ſuo Apoc. vt mũdaret ſibi ꝓpłum acceptabilẽ:ad Litũ.ij.⁊ ꝑ ſanguinẽ ſuũ eũ ſccificaret:ad Heb.xiij.⁊ face ret ſibi ſponſã eccłiam nõ habentẽ maculã neqʒ rugõ:ad Eph̊.v.et c.eccleſia.ð peni.diſt.j. Cũ q̃ quaſi cũ ſponſa eſt in pᷣſenti ꝑ ↄtemplationẽ ac defenſionẽ. Ideo illi ꝗq ſunt mũdo coꝛde: cũ hic videãt deũ ſaltẽ in enigmate: poſtea iure cuiuſ/ dã pꝛeſcriptiõis videbũt facie ad facẽ:vt teſtat Paulus.j.ad Coꝝ.xiij.Et.j. Jo h.iij.ðꝛ.Cũ ap/ paruerit ſimiles ei erimus:⁊ videbimꝰ eũ ſicu⸗ ti eſt. Licet aut iſta mũdicia debeat eſſe in oibo fi delibo xpᷣianis.aliter nõ eſſent fideles.qꝛ Act.v. ðꝛ.Fide mũdãs coꝛda eoꝝ.Debettñ ſingularit relucere in miſtris eccłie Pꝛimo qꝛ ipſi ſunt q̃/ ſi oculi in qͥb modicũ puluer multũ grauat:⁊ maclła mag deturpat q; in alijs mẽbꝛis. De qͥ/ bus inqͥt dñs ꝑ PS. Oculi mei lãguerũt pᷣ ino pia. Scðo qꝛ ipſi facti ſunt ſpectaculũ deo:an⸗ gelis ⁊ homib.j.ad Coꝝ.iiij.Et ſpectaculuʒ ſi⸗ ue ſpeculũ debet eſſe ſine macła Sap.vij. alio⸗ quin q ſe in tali ſpeculo cõ ſiderat:nõ bene videt Tercio qꝛ habent alios mũdare.ſed ab imũdo qd mundabit᷑.Ecci.xxxiiij. Ideo vt ðꝛ Neemie. xiij.muũdati ſunt ſacerdotes ⁊ leuite:? mũdaue⸗ runt ꝓpłum.Et vt ðꝛ.j. Machab.iiij. Elegit iu⸗ das ſacerdotes ſine macula:? mũdaueruũtſets, Quarto qꝛ ſunt vaſa dei.Act.ix. Vas electiõis eſt mihi iſte.Sed hodie factus eſt iſrł in natiõi bus q̃ſi vas imũdũ.Oſee.viij.Quinto qꝛ ſũt tẽ plũ dei.j.ad Coꝝ.iij.Leplũ dei eſtis vos.Etiõ non debent coinqnari ſea. ſicut factũ fuiſſeðꝛ.j Eſdre.j.vbi ſeptũ eſt. Polluerunt tẽplũ dñi qð ſcm erat. Sexto qꝛ ſunt lectꝰ dei.j. Paral.xxix. Opꝰgrãde eſt. Nõ hoi parat᷑ habitatio:ſed deo Et ideo ſicut rex nollet doꝛmire in lecto imũdo: ſicut facit diab olus qͥ habitatin loò humẽtib Job.xlj.ita xpᷣs rex nr̃ mundũ deſiderat habita culũ.Et ideo Ps. dicebat. Ero ĩmaculatꝰ com eo ⁊c̃. Septimo qꝛ ſunt miſtri dei in cucõſpe⸗ ctu nõ debent aliqͥ niſi mũdi miſtrare.ad Ephᷣ. j.Elegit nos vt eſſemus ſancti ⁊ imaculaniin cõ ſpeccu eius.et Leui.xj.⁊.xx.ait deꝰ.Sãcni eſtote qꝛ ego ſctũs ſum.et Deute.xviij.ðꝛ. Perfectꝰ en et ſine macula cũ deo tuo.et Ecci.ix. Omnitge veſtimẽta tua ſin cãdida.et Eſa.lij.Muũdami⸗ ni qᷣ fert vaſa dñi.et Eſa.j.Lauami:mũdi eſto/ te ⁊c.⁊.ij. Pe.iij.Satagite imaculati iueniri⁊c. qꝛ vt ðꝛ.j.ad Co .iiij.hec eſt volũtas dei ſcuifi⸗ calio veſtra. Ut ſᷣm illud Job.xxvij.mũdis ma nib addatfoꝛtitudinẽ. Et q́;uis mũdicia exte/⸗ rioꝛ nõ placeat deo ſine interioꝛi. Matth.xriij. Ve vob qͥ mũda qͥd defoꝛis eſt cali:et intus pleni eſtᷣ imũdicia.et Pꝛouer.iij.Eſt generatio q̃ ſibi munda videt᷑:⁊ t nõ eſt lota a ſoꝛdibi ſu is:tamẽ ſi mundet᷑ qͥs itus:erit etiãs mũdus fo/⸗ ris ⁊ placẽs deo.ad Roma.xj. Si radir eſt ſan ctaet rami.Ideo ſubdit dominꝰ Manh. xxiij. Phariſee munda pꝛiꝰ q̊d intus eſt:vt fiat ⁊ qð defoꝛis eſt mundũ. W W FEeoptimo aliqᷣͥd acqᷣrit᷑ ſucceſſione heredi S taria:de q̃ hr inſti.de here.q̃.⁊ dif.ꝑ to⸗ tũi.et. f. ?. K. de here.inſti.⁊? in auten.ð he re.⁊ fal. totũ. Pꝛimi aũt ſuccedentes ſunt filij. auten. in ſucceſſiõe.C. de ſuis ⁊ legi.⁊. S.ſed ſut. inſti. de Here.qᷓ.⁊ dif. Et ideo iſtů modũ oſtẽdit dñs di. 2Zti pacifici qm̃ filij dei vocabũtur.Et cõſequẽter habebũt eiꝰ hereditatẽ.qꝛ ſi filij: ⁊ he des:ad Guł.iiij. Pacifici aũt dicunt᷑ ᷣm Hiero nymũ qui pmo in coꝛde ſua:deinde etiã int ali⸗ os diſſideni es pacẽ faaunt.Quid em̃ ꝓdeſt in/⸗ quit Hiero.ꝑ te alios pacari:ſi in tua aia bella ſunt vicioꝛũ. Et Augꝰ.in li.de ſᷣ mone dñi i mõ te ait. Pacifici in ſemenpſis ſunt qui oẽs animi ſui motꝰ cõponẽtes ⁊ ſubijcientes rõni:carna⸗ leſq; cõcupiſcẽtias hñtes edomitas fiũt regnũ dei: in q̃ͥ ita oꝛdinata ſunt oĩa vt qð eſt in homi/ ne pᷣcipuũ ⁊ excellẽs imꝑet ceteris relucãtibo ꝗ ſunt nobis beſtijſq; cõmunia. Ethec eſt pax ꝗ dat᷑ in terra hoibo bone voluntatis.Ethocmõ virgines hereditauerũt regnũ etne paqꝗ.Depa/ cifias aũt q̊ ad alios inquit Hilanus. Padlfi⸗ fico ꝝ btitudo adoptõis eſt merces. Parẽs em eſt oim deus.Non aũt alit᷑ trãſire in nucupatio nem familie eiꝰ licebit:niſi fraterne inuicẽ chari/ ni fe ropoceiun nenaglit uno regeſtl kiureſocaun nachfiit cno Biee niiſſotchl holnſtnſen purnenuf Freni90 unipopenn ſp Corregnoet eigſtn⸗ Ceoſpſeinctm⸗ Pwiſmmeann ſo obongnu Aiſunti locideion⸗ ſrllcügork Domo ſcapincbind ioninenn ſchel. ſoon 6anodſo⸗ jfloan iiooduoh renicaun VAV eledlen ſoofvennn e oote Cbloſti Utolcnnohabc uwoowogs Gdlopdonor Gtnnotegnun le Po obon Cablobenns dis Telnson. bus Houger Ploſacttincelie lemnantes men nſun Zoocfn, naumlabors Weninanoſaun olaprolabore. punßnpole J Cmmmocnnani posekaccurgn (Quandogftn tendunrſtnch nllamnin wurßmpulgn Unth rr dan lenehlpottem umccee lospoucat⸗ ſenater. lieng eR e . W D 1 . N it 4 na ſnm.. us lanati L. : —. WE in RK 48 mdeckün 4 12 „ . 1 Peovcner nhod WNe 9 uS. M o n.9. 02 ſ.⸗ ddomml. 3 d 7 me Aur ' qonas 4. 14. ,Ke 2 deragR. „ r deher ni⸗ , , Aſer 1 arlot ⸗ Lob he 1: 2 2 mnd e ee SS LKU .X.) R1 7 E ur ON 9 N uiln . 16 6 lfNN 8 Gocs ut iSR0* a s . . 4 Ethe mo. * Aedd, ON ons, 4 NneNAS Sln e Aeasal, . 4 Folium tatis pace viuamus.Tales aũt padcifici i regno celeſti magnã obtinẽt dignitatẽ.qꝛ flius regꝭ in domo regia ſummus eſt. Octauo aliqᷣd acqᷣ rit᷑ iure ſocietatis.vt hr.ff.ꝓ ſocio.ꝑ totũ.Et hoc modo oſtẽdit ſaluatoꝛ acqrere regnũ celeſte di⸗ cens. Bti qͥ ꝑſecutionẽ patiunt᷑ ꝓpter iuſticiã:qͥ/ niã ipſoꝝ eſt regnũ celoꝝ. Ubi notat Chꝛyb.q; non erxp̃ſſit ꝑſonã a q̃ qͥs patiat᷑.qꝛ etiã ſi a ſuis patiat᷑:mercedẽ acqrit marcyrij.ſicut Abel a fra/⸗ tre Beñ.iiij.A qͥ cũq; igit᷑ qͥs patiat᷑ dũmõ ꝓ iu/ ſticia.i.ꝓ oꝑe vᷣtuoſo:vtputa ꝓ dicẽda veritate vel ꝓ coꝛrectiõe delinquentiũ ⁊ hmõi: cũ Johã ne baptiſta btũs erit:imo cũ ipſo dño Jeſu.Et ideo ipſe inqͥt martyribo Lu.xxij. Uos eſtis qui pmsſiſt mecũ in tẽptatiõibo meis:et ego diſpo no vobis regnũ ſicut diſpoſuit mihi pater:vt qᷣ ſocij ſunt in vigilijs:ſocient᷑ etiã in feſtis. Here/ des qͥdẽ dei:coheredes aũt xpᷣi.Et ſi cõpatimur ſimul etiã gloꝛificemur.ad Roma.viij.⁊.ij.ad Thimo.ij.Si em̃ cõmoꝛtui ſumꝰ⁊ cõuiuemꝰ. ſi ſuſtinebimꝰ⁊ cõregnabimꝰ.et ſi ſocij fuerimꝰ paſſionũ:erimꝰ⁊ ↄſolationum.ij. Coꝝ.j.⁊ c.j.ð ſepul. Nono aliqͥd acquiri laboꝛe oꝑis.S.ſi qqs a nõ dno.inſti.de reꝝ.di.et.l.dñs hoꝛreoꝛũ. S.j.ff. locati.Oꝑe em̃ dicunt᷑ quaſi ſimiles pecu nijs.l.a duo bo.ff. de opis liber. Ettali mõ acqᷣ/ rere regnũ celeſte oſtẽdit ſaluatoꝛ di. Beati eſt⸗ cum maledixerint vobis homines et perſecuti vos fuenint: et dixerint omne maluʒ aduerſum vos ⁊c̃. Ubi oſtẽdit ꝙ ſi vnius vł leuiſſimi ver/ bi toleratio habebit copioſam mercedem in ce⸗ lo:multo magis tot vigiliarũ:ꝑegrinationum: et alioꝝ bonoꝝ operũ ꝓpter deum factoꝛũ exer⸗ cltatio regnum celeſte cõſequet᷑ pꝛo pᷣmio: dicẽ// te PS.Laboꝛes manuũ tuarum quia mandu cabis beatus es ⁊ bene tibi erit.Et ideo inqͥt ipᷣe dññs Jeſus omnibo confeſſoꝛib ⁊ bene oꝑanti/ bus. Baugete ⁊ exultate:qm merces veſtra co⸗ pioſa eſt in celis Matth.v. Ego em̃ venio cito et merces mea mecũ eſt:dare vnicuiq; ſᷣm ope/ ra ſua Apoc. xxij. Sed notandũ ꝙ merces ſiue pꝛecum laboꝛis duobus modis ſolui poteſt mercẽnario.ſ.aut cum fit mercatum in ſumma pꝛo tanto laboꝛe:aut ſᷣm extimationẽ boni ope ns: puta ſᷣm pulentudinẽ imaginis. Pꝛimi au tem mercennarij nin modo accelerant vt finiant opus:nec curant de pulcritudine.Sicut etiaʒ quandoq; fit in pꝛebendatis clericis qui tm̃ at tendunt vt recipiantredditum: etnon curãt de pulcritudine aniaꝝ. Sed in celo ſolum ſolui⸗ tur ſm pulcritudinẽ imaginis.Etideo.j.ad Co ninth.xv. dictur. Sicut poꝛtauimus imaginez terreni:poꝛtemus et imaginem celeſtis.vt.ſ.ad regnum celeſte peruenire mereamur. Ad quod nos ꝑducat ⁊c. ðèMMWẽð Feria tercia poſt paſca de ſeptem gaudijs pa radiſi Sermo decimuſnonꝰ?. ) W 20 mult lucrari ſperates. De qͥ tagit⸗ Impiger extremos currit mercato: ad indos. Pynunciamus 2 vobis es que ad patres noſtros re pꝛomiſſio facta eſt. Act᷑.rij. Sentẽ lIliag eſt phᷣi.ij. Phiſi.ij. Metaph.⁊.j. Ethi.qꝙ cognitio finis mouet oꝑantem ad foꝛ⸗ titer agendũ.Et hoc videmus ꝑ exꝑientia q̃ eſt magiſtra oim.c.cũ ſit. de eta.⁊ q̃li.Tlã młti cim pᷣnapibo ⁊ dñis cõmoꝛant᷑ cũ magnis incõmo dis ſuis:multaſq; afflictciones tolerant.qꝛ eos ſperant ſibi aliqñ bñfacuros. Uñ ait Gꝛeg.in omelia ꝙ expectatio pᷣmij minuit vim laboꝛis. Silrxr ruſtici ⁊ agricole innũeros laboꝛes:calo res:⁊ ſudoꝛes ꝑferũt:ſperãtes tꝑe meſſis copi⸗ am magnã frucuuʒ ꝑciꝑe.Mercatoꝛes inſuꝑ mare ⁊ aridã ꝑtrãſeunt:famẽ ſitimq; ſepius pa tiunt᷑:ac multis ſe ꝑiculis exponũt:et die noctu q; in diuerſis occupatiõib affligunt᷑:pecuniaʒ git Oꝛacius di. Per mare pauperiẽ fugiẽs:per ſaxa:per ignes. Milites q̊ cum magnis ſudoꝛibo ⁊ vite picu⸗ lo viriliter pugnãt:bꝛauiũ vel honoꝛẽ cõſeqͥ ſpe rantes. Uñ Uegetius li.iij.de re mili.c.xxvj.ait. Milites in expeditõe ſpes ⁊ pᷣmia faciũt melio res.Hoc aũt ↄueniẽs eſt iuſticie.ſ.q qͥ laboꝛat pmia acdpiat ſᷣm exigentiã meniti.quia iuſticia vult ius ſuũ cuiq; tnibui.ł.iuſticia.ff. de iuſti.et iu.⁊ inſti.eodẽ in pᷣn.⁊ ꝙ vᷣtuti tribuat᷑ pᷣmiuʒ.i. et virtutũ.C. de ſta.⁊ ima.⁊.l.contra publicã.C. de re mili.et facit.l.bñ.C.de q̃dri.pᷣſcp.⁊.l.nemo C. de offi.magi.of.et c.fi.vij.q.j.? c ad noſtrã.ð reb eccł.nõ alie.⁊.c.charitateʒ.xij.q.ij. Vñ ðꝛ in auten.de iudicibi.S.ne aũt.col.vj.Ne aũtlaboꝛ ſine mercede fiat ⁊c. Pauci em̃ inuenirent᷑ qui vtutibo inſudarent ſi aliq̃ pᷣmia nõ expectarent. Vñ Juuenal li.iiij.ſatira.j.inqᷣt. Quis em vᷣtu tẽ amplectit᷑ iſam Pꝛemia ſi tollas. Ideo Caſ ſiodoꝛus in eplis li.vij.epła.xxij.ait. Indiſcreti hoim moꝛes:cõfuſiq; vagarent᷑:ſi virtꝰpꝛemia nõ haberet.Quapꝛopter dicit autoꝛ rudiũ. Eſt etem dignum ꝙ mercẽnariꝰ ois Pꝛo mercede ſua pᷣmia digna ferat.Et autoꝛ libꝛi de moꝛib- medicoꝝ ca.x.inqᷣt. Si laboꝛ ipᷣe perit:perit oĩis in arte voluptas.Amiſſo ſtudio fit piger om̃is hõ.Etin eodẽ ca.etiã ait. Pꝛemia quq; laboꝛ optat hr̃e ſua. Jdeo Petrus Mac.xix. ca. dirxit xpᷣo.Dñne:ecce nos reliq mus oia ⁊ ſecuti ſumꝰ te:qͥd ergo erit nobis. Et rñdit ei dñs nr Jeſus xps.Amẽ dico vobis ꝙ vos qͥ ſecuti eſtis me in regeneratiõe cũ ſederit filiꝰ hois in ſede maieſta nis ſue ⁊c.vſq; ibi.centuplũ accipiet et vitã et᷑nã poſſidebit. Pꝛopt᷑ hãc remũerationẽ Dauid di uina mãdata ſeruabat. ſicut ipſe dixit pᷣſ. cxviij. vbi ait. Inclinaui coꝛ meũ ad faciẽdas iuſtifica niões tuas in et᷑nũ ꝗꝓpt retributionẽ. Quapꝛop vt et vos ad bñ viuendũ ꝓuocare poſſim: inte⸗ do facere ſermonẽ de ſepteʒ gaudijs paradiſi qᷓ 33 £ ee / pparauit deus mandata ſi ua Obſeruantiby. Depmo gaudlio q̊d ðꝛ viſionis diuie. .Riuimu igit᷑ gaudiũ qð habebimꝰ? in pa/ radiſo ðꝛ viſiõis. Pꝛo cuius melioꝛi de aaratiõe mouet᷑ vna pulcra queſtio ſᷣm theoł.in.iiij.di.xlix.ſq. Vtꝝ deꝰ in ſtatu vie pol/ ſit p eſſentiã videri.Etpᷣmo videt᷑ ꝙ ſic Nã Eſa. vj. ca. dicit ꝓphᷣa. Uidi dũm ſedentẽ ſuꝑ ſolium excelſum ⁊ eleuatũ:⁊ plena erat ois fra maieſta te eiꝰ. Pꝛeterea Geñ.xxxij.ðt Jacob. Uidi dñm facie ad faciẽ:⁊ ſalua facta eſt ania mea.Exo.q̊;ʒ xxxiij.ðꝛ q Moyſes loqbat᷑ cũ deo facie ad fa⸗ ciẽ:ſicut loqͥ ſolet bomo ad amicũ ſuuʒ.De iſto Mohſe dirit deus Nũeri.xij. Oꝛe ad os loqͥr ei 7 palã:nõ ꝑ enigmata ⁊ figuras videt deũ. Eni gma aũt idẽ eſt qð obſcura ſilitudo. Job enam xij.ca.ſui li.inqᷣt deo Auditu aurj audiui te:nũc aut oculus meꝰ vidette. Deſctõ qͥʒ Stephano 8ꝛ Act.vij.qꝙ vidit głiam dei.Sed cõcra Exodi xxxiij. Moyſi depcati deũ ⁊ dicẽti. Oſtede mihi teris. Nõ em videbit me hõ et viuet. Iẽ.. Joh. iiij. ð;. Deũ nemo vidit vnq;· et.j.ad himo.vj. de deo ait Paulus. Lucẽ hitat iacceſſibilẽ quẽ nullus hoim vnq; vidit:ſed nec videre põt. Et Biꝛego.ſuꝑ Ero.inqᷣt.q; diu hic moꝛtalit viuit: videri ꝑ qᷓſdam imagines deꝰ põt. ſed ꝑ ipſam ſpeciẽ ſue nature nõ põt.et Augꝰ.in li.ſuſputa⸗ tionũ ca. ij. ait. Eertũ eſt dñe deus coꝛpis ſenſi⸗ bus te nõ poſſe ſentiri:ſed necab vllo moꝛtaliũ in pꝛia eſſentia aliqũ potuiſſe videri. Reſpõ/ deo ad hãc qſtionẽ ſᷣm theoł.in.iiij.ſentẽ.di.xlix marie Tho.ibidẽ.ar.ij.q.vij.ꝙ in ſtatu vie nul⸗ la pura creatura videre põt diuinam eſſentiaʒ. Quã etiã ↄcluſione tenet pᷣdicus doctoꝛ .ij .·. q. xij. ar. vij. ⁊ in ſũma ʒ gẽtiles.li.iij. c. liij. et Sco. in.iiij. diſt. xlix. et Rich.ibidẽ.ar.ij.q.vj.et Fran. de mayro. in cõflatu.q.xvij.plogi.qͥꝝ rõnibo ca bꝛeuitatis dimiſſis Dico ꝙ hãac veritatẽ clariſſi me poſſumꝰ ſic ꝓbare. Nã inter potentiã ⁊ obie cduũ debet eſſe ꝓpoꝛtio.x.Ethi.⁊ i.lij.de aia. Sed de eſt infinite excellentie vt inqᷣt Plato in.j.chi⸗ mei. Et qͥcqͥq eſt in eſſentia der eſt infinitũ. ¶nð de deo Dauid pᷣſ.xlvij.inqᷣt. Magnꝰ dñs ⁊ lau dabilis nimis:⁊ magnitudinis eiꝰ nõ eſt finis. Intellecaũt hũanꝰ eſt finite potetie.Cũ igit᷑ in ter finitũ ⁊ infinitũ nulla ſit ↄueniẽtia:vt ðꝛ in.j. de celo ⁊ mũdo.iij.⁊.viij. Phiſi.⁊ in.j.metaph. ergo ĩpoſſibile eſt maieſtatẽ diuinã nr̃is oculis mẽtalibs ⁊ intellectualibo in hac moꝛtali vita vi deri.Uñ ðᷣt Areſt.ij. Mecha.ꝙ intellectus ni ſe habet ad ea qͥ ſunt manitfeſtiſſima in natura:ſi / cut o culus noctue ad radios ſolis. Si aũtloqᷓ mur de viſione oculi coꝛꝑalis:etiam patet ꝙ di uina eſſentia oculis coꝛpoꝛeis videri nõ poteſt cum de“ ſit ſpus Joh.uij.æ ſpũalia non poſſint coꝛꝑalib oculis videri. Sed licet in hac vita deũ videre nõ valeamꝰ ſicuti eſt:cñ in celeſti glo ria videbimus ⁊ cõtẽplabimur maleſtatẽ ſuaz. qꝛ tuncania noſtra diuia gra ent diſpoſita per lumẽ głie:ita ꝙ poterit mediate illo lumie vide re deu. Et põt dari exeplũ de lumie igneo. ſNam oculi nr̃i qͥ in nocte nõ poſſunt videre vᷣtute p/ pꝛia:mediate ipſo lumie videẽt clare.Exẽplapo/ nimꝰ nõ ꝙ ita ſit ſed vt audiẽtes addiſcat:vt ait cunt theologi in.iiij ſententiaꝝ.diſt.xlix.et cano niſte de cõſe. diſt. v.c.ieiuniũ.ꝙ btitudo cõſiſtit in dara viſiõe ⁊ fruitione dei.Et hoc eſt qð inqt Paulus.j.Coꝝ.xiij. Uidemus nũcꝑ ſpeculuz in enigmate:tunc aũt facie ad faciẽ. Et.j. Joh.iij dicit apłlus.Cum apparuerit ſimiles ei erimus: et videbimus eũ ſicuti eſt.Et Job.xxxiij. Uide⸗ bit faciem eius in iubilo.et Eſa.xxxv. Ipſi vide/ bunt gliam dñi:⁊ decoꝛem dei noſtri. Nõ ob⸗ ſtant modo argumenta cõtraria.qꝛ reſpondet Dionyſiꝰ in.iiij.ca.eccłiaſtice hierarchie. et Au / guſtinꝰ in.ij.de trini.ꝙ cum ðꝛ in ſacra ſciptu⸗ ra ꝙ aliquis vidit deũ:nõ intelligi ꝑ hocꝙ vi⸗ derit eſſentiã diuinam:ſed ꝙ oſtenſa fuit ei alij foꝛma coꝛꝑalis vel imaginaria per quaʒ venit in cognitionẽ dei alijs excellentioꝛẽ in hac vita. Ad illud aũt qð dict᷑ de Moyſe Numeri.xijre ſpondet Augꝰ. xij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am. et in libꝛo de videndo deũ.q; Mopſes an moꝛtẽ fuit mi/ raculoſe abſtrac“ ab oibe ſ enſibo coꝛꝑaliby. Et ideo hac rõne poterat pꝛo tunc dici huic müdo moꝛtuus:viditq; deum.ſicut Paulus.ij.Coꝝ. xij. quando raptus fuit ad celum ⁊ audiuit ar/ chana que nõ licet homi loqui. Uel poteſt diei ßſm Tho. in.iiij. diſt. xlix. arti. ij. q. vij. ; llla viſio Moypſi ⁊ Pauli fuit media inter viſionem pa/ trie ⁊ vie.quia fuit ſuꝑnaturalis.ſed nõ ita ple⸗ na ſicut viſio patrie. Et idem dicere poſſumꝰ de viſione ſancti Stephani. In pfia em celeſti ple nius videbimus ⁊ cõtemplabimur diuinã ma ieſtatẽ. In qua contemplatiõe ad plenũ anima —— noſtra cõſolabit᷑. VUñ Erxo.xxxiij. Moyſi rogan ti deum ⁊ dicenti Oſtende mihi facieʒ tuam:re/ ſpondit deus. Oſtendam tibi omne bonumm. et BGeñ.xv. dixit dñs Abꝛabe. Ego ſũ mmerccotmi — magna nimis. Oſſumus aũt deuote contemplari ꝙ ſi p cut ſponſa carnalis impatoꝛis vel reg gſſociata ad maritũ cum magna comit ua nobiliũ pſonarũ:cũ ingreſſa fuerit palatiuz ſiue curiam ipſius impatoꝛis vel reg: ipſe ſpo⸗ ſus quãtũlibet nobiliſſimus ⁊ excellentiſſimus apit ei ⁊ oſtendit oia ſecreta ſi ua:theſauroſq; ac diuitias ſuas.⁊ ꝙ plus eſt oſtendit ei amabilez; faciem ſuam. Sic deus facit anie rõnali fideli que eſt ſpõſa eius:vt habet᷑ Oſee.ij. Nã⸗ egredi/ entem a coꝛpoꝛe ſuo ⁊ a domo ſeculi buius: at⸗ q; aſſociatã angeloꝝ agminibo cum magnis ſe ſtiuitatibus recpiet in eterna tab ernacula ſua: eiq; oſtẽdettheſauros ſue eſſentie ⁊ infinitema⸗ fe Grgincli uginliden Cagkeandun ſckars nf pohiludo⸗ nilun Ginicon ſcſeincuin iſguenerit. i a ule le nicirſigoen ſactinutſerrmi⸗ oſybulun gone Aurhic icungzohona homaͤlogothet fegollenus Mnicigho (esdedaren fonſvastopt Vckinenil cenelkelnqn nueas mu lnnerſtomma ot dcfaotint nindvingrrus rmnelcaroryer ndäaaplon idezdaiceis ſedadidcre Wöichaicin Dcko. Ulneeſnneea ltbmn Jugi lobaroiſin ll prerſap gü vtpbatg ſung R ieꝛ iijet Tho. lanfcliatas vin cheolog inij ſnlrci aſcpozrege tihnefe itinufid iclodind ttnie Gnüg,ſtun fruinonid cthoſeqns ſaniplidſio⸗ Sap v r mna ſpeeide ns coroneg mnnlan eſt ſkſceni del 4 . ude ner . ealee e K gamdenben Sdlernint ontda nlaraulus! tud adumt a ilogn. Vlne mii , em Nenrnr “ 4 8 S S NarroNM sMs nstdled, süſgit, N. imarnn e, fi 3. Folium ieſtatis: in cuius ſpeculatiõe btificabit᷑. Ait em̃ Aug.in li:de doctrina xpᷣiana.Beatitudo eſt q/ dã ꝑfecta diuinitaᷣ fruicio:⁊ ꝑennis diuie ma⸗ ieſtatis ↄtemplatio.De q̃ cõtemplatione põt e/ poni illud qð dixit regia Saba Salomonil.ij. Paral.ix.ca.ſ.Bti ſunt ſerui cui qͥ aſſiſtũt coꝛã te oĩ tꝑe. Lanta eſt ei delecatio in iſta viſione ꝙ ſi mũdus totus eſſet aureꝰ ⁊ plenus oibo de/⸗ licijs q̃ in eo imaginari pñt:ad aſpiciendũ eum bti nõ auerterẽt oculos ab illa viſiõe: nec ꝑ ictũ oculi. Ipſa em̃ diuina viſio adeo eſt delectabił dulcis:melliflua:⁊ gaudioſa ꝙ ſi hõ a pncipio mũdi vſq; ad extremũ diẽ oẽs paſſiones hoim ſuſtinuiſſet:vnica viſiõe dei ꝑ ictũ oculi ſibi eſſʒ ꝓ oibo ſatiſfactũ.Etideo Augꝰ.in li.de cõtẽpla⸗ tione Jeſu xpᷣi ca.xxiij.excamat di. O ania mea ſi q cunq; opoꝛteret toꝛmẽta ꝑferre ⁊ ipſam ge⸗ hennã lõgo tꝑe tolerare vt xpᷣm in głia ſua vide re poſſemus ⁊ ſctis eius ſociari:no eſſet dignũ pati oẽ quod triſte eſt vt tãti boni tãteq; głie ꝑti cipes haberemur. Inſidient᷑ igi᷑ ðömones ⁊ pa⸗ rent ſuas tẽptatiões.frãgãt coꝛpꝰieiunia.pᷣmãt veſtimenta.laboꝛes grauẽt.vigilie excitẽt.elani/⸗ et me iſte.inquietet me ille.frigus ĩcuruet.caloꝛ vrat.oſcia murmuret.caput doleat.pectꝰ arde⸗ at.inflet᷑ ſtomachus.palleſcat vultus.infirmer totꝰ.deficiat in doloꝛe vita mea ⁊ anni mei ĩ ge⸗ mitibo.ingrediat᷑ putredo in oſſibo meis:⁊ ſub⸗ ter me ſcateat vt reqͥeſcam in die tribulatiõis et aſcendã ad ppłlum accinctũ noſtꝝ Hecille.Da/ uid q̊ͥʒ deſiderãs hãc ſuauiſſimã ⁊ iocũdiſſimã faciẽ dei videre dicebat ũli pᷣſ.lxxxix.Oſtẽde faciẽ tuã ⁊ ſalui erimꝰ. Nã facies tua plena eſt gratia rũ Heſter.xv. In ipſa em̃ viſione ⁊ fruitione di uine eſſentie ſolũmõ reꝑit᷑ plena felicitas. Frui aũt ſᷣm Aug.in.j.de doctrina xpᷣiana.?⁊ Petruʒ lõbardũ in.j.ſniaꝝ.diſt.j.eſt amoꝛe inherere ali cui ꝓpter ſeipᷣm. Et iõ ſolo deo ꝓpꝛie ⁊ recte ẽ fru endũ vt ꝓbat Sco.in.j.diſt.j.q.j.⁊ Fran.in con flatu.q.j.et Richᷣ.⁊ ſctũs Bona.ca. diſt.ar.ij.q. ij. 2.iij.et Tho.in pᷣmo ſcripto.di.j.ar.j. Hec au tem felicitas viſionis ⁊ fruitionis eſſentie diuie a theolog in.iiij.di.xlix.appellat᷑ coꝛona aurea multiplici ex cã:maxie rõne ſigni.qꝛ coꝛona ẽ ꝓꝑ/ pꝛiũ ſignuʒ regie dignitaᷣ.Et ideo ſicut coꝛona dat᷑ fillo reg:ſic ex hac viſione et fruitione iuſti ſublimant᷑ ad hereditateʒ regni celeſtꝭ. Unde in iudicio dicet eis ſaluatoꝛ illðꝰ Mat.xxv. Ueni⸗ tẽ bñdicti patris mei poſſidete paratũ vobis re gnũ a ↄſtitutiõe mũdi. Per iſtam em̃ viſionẽ et fruitionẽ q̊dãmõ efficit᷑ hõ particeps diuinitat etꝑ ↄſeqns regie dignitad. Uñ Apoca.v. dicũt ſcci ipſi dño.Feciſtinos deo nr̃o regnum ⁊c̃.Et Saß.v. ðꝛ. Accipiẽt ſcti regnũ decoꝛis ⁊ diade⸗ ma ſpeciei de manu dei. Itẽ aſſimilat᷑ hec felici/⸗ tas coꝛone auree rõne circuli.Sicut em̃ figura circular eſt ꝑfectiſſima eo ꝙ ſibi nihil addi po/ teſt:ſic etiã delectatiõi huiꝰ viſionis nihil põtſu CLXIX paddi qð ad eſſeffnaleʒ ptineat btitudinẽ. Et ſiẽ coꝛona circular ad eundẽ pũctũ a qͥ incepit ter/ minat᷑:ita ꝑ hac viſionẽ ⁊ fruitioneʒ creatura rõ nalis pᷣmo pncipio ↄiũgit᷑a qͥ in eſſe ꝑ creatõeʒ exiuit. Et notadũ ꝙ nõ cuilibet coꝛone:ſed coꝛo/ ne auree hec viſio aſſimilat᷑ pt᷑ pcioſitatẽ mate⸗ rie.qꝛ ſicut auro nullũ metallũ eſt pcioſiꝰ:ita vi⸗ ſione ⁊ fruitiõe dei nulla maioꝛ iocũditas:nul⸗ lũq; maius acnobiliꝰ pᷣmiũ eſſe põt.Quã qdeʒ coꝛonã hñt oẽs bti. Etideo de q̊ͥlibet eoꝛuʒ dici põtillud Ecci.xlv.Coꝛona aurea ſuꝑ caput eiꝰ: expᷣſſa ſigno ſctita:glłia honoꝛis ⁊ opꝰfoꝛtitu/ dinis. Huiꝰ aũt fruitiõis ⁊ viſiõis diuine cõſo lationc ſtant ↄtinue bti rapti ⁊ mẽte eleuati atq; amoꝛe q̊ͥdamõ ebꝛij:ita ꝙ mille anni nõ vident᷑ eis vnꝰ dies ꝓpt᷑ maximã ⁊ ineffabilẽ ſuauitates Si em̃ viſio ⁊ cõtemplatio amoꝛoſa alicuiꝰcxe ature qnq; facit hoĩem amentẽ ⁊ inſenſibilẽ. ſiẽ patuit de qdã philocapto qͥ media hyeme ſtetit ꝑtotã nocẽ ad qᷓndã rimulã in platea aſpicies ſuaʒ amaſiã que in camera ſua attaminabat ſi⸗ ue purgabat farinã. Uñ mane ſeq̃nti inuẽtꝰ eſt ibi totꝰ cõgelatꝰ ⁊ inſenſibilis.quã delectatiõeʒ debent reciꝑe ſci in cõtemplatione diuine maie ſtatis ⁊ in viſione ſũme pulcritudinis.De q̃ vi⸗ ſione dei dicit Caſſiodoꝛꝰ epłaxꝝ li.ij. Inſpectio ſola diuitat efficit vt beatiꝰ nil eſſe poſſit. JIdeo dicũt cheol.in.iiij.ſniaꝝ.di.l.maxie Rich̊.nr ibi dem ar.v.q.vl.q maioꝛ pena dãnatoꝝ quã ha beãt in inferno eſt pᷣuatio viſiõis dei:.Quapꝛo⸗ pter Chꝛyß.ſuꝑ Mattheũ omelia.xxiij.dicit:q; potiꝰ eligeret eſſe in iferno cũ viſiõe dei qᷓ; extra ſine ea.O igit᷑ deuoti xpᷣiani:non vos tedeat bñ opꝑari:deꝰ em̃ erit pᷣmiũ laboꝝ veſtroꝝ:cuiꝰ ma ieſtatẽ videbitꝭ facie ad faciẽ. Siłr ocło coꝛꝑali videbimus hũanitatẽ xpᷣi glioſaʒ.vñ Eſa.xxxiij ðꝛ,. Regẽ in decoꝛe ſuo videbũt.De q̃ viſione di cit Berñ.in q̊dam ſermone. Plenũ pꝛoꝛſus oĩ ſuauitatis dulcedine videre hoiem hois condi toꝛẽ.Ecce em̃ dulce lumen ⁊ delectabile ocuł vi dere ſolẽ iuſticie rᷣm dñm Hec ille.De hijs du abus viſiõibo loquit᷑ ſaluato: nr̃ Joh.xvij.ca. di. Hec eſt vita eterna vt cognoſcãt te verũ deũ et quẽ miſiſti Jeſum xpᷣm.ſloſtrũ ergo pᷣncpa le gaudiũ in celeſti głia in q̊ eſſentialit᷑ ↄſiſtit to/ ta felicitas erit diuinã maieſtatẽ ↄtemplari. In cuiꝰviſione cognoſcemꝰea q nunc ignoꝛamus et ſceire deſideramꝰ:ſᷣm ea q dicã in penultia ꝑte huiꝰſermonis.Tũc intelligemus quõ deꝰ ſit ſi ne pꝛicipio: omniũq; de nihilo creatoꝛ:⁊ ipſea nullo creatus. Inſuꝑ ipſam maieſtatẽ diuinaʒ vidẽdo: in illa tanqᷓ; in ſpeculo intelligemꝰ oẽs ſcias quas vnq; habuerũt vł habebũt aliqͥ ho mines mundi:habebimuſq; ꝑfectionẽ oĩm ſci⸗ entiarũ. Uñ Gꝛeg.in.iiij.dialogoꝝ inqᷣt. Quid eſt qð neſciat ille qͥ ſcit ſcentẽ omia.De hoc etiã canit Dauid ꝓppᷣa in p̃ſ.dicens deo. In lumine tuo videbimꝰlumẽ.O igit᷑ xrpᷣiani qͥ deſideratis 3 5½ 5 Bermo ſcire diuerſas ſcias:ſeruite dd: etbonis opiby- inſude æ: vt ad etna gaudia ꝑuenire mereami. Tunec em̃ ſine libꝛis:laboꝛe vel tedio:in momẽ⸗ to ⁊ in ictu ocłi oia in dei viſiõe cognoſcet. Unñ dulcedinẽ ac io cũditatẽ huiꝰ viſiõis diuie opti⸗ me dedlarat ſcpᷣtura GBeñ.xxix.ca.vbi ĩ figura ðꝛ Seruiuit Jacob ꝓ Rachel ſeptẽ annis:⁊ vide/ bant᷑ ei dies pauc pᷣ amoꝛis magnitudine.Ra chel em̃ ſpᷣm Hiero.interpᷣtat᷑ viſio dei.Et b ſut/⸗ ficiat ꝓ pᷣma ꝑte noſtri ſermonis. Deſecundo gaudio paradiſi d dici? cople tionis.ſ.oim deſiderioꝝ. Ecundũ gaudiũ ꝑadiſi ðᷣꝛ completiõis. 8 ODia em̃ delſideria noſtra cõplebunt᷑ in pggtria celeſti. In qua nõ poterimꝰ deſi⸗ derare niſi bonũ:vt dicũt theologi in.iiij.ſniaꝝ di.xlviij. vbi inqᷣt magiſter ꝙ qᷣcqd a nob ama/ bit᷑ ⁊ deſiderabit᷑ ſꝑ aderit.lec miꝝ.Qui ei ha⸗/ betſubſtantiã rei habet etiã eiꝰ effectũ et ꝓpꝛieta⸗ tẽ.ij. Phiſi.⁊.j.de celo ⁊ mũdo. Qui em come⸗ dit ſubam mellis exiſtẽte oꝛgano bñ diſpoſito: de neceſſitate ſentit dulcedinẽ eiꝰ.Et qui hʒ ſub/ ſtantiã ignis:habet ⁊ caloꝛeʒ ipſius.Beati igit᷑ in celo cum fruant᷑ diuina maieſtate in q̃ ↄſiſtit oẽ bonũ: et q̃ vt ait Augꝰ.in li.de vero cultu:eſt dulcedo ĩfinita.De q̃ etiã ait PsS.Delectatiões in dextra eiꝰ vſq; in finẽ.neceſſario ſentiũt dul⸗ cedinẽ ⁊ ſuauitatẽ inexplicabilẽ que oia ſua de/⸗ ſideria replet.Quapꝛopt᷑ qlibet btũs dicere po⸗ terit ilud Sap.vij. Uenerũt mihi oia bona pa riter cũ illa ⁊c.Et ideo Augꝰ. xxij.ð ciui.dei.inqᷣt O qualis erit illa feliatas ſuꝑne patrie vbi eric omne bonũ ⁊ deerit oẽ malũ.Et in libꝛo de mo ribo eccłie idẽ ait.Felicitas eſt hr̃e oẽ qð cupis:? nihil habere qð odis:quod totũ in deo reꝑit᷑.et Berñ.dicit.O ciuitas celeſtis:o regio ſecura to tũ cõtinens q̊d delectat. Et ꝓphᷣa inquit deo pᷣſ. lxiiij. Replebimur in bonis domus tue. Et de ipſo etiã dicit aĩe ſue pᷣſ.cij. Qui replet in bonis deſideriũ tuũ.Et de q̊libet beato iteꝝ ait deo pᷣſ. xx.Oeſideriũ aĩe eius tribuiſti ei:⁊ volũtate labi oꝛũ eius nõ fraudaſti eum. Et Salomon inqᷣt Pꝛouer.x.Deſideriũ ſuũ iuſtis dabit᷑. Et Anſel mus in li.ꝓſolo.in fine ait. Si ſingła bona bu ius infeliꝗ vite delectabilia ſunt: cogita q̃ſo qᷓ; delectabile ſit bonũ illud increatũ qð cõtinet in ſe iocunditatẽ oĩim bonoꝝ:nõ qualẽ in reb cre/ atis exꝑti ſumus.ſed tãto differẽtiꝰ quanto dit/⸗ fert creatoꝛ a creatura.et Deut.viij.ðꝛ. Abſq; vl la penuria comedes panẽ tuũ.Illũ.ſ.panẽ qͥ ait Joh.vj. Ego ſum panis viuus q de celo deſcẽ⸗ di.et Hiere.xxx.ðꝛ. Reuertet᷑ Jacob ⁊ quieſcet: et cũc fluet bonis. Augꝰ.q̊ʒ.xxij.de ciui.dei ðᷣt. Quid eſt qð ꝑ ꝓph̊am ait dñs.Ego ero illis de us:⁊ ipᷣi mihi erũt populus:niſi Ego ero vñ ſa tient᷑ ego ero q cũq; ab oib honeſte deſiderant᷑ Ego ero vita ⁊ ſalus:vieꝰ⁊ copia:⁊ głia:⁊ ho⸗ noꝛ:⁊ pax:⁊ oĩa bona. Ipᷣe em̃ erit finis oim de ſiderioꝛũ nr̃on: q ſine fine videbit᷑: ſincfaſtidio amabit᷑:⁊ ſine fatigatione laudabitur. Hecille. Gaudete itaq; o fideles xpᷣiani.Nam tradetno bis dñs locũ in q̊ nulliꝰ rei eſt penuria Judicũ xviij.De cuiꝰcõſolatiõe ait Hugo de ſaõ vico re ſuꝑ Ps.Deſideriũ btõꝝ in deo vndiq; ⁊ cir⸗ cũquaq; cõplebit᷑. qꝛ deus in pria erit buis ois veritas intellectui:ois bonitas affectui:oĩs ſpe cioſitas aſpectui:oĩs nobilitas ignobili: ois li⸗ bertas ⁊ ptãs ſeruienti:omis ſuauitas auditui oiſq; copioſitas indigenti. Hecille.De pᷣdiais aũt ſtulciſſimũ eſſet dubitare. Nã ſi vth Sab. xvj. mãna a deo de celo miſſum filijs iſrl habe⸗ bat in ſe oẽ deleccamẽtũ ⁊ oĩs ſapoꝛis ſuauit/ tẽ:⁊ tñ erat cib materialis ⁊ coꝛrupiibił. Pꝛofe cco a foꝛtioꝛi credendũ eſt ꝙ increata ⁊ infinita toꝝ. UVUnicuiq; em̃ btõ inqͥt deus illud Luẽ xv. Fili tu ſꝑ mecũ es:⁊ oia bona mea tua ſunt.ct ideo o pauꝑes qͥ mõ multis reb indiges:gau/ dete ſi in dei amoꝛe ꝑſeuerat.et dicite cũ matu/ ano Uirgilio in.j.Eneyð.Dabit deus hijs q̊ʒ fi nem.Dicit em̃ Berñ.in li.de iterioꝛi hoie.In ea felici io cũditate:ac iocũda felicitate qᷣcqͥd deſide rabimus habebimꝰ.Et ideo Dauid ꝓphᷣa in ⸗ ſona paupeꝝ qͥ nũc eſuriũt ⁊ ſitiũt ⁊ młtas pa⸗ tiunt᷑ neceſſitates exclamat pᷣſ.xvj. dicens deo. Satiaboꝛ cũ aparuerit głia tua.De hac ſatur tate dicit Augꝰ.ſuꝑ bᷣmã canonicã Johᷣis.Qui biberit de fluuio ꝑadiſi cuius gutta maioꝛ eſt biliũ pñq vite funditcextinguat᷑.Etideo o pau/ peres:o vos oẽs qͥ nunc in anxietatibo et penu⸗ rijs viuitis nolite deſꝑpare.Qnñ em̃ eritis in vita btã:tunc qͥcqͥd vobis in deſiderio veniet:confe⸗ ſtim habebitis:oẽſq; ſuauitates ⁊ delecatiões deſiderabiles deguſtabit. Etideo ꝓ cõſolatiõe bonitas diuine eſſentie continet in ſe oẽm dele,/ ccationẽ:q̃ ſatiat᷑ vniuerſaliter ois appetitꝰ bea/ occeano:reſtat vt in eo ſitis oim bonoꝝ deleca veſtra dico cuilibet vrm illð q̊d ſcptũ eſt Deut. viij.ca. Rerũ oĩm abũdantia ꝑfrueris. Et Eſa. lx. Tũc videbis.ſ.diuinã maieſtatẽ ac gliam:et afflues.ſ.oĩbo bonis:⁊ mirabit᷑ ac dilatabit coꝛ tuũ.Et hoc ſufficiat quantũ ad ſecũdũ gaudiũ. De tercio gaudio paradiſi quod dici᷑ exulta Eraũ gaudiũ qð in celo habebimꝰ dict᷑ t erultationis.Et de hoc Eſa. xxxv. ſcbtuz ęeeſt. Leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝛuz:· gaudiũ ⁊ erultationẽ obtinebunt. Et pᷣſ.penul.· cãtat Dauid.Exultabũt ſcti in głia: letabunt᷑ in cubilib ſuis. Ultra exultationẽ aũt quã habe/⸗ bunt de viſione ⁊ fruitiõe dei:habebũt etis mul tiplicia gaudia accidẽtalia.Nõ ſolũ em̃ gaude/ bunt mirabiliter ex recoꝛdatiõe bonoꝝ opeꝝ ꝗ fecerũt in gr̃a dei ꝓpter que meruerũt vitã etns. ſed etiã er recoꝛdatione opeꝝ q fecerunt in pcõöᷣ moꝛtali cõſolationẽ magnã bebũt:ꝓ co ꝙ talia bona facientes ꝓ tunc nõo fecerũt malũ necoffe/ —4—Gð Aiann) icdi Hed⸗ haduanun e geſichusdeſe ſtoieuin un orchhicnu lislo den Aaidonleptmi⸗ gbenolatſ⸗ numni e⸗ varcben vn ienocbſult ycbuct h Ctriu wn hreßllei Nidctmuc necſcoggod Ponis denand ſodordedoſt dorgedoct⸗ Uaedelcnnti mutroln oiuor/ Muiſncynn nppani Mi⸗ Mnuſteintion pe dinaton 6Cpocnnäin Grbäͤ,adam Gadeosnon lütatedaivali⸗ ſplignet as, ſeſcg btiaccen oꝛdinamir inſl dus Pꝛoner/. Lounkenibti/ Volunnn ditn bennone no ſo dimntſcgamtt ut. Bianfaſie ülaacyme endde Ginünmſen öncäinſeͤſin bitijanfun Bonoplihe Pehzeſt diet nonüſuapce Cilibetbifie nelnthar di tble oanns ſonebiignitn ſtnmrange Nhedis ne A econanant. camorßen we⸗ gad iſicnnsn! Snngib n 3 ed n ACE . . 11 dee ℳ . ſe 4 uN o. . uchbetni NehorHornr, danchnt G , SS ſuͦſgin⸗ Nduuötbon/ A nowau, wHme ofunie . . Folium derũt deũ. Itẽ qꝛ per illa bona diſpoſiti fuerũt ad pniam vt inqͥt Richar.nt᷑ in.iiij.di.xlix.ar.vl ti.q.vij. Gaudebunt etiã de bonis deſiderijs qᷓ habuerunt: ꝓ qᷣb pᷣmiũ eſſentiale cõſecuti ſunt ac ſi opus deſideratum ꝑfeciſſent:qñ ꝑ eos nõ ſtetit quin facerẽt.qꝛ voluntas in hoc caſu ꝓ fa cto reputat᷑ apud deũ.c.oĩs. ⁊.c.noli.cũ multis alijs caplis de peni.diſt.j. Habebunt q̊ʒ multi * ꝓpter calia ðſideria palme viriditatẽ:q eſt qdda accidentale pᷣmiũ diſtinctũ ab aureola.⁊ pleriſ⸗ q; beatis licet nõ oiba dat᷑:maxime ꝓ deſiderio martyrij.Et ideo de ſccõ Martino canit eccłia O vere btm virũ cuius animã et ſi gladiꝰꝑſecu coꝛis nõ abſtulit:palmã tñ marcyrij nõ amiſit. Abebunt etiã beati mirã iocun⸗// h gitatẽ infra ſe:ĩtra ſe:⁊ ſupᷣ ſe. Pꝛimo in fra ſe de afflictione danatoꝝ:iuxta illud ꝓphete pᷣſ.lvij. Letabit᷑ iuſtꝰcũ viderit vindiccaʒ Qõ declarat Sco. in.iiij.di.l. dicẽs. Non video nec ſcio quõ bti vel deꝰ gaudeãt vel cõſolent᷑ de penis danato ꝝ. Nã Eſa.j.dicit deꝰ. Heu cõſo⸗ laboꝛ de hoſtib meis. Heu em̃ dicit q̃ſi dolen/ do:qꝛ deꝰeſt cui ꝓpꝛiũ eſt miſereri ſꝑ et parcere: nec delectat᷑ in ꝑditiõe moꝛientiũ. Sed ſcendũ ꝙ nõ eſt volitüũ ſimpłra deo neca ſctis ſupꝓplici/ um dãnatoꝝ.ſed ſolũ ſᷣm qͥd. Gaudẽt em̃ ꝓpter iuſticiã inq;tum natura exiſtẽs ſub culpa oꝛdi/ nat᷑ ꝑ penã.Lnñ alit᷑ debet gaudere iudex de pe⸗ na iuſte inflicta qᷓ; alius.Et ideo deꝰqꝛ acceptat Panas dãnatoꝝ in vindictã offenſe ſue: maioꝛẽ H cõplacentiã infligedo iuſte penã qᷓ; hr̃e debe/ qꝙ; ad eos nõ ꝑtinet vindica:imo ſi nõ eſſʒ j̊ vo lũtatẽ dei vellẽt eoꝝ liberationẽ:vel ſaltẽ non di ſpliceret eis.Uñ deꝰ acceptatillud q̊d iuſtũ eſt ĩ ſe.ſed bti acceptãt illud reſpecu dei inq;tum eſt oꝛdinatũ ⁊ inflictuʒ ab eo. Quia igit᷑ dãnat ait dñs Pꝛouer.j. Ego q̊ʒ in interitu vr̃o ridebo. Letant᷑ etiã bti ꝓpter cõfoꝛmitateʒ volũtatis ſue voluntati diuine.Hec ille.Gaudẽt etiã ꝓpter li⸗ berationẽ nõ ſolũ ab illis penis quas patiunt᷑ danati:ſed a mi alijs ꝑicuł. Unñ dicũt illð p̃ſ. cxxiij.Aia nr̃a ſic paſſer erepta eſt delaq̃o venã/ tiũ:laqueꝰↄtritꝰeſt ⁊ nos liberati ſumꝰ.Etillud Nacb e magnis ꝑicłis liberati magni i ce gras agimꝰ deo.Scðo habebũt bti iocun⸗ ditatẽ intra ſe rõne diſpoſitõis. Nã qlibet beatꝰ ant bti.qꝛ bti minꝰ debẽt hr̃e de cõplacentia oo q̃ndã in ſe q̃ſi innatã ſeu inſeꝑabilẽ leticã habe bit:q̃ erit frucꝰbonoꝝ opeꝝ.De q̊ Sap̃.iij. ðꝛ. Bonox laboꝝ głioſus ẽ fructꝰ. Et Eſa.iij.ſcri/ ptũ eſt.Oicite iuſto qm bene:qm̃ frucũ adinuẽ tionũ ſuaꝝ comedet.Et iðᷣo eiuſdẽ libꝛi ca.lx.ðꝛ cuilibet btificado. Mirabit᷑ſ.ex imẽſa dulcedi/ ne int᷑na:⁊ dilatabit᷑ coꝛ tuũ.Tercio hẽbũt mi⸗ rabilẽ iocunditatẽ ſupᷣ ſe.ſ.ex viſione ⁊ cõtẽpla tione hũanitatis xpᷣi.De q̊.j. Pe.j.ðꝛ In quẽ de ſiderant angeli ꝓſpicere.Cui ꝓpheta inqᷣt pᷣſ.xv. Adiplebis me leticia cũ vultutuo. Igit rpᷣan.qjre gaudia ſeculi huiꝰ tant⸗ o anxietatibo qrid:q velut ventꝰ⁊ flatꝰ cito fttrraãſeũt ⁊ gaudia eterna padiſi ↄtẽnidq:in qbo exultabid in ecnũ leticia inenarrabili: vt ðꝛ j. Pe.j.et in leticia ſʒ ꝑmanentes:nihil aliud q; de cõſolatiõe ⁊ iubilo vobis agẽdũ erit. Ait em Areſto.x.Eth.ca.viij.Exiſtimamꝰopoꝛtere dele ccationẽ admixtꝗ eſſe felidtati.De qͥ gaudio in- diabili ſi vuli aliqͥd idagare:audite illð quod Niero.i q̃dã epła ðᷣt.Si dulcioꝛes ſũti hac vi⸗ ta lachꝛyme penitẽtiũ qᷓ; ſint oẽs diuitie diuitũ. qid q̃ſo futuꝝ ẽ i celeſti pria:i q̃ n lachꝛyme ſʒ ra dij plẽi dulcedie apꝑebũt.O pui xpᷣi qͥ 1 ðuotiõi bo vfis ſentit ↄſolatiões diuias ĩ tãta imẽſitate vt videat᷑ vobᷣ nullũ maiꝰgaudiũ ĩ hac vita poſ ſe reꝑiri:cõſiderate qᷓntã ĩ celo ⁊ pr̃ia ſuꝑna exul tationẽ ſentieᷣ:ſi ĩ h exilio tãta habeſ. Hec quã mõ guſta cẽ arra q̃dã fute dulcedis. O mũda,/hd ne obcecate:cũ dicat Areſt.i.j. Rhe.q oiaaialia natalit᷑ appetũt ðleccatiõeʒ. et idẽ inqᷣt.x. Eth.ca. v.quare tã paꝝ curas ð gaudijs ꝑadiſi,. Z Diſſoluti qͥ totũ expẽdit tpᷣs i choꝛeis ⁊ o cãtiò: ſcitote ꝙ nõ hẽbit delectatiões vi te celeſt..Ait ei Ber. ĩ qᷓdã epła ð ↄtẽptu mũdi. Uideat ſecłar aia ⁊ itelligat qm̃ extrema gaudij luctꝰoccupat.hic eſt em trãſitoꝛie leticie finis:hic fruc głie tꝑalis. Si igit᷑ veꝝ ẽ q̊ͥd ðᷣt Macrobiꝰi li.ð ſomnio Sapiõis.ſ.ꝙ oĩs aĩa muſi ſonis capit᷑. Et illð qͥd Boetiꝰðti muſi⸗ (a ſua li.j.ſq ꝙ nulla eſt oĩno etas q a dulq ca⸗ tilene delectatiõe ſeiũcta ſit.Quare nõ q̃rid quꝰ ad celeſtẽ patriã ꝑuenire valead. In ea eĩ eſt du cedo ſoni ⁊ cantꝰ imẽeſa q oẽs mũdi huiꝰ cãtꝰ et ſonos incõpabilit excedit. Licet em qͥdã dixerürt ꝙ in celo nõ eſt catꝰ neq; ſonꝰ.qꝛ i celo empireo nõ ẽ aer q̊ mediãte fit catꝰ⁊ ſonꝰ. Itẽ qꝛ ſᷣm eos nõ videt᷑ cõpetere btis. Tãaãta em̃ ibi erit laus ði mẽtał ꝙ vocalis nõ videt᷑ ipſis neceſſaria.Eti’ö ſuꝑ üllð Job.xxxviij.Cũ me laudarẽt aſtra ma tutina ⁊ iubilarẽt oẽs filij ðᷣi:ait Gꝛe.Laus an/ geloꝝ eſt i ĩa admiratiõe ↄtẽplatiõis.Tñ qͥdã alij dixerũt oppoſitũ.ſ.ꝙ i celo erit ſonꝰ vocalet cantꝰ. Int᷑ q̊s ẽ ſcũs Augꝰ.i li.ð ↄtẽplatiõe xpᷣi. qͥꝝ opiniõi videt᷑ adherere ſaũs Bona.iĩ.ij. di. ij.? Rich. ibidẽ.⁊ ĩ.iiij.di.xlix.ar.uiij.q.iij.Et hᷣ ꝓ bat᷑ autoꝛitate ꝓphᷣe dicent pᷣſ.penul.de beatj. Exultationes dei in gutture eoꝝ.et Eſa.lj.ðꝛ de pria celeſti.Gaudiũ ⁊ leticia iueniet᷑ in ea: graxꝝ actio ⁊ vox laudis.Et Apoc̃.uij.ðꝛ de ſctis ꝙ ñn ceſſabũt dicere Sctũs ſaũs ſeus dñũs omipo/ tẽs ⁊c.Nec valet oppoſitio ð aere.Deꝰ em̃ põt ex ifinita vᷣtute ſua facere ꝙ ſine aere foꝛmet᷑ vox cãtꝰ⁊ ſonꝰ.Alit᷑ data hac opinione ꝓ vera ꝙ iõ ĩ celo ñ ſit cãtꝰvł ſonꝰ qꝛ ibi ñ eſt aer ſine q̊ natu ralit᷑ ñ foꝛmat᷑ catꝰvł ſonꝰ:ſeq̃ret᷑ ꝙ bti ĩ celo em pireo nũqᷓ; poſſent loqͥ eadẽ rõne:qð valð eẽti⸗ cõueniẽs.Dicũtigit᷑ pdicii theolł.qͥ tenent ꝙ can tus ſit in celo: ꝙ illa vocis foꝛmatio nõ ericper 33 4 Bermo ſpirationẽ ⁊ reſpiratiõem:ſ ꝑ aerem qͥ q̃ſi na⸗ turaliter erit btis cõplantatꝰ.ſicut patetin qᷣbuſ dã aialibo vt in apibi. Uel certe ᷣm Rich.?⁊ Bo naué.ita deſeruiet celum empireũ głificatꝭ:ſicut ger coꝛꝑibo nõ głificatis.Eſt aũt valde conueni ens ꝙ in patria celeſti ſiclaus dei vocalis q̊ ad hoies qͥ hñt oꝛgana:vt nõ ſolũ mentalit᷑ laudẽt deu cũ angelis:ſʒ etia iſßm magnificẽt cũ ligua et voce:vt ſictotꝰhõ ferat᷑ in laudẽ diuinaʒ.ſicut diat glo.ſuꝑ pᷣdicta vba Pſal.Exultatiões dei in gutture eoꝝ. Itẽ vt ſicut potentia viſiua ocu⸗ loꝝ coꝛpaliũ recpiet cõſolatõeʒ in obiecco ꝓðo videndo hũanitatẽ xpᷣi gliam coꝛpoꝝ beatoꝝ etr pulcritudinẽ celi empirei:ita etiã potentia au⸗ ditiua recipiat ↄſolatiões ꝓpꝛia in obiecto ſuo.ſ. in audiendo dulcedinẽ cantꝰ⁊ melodiaꝝ celeſti um.Et cũ eadem rõne poſſumus arguere ð ſo/⸗ no qͥ videt᷑ couenienter debere eſſe in pria vt be/ ati nõ ſolũ laudent deũ in ania ſed etiã in coꝛꝑe ſonãdo manibo ⁊ oꝛe atq; q̊cunq; alio idoneo mõ coꝛꝑali.et vt auditꝰ btõꝝ nõ ſolũ cõſolet᷑ de obiecto cantꝰ:ſed etiã de ſono:vt reapiat ſus ꝑ/ fectionẽ ⁊ ↄſolationẽ ſᷣm oẽm modũ obiecti ſui Nec abſurdũ videt᷑ opinari ꝙ ſicut deꝰ feciti ce/⸗ lo incoꝛruptibiles mãſiones ꝓ btis:ita etiã fece rit diuerſa ſonoꝝ inſtrumẽta icoꝛruptibilia ad accidentalẽ eoꝝ ↄſolationem:et vtipſe ab eis oĩ modo poſſibiliſicut cõuenit laudet᷑ ⁊ magnifi⸗ cet᷑.Et ideo ſccõs hoꝛtat᷑ Dauid pᷣſ.vlci.di.Lau/ date eũ in ſono tube:laudate eũ in pſalterio ⁊ ci thara. Laudate eũ in tympano ⁊choꝛo:laudate eũ in choꝛdis ⁊ oꝛgano. Laudate eũ in cmbał bñ ſonantib:laudate eũ in cimbaliſ iubilatois ois ſpũs laudet dñm.Et ad cõfirmationẽ pᷣdi⸗ ctoꝝ dicit btũs Johãnes euãgeliſta Apoc.xiiij. Audiui vocẽ.ſ.in celo:ſicut citharedoꝛuʒ citha⸗ riʒantiũ in citharꝭ ſuis:⁊ cãtabãt q̃ſi canticũ no uum ante ſedẽ agni ⁊c̃. 14 Oſſſumꝰ q́ʒ dicere ꝙ ſpũs bti habebunt p cictharas q ſunteoꝝ coꝛꝑa qᷣbo fiet dul⸗ ciſſima pulſatio. Unde in figura ðꝛ.iij. Peg.x.ꝙ rex Salomõ de lignis thimis q;̃ attu lit ei regina Saba fecit liras ⁊ citharas cantoꝛi bus domꝰ? dei. Regina em̃ ſaba ſignificat ſctãz eccłiam q̃ cõuertit animas deo.Saba qͥpe ſᷣm HMiero.interpᷣtat᷑ cõuertẽs. Modo em̃ ipa ecde ſia offert Salomoni regi pacifico.i.xpᷣo:ligna thima:hoc eſt ſctõꝝ coꝛꝑpa diuerſ laboꝛibi ⁊ pe nis attrita. Nã thima ſnuerpec⸗ hũillima.⁊ ideo p ligna thima ↄgrue ſignificãt᷑ ia ſccõꝝ coꝛꝑa q ꝓpt᷑ dñm vſq; ad moꝛtẽ hũiliata ſunt. Uñ de hijs xpᷣs citharas facit qñ głiam ſpirituuʒ facit in ipſis coꝛꝑibo redũdare. Ipſi nanq; ſpũs tria hñt q̃ ad artẽ ↄueniũt bñ ſonãdi. Bono em̃ ſo⸗ natoꝛi neceſſaria eſt leuitas ⁊ ifatigabilitas ma nus ⁊ inſtr̃m bonũ ac bñ tꝑatuʒ. Ipſi aũt ſpũs hñt leuitatẽ.qꝛ ex ꝓpꝛia natura nõ ſolũ ſũt ꝓm/ puiſſimi ad tdedin tceli: vex ena ſubiect coꝛpi⸗ XNX bus hac leuitatẽ ꝑ dotẽ agilitaꝭᷣ imꝑtiunt᷑ Ite⸗ hñnt infatigabilitatẽ qꝛ nõ mõ ipſi adherent deo infatigabilit᷑:ſed eciã coꝛpꝑibo ſuis ipaſſibilicatẽ cõicãt:vt videbit᷑ in.v.ꝑte huius ſer. Habent q̊ʒ optia inſtra ⁊ bñ tꝑata.vicʒ ſua coꝛpa btã ⁊ glo rioſa q̃ nulla intẽꝑie poterũt variari. Unñ dicüut qdã ꝙ ſcci vᷣtute coꝛꝑis głificati:⁊ pᷣnapaliꝰvir tute anie btẽ poterũt oꝛe: manibuſq;:acpedib foꝛmare diuerſos ſonos mellifluos ac ſuauiſ/ ſimos.De hmõi aũt gaudijs ⁊ cantibo acſonis inqͥt Aug.i li.de cõtẽplatiõe xpᷣi.ca.xj.loqᷓns ipſi dno ieſu ⁊ di. Felix ſocietas ciuiũ ſuꝑnoꝝ ⁊ glo rioſa ſolẽnitas oim ad te redeũtiũ ab huius ꝑe rinatiõis triſti laboꝛe. Amenitatẽ pulcritudis foꝛmo ſitatẽ totiꝰſplẽdoꝛis atq; dignitateʒ totiꝰ elegatie tue iugit᷑ cernũttui ciues.ihil ẽ qð co⸗ turbet eoꝝ metes:q̃ cantica:qᷓ oꝛgana eoꝝ auri bus dant᷑.vbi melodie ſine fine catant᷑:⁊ſꝑ mel/ liflua iloꝝ oꝛgana bymnoꝝ audiunt᷑ hecille. Via aũt bti habebũt oẽs cõdi,; X q tiones q́s hr̃e debẽt tripudiates ⁊ choꝝ ducæẽtes:vt patere põt ex pᷣdicij ⁊ alijs di cendis in hoc ſermõe.Ideo inſimł dicunt᷑ duce re coꝛdetripudiando ⁊ cantãdo.De quo Jaco ponus nr̃ de Luderto in ſuis laudibo dict. Jeſu noſter amator Tu capis noſtrum coꝛ Oꝛ videatis hancchoꝛeam Que ꝑ amoꝛem fuit adinuẽta Anima eſt occupata Se non ſentit ob amoꝛem Oꝛ videatis iſta noua·· Nue vobis dicam de vita eterna UVnam laudem ſatis pulcram Omnifariam plena amoꝛc Una rota fit in cello De omnib ſanctis:in illo oꝛto Ubi ſtat amoꝛ diuinuus Quli amoꝛeſuo omnes inflammat In ülo choꝛeas ducũt ſanci Et angeli omnes Etillum ſponſum antecedunt Et omnes choꝛeas exc amoꝛe ducũt In ülla curia eſt vna hylaritas De amoꝛe immẽſo Omnes vnam adeũt choꝛeam Pꝛopter amoꝛem ſaluatoꝛis Sunt veſtiti viridibus Albis rubeis ⁊ medijs ꝛ namẽta in medio capitis Aparent mihi amatoꝛes Oimnes habent vultum pulcrum Sunt hilares vt aues O mnes apparent inuenes Et ſunt pleni amoꝛeꝛ Oꝛnamenta eoꝝ floꝛibo cõtexca Auro rutilantioꝛa Oꝛnata margaritis Gfonnn ponn luhnu Aiartn Pummmar Nulnlinloon Wchlnai usmmuniuui Opynmſmevin⸗ Pepharpuman Opneantasc ODpamocimmen nteperur nan ktergevangil Mornodoptln Onnes ſuntſpe⸗ Mlhti mundi Smhanunter uuflium an Alchorczcſt ſan Pohtncun non pornuen Mhnnnickfn Wrſurnde Onnmellun ,Aummlu Eellunſnans Ahoicn Phtinmn Auniir Oehcpodomnin Auinttr Aultommino flnnen Ulninan luugih RZ Pdign logamg descd. e dego en = = Se⸗ — S=S n Semp canunt ex amoꝛe Folium Diuiſa coloꝛibus H Dauid ꝓpheta io culatoꝛ Dulaier fidibus ſcit pulſane Videt᷑ homines facere doꝛmitare Suis dulcibus ſon1nis Sanctus Johannes ille baptiſta Et ſecum euangeliſta Incedunt in capite choꝛe Ambo duo ſuntinſpecoꝛes Ambo duo Johannes Ueſtiti nouo ſunt modo Habent diademara pulcra ⁊ magna Qui ſunt magni amatoꝛes In illo campo leticie HW Petrus ⁊ Paulus choꝛeas ducunt Omnes in vna concoꝛdantia Duo elegantes choꝛiſatoꝛes Qui vidiſſet diuum Petrum Qui olim videbat᷑ ſenex Jam adeo iuuenis AUt pulcer videatur adoleſcens Etſanctus Paulus amoꝛoſus In illa choꝛea eſt io coſus Alij eunt vt requieſcant Inflammati amoꝛꝛ Apoſtoli in illo conuenuua· Jeſu chꝛiſto adſunt pꝛeſenti Qula eoꝛum initum Spirituſancto inflammatur Pꝛophete et patriarche Omnes eunt ad choꝛeam Uno amoꝛe immenſo Non reperitur maioꝛ Qui videret euangeliſtas Quomodo pulcras gerunt veſtes Omnes ſunt ſpeculis pleni Et omnibo cõmunicant eoꝛum ſplendoꝛẽ Pꝛope eos ſtant do coꝛes Qui totũ mundũ illuminauerunt „ Ante filium Marie In illa choꝛea eſt ſancus laurentius Sancqus ſtephanus ⁊ ſanctus vincentiꝰ Prꝛopter eoꝝ martyriũ ⁊ magnũ toꝛmẽtũ Quod poꝛtauerunt ꝓpter eoꝝ dñũm Oꝛdo martyrũ eſt ſatis pulcer Ueſtiti ſunt rubeis Stlant ante illum agnum Qui moꝛtuus eſt pꝛo eoꝝ amoꝛe Etillum ſanctus Franoiſcus recollegit Qui poꝛtat ſignum Jeſu chꝛiſti Ipſe inflamatus a crucifiro Quod ei dedit conſolationem Sancaus dominicus eſt in illo loco Qui mundo accendit ignem Lulius ania nõ parum Inflammata eſt amoꝛeꝛ In iſta rota ſanctus Bernardus Omnes ſtant ad vnum latus . . In choꝛeiſando on eſt tardus Eum amoꝛoſo ſano Ubaldo Bene ducit chodꝛeas ex amoꝛe Et ibi eſt ſanctus Benedicus Danctus gregoꝛius ⁊ ſctũs ſilueſter Et nicolaus in iſta choꝛaeas Cum alijs cõfeſſoꝛibus Omnes angeli vnam canunt cantilenã Amoꝛe capti ſunttano Omnes dicunt ſancte ſancte Deus noſter creatoꝛ Sed virgo Maria Longe pulcoioꝛem choꝛeam ducit Et poſt eam Magdaleaan Illa que magnum habuit ardoꝛem In illa choꝛea eſt ſancta agnes Que ita pulcra eſt et moꝛigeraaa CX ei datur choꝛeas DW Inceptare ex amoe Et virgo ſancta clara M Que in amoꝛe non eſt auraag Adeo bene no uit ducere choꝛeas . QMR omnes ſanctos facit exhilarar Uirgo ſancta Ratherian Ducit choꝛeas vt regina Omnino pulcras ⁊ rarras Cum coꝛona violarʒum Alie virgines ommnegs Ueſtes gerunt politas ⁊ albas Stant ante ſponſum ſuum Qui magnam dateis dulcedinem Quli videret illam ronaam Quomodo eſt pulcra etamoꝛoſa Anima eſſet ita iocoa QRXnõ poſſet cogitare de alio Oꝛ qui videret illam choꝛeam Tali ſe gaudio que locat Sentiret tantam dulcedinem HW Quam occultare non poſſet Haberet ſemꝑ nouã leticiam HM Que omn i tꝑe ſe renouaret Uidendo pulcritudinem Alciſſimi do mini Omnes ſanci in ilo regno BGunt ſignati vno ſigno Sanguine agnelli D Quli moꝛtuus ob noſtrum amoꝛem Uidendo pulcrum illum viſum Et omnis eſt paradiſus Illam videre viſionen Omnes intrant illud ſpeculum AQui longe et qui ꝓpe adeſt Ettantum bonum reperitur in eo Oʒð videre:ceſſare non poſſunt De illo lumine ita ameno Qui habet plus:qui minus Attamen omnis ita plenus Illud exemplum poteſt daa Oꝛ eſſet interrogandus Si babeat aquam qᷓ In illo mari immenſo AIlla cunaa eſt tota plena Mulla eſt pars adeo remora N. — Bermo Auoc caperenon potef.· Quili iaceret in medio maris jntum velit . Omnis ſanaus eſt ſubmerſus Supꝛa ſubtus et in omni latere Circũdatus amoꝛe Omnes ſtantin illo conuiuio Videntillud ſpeculũ politum mnes crili⸗ luntdanficati Pluſq; ipſe ſol = In ũula curia canitur Allelmia cum gaudio Himnes concoꝛditer Sunt coniunciamoꝛe EEt in ipſo omnes ſancti DOiꝛnati ſunt ſtellis albvirs Et faciunt ſimul ita dulces cantus Utvideant᷑ ſempernouin Omni tempoꝛe eſt flos grani Quam non adeatamoꝛꝛ Deus faciat nos eum amare Eccum ipſo poſtea regnare Qui nouerit recuperare Cum moꝛte ſui filij Utnos peregrinos Faciat eſſe ciuue Celi:vbi ſine fine De nobis erit gloꝛificatus Amen ALiud quoq; magnũ gaudiũ habebunt a ſai in oibo ſenſibo coꝛꝑalibo in qͥb reci⸗ piẽt oĩmodã ꝑfecioneʒ. Nũc em̃ młtas im ꝑfeciões habent ſenſus nr̃i. Nã unpediunt ſepe a ſenſibilib ne poſſint facere actuʒ ſuũ:pſᷣm qð ponit ph̊s.ij.de ania.et ideo ꝑficient᷑ in pr̃ia pebꝛa ſeu pellis ipſa gkificata ? lucidiſſima ſuꝑ oclos poſita ipediet eos qͥn cdlariſſime videant. Decio oculus nr̃ glificatꝰ videbit ablq; laboe ac fatigatõe oia ſupᷣdica.iuxta illð Eſa.lx.Tũc videbis ⁊ afflues ⁊c.Etrõ huiꝰ eſt.qꝛ coꝛpalis viſus ⁊ ſiłr oĩs aliꝰſenſus ſubditus eritꝑ oĩia⁊ obediẽs volũtati:⁊ iõ ad nutũ eiꝰi oibo obediet ⁊ nullũ obſtaculũ poteritullũ impedire vł ↄtur/ bare. In oib em erit marxie ꝑfectiõ 1. Erid dicẽduũ de ſenſu auditꝰ.Nã pmo audietiſił oẽs ſonos ⁊ tũctas voces ⁊ oẽs cãtꝰ pfie celeſt ſine reuerberatiõe aen.Scðo diſcerneti catibo ⁊ ſo⸗ nis ac vocibo vnũ ab alto ita diſticte ꝙ nullꝰ eo rũ potit ab alto ipediri. Terdo audiet ita delõ ge ſiẽ de ꝓpe oĩa talia. Siłr odoꝛatꝰerit ꝑfectus Nã pᷣmo odoꝛabitinſił oẽs odoꝛes tãqᷓ; ſi ſolũ eſſet vnꝰ. Scðo odoꝛabit diſtice vnumquẽq; odoꝛẽ ita ꝙ vnꝰ ab alto non ipediet᷑. Tercio ita odoꝛabit de lõ ſe ſiẽ de ꝓpe. Buſtꝰ q̊ʒ hẽbit ꝑfe⸗ ctionẽ ſuaʒ:⁊ ſilr erit ĩ pria t aliqͥ acu qͥ deſeruiat nutritiue: ſʒ tm̃ inq;tũ eſt appᷣheſiuꝰſapoꝝ.Tacꝰeniã pficet᷑ ar qʒ iexplicabili delectatiõe iocũdabit᷑.qꝛ ania bei ſuauitate qetiſſima adherebit ðᷣo:⁊ iõ ſuo coꝛꝑi coõlũcta hãc iocũdiſſima adherentiã illi iparniet. Uñ qꝛ ipᷣa aĩa viuificabit totũ coꝛpꝰ vita ꝑenni ideo oibo ꝑtib eiuſdẽ coꝛꝑis ſuã glłiaʒ ⁊ ſuaui⸗ tatẽ cõicabit ꝑ expientiã ta altiſſimi ſenſus qͥ in 5pᷣſenti vita nõ põt bñ ĩtelligi: niſi foꝛte ab bijs q ꝑ puilegiũ ſingulare in coꝛꝑe ſuo aliquã exceſſi uã ↄſolatiõeʒ diuinã actualit᷑ exꝑti ſunt. Z Jait q̃rat᷑ Nunqͥd oẽs ſenſus coꝛꝑis i s celeſti głia hẽbunt ſuos aoꝰ.Dimiſſa ꝓ nniuũc opiniõe ſci Bona. ⁊ Scoti.i. iiij. di. xlix.dico pᷣm Rich̊.vbi S.ꝙ qlibet ſenſus erit in ſuo actu. Ad cuiꝰ mnteligens en ſcẽdũ ſᷣm eũ q duplex eſt imutatio ſenius.Quedã quã ↄcomi tat᷑ natural oꝛgani traſmutatio:in q̃ ſenſus ita recipit foꝛmã ſenſibilis ꝙ vere dnat᷑ ab ea.Que rtactꝰ. Sʒ ſciẽdũ eſt ꝙ guſtꝰnõ Piroc ſsſtne Vnctes ſcioſtune = = ſnoobicnrnß Neckmuandhin 2 = — — ſctldelnann uprenanalon nſnitiint ſunn ininone eplnvliͤrſo go Ctentihas geigcherncoo⸗ = (Menhiuffl tblärlumtü inpotinginn oheaſan ſi th or lorit Aainaloitn uubusgur nnt nauclito o Nſptiglnenpdun Ciccics dommtefn ſücenorcaninnin id, dialoaſoräe ghinnalhin m Rich.in.iiij.di. xlix.ar.iiij.q.iij.? HBonauen. dã vo eſt quã tałtrãſmutatio nõ cõcomitat᷑:i q̃ Anwrnar de in eadẽ diſt.p.ij.ar.iij.q.j.Nã pᷣmo viſus erittã/ ſenſus ita recipit ſiłitudinez foꝛme ſenſibilis ꝙ; lai Arehiin te ꝑfectiõis ꝙ non poterit ab exrinſeco coꝛrũpi nõ denoiĩat᷑ ab ea:ſic patʒ iĩ viſu. Uiſus em̃ vidẽ läuncaa⸗ 83 yel ipediri. Uidebit em ſine obſtacło ⁊ penetra / do albũ non effici᷑ nec ðꝛ albo.ſicut hõ cũ ſentit D euc bit cũcta coꝛpa.videbitq; itra ſicut extra ⁊ pene/ caloꝛẽ ðꝛ calidus. Pꝛima ĩmutatio ñ põt eſſe ſi i dn trabit coꝛꝑis armonias atq; mẽbꝛoꝛũ diſpoſi⸗ ne matiali trãſmutatiõe. Et qꝛ iſta nõ põt ſtare lrt⸗ ſe ſc tiones intrinſecas. Secũdo videbitoculus ita cũ ipaſſibilitate btõꝝ:iðo tali mõ nõ erit ſenſus thn ſluln ſubtſicutſup Tercto ta loge videbitſie pe. ipion iaaitv ſius⸗ Soda vo imutano no req; fmutnane AQuanto ita videbit minima ſic magna ⁊ ita ſe⸗ rit de neceſſitate niſi qᷓndã paſſioneʒ aĩalẽ ſine q̃ ene nunign ipᷣm ſicut cetera.Quinto ita videbitretro ſic añ elſſe nõ poteſt.qꝛ ſenſus eſt qdaʒ paſſio anialis. * Cunhem nõ ſe vtendo. Serxto videbit ſuꝑioꝛa ockos nõ Etiſto mõ in btis qlibet ſenſus erit in aau ſuo Köones adün leuãdo. Septimo videbit iferioꝛa oculos non quia talis paſſio ſenſus eſt q̃dã patiẽs ꝑfectio Gänet⸗ gent declinãdo. Odauo videbit diuerſa obieca ⁊ qᷓ fpm ph̊m.ij.de aĩa.Bii igit᷑ non erũtipaſſibiles tatuung ſi iufinitos radios tanq; vnum vel q̃ſi vnitos. paſſiõe aiali.Sed vtrũ hec imutatio ſit faciẽda zn icggüfnn. Nono potentia viſiua videbit ita ocuł daup ſic ꝑ efflurũ a ſuꝑioꝛibo viribo ſenſus: aut ꝑ ſuſce⸗ nd an aꝑᷣ.Si em oclłi nr̃i głificati videbũt vltra mu / pnionẽ a reb extra aiaʒ:dubiũ ẽ q̊ ad aliqͥs ſen⸗ Pon adhocnſi rũ: nec paries aliqͥs aut mons vł alið coꝛpꝰq̃n / ſus:maxie q̊ ad odoꝛatũ ⁊ guſtũ:vt ct inqt ſan. ſgle lihb tũcũ q; dẽſum ⁊ opacũ poterit ipedire viſũ nrm Bonauẽ. Credo tñ ait Rich.ꝙ bᷣ eritnõ tmmõ tnrallnanaßi In p enetret ⁊ vltra ipᷣm videat:multo minꝰ pal per aliquẽ influxũ ab interioꝛi:vt.ſ.foꝛte a bcitu i ſbaghn leu acigie droren baamülin em s ſui gein uſimniſcn mmuff niifune eſuogligbict kapnſum!? is ſcnſus s ac Di Abeſisan ickſdiiſta N9 Qui i muniatis nitbu iinnuni umciblio⸗ nDlndn viantüſ utnoßgultin niſanihirtnt ninitinin mnuano noſt vngzailliſtf gpaſſomns Suinnt f f fẽ Folium dine aie:ſed etiã ꝑ ſuſceptione; a rebo q̃ ſũt excra aiam.qꝛ ſenſus ꝓpinqᷣoꝛes ſunt aie qᷓ; coꝛꝑi.ſed coꝛpꝰ ꝓpt᷑ btitudinẽ aie pᷣmiabit᷑ aliq; delectatõe q̃ quidẽ nõ põt eſſe ſine acu. Igit᷑ patet ꝓpoſitũ. Qðõ ꝑticularit᷑ decdlarat᷑ꝑ ſingulos ſenſus. AQ Rimo em̃ patet de ſenſu viſus. Nã ſᷣm p phbum. x. Mecha. in oi genere eſt repire vyvnũ qð ſit metꝝ ⁊ mẽſura oim q ſunt in illo genere. In genere aũt coꝛpaliuʒ viſibiliũ in pria ꝑfectiſſimũ eſt coꝛpꝰxpᷣi glioſum:etideo in ipſo qetabit᷑ potẽtia nr̃a viſiua tanq; in ſuo ꝑfe ctiſſimo obiecto:⁊ in ipo ꝑfectiſſime delectabit᷑. Et hec eſt vna ex rõnibo q̃re etiã ſi Adã non pec/ caſſet filiꝰdei incarnatꝰ fuiſſet.De q̃ diffuſe dicã in qͥnta ꝑte mariał nr̃i.ſᷣmone.iiij.ꝑte.j.ᷣet ſer.v. ꝑte.j.vt.ſ.totũ in ſe hoiem btificaret nõ ſolum qͥ ad aiam in ↄteplatcione ſue deitad.ſed etiã qͥ ad coꝛpꝰin viſiõe ſue głioſe hũanitatj.Et iõ Apoc̃. j. ðꝛ. Videbit eũ ois ocułꝰ ⁊c.Oeleccabunt᷑ etiaʒ bti in aſpectu coꝛpoꝝ alioꝝ btõꝝ ⁊ ſuoꝛũ miro decoꝛe refulgẽtiũ. Scðo auditꝰ erit ĩ actu ſuo et delectabit᷑ ac btificabit᷑ in auditiõe cantuũ de/⸗ lectabiliũ ⁊ laudũ btõꝝ.Nã qlibet ſcteũs cãtabit in ꝓpꝛia ⁊ ſingłari voce q̃ ab oib ꝑticularit᷑ au/ diet᷑ ⁊ diſcernet᷑. Nõ ſolum aũt iocundant᷑ bti in cãtibo ſuis⁊ alioꝝ ſccõꝝg:ð qͥb ðꝛ Apoc.xix.Au diui vocẽ in celo qᷓſi tubaꝝ młtaꝝ dicentiũ Al⸗ leiluia:laus:głia:⁊ virtꝰ deo nr̃o ⁊c̃.ſed etiã de leccan?᷑ in audiẽdo ↄſonãtiã ⁊ mirabilẽ armoni am ſeptẽ planetaꝝ:iuxta illud Job.xxxviij.Cõ⸗ centũ celi qͥs doꝛmire faciet. Itẽ audiẽdo armo/ niã q̃ttuoꝛ elemẽtoꝝ:iuxca illud Sap.vl. In ſe dũ elemeta cõuertunt᷑ ſic in oꝛgano qᷓlitat imu tand:⁊ oĩa ſuũ ſonũ cuſtodiũt. Odoꝛatꝰ eniaʒ in patria erit in actu ſuo ⁊ delectabit᷑ ac btifica⸗ bu in odoꝛib ñ ſolũ coꝛꝑis xpᷣi:ſed etiã cuiuſli/ bet bti ꝑ totũ ꝑadiſum ſpirãt fragrantiã ſingu lariũ odoꝝ in ſua vltima ꝑfectiõe.De odoꝛe au tẽ xpᷣi b̃ Can.j.vbi ei ðꝛ. In odoꝛe curremꝰ vn/ guentoꝝ tuoꝝ.De odoꝛe vo btẽ vᷣginis ðꝛ ibi⸗ dẽ ca.iij. Que eſt iſta q̃ aſcẽdit ꝑ deſertũ ſic vgu la fumi ex aromatibbo myrrhe ⁊ thur ⁊ vniuerſi puluer pigmẽtarij.De odoꝛibo aũt alioꝝ btõ/⸗ rũ hr̃ Apoc.v.vbi ſcbtũ eſt. Habẽtes ſinguli ci/ tharas ⁊ phialas plenas odoꝛamẽtoꝝ. Cicha/ re em̃ vt diximꝰ ſunt coꝛꝑa ſcõꝝ. Phiale vo q̃ ſunt lucide⁊ late figurãt anias btas q̃ deũ luci de vidẽt ⁊ ample amũt:in qͥbo ſũt maxia odoꝛa⸗ mẽta.Odoꝛabũt aũt oĩa hec ſine cerebꝛi reſolu tione ⁊ abſq; terreſtri fumoſitate vł vapoꝛatiõe et ſine rei odoꝛate putrefactiõe:q̊ꝝ ↄꝛiũ eſt ĩ via Eſt tñ ſciendũ ſᷣm Rich.vbi S.in ſolutione ſexti argumẽti: fumał euapoꝛatio nõ eſt ꝑ ſe neceſ ſaria ad hoc vt ſiłitudo odoꝛis vſq; ad olfacũ ptingat.Nã ph̊s.ij.de.aia refert q̃dã eſſe aialia q̃ ad alimẽtũ a lõge currũt ꝑ h̊ ꝙ ab odoꝛe mo/ uent᷑.ettñ poſſibile ñ eſt ꝙ euapoꝛatio cadaue/ ad loca t remota ꝑtigat. Sʒ ꝙ a coꝛꝑe odo/ CLXXII rifero aliq̃ euapoꝛ io fiat cũ młtiplicatõe odo/ ris:ex h ꝓuenit ꝙ ipſa coꝛꝑa odoꝛifera ſunt ni mia hũiditate aſꝑſa. In coꝛꝑibo m̃ głioſis erit odoꝛ in ſua vltima ꝑfectiõe nullo mõ ꝑ aliqua huũiditatẽ aſꝑſus.Etiðo multiplicabit᷑᷑odoꝛ ad ohuhlfactũ ſine euapoꝛatiõe. B g Uſtus qͥʒ in actu ſuo iocũdabit᷑ ⁊ bufi⸗/ cabit᷑. Licet em̃ regnũ dei non ſit eſca vł potꝰ:ad Rom̃.xiiij.vñ certũ eſt ꝙ in celo bri nõ comedẽt aliqͥd:vt aſſerũt qͥdã dicentes ꝙ; come dũt panẽ aureũ. Et machometꝰ i alchoꝛano ðᷣt ꝙ in ꝑadiſo ſunt tria flumia.ſ.vnũ lac:vnũq; mellis:⁊ alið vini dulciſſimi.ſed mẽtit᷑. Tñ ha⸗ bebüt in guſtu oẽm dulcedinẽ ⁊ ſuauitatẽ cuiuſ libet deſiderati cibi ac ſi ilũ acualit᷑ guſtarẽet.et dicit Rich. vbi S.in ſolutõe qͥnti argumẽti ꝙ il la ĩmutatio in guſtu fiet mediãte q̃dã hũiditate quã deꝰ creabit i lingua beur ᷓ hebit oẽm ſapo rẽ qͥ maxie cõpetit ꝑfectioni ſenſus guſtꝰ cuiuſli bet bii:⁊ ſeruabit᷑ incoꝛruptibił in ꝑpetuuʒ ipſa hũiditas in ligua ipᷣoꝝ btõꝝ.Aut cauſabi i lin gua ipᷣa hũiditas ex vi buitudis aie:⁊ nõ erit ſilłi tudo hũidita ſed vera biditas:in q̃ erit ñ ſiłi/ tudo ſapoꝛis ſed verꝰſapoꝛ. Sẽſus etiã taciꝰ btificabit᷑ ⁊ ꝑfectiſfime io cũdabit᷑ in acu ſuo ſic dictũ ẽ de alijs ſenſib. Sicut em̃ dãnati hẽbüt cõtinuũ doloꝛẽ in oib ſenſibo:ita bti hẽbũt ↄti⸗ nuã delectatiõeʒ in ipſis.Quia igit᷑ coꝛꝑa ſccõꝝ erũt palpabilia ⁊ tãgibilia pᷣm oẽs theolo.i.iiij. di.xlix.ideo bti poterũt ſe ↄtingere iuicẽ coꝛꝑalr Et ſe tãgẽt tactu honeſtiſſimo.in q̃ cõtactiõe erit mira delectatio pt᷑ ꝑfectiõeʒ ſenſus ⁊ tactꝰ⁊ tã⸗ gibil. Eſt aũt ſcedũ ſᷣm oẽs theoł.i.iiij.di.xliiij. ꝙ coꝛꝑa nr̃a reſurgẽtcũ oibo mẽbr vt i oib re⸗ cipiãt ſuã remũ eratiõeʒ. Uñ ſᷣm Rich.nr̃m vbi S.deꝰ in mẽbꝛis btõꝝ nunc pudẽdis ⁊ generati uis ponet qᷓndã delectatõeʒ honeſtiſſimã q ꝑpe tuabit᷑ in e᷑nũ in pᷣmiatiõe; pudicicie ⁊ ↄtinẽtie. ſic eadẽ mẽbꝛa patient᷑ acerbiſſima toꝛmẽta ĩ in/ ferno / ꝓpt᷑ delectatõeʒ luxurie ⁊ ipudicicie.Qua/ to aũt i aliqͥbo ſenſibo qͥs maioꝛẽ ſibi violetiã in pñti vita fecerit eoꝝ ſenſualitates refrenãdo:tã/⸗ to ĩ pria maioꝛẽ in ipſ delectanõeʒ ꝑapiet.Etiõ ad refrenatõeʒ; ipaꝝ ſenſualitatũ nos hoꝛ tat᷑ be atꝰ Jacoponꝰnr̃ ð Tudeno qͥ vt poit mgrGar tholomeꝰ de Pib ĩ ↄfoꝛmitatib bti Frã.li.j.fru ctu.viij.dabat exẽplũ ꝑ parabolã de q̃dã vᷣgine pulcerrima qͥnq; fratres hñte:q̊ꝝ vnꝰerat ctha redus.aliꝰpictoꝛ.alius coqͥnanꝰ.alius aroma⸗ tariꝰſiue ſpeciariꝰ.⁊ aliꝰleno:qͥ oẽs erãt pauꝑes Illa aũt hẽbat vnũ lapidẽ pᷣcioſũ magniq; va⸗ loꝛis. Uenit ergo pᷣmus ad ſoꝛoꝛeʒ ſuã di. Zu vides ſoꝛoꝛ mea ꝙ ego ſũ pauꝑ:da igit mihi il lũ lapidẽ ⁊ ego faciã tibi pulcerrimũ ſonũ cum iſtr̃o meo.Etilla dixit Et qͥd faciã ſono trãſacto Et vñ viuã ego poſtea.Non ergo dabo eũ tibi ꝓ tali pᷣcio. VUolo em̃ me nuptui tradere cũ ipſo et honoꝛifice viuere. Poſtea vo venit aliꝰfrat᷑ Bermo ſecundus ſimilit petẽs dlag⸗ lapidẽ: offerẽs ei ppᷣdo eiꝰ vnã pulcrã picu v. Etilla ſilr nega⸗ uit. Teraꝰ aũt frater veniens ⁊ ſimiłr petẽs offe rebat pꝓ pᷣcio vnũ bonũ ꝓfectũ:ſiue alið ſapoꝛo/ ſum fereulũ.Et q̃rtꝰ vna optima pipata.Quin⸗ tus aut ꝓmittebat ꝙ per lupanaria illa duceret Illa aũt oibo fratribo rñdit ſicut pᷣmo:⁊ dictũ la pidẽ ſibi ſapient᷑ reſeruauit. Demũ venit ad eaʒ IZgam rex magnificꝰ ab ca ſilłr ipᷣm lapidem pe⸗ tens. Qua reſpõdente Quid mihi dabis ꝓ eo. ñditrex. Ego accipiã te in ſponſam meã ⁊ fa⸗ ciã te magnã reginã:⁊ dabo tibi vitã eternã ⁊ af fluentiam oim bonoꝝ qͥ deſiderari pñt. Atilla inqͥt.Oñne ꝓ tanta magnificentia vr̃a ⁊ lapidẽ et me vobis trado.⁊ ſtatim dedit eilapidẽ. Notã⸗ dũ eſt aũt moꝛalit᷑ ꝙ iſta vᷣgo eſt ania rõnalis. lapis pcioſus eſt voluntas ſiue cõſenſus liberi arbitrij. qnq; vo fratres ſunt qͥnq; ſenſus coꝛ⸗ poꝛis.ã pꝛimꝰ qͥ dict᷑ citharedus ſiue hiſtrio eſt auditꝰ. Secũdus qͥ ðꝛ pictoꝛ eſt viſus.Ter⸗ Quus qᷣ ðꝛ aromatariꝰ ſiue ſpeciariꝰ eſt odoꝛatꝰ. Quart qᷣ ðꝛ co quinariꝰ eſt guſtus.Quintꝰ vo etꝑ ipᷣm mag incuruat᷑ aia ad opꝰ illictũ. Sic̃ n nſſerilla vgo ſttpall ipſoꝝ p̃/ cioꝝ tã viliũ dediſſet lapidẽ pᷣcioſum:ſicincòpa piliiter ſtultioꝛ eſt aia q̃ in aliquẽ cõſenſum ũli⸗ itũ ab aliqͥ ſenſu coꝛpis ſe induei ꝑmittit.Etiõ toto conatu ðbet ab ũlla modica delectatiõe ab/ ſtinere:⁊ ſuis ſenſibo ad ſenſualitates illa trabe re volentibo nullatenꝰ cõſentire:ſuũq; ↄſenſum ſfſũmo regi xpᷣo cõſeruare ⁊ grauoſiſſime dare:qᷓ eęcaqm ſpõlam ſuã faciẽs infinitã atq; ꝑpetuã illi delectationẽ dabit: atq; adeo ipſam ditabit⁊ fe/⸗ licẽ faciet ꝙ de abũdãtia ſua ⁊ de ĩeffabilibo cõ⸗ ſolationibo ſuis:oẽs fratres ſuos.ſ.ſenſus coꝛ⸗ poꝛis btificabit ac ſecũ in celo glioſos habebit Pꝛo ↄcduſione aũt hulłꝰ ꝑ dico ꝙ ſuꝑ oẽs ac/ Qdentales btõꝝ delectatiões illa eſt maioꝛ quã pꝛjz bona ↄſcia:exiſtẽs ſine vlla imũdicia peccati De q;ᷓ Ecci.iij.ðꝛ.Nõ eſt delectatio ſuper coꝛdis gaudiũ. Has aũt ↄſolatiões habebũt ſcti in vi ta celeſti:qͥ nõ ſolũ ͥ ad aiam erũt pleni oĩ gau/ dio:ſed etiã in oib ſenſibo coꝛꝑis:vt dictum eſt crũt ꝑfectiſſime ſaturati ⁊ ad plenuʒ btificati.vt inqᷣt Rich. in. iiij. di. xlix. ar. iiij. ꝗ. iij. Nihil em no bis deficiet qð ad ↄſolatiõeʒ aie ⁊ coꝛꝑis nr̃i fa⸗ aat. Etido dico vob illud qð dict Paulus ad hil.iiij.ca. Gaudete in dno ſp:iteꝝ dico gau⸗ dete:dñs em̃ ꝓpeeſt.ſ.qͥ nos a tꝑalibꝛ gaudijs ꝑducet ad eterna. A ſꝗ oĩm maloꝝ. Ad fugã aüt oim malo/ ffũ natura nos hoꝛtat᷑. Uñ.viij.Eth.ðꝛ. Natura ſꝑ fugittriſte.Et hoc gaudiũ hẽbũt btei Dezãſchen eſt Dap 1ica. Juſtor aie in manu dei ſunt:⁊ nõ tager illos co mentum moꝛj. c De qIrto gaudio ꝑadiſi qð ðꝛ ceſſatiõis. UVartũ gaudiũ btoꝝ appellat᷑ ceſſatiõis Apoc xxj. ca. ðt aqla volãs. Abſterget deꝰ oẽm lachꝛymã ab ocuł ſcõꝝ:⁊ moꝛs vltra nõ eritne q; luctꝰ neq; clamoꝛ neq; doloꝛ erit vlcra q pꝛi⸗ ma abierunt.Et dixit qͥ ſedebat in thꝛono.Ecce noua facio oia.et Eſa.lj.ðꝛ.Gaudiũ ⁊leticiã ob tinebũt ⁊ fugiet doloꝛ ⁊ gemitꝰ. Augꝰ vo in li. 3ð ſimbolo.tractatu.ij.ait. Non nob dñabit᷑ coꝛꝛ ruptio ĩmoꝛtalit᷑ viuẽtib:nec idigebimꝰ illic ve ſtimẽto vbi erimꝰ ĩmoꝛtalitate veſtiti.neq; cib nob deerit qn ipᷣe pais viuꝰqͥ ꝓpt᷑ nos ð celo ad terras deſcẽditiui pñtia nr̃as aias ſatiabit.nec potꝰnob deerit pñte fõtevite.Saturabit ei nos ab vbtate dom? ſue: ⁊ toꝛrete deliciaꝝ ſuaꝝ coꝛ da nr̃a rigabit.Eſtꝰillicnõ patiemur. Ille eĩ erit refrigeriũ nr̃m qͥ nos ſub vmbꝛa alaꝝ ſuaꝝ ꝓ/ texit ⁊ ꝓtegit.Frigꝰillic ũ patiemur.Eſt ei ſol iu⸗ ſticie ibi q ſuo amoꝛe calefaciens coꝛda nr̃a:ra⸗ dijs diuitat ſue illũinabit ocłos nr̃os vt vide/ ant diuinitatẽ eq̃litatẽq; pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti Nõ ibi fatigabimur.Nobiſcũ ei erit vᷣtꝰ nr̃a cui nũc dicimꝰ. Diligã te dñe vᷣtꝰmea.ſõ ẽt ibi doꝛ miemꝰ.Nõ ei ſũt ibi tenebꝛe q excludere poſſint ꝑmanẽtẽ diẽ.Nulla ibi negociatio.nulla pᷣuicꝰ. nullũ opꝰ.Et qͥd illicacturi ſumꝰ: niſi illud qð ſcptũ eſt. Uacate ⁊ videte qm̃ ego ſum deꝰ. a catio iſta ↄtẽplatiõis erit:? oꝑa nr̃a erũt delecta tionis vt ↄtẽplãtes deleccmur ⁊ delectabilit᷑ cõ tẽplemur bona dñi in tra viuẽtiũ:q̃ nec oculus vidit:nec aurj audiuit Hec ille.Qui etiã i ᷣmõe qͥda ↄ arrianos ex ↄſideratõe pᷣdicoꝝ nos hoꝛ tat᷑ ad pugndũ viriliter ↄ diabolũ di. Qui vult ad et᷑nã vitã ꝑuenire j̊ oẽs diaboli laqos ðbet foꝛtiter vigilare.õ em̃ q̃lis eſt iſta vita tal iue nit᷑ in ula.Quãtũ em̃ differat int᷑ hãc ⁊ illã noſce debet charitas vr̃a.hic falſitas: ibi veritas.hic pturbatio:ibi fida poſſeſſio.hic peſſima aman/ tudo:ibi ſempitna dulcedo.hic piculoſa lucra⸗ tio:ibi ſecura exultatio.hictimemꝰ neq amicus erat efficiat᷑ ſubito inimicꝰ:ibi erit amicicia ꝑpe⸗ tua.hic qᷣcqᷣd eſt bonũ timemꝰne ꝑeat:illic qͥcqͥd acceꝑimꝰ ab illo ſᷣuabit᷑ qͥ facit vtnemo trãſeat. hbic moꝛs:ibi vita. hic luc*:ibi gaudiũ.Illic qð acceꝑis nũqᷓ; amittes:hic oia mutabilitati ſub⸗ iacẽt ⁊ ꝑmanere nõ pñt.Deꝰ aũt illic ꝓ oĩb ⁊ in om̃ibo erit:nec ſufficit hũana ligua expmere qð ſenſus moꝛtał ñ valet cõpꝛehẽdere.Ueniamꝰ il luc fratres ⁊ ibi intelligemꝰ qð coꝛ hũanũ h̊ co/⸗ gnoſcere ñ põt. Ibi deũ videntes eoq; fruentes exultabimꝰinenarrabili gaudio.Et q̃le erit gau diũ vbi nullꝰcimoꝛ erit.Quale gaudiũ erit cũ te ſociũ viderj angel:ꝑticipẽ regni celoꝛũ:regnare cũ rege:nihil cõcupiſcẽdo oia poſſidere. Sine auaricia diuitẽ:ſine pecunia admiſtranteʒ:ſine ſucceſſoꝛe iudicãtẽ:ſine metu barbaroꝝ regnã⸗ tẽ:ſine moꝛte in et᷑na vita viuentem. Hec ille. Igltur tribulati ?⁊ an?j½ĩ 5 o guſtiati nolite deſperare i anguſtijs ve⸗ ſtris ſed patienter eas tolerate.Oico em , Zit diugliſluin Gpiunilgiin mmrillumn “ ſmituenl iipo lafin⸗ ut Pone de Fudonnbuine misſtnin (GN NWdo Gegaäfnſtne ficvediben⸗ en Todirnla Pfitirllchon mwlnc tp fun urutpoſcinrn ſlg wnusmnhl nponaliilur⸗ othbolanöcsopte Pöpornultrobesde ſoogkoadoct da⸗ Erddtuuthüles 6SEE Yocichbttinnens ddNGcrnni õ uiricohann diaet Pauld ,od ſt Prataturall chflateſcöigi Eexſitiſapiterae (pbonsrabſch⸗ uonopanenoſtn Necolnogandio AImnd oon (theoi Gubnt E. Be tluſhe drücieodlant. geſtininir Poſſcellns. nl ooglitolcgi ls hfiiniara aasſtegeertanl rdicis Warn Mopiishel ſii ihuarqltne onmwfi närnit agemsöchon Snin, d 14* n 3 otzip iͤh ſa tſiſnn cianntenſn lind laſt. lünnenilutg ngylin Ne Ggrznidtcen r: tbillttK üͦincoalus Quicüifnie Pdian, ws olüd in dboli bisiher H B ſiſtarane. ine bicꝛlli Natmcdn mneno i. uti A6 Uublluns ih/ Ucpoiltian Muapmeedö n Uenan?l vebüanübt. ozfruenan. rältentgn ngr ne vobis ꝙ quãto fueritis magis tribulati in hac vita:magis eritis ↄſolati in alia:⁊ gaudia pa⸗ radiſi videbunt᷑ vo bis mag dulcia.iuxta iullð qð dicit auctoꝛ libꝛi qͥ ðꝛ Panpbilꝰ.c.xxxij. Eſt poſt triſte malũ gratioꝛ alta quies.Uñ Aſcula nus poeta iĩterrogabat di.Quis nouerit rẽ bo⸗ nã. Et rñdet dãtes. Is qͥ guſtauit malã. Scito te etiã ꝙ ĩ regno celeſti reminiſcẽdo tribulatio/ nũ quas ĩ mũdo paſſi eſtiſ:ſũmoꝑe gaudebid ex hac recoꝛdatiõe.Ait em̃ Areſt.j. Rheto.c.xx. Delectabile ẽ ſaluatũ reminiſci laboꝛũ. Et poſt anguſtias delectat᷑ vir mẽoꝛans qᷓ; młta paſſꝰ fuerit:⁊ qᷓ; multa bñ geſſerit.Et ad hoc ꝓpoſitũ poſſumꝰadducere illð Mantuani Uirgilij in pꝛimo Eneydos.Foꝛſan ⁊ hec olim meminiſſe iuuabit. Pꝛopter hoc apłs ad ol.·j.c. dicit. BGaugeo in tribulationib meis.Et rõ eſt illa qᷓ ponit᷑ Eccłi.j.c. vbi ðꝛ. Uſq; ad tpᷣs ſuſtinebit patiẽs:⁊ poſtea erit redditio iocũditat illiꝰ.Et ideo dico vobis o tribulati illud Mantuani Virgllij in.j.Eney.vbi Eneas hoꝛtabat᷑ ſocios affliccos di. Pervarios caſus:ꝑ tot diſcrimina reꝝ Tendimꝰin latiũ:ſedes vbi facta quietas O ſtẽdũt:illic fas regna reſurgere troye.ODurate ⁊2 voſmet reb ſᷣuate ſcdᷣis.Que vᷣba pnt ſpũa liter ad ꝓpoſitũ nr̃m itelligi. Per varios em ca ſus.i.ꝑ varias tribulationes:tendimꝰin latuʒ ideſt in paradiſũ.iuxta illð Act᷑.xiiij. Per mul⸗ tas tribulatiões oꝑtet nos ĩtrare ĩ regnũ celoꝝ vbi pᷣparauit nobis deꝰſedes quietas. De qͥb vᷣgo glioſa dicit Luce.j.Depoſuit potẽtes de ſe de ⁊ exaltauit hũiles.? Dauid ꝓpheta pS.cix.in qͥt. Judicabit in natiõibo iplebit ruinas.i.ſedes a qͥ ba ceciderũt mali ãgeli. Ilic regna troye re⸗ ſurgẽt.i.coꝛꝑa nr̃a.Oẽs em reſurgemꝰglłlioſivt dicit Paulꝰ.j.ad Coꝛ.xv.Qui ad Ro.viij.etiazʒ ĩiqͥt. Ipa creatura libabit᷑ a uitute coꝛruptiõis in libtatẽ głie filioꝛũ dei ⁊c. Durate ̊ ⁊ voſmet rebo ſ̃uate ſcois.i.eſtote foꝛtes i bello ⁊ pugna⸗ te cũ ãtiq̃ ſerpẽte ⁊ accipietj regnũ eternũ:plenũ oib bonis:⁊ abſq; aliqͥb malis.Et hᷣ ſufficlat ꝓ quarta parte noſtri ſermonis. De quinto gaudio qð ðꝛ decoꝛationis. E Vintũ gaudiũ dicit᷑ decoꝛatiõis:ſᷣm ꝗq em theo.i.iiij.ſen. di. xlix.coꝛꝑa nr̃a de coꝛabunt᷑ q̃ttuoꝛ dotibo:vt declarat ſccũs Bona. Ric.⁊ Tho.i eadẽ di.ſ. ipaſſibilitate ſpᷣtilitate:agilitate:⁊ claritate. De qbo ðꝛ Sap.iij.Fulgebũt iuſti:⁊ taqᷓ; ſcĩtille in arũdieto diſcurrẽt.lã i fulgoꝛe claritas:ĩ igne q eſt elemẽtũ valde actiuũ ⁊ frigeſcere neſcit im paſſibilitas. In ſcintilla ſubtilitas:i diſcurſu vo agilitas ſignificat᷑. Et ſaluatoꝛ nr̃ głiaʒ coꝛ⸗ ꝑis nr̃i ĩ pꝛia volẽs onñdere nõ młtiplicat vᷣba: ſʒ eã itegre ⁊ totałr ac ꝑfecte ꝑ claritatẽ ſolis oñ/ dit dicẽs Mat.xiij. Fulgebunt iuſti ſic ſol in re gno pꝛis mei.Nã ĩ ſole vt aꝑte ptʒ ſũt oẽs pᷣdi⸗ cce q̃ttuoꝛ q̃litates. Pꝛimo em̃ hʒ claritatẽ lud ad quã ↄſequunt᷑ gie tres. Pꝛimo ſubtilltas. Lur eim ꝑ naturã hʒ ſubtilicatẽ ad penetrandũ coꝛpa maxie diaphana ⁊ trãſparẽtia ſicut patet in lapide criſtallino qͥ a luce penetrat᷑ Scdðo ſeqᷣt᷑ agilitas. Nã mutatio eiꝰ q̃ſi ſubita ẽ:⁊ q̃ſi in in⸗ ſtanti illuminat ⁊ emittit radios ſuos ſuꝑ ter⸗ ram.Tertio ſequit᷑ ipaſſibilitas qꝛ ab alijs non patit᷑ inqͥ namentũ.Et ꝓpterea dñs nr in tranffi guratõe ſua:de q̃ habe Mat.xvij.nõ in alia do te voluit apparere qᷓ; in dote claritatj.ſᷣm Alexo. de ales.in.iij·ꝑte ſũme.in tractatu de apparitiõe xp̃ᷣi.qꝛ ad ipᷣaʒ claritatẽ vt dictũ ẽ cetere dotes cõ⸗ ſequunt᷑.De his etiã dotib tangit apłs.j.ad Co rinthᷣ.xv.dicẽs de coꝛꝑe humano. Seminat᷑ in coꝛruptione:ſurget in icoꝛruptiõe:ſeminat⁊᷑ i ig⸗ no bilitate:ſurget in głia.ſeminat᷑ in ifirmitate: ſurget in vᷣtute.ſeminat᷑ coꝛpꝰ aiale:ſurget ſpũa el.bᷣm aũt Richar.nr̃jm vbi S.ſurgere in icoꝛru⸗ ptiõe refert᷑ ad ipaſſibilitatẽ:ſurgere in głia retſer tur ad dlaritatẽ:ſurgere in vᷣtute refert᷑ ad ſubti⸗ litatẽ.ſurgere vᷣo ſpũale refert᷑ ad agilicatẽ.Rd hᷣ aũt oñdẽdũ dñs ieſus nõ ſolũ reſurrexit cũ iſtis q̃ttuoꝛ dotibo in ſuo coꝛꝑe:imo etiã moꝛtalis ex iſtẽs ipᷣis vſus c. Na pmo oñdit dotẽ claritatis in ſua trãffiguratiõe qñ reſplẽduit facies eiꝰ ſic ſol Mat.xvij. Scðo oñdit dotẽ agilitatis qñ ambulauit ſupꝛa mare ſiccis veſtigijs.? Hath. xiiij. Lertio ondit dotẽ ipaſſibilitat:qñ dedit ſe ipᷣm in vltima cena in cibũ ⁊ potum Mat.xxvj. Ibi em̃ in ſacro exñs nõ patiebat᷑ attritioneʒ in dẽtibo diſcipuloꝝ nec aliquã alteratiõezʒ.Quar⸗ to oñdit dotẽ ſubtilitatꝭ qñ exiuit de vtero vᷣgis ꝑ poꝛtã clauſam ſaluo ſignaculo vᷣginali:q;uis ſ̃m aliq̊s h̊ ꝓpꝛie nõ ꝑtineat ad dotẽ ſubtilitatis ſʒ fuerit ꝑ ſpeciale miraculũ diuine vtuʒ.Oſtẽ⸗ dit etiã hãc dotẽ ſpᷣtilitatꝭ ⁊ agilitaq ſimul qñ ex iuit de medio iudeoꝛũ volẽtiũ eũ lapidare:ipᷣis B nõ valẽtibo ꝑciꝑe quõ inde exiſſet.De q̊ h̃ Jo. D declaratiõeʒ aũt iſtaꝝx (vij. F a dotiü ẽ ſciẽdũ:ꝙ licet dos nõ ſit de eſſen tiea mr̃imonij qð ſine ipᷣa ↄtrahi nõ põt. c.ſi qͥs diuinis.xxx.q.v.⁊.S. Illud qͥʒ.in aut.qͥb⸗ mo.na.ef.le.coł.vj.⁊.c.ↄſaguineo ꝝ.iij.q.iiij.⁊.l. fi.C.ð dona.añ nup.tñ decès ẽ in oiĩ mrimonio dotẽ dari. c.nullũ.⁊.c.alit᷑.ibi glo.iij.q.v. dos ãt dz pꝛimoniũ ꝓpꝛiũ mulierꝭ nupte.l.deniqʒ.S.ſed vtaq;.i fine.ff.de mino.Notãdũ ẽ etiã ꝙ lʒ mu⸗ lieres regularit dotent᷑ a paretib ſuis:tñ aliqũ viri accipiẽtes vxoꝛes eas dotat:vt põt ꝓbari ꝑ c.qͥdã.xxvij.q.ij.⁊ ꝑ.c.⁊ ſi neceſſe.de do.int᷑ vix ⁊ vxo.lʒ ibi glo.expõat dotẽ.i.donatiõeʒ ꝓpt᷑ nupti as. Pꝛopterea inqt Barcholomeꝰ bꝛixiẽſis in ſuo reꝑtoꝛio.in vᷣbo.dos ꝙ apð hiſpanos viri dotãt pulchꝛas puellas Quẽ ritũ etiã mauri ob ſᷣuãt:ſic mihi retulit vnꝰ frat᷑ nr:qͥ in ꝑtibꝰ terre ſcẽ lõgo tꝑe ſtetit Aliqñ etiã pr̃ ipᷣiꝰviri dotat pu ellã vł auget dotẽ ipᷣiꝰq ẽ nubẽda filio ſuo:⁊ hoc ob nimiũ amoꝛẽ quẽ ipᷣe vl filiꝰ eiꝰ bzed 1 ſam Bermo puellã.Sic fecit emoꝛ: pr̃ Gichẽ qͥ deſiderabat hbr̃eDinã filiã Jacob ĩ vxoꝛe. Uñ vt habet Beñ. xxxiiij. dixit ad Jacob ⁊ ad filios eiꝰ Sichẽ filiꝰ mev⸗ adheſit aie filie vr̃e.Date eã illi vxoꝛẽ.Auge te dotẽ ⁊ munera poſtulate. Libẽter em tribuaʒ qð petieritꝭ.qꝛ igit᷑ eccłia catholica ẽ ſpõſa chꝛi⸗ ſti cui Oſee.ij.ipe ait.Deſpõſabo te mihi in fide. Et apls inqᷣt.ij.ad Coꝝ.xj.Deſpõdi vos vni vi ro vᷣginẽ caſtã exhibere xpᷣo.Jõ deꝰ pr ⁊ ipᷣe filiꝰ elꝰ bndictꝰ amoꝛe iſtiꝰſpõſe captꝰeã mirifice do tauit in mẽbꝛis eiꝰ.i.in oibo fidelibꝛ ſuis dans vnicuiq; iſtas q̃ttuoꝛ dotes in ſuo coꝛꝑe Quas qdẽ nõ dat niſi qñ ipᷣos glłioſos ad et᷑nũ cõnu/ biũ ſuũ introducit.Dotes em̃ nõoferunt᷑ ſpõſis qñ deſpoſant᷑:ſʒ qñ ad domũ ſpõſi traducunt᷑. Quia ꝗ quãdiu in hac vita ſumꝰpegrinamur a dñno:vt ait aplłs.ij.ad Coꝝ.v. Jõ ſpõſus ni dei fi liꝰ ⁊ pr eiꝰ:⁊ ſpũſſcũs qͥ mediate facta ẽ hec ðᷣſpõ ſatio:ſolũ in traductiõe nfr̃a in celeſti głia nos iſtꝭ dotibo illuſtrabit ⁊ decoꝛabit:ita ꝙ; qͥlibʒ no ſtrũ dicere poterit illð Eſa.lxj. Induit me domi nus veſtimẽto ſalut q̃ſi ſpõſam oꝛnatã monili bus ſuis. Dos aũt diffinit᷑ a theolog vbi S. ſic. Dos ẽ ꝑpetuꝰ oꝛnatꝰ aie ⁊ coꝛꝑis:vite ſufficiẽs: ⁊ in et᷑na btitudine iugit᷑ ꝑſeuerãs.pᷣdicte ãt q̃li tates ⁊ dotes diuina vᷣtute ſic diſponẽte ex redũ dantia btitudis aie reſultabũt in coꝛpꝑe cuiuſli⸗ bet bti. Uñ de dote impaſſibitatꝭ inqͥt Augꝰ.ad Diaſcoꝝ.Tã potetẽ fecit deꝰ aiam vt ex eiꝰplena felicitate redũdet ĩ coꝛpꝰſanitas ꝑpecua ⁊c. Pꝛi ma aũt dos erit ipᷣa ipaſſibilitas. Nã ſᷣm omeſ doc. in.iiij.di.xlix.maxie ſem Bona.ibidẽ ꝑte.ij. ar.ij.q.j.⁊.ij. Coꝛꝑa btõꝝ erũt icoꝛruptibilia ⁊ i⸗ defectibilia atq; ipaſſibilia ab oĩ ĩtrinſeco ⁊ extri ſeco coꝛrũ pẽte q̃libʒ genere paſſiõis. Uñ poter̃t ſtare in igne ſine leſiòe:nec gladio aut iſtrumen to poterũt ledi:vel quõlibʒ moleſtari.Nõ.n.vt i quit Augꝰ.i ſmõe de ↄtẽptu mũdi poterũt pati aliquã criſticiã vel afflicciõeʒ:nõ famẽ:aut ſitim nõ caloꝛẽ:aut frigꝰ:nõ ſomnũ aut tediũ:nõ de⸗ bilitatẽ vel laſſitudinẽ:nõ deniq; ifirmitatẽ vllã aut moꝛtẽ:iuxta illð Apoc̃.vij.lõ eſuriẽt neq; ſi tient ampliꝰ:neq; cadet ſuꝑ illos ſol neq; vllus eſtus ⁊c. Uñ ſcũs Jaco.intciſus dicebat carnifi cib qͥ eiꝰ mẽbꝛa pᷣcidebãt a coꝛꝑe.deꝰ dabit mi hi carnẽ nouã ⁊ mẽbꝛa ipaſſibilia:q̃ vulnera ve⸗ ſtra vel leſiões ſentire nõ poterũt. Sʒ de hac do te tetigimꝰ in ſuꝑioꝛi gaudio:⁊ iõ ꝓ nũc trãſea⸗ mus ad aliaſ:ſufficiat allegare id qð canit ꝓpha pS.xxxiij.Multe tribulatioes iuſtoꝝ:⁊ de oibꝰ his liberabit eos dñs.Scða dos ðꝛ ſubtilitat Coꝛꝑa em̃ nf̃a poteft itrare ꝑ oſtia clauſa:ſic fe⸗ cit xpᷣs Joh.xx.pꝰ reſurrectionem.ſlec muri ſeu mõtes poterũt coꝛꝑa nr̃a ipedire:ne trãſeãt libe ra ſinevllo ipedimẽto:iuxta illð ps. In noie tuo trãſgrediar muꝝ.O ð q̃liter fieri poſſit declarat Baoona. Rich. Scotus vbi ſupꝛa. G t Enia dos dꝛ agilitat. Poterimꝰ/n. qſi a ue, XIX in iſtati ire q̃cũꝗq; voluerimꝰ:⁊ coꝛpꝰnrjm ñ erit põderoſũ:nos ipediẽs ab aliq̃ acciõe.Ecſde b̊ ðꝛ Eſa.xl.Qui ſperãt in dño mutabunt foꝛtitudi⸗ nẽ: aſſumẽt pẽnas vt aqᷣle:currẽt⁊ nõ laboꝛabũt gbulabũt ⁊ nõ deficiet. Ait.n. Augꝰ. xxij. de cui. dei. ꝙ deꝰ a coꝛꝑibo btõꝝ auferet põdꝰ.Et iõ vbi volet ſpũs:ibi erit ꝓtinꝰ⁊ coꝛpꝰ.Oð expõit Ric. vbi S.Nõ ꝙ btã aia moueat coꝛpꝰ deloco ad lo cũ in ĩſtãti:qꝛ h̊ facere nõ põt:vt ipᷣe ibi ꝓbat.ſʒ i ta modico tꝑe ꝙ q̃ſi videt᷑ bᷣ facere in iſtanti Di⸗ cit ãt Anb.in lib.de ſiłitudinib de foꝛtitudie bti In tãtũ erit foꝛt vt etiã ſi velit frã cõmouere poſ ſit:⁊ ita facilit᷑mouere poſſet vnũ magnũ moõtẽ ſic̃ vnã pẽnã. Nũc aũt veꝝ ẽ qð ſcribit Salomõ Saß. ix.c. Coꝛpꝰ qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩaʒ Cũ vo erimꝰ in paradiſo nullo mõ agguabit am imo erit eõ.nã ab oĩ coꝛruptibilitate erit purga tũ:⁊ adiuuabit aiam.vt ait Augꝰ.xij.ſup Gen. ad lr̃az Quarta dos ðᷣꝛ claritad:cruũt em coꝛpa gloꝛificata? claritate maxia adoꝛnata:iuxta ilöõ aplłi ad Col.iij. Cũ xpᷣs apparuerit vita vr̃a tũc ⁊ vos apparebitꝭ cũ ipo in głia.Uñ illð qð dixit ſaluatoꝛ nr̃ Mat.xiij. Fulgebũt iuſti ſic ſol: di⸗ cuũt theologi i.iiij.ſen.di.xlviij.ꝙ i die iudicij ſol erit ſepties clarioꝛ qᷓ; nũc:iuxta ulð Eſa.xxx.Erit lux lune ſicut lux ſolis ⁊ lux ſolis ſeptẽplici᷑. Et qlibet ſanctꝰ erit ſplẽdidꝰ ſic tũc erit ſol ſplẽdo⸗ re intẽſiuo.Et lʒ coꝛꝑa btõꝝ erũt ita luminoſa ??ꝰ clara ac fulgida:tñ ſᷣm theologos in.iiij.di.xlix. oculi cuiuſlibʒ bti penetrabũt illũ ſplẽdoꝛẽ:⁊ cũ maria ↄſolatiõe videbũt illã claritatẽ ⁊ pulchꝛi⸗ tudinẽ:⁊ mirabilẽ coloꝛẽ ipoꝝ coꝛpoꝝ glioſoꝛuũu Si aũt hõ nõ gloꝛificatꝰ ſʒ paſſibilis ⁊ moꝛtał poneret᷑ in celo ſtatim moꝛeret᷑ nõ ſolũ ꝓpter im mẽſitatẽ głie diuine:ſʒ etiã ex ſplẽdoꝛe celi⁊ ſcõꝝ Et dicũt pᷣfati theologi vbi S:ꝙ illã daritatẽ ha⸗ bebüt ipᷣa coꝛꝑa głioſa nõ ſolũ ab intrinſeco lu⸗ mine ſibi a deo indito mediãte aia głioſa:ſʒ etiã a lumine extrinſeco alioꝝ luminũ paradiſi:ſiẽ videmꝰ ꝙ coꝛꝑa bñ terſa ⁊ polita ex incidetia ra dioꝛũ ſolis vel alteriꝰ coꝛꝑis luminoſi reſplẽdẽt ſic̃ vitrũ:aurũ vel argẽtũ. Uñ ðꝛ.j. Macha.vj. Refrulſit ſol in clipeos aureos ⁊ reſplenduerũt montes ab eis.Coꝛꝑa.n.głioſa erũt bñ terſa et Icit aũt Ric.ſcũs Bona (polita. H d uen. ? Tho. vbi S. ꝙ in ptõte aĩe gloꝛifi L cate erit ꝓhibere lucẽ coꝛꝑis ſui ne agat in viſum:ſic ⁊ qlibet alia actio coꝛꝑis erit in po⸗ teſtate eiꝰ.Et iõ ſi eẽt hic aia hñs coꝛpꝰ gloꝛifica tum poſſet occultare ꝑ ſuã volũtatẽ lucẽ coꝛpo⸗/ ris ſui ne videret᷑. Naʒ in coꝛꝑe gloꝛioſo ẽ ſüũma obediẽtia ad aiam ſuõ:dicẽte Augj.xix.de ciuit᷑ dei. Imꝑabit deꝰ aie:aĩa vᷣo coꝛꝑi:tãtaq; obedi endi ibi erit ſuauitas ⁊ facilitas:qᷓ;ta viuẽdi re⸗ gnandiq; felicitas.De hac aũt occultatiõe habe⸗ mus exẽplũ dñi ieſu:qui qñ voluit tenuit ocu⸗ los diſcipuloꝝ euntiũ in emaus ne eñ agnoſce/ rẽt:⁊ dũ voluitx feẽ ſe cogſa:⁊ poſtea euanuit ab “ ctänſadte⸗ Nntliem i⸗ Oluaranktocn ſicenego Cpfmine (rtnru Ornielngir rsid inwui Mndnu ctecs Npotitinm rb Nqnandr rptmorqfoen Ulaliſuege Dnlt Slärirtii iadlchts Ridtoganne Mruüfulttan ulooplooͤſ⸗ ſopoenali Puetir mtidt nicgniſocihe Ppotmirobilli nſn gniſ MDlentei 1, „ Nunt doncam aaaiednig; hegkolaſtan⸗ nfant crüͤb InsCsohöen Gapadtafa aſiiinmi⸗ Ceinecläͤrale Girſntir, ljf 9Gai; mn obllgr⸗ tütbicfnſhlf Uſuocopore ſehentftl ornſrpo gate enic e 1api uNlanet, — er — ögglee tu ie Badornanini aruent nuſi n dileen edätuſiſeſe Nigidtdgn. ſctimtiſſil0 innn NogosniiN ir llüſgitneefſ. idantaitn arſplantli⸗ ſli pinmnl irii tſſneii wlua iniian umimiritlI Cenddt 6cirbita SR ennsinee ochgstne — his o glüncelocluß, egorcin antig, e en = = à ☛n = Hð . R ochlis eoꝝ. Luce.vltio. Silr coloꝛ coꝛꝑis glłioſi erit ĩ ptãte aie vt imutet viſũ.vł nõ imutet:⁊ vt occultet coꝛpꝰqð ẽ pꝰſe.vł nõ occultet:ſic ẽt exẽ plo dñni patʒ qͥ pꝰreſurrectiõeʒ ſuã ondit coꝛpꝰ ſuũ diſcipłis:claritatẽ eiꝰ occultando.Et addit ſccũs Bona.ꝙ aia btã nõ ſoluʒ pᷣt ſui claritatẽ oĩno occultare vł i toto oñdere:ſʒ etiã valet me dio mõ plꝰ? minꝰillã ð mõſtrare.Licet ãt btũs Tho.i.iiij.di.xlix.tenuerit: claritas coꝛpoꝛis glioſi poſſit ſine miracło videri ab ocło nõ głi ficato ſi aia eiꝰ nõ ꝓhibeat:tñ Ric.nr̃ in pᷣdicta di. dicẽ ꝙlux coꝛꝑis glłioſi ĩ ſua vtute ⁊ plenitu dine videri nõ pᷣt ſine miracło ab oclo nõ glifi cato:nec ipᷣe ocłus abſq; ſui effuſiõe eiꝰradios in ſua foꝛtitudine ⁊ plenitudie reciꝑe poſſet:qꝛ ercedẽtia ſenſibił coꝛrũpit ſẽſũ pᷣm Philo.ĩ li. de ſen. ⁊ ſẽſato.Et iõ vt ait Aug.xxij.de ciui.dei. Saluatoꝛ nr̃ nõ oñdit diſcipłis ſuis claritatẽ ſui coꝛꝑis głioſi:qꝛ eã nõ ſuſtinuiſſet humanꝰ atq; ifirmꝰ aſpectꝰ:nec ipᷣm xpᷣm agnouiſſẽt in dlaritate ſua.Claritas ãt quã oñdit eis in trãſfi guratiõe longe fuit iferioꝛ illa claritate:nec fuit dos ſʒ aliq̃lis ſimilicudo dotꝭ claritac.vł ſᷣm Alex.de ales i.iij.ꝑte ſũme ĩ tractatu ð apꝑitiõe xpᷣi⁊ btm̃ Tho.in.iij.ꝑte ſũme.q.xlv.ar.ij.licet fuerit claritaſ głie eiꝰ qᷓntũ ad eẽntiã:ñ tñ q̃ntũ ad modũ eẽndi.Et h̊ mõ rñderi pᷣt ad auctoꝛi⸗/ tates q vident᷑ ð directo dicere oppoſitũ. Vł ſi velimꝰ cenere ꝙꝙ fuerit eadẽ clantas quantũ ad modũ eendi:e dicẽdũ ꝙ ocłi aplłoꝝ eã viderũt miraculũ ſiue ꝑ graʒ dei ſpecialẽ nõ vᷣtute na turali. Si qt qrat᷑ qre pꝰreſurrectõeʒ ſuã nõ oñ dit dñs diſcipłis ſuis parifoꝛmit᷑ ſuã claritatẽ Rñdeo ꝙ añ moꝛtẽ ſuã qñ ĩ ꝓxio paſſurꝰerat ↄgruũ fuit tali ðᷣmõſtratiõe ↄfoꝛtare tres pnci pales aplos ð ſpe głie ⁊ reſurrectiõis future:ꝑ q̃s poſtea alij ↄfoꝛtarẽt᷑nectã alta miſteria de buerũt młtitudini maniteſtari rõnibb quas ꝓ nũc ꝑtrãſeo cã bꝛeuitac. Poſt reſurrectiõeʒ vo lã poterãt ab illis tribo oẽs alij de pᷣdicta viſiõe certificari:qꝛ trãſierat tepus ꝓhibitõis ipᷣꝰ dñi qui dixerat eis Mat.xvij. Uiſionẽ hãc nemini qꝛ ea ha bita fuiſſet ab illis euacuata rõ meren di ꝑ fidẽ in totũ vł ꝓ maioꝛi ꝑte.Dicit tñ Ric. dixeritꝭ donec a moꝛtuis reſurgat filius hoĩs. Pꝛeterea ipᷣe dñs vt ĩ ᷣmone reſurrectiõis pa⸗/ tuit:de głioſa ſua reſurrectione diſcipłos ſuos certificauit.Et iõ hanc viſionẽ ſue głioſe clari⸗ tatis eis oñdere neceſſe non fuit:⁊ eo maxime vbi.S.qꝙ ſic ocłus nr ĩtueri pᷣt lucẽ ſolis in ſuo fõte mediãte aliq̃ nube iũllã lucẽ ñ penitꝰabſcõ⸗ dẽte ſʒ reddete radios eius ꝓpoꝛtiõabiles viſui nr̃o.Sic aliqͥ mõ a ſimili btũs ſic poſſec radi⸗ os luds coꝛꝑis ſui concẽperare ⁊ reddere ꝓpoꝛ tiõabileſ viſui nr̃o: poſſemꝰillam lucẽ videre in ſuo coꝛpoꝛe:ſʒ nõ videremꝰeã in ſua plenitu die:nec vt refulgẽtẽ ĩ ſua pfecta vᷣtute. Sic nec etiam videre poſſumus ſolis claricatem in re,/ CLxXxXIIII fulgentia ſunere. Eclaritate aũt coꝛpoꝛũ noſtroꝛũ futurg d nos cõfoꝛtat ap's Paulꝰ: qui inqͥt ad Pbhil.iiij. Saluatoꝛẽ expecamus dům noſtrũ ieſi um chꝛiſtũ:qui refoꝛmabit coꝛpꝰ hu militatis noſtre cõfiguratũ coꝛꝑi claritatis ſue. Sclendũ eſt etiã ꝙ vt dicũt cheologi in.iiij. diſt. xlix. Licet qͥlibet ſanctꝰ nõ habeat aureolã: ſi unõ fuit martyr: vgo vel doctoꝛ.ſ.ad inſtruenduʒ ꝓ/ xlimũ in vtute ⁊ fide:tñ habebit in capite coꝛonã pulcherrimã iuxta illud ps. xx. Poſuiſti dñe in capite eius coꝛonã de lapide pᷣdoſo. Quid autẽ ſit aureola dixi in.j.ꝑ.pn.huiꝰ operis ſermone xxxix.parte.iiſ. ,nn.en⸗⸗v Ed hic querit᷑ in qua etate reſurgemꝰ Et 1 rñdet magiſter ſentẽ.in.iiij.di.ciiij.⁊ bi⸗ Richar. nr: ꝙ om̃es reſurgẽt in eadẽ eta te.i.in effigie eiuſdẽ etatis.ſ.illius in qua chꝛiſtꝰ moꝛtuꝰ ẽ:que ẽ ꝑfectioꝛ etas ⁊ foꝛtioꝛ que poſſit cõlter eſſe:lʒ moꝛtui fuerint infantes vel ſenes. Et hoc etiã dicit glo.ſuꝑ epłaʒ Pauli ad Ephe. liij.c.? Augꝰ. xxij. de ciui.dei.O igit᷑ vos ſenes yetule qͥ dicic:nihil magis cupio qᷓ; ẽ iuuenis: facite bonũ ⁊ habebitis deſideriũ vrjm. In para diſo em̃ adimpletum erit in nobᷣ illud ꝓphᷣe.pg. cij.dicẽtis. Renouabit᷑ vt aquile iuuentus tua. In glia nãq; erimꝰ oẽs iuuenes.Et hocẽ qð di ct Paulus ad Ephe.iiij. Occurremꝰ om̃es in viru ꝑfectũ ad meſura etatis plenitudinis xpᷣi.i. in illa ꝑfecta diſpoſitiõe coꝛpali reſurgemꝰ:in q̃ etate pienitudinis chꝛiſti fuimꝰ vel fuiſſemꝰ ſi ad illã nullo ĩpedimẽto int᷑ueniẽte ꝑueniſſemꝰ: vt declarat ſanctꝰ Bona.in pᷣdicta di.iiij. Silit᷑ querũt doctoꝛes in qua qᷓ;titate ?⁊ magnitudie reſurgemꝰ.Et rñdet magiſter in.iiij.di.xliiij. Et Richar.ibidẽ.artci.j.q.j.ꝙ verũ eſt ilud Pauli I.ad Coꝝ.xv.ſ.moꝛtui reſurgẽt incoꝛrupti.i.ſine aliqua diminutiõe:aut imꝑtectiõe mẽbꝛoꝝ Uñnñ nullꝰ erit qͥ habeat aliqð mebꝛũ deficiẽs:nec ni⸗ mis magnũ aut ꝑuũ:nec ſuꝑfluitatẽ aliquam: aut monſtruoſitatẽ:nec ibi erit aliqͥs claudꝰaut gibboſus:nõ lippos habẽs oculos:nullus ſtra bo aut turpẽ hns figurã:nullus curuꝰ.nullꝰha bens ſex digitos:ſed oẽs reſurgent in ſtatura ?z qᷓ;titate que vnicuiq; indiuiduo debebat᷑ in eta te magis ꝑfecta:ſᷣm vᷣtutẽ nature.Si aũt ꝑ ali/ quod ipedimẽtũ nature:vel ꝑ nimiã ſupabun, dantiã nature eẽt indebitꝰ qᷓ;titatis exceſſus vel defectꝰ: diuina potẽtia ſupplebit vel reſecabit: ꝓ ut plene ponit Augꝰ.xxij.de ciui.dei.O igit᷑ vieii ati coꝛꝑe:vel qᷣ eſtis pallidi:aut rubei:vel nigni ⁊ defoꝛmes acturpes:ſcitote ꝙ in paradiſo nõ habebitꝭ vllã maculam in coꝛꝑe veſtro. Ait em̃ Augꝰ.in lib.Enchiridiõ. Indecoꝛũ ibi alicui nõ erit:imo dico vobis:ꝙ nullꝰ pictoꝛ poſſet ima⸗ ginẽ ita pulchꝛã depingere ſicut vos eritis:ſi nõ pulchꝛitudinẽ mũdi oꝛnamẽtis vicioſis ⁊ laſci/ uijs qᷣretis:quevalde diſplicent deotnalluc . Bermo Ouidij in eplis. S int ꝓcul a nodis iuuenesvt — femina compti.Tales em ex pulchꝛitudine ſuꝑ biunt. Uñ dicit Ouidiꝰ in.j.de faſtj. Faſtꝰ ineſt pulchꝛis ſequit᷑q; ſuꝑbia foꝛmã.Et ideo Cirgi. in buco. inquit. O foꝛmoſe puer nimiũ ne crede coloꝛiAlba liguſtra cadũt:vaccinia nigra legut᷑ Oð põt moꝛalit᷑ intelligi de defoꝛmibus i celo collectis:pulchꝛis vanis reiectis.Nõ ſolũ aũt ex terius erũt ſpecioſi oẽs beati:ſed etiã in interioꝛi bus ꝑtib coꝛꝑis:q̃s oculi głioſi beatoꝛuʒ clare videbũt ſᷣm theolo.in.iiij.di.xlix. Uñ Augꝰ.xxij de cui. dei inqᷣt. In interioꝛib viſceriby que nul lum mõ decꝰ vident᷑ habere ita pulchꝛitudo ra⸗ tionis decoꝛabitꝛ delectabit:vt omi foꝛme appa renti que oculis placet: ᷣm mẽetis iudiciũ pᷣferat hec ile. Pꝛo ↄduſiõe ãt huiꝰꝑtis dico ꝙ oĩis de/ toꝛmitas ab electis penitꝰ tollet᷑.vt inqt Augꝰ. xxij.de ciui.dei.cxix.Et in lib.Enchyridion eciaʒ dicit. Reſurgẽt coꝛꝑa ſanctoꝛũ ſine vllo vicio:ſer uata integritate nature.hec ille.Et illi qui ſũt de . foꝛmes ⁊ patient᷑ ſufferũt oꝓpꝛobꝛia defoꝛmita tis:pᷣferent᷑ młtis pulchbrꝭ qᷣð foꝛmoſi itate ſua ſe extollũt. Et erũt illis pulchꝛioꝛes.Et ideo poſſũ dicere defoꝛmibo illð qð dicũt depilates barbã vetule vt pulchꝛioꝛ videat᷑: vel minꝰ defoꝛmis. vetula ſi vis videri pulchꝛa. £ Redictas auũt quattuoꝛ dotes conferet p deus coꝛpibo beatoꝝ quattuoꝛ eoꝛuʒ defectibilitates:vt dicunt cheolo.in.iiij. Cũ em̃ illa lamentat᷑ ex doloꝛe:dicũt ei· Patere 2 di. xlix.maxime ſanctꝰ Bona.ibidẽ ꝑte.ij.arti.j. q.iij. os aũt poſſe umꝰ ſic dicere:ꝙ cũ ipa coꝛ⸗ poꝛa ſint cõpoſita ex quattuoꝛ elemẽtis:ſʒ mag⸗ habeãt de materia terre.ideo plꝰ ſentiunt ⁊ reti / nent in hac vita de q̃litatibo eius. Uñn quia tra ẽ elementũ groſſum: ponderoſum ⁊ opacũ: ideo etiã ipa coꝛꝑa iſtis defectibilitatib ſubiacẽt.Cõ . tra quas recipiẽt in głia dotẽ ſubtilitatꝭ:agilita / tis ⁊ claritatꝭ. Ab elemẽto aũt aque que ẽ humi da recipiũt defectibilitatẽ coꝛruptiõis ⁊ paſſibi⸗ litatis.Et ſiliter ab aere qͥ faclliter immutatur: ⁊ cedit cuilibet ipellenti: ⁊ ſua coꝛruptiõe coꝛrũ pit coꝛꝑa.Et etia ab igne cuiꝰ caloꝛ ſemꝑ conſu mit de humido radicali. Et ꝓpter hoc dixit Sco tus in.iij.di.xv.q materia pᷣma ſemꝑ machina tur ad coꝛruptionẽ cõpoſiti.Et ꝓpterea ) hoc de fectibilitatem recipiẽt dotẽ impaſſibilita. Qui libet g̊ beatꝰ in patria celeſti dicere pot᷑it illud Beñ.xxx.Dotauit me dñs dote bona.Et hec ſuf ficiant quo ad qͥntũ gaudium. De ſexto gaudio qð ðꝛ habitatiõis. M Ervtu gaudiũ ðꝛ habitatiõis. Habitabi/ ſ mus em in celo empireo. De quo iquit ſanctꝰ Bona. in. ij di. ij. arti. iij. q. ij.ĩ coꝛ poꝛe q̃ſtiõis ꝙ ẽ maximũ mole:qꝛ oia alia coꝛ⸗ poꝛalia cõtinet. Et iðo dicit idẽ ſcũs Bona.in.ij di. vj. in qᷓſtionib circa lr̃am: ꝙ põt recte appel/ lan palaciũj:th ꝓpter ſt pacioſitatẽ:tcũ pter ameni⸗ S ” XIX tatem ⁊ daritatẽ.· Eſt em̃ dariſſimũ. Vñ döᷣꝛem pireũ:a pir qð ẽ ignis:qꝛ maxime lucet ſic ignis De quo celo dict Scotꝰ in.iiij.di.xlix.ꝙ ẽ lumẽ pleniſſimũ ⁊ om̃i iocũditate gratioſũ.Et Apo. xxj. de ciuitate celeſti icit Joh.apłs. Ondit mi hi angelus ciuitatẽè.nctã hieruſalẽ habẽtẽ carui tatem dei:⁊ erat ſtructura muri eiꝰ ex lapide ia⸗ ſpide:ipᷣa vo ciuitas de auro mſdo: füdamẽta muri cluitatis om̃i lapide pᷣcioſo oꝛnata:⁊ poꝛ te eiꝰ erant ex margaritis:⁊ platea ciuicatis au⸗ rũ mundũ. Hec duitas nõ eget ſole neq; luna: vt luceãt in ea:quia nox nõ eſt illic. Nã claritas dei üluminat illã:⁊ lucerna eiꝰ eſt agnus.hecil/ le. Ibo Tob.xiij.ſui libꝛi.e.tantã celi caritatem ↄſiderãs exclamat dicẽs. Btũs ero ſi fuerint re⸗ liquie ſeminis mei ad videndã claritatẽ hieruſa lem:poꝛte hieruſalẽ ex ſaphyro ⁊ ſmaragclo:⁊ ex lapide p cioſo oĩs circũitꝰ muroꝛũ eiꝰ:⁊ ꝑ vicos eiꝰ cãtabit᷑ alleluia.hec ille.Dauid quoq; ca ntoꝛ ſpũſſancti. ps.lxxxiij.pulchꝛitudinẽ celi coni ide⸗ rans inqᷣt deo. Qua dilecta tabnacula tua dñe vᷣtutum:ↄcupiſcit ⁊ deficit aia mea in atria d ni. Etibidẽ etiã dicit. Elegi abiectꝰ eẽ in domo dei mei:magis qᷓ; habitare in tabernaculis pctõꝛũ. Quia melioꝛ ẽ dies vna in atrijs tuis ſup milia Et ps.xxvj.iterũ inqͥt. Unã petij a dño hãc req⸗/ ram vt ihabitẽ in domo dñi oib dieb vite mee Et ps.xij. dicebat.Qnñ trãſibo in locũ tabnaculi admirabilis vſq; ad domũ dei. In boc celo glo rioſo erit habitatio nr̃a o deuotiſſimi chꝛiſtiani qð celũ Franciſeꝰ petrarcha in ſuis triũphis ap pellat montẽ ameniſſimum om̃is iocũditatis. Et iðo qͥlibet nr̃m in illa nobili ciuicate cãtabit illud ps. cxxxj. Hec reqͥ es mea in ſeculũ ſeculi:hᷣ habitabo qm̃ elegi eã. Et tũc faciemꝰ ſicut feex Sixtꝰ papa quartꝰ qui audiẽs ꝙ qͥda ſui emu li dolebãt ꝙ eẽt ſũmꝰ põtifex:ſedẽs in ſede papa li dixit. Uelint nolint nos ſumꝰ h.Et ſiliter nos poterimꝰ dicere de demonib cum enmno in l⸗ la beata ſede. Erũ qꝛ dicit Ar.j.Ethi. Om̃e bonũ cuʒz v alltero eligibiliꝰ ẽ qᷓ; ſolitariũ.Et Sene. ad Lucillũ lib.j.epłaruʒ.epła.iij.inquit. oulliꝰ boni ſine ſocio iocunda eſt poſſeſſio.Et Ualeriꝰ maximꝰ lib.iiij.ti.de amoꝛe ⁊ dilectiõe. c. vij. etiã ait. Deſerta ẽ vita hoĩs:nulliꝰ amicicie cincta pᷣſidio.Et Caſſio.in lib.de amicicia.c.lij. dicit. In bumanis rebo:nihil amicicia dulcꝰ re perit᷑. Ideo creatoꝛ nr̃ in hoctriũ hanti paradi ſo nõ vult nos eẽ ſolitarios nec ſine ſocijs: imo o chariſſimi frẽs ⁊ ſoꝛoꝛes nos erimꝰ ſocij ange loꝛũ ⁊ oĩm ſanctoꝛũ:qͥb nũc tã reuerent celebꝛa mus officia diuina:quoꝛũq; ieiunamꝰ vigilias 2 facimꝰ feſta. Stabimuſq; ⁊ ↄuerſabimur fa⸗ miliariter ſimul:ſicut frater cũ fratre:⁊ amic cũ amico: ⁊ ſociꝰ cũ ſocio:⁊ ↄiũcti enimꝰ oẽs ſimul tãta amoꝛis teneritudine⁊ dilectiõe:vt nõ poſſit maioꝛ affectio ⁊ amicicis eſſe int vnã creatur⸗ ⁊ igrinrinn ns 67 iftlansaut ſeno⸗ inürlat ſeynbliamgt ngol no n. ucnrnincrado⸗ nngterſanas ((wontg Mtrinen Rric Benn onas dien Cvodcͤſſktin wodecrog⸗ tlundublsnin s coszba ſfuneinfnin l nic,/n Nanfon duone y nor Oalon gtoreiltidan ſer Mrwr Cgoſtrmramin Güykrmotgpard anlorg ſleckne AAdNtobanoss onuer mdean Mequugepabol idii g rocrfic iiiſcnaneiin Ahfnboraterna⸗ llüpfordücal fliniuring nnaginne endemsnci Unnhambind lgnictan wodnorinnen dodienpanmm Copanosentt aitſugiood lunfneit alniine usegſann Uoffmantoe non hid, wuhzfn inn, Genſitg rgi * Nts Cicrg — waittc fitmen dann cutmknf ſclenege. kagnue antacek ſnanetn modn) en aegam iciooniite, ama die mnmadfi. ünRdd Mcini. 6 wisſugnls jadöota v dich⸗ inboc Nnan locitobnnal cch⸗ fimicheiſtu lis ni ppen õ cuirae dnt nſcatiſui⸗ en ii sCegns llindos gamusnl, oñtbonic⸗ mü lij uſiſnc Ner dland , Gll ngn ammiccg 0, cadolct lcain foſtfuennt c.ieiuniũ.de ↄſe.di.v. Foliũ alia. ĩmo nectãta inuenirivalet in mũ do:q;ta eſt in celeſti patria. Jðᷣo dicit ſccũs Bona.di.xxx viij.ſcðᷣi ſen.in qſtioibo circa lr̃am:ꝙ vita eterna non eſt aliud qᷓ; charitas cõſũmata. Coꝛ igitur njrm erit accenſum flama diuini amoꝛis ⁊ ange loꝛũ dilectione atq; ſanctoꝛũ.Et in h̊ ↄſiſtit ma xridmũ gaudiũ nr̃m. Unde dicit Alexã.de ales in iij.pꝑte ſũme:in tractatu de reſurrectiõe xpᷣi:p eſt felicitas eẽntialis:⁊ hãc habebimꝰex fruitiõe dei ⁊ eſt felicitas accidẽtalis:⁊ hãc habebimꝰ ex cõ⸗ ſoꝛtio btõꝛũ:⁊ loco.ſ.celo empireo.Cũ igit᷑ ſcptũ ſit:ꝙ nihil ẽ amoꝛe vehemẽtiꝰ:vt in.S.illð in au/⸗ ten.qui.mo.na.ef.fi.le.coł.vj.cõſiderate qᷓ;ta le⸗ ticia erit nr̃a ex amoꝛe ⁊ dilectiõe quã habebimꝰ cũ angelis ⁊ ſanctis adinuicem. O. Egd hic queri põt an oẽs beati equaliter 1 ꝑfruant᷑ gaudijs paradiſi.Et pᷣmo pꝛo b)g,vrtcgsgk rõne:auctoꝛitate:ac parabola:ꝙ ſic. Pone ſic. Beatitudo ẽ vlctimꝰ finis creature ra⸗ tionalis vt dictũ eſt:⁊ eſt ſũmũ bonũ acinfinitũ quod cõſiſtit in viſiõe ⁊ fruitiõe dei:q eſt infini/ tus.De quo /ꝓpheta inqͥt ps.xlvij.Magnꝰ dñs ⁊ laudabilis nimis:⁊ magnitudinis eiꝰ nõ ẽ fi⸗ nis.Cũ ꝗ̊ oẽs beati ꝑfruant᷑ bonitate dei que ẽ infinita:⁊ infinito nihil poſſit addi pᷣm Philo. iij. Phiſi.videt᷑ cludendũ:ꝙ oẽs equalit᷑ ſunt beatificati. Auctoꝛitate quoq; idem ꝓbat᷑. Nam Sap̃.vj.alt Salomon. Puſillũ ⁊ magnũ dili/ git de. 2 eqlit ẽ ei cura de oib: equalit᷑ oẽs be tificat. Et NHiere.xxxj.inqͥt ipᷣe deꝰ de btis. Oẽs cognoſcẽt me:a minimo vſq; ad maximũ.Ideʒ etia ↄfirmat᷑ ꝑ parabolã ſaluatoꝛis.Mat.xx.di centis:ꝙ ſiłe eſt regnũ celoꝛũ hoi pꝛifamilias:qͥ ↄduxit oꝑarios ad laboꝛandũ in vinea ſua di⸗ uerſis hoꝛis diei.ſ.pᷣmo mane:hoꝛa tertia:ſexta: 7 nona:⁊ vndecima:⁊ finalit᷑ in ſero dedit cuili⸗ bet ſingulos denarios ⁊ nõ magis vni qᷓ; alteri Que quidẽ ꝑabola ſignificat ipᷣm oĩpotentẽ pa trẽ deũ:q vocat fideles in diuerſis hoꝛis ad ſuũ Ffuitiũ.ſ.mane.i.in puericia ᷣm Gregi.⁊ Nicoł. de lyra.hoꝛa tertia.i.in adoleſcẽtia:qꝛ tũc q̃ſi ſol in altũ ꝓficit dũ caloꝛ etatis creſcit.⁊ hoꝛa ſexta: id ẽ in iuuẽtute:in qua velut in centro ſol figit dum in ea plenitudo roboꝛis ſolidat᷑.⁊ hoꝛa no na. i.in ſenectute in qua ſol q̃ſi ab alto a ſe deſcẽ⸗ dit:qꝛ hec etas a caloꝛe iuuetutis deficit:⁊ in ho ra vndecima.i.in decrepita⁊ veterana ctate:in q̃ ſol quaſi ad occaſum tendit:qꝛ ſic inueteratꝰ ci⸗ to ad moꝛtẽ ꝑuenit. In ſero aũt.i.in finali iudi⸗ cio dicet ꝓcuratoꝛi ſuo.i.filio ſuo hũanato.Vo⸗ cà oparios ⁊ redde eis mercedẽ ⁊c̃.Et oẽs acce⸗ perũt ſingulos denarios.i.bm glo.pᷣmiũ ⁊ gau dium.ſᷣm aũt Augi.ſuꝑ Johᷣ.⁊ trãſſi. umptiue ĩ Per denariũ intelligit᷑ feli ctas ⁊ gloꝛia paradiſi:igit᷑ ptʒ ꝓpoſitũ.Et pꝛedi cta ↄfirmant᷑ ꝑ ea q habent᷑ in.S.hinc aũt nobᷣ.ĩ Qauc.ð mõa. vbi ðꝛ. Quatũ ad dei cultũ nõ ẽ ma⸗ ſculus:neq; femina:neq; liber: neq; Fuꝰ. Om̃es CLxxV em̃ in chꝛiſto vnã mercedẽ. Sʒ ʒ hãc poſitioneʒ arguit᷑ ctiã triplicit᷑.ſ.rõne:auctoꝛitate:⁊ exẽplo. Pꝛimo rõne triplici:quarũ pᷣma ðꝛ iuſtificatio nis.Nã vt dicit᷑.ff.de iuſti.⁊ iu.l.iuſticia.⁊ inſti. eodẽ.in pᷣn. Juſticia ẽ ↄſtãs ⁊ ꝑpetua voluntas animiaius ſuũ vnicuiq; tribuẽs. Huiꝰ aũt iu⸗ ſticie qͥlibet imꝑatoꝛ debet eẽ ʒelatoꝛ:iuxta illð. Juſtici nãq; colimꝰ ⁊c.l.oẽs.ff. eo.ti.GBeatitu⸗ do igit᷑ que dat᷑ in remunerationẽ virtutũ debet ab impatoꝛe celeſti deo dari vnicuiq; ſᷣm exigen tiam menitoꝛũ ⁊ vᷣtutũ. Sed vna aia ẽ vᷣtuoſioꝛ 7 feruẽtioꝛ altera:g̊ maioꝛi pᷣmio debet remune⸗ rari q; illa que nõ ẽ tanti meriti:⁊ ↄſequẽter plꝰ Epere de gaudijs paradiſi.Scða rõ ðꝛ oꝛdia⸗ tiõis:ſᷣm em Phᷣm.xij. Metcha.Bonũ vniuer ſi ↄſiſtit in oꝛdine. Sʒ ſᷣm eũdẽ.ij. Mecha.tunc bn res oꝛdinant᷑:qñ vna aliã in ꝑfectiõe traſcen dit. Si igit᷑ in oib reqri᷑ oꝛdo: ⁊ oꝛdo reqᷣrit vnũ ſit ꝑfectiꝰ altero:etiã in his inferioꝛibo: er⸗ go multo ꝑfectiꝰhᷣ enit in celeſti patria.?⁊ ↄſequẽ⸗ ter vnꝰ ſctũs debet in ea eẽ ſanctioꝛ ⁊ beatioꝛ al⸗ tero.Tertia rõ ðꝛ opꝓpoſitiõis. Nã potiſſimũ eſt argumẽtũ ab oꝓpoſitis ⁊ a cõtrario ſenſu.l.j.S. huiꝰ rei.ff.de offi.eius cui man.ẽ iun.⁊ in cõuen ticulã. E. de epiſ.⁊ cle.⁊ excra de his que fiũt a pᷣ⸗ lato.ccũ apłica.LTũc ſic. Sicut btitudo ẽ pᷣmiũ vᷣtutũ:vt habet᷑ in.j.Ethi.ita gebenna infernał pena ẽ⁊ punitio vicioꝛũ.Sʒ danati puniũt᷑ gra uioꝛi pena infernali:ſᷣm qualitatẽ ⁊ q;titatẽ de⸗ liccoꝝ:iuxta illud Deut.xxv. Pꝛo mẽelura deli⸗ cti erit ⁊ plagarũ modꝰ.qð notat᷑ in.l.j.S.ſʒ ⁊ q. ff. de abige. ? ad hᷣ ẽ texiꝰin.l.reſpiciendũ.ff.de pe nis.⁊ in.l.pediꝰ.ff.de incẽ.rui.⁊ nau.ergo ⁊ bea⸗ ti maioꝛi głia pᷣmiabunt᷑ in celo ᷣm qualitatem ⁊ q;titatẽ vᷣtutũ. Ideʒ quoq; ꝓ bat᷑ auctoꝛitate. Nam.j.ad Coꝝ.iij.ait Paulus.vnuſquiſq; p⸗ pꝛiã mercedẽ accipiet ſᷣm ꝗꝓpꝛiũ laboꝛẽ.trãſſupti ue.in.c.pᷣſens clericꝰ.in fine.xx.q.iij.? Mat.xvj. ðꝛ Reddet vnicuiq; ſᷣm oꝑa ſua.⁊.j.ad Coꝝ.xvx etiã dicit apłs. Sicut ſtella a ſtella differt in cla ritate:ita erit reſurrectio moꝛtuoꝛũ. UVbi glo.aic Beatꝰ a beato differt in glia ſicut ſtella a ſtella in daritate. Eadẽ etiã ſentẽtia ꝓbat᷑ exeplo lega⸗ ll. Nã in.l.auili habet᷑: ꝙ is gradu ceteros ance/ dit quẽ ſtipẽdia melioꝛa vel laboꝛ ꝓlixioꝛ fece⸗ rit anteire.C. de offi.magiſtri.offi.l.nemo.UVlti⸗ mo hecſentẽtia ꝓbat᷑ teſtimonio ſaluatoꝛis Jo. xiiij.dicẽtis. In domo pꝛis mei mãſiões mũlie ſunt.Qð Aug.expõit.i.diuerſa genera pᷣmioꝝ. DO tollendꝗ iſtã difficulcatẽ poni᷑ P a hec cõcluſio ſ̃ᷣm Fran.de mayro.in con⸗ flatu. di. .q. j. ?. Bonauen. in. liij. di. xlixr. pte..q.vj.in ſolutiõe pᷣmi argumẽti.? Tho.ea. di. ⁊ in qſtiõibo diſputad de vᷣitate.q.viij.⁊ li.iij cõtra gen.c.lviij.? Sco.in.iiij.di.lvj.ꝙ oẽs ſi unt in h̊ equales ꝙ nullꝰ ꝑcicpat deũ in illa viſiõe ⁊ fruitiõe in ſũmo ſimpłr:qꝛ ẽ incõpꝛehenſibilis ab om̃i intellecu creato ⁊ volũtate geala. Qu⸗ BGermo libet em̃ tm̃ ꝑticipat nõ qͥn poſſt plus pticipari ʒ nõ põt plꝰ ab ipo:qꝛ nõ põt vltra ꝓficere.Et ꝑ 5B ſoluit᷑ ratio bme ꝑtꝭ que cõcluderet ſi deꝰ qͥ eſt obiectũ beatiticũ comphẽderet᷑ in ſůmo gradu ab omib beatis:qꝛũc equalit᷑ ꝑticiparet᷑ ob oi bus:⁊ ſic oẽs eẽnt ꝑ omia eqᷓies ĩ glia.CxX ſi qͥs dicat.Quõ g põt aia beatificari in deo:ſi nõ ẽ tã⸗ te capacicatis vt poſſit eũ cõpꝛehẽdere. Rñdeo Fſ̃m Fran.de mayro.vbi ſupꝛa ꝙ duplex ẽ capa⸗ citas.ſ.foꝛmalis ⁊ abiectiua: capacitas foꝛmał ẽ reſpectu illiꝰ:qð foꝛmalit᷑ recipũ:ſicut capaci⸗ tas foꝛmalis alicuiꝰ vaſis ẽ reſpectu illiꝰ qᷓ;tita⸗ tis aque que in eo recipit᷑. Capacitas vo obiecti ua ẽ reſpectu illiꝰ qð obiectiue recipit.i.reſpectu illiꝰ obiecti ad qð tendit.i.a quo recipit ſicut eſt fons magnꝰ vel flumẽ ſiue mare vbi aqua reci/ pitur ⁊ implet᷑ vas ſᷣm capacitatẽ ſuã. Capaci⸗ tas igit᷑ foꝛmalis nr̃i intellectus ⁊ volũtatis eſt eſſentialiter finita ⁊ limitata reſpectu ſui:⁊ reſpe ctu actus ꝓpꝛij qꝛ finite recipit illð qð recipit.Ca pacitas vo obiectiua ẽ infinita:quia ad o biectũ infinitũ ſe põt extẽdere ⁊ illud attingere:⁊ ab eo tantã aquã ſue bonitat acciꝑe qua rõne ſui nõ põt plus caꝑe:⁊ ſic in co beatificari.Oicit quoq; idẽ Fran.qꝙ ẽ duplex ꝓpoꝛtio.ſ.equiꝑantie ⁊ at⸗ tingentie.Exempli grã:quo ad ꝓpoſitũ nr̃m di⸗ cere poſſumus:ꝙ int᷑ manũ⁊ denariũ ẽ ꝓpoꝛtio equiꝑantie:qꝛ ipᷣa manꝰ põt denariũ cõpꝛehẽde re ⁊ in ſe includere.Sʒ int manũ ⁊ montẽ vel la pidem molẽdinariũ ſiue colũnoẽ altã ⁊ groſſam ⁊ hmõi:nõ eſt iſta ꝓpoꝛtio:qꝛ manꝰ non põtilla cõpꝛehẽdere:ſʒ bñ eſt ꝓpoꝛtio attingentie:qꝛ põt eã tangere.Et ſiłiter inter potentiã creatã ⁊ ipᷣaʒ diuina eẽntiã que ẽ infinita ẽ ſolũ ꝓpoꝛtio attin⸗ gentie:qꝛ oẽs aĩe ⁊ ſpũs beati pñt eã atcingere ĩ mediate.i.dare videre.nõ aũt eſt poꝛtio equipa rantie:qꝛ nõ pñt totaliter eã cõpꝛehẽdere. Nam vnũqð q; ſicut ſe habet ad ec: ita ſe habet ad co⸗ gnoſci.ij.Mecha.Cũ ̊ obiectũ beatificũ.ſ.diui na eſſentia:⁊ ſũmũ bonũ ſit infinitũ nõ poterit a potentia omniũ beatoꝛũ que ẽ finita ⁊ limita ta cotaliter cõpꝛehẽdi ꝓpter infinitatẽ ⁊ imẽſita/ tem ſuã:qꝛ vt ſupꝛa diximꝰ int᷑ potentiã ⁊ obie⸗ ctum neceſſaria ẽ ꝓpoꝛtio:⁊ int᷑ finitũ ⁊ infinitũ nulla ẽ ꝓpoꝛtio.Et ideo patet ꝓpoſitũ. Quaꝓptt inqͥt Philo.j. Phi.Que ſunt magis nota natu re:ſunt minꝰ nota nobis:q̃ſi dicat.Eſſentia di⸗/ uina que ẽ natura naturãs:ab intellectu diuino cõpꝛehẽdit᷑ ⁊ intelligit᷑:ſed minꝰẽ nota nobis:qꝛ ſolũ poſſumꝰ eam attingere.Licet em̃ beati de/ um videant infinitũ alias nõ viderẽt eũ ſicutiẽ: nõ tñ vident eũ intinite:qꝛ hoc mõ ſolꝰ deus vi⸗ det ſeip m. Siliter licet beati videãt deũ totũ eo ꝙ cũ deus ſit ſimpliciſſimꝰ:in eo nõ ẽ dare ꝑem que pateat:⁊ ꝑtem que lateat tñ nõ vident eum totaliter.i.oibd modis quibo ipᷣe deꝰ ẽ viſibilis: qꝛ hoc modo ipᷣe ſolus cognoſcir ſeiſᷣm. Bñ er⸗ go dicit Philo. ꝙ ea que ſunt magis nota na/ ture.ſ.diuine ſunt minꝰnota nobis.Jõ ꝓpha in quit Eſa.xxxviij. Attenuati ſunt oculi meiſuſpi cientes in excelſo.Oculi em̃ intellectꝰ ⁊ volũta⸗ tis cuiuſtibet pure creature ſuſpiciẽtes in excel⸗ ſo.i.in obiecto beatifico dicunt᷑ attenuati:eo ꝙ; nõ pñnt totalit᷑ cõpꝛehendere eẽntiã ipᷣiꝰ dei.aʒ vt ait Bo. in.iiij.de ↄſo.pſa.iiij.Ome qð cogno ſcit᷑ nõ ſᷣm ſui vim:ſed ſᷣm cognoſcentiũ potius cognoſcit᷑ faculcatẽ.Et hͥ patet exemplo.Nã ean dem coꝛꝑis rotunditatẽ aliter cognoſcit viſus ? aliter tactꝰ.Et eandẽ rem meliꝰ videt vnꝰ qᷓ; aliꝰ inq;tũ habʒ oculos meliꝰdiſpoſitos:qꝛ acꝰ acti uoꝛũ ſunt in patiẽte bñ diſpoſito.ij.de aia. Pꝛe dicta eciã vitas ꝓbat᷑ ꝑ illud qð habet᷑ Job.xj. vbi ironice ðꝛ.Foꝛſitan dei veſtigia cõpꝛehẽdes ⁊ vſq; ad ꝑfecũ omipotentẽ repies:quaſi dica᷑ Nõ poteris ipᷣm cõpꝛehẽdere.Et ſubdit᷑ cauſa. Excelſioꝛ celo ẽi.angelis qͥ diuine eſſentie alttu dinẽ totalit᷑ cõpꝛehẽdere nõ pñt. ꝓfundioꝛ infer no:⁊ vñ cognoſces.Longioꝛ terra mẽſura eius „ ⁊ latioꝛ mari.Per infernũ aũt intelliguntur de mones ĩfernales q licet ſint aſtutiſſimi:⁊ maxie cognitiõis ⁊ ſciẽtie:nõ tñ habẽt plenã cognitio⸗ nem de deo. Per terra aũt intelligunt homies quicũq; de terra foꝛmati:⁊ ꝑ mare virgo Ma⸗ ria vt in nr̃o mariali diffuſe declarabit᷑ in ſacra ſcriptura mare magnũ appellat᷑. Licet em plłꝰ ip ſa ſola cognoſcat deũ ⁊ eo fruat᷑:q; om̃es ſimul angeli ⁊ beati:tñ nec ipᷣa totalit᷑ dei eẽntiaʒ com⸗ pꝛehẽdere põt.Sicut em̃ oculꝰ coꝛꝑalis nõ põt cõpꝛehẽdere totũ ſolem ꝓpter eius claritatẽ exce⸗ dentẽ vᷣtutẽ viſiuã:ita oculꝰmentalis cuiuſlibʒ pure creature rõnalis nõ põt totalit᷑ cõpꝛehẽde⸗ re diuinam maieſtatem ꝓpter ipſius infinitam excellentiaam. It ergo hec cõdluſio ꝓ determinatiõe ſ⸗ ſmiſſe dubietatꝭ:ꝙ omes beati generalit in trib erũt equales quo ad pᷣmiũ ſub/ ſtantiale.ſ.in viſiõe ⁊ fruitiõe dei.in appetitus ſa tiatiõe:⁊ in ꝑpetua duratiõe ſᷣm ꝙ declarat ſan ctus Bona.⁊ Sco. in.iiij.di.xlix.⁊ ibi Ric.ar.ij q.viij.⁊ btũs Tho.in.iij.lib.cõtra gentiles.c.lij. Pꝛimo em̃ vt dictũ eſt oẽs beati generaliter vi/⸗ debunt ipᷣm deũ ⁊ co fruent᷑. In celo em̃ vt patʒ Apoc̃.xxj.erit eadẽ mẽſura hois ⁊ angeli.i.idem pᷣmiũ.õ em̃ põt eſſe niſi vnũ infinitũ bonũ fe⸗ licitans om̃es tam hoies q; angelos.Etiðo di cit dñs Mat.xxij.Erũt hoies ſicut angeli dei i celo.Sʒ felicitas angeloꝛũ cõſiſtit in dara deivi ſione⁊ fruitiõe dicẽte dño Mat.xviij.Angeli eo rum ſemꝑ vidẽt faciẽ pꝛis mei qͥ in celis ẽ᷑: ergo in eodẽ pᷣmio eſſentiali beatiſicant᷑ oẽs tã hoies „ qᷓ; angeli.ſ.in ipᷣa viſiõe ⁊ truitiõe dei:⁊ in h̊ ſenſu itelligit᷑ pabola ſaluatoꝛis ſupꝛa allegata de de/ nario diurno:qui oib in vinea dñi laboꝛãtib: licet nõ equaliter laboꝛauerint:datus ẽ ꝓ merce de vt exponit Gregꝰ. ⁊ etiã uce in lib.de ſan⸗ cta vᷣginitate. Undð Scotꝰ vbiſupꝛa. di at ꝙ ille “ “ 6 “ül Gurhitnte albrite dicſfthcicd⸗ griciteml nni⸗ ant rinfintel zatucehon Noſaran ulopiunn geöbirdengnn tepſttaſti⸗ hannunnn, cteintmd lun Auusbnnirpe leſealnneden isdeingh uamneput Ntepennfun: Pairpbkaergrm Nch uirꝛc Fniinaͤtß HMenamdren Mnq etema Koen moꝛs Nlcludemuar uminanvar Rdnrüfigurnt thenihaopzn⸗ äwrihdaded⸗ häsadihndin No; Aßcias⸗ Grelegunpon Cunideinſonig hoſeſoniſovinn Aſcnecrpdors Luͤconan ſantzn 0 oqadön naltmtöenn ſnti ein Ngsgnmnin imisrirg ſigurdirin ſins c⸗ ſen Cecethai micnin ckitſicni⸗ ti ſgerin UurAeiſan ſgeſßenntiie ſ okdent pe Pchmn knmn, Deg Voſereng. nnufin emzi oſteeenn ſNü Kare tkigueitin 1dieng. itinml aoen. AAlgunt bois nur itpo 0 hnblk in ſams Aran pbi küoſhes ſunul delcinciazconn palis de cnralis wiud werlt öi = rr. pdanmir desdengneli Daiepene mny uum in lerbi NMl 1nenler, 1ungtüliden fnenbonuft lns Giiol an ngllde Ttin danmdan iingisec nkoisti edirihin ä Foliũ denari? ẽ diuina eẽntia q̃ ẽ obiecta oĩbo:⁊ dabit᷑ cuilibet:qꝛ ẽ obiectũ beatificũ oĩm btõꝝ. Scðo dico ᷣm pᷣdictos doctoꝛes ꝙ oẽs beati generali ter erũt cõtenti illo gradu btitudinis quẽ habe⸗/ bunt:oẽſq; erũt ſatiati. Uñ Hugo de ſctõ victo re ſuꝑ ps.inqͥt. Mulca bona ſunt in h mundo: ⁊ hec oia coꝛ hoĩs ſatiare nõ pñt Unũ aũt bonũ ẽapud deũ.ſ.viſio ⁊ fruitio eiꝰ:⁊ h̊ ſolũ cũ ꝑcipi tur in eo ſatietas iuenit᷑. Sic em̃ in mari ẽ mul⸗ titudo piſciũ magnoꝛũ mediocriũ ⁊ minoꝛũ:qͥ oẽs hñt de aqua q;tũ volũt:nec ampliꝰ deſide⸗ rare pñt:ita ĩi mari diuine viſiõis⁊ fruitõis erũt beati maximi:mediocres ⁊ minoꝛes:oẽſq; erũt ſatiati:nec ampliꝰ deſiderabũt qᷓ; illud qð habe bunt.Tertio dico ꝙ ĩ celeſti pꝛia oẽs beati erũt cequales in vite ꝑpetue duratiõe: nec vnꝰ babe⸗ bit plłꝰ vel minꝰ de ſecuritate et᷑ne btitudinis qᷓ; ali. De q̃ inqͥt Augꝰ lib.xiij.de trini.c.xxv. Hec vita eterna appellat᷑:qꝛ beati pᷣſentia indeficiẽtis vite plene ꝑfruunt᷑:⁊ nunq; moꝛti vel vllis do⸗ loꝛibo ſubiacere ꝑmittunt᷑.Ad h̊ nãq; creati ſũt vt ernalit᷑ viuãt:⁊ eternã vitã et᷑ne aſpiciãt:⁊ ſuꝑ ps.cxviij.idẽ inqͥt pᷣmõe.xix.Tũc vᷣe viuã qñ ni⸗ hil pocero timere ne moꝛiar. Ipᷣa em̃ ſola dicen⸗ da ẽ vita q eterna ẽ ⁊ beata.In cuiꝰ comꝑatione iſta poti ẽ moꝛs appellãda q; vita. Pꝛopꝛie em̃ nihil aliud ẽ viuere:q; btẽ ⁊ ſine vllo fine ac ſine vlla miſeria viuere. Hec aũt vite eternitas recte ꝑ denariũ figurat᷑ qͥ figurã habet rotundã non habentẽ pncipiuʒ neq;ʒ finẽ. Uita em̃ illa ſuꝑna nullũ vnqᷓ; habebit finẽ:nec vnqᷓ; habuit pꝛin⸗ cipiũ qͥ ad ipᷣm deũ qᷣ ẽeterna felicitas ⁊ vita be⸗ atoꝝ.Ex pᷣdictis aũt patet q̃liter intelligi debe⸗ ant allegata ꝓ pᷣma ꝑte.ſ.q oẽs beati habebunt clarã dei viſionẽ:ꝑfectã eiꝰ fru itionẽ: ⁊ ſecuram poſſeſſionẽ:ſiue firmã ⁊ certã ac ꝑpetuã tẽtioneʒ que ſunt tres dotes anime beate. R Excũdo pncipaliter dico ſᷣm pᷣdictos do⸗ ccoꝛes ꝙ vnꝰ beatꝰ in patria erit maioꝛ al tero qͥ ad pᷣmiũ ſubſtatiale in tribo:ſqʒ; in clarioꝛi intuitiõe:in ꝑfectioꝛi fruitiõe:⁊ in maio ri cognitiõe. Pꝛimo em̃ dicũt pᷣfati doctoꝛes:et ctiã Alex.de ales in.j.ꝑ.ſũme:ꝙ qᷓ;uis bti in pa tria oẽs generalit᷑ videãt diuinã eſſentiã:non tñ eq̃ti mõ oẽs vidẽt.Sicut em̃ ex eo ꝙ videt᷑ eſt aa dẽ głia in btĩs:ita ex diuerſo mõ viſiõis ẽ diuer⸗ ſitas gradꝰ głie in ipis.Et ꝓbat᷑ ſic. Nã lumine glie deꝰ a btis in patria videt᷑ ſᷣm cõmunẽ opini onẽ.Sʒ qꝛ alij maioꝛi lumine replebunt᷑: ⁊ ꝑfe⸗ cciꝰ illuſtrabunt᷑. iſti ꝑfeciꝰ diuinã eſſentiã vi debũt.Nã daritas coꝛꝑis indicabit claritatẽ mẽ tis.Sʒ quidã habebũt plus alijs de claritate ĩ coꝛꝑe vt infra patebit:q̊ clariꝰ deũ videbũt.Diẽc aũt Alexãder ꝙ iſta diuerſitas nõ eſt ex ꝑte ðᷣivi ſi:qꝛ ipᷣe erit idẽ qͥ ab oib videbit᷑:nec ex ꝑte me⸗ dij vidẽdi:qꝛ nõ videbit ꝑ ſiłitudines aliq̃s:ſed videbit᷑ de in ſe ⁊ ꝑ ſe:ſʒ iſta diuerſitas erit ex ꝑ te vidẽtis.Iã Boe.dicit vt ſupᷣ diximꝰ in.iiij.ð CLXXWI 6 ↄſo. ꝙ oẽ qdð appᷣhẽdit᷑ ẽ in apphẽdẽte ꝑ modusʒ appᷣbedẽc:⁊ nõ ꝑ modũ rei appᷣheſe.qꝛ in beata pria erit diuerſitas ꝑſpicacitatꝭ intellectuuʒ: ita ctcliq erit differẽtia apphẽſionũ.⁊ hoc etiã ptꝭ ꝑ ex emplũ.Nã videmꝰ ꝙ manẽte luce eadẽ nõ inten ſa vel remiſſa vnꝰ oculꝰpᷣm ꝙ; ẽlimpidioꝛ:plus de ea videt.Et ſilłiter luce diuine ſapiẽtie manete in eadẽ diſpoſitiõe q;tũ ẽ de ſe: ille intellecrus qͥ erit ꝑſpicatioꝛ ꝑ lumen glie:plꝰ de ipſa ꝑſpiciet qᷓ; aliꝰ minꝰ ꝑſpicax. Pꝛopterea inqt Paulus J.Ad Coꝝ.xv.pᷣdicta ↄfirmãdo. Alia ẽ caritas ſolis:alia claritas lune:⁊ alia ẽ daritas ſtellarũ. ⁊c̃. Per q vᷣba ſi igaiſtrar diuerſitas gloꝛie dei et btõꝝ. Sic em̃ ſol ex ſeipo ẽ clarꝰ:ita deꝰ ex ſeipᷣo eẽntialit᷑ ẽ btũs:⁊ ſicut ſol oĩs creati lumis pnci piũ ẽ ⁊ cauſa:ita deꝰ ẽ cã oĩs btitudis ⁊ głie i be atis.Et ſic̃ coꝛꝑa celeſtia ſunt magis ⁊ minꝰ cla ra ac ſplendida:ſᷣm ꝙ magis ⁊ minꝰ de luce ſo/ lis ꝑticipant:ita beati plłꝰ ⁊ minꝰ vidẽt deũ: ſᷣm ꝙ magis ⁊ minꝰ ꝑticipãt de lumine glie. Et iõ Aug.ſuꝑ pᷣdicta vᷣ ba apli dicẽtj. Stella a ſtella differt in daritate aic. Per h̊ apłs ondit ꝙ nõ ſo lum in gehẽna ſupplicioꝛũ:ſʒ etiã in regno cele⸗ ſti multe ſunt differẽtie pᷣmioꝛũ.Nã ſicut int᷑ ſtel las vna plꝰ alia:⁊ alia minꝰ altera ſplendet: ita btõꝝ aliꝰalio magis:⁊ aliꝰ altero minꝰfulgebit. Tofirmant᷑ pᷣdicta ſic:hoĩies de S e bent aſſumi ad oꝛdines angeloꝛũ ſᷣm de terminationẽ oĩm theo.in.ij.di.ix. Sed ſuꝑioꝛes angeli deũ clariꝰ vidẽt qᷓ; inferioꝛes:vt pcʒ ꝑ Dioniſiũ in lib.de celeſti hierarchia: g̊ ho⸗ minũ qdã alijs clariꝰ deũ videbũt. Nã ſic fit in coꝛꝑalibo:ita ſuo modo fit in ſpũaliba ſᷣm cõmẽ tatoꝛẽ in.j. Phiſi. Sʒ in coꝛꝑalibo qᷓ;to coꝛpꝰali qð igni vel ſoli magis ꝓpinquũ fuerit:tãto ma⸗ gis calidũ effiat᷑ ac lucidũ:ergo ⁊ ſiliter in ſpũa libus qᷓ;to ſpũs fuerit deo ꝓpinquioꝛ ⁊ mag cõ iunctus:tãto clariꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ videbit eiꝰ maleſta tem:⁊ feruẽtiꝰ diliget ipᷣm. Pꝛopterea vᷣtus ẽ q dam diſpoſitio mẽtis ad mẽſurã głie ꝑticipãdã Sʒ qdã ſunt maioꝛis vᷣtutis ⁊ alij minoꝛis:̊ ĩ patria illi qui erũt maioꝛis vᷣtutis:alijs minus vᷣtuoſis ꝑfectiꝰ deũ videbũt.Et iſto modo con⸗ dudũt rõnes ad ſcðᷣam ꝑtẽ adducte. Unð dicit Scotꝰ ꝙ rõ quare vni beato plus dat᷑ qᷓ; alteri: nõ ẽ niſi volũtas dei in oꝛdine ad merita. Z Eñcundo dico ꝙ vnꝰ btũs erit maioꝛ al⸗ ſtero in ði fruitiõe ⁊ dilectõe:⁊ cõſeqnt᷑in delectatione:⁊ h̊ ptʒ ex pᷣdictis coꝛrelarie Quia ſic ſe hʒ intellectꝰ ad viſionẽ:ſic ſe hʒ volũ tas ad fruitionẽ. Sic̃ g̊ vnꝰ altero clariꝰvidebit deũ pter maioꝛẽ diſpoſitionẽ:ita ⁊ eadẽ rõne ſi/ militer ꝑfectiꝰ ꝑfrnet᷑.Et ꝓbat᷑ etiã ſic.Nã quãto gratia erit maioꝛ:tãto głia erit copioſioꝛ: iuxta illud ꝓphete.ps.lxxxiij.dicẽtj. Grãm ⁊ głliam da bit dñs.q.d.qꝙ głia parifoꝛmit᷑ ↄſequit᷑ gratiam Sʒ vnꝰ hʒ maioꝛẽ gratiã altero: iuxta illud ad Ephe.iiij.vnicuiq; nr̃m data ẽ gratia nin u⸗ G ram ⁊c. Ergo vnꝰ altero maio: erit in glia. No⸗ tandũ aũt ſᷣm Zbo.in q̃ſtiõibo diſt putat deveri tate.q.viij.⁊ cõiter oẽs theologoſ. q triplex ẽ gẽa ſcʒ gratis data:gratũ facẽs:⁊ ↄſũmata.Gratia gratis data nõ ſufficit ad deũ ꝑ eſſentiã vidẽdũ 2 eo fruẽdũ.nã eã habere pnt etiã mali.Silr gra gratũ faciẽs ad bᷣ nõ ſuffict:qꝛ tũc viatoꝛi moꝛ tali carne exiſtens poſſet ꝑ eẽntiã deũ videre ⁊ eo trui ꝑfecte:qð eſt ipoſſibile.Et iõ eſt tertia gra qᷓ ð ↄſũmata quã habẽt bti in pꝛia.q̃ qᷓnto maioꝛ fuerit in aliq̃:tato maiꝰhabebitlumẽ glie ad cla riꝰ vidẽdũ deũ ⁊ eo fruendũ. Pꝛedicta etis ꝓ bã tur rõne hũilitatẽ ꝓfũdiorꝭ.Ns Matth. xviij. in quit ſaluatoꝛ.Quicũq; huiliauerit ſe ſic ꝑuulłꝰ iſte H̊ maioꝛ eſt in regno celoꝛum. Ubi glo. ait. Quãto em̃ qͥs erit humilioꝛ:tãto in regno celo⸗ rum efficiet᷑ maioꝛ.⁊ merito.quia vbi maioꝛ cõ⸗ cauitas:ibi ẽ maioꝛ capacitas:ibi maioꝛ erit fe⸗ licitas. Idẽ quoq; ↄfirmat᷑ rõne charitacᷓ ardẽ⸗ tioꝛis.flã charitas ẽ pᷣncipiũ:cauſa:⁊ rõ meren di:⁊ ᷣm charitatj diuerſitatẽ pᷣmia diſtinguunt᷑ Vñ Augꝰ. omel.iiij.ſ uꝑ Joh. inqᷣt. Nõ numero ſitas operũ:nõ diuturnitas tempoꝝ:ſed maioꝛ charitas melioꝛq; volũtas auget meritũ ⁊c. Di cit aũt ſctũs Bona.⁊ Richar. in. iij. diſt. xxvij. et Scot in. j.di. xvij. ⁊ btũs Tho.in.iiij.ſcoto.di. xlix. ar. iiij. .j..ſũ.q.xij.art.vj.⁊ ↄtra gen. lib. ij. ca. lviij. ꝙ duplex ẽ charitas ſcʒ vie ⁊ pꝛie.Chari tas vie diſtinguit mãſiões ꝑ modũ meriti:eo ꝙ actꝰ nr̃ nõ hʒ ꝙ ſit meritoꝛiꝰ ex ipᷣa oꝑatciõe:ſʒ ex charitate q̃ infoꝛmat᷑ ip̃a vᷣtuoſa opatio.Charl/ tas aũt pĩle diſtinguit mãſiões ꝑ modũ meriti. Nã qᷓnto ipᷣa charitas in aliqͥ erit ꝑfectioꝛ:tanto mag reddet illũ beatũ diuie viſiõis ⁊ fruitiõis capacioꝛẽ. Diuerſe ꝗ̊ mãſiões q̃s xpᷣs aſſerit eẽ in regno celoꝝ diſtinguũt ᷣm diuerſos gradꝰcha ritat: ⁊ ↄſeqnt᷑ ſᷣm diuerſa genera meritoꝝ. Per — illas aũt mãſiões ſignificant᷑ diuerſi gradꝰ glie 2 diuerſe ſccõꝝ dignitates. Uñ Aug“ in li. ð ſan cta vᷣ ginitate ſic alt. Quia ipᷣa vita et᷑na parit᷑ oĩ bus erit ſctis eq̃lis:denariꝰ oibo ẽ attributꝰ q eſt oĩm merces.Quia vo in ipᷣa vita etna fulgebũt innũera meritoꝝ genera:multe mõſiões ſũt apð patrẽ: ac in denario qͥdẽ pari nõ viuet aliꝰalio ꝓ lixiꝰ. In mult aũt maſiõibo honoꝛabit᷑ allꝰalio cdlariꝰ. Idẽ q̊ʒ Aug.ſuꝑ Johem ait. Licet alius galio ſit foꝛtioꝛ: ſapiẽtioꝛ: luſtioꝛ ac ſanctioꝛ:nul⸗ lus alienabit᷑ ab illa domo vbi mãſionez ꝓ ſuo q̃ſq; accepturꝰ ẽ merito. Denariꝰ qͥdẽ ille eq̃lis E oĩbi quẽ pr̃familias eis qͥ oꝑati ſũt in vinea da ri iubet. Quo vtiq; denario vita ſignat᷑ et᷑navbi ampliꝰ alio nemo viuit.qm̃ viuẽdi nõ ẽ diuerſi tas in etnitate mãſura.ſed multe mãſiões diuer ſas meritoꝝ in vita et᷑na ſignificant dignitates. Hec ille. Gꝛegoꝛiꝰetiã in.iiij.moꝛal.ſic dic.Qm̃ in elecq in hac vita ẽ diſcretio open.in alia q̊ʒ vi⸗ to erit ꝓculdubio diſcretio dignitatũ,vt ſic h ali XIX us aliũ in oꝑatiõe ſuꝑat:ita illic aliꝰaliũ in retri butiõe trãſcẽdat.Et q;uis in illa retributõe non ſit eadẽ dignitas:vna tñ oĩb vita beatitudinis Ertio dico ꝙ in pꝛia celeſti erit aliꝰ alio t ſublimioꝛ maioꝛi cognitõe. Uñ eſt notã dũ ꝙ fuit opinio cuiuſdã doctoris quẽ nõ noĩat Frãciſcꝰð mayf.vbi ſupᷣ.qͥ ſʒ aliq̊s dẽ fuiſſe mgr Rogeriꝰ monachꝰ qͥ ait.ꝙ qᷣcũq; vi⸗ det eẽntiã diuinã videt etiã oẽs creaturas ĩ ea:cꝰ opiniõis aſſignari põt rõ ſic. Qncũq; ẽ aliqð ob lectũ repᷣſentas alia:vidẽs illð obiectũ vidʒ etiã repᷣſentata ꝑ ipᷣm. ſed diuia eẽntia repſentat alia ̊ ⁊c. Alia vo opinio fuit bti Tho.in.iiij.dixlix. ar. v. ⁊ in.j.par.ſũ.q.xij.ar.viij.⁊ in q̃ſtiõibo ð vᷣi 772 —— tate.q.viij.ar.iiij. ⁊ ↄtra geñ.li.iij.ca.lvj.quiait. ꝙ bti vidẽt oĩa q̃ ꝑtinẽt ad perfectionẽ vniuerſi: 7 ad perfectionẽ intellectꝰ vidẽtis eſſentia ði reli qua vo videre nõ pñt. Pꝛima aũt ꝑs ↄduſiois ſue ꝓbat᷑ rõneſic.Ois res cũ ad ſuũ finẽ puene/ rit quietat᷑:ſed naturalis appetitꝰẽ oĩm rerũ ge⸗ nera:ſpẽs ⁊ vᷣtutes:ac totũ oꝛdinem vniuerſi co gnoſcere.qð demonſtrat hũanũ ſtudiũ erga ſin gula.g̊ in vita eterna:vbi ꝑfecte hũanũ ſtudium quietabit᷑ oia ꝑtinẽtia ad ꝑfectionẽ mũdi ⁊ itel lectus bñ cognoſcẽt eſſenti dei vidẽtes. Scða ꝑs ↄcluſiõis ſᷣm eũdẽ ꝓbat᷑ etia rõne ſic. Uidere deũ p eſſentiã ſuã ⁊ oĩa q deꝰ in ſeipo videt:facit ⁊ facere põt etiã cõpᷣhẽdere totalit᷑ vtutẽ ⁊ eẽentia 7 dei. ſed nullꝰ intellectꝰ creatꝰ põt dei eẽntiã ⁊ vir tutẽ totalit᷑ cõp hendere.̊ ⁊c̃. Lertia aũt opinio fuit Franciſe ci ð mayo.in ↄflatu di. j. q. iiij. qᷣ diẽ bmã opinionẽ eſſe ſimpłr erroneã.ſecũdaʒ voq̊ ad pᷣmã ꝑtẽ:qꝛ bti etſi oẽs videãt diuinã eẽntia, qꝛ in h̊ ↄſiſtit btitudo eẽntialis:nõ tñ eq̃liter vi⸗ dẽt futùra ↄtingẽtia vel creaturas:rõne q̊nꝝ cõſi⸗ ſtit btitudo accidẽtalis:iĩmo videt vnꝰ plus q; aliꝰ ſp̃ᷣm maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ capacitateʒ ꝓpter maiꝰ ⁊ minꝰ meritũ qð ↄſecuti ſũt in hoc mũdo.Un⸗ de ipꝛobat pᷣdictas opiniões multipłr. Pꝛimo qꝛ ſi eſſent vere:ſuꝑflue eẽnt reuelatiões acteſã⸗ ctis:nec deꝰ poſſet alicui ſctõ aliqͥd nouũ ſaltẽ ðᷣ ꝑtinẽtib ad ꝑfectionẽ vniuerſi reuelare qð pus nõ ſciret. qꝛ exq̊ eẽt beatꝰ vidẽdo diuinã eentiã vi deret oĩa qᷓ vnq; poſſet dev reuelare: qd abſurdũ videt᷑ ̃ᷣm eũ. Scðᷣo:qꝛ dicte opiniões auferũt il lumiatões angeloꝝ. Nã ſᷣm doctrinã oim theo logoꝝ angeli ſupme hierarchie illuminãt ange los ſecunde.⁊ angeli ſcðᷣe angelos tertie:manife ſtãdo eis aliqͥd qð ẽ in diuia eẽntiaqð pᷣus illis nõ erat notũ:qð nõ eſſet veꝝ ſi bti viderẽt oĩa q̃ relucẽt in diuĩa eſſentia.Zertio:qꝛ ſi eẽnt vere pᷣ dice opiniões ceſſaret pᷣuilegiũ aĩe xpᷣi q̃ er ſpẽa liuilegio cognoſcit in vbo oĩa q ſũt ⁊ erutm oes doctoꝛes: maxime beatũ Bonauẽ. in. ij. diſ. xiij.ar.ij.q.iij.?⁊ ipᷣm Tho.in.iij par.ſũ.q.x.ar.ij. Hocaũt nõ eſſet ſingulare puilegiũ:ſi oẽs ſochè Gttacſeng uoltutogi öjngn üänun eöſidenn⸗ Thonngiſde⸗ Uoretpfnone Puccunnmih gulltacnian unſiumidenn Nnlnntardẽ MWNſt5danns Aelommswübe⸗ Pfironiſcltaust mMeſcSotuf (hnidcnduz Maklomam ngliusſoangen lophusinlbe Afclataremregt Topotteatqy beat Nnchrr aump⸗ Ginabentatalle pumutin tipanacak ſurderebona.S haninesſaedeie uchn yapoin bhrgcfeune lomiumlud nonpocckende cbſtanlbeie Gonynliopeum tnnoneſegn imoſgalantn cdaigtünen dauꝛunmnm coeriidenn lgecüigi ſtratoli Cullbergbe Hißupn aggüg memnin gilgeh bleaütir nͤſtiöci alw g. onent iscſamifni aüͤtgs liis Wioini HumNDeH Nℳͤ itdäenn mwinin til andans S inörir ſhonitir t da centae k matii diigtieN drduiin, S rminßd s unzmrndd lagtr ne Aritsſq iimuilis Muunlfle unicihnu gdobſutli tsauſeit mmüoinn luminitge gtantnn rugbel Ninad gſir ieghiſen⸗ fun S N/ vigerẽt in diuĩa eẽntia ſiẽ ipᷣa aĩa xpᷣi. Ad rõnem vo pᷣme opiniõis rñdet Fran. vbi ſup̃.ꝙ licet di uina eẽntia ſit obiectũ q;ũ ẽ de ſe repſentãs oig: ñ diuina volũtas facere põt ꝙ aliqd in ea relu cens nõ repᷣſentet᷑ aliqͥbo beatis:vel mag repᷣſen tet᷑ vni qᷓ; alcen ſᷣm exigentiõ meritoꝝ ⁊ capacita tẽ eoꝝ.Ad rõnẽ vo alterꝰopiniõis ꝓ ea ꝑte ð qᷓ eſt difficultas ſimiliter rñdet Fran.cuiꝰ rñſionẽ nõ refero cauſa bꝛeuitat:⁊ maxime qꝛ puto opi nionẽ btĩ Lhome ⁊ etiã Frãciſci poſſe aliq̊ mo⸗ do ſaluari.UVñ ego credo ꝙ ſaluo ſꝑ melioꝛi iu⸗ dicio ſic poſſit ↄcludi:ꝙ ſicut ꝑfeciꝰ videt ðᷣi eẽn tiã ⁊ ꝑfectius eã amat:⁊ ea fruit᷑ vnꝰ ſanctꝰqᷓ; ali us:ita etiã ꝑfectius eã cognoſcit⁊ intelligit:imo hoc eſt neceſſario ↄcludẽdũ.Nã nõ poſſzʒ qͥs ali q̃d ꝑfectiꝰ diligere niſi etiã ꝑfectius illud intelli geret ⁊ cognoſceret. qꝛ ᷣm phm in li.de regi.pᷣn. Amoꝛ ſequit᷑ cognitõnẽ:⁊ nihil amat᷑ niſi cogni tũ.j. de genera. Et volũtas nõ fert niſi in pᷣcogni tũ.iij.de aia.Quantũ vᷣo ad cognitionè aliaꝝ re rũ q̃ nõ ſũt de eẽntia diuina ego credo cuʒ beato Thoma ꝙ q̃libet aia beata intelligit oĩa q̃ perti nent ad ꝑfectionem vniuerſi ⁊ intellectus ſui.⁊ hanc cognitionẽ habet ex viſione dei. Unde pu⸗ toqꝙ quilibet etiã ex minimis beatis habeat ma ioꝛem ſcientiã de naturalibus rebus qᷓ; habue⸗ rit Areſtoteles:⁊ de diuinis ſcripturis qᷓ; habue runt om̃es doctoꝛes in hac vita:⁊ idem credo ð alijs ſciencijs vtilibus anime:vel faciẽtibus ad perfectionẽ itellectus humani.Et pꝛobatur bec opinio ſic. Sciẽtia facit bomines nobiliſſimos l.pꝛouidenduʒ. C. de poſtula.⁊ eſt perfectio ani⸗ me vt ait Cõmentatoꝛ in.ij.de anima. Et nihil ẽ melius ſcientia ⁊ intellectu niſi deus vt ait phi⸗ loſophus in libꝛo de bona foꝛtuna.Cum ergo ad felicitratem requiratur om̃is perfectio anime ⁊ opoꝛteat ꝙ beato nihil boni deſit:vt inferius patebit.⁊ etiam patet ex pꝛedictis.Sequitur ꝙ anima beata tali perfectione ſcientiarũ non care bit Pꝛeterea vt ſupꝛa eſt oſtenſum deus adim⸗ plebit ĩ patria celeſti omia noſtra deſideria que ſunt de re bona. Sed naturali deſiderio om̃es homines ſcire deſiderant: vt ait philoſophus.j metha. Cuʒ ergo in hoc mundo non poſſimus babere perfectam ſcientiã omniũ rerum natura lium:iuxta illud Ecci.j. Cuncte res difficiles et non poteſt eas homo erplicare ſermone. Et.iiij. ca.eiuſdem libꝛi etiam ait Salo mon. Intellexi ꝙ omniũ operum dei nullaʒ poſſit homo inue⸗ nire rationẽ.ſequitur ꝙ ipᷣam cognitionẽ habe⸗ bimus in alia vita. aliter deus dediſſet om̃i hoi hoc deſideriũ naturale fruſtra qð eſt falſũ.quia deus ⁊ natura nihil agũt fruſtra.j.de celo ⁊ mũ do.⁊.iij.de anima Unde ait philoſophusvbiſu pꝛa.⁊ etiã.ij.phiſi.ꝙ deſideriũ naturale nõ põt eẽ fruſtratoꝛiũ.Et ideʒ dicit cõmẽtatoꝛ.ij.metha. Quilibet ̊ btũs ꝑfecte ĩtelliget in pꝛia oẽs pꝛedi CLXXVII Kctas ſciẽtias vt ſunmaturale deſideriũ ſibia ðo datũ cõpleat᷑. Uera ẽ eĩ ſentẽtia mercurij terme,) giſti:quã refert Lactã. in li.de ira dei.ſ.q maioꝛ pars eoꝛum que ſcimus eſt minoꝛ pars coꝛuʒ que ignoꝛamus. Ed notandum ꝙ ſicut in alijs rebus eſt ſ reperire bonum:melius ⁊ optimum:et per fectum: perfectius:⁊ perfectiſſimuʒ: ita etiam reperitur cognitio ⁊ ſcdentia ꝑfecca:pꝑ⸗ fectioꝛ ⁊ ꝑfecciſſima. Cognitionẽ g̊ ꝑfectã oium ꝑtinentiũ ad ꝑfectionẽ vniuerſi ⁊ itellecꝰhũani hebũt oẽs bti:⁊ in hoc erũt eq̃les:ꝙ nullus erit ignoꝛãſ de pᷣdictis:⁊ ðꝛ pfecta cognitio ⁊ ſcia re ſpectu cognitiõis ⁊ ſcie viatoꝝ. Itẽ ðꝛ ꝑfecta qꝛ pficiet ⁊ qetabit ĩtellectũ cuiuſq; ſᷣm capacitatẽ ſus.Quidã vᷣo erũt beati qͥ habebũt cognitiõeʒ ⁊ ſciam de pᷣdictis ꝑfectioꝛẽ alijs:⁊ alij ꝑfectiſſi⸗ mãõ:vt btã vᷣgo iter oẽs Sunen creaturas:ſic dif fuſe ꝓbabo in q̃rta ꝑte pncipali Marialis nr̃i. Sicut aũt licet aliqͥ ꝑfectioꝛẽ alijs hẽant cogni⸗ tiõem diuine eẽntie:tñ illi etiã qͥ minꝰ cognoſcũt ſunt bti:⁊ ſatiati in gradu ſuo:qꝛ ſunt pleni co⸗ gnitiõe ſᷣm capacitatẽ ſuã.Silłr eſt de cognitiõe Iciẽtiaꝝ:⁊ aliaꝝ reꝝ ad ꝑfectionẽ vniuerſi ⁊ hũa ni ĩtellectꝰꝑtinẽtiũ.Quilibet em̃ btũs erit plenꝰ cognitiõe ꝑfecta ſᷣm gradũ ſuũ.Et ad pᷣdicta fa cit ꝙ etiam in hoc mudo reꝑit᷑ ſcia cõpetẽs ſiue ſufficiẽs: ⁊ ſcia eminẽs.c.niſi cuʒ pꝛidẽ.S.ꝓ defe/ ctu. de renun. Nec eſt ipoſſibile ꝙ qlibet de mi⸗ nus ſciẽtificis beatis ſit ſapiẽtioꝛ oib viatoꝛib⸗ Nã ⁊ de Johãne dixit dñs Matth.xj. Inter na tos mulieꝝ nõ ſurrexit maioꝛ Johane baptiſta Qui aũt minoꝛ ẽ in regno celoꝝ:maioꝛ ẽ illo.Et ex pᷣdictis pᷣt reſpõderi ad oĩa argumẽta Franci ſci:⁊ elꝰopinio cum illa btĩ Thome cõcoꝛdari. Hanc aũt opinionẽ de ꝑfecta ſcia oĩuʒ btõꝝ te⸗ net Greg.iiij. dialo. vbi dicit:ꝙ ille qui ſcit deuʒ oĩa ſcit ĩ ipᷣo.i.oẽs ſcias pᷣdictaſ ⁊ ſiles cognitõeſ Nec valet rñſio qͥrũdã dicentiũ:ꝙ eſt duplex co gnitio.ſ.foꝛmalis:ſic̃ videndo ſoꝛtẽ videmꝰ euʒ foꝛmalr:⁊ alia virtualis ſicut ducatꝰrepꝛeſen⸗ tat virtualiter groſſos ſui valoꝛis:⁊ ſic videndo euʒz videre dicimus ipᷣos groſſos. Unde dicere voluerint iſti:ꝙ in viſione dei beati vident vir⸗ tualiter oĩa:ſed nõ foꝛmaliter. Quibo reſpõdeo: ꝙ Greg.nõ loquitur de cognitiõe cõfuſa ⁊ gene rali.ſed de cognitione ⁊ ſcientia particulari ⁊ di ſtincta:⁊ dicit nihil eſſe ſcilicet de pꝛedictꝭ cogni tionibo ꝙ beati neſciãt.· Scire aũt eſt rem ꝑ cau⸗ ſam cognoſcere:⁊ qm̃ ita eſt: ⁊ nõ contingit ali⸗ ter ſe hbabere. pᷣmo Poſter. Pꝛeterea ad veraʒ ⁊ pfectam ſcientiã quã aſſerit Greg.eſſe in beatis non ſufficit cognitio in generali ⁊ confuſa: ſed requiritur noticia particularis ⁊ diſtincta. vij. Echbicoel. b Vantum vero ad futura et contingen⸗ tia que fiunt ⁊ accidunt in D mundo Bermo –— ſi queraturan beati hocſ. cian. Reſpondeo credo ipſos parum curare de noticia pꝛedictoꝝ non pertinentiũ ad perfectioneʒz ſui intellectus maxime quia totaliter ſunt immerſi in infinita dulcedine viſionis et cognitionis ac fruitionis dei:in qua plenam habent felicitatem:nec mi⸗ nus eſſent felices licet oĩia alia neſcirẽt.vñ Aug. in li.v.ↄfeſſionũ inquit.GBtũs qui te ſcit etiaʒ ſi neſcat.Qui vero te ⁊ illa nouit nõ ꝓpter illa bea tioꝛ:ſʒ ꝓpter te ſolũ btũs eſt.becille. Puto tñ ꝙ in ipᷣa dei viſione videãt plus ⁊ minꝰde pᷣdictis ꝓut ſᷣm eoꝝ gradũ ⁊ meritũ diuine ſapieviſum fuenit ꝓpalare. Si cui aũt btõꝝ foꝛteveniret deſi deriũ ſciẽdi aliqͥd de pᷣdictis:vtputa:qͥd faciant ſui cõſanguinei ⁊ hmõi:credo ꝙ in ipᷣa dei viſio ne in qua oia btõꝝ deſideria cõplent᷑ hoc ꝓſpice re poſſent.Quãdo em̃ bci deſiderant aliqͥd ſcire a deo:ipᷣe illð ꝓtinꝰ oñdit eis:dicẽs illð Hiere. xxxviij. Non eſt em fas vobis qͥcqᷓ; negare. Z Uo ad dotes vero coꝛpoꝛis glłificati eſt ꝗq ſciendũ ſᷣm cheologos maxime ſanctuʒ Bona. in. iiij. di.xlix.ꝑte.ij.ar.j.q.iiij.q; Dotẽ ĩpaſſibilitatis oẽs bti hñt equalẽ i h:ꝙ nul lo mõ poſſunt pati vt ſupꝛa ẽ oñſuʒ. Dotes vo alie.ſ.ſubtilitatis:agilitatis:⁊ claritatis ſunt in cis ſ̃m plus ⁊ minꝰ:⁊ ꝑpfeciꝰ⁊ minꝰꝑfecũ:pꝑ ac ceſſuʒ ad cõplementũ ⁊ terminũ:nõ ꝑ admixtio/ nẽ ↄtrarij:qꝛ oẽs dotes ĩ oibo btis nihil hñt ad mixtũ ð ↄtrario.Et ĩ b ſũt oẽs eq̃les.:.q̊ ad imu nitatẽ ab oĩ oppoſito ipᷣis dotibo. Sicut aũt in ipᷣ is btis ẽ diuerſitas ĩ ꝑfectiõe viſiõis:cognitio nis ⁊ fruitiõis:ita ẽ diuerſitas in ꝑfectiõe iparũ dotiũ coꝛꝑis ſᷣm diuerſitatẽ meritoꝝ:⁊ ſᷣm cla⸗ ritatẽ głie aiaꝝ:vt inqͥt magiſter ſen.iiij.di.xlix. ⁊ ibi Rich.⁊ btũs Tho.⁊ Scotꝰqᷣ dicit:q; ſicut btũs maioꝛ ꝑfectiõis ⁊ meriti exiſtens dariꝰvi/ debit diuinã eẽntiã ocło mẽtali ipᷣiꝰaĩe:ita clari⸗ us videbit xpᷣi hũanitatẽ głioſaʒ oculo coꝛꝑali. Qui volũt g in celo alios in głia ⁊ claritate atq; Blectatõe excedere:debẽt illos i hacvita ĩ vᷣtutibꝰ ⁊⁊ bonis operatioibo ſuperar. A n Otandũ ẽ aũt licet ĩter ſctõs ſit ineq̃li tas i pᷣdictis:tñ iter ipos nõ ẽ nec eſſe pᷣt inuidia aut emulatio:imo quilibet ſctũs valde gaudet de bono ꝓximi:vt inqt Scotꝰin.iiij.di. Vltia. Et iõ qlibet ſctũſ pᷣt dicere illð qð ſcriptũ ẽ Sapie.vij. Sine iuidia cõico.Sic em̃ vaſ vniꝰ ſextarij ſi eſſet ĩ toto plenũ ita vt ampliꝰtenere ñ poſſet:⁊ hr̃e valeret aliquã cognitionẽ nõ qᷓrerer hfre vinũ alteriꝰvaſis tenẽtis decẽ ſextaria:qꝛ ipᷣʒ ſi apliꝰponeret᷑ ĩ eo dirũperet᷑. Sic etiã ĩ celo ſcti ſuüt ꝑfectiſſime pleni illa glia cuiꝰ ſũt capaces ſᷣm latitudinem ſue charitatis.De q̃ loqᷓns apłs.ij. ad Coꝛ. vj. ait.Coꝛ nr̃m dilatatũ eſt:dilatamini ⁊ vos.Et iõ nõ iuidẽt alijs hñtib maioꝛẽ glłiaʒ pᷣi em̃ ſũt ꝑfectiſſime bti ⁊ ſaciati ſua głia.Cõ⸗ ſiderate &o fideles xpᷣiani:q̃ daritas erat ĩ celo: ſi quilibet ſctũs erit ſeptẽ vicibus ſole lucidioꝛ. XIX Quid & ent videre tot pene inumerabilia milia ſctõꝝ ⁊ angeloꝝ. Tuncem oculi nr̃i erũtꝑ gliaʒ purificati:vt ex illa claritate leticiam reapiant. Quid erit videre glłioſam virgine; Mani que ſola habet maioꝛeʒ claritatẽ ⁊ ſplendoꝛẽ qᷓ; oẽs ſancti ſimul vt ipᷣa retulit ſctõ Thome Canthu arienſi epᷣo.Quid erit videre coꝛpꝰ dni nr̃i Je⸗ ſu chꝛiſti.O cõſolatio indicibilis:o ſuauitas in enarrabilis:o leticia incõꝑabilis.ſon em̃ ſolũ erimꝰſocij ſanccoꝝ ⁊ angeloꝝ:ſed erimꝰfrẽs do mini ieſu chꝛiſti. Dat.xij.Et habebimꝰ gloꝛio ſam virginem Manriã vt matrẽ. Deus aũt erit pater noſter. Joh.j.Et ideo excdamat Salomõ Saß.v.c.vidẽs ſanctoꝛũ gloꝛiã ⁊ dicit. Ecce qͥ/ modo cõputati ſunt inter filios dei:⁊ inter ſan/ ctos ſoꝛs illoꝛũ ẽ. Et hoc ſufficiat pꝛo ſexto gau dio.Non miret᷑ aũt aliqͥs ſi in hoc ſermõe ſum pꝛolixus:quia vt ait qͥdã pᷣdicatoꝛ noſter. Qñ hõ ſpaciãdi⁊ recreatiõis cauſa deambulat ꝑ pa radiſum:tarde inde exit ⁊ inuitus. De ſeptimo gaudio qð ðꝛ duratiöis. B Eptimũ ⁊ vltimũ gaudiũ paradiſi dicit ſduratõis. Regna em̃ huiꝰ mũdi ſũt trã ſitoꝛia ⁊ tꝑalia dicẽte Salomone. Ecẽs ij. Nihil eſt ſtabile ſub ſole:ſed regnũ celeſte erit eternũ.De quo dici᷑ Dañ.vij.c. Poteſtas eius poteſtas eterna que nõ auferet᷑.⁊ regnũ eiꝰ qð nõ coꝛrũpet᷑.Uñ dicit Ariſ.x.echi.ꝙ felicitas eſt qͥddã bonũ ſtabiliſſimũ.Et iõ qlibet aia btã di it deo illud Cant.iij. Tenui eũ nec dimittam. Perpetuitatẽ aũt ſuꝑne pr̃ie ⁊ felicitat appꝛo⸗ bat Scotꝰ in.iiij.di.xlix.q.vj.⁊ btũs Zho.i ſũ. ↄtra gẽtiles li.ij.ca.ij.Quã vᷣitatẽ cauſa bꝛeuita/ tis ſolũ vnica rõne cõpꝛobamꝰ q;̃ dici᷑ cauſatio nis.Nã effectꝰ qͥ depẽdet a ſua cauſa qᷓ;tũ ad eẽ ⁊ q;tũ ad finẽ durãte ſꝑ cauſa neceſſario ſꝑʒ ꝑdu rat ſᷣm pbᷣm.ij.phiſicoꝝ.Durãte em̃ ſole in et᷑nũ eiꝰ illuminatio in eternũ durabit. Cũ ꝗ̊ᷓ delecta⸗ tio beatoꝝ ſit quidã effectꝰdepẽdẽs a deo qᷓ;tuʒ ad eſſe ⁊ q;tũ ad finẽ:qͥ deꝰ eſt qdã cauſa intini⸗ ta ⁊ eterna carẽs pncipio ⁊ fine actermino neceſ ſario ſequit᷑ ꝙ aia btã nũq; poterit perdere feli⸗ cltatẽ ſi s gerc ale pe i;, 6enemane qð alliga tur cauſe ind eficieẽti ſꝑ accipit influẽtis illiꝰcau⸗ ſe.Et ↄfirmat᷑ pᷣdicta vᷣitas de eternitate ſelicita tis per dictũ ph̊i.iij.topicoꝝ di.ꝙ bonũ q̃nto eſt permanẽtiꝰ:tãto meliꝰ.q̊ opoꝛtet ꝙ beatitudo ſit ꝑpetua ⁊ eterna:vt ſit delectabilioꝛ om̃i re cre ata.Et iõ dicebat ſaluatoꝛ diſcipulis ſuis Johᷣ. xvſj. Iterũ videbo vos ⁊ gaudebitcoꝛ veſtrũ: et gaudiũ veſtrũ nemo tollet avobis.Et Matthᷣ. xxv. Ibunt iuſti in vitã eternã.Et Ecci.xxxij.dici tur de quolibet ſancto. Stabilita ſunt bona il⸗ lius in dño.Et PS.cxxvij.ait ꝓpheta. Uideas bona hieruſalẽ omibus diebus vite tue.Et Au guſti.in de trinit᷑.ait. Uita beata eſſe non poteſt niſi ſit immoꝛtalis ⁊ eterna: vita autem huius mungdi eſt tranſitoꝛia: ⁊ ſimiliter eius gaudia. Nren or, ngſt, 1Rud. ſd ſtittnen rcötets ienitennenn Grtieg chan Netnns um. Z (ſur nen il ſuorlun AIninteni Gai nd ſcaeſuges Uogäünddn aegzcan Kolaothtmin 1aonriet Ginarwni vimbonurr Gannfiyg riiA Nn pinlu Are WMNnn (ehenamret Achabennmainel enieltO Nni Cncorun dad finoloncg lerfe eruperaroon Cnſinetniſtian⸗ Mnis⸗omebonii nizſeneſar bi Gninüneſgitebt: inonch morceta o uniz ſn fenbülvlekib Mnmekenb Agrſcediin Knreſensas Uwugberll,an Milroanns bintenüfn 0onlimnede opesſhamigi⸗ nemanepen nechlamtnen Gonellalocin Pvoladnndtgg⸗ Gtillecbann ullanmnuli engonula llorclaſcgel he hans nijt dicr i osderrinnin aRoſe n lcnd vtn mius, Mündidd Slmnn 6 Eè ti gide rabiqfitnse ſo qllbertar= N tünetdirn. 1rſclces .1btüs Oefi sned uunſeni ir riran encn gitsn oiin ummuud t pobatl,/ Gmiecsla gauenöca cwmiurſcicn gwonüi⸗ ungdenmn mbiioßſin pblsus ocor veni⸗ ds W EN e ſunt rv ppbenn 17 Virn ſeon N . eg s 6o. 4 S ZM SS 5 Ouia em̃ delectatiões huiꝰmũdi cauſant᷑ a cau ne mãſura:hecillᷣ· Oe qᷓ eti dicit Dauid p.exl ſis coꝛruptibilibo ⁊ deficẽnbo iõ illis coꝛruptis aut oenihilatis coꝛrumpũtur⁊ deficit. A SIZImiliter in regnis tꝑalibo oꝛiũtur bella 8 ? diſcoꝛdie. In celo vero erit pax eterna. Deoe q;ᷓ loqns Dauid i pS. cxlvij. ait. Qui poſuit fines tuos paceʒ. Similłr iꝑatoꝛes terre⸗ ni ⁊ oẽs hoies mũdi:licet habeãt młtas cõſola⸗ tiões:tñ ſꝑ timent ne amittant eas. Btivero ſe⸗ curi erũt ꝙ nũqᷓ; amittẽt gaudia ꝑadiſi.De qb dicit dñs Eſa.xxxij.c. Sedebit ꝓpłs meꝰin mlci tudine pacis:in requie opulẽta:⁊ in tabernacu lis fiducie. In ꝑpetuũ igit᷑ regnabũt ſci cuʒ deo in ſecula ſeculoꝝ.iuxta illud Sapie.v.pS.xxiij. Juſti aũt in ꝑpetuũ viuẽt:⁊ apud dñm eſt mer ces eoꝛũ. Ideo Thobias loq̃ns cũ deo.xiij.ſui libꝛi.c.ait . PHagnꝰes dne in eternũ:⁊ in oĩa ſecu la regnũ tuũ.O xpᷣiani q̃re ñ q̃retis acqᷣrere ta⸗ le regnuʒ.O cecitas maxima:laboꝛabit quis ⁊ inſudabit ꝑ totũ annũ:vt acquirat centũ aure⸗ os.Exponit qͥs ſe ꝑiculo moꝛtis:vadit ad pu⸗ gnã vt acqratvillã vel caſtrũ:⁊ nõ curat acqͥrere infinita bona vite eterne:⁊ eternũ celi palatium. Sdltote frẽs ꝙ vera ẽ ſentẽtia ſaluatoꝛis noſtri Mat.xj.di. Regnũ celoꝛũ vim patit᷑:⁊violenti rapiũt illud. Licet em̃ deus poſſit nob dare bea titudinclabſq; meritis:tñ nõ vult hoc agere:iĩmo vulc vt mereamur ⁊ bonis oꝑibus eã acqͥramꝰ Vt inqᷣt ſanctꝰ Bona.in.ij.ſentẽ.di.xij.ar.j.q.ij. De qua beatitudine lo quẽs Augꝰ.in.vj.de ciui. dei.c.xij.ait.O regnũ btĩtudinis vbi tu dñe ſpe cies ſanctoꝛũ:⁊ diadema gloꝛie facie ad faciem vider a ſancqᷣ:letificãs eos vndiq; in pace tua: que exuperat oẽm ſenſuʒ. Ubi gaudiũ infinitũ leticia ſine triſticia:ſalus ſine doloꝛe:lux ſine te⸗ nebꝛis:om̃e bonũ ſine omi malo.Ibi iuuentuſ nunq; ſeneſcit: ibi amoꝛ nunq; tepeſcit:ibi vita terminũ neſcit:ibi decoꝛ nunq; palleſcit:ibi ſani tas nunqᷓ; marceſcit:ibi gaudiũ nunqᷓ; decreſcit ibi doloꝛ nunq; ſentit᷑:ibi gemitꝰ non audit᷑:ibi triſte nihil videt᷑: ibi leticia ſemꝑ habet᷑:ibi nullũ malũ timet᷑:qm̃ ibi ſummũ bonũ poſſidet᷑:qð ẽ videre faciẽ dñi vᷣtutũ.Felices igit᷑ qͥ de naufra⸗ gio vite pᷣſentis ad tanrũ gaudiũ iã ꝑuenire me ruerunt.hec ille.Qui etiã in lib.Soliloquioꝛuʒ dicit. Felix ſocietas ſuꝑnoꝝ ciuiũ:⁊ ſequit᷑ infra. Ibi erit gandiũ ſine meroꝛe: reqes ſine laboꝛe: abundatia ſine defectiõe:dignitas ſine timoꝛe: opes ſine amiſſt liõe:ſanitas ſine languoꝛe:vita ſi ne moꝛte:ꝑpetuitas ſine coꝛruptiõe:felicitas ſi⸗ ne calamitate:amaritudo ⁊ om̃is aſperitas i re gione ũlla locũ nõ habet.Ibi em̃ nõ ẽ malũ:neq; malicia:nõ ẽ aduerſariꝰ impugnãs:nec vlla pecc cati illecebꝛa:nulla ẽ ibi indigetia: dedecꝰ nullũ nulla nixa:nullũ vituperiũ:nullꝰ timoꝛ:nulla ĩ ix. Glia hec eſt om̃ibo ſanctis eus. E qᷣ bo celi ciuib gloꝛioſis:inqͥt ibidẽ ꝓ⸗ d. pheta ps.lxxxiij.loquẽs ðᷣo ⁊ dicẽs. Rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ Beati qͥ habitat in domo tua dñe.in ſecula ſeculoꝛũ laudabũt te. In qᷣbo diſcoꝛdia:ſed ẽ ibi pax ſũma:charitas ꝑfecta:iu bilatio ⁊ laus dei eterna:gaudiũ ⁊ reqes ſine fi vᷣbis tãgit patrie celeſtis excellẽtiã.Et pᷣmo eam cõmendat a dñi liberalitate cũ dicit. Rex meus: ⁊ deus meus. Licet em̃ ſit rex ⁊ deꝰ:ẽ tñ nr̃: qꝛ ſe ⁊ ſua no bis dedit:liberalitas aũt eius apparet: qꝛ oẽs ꝑegrinos facit ciues:atq; ꝑperuos habi⸗ tatoꝛes ac domeſticos ſuos ⁊ heredes.Etiõ no/⸗ bis inqͥt apłs pᷣdicta tãgẽs ad Ephe.ij. Frẽs iaʒ nõ eſtis hoſpites et aduene:ſʒ eſtis ciues ſctõꝛũ ⁊ domeſtici dei:ſuꝑedificati ſupꝛa fundamẽtuʒ apłoꝛũ ⁊ ꝓphetarũ.Scðo ibidẽ cõmẽdat pꝛiam celeſtẽ a felicitatis vᷣitate dũ ait. Rex meꝰ⁊ deus meꝰ. Beati qͥ ⁊c̃. Ut em̃ ait Amb. in lib. de offi. Beatitudinẽ quidã poſuerũt in coꝛꝑis volupta te ſicut Epicurei.Quidã vo in animi vtute ſicut ſtoici.Et qᷣdã in vᷣtute interioꝛi ⁊ extenoꝛi q̃daʒ honeſtate ſicut peripatetici. Sʒ vera felicitas cõ ſiſtit in dei viſione ⁊ cognitiõe ſicut tenẽt fideles ⁊ catholici.Et iõ dicebat dñs diſcipulis ſuis il/ lud qð dicet nobis in patria.Beati qͥ vidẽt que vos videtis Luc.x.Eſt aũt notãdũ ꝙ ſᷣm Aug. ſuꝑ Geñ.ad litterã:beati habebũt triplicẽ viſio/ nem:vna ðꝛ ſpũalis qua videbũt angelos⁊ ani mas beatoꝛũ:ex qua viſiõe reſultabit gaudium magnũ.Si em̃ ſᷣm Chꝛyß. videre demones eſt magna pena ⁊ quedã gehẽna:ↄſtat ꝙ videre an gelos erit magna gloꝛia.Alia viſio ðꝛ coꝛꝑalis qꝛ videbũt chꝛiſti hũanitatẽ:ex qua viſiõe reſul⸗ tabit gaudiũ maiꝰ. Ipᷣe em̃ ẽ ſpecioſus foꝛma pᷣ filijs hominũ.ps.xliiij.De qua viſione dicicur Canti.iij. Egrediemini filie ſion:⁊ videte regem Salomoneʒ in diademate quo coꝛonauit eum mater ſua. Humanitas aũt ſiue caro chꝛiſti di⸗ citur diadema:ſiue quia fuit nobis victoꝛie cã: ſiue quia nullo vicio vel pꝛaue ſuggeſtioni vn⸗ qᷓ; fuit aꝑta:ſiue quia fuit tantũ vna linea.i.car⸗ ne virginea figurata.Cetere em̃ figure diuerſis lineis foꝛmãtur.Figura aũt circularis tantum vna linea claudit᷑.Et ſimiliter caro ceteroꝛũ foꝛ⸗ mata ẽ ex ſemine vtriuſq; parẽtis.Caro aũt chꝛi ſti tm̃ ex ſanguinibus virginis.Alia viſio dici⸗ tur intellectualis ſiue ſuꝑintellectualis qua di⸗ uinitatem videbunt:ex qua reſulcabit gaudiuʒ maximũ.De q̃ viſiõe dicit Fulgentiꝰ.Sicut per ſpeculũ vitreũ trina nobis viſio adminiſtratur qꝛ noſipſos ⁊ ip[ᷣʒ ſpeculũ ⁊ qͥcqͥd adeſt videmꝰ2 Sicꝑ ſpeculũ diuine claritatꝭ ⁊ ipᷣm deũ q;tum poſſibile erit creature ⁊ noſipſos:⁊ cetera oia no ſtra ex certa ſcia cognoſcemꝰ.hec ille.Bñ g dicit peri Apha. Rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ:btĩ ⁊c̃. Lota em̃ felici quietudo:nulla dubietas:nulla violẽtia: nulla teas nja erit i vidẽdo ipᷣm regẽ celeſtẽ. E ſEgAd notandum ꝙ coloꝛ niger viſum cõ⸗ gregat albus aurem ipſum dilgregat. 1 * Bermo ſcſa viridis qui eſt medius inter albũ ?⁊ nigrum delectat viſuʒ. Iſte aũt triplex coloꝛ in xpᷣo cõſi⸗ derat᷑. Niger ei coloꝛ ſignificat etꝰ hũanitatẽ qͥ fuit in paſſiõe denigrata Apoc.vj.Sol factus eſt niger tanq; ſaccꝰcilicinuſ.Et iſte coloꝛ niger debet cogitatꝰnr̃os ↄgregare:qꝛ ſi tãta paſſus eſt inocẽs ⁊ ſctũs:qͥd pani dʒ peccatoꝛ malus ⁊ iniquus.Coloꝛ albo ſignificat ſuaʒ diuinitatẽ que p᷑ nimia ſua dlaritate oclos mentis diſgre gat.Et iõ iſte coloꝛ albb diuinitatis ↄiũctꝰẽ cuʒ nigro hũoanitatis:⁊ faq? eſt totꝰviridis ⁊ dele⸗ ctabilis ad videndũ.Et de hoc exponi põt illð qð ait dñs Eʒechielis.xviij. Paſcam cos ĩ mõ⸗ tibo iſrael:ibi reqᷣeſcent in herbis virentibo.In mõte em̃ celeſti herba viridis hr̃ q̃ͥ ouib delĩ in paſcuis dat᷑:hec aũt herba eſt xpᷣs.De q̃ cxponi põt illud Geñ.j. Germinet terra.i.vgo maria herbam virente:ideſt xpᷣm deuʒ ⁊ hoiem. Et iõ ipe dñs vocat ſe lignuʒ viride dicẽs Luce.xxiij. Si in viridi ligno hoc faciũt:in arido qͥd fiet. Hanc aũt viriditatẽ deſiderabãt videre ſancti patres.iuxta illud Eccłi.xl. Gram ⁊ ſpeciẽ deſi/ derabit oculus:⁊ ſuꝑ oĩa virides ſationes.In iſta igit᷑ viriditate celeſti paſcunt᷑ oues paradi⸗ ſi itus in cõtẽplatõe diuinitat :⁊ extra in viſiõe głioſe hũanitatis.iuxta illð Joh.x. Ingrediet᷑ ⁊ egrediet᷑ ⁊ paſcua inueniet.Et ſic patʒ quõ vi ſus noſter beatificabit᷑ videndo ipᷣm regẽ ſuꝑ⸗ nũ Auditꝰaũt btificabit᷑ audiendo eiꝰdulciſſi⸗ mã allocutioneʒ.De q̃ ðꝛ Canti.ij.Sonet vox tua in auribo meiſ.Uox em̃ tua dulcis ⁊ facies tua decoꝛa nimis. Olphatꝰq̊ʒ btificabit᷑ odo⸗ rando roſam paradiſi.i.mũdiſſimã carnẽ xpᷣi. De q̃ põt dici illud Eccłi.l.Quaſi flos roſaꝝ in dieb vernis. Itẽ odoꝛãdo balſamũ.i.diuinita teʒ ſuauiſſima Eccłi.xxiuij. Quaſi balſamũ nõ mixtũ odoꝛ meꝰ.Odoꝛãdo qͥʒ eiꝰaiam oib vn guẽtis pleniſſimã Cañ.j.Curremꝰin odoꝛe vn guẽtoꝝ tuoꝝ.Guſtꝰetiã btificabit᷑ in plena dei Ddelectatiõe quaʒ ſentiet ex carne xpᷣi dulciſſima ob.xxxj.Quis det ð carnibo eiꝰvt ſaturemur Itẽ ex aia eiꝰdulciſſima Eccłi.xxiiij.Spũs me us ſuꝑ mel dulcis.⁊ ex diuinitate oĩiuʒ ſapoꝛũ pleniſſima Sap.xvj. Panẽ de celo pᷣſtitiſti eis oẽ delectamẽtũ in ſe habentẽ ⁊ oĩs ſapoꝛis ſua uitatẽ.Tactꝰ inſuꝑ btificabit᷑ů ſangendo ꝑſonã Di em̃ tanta vᷣtus crat in tãgendo fimbꝛiã ve ſtimẽti eiꝰ:q̃nta ſuauitas erit tãgere ꝑſonã eiꝰ Cañ.ij.Dextera illiꝰamplexabit᷑ me. Itẽ ĩ oſcu⸗ lando.Si cm tanta ſuauitas fuit in oſculãdo pedes eiꝰpaſſibiles:q̃nta erit oſculari coꝛpꝰeiꝰ głioſũ:⁊ faciẽ illã deſiderabilẽ.Cañ.viij.Ouis det te frẽʒ meũ vt iueniã te foꝛ ⁊ deoſculer. F bonitate igit᷑ iſtiꝰreg ſolũmõ iueni Ipfecta ſacietas. Bonitates em creatu⸗ raꝝ iõ nõ poſſũt nos ſadare:qꝛ habent triplicẽ defectũ. Sunt em̃ accidentales:⁊ iõ eis ſepe puamur.Sũt ꝑticulares:qꝛ nulla creatu ra eſt q̃ͥ heat oẽs bonitates:ſʒ ſunt in eis ſparſe ⁊ diuine:Sũt etiã mixte:qꝛ nullã hñt purã bo nitatẽ. In deo aũt eſt bonitas eẽntialis Mat. xviij.? Luce.xix.⁊ vniuerſalis Sap.vij. Uene⸗ rũt mihi oia bona pariter cuʒ illa ⁊c̃. Itẽ pura. vnñ Aug.inqᷣt.Quãata ibi erit felicitas vbi nullũ erit malũ:⁊ nullũ latebit bonuʒ. Affectꝰigit᷑ nr nõ pᷣt reperire ꝑfectã delectationẽ in creaturaꝝ bonitatib ſic accidẽtalibo:ꝑticłlarib:⁊ mixtis. Si em̃ aliqͥs valde ſitiẽs guttas lambit nõ ſa⸗ tiat᷑ ſʒ ſitis eiꝰmagis auget᷑:⁊ ſi calix mẽſuratꝰ ſibi ꝓponat᷑ ſemiplene ſaciat᷑.· Pctõꝛes ãt ĩ crea⸗ turis quaſdã delectationes lambũt ꝓpheta di cẽte. Inimici eiꝰterrã lingẽt ps.lxxj.Et iõ nõ ſa,/ tiant᷑ ſj miabili fame toꝛqntur eodẽ ꝓpheta at teſtãte qͥ ait po.lviij. Famem patient᷑ vt canes. Boni aũt i pñti diuinas delectatiões recpiũt ſʒ mẽſurate.Ad Ephe.iiij. Unicuiq; vim data eſt grẽ̃a ᷣm mẽſurã donatiõis xpᷣi.Et iõ eoꝝ ap petitꝰnõ pᷣt hic ꝑfecte qͥetari. Bti aũt ſũt ĩ fonte dei:⁊ iõ nõ pñt ſitire Apoc̃.vij. Agnꝰqͥ ĩ medio thꝛoni eſt deducet eos ad vite fõtes aqrũ. Sũt etiã in cenaculo dei:⁊ iõ non pñt eſunire Apoc. vij.Nõ eſuriẽt neq; ſitiẽt ampliꝰ⁊c̃. Itẽ ſunt in theſauro dei:⁊ iõ nõ poſſunt penuriã ſuſtinere Eccłi.xv. Jocũditatẽ ⁊ exultationẽ theſauriʒa⸗ bit ſuꝑ eũ.Sũt q̊ʒ in plenitudine gaudioꝝ.Et iõ nõ poſſunt aliqͥd triſte ſuſtinere Matxxv. Intra in gaudium dñitui. G t Ercio cõmẽdat ꝓpheta i pᷣdictis verbis piꝛtiam celeſtẽ a oſoꝛtij nobilitate cũ ait. Bti qͥ hitant ⁊c̃. Beati em̃ habebũt eternũ cõ⸗ ſoꝛtiũ angeloꝝ.De qͥbo pulchꝛũ erit tria cõſide/ rare.ſ.eoꝝ creationẽ:locationẽ ⁊ ſublimationẽ. Quo ad pᷣmũ dico ſᷣm Tho.contra gen.li.ij.c. viij.ꝙ ad pfectionẽ vniuerſi congruũ fuit deũ creare angelos quod pꝛobat᷑ ratione perfectio⸗ nis. Regula em̃ eſt Philoſo.ij.de celo ⁊ mũdo. ꝙ ſi vnum contrarioꝛum eſt in natura reliquũ ſimiliter debet eſſe. Om̃es em̃ gradus creatura⸗ rum debẽt reperiri:alioqͥn aliquid deficeret ad vniuerſi pfectionem. Sed inuenit᷑ coꝛpus con/ iunctum ſpiritui vt in homine.Item coꝛpus ſe⸗ paratum ⁊ ſine ſpiritu vt in lapide:quod eſt mi noꝛis ꝑfeccionis.Ergo debet etiõ reꝑiri eius op poſitum maioꝛis perfectionis ſceʒ; ſpiritus ſepa ratus a coꝛpoꝛe ſò angelus.De cuiꝰ creatiõe in quit Augꝰ.in lib. Cur deus bomo ad Deoda⸗ tum.c.j.Ille ſummꝰatq; incircũſpectus ſpiruꝰ qui initio caret ⁊ fine:cum nollet quaſi ſolitari⸗ us eſſe:diſpoſuit quoſdam ſibi ſimiles ſpiritus creare qui gloꝛie cognitione atq; participatione in perpetuum gauderent:ſuoq; creatoꝛi laudes ꝑpetuas hilariter exhiberent. Creatiſq; angeli⸗ cis turmis noluit ab eis timeri:quaſi dñs.ſed obediri ⁊ armari quaſi pater ⁊ ceatoꝛ benigniſ ſimus.Coacta em̃ ſacrificia nequeũt illis eẽ gra ta.Ideoq; liberũ eis arbitrium conceſſit inuẽs vgtion ſinnn oisnnihe = ——, = — —. S S=. = — = S= =☛ Se—- — — =— = — = =s S 2 —᷑T — SNcng wnuſde (ocpaſurrotsen Wodanrn crigkini Snddn isNellen fcka ioſangeli Mur, Aeitu iud ſlotnal lin donlofin lad ſoön oq dello⸗ AAAirllud (WlorGafacin Wado abetci gerwiddie iiarialunm AngelorepleiD Cocclumangtls rporlipſammintn un de morroii GRöclaß eſtlocu (Wptſangopig MCllia Etloen Ppbllſinas Diai neglnſariii lſiſtlintaamll Münfſcensr Gunckridoon dandittür Pſctuſig dickign fi Coingn buntrnmnedl CCnulrcriht ennizneelnlocn Pllsnanreqn Vclpoſura Mhemtercnun Pnoinalo niuenin nrn üni lel Sihniſ l⸗ l. in lngiln Tninanuun, Ninn. Wantſi itfin9 düitu. tüſpewohe lecpuiſoen diſinleeſhnnn tyentſun 4 gtumtun lunſgnf g, aeicie Gnkrin chrütnuſitn nirſodlnmmn gnlie i oinN tnmone gi tunumn un igadhsun um Vntanpus o Trmanpleſ Cevodeſtni. füngincns n alhinus ſen Necus gennin ono a0 de, Cnbire Elm Gii wurcodegie Patient tne nnnöcs Anigun is iSin Bäniiinn NpärcneNe nplri Finn Nrpcnun ifun lonioniddng Vdinegee.n nſkinene Mar⸗ dabchätam / el ꝙ eoꝝ ᷣuitio minime ĩdigeret.hec ille. Creauit aũt deꝰoẽs angelos ĩ pᷣma die mũdi:q̃ fuit do minica vt teſtat᷑ Aug.ſuꝑ Geñ.⁊ Fraciſcus de mapyro.in traccatu de angelis. 2) s Jauteʒz qrat᷑ vtrũ oẽs angeli ſint eiuſdẽ ſpẽi. Rñdet btũs Tho.i.j.ꝑte ſũme.q. v.ar.iiij.ꝙ nõ ſunt plures angeli in eadẽ ſpecie nec eſſe poſſunt:ſʒ vnuſqͥſq; angelꝰſus ↄſtituit ſpeciẽ. Et faciũt ad hboc qda argumẽta que bꝛe/ uitatis cauſa ꝑtrãſeo Ric.aũt nr̃ in.ij.di.iij.ar.„ v.q.j.⁊ ſctũs Bona.ibidẽ parte.j.ar.ij.q.j Scocꝰin eadẽ di.tenent ꝙ in angelis eſt diſtin ctio ꝑſonalis:nõ aũt ſinguli angeli facunt pꝑti cularẽ ſpeciẽ:⁊ idẽ tenent Alex.de ales in.ij ꝑte 72 ſũme.q.xx.mẽbꝛo.vj.ar.ij.? ꝓbant idẽ ꝙ nõ eſt incõueniẽs nec impoſſibile plures angelos eẽ in eadẽ ſpecie:imo hᷣ̊ ẽ valde ↄueniẽs. Quidaʒ aũt dicũt ꝙ vnuſqͥſq; oꝛdo cõſtituit ſuã ſpeciẽ ſub qua ſunt oẽs angeli eiuſdem oꝛdinis. Alij vero dicunt ꝙ ſicut oẽs aĩe ſunt vniꝰſpeciei ſic et ãgeli.vñ Anſelmꝰ.in li.cur deꝰhomo.o.lxxj. ait.Oẽs angeli ſunt vnius nature.Sciendum tñ eſt ꝙ ipſi angeli iter ſe ſunt inequales in ali⸗ q̃ naturali ꝓpꝛietate: vt declarat Ric.in.ij.di. iij. ar.ij.q.ij. am alij ſunt excellẽtioꝛes alijs in D naturalibo donis ᷣm magiſtrũ in.ij. di. ij. Uo ad ſcð m.ſ.locatiõeʒ ipoꝝ angeloꝝ· q dico ꝙ de illos ĩ celo empireo colloca⸗ uit. iuxta illud Mat. xviij. Angell eoꝝ in celo ſꝑ vidẽt faciẽ pꝛis mei.Uñ vt ait Beda ⁊ Strabo quẽ refert Klex.ð ales in.ij.ꝑte ſũme 72 „ q·xix.mẽbꝛo.iij.ar.ij.in.pꝛin.Et Bona.in.ij.di. iij. ar.ij.q.j.ſtatim vt factũ fuit iſᷣm celum fuit angelis repletũ. Alij aũt dicunt ꝙ deus crean / do celum angelis repleuit:ſicut creando aiam coꝛpoꝛi ipſam infundit:⁊ hanc opinionẽ tenet Fran.de mayro.in ſermone de angelis. Celuʒ em pᷣdictũ eſt locus deputatꝰcõtẽplationi an⸗ geloꝝ ⁊ ſanctoꝝ:qꝛ eſt nobiliſſimũ inter oĩia lo ca coꝛꝑalia.Et ideo maxime decet ſubſtantias nobiliſſimas.Dicit aũt Beatꝰ Tho.in.j.parte ſũme.q.lxvj.ar.iij.ꝙ angeli ſunt in celo colloca ti nõ ſolũ vt eternaliter cotẽplantes:ſʒ etiã vt ge neraliter pᷣſidentes:quia pᷣſunt omni coꝛpoꝛee creature.Et ideo in loco ſupꝛemo debucrũt col locari.Oicit aũt Aug.in li.de ſpiritu ⁊ anima: ꝙ ſolus ſpũs increatus eſt incircũſcriptus ſcʒ deqᷣ eſt vbiq;.vnde ait Hiere.xxiij.Celũ ⁊ ter⸗ rã ego impleo.Spũs vero creati loco circũſcri bunt᷑:vñ angeli licet nõ ſintin loco coꝛꝑali cõ⸗ ſeruante:qꝛ ab eo nõ hñt dependẽtiõ nec influ⸗ entiã:nec in loco menſurante qꝛ ſunt indiuiſi⸗ bilis nature que nõ occupat locum:vnde młti angeli poſſunt eſſe in eodẽ loco.tñ ſunt in loco ↄtinente ⁊ circunſcribẽte ⁊ ita ſunt in vno loco ꝙ nõ in alio:qꝛ ſunt nature ⁊ ſubſtãtie finice:? limitate vt ðᷣ cdlarat ſcs Bona.i.ij.di.ij. ꝑte. ij. 0 n ⁊ tribubꝰ ⁊ po⸗/ K pulis ? linguis ſtates añ chꝛonũ ⁊c. Sicutem· ᷑ ee 2 ſilr CX„M o ad tertii vo de ſublimatõe ac dignꝛ q tate eoꝛũ hic ꝑtrãſeo:qꝛ de ipis dixi ſer mMone.x.pte.iij.⁊ etiã dicã in.xj.ꝑte mari al. mõe.ij.ꝑte.iiij.Solũ dico ꝙ Augꝰ.xj.de ci⸗/ ui. dei. c. xiiij. ſic angelicã natura extollit dicens. Natura angelica cetera om̃ia que deus cõdidit nature dignitate p cellit:qð q̃liter intelligi debe⸗ at patere põt ex dic ſupꝛa i pdicto ßᷣmõe.x. ¶ JQJ aiũt querat᷑ quot ſunt angeli ĩ celo. Di co ꝙ eoꝛũ numerꝰẽ maximꝰ ⁊ exceſſiuꝰ aAar nob̃ ĩcognitꝰ. ſit maximꝰ patet ꝑ Dioniſiũ qͥ.xiiij.c.celeſtis.hierar.dicit angeli ſunt in quadã magna multitudine oẽm mate⸗ rialẽ mulcitudinẽ excedentes. Cuiꝰ rõnẽ aſſigᷓt Thbo.in.j.ꝑte ſũme.q.l.ar.iij.in coꝛꝑe queſtiois dicẽs:ꝙ ſicut in coꝛꝑibus attendit᷑ exceſſus ſᷣm magnitudinẽ:vñ coꝛpꝰ incoꝛruptibile vt celũ ex cedit quaſi incomꝑabiliter ſ̃ᷣm magnitudinem oĩa coꝛruptibilia:eo ꝙ tora ſpera actiuoꝛũ⁊ paſ ſiuoꝛũ ẽ aliq d modicum reſpectu coꝛpoꝝ celeſti um:ita in ſpũ alib attendit᷑ exceſſus ſᷣm multi⸗ tudinẽ numeralẽ.De ipis vero angelis inqᷣt pꝛo pheta.pSs.cxxxviij.Dinumerabo eos ⁊ ſuꝑ are?-3 nã multiplicabunt Cx aũt eoꝝ numerꝰſit exceſ ſiuus ꝓbat Tho.in.j.ſcpᷣto.di.xl.arti.ij.in ſolu⸗ tione q̃rti argumẽti.⁊.j.ꝑte ſũme.q.lxiij.ar.v.in coꝛꝑe qſtiõis.Nã numerꝰ angeloꝝ qͥ remaſerũt in celo:eſt maioꝛ eoꝛũ qui ceciderũt ꝑ pcem̃: ſᷣm magiſtrũ in.ij.di.ix.⁊ ſᷣm quoſdã foꝛte ſũt mul⸗ to plures qᷓ; demones ⁊ om̃es hoĩies damnan⸗ di ſimul.Et ad hoc exponi poteſt moꝛaliter illðᷣ ij. Paral.xxxij. Nolite timere.plures em̃ nobi⸗/⸗ ſcum ſunt q; cum illo ſq; lucifero. autem an geloꝛum numerus ſit nobis incognitus oſten dit beatus Tho.in.ij.di.iij.arti.ix.ſᷣm em Hie⸗ ro.ſuꝑ Mattheũ.vna queq; anima habet vnũ angelum ad ſuam cuſtodia deputatum. Sed numerus hominũ eſt nobis incognitus: ergo ⁊ numerus angeloꝛum eos cuſtodientium qui ſunt vnius oꝛdinis.Et multo magis numerꝰ omniũ angeloꝛum deo miniſtrantiuʒ ⁊ contra diabolum pugnantium: iuxta illud Job. xxv. Nunquid eſt numerus militum eius:quaſi di cat nõ:ſed ſunt innumerabiles quo ad nos: vt exponit Gregꝰ.in moꝛalib.De quibi etiã dicẽ Dañ.vij. Milia miliũ miniſtrabant ei:⁊ decies centena milia aſſiſtebant ei. um his aut beatil ſimis ſpiritibus erit conuerſatio nr̃a in celis:et eis erimus ſimiles:dicente ipo dño Mat.xxij. Erunt ſicut angeli deiin celo.Ex hac aũt digniſ ſima numeroſitate angeloꝛũ accreſcet nob gau⸗ dium accidentale. Et ſimiliter ex. numeroſa mul titudine ſctõꝝ.ſ.pꝛiarcharũ:ꝓphaꝝ:aplłoꝝ:mar tyrũ: confeſſoꝛũ: vginũ: ac ceteroꝝ beatoꝛũ viro rũ:⁊ ſanccarũ mulierũ.De qͥb ait aqla volans Apoc.vij. Uidi turbã magnã quã dinumerare nemo poterat:ex oibo gentibus ⁊ tribubꝰ ⁊ po⸗ . . Boermo adduꝰmultitudini dnatooaugetilloꝝ ſuſppli ciũ.Ita ſᷣm Berñ.additꝰ multitudini btõꝝ au get ipoꝝ gaudiũ.Et ideo Cipꝛianus in epła ad frẽs de moꝛtalitate:nos hoꝛtat᷑ di.Quid nõ ꝓ⸗ peramꝰ⁊ currimꝰ vt pꝛiam nr̃am videre ⁊ parẽ tes ſalutare poſſumꝰ.Magnꝰillic nos charoꝝ numerꝰexpectat:parẽtũ:fratꝝ ⁊ filioꝛũ.Freqns nos ⁊ copioſa turba deſiderat iam de ſua inco⸗ lumitate ſecura:⁊ adhuc de nr̃a ſalute ſollicita. Ad hoꝛũ ↄſpectũ ⁊ complexũ venire qᷓ;ta ⁊ illis ⁊ nobis in cõmune leticia ẽ.Qualis illa celeſtiũ regnoꝛũ voluptas ſine timoꝛe moꝛiendi ⁊ cum eternitate viuẽdi: qᷓ; ſumma ⁊ ꝑpetua felicitas. Illic apłoꝛũ gloꝛioſus choꝛus:illic ꝓphetarum exultantiũ numerꝰ:illic marcyrũ innumerabił Ppłs:ob certaminis ⁊ paſſiõis victoꝛiã coꝛona⸗ tus.illic triũphãtes virgines q̃ ↄcupiſcentiã car nis ⁊ coꝛꝑis cõtinẽtie roboꝛe ſubegerũt:illic re⸗ munerati miſericoꝛdes:qͥ alimẽtis ⁊ largitiõib⸗ pauperũ iuſticie oꝑa fecerũt.Qui dñica pᷣcepta ſeruates ad celeſtes theſauros terrena patrimo nia traſtulerũt Ad hos frẽs chariſſimi cũ auida cupiditate ꝓperemꝰ:⁊ cũ ipᷣis cito eẽ ⁊ ad chꝛiſtũ venire ↄtingat optemꝰ:hec ille.Et Augꝰ.in ſer⸗ mone.vj. de martyribo dicit. Sctõꝝ ſocietate ce⸗ lum exultat:quoꝛũ patrocinijs terra letat᷑: quo rum triũphis eccłia ſancta coꝛonat᷑:quoꝛũ glo⸗ ria multiplici paſſionũ genere adoꝛna᷑. M⸗ QNJ aũt querat᷑ vtrũ qlibet ſctũs tãtũ gau ſ eat de bono ꝓxumi qᷓ;tũ de ꝓpꝛio. Re⸗ ſſpongdeo ꝙ in h̊ fuerũt diuerſe opiniões De qbo ſanctꝰ Bona.in.iij.di.xxxj.ar.iij.q.iij. Et Ric.in eadẽ di.⁊ in.iiij.di.xlix.q.vlt᷑.⁊ Scotꝰ in iiij.di.l.Quoꝛũ argumẽta nõ refero ꝓpter euitã⸗ dam pꝛolixitatẽ.Dicit aũt Anſel.in lib. DMono⸗ logion.c.j.In illa ꝑfecta charitate innumerabi⸗ liũ ãgeloꝛũ bonoꝛũ ⁊ hoim: nõ aliter gaudebit quiſq; ꝓ ſingulis alijs qᷓ; ꝓ ſeipᷣo.Et Augꝰ.xxij de ciui.dei inqͥt. Quãaãuis futuri ſint ꝓ meritis pᷣ mioꝛũ etiã gradꝰ honoꝛũ atq; gloꝛiarũ:tñ nõ ẽ ambigendũu ꝙ illa beata ciuitas magnũ hoc in ſe bonũ habebit vt vnꝰalteri nõ inuideat ſic nüc nõ inuident archãgelis angeli ceteri.Nollet em eſſe vnuſquiſq; qð nõ accedit cũ ſit pacatiſſimo cõcoꝛdie vinculo ei qͥ accepit obſtrictꝰ. Qm̃ nec in coꝛꝑe vult oculus eẽ qͥ ẽ digitus cũ membꝛũ vtrũq; cõtineat totiꝰ carnis pacata cõpago Sic itaq; habebit donũ aliꝰ alio minus vt ̊ quoq; donũ habeat ne velit ampliꝰ.hec ille. 1 Iccit etiã Tho. lib. iij. cöõtra gen. c. lvij. ĩ d btis nõ erũt tria q̃ ſueuer̃t eẽ invita iſta ſqʒ inuidia:diſcoꝛdia ⁊ damna.De pᷣmo dicit Gregꝰ.ſuꝑ Ezechielẽ. Hac ratiõe cõueniũt manſiões multe cũ vno denario: quia ⁊ ſi alter minus ⁊ alter ampliꝰ exultet:om̃es tñ vnũ gau dium cõditoꝛis ſui viſione letificat. Et Augꝰ. in epła ad Cirillũ ait. Noueris ꝙ reuerẽtia ꝗᷓ ſin⸗ gulis ſancoꝛũ exbibet᷑:ceteris om̃ibo exhibetur XX Nec putes ꝙ in celo ſit aliq̃ inuidia vt in mũdo Sicut em in mũdo quilibet hominũ ceteris p⸗ elſe magis vellet qᷓ; ſubeſſe:ita in celo ꝑ charita⸗ tem ineffabilem qua ſe inuicẽ diligunt beate aie gqulilibet ſanctoꝛũ ita altenꝰ gloꝛia gaudet ſicut ſua:qm̃ vellet qͥſq; maioꝛ vt qᷣſq; minoꝛ ſibi eẽt equalis ⁊ pene maioꝛ:quia eiꝰ gloꝛia eſſet ſuas. Nlaã minoꝛ ita maioꝛi gloꝛia gaudet:ſicuti eam haberet:nec vellet eã habere vt ille non haberet: imo potiꝰ de ſua ſi fas eẽt ſibi impartiret: vnde glia ſinguloꝛũ eſt głia cũctoꝛũ.hec ille.De ſecun do ait Ehꝛyß. in lib.de reparatione lapſi. Nulla erlit in futuro diſcoꝛdia ſed cũcta ↄueniẽtia. Om niũ em̃ ſanctoꝛũ vera cõcoꝛdia erit.Et Augꝰ.ſu/ per Jopᷣ.dicit. Regnabit in oĩbo vnitas charita tis per quã deꝰ qui charitas ẽ erit omia in oib: per quã etiã fiet vt qð ha bẽt ſinguli cõe ſit oibꝛꝰ. De tertio aũt ſq; ꝙ btũs aliquis nõ ſentiat dam nũ aliquod ꝓpter maioꝛẽ głiaʒ alteriꝰ.inqͥtGre. vlt.moꝛał.di.Eiuſdẽ etiã diſparitatis dãna nõ ſentiunt:qꝛ vnicuiq; qᷓ;tũ ꝑcipit ſufficit.hec ille. Otandũ eſt aũt ſᷣm doctrinã om⸗/ O. n niũ theologoꝛũ:ꝙ beati nuicem collo quent᷑:ex imẽſo gaudio inuicẽ exultätes licet nõ ſit neceſſariũ:quia vnuſquiſq; videbit i mente alteriꝰ cõceptus eiꝰ.Colloquent᷑ etiäõ an⸗/ gelis:⁊ angeli ipᷣis collocutiõe ſpũali.Uñ Aug. in cõibus ſermõibi.ſermõe.vj.ait. Juſti in illa ĩ enarrabili gloꝛia cũ ſe in lumine viderint intra ſemetipſos ſinguli obſtupeſcent⁊ dicẽt. Putas egoipᷣe ſum:⁊ quõ huic głie dignꝰ inuẽtus ſum Angeli etiã accedẽtes cũ gaudio magno ad ſan ctos narrabũt eis cõuerſationẽ eoꝛum imacula tam:continẽtiã:vigilias:oꝛones:volũtariã pau pertatẽ:frugalitate:ꝑfectã patientiam:ſitis ⁊ fa mis tolerãtiã:⁊ om̃ia quecũ q; ꝓpter chꝛiſti cha⸗ ritatẽ equanimiter ꝑtulerũt.hec aũt om̃ia ſanaq angelis cũ exultatiõe dicẽtibo reſpõdebũt omßes iuſti dicẽtes.Cõſtituti in terris omino nec vna die pfecte viximus:necvllũ opus bonũ a nobis geſtũ eſt. Iterũ vᷣo angeli cõmonefaciẽt eos: et locũ ac tempꝰ eis referẽt ſuoꝛũ bonoꝛũ operum atq; admirãtes eoꝛũ humilitatẽ gloꝛificabunt deñũ videntes in celis coꝛga ſanctoꝝ ſuꝑ lumen refulgentcia:qꝛ in terris volũtarie afflicti ſunt er patientiã ſuã imaculatã veſtẽ ac margaritã pꝛe⸗ cioſiſſimã poſſederũt. Itẽ quia in agro theſauꝝ abſconditu inuenerũt ⁊ vendẽtes oia que ſũt ſu per terrã illũ ſolũ mercati ſunt.hec ille. P VUarto cõmendat ꝓpheta patriã paternã ꝗq aloci amenitate cũ ait.Qui habitant in domo tua dñe.i.in celo empireo. quod pꝛimo a deo creatũ eſt cũ angelis ⁊ materia pꝛi⸗ ma omniũ aliarũ rerũ.Et ita exponitAugꝰ. Be da ⁊ Strabo illud Geñn.j.In pꝛincipio creaauit deus celũ ⁊ terrã:vt etiã exponit Bona.in.ij.di. ij. De qͥ celo inqͥt Beda ſuꝑ Geñ. Suꝑiꝰ celum qð avo lubilitate mũdi ſecretũ ẽ᷑:moxvt creatũ ẽ WVle troſnn nonglei cleredictdan onlancihn demnntuſn Ugktuspeten ſedoronigo⸗ beniinsn a him⸗ ſendlegogi deqdpon⸗ Noſcorapnda Ptorupnetdi eganond , inefielntni Cbiurti Gd ienaiſiics ilderer Na Pocldodi⸗ nn pSaniridn epſiopst 1 Menſaide. Utnellonuoi⸗ illont:nu liſtpo: Nceofommmun ,ſſbliar ape Alſnoonoltor⸗ Nclo ſübenzi⸗ Ntmidcitrg unckt Gendcni adoparni Gi iegſſubelikit⸗ buntcillafnan an. Ochnnoe pcporalens ſtbitnlalnn Phmmgnnanmne acct, lci nn MD ünmnmn modlgoſcerne 1l deplocit lcemigſie ſunii⸗ waen Natbenung nltutinerg eruatie . 9,1,.., Enuckri SZ ☛ = n ndeldetan. lacne Se bmin antoſuene. lngulicieſtih Criftbele. NenIENH wnuſgigdt Cologocicigg vatt Junabr inevidann ndio magedn onicornnd d igoran rsocntoN sbonünne NonciNeO vübopoicoen tuicoifue nwvzd, un mruflſunnt enorgortähe znagothel,/ oiaceſin tberlle. 9 Capemni ⸗ .Ouihaben locnhirn , danm ho, pinn 7 . uN. d H Hrhöchiton d Foliiũ ſanctis angelis fuit repletũ. De ipᷣa autẽ celeſti ciuitate dicit btũs Job.Apoc.xxj.UVidi ciuita⸗ tem ſanctã hieruſalẽ nouã deſcendentẽ de celo: a deo paratã ſicut ſponſam oꝛnatamviro ſuo. In qbus verbis omnes dotes anime ⁊ coꝛꝑis cuiuſlibet bti ðſignant᷑. Pꝛimo em̃ oñdit᷑ glia bᷣme dotis aie q ðꝛ dilectio ꝑfecta:cuʒ ðꝛ. Uidi ciuitatẽ. Ciuitas em̃ ðꝛ quaſi ciuiũ vnitas:ſᷣm Iſido.xv.Ethimo.Que qdeʒ vnitas maxie hʒ fieri ꝑ dilectiõeʒ:q̃ ꝑfectiſſime erit i illa pꝛia ſuꝑ na.De q̃ ðꝛ ps.cxxj.Hieruſalẽ q̃ edificat᷑vt ciui tas:cuiꝰꝑticipatio eiꝰin idipᷣm. Oẽs em̃ bti ſił in maria pace ⁊ dilectiõe in ea hitabũt.De qͥb⸗ ðꝛ pſalmo.cxxxij.Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũdũ ha⸗ bitare frẽs in vnũ.Et iõ inqͥt ꝓpheta vbi.S.Bti qui hitant ⁊c. Scðo oñdit᷑ poſſeſſio certa cũ ðꝛ ſctãʒ:ſctm̃ eĩ idẽ ẽ qð firmũ:vſᷣm gloſa in.S.ſecẽ̃. inſti. de reꝝ di.?⁊ notat᷑ in.l.ſcm̃.ff. eoodẽti. Naʒ ꝓculdubio certa ⁊ firma eſt poſſeſſio btõꝛũ.De qbo Sapie.iij.ðꝛ. Spes illoꝝ imoꝛtalitate ple na eſt. Tercio onñdit᷑ viſio clara dũ ðꝛ hieruſalẽ: que viſio pacis ĩterpᷣtat. Uñn canit eccłia. Urbs btã hieruſalẽ dicta pacis viſio ⁊c. In ea em̃ ci⸗ uitate ſuꝑna oẽs bti deũ regẽ pacificũ clare cõ⸗ tẽplabunt᷑:⁊ videbũt vt ſupꝛa oſtẽſum ẽ. Quar to oſtẽdit᷑ coꝛpoꝝ btõꝝ ipaſſibilitas cũ ðꝛ:no/ uaʒz:qꝛ ꝑ remotionẽ vetuſte coꝛruptibilitatis ?⁊ paſſibilita coꝛpa btõꝝ noua ⁊ ipaſſibilia fiẽt. Quinto ondit᷑ eoꝝ agilitas:dũ ðꝛ:deſcendentẽ ad terrã deſcẽdere ꝑ dotẽ agilitatꝭ:vt ſupꝛa oñ⸗ ſum eſt. Sexto oñdit᷑ eoꝛuʒ ſubtilitas cum ðꝛ a deo paratã. Sic em res groſſitiẽ hñs parari ðꝛ qñ ſubtiliat᷑:ſic ⁊ coꝛpa beatoꝝ a deo para- bunt᷑ cũ illa faciet ita ſubtilia ꝙ q̃ſi ſpũalia red dent᷑. Septimo oñdit᷑ eoꝝ daritas cũ ðꝛ:ſicut ſpõſaʒ oꝛnatã viro ſuo.Qm̃ ſic oꝛnamẽtũ red/ dit coꝛpus foꝛmoſius:ſic ⁊ daritas illa beato rum coꝛpoꝛa decoꝛabit. OQD n On eſt aũt credendũ ꝙ in celo ſtent bti liecut in ſolario:⁊ ꝙ vnꝰſctũs ſit directe ſuꝑ caput alceriꝰ. Sʒ ſic ſi et mons rotundꝰ:⁊ aliqͥs eẽt in culmine ⁊ alij circũarca.Sic pᷣt ali qs imaginari qͥ meliꝰneſcit diſpoſitionẽ btõꝝ in patria celeſti cogitare.ſ.ꝙ xpᷣs eſtĩ ſußmo cul mine:⁊ ꝓpe eum btã virgo:⁊ poſtea oẽs angeli ⁊ ſcci iuxta eoꝝ gradũ.Altitudinẽ ãt ⁊ magni⸗ tudinẽ iſtꝰceli ſiqͥs cõtẽplarivoluerit:dʒ pᷣmo ↄſiderare magnitudinẽ terre ⁊ alioꝝ elemẽtoꝝ quo ſingula excedũt ſe iuicẽ in decuplo:? poſt modũ ↄſiderare latitudinẽ oꝛbis luneqͥ ẽ ma/ loꝛ i decuplo oibo elemẽtis ſil. Deinde extẽdere 2ſideratioeʒ ſuã vſq; ad ipᷣm celũ empireũ di⸗ ſcurrẽdo mẽte magnitudinẽ alioꝝ nouẽ celoꝝ quoꝝ ſinguli excedũt ĩferioꝛes oẽs in decuplo ßpm machematicos.Et ſic aliqualr itelligetr ma gnitudinẽ ⁊ altitudineʒ ipᷣiꝰdecimi celi.ſ.empi⸗ rei qð excedit i decuplo oẽs alios.Et ſimilr po TXXXN terit inueſtigare oliquo mõ pulchꝛitudinẽ ipiꝰ celi ↄſiderãdo pulchꝛitudinẽ oium pᷣdicoꝝ ele mentoꝝ ⁊ celoꝝ:qͥrũ qðlibet excedit iferioꝛe ĩ de cup lo ad foꝛmoſitatẽ ⁊ ſpecioſitatẽ:⁊ tũc itelli get ꝙ inexplicabił ẽ pulchꝛicudo ipᷣiꝰ celi empi⸗ rei:qð oẽs alios excedit ſpecioſitate in decuplo. Et iõ de ipᷣo exponi põt illð Ecci.xliij. Altitudis firmamẽtũ pulchꝛitudo eiꝰ eſt:ſpecies celi in vi/ ſione gloꝛie.Uas admirabile opꝰexcelli. † Aa aũt ciuitas beatiſſima nõ ſolũ clara icluminoſa erit ex ſplẽdoꝛe aĩe ⁊ coꝛꝑis glioſiſſimi dñi ieſu ⁊ mfr̃is eiꝰ:atq; oim aiaꝝ ⁊ coꝛpoꝝ btõꝝ:⁊ ex ſplẽdoꝛe angeloꝝ:ſʒ eti am ex ſe erit lucidiſſima:adeo ꝙ ſi oes ſtelle fir⸗ mamenti haberent lumẽ ſolis nihil eẽt in cõꝑa⸗ tione illius ſpledoꝛis ⁊ luciditatis celi empirei. Pꝛincipalis tñ ſplendor illiꝰ patrie erit ex reſul gentia diuine maieſtatis. Et iõ Apoc. xxj. ðꝛ.Ci uitas illa nõ eget ſole neq; luna vt luceant in eaa: nã claritas dei illuminabit es:⁊ lucerna eius eſt agnꝰ. Iſta igi᷑ domꝰ dei ẽ valde amena. Lunc nãq; domꝰ ẽ pulchꝛa ⁊ amena qñ ẽ magꝛ bñ oꝛ diata De magnitudine habet᷑ Baruch.iij. vbi p pheta admirãs detãta magnitudine illiꝰ excla mat di. O iſrael qᷓ; magna ẽ domꝰ dei:⁊ ingens locꝰ poſſeſſiõis eiꝰ. Magnꝰ ⁊ nõ hñs finẽ:excel ſus ⁊ imẽſus.Eſt. n.ille locꝰ grãdis ⁊ ſine fine:⁊ iõ dicit magnꝰ ⁊ nõ hñs finẽ.ſ.quo ad nos: vel 1 27 du ntẽ qͥ ad durationẽ. Eſt altꝰſine mõ:⁊ iõ dicit.excel⸗ de celo. Nã beati q̃ſi in momẽto poterũt de celo ſus.Eſt amplꝰ ſine mẽſura:⁊ iõ dic.ĩmẽſus. Eſt ̊ domꝰ dei tã lõga ꝙ oculꝰmoꝛtalis nõ poſſet eiꝰ longitudinẽ attingere:tã alta ꝙ aurj nõ poſ ſet audire:⁊ tã̊ ampla ꝙ coꝛ nõ ſufficit cogitare. j.ad Coꝝ.ij.Qð oculꝰ non vidit ⁊c.Eſt etiã iſta domꝰ? bñ oꝛdinata ad iſtar domꝰ regal. Mul⸗ tas em̃ habet mãſioes Joh.xiiij.ſ.oꝛatoꝛiũ:atri um:cellariũ:ↄſiſtoꝛiũ:cenaculũ:viridariũ:⁊ cu/G biculũ. In oꝛatoꝛio ſunt angeli:laudes deo cõ⸗ tinue cantãtes ⁊ dicẽtes. Sanctus:ſanctus:ſan ctus ⁊c̃. In atrio ſunt patriarche ſuſtentantes paupes.Eſt em atrium locus in quo pauperes recipiunt᷑ ⁊ reficiunt᷑:quia em̃ in hac vita recepe runt ⁊ ſuſtentanerunt pauꝑes ſuis elemoſynis. Ideo ſancti tunc eos recipiẽt in atrijs ſuis. Lu. xvj.Facite vobis amicos de mãmona iniquira tis:vt cum defecerit ſq in hac vita:recipiãt vos in eterna tabernacula. In cellario ſunt pꝛophe⸗ te aduentum chꝛiſti ardentiſſime ſitientes et di/ centes ei. VUtinam diſrumperes celos et deſcen/ deres.Eſa.lxiiij.Quia em̃ hic ſic fuerunt ſitien/ tes:ideo in celo pleniſſime ſunt bibentes.Canti coꝛũ.ij. Introduxit me rex in cellam vinanram In conſiſtoꝛio vero vbi cauſe audiunt᷑ ⁊ ſenten tie ꝓferuntur ſunt apłi. Mat.xix.Sedebitꝭ ſu⸗ per ſedes duodecim iudicãtes ⁊c. In cenaculo ſunt martyres:quia fuerunt tribulati ⁊ afflici ac fame et ſiti cruciati.Et ideo ibi pleniſſime ſaturantur. Luce.xxij. Edatis et bibatis ſuper· Bermo menſam meã ⁊c̃. In viridario munt cõfeſſoꝛes qͥ ſunt viridariũ dei:in qͥ b fuit roſa patiẽtie:liliuʒ hũilitatis ⁊ viola mũdicie. In cubiculo aũt ſũt vᷣ̈gines tanq; ſpõſe. Heſter.ij. Oucta ẽ heſter in cubiculũ regis ⁊c. Uirgo aũt bñdicta mater dei nõ eſt in aliquo iſtoꝛũ locoꝝ determinate ſʒ mõ ſtat cũ angelis in oꝛatoꝛio:mõ cũ patriarchis ĩ atrio:mõ cũ ꝗphis in cellario:modo cum aplis in conſiſtoꝛio ⁊c̃. S Eoꝛdinatiõe etiã iſtiꝰ domꝰ celeſtis ipᷣe d dñs ait Eſa.liiij.Ego ſternã ꝑ oꝛdinẽ la pides tuos⁊ fundabo te in ſaphin:⁊ po nam iaſpidẽ pꝛopugnacula tua:⁊ poꝛtas tuas in lapides ſculptos:⁊ oẽs terminos tuos in la⸗ pides deſiderabiles. Per lapides em̃ oꝛdinate ſtratos intelligunt᷑ patriarche ⁊ ꝓphᷣe qui fuerũt oꝛdinati q;tũ ad deũ ꝑ vᷣtutẽ ↄtemplatiõis:⁊ qᷓ; tum ad ſeipᷣos ꝑ pulchꝛitudinẽ actiõis: ⁊ qᷓ;tuʒ ad ꝓximos ꝑ refoꝛmationẽ pacis.De qͥ bo dicit᷑ Ecci.xliiij. Hoĩes diuites in vtute pulchꝛitudi nis ſtudiũ hñtes:pacificãtes in domibus ſuis. Per lapides deſiderabiles intelligunt᷑ apłi a q bus głlia dei magna relucet.Et iðᷣo ad videndũ ſunt mag deſiderabiles. Per lapides ſculptos intelligunt᷑ martyres qui diuerſis vulneribo ſũt ſculpti ⁊ vulnerati. Per iaſpides qͥ ſunt viridis coloꝛis intelligunt᷑ ↄfeſſoꝛes qui fuerũtvirides in ↄſcientia ⁊ vita. Per ſaphiros qui ſunt celeſtꝭ coloꝛis intelligunt᷑ vgines que vitã celeſtẽ ⁊ an gelicam habuerũt. Ecce ꝗ̊ q; pulchꝛe domũ ſuã celeſtẽ oꝛdinauit deꝰDe quo ðꝛ ps.c.xxxiij.Extẽ dens celũ ſicut pellem:id ẽ ſicut pellẽ extẽdit pel lpariꝰ. Pꝛima em̃ ars q̃ fuit in mũdo ẽ pellipa rioꝛũ:quã deꝰadiuenit.Et ipᷣe pᷣmꝰtunicas pelli ceas fecit.Quia em in paradilſo terreſtri ẽ aer tẽ peries:nõ indigebãt ibi pᷣmi parẽtes veſtibo:ſed nudi manebãt.Qũ aũt deꝰ eiecit eos extra in re/ gionẽ in qua ẽ intemperies gerj fecit eis tunicas pelliceas.vt ðꝛ Geñ.iij. Recte ergo de deo inqᷣtp pheta ꝙ extẽdit celũ ſicut pellem:qð ſeptẽ mois põt exponi.Celũ em̃ a deo eſt extenſum pᷣmo ſiẽ pellis ad ſcribendũ.Nã ſicut homo pellẽ exten⸗ dit vt in ea ſcribat:ſic ipᷣe deus celũ extendit vt ĩ eo ſcribat noia eleccoꝛũ Lu.x.Gaudete qm̃ noia vf̃a ſcripta ſunt in celis.Secũdo ad inhabitan⸗ dũ:ſicut em̃ hõ de pellibo facit tentoꝛiũ ſic deꝰ in celo habet ſuũ gloꝛioſum habitaculũ Unð alia traſlatio habet.Extendẽs celũ ſicut camerã.Di⸗ cit᷑ aũt celũ quaſi caſa helyos.i.dei. Jõ ðꝛ Job xxxvj. Extendit quaſi nubẽ tentoꝛiũ ſuũ. Tertio ad circũdandũ:ſicut em̃ pellis totũ coꝛpꝰ circũ⸗ dat.⁊ nihil ẽ in eo qð nõ ſit circũdatũ pelle. Sic ſᷣm Dama.celũ empireũ om̃es creaturas circun dat:⁊ nihil eſt creatũ qð nõ ſit infra ipᷣm celum. Licet aũt ſᷣm Tho.in.j.pte ſũme.q.lxvj.arti.iij. angelici ſpũs nõ occupent locũ:vt etiã inqͥt ſan⸗ 72 ctus Bona.in.ij.di.ij.ꝑte.ij.ar.ij.q.ij.Et iðo ſᷣm eũ nihil ꝓhibet plures angelos ſimul eẽ in eodẽ XIX lo co:ſicut plures ſpecies in aĩa:tñ in b celo cõti⸗ nent᷑ ipᷣi angeli nõ in eodẽ loco ſimul: ſed in di⸗ uerſis locis diſtincti ad maioꝛẽ oꝛnatũ ipᷣꝰ celi ⁊ decoꝛẽ vniuerſuvt inqͥt idẽ ſcnũs Bona.vbis. Quarto extendit deꝰ celũ ad tegendũ. Vñ inqͥt Lucanꝰ li.vij.Celo tegit᷑ qͥ nõ habet vꝛnã.Eſt.n. celũ quaſi tectũ oꝛbᷣ terrarũ.Uñ glo.ſuꝑ pᷣdicta vᷣba ps.inqͥt.Celũ quaſi tectũ mundi extendit deus:⁊ bᷣ tam facilit᷑ ſicut pellẽ. Quinto ad alli/ ciendũ. Quo mõ attractꝰ fuerat Dauid dicens deo. ps.viij.Qm̃ videbo celos tuos:oꝑa digi⸗ toꝛũ tuoꝛũ:lunã ⁊ ſtellas que tu fundaſti.⁊ ſte⸗ phanus vidẽs celos aꝑtos.Acq.vij. Sicut em̃ pelliparius pellẽ pulchꝛã coꝛa emptoꝛe extendit atq; exponit vt ipᷣm alliciat ad emendũ.Sic de us celũ ſyderibo depictũ extẽdit vt alliciat ad de ſiderandũ celũ empireũ qð ẽ valde pulchꝛius ⁊ mirabiliꝰ:qð ipᷣe ſimiliter extendit ad ꝓuocãdũ nr̃m affectũ. Vñ Ouidiꝰ in.j. Methamoꝛ.ait. Pꝛonaq; cũ ſpectent aĩalia cetera terrã.Os ho mini ſbᷣlime dedit:celũq; videre iuſſit:⁊ erectos ad ſydera tollere vultꝰ.Sexto ad cõmenſuran⸗ dum:quaſi dicat.qᷓ;tũ hõ extendit ſuum pellem tantũ ego extendã ei meũ celũ:qꝛ regnũ celoꝛuz vim patit᷑:⁊ violenti rapiũt illud Mat.xj.Se⸗ ptimo ad ſatiſfaciendũ:qꝛ qᷓ;tũ deꝰ alicui pellẽ extendit infirmitatibo ⁊ tribulatiõib:tãtũ exten dit ei glłiam celoꝛũ:quia per multas tribulatio⸗ nes ⁊c. Actj.xiiij. T Niinto pncipaliter phᷣa cõmendat ſuꝑ/⸗ qꝗq nam patris a ꝑpetua duratiõe cum ait. In ſecula ſeculoꝛũ ⁊c̃.Quattuoꝛ em̃ de cauſis põt qͥs ꝑdere poſſeſſionẽ domꝰquã inba bitat:aut qꝛ illa domꝰ fuit ad tempꝰ condueg: aut qꝛ ab hoſtibi ẽ ablata:aut qꝛ ruine ẽ expoſi⸗ ta:aut qꝛ eſt creditoꝛibo aſſignata.Nullo auteʒ iſtoꝛũ modoꝝ amittẽt ſancti habitationẽ domꝰ celeſtis. Uñ Eſa.xxxij.ponit᷑ illud qð ſupꝛa alle gatũ ẽ.ſ.Sedebit ꝓpłs meꝰ⁊c̃.Nõ em̃ ibi erunt vt habitatoꝛes ↄductitij:ſed vt habitatoꝛes ve⸗ ri ⁊ ciues paradiſi:vtpote qͥ erũt peculian płs dei. Et ideo ipᷣe deꝰ in vᷣbis pᷣallegatis ait. Se/⸗ debit ppłs meꝰ. Nec vnq; erũt ab hoſtib expul ſi:qꝛ ipos hoſtes ſubiugauerũt.Et iõ ſubdit In pulchꝛitudine pacis. Illa em̃ ẽ pulchꝛa pax que habet᷑ oibo hoſtibo ſuꝑatis.ec erũttanqᷓ; a rui na domꝰ deterriti qꝛ illa domꝰ erit ꝑpetua ⁊ ſe⸗ cura. Et ideo ſubdit. In cenaculis fiducie. Nec vnq; erũt depauꝑati ſeu indigẽtes:qꝛ oẽs erunt diultes ⁊ opulenti.Et ideo addit:in reqͥe opulẽ ta. De duratiõe aũt eterna iſtiꝰ domꝰ ⁊ habitan tiũ in ea:inqͥt Arj.lumine naturali eleuatꝰ. in.j. de celo?ꝛ mũdo.Extra celũ nõ eſt tpᷣs nec locꝰnec vacuũ:ſed ibi ſunt entia inalterabilia: impaſſi⸗ bilia T optimã vitam ducentia:quã euo eterno G perficiunt. U0 ſErto cõmendat patriã celeſtẽa delecta⸗ bili occupatiõe dum ait. Caudabuntte. èððð 22——— dnngltü l liſntini liocfuche us niknt⸗ ſannt unnonalieun i ot teis Unm enst lulntiiſn ttiftmn i grinzeeſpüell Nbrognonipni⸗ olngtlo mne mmirteſicidi Cneneiangnan colintlt ifaunnlolu Prlgeocis Du Mllnndumcir⸗ Cſfſciſanoete ores Cenin Waoctnicten choct foltn itgtri urplladln iertengunre pelbosin corcoſus ſun (nofordld (ſſimomn. d Vmaurdac ncedüͤrre höſoli deigude⸗ (cDribdoinoci icnaärge oͤr Niſhautmclodi deißsoütbeat buncbutr fugee roipatnuoie bebunmnancbtr Cocſignidubitan Enob plfcabtt l Stonabin NCuciͤfl ſoli onſconrt gordnnnodnicn Dögannck Gomiaillvnne teſuocnende poſtu,ſllnc dtvoſnengirn deiiluugentiͤ⸗ lat Yiaonn⸗ Ouotfisteſgn, Plaliga iten ſiſgrecerere ullperdegan Ucigrro lu lmnulſe N Bndät emfn Banpurdd detaliürgd. mmdtinii .Dunn , unmi n ndlmnme muimmin mmrfumgn figthidn Fi d iani Nlanödetin mulcasmiur 7 bacömendel durarötnn Ouamenn onidonin dimnp'N Gtaeniritti Cna ſl u bwbemmnid, isgginni öcn bon rhahum irnmti 6 Aigrs N Piwt Höſbcitj9 igerngecme rinmche Vngtun muls flce bgbi Gicintrſeen donny tii vnicu/ Ektßsne⸗ Foliũ Diſtinguit aũt Aug.in.ij.de doctrina xpᷣiana tri plicẽ ſonũ qᷣ fit ĩ catilenis.Unꝰem fit cu voce ſi᷑ in illis qͥ faucibo canũt.Aliꝰſit in flatu:ſic eſt ſo⸗ nus tubaꝝ ⁊ oꝛganoꝛũ. Alius vᷣo fit impulſu ſicut in cithar ⁊ timpanis.Et iſto triplici gene⸗ re armonie ſcti deũ laudabũt. Armoniã ſiq deʒ cũ voce faciẽt hoies dicẽte ꝓpheta ps.añpenul⸗ timo. Juuenes ⁊ vᷣgines:ſenes cuʒ iunioꝛibus laudẽt nomẽ dñi.Armoniã aũt cũ flatu faciunt ongeli:qͥ flatu ſpũſſcti ſunt ꝑleni Eʒechie.j. Ubi erat impetꝰſpũs illuc gradiebant᷑. Quo ſpũ in dei laudationẽ ꝓrũpunt ps.vltio. Laudate euʒ oẽs angeli eiꝰ. Armoniã vo cũ pulſu facit deus Patriarche ſiqͥdẽ hnñt choꝛdã ſuaʒ:⁊ ſiłr aplłi⁊ ceteri ſancci:aliq maioꝛẽ ⁊ alij minoꝛeʒ. Tanget aũt deꝰ diſſimilr iſtas choꝛdas vt ↄcoꝛde ⁊ ſua⸗ uẽ faciat melodiã. Quia in diſpari daritate erit pax ⁊ gaudiũ.Uñ ps.inqͥt.Laudate eũ ſol ⁊ lu/⸗ na:laudate eñ oẽs ſtelle ⁊ lumẽ. Per ſolẽ eĩ itelli gu nt᷑ ſcti ſuꝑioꝛes:ꝑ lunã mediocres:⁊ ꝑ ſtellas ĩferioꝛes. Choꝛda igi ſuꝑioꝝ cũ tangit᷑ facit q̃ſi vocẽ octauã:choꝛda aũt mediocriũ q̃ſi vocẽ qͥn tã:choꝛda vᷣo iferioꝛũ vocẽ iferioꝛẽ ⁊ planã.Uel ꝑ ſolẽ itelligit᷑ xrpᷣi hũanitas ꝑ lunã virgo Ma ria:⁊ ꝑ ſtellas adinuicẽ i dlaritate differẽtes ſai alij iter le in glłia ineq̃les. Stelle igit᷑.i.ſcti tam angeli qᷓ; holes itra agelicas hierarchias ↄſtitu ti choꝛdis ſuis facient dulcẽ ſonũ:ſʒ choꝛda btẽ virginis facict dulcioꝛẽ:choꝛda vero cbꝛiſti dul cliſſimum. X d Um aüt dicit deo ꝓpheta. In ſcla ſckoꝝ laudabũt te:nõ incoueniẽter põt exponi nõ ſolũ de laude vocali:ſed etiã de laude alteriꝰ ſoni ad oimodã dei laudẽ ⁊ ſccõꝝ conſolationẽ ⁊ leticiã:qꝛ vt ðꝛ Eccłi.xl. Libie ⁊ pſalteriũ ſua?⸗ uẽ faciũt melodiã:⁊ ſuꝑ vtrũq; lingua ſuauis. De ipᷣis aũt beaꝶ ðꝛ Eſa.xxxv. Gaudiũ ⁊ leticã obtinebũt:⁊ fugiet doloꝛ ⁊ gemitꝰ. Remigiꝰ vo dicit: ĩ patria oĩs lingua ceſſabit:⁊ ſola ligua bebꝛea remanebit:que fuit lingua de. Sʒ ſit quõcũ q;:idubitant tenẽdũ ẽ ꝙ ſi bene vixerimꝰ in nob vᷣificabũ illð Auguſtini dicẽcʒ. Uidebi⸗ mus ⁊ amabimꝰ:amabimꝰ⁊ laudabimꝰſine fi ne.Qui eciã ĩ li.ſoliloq oꝝ ait.O regnũ ecernũ re gnũ oium ſcłoꝝ:vbi lumẽ ideficiens:⁊ pax dñi que exuꝑat oẽm ſenſũ:i qua ſctõꝝ aie req eſcunt. O qᷓ; glioſum eſt regnũ in q̊ cũ dño regnãt oẽs ſcti amicti lumine ſic veſtimẽto:habẽtes in capi te fuo coꝛonã de lapide pᷣcioſo ⁊c̃.O quanta erit noſtra ↄſolatio qñ in celo videbimꝰtantã młti⸗ tudinẽ regũ ⁊ reginaꝝ.i.ſctõꝝ ⁊ ſctãꝛũ nobiſcuʒ deũ laudantiũ.Et iõ ad iſta cõtẽplãda nos iui⸗ tat Hieronymꝰad Euſtochiũ ſeribẽs ⁊ dicens. Quotiẽs te vana ſeculi ãbitio delectat:quotiẽs ibi aliqͥd videris głioſũ. Ad paradiſum mente trãſgredere:⁊ eſſe incpe qð futura es.Egredere pauliſper de carcere coꝛꝑis tui:⁊ pñtis laboꝛis mercedẽ ante oculos depinge:quã oculus non CcELXNXXI vidit nec auris aùdiuit nec ĩ coꝛ hois aſcendit. hec iũlle. Ea ꝓter dicamꝰ cuʒ btõ Auguſtino vbi ſupᷣ.O pꝛia nr̃a ſecura A longe i hoc mari vide mus te poꝛtũ. Ab bac lachꝛymaꝝ valle ſuſpira mus ad te ſalutẽ:⁊ nitimur cuʒ lachꝛymis ſi qñ ad te ꝑueniamꝰ.Illi aũt ſunt ſtulti qͥ ad tã ame/⸗ nã ⁊ deleccabilẽ patriã nõ anhelãt:ſʒ potiꝰi mũ⸗ di huius voluptatibo delectant᷑. Ait em Bern. Magna ẽ inſania ſitire abſinthiũ huiꝰmũdi:ſe⸗ qui naufragiuʒz vite pñtis. Ferre infoꝛtuniũ ac imperia tiranidũ:⁊ nõ magis ↄuolare ad ſcõꝝ felicitate:⁊ ad angeloꝝ ſocietatẽ̃.vbi vacare poſ ſis ⁊ videre qᷓ; dulcis eſt ðñs:⁊ q; magna mlti⸗ tudo dulcedinis eiꝰ.hecille. Hanc auũt dulcedi⸗ nẽ cõcẽplando aliquantulũ deguſrauerat btũs Aug.qᷣ vbi ſupᷣ inqt deo.Oĩa peto mibi amare⸗ ſcant vt tu ſolus dulcis appareas aie mee qͥ es dulcedo inexcimabilis:ꝑ quẽ oia amara dulco rant᷑. Lua em̃ dulcedo craticulã laurentio dul⸗ cem fecit:ac Stephano lapides toꝛrẽtis dulco rauit. Pꝛo tua dulcedine ibant apli gaudẽtes a conſpectu cõcilij:qm̃ digni habiti ſunt ꝓ noĩe ieſu ↄtumeliã pati. bat Andreas ſecurꝰ⁊ gau dens:qm̃ ad tuã dulcedinẽ/ ꝓperabat:hec vtiq; dulcedo ipᷣos apłoꝝ pncipes ſic repleuit: vt ꝓ ipſa crucis patibuluũ vnus eligeret.Alter vᷣo ca put ferientis gladio ſupponere nõ timeret. Per hac Bartholomeꝰ pellẽ dedit: ꝓ hac guſtãdave neni poculum Jobes intrepidꝰ aſſũpſit. Hac guſtauerat Petrꝰ cũ inferioꝝ obluꝰ clamauit vt ebꝛius.Dñne bonũ ẽ nos hic eſſe:faciamꝰ hic tria tabernacula:hic moꝛemur vt te cõtemple⸗ mur. Sufficit tãta dulcedine ſatian. Unã ſtillã dulcedinis ipᷣe potauit:⁊ oẽm aliã dulcedinem faſtidiuit:qͥd putas feciſſet ſi magnã illã dulce/ dinẽ tue diuinitatis guſtaſſet qua abſcõdiſti ti⸗ mentibo te:hec Augꝰ. O igit᷑ dulciſſime deꝰ fac vt in illa patria ſuauitate repletiſſima gloꝛifica tus decantare valeã cũ ꝓpha.ps.cxliiij. dicens. Exraltabo te deꝰ meꝰ rex:⁊ bndicã nomini tuo ĩ ſeculũ ⁊ in ſeculũ ſeculi.Fac ꝑ imenſam benigni tatẽ tuã vt ſim de illis tuis amicis:de quib di⸗ citur in eodẽ ps..emoꝛiã abundãtie ſuauita tis tue eruccabũt ⁊ iuſtida exultabũt.Gloꝛiam regni tui dicẽt:⁊ potentiã tuam loquent᷑:fac me ꝑuenire ad illã vꝛbẽ inclytã:cui dicit᷑ ps.lxxxvj. Bloꝛioſa dicta ſunt dete ciuitas dei. Omnium em̃ letantiũ habitatio ẽ in te.Lũc aũt cũ eodem ꝓpba decantabo illud ps.cij. Bñdicania mea dno:⁊ oĩia que intra me ſunt nomini ſancto eiꝰ. cui ſit honoꝛ ⁊ głia in ſecula ſeculoꝛũ.Amen. Fena q̃rta poſt paſca de ſpe ꝑueniendi ad vi tam eternam. Sermo.xx. Z Enitemini nun p vyttt deleant᷑ pctã vr̃a Acu.iij. Eſt ſnia Chꝛiſoltomi de be.drii ctal. d Ta⸗ Bermo lis mihi crede erga hoies piecůs eſt dei: nůq; ſpernit pnias:ſi ei ſincere ac ſimpłr offerat᷑. Et ſi ds ad ſũmuʒ ꝑuenerit maloꝝ:⁊ inde tñ velit re uerti ad vtutis viã:ſuſcipit euũ:libẽterq; ample⸗ ctit᷑:⁊ facit oia quatenꝰ ad poꝛẽ reuocet ſtatum. Aug. q̊ʒ ĩ li.de ſpũ ⁊ aĩa.c.iij.inqt. Nemo de dei pietate diffidat:qm̃ maioꝛ eſt eiꝰ miſ̃icoꝛdia:qᷓ; nr̃a mivia.Quiſqͥs cĩ ad deũ toto coꝛde dama⸗ uerit:exaudiet illuʒ qꝛ miicoꝛs ẽ. Tardiꝰſiqdẽ videt᷑ ei peccatoꝛi veniã dare:qᷓ; ipᷣi pctõꝛi acciꝑe Sic ei feſtinat abſoluere eũ a toꝛmeto ↄſcie ſue: q̃ſi plus cruciet eũ paſſio miſi:quã ipᷣm miſerũ paſſio ſui.GBarbatꝰ qͥʒ Hieronymꝰↄtra Lucfe rianũ inqͥt. Deus nõ cogeret penitere:ſi nõ eſſet penitẽtibo veniã ↄceſſurꝰ.Et ſuꝑ Johelẽ ꝓphetã iteꝝ dicit. Nõ deſperetis veniã ſcelerũ magnitu⸗ dine:qꝛ magna pctã magna ðlebit miicoꝛdia Eãt hoc eſt ad qð hoꝛtat᷑ nos deꝰ Eʒzechie.xviij.c. dicẽs.Cõuertimini ⁊ agite pniam ab oibo pctis vr̃is ⁊ nõ erit vobᷣ vltra in ruino iniqᷣtas: ꝓijcite a vobis oẽs pᷣuaricatiões vr̃as:in qͥbo pᷣuarica⸗ ti eſtis ⁊ facite vobis coꝛ nouũ et ſpm nouũ.Et quare moꝛiemini.qꝛ nolo moꝛtẽ moꝛiẽtis:dicit dñs. Reuertimi ⁊ viuite.Que oia ſciẽs Dauid ꝓpheta habebat ſpem ꝑueniẽdi ad pꝛiam celeſtẽ ⁊ ad vitã imoꝛtalẽ:ↄſiderãs ifinitã dei clemẽtiã. Vnñ dicebat ps.xxx.In te dñe ſperaui:nõ ↄfun/ dar in eternũ.Et banc ſpem nos etiã br̃e poſſu/ mus.Uñ ꝓ vfa cõſolatiõe dico vobis:qꝙ ſi vul/⸗ tis vitã btàm adipiſci ſine dubio eam habebic: ſi nõ ꝓcedet defectꝰex magna negligẽtia vr̃a.Et hoc ꝓbo vobis duodecim rõnibo. Pꝛima ratio que dicitur electionis. A . Rima rõ q̃re poſſumꝰſperare ꝙ vitã p hebimꝰſempiternã ðꝛ electois:que ſic infert᷑ ᷣm theo.i.j.ſniaꝝ di.xl.Electio c⁊ccreaturaꝝ ab eterno fuit facta ⁊ nobiſ incognita ⁊ gratuite facta ⁊ clemẽter.Cũ q̊ in re bus dubijs melioꝛẽ ⁊ fauoꝛabilioꝛẽ ꝑtẽ eligere debeamꝰ ⁊ ſperare:vt inqͥt Ar.vj.ethi.Et beatꝰ Tho.in.iiij.di.xvij.⁊ habet᷑ in.l.ſemꝑ in dubijs ⁊ in.l.in re dubia.Et in.l.quotiẽs dubia.⁊ in.il. in obſcura.ff.de re.iur.⁊ i.l.fi.C.qui bo.ce.poſ. ſequit᷑ neceſſario cõcludendũ ꝙ potiꝰ debemꝰ credere nos ſaluãdos qᷓ; danãdos.Et hec veri⸗ tas ſatis oñdit᷑ dicco Pauli ad Ephe.ſj.vbi diẽ Elegit nos deus añ mũdi cõſtitutionẽ vt eẽmꝰ ſancti. M Scvða rõ q;̃ dicit᷑ intentiõis. B : Ecũda rõ hoc idẽ ꝓbãs dicit᷑ intẽtionis. Intentio em̃ dei nos creãtis fuit vt ſal uaremur. Uñ ad b̊ nos creauit:vt advi tam ꝑduceret ſempiternã. Ut dicit Augꝰ. in lib. Eñnchiridion. Etc ponit magiſter in.ij.ſent᷑.di.j. Et om̃es cheologi in.iiij.di.xlix. Cũ g ſit ꝙ deꝰ ⁊ natura nihil agũt fruſtra:vt diat Arj.j. Phi. 7 in.iij.de aia.⁊ in.j.de celo ⁊ mũdo:legiſte autẽ dicũt ꝙ ars ⁊ natura nihil agũt fruſtra.Et põt vnigenitũ miſit in mundũ vt viuam notari in.l.qͥ bis idẽ.ff.de vbo.ob. Ergo debe⸗ mus ſperare futurũ eſſe illud qð deus de nob oꝛdiauit:⁊ nos finẽ nr̃m ad quẽ a demẽtiſſimo deo creati ſumus cõſecuturos.Aliter em̃ vide⸗ ret᷑ dicẽdũ:ꝙ ſi nos bñfaciẽtes nõ ſaluaremur ſapiẽtia diuina eẽt decepta:nos creãdo ad fineʒ ad quẽ nõ eſſemꝰ ꝑuenturi:aut ꝙ eterna dei oꝛ dinatio nõ eſſet ſtabilis:qð eẽt magnũ incõue⸗ niens.Et ideo dicit An.in lib.Cur deꝰ homo. Nõ decet ſũmã firmitatẽ ⁊ firmiſſimã ſtabilita tem ſuũ firmũ ꝓpoſitũ infirmare:nec decet ſum mã bonitateʒ ꝑmittere nobiliſſimas creaturas fraudari ſuo fine.Et h̊ ſuffidat ꝓ ſecũda ratiõe. Hõ em̃ ẽ digniſſima creatura.l.iuſtiſſime:⁊ ibi glo.allegat Uirgi.⁊ QOuidiũ.ff.de edil.edic. Tertia ratio que ðꝛ dilectionlis. Ertio ꝓbot᷑ ꝙ des dabit nobis gaudia tparadiſi rõne dilectiõis. Fundamenti cuiꝰ ponit Arj.vij.ethi.di.Omis artifex naturaliter diligit opus ſuũ.Et auctoꝛ in libꝛo de cauſis inqͥt.Om̃is cauſa naturalit᷑ diligit ef fectũ ſuũ.Uidemꝰ ꝑ exꝑienciã ꝙ qñ pictoꝛ facit aliquã pulchꝛã imaginẽ:eam videndo ſũmoꝑe letat᷑:⁊ querit eam oꝛnare auro ⁊ argẽto ⁊ oibo coloꝛibo qͥbo põt:vt opus ſuũ ab omibo laudet᷑ cui ſũme afficit᷑. Paretes quoq; om̃ia bona ex⸗ optant que facere queunt filijs a ſe generatꝭ Cũ igit᷑ deus ſit artifex ⁊ creatoꝛ nr̃ Geñn.j.c.Ergo ĩ dubitant᷑ credendũ ẽ ꝙ nos creaturas ſuas val ge diligit. Et b eſt qð dict Salomon Sap. vj. c. Puſillũ ⁊ magnũ diligit deꝰ: ⁊ ei ẽ cura de oĩ bus. Et.xj.c.eiuſdẽ libꝛi icerũ dicit loquẽs cum deo. Diligis dñe omia que ſunt:⁊ nihil odiſti eoꝛũ que feciſti. Ideo Hiere.xxxj.dict deus cui libet nr̃m. In charitate ꝑpetua dilexi te. Et Jo. xvj.ait ſalũatoꝛ. Ipᷣe pater amat vos. Hãc aũt dilectionẽ ꝑ qͥnq; ſigna mãifeſtauit. Pꝛimo ꝑ hoc ꝙ om̃ia viſibilia dedit nob vel in dominiũ vel in vſum: dicẽte ps.de hoiĩe ipᷣi deo.Cõſtitui ſti eum ſuꝑ oꝑa manuũ tuarũ ⁊c̃. Secũdo ꝑ hR̊ᷣ ꝙ om̃ia celeſtia.i.angelos nobis dedit in mini ſteriũ. Ad Heb.j. Omes ſunt adminiſtratoꝛij ſpũs in miniſteriũ miſſi pter eos ꝗͥ bereditatezZz capiũt ſalutis.Tertio ꝑ hoc ꝙ filiũ ſuuʒ dedirt nobis in pᷣciũ noſtre redẽptiõis.j. Job.iiij. In hoc apparuit chantas dei in no bis: ge filiũ ſuũ ꝑ ipſum. Quartũ ꝑ boc ꝙ dedit nobis ſpm̃ſanctũ in pꝛi uilegiũ nr̃e adoptiõis.j. Jo.iiij. Cogſcimꝰ ꝙ ĩ ipᷣo manemꝰ ⁊ ſipᷣe in nobis:qm̃ deſpũ ſuo de⸗ dit nobis. Et ad Roma.viij.Accepiſtis ſpiritũ adoptionis filioꝛũ in quo clamamꝰ abba pat᷑. Qu into ꝑ hoc ꝙ ſeipᷣm ſeruat in hereditatẽ no⸗ ſtram: dicens Eʒechiel.xliiij. Ego dñs heredi⸗ tas ⁊ poſſeſſio eoꝛũ.⁊ Deut.xviij.dict᷑.Dñs ip/ ſe hereditas eoꝛũ eſt. Unde Berñ. pᷣdica qͥnqʒ ſigna amoꝛis diuini rangẽs ait illi.Oñe qd eſt homo ꝙꝙ memoꝛ es eius:aut filius bomis qm nhtlsdihrde Genniſnimen⸗ ſhanioſta Dc tun dingeoun⸗ Kedotsctmm Gciosenonnad rTolbd ninicſtconn ferhoſgod Onimniolhunte ummolt Cumnin 6 Aaurben⸗ ſemmt Tg eumoriidlns inoreigcateläa ſgunefarihnde MMoepirb en dnii,dRicherin un defommliaden Murecyſaloiennt sobfbem. B Mli⸗Un diakt iUſo , leſus ⸗ ſtbapt zat fuen. Ouinmumno qu into pbar Moo rone fil isdabekoen hmmdegiabon ficharabalte Rdftieihärni nhotinadiie igkpoſäneen infffpdars eſenccknnnn ſuofdelben lbaner deinr Dnserwovnn lgiberdeimn Uos puenire Porſinsfliſden ſeceperurej⸗ 1geanen deb Mcmnii 8 ð wsithi gn n mlmn blin ſimg NS nonts. At nobisnn is. Funcnnn tdlden i Snonnten lamnmnislg Müg gügnſ üg aun:ihriin ſritmülut⸗ wog eedoag wrni cp 6 rnne tderlindi ni dietlensn. cſumn:ln Nen Nsn udint6H runervs MAe iut. Pind wo in domnnii guß Mn iſfn tinOeiö6 s dattmmin .unintuun fwedderdtn fiſun unon fſii Foliũ viſitas eũ. Om̃ia ſubieciſti ſub pedib eius ⁊c. Deniq; mittis vnigenitũ tuũ:imittis ſpm̃ tuũ. mittis etiã vultũ tuũ.Et ne qͥ cq; vacet in cele/ ſtibus ab oꝑe ſolicitudinis:etiã btõs illos ſpiri tus ꝓpter nos mittis in miniſteriũ nr̃m:hec ille. Qui etiã in lib.de diligẽdo deo dic:ꝙ oiĩs amoꝛ ſanctoꝛũ amoꝛe dei comꝑatꝰ nibil ẽ. Uñ dicunt theologi in.iij.di.xxxij.ꝙ dilectio dei ẽ et᷑na. ũ igit᷑ veꝝ ſit qð inqͥt Gregꝰ.in omelia paſcali.ſ.; ꝓbatio dilectiõis exbibitio eſt oꝑis. Et Jacobo beneuẽtanꝰ.c.xxxiiij.ſui lib.di. In vᷣbis fidꝰ nõ delectatẽ᷑ amicus. Gaudet em̃ facᷓ cõmoda fer⸗ retibi. concludendũ ẽ neceſſario ꝙ de⸗ q nõ eſt fictus amicꝰ:imo veriſſimꝰ ⁊ fideliſſimꝰ:nobis amicis ſuis dabit bona paradiſi:ſi in eiꝰ dilecti one ꝑmãſerimꝰ Uerus eiñ amicus cõicat bona ſua amico ſuo.Uñ cũ qͥdã gloꝛiaret᷑ ꝙ vnus di ues eum diligebat:rñdit ei Socrates pbᷣs. Si ille diues eẽt amicus tuꝰ tu nõ eſſes pauꝑ. Int amicos em̃ om̃ia debẽt eẽ cõia:ſᷣm qð etiã teſta tur Tulliꝰ in lib.de amicicia.Et amicus ðꝛ q̃ſi animi cuſtos:vt ait glo.i.l.late culpe.S.amicos ff. de verbo. ſig. ᷓR deus amicus noſter cuſtodiet animã noſtram ne damne᷑. S Muarta ratio q̃ ðꝛ baptizationis. D Uarta rõ qua ꝓbat᷑ nos debere ad vitã q txuenire ſempit᷑nã ðꝛ baptiʒatiõis: que ſic infert᷑. Ille põt ſperare de ſua ſalute qͥ haber caracterẽ ſalutis.ſicut ille pꝛeſumitur poſ ſe intrare in caſtellũ cui pnceps donauit ſua in ſignia ac fecit ipᷣm de familia ſua.Sʒ nos ĩ ba⸗ ptiſmo recepimꝰ caracterẽ ſalutis ſᷣm theolo.in liij.di.iiij.? Richar.in.iiij.di.vj.ar.iiij.q.j.⁊ facti ſumꝰ de familia dei.Ergo poſſumꝰ⁊ debemus ſperare ꝙ ſalui erimꝰ:ſi qð in baptiſmo ꝓmiſi/ mus obſᷣuemꝰ. Baptiſmꝰ em̃ ẽ aꝑtio ⁊ poꝛta paradiſi.UVñ dicit᷑ in.iiij.ſent᷑.di.ij.Et hᷣ ẽ qð in qͥt dñs nr̃ ieſus xpᷣs Mar.vlci.c.Qui credide⸗ rit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſaluꝰ erit. Quinta ratio que dicit᷑ filiationis. E UVlinto ꝓbat᷑ ꝙ ad celeſtẽ patriã ꝑuenie/⸗ q mus rõne filiationis ſic arguendo.ili us habet occaſionẽ pᷣſumẽdi de heredi⸗ tate patris:quia bona patris ſũt bona filij. In/ ſti. de here.qualita.⁊ diff.S.ſui aũt.xvᷣ.ſʒ ſui.vbi ðꝛ de filijs ĩ ptãte pꝛis exntibo.Uiuo quoq; pa tre quodãmõ dñiexiſtimant᷑. Uñ ðꝛ ꝙ filiꝰ iĩtel ligit᷑ poſſidere hereditatẽ pꝛis etiã viuẽte patre. l. ij. in fi. ff. p here.Et iterũ ðꝛ.Qð patrũ ẽ:filioꝝ eſſe videt᷑.vt notat᷑ in.l.nihil. C. ꝓ here.⁊ in.l.in ſuis.ff. de liber. ⁊ poſt. Uñ in.l.penł.ff.de boniſ libertoꝝ.dic iuriſcõſultꝰOiĩia q̃ nr̃a ſunt liberis nſfis ex voto paramꝰ:⁊ in.l.de emãcipat.C. de legi.here.dic imꝑatoꝛ.Uotũ ẽ pꝛis res ſuas ad filios ꝑuenire.Cũ igi᷑ nos omes qͥ credimꝰ in xpᷣo:ſimꝰfilij dei:iuxta illud Joh̊.j. Quotq̊t au tem receperũt eũ:dedit eis ptatẽ filios dei fieri: his qͥ credunt in noie eiꝰ certiſſime poſſumus CLXXXII ⁊ debemꝰ creders ꝙ babebimꝰ hereditatẽ patrꝭ nfti celeſtꝭ.i.vitã eternã.Et h̊ ẽ qð inqͥt apłus a Roma.viij.di. Ipe ſpũſſaneꝰ teſtimoniũ red/ dit ſpiritui nr̃o:ꝙ ſumꝰtrilij dei ⁊ heredes:bere⸗ des qͥdẽ dei coheredes aũt chꝛiſti. Serxta ratio que ðꝛ ꝓmiſſionnlis. Robat᷑ eadẽ ↄduſio rõòne ꝓmiſſiõis ſic. p ODm̃e ꝓmiſſum cadu in debitũ:non in dubiñ vt quidã dicũt.l.j.ff. de pactis.l. nõ minoꝛẽ.¶.de trãſac.Et ideo ðꝛ in.c.qualiter. extra de pac.Studioſe oiĩbus agendũ ẽ vt ea q̃ ꝓmittunt᷑:oꝑe compleant᷑.Lurpe em̃ ẽ aliqueʒ ʒ factũ ꝓpꝛiũ.i.pmiſſum venire.l.poſt moꝛtem ff.de adop.⁊ ideo fides ſᷣuãda ẽ etiã ĩfideli ⁊ ini mico.xxiij.q.j.c.noli exiſtimare.⁊.xxij.q.iiij.c.in nocens. Sʒ deꝰ ꝓmiſit nobis multipłr regnuʒ celoꝛũ. Pꝛimo ſi fecerimꝰ penitẽtiã de peccatis Mat.iiij.c.di.Pniam agite: appꝛopinquabit em regnũ celoꝛũ.Scðo ſi volũtatẽ eiꝰ fademꝰ. Vnñ Mat.vij.c.dicit dñs nr̃ᷣ.Qui facit volüũtatẽ patris mei qui in celis ẽ:ipᷣe intrabit in regnũ ce loꝛũ.Tertio ſi erimꝰ eiꝰ fideles. Uñ de oĩb ĩ eũ credẽtibo dicit idẽ ſaluatoꝛ Mat.viij. Recũbẽt cũ abꝛahã iſaac ⁊ iaco b in regno celoꝛũ. Quar/⸗ to ſi violentiã ſenſualitati fecerimꝰ. Matth̊.xj. Quinto ſi eũ dilexerimꝰ.: Hat.xij.Sexto caſti tatem ſᷣustibo Mat.xix.vbi dicit. Süut eunuchi q ſe caſtrauerũt ꝓpter regnũ celoꝝ.Septio ꝑuu lis ⁊ hũilibo.Mat.xviij.⁊.xix.Octauo ſi ob̃ua bimus eiꝰ pᷣcepta. Mat.xix.Nono largiẽtibus oĩa ꝓ deo. Mat.xix.di.Si vis ꝑfecꝰ eè vade ?æ vende oĩa q̃ habes ⁊ da pauꝑibo:⁊ habeb the⸗/ ſaurũ in celo.Decimo eiꝰ vitã ſequẽtib. M at. xix. vbi dicit. Amẽ dico vob ꝙ vos q ſecun eſt me ⁊c̃.centuplũ accipietis ⁊ vitã eternã poſſide bitis. Undecimo laboꝛãtibo in vinea dei.i.in ec cleſia fructũ faciẽtib. Mat.xx.Duodecimo quẽ ipᷣe bibit calicẽ amoꝛe eiꝰ bibẽtibi.i.paſſioneʒ ꝓ co patiẽtibꝰ Mat.xx.Tertiodecimo veſtẽ nup⸗ tialem.i.charitatẽ hñtibo. Mat.xxij.Quartode cimo lõpades plenas gerẽtibo.i.bonis oꝑibo i⸗ ſudãtibo.Mat.xxv.vbi ðꝛ ꝙ tales itrãt ad nup tias. Quintodecimo ſalutẽ ꝓximi lucrantibus Mat. xxv.vbi tali lucrãti ꝓximum ðꝛ. Intra in gaudiũ dñitui. Sextodecimo oꝑa miſcðie facih entibo. Mat.xxv.vbi ðꝛ.Uenite bñdicti patris mei poſſidete regnũ.Decimoſeptio eiꝰ coꝛpꝰ di gne mãducãtibo Joh̊.vj.vbi dicit.Qui mõdu⸗ cat meã carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ hʒ vitã eter nã.Decimooctauo ſpm̃ſctm̃ in ſe recipiẽtibus. Joh.iiij.vbi inqͥt. Aqua quã ego dedero:fiet in eo fons aque ſaliẽtis in vitã eternẽ. Decimono no verbũ dei deuote audiẽtibo. Joh.v. vbi dicit Amẽ amẽ dico vobᷣ qͥ vᷣbũ meũ audit:⁊ credit ei qͥ miſit me hʒ vitã eternã. Vigeſimo deo bᷣuiẽ tibo. Jo h.xj. vbi dicit xpᷣs.Uolo vt vbiego ſum ibi ſit ⁊ miniſter meꝰ.Et idẽ habet᷑ Joh.xvij. Ui geſimopꝛimo in bona vita ꝑſe zucrda Ba 4 2 vbi dicit xpᷣs.Qui pſeuerauexit vſq; in fineʒ:hic ſaluꝰerit. Mulcis qͥʒ alijs i locis ꝓmiſit nobis de vitã eternã. Cũ igit dicat Jacob beneuenta nus.c.ij.ſui libꝛi. Cũ ſpondes aliqͥd manꝰilico vᷣ̈ba ſeq̃tur.Et in eodẽ li.etiã dicit. Qð dare no/⸗ lueris nulli ſpõdebis amico.Dedecet h̊ cũctos: pcipueq; bonos.Et Juriſcõſultꝰin.l.j.ff.de cõ⸗ ſtituta pecu.in pᷣn.etiaʒ ait.Graue eſt fidẽ falle⸗ re.Facit lex generalr.C.de nõ nu.pecu.⁊.l.cũ vẽ⸗ derẽ.ff.locati. Pꝛofecto ſi vellemꝰ dicere ꝙ deus nõ ſit nobis daturꝰvitaʒ eternã:ſi fecerimꝰea de qbo ſupꝛadieũ ẽ:ꝓ qͥb no bis illã ꝓmiſit:opoꝛ/ teret vnũ incõueniẽs maximũ ↄdudere.ſ.qꝙ deꝰ ceſſet ifidelis ⁊ malꝰ:nõ ſᷣuãs ꝓmiſſa. Hoc autẽ eſt falſiſſimũ:qꝛ ipᷣe eſt ꝑfectiſſima ⁊ ſincera veri tas Joh. xiiij.⁊.c.ſi cõſuetudinẽ. Et.c.qͥ cõtẽpta. viij.di.Et ipᷣe ait.ps.lxxxviij.q ꝓcedũt de labijs meis nõ faciam irrita. Ergo dc. Septima ratio que dict Oꝛonis. B Eeoptima rõ dicit᷑ ozonis:q̃ ſic öclarat᷑. 9 az ſᷣm oẽs theo.in.iiij.di.xlv.maxie Ric.nr̃m in ea.di.ar.vij.q.ij.Et ſcm̃ Bona.ibidẽ ar.iij.q.ij.ci oꝛãtp ſa Aute nr̃a.Un Pecrꝰaplłs ſue.ij.canonice.c.j.dice bat. Qm velox eſt depoſicio tabernacłi mei:ſᷣm ꝙ dñs nr Jeſus chꝛiſtꝰ ſignificauit mibi:dabo opera frequenter hr̃e vos poſt obitũ meuʒ ⁊c.⁊ Berñ.inqᷣt.Si ſei dũ adhuc viuerẽt miᷣti ſunt pctõꝛibo:qꝛ ꝓ eis oꝛauerũt:nũc tãto ampliꝰq̃n⸗ co veriꝰnr̃as agnoſcunt mibᷣias ꝓ nobis iterce⸗ dũt. Inter oẽs aũt ſctõs oꝛat ꝓ nobis pꝛem ſuũ ſanctꝰſccõꝝ dñs noſter Jeſus xpᷣs inq̃ntũ hõ:qͥ ↄtinue interpellat pꝛem ꝓ nobis.De quo ðꝛ ad Hebꝛe.ix. pᷣs aſcendit in celũ:vt appareat vul/ cui dei ꝓ nobis.Silr ⁊ głioſa celoꝝ regina pꝛo nobis ↄtinue depᷣcat᷑ filiũ:vt nos ad eternã pa⸗ triã dignet᷑ ꝑducere.Cũ igit᷑ ipoſſibile ſit tãtoꝛũ oꝛones ñ exaudiri:cũ ſint ĩ gra dei:ꝓfecto ſpera re debemꝰ:ꝙ ſi ꝓ poſſe nr̃o abſtinebimꝰa vicijs eternã ſine dubio miſ̃ᷣicoꝛdiõ conſeqᷓmur.Qua/ Apter Berñ. in ſer.q̊daʒ ſuꝑ Caniica inqͥt.O hõ ſecuꝝ habes acceſſum ad deũ:vbi habes mr̃em ante fuliũ:filiũ ante pꝛem. Filiꝰoñdit patri vul⸗ nera ⁊ latꝰ:mater ondit filio pectꝰ⁊ vbera.Nul⸗ tis inſignia. Ncaua ratio que dicit᷑ meritationios. HV Ctauo ꝙ ad pꝛiam ꝑueniemꝰeternazʒ o ppoſſumꝰ ꝓpbare rõne meritationis: ſic. Quicũq; bonũ facit:põt ſperare de re mũeratõe apud deũ. Nã iuſticia vult ius ſuum vnicuiq; tribui.l.iuſticia.ff.de iuſti.? ⁊ iure.Et inſti.eo.in pꝛin.Deus aũt eſt iuſtus ꝰ vult iuſticiã hr̃e locũ.ps.x.vbi ðꝛ. Juſtus dñs: ⁊ luſticias dilexit.Ergo ſi bene fecerimꝰ? bonis oꝑibo atq; vᷣtutibo inſudauerimꝰhabebimꝰ vi⸗/ tq eternã a deo ꝓ remuneratõe nf̃a. Uirtꝰem̃ eſt illa ꝓ qua merent?᷑ hoies ad celuʒ ꝑuenire.iuxta la ibi poterit eſſe repulſa:vbi tot ſunt charita⸗ XX illud poeticũ.Aſtra petit virtꝰ. UVñ Arj.j. Etbi. ait. Felicitas eſt pᷣmiũ vtutis.Et Seneca.i. epi/ ſtola. xxvij.ad ALuallũ inqt. Sola vt? que pꝛe ſtat aie ſecurũ bonũ⁊ ꝑpetuũ gaudiũ.de q̃ ttã dicit Uirgi.vj. Eneydos. Aut ardẽs euexit ad ethera virtus ⁊c̃.Arj.quoq; lib.j.magnoꝛũ mo raliũ inquit. Uiuẽtes ſᷣm vᷣtutes felices erimꝰ: ⁊ habebimꝰ ꝑfectũ bonũ ⁊ finẽ.t Macrobiꝰi lið.de ſomnio Scipionis ait. Sole faciũt vtu tes btm.Et h ẽ qð inqᷣt Berñ.in lib.de impꝛo⸗ batiõe vicioꝛũ.cxix. Id ſolũ temet poſt moꝛtis fata beabit.Qð bñ:qð iuſte:qð recte fecen ipſe. Sʒ ꝓ maioꝛi declaratie pᷣdictoꝛũ ſciendũ Eꝙ duplex repit᷑ iuſticia:videlicet cõmutatiua ⁊ di/ ſtributiua vt dicũt theoł.in.iiij.di.xlvij.Etphᷣs in.v.Ethi.Licet aũt in deo nõ ſit iuſticia cõmu⸗ tatiua:qꝛ nullꝰpõt facere aliquid deo qð ſit ſim pliciter dignũ gratia ſua:qꝛ deꝰ nõ põt obliga⸗/ ri neceſſario ad aliqᷣd faciendũ:tñ iuſtiaa ditri butiua q reddit vnicuiq; qð ſuũ ẽ ſᷣm nobilita⸗ tem ſue eſſentie:ſeu ſᷣm exigentiã meritoꝛũ ⁊ de⸗ meritoꝛũ:cadit in deo ſᷣm Ant᷑.in lib.pſologiõ c.x.Et Ric.in.iiij.di.xv.ar.v.q.j.Etſcem Bona. in.ij. di. xxxij.ar.iij.q.ij.Cũ em̃ iuſticia ſit magna vtꝰ:ſi reꝑit᷑ in hoib *S in infinitũ maioꝛ reꝑitur in deo. Quia inqͥt Arj.in.x. Mecha.qꝙ oẽs pꝑfe⸗ ctiones que ſunt in reb ꝑfectioꝛi mõ ſunt in pᷣ⸗ ma cauſa.Et hoc ẽ qð ſcptũ ẽ Job.xxiiij.O pus hois reddet ei dñs:⁊ iuxta vias ſinguloꝛũ reſti tuet.Et.j.Coꝝ.iij.dicit Paulꝰ. Unuſqᷣſq; ꝓpꝛiã mercedẽ accipiet ᷣm laboꝛẽ ſuũ. Et Caſſiodoꝛꝰ epłarũ lib.j.c.xvj.inqͥt. Remuneratoꝛ ẽ oim bo noꝛũ deus. Et ideʒ dicit Dauid ps. xlviij.⁊.lxj. Uñ clamat dñs nr̃ Apoc.xxij.Ecce venio cito ⁊ merces mea mecũ ẽ:reddere vnicuiq; ſᷣm ope⸗ ra ſua. e merces opꝑi tuo.ſ.menitoꝛio.Eſt aũt me rnitũ opus vel laboꝛ cui ex debito iuſtice debet᷑ pᷣmiũ ⁊ merces:ſᷣm Alexan. de ales in.iij. ꝑte ſũme.in tractatu de merito xpᷣi.Et Lbo.i.ij. ſcpᷣto.di.xxvij.ar.iij.Quãuis aũt ho naturaliter ⁊ vᷣtute/ꝓpꝛia nõ poſſit mereri vitã eternã:quod ꝓ bat᷑ rõne:auccoꝛitate ⁊ ſiłitudine. Rõnis aũt fundamẽtũ ponit cõmẽtatoꝛ.ij.de ania dicens. Impꝛopoꝛtionata ⁊ inconueniẽtia nunq; ſunt ſuſceptiua obiectoꝛũ. Uas em̃ ↄtentiuũ vnius vncie aque nõ ẽ ſuſceptiuũ totiꝰmaris.Oculus quoq; noaue nõ ẽ capax ſuſceptiõis radioꝛum ſolariũ.Cũ g̊ deꝰ qͥ ẽ obiectũ beatificũ ſit infini⸗ te bonitatis. Creature aũt oẽs ſint finite vᷣtutis patz ꝙ nõ pñt mereri vitã eternã de cõdigno na turali vᷣtute ⁊ bonitate.Sicut hñs vnũ ſolum denariũ nõ põt emere lapidẽ pᷣcioſuʒ valoꝛis cẽ⸗ tũ miliũ aureoꝝ. Nullũ em̃ finitũ põt infinituz— cõpꝛehẽdere eo ꝙ in ipᷣis nõ ẽ ꝓpoꝛtio.j.de celo ꝰꝝ mũdo.iij.⁊.viij.phi.⁊.j. Mectha. Itẽ iiuſta ⁊ re⸗ ſcidẽda ẽ emptio citra dimidiũ iuſti bci .lij Tiðo vnicuiq; nr̃ m ðꝛ Hiere.xxxſj. Eſt ſipntusnpra⸗ “ “ ,, 56 n gfalte ſonre ihh nobeCff, fonimn mmagtitie zuhit ll rmnnſfi nlgurnlen i Midncu enehel ſemiduſ⸗ Pihuntlcann. Peribialcacd Sens eſaltn hansinsinden Sögtonmsdid wothäßmonn ſelbonnnant UnhetniUid grdong Odt untirtolek⸗ MMavud Quh rolaipban ,ilemifn (pblg us Aurni MIrb⸗diate . Wpvufaccrefcann⸗ Nlgs d Genb i Pärthboßmeheck Arnitnediätegenne chalitneiforman. riiſnüi? polütut⸗ midemämento mmßfgacnti chn Abobatfönezue hopeogoſnöls, ſn Caxratcömetar Wralpaſtrina⸗ Nlcgurg ſanſe schartaeinfon ſauſnicianz rſenütäͤgie ſcehrieched voſtomnpiüin einſtcor Dede talscrkidigon Umninfiltirpin clibopoſnorn Gignomeniii⸗ tneſaluamgg ſinpankee nan i ſoh ii blni cjo dabo⸗ Rpir ctemi. Zpe dnicnnien c KSN Bauregn r glige lib, wur E — =— ç — === . EE di Ser lmiin Pöſuäißnneſn Bnsin 1 gS. nkain infnninunnn 1Wea as g Kaorminis, tit rinns anonaariond dauid öttütl Ii Cumdd ge moig inc niihen nmma Rn⸗ zia Netnf Zanmn ucbli nniß6Ail. irheanlic riamigtod ne Rins aue idemiadns. mietunni; a . Dundi Nnme nunm oig ſepnii inn henifiiſtiiß vſorfntrfid mi Nit⸗ tbisiͤ/ aginn nrininn grmnng iiti . Se: n e hnöfrinſtruca lgniddenii 1 Foliũ H de reſcin. xẽ. . ccũ dilecti de em. vẽ. Idẽ q̊ʒz pbat᷑ aũce apli ad Rom. viij.di.Nõ ſũt ↄdigne paſ ſiones huiꝰ tꝑis ad futurã gliaʒ qᷓ reuelabit᷑ in nob. Et Chꝛy.in lib.de ↄpũcciõe coꝛdis inquict Siles moꝛiamur ⁊ ſi oẽs animi vᷣtutes explea mus.nihil dignũ gerimꝰ ad ea q ipᷣi ꝑcipimꝰ a deo. Et Augꝰ.in lib.ad Sixtũ ait.Cũ deꝰ coꝛo⸗ nat merita nr̃a nihil aliud coꝛonat niſi ſua mu nera. Ipe em̃ in fine coꝛonabit nos ſic ſcptũ eſt in miicðia ⁊ miſeratiõe.Nõ em̃ fruſtra deo can⸗ tat᷑. Miſcðia eiꝰpᷣueniet me:⁊ miſcðia eiꝰ ſubſe quet᷑ me.hec ille.Siłitudine quoq; idẽ ꝓbatur Naã vnꝰ pſᷣuꝰ empticiꝰ nõ põt de ↄdigno mereri libertatẽ.Quia ſeruꝰ q̊ ad ea q̃ ſunt iurꝭ ꝓ nihi⸗ lo reputat᷑.l.qð attinet.ff.de re.iurj.⁊ ↄſequẽter nõ põt ſibi aliqͥd acqͥrere. Itẽ vt ait Phs.j.Po li.Seruꝰ nõ ẽ ſui iur ſʒ alteriꝰ gratia. Itẽ qꝛ li⸗ bertas ẽ res inextimabil.l.libertas.ff.de re.iurj. Cũ igit᷑ om̃is hõ de lege cõi ſit facꝰ ſᷣuꝰ pcti ꝓ⸗ pter culpã pᷣmoꝛũ parentũ ſequit᷑ nullꝰpõt ꝑ ſe liberari naturaliter:nec de ↄdigno mereri vi⸗ tam et᷑nã. Uñ An.in.j.lib.ur deꝰ hõ.interro⸗ gat dicens. Quid reddes dño ꝓ pctõ tuo.Et re⸗ ſpondẽte hoie.Coꝛ contritũ ⁊ hũiliatũ. Ipᷣe ait. Tihil deo reddis qͥn plus deo reddere tenear Quia vt dicit ph̊s.viij.echi.Deo nõ põt equalẽſ reddi.Et pᷣdicta cõfirmãdo dicebat ſaluatoꝛ di ſcipulis ſuis. Lu.xvij.Cũ feceritis oĩa que pᷣce⸗/ pta ſunt vob:dicite.Serui inutiles ſumꝰ.Qð debuimꝰ facere fecimꝰ. Quilibet em̃ hõ ẽ ſeruꝰ dei.ps.cxv.Seruꝰ ſum ego ⁊ filius ancille tue. Poõt tñ hõ pᷣm theol.in.ij.di.xxvij.mereri vitam eternã mediãte gratia diuia gratũ faciẽte ꝑ oꝑa charitate ĩfoꝛmata. Quãtũ em̃ ad liberũ arbi/ triũ ſuũ ⁊ volũtatẽ a q̃ talia oꝑa ꝓcedũt meret᷑ vitã eternã merito cõgrui ſʒ ꝑ reſpectũ ad gram gratũ facientẽ ⁊ charitatẽ meret᷑ merito cõdigni Et h̊ ꝓbat᷑ rõne:auctoꝛitate ⁊ exẽplo.Pꝛimo ra tione oꝓpoſitiõis.Nã oꝓpoſitoꝛũ eadẽ ẽ rõ ⁊ po⸗ tentia:vt ait cõmẽtatoꝛ.vij. Mecha. Lũ g̊ chari tas ⁊ culpa ſint oria:vt ondũt theol.in.j.ſen.di. xvij.ſequit᷑:ꝙ ſicut ſe habet culpa ad penaʒ:ita opus charitate infoꝛmatũ ad głiam:qꝛ cõtrari arũ cauſarũ cõtrarij ſunt effectꝰ.ij. Phiſi.⁊.ij.ð gene.⁊ ſi vnũ ẽ cã alicuiꝰ:o ꝓpoſitũ ẽ cã oppoſiti jJ. Po ſte. ⁊?. ix. Metha.⁊ ſicut ſe hʒ oppoſitũ ĩ op poſito:ita ꝓpoſitũ in ꝓpoſito.iiij. Topi.ij.de celo ⁊ mũdo.x. Mecha.⁊.viij. Phi.Sʒ culpa moꝛ talis ex cõdigno meret᷑ pena etnã:qꝛ offendit de um infinitũ ⁊ pꝛiuat aiam bono ĩfinito:̊ ꝑ lo⸗ cũ ab oppoſitis:opꝰ charitate infoꝛmatũ ex con digno meret᷑ vitã eternã.Et bᷣ etiã ꝓbat᷑ auctoꝛi tate ſaluatoꝛis. Mat.xj. dicẽtis.Regnũ celoꝛũ vim patit᷑:⁊ violenti rapiũt illud.ſ.armis chari uItatis.Et Joh.iiij.etiã ait.Aqua.ſ.gr̃e ⁊ charita⸗ tis quã ego dabo fiet in eo fons aque ſalientis in vitã eterno. Apłs quoq; ait.ij.ad Thim.iiij. Bonũ cercamẽ certaui:curſum ↄſũmaui: fideʒ CLXXXIII Fᷣuaui.In reliquo repoſita ẽ mihi coꝛona iuſti⸗ cle:qᷓ; reddet mihi in illa die iuſtus iudex.Non ſolum aũt mihi:ſʒ ⁊ his qui diligũt aduentum ciꝰ. Exemplis etis eadẽ vitas ꝓbat᷑. Pꝛimũ au tem exẽpliũ eſt Richardi nr̃i in quodlibetis vbi ait:ꝙ qñ ſunt due ſubſtãtie ↄiũcte ſimul ⁊ pꝛo⸗ poꝛtio nate:quarũ vna ẽ maxima:alia vero mi/ nima:illa minima accipit dignitatẽ maxie.Uñ cũ aque ticini:abdue ⁊ padi ꝑuenerint ad mare nõ ampliꝰ dicunt᷑ tales fluuij:ſʒ mare:qꝛ maioꝛ trahit ad ſe minoꝛẽ:⁊ minoꝛ recipit eiꝰ vᷣtuteʒ ⁊ nomẽ.Et ſilłiter oꝑa nr̃a ↄiũcta diuine gre q̃ eſt vcutis infinite:de cõdigno merent᷑ ꝑuenire ad mare vite eterne.Itẽ ſi in anulovniꝰ ducati po⸗ nat᷑ lapis valoꝛis centũ ducatoꝛũ: apꝓpꝛeciabit ipᷣe anuł centũ aureis nõ rõne ſui:ſʒ rõne lapi⸗ dis:qꝛ minoꝛ recipit vtutẽ maioꝛis.Et parif̃oꝛ miter oꝑa nr̃a que de ſe ſunt modici valoꝛis:cõ iuncta diuine gre merent᷑ pᷣmiũ vite eterne. Se cundũ exemplũ ponit phs.j.Ethi.di.q bonũ ẽ potentiꝰ malo.Cũ q̊ᷓ malũ peccati trahat ad pe⸗ nam eternã:multo magis opꝰ ⁊ bonũ charita⸗ tis ꝑducet ad vitã ſempiternã:imo bona volũ⸗ tas cũ ipᷣa gra ⁊ charitate etiã ſine alia oꝑatione oñ fieri nõ põt.Uñ Gregꝰ.ſuꝑ Mattcheum ait Extimationẽ pᷣcij regnũ dei nõ hʒ:ſed tãtũ valet qᷓ;tũ habes ⁊ q;tũ potes.Nihil vilius cũ emit᷑: nihil charius cũ poſſidet᷑. Ualuit nãq; Zacheo dimidiũ ſubſtãtie:valuit Petro ⁊ Kndree di/ miſſis rhetibo? naui:valuit vidue duobo minu tis:valuit ⁊ alteri calicẽ aque frigide.Sʒ ſi foꝛ⸗ taſſe nec calix aque frigide ſu ꝓpetit qͥ indigẽti pᷣ beat᷑:etiã tunc ſecuritatẽ no bis pᷣſtat ſᷣmo diui/ nus. Redęẽptoꝛe etem̃ nato celi ciues cecinerũt. BGBlia in excelſis deo:⁊ in terra pax hoĩbo bone volũtatis.Añ dei nãq; oculos nunq; ẽ vacua manus a munere:ſi fuerit archa coꝛdis repleta bona voluntate. Hec üle. HDH figurã aũt hulꝰ ꝙ deus vᷣluoſe ope⸗ i rantib dabit vitã. ſcribi Mat. xx. qꝙ; pfffamilias pᷣcepit vocari oꝑarios:⁊ da⸗ n vnicuiq; denariũ. Per denariũ aüt intelligit vita etna. Ut ðꝛ in.c.ieiuniũ.de ↄſe.di.v.Jðo in aut.de mõa. S. hinc aũt ðꝛ.Oẽs.ſ.bñfacietes in xpᷣo vnã mercedẽ accipiũt.Cũ igit᷑ ita ſit ꝙ deuſ in ̊ mũdo nõ remunerat oia bona oꝑa nr̃a ſʒ ſuã liberalitatẽ. Ut inqͥt Sco.⁊ Ric.⁊ Tho.ac alij theol. in. uij.di.xlvij.Cũ apð deũ nõ debeat eẽ aliqðᷣ bonũ nõ remuneratũ:ſᷣm Aug.i pᷣmõe ad heremitas. Ergo debemꝰ pᷣſumere ⁊ ꝓ certo tenere:ꝙ pꝰ hoc vitã ſine dubio habebimꝰ eter⸗ nã ꝓ remuneratiõe bonoꝝ opeꝝ.Et bᷣ ẽ qð diẽ Sene.x.libᷣ. Tragediaꝝ in hercule etheo.c.xxvj. inquiẽs. Nũqᷓ; ſtigias fer᷑ ad vmbꝛas inclyta vtꝰ. Uiuite foꝛtes. Iec letheos ſeua ꝑ amnes VUos fata trahẽt. Sʒ cũ ſummas exiget hoꝛas Lõſumpta dies: Iter ad ſuꝑos gloꝛia pandet. MNona rõ que dicitur cõmunicationis. BB 3 Bermo „. Ono ꝓbat᷑ eadẽ ↄduſio rõne cõicatiõis u ſic. Scöm bim Bona. 7 Alex. lõbardũ in.iij.ſen. di.ſ.ar.j.q.vj.? Ric.nr̃m eadeʒ di. ar. ij. qyiiij.?⁊ Alex. de ales ĩ.iij.ꝑte ſũme in tra⸗ ctatu de icarnatiõe xpᷣi.Et doctoꝛẽ ſubtilẽ.ſ. Jo. Scotũ:ac Petrũ de adla in.iij.ſen.di.vij.? Dio niſiũ.c.iiij. de angelica hierarchia. Bonũ natu⸗ ralit᷑ ẽ ſuijpſiꝰcõlcatiuũ.Cũ &̊ deꝰ ſit bonũ.vt in quit Plato in.j.Lhimei.Et Anũ.ĩlib. Mono logion.ꝗ̊ cõicabit ſuõ bonitatẽ nob.Quia vnũ⸗ qð q; ſiẽ ſe hʒ ad entitatẽ:ita ſe hʒ ad oꝑationeʒ. vt inqᷣt Cõmẽtatoꝛ ſuꝑ.ix. Metha.ſi ꝗ̊ volueri mus dicere ꝙ deꝰ nõ ſit nob cõicaturꝰ bonitatẽ ſuã.ſ.vite et᷑ne:ſeq̃ret᷑ ö̊ ꝙ ẽ ipoſſibile.ſ.qð deuſ nõ eẽt bonꝰ. cũ oẽ bonũ libent᷑ cõicet ſeipʒ.g⁊c. Deama rõ que ðꝛ miſeratiõis. AI. Ecimo ꝓbat᷑ eadẽ ↄcło rõne diuine miſe d ratiõis.Quãtũ em ſit deꝰ miſericoꝛs to ta ꝓda mat ſcptura. Uñ Geñ.xxxij.c.dicẽ Jacob deo. Minoꝛ ſum cũc miſeratõibo tuis Ex Exoðd.xx.inqͥt deꝰ Ego ſũ dñs deꝰ faciẽs mi ſericoꝛdiã in milia his qͥ diligũt me:⁊ cuſtodi⸗ unt pᷣcepta mea.Et.xxij.c.eiuſdẽ libꝛi iteꝝ dicit. Si cdlamauerit ad me.iſ.pctõꝛ:exaudiã eũ qꝛ mi ſericoꝛs ſum. Et.xxxiiij.c.etiã ðꝛ.Dñatoꝛ dñe de us miſericoꝛs ⁊ clemẽs:patiẽs:⁊ młte miſcðie: qͥ cuſtodis miſcðᷣiam in milia:qͥ aufers iniqᷣta tẽ ⁊ ſcelera atq; pctã.Et Deut᷑.iiij.Deꝰ miᷣicoꝛs dñs deꝰ tuꝰ ẽ Et.v.eiuſdẽ libꝛi.c.Ego ſũ dñs de us tuꝰ emulatoꝛ:⁊ faciẽs miſcðiam in młta mi lia diligẽtibo me. et.xxxij.eiuſdẽ lib.c. Judicabit dñs ꝓpłm ſuũ:⁊ in ſᷣuis ſuis miſerebitur.Et.ij. Reg. ij. Tu feciſti cũ ſᷣuo tuo miſcðia; magnã Et.viij.c.eiuſdẽ lib. Miſcðᷣiam aũt meã nõ au⸗ ferq ab eo.Et.ij. Paralł.xxxvj. Inueſtigabił mi ſericoꝛdia ꝓmiſſiõis tue.Et.ij.Eſdre.ix. Nõ de⸗ relinquet nos deꝰ nr̃:ſʒ inclinabit ſuꝑę nos mi⸗ ſericoꝛdiã ſuã.? LZhob.iij.Fac mecũ miſcðiam: ⁊ ſuſcipe in pace ſpm̃ men.Et eiuſdẽ lib.xij.Cuzʒ iratꝰ fueris:miſcoiam facies.Et ibidẽ.ↄfitemi⸗ ni ei:qꝛ fecit nobiſcũ miſcdðᷣiam ſuã. Et Judicth viij. Quia patiẽs ẽ dñs:indulgentiã eiꝰ lachꝛp/⸗ mis poſtulemꝰ.⁊ ſic faciet nobiſcũ cito miſcðiã ſuã. Et.ix.eiuſdẽ libꝛi.Deꝰ creatoꝛ totiꝰcreature exaudi me miſerũ depᷣcantẽ ⁊ de tua miſcðia pᷣ⸗ ſumentẽ. et Job.xxxvij. Hoc ſolũ vᷣbũ dico in q̊ cũq; loco miſcðie ſue.Et ps.vj. Meitere mei de us qm̃ ifirmꝰ ſũ.Et ps.xxij. Miſcðia tua ſub⸗ ſequat᷑ me.Et ps.xxuij. Reminiſcere miſᷣatio⸗ nũ tuarũ dñe:⁊ miſcðiaꝝ tuaꝝ q a ſeculo ſunt. Scõm miſcðiam tuã memẽto mei tu:ꝓpt᷑ boni tatẽ tuã dñe.Et.xxv. Miſcia tua añ ocłos me os ẽ:⁊ cõplacui in vᷣitate tua. 1 T. xxix.Audiuit dñs ⁊ miſᷣtꝰẽ mei.⁊.xxx e Ebgo aũt in dno ſperabo:exultabo ⁊ le⸗ taboꝛ in miſcðia tua.⁊.xxxj. Sperãtẽ ãt in dño miſc ia circũdabit.⁊.xxxij.Fiat miſcðia cua dñe ſuꝑ nos:quẽadmodũ ſperauimꝰ in te, ⁊ ibidẽ. Diligit miſcbᷣiam⁊ iudici:miſcdia dñ plena ẽterra.⁊.xxxv.Dñe in celo miſcðia tua: et vᷣitas tua vſq; ad nubes.Et. xxxix. Nelongefa cias miß ationes tuas a me.⁊.xlvij. Suſcepimꝰ deꝰ miſcðiam tuã in medio tẽpli tui.⁊.l. Miſe rere mei deꝰᷣm magnã miſcðiaʒ tuã.⁊.lvj. Mi ſerere mei deꝰ:miſ ere mei: qm̃ in te ↄ fidit anĩa mea.⁊ i codẽ. Magnificata ẽ vſq; ad nubes ve ritas tua. . L. v. Milerere mei deꝰ?: mißere: qm̃ cõ⸗ eculcauit me hõ.Et.lix.Jratꝰ ẽ:⁊ miſertꝰ ẽ nob.⁊.lxij. Melioꝛ ẽ miſcðia tua ſuꝑ vitas.⁊.lxviij. In młtitudine miſcðietue exau⸗ di me.Et ibidẽ.Exaudi me deꝰ qm̃ benigna eſe miſcðia tua:⁊ ſᷣm młcitudinẽ mĩationũ tua reſpice in me.Et.lxxviij.Qito anticipẽt nos miſe ricoꝛdie tue:qꝛ pauꝑes facti ſumꝰ nimis. ⁊.lxxx iij. Miſcðiaʒ⁊ vᷣitatẽ diligit deꝰ Et.lxxxiiij.Oſtẽ de nob dñe miſcðiam tuã.Et ibidẽ. Miſcðia ⁊ vᷣitas obuiauerunt ſibi.Et.lxxxv. Miſcðia tua mas ẽ ſuꝑ me.Et ibidẽ.Lu dñe deꝰ miſeratoꝛ⁊ miſericoꝛs:patiẽs ⁊ młte miſcðie tue ⁊ verax: et lxxxviij. Miſcðias dñi in eternũ cãtabo. ⁊.cxix. Laudate nomẽ eiꝰ qm̃ ſuauis ẽ dñs in eternuʒ miſcðia eiꝰ.⁊.cxvj.Qm̃ ↄfirmata ẽ ſuꝑ nos mi⸗ ſericoꝛdia eiꝰ:⁊ vitas dñi manet in etnũ.⁊.cxviij Miſcð ia dñi plena ẽ terra.Et ibidẽ Fac cũ ſᷣuo tuo ſᷣm miſcðiaʒ tuã.⁊.cxxix.Apud dñm milſeri coꝛdia.⁊ co pioſa apud eũ redẽptio.⁊ Sap.iiij. Bfa dei ⁊ miſcðia in ſccõs eiꝰ.⁊ Sap.xj.Miſe⸗ rer oim ⁊ diſſimulas pctã hoiĩm ꝓpt᷑ pniam. et xv. Tu aũt dñe ſuauis ⁊ verꝰ es:patiẽs in mia diſponẽs oĩa.⁊.xvj. Mia tua adueniẽs ſana⸗ bit illos.Et Ecci.ij. Pius ⁊ miicoꝛs ẽ dñs.et xvij.eiuſdẽ libꝛi.Quã magna ẽ mia dei:⁊ pitia tio illiꝰ ↄuertẽtibo ad ſe.⁊.xviij. Mia dñi ſuper oẽm carnẽ:qͥs adijciet enarrare miſcðᷣiam dñi. ⁊.xxxv. Specioſa mia dei in tꝑe tribulatiõis:q̃i nubes ⁊ pluuie in tꝑe ſiccitatꝭ.Et.xxxvj.Miſe⸗ rere nr̃i deꝰ oĩm:⁊ reſpice in nos:⁊ onñde nobis lucẽ miſ ationũ tuaꝝ.⁊.lj. emoꝛatꝰſum mie tue dñe:qm̃ eruis ſuſtinẽetes te.Et in eodẽ.c.Le tet᷑ aia mea in miſericoꝛdia eius. P TEſa.xvj.Pꝛeparabit᷑ in mĩia ſoliũ eiꝰ e ꝛtſedebit ſuꝑ illud in vitate.Et.iij.c.eiuſ Qez libꝛi. Pꝛopterea expectat dñs vt mi ſereat᷑ nr̃i:⁊ iõ exaltabit᷑ ꝑcens nob.Et ibidem. Ploꝛãs nequaq; ploꝛab:miſᷣans miſ ebit᷑tui. Et.xxxiij.Dñe miſ ere nr̃i:te em̃ expeccauimus: eſto bꝛachiũ nr̃jm in mane:⁊ ſalꝰ nr̃a in tꝑe tri⸗ bulatiõis.Et.xlix.Cõſolatꝰ ẽ dñs ꝓplm ſnuʒ:et pauperũ ſuoꝛũ mip̃ebit᷑. Et.liiij. Mia ſempiter na mivtꝰ ſuʒ tui:dicit redẽptoꝛ tuꝰ dñs.Et.lv. Derelinq̃t ĩpiꝰ viã ſuã:⁊ vir iniquꝰ cogitatiões ſuas:⁊ reuertat᷑ ad dñm ⁊ miebit᷑ e:⁊ ad den nr̃m qm̃ multꝰ ẽ ad ignoſcẽdũ.Et.lviij.diẽ deꝰ Moisicoꝛs ſũ dñs deꝰ tuꝰ. Q TBHiere lx. Ego ſũ dñs qͥ fcoo miam — cpduitili⸗ hocoptländt ſotenbncet Bnocaehn tpanzint Gitummmn igtli ſnic lodeinn fapeniiiſfin mihinkn Polncicpnutun nociut,r0ſe⸗ Alil. Adſzdan 6Penis lcna Mi⸗ üdid Ws Waaiiün⸗ Neli Scon fetmrnf Lchrkiuen⸗ lchi deyan DMtnc⸗ imecrNM. Uum M Obochananeeinqib Niadnian rini ieriihüdi n doincoeiar btiinin ſcdosnammlth ic Job incrde Alnodenine onſbinlob⸗ E homnpocarhn nficnorpis e⸗ Pponrervlaſart Nohepuninöls üöſſudoffiai Mcbfuerdics, CPktomesict Aeſolarhi Nlthpaan ſrdle iſu rgtecſi Uenfal Onitoc roieniton nesgenero⸗ Krie irnicinn M „ we rdea Elen n Ludiedenin mlcöiemergert 1amnücändonn ulgidigigang masiſdoen nonerincinit Etlbiceaißn 1 Bpud dünn: depno. 1 Giji boim ge int õ Na wovanizinn 1 mimwini inumn gu miDM tpenduigh ” nutrrin obi Aie 1s, „ „ 4 Enninſclüch tun ii. aat dse s ſidn Fmnsliſchiß ßmemunm imimn 1 1 ⁊ Dioniſiꝰ in lib.de diui.no.ait.Siẽ natural ꝓ ⁊ iudiciũ ⁊ iuſticiã ĩ fra.⁊.xij.eiuſdẽ lib.Miſere boꝛ eoꝝ⁊ educã eos.⁊.xiij.Ecce ego ↄuertãↄuer ſionẽ tabnacłoꝝ iacob:⁊ tect eiꝰmiſeboꝛ.⁊.xxxj Attraxi te miſerãs tui.⁊.xxxij. Pꝛopitiaboꝛ ini q́tatibo eoꝝ:⁊ pcti eoꝝ nõ ero memoꝛ opliꝰ.Eti eodẽ.c.ðꝛ.Qui fad miam i muibo.?⁊ Thꝛeñ.iij. Si abiecerit ⁊ miſ cbit᷑ fᷣm mititudinẽ miſᷣatio nũ ſuaꝝ.Et ibidẽ.Miſcðie dñi qm̃ nõ ſumꝰcõ ſũpti:qꝛ nõ defecerũt miſᷣatiões eiꝰ.Et Dañ.ix. Neq; em i iuſtificatõibo nr̃is pſternimꝰpᷣces añ faciẽ tuã:ſʒ ĩ młcᷓ mibatiõibo tuis.⁊ Eʒzech.xxxix Reducã captiuitatẽ Jacob:⁊ miſeboꝛ oĩs do⸗ mus iſrael. ⁊ Oſee.j.Domui iſrł miſeboꝛ:⁊ ſal/ TJoel.ij. Cõuertimi (uabo eos. R e ꝗaa dñʒ deũ nr̃jm:qꝛ benignꝰ⁊ miſ̃icoꝛs patiẽs ⁊ młte miſcðie:⁊ pᷣſtabilis ſuꝑ malicia.? Michee. vij. Nõ imittet vltra furoꝛẽ ſuũ:qm̃ volẽs mĩam ẽ:reuertere⁊ miſᷣebit᷑ tui.⁊ Abacuc.iij.Cũ iratꝰfuerꝭ miĩe recoꝛdaberꝭ.⁊ Jo ne.iiij. Scio ꝙ tu deꝰ clemẽs ⁊ mibicoꝛs es⁊ pa tiẽs ⁊ iułce miſatiõis:⁊ igſcens ſuꝑ malicia.Et Zach.x. Cõuertã eos qꝛ miſereboꝛ eoꝝ.Et Ma lach.j. Depᷣcami vultũ dei:vt miſereat᷑ vri. Et.j. Mac.iij.Cõgregati ſunt vt pecerẽt miam dñi. Et Mat.xviij.ðꝛ.Oẽ debitũ dimiſi tibi qm̃ ro⸗ gaſti me.Et ar.ix. Miſereoꝛ ſuꝑ turbaʒ. Et Mat.xv. Miere mei dñe fili dauid. Et fuerũt v̈ba chananee in qͥbo ondimꝰ dñm ieſũ eẽ ꝓm⸗/ ptũ ad miam: ⁊ inqᷓ;tũ deꝰ cũ ait. Miᷣere mei dñe: ⁊ inqᷓ;tũ hõ cũ addidit:fili dauid. Inqᷓ;tũ em̃ deꝰ in eo ẽ mia ex tribo. Pꝛio a natura diuia cuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ miſ eri ſꝑ ⁊ ꝑcere.Sic̃ em̃ ignis na⸗ turalit hʒ caloꝛẽ: ⁊ ſol ſplẽdoꝛẽ:⁊ mel dulcedinẽ ſic de? naturalit hʒ miaʒ ⁊ bonitatẽ Uñ glo.ſuꝑ ij.c. Joh.inqͥt.Deꝰ a natura miſ̃icoꝛs paratꝰ ẽ ſaluare ꝑ clemẽtiã:q̊s nõ põt ſaluare ꝑ iuſticiã. pꝛietas ignis nõ ẽ ifrigidare:ita nec dei boni nõ bona ꝓducere:ſʒ mieri ſꝑ ⁊ idulgere.Eſt g̊ deꝰ miicoꝛs ⁊ piꝰ.pꝛimo expꝛietate naturali aðo ꝙ punire⁊ vlaſcividet᷑ qᷣ dãmõ ab eo alienũ Uñ de ope punitiõis Eſa.xxviij.ðꝛ. Alienũ ẽ opꝰ ab co: ⁊ lõ iſtud officiũ flagellãdi:⁊ vlciſcendi qͥdã moõ ĩuitꝰ facit dicẽs Eſa.j. Heu ↄſolaboꝛ ſuper hoſtibo meis:⁊ vidicaboꝛ de inimiq meis Ubi dic glo. Moꝛe pij pꝛis eos lʒ iimicos plãgit et pcutit.Et ꝓpterea etiã tarde iſtud officiũ ꝑagit. vt dicẽ Chꝛyb.ſuꝑ Mat.Opꝰ ãt miſerẽdi cito fa cit: qꝛ ẽ ei ꝓpꝛiũ. Scðo ẽ mipicoꝛs ex potẽtia vni uerſali.Quãto em̃ qͥs ẽ maioꝛi ptãte pᷣditꝰ:cãto ẽad idulgẽtis mag ꝓnꝰ:⁊ qᷓ;ẽto ẽ magnimioꝛ tato ẽ clemẽtioꝛ.Sic videmꝰin rege magnimo aialiũ leone qͥ ꝑcit ꝓſtrad.iuxta illð Ouidij ĩ.iij de triſtibo. Coꝛꝑpa magnimo ſatẽ ꝓſtraſſe leoni Pugna ſuũ finẽ cũ iacet hoſt hʒ Et ibidẽ.Quo qſqᷓ; ẽ maioꝛ:mag ẽ placabił ire.Et faciles mo tus mẽs generoſa capit.Siłr de rege apuʒ diẽ phᷣs ꝙ ẽ ſine aculeo.Et mb.ait. Pꝛocul eſt a CLXXXIIII magnimis cupiditas vltiõis.Et.iij. Reg.xx.ðꝛ Reges domꝰ irł clemẽtes ſũt. At ↄ de aialibo vilibi dicẽ Ouidiꝰvbi S.At lupꝰ ⁊ triſtes inſtat moꝛiẽtib vꝛſi.Et qᷓcũq; minoꝛ nobilitate fera ẽ Et iò młieres mag ſũt vindicatiue qᷓ;viri:quia ſũt igno bilioꝛces.Uñn ðꝛ Ecẽi.xxv. õ ẽ ira ſug ir młlierj.Deꝰ igit᷑ qꝛ ẽ oipotẽs ⁊ magnimꝰ:iõ ẽad miſerẽdũ ꝓmptiſſinꝰ.Ea ꝓpt᷑ Sap.xj.ei ðꝛ Miſerer dñne oĩm qꝛ oia potes.i.qꝛ tu hẽs po⸗ tentiã vniuerſalẽ:iõ hẽs miſcð iam generalẽ. Et eccłia ei canit.Deꝰ qͥ oĩpotẽtiã tuã ꝑcẽdo maxiĩe 7 miſerãdo mãiſeſtas.Tertio ẽ mivicors ↄſue⸗ tudine genni:nõ ꝙ ↄſuetudo miſerẽdi augmẽ⸗ tauenit i eo miſcðie vᷣtutẽ:ſʒ in creaturꝭ eu mag⸗ notificauit:⁊ aplioꝛẽ qͥ ad actum fecit. Ipe nãq; deꝰ a pncipio mũdi vſq; nũc nũq; ceſſauit nec ceſſabit vſq; in finẽ miferi:qꝛ ſᷣm ps.In etnuʒ miſcðia eiꝰ.Qui aũt ait.Nunqͥd obliuiſcet᷑ mi⸗ ſereri deꝰ:aut in finẽ miſcðᷣiam ſuã abſcõdet:q̃ſi dicat.nõ. Quia g de eo qͥ ſꝑ ↄſueuit eẽ liberalis dicimꝰ. Iſte neſcit alit᷑ facere ꝓpt᷑ cõſuetudinẽ qᷓ ðᷣꝛ altera natura.vij.Ethi.iõ de deo dicimꝰ⁊ ve ẽ miſᷣicoꝛdiſſimꝰ ⁊ oim miſeret᷑. Uñ notãdũ m AÄllex.de ales:ꝙ in india ẽ qͥd fons tłis na⸗ ture ꝙ ad clamoꝛẽ hois pñt etiã fi tacite loquat magno ipetu erũ pit q̃ſi ebulliẽs.⁊ ſicẽ de fonte diuine miſcðie:qͥ ad vocẽ vocãtᷣ:ĩmo eriã deſi⸗ derãt erũpit ⁊ abũdãter ſeipᷣm effluit hauriẽdũ Et lõ inqᷣt illud qð habet᷑ de peni.di.j.c.libent᷑ Libẽter igſco:pmpte idulgeo:qꝛ miſcðᷣiam vo⸗ lo ⁊ nõ ſacrificiũ:etiã H̊ habet᷑ oꝛiginalr Oſee.vj. Xpᷣdic ot ptʒ ꝙ miſcðia dei ẽma / S e gna qᷓ̃ttuoꝛ mõis. Magnũ em̃ aliquid ðꝛ q̃drupłr. Aut altitudine ſicẽ arboꝛ ꝓ⸗ cera ðꝛ mag:aut ꝓfũditate ſicẽ puteꝰ ꝓſundꝰðꝛ magnꝰ:aut latitudine ſic platea lata ðꝛ magna aut longitudine ſicut via longa dicitur magna Et eiuſdẽ mõis miſcðia dei ðꝛ mag.Eſt em̃ taʒ alta ꝙ in celũ aſcẽdit⁊ ſctõs ſupᷣ merita remune rari facit:dicẽte ps.ipᷣi deo. Magniicata ẽ vſq; ad celos miſcðia tua:⁊ ps.xxxv.Dñe in celo mi ſericoꝛdia tua.Eſt tã ꝓfunda ꝙ vſq; in infernũ deſcẽdit:⁊ ſctõs pꝛes inde eduxit. Uñ qlibet eo⸗ rũ dixit ei pꝰ liberationẽ cuʒ eodẽ ps. Miſcðia tua mag ẽ ſuꝑ me:⁊ eruiſti aiam meã ex ĩferno iferioꝛi. Itẽ ẽ tã lata ꝙ in toto mũdo ſe expãdit: dicẽte ps. Miſcð ia dñi plena ẽ tra.Eſt q̊ʒ tã lõ ga:ꝙ ab et᷑no ĩcepit ⁊ vſq; in e᷑nũ durabit.dicẽ te eodẽ ps. Et miſcðia eiꝰ ab et᷑no vſq; in e᷑nuʒ ſuꝑ timẽtes eũ. Poſſumꝰ q̊ʒ dicere ꝙ miſcoia dei ẽ qᷓdrata.i.q̃ttuoꝛ ãgulos hñs.Pꝛimꝰ ẽ qͥa pctõꝛẽ longanimit᷑ expectat:vt dicẽ apłs ad Ro. ij. Et Eſa.xx.ðꝛ. Pꝛopterea expecat dñs vt mi/ ſereat᷑ vri. Secũdꝰ eſt:qꝛ penitentẽ ſtatim ⁊ qͥti⸗ enſcũq; penituerit recipit:⁊ ei indulget.Eʒechie lis.xviij.Lertiꝰ qꝛ oim pctõꝝ eiꝰ ampliꝰ in vlti onẽ nõ recoꝛdat᷑ Ibidẽ.Quartꝰ.quia ipᷣm a ca⸗ ſu cuſtodit dicẽte pẽ. Cuſtodit dñs om̃es qui BB 4 2 coꝛruũt:⁊ erigit omne? eliſos. T 8 Ecundo rps eſt miſicoꝛs inquãtũ hõ:⁊ pa. aanc etiã pꝛõptitudinẽ ad mipendũ ha⸗ bet ex trib. Pꝛimo ab vnctiõe interna.De qua ð illi po.xliiij. Unxit te deꝰ deꝰ tuꝰ oleo ⁊c. Sic ei res q̃ erat rigida vnctiõe effici᷑ manſueta:ſic deꝰ qui pus erat durus ⁊ terribilis factꝰ eſt in virgi nali ventre tanq; quadã ſuaui vnctõe dulcis ⁊ manſuetus.Et iõ ipſe dñs inqͥt Eſa.lxj. Spũs dñi ſuꝑ me:eo ꝙ vnxit me.Scðo banc manſue tudinẽ hʒ ex ſtirpe ꝓpꝛia. Sicut em̃ eſt radix:ita ⁊ fructꝰeiꝰ.Ad Ro.xj. Ipᷣe aũt dñs fuit de ſtir⸗ pe⁊ radice Dauid quifuit magne miſicoꝛdie ⁊ mõſuetudinis.vñ ð ipᷣo ðꝛ.j. Macha.ij.Dauid in ſua miicoꝛdia cõſecutꝰeſt ſedẽ regni in ſcła. 2 Eſa.lv. Miicoꝛdia Dauid fideł. Ergo ⁊ ipſe hanc mãſuetudinẽ ⁊ miſericoꝛdiã ↄtrahẽdo he⸗ reditauit. Et ꝓpterea ipᷣa cananea:⁊ etiã cecꝰpo⸗ ſtea illüinatꝰ dixit ei. Luc.xviij. Jeſu fili Dauid miſ ere mei.Et notãdũ qꝙ inuocant eũ noie filij: vt magis incitet᷑ ex ö noĩe ad miſerẽdũ Quia ſʒ pbhᷣm.ij. Rheto. Juuenesꝰ filij ſũt cõiter magis miſericoꝛdes qᷓ; pꝛes ⁊ ſenes.Tertio hãc mãſue tudinẽ hʒ ex ſingulari exꝑientia. Moleſtiã eniz moꝛbi medicꝰ tribo mõis ſcire põt.Aliqñ ꝑ ſuã ſciam theoꝛicã:⁊ tũc ĩfirmo ẽ multũ mipicoꝛs. Aliqñ ꝑ q̃ndã pꝛacticã ⁊ exercitationẽ longam: 2 tũc ẽ magis miicoꝛs.Aliqñ ꝑ exꝑientia qñ ĩ Apꝛia ꝑſona infirmitates plurimas exꝑtꝰ eſt:et tũc ẽ maxie miſicoꝛs.Et iõ bonũ ẽ vt aliqñ me⸗ dicus ifirmet᷑ vt ifirmis cõpatiat᷑. Uñ ðꝛ cõiter ꝙ nõ deberet eẽ aliqͥs iudex maleficioꝝ qͥ nõ ha buerit q̃ttuoꝛ ictus toꝛture:nec aliqͥs ifirmariꝰ vel medicꝰqͥ nõ fuerit aliqñ ifirmꝰ:vt ei dici poſ ſit illð Ecci.xxxj.Intellige q̃ ſunt ꝓximi tui ex te ipᷣo.Ad pᷣdicta aũt põt dari exẽplũ qð accidit a nõ mltis ãnis citra in qdã caſtro cuitatꝭ augu ſtane:vbi qͥdã inqͥᷣſitoꝛ fecerat poni ad toꝛturaʒ q̃ndã feminã pediſſequã vxoꝛis comit illiꝰ ca⸗ ſtri:ipᷣo comite abſente.Quevi toꝛture ↄfeſſa eſt ſe iuiſſe ad ludũ diane:⁊ multa alia mala fecoſ⸗ ſe. Vñ ↄdẽnata fuit ad moꝛtẽ ab illo inqͥ ſitoꝛe. Reuerſo aũt comite:dũ ei vxoꝛ eiꝰ h̊ dixiſſet: pᷣ⸗ dicus comes ꝑrexit ad carcerẽ ⁊ introgauit il⸗ lam mulierẽ vtrũ vᷣa eẽnt illa q̃ ↄfeſſa fueratat illa rñdit ꝙ nõ:ſʒ ꝙ vi toꝛmẽtoꝝ illa affirmaſſet dicẽs ꝙꝙ etiã dixiſſet ꝙ deꝰ nõ erat deꝰ. Lüc ipᷣe comes ꝑrexit ad inqitoꝛeʒ:dixitq; ei. Intellexi pediſſequã vxoꝛis mee eẽ hereticã ⁊ moꝛti adiu dicatã. Uñ qꝛ diligo iuſticiã ſum ↄtentꝰ ꝙ com burat᷑:dũmõ oẽs alij qͥ eiuſdẽ criminis ſunt rei pariter perimant᷑.Cui ille rñdit. Sũ ↄtẽtꝰ.Lũc comes qͥ ifoꝛmauerat pediſſequã illa quõ dice re debebat:fecit venire ipᷣam de ↄſenſu inqͥ ſol/ ipᷣiꝰ: ⁊ eã int᷑rogauit.vtrũ ad ludũ diane iuiſ⸗ ſet:⁊ pueros occidiſſet.Cui illa rñdit ꝙ ſic.Eti⸗ terrogata cũ qͥb ſocijs iuiſſet:⁊ talia mala feciſ ſet:rñdit Ille frar qͥ ibi ſedet erat mecũ ⁊ cũ mul tis alijs Lũc ille comes fecit ipᷣm inqͥſitoꝛẽ ab il la accuſatũ ad toꝛturã poni.Qui tãdẽ vitoꝛmẽ toꝝ ↄfeſſus ẽ ſe iuiſſe ad pᷣdictũ ludũ:⁊ ipa ma la feciſſe de qͥ bo accuſatꝰ fuerat. Quo faccto ille comes eũ moꝛti adiudicauit. Ille autẽ inqͥſitoꝛ de eculeo depoſitꝰ rogabat ipᷣm comitẽ ne eũ oc cideret:iurãs ꝙ cruciatu toꝛmẽtoꝛũ talia dixiſ⸗ ſet. Lũc comes dixit ei.O ſcelerate: etiã famu⸗ la mea vi toꝛmẽtoꝝ talia ofeſſa ẽ: ⁊ tũc cũ vitu⸗ perio eũ expulit de ꝑtibo illis. Reuertẽdo auteʒ ad ꝓpoſitũ nr̃jm dico ꝙ qñ aliqͥs medicꝰ ẽ bonꝰ theoꝛic pꝛacticꝰ: ⁊ ifirmitates in ſe exꝑtꝰ:cunc ẽ mag miicoꝛs.Deꝰ aũt añ ĩcarnatiõeʒ ſuã in firmitates nr̃as coꝛꝑales ⁊ ſpũales cognoſce⸗ bat ꝑ ecnã ſapiẽtiã ſuã:q̃ſi ꝑ q̃ndã theoꝛicã.Et iõ taq; p̃ benigniſſimꝰ multuũ erat mificoꝛs:di cẽte ps.Quõ miſeret᷑ pr filioꝝ miſertꝰ ẽ dñs ti⸗/ mẽtibo ſe:qm̃ ipᷣe cognouit figmẽtũ nr̃m Recoꝛ datꝰ ẽ q m puluis ſumꝰ:hõ ſic fenũ ⁊c̃. Poſt in carnatiõeʒ vᷣo ſciuit ꝑ q̃ndã pꝛaccticã ⁊ exercitati onẽ longã:qꝛ trigintatribo ãnis circa infirmita⸗ tes nr̃as tã coꝛꝑales qᷓ; ſpũales ſanãdas pꝛacti cauit ⁊ ſe exercitauit:⁊ ſic maiorꝭ miſcðie oꝑa ex hibuit.Acc.x.Qui ꝑtrãſijt bñfaciẽdo ⁊ ſanãdo oẽs oppᷣſſos a diabolo ⁊c̃. Lãdẽ ſciuit ꝑ exꝑien tiã:qꝛ exꝑtꝰ ẽ tẽptatiões:famẽ doloꝛẽ ⁊ moꝛtem Et iõ factꝰ ẽ maxie miſicoꝛs.ad Heb.iiij. Non em̃ habemꝰ põtificẽ qͥ nõ poſſit cõpati ifirmita tibus nfis:tẽptatũ aũt ꝑ oia ⁊c̃.Et eiuſdẽ Epłe v.c.Didicit ex his q̃ paſſus ẽ obediẽtiã.iuxta il⸗ lud i.j.Eney.Nõ ignara mali miſer ſuccurrere diſco. Et iõ ipᷣe dñs ⁊ inqᷓ;tũ deꝰ⁊ inqᷓ;tũ hõ eſt plenꝰ miſcðia ⁊ pietate.De q̃ etiã ðꝛ Lu.j.Et mi ſericoꝛdia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timẽtibo eum Et ibidẽ. Per viſcera miſcðie dei nr̃i.⁊ Luc.vj. Eſtote muſericoꝛdes ſic̃ ⁊ pr̃ veſter celeſtꝭ miſeri coꝛs cẽ.?⁊ Luc̃.xv. Miſcðia motꝰ ẽ.⁊ ad Ro.ix. Miſereboꝛ cuiꝰ miſereoꝛ:⁊ miſcdᷣiam pᷣſtabo cuiꝰ miſᷣtꝰ fuero.Igit᷑ nõ ẽ volẽtꝭ neq; currẽt ſʒ miſerẽtꝭ dei.Et.xj.eiuſdẽ epłe.Cõcluſit deꝰ oĩia in ĩcredulitate:vt oim miſereat᷑.Et.ij.ad Coꝝ.j Bñdictꝰ deꝰ⁊ pr̃ dñi nfi ieſu xpᷣi:pr᷑ miſcðiarũ ⁊ deꝰ totiꝰ ↄſolatiõis:qͥ ↄſolat᷑ nos in oĩ tribu⸗ latiõe nr̃a.Et ad Bal.vj.Quicũq; hãc regulã ſe cuti fuerint:pax ſuꝑ illos ⁊ miſcðia.Et ad Eph̊. ij. Deꝰ qͥ diues ẽ i miſcðia.Et.j.ad Lhim.j.Mi ſericoꝛdiã ↄſecutꝰ ſũ:qꝛ igrãs feci.⁊ ad Titũ.iij. Scõðm ſu miſcdðᷣiam ſaluos nos fecit.⁊ ad He bꝛe.iiij. Adeamꝰꝗ̊ cũ fiducia ad thꝛonũ gfr̃e vt miſcðiam ↄſeq̃mur:⁊ grãm iueniamꝰ in auxi⸗ lio opoꝛtuno.⁊ Jaco.ij.Miſcðia ſuꝑexaltat iu diciũ.⁊ Jaco.v.Miſeratoꝛ ẽ dñs ⁊ miicoꝛs.⁊ j. Pet᷑.j. Bñdictꝰdeꝰ⁊ pr̃ dñi nr̃i ieſu xpᷣi:qͥ ſᷣm magnã miſcðiã ſuã regenerauit nos in ſpemvi uã.Et in epłla iude ðꝛ. Ipᷣos vos in dilecnõe ſol uare:expectãtes miſcdᷣlam dñi nr̃i ieſu xpᷣii vitã Jigit᷑ deꝰ ẽ tate miſcðie ꝓ (etnã. ſ fecvo ſperare poſſumꝰ:ꝙ Iʒ eü aliqñ offe 4 , iSlnetis⸗ cile ſn, leni. igei fſptier. Ronhen⸗ Drii „ „2 otetelni ni hiſnenie epeunr eciſun iſc Nchete Potitg mictiedin oaneudffnt ictzcan mn⸗ Fiicluatiin ndegoctdll diimichrcheind educ Cotan⸗ Wocſaboreegn Gd ecitgld ſerngde ffun Cndeaneniq annndh p Datni iic ci Irwkinomi pplouCvedocn Uopealplisllainfe (Snbafucnch delcgtoalnlcs⸗ Doornnomns tmecdttodedad yle pelerhed c lyigedyceludl ffdeleguns ih⸗ Nendirinl Gibonäciangum Thlbabekſen delegie Ccoel ſopcintcopala lodeſnerlinſe kindt Caſ ſſchonſſürasd Umüntens do Inctniſcieine 3iCuenihnn cantendanger, usficilun leni dephhnin enidinnit rdiat ſoh ni⸗ rginnbo i Küimnrine eſninitin agd:nnn nscruinn AAesſmnidenn dor mioton diigito ni Liciſcutene doloritnnden 40 Dcb i ſe ſitchpociiimn 1. Etauſcch obeglän um Umiſenſucnm doꝛ inctidid cäd je miesnnihan edanitt lueß⸗ rcknuif uin nichan iſtnn⸗ Na myanit) Cauit nrniui volel N⸗ bieregolate ſbrte Tin 100 Dhg vofulit:uul⸗ Achroni gn minnhnunn vſugiu, dis:nili nicufi toſt vel inu Foliũ derimꝰ:tñ nobᷣ ꝑcet ⁊ miſebit᷑: qꝛ ſcpᷣtũ ẽ pv.cxl uij. Suauis dñs vniuer:⁊ miſᷣatiões eiꝰ ſuꝑ oĩa oꝑa eiꝰ.Et Eʒechiel.xviij.dicit. Nolo moꝛteʒ pctõꝛis ſʒ vt magis ↄuertat᷑ ⁊ viuat.ſ.ad vitam et᷑nã. Jõ dicũt theol.in.iiij.ſen.di.xvij.maxime Ric.n ibidẽ.ar.ix.q.ij.Et ſcũs SBona.in eadem di. ꝑte.ij. ar.j.q.ij.Et btũs Tho.in.iij.ꝑte ſũme. q.lxxxiiij.arti.x.⁊ in.iiij.diſt.xvij.arti.iiij.q.iij. nullꝰ ẽ ᷣminꝰ:nullꝰẽ numerꝰ reuertẽdi ad peni tentiã.Sʒ ſi ſine nũero ⁊ ifinities ſi poſſibile eẽt qͥs peccaret:ſꝑ eũ penitentẽ deꝰ reciꝑet. Jõ ſcotũ ẽ.xxvj.q.vj.c.his qͥ.⁊ de peni.di.j.c.multiplex.S. his aũt.ꝙ miſcðie dñi:nec mẽſuras ponere poſ ſumus:nec tꝑa diffinire. Ea pter cũ ille pᷣmꝰbo micida chain traditoꝛ fratris ſui Abel dixiſſet BGeñ.iiij.c. Maioꝛ ẽ iniqͥtas mea qᷓ; vtveniã me rear.Dic̃ glo.oꝛdi.Mẽtiris chain qꝛ maioꝛ eſt dñi miſcðia:qᷓ; oĩm hoĩm miſeria.Et fuerũtver ba Aug.Et iõ clamatDauid ps.cv.Cõfitemini dño qm bonꝰ:qm̃ in ſecm miſcðia eiꝰ.Ex qͥb oĩbo ↄdludit᷑ ꝙ ſi de pccis nr̃is ↄfeſſi fuerimꝰ mi ſericoꝛs deꝰ nr̃ ad vitã nos ꝑducet eternam. Undecima rõ q̃ ðꝛ exemplificatiöis. X decima rõ idẽ ꝓbãs ðꝛ exẽplificatiõis v Dicit em Tulliꝰ in rhetoꝛica noua lib. iiij.c.j.Exẽpla teſtimonioꝛũ locum obti nent:qꝛ vt teſtimoniũ ſic exeplũ rei ↄſũmãde cã ſumit᷑.Et auctoꝛ doctrine rudiũ lib.ij.diẽ. Re⸗ bus ⁊ exẽplis illa infoꝛmatio vᷣa ẽ. Uñ ðꝛ ꝙ ma gis mouẽt facta qᷓ; vᷣba.vt notat᷑ in.l.de qͥ b.ff. de legibo. 7 in. l. ea que. ff. de ↄtrabẽ. emptio. Sʒ de peꝑcit maximis pctõꝛib: 5 ⁊ nob ꝑcet. Ubi em̃ ẽ eadẽ rõ debet eẽ eadeʒ det᷑minatio.l.illud. ff. ad. l. aqᷣl. 2.l. titio.ff. de vᷣ. oblig.l. j. C. de liber. pꝛete.vel exhe.⁊.c.trãſlato.extra de ↄſtitu.Et de ſiłib idẽ dʒ eẽ iudiciũ. UVt notat᷑ in.l.ſᷣuis lega⸗ tis.ff.de legatis.iij.⁊ in.l.loci.S.ſi fundꝰ.ff.ſi ſer⸗ ui.vendic.⁊ in.l.ſi libellũ.C. de diuerſis rebus Vñ bonũ ẽ argumẽtũ a ſiłi.vt dicunt phᷣi in·ij. Topi.Et habet᷑ textꝰ in.l.nõ pñt.⁊ in.l.ſequẽti. ff. de legi.⁊.C.eodẽ.l.leges.la.j.⁊.c.int᷑ cet᷑as de reſcrip.c.int᷑ coꝛꝑalia.de trãfla.epᷣi.⁊.c.venerabi libo. de ſen. ex. li.vj.⁊.c.in cauſis.vbi textꝰad litte rã.de re iudi.Cõſideremꝰ ̊ ſuꝑ oẽs pctõꝛes qui vnq; reuerſi ſũt ad dñm:vtꝝ receꝑit eos:⁊ nul⸗ lum iĩueniemꝰ ab eo fuiſſe repulſum. Quis em̃ nõ putaſſet Magdalenã damnãdã ꝓpt᷑ magni tudinẽ ſcelerũ:cui tñ remiſit dñs oĩa pctã.Lucẽ. vij.Quis nõ putaſſet Zacheũ damnadũ: frau⸗ dantem paupꝑes:⁊ peſſimũ publicanũ:qͥ tñ ſal/⸗ uus facꝰ ẽ Zu.xix.Quis nò credidiſſet illÄã mu lierẽ dep henſam in adulterio debere acciꝑe ſen⸗ tentiã dã natiõis a xpᷣo:cui tñ benignꝰ redẽptoꝛ nr̃ dixit Joh.viij. Nemo te ↄdẽnauit: neq; ego te ↄdẽnabo.ade in pace ⁊ ampliꝰ noli pecca⸗ re.Quis vnq; cogitaſſet de latrone qͥ cũ in cruce ect:ↄuerſus ad dñm dixit.Dñe memẽto mei dũ veneris in regnũ tuũ.Aui miicoꝛs dñs nõ di⸗ xit.O maledicte lgtro:ctu me deriſiſti ⁊ blaſphe/ maſti:⁊ vſq; ad vltimũ vite tue in pctis ꝑſeuera ſti ?⁊ modo veniã petis Sʒ rñdit.Amẽ dico ti⸗ bi:qꝛ hodie mecũ eris ĩ paradiſo.Lu.xxiij. ¶bi em papa ibi roma.vt notat Archidia.in.c.pñti de p ben. ⁊ di. ⁊ in. c.ſcire.vij.q.j.⁊ Inno.in.c.ego em.de iureiurã.⁊.c.qðcũq;.xxiiij.q.j.⁊ iõ illo die fuit latro in paradiſo qꝛ fuit cuʒ xpo. Pꝛeterea multa alia exẽpla ifinite miſcðᷣie dei habemꝰ:p⸗ pter q̃ merito poſſumꝰ ſperare ꝙ ⁊ nobveniam pᷣſtabit. Uñ legit᷑ in vita ſcti baſilij:ꝙ erat vir qͥ dam venerabił noie Eradiꝰfiliã vnicã hñs q̃m dno ↄſecrare diſponebat. Sʒ diabolꝰ vnũ ð ſer uis Eradij in amoꝛẽ puelle iflãmauit:qͥ ad ma leficũ acceſſit:quẽ cũ q̃dã epła maleficꝰ ad dia⸗ bolũ miſit ⁊ ſuꝑ ſepultura gentilis cuiuſdã de nocte ſtare iuſſit:⁊ vocare diabolũ.Qð cũ feciſ⸗ ſet venit diabolꝰ.Et tãdẽ iuuẽis renũciauit xpᷣo ⁊ baptiſmo ꝑ lram manu ꝓpꝛia factã:ꝓmittẽs ſe ſꝑ fuũ illiꝰ remanere.Et diabolꝰ icitauit ani⸗/ mũ puelle i amoꝛẽ iuuenis:ita ꝙ; accepit eaz in vxoꝛẽ.Et cũ nũqᷓ; iuuenis igrederet᷑ ecciam pu ella h̊ ſcire voluit:⁊ itellexit ꝙ ſe dedcrat diabo lo. Uñ puella ad ſcem̃ Baſiliũ acceſſit: qͥ introę⸗ gauit iuuenẽ ſi ad dñm vellet redire.Qui dixit: vellẽ:ſʒ nõ poſſũ ꝓpt᷑ qᷓndã ꝓmiſſionẽ ⁊c.Et ſi⸗ gnauit eũ ſigno cruò:repoſuicq; in cauſurã: qͥ audiebat voces demonũ.Uiſitauitq; eũ ter ba⸗ ſiliꝰ:⁊ tãdem cũ duceret eũ ad eccłciam ꝑ manuʒz ecce diabolꝰ venit ad eũ ⁊ appᷣhendẽs illũ cona bat᷑ eũ de manu baſilij euellere.Et dixit diabolꝰ Pꝛeiudicas mihi baſili:ecce ſctũ ð manu ſua qð mihi fecit Tũc oẽs qͥ aderãt dixerũt kirieley ſon.Et baſiliꝰ dixit ad diabolũ. Nõ ceſſabimꝰ oꝛare donec reddas ſcptũ.⁊ oꝛãte baſilio ⁊ tẽde te in celũ manꝰ:ecce charca ꝑ aerẽ delata ẽ: ⁊ ab oibo viſa venit:⁊ ipoſita ẽ in manibꝰ baſilij:qᷓm ſuſcipiens dixit iuueni.Cognoſcis has lr̃as fra ter. Et ille. Mee ſunt lr̃e dixit.Et frangẽs baſili us ſcriptũ ꝑduxit eũ ad eccłiam ⁊ dignum fecit ſctõ miſterio.Et bñ inſtruẽs ⁊ regulã ſibi dans reddidit młlieri ⁊ remiſſionẽ accepit tanti ſcelerj. Aliud habemꝰ exẽplũ in vitaſpatꝝ de q̃dã me/ retrice que appellabat᷑ tharſis:ꝓpter cuiꝰ pulcri/ tudinẽ ⁊ amoꝛẽ multi occiſi fuerãc.Ad quã ſan ctus Pafnutiꝰ iuit eãq; ↄuertit.Ad cuiꝰ expoꝛ tationẽ cõbuſſit om̃es vanitates ſuas in platea publica:vt daret exẽplũ his cũ qͥb peccauerat: vt ⁊ ipᷣi agerent penitentiã de peccatis. Deinde ſccũs Pafnuciꝰ eã in cellula q̃dã recluſit.In q̃ ei dabat᷑ qualibet die paululũ panis ⁊ aque ꝑ quandã feneſtram. Cum ergo trib annis fuiſ/ ſet incluſa ꝓfectus eſt Pafnutius ad ſanctum Antoniũ:cui multa a deo reuelabant᷑: vt ab eo inquireret ſi deꝰ illi meretrici peccata dimiſiſſet Quibus auditis ſanctus Antonius cõuocauit diſcipulos:pꝛecipiens eis vt illa nocte oꝛarent Statimq; abbas Paulus maio⸗ Eihnlus Antonij vidit in celo lectũ pꝛecioſis ac pulchꝛis veſtibꝰ oꝛnatũ:queʒ tres virgines pulcherrime facie leta cuſtodiebant.Cunq; Paulus diceret. Hec glłia eſt magiſtri mei Antonij:audiuit vo⸗/ cẽ dicentẽ ſibi.Non eſt Antonij:ſed Charſis me retricis.Quod cnʒ mane audiſſet Pafnutius cum gaudio diſceſſit:⁊ illaʒ meretricẽ eduxit de cella:qͥ poſt qndecim dies perrexit ad dñm. Et in hac meretrice verificatũ eſt illud dictũ ſalua⸗ toꝛis noſtri Matth.xxj.c.dicentis.Meretrices ⁊ publicani pᷣcedent vos in regno celoꝝ.⁊? Hul⸗ ta alia exempla qͥb dñs noſter oſtendit nobis ꝙ paratꝰeſt facere nobiſcũ miſicoꝛdiã:ponunt᷑ Luce.xv.ca.vbi murmurãtibo iudeis de ipᷣo:qꝛ pctõꝛes recipiebat ⁊ manducabat cum iũllis:di/⸗ xit parabolã de illo qui habẽs centũ oues cum ꝑdidiſſet vnã:dimiſit nonaginta nouẽ in deſer/⸗ to:⁊ iuit ad illã que perierat vt iueniret eam. Et cum ĩueniſſet eaʒ impoſuit ſuꝑ humeros ſuos gaudẽs:⁊ veniẽs domũ cõuocauit amicos ⁊ vi cinos dicẽs.Cõgratulamini mihi:qꝛ iueni ouẽ meã quã ꝑdiderã.Siłr poſuit aliã parabolam de muliere habente decẽ dragmas:que ſi ꝑdide nit vnã dragmã:accendit lucernaʒ:⁊ querit dili/ genter donec iueniat eam. Et cum inuenerit cõ⸗ uocat amicas dicens. Cõgratulamini mihi:qꝛ inueni ouẽ meã quã ꝑdiderã.Et iõ poſtea ſub⸗ iungit ſaluatoꝛ noſter. Ita dico vobis. Gaudiũ erit angelis dei ſuꝑ vno pctoꝛe pniam agẽte.ODi cit aũt Alexander de ales ſuꝑ Lucaʒ alloquens dñm Jeſũ. Quõ bone Jeſu diq te iueniſſe hũa naʒ naturã quã tãto pᷣcio redemiſti ⁊ cõparaſti: ſq; tuo ſanguine pᷣcioſo.Et rñdit:ꝙ ipᷣe dñs Je⸗ ſus loquit᷑ moꝛe amantiũ aliquã rem vehemẽ⸗ ti amoꝛe:atq; eam habere deſiderantiũ. Quam cuʒ adepti fuerint et cõparauerint:licet magno pcio:videt᷑ ꝙ eaʒ quaſiꝓ nihilo habuerit et eis donata ſit:atq; ip̃am iuenerurt. Liud pulcherrimũ exẽplũ miſᷣcoꝛdie di a uine ponit ideʒ ſaluatoꝛ eodẽ.c.dicens. Homo quidã habuit duos filios:⁊ di xit adoleſcẽtioꝛ ex illis pꝛi. Pater da mihi poꝛ⸗ tionẽ ſubſtãtie q̃ me cõtingit:⁊ diuiſit illis ſub⸗ ſtantiã.Et nõ poſt młtos dies cõgregatis oĩb adoleſcẽtioꝛ filiꝰꝑegre ꝓfeeꝰeſt ĩ regionẽ lõgin⸗ quã:⁊ ibi diſſipauit ſubſtãtiã ſuã viuẽdo luxu⸗ rioſe. Poſtq; aũt ↄſũmauit oĩa:facta eſt fames valida in terra:⁊ ipſe cepit egere:⁊ abijt:⁊ adhe⸗ ſit vni ciuiũ regionis illiꝰ:qui miſit ulũ in villã ſuã vt paſceret poꝛcos:⁊ cupiebat iplere ventrẽ de ſiliq s poꝛcoꝝ:⁊ nemo illi dabat. Ipᷣe aũt ĩ ſe reuerſꝰdixit.Quãti mercẽnarij ĩ domo pꝛis mei abũdãt panibo:ego aũt hic fame pereo. Surgã ⁊ ibo ad pꝛem meuʒ ⁊ dicam ei. Pater peccaui in celũ ⁊ coꝛã te:iã nõ ſum dignꝰ vocari filiꝰtuꝰ. Fac me ſic vnũ ex mercẽnarijs tuis.Et ſurgeno venit ad pꝛem ſuũ.Cum aũt adhuc alõge eſſet: vidit illũ pꝛ ipiꝰ:⁊ miicoꝛdia molꝰeſt:et occur⸗ XXI rens cecidit ad pedes eius: ⁊ bꝛachia ponẽs ad collũ eiꝰoſculatꝰẽ eũ.Dixitq; ei filiꝰ. Pater pec⸗ caui ĩ celũ ⁊ coꝛã te:iã nõ ſuʒ dignꝰvocari filius tuꝰ ⁊c.Dixit aũt pater ad ſᷣuos ſuos. Cito ꝓfer te ſtolã pᷣmã ⁊ iduite illuʒ:⁊ date anulũ ĩ manu eiꝰ:⁊ calciamẽta in pedes eiꝰ:et adducite vitalũ ſaginatũ ⁊ occidite:⁊ mãducemuſ et epulemur: qꝛ hic filiꝰmeꝰmoꝛtuꝰfuerat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuentꝰeſt.Ex qͥbo ptʒ ꝙ recepit eũ velociter:ibi 2 occurrẽs r.3 tẽ dulcit᷑:ibi:⁊ bꝛachia ⁊c. Am⸗ plexus em̃ ⁊ oſcula ſũt ſigna amoꝛ ⁊ pacis.Itẽ honoꝛabiłr:qꝛ fecit eũ idui ſtola pᷣma:hoc eſt in nocentia ⁊ gra.Et dedit ei anulũ.i.fidei donũ:?⁊ vᷣtutẽ bñ oꝑandi:⁊ calciamẽta ĩ pedibo.i.oſtãtiã ↄtra aduerſa. Itẽ gratant᷑:qꝛ fecit parari vitulũ ſaginatũ ⁊ dixit. Maducemꝰ⁊ epulemur ⁊c.O pctõꝛes reuertimini ad patrẽ veſtrũ celeſtẽ. Hec em̃ parabola ſcðᷣm Hiero.in epłla ad Damaſũ papã de filio ꝓdigo exponit᷑ de vobis. Hicem̃ paterfamiaſ eſt deꝰ cuiꝰfiliꝰ iunioꝛ.i.tu ſcelerate pctõꝛ qͥ es iuuenis intellectu:nã maledictꝰpuer cẽtũ ãnoꝝ. Eſa.lxv.⁊.c. Paulꝰ.ij.q.vij.diſcedẽs a patre ſuo.i.a gr̃a dei:ꝑrexit in regionẽ longin⸗ quã.i.in regionẽ pctõꝛũ:ꝓpter q deꝰelõgatꝰ eſt a te.iuxta illud Pꝛouer.xv.Longe eſt dñs ab im pijs.Tu igit᷑ exiſtẽs ĩ hac regiõe pctõꝝ:ↄſũma⸗ tis oibo boniſ paternis.i.oĩbo gratijs diuinis ?⁊ vᷣtutibo:cepiſti egere ad moꝛtẽè:qꝛ verũ eſt illud qð ſcribit᷑ ps.lxxij.Ecce qͥ elongãt ſe a te peribũt Exiſtẽs igit i hac deſerta regiõe pctõꝝ:adheſiſti dñno regiõis illiꝰ.i.dyabolo:qui eſt pᷣnceps tene⸗ bꝛaꝝ ⁊ vidoꝝ.Ad Ephe.vj.Qui miſit te paſcere poꝛcos.i.ſenſualitates ⁊ cõcupiſcẽtias. In quo officio cepiſti laboꝛare fame. Aia em̃ tua deficie bat:nõ hñs panẽ illũ de quo ſcriptũ ẽ Joh̊.vj. Ego ſum panis viuus qͥ de celo deſcẽdi.Siqͥs maducauerit ex hoc pane viuet in eternũ.O igit ſcelerate peccatoꝛ:q̃re tã diu moꝛaris in regiõe hoꝛribili pctõꝝ:reuertere ad pium patrẽ tuũ ⁊ dic. Pater peccaui ⁊c̃. Ipſe em vt inquit Petrꝰ Rauẽnas in qͥdã ſᷣmõe ñ dicet tibi.Diſcede ma ledicte fili:q̃re me dereliqſti.Nõ dicet.Quid feci ſti de ſubſtatijs meis:ſed te ꝓtinꝰ amplexabit᷑: ⁊ in ſinũ ſuũ dulcit recpiet:dicens ſᷣuis ſuis.li. ãgel.cito ꝓferte ſtolã pᷣmã.i.gram ⁊ vᷣtutes oẽs q̃s añ hẽbat.Scð m em̃ Ric.i.iiij.di.xiiij.ar.viij q.ij.Et bim Tho.i.iij.ꝑte ſũme.q.lxxxix.ar.v.et vj.⁊ ĩ.iiij.di.xiiij.ar.iij.q.iij.? Alex.de ales.i.iiij. ꝑte ſũme.ĩ tractatu de pnia.Et ſcm̃ Bo.i.iiij.di. 7 xiiij.ꝑte.ij.ar.ij.q.iij. Lcet bona facta ĩ pctõ moꝛ tali nõ viuificent᷑:ſi qͥs poſtea veniat ad chanta tẽ ⁊ graʒ dei:tñ bona facta ĩ charitate:lʒ poſtea qͥs peccet moꝛtałr:⁊ ꝑ ↄns moꝛtificent᷑ talia bo na: ſi qͥs poſtea reuertat᷑ ad dñm.illa bona vi⸗ uificãt᷑.iuxta illð poeticũ. Illa reuiuiſcũt qͥ moꝛ tificata fuer̃t Niuere ñ pñt q̃ moꝛtua nata fuert Et iõ pctõꝛes qͥ ꝓpt᷑ pctm̃ moꝛtale ꝑdidiſtꝭ ome meritũ laboꝛũ veſtroꝛũ:quo ad viam eternam aitaißii hezoe ebiitdn det ndtban lunfiafmnd ügpie, „ ,621 . nmteſesd gitiran D Glcegnladd⸗ , ooxutpedirt Nenmadfno itgilibien notfuetlois. ropßeſugde oſrrcciptiis guuivinlunalls itnobopanonn nunpoſſumanm ijcdenalentmn Nrenwroisqrut mNn Olölglan gosdinarepla gilir Ma ang don d onadü Pchartſcpnod getdenvege ſſomici podee lurulllog Ciali uler doloꝛes no numocſt eprer ini Pie ſccem noſtn Muulloer Gipin⸗ mngaſusct s⸗ Romn Aum. Manontſt ceanisſise mſghbnlann lng ane ſngintſeinn poſſunodefiu apkorbisd nndugnan lanſtlienmen or Bemnfn nöͤnplnkotſii Wogolclandi tullenni lvobſſei ſiſhickeinane mingig ee denden Pre Nrwani S idnn rmmliirn dcnn mnle Nlnr timmnene 7 Mäen 1 dncrin unanu foudNie Prculani. ideſrücicki inchlans dri k derobts, ei nior ſan mrmnänaedc ub i g riet Trinngmnilngt eri eie longeungedi⸗ guickzmgem „Ouimirnpnen cnllanns Zuc̃ uudftl voſegii rin delin urnamni0 oumns iſige Soum omi ui! zmuguy en ubi D n Oud ſel mamglndl msfuls uis , m vres0 Nriiar edlerurone Zladegkslt ſen Boiiin uinonigcic 1rnri 7 canm;ſe nanfinin, d Foliũ redite ad patrẽ veſtrũ celeſtẽ dimitrendo pctã et ipe vobis oia bong reſtituet:ſᷣm illud Johelis ij.vbi dicit deus. Reddã vobis fruc quos co/ medit locuſta:⁊ dabit vobis pᷣcioſiſſimũ anu⸗ lum fidei foꝛmate.De quo dicit ipᷣe dñs Olee.ij. Deſpõſabo te mihi in fide.Currite igit᷑ cito ⁊ po ſtulate veniã a pꝛe vro q vos nõ recipiet vt mer⸗ ceẽnarios:ſed vt dilectiſſimos filios. Ipᷣe em̃ eſt mißicoꝛs:⁊ ñ venit vocare iuſtos:ſʒ pctõꝛes ad pniam Mat.ix.Ex quo exẽplo poſſumꝰfirmit᷑ credere:ꝙ ſi ad dñʒ ↄuerſi fuerimꝰ:ipᷣe ſaluabit nos.vñ ipᷣe dixit Zach.j.Cõuertimi ad me⁊ ego ↄuertar advos.Et bᷣ ſufficiat ꝓ vndecima rõne. Duodecima rõ que dicit᷑ paſſionis. Z Uodecima ⁊ vltima rõ ðꝛ paſſionis. d Quãdo em̃ qͥs ꝓ nobis ſoluit debicũ noſtrũ:poſſumꝰſperare nos eſſe libe⸗ ros ab illo debito:qꝛ bona fides non patit᷑ vt idẽ bis exigat᷑l.bona fides.ff.de reg.iu⸗ ns. ⁊ facit.l.oẽs.C.de penis.Cũ igit᷑ dñs noſter Jeſus xpᷣs ſuꝑ banchũ ſccẽ crucis ſoluerit pᷣciũ noſtre redẽptiõis ſanguie ſuo pᷣcioſo ⁊ abluerit pctã nr̃a.iuxta illð Apoc.j.Ipᷣe dilexit nos:⁊ la⸗/ uit nos a pctis nr̃is in ſanguine ſuo:ꝓfecco ſpe⸗ rare poſſumꝰeternã ſalutẽ.Et bſᷣ eſt qð ðꝛ Joh̊. iij. Sic deꝰ dilexit mũdũ:vt filiũ ſuũ vnigenitũ daret:vt oĩs qͥ credit ĩ illũ nõ pereat ſʒ hẽat vitã eternaz. Quõ igit᷑ credere poſſimus ꝙ deꝰ velit nos dãnare:ꝓ qͥb ſaluadis dilecciſſimũ vnige/ nitũ ſuũ tradidit in moꝛtẽ.Audite qͥd dicat deꝰ pater Eſa.liij. Pꝛopter ſcelꝰppli mei ꝑcuſſi illuʒ Et ad Roma.viij.dicit apłs. Pꝛopꝛio filio nõ pepercit:ſed ꝓ nobis oĩbo tradidit lũ.Quomõ igi᷑ credemus ꝙ debeamꝰire ad penas eternas iferni:cũ xpᷣs de pccis noſtris penitentiã fecerit. iuxta illud Eſa.liij. Uere lãguoꝛes noſtros ipſe tulit:⁊ doloꝛes noſtros ipᷣe poꝛtauit. Ipᷣe vulne ratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras:attritus eſt ꝓpter ſcelera noſtra.O deuoti xpᷣiani cõſiderate pauliſper.Siꝓ inimicis ſuis tã hoꝛribilẽ moꝛ/ tem paſſus eſt xpᷣs:ne irẽt ad ĩfernũ.iuxta illud ad Roma.v.Cum adhuc inimici eſſemꝰ:xpᷣs ꝓ nobis moꝛtuꝰeſt:qͥd credimꝰfactuꝝ eum eſſe ꝓ nobis amicis ſuis qͥ ei ßuimꝰ:⁊ eũ colimꝰ:ne in manꝰdyabolicas ꝑpueniamꝰ. Pꝛofecto nõ ẽ cre⸗ denduʒ ꝙ dñs noſter Jeſus xps velit pᷣcioſum ſanguinẽ ſuuʒ inaniter eſſe effuſum. Jõ merito poſſumꝰ de ſalute nr̃a ſperare.Et ꝓpterea arguit apłs vbi.S.di.Si ei cũ iimici eſſemꝰreconciliati ſumꝰ deo ꝑ moꝛtẽ filij eiꝰ:multo magis reconci liati ſalui erimꝰin vita ipᷣiꝰ. Quapꝛopter excla⸗ mat Berñ.in ſᷣmone ð paſſiõe dñi dicẽs. Quis nõ rapiat᷑ ad ſpẽ ſalutis:dũ videt caput indina tũ ad oſculandũ:bꝛachia extenſa ad amplexan⸗ duʒz:latꝰ aꝑtũ ad diligẽdũ:pedes dauis affixos ad vobiſcũ ꝑmanendũ.Et iõ o pctõꝛes obſtina ti aſpicite in crucis patibulo dñm veſtrũ clamã tem ⁊ vos ad pniam vocantẽ.De q̊ inqᷣt Berñ. CLxXXXVI vbi S. Aſcẽdit in altũ crud vt ab oib videretur voce mag damauit:vt ab oibo audiret᷑:clamo⸗ ri lachꝛymas addidit:vt hõ ei cõpateret᷑. Qui ꝙᷓ ad eiꝰ clamoꝛẽ nõ cõpungit᷑ guioꝛ ẽ fra:durioꝛ petra:⁊ fetidioꝛ ſepulchꝛo.hec ille.lamat ꝗ̊ do minꝰnf:⁊ dicit illð qð ſcbtũ ẽ Cañ.vj.c. Reuer tere reuercere ſunamid:reuertere reuertere vt in⸗ tueamurte.Et Hiere.iij.c. Reuertere ad me et ego ſuſcipiã te. Reuertere ad me q ſũ ꝓtectoꝛ tu us ⁊ merces tua mag nimis.Gen.xv.Qui ſcifi co vos.Leui.xx.Quiſũ ꝑs ⁊ hereditas tua lu. xij. Qui hito int᷑ vos.Nu.xxxv.Qui ſũ ſalꝰtua. pð.xxxiiij.Qui diligẽtes me diligo Pꝛouer.xiij Quli deleo iniqᷣtatẽ tuã.Eſa.xliij.Qui redemi te eodẽ.c.Qui te ↄſolaboꝛ.Eſa.lj.Qui ſuʒ paſtoꝛ bonꝰ:⁊ pono aiam meã ꝓ ouibo meis. Joh̊.x. Qui ſũ reſurrectio ⁊ vira Joh̊.xj.Qui ſũ via ve ritas ⁊ vita. Jo.xiiij.Qui ſũ vi vᷣa Jo.xv.Qui vici mũdũ. Jo.xvj.Qui ſi/ nJei us naʒzarenꝰ ꝓ te moꝛtuꝰ.Acj.x.Ego em̃ ſuſcipiã te dulcit᷑:⁊ da⸗ bo cibi gram meã i b ſecło: ⁊ eternã gloꝛiam in futuro.A d quam ⁊c̃. H Feria qͥnta poſt paſca:de ſeptẽ penis inferni. Sermo.xxj. U Eſa.liij tcrãſſũ t ptiue Actj.viij.⁊ in epła occurrẽtis ferie. Inqͥt deo ꝓpha.põ.cxviij. Co gitaui vias meas.ſ.ad ifernũ ten⸗ dentes:⁊ ↄuerti pedes meos in teſtimonia tua. Hoc igit᷑ ẽ valde ſalutiferũ aĩab:ſepe recogita re ð et᷑nis calamitatibꝰ Uñ legit᷑ ꝙ cũ qͥdã ſcola ris ĩtraſſet religionẽ pᷣdicatoꝝ:vnꝰ magnꝰcdleri⸗ cus ſociꝰ eiꝰeũ viſitauit:rogauitq; vt nõ loq̃ret ei ð aliq̊ qð facerẽt ad ipᷣiꝰ uerſionẽ.Cui ille ait Sũotẽtꝰ:ſʒ rogo vt amoꝛe mei cũ itraueritꝭ ca⸗ mers vr̃am q̃ ẽ valde pulchꝛa:et lectũ vrm cuiꝰ culcitra ẽ valde mollł:⁊ cooꝑtura delicata ⁊ val de oꝛnata:cogitet q̃lẽ camerã habebitꝭ ⁊ q̃lẽ cul citrã:ac q̃le coo ꝑtoꝛiũ i iferno. Habebit em̃ le⸗ ctũ ignis ardẽt ⁊ culcitrã vᷣmiũ:⁊ cooꝑtoꝛiũ vi peraꝝ⁊ ſcoꝛpionũ.Que vᷣba tãtũ cogitatõi eiꝰſe igeſſerũt ꝙ nec ĩ camerã itrare nec ĩ lecto qͥ eſcere valẽs cõpulſus ẽ religionẽ itrare. Aliꝰ q̊ʒ ſeceuis religioſꝰ cũ dixiſſetmłta ad ↄuerſionẽ cuiuſda pulchꝛi iuuẽis:vidẽs ꝙ eũ flectere nõ potat: ro gauit eũ vt cũ iſpiceret ſua mẽbꝛa tã ſpecioſa: ſꝑ cogitaret ꝙ magnũ dãnũ eẽt ſi tã pulchꝛa mẽ⸗ bꝛa eẽnt pabulũ et᷑ni icẽdij.qð ille fadcẽs mũdũ ↄtẽpſit ⁊ bonꝰ religioſus ẽ effeœꝰ. Legit᷑ etiã q; qͥda ſcũs pr̃ dixit cuidã qͥ ñ potat flere pccã ſua Si ñ poteſ hr̃e lachꝛymaſ:põe ocłos tuoſad fu mũ iferni:⁊ ad vehemẽtiã aqlonis a q̊ pãdet᷑ oẽ malũ.et iſto mõ hẽbᷣ.Et iõ pꝰqᷓ; ð gaudijs pa⸗ radiſi pᷣmonẽ fecimꝰ:vtvᷣtuoſi ad dei amoꝛẽ foꝛ tiꝰaĩent᷑.videt᷑ q̊ʒ opoꝛtunũ ð penis tartareis ⁊ ef᷑nis ſu ꝓplicijs ꝑtraccare.Uera ẽ em̃ ſnia Oꝛa. ĩ epłis ſuis.epła.xvij.di.Oder᷑̃t peccare bonivix tutis amoꝛe:Oderũt peccare mali foꝛmidie pe/⸗ ne. Uirgiliꝰq̊ʒ in geoꝛgicis inqᷣc li.ij. Felix qͥ po⸗ tuit reruʒ cognoſcere cauſas.Atq; metꝰ oẽs ⁊ in exoꝛabile fatum. Subiecit pedibus ſtrepidũq; acherũdꝭ auari.⁊ Lucanꝰin.iiij.inqͥt. Felix qͥ po tuit mũdi vitare ruinã.Quo iaceat iã ſcire loco. Nullꝰaũt pᷣt ſcire qͥd de ipᷣo futuꝝ ſit poſt hanc vitã:vt inqᷣt Salomon Eccłs.ix.Et iõ ſꝑ time⸗ re debemꝰ:ne ad ifernales cruciatꝰ deſcẽdamꝰ. Jõ dicit ſaluatoꝛ nr̃ Luce.xij. Limete eũ qͥ poſt ; occiderit coꝛpꝰhʒ ptãtẽ mittere in gehẽnã. vñ Laſſidoꝛus epłaxꝝ lix.inqͥt. Semꝑ bonũ gerit ſi celeſtis metꝰhũanis mẽtibo apponat᷑.Exẽplũ patuit in btõ Aug.qui inqͥt in li.ↄfeſſionũ:ꝙ in fernꝰ ↄuertit ipᷣm ad deũ.Diuꝰq̃ʒ Hiero.ad Eu ſtochiũ ſcribens dicit. Ille igit ego qͥ ob gehẽne metũ:tali me carcere danauerã ⁊c.Et iõ cũ exem plo maioꝝ debeant foꝛmidare minoꝛes ar.in.c. ſi ;̊. viij.q.j.⁊ in.c.ſi Paulus.xxxij.q.v.⁊.xliij.di. c.diſpenſatio:vbi ðꝛ.Si electiõis vas foꝛmidat ⁊ clamat:q̃nto magis cuilibet exiguo metuẽdũ eſt.debemꝰ etiam nos hoꝛribilia iferni toꝛmẽta foꝛmidare.ã ſtultiſſimꝰvt inqͥt Areſt.li.j.ma/ gnoꝝ moꝛaliũ.c.xxxij.ille ẽ qui nõ timet terribi⸗ lLia que ſupꝛa hoiem ſunt.Talis igit᷑ timoꝛ facit hoiem ad dñʒ ↄuerti.Et ad bᷣ poſſumꝰ applica/ re dictũ Ouidij li.ij.de ponto epła.ij.di. Accipi⸗ trezʒ metuẽs pẽnis trepidantibo ales. Audet ad hũanos feſſa venire ſinꝰ. Et iõ vt obſtinati pec⸗ catoꝛes de manibo dyaboli:⁊ a poꝛta fugiãt iĩfer ni:ad dñʒq; redeãt ſᷣmonẽ faciemꝰð ſeptẽ maxi mis afflictionibo qᷓs habebũt dãnati in iferno. De pꝛima afflictione que dicitur recoꝛdatio amiſſionis. B p Rima igit᷑ afflictio quã hñt damnati in iferno ðꝛ recoꝛdatio amiſſiõis ⁊ ca⸗ iittie viſionis diuine:de q̃ᷓ dicit dñs ꝑ pſalmiſtã. Juraui in ira mea ſi itroibũt ĩ requiẽ meam.⁊ Mat.xxij. Nemo viroꝝ illoꝝ guſtabit cenã meã. Hec em̃ reqᷣͥ es et cena ẽ viſio ⁊ fruitio dei:q̃ dãnati ĩ eternũ carebũt btis ĩ ea ꝑenniter epulãtibo. Recoꝛdãt᷑ aũt ꝙ pauco laboꝛe potue rũt vitã cõſeqͥ ſempiternã:⁊ ꝙ ꝓ minio gaudio pñtis vite qð vt vapoꝛ fumi euanuit:ad et᷑nas illas penas ꝑpuenerũt. Et hec eſt maioꝛ afflictio quã habent ipᷣi dãnati:cũ videãt ſe pᷣuatos ĩ eter nũ dulcedie paradiſi:vt dicunt oẽs theo.in.iiij. ſen.di.vltima.Etiõ ðꝛ ꝙ ſi dãnati poſſent ꝑ pe⸗ nitẽtiã ↄſeqͥ vitã eternã:ſine dubio tantã auſteri tatẽ facerẽt ꝙ oẽs mirarent᷑.Legit᷑ em ĩ vitaſpa⸗ trũ:qꝙ cũ qͥdã ſanctꝰpater obuiaſſet demoni:iter alia dixit ei. Quid faceres ſi adhuc ad regnũ ꝑ⸗ ditũ redire poſſes. Rñdit demõ.Si haberẽ ha⸗ bilitatẽ ad bonũ:⁊ ſimul carnẽ ⁊ oſſa ſic tuvellẽ ꝙ millies in die vſq; ad diem iudicij caro mea minutatim ⁊ mẽbꝛatim icideret᷑:⁊ in puluerẽ re digeret᷑: dũmodo ſic faciendo ad regnũ btitudi nis in quo ſemel fui redire poſſem.Eſt ergo in⸗ XxXI dicibil cruciatus recoꝛdatio amiſſionis pꝛie ce/ leſtis. Unde Augꝰ.ait.ꝙ damnati mallent deũ in penis inferni videre q; eſſe extra penas ⁊ i / ſum nõ videre. Et Chꝛy.ſuꝑ Mattheũ omel. xxiij.inqͥt.Due pene in inferno ſunt.ignis gehẽ⸗ ne:⁊ caſus głie.Nouimꝰ autẽ ꝙ multi gehẽnaʒ ſolum abhoꝛrẽt:ego aũt caſum illiꝰ multo ma ioꝛẽ gehenna eẽ aio.Et infra idẽ inquit. Intole⸗ rabilis ẽ gehẽna ⁊ illiꝰpena:ſed ſi decẽ mille ge⸗ hennas ponas:nihil tale ẽ q̃le ẽ ab illa beata vi/ ta excidere.hec ille. Icit ergo Richar.noſter in.iiij.ſen.di.l. d gr.iij.q.iij.ꝙ liq; dãnati nõ videant glo riam ſanctoꝛũ in celo:tñ ſciũt qui ſint in vita eterna:cum nõ videãt eos in loco toꝛmen⸗ toꝛum.Sciũt em̃ verã eſſe ſcriptutã:que mãda ta dei obſeruãtibo ꝓmiſit vitã eternã. Mat.xix. Et ideo exclamãt inuidia cruciati miſeri danati dicetes illð qð ſcriptũ ẽ Sap.v. NHi ſunt quos aliqñ habuimꝰ in deriſum:⁊ in ſilitudinẽ ipꝛo perij. Nos inſenſati vitã illoꝛũ eſtimabamꝰ in/ ſaniã:⁊ finẽ illoꝝ ſine honoꝛe.Ecce quõ cõputa ti ſunt int᷑ filios dei:⁊ inter ſanctos ſoꝛs illoꝝ ẽ. Etibidẽ.Errauimꝰ a via vᷣitatꝭ:⁊ iuſticie lumẽ nõ luxit nobis:⁊ ſol intelligentie nõ ẽoꝛtus no⸗ bis. Laxati ſumꝰ in via iniqͥtatis ⁊ ꝑditiõis: et ambulauimꝰ vias difficiles.Uiã aũt dñi igno rauimus.Quid nobᷣ ꝓfuit ſuꝑbia nr̃a:aut diui tiarũ iactãtia qͥd cõtulit nob:trãſierunt oĩa illa tanqᷓ; vmbꝛa:⁊ tanqᷓ; nunaꝰ pᷣcurrẽs:⁊ tãqᷓ; na uis qᷓ ꝑtrãſit fluctuantẽ aqua:cuiꝰ cũ ꝑtraſierit nõ ẽ veſtigiũ inuenire neq; ſemitã carine illiꝰ in fluctibo:⁊ tãqᷓ; auis que trãſuolat in aere: nam nullũ inuenit᷑ argumetum itineris illiꝰ:ſʒ tãtũ ſonitꝰ alaꝝ verberãs leuẽ ventũ:⁊ ſcindẽs itine ris aerẽ: cõmotis alis trãſuolauit:⁊ poſt h̊ nul lum ſignũ inuenit᷑ itineris illius.Aut tãq; ſagit ta emiſſa in locũ deſtinatũ:diuiſus aer ↄtinuo ĩ ſe reduſus ẽ:vt ignoꝛet᷑ trãſitꝰ uliꝰ. Sic ⁊ nos nati ↄtinuo deſinimꝰeẽ:vt vᷣtutis ſignũ nullũ valuimꝰoñdere.In malignitate ãt nr̃a cõſũpti ſumꝰ:hec ibi.Ex hac ãt recoꝛdatiõe tꝑis amiſſi ⁊ pᷣteritaꝝ delectationũ cauſat᷑ ĩ eis magnũ toꝛ⸗ mẽtũ.mit em̃ maximianꝰpoeta.Dura ſatꝭ miſe⸗ ris mẽoꝛatio pꝛiſca bonoꝝ Liq; ãt dãnati nõ a⸗ mittãt oẽm ſciam ⁊ q̃lẽcũ q; cognitiõeʒ q̃ poſſit eis dare aliquã ↄſolatõeʒ ſᷣm theol.iĩ.iiij.di.l.tñ nõ obliuiſcũt᷑ eoꝝ q̃ ſibi pñt iferre triſticiã ⁊ af⸗ flictiõeʒ ex ſui mẽoꝛia ⁊ recoꝛdatiõe:vt dicũt the olo.vbi S. Ultra pᷣdictã õt cognitõeʒ naturalẽ et ſciaʒz ifelicẽ demões eis reuelat q cũq; de ſuis a⸗ micds triſtabilia ⁊ de emuł ⁊ inimiq gaudioſa ⁊ ꝓſꝑa:vt maioꝛi eos doloꝛe toꝛqant ſʒ theo.in pᷣdicta di.Dicũt etiã.Tales q̊ͥs miſeros reputa bat in ſecło:mõ głioſi triũpbhat ĩ celo.eleuãt igi tur dãnati cõſiderationẽ ſuã ad bona etna:⁊ qc qͥd de paradiſi dulcedine vnq; legerũt vł audie runt eis ad mẽoꝛiã venit ad maioꝛẽ affliciõem õ hocſanamnom, liscvand cocrosb innni ſecusoinnbonoru⸗ ugenns tban ociomitsl Cenmoavöſfu ſdanontamſin⸗ Gaienvs Sat Gini weickorec⸗ hore xclinicvoe Clidegutum Nincmmia ſllutudi tutmnmmue tinudi Munenugons. ocapen 1 s Den tſci Bom chararizaſdan⸗ nbllfubtenmcu meynüopoſto Giatwengtrel⸗ buris egonie lemodamnan Grſebabermni lecusluſtcaac nici deiöporau Mmſüctliſenoln vurdeqnonen Adornicoat tinonnisn lhcpocenien ab omibusdente boni alinen vg dics ug⸗ cocſtpnid buensdiſofti gult denonhl eo deo ſiton nulcinpo eAWPonde n⸗ Mig 1⸗ briſciüeglin vsinlocne harigun täemi D 5n Dire Nꝛinſlmadni ori ckinhnne, me gii rſuncsasl.e din ruſinni lemmniinwe, iaiurtiiige Nriuninumd gviaägit Bſmnianks riſvolenetn minms fi mi: iiin elur i iiuis n NM UaGerns mms /ni nli inz aiſi müemtsoniſi jasmugnütor/ nh gininnni ninic ho ekiuunli fmemtaitt mctdint gingnunii Foliũ m ſentẽtiã ſctĩ Bona. ⁊ Ric.in.iiij.ſen. di. vltia Uñ ðꝛ Lu.xvj.de illo diuite epulone:ꝙ eleuãs oculos ſuos cũ eẽt in toꝛmẽtis vidit laʒaruʒ in ſinu abꝛahe.Cõſiderat em̃ ipᷣi miſeri danati: ſanctip pau laboꝛibo adepti ſunt in celo pᷣmia eterna:⁊ ipᷣi ex ſua negligẽtcia pꝛiuati ſunt ĩ eter num viſione diuina:⁊ glłia paradiſi plena oibꝰ ponis:⁊ carẽtibo oibb malis. Et ideo excamãt dicẽtes. Heu miſeris nob:hic em̃ eſt palpabiliſ obſcuritas:ibi ſũma daritas.hic nobis eſt me⸗ roꝛ et luctꝰ:illic beatis ẽ gaudiũ ⁊ exaltatio ſpi⸗ ritus. Hicẽ viſio demonũ.ibi ẽviſio dei ⁊ ange loꝛũ ac ſanctoꝛũ omniũ.hic nos ignis inextin⸗ guibilis cruciat:ibi ſccõs indicibilis cõſolatio ſaciat.nos h̊ oia mala ſemꝑ babebimꝰ:iullis eſt ſtatus oim bonoꝛũ aggregatiõe ꝑfectꝰ illis eſt vita ꝑennis ⁊ beata:nobᷣ eſt moꝛs eterna:⁊ per petua calamitas ſine fine manſura.Q felicitas eterna:quõ ſic ſtulti fuimꝰ ꝙ te ꝓ minima con ſolatione amiſimꝰ. Heu heu:qꝛ nunqᷓ; ad te ꝑ⸗ ueniemus.Saltẽ in his toꝛmetis poſſemꝰ di⸗ uina maieſtatẽ cõtemplari.Saltẽ ꝑ momẽtum hoꝛe:vel in ictu oculi valeremꝰ illã infinitã dul cedinẽ deguſtare.Sʒ heu heu infelicibo nobis: qꝛ in eternũ pꝛiuati erimꝰ illa tãta ↄſolatiõe: et nunqᷓ; illud gaudiũ aut ↄſolacione habebimꝰ. Et hec erit maxia pena quã habebũt damnati. De ſcda pena dãnatoꝛũ que dicit᷑ terribilis incarcerationis. DOA Ecuũda pena dicit᷑ terribilis incarcerati⸗ ſ onis. Ut em̃ colligit᷑ ex dictis ſcti Tho. cꝛſcti Bona.in.iiij.ſen.di.xliiij.⁊ ibi Ri⸗ char. ar.ij.q.j.Damnati incarcerant᷑ in loco ter⸗ ribili ſub terra qui ðꝛ infernꝰ. Et b̊ ſic ꝓbat᷑ ſᷣm phům.v.Metha.⁊.ij.de celo ⁊ mũdo. Siẽ repe rire vnũ oppoſitoꝛũ in natura ẽ reꝑire ⁊ reliquũ Si ergo ẽ reꝑire locũ om̃i ſuauitate repletũ pꝛo beatis:ergo etiã ẽ reꝑire locũ om̃i anxietate ter/⸗ ribilem ꝓ damnatis.Et poſſumus ſic arguere. Sicut ſe habet miſcðia dei ad electos:ita ſe ha bet eius iuſticia ad repꝛobos ⁊ malignos. Sʒ miſcðia dei pᷣparauit electis locũ delitioſum et amenũ celũ.ſ.empireũ in quo eternalit ꝑmane⸗ bunt.De quo tractãt cheol.in.ij.ſen.di.ij.? phᷣs · de celo ⁊ mũdo ait:ꝙ celũ ẽ elongatũ ab omni bus cõtrarijs.Ergo iuſticia diuina pꝛeparauit repꝛobis ⁊ malignis locũ viliſſimũ ⁊ hoꝛrẽdũ in quo eternalit᷑ cruciabunt᷑.i.infernũ elongatũ ab om̃ibus bonis:qꝛ vt ðꝛ Ecci.xxxiij. Contra bonũ malũ:⁊ ↄtra vitã moꝛs.Et fundat᷑ hec rõ ſuꝑ dictis zn erlr de ciui.dei.c.iij.vbi ait.Oꝛ⸗ do eſt panũ diſpariũq;ʒ rerũ:ſua cuiq; loca tri⸗ buens diſpoſitio:⁊ in.v.lib.eiuſdẽ oꝑis.c.ix.in⸗ quit.Deus nihil inoꝛdinatũ relinqᷣt. Omia em̃ que a deo ſũt oꝛdinata ſũt.ad Ro.xiij.Qui oia creauit in pondere numero ⁊ mẽſt ura. Sap. xj. Ergo vnicuiq; locũ tribuit ſuo ponderi cõueni entem,Quia bonũ vniuerſi cõſiſtit in oꝛdie.xj. CLXXNNVII Mecha.Sed qs pondꝰ in coꝛpib:ẽ amo: in ſpiritibo ⁊ creaturꝭ rẽnabilibus. Uñ idẽ Augꝰ. xj. libᷣ.de cui.dei.c.xxviij.inqͥt. Sic̃ coꝛpꝰ pon/ dere:ſic animꝰ amoꝛe fert᷑. Et.xiij.lib.ↄfeſ.etiaʒ dicit. Amoꝛ meꝰ pondus meũ eo feroꝛ quocu⸗ qʒ feroꝛ.Ergo ſicut deꝰ oꝛdinat coꝛꝑa in ſuis lo dis ſᷣm exigentiã ſuoꝛũ naturaliũ ponderuʒ:ſic oꝛdinat creaturas rõnales in locis ſᷣm exigenti am amoꝛũ.Sicut g̊ elecei ſublimant᷑ in cco:qꝛ celeſtia terrenis pᷣpoſuerũt in ſuo amoꝛe:ita cõ⸗ cdudendũ ẽ:ꝙ repꝛobi deijciunt᷑ in loco infimo: qꝛ in ſuo amoꝛe infima ⁊ terrena ſuꝑioꝛibo ⁊ ce leſtibo pᷣpoſuerũt.Locꝰ aũt oĩm infimꝰ ẽ centrũ terre. Jõ ſub terra in centro infernꝰ ẽ: vt inquit glo.xiij.q.ij.c.pᷣs.ſuꝑ vᷣbo.abditis.Et notatur etiã.xxiij.q.iiij.c.hec aũt vita.Et de his duabus manſiõib beatoꝛũ ⁊ damnatoꝛũ tãgit᷑ Eſa.vij. vbi ðꝛ Achaz. Pete tibi ſignũ a dno deo tuo ſi ue in ꝓfundũ inferni:ſiue in excelſum. Dicit aũt Iſido.in.xiiij.echimolł.ꝙ infernꝰ ðꝛ q̃ſi inferiꝰ Et hõc opinionẽ veriſſimã ſecutꝰ ẽ Zeno ph̊us. De quo Lactantiꝰ in lib.diuinaꝝ inſtitutionũ inqᷣt. Eſſe inferos Zeno ſtoycus docuit:⁊ ſedes pioꝛũ ab impijs eſſe diſcretas:⁊ illos qͥdẽ quie ras ac delectabiles incolere regiões:hos vo pe nas luere in tenebꝛoſis locis:atq; in ſceni voꝛa ginib hoꝛrẽdis.⁊ Iſaac pvᷣs dicebat: ꝙ hoies nõ colentes iuſticiã:⁊ ſcenis actibo dedici retru⸗ dent᷑ ſub oꝛbe triſti ⁊ tenebꝛoſo:⁊ erũt ibi in tri⸗ ſticia ſempiterna.Et h̊ habet᷑ in dictis pᷣoꝛum Et Seneca in tragedijs inquit. Ingẽs voꝛago faucibo vaſtis patet:latũq; pandit omibus po pulis iter.De hoc inferno etiã dicit glo.ſuꝑ Jo. 7- ſcribit Hiero.in epla ad Palmachiũ ⁊ Occca⸗ num di. In putamus fratres:quia iocando pᷣ⸗ dicent:ridendo loquant᷑ apoſtoli. Infanciliter chꝛiſtus iudicium cõminetur. Sed ioci nõ ſũt vbi ſupplicia intercedunt.Si iocando paſſi ſũt ij. c.ꝙ ſicut coꝛ eſt in medio aialis:ſic infernꝰ eſt in medio terre.De veritate aũt penarum inferni credantur iocando locuti.Eſaias ſerra ſecatur. Daniel leonibus deputatur. Paulus gladio truncat᷑. Petcrꝰ in cruce exẽplo dñi ſuſpẽ᷑dit᷑ ⁊c. eplis quoq; oñdit᷑ penalitas inj E e ferni.Et pᷣmo exemplo Laʒani de q̊ re⸗ fert Augꝰ.ꝙ reſuſcitatꝰ cuʒ ad menſam diſcũberet cũ chꝛiſto:multa narrauit de loc pe nalibo inferni.Et ꝓpter hoc dicit᷑ exinde nunq; riſiſſe. Legit᷑ quoq; in epiſtola quã miſit Piüla⸗ tus Liberio ceſari de vita ⁊ moꝛte chꝛiſti ꝙ hi qͥ reſurrexerũt cũ chꝛiſto agparuerũt mulqᷓ nar⸗ rauerunt multa de penis inferni. Narrat qͥq; Cauſatoꝛ pariſienſis:ꝙ pariſius quidam ſcola ris qui viſus ẽ moꝛi valde cõtritus:⁊ bñ diſpo/ ſitus:poſt moꝛt apparuit magiſtro ſuo habẽg mãtellũ ſuũ cedulatũ multis ſophiſmatib er plenũ ſillogiſmis.Et cũ q̃reret magr eiꝰq̃liter ſe hret. Reſpõdit ꝙ cappa illa plus ponderabat ei ꝙᷓ aliqua turris mũdi: ? qð rus indiabiliter vrebat᷑.Et cuʒ magiſter qreret quõ hoc eẽ poſſet cũ ita deuotꝰmoꝛi viſus fuiſſer. Ille aic:ꝙ eius lachꝛyme ĩ hboꝛa moꝛtis nõ ex ↄtritiõe vera ꝓceſ ſerant:ſʒ ex timoꝛe moꝛtis ⁊ doloꝛe pene. Et cuʒ magiſter diceret ꝙ nõ videbat᷑ ſibi pati. Ille di⸗ xit. Viſne modicũ experiri.Extẽde manũ tuam. Cũq; magiſter extẽdiſſet manũ:ille ſcolaris ex⸗ ſtillauit vnã guttã ſudoꝛis ſui in manũ ipᷣiꝰma giſtri:⁊ ſtacim cũ maximo ĩcendio manꝰeꝰexti⸗ tit ꝑfoꝛata:⁊ ipᷣe ſcolaris euanuit ab oculis eiꝰ. Tüc ille magiſter dixit. Linquo coax ranis:cra coꝛuis:vanaq; vanis.Ad lo gicã ꝑgo:q̃ moꝛtis nõ timet ꝗ̊. Et itrãs religionẽ clareualleſeʒ artaʒ egit pniam. De his etiã penis dicit Plato in fe⸗ drone.Si qui aũt ꝓpter magnitudinẽ pctõꝝ in ſanabiles cõperiant᷑ eſſe:qͥ ſacrilegia młta ⁊ ma gna vel cedes nepharias ↄtra leges ⁊ alia hmõi ꝑpetrati ſunt: hos oẽs ↄueniens ſoꝛs in tartaꝝ abijcit:vnde nunqᷓ; egrediunt᷑.Legit᷑ q̊ʒ qͥdã viderũt Neronẽ balneantẽſe apud iferos in au ro liq̃facto:⁊ miniſtros aurũ feruẽs ĩfundẽtes. Et cũ Nero videret choꝝ aduocatoꝝ ad ſe veni entẽ dixit. Huc pergite venale genꝰhoim.O ad uocati ad me accedite:in ſᷣ vaſe mecũ balneami Adhuc eſt locus in eo quẽ reſeruaui vo bis.In vitis etiã patrũ hr ꝙ cũ cuidã iuueni moꝛtuꝰ eẽt pater ⁊ marer qͥ fuerãt diuerſi in moꝛibo ac vica ⁊ ſier in moꝛte.Nã pater fuerat bonꝰ:⁊ tñ ſꝑĩ vi ta extiterat tribulatꝰet aduerſis afflicꝰ. Inſuꝑ tꝑe moꝛtis eiꝰ aer vento ac pluuia ita ↄturbatꝰ eſt:vt vix potuerit ſepeliri. Mater vo fuerat ſce⸗ lerata:⁊ tñ ſꝑ vixerat in ꝓſperitate magna:⁊ tꝑe moꝛtis ſue magna fuit aeris ſerenitas:⁊ cuʒ ho noꝛe ſepulta fuit. Pꝛedicta iuueniſ neſciebat cu ius vitã potiꝰſeq̃ret᷑. Un ad qᷓndã ꝑgẽs eccłiam coꝛã imagine virginis ꝓſtrata cũ lachꝛymis ro gaulit matrẽ dei:vt quã viã ſeqͥ deberet ei ðmon ſtraret. Sicq; ſtando rapta fuit ⁊ vidit qᷓndam pulchꝛã ciuitatẽ in qua audiebatvalde dulciter cãtari.Et manẽdo ĩ ea vidit quendã idutũ veſte pulchꝛa ⁊ fulgẽte ad ſe venientẽ. Quẽ iterrogãs qͥs eẽt. Ille rndit.Ego ſuʒ filia mea patertuus: q pter patiẽtiã quã habuiĩ aduerſitatibo mũdi ſalnꝰſuʒ ⁊ głlioſus. Lũc angelꝰqͥ eõ ducebatꝑ⸗ du xit eã ĩ locũ aliũ valde tenebꝛoſuʒ:ĩ qͥ młtos vlulatꝰ⁊ gemitꝰaudiebat:⁊ voces diuerſoꝝ la⸗ mentantiũ.ĩter q̃s audiuit vocẽ vniꝰ femine cla mãtis ⁊ dicẽtis:heu mihi:beu mihi:q̃ pena eſt iſta. Et ipᷣa iuuenis ĩterro gauit eã q ecẽt. Qui illa rñdit.Ego ſuʒ ĩfelix mater tua:q ꝓptervanitates 2 pctã mea hici eternũ ſum dõnata.Lunc dicta iuuenis ad ſe reuerſa:pꝛis vitã eſt ſecuta. Btũs q̊ʒ Greg.in.iiij.dialogoꝝ refert młta exepla que teꝑibo ſuis fuerũt. Inter que narrat ꝙ in ꝓuin⸗ cia valerie erat qͥdã hõ magne dignitatis qͥ de/ floꝛauerat q̃ᷓndã filiã ſuã ſpũalẽ ac ſine ↄtritiõe — æc ↄfeſſiõe moꝛtuꝰerat.Uñ cũ eſſet in cmiterio XXI ſacro ſepultꝰ:in nocte ſequẽti ſupꝛa eiꝰ ſepultu . ram viſus ẽ ignis:⁊ tancꝰ ſuꝑuenit fetoꝛ ꝙ nul lo pacto ibi aliqͥs habitare poterat:⁊ in ſeputtuu ra eiꝰ nec coꝛpꝰ nec oſſa reꝑta ſunt:vt oiĩbo pate⸗· ret ipſius donatio.Itẽ narrat ibidẽ de quodaʒ valentino babitante in ciuitate Janue:⁊ defun cto abſq; ↄfeſſione ac ſepulto in ecclłia ſcti Siri martyrꝭ.locte em̃ dũ frẽs eeẽnt in quiete doꝛmi tionis ſenſerũt magnũ ſtrepitũ:⁊ arbitrates eẽ fures exierũt:⁊ demões inuenerũt trahẽtes ip⸗ ſum moꝛtuũ extra eccciam. Mane vᷣo ſequenti coꝛpꝰ ipᷣiꝰ defuncci cũ fune ad collũ extra eccleſi am repꝑierũt:cuiꝰ aiam ad ifemũ detulerat:qͥ vt diximꝰ ẽ in pfundo terre.Uñ de ipᷣo ðꝛ Eſa. xxx. Pꝛeparata ẽ ab heni.i.ab initio:topheth: q̃ interpᷣtat᷑ gehẽna pauoꝛis:vel ampla pena vite ſtultoꝝ ſᷣm Hiero. Sequit᷑. Pꝛofũda ẽ⁊ dila⸗ tata. Nutrimẽta eiꝰ ignis ⁊ toꝛrẽs ſulphurꝭ ſuc cendens eam.+ B Alfemus etiã dicit abyſſus qꝛ videt? da i natis ſine baſe fundi. Uñ Ecci.v.ſcptũ ẽ. Pꝛofundũ abyſſi qͥs dimẽſus ẽ.Etiõ diabolꝰ rogabat dñm ieſum ne mitteret euʒ in hũc abyſſum:vt habet᷑ Lu. viij. Dr qͥ; auernus Vñ in.vj.Eneydos ðꝛ.Facilis deſceſus anerni Et h̊ Aꝓpt᷑ intꝑantiã:qᷓſi ſine vernstia tpamẽti:qa ibi ẽ oim q̃litatũ ĩeq̃litas ⁊ nulla tẽperies:ſp oia ſeuiẽt in ſũmo:nec bᷣ videat᷑ ipoſſibile.Ns So⸗ linꝰ in liv.de mirabiliba mũdi dicit in ethiopia eẽ fontẽ de die bullientẽ de nocte vo glaciẽ emit rentẽ:⁊ fluuiũ hñtẽ ripas cõgelatas. Mediuʒ vo ſui bulliẽtẽ. Appellat᷑etiã infernꝰlocꝰ boꝛrorꝭ ⁊ vaſte ſolitudis.Deut᷑.xxxij. Uñ Eſa.xxj. dicic pꝛopheta. De terra hoꝛribili.ſ.inferni viſio du⸗ ra ãnũciata ẽ mihi.Ille igit᷑ locꝰ erit om̃i aſperi tate plenꝰ.Et iõ legit᷑ in vitaſpatrũ:ꝙ qͥda iuue nis q̃ſiuita q̊dã ſene ↄſiliũ:qꝛ pᷣ accidia nõ po/ terat demoꝛari in cella ſua.Cui ille dixit:&ꝙ ſi co taret de aſperitatelod infernalis pacifice ſu⸗ ineret habitare libẽter in cella.Or etiã ille locꝰ baratrũ q̃ſi latitudo arta:qꝛ itroitꝰ eiꝰ latꝰ ẽ ad ĩgrediẽdũ:ſʒ antꝰ ad egrediẽdũ:vt naſſa diaboli Vñ ps.inqᷣt.Nõ abſoꝛbeat me ꝓfundũ:neq;v?ꝛ geat ſuꝑ me puteꝰ os ſuũ:ðꝛ etiã ſtagnũ Apoc. xx. vbi ðᷣꝛ de dãnat. Pars illo erit i ſtagno ar denꝗ ignis ⁊ ſulſppbur. Sicaũt appellat᷑ a ſtan do:qꝛ ibi in ꝑperuũ ſtabũt danaitt. H Stãt notãdũſi:ꝙ aliqͥ ctheol.i.iiij.di.xlv. e dicuũt ꝙ ĩ ꝑtiba iferioꝛib tre ſunt q̃ttuoꝛ loca:q̃rũ vnꝰẽ ſuꝑ aliũ.videlʒ pᷣmo locꝰ ĩ q̊ erãt ſã pꝛes añ aduẽtũ xpᷣi q dicebat᷑ ſinꝰ A⸗ bꝛahe:vt pʒ Lu.xvj. Alioq; noie appellabat᷑ lim bus.⁊ ĩ ipo mõ ẽ nullꝰScðs loc eo inferioꝛ ðꝛ purgatoꝛiũ. In qͥ ſũt illi qͥ deceſſerũt ĩ ſtatu gie diuie:ſʒ hñt aliqͥd purgãdũ ⁊ pꝰ iudicũ ille loc⸗ remãebit vacuꝰ.Lernꝰ vᷣo loc ſcðᷣo ĩfenoꝛ caß pellatꝰlibo pꝛio noĩe In q̃ſũt illi q dceſſert cũ ſo lo pccõ oꝛigiali:qᷣ ibifmõebũt etnalit pꝰiudiciñ Gatemüthn fihennnncnholn fnieetheſlun Gnfemm inii n lmioben eniilnſtin ncmmuiiin oſcnrduoßtinln btimn dli inin lebostnanüpam ccͤinrdinn ſikn Lenmirduße ocgaonrtatn cKdAoceieeEn fdannunmg (ſl uelosu Piücütan 4 WNoe Pbonbonten ſcnirnukwsni⸗ A mutitin On is Nenrzlcvien Atmudſtyobkinerq PtNonibtens Niennosrecude O NPöſodirfntuin Gicſisinmnfemongn lipgos ltucsn ur Dlſolutielaſou⸗ idedlnictisſatort cmioltenzſalun MuN q; dinfen (ßſn Madidee Nolanͤſs diaken WCänmnbint Iret Moofinuntrerenn iogni r hbice Nleninral am ONuns Warirapto Cnchegangoc Danſcich Dblmnsnifno, Mlconderdamiſer iitis oparibonizn NNN har Jan hin WY Hackonohoſbſ hcptnſn bancidiiee . hndepi⸗ eſ dnagkiſi ncnn Nin nie Wenginmn frmi eli .Peoüctir S ifſs itn ndl Diciäntgi ſics dnüisi rmiugninn⸗ mlinis hon ituſie/ nüinanchen antgaünt mänimuedenm mi Diin N Nlluini ed Rtlostenith tmi ain igonduni e Anlangſi Enuls lfleſl ADrani e imii irſidu⅓ pfungi nehn ai tagnipoe⸗ patikaghonl itupcluta n dicad. ſcliiid —— i rioch; zig dichaf noicaſ euſai kl i⸗ oiug W = == — = — — = = H . — — S.—- — — =☛ = S=S 7. — = ☛ =— = —— — = = = N Foliũ cõiter ſᷣm doctoꝛes:licet aliq dicãt ꝙ deſcendẽt ad infernũ ⁊ ibi punient᷑ pena ſenſibili.de quo⸗ rũ pena tractabo in.j.ꝑte pncipali marialis nrfi ſᷣmõe.ix.ꝑte.j.Quartꝰ vo locus qͥ ꝑticularit᷑ di cit᷑ infernꝰ ẽ om̃ibo inferioꝛ in quo ſunt damna ctionario ꝑte.j.in vᷣbo:iĩfernꝰ:dicit ſᷣm aliquos theologos ꝙ in ꝑtib inferioꝛibo terre ſunt q̃ttu oꝛ pᷣdicca loca ad modũ cruds:quoꝛũ ſuꝑioꝛ ẽ purgatoꝛiũ:inferioꝛ vo ẽ ifernꝰ:in quo eternali ter cruciabunt᷑ ipᷣi dãnati. In ꝑtibo vo laterali⸗ bus ſunt duo pᷣdicti limbi:vnꝰab vna ꝑte:⁊ ali us ab alcera.Cuiꝰ ſentẽtia ſi eſt va:õ opinandũ ꝙ limbus ſanctoꝛũ patrũ ſit a ꝑte dextra.Aliuſ vo in quo ſunt dãnati ꝓ pctõ oꝛiginali ſit a ꝑe ſiniſtra. Licet aũt oĩa pᷣdicta loca pñit dici infer/ nus quia ſunt inferꝰ.tñ ſᷣm Richarð. in pꝛedi⸗ cta di.locus in quo et᷑naliter claudent᷑ ⁊ crucia⸗ bunt᷑ damnati magis ꝓpꝛie dicit᷑ infernꝰ:qꝛ eſt om̃iby alijs locis inferioꝛ ⁊ pꝓfundio.. H D iſtũ aũt carcerẽ terribilẽ deducent᷑ om a nes q in pctõ moꝛtali moꝛient᷑ a qͥ nũqᷓ; liberabunt᷑.iuxta illð Job.vij.c.Qui de ſcendit ad inferos nõ aſcendet.⁊.xxv.di. S. alias dicit᷑. Eterna ũlũ flãma ſine vllo remedio cruci⸗ abit.O ſcelerati pctõꝛes ꝓfecto quilibet veſtruʒ potiꝰ eligeret aliquã penitentiã facere:⁊ a mult⸗ delectatiõibo abſtinere qᷓ; i carcere hoꝛribili ple⸗ no ſcoꝛpionibo ⁊ viperis ⁊ om̃i boꝛribilitate ꝑ decẽ annos recludi.Quare &̊ nõ dimittitis pec/ cata:ꝓ qͥ bo ꝑ infinita ſecula ſeculoꝛũ incarcerã⸗ di eſtis in inferno:qui ẽ locꝰ t terribilis vt nul la lingua valeat eiꝰ rernibilitatẽ explicare.O igi tur diſſoluti ⁊ laſciuiẽtes qui delectatiõibꝛ muᷣ⸗ Qdi dedliti eſtis ſcitote ꝙ ad ifernales carceres de ducemi:ait em̃ ſaluatoꝛ Mat.xj.Et tu caphar⸗ naum vſq; ad infernũ deſcẽdes.Capharnaum em̃ ſᷣm Hiero.idẽẽ qð ager pinguedinis:vł vil la ↄſolatiõis.Dicit᷑ etiã in lib.de pomo:qͥ a qui buſdãa attribuit᷑ Areſtoteli.Om̃es illecebꝛe coꝛ⸗ poꝛis finiunt᷑ ⁊ exterminant᷑ ⁊ faciũt deſcẽdere ad infernũ.Et ibidẽ.Ue aie peccatrici que non põt aſcendere ad patriã ſuã qꝛ turpia cõmiſit. O diuites auari:raptoꝛes ⁊ vſurarij: maloſq; cõtractꝰ facientes:om̃es ad infernũ deſcẽdetis. Scriptũ ẽ em̃ Luc.xvj.Moꝛtuꝰ eſt diues ⁊ ſe⸗ pultus in inferno. O deſperati qͥ ꝓpter moꝛtem amicoꝛũ:vel amiſſionẽ bonoꝛũ temꝑaliũ dimit titis oꝑari bonũ:⁊ ſepe ex deſperatioe voſipſos an dlels. Pꝛolerso poteſtis dicere illð qð dice⸗ bat Jacob Geñ. xxxviij. ca.Oeſcendam ad fili⸗ um meũ lu gẽs in ĩfernũ. O filij diaboli qͥ vt cõ placeatis hoibo ſuſtinetis multa que fiũt cõtra dei pᷣcepta:ſicut ſepe faciũt vxoꝛes cũ viris ſuis ⁊ ſubditi cũ dñis Certevos poteſtis dicere illud qð ſcptũ ẽ Job.xvij.Si ſuſtinuero infernꝰ do⸗ mus mea ẽ.O obſtinati pctõꝛes qͥ nõ habetꝭ cõ truionẽ de pctis veſtris:ſciatis ꝙ tarde in infer CLXXXVIII „„ „ „ ⸗ 0 R — MWUw— no ↄtriti eritis.iuxta illud põ.ix.Cõuertant᷑ pec catoꝛes in infernũ:omes gentes que obliuiſcũ tur deuũ. O pfidi chꝛiſtiani qͥ iẽ ꝑ multos anos nõ eſtis cõfeſſi.Audite qͥd dicat Dauid ps.vj. erioꝛ In inferno aũt qͥs ↄfitebit᷑ tibi.O crudeles ⁊ i⸗ ti ꝓ actuali pctõ.Albꝛicꝰ aũt de roſate in ſuo di pij:qui pauꝑidbo miſcdðiam facere ↄtemnitis.au dite qͥd ſcptu ſit ps.xxix.Erubeſcant impij ⁊ de⸗ ducant᷑ in infernũ. Pꝛofecto quilibet veſtttum põt dicere illð pS.lxxxvij.CUita mea inferno ap⸗ pꝛopinquauit.O vos q ꝑiculis pcti moꝛtalis vos exponitis:ꝓfecto poteſtis dicere illud pg. cxuij. Pericula inferni iuenerũt me. Et de q̊libʒ vrm põt dici illud Apoc̃.vj. Et infernꝰ ſeq bat eum.Et illud Pꝛouerbᷣ.ij. Inclinata ẽ ad iferos ſemita eius.Qui em amat ꝑiculũ ꝑibit in illo. Ecci.iij.O tu qͥ non vis ire ad pᷣdicationẽ audi ꝓpbhᷣam dicentẽ Baruch.ij. Deputatꝰ es cuʒ de ſcendetibo in infernũ:qꝛ dereliquiſti fontẽ ſapie O epulones qui totũ affectũ veſtrũ habetis in epulis:ſcitote ꝙ verificabit᷑ de quolibet veſtruʒ illud qð ſcptũ ẽ Pꝛouerbᷣ.ix. In ꝓfundis infer ni cõuiue eius:qui aꝓplicabit᷑ illi deſcẽdet ad in feros.Et loqt᷑ etis de luxurioſis.O inuidi:vos habetis arra inferni.Nã ſcptũ ẽ Cañ.viij.c.Du ra ſicut infernus emulatio.O malicioſi qͥ pꝛo⸗ ximos decipitis fallacijs veſtris vel eos deride tis: audite qͥd Salomon Ecc̃s.ix.dicat.Coꝛda filioꝛũ ho minũ implent᷑ malicia ⁊ ↄtemptu in vita ſua ⁊ poſt hec ad inferos deducent᷑. O ho⸗ micide ⁊ infideles:ſcitote ꝙ ad infernũ adduce mini.vt dicit᷑ Eʒechielł.xxxij.vbi ſcptũ ẽ. Deſcẽde runt in infernũ cũ armis ſuis O ſuꝑbe qͥ nõ pu tas aliã eſſe vitã̊.audi qð ſcriptũ ẽ Naum.ij. c. State:ſtate:nã nõ eſt q reuertat᷑.ſ.ab inferis: q̃ ſi dicat ꝓgha.O ſuꝑbi qui exiſtimat vos habe re mãſionẽ ꝑpetus in h̊ mũdo:ſtate ſi poteſtꝭ:q̃i dicat ẽ ipoſſibile.Dico igit᷑ cuilibet vr̃m o male dicti pctõꝛes illud Eſa.xiiij. Ad infernũ detra⸗ heris in ꝓfundũ laci.Si em̃ deꝰ nõ pepercit an gelis peccãtibjDe qͥb ðꝛ.ij. Pet᷑.ij.Oeꝰ angelis peccãtibo nõ pepercit:ſʒ rudẽtibo inferni detra⸗ ctos in tanarũ tradidit crucdos.Quõ purat ꝙ vos euadetis carceres infernales.Certe ſi nõ penitentiã egeritis:diabolus vos detrahet in il lo carcere hoꝛribili in ꝓfundũ inferni.De q̊ dici tur Eſa.v.Dilatauit infernꝰ ⁊ aꝑuit os ſuũ abſ/ q; vllo termino.⁊ deſcendẽt foꝛtes eiꝰ ac ſubli⸗ mes głioſiq; ad eũ.O mũdani ceci nõne hoꝛre tis reſpicere in ſepulchꝛa.Noõne in alto pᷣcipitio cõſtituti:timec infra reſpicere.Quid facietis in die illa qn ifernꝰ aꝑiet fauces ſuas:⁊ de tã alto pᷣcipitabimini ꝙ ꝓfũdũ nõ videbitꝭ. Uñ Uirg. vj. Enep.inqͥt. Sʒ tartarꝰipᷣe bis pʒ iĩ pᷣceps tãtũ cẽdicq; ſub vmbꝛas Quãtꝰ ad echereũ celi ſuſi pe ctus olimpũ.De h̊ capite mirabile exẽplũ. Legi tur em̃ invita ſcti Macharij alexandrini:q dũ quadã die ipe Machariꝰ in heremo deambu⸗ laret:repꝑit caput cuiuſdã defũci.⁊ dũ oꝛaſſet Bermo interro gauit illud caput cuiꝰ luiſſet. Odð rñdit ſe fuiſſe cuiuſdã pagani.Dixitq; ei Mochariꝰ. Vbi ẽ aĩia tua. Rndit in iferno.Cũq; reqreret᷑ ſi multü in ꝓfundo ect. Rñdit ꝙ tatũ q;tu diſtat celũ a terra.Cui Machariꝰ alt. Sũt ne aliqͥ ꝓ⸗ fundioꝛes. Cui ille ait. Pꝛofundioꝛes ſunt oi⸗/ bus falſi xpᷣiani:qui ſanguine xpᷣt redẽpti ⁊ ſa⸗ cro baptiſmate mũdati de tãtis bñficijs ingra⸗ ti fuerũt.De qͥb dici põt illud Job.xiij. In pꝛo fundiſſimũ inferni deſcẽderũt.O igit᷑ falſi xpᷣia ni:ſciatis ꝙ de vob vificabit illud ps. xl viij. Si cut oues ĩ iferno poſiti ſũt:moꝛs depaſcet eos. Oc aũt exponi multipłr. Sic ei J p oues herbã comedũt ⁊ iterũ reuiuiſcit vt denuo comedat᷑.Sic ⁊ moꝛs videbi tur dãnatos occidere:⁊ tñ renouabit᷑ ↄtinue:et eoꝛũ pene videbunt᷑ reuiuiſcere. JNem ſiẽ oues poſtq; pauerint in vno pꝛato ducunt᷑ a paſtoꝛe ad aliud pꝛatũ:ita poſtqᷓ; oues infernales pa/ uerint in pꝛato frigoꝛis:deducent᷑ a diabolo ad pꝛatũ caloꝛis:⁊ ſic alternatim erit in ꝑpetuum. Job.xxuij.Ad caloꝛẽ nimiũ traſeãt ab aqͥs niui um. Et ſicut hmõi animalia diſtin guunt᷑ ꝑ gre ges:qꝛ oues ſtant ꝑ ſe:⁊ capꝛe ꝑ ſe:⁊ ſic de alijs. Siliter danati ꝑ diuerſos greges diſtinguent Nã ſuꝑbi faciẽt vnũ gregẽ:⁊ luxurioſi aliũ.⁊c. Eʒechieł.xij. Planget terra.ſ.infernalis.ami⸗ lie ⁊ familie ſeoꝛſum.Et ſicut oues tondunt᷑: et ſictonſe ad paſcua mittunt᷑:ſic pctõꝛes h̊ dumit tent lanã.i.diuitias:⁊ ſicattonſi ad paſcua ifer⸗ nalia trãſmittẽt᷑ Job.xxvij.Diues cũ doꝛmierit nihil ſecũ afferet ⁊c̃.Et ps.ait.Cũ interierit non ſumet om̃ia:neq; deſcẽdet cũ co głia eiꝰ. Iteʒ ſi⸗ cut oues in frigoꝛe ſtant ab inuicẽ ſegregate In caloꝛe aũt ſtant inſimul cõpꝛeſſeꝛ vna ſuꝑ aliã Sic dãnati in frigoꝛe erũt ſeꝑativt qͥ libet per ſe ſtrideat ⁊ fremat. Mat.xxij. bi erit fletꝰ ⁊ ſtri⸗ doꝛ dentiũ. In igne aũt ĩfernali ſtabũt inſimul cõpꝛeſſi ⁊ vnꝰ iacebit ſuꝑ aliũ vt adinuicẽ ſe ma gis comburãt.Qð innuit᷑ Mat.xiij.vbi dicit. CLolligite ʒizania ⁊ alligate faſciculos ad cobu/⸗ rendu. Ex qͥᷣbo vbis demõſtrat᷑ ꝙ ex diuerſis ge nerib pctõꝝ fient diuerſi faſciculi:vt de oib in fidelib vna ſecta. De oibo hereticis eiuſdẽ erro⸗ ris.De oĩb homicidis.De oib ſodomitis.De oibo vſurarijs: 2 ſic de alijs. Uc Bugꝰ. in mõe ix.de aduẽtu xpᷣi ad iudiciũ exponit dicẽs.Alli⸗ gate in faſciculos ad cõburendũ:hoc ẽ homici⸗ dam cũ homicida adulterũ cũ adultero:rapa⸗ ces cũ rapacibo:vt hi qui ſilłes fuerũt in culpa: ibi in ſiłia alligent᷑ toꝛmẽta:⁊ q;to maioꝛa pcta cõmiſerũt:tãto feruẽtiꝰ eos ibidẽ ignis et᷑nꝰ aſ⸗ ſumet. De iſta etiã cõſtrictiõe dicit᷑ Eſa.xxiiij.Cõ gregabunt᷑ in ↄ gregationẽ vniꝰ faſcis in lacũ 7 daudent᷑ ibi in carcere.Qð exponẽs Augꝰ. in libᷣ.meditationũ.c.xxviij.inqᷣt. Togregabunt S pctõꝛes in lacu ⁊ claudent᷑ in carcere.ſ.inferni ĩi q̊ ſine coꝛꝑibo vſq; ad diẽ iudicij toꝛqbunt᷑:?⁊ pꝰ XXI diẽ iudicij Suiꝰ punient᷑.ſ.in aĩa ſimul⁊ coꝛꝑe. Iſti aũt danati ⁊ ꝑfidi pᷣianinõ ſtabũt oẽs in codẽ loco infernali:iſʒ vnꝰ erit in ꝓfundioꝛi:ſic?˖- ꝓfundiꝰ ⁊ maligniꝰ deliqᷣt. Uñ erũt vnꝰ ſubtꝰꝛ aliꝰ ſupꝛa inſimul ↄculcati acↄſtricti tãqᷓ; in qᷓ dã rota penali.De qͥ b inqͥt ps.Deꝰmeꝰ poneil los vt rotã.⁊ ſic ſtipulã añ faciẽ vẽti.Illi autẽ q peccauerũt ꝑ igrantiã inexcuſabilẽ erũt cum de monibo qͥ ceciderũt de oꝛdine angeloꝝ.Quivo ſciẽter: erut cũ illis qᷣ ceciderũt ex oꝛdine archan geloꝝ in loco magis ꝓfundo.Qui vo obſtina ti fuerũt in pctis taq; inimici vᷣtutũ erũt cũ illis q ceciderũt de oꝛdine vᷣtutũ.Qui aũt fuerũt ne/ gligẽtes in coꝛrigendo ſubditos cũ his qͥ coꝛru erũt de oꝛdine ptãtũ.Et qͥ fuerũt mali öncipes ꝓpłoꝝ:cũ illis qͥ ceciderũt de oꝛdine pnapatuũ Qui vo fuerũt mali dñi terrarũ:cũ his qͥ coꝛru erũt ex dñatiõibo.Et illi qͥ fuerũt iniuſte inthꝛo/⸗ niʒati in regnis ⁊ imperijs:cũ illis qͥ ceciderunt exthꝛonis.Qui aũt fuerũt ſciẽtiſici:cũ his qͥ coꝛ ruerũt ex oꝛdine cherubico. Qui vᷣo fuerunc in altioꝛi gradu ⁊ dignitate ac ſtatu ꝑfectioꝛi voca ti:vt pape:patriarche: ſacerdotes:⁊ religioſi in ꝓfundiſſimo ⁊ hoꝛribiliſſimo loco:cũ bis qͥ c ciderũt ex oꝛdine ſeraphico. Nõ aũt ita ſtricii po nunt᷑ piſces ſalſati in vaſe ſic pctõꝛes in illo hoꝛ ribili carcere ifernali ↄſtringent᷑:ligati cathenis terribilibo. Sic ſchtu ẽ Daß. xvij. ñ dicit Da / uid ps.penultimo. Ad alligados pedes coꝝ in cõpedibo:⁊ nobiles coꝝ in mani ferreis. Et 5 ſufficiat ꝓ ſecũda inferni afflictione. Tertia afflictio qᷓ ðꝛ hoꝛribił obſcuratiõis. Ertia afflictio quã habebitꝭ o ſce / £ t lerati ðꝛ boꝛribilis obſcuratiõis.In in ferno em̃ nunq; videbit ſolẽ. iuxta ilð psẽ. Supꝑcecidit ignis:⁊ nõ viderũt ſolẽ. Uñ in vj. Eneydos dixit Eneas Didoni:eã iueniẽs in iferno Sʒ me iuſſa deũ q̃ nũc has ire ꝑvmbꝛas Per loca ſenta ſitu cogũt noccẽq; ꝓfunds.Im perijs egere ſuis.De hᷣ etiã ðꝛ i ps de pctõꝛe. In eternũ nõ videbit lumẽ. Et Mat. xxij.ðꝛ. Mit/ tite eum in tenebꝛas extenioꝛes. Et Dap̃. xvij. ðꝛ Vinculis tenebꝛarũ ⁊ longe noct cõpediti ⁊ in duſi ⁊c.Et Job.x.ſui lib.c.inqͥt. Dimittite mevt plangã paululũ doloꝛẽ meũ:anteq; vadã IE reuertar ad terrã tenebꝛoſam ⁊ oꝑtã moꝛi cali⸗ gine. Terrã miſerie ⁊ tenebꝛaꝝ:vbi vmbꝛa moꝛ tis ⁊ nullus oꝛdo:ſ ſempit᷑nꝰhoꝛroꝛ ihabitat. Hẽc aũt obſcuriratẽ rõnabilit᷑ debere eẽ in ifer⸗ no ꝓbat Ric.? Bona.i.iiij.di.l.multis rõniby: maxie qꝛ ſiẽ bõi pᷣmiabũt᷑ ꝑ viſũ: ita eꝰrio mali dũñt puniri ꝑ ludſubtractiõeʒ q̃ ẽ deleccabil ocu lis ad vidẽdũ Ecc̃s.xj.Dr ãt ĩ pᷣdicta auco.Job ꝙ ĩ iferno nullꝰ ẽ oꝛdo: qꝛ elemẽta ⁊ cete create nõ ſᷣuãt ibi diſtinctiõeʒ ſuã:ſʒ oĩa ſũt cõmuta ⁊ cõfuſa:iuxta illð ps. Ignis ſulphur⁊ ſpũs ꝓ⸗/ cellarũ pars calicis eoꝝ. Et ideo infernꝰ vocat᷑ magnum chaos. Luc.xvj. Item elementa non Poniggleſrde tſenſteplrna⸗ ucrſggiculi nchrginindinen Gonderen ſtangnirucvod ſidgittden fnidies onden lvcurtürmnagss ſitullg ⸗ urir iun eouin uor Dehuentochubet N pripiui tupch lattlcnior Gchunt waruneart⸗ Amandiirzthor⸗ ftig Daibanen inſpüridttininfe fͦoltrrüde us l̈umishoicsn Plmnopctdire din nkir lleq in fun eibat t z qu ſogocſerllequin Tlqlarnninof ſoul ꝛfultpange ffocbipeſtrür timlencnrspar Ufinönctinen, Gochlintden⸗ uinboammti, gachmmln Sing fſimpanraden leapitilunet abertinareren Pijinhtenebrig 6 cixördenneb hlegimniuef clefuneſui Gnp que pbas indianthen 1 indn nd kadne den ladlichang caur citimnintn tlainidadst fminie Onitinemnn ineidien fitnlen Norenn Neang e b. Cutfofumet Nkmngicnin dorelgn Ine wai hole ſöaufa melcnaaran zanCidade, t aade Dithnetint ietusſtn vwig ii His Nnt 4 VrmmM bijni o cheutiuin dimueſnen nreq; Cdar zogrihornc Gbivwbun horm itltn⸗ kdehartißi ſeruãt ibi ꝓpꝛietates ſuas.lõ pꝛietas ignis eſt glaciẽ ⁊ niuem reſoluere:tuncaũt non reſoluet. Saß.xvj. Nix ⁊ glacies ſuſtinebãt vᷣtutẽ ignis ⁊ nõ tabeſcebãt. Pꝛopꝛietas aũt aque eſt ignez extinguere.ignẽ aũt iferni extinguere vel modi⸗ cũ nõ poſſet tota aqua maris.Sapᷣ.xix. Ignis in aqua valebat ſupᷣ vᷣtutẽ ſuã:⁊ aqua extinguẽ tis nature obliuiſcebat᷑. Pꝛopetas vᷣo aeris eſt lumen reciꝑe.in inferno aũt nullo mõ recipiet. Saß.xvij. Nec ſiderũ limpidiſſime flãme iũllu⸗ minare poterãt illã noctẽ hoꝛrẽdã. Pꝛopetas aut terre eſt infimũ locũ tenere. In inferno aũt pctõꝛ habebic terrã ſurſum ⁊ deoꝛſum a dextr ⁊ a ſiniſtris.Uñ Job.xx.ðꝛ de pctõꝛe.Terra cõ⸗ ſurget aduerſꝰ eũ.qꝛ ne vnq; euadat cuſtodiet. Notãdũ tñ ſᷣm Rich.in.iiij.di.vlti.ar.v.q.j. ꝙ lʒ lumẽ per ſe ſit delectabile:tamẽ ꝑ accidens põt eſſe triſtabile in qᷓ;tũ aliquid oſtẽdit qð diſ⸗ plicet.Et ideo cũ infernꝰ ſit locus oĩs triſticie ẽ tenebꝛoſiſſimꝰ in quo nõ eſt aliqð purũ lumen qð viſum delectet.Eſt tñ ibi aliqð lumẽ tenebꝛo ſitati ꝑmixtũ quo dãnati ſolum videre poſſint vñ dolest. Et de hoc inqͥt Gꝛeg.ix.moꝛal.vᷣſus finẽ dicẽs. Ignis inferni qᷓ;uis ad cõſolatõʒ nõ luceat tñ vt magis toꝛqueat ad aliqͥd lucet.Nã ſeq̃ces quoſq; ſuos ſecũ in toꝛmẽto repꝛobi flã ma illuſtrãte viſuri ſunt quoꝝ amoꝛe deliq̃rũt Hoc etiã in ſnia ðt Iſið.li.j.de ſũmo bono.o.xx De hac viſiõe habet᷑ Eſa.xiij.vbi ðꝛ. Unuſqᷣſq; ad ꝓximũ ſuũ ſtupebit.Uidebũt em̃ toꝛmenta ſua ⁊ alioꝛũ:ex quoꝝ hoꝛribili viſiõe valde cru ciabunt᷑ maxime ex toꝛmẽtꝭ coꝝ quos ſupᷣ deuʒ amauerũt:⁊ qͥ ipᷣoꝝ cauſa dãnati ſũt. Vñ qͥdaʒ frater Guilhelmꝰ oꝛdinis nr̃i pᷣdicatoꝛ raptus in ſpũ vidit in inferno vnũ hoĩem in imo flãma rũ ꝓſtratũ:de cuiꝰ vtero alta arboꝛꝓcedebat:in cuiꝰ ramis hoĩes multi erãt ſuſpenſi ⁊ a flãma ab imo pcedẽte diuerſimode ⁊ acerrime toꝛque bant᷑:⁊ ille qͥ in fundo iacebat magis int᷑ illos toꝛq bat᷑.Et cuʒ quereret ille pᷣdicatoꝛ a ductoꝛe ſuo qͥs eſſet ille qui ſuꝑ alios affligebat᷑:dixit ei Ille qͥ iacet in imo fuit pᷣncipiũ generatiõis oĩʒ iſtoꝛũ ⁊ fuit pauꝑ ſed ꝑ vſuras locupletatꝰ eſt: alij vo qui ꝓceſſerũt ab eo toꝛquent᷑:vel qꝛ fue⸗ runt imitatoꝛes paterni ſceleris: vel qꝛ acqͥ ſita ꝑ vſurã nõ reſtituerũt. Pꝛimꝰ aũt cruciat᷑ ma⸗ gis qᷓ; alij:⁊ eiꝰ pena accreſcit vidẽdo eos qͥ ꝓpt eũ in hoc toꝛmẽtũ venerũt ⁊ ꝓ oĩb illis ei pena accumulat᷑.Simplicit᷑ igit᷑ locꝰ inferni tenebꝛo ſiſſimꝰ erit:ad quẽ neq; ſol neq; luna neq; ſtel⸗ le expãdẽt lumẽ ſuũ:in quo nihilvidebit᷑ niſi ꝙ habeat incutere terroꝛẽ. Uñ ðꝛ.j. Reg.ij.Etim⸗ pij in tenebꝛis cõticeſcẽt.ſ.pꝛe timoꝛe. Sic̃ Exo di.x.ðꝛ de tenebꝛis egypti.Facte ſunt terre hoꝛri biles invniuerſa terra egypti Tribo diebꝛnemo vidit fratrẽ ſuũ nec mouit ſe de loco in quo erat Supꝑ que vᷣba ðt Nicolaus de ly.ꝙ tenebꝛe ille ideo dicunt᷑ hoꝛribiles:qꝛ inter illas videb ant CLXXXIX egyptij viſiõe imaginaria fantaſmata quedã et figuras turpes:que nõ paruũ eis ingerebãt ti/ moꝛẽ.⁊ ita in inferno erũt hoꝛribiles tenebꝛe:qꝛ donati inter eas videbũt terribiles figuras de⸗ monũ:vt infra patebit. Et videbũt ſeinuicẽ.qui danati erũt tã turpes ac defoꝛmes atq; hoꝛridi vt impoſſibile ſit dictu. Treñ.iiij. Adheſit cutꝭ oſſibꝰ eo ꝝ aruit ⁊ facta eſt q̃ſi lignũ. Sicut em̃ beati erũt pulcherrimi ita ecõtra de damnatis. Nꝛ ſicut oppoſitũ in oppoſito ita ꝓpoſitũ in ꝓ⸗ poſito.iiij.topi.Uñ dici ſaum.ij.Facies eoꝛũ ſicut nigredo olle.Et Aug.ait.Ignis ea que cõ burit deturpat ⁊ denigrat:qᷓ;to magis ignis in ferni denigrabit dãnatos qui erunt eiꝰpabulũ ſempiternũ.De quibo dici᷑ Eſa.xiiij. Facies cõ⸗ buſte vultus eoꝝ.vbi glo.inqͥt. Nullius hoim tam pulcher aſpectꝰ erit qͥ fumo ⁊ ardoꝛe infer⸗ nalis gehẽne nõ nigreſcat. Nõ em̃ refoꝛmabun tur in aliqua pulchꝛitudine coꝛpoꝛa dãnatoꝛũ ſed erit ecõtra.iuxta illud.j.ad Choꝛ.xv.Om̃es quidẽ reſurgemꝰſed nõ oẽs ĩimutabimur:tamẽ reſurgẽt ſine diminutiõe alicuiꝰ mẽbꝛi vt mag puniant᷑.ſᷣm mgfr̃m ſen.in.iiij.di.xliij.c.vltimo. ⁊ Rich.eodẽ lib.di.xliiij.ar.j.q.j.ſed in oĩbd mẽ bꝛis erunt indicibilr defoꝛmes.⁊ defoꝛmitates quas habuerũt in mũdo dũ viuerẽt reaſſumẽt in reſurrectiõe ſᷣm ſcem̃ Bona.i.iiij.di.xliij. ¶ Qus dolẽda erit hoꝛa illa qua miſer pec o catoꝛ intrabit infernũ nunq; viſurꝰlucẽ ptot annoꝝ milia? poſt iudiciũ ꝑ infini ta ſecula.O quãtus timoꝛ tũc coꝛ eius inuadet cũ videbit noctẽ ſine die tam longiſſimã ſibi fa ctam. Nã ſi in boc mũdo viderẽt hoĩes noctem ꝓtrahi vſq; ad mẽſem vel annũ cũcti damarẽt ad ſidera miᷣicoꝛdiã.Unde inqͥt Uirgiliꝰ in.j. GBeoꝛgicoꝝ de obſcurato ſole poſt moꝛtẽ Ceſa⸗ ris.Ille etiã extincto miſeratꝰ ceſare romã Cuʒ caput obſcura nitidũ ferugine texit. Impiaq; eternã timuerũt ſecka noctẽ. Que igit᷑ mẽs qua liſue animꝰ fiet dãnatis in tenebꝛis inferni ob ſcuriſſimis.in quo nõ ſolũ pꝛiuati erũt in eter⸗ num om̃i ſplẽdoꝛe ⁊ luce deleccabili: verũetiaʒ oĩa alia mala accidẽt eis ad meroꝛẽ.De his aũt tenebꝛis dicit Eſa.xxxij. Tenebꝛe palpatio ſuꝑ ſpeluncas eoꝝ. H AQuarta afflictio que dicitur fetidiſſime ab⸗ ominatiõis. 5älñä Uara afflictio quã habebũt dãnati q dicit᷑ fetidiſſime aboĩatõis. In infer no erit em̃ fetoꝛ maximꝰ ſᷣm Rich̊.in iiij.di.xliiij.ar.vlti.q.vlt.Et ideo ecdle ſia ap pellat infernũ locũ fetoꝛis.Dicũt em̃ ſacri doctoꝛes ꝙ in die iudicij oẽs fetoꝛes mũdi re⸗ ducent᷑ ad infernũ. Ideo ðꝛ Eſa.xxxiij. Cõuerte tur humꝰ eiꝰin ſulphur.?⁊ Sophonie.j.Et erũt coꝛpa eoꝝ ſicut ſtercoꝛa. Nihil em̃ magis fetẽs cogitari põt qᷓ; dãnati. Uñ legit᷑ in vitaſpa.ꝙ; erat duo nobiles ſocij qᷣ exiſtẽtes ſemel 2aud/ — dã pᷣdicationẽ audierũt quẽdã pᷣdicatoꝛẽ dicen tem ꝙ ſuntvalde terribiles pene inferni. Unus aut ex eis cepit ridere nihil credẽs:aliꝰ vᷣo com⸗ puncꝰ effectꝰ eſt poſt paucos dies religioſus. Ille vo qui remãſerat in ſeculo venit ad moꝛtẽ ⁊ rogatꝰ a ſocio ſuo monacho vt ſibi poſt moꝛ⸗ tẽ apꝑeret.Quadã nocte ei apparuit:⁊ introga tus quõ ſtaret.Dixit male. Lũcmonachus ait. Sunt ne in inferno ſic hoꝛribiles pene vt pꝛedi cat᷑. Rñndit ille daõ natus.O frater oẽs ligue mũ dinò poſſent narrare ſufficiẽter qᷓ;tũ ſit hoꝛribił cruciatꝰ inferni.Tũc dixit monachꝰ. Nõne poſ ſem ego habere aliquã noticiã huiꝰ ⁊ expientiã Dixit aũt dãnatꝰ. Ita beneviſne videre aut tan gere aut guſtare. Dixit monachꝰ. Nolo videre: qꝛ ſum tunidus ⁊ moꝛerer vidẽdo tam terribi/ lia.Nolo etiã tãgere:qꝛ ſuʒ ſenſualis. Nolo gu ſtare:quia habeo debilẽ ſtomachuʒz. ſed fac me odoꝛare minꝰ tamẽ q; potes.Lũc dãnatꝰ ape⸗ ruit mantellũ in quo erat inuolutꝰa quo ſtatiʒ exijt tãta putredo ⁊ fetoꝛ intolerabilis ac peſti⸗ lens ꝙ oẽs monachi illiꝰ monaſterij ibãtvaga bundi vt ſtulti camãtes pter fetoꝛẽ.ita ꝙ nul⸗ lum remediũ inueniẽtes neceſſe fuit illis relin/ quere illð monaſteriũ ⁊ accedere a longe ad ha bitãdũ. Ut em̃ inqᷣt Galienꝰ.de maxie ꝓſternẽ⸗ tibo virtutẽ nature eſt fetoꝛ ⁊ doloꝛ. Aliud exẽ pluũ legit᷑ ꝙ qͥdã monachꝰfoꝛnicatoꝛ apꝑuit al⸗ teri moacho ſocio ſuo deſiderati ſcire qᷓies eſſẽt pene inferni.Qui damnatꝰinſufflauit in ilum monachũ.vñ ex eiꝰ fetoꝛe ile ſemimoꝛtuꝰ ceci⸗ dit:⁊ aues ide trãſeũtes tali fetoꝛe cadebãt moꝛ tue. Si g fetoꝛ vniꝰ danati ſolũ tatũ eſt aboia,/ bilis:qͥd erit tãtoꝝ coꝛpoꝝ atq; aiarũ. Int oẽs aũt fetoꝛes nullꝰ eſt maioꝛ fetoꝛe pcti.vt inquit Aug.in lib.meditationũ.O curioſi qͥ odoꝛamẽ ta in veſtimẽtis poꝛtatis.audite qͥd cõminetvo bis deꝰ Eſa.iij.c.di.Et erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ. 2? eiuſdẽ lib.c.xxxiiij.dici᷑. Interfecci eo ꝝ ꝓijciẽ⸗ tur ⁊ de cadauerib aſcẽdet fetoꝛ. Aunita afflictio q ðꝛ diabolice apparitõis t Uiinta afflictio ðꝛ diabolice apparirõois q Ibi em̃ doͤnati habebũt ſecũ demões ſp iliurxta illð Mat. xxv. Ite maledicti i ignẽ et᷑nũ qͥ paratꝰ eſt diabolo ⁊ agelis eiꝰ.⁊ Apo.xx ð2. Diabolꝰ qͥ ſeducebat eos miſſus eſt cũ eis ĩ ſtagnũ ignis ⁊ ſulphuris.De ciuitate etiã infer nali ſcriptũ eſt Baruch.iiij. Ignis ſuꝑueniet ei ab eterno in lõgiturnis diebo ⁊ habitabit᷑ a de⸗ monijs in lõgitudie tꝑis. Apparebũt g̊ demo⸗ nes ipᷣis miſeris dãnatis in tã hoꝛribili foꝛma tãq; turpib fantaſmatibo:ꝙ ſicut dicũt theolo gi quidã in.iiij.potiꝰ qͥs ſe ꝓijceret in ignẽ ardẽ tiſſimũ qᷓ; pauliſꝑ per momẽtũ videre diabolũ ſicut apꝑet dãnatis.Sicut ille moꝛtuꝰſuſcitatꝰ ex cõtactu ſacci ſcci Hieronymi retulit ſctõ Ciril lo. Immo dicũt doct.ꝙ ſi qs videret demoneʒ ſicut apparet in inferno ſubito moꝛeret᷑. Et iðo — etiã dicũt quidã: ꝗpter eius hoꝛribilitatẽ: po/ tius quis eligeret traſire ꝑ ignẽ ſꝑ ab oꝛiẽte vſq ad occidẽs:qᷓ; ꝑ mo mentũ ⁊ in ictu oculi videre turpitudinẽ dyaboli ĩ eẽntia ſua oĩ turpitudine ꝓpter petm defoꝛmata.De hac aũt demonũ ap⸗ paritiõe ðꝛ Job.xx. Uadent ⁊ venient ſuper eos hoꝛribiles.? Nauʒ.ij. Aſpectus eoꝝ quaſi ful⸗ gura diſcurrentia. De dyabolo etiam dicit quili bet dãnatus.Job.xvj.Collegit furoꝛẽ ſuũ ĩ me ⁊ cõminãs mihi ifremuit.Et Hiere.vj. Crude⸗ lis eſt ⁊ nõ miſᷣebit᷑:⁊ eiuſdẽ li.c.j. Comedit me ⁊ deuoꝛauit me:⁊ abſoꝛbuit me ſicut draco. r/ ridebũt aũt demões ipᷣos dãnatos. Quoꝝ irri⸗ ſionẽ euitare cupiebat pſalmiſta dicens.ſle qñ irrideant me inimici mei. Uñ Grego.ait.Quos habuiſtis tẽptatoꝛes in culpis:habebitis deriſo res in toꝛmentis Eccliaſti.qʒ.xxxix.ðꝛ de demo⸗ nibo. Sunt ſpũs qui ad vindictaʒ creati ſunt:⁊ in furoꝛe ſuo ↄ firmauerũt toꝛmẽta ſua:⁊ in tꝑe cõſũmatiõis effũdẽt furoꝛẽ ⁊c̃. De dyabolo etiã ſcriptũ eſt Abacuch.j. Ipe de regibo tri phabit ⁊ ſuꝑ oẽm munitionẽ ridebit.Et ibidẽ ðꝛ.Uola buũt q̃ſi aqle:ſcʒ demões ad flagellandũ dãna/ tos. Quilibet autẽ dãnatus dicere poterit cauoam ps.Coculcauerũt me tota die inimici mei.Nar⸗ rat vo Greg.in li.Dialogoꝝ.ꝙ cũ monachi ſeti Benedicti vellẽt quẽdã la pidẽ leuare in edificiũ nullo mõ potuerũt eum mouere:qꝛ dyabolꝰ ei⸗ dẽ inſedebat. Quid &̊ faciẽt danati:qui ab inũe/ ris demonibo erunt dep̃ſſi ⁊ ↄ culcati. Pꝛofecto vxxtam hoꝛribilium demonũ ſocietate ⁊ ↄtinua coꝛum cruciatione valde affligent᷑. Unde quili bet dãnatus poterit dicere illð Job.xvj.Cõclu⸗ ſit me deus apud iniquũ.⁊ manibo impioꝛum me tradidit hoſtis meus terribilibo oculis me intuirus eſt. De demonibo em̃ dicit Uirgilius. vj. Eneydos.Terribiles viſu foꝛme ⁊c.Ibi igũ boꝛribues dem ones danatis cõtinue aderunt clamantes ⁊ rugiẽtes.De qͥb dicit Aug.in qdã ſermone ad heremitas. Ibio frẽs demones cla mare nõ ceſſant:pcutere pccõꝛes nũq; deſiſtunt Nunc ſuꝑbũ:nunc gloꝛia mundi plenum:nũc luxurioſum: nunc pꝛoditoꝛẽ:nunchomicidam nũc mendacẽ:nũc detractoꝛẽ appellãt.Ecce quõ clamabũt. Sed quid dicẽt.niſi ꝑcute:dilacera: occide:velociter ſpolia:pᷣdari feſtina:fer pꝛunas picem para:auꝝ ⁊ argentũ liquelce:qꝛ duʒ vixe runt deum itelligere noluerũt. hec ille. O miſeri peccatoꝛes quomodo fac etis in tenebꝛis illis: ſi mõ habetꝭ timoꝛẽ in nocte:oẽm ſtrepitũ expa⸗ neſcẽtes.Et ſi moꝛtuus appareret vobis quaſi exanimes efficeremini.Quomodo ergo poteri⸗ tis ſuppoꝛtare viſionẽ hoꝛribilẽ tot moꝛtuoꝝ:⁊ apparitiõeʒ nõ vniꝰſolũ:ſʒ inũerabiliũ tam de⸗ foꝛmiũ:ac turpiſſimoꝝ demonũ. Hi erunt ſo⸗ cij vꝛi i penis q̊n ſuaſiones ſecuti eſtis in pqie. Sexta afflictio que dicitur vermium coꝛro⸗ ſionis. ”M OD uf 1 – t⸗ rnlilbetii nauinnin leugtiſt Doltonaen fonmnfm⸗ nit ioou⸗ Gͦtindomni ipenoransd eſonmanl Penuciente dan Cigugnibda kongwonscue⸗ (mnutmw n giwmmsdenene⸗ ENlcdinnihct Wndenindng fcndpiöphtund lundegeiinrin Norrſcingunt pofunktintr GGitorgeudin Morrgicu Müngnptpren Gtiniſfiumpont nrnmnct deynin: Nafeogilid hcelopniann odetndisſuisſd NANöinvenggl nisenolanmicte busennitaclpedit olledligireldeil Mii ltaeritttuls⸗ uus ſue ſupplicii⸗ Iatis effectu,heci cucabunkercͤfu nchanspetebüüt⸗ Utudtnimi te die onfunakein iciclad olliin Enagnacrtaffi umntismuif Mögipornakren poldiriüü blarhummn Fonſdeatidie ctürininfenode de ſomcleniin ves waengles mneginanes mmnu. ſodrine ſſcehz deinen mloinpßgne riu 8dinae Mn . ndeee . MtwenaIe. witi deritn Nedenghrin or Sihäinde ud agelandii msdimdene deinimniſ pidilunnofi movatptt nitdänencid ü ſoctnn ls Yobhm : mantby npen Emblivenisn neñ dier Nlis ſofonen itt mns in u idic Zupnii gio fiö Motch ins nüß Mlun und num/ inmnchondcin ppeli⸗ika lgcnrdluce : ſctnufrprun⸗ aere Wl ialiOi nnmengl rwan ſtrhtü Duma hi 4 onodocho blintnon, ſlnihdenſt rvcta afflictio quã habebũt damnati ſin inferno dicit᷑ vermiũ coꝛroſionis. De qua afflictiõe ſcriptũ eſt Eſa.l.Si cut veſtimẽtũ ſic comedet eos vᷣmis. Et eiuſdẽ lid.c.xiiij.dicit᷑ peccatoꝛi. Subt te ſter netur tinea:⁊ o ꝑimẽtũ tuũ erũt vermes. O mu lier vana q̃ tãtũ tꝑis expendis in te oꝛnãdo: ⁊ q̃ doꝛmis in leccis tã delicatis.Lectꝰ tuꝰ in infer no erit camera vᷣmiũ:veſtimẽta tua erũt vipere ⁊ ſerpẽtes ſcoꝛpioneſq; venenoſiſſimi.Sʒ ſcien dũ eſt ſᷣm doctrinã Rich.nri.in.iiij.di.vlt.ar.v. q.ij.q pena vermis duplicit᷑ põt accipi. Aut ꝓ⸗ pꝛie.ſ ꝓ verme coꝛꝑali.aut methaphoꝛice.ſ.ꝓ re moꝛ:ſu cõſciẽtie qͥ aſam dãnatoꝝ pungit ⁊ affli git. Uñ Aug.in lib.devera innocẽtia inqͥt. Nul le ſunt grauioꝛes cruces in vita iſta qᷓ; mala cõ ſcientia.Et vtro q; mõ dicũt aliqͥ in inferno eſſe penã vermis.De remoꝛſu cõſclẽtie nõ eſt dubiũ qꝙ; miſeri dãnati habebũt remoꝛſum cõſciẽtie:⁊ tantã anxietatẽ in aĩa ꝙ iſta erit de maioꝛibo an xietatibo qᷓ; habeãt.vt ðt Rich.vbi S.nõ ꝙ do⸗ leant de pctõ ſimpłr ⁊ amoꝛe charitatis cũ ha⸗ beant ↄſciẽtiaʒ in malo o bſtinatã: ſed ha bebũt remoꝛſum iſtũ in aia:⁊ iſtũ vermẽ hoꝛribilẽ in cõſcia ꝓpter grauiſſimas penas quas videbũt ſe pati ꝓpter pctã.Et ita intelligit᷑ ilud Sap̃.v. Pniam agẽtes ⁊ pꝛe anguſtia ſpũs gementes. Et hãc etiã ſniam ponit Alex.de ales in.iiij.ꝑte ſũme in tract᷑.de pnia.⁊ btũs Tho.i.iiij.ſcripto di. l. ar. j. Et Aug.i libᷣ.de fide ad Petꝝ ait.Qui in hoc ſeculo pniam nõ fecerit habebit illã ĩ fu⸗ turo de malis ſuis:ſed indulgẽtiã in conſpectu dei nõ inueniet.qꝛ ⁊ ſi erit ibi ſtimulꝰpenitudi⸗ nis:nulla tamẽ erit coꝛrectio voluntatis.A tali bus em̃ ita culpabit᷑ iniqᷣtas ſuavt nullatenus poſſit diligi vel deſiderari iuſticia.Uolũtas em̃ toꝛũ ita erit ⁊ talis vt habeat ſemꝑ ĩ ſe maligni⸗ tatis ſue ſuppliciũ:nũqᷓ; tamẽ poſſit inciꝑe bo⸗ nitatis effectũ.hec ille. Ipᷣi q̊ʒ dãnati in inferno cruciabunt᷑ ex cõfuſiõe maxima:qꝛ oĩa facino⸗ ra cũctis patebũt. Eʒzech.xv. Uidebũt oẽs tur⸗ pitudinẽ tuã ⁊c̃.Dicit᷑ cuilibʒ dãnando.Sicut fur confundit᷑ cũ res furtiue vel inſtrumenta rãdi ei ad collũ in patibulo ligant᷑:ita dãna⸗ tis magna erit afflictio animi ⁊ q̃ſi qͥ d vermis aĩam rodẽs manifeſtatio ⁊ euidentia aboĩatio nũ ꝓ qͥb eternałlr cruciabunt᷑.De vᷣme aũt coꝛ⸗ poꝛali dicũt qͥ dã ꝙ nõ erit in inferno:qꝛ vegeta bilia ⁊ bꝛuta nõ remanebũt poſt iudiciũ.Aug. vo.xxi.de ciui.dei.c.ix.dimittit ſub dubio.vtrũ erũt in inferno vermes mat᷑iales vel nõ.ſed ſal⸗ uo ſꝑ melioꝛi iudicio poſſumus dicere ꝙ erũt vᷣmes matiales in inferno.Et de hoc expᷣſſe lo⸗ quit᷑ ſeòtura Judich.vlt.vbi ðt.Dabit ignem ⁊ vᷣmes in carnes eoꝝvt vrãtur ⁊ ſentiẽt in ſempi ternũ.Nõ ðt in aiam.⁊ſic nõ loquit᷑ de remoꝛſu cõſcĩe ſʒ de vᷣme matiali.Et Ecci.vij.ðꝛ.ĩdicta carnis impij ignis ⁊ vᷣmis.Vermis ãt puniẽs carnẽ eſt vermis coꝛꝑalis. Nõ obſtat mõ ꝙ ve⸗ getabilia ⁊ bꝛuta nõ remanebunt poſt iudiaũ: nec erit gñatio ⁊ coꝛruptio:qꝛ ceſſantib oiĩbus alijs aialibo irrationalibo atq; om̃i gñatione ac coꝛruptiõe:põt deꝰex putredine ĩferni facere ge⸗ nerari vermes ⁊ etiã coꝛrũpi ad maioꝛẽ abomi⸗ natiõem pœõꝝ. Itẽ põt facere durare vermes ⁊ alia bꝛuta terribilia in iferno ad punitiõem ma/ loꝝ.Uel poſſumꝰ dicere ⁊ meliꝰꝙ demones ac apiẽt foꝛmã vermiũ ſerpentũq; ac viꝑarũ:ſiłr ⁊ tigriũ atq; leonũ:⁊ in tali foꝛma cruciabũt miſe ros dãnatos.⁊ tales vermes erũt peioꝛes ſine vl la cõparatiõe ⁊ atrocioꝛes qᷓ; oẽs qͥ in hoc mun do reꝑiri poſſint.Et ita itelligit᷑ illð Eſa.xxxiiij. Erit cubile draconũ ⁊ paſcua ſtrutionũ:⁊ oc⸗ current demonia.Et illud eiuſdẽ li.c.vltio. Ver mis eoꝝ nõ moꝛiet᷑. Et illud Deut᷑.xxxij.vbi diẽ deus. Oẽtes beſtiaꝝ imittã in eos:cũ furoꝛe tra hentiũ ſuꝑ terrã atq; ſerpẽtiũ:⁊ deuoꝛabũt eos aues moꝛſu amariſſimo.vñ Uirgiliꝰi.vj.Eney⸗ dos inqͥt. Roſtroq; imanis vultur adũco Im⸗ moꝛtale iecur tundẽs fecũdaq; penis Uiſcera: rimaturq; epulis hitatq; ſub alto Pectoꝛe:nec reqͥ es fibꝛis dat᷑ vlla renatis. Põt g qͥlibet dã⸗ natus dicere illð Job.xxx.Qui comedũt me nõ doꝛmiũt. O ĩfelices pctõꝛes qͥlibet vrm poterit dicere in ĩferno illud Job.xvij. Putredini dixi: pater meꝰes tu:mater mea ⁊ ſoꝛoꝛ mea vermibo Intrabũt em̃ vermes fetidiſſimi:⁊ viꝑe hoꝛribi les ꝑ os vrjm:⁊ ꝑ nares atq; aures:atq; ĩ viſceri bus vos cruciabũt.Et de h̊ loqᷣt Dãtes in pᷣma comed ia ĩferni.c.iij.dicens. l Iſti putridi qui nunqᷓ; erant viui. Erant nudi ⁊ multum ſtimulati A muſcis ⁊ veſpis que erant ibi Rigauerunt ſanguine eoꝛum vultũ Qui mixtus lacrimis vſq; ad pedes A faſtidioſis vermibus erat recollectus Septima afflictio inferni que dicitur impoꝛ tabilis doloꝛationis. O Eptima afflictio quã hẽbitis o mivᷣi s pcctõꝛes in iferno ðᷣ ipoꝛtabilis affli⸗ ctiõis.UVt em̃ dicũt theo.in.iiij.ſen.di. vltima.oẽs pene ⁊ doloꝛes atq; affli⸗ ctiões q̃ poſſunt i mũdo iueniri:erũt in inferno ſine vlla cõꝑatiõe terribilioꝛes.Et dãnati crucia bunt᷑ hoꝛribiłr in oib ſenſiba:vt verificet᷑ in eis illud Sapie.xj. Per q̃ quis deliquit:ꝑ ea ⁊ pu/ niri ðbet.Pꝛio g̊ affligent᷑ in tactu totiꝰcoꝛꝑis ex flagellatiõibo:toꝛturis cõbuſtionibo ⁊ ceteris toꝛmentis. Itẽ qꝛ ligatas habebũt manꝰ:⁊ ſiłr pedes ⁊ oĩa mẽbꝛa ita ꝙ eis nũqᷓ; vti poterunt. Juxta illð Mat.xxij. Ligatis manib ⁊ pedib ⁊c̃. Scðo cruciabunt᷑ in viſu ex caligine ⁊ ſumo iferni qͥ nullũ ha bebit reſpiraculũ:nec ipᷣi alicu⸗ ius aeris habebunt refrigeriũ.vñ Apoc.ix. Ob ſcuratꝰeſt aer de fumo putei ⁊c̃.Et ps.ait.Aſcẽ⸗ det fumꝰin ira eiꝰ. Xercio ouclobun? Rolvba =SWSð Bermo tu ex fetoꝛe incõpabili qui erit in inferno eterna liter. De quo dicit᷑ Johel.ij. Alẽdet feroꝛ eius ? putredo ⁊c̃. Quarto cruciabũnt᷑ in auditu au⸗ diendo hoꝛribiles clamoꝛes demonũ⁊ maledi ctiões ⁊ ſtridoꝛes dãnatoꝝ ⁊ obpꝛobꝛia vniuſ⸗ cuiuſq; dãnati ad pꝛoximũ.iuxta illud Eſa.iij. Tumulctuabit᷑ puer ↄtra ſenẽ ⁊ ignobilis con/ tra no buẽ:pater obiurgabit filiũ ⁊ filiꝰ patrem Et Eſa.lxv.dicit᷑ di nãdis.Uos cdlamabitis pꝛe doloꝛe coꝛdis: ⁊ pꝛe cõtritiõe ſpũs vlulabitis. Legit᷑ aũt ꝙ quidã frater ciſterſiẽſiũ ꝓpter aſpe⸗ ritatẽ pnie poſt multas tẽptatiões diabolicas deliberauit exire oꝛdinẽ. Uñn apꝑuit ei mater eiꝰ q erat defuncta ⁊ dixit illi. Quõ poteris ſuſtine re penas inferni ſi nõ potes pati pnias religio⸗ nis.Cũ aũt ille nõ crederet maioꝛes eſſe penas infernales ſtati audiuit tã terribiiẽ poꝛcoꝝ gru nitũ ꝙ nullũ tonitruũ poſſet ei cõparari:⁊ vide bat᷑ ei ꝙ celũ ſcinderet᷑ ⁊ cadere vellet ſuꝑ caput eiꝰ.Qua terribilitate ille mõachus expaueſcẽs ĩ religiõe ꝑſeuerauit. Quito cruciabunt᷑ i guſtu dicẽte Ps. Fex eiꝰ nõ eſt exinanita bibẽt oẽs pec catoꝛes terre.Et Hiere.xliiij.ðꝛ. Ibi moꝛiemi fa me ⁊ ſiti.⁊ Eſaie.ix.Vir fratri ſuo nõ ꝑcet:vnuſ⸗/ qͥ ſq; carnẽ bꝛachij ſui voꝛabit.? Ps iteꝝ ait de dãnatis.Fel draconũ vinũ eoꝛũ ⁊ venenũ aſpi⸗ dũ inſanabile.Oia cciã toꝛmẽta que in hac vita imaginari queũt habebitis o pctõꝛes nõ ſoluʒ in aia ſʒ etiã in coꝛꝑe.Qꝛ ſicut beati in celo erũt ad plenũ ſatiati ⁊ om̃i dulcedine pleni:ita vos eritis pleni oĩbo doloꝛibo infirmitatibuſq; q;tũ ad doloꝛẽ oim infirmitatũ:⁊ in oibus mẽbꝛis ⁊ ſenſib ſꝑ indicibilẽ doloꝛẽ ſentietis. Et hoc ẽ qð ſcriptũ eſt Job.v.c.de dãnato.Irruet in euʒ oĩs doloꝛ.Quilibet ergo dãnatꝰ poterit dicere illð Job.xvj.de demonibo eũ cruciãtib. Satu rati ſunt penis meis.⁊ in eo.c. Nũc aũt oppᷣſſit me doloꝛ meꝰ:⁊ in nihilũ redacti ſunt oẽs artꝰ mei. Semꝑ em̃ dãnati tãtũ doloꝛẽ ſentiẽt:ſicut ſi cõtinue oĩa mẽbꝛa illis trũcarent᷑.Et cũ coꝛga dãnatoꝛũ ſint ſenſibilia ĩ ſũmo plus ſentiet dã natꝰ leſus cũ vna feſtuca:vt ita loquar:qᷓ; nos ſi vberaremur cũvno baculo.Et hoc etiã ptʒ de habẽte podogrã qͥ nõ põt ſuſtinere etiäã mimuʒ ictũ:qͥ tñ alteri podagra nõ laboꝛãti nullũ cau⸗ ſaret doloꝛẽ. Itẽ maioꝛ eſt doloꝛatio ſine cõpa⸗ ratiõe in coꝛpe vulnerato ſi vulnꝰ ꝑcutiat᷑:qᷓ; in coꝛꝑe ſano. Uñn dᷣt Scotꝰ in.iiij.ꝙ doloꝛ iferni intẽſus qꝛ redit in idẽ.Si ꝗ̊ difficillimũ ẽ ma⸗ gnũ doloꝛẽ cẽperare.l.ſi adulteriũ cũ inceſtu.S. impatoꝛes.ff.ad.l.iuli.de adul.quõ ſuppoꝛta⸗ bũt miſeri dãnati tã terribilia toꝛmẽéta. Q . Peccaroꝛcs cogitate qᷓ; terribilis erit do o lſoꝛ veſter.ſi modo nõ poteſtis vel modi cuũ doloꝛẽ in coꝛꝑe veſtro ſufferre: pꝛofe⸗ cto ſi ſenſualitatibꝰ inſudabitis tãto maioꝛ erit veſtra doloꝛatio.iuxta illud Apoq.xviij.Qus⸗ tum in delicijs fuit tantũ date ei toꝛmentũ ⁊ llu — D 3 ctuʒ.Et iõ minat᷑ vobis dñs Deut᷑xxxij.di.Cõ⸗ gregabo ſuꝑ eos mala ⁊ ſagittas meas comple bo in eis.Et ibidẽ dicit deus. Inebꝛiabo ſagit⸗ tas meas ſanguine:⁊ gladiꝰmeꝰ deuoꝛabit car⸗ nes. Q aũt in inferno ſint diuerſa toꝛmẽta de/⸗ clarat᷑ ꝑ illud qð legit᷑ i libꝛo qͥ in titulat᷑ de viſio ne Pauli:vbi ðꝛ:q qͥdaʒ deuotꝰraptꝰin ſpũ vi dit in iferno arboꝛẽ igneã in q̃ pctõꝛes ꝑ diuer⸗ ſa membꝛa ꝑ que peccauerant ſuſpendebant᷑.et igne ſuppoſito concremabant᷑ ⁊ diuerſimodea demonibo toꝛq̃bant᷑.Deinde vidit foꝛnacẽ ſeptẽ coloꝛũ igniũ diuerſas hñteʒ afflictiões ⁊ effectꝰ in toꝛquendo.Et poſtea vidit rotã igneã imenſe magnitudinis in q̃ hoĩes diuerſimode ſuſpẽſi a demo nibo crudabant᷑ multiplicibo toꝛmentis in reuolutione ipſius rote.Deinde vidit flumen igneũ ⁊ ſulphureũ in quo erãt diuerſe belue di⸗ uerſimode toꝛqᷓntes damnatos. UVidit etiaʒ ibi młieres indutas pice ⁊ ſulphure ardenti q̃ cru⸗ ciabãt᷑ diuerſimode a diuerſis generibo ſerpétfũ 7 draconũ.Nõ ſolũ aũt cruciabunt᷑ dnati exte⸗ riꝰ:ſʒ etiã interiꝰ.Vñ quilibet eoꝝ poterit dicere illud Job.xxx. Interioꝛa mea efferbuerũt abſq; vlla requie.Et vᷣificabit᷑ in eo illud Deut᷑xxviij. Percutiet te deꝰegeſtate:febꝛe et frigoꝛe:ardoꝛe ⁊ eſtu.Licet aũt danati habebũt coꝛpꝰimoꝛtale tñ adeo erit paſſibile ac tantis miſerijs ſubiectũ ꝙ ſuſtinere vix valebit. Unde ps.ait.In mibijs nõ ſubſiſtẽt. rũ qᷓ; demonũ triplici ex cauſa. Pꝛima qꝛ deus nũq; ꝓ malignis ſpiritib tãta fecit qᷓnta ꝓ hoi⸗ bus.Et iõ hoĩes ingrati plus q; demões puni/ ent᷑. Scðo qꝛ demones tantũmodo ꝓvna auer ſione ſunt puniti:de q̃ reſurgere nõ valent.Sed hoĩbo deꝰmultotiens ignoſcit ⁊ eis graʒ tribuit reſurgendi.Et iõ qꝛ pluries peccãt ⁊ recidiuant grauiꝰvindicabunt᷑. Tercio qꝛ demones ſolũ⸗ modo punient᷑ quo ad ſubſtatiaʒ ſpũalẽ:boĩes vero in coꝛꝑe ⁊ ĩ aia eternalr cruciabunk. Q Vdietis qʒ o mĩi pctõꝛes in ĩferno terri a briles voces dei vos expꝛobꝛantis.iuxta illud.j. Reg.ij.Oñm foꝛmidabũt aduer ſarij eiꝰ:⁊ ſuꝑ ipᷣos iĩ celis tonabit.Et hoc eſt qð ſcribi Sap.v. Turbabunt᷑ timoꝛe hoꝛribili.⁊ Job. xv. Sonitꝰcerroꝛis in aurib eius. O infe lices qdð refrigeriũ erit vrĩm cum nõ ſolũ deus ⁊ oẽs ſcti ↄtra vos ſtabũt:ſʒ etiã oẽs creature vos cruciabunt in vindictam offenſionis creatoꝛis. Juxta illud Sapie.v. Armabit omnẽ creaturaʒ ad vltionẽ inimicoꝝ. Etideo Dauid in perſona damnari ex camat pſal.xvij.dicẽs.Doloꝛes ifer ni circundederunt me. Unde quidã verſificatoꝛ in ꝑſona damnati ſuſpirat dicens. Hevy me dolentẽ quãtũ ſentio doloꝛis Quli ſum pꝛ iuatus videre deum Heyme videndo inimicum meum Coꝛ mihi tremet in coꝛpoꝛe vt folium. 2 nõ ſul Eſt aũt notãdũ ſᷣm ſcmm S⸗ona. in.iiij.ꝙ maioꝛ erit in iferno penahoim dãnato — — —– nnlnggl We — Uudedechto⸗ uctinun 1 cbe⸗ n Denennun oongkemn auulr ie Nifimnii Nrilumeh ſ⸗ nnt,uilin uituiqie Zine dipennel Zbitonincn i Dtunitmiun Outlnfucun Nnitnunn ſcſions uun onciundad dimmsduittn Pömhigoſtun Mdiansd Openinündn Ohiaceo eun Eenmnhckin onnerame Njprgnirnan Aplunanent uimnackin Cumrſcume Oneqviſaoſan Orunsromdh Zem oruncrd Lonnisdane Pongoſaigro Armemlen Glftaſen ſöͤitaaudel Otuqulme vide tpenſaad u ſom vbicgoſ⸗ Euntconnte (abiconſalo y Kemapecgara ve Enende iam. renratore Onnczegd ſin enrevin obſtn 0 Mapnin Mhodiigentinui Nätteldgiii⸗ aeddat hleſueoidnade Lhoriinifn o Epenſi⸗ 1eited eſllhntchne. — S==1 = dencrini⸗ . rwiiſgün luplahtnnen Nngeriditiamn itdiuenſebal 1os. Uidtange Purtardenctin ſs anenhoſann Cndunidäman bartor ponmiden Nackaduaitit collus daumt de figorente büt Copinert nsmiſensſiden Gepsat Jnuni düfmſam d penoboimn dinn u Primagn denfectännnn aï dennoch in tündo ormum gNnnsl Einiz hinidis ncsbi 0 nitpiniino nhumnu n iemiizbütag,⸗ es cke orborblit wens.0 i nd a dens⸗ umnett ioniscung promnigenn dmnidin ie tis alin Aucituſſin dolors N nan fN N Foliũ O munde deceptoꝛ falſus ⁊ reus es n quẽ meum poſui amoꝛem am abeo cum pena ⁊ doloꝛeꝛ Heyme dolentem quomodo faeiam ego VUideo regẽ eternũ cum magno furoꝛe Quia ſuo aſpectu me pꝛofugauit Ad infernum ſum ſententiatus At in illum abiſſum plenũ magno ardoꝛe O me miſeꝝ infelicem ⁊ infoꝛtunatum Qui nun quẽ cogitaui moꝛi Ai me diſpectus meus venit:vt ſeiungar Ab iſto mundo quẽ tantum amaui O ſtulti ⁊ fatui venite videre Qualem fructum repoꝛtem a meo dilecto Argentũ ⁊ aurũ in diſpectũ meum relinquo Poſſeſſiones ⁊ alia gaudia Uideo me iunctũ ad iſtum punctũ ſtrictum Dñatus diuitie amici neq; parentes Nõ mihi poſſunt ſuccurrere:bayme dolentẽ Maledictus dies quo natus O me miſerũ ad quid redactus Qui adeo eram pulcher ⁊ adeo foꝛtis Et nunq; eſtimauivenire ad moꝛtem Jam me vermes comederunt Oß me qui rem anſi deceptus Ego ſum conductus in hanc penã foꝛtem Anima mea eſt in infernum pꝛoiccta Qamat ſuccurrite:⁊ nõ eſt qui adiuuet Oy me qui ſero iam doleo MKmundus mihi vnquã placuerit Jam conſu moꝛ in iſto igne ardente Et omnis delectatio verſa eſt in doloꝛem Plango ſuſpiro ⁊ nihil iuuat Oy me miſerũ quare me nõ emendaui Si feciſſem in vita penitentiam Nõ ita crudeli eſſem cõdemnatus ſententia O tu qui me vides cogita bene Et penſa ad quid redire debeas Nam vbi ego ſum tu venire poteris Et neſcis tranſgrediendi punctum Ego tibi conſulo vt bene agas Et tua peccata vadas confiteri Emenda vitam ⁊ noli expectare moꝛtem Que venit cito ⁊ eſt ſupꝛa poꝛtaʒ Omnes ergo ſint oꝛati Si ꝑuenire velint ad ciuitatem beatam R Igit᷑ obſtinati pctõꝛeſ:eligite potiꝰiĩ hac o vita pniam agere:qᷓ; ad eternos inferni cruciatꝰ accedere. ”Laʒ aſperi enim ſunt illi doloꝛes:ꝙ dicit Hoſti.in ſũma:in titulo de peni.⁊ remiſ.S.qba ꝓſint.v.illud.q; grauioꝛ eſt vniꝰdiei penitẽtia in alia vita:qᷓ; hic centũ. Jmo dicũt theologi ĩ.iiij.di.vlcima ꝙ ſi qͥs ſciret cru⸗ ciatꝰ⁊ doloꝛes inferni:potiꝰeligeret hic toto tꝑe vite ſue oĩbus doloꝛib ⁊ ĩfirmitatibꝛ anguſtia ri:qᷓ; ꝑ hoꝛã in ĩferno toꝛqueri.Unde legit ĩ trã⸗ ſitu beati Hieronymi:ꝙ cum tres moꝛtui eẽnt reſuſcitati meritis ſancti Hieronymi ex cõtactu eius ſacerheat⸗ nus acceſſit ad ul 3 ceũ amariſſime lachꝛimãtẽ:quẽ interrogãs qua CxCI willus epus Hieroſolymita nũ ex illis reſuſcitatis ⁊ inueit re ſic fleret:cũ maxima difficultate eũ reſpõdere fecit: erat em̃ totꝰ in amaritudine abſoꝛptus. Tandẽ dixit cũ lachꝛymis. Ego ſic amare fleo: quia ſcio me peccaſſe ⁊ deũ iuſtiſſimũ qͥ nulluʒ malũ relinquit ipunitũ:⁊ ideo timeo ne me cõ⸗ dẽnet ad eternos cruciatꝰ. Lũc beatꝰ Cirillꝰ di xit.Obſecro te vt dicas mibi quales ſunt ille pe ne inferni.Cui rñdit reſuſcitatꝰ. Scias o Liril⸗ le ꝙ om̃s doloꝛes:oĩa toꝛinẽta:oĩiaq; marcyria que in hac vita cogitari poſſuntſunt ſolatia in cõparatiõe minoꝛis pene inferni.Et ſi quis ſci⸗ ret hoꝛribilitatẽ inferni potiꝰ eligeret ſtare ĩ hac vita a pncipio mũdi vſq; ad finẽ cũ oibus cru⸗ ciatibo:penis actoꝛmẽtis que imagiari poſſint qᷓ; per hoꝛã in inferno ſtare cũ minoꝛi pena qus habeat dãnatꝰ.Et ideo o maledicti pctõꝛes con tremiſcite:vos em̃ ad tales penas ꝑuenietis in quib eternaliter ⁊ ſine intermiſſiõe cruciabimi Scriptũ eſt em̃ Apod.xiiij.de dãnatis.Crucia bunt᷑ igne ⁊ ſulphure: ⁊ nõ habebũt requiẽ die ac nocte.De qͥbo toꝛmẽtis dicit᷑ in.vj.Eneydos mãtuani Uirgilij.vbi Sibüla lo quitur Enee de illis cruciatibo dicẽcs. Nõ mihi ſi lingue centũ ſint oꝛaq; centũ Ferrea vox om̃s ſcelerũ cõpꝛehẽdere foꝛmas Om̃ia penaꝝ ꝑcurrere nomina poſſem. A quibo hoꝛribilib penis liberet nos deus no Feria ſexta poſt paſcha de ſeptẽ alijs afflicti⸗/ onib inferni Sermo vigeſimuſſe ecũdus. Auci.i.octo ꝗa/ p nime ſalue facte ſũt ꝑ aquã.j.Pe⸗ tri.iij.Dicũt doctoꝛes ꝙ valdevti⸗ le eſt pctõꝛibus pᷣdicare de terribi libus inferni cruciatibo. Unð ſicut matervolẽs a lacte amouere ifantulũ ſuũ ponit ſuꝑ mãmil lã ſuã aliquã amarã vnctionẽ.ita volẽtes boni pᷣdicatoꝛes a mũdi ſenſualitatibo⁊ delectatõib⸗ amouere hoĩes ꝓponũt eis amaritudinẽ ĩferni. Et ideo cuilibet pctõꝛi dici᷑ Hiere.xxxj. Pone tibi amaritudinẽ dirige coꝛ tuũ in viã rectã. Et Berñ.in quodã ſᷣmõe de pctõꝛib ait.Deſcẽdãt mẽte in infernũ viuẽtes ne poſtea deſcẽdãt mo⸗ niẽtes.De quo inferno inqͥt Dantes in.iij.c/j.co medie inferni:loquẽs vice eius ⁊ dicẽs. Per me itur ad cuitatẽ dolẽtem Per me itur in eternũ doloꝛẽ Per me itur ad perditã gentem. Juſticia monit altũ meũ creatoꝛẽ Fecit me diuina poteſtas Sũma ſapiẽtia pꝛiimus amoꝛ. Ante me nõ fuerũt res craetlte Niſi eterne:⁊ ego eternus duro Lc z Sinatis oẽm ſpem vos quiantratis. Siballa q̊q; cumana de infernò loquẽs Enee: vt refert Uirgiliꝰ in.vj. Eneydos.indt. UVeſtibulũ ante ipᷣm pᷣmiſq; in faudbo hoꝛci. Luctus ⁊ vlcrices poſuere cubuia cure Palleteſq; babitat moꝛbi triſtiſq; ſenectꝰ Et metꝰ:⁊ male ſuada fames:⁊ curpis egeſtas Terribiles viſu foꝛme:letũq; laboꝛq3B́. A. Ed hic querit᷑ vtrũ damnati reſurgẽt in ſ ffpoꝛma iuuenilii ſicut beati.Et pᷣmo vide⸗ tur ꝙ ſic. Nam magiſter ſen. in.iiij.diſt. xliiij.c.j.dicit generalit᷑ de moꝛtuis ꝙ reſurgent in etate iuuenili. Et ſilłiter dicũt cõiter theologi ĩeadẽ di.maxime Rich̊.noſter ibidẽ ar.j.q.viij. Et nõ facit differentiã dãnatoꝛũ vel beatoꝛũ:ta men ſubijciẽdo me ſemꝑ iudicio eccłie opinoꝛ: ꝙ damnati qui moꝛiũtur in ſenili vel decrepita etate nõ reſurgẽt in foꝛma iuuenili.Nã iſta traſ mutatio fit ad maioꝛẽ conſolatiõem ⁊ gaudiũ reſurgentiũ:ac coꝛpoꝛalẽ beatitudinẽ.vt viſum eſt ſupꝛa i ſermõe tertie ferie pᷣſentis hebdoma⸗ de.et ideo dãnati nõ debent hoc cõmodũ cõſe⸗ qui.Pꝛeterea magiſter ⁊ theologi fundãtur ſu per dicto Apli ad Epheſ.iiij.ipᷣe autẽ ibi loqui tur ſolũ de btis:qð patet recitãdo eiꝰ vᷣba ad lit terã:qui ſic dicit. Unicuiq; noſtrũ data eſt gra⸗ tia ?ᷣm menſurã donatiõis chꝛiſti:q dedit quoſ dam aplos:quoſdã aũt ꝓphetas:alios vo euã geliſtas:alios aũt paſtoꝛes ⁊ doctoꝛes ad con⸗ ſũmatiõem ſanctoꝛũ in opus miniſterij in edi⸗ ficationẽ coꝛpoꝛis xpᷣi:donec occurramꝰ om̃es in vnitatẽ fidei ⁊ agnitionẽ filij dei in virũ per⸗ fectũ ad menſuram etatis plenitudinis xpᷣi.ita ꝙ loquũ ſolũ de beatis. Sicut loquit᷑ etia.j.ad Thbev.iiij.vbi inquit. Rapiemur cũ illis in nu/ bibus obuiã chꝛiſto in aera:⁊ ſic ſemꝑ cuʒ dño erimus. Habebat em̃ ſpem ꝙ illi quibo ſcribe⸗ bat deberẽt om̃s ſaluari.Et hanc ſentẽtiã vide⸗ tur cõfirmare idem Apłus.j.ad Choꝛ.xv.dicẽs Omes quidẽ reſurgemꝰ:ſed nõ om̃es imitabi⸗/ mur. Oðò lʒ intelligat᷑ de alijs imutatiõibo eciaʒ ĩtelligi poteſt de ĩmutatiõe etatis:ita ꝙ vult in⸗ nuere ꝙ dãnati qui moꝛiunt᷑ in ſenectute ꝑma⸗ nebũt in ea foꝛma.Ideo dicit Uirgiliꝰvbi ſupᷣ. Triſtiſq; ſenectꝰ.ſ.erit in inferno.De quo locu⸗ curi ſeptem alias maximas afflictiões conſide⸗ rabimus. DPSꝛima afflictio que diciturimpoſſibiliũ af⸗/ fectionis. 1— Rima afflictio damnatoꝛũ dicit᷑ im p poſſibiliuʒ affectiõis. Tria em̃ ſemꝑ appetũt damnati que ſciunt ſe nũqᷓ; hꝛabere poſſe:faciẽtes cõtra illud di⸗ ctum libꝛi qui dici᷑ Pamphilꝰ.cxxviij. Mitte quod eſſe nequit:quere quod eſſe poteſt. Et il⸗ lius alteriꝰ libꝛi qui dicit᷑ facetus.c.x.vbi dicit᷑. Non cupiat quiſqᷓ; quod nunqᷓ; poſſit babere. Pꝛimũ igitur quod appetunt damnati eſt ha bere eternã felicitatẽ. Nam Rich.in.iiij.di.l.an. iiij.q.j.Cum peccatũ:vt inquit Augꝰ.xix.de ci⸗ uitate dei.c.xij.delere nõ poſſit extrema nature veſtigia:in dãnatis remanet aliqua naturalis cognitio ⁊ appetitꝰ.Et ideo cũ pꝛimus motus naturalis appetitꝰ ſit reſpectu finis in generali Quia ſᷣm Phm. vij. Echic.c.xij.finis eſt pꝛinci⸗ piũ in appetibilibi.ex hoc ſequit᷑ ꝙ dãnati na⸗ turaliter appetãt finem ſuũ in generali:qͥ eſt be atitudo.Unde dicit Dionyſiꝰ.iiij.ca.de diuinis noibus.Demones bonũ ⁊ optimũ cõcupiſcũt. Sed hic appetitꝰ naturalis demonũ ⁊ damna toꝛũ peruerſa eoꝛũ volũtate peru ertit᷑:quia ap⸗ petũt illud ſub circũſtãtijs malis.Et iſte appe⸗ titus eoꝛũ: vt inqͥt Rich.vbi ſupꝛa: eſt ad eoꝝ maloꝛẽ afflictionẽ. Appetere em qð appetẽs vi⸗ det ſe nõ poſſe cõſequi magna eſt afflictio illius Scðm aũt TChomã.ij.ij.q.xvij.in dãnatis nul la eſt ſpes felicitatis conſequẽde: quoniã ſicut de ratiõe beatitudinis eſt vt in ipᷣa quietet᷑volũ tas:taliter ꝙ beati ſciãt certitudinalit᷑ ſe nunqᷓ; beatitudinẽ amiſſuros:ita de rõne dãnationis eſt vt in ipᷣa moleſtet᷑ volũtas:ſic ꝙ dãnati certi tudinaliter ſciant ſe nunq; felicitatẽ adepturos ⁊ heceſt maxima anxietas eoꝛũ.Ait em̃ Statiꝰ in.ij. Chebaidos. Nõ grauioꝛ miſeris moꝛta⸗ libus addita cura Spes vbi longa venit. Si ergo quãdo quis appetit qð ſcit ſe nõ habitu nili tarde multũ affligit.quãtũ eſt credẽdũ af⸗ fligi danatos qui ſemꝑ appetüũt felicitatẽ quaʒ ſciũt ſe nũq; habituros. x. Eñcuũdo appetũt dãnati delectatiõeʒ pcti ſ Ait em̃ dñs Bonauẽ.in.iiij.di.l.ꝙ licet timoꝛ ſᷣuilis a dãnatis auferat actũ pec candi:quia timẽt puniri:tamẽ nõ aufert ab eis iti totũ habitũ male volũtatis per quã libenter peccarẽt ſi nõ crederẽt ex hboc puniri. Deſiderant igit᷑ dãnati habere illas ſenſualitates quas ha buerũt in delectatiõibo pctõꝛum:ſiłiter ⁊ ſolatia mũdi que nũq; habebunt.Et ideo qᷓ;to magis vidẽt ſe nõ poſſe illa habere magis anxiant᷑.iu⸗ xta illð Ouidij in epłis.Nitimur in vetitũ ſem⸗ per cupimuſq; nega. Ertcio appetũt danati ãnibulationẽ ſuazʒ t Se circa hoc varie ſunt opiniones do ctoꝛũ.Quidã em̃ dicunt ꝙ damnati po tius volũt eſſe ſic miſeri qᷓ; nõ eſſe. Fundamẽtũ cuius accipiũt ab Areſtotele.ij.de aĩa.vbi dicit: ꝙ om̃ia eſſe appetũt. Scðᷣm em̃ Dionyſiũ.v.c. de diuinis noibꝰ. Inter oia bona q̃ deꝰ dedit creature eſſe eſt quid optimũ ⁊ nobiliſſimũ. Et ideo Aug.in libꝛo de libero arbitrio ait. Conſi dera q;tũ bonũ eſt eſſe quod ⁊ beati ⁊ miſeri vo lunt. ⁊. in. x.de ciuitate dei.c.xxvij.etiã dicit. Ita vᷣo quadã vi naturali ipᷣm eſſe iocũdũ eſt ꝙ nõ ob aliud ⁊ hi qui miſeri ſunt nolũt interire. Sʒ his nõ obſtantib ego teneo opinionẽ docons ſubtilis:?ð dñi Bona:⁊ Richᷣ.in.iiij.di.vltima: trmſoilc acſe Netutpcſignlsſe enehheii L- froritölanen⸗ Perialcetiate Pelideelicus (frifetlanl fNpmotnd (Miſiorar lunnicngy⸗ Monsocimument livommmirintd Eaſanuſnullsbon ſonnehgfllonns Uuſcdis ficbsr⸗ adinmo⸗Bonür⸗ lechnisclauc Ndo d Rean tanaithugtni ſolipaoongnal lurporifclara Nrotbeok in i de ieo iöl port? po Alßzreitaemis hes omi in cot meeſegdektſinp⸗ tbpai gauglien (ſcröpoſlunerepo Wdcoigted⸗ ümndenagvi hachedioiick Irühiggnenti⸗ whorisfigamon nemſewdanch negielunrgni Zuginlibden Sdulgscsgi fuhrtepchen⸗ Tiguer e eſer . Thomag nianguoſien M hreutaſte ð = = —, 5 E H ungnni ⸗ 1 an mündinn wanmiten, de tnedinui Wsſcg däluie ficmitn i Ri Wior Nu, . ns auenttiſe mini is chunn Daldan ſnins gunt umilm:be⸗ uwos ns Mini, muruneniſn . zblnmniſnn Mroninonesd ug dnnmn e iintn DeNſn donaid/N ꝛnobiinini danon ꝛbentmin⸗ Foliũ ar. iiij. q.iij. qui dicũt q; dãnati vellẽt nõ eſſe:nõ ꝑ ſe ſed per accidẽs inq;tũ.ſ.ad nõ eſſe ſequit᷑ caa rẽtia ois pene quã ſemꝑ apperũt.Licet em̃ deſi⸗ derẽt eſſe in abſtracto tamẽ nõ deſiderat eſſe in ſtatu eternalit᷑ infelici. Uidẽt em̃ ꝙ de ſuo eẽ nõ poſſunt cõſequi delectationẽ nec vtilitatẽ: nec ꝑ ſuũ eſſe poſſũt acqͥ rere aliquod bonũ:ideo nõ eſt mirũ ſi tali eſſe vellẽt carere vt malis q̃ eſſen⸗ do patiunt᷑ carerẽt.Nã nõ tm̃ bonũ.eſt obiectũ volũtatis ſed etiã carẽtia mali:q;uis nõ pꝛimo Vnõ dicit Areſt.j. Rheto.c.vj.qꝙ; nõ habere ma lũ eſt deleccabile. Quapꝛopf dicit᷑.v.echico.c.vj. ꝙ in boni ratiõe fit minꝰ malũ in cõparatõe ad maius malũ:qꝛ minꝰ malũ magis eſt eligibile maioꝛi.Et ratiõe huiꝰ carẽtie mali nõ eſſe in ta⸗ li ſtatu infelici põt eſſe danatevolũtatis obiectũ De duob em̃ malis ſemꝑ minus eſt eligẽdum vt inquit Areſ.iij. Lopi.⁊ notat᷑ in.l.j.S.penul. ff. de peri. ⁊ cõ. rei ven.⁊ in.l.j.S.j.ff.de ven.ĩ poſ. mit. ⁊ in.l.quotiẽs.ff.de re.iur.⁊ in.S.colligitur. in aut.de nõ eli.ſe.nu.colł.j.⁊ in.l.ita vulneratꝰ. circa finẽ.ff. ad.l.aquil.⁊ in.l.abſentẽ.j.reſponſo ff. de penis.⁊.xiij. di. c.j.ac.xiiij.di.c.j.⁊.xxij.q.iiij c.nõ ſolũ.dicat ergo Areſt.quicqͥd velit de nobi litate eſſendi:qꝛ ego potius vellẽ non eſſe qᷓ; eſſe dãnatus ac in toꝛmẽtis infernalibo ĩ aboiatiõe diuina eternaliter infelix. Quid em̃ mihi iuua⸗ ret eſſentia ſi nulliꝰbonitatis eſſeʒ particeps ni⸗ ſi eterne infelicitatis.Et hãc ſententiã videtur te nuiſſe dñs nr̃ ieſus xpᷣs Mat.xxvj.dicẽs de iu da dãnato. Bonũ erat illi ſi natus nõ fuiſſʒ hõ ille.qᷓ;uis aliqui exponant ſolũ de natiuitate ex vtero ⁊ nõ de natiuitate in vtero. Ad auctoꝛita⸗ tem aũt Aug.rñderi põt ꝙ intelligit᷑ de dãnat ſolũ pctõ oꝛiginali.qꝛ lʒ ſint miſeri quia eterna liter duati felicitate:tamẽ nõ habẽt penã ſenſus vt ꝑ theoł.in.iiij.di.xliij.lʒ aliqͥ teneãt contrariũ et ideo ipᷣi potiꝰ volũt eſſe in tali ſtatu qᷓ; nõ eẽ. Oꝛ lʒ careãt eternis bonis nõ tñ cruciant᷑ tarta reis toꝛmẽt ſᷣm cõiter doctoꝛes.vñ nollẽt amit tere eſſe qð eſt ſimpłr bonũ.ſecus aũt de dãna⸗ tis pctõ actuali q ꝓpꝛie dicunt᷑ dãnati:qꝛ de ſuo eſſe nõ poſſunt repoꝛtare niſi penas et᷑nas ⁊ toꝛ mẽta.Dico igit᷑ ꝙ dãnativellẽt ãnihilari ⁊ nõ eẽ ↄſiderata pena quã in eternũ ſunt habituri. Et hoc eſt qð ſcriptũ eſt Apoc.ix.ca. In diebo illis q̃rẽt hoĩes moꝛtẽ ⁊ nõ inueniẽt ea: deſiderabũt moꝛi ⁊ fugiet moꝛs ab eis. Job.q̊ʒ.iij.ðꝛ.Qua⸗ re miſero data eſt lux:⁊ vita his qͥ in amaritudi ne aie ſunt.qui expectãt moꝛtem ⁊ nõ venit.Et Aug.in lib.de miſeria huiꝰ mundi ðt.O moꝛs qᷓ; dulcis es quibo tã amara fuiſti:te ſolã deſide rant qͥ te vehemẽter oderũt. ZZ Tſi querat᷑:cur deus nõ pꝛiuet damna e tos eſſe ⁊ ad nihilum redigat.reſpõdet LTLTho mas.j.ij.q.lxxxvij.ar.iiij.in ſolutõe pmi argu.a ſſignãs tres rõn es.ſed nos poſſu⸗ mus bꝛeuit᷑ a ſſignare illã quã ponit Gꝛe xvij. moꝛaliũ di. Cuius vita moꝛtua fuerit in culpa eiꝰmoꝛs ſꝑ viuer debet in pena.De qua moꝛte indt Hieronymꝰad Auguſtinũ. Hoꝛreo moꝛ⸗ tẽ viuacẽ:bhoꝛreo vermẽ moꝛdacẽ:hoꝛreo icidere in manꝰ moꝛtis viuads ⁊ vite moꝛiẽtis.hecille. 2 Breg. vbi. S. dicit de dãnato. Cruciabit᷑ ⁊ nõ ex tinguet᷑:moꝛiet᷑ ⁊ ſꝑ viuet:finiet᷑ ⁊ ſine fine ma⸗ nebit.⁊ Aug.in ſᷣmone de aduẽtu xpᷣi ad iudici⸗ um ait.Ue illis qui cum dyabolo hẽbunt man ſionẽ:⁊ aſcẽdex fumus toꝛinẽtoꝝ eoꝛũ in ſecula ſeculoꝝ:quoꝝ vermes nõ moꝛient᷑:⁊ ignis non extinguet᷑⁊ ibi erũt vbi nulla vox niſi gemitus. Vbi nulla reqͥ es niſi ignis:vbi nullũ refrigeriũ niſi flãma:vbi nulla lux niſi tenebꝛe.Et nõ erũt vnq; in mẽoꝛia apud deũ.Quoꝝ cibus crucia⸗ tus:⁊ manſio eoꝛuʒ cum dyabolo:vbi nulla eſt viſitatio ſed cõſũmatio:vbi nulla eſt idulgẽtia: vbi nullꝰad ↄuerſionẽ locus nullus ad venia,ʒ regreſſus.Et idẽ in libꝛo meditationũ inquit.c. xxxuij. Ignis aũt gehẽne ſꝑ ardebit ⁊ nũq; luce bit:ſꝑ exuret ⁊ nũq; cõſumet:ſꝑ afficiet ⁊ nunq; deficlet. Licet aũt methaphoꝛice dicat᷑ dĩ natus redigi ad ãnihilatiõem.iuxta illud pſal. Ad ni⸗ hilum deductus eſt in ↄſpectu eius pctõꝛ:quia pꝛiuatur omnibus bonis ſpiritualibꝰ ⁊ coꝛpo⸗ ralibus:tamen quo ad hoc vt moꝛiatur:qð ipᷣe maxime deſiderat:nunqᷓ; poterit ãnihilari.Et iõ o ſſcelerati peccatoꝛes audite quid Grego.in.vij. moꝛaliũ dicat loquẽs de iferno. Ibi erit miſeris moꝛs ſine moꝛte:⁊ ðfectus ſine defectu. Ibi em̃ moꝛs ſemp incipit ⁊ defectꝰ deficere neſcit. Secunda afflictio inferni que dicitur famis ⁊ ſitis affliccionis. 22 Ecunda afflictio quã bhabebitis o pec 8 catoꝛes in iferno dicitur famis ⁊ ſitis afflictionis:⁊ oium aliaꝝ neceſſitatũ. . Sicut em̃ beati in celo habebunt oĩa bona delectabilia:⁊ affluentiã omniũ reruʒ.ita ecõtrario danati habebũt carẽtiã oim reꝝ ⁊ pa⸗ tient᷑ oẽs neceſſitates:habebũt em̃ famẽ ⁊ ſitim atq; ſomnũ:⁊ nũqᷓ; comedere vł bibere aut doꝛ mire poterũt.Qui igit᷑ in hoc mundo affluebat diuitijs:abũdabant tꝑalibo bonis poſſidebãt theſauros ⁊ imperabat alijs:iduebant᷑ purpu⸗ ra ⁊ biſſo:doꝛmiebãt in lectis eburneis:nutrie⸗ bant canes ⁊ aues ad venãdũ:gaudebãt in ſo⸗ nis:cãticis:⁊ coꝛeis ⁊ letos ducebant dies:oĩb⸗ his in iferno carebũt:⁊ in oĩ egeſtate ac penuria fame ac ſiti:ac ſono:oĩiq; alia neceſſitate crucia⸗ bunt᷑.Patʒ hoc ꝑ exemplũ qð dixit ſaluatoꝛ no ſter vt habet᷑ Luce.xvj.vbi inquit. erat qui⸗ dam bomo diues qui induebat᷑ purpura ⁊ biſ/ ⸗ ſo:⁊ epulabatur quotidie ſplendide. Erat aũt ⁊ quidã mendicus nomine Laʒarus qui iacebat ad ianuã eius vlceribo plenꝰ:cupiẽs ſaturari de micis que cadebãt de mẽſa diuitis:et nemo illi dabat:ſʒ ⁊ canes veniebãt ⁊ lingebãt vlcera eiꝰ. Factum eſt aũt vt moꝛcrek tnendicuuz Po tart „4 tur ab angelis in ſinũ Abꝛabę.moꝛtuus eſt au tem ⁊ diues ⁊ ſepultꝰ eſt in inerno.Eleuãs aũt oculos ſuos cũ eſſet in toꝛmẽtis vidit Abꝛahã alonge ⁊ Laʒarũ in ſinu eius.⁊ exclamas dixit Pater Abꝛahã miſerere mei ⁊ mitte Laʒarũ vt intingat excremũ digiti ſui in aquavt refrigeret lingus meã:quia crucioꝛ in hac flãma. Et dixit illi Abꝛahã.Fili recoꝛdare qꝛ recepiſti bona in vita tua ⁊ Laʒarꝰ ſiłiter mala.nũc vᷣo hic cõſo⸗ latur:tu vᷣo cruciaris. Tigeo o ſenſuales qᷣ nõ poteſtis modo e ſufferre aliquaã neceſſitatẽ famis aut ſicꝭ cõſiderate ꝙ in inferno habebitis omẽs iſtas neceſſitates ⁊ nũqᷓ; poteritis eis ſatifface⸗ re. Sempꝑ em̃ habebitis famẽ ⁊ videbit᷑ vobis ꝙ habeatis ad os oĩa comeſtibilia⁊ nunq; illa cere vel comedere poteritis. Sempꝑ ſitietis vi debiturq; vobis ꝙ habeatis ꝓpe aquã dulcem ⁊ oẽs potatioes delectabiles ⁊ nũqᷓ; bibere po⸗ teritis.Sed verificabit᷑ in vob illud Job.xviij. Exardeſcet cõtra eos ſitis ⁊ attenuabit᷑ fame ro bur eoꝛũ:⁊ inedia inuadet coſtas eoꝝ. Uñ dice re poterũt illud F ſoallis nr̃a quaſi ciba nus exuſta eſt a facie tẽpeſtatũ famis. O auari q ſititis aurũ ⁊ argentũ demones in os veſtrũ ꝓijciẽt auꝝ liquefactũ bulliẽs dicẽtes vnicuiq; veſtrũ.aurũ ſitiſti aurũ bibe.Sicut fecert Par thi Marco craſſo romano. Et de his viſioibꝰ epularũ ⁊ deliclarũ loquitur Uirgiliꝰ.vj.Eney dos dicẽs. Lucẽt gẽmalibo altis Aurea fulcra thoꝛis:epuleq; ãte oꝛa parate Regifico luxu:furiaꝝ maxima iurta Accubat:⁊ manibo ꝓhibet cõtingere mẽſas. Siliter demones vobis ad maioꝛẽ penã dicẽt. Ecce ꝙ inimiciveſtri nũc gaudẽt ⁊ tripudiãt:lu dunt ⁊ cõſolãtur ⁊ cõſumũt bona veſtra q̃vos tãto ſudoꝛe acquiſiuiſtis.O inſenſati quibo re/⸗ liquiſtis bona vꝛa:ſaltẽ de bonis veſtris om̃s cõſolatiões reciꝑe debebatis vt poſtq; pꝛiuãdi eratis paradiſo:ſaltẽ gauderetis qᷓ;tũ poſſibile erat in ſeculo. Siliter etiã audiẽt miſeri dãnati vocem dei dicẽtis illud Eſa.xcv.Serui mei co⸗ medẽt ⁊vos eſurietis:ſerui mei bibẽt ⁊vos ſitie tis:ſerui mei letabũtur ⁊ vos cõfundemi:ſerui mei exultabũt ⁊ vos vlulabitis.Et hoc ſufficiat ꝓ ſecũda afflictiõe. Tertia afflictio que dicit᷑ intolerabilis frigi⸗ datiõis. Ertia afflictio inferni dicit᷑ intolera⸗ t bilis frigidatiõis. Ut em̃ dicũt theo⸗ logi in.iiij.di.xliiij. maxime Scotus ac Rich.⁊ beatꝰ Tho.eodẽ lib.diſt.l. ar.iij.q.iij.? Rich.in qͥdlibeto ſuo.q.xxix.ponẽ tur miſeri dãnati in glaciẽ ⁊ aquã frigidiſſimã: ⁊ ſentiẽt tam magnũ frigusvt nõ poſſit maius cogitari.⁊ ad maioꝛẽ doloꝛẽ in ignẽ ꝓijcientur: 7 ſic infocati ꝓijciẽtur ad frigoꝛa niuiũu. Simi⸗ 2 3 – . . l “ . . liter poſtq;; fuerint in aqᷣs frigidiſſimis ⁊ in gla cie cõ gelata pꝛoijciẽtur in ignem.⁊ heceritvebe mẽtiſſima afflictio. Unð Scotus in.iiij. dixij. artci.ij.dicit ꝙ vehemẽs doloꝛ eſt ſi manꝰ fuerit exceſſiue frigida ex tactu niuis vel glaciei ⁊ ſta⸗ tim appꝛoximet᷑ igni: marima afflictio eſt ab lilo doloꝛe in aliũ mutari.Et fuit ſentẽtia Aug. in lib.meditationũ.c.xxvj.O igit᷑ vos qui pelli⸗ cijs ⁊ veſtibo atq; calcamẽtis muniti habetis carnẽ tam delicatã ꝙ ad aerẽ nõvultis accedere tẽpoꝛe magni frigoꝛis ⁊ nõ poteſtis paruũ fri⸗ gus tolerare.audite qͥd ſcriptuʒ ſit de quolibet veſtrũ Job.xxiiij.Ad nimiũ caloꝛem trãſeat ab aquis niuiũ.⁊ Sap̃.xvj.c.dicit᷑. Spes ingrati tanq; vernalis glacies tabeſcet. Scitote igitur o pctõꝛes dãnandi ꝙ ſᷣm beatuʒ Bona.in.iiij. di. xliiij.ar.ij.q.ij.ſimul eritis afflicti ab om̃ibꝰ elemẽtis pᷣm diuerſas partes:ita ꝙ ob vna par te ſentietis aſperrimũ frigus:⁊ ab alia caloꝛem ꝓut diuerſis vitijs fuiſtis infecti.Alij aũt dicũt ꝙ in ſingulis parti be coꝛꝑis ſimul ⁊ ſemel ha⸗ bebitis in inferno ĩmẽſiſſimũ caloꝛẽ ⁊ ardoꝛem 2 intolerabile frigus.et hoc ex vᷣtute diuina lʒ foꝛte vobis videat᷑ impoſſibile:ſicut inqͥt Richᷣ. in.iiij.di.xliiij.ar.vlti.q.vlti.q;uis ergo duo cõ⸗ traria nõ poſſint naturalit᷑ còcurrere ĩ eodẽ ſub iecto ĩ eodẽ inſtãti tẽpoꝛis.vt inqͥt Kreſt.in pꝛe⸗ dicamẽtis:⁊ in.ij. Lopi.ac in.ij. Periher.in vlti mis vᷣ̈bis.⁊ notat᷑ in.lʒ.ſi ancillã.ſff.de vſuca.pꝛo ſuo.Unð dicit᷑ ꝙ admiſſo vno ex cõotrarijs ne⸗ ceſſe eſt aliud excludi.vt notat᷑ in.c.cũ renũciat᷑. xxxij.q.j.⁊ in.l.cum pꝛetoꝛ.in pᷣn.ff.de iudi.⁊ eſt textus in.l.hec verba.ff.de ver.ſignifi.tamẽ deꝰ q poteſt ſug naturã põt hoc facere. Sicut etiaʒ impo ſſibile eſt accidẽtia eſſe ſine ſubiecto ꝑ na⸗ turã.vt inqͥt Areſt.in pᷣdicamẽtis:⁊.j. Phiſico/ rũ.j.de generatiõe.vj.Lopi.⁊.vj.Metha.⁊ ta⸗ mẽ in ſacramẽto altaris ſunt accidẽtia panis ſi ne ſubiecto ⁊ ſubſtãtia panis.vt ꝓbant theolo⸗ gi in. iiij. di. xij. ⁊ ibi Rich.arti.j.q.j.⁊.ij. Siłiter vᷣm Anſelmũ in lib.monologion.c.xxj.naturali ter impoſſibile eſt vnũ coꝛpꝰ eſſe in diuerſis lo⸗ cis in co dẽ tꝑe.⁊ tamẽ coꝛpꝰ xpᷣi in ſacramẽto ẽ in diuerſis partib mũdi.vt ꝓbãt cheol.in.iiij. di. x.⁊ ibi Rich.noſter ar.ij.q.ij. Ita igit᷑ i poſi⸗ to deꝰ poteſt facere ꝙ frigꝰ ⁊ caloꝛ cõcurrãt ĩ eo dẽ coꝛꝑe in eodẽ inſtati tꝑis lʒ ſint contraria.Et de h̊ loquit᷑ Dãtes in tract᷑.de inferno dicẽs. Ad ſufferendũ toꝛmẽta calida ⁊ frigida Similib coꝛꝑibus virtus diſponit Que quo modo facit nõ vult vt ſudemꝰ. Et boc ſufficiat quo ad tertiã affliccionẽ. Quarta afflictio que dicit᷑ hoꝛribilis inflam matiõis. q lis inflamatiõis.De qua ſcriptuʒ eſt Matth.xxv. ꝙ dicet domin daͤna Ite maledicti in ignẽ eternũ.⁊ Apoc. VUarta afflictio appellatur hoꝛnibi⸗ ütunbun DMch, ni e ſi jiin dn nor ibec⸗ (vo oant . ititulinn onenun ißͦhni in ußtialtann llnithiifin nirſenüirhn aaanre daugm furoemeoten mntiſ ieni iſentte ncocvpetini lten⸗ ientilödet 1eelihummnad Snglicnmden Pcvongtinten Ulrinnatte pbene dhui nucdt sen ſicktdaand Gluaci Utenn Slroerdrud. Coignolalobur⸗ ſemecolumolcos. mi agetnune SbrentaBodn. Neſciens 1Wudwäde n wooculoin hchremimtingen luo Enepdo Wror enens Menlolata vida Oletapldus fli⸗ Lurrure fegion Etlio libider Mockpengdänan Miiſtliarcorot PkcocliniaePein Maſtenpenc deleigreenals crdontgintii Nrariſgticgil .„ 1, müciciatsar adnprobosgn iöſdemmndi (Qluliktatedetcrie lignno rſulobur nliijdyak dict unblgo. Edich manmme Richen 7 emi niti Kſünen Nun ſt 4 ARuide Nnamnin Rar N bean unii * 4 nerngee ſrimirſe Kcni riſ 0 Mrirmn penigimi ſeſneibcben Nitn Mett Unraddän d nan bontun cnmi ſeun auenio ubmnidi phirtlinii, igkieſ Gincöonitl ironmmn nimnodi Grfigi bhon⸗ rſvon, jaffioon. ponblit⸗ giil i tee mücnin do fee xiiij.ſeribitur. Conſũmabũturigne ⁊ ſulphure. Et Matth̊.xv.dicit ſaluatoꝛ. Mittẽt eos in ca minũ ignis. Infernꝰ ei appellat᷑ caminꝰ ignis. Itẽ Hiere.j.dicit᷑. Olla ſuccẽſa ꝓpter caloꝛc ⁊ fer noꝛẽ. Uñ Gꝛeg.refert in lib.dyal.ꝙ quidã ſan / ctus ſolitariꝰ habitãs in quadã inſula marꝭ di xit qͥ buſdã romanis qui ad illã inſulã nauiga uerãt ꝙ moꝛtuus erat Zheodoꝛic rex peſſimꝰ quẽ ipᷣi ſanũ dimiſerãt rome:⁊ ꝙ ipᷣe viderat eũ nudũ ⁊ diſcalciatũ vinctiſq; manibo ꝓijci ĩ ollã vulcani.Et Ezech.xxij.dicit᷑.Om̃s iſti ſicut es ⁊ ſtagnũ ⁊ ferrũ ac plumbũ in medio foꝛnaò fa⸗ cti ſunt.? Deut᷑.xxxij.ait deus. Ignis ſuccẽſus ẽ in furoꝛe meo ⁊ ardebit vſq; ad inferni nouiſſi⸗ ma.⁊.ij. Regj.xxiij.ſcriptũ eſt. Pꝛeuaricatoꝛes quaſi ſpine ardebũt.⁊ Ecci.xxj.Stupa collecta ſynagoga peccãtiũ:⁊ cõſũmatio illoꝛum flãma ignis.⁊ Eſaie.ix.Erit ꝓpłus quaſi eſca ignis. et xiij. eiuſdẽ lib.dicit᷑. Toꝛſiões ⁊ doloꝛes tenebũt ⁊ quaſi parturiẽtes dolebũt.⁊ loquit᷑ de dãnadꝭ Et.xxxiiij.c.etiam ſcribit᷑ de inferno. Et erit ter⸗ ra eius in picẽ ardentẽ nocte ⁊ die nõ extinguet᷑ in ſempit᷑nũ:aſcẽdet fumꝰa generatiõe in gene⸗ ratiõem ⁊ deſolabit᷑ in ſecula ſeculoꝝ.⁊ Eſa vlti mo.c.dicit᷑. Ignis eoꝛũ nõ extinguet᷑.⁊ Job.xx. ſcriptũ eſt. Deuoꝛabit eos ignis qͥ nõ ſuccendet᷑ Et Abacuc.ij. Laboꝛabunt ꝓpłi in multo igne. Et pſal.x.dicit Dauid. Pluet ſuper pctõꝛes la/ queos ignis ſulphur ⁊c.⁊ Eʒech.xxij. In igne ire mee cõſumpſi eos.⁊ Apoc..xviij. Invna die veniẽt plage eius:moꝛs ⁊ luctꝰ ⁊ fames:⁊ igne cõburent᷑.? Apod.xx. Qui nõ eſt inuẽtus in li⸗ bꝛo vite ſcriprus miſſus eſt in ſtagnum ignis. ⁊ Matth.xviij.dicit ſaluatoꝛ. Bonum eſt tibi cũ vno oculo in vita intrare q; duos ocłos ha⸗ bentẽ mitti in gehẽnã ignis.De hoc etiã ðᷣt Uir⸗ gilius.vj.Eneydos. Reſpicit Eneas ſubito ⁊ ſub rupe ſiniſtra Menia lata videt triplici circũdata muro Que rapidus flãmis ambit toꝛrẽtib amnis Tartareꝰ flegiton toꝛquetq; ſonãtia ſaxa. Et iſidoꝛꝰ lib.j.de ſũmo bono.o.xxix.inqͥt.Du⸗ plex eſt pena dãnatoꝝ in gehẽna quoꝝ mẽtem vrit triſticia ⁊ coꝛpus flãma. Sed de hoc igne pñt queri tria. Pꝛimo querit᷑:vtrũ ignis infer⸗ nalis ſit coꝛpoꝛeꝰ.Et lʒ; Damaſcenꝰ li.iiij.dicat de ülo igne qualis ſit deꝰ nouit.tamẽ cõiter di⸗ cũt doctoꝛes in.iiij.ſen.di.xliiij.maxie ibi Rich. nr̃ ar.ij.q.iij.ꝙ ille ignis eſt coꝛpoꝛeꝰ a pᷣncipio mũdi cũ alijs creaturis ꝓductꝰ⁊ oꝛdinatꝰa deo ad repꝛobos cruciãdos.Et hoc aſſerit Augꝰ.in lib.j.de mirabilibo ſacre ſcripture.c.ij.⁊.in.xxj.ðᷣ ciuitate dei.c.x.idẽ inqͥt. Gehẽna illa q̃ ⁊ ſtagnũ ignis ⁊ ſulphur dicit᷑ coꝛpoꝛeꝰ ignis eſt.? Gꝛe. in.iiij.dyal.dicit. Ignẽ gehẽne coꝛpoꝛeũ eſſe nõ ambigo. Et dicũt theologi in.iiij.ſen.diſt.xliiij. maxime Rich.noſter ibidẽ art.ij.q.iiij.ꝙ ignis inferni quãtũ ad inflãmsdum eſt eiuſdẽ ſpeciei ſolute.Sicut caloꝛ naturalis in tit nutrimẽtũ in carnẽ:⁊ ſic ſecuris in vtute mo CXCII cũ igne elemẽtali. Quia ſicut omnis aqua om̃i aque eſt eadẽ ſpece m Phm jcopic.? Aug. in queſtioe.xxvij.a Hoꝛoſiũ vbi ait:ꝙ aque que ſuꝑ celos ſunt eiuſdẽ ſunt ſpeciei cum iſtis infe rioꝛibo.ita om̃is ignis omni igni eſt idẽ ſpecie. Dicũt tamẽ doctoꝛes ꝙ ignis inferni habʒ ma ioꝛẽ efficaciã ⁊ vᷣtutẽ qᷓ; ignis elemẽtalis.UVñ ðt Augꝰ.qꝙ ignis noſter quẽ habemus in terra in cõparatiõe ignis inferni eſt ſicut fumꝰ ignis no ſtri in cõparatiõe ipᷣius ignis. Immo foꝛtiꝰ di cunt quidaã:qꝙ noſter ignis eſt ſicut ignis depi⸗ ctus in muro in cõparatiõe ignis veri.O igitur peccatoꝛes quõ poteritis ſuſferre ignes inferni cũ dicat Aug.xxj.de ciuita.dei.c.iiij.ꝙ nibil eſt igne vrẽte moleſtiꝰ. Ecũdo de iſto igne querit᷑:vtrum poſſit ſ aimas ſeparatas a coꝛꝑe cruciare. Iſtaʒ queſtionẽ tãgit Scotus⁊ ſctũs Bona. in.iiij.di.xliiij.? Rich̊.ibidẽ arti.ij.q.ix.?⁊ LZbo⸗ mas in.iiij.ſcripto di.xliiij.ar.iij.⁊ contra gen.ili bꝛo.iiij.c.xc.⁊ in.ij.qdlibet᷑.q.xiij.⁊ i.iij. qͥqlibet᷑. q.xxiij.⁊ in queſtiõibo de aia.q.xxj.⁊ om̃s cõclu dunt ꝙ ſic.Et hoc tenet Aug.xxj.de ciuitate dei ca.x.Scriptũ eſt em Matthᷣ.xxv.de damnatis Ite maledicti in ignẽ eternũ qͥ paratꝰ eſt diabo lo ⁊ angelis eius.Ex quo arguit Gꝛego.in.iiij. dyal.dicẽs. Si diabolꝰ? eiuſq; ãgeli cũ ſint icoꝛ⸗ poꝛei coꝛpoꝛeo igne ſunt cruciãdi: quid mirũ ſi aie etiã ãteqᷓ; recipiãt coꝛꝑa poſſint coꝛpoꝛea ſen tire toꝛmẽta.Dicit ergo Richar.⁊ alij pallegati theologi om̃svbi ſupᷣ:ꝙ ille ignis cruciat ſpũs ſeparatos inq;tũ eſt inſtrumẽtũ diuie iuſticie. Sicut videmꝰ res habere multas actiões ĩvir⸗ tute pncipalis aßerle que eis nõ cõpeterẽt ab⸗ oꝛ naturalis in vtute aĩe ↄuer⸗ toꝛis ſcindit arboꝛẽ.Dicit aũt Aug.vbi S.ꝙ ſi⸗ cut aĩa a ſui creatiõe cõiũgit᷑ coꝛpoꝛi vt dãs eivi tam:ex qua cõiunctiõe aia ipᷣa vehemẽtem cõci⸗ pit amoꝛẽ ad coꝛpus ſuũ:ſic aima dãnata liga⸗ tur igni ⁊ detinet᷑ ab eo vt accipiat ab ipᷣo igne penã:⁊ ex illa cõiunctiõe cõcipit hoꝛroꝛe ⁊ dolo rem.Et Gꝛegoꝛiꝰ vbi ſupꝛa ait. Anima nõ ſolũ vidẽdo ſed etiam expeniẽdo incẽdiũ pati. F Ertio querit᷑:vtruʒ ignis infernalis erit t perpetuus non tamẽ cõſumẽs damna⸗ teos ſed ſolum cruciãs.Et hõc queſtionẽ Rich.mouet in.iiij.di.xliiij.arti.ij.q.v.⁊ reſpon det ꝙ erit perpetuꝰ. Nam Matth.xxv.a ſalua⸗ toꝛe noſtro ille ignis appellat᷑ eternus. Quod nõ eſt intelligẽdum a parte ãte ſed a parte poſt. Et hanc opinionẽ tenet Auguſt.xxj.de ciuitate dei. aũt nõ cõſumãtur damnati illo igne ꝓ⸗ bat Richar.in eadẽ diſt.⁊.art.q.vij.Scriptum eſt em̃ Job.xx. Luent om̃ia que fecit nectamen ↄſumẽtur.Et ꝙ h̊ ſit poſſibile.ſ.facere durare ĩ perpetuũ ignẽ inferni: ⁊ in iũo damnaros non annihilari: ꝓbat Augꝰ. xxj. de cuitate dei.cliij · Germo v.⁊.vj.vbi dat multa exempla mirabilia. Pꝛi⸗ mũ eſt de Salamãdra quod eſt animal habi⸗ bitãs in igne nectamẽ ab eo còſumit᷑. Siliter et de möte ethna q eſt in ſicilia.Et de mõte vulca⸗ no:⁊ de olimpo:a quibs mõtib exit ↄtinue flã⸗ ma ⁊ nõ nutrit᷑ aliquibo elemẽtis ⁊ tñ ſemꝑ du rat.Et ſᷣm Gꝛeg.in.iiij.dyal.ab ipᷣis mõtibo au diunt᷑ voces terribiles que putant᷑ eſſe damna⸗ toꝛũ.Et ibi dicit᷑ eſſe os inferni. Snw Imilit᷑ apð garamãtes ðᷣt Aug.eẽ fon⸗ tem qᷣ in die eſt tã frigidꝰ vt de eo nõ poſ ſit bibi:ꝛin nocte tã calidꝰvt nõ poſſit tã gi. Silr in epiro ðt eſſe aliũ fontẽ:in quo ſi po⸗ nant᷑ faces extincte ſubito accẽdũtur. Itẽ in ar⸗ chadia dicit eſſe lapidẽ qͥ vocat᷑ albeſton:qͥ accẽ ſus ſemel ãpliꝰ nõ poteſt extingui. O igit᷑ infeli ces pctõꝛes ſi mõ nõ poteſtis tenere ꝑ momẽtũ vnũ digituz in iſto igne quõ poteritis ſtare per mille milia annoꝝ imo ꝑ infinita ſecula ſecłoꝝ toto coꝛꝑe ⁊ aia ſub merſi in illo hoꝛribili igne infernali:qͥ nõ ſolũ exteriꝰ vos cruciabit ⁊ vret: ſed etiã ꝑ os ac nares⁊ ꝑ alias coꝛꝑis apparitõ nes ingrediens oĩa viſcera vr̃a deco quet. Ideo exclamat Eſaias.c.xxxiij.dicẽs. Quis potit ha/ bitare de vobis cũ igne deuoꝛãte ⁊ cũ ardoꝛib ſempitnis.Qð ↄſiderãs quidã ſcũs pr̃ ad cuiꝰ cellã ꝑrexerat quedã iĩpudica meretrix eũq; tem ptabat⁊ incitabat ad libidinẽ:ſtatim cepit ſibi cõburere digitos ad ignẽ lucerne dicens. VUolo videre ⁊ exꝑiri ſi potero pati ignẽ inferni qͥ com buret luxurioſos:⁊ ſic a tẽptatiõe liberatꝰ eſt:⁊ meretrix illa moꝛtua eſt ex hoꝛroꝛe talis viſiõis vt legit᷑ in vitaſpa.Si qͥs aũc videret illũ terri⸗ bilẽ ignẽ pfecto fugeret oẽm cauſam ꝑueniendi ad eũ.iuxta illð Naum.iij.Ois qͥ viderit reſiliet a te.Ad cõfirmationẽ q̊ʒ pꝛedictoꝝ de igne infer nali dant aliqͥ docroꝛes aliud exẽplũ dicẽtes.q; ſicut ſᷣm medicos coꝛ hoĩis moꝛtui veneno mi⸗ xtũ ſi in igne ponat᷑ cõbunit᷑ ſed nõ cõſumit᷑:ſic moꝛtuꝰ veneno pcti in inferno ꝑpetuo cõburet᷑ ⁊ nunq; cõſumet᷑.Sed ſcitote o maledicti pctõ/⸗ res ꝙ nõ ſolũ ab igne ſed etiam ab oĩbus alijs elemẽtis:videlʒ ab aqua ⁊ ab om̃ibalijs crea⸗ turis cruciabimini.vt ꝓbat Richar.in.iiij.diſt. xliiij.ar.ij.q.x.⁊ ſccũs Gona.ac Scotꝰ in ea.di. Et hoc pᷣdixit Salomõ Saßp.v.dicẽs. Pugna bit ꝓ illo oꝛbis terraꝝ cõtra inſenſatos. ⁊ in eo dẽ.c.etiã dicit.Candeſcet in illos aqua maris ⁊ flumina cõcurrẽt duriter.De hoc igne terribili⁊ de alijs penis inferni loquit᷑ Aug.in ᷣmone ad beremitas dicẽs. Unꝰ eſt igit᷑ ignis ſingulis et coꝛpoꝛeꝰ:vt inſenſatos pctõꝛes coꝛꝑalit᷑ cruciet nec lignis nec pice nec oleo nutrit᷑:ſed ꝑ pctm̃ ſe mel accẽſum in eternũ durare nullatenꝰ dubita re debemꝰ. O inferne tu latꝰ es ⁊ mẽſurã nõ ha bes:ꝓfundꝰ es ⁊ nullũ fundũ te habere cogno ſco.inſatiabilis es qꝛ oẽs tã pauꝑes qᷓ; diuites lbẽter te ſuſciꝑe audio.plenus es ardoꝛe incõ⸗ parabili:plenꝰ es fetoꝛe intolerabili: plenꝰ om̃i doloꝛe innumerabili. Ibi eſt ois milſeria:ibi te⸗ nebꝛe:ibi nullꝰ oꝛdo:ibi erroꝛ eternꝰ:ibi nulla ſpes boni:ſed om̃e malũ quod extiman poteſt dãnatis in eternũ erit. Sed ſi querat᷑vtrũ om̃s ſentiant eandẽ penã ĩ inferno. Reſpõdet Aug. in.xxj.de ciuitate dei.c.xvj.ꝙ pꝛo quãtitate pec⸗ catoꝛũ ſentiet᷑ ? grauitas penarũ. Sicut enim quãto maioꝛẽ quis ponit faſciculũ lignoꝛuʒ in igne tanto maioꝛẽ flãma facit. Ita ⁊ vos o dia/ bolici pctõꝛes quãto maioꝛẽ cumulũ pctõꝝ fa⸗ cietis tanto magis eternale vos incẽdiũ aliaq; multiplex ifernalis pena cruciabit.vt inqͥt Ri⸗ chardꝰ noſter in.iiij.di.xliiij.arti.vlti.q.ix. ¶nð dicit Gꝛego.libꝛo.ix.moꝛał.vᷣſus finem. Sicut vno ſole omes tangũtur:nec tamẽ ſub eo vno oꝛdine om̃s eſtuamꝰ.quia iuxta qualitatẽ coꝛ⸗ poꝛis ſentit᷑ etiã pondus caloꝛis.ſic damnatis ⁊ vna eſt gehẽna que afficit.⁊ tamẽ nõ vna qua⸗ litate omnes comburit.quia quod hic agit di/ parvalitudo coꝛpoꝛum ũullic exhibet diſpar cau ſa demeritoꝛũ.Et idẽ dicit Augꝰ.in libꝛo medi⸗ tionũ.c.xxvj.⁊.xxij.de ciuitate dei.c.xyſ. Quinta afflictio q̃ ðꝛ blaſfematiois. H VUinta afflictio quã habẽt damnati q in inferno dicit᷑ blaſphematõis. Uñ ſciendum ꝙ ſp̃i dãnati ſunt totaliter pꝛiuati om̃i charitate dei ⁊ pꝛoximi. Si em̃ haberẽt vel vnã guttã charitatis:vt di⸗ cebat Guiulhelmꝰ epᷣus pariſiẽſis:ſapoꝛ eiꝰeſſet tam dulcis ⁊ foꝛtis ꝙ condiret om̃ia eoꝛũ ma⸗ la.Erũt autẽ confirmati ⁊ obſtinati in indigna tione:inuidia:ira:⁊ odio dei ⁊ pꝛoximi:⁊ pleni crũt impatiẽtia ⁊ amaritudine.Uñ cuilibet dã nando dici᷑ Eʒechieł.xxiij. Calicem meroꝛis et triſticie bibes ⁊ potabis vſq; ad feces. Et ideo cx impatiẽtia ⁊ cõturbationeac furoꝛe blaſphe⸗ mant deũ ⁊ ſanctos.Eſa.viij.Cũ eſurierint ira/⸗ ſcentur ⁊ maledicẽt regi ſuo ⁊ deo ſuo.dicit au tem Phus in.j.libꝛo poetrie ſue:ꝙ in inferno cõtinua eſt lis.ODe blaſphemia vᷣo dei ſcriptum eſt Apod.xvj. Blaſphemauerũt deũ celi ?⁊ man ducauerũt linguas ſuas pꝛe doloꝛib ⁊ vulne⸗ ribus ſuis. Patet per exemplũ qð legit᷑ in ſum ma de ſeptẽ donis:vbi dicit᷑i cum quidã vſu rariꝰ infirmaret᷑ ad moꝛtẽ nec ſacerdos vellet ei ſacramẽta cõferre niſi reſtitueret vel cautionem faceret:illeq; recuſare:hoꝛtabant ur ad hoceuʒ filij eius ne ad infernũ deſcẽderet moꝛiẽs. Ille vᷣo reſpõdebat.eſcitis quid petatis.Si vellẽ male ablata reſtituere relinquerẽ vos pauꝑes ⁊egenos:meliuſq; ẽ ſe cõmittere miſicoꝛdie dei qᷓ; mĩicoꝛdie hominũ.Et in hac ꝑtinacia moꝛ/ tuus eſt vſurariꝰille ac in inferno ſepultꝰ.Ex fi⸗ lijs aũt eius duobo dixit alter ad alterũ. Pattr noſter moꝛtuꝰ eſt nõ imitemur eũ retinẽdo vſu ras per illũ extoꝛtas ſed reddamꝰ creditoꝛibvt ſaluari poſſimꝰ.At alter rñdit.Ego meã parteʒ eütorecki inofeckin⸗ Bltergloi⸗ ſcesd ſcun ſecllotenäſeinn gs noin — nnmenin ongturnniin nen/iulin⸗ rcincichu culebouſnti tcrgenttan Nplhgetinnuen ſinn tflöſictk⸗ mickendaslüt odreuineienn finterpnes geagfroeneul Gangtcuwile. Mardotdn Padedinmin ſfeno et. Bubenitde Haunmitet Ginircuitn Moffl Emaffia ſnod: llecka Mndl. nocs oofancog Dtinicäſunge' ſaniſinocſend Reireg Sgiotnen Pſel (0, epleriſum Uitnotiindmula Unpoibus hoſbl rianneynuſ Uulafem. Jo lgo Jobrni. 0 üſinuldecirs ingrinnnlnn GidGerifon ebeiſonpin Spedatrit noſtncnnccb Cordisnottigeg oſteneäter quia Peccauins⸗ ſmumzcöme Scemnücke lceſſabupraft lnatgkoly e ſeno iegze, hog Dßoden do Niiz Eo glinn hangni an anden N mie kews niiin gan e r mmi ſndan urrsqooltig Aors ſcdanm Binminin 8 r unen leadidrnien Bucenlb nedacg, ukennis ogni dehenan duihatu, ldinn inwir tur Aeuin nichrund anſiiſseſe ndircoisting rodſting n da: ponnſan dine Dialhen Clemm Nſas ens 4, onenſint huff vor wln dinn ncgi iimn mtoinjmn mitcri dimm dolrtyt we, löcͤkgtinſun an dblid rſaarused GndaNGNnH bunruad hot ean nols ens t vai wo n⸗ memſind SS õ Foliũ retinebo:necillã rſtituere curo. Si pater noſter vſuras fecit ⁊ nõ reſtituit ipᷣe non ego pena poꝛ tet. Alter ergo poꝛtionẽ ſua reſtituit:⁊ ſeculũ de ſerẽs dei obſequio ſe totũ tradidit. Dũ aũt qͥ in ſeculo remõſerat mũdanis ſe ĩmergeret ifirma⸗/ tus ad moꝛtẽ nec penitẽs ſecutus eſt patrẽ. Q ð frater audiẽs rogauit deũ vt pꝛis ⁊ fratris eiꝰ ſtatum ei dignaret᷑ oſtendere Una igit᷑ dierũ cũ oꝛaret vidit terrã apertã ⁊ in iferno patrẽ in flã⸗ mis penitꝰ ſepultũ:⁊ filiũ eiꝰ fratrẽ ſuum iacẽs ſuꝑ eũ:maledicebatq; pater filiũ dicẽs. Male⸗ dicta ſit hoꝛa in qua te genui fili? tu ſis maledi ctus:qꝛ ꝓpter te fecivſuras ⁊ nolui reſtituere:ne te pauperẽ relinquerẽ.⁊ ꝓpter hoc crucioꝛ in hac flama. Et filiꝰ rndebat. Maledictꝰ ſis tu pater ⁊2 maledicta dies in qua me genuiſti:qꝛ exeplo tuo docuiſti me fenerari:⁊ vſuras extoꝛtas no/ luiſti reddere ꝓpter qð crucioꝛ ĩ inferno.Et poſt hec ambo pariter eiulãtes blaſphemabst cũcta creata ⁊ creatoꝛẽ illoꝝ.Qð cernẽs ille ſeruꝰ dei gratias deo egit qͥ eum liberauit de tãto malo. Igeo de danatis loquens Dantes in tract.de inferno dicit. Blaſphemãt deũ ⁊ eoꝛũ parẽtes Et humanã ſpeciẽ hoꝛã tẽpus ⁊ ſemen Et diẽ vite eoꝛũ ⁊ natiuitatẽ. Sexta afflictio que dicit᷑ incõſolabilis lamẽ tationis. V Erxta afflictio quã habebũt dãnati in ſ inferno ðꝛ incõſolabilis lamẽtatõis Et iſte eſt cantꝰ damnatoꝝ habẽs ſex notas.ſ. Ut.re.mi.fa.ſol.la. Pꝛimaʒ notã vociferãdo ꝓfert quilibet dãnatus dicẽs. Vtinã cõſumptꝰ eſſem ne oculꝰ mevideret:fuiſ ſem q̃ſi nõ eſſem de vtero traſlatꝰ ad tumulum 8 aia mea. Pſal.lxxxvij.Et oẽs alij rñũdent cuʒ Bobr. Geos aʒ vo addit dicẽs. Repleta eſt ma i eo. Repleti ſumꝰ deſpectiõe.pſal.cxxij. Tertiam aũt notã inſimul cantãt dicctes. Mivᷣabilioꝛeſ ſumꝰoĩbus hoibus.j.ad Choꝛ.xv. Quartã vᷣo notã cantatvnuſqͥ ſq; eoꝝ dicẽs.Facies mea in⸗ tumuit a fletu. Job.xvj.⁊ iteꝝ.Faciẽ meã ogꝑuit caligo. Job.xxiij.Quintã aũt notã adiungunt osẽs ſimul dicẽtes. Sol intelligẽtie nõ eſt oꝛtus nobis:⁊ in malignitate nr̃a cõſumpti ſumus. Saß.v. Sextã vo notã ſimilit᷑ decantãt dicen⸗ tes.Laſſati ſumꝰ in via iniqͥtatis ⁊ perditiõis. Saß.v. ⁊ iterũ. Laſſis nõ dat᷑ requies ⁊ pellis noſtra quaſi clibanꝰexuſta eſt:⁊ defecit gaudiũ coꝛdis noſtri.ac conuerſus eſt in luccũ choꝛus noſter:⁊ cecidit coꝛona capi noſtri. Ue nobis quia peccauimꝰ ⁊ ꝓpterea meſtũ factũ eſt coꝛ no ſtrum ⁊ cõtenebꝛati ſunt oculi nr̃i. Lreñ.vltio. Sciendũ eſt ergo ꝙ in inferno nunq; dãna⸗ ti ceſſabunt a ſuſpirijs ⁊ maximis clamoꝛib ⁊ lamẽtatõibo.Et cauſam aſſignat Eſaias.xxij.c. dicens. Dies em interfectiõis ⁊ cõculcatiõis ac fletus a dño deo exercituũ. Uñ ſaluatoꝛ noſter — Matth.xxij.inqᷣt. Ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ den⸗ tiũ.Sed notãduim Rich̊.in.iiij.di.l.ꝙ in ifer⸗ no nõ erit coꝛpalis fletus inq;tũ eſt quedã reſo lutio coꝛpoꝛaliũ lachꝛymaꝝ.quia talis reſolu⸗ tio nõ erit in alia vita cũ pertineat ad ſtatũ coꝛ⸗ mptibilẽ. ſed erit ibi maximꝰ doloꝛ interioꝛ ⁊ ex terioꝛ cũ turbatiõe ita ꝙ ſuſpirabũt ⁊ lamenta⸗ bunt᷑ dãnati pꝛe doloꝛib cũ turbatiõe oculoꝛũ ⁊ motu capitis ⁊ ſtridoꝛe dentiũ ⁊ pꝛe maxima anguſtia vultꝰ ⁊ caro ⁊ capilli contrahetur.Et de his lamẽtis loquitur Dantes in tract᷑.de de inferno dicẽs. Que ſuſpiria planctꝰ ⁊ alti doloꝛes Reſonãt per aera ſine ſtellis Dic:⁊ ne incipiẽdo plangas. Si poſſemꝰaures ponere ad os ĩfernip o fecto audiremꝰhoꝛribiles voces mioꝝ da natoꝛũ clamãtiũ ⁊ dicẽtiũ. Heu heu qᷓ; vrens ⁊ ardẽs eſt iſta flãma. Quis dabit no bis ad refrigerandũ guttulã aque.quis nos li berabit a cruciatibo iſtis.quis nos cõſolabitur in tot meroꝛibbo. Vbi ſunt amici nr̃i:vbi diuitie vbi potẽtia:O vita nr̃a plena om̃i doloꝛe ⁊ an⸗ guſtia:o vita deſtituta om̃i auxilio om̃iq; ſola⸗ tio:audiretis ꝓfecto quẽlibet danatũ blaſphe⸗ mantẽ ⁊ dicẽtẽ. Heu mihi quare me creaſti deꝰ Job.x. Quare de vulua eduxiſti me. Maledi⸗ ctus tu pater meus ⁊ mater que me cõcepiſtis Ecci.xlj.De patre impio conquerũtur fũlij: qi Apter ipᷣm ſunt in obpꝛobꝛiũ. Maledictus ſit dies in qua natꝰ fui. Job.iij.ca. Pereat dies in qua natꝰ ſum:⁊ nox in qua dictũ ẽ:natꝰeſt hõ ĩ mũdũ. Heu mihi qꝛ pꝛiuatꝰ ſum videre głiam dei. Eſa.xxv.Tollat᷑ impiꝰ ne videat glłiam dei. Heun mihi quia ſemꝑ ardebo in hoc igne eter/ nali. Pfal.xcvj. Ignis ante ipᷣm pᷣ cedet ⁊ inflã⸗ mabit in circũitu iimicos eius. Heu qꝛ vndiq;ʒ circũdatus ſum penis ⁊ doloꝛibo. Daniclł.xiij. Auguſtie ſunt mihi vndiq;.O obſtinati pecca toꝛes:o coꝛda adamãtina durioꝛa ſaxis quare nõ plãgitis audiendo tam hoꝛribilia.O laſciui iuuenes qͥ ridetis ⁊ tripudiatis audite quid di cat vobis ſaluatoꝛ Lu.vj. Ue vobis qui nũc ri detis:qꝛ lugebitis ⁊ flebitis. Plãgite ergo nũc peccata veſtra ne in eternũ plagatis. Ait em̃ ſal uatoꝛ noſter Matth̊.v.Beati qui lugẽt qm̃ ip ſi cõſolabutear. Septima afflictio que dicit᷑ eterne deſpera⸗ tionis. + MV Evptima afflictio quã habebũt dam/ ſ nati in inferno dicit᷑ eterne deſpatio⸗ nis.De quolibet em̃ dãnato ðꝛ Job. xv. Non credit ꝙ de tenebꝛis reuerti poſſit ad lucẽ circũſpectãs vndiq; gladiũ. ⁊ ibi dẽ. Auferet᷑ de tabernaculo eius oĩs ſpes fidu⸗ die.Et PS.inqͥt. In inferno nulla eſt redẽptio. Vñ ſi dãnati ploꝛarent płes lachꝛymas q; ſint gutte aq̃ maris nõ poſſet deũ placare neeremii/ ermo ſionẽ pene aliquã ipetrare. Ipe em̃ ait Pꝛouer. j.Tũc damabunt ⁊ nõ exaudiã eos ⁊c.Et iõ ðꝛ Eccłs.ix. Quodcũq; põt manꝰtua facere:iſtan⸗ ter oꝑare:qꝛ nec opꝰ:nec ratio:nec ſapientia erit apud inferos quo tu ꝓperas. Nulla em̃ ericvia: nullũq; remediũ euadẽdi illas penas ꝑpetuas vñ Greg. vij. moꝛaliũ inqt. in iferno enit frigus intolerabile.ignis ĩextinguibiulis:vermis imoꝛ talis tenebꝛe palpabiles:flagella cedẽtiũ:hoꝛri da viſio demonũ:ↄfuſio pctõꝝ:⁊ deſpatio oiuʒ bonoꝝ ⁊c̃. Pꝛo cuiꝰdeclaratione mouet᷑ q̃ſtio. Vltrũ deꝰ iuſre puniat moꝛiẽtes in pctõ moꝛtali pena eterna.Et rñdent quidã ꝑfidi:quoꝝ dicta refert Aug.xxj.de ciui.dei.xj.c.dicẽtes ꝙ deꝰ iniu ſte fadet dans penaʒ eternã pctõꝛibo:⁊ poſſumꝰ arguere ſic. Pꝛo mẽſura pcti debet eſſe plagarũ moõodꝰ.Deut.xxv.⁊.l.j.S.ſʒ ⁊ qͥ poꝛcũ.ff.de abige. l.reſpiciendũ.ff.de penis.⁊.l.pediꝰ.S.j.ff.de ĩcen dio rui.⁊ nau. Unde dicit ſaluatoꝛ Matthᷣ.vij. 2 Luce.vj.?⁊ Marci.iiij.⁊ hr̃.in.c.qualiter et qñ. de accuſa.el pᷣmo.In qua mẽſura mẽſi fueritis remetiet᷑ ⁊ vobis. Sʒ mẽſura pcti nõ eſt ifinita: cum ſit a vᷣtute finita:ergo nec cruciatꝰeiꝰdebet eſſe ĩfinitꝰ. Ad hanc queſtionẽ rñdet Ric.noſter in.iiij.di.xliiij.ar.ij.q.j.di. deꝰiuſte punit pctõ res in pctõ moꝛtali moꝛientes pena eterna.Et hᷣ poſſumus ꝓbare q̃ttuoꝛ rõnibo. Pꝛimo /pter voluntatẽ.Et hanc rationẽ tangit Grego.iiij.li. dialogoꝝ rñdens ad argumẽtũ ĩ ↄtrariũ factcũ. Ibi em̃ Pecrꝰdiaconꝰ eiꝰ eum iĩterrogat dicẽs. Scire velleʒ quõ iuſtũ eſt vt culpa q̃ cum fine ppetrat᷑ ſine fine puniat᷑.?⁊ Greg.rñdit. Hoc re⸗/ cte petre diceret᷑:ſi iuſtꝰiudex nõ coꝛda hoiuʒ ſʒ ſolũ fctã pẽſaret. Iniqͥ ei iõ cũ fine ðliq̃rũt:qꝛ cũ finevixerũt. Nã voluiſſẽt vtiq; ſi potuiſſent ſine fine viuere:vt poſſent ſine fine peccare.oñdunt em̃ qꝛ in pctõ ſemꝑ viuere cupiũt qui nunq; de ſinunt peccare duʒ viuunt. Ad magnã ergo iu⸗ ſticiam iudicantis ꝑtinet:vt nunq; careant ſup plicio qͥ in hac vita nunq; voluerũt carere pctõ. hec ille. Ad ideʒ facit.c.legat᷑.xxiiij.q.ij. Aug.q̊ʒ hoc ↄfirmans de pe.di.vij.c.fi.inquit. Qui im/⸗ penitens moꝛit᷑:oino moꝛit᷑ ⁊ eternalr cruciat qꝛ qui impenitens finit᷑ ſi ſꝑ viueret ſꝑ peccaret Mala em̃ volũtas ꝓ facto reputat᷑.c.ois.c.nũ/⸗ quid. c.noli.c.homicidiũ.c.ſipterea.de peni.di. j.vñ Juuenalis li.v.⁊ fi.ſatira.j.inquit. Nã pa⸗ titur penas peccãdi ſola volũtas.⁊.ff.ad.l.coꝛ⸗ neliã.de ſicca.l.diuus.ðꝛ. In maleficijs volun⸗ tas ſpectat᷑ nõ exitus.Et in.l.ſi quis nõ dicã.C. de ep̃is ⁊ cle.dicit gloſa.q punit᷑ affectus etiam ſi nõ ſequat᷑ effectus:qñ ꝑ malefactoꝛẽ nõ ſtetit: qui petm̃ opere cõpleret/Sed quid deridẽt pᷣ⸗/ dicatoꝛes penas eternas pᷣdicantes:dicẽtes nõ eſſe infernũ:ſuꝑ quibo miroꝛ de diuia clemẽtia quõ nõ faciat eos a demonibo viuos ad iĩfernũ pꝓduci. Sicut fecit de Dathan ⁊ bnon Pprer quoꝛũ pctã aperuit ſe terra ⁊ viui deſcenderunt in infernũ. Numeri.xvj. .„ plũ.Nam cũ quidã oꝛdinis nr̃i guardianꝰ in ꝓuinciã ſicilie nauigaret ꝓpe montẽ vulcaniab anno citra:ecce ꝙ a demone poꝛtatꝰeſt extra na uem ad ciuitatẽ quãdã longe ꝑ miülle miliaria inde exiſtentẽ:⁊ ad ſepulchꝛũ epi adductꝰqͥ per tres menſes ante moꝛtuꝰ fuerat:cõpulſus eſt a demone coꝛpꝰ eiꝰ expoliareveſtibo põtificalibꝰ. Deinð demõ eo nudato dixit guardiano. Tua ſint veſtimẽta:coꝛpꝰ vᷣo meũ eſt ſicut etiã ẽ aĩa. Et ſtati eũ cũ pᷣdictis veſtibo reſtituit in nauẽ.⁊ pᷣdicta facta ſunt i ſpacio medie boꝛe.Cum aũt guardianꝰ patrono nauis ⁊ ſocijs oĩa retuliſſʒ 7 veſtes oſtediſſet:ille adaptatis velis ad ciuita tem illã nauẽ direxit. Inuenitq; in pᷣdicto tẽpo⸗ re moꝛtuũ fuiſſe epiſcopũ ⁊ oſtẽdẽs veſtes illas põtificales cubicularijs eiꝰ:cognouit ab eis ꝙ erãt ille quib in monumẽto fuerat oꝛnatꝰ.coꝛ⸗ pus aũt eiꝰ nõ inuenerũt in ſepulchꝛo:qꝛ a de⸗ mone poꝛtatũ fuerat ad ifernũ. Nõ mlto etiã tẽpoꝛe elapſo quidã pᷣdarus pᷣdicatoꝛ ĩ quadã ciuitate ſicilie valde mirabiłr pᷣdicauit ð głia ce leſti ⁊ de penis eternis inferni.Cũ aũt quidam nobiles in q̊dã hoſpitio comederẽt:arguerẽtq; hoĩem qͥ ſᷣmoni nõ interfuerat turpibo occupa⸗ tus ⁊ ebꝛietatibo dicentes.Si intfuiſſes pᷣmoni iſtiꝰ ſancti viri qui tãta mirabilia dixit de futu ra vita pfecto in alteꝝ virũ mutatꝰfuiſſes:audi to ꝙ paratũ eſt malis ſuppliciũ eternũ. Quibꝰ ille ridit.Sic ſtulti eſtis vt putetis poſt hãceẽ aliã vitã aut toꝛmẽta repꝛobis. Si qͥs mihi ſol uerit pꝛandiũ dabo ei partẽ meã paradiſi ⁊ ſuʒ contẽtus eterno cruciatui deputari. Quo dicto ſtatim venerũt duo demões in foꝛma mercato⸗ rum ⁊ introgauerũt quenã is dixiſſet.⁊ replica tis verbis ab illo dixerũt. Nos ſoluemꝰ pꝛo te pꝛandiũ.Quibo ille aſſentiẽs:poſtqᷓ; bene iple⸗ uit ventrẽ üli demones ſoluerũt hoſpiti ⁊ dixe⸗ runt miſero. Ueni nobiſcũ.Qui dixit.Quovul tis me ducere.Illi aũt dixerunt. Sdes poſtea. Statim igit᷑ videntibo cũctis facto magno tur bine a demonib ille miſer in aera ſublatus eſt. Deinde terra aꝑuit ſe ⁊ ille miſer cadẽs in voꝛa⸗ ginẽ terre flãmis eternis deputatꝰ eft. iſſicilia etiã erat quidã iuuenis totꝰ de⸗ i ditus ludoꝰꝛ laſciuijs.qui ſemel cũ lude ret ſuꝑ ſcalã cuiuſdã palacij ⁊ haberet in manica coꝛrigiã vxoꝛis ſue quã acceꝑat vt ha⸗ beret qͥd luderet ſi totã pecuniaʒ amiſiſſet.ſuꝑ⸗ uenit vicerex qꝗ dixit iuueni. Uade ad domũ ta⸗ liũ religioſoꝛũ ⁊ tolle in hoꝛto eoꝝ parũ inſala te vt comedã hoc ſero qꝛ nibil aliud poſſum cõ medere.Qui dixit. Libẽter vadã. Receſſit ergo ⁊ in via raptus eſt a diabolo ⁊ delatꝰin infernũ Uidẽs aũt vicerex ꝙ nõ reuerteret᷑ iratus cõtra eum cogitabat eũ acriter punire. Tandẽ naui⸗ gãte quodã patrono ꝑ mare ſicilie in eo loco in qquuo eſt mons vulcanꝰ in quo habitãt demões Audite terribile ex/ ab ſittllun cghiognun ienlynn gnuget Farres guidien wmanacvn gtn⸗ clüöptn uln, nſuone , Pitinftin ſfummucnn linuiftunn lii itin. AnO ce n clackſonndics ſde ienut Omornitenii ACbierpeicpenn Uibgnspmncnunn „ ſienigtmim GikRwaga Deiacand Dda Näinnetünue Conlincens Pn Piutnemam NRAH Nüptuioce rchen On wrnöſolür Adnrnes ls of ſenſtihmsckire Mrisdeſncrid tidcaftdennml iahdladrnnide Pokmnſitlpnaotnen buo bonis adhare uliſoemi den q AVblletam grce hee Ci tuq iye llicömiſiühoe⸗ mulgintneſtpuna Coñ dicryg mo⸗ Cöſepbar uir⸗ Miſtüutiniden Nonlltecarrele nnderonpe GdsWedeänuc däähmnitnsccken ü egrümin Gdonant i Fuch ctmalod n gͤeſehoſſe, Apoc,ii ſont Sa d nmsſoi ghen muiceni Munstee nigtiig 9 us Zdim n fen Cieügtn rigi gei ruptponng Giriiſufn Ummrfiſisnd pliaüami dun 1 pocens tſiti bis. Gicenbin imnei panltt eputan. Ode sinformunen iis dinſatl⸗ ſos ſtun /n nisofn i⸗ anithiu: N iOutrlon mmn Sonpotr⸗ naN—Nα am,olo niradisnw üumnsn d Sintdͤlnd Pnloänbhnont Nnir mnn miſel Csdendwn rwor Plauud in⸗ mai Nuſtch rdeun tniin anmtinmi nin 11 in ſtilin koſtitisig Cgnonti fuen ang nſulche tmni. ſin barciantic Foliũ ⁊ eſt opinio quoꝛũdam ꝙ ibi ſit os inferni. Au diunt᷑ em̃ ibi ↄtinue voces boꝛribiles ⁊ vlulatꝰ magni:pter qð multe naues demergũtur. Unñ fratres quidã ex nr̃is ibi exiſtẽtes audierũt q̃ſi vnũ magnũ ꝓpłm viroꝝ clamantiũ.Deinde q̃ſi aliũ ꝓpłm mulierũ vlulaãtiũ:⁊ poſtea q̃ſi alium ꝓpłm pueroꝝ ad ſideravoces flebiles emittẽtiũ Et pᷣ dicti frẽs fuerũt a demõibo vᷣberati:qꝛ au⸗ ſi fuerãt illuc accedere. Admonet patronꝰ ſtan⸗ ces in naui vt nõ timeãt voces ſed ſequãtur na uigiũ.Tãdẽ cũ eſſent ꝓpe mõtẽ ecce vox terribił dicẽs.QO patrone.qui nõ rñdit.Et iteꝝ alia vox audita eſt foꝛtioꝛ dicẽs.O patrone.qͥ etiã nihil rñdit.Tũc tertio vox altiſſima audita eſt dicẽs O patrone rñde mibi ałr faciã naueʒ demergi. Ad hãc vocẽ ceperũt clamitare oẽs qͥ erãt in na ui rogãtes patronumvt rñderet.Tũc ille dixit. Quis es. Rñdit illavox.Ego ſum diabolꝰ:dic g̊ viceregi ꝙ non qrat talẽ iuuenẽ:qꝛ ego attuli eũ in via ꝓpter iniqtates ſuas ⁊ bic ardet ⁊ arde bit in eternũ. Lũc diabolus dimiſit cadere coꝛ rigiã in mediũ nauis dicens.Da hanc coꝛrigiã vxoꝛi iuuenis. Omiſeri hoĩies:o inſani pctõꝛes o ſerui diaboli quare nõ timetis expectãtes toꝛ mẽta inferni eterna.Et hoc ſufficiat pꝛo pꝛima ratiõe. Ecũdo ꝓbat᷑ pctõꝛes eternalit᷑ puniẽdoſ ſtroõne obiecti. Quelibet em̃ offenſa cõſide ratur nõ ſolũ reſpectu actꝰſed etiã reſpe⸗ ctu dignitatis illiꝰqͥ offendit᷑. Tãta em̃ reputat᷑ offenſa qᷓ;tus eſt ille qͥ offendit᷑.S.atrox.inſti.de iniurijs.⁊ de ſen.excõ.c.cũ illoꝝ.S.nos tñ.iĩ textu ⁊ in glo. ⁊.ff. de re mi.l.om̃e delictũ.S.j.⁊ de iiu. l.itẽ apð labeonẽ.S.qð ait pᷣtoꝛ.Cũ igit᷑ ſʒAug. pctm̃ ſit ſpꝛeto incõmutabili bono cõmutabili bus bonis adherere:ſequit᷑ qͥlibet pctõ moꝛ⸗ tali ſpernẽs deũ qͥ ſolꝰ eſt ſũjmũ bonũ incõmu⸗ tabile:tam grãdẽ iniuriã ei facere dicit᷑ quãtus ipe eſt. Cũ itaq; ipᷣe deus ſit infinitꝰ ergo pctm̃ 3ülũ cõmiſſũ hoc reſpectu ðꝛ ifinitũ:⁊ ideo pe na infinita eſt puniendũ⁊ eterna.Berñ.aũt ſuꝑ Cañ.dicit:ꝙ qͥ moꝛtalit᷑ peccat vult nõ eſſe deũ Qð ſic ꝓbat.Qui vult deũ aut impotẽtem:aut iniuſtũ:aut inſipientẽ eſſe vult deũ nõ eſſe.ſed qͥ moꝛtalit᷑ peccat vellet deuʒ aut neſcire pctã ſua: autvindicare non poſſe:aut nolle.qð eſt ↄ̊ iuſti ciã.& vellet deũ nõ eſſe.Qui aũtvult deũ nõ eſſe deũ puniẽdus eſt eterno ſupplicio. OQ Ertio idẽ ꝓbat᷑ rõne cõtẽptus. Pctõꝛes t nãq; ↄtẽnũt infinitũ bonũ ⁊ eternũ gau diũ qð potuiſſent eligere:⁊ qꝛ volũtarie elegerũt eternũ malũ:iuſte illis eterna ſupplicia cõdonant᷑. Uñ Aug.xxj.de ciui.dei.c.xij.inquit. Factꝰ eſt malo dignꝰ eterno qͥ in ſe peremit bo⸗ nũ qð eſſe poſſet eternũ. Peremit em̃ aiam ſuã Apoc..iij. Nomẽ habes ꝙ viuas ⁊ moꝛtuꝰ es. Et Sap̃.xvj.dicit᷑. Homo per maliciã occidit animõ ſuõ:que poterat eſſe in eternum beata:⁊ cxcx perdidit eterna bona paradiſi:atq; qᷓ;tũ in ſe ef᷑ diſſipauit ⁊ ꝑemit pᷣdicta bona: ⁊ ſilr charitatẽ infuſã ⁊ grãʒ gtirfaciẽtẽꝛ merita infinita paſſio nis xpᷣi:⁊ etiã oĩa merita totius eccłie militãtis ⁊ triumphãtis.⁊ ideo tenet᷑ ad cõdignã ſatiſfa⸗ ctionẽ.Dicit᷑ aũt ꝙ qui nõ habet ĩ ere luatĩ coꝛ/ poꝛe.l.quicũqʒ.C. de ſeruis fugi.l.fi.ff.de i ius vocãdo.il.j.in fine.ff.de penis.Licet em̃ deꝰ de⸗ derit hoĩ aiam ⁊ coꝛpus non tamẽ dedit in do⸗ minio ſuo. Unð ð coꝛpoꝛe hois dicit᷑ in.l.liber homo.ff. ad.l.aquil.ĩemo dñs mẽbꝛoꝛũ ſuo⸗ rũ.De aĩa aũt certũ eſt ꝙ nõ eſt in dominio nr̃o Ait nanq; deus Exo.xiij. Mea em̃ ſunt om̃ia. ⁊ Eʒech.xviij.inqͥt deus.Om̃es aime mee ſunt. Et ideo debet puniri pena eterna qui rem alie⸗ nam pᷣuauit eternis bonis. Quarto idẽ ꝓba tur ratiõe iuſtificatiõis.vt eiñ̃ inqͥt beatꝰ ho. in.iiij.di.xlvj.q.iij.⁊.j.ij.q.lxxxvij.⁊ cõtra genti⸗ les libꝛo.iij.c.cxliiij.Oꝛdo diuĩe iuſticie hoc exi⸗ git vt ſicut pꝛemia coꝛreſpõdẽt actibo virtuoſis ita pene coꝛreſpõdeãt pctis.quia ſic ſe habʒ op⸗ poſitum in oppoſito ita ꝓpoſitũ in ꝓpoſito.iiij Topic.Sicut ergo ſe habet meritũ ad pꝛemiũ ita ſe debet habere culpa ad penã.Et ideo ſicut ꝓ tẽpoꝛali merito ſᷣm diuinã iuſticiã ⁊ equitatẽ datur pꝛemiũ eternũ ⁊ perpetuũ:dicẽte Paulo ij.ad Choꝛ.iiij. Id em̃ quod in pᷣſenti eſt momẽ taneũ ⁊ leue tribulatiõis noſtre:ſupꝛa modũ ĩ ſublimitate eternũ głie pondus operat᷑ in no⸗ bis.ergo parifoꝛmiter moꝛtali culpe debet dari pena ꝑpetua ⁊ eterna cum virtus ⁊ vitiũ ſint cõ traria ⁊ cõtrarioꝛũ ſit eadẽ diſciplina ſcʒ cõtra⸗ rio modo.De quo tractat᷑ in.l.j.ff.de his qͥ ſunt ſui vel alie.iu.⁊ per Dinũ in.c.qui ſentit.de reg. iuris lib.vſj.⁊ ibidẽ erJoha. an.⸗ ĩ nouella.eo. ca.Et iſta eſt ratio ſcti Bona.in.iiij.di.xliiij.art. iiij.q.j.Sicut igit᷑ bonis dabit᷑ regnũ eternum Matth̊.xxv. Jbũt hi in vitã eternã.ita ecõtra⸗ rio malis dabit᷑ eternus cruciatus. Unde dicit in eodẽ.c. Mali aũt i ſuppliciũ eternũ.O quot ſunt illi qui in illis penis cruciabuntur:ꝓfecto ſunt innumerabiles.De quibo Dantes.c.iiij.j. comedie inferni dicit. Vidi electrã cũ multis ſocjs Inter quos noui Hectoꝛẽcum Enea. Ceſarẽ armatũ cum oculis gryphianis VUidi camillã ⁊ pantaſileam Ab altera parte vidi regẽ latinũ Quli cũ lauinia ſua filia ſedebat. Vidi illũ bꝛutũ qui ꝓfugauit tarquiniũ Lucretiã iuliã:iMartiã ⁊ coꝛneliã Et ſegregatim vidi Salatinũ Poſtq; parũ aperui ſupercilia VUidi magiſtrũ illoꝝ qui ſciunt Sedere infra philoſophicã familiãͤ Enclidẽ geometrã et ptolomeũ Hypochꝛatẽ auicẽna ⁊ galienũ Auerroim qͥ magnũ cõmẽtariũ fecit. Sequũ Dantes ibidẽ. Nõ poſſum recitare om̃s penas Que me fugat ita longũ theme. Sed dicet quis.ꝙ poſtqᷓ; tot ⁊ tãti hoĩes valo⸗ roſi ad infernũ ꝑrexerũt ipᷣe eciã ibidẽ potiꝰ pꝛo ficiſci deſiderat vt cum eis eſſe poſſit. Sed tace ſtulte:quia dicit Augꝰ.in.c.mulci.in fine.ij.q.j. Nõ ꝓpterea minus ardebũt quia cũ multis ar⸗ debũt imo magis:qꝛ quo plura in igne ſunt li gna tãto magis inardeſcit ignis. . erditi pctõꝛes cõſiderate ꝙ nõ habec o in hoc mũdo tam magnũ ſolatiũ iĩ quo ſii nimis ꝑſeueretis nõ generet vobis fa⸗ ſtidiũ:magnavobis eſt anguſtia⁊ afflictio etiã dũ ſani eſtis ſuꝑ plumeũ lectũ per multos dies ligatos ſtare:quõ ergo facietis in inferno iĩ illis cruciatibo infinitis a quibo nũq; liberati eritis. Scitote ꝙ dicunt theologi in.iiij.ꝙ ſi damnati poſſent habere hanc gratiã:vicʒ eſſet machi⸗ na alta vſq; ad celũ:continẽs totũ mundũ:ple na granis milij:⁊ poſt centũ milia ãnoꝝ extra⸗ heret᷑ vnũ granũ ill milij: deinde poſt alia cen tum milia annoꝛum extraberet᷑ aliõ granũ.⁊ſic fieret donec euacuata eſſet illa machina: ⁊ tunc Dãnati extraherent᷑ de inferno ꝓfecto haberent maximã leciciã ad illa grana expectãtes tandeʒ liberari ab illis cruciatibꝛ tam boꝛrẽdis. Cogi cate pauliſper quot milia annoꝛũ irent ad per/ ficiendã euacuationẽ illiꝰmachine.O igit᷑ infe⸗ lix conditio dãnatoꝛuʒ:poſt em̃ mille milia mi⸗ liũ ⁊ decies centena milia miliũ annoꝛũ adhuc reſtabit illis tantũdem tẽpoꝛis⁊ nihil diminue cur. Unð Berñ.inquit in ſuis meditatiõibus. OQuiſputas tunc meroꝛ erit:quis luctꝰ: q̃ triſti cia:cũ ſeparabũtur iniuſti a cõſoꝛtio ſanctoꝝ et a viſione dei. Pꝛocul qͥppe a beata paradiſi pa rtria exulati cruciabũtur in gehẽna ꝑpetua.vbi nec qͥ toꝛquet aliquãdo fatigatur: nec qᷣ toꝛque tur aliquãdo moꝛit᷑:vbi toꝛmẽta ſic infligũtur vt ppetualit᷑ renouent᷑.hec ille.O diſſoluti moꝛ cales cõtremiſcite.vbi eſt nũc ceſar totius oꝛbis impꝑpatoꝛ:vbi ſunt illi qͥ ante nos in delicijs mũ di huiꝰgaudebãt trip udiabãt⁊ canebãt.ꝓfecto ad inferna deſcẽder̃t.O laſciui ⁊ ſenſuales quo creditis vos ituros poſt hãc vitã:audite quod ſcpᷣtũ eſt Job.xxj.Tenẽt timpanũ ⁊ cytharam ⁊ gaudẽt ad ſonitũ oꝛgani: ducũt in bonis dies ſuos:⁊ in pũcto ad inferna deſcẽdũt.Si ̊ int᷑⸗ rogatis a me qñ exibitis ð ĩferno.clamãs cũ la chꝛymis dico. Nunqᷓ;:nũ qᷓ;:nũqᷓ;:nũqᷓ;: nunqᷓ; nũq;. Scriptũ eſt em Apoc.xx. Cruciabuntur die ac nocte in ſecula ſeckoꝝ. A quiboſtoꝛmẽtis liberet nos miſᷣicoꝛs deꝰ noſter. Amẽ. Sab bato poſt paſcha de numero ſaluando rum reſpectu dãnandoꝛũ Sermo.xxij. Q MInis qui cre⸗ 0 dit ĩ illũ nõ ↄfundect᷑.. Petri.j.Eſt ſnia in iure dicẽs:ꝙ ſi alicui debea⸗ tur ſeruitꝰ vie vł itineris per aliquã domuzʒ:ſi edificio alteriꝰipediat᷑ via illa:poterit hñs ſᷣ uitutẽ ꝓhibere edificantẽ ꝑ iterdictũ noui oꝑis.l.ſi eo loco.ff.ſi ſᷣuitꝰ vendi.Qð veꝝ ẽ ſi opꝰ eſt nouũ.l.j.S.jff.ð noui oꝑis nun. Moꝛaliter oẽs xpᷣiani hñt ius cundi ꝑ viã mandatoꝝ dei verſus celũ Mat.xix.Dyabolꝰaũt inimicꝰhũa⸗ ne nature vult eos ipedire a tali itinere:ſupꝑedifi cando domũ vicioꝝ:⁊ ponẽdo ĩpedimẽta ĩ via: iuxta illud pſal.cxxxix. In via hac qua ambula bam abſconderũt ſuꝑbilaqueũ mihi.Et iõ ꝓhi bendus eſt ꝑ noui oꝑis nũciatiõeʒ:qꝛ alit᷑ dya⸗ bolꝰpoſſet allegare ꝙ opꝰillud eſt antiquũ:⁊ iõ deſtrui nõ dz: qꝛ cõſuetudo iducit ſᷣuitiuʒ:extra de foꝛo cõpetenti.c.cũ ↄtingat.vñ Pꝛouer.xxij. 82. Adoleſcens iuxta viã ſus:etiã cũ ſenuerit nõ recedet ab ea. Eſt alia ſnia in iure dicẽs:qꝙ illeqͥ hʒ ius ducendi aquã ad irriganda poſſeſſiõem ſuã:opoꝛtet ꝙ vtatur iure ſuo:qꝛ ſi poſſet oſten di ꝙ duabo eſtatibo ñ ſit vſus:tũc amitteret ius ſuũ.ff. de aqua quo.⁊ eſtiua.l.j.S.eſtatẽ. ¶ Hoꝛa liter: qlibet pctõꝛ hʒ ius ducẽdi aquãẽ penitẽtie 2 lachꝛyman ad irrigandam ⁊ lauanda ↄſciam ſuam.vnde Eſa.j.inuitat deus peccatoꝛes.vt ſe lauent dicens. Lauamini:mundi eſtote.⁊ eiuſ⸗ dem libꝛi.lv.iterum ait.O mnes ſitientes venite ad aquas. Ideo ſi nõ vtant᷑ hoc pꝛiuilegio:per/⸗ dent ius ſuum:ſieut perdiderunt virgines tar⸗ de veniẽtes obuiã ſponſo Matth. xxv. St alia ſnĩa in iure:ꝙ ſi alicui debeatur cæ sfuitus luminis: ⁊ aliqͥd fit quo ĩpedia⸗ tur:pᷣt illð ꝓhibere ꝑ noui opꝑis nuncia⸗ tionem.ff. de ſeruitu.vꝛba.pꝛedi.l.inter ſeruitu⸗ tes. Moꝛaliter omnes cbꝛiſtiani habẽt ius illu minandi aiam ſuã:⁊ itroducẽdi in eã lumẽ gfe 2 głie:quod eſt chꝛiſtus Job.viij.vbiipſe dicit. Ego ſum lux mundi.Dyabolus autẽ vult nos excecare dicẽs illud ps.xlviij. Uſq; in eternũ nõ videbit lumẽ. Hec aũt excecatio fit ꝑ peccatum Sapie.ij. Excecauit eos malicia eoꝛum. Et So pho.j.Ambulabuntvt ceci:qꝛ dño peccauerunt Et ideo debemus recurrere ad ieſuʒ xpᷣm lumẽ oculoꝝ noſtroꝝ. Et dicere ei cum ꝓpheta ps.xij. Illumina oculos meos ne vnq; obdoꝛmiaʒ in moꝛte: nequãdo dicat inimicus meus:pᷣualui aduerſus eum. Omnes em̃ qui credũt in illum nõ ↄfundent᷑:vt inquiũt verba ꝓpoſita. Super quibo verbis vnã pulcherrimõ queſtionẽ tracta bimus:videlicet. Utrũ omnes homines mũdi finaliter debeãt eſſe ſalui. Et dato ꝙ nõ omnes. UVtrum plures erunt ſalui qᷓ; damnati. Unde ꝓ decdlaratiõe buius queſtionis tres partes fa⸗ ciemus. Pꝛima dicet argumentationis. S coõa reſponſionis. Lercia vero confirmationis. nüoppoln⸗ Gcistmiopo⸗ Fognitanicn, rufie gliſfderncin uglutdecf⸗ ,unilti dechi⸗ ſiphrongetia kenkogolsract ſiatis⸗LNn Grdegornärt one OndBck S Wraniſned ſtnezonſäin ueretusinu Pirufömure. foulxrijtiul ldilffumuf⸗ Ddamiopanra Gr5ner dcjocinpmis Gchaſocncn Guediaholarar (hafiertdentns⸗⸗ ſgincatinli⸗ ogbeponatgon ſoutlao dor mnnlosoalosg Haoqvacfflackt cbiun Ougpro⸗ ſmnolnnonſrin nefla. . un dehe . (Eaurgubi tiann ifuntunande bdrfind ſblibſigis emnſentclo emimntſolnte redttdulceriin guodiigt in bo rhar gtenan keKreungeſen nt Waora⸗ iſimiaiife zulin W ii e nubargun ludcſtamin. icnarfunn. ſvog doſte. sricaien. Miani mii milbwuns, ſüin Wsuuwrsſe⸗ Wfnmnenir dnrn Alias frcoittn . 1 71 4 * veicini o5 ni diho W NsnIn. vc 6 diopennenuNe uihtönlun n gban ſon obdomien⸗ noncnsu⸗ nictchti⸗ H poſin gnckonin, bonie . . damnae 4 lostns ni Grmine Nimmus Foliñ Pars pᷣma que ðꝛ argumẽtatõse S Ro expeditiõe pꝛime partis ſciendũ p w eſt ſentẽtia Areſt. in.j. Lopicoꝝ di cæẽtis. Potẽtes ad vtrãq; partẽ dubi⸗ tare in ſingulis ſpeculabimurverũ ⁊ falſum.⁊ in.ij.de celo ⁊ mũdo ait.Oppoſita iu⸗/ xta ſe poſita magis eluceſcũt.⁊ in.j.Elenc.inqᷣt. Poſitis iuxta ſe ꝓtrarijs maioꝛa a minoꝛibus diſcernũtur.⁊ in.ij.de anima etiã dicit:ꝙ conſi⸗ derãs vnũ oppoſitoꝝ habʒ ↄſiderare ⁊ reliquũ er cognitionẽ em̃ vniꝰ cognoſcitur aliud..l.j. de his qͥ ſunt ſui vel alieni iuris.⁊ inſti.eo.in pꝛin.l.j.ff. de tutel.inſtit.eodẽ in pꝛin.⁊.l.põpo⸗ nius.S.ſed ⁊ his ꝗ.ff. de ꝓcura.⁊.S.nec manife⸗ ſtum.inſtit᷑.de obliga.que ex delic.na. Idcirco idẽ phᷣůus in pꝛedicamẽto relatiõis ait. Dubita re in ſingulis nõ erit inutile. Quod notat᷑ ꝑ glo ſam in.liij. C. de ſũma trinitate ⁊ fide catholica Sine diſputatiõe etem̃ nõ bene res dubie clare⸗ ſcunt. Unð AKreſt.in.iij. Metha.inqͥt. Queren tes veritatẽ ſine diſputatõe ſiłes ſunt qͥ̊ ire igno ratibo. Juri ſcõſulti etiã dicũt ꝙ diſputãdo me lius veritas inuenit᷑.vt notatur in.l.munerũ.S. mirxta.ff ð mune.⁊ ho.⁊ in.l.offilius.ał.offidiꝰ ff. de lega. iij. ⁊ in.l.ij. S. his legibo.ff. de oꝛi. iu. ⁊ in.l.diui fratres.ff.de iure patro.Ideo dicit᷑: ꝙ iudicantẽ opoꝛtet cũcta rimari.c.iudicantẽ.xxx q.v.c.cũ cauſam.extra de teſtibi.l.iudices.C.de iudicijs.c.in pᷣmis.ij.q.j.⁊.c.occidit.xxiij.q.viij. Vñ vt refert Hieroñn.in libꝛo ↄtra pelagianos Scola ſochꝛaticoꝝ cõſueuerat adducere om̃ia que dici poſſent ex vtraq; parte:vt magis ꝑſpi⸗ cua fieret veritas.Nã veritas magis exagitata ſplẽdeſcit in lucẽ.c.graue.xxxv.q.ix.Uñ ſi i ciato aque ponat᷑ gutta olei ſtatim facit vnũ oculuʒ. ſi aũt ligno vel cultello ipᷣa aqua exagitet᷑ ꝓtinꝰ multos oculos generabit pꝛedicta gutta olei:⁊ ipᷣa aqua efficie᷑ mag lucida ⁊ in ea melius vi⸗ debitur. Quapꝛopt᷑ vt queſtiõis huiꝰ meliꝰve⸗ ritas innoteſcat in hac parte arguemꝰꝓ opinio ne falſa. LTE Nde ꝙ oẽs debeant ſaluari vel ſalteʒ q; v plures debeãt eſſe ſaluati qᷓ; dãnati vi⸗ . detur quibuſdã:quoꝝ opinionẽ q̃ttuoꝛ pᷣncipalibo coꝛroboꝛabimꝰ fundamẽtis. Pꝛi⸗ mũ fundamẽtũ dicit᷑ inclinatiõis ſic arguendo Omia que ſunt indinãtur ad agendũ pſᷣm bo⸗ nitatẽ ſue nature.vt patet in creatur etiã inſen⸗ ſibilibo.Nã ignis cũ ſit calidus naturalit᷑ ſemꝑ emittit caloꝛẽ.Sol cũ ſit naturałr lucidꝰ ſemꝑ emittit ſplendoꝛẽ.Mel cũ ſit naturalr dulce ſꝑ reddit dulcedinẽ.Ait em̃ Areſt.iiij.ethic. Unũ/ quodq; dirigit oꝑa ſua ſᷣm optimũ eoꝛũ q̃ ſũt in ipᷣo.Et Boeciꝰ in.iiij.de cõſoł.pꝛoſa.iiij.inqͥt Agit em̃ cuiuſq; natura qð ꝓpꝛiũ eſt ei diffini⸗ re.Et eandẽ ſentẽtiã ponit cõmẽtatoꝛ Auerrois ſuꝑ.ix. Mecha.Ergo cũ deus habeat eſſe perfe ctiſſimũ etiã ipᷣe inclinatad agendũ ſᷣm inffni⸗ CXCVI tã bonicatẽ nature ſue. Uñ ait. cõmẽtatoꝛ ſuꝑ ſcðo Metha. Pꝛima cauſa eſt magiſ digna in eſſe ⁊ in vᷣtute q; oia alia entia:qꝛ oia alia entia acqrũt eſſe ⁊ vtutẽ a pᷣma cauſa.Cũ ꝗᷓ nõ debeat ds melioꝛis eſſe cõditiõis . ille a q̊ cauſam ha buit.l.in his officijs.iĩ fine.ff.de reg.iuris. Cũq; ſim phᷣm.ij. Metha.qð eſt cauſa alioꝛuʒ vt ſint talia illud ſit maxime tale:ſeqͥtur ꝙ ſi oẽs crea⸗ ture facũt oꝑa ſua ſᷣm bonitatẽ nature ſue:mul to magis hoc facit creatoꝛ. Cuʒ itaq; natura di uina ſit naturałr ⁊ eſſentialr clemẽs ⁊ pia:vt ðꝛ de pe. di. j. c. qꝛ diuinitatis. als qꝛ deitatis.vbi inqᷣt Hiero. Diuinitatis natura clemẽs ẽ ⁊ pia: magiſq; ad indulgentiã qᷓ; ad vindictã ꝓna:qꝛ nullatenꝰvult moꝛtẽ pctõꝛis:ſʒ vt magis ↄuer/ tat᷑ et viuat:videt᷑ ↄdqudẽdũ ꝙ deꝰidlinatꝰ c ad miſ̃andũ oibo ſᷣm ſuã naturã.De ipſo em̃ canit eccłia.Deꝰcui ꝓpꝛiũ ẽ miſᷣeri ſꝑ ⁊ parcere.Et ↄſe⸗ q̃ᷓnt᷑ ꝙ oẽs ſaluabit:vł ſaltẽ ꝙ plures ſaluabũt᷑ qᷓ; danabunt᷑ ꝑ miſ̃icoꝛdiã diuina. Scriptũ eſt em pſal.cxxix. Apud dñʒ miſ̃icoꝛdia:⁊ copioſa apud euʒ redemptio.Et pſal.cxliiij.dicit Dauid Suauis dñs vniuerſis ⁊ mibᷣatiões eiꝰſuꝑ oĩa opera eiꝰ.Et ſic patʒ e deꝰmagis oꝑat᷑ miſᷣicoꝛ diã qᷓ; iuſticiã:⁊ ꝑ cõſeq̃ns plurib miſet᷑ qᷓ; dã⸗ net. Scriptũ eſt em̃.xxvj.q.vj.c.his qͥ.Et de pe. di.j.c.multiplex.S.his aũt.⁊ alias allegat᷑.S.mł tiplex.vᷣſi.his ãt. Mivicoꝛdie dñi nec mẽſuras ponere poſſumꝰ:nec tꝑa diffinire. Et hanc opi⸗ nionẽ videt᷑ tenuiſſe btũs Jacob ſue canonice c.ij.qͥ inqᷣt. Mivᷣicoꝛdia ſuꝑexaltat iudiciũ:vo/ lens demõſtrare ꝙ plures erunt qͥ diuina miᷣi coꝛdia ſaluabunt᷑:qᷓ; qui eiꝰiuſticia dãnabunt᷑. Si em̃ hoĩes facilioꝛes ſũt ad abſoluẽdũ qᷓ; ad ↄdẽnandũ.l.arrianꝰ.ff.ð actio.⁊.ob.l.fauoꝛabi lioꝛes.ff.de reg.iuris. Multo magis deꝰcuiꝰ milericoꝛdia plena eſt terra. U 8 Ecũdo eadẽ ↄcluſio ꝓbat᷑ fundamento qð dicit᷑yolitiõis.Sicut em̃ oĩa q̃cunq; deus voluit fieri in pᷣterito facta ſũt.iuxta illud pſal.cxiij.Oia quecũq; voluit fecit. Nullłlꝰem̃ eſt qͥ diuine poſſit reſiſtere volũtati Geñ.vltio. Ita oĩa que deꝰvult de pᷣſenti ⁊ de futuro neceſſe eſt fieri:⁊ aliter eſſe nõ poſſunt:qꝛ volũtas bñ pla⸗ citi diuini eſt imutabilis pᷣm Tho.i.j.ꝑte ſũme. q.xix.ar.vij.? Scotũ in.j.di.xlvj.? Alexandũ de ales in.iij.ꝑte ſũme.in tractatu de lege eterna.q. v. Cũ igit᷑ ita ſit:ñ deꝰ vult oẽs hoĩes ſaluos fie ri.vt dicit Paulꝰ.j.ad Thimo.ij.ergo oẽs ſal⸗ uabunt᷑. Aliter videret᷑ ᷣm opinionẽ iſtoꝛuʒ:q; deꝰ nõ eẽt oĩpotẽs:volẽs ſaluare q̊s ñ poſſet x Ercio ↄ firmat᷑ hec cõcluſio alio funnda t mento qð ðꝛ reuelatiõis:ſiue figuratio nis.Oĩa em̃ in figura ↄtingebant in ve⸗ teri teſtam ento:vt ait apłs.j.ad Coꝛ.x. In diui⸗ nis aũt ſcripturis reuelatũ fuit ꝙ innũerabiles hoĩes quodãmodo ſaluabunt᷑.Qõ ſic patꝭ.ſlã oẽs electi ſignificant᷑ in ꝓmiſſionib Scle a ðo 2 Bermo patrinf̃o Abꝛahe:ſicut ſctã mter eccłia canitin miſſa ꝓ moꝛtuis dicẽs. Signifer ſcũs Micha el repᷣſentet eas in lucẽ ſancta:quã olim Abꝛahe pꝓmiliſti ⁊ ſemini eiꝰ. Semẽ Abꝛabe eſt apliſſi⸗ mũ. Dixit em ei deꝰ Geñ.xij. Faciã te creſcere in gentẽ magnã.⁊.xiij.eiuſdẽ lib.iteꝝ dicit.Faciaʒ ſemẽ tuũ ſicut puluerẽ terre:quẽ ſwi homo nume rare põt ſemẽ q̊ʒ tuũ numerare poterit. Siłiter Geñ.xv.inqͥt.deus ad Abꝛahã. Suſpice celũ ⁊ numera ſtellas ſi potes.⁊ intulit. Sic erit ſemẽ tuuʒz. Ecce quot ſunt electi ſignificati in ſemine Abꝛahe. Jõ Job.xxv. ðꝛ. Nunqͥd ẽ numerꝰmili tũ eius.q̃ſi dicat.nõ eſt. Et Dauid pſal.cxxxviij. ðᷣt eleccis.Dinumerabo eos ⁊ ſuꝑ arenã multi⸗ tiplicabunt᷑. Siłiter Apod..vij.c.ðt aqlavolãs. Audiui numerũ ſignatoꝛũ centũ q̃dragintaq̃t tuoꝛ milia ſignati ex om̃i tribu filioꝛũ iſrael. Et in eodẽ.c.ðt idẽ apłus.Uidi turbã magnã quã dinu merare nemo poterat ex oibꝰgentibo ⁊ tri⸗ bubus ⁊ ꝓplis ⁊ linguis: ſtãtes ante thꝛonũ in cõſpectu agni ⁊c̃. Unð dicit Hiero.in pꝛologo martyrilogij.ꝙ excepto vno die.ſ.Ralẽdarũ Ja⸗ nuarij nõ eſt dies in toto ãno in quo nõ poſſit ecckia celebꝛare feſtũ quinq; miliũ marcyꝝ.Unñ martyres ſunt pluſq; decem ⁊ octo centũ milia. Quid de vᷣginib ⁊ alijs ſanctis. Ecce &̊ quãta eſt electoꝛũ multitudo. Si em̃ edondi vinebat btũs Johẽs euãgeliſta erat innũerabilis turba ſanctoꝛũ ĩ celo:⁊ iã trãſierũt pluſqᷓ; mille q̃drin genti ãni:quãto plures nũc debẽt ibi eſſe:cum quotidie multiplicet᷑c numerꝰ ſanctoꝝ de hacvi ta miſerabili ad eternã felicitatẽ träſmigrantiũ Pꝛopterea doctoꝛes ſci in ſuis opiniõibo lʒ ali qualit᷑ varient᷑ tamẽ oſtẽdũt multos ſaluãdos. Magiſter nãq; ſen.in.ij.di.j.dicit hoĩem eſſe fa ctum inter alias cauſas ꝓ reſtauratiõe nature ãgelice.iuxta illð pſal.cix. Judicabit in natiõib⸗ implebit ruinas.Unõ in di.ix.eiuſdẽ libꝛi alle⸗ gat Bꝛegoꝛiũ dicẽtẽ. Supna illa ciuitas ex ãge lis ⁊ hoĩbus ↄſtat:ad quã tãtos humani gene ris aſcẽdere credimꝰ quãtos illic cõtigit ãgelos remãſiſſe.Sicut ſcriptũ eſt Deut.xxxij. Conſti⸗ tuiſti terminos ꝓpłoꝛũ iuxta numerũ filioꝛum dei ſiue angeloꝛũ.Et hoc exponit idẽ mgtr̃ dicẽs Nõ iurta numerũ eoꝛũ qͥ ceciderũt ſed eoꝛũ qui remã ſerũt.Et iuxta iſtã opinionẽ cũ ſint angeli pene innũerabiles in celo:ſequit᷑ ꝙ tot erũt ho⸗ mines qͥ ſaluabunt᷑.Nã de ãgelis in celo exiſtẽ⸗ tibo ðꝛ Da nielis.vij. Milia miliũ mniſtrabãt ei:⁊ decies centena milia aſſiſtebant ei.hec ibi. Maioꝛ em̃ ẽ numerꝰeoꝛũ qͥ remãſerũt qᷓ; illoꝝ qͥ ceciderũt. Quidã nãq; opinant᷑ ꝙ ſolũ tertia pars ãgeloꝛũ cecidit.alij vo ꝙ tm̃mõ pars no⸗ na.⁊ alij ꝙ ſolũ pars decima.⁊ hoc tenet glo.in c.decime.xvj.q.j. Itẽ in ea.di.mgr̃ ponit aliam opinionẽ q̃ fuit Aug.xxij.lib.de ciui.dei.vicʒ q; des ſaluabit tot hoĩes quot a celo ãgeli cecider̃t vt illa dilecta ac ſuꝑna ciuitas nõ fraudet᷑ ſuo⸗ rum numero ciuiũ.Angeli vero coꝛruẽtes ſunt quaſi inũerabiles.Uñ legit᷑ in cronicis oꝛdinis noſtri ꝙ btũs frater Johanes ð Aluerna ſemel vidit totũ aerẽ ⁊ oẽm terrã plenã demonibo.Er⸗ go ⁊ maxima erit mititudo ſaluãdoꝝ. Itẽ eadẽ di.ponit magiſter aliã opiniõeʒ dicens:licet ali⸗ qualr obſcure:ꝙ ſalus ruine angelice reſtaura bitur ꝑ virgines. De ceteris aũt boibo totſunt ſaluandi:quot ſunt angeli qͥ remãſerũt. Et iſta opinio videt᷑ fuiſſe Auguſtini ĩ li.Enchyridion. Eſt alia opinio ſeraphici doctoꝛis ſctĩ Bona.in ij. ſen.di.ix.q̃ videt᷑ oib verioꝛ:vbi ait:ꝙ cũ ſint nouẽ angeloꝛũ oꝛdines:debent ad ipſos hoĩes aſſumi:ꝓ meritoꝝ cõditiõe.Et ideo nõ tm̃ aſſu munt᷑ ad ipᷣos vgines:cũ etiã miti coꝛrupti car ne in merito młcis virginibo pᷣferant᷑. Sic̃ patʒ in beã maria Magdalena:⁊ btõ Petro aplo qͥ mltis vᷣginibo vtriuſq; ſexꝰſunt excellẽtioꝛes in paradiſo.Quilibet ̊ vtuoſus ſᷣm ſuas vᷣtutes aſſumet᷑ ad oꝛdinẽ ůlũ angeloꝝ qͥ magis ei con ueniet. Verũ qꝛ multi reperient᷑:qui in hac vita nõ fuerũt tanti meriti:vt poſſent aſſumi ad an⸗ geloꝝ oꝛdines:qͥ tñ ſaluabunt᷑ merito paſſiõis xpᷣi.Ideo de his fiet decimꝰoꝛdo.Et h̊ ſignifica tuʒ fuit.iiij. Reg.xx.vbi ðꝛ:ꝙ ſol tꝑe Eʒechie in hoꝛalogio Achaʒ deceʒ gradibo retroceſſit. Sic xpᷣs ſol iuſticie ꝓ reꝑandis nouẽ angeloꝝ oꝛdi⸗ nib ad decimuʒ generis hũani deſcendit.Et hH etiaʒ in decima dꝛagma deſignat᷑ Luce.xv.quã mulier.i.diuina natura maxima diligẽtia queſi uit.Non ſolũ ergo tot ſalunabunt᷑ ex hoibꝰ quot ceciderũt angeli:vt fiat reſtauratio nature ange lice ſʒ etiã multi alij:⁊ foꝛte tot quot ſunt angeli qui remanſerũt.vñ Aug.in.xxij.de ciui.dei.c.j. in fine:poſt illaverba.UVt dilecta illa ſuꝑna ciui tas non fraudet᷑ ſuoꝝ numero ciuiũ:addit.qui etiã foꝛtaſſis ⁊ vberioꝛe letet᷑.hec ille. Rationa⸗ bile aũt videt᷑ ꝙ plures ſint hoies beati ĩ celo qᷓ; angeli ⁊ quo deus factꝰeſt hõ:non angelus.Ex quibus omnib opinionibo patet ꝙ młtus erit numerg laluandon. E q ¶Uarto idẽ ꝓbat᷑ fundamento pᷣdeſtina⸗ tionis.Et arguit᷑ ſic.Cuʒ bonũ ſit argu⸗ mentũ a ſufficiẽti partiũ diuiſiõe ſᷣm regulas lo gicales:⁊ etiã ſᷣm iuriſtas de quo ꝑ gloſaʒ in.l. j.ff. de actio.⁊ obli.⁊ inſti.de obli.q̃ ex q̃ſi cõtrac. naſ.in pn. faciendo optimã diuiſionẽ dico ꝙ ne ceſſe eſt dicere circa pᷣdeſtinatiõeʒ diuinã:ꝙ deꝰ aut nullũ pᷣdeſtinauit:aut oẽs hoĩes:aut ſoluʒ aliquã ꝑtẽ. Pꝛima opinio eſt falſa.Ait em̃ pau⸗ lus ad Ephe.j.Qui pᷣdeſtinauit nos ĩ adoptio/ nẽ filioꝝ dei. Si vo dicis ꝙ deꝰ oẽs pᷣdeſtinauit gᷓ oẽs ſaluabunt᷑:qꝛ pᷣdeſtinatio eſt oꝛigo ⁊ fun⸗ damentũ habens ſalutẽ:vt colligit᷑ a theologis in.j. ſen. di. xxxv. .xlj. Et a canoniſtis.xxiij.q.liij. c.nabuchodonoſoꝛ. Si ergo deus oẽs pᷣdeſtia uit:q̊ neceſſario ↄdudendũ eſt.ꝙ oẽs debẽt ſal⸗ uari: aliter deꝰ diceretẽ eẽ mutabilis ⁊ iſtabilis; P eno dehe h ſacüffdeſcln 24llinenei Glir e⸗ Gmnentiuueo görne d icungi giiclatt,, Niicſabono⸗ ntdonienumd gizchigqu⸗ lerckandeoß fdeponeſuo Nenos mmosann obiedd Owimad Neczfeninanegzl owämmadin Ctaorgoonun Peckinnroſttb Arorickcävent ntveliriſ ſrsoniurn. udiciasd NN nu:aapr⸗ G5nictſnir Higposeautdbe ſcckinurdosrre kiuſifcaunrps foant nidsden Miſes dionorini Eaüdap crütdin olcvopinoinme ſſjolnbanco opergoumnens. Et ((örlnclinanilg uicenitrad afluctotſai⸗ nmnndeniidffen Cndäczitci⸗ mfiungnbni⸗ achikän lnch ſhavinl veeſmßian ferſetgſͤſſen⸗ ltnanthecia gaatopſan d re — Win Nlaädmnh, ſlat iu oc Nmlat e nglanin 8 anr dahinin WNN nli Ibnin cisſtidenn lordietgig denrog Pedit Sidcnin e wämiionen wöfemi ie Nrdii enne ſumranllinnt usfm iuen. r mngdin mnmiguinbam oſntaſumitdn ntmand doſie lo Cth inii Pllge adhen nmmat O inngelop ord mmideſcndͤr.Sld mi aer ei nndliginag unkaboib go vrntionatunne Nquor ſunr ng lenalrigvu o iini brlNom tboiesbeniddeih hinnungtied puupniNeme — mmpzifiu eboni irargu/ innaluole pgſinl lĩ a ſi (orre zionidicon 6diinig bolsant ii la Stenn irnosichiſi⸗ Cisifiun vockotcptnn ligtabn Nt e Gein mminie — qð nõ eſt dicẽdũ.Qꝛ qð ſemel placuit ãpliꝰ diſ⸗ plicere nõ debet. c. qð ſemel.de reg.iu.li.vj.l.per fundũ.ff.de ſerui.ru.pꝛe.inſti.de excu.tu.S.itẽ ſi ꝓpter inimiciã.v.ſicut.⁊.l.ſi quis te. C. de teſti. l. põponiꝰ.ff. de ne.geſt.⁊.c.hoꝛrẽdus.xxxij.q.v. ⁊.(.quẽadmodũ.de iureiu.⁊.c.ꝑ tuas.de pba. Si aũt dicis ꝙ nõ oẽs pᷣdeſtinauit ſed tĩ par/ tem.ergo ſequit᷑ ꝙ deus eſt acceptatoꝛ ꝑpſonarũ qð tñ negat ſcriptura ad Ro.ij.⁊ ad Ephe.vlt. Vnñ Acc x.dicit Petrꝰ. In vitate cõperi qm̃ deꝰ non eſt acceptatoꝛ ꝑſonarũ.Et idẽ habet᷑.xxxij. q.iiij.c.ſicut.⁊ de ↄſe.di.iiij.c.nec quẽqᷓ;.⁊ de pe. di.iiij.c. ſi ex bono.S.cur ergo.Faclt extra de pꝛe ben.⁊ digni.c.venerabilł.c.nouit.de iudi.c.vlti. lij.q.ix.⁊.c.ij.iiij.q.iij.? Sapᷣ.vj.vbi ðr. Equa⸗ liter eſt ei cura de oĩbꝰ.? Matth.v.ðt ſaluatoꝛ nr de patre ſuo celeſti. Solẽ ſuũ facit oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos.⁊ in aut.de mona.S.hinc autẽ nobis.ðꝛ.Quãtũ ad dei cultũ nõ eſt maſculus neq; femina:neq; liber neq; ſᷣuus:omẽs em̃ in xpᷣovnã mercede recipiũt.Si igit᷑ deꝰ nõ eſt ac⸗ ceptatoꝛ ꝑſonaꝝ:&̊ oẽs pᷣdeſtinauit. Cum eniʒ pᷣdeſtinatio ſit ab eterno.vt dicũt theoł.in.j.di. xl.nõ videt᷑ cõueniẽs ſᷣm iſtos ꝙ deꝰ pᷣdeſtina⸗ uerit quoſdã ⁊ q̊ſdã nõ.cũ eo tꝑe nulluſ adhuc eſſet q bonũ aut malũ feciſſet.Et ſic videt᷑ cõclu dendũ ꝙ cũ oẽs debeãt reputari pᷣdeſtinati ne in deo ponat᷑ acceptatio ꝑſonarũ oẽs ſaluabũ⸗ tur. Et h̊ videt᷑ ſentire Paulꝰ ad Ro.viij.dicẽs. Nã quos pꝛeſciuit hos ⁊ pᷣdeſtinauit:quos ãt pᷣdeſtinauit hos ⁊vocauit:⁊ quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit:⁊quos iuſtificauit hos ⁊ magni⸗ ficauit.Quid ̊ dicemꝰ ad hec.Sed audi aliaʒ ꝑtẽ ſis vis recte iudicare.c.j.de cau.poſ.⁊ pꝛie. Secũda pars que dicit᷑ reſponſiõis. Z Ecũda pars huiꝰ ſᷣmõis ðꝛ rñſionis In qua demõſtrabimꝰnõ eſſe veruʒ ꝙ oẽs debeãt ſaluari:imo ꝙ plures erũt dãnati qᷓ; ſaluati. Et ne hec dia⸗ bolica opinio in mẽtibo ꝑuerſoꝝ remaneat ita ꝙ vitijs inherẽdo putẽt ſe ſaluãdos:rñdẽdũ ẽ eoꝝ argumẽtis.Et iõ quo ad pᷣmũ argumentũ qð ðꝛ inclinatiõis:in quo dicebat᷑ ꝙ qꝛ deꝰ hʒ naturã clemẽtẽ ⁊ ad miſicoꝛdiã inclinatã:ideo oẽs ſaluabitvł ſaltẽ płes qᷓ; dãnabit.Rñdeo ꝙ natura dei nõ ẽ differẽs ita ꝙ plꝰ habeat ĩ ſe mi ſericoꝛdiã qᷓ; iuſticiã:ĩmo ita eſt ifinite iuſtꝰ ſic mißicoꝛs lʒ in h mũdo magis exerceat miicoꝛ diã qᷓ; iuſticiã.Quicqͥd em̃ ẽ in deo ẽ infinitũ.vt inqͥt Plato in li. Thimei.Et veꝝ eſt ꝙ ipſe deꝰ q ve eſt mificoꝛs ſaluaret oẽs ſi ipᷣi ſe diſpone⸗ rẽt.ſed qꝛ ipᷣi ſe nõ diſponũtiõ nõ ſaluant᷑. Et cõ firmant᷑ hec oĩa ꝑ ſniam Phi.ij.de aĩa dicentis Actꝰ actiuoꝝ ſunt in patiẽte bene diſpoſito. UVi demꝰ hoc ꝑ exꝑientia.Nã cibo naturalr hʒ pᷣbe/ re nutrimẽtũ:ſʒ tñ nõ pᷣbet illi qͥ nõ habet dige⸗ ſtionẽ. Ignis qͥʒ habet calefacere ſʒ tñ nõ calefa alt nõ appꝛoximãtẽ ſibi. Icẽ mel reddit dulcedi ſinevarietate:ſʒ cauſe nẽ:ſed nõ illi qui ipᷣm renuit deguſtare. Simitr lumẽ hʒ illũina.ſʒ tñ nõ illũinat cecoꝛũ ocłos Medicina qͥ;ʒ hʒ ſanitatẽ reſtituere:nõ tñ curat moꝛiturũ.Et hec nõ ſũt ex culpa actiuoꝝ:ſed ex defectu paſſiuoꝛũ:qꝛ nõ ſũt diſpoſiti. Magnes etia hʒ vᷣtutẽ attrahendi ferrũ:⁊ ſꝑ attrahit:niſi ferrũ oleo inungat᷑iꝑ qð vtus magnetis impe⸗ diat᷑:⁊ ̊ nõ eſt růne magneq cuiꝰvᷣtus ẽ indiffe rens ad omne ferrũ:ſʒ alteriꝰimpediẽtis.Et ſilłr deꝰ naturalr eſt miſicoꝛs ⁊ oẽs paratꝰad ſe ce⸗ mẽter trohere.vñ Ambꝛo.in li.de pe.⁊ allegat᷑ ðᷣ pe.di.j.c.deꝰait.Deꝰ diffinitionẽ nõ facit qͥ miſi coꝛdia ſuã oibo ꝓmiſit. VUbi glo.exponit dicẽs. Igdeſt idifferẽter quẽlibet pcrõꝛem recipit niſi ſe pctis impediat.iuxta illð Treñ.iij. Oppoſuiſti tibi nubẽ ne trãſeat oꝛo.⁊ in.c.decime.xvj.q.j.ðꝛ GBñfacere ſꝑ de? eſt paratꝰſʒ hoĩm malicia ꝓhi⸗ bet᷑. Ex qͥb patʒ ꝙ licet dei natura de ſe ſit iclina ta oibo miß eri:nõ tñ oib miſet᷑:qꝛ ipᷣi nõ ſũt di⸗ ſpoſiti ad ſuſceptionẽ mipicoꝛdie:iĩmo miłti no⸗ lũt ſuſciꝑe illã:ſʒ faciũt ſic qͥdã qͥ ſi dimitterẽt ia nuas apꝑtas ſol itraret in eoꝝ domibo:ſʒ claudẽ tes ipediũt ſplendoꝛẽ ſolis ne ĩtret.nõ ꝗᷓ eſt ex de feccu ſolis ſi nõ illũinant᷑:ſʒ ex ſuo deſectu ⁊ ma licia. Ita ĩ ꝓpoſito ſaluatoꝛ noſter qͥ ẽ lux mũdi: vult itrare ad aias pctõꝝ illuſtrãdas:dicẽs illð Caãti.vj.Aperi mihi ſoꝛoꝛ mea.Et iſti ꝑfidi ⁊ ob ſtinati pctõꝛes nolũt eũ reciꝑe.õ gᷓẽ defectꝰre⸗ dẽptoꝛis nr̃i:ſʒ eoꝝ. Jõ dicit auctoꝛ in li.ð cãis cõfirmãs oĩia BdiadDi cã eſt ſuꝑioꝛ:⁊ ſꝑ eſt cðᷣe nõ recipiũt vtutẽ pme niſi ſᷣm attingẽtia. Nõ g̊ valet argumẽtũ. A D ſcðm fundamẽtũ de volũtate dei:cuʒ a ſic arguebat᷑.Deꝰvult oẽs hoĩes ſaluos fieri:q̊ oẽs ſaluabunt᷑:qꝛvolũtas diuini bñplaciti ẽ imutabilis.vt inqͥt etiaz Magiſter ſniaꝝ.⁊ ſctũs Bona.i.j.di.xlvj.? poſſumꝰcoꝛro boꝛare etiã hoc argumẽtñ ſic.Cũ volũtas diuia ſit pᷣma cã ⁊ imediata oĩum reꝝ.vt inqͥt Aug. in.liij.de trini.Et declarat ſctcũs Bona.i.j.di.xlv. ar.ij.q.ij.Ergo ſi ipᷣe deꝰvult om̃es hoĩes eẽ ſal⸗ uos:cuʒ ille terminꝰoẽs ſit vniuerſalis:et qͥ to⸗ tũ dicit nihil excludit.l.a ꝓcuratoꝛe.C.ma nda.l. iij. ff. de offi.pdi.c.ſolite.de maio.⁊ obe.c.ij.ð ob/ ſerua.ieiu.c.ſi romanoꝛũ.xix.di.j.q.j.c.ſunt non nulli.xij.q.j.c.dilectiſſimis.xiij.q.ij.c.nõ extime⸗ mus.⁊.xiiij.q.iij.c.putãt. Ergo videt᷑ neceſſario ↄdudendũ:qꝙ oẽs hoĩes erunt ſalui. Rñdeo ꝙ; verũ eſt diuinã volũtatẽ eẽ pmã cauſã oiuʒ reꝝ ⁊ imutabilẽ.vt em̃ inquit magi.ſen.in.ij.di.xlv. Uolũtas bñplaciti diuini idẽ eſt qð eẽntia diui na.Dum aũt ðꝛ ꝙ deꝰ vult oẽs hoies ſaluos fie ri. Rñdeo ſᷣm ſniam plurium doctoꝝ:maxime Nicolai de lira ſuꝑ epła Pauli ad Roma.v. c. ⁊ bti Tho.in.j.ꝑte ſũme.q.xix.ar.vj.⁊? Ric.nr̃ in j.ſen.di.xlvj.⁊ ſctĩ Bona.ibidẽ ar.j.q.ſ.cũ oẽs nõ ſaluent᷑:⁊ dei volũtas nõ fruſtret᷑:neceſſe eſt ꝙ fiat vis in mõ diſtribuẽdi:vel in olendi· 5 Bermo Vlñ Aug.in li. Enchi.ait.ꝙ duplicit fit vis ĩ mõ diſtribuendi. vno mõ ꝙ fiat dibributio ᷣm cõ munẽ modũ loqndi:q; diſtributio ðꝛ accomo⸗ data. Sicut exemplificat Aug. Si diceret. Iſte magf docet oẽs pueros iſti ciuitatis ſᷣm cöoem modũ lo quẽdi intelligeret᷑ ꝙ docet oẽs qui ad/ diſcere volũt in illa ciuitate: ⁊ ꝙ nullꝰ docek ni / ſi ꝑ ipᷣm. Siliter cũ dicit Aplus ꝙ deus vult oes hoĩies ſaluos fieri: intelligit᷑ nullꝰ ſaluat niſi ipᷣe deꝰ velit qͥ ſaluat oẽs ꝗͥ volũt ſalui fieri. Et idẽ eſſet dicẽdũ ſi apłus dixiſſet. Deꝰ ſaluat vel ſaluabit vẽs hoies. Alio mõ põt fieri dil⸗ tributio ſʒz ĩpoꝛtatõʒ termini vniuerſalis:⁊ tũc ſi fiat diſtributio ꝓ ſingulis generũ:vicʒ ꝙ qᷣli⸗ bet de genere hũano ſit ſaluus:ſic eſſet falſa opi nio Pauli. Sed ita nõ intellexit apłus vᷣba ſua vt ðt ingr ſen.⁊ ſctcũs Bona.⁊ omẽs theol.in.j. Di. xlvj. Si vo fiat diſtributio ꝓ generibo ſingu loꝛũ:ſicut qñq; fit in iure.vt notat glo.in.c.cuʒ puilitatis. xxij. q.ij. ? in.c.nã ↄcupiſcẽtiã.de ↄſti. ſic eſt vera ſnia Pauli:q deꝰ vult oẽs hoẽs ſal uos fieri:qꝛ de om̃i gẽte ⁊ oĩ cõditiõe hoĩm vult aliquos ſaluare ⁊ ſaluat.de greò ⁊ latinis ⁊ de om̃ alia natiõe:de pᷣlatis ⁊ ſubditꝭ:de diuitibꝰ ⁊ paupibo:⁊ ſic de ſilibo. Et hec eſt expoſitio ſcti Aug.quã ſequit᷑ mgf̃ ſen.vbi S. Si aũt fiat vis in mõvolẽdi:rñdet᷑ ßᷣm Alex.de ales in.j.ꝑte ſũ⸗ me in tract᷑. de volũtate dei. Johem Damaſce nũ lib.ij.c.penul.iĩ deo diſtingui põt duplexvo⸗ lũtas:nõ reſpectu ipᷣiꝰ dei volẽtis ſʒ reſpectuvo liti:vna volũtas ðꝛ antecedẽs ⁊ alia cõſequẽs. TVolũtas añcedẽs eſt quedã volũtas qua deus vult oẽs hoĩes ſaluos fieri:inqᷓ;tũ ſunt ad eius imaginẽ creati.⁊ ſic intelligit᷑ vult oẽs hoies ſaluos fieri.i.q; hoĩes creauit nõ ad dãnationẽ: ſed ad eternã felicitatẽ cõſequẽdã.Et h̊ eſt qð in quit Damaſcenꝰ vbi s dicẽs. Oꝑptet intelligere añcedẽter ꝙ deꝰ vult oẽs hoĩes ſaluari ⁊ regno eiꝰ potiri.Nõ em̃ ad puniẽdũ plaſmauit hoĩes ſed ad pticipãdã bonitatẽ eiꝰ. Intelligit᷑ ò̊ illud dictũ apki.Deꝰ vult oẽs hoĩes ſaluos fieri.ꝙ ip ſe deꝰ ſemꝑ eſt paratꝰ dare gr̃am ſuã hoibo.⁊ ſꝑ vocat hoĩes ad pniaʒ ⁊ ſalutẽ dicẽs illð Eſa.lv. Oẽs ſitiẽtes venite ad aquas.ſ.gr̃e mee. em̃ deꝰ hac volũtate ancedẽte velit oẽs ſaluari ⁊ nõ aliq̃̊s tm̃ patet:qꝛ nõ creauit quoſdã tm̃mõ ad imaginẽ ⁊ ſiłitudinẽ ſuã ſʒ oẽs hoĩes mundi.vt notat᷑ in.l.ſi qͥs in metallũ.C.de penis. Hec aũt imago ⁊ ſilitudo hʒ aptitudinẽ ad amãdum ⁊ intelligẽdũ deũ ⁊ eſt còis oibus.vt ꝑ Tho.j.pꝑte ſũme. q.xciij.a r. iiij. ergo ſignũ eſt ꝙ vult oẽs ſal uare. Itẽ cũ deꝰ gubernet eq̃liter oẽs hoĩes ⁊ꝛnõ aliquõs ſolũ:qꝛ ↄſeruat oẽs creaturas in ſetã⸗ qᷓ; in finẽ.vt ꝑ Tho.j.pꝑte ſũme.q ciij.ar.ij. ergo ſignũ ẽ ꝙ oẽs vult ſaluare. Jõ vt inqͥ t Hylariꝰ voluit moꝛi int᷑ latrões. Matthᷣ.xxvij.vt oñde⸗ ret ſe velle ſaluare oẽs tã bonos q; malos ſi ipi vellẽt ad pniam cõuerti.Et iõ voluit moꝛi ĩ bie⸗ ruſalẽ:q ẽ i medio terre hitabilis.iuxta ill pſal/ miſte. O peratꝰeſt ſalutẽ in medio terre:ad ondẽ dũ ꝙ oẽs vellet ſaluare.vt ꝑ Tho.iij.ꝑte ſũme. q.xlvj. ar. xviij. Jõ em̃ ibi moꝛtuꝰeſt:vt ſua virtꝰ vndeq; extẽderet᷑.vt pt; Tho.vbi.S.ar.x. Jõ qñ miſit apłos ad pᷣdicandũ:nõ dixit ꝙ pᷣdicaret aliquibo ꝑſonis ſolũ:ſʒ ꝙ docerẽt om̃es getes. Wat.vltimo. Uult igit᷑ deꝰ qᷓtũ in ſe ẽcvolũtate AIntecedente ſaluare oẽs hoĩes:ſʒ liberũ arbitriũ humanũ nõ vult aſſentire. c¶ Ape exẽplũ de rege qͥ vidẽs ꝓpłm ſuũ ca ptiuatũ ab inimicis:iuit cũ nauib ⁊ pe cunijo ⁊ ſoluit pᷣciũ ꝓ redẽptione ſuoꝝ ciuiũ.Et volẽs eos a vinculis liberare:⁊ ad pꝛiaʒ reduce re:quidã eoꝝ ↄtẽpſerũt ⁊ noluerũt exire de ma⸗ nibo ifideliũ.lõ gᷓ fuit defectꝰregis ꝙ nõ ſuntli berati:cũ ipᷣe eẽt paratꝰ ad liberationẽ eoꝝ:⁊ vel let eos eripe de ᷣuitute:ſʒ fuit defectꝰ illoꝛũ ꝑdij⸗ toꝝ:qͥ potiꝰvoluerũt in ſᷣuitute remanere qᷓ; ad libertatẽ puenire. Inuito em non dat᷑ bñficiü.l. inuito.ff. de reg.iur.l.hoc iure.S.nõ põt.ff.de do na. ⁊.l.ſi qͥs in cõſcribendo.C. de pac. Sic deꝰ nr pciũ ꝓ oĩbi hoĩbo in maniby dyaboli captiuagꝭ ſoluit ꝓ illoꝝ redẽptiõe.iuxta illud.j.ad Lheſ. v. Fact?eſt oibus hoĩbo cãꝗ ſalutis.Et tñ milti ſce leratiſſimi nolunt de manibo dyaboli exire:⁊ iõ nõ eſt ðᷣfectꝰ dei. Ipe em̃ vult.i.paratꝰ eſt oẽs ſal uare. Et hoc ẽ qð dicit Paulꝰiĩ auctoꝛitate pᷣalle gata. Deꝰ vult oẽs hoĩes ſaluos fieri ⁊ ad agni⸗ nitionẽ vᷣitatis venire:qͥ dedit ſemetipᷣm ꝓ oib⸗ Alia volũtas põt cõſiderari ĩ deo q ðꝛ ↄns:vic ꝙ velit cõpẽſatis oĩbo ↄditiõib hoĩs eũ ſalua⸗ re. UVñ põt appellari cõſeq̃ns reſi pectu meritoꝛũ 2 demeritoꝝ. Et hac volũtate nõ eſt veꝝ qꝙ velit oẽs ſaluare.vñ Damaſcenꝰ dicit vbi ſupᷣ. Peccã tes aũt vult puniri. Patʒ bᷣ ꝑ exeplũ de rege qui ſuos ciues diligit ⁊ oibo ſalutẽ optat.Et quãqᷓ; velit oẽs ſaluos eẽ:tñ vt ſᷣuet iuſticiã ⁊ cõmune bonũ:vult malos ſupplicijs tradere et punire. Juſticia eĩ reqͥrit vt vnicuiq; tribuat᷑ qð meret᷑ [iuſticia.ff. ð iuſti.⁊ iure.⁊ iſti.eodẽ ĩ pᷣn.⁊ iõ ſiẽ bonis oꝑibo debent᷑ pᷣmia.l.? vtutũ.C. de ſta. ⁊ ima.l. rẽ publicã. C. ð re mili.l.nemo. C. ð offi. magi. of. l. bñ̃. C. ð q̃dri.p.S.ne aũt.i auc.ð iudi. 2.c. ad nr̃a.ð re.· eccle.nõ alie.⁊.c.fi.vij.q.j.⁊.c.cha ricatẽ. xij.q.ij. Ica eti reqrit iuſticia vt malis pᷣ⸗ beant᷑ ſupp lidia.l.ſi lõgiꝰ.ff.de iudi.l.ita vulne⸗ ratꝰ. ff. ad.i.aq.l.ſtichũ aut pãphiluʒ.ff. de ſolu. c. vt fame.ð ſen. excõ. ⁊.l.ſãcimꝰ.C.de penis. Cõ⸗ gruit ei bono pᷣſidi purgare ꝓuinciã ſuã malis hoiĩbo.l. iij. ff. de offi. pſi. Quapꝛopter de q eſt iu derx iuſtꝰ⁊ iuſticiã diligit.ps.x. Merito ita vulc ſaluare vtuoſos ꝙ etiã vult ſceleratos dãnare· alr em̃ nõ eẽt iuſtꝰſi nõ faceret iuſtici.c.iuſtũ ẽ xxiij. q.ij. Uel dariꝰloquẽdo poſſi umꝰoſiderare in deo pR modũ itelligẽdi duas volũtates:vt col ligit᷑ a ſcocõ Bona. in.j.di. xlvj. Nõ q; de?habeat niſi vnã volũtatẽ bñplaciti ſʒ ſic loq mur vt me ſieg ſenne ſea nunſilcninen iim lnnnt elthuuriͤf⸗ 2li btii Noruleoñisdo ſciapcinslni Nedanapentua ni oalmt 1lictrnns Ggroreflos uu 6gegepolosſus ſunt ädeg foincdoſcunt ſodautpotst Borci li de Crpturgſonrn vresſunrdin acfnun Ptrar M mig umew Modinune ſihtmopoſalun ſidiergumen Coodteni q moogdee ſoluterrche Mödegonmen dentmolimrg- lot vggnnes:torc poſboptſniſi lggiteautonir cdomoͤincipet noͤdisdicorlunn wurmleouriob tbeconi inllemu Orefitis elout Mtmnoegumupm mnsannonf nhhngrtöcpnlue deters Cmirdinnnn ſglner hkipliurſen liztncöggiͤel⸗ Coigceginn Viuc ſint Probgruginl ed 4 dirrg⸗ P Ctalblttnh ſipaugef Mi 5Nutgin l hlbeitei ſnen. ncis aiin urcinee oneſac ig Nradün uniteneNn gs *RV anoneor tdeſtcblloid Wermnane Pnondatbiftil NHn irftn NepeSeNi dedol age Ad Te ni Malanrt rrndte Sdectfd l e 4 . 4 A VEvEöen smmdd , Patimnrö⸗ fmni Mki irimͦidl iaiehn cs nalisß⸗ vällinpunn iuzfdeſcn. hni ini⸗ gopee d⸗ Dawun ſanm , uti oſoneit 5 Pütnen 6 mm ſde Wctn Foliũ lius hec dubietas intelligit᷑. Pꝛima voluntas quã in deo poſſumꝰↄſiderare eſt abſoluta:vicʒ ꝙ deꝰ oino velit ſaluare oẽs tam bonos qᷓ; ma los.Et in hoc ſenſu nõ loquit᷑ apłus vbi ſupꝛa Deus em̃ reddet vnicuiq; iuxta oꝑa ſua. Pſal. lxj.? ꝑ ↄns vult punire malos? nõ ſaluare.Inñ ðᷣꝛ pſal.cxxviij.Oñs iuſtꝰ cõcidet ceruices pccõ/ rum..ſ.in pctõ moꝛtali decedẽtiũ. Alio mõ poſ⸗ ſumꝰ ↄſiderarevolũtatẽ dei cõditionata:vicʒ ꝙ velit ſaluare oẽs hoĩes ſi eius madata ſuabũt: ⁊ a pcis abſtinebũt.Et in h ſenſu loquit᷑ apłs: ꝙ deꝰ vult om̃s hoies ſaluos fieri.Sed ipᷣi ma ledicti pctõꝛes faciũt ſicut freneticꝰ qui nõ vult medici reciꝑe medicinã:⁊ per cõſequẽs nec ſani tatẽ. Ideo exclamat ſaluatoꝛ noſter Mat.xxiij. ⁊ Luce.xix.dicens. Hirłm hirm quotiẽs volui cõgregare fillos tuos quẽadmodum gallina cõgregat pullos ſuos ſub alas ⁊ noluiſti. Poſ ſumꝰ etiã dicere ꝙ deus vult oẽs hoĩes ſaluos fieri ⁊ eos ſaluat:ſed pctõꝛes ſine ratiõe viuẽtes nõ dicunt᷑ hoies ſed beſtie ſᷣm PhGᷣm.ſj.politic.⁊ Boeciũ.iiij.de cõſoł.⁊ ideo nõ ſaluant᷑. Unõ ſi cut plura ſunt aĩalia irratiõalia qᷓ; rõnalia:ita lures ſunt dãnati qᷓ; ſaluati.qꝛ plures viuunt beſtialit ⁊ voluptuoſe qᷓ; rõnaliter ⁊ vᷣtuoſe.Qꝛ igit᷑ vt ait Macro.in.ij.ſaturnaliũ. In pecudũ ferarũq; numero habet᷑ quiſqͥs volũptatibova cat.Ideo ð dãnatis ðꝛ pſal.xlviij. Sicut oues in inferno poſiti ſunt ⁊c. Et ſic patet reſponſio ad ſecũdũ argumẽtũ. Uaeo ad tertiũ fundamẽtũ de reuelatõibo q rdeo ꝙ de electis eſt loqui dupłr.ſ.ab/ ſolute⁊ reſpectiue ſiue cõꝑatiue.Pꝛimo mõ electoꝝ eſt maxia multitudo. Nõne tibi vi⸗ dent᷑ multi:tot phᷣe:tot mantyres:tot pfeſſoꝛes tot vᷣgines:tot cõtinẽtes ⁊ caſti:totq; pueri qui poſt baptiſmũ ſine pctõ decedũt.Et ſic hñt itel⸗ ligi iſte autoꝛitates pᷣallegate ⁊ reuelatiões. Seęe cũdo mõ in cõꝑatiõe dãnãdoꝝ loquẽdo de ſal uãdis dico ꝙ ſunt pauciſſimi:ſicut ſi cõſideren tur mille aurei abſolute dicent᷑ młti:ſed in cõꝑa tiõe centũ miülle miliũ aureoꝝ dicent᷑ pauci. Itẽ gutte fõtis vel putei dicerent᷑ q;płime:ſed in cõ paratiõe guttaꝝ mar apꝑerẽt pauce.Silłr pul ueres arenevniꝰfluuij dicerent᷑ innũera biles:qͥ tñ in cõpatiõe pulueris arene maris exigui ſũt. Sic g̊ eſt de eleccis.nã ſunt multi abſolute:ſʒ in cõpatiõe dãnatoꝝ ſunt valde pauci.Et iõ deus abſolute loq̃ndo dixit ad Abꝛahã ꝙ ſemẽ ſuuʒ mMltiplicaret ſicut puluerẽ terre:⁊ ſicut ſtellas ce li:ſʒ in cõ ꝑatõe loqᷓndo dictũ eſt Deut᷑ xxxiij.Ec ce oẽs electi in manu dei ſũt.vbi q̃dã glo.inqͥt Tã pauci ſũtvt poſſint ſtare.Et hãc rñſionẽ ap pꝛobat Aug.in li.devᷣbis dñi di. Nõ Zrius ſibi ẽ dñs qᷣ dixit ꝙ paud ſũt qͥ itrãt ꝑ ãguſtã poꝛtã Et alibi ðᷣt. Multi ab oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniẽt et recũbẽt cũ Abꝛabã:IJſaac:⁊ Jacob ĩ regno celo rũ. Pauci em̃ ſũt in cõpatõe ꝑditoꝝ:ſʒ młtii ſo CxCVII cietate angeloꝛũ. Uix vident᷑ grana qñ area tni⸗ turat᷑.ſʒ tata maſſa pceſſura ẽ de area hac vtim pleat᷑ hꝛreũ celi.hec ille. dD q o ad qrtũ ⁊ vltimũ argumẽtũ de pꝛe/ deſtinatiõe: accõmodate mihi peregrina ingenia vr̃a o valẽtes ⁊ ſapiẽtiſſimi viri. Erige & aures pãphile vt ait Terẽtiꝰ. Et qͥ hʒ aures au⸗ diẽdi audiat Apoc.ij.Ego aũt poſſũ dicere illð magfi in.j.di.xl. In huiꝰq̃ſtiõis ſolutiõe mallẽ alios audire qᷓ; docere:vt em̃ idẽ diẽ di.xlj.eiuſ⸗ dẽ libꝛi. Melioꝛ eſt fidelis ignoꝛãtia qᷓ; temera⸗ ria ſcia. Tñ ꝓ declaratiõe vitatis. Rñdeo ꝙ; deꝰ nõ oẽs pᷣdeſtinauit.Nã pᷣdeſtiatio ẽtm̃ bonoꝝ. Uñn mgj̃ in.j.di.xl.di. Pꝛedeſtinatio eſt qdã cõ⸗ paratio q̃ deꝰ elegit q̊s voluit añ mũdi cõſtitu⸗ tionẽ. Sʒ dices.Ergo ẽ ꝑſonaꝝ acceptatoꝛ. Rn deo ꝙ nò ſequi. Naʒ ipe deꝰex hoc nõ acceptar ꝑſonas ſʒ merita:⁊ danat ð merita.Et iõ nõ oẽs pᷣdeſtinauit qꝛ pᷣuidit quoſdã ĩ pccõ duraturos vñ illos tm̃ pᷣdeſtiauit:quos recte finituꝛos co⸗ gnouit.Nõ tñ futura merita bonoꝛũ fuerũt cã pᷣdeſtinatiõis cũ ſit gratuita:ſʒ econtra.vt inqͥt Aug.in li.de pᷣdeſtinatiõe.Et mgr in.ij.di.xl.Ali qͥs tñ nõ pᷣdeſtinaſſet ſi male finituros cogno⸗ uiſſet. Jõ dicit Aug.xxiij.q.iiij.c. Nabuchodo⸗ noſoꝛ. Uires obediẽtie nõ iõ cuiqᷓ; ſubtrahunt᷑ qꝛ eũ nõ pᷣdeſtinauit:ſʒ iõ eũ nõ pᷣdeſtinauit:qꝛ receſſuꝝ ab ipᷣa obediẽtia pᷣuidit.Nõ igit pᷣdeſti natio dei eſt ca dãnatiõis alicuiꝰ:neq; ex hoc ꝙ de ſcat quẽ eẽ dãnandũ:ille ꝓpter b̊ efficietẽ ma⸗ lus ⁊ dãnabit᷑:vt ↄcludit mgr̃ in.j.di.xxxviij.re/ ferẽs Aug.ſuꝑ Johãnẽ ſᷣmone.xij.dicẽtẽ. Nõ eĩ lõ quẽqᷓ; peccandũ coegit:qꝛ futura hoĩm pctã pᷣnouit.hec ille.Alias ſeq̃ret᷑ ꝙ deꝰeẽt cã neceſſa⸗ na peccati:qð eſt impoſſibilevt inquit magiſter ſententiaꝝ vbi ſupꝛa. BV cApe exẽplum. Ponamꝰꝙ ſit aliqͥs ſpe⸗ culatoꝛ ſuꝑ turrim vidẽs latrones ĩ ne⸗ moꝛe paratos ad occidẽdũ trãſeũtes:qui vidẽs quẽdã volẽtẽ inde trãſire exclamat dicẽs. Ne ꝑ⸗ gas ad ſiniſtrã qꝛ ibi ſunt latrones qͥ te occideét. Sed vade ad dexteram:pfecto ſi ille viatoꝛ nõ attendens eius monitionibus ibit ad ſiniſtraʒ occidetur. Speculatoꝛ ille qui eius moꝛtẽ pꝛe uidit nõ pᷣt didq fuiſſe cã moꝛtis illius ꝓpter pꝛe⸗/ dictaʒ pᷣuiſionẽ:etiam ſi poſſibile eẽt ipam fuiſſe eternã:⁊ ita ð facto fuiſſet. Et ſimiłr poſſumus dare aliud exemplum. Si em̃ aliquis rex faciat edictum ꝙ oĩbus qui accedent cras ad poꝛtam eccleſie maioꝛis ſedendo ibi ⁊ mẽdicando:vult dare vnũ denariũ:pfecto ipſe rex ſciet ꝙ młti po tentiſſimi barones nõ ibunt ad mendicandũ:⁊ ꝑ ↄſequens ſcit ꝙ nõ habebũt denariũ. Pꝛeui⸗ ſio ergo ipius regis nõ eſt cauſa:illi potentes nõ recipiat denariũ:ſed ipᷣi.Et idẽ eſſet ſi ipᷣa pꝛe uiſio fuiſſet eterna. Uñ in ꝓpoſito ſicẽ dicedũ:q; puiſio dei nõ ẽ cã dãnatiõis vllius. F 9 Eęd dicet qͥs. Quare deꝰcreauit illos q̊s Sſfionẽ ſufficere poſſer illud qð git CPaulus ad fſriebat eẽ dãnãdos. Rñdeo:lz ad ſoluẽdã bane Ro.ix.di.lũqͥd ðt figmẽtũ ei qͥ ſe finxit.qd me feciſti ſic. An no habet ptãcem figulꝰ luti ex ea / dẽ maſſa facere vnũ qͥdẽ vas in honoꝛẽ:alið vo in cõtum eliã. Lñn ad ſatiſfacẽdũ pleniꝰ dici ve⸗ raciter põt:qꝙ ſapiẽtiſſimꝰ creatoꝛ oim de⸗ P fe⸗/ cit młcis de cauſis. Pꝛimo qꝛ ſi nullꝰ creatꝰ fuuiſſet niſi ſaluãdꝰ credidiſſent hoies ſe ſaluari ex necitate nõ ex diuina gra cooꝑante libero ar⸗ bitrio. Cõtra qð ẽ ſcptura Pauli ad Philip.ij. ⁊ ad Tbi.iij. Itẽ iõ ꝑmiſit deus naſci qͥs ſciebat danãdos:qꝛ ipᷣe ð malis ſcit elicere bona. Ma li em ſunc ca purgatiois bonoꝝ ⁊ głie maioꝛis ipᷣoꝝ.Uñ Aug.li.iij.de trini.ait. ala que ab iniqͥs fideles ꝑferũt ipᷣis vtiq; valde ꝓſunt:vel ad demẽda pctã:vel ad exercendã ꝓbãdãq; iu⸗ ſticiã:vel ad augẽdã głiam:vł ad demõſtrãdaʒ huiꝰ vite miſeria. Et.iij.q.j.c.nulli dubiũ.Alexã der papa inqᷣt. Nulli dubiũ ẽ qͥn ſo boni malis ꝑſequatur ⁊ tribulent᷑. ꝓpt᷑ qð oꝑtet nos hũilia⸗ ri ſub potẽte manu dei:vt nob fructũ tribulatõ nũ in celis largiat᷑. Et in.c.aduerſitas.vij .q.j. ðt BGꝛe.Abel ꝓfecto eſſe renuit quẽ Chaim malicia nõ exercet. Yerrũ qᷣppe nr̃e mẽtis ad acumẽ non põt ꝑuenire vere felicitatis niſi hᷣ alteriꝰcrãſierit lima pᷣuitat. hec ille. Exẽplificare aũt poſſ umꝰ* de Egea ꝓcõſule qͥ fecit crucifigi Andreã aplʒz. ? de Nerone faciẽte crucifigi Petrũ ⁊ decapitari aulũ:de berode qͥ fecit occidi innocẽtes:de q̊ inqͥt Aug.in ſer. innocẽtiũ. Nũqᷓ; pphanꝰboſtis btis ꝑuulis tãtũ ꝓdeſſe potuiſſet obſeqͥo qᷓ;tuʒ pꝓpfuit odio. Itẽ de filio eiuſdem Herode qͥ fecit btm̃ Jacobũ aplłʒ occidi.⁊ de pᷣncipe barbarie ꝗ fecit ſanctã Vrſulã cũ vndedi milibo vᷣginibꝰ intfici. ⁊ de alijs tirãnis qͥ fecerũt innũerabiles martyres coꝛonari. Itẽ ex mal nati ſunt multi boni.Nã de Tarã idolatra oꝛtꝰ ẽ ſcũs Abꝛahã piꝛiarcha. de ſtirpe Eſau peſſimi ſſſimꝰ Job. de Achab iniq̊ ſctũs Ezechias.De pꝛe gẽtili ſanct⸗ Thimotheꝰ.Et de pꝛe hebꝛeo apkus Paułꝰ. ? ſctũs Martinꝰ de parẽtiby ĩfidelibo. Et ſeraphi cus Frãciſcꝰ de pꝛe malo ⁊ obſtiato.Et brã vir⸗ go Maria lz de ſccã Anna ⁊ Joachim nata ſit tamen tcraxit oꝛiginẽ de ſtirpe iudaica ꝓ maioꝛi ꝑte iniqua ⁊ mala. Uñ Augꝰ. ðt. Sic odoꝛifere roſe ex pungẽtibo ſpinis oꝛiunt᷑:ſic q;płimi bo ni ex mal generant᷑: ⁊ niſi mali fuiſſent boni ex eceis nũq; oꝛti fuiſſet:ſicut nec eẽt roſa ſi deficeret ſpina.hec ille.Et ↄñter pᷣdicti ſci nõ ha buiſſent eẽ nature nec gre nec etiã głie niſi fuiſſẽt mali a qͥbs ꝓcreati ſũt.qꝛ remot cauſis effectiuis neca rio remouet?᷑ etiã eaꝝ effectꝰ. vt ðꝛ in li.de cau. Et hãc rõnẽ tãgẽs Aug.xxij.de ci. dei. c.nqͥt. Me liꝰ iudi canit deꝰ de mał bona elicere qᷓ; mala eẽ nõ ſinere.⁊ ſuꝑ Joh.ðt iteꝝ. Siue creatoꝛ rõna lẽ creaturã creauit vt ĩ et᷑nũ głificet:ſiue creauit lt ex demeritis ſuis in et᷑nũ cruciet:qͥcqͥd egit et acturꝰ eſt totũ cũ optima ſapiẽtia ⁊ bonitate ſi⸗ ne vlla abiguitate factũ eẽ cenſem?ꝰ. xj. de cl. del. c. xviij.etiã ait.Neq; em̃ deus vllũ angeloꝛũ vel hoĩim creaſſet quẽ malũ futuꝝ eẽ pᷣſciuiſſet niſi parit᷑ noſcet qͥba eos bonoꝝ vſibo accõmodaret atq; ita oꝛdinẽ ſecłoꝛũ ta qᷓ; pulcherrimũ carmẽ ex ꝗbuſdã q̃ſi antithetis hõeſtaret. Antitheta ãt dicunt᷑ oꝛnamẽta locutionũ.Dicit vᷣo Aug.i li. Enchi.c.ij. Malũ ſuo loco poſitũ ⁊ bñ oꝛdina⸗ tũ mirabiłr cõmẽdat bonũ.UVñ dici ſolet ꝙ ita bñ ſtat latro ſuꝑ furcã ſicut ſacerdos bñ para⸗ tus ad alcare. Ex pᷣdict aũt inferri põt Tertio ꝑmittit deꝰ naſci malos:⁊ ſiłiter creauit agelos qͥs ſciebat ruituros.qꝛ ſi ſolũ ãgeli ꝑmſuri cre ati fuiſſent:⁊ hoĩes tmmmõ btificãdi naſcerẽt ſo⸗ lũ apꝑeret miſicoꝛdia diuina ⁊ nõ iuſticia ĩ pu nitõe malo ꝝ. Et bᷣ eſt qð inqᷣt Aug.xxj.de cl. dei c.xij. Si oẽs a tenebꝛis trãſferãt᷑ ad lucẽ in nilo apperet ſeueritas vltiõis.Nõ g̊ fecit iiuriã deus alicui ꝑm ittẽs ipᷣm naſci cũ ipᷣʒ bo nũ creauerit. Ecẽs.vij.vbi ðꝛ.Fecit deꝰ hoĩem rectuʒ:⁊ reliqᷣt eũ in manu cõſilij ſui.vt ðꝛ Ecci.xv.Silłr dicen dũ eſt de ãgelis ruẽtibo qͥs bonos creauit.Con dudẽdũ eſt igit᷑ ꝙ pꝛedeſtinatio dei nõ eſt cã ꝙ aliqͥs dãnet᷑ iʒ ſolũ pctm.vñũ ðᷣt Aug.xxiij.q.iiij. ca. nabuchodonoſoꝛ.als.c.vaſis ire. Uaſis ire nũqᷓ; deꝰ redderet interitũ niſi ſpõtaneũ inueni⸗ ret᷑ hõ hr̃e pctm̃.OQꝛ nec deꝰpeccãti hoĩ iuſte ifer ret irã ſi hõ ex dei pᷣdeſtiatõe cecidiſſʒ ĩ culpã. G Ed dicet qͥs. Nolo aliqͥd boni agere: qa ſiſum pᷣdeſtinatꝰ oĩno ſaluaboꝛ:ſi ſum pſcitꝰ ad eternã d ãnatõʒ oĩno dͤnaboꝛ. Ut em̃ inqͥt mgr in.j.di.xl.pᷣdeſtinatoꝝ nullus põt dãnari:nec pᷣſcitoꝛũ aliqs ſie aluari. intelligẽ / do in ſenſu cõpoſito nõ in diuiſo. Sed tace:ta⸗ ce ſtulte:qꝛ cũ habeas liberũ arbitriũ ſi bñ opa beris ⁊ ſine pctõ moꝛtali moꝛieris iuenies te p5 deſtinatũ ⁊ nõ pᷣſcitũ. Multi em̃ nũc ſunt ſcele/ ratiſſimi qͥ tñ ſunt pᷣdeſtinati. qꝛ deꝰ pᷣuidit ab eterno ꝙ debẽt ad pniam cõuerti. Et iõ o pctõꝛ redi ad pnĩam ⁊ iuenierꝭ in nũero pᷣdeſtinatoꝛũ qͥ lʒ ſint pauci reſpectiue ad dãnatos: tñ nemo ꝓpt᷑ hoc dʒ a bonis oꝑib ceſſare:imo mag iſu dareꝛ bñ oparivt int᷑ illoſ paucos poſſit iueniri Vnñ ſi ego ſcirẽ nõ eẽ niſi vnũ pᷣdeſtinatũ cogita rẽ me eẽ illũ ⁊ nõ ceſſarẽ a bonis opibo. Ita eniʒ des nos p deſtinauit ꝙ tñ vult nos lab oꝛare vt ſaluemur. Oꝛ vt dicũt theol.i.j. di. xlj. Pꝛedeſti natio nõ ſolũ includit finẽ ſʒ etiã mediũ dirigẽs ĩT finẽ. Et.xxiij.q.iiij.c.obtineri.ðꝛ. Ipa q̊ʒ pẽnis — . regni pᷣdeſtinatio ita ab oĩpotẽte deo poſita ẽvt ad hãc electi nõ niſi laboꝛe pueniãt: q̃ tenꝰ labo rãdo mereãt?᷑ accipe qð eis oĩpotẽs deꝰ ab erno diſpoſuit dare. Illð ãt apłi.Quos pᷣſciuit hos ⁊ pᷣdeſtinauit.intelligi de pᷣſcia bo ni.ſ.q q̊s pᷣſci⸗ uit in bono finituros.Nã in pᷣdeſtinatoe incdlu dit᷑ pᷣſciẽtia. vt inqͥt mgf ĩ.j.di.xl.Et hoc ſufficiat quo ad ſecũdã partẽ nri Fmonis. Iemunfff⸗ ſlirghin gtitdſftfin ſehomnüſtti luometinon O mmichne cl ſinidoonmigee⸗ Edinizogii lecknalenurtt fioletreniagh Giüiantontns bi! Ddeanrümnt eetwinmen Enencucind werofornnidan wüodtnoednn⸗ entadefinn Wsſecart rüsohlnſcitlu iokokslitnae lu ur wuin uñtx ilini ſiſonuninolexi ſitnmwnlin. ſignugoncint ſbicbimmſtozadt gemgtlutd riſiguriniq entis inltaure Nwenfasnumräſoi Irtehninſpee Alxplütie in fiff. Clokumn büan ſiinſtadmalüi Ngſecociuns Aßſungto go it Urrnlloijad Khor 1Dieriz wdlnngrd (lenenßiſtin mſatannhn dcnihtant nſnenfenaen Gincbainühete turypolupenmsten oa rgig iͤ Nöunnliſabe inqe Udeonli temlegeninorn epai. Erſceo pbuco uſeon hnnin rſg nen üſſcnſa Nchenien ue tn Drgi tüttinlnn iditu rnae Ediniig tniiei ge ZonNne mitsslin Memncen Kcar Sn donos arunt d moda nicti d gnig nisin ien ſhöancinun inboiilſriir⸗ aſſichi. 6 ddoniagr ie Giduerſnn Giz nodindde cknmin jsſumml Ani Sn jarbinül i oricnsinnnn⸗ 7 Nn imwioſfumn Nunp Mi nimn i wsoſtialn ekini g Nno. Jn N tnos aoelt, ric Pec tünrludin 15 iᷓ 4 H eniͦ. im voton n Dunsflt/ ſubnali/ is⸗ Foliũ Lentia pars que dicit᷑ cõfirmatiöis. Eerrñrtia pars nr̃i ᷣmõis ðꝛ ↄfirmatõis t Gemn pauci ſint ſaluãdi cõpꝛobat᷑ q̃drupłr. Er pᷣmo via rõnis: ſcdᷣo via exẽplificatõis.tertio via figuratiõis. rto via teſtificatõis.Falſiſſima ẽ em illoꝝ ſnia q dicũt ꝙ lʒ pauci ſint qͥ in vita ſua vadãt ꝑ viã artã ⁊ difficilẽ vtutis:imo q̃ſi oẽs aut ſaltẽ ma⸗ ioꝛ ꝑs eoꝛũ icedit ꝑ viã ãplã ⁊ latã vitioꝛũ ⁊ vo⸗ luptad:tñ in moꝛte pꝰea ↄterunt᷑ ⁊ ſic ꝑueniunt ad patriã et᷑ne felicitatꝭ.Cõtra hãc etei aiabo pe/ ſtiferã doctrinã q̃ eis malefaciẽdi ↄfidẽtiã pᷣſtat eſt diui Aug.ſnia ĩ ſer.de inocẽtibo di. Impoſſi bile eſt maleviuere ⁊ bñ moꝛi.ipoſſibile.i.valde difficile. vt etiã accipit᷑ i.v. Metba.Cõtra ipam etiã ẽ autoꝛitas bti Hiero.qͥ in trãſitu ſuo dixit Vix de centũ milibo hoibo qͥrũ mala ſꝑ fuitvica merebit᷑ vnꝰ in moꝛte diuinã hr̃e ĩidulgẽtiã.Cer te vendludã.Qui dũ ſanꝰ ẽꝛ iuuenis deũ offen dere nõ foꝛ midat in moꝛte nõ merebit᷑ indulgẽę tiã obtinere diuinã.hec Hiero.Poſſumꝰ q̊ͥʒ ad ducere ad ↄfirmatõʒ pᷣdictoꝝ illð qð inqͥt Aug. vbi S.ſ. Percutit᷑ hac aiaduerſiõe pctõꝛ vt mo⸗ riẽs obliuiſcat᷑ ſui qͥ dũ viueret oblitꝰ ẽ dei. Qꝛ igit᷑ płes ſũt male viuẽtes qᷓ; bene ⁊ vᷣtuoſe:iðo płes ſunt qͥ vadũt ad ꝑditionẽ calamitat ꝑpe⸗ tue qᷓ; ad felicitatẽ et᷑ne vite.Cuiꝰ vᷣiſſime cõclu ſiõiſ idubitabilitatẽ luce clariꝰ vt ſic dixeri) pba revolẽs eã pᷣmo qͥnq; rõnib ðmõſtrabo. Pꝛia qrũ ðꝛ naturalitatꝭ.Teſte em̃ Pho.j.phiſi.vnũ qͥdq; magis inclinat᷑ ſeu mouet᷑ ad illð qð ieſt ſibi ab intriſeco qᷓ; ad ülð qð ineſt ei ex alio. Nã lapis mag indlinat᷑ deoꝛſũ qᷓ; ſurſum:⁊ h̊ ꝓpter intriſecã grauedinẽ q̃ trahit deoꝛſum.iiij.ð celo ⁊ mũdo. Juriſte autẽ dicũt ꝙ vnũq̊dq; defacili reuertit᷑ ad naturã ſuã.l.ſi vnꝰ.S.pactus ne pete ret.vᷣ.qð etiã in ſpecie.ff. de pactis.qð etiã notat᷑ in.l.volũtate.in fi.ff.qb mo.pig.vel hypo.ſol. Cũ igit᷑ natura hũana pctõ oꝛiginali coꝛrupta idliata ſit ad malũ oĩ tꝑe.Geñ.viij.⁊.c.oĩs etas. xij.q.j.⁊.c.pcliuus.xx.q.iij.⁊.c.cum in iuuẽtute. de pᷣſumptio.qð aũt faciat inſit ſibi ex alio.ſ.ð o iuxta illð.ij.ad Choꝛ.iij. Nõ ſumꝰſufficiẽtes ⁊c. ⁊ Oſee.xiij.vbi inqͥt deꝰ. Perditio tua ex te iſrł eſt:ſed ex metm̃ ſaluatio tua.ſequitur ꝙ ex tali itrinſeca ⁊ coꝛrupta ĩclinatiõe ples hoĩes ↄſen⸗ tiũt pctõ qᷓ; vᷣtutib.Caro etiã oĩm hoĩʒ ꝓpagat ex ſemine ĩfecto:⁊ vnuſqͥ ſq; habet ĩ ſe fomitẽ oꝛi ginał pcti etiã poſt baptiſmũ.ergo płes ſequũ⸗ tur voluptates ſenſuales ⁊ carnales qᷓ; ſpũalia opꝑa.qꝛ ala ↄiũcta coꝛpi imitat᷑ paſſiões coꝛpis vt ðꝛ in li.ſex pᷣncipioꝛũ.Unñ Paulꝰ ad Ro.vij. inqᷣt. Uideo aliã legẽ in mẽbꝛis meis repugnã⸗ tem legi mẽtis mee:⁊ captiuũ me ducentẽ in le/⸗ ge pcti. Et ideo dicit Dauid ꝓp ha pſal.xiij.ap⸗ ꝓbãdo ↄcluſionẽ nr̃aʒ.Coꝛrupti ſunt ⁊ abomi⸗ nabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis:nõ eſt qͥ faciat bonũ:nõ eſt vſq; ad vnũ.O es declinauerunt ſil inutiles facci ſunt ⁊c̃. Uñ ðꝛ in cõi ꝓuerbio per gamẽſiũ.Quilibet i ſuo miniſterio miſᷣe deo ſer uit.Et in autẽ.ðemona.S.ſi vᷣo el.ij.ðꝛ. Hũana natura quodãmõ labit᷑ ad delicta. Et cõſeq̃nter plures danãatur q; ſaluentur. 8 Ecũda rõ ð pᷣſentialitatis. Obiectũ em̃ ps ⁊ cognitũ magis mouet potẽtiã ad actũ qᷓ; i cognitũ ⁊ remotũ.Nã ocłi ſᷣm phʒ.iij. de aia mouent᷑ ad delectationẽ ex p ñtia foꝛmo⸗ ſaꝝ figuraꝝ:⁊ aures ex pñtia dulciũ melodiaꝝ magis q; ex remotiõe ⁊ ignoꝛantia eaꝝ.Et ideo delectabilia ac carnalia ⁊ viſibilia q̃ hboĩbo ſunt pñtia ꝑ ſpeciẽ:magis eos cõiter mouent:qᷓ; cele⸗ ſtia et ſpũalia iuiſibilia q̃ ſunt a ſenſibo elõgata 7 nõ cognoſcunt᷑ niſi ꝑ fidẽ. De qua va fide pa/ rũ in boĩbo hodie iuenit᷑. Uñ ſaluatoꝛ admirati ue inqᷣͥt Luce.xviij. Cuʒ venerit filiꝰhoĩs putas iueniet fidẽ ſuꝑ terrã.Ergo plures hoĩes dãna bunt᷑ q; ſaluabunt᷑.Dicete Paulo ad Roma. viij. Si ſᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemini. K Ercia rõ ðꝛ difficlłtat.vt eĩ dicit Philo. t ihj.Ethi.Oiffiale ẽ artingere mediũ:ſwi fa⸗ cile ẽ ab ipᷣo deuiare:ſic patʒ in ſagittãti⸗ bus qᷣbo difficile ẽ in medio ſigni dare: ſʒ facilli mũ eſt deuiare a ſigno.Cuʒ ergo virtus ↄſiſtat in medio ſᷣm eũdẽ phᷣm ibidem:ſequit᷑ ꝙ natu⸗ re ꝑ pctm̃ coꝛrupte difficiliꝰẽ ipᷣaʒ atcigere:qᷓ; ab ipᷣa ꝑ pctm̃ ðᷣ uiare.Cũ igit᷑ qlibet libẽtiꝰſequat viã facilioꝛẽ qᷓ; difficilioꝛẽ:ocludit᷑ ꝙ płes hoĩet vadũt ꝑ viã a vtutib deuiantẽ:qᷓ; ꝑ rectã ſemi/ tã ipᷣaꝝ vᷣtutũ:⁊ cõſequẽter ꝙ plures ibunt ad cternã dãnationẽ qᷓ; ad felicitatt. Z q Vartca ratio dici᷑ maioꝛitatj. Si em̃ de quo minus videtur ineſſe ⁊ ineſt:g̊ etiã de quo magis.ij. Lopi.Si em̃ robuſtus ⁊ foꝛ⸗ tis ab aliquo ad terra deijci:multo magis ab eodem deijciet᷑ infirmus ⁊ debilis. Sed lucifer ⁊ ſequaces per pctm̃ coꝛruerũt ⁊ deiecti ſunt ad eternã dãnationẽ cum tñ nõ haberent fragilira⸗ tem coꝛꝑis nec inimicũ ſuggerentẽ:eſſentqʒ ſpi⸗ ritualis nature q̃ ẽ foꝛtis:teſte ſaluatoꝛe ⁊ Dat. xxvj.ergo hoĩes habentes coꝛpus coꝛruptibile qð aggrauat aiaʒ Sapie.ix.⁊ carnẽ infirmã.vt dici Mat.xxvj.⁊ dyabolũ tẽptãtẽ ⁊ ipugnãtẽ: vt habet᷑ ad Ephe.vj.młto faliꝰcoꝛruẽt ꝑ pem ⁊ ↄnñter dãnabunt᷑.Et hoc eſt qð dicit᷑ Jobh.iiij. Ecce qui ſeruiunt ei nõ ſunt ſtabiles:⁊ in ange⸗ lis ſuis repꝑit pꝛauitatẽ:quanto magis hi qui habitant domos luteas:q terrenũ habẽt funda mentũ ↄſumen?᷑ velut a tinea.De mane vſq; ad veſperam ſuccident᷑.et quia nullus intelligit in ecectrternum peribunt ⁊c̃. W q Uinta rõ ðᷣꝛ ↄiecturalitat ſiue ſignalita tis. Licet enim vt aitPhs.j.peniher.de futuris cõtingentibo nõ ſit determinata vitas: tamẽ ſepe ex qlicatibꝰ reꝝ ⁊ ſignis q buſdã aliqᷓ futura ꝑapimꝰ. Uñ Phůᷣus inqᷣt.ij.pꝛioꝛũ ꝙ ſi gnũ ẽ ꝓpoſitio demõſtratiua faciẽs fidẽ. Sicut 7 exẽpli gratia diamꝰ. Sero rubẽs celũ cras idi/ cat eſſe ſerenũ. Mane rubẽte polo ſol dicit ſur⸗ gere nolo.qð qͥdẽ vt cõlter veri eſt. Ex denſitate etiã nubiũ ⁊ multitudine fulminũ ⁊ vẽtoꝝ atqʒ ex aeris tenebꝛoſitate ⁊ tonicrui magnitudiete⸗ peſtatẽ futurã cognoſcimꝰ vel ingẽte pluuia.Di cit em̃ ſaluatoꝛ Matth.xxiiij. Ab arboꝛe fici di ſcite pabolã ⁊c.Cũ igit᷑ ex mala vita hoĩm plu⸗ ra ſigna dãnatõis videamꝰ qᷓ; ſalutis:bene cõ⸗ iecturari ⁊ opinari poſſumꝰ ꝙ plures dãõnabũ tur qᷓ; ſaluabunu k. Iſde ad hoc ꝓpoſitũ adduci poteſt illud vV Ouiõ.in.x.ethamoꝛ.vbi introducit Oi:ꝛpheũ dicẽtẽ Plutoni ⁊ ꝓſerpine q̊s deos inferni putabat.Oia debentvobis paulũ q; moꝛati.Seriꝰ aut citiꝰ ſedẽ peramꝰ advnã. Tẽdimꝰ huc oẽs hecẽ domꝰ vltima:voſq; Hu mani gñis lõgiſſima regna tenetis. Uerificant᷑ em̃ eiꝰ vᷣba in maioꝛi ꝑte hoim qͥ deſcẽdũt ad in fernũ. Nã vera ẽ ſnia Phi.vj.ethi.diceñ. Quã⸗ uis oẽs ſani eſſe velimꝰ medicinã tñ nõ addiſci mus.Et ita ſiliter q;uis oẽs ĩ gñnali appetamꝰ felicitatẽ eternã nõ tñ oẽs viã inqᷣrimꝰad ↄſequn dũ eã:neq; medicinã pcõꝝ nr̃oꝛum ꝓcuramꝰ. Immo vᷣſficat᷑ illa ſnia Juuenal.lib.j.ſatira.ij. diceñK. Quis em̃ nõ vicꝰ abũdat Triſtibo obſce⸗ nis.⁊ li.v.ſatira.j.Mobilis ⁊ varia ẽ ferme na tura maloꝝ.⁊ ibidẽ. Ad moꝛes natura recurrit dãnatos fixa ⁊ mutari neſcia. Nã qͥs peccãdi fi nẽ poſuit ſibi.⁊ iteꝝ.Quiſnã hoĩm eſt quẽ tu cõ tentũ videris vno flagitio. UVerificat᷑ etiã illud Ouið.in.j. Metham̃.diceñ. Pꝛotinus irrupit veneq; pᷣoꝛis in euũ Oẽ nephas fugere pudoꝛ verũ q; fideſq;. In q̊rum ſubire locũ fraudeſq; doliſq; Inſidieq; ⁊ vis amoꝛ ſceleratꝰhabendi Uiuit᷑ ex rapto nõ hoſpes ab hoſpite tutꝰ.Non ſocer a genero:fratrũ qͥʒ gr̃a rara eſt: Imminet exitio vir cõiugis illa mariti: Lurida terribiles miſcẽt achonita nouerce:Filiꝰ ante diẽ patrios inqͥ rit in ãnos: Uicta iacet pietas ⁊c. O Taũt cognoſcamꝰ ꝙ abſq; dubio plu⸗ v res dãnant᷑ q; ſaluant᷑ veniamꝰ ad pꝛa⸗ cticã.Et peto.Quovadũt oẽs qͥſũt extra fidẽ.Aid domũ diaboli.xxxiij.di.c.qͥſqͥs.⁊ de cõ⸗ ſe. di. iij. c. oẽ. Quo negãtes eccłliam romanã eẽ caput oſyz eccłiaꝝ.Ad domũ ⁊c.iij.q.vſ.c.dudũ Quo vadũt nõ defendẽtes fidẽ xpᷣi ⁊ articulos cũ pñt. Ad domũ diaboli.xxiij.q.vij.c.oĩ timo⸗ re.Quo ꝑgũt credẽtes ⁊ tenẽtes aliquẽ erroꝛem ab eccłia ↄdẽnatũ.Ad domũ ⁊c.di.xij.c.nõ de⸗ cet.Quo vadũt dubitãtes de aliqͥ articulo fidei Id domũ diaboli.c.dubiꝰin fide.de here.Quo dubitãtes de alia vita. Ad domũ ⁊c̃.cpᷣs.xiij. q.ij.Quo dubitãtes de ĩmoꝛtalitate aĩe. Ad do mũ ⁊c.c.hñt.xiij.q.ij.Quo male ſentiẽtes de coꝛ poꝛe xpᷣi ⁊ de alijs ſacramẽtis ecclłie. Siłr.c.ad abolẽdã.de here. Quo falſas ac vanas opinio⸗ nes inducẽtes vł ſeqᷓntes. Ad domũ dia.xxiiij. q.ij.c. hereticꝰ eſt. Quo erroꝛẽ ſuũ cõtumacit de fendetes. Ibidẽ. xxiiij.q.iij.c.qͥ in eccłia. Quo p⸗ ſtates auxiliũ ↄſiliũ vł fauoꝛẽ heretid. Ibidẽ.c. excõicauimꝰ.S.credentes.de bere. Quo erroꝛes hereticoꝝ laudãtes ⁊ defẽdẽtes. Ibidẽ.xiiij.q. c.alioꝝ Quo ĩuocãtes ð mões adoſiliũ capiẽdãũ ab eis. Ibidẽ.xxvj.q.j.c.hi qͥ. Quo reuerẽtiã ex/ hibẽtes planetis ⁊ ſideribo. Ibidẽ.xxvj.q.ij.c.il/ los.Quo faciẽtes pacta cũ demõibo. Ad domũ ⁊c̃.xxvj.q.ij.c.illð. Quo vtẽtes arte notoꝛia ad ſciam acqᷣrẽdã. Ibidẽ.eo.c.Quo faciẽtes exerce ri incãtatiões:diuinatiões:maleficia:facturas: bꝛeuia. Ibidẽ.xxvj.q.v.c.nõ liceat. Quo iĩueſti⸗ gantes occulta⁊ futura ꝑ inſpectiuã aſtrolabij. Ibidẽ.xxvj.q.v.c.nõ oꝑtet.Quo ſõnijs fidẽ ad⸗ hibẽtes. Ibidẽ.xxvj.q.iiij.c.ſciẽdũ.Quo creden tes faſcinatõibo. Ibidem. xxvj.q.v.c.nec mirũ. Quo credẽtes ꝙ qͥ tali hoꝛa vl die natꝰ eſt hẽbit bonũ vł malũ euetũ. Ibidem.xxvj.q.ij.c.illud. Quo obuiãtes alicui creature ⁊ credẽtes iñ euẽ turũ aliqð bonũ vł malũ. Ibidem.xxvj.q.iiij.c. igit᷑. Quo credentes ꝙ cantꝰ auiũ habeat bonã v malã ſignificatõʒ.Ad ifernũ.vbi S̊. Quo cre⸗ dẽtes ꝙ aliq̃ mulier cõuertat᷑ in cattã: vł vadat ꝑ aerea cũ diana⁊c̃.Ibidẽ.xxvj.q.v.c.epᷣi. Quo faciẽtes ꝑ ſevł ꝑ aliũ incãtatõʒ ad ſaitatẽ recupe faciẽtes incãtari aĩaliap ſalute recupanda. Jbi dẽ.xxvj.q.vij.c.admoneãt.Quo addiſcẽtes artẽ diuinatoõis. Ibideʒ.c.qͥ ſine ſaluatoꝛe.xxvj.q.ij. Quo inqᷣrẽtes a diuinatoꝛibo de moꝛte autvita ꝓſpitate vel aduerſitate ⁊ ſiłibo.Ibidẽ.c.nõ ob⸗ fᷣuetis.xxvj.q.vij.Quo poꝛtãtes bꝛeuia ſuꝑſti⸗ tioſa ad collũ.Ad domum diaboli.vbi S.Quo obßuãtes dies egyptiacos ad aliqͥd ichoã duyr- faciẽdũ aut nõ faciẽdũ. Ad infernũ.xxvj.q.v.c. nõ liceat.Quo in kał.Januarij aliqͥd noui fa/ cientes ꝓpt᷑ bonũ auguriũ. Ibidẽ.xxvſ.q.vij.c.ſi qs. Quo in kał. Maij lauro vł ramis arboꝛũ moꝛe paganoꝝ domos cingentes:⁊ ceta hmõi ſuꝑſtitioſa faciẽtes. Ibidẽ.xxvj.q.vij.c.nõ liceat Quo vadũt oẽs cũ aliq̊ moꝛtali pctõ decedẽtes Ad ĩfernũ.S.alłs.xxv.di.Quo dãtes eis cõſiliũ: auxiliũ:vł fauoꝛẽ ad ꝑpetrãdũ ip[ʒ pctm̃. Ibidẽ? c.cũ fure.extra de fur.⁊.c.legat᷑.xxiiij.q.iij. Quo ignoꝛãtes articulos fidei ⁊ ea q̃ ꝑtinẽt ad ſalutẽ cũ addiſcere potuerunt. Ibidẽ.c.vos añ oĩa.de ↄſe.di.iiij.Ouo ignoꝛãtes pᷣlati ⁊ alioꝝ regimẽ ſuſcipiẽtes qͥ ſeipᷣos regere neſciunt. Ibidẽ.c.cũ ſit. de eta.⁊ q̃li.Quo volũtates defunccoꝛũ exe⸗ cutiõi demãdare nolentes:⁊ legata ab eis facca nõ ſoluẽtes. Ibidẽ.c.qͥ oblatiões.xiij.q.ij.Quo oẽs ſine charitate moꝛiẽtes. Ad ĩfernũ.c.nullꝰ. de pe.diſ. vij. Quo oẽs pᷣcepta dei nõ obfuãtes ⁊ opa miſicoꝛdie nõ faciẽtes cũ pñt.Ad domũ diaboli. Mat.xxv. Ibũt hi in ignẽ et᷑nũ ðᷣt dñs O q̊t erũt int᷑ iſtos dãnatos connũerati:pfeo ples erũt qᷓ; btis aſſociati. P⸗⸗W Crgucruilue Sehlaigtnne 1colwsſtinsc loszitfonommi .Earhe den oolocdmornds⸗ ultosmaris Wosgiarleckt benteoccceeß cturponior a oanniehigtitl tehaintatn ſemiConfnl Gnti ant Affllva abiti orintbmtt ſhepoſiten Gicg nige gollſinack. lückfcledſlec Eecädine h M ogte inmoomonaro luno Augunide lertbllis co⸗ch ſupeſcseßua Mlllemcit 7 retarabi rian, hucnlraräſerüter iii dinmnefeit⸗ fgkamettrespnn Gdſcutt. Van (Niiftmernf Dnmaglomn mapaanrnin Dtntüenannckt. Pclcumzaguut eſſetdegiaſton thorwafuernfe (atoꝛeqgridiſe oies gengehe bacyiumllede Atvo⸗ gadpnn nli ſctio B Unſuäoppune SS wa wmnmun emalechen ennici Qoſeniefi Gidi Qene NL denarctie muöine mnipbisAN e minarin gcc iutliniah ci:nnt A Qudliione dedw ttesbeaninn dubol. hiaun daliqgiciit ifanüm, vani Aitnu/ Poini n zrlmmeene amstN moMiilen npoidunti⸗ pdirslu iili „ℳ anngii digmnentſari ns nnen, lnntheß tsigi Naifni udaici, iitdi, 1, „ ——-——ʒ₰ 1tiaO Froliũ Uaoao ad ſecũdã cõfirmationẽ q̃ ꝛ exẽplifi q catliõis dico:qꝙ ſi ↄſideremꝰoia exẽpla tã naturalia qᷓ; diuinalia ⁊ moꝛalia inue/ niemꝰꝙ pla rñdẽt ad penò q; ad gliam. Uide⸗ mæ em̃ in iſtis qͥ naturałr fiunt plł malicie ab/ undare qᷓ; bonitatis. Uñ płes ſunt imũdicie q ex frumẽto vinoꝛ oleo exeũt qᷓ; ipi fructꝰ:plura folia arboꝝ q; poma:plus ẽ de terra inculta q; culta:plꝰ aque maris q; ſint dulces aque: ples lapides edificioꝛũ qᷓ; pcioſi.ſic płes ſunt repꝛo⸗ bi qᷓ; electi. Iẽ videmꝰ qꝙ; piſcatoꝛes plꝰ capiũt imũudicie ⁊ piſciũ inutiliũ in rhetibo ſuis qᷓ; ſint boni piſces. Uñ Matth. xiij. öt ſaluatoꝛ. ꝙ ſile eſt regnũ celoꝛũ ſagene miſſe in mare ⁊ ex omni gsñe piſciũ ↄgregãti:quã cũ ipleta eſſet educẽtes ⁊ ſecꝰ litus ſedẽtes elegerunt bonos in vaſa ſua malos aũt foꝛas miſerũt. Sic erũt ĩ ↄſũmatiõe ſecłli. Ecce &̊ ꝙ beati ponunt᷑ in vaſis:q̃ſi in mo⸗ dico loco moꝛãtes ꝓpt᷑ paucitatẽ.ſʒ maliꝓijciũt᷑ in litus maris ꝓpter młtitudinẽ. Siliter vide⸗ mus ꝙ faciliꝰeſt ð ſtruere qᷓ; edificare:ꝑdere q; iuenire:occidere qᷓ; reſuſcitare. Itẽ vno ãne cõfi citur panis ⁊ vno q̃ſi momẽto deuoꝛat᷑. Mul⸗ tis annis hõ ꝑficit᷑ in momẽto moꝛit᷑. Mulco tꝑe palaciũ vel caſtrũ cõſtruit᷑ ⁊ poſtea cito pꝛo ſternit᷑. Quare bᷣ.niſi qꝛ natura eoꝛũ faciliꝰ du⸗ cai᷑ ad malũ. Itẽ cernimꝰ ꝙ in his reb que ſunt difficiles ad habẽdũ pauci ꝑueniũt.vti ſcia:di gnitatibo ⁊ hmõi.Et hoc q̃re. Qꝛ pᷣcioſa difficil lime poſſident᷑. Sic ̊ głia celeſt a paucis acqͥ/ rit᷑:qꝛ głioſiſſima eſt.vn Phus ait.ij.ethi.⁊ Da QD lũ eſt facile difficile eſt bonũ. 8 EEtc etiã vᷣitas pbari põt multis alijs exẽ hb plis. Tegit᷑ em ꝙ qͥdã monachꝰ lugdu⸗ neſis qͥ fu erat ĩ heremo ꝑ triginta ãnos in magna pnia poſt moꝛtẽ ſuã apꝑuit epᷣo ciui tatis Lugduni dicẽs. Ha:ha:o iuſticia dei qᷓ; terribilis es:qᷓ; ſubtilis:qᷓ; acuta:qᷓ; aſpera.Et ſtupeſcẽs epᷣus adiurauit eũ vt diceret qͥs eſſet Qul ille rñdit. OQ Johãnes age pniam:grandis em̃ reſtat tibi via.Eo nanq; die q̃ ego diſceſſi ex hac vita trãſierũt etiã vigintiocto milia aie que oẽs dã nate fuerũt exceptꝭ qͥnq;. Due quaꝝ eter nã głiam:⁊ tres purgatoꝛiũ itrauerũt.⁊ his di ctis diſpuit. Habet᷑ etiã ĩ croniqᷓ oꝛdinis nr̃i ꝙ dũ qdã frater nr̃ deuotus⁊ ſctũs pᷣdicaret in Alemania ꝓplło multo aſtaãte ⁊ vidẽte quedam mlier peccatrix miraculoſe cõpũcta ex maxima Ztritõe moꝛtua eſt.Cõpleto ꝭ̊ ſᷣmone ille ſanctꝰ pᷣdicatoꝛ rogauit deũ vt ei reuelaret qͥd faceum eſſet de aĩa illiꝰmłieris.O mirabile dictu illa q̃ moꝛtua fuerat ſana ſurrexit:⁊ introgata a pᷣdi⸗ catoꝛe qͥd vidiſſet in aliavita:rñdit. Heu:ſciant hoies ꝙ eadẽ hoꝛa qua moꝛtua fui deceſſef̃t ex hacvita mille hoĩes qͥ oẽs danati ſunt:exceptis q̃ttuoꝛ qͥ ad purgatoꝛiũ deſcẽderũt. LTegitur etiã ꝙ ſctũs Bernardꝰ qntadecia die poſt moꝛ tem ſuã apꝑuit cuids monacho:quẽ ùle mona chus introgauit ſi eſſʒ tã diffiole ſaluari vt ſcri ptura teſtat᷑. Rñdit Bernardꝰ.Ueriſſimũ eſt. Nam eo die que ego ex vita migraui.ꝗʒooo. hoim diſceſſerũt ⁊ ſolũmodo ego cum quodã heremita vitã celeſtẽ intraui.⁊ qͥ d bonꝰ ſecula ris penas purgatoꝛij.alij oẽs danati ſunt.O ex cecati pctõꝛes agite pniam:quia iuſticia dei eſt ſtrictioꝛ qᷓ; credat᷑.Et qͥd miruʒ ſi tot damnant᷑ cũ totꝰmuũdꝰſit laqueis plenꝰ. Sanctus em̃ Anchoniꝰ abbas raptꝰ in ſpũvidit totũ mũdũ laqueis plenũ:⁊ flẽs exclamauit dicẽs.Dñe qͥs euadet hos tãtos laqueos.Et dñs rñdit. So⸗ la hũilicas.Ecce ꝙ nemo põt ſaluari niſi ſit bu⸗ milis. Matth̊.xviij. Niſi cõuerſi fueritis ⁊ effi⸗ ciamiĩ ſicut ꝑuuli nõ intrabitis in regnũ celoꝛũ. Et tamẽ pauciſſimi inueniunt᷑ hũiles.ergo ⁊c̃. CEhꝛy.etiã ſuꝑ Match̊.inqͥt. Niſi qͥs abulaue⸗ rit ꝑ iuſticie viã nõ poterit pꝑuenire ad paradiſi poꝛtã.ſed pauci ãbulãt ꝑ viã iuſticie:ergo pauci perueniũt ad poꝛtã vite. R Ertio ↄfirmat᷑ eadẽ veritas ⁊ ↄduſio via t figuratiois. Multa em̃ exẽpla inueniũ⸗ tur in ſacra ſcriptura que figurãt pauci tatẽ ſaluãdoꝛũ. Tege em̃ Geñ.vij.⁊.viij.⁊ inue⸗ nies ꝙ tꝑe diluuij pauci.i.ſolũ octo ꝑſone vtri⸗ uſq; ſexꝰ ſaluate ſũt in archa Noe. Itẽ Geñ.xix. inuenies ꝙ ex gomoꝛra ⁊ ſodoma ſolus Loth inuẽtꝰ eſt iuſtꝰ ⁊ ſaluatꝰ cũ duabo filiab ⁊vxo⸗ re ſua q̃ retroſpexit ⁊ in ſtatuã ſalis ↄuerſa fuit. Itẽ int egyptios ſolꝰ Joſeph iuſtus inuẽtꝰ eſt. Beñ.xxxix. Moyſes int᷑ madianitas.Exodi.iij Samuel int᷑ filios Leui.j. Reg.iij. Helias int᷑ eos qui oẽs curuabãt genua añ Baal. iij. Re⸗ gũ.xix. Tobias inter oẽs qui adoꝛabant deos aureos.lib.eiꝰ.j.ca. Job qꝗͥ dicit de ſe. Frater fui draconũ ⁊ ſociꝰ ſtrucionũ.eiꝰ.iij.. Daniel cum triboſocijs iter chaldeos.Dañ.iij.vj.⁊.xiiij.Su ſanna ĩter iudices malos.Dañ.xiij.Cẽturio int gẽtiles:cuiꝰ fides exceſſit oẽs de iſrł. Mat.viij. ⁊ Lu.vij. Gamaliel doctoꝛ legis int᷑ phariſeos. Act.v.Lu.q̊ʒ.viij.hr̃ ꝙ de q̃ttuoꝛ ꝑtib ſeminis ſolũ q̃rta pars bonũ fructũ fecit:qͥ dat᷑ intelligi ꝙ ples ſũt mali qᷓ; boni.Et ĩ eodẽ euãgel.c.xvij ðꝛ.ꝙ de decẽ lepꝛoſis qͥ mũdati ſunt a dño ſolũ vnꝰ alienigena reuerſꝰ ẽ ad ipʒ deo gr̃as referẽs de accepto bñficio.Et iõ ibi ðt glo. Decẽ mũdãt᷑ ſanguie xpᷣi:⁊ q̃ſi vnꝰ ſolꝰ fit ꝑticeps eiꝰ. S Teem ſi bene ↄſideres ſcpᷣturã ſacrã inue i nies ꝙ qñ filij iſrł exierunt de egypto vt iifififirct ĩ terrã ꝓmiſſiõis erant.cooooo.fere peditũ ⁊ pugnatoꝝ abſq; ꝑuulis ⁊ mulieribo: ſed ⁊ vulgꝰ ꝓmiſcuũ q̃ſi innũerabile.vt ðꝛ Exo. xij. Qñ aũt fecit eos deꝰ nũerari inuẽti ſunt pu⸗ gnrop. Go; Jenwo culini ſexꝰ avigeſimo ano ſupꝛa eoꝝ qͥ poterãt ad bella pcedere.Et nõ fue 7 rũt nũerati cũ eis leuite nec ꝑpuuli nec mulieres nec ĩpotẽtes pugnare.vt hr̃ Nũeri.j.⁊.ij.⁊ tñ ex oibo illis ſup dicti nemo eoꝝ avigiti anis ſup 6⁶ Bermo ĩtrauit terro pmiſſiõis niſi duo tm̃:viq Joſue?z Caleph ſᷣm ꝙ pᷣdixit deꝰ Nuũeri.xiiij.O pctõꝛ cõ uertere qꝛ multis imo oĩbus boibo terraviuen tiũ ꝓmiſſa eſt ⁊ tñ valde pauci ad illa itrat. ¶ WUarto ⁊ vltimo ꝓbat᷑ hec cõcluſio via te Punkosgürta em̃ autoꝛitates iue⸗ niunt᷑ q oñdũt paucitaiẽ bonoꝝ ⁊ mul⸗ titudinẽ maloꝝ. Ait em Are.ij.rheto.c.xvſ. Plu ra eoꝛũ q̃ fiunt mala ſunt. Et hᷣ idẽ inqͥt Ouið. in.iij.de arte amã.inquiẽs. Pluraq; ſũt ſꝑ dete rioꝛa bonis. Pꝛoſper vo in lib.Epigrã.ðt.Am plis incedit ſpacijs frena voluptas: Auguſto vᷣtus limite celſe petit. Juuenał li.v.ſatira.j. ait. Rari qͥ ppe boni numero vix ſunt totidẽ q̊t Tebarũ poꝛte vel diuitis oſtia nili.Sibilla q̃̊ʒ cumana vt habet᷑ in.vj.Eney.loquens Enee de inferno inquit. Facilis deſcẽſus anerni = Nocces atq; dies patet atri ianua ditis: Sʒ reuocare gradũ ſuꝑaſq; euadere ad aures Hoc opꝰ:hic laboꝛ ẽ pauci quos equꝰ amauit Jupiter:aut ardẽs vexit ad ethera vtus Dijs geniti potuere. Et Seneca in li.trage.ait. Ingeẽs voꝛago faucibo vaſtis patet:latũq; pan 22 dit oibus ꝓplis iter. Aug.etiã.ij.de ciui.dei in⸗/ lurs hoĩes currũt in penas q; ad gliam Et ſu vocati ⁊c.ait. Multi ſunt vocati ad fidẽ: pauci vo ad regnũ.⁊ in li.de fide ad Petrũ iteꝝ dicit Firmiſſimetene ⁊ nullatenꝰ dubites nõ oẽs qᷣ itra eccłiaʒ catholicã baptizant᷑ acceptos eẽvitã etnã:ſʒ eos ſolũ qͥ ꝑcepto baptiſmate reẽ viuũt. Regnũ em̃ celoꝛũ ſicut heretici:iudei:infideles ⁊ ſciſmatici nõ habebũt:ita ⁊ catholici crimioſi poſſidere nõ poterũt.hec ille. Et Hiero.in epła ad filiã Mauricij inqͥt. Nemo te circũueniat ne mo ſᷣmõe ſeducat.nõ niſi ſctõs ⁊ ſimplices cele⸗ ſtis aula ſuſcipiet.Nullũ apð deũ habet mali⸗ cia locũ:ab oĩ dolo ⁊ neqͥcia mũdũ eſſe neceẽ qͥ cupit regnare cũ xpᷣo.Et btũs Anſel.i q̃dã epla ðöt. Qui vult ſecurꝰ eẽ ꝙ ſit de nũero eleccoꝝ ſtu deat eſſe de nũero paucoꝝ:⁊ ſi vult ſecuriſſimꝰ eſſe ſtudeat eẽ ð nũero pauciſſimoꝝ.hec ille. Et Aug.i li.de coꝛrectõe ⁊ gra.trãſſũptiue in.c.ſi ex bono. S.cũ ꝗ̊.de pe.di.iiij.loq̃ns de illis bapti⸗ ʒatis qͥ moꝛiunt᷑ in pctõ moꝛtali ait.Fuer̃t ̊ iſti ex multitudine vocatoꝝ:ex electoꝝ aũt paucita te nõ fuer̃t. Remigiꝰ vᷣo ſuꝑ Matthᷣ.inqᷣt.ꝙ tã multi ⁊ tã nouiſſimi qᷓ; pᷣmi repꝛobent᷑:terribi⸗ li ſnia ſubdit᷑ cũ ðꝛ. Multi em̃ ſunt vocati.⁊c̃. O miſer pctõꝛ mala nouella:tu velles ꝙ dicerẽ oẽs ſaluant᷑.ego nõ poſſũ.Audi etiã Aug.in li. de vero cultu dei dicẽtẽ:ꝙ añq; incarnatꝰfuiſſʒ xpᷣs trãſier̃t de mᷣo pluſq; qᷣnq; milia ãnoꝝ qͥ bꝰ oẽs dãnabant᷑ exceptꝭ pauò de pplo iſrl. Co ſidera ̊ ꝙ infinita q̊dãmõ milia hoim vſq; tũc iuerãt ad infernũ.Gꝛe.q̊ in om̃ł.ſuꝑ Mat. ðt Ad fidẽ płes veniũt:ſed ad celeſte regnũ pauci pꝑ Matth̊.exponẽs illa vba. Multi ſunt deducunt᷑. Pleriq; em̃ deũ vocibo ſequunt ſed moꝛibo fugiũt.Ex hoc ̊ duo pẽſare debemus. Pꝛimũ eſt vt de ſe quiſq;ʒ mime pᷣſumat: qꝛ⁊ ſi iã ad fidẽ vocatꝰ ẽ vtrũ ad regnũ eligẽdꝰ ſit ne⸗ ſcit.Scðm vᷣo eſt vt vnuſqͥſq; ꝓximũ quẽ iace/ re invitijs cõſpicit deſꝑare nõ audeat:qꝛ diuine mibsicoꝛdie diuitias ignoꝛat. hec ille. 0 Eniamꝰ nũc ad cãpũ diuinaꝝ ſcpturaꝝ v Quld dicis tu o Eſaia.viij.c. Multipli caſti gẽtẽ⁊ꝛ ñ magnificaſti leticiã Et.ſj.ad Choꝛ.ix.inqͥt Paulꝰ.eſcitis ꝙ hi qͥ in ſtadio currũt oẽs qͥdẽ currũt ſʒ vnꝰ accipit bꝛauiũ.⁊.j. Petri.iiij.ðt apłs.Si iuſtꝰ vix ſaluabit᷑ impiꝰ ⁊ pctõꝛ vbi apꝑebũt.O pctõꝛ pauꝑcule qᷓ; male ſũt iſte nouelle.Sʒ foꝛte dicis. Nõ credo pᷣdicqᷣ teſtibo audi infallibilẽ vᷣitatẽ dñm nr̃m ieſũ xpʒ hãc cõcluſionẽ nr̃am cõfirmãtẽ.ſlã Lu.xiij.ð:: ꝙ qᷣdã dirxit ei.Oñe ſi pauciſunt qͥ ſaluant᷑. Ipᷣe vo dñs rñdit ad illũ ⁊ ſocios. Cõtẽdite ĩtrare ꝑ ãguſtã poꝛtã:qꝛdico vobis. Multi qrũt ĩtrare ⁊ nõ poterũt.hec ibi.Cũ ̊ rñſio debeat intelligi ⁊ exponi ſᷣm tenoꝛẽ pᷣcedẽtis int᷑rogatiõis.l.de etate.S.qͥ int᷑rogatꝰ.ff.de int᷑.acti.cõcludẽdũ eſt ⁊indubitãter tenẽdũ:qꝙ ꝑ hãc rñſionẽ nihil alið der minat dñs niſi ꝙ pauciſaluant᷑.Et iõ Aug. in li.de vᷣbis dñi.exponẽs pᷣdicta vᷣba.ſ.Cõten⸗ dite ĩtrare ꝑ ãguſtã poꝛtã.ait. Cõfirmauit dñs qð audiuit.ſ.ꝙ pauci ſunt qͥ ſaluant᷑: qꝛ pauci itrãt ꝑ ãguſtã poꝛtã.Alio aũt loco b ipᷣe ait. Ar⸗ ta eſt via q̃ ducit ad vitã ⁊ pauci ſunt qͥ igrediũ tur ꝑ eã.hec ille.Et Ambᷣ.inqͥt.YFlẽdũ magis eſt qᷓ; ꝓferẽdũ płes dõnari qᷓ; ſaluari.qð em ꝑ ve⸗ ritatẽ aſſerit᷑ nlla voce repꝛobat᷑. Chꝛy.aũt ſuꝑ Mactth̊.exponẽs illa vba. Mulci erũt nouiſſi mi pᷣmi ⁊c̃.ait.Pꝛimos ðt nouiſſimos ⁊ nouiſ ſimos pᷣmos:nõvt nouiſſimi digniores ſint qᷓ; pᷣmi ſʒ vt coequent᷑:⁊ nulla ſit int᷑ eos differẽtia tꝑis cã.CX aũt ðꝛ multi ſũt vocati pauci vo ele⸗ cti:nõ ad ſuꝑioꝛes ꝑtinet ſʒ ad gẽtes:qm̃ ex ipᷣii gẽtib qͥ młti ſunt ⁊ vocati ſũt:pauci ſũt eligẽdi. hec ille.Sed obmiſſis oim eccłeromãe doctoꝝ autoꝛitatibo h̊ tenentiũ reuertamurad vba ſal/ uatoꝛis nf̃i qͥ expᷣſſe hãc vitatẽ nobis itimauit Mat.vij.vbi inqͥt. Intrate ꝑ ãguſtã poꝛtã:qꝛ lata poꝛta ⁊ ſpacioſa eſt via q̃ ducit ad ꝑditiõeʒ ⁊ multi ſunt qͥ intrãt ꝑ eã.Et ĩ eo.c.etiã ðt.Quã ãguſta poꝛta ⁊ arta via q̃ ducit ad vitã: ⁊ pauci ſunt qͥ iueniũt eã.vbi glo.ait.Sʒ paucioꝛes ſũt qͥ intrãt ꝑ eã. Uñ Hiero.ðt.Anguſtã viã paucei inueniũt:nec oẽs qͥ iuenerint ingrediunt᷑ ꝑ eam Multi etiã inuẽta vᷣitatꝭ via capti voluptatib ſeckłi de medio itinere reuertunt᷑. In eo.q̊ʒ.c.ipᷣe ſaluatoꝛ nr̃ etiã ðᷣt. Nõ omis qͥ ðᷣt mihi dñe dñe itrabit i fgnũ celoꝝ ſʒ qͥ feceritvolũtatẽ pꝛis mei q ĩ celis ẽ. Pauci aũt iueniunt᷑ q volũtatẽ dei fa ciãt. Jõ ĩ eo.c.ðᷣt ſaluatoꝛ nr̃. Multi dicẽt mihii illa die.Dñe nõne in noĩe tuo ꝓphetauimꝰ:nõne in noĩe tuo demõia eiecimꝰ:⁊ i noie tuo vᷣtutes —RT.— ponos fentba voicosdii niicniGtet⸗ cclionoſen rb , foceni 1al onotti,litnn nedinibcnh in Poriddecuman uui o, hiin Pechlurtuisbo gkitumiunront iettidlilltclin robroriisio⸗ Gcc pferoois din 6reucltiniad Cvopccddo Diicrdeepet Prelncis gonggt ſonegbſveme vpantyCrnen „ inior mnin ſventth lckcögetonnöct Gdontmifcan⸗ Mtrimondlns⸗ Ginranmioscigcn labongisuunde ſinetüſohnnionin chiccjatt Zmmia Gineomidocnn bong iat in iite (iſſupgböcingan IrpcRNptüek, B Mrli ibi g dia ntic ſſ⸗ igriiſuilbat ſtlsants gana dandäniſictrre Gſmnickhaiczee fibllmmn Mile acnacngkinan innüerebltsn 3 gens nſtüchn non minoldien menim men Toſts Enbn ſenby ſſurii de⸗ inbeenlaol mcöſuencon⸗ llarntungi ingzacimne CCI , 9 . erit exteneri verba B ceſſu meo qð invꝛeui eri alit coact?ſum. mici ceſſu meo ſalutare coꝛdia ñ qꝛ ven 9 . iteboꝛ illis qꝛ nunqᷓ; lis vos oẽs ſaluta vobis. Nerü liqᷓ dona: weint uccõfiteboꝛ illis qꝛ mini rn 4 dicẽs. ſ. Pax v hanis ſuis a iſceſſu idin mas fecimꝰ. Et merokiten oẽs qͥᷣ Nlegam⸗ Roſke d⸗ ſolet relinqre ch Jõ ego in bᷣ di obie⸗ n magna ẽs. Diſcedit tates a ta in diſc néoꝛiã. Eti oibus v miſine noui eos dicẽ qͥd tot autoꝛi o pdicę t de ipis hab dũ teſtan uerſoꝛũ eſt nnef noui eo⸗ ed ad qͥd ſe ſit a ieſu xpᷣo pᷣ ci v i qᷓſi ꝑ mo d qꝛ diuerſoꝛũ o7 Wüdi iniqᷣtatẽ. S erpꝛellelita! vocati paue deliberaui qᷓ imittere. Se inq; ſtatibo pᷣcio⸗ ſone. D A noſtra ex ulti ſunt ndẽs del legata dimitter 5 quinq; önrnigin cũ cõcluſio bi ðt. M ero cultu o gliqua leg õetm̃mõ quit detn xx. c.v n lib. de vero ſdi ꝑtes ulin hoc ᷣm docu öcntern Matth. xx. ðᷣt Aug.in 10. 8 Mmudt ꝑte⸗ ſtatuũii „1 „ rqͥnq; 2 3 roꝛ tres im⸗ les aut ſte faciemꝰ. linquũtu N vo electl. Jo adoꝛũ. Arbitroꝛ tn infideles aut ſa legata n qua relinqui . è KAAH tatẽ ſaluãd = s regnat iſi ꝙ Johẽa ma pars in ĩr . liquo diun paucitatẽ P in ipis r cã:niſi ꝙ Jol Pꝛima pa eligioſi relique in dg n H änãdas eo ꝙ in te qͥd dicã: gno. vt ta reli ioſis. bis o religi ſcita nanie foꝛe dãnã a aut ꝑte in malig mẽta religioſi igit vobis o reli ð ðꝛ ſcit. ci. De quarta aũt ſitꝰ eſt in mal ua⸗/ Rimũ igit cumetu qð 8ꝛl os natlai heretici. De ꝗ udus poſit⸗ 7 pctis. Qu n b ceſtamẽto docun etri.ij. Uo⸗ “ t. Totꝰ müdti lignitate ⁊ limuz in b teſtamẽto tũ c. j. P : ges nsghinſcg nes gir. Toc. len? malign s niſi vt p Ut em̃ ſcrip le ſacerdotiũ: . A f. j. Jo h. v. . pl dierni tꝑi de: rapto tis. * electũ:rega 8 ſacer⸗ achekri, br. j. J hoies hod :homida „AU / en“ ele * 82. Uos ſ „ E nde. nt loſi: guloſi: hon etes eſt; gend e ſa. lxj. ðꝛ. ice enieſiutie ſe⸗ biauantirrloie oz ddidene gake⸗ ſctã: ppłus aestarr duͤl dernfi d eẽ palgalen uꝑbi: au iuidioſi: in boni o vadũt iſtin ſctõ: ñi vocabimi:miniſ mũdi 68. ſönf res:ira itijs ĩuo ſcẽdũt. Et iõ e dote⸗ ideo ſuꝑ oẽs hoĩes Simachꝰ pa . idimnmig. in oibus vitijs iue ferna deſcẽ irna. D bis. Et ideo ſi ꝰ. Dicit em̃ S eſt nili pᷣce Edümniniiie 2 in oi oẽs ad infe ũt ſempit᷑na. vobis. Et legimꝰ. D tãdꝰ eſt ni t lunrjſaluane 47 ⁵ uo nũer . e ſ. q.j.6 ſcia ⁊ vcute qᷣ eſ ſctitatẽ Le fa Hiürr exig is in teſtamẽę t alios ſcla ⁊ vt d hõc ſctitatẽ verbav Cidiea quor de donis in teſt lo/ lat alio⸗ itat dñs ad h Oia gͤve 7 WDinün Dñica oma poſt b bnarrig ic, x Bäoareſtoie qꝛ es⸗ ſein eplaritatis. GU townitid Aoered⸗tbo:obaltiſch oc enn 1 Srleltst 7 oꝑpa nevere ðꝛ eſſe r ſchicate in “ s: regibo: ſiue rec geſimuſq̃rtus. , c Seſ ũ docun 1 habea 1 Edat naaiit renenr eorortortnl bis. 3 0 ( S abond enltin ees, dicniicnindea d cl. voiceß. 22 ſi eã ꝑ bonũ el ie plati debẽt ãt tenn LDVO ſt Ecci. v· dicen. aun 8 religioſi maxiep di. S. nuc rein panta echine tecrio. bʒ utĩ Igdeo decen 33 a KR ar c. epi. Ui⸗ infn in p csfid lfoꝛt ptectio. qᷓ nul Igceo ſibiles. ·ad Thil 0. . ij. q. vij. . eß vij ucſn lce ideł foꝛ o fideli mi ineßhenſibil ulnerato. ⁊.ij. ditis. ij.q.vij nwrdi⸗ Amic ſaurũ. Amice 2 ar inephen 7. ſ. J. . c. vulne laris ſubditi⸗ eio⸗ H iuenit cheſau deratio auri ⁊ ar 7.c. pmũ. eſſe exeplarie ſtoꝛẽ eſſe p rifiunt ohaui menit rhe na põderatio ar mtũ m paſtoꝛ dʒ dũ eſt paſtoꝛ cipue. Ronö e o: ⁊nõ eſt dig cofidel medican ta em paſto ꝛ abſur ðꝛ in. c. pcipi 7 tgiſn dS la eſt cõpatio:⁊nõ lliꝰ Amic⸗fidel mee lainat taen aſtoꝛis. Qꝛ a ſſim?. Ideo ðꝛ t qt ma⸗ ganainiignli. gelt c tatẽ fiði ülliꝰ Ar ð. q̃̊ʒ ĩ q̃dã ep tio c.cũ paſto: .c.vili bo digni ſunt q̃tt ꝛe Ereir i gẽti) boni litatis.Caſſioð.q̊ʒ ũ: ois opatio Plo.j.q.j.c. moꝛtib dig lꝰem̃ pꝛe e iti nucscd — ltatis. Ca lo eſt tediũ:oiĩ = rem elati tot ãſmittüt. Ma interi füänk vlte ⁊ imoꝛtalite itatio eſt ted oꝛmetu re i. Pꝛelati te la trãſmi icad inter ni cde. cis oĩis cogitati ois vita eſt coꝛmẽtũ X).q. tos exẽpla t trabit ad 5 luan Sine amicis o inatio:oĩsv ſt. etiã. vlij d ſubdito lo młtos t lus oĩ⸗ R . 1 a Pegr. oꝛi. Are . . . la a lo exemp t dicit ðt ap Z köez fi laboꝛ: ois terra pe ere eſſet moꝛi. Ar ſt in vita. s9 ſuo ma Eapꝛopt dicit oͤuerſarõez l ne q̊ꝛũ ſolatio viuere eſ ſe necaria eſt eliqᷓ latrus ſu a. xl. di. Eap⸗ etri.ij. Coͤuerſe Si Mulncimn . ſine qꝛũ ſola cicia maxi iuere hñs relidq m. c.ſi pape lericis. j. P bilip.ij. S itele. is em nulb⸗ öt. Magie ei. 18 Fel etes hñte o natiõis p chi diui rinetmin ona oĩa. 7 n.in. fopi. e q; pecuniarũ. rum s ſine rephenſiõ itoꝛ oibus ic luceat aſintcd bona o daãtia amicici ß Pect micũ ver tis ſine rep ðt ſalua mũdi. Sic Ewen Ai eſt ſupabũd⸗ ſt. Btũs qͥ inuen inqt. Utilius uerſe.? Ma os eſtis lux mũ a vẽa ⁊ g adeistäch . c. ſcriptũ eſt. cetꝰ. vj.c. i neueñ. tatis.U it bona oꝑ ulinni Exv.c.lcriptu eſt dicit Facetꝰ. ob bene no deputat ibyvt videg „ nunardec tiã lib.ꝗᷓ c?. Et Jac vantefe rvig coꝛã hoĩ qᷣ in celis eſt. nq ðꝛ eſſe irnnaſttiil Autoꝛ e q; fidꝰ amicꝰ. bus bon?antefe luxvĩa coꝛã ſtrũ qͥ in ce s relinq̊ Zwnir n i nihil eſt qᷓ; t. Oibus eſt re j etiã inqt. Dia rificet patrẽ ve zcij; ð vobi⸗ ẽtes ĩ le hoi nihil eſt. it.Oibus bij etiã inqᷣ rificẽt patrẽ cumẽtü qð eſſe feruẽtes mmurwſtaOH liij. ſui lib. a aſtrolabij etiã in am ne Ertiũ docut ebetis em̃ eſſe officia mmm nl Cxxxiuiij. cꝰ. et auctoꝛ 79 Nihil em̃ ta lcitudinis. Debetis ntiſſime of ij. ube,ituue edus amicꝰ. ei c verꝰ amicꝰ. ñ vᷣſificatoꝛ t ſolicitudini⸗ etes diligentiſſin 7 ſtatũ. rivbei . redus an ãſcẽdit ve cus. Uñ vſ enke⸗ t ni pᷣuitio faciẽ am ꝓfeſſiõez icũ 1 firn dona dei tr 1q; verus ami o ſibi ſatis Ee dñii prinet ad vꝛam ꝓ oſura clerici rod lůͦ eſt hoĩ q; 2, cit. Nem 2 „ hac - illa qᷣ tine chũ nec tõ ſductn nd ceſſariũ eſt h i.lvij. di ego qᷣ in hac za ⁊ oĩa illa it monacl eritbl fepmMarumn ſobill Ruaproptego di 6; ſſi no ein hobice fac ritinin 5 de regu. cbuerſatio. c. poꝛrectũ. dericis qad .⸗ religioſa cõuen ebent tolli il a nõ exerc imã beniuolẽtiã: Lern 6 benei ocre 7 officia ſua „ „ , 51 erga me maxim fficioꝛ. Poſ⸗ ecclłias ſua eſtrã erga 12 vobis a le Nip. . e zannna lanares⸗ ill aptiad Philip. m enim merito dicen m. die 16Kenbidſk 90 , r. la. ij. E. de eßis 2 cle. by. 11K65 lt. la. ij. E. 6 negligẽti 4 . i. l. gñali licitis ⁊ nõ oſi ſʒ vt notat ĩ. l. ri ſolicitis ? re ocioſi ms cupiz in vi⸗ befian d ebe er go debeti —— aanpe eiglar eeeteg ba ſij gcderia. Nnu Serhtareiracrenarime reſt rpᷣi. Oꝛ fngtef⸗ bonoꝝ radeſe Prasflirrenig disbeck uire ininin ſceril ni a vobis epar:?7 ſunt ſeparã ꝛelati. lx liut 6 in bꝛeui ñ abinuicẽ inuicẽ oſcu p wlint, beo in! do vt qñ abin ꝛatq; inuic eſ inn cõſuetudo vt. derteras: Min lexent᷑:iu 9 en n vim olet tamẽ di⸗ in ſcriptur!. Solet ta elinquat. Jõ in hoc dii epiſcop cẽ vni alterr V lent᷑:at q; pa L Bermo ci ꝙ in q̃libet religiõe eſt q̃driplex differẽtia p⸗ ſonarũ que ſignificat᷑ Zach.vj.per q̃drigas eq/ rum. Ibi em̃ ſũt cõtẽplatiui celeſtib deſiderijs flagrãtes:⁊ ſignificant᷑ per equos rubeos.Qui dam vo ſunt actiui virtutũ varietate pollẽtes: ⁊ iſti figurant᷑ per equos varios. Alij aũt ſunt vꝓgines puritate nitẽtes.⁊iſti figurant᷑ ꝑ equos albos. Alij vo ſunt cõtinẽtes ſe ꝑ oꝑa penitẽtie macerãtes:⁊ iſti figurant᷑᷑h equos nigros. B Ebetigit᷑ ois eccłiaſticꝰ pꝛe oĩbus habe d re mẽtis ſctitatẽ:coꝛdis puritatẽ:carnis caſtitatẽ:oꝛis veritatẽ:oꝑis ſtrenuitatẽ: victus ſobꝛietatẽ:geſtus maturitatẽ: veſtis hu militatẽ:⁊ totius vite honeſtatẽ. ꝓut colligi põt ex ſacris canonibo. xxxv. di. c. ecclie. ⁊ di. xlj. c. cle⸗ ricꝰ.⁊.xluij.di.per totã.⁊ de cõſe.di.v.c.in oibus ⁊ extra de vita ⁊ honeſtate cle.c.a crapula.Et ad boc inducere eos debet exẽplũ gentiliũ ſacerdo tũ:de quibo loquit᷑ Plato ĩ.j.Lhimei.⁊ recitat Hiero.cõtra Jouinianũ dicẽs. Stoic vir elo⸗ quẽtiſſimꝰ de vita anriquoꝝ ſacerdotũ narrãs ait:ꝙ oĩbus poſtpoſitis negocijs ſemꝑ iĩ teplo fuerũt ⁊ rerũ naturas cauſaſq; ac ſiderũ rõnes cõtẽplati ſunt:⁊ nũqᷓ; ſe młieribo miſcuerũt: nũ qᷓ; cognatos:liberos:ꝓpinqͥ̊ſq;viderũt ex eo tꝑe quo cepiſſent diuio cultui depuire: a carnibꝰ et vino ſꝑ ſe abſtinuerũt ꝓpter tenuitatẽ ſenſꝰ ⁊ vᷣti ginẽ capit quã ex paruo cibo patiebant᷑:maxie ꝓp᷑ libidinis appetitũ qͥ ex his cibis naſcit᷑.pa⸗ ne raro veſcebant᷑ ne onerarẽt ſtomachũ:⁊ ſi qñ q; cõedebãt tõſum parit᷑ iſopũ ſumebãt vt eſcã grauioꝛẽ illiꝰcaloꝛe deco querẽt. Quid loquar de volatilibo cũ oua q̊ʒ ⁊ lac ꝓ carnibo vitarent: qͥrũ alterũ carnes liqͥdas:alteꝝ ſanguinẽ eẽ di⸗ cebãt coloꝛe mutato.Si g̊ flamines gẽtiles in ſuꝑſtitioſis cultibo ſuis ⁊ ritib ſathane ſᷣuien⸗ tes ſic a laſciuijs abſtinẽt ⁊ a negocijs ſecłarib⸗ ſe ſubtrahũt:caſtimonijs ſe macerãt:⁊ a conſoꝛ tijs ſe ſeꝑant hũanis:vt quietiꝰ poſſint in ſuis ritib miniſtrare:q̃les debẽt eſſe ſacerdotes dei altiſſimi vt digne ſeruiãt ei. Eligioſis aũt regularibꝰ maxievtile ẽ nõ r vagari extra mõaſteriũ ſine necitate:⁊ cũ pᷣlatoꝛũ volũtate.Uñ ðᷣt Areſt.ij.de aĩa: ⁊ in.iiij.phiſi.⁊ in li.de lõgitu.⁊ bꝛe.vite.ꝙ locꝰẽ oſeruatiuꝰlocati. Uñ religioſus extra mõſteriũ ſine necitate eſt ſicut piſcis extra aquã.c.placuit el. ij. xvj.q.j.Et iõ debet ſᷣuare illð Treñ.iij.Se⸗ debit ſolitariꝰ ⁊ tacebit ⁊ leuabit ſe ſuꝑ ſe. Pꝛe⸗ lati aũt tenẽt᷑ ſolicitã curã gerere ſubditoꝝ.viij. q.j.c.in ſcpturis.⁊ debẽt eos tenere qᷓ;tũ ẽ poſſi⸗ bile in oĩ ſctitate ⁊ vᷣtute.j.ad Timo.iij.ad Ti⸗ tũ.j.xlvij.di.S.nece.lxxxix.di.in pᷣn.alłr pctã ſub⸗ ditoꝝ eis ĩputant᷑.ix.q.iij.c.epᷣo.⁊ honoꝛ eis ex⸗ hibitꝰcedit illis in penã⁊ culpꝑã.xi.di.c.mlłtci.xxij q.vij.c.ſecuti.Cũ ̊ᷓ ſctõꝛũ locũ teneatis opꝛela⸗ ti debetis eoꝝ facta ⁊ vitã imitari.xl.di.c.nõ eſt. 2.c.ſeq̃nti. XXIIII Uarto relinqͥ vobis o religioſi doumẽ/ q tũ diſcretiõis.Diabolꝰ em ſepe traſfigu rat ſe in ãgelũ lucis.vt inqͥt apłus.ij.ad Choꝛ.xj. Et iõ debetj eſſe cauti ⁊ diſcreti ne vos decipiat vllo mõ. Scriptũ eſt em̃ Sap̃.j.c. Fru ſtra iacit᷑ rete añ oculos pẽnatoꝝ.i.diſcretoꝛũ. Maxie aũt pꝛudẽtia necaria ẽ pᷣlatis qͥ ðᷣbẽt eẽ diſcreti. vt ðꝛ.j.ad Thi.iij.ad Titũ.j.⁊.xlj.di.in pn.qꝛ abſurdũ eſt vt alios regat qᷣ ſeipᷣm regere nõ põt.l.fi.C.de legi.tuto.Cõſiderate go pᷣlati ⁊ paſtoꝛes ꝙ ars artiũ eſt cura aiaꝝ.c.cum ſit. de etate⁊ q̃li.⁊ iõ debetis eẽ ſicut Argus:de q̊ Oui diꝰ in.iij.Mecha.inqͥt. Cẽtũ fronte oculos ⁊c̃. Quapꝛopf oib religioſis ðt ſaluatoꝛ Mat.x. cc. Eſtote pꝛudęetes ſicut ſerpẽtes. E q Uintũ ⁊ vltimũ documẽtũ ðꝛ eſſe deuo tioõis. Debec em̃ eẽ ĩ oꝛõibo deuoti. Unð Phbs.vſ. polit.ðt.O ꝑtet aliq̊s eẽ ĩ ciuitate curã deoꝝ hñtes:qui.ſ.eſtis vos ſacerdotes ⁊ religio ſi.vñ ex h̊ religio nomẽ accepit.De q̃ ðt Tulliꝰ in.j.rheto.c.xxviij. Religio ẽ q̃ ſuꝑioꝛis cuiuſdã nature quã diuinã vocãt curã cerimoniãq; af⸗ fert. Debetis g̊ o ſacerdotes ⁊ religioſi oꝛare nõ ſolũ ꝓ vobᷣ ſʒ etiã ꝓ ſalute ꝓximoꝝ:ex q̊n elemo ſinis viuitꝭ.alr faciẽtes dico ꝙ eſtis maducato res ſanguis paupeꝝ ad dãnatõʒ vꝛãʒ:2 eſtis de illis de qͥb ſcptũ ẽ pſal.cxxvj.Qui mãducatꝭ pa nẽ dolorj. Suꝑ oĩa aũt ſtudere debetis diuinũ officiũ deuote celebꝛare:qꝛ illi qͥ ideuote dicũt ñ acer deo:pinde em̃ eſt nõ facere ⁊ vitioſe facere qͥtiens.cũ ſi.ff.qͥ ſatiſdare cog.Cũ igit᷑ ita ſit ꝙ oꝛates cũ ðᷣo loqmur.vt dixit Alex.papa ⁊ mar tyr cũ in eculeo toꝛq̃ret᷑ ꝓfecto ð bemꝰ cũ maxia reuerẽtia diuĩs officijs inteſſe. Si em̃ cũ papa vel cũ imꝑatoꝛe locuturi eſſemꝰ pᷣmeditaremur bpus qͥd dicẽdũ nõ eẽt⁊ añ eũ exiſtẽtes nõ circũq̃ᷓ q; aſpiceremꝰ:ſʒ fixis ĩ ipᷣm ocul vel pᷣ reuerẽtia demiſſis tota animi intẽtiõe vᷣba ederemꝰ. Jðo exclamat Berñ.i q̃dã epła ↄ dlericos ĩdeuoteoſ ficia diuia ꝑſoluẽtes. Magna abuſio ẽ hĩe os in choꝛo ⁊ coꝛ ĩ foꝛo.Eſtote igit᷑ in eccla dei tãqᷓ; milites xpᷣi pugnãtes imicos vꝛõs q ſunt de mones. Ibi em̃ ſũt ãgeli vos adiuuãtes.iuxta illið pſal. Pꝛeuener̃t pncipes.i.ãgeli ↄiũcti pſal/ lẽtibo.ſciatiſq; ꝓ certo ꝙ nihil ſic impugnat dia bolũ ſicẽ̃ deuota dei laudatio.Ait eĩ btũs Ephꝛẽ ĩſuis documẽtis.Quẽadmodũ puluis a vehe⸗ mẽtia vẽti ſpargiẽ:ita aduerſariꝰ vr̃ diabolꝰ qñ vox vfr̃a ĩ dei laudib reſonat ad nibhilũ redigit᷑ Has gaditões ſi habueritis o religioſi⁊ deric desꝰ faciliꝰ exaudiet oꝛões vr̃as qᷓ; alioꝝ.j.q.j.c. ipᷣi ſacerdotes. Maxie ãt vos pᷣlati debetis ſuꝑ oẽs alios iſta docu mẽta obſᷣuare ſciẽtes ꝙ ſicẽ nihil eſt in hac vita laboꝛoſiꝰ qᷓ; eẽ bonũ pᷣlatũ: ita nihil deo gratiꝰ ĩuenit᷑.xl.di.c.añ oĩa.⁊.xcvj. di. c. duo ſũt. Et ̊ ſufficiat q̊ ad pᷣmã ꝑtẽnĩ ſer. Documẽta data regibus ⁊ pꝛincipibo atq; re coꝛibus ſiue officialibo atq; omnib⸗ dominis ,]—— ulſo oloro nudocnn ſilgrin ſann celmn ie S iin i runitic terrebsnin⸗⸗ ibdegpuan n rniitndn, urscrims ,Arfincpl n ilegiimet Thiittmgnnuud lecturnono⸗ Mninhetapd dun guu himman nlänöincbi rnae Dbolata Ado ic Nunttusrrint Nlttur ttnun ubiniun cibo iis llntiſur ustatſttn⸗ Mnrithbonosnis⸗ (Wprddinebügneg, iicoscirſchück. NANanodudaund Guria iic dorsdi LtMötſcfutetipti Deblbytiſnueninn gfosijs nalip dcie Dirſtfcan Peltergavdt pofnaupeni, , Cholnoncnucli,t, 5 nliſnlegfnes Nodtneen Wmnockabiͤfci iſltnaberefuit mmnachmn lürn nmunnscſee folnentengir malmrmni⸗ neümd odchec lo anigis Pimiſei un ⸗ =èð =è — =ð = E- enöf roin Porbii Dn Scſnen E azca. Srruen fvnnadge Galugor N ſains. ninicſen iodenon Oe 8cicniatai Nrdonstnig 1deqd Zſugionsanidd ricnnanie etigoſuni. moragrcn Pckis nicn nözrrizrche Ouimid re debeis danfſi. gidaore dai me tvicioſeia Cigk inin Blerganenn öden cinn nktänidliiſ ljacin ſtud 0ùOn mwsiStn uhuiditk na Mi; nisgde Gunisiuna tigiciii Cnpogm d täbaisn ihrlrise weri dabcee uUndlii⸗ origoſrcl — , 4 gi orſe⸗ lntrti erga ſuos ſubditos F Eñcũdovob pncipib⁊ dñis q̃dã opti ma documẽta in h̊ meo diſceſſu ob⸗ pᷣuãda relinq̊. Pꝛimũ igit᷑ documẽtũ ðꝛ obſᷣuatiõis.ſ.vᷣitatis:vt nũqᷓ; dica tis falſitatẽ. Inqᷣt em ſapiẽs puer.xvj.lõ decet pᷣncipẽ labiũ mẽdax.Marxie aũt regibo turpe ẽ mẽtiri.Dicit᷑ em̃ in vulgari ꝓuerbio.Uerbũ co⸗ rone:nõ mẽdacij. Itẽ obſeruatoꝛes eſſe debet iuſticie.vobis em̃ ðꝛ Sap̃.j.c. Diligite iuſticiaʒ q iudicatis terrã. Nã fructꝰ diuinꝰ eſt iuſticiaʒ ſepiꝰ receſere.vt ðꝛ.xxxv.q.ix.c.fi. Inter om̃s em vᷣtutes cardinales iuſticia tenet pncipatũ:adeo ꝙ Areſt. i. v. echi. in ipa aſſerit oẽs vᷣtutes conti neri.Que quidẽ virtus neceſſaria eſt nr̃e ſaluti: vt dicũt theologi in.iiij.di.xlvj.Quãtum aũt ſit vtilis oſtẽdit Salomõ Saßp̃.v. Juſti aũt in ꝑ⸗ petuñ viuẽt ⁊ apð dñm eſt merces eoꝛũ. ⁊ pſal. cxj.inquit. In memoꝛia eterna erit iuſtꝰ:ab au ditiõe mala nõ timebit.ſ.in die.Salomon qͥq; ꝓuerb.xv.ait.Aboĩiatio eſt dño vita impij: qui aũt ſequit᷑ iuſticiã diliget᷑ ab eo. Et Act᷑.xiiij.ðꝛ. Acceptꝰ eſt deo quicũq; iuſticiã operat᷑. Eſt aũt iuſticia cõſtãas ⁊ ꝑpetuavolũtas animi ius ſuũ vnicuiq; tribuẽs.vt inqͥt iuriſcõ.in.l.iuſticia.ff. de iluſti.⁊ iu.? Juſtinianꝰimꝑatoꝛ inſti.eodẽ in pᷣn.Et iõ dñs nr̃ ad eã hoĩes inuitat Mat.xxij. dicẽs. Reddite q̃ ſunt ceſaris ceſari ⁊ q̃ ſunt dei deo. Juſticia ꝗ̊ verſat᷑ circa duo pᷣncipalr.ſ.in re munerãdo bonos pᷣmijs ⁊ malis ſupplicia ĩtfe redo:pꝓut diuine hůaneq; leges oꝛdinarũt.Uñ Dl.iij. c. oĩs aũt.ſcptũ eſt. Legis em̃ pᷣmio aut pe na vita moderat᷑ hũana.Dico igit᷑ vobis o ma⸗ gnifici dñi ꝙ debetis bñmeritis pᷣmia impẽde⸗ re ⁊ nõ eſſe ſᷣuitoꝛib vꝛis ingrati.Nihil em̃ ĩ pᷣn cipe turpius ingtitudine quodãmõ reꝑiri põt. De quibo tñ inueniunt᷑ multi ingtiſſimi dñi er⸗ ga ſᷣuos qͥ eis malũ ꝓ laboꝛibo ⁊ ſeruitijs ſuis reddũt. Uñ vᷣſificatoꝛ fabulaꝝ Eſopi fabula.x. inqͥt. Reddere gaudet hõ nequã ꝓ melle vene⸗ nũ: Pꝛo fructu penã:ꝓ pietate dolũ.Jõ Teren tius in andria.c.iij.ðt.Si illũ obiurgas in te qͥ auxiliũ tulit.qͥd facies illi qui dederit dãnũ aut malũ.Ideo ðt Seneca ad Lucillũ lipᷣ.xiij.epłla vj. Ingratꝰ eſt qͥ bñficiũ reddit ſine vſura.Lũc em̃ ſᷣuitoꝛes bene ſᷣuiũt ſuis dñis qñ vidẽt eos txẽ gratos.ecõtrario aũt tepeſcũt qñ vidẽt ingra cos.iuxta illð dictũ Jacobi beneueñ.c.xxiij.Fri⸗ geſcit datis animꝰ cũ viderit ipᷣm ui dedit in⸗ KKartien muneris eſſe ſui.Contra tales pncipes ubditos male tractãtes:⁊ p bonis mala ĩferen tes excdamat Salomõ ꝓuer.xvij.di.Qui r̃ddit mala ꝓ bonis nõ recedet malũ ð domo eiꝰ. G Ecuũdo debetis eſſe iuſti o pncipes ĩ pu⸗ ſ niẽdis m alis.Dicit em̃ Hiero.ſuꝑ Hie re.vt hr̃.xxiij.q.v.c.homicidas. Homici das ſacrilegoſq;ʒ punire nõ effuſio ſanguĩs ſed legũ miſteriũ eſt.Cypanꝰ q̊ʒ vt hr i.c.rex debet. xxiij.q.v.inqᷣc,. Rex debet furta cohibere:adulte ð CCI ria punire:ĩpios de terra ꝑdere:parricdas ⁊ ꝑ⸗ luros nõ ſinere viuere:filios ſuos nõ ſinere im⸗/ pie agere.hec ille. Et ̊ documentũ iuſticie.ſ.pꝛe miãdi bonos ⁊ puniẽdi malos tenẽdiq; rẽpu⸗ blicã ĩ pace dedit Anchiſes filio ſuo Enee.vt hĩ i vj.Eney.dicẽs.He tibi erũt artes pacis iponere moꝛ?ẽ: Parcere ſubiect:⁊ debellare ſuꝑbos. Et in.l.congruit.ff.de offi.pᷣſi.ðꝛ.Cõgruit bono ⁊ graãdi pᷣſidi curare vt pacata atq; qeta ſit ꝓuin⸗ cia quã regit. Ut aũt poſſitis h̊ facere ſᷣuate ↄſi⸗ liũ Caſſiodoꝛi li.xij.epłaꝝ:epła.ij.diceñ.Sitvo bis frons libera vt alioꝝ poſſitis emẽdare pctã ne vobis dici poſſit ulð vulgare ꝓuerbiũ. Me dice cura teipᷣm. Habete igit᷑ iuſticiã o rectoꝛes: Nihil em̃ peiꝰ eſt in ciuitate vł terra qᷓ; vbi non exercet᷑ iuſticia.Quapꝛoptinqͥt Mõtanariꝰ in luna cele.c.xxiij.Gẽs ſine iuſticia ſine ᷣmige na uis i vndis.Ecõtrario ãt de iuſticia inqͥt Areſ. v.ethi.c.j. Pꝛeclariſſima vᷣtutũ videt᷑ eẽ iuſticia ⁊ neq; beſperꝰneq; lucifer ita admirabił.Caſſio doꝛꝰq̊ʒ epłaꝝ lib.xxij.inqᷣt. Omi lauge decoꝛat „ qui iuſtꝰ eſt. 4 ſ Ecũdũ documẽtũ qð vob dimitto ĩ h̊ re ceſſu ðꝛ maturitat.Debed em̃ eẽ pꝛudẽ⸗ tiſſimi ⁊ ſapiẽtes.UVñ vt refert Boeciꝰ i.ij. de co ſoł.dicebat Plato ꝙ brẽ eſſent ciuitates:ſi aut ph̊i regnarẽt:aut reges philoſopharẽt᷑. Et Se⸗ neca inqͥt.ꝙ ſeculũ aureũ dicebat᷑ cũ ſapiẽtis re gnarẽt. Jõ Sap̃.vj.ðt Salomõ. Cõcupiſcẽtia ſapie ðducet ad regnũ ꝑpetuũ.Si g̊ delectami in ſedibo ⁊ ſceptris o reges ꝓpłi diligite ſapiam vt ĩ ꝑpetuũ regnetis.Dliligite lumẽ ſapie oẽs qͥ peſtis ꝓ łis.? Dultitudo em̃ ſapiẽtiũ ſanitas ẽ oꝛbis fraꝝ:⁊ rex ſapiẽs ꝓpłi ſtabilimẽtũ eſt.hec ille. Ob hãc cãʒ ðt Areſ.iij.ethi. Nemo iuuenes eligit in duces:qꝛ nõ ↄſtat eẽ pꝛudentes.Excla⸗ mat q̊ʒ ſapiẽs Ecci.x. Ve tibi fra cuiꝰrex ẽ puer. Jõ Areſ.j.rheto.c.xx.ait.Pꝛicipes oꝑtet ſage.et Ecci.x.ðꝛ. Pꝛincipatꝰſenſati ſtabil erit:tex autẽ inſipiẽs ꝑdet ꝓpłʒz ſuũ.Nã q̃lis eſt rectoꝛ ciuita tis tales ⁊ ihabitãtes ĩ ea.Ecci.x. Debet g̊ bonꝰ pnceps br̃e oĩa iura in ſcrinio pector.l.oim.C. de teſta. ⁊ dʒ eſie plenꝰſapia.l.peñ.C.de his qͥb vt indi.⁊ eſſe ſenex moꝛibi.vt inqͥt Frõtinꝰ li.iiij ti.vij.⁊ ſupare oẽs alios ſapia ⁊ doctrina.vt ait Uegetiꝰ de re mi.lib.ſ.ti.j. J t Ertiũ documẽtũ ꝗð vob relinq̊ ðꝛ libe⸗ ralitat. Pꝛouer. em̃.xv. ðꝛ.Cõturbat do mũ ſuã qͥ ſectat᷑ auariciã.ecõtra vo libalicas in clinat ad obſeqͥũz amoꝛẽ.vt ðꝛ in.l.j.C.de reuo. dona. Debet g̊ eẽ libales ð diuitijs vꝛis nõ ſolũ paupiby ſʒ ẽt familievꝛe ĩ victu⁊ veſtitu ⁊ reliqᷣs. Alt eĩ Arel.j.rheto.Diuitẽ eẽ ẽ ĩ vti mag qᷓ; ĩ poſ ſidere.? Sene.in.li.de btã vita ↄð auaros inqt. Dinitie a pð ſapiẽtẽ virũ in ſᷣuitute ſũt:apð ſtul tũ in imꝑio.Et autoꝛ lib.de foꝛmula hõeſtevite ait. Nõ q̃ apð te habes tã qᷓ; aliena ᷣuabis:ſʒ ꝓ te tã qᷓ; tua ⁊ diſponas ⁊ vtaris.Cato q̊ʒ in ſuis documẽtis ðt. Fac ſũptũ ꝓpere cũ res deſiderat Bermo ipᷣa.Et vᷣſifſicatoꝛ fabulaꝝ Eſopi fabula.xxvij. inqᷣt. Pauperibo nihil eſt qᷓ; miſer vſus opum. Licet aũt pctm̃ ſit ꝓdigalitaa ⁊ oibus hoibus indecẽs:tamẽ maiꝰ vitiũ eſt auaricia ⁊ nimia te nacitas qᷓ; aliqualis ꝓdigalitas.vt inqͥt Areſt. livᷣ.iiij.ethic.⁊ aſſignat rationẽ.Qm̃ ꝓdigus ꝓ⸗ deſt multis auarus aũt nulli.Nõ tamẽ o pᷣnci pes debetis facere ſicut multi qͥ ſub ſpecie libe/ ralitatis expẽdũt ioculatoꝛibo ea que deberent dare ſuis ſᷣuitoꝛibo.Cõtra quos dicit Berñ.in Iconomica.ca.xiiij. Homo ioculatoꝛibo inten⸗ dens cito vxoꝛẽ habebit cui nomẽ erit pauꝑtas Talibo aũt dare eſt pctm.c.donare.lxxxvj.diſt. Alij expendũt in meretricib eas oꝛnãtes põpa tice. Cõtra qð Berñ.vbi S.c.x.ait. Femina mere trix oẽs diuitias ãnullabit. Sciendũ eſt ergo ꝙ; ſᷣm Ph̊m.iiij.ethic.liberalitas eſt vᷣtus incli nãs hoĩem ad largiẽdũ magna dona:vbi:⁊ qñ ⁊ cui opoꝛtet.⁊ maxime cõuenit pᷣncipi.l.cũ mul ta. C. de bo.que li.Qui nõ poteſt eſſe nimis libe ralis erga ᷣuitoꝛes ſuos:vt ait Egidiꝰ in libꝛo de regimine pᷣn.q;uis aũt poſſint ⁊ debeãt pᷣnci pes ſua oppida foꝛtificare tamẽ nõ debẽt facul tates ſuas invanis ⁊ inutilib edificijs expẽde⸗ re.Ait em̃ Berñ.vbi S.c.xvj.Nimia ⁊ inoꝛdina ta edificãdi cupiditas parit ⁊ expectat edificioꝝ venditionẽ. Lurris completa ⁊ archa vacuata valde faciũt ſed tarde hoiem ſapiẽtem. Debetis ergo facere expẽſas liberaliter ſᷣm conditionem ſtatus vfri.Et idẽ dico oĩbus alijs familiã regẽ tibus. Inquit em̃ Berñ.vbi S.c.xxiiij. Leuita⸗ tem expẽdẽdi cũ grauitate lucrãdi cõpẽſa. Ideo dicit᷑ in cõi ꝓuerbio. UVt tu vales ita moues dẽ/ tes. Et autoꝛ lib.qui ðꝛ Facetꝰ dicit.Expendas large ſine murmure quãdo decebit: Juxta tuũ poſſe ne tua dãna fleas. ́”MD VUartũ documentũ qð volo vobis dare q o pncipes ⁊ dñi ðꝛ miſeratiõis.Ait eniʒ Salomõ ꝓuerb.xxj. Miſericoꝛdia ⁊ ve ritas cuſtodiũt regẽ:⁊ roboꝛat᷑ clemẽtia thꝛonꝰ eius.⁊.xvj.eiuſdẽ lib.ca.etiã dicit.Clemẽtia regꝭ q̃ſi imber ſerotinꝰ. Maioꝛ aũt ẽ potẽtia clemẽ⸗ tie qᷓ; ſeuitie. Uñ refert Seneca in lib.de clemen tia.ꝙ qͥ d multũ ſtuduit ad hoſtiũ deſtructõeʒ ⁊ vindicationẽ:ſed dũ nõ poſſet quẽdã vincere ac ſubiugare:cõſuluit vxoꝛẽ.que dixit ei. Fac vt medici qͥ vbi vſitata remedia nõ pñt tẽptat con⸗ traria. Sictu qͥ crudelitate adhuc nihil feciſti: tẽpta nũc clemẽtiã ⁊ ignoſce illi.qð ⁊ factũ eſt et ille hoſtis eiꝰ amicꝰ factus eſt.Debetis ̊ eẽ mi⸗ ſericoꝛdes erga ſubditos vꝛõs ⁊ non velle eos oppᷣmere.Ait em̃ ſapiẽs Ecci.iiij.c.Noli eẽ ſicut leo in domo tua euertẽs domeſticos tuos ⁊ op pꝛimẽs ſubiectos tibi.De hoc etiã ðᷣt vᷣſificatoꝛ fabularũ Eſopi fabula.xiij. Nõ ſit qui ſtudeat qꝛ maioꝛ obeſſe minoꝛi: Cum bene maioꝛi poſſit obeſſe minoꝛ. Et idẽ fabula.xviij.inqͥt. XXIII Tu qui magna potes:ne deſpice ꝑua potente Nam ꝓdeſſe poteſt ſi quis obeſt e nedc 5 to in documentis ſuis dicit. Vincere cum poſſis interdũ cede ſodali Obſequio qm̃ dulces retinent᷑ amici. Et ibideʒ. Quẽ ſuperare potes ĩterdũ vince feredo.Etiteꝝ Coꝛpoꝛis exigui vircs cõtẽnere noli. Cõſilio pollet:cui vim natura negauit. Et. c.fi.eiuſdem li.etiam dicit. Cede locum leſus foꝛtune cede potẽti. Ledere qui potuit:poterit aliqñ ꝓdeſſe. Gualcterius quoq; de caſtilione li.ij ait. Parcite moꝛtales aĩos extollere faſtu. Collatis opibo aſpernariq; minoꝛes.Et Gual/ fredus in poetria ſua.c.xxxj.dicit. Cum fueris maioꝛ alijs te finge minoꝛem. Et de te mẽtire tibi nec ſic in abyſſum Deijcias alios:vt te ſuꝑ ethera tollas. Debet em̃ qlibet dñs ↄſiderare ꝙ ſᷣuus eiꝰhʒ cũ eo qͥnq; cõia:vnũ ex parte pᷣncipij de quo Job. xxxiij.ðꝛ.Ecce ⁊ me ſic ⁊ te fecit deꝰ:⁊ de eodẽ lu⸗ to ego quoq; foꝛmatꝰſuʒ.⁊ Sap̃.vij.ðꝛ.Nemo ex regibo habuit aliud natiuitatꝭ initiũ. Scðm eſt ex ꝑte medij:de quo Job.xiiij. Bꝛeues dies hoĩs ſunt.Terciũ eſt ex ꝑte finis.De quo metri⸗ ce ði. Moꝛs dñm ſᷣuo moꝛs ſceptra leonibus equat. Pauꝑis ⁊ regis cõis lex moꝛiẽdi. Quar tũ eſt ex ꝑte foꝛi.de quo.ij.ad Coꝛ.v.ait Paulꝰ. Oẽs nos manifeſtari oꝑtet añ tribunal xpᷣi ⁊c̃. Quintũ eſt ex ꝑte pᷣmij de quo ðꝛ in.S.hinc aũt nobis.in aũt.de mona.Quantũ ad dei cultũ nõ eſt maſculꝰneq; femina:neq; liber neq; ſcruus. Oẽs em̃ in xpᷣo vns mercedẽ accipiunt. Uintũ documẽtũ qð vob relinq̊ ðᷣꝛ dile q ccõis.Debẽt eĩi pᷣncipeſ amare ſubditos. Ait em̃ Caſſiodoꝛꝰepłaꝝ li.iij.epła.l.Fe licitas egnen eſt famulãtes amare. Et iõ inqᷣt. Sapiẽs Eccłi.xxxiij. Si tibi ẽ ſᷣuꝰfidelis:ſit tibi q̃ſi aia tua.Debetis ergo curare vt plus diligãt vos ſubditi veſtri qᷓ; timeant:vt inquit Seneca in quadã epła ad Lucullũ:⁊ Iſidoꝛus in ſinoni ma ſoliloqͥ oꝝ li.ij.c.iiij.vbi ait.A ſubditis vene rari magis q; timeri ſtude.talẽq; te redde ſubdi tis vt magis ameris qᷓ; timearis. Mõ ſis terribi lis in ſubditos:ſic eis domĩare vt delectet ſᷣuire Seneca quoq; ĩ li.tragediaꝝ dicit.Decet timeri ceſarẽ:ſʒ plus diligi.Et i li.ij.de ira inqͥt. Periou loſiꝰẽ timeri qᷓ; deſpici:neceſſe ẽvt młtos timeat quẽ miti timẽt:⁊ ad Lucillũ li.eplłaꝝ.xviij.eplła v.alt. Nemo pᷣt terribilis eẽ ſecure. Jõ dicit Boe tiꝰi.iij.de ↄſolatiõe.c.xv. Potẽtiã deſideras ſub⸗ ditoꝝ inſidijs obnoxiꝰſubiacebis. Jõ dicit Ca to Cũ ſᷣuos fueris ꝓpꝛios mercatꝰi vſus. Et fa⸗ mulos dicas hoĩes tñ eẽ memẽto.Et Saluſtiꝰ in iugurtino.Tutiꝰeſt volẽtibo qᷓ; coactis ipera re.Nõ igit᷑ debetis ſubditos vꝛos tenere ĩ nimia fuitute ⁊ depᷣſſiõe.Dicit᷑ em̃ ĩ cõi puerbio.Ma terfamilias dura facit familiaʒ furari.Ea ꝓpter ſtieſaloidienun encöͤckcün rüüinſidemm ſeMben lioſn tis ii⸗ ſnrietigokpsſan oeſuaftin Ond Uklerkibucet ſlertikana. Deconwunge Wnuu WCincpet, prunar titi litun NAlneitfißtmdian iiiwaniri ſlndcheobean Cdn diis veſn nscl dis i r deo mnagts ihd (edemalo 0he iickos Kobeß.r r Olcbecite düis Uumandiopfiſiaut tiglenlſuba hfbonsrmodelti uhutmlgſe mniichüͤtdehera i doumeri Ucnesſewine hieigolu Mottiinabitgni Poetsrücgſogie ſſoigfdend nurikſie dſchee ſopmfn (difmnnicwiͤt curfnichnfanuß abapctenagz Uenoſenatellug ſodi ſio lei Mroffalzman one lin, Alenſh ugemmingan. DSfqhn WAtolls—de— bni. Basde inss degron ſaptmleondan ermonidl A Corpor Pane üad delultüin⸗ lbernegz ſaunn acapiunt, 2 m us n Urrntdt Senn in 3 Ndits liy enutlha D ns. ſöſsterni en daeaefan. iat dectt time ernindt'Pead — e dite i deideng his 5Na ni p i Foliũ Tullis in philippid li i.vt. Charicaceꝛ beniuo isẽtia ciuiũ ſeptũ oꝑtet eẽ pncipẽ magꝭ qᷓ; armis. 2 Seneca inqᷣt. Nõ eſt opus regi altas ſedes cõ ſtruere:nec muris ⁊ turribo ſe ſepire:inexpugna bile em̃ munimẽtũ eſt amoꝛ ciuiũ.Dici᷑ aut ꝙ cũ dux Mediolani Frãciſcꝰ ffoꝛtia introgaſſet comitẽ Jacobũ pianinũ an ſibi animꝰ ſuffice⸗ ret appꝛehẽdere caſtrũ poꝛte ſouis inexpugna/ bile:ille rñdit ꝙ ſic.Et inq ſitꝰ quõ:rñdit.Cum amoꝛe.Et hoc ſufficiat ꝓ ſcða ꝑte nrf̃i ᷣmõis. Documẽta data ſubditis erga dños ſuos et dominas e12 Ertiovobᷣ ſubditis ⁊ famułqnq; do tcumẽta relinq̊. Pꝛimũ ðꝛ fidelitatis Debet ei eẽ ſuꝑ oĩa fideliſſimi dñis viis.Matth̊.xxiiij.Fidelis ᷣuꝰ⁊ pꝛu dẽs quẽ cõſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuã.Ex quo datur intelligi oĩbus ſeruis ꝙ debent eſſe erga dños ſuos fideles.Scriptũ eſt em̃ ꝓuer.xxviij Vir fidelis multũ laudabit᷑. Nullũ aũt eſt tur⸗ pius vitiũ ꝓditiõe.vñ ait Jacobo beneuen. c.ix. Hoc ego te moneo fugias vt ꝓditionẽ.Turpiꝰ oc omi crimine crimen adeſt. Debetis &̊ o dñi bene cõſiderare quos accipiatis in familiavꝛa: vicʒ vtrũ habeãt fidelitatẽ. Ait em̃ autoꝛ aſtro⸗ labij. Pꝛoditoꝛ alteriꝰnõ tibi fidus erit.? Hoe cius.iij.de cõſoł.c.ix.inqͥt. Nulla eſt peſtis effica cioꝛ ad nocẽdũ qᷓ; familiaris inimicꝰ. 11 Ecũdũ documẽtũ qð vobis relinquo o ſ ſubditi ðꝛ eſſe obeditiõis.Lenemi enim obedire dñis veſtris in oĩbus licitis et honeſtatis.c.ſi dñs.xj.q.iij.ſi vᷣo pᷣciperẽt aliqͥd cõtra deũ vel ſalutẽ aie nullatenꝰ eſt eis obediẽ⸗ dum. Illõ em̃ qð eſt cõtra bonos moꝛes nõ eſt obligatoꝛiũ.inſti.de man.pᷣn.S.illud.ſed obedi re optet deo magis q; hoibus. Act᷑.v.⁊.c.cũ in eccłijs.de malo.⁊ obe.De licitis aũt pᷣceptis ſcri ptũ eſt ad Epheſ.vj.c.vbi pᷣcipit apłus dicens. Serui obedite dñis vr̃is cũ om̃i timoꝛe in ſim plicitate coꝛdis vr̃i ſicut ⁊ xpᷣo.⁊.j. Petri.ij.c.di⸗ cit apłs. Serui ſubditi eſtote in oĩ timoꝛe dñis noõ tm bonis ⁊ modeſtis ſed etiã diſcolis ⁊ ma,/ lis.vbi dat᷑ intelligi ꝙ etiã ſi ſint ſcelerati dñi:tñ ſi nõ iniq̃ pᷣcipiãt debẽt a ſubditis obediri O Ertiũ documẽtũ ðꝛ eſſe ſᷣuitutis. Debe⸗ t tis em̃ eis ſeruire ⁊ eoꝛũ negocia ꝑagere vtilit᷑. Uñ glo.ſuꝑ illud Pꝛoſꝑi epigrã⸗ mate.xiiij.inquit.Equũ eſt ſᷣuire regibo ⁊ dñis. Inferioꝛes nãq; ſuꝑioꝛib pſᷣuire eqᷣtas exigit.l. j.S.deniq;.ff.de aq̃ plu.arcen.⁊.c.cũ inferioꝛ.de maio.⁊ obe.Nãvt ait ſaluatoꝛ Luc̃.vj.Non eſt diſcipulꝰ ſuꝑ mgr̃m.Nõ ergo debetis eſſe ſicut qͥdã famuli qͥ volũt ab alijs ſᷣuiri ſicut dñi.Si cut faciebat famulꝰſctĩ Martini:cui ipᷣe ſanctꝰ lauabat pedes:eiq; ſᷣuiebat ſicut dño. Ideo de betis ſeruare illud dictũ ſcci Ambꝛo.in omelia quadã ſuꝑ Lucã vbi de beata vᷣgine dicit. Que Ppter officiũ venerat inherebat officio. Licz ergo dicat vſificatoꝛ fabulaꝝ Eſopi fabula.xij. Alteri us nõ ſit qͥ ſuꝰeſſe põt.Et fabula.lv.ideʒ inquit. Ditioꝛ eſt liber mendicans diuite ſᷣuo. Albertas pꝛedulce bonũ bona cetera cõdit. Libertas animi cbus eſt ⁊ vera voluptas. Nõ bene ꝓ toto libertas venditur auro. Hoc celeſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes.⁊ Areſto.j. Poli.c.iij.inqͥt.Ois ſᷣuitus pᷣter naturã eſt.C nñn poſtqᷓ; facti eſtis ſᷣui ⁊ famuli alioꝝ illis debed ſᷣuire.Qõð em̃ ab initio eſt volũtatꝭ:ex poſt facto fit neceſſitatis.l.ĩ cõmodato.ff.cõmodati. P Uartũ documẽtũ ðᷣꝛ eſſe ſuppoꝛtatiõis q Debect em̃ ſuppoꝛtare dños vꝛos ſi qñ iraſcant᷑vobis:⁊ nolle cũ eis contẽdere ⁊ litigare verbis aut factis Scriptũ eſt em Eccki. iiij. Noli reſiſtere cõtra faciẽ potẽtis nec coneris ait ↄtra icũ fulminis.⁊.viij.eiuſdẽ li.ðꝛ. Nõ liti ges cũ hoĩe potente ne foꝛte icidas in manꝰilliꝰ. Jõ dicit Ouidiꝰli.ij.de arte amãdi.Aptari ma⸗ gnis ĩferioꝛa licʒ Seneca qͥʒ ad Lucillũ epłarũ li.ij.epła.v.ait.Sapiẽs nũqᷓ; potẽtũ irã ꝓuoca⸗ bit imo declinabit:nõ aliter ĩ nauigãdo ꝓcellã. Et rõnẽ aſſignat ĩ li.tragediaꝝ in medea.c.vj.di cẽs.Nemo potẽtes aggredi tutꝰpᷣt Salomõ q̊ʒ Pꝛouer.xvj.inqͥt. Indignatio regis nũcij moꝛ tis:⁊ vir ſapiẽs placabit euʒ.⁊.xx.c.eiuſdẽ li.ait. Sicut rugitꝰleonis ita ⁊ terroꝛ regis:q ꝓuocat eũ:peccat i aiam ſuã Ouidiꝰq̃̊ʒ ĩ eplis epła.xvj. ponit illud dictũ Helene qð ſcripſit Paridi di. In neſcis lõgas regib eſſe manꝰ.Licet g̊ qñq; dñi male iraſcant᷑ ↄtra ſubditos tñ ipᷣi ↄſidera⸗ tes ſuũ ſtatuʒ debẽt eos ſuppoꝛtare i oibo q̃ nõ⸗ ſunt ↄtra deũ.Et hoc ẽ qð inqͥt apłs.j. Pe.ij.c. Vbi poſtq; dixit:ſᷣuos debere eẽ ſubditos dñis etiã malis ſubiũgit di. Hec ẽ em̃ gfa ſi ꝓpter cõ⸗ ſciẽtiã dei ſuſtinet quis triſticias:patiẽs iniuſte. Que em̃ gr̃a ẽ ſi peccãtes ⁊ collaphiʒati ſuffer. Sʒ ſi bñ faciẽteſ patiẽter ſuſtinetꝭ:hec ẽ gr̃a apð deũ. In hoc em̃ vocati eſtis qꝛ xpCᷣs paſſus eſt ꝓ no bis:vobis relinq̃ns exẽplũ vtſeqᷓmini veſti⸗ gia eiꝰ:q pctm̃ nõ fecit nec ĩiuentꝰẽ dolꝰin oꝛe eiꝰ Qui cũ malediceret᷑ nõ maledicebat:cũ pateret᷑ noõ cõminabat᷑. q Uintũ ⁊ vltimũ documẽtũ qð vob ſub/ ditis ⁊ famulis trado ðꝛ honoꝛificatio⸗ nis. Debetis em̃ dños ⁊ dñas vr̃as honoꝛare. Scriptũ ẽ SSõ Regẽ honoꝛificate. Nõ igit᷑ debetis deſpicere pꝛelatos vẽos neceis vos pponere:ſʒ ipis humilłr ſubiacere:illoſq; vene⸗ rari.Et hoc ꝓpter dignitatẽ reuerẽtie miniſteriuʒ diligẽtie ⁊ ꝑiculũ rõnis reddẽde.Que tria tãgit Paulꝰad Hebꝛe.xiij.di. Obedite pᷣpoſitis vꝛis 7 ſubiacete eis:ecce dignitas reuerẽtie. Ipi em̃ ꝑ uigilãt ecce miniſteriũ diligẽtie:q̃ſiꝓ aiabo vꝛis rõnẽ reddituri.ecce periculũ rõnis reddẽde.Liq; aũt taleſ pᷣlati eẽnt mali tñ eciã in reuerẽtia ſunt habendi:ſicut oſtendit Chꝛyſ.ſuꝑ Mat.tribus rõnib. De.j.ſic dicit. Hoĩes ab initio l ſüt ——— dermo Apter ſe. Poſtea aſt ſacerdotes oꝛdiati ſunt ꝓpt᷑ tè:ergo vita eoꝛũ ipᷣoꝛũ eſt:oꝛdqinatio aũt eoꝛuʒ veſtra. ſi bene vixerint lucrũ eo?-uũ eſt:ſi bene do⸗ cuerint veſtrũ erit.accipite ergo qð veſtrũ eſt:et nolite diſcutere quod alio ꝝ eſt. De ſecũda ſic di cit. Frequẽter de hoie malo bona ꝓcedit doctri⸗ na.Ecce em̃ vilis terra pᷣcioſum aurum ꝓducit. nunqͥd ꝓpter terrã pᷣcioſum aurũ cõtemnit᷑:ſed aurũ eligitur ⁊ terra reliquit᷑. Sic ⁊ vos doctri⸗ nam accipite ⁊ moꝛes relinquite.De terra ſic di cit. Apibo herbe neceſſarie nõ ſunt ſed floꝛes her barũ:floꝛes aũt colligũt⁊ herbas relinquũt.ſic 2 vos floꝛẽ doctrine colligite ⁊ cõuerſationẽ re⸗ linqͥ te.hec ille.Et pꝛedicta cõfirmant᷑ autoꝛitate xpᷣi dicẽtis Matth̊.xxiij. Suꝑ cathedrã Moy ſi ſederũt ſcribe ⁊ phariſei:omia que dixerit vo⸗ bis facite:ſᷣm vo oꝑa eoꝛũ nolite facere. Nemo igit᷑ contẽnat ſuperioꝛẽ ſiue patronũ ſuũ a quo multa bona ꝑcepit. Scriptũ eſt em̃ puerb.xiiij. Ualde peccat qui deſpicit amicũ ſuũ. Nolite er/ go facere ſicut accipiter:qui poſtqᷓ; bene paſtus eſt a dño ſuo vocatꝰ ab eo ad manũ non redit: ſed per aera vagabũdus incedit.vocãtemq; do minũ paruipẽdit. Mulci quoq; alij reperiun⸗ tur ſubditi qui ſi recpiãt aliquã iniuriã a do⸗ minis ſuis volẽtes ſe vindicare ſe ponũt ĩ alio⸗ rum ſeruitutẽ qui multotiẽs eos magis oppꝛi mũt. Et accidit eis illud qð ponit Areſt.ij. Rhe to.c.xx.vbi dicit ꝙ quidã phus dixit qu ãdã fa⸗ bulã cuidã populo hoc mõ.Inqͥt em̃ ꝓ equus quidã obtinebat pꝛatũ ſolus .adueniẽte auteʒ ceruo ⁊ coꝛrumpẽte paſcua volẽs punire ceruũ interro gauit hoĩem ſi poſſet cũ ipᷣo punire cer⸗ uum.Cui homo reſpondit. Si dimittis ꝙꝙ po nã tibi frenũ ⁊ aſcendã ſuꝑ te habens lanceã in manu potero punire ceruũ.Cum aũt aſcẽdiſſet homo ſuꝑ equũ ⁊ poſuiſſet ei frenũ oſtendẽs q; volebat ceruũ punire dixit.Ego dñs:⁊ retinuit equũ in dnio ſuo ⁊ pᷣuitute.Ita ⁊ vos iquit iſte phůus.videte nevolẽtes aduerſarios punire idẽ patiamĩ cum equo. Eſtote igit᷑ beniuoli domi⸗ ntis vfris ⁊ eis reuerẽtiã exhibete ⁊ cũ pꝛudentia 2 maturitate eis ſeruite. Scriptũ eſt em̃ Ecci.x. Seruo ſenſato liberi uient. Uos aũt dñi quã do videtis ſeruũ ſuperbũ nolite retinere eũ:ſed facite ũlð qð inqᷣt Berñ.i iconomica.c.xv.dicẽs Famulũ alti coꝛdis repelle vt futurũ inimicũ. famulũ tuis moꝛiboblãdiẽtẽ repelle: famulũ de facili verecũdãtẽ dilige vt filiũ. Et hoc ſufficiat ꝓ tertia parte nr̃i ᷣmonis. . Documẽta data ſenibus. VUarto vobis ſenib in hoc teſtamen q to meo relinquo tria documẽta. Pꝛi mũ ðꝛ cõſiliatõis. Uobis em̃ ↄuenit maxime iuuenibo dare oſilia. vnð ðᷣt Tulliꝰ in.j.de o ffi. Senibo aũt laboꝛes coꝛꝑis minuẽdi ſunt exercitatiões animi agẽde.Dãda o eſt oꝑa ſenibovt ⁊ amicos ⁊ iuuentutẽ ⁊ ma XXIII xime rẽpublicã cõſilio pꝛudẽtiaq; adiuuẽt.hec ille. Scoᷣm documẽtũ ðꝛ iſtructõis.Debet eĩ eſſe ĩiſtructi ⁊ ꝑiti ĩ ſapia.vñ ðꝛ Eccłi.xxv.c.Quã ſpecioſaveteranis ſapia ⁊ głioſis itellectꝰ:⁊ pꝛu dẽs ↄſiliũ:coꝛona ſenũ multa ꝑitia Areſt.q̊ʒ.vj. Echi.dicit. Juuenes nõ pnt eẽ pꝛudẽtes:qꝛ pꝛu dẽtia reqͥrit exꝑietiã tꝑe idigẽtẽ. Uñ dicit ĩ.c. pon deret.i.di. Lꝑe idigemꝰvt aliquid maturiꝰaga mus.Senes vᷣo ſt cõiter pꝛudẽtes ꝓpter exꝑle⸗ tiã:vt ibidẽ dicit Areſt.vñ Tulliꝰin tuſculanis q̃ᷓſtiõibo li.jinquit. Pꝛudẽtiã cũ cetera auferãt: nẽ aufert certe ſenecta.Debet & eẽ pꝛudetiſſimi ſapiẽtes ⁊ diſcreti. Terciũ documẽtũ ðꝛ matu ritatis. Debetis em̃ eẽ matuni ex nõ leues:⁊ hꝛeĩ vob guitatẽ moꝛũ.Ait ei Uarro ĩ ꝓuerbijs.TLã vo ridẽda eſt in ſenibo puerilias:qᷓ; ſtupẽda in puero moꝝ optimoꝝ ↄſtãtia.? Sene.ad Lucil lũ epła.xiij.ſcribit.Quid turpiꝰ qᷓ; ſenex iuuene inſipiẽtioꝛ.vñ Eccłi.xxv.c.dic ſapiẽs.Lres ſpẽs odiuit aia mea:⁊ aggrauoꝛ aie illoꝝ:pauperem ſuꝑbũ:diuitẽ mendacẽ ⁊ ſenẽ fatuũ ⁊ inſenſatũ. hec ille. Sicut ̊ eſtis maturi tꝑe:ita debet eẽ et mẽte.Ait em̃ Areſt.ij. Poli.c.vj.Eſt quẽadmo⸗ dũ coꝛꝑis ⁊ ſenectut .⁊ Caſſio.in li.de aĩa.c.viij. dicit. Coꝛꝑalibo ſenſibo qetis:ꝓfundiꝰaliqᷣd fir miuſq; tractamꝰ. binc eſt ꝙetate maturi meliꝰ ſape iudicant᷑ ſlibil g̊ in vobᷣ puerile:nihil incõ ſtans:nihil leue iueniri dʒ. Sʒ oĩa in vob vᷣtuo ſa atq; matura debẽt eẽ. Sʒ tñ etiã in ſenib mil/ ta vicia reꝑiunt᷑ ⁊ defectꝰ:de qͥ b dicit Areſto.ij. Rheto.c.xvj.Senes ſunt puſillamines:qꝛ bũi liati ſũt avita:⁊ foꝛmidoloſi ac oĩa ꝑtimeſcẽtes: qꝛ viã pᷣparauit ſenectꝰfoꝛmidini.Senes ſᷣuiũt lucro:⁊ ſunt difficilis ſpei ꝓpter exꝑientiã:plura em̃ eoꝝ q̃ füt mala ſunt:eueniũtq; milca ĩ deteri us. In eodẽ etiã loco diẽ̃. Senes male ſuſpido ſi ſunt ⁊ increduli:qꝛ multis annis vixerũt:⁊ in pluribo ðcepti fuerut ⁊ peccauerũt. Illiberales qIiʒ ſunt. Sicut em̃ qð difficile eſt poſſediſſe:ẽ fa cile abijcere. Lerẽtius q̊ʒ ĩ adelphis.c.xxij.ait. Solũ vnũ hoc viciũ ſenectꝰaſſerit:q atctẽtioꝛes ſumus omnes ad rem q; ſatis eſt Oꝛatius q̊ʒ in poetria dicit. Multa ſenẽ circũueniũt incõmoda:vlł qð qrit. Et inuentis miſer abſtinet ac timet vti. Uel ꝙ res oẽs timide gelideq; miniſtrat Dilatoꝛ:ſpe longus:iners:auiduſq; futuri Difficilis:querulus:laudatoꝛ tꝑis arti. Fit puero caſtigatoꝛ cenſoꝛq; minoꝝ. Multa ferunt anni veniẽtes cõmoda ſecum. MWulta recedentes adimũt.Et ideo o tu qͥ es ſe nex caue a vicijs iſtis quãtũ tibi poſſibile eſt:et ſerua doctrinã Oꝛatij in epłis ſuis dicentis. Bꝛatioꝛ ⁊ melioꝛ ſis accedẽte ſenecta. Documẽta data iuuenibbp. S Vinto ⁊ vltimo vobis inuenib in hᷣ diſceſſu meo relinquo tria documẽta Pꝛimũ ðꝛ honoꝛatiõis. Debetis em E e tunſoenti tcrltul nnnnn i tndu nin ginil⸗ m lutnnil Ctrum;nucnd mmueſcen cd lnoii nidn (kiurinsrinn icidatur / Pnierscbernemmu irlogiozlin Nt (hitibens 4 4 3 Cüdü dooun ointd ntͤſutcen Garineſenetint Pryncken ſobn Mipoi wu Urdcrab. Quc Mindeofflng uiuseu verenae mmlnscvop cöſil, tünscñenn gucinuck Gi⸗ ſhn blunnülud gletgvorisden tsodportario — Indliicchme Dpciſlioſonenan Emüdocum uckimoſin Arrabdäcl Artalnepli, Mlbbepurope ernliortpoffe Moſmnkinbutar U d. Ktqvid Dutmaunſoapt Auſitnerfun Pktirdlcin, Nepniihnebe Ounnapnmirn ndinnde gthiuschn luefmnenme irduflilsgung poſunzumin line düske lrn Madrt ing ud nmg lansng Sck tiſ. ocuniin crnölentsrfi. wigucdis Gg:ſtni öſener unl ſhis. Tenu lellongeugn oinlidetineſi pfundslef pvenlenmibilhni zoinſn oh ſfu äinſenthon ndicr Zfrki Naminedtrhi toin aimeſenn ni Sentsfui mergicntägen iütgen nes nai e Wni Ans dphesA at Mls . na . iniſtrat uiqz furn gisam. nino,. 4 Geoot gan bi polblicl ſuis dione Vean. slunch, 1 N Di, G“ — — nodsſnn. Oiꝛatius in epłis. Foliũ Honoꝛare ſenes? maioꝛes vios. Naʒ ſcriptũ eſt Leuit᷑.xix.Coꝛam cano capite ↄſurge ⁊ honoꝛa ꝑſonã ſenis.Et in.l.ſemꝑ.ff.de iure imu.ðꝛ.Sẽ per in ciuitate nr̃a ſenectus venerabił fuit. a ioꝛes nãq; nr̃i pene hũc honoꝛẽ ſenibo quẽ ma⸗ gliſtracibo tribuebãt. Ideo dicit apłs.j.ad Thi mo. v. Senioꝛẽ ne increpaueris ſed obſecra vt patrẽ.vñ Caleriꝰ maximꝰ lib.ij.de inſtitud an tiquis ðt.Senatui iuuẽtus tantũ bonoꝛẽ red/ debac tanq; maioꝛes natu adoleſcentiũ om̃es patres eſſent. Ideo dicit ſapiẽs Ecci.xj. In me⸗ dio ſenioꝛũ ne audeas loqui.⁊.c.xxij.etiã dicit. Ubi ſunt ſenes nõ multũ loquaris. Et autoꝛ li bꝛi qui dicit᷑ Facetꝰ.c.iiij.inqͥt de iuuene. Inter maioꝛes caueat ne mulca loquat᷑.⁊ Iſið.in ſino nima ſolilo quioꝝ li.ij.c.xliiij.ðt. Suꝑioꝛi eq̃lẽ te nõ exhibeas. +TE Ecuũdũ documẽtum qð vobis relinquo ſ o iuuenes dicit᷑ interrogatiõis.Debetis em̃ cõſulere peritos in rebus agendis ⁊ maxime ſenes ⁊ intro gare eos in dubijs. Scri ptum eſt em Job.xij. In antiqᷣs eſt ſapientia ⁊ in młto tẽpoꝛe pꝛudẽtia. Ideo dicit᷑ Deut.xxxij Interroga patrẽ tuũ ⁊ qnũciabit tibi:maioꝛes tuos ⁊ dicẽt tibi.Que oĩa ſupꝛadicta cõfirmãs Lulliꝰ in.j.de offi.inquit.Eſt igit᷑ adoleſcentis malioꝛes natu vereri ac diligere optimos⁊ pꝛo/⸗ batiſſimos quoꝝ cõſilio atq; autoꝛitate innita tur. In cũctis em̃ etas inſcia ſenũ inſtruenda ⁊ regẽda pꝛudẽtia eſt. Sidoniꝰ q̊ʒ in epłari libꝛo iij. dicit. Plurimũ laudis iuuenes moꝛib ſu⸗ is applicãt quotiẽs de negocioꝛũ meritis am⸗ bigẽtes ad peritoꝛũ conſilia recurrunt.hec ille. Ut em̃ dicit᷑ i.c.eſtote.j.q.j.Exꝑti graueſq; mo⸗ ribo ꝓ cõſilio ſunt requirẽdi. Ertiũ documẽtũ quod vobis relinquo t dicit᷑ vᷣtuoſitatis. Debetis em̃ inſudare virtutibo dũ eſtis iuuenes.vnde inquit Nũc adhibe puro pectoꝛe verba puer Nũcte melioꝛibo offer. Et iterui. Quo ſemel imbuta recẽs ſᷣuabit odoꝛẽ Teſta diu. Et quidã vᷣſificatoꝛ inqᷣt. Quod noua teſta capit inueterata ſapit. Qui nõ aſſueſcit vᷣtutibo dũ iuueueſcit A vitijs neſcit diſcedere quãdo ſeneſcit. Diſce puer dũ tẽpus habes:dũ ſufficit etas Tempoꝛa pꝛetereũt moꝛe labẽtis aque. Dici q̃̊ʒ in cõmuni ꝓuerbio vulgari.De paruo pun/ git ſpina. Et Hiero.inquit. In tenera etate faci lius ſancte ↄuerſatiõis vſus inualeſcit. Patetĩ arbuſtulis que in quãlibet parteʒ trahi ⁊ flecti poſſunt.⁊ tenera aimalia ſine młto laboꝛe edo⸗ mant?᷑. Mollis etiã cera recipit imaginẽ ſigilli defacili quã poſtea indurata retinet. indurata aũt cera nõ faciliter infoꝛmat᷑ ſed frangit᷑et ſiłi⸗ ter etas in malis indurata ⁊ inueterata vix ad bonũ inclinat᷑. Accidit em̃ qͥbuſdã ſicut euenit , cuidã molẽdinario:qͥ habebat aſelluʒ iuuenẽ ⁊ pulchꝛũ:quẽ tãtũ diligebat ꝑcens ſibi ꝙ ei nul⸗ lũ onus aut iugi impoſuit:dũ aũt ad ſeniũ per ueniſſet amiſſa pulchꝛitudine ⁊ foꝛtitudine euʒ onerare voluit:ſʒ qꝛ nõ erat aſſuetꝰonera reiecit ⁊ molẽdinariũ calcibo percuſſit:⁊ occidit. Siłr eteniʒ multi volũt ꝑcere aſino ſuo:ſq; coꝛpoꝛi in iuuentute:ita ꝙ ei nec onus ieiunij nec vigilie nec alicuiꝰcaſtigatiõis imponũt differẽtes vſq; ad ſeniũ quo tꝑe multa bona facere ꝓponũt:ſed tuncamiſſa foꝛtitudine ac ſanitate pondera pe⸗ nitẽtie poꝛtare nequeũt:⁊ ipᷣe aſellus ideſt coꝛpꝰ ſiue ſenſualitas molẽdinariũ.i.ſpũm:calcibo:id eſt induratis affectiõib malis ꝑcutit ⁊ occidit: atq; ad eternã moꝛtẽ ꝑducit. Ideo ðꝛ Treñ.iij. Bonũ erit viro cum poꝛtauerit iugum ab ado leſcentia ſua. X d Ebetis aũt o iuuenes eſſe verecũdi.Ait ueEei Seneca ad Lucillũ epłax li.ij. epła ij. Uerecundia in adoleſcẽte bonũ ſignum eſt.⁊ Areſt.iiij. Ethi.inqͥt. erecũdia nõ còuenit om̃i etati:ſed tm̃ iuuenili.vnde iuuenes verecundos laudamꝰ:ſenẽ aũt verecundũ nullꝰlaudabit:qꝛ ſue etati verecundia nõ ↄueuit.Debetis etiã eſſe modeſti in veſtro victu.Ait em Tulliꝰ.ij.de offi cijs. Pꝛima adoleſcẽtis cõmẽdatio a modeſtia ꝓficiſci᷑. Hec aũt modeſtia maxime debet eẽ in tribuſ. Pꝛimo ne dicatis turpia:quia coꝛrũpũt bonos moꝛes colloquia mala.j.Coꝛ.xv. Scðo ne audiatis inhoneſta:vñ Phs.vij. Politi di. Juuenes cuſtodiẽdi ſunt ne dicãt aut audiant aliqðᷣ malũ:qꝛ ex dicere ⁊ audire defacili fit face re aliqͥd turpe. Tercio ne fadiatis aliqᷣd inhone ſtum.vñ Tulliꝰ.j.de officijs de iuuenili etate lo quẽs ait. Maxime aũt hec etas a libidinibo ar⸗ cenda eſt. Caueant adoleſcẽtes intẽꝑantiã:vere⸗ cũdie meminerint. Sʒ hodiernis tꝑib maximi defectꝰin iuuenibo reꝑiunt᷑:de qͥb dicit Areſto. ij. Rheto.c.xvj. Juuenes ſũt cõcupiſciui:parati facere q̃cũq; cõcupiſcũt. Juuenes ſunt ſectato⸗ res eaꝝ ↄcupiſcẽtiarũ q̃ circa venerea ſunt:ama toꝛes ſunt honoꝛis:maxime aũt victoꝛie.nõ ſũt aũt amatoꝛes pecuniaꝝ ꝓpterea ꝙ nõdũ indigẽ tiã exꝑti ſunt. Juuenes cito credunt:qꝛ nõdũ in mltis decepti ſunt. Juuenibus qð futuruʒ eſt multũ videt᷑:qð pᷣteritũ aũt bꝛeue. Juuenes ſũt amatoꝛes amicitie ⁊ ſodaliũ:⁊ gaudent in cõui uãdo:ſcire oĩa ſe putant ⁊ affirmãt:⁊ ſunt ama⸗ toꝛes riſus ⁊ intẽꝑati.Seneca q̊ʒ in li.tragedia rũ ait. Peioꝛa iuuenes facile pᷣcepta audiũt.Et auctoꝛ libꝛi:qui ðꝛ Pãphilꝰ.c.iij.inquit.Gau⸗ dia ſemꝑ amat ⁊ lubꝛica verba iuuentus.Oꝛa⸗ tius quoq; in poetria dicit. Imberbis iuuenis tandem cuſtode remoto Baudet equis:canibus:⁊ apꝛici germine cõpi. Cereus in viciũ flecti:monitoꝛibo aſper. Utiliũ tardus ꝓuiſoꝛ:ꝓdigus eris: ßMUM Sublimis cupiduſq; ⁊ amata telinner⸗ per⸗ 2 Bermo nir. bec ile. Pꝛopter que nõ faclle eſt cognoſce⸗/ re qͥ d futuru ſit de iuuenibo:vtrũ ne debeãt bo⸗ nã aut malã vitã facere. Et hoseſt qð inqͥt Sa lomon ꝓuerb. xxx. dicẽs. Tria ſunt mihi diffici lia ⁊ quartũ penitꝰ ignoꝛo. Uiã aquile in celo: viã colubꝛi ſuꝑ petra:viã nauis in medio mar : ⁊Z viã viri in adoleſcẽtia ſua.Et ideo o adoleſcen tes pᷣuate diccũ Statij i.vj. Thebaidos dicẽs. O iuuenes ſeruate aimos auidũq; furoꝛcẽ. Si em̃ operã dederitis vᷣtutibo in iuuẽtute etiaʒ in ſenectute in illis ꝑmanebitis.iuxta illðᷣ ꝓuerb. xxij. Adoleſcẽs iuxta viã ſuã eciã cũ ſenuerit nõ recedet ab ea.Debetis aũt bonis ſociari ac eui⸗ tare maloꝛũ cõſoꝛtia.qꝛ dici᷑ Pſal.xvij. Si cuz bono bonꝰ eris ⁊ ſi cũ malo ꝑuerteris. Qð vo⸗ bis cõcedat deꝰ noſter qui eſt benedicꝰ in ſecu la ſeculoꝛũ. Amen. Eodè die poſt pꝛãdiũ de documẽtis relictis homibo coniugatꝭ:parẽtibuſq;:ac filijs. Ser⸗ mo vigeſimuſqntus. . * Ax vobis. Jo p hänis. xx. Ponit ſaluatoꝛ nr para⸗ bolã Mattch.xxv. dicẽs. ꝙ qͥdã pa terfamilias ꝑegre pficiſcẽs vocauit ſeruos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua.Et vni qͥ/ dem dedit qͥnq; talẽta:alij aũt duo:alij vo vnũ vnicuiq; vo ſᷣm ꝓpꝛiã virtutẽ:⁊ ꝓfectꝰ eſt. Per hũc patrẽfamilias poſſumꝰintelligere quẽlibet bonũ pᷣdicatoꝛẽ qui habẽs diſcedere appło ſuo Debet ei relinquere aliq̃ ſpũalia bona? documẽ ta in ſignũ amoꝛis.Ait em̃ Gꝛego.in omełl.pa⸗ ſchali.Nunq; amoꝛ dei eſt ocioſus: operat᷑ em̃ magna ſi eſt:ſi aũt operari renuit amoꝛ nõ eſt. Et ibidẽ etiã inqͥt. Pꝛo batio dilectionis exhibi tio eſt oꝑis.Et ideo ego qui ingẽti erga vos di⸗ lectiõe afficioꝛ in hoc meo receſſu intendo alijs tribus generibo perſonarũ relinq̃re aliqua bo⸗ na ⁊ diuitias que mihi cõtulit altiſſimꝰ. Ueruʒ quia tam artã voui paupertatẽ vt nihil habere queã nec in ꝓpꝛio nec in cõi:ideo nõ poſſum vo bis dare pecuniã aut theſauꝝ tẽpoꝛalẽ. Nemo em̃ dat quod nõ habet.j.q.i.c.ventũ.l.traditio. ff.de acqui.re.do.l.ſi liberã.C.qð cũ eo.l.nemo. ff. de regu. iuris.Ex quo poſſumvobis dicere il lud quod ſcriptũ eſt Act᷑.iij.c. Argentũ ⁊ auruz nõ eſt mihi qð aũt habeo h̊ tibi do.Et ideo loco tꝑaliũ talẽtoꝝ dabo vobis diuitias ſpũales:vi delʒ documẽta ad ſalutẽ aĩe ꝑtinẽtia. Atq; iõ di co vo bis illud qð ſcriptũ eſt puerbᷣ.vij.Accipi⸗ te diſciplinã meà ⁊ nõ pecunia: doctrinã magis qᷓ; theſaurũ eligite. Pꝛio igit᷑ in hocſᷣmõe dabi mus documẽta cõiugatis. Scðo patribo ⁊ ma tribus.Tertio ⁊ vltimo filijs. Pars pꝛima in qua ponitur quõ inter ſe der beant mariti ⁊ vxoꝛes couerſari. Riimo vobis coniugatis relinqᷓ qnq; p documẽta in bᷣ meo diſceſſu. Pꝛimũ ð fidelitatꝭ.Debetis em̃ eẽ fideles iter vos: qꝛvnũ ð bonis mr̃imonij ẽ fideſ vt dicũt theo.in.iiij.di.xxxj.ad qð applicari põt illð Oſee.ij.Deſpõſabo te mihi i fide.Et de hoc eſt textꝰi.c.oẽ.xxvij.q.ij.Et iõ apłs.j.Coꝛ.vij.in⸗ quit. Nolite fraudari iuicẽ.⁊ Areſt.in li. Jcono⸗ micoꝝ ait. Uir nõ dʒ iiuriari femine:nec femina viro. Neuter ꝗᷓ dʒ adulterari:quia ſcriptũ eſt ad Hebꝛeo.xiij.Foꝛnicatoꝛes ⁊ adulteros iudica⸗ bit deꝰ. Et qᷓ;uis hũane leges nõ ita puniant vi/ ros ſicutvxoꝛes foꝛnicãtes:tñ deus puniet eq̃łr ita viros ſicut feminas:mr̃imonij federa violã tes.vñ Ambꝛo.in.c.nemo.xxxij.q.iiij.iĩquit.Ne⸗ mo ſibi blandiat᷑ de legibus hominũ:qꝛ qð nõ licet mulieri non licet viro. A 8 Ecũdũ documẽtũ ðᷣꝛ honeſtatis.Debet em qntũ poſſibile ẽ honeſte cõuerſari ſi/ muli ſcõ mr̃imonio.Quia vt iqͥt ſctcůũs Bona. in.ij.ſen.di.xvj.ar.ij.q.ij. In mr̃imonio vir repᷣ⸗ ſentat deum femina vero aiam vł ſanctã mr̃em eccłiam. Iteʒ mrimoniũ eſt vnũ ex ſacr̃is ecclie: vt ait magr i.iiij.di.ij.Et notat᷑ꝑ glo.in.c.cuʒ in cccłia.extra de ſimonia.Et ponit Tho.in.iiij.di. xxvj.⁊ habet᷑ in ſũma cõfelſ.li.iij.ti.ij.q.ij.vñ inqᷣt Apls ad Ephe.v. Sacramentũ hoc magnũ eſt in xpᷣo ⁊ ecclłlia.de hac honeſtate mr̃imonij lau⸗/ datur Thobias iunioꝛ Thobie.ix.vbi ðꝛ:iqnu ptiaꝝ cõuiuiũ cũ timoꝛe dñi exercebat.? Tobi. vj.dixit illi angelus ꝙſeptẽ alios maritos quoſ ſara vxoꝛ ſua habuerat ſuffocauerat dyabolus qꝛ acceperãt eã ſolũ vt libidini vacarent ⁊ luxu⸗ rie atq; inhoneſtatibo.vñ ſuꝑ tales cõiuges hʒ ptãteʒ occidendi dyabolꝰ. Lales em̃ apud deũ habent᷑ vt adulteri.vñ Aug.ↄtra Julianũ inqᷣt. Intẽperãs in cõiugio qͥd alið niſi qͥdã adulter vxoꝛis eſt. Debẽt ̊ mariti fuare illud apłi.j.ad Coꝛ.vij.Qui hñt vxoꝛes ſint tãqᷓ; nõ hñtes.Illi em hñt ⁊ nõ hñt vxoꝛes:q debitã honeſtatẽ mr̃i monij fuãt quo ad modũ:locũ:⁊ oꝛdinẽ:⁊ ð bi⸗ to tge oꝑi ↄiugali itẽdũt:⁊ ꝓhibito abſtinẽt.De quo tꝑe ait Chꝛib.ſuꝑ Mat. Abſtinete a men⸗ ſtruata:abſtinete a pᷣgnante:qñ ẽt dies feſtꝰeſt vł iciunij.Ex qͥbo vbis oñdit ꝙ pncipałr q̃ttuoꝛ cpibo eſt abſtinendũ.ſ.ꝑe mẽſtrui:qꝛ ſicut dicit Hiero.ſuꝑ Eʒechielẽ tũc cõcipiũt᷑ pueri mẽbꝛis dãnati.ſ.daudi:ceci:lepꝛoſi:elephantici:⁊ hmõi. Etiõ tali tꝑe ꝓhibet᷑ actmr̃imonialis LTeui.xx. ⁊ in.c.ad ciꝰ.v.di.qð tñ ĩtelligit᷑ qñ talis fluxus nõ eſt perpetuꝰſed tm̃ naturałrvenit tꝑibo ſuis. Si em̃ eſſet innaturalis ⁊ q̃ſi ↄtinuꝰ:opoꝛteret q̃ſi ↄtinue abſtinere:qð videret᷑ nimis duꝝ ſᷣm Tho. in.iiij.di.xxxij. Qñ aũt peccent moꝛtaliter ⁊ qñ ſolũ venialłr tali tꝑe ꝓhibito actũ mr̃imo⸗ nij exercentes vide ꝑ theologos in pᷣdica di.⁊ ꝑ cano niſtas in. d.c.ad eiꝰ. Scðo abſtinendũ eſt tꝑe q̊ vxoꝛ ẽ grauida.c.oꝛigo.xxxij.qiiij.qð etiaʒ Gagrigiitd Wſlaidudffint Udorece lbarercn Cntrrmome Cittciuan', heinus Tan nidupan antrdubunt. ſeig:Slamen Mmniciungonene⸗ fepontrnrcagn Tmirinecligner Giegzltg itenſdi teſt, Qecn donmer Ultas quenotulnd VUnnüdoan iols. Yome ccur ſoberieo⸗ ſicepultus maij diar pob Mnlunicucnb ODortuaſt vins flituſtenon nedchtagonan Mdartpanre WN Nemmhgntihn Dinſtütflänn ſob dliennaniä domnürſepſign⸗ ſteſtpabm *.Sgnt Dr⸗ tieinsgoorchizn dicrt lerd auſgelbeſd muſuätintoiz, In wenoyeare 1daleſni aiie kylo. voncknser eſte ionn. tictſeis In nVtſancirn nückſacfistcde. ziogoinc e 4 boc nugnie dar: Lobl⸗ Smnantosbol wern derdons Maarton tules iwge⸗ scn oOn n Aimiit⸗ nifciddin un Aigtinl htihenckuinn itodnit d linura men/ es ſe naakränua⸗ nign ſndiet wen nibnn Puntc ine niais Auln gins uG GenrninS Neinneo Enimodli Ccee / i, Foliũ obſeruat elephas.qui vt dicit᷑ in lib.de aĩalibꝰ: feminã ſuã pꝛegnantẽ nõ tangit. Abſtinẽdũ eſt etiã tẽpoꝛe feſto ⁊ ieiunioꝛũ.vñ Augꝰ.in.c.chꝛi⸗ ſtiano.xxxij.q.iiij.ait. Lẽpoꝛe ꝓceſſionis ⁊ ieiu⸗ nioꝛũ nõ debẽt cõiuges cõuenire:quia tũcetiaʒ a licitis eſt abſtinẽdũ vt faciliꝰ impetret᷑ qð po/⸗ ſtulat᷑. Et Ambꝛo.in ſᷣmone de aduẽtu: ⁊ trãſ⸗ ſumptiue in.c.fratres.xxxiij.q.iiij.inqᷣt.Fratres nõ ſolũ debetis ab om̃i ĩmũdicia abſtinere ſed etiam ab vxoꝛibo ꝓpꝛijs ſtudioſiſſime cõtinere: nullꝰ om̃ino vxoꝛi ſue iungat᷑ ⁊c. De pꝛedictis etiã tribo vltimis tẽpoꝛibo in quibꝰ ꝓhibet᷑ aa⸗ matrimonialis habet᷑ per eundẽ Ambꝛo.in.ca. ſi cauſa.xxxiij.q.iiij.vbi ait.Si cauſa ꝓcreãdo⸗ rum filioꝛũ ducit᷑vxoꝛ:nõ multũ tẽpus ↄceſſuʒ videt᷑ ad ißm vſum:quia ⁊ dies feſti ⁊ dies ꝓ⸗ ceſſionis ⁊ ipᷣa ratio cõceptus ⁊ partꝰiuxta legẽ vſum carnis ccſſare his debere tẽpoꝛibo demõ⸗ ſtrant. Qñ aũt ſit pctm̃ moꝛtale ⁊ quando ſolũ veniale vide ꝑ doctoꝛes ibid.. B Ertiũ documẽtũ dicit᷑ vnitatis.i.concoꝛ t die.Debetis em̃ eſſe vniti ſimulvt veſtre res bene ſe habeãt.Quãdo em̃ vnꝰ cõiu⸗ ſi trahit bona ab vna parte ⁊ alter ab alia:tũc male ſe habet illa domꝰ.ecõtrario vo eſt quan⸗ do ſunt cõcoꝛdes. Ait em̃ Saluſtiꝰ in Jugurti no. Sicut cõcoꝛdia parue res creſcũt: ita diſcoꝛ dia maxime dilabunt᷑. Et Tulliꝰin lib.de ami⸗ cicia ſic inqᷣt. Si exemeris ex rerũ natura beni⸗ uolentẽ cõiunctionẽ:nec domus vlla:nec vrbs ſtare poterit:nec agri quidẽ cultus ꝑmanebit. Id ſi minꝰ intelligat᷑ quãta vis amicicie cõcoꝛ⸗ dieq; ſit ex diſſenſiõibo atq; diſcoꝛdijs pcipi po teſt.Que em̃ domus tã ſtabilis:q̃ tam firma ci uitas que nõ talibs diſſidijs poſſit euerti.Ex q̃ q;tũ ſit boni ĩ amicicia ꝑcipi pot. q Uartũ documẽtũ eſt appellatũ exercita tioõis. Homo em̃ ad laboꝛẽ naſcit᷑.vt di⸗ citur Job.v.⁊ ideo pᷣmo marito dictũ ẽ Geñ. iij In ſudoꝛe vultus tui veſceris panetuo.⁊ pſal⸗ mo.cxxvij.dicit ꝓpheta. Laboꝛes manuũ tua⸗ rum quia mãducabis:beatꝰ es ⁊ bene tibi erit. Vrxoꝛ tua ſicut vitis abũdãs in lateribꝛ domꝰ tue.Filij tui ſicut nouelle oliuaꝝ in circũitu mẽ „ ſe tue.Debet ergo maritꝰ eſſe ſolicitus circa regi men domꝰ ⁊ ꝓcurare neceſſaria familie ſue:ſili ter ⁊ vxoꝛ debet eſſe ꝓuida in faciẽdis exercitijs pertinẽtibus ad ipᷣam:⁊ ſeruare illud Tobie.x. Dimiſerũt filiã ire monẽtes eam honoꝛare ſoce ros:diligere maritũ:regere familiã: gubernare domũ:⁊ ſeipſaʒ irrepᷣheſibilẽ exhibere.Scriptũ eſt em̃ ꝓuerb.xxxj. Mulierẽ foꝛtẽ qͥs inueniet ⁊c̃.Sequit᷑. Manũ ſuã miſit ad foꝛtia:⁊ digi⸗ ti eius appꝛehẽderũt fuſum. ⁊ Pꝛouer.vij.etiã dicit. Mulier diligẽs coꝛona ẽviro ſuo.⁊.xiiij. eiuſdẽ lib.oſcribit. Sapiẽs mulier edificat do⸗ mũ ſuã:inſipiẽs vero extructã deſtruet. ⁊ Pla⸗ to in menone circa pꝛincipiũ ait.Oecet mulierẽ domũ bene diſpẽſare ſalua facientẽ om̃ia q̃ in⸗ trinſecus ſunt ⁊ obſequẽtẽ eſſe viro ſuo.? Pau lus ad Coł.penualti.inquit. Mulieres ſubdite eſtote vires ſicut opoꝛtet in dño.i.in omnibus licitis ⁊ honeſtis. ꝗq Uintũ documentũ ðᷣꝛ dilectiõis. Debe / tis em̃ vos diligere maximo amoꝛe.ait em̃ ph̊s.viij.Ethi.Amiciciaviri ad vxoꝛẽ eſt ſᷣm quandã excellẽtiã.⁊ hoc ſignificat᷑ ꝑ anulũ quo vxoꝛ a viro deſponſant᷑.de quo ha bet᷑ in.c.no⸗ ſtrates.⁊ in.c.femine.xxx.q.v.qͥ debet eẽ aureꝰro⸗ tundꝰac in q̃rto digitꝰ poſitus ⁊ tm̃ vnꝰ. Aureꝰ qͥ dẽ vt oſtendat᷑ ꝙ ſicut auꝝ excellit oia metalla ita amoꝛ iſte ceteros amoꝛes. Rotũdus aũt vt oñdat᷑ ꝙ ille amoꝛ debet hr̃e ꝑpetuitatẽ:vt nũqᷓ; finiat᷑ niſi ꝑ moꝛtẽ. In q̃rto aũt digito ponit᷑ ex inſtitutiõe eccłie.vt oñdat᷑ ꝙ ille amoꝛ dʒ hf̃e pᷣ coꝛdialitatẽ.Dicũt em̃ ph̊ᷣi naturales ꝙ q̃dã ve na a coꝛde ꝓcedit:q̃ ĩ q̃rto digito apparet.vt etiã ðꝛ in.d.c.femine.ad fi. Unus aũt anulłꝰtãtũmõ ponit᷑:ad ondenduʒ iſtiꝰ amoꝛis ſingularitatẽ. In ceteris em̃ hõ vult hr̃e ſociũ niſi in amando vxoꝛẽ quã amat tãqᷓ; aliqͥd ſuijpſiꝰ. Nã vir ⁊ vx oꝛ ꝑ cõſũmationẽ mr̃imonij efficiunt᷑ vna caro vt notat᷑ in.l.aduerſus.C.de crimi.expi.here.vt aũt legit᷑ Geñ.ij.c.deꝰfecit mulierẽ de coſta Adã ⁊ hoc vtvir magis mulierẽ diligeret:⁊ ei iſepara biliꝰinhereret dũ cognoſceret eã ex ſe eẽ ꝓductã: ⁊ dicit Tho.in.j.parte ſũme.q.xcij.Et gloſa ĩ.c. mulierẽ.xxxiij.q.v.ꝙ deꝰnõ de pede hois foꝛma uit mulierẽ:ne oĩno videret᷑ famula nec de capi⸗ te nevideret᷑ dña:ſʒ ð coſtavt videret᷑ collaterał. Ideo Geñ.ij.c.poſtqᷓ; vidit adã vxoꝛẽ ſuaʒ euã dixit. Hec eſt os ex oſſibo meis et caro de carne mea:hec vocabit᷑ virago:qꝛ de viro ſumpta eſt. Quãobꝛẽ relinquet bomo patrẽ ſuũ ⁊ matrẽ:et agdherebit vxoꝛi ſue:⁊ erunt duo in carnevna.ſi militer pᷣm Chꝛib.ſuꝑ Mat.vxoꝛ tãtũ dʒ affici viro vt neminẽ putet eo ſapientioꝛẽ:vł foꝛtioꝛẽ: aut foꝛ moſioꝛẽ licet alter ſit ipᷣo ſapiẽtioꝛ:vł foꝛ tioꝛ:ſeu foꝛmoſioꝛ:ꝑfectus em̃ amoꝛ verũ reruʒ iudiciũ nõ cognoſcit.hec ille.Sicut ergo o cõiu ges eſtis vniti coꝛꝑe:ita debetis eſſe vniti amo⸗ re ⁊ dilectiõe iuicẽ.Ait em̃ Areſt.viij.Ethi.c.vij. VUViro ⁊ vxoꝛi videt᷑ amicicia ſᷣm naturã ↄſiſtere Et.j. IJonomicoꝝ etiã dicit. Maximus eſt ho⸗ noꝛ honeſte mulieri:ſi reꝑit virũ ſuũ caſtũ eſſe: ⁊ de nulla alia curare:ſʒ pᷣter oẽs alias ꝓpꝛiaʒ et amicã ⁊ fidelẽ putet eã.Si mulier cognouerit fi deliter iuſte virũ erga ſe agere:⁊ ipᷣa iuſte ⁊ fide⸗ liter erga virum ſuum aget. Paulus quoq; ad Cobł.iij.inquit. Viri diligite vxoꝛes vꝛas:⁊ noli te amari eſſe ad ilas:⁊ iteꝝ ad Ephe.v.ait. Uiri⸗ diligite vxoꝛes veſtras:ſic ⁊ xpᷣs eccłiam.Et ibi⸗ dem ait. Itaviri debẽt vxoꝛes diligere ſicut coꝛ⸗ poꝛa ſua.Qui vxoꝛẽ ſuam diligit ſeipᷣm diligit. Vnuſqͥſq; ſuaʒ vxoꝛẽ ſicut ſeipᷣm diligat. Uxoꝛ aũt timeat virũ ſ̃ uuz. &. Pern lij dicli Mu⸗ Bermo lieres ſubdite ſintviris ſuis:ſicut Sara obedie bat Abꝛahe:dñm eumvocans.Et ſimiliter.viri cohabitãtes ſᷣm ſcientiã quaſionfirmioꝛi vaſcu lo muliebꝛi impartiẽtes honoꝛẽ tãq; coheredi⸗ bus gfe ⁊c̃. Lucanꝰ qͥʒ in.viij.libᷣ.dicit de amo re quẽ debent habere vxoꝛes ergavirũ. Ultima debet eſſe fides lugere viruʒ. Diligite ergo vos inuicẽ o cõiugati amoꝛe coꝛdiali ⁊ nõ ſimula⸗ to:⁊ nolite inuicẽ rixari nec cõtendere.Nulla eſt eæm̃ peioꝛ diſcoꝛdia:nullũ atrocius bellũ:nulle deterioꝛes inimicicie ⁊ que magis demõibus placeãt qᷓ; viri ⁊ vxroꝛis. Quapꝛopter Hiero.ad Euſtochiũ dicit.Nulla vita ꝓfecto deterioꝛ ẽ qᷓ; ſimul degere coꝛꝑe ⁊ non mente. Uere infelices ſunt coniuges quibs nõ eſt vna ſed diuerſa vo⸗ luntas. E Deo Ecci.xxv.inqͥt ſapiẽs.In tribꝰbene i placitũ eſt ſpiritui meo que ſunt pbata coꝛã deo ⁊ ho ĩbꝰ. Amoꝛ pꝛoximoꝝ:con coꝛdia fratrũ:vir ⁊ mulier ſibi bene cõſentiẽtes De hoc habet᷑ illud exemplũ quod legit᷑ de bea to Machario: videlz ꝙ ſemel audiuit vocẽ de celo dicẽtẽ ſibi ꝙ erat equalis in merito duab cognatis in tali loco manẽtibo. Quo audito il⸗ le accepto baculo ſuo perrexit ad illas interro⸗ gans de earũ vita ⁊ ſtatu.Cui ille reſpõderunt. ꝙ erãt peccatrices ⁊ parũ boni faciebãt. Ille au tem dixit eis reuelationẽ quã habuerat rogãs vt dicerẽt ꝓpter quod bonũ tantũ placerẽt deo. Ille aũt dixerũt.Nos neſcimꝰniſi foꝛte ſit ꝓpter hoc ꝙ poſtq; maritate ſumus his duobo fratri bus lʒ ante nos non cognoſceremꝰ: necialiquã haberemꝰ affinitatẽ inter nos tamẽ ſemꝑ vixi⸗ mus in maximo amoꝛe ⁊ concoꝛdia ſimul:nec vnq; verbũ diſcoꝛdie fecimꝰ.imo ſi quãdo vi⸗ ri noſtri cõtendũt inuicẽ nos llos ad cõcoꝛdiã reducere ſtudemꝰſeruamuſq; legẽ matrimonij ⁊2 niſi haberemꝰ maritos libẽter in caſtitate vi⸗ ueremꝰ. Taãtãq; diligẽtiã habet quelibet ex no⸗ bis de filijs alteriꝰ ſicut de ſuis ꝓpꝛijs. Quibꝰ audltis dixit ſanctꝰ Machariꝰ. Perſeuerate in his bonis operibo quia vitaveſtra maxime pla cet deo. Sed de his pauci inueniuntur hodier⸗/ nis tẽpoꝛibo.Nõ em̃ fratres poſſunt poſt moꝛ⸗ tem patris diu ſimul ꝑmanere:nõ ſocrus cum nuru.⁊ ecõtra pacifice habitare. Nõ vna cogna ta cũ alia:imo ſuis verbis ⁊ incitatõibo plerũq; ſunt cauſa diuiſiõis domoꝛũ. Sed debent viri facere ſicut quidã fratres vxoꝛati in dioceſi Jp⸗ poꝛegiẽſi.Cu m em̃ eſſent tres ⁊ oẽs haberẽtvxo res que q̃tidie cõtendebant inuicẽ accidit ſemel nulla earũ velle facere panẽ.volebãt em̃ ꝙ alte⸗ ora iret ad faciẽdũ:⁊ ſic in rira ꝑmanebant.Qð vidẽs vnus ex illis fratrib accepit bonũ bacu lum ⁊ cepit pᷣmo ꝑcutere vehemẽtervxoꝛẽ ſuam Deinde degens ad alias ſimili modo eas pcuſ ſit. Poſtmodũ perrexit ad campũ vbi erãt fra⸗ tres ſui ⁊ rem geſta eis enarrauit. Illi aũt dixe⸗ runt:optime feciſti:⁊ pergentes etiã ipſi domũ: vnuſquiſq; accepit baculum:⁊ pꝛimo percuſſit vxoꝛeʒ ſuam:deinde ſimili modo ꝑcuſſit alias duas cognatas:ita vt ampliꝰnõ hr̃entvolunta tẽ rixãdi.Deinde ꝑprexerũt ad cãpũ ad ꝑagenda negocia ſua. Quibo ꝓfectis illetres cognate di⸗ xerũt ſimul. Iſti mariti nr̃i ſunt ſimul iter ſe cõ⸗ coꝛdes:⁊ nolunt viuere in diſcoꝛdia:ꝙ ſi nos ꝑ manſerimꝰ diſcoꝛdes ⁊ rixauerimꝰſimul:quoti die nobis de his fructibo dabũt. Mellꝰeſt g̊ vt viuamꝰin pace:⁊ iõ epulemur ſimul ⁊ faciamꝰ* cõuiuiũ.Que verba oibo cuʒ placuiſſent occide runt bonã gallinã ⁊ pᷣꝑauerũt menſaʒ vt come/ derent ſimul in pace:poſueruntq; ſuꝑ menſaz de bonis domini. Interim mariti eoꝛũ dixerũt inter ſe. Uxoꝛes noſtre debẽt eſſe irate ꝓpter ver⸗ bera:⁊ foꝛte nõ pᷣparabũt nobis aliqͥd ad come dẽdũ:eamꝰergo domũ vt pᷣparemꝰcibos quoo comedere valeamꝰ.Cuʒ ergo ĩtroiſſenti domũ: iuenernut ülas tres dnas ad mẽſam pᷣparatas vt ſe refocillarent:ſimulq; hilares accipere vole⸗ bant cibũ.Quibus ſalutatis dixeruntviri eaꝝ. Pꝛoficiat vobis pulchꝛe domie. Date ⁊ nobis de pꝛandio veſtro. olumus enim pacem face re vobiſcũ:ſicq; ſimul comedentes poſtmoduʒ ſemꝑ in pare ſteterũt ille tres cognate ⁊ in maxi/ ma dilectione.Ad quã exhoꝛtat⁊᷑ Salomõ Pꝛo uer.xvij.di. Melioꝛ eſt bucella ſicca cũ gaudio pacis:qᷓ; domus plena victimis cuʒ iurgio.Et iõ o cõiuges ſᷣuate pacẽ ⁊ ↄcoꝛdiã inter vos:⁊ ſi vultis nunq; habere diſcoꝛdiã:ſʒ ſemꝑ pacifici eſſe ĩter vos:quando o viri vxoꝛes veſtre nõ vo lunt facere qð vos vultis:facite vos qð volunt ille dũmodo poſſit fieri ſine pctõ:⁊ multo ma⸗ gis hoc facere debetis vos vxoꝛes ſequẽdo opi⸗ nionem ⁊ voluntatem viroꝛum veſtroꝛum. In his vero que fieri nõ poſſunt ſine peccato nulla tenus debetis conſentire. Imꝑfectiones autem ⁊ defectꝰnaturales qui ſũt in vobis debetis pa tienter ſuppoꝛtare:⁊ vnꝰalterũ tolerare: quaãtũ fieri põt:? magnã ex hoc hẽbitis a deo remune⸗ rationẽ. Jõ dicit apłs ad Gal.vj.Alter alterius onera poꝛtate ⁊ ſic adimplebitis legem chꝛiſti. De tali aũt ſuppoꝛtatione laudat Seneca So cratẽ dicẽs:qꝙ cũ haberet duas vxoꝛes multuz cõtentioſas ipᷣe eas tolerabat patiẽter.Quadã aũt die ĩ ipᷣm faciẽtes ĩpetũ eũ ad terrã deiecerũt Alia etiã vice cum vna illaꝝ młta in eũ ituliſſet tonitrua cõminationuz:ule diſſimulans abijt. ⁊ iuxta muꝝ domꝰ ſedere cepit. Illa vero aquã imundam ſuꝑ caput eius fudit. Sed Socra/ tes nihil ex hoc exaſperatus tergere cepit dicẽs. Sciebã ꝙ poſt tonitrua pluuia ſequeret᷑.Cum aũt amici ei cõſulerent vt eas expelleret:reſpõdit Diſco in domo q̃lis ſim in foꝛo:hoc eſt:diſco in domo patientiã vt ipᷣam in foꝛo exhibeã.Tales tñ vxoꝛes nõ tenẽtur viri ſuppoꝛtare ĩ ſimilibo: licet magne ꝑfectiõis eſſet ꝓpter deum tolerare. 4 5 õc M Gunnchtm Cuimußrile Ninimdn, Himmthimie⸗ Nhepucincicn Oxllutmmimnee Gumnilpcitſni uittuniingrſ Craptſrſanmicort gäralälgniditcet Nerſcihanfugti Rühabocvicisgan tite gſcchlannnn Oegisinlapid⸗ Uurplmwues. Lpꝛo viac̃ olegemat lanuenier Mctorio uoꝛi, Nruniemoranie Altdoſeſaluani Chornccicinon Wrickmuncänng WE Giinſtlennie ſnügneiht⸗ Nng/Oßti⸗ ſmitſnirin⸗ Auorholenliei, uullun ei lnlaclns 2 henliafn DMofaleig⸗ ennenleinden nrſimni ordi cnmſſihla dit e umalen ſg e marn in. Dunmnede iniſn n laresgccend. sdrnrfii scnim aene. — == == Aennts olnn Cognuce:iron ſcn ci nx is ay hob ßſemg pec evos ed woln aön muln dresſegni,NH Ngimnnsteon 1esNrenn ri dom de n sadeoeNe n . Aurdenne slndakt Gmntu Go ons mulen, uni dcicceſ ginciitaliſkdft imulans ee Aa veMoguu Sa cre aprdn ſabcn en vdlen tiß boccktn zahibii nmilen Nu. immo nõ peccarent ſi eas a tã temerarijs inſulti⸗ prus diſcreta diſciplina cobercerẽt. Ait em̃ Sa⸗ lomon ꝓuer.x. Uirga in doꝛſo eius qui idiget coꝛde.⁊ eiuſdẽ lib.xix.c. Uirga atq; coꝛrectio tri buit intellectũ ⁊ ſapientis. Dicit᷑ aũt ꝙ cũ a di⸗ uerſis mũdi partibo cõuenirẽt hoies ad Salo monẽ ꝓ cõſilijs petẽdis ꝓpter eius ſapiẽtiã tan/⸗ tus adueniebac numerꝰ ꝙ opoꝛtebat eos qͥ cõ⸗ ſiliũ petebant paucis vti verbis.Et Salomon bꝛeuiter rñdebat ⁊ ſtatiʒ emittebat᷑ a ̃uis Sa⸗ lomonis ille qui petierat cõſiliũ vt alteri locum daret. Cõtigit aũt vt quidã bonꝰ vir ad ipſum accederet qui habebat vxoꝛeʒ valde pꝛoteruã ⁊ dixit Salomoni.Quid faciã qꝛ cũ vxoꝛe mea ĩ pace viuere nõ poſſum:ſed mihi continue iniu rias dicit ⁊ impꝛoꝑia. Salomõ aũt reſpondit. In verbis:in herbis:⁊ in lapidiba ſunt vtutes Et his dictis ille eiectꝰ fuit. Qui ad domũ ſuaʒ vadẽs cepit dulcia vᷣba dicere vxoꝛi vt eã attra⸗ heret ad ſuũ amoꝛẽ.Sed illa cepit ei ĩiurias di⸗ cere ⁊ eũ ſtultũ appellare. Uidẽs aũt ille ꝙ vir⸗ tus nõ eſſet in verbis:acceſſit ad plateã ciuitat ⁊ emit de oĩbus herbis odoꝛiferis ⁊ vadẽs do⸗ mum accepit de vna ⁊ poſuit ad nares vxoꝛis. Que impꝛoperãs illi ait. O beſtia quõ ꝑdidiſti intellectũ:vade cũ alijs ſtultis. Ille autẽ modo vnã:modo aliã herbã ad nares eiꝰponebat:ſed illa magis cõtra eũ cõtumelijs ĩſurgebat. Qua ꝓpter ille ad tertiũ remedium recurrẽs perrexit ad aceruũ lapidũ ⁊ ſinũ ſuum atq; manicas re pleuit ⁊ domũ ingreſſus cũ vxoꝛ ei iniurias di cere cepiſſet ſtatim iecit lapidẽ in eiꝰpectus.qua fugiẽte aliũ lapidẽ iecit ad caput eiꝰ ⁊ illud fre⸗ git:⁊ ſic iam fugiẽtẽ ſequebat᷑ lapidãdo eam. At ipᷣa hoc vidẽs genuflexa veniã humiliter pe tijt ⁊ ꝙ ſecũ ſemꝑ pacifice viueret iureiurãdo ꝓè⸗ miſit.qð ⁊ fecit. Ille aũt dixit. Inveritate cõperi ꝙ magis in lapidibo q; in verbis aut in herbis ſunt virtutes. F . Tpꝛo vꝛa cõſolatiõe ſcitote ꝙ ſi uaueri e tis legẽ matrimonij abſq; dubio ad vi/ tam ꝑuenietis eternã. Falſa em̃ ⁊ ꝑuer⸗ ſa eſt opinio quoꝛũdã hereticoꝛũ qͥ dicebantur tratiani ⁊ martiani credẽtiũ hoĩes in ſtatu cõiu gali nõ poſſe ſaluari:qui ab eccłia tãqᷓ; maledi⸗ cci heretici cõdẽnati ſunt. Cũ em̃ deus fuerit au toꝛ ⁊ inſtitutoꝛ cõiugij:vt patʒ Geñ.ij.dicere cõ iugiũ eſſe petm̃ eſt aſſerere deuʒ autoꝛẽ pcti: qð eſt ipoſſibile.vt inqͥt Augꝰ.in libꝛo.lxxxiij.que⸗ ſtionũ.q.xxj.⁊ libꝛo qᷓſtionũ noui ⁊veteris teſta mẽti.q.j.Om̃s etiã pene viri ſcciſſumiveteris te/⸗ ſtamẽti fuerũt cõiugati.nõ ſolũ Adam pꝛimus pater noſter ſed etiãs Enoch qui tranſlatꝰ eſt in paradiſum.Geñ.v.Noe qui pᷣſeruatꝰ fuit in di luuio.Illi tres priarche głioſi:Rbꝛahã: Iſaac: ⁊ Jacob.pꝛudẽtiſſimꝰ ⁊ lanctiſſimus Joſeph: Moypſes ille legiflatoꝛ qui deũ facie ad faciẽ vi dere meruit in hac vita.Exo.xxxiij.⁊ Nũeri.xij. ”M . WD 1 Cantoꝛ ſpũſſancti Dauid ꝓpheta Ezechias ad cuiꝰdeſideriũ ſol retroceſſit decẽ lineis.iiij. Reg. xx.Optimꝰille Joſias rex iuda.Deniq; ipa mat dñi Maria:ſʒ ne ab hoie:ſʒ ſpũſſcci operatiõe virgo ꝑmanẽs còcepit Mat.j. Ipᷣe quoq; dñs nr̃ Jeſus xpᷣs voluit itereẽ nuptijs ĩ chana gali/ lee:eaſq; miraculo pᷣmo ↄuerſiõis aque in vinũ ↄſecra uit ⁊ appꝛobauit Johᷣ.ij. Jõ conciliũ vni „ uerſalis eccłie in.c.j.extra de ſũ.tri.⁊ fide catho⸗ lica.dicit ꝙ nõ ſolum virgines ⁊ cõtinentes.i.vi due:ſʒ etia cõiugati ꝑ rectã fidẽ ⁊ bonã oꝑatiõeʒ deo placẽtes:ad eternã merent᷑ btitudinẽ ꝑueni re.Que oiĩa ĩtelligunt᷑ de bonis maritis ⁊ vxoꝛi bus:viuẽtibo ſimul in pace ⁊ ↄcoꝛdia.Qõð vt fa cere poſſitis hẽatis deuotionẽvirgini głioſe.LTe git᷑ em̃ ꝙ vna mulier deuotiſſima vginis Ma rie in maxia pace ⁊ ↄ coꝛdiaviuebat cũ viro ſuo q̃pꝛopter iuidẽs eis demon ſtuduit iter eos ſe⸗ minare diſcoꝛdiã.Cũ igit᷑ illa ſemel in ſua came ra oꝛoni vacaret:apꝑuit illi demon ĩ foꝛma vir/⸗ ginte marie di. Noli timere filia mea.Ego enim uʒ illa quã ĩ tanta reuerẽtia ⁊ deuotiõe habes. Scias ꝙ tue oꝑatiões ſancte młtũ mihi placẽt vnũ tñ facis qð mihi diſpicet:qꝛ nimis es ſolli⸗ cita ᷣuire iſti marito tuo in cibis coꝛꝑalibo:⁊ cir ca hoc multũ tpᷣs ꝑdis.nõ debet tantũ curari de iſtis rebo trãſitoꝛijs ⁊ terrenis:ſʒ magis debent veri xpᷣiani ĩ factis ſtudere aie. Quibo dictis di⸗ ſpuit. Illa vᷣo credẽs bonã fuiſſe ãnũciatiõeʒ:ſe quẽti die ſtetit toto mane ĩ oꝛone. Rediẽs vero maritꝰeiꝰvt pꝛãderet:⁊ nihil ĩueniẽs pᷣparatum ad comedẽdũ ſᷣm ↄſuetudinẽ:plurimũ turbatꝰ eſt ⁊ ſcãdalizatꝰ eã.Stãs ãt illa alia vice ĩ oꝛo⸗ ne appꝑuit illi iteꝝ demõ ĩ eadẽ effigie dicẽs. Bñ feciſti filia mea ſᷣuãs ↄſiliũ meũ:ſʒ volo ꝙ iterũ facias aliã reʒ q̃ mihi erit gtiſſima.Scis ꝙ ego in vᷣginitate ꝑmanẽs peperi filiũ meũ:⁊ ſꝑ ama trix fui caſtitat.⁊ iõ volo ꝙ ĩ antea cũ viro tuo ĩ caſtitate ꝑmaneas.Quibo dictis diſpuit.Qð cõ ſiliũ cũ ipᷣa fᷣuare vellet in tãtũ odiũ mariti ꝑue/ nit:qꝙ ullã videre nõ poterat. Alia ãt vice exiſtẽte illa i oꝛone:iteꝝ appuitilli demõ ĩ foꝛma vᷣgis dicẽs. Nũc es multũ mihi chara filia mea:quia meã facis volũtatẽ. Uolo igit᷑ tibi reddere remu nerationẽ. Ueni itaq; mecũ ⁊ ↄducã te in locuʒ btm̃.Aſcẽde ſupꝛa me ⁊ faciã te ĩtrare in glłiaʒ ce leſtẽ.Qð cũ illa feciſſet:ille demõ cũ maxĩa furia ⁊ rabievoluit illã ĩ puteũ pᷣcipitare:pter qð illa mulier deuota vᷣginis cepit voce magna dama re ⁊ dicere.O głioſa vgo Maria recõmẽdo tibi aĩaz ⁊ coꝛpꝰmeũ.Ad hãcãt vocẽ demõ tãqᷓ; ſi fu iſſet ꝑuuſſus vehementer cũ magno ſtrepitu di ſparuit. Illa vero mulier recognoſcẽs dolũ ini⸗ mici:ꝓpter quẽ erat ĩ diſcoꝛdia cũ marito:pꝑrexit. ad epᷣm ciuitatis oĩa ei reſerans ꝑ oꝛdinẽ:⁊ acce pta pnĩa ꝑgẽs domũ oĩa marito ſuo ſic accide⸗ rant enarrauit. Quibo apꝑuit vᷣgo btã ⁊ eos ſit ad pacẽ ⁊ ↄcoꝛdiã maximã reurit q̃ ꝑſeue⸗ rantes vſ. q; ad moꝛtem tandẽ ad celeſtia regna tranſierürt. . Pars ſecũda huius ſermõis in qua ponũ⸗ cur documenta data patribo ⁊ matribo erga fi⸗ lios ſuos. . Obis q̊ʒ patrib ⁊ matribo in meo v diſceſſu tria documẽta reliquo. Pꝛi⸗ mũ dicit᷑ educationis. Debetis em̃ a⸗ lere nutrireq; atq; educare filios ve⸗ ſtro s. Hoc eſt em̃ nõ ſolũ de lege diuina pꝛece⸗ ptum ſed etiã de lege hũana.l.ſi quis.S.patres ff. de liberis agno.l.vnica.S.v.C.de rei vxo.acti. Eſt etiã hoc pꝛeceptũ de lege naturali quo oĩa aĩalia naturalit᷑ indinat ad educationẽ ꝓpꝛioꝝ filioꝛũ.vt dicit᷑ in.l.j.S.ius naturale.ff.de iuſti. 2 iu.Et ideo repꝛehẽdendi ſunt illi patres ⁊ ma tres qui nõ ꝓuidæẽt filijs ſuis de neceſſarijs ad vitã:⁊ multo magis ille maledicte femine q̃ fi⸗ lios in vtero ocadunt anteqᷓ; naſcant᷑ ꝑ mala medicamẽta vel alio mo do: ꝓfecto iſte ſunt cru deliſſime homicide.ij.q.v.c. conſuluiſti.⁊.xxxij. q.ij.c.ꝙ; vero.⁊ extra de homi.c.ſi aliqs.⁊ mul⸗ to crudelioꝛes ſunt qui occidũt eos poſtqᷓ; na⸗/ ti ſunt maxime ãteqᷓ; baptizent᷑. O hoꝛribiliſſi⸗ me belue:o fere atrociſſime:nõ em̃ tigres aut ſer pẽtes tantã erga filios ſuos exercẽt crudelitatẽ. Contra eos aũt qui nõ ꝓuidẽt filijs de neceſſa⸗ rijs:⁊ qui nõ habẽt curã maritãdi filias ĩ tẽpo⸗ re ſuo:exquo dãt eis cauſam multoꝝ pctõꝛuʒ: clamat apłus.j.ad Thimo.v.dicẽs.Si qͥs ſu⸗ oꝛũ ⁊ maxime domeſticoꝛũ curã nõ habet ẽ infi deli deterioꝛ. DD Ecũdũ documentũ dicit᷑ eruditiõis.De ſbetis em̃ o pꝛẽs ⁊ matres erudire filios vꝛõs bonis moꝛibo. Ait em̃ Ecchiaſticꝰ vij. c.ſui libᷣ.Filij tibi ſunt erudi illos ⁊ incurua eos a puericia eoꝛũ.Debetis q̊ʒ inſtruere illos ĩ aliqua bona arte vel exercitio ſeu i litteris imi⸗ tatiõe Octauiani auguſti qui vt legit᷑ ĩ policra⸗ to.libꝛo.vj.fecit filios ſuos in om̃i arte mirabi⸗ liter erudiri. Ideo dicit Jacobo bñuentanus.c. xlix.ſui libꝛi.Diſcere fac artem puerili tẽpoꝛe na tos. Tunc valet ingeniũ diſcere cuncta magis. Nã poſtq; mollis etas pertrãſit ineptũ Reddi tur ⁊ durũ q̊dlibet ingeniũ.Autoꝛ qͥʒ libꝛi qͥ di⸗ citur Pãphilꝰ.c.iij.inqͥt. Pauper ſepe ſuo pa⸗/ ſcitur officio.Et ibidẽ.Quod donare ſibi mime potuere parẽtes: Hoc exercẽti iam dabit officiũ ⁊.c.xxxvj.eiuſdẽ oꝑis etiã dicit. Arſqʒ vigil no⸗ bis ſepe miniſtrat opes.Et auctoꝛ lib.qui dicit Facetꝰ.c.iij.ſui oꝑis inqͥt.Eſt pecus vt bꝛutũ pe nitus quiſqͥ s caret arte. Ars hoĩem foꝛmat nec ſinit eſſe malũ.Et Mattheꝰ in poetria ſua par⸗ c.ij.c.xiij.inqͥt. Ars pueꝝ flectit:flectit᷑ arte puer Seruate ergo documẽtũ Cacthonis ĩ ſuis mo⸗ ribo q ðᷣt. Si tibi ſint filij nec opes tũc artibo il⸗ los Inſtrue q̊ poſſint inopẽ defenderevitã. Uñ in cõi ꝓuerbio ðꝛ.Eſt meliꝰ miniſteriũ qᷓ; ſpera — re habere. Et ido o tu fili attẽde parẽtibo tuis ꝗᷓ te hoꝛtant᷑ vt aliqͥd facias vel addiſcas. Ait em̃ Catho.c.v.ſui lib. Diſce aliqͥd nã cũ ſubito foꝛ⸗ cuna recedit Ars remanet vitãq; hoĩs nõ deſe⸗ rit vnqᷓ;. Neſcis em̃ qͥd tibi euenire poſſit:⁊młti nũc ſunt diuites qui in bꝛeui efficient᷑ pauꝑes: qui poſtea neceſſe habebũt laboꝛare ꝓ acquirẽ⸗ do victu.iuxta illð Uirgilij in.j.Geoꝛgi.Laboꝛ oĩia vincit. Impꝛobꝰ ⁊ durus vrgens in rebus egeſtas.Et autoꝛ li.qͥ dicit Põ philꝰ.c.xxx.dicit. Cõcipit ingẽtes animos inanis egeſtas: Et fa⸗ cit hec hoĩem ſepiꝰ artificẽ. Ertiũ documẽtũ qð vobis trado o parẽ t tes ðꝛ coꝛrectiõis.Nõ debetis em̃ dimit tere filios vꝛõs cũ malis ſocietatibo con uerſari nec pctã ꝑpetrare qᷓ;tũ eſt vobis poſſibi le:ſed debetis eos caſtigare. Ait em̃ Phus.vj. de aialibo. Bonũ eſt vt parẽtes coꝛrigant filios ſuos.Ideo ꝓuerb.xiij.dicit Salomõ.Qui par cit virge odit fůiũ ſuũ:qui aũt diligit illũ inſtã⸗ ter erudit.Et ad Heb.xij.dicit apłlus. Quis eſt filiꝰ.ſ.filialiter dileciꝰ quẽ nõ coꝛripiat frater.q̃ſi di. nullus. Etideo o filij ſufferte patiẽter coꝛre⸗ ctionẽ parentũ quã faciunt vobis ꝓ via ſalute. Ait em̃ Salomõ ꝓuerb.xxix. Uiro qͥ coꝛripiẽtẽ dura ceruice contenit repentinꝰ ſuꝑueniet inte⸗ ritus⁊ eũ ſanitas nõ ſequet᷑. Uirga aũt atq; coꝛ rectio tribuet intellectũ ⁊ ſapiẽtiã.Lenemi ergo o parẽtes coꝛrigere filios vꝛõs. iuxta pᷣceptum Salomõis ꝓuerb.xxiij.vbi dicit. Noli ſubtra⸗ here a puero diſciplinã:ſi em̃ ꝑcuſſeris eũvirga nõ moꝛiet᷑.In vᷣga ꝑcutis illũ ⁊ aiam eiꝰ de in⸗ ferno liberabis.⁊.xxij.c.eiuſdẽ lib.iteꝝ ðt.Stul ticiã alligatã in coꝛde puerivga diſcipline effu⸗ gabit.qᷓ;uis ergo moleſte ferãt nõ tamẽ debet ceſſare a coꝛrectiõe.Ait em̃ Catho.c.ij.ſui li. Cũ moneas aliquẽ nec ſe velit ipᷣe moneri: Si tibi ſit charꝰ noli deſiſtere ceptis.Et qᷓ;uis ſint boni filij tamẽ cõtinue debetis eos ſolicitare ad ma⸗ ius bonũ.Ait em̃ Ouiõð.livᷣ.j.de ponto.Necno cet admiſſo ſubdere calcarequo.Nõ dico tamẽ ꝓpter hoc ꝙ debeatis a pueris omino amouere ſua ſolatia puerilia:ſed ꝑmittere eos debetis fa cere iuxta moꝛẽ pueroꝛũ in his q̃ non ſunt pctã qꝛ qui nimis emũgit elicit ſanguinẽ ꝓuerb.pe⸗ nul.c.deniq;.iiij.di.Et ad h̊ ꝓpoſitũ poſſumus adducere illð Ouið.in.j.de remedio amo.lʒ ad aliud ꝓpoſitũ dixerit. Lu puer es nec te quicqᷓ; niſi ludere oꝑtet. Lude:decẽt animos mollia re gna tuos.Aliter ãt educatꝰ poſtea qñ erit ſenex faciet puerilia. Sicnt legit᷑ de filio cuiuſdã reg qui fecit eũ enutriri in magna maturitate: ⁊ in cõſoꝛtio phᷣoꝛũ ⁊ alioꝛũ ſapientũ.Sed poſtqᷓ; il le moꝛtuo patre factus eſt rex.cuʒ ꝑuenit ad ſe⸗ nectutẽ non delectabat᷑ niſi in ludis pueroꝛũ:⁊ maxime in capiẽdo muſcas cũ manib ⁊ ponẽ⸗ do actenẽdo eas in q̃dã capſula quã fecerat de papiro:ita ꝙ opoꝛtebat quodãmõ eũ ad puen 6conctaumn Ulclnnaperai⸗ igispucnnienn⸗ rtegluechſci ſceciaudnarn E reodtifin jgolmiemnii dDnrlirdendd Curudnirnfm (cleſkeenlu S “HMs Ddeckcüde oocſehaienin Perinlomsfuen foenicpoero⸗ Gllu olino lommzeydee cufiinin moin eindſla hittvqj npolln⸗ Gngeernöcengrt MmMWNNTCiden10 lofotonicentins ncla dliaKadl Dahſünpſacdos Mmotnmeggnoen Gperfiidliolud liiſcttrryti die mnde ſino chzbel oniſno correrer dt notennin Noff oguideoipͤl⸗ cocgibornbilen lilromͤrroffli Mlgverolürtni tcno Oulcief niolalanm nüi⸗ ucharonigui Uiunutn i glgtitin Niumſfrlenih dättpihnnne malgſerpfnn Crenſic Brrcürr g ſin gepeſd bnnn eſt nen WI ſoddnnne tndsa en Pn lond Qn grili wbpiftun Patit on disg inſin dq nt nnunirn igaaitnguan l tuna jaon. , Tollibrn ſenis cin. biten de NH monat lumat Nenc. ,ſide n Mminognendea e ws Nnoſ rlinegui nipuerbe jpoſſumus neete qulcqx os mollar göcntſan ocnindi Auntiinn Sal oi⸗ wmntuͤ oemuͤ mtv ten wiſn vcin Foliũ ciã redire:hoc eſt ad ſtulticiã que eſt colligata ĩ coꝛde pueri.vt ait Salomõ ꝓuerb.xxij.Et ideo floꝛẽtini quãdo vident aliquẽ ſenẽ ſtultũ vel fa tuũ dicere ſolent. Iſte fuit vnus ſapiens puer. Hoc autẽ quotidie per exꝑientiã videtur ⁊ ego oculis ꝓpꝛijs perſpexi.Nam cũ iuiſſem quadaʒ die adviſitãdũ quẽdã ſenẽ decrepitũ qui erat in ſeculo magne reputatiõis ⁊ reueretie inueni eũ puerilia facientẽ. Ex quo ille verecundatꝰ dixit. Parcite mihi ſi hec facio.nã pater meꝰ fecit me in puericia enutriri in maturicate? nũqᷓ; ꝑmiſit me ſolatia capere cũ pueris:⁊ ideo quia fui ita ſapiẽs puer:nũctanqᷓ; puerułꝰ effectꝰ ſił canto ⁊fleo ⁊c. Alius q̊ʒ ſcietia ac fama doctrine dariſ ſimꝰ cũ cauſa recreatiõis ſemel extra vrbẽ fuiſſʒ ductꝰ in quoddã viridariũ ad pꝛandẽdũvidẽs in quodam fontanili anetas in eo ſe balneãtes cũ ſurrexiſſet de mẽſa accepit in manu vnã perti cam ⁊ currebat poſt anetas percutiẽdo eas.De qua re admirati familiares eiꝰdixerunt. Nolite facere iſta puerilia que vobis redundãt in ma⸗ gnũ dedecꝰ cũ his qui vos inuitarent ⁊ putant vos eſſe hoĩem ſapientẽ.At ille rñdit:ꝙ qꝛ ſem⸗ per in litteris fuerat educatꝰ ⁊ nunqᷓ; habuerat recreatões pueroꝝ ideo opoꝛtebat eũ ſic facere. Sed ad /ꝓoſitũ noſtrum reuertamur.Scitote igit᷑ o parẽtes ꝙ de oibus pctis que ꝓpter negli gẽtiã veſtrã cõmiſerint filij veſtri reddetis rõnẽ deo in die iudicij.Et hoc dico tam de parẽtibꝰ ſpũalibo qᷓ; coꝛ ꝑalibo.Nam ille qͥ tenet᷑ aliquezʒ coꝛrigere⁊ nõ coꝛrigit int᷑pꝛetat᷑ pctõ ↄſentire.c. erroꝛ.⁊.c.quid em̃.⁊.c.cõſentire.lxxxiij.di. Agen tes vo ⁊ conſentiẽtes pari pena puniũtur.l.itẽ mella.S.ſi aliꝰ.ff.ad.l.aqui.Et hac de cauſa licet Hely ſũmꝰſacerdos iudeoꝛũ qᷓ;uis ex ſe eſſʒ bo nus tamẽ qꝛ nõ coꝛrigebat filios ſuos malos: ipᷣe ⁊ filij diuio iudicio interier̃t.vt hr.j. Reg.iij ⁊.iiij.c.⁊.xxxvij.di.c.legãt.⁊.xlvij.di.S.nece.⁊ ex⸗ tra de ſimo.c.lʒ hely.lõ ſolũ aũt e᷑na pena pu⸗ niemi ſi nõ coꝛrexeritis filios vꝛõs ſʒ etiã tꝑali. vt ðt Inno.tertiꝰ in:.c.q̃liter ⁊ qũ.extra de accu. ⁊ loquit᷑ de oĩb pᷣlatis.Legit᷑ q̊ʒ ad hoc ꝓpoſitũ quoddã hoꝛribile exẽplũ cõtra illos parẽtes tã ſenſualr amãtes filios ꝙ eis ꝑmittũt facere oĩa mala que volũt ⁊ nõ audẽt coꝛrigere illos ne cõ triſtẽt eos. Quidã em̃ iuuenis diſſolutꝰ malas tenẽs ſocietates nũqᷓ; a pr̃e coꝛrigebat᷑ ꝓpt᷑ inoꝛ dinatũ amoꝛẽ quẽ ei poꝛt abat. vñ effectꝰ fur cũ ad furcas duceret᷑ poſtulauit graʒ vt ſaltẽ pꝛẽs ſuũ oſcularet᷑ añ moꝛtẽ. Qua gr̃a obtẽta cũ pf adueniſſet ille oñdẽs velle eũ oſculari naſũ illi dẽtibo ãputauit ⁊ ĩ faciẽ ſibi ꝓiecit dicẽs. Uade maledicte pr̃ qꝛ tua cã ducoꝛ ad furcas.ſi eĩ me coꝛrexiſſes ad hac ſniaʒ nõ pueniſſẽ. R h Enc aũ̃t coꝛrectionẽ debetis facere dulci ter. Pꝛimo verbis:vt inqͥt Amb.lib.iiij. de officijs. c.xvj. dicẽs. . eq; monitio aſp era ſit: neq; obiurgatio ↄtumelioſa.?⁊ Seneca in ꝓuer bijs inqᷣt. Obiurgationi ſꝑ aliqͥd blande admi ſce.Si aũt verbis nõ coꝛrigant᷑:puniri debent factis:⁊ tñ cuʒ hũanitate.xlv.di.licet.Et.xxxiij. q.iiij.c.quod xpᷣs. Melius eſt em reddere rõnẽ de nimia miſicoꝛdia:qᷓ; ð nimia ſeueritate.l.di. c.ponderet.in fi.⁊=.xxvj.q.vltima.c.alligant.Nã humaniter caſtigatus reuerentiaʒ exhibet caſti/ ganti.Aſperitas aũt ⁊ nimia increpatio:nec coꝛ rectionẽ inducit nec ſalutẽ:vt dicit᷑ in.c.cũ btũs. xlv.di. Et qð dicitur de patribo:intelligitur etiã de magiſtris. Scriptũ eſt enim.ff.ad.l.aqui.l.ſʒ ⁊ ſi quẽcũq;.in fi.q ſolum leuis caſtigatio con⸗ ceſſa eſtdocenti ⁊ magiſtro. Quod etiam habet᷑ in.l.item queritur.S.idẽ iulianus.ſf.de acti.em. Ideo dicitur in.l.pᷣceptoꝛis.ff.ad.l.aquiꝙ pᷣce⸗ ptoꝛis nimia ſeuitia culpe ãnumerat᷑. Que oĩa ſunt ↄtra quoſdam patres ⁊ magiſtros qui ita crudeliter verberant filios ⁊ diſcipulos:ꝙ irru⸗ unt in eos vt belue fero ces:⁊ pedibo conculcant aliaſqʒ multas crudelitates contra eos agunt: itavt ſepe quaſi moꝛtuos relinquant.Quando tamẽ ꝑ humanã coꝛrectionẽ nõ volunt ſe emen dare:debetis ſᷣuare illud Ouidij in pᷣmo Me⸗ thamoꝛ.dicens. Cuncta pᷣus tẽptanda:ſed imedicabile vulnus Enſe reſcidendum eſt:ne pars ſincera trahatur. Unge metrice dicitur. St nõ ſufficient artes:veniemus ad arma. Oõð aũt dictũ eſt de obligatiõe coꝛrectiõis:itelli⸗ gitur de his parentibo tam coꝛpoꝛalibo q; ſpiri⸗ tualibo ⁊ magiſtris qui poſſunt coꝛrigere:quia ſi nõ poſſint excuſant᷑.l.culpa caret.ff.ð regulis iuris.vhi ðꝛ.Culpa caret qͥ ſeit:ſʒ phibere nõ pᷣt Impoſſibiliũ em̃ nulla eſt o bligatio ff.de regu lis iu.l.ĩpoſſibiliũ.vt aũt nõ veniatꝭ ad hãc ĩpoſ ſibilitatẽ incipite eos coꝛrigere a pueritia:qꝛ dũ mollis eſt vᷣga:faciłr flecti᷑.qñ autẽ eſt magna ⁊ dura:nõ pᷣt faciłr flecti. Ideo dicit᷑ in cõmuni ꝓuerbio.Caſtiga canẽ:ca ſtiga lupũ ſed nõ caſti gabis hoĩem canũ. UVt aũt vꝛa coꝛrectio effectũ bonũ hẽat:ſᷣuate illð documẽtũ Catonis ſui li. c.iij.dicentis. V Que culpare ſoles ea tu ne feceris ipſe. Turpe eſt doctoꝛi cum culpa redarguit ipſum. Pars tercia huiꝰſᷣmõis ĩ q̃ ponũt᷑ documẽ/ ta data filijs erga parẽtesſuos. Z KErcio vob filijs reli̊ documẽtum qð ðꝛ honoꝛatiõis.O bligati em̃ eſt ꝑ pᷣ⸗ ceptũ legꝭ diuĩe honoꝛare pꝛeʒ ⁊ mr̃eʒ. Exo.xx.Deut᷑.v.⁊ Ma t.xv.Et ſcitote ſᷣm doctri nã Alex.de ales ĩ.iij.pte ſue ſũme.ĩ tractatu ð q̃r to pᷣcepto ðcalogi.q̃ſtio.ij.ꝙ filiꝰtenet᷑ pᷣncipalr in ſex pꝛi ⁊ mr̃i. Pꝛimo amare eos coꝛdialr:⁊ ñ offẽdere eoſĩ aliq̊ nec vᷣbo nec facto aut alio mõ Scðo cis obedire tenet᷑ in oĩb licitis et hone⸗ ſtis. Tertio eos reuereri ⁊ honoꝛare:non ſolum verhis:ſed etiam reuerentia coꝛpoꝛali:ſᷣm ſta⸗ tum et conditionem eoꝛum. Quarto eos dul⸗ EE y cibus verbis in tribulatiõib cõſolari. Quinto 5 . . . 4 . D . 5 ſed cõfuſio. gloꝛia em̃ hoĩs ex hbonoꝛe patris ſui in infirmitate eoꝛũ illis ſeruire:? eos adiuuare ⁊ dedecꝰ filij parẽs ſi etiã ſanos in ſeruitijs operũ. Sexto eis neceſſa nectã patris beſrerns knroketorſmig Hiraſe tülilfgſ miniſtrare quãdo indiget. Hoc q́ pceptuʒ lius. ſi defecerit ſenſu veniã date: 2 neſt nn nchſin eſt de lege nature.nã a natnra om̃s indinantur cum in virtute vr̃a.Quã male fame eſt genac enfaininnin honoꝛare ⁊ reuereri parẽtes.l.ius naturale.S.fi quit patrẽ:⁊ maledictus eſt a deo q exaſt in⸗ nere na.iũcta.l.veluti.ff. de iuſti. ⁊ in. Lege q̊; huma trem. Hec ibi. * natma abrignn n na pꝛecipit᷑ filijs vt reuerẽtiã ⁊ bonoꝛẽ exhibeat On ſolũ aũt tenemini honoꝛare paren⸗ unpene Fs encen a depmranc. 1 er n tes carnales ſed etiã ſpũales Veicen Nninrſd v C depacha po., . I. ò O0. n.iij. parte b, . e.a libe. 2 liber. pꝛe. Ideo dicit᷑ in.l.j.ff. ſi quid i tu de q̃rto pꝛecepto decalogt d ſn enemmt whitlhe u. da. Hiern⸗ batei n6 eſt ſpernẽda: tta em̃ eos diligere ſic carnales.cita diligere. xxx. q. iij idohorcnigol re fe oms derrec endife det dnoe oinnes dHisnekeſſenerade ccraltes na, P. e ei quos omnes xpᷣiani tenent᷑ hono 6Raicnn quãtũ merent.vt inqᷣt Areſt.viij.ethi.⁊ Hiero. uereri.Ideo ſanctꝰ Frãciſc i noꝛane ? re/ ſaſ elatos u r uz l. 7 Miero. . anctꝰ Frãciſcꝰ in regula ãtiqua.c. uiſiousſdos in libꝛo de bonoꝛãdis parẽtibo.Et tãta debet eẽ ix.dixit.Om̃ n egiig arlqua.c. ſir nuded den ix.dixit.O m̃es clericos ⁊ oẽs religioſe. euegrſtoutnez ien reuerẽtia filij erga parẽtes ꝙ lʒ eſſẽt mali ex ma m nis in hi Ercligliaſos Paheo⸗ iinint 1e h ega hareret & 15 us pꝛo dñis in his que ſpectant ad ſalutẽ aĩ Intnensnun xima reuerẽtia debẽt eis videri boni:niſi ſintta ⁊ anoſtra nõ deuiãt reli beckonraq dainre gſe aäft Eine enererig o gen bont. a nõ deuiãt religione:oꝛdinẽ ⁊ offici No Aleicifo manikteſta eoꝛũ ſcelera vt nõ poſſint in bonũ ali ceoꝛũ deinatteligione: o:dins officinx K . . ꝛũ ⁊ admiſtrationẽ veneremur.Et ĩ admoni 6Ebtlnnfunn quatenꝰ interpꝛetari.vnð inquit iuriſcõſultꝰ in tiõibus ſuis idẽ di . Evodmonl mtinimm l. liberto. ff. de obſe. a libe. ? liber. pꝛe. Filio ſe Sipus ſute iqe dicebde. G con Guuæ q poꝛrae nnlim liberto. f. a libe. pꝛe. emꝑ figdẽ in clericis qui viuũt ſᷣm foꝛmã ſctẽ (Wondtnennſen⸗ honeſta ⁊ ſancta patris ꝑſona videri debet.⁊ in eccłie:⁊ vei. quliniit in toꝛma ſere ranane inlhll 2 in ecckłlie:⁊ ve illis qͥ ipᷣos deſpiciũt.Licet em̃ diaeune l. cum opoꝛtet. S. nõ autẽ. C. de bo. que libe.?⁊ in pctõò is ipoedeſpictic ticcem enen. minitue n oporrer.„. „K. ⁊ in pcctõꝛes tamẽ nullus ðbet eos iudicare:ipᷣe em̃ 6cunrscalc⸗ aut.de nuptijs.S.ſed quod ſancitũ.vſi.⁊ ita di/ ſol bi uaicare: lpe ein cbntdenlet nr. tijs. 9. led quoc vſi. us deus reſeruat ſibi eos ad iud ; ſiucclura citur. Erubeſcit lex filios fieri caſtigatoꝛes parẽ qᷓ; mi gaͦ wuateandu. na Mc ene Bto maioꝛ eſt om̃ibo adminiſtratio eoꝛũ . igbmmün tum. quod ſolũ ꝓpter reuerẽtiã dici quã eis de⸗ R«R;SKäü relaci . abent: tãto maius pctĩ hab norir emigneckende Queon .in li ſis qᷓ; in oibus alijs hoibus huiꝰ mũdi.Et idẽ ð bꝛo de honoꝛãdis parẽtibo dicit filio pꝛoteruo. ij ug alije boĩbuo puu mudi. Ccide enAmd ded s bn 2 1 in epla ad om̃s fideles dicit.Debemꝰ eccli iins⸗ qui relinquit patrẽ ⁊ matrẽ. Sances tue necduʒ ſitare frequẽ cderi Lccliag d Amile llcreü perdiderũt ſapoꝛẽ quẽ tibi pia mater in⸗ frequẽter ⁊ reuereri clericos non tim ꝓpter eMaienk er in? eos ſi ſunt pctõꝛes: ſed fficiũ ni = fundens linguã tuã pauit potu coꝛꝑis ſui.im⸗ ſunt pctõꝛes: ſed ꝓpter officiũ ⁊ admini/⸗ isſyguurdöe tundgens ui it potu coꝛꝑis ſui.im/ ſtrationẽ coꝛꝑis ⁊ ſanguinis dñi noſtri ieſu xpᷣi Aaßſartors,i dendepoertmutri ſeruitiũ qui nũq; tuos va ¶⁊ ꝓpter ſctã vᷣba que clerici dicccz unnuiaterip aiene n gitus hoꝛrẽtes totũ in te lambebãt oſculis coꝛ⸗ ſi miniſtrare debẽt ⁊ nõ alij. Pꝛopter hec docu — ncn pus. Et ibidẽ iten dicit. Meret᷑ cecitatis ſubire mẽta canit eccłia de beato Franciſco dicẽs. ndana ſuppliciũ qui parentũvultus vel toꝛuo viſu de ſbytere lt pꝛe cicti ſco dices. Dꝛe Mlcsſenddann. Nertoen yteros monuit pꝛe cũctis reuereri. Et hoc fie (gyiainpionnci ſpexerit:vel elatis oculis leſerit pietatẽ. Areſt.qʒ n debet triplici ratiõe. Pꝛima dicit ſub “ Anaanſanön in libꝛo Icono.inquit. Cõmunicatio maris ? nis. ſ ſubrogatũ capit naturã illiꝰ i lo⸗ ürauchal femine inñ animalibo irratõnalibo eſt ſolůmodo cũ ſubrogat᷑.l.cõperimꝰ E. de pri nſarr Uunhſäikrihoptl gratia ꝓcreande pꝛolis delectatõe admixta. In ſcrinioꝛũ.li.xij . c.fi. ?.xciij. di Ban er n⸗ oral Hugode hoĩbus autẽ nõ ſolũ ob banc cauſam: ſʒ vt filij ſunt poſiti loco xpᷣi animaꝝ paſtoꝛes oles gur nohane ic redderẽt auxiliũ parẽtib tẽpoꝛe indigẽtie: ſitut gura huiꝰ dixit dũs Petro Jobis xj Pal iennvetſon baren fecere fülijs mimg Pecllle ideo o fi?ꝭ oues meas.Quapꝛopt debet eis ſn madſae nuannuſ ij⁊ filie ſeruate pꝛeceptũ Ecci.iij.c.ſui lib.dicenñ. uerẽtia re ſentãti z xrp̃i of nhthſn tie er Du Htu Ecci. .c. lurtid. vlcen. ꝛeſentãtibo ꝑſo Adeo.vj.q.j.i eRT ſackr Judicii poera endiſ fili: ſic ſcire iee, eeeeoe pe rli aͤ egbeant ntiunffne honoꝛauit patrẽ filijs: ⁊ iudiciũ plebs epiſcopũ ſuũ nõ ac Emgffriiſdi matris exquirẽs firmauit ĩ filios. Sicut qᷣ the ano ſt olſeiu⸗ gus eum Knütoondini is e V ⸗ Sie arguat.quia nõ eſt diſcipulꝰ ſupꝛa magiſtru alniwr ſauriſat ita? qui honoꝛificat matrẽ ſuã.Qui ho ci. ̊z. vij. c. dici 5 dꝛa maguttum üͤndapenizi 2 qr m Qui ho Ecci.q̊ʒ.vij.c. dicit. In tota anima tua time deũ WE n m maré na. Qurn qʒ.vij.c.dicit. In t a time duch woret gaereſaumwenn ab mfaien Bis rin zſacerdoten llliꝰ ſanctifica.in etprntetvade titen⸗ die oꝛatiõis ſue exaudiet᷑ Qui honoꝛat patrem lige eũ qui fecitte:æ miſtros eiꝰ nõ derelinqt ſodftͤ Een vur wentelon arder alil obeduͦ pacri refn⸗ Honoꝛa deũ ex tota aĩma tua:⁊ ogotinee 69 Ngatnri Quitimet dñm bonoꝛabit pa⸗ cerdotes. Luce quoq;.xſ.dicit xpᷣu DMunper ned ſenros:⸗ quaſi dñis ſeruiet his qui ſe genuerũ Quivos ſpernit me Penme Sleut⸗ en goene lgmnlieng oberer mone nommtbanartc bonoꝛa patrẽ dñoꝛũ vicarij ⁊ locum tenẽtes ipſoꝛũ ab oĩbus rürſlunnid e. icio paj qui ſecũdus poſt regem ⁊ vicarius pharaonis grmemn tris firmat domos filioꝛum: maledicti . caſens phargon⸗ watnſnuin tri . o au⸗ in tota terra egypti ab omnibo ĩmo etiã a fratni/ zncſilus⸗ . * „ „ „ . Ruecs nesnnchs erachica ſpndomenc. e bus ſuis honoꝛatus ⁊ adoꝛatus eſt. Sicetia, eirhteng . patris tul: none tibi glia ſacerdotes vicarij xpᷣi ſũmi regis quibᷣ ipße de⸗ ntinnn hetneſinnlin N Wn ———— — — = E — ☛ — — onomen Nfünene fune h hmnmg llinn. gosdhe D agſiiin Viufnn) iunsene. miſcinn . 4 Duede. direied Mdianci⸗i ſtmno ü dargiari buidad weg offüitdn , Nopterdea naſco diisN 1dickſohnen urii=hH e nsn Smlazti: Mitns ſͤnt öengdie tüsfan niin en umnlced pumigkn natwaamedd ſitrutetna d döderdingln rhororfta zusſuandat utceñnan ſeüthoin anb Holit rus bn noch⸗ 3 gub⸗ it daues regni celoꝛũ vt aperiãt illð ⁊ caudãt ſicut eis videbit᷑ ſᷣm deũ:a cunctis debent hono rari.cuʒ em̃ ipos ſacerdotes honoꝛet deꝰ: quia ſunt ſui miniſtri.iuxta illud qð ait ſaluatoꝛ Jo hãnis.xij. Si quis mihi miſtrauerit honoꝛĩfi⸗ cabit eũ pater meꝰ qui ẽ in celis. Pꝛofecto mul to magis ab hoibus debent honoꝛificari. Ipſi em̃ dei miniſtri eſſe debẽt in magno honoꝛe in terris qui in magna gloꝛia erũt in celis. dicente dño vbi ſupꝛa. Ubi ego ſuʒ illic ⁊ miniſter meꝰ erit.Ad hoc etiã ꝓpoſitũ de honoꝛãdis ſacerdo/⸗ cibus narrat magiſter hyſtoꝛiarũ eccłiaſticarũ. ꝙ cũ Alexãder magnꝰ capta gaʒa iret hieroſo⸗ lymã ſũmus ſacerdos oꝛabat ꝓ gente ſua. Cui dñs ait vt ciuitateʒ ſertis honoꝛaret:⁊ pontifi⸗ calibo veſtimẽtis indutus obuiã pergeret Ale⸗ xandro. Quod cũ feciſſet ſociatus multis ſacer dotibo habẽs in manu laminã:in qua erat ſcri⸗ ptũ nomẽ dñi tetragrãmatõ. Alexãder magnꝰ deſcendit de equo ſolus ⁊ honoꝛauit ſacerdotẽ ⁊ nomẽ dñi adoꝛauit.Petẽtibꝰ autẽ militibus ſuis quare adoꝛaſſet ſacerdotẽ iudeoꝛũ:reſpon dit.Nõ hunc adoꝛaui ſed deũ cuius pꝛincipatũ tenet. Nã ꝑ ſomniũ vidi deũ in tali habitu qͥ pᷣn cipatũ perſarũ ſe mihi datuꝝ repꝛomiſit. N Ecuũda ratio dicit᷑ mediationis. Ille em̃ ſeſt honoꝛãdus qͥ eſt familiaris ĩmꝑato ri? ad eũ poteſt intrare ⁊ cũ ipᷣo loqͥ atq; eius iraʒ placare:qð poſſunt facere ſacerdotes. ca.ipᷣi ſacerdotes.j.q.j.⁊ ideo debẽta populł ve⸗ nerari quoꝛũ ſunt quaſi os q̊ddã apud domi⸗ nũ intercedẽs ⁊ oꝛans. ⁊ ideo in oꝛatiõib ſuis publicis ſemꝑ dicunt.queſumꝰ ⁊nunqᷓ; queſo. quia in ꝑſona oim loquũtur. Sacerdotes em̃ ſunt mediatoꝛes inter deũ ⁊ homĩes:⁊ ipᷣi diui na miniſtrat populis ⁊ vota populoꝝ offerũt deo. vt ait Hugo de ſctõ Uictoꝛe in.ij.de ſacra⸗ mẽtis:parte.viij.c.vltimo.⁊ beatꝰ Thomas in iiij.di.xxiiij. Ideo dicit᷑ ſacerdos q̃ſi ſacra dos: vel ſacer duxvel ſacra dãs ſᷣm Iſidoꝝ.vij.libꝛo ethimolł.Et lzʒ ſacerdos ſit peccatoꝛ tamẽ grãm dei in alios trãſfundit per miniſteriũ ſuũ.vt po nit mgjr in.iiij.di.xix.vbi etiã inquit:q ſacerdo⸗ tes quãdo oꝛdinãtur accipiũt poteſtatẽ clauiũ celeſtiũ ad aperiẽdũ celũ.Et ideo tanqᷓ; nr̃is pa tibus debemꝰ eis maximũ honoꝛẽ impẽdere. Quis em̃ nos fecit xpᷣianos niſi ſacerdotes:qᷣs nos abſoluit a pctis niſi ipᷣi:quiba dictum fuit Matthᷣ.xix.Quecũq; ligaueritis ſuꝑ terrã erũt ligata ⁊ in celis:⁊ quecũq; ſolueritis ſuꝑ terraz erũt ſoluta ⁊ in celis. Ipᷣi ergo ſacerdotes cum ſint capitanei noſtri ⁊ patres debemꝰ eos ſum⸗ mopere venerari.Scriptũ eſt em̃ in.c.qͥs dubi⸗ tet.xcvj.di.Quis dubitet ſacerdotes xpᷣi regum 2 pᷣncipũ oĩmq; fideliũ patres?⁊ magiſtros cen ſeri. Jpſi ſunt miniſtri dei Eſ⸗ a. lxj.qui nobis di uina miniſtrãt ſacramẽta.ec debemꝰ eos vi⸗ tuperare ſi mali ſint. Meliꝰ ẽ Eem̃ habere caput ccvin fractũ qᷓ; nõ habere. Et vt ðꝛ.xvj.q.vj.c.ſi foꝛtaſ⸗ ſis.Ad mẽbꝛa nõ ꝑtinet caput ledere vel impu⸗ gnare ſʒ a leſione ꝓtegere ⁊ defendere. O Ertia ratio dicit᷑ ſuꝑatiois. Excedũt em̃ c ſacerdotes oẽm poteſtatẽ creatã.ſicut p⸗ bat magt Auguſtinꝰ de Anchona in li⸗/ bꝛo de ptãte pape ſiue ð poteſtate eccłiaſtica. Et pꝛimo excedũt omnẽ dignitatẽ ⁊ pᷣncipatũ mũ⸗ di. Nam ſacerdotiũ pꝛeceſſit legeʒ ſcriptã:quia in veteri teſtamẽto pᷣmus ſacerdos qui iubente dño victimas obtulit fuit Melchiſedech. Ge⸗ neſis.xiiij.c. demũ per ſacerdotiũ iubẽte domi/ no regia poteſtas eſt oꝛdinata.vt patet.j. Regũ viij.c.⁊ ideo maioꝛ eſt autoꝛitas ſpũalis qᷓ; ter⸗ rena. Unde apłus.j.ad Choꝛ.vij.inquit.leſci⸗ tis quonis angelos iudicabimꝰ:quãto magis ſecularia.Ex quo innuit ꝙ ad dignitatẽ ecclłia⸗ ſticã ꝑtinet iudicare ⁊ inſtituere terrenã.Et non ecõtra.Facit.c.per venerabilẽ.extra.qui filij ſint legi.⁊.ix.q.iij.c.nemo.⁊.c.alioꝛũ. Cum igi tãto ſit no bilioꝛ dignitas ſacerdotalis dignitate tẽ⸗ poꝛali:quãto ſpiritꝰ eſt nobilioꝛ coꝛpoꝛe.c.ĩter coꝛꝑalia.extra de tranſſla.epiſ.vel elec.⁊ qᷓ;to ſol eſt dignioꝛ luna.c.ſolite.ð maio.⁊ o be. Si tene mur eſſe ſubiecti regibo ⁊ pꝛincipibo tẽporalibꝰ ⁊ eis honoꝛẽ exhibere.j. Petri.ij multo magis ſacerdotibo. Ipᷣi em̃ ſunt reges ſpũales.vnde.j. Petri.ij.dicit᷑. Regale ſacerdotiũ ⁊c.⁊ in.c.duo xcvj.di.ſeriptũ eſt.Aurũ nõ tam pᷣcioſiꝰ eſt plũ⸗ bo qᷓ; regia poteſtate ẽ oꝛdo ſacerdotalis altioꝛ. In ſignũ autẽ huiꝰ tõſurã quaſi coꝛonã geſtãt in capite ſacerdotes.vt dicitur.xij.q.j.c.duo. Et Ecci.x.dici᷑. Super facẽ ſcribe: id eſt ſacerdodꝭ imponet deus nomẽ ſuũ. Ideo in ſacra ſcriptu ra ſacerdotes aliquãdo appellant᷑ dij aliqñ an geli. vt dicit᷑.xj.q.j.c.ſacerdotib.Unð Dauid ꝓ pheta dicit ĩ pſal.ipᷣis ſacerdotibo.Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi om̃es.Et Exo.xxiiij.dici᷑. Ap⸗ plica illũ ad deos:id eſt ſacerdotes. Malachie q̊ʒ.ij.c.ſacerdos appellat᷑ angelus dñi.⁊ etiam j.q.j.in.c.labia. Pꝛopterea dicit deus in pſal.p ꝓphetã.Nolite tagere chꝛiſtos meos: ⁊ ĩ ꝓphetꝭ meis nolite malignari. In lege quoq; ſcriptuʒ eſt. Dijs nõ detrahes:id eſt ſacerdotibo.vt patʒ Exodi.xxij.⁊ tranſſumptiue in ca.ſacerdotibꝰ. M.q.. ⸗. Eiñundo excedũt omnẽ poteſtatẽ demo num. Licet em̃ quilibet demon ſuperet omnẽ poteſtatẽ terrenã. Job.xlj.tamen vnus minimꝰ ſacerdos ſolus vincit poteſtatẽ omniũ angeloꝛũ ſpirituũ. Nam ſi vnus pecca toꝛ abſoluitura ſacerd ote om̃es demones illi paradiſum tenere nõ poſſẽt. Quod oſtẽdit do⸗ minꝰ cum Petro inquit Matth.xvj. Tibi da bo clauẽ regni celoꝛũ:⁊ poꝛte iferi nõ pᷣnalebũt aduerſus am. Ertio excedũt ſacerdo tes poteſtatẽ ãge⸗ loꝛũ.Nam alicui angeloꝛũ no n eſt con⸗ “ S —☛ Bermo ceſſa poteſtas cõſecrãdi coꝛpus chꝛiſti.ſicut di⸗ cunt doctoꝛes in.iiij.diſt.xij.ſed ſolis ſacerdoti bus.vt dicitur in.ca.ſicut.de cõſecra.di.j. Jem excedũt in hoc poteſtatẽ vᷣginis cui nõ inuenit data hec poteſtas. Deinde beata vgo mediati⸗ bus octo verbis fecit deſcẽdere filiũ dei in vte⸗ rũ ſuũ dicẽs Luce.j.Ecce ancilla dñi ⁊c.SGacer dos vo quinq; verbis cõſecratiõis in inſtanti facit deſcẽdere radio ſolis velocius coꝛpus xpᷣi in hoſtiã.ſicut dicit᷑ in.iiij.ſen.di.viij.axima ergo eſt potẽtia ſacerdotũ qui poſſunt (vt ita di xerim)creatoꝛẽ creare:⁊ p humana ſalute dei fi⸗ liũ imolare ⁊ ſuperno patri offerre ⁊ ſacrificare. Qui etiã mirabilioꝛi modo faciũt in manibus ſuis venire dei filiũ qᷓ; venerit in vterũ virginis in quã venit paſſibilis ⁊ moꝛtalis:in eoꝛũ aũt manus impaſſibilis ⁊ imoꝛtalis. Itè in virgi⸗ nem ſemel tm̃ venit: in manꝰ vero ſacerdotum q̃tidie. Et ideo exclamat Berñ.dicẽs. O pᷣclara ⁊ venerãda poteſtas vr̃a ſacerdotes cui nihil in celo vel in terra cõparari poteſt:de qua oĩs crea tura ſtupet:coꝛ mirat᷑:cõtremiſcit homo:⁊ reue retur plurimũ angelica celſitudo.hec ille. Sa⸗ cerdotiũ em̃ eſt marimũ donũ a ſuperna demẽ tia collatũ.vt dicit᷑ in aut.quõ opoꝛtet epᷣos.in pꝛin.qᷓ;uis multitudo ſacerdotũ eos contẽpti⸗ biles faciat.c.legimꝰ.S.ſed dices.xciij.di.Si er⸗ go peccat qͥs vituperãdo virginẽ głioſam ⁊ an gelos ⁊ ſanctos:ergo maximuʒ ſcelus cõmittit vituperãs ſacerdotes ⁊ eis debitã nõ exhibens reuerẽtiã. Ideo dicit᷑.vj.q.j.c.ſacerdotes.Sacer dotes qui Ipꝛio oꝛe dñicũ coꝛpus conficiũt ab oſm̃ib ſunttimẽdi ⁊ honoꝛãdi.Et.iij.q.j.c.nulli ſcriptũ eſt.Dominũ crucifigũt qui eũ in ſuis ſa cerdotibo ꝑſequũtur.⁊. xj.q.iij.c.abſit. Anterius papa inqᷣt.Abſit vt quicq; ſiniſtrũ de his arbi/ tremur qui apłico gradui ſuccedẽtes xpᷣi coꝛpꝰ ſacro oꝛe cõficiunt:ꝑ quos nos xpᷣiani ſumus: qui claues regni celoꝝ habẽtes ante iudicij diẽ iudicãt.In veteri q̊ʒ lege quicũq; ſacerdotibus nõ obtẽperaſſet:aut extra caſtra poſitus lapida bat᷑ a populo:aut gladio ceruice ſubiecta ↄtem ptũ expiabat cruoꝛe.hecibi. Et.xvj.q.j.c.ſi cleri⸗ catus. Hiero.ait. Nõ eſt humilitatis mee neq; mẽſure iudicare de ceteris:nec de miniſtris ec/⸗ cleſie ſiniſtrũ quidpiã dicere. Ad hoc aũt faciẽ duʒ.ſ.ad honoꝛãdũ ſacerdotes dei inuitãt nos exempla impatoꝛũ.Sicut patʒ de Theodoſio imꝑatoꝛe: de quo legit᷑ in hyſtoꝛia tripertita.et in.c.cũ apud theſſalonicã.xj q.iij.Qui cũ feciſſʒ aliquos occidi nullo pᷣcedente iudicio:quia eiꝰ iudices fuerãt lapidati.cũ veniſſet ad ciuitatem Mediolani ⁊ ſolẽniter vellet ĩtrare tẽplũ dei oc currit ei dei ſacerdos ſãctꝰ Ambꝛoſiꝰ⁊ phibuit eũ intrare templũ atq; eum multũ repꝛehẽdit⁊ excõicauit in pꝛeſentia totiꝰ populi.Ex quo il⸗ le cũ maximis lachꝛymis domũ redijt: ⁊ ꝑ octo menſes nõ potuit intrare templũ phibente euʒ ſacerdote Ambꝛoſio. Tandẽ bumiliter dep̃ca, tus vt eũ intrare ꝑmitteret facta penitẽtia cum maximis lachꝛymis ⁊ deuotiõe intrauit oſten⸗ dens alijs chꝛiſtianis quãta ſit autoꝛitas ſacer dotis⁊ qᷓ;tũ debeat timeri. Aliud qͥʒ exemplũ habet᷑.xcvj.di.in.c.in ſcripturis.vbi narrat᷑ Cõ⸗ ſtantinũ imꝑatoꝛẽ dixiſſe.Uere ſiꝓpꝛijs oculis vidiſſem ſacerdotẽ dei:aut aliquẽ eoꝛũ qui mo naſtico habitu induti ſunt peccantẽ:damidem meã explicarẽ ⁊ cooperirẽ eũ ne ab aliquovide⸗/ retur.Et idẽ habet᷑ in.c.oↄſtantinꝰ.eadẽ di.Et.xj. q.j.c.ſacerdotibo.dicit᷑. Cum pie mẽoꝛie cõſtan / tino pᷣncipi allate accuſatiões cõtra epiſcopos fuiſſent:libellos quidẽ accuſationis accepit ſed eos qui accuſati fuerãt eᷣos cõuocans in eoꝛũ cõſpectu libellos quos acceꝑat incẽdit dicens. Ite ⁊ inter vos cauſas veſtras diſponite:qꝛ di⸗ gnum non eſt vt nos iudicemꝰ deos.Dñs q̊q; noſter ieſus xpᷣus vſq; ad moꝛtẽ debitũ hono/ rem impẽdere voluit ſacerdotibꝰ ⁊ pontificibꝰ qᷓ;uis eſſent mali ⁊ ſacrilegi.vt inqͥt Cypꝛianus xciij.di.in.c.dñs.Sed heu qꝛ in maioꝛi reuerẽ⸗ tia habiti ſunt a paganis⁊ gentilibo ſacerdotes idoloꝝ qᷓ; nũc habeant᷑ ſacerdotes veri dei. R Ed dicet quis.Ego ipᷣos non honoꝛo: ſ qꝛ ipᷣi nõ honoꝛãt deũ.nã multi eoꝛum peius faciũt xpᷣo qᷓ; fecerũt iudei:ipᷣi em ſolũ ſemel crucifixerũt eũ:ibi vᷣo quotidie dũ ce lebꝛãt in moꝛtali crimine.Judei xpᷣm trigita ar gẽteis emerũt:iſti vᷣo eũ duobo denarijs vel ſo⸗ lidis vendũt ⁊ ſepe non celebꝛãt niſi pꝛeciũ ſan/ guinis habeãt. Itẽ cum debeãt eſſe lumẽ popu li.c.ſacerdotes.xciij.di.cũq; debeãt eſſe oĩbus ꝓ poſſe ſuovtiles.xiiij.q.v.c.deniq;.ſũt deſtructio 7 obfuſcatio totiꝰmilitãtis eccłe.Nemo em̃ plꝰ in eccłia dei nocet qᷓ; qui ꝑuerſe viuẽs nomẽ ſa⸗ cerdotis habet.lxxxiij.di.c.nemo tales nãq; ſa⸗ cerdotes mali qᷓ;tũ in eis eſt nomẽ dei deſpiciũt ⁊ panem pollutũ offerũt.xlix.diſt.c.ſacerdotes:. Mulciq; ſunt ſacerdotes voce ſed pauci opere xl.di.c.multi.Nã cathedra nõ facit ſacerdotẽ ſʒ ſacerdos cathedrã. Ibidẽ. Iſti mali ſacerdotes cõparant᷑ ſimie.j.q.j.c.ſi quis.inqͥt.Et de ſuo oꝛ dine crimẽ ⁊ iudiciũ acquirũt.c.multi.xl.di. Sʒ noli o frater talia de oibus ſacerdotib eloqui. Nam in om̃i cõgregatõe ſunt boni ⁊ mali.xlvij dl. c. qᷓtũlibet. Et poſito ꝙ om̃es eſſent mali ta/ men ſacramẽta ab ipᷣis tradita q;diu ab ecclia tolerant᷑ nõ ſunt ↄtemnẽda:quia nõ ſuis ſʒ xpᷣi verbis ſacramẽta ipᷣa conficiũt.c.panis.⁊.c.re⸗ uera. de cõſe. di. ij. .j.q.j.c.ſignificaſtis.⁊.c.xpᷣs. cum.c.ſequẽti.Unð ſacramẽta a iuda pꝛodito⸗ re tradita nõ fuerũt repꝛobata. c.ſecũdũ.xix.dilſ. 2.j.q.j.(.dedit.Tales em̃ ſacerdotes ſibi tm̃ iu⸗ dicium mãducãt ⁊ bibunt.j.q.j.ca.per Eſaiam Sicut autem radij ſolis non inquinantura lo cis immũdis per que tranſeunt:ita nec diuina ſacramenta a malis miniſtris.dicto.cſecũdũ. migſanun ngranun tgl in gſnntinn GMickron t neunionpenan ninlaninolit UrciiNvurndid , (nurercotüth inurunt e ſronſencdcfer iluura diodo gicraminfoe lun gamge 1pſrearkeinemi lact gult.⸗ Gepent Aun wmarnsaum litonzarminit ſnir wnoꝛan, Mungi Kors ee bennutlaendores ſiG0ohun 1 (emesehros oo (strigoloen Mismedantec Domlnica ſcide lſcopigtabbari Mhoßib animarin Iſcinoſſenus, bho t honps. fis dfi ſodeſſ nitin Datdarider⸗ Pocknnſihienen Deemigonnd die⸗ hengen Mmi: horaien kthaberſlplong lunnmn Mevag rlnen Aecnigen unigenin nnm aie nde ndaneeri. enen wdes d one dehti hn nder ſoi rincenen nn mdio:inad rlidſaedn dores ndi . vos non onn niolton mit iden ii. ooniedid arömengino n denanis relſℳ%α tniikecüſen e the wnäon deit tt en iqgſürdcknun eſenoi, ſeriui;mi molirtiß6 nonik hn 1Nſkehlams Nerſed oech borſuatnt mibuntn re Ne.⅞ mhort coga . onirmaliliei Sſentmain id. abacc ianoſvis itcoNs caſts 1oiacinen h CKütiin S ſae. . lnciucn . Urun . . muiſi RM xix.di. Ipſi vo mali ſacerdotes ſunt ſicut fax ac cenſa.quia alijs lucẽt⁊ ſibijpᷣis nocent.xv.q.vl⸗ tima.c.vltimo.⁊ velut lixiuium alios lauant ⁊ ipᷣi nõ lauãtur.lxxxiij.diſt.c.nihil.⁊.S.ſequenti. ⁊ per eos ſacramenta velut per lapideos cãna⸗ les vbi nihil generat᷑ tranſeunt ad locũ fertilem id eſt ad alioꝛũ ſalutẽ.c.ſi fuerit.j.q.j.vnð eoꝛuʒ miniſterio ꝓłis benedictio ⁊ gratia diuina cõ⸗ fertur.j.q.j.ca.dictũ eſt a dño. Quia ergo ſunt dei miniſtri. ca. diaconi.el.iiij. xciij.diſt.⁊ in aut᷑. quõ opoꝛ.epiſ.S.j.⁊ xpᷣi legatõe fungũtur.c.oĩs vij. q.j.ideo debẽt ab oĩbus venerari.Nã vt ſu⸗ pꝛa dictũ eſt vicariꝰ ⁊ locũ tenẽs alicuius debet venerari ſicut ꝑſona cuiꝰlocũ tenet.Et ideo qui contẽnit ſacerdotes contẽnit xpᷣm cuiꝰ vices ge runt.c.in nouo.xxj.di.Sed quid plura dicamꝰ de honoꝛe ſacerdotũ cum etiã demões illos ho noꝛẽt ⁊ reuereant᷑. Legit᷑ em̃ in vita beati Remi gij ꝙ cum ſemel deferret coꝛpus xpᷣi cuidã infir mo obuiauit ei diabolꝰ qui ſubito ſe ꝓſtrauit in terrã. erat em̃ in foꝛma hoĩs. Cum aũt reuer teret᷑ ſanctꝰ Remigiꝰ obuiauit ei iterũ diabolꝰ ⁊ nõ ꝓſtrauit ſe in terrã ſed genuflexit.Cui bea⸗ tus Remigiꝰ inquit. Cur pꝛimo es pꝛoſtratꝰ: nũc vᷣo genuflexiſti.Cui diabolus ait. Quãdo ibas deu ðferebas cui me ꝓſtrare debeo:nũc ve ro tibi tanqᷓ; eius miniſtro genuflecco. Mini⸗ ſter em debet honoꝛari ꝓpter dñm..c.ſacerdoti⸗ bus.xj.q.j. Peioꝛes ergo ſunt demonijs qͥ nõ ſolũ honoꝛãat ſacerdotes ſed illis ſepe iniurias inferũt.Et ideo o xpᷣiani deuoti recomendo vo⸗ bis patres veſtros ſpũales.i.ſacerdotes ac oẽs dericos ⁊ religioſos:quos ſi vt tenemi honoꝛa ueritis mediaãtibo eoꝛũ oꝛõibus ad vitã perue⸗ nietis eternã. Dominica ſecũda poſt paſcha de cõſilijs da tis epiſcopis:abbatibb:parochianis: pꝛioꝛibꝰ: atq; om̃ibo animarũ paſtoꝛibo ⁊ pꝛelatis Ser⸗ mo vigeſimuſſextus. Bo rẽtis dñice.Non ſine ingẽti myſte⸗ H rio dei ſapientia oꝛdinauit:vt oĩis creatura ſub alterius eſſet poteſtate conſtituta. Vnð ad Ro.xiij.dicit Paulus. Om̃is anima poteſtatib ſublimioꝛibo ſubdita ſit.tranſſum/ ptciue.xxiij.q.c.quid culpat᷑. Ideo ꝓuerb.vij.ait dñs. Per me reges regnãt:per me pᷣncipes im⸗ perãt. Hoc etiã patet in bꝛuq que ſequunt᷑ du⸗ catũ ⁊ habẽt ſuꝑioꝛes ſuos.vij.q.j.c.in apibꝰ.et ſunt verba Hiero.ad Ruſticũ monachũ. Unð Pbus.j. Mectheo.ij. Metha.⁊.viij. Phiſi. ait. Cauſe inferioꝛes naturaliter regũtur a ſuꝑioꝛi⸗ bus.Et hoc voluit deꝰ fieri ratiõe oꝛdinis. Qꝛ bonũ vniuerſi cõſiſtit in oꝛdine.rj. Metha. Itẽ quia coꝛpus ſine capite vile reputat᷑.ff, de reli. et ſuʒ paſtoꝛ e bonus. Joh.x.⁊ in euãgelio occur ſump.ſu.l.cum in diuerſi is. Et ita populꝰ male ſe habet ſine paſtoꝛe. Ideo volẽtes eligere ducẽ ⁊ paſtoꝛẽ animasũ ſuarũ debẽt diligẽter cõſide⸗ rare quid faciãt.iuxta illud.ij. Parał.xix.vbi di citur. Uidete quid faciatis.nõ em homis exerce tis iudiciũ ſed dei:? quodcũq; iudicauericꝭ in vos redũdabit. Sit cimoꝛ dñi vo biſcũ ⁊ cũ di⸗ ligentia cũcta facite.Non eſt em̃ apud dominũ deum noſtrũ iniquitas nec perſonarũ acceptio nec cupido munerum.hec ibi.Magnũ ergo eſt onus illoꝛũ ad quos pertinet eligere pꝛelatos: boni em̃ pꝛelati difficile iueniũtur.Debẽt emha bere illas cõditiões quas ponit apłlus ad He bꝛeos.vij.dicẽs. Lalis decebat vt nobis eẽt põ tifex ſanctꝰ:innocẽs:impollutꝰ: ſegregatꝰ a pec catoꝛibo:excelſioꝛ celis factꝰ. Pontifex aũt dici⸗ tur pꝛelatus ſᷣm Qatholicon:id eſt poteſtatẽ fa ciẽs alijs:quia debet alijs facere ⁊ oſtẽdere viã quã ſequũtur.c.cleros.xxj.di.Debet etiã eẽ ſan⸗ ctus quo ad deus:id eſt in eiꝰ amoꝛe firmatus. innocẽs quo ad pꝛoximũ:id eſt nemini nocẽs: impollutꝰ quo ad ſeipᷣm:id eſt habere cõſciam imaculataã:ſcgregatꝰ a peccatoꝛibo quo ad con/⸗ uerſationẽ ſuã:quia nõ debet cuʒ malis ſed cũ bonis cõuerſari:excelſioꝛ celis factꝰ quo ad ce⸗ leſtiũ contẽplationẽ:vt dicere poſſit cum apło ad Philip.iij. Noſtra autẽ conuerſatio in celis eſt.Et ideo cũ in om̃ib rebus etiã mimis:ſem per in pᷣncipio diuinũ imploꝛare debeamꝰ au⸗/ xiliũ.vt inqͥt magiſter Methaphiſice Plato in bmo Thimei.multo magis in hoctam arduo oꝑe in eligẽdo patrẽ reccoꝛẽq; ac pꝛelatũ totarũ animaꝝ debẽt electoꝛes totis pᷣcoꝛdijs omipo⸗ tentẽ depꝛecari:vt eos inſpirare velit ad eligen⸗/ duʒ illũ qui magis expediat tãto regimini. Ip ſe enĩ eos inuitat ad hoc petẽdũ Baruch.iiij.di cens. Clamate ad me ⁊ ego exaudiã vos ⁊ eruã vos de manu pꝛincipũ iniquoꝛũ.Et Hiere.iij. eum deuote inuocãtibꝰ bonos pᷣlatos pollicet᷑ dicẽs. Dabo vobis paſtoꝛes iuxta coꝛ meum.½ Quales aũt ð beãt eligi paſtoꝛes ſᷣm coꝛ domi ni Hietro madianites cognato ſuo Mopſi in⸗ ſinuat Exo.xviij.di. Pꝛouide.i.cũ magna deli beratiõe elige:de om̃i plebe:hoc eſt abſq; perſo narum acceptiõe:viros.i.viriles non puſulani mes.vt mulieres ſeu effeminatos: potẽtes.ſ.in opere ⁊ ſermõe:ac timẽtes deũ.i.bone conſciẽtie ⁊ magne ſctitatis:in quibo ſit veritas.i.qui nõ ſunt ſimulatoꝛes ⁊ hypocrite:⁊ qui ſequãturve ritatẽ ⁊ nõ inoꝛdinatã affectionẽ.⁊ qui oderint auariciã.i.qui nõ querũt que ſua ſũt ſed que ie⸗ ſu xpᷣi:ꝛ nõ appetãt ſuã vtilicatẽ magis quã cõ⸗ munẽ.qͥ regãt ꝓpłm.ſ.aliquãdo vᷣbo eis pᷣdieã⸗ do aliqñ exẽplo.qꝛ plꝰmouẽt facta qᷓ; vba.ff.de leg.l.de qͥbo.cũ ibi nota.⁊.l.ea q̃.ff.de hẽ.em.oĩ tꝑe.i.qͥ nũqᷓ; ſint negligẽtes ĩ viſitãdis: admo⸗ nẽdis ⁊ coꝛrigẽdis ſubdid ſʒ ſint ſoliciti ⁊ fer⸗ uẽtes ac ſtrenui ĩ offieio ſuo:⁊ ſuẽtaſiliũ pbᷣiqꝗᷓ vt refert Archi. in.c. hoc habet. xlvj. diſt. inquit cuilibet bono pᷣlato. Cũctis eſto benignꝰ:nemi ni blãadꝰ:paucis familiaris:ebus equus: ad iram tardꝰ:ad miſicoꝛdiã ꝓnus:iĩ aduerſis fir⸗ mus.:in ꝓſperitatibo cautꝰ:oibusꝓdeſſe debes velle nulli nocere. Quilibet em̃ taliũ pꝛelatoꝛuʒ põt dicere verba thematis nr̃i. Ego ſum paſtoꝛ bonꝰ. Suꝑ qᷣb verbis videbimꝰ ſex cõditiões q̃s habere debet qͥlibet bonꝰ paſtoꝛ aiarũ. Pars pᷣma in qua explicant᷑ ſex cõditiões ve ri paſtoꝛis.Et pᷣma conditio declarat᷑ que dicit fidelitatis. T Vam ſit arduũ idoneũ inuenire pa⸗ q ſtoꝛẽ ſine machla ⁊ defectu ⁊ cũ cõdi⸗ tionibo que reqͥrunt᷑ in pᷣlatis oſtẽdit = ſaluatoꝛ Luce.xij.?2 Matth.xxiiij.di. Quliſputas eſt fidelis ſeruus ⁊ pꝛudẽs quẽ cõ⸗ ſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuã vt det illis cibũ in tẽ poꝛe.Suꝑ quibo verbis Chꝛy.inquit. Querit dñs nõ quaſi pꝛudẽtẽ ⁊ fidelẽ diſpeſatoꝛẽ igno rans:ſed volẽs innuere huiꝰrei difficultatẽ ⁊ ra ritatẽ. In pᷣdictis aũt vᷣbis declarat dñs noſter ſex boni pᷣlati cõditiões. Pꝛima quarũ dicit᷑ fi⸗ delitatis.ibi.fidelis.Secũda hũilitatis.ibi.ſer⸗ uus.Tertia ſagacitatis.ibi.⁊ pꝛudẽs. Quarta ſinceritatis.ibi.quẽ cõſtituit dñs. Quinta pat᷑/⸗ nitatis.ibi.ſuꝑ familiã ſuã. Sexta frugalicatis ibi. vt det illis cibũ in tpoꝛe. Quo ad pꝛimã cõditionẽ que dicit᷑ fidelitatis dico ꝙ triplex in bono p̃ᷣlato debet eſſe fidelitas.ſ.oꝛis:coꝛdis: et oꝑis.Oꝛis vt vnũ nõ dicat ⁊ alið faciat cũ frau de.qꝛ ſi cuilibet hoĩ graue eſt fidẽ fallere.ff.ð cõ ſti. pec.l.j.multo magis vicario xpᷣi ⁊ pᷣlato.De⸗ bet ergo eſſe verax ⁊ nõ duplicibo vᷣbis vtẽs.qꝛ vt dr Ecci.v.Denotatio peſſima ſuꝑ bilinguẽ. Idcirco idẽ ſapiens.xxxvij.c.eiuſdẽ lib.ðt.Ante oia oꝑa tua verbũ verax pꝛecedat te.Licet em̃vt inqᷣt glo.in aut᷑.de nup.S.j.v.nõ em̃.col.iiij.ſa⸗ piẽtis ſit mutare ꝓpoſitũ in tẽpoꝛe: qꝛ q̃ de no⸗ uo emergũt nouo indigẽt auxilio.ff.de interro. ac.l. de etate.S.ex cauſa.Et ideo pᷣlatus ex cauſa poſſit reuocare ſniaʒ ⁊ qð pꝛius deliberauerat imutare:tñ quia om̃e debite ꝓmiſſum eſt debi⸗ tum..l.j.ff.de pac.c.q̃liter.extra.e.l.nõ minoꝛẽ.C. de trãſacde. bet pᷣlatus qᷓ;tũ ei bono modo poſ⸗ ſibile eſt qð ſemel deliberate pmiſit ſuo ſubdito obſuare:ita vt nõ ſit mẽdax aut leuit᷑ mutabił ſed ita verax ⁊ fidelis vt ſubditi ita vᷣbis pꝛela⸗ ti acqͥ eſcãt ſecuri ſicut euãgelio xpᷣi. 7 Excũdo debet pᷣlatus eẽ fidelis coꝛde: ita ſxt nõ ſit ſimulatoꝛ vnũ oñdens in oꝛe ⁊ alið hñs in coꝛde.nec faciat ſubditis ſi⸗ cut ſcoꝛpio qui ante blandit᷑ ⁊ cauda pungit. De tali pᷣlato dicit᷑ puer.xj.Simulatoꝛ oꝛe deci pit amicũ ſuũ.⁊ Hiere.ix. In oꝛe ſuo pacẽ cum amico loquit᷑ ⁊ occulte ponit ei inſidias.Debet g̊ᷣoẽs ſubditos fideli dilectiõe ãplecti ⁊ nõ inoꝛ dinatis affectõibo toꝛqueri vt vnꝰ ſit ei filiꝰ aliꝰ — S,Sẽ filiaſter. Ex his em̃ maledictis affectiõiby oꝛiũ/⸗ tur inuidie: murmuratiões:⁊ ino bedietie atq; diuiſiões. Qui em̃ ioꝛdinate diligit aliquẽ ſi eñ videat pᷣumptuoſũ actemerariũ illũ laudatvt audacèæ ac magnanimũ. Si aũt ſit ineptus ille quẽ inoꝛdinate diligit dicit eũ cauſa hũilitatis ita facere ⁊ eũ alijs anceponit.conaturq; de aſi⸗ no facere dextreriũ ſiue ſonipedẽ. Sed illi qͥ hec vidẽt dicunt illð qð cõiter dici ſolet.ſ. Magna choꝛda reqrit᷑ vt ad celuʒ aſinꝰꝑtrahat᷑. Si vo male alicui affici᷑ vᷣtutes q̃ in eo ſũt pᷣũptuoſi tates appellat:humilitatẽq; reputat ineptitudi nem. Juliꝰ em̃ celſus lib.ij.inqͥt. Unuſqᷣſq; libẽ ter credit qðᷣ appetit.⁊ ſãcꝰ Bona.in.ij.ſen.diſ. xliij.in queſtiõibo circa litcerã ðt. Homo aliqñ bene ſcit aliqͥd ſed tamẽ affectio adeo dñat᷑ ĩ eo vt ad exiſtimãdũ oppoſitũ illũ ꝑtrahat.De tali affectiõe Hiero.in ſuo tranſitu dixit.Nimius ⁊ ſtultꝰ amoꝛ ignoꝛat iuſticiã ⁊ veritatẽ:ratiõe ca ret:modũ neſcit:neq; alið cogitare põt qᷓ; qð di 1 it.hic amoꝛ nõ eſt charitas ſed ſtulticia. Hec On igit᷑ in plato debet eſſe inoꝛdiata af⸗/ n fectio qᷓ;uis poſſit ⁊ debeat magis vir⸗ tuoſum plus diligere:ſicut xpᷣs pꝛe cete ris aplis diligebat Johanẽ. vt ðꝛ Joh. vltimo. ſed datis paribo quõ ad vᷣtutes debet oĩbꝰ ſub⸗ ditis habere charitatẽ ⁊ dilectionẽ:oẽſq; eq̃liter amare q;tũ poteſt. Tenio debet eſſe fidelis ĩ oꝑe:vt officia ⁊ honoꝛes eq̃liter diſtribuat iter idoneos ⁊ nõ ſibi cõiunctos ↄſanguitate ⁊ affi nes ac charos eleuet⁊ extraneos depᷣmat. Offi⸗ cia etem̃ ac honoꝛes eq̃lit᷑ debẽt diuidi.ff. de mu ne.⁊ ho.l.qui oꝛiginẽ.S.pꝛeſes. Suꝑ oĩa aũt fi⸗ delis diſpẽſatoꝛ eſſe debet:vt inſufficiẽtes ad pᷣ⸗ latiões non ꝓuehat.vt em̃ ðꝛ in.c.nihil.extra de elec. Nihil eſt qð eccłie dei magis officiat q; ꝙ indigni aſſumũtur pᷣlati ad regimẽ animarum Officiũ ergo tribuat vnicuiq; qð ſue ſaluti ⁊ cõ muni vtilitati videat expedire. Et hoc eſt qð ðᷣt Paulłꝰ.j.ad Choꝛ.iiij. Hic iã querit᷑ int᷑ diſpen ſatoꝛes vt fidelis qͥs inueniat᷑.Debet etiã ſᷣuare illud qð habet᷑ in.l.honoꝛes.ff.de ðcurio.vbi di citur. Honoꝛes ⁊ munera nõ oꝛdinatiõe.i.ſᷣm oꝛdinẽ tꝑis ſed potioꝛibo qbuſcũq; iniũgenda ſunt.i.magis dignis ⁊ ſufficiẽtibo.Et hoc ſuffi⸗ ciat quo ad pᷣmã pᷣlati cõditionz. Secũda cõditio que ðꝛ hũilitatis. Elñũdã veri paſtoꝛis cõditionẽ q̃ ap⸗ ſ pellat᷑ hũilitatis demõſtrat dñs no⸗ ſter in vᷣbis pᷣallegatis dũ ðt.Fidelis fßuns.q̃ſi di.nõ dñs:nõ tirãnus.Se raphicꝰ q̊q; Franciſcꝰ in regula ſua.c.x.oſtẽdẽs quales debeãt eſſe pᷣlati ait. Fatres qui ſũt mi niſtri ⁊ ſerui alioꝛũ fratrũ.Et ibidẽ etiã ðt. Naʒ ita debet eẽ ꝙ miniſtri ſint ſerui oĩm fratrũ. Eſt aũt triplex ſeruitꝰ. Una cupiditatis.ſ.qñ pᷣlatꝰ bʒ ſubditũ lucroſũ ⁊ ſibi in tꝑalib vtile:⁊ ratõ cn Nigtinn (inggennt 1 7 Pnteerägind Gcbütiennuün Sckafblanie Ponntonisbiim ſithrch ugd ülnummnt tn,üuicrir MmMdtotlopͤck wpikscuizfurſie fiſonctömdurt Mbolusciſtorut uübideranackand oſgnikicignmn (oncodͤfacitä MAvarigdeninin Wnopot iuparet Mprclonöͤts eral 2* . lolingeenthi iſacnscſtmal Pleculcevatae lcaiſi rbi, tüluincibusre⸗ Meiitßlodict Undm Seveb ſufm iez WNNS nſelendden doßſantinen Ecptorefenge, müinn üeru buͤrzinneig. Eeci ſubalnata chnamie Uiregt wadn tia AMrdat du. Vdin ſiinn. neräröeg. Nnſäti; öde. akumnde acheinoegange Ncder naggn ierhs tn Ndͦ oöee. todhe e noninſgeclin deht cſeſdii Anbuat ir. Nſngrietgfi osdehn Oe üdiuidiff denn 8Sondigtüß NincndiN gs Firi Ungninnan n k gontni e t Dehrnifin fNNN oimni,n ig inügent n Ebocſuft is. Gditone⸗ möſtrardie ns düd 8 n hrinne⸗ laſosctoti ns lii⸗ bidicni, Nioinfn, S lueri quẽ de eo habet ꝑmittat eũ multa mala fa cere aie ſue nociua:⁊ bonoꝛi diuino ↄtraria ⁊ in magnũ ſcandalũ:clauditq; oculos ⁊ oſtẽdit ſe noõ videre.⁊ hbec eſt ſeruitꝰ diabolica ⁊ ſuppoꝛta tio iniqua. Peſſima eſt em̃ patiẽtia ꝑ quaʒ nu⸗ triunt᷑ in ſubditis vitia:vt ꝓbat᷑ per.c.iuſtũ eſt. in fine. xxiij.q.iij.⁊ per.c.nõ putes.⁊.c.nõ eſt ino centie.?.c.qui vicijs.eadẽ cã.q.v. Ideo Eſa.j.ðꝛ Pꝛincipes tui infideles oẽs diligũt munera ſe quunt retributiões. Alia eſt ſᷣuitꝰ puſillanimi⸗ tatis ⁊ eſt illoꝛũ qͥ nõ audent coꝛrigere magna⸗ tes timẽtes ne ſint poſtea eis cõtrarij vel eos de poni faciãt de officio.⁊ iſta q̊ eſt maledicta ſer⸗ uitus. Et ideo hõ puſillanimis non debet fieni platus.Et huic ðꝛ Ecci.vij. Noli q̃rere fieri iu⸗ derx niſi valeas vᷣtute irrũꝑe iniqtates.ne foꝛte extimeſcas ſaciẽ potẽtis.vt em̃ inqᷣt Nicolaꝰ de lyra ſuꝑ Matth.iij. c. In hoc cõſiſtit vitas do⸗ ctrine ꝙ aliqͥs nõ timet vitia magnatoꝝ confi⸗ dent arguere. Tertia ẽ ſeruiꝰ hũilitatis:⁊ ẽ illiꝰ pꝛelati qͥ ſe indignũ tali officio exiſtimãs ſe mi⸗ niſtrũ ⁊ famulũ reputat oĩim ſubditoꝛũ ſuoꝛũ: eis eſt affabilis mãſuetꝰ ⁊ beniuolꝰ. Et ad hoc hoꝛtat᷑ ſapiẽs Ecci.xxxij.dicẽs. Rectoꝛem te po ſuerũt noli extolli:eſto in illis q̃ſi vnus ex ipſis. Mõ debet em̃ quiſqᷓ; gliari de pꝛelatiõe ſed ma gis hũiliari ? timere ne deꝰ hancilli dignitatez dederit ꝓ ſuoꝛũ operũ remũeratiõe. Itèe cõſide⸗ rare debet qð ſcriptũ eſt Sap.vj. Judiciũ du⸗ riſſſimũ his qui pᷣſunt fiet. Itẽ debet aduertere ꝙ ſpũſſanctꝰ xpᷣm durxit in deſertũ vt ieiunaret ſed diabolus eũ ſtatuit ſupꝛa pinaculũ templi vt eũ ibi de vana głia tẽptaret.vt patʒ Mat.iiij Quo ſignificat᷑ ꝙ multos ſpũſſanctꝰ ducit ad religionẽ ad faciẽdã pniam:quos diabolꝰ ꝓcu rat eleuari ad eminẽtiã ⁊ pᷣlationẽ eccłiaſticã:vt quos nõ põt ſuꝑare in ſubiectiõis hũilitate vin cat in pꝛelatiõis exaltatiõe.Nã Saul qui añqᷓ; eligeret᷑ i regẽ erat hũilis ⁊ bonus:poſt adeptũ regnũ factus eſt malꝰ ⁊ ſuꝑbus.ſ. Regũ.xv. Et ideo ille qui eleuat᷑ ad pꝛelationẽ debet ſeruare illð Ecci.iij.vbi ðꝛ. Quãto maioꝛ es tãto magꝭ te hũilia in oibus ⁊ coꝛam deo inuenies gr̃am. Huic aũt pᷣlato dicet in moꝛte dñs noſter illð Matth. xxv. Serue bone⁊ fidelis intra in gau dluʒ dñi tui. Talis pᷣlatus amat᷑ a ſubditis: vt ceñm̃ inqͥt Tulliꝰ in q̃dã oꝛõe ad ceſarẽ. Nihil eſt tam populare qᷓ; boĩtas.Ecõtra aũt iuxta Hie/ roñ.ſentẽtiã in epła ad Titũ.Nihil eſt fediꝰ pꝛe ceptoꝛe furioſo. Ciendũ tamẽ ꝙ pᷣlatus nõ debet in bis ſ q ptinẽt ad officiũ ſuũ ſe viliter tractari Ddopmittere: imo debet oſtẽd ere autoꝛitatẽ ſuã ⁊ pᷣlationẽ. Uñ ait iuriſcõſultꝰ in.l.obſeruã⸗ dũ.ff. de offi.pꝛe.ꝙ pᷣlatus debet taliter ſe babe⸗ re cũ ſubditis vt cõtemni ſe nõ patiat᷑. Et ibidẽ 8ð: ꝙ nõ debet aliquẽ ſubditũ recipere in nimiã familiaritatẽ ⁊ equalitatẽ.nã ex cõuerſatiõe eq̃li contẽptio dignitatis naſcit᷑.Et ibidẽ dicit᷑ ꝙ ita ſe debet gerere vt autoꝛitatẽ dignitatis ſue ige⸗ nio augeat.Qugx re repꝛebẽdẽdi ſunt illi pᷣlati qui habẽt nomẽ officij ſed dimittũt alios illud exercere:ita ꝙ ſunt tanq; circulꝰ ad tabernã.Nã cum ꝓpłus credit habere vnũ pꝛelatũ haber de cem quãdo pᷣlatꝰ ꝑmittit caput ſuũ reuolui cir⸗ cũq̃q; a multis:ex quo ſequũtur infinita incon uenietia. Ideo ðt Areſt.xij. Mecha. Qꝛ res no⸗ lunt male diſponi:nõ eſt bona pluralitas pᷣnci⸗ ũ:vnꝰ ergo pnceps.hec ille.õ igit᷑ ſeinꝑ pꝛe⸗ atus vti debet manſuerudine ſed quãdoq; vti põt ⁊ tenet᷑imꝑio ⁊ autoꝛitate.Uñ in.S.nõ per/ mittas.in aut.de man.pᷣn.imꝑatoꝛ inqt. Lalẽz vᷣo pᷣbebis temetipᷣm oibus⁊ publice⁊ puatim vt cerribił qͥdẽ ſis delinqntib ⁊ indeuotis:mã ſuetiſſimꝰ aũt ⁊ mitis oibus placidis ⁊ deuotꝭ ⁊ paternã eis exhibẽs ꝓuidẽtiã. HWM De tertia cõditioe que ðꝛ ſagacitatis. A Ertia veri pᷣlati cõditio dici᷑ ſagacita t ctis.Debet em̃ eſſe pꝛudẽs aſtutus et diſcretꝰ. Uñ ðꝛ ꝙ debet eẽ plenꝰ ocu lis in diſcreciõe.c.ſcriptũ.de elec. Ea⸗ pꝛopter ſicut urgus de quo Ouidiꝰ inqᷣt. Cen tum fronte oculſos centum ceruice gerebat ⁊c̃. Eapꝛopt᷑ oĩibus pꝛelatis dicit dũs Matth.x. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſᷣpentes. Abſurdũ ẽ eniʒ vt alios regat qui ſeipᷣm regere non poteſt.il.fi. C.de legi.tuto. Nam Paulus ait.j.ad Thi.iij⸗ Si quis domui ſue pꝛeeſſe neſcit eccłe dei quõ diligẽtiã habebit.q̃ſi di.nullo modo.TLales au tem rectoꝛ es inſipientes ⁊ fatuos cõꝑat Berñ. in lib.de cõſideratõe.ſimie currẽti in tecto dicẽs PRerx fatuus in ſolio eſt ſimia in tecto.que nibil cõponit vel vnit ſed quod cõpoſuũ eſt diſſoluit ⁊ diuidit. Unde reuera nõ eſt hodie neceſſariũ facere ſicut fecit Salomon:qui vt habet᷑.j. Pa ral.ix.miſit naues i tharſis ad poꝛtãdũ ſimias ⁊ pauones. Multi em̃ inter eccłie pꝛclato s ad modũ ſimiarũ ſunt fatui pẽniſq; pauonis ami cti ⁊ oꝛnati. Pꝛopter quoꝛũ fatuitatẽ ſãcta dei eccłia quotidie de malo in peius ꝓcedit. Scri⸗ ptũ eſt eĩ Ecẽs.x. Ue terre cuius rex puer eſt: id ẽ fatuꝰ ⁊ ſine ſagacitate? aſtutia. Pꝛelatõ em̃ data tali eſt ſicut bonus gladiꝰ poſitꝰ in mas⸗ nu furioſi. Sciẽdũ eſt ergo ꝙ ĩ tribus pᷣcipue debet eſſe pꝛelati prudenia. Primo in cognitõe. Tenet᷑ em̃ pꝛelatus cognoſcere ꝓut ei poſſibile fuerit devita ⁊ moꝛibo ſubditoꝛũ. Unð Eʒzechie li in ꝑſona cuiuſiibet pᷣlati dicit deus Ezech̊.iij. Fili hoĩs ſpeculatoꝛẽ dedi te domui iſrael.i.ple bi tibi cõmiſſe vt eius vitam diligẽter aſpicias. Quapꝛopr in.c.q;uis.extra de regu.iuris dicit᷑ Non põt eſſe iuſta excuſatio paſtoꝛis ſi lupus oues cõedit ⁊ paſtoꝛ neſcit.Diligẽt᷑ g̊ ↄſiderare debet ſubditoꝝ naturã ⁊ inclinatiõʒ ac moꝛes: vt poſſit eis ꝓpuidere de remedijs oppoꝛtũis.et iõ ꝓuer.xxvij.cuilibet pᷣlato ðꝛ. Diliget agnoſce Bermo vultũ pecoꝛis tui ? greges tuos cõſidera.vt ſcʒ poſſis eos a malis cõſuetudinibꝰ amouere:in quo requirit᷑ magna pꝛudẽetiaæ nõ modicus la boꝛ. Un cõiter dici ſolet ꝙ nõ ſine magna diffi⸗ cultate ⁊ induſtria de limo educit᷑ poꝛcꝰ⁊ rana EFEcuũdo dʒ eẽ pꝛudẽs in creditõe:ꝛne B ſomia credat que de ſubditis ei referunt᷑ lAlAlrrxxvſj.di.c.ſi qd. Ut em̃ inqͥt moꝛał poe⸗ ta Chato Rara fides ideo qꝛ multi multa lo⸗ quunt᷑ ſõ mimũ aũr in pᷣlato eſt vitiũ ſi leuiter credat.vt ei ðꝛ Ecci.xix.Qui cito credit leuis ẽ coꝛde. Tertio debet eſſe pꝛudẽs in actiõe. Nõö em̃ debet eſſe pᷣceps in actiõibo ſuis nec credere ſempꝑ capiti ſuo:vel eſſe obſtinatꝰ i opiniõc ſua ⁊ dure ceruicis:ſʒ agere debet oĩa cũ debita ma turitate? pꝛudẽtia:qꝛ diſcretio eſt mater omniũ vᷣtutũ.j.q.v.c.pñtium.⁊ de officio cuſtodis.c.j. maxime aũt in dãdis ſentẽtijs ⁊ puniẽdis ſub⸗ ditis debet mature ꝓcedere.qꝛ vt ðꝛ in.c.iudicã tẽ.xxx.q.v. Judicãtẽ oꝑtet cũcca rimari ⁊ oꝛdinẽ rerũ plena inqᷣſitõe diſcutere.Facit c.cũ cauſam extra de teſti.⁊.c.in pᷣmis.ij.q.j.⁊.c.occidit.xxiij. q.viij.⁊.l.iudices.C.de iudicijs. Et debet ſentẽ⸗ tiare ſᷣm allegata ⁊ clare ꝓbata.l.illicitas.in.S. veritas.ff.de offi.pꝛe. In arduis debet ſemꝑ cõ ſulere pꝛudẽtes:qꝛ q̃ cũ ↄſilio fiũt fructu ñ care bũt.l.hũanũ.C.de legib.⁊.l.dubiũ nõ eſt.C.de repa. Mõ igit᷑ debet eſſe pᷣlatꝰ fatuꝰ ⁊ indiſcretꝰ: ſed maxime pꝛudẽtie ⁊ ſagacitatis.qꝛ ars artiũ eſt regimẽ aiarũ.c.cũ ſit.de eta.⁊ q̃li. Ideo cuili⸗ bet pᷣlato ðt Eſopꝰ in ſuis fabulis.Si qͥd agis pꝛudẽter agas ⁊ reſpice finẽ.Ferre minoꝛa volo ne grauioꝛa ferã. De quarta cõditiõe que ðꝛ ſinceritatis. ¶ Uarta veri paſtoꝛis cõditio ðᷣꝛ ſince⸗ q ritatis.Tres aũt debẽt eſſe ſincerita⸗ tes in pᷣlato. Pꝛima ðꝛ affectiõis: vt nõ delſideret pᷣlatõʒ.ſic hoꝛtat᷑ Chꝛyſ. in.c.multi.xl di.dicẽs.Nullꝰ querat quõ alijs maioꝛ appareat:ſed qũo oibus inferioꝛ videat᷑ qm̃ nõ q maioꝛ fuerit in honoꝛe inter hoiĩes ille eſt iuſtioꝛ:ſed qͥ fuerit iuſtioꝛ ille eſt maioꝛ.Nul lus aũt ãbitioſus ẽ iuſtꝰ.GBoni em̃ pᷣlatõis ho⸗ noꝛẽ nõ ambiũt ſʒ alios tãqᷓ; dignioꝛes ſibi pꝛe ponũt.vlij.q.j.c.ilð.vñ Aug.ix.de ci.dei.⁊ trãſ⸗ ſũptine.viij.q.j.c.qͥ epiſcopatũ.ðt. Locꝰ ſuꝑioꝛ ſine quo ꝓpłus regi nõ põt:⁊ ſi ita adminiſtret vt decet tamẽ indecẽter appetit᷑. Et ſõ ãbitioſus ad pᷣlationẽ ⁊ ſi ałs ſufficiẽtiſſimꝰ ſit non debet admitti.i.q.j.c.pᷣncipatꝰ.vbi ðꝛ. Pꝛincipatus quẽ aut ſeditio aut ãbitꝰ occupauit:etiã ſi mo⸗ ribo aut actibo nõ offendit:ipᷣiꝰ tñ initij ſui ẽ ꝑni cioſus exẽplo.Et difficile eſt xt bono pagantur exitu q̃ malo inchoata ſunt pncipio. Tales am bitioſi deſiderãt emere gabellã impedimẽtoꝝ et curarũ atq; occupationũ.Dicit em̃ Martialis poeta hoĩ ambicioſo.Querꝭ onus magnũ ma⸗ gnum dũ queris honoꝛẽ.Solicitudo grauis ẽ pꝛeparatꝰ honoꝛ.Sed qð peius eſt ipᷣis pᷣlatis eſt ſicut gladiꝰ quo occidant᷑:velut laqueꝰquo ſuſpendant᷑:⁊ ſicut baratrũ in quo pꝛecipitent᷑: ac velut pelagꝰ in quo demergant᷑ cã ipi qᷓ; eoꝝ electoꝛes ſaltè in moꝛte.Etc ideo qũ gaudent de tali pᷣlatiõe põt eis dici illud qð cõiter dici ſolet ſcʒ ꝙꝙ nõ ſemꝑ ridec vxoꝛ latronis nec ipᷣe latro. Eapꝛopf᷑ nullł abitioſus debet ad dignitates eccłiaſticas ꝓmoueri.c.qͥ eccłiaſticis.lviij.diſt. vnõð in.c.ſicut.j.q.vj.Gꝛego.inqᷣt.Sicut is qui inuitatꝰ renuit:queſitꝰrefugit:ſacris altaribus eſt admouẽdus.ſic quivltro am bit vel impoꝛ⸗ tunũ ſe ingerit eſt pculdubio repellẽdus.lam qui ſic nitit᷑ ad altioꝛa cõſcẽdere:quid alið agit niſi vt creſcẽdo decreſcat:⁊ aſcẽdẽdo exteniꝰ inte rius in ꝓfundũ deſcẽdat. Ille aũt eſt ã bitioſus qui ſine ſuffragio tꝑis⁊ ſine merito laboꝛis ad honoꝛes mũdi deſiderat ꝓmoueri.c.miramur. in fine.lxj.di. Iphm aũt ambitioſum ita ðſcribit Inno.tertiꝰ in libello de miſeria cõditiõis hũa ne.quẽ refert Archi.in.c.oẽs.xlvij.di.dicẽs.em bitioſus ſemꝑ eſt pauidꝰ ⁊ attẽtus ne qͥd dicat vel faciat qð i oculis hoĩm valeat diſplicere:hu militatẽ ſimulat:honeſtatẽ mentit᷑:affabilitates exhibet:benignitatẽ oſtẽdit:ſubſequit᷑ ⁊ obſeqᷣt᷑ cũctos honoꝛat:vniuerſis ſe indlinat: freq̃ntat curias:viſitat optimates:aſſurgit ⁊ amplexat᷑: applaudit ⁊ adulat᷑.bene nouit illud poeticuʒ. Et ſi puluis erit nullꝰ tamẽ excute nullũ.Queli bet officoo cauſa ſit apta tuo.Et ſunt vᷣba Oui⸗ dij in.j.de arte amãdi.Pꝛomptꝰ eſt ⁊ feruidus vbi placere cognouerit.remiſſus ⁊ tepidusvbi putauerit diſplicere:ipꝛobat mala: deteſtat᷑ ini⸗ qua:ſed alia cũ alijs ꝓbat ⁊ ipꝛobat: vt iudicet idoneꝰ ⁊ reputet᷑ aptꝰ:ac laudet᷑ ab oibus ⁊ ſin gulis appꝛobeł᷑:libenter loqͥ᷑ de pncipatu quẽ ambit:⁊ dicit.O quãdo pncipabit᷑ ille q ſit ſeue rus in iuſticia:pius in miſicoꝛdia:qͥ nõ deuiet amoꝛe vel odio:qui credat fidelibo: acquieſcat ſimplicibo:qui ſit hũilis ⁊ benignꝰ:largꝰ ⁊ mã ſuetus:cõſtãs ⁊ patiẽs:ſapiẽs ⁊ aſtutꝰ.hec ille. Pꝛedicta aũt faciebat ãbitioſus Abſalõvt pa⸗ tet.ij. Regj.xv.c.Et ideo poſt vſurpatã regiã di Fnitate miſᷣabilit᷑ interijt.ij. Reg.xviij.c. Tali⸗ us ergo ãbitioſis nullꝰ debet dare vocẽ.qꝛ in⸗ quit Gꝛeg.in regiſtro:⁊habe?᷑ in.c.in ſcripturis viij.q.j.Locꝰ regiminis deſiderãtib eſt negan⸗ dus ⁊ fugiẽtib offerẽdꝰ.Sed heu qꝛ hec peſſi⸗ ma peſtis ãbitio eſt illa que totã dei eccliam de ſtruit. Quã ples em̃ reperiunt᷑ qui volunt cico⸗ niarũ moꝛe ſemꝑ ĩ ſublimib ſtare.qui ſicut ci⸗ chades aere ita ipᷣi paſcunt᷑ ambitiõis fumo et vanitate:⁊ adeo ceci ſunt vt nõ videãt lumẽvite VUnð quidã ſapiẽtiſſimꝰ cheologie magiſter qͥ pꝛius deliberauerat ſe regularẽ obſᷣuqtẽ facere cũ ad dignitatẽ eccłiaſticã ꝓmotus fuiſſet mu⸗ tauit ꝓpoſitũ dicẽs:ꝙ fumꝰ pꝛelatiõis erxcecaue rat oculos ſuos.Cui dici poterat ſicut aic ſactꝰ = iccrObedt iopttetono⸗a gentenu emi tln detm. Sraſonns 4 (orsnone⸗ ſchninfn Ahimuti iigontaigun Miptmmiifi iſniclitra Mmluürllinudni 7 tt uncaind pdhrfmngrcue⸗ nno Citllänen ii lc Nocöic iot Jinnan (ſite onrdicis ai ancc?ſec diadote eſcguetrur (tolloren?cöſennire llird n abifinc gti no ſentr in e irpotigteoder bſſimatrtüdf Ulni Berguee Whrnnonistnis. Nemonanöe nnncdin 4 Whumntar W 4 — obfunſurdirde ſtlinoſrufite ſueftlißlaintnen (ahaepafandh Cöpctünn MWggß näcnme nlbenddlahii b abuſiͤſge woigleclrrdc Foliũ H it tde no d de ap/ deo 26 in K. d ipe⸗ Kerſe deot ja dicio ige⸗ z in. l. diuxmaꝛ lec. Pꝛe nen li.xij. a vl ſil tia 2ln. 1.d e tboo etia l.in. ndus to.l. ern Hien bꝛo ryrizanifae k Eſa ß. ari quos itas at: eoꝝ vt vius nanprizan diciẽ t Chꝛyß. p . Si blim aſeezea d uoſe udici eũ marty de eo clamat bmatu alis viclu ſi Hõ ac vt eſteis 9 udici eũ Sz de ex rit p ſer⸗ lið v ſſtrariõe bet p ent: Ijntu ipoſſt gapit?* iudi oꝛat. deo rauerit ter ler 9 mi 6 qli etene hoc qᷓ k.l. ipo c gapit lab umi. J eſide ec int. D ab ad net d que h.]. rene idici H bia fu cũq; del elo:n erit. ia 18. Te lat ea a Titũ. nemo aſtoꝛi ſta tua in fu ſuꝑb uicũ in c ctau 86. S ati faciã iij. 2 ad bilia o pa ſuſc nongernn „ uſionẽ 1tra cionis. 8 nce? fe iij. ſſib bone ſtina: ſu B kzose olue ulti. fuſio⸗ ati atio⸗ ulto ßue himo. mpo irco be ꝛfeſtina KFE uigh, l. di. in.c ueni rq der icit ꝓe tionẽ: deo i rad⸗ le q: iu. J .Diſcu . Tenet᷑e . Uritiin uda ſin dare aepha el o li⸗ lium. f Pꝛ um. ſola dito 6.j7. mküne Laluinarn re nep ra * . el a 7 bil mon! m tu 8229 ſub 8. J0 iR L m perm e ura une pet: vel ei Balo icum! itas lari ſuos vim Neiſain bern ne nt acciꝑ ſi S am e nt los dio vin DNi. en pe illã * quiꝑn ne ace rietla lie — uda p ta conſo puu 2i medi uti öümdtie ſ magis ꝛelat grelam 8 fiere ſciendũ. Ec tus it nutrix ſumꝰi arle a E8 Nui leno ſ in pocegidet⸗ FarsaEr picto⸗ auns des s dy MM ꝛece . ügat offi tiõis ſonẽ cut ij. die ea la 2 ber cit ap uiſ. Ua. ttslfi ut pꝛe tig vlu gat of le mer bitiõi tione ſicut 9.ij. dii fou ia ? be icit ap ui ſp a 9 ſtuti iniũ diẽtie amb ep̃la ic hime trix fe coꝛd l. vj. d os ꝗq glo/ iSinbe quaa diẽtiã Obe bido rar ſſum ; ſi nu ißi Hal. lcro: vos pbi el edi nqt. d libid peun og n. q; ſi ſſe mil⸗ ad ᷣ delic tatis: me RðDWZ per ob o.inqᷣ uo⸗ 0 qs em aron. tan dz eſt Ideoꝗ liqᷓ deli lenitati. ſuꝑn tundentnn Pbignegon llo m aulu tanq; hom Pla hoĩes it hõ õi in ſo * dule ur cotre üHg in hoco bet v cit P deo eab lios ofuerit hmõ ign“. idet ꝗ cru⸗ pcliinſ “’ in ho go debet dici⸗ cataꝛ erer m alie atꝰ ite hm benig hfe v dibet ſe a 5 +-ꝰ inn rg Heb. v. ui vo li qu t em̃ ccupa nſtru ſs ſit aq; atninte vn⸗ rgutir Nõ e dD d qu No E bẽte 0 ſtis i uſſcrüs qua it ⁊ e min iſz titdenn TInð a ſe lens. 5is. De et 8 e ũ ſpuſſa ne iſurgi⸗ regt uẽtes: ſz cnenae Un⸗ iactiapie ois arüet le t. Cũ ſp uſctm̃ qeiſun li de reg ueres 5 kaürckidte⸗ H i ondꝛe qt lcit electi ꝑſon us: ait. iritũ bun in li delinq 8 6 Laürckiktin H ſibi h i. ij. in dici 6em Eͦ alicuiu 7 ſa u:ſp furibi lexan. rca s clemen Pr. ladee “ ccl. j. tas tatio ꝛe alicu⸗ 09 fau fect d Äle lis ci is dle aſibo: uatcnen ne d Erti 8 nõ onẽ ilita ſed ſp 6 6. Jõ: li eſſe cru E s8 7 accid hec ille. j. dminiit oꝛes ffecti ã vt ſa:ſed ere gelẽ. J No cẽdũ. rIs 2 a ſit.l gut. . roluntiii electeo ta affe ꝛig a cau i elige ipu ait. par efuturi⸗ itur i. c. exi di nig cdſisi ĩoꝛdinatẽ re? p. luſta c bon i au apu alt. ad ta de fi an ð ðꝛ ĩ. c nendt ma cöͤtin t ĩoꝛd culal lia in ols dor Quliar lbilis ogite dies pe iqð e elinq li diän artic giclenen ioꝛẽ. ꝛita flexibil ſpe ura iniſe tiã d tampl niAdinn pter p liqu clẽt aptio utoꝛeg 12:7 d fut ẗ rem tlicenti erit cõ NN. ec ꝓpten vel a 2– ſuffi teſſes vlce au Nõ ſeuer 18 4 parci 6 dat di fas ltate unms ne R n liquo tiõeſ icta illa elec. aꝛ neſci ipa nõ cedi fa len cit 1 B ratioe ad ũ ſunt a de cuz ertſgilicen o pcti oõͤne cõ ps pia 9 Faci lerdiglen re ali ino ? öſciẽti gnü ſun extr lõez vo i q tñ i ſſio p a rõ d tp̃ᷣ am. quit RM liquenͤbicol ndig ſctis. natiõ *: qu ber ti remiſt liqu 5 ade plectar ngut teii en: uẽ ſil güt i ũ in cũ ꝛdin de: ſee ij. ſ. it alie meq⸗ ltiõe fficijs la⸗ ubſeqnir ci llü que eligũt cũ ſubo 5 eſt d Oſe q. v otuit itti: ũ v .5 offi cq; cale lbſegulrihi ill ſciẽter ꝛiuati.c. 9 p 18 nõo u. 7 5 cqðᷣ p ecom mod in li. cis a viu » Eon em Ia pꝛiua ꝛelat m elect eoꝛ .ſ. ap nec ꝗᷣ un oſt lbꝛo. i 1s pct ſſumꝰ . R D 1 ligedi eri pꝛel em̃ ñ electhe me 4n impu ſta p m allenis . poſt dia: 1le elige⸗ t fieri lib e cũ 6 ex ſt ſpi us 1 :iu ð a atũ bicoꝛ ſußtꝛmin te debe Cũ ta ölcabo deſec us er me a ſſim dicta ꝗ rſemꝑ qu mibic xvj. gen ergo cas. Li 6 cõ erũt ſea nõ i debz ceſſi dpᷣ amu 8 llloꝝ arep m ant. xx. e pulelutn 7 pꝛactic Ue nau õib libet e⸗ lã a⸗ atia tate pſtar lligan ti de e 7 pꝛ ſal. cx pi regna electõ o qᷣli 8 fue⸗ etia mp ceſſi ſas oc. c.a pla b/ enal dirit Pl t. Jpi re aut t ide electu ea⸗ i. Co 2 nece m cau id h ideo p̃l ſu r ſont filt dixit ũ ait. ictis co. E moe l. j. B di. tibo:? c em̃ t ad! l. Et ſuis ſ 6 ſunf⸗ ij. iter Pꝛedict bolic'. tali ſal. ſ. ec nita ellẽe Fac xlv. di lain iu Ad! oteſt ꝛobãt 9 ſed e:et ſi i m̃ p :2 in 5 ſedit nem?. 1 iu btů⸗ ũge udelit heũ tri⸗ lcin ct rare⸗ Altei loꝝ: 2 6 eti cum ini augel tthe 5 ſornon b. uſſan ueſt tire. Aun imp llẽtie n uſſan q; ppe 7. C. cl ꝛdia ö cum Ma ꝑiculuʒ detin ſen ſe ſeq öſenti öſilio eſtilet ſpñ 1 6 ltima ißico no cu⸗ ſupꝑ . 8 pi iũgi malnd talib⸗ ne coſe in cõ dra pe bis! pſal enehmmn ẽtibo: Chꝛiß. augelis imi obqr: ru ta llacen bijt i the uẽ vo illð 1„ gq cum ueti bᷣm ¶ ter delis in re obe rit nul Reraein an 8 qu icere ꝛbabi⸗ bent. elinq nt ß ſt ꝓpte ond petenen deipth nen rqn it: coꝛes 1d liſti: tis d debe mael niĩa d peccat 4 ckabe G . 8 vir 5 ſteti elec oteri npſi . ditis uc de m lis p tus a ndꝰgr tde zunng tu ꝛũ nõ gite o no pe ſſum 5 t ind ſis. P uita eratus po aut nuen atoꝛ eligi tũc d ſti 7 a . au de cau ſepe c q; deſp ſcentis ꝙ 9 Hrhlltſ erge t.⁊ tůc legi tatis. lla us : qꝛ nqᷓ; adoleſce ceſſe Se⸗ rd teqt 4 189 21 lta cit:· ſeros oſſe ofringe obi. r r ctus inſ Bea is. eðꝛ p ſtoꝛ iplex. P en ꝓPij hũ 6 p ecõf Jac 3 » re l.lxi⸗ trijs cloe ꝗ boni ſſe tr . Ideo tur i em oꝛta po põc diciũ: q nõ fe . glimen it in a ondi õditio bete tionis. ij. it. Sie ð p ſub ipᷣ iud illi q̃ lit di⸗/ e tab nta ce a cõ 7 de ſitation ũ. xv 4 nit q ut irich dei fiet facit 7 rlkur, De 4 Uint fnitatj. cit viſital Reg ib⸗ epo ijciat a itadu ꝛdia eamt niſeri⸗ eene⸗ nitat dicit v ð.j. qu reij ter v ibico lle ꝗ ea lm l⸗ 1 Rir rpa as die ill at: 2 cuͦ ca 1 ud re anem oi ndt ul. i 4 mn kerluod GE eſolerzane e Kechnara mauäclian – ennure ine ergo ris. ſa in amnenee cum em roi UMD . Ig fra . e.De n ſcri inqͥ genti rit m terit 2 ve en eren Uiſitabi ilce. c. vt igen 9 ot m dnen ne oni⸗ Vataronic ias c, Gichamtua gire oeꝛdin os indu diaco xj.q.ii Au „ (oꝛd S ſanaleo⸗ pᷣlato cio t nie h iõ ßʒ gra⸗ 4 clunn Ladhuc. lutati.vm abultgtcr. S * — pſmng unee cop idu eſt odeci binis 8 ligen de due Noe nut, 1 igin H miol E ̃icoꝛdias 5nõ f. das ultkoꝛclia⸗ me F long alijs ſñie ne lcut L gligetia aeſidicn egligeria 3 5r i 9 nesligt ꝛelat utf. de 4 lõis eſt b: in aut. ſiõis dicit i dus abu it. vt cim̃ o gfii Aein S fſcõdi ſic ⁊ tuã a me nõ abſcõdas.Tertia eſt ꝓp᷑ liberalẽ dñm. vñ ipe (hꝛyß. ait in.c. alligant. i fi. xxvj.q.vij. Ubi paterfamilias argꝰ eſt: diſpen/ ſatoꝛ non debet eſſe tenax. Si deus eſt benignꝰ vt quid ſacerdos ei erit auſterus. Ue igit illis platis qͥ er nimia crudelitate in deſpationẽ po⸗ nũt ſubditos ſuos ⁊ illos pꝛeuaricari faciunt a ſua pfeſſione.De quibo ait dñs Hiere.xxij. Ue paſtoꝛibo qͥ diſpergũt ⁊ dilacerant oues paſcue mee. Ideo in cronicis oꝛdinis nr̃i dict᷑:ꝙ ſan⸗ ctus Franciſcꝰ cõtra pꝛelatos crudeles calẽ de⸗ dit ſentẽtiã dicẽs.Ate ſctiſſime dñe ⁊ a tota cele⸗ ſti curia:⁊ a me pauꝑculo tuo ſint maledicti illi pꝛelati qui ꝑ nimiã ſeueritatẽ ſunt cauſa ꝑditio nis aiaꝝ ſuoꝝ ſubditoꝛũ. OD Ertia patnitas dici᷑ coꝛreccioõis. Nõ em̃ t ſufficit pꝛelatũ eſſe bonũ i ſe niſi malos ppuniat.extra de ſimo.c.lʒ hely. Jõ Aug. in lib. de paſtoꝛib dicit. Reddet paſtoꝛ de pelle ouis moꝛtue rationẽ. Quapꝛopt᷑ Inno certius in. c.qᷓliter ⁊ quãdo.el.ij.extra de accu.inqᷣt. Ad coꝛrigẽdos ſubditoꝛũ exceſſus tãto diligẽtius debet pꝛelatꝰ aſſurgere qᷓ;to dãnabiliꝰ eoꝝ offẽ ſas deſeret lacvereccag. multo peioꝛ factus es eo qͥ deliqͥt.O igi pꝛelati ſcitote ꝙ vt inqͥt Clemẽs tertiꝰ in.c.inter oꝑa·ex tra de ſpon. Inter oꝑa charitatis nõ mĩmũ eſt errãtẽ ab erroꝛis ſui ſemita reuocare. Magna eſt em̃ elemoſyna delinquẽtes coꝛrigere: ⁊ errã⸗ tes in viam deducere veritatis.vt dicit᷑ in.c.tria ſunt genera.xlv.di. Ideo in.c.nõ oſculat᷑.v.q.v. ait Kmbꝛo.MNõ oſculat᷑ ſemꝑ pater filiũ ſed ali⸗ quãdo caſtigat:quãdo ergo caſtigat᷑ qui diligi tur tũc circa eum pietas exercet᷑.habet em̃ amoꝛ plagas ſuas que dulcioꝛes ſunt cũ amariſſime inferunt᷑.Dulcioꝛ eſt em̃ religioſa caſtigatio qᷓ; blãda remiſſio.⁊ in.c.nõ oĩs.ea.q.⁊ cã. Aug.ait MNõ oĩs qui parcit amicꝰeſt:nec oĩs quivberat inimicꝰ. Melioꝛa em̃ ſunt vulnera amici q; vo lũtaria oſcula inimici. Meliꝰ eſt em̃ cũ ſeuerita te diligere q; cũ lenitate decipe. Qui em̃ freneti⸗ cum ligat ⁊ qͥ letargicũ excitat ambobo moleſtꝰ eſt ſed ambos amat. Eſt aũt ſcẽdũ ꝙ in ar⸗ cha dei erãt tria.ſ. Mãna:virga:⁊ tabule teſta⸗ mẽti.vt ðꝛ ad Heb.ix.ꝑ qð figurabat᷑ ꝙ in pᷣla⸗ to qui eſt archa dei debẽt eſſe tria. ſ. Mãna dul cis exhoꝛtatiõis atq; miſicoꝛdie ac pietatꝭ quo ad bonos ⁊ coꝛrigibiles. Itẽ vᷣga ſeuere coꝛre⸗ ctiõis quo ad duros ⁊ obſtinatos in pctis. Et tabule ſapisetie ⁊ diſcretiõis quo ad om̃s.vt in⸗ qt Gꝛego.in moꝛab.lib.xx.⁊.trãſſumptiue in.c. diſciplina.xlv.di.vbi etiã ait.Diſciplina vel mi⸗ ſericoꝛdia multũ deſtitnitur ſi vna ſine altera te neat᷑. Sed circa ſubditos ineſſe debet rectoꝛibꝰ ⁊ pie ↄſulẽs miſᷣicoꝛdia:⁊ pie ſeuiẽs diſciplina Mi0nc eſt ſemiuiui illiꝰ vulneribo qͥ a ſamari/ tano in ſtabulũ d uct⸗ eſt adhibet vinũ ⁊ oleü. tAug. in lib. deverbis dñi dicit. Si neglexeris coꝛrigere delinquẽtem vyt ꝑ vinũ medeant᷑ vulnera et ꝑ oleũ foueant᷑. quatenꝰ vnuſqͥſqʒ qui ſanãdis vulnerib peſt: in vino moꝛſũ diſtrictionis adhibeat:et in oleo molliciẽ pietatis. Pervinũ em̃ mundant᷑ putri da:et ꝑ oleũ ſanãda fouent᷑ Miſcenda eſt ergo lenitas cũ ſeueritate ⁊ faciendũ eſt quoddaʒ ex vtroq; tẽperamentũ vt neq; multa aſperitate ex ulcerent᷑ ſub diti:neq; nimia benignitate ſoluã/ tur. Hinc etiã Dauid ait. Uirga tua ⁊ baculus tuꝰ ipᷣa me ↄſolata ſunt. Uirga em̃ ꝑcutimur⁊ baculo ſuſtentamur. Sit ꝗ̊ diſt rictio iuſticie q̃ feriat et ↄſolatio baculi q̃ ſuſtẽtet. Sit itaq; a⸗ moꝛ ſed nõ emolliẽs. ſit rigoꝛ ſed nõ exaſperãs ſit ʒelus:ſed non inoꝛdinate ſeuiens. ſit pietas ſed nõ plus qᷓ; expediat parcẽs. DHec ille. Ea ꝓpt᷑ Salomõ vt ðꝛ.iij. Re.ij.fecit ſculpi in baſibo tẽ pli boues ⁊ leones ac cherubin. In boue enim mãſuetudo ſiue maturitas.in leone ferocitas.i cherubin vero ſcia deſignat᷑vt ait Gꝛego.vbi ſu pꝛa. Pꝛelatus em qͥ debet eſſe baſis.i.ſuſtenta⸗ mentũ eccleſie debet q;tũ ad bonos eſſe mãſue⸗ tus:qᷓ;tũ ad duros ſeuerus: qᷓ;tũ vo ad oẽs ſa⸗ piens ⁊ diſcretꝰ. Poſſumꝰ quoq; dicere ꝙ bo⸗ nus pᷣlatus aliqñ oſtendere debet ſuis ſubditꝭ quadruplicẽ faciẽ:de qua hr̃ Eʒech.j.ſcʒ faciem bouis qͥ ad maturitatẽ in omnib agẽdis.faciẽ aquile quo ad ſagacitatẽ in puiſionibo facien⸗ dis:faciẽ hoĩs quo ad benignitatẽ in peccatoꝛi bus ad penitentiã recipiendis.et faciẽ leonis q̊ ad punitionẽ in exceſſib reſernãdis. Si em̃ ex negligẽtia coꝛrectionis qͥs ſubditꝰ damnet᷑ ſan guis eiꝰ de manu pᷣlati a dño requiret᷑.vt habe tur Eʒech.xxxiij.Et ideo inqᷣt Gꝛego. Tot occi⸗ dimus q̊t ad moꝛtẽ q̃tidie tepidi ⁊ tacentes ire videmꝰ. Quapꝛopter nõ debet pᷣlatus ceſſare a coꝛrectiõe ⁊ repꝛehenſiõe delinquentiũ.Sed no tandum ẽ ꝙ reperiũt᷑ ſubditi in triplici genere. Aliqui em̃ ſunt ſicut cera mollis: qͥ ſi tangit᷑ ſta tim cedit et ſe duci ꝑmittit.nã tales ſunt ita mã ſueti ꝙ qñ tangunt᷑ repꝛehenſione ſtatim obedi unt⁊ ad omne opus bonũ ſe duci ꝑmittũt. In quoꝛũ pꝑſona pſalmiſta inqᷣc. Factũ eſt coꝛ meũ tãq; cera liqſcẽés. Lales aũt ſũt ſepe admonẽdi. qꝛ vt ait Chꝛy ſ.iuſtus ſi admonitus nõ fuerit p negligentia euaneſcit. Alij vero ſuntſicut lapi des. Lapis em̃ ſi tangit᷑ nõ cedit:tñ tangẽtẽ ñ le dit. Et ſic multi qñ repꝛehendunt᷑ vel admonen tur nõ obediũt: ſed in ſua duricia pſiſtũt.iuxta illud Job. xlj. Coꝛ eiꝰ indurabit᷑ q̃ſi lapis:vnũ tñ bonũ habẽt:qꝛ ↄtra ſe repꝛehendẽtes nõ mo uent᷑:nec verba iniurioſa eis dicũt.et tales etia,ʒ ſepe ſũt admonendi:qꝛ ex aſſidua admonitiõe foꝛte mollificabunt᷑ ⁊ coꝛrigent᷑iuxta illð Job frequentatiõe aꝗᷓ excauant᷑:ſic mulrotiẽs hoies duri ex frequenti repꝛehenſione coꝛrigunt᷑. Alij vero ſũt ſicut ſpine.Nã ſi ſpine tanguntur non cedũt: inſup tagerẽ pungũt. Et ſic muletſuntqᷣ — gucſiimni, ſune Uft tlauutrulinpe⸗ ſotinimnengu ſedeginctobten⸗ ſunicie daun⸗ bneerincwce gicemorſamn Malnstbllſ Gpcturnitund gustntzinsctgun int od ore Cundii Ynn iglteſchen ldtan din Orrmndeaknd⸗ ſpentnempmml. itibntices lrpkrtimane bſtauis. uucurnuiam yoszhntoautilis Mpus eblli iuber Mrnlicorcossalir Jemnunten gi Nrdiapit lus Ggartgin ngn cfocbat Tüctitt gmntorioplacnnn imolopboim: Umnpmnimebat Tal lits uerein ſp ſongefnitſiar ſnlanoo ſuſpict Halrefugablli erm icnfngtbllſten lncd conge uninior efeft Räminmcärn MmAnundſisie ſſentn Güderiis hUnfſeidunang hocſefmnuerie foiniiſmn zin nſickenilinen W puuniti ns nirn deiſi one l — S= = = +☛ — == dn an rarheni gvoq ne tdehetſuss id öntſonibſen Naiinpan 8 fndeleona nidis, Gici d? damnetan glirci N ba Setgo Mer Nitmamen ölams ln ngomrü⸗ ninngler lis iae Ninglatud nionetenl ewagnmn) fickanf grulncnit Gnwsi iet wlurſotlen etitungbißt nkpadnneſt n lltüte tiſluns, candirs ſi cütanlu/ dug un⸗ nkiun 1 ſarmclhli Foliũ quãdo repꝛehendunt᷑ nõ ſe coꝛrigũt:ſed inſ⸗ up ſe repꝛehendentibo vᷣba ↄtumelioſa inferũt. Et ideo opoꝛtet eos qui volũt tales repꝛehẽdere ſe foꝛtiter pꝛius armare:et hoc triplic armatura. de ꝗ ðꝛ.ij. Re.xxiij. Pꝛeuaricatoꝛes quaſi ſpine euellent᷑ q̃ nõ tollunt᷑ manibo.et ſi qͥ eas tange re voluerit armabit᷑ ferro ⁊ ligno lanceato:igne ꝙ; ſuccẽſe cõburent᷑ vſq; ad nihilũ.Zalis ergo pᷣlatus qͥ vult pᷣdictos coꝛrigere debet ſe arma⸗ re loꝛica ferrea.i.impenetrabili patiẽtia.et ligno lanceato.i.memoꝛia paſſionis xpᷣi qͥ fuitlignuʒ illud de q̊ inqᷣt ꝓpheta p&.j. Erit tanq; lignũ qð plantatũ eſt ſecꝰ decurſus aquarũ. Qð quideʒ fuit lanceatũ in cruce.i.lancea ꝑfoꝛatum.Debet etiã ſe armare ſuccenſa charitate vt ſic oĩa verba maledicnõis ab illis ſpinoſis plata igne chari tatis cõburant᷑ ⁊ ad nihilũ redigant᷑: ſicut vide mus in ſpinis q̃ igni impoſite còburunt᷑ ⁊ anni bilant᷑.Et ideo ðꝛ. Igneq; ſuccenſe cõburentur vſq; ad nihilũ. Aliter autẽ faciẽs pᷣlatus nõ erit ouliũ paſtoꝛ ſed eaꝝ occiſoꝛ.cui diabolus dicet illud Zacha.xj. Paſce pecoꝛa occiſiõis. Tripli⸗ ater vero põt paſtoꝛ eſſe occiſoꝛ ouiũ ſuaꝝ etiã ſine inieccione manuũ.ſ.dado eis pabulũ vene/ natũ:vł ſubtrahẽdo eis cibũ neceſſariũ.aut qñ videt ꝙ herbã venenatã comedũt et eas nõ ar⸗ cet.Et ſilr paſtoꝛ ſpũalis.i.pᷣlatus occidit aĩas ſubditoꝝ:aut malũ exemplũ ſiue malã doctri/ nam eis pᷣbendo.aut illis vᷣbi diuini ⁊ ſancte ex hoꝛtatiõis pabulũ ſubtrahẽdo:aut eoꝛũ vitia diſſimulãdo:et eos ad libitũ male viuere ꝑmit⸗ tendo. Inueniunt᷑ em̃ qñq; aliqͥ de quoꝝ regi mine dici põt illud Judic.vltci. In diebus illis nõ erat rex in iſrael:ſʒ vnuſqͥſq; qð ſibividebat᷑ hoc faciebat. Tũcaũt ðꝛ ꝙ eſt tẽpus peloie:qui in territoꝛio placentino ſe fecit capitaneuʒ quo⸗ rundã maloꝝ hoĩm ⁊ eos quicqͥd mali volebãt facere ꝑmittebat.Tales em̃ mali pᷣlati ꝑmittũt inſolẽtes viuere in ſpũ libertatis. Sed dei iudi cio male finiẽt ſicut pᷣdictus peloias q tandẽ ſe/ ipᷣm laqueo ſuſpẽdit ⁊ deſperatꝰ interijt. Et iõ in ca. irrefragabili. extra de offi. oꝛdi.ait Inno. iij. Irrefragabili ↄſtitutione ſancimꝰ vt eccleſia rum pꝛelati ad coꝛrigẽdos ſubditoꝝ exceſſus: maxime clericoꝝ.et refrenãdos moꝛes pꝛuden⸗ ter ⁊ diligẽter intendãt ne ſanguis eoꝛũ requira tur de manibo ſuis.Licet ergo debeat pꝛelatus eſſe miſericoꝛs in parcẽdo cõtritis ⁊ coꝛrigibili⸗ bus:tñ his qͥ humana coꝛrectiõe nõ flectunt᷑ de bet eſſe ſtrenuus ⁊ iuſtus.⁊ omnib equalit᷑ iu ſticã miniſtrare. Uñ Hiero.xxiij.q.viij.i.c. legi. ait.Nõ eſt crudelitas ꝓ deo crimina ꝑſeqᷣ ſj pie tas. Uñ in lege ðꝛ. Si fratertuus ⁊ amicus tu⸗ us ⁊ vxoꝛ tua q in ſinu tuo doꝛmit depꝛauare voluerit veritatẽ ſit manꝰ tua ſuꝑ eos:et effun⸗ dens ſanguinẽ eoꝝ.Gꝛeg.quoq; in.c.ſi is.xxiij. q. dic. Si is qͥ pᷣlatus ẽ dñico debitoꝛi culpas unmpune dimittit:nõ mediocriter ꝓfecto deum offendit: qꝛ debita celeſtis reg ? dñi ſua pum⸗ ptiõe reſoluit. Et ifra ſubiũgit. Ea nãq; qͥ in no bis cõmittunifacile poſſumꝰ dimittere:ea vo que in deuʒ ſunt cõmiſſa:nec ſine pnia:nec ſine coꝛrectiõe poſſumꝰ relaxare. 3 Rouerbioꝝ q̊ʒ.xiij.ait ſapiẽs. Qui ꝑcit pEvge odit filiũ ſuũ:qͥ aũt diligit illũ inſtã ter erudit.Et Ecci.iij.ðꝛ. Equꝰ idomitꝰ euadet durꝰ.⁊ filiꝰremiſſus.i.cui remittit coꝛre ctio euadet pᷣceps.i.in oĩa coꝛruet pctã. Ideo.j. ag Theß.iiij. ðt Paulꝰ. Rogamꝰ vos frẽs: coꝛ rnipite indqetos.⁊.ij.ad Thi.iiij. ait. Inſta oppoꝛ tune:ĩpoꝛtune argue:obſecra:increpa in oĩ pa⸗s tiẽtia ⁊ doctrina. Berñ.etiã ad Eugeniũ inquit Nõ licet ei tacere cui ex officio incumbit vitia re darguere.Coꝛrigite ̊ᷓ o pꝛelati vros ſubditos. Ait em Salomon ꝓuer.xxix. Uirga ⁊ coꝛrectio tribuit intellecũ ⁊ ſapiẽtiã. ?⁊ Mat.xviij.coꝛni⸗ gẽtiꝓximũ ðt ſaluatoꝛ.Si te audierit lucratus es fratrẽ tnuu. Efbgd dicet qͥs. Quid fiẽdũ eſt de ĩcoꝛrigibi ſ libo. dico ꝙ lʒ ſint obſtinati ĩ malo:⁊ nõ ſit aliq̃ ſpes ; debeãt emẽdare vitã ſuã. qꝛ cõit᷑ dici ſolet ꝙ trigita mõachi cũ vno abba te nõ potuerũt vnũ aſinũ inuitũ facere coꝛizare: tñ tales debẽt de exceſſibo ſuis puniri.qꝛ ſaltem metu diſcipline tot mala nõ cõmittent. Itẽ alia duplici ex cã:etiã dato ꝙ ipᷣis nulla fiat vtilitas ex hac coꝛrecciõe. Pꝛĩo nãq; hec punitio ẽ alijs vtił qͥ ſilia pctã cõmiſerũt. Sepe em̃ ꝓpt᷑ b̊ cõmẽ dãt vitã ſuã ⁊ coꝛrigũt ſeipᷣos ac pᷣueniũt pꝛela⸗ tos ſuos petẽtes ſecretã pniam ne ad ſimilẽ cõ⸗ fuſionẽ ⁊ ipᷣi veniãt. Arguũt em̃ dicẽtes.De ſili⸗ bus idẽẽ iudiciũ.ij. Lopi.⁊.c.cuʒ in officijs. de re iudi.⁊.l.nõ pñt.ff.de legi. Itẽ hec coꝛrectio eſt vtił:qͥ lʒ nõ cõmiſerũttalia pctã tñ intẽdũti fu⸗ turũ cõmittere. Multi em̃ timoꝛe penaꝝ q̃s vi dent alijs infligi retrahunt᷑ a pctis.vñ Oꝛatiꝰ ĩ epła ad Quitũ ait. Oderũt peccare mali foꝛmi/ dine pene.Et iõ ðꝛ ꝙ pctã non debẽt remanere ipunita.qꝛ pena vniꝰ metꝰ eſt multoꝛũ.l.aut fa cta.S.fi.ff.de penis.⁊.l.ita vulneratꝰ. ff. ad. l. aqͥ. 2. l. ꝗq cunqʒ. C. de here. QOñ em̃ nõ puniunt᷑ mali. alij accipiũt audaciã ad facienda ſilia delicta.l. aliqñ.E. de inceſtis nup. Fadlitas em̃ venie in⸗ cẽtiuũ tribuit delinq̃ ndi.xxiij.q.iiij.c.eſt iniuſta ⁊.c.ſeq̃n.⁊.l.ſi oꝑis.ff.de penis. Scðᷣo vtilis eſt hec coꝛrectio rõne ↄſolatõis bonoꝝ. Mali em̃ ſꝑ pſequunt᷑ bonos.c.nulli dubiũ.iij.q.j. ⁊.c.q ſᷣm carnẽ.xxiij.q.iiij.eoſq; ita tribulãt ꝙ ipᷣi bo⸗ ni cũ eis pacifice habitare nõ pñt ꝓpter eoꝝ per⸗ uerſitatẽ.vt ðꝛ in.c.foꝛus.de ver.ſig.Et iõ vt iu⸗ ſti ↄſolent᷑ ⁊ poſſint viuere tranqllo aĩmo opꝑtet coꝛrigere tales inſolẽtes ⁊ eos penis refrenare. Et h̊ eſt qð inqͥt Caſſi lo. li.v. eplaꝝ:epła.xv. Ju ſticie rõ ꝑſuadet inſolẽtes repᷣmerevt ad cũctos poſſit qetis ſuauitas puenire. Nõ ſolũ aũt ẽ cõ ſolatio ꝑticulariũ ſʒ totiꝰ cõitatis ⁊ Neitublice 2 oſᷣuatio ipᷣa coꝛrectio inſolẽriũ. Uera eſt em̃ illa poetica ſnia. Moꝛbida facta pecꝰ cotũ coꝛrum pit ouile.qð etiã hr in.c.ſed illð.xv.di.⁊ in.c.re⸗ ſecãde.xxilij.q.iiij. Jõ ðꝛ de pᷣlatis nõ coꝛrigẽti⸗ bus ſubditos:ꝙ ðũ parcũt vni vniuerſe ecclie moliũt᷑ interitũ.d.c.ſʒ ulo. ⁊. l. di. c.ſi qs. 2. lxxxij. di.c. qꝛ aliqñ. Quapꝛopt dicũt leges ciuiles ꝙ expedit reipublice pccã eẽ nota vt coꝛrigant᷑.ff.ð iniu.i.eũ qͥ nocentẽ.Et iõ ðt iuriſ. cõ. in.L.iij. ff. de offi. pſi. ꝙ curare debet is qꝗͥ ꝓ uincie pꝛeeſt mał hoĩb purgare ꝓuinciã ſuã. Sexta ⁊ vltima cõditio boni paſtoꝛis q̃ dici tur frugalitatis. ͤ Eeertã boni pᷣlati cõditiõeʒ ꝗqᷓ appellat᷑ ſ ffrugalitatis tã git dñũs in vᷣbis palle⸗ gatis dicẽs. Ut det illis cibum in tte Nõ em̃ debet eẽ de illis qͥ ſolũ atten/ dunt paſcere ſeipos.vt ðꝛ Eʒech.xxxiiij. Lales nãq; dicunt᷑ canes ĩpudẽtiſſimi neſciẽtes ſaturi tatẽ. Eſa.lvj.⁊ hᷣ ꝓpter guloſitatẽ. Itẽ talis dicit leo rapiens pꝛeda.Eʒech.xxij.pt᷑ rapacitatẽ qñ ſolũ ꝓpꝛia lucra q̃rit.viij.q.j.c.ſunt qͥdã.⁊ ꝓpter B etiã ðꝛ lupus.lxxxiij.di.c.nihil.Alijs q̊ʒ noĩb⸗ appellat᷑ malꝰ pᷣlatꝰ.ſ.canis mutꝰ nõ valens la trare. Eſaie. lvj. . c.ſi rectoꝛ. xliij.di.⁊ hoc qñ nõ audetvel neſcit ſubditoꝛumvicia arguere.vt ibi inqͥt Archi. Itẽ ðꝛ vulpis pt᷑ fraudulẽti ⁊ deß/ ceptionẽ ſubditoꝛũ. Eſa.lvj.⁊ canis ĩpudicꝰ ꝓpt᷑ defectũ regiminis.vij.q/j.c.qͥ nec.⁊ coꝛuꝰ ꝓpter pctõꝛũ nigredinẽ.ij.q.vij.ca.nõ ois.⁊ſal fatuũ⁊ ad nihilũ ꝓficiẽs.c.nõ oẽs.ij.q.vij.⁊ poꝛcꝰ cC.in mãdatis.xliij.di.⁊ hoc maxie ꝓpter luxuriã. Itẽ dicit᷑ ruſticꝰ a ruſticitate.xlvj.di.in on.⁊ gallus gallinatiꝰ.i.capo ſᷣm Arch.i.c.ſ it rectoꝛ.xliij.di. p illũ textũ.qꝛ ad modũ galline ſe bʒ.⁊ nõ cãtat id eſt nõ hoꝛtat᷑ ſubditos ad bonũ.Itẽ ſicut ille gallus nõ pugnat ꝓ gallinis:ita nec iſte platꝰ malꝰp ſuis ſubditis:nec eos a ꝑſequẽtibo defẽ⸗ dit.d.c.ſit rectoꝛ.⁊ iõ nõ debet appellari paſtoꝛ ſ mercẽnariꝰ. Ait em ſaluatoꝛ Joh.x. Bond pa ſtoꝛ aiam ſuã dat ꝓ ouibo ſi uis. Mercẽnariꝰ au tẽ ⁊ qui nõ eſt paſtoꝛvidet lupũ veniẽtẽ ⁊ dimit tit oues ⁊ fugit. Sicut g̊ eſt differẽtia inter re⸗ gẽ ⁊ tirãnũ:qꝛ rex intẽdit ad vtilitatẽ ꝓpłi ⁊ non ad ſuã pncip alit: tirãnꝰ vo ad ſuã vtilitatẽ ⁊nõ ꝓpłi. Sic differẽtia int paſtoꝛẽ ⁊ mercẽnariũ ac lupũ.O fficiũ em̃ paſtoꝛis eſt oues paſcere:offi ciũ vo mercẽnarij ẽ oues tõdere:ſʒ officiũ lupi eſt oues occidere.Dicit aũt Aug.in lib.de vᷣbis dñi. ⁊ in.c.tres pſonas.xxiij.q.iij.ꝙ paſtoꝛ ẽ di⸗ ligẽdus.mercẽnariꝰ vᷣo eſt tolerãdꝰ: qꝛ tã diu ẽ vtilis q; diu nõ videt lupũ veniẽtẽ.tũc em̃ fugit ſed lupꝰ.i.latro eſt fugiẽidus. ) Icit q̊ʒ Archi.in dicto.c.ſit rectoꝛ. xliij. di. d ꝙ mab p̃latꝰ ðꝛ idolũ ſiue ſimulachꝛũ: qꝛ ſicut idolũ habet ſiłitudinẽ hoĩs ⁊ tñ nõ eſt hõ:nec exercet officiũ hoĩs.ita malꝰ pᷣlatꝰ habet ſiłitudinẽ paſtoꝛis ⁊ nõ effectũ. Uñ de ta ſunt pᷣlati ꝑ pecuniaʒ ⁊ diuiti bus ꝗ eis dixerũt. Quid vultis nob dare ⁊ euʒ trademꝰ vobis. Mat. xxvj. Per aurea aũt ſigni ficant᷑ illi qͥ facti ſunt ꝓpter no bilitatẽ. Auꝝ em nobilitas appellat᷑. Un in ſtatua Nabuchodo noſoꝛ aurũ erat ĩ capite.Dañ.iij. hec Brch. ½ XV ergo qͥs poſſit ve appellari pᷣlatus ? v paſtoꝛ ouiũ dñicaꝝ ⁊ nõ idolum aut in pus dʒ ſolicite paſcere gregẽ ſuũ. Tripli ci aut cibo debet pᷣlatꝰ? ſuos ſubditos alere. Pꝛi mus cibꝰ eſt vᷣbi diuini ⁊ exhoꝛtatiõis.de quo qui XXVN . . 4 . 7 libus platis dici põt illud Baruch vlti. Ligua cęoꝛũ polita a fabꝛo. Itẽ etiã inaurata ⁊ inarge/ tata ⁊ nõ pñt loqui. Creãtes aũt tales.i.eligen⸗ tes: parit cũ ipᷣis danabunt᷑.iuxta illõ pſal.cxiij Siles illis fiant qͥ faciũt ea ⁊ oẽs qꝗͥ confidutin eis. Sed nota ꝙ getiles habebot ſex gña idolo rũ.ſ.lutea:lignea:erea:lapidea:argẽtea:⁊ aurea Per lutea ſignificant᷑ pᷣlati carnales.De quibb ait dñs ꝑ Pfſal. Ut lutũ platearuʒ delebo eos. Perlignea indocti ⁊ rudes aciiſenſibiles.iuxta illð HMiere. x. Lignũ eſt argẽto inuolutũ.Et iſti dicunt᷑ creari in pꝛelatos:qꝛ creare eſt de nihilo facere. Iſti em̃ ſũt chimere: q: nõ ſunt niſti opi⸗ niõe. Per erea ſignificant᷑ illi qui habẽt tm̃ elo⸗ intiã ſecularẽ. Es em eſt ſonoꝛoſum.vnde.ſ.ad Choꝛ.xiij.ait Pau.Factꝰ ſũ velut es ſonãs:aut cimbalũ tinniẽs.⁊ loquit᷑ in ꝑſona mali pᷣdica⸗ toꝛis. Per lapidea vo ſignificant᷑ illi qᷣ facci ſũt pᷣlati ꝓpter foꝛtitudinẽ tꝑalẽ. Et iſti non ſuntla pis qͥ ponit᷑ ĩ caput qguli.de quo hĩr Plſal. cxvij ſed ſunt lapis offenſiõis ⁊ petra ſcadali.ad Ro ma.ix. Per argẽtea aũt ſignificant᷑ uli qui facti as datas electoꝛi Mat.iiij. ? Deut. viij. ðꝛ. Nõ in ſolo pane viuit „ hõ ſed in oĩ verbo qð ꝓcedit ex oꝛe dei. Jõ in. ca. inter ceta. de offi.iudi.oꝛ. ðꝛ. Int cetera ꝗͥ ad ſa⸗ lutẽ ſpectãt ꝓpłi xpᷣiani pabulũ vᷣbi dei ſibi per marxie noſcit᷑ necariũ.Oꝛ ſicut coꝛpus mat᷑iali: ſic aia ſpũali cibo nutrit. O igit electoꝛes nolite eligere ignoꝛãtẽ. Si em̃ cecꝰ ceco ducatũu pꝛeſtet ãbo in foueã cadũt. Mat. v. ⁊.c.cũ ſit.de etate ?⁊ q̃li.⁊ ſᷣm Gꝛeg.in paſtoꝛali.Multũ coꝛꝑi nocet atq; ꝑiculũ ẽ ſi oculũ qͥ puidẽdis greſſib pemi net Poleuis obſcuret: ⁊ fruſtra exercitꝰ velocit ſes dũ a duce errat. Et cum paſtoꝛ ꝑ abrupta gradit᷑ nece eſt vt ad papitiu grex ſequat᷑. Scia 5 doctrina reqᷣ rit in pᷣlato.vñ in.c.cũ in cũcj. de elec. ð:. Cũ in cũctis oꝛdinibs ⁊ eccłiaſtic mi niſterijs ſit ecatis maturitas:moꝛũq; graultas ⁊ larũ ſcientia inqͥrẽda:multo foꝛtiꝰ in eho hec optet inqͥri. Qui em ad alioꝛũ curã poſit⸗ eſt in ſeipo debet oñdere qᷓ lit᷑ alios ĩ domo dñi opoꝛ teat cõuerſari. Quãuis & tolerãda ſit cõpetens ſcis in plato.i. ſufficiẽs ⁊ tãta ꝙ poſſit ſufficient exercere officiũ ſuũ ⁊ facere oĩa que ad illõ perti· nẽt: tñ ꝓpter multa q accidere pñt circa regimen officij deſiderãda eſt in eo eminẽs ſcia.c.cñ nob olim. cũ glo. de elec.c. niſi cũ pdeẽ. S. defectu. de – Marbfemans umndernlngn iiſtisqcigipßi olciruſtini ſunidcerge Cotosneinme,. onrrckmum ſheßmungt Uanerdugrflü Rceclgonnm Rnyiuer Aiitpr Geuunndher Vßmnna Zarde notrrdor 6litenilicabe ftlisſerbons ukiön o⸗ Edebictraune poſtor inctchen eſuſccpitoffich ismaallaste Unmcloideflis d Mlanaralrcleeo ſtaltis Tho r. Nllinüturalg E inorchen . iliideberncl⸗ . aniit Cgona inein atdiog ch⸗ Camtstienl ffopedinnnrt Rſinater i WN ſntru nllot ſiniin ſunorileti S ⸗ ES te 4 ulg Sganfcie Nſgeinſte gen nnhers nölrtüg Noden N clutcslaisn — — = - Elſtinoin nobi naſcädaliar iuntliin s dans dn = F „ renũ.⁊.c.venerabilis.de pᷣbẽ.⁊ dig. Quarẽè o ele ctoꝛes eligite doctũ ⁊ eloquẽtẽ vt ſciat ꝓponere verbũ dei ⁊ ſubditis ſᷣmonẽ facere.Ait eĩ Aug. in li.de vᷣbis dñi.Ad officũ paſtoꝛis ꝑtinet aꝑ⸗ tos fontes aꝑire ⁊ aquã puro ſitientibo qbuſi. ouib miniſtrare. Jõ Joh.xxj.cuilibet pᷣlato ðᷣt dominꝰ. Paſce oues meas.ſ.pane pᷣdicatiõis Oðõ eſt ʒ illos qͥ nũqᷓ; vᷣ ba exhoꝛtatois ſubditꝭ ſuis ꝓponũt:nullaq; eis faciũt capka. Nſi Ecũdo debet paſtoꝛ paſcere dñicũ gregẽ ſ pane ſubſidij.i.in oĩbus necitatibo eiꝰ iuxta poſſibilicatẽ ſuã illi ſubſidiũ pᷣſta⸗ re.Qꝛ pat᷑ tenet᷑ etiã de iure naturali alere filios ſuos.l.j.S.ius naturale.ff.de iuſti.⁊ iu. Non de bet ã pᷣlatꝰ tmmõ vni loco vel vni ſubdito ſub uenire ſed eq̃liter oib. Ut em̃ inqͥt Aug.Liben ter qͥſq; audit eiꝰ lingus loquẽtẽ cuius expectat dexterã poꝛrigẽtẽ.Gꝛeg.aũt ðt.Qui nõ dat oui bus ſubſtãtia ſuã quõ ꝓ his daturꝰ eſt animã ſuam.Nõ debẽt ergo pᷣlati ſpoliare ſuos ſubdi tos rebus necarijs:ſed liberalr eis ꝓpuidere de victu ⁊ veſtitu ⁊ reliqͥs tanqᷓ; filijs ſuis.vñ ſera phicꝰ Fran.in regule ſue.vj.c.inquit. Si mater CCxNH alr aũt eligẽs nõ videt᷑ diuinũ iudiciũ euadere. hecille. CX aũt ðꝛ in.ca.cũ nob olim.de elec.l.q ſufficit eligere ſufficiẽtẽ:ĩtelligi᷑ ſᷣm pᷣdiccos do ctoꝛes qᷓ;tũ ad iadiciũ hũanu:ꝑ qð talis eligẽs nõ eſt puniẽdꝰ tñ diuino iudicio puniet᷑. IJdeo Hiero.ſuꝑ Leuit.⁊ hr.vij.q.j.c.lʒ g̊.inqͥt. Pꝛe⸗ latus dʒ eſſe cet᷑is pᷣſtantioꝛ:doctioꝛ:ſanctioꝛ:⁊ oĩ vᷣtute eminẽtioꝛ.Sicut em caputẽ oĩba alijs mẽbꝛis coꝛpis eminẽtiꝰ.⁊ ſᷣm Ph̊ᷣm.vj.de aĩa⸗ libo.eſt ſubrilioꝛis ⁊ purioꝛis ſanguĩs pᷣ ceteris mẽbꝛis vniuerſis:ſic pᷣlati qͥ ſunt capita ſpũalia debẽt eẽvite eminẽtioꝛis ⁊ purioꝛis atq; ſãctio⸗ ris:ałr nõ ſunt eligẽdi. Uñn inqͥt Amb.in li.ð of fi.Quis ſe cõmittat ei quẽ ñ putat plus ſaꝑe qᷓ; ipᷣe ſapiat qͥ querit ↄſiliũ. Nece eſtergo vt pſtan tioꝛ ſit a q̊ ↄſiliũ petit᷑ qᷓ; ille qͥ petit. Illi vᷣo ſalu tẽ noſtrã cõmittimꝰ qͥ eſt iuſtꝰ ⁊ pꝛudẽs. Facit em̃ iuſticiavt nullꝰ ſit fraudis metꝰ:facit pꝛudẽ tia vt nulla erroꝛis ſuſpicio ſit. Lutiꝰ tamẽviro iuſto qᷓ; pꝛudenti nos cõmittimꝰ:quia ↄſilium viri iuſti freqnter ſapiẽtiſſimi ingenio pᷣponde⸗ rat.hec ille.Qui etiã ibidẽ ait. Quis em̃ ĩ ſceno fontẽ reqͥrat:qͥs ex turbida aq̃ potũ petat.Ita⸗ ionob :n nutrit ⁊ diligit filiũ ſuũ carnalẽ:qᷓ;to diligentiꝰ q vbi ĩiuſticia:vbi itẽp erãtia:vb ivitioꝝ ↄfuſio. Nrnmiſe dz qs diligere? nutrire fratrẽ ſuũ ſpũalẽ. O dqd inde ſibi aliqͥs hauriẽdũ excimet.qͥs vtilem Niiigd Ertio debet eos alere pane exempli. Ut aie ſue iudicet quẽ videt iutilẽ vite ſue.quõ põt — t em̃ inquit Grego.in quadã omelia. ma iudicare ↄſilio ſuꝑioꝛẽ quẽ videt inferioꝛẽ mo⸗ Pelanzuis plis qᷓ; verbis. Gene dicere aũt ⁊ nõ facere paꝝ paro.quõ aũt eũ idoneũ putabo qͥ mihi dat cõ n ꝓdeſt. Immo talł exhoꝛtatio ẽauditoꝛibo aboĩa ſiliũ qð nõ dat ſibi.quõ eũ mihi vacare credam i⸗ Ti tio. Dicũt em illi ſic exboꝛtãti. Medice cura te⸗ qͥ ſibi nõ vacar. Magna aũt eſt abuſio qñ vifi⸗ — ipᷣm. ? illð Cathonis.Lurpeẽ doctoꝛi cũ culpa cat᷑ illa Gꝛego.ſnia.ij.moꝛał.c.lxxxviij.diceñ. Se mnit dee redarguit ipᷣm. Jõ Oꝛeg. in qᷓdã om̃l.ait. ui pe ↄſpicim ſapiẽtes ſubeſſe:ſtultos vo arceem nſcopuef vlta deſpicit reſtat vt er qʒ pᷣdicatio ↄtẽnat᷑. Et dñij tenere:ſapiẽtes puilit obſeq:ſtultos aũtti ⸗/ orda idẽ ĩ paſtor.inqᷣt. Nulla pᷣſulẽ imũdicia polluat ranica elatiõe dñari.hec ille. Abſurdũ em̃ eſt vr — q hoc ſuſcepit o fficiũ vt in alienis coꝛdibs pol? alios regat qᷣ ſeipʒ regere neſcit.l.fi. C. de legi. cu. ittiifr lutiõis maculas tergat.Oꝛ nece eſt vt mũdas Itẽ incõueniẽs ẽꝙ pctõꝛ velit iuſtos ĩ viã vᷣtu⸗ Fempuefut ſtudeat hr̃e manꝰ q alioꝝ ſoꝛdes mũdare curat tis dirigere ꝑ quã ipᷣe renuit ãbulare.Eapꝛopt᷑ n — ne tacta deteriꝰ inqͥnet.Debetis ̊ᷓ eligere melio/ in.c.nõ ẽ facile.xl.di.ðꝛ.Nõ debẽt eẽ pᷣlati nec te⸗ Gkak inen rẽ int᷑ oẽs qͥ eligi pñt.iuxta illð.iiij. Reg.x.Eligi nere loca ſcõꝝ niſi qͥ exercẽt oꝑa eoꝝ.⁊.ij.q.vij. hwnu te melioꝛẽ de filijs dñivr̃i. Sed h̊ q̃ri᷑:nũqd c.nõ oẽs epᷣi.recitat᷑ illð Gꝛe.in paſtor.qͥ ait. Tã —– peccẽt moꝛtałr electoꝛes nõ eligẽdo aptioꝛẽ. Et tũ dʒ actionẽ ꝓplłi actio trãſcẽdere pᷣſulis q;tũ di – rñdet btũs Tho. vj. ſuo dlibet᷑.q.vj.ꝙ hõ te/ ſtare ſolet a gregevita paſtoꝛis. J0 ðꝛ. j. Reg.ix. an Cocti net᷑ ſꝑ de necitate eligere melioꝛẽ:nõ tñ ſimpkłr de Saul electo ex pᷣcepto dei ꝙ erat bonꝰ ⁊ non ri, npr illũ qͥ eſt ꝑfectioꝛ charitate ⁊ ſctĩtate:ſed ſᷣm qͥd erat vir de filijs iſrł melioꝛ ißſſbbo. P n id ẽ illũ qͥ habet melioꝛes ꝑtes ⁊ idoneitates aaad .Egd heu qꝛ in electiõibo nõ attendit᷑ ſepe ſunnt tale officũ exercẽdũ.Uñ.ſj.Re.x.de Saul eleto ſ maioꝛ ſufficiẽtia ſʒ accepratio ꝑſonaꝝ.et ncäin P in regẽ ðꝛ:ꝙ erat altioꝛ oĩ ꝓp ło ab humeroꝛ ſur idcirco nõ eſt mirũ ſi lãgueſcẽte capite ce tudia 8 ſum.Et iõ Samuel ad ꝓplʒ ait.Eccevidetꝭ quẽ tera mẽbꝛa dolẽt.c.ſunt plłimi.⁊.c.ex merito.vj. ni elegit dñs ꝙ nõ eſt ſilis illi ĩ toto ło. Debẽt ꝗ̊ q.j.Nã tũc moꝛbo totũ coꝛpꝰ inuadit ſilãguoꝛ for n electoꝛes talem eligere qͥ ſicut alijs pᷣeminẽs erit in capite curatꝰ nõ fuerit.ſicut inquit.ij.q.vij. arinnſen officio ⁊ dignitate:ita emineat ſufficiẽtia ⁊ vtu/ Bonos igũ pᷣlatos ⁊ ſufficẽtes eligite ſi boni anotiic, te.Nã vt ait Gꝛe.lõ dʒ hoĩm ducatũ ſuſcipe qͥ eſſe cupitꝭ:qꝛ itegritas pᷣſidẽtiũ ſalꝰẽ ſubditoꝝn n ſtiſe⸗ neſcit hoĩes viuẽdo pᷣire. Nicolaꝰ etiã de ly.ſup lxj.di.ca.miramur.Ecõtra aũt mala exẽpla pꝛe . oſtſfi⸗ Johᷣ.vlti.c.inqͥt ↄfirmãdo pᷣdicta. Ille q alique latoꝛũ ſũt cã dãnatõis ſubditoꝛũ.qꝛ vt ðꝛ Ecci. nrt i eligere debet ad officiũ pᷣlatiõis ſp tenet᷑ eligere x. Qual eſt rectoꝛ ciuitat tales ſunt ⁊ ihabitaãtei tamge melioꝛẽ. Non tñ intelligit᷑ melioꝛ litteratioꝛ vel in ea.Talr coꝛiʒat ouis qliter paſtoꝛẽ ſuũvidet ſisſinn, aſtutioꝛ ſʒ ille ꝗͥ oibus ↄditiõibo pẽſat melioꝛ coꝛiʒare.Pꝛopter pᷣdicta ãt dici ſolet:q melioꝛ Su eſt ad talẽ platiõʒ ad honoꝛẽ dei ⁊ eccłievtilitatẽ eſt exercitꝰ capꝛaꝝ bñs ducẽ leonẽ S leo nũ bñs ducẽ capꝛ. Ecẽi q̊s.xiiij.ꝛ. Qui ſibi eſt nequã cui alij bonꝰ erit. Quõ em̃ põt guloſus ad tẽperãtiã alios icitare:quõ lururioſꝰ de vᷣgi nitate? caſtitate pᷣdicabit:ſupbuſq; de hũilitate Eligite ̊ talẽ pᷣlatũ ſi poſſibile eſt ꝙ poſſit ſtare ad vitã cõem ⁊ ipᷣe faciat ea q alijs iponit:ne ſit dei ill de qᷣbo ðt dñs Mat xvij. Imponũt alijs onera guia ipᷣi aũt digito eà mouere nolũt.De⸗ bet ̊ pᷣlatꝰ puare mãdatũ Sochꝛatis dicẽtis. Nulli imponas qð ipᷣe pati non poteris.au⸗ dianꝰ quoq; libꝛo.ſ.aii. 4 In cõmune iubes ſi quis cenſeſue tenendũ Pꝛimus iuſſa ſubi:tũc obſeruãtioꝛ equi Fit ꝓpłus:nec ferre negat cũ videric ipᷣm Antoꝛẽ parere ſibi cõponit᷑ oꝛbis Regis ad exemplũ:nec ſic inflectere ſenſus Humanos edicta valẽt qᷓ; vita regẽtis. Mobile mutat᷑ ſemꝑ cũ pncipe vulgus. ſes pt᷑ qð Alexãder magnꝰ hẽbat armigeros ſtrenuos ⁊ obediẽtes:qꝛ illis nõ dicebat.facite: ſʒ faciamꝰ. Juliꝰ qͥ ceſar habuit milites foꝛtiſſi mos ⁊ ſibi in oibo obſeqᷓntes: qͥꝝ roboꝛe totuʒ oꝛbẽ terraꝝ ſubiugauit:qꝛ eis nõ dicebat.ite ſʒ ſo venite vel eamꝰ. Econtra vo mali pᷣlati nibil ipi faciẽtes ſʒ ſolũmõ ſubditos onerãtes.qͥbus 2 Lu. xj. Oneratis hoĩes oneribo q poꝛtarenõ pñt.Faciũt eos deſpare moꝛe cameli vel aſini qͥ Iiplus ðᷣbito grauat᷑ ⁊ onerat᷑ ſolet totũ reijcere Debẽt ̊ pᷣlati facere moꝛe vectoꝛũ qͥ dũ manꝰ ꝓ adliutoꝛio ad bigã vł q̃drigã apponũt equi vel boues magis alacrit᷑ ipam de palude extrahũt Vñ legit᷑ in vitaſpa.qꝙ quidã abbas hñs ſub ſe qͥnq; milia monachoꝝ petijtoſiliũ a quodã ſcõ viro quid facere deberet vt oẽs eiꝰ ſubditi ſalui fierẽt Cui ille rñdit.Quicqͥd vis vt ſubditi faciãt pᷣmo fac.Ut em̃ inqͥt Hiero.in epła ad Helio⸗ doꝛũ.Delicatꝰ mgjr eſt qͥ pleno vẽtre de ieiunijs diſputat.Qui etiã ad Palmachiũ ait.Delicata doctrina eſt pugnãti ictꝰ dictare de muro.Et cũ vnguẽtis ſit ipᷣe delibutꝰ cruẽtũ militẽ accuſare foꝛmidinis. Poſſet em̃ tali doctoꝛi dicere ipſe diſcipulꝰillð Terẽtianũ.Ii pᷣ:ſequar.⁊ illð Eſo pi. A boue maioꝛi diſcit arare minoꝛ. Scptuʒ ẽ em̃ in.c.ſciſcitarꝭ.vij.q.j.q pᷣlati ſunt tãqᷓ; arie tes qͥ ducatũ gregibo pᷣbere debent. ⁊ tãq; paſto res debẽt gregẽ ſuũ in vnũ colligere ⁊ ad celeſtẽ patriã dirigere.Ad hᷣ etiã adduci põt illð qð ðꝛ in.l.officiũ.ff.de re mili.ſ.ꝙ ille qͥ pᷣeſt exercitui ꝓciſſime dʒ cõmeatũ dare ⁊c̃. Miles em̃ qͥ age re vult aliqͥ d ſtrenuũ ſꝑ pᷣ oculis hr̃e debet duc ſui exẽplũ. Nã videmꝰ etiã ĩ gruib ꝙ vna ex eis ſꝑ agmẽ pᷣcedit:⁊ clamãdo ad rectos volatꝰ cete ras co git. Apes q̊ʒ qñ de aluearibo exeũt a rege ſuo oculos nõ auertũt.Qꝛ igit᷑ pᷣlatꝰ ẽ poſitꝰtã qᷓ; ſignũ ad ſagittã.c.magne.ð voto.⁊.c.qtr? qñ el. ij. de accu. Jõ ðꝛ ꝙ vita paſtoꝛis dʒ eſſe exem plarꝭ ſubdit c.cũ paſtoꝛ.ij.q.vij. Pꝛelati nãq; (adaliʒãtes ſuos ſubditos tot moꝛtibo digni ſũt qͥt mala exẽpla eis tribuũt.c.pᷣcipuexj.q.iij. vV Tauũt ſubditi babeãt pᷣlatũ ⁊ n? O ſtatuaʒ vel mõſtrũ debẽt nõ ſolũ eligere ſctm̃ et bonũ pᷣlatũ:ſʒ etiã coꝛꝑe ita ſanũ ꝙ ſuuʒ poſſit exeqͥ officũ.Debilitas em̃ coꝛꝑis ex infir⸗ mitate vł ſenectute ꝓcedẽs:qũ talis eſt vt faciat hoĩem ĩpotẽtẽ ad exercẽdũ paſtoꝛale officiũ dʒ ab electoꝛibo attẽdi ita vt nõ eligãt talẽ. Immo talis ſic debił exiſtẽs ĩ officio dʒ renũciare ⁊ nul latenus tale officiũ retinere.c.niſi cũ pᷣdẽ.S.alia vo. de renũ. De bᷣ q̊ͥʒ ðꝛ in cõſtitutiõibo gñalibꝰ oꝛdinis nfr̃i editis ꝑ Guilhelmũ farineriũ.c.ix. Nullł frater pᷣficiat᷑ in officio fratrũ niſi poſſit ducere vitaʒ còem:que tã a pᷣlatis qᷓ; a ſubditis obſeruet᷑:maxie in veſtibo cibis ⁊ lectis. Debet etiã pᷣlatꝰ tãtũ amare ſubditos ſuos ⁊ adeo eſſe ʒelatoꝛ eoꝛũ ſalutis:vt ꝓ ea ↄſeruada ſit paratꝰ ſuſtinere ꝑſecutões ⁊ iiurias:⁊ vitã ipam expo⸗ nere ꝓ aimab ſubditoꝛũ ſuoꝛũ. vt ait ſaluatoꝛ Joh.x.⁊ hr̃ in euãgelio hodierno.Eligite ̊ talẽ qᷓ poſſit dicere ſubditis ſuis illð qð dicebat ille inclytꝰ dux Gedeõ militibo ſuis. Judicũ.vij.ſq; Qõð me facere videritꝭ h̊ facite. Lũc em̃ milites audact᷑ ingrediũt᷑ bellũ cũ ducẽ ſuũ vidẽti pᷣlio eſſe ðᷣmũ.ũ em̃ aſpiciũt eoꝛũ capitaneũ lãcea, dirigere:galeãq; capiti imponere:⁊) boſtes pꝛi mũ inſultũ facere:totus ſanguis eoꝝ cõmouet᷑ ad ſilłe ꝑagẽdũ.Et ſiłr ſubditi letãter bonis iſu dãt oꝑibo qñ pᷣlatũ ſuũ ois ſctĩtatis exẽplũ in⸗ tuent᷑ illis facere viã quã ſequant᷑.ſicut faciebat btũs Fran.de qͥ canit eccłia. Lingue manꝰpᷣam bula vᷣbo ꝑauit ſemitã:⁊ ãplectunt᷑ ſecka doctni nã facto ꝓditã.Lalis pᷣlatꝰ eſt ſitis dño nfo ie⸗ ſu xpᷣo qͥ cepit facere ⁊ docere.Act᷑.j.O qᷓ;ſuauis cib eſt ſubditis exẽplaritas paſtorꝭ:qᷓ; delicata refectio:qᷓ; dulcis epula.Et iõ ↄſiderẽt aĩaꝝ pa⸗ ſtoꝛes ſi tali cibo nutriũt oues ſuas:ſi dãt illis cibũ in tꝑe.Aliter aũt non ſunt paſtoꝛes ſi lupi rapaces:nõ ſunt pᷣlati ſed pilati.vñ eis dia põt illðᷣ qð dixit qͥ d vltramõtanꝰ facere volẽs ſer⸗ monẽ in curia romana coꝛã magna multitudi ne pᷣlato ꝝ.incepit em̃ loqͥ dicẽs ꝓ themate Uos eſtis ribaldi oẽs. Cõſiderate ̊ o electoꝛes oi di⸗ ligẽtia ⁊ maturitate quẽ eligere debeatis:⁊ talẽ vobis pᷣlatũ aſſumite qͥᷣ ita ſit exeplaris vt imite tur:ita mãſuetꝰ ⁊ mitis vt diligat᷑:ita iuſtꝰ vt ti⸗ meat᷑:ita ſcũs vt veneret᷑:ita incelligẽs ⁊ diſcre⸗ tus vt totꝰ ꝓpłs ĩ oĩ vᷣtute ⁊ bona oꝑatiõe refoꝛ met᷑ ad laudẽ ⁊ głiam ſaluatoꝛis nr̃i dulciſſi⸗ meq; mr̃is ſue virginis Marie: qͥb ſit bonoꝛ ⁊ glia in ſecula ſeculoꝝ. Amẽ. Egodẽ die poſt pꝛãdiũ de documẽtis datis ſe cularibi de imitatõe xpᷣi qͥ ad religiõis igreſſiõʒ 7 iſtusp R c . paſſus eſt vob P30 no xt ſeq̃mi veſtigia eiꝰ.j. Pecri.ij.⁊ in eplaoccurretis dñice. In oibo genen ſpeciebo ẽ 6 Eih⸗ . e wütſc . Fechpſtmae vin nenilein a linur, mhnlchnnii, bolroitn 1Cendcsdoß ſtiſtmnitunphn⸗ corſiſünichotit wüdonkruurlint Grud ſitcran ſeCultöirrekti Ahouradaddan miünfat ob⸗ ummli go ku⸗ ieheckruazibol Varningo0 in erikemaripl cklnpßogbilck Mmihisdanm ſaic doobeht Nrpolſdeſün oöſaoawS Mdcros mdinh Fintt Zmbincan (huni diare ton ine Bonainliden uidꝛdös morit huulirorbſcitn enotflidal df hodegloniſus eſt leglneſnocri ich unnttt Anizner⸗ Mektunmrie gilrn Nmumantrint tnenngonnn lho obisſcct aumdn Wclchein öblnitv zn nn ieen ſastmn nii Ni Ntlen l Sen 18. diig „Lüceün. aniii iaiuneilagn S nsore birtan imns aiplig nuſicur ſigehn guemanam unkſed doan lls düorfie t Oihiuans Kor deier aein 8lunstitile ensfih rics e ſ ac gunlend pthanuri NumnuN WanetAd srind . unbn ig:dien ben taſi ic riſte Aisit/ 4 po Foliũ deuenire ad aliqð vnum qð ſit metrũ ⁊ mẽſura oĩm q̃ ſunt ĩ eodẽ genere.vt ait Ph̊ᷣs.x. Hetha. Etideo in genere humano datꝰ eſt nobis xpᷣus vt exẽplarnr̃m ad qð debemꝰ ſemgꝑ aſpicere:et vitã nrãʒ illiꝰad ſilitudinẽ q;dtũ poſſumꝰ cõfoꝛ mare.vt ait Alexã.de ales in.iij.parte ſũme ĩ tra ccatu de gfa xp̃ᷣi.q.xiiij.? Rich̊.in.iiij.ſen.di.viij ar.ij. q.j.Et facit ad hoc.c.ſi ſolꝰ.viij.di.⁊.c.dñs noſter.lvj.di.⁊.ij.q.j.c.deus oĩpotẽs.⁊.c.dñs nr xciij.di.⁊.c.ſignificaſti.de elec. Ois em̃ xpᷣi actio nfa eſt inſtruccio.c.ſolẽnitates.el.ij.⁊ ibi glo.de ↄſe.di. j. Jðo ðꝛ.j. Joh.ij. Qui dicit ſe in xpᷣʒ cre dere debet ſicut ille ãbulauit ⁊ ipᷣe ãäbulare.Sã ctus q̊ʒ Aug.ſuꝑ illa vᷣ ba ſaluatoꝛis J oh̊.xiiij. Ego ſum via vᷣitas ⁊ vita inqͥt.xpᷣianus nemo recte ðꝛ niſi xᷣo moꝛib coequet᷑. Ambularevis ſecure:ego ſum inqᷣt via.falli nõ vis:ego ſũ veri⸗ tas.moꝛi nõ vis:ego ſũ vita.De q̊ Lucre.poeta ait. Ueridicis hoĩʒ purgauit pectoꝛa dictis Et finẽ ſtatuit toꝛpedinis atq; timoꝛis Expoſuitq; bonũ ſũmũ quo tẽdimꝰ om̃s. Qui foꝛmã atq; viã monſtrauit limite paruo.Quo poſſemꝰ ad id recto ↄſcẽdere curſu. Gꝛego.q̊ʒ in q̃dã omeł. inqͥt.Qui xpᷣi veſtigia dedignat᷑ ſequi q̃ temeri tate ſperat ad eiꝰdaritatꝭ gaudia ꝑuenire. Sal natoꝛ em̃ nr̃ ait Joh.xiij.Exẽplũ dedi vobis vt quẽadmodũ ego feci ita ⁊ vos faciatis.Et Eſa. xxx.ðꝛ. Heceſtvia:ãbulate in ea ⁊ nõ dedinabicꝭʒ ad dexterã neq; ad ſiniſtrõ. Et Exo.xxv.ait dñs Zaice⸗ fac ſᷣm exẽplar qð tibi in mõte mon⸗ atũ eſt. i.in xpᷣo qui eſt ille mõs de q̊ ꝓphha ait Plal.lxvij.Mõs dei mõs pinguis: mõs in q̊ bñplacitũ eſt deo habitare in eo.Qꝛ ̊ xrpᷣiani di cunt᷑ a xpᷣo.l.j.C.de ſũma trini.⁊ fi.ca.⁊.c.vnico S.qꝛ vo.ð ſacra vnc.Et noĩa debẽt eſſe rebo cõſo na.c.cleros.xxj.di.⁊.S.eſt⁊ aliud.inſti.de dona. Jõ inqͥt Amb.in.c.cauete.xxij.q.v. Mẽdaciũ ẽ ſe xpᷣianũ dicere ⁊ oꝑa xpᷣi nõ facere. Eapꝛopter ſctũs Bona.in li.de imitatõe xpᷣi ait. In oĩibus vᷣtutibo ⁊ bõis moꝛib tibi pᷣpone ſꝑ dlariſſimũ ſpeculũ ⁊ totiꝰ ſctitatis ꝑfectiſſimũ exẽplar.ſ.vi tã ⁊ moꝛes filij d ei dñi nr̃i ieſu xpᷣi:q ad hoc no⸗ bis de celo miſſus eſt vt aꝑiret nobis viã vite:? legẽ diſcipline ſuo exẽplo daret nobis.vt ſic ad imaginẽ eiꝰ naturalłr creati ſumꝰ:ita ad moꝛuʒ eiꝰ ſiłitudinẽ ꝑ imitatõʒ vᷣtutis ꝓ nr̃a poſſibili⸗ tate refoꝛmemur:qͥ eiꝰ imaginẽ i nob fedauimꝰ p pctm.Quãto em̃ qᷣſq; ſe ei ĩ vtut imitatõe hic ↄfoꝛmare ſtuduerit tanto ei in pᷣma głia ⁊ clari tate magis appꝛo pinqbit ⁊ ſimilioꝛ erit.hec ille Et ideo vobis ſecularibo volo dare in pñti ſer⸗ mone tria documenta.i.tres imitatiões dñi nr̃i ieſu xpᷣi. Pꝛima quaꝝ imitationũ dicet᷑ religio nis ſiue ingreſſiõis. Scðᷣa acceptiõis ſiue aſſũ⸗ ptiõis. Tertia vo cõtẽptiõis. Pars pᷣma de religiõs ĩgreſſione. S 8 Ancta religiõis obſᷣuãtiã ſaluatoꝛ nf vita exemploq; ſuo dedicauit.ã fũů damenta religionis ſunt tria pncipalia.ſcilicer obediẽtia caſticas ⁊ pauꝑtas vt inquit beatus Thomas.ij.ij õs religio eſt q̊d Aullatũ qð totũ offert᷑ deo:nihil da ſocrificũ meQullarũ qð 7 ſibi retinẽs. Jõ religioſꝰꝑ obedientiã offert deo volũtatẽ ꝓpꝛiã ⁊ aiaʒ. Per caſtitatẽ coꝛpꝰ:renũ⸗ ciãs eiꝰvoluptatibo. Per pauꝑratẽ vᷣo oia tꝑa⸗ lia. Per obedientiã aũt ſuꝑat ſuꝑbiã. Per caſti catẽ luxuriã:ꝑ pauꝑtatẽ vo auariciã.De his q̊ʒ religiõis fundamẽtis loqᷓns Bernar.i li.de vᷣa religiõe ait. Religio pauꝑtate fũdat᷑:erigit᷑ obe diẽtia:dedicat᷑ caſtitate.Et facit ad h̊ capitulũ. nõ dicatj.xij.q.j.iũcto.c.cũ ad mõaſteriũ.de ſta. mo. Perfectiſſimꝰ aũt religiõis iſticutoꝛ ⁊ obſ⸗ uatoꝛ dñs noſter Jeſus vxps has tres virtutes ſingularit᷑ in ſe h̃evoluit. Pꝛimo em̃ obediẽtiã fᷣuauit.Nã voluit eẽ obediẽs matri:⁊ etiã patri putatiuo ac nutritio.iuxta illud Luce.ij.Et erat ſubditꝰillis. Ipᷣe qͥʒ de ſeipſo ait Joh.iiij.¶ Deꝰ cibo eſt vt faciã volũtatẽ pꝛis mei qͥ in celis eſt.? Matthᷣ.xxvj.dicebat pꝛi.Flat nõ mea:ſʒ tua vo lũtas.⁊ Joh.vj.iteꝝ ait.Deſcẽdi de celo nõvt fa⸗ ciã volũtatẽ meã:ſʒ volũtatẽ eiꝰqͥ miſit me.?⁊ acd Philip.ij.inqͥt de illo apłs.Factꝰẽ odediẽs vſq; ad moꝛtẽ crucis.vñ Berñ.in quodã ſᷣmõe ait. Memẽtote fr̃es ꝙ xpᷣs ne ꝑderet obediẽtiã ꝑdi dit vitã. Scðo ſᷣuauit caſtitatẽ.vñ Hiero.ad fi liã mauritij inqͥt.xpᷣs vᷣginẽ habuit matrẽ vgo ipᷣe mãſurus.In ſe viris ĩ mr̃e feminis vᷣginita tis tribuẽs exẽpluʒ.⁊ Ambꝛo.in quodã pᷣmone ait.Diſcute vitã xpᷣi in oꝛibus euangelijs totãq; reperies fuiſſe ſpeculũ caſtitatis.Lercio ſpᷣuauit pauꝑtatẽ. Uñ de ſeipᷣo inqͥt Mat. viij.et Luce ix. ulpes foueas habẽt ⁊ volucres celi nidos Filiꝰaũt hoĩs nõ hʒ vbi caput ſuũ reclinet. Vicũq; ̊ vult ꝑfecte imitari vitã xpᷣi de⸗ qꝗq bet ſi põt religioſaʒ vitã aggredi cuiꝰpn⸗ ceps fuit xpᷣsvt ſic efficiat᷑miles eiꝰ.Oẽs em̃ religioſi dicunt᷑ milites xpᷣi.c.nõ pila.⁊.c.re⸗ pᷣhẽſibile.xxiij.q.viij.⁊.c.xpᷣianis.xj.q.j. Licet nã q; oꝑteat oẽs xpᷣianos pugnare ↄtra demones vt hr̃ ad Ephe.vj.Quia militia eſt vita hois ſuꝑ terrã Job.vij.tñ religioſi ſũt tanq; bncipes ⁊ ca pitanei xpᷣiane militie:qͥ pugnãt nõ ſolũ ꝓ ſeſʒ ꝓ oĩ ꝓpło rpᷣiano:⁊ impugnãt demones..ſi qͥs xxxvj. di. Et iõ cuilibʒ religioſo ait Paulꝰ.ij.ad Thi.ij. Laboꝛa vt bonꝰmiles Jeſu xpᷣi.Et non imerito religio eqͥ ꝑat᷑ militie ꝓpter ſeptẽ cãs ⁊ le ges militie q̃ ĩ ĩa ðbẽt obſᷣuari. Pꝛimo ei mili tes ðᷣ bẽt eẽ obediẽteſ ſuis ducib.Uñ ðꝛ ĩ.l.oẽ de liccũ.S.cõtumacia.ff.de re mili. Cõtumacia oĩs aduerſus ducẽ vel pᷣncipẽ militie capite punien da eſt. Pꝛopt᷑ qð poſthumꝰromanus dictatoꝛ . filiũ quẽ tenerrime amabat armis ſtrenuũ ⁊ ab oĩbus dilectũ ſecuri fecit feriri et occidi.qꝛ non ſuo iuſſu ſʒ ſpõte e pᷣſidio egreſſus hoſtes vice/ rat.Toꝛq̃tus vo in gallico bello cõſul filiuʒ in modũ hoſtie mactari iuſſit.qꝛ puocacns a du⸗ 1. Bermo ceęæ tuſculanoꝛũ ignaro patre ad pᷣliũ deſcẽderat licet gloꝛioſam victoꝛiã ⁊ pᷣcioſa ſpolia retuliſ/⸗ ſet. Sicut ;̊oma lex militũ eſt obedire ſuis ca⸗ pitaneis:ita pᷣma lex religioſi nalitis rpᷣi eſt ob tẽperare ſuis ſuꝑioꝛibo.Et iõ illis inqᷣt Paulꝰ ad Hebꝛe. vl. Obedite pᷣpoſitis viis. Obedien⸗ tia em̃ eſt firmiſſimũ regularꝭ obſᷣuãtie funda⸗ mentũ:q̊ deficiente deficeret oĩs religio.qꝛ coꝛ⸗ ruente fundamẽto:om̃e qð ſuꝑedificat᷑ coꝛrue re neceſſe eſt.c.cũ paulꝰ.j.q.j.Et cũ alicui rei de⸗ ficit ſu bſtãtiale ipʒ q̊ʒ deficere oꝑtet.c.fi.de ↄdi. appo. Iſtud eſt illud ſacrificiũ qð reqᷣrit deꝰ di. j. Re. xv. Obedientiã volo ⁊ non ſacrificiũ.Qð etiã hẽ in.c.verũ.xxxiiij.di.et in.c.ſi qͥ.lxxxxj.di.et ĩ c.ſciẽdũ.viij.q.j.et in.c.ſi qqs.xxvj.q.vij.⁊ in.c.il⸗ lud.de maio.⁊ obe.Iſta ẽ illa vtus q xpᷣm tãqᷓ; agnũ ligatũ duxit ad victimã. Eſa.liij. Et iõ in⸗ qͥt Gꝛego.in.c.qͥd g.xj.q.iij.Quid ̊ mirũ ſi pec/ catoꝛ hõ obediẽtie i pñtis vite bꝛeuitate ſe ſubij/ cit qñ hãc mediatoꝛ dei ⁊ hoim tenuit ⁊ tenen⸗ dam pᷣcepit.⁊ cũ obediẽtes remunerat nõ relin⸗ quit. Sciẽdũ tñ eſt ꝙ nũq; dʒ ꝑ obedientiã ma lum fieri.Aliqñ autẽ ꝑ obedientiã dʒ bonũ qð agit᷑ intermitti Neq; em in paradiſo arboꝛ ma la excitit quã deꝰ homini ne ↄtingeret interdixit Sed vt meliꝰ ꝑ obediẽtie meritũ hõ bñ ↄditus creſceret dignũ fueratvt ẽt a bono ꝓhiberet᷑:q̃te/ nus tãto veriꝰ h̊ qð ageret virtus eſſet q̃nto ⁊ a bono ceſſans auctoꝛi ſuo ſe ſubditũ ⁊ hũilẽ ex/⸗ hiberz. hec ille. Hec aũtvᷣtꝰobeðie ẽ necaria ĩ reli giõe.qꝛ oꝛdo natural eſt vt ĩferioꝛa a ſuꝑioꝛibꝰ moueant᷑ ad ſuas actõnes ꝑagẽdas. vt patʒ.ij. Mecha.⁊.j.¶etheo.Qð etiã fit in angelis vt ait Gre.in moꝛal.Et iõ ſᷣm Tho.ij.ij.q.clxxxvj. cũ ſtatꝰ religiõis ſit qdã diſciplina vel exercitiũ tẽdendi ad ꝑfectõneʒ reqͥrit᷑ in ea alicuiꝰ directio ſᷣm cuiꝰ arbitriũ inſtruant᷑ ⁊ excitent᷑ ipᷣi religio ſi q̃ſi diſcipuli ſub magiſtro. TCQ Beldliẽtia aũt fratꝝ minoꝝ excedit obe/⸗ 0 diẽtiã oim alioꝝ religioſoꝝ:ſᷣm ꝙ pꝛo⸗ oeat BGo na. in declaratõe regule nf̃e.Nã mõachi repuãt ſibi loci ſtabilitatẽ ⁊ pmanẽtiaʒ. alij vo religioſi obligant᷑ nõ ex voto ſuo ad ali⸗ qͥd qð ſit vltra regulã ſuã:vt declarat idẽ ſ.GBo nauẽ.i.ij.ſen.di.vl.ar.iij.q.ij.Fẽs aũt minoꝛes vouẽt obedire ĩ oĩbꝰq̃ nõ ſunt qria regule ⁊ aie ſue.nã ad alia nulla põt o bediẽtia ligare.O igit frẽs ⁊ deuoti religioſi qͥ vouiſtꝭ obediẽtiã ꝑ quã deo ſacrificat᷑ ꝓpa volũtas.c.ſciẽdũ.viij.q.j.ma ctate hãc hoſtiã q̃ ipſi deo ẽ charioꝛ oibo hoſtijs ca.illð.de maio.⁊ obeð.Et ideo licʒ duꝝ videat qð pᷣcipit᷑ tñ debetꝭ alacrit᷑ obedire.c.iĩ mẽoꝛiaʒ. Eix.di.⁊.c.O moꝛã ꝓſperxit.c.diſ.Facit lex.ff.qͥ ⁊ a qbo.vñ Bejr. in li.ð pᷣcepto ⁊ diſpẽ.ait. Perfecta obediẽtia legẽ neſcit:tmis nõ artat᷑:nec ẽ ↄtenta anguſtijs ꝓfeſſiõis :largioꝛi volũtate fert᷑i lati⸗ tudinẽ charitatł:⁊ ad oẽ qð iniũgi ſpõtaneo vi oꝛe libᷣalis alacriſq; animi.modũ nõ ↄſideris infinitã libᷣcatẽ excẽdit.Et ſane qͥdẽ obedientie limes ſᷣm tpᷣs ẽ ipᷣa tꝑis extrẽitas vt is ſit termi n? obediẽtie ꝗᷣ⁊ vite, hec ille.Nõ licʒ ̊ religioſo diſcutere cãz pcepti.qꝛ vt diẽ Inno.i.c.ad aures ð tẽ.oꝛ.Uani capit ẽ q credit platũ nõ poſſepᷣci ꝑe ſine expᷣſſiõe cauſe. Religioſus eĩ nõ hʒ velle nec nolle:ſʒ oĩs eiꝰ diſpoſitio ab eiꝰpẽdet volũůta te quẽ vice dei ſupꝛa caput poſuit.c.ſi religioſꝰ. 7 c.q̊ꝛũdã.ð elec.i.vj.⁊ c.nõ dicatj.xij.q.j.et.c.j.ðᷣ ſepul.O igit᷑ btẽ ⁊ felix religioſe ⁊ ſᷣue dei qͥ ſub obediẽtia degꝭ.nã qᷓ;diu ꝓmptꝰ es obedire licʒ nihil pᷣcipiat᷑ meritũ tñ habes veriſſimi obediẽqꝭ qꝛ ãpliꝰ reſpicit deꝰ ad volũtatẽ qᷓ; ad acꝰ ext᷑io res:vt dic̃ glo.ĩ ca.cũ volũtate.ð ſen.ex.ð qͥ̊ ẽ tex. in.c. ſi qᷣ 8.xiiij V. ⁊ ĩ c.q ꝑiurare.xxij.q.v.⁊ ĩ ca. qeſcamꝰ.xlij.di.⁊ ĩ c.j.xxxij.q.v.huiꝰ aũt ſcẽ obe diẽtie vtutẽ itelligebat btũs pr nr̃ Frãciſcꝰqͥ liq pᷣlatꝰ eẽt volebat tñ ſꝑ ſuꝑioꝛẽ hꝛe ⁊ guardianũ imo etiã ſocio itiner obediẽtiã ꝓmittebat et de⸗ Ecũda lex mulitie (uote exhibebat x 9 Etcaſtitatꝭ. Un dic glo.q̃dõ.l.qui cůõʒyno ff. ð re mili ꝙ caſtra dicta ſũt a caſtrado qꝛ caſte viuebãt milites antiq.qð.etiã inqᷣt Pa pias ⁊ JIſið.ĩ li.ethimoł.Qð qdẽ faciebat vt foꝛ tioꝛes eſſent in pᷣlio.Ait em̃ Uirgi.i.li.geoꝛ. Sʒ nõ vlla magis vires induſtria foꝛmat. Quã ve nerẽ ⁊ ceci ſtimulos auertere amoꝛis. Et ꝓptea imꝑatoꝛ amatoꝛẽ ſe ðt caſtitatᷣ.ĩ aut.qᷓ.mo.na. ef. le.S.illð.col.vj.Quã qͥ dẽ caſtitatẽ ſüme ama bãt duces romai lIʒ eſſẽt gẽtiles.vñ de Coꝛnelio ſcipiõe ðt Ualeriꝰ li.ij.ti.de militari diſciplia. 3 numãtinos imꝑatoꝛ miſſꝰ eodẽ momento q̊ caſtra intrauit.⁊ꝛooo.meretrices expulit de ipᷣis caſtrj. Qua ſentina vacue factꝰ exercitꝰ qͥ paulo añ metu moꝛt defoꝛmi ſe federis ictu macula⸗ uerat:erecta ⁊ recreata vᷣtute aciẽ illã foꝛtẽ ⁊ aio⸗ ſaʒ numãtinã ſuꝑauit:⁊ icẽdijs exuſtã ruiniſq; ꝓſtratã Numãtiã ſolo eqᷓuit.Scipio q̊ʒ affrica nus ſũmis effert᷑ laudibo:qꝛ cartaginẽ obſidẽs oblatã ſibi ex hoſtibo vᷣginẽ eximie foꝛme ⁊ no⸗ bilitat ĩtactã ⁊ dotatã reſtituit. Hãc aũtvᷣtuteʒ caſtitat hñtꝓ ſcðᷣa regla milites xpᷣi.de qͥbꝰ ipe ait Mat.xix.Sũt eunuchi qͥ ſe caſtrauerũt ꝓpt᷑ regnũ celoꝛũ.Lʒ aũt oẽs religioſivoueat caſtita tẽ q̃ qdẽ gradꝰhʒ ſicut obedientia ⁊ paugtas tñ ꝑfectioꝛi mõ eãvouẽt frẽs minoꝛes vouẽtes etiã vitare ſuſpecta cõſoꝛtia ⁊ colloqa ꝑ que puenit ad trãſgreſſionẽ caſtitatis.Cũ em̃ aliqͥd ꝓhibet᷑ intelligit᷑ etiã ꝓhibitũ oẽ illud ꝑ qð puenmit᷑ ad il lud.l.oro.ff.de ſpon.vñ ꝓhibito mr̃imonio etiã itelligunt᷑ phibita ſpõſalia.Btũs igit᷑ Fra.ſccẽs ꝙ ſᷣm Pbos per mediũ ꝑuenit᷑ ad fineʒ.pꝛohi buit fratribo ſuis in regula oĩa ſuſpecta conſoꝛ tia que ſunt via ꝑueniendi ad peccatũ luxune. Si em̃ eſſet aliquis adeo ferreꝰ vt potius dici poſſet ſtatua q; homo.ſicut dicit᷑ de Anaxago⸗ ra.tñ nõ poſſet dõecẽ in came hac fragili ſecure ſtare ⁊ cõuerſari cũ ſuſpectis ꝑſonis ⁊c̃. Et ideo ab oibus religioſis fugiẽda eſt hec peſtis inſa⸗ nabilis ſuſpectoꝛũ cõſoꝛtioꝛum ⁊ colloquioꝝ = = gugns ZBun iriclnls ,nignrhnbanfl gteneintcegnen Gktrolniralle⸗ cvnratsotnonc nntogrin onſonme udde tiſen oncnntnninet ſtwfhneicigenen Ntnti Atn pnmniftcidtfdu „ +☛ 6Auii tnenſrnt Nünttptcrrocomitl Nochörliiize es cootutrpaugennsfu CNCanſean ardenide niafoätknar ic torfllas graspupen Marcairln criſeinſcino aſidi (nitiſpegicuöbut 6vodottuliſernitt: ib War wurni Ni;önfinlomple nomnean,po mrvoginglüromme tchoblaikabiliut: inennlotgztmnun ngälſcgnood an Mogtmagsnli Kafecdummanm hieptcitinen cAlnſins Z Bipnnngfit Manpbrrnin Cnrngliggine olbranigoſo voſſcenanetin initmigieniit upnaſceeinr⸗ (welepblegt 0 Se = = = S = 2=— — = —— . S — w — 2 „ — =, — S= = S= ð —— Renſin⸗ iön köſagz⸗ busnin ini fine Pthünde g oreghe cilan nſüt atn tiſnacen. igiln h uſama ie umoni A Krmiſänem nide Andn lum dicpliig Ni nemw vchultdehs mdiN, sunaah, illiſoniri⸗ isntina; Gagoßen nme ſanun tuinidehi⸗ Lalnuen pinaneff Grpuneſfn muinn 1 cbe Wene tippte Cinuntal miinorioc isgifi⸗ lagingl ſoſoen pumui in potin) ſde 3OOH onisti/, een, 1 E „ S⸗- — = E == S — Foliũ Quid em̃ agere habet ſᷣuus dei cũ młieribꝛ qꝝ familiaritates ei ꝓhibent᷑ xxxij. di. c. hoſpitiolũ. ⁊.C intdixit.⁊.lxxxj.di.c.ſi qs amodo. ⁊.c.clericꝰ „ ⁊.c.ſed ſi foꝛte.⁊.c.ſi quiſpiã.⁊.c.oꝑtet.⁊.c.archi⸗ diaconũ.⁊.c.qͥ dã dlerici.⁊.c.femĩas.⁊.c.clerici cõ tinẽtes.⁊.c.ad reatũ.⁊ extra de coha.cle.⁊ mu.ꝑ totũ.⁊.xviij.q.ij.c.ꝑuenit.⁊.c.diffinimus. ⁊.c.in nullo. ⁊ multis alijs capłis ſeq̃ᷓn. Lalia aũt ſu⸗ ſpecta cõſoꝛtia habẽs lzʒ foꝛte nõ cadat in petm̃ tñ remanet ꝑpetuo tinctꝰ ⁊ digito demõſtratur in dedecꝰ ſui oꝛdinis. Eſt em̃ tale cõſoꝛtiũ ſicut candela accẽſa applicata ad murũ:q̃ lʒ ipᷣm nõ vrat:tamẽ nigredine fumi ip[ʒ tingit ⁊ obſcurat Ertia lex terrene militie eſt inoplia vxv t ſiue pauꝑtas.Antiqͥ em̃ milices vt expe⸗ AQditiꝰ militarẽt terrenas facultates contẽ nebãt.vñ ðꝛ in.l.milites.la.ij.ff. de re mi.Mili⸗ tes arua cõꝑare ꝓhibent᷑ in ea ꝓuincia in q̃ bel⸗ la gerunt᷑:ne ſtudio agriculture a militia reuo⸗ cent᷑. Et in.l.milites.C. locati.phibẽt᷑ milites eẽ ꝓcuratoꝛes:ↄductoꝛeſq;:vł fideluſſoꝛes. et ibi dẽ imꝑatoꝛ aſſignat rõnẽ huiꝰ ꝓhibicõnis.ſ.ne omiſſo armoꝝ vſu ad opꝰrureſtre ſe conferant. Ibidẽ etiã ðt. Milites armis nõ pᷣuatis nego⸗ cijs occupent᷑:vt nũeris ⁊ ſignis ſuis iugit᷑ ĩhe⸗ retes rẽpublicã a qua alunt᷑ ab oĩ belloꝝ necita te defendãt. Refert aũt Ualeriꝰ lib.iij.affricanũ Scipionẽ in cõditõe dixiſſe ꝙ cũ totã affricã ro mane diciõi ſubieciſſet nõ tñ aliqͥd ex ea qð ſuũ diceret᷑ pꝛeter co gnomẽ tuliſſe.Et ð Ualerio pu blicola ðt li.iiij.ꝙ; pꝰ tres cõſulatꝰ acceptiſſime ꝑactos tante pauꝑtatis fuit ꝙ pꝛimoniũ eꝰ ad expẽſam ſuaꝝ exeqᷣarũ defecit.vñ publica pecu⸗ nia fuer᷑̃t facte.Fabꝛiciꝰ q̊ʒ płies romanꝰimꝑa⸗ toꝛ filias ꝓpꝛias pꝛe pauꝑtate dotare nequiuit. Marcꝰ etiã curiꝰ) ſamnites bellũ gerẽs legad eoꝛũ ſe in ſcãno aſſidẽtẽ foco ⁊ in catino ligneo cenãtẽ ſpectãdũ pᷣbuit.Cũq; magnũ auri pon⸗ dus ei attuliſſẽt riſit dicẽs. Referte ⁊ dicite ſam nitibꝰ Marcũ curiũ magis locupletib imꝑa⸗ re qᷓ; iᷣm fieri locupletẽ.et memẽtote me nõ acie vinci:nec pecunia po ſſe coꝛrũ pi.Attilius vᷣo ab aratro ad imꝑiũ romanũ vocatꝰ fuit.Qui poſt qᷓ; republicã ſtabiliuit:⁊ ingẽtes hoſtiũ copias ↄfregit:multoſq; triumphos habuit:depoſito imperiali ſceptro ad aratrũ redire nõ erubuit. Quãto igit᷑ magis religioſi debent in pauꝑtate głiari ⁊ oibo terrenis renũciare. Nihil ̊ debent hr̃e ꝓpꝛiũ.c.cũ ad monaſteriũ.de ſta.mona.⁊.xij q.j.c.dilectiſſimis. Ait em̃ ſaluatoꝛ Marth.v. GBti pauꝑes ſpũ qm̃ ipoꝛũ eſt regnũ celoꝛũ.Et Matth.xix.Uos qͥ reliqᷣſtis oĩa⁊ ſecuti eſtꝭ me centuplũ accipietis ⁊ vitã eternã poſſidebitj.Jõ oĩbus religioſis pᷣcipit Matth.x.dicẽs.Nolite poſſidere auꝝvł argẽtũ.Debẽt em̃ boni milites imitari capitaneũ ſuũ. Ipᷣe aut dux nr̃ dñs ieſꝰ paupꝑ naſci:viuere:⁊ moꝛi voluit.Uñ Chꝛyf.in omelia ephie ait. Uiderunt mali panociũ tene⸗ bꝛoſuʒ ⁊ ſoꝛdidũ magis aĩalibo qᷓ; hoibo aptũ. In quo nemo erat cõtẽtus ſedere niſi itiner ne⸗ ceſſitate coactꝰ.matrẽq; vix vnicã habẽtẽ tunicaõ nõ ad oꝛnatũ coꝛsis ſed ad tegmẽtũ nuditatis Etc Hiero.ad Euſto.inqͥt. ilites veſtimẽtis leſu ſoꝛte diuiſis caligas nõ habebant qᷓs diui/ gerẽt. lõ em̃ voluit br̃e dñs qð ꝓhibuit in ſer⸗ uis.Et.ij.ad Choꝛ.viij.ait Pauiꝰ de xpᷣo. Ege⸗ nus factꝰ ꝓ nobis vt illiꝰinopia diuites eſſemꝰ Hãc aũt pauꝑtatẽ lʒ omẽs religioſi amplectẽ⸗ tur tñ excellẽtius eãẽ vouẽt fratres minoꝛes. alij em̃ religioſi habere pñt alicuiꝰ rei dominiũ ĩ cõ muni.c.dilectiſſimis.xij.q.j.frẽs auteʒ minoꝛes nihil habẽt in ꝓpꝛio nec in cõi ſed ſolũ ſimplices vſum facti.vt hr.in.c.exijt qͥ ſeminat.de ver.ſig. li.vj.⁊ in cle.exiui de ꝑadiſo.eo.ti. Que euãgeli⸗ ca pauꝑtas eſt valde meritoꝛia ⁊ ſctã:quã filiꝰ dei viã ꝑfectiõis oñdẽs vᷣbo docuit ⁊ exẽplo fir mauit.vt ðꝛ in dicto.c.exijt qͥ ſeminat.Et iõ Dã⸗ tes in.xj.cantu ꝑadiſi loquẽs de pauꝑtate quã poſt xpᷣm ſolꝰ btũs Frãciſcꝰ ꝑfecte deſponſauit ſuꝑ oẽs ſctõs pᷣdeceſſoꝛes ſuos:ſic ait. Iſta pꝛi⸗/ uata eſt p mo marito Mulle centũ ãnis: eſt plłꝰ deſpecta⁊ ſecura Quouſq; ſtetit ſine inuitatõe. Hãẽc aũt ſtrictiſſimã pauꝑtatẽ ipᷣe btũs Fran⸗ ciſcus reliqͥt in teſtamẽto filijs ſuis tãqᷓ; matrẽ chariſſimã ⁊ viã bꝛeuiſſimã atq; tutiſſimã q̃ du cit ad celũ.vñ in regula ſua inqͥt. Hec eſt illa cel ſitudo altiſſime pauꝑtatis q̃ vos chariſſimos frẽs meos heredes ⁊ reges regni celoꝛũ iſtituit paugꝑes rebus fecit:vtutibboſublimauit.Hec ſit poꝛtio vr̃a qᷓ ꝓducit in terrã viuẽtiũ.cui dilectiſ mi frẽs totałr in herẽtes nihil aliud ꝓ noĩie dũi nf̃i ieſu xpᷣi in ꝑpetuũ ſub celo hr̃e veliã. F E pdictis aũt tribavotis religiõis expo⸗ d ni põt illud qð dixit Petruůs dño ieſu trãſfigurato in mõte thaboꝛ vt habetur Matth.xvij.ſ.O ñe bonũ eſt nos hic eſſe:ſi vis faciamꝰ hic tria tabernacula:tibi vnuʒ: Hoyſi vnũ:⁊ Helievnũ.Mõs eĩ thaboꝛ ſignificat re⸗ ligionẽ.thaboꝛ em̃ intpꝛetat᷑ aduẽtꝰ luĩs:in reli giõe aũt diuini luis radio illuſtramur. Unde E ſa.ix.ðꝛ de cõuerſis ad religionẽ. Ppłus qui ſedebat in tenebꝛis vidit lucẽ magnã. ambulã⸗ tibo in regõe vmbꝛe moꝛtis lux oꝛta eſt eis. Et iõ dicit᷑ religio q̃ſi regis viſio. Dicit᷑ aũt mõs ra tiõe altitudinis ſtatꝰ ⁊ ↄtẽplatiõis.Ad quẽ aſcẽ dere hoꝛtat᷑ deꝰ Geñ.xix.di. In mõte ſaluũ te fac ⁊ Exo.xxiiij.Accede ad me in mõtẽ ⁊ eſto ibi.In B; aũt mõte trãſfiguramur.qꝛ vt ait Berũñ.in li. de pᷣcepto ⁊ diſpẽſatõe.de carn alibo ſpũales effi cimur. Debemꝰ hic facere tria tabernaclła.vnũ xpᷣo/ſ.obediẽtie.Qui factꝰ eſt ꝓ no bis obediẽs vſq; ad moꝛtẽ ⁊c̃.ad Philip.ij. nũ Moyſi.ſ. paupꝑtatis. Paupertatẽ enim dilexit. vnde pa⸗ ſcebat greges Hietro ſoceri ſui. Exodi.iij.Et vt ait Paulus ad Hebꝛeos.xj. Negauit ſe eſſe fi liũ filie Pharaonis magis eligens affligi cum . Bermo ꝓplo dei qᷓ; tꝑalis pcti habere iocunditatẽ: ma⸗ ioꝛes diuitias extimãs theſauro egyptioꝝ ipꝛo periũ xpᷣi.Aliud vᷣo tabernaculũ facere debemꝰ Delie.ſ.caſtitatis.Fuit em̃ vᷣgo: ⁊ ideo trãſlatꝰ eſt in celũ.iiij. Reg.ij. Caſtitas em̃ aiam deo re 5p̃ſentat.S.ſancimꝰ.in aut.de leno. Qꝛ aũt btũs Fraciſcꝰ in ö monte religiõis ceteris ꝑfectiꝰfecit iſta tria tabernacula: ideo de illo canit eccłia. In montẽ noui luĩs xpᷣo Frãciſcus intulit.Fac tria tabernacula votũ ſecutꝰ Simonis:quẽ hu ius nõ deſeruit numè vel omẽ noĩis. A Eliſtis etiaʒ tribo votis exponi põt illud d qʒð ait Mopſes Exo.v. Deus Hebꝛeo⸗ rũ vocauit nos vt eamꝰ viã triũ dierũ in ſolitudine ⁊ ſacrificemꝰ ei. Scðm em̃ Hieroñ. hebꝛei dicunt᷑ viatoꝛes vł trãſeuntes.ſic em̃ in⸗ terpꝛetat᷑ hoc nomẽ.Qð quidẽ cõpetit veniẽtib⸗ ad religio nẽ:triũphãt em̃ de diabolo ⁊ eũ ſupe rant:⁊ de vita mũdana ⁊ vitioſa trãſeũt ad celi⸗ bem ⁊ vᷣtuoſam. Uia ergo iſtoꝝ triũ dierũ ẽ via obediẽtie:pauꝑtatis ⁊ caſtitatis.per q uã eunti⸗ bus nobis in ſolitudine.i.ſeq̃ſtratiõe ſeculariũ eueniet illð qð de ꝓplo irk ðꝛ Exo.xv.Tribo die bus ꝑuenerũt marach vbi erãt aque amariſſi⸗ me. Maracth em̃ idẽ eſt qd amaritudo peccati. Sed iſtas amaras aqᷓs conuertit Moyſes in dulcedinẽ in eis ponẽdo lignũ qð ſibi oſtendit dñs.vt ibidẽ ðꝛ. Per qð figurat᷑ ꝙ ſi lignũ cru⸗ s in coꝛde nr̃o poſuerimꝰꝑ meditatiõʒ paſſio nis xpᷣi cõuertemꝰ in dulcedinẽ oẽm pnie ama⸗ ritudinẽ:⁊ amare lachꝛyme ꝓ pctis nr̃is effuſe vertent᷑ nobis in ſuauitatẽ diuine gr̃e. Sʒ ſcien dũ eſt ꝙ in hoc deſerto filij iſrł habuer̃t pugna/ re cũ amalech. Exo.xvij. Amalech aũt idẽ eſt qð gens bꝛuta ſicut ſunt demões.de quibo ðꝛ ĩ.vj. Eney. Terribiles viſu foꝛme.Cuʒ his g̊ amale⸗ chitis.i.demõibo:habemꝰ in deſerto religionis pugnare.Et iõ ðꝛ Ecci.ij. Fili accedẽs ad ſᷣuitu tem dei ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe ⁊ pᷣpara animã tuã ad tẽptatiões.Ait em̃ Berũ. DHundus:ca ro:demonia diuerſa mouẽt pᷣlia.Sed ð mũdũ pugnamꝰ pauptate:cõtra carnẽ caſtitate: cõtra diabolũ vo hũili obediẽtia ⁊ ſubiectiöe. B St autẽ notãdũ ꝙ pctm̃ inobediẽtie eſt e grauiꝰpctõ aſcreſſlols pauꝑtatis ⁊ ca ſtitat.Qð ꝓbat᷑ pᷣmo autoꝛitatibo.Dicit em̃ Gꝛeg.in.c.ſi qͥ pᷣſbyteri.lxxxj.di. Pcm̃ ario/ lãdi eſt nõ obedire:⁊ ſcelꝰ idolatrie nõ acqͥ eſcere Pctm̃ igit᷑ paganitatis ĩcurrit qͥſqͥs dũ xpᷣianũ ſe eſſe aſſerit ſedi apłice obedire contẽnit. Et idẽ hr.j.q.iiij.c.eccła.⁊.viij.q.j.c.ſciẽdũ.idẽ Gꝛe. ait Sola eſt q̃ fidei meritũ poſſidet obediẽtia ſine qua infideł qͥ ſq; eſſe ↄuicit᷑ etiã ſi fidelis eſſe vi⸗ deat᷑.Sctũs qͥʒ Ber.in epla q̃dã inqͥt. Int᷑ ceta pctã ſcitote ꝙ iobediẽtie pctm̃ valde grauiſſimũ ẽ⁊ deteſtabile:ꝓpt᷑ qð etiã a diuia iuſticia quiſſi ma iſligit᷑ pna. Scõo idẽ ꝓbat᷑ rõnib:q̃rũ bma ðꝛ cauſalitatis.Fundamẽtũ cuiꝰponit au toꝛ ĩ li.dè cau.⁊ Areſ.in. ſ. de ala dicẽs. Nobilioꝛ cã nobilioꝛẽ ſꝑ pꝓducit effectũ.⁊ ᷣ patʒ in genere fruquũ.nã vnꝰ⸗ fructꝰ eſt melioꝛ alio: qꝛ bʒ me⸗ lioꝛẽ cauſa.i.arboꝛẽ. Itẽ vinũ tãto ẽ melꝰ q;to cedit a melioꝛi vite. Cũ igit᷑ obediẽtia ſit melioꝛ caſtitate ⁊ pauꝑtate eo qꝙ obediẽtia egredit᷑ ab gia:caſtitas a coꝛꝑe:⁊ paupꝑtas a tẽpoꝛalibo re⸗ bus.Aia vo eſt no bilioꝛ oib reb coꝛꝑalibo ⁊ tꝑalibo.l.ſancimꝰ.la.ij.C.de ſacroſã.ec.cũ ſilłiby. ſequit᷑ ꝙ tranſgreſſio ipᷣiꝰ obediẽtie ſit grauius pm̃ trãſgreſſiõe pauꝑtatis ⁊ caſtitatj. Quãto em̃ aliqd eſt meliꝰ tãto eiꝰ coꝛruptio ẽ peioꝛ.vt inqͥt Breſ.? Boeciꝰ in.ij. tcopi. Scða rõ dicit aſſociatiõis.fundamẽtũ cuiꝰ ponit Phus.iiij. Metha.⁊.j. Poſter̃.di. Sicut affirmatio eſt cã affirmatiõis:ita negatio eſt cauſa negatõis. Et ſi vnũ eſt ca alienꝰ oppoſituʒ eſt cã oppoſiti.ix. Mecha.Cõtrariarũ em̃ cauſaꝝ ↄtrarij ſũt effe ctus.ij.de Gña. Sed obediẽtia aſſociat rpᷣo in vitã eternã.qꝗ ait Mat.xvj.Qui vult veire poſt me abnegetſemetipᷣm ⁊c̃.ergo ino bediẽtia aſſo ciat diabolo in ifernũ. Uñ Berñ.ad quẽdã mo nachũ ſcribit. Nihil ardet in iĩferno niſi ꝓpꝛia vo lũtas:tolle ꝓpꝛiã volũtatẽ ⁊ nõ erit ĩfernꝰ. Etibi dẽ. Graue malũ eſt ꝓpꝛiavolũtas qua fitvt bõa nõ ſint bona.O qͥt ꝓpꝛie volũtates ibi ardebũt o qͥt inobediẽtes religioſi ibi cruciabunt᷑: quot amatoꝛes ꝓpꝛie volũtatꝭ ibi acrit᷑ punient᷑. Reli gioſꝰ hñs oẽs alios actꝰvᷣtuoſos ſine obediẽ⸗ tia nihil meret᷑.j. Joh̊.ij. QOni ðtſe noſſe ⁊ ama⸗ re deũ ⁊ mãdata eiꝰnõ cuſtodit.i.eius obedien⸗ tiã ñ facit mẽdax ẽ.qͥ aũt ſßuatvᷣbũ eiꝰ.i.volũtati dei obediẽs eſt: ve in eo charitas dei pfecta eſt. Tertio ꝓbat᷑ exẽplis pᷣdicta ↄcluſio:maxime illiꝰ fratris inobediẽtis:ſuꝑ cuiꝰ doꝛſum vidit btũs Frãciſcꝰ diabolũ qͥ eiꝰcollũ ſtrictũ tenebat qꝛ cuiuſdã excuſatõis tectꝰpalliolo refutabat ſi bi impoſitã diſciplinã.vt refert ſcũs Bona.in legẽda eiꝰ in.c.de intelligẽtia ſcpturaꝝ ⁊ ſpũ p⸗ phetie.Si ̊ ꝑ vnã ſolã inobediẽtiã demon ac⸗ cipii dominiũ ſuꝑ ino bediẽtẽ:qͥd de inobediẽte in multis:certe tot demones habet qͥt inobediẽ tias facit.Debẽt ꝗᷓ religioſi nõ habere in ſe illud qð ait Perſius ſatira.v. Velle ſuũ cuiq; eſt.nec illud irgilij in buccoł.Trahit ſua quẽq; volu ptas.ſed in oibo debẽt ſimpłr ⁊ bñ exeqͥ ⁊ facere volũtatẽ ſuoꝝ ſuꝑioꝝ.qꝛ nõ ſufficit aliqͥd facere niſi bñ fiat.c.nõ ſatis.lxxxvj.di.⁊ ꝑinde eſt non facere ⁊ vitioſe ſeu male facere.l.qtiẽs.ff.qͥ ſatiſ⸗ da.cogũ.⁊.l.j.ff.ſi qͥs in ius voca.nõ ient. ¶ Varta lex t᷑rene militie ẽvigilãtia.Opoꝛ q tet em̃ milites eſſevigilãtes ad cuſtodiã eoꝝ qͥbo ſũt deputati ne doꝛmiẽtes iua/ dant᷑ ab hoſtib. Unde ꝓfecto vigiliũ dicit᷑ in.l. nã ſalutẽ.ff.de offi.pꝛeto.vi.q ꝑ totã noctẽ debʒ vigilare ⁊ diſcurrere armatꝰ:⁊ inqͥlinos admo nere ne ꝑ negligẽtiã oꝛiat᷑ incẽdiũ. Religio ſis ergo xpᷣi milicib nõ ſufficit tria pᷣdica vota ob rtufni , etbenadinin ſchuniniärnk ſrunmoantenn gümi ihun ſunin Scsdatdipenen ſfecumetanu DomeMrn obr utttagun Midl/ miir etincrnirtſhn Ndnnaitmunn linclanonaderda. lümmtii diis Schie ogelngtäneann Opänis eſczirte⸗ Mhet ulsadltipn ios cötummelisaſfie ſpulaert contenebe hrammlns rlgol itmitauclreonin Alboures obturt nicures potulas ſarpporiuſt? lidinpn.d, (r cttciopybonu: Uumnirlaſbin Mrnidrori gfe WS nuſgieare ſGnttftatni idchtoigtfnmen nitiun ntt lthnn iben nnannigtnn unetndtati Crlimdtie⸗ eſiin eeelii ſui ſiocinin innaſire Banadgt iümonin nötſ ünsnin. ſüngdini vdabuntn Wthunan d s ſnrobeli Nſenoſeran Licusobecten, fbücbidolütan usda ſanc 1 nſonern o dorſun olüſnougti lioloitti fmnſci Nul Bſcantſig beiinn niiie aherhrithl berijllbl Nuiig; l ſugigzoln häͤcrt:focee faraliddftn ꝛpindeck n ldeisfaͤſe anöſen. igiglita lirsogalfti donnſenli nigli n gtwri in 4 — —, rngſingr⸗ nz0* +☛⸗ S= — — ſeruare niſi etiã vigilẽt diligẽter circa cuſtodiaʒ ſuã obſeruãtes om̃s poꝛtas ⁊ aditꝰ ſenſuũ qͥbꝰ moꝛs ſpũalis intrat ad aiam.iuxta illð Hiere⸗/ mie.ix. Moꝛs intrat ꝑ feneſtras nr̃as.Solent em̃ hoſtes maligni incautã aiam multis ſagit⸗ tis vulnerare ſi poꝛtas ſenſuũ aꝑtas eã viderit ha bere.Et pᷣmo ꝑ poꝛtã viſus imittũt ſagittas coõcupiſcẽtiaꝝ. Ait em̃ ſaluatoꝛ Matth.v. Qui —— — — — viderit młierẽ ad ↄcupiſcẽdũ eã iã mechatꝰ ẽ eã ĩ coꝛde ſuo.qð etia habet᷑ i.c.qͥ viderit.xxxij.q.v. Et ideo dicebat Dauid pſal.cxviij. Auerte ocu⸗ los meos ne videãt vanitatẽ. Multi nãq; non cuſtodiẽtes viſum dicere poſſunt illð Treñ.iij. Oculꝰ meus depꝛedatꝰ eſt aiam meã. Et ideo inqͥt Salomõ Eccs.ij.Oculi ſapiẽtis in capite eiꝰ.Et Eſa.xxxiij.de ſapiẽte ðꝛ. Claudit oculos meos ne videãt malũ. Per ſagittã nanq; viſus fuit vulnerata dña Eua videns lignũ vetitũ q; eſſet pulchꝛũ viſu Geñ.iij. Itẽ dina que iuit vt videret mulieres regionis:⁊ ideo ſtupꝛata fuit Beñ.xxxiiij. Itẽ Dauid vidẽs berſabee nudã:et ideo adulteriũ cõmiſit.ij. Reg.xj.Et Sãſonvi⸗ dens Dalidã:ꝓpter quã poſtea ab hoſtibo phi⸗ liſtinis captus ⁊ excecatꝰ fuit. Judicum.xvj.Et Holofernes videns pulchꝛitudinẽ Judicth:vt babet᷑ Judich.x.a qua poſtea decollatꝰ fuit. Ju dich.xiijj.„. Secũdã ſagittã mittũt demones ꝑ poꝛtã auditꝰ ꝑ quã intrãt verba laſciua młierũ que aĩam eneruãt ⁊ ſpm̃ extinguũt. Itẽ adula⸗ tiões:detractiões:murmuratões:oppꝛobꝛia:⁊ multa alia noxia verba.Et ideo hoꝛtat᷑ ſapiens Ecci.xxviij.dicẽs.Sepi aures tuas ſpinis?⁊ no li audire linguã nequã. Iſið.etiã in ſinonimis ait.Quãaãuis qͥſq; irritet:qᷓ;uis latret: qᷓ;uis cri⸗ minet᷑:qᷓ;uis ad litẽ ꝓuocet:qᷓ;uis ĩiuriã faciat: qᷓ;uis cõtumelijs afficiat.tu ſede:tu tace:tu diſj/ ſimula:tu contẽne.hec ille.Certe cautioꝛes ſunt vulpes miłtis religioſis. Jpᷣe em̃ intrãt foueaʒ cũ timẽt audire tonitruũ:⁊ ne audiãt qᷓ;tũ pñt pedibo aures obturãt.illi vo tonitruis maloꝝ vᷣ̈boꝛũ aures patulas pꝛebẽt. Tertiã ſagittã mittũt ꝑ poꝛtã guſtꝰ q̃ ꝑducit ad luxuriã.UInðᷣ xliiij.di.in pᷣn.ðꝛ. VUẽtris ingluuies ad luxuriã pꝓuocat ⁊ oẽ opꝰbonũ diſſoluit.Inqͥt ei Hiero. VUẽter ⁊ genitalia ſibimetipᷣis vicina ſunt:vt ex vicinitate mẽbꝛo ꝛũ ↄfederatio ĩtelligat᷑ vitioꝛũ. Hinc Nabuʒardã pᷣnceps coq̊ꝝ muros birlm ðᷣſtruxiſſe legit᷑.qꝛ vẽter cui młtitudo coqͥrũ de⸗ ſeruit edificia vᷣtutũ ad ſolũ redigit.hec ibi. Et iõ debẽt oẽs refrenare gulã:qꝛ alr nemo põt cõ⸗ tinẽtiã obſᷣuare.c.ecclłie pᷣncep s.cũ multis.c.ſe⸗ quẽtib.xxxv.di.Pꝛopꝛiũ eſt aũt heſtiarũ ſolũ circa comeſatiões ⁊ crapulas delectari.Nã Am bꝛo.in.c.ſexto die.eadẽ di.inqͥt. Sexto die beſtie ſunt create:⁊ cũ beſtijs oꝛta eſt edẽdi poteſtas ⁊ vlſus eſcarũ.vbi cibus cepit ibi finis facꝰ ẽ mũ di ⁊c. Hãc aũt ſagittã euitabat metellꝰrnromanꝰ q miſſus cõtra iugurtã ſtatim vt caſtra itrauit / CCc coquos amouit:cibũq; venalẽ coctũ ꝓponi ve⸗ tuit. Que diſciplina młtos ei triũphos peperit ex eo hoſte cuiꝰ tergũ ſub pᷣcedẽte imꝑatoꝛe Al⸗ bino videre nõ cotigerat.Ecõtra vo pᷣmi paren tes nf̃i hac ſagitta fuere ꝑcuſſi ⁊ infelici vulne⸗ re trãffixi in comeſtiõe pomivetiti Geñ.iij. Hac etiã ſagitta vulneratꝰ fuit Eſau. Geñ.xxv.⁊ filij Job.vt patet. Job.j.⁊ diues epulo.Luce.xvj. Quartã ſagittã mittũt per olphatũ reꝝ odo⸗ rabiliũ que alliciũt appetitũ. Quam ſagittã de bẽt om̃es maxime religioſi euitare diligeter ſic faciebat beatꝰ Arſeniꝰ qui in cella ſua faciebat effumare fetoꝛem magnũ aſſerẽs ſe libẽter talia ſuſtinere ꝓpter odoꝛẽ laſciuie quẽ in ſeculo ꝓcu⸗ rauerat coꝛꝑi ſuo:vt tali ſatiffactiõe fetoꝛẽ infer nalẽ euitaret.De quo ðꝛ Eſaie.iij. Erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛr. Quintã ſagittã mittũt ꝑ tactũ qͥ toto coꝛꝑe circũfert᷑:⁊ maxie cuſtodiẽdꝰeſt:quia q tetigerit picẽ inqnabit᷑ ab ea.Ecci.xiij. Sicut em̃ adamas nõ domat᷑ igne nec ferro:⁊ tñ ſi int plũbi molliciẽ collocet᷑ malleo ꝑcuſſus rüpitur Sic nõnũqᷓ; foꝛtiſſimi viri nulla tribulatiõe ſu perati:nulliuſq; aduerſitatꝭ terroꝛe deuictimu lieris mollicie cõfringunt᷑.Sicut de Leõe papa legit᷑:qui cũ in miſſa ꝓplłm cõicaret⁊ feia quedã manũ eiꝰ oſculata eſſet tãta eũ flãma libidinis inuaſit vt pene deficeret. Uñ finita miſſa manũ ipᷣam pᷣcidit.ſed cũ rumoꝛ eſſet in ꝓpło eo ꝙ miſ ſam nõ celebꝛaret ſũmus põtifex:facta oꝛõe ad beatã vᷣginẽ Mariã miraculoſe manũ ipᷣaʒ vt celebꝛare poſſet recepit. Semꝑ em̃ nos moneat frẽs chariſſimi pꝛudẽtia ſacerdotis illiꝰ de q̊ re fert Gꝛeg.in dyal.⁊ hr̃.xxxij.di.in.c.pᷣſbyter.qui vxoꝛẽ quã habebat fũditꝰ a ſe ſegauit:nec vnqᷓ; ad ſe acccdere ꝑmittebat.qꝛ periculũ foꝛmida⸗ bat. Sed cũ ꝑueniſſet ad extremũ vite ⁊ iam lo quelã ꝑdidiſſet ⁊ ſenſum mulier ad euʒ acceſſit vt videret moꝛiẽtẽ quem valde amauerat viuẽ⸗ tem. At ille eã circa ſe vidẽs viribo recollectis in vocẽ ꝓrupit dicens. Recede:recede młier:aufer paleas:qꝛ adhuc viget igniculꝰ.Quattuoꝛ etiã ſagitte ſunt in ſenſualitate qͥb infelix aia vulne rat᷑.ſ.A moꝛ:gaudiũ:timoꝛ.⁊ doloꝛ.Sẽſualitaſ em̃ amoꝛe inoꝛdinato afficit᷑ de pulchꝛa mliere autviro:vel de pulcra veſte:libꝛo:aut poſſeſſiõe diuitijs:dignitate:honoꝛe:fauoꝛe:reputatiõe: ⁊ hmõi.Et cũ hec aſſecutꝰ fuerit hõ gaudet ⁊ ex⸗ ultat.q̊ gaudio diſſoluit᷑ ⁊ gaudẽdo fit vt foꝛ⸗ midet ne talia perdat:aut ꝑ rapinã:aut ꝑ infir⸗ mitatẽ vł moꝛtẽ aut alio mõ.Et ſic naſcit᷑timoꝛ iuxta illðꝰ Ouið.in epłis epła.j. Res eſt ſoliciti plena timoꝛis amoꝛ.Et qꝛ mũdꝰ trãſit ⁊ ↄcupi ſcẽtia eiꝰ.j. Job.ij.oꝑtet ꝙ hõ ſeꝑet᷑ a reamata Et ecce doloꝛ. Et ſiccũ iſtis nouẽ ſagittis caro ↄſurgit aduerſus aiaʒ. Sed ſolũ vno icu lapi dis aia cõfederata ſpũiſancto põt ſubijcere car⸗ nẽ.ſ.moꝛtificatiõe ꝓpꝛie volũtatis.ad cuiꝰ ictuʒ cecidit babilõ meretrix magna.Apoc.xviij. D Bermo Ulinta ler terrene militie eſt ↄſtãtia. Mi q lites nãq; opoꝛtet eſſe cõſtates ⁊ foꝛtiſſi maos vt nulla vi nulloqʒ terroꝛe abijciat arma:neq; ſuccũbãt hoſtibo. Unð ðꝛ in.l.qͥ cõ⸗ meat?. S. arma. ff. de re mili. Arma alienaſſe gra ue crimẽ eſt ⁊ ea culpa deſertionẽ exequat᷑.vtiq; ſi oĩa alienauit ſed ⁊ ſi partẽ eoꝝ niſi qð intereſt Naʒ ſi tibiale aut humerale alienauit caſtigari verberibo debet. ſi vo loꝛicã:ſcutũ:galeã vel gla diũ deſertoꝛi ſimilis ẽ. Hyſtoꝛiographi aũt lau dant ⁊ ad celos tollũt illos qui fuerũt cõſtãtęs ⁊ foꝛtes in pᷣlio. Laudat᷑ ab Oꝛatio chodes eo ꝙ tuſcis ponte ſupplicio in vrbẽ irrũ pentibo ex tremã eiꝰ partẽ occupauit:totũq; boſtiũ agmẽ donec poſt tergũ ſuũ pons a romanis irrupe⸗ retur infatigabili pugna ſuſtinuit:atq; vt pa/ triã ab iminente ꝑiculo liberatã vidit armatꝰ ſe in tiberim miſit? miraculoſe euaſit. Cõmendat᷑ marcellꝰ ꝙ apð padũ galloꝛũ regẽ ingẽti exerci tu ↄſtipatũ cũ pauò eqtibo iuaſit ⁊ obtrñcauit. Laudat᷑ q̊q; Judas machabeꝰ.ſ. Hachab.iij. de foꝛtitudine.vbi ðꝛ.Et ſur rexit Judas qͥ vo⸗ cabat᷑ machabeꝰ ⁊ induit ſe loꝛica ſicut gigas: 7 ſuccinxit ſe arma ſua bellica in pᷣlijs: ⁊ ꝓtege⸗ bat caſtra gladio ſuo.ſilis factꝰ eſt leoni in ope rib ſuis.⁊ ſicut catulꝰleonis rugiẽs in venatõe Et de pᷣlis inde narrabãt oẽs getes ⁊c̃. Siliter ergo religioſi debẽt cõtra hoſtes ſpũales eẽ foꝛ⸗ tiſſimi hñtes cõtra inſidias inimici ſcutũ fidei: anchoꝛã ſpei:armaturã charitatis: loꝛicã patiẽ tie:galeã oꝛõis:⁊ arma oĩm virtutũ.Quãto emm ſunt in maioꝛi culmine ꝑfectõis:tãto maioꝛib tẽptationũ vẽtis agitabunt᷑. Nam reuelatũ fuit beato Franciſco ꝙ vnus ſolus demonvnã ciui tatẽ populoſã tãqᷓ; ſibi obediẽtẽ cuſtodiebat:lo cus aũt fratrũ legiõibꝰ demonũ cooꝑtus erat. O poꝛtet aũt ipᷣos religioſos eſſe oculatos vigi lãtes ⁊ crcũſpectos ↄtra occultas demonũ inſi dias nõ minꝰ qᷓ; apꝑtos inſultꝰ. Dicit em̃ glo. mgjr̃alis ſuꝑ iullð.j. Petri.v. Eircũit q̃rẽs quem deuoꝛet.circũit tãq; hoſtꝭ obſidẽs muros clau ſos:exploꝛãs vbi ꝑ infirmioꝛẽ partẽ ad intioꝛa penetret᷑. Offert oculis foꝛmas illicitas vt viſu deſtruat caſtitatẽ. Aures ꝑ canoꝛa tẽptatvt mol liat xpᷣi vigoꝛẽ.Linguã cõuicio ꝓuocatvt manũ ad vindictã ĩiuriãtiũ vel ad moꝛtẽ inſtiget: ho⸗ noꝛes terrenos pꝓmittitvt adimat celeſtes.Et cũ latẽter neqͥt fallere aꝑxtos addit terroꝛes.ĩ pace ſubdolꝰ:in ꝑſecutiõe violẽtꝰ. Cõtra quẽ animꝰ dz eẽ tãtũ patꝰ ad reſiſtẽdũ qtũ ille paratꝰ ẽad ipugnãdũ.hec ibi. Religioſus g̊ in deo roboꝛa tus ac de eo ↄfidẽs dʒ dicere cũ ꝓphᷣa pſal.xxvj. Dñs illũiatio mea ⁊ ſalꝰ mea quẽ timebo.Dñs ꝓtectoꝛ vite mee a q̊ trepidabo.Si cõſiſtant ad uerſum me caſtra nõ timebit coꝛ meũ.Si exur/ gat aduerſuʒ me pꝛeliũ in h̊ ego ſperabo. Reci⸗ tat aũt Ualeriꝰ in titu.de diſciplina militari ꝙ qnt⸗ mecellꝰ gerẽs in hiſpania bellũ collocaue/ XXVI rat qnq; cohoꝛtes in quadã ſtatiõe que boſtiſj viribo fuerũt depulſe.Quibo ſtatim iuſſit vt eã⸗ dẽ ſtationẽ repeterẽt:nõ ꝙ ſꝑaret ab ipᷣis amil⸗ ſum locũ recuꝑari poſſe ſʒ vt eos maifeſto picu lo puniret:edixitq; vt ſi quis fugiẽs caſtra peciſ ſet ꝓ hoſte intficeret. Qua ſeueritate ⁊ necitate cõpꝛeſſi milites loci iniqtatẽ hoſtiũq; multitu⸗ dinẽ ſuꝑauefr̃t.vñ ↄcludit Ual eriꝰ. Hũane igit ibecillitatꝭ efficaciſſimũ duramẽtũ ẽ necitas. E Exta lex terrene militie eſt patiẽtia.Oꝑtet ſecm̃ milites in cõtinuis laboꝛibo in fame 7 ſiti:caloꝛe ⁊ frigoꝛe:⁊ in maximis diffi culcatibo eẽ patiẽtes.ſicut de Cathilina legt ꝓ erat patiẽs inedie:algoꝛis ⁊ ceteris hmõi.Et de hoc debẽt dare doctrinã cet᷑is nõ ſoluʒ vᷣbo ſed etiã facto⁊ exẽplo capitanei.l.officiũ.ff.de re mi. vbi ðꝛ. Officiũ regetis exercitũ nõ tm̃ in dãda ſʒ eciã in obvᷣuãda diſciplina ↄſiſtit.Silr aũtet religioſis qͥbo multa ardua neceẽ ſuſtinere i re ligiõe debẽt eẽ ro boꝛati patiẽtia.ſicut hoꝛtat᷑ be⸗ atus Fran.dicẽs in regula de ſuis fratrib. Ha beãt paciẽtiã in ꝑſecutiõe ⁊ infirmitate ⁊c. Quã patiẽtiã ipᷣe ꝑfecte habuit qͥ infirmitates nõ pe/⸗ nas ſʒ ſoꝛoꝛes appellabat ⁊ patiẽtiſſime ſuſtine bat.Quidã eciã ſctũs heremita ſolitꝰ erat oĩ an no ifirmitatẽ grauiſſimã ſuſtinere:ꝓpter quod ſũmoꝑe gaudebat r̃putãs ſe a dño viſitari. Se mel aũt cũ non ifirmaret᷑ flebat amariſſime ꝑ hᷣ dubitãs ſe a diuina gra deſtitutůü. V Eptima lex trene militie eſt ꝑſeuerantia. ſ tiiſi em̃ fidelit᷑ ꝑſeuerẽt in bello nũqᷓ; re poꝛtabũt milites victoꝛie triũphũ. Ro/ mani aũt qꝛ ꝗ carthaginẽſes in bello pſeueraue rũt:iõ funditꝰ eos debellauerunt. Hanibalvo eoꝛũ dux qꝛ poſt foꝛtiſſimos cõgreſſus roma nos cõuertit ſe a bello ad delicias ⁊ ad libidinẽ lõ totꝰ exercitꝰ eius fuit infirmatꝰ ⁊ ipᷣe miſabi liter occubuit.Dicit aũt iuriſcõ.in.l.deſᷣtoꝛeʒ.S. miles.ff.de re mi.Is qͥ ad hoſtẽ ↄfugit vłarma amiſit ſeu alienauit:capite puniat᷑. Hec ẽ vnica vᷣtus ꝑſeuerãtia q̃ coꝛonat religioſos ⁊ venit ö vᷣtute patiẽtie.vt ait textꝰ in.c.ſuggeſtũ.vij.q.j. Religioſi autẽ reuertẽtes ad ſeculũ figurant᷑ ꝑ. ꝓPłm iſrł exeũtẽ ð egypto:q poſtea tedio itiner deſiderabat ibidẽ reuerti.Exo.xvj.⁊ Nũeri.xiiij Quidã em̃ religioſi et ſi nõ coꝛꝑe tñ volũtate et affectiõe redeũt ad ſeculũ.iuxta illð Rctuũ.vij. Auerſi ſunt coꝛdib ſuis in egyptũ. Et de tali re ligioſo cõquerit᷑ deꝰ Hiere.xij dicẽs. Lu me de reliqͥſti ⁊ abijſti retroꝛſum.Et iſte eſt religioſus tm̃ veſte ſʒ nõ mẽte.Alij vo lʒ nõ retrocedãt ad moꝛtalia tñ nõ ꝓcedũt in pficiẽdo.qꝛ nõ ꝑſeue⸗ rãt in pᷣmo feruoꝛe.Soli aũt ꝑſeuerãtes itrant pꝓpmiſſiõis terram.dicẽte.xpᷣo Matthᷣ.x.⁊ beato Franciſco in regula ſua. Qui ꝑſeueraueritvſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit.trãſſũptiue ĩ dic.c.ſuggeſtũ vij. q.j.⁊.in.S.querẽdũ.de pe.di ij. Iſta aũt ꝑſe⸗ uerãtia bñda eſt i bono ppoſitoↄſᷣuãdo.xvj.qj. Scua em ine itdtnm⸗ (fuuitinapenn alimn depend C tclundn Urncicinclinne ſurerſvineſſed linſten. ſiiſteautnean tNsalĩd b thudnaioris n ſiathaut pbaßtlr Gimixicchi do deo⸗ hccäſcimdepen.: Unäſchedomhuth ſsdaslis An (ongpnmilaiorendi lo Beansolnn Noſtogkanfinnr güͦdebaponererfn Wogsendelne tthqnuncad an ligiolrin get toſßiballgrrito nigmhimn, aes eſt oggitſealantsa Wirraſunoptorrl Miichhiaunre Uyrchckil Ronädcon Nnimnd ſus cln Eian ſuuſngginete llüisdooin Ehfetünncchan b mninie Paulo ſofni W . Mnan Folium mine N vos pterita ne redeãt cauẽdo.de eo vos aute et mala ptenta ne redet cauẽ lon eie peni. diſt. ij. dic. S.qrendũ.poſt mediũ:⁊ tribula ☛☚- nõem vſq; ĩ fine ſuſtinẽdo.vij.q.j.d. c. ſuggeſtü M Ut em̃ ait Hiero. in chꝛiſtiano nõ qrunt᷑ initia boti tm:ſed finis.qꝛ Paulus male cepit:ſey ed bñ fini dlen in uit. Jude laudant᷑ initia:ſed finis ꝓdinõe dãna miiigi⸗ tur. Dicit qͥʒ dñs Lu.ix. Nemo mittẽs manũ ad üi aratrũ ⁊ alpiciẽs retro aptꝰ ẽ regno dei. Ille aũt — retro poſt aratrũ reſpiat qͥ in incepto bono non nn Hin pſeuerãs ad ea reuertit᷑ qᷓ reliqᷣt. de peni. di.i d. ninen S.qᷓrendũ. Hanc aũt ꝑſeuerantis debemꝰa deo ee uUumpecrare: qꝛ eſt donu dei. de peni . di. ij. . euidẽ r. Mulas em dey dat dilectonẽ ſui: ſed nõ p/ loc ſti ſeuerantiã. de peni.di.ij.d.S.qrẽdũ.i fine.Et põt rn eſſe cauſa qꝛ ipſi eam nõ petũt vt debẽt. Multi rucni aũt bñ incipiũt qͥtñ male finiũt: vt ðꝛ vbi S. õ mſkrahit ſufficit aũt bñ inciꝑe niſi vſq; ad fineʒ ꝑſeueret᷑ nectiſe c.incaſſum. de peni.di.iij. Uolũtarie debemꝰ g cnaſ deo ſeruire ſi volumꝰcũ eiꝰ gfa in religione ꝑſe eſtstn uerare. Qd em volũtarie fit ꝑſeuerat:? qͥd necei ümmn ſitate: cito ſoluit. de ↄſe. di. v.c. qcqᷣd. Debemꝰ q̊ʒ mämugi, nõ ſolũ in incepꝭ bonis ꝑdurare ſed qͥtidie ma harinſineiin gis ꝓficere. Un dicebat qdã doctoꝛ papiẽſis ſu naſnti is ſcolarnib ꝙ qͥtidie addiſcere debebat ſaltem tum n n vnã rẽ vl lege:⁊ in fine anni reꝑirentſe didiciſſe Aadinin ccdxv. Et ſitrnos aliqͥd boni noui debemꝰ age⸗ rimmnſinegs re qᷣtidie ⁊ ſꝑ ad maioꝛis ꝑfectõis ſemitã ꝓpera in reeſicut hoꝛtat᷑ phᷣa p̃ſ.lxxxv. di. Jbũt de vtute uckgumm in vtutẽ:videbit᷑ deꝰ deoꝝ in ſion.Trãſſumpti⸗ mndhnüäre ue in c.cũ ſctãm.de peni.di.ij. Ad iſtã aũt ꝑſeue/ emeniſdi rantiã ſepe hoꝛtabat᷑ fratres ſuos btũs Franci Bübdoſſouru ſcus dices illis. Magna ꝓmiſimꝰ frẽs:ſed ma umm Dndia e ioꝛa ꝓmiſſa ſunt nob:ſeruemꝰiſta:aſpiremꝰ ad ügtiufn· . ila. Bꝛreuis voluptas: pena perpetua. modica Mõl paſſio:glłia infinita. Hecille.Qui ꝗ̊ ponit pᷣnci⸗ ümw:inig pliũ debetponere ⁊ finẽ.c.nullus epᷣs.de oſe.di. miünieng j. Magis em delinqͥt qͥ inceptã cauſam dimit⸗ wfiſpin nit q; qͥ nunq; ad cauſam venit. vt ðꝛ in auten.ð dpunst ainae litigi. col. viij. O igit religioſi qͥ eſtis glłioſi mili⸗ egosrit tes xp̃ᷣi belligerates ↄ mundũ:carnẽ:⁊ diabolũ: “ nõ ꝑmittaſj acies veſtras ab hoſtibo confringi. iul, ſunntn Uos aũt ſeculares ad cãpũ dñi nri Jeſu chꝛiſti an wo iune currie ⁊ aſſumpto religio is hitu in eius exerci⸗ anrſicii uu vos aſcribi pcurrrr. BB Petiolͤutt Eligio qʒ eſt illa nauis de q̃ d: Math. sZenis r viij. ꝙ alcendẽte Jeſu in nauicula ſecu⸗ ni deti iitlſunt eũ diſcipuli eiꝰ. Religio em̃ naui n. aſſimilat᷑ duodedʒ; roõnib. Pꝛimo rõne reſera⸗ dcs A D tionis.qꝛ nauis ẽ clauſa vᷣſus terrã et apta ver⸗ krahniß, ſus celuʒ.Et ita religioſus ad terrena debet eſſe n mn dauſus.qꝛ inqͥt Paulus.ij.ad Thimo.ij. Ne⸗ didd mo militas deo implicetſe negocijs ſecłaribo. tgſorinn et hr̃ etiã in c. eijciens.lxxxviij. di. Debet autẽ eſſe Wrbritf aꝑtus contẽplatiõi celeſtiũ:vt dicere poſſit cum igeucun Paulo. Noſtra aũt conuerſatio in celis eſt.ad ricak Pbitui. Jdeo ad Cob.iij.inqᷣt idẽ apłs. Si cõ/ dii⸗ ei urrexiſtj cũ chꝛiſto q ſurſum ſunt qrnite:nõ que y ſuꝑterram. S2 CRXVI Ecũdo aſſimilat᷑ religio naui rõne cadꝗ 8 uerũ abigenois. Ns nauis non põtpoꝛ tare coꝛpꝰ moꝛtuũ. Et ideo cadauera in mare ꝓijciunt᷑.qꝛ niſi ita fieret ⁊ nauis ꝑiclitare tur⁊ hoies ibi eriſtẽtes inficerent᷑. Et ſimilłr re⸗ ligio nõ põt tolerare malos:⁊ qͥ in religiõe inci/ dit i pcm moꝛtale niſi ato reſipiſcat:ab ea apo/ ſtatabit ac alios inficiet et deſtruet religionez:et lpſe indies peioꝛ effici᷑. Uñ ðꝛ in collatiõib⸗ Jo hãnis caſſiani. Nulla eſt peioꝛ beſtia malo mo nacho. Etideo ſi nõ ſe coꝛrigit debet ab alijs ſe⸗ parari. Scriptũ eſt em̃ in c reſecande.xxiiij.q lij Reſecãde ſũt carnes putride. Scabioſa a cau⸗ lis repellẽda eſt ouis ne tota domꝰ maſſa ⁊ co?ꝛ pus ac pecoꝛa ardeãt:coꝛrũpant᷑:putreſcãt ⁊ in tereant, Nam vt ait Eſopꝰ.Moꝛbida facta pe/ cus totũ coꝛrũpit ouile. ”Z Exrcio aſſimilat᷑ religio naui ratiõe loq t ſibi cõgrueni ſiue rõne cõſeruationis Nã nauis ſolida cõſeruat᷑ in aq̃.cũ autẽ terrã tãgit fragi ⁊ diſſoluit᷑. Etideo bonꝰ nau⸗ ta cũ a litoꝛe ſeꝑpat᷑ qᷓrit loca alta ⁊ magj ꝓfüda que põt.qꝛ qᷓnto mag a terra fitlõgioꝛ tato effi ci᷑ ſecurioꝛ::euitando vndas ⁊ſcopulos ac alia picula.Et ſimiłr religioſus debet qᷓntum põt ſe elõgare a mũdialibo ⁊ in altũ ↄtẽplatiõis eleua re. qa qᷓnto mag fuerita terrenis occupatiõibꝰ elõgatꝰ:tãto erit de ſua ſalute ⁊ ↄſeruatiõe ſecu/ rnioꝛ ⁊ qetioꝛ. Uñ debet ſeruare illud Treñ.iij. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ leuabit ſe ſuꝑ ſe.De diuina em̃ ↄſolatione dicit vulgan poeta fratnr Jaco ponus.Solã ſolitariã repperi.Quãobꝛẽ debe⸗ mus qntũ poſſum⸗ ſᷣm deũ ĩ monaſterio ꝑma nere ⁊ demoꝛani ac rariſſime exire.qꝛ religioſus in monaſterio cõſeruat᷑ ⁊ cõſolidat᷑ in oĩm vᷣtu tũ ꝑfecnõe.Qñ autẽ terrenis inuoluit᷑ negocijs extra caſum neceſſitat:a deuotõis qͥete reſoluit᷑ Et ideo debet eſſe ſolitariꝰa ſecularibo.Vñ dici/ tur monachus a monos grece qð latine vnũ ſi gnificat ⁊ achos grece qð idẽ eſt q̊d triſtj latine. xvj.q.j.c.placuit.el.ij.quare debet vitare hoim multitudinẽ.xv.q.j.c.ſi cupis. Nã ſicut piſc er⸗ tra aquo:ita religioſus eſt extra cellã vel mona ſteriũ.xvj.q.j.d.c.placuit. ””M Varto aſſimilat᷑ religio naui rõne ↄſoli q daciõis vel euacuationis. Quãuis em̃ nauis ſit bene clauſa ⁊ oia foꝛamia ob⸗ ſtructa:tñ imꝑ ceptibili modo guttatiʒ aq̃ ſub⸗ intrat:ita ꝙ niſi ſentina ſepe euacuet᷑ aqᷣs:tantũ creſcerẽt aq ꝙ ſubmergeret᷑ nauis.Et ſimilr in religione qᷓ;uis oia ſubſtantialia obſeruent᷑:tñ niſi claudat᷑ via pctis etiaʒ minimis:facilit᷑ ad maioꝛa ꝑuenit᷑.iuxta illõ Auguſtini in qͥdã ſer. Qui minima negligit:paulatim deciditi maio ra.Tãta ẽ em hũana fragilitas vti aliq pctcã ve nialia qͥtidie coꝛruat.vñ Pꝛouer.xxuij.ðt Sa/ lomon. Septies in die cadit iuſtꝰ⁊ reſurgit.qdᷣ etiã hr in c.ſepties,.de peni.diſt.iij.et HS 6 Bermo In mult offendimus oẽs. Sicutergo nauis qn habet etiã minimũ foꝛamẽ nõ recludit᷑: fa/⸗ clliter intrãt aqd magne ⁊ ſubmergũt es.ita qñ re ligioſus nõ claudit ianuã venialibo pctis: faci⸗ literingrediunt᷑ moꝛtalia.Et in hoc ſenſu loqui tur Augꝰ.quẽ refert mgf̃ in.iiij.ſen.di.xvj.dicẽs ꝙ pctã venialia ſi collecta circa nos fuerint ita nos grauabũt ⁊ oppᷣmẽt ſicut vnũ graue pem Que vᷣba exponẽs Richar.de media villa eadẽ diſt. ar. ij. q. ij. dicit: młta pctã venialia nõ eqᷣ/ ualent vni moꝛtali.qꝛ deoꝛdinatio vniꝰ peccati moꝛtalis plus põderat qᷓ; cctũmille venialia ſi/ mul. Sed vᷣba Auguſtiniintelligenda ſunt di ſpoſitiue.qꝛ venialia diſponũt ad moꝛtalia.vel qꝛ ꝑ młtiplicationẽ intantũ poſſet intẽdi volun tas ꝙ qᷣeſceret in illa deoꝛdinatiõe ſic in fine:ſed tũc eſſet moꝛtalenõ veniale. Hecule. L UVinto aſſimilat᷑ religio naui rõne one/ q ratiõis. Nauis em̃ nõ debet eſſe nimis onerata:ne ſuffo cet᷑ in aqs ⁊ demergat᷑. Etnõ ſolũ amoueri ab ea debet nimiũ pondus reꝝ de ſe multũ grauiũ vt lapidũ:metalloꝛuʒ et hmõi.ſed etiã puluer et aliaꝝ reꝝ de ſe leuiuʒ q̃ muluplicate facerẽt nimiũ grauedinẽ. Silr na⸗ uis nõ debet eſſe nimis exonerata vel alleuiata et vacua.qꝛ vacillaret ⁊ periclitaret᷑. Et panifoꝛ⸗ miter ĩ reugiõe nõ debet religioſus nimis one⸗ rare carnẽ ſuã auſteritatibo ⁊ abſtinentijs ne in/ firmet᷑ ⁊ deficiat a pnĩa.nec debet eã ſine moꝛti/ ficatione ⁊ pnĩa dimittere ne laſciua efficiat᷑.ſed debito mõ macerare. Ait em̃ Hugo de ſaõ vi⸗/ ctoꝛe.Qui carnẽ ſuã ſupᷣ modũ affligit ciuẽ ſu⸗ um occidit.Si pluſq; expedit alimẽd reficit:bo ſtẽ nutrit.Sic g̊ eſt nutriẽda vt ſeruiat:⁊ ſic do⸗/ mãda vt nõ ſuꝑbiat. Non debet etiã religioſus nimis eſſe oneratꝰ exterioꝛibo cun:nõ ſolũ ꝑni/ cioſis:ſed nec etiã imꝑtinẽtib ⁊ vanis. Nec oc/ cupari debet in exercitijs nimis grauibo ec ſpũz deuotõis extinguẽtibo:vel ad diſſolutionẽ aiaʒ trabẽtibo. Et nõ debet ſe itromittere niſi vbi eſt euidẽs neceſſitas aut vtilitas negocijs ſecłari/ bus.Ait em̃ Amb.in ſermone de moꝛibʒ et vita honeſta.Qui cun terrenis ſe iplicata dño ſe ſe⸗ parat.Nemo põt amplecti dei gr̃am ſil ⁊ mũdi. Diffialle eſt celeſtibo cur ⁊ terrenis parit᷑ inſiſte/ re.Et iõ tanqᷓ; moꝛtuꝰ⁊ ſepultus nullã babeas curã de ſeculo:⁊ oĩ terreno te pᷣua negocio Hec ille.Itẽ in c.addicimꝰ.in fi.⁊ in c.de pᷣſentiũ.⁊ in c. Monachi. el.ij.xvj.q.j.pꝛohibent᷑ monachi cauſas ⁊ negoca ſecłaria exercere niſi ꝓ mona⸗ ſterio ⁊ cũ licẽtia abbad ſui.Uñ ðꝛ ꝙ monachꝰ freq̃nt᷑ loqᷓns de pecunia mag dicẽdus eſt in⸗/ ſtitoꝛ qᷓ; monachꝰ.c.ſi upis.ea.q.⁊ cã.Nõ ðbet eñ eſſe totalr ocioſus:ſed ſꝑ in bonis operibo ſe exercere ⁊ vᷣtuoſe ac pꝛudent᷑ occupare. Uñ ic. qa tua.xij.q.j.pᷣcipit᷑ religioſis vt diuĩs officijs inuigilent.Et in c.nunqᷓ;.de ↄſe.diſt.v.ðꝛ.qꝙ nũ/ HG. debet monachꝰ ocio vacare:ſed ſꝑ oꝛõnibo le ctionibuſq; velopꝑis exercitio oꝑam dare. Etiõ ſeũs Franciſcꝰ in regula ſua ait ſuis fratribus Fratres:illi qͥbo graʒ dedit dñs laboꝛãdi:labo rent fideliter ⁊ deuote:ita ꝙ excluſo ocio aie ini/ mico ſeẽ oꝛõnis ⁊ deuotiòis ſpm̃ nõ extinguãt cui debent cetera tꝑalia deſeruire. D Erto aſſimilat᷑ religio naui rõne obedi⸗ s tionis. In naui em̃ oẽs obediũt gubna toꝛi.Et licet aliqͥs ibi ſiti ſcia vł dignita te magnꝰ⁊ honoꝛabilł:nõ tñ dedignat᷑ ad eꝰpe des ſedere.Et ſilr ĩ religiõe licet ſit aliqs magnꝰ ſaneoß itate vel ſapia:tñ nõ videt᷑ dedignari pᷣ⸗ ato ſubijci licet idiote ⁊ vili:ſicut hoꝛtat᷑ Pau⸗ lus ad Heb.xiij.ſlõ em̃ debet religioſus coſi/ derare qs ſit eiꝰ platꝰ:ſed eũ cuiꝰ officio fũgit.ſ. bem̃ Frãciſcũ:vel aliũ ſctm̃ reglłe ſue inſtitutoꝛẽ et eũ ꝓ cuiꝰ amoꝛe ſe fecit ſubditũ.ſ.deuʒ.Sicut ergo i naui cũ patronꝰ aliqͥd pᷣcipit faciẽdũ:pu⸗ ta vt eleuent᷑ vela vl trahat᷑ choꝛda:oẽs ꝓtinus exurgũt⁊ dimittũt doꝛmitionẽ ⁊ cibum:ac ſine moꝛa obediunt ei:et dicũt.Factũ eſt.Et ſi patro nus aliquẽ ocioſũ regiens ꝑcutit eũ:⁊ mẽſurat ſuꝑ hũeros eiꝰ vᷣgõ triũ bꝛachioꝛũ quã tenetrin manu diſcurrẽdo ꝑ nauẽ:nullus ʒ eũ inſurgit: etiã ſi ſit magni ſtatus.nec diat./Cur me ꝑcuſſi⸗ ſti. Ita debẽt ſe hre religioſi cũ pᷣlato ſuo:nec cõ tra eiꝰ coꝛrectiones murmurare.ſed ipſiꝰ mada ta ad plenũ obſeruare. Et ꝓpterea inqt b. Frãci⸗ ſcus in regula ſua. Recoꝛdent᷑ fratres ꝙ pter deũ abnegauerũt ꝓpꝛias volũtates. Sicut em Exo.xx.ðᷣt deꝰ. Memẽto vt diẽ ſabbati ſaifices Qðõ vᷣbũ memẽto appoſuit buic pᷣcepto ⁊ ñ ali⸗ is.qꝛ vt ait Nico.de lyra ibidẽ.qͥ bñ ſccificat fe⸗ ſtũ:ſeruabit oĩa alia mãdata. Ita ipᷣe ſctũs Frã ciſcꝰ pᷣcepto obediẽtie addidit:recoꝛdẽt᷑ frẽs ⁊ c. qꝛ qͥ bñ abnegauerit ꝓpꝛiã volũtatẽ ⁊ fecte ſer⸗ uauerit obedientiã:oia alia pꝛecepta regni ſue obſeruabirͤrt. ͥ naui etiaʒ licet aliqñ repiant᷑ aliqᷣ qui i erxtra nauiʒ erãt capitales inimici:tñ ibi moꝛant᷑ inſimul in mas pace⁊ vnlone. Etiðo Septio religio aſſimilat᷑ naui rõne q ðꝛ babitãtiũ vnionis. qꝛ exiſtẽtes in naui ſũt vna nimes ⁊ ſił ↄcoꝛdat in oib q̃ ꝑtinent ad ↄſeruaz tionẽ ipſiꝰnauis:laboꝛãdo etpᷣcauẽdo ꝑiculis ac grauamina poꝛtãdo.Et ſilłr oẽs religioſi de⸗ bent eſſe vnanimcs:iuxta illud Act.iiij. Multi tudinis aũt credẽtiũ erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna.De q̊ Dauid pᷣſ.cxxij. ait.Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũdũ hitare fratres in vnũ.Et Augꝰ.in qͥdã ſer.ad he remitas inqͥt.O qᷓ; bonũ:o qᷓ; diuinũ: o qᷓ; iocũ dũ eſt habitare fratres ĩ vnũ:vt vnũ ſit coꝛ:vna volũtas ⁊ foꝛma viuẽdi.Nã diabolus in illaʒ domũ vel mentẽ intrare non põt in q̃ chariaaz dñat᷑. Debent aũt hitare ſimł Pꝛio qᷓ;=tum ad idẽ domiciliũ.qꝛ Ecces.iiij.ðꝛ.Meliꝰeſt eẽ du⸗ os ſimł q; vnũ ſolũ ⁊c̃. Sũt em̃ q̃ttuoꝛ genera hoĩm libent᷑ in ſocietate moꝛũãtiũ.ſ.negociateꝭ ilgoſiſicur inlenoe Jungte Utpcgleioni . Dgoreniuscibe⸗ ulii mnimnl tmu glur ) 0udemntsnleo⸗ cibuplurs Eantodchatn, 1 madaken ſinp adin ſein algolepaſa ömmagis domih tanalſiad . un öökeroniroatnat (olkxiginmmrnl urrdarim Du rſcrtria Sed Asopodadnroin Dhincarirnamur ſNtlinul Aoorbos Ghivemttiaudaas: ſenoblles utarleon oonnoisdebanrraen ſödcheſpoabüderrdl Frnsdcadanmune Glariorlani fone (ocub debllisni adigugeingt 4 4 . = = Mauiin ſriſcnf ſrien S== — = „ 8 h 1 = HM — E S == — = — S. S = ☛ S = ſarnen — — E S — = = E —— — Seſeten. öahtiti Wuttünin güginn Albjiitſn jai ſone buu ntidn Nrimifü⸗ 5 ginnuitid Nisiininik y paut M iuuinirq; in uu ii vne anmrid/ſenn nido gials isreigoſd Raiii M honür b⸗ gin aiſa, duni on Yrrnüſtin, ninclen hanie in in / Folium qui ad inuicẽ emolimẽta acqrunt. Etideo in p/ dico c.ſubdit᷑. Habẽt em cmolimẽtũ ſodetatis ſue, Itẽ itinerãtes qͥ auxiliũ ſibi mutuo pᷣbẽt. Et ideo ðꝛ ibidem. Si vnꝰceciderit ab alio fulciet᷑. Itẽ pᷣliãtes:qꝛ ſimł ↄiucti meliꝰ hoſtibo reſiſtũüt. Et iõ addit᷑. Si qͥſpiã pualuerit ↄ vnũ:duo reſi ſtent ei. Itẽ doꝛmietes:qꝛ tꝑe frigoꝛis mutuo a ſe frigꝰ expellũt. Etideo ſubdit᷑. Si doꝛmierint duo fouebunt᷑ mutuo.Serui aũt dei ſũt nego/⸗ ciatoꝛes eiꝰ. et ideo libent inſimł debẽt cõmoꝛa ni:qꝛ vnꝰab vno ꝑ bonũ exẽplũ acqᷣrit hũilitatẽ ab alio caſtitatẽ ⁊c. Itẽ ſunt itinerãtes.i.ad cele⸗ ſtẽ priam feſtinãtes. Et ideo ſi vnꝰ cadit:alij ſu/⸗ is oꝛationibo ⁊ exhoꝛtatiõib eũ ſubleuare feſti/ nant. Itẽ ſunt pᷣliãtes.et ideo ð demones foꝛtiꝰ inualeſcũt qͥ t̃ ſingulare certamẽ deſiderãt.ſicẽ deſiderabat golias philiſteꝰ.j. Reg.xvij. Item ſunt doꝛmiẽtes.i.in lecto ↄtẽplatiõis qͥeſcentes. et ideo qñ ſunt plures inuicẽ ſe inflamãt. O Ecundo debẽt religioſihabitare i vnuʒ 8 qIq̃tum ad affectũ ⁊ amoꝛeʒ:moꝛe hoim: nõ feraꝝ q̃ ad inuicẽ pugnãt aut ꝓpter c buũ qñ nõ delicioſe paſcunt᷑: aut ꝓpt᷑ domiciliuʒ qñ in magnis domibs nõ collo cant᷑:aut ꝓpt li⸗ bidinẽ dnandi ſi ad pᷣlatões nõ ꝓmouent᷑. Bo ni aũt religioſi ſicut ſunt vniti habitatione:ita ⁊ mẽtis dilectiõe. Jungit em̃ ipſa religio homies diuerſaꝝ cõplexionũ.Eſa.xj. Habitabiclupus cũ agno ⁊ pardus cũ hedo acoeubabit. Quidaʒ em inſtar lupi vident᷑ natalr eſſe feroces. Qui⸗ dã vᷣo iſtar agni naturalit᷑ mites.Alij iſtar par⸗ di naturaliter aſtuti.Alij aũt inſtar hedi natura lUlter vident᷑ inqeti.Sed iſtas diuerſas cõplexio nes amoꝛ dei vnit. Cõiũgit em̃ hoĩes diuerſaꝝ pꝓuinciarũ ⁊ naturaꝝ.Ela.lxv. Lupꝰ⁊ agnꝰ pa/ ſcent᷑ ſimul.Leo ⁊ bos comedẽt paleas. Siue em̃ ſint młtũ audaces vt lupi.ſiue parũ vt agni ſiue nobiles inſtar leonũ.ſiue ignobiles inſtar boum:oẽs debent vti eodẽ genere ciboꝝ.⁊ vnꝰ nõ debet ſuꝑabũdare illo q̊ aliꝰindiget.Et eadẽ q̃ntitas debet dari minoꝛi q̃ et maioꝛi:ſitñ oẽs eq̃liter ſunt ſani ⁊ foꝛtes.qꝛ ſi vnus eſt ſanus et foꝛtis et aliꝰ debilis:nõ eſſet equũ ꝙ fieret ſoꝛs eq̃lis. VUn Augꝰ.ĩ regła ſua ðt.Nõ eq̃lit᷑ oibus qꝛ nõ eq̃liter valed oẽs:ſed potiꝰ vnicuiq; ſicut ei opus erit.Cõiũ git etiã religio hoĩes diuerſa⸗ rũ etatũ.Eſa.xj. Uitulus leo ⁊ ouis ſił moꝛabũ tur:⁊ puer ꝑuulus minabieens Per vitulũ au tẽ intelligunt᷑ iunioꝛes:iuxta illð Hiere.xxxj.Ca ſtigaſti me dñe ⁊ eruditꝰſum q̃ſi iuuẽculus ido mitꝰ. Per ouẽ q̃ hʒ palatũ obſcurũ intelligunt᷑ ſenioꝛes. Per leonẽ vᷣo robuſti⁊ foꝛtes qͥ ſepeĩ vno monaſterio pacifice moꝛant᷑:⁊ pꝛelatꝰiuue nis eis pᷣficit᷑. Et ideo Auguſtinꝰ ſuꝑ pᷣdicta ver ba.Ecce qᷓ; bonum ⁊c.ait. Iſtud verbum velut dulcis ſonus et ſuauis melodia toti oꝛbi no⸗ tiſſimũ:vt tuba ſpũſſancti diuiſos coꝛꝑe cõgre⸗ gauit ĩ vnũ:⁊ monaſteria płima pexit. P cXVNII St aũtſciendũ q; tria ſunt faciũt mo⸗ ę nachũ pfectũ.ſ. Uite bonitas. etideo ðꝛ. Ecce q; bonũ.Et mẽtis iocũditas.et iðo addit᷑.habitare fratres in vnũ.Qñ aũtin ipᷣa re ligione eſt bonitas:ſaitas:⁊ vnitas tũc ipia reli gio eſt des gratũ habitaculũ.iuxta ilud Pꝛo⸗ uer.xij. Habitacla iuſtoꝝ bñdicent᷑ſ.a deo. Eſt etiaʒ agelo magnũ ſolaciũ Ps.dicẽte Pꝛeuene rũt pᷣncipes.i.angeli cõiũcti pſalletibi.i.religioſ deũ laudãtibo.in medio iuuenculaxꝝ.i.feru ctiũ aniaꝝ:tympaniſtriaꝝ.i.coꝛpoꝝ moꝛtificatoꝝ. Eſt qͥʒ homi magnũ pᷣſidiũ. Pꝛouer.xviij.Fra/ ter q iuuat᷑ a fratre qꝗᷓſi auitas firma.Eſt aũt di⸗ bolo magnũ toꝛmẽetũ. Uñ de ↄgregaiiõe religi oſoꝝ didi põtillud aũ.vj.Terribilis vt caſtro rũ acies oꝛdinata. Jocũditas aũt ĩ religiõe cau/ ſat᷑ a grata ſo cetate.Ecci.xxv. In tribo bñplaci⸗ tũ eſt ſpũi meo q̃ ſunt ꝓbata coꝛã deo ⁊ hoib. Cõcoꝛdia fratrũ:amoꝛ ꝓxioꝝ:vir ⁊ mulier ſibi bñ oſentientes. Tũcnãq; eſt grata ſocietas qñ fratres exteriꝰ int᷑ ſe hñt ↄcoꝛdiã ⁊ pacificã ↄuer ſationẽ:⁊ intꝰhñt veram ⁊ nõ fictã dilectionem. Etiõ ðꝛ.Eõcoꝛdia fratrũ ⁊ amoꝛ ꝓxioꝝ.Et qñ pᷣlati hñt ad ſubditos ſuos magna beniuolen⸗ tiã:et ſubditi ad pᷣlatos verã obediẽtiaʒ.Et ides ſubdit᷑. Uir ⁊ mlier ſibi bñ ↄſentiẽtes. Per virũ em intelligit᷑ pᷣlatꝰ qͥ debet ſubditos ſuos doce/ re legẽ.et ꝑ mulierẽ intelligi᷑ ſubditꝰqͥ debet pᷣla co ſuo hũiliter obedire. Unitas aũt in religione cauſat᷑ ex eo ꝙꝙ matia diuiſionũ inde aufert᷑.Di⸗ uiſiões em̃ ⁊ diſcoꝛdie cauſant᷑ ex auaricia.j.ad Thi.vj. Radix oĩm maop ẽ cupiditas. Iteʒ ex ſuꝑbia. Pꝛouer.xiij. Int᷑ ſuꝑbos ſꝑ iurgia ſũt. Itẽ ec carnali ↄcupiſcetia. Jaco.iiij. Uñn bella et lites in vobis. None ex ↄcupiſcentijs veſtris 4 militãt in mẽbꝛis vf̃is. In religiõe aũt eſt votũ obedlentie.et iõ nõ debet ibi eſſe diuiſio ex radi⸗/ ce ſuꝑbie.Eſt etiã votũ caſtitat.⁊ ideo nõ debet ibi eſſe diuiſio ex radice carnalis concupiſcẽtie. Itẽ in ea eſt votũ pauꝑta.et ideo nõ debet ibi eſſe diuiſio aliqᷓ ex radice auaricie. DO Ctauo aſſimilat᷑ religio naui rõne cba⸗ o tionis.In naui em̃ nõ reqᷣrit᷑ cib vel po tus delicatꝰ: ſed neceſſariꝰ.nec lata men ſa ſed arta. Naute em ſepe pane biſcocto ⁊ aqua ſũt ↄtẽti.Et parifoꝛmiter in religiõe nõ debẽt q̃/ ri ðlicata cibaria:ſʒ neceſſaria.n lata mẽſa ſʒ ar ta.Et idẽ dicẽdũ eſt de veſtitu ⁊ reliqᷣs.qꝛ arta ẽ via q ducit ad vitaz Matth̊.vij.et ideo dicebat Paulus.j.ad Thimo.vl. Hñntes alimẽta ⁊ qͥ bus tegamur:hijs ↄtẽti ſiſus. Ono religio eqᷣparat᷑ naui rõne ſituatio n nis.Nauis em̃ in pᷣndapio ⁊ ĩ fine eſt ſtriꝰ cta:ſed in medio eſt lata.Et ſilłr vita reli⸗ gioſa in pncipio videt᷑ ſtriaa ⁊ arta ꝓpt inexꝑiẽ⸗ tiã ⁊ tẽptationũ freqntiã. Ut em inqͥt Gꝛego.de vanis mũdanis.labolꝰ illos tẽptare negligi⸗ q̊s qᷣeto iure ſe poſſidere ſanu: Seden reli⸗ 2 lus tẽptatiões ingerit cũ eos moꝛti appꝛopinqᷓ/ – Bermo gionẽ tales veniũt volentes aiam ſuam de ma/ nu diabolica liberare ⁊ eriꝑe:ac ad deuʒ ꝓ ipſiꝰ aĩe recupatiõe interpellare: demones volentes poſſeſſionẽ ipſaʒ retinere: ſe opponũt:⁊ oi via qᷓ poſſunt illos ipedire conant᷑.Lalis qͥʒ vita ĩ fi⸗ ne videt᷑ ſtrica.qꝛ tũc religioſis guioꝛes diabo re cõſpicit:vt ait Gꝛeg. Itẽ eſt ſtricta ꝓpt᷑ ſtrictaʒ rõnem reddẽed.ij.ad Coꝝ.v.Oẽs vos manife/ ſtani opoꝛtet añ tribunal xpᷣi: vtrecipiat vnuſqᷣſ qʒ; ꝓut geſſit in coꝛꝑe:ſiue bonũ ſiue maluʒ. In medio aũt eſt lata ꝓpter charitateʒ diffuſam:ad Roma.v. Charitas dei diffuſa eſt ĩ coꝛdibo ve⸗ ſtris. Uñ PS.ait deo. Uiam mãdatoꝝ tuoꝛuʒ cucurri cũ dilataſti coꝛ meũ. S Ecimo aſſimilat᷑ naui religio ratione fa d bꝛicatiois.lauis em pter iſtuʒ finẽ fa⸗ bꝛicat᷑ vt hoĩiem ꝑ pelagꝰad poꝛtũ ꝑdu⸗ cat.Et ſiłr religio ideo eſt iſtituta vt hoĩeʒ in pe/ lago huiꝰ ſeculi fluctuantẽ ad poꝛtũ patrie cele/ ſtis adducat.Et ſicut hõ in naui exiſtes doꝛmi⸗ endo:comedẽdoq; ⁊ qeſcẽdo ſꝑ vadit ad poꝛtũ Dic verꝰ religioſus doꝛmiẽdo vadit ad celum Naã ſᷣm GBꝛeg.ſomnꝰ ſccõꝝ non vacat a merito. ideo em̃ doꝛmiũt vt ad laudãdũ deũ foꝛtioꝛes aſſurgãt.iĩmo ⁊ ipᷣa ſccõꝝ ſomnia aliqñ ſũt meri toꝛia:dicẽte deo PS. Reliqͥe cogitatiõis dieʒ fe ſtũ agenttibi. Reliqͥe em cogitationũ ſunt ſom⸗ nia qͥ ſccis virj accidunt ex bonis meditatiõibo q̃s vigilãdo habuerũt.q̃ quidẽ deo faciunt ma gnũ feſtũ. Silr comedẽdo vadũtad celũ.ideo em̃ comedũt vt ſint foꝛtioꝛes ad ſeruiẽdũ deo.j ad Coꝝ.x.Siue mãducatis:ſiue bibitis:oĩia in gliam dei facite.Siłr qeſcẽdo vadũt ad celum. Igdeo em qᷣeſcũt vt ſint foꝛtioꝛes ad laboꝛandũ Sicut em̃ mali vtunt᷑ ſua foꝛtitudie ad maluʒ iuxta illð Eſa.v. UVe qͥ potẽtes eſtꝭ ad bibẽdũ vi nũ ⁊c̃.ſic boni ea vtunt᷑ ad bonũ.Etiðo dicebat PsS.deo.Foꝛtitudinẽ meã ad te cuſtodiã. Z Mgdecimo aſſimilat᷑ religio naui ratione v gubnatiõis. Nauẽ em̃ regi ⁊ gubernat nauclerꝰ a poſterioꝛi.ars aut poſteri oꝛ hoĩs ẽ moꝛs.Nauderꝰ vᷣo ẽ meditatio moꝛ⸗ ᷣ:quã hñt q̃ſi ↄtinue veri religioſi.amat igit iſte nauderꝰad auaros ne amẽt diuitias.qꝛ nõ oꝛtabunt inde niſi viliſſimuʒ ſaccum.De quo abetur Job. xvj. Saccum conſui ſuper cutem meam.Llamat ad voluptuoſos vt dimittãt de licas.qꝛ eoꝛũ caro ciro erit cib vᷣmiũ. Job.xxj. Siml in puluere doꝛmiẽt ⁊ vᷣmes oꝑient eos. lamat ad ſuꝑbos vt dimittãt ambitões ſuas beſtie ſuꝑ eos aſcẽdẽt ꝑ ↄculcatiõem.Ecci.x.Cũ moꝛit᷑ hõ herediabit ſerpẽtes:beſtias ⁊ vᷣmes. Otandũ aũt ꝙ iſtã nauẽ q̃ttuoꝛ Uxvẽti tẽptationũ impellũt ⁊ agitãt.Nã q̃ſ⸗ Auas religioſos exagitat vana głia. Etiſte ect vent? qͥ ſtacab oꝛiẽte.qñn.ſ.hñt vanam głiaʒ: qꝛ illi qͥ volũt eleuari ſuꝑ alios ꝑ elationeʒ: cto xxVII aut qꝛ: ſunt oꝛti de magno genere:aut qꝛ bñtlui men magne ſcie:aut qꝛ ſũtin aliq̃ mag pᷣlanõe. Quoſda exagitat carnalis ↄcupiſcètia. Etiſte vẽtus qͥ flat ab occidẽte.i.a carne q qͥtidie tendit ad occaſuʒ.⁊ iſtum ventũ valde nimet ſerui dei. Quoſdã exagitat auaricia:et iſte eſt vẽtꝰqͥ fiata meridie.ſ.auſterterrene ꝓſꝑita.Quoſdam vo exagitat accidia:⁊ iſte eſt vẽtꝰqͥ flata ſeptẽtrione ſq; aqlo frigiditatꝭ.i.aceidie ⁊ toꝛporꝭ:ſiue vẽtꝰ aduerſita ⁊ tribulatiõis.De qͥbo ven exponi põt illud Dañ.vij.Uidebã in viſiõe noccj.⁊ ecce qttuoꝛ vẽti pugnabãti marimaꝗ.Etillð Dat thei.viij.Et ecce motꝰmagnus.ſ.vẽtoꝝ factꝰ eſt in mari:ita vt nauicula oꝑiret᷑ flucib.Eratem ventus cõtrarius eis.Qð etiã h Mar.vj. X Mzwminẽte igit᷑ tẽpeſtate tẽptatõis q̃ttu i oꝛ facere debet tẽpcatꝰ. Pꝛimo ꝓij cere onꝰ.ſ.cupiditaᷣ ⁊ pctõꝝ:iuxta illud ad Heb.rxij.Deponẽetes oẽ põdus ⁊ circũſtãs nos pcetm̃ ⁊c̃. Uñ ðꝛ Jone.j.iſerunt vaſa q̃ erant in naui in mare vt alleuiaret᷑ nauis. Scõo ve⸗/ lũ elationis debet deponere:⁊ in imo hũilitans manere.qꝛ vẽti celſa exagitãt:⁊ infima nõ inqe⸗ tant:iuxta illud Ouidij. Perflãt altiſſima ven / ti ⁊c.Et Oꝛacꝰ in odis li.ij.ait. Sepius ventis agitat᷑ ingẽs Pinꝰ:et celſe guioꝛe caſu decidũt turres:feriũtq; ſũmos fulgura mõtes.Et Chꝛię. ſoſt. ðt:q rami qͥ in alto ſũt ſepe a ved frangun tur.q aũt ſuntin imo ſecuri cõſiſtũt. Sicut gum minente tẽpeſtate exclamat patronꝰnau di.Di mittat vela.ita ego dico oibo ſuꝑbis illo.j. Pe. v. Huũiliami ſub poteẽti manu dei.Ait em ꝓpba pᷣſ.cæxxiiij. Cuſtodiẽs paruulos dñs:bũiliat ſum ⁊ liberauit me. Tercio anchoꝛã ſpei debet in deũ figere. ad Heb.vj.Cõfugimꝰ ad tenendã ꝓpoſitã ſpeʒ quã ſicẽ anchoꝛã hẽmꝰ tutã ⁊ firmã Quarto ad deũ ⁊ ſctõs debet refugere. ſic legi 7 Matthᷣ.viij.ꝙ cũ diſcipuli eſſent in ꝑiculo nau fragij dixerũt dño Jeſu. Dñeſaluanos:ꝑimꝰ. et Matth.xiiij.ðꝛ q/ Petrꝰ cũ cepiſſet mergi ex⸗ clamauit di.Dñe ſaluũ me fac. Et ↄtinuo ieſus extendẽs manũ appᷣhẽdit ulũ ⁊c̃. Vodecimo aſſimilat᷑ religio naui rõne d balulatiõis ſiue depoꝛtatiõis. IHIamna us balulat ⁊ poꝛtat diuerſas merces.ſ. viles ⁊ pᷣcioſas.et in ea ſunt młta exercina. Et ſi milit᷑ in religiõe diuerſa ſunt officia.Et ſic oẽs q ſunt in naui ditant᷑ de mercibo eiꝰtaʒ vilibo q; pcioſis ſi veniũt ad poꝛtũ:ita in religiõe oẽs bñn facientes officia ſua tã vilia qᷓ; honoꝛabilia cuz maxio pᷣmio ditant᷑ in celeſti regno:ſi vſq; in fi- nẽ ꝑſeuerãt.Et ideo de religioſi Job.ix.Quaſi naues poma poꝛtates.Et de re⸗ ligione dici põtillõ Pꝛouer.vl.Faca eſt qſina uis inſtitoꝛis de lõge poꝛtãs panẽ ſuuʒ.Sicut etiã ſi nauis ꝑiditet᷑ mag dãnificant᷑ qͥ ſunt in naui:ita illi q male ↄuerſant᷑iĩ religiõe maioꝛẽ i teritũ recipiũt in inferno.Ad qð facitc.ſi Pau⸗ 8 põt dici illud yicß liiit ntcicſine Nte⸗⸗ (imnnt,leginnn oegenſtunrz inuoncfit (citisat Hu (inücoſutule Bonin üͤſc fucß Zanucke Aolnecſtamente iſffeniehablon, Wiollgauent ſaneno cobun factones ignis 6przeinulen omenualno de afri n Znd. ſiͤkorcksanr or iicltgi hinat⸗ censeGi⸗ eioturn de Coglanchinfnrne rlgatu 1, Welsctmar coobibonob ſonig:ens? ut. tſuppo naueriu ſmnone thalii d ſepchtnnsr ſrg dinlins poſſi Gicoblino dap. nnſmlbt hrorincimna ainuneſſi, WMcläaimi initiuſt cnzckgcinn N b annu oſiſoſeniätden⸗ eadſali in bädünig ien mbinecimno mtalihinglenn Nt diinin chir Quddn kkiſgnn epanſlenG vWr echrrisin 1, Dino Nr. umntlud dd 1CrifisnrS5 rrſtänt . Scleſens ictt in N ſeni da Aügn nos dishüln⸗ mchai e w fugnumne ſannunn Ghllanng yrmlis ſdigonue Gemdis⸗ſn Geè „ fa Klit o rligotdisn honorabluuc moltig ſs otdlln Fnhe lul Folium ius ·xxrij q. v. Uñ dicit Aug. in c. quatumlibet xlvij.diſt. Religioſi deficiẽtes ſunt peſſimi: ꝑſe⸗ uerãtes optimi.Accedite & o iuuenes nõ coniu gati in iſta nauiculã religionis:ſivulq ꝑuenire ad poꝛtã ſaluu. Z Oc aũt debet facere trib rõnibus. Pꝛi h ma aũt dꝛ ceſſatiõis. In religiõe em me iis põt qͥs abſtinere a vicijs:⁊ vᷣtutibo in ſudare qᷓ; i ſecło.Et h̊ ꝓbat᷑ ꝑ illã regulã vulga/⸗ rẽ.ꝙ ceſſante cã ceſſat effectꝰ.ij. Phili.⁊.ij. de ge nera. ? c.cũ ceſſante.de aſpel. et c.cũ infirmitas. de peni.⁊ re.Cauſe aũt ꝓpt᷑ q̃s in ſeculo tot pctaã cõmittunt᷑ licet ſint młte:tñ octo int᷑ alias pᷣnci⸗ palioꝛes exiſtuntad q̃s alie reducunt᷑. Pꝛima eſt nimia comeſtio:potatio:⁊ doꝛmitio:ac plu⸗ maꝝ ſenſualitas.Uñ YFrãciſcꝰ petrarcha in ſu⸗ is trũphis ait. Gula ſomnꝰ⁊ ocioſe plume oẽʒ vᷣtutẽ mũdo ſuſtulerũt. Secũda eſt ocium qͥd ſᷣm Berñ.in qͥda ſer.eſt mr̃ oim vicioꝝ ⁊ nouer ca vᷣtutũ Tercia eſt cõuerſatio cũ młieribo. Uñ Hiero.in teſtamento ſuo inqᷣt.Ego iudico ꝙ ſi cũ vir femie habitauerint viſcariũ diaboli non deerit. Si alligauerit qͥs ignẽ in ſinu ſuo:veſti⸗ menta eius nõ cõburent᷑. Aut ſi qͥs ambulaue/ rit ſuꝑ carbones ignis pedes ſuos nõ cõburet. Ideo Ecci.ix.ðꝛ.Auerte faciẽ tuã a młiere cõpta qꝛ ꝓpter ſpeciẽ mulierj multi ꝑierũt. Quarta cã eſt locutio ⁊ auditio de rebb vicioſis ac ꝓuocãti bus ad pctã.Uñ Amb.in ſermone de moꝛib ⁊ vita honeſta ait. anꝰſermo cito polluit mentẽ et facile agit᷑ qð libent᷑ audit᷑. Quinta cã eſt ma la ſocietas.pᷣſ.xvij. Si cũ bono bonꝰ eris: ſi cũ ꝑuerſo ꝑuerter.S.qͥd ergo.ff.de edil.edic.⁊ ĩ.S. cogitandũ.in fine.in auten.ð mona. Uñn Amb. Pelio loſ um eſt cũ hijs qͥ male viuũt ſocia ri.Meliꝰeſt maloꝝ odiũ qᷓ; ↄſoꝛtiũ.Et ideo ſo/ cios tibi bonos ↄiũge.qꝛ ſi fuer ſociꝰconuerſa tionis:eris ⁊ vᷣtuᷣ.Ecci q̊ʒ.xij.ðꝛ. Qui cõicaue/⸗ rit ſuꝑbo induet ſuꝑbiã. Sexta cã eſt admini⸗ ſtratio reꝝ tꝑaliũ.de q̃ Amb.vbi S.ait. Nullus ſine pctõ terrenas res admiſtrat. Ualde raꝝ eſt vt qͥ diuitias poſſidet ad reqͥem tẽdat. Septia cã eſt obliuio dei.pᷣſ.ix.Nõ eſt deꝰ in ↄſpectu eiꝰ: inqᷣnate ſunt vie illiꝰ in oĩ tꝑe. Octaua eſt mala diſpoſitio ⁊ incõtritio.De q̃ inqͥt Hiero.ad Fa/ bianũ diaconẽ. Nihil tã repugt deo ſiẽ coꝛ ipe⸗ nitẽs:hoc ſolũ crimẽ eſt qð veniã ↄſeqͥ ñ põt.Et ſuꝑ Eſa.idẽ ait.Nihil ſic offendit deuʒ ſic erecta ceruix poſt pctã:⁊ ex deſpatõe cõtẽptꝰ. A Ee aũt cauſe pctõꝝ cõiter ceſſant in religi one:vt patet intuẽti vitã religioſam q pe nit? eſt ſeq̃ſtrata a pᷣdicq. Un boni religi oſi ſꝑ ſeruiũt deo:ac ſi eſſent coꝛã eo pᷣſentes fa⸗ de ad facẽ.Etideo vificat᷑ illð pᷣſ.xv. Pꝛouide/ boã dñm in ↄſpecu meo ſꝑ:qm a dextr meis eſt mihi ne cõmouear. Et licet aliqñ in religiõe reꝑi ant?᷑ aliq implicani in pᷣdic cauf pcõꝝ.c.qᷓntũli bet. xlvij.diſ.cñ in cõitate ceſſant.Et ideo cũ vnꝰ CCxIx caſus nõ facatregulã. et vnũ ſingłarenõ ſittra hendũ ad cõſeq̃nniã.l.qð vo cõtra.ff.de legi.lo⸗ quẽdo de cõitatę religioſoꝛũ dico ꝙ ceſſante in eis cã effectiua pcci:ceſſabit etiaʒ effectꝰ.Et iõ ſiẽ ſeculari eſt magna difficultas abſtinere a pctis moꝛtalibo: qꝛ moꝛat᷑ in medio cauſaꝝ pcti.Uñn in cõi ꝓuerbio ðꝛ.Qui habitat in molẽdino aſꝑ git᷑ farina.et qui in medio foꝛnadò ardẽt moꝛat᷑ nõ põt nõ ſentire caloꝛẽ. Ita ecõtrario:religioſo eſt facillimũ abſtinere ab oibo pais moꝛtalibo. qꝛ eſt abdicatꝰ ⁊ ſeq̃ſtratꝰ a cauſ oim pctõꝝ:⁊ ẽ poſitꝰ in ꝑadiſo terreſtri ſancte religionis:⁊ põt dicere ꝙ habet arrã ꝑadiſi. Uñ religio vt ſup di ximꝰ ðꝛ q̃ſi reg viſio. Cũ religioſis em̃ habitat deꝰ. Nã ſi vbi duo vel tres cõgregati fuerintin noiĩe eiꝰ:ibi eſt ĩ medio eoꝝ Mat.xviij. Quãto mag vbi eſt tata ſeruoꝝ dei cõgregatio. IJdeo ſccã religio figurat᷑ ꝑ illa ſcalã quã vidie Joco b Geñ.xxviij.ſtantẽ ſuꝑ terrã:ſed cacumie uo vſ⸗ q; ad celũ ꝑtingentẽ:ꝑ quã aſcẽdebat ⁊ deſcẽde/⸗ bant angeli:cui ſcale dñs inherebat.vñn ait.Ue⸗ re dñs eſt in loco iſto.et nõ eſt hic aliud niſi do⸗ mus dei ⁊ poꝛta celi.Berñ.q̊ʒ in meditationibꝰ ſuis inqᷣt. Ad religionẽ vocari eſt ab inferni poꝛ ta reuocari:ad poꝛtã padiſi adaud. HB Ecũdo debe intrare religionẽ rõne ma 8 ioꝛis meriti et remũeratiòis. Maiꝰ em menitũ acqᷣrit religioſus ꝑ q cũq; opera ſua:q ſecłarj facies eadẽ oꝑa.Et pᷣ ꝓbat᷑ Dꝛĩo rõne vocatiõis. Scõm em̃ oẽs theolo.i.iiij.di. xxxviij.maxie Rich̊.ibidem.ar.vj.q.ij.et canoni ſtas in c.liq; deuoto.⁊ ibi glo.?⁊ Lho.ij.ij.q.lxxx viij.ar.vj.⁊ ſctm̃ Bernardinũ in ſuo dialogo ð religione.maius eſt meritũ facere aliqͥd boni ex voto ſicut faciũt religioſi:qᷓ; ſine voto ſic fadũt ſeculares.Et dimiſſis mł rõniba ꝑ pᷣfatos do/⸗ ccoꝛes adduq ad ꝓbãdã hãc vitatẽ:etiã põt p⸗ bari ſic. Qui facit duas volũtates dei mag me ret᷑ daᷣ paribo:qᷓ; qͥ vnã ſolã facit.qꝛ duo vincu la mag ligãt qᷓ; vnũ:vt notat᷑in.S.penul.in au⸗ ten. de ↄſan.⁊ vte.fra.⁊.S.ſi vᷣbo.inſti.de adop. et.l. fi. C. de edic.diui adri.tol.Sʒ ille qͥ facit ali⸗ qͥd boni ex voto implet duas volũtates dei.ſ.in vouẽdo ⁊ reddẽdo qð vouit.cũ dicat dñs ꝑ ꝓ⸗ qd ſine voto:ſolũ implet vna volũtatẽ dei in bñ phetã pᷣſ.lv. Uouete⁊ reddite dño deo vro:oẽcs q in circũitu eiꝰ afferꝭ mũera. Ille aũt qͥ facit ali faciendo.ꝗ̊ᷓ nõ tantũ meret᷑. Item glo.ſuꝑ dicca vᷣba UVouete ⁊c.ait: ꝙ vouere eſt oſilij diuini. ſʒ deꝰ nõ cõſuleret niſi meliꝰ ⁊ ꝑfeciꝰbonũ ac ma/ ioꝛis meriti.̊ ⁊c̃.Et pᷣCᷣdicᷓ non obſtat ſi dicerek: ꝙ in neceſſitatib nemo liberalis cxiſtit.l. rem le gatã. ff. de adi.lega.et ꝙ nullũ eſt bonuʒ niſi vo/ luntariũ.c.pᷣſens cleric. xx.q.iij. Un Paulus.ij ad Coꝝ.ix.inqᷣt. Unuſqͥſq; ꝓut deſtinauit i coꝛ de ſuo:nõ ex triſticia aut ex neceſſitate. Hilarem em̃ datoꝛẽ diligit deus. Ex qͥb videt᷑ ꝙ ſecula⸗ ris qͥ ſpõte ⁊ ſine aliq voni obligatiõe vel neceſſi 8 5 Bermo Mte facit aliq bonuz:magis mereat᷑ qᷓ; religio⸗ ſus illud faciens coactus neceſſitate ⁊ obliga⸗ tione voti.Quia reſpõdet᷑ ſᷣm Rich.vbi S.ꝙ pᷣ⸗ didca de neceſſitate:intelligunide neceſſitate co⸗ actiois ⁊ violentie:et de illa ad quã qͥs deuenit cõtra vel pᷣter volũtateꝭ ſuam.Nõ aũt de illa ad quã volũtarie ꝑuenit ſᷣm voluntatẽ ⁊ cõſilium diuinũ:vt rem ei magis grata faceret ſicut eſt in ꝓpoſito noſtro.qꝛ talis neceſſitas auget meritũ Unde Augꝰ. in epiſtola ad Armẽtariũ ?z Pau/ linã ait.Felix neceſſitas q̃ ad melioꝛa compellit. etloquit᷑ de neceſſitate voti explendi. Pꝛeterea verus religioſus oia oꝑa ſua facit per obedien tiã:vt infra dicet᷑. Obedientia vᷣo ꝑfecta et vera ac neceſſaria bono religioſo eſt volũtaria ⁊ hi/ lariter facta.vt patuit ſupꝛa ſermone.ix.huiꝰꝑt⸗ parte.ij.L. la.ij.Ergo oia qͥ verus religioſus fa cit ſunt volũtaria dupliciter. Pꝛimo rõne voti voluntarie emiſſi:pter qðᷣ oia facta dicunt᷑ vo/ luntaria:qꝛ talis religioſus ſe volũtarie obliga uit ꝑ votum ad illa ꝑageda.Secũdo rõne ipſi⸗ us actus tunc volũtarie facti:⁊ executiõi demã/⸗ dati:vt votũ ipᷣm obſeruet᷑. Et ↄſeq̃nter oꝑa reli gioſoꝝ hac rone dici pnñt magis voluntaria qᷓ; oꝑa ſecularium:et ideo mag meritoꝛia. Scðo nõ obſtat ſi qͥs dicat ꝙ bonũ tanto eſt meliꝰ qqn to cõmuniꝰeſt:?⁊ quãto pluribo ⁊ magis ꝓdeſt. iij. Lopi.⁊.j.Ethi.Sed ſtatus ſecularis habet plura exercicia vtutũ que nõ poteſt habere reli⸗ gioſus.et pluribo ꝓdeſt:et cõitatibus vtilis eſt. religioſus vo ſibi ſoli.Nã ſecłares maxie diui⸗ tes facere pñt pietatis ⁊ charitatis opera:q̃ non pñt facere religioſi nihil habẽtes.Sic multi ſe⸗ culares ſuis coſilijs ⁊ gubernatiõibo regũt mũ dũ ⁊ tenent patrias in pace: ſicut pncipes⁊ do/ ctoꝛes ac milites: et defenduntoꝛphanos ac vi oppꝛeſſos:atq; cũcꝭᷣ adminiſtrãt iuſticã:⁊ mul ta hmõi ꝑagunt q;̃ nõ faciũt religioſi.Dicit autẽ Paulus.ij.ad Coꝝ.ix. Qui parce ſemiat parce et metet.et qͥ ſemiat in bñdiciõibo:de bñdictio⸗ nib ⁊ metet.̊ ⁊c. Quia rñdet᷑ ꝙ imo euiã religi oſus ꝑ eadem oꝑa meret᷑ ſicut ſecularis.qꝛ do⸗ nat deo coꝛ ⁊ affectũ ſicut ſecularis donat rem. Deus em̃ coꝛ interrogat:nõ manũ.xiiij.q.v.c.ſi qd. Nec ↄſiderat qͥd fiat:ſed qͥ anio fiat.xv.q.vj c.j.in fine. Pꝛeterea religioſi ſuis confeſſionib- etpᷣdicatiõibo atq; oꝛatioibo ſunt cauſa vt oia pᷣ dicca bona oꝑa fiant in mundo:⁊ ꝙ vicia relin quant᷑. Uñn oꝛante Mopſe vincebat ꝓplus iſrk hoſtes ſuos:quo deſiſtente a pᷣce ꝑdebat:vt hr Exo. xvij. Ut em̃ inqͥc Augꝰ.in libꝛo ð ſalutari/ bus documẽ: ꝑ oꝛationes ſcõꝝ ⁊ ſeruoꝝ dei oia nobis vcilia tribuunt᷑ a dno:⁊ cuncta noxia * fugant᷑.Sicut ̊ qui cauſam mali dat:ipᷣm ma lũ feciſſe videt᷑.c.ſi culpa.de iniu.?⁊ dam.da.⁊.l. qocaidit. S. in hac.ff.ad legẽ aq. Ita religioſi qͥ p dictoꝝ bonoꝝ cauſa ſunt:ipſa bona facere cen⸗ ſent arguẽdo a crano ſea u ꝑ.l.·S. bulus rei· . „ . . 1 3 1. — 8 7 ff. de offi. eius cui mã. eſt iuriſ.ĩmo oĩa bona qᷓ particulaniter fadũt mũdani:geueraliter cenſen tur facere religioſi. Non obſtattercio ſi dicat ꝙ cũ virtus ſit erca bonuʒ ⁊ difficle.ij. Ethi.q̃nto difficllius eſt benefacere et abſtinere a peccatis in ſeculo qᷓ; in religione:tãto eſt vtuoſius ⁊ con ſequẽter magꝭ meritoꝛiũ.qꝛ reſpondet Richar. vbiS.ꝙ illa difficultas benefaciendi in q̃ quis voluntarie ſe ponit nõ auget meritum nec facit opus mag vᷣtuoſum:nec de ipᷣa intelligit ps ſed de difficultate nõ ꝓcurata.imo eſt oſpoſuũ. quia quãto magis quis ꝓcurat facilitatẽ bene oꝑandi ⁊ fugiendi vicia:⁊ euitat difficultatẽ ac ꝑpicula:tanto magis meret᷑. Seculan ergo qui ſponte ſtat in ſeculo in qͥ̊ nouit difficultatẽ bene oꝑandi ⁊ euitãdi peccata ⁊ ꝑicula multa.de qͥbꝰ loquit᷑ Paulus.ij.ad Coꝝ.xj.dicẽs. Periculis fluminũ:pꝑiculis latronũ ⁊c̃.nõ magis meretur q́; religioſus qͥ elegit viã ſecurioꝛẽ.Nã ſicut tu⸗ tius eſt eſſe in poꝛtu qᷓ; in medio pelagi:ſicſecu/⸗ rius eſt eſſe in religione q; in ſeculo.Ad pᷣdicta etiã addi põt illõ qͥd diat᷑ Ecci.iij.Qui amat ꝑi/ culũ peribit in illo.Et illud qð dicunt iura.ſ.q; illi nõo ſuccurrit᷑ qͥ ſe in neceſſitate poſuit.l.ſi mu lier. in pᷣn.ff.qð me.cau.⁊.l.ſi fideiuſſoꝛ.S.ſi ne⸗ ceſſaria.ff.q ſatiſda.co. Et pᷣdicta cõfirmant᷑ per argumentũ Richardi vbi S. qᷣ ait.ꝙ cum deus acceptet opus ꝓpter oꝑantẽ: quãto operans eſt ad eius ſeruitiũ ſpecalius dedicatus:tato ma/ gis deo ſunt accepta eius oꝑa. Talis aũt eſt re ligioſus.ergo ⁊c̃. Itẽ dicit ꝙ opus tanto eſt ma ioꝛis vᷣtut ac magis meritoꝛiũ: quanto eſt im/ peratum a ſuꝑioꝛi virtute.ſed votum eſt acus latrie. ergo opus ab eo imꝑatũ eſt maioꝛis me riti:qᷓ; non imꝑatum.et cõſequent᷑ condudũ ꝙ; maius pᷣmiuʒ cõſequit᷑ faciens aliquid ex voto qᷓ; ſine voto. Ideo dicit Anſelmꝰin li.de ſiłitudi nibus ꝙ ſicut maiꝰeſt donũ ſi aliqs donet totã arboꝛem cũ fructib in ꝑpetuũ naſcitur qᷓ; ſi re/ tineret in ſe dominiũ arboꝛis ⁊ ſolum donaret fructus annuatim.ita maius donũ ⁊ ↄſequent᷑ maius meritũ eſt donare deo coꝛpus et animã cum oibo oꝑationib futur ſicut faciũt religio⸗ ſi qᷓ; ſolũmodo aliq̃s oꝑatiões ſeruato dñio ꝓ/ pꝛie volũtatis ſicut fadunc ſeculares. C Ecũdo ꝓbat᷑ idẽ rõne abnegatiõis.Uñ 8 pꝓbo ꝙ religioſus i q̃libet minima oꝑa tione ſua:etiã doꝛmieẽdo:comedendo:⁊ quieſcẽdo mag meret᷑ qᷓ; ſecularis:etiã ſi totuʒ mundũ ꝓ amoꝛe dei pauꝑibo erogaret. ſlã reli gioſus facit oĩa oꝑa ſua ꝑ obedientiã:vel acu⸗ alem:vtputa qꝛ regula hoc ſibi pᷣcipit vel pꝛela/ tus.vel interpᷣtatiuã:puta qꝛ credit hoc placere pᷣlato ſuo qð facit.Alit᷑ nõ eſſet bonꝰreligioſus ſi faceret ſcienter aliqͥd vel minimũ cõtra erpꝛeſ/ ſam voluntatẽ vel tacitam pᷣlatoꝝ: vel ſi cũ ali⸗ qͥd facit nõ eſt paratus dimittere iũllud ſi nõ pla ceat pᷣlacis. Ec hec ꝓbant᷑ ꝑ c.cũ ad monaſteriũ. ð lnueftas ſeedofn 1 Wrant donüden ücgeniginm 1cchdſet⸗ Copiniidlrne Daorftengne Ginſorpoizan Anmfnunuin Neugiaulii. llnſeonna. AloNſnirtatoii ppppuelnccnaan, (Diigidiaomna Müidioenibdtrdud Aut̃ ackd Uttpollgamoꝛdan nikn nnüom (eſuooiby tpalip⸗ trmnücarimoan Nodonat erinſupt Nuclludoffenin ſoctpcoſ nan uſedialiffag u gidonnranim Kioſpmmmnonrthy einlom uuffimins de Noimnatec odſednenn anin Cngrſerriiten⸗ mer lleti nudeſuſimntgn Maemite Nieg ſnrene dberirſir ncgi Ais Deo inugsnen. Ni ſiſtarn ogchigiſeſen o ZAdlan 5dam unie Weoſrln ſdenſe ie Rcncifntue. gel . „ de . 4 ſdvoands 8 , iſame „ el 6 NNNN 1 5DoNit ſlde plul untuin // uv/ amminima Conmedendo nscni ſlton iemnirrdtd htnin⸗ Urhorgun boſyfuſgen elutis Vnutt, one põt renũciat:imo eciam oib rebb mũdi: et illas ſeruitus moꝛti cõꝑax᷑l.ſeruicutẽ,.ff, de reg. iu.S E. de ſta.mona.iũcto c.monachis.xx.q.iiij.ergo in oib oꝑationibo ſuis offert ⁊ ſacrificat deo ꝓpꝛi am volũtatẽ ꝑ obedientia. Obediẽtia aũt eſt p/ pꝛie volũta ſepultura:vt ait Gꝛe.i vl.moꝛa.di. O bediẽtia iure vicimis pᷣponit᷑.qꝛ ꝑ victimas aliena caro: ꝑ obedientiã vo volũtas pꝛia ma ctat᷑. Craſſumptiue in c. Sciẽdũ.viij.q.j. Pꝛo/⸗ pꝛia aũt volũtas eſt inextimabił.l. libertas.ff. ð reg.iu.⁊.S.ſed cũ libertas.inſti.qͥ ⁊ qbo cau.ma. nõ pñt. Uñ Eſopus inqᷣt. Nõ bñ ꝓtoto libᷣtas vẽdit᷑ auro. Hoc celeſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes et in.l.infinita.ff.de reg.iu.ðꝛ. Infinita ẽ extima/ tio libertatis.Et ideo cõcludit᷑ ex pᷣdicis reli⸗ gioſus mag meret᷑ in qcunq; bona oꝑatiõe in qᷓ donat deo ꝓpꝛiã voluntatẽ ⁊ libertatẽ qᷓ; ſecu⸗ laris etiã in maximis bonis oꝑibo ex ꝓpꝛia vo/ Mae dico ſᷣm ſniam ſceti Thome.ij.ij. q. v vl. ar.iij.circa finẽ:ꝙ religioſus tantũ fa lt donũ deo in ſua ꝓfeſſiõe ꝙ cõſequit᷑ indulgentiã plenariꝗ oim ſuoꝝ pcõꝝ apena? a culpa.Qõ ſic ꝓbat᷑.Nã ſᷣm ſniam oim theolo goxꝝ in.iiij.diſt. xv.aliqs poſſet tot elemoſynas deuote facere ꝙ mereret᷑ indulgentiã plenariaʒ oĩm ſuoꝝ pcõꝝ:iuxta illud Dañ.iiij. Pctã tua elemoſynis redime:⁊ iniqtates tuas miſericoꝛ⸗ dijs paupeꝝ.et Ecc̃i.iij. Sicut aq̃ extiguit ignẽ ita elemoſyna pem.et Lu.xj. dicit ſaluatoꝛ.Da/ te elemoſynã:⁊ ecce oia mũda ſunt vob.Tranſ⸗ ſumptiue in c.qᷣa tua.rij.q.j.etin c.dccimas.xvj. q.pj Duũ igit diat omnia:concludit ꝓpoſiũ.qꝛ qͥ totũ dicit nihil excludit.l.a pꝛocuratoꝛe.C.mã. Quibo pᷣſuppoſid dico ꝙ ſialiqs deuote dãdo oia tꝑalia amoꝛe dei:recipit indulgentiã ſuoꝛũ ders deergo multo mag religioſus qͥ in ꝓfeſſi⸗ ua oibo tꝑalibo qͥ habet ⁊ hr̃e in poſterum deo donat. et inſuꝑ facit elemoſynã de coꝛpoꝛe ſuo:etillud offert in ſacnificiũ deo.q̊d qͥdem coꝛ pus eſt pᷣcioſiꝰ cunctis opib.l.penul.ff.ſi q̃dru. pau.fe. di. et.l.ij. ff. ad legẽ ro.de iac.ſed vltra coꝛ pus etiã donat animã ſuã que eſt pcioſioꝛ non ſolũ oib terrenis reb:ſed enã cuncq coꝛꝑibus bumanis.c.ſedulo.xxxviij.di.c.ſolite.de maio.⁊ obe.c.cñ infirmitas. de peni. ⁊ re.ec.l.ſanamus. X de ſacroſan.eccle.Ergo abſq; dubio religio⸗ ſus donas deo coꝛpus ⁊ aiam ⁊ oĩa oꝑa q̃ vn⸗ q; fadet: oibuſq; mundialibe renuncians amo re eius:⁊ ſe totalit᷑ emacipãs diuinis ſ eruitijs: meret᷑ indulgẽtio plenariã oim pctõꝝ. cũ hec ſit maioꝛ ſatiſfactio ⁊ pnia qͥ poſſit fieri in mun⸗ do ꝓ pqis.xxxiij.q.ijjc.ad monere.cũ gloſa. E Regicta qͥʒ ſic cõfirmant᷑. Per marcyri⸗ p unm acqnt᷑ remiſſio oim pccõꝝ.c.baptiſ⸗ mi vicẽ.⁊.c.cathecuminũ.de cõſe. di.iiij. et c firmiſſime.xv.qj.Sed qñ aliqᷣs facit ſe pꝛo feſſum efficit᷑ ſeruꝰ? cõſeqnt moꝛ:i ſpualit᷑. Nã 6 CXX ſi vo.in auten.de nup.⁊.l.cũ hbic ſtatus S. ſi do⸗ natoꝛ.ff.de dona.inter vi.⁊ vxo.⁊.l.intercidit.tff. de cõdi.⁊ demõ. Ergo ſine dubio eſt dicendü ꝙqꝙ conſequi᷑ remiſſionẽ oim pcõꝝ. Tlã illa moꝛs ſpũalis eſt foꝛtioꝛ coꝛpali:cũ hoc maryriũ ſpi⸗ rituale ⁊ cõtinuũ aclõgũ qð ꝓ deo ſi uſtinet ſic ef ficaauus tranſitoꝛio ⁊ bꝛeui qdð paſſi ſunt multi manvres. Ideo in vitaſpatru ðꝛ ꝙ pfeſſio reli/ gionis habet vim baptiſmi.Qð cõfirmat Ber. — in li. de pᷣcepto ⁊ diſpeſatiõe di. Audire vulcis a me vnde int cetera pnie inſtituta monaſterialis diſciplina meruerit hancpꝛo gatiuã vt ſecundũ baptiſma nũcupet᷑. Arbitroꝛ ob ꝑfeccaʒ mundi abrenũciationẽ ac ſingularẽ ſpualis vite excellẽ na: que pemines eſt vniuerſis huane vite gene⸗ rib. Huiuſmodi em̃ cõuerſatio pꝛofeſſoꝛes et amatoꝛes ſuos angelis ſiles: diſſimiles hoilv facit:configurans nos xpᷣo ad inſtar baptiſmi. Hecililel. „. Ed foꝛeꝰ dico ſᷣm ſniam ſci Bernardi⸗ 8 ni in qdam ſermone:ꝙ ſꝑ q̃ndo religio ſus recoꝛdat᷑ ſe feciſſe ꝓfeſſionẽ:et ð hboc eſt cõtentꝰ: ac de nouo es faceret ſi nõ feciſſet:q̃⸗ libet vice cõſequit᷑ indulgẽtiã lenariã. Et ꝓbatk ſic. Quãuis deꝰ ſit “ et miſericoꝛs qꝛ ĩ infinitũ habet oẽs vtutes:tñ magis erercer mi⸗ — ſericoꝛdiã dum viuimꝰ qᷓ; iuſtici:dicente Ppha pᷣſ.cxluij. Suauis dñs vniuerſis ⁊ miſ. eratões eiꝰſuꝑ oia oꝑa eius.Facit.l.arrianꝰ.ff. de acti.? ob.⁊.l.fauoꝛabilioꝛes.ff.de reg. iu.vbi ðꝛ:q fa/ alioꝛes ac fauoꝛabilioꝛes ſumꝰ ad abſ. oluẽduz q; ad cõdemnandũ.Etidẽ ponit Alexã.de aleg in.iij. pte ſũme. in exrplanatione decalogi:ꝙ ſi b faciũt hoĩes pleni iniqtate ⁊ ipietate: qd de deo dicemus cuiꝰmiſcðia plena eſt terra.yacto hoc fundamẽto ſicinfert᷑. Hõ qᷣ poſt pemm̃ eſt cõten tus de pcõ et paratꝰ rurſus facere ſi poſſet: q;;/ uis amplius nõ poſſit illud cõmittere:tñ deus datel tot gradus penerõne hui male volũtag quotpꝛius ded erat qñ pctm̃ actuale cõ miſit:vt „ ait Alex.de ales in.iij.ꝑte ſũme.in tractatu de p/ hibitione cõcupiſcẽtie.q.ij.Et rõ eſt.qꝛ mala vo lũtas apud deu ꝓ facto re utat᷑ c.homicidio ꝝ. c.oĩs.c.nunqͥd.c.noli.⁊.c.ſi ꝗpterea. de peni.di. Ergo qties aliqs facit vnũ bonuʒ opꝰ 2 poſtea cõtent? eſt de eo:⁊ rurſus faceretii poſt. et: q;uis nõ poſſit amplius illud facere:de⸗ dabit illi tot gradus meriti et pᷣmij eſſentialis rõne huiꝰbo⸗ ne volũtat qͥtpꝛius dederatqñ bonũ illð fecit. qꝛ bonũ eſt potentius malo.j.Ethi.Cũ pfeſſi one acqᷣrat religioſus indulgẽtiã plenaria oim ſuoꝝ pcõꝝ vtg patuit.cõcludit᷑ ꝙ enã q̃tiẽſcũ⸗ q; ſe ↄtentũ reꝑit ꝙ eã fecit:etrurſus ipſam face ret ſi nõ feciſſet: eadẽ indulgetiã plenariã abſ. q; dubio oſequit᷑ quã in ꝓfeſſiõe habuit. Uñ non eſt neceſſe religioſis ire ad iubileũ vel ad viſitã/ das aliqᷓs ecclłias ꝓficiſci ꝓ indulgentia conſe⸗ uẽdicſ habeztinduigentis pienaui onuine Bermo quando volunt ⁊ vbicunq; volunt. B FErcio deben intrare reli tt lariõis. Quũta em̃ ſu ſu No deo fideliter ac deuote ſeruire nõ põt qͥs intelligere niſi exꝑtꝰ. Dic mihi o midane:qᷓ eſt maioꝛ afflictio quã habeas in ſeculo. Pꝛo/ fecto eſt illa de qᷓ Augꝰ.inqͥt in li.de vera innocẽ cia.Nulle ſunt guioꝛes cruces ĩ vita iſta qᷓ; ma/ la cõſcia. Et idẽ in c.parat. xxiij.q.j.ait. Nhil eſt infeliciꝰ infelicitate peccantiuʒ: q̃ penalis nutri impunitas: ⁊ mala volũtas velut iterioꝛ boſtꝭ roboꝛat᷑. Sed interroga religioſos q ſit maioꝛ ecoꝝ cõſolatio.⁊ ꝓfecto rñdebũtillð.ij.ad Coꝝ. . GBlia nr̃a hec eſt teſtimoniuʒ cõſcie nr̃e.tem ait Augꝰ. in qͥdã ſer. bona cõſcientia tranqllum fadcit homis animß. 2 . Ecigit᷑ eſt maioꝛ conſolatio quã hr̃eqͥs b poſſit in bac vita.ſ.habere bonã volũta CEt ⁊ oſciaʒ ab oibo vicijs purificatã. Uñ decantabãt angeli in natiuitate chꝛiſti dicentes Lu.ij. Glia in excelſis deo:et in terra pax hoib⸗ bone volũtatis. Etideo exclamat Berñ.in quo dã ſermone dicẽs religio. Multi vidẽt cruces nfęfas: ſed nõ vidẽt vnctiones.O qᷓ; bonꝰes dñe anie q̃reti te. Si qrẽti:qnto mag inueniẽti. Si tã dulg eſt memoꝛia:q̃lis erit pᷣſentia.Si mel⁊ lac eſt dulce ſub lingua:q̃le erit ſupᷣ linguã. Idẽ zʒ in li. de vera religiõe ait. Oiugũ ſanciamo⸗ ris qᷓ; dulcei capis: qᷓ; glioſe illaqas: qᷓ; ſuauit pᷣmis:qᷓ; feliciter vris:qᷓ; foꝛtiter ſtring:q dele/ ctabilit᷑ oneras:⁊ qᷓ; ſapiẽter erudis.elix amoꝛ ex q̊ͥ naſci᷑ ſtrenuitas moꝝ:puritas affectuum: ſubtilitas intellectuũ:deſiderioꝝ ſetitas: operũ daritas:virtutũ fecunditas:ac meritoꝛũ digni⸗ tas. Hec ille. Que oĩa ſcẽs Dauid dicebat pᷣſ. xxvj.in ꝑſona cuiuſlibet boni religioſi. Unã pe/ tij a dno hãc reqͥrã:vt inhabitẽin domo dñi oi⸗ bus diebus vite mee. Et pᷣſ.lxxxiij. dicebat deo. Bii qͥ habitãt in domo tua dñe: in ſecla ſeckoꝝ laudabũt te. Et ibideʒ. Elegi abiecꝰ eſſe i domo dei mei mag qᷓ; hitare in tabernaculis peccato/ rũ.quia melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis ſuper milia. Cõſiderãs q̊ʒ Dauid cõſolationẽ quã ha bent religioſi in ſeruitio dei: exclamatpᷣſ.xxx.qᷓ; magna multitudo dulcedinis tue dñe quã ab⸗ ſcõdiſti timetib te.Et pſalmo.xxxvj.iterũ dicit. Melius eſt modicũ iuſto ſuꝑ diuitias pecca/ toꝝ multas. O fratres mei religioſi bei vos qͥ ĩ domo dñi habitat die acnocte. Nõ em̃ fecitta⸗ liten omni nationi:⁊ iudicia ſua nõ mãaãifeſtauit eis:pᷣſ.cxlvij. Gaudete igit᷑ qꝛ nulla ẽ maioꝛ di⸗ gnitas q; deo ſeruire:cui ſeruire regnare ẽ:vt ait Amb.in q̃dam omelia.Erultate vos qͥa iuuẽ/ cute vr̃a eſtꝭ dñi ſeruitiũ ingreſſi. Scriptum eſt em Tren.iij. Bonũ erit viro cum poꝛtauerit iu gũ dni ab adoleſcẽtia ſua. Pꝛofecto nos dicere poſſumus illud pᷣſ.cxxiij. Ania noſtra ſicut paſ ſer erepta eſt de laqueo venantiũ:laqueus con/ Lion ronecbſo “ auitas et dulce⸗ tritus eſt et nos liberati ſumus. è2 Religioſi iubllate qꝛ domus vecha eſt o fũdata ſupᷣ firmã petrã. Nihil em eſt qð ita neqat occaſui ſubiacere qᷓ; vera relu/ gio: vt ðꝛ in epła inter claras.C. deſum.tri.⁊ fi. ca. Pꝛofecto aũt dicũt qͥdaʒ. Nullus hõ in hac vita eſt vere ꝑfectꝰniſi boni religioſi.Chꝛiſtꝰem dirit adoleſcẽti qͥ oĩa pᷣcepta ſeruauerat. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vede oia q̃ habes ⁊ da pau/ periba:et veni ſeq̃re me DHatth.xix. ergo qntũ⸗ cũq; ſeruaſſet oĩia mãdata erat ſᷣm qᷣd imꝑfectꝰ. Et ideo fratres mei poſtq; tantã gr̃am recepiſtꝭ nolite eã amittere:ſed ſeruate illud qð ait ange/ lus Loch Beñ. xix. Noli reſpicere poſt tergũ tu⸗ um ne ⁊ iu ſimul pereas.Uñ vrxoꝛ eiꝰretro aſpi ciens:in ſtatuã ſalis cõuerſa eſt:vt ibidẽ dicitur Igdeo ait deꝰ oibo religioſis illð Eſa.xlij. Ne me mineritis pᷣoꝝ:⁊ antiqͥ ne intuea mini.Nolite ꝗ eſſe ſicutille de q̊ ðꝛ Job.xxiiij.Dedit ei deꝰlocũ pnie:⁊ ipſe abunt᷑ eo in ſuꝑbia. Non igit᷑ debet eſſe negligentes in dei ſeruitio. Scriptũ eſt em Hiere.xlviij. Maledictꝰ qͥ facit opus dñi frau⸗ dulẽter ⁊ deſidioſe.Sicut em̃ boni religioſi ſů=t ꝑfectiſſimi ⁊ melioꝛes hoĩes mũdi:ita mali ſũt peſſimi:et figurati ſunt in fi: de qͥbo ðꝛ Hiere. xxiiij.vbi ðꝛ:ꝙ oſtendit deꝰ Hieremie duos ca⸗ lachos plenos fiò:⁊ vnꝰ calathus hẽbat ficꝰbo nas nimis vt ſolet ficꝰ eſſe pmitꝑis.⁊ calathus vnꝰhẽbat ficꝰ malas nimis q̃ comedinõ pote⸗ rant.Et dixit ei.Quid tu vides Hieremia.Qui rñdit.Ficꝰ bonas bonas valde:⁊ ficus malas malas valde q comedi non pnñt:ceoꝙ male ſint. Et ſicẽ de religioſis Jdeo ait Berñ.in q̊daʒ ſer. Meliꝰ eſt gram dei nõ cognouiſſe q; poſt acce ptã retroiſſe.Et iteꝝ dicit. In religiõe nõ ꝓgredi retrogredi eſt. Hiero.q̊ʒ ad Euſtochiũ:⁊ babet xxxij.q.v.c.ſi Paulus.ait. Reenꝰ fuiſſec hoiem ſubijſſe cõiugiũ et ambulaſſe ꝑ plana:qᷓ; ad al⸗ tioꝛa tendentẽ in ꝓfundũ inferni cadere.Et loqͥ/ tur demalis religioſlis. K Igit᷑ fratres mei ꝓfecto exulcare ðbemꝰ o qꝛ ſi nr̃aʒ ꝓpꝛiã volũtatẽ abnegauerimꝰ abſq; dubio ifernales penas euademꝰ In qᷣbs vt ait Bern.nõ cruciat᷑ niſi ꝓpꝛia volun tas.Debemꝰ ̊ imitari patrẽ nr̃m ſeraphicũ Frã ciſcũ:qͥ vt ait ſcůs Gonauẽ.i legẽda eꝰ:ꝓponeę⸗ bat q̊tidie ſe ingentia factux. Dicamꝰ itaq; omi die cũ Ps.Et dixi:nũc cepi:hec mutatio dextere excelſi. Seruemuſq; illud eiuſdẽ ꝓphᷣe. Ibunt de vᷣtute in vᷣtutem videbit᷑ deꝰ deoꝝ in ſion. Et tunc poterimꝰ dicere dño illð Geñ.xxxj.Die no⸗ ctuq; eſtu vrebar ⁊ gelu fugiebatq; ſomnus ab oculis meis. Sic in domo tua ſeruiui tibi. ¶ Sazcta religio:qͥs vnqᷓ; poterttuas lau o des enarrare. pfecto tu es illud bonũ ſe viij. Exijt qͥ ſemiat ſemiare ſemẽ ſuũ ⁊c. Per at⸗ tuoꝛ em ſemia de qᷣb loquit᷑ ſaluato: vbi S. n4 Umidsaniusn fſhamtuſmuts Rouſorkignn Gin Mniniuen ſibimni nia lhzeu intiſgmilune⸗ Ntpepiſuitudii rnduſomgope Uifncinncänatior hiorichantnt i ienc ſieict enſn uloes Kad cplunöngin ſ rüſenecadesn ſcogprerapidn Glhicannd viudt⸗ nionſelo hre nſe t goneq ſpedalanontboan Ulupconetar, Wuüginſeauo, lltuntrida Mdthenae üigſirdinedin Noſenngnien deo foulrrmünen Hcurpenoduond eecvgtitdepae Whantordrlele üllihn äfnuifninlis⸗ Nengniaahen⸗ 0 oneſ RE Iluluki Goſb cnn NfnAn pot Namn.. ſa ſonigtee copnsdiifn. donidigei nüde nme Monmedroa st alate onctino gote Diamm Au 1: smas d meſin Baninzenie. alſeiokun Ligoendun. iochinit uſdhin numön manh paukmethan⸗ inegnmnn, igiupg nimni K itc gal Müghe Neziſend häindi zugini, Phomun, 16 lulani⸗ G,, Pinſiſ mgell Folium telligunt᷑ q̃ttuoꝛ religiões. Oẽs em̃ religioſiad hoc ſunt deſtinati vt vita ⁊ doctrina in dei eccle ſia fructificẽt.qᷣbo ait dñs Joh̃. xv. Ego vos ele gi de mũdo vt eatis ⁊ fructuʒ afferatis ⁊ fructꝰ vr̃ maneat.erũtñ ex illis aliqͥ tanqᷓ; infructuo ſa ſemia cadũt ſecꝰ viã ⁊ cõculcant᷑ ab hoibb.qa cõtinue cũ mũdanis cõuerſant᷑:⁊ ꝓpter eoꝝ ma lã exemplaritatẽ deſpiciunt᷑ ab eis:nec ulloꝝ pᷣdi cationibo attẽdũt.qꝛ vt ait Gꝛeg.in qᷓ̃dã omelia Cuiꝰ vita deſpiat᷑: reſtat vt ciꝰ qͥʒ pᷣdicatio con⸗ iemnat᷑. Deſpicient q; a deo qͥ ð eis diritp Ps. Vtlutũ plateaꝝ delebo eos. Fadũt nãq; cõtra ei pᷣceptũ Leui xix.vbi ait.Nõ ſeres agrũ diuer ſo ſemie:qð em̃ ſeminãt vᷣbis deſtruunt facis ſi aliqñ tales aliquẽ ex ſuis pᷣdicatiõiba faci unt fructũ:cũ ꝓpter mundanã głiam pᷣdicẽt:nõ ipſis talis fructꝰ acqᷣri:ſed volucres celi come/ dũtillũ.Per volucres aũt celi intelligunt᷑ pau⸗ ꝑculi fratres ſimplices ⁊ idiote qꝗ tanqᷓ; aues ꝑ cõtẽplatiõeʒ ĩ altũ volãtes:ac deũ ꝓ pccõꝛibo cõ uertẽdis exoꝛãtes:merent᷑ ↄuerſiõis ipᷣoꝝ pctõ⸗ rũ ſibi atribui pᷣmiũ q̊s ꝑ oꝛganũ lingue malo r pᷣdicatoꝝ deꝰ ↄuertit. Et de iſtꝭ auibo ðꝛ Eſa. xl.Qui ſunt iſti qͥ vt nubes volãt.Etin eodẽ ca. etiã ðꝛ.Aſſumẽt pẽnas vt aqͥle:volabũt ⁊ nõ de fiaẽt. Secundũ ſemẽ cadẽs ſupᷣ petrã ſignificat illos religioſos qͥ ſuas pᷣdicatiões et affeciões fundãt ſupᷣ petrã.i.tumoꝛẽſcie:vt appareãt ſapi entes.⁊ totũ ſuũ ſtudiũ ponũt in ſcdia acqrenda q pax in dei ſeruitio ꝓficiũt:imo deficiũũt:⁊ par uum fructũ in cõuerſione aĩaꝝ faciũt.qꝛ nõ ha bent hũoꝛẽ charitat᷑:ſed tumoꝛeʒ ſuꝑbie.Scia em inflat:charitas edificat.j.ad Coꝝ.viij.⁊.c.ni ſi cũ pꝛidẽ.S.ꝓpter ſciam.de renũ.⁊ notat glo.in l.ſed Julianꝰ.S.qð dicit᷑.ff.ad macedo.⁊ in.l.vt Terciũ ſemẽ cadẽs inter ſpinas ſignificat religi oſos qͥ ꝓpter cupiditatẽ intrauerũt religionẽ vti ea abũdantiꝰ viuãt ⁊ diuitias ac opes poſſide⸗ ant:q̃s in ſeculo hr̃e nõ poterãt.Sic ðꝛ de q̊dã ruſtico qͥ religionẽ qᷓndã intrauit:⁊ ſꝑ de melio/ rib ⁊ delicatioꝛib cibis volebat:ac panẽ milij nullatenꝰ co medere volebat: dicens ꝙ comede rat ſuã ꝑtẽ in ſeculo. Tales pᷣdicant ex auaricia vt aliqͥd lucrent᷑:vẽdentes vᷣbum dei:cõtra illð Matth.x.Gꝛadᷓ accepiſtꝭ gtis date. Lales aũt religioſi inhiãtes diuitijs: non pñt puro coꝛde deo ſeruire.qꝛ inqͥt dũñũs Matth̊.vj. Nõ poteſt deo ſeruire ⁊ mãmone.Vñ poeta canit Utiliter ſeruit nemo duob heris. Cũ g̊ debẽt oꝛatiõi in ſtare cogitãt de poſſeſſiõibꝛ ampliadis:ð viciu recipiendo: de libellario qui ab emphiteoſi cea dit expellẽdo ⁊c. Et aliqñ hñtes magnam auri qntitatẽ faciũtillud q̊d dicit antiphona illa. Le ua eius ⁊c.et capiunt aquã laudenſem. Et exeũ tes religionẽ emũt pᷣbendã vel epiſcopatũ. Uel illas opes monaſterij expendũt in meretricib- ctfilijs ſuis ſpurijs exaltadis ⁊ ditãdis. Etiðo CCXxXxI valde ꝑiculoſum eſt religioſo miniſtrare pecu⸗/ niã que ad manus applicat᷑ q̃ſi viſcus: ⁊ maxie cum quis nõ cogit᷑ ad rõnem reddendã ſuis ſu perioꝛibb. Cõmoditas em̃ furandi facit latro⸗ Uaarũ ſemẽ cadens in terraʒ bonã licet q ſigniticet oẽs bonos religioſos cuiuſſi bet religiõis appꝛobate:tn pꝛecipue deſi gnat fratres mioꝛes. Hec em̃ ſeraphica religio eſt illa terra bona ⁊ optia:acille hoꝛtulus oim floꝛũ ſuauitate repletus ad quẽ dei filiꝰ deſcen⸗ dit vt ſuũ ſemẽ ſemiaret in eo:vt inqt Nicolsus terciꝰ in c.exijt qͥ ſemiat.de v.ſig.li.vj.et Clemẽs qͥntꝰ in cle.exiui de ꝑadiſo.eodẽ ti.Et ideo cuili⸗ bet fratri minoꝛi dici põtillud Deut᷑.viij.Pñdi cas dño deo tuo ꝓ terra optima quã dedit tibi Hec eſt illa terra fructifera quã dedit Caleph fi lie ſue in dotẽ.i.chꝛiſtꝰ eccłieſue ꝓ peculiari poſ/ ſeſſione fructificãte.q̃ habet irriguũ ſuꝑiꝰ⁊ infe/ rius:vt hr̃ Joſue.xv.Irriguũ em ſuꝑius ſuper hãc terrã deſcendẽs eſt celeſtiũ ↄccplationũ ſua ⸗/ uitas ſupᷣ deuotos fratres minoꝛes deſcẽdens De qᷣbo Ps.ait deo. Inebꝛiabunt᷑ ab vbertate domꝰtue:⁊ toꝛrẽte voluptatis tue potabis eos Etiteꝝ.Et adaqᷓbit eos in abyſſo młta.Irrigu⸗ um auteʒ inferiꝰeſt pᷣlatoꝝ exhoꝛtatio:q dulces aq̃s vᷣbi dei ſuis ſubdid ꝓpinaãt.De qbo inquit Augꝰ.ſer.vj.de vᷣbis dñi.Ad officiuʒ paſtoꝛis ꝑtinet oꝑtos fontes aꝑire:⁊ aquã purẽ ſitienti⸗ bus qᷣbuſq; ouibo miniſtrare. Hec eſt iũlla terra bona ⁊ ſpacioſa fluens lacte ⁊ melle:ad quam nos libatos de manu pharaõis.i.diaboli edu/ cctoſq; ð egypto ignoꝛãtie ac mari rubꝛo vicioꝝ tranſito adduxit deꝰ:ſicut ꝓmiſit Exo.iij. Ed ſcienduʒ eſt ꝙ decem ſunt que im⸗ 8 pedliunt terram in fructibo fadendis:et ad maturitatẽ ꝑducẽdis. Pꝛimum eſt nimius caloꝛ.Eſa.xv.Aruit terra:defecit germẽ viroꝛ omnis meetſt nue nimiũ caloꝛẽ.Et hoc ſignificat irrõnabilẽ feruoꝛẽ facetẽ ex nimia pe/ nitẽtia hoĩes ifirmari.Hiere.xlviij. Quia plus fecit qᷓ; potuit:ideirco perijt. Uñ Job.xxx.dicit᷑. Oſſa mea aruerũt pᷣ caumate.Et Jone vl. Per cuſſit ſol ſuꝑ caput Jone ⁊ eſtuabat.Etideo in/ quit Paulus ad Rom.xij. Rationabile obſcqͥ um veſtrũ. Multi em̃ irrõnabilẽ pniam facere volentes:poſtea languoꝛibo varijs pᷣſſi neque unt vitam cõmuneʒ duccre:qͥinimo toto tꝑe vite ſue ſenſualitatib opoꝛtet eos qdamodo adhe⸗ rere. Secundũ impediẽs eſt nimiũ frigꝰ ꝓpt᷑ qð moꝛiunt᷑ ſemiata ⁊ plãtata. Et ideo opoꝛtet in terra.i.in aia noſtra eſſe caloꝛem diuini amo ris:de q̊ inqͥt dñs Luc.xij.Ignẽ veni mittere in terram:⁊ qͥd volo niſi vt ardeat. Iſte em feruoꝛ diuini amoꝛis nos inſtruet qᷓliter viuere debea mus. Vñ dicit ꝓphůᷣa Treñ.j. Ignẽ miſit ĩ oſſib meis:⁊ erudiuit me. Cõtra eos aũt qͥ eimẽt bñ/ facere ne infirmentur:⁊ ſunt frigidi 5 bict in amoꝛe dei ⁊ ꝓ oĩ timoꝛe dimittũt incepta bona dicit Ecces.xj. Qui obſeruat ventũ nunq; ſemi/ nat:⁊ qͥ cõſiderat nubes nunq;; metet. De bono aũt ac feruenti chꝛiſtiano ðꝛ Pꝛouerb.vl.Nõ ti mebata frigoꝛe niuis. Nd⏑ Erclũ impediẽs eſt nimia ſiccitas. Job t vlij. Nunqͥd virere poteſt ſcirpus abſq; hyvjvuumoꝛe:aut creſcere carecu ſine aq̃. Il/ la ergo terra effici᷑ deſerta que nõ habet aquaʒ: iuxta illud Pſal. In terra deſerta inuia ⁊ inaq̃/ ſa. Neceſſaria eſt igit᷑ aq̃ lachꝛymaꝝ ad irrigan/ dã terrã anie noſtre.et ideo facere debemus qð ait Ps.di.Qui ſeminant in lachꝛymis:in exul/ tatione metẽt.Euntes ibant ⁊ flebat mittẽtes ſe/ mina ſua. Ueniẽtes aũt veniẽt cũ exultatiõe poꝛ tantes manipulos ſuos.Dicit em̃ Paulus ad Roma.vj. Terra ſepe ſuꝑ ſe venientẽ bibẽs im bꝛem accipit bñdictiõeʒ a deo. ANAaartü impediens eſt nimia aq̃ꝝ inun/⸗/ q datio q̃ ſuffocant᷑ ſemiata ac deſtruunt᷑ cctt ſignificat multitudinẽ occupationuʒ marxie de terrenis.qꝛ vt inqͥt poeta. Pluribo in⸗ tentus minoꝛ eſt ad ſingula ſenſus. Ideo in ꝑ ſona taliũ exdamat Dauid p̃ᷣſ.lxxxvj.d. Saluũ me fac deꝰ:qm̃ intrauerũt aque vſqʒ ad animã meã. Infixꝰſũ in limo ꝓfũdi:⁊ nõ eſt ſuba. Q Uintũ impediens eſt nimia impingua⸗/ q tio:ex q̃ oꝛiunt᷑ vmes ſemina comeden/ tes. Et ſignificat ꝙ nimis abũdãs ⁊ de⸗ licata vita impedit a cultu ſeruitij diuini ⁊ a fru ctu boni oꝑis:ac generat vermẽ luxurie:dicente Hieronymo in.ij.li.cõtra Jouinianũ.Eſus car niũ ac vẽtris ſaturitas ſeminariũ libidis eſt ⁊c̃. Et PS.ait. Incraſſatꝰeſt dileaꝰ ⁊ recalcitrauit: incraſſatus dilatat impinguatus.Dereliqͥt de⸗ um factoꝛeʒ ſuum:⁊ receſſit a deo creatoꝛe ſuo. Ideo inqͥt Paulus ad Gal.vj.Qui ſeminatin carne:de carne metet coꝛruptionẽ.qui aũt ſemi⸗/ nat in ſpũ:de ſpiritu metet vitã eterns. Ertũ impedimẽtũ eſt qñ terra eſt nimis s macra. Uñ ſolẽt hoꝛtulani terrã ſuã im pinguarc cõpetenter vt mag fructificet. Spüũaliter aũt hec pinguedo eſt cotẽplatio cele ſtium ⁊ laudatio dei:ac deuota meditatio ⁊ fre quẽs q̃ aia impinguat᷑. Oꝛatio em eſt ile mõs de q̊ ait ꝓpha pᷣſ.xvij. Mons dei mõs piguis Mons in q̊ bnplacitũ eſt deo hitare i eo:eterm Ania qᷓ budicrinpinguabi Eeoptimũ impe dys hitabit in finẽ.? Pꝛouer.xj.inqͥt Saloms Ep Hiẽs eſt tẽpeſtas Sndinis 8 ꝗqcollit ac deſtruit fruaꝰ cre.ꝑ quã ſigni/ filcat᷑ infirmitas ſiue alia aduerſitas ⁊ tri Vulatio repẽtina: q; ſepe deijcit totalit᷑ hoĩem a feruoꝛe ⁊ bono oꝑe.Etideo inqͥt dñs Matthᷣ. rx. Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluꝰerit:q̃ſi di.ꝙ pauci in tand ꝑſecutionibo ⁊ anguſtijs ꝑ⸗ ſeuerat.Qui aũt habẽt aiam feruentẽ ſtãt firmi et ſolidi in oĩ aduerſitate tanq; bona terra:de q̃ et oꝑuerãt ſuꝑficiẽ eiꝰ ſpine.Debemꝰꝗ̊ ſlis dicẽtj. Jubilate deo oĩs terra:ſeruite dño ĩ leticia. x Ecimũ impediẽs eſt qñ terra ñ cultiuat᷑ — — Ecces.j.ðꝛ.Terra aũtĩ ceternũ ſtat.Detalib po eqnimit toleratib tribulatoes ait ſaluatoꝛ Lu. vlij. Hij ſuntqͥ coꝛde bono ⁊ optimo audiẽtes v̈bũ retinẽet:⁊ fructũ afferũt in patientia. Ctauũ impediens eſt pꝛuina q̃ impedit o frucdificatiõem ſemis. et ſignificat tẽpta tionẽ:maxie illaʒ q ab impꝛouiſo venit ſup eo pcipue qͥ nõ timebatſe vinci:necſe debe⸗ re taliter teptari. Sicut em̃ venitpꝛuina qñ tc⸗ pus eſt ſerenũ ⁊ ſepe deilla nõ timet᷑:vñ repen⸗ te oĩa ſemia iã pullulãtia deſtruunt᷑.ſimiliterfa cit diabolus in ania chꝛiſtiana taliter ꝙ ſuis tẽ ptatiõibo illã ſepe oibo frucibo bonoꝝ operum expoliat.iuxta illð Pſal.Ext᷑minauit eã aper de ſilua:⁊ ſingulan ferꝰ depaſtꝰ eſt eã. Etiõ debe/ mus nos tueri ab hac tẽptatiõis pꝛuina:ſeruã⸗ tes illðö Hieronymi ad Euſtochiũ dicẽt. Nolo ſinas cogitatiões malas intrare animã tuã:ſed dum paruulus eſt hoſtis allide ad petraʒ. Pe manahrelrebelleu. ar . Pe⸗ „* VUñ Pꝛouerb. xx Lales aũt accidioſi efficiunt᷑ pigrii bono oꝑe: et eoꝝ poſſeſſio ſpinis replet᷑. Pꝛouer.xv. Iter pigroꝝ q̃ſi ſepes ſpinaruʒ. Eteiuſdẽlibꝛi.xx.ca. Pꝛopt frigꝰpiger arare noluit.mẽdicabit ergg eſtate ⁊ nõ dabit᷑ üli.et Pꝛouer.xxiiij. Per ag? hoĩis pigritrãſiui:⁊ ecce totũ repleuerant vꝛtice: lut fümoꝑe fugere accidis:⁊ ſeruare illð Pſal.⸗ d ⁊ ſemiat᷑.et h̊ eſt qð inqͥt Ouidiꝰin.v.de txtrriſtibo. Fertilis aſſiduo ſi non remouet᷑ aratro Nõ niſi cũ ſpinis germẽ hẽbit ager. Et ſi milit᷑ de aia ẽ dicẽdũ q̃ niſi cultiuet᷑ ſpũalit᷑ ⁊ ſe⸗ minet᷑ in ea vᷣbũ ſctẽ pᷣdicatiõis ⁊ exhoꝛtationis nõ bñ fructificabit: dicẽte Tullio iĩ tuſcu.q̃ſtio. Quẽadmodũ ager q̃ntũcũq; fertil abſq; cultu⸗ ra fruciuoſus eẽ ñ põt:ita ſine diſciplia animꝰ ec doctrina. Niſi ̊ eſſent ſemia verbi dei:nõ cre/ ſceret fructꝰboni oꝑis ſʒ deficeret: dicẽte ſancto Bernardino ĩ ſuo euãgelio et᷑no.ſer.x.ꝙ ſi deſi ceret vbũ dei:deficerectãdẽ fides xpᷣi. Et de bᷣ ſã cto ſemie ðꝛ Eſa.j.Niſi dñs exercituũ reliquiſſʒ nob ſemẽ:ſic ſodoma fuiſſemꝰ:et ſiẽ᷑ gomoꝛra ſiles eſſemꝰ. Hocẽ ſemẽ illð bñdictũ de q̊ dici põtillud Geñ.xxij. In ſemie tuo bñdicent᷑ oẽs gẽtes. Pertinet ̊ ad pᷣlatos ſpargere b̊ ſemẽ in ſubditos:⁊ ad quẽcũq; pᷣdicatoꝛẽ in ꝓximos ⁊ extraneos qñ põt.iuxta illð Geñ.xxvj. Semia/ uit Abꝛahũ ĩ gerara. Lñ qlibet xrpᷣianꝰmaxie re⸗ ligioſus debet diligẽter ſemiare trã ſuã ac culti/ uare eã.ſ.aias:bonis oꝑibo.Scptũ eſt em̃ Pꝛo uer.xij. Qui oꝑat᷑terrã ſuã ſaturabit᷑ panib.ca pꝛopter inquit ſapiẽs Ecces.vj. Mane ſemina Onũ impediẽs eſt nebuloſitas ac tene⸗ n bꝛ.oſitas aen:et ſignificat accidiã q enc/ cat⁊ toꝛpoꝛeiplet aiam ne facatbonũ. ꝛouerb. xvij. ðꝛ. Spũs triſt exiccatoſſa 2ðòðð sss 5 leſtioerttun ui iicclnnn lin go Mran dche nninbegeſen lueſnaninit tz i⸗dd giſiun ie ril nſtiviͤfun i is idlih citütpfrnn nſnſchesde ſokonbohiaumo ciörwrind Porcisirdt Matbridol Leainincalose Poektemffufn. Nonat reñdie utiniitminni Glaimonun t ponnti parn ſonſormnonfanen olliſdrnicnago⸗ Nionfetanüfwcnt dllos echwn porb olnnn (cagdeinigde bonadülintra wan oneppoſſeniod Uſer Maenieyen diodebtbenggni Dlſnaumn ſu⸗ Mopegtngogiol hopertop ſa Töͤctc aurp ock aal Näapon⸗ ütnisde acll 4 R pcfurei Uüſnufn, Uunbardeloni Pungſiynngken WN nfelgoſignen iſabttotungi ſnnnn =WS Sthongücpfrer Nelpſa ſgtig eſ⸗ 4 Opumane- Gnan gidiai⸗ nenlet ennanuſd Pamai⸗ ,„ , nuutün pbongzt ckei rit ashrtnaſn Niü dieiß ſi⸗ manimäni athemnd Culeſtn umnefardi . Nuoni e Nniiian iru. ANe 4 , 6 Dviadanif . Ecpiuani wmouns . Mur ſnco Crtgldee hi Edebſi H mui relgaic, aſie gomnonn dicide de obücdiene di ngorebſahin rein genos: imn. Gen eti ſind Hucken ltpnge Nunlma Folium ſemen tuum:⁊ veſꝑenõ ceſſet manus tua. Qui em̃ parce ſeminat parce ⁊ metet.ij.ad Coꝛinth̊. ix. Bonuz ergo facẽtes nõ deficiamus.Tẽpo⸗ reæ enim ſuo metemus.ad GBala.vj. Que em̃ ſe/ minauerit homo hec etmetet:vt ibidem dicitur Non debemus aũt ſeminare niſi bona ſemina: iuxta illud Leui.xix.Non ſeres agrũ diuerſo ſe / mine.ſ.vicioꝝ ⁊ vᷣtutũ.Nec debemꝰ plãtare niſi bonas plãtas ĩ hacterra aie nfr̃e.qꝛ vt ðꝛ Sap. il ij.adulterine plãtatiões nõ dabunt radices al tas. Eauere etiã debemꝰ? ne poſtq; bona ſemia vttutũ in h̊ agro ſemiauerimꝰ: ſuꝑueniens dia bolus ſuꝑſeminet ʒiszania vicioꝝ. ſicut factũ ðꝛ Matth.xiij. Et ideo debemꝰ facere bonã ſepeʒ; poſſeſſioni nf̃e.ſ.boni regimis.quia vt ðꝛ Ecci. xxxvj.vbi nõ fuerit ſepes diripietur poſſeſſio.et Ecces.x.Qui diſſipat ſepẽ moꝛdebit eũ coluber Per ſepẽ aũt pñtintelligi oꝛdinatiões in religi/⸗ oſis.qꝛ ſicut ſepes defendit frucꝰ agri:ita oꝛdi/ nationũ obſcruatio defendit religioſum a trãſ/ greſſiõe voti ſui.Debemꝰ qͥʒ euellere malas her as naſcẽtes.i.vicia ⁊ malas oꝑationes. Unde Matth̃̊.xiij.ðꝛ.Colligite pᷣmũ ʒiʒania et alliga⸗ te ea in faſcculos ad cõburendũ. Itẽ opoꝛtʒ ad hoc vt terra nr̃a faciat frucũ ꝙ ſemẽ in ea iactũ moꝛiat᷑ Ait em̃ dñs Johᷣ.xij. Niſi granũ frume ci cadẽs in terrã moꝛtuũ fuerit:ipᷣm ſolũ manet Si aũt moꝛtuum fuerit:multum fructũ affert. Opoꝛtet g nos moꝛtuos eſſe mũdo ⁊ concupi/ ſcentijs ⁊ moꝛtificare noſipſos:vt inqͥt apłs ad Col.iij.Et tũc in agro dñico ⁊ vinea chꝛiſti q̃ eſt ania nr̃a tantũ fructificabimꝰ ꝙ de nob poterit dig uülud Eʒech. xxxvj. Terra illa inculta facta ẽ vt hoꝛtꝰ volupta.Et ab hac terra trãſferemur ad illaʒ de q̃ inqͥt Dauid pᷣſ.xxvj. Credo videre bona dñi in tra viuẽtũ.Si em̃ in hac gegrina/ tione ꝓ poſſe nr̃o cultiuauerimꝰterrã hãc bonã anie ⁊ ↄſcie nr̃e:verificabi ĩ nob illud pᷣſ.lxxxiij. Dñs dabit benignitateʒ.i.gr̃am ſuã:⁊ terra nr̃a dabit fructum ſuũ.i.aia nr̃a faciet frucꝰ bono/ rũ opeꝝ:ita ꝙ adiplebit᷑ illud Pſal.dicentꝭ.De fructu opeꝝ tuoꝝ ſatiabit᷑ terra. *½% Xpᷣdicᷓ aũt patere põt ꝙ ſacra mioꝝ re⸗ e ligio eſt ꝑadiſus voluptan ⁊ hoꝛtꝰ dei: deoe ̊ exponi põt illud Geñ.ij. Plãtaue⸗ rat aũt dñs deꝰ ꝑadiſuʒ volupta a pᷣncipio:in quo poſuit hoiem quẽ foꝛmauerat. Sicut em̃ Adã foꝛmatꝰ fuit in agro damaſceno in qͥ ẽter ra rubea:⁊ de illo trãſlatꝰ eſt in ʒꝑadiſum volu⸗ ptatis ſᷣm magiſtꝝ in.ij.ſniaꝝ.diſt.xvij.⁊ gloſã in c.illud.xl.diſt.⁊ in.l.aſſumptio.ff.ad munici. ita religioſus natꝰ in mũdo in qͥ eſt rubedo pci traſiatꝰ eſt ad paradiſuʒ terreſtrẽ religiõis. Sicẽ em in ꝑadiſo terreſtri ẽ diuerſitas arboꝝ Geñn. 2 „ edũ ſuaue.ita in religione eſt diuerſitas ſctõꝝ ſq; martyrũ:virginũ:cofeſſoꝝ:pᷣdicatoꝝ ⁊c. Un deipſa verificat᷑ illud Ecci xxiij. Quaſi cedrus i⸗raaurie vehs oẽ lignũ pulcꝝ viſu:⁊ ad ve c GUW exaltata ſum in libano ⁊c.Quidã em̃ in ea ſũt i cut cedrus ꝑ eminentẽ vitaʒ.Alij vt cpꝛeſſus 5 odoꝛiferã fama.alij vr palma ꝑ glłioſam de de⸗ monibo victoꝛiqtalij vt oliua per miſcdiam.alij vt platanꝰ ꝑ fidẽ.et ſic de ſinguł.In ꝑadiſo q̊q; terreſtri eſt lignũ vite in medio:vt hr Geñ.ij.Et in hac religione eſt obſeruãtia euãgelij in pnci⸗ pio:medio:⁊ fine. In ipſo ꝑadiſo etiã eſt iocun diias riuuloꝝ Geñ.ij. Fluuiꝰegrediebat᷑ de lo⸗ co voluptatis ad irrigandũ ꝑadiſum. Et in reli glone eſt abũdãtia aquaꝝ ſpũſſancti: qᷣb copi/ oſiſſime irrigat᷑:iuxta illud Can.ij.Fons hoꝛto rũ:puteꝰaquaꝝ viuentiũ:q̃ fluuntimpetu de li bano. Et pᷣl.xlv. ðꝛ.Flumis impecꝰletificat cui⸗ tatẽ dei.i.religionẽ.de qᷓ dici põtillð Geñ.xxviij Nõ eſt hic aliud niſi domꝰ dei ⁊ poꝛta celi.Siẽ auũt fons ꝑadiſum irrigãs diuidit᷑ in q̃ttuoꝛ ca/ pita Beñn.ij.ita benignitas ſpũſſoei religionẽ fe⸗ cundans mittit vnũ ramũ ad ↄtẽplatiuos dãs eis gr̃am ⁊ deuotionẽ oꝛãdi:alium ad actiuos dans eis gr̃am bñ oꝑandi ⁊ ꝑſeuerãdi:aliũ ad platos dans eis gram bene pᷣſidendi:et aliũ ad ſubditos dans eis gr̃am obediẽdi. In ꝑadiſo q̊z terreſtri audit᷑ cantꝰ ſuauiſſimus auiũ et an/ geloꝝ. In religione vᷣo ꝑ ↄtinuã dei laudatiões⸗ verificat᷑ illud Job.xxxuiij. Cum me laudarent aſtra matutina:⁊ iubilaret oes filij dei.De reli⸗ gione igiẽ dia põtillud Ecci.xxiiij. Gꝛatia eius ſiẽ ꝑadiſus in bñdictiõibi. In h̊ ꝑadiſo loquũ⸗ tur religioſi cũ deo:⁊ deꝰ cũ illis. Uñ qͥlibet eo/ rũ dicere põt deo illud Geñn.iij. Uocem tuã au diui in ꝑadiſo. Btũs g ille de q̊ dici poterit illðᷣ Eʒechielł.xxyxj.Cedri nõ fuerũt alcioꝛes illo i pa/ radiſo dei.Et eiuſdeʒ libꝛi ca.xxviij. In delicijs paradiſi dei fuiſti. Sicut eniʒ in paradiſo erat ſuauitas fructuũ Geñ.ij.ita in religiõe eſt ſua/ uitas ſpũalium deliciaruʒ. VUnde religioſis in/ quit ꝓpbeta pᷣl.xxx. Guſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dus ⁊c.O igit᷑ felix⁊ foꝛtunatus ille ſecula/ ris:de quo adimplebit᷑ illud Ecci.xliiij. Tranſ⸗ latus eſt in paradiſum. Et illud.ij.ad Coꝝ.xij. Raptus eſt in paradiſum. Inquit em̃ ſaluatoꝛ de intrante religionẽ Apoc̃.ij. Dabo ei edere de ligno vite:quod eſt in paradiſo dei mei. Sicut etiam vt habet Geñ.iij.deꝰ collocauit ante pa⸗ raduſum voluptatis cherubin ⁊ flãmeũ gladiũ atq; vᷣſatilem ad cuſtodiendum ne qͥs introeat Ita deputauit angelos ad defenſionẽ religiõis ne aliqui eaʒ diſſipare ⁊ infringere poſſint.imo ipſe deus qui ignis dici᷑ ad Hebꝛe.xiij. per ſe/ ipſum cuſtodit religionem ⁊ omnes bonos re/ ligioſos: iuxta illud pᷣſ.xcvj. Cuſtodit dñs ani⸗ mas ſeruoꝝ ſuoꝝ ⁊c. In ipſo quoq; religionis . paradiſo verificat᷑ illud quod ait Damaſcenns li.ij. dicens. Paradiſus in oꝛiẽte poſitus:eſt oĩ terra excelſioꝛ:cẽꝑato ac tenuiſſimo ⁊ puriſſimo aere fulgẽs:plãdqᷣ ſꝑ floꝛidis comatus: acbono odoꝛe plenꝰ:lumineq; repletꝰ.De qͥ etiã dicit l Bermo bꝛicus de roſate in ſuo dictionario.in vᷣbo pa⸗ radiſus.qꝙ ſᷣm Catholicõ ſic appellat᷑ qᷓſi parãs dei viſũ.et eſt ameniſſimꝰ ex mirifi inſertiõibo: ex pulcerrimis plãtatõibo:ex ſtagratiſſimis aro matibo:ex vᷣnantibo floꝛibo:ex tẽperatiſſimis ro ribo:ex moderatiſſimis vẽt ⁊ flatibo:ex ameniſ/ ſimis auiũ cãtib:ex puriſſimis flumibo: ex va⸗ lidiſſimis ſepibo:et ex oculatiſſimis cuſtodib. Hecille. Religio em̃ ðꝛ ſituata in oꝛiẽte gre dei et nõ in occidẽte pcti.Et ideo ſccũs Frãciſcꝰnoie angeli deſcribit᷑ Apoc.vij.veniſſe ab oꝛtu ſolis. Religioſisem̃ ait de? Malach.iij. Uob timen tibo nomẽ meũ oꝛiet᷑ ſol iuſticie. Uita qͥʒ religio ſa eſt excelſioꝛ oĩ alia:? parat aias ad viſionem cliuitaq ſuꝑne. Uñn ille quẽ deꝰ euerxit ad eminen tiã vite religioſe põt dicere illud Apoc̃.xxj. Su⸗ ſtulit me in mõtẽ magnũ ⁊ altũ:⁊ oſtendit mihi hierłm cuitatẽ ſccãm habentẽ daritatẽ dei. Hic q̊ͥʒ eſt aer puriſſimꝰ ſerene cõſcie. Ueri em religi oſi pñjt dicere cum Paulo ad Heb. xiij. Cõſciaʒ bonã habemꝰ. Iſte etiã paradiſus religiõis eſt plant ſꝑ floꝛidis comatꝰ.qꝛ in religiõe q ꝓpt᷑ hᷣ viridariũ dei appellat᷑ verificat᷑ illud Hiere.xvij Erit ſoliũ eiꝰviride:⁊ in tꝑe ſiccitat nõ erit ſolli⸗ citũ:nec aliqñ deſinet facere fructuʒ. In iſto em̃ hoꝛto ⁊ viridario ſunt herbe virẽtes ⁊ redolen⸗ tes.i.ſctẽ vᷣtutes ⁊ deuote meditatiões.ſunt etiã floꝛes.i.mũde affectiões. Ibi etiã creſcũt arbo⸗ res folia virẽtia ⁊ fructꝰ ſuaues hñtes. Per ar⸗ boꝛes aũt in altũ ſe erigẽtes intelligunt᷑ ſctã deſi er folia vo ſancta vᷣba.? deria in altũ tẽdẽtia. P vo ſan⸗ ꝑ fructꝰ bona oꝑa. Ibi qͥʒ reꝑiunt᷑ floꝛes oim vᷣtutũ.ſ.roſa patiẽtie:viola caſtitad:liliũ vᷣgini⸗ tat: ⁊ odoꝛamẽta ſuauia ⁊ fragraãtia oim bono rũ exẽploꝝ.Uñ dici põt de religione illud Cañ. ij. Floꝛes apparuerũtin terra noſtra:ficus ꝓtu/⸗ lit groſſos ſuos:vinee floꝛẽtes dederũt odoꝛes⸗ ſuu. Iſte q̊ʒ paradiſus religiõis eſt plenꝰlumie id eſt hoib illũina qͥdb deꝰ dedit ſpũm ſapien tie ⁊ reuelatiõis in agnitiõeʒ eiꝰ illũinãs ockos eoꝝ:vt impᷣcat᷑ apłs ad Eph̊.j. In eo etiã deſcẽ/ dit ros ſpuſſcti:⁊ cũ ipᷣo gra ↄſolatiõis ⁊ degu⸗ ſtationis celeſtiũ:q̊̃d figuratũ fuit Nũeri.xj.vbi ðꝛ.Cũ deſcenderet ros: deſcẽdebat parit᷑ ⁊ man na.Et Exo.xvj.ðꝛ. Suauis ros iacuit ꝑ circũi/ tũ caſtroꝝ. Religiões em̃ ⁊ monaſteria dicunt᷑ caſtra dei.et de illis dici põt illð Geñ.xxxij. Ca⸗ ſtra dei ſũt hec. In eo q́ʒ ſunt moderatiſſimi vẽ/ ti ⁊ flatus diuinaꝝ inſpirationũ.de qͥb exponi põt illð q̊d dici᷑ Can.iiij.Surge aquilo ⁊ veni auſterꝑfla hoꝛtũ meũ:⁊ fluẽt aromata illiꝰ. In ipſo etiã ſunt ſepes regulariũ obſeruationũ.Et ideo de btõ patre noſtro Fraciſco dici põt illud Matth.xxj. Hõ pr̃familias plantauit vineã.i. religionẽ ſuã:⁊ ſepẽ circũdedit ei.i.regularẽ ob⸗ ſeruantiã. Religio em̃ eſt vinea dei:iuxta illud Eſa.v. Uinea dni exercituũ domꝰiſrl eſt. Irael em̃ ſᷣm Hieronymũ interpᷣtat᷑ videns deũ.⁊ ſi/ gnitficat religionẽ in qᷓ ↄtẽplat deus. Jpſ. e ergo pater nr ſeraphic Franciſc põt dicere religioni ſue illud Hiere.ij. Ego te plãtaui vineã electaz Pꝛeuaricatoꝛibo aũt eiꝰ dicetc in die iudicij illö Eſa.ij. os deuaſtati eſtꝭ vineã meã.ipſam em̃ cũ mul ſudoꝛib fundaui. Un de illo dic pöt illud Pꝛouer.vl.De fructu manuũ ſuaꝝ plãta uit vineã:credẽs ꝙ deberet verificari illð Zach. ix.Uinea dabic fructũ ſuũ.Etillud eiuſdeʒ libꝛi rxvij.ca. Creuit i vineã latioꝛẽ. Ue aũt illi ſi de ali q̊ͥ dicere poterit ilð Johel.j. Poſuit vineã meã in deſertũ.et illð Hiere.xij. Paſtoꝛes multi de⸗/ moliti ſũt vineã meã. Huiꝰ aũt vinee pncipalis plãtatoꝛ fuit fiuliꝰdei.Uñ illi diccre poſſumꝰillꝰ Pſ. lxxxix. Uineã de egypto traãſtuliſti ⁊ plataſti eã plãtaſti radices eiꝰ ⁊ impleuit terra.Extẽdit pal mites ſuos vſq; ad mare:⁊ vſq; ad flumẽ ꝓpa⸗ gines eiꝰ.Dicamꝰꝗ̊ illi.Oe“ vᷣtutũ cõuertere:re⸗ ſpice ð celo ⁊ viſita vineã iſtã:⁊ ꝑfice eã qua plã tauit dextera tua. Ipſe vo dñs dic ſeckarib illð Matth̊.xx. Ite ĩi vineã meã ⁊ q̊d iuſtũ fuerit da bo vob. Et eiuſdẽ euangelij ca.xxj.ait.Fili vade oꝑari vineã meã.O ſuauis oꝑatio:o dulcis la boꝛ:o melliflua cultura huiꝰ vinee:ex q colligit᷑ illð vinũ qð eſt exultatio anie ⁊ coꝛꝑis Ecci.xxj. Zn iſta g vinea ⁊ ĩ hͥ ꝑadiſo diligent᷑ laboꝛemꝰ ratres chariſſimi. Poſuit em̃ deꝰhoĩeʒ in ꝑadi ſo volupta vt oꝑaret᷑ ⁊ cuſtodiret ulũ Gen.ij. Religio q̊ʒ ðꝛ hoꝛtꝰ dei.Et de ipſa exponi põt il lud Eſa.lviij.Erit q̃ſi hoꝛtꝰvoluptat coꝛa eo.et illud Cañ.iiij. Hoꝛtꝰↄcluſus:fons ſigtꝰ:emiſſi ones tue ꝑadiſus maloꝝ punicoꝝ cũ pomoꝛũ fructib.Cipꝛꝰcũ nardo:⁊ crocꝰ cũ fiſtula:⁊ cn namomũ cũ vniuerſis lignis libani:myrrha et aloes cũ oibo pᷣmis vnguẽt.Et ꝑ pᷣdicta ſignifi cant᷑ diuerſe vᷣtutes religioſoꝝ:q̃s cã bꝛeuitami ad pñs ꝑtrãſeo.Iſtũ aũt hoꝛtũ irrigat deꝰ ſuis Stijs:iuxta illð qð ipſe ait Ecci.xxiiij. Rigabo hoꝛtũ plantationuʒ meaꝝ:⁊ inebꝛiabo ꝑtꝰ mei fructuʒ. Hec eſt illa terra bñdica de q̃ dicit᷑ deo pᷣſ.lxxxiij. Bñdixiſti dñe terraʒ tuam. et pᷣſ.lxiiij. Viſitaſti terrã ⁊ inebꝛiaſti eã:multiplicaſti locu pletare eam. Z Eligio etiã ꝑ clum figurat᷑ Ut em inqᷣt r ſcuũs Bonauen. in.ij. di. ij. ar. ij. J.j. celũ empireũ habet qͥnq; cõditiões. Pꝛimo em eſt latiſſimũ.qꝛ eſt oim viſibiliũ et inuiſibili um creatoꝝ cõtentiuũ.Et ſimiłr religio eſt latii ſima ꝑ charitatẽ.Unð qͥlibet bonus religioſus poteſt dicere de deo illud pᷣſ.xvij. Eduxit me in latitudinẽ:ſaluũ me fecit qm̃ voluit me.De celo etiã latiſſimo ⁊ mirabiliter extẽſo ðꝛ pᷣſ.cxiij. Ex/⸗ tendens celum ſicut pellem ⁊c̃. Sicut ergo pelk cũ extendit᷑ ab vna ꝑte: reſtringit᷑ ab alia.ita ille qui vult extẽdi ad latitudinem celi debet reſtin gi ab amoꝛe mundi. Celum quoq; pꝛedictum eſt ſuper omnes alios celos dariſſimum. Et hec eſt ſecunda eius conditio.Et religioſi ſuper E (yine ifrgixiend (lhosCit pnc,gfln ſengis deſuine Gtctikolcüignon iolragolerſra⸗ mufis: an⸗ GCrsanann Nunſieflioh iſenttistfin lotiluixras iluliuiblshe uui ſlg unctare tlg bſrrclgo cuſcla ladrnr Nartferder äümt W Rcllclironen Moſeddocicaiün Cmonaäſkcis Hureligoſinomrur ſanad nügral ndusrelagͤcian iortigkeſueobſen U oit/ dexanreligi (daſſerult⸗ ſi Oſuerftarirl gliotaalteqlade WmleDonplanan iurnaten Unien heclle chettpaidan ſe hoftlentckpoſt Algibrancan ſeſelluini⸗ nürtueſt Sng⸗ namni nedin ſ 6Jandctnos bi RNNNNS R noakcifenn; nlhanauht aſonnmlen Migüti igiutifr amd fe NNaos negiig gsiin Aearlcuoy ndeignnu vain lhi⸗ paaee õ fonsſiomd op cipomi Cfiſtalargn lbamameme Sienſ Vsdi huen ĩ ingris üng No weo ni indidd uum aiiß nit Män iorii Hnöcs Peen üciunibad neigo tlan mnorcigon i SMor urnedee oißſn⸗ Gran lmntu, clddn SqR Gni Folium oẽs alios hoĩes ſuntſcia ⁊ vtutibo clari. Uñ de illis dici põt ilud Lu.ij.Claritas dei circũfulſit illos. Et ꝓptea in ſacra ſcbtura appellant᷑ celi p̃ſ. xviij.Celi enarrãt głiaʒ dei ⁊c.Celũ etiã empire/ um ẽ qᷣetiſſimũ:et hectercia eiꝰↄdino.Et ſiłr bo ni religioſi ſũtint᷑ ſe paafid et qeti:ſeruates illð j.ad Thim̃.ij. Tranqllã ⁊ qetam vitã agamus Quarto ipᷣm celũ eſt vnifoꝛme ⁊ nõ variũ ſicut ſtellatũ.Et ſiłr religioſi ſunt vnifoꝛmes iĩ moꝛi/ bus ⁊ obſeruãtijs regularibo.Nõ em̃ debẽt eſſe religionũ inſtituca araneaꝝ telis ſimilia q̃ mu/ ſcas capiüt:ſed maioꝛibo anialibo traſeuũtibo in⸗ fringunt᷑.Quito celũ eſt oim ſupᷣmũ ⁊ altiſſimũ Et ſier religioſi ac ſerui dei ſunt alijs hoibo emi/ nentioꝛes.iuxta illð Ecces.j.Excelſo aliꝰexcelſi⸗ oꝛ eſt. et ſuꝑ bos eminẽtioꝛes ſũt alij. Silis eſt etiã religio celo criſtallino. Nã ipᷣm celuʒ licet ſit aqᷣs foꝛmatũ q̃ de ſui natura ſunt fluxibiles:tñ no fluit ſed ſolidũ ꝑmanet:vt ðꝛ in li.de ꝓpꝛi.re/⸗ rũ.Et ſiłr religio licet ſit adunata de hoib qͥ ſũt naturalit᷑ fragiles ⁊ ꝓni ad malũ Geñ.viij.et c. ois etas.xij.q.j.c.cũ in iuuẽtute.de pᷣſũp.c.ꝓcli⸗ uus.xx.q.iij.et.S.ſi vo.el.ij.in auten.de mona. tñ pſeuerat ſtabilis ⁊ firma.Uñ deipᷣa dici põͤt illud Ecci.l. Quaſi vas auri ſolidũ:oꝛnatuʒ oĩ lapide pᷣcioſo.Silis q̊ʒ eſt celo ſtellato qð ẽ de/ coꝛatũ ſtellaꝝ varietate.Ecci.xliij. Species celi glia ſtellaꝝ.Et ſiłr religio ſcõꝝ numeroſitate ?⁊ claritate. Et ſicut ſtella a ſtella differt in carita⸗ te:vt ðꝛ.j.ad Coꝝ.xv.ita vnꝰ religioſus ab alio in vite ꝑfectõe ⁊ ſctitate.Eſt etiã ſiłis celis plane taꝝ. Nã ſic illi celi non mouent᷑ oẽs eodẽ motu ꝓpꝛio ſed diuerſo:⁊ tñ motu firmam̃ti trahunt᷑ et mouent᷑ ſił oẽs:vt ðꝛ in pᷣdicto li.de ꝓpꝛie.reꝝ ita religioſi nõ mouent᷑ oẽs ad vnũ exeratium: ſed vnꝰ ad vnũ pticulare vt ad cõfeſſiones audi endas:vel ad pᷣdicatiões:⁊ alius ad aliud:⁊ tñ oẽs regłe ſue obſeruãtia trahunt᷑ ad celY̊. A Uib oib ↄſideraq exdamat Berñ.i li. q de vera religiõe: dicẽs. O grata ⁊ iocun/⸗ da dei ſeruitꝰ q̃ hõ veracit᷑ efficĩ᷑ liber et ſctũs.O ſacer ſtatꝰreligioſi famulatꝰ qͥ hominẽ angelis reddit eq̃lẽ:deo placabileʒ:⁊ demonibꝰ terribilẽ. O ampleccẽdũ ⁊ ſꝑ optandũ ſeruitiuʒ: q̊ͥ ſummũ ꝓmeret᷑ bonũ ⁊ gaudiũ acqrit᷑ ſine fi⸗ ne ꝑmãſuꝝ.Hecille. Et ideo qͥlibet religioſus expeditꝰ ab oibo cur ſeculi qͥ nudꝰpõt cũ nudo hoſte luctari ⁊ eſt poſitꝰi ameniſſimo viridario religiõis ⁊ extrac a mũdi turbinib:põt dicere aniĩe ſue illud Cañ.ij. Jam hyems traãſijtimber abijt ⁊ receſſit. Surge amica mea ⁊ veni.ſ.ad vi tã eternã.Que oia ↄſiderãs deuotꝰ Berñ.vbi S& ait. Bonũ eſt nos hic eſſe.ſ. in religiõe. qꝛ hõ vi⸗ uit puriꝰ:cadit rariꝰ:ſurgit velociꝰ: incedit cau⸗ tius: qeſcit ſecuriꝰ:irroꝛat᷑ freqntiꝰ:purgat᷑ citiꝰ moꝛit᷑ cõfidentiꝰ:⁊ pᷣmiat᷑ copioſiꝰ.Et pter pᷣdi cca Hiero.ad Heliodoꝝ ſcribit.Extruis qͥdem monaſteria:mulcꝰ a teꝑ inſulas dalmacie ſan/ CcCxXII ctoꝝ numerus ſuſtentat᷑. Sed melius faceres ſi ⁊ ipſeſctũs cũ ſctiis viueres.Cuiꝰↄſiliũ ſerua⸗/ ult ille iuuenis qͥ mligionẽ intrãs dicebat BGꝛata domꝰ:genitoꝛ:fratres:chariq; ſodales Et qͥndam pᷣcoſa mihi terrena valete. Sat me letifera mũdus dulcedine luſit. Sat tenuit me falſus amoꝛ:diſcedo ſolutus Hijs laqis:ſecura iuuat iã dauſtra ſubire. Nudus ab hoc pelago fugiẽs ad liꝰ amenum Te bone rpe ſeqͥr:ſolus mihi ſufficis vnus. O igit fratres ⁊ ſoꝛoꝛes qͥb dedit dñs bonã in ſpirationẽ intrãdi religionẽ:nolite eã negligere: ſed ad xpᷣi ſeruitiũ ꝓperate qͥ vos inuitat Dar. xj.dicẽs.Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos:⁊ inuenietd reqem aiabs veſtris. Jugũ em meũ ſuaue eſt: ex onus meũ leue. gdes qdã religioſus exdamart in qͥdam metro ſuo di. Quido cõſidero meum ſtatum Dulcem felicem ſerenũ ⁊ iucundum Dico o male vadat traditoꝛ mundus Qð tanto tꝑe me illo pꝛiuauit. DJ Et diuus Hieronymꝰ i epłla ad Heliodoꝝ ait Acet paruulus er collo pẽdeat nepos.liq; ſpar ſo crine ⁊ ſciſſis veſtibo vbera qͥbus te nutrierat mr oſtendat.licet in limine pater iaceat: ꝑculca⸗ to ꝑge patre:ſicciſq; oculis ad vexillũ cruc euo la. Solũ pietat genꝰ eſt in hac re eſſe crudelẽ. Pars ſecunda huiꝰ ſermonis de imitatione chꝛiſti ꝑ aſſumptionẽ ſtatus penitenualis ſicut eſt oꝛdo terciꝰ bti Franciſc. Ecundũ conſiliũ quod vobis trado 8 ðꝛ aſſumptiõis ſiue acceptionis.ſ.ſta tus penitẽtialis. Ipſe em̃ dñs Jeſus cuiꝰ veſtigia imitari debemus ieiuna uit:vt babet᷑ Matthᷣ.iiij.et ſimilr alia oꝑa pnie et auſteritad fecit qͥ pnia nõ egebat.Qð qͥde egit vt nos ad pniam aniaret.Et ideo ſi nõ vulc to⸗ taliter mũdo abꝛenũciare ꝑ religionis ſtrice in greſſum:ſeruando cõſiuliũ chꝛiſti dicẽtis Mat/ chei.xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende omia que habes ⁊ da pauꝑibo et ſequere me.ſaltẽ ter/ aum oꝛdinem beati Franciſci ſuſcipite ſi legiti⸗ mo impedimento nò eſtis pꝛepedui.De regula em iſtius oꝛdinis poteſt dici ilud ad Gala.vj. cunch hanc regulã ſecuti fuerint pax ſuꝑ il⸗ los ⁊ miſcðia ⁊ ſuꝑ irrael dei.Pꝛedicti aũt oꝛdi nis inſtitutio fuit figurata Geñ.xix.vbi babet?:· ꝙ; Toth volens euitare excdium ſodome:cum exiſſet ab ea:timẽs ꝙ nõ poſſʒ habitare in mon⸗ te ad quẽ aſcendere fuerat ab angelo inuitatus ro gauit euʒ vt ipᷣm permitteret habitare in ciui⸗ tate ſegoꝛ:que crat media inter ſodomã ⁊ mon⸗ tem illũ:vt in ipſa poſſet ſaluari:qð et obtinuit. Vñ in pdicto c.ſubdit᷑ Sol egreſſus eſt ſuꝑ ter ram:et Loch in greſſus eſt ſegoꝛ ⁊c. Per mon⸗ tẽ em ſignificat᷑ religio ſtricte ꝓfeſſionis ratioę) ne ſue ſublimitatis. Ad quẽ ſtatum angelus.i. chꝛiſtus:ſiue angelicꝰ Fraciſcus inuitat omeg aſcendere. Se multi timentne poſſintin eo pꝑ/⸗ ſcuerare.et ideo debẽt ingredi ſegoꝛ.i.terciũ oꝛ⸗/ dinẽ ipſiꝰbti Frãciſc. Segoꝛem ſᷣm Hiero.in⸗ terpᷣta? minoꝛ ſiue paruulus: aut calẽs vł meri dianꝰ. et ſignificatiſtũ oꝛdinẽ qͥ eſt mino: alis duobo oꝛdinibo ab ipo btõ Franciſco inſtitutis Eſt q̊ͥ paruulus hũilitate:calẽs charitate:⁊ me ridianꝰ vite claritate.Egreſſo itaq; ſole ſuper ter rã.i.btõ Frãciſco nato ab oꝛtu ſolis terrenos il/ luſtrate ꝑ ſuã doctrino:debet Loch qᷣ ſ̃ᷣm Hiero nymü interpᷣtat᷑ dedlinare ⁊ fugere excdiũ moꝛ/ tis etne:ingredi ſegoꝛ.i.iſtaʒ ſaluberrimã ſo cie/ tate:cuiꝰ vita eſt media int᷑ ſodomã.i.vitã mũdi alẽ:⁊ montẽ.i.religionẽ ſtrica ⁊ altã.et eſt ſecu⸗ ra ad ſalutẽ. Quia igit᷑ a malo abſtinere nõ ſuf⸗ ficit niſi fiat qð bonũ eſt. cle. uupietes. de penis. ideo ſeruare debedᷣ ilð Pauli ad Phil.uij. vbi alt. De ceto fratres q cq; vera:qcũq; iuſta:q̃ cũ q; ſctã:q̃ cũq; pudica:q̃ cunq; amabilia:q̃cunq; Bone fame:ſi q̃ virtꝰ:ſi q̃ laus diſcipline:hec co⸗/ gitate ⁊ facite.Que oĩa in hac ſacra regula tercij oꝛdis bti Frãciſci ↄtinent᷑ vtifra videbit᷑. Qua⸗ prꝛopt vtulli q mũdo ſeruiẽtes deſideranttñ ali quã foꝛmã religioſitatꝭ vltra id qð eſt cõmune alioꝝ xpᷣiauoꝝ appᷣhẽdere:poſſint ↄſeqͥ intentũ ſuũ:⁊ eſſe de nũero eoꝝ de qb dicit apłus.j.ad Coꝝ.vij. Reliquũ eſt vt qͥ hñt vxoꝛes ſint tãq; nõ habẽetes:⁊ qͥ flent tanq; nõ fletes:⁊ qͥ gaudet tanq; nõ gaudętes:ecqͥ emũttanq; nõ poſſiden tes:et qͥ vtunt᷑ ᷣ mũdo tanq; n vtant᷑.Delibera⸗ ui aliqͥd de ſublimitate iſtiꝰ oꝛdis eloqͥ: de quo tria pꝑ oꝛdinẽ ↄtẽplabimur. Pꝛimũ dicet᷑ inſti⸗ tutiõis ſiue oꝛiginatõis. Scðm ꝑfecuois. Zer ciũ vᷣo exaltatiois ſiue dignificatiöis. E Vo ad pᷣmũ tria videnda ſunt.ſ.inſtitu/ gq tionis huiꝰ regule autoꝛitas:tꝑalitas: ◻ et qlitas.i.qͥs inuenit hac reguls:q̊ tge:⁊ Iliter fuit inſtituta. Circa mũ dieo ꝙ buiꝰ re⸗ gule inuẽtoꝛes nõ fuerũt fratres mioꝛes:nõ ali qs eps:nõ doctoꝛ:nõ congregatio aliqᷓ.ſed ſera phic Frãciſcꝰ ſpũſctõ pᷣdo cẽte eã inſtituit:vt di/ At Nicolaꝰ qrtus in regule ipſiꝰ cõfirmatione qᷓ incipit. Sup moõtẽe:vbi ait. Ideoqʒ głioſus xpᷣi cõfeſſoꝛ btũs Frãciſcꝰ huiꝰ oꝛdis inſtitutoꝛ ⁊c. et Clemẽs qntꝰ in de,.cũ ex eo.de ſen.excõ.vbi ait Fratres ⁊ ſoꝛoꝛes detercio oꝛdie quẽ btũs Frã ciſcꝰiſtituit:qͥ cõtinentes ſen ð pnia nuncupant᷑ Qus qᷣdem regulã ſcta mater ecclłia appꝛobauit vt infra patebit.Niſi em̃ ꝑ ſedẽ apłicã appꝛobet AIlibet oꝛdo merito ſuſpectꝰ⁊ repꝛobandus ha/⸗ beret᷑.c.vnico.de religi.domi.li.vj.et cle.j.eodẽ ti tu. Huiꝰ aũtregłe inſtitutio fuit ꝓphetali ſpũ p⸗ nũciata:diuioq; oꝛacło reuelata:⁊ papali teſti/ monio cõmẽdata. Pꝛimo ſpũ ꝓphetali abba,g Joachim fuit pᷣnũcilata:qͥ abbas vt refert mgr Bartholomeꝰ piſanꝰ in ↄfoꝛmitatibo bti Fraci ſci. li.j.fructu.j.? confoꝛmitate.j. in. ij. ꝑte. claruit ſpũ ꝓphetico:⁊ eiꝰoꝑa ſunt ab eccłia appꝛobata pter libꝛũ quẽ cõpoſuit contra magiſtrũ-Detri lõbardũ:de qͥ habet arc Damtande emmane ni. 2 fi. ca. Et multa pᷣdivit de btõ Franciſco ?⁊ de oꝛdinibo ab eo inſtituendis. Queʒ ꝑ multa tpa añ natiuitatẽ ſuã fect depingi Uenetijs in ecdle ſia ſci Mara ſuꝑ poꝛtam ſacriſtie oꝑe moyſat co cum ſtigmatibo. Hic g ꝓpha de tercio oꝛdie ſci Franciſq loq̃ns ait.Felix qui mũde colligec ſextarios triginta ex area.i.q coiugale caſtitateʒ cui dat᷑ fructus trigeſimꝰillibatã in hoc oꝛdine ſeruauerit. Dd Ecundo huiꝰ regule inſtitutio fuit diui 8 no oꝛaculo reuelata. Oꝛaculũ aũt eſt lo cutio de diuinis. Uñ apud gẽtiles dice bat᷑ oꝛaculũ appollinis delphici:vbi ſᷣm eos di uina reſpõſa dabant᷑:licet eſſent figmẽta diabo⸗ li.De q̊ oꝛacło inqͥt Macrobiꝰ in u. de ſomnis Scipionis.Delphici vox hecfuit oꝛacli ⁊c. De btõ autẽ YFraãciſco refert ſcũs Bonauẽ.in legen da eiꝰ ꝙ cũ ſemeliſtigaãte ſe foꝛtiter ſpũ intraſſet eccłiam ſancti Damiani extra Aſſiſiu cauſa oꝛa tionis:q̃ quidẽ eccłia minabat᷑ p nimia vetuſta te ruino:cũ ꝓſtratꝰ an imaginẽ cruafixi lachꝛy⸗ moſis oculis intenderet in dñicã crucẽ: vocẽ de ſeipſa cruce ad ſe miro qdã mõ dilapſaʒ coꝛpo reis audiuit auribo ter dicentẽ.Frãciſce:vade re para domũ meã q; vt cernis tota deſtruit᷑.Qð dem mãdatũ ipſe btũs Frãciſc tunc intellexit reparãda materialis eccłie domo:licet pncipał intentio vᷣbi ad eam ferret᷑: quã chꝛiſtꝰ acquiſi⸗ uit ſui ſanguis pᷣcdioſo cõmertio: ſic eũ ſpũſſan⸗ ctus edocuit:⁊ ipſe poſtmodũ ſibi familiarib⸗ reuelauit. Hec Bonauẽ. In eo igit᷑ ꝙ trina vox faca eſt:tres regulas ab eo inſtituẽdas ſignifi/ cauit.Cũ em̃ deus ⁊ natura nibil fadit fruſtra: vt dicit᷑.j.de celo ⁊ mũdo.iij.de anima.⁊.j. Phi ſico.ſuffeciſſet ſemel dicere:niſi ꝑ trinam vocem voluiſſet ſignificare trinã eccłie ſpũalis repato nem. Sicut etiam ſerapbin vt babet᷑ Eſa.vj.ca mabant. Sanctus ſanceus ſanctus dñs deus ſabaoch:ad oſtẽdendã trinitatẽ ꝑſonarũ. Pꝛe⸗ dicta etiã cõfirmat ſanaꝰ Bonauen. vbi ſup̃ di. Deuotione q̃ ſibi aſſiſtente fideliuʒ qͥ pdarã in viro dei iam ceperant noſſe virtutẽ.no ſolũ ſan/ ci Damiani:verũetiam pꝛincipis apoſtoloꝝ et virginis gloꝛioſe ruinoſas et derelictas reſarti/ uit eccleſias:vt q̃ͥ ꝑ eum dñs in poſteꝝ ſpũalit᷑ oꝑpaturus erat:ſenſibili foꝛis oꝑe myſterialiter pſi gnarer ſon inſen reparate triplias fabꝛice ipſiꝰ ſancti viri ducatu ſᷣm datam ab eo foꝛmã regulã ⁊ doctrinam chꝛiſti trifoꝛmiter renouã⸗ da erat ecckłia:ſicut ⁊ vox ad eũ facca de cruce ter cio replicans de domus dei reꝑatione manda/ tũ:pambulũ extiterat ſignũ.et nũc in trib ab eo inſtitu oꝛdinibo cernimꝰeſſe cõpletũ. Hecille. De qͥbo oꝛdinibo canit eccłia. Tres oꝛdines hic oꝛdinat:bmũq; fratrũ nomiat minoꝝ:paupe/ rumq; fit dominarum medius:ſed pcnicetum atiitl Cumsaͤ –— ehacripktut Nnchfemanme Ancccmmnnar, ictpeſntith NNeseid Cbtftüunmu, Ginzu,mntnun lepnpustand lftlacniſci Cun edidt Tau⸗ archicrinttautt⸗ nudondrgalanod füncbnnigr farüi fultHendod licinto gagni luebon Friaſi Naporllluddatt Ulſlonfilo hoi bobneliansinl ſniint lus declan. Gbitmaſaag, ſeſgloar ſobry, iefenaſe dian ſſetofmunficaue mefunsbonoris: ngtuwagnipnn uſinamunnnde lpokßn iſimün nnprfuusain ie Nbacuafane momnpgoſle Nndirgnonntr Cerminar emſci debalgtontgon Rmnminnd⸗ W umniv⸗de gor badunggg lnint Rünen 4. 5 ſpucſeg lpbi nien rfignanen enl Ning Kutgaee Bemiie funr iinſatt Madn daic dai niNnſn i füclen. wvnndckn uncEI mmo⸗lct io: ſcci ſpiſa ſhi fumlich nigtemun ibifncärflr. deanim Uigmumen nons dis nigenmi Weihoſoli Ns poluhe NnRſn jholeyſhüad e Gnſtenatn molas ſ nmabebfi ſnmirt e fuandecit auoteſ nücuunht⸗ gui , s ſcſpin Folium tercius ſexũ capit vtrũq;. Quia em̃ bonũ qᷓnto eſt cõmuniꝰ:tato melius ⁊ diuiniꝰ eſt.j.Ethᷣ.ſic patet in ſole qͥ melioꝛ ðꝛ luna ⁊ ſtellis.qꝛ magis cõicat de luce ⁊ ifluẽtia ſua. Gonũ nanq; natu ralit᷑ eſt ſuijpſiꝰcõicatiuũ:vtinqᷣt Diony.in li.de diui. no. Ideo optimꝰ Fraciſc dei gr̃a mediste nõ ſolũ voluit oꝛbi cõicare:⁊ ꝑ ipᷣm diffundere obſeruãtiã oᷣmi ⁊ ſecũdi oꝛdis:ſed etiã fcij. E XYX boc figuratũ fuit Geñ.viij.in colũba eq̃ tera ſNoe fuit de archa miſſa. Pꝛima em̃ vice nõ inuenit vbi reqeſceret pes eiꝰ et ideo reuerſa eſt ad Noe:qͥ exẽdẽs manũ ſuaʒ appᷣhẽdẽſq; illã intulit in archa. Scða aũt vice reuerſa eſt cũ ramo Beii oliue. Tercia vo vice nõ eſt reuerſa ad archã:ſed ꝑ mũdũ ꝑrexit ⁊ vo/ lauit.Hec em̃ colũba ſignificat inſtitutionẽ oꝛ⸗ dinis colũbini Frãciſa:quẽ Noe.i.deꝰter emiſit id eſt ad tres oꝛdies iſtituẽdos deſtinauit. Pꝛi ma aũt vice hec colũba non inuenit vbi reqeſce/ ret pes eiꝰ et ſignificat iſtitutionẽ pᷣmi oꝛdis.qꝛ pauꝑculi fratres minoꝛes nibil bñt in ꝑticula⸗ ri neciĩ cõmuni in aul boſt eſſiõe poſſint reqᷣeſce/ re qͥ ad ſpeʒ ꝓuidẽdi ſibi in futuro.et ideo reuer tunt᷑ ad Noe.i.ad dei adiutoꝛiũ.et Noe.i.deus eos appᷣhẽdit manu ſue ꝓuidẽtie:⁊ mittit in ar⸗ chã regulan obſeruancie ſcttatis ꝑfece. Scõa aũt vice poꝛtauit hec colũba ramũ virentis oli⸗ ue.qꝛ inſtituit oꝛdinẽ ſctẽ Clare ameniſſimũ vir ginitatᷣ iocũditate. Tercia vᷣo vice nõ eſt reuer⸗ ſa ad archã.qꝛ inſtituit tercum oꝛdinẽ cui q̊ ad tria vota pᷣncipalia nõ dedit regularẽ obſeruan tiã:que ꝑ archã ſignificat᷑.ſed volauit ꝑ mũduʒ vndiq; diffundẽs iſtũ oꝛdinẽ ſccm̃.Idẽ q̊ʒ figu ratũ Pit Ben. vbi oſeph pfiarcha vidit vi⸗ tẽ cũ tribꝛ ꝓpaginibo floꝛere. Hec em̃ viq ſignifi cauit bem̃ Frãciſcũ qͥ fuit ſiłis xpᷣo:ita ꝙ de ipſo dici põt illud qð ait Joh̊ es euãgeliſta Apoc.j. Vidi ſiłem filio hoĩs.Oð qͥdẽ ꝓbat męgr̃ Bar/⸗ tholomeꝰpiſanꝰ in li.cõfoꝛmitatũ btĩ ꝓFranciſci in q̊ int᷑ alias declarat qᷓdraginta cõfoꝛmitates ipſiꝰ bti Franciſci ad xpᷣm. Ipſe aũt dñs Jeſus de ſeipſo ait Joh.xv.Ego ſum vid vera.Et ſiłr btũs Franciſcꝰ dicere põt illud Ecci.xxiiij. Ego q̃ſi vitis fructificaui ſuauitatẽ odoꝛis.et floꝛes mei fructus honoꝛis ⁊ honeſtatj. Hec em̃ vitis ſq; ſanctus Frãciſcus emiſit tres ꝓpagines.id ẽ tres oꝛdines a quibo mulu floꝛes etfrueꝰ ſua⸗ uiſſimi emanarunt.De pmo em̃ oꝛdine emana uit poſt ipᷣm ſctiſſimũ patrẽ tanqᷓ; flos ameniſ⸗ ſimus ⁊ fruaus ſaluberrimꝰſanctus Anchoni us de Padua.et ſanctus Ludouicꝰ filius pꝛi/ mogenitꝰ regis ſicilie:ad quẽ tria regna de iure ꝑtinebãt:qui omnibo abrenuncios factꝰ eſt fra⸗ ter minoꝛ. Item ſccũs Bonauẽtura cardinalis de balneo regio epiſcopꝰ Albanẽſis.et ſancus Bernardinꝰ de Senis.et quinq; ſancti marty res apud marochiũ paſſi cum alijs qᷓ;plurib⸗ mMartyribo:de quoꝝ maryrio traaat mgrt Bar CCxxXII tholomeus piſanus vbi S.frucu.viij.⁊ confoꝛ mitate.viij.ꝑte.ij. Multos etiam ꝓduxit alios ſanctos fratres vim et miraculis clariſſimos qͥ ſunt q̊damodo innũerabiles. De quoꝛũ pluri⸗ bus qui fuerunt ante ſua tꝑa tractat pᷣdictꝰ fra⸗ ter Barcholomeus vbi ſup̃ᷣ. De illis vo qui fu erũt nõ multis tẽpoꝛibus elapſis:vt de btõ Jo hanne de Capiſtrano: beato Aalberto de ſarna/ no: beato Jacobo de marchia: btõ Marco de bononia:beato Damniano de padua:btõ Mi chaele de carcano de Mlo qͥ me ad oꝛdineʒ re/ cepit:beato Cherubino de ſpoleto:btõ Bernar dino feltrino:et multis alijs qͥ maximis choꝛu ſcant ꝓdigijs nimis lõgũ eſſʒ recitare.De ſecun do enã oꝛdine ꝓduxit plurimos floꝛes.ſcq; ſan/ ctam laram de aſſiſio:cum beata Hoꝛtulana matre ipſius ſancte Clare:⁊ beata Agnete eius ſoꝛoꝛe.Itẽ ſanctã Agnetẽ filiaʒ regis Bohemie que erat deſponſata Federico ſecũdo imꝑatoꝛi et ſpꝛeto ſuo ſponſo et regno intranit oꝛdinem ipᷣm:ac mul daruit ꝓdigijs. Item ꝓdurit ſan ctã Salome de domo reg polonie:⁊ ſctãʒ He lenã de padua:beatãq; Aarã de viterbio: ac be atã Racherinã de bononia:cui apparebãt ſepe illi ſcti de qͥbo officiũ faciebat. Unde ipſa in ſuo bꝛeuiario qð ego vidi ſcribebat in feſtiuitatib ſanctoꝝ de qᷣbuſdã eoꝝ in particulari.quã ego vidi ⁊ cũ ea locuta ſum. Et h̊ bꝛeuiariũ ita glo⸗ ſatũ ab aliqͥ nõ eſt viſum niſi poſt moꝛtẽ ſuam. Coꝛpꝰaũt eiꝰeſt palpabile:ducubile: ac integrũ Et ſi aliqͥs ad illud viſitãdũ vadit:ſi eſt in moꝛ⸗ tali pctõ:faciem illi turbulentã oſtendit. Si vᷣo eſt in gra dei:fadẽ illi iocundiſſimã exhibet. Cũ aũt pater frater Bernardinus caimus oꝛdinis noſtri cum quo ego eram coꝛpus eiuſdeʒ beate ſibi oſtendi feciſſet:et ſibi de capillis eiꝰ dari po ſtula ſſet qui qͥtidie creſcunt ſicut⁊ eius vngues Dicẽte abbatiſſa:ſi potiꝰ deſiderabat habere de iam inciſis: an vᷣo vellet ꝙ de nouo a capite eiꝰ pᷣciderent᷑. ꝓpſe reſpondit ꝙ potius volebat de lllis quo s tunc habebat in capite:dũmõ ipſi be ate nõ diſpliceret.Cum aũt ipſa abbatiſſa pᷣcide ret capillos eius:pᷣdicta beata iocundã faciẽ ex⸗ hibuit ita ꝙ ridere videbat᷑. Et moniales dixe⸗ runt.Ecce pater quõ libenter vos videt iſta bea ta. De qᷓ;pluribo alijs beatis iſtiꝰ oꝛdinis cau/ ſa bꝛeuitatis non ſcrnbo.De tercio etiam oꝛdine ꝓduxit multos floꝛes ſq; ſanctum Ludouicuʒ regẽ Francie:ſanctũ Elzeariũ comitẽ ariani:qui cum beata Delphina vxoꝛe ſua in matrimonio ſeruauit ꝑpetuam virginitatẽ. Itẽ ſanctũ Juo/ nem iun vtriuſq; doctoꝛeʒ pᷣſ biterũq; ⁊ cõfeſ⸗ ſoꝛẽ de Bꝛitania minoꝛi:qui fuit magne deuo tionis ⁊ cõtemplationis:atq; miraculis daruit ac ſemel cum miſſam celebꝛaret:in eleuatiõe ſa⸗/ cramẽti viſus eſt glob igneꝰſuꝑ capuceiꝰ. Iteʒ beatũ Luceſem ſiue Lucheſiuʒ de podio bõonc cuiꝰ caput ego in manibus habui ⁊ eſt in looo Bermo noſtro qͥᷣ eſt in tuſcia ſuꝑ montẽ imꝑialẽ vbi eſt etiã coꝛpus eiꝰ. et monaſteriũ noſtruʒ appellat᷑ ſancti Lucẽſis ſiue Lucheſijs Itẽ ꝓduxit ſanctũ Luciũ cõfeſſoꝛẽ qui fuit pᷣmus ſctũs de iſto ter cio oꝛdine.et ſemm Nicoluciũ de ſenis:ac beatuʒ Jacobũ de Laude ſacerdotẽ et miraculis cdlaꝝ. et btm̃ Petrũ romanũ qͥ ſub ſoldano fuit mar tyriſatus.et ſetm̃ Bonaʒicũ de vulterra.et btm̃ Petrũ de colle.ac btm Alexandruʒ de ꝑuſio.et bim Leonẽ archiepᷣm mediolani.⁊ btm Gual/ teriũ epᷣm Triuiſij.et bim̃ Richardũ epᷣm Foſ⸗ ſombꝛoni.ac bim̃ Alexandrũ magiſtꝝ theolo/ gie.et btm̃ Rarolũ.ac beatũ Landonẽ de mõte feltro.et btm̃ Johanẽ de vrbino.ac bim̃ Jobã nẽ de rauẽna.⁊ bim̃ Loꝛelũ de pupio.ac beatũ Barcholũ de ſaõ Beminiano.et bem̃ Petꝝ pe ccinariũ de ſenis.ac bim̃ Robertũ dñũm arimi/ ni.et bim̃ Thomaſutiũ de fulgineo ꝓphetcaʒ ac miraculis dariſſimũ.Simiłr q̊ͥ ad mulieres ꝓ duxit ſaãm Eliſabech filiã reg Hũgarie q̃ fuit vxoꝛ landegrauij duò Lothoꝛingie. Itẽ ſccam Roſam de viterbio. ſcam Margarechã ð coꝛ/ thona.ſccam Bonadonã de podio bondi:vxo⸗ rẽ ſci Lucheſij.btãm emilianã de floꝛẽtia.⁊ bea tã Clarã de monte falcie:in cuiꝰ coꝛde inuẽtꝰ eſt ſculptꝰcrucifixꝰ cum oibo myſterijs paſſiõis:et tres parue pile in eiꝰ pectoꝛe reꝑte ſunt:q̃ꝝ vna tantũ p onderat quantũ due:⁊ qᷓntũ oẽs tres ſil Et nõ plus põderãt oẽs tres ſimul qᷓ; vna ſola Per q̊d ſignificat᷑ ꝙ ipſa habuitↄtinuã memo riã paſſiõis xpᷣi ⁊ ꝑfectã fidẽ vnitas diuĩe eſſen/ tie ⁊ eq̃licat triũ ꝑſonaꝝ Sne Qre oia ego ꝓpꝛijs oculis aſpexi. Itẽ btãm Eliſabeth imꝑa/ tricẽ romanoꝝ:vxoꝛẽe Raroli q̃rti reg francoꝝ etimꝑatoꝛis:q̃ miraculis choꝛuſcauit.et beatã Blanchã reginã Frãcie matrẽ ſcci Ludouici re⸗/ gis francoꝝ:q; ſignis ⁊ miracłis claruit.et btãʒ Meam de ſenis. et btäm Paſchalinã de fulgi/ neo.et btãm Michelinã de pẽſauro.ac beatam Angelã de fulgineo: q̃ duodecim annis qͥtidie ſumpſit dñicum coꝛpꝰnihil aliðö mãducãs:ſed illo cibo celeſti refecta oꝛatuõi ⁊ cõtẽplationi va⸗ cabat. Itẽ btãm Beatricẽ de ruſchonibo comi/ tiſſam q̃ noſtrꝭ tꝑibo fuit ⁊ ad ſeptẽ annos citra moꝛtua eſt multiſq; miracuł claruit:⁊ eſt ſepul ta Mediolani in eccłia nra ſc Angeli:vt etiaz dicit mgr Bartholome? piſanus vbi S. Iſte oꝛ do cõmẽdari poteſt de no bilitate. Nã multi ma gni hoĩes de diuerſis regnis chꝛiſtianitatis:co mites:duces:pᷣncipes:barones:⁊ nobiles tam viri qᷓ; mulieres fuerũt detercio oꝛdine btĩ Frã ciſa. Int q̊s vltra ſuꝑius enarratos fuitilla re⸗ gina Hũgarie q̃ fecit monaſteriũ cãpi reg ĩ au ſtria.et alia regina hũgarie mr regis Ludouici. Iſtũ qͥʒ habitũ induit qᷓdã imꝑatrix cõſtantino polis.et vna regina cathalonie.et rex Jacobus dux ſargũdie.et mgr̃ magnifici dñi Johis Ja/⸗ cobi de triulcio.⁊ dñs Bartholome? de vigna⸗ xXxxVII te:cuiꝰ ꝓaui fuerũt dñi ciuitat Laudẽſis.⁊ dñs Lãʒalotꝰð Decio iun vtriuſq; doctoꝛ piciſſimꝰ ac leccoꝛ in ſtudio Papienſi:cũ alijs quaſi inu⸗ merabilildbdb. Errcio huiꝰ regule inſtitutio fuit papali t teſtimonio cõmẽdata. Ut em refert ma⸗ giſter Barcholome? piſanꝰ in cõfoꝛmi⸗ ratibo bii Fraciſcili.j.fructu.ij.⁊ cõfoꝛmitate.ij. ꝑte.ij. dñs papa Gꝛegoꝛiꝰ nonꝰ qͥ btm̃ Franci⸗ ſcũ canoniſauit:in q̃dã ꝓſa q incipit Caput dꝛa conis:cũ ſic cõmẽdat di.Verũ de rpᷣi latere no⸗ uus legatꝰ muttit᷑ in cuiꝰſacro coꝛꝑe vexillũ cru⸗ cis cerni.Frãciſe pᷣnceps inclitus ſignũ regale baiulat ⁊ celebꝛat cõuiuiũ ꝑ cũcta mundi dima ta. Contra dꝛaconis ſciſmata acies trinas oꝛdi nat expeditoꝝ militũ ad fugãdũ exercituʒ ⁊ tres cacheruas demonũ q̃s dꝛaco ſꝑ roboꝛat. G Vo ad ſecũdũ pᷣncipale pᷣme ↄtẽplatio⸗ q nis.ſ.de inuẽtionis huiꝰoꝛdis tꝑalitate ₰ eſt ſcẽdũ ſᷣm mꝗrm Bartholomeũ Pi ſanũ vbi S.li.j.fructu.viij.⁊ ↄfoꝛmitate.viij.ꝑte ij.ꝙ ſctũs Fraciſc nõ ſtatim vt mũdo abꝛenũci auit inſtituit pᷣdictos oꝛdines. Nã vt dicitlegen da tri ſocioꝝ Pꝛio vilẽ habitũ heremiticũ nõ alicuiꝰreligiõis:ſed penitentialẽ circa duos an⸗ nos poꝛtauit.⁊ poſtea habitũ quẽ fratrib ſuis dedit aſſũpſit.Et ſic anno.ij.a ſua ↄuerſione oꝛ dinẽ fratruʒ mioꝝ ichoauit.viq i M. ccvij. die xvj. aplis.Oꝛdinẽ vᷣo ſeẽ QAare iſtituit anno.vj a ſua ↄuerſione.Oꝛdinẽ aũt tercium anno.xiiij. a cõuerſione ſua. 2 St aũt ſcẽdũ ꝙ b.Frãciſeꝰ fuita deo di e recꝰ in mũdũ ad inſtituẽdũ hos tres oꝛ dines in aꝑtione ſexii ſigilli:vt ait ſanctꝰ Bonauẽ.i plogo maioꝛis legede ipſiꝰ bti Frã. Dõ demõſtrauit Johes euãgeliſta Apoc.vj.et vij.vbi ait:ꝙ in aꝑtiõe ſexti ſigilli fuic a deo miſ ſus angelus.i.angelicꝰvir Frãciſcꝰ hñs ſignuʒ dei viui.i.ſtigmata Jeſu xpᷣi. Et ipᷣe dñs Jeſus reuelauit ſocõ Bonauẽture ꝙ btũs Johᷣes nõ intellexit in pᷣdicta ꝓphetia ð alio qᷓ; de ſccõ Frã⸗ ciſco.⁊ hoc affirmauitipᷣe ſceũs Bonauẽ.legẽs Pariſiꝰ ⁊ iurauit ſic eſſe veritatẽ. Diat aũt mgꝗr Barcholomeꝰ piſanꝰvbi S.fruciu.ij.⁊ ↄfoꝛmi⸗ tate.ij.ꝑte.ij.q nouũ teſtamẽtũ i veteri teſtamto eſt ſic rota in rota:iuxta viſionẽ Eʒechiel ꝓphe.j ſui libꝛi ca. Quare quẽadmoduʒ in veteri teſta mẽto fuerũt ſeptẽ ſigilla:ita ⁊ in nouo.id ẽ ſicto tũ tpᷣs veterꝭ teſtameti ꝑ ſeptẽ circula voluit᷑:ita ettpᷣs noui teſtamenti.In qͥꝝ q̃ubet etſi plures hoies ꝑfecti miſſi ſint a deo qͥ ꝑ oia tꝑa ñ ceſſat mittere ſctõs ſuos ad excolendã vineã ſuã.i.ec&ꝶ ſiã ⁊ cõuertẽdũ pctõꝛes ad pniam. In oĩ tñ eta⸗ te int᷑ ipſos ſctõs ſic deſtiatos fuit aliqs pᷣcipue miſſus ipᷣi deo acceptiſſimꝰ⁊ ſingłan. Pꝛimuʒ aũt ſigillũ veter teſtamẽti fuit mũdiał fabꝛica⸗ tionis ⁊ moꝛdialis obliquatiõis.et incepit ab Adã ac durauit vſq; ad Noe.Quo tꝑe licet ſin⸗ fol ennafocni ſnnsfmue D ſonts⸗ riiktßteennd (cVvorFrdgend icia m. e 9 Netiſtmns Ptüſtͤriolumn goispentnn (t Hen UAinſinter Cchodeshiſde⸗ trorhneman itplin Nincprn. Min Pateonmdrn⸗ Uunrureichihn Clnigkunſaücegt ndare. igchoeiſngu zN Saädii ⸗ Gentiü rnochkirma cuantlegtacdi. Canüſggli Höſranos is plum in unnlt pkis Eto Doſerdurauuty 4 4 ſmranicljceen den Uphepre Gaſe uefußlple Morl Enrſnidenann dilhofſe Ecit WMiaapmenor nüikghſinm gellinicopnrin⸗ ☛☚ funſtiſefiterl llgtcheroianne icerire dicpln ſurincicafn müſigli luctnde „lamötpel tterie ſbapnusgan li Wirn ſnti = Aafen Vimfe, chrlrn Ncleg è hneigiſ Pdis. nde Müähanndd idnen igifnd⸗ AN .ς 2 6 niDe Mimneſ urmamaä 1 Fieinndan ntmiäiend miglernti— fue ienn bin in og eifi, i uilgis Dunimg mit foen jincmieſtumg Gechicl ge zunen nnwldidiſi Cranla Abcaſn Roin ui⸗ düriiſtin⸗ in zii⸗ vftiſiſi —R Folium gulariſſimus fuerit Adã: qꝛ tñ bncipiũ fuit no ſtre puaricationis:nõ cõputat᷑ int eleciiſſimos dei. Fuerũt qͥʒ alij electi vt Abel: Sech:⁊ Enoch qᷣ incepit inuocare nomẽ dñi Geñ.liij.Lñ pꝛeci puꝰ int᷑ eos fuit Enoch: de q̊ ðꝛ Geñn.v. ꝙ am/ bulauit cũ deo ⁊ nõ apparuit:qꝛ tulit eũ deꝰ.Et Ecẽci.xliiij.ðꝛ ꝙ placuit deo ⁊ trãſſatꝰeſt in ꝑadi ſum. et ipſe Enoch debet venire tꝑe antichꝛiſti: vthr Apoc.xj.Ad quẽ aũt finẽ vſq; ad illud tẽ⸗ pus ſeruat᷑ in paradiſo treſtri ponit᷑ Ecci.xliiij. vbi poſt pᷣdida vᷣba ſubdit᷑. Ut det gẽtibo ſapi⸗ entia.i.vt pᷣdicet xpᷣm dei vᷣtutẽ ⁊ ſapiaʒ.Alia aũt lra habet.vt det gentibo pniam.i.vt hoies ad pe nitentiã cõuertat. W Ecundũ ſigillũ fuit hũanalis decliatio⸗ 98 nis ⁊ infectiõis.et cepit a Noe ⁊ durauit vſq; ad Abꝛabha:qͥ tꝑe ois caro coꝛrupe rat viã ſuã vicio luxurie.ꝓpter qð miſit deꝰ dilu uiũ qͥ oẽs ꝑemit:excepto loe cum filijs ſuis ⁊ vxoꝛib⸗ eon Beñ.vij. In hoc aũt tꝑe fuit vt ſin/⸗ gulariſſimꝰ dei elec' deſtinatus ipſe Noe iuſti/ cie pᷣco:de q̊ hr.j.Pe.iij. Qui inuẽtꝰ eſt ꝑfectꝰ et iuſtus:⁊ in tꝑe iracundie facus eſt recõciliatio Ecẽi.xliij. . „*„ Erciũ ſigillũ fuitſingłarꝭ plebis electio⸗ t nis.et incepit in Abꝛahã ⁊ durauit vſq; ad Mopſen. Quo tꝑe deus pꝛecipiẽdo Abꝛahe vt erxiret de tra ſua ⁊ iret in frã quã ei de monſtraret Geñ.xij.ipᷣm cũ poſteritate ſua ĩ pe⸗ culiarẽ ꝓpłlum ſuũ elegit. Quo tpe licet alij fue/ rint elecii dei:vt Jſaac Jacob ⁊ filij eiꝰ:pᷣcipue tñ ipſe Abꝛahã ſingulariter fuit deo acceptꝰ:de q̃ ðꝛ Ecci.xliiij.Abꝛabã magnꝰpr̃ multitudinis gentiũ.et nõ eſt inuentꝰ ſimilis ulli in głia qͥ con ſeruauit legẽ excelſi. + Vartũ ſigillũ fuit diuinalis potentie de q möõuſtratiõis.qꝛ in vᷣtute młta eduxit de/ us ꝓpłum ſuũ iſrael de egypto:vt habet᷑ in mult capłis Exodi.Et iſtud ſigillũ incepit a Moypſe ⁊ durauit vſq; ad Dauid.qͥ tꝑe liq; fue nint etiã alij electi dei vt Joſue ⁊ Othoniel fuli⸗ Caleph: Jepte:Sũãſon:ac alij plures.tamẽ pᷣci puus fuit ipſe Moꝑſes quẽ miſit ad liberãdũ ꝓlum ſuũ de manu pharaonis: vt hr Exo.iij. De q̊ Moyſe ðꝛ Ecci.xlv.Dilectꝰ deo et homibo Moypſes:cuiꝰmemoꝛia in bñdicõe eſt.ſimileʒꝭ fecit illũ in głia ſanccoꝝ ⁊ magnitficauit eũ in ti moꝛe inimicoꝝ:⁊ in vᷣbis ſuis monſtra placa⸗ uit. Gloꝛificauit eũ in cõſpectu regũ ⁊ oñdit illi głiam ſuã.In fide ⁊ lenitate ipſiꝰſcom̃ fecitilluʒ et elegit eũ ex oĩ carne.et dedit illi coꝛ ad pᷣcepta: et legẽ vite ⁊ diſcipline:docere Jacob teſtamen⸗ tum ſuũ ⁊ iudicia ſua iſrael. I05 VUintũ ſigillũ fuit peculiar dñationis. q cet icepita Dauid ⁊ durauit vſq; ad He liam.q̊ tꝑe licet młti alij miſſi fuerint vt Eʒzechias 2 Joſias acalij plures.tñ ipᷣe Dauid fuit p̃ᷣcipuus qͥ erat virſᷣm coꝛ dñi.j. Regũ.xiij. * CCxXv qui fuitſicut lux auroꝛe obſq; nubibo rutilãs.ij Reg. xxiij.De q̊ öꝛ Ecẽi.xlvij.Cum leonib luſit ſicut cum agnisx deꝰ in oi tꝑe dedit cõfeſſionẽ ſccõ:q de oi coꝛde laudauit deum.etideo exalta uit in eternũ coꝛnu illius. Erxtũ ſigillũ fuit ꝓphetalis irradiatiõis. 9 et incepit a tꝑe Helie:⁊ durauit vſq; ad ttrrraãſmigrationẽ Babylonis. Quo the li cet miti ꝓphete miſſi fuerint:vt Heliſeꝰ: Eſaias Hieremias:et alij qᷓ; plures.tñ Helias fuit pᷣci puus.de q ðꝛ Eccixlviij.ꝙ ſurrerxit q̃ſi ignis:et vbũ ipſius q̃ſi facula ardebat. Qui tandem in celũ ꝑ turbinẽ aſcendit.iiij. Reg.ij. Septimũ ſigillü fuit generalis verationis.et incepit a trãſ migratione populi iudaici in babilonẽ vſq; ad chꝛiſtũ.Quo tꝑe pplus dei fuit młciplicit᷑ affli⸗ ctus.ſia rege babilonis:a rege niniue:a regean/ chiocho tepoꝛe Machabeoꝝ: eca multis alijs Quo tꝑe licet multi electi fuerint a dño deſtina i vt Eʒechiel:Oaniel:Eſdras:Neemias:⁊ To⸗ bias.pᷣcipuetñ miſſus fuit Simeon onie:de qᷣ ðꝛ Ecci.lꝙ fuit q̃ſi ſtella matutina in medio ne bule. Ex qͥᷣb ſeptem ſigillis patet ꝙ ſe eptez ſin/ gulariſſimos hoies ad mundũ renouandũ de ſtinauit dñs deꝰ. Quoꝛũ ad inſtar ſeptẽ ſigilla ponunt᷑ in nouo teſtamento:de ꝗqbo ſex iã vt cre di? tranſierũt:etſeptimũ expecat᷑ ſiue iã incepit. Hec magiſter Bartholome? piſanus vbi S. qᷣ ctiam ſubdiruſſuu. à ODul teſtamenni bᷣmũ ſigillũ fuit viſcera⸗ n lis miſeratõis plenitudis.ſ.gr̃e. Quo tẽ poꝛe deꝰ pr ꝓpter nimiã charitatẽ ſuã mi ſit filiũ ſuũ in ſilłitudinẽ carnis pcti. Quo tpe et ſi Johgnes baptiſta ſit miſſus a deo Joh.j. tñ a venit in teſtimoniũ Jeſu xpᷣiipſe dñs Jeſus fuit ille ſinglariſſimꝰ ⁊ incõpabilis a deo patre miſſus ad mundũ renouãdũ ⁊ redimẽdũ:qͥ fu it verus deus ⁊ homo potens in oꝑe ⁊ ſermo/ ne. Lucel. 5 Ecundũ ſigillũ fuit apoſtolanj pᷣdicatio 8 nmnis.Et ſcepit ab aduẽtu ſpũſſcti in apo⸗ ſtolos in die penchecoſtes ⁊ durauit vſ⸗ q; ad tpᷣs ꝑſecutiõis tyrãnoꝝ.Quo tꝑe licet miſ ſi fuerint oẽs apłi ⁊ diſcipuli chꝛiſti q́ pdicaue⸗ runtꝑ vniuerſum mũduʒ fide ipſiꝰ:iuxta illud pᷣſ.xviij. In oẽm terrã exiuitſonꝰ eoꝝ:⁊ in fines oꝛbis terra verba eoꝝ.ſicut eis impoſueratipſe dñs Jeſus Matth.⁊ Mar.vl. Qui etiã ſcpſe⸗ rũt euãgelia.Matcheꝰ em̃ ſcpᷣſit in.xxxix. Mar cus in.xlv.Lucas in.liij. Johannes vo in.ixiij. anno dñi. In hoc etiã ſigillo fuit Dioniſiꝰario⸗ pagita qꝗͥ floꝛuit in anno dñi.lxxx.tñ ſingularit᷑ miſit dñs apłkum Paulũ qͥ fuit vas electiõis a chꝛiſto directũ ad poꝛtãdũ nomẽ eiꝰ coꝛã genti⸗ bus ⁊ regib ⁊ filijs iſrael Act.ix. Qui apłs vo⸗ cat᷑ ſegregatꝰ in euãgeliũ dei:ad Ro.j.raptuſq; fuit vſq; ad terciũ celũ.ij.ad Coꝝ.xij.qui etiam plus oib laboꝛauit.j.ad Koꝝ.xv. „ Bermo Eraum ſigillũ fuit victoꝛialis triũpha/ t tionis.i.cpe martyrũ.et incepita perſecu tione neronis:do miciani:⁊ alioꝝꝑ imꝑa toꝝ.et durauit vſq; ad Cõſtanlini ↄuerſionem. Quo tꝑe miſſi fuerunt multi viri inſigniſſimi. ſed pᷣeipue ſancꝰ Silueſter qͥ zelo martyrij fla/ grauit ⁊ alios ad martyniũ aniauit:atq; ipſum Cõſtantinũ baptiſauit:⁊ fidẽ chꝛiſtiana ſtabili uit.Qui poſtea moꝛtuus eſt anno dñi.cccxx.Et tũc erat in floꝛe Oꝛigenes ⁊ Lactãtiꝰ. Alij tñ di cunt ꝙ ille qͥ fuit tꝑe martyrũ ſingulariter deſti⸗ natus fuit ſanctꝰ Lauretius. In cuiꝰſignũ ecdle ſia eiꝰmartyriũ honoꝛabiliꝰaſijs ſolẽniſat. R QNaartũ ſigillũ fuit carnalis ſubiugatio/ q nis.et icepit a baptiſmo Cõſtatini.⁊ du rauit vſq; ad tꝑa bri Benedicti. Quo tẽ poꝛe floꝛuerunt multi ſancti homies qͥ mũduʒ illuſtrauerũt vita ⁊ doctrina.ſ.Boetiꝰ qͥ fecit li⸗ bꝛũ ſuum de ↄſolatiõe:cũ eſſet incarceratus pa pie in. cccxxxvj.anno dñi. Floꝛuerunt etiã anno cccxliij. Chꝛyſoſtomus: Hilanus: Euſebius:? Baſilius qͥ moꝛtuꝰẽ in.cclxx.anno. Floꝛuerũt etiã in.ccclxrj. anno Gꝛegoꝛius naʒanʒenꝰ⁊ ſan ctus Martinꝰ. et in. ccclxxxxj. Ambꝛoſiꝰ: Hiero nymus:⁊ Auguſtinꝰ. Moꝛtuus eſt aũt ſanctꝰ Ambꝛo.in.cccxc.Hiero.in.cccxcviij.? Augꝰ. in cccc. Hoꝛoſiꝰ aũt erat in floꝛe in.cccc.anno. In/ fra tpᷣs aũt huiꝰſigilli fuerũt illi ſcci patres ĩ de⸗ ſerᷣ: ieiunijs:oꝛationibus:vigilijs:diſciplinis alijſq; auſteritatibo carnẽ ſubiugaãtes ac moꝛti⸗ ficantes.Quo tꝑe licet Paulus pᷣmus heremi/⸗ ta ⁊ alij poſt eũ plures ſccitate famoſi fuerint:p cipuꝰ tñ fuu ſctùs Anthonius abbas pater q̃ſi olim monachoꝝ ⁊ anachoꝛitaꝝ:magiſtri Pau li ſimpliqꝗ: Huarionis: Macharij:⁊ młtoꝝ ali oꝝ.CLui pꝰ ſuꝑationẽ demonũ dixit xpᷣs. Quia viriliter pugſti faciã te ꝑ totũ oꝛbẽ noiari.Quo noĩe młti ſũt ad ſccẽ ꝑagendũ inuitaitt. S Vintũ ſigillũ fuit mirabilis mũdi ſub⸗ q leuatiõis a pᷣſſuris q erãt in oꝛbe ꝑ gen⸗ tes vuandaloꝝ:gothoꝝ:lõgobardoꝝ: et multoꝝ alioꝝ.Quo tꝑe miſſi ſunt ꝓbi viri ꝓ ut ſctũs Bꝛeg.recitat in li.dialo.qͥ mirabili᷑ mũ dũ ſignis ⁊ vtutib ſubleuauerũt.Sed int᷑ eos miſſus eſt ſingulariſſimꝰ vir re ⁊ noĩie Benedi/⸗ ctus:cuius cõuerſatio vita ⁊ doctrina q̃lis fue⸗ 712 rit:btũs Gꝛeg.in.ij.li.dialo.clariſſime demon⸗ ſtrat. Moꝛtuꝰ ẽ aut ſctũs Bñdictus anno dñni dxxviij. Hocaũt ſigillũ durauit vſq; ad tempꝰ Franciſci. Infra q̊d tpᷣs floꝛuerũt multi excellẽ/⸗ tiſſimi viri:marxie ſctũs Gꝛegoꝛiꝰ papa qͥi moꝛ tuus eſt anno dñi.dcvj. Uenerabuis vo Beda floꝛuit in.dexc.Oꝛdo aũt carchuſien incepit in M. xcij. Ciſterſienſis vo in M. xcviij. Foꝛuit aut Hugo de ſcaõ victoꝛe in.¶.cviij.et ſanctꝰ Bernardinꝰ in M.cliij. Gꝛatianꝰ vᷣo ⁊ Petrꝰ lũbardus ſcripſeruntlibꝛos ſuos in M.xxj. Oꝛdo aũtpᷣdicatoꝝ fuit ↄfirmatꝰ ꝑ paps Ho⸗ xxVI noꝛiũ in M.cq.Oꝛdo vo minoꝝ fuit cõfirma tus pᷣmo ꝑ Inno cenũ tercũ in. ¶ D. ccvij.ſed ſi⸗ ne bulla. Poſtea vo NHonoꝛiꝰ papa eundẽ co⸗/ firmauit cũ bulla in M.ccxvij. 2⸗— Erltũ ſigillũ fuit penitẽtialis ⁊ paſſiona S lis cruc renouatiõis.et incepit a tꝑe btti Franciſei vel a natiuitate eiꝰq fuiti M. clxxviij.vel a cõuerſione eiuſdẽ q fuit in Mcc vj.Moꝛtuꝰeſt aũt btũs Fraciſc in M.cexxvj. Sctũs vo Dñic i.M.ccxxj.añ ſeraphicũ Fra⸗ ciſcũ defunctꝰ eſt. Cõiter tñ tenet᷑ ꝙ ſextũ ſigilluũ incepit a cõuerſione ſciĩ Frãaſci.ſ.tꝑe Fredericc ſecũdi imꝑatoꝛis reg ſidooꝛũ in M. ccvj. QOuæz aptione ſigilli vt pᷣdictũ fuerat Apoc.vj.factꝰeſt terremotꝰ magnꝰ.ſ.ꝑſecutiõis eccłie.et ſol facꝰ eſt niger.i.dñs papa:qͥ tꝑe huiꝰ imꝑatoꝛis ꝓpt eius ꝑſecutionè fugit ⁊ nõ inueniebat᷑.et tandẽ reꝑtꝰ eſt Uenetijs in qͥdaʒ hoſpitali. Et luna fa⸗ cta eſt ſanguis.i.ecdeſia deſignata ꝑ lunã faca eſt ſanguinolẽta.qꝛ multi ceric eidẽ YFrederico nõ adherẽtes occiſi ſunt.Stelle q̊ʒ ceciderũt de celo.qꝛ młti pᷣlati ꝑ ſtellas deſignati ceciderunt de celo militant eccłie ꝑ adheſionẽ ad ipᷣm Fre dericũ.Zꝑe em huius Frederici romana eccłia valde vexabat᷑ ꝑ ſaracenos ab ipſo iꝑatoꝛe ad partes fideliũ adductos:ita vt nullus auderet papã aut romanã eccleſiã nomĩare:necxpᷣm vł apłlos ſeqͥ. Sed vita xpᷣi erat in cõtemptũ ꝑ de/⸗ ſpectũ pauꝑtat ⁊ appetitũ diuitiaꝝ:⁊ ꝑ ambitio nẽ ſuꝑbie.Zunc aũt aꝑto hoc ſigillo vt Jobes teſtat᷑ Apoc.vij.ab oꝛtu ſolis.i.de ciuitate Aſſi/ ſij in oꝛiente poſita:aſcẽdit angelus.i.Franciſce⸗ puritate ⁊ ſanctitate angelis conſimilis:direcꝰ a dño cũ ſigno dei viun.i. cñ ſtigmatibo ieſu xpᷣi ad renouandã.ſ.ꝑfecciõis ſemita q erat oblitte/ rata ⁊ ad pᷣdicandã pniaʒ. Un ſctus Bonauẽ. in legẽda eiꝰ ait de ilo.Deniq; ſpũs rpᷣi vi flam mea totꝰ accẽſue cepit vt alter Helias virtutis emulatoꝛ exiſtere.cepit ⁊ aliqs ad iuſticiam ꝑfe ctam inducere.cepitc et ceteros ad penitentis in/ uitare. UVod aũt Franciſcus ſita deo deſtinatꝰ q ad pᷣdicandã pniam:patet Pꝛio Inno⸗ centij tercij teſtimonio:qͥ regulaʒ appꝛo/ bans dedit btõ YFraãciſco ac ſocijs eius de pᷣdicã da pnia mãdatũ:vt br i legeda eiꝰ.P marxia auſteritate fundati. Patet ⁊ tercio ex in⸗ ſtitutiõe tercij oꝛdis quẽ de pnia nücupauit.Et inqᷣt ſcus Bonauẽ. in ꝓlogo maioꝛis legende. bᷣm imitatoꝛiã qͥʒ ſiitudine pᷣcurſoꝛis deſtiatꝰ a dño vt viã parãs in deſerto altiſſime pauꝑta⸗ tis tam exemplo q; verbo pniam pᷣdicaret Hec ille. Btüs igit Franciſcus figuratus fuit ꝑ illũ cui pᷣcepit deus Eʒech.ix.vt ſignaxet thau ſuper frõtes viroꝝ gementiũ ⁊ dolentiũ:ne oceideren tur ab angelo ꝑcutiente. UNenit em ad impᷣmen⸗ dã memoꝛiã paſſionis xpᷣt in coꝛdibo fideliũ:v 4 Patet ſcðo ex inſtitutiõe pᷣmi oꝛdis ⁊ ſecundi qͥ oẽs ſuntin F nucleſn ouhevalic⸗ aſnunnnt iuſiteſioft Cninoniten hni liin cueiqir uin ijtunmne i Nutoden S nn C elarmutiit it hrnihe Vunſenicckll⸗ Nodmrcn 4 (Ankri Cukmuar 6Scndinsmm hetſntnis: Alennnn lgitenaonong ſindio e⸗a h A Al unnntolltmi Ibaui cnlſer in (oluamnkanibis 6oczng enitd ocC geoins Dſeicammone poſſarplocoꝛtpep iuuſs mmoſo at enog'orön fnure on Ncgocinonfi. 3 fncotubainlege orlezitemglor Mhiansogonia.3 ſtue oclico Emmnnci poſurfe mtdetliens Erbi Coüdodongogn bercdigriſthtti mnoegennnſtiri⸗ cätlniin iſſimo unne drnirricckluni⸗ Gnöefoditnbin⸗ eon norinee h nlto garni⸗ uuniern i Mopali diſfin S E S- =. = 2 inunsenn tbaie nl. Sle mglmniſn adifän igan aolr ſniddie ncötne unegen ſiglo nr i⸗ de Cuin O dſinlisdir igmonwbs nriderH ürinin r Ms s Ssnctun ſubwditnn . o mo nel no/ vaus deßdii⸗ G. Pane ſch⸗ iaois unei õ ſanüchpalin nuioꝛis egn cntſonis difl Folium accepta cruce pnie nõ timeant diabolũ:nec ꝑſe⸗ cutiones antichꝛiſti ꝓxie v ẽturi.Dedit aũt chꝛi⸗ ſtus ſua ſtigmata btõ Franciſco tanq; veſtime/ ta ſua camerario dilecciſſimo: ⁊ tanqᷓ; inſignia ſua nũcio ſuo fideliſſimo:⁊ tanqᷓ; bullã ſua pꝛe coni maxio:⁊ tanq; arma ſua milin ſtrenuo: et tanq; vexillũ ſuũ valẽti capitaneo: vt oẽs eũ ſe/ cure ſeq̃nt᷑ ꝑ viã pnie.Uñ canit eccłia.Decꝰmo⸗ rũ dux minoꝝ Fraciſctenẽs bꝛauiũ ⁊c. xX Uiia vo de iſto ſigillo ſexto is pᷣtenierunt q anni.ccxc.ꝓfecto cõſtat ꝙ ſeptimũ ⁊ vlti muü ſigillũ aut iã aꝑtum eſt:aut in ꝓxio aꝑiet᷑ſ.tꝑe antichꝛiſti. In natiuitate em eiꝰaꝑiet᷑ Etiõ qꝛ ipᷣe antixpᷣs nõ cognoſcet᷑ nec incipietꝑ⸗ ſecutionẽ ſuam niſi qñ habebit triginta annos Foꝛtaſſe nũc eſt illi etati ꝓximus:⁊ cõſeq̃nt᷑ cito erit hmõi mundi finis vltimꝰ. rvr. o ad tercũ in pᷣma cõtemplatione pᷣn/ ꝗq aupaliter videndũ.ſ.qliter hec regula fu⸗ it inſtituta:reſpondet᷑ ꝙ vt patet ex croni cis oꝛdinis nr̃i triplici medio fuitinſtituta.ſ.di⸗ uine inſpiratiõis:feruẽt pᷣdicatiõis:⁊ ʒeli chari tad.Quo ad pᷣmũ dicit ſcũs Bonauẽ.i.ilij. ꝑte legẽde maioꝛis:ꝙ poſt religiõis appꝛobationẽ factã a dño Innocęztio tercio cepit btũs Franci/ ſcus tractare cum ſocijs:vtrũ int᷑ hoies conuer ſari deberet:an ad loca ſolitaria ſe cõferre.Et cũ ꝑ oꝛationis inſtantiã diuine ſuꝑ hoc volũtatis bñplacitũ reqᷣſiſſet: ſuꝑne reuelatiõis illuſtratꝰ oꝛaculo:intellexit ſe ad hoc miſſũ a dño vt chꝛi⸗ ſto lucraret᷑ anias q̃ᷓs diabolus conat᷑ auferre. iðoq; mag oibo qᷓ; ſibi ſoli viuere pᷣelegit:illuiꝰ p uocatꝰ exeplo qͥ vnus ꝓ oibo moꝛi dignatus c. Vn ſe q̊ͥdam tugurio recollegit ꝓpe Aiſſiſiuʒ: vt poſſet ꝓ loco ⁊ tꝑe ꝓplłis pᷣdicare.Licet aũt bᷣ tꝑe btũs Franciſc pᷣdicaret:nõ tñ aſſidue vt poſtea fecit.qꝛ magꝭ oꝛõni q; pᷣdicationi vacabat:vt in quit mgr̃ Barctholomeꝰ piſanꝰ in.j.li.cõfoꝛmi/⸗ tatũ.fructu.x.⁊ ↄfoꝛ mitate.x.et habet᷑ etia in cro nicis oꝛdinis nr̃fi. Anno aũt a ↄuerſiõe ſua.xiiij Fſ̃m qð habet᷑ in legẽda eiꝰ antiq̃:et etiã ponit᷑ in xij.pte legẽde maioꝛis:fuit in magna cuiuſdaʒ dubitatois agonia. An videlicet oꝛõni vacaret aſſidue.An pᷣdicãdo ꝑ mundũ diſcurreret: quã terminanda ꝓpoſuit ſuis ſocijs mul dieb ab oꝛatiõe rediens.Et hãc dubitationẽ incurrebat cogitãdo bona oꝛatiõis ⁊ pᷣdicatiõis. Nã ꝙ de beret eligere aſſidue eẽ in oꝛatiõe ĩducebat᷑ Pꝛi mo:qꝛ maioꝛẽ ſibi videbat᷑ accepiſſe gram oꝛã⸗ di qᷓ; pdicãdi.ſᷣm aũt Ph̊ m.j. Politi.debemus ſꝑ vti rebo ad id ꝓpter qð date ſuntnob a ſapien tiſſimo datoꝛe. Scðo ad hoc inducebat᷑: qa in oꝛatiõe videt᷑ lucrũ ⁊ cumulatio graꝝ. Inpdi⸗ catiõe vᷣo diſtributio donoꝝ celitus acceptoꝝ. Tercio:qꝛ in oꝛõne eſt purificatio interioꝝ affe ctuũ:vnitio ad vnũ verũ ⁊ ſummũ bonũ cũ vi⸗ goꝛatiõe vᷣtutj. In pᷣdicatiõe vᷣo ſpũaliũ pulue/⸗ riatio pedũ:diſtractio circa młta ⁊ relaxatio di roꝛibo ꝑ oꝛationẽ diuinũ bñplacitũ CCxxVI ſcipline.Quarto:qꝛ in oꝛone deuʒ alloqmur:⁊= ipſe nos:et q̃ſi angelicã vitã agentes inter ange/ los cõuerſamur In pᷣdicatiõe vo mulqᷓ opoꝛt⸗ vti cõdeſcẽſionibj hũanis ad hoies:int᷑ eos vi⸗ uendo:hũana videre ⁊ cogitaxe:dicere ⁊ audire Sed ꝓ alia ꝑte.ſ.ꝙ pᷣdicationi potiꝰdeberet in⸗ ſiſtere ⁊ vacare argumentũ erat q̊d pᷣ oib põde rat apud deũ.ſ.ꝙ vnigenitus dei filius qͥᷣ eſt ſa⸗ plentia patris:pter ſalutẽ aniaꝝ deſcẽdit de ſi⸗ nu patris vt ſuo mũdũ infoꝛmas exẽplo vbuʒ⸗ ſaluᷓ homibo loqret᷑:q̃s ſacri ſanguis pꝛedo re dimeret ⁊ mũdaret lauacro ac poculo ſuſtenta ret:nihil ſibi oino reſeruans q̊d nõ ad ſalutem noſtrã liberalit᷑ erogaret.qꝛ nos oia debemus agere ßm exemplar eoꝝ q videmꝰ in ipſo tanq; in mõte ſublimi:videt᷑ magis placitũ deo ꝙ in⸗ termiſſa oꝛõnis qᷣete foꝛas egrediat᷑ ad pꝛedica nonis laboꝛẽ.Hijs ò̊ argumentis ad gtes exi⸗ ſtẽcibo licet multa noſſet tam ſpũ ꝓphetcico qᷓ; ir⸗ radiatiõe diuina:tñ hãc q̃ſtionẽ ad liquidũ diſ ſoluere nõ valebat deo ſic ꝑmittẽte vt pᷣdicatio⸗ nis ſibi iniuncũ officiũ potius diuina autoꝛi⸗ tate q; hũana volũtate declararet᷑ aſſumptũ ab ipſo:⁊ a deo ſibi pᷣceptũ ⁊ impoſuũ.Cũ igit᷑ hu⸗ millimꝰ eſſet:nõ erubeſcebat a minoꝛibo parua qrere qͥ magna didicerat a magiſtro ſupꝛemo. Vñ miſit fratrẽ Maſſeũ ſocũ ſuũ ad fratrẽ ſil⸗ ueſtrũ:qͥ in mõte ſubaſio ĩ loco de carceribb mo rabat᷑:⁊ erat tate ſccitatis ⁊ gr̃e ꝙ qͥcqd in oꝛõne a deo petebat ſtatim exaudiebat᷑:⁊ cũ eo loque⸗ bat᷑ ſicut amicꝰ cũ amico.Et ꝓpterea ſcũs Fran ciſcus magnã deuotionẽ ⁊ fideʒ habebat in eo. ꝛefato igit᷑ fratri Silueſtro miſit dicendo vt upplicicer deũ ro garet q̃tinꝰ ei indicaret qð ſibi plus placeret:an ꝙ alijs pᷣdicaret:vel ꝙ oꝛatiõi ↄtinue vacaret.Etſilr ad btãm Claram milit vt ipſa cum aliquibo de magis pun ⁊ oallo ſo uꝑ hoc po ſtularet. Frater aũt Maſſeꝰ ſodo aſſũpto ꝑre/ xit ad eos:⁊ illis ambaſiatã fecit beati Frãciſa. Statim ꝭ̊ btũs frater Silueſter ad oꝛationẽ ꝑ rexit:et in oꝛõne diuinũ reſponſũ habuit. Etad fratrẽ maſſeum exiẽs dixit. Hec dicit dñs vt di cas fratri Frãciſco ꝙ ipᷣm nõ ꝓpter ſe ſolũ voca⸗ uit:ſed vt frucũ faciat aiaꝝ:⁊ multos ꝑ euʒ lu⸗ cret᷑. Idẽ q̊ͥʒ rñdit btã (lara:dicẽs ſe babuiſſe a dño ꝙ ſuũ bñplacitũ erat vt ad pᷣdicãdũ exiret. Reuerſo igit᷑ fratre Maſſeo btũs Frãciſe euʒ in charitate recipiẽs illi pedes abluitꝛ refectiõeʒ parauit.Deinde cibo ſũpto eũ vocauitad ſiluã. etnudato capite: mãaãibo cãcellatꝭ genuflectẽs in terro gauit di.Quid iubet dñs meꝰieſus xpᷣs vt faciã. Rñdit aũt frat Maſſeꝰꝙ taʒ ſctẽ Clare et ſoꝛoꝛibus qᷓ; fratri Silueſtro vna erat faca re ſponſio Jeſu xpᷣi ſq; ꝙ volebat eũ ire ad pᷣdican dqũ:qꝛ ipᷣm nõ vocauerat/ꝓpt᷑ ſetm̃.ſed enaʒ ꝓpt ſalutẽ alioꝝ.Ex qͥbo patet pᷣmũ.ſ.ꝙ ad pᷣdicãadũ pniam btũs Fraciſcꝰ inducxꝰ fuit diuia inſpira⸗ D 2 . tione:imo pᷣcepto. Et cõſequenter ad inſtituen / dum ipᷣm oꝛdinẽ de pnia. Z Ecũdo inſtituit iſtũ osdinẽ mediate fer⸗/ 8 uenti pdicatione. Unde de illo ait ſctũs Boonauẽé.in.iiij.ꝑte legẽde maioꝛis.Fa⸗ ctus igi᷑ euãgelicus pᷣco ciuitates circnibat ⁊ ca ſtra:nõ in docis hũane ſapie verbis.ſed in vᷣtu teſpũs annũciãs regnũ dei dno dirigẽte loqn⸗ tem reuelationibo pᷣuijs:⁊ ſermonẽ còfirmante ſequentibo ſignis.Erant aũt ipſius eloqᷣa vᷣtute ſpũuͦſſcti plena:⁊ medullas coꝛdis penetrantia. ita vt in vehemẽtẽ ſtupoꝛẽ audiẽtes cõuerterent et obſtinatoꝝ mentes efficacia vtuoſa molliret Vnñ pdicatlois eius feruoꝛe ſuccẽſi qᷓ; plurimi vtriuſq; ſexꝰ in cõiugali pudicicia dño famulã tes:ſᷣm foꝛmã a viro dei acceptaʒ nouis ſe pnie legib vinciebãt.quoꝝ oꝛdinẽ tꝑis ĩ ꝓceſſu fra/ tru de pnia vir dei appellãdũ decreuit. Hec ille. Ercio iſtum oꝛdinẽ inſtituit ʒe/ A t lo chanitan .Vn in eius legẽda ðꝛ ꝙ ba bita reſpõſione pᷣdicta a fratre Maſſeo ſurgẽs cõtinuo ſuccinxit ſe:nullaq; ꝓꝛſus mo⸗ ra cõtracta dixit ipſi fratri Maſſeo. Eamꝰ. Ip⸗ ſumq; aſſumẽs in ſociũ ⁊ fratrẽ Angelũ ibat cũ tanto feruoꝛe vt diuinũ exeqret᷑ imꝑiuʒ:tãq; ce⸗ leriter ꝑcurrebat ac ſi facta manu dni ſuꝑ eũ no usa induiſſet e celo virtutẽ.q̃ſi em̃ fulguri impe/ tu ſpũs ꝑgebat nõ attendendo ad viã ſeu ſemi/ tã. Et ſic eundo deuenit ad q̊ddã caſtrũ noie ca nanrniũ qðo eſt diſtãs ab Aſſiſio ꝑ q̃ttuoꝛ miliaria et eſt ꝓpe beuaniũ:⁊ vulgarit᷑ ðꝛ canaio.In q̊ qͥ/ dem caſtro cũ tanto feruoꝛe pᷣdicauit ꝙ oẽs tazs viri q́;młieres volebãt relicto caſtro ire poſt eũ. Sctũs vo Franciſc dixitillis.Nõ faciatis.qͥa ego oꝛdinabo ꝓ ſalute veſtra qͥd agere debea Et extũc cogitauit facere ipᷣm terciũ oꝛdinẽ qͥ di/ cit᷑ cõtinentiũ ſeu fraty ⁊ ſoꝛoꝝ de pnia. Pꝛedi cca aũt cõfirmat ſccã mater eccłia que in officio elius canit. Sctũs Fraciſe pᷣuijs oꝛationũ ſtu⸗ dijs qͥd faciatinſtructus:nõ ſibi ſoli viuere:ſed glijs ꝓficere vult dei zelo ductus. EkEetuũda pncipalis cõtemplatio circa iſtũ 89 oꝛdinẽ ð? ꝑfectionis. Pꝛo cuius expedi to ne eſt ſciendũ ꝙ iſta regla eſt magne pfectiõis ↄtentiua:⁊ eius obſeruatio eſt magni meriti. Un ſcũs Bonauẽ.in legẽda bti Franci/ ſci ait. Sicut in celũ tendentibo pnie viã oibo cõ ſtat eſſe cõem:ſic ⁊ hic ſtatꝰ cericos ⁊ laicos:vir gines ⁊ cõiugatos in vtroq; ſexu admittẽs q̃n⸗ ti ſit apud deũ meriti:ex pluribo ꝑ aliqͥs ipſoꝛuʒ patratis miraculis inoteſcit Hec ille. Dico igi wꝙ in iſta regla cõtinent᷑ duodecim ꝑfectiões de ſacro fonte euãgelij et veteri teſtamẽto collecte: q ſunt tanq;.xij.poꝛte Hierm Apoc.vl. C Riuimo em̃ cõtinet fidẽ.qꝛ opoꝛtet ſᷣm te/ p noꝛ?èẽ ipſiꝰ regule ꝙ hũc oꝛdinẽ ingrediẽ iiess ſint fideles ac cacholici ⁊ eccłie roma ne obediẽtes.et ꝙ pᷣus examinent᷑ de fide catho XXVII lica:ita ꝙ, nullus hereticus in eo recipiat ? ſifu iſſet receptꝰ expellat᷑.quia fides eſt fundamentũ oĩm virtutũ:iuxta illð ad Heb.xj.Fides eſt ſpe⸗ randaꝝ ſubſtatia reꝝ ⁊c. Et vbi nõ eſt füdamẽ tũ ſuꝑedificari nõ pot.c.cũ Paułꝰ.j.q.j. Et ſine fide umpoſſibile eſt placere deo: ad Hebᷣ.xj. Et bec ꝑfectio ſumpta eſt in euãgelio Joh.xx. vbi ait dñs. Noli eſſe incredulus ſed fidelł.et Ecci.ij ðꝛ.Qui tuneᷓ dñm credite illi.?⁊ Apoc.ij.ait do minus.Eſto fidelis vſq; ad moꝛtem ⁊ dabo ti⸗ bi coꝛonam vite. Eiñcũdo ↄtinet ſpem.qꝛ hoꝛtat᷑ ad pniaʒ. 8 Pꝛo miſit aũt deꝰ in euãgelio vita etnã penitẽtibo:di. Matthᷣ.iiij. Pniam agite appꝛopinqᷓbit em̃ regnũ celoꝝ.Ecotra vo eſt de no penitẽtibo: qby ö? Lu. xiij. iiſi pniam babu/ erii:oẽs ſimul ꝑibi. Cum igit᷑ iſte oꝛdo ſit de pnia:ideo qͥlibet eiꝰ regulã obſeruãs põtſpera⸗ re vitã etnã:⁊ dicere deo cum ꝓpha pᷣl.xxx. In te dñe ſperaui:nõ cõfundar in eternu. E Ercio ↄꝓtinet chanitatẽ. Nã pᷣcipit recõcili t gtionẽ? cũ ꝓxio.Et hoccolligit᷑ er euãge/⸗ lio Mat.v.vbi ſaluatoꝛ ait.Oiligite ini⸗ micos vros ⁊c.Et ibidẽ.Si offers munꝰtuum ad altare:⁊ ibi recoꝛdatꝰ fuerꝭ qꝛ frat᷑ tuꝰ habet aliqͥd aduerſum te:dimitte ibi munꝰtuũ ⁊ vade pus recõciliari fratrituo:et tũc veniens offeres munꝰ tuũ.Deꝰ em̃ nõ hʒ grata oꝑa q̃ faot ille qͥ eſt in diſcoꝛdia ⁊ odio cũ ꝓxio ſuo.Uñ inqͥt Au guſt. in li. de vᷣbis dñi. Nõ põt cõcoꝛdiã hr̃e cũ xpo qͥ diſcoꝛs voluerit eſſe cũ xpᷣiano.Debe g̊ remittere iniurias hijs qͥ vos offenderũt: iuxta illud Leui.xiiij. Ne meminer iniurie cuiũ tuo⸗ rũ.Et diligere ꝓxcimũ:⁊ nullũ odio hr̃e. Ait em dñs Match.xxij. Diliges ꝓximũ tuũ ſic̃ teipᷣm Nã nullus ſine charitate põt ſaluari.c.nullꝰ.de peni.diſt.vij.Et iõ inqͥtapłs.j.ad Coꝝ.xiij. Si linguis hoĩm loqr ⁊ angeloꝝ:charitatẽ aũtnõ habeã nihil mihi ꝓdeſt ⁊c̃. Itẽ poſt annũ ꝓba⸗ tionis hãc reguiã ꝓficens vouct ſeruare pᷣcepta dei.qð ꝑtinet ad dilectõeʒ:dicẽte dño Joh.xiiij Si diligit me mãdata mea ſeruate.Et ꝓmittit ſatiſfacere ſi qͥd ↄ regulã fecerit.qꝛ Luc.xij. dicit᷑. Seruꝰ ſaẽs volũtatẽ dñi ſui⁊ nõ faciẽs: plag vapulabit mulq. Et ſic ꝓfeſſus nõ põtamplii redire ad habitũ ⁊ vitãÄã mũdanã.qꝛ ait dñs Zu. ix.Nemo mittens manũ ſuã ad aratrũ ⁊ reſpici ens retro apt?eſt reꝗᷓ dei. Sicẽ em̃ arans ⁊ retro aſpiciẽs nõ facit reciũ ſulcũ:ſic in ſeruitio deire tro aſpiciẽs nõ recte ambulat in eiꝰ obſeqᷣo. F Uarto hec regula ↄtinet iuſticiaʒ. Uult em̃ ꝙ ülle qͥ eſt obligatus alterni cõcoꝛdet ſecũ ſoluẽdo:fideiubẽdo vel pignꝰ dan do. Et hec eſt vera iuſticia que vult vnicuiq; tri bui qð ſuũ eſt.l.iuſticia.ff.ð iuſti.⁊ iu.⁊ inſtieo/ dẽ.in n. ⁊.c.ſi ſecłi leges.xij.q.ij.Et hoc colligit ex euangelio Matth. xviij. Redde qð debes.es Match.xxiij. Reddite qᷓ ſunt ceſanis ceſaxi:⁊ ꝗᷓ ſrtide licſig gwicnngzen ſicidintaut ſuorriurn clemlan icblgrrinl immu np⸗ Znenmlhenh⸗ einitescndi cheelnago ſenniiq Nice⸗ joa fu⸗ Nerauntümi fſockecincinegn Vunbeen ia ſocrietu ogranegnann Cale icrininan Ciſtogſononi isghitfimi⸗ /Mivabi Wlrpoirlker citsrniſrrt penoe Etboccol R dihonedorulen Apias Nöchen⸗ Dckeſtdoc ne gardisfung⸗ cpleolnolapns fooluetdenatßr nnllinmaeq ſubn ſicapinfnnat — =S Nncſrepoſinrind finpcirpſinſt iſsergologar lrinenſrercgun ſie Aantlolaln Manno nus Gban nosn mdaangllhmi⸗ Gacedlinge igkaangul Iminimenadn indieincicſuse mnädtanrer hſcneaant, ulpnon octne 6depen . en l ht naken⸗ rci A— i toni; — 1 d.“ d ſindee Skiken. ſnkifn npif n nſifegenid ichuano⸗ den iniuncani Hüodtobieid „ eInte// l. ⸗D s as ortrmiun imizn fougionnin Närdio ii lences:pl snhötan nigeandis armütre; Eem mmstſ⸗ ſcinſanno xnchoſeſ anclufiag ſ. A 4 17 „Aus alen CNW ms uit ꝓ Laʒaro moꝛtuo. Folium ſunt dei deo. Sine hac em̃ vᷣtute nemo põt cõ/ ſequi vitã et᷑nã.qꝛ ſᷣm oẽs theolo gos in.iiij.di. xv.quicunq; iniuſte poſſidet rẽ aliens: vel ↄ iu⸗ ſtiaã dãnificauit aliquẽ ⁊ nõ vult reſtituere ⁊ ſa tiffacere:viuit in pctõ moꝛtali. Uñ ðꝛ in c.pcmm. de reg. iu.li.vj.Nõ remittit᷑ pctm̃ niſi reſtituatur male ablatũ.Quia etiã ſᷣm iuſticiã nemo põt al teri obligare rẽ q̃ alicui eſt particulariter obliga ta. Cũ vxoꝛes ſint poſite ſub viri ptãte:dicẽte ð o pᷣme vroꝛi Beñ.iij.Sub viri ptate er ⁊ ipᷣe dñũa bit᷑ tui.de q̊ etiaʒ hr in c.maniteſtũ.⁊.c.eſt oꝛdo. ⁊.c.hec imago.⁊.c.ch caput.et c.mulierẽ.et c.mu lier. xxxiij.q.vl.ideo oꝛdinauit hec regula ꝙ ma/⸗ ritate nõ poſſint iſtũ oꝛdinẽ intrare marit inui⸗ tis.Et hoc colligit᷑ ex euãgelio Johis.iiij.vbi ðꝛ ꝙ cũ mulier ſamaritana petiſſeca xpᷣo aquã ſa⸗ lutarẽ de q̃ locutꝰ fuerat ipᷣe dñs: dixit ei Jeſus Uade voca virũ tuũ. Hec em̃ aqᷓ ſaluta Pisni ficat hãc ſanctã regulã. Vinto hec regła cõtinet pietatẽ. Pꝛimo q erga ꝓpꝛiã aiaʒ:iuxta iũllð Ecci.xxx. Li⸗ ſerere aie tue placẽs deo. Et ideo ne con⸗ tingat ex inopinata moꝛte inoꝛdiatũ aliqͥd relin qui⁊ aliquẽ dãnari:vult vt qͥlibet ſic oꝛdinet fa cta ſua ꝙ ſꝑ moꝛi ſit paratꝰ. Pꝛopt᷑ qð ſtatuit ꝙ oẽs qͥ hñt factionẽ teſtamẽti: faciãt illud ifra tres mẽſes ab ingreſſu oꝛdinis:vt adueniente moꝛte poſſint libere vacare ſacramentj eccłie ſu ſcipiẽdis:⁊ trãſire de hac vita ſine aliq̃ tꝑalium occupatiõe.Et hoc collectũ fuit Eſa.xxxviij.vbi ðꝛ.Diſpone domuitue ⁊c̃. Itẽ ↄtinet pietatẽ er/⸗ ga ꝓxios:dũ pᷣcipit vt oꝛent ꝓ viuis ⁊ defuncd. Dicit em̃ Augꝰ.in ſer.ad here. Cupis vttui mi⸗ ſereat᷑ dñs:fac vt ꝓxio miſerearis.Tantũ em̃ re cipies in alia vita qntũ facies in pᷣſenti.Itẽ vult vt ſoluat᷑ denariꝰvſualis maſſano deputato ſe mel in mẽſe qͥ ſubueniat᷑ pauꝑib ⁊ infirmis.Et ſi q eoꝝ infirmat᷑:viſitet᷑ a miſtro ⁊ ab alijs:vt audire poſſint in die iudicij dũm eis dicẽtẽ. In⸗ firmꝰ erã ⁊ viſitaſt me Mat.xxv. Itẽ vult ſi aliqᷣs ex ipſa ſocietate moꝛiat᷑:alij faciãt eũ ſepe/⸗ liri ⁊ interſint exequijs eiꝰ.⁊ ꝙ litterati ꝓ aia ip⸗ ſius dicant.l.pſalmos.Alij vo.l.pater nr̃.Et ꝙ qͥibet anno ꝓ viuis ⁊ defunci ipſiꝰ oꝛdinis fa clat qͥlibet eoꝝ tres miſſas celebꝛari. Et ꝙ litte⸗ rati dicant pſalteriũ.alij centũ pater noſter ꝓ di cta cã.Ecce qᷓnta pietas huiꝰregłe. Hoc aũt col⸗ ligit᷑ ex euangelio Mat.x.Si qͥs dederit vni ex minimis ⁊c.et Mat.xxv.vbi dñs ait ſe dictuꝝ in die iudicij ſuis elecꝗ. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c.?⁊ Matthᷣ.ix.ac Lu.vij.⁊.xxiij.vbi chꝛiſtus oꝛauit ꝓ ꝓximis.et Jobis.xj.vbi oꝛa⸗ P Erſrto cõtinet hũilitatẽ dũ oꝛdinat ꝙ oẽs 8S tam vini q; mulieres induantur matel⸗ lis de pannis vilibus in pᷣcio ⁊ coloꝛe: iuxta illud Hieronymi ad Ruſticũ monachuʒ dicend. Uilis tunica contemptũ ſeculi ꝓbet:ita CCXXVII dumtarat ne animus tuus tumeat:ne babitus ſermoq; diſſentiat. Siłr hec regla phibet oẽm libo: vt in oibo ꝓteſtent᷑ huilitatẽ quam in coꝛde multo mag hre debent. Et hoc colligiẽ Mat. curioſitatẽ ⁊ vantitatẽ in veſtibo:in cingulo ⁊ pel X. vbi dñs ait.Diſcite a me qꝛ mit ſum ⁊ bumi lis coꝛde.Continet etiam hũilitate dum ſubijcit oẽs ipſius oꝛdis ta miſtros qᷓ; alios coꝛrecciõi — et ſubiecuõi epi et viſitatoꝛis. Papa aũt Sixtꝰ qrtus ꝑ pᷣuilegiũ ſuũ qð incipit Romani põti/ ficis ꝓuidetia.cuiꝰ troſſumptũ autenticũ rome facũ ego habeo:ſubijcittotaliter ipᷣm oꝛdinem viſitationi⁊ coꝛrectiõi generalis ⁊ ꝓuinaalium miſtroꝝ ⁊coꝝ vicarioꝝ ⁊ viſitatoꝝ ab eis depu tatoꝝ oꝛdis fratrũ mino ⁊:et inhibet qᷣbuſcũq; pᷣlatis eccłiaſticis ne de cetero vllatenꝰ de ipſoꝝ fratrũ acſoꝛoꝝ de pnia viſitatiõe vel coꝛrectiõe ſe intromittãt vel pᷣdictos fratres minoꝛes aliqᷓ liter impediãt in pᷣdictis.concedens ipſis viſita toꝛib vt oĩa eccleſiaſtica ſacramẽta eis miſtrent qñ ſibi videbit᷑.Que oĩa fecit vtpᷣdicꝰ oꝛdo me lius gubernet᷑ ⁊ regulet᷑ac in maioꝛi hũilitate 2 religioſitate cõſeruet᷑. Hec aũt hũilis ſubiecio eſt collecta de euãgelio Luẽ.ij. vbi de dño Jeſu ðꝛ. Et erat ſubditus illlis. 7 Eptimo hec regula ↄtinet honeſtatẽ:dũ 8 pꝓhibet cofeſſoꝛes ſuos inteſſe pompis et ſpeccaculis mũdanis:choꝛeis:iocula tionibo:ludis diſſoluꝭ: cõuiuioꝝ comeſatiõib et hmõi.Et imponit vt q̃ntũ in eis eſt totã fami liã ſuã ab hijs reuocẽt.quia Amos.viij.minat᷑ dñs di. Cõuertã feſtiuitates veſtras in luctũ: et oĩia cãtica veſtra in planctũ. Pꝛobibent᷑ etiã ta⸗ les cõuerſari in loꝗ inhoneſtꝭ:⁊ cũ ꝑſonis tur⸗ pibo.qꝛ talis qͥſq; reputat᷑ q̃lis in ext᷑ioꝛibi vide tur.l.itẽ apud labeonẽ.S.ſi qͥs vᷣgies.ff.de iniu. Itẽ hec regula rõne honeſtatis pᷣcipit vt caueãt a iuramẽtis maxie illici:⁊ ꝙ nõ recipiant iura⸗ mentũ niſiꝓ pace ⁊ hmõi.Qð acceptũ ẽ ex euã/ gelio Mat.v.vbi dñs ait. Nolite iurare oino. Sit aũt oĩs ſᷣmo vr:eſt ẽ:nõ ñ.Itẽ pᷣcipit ne de ferãt arma niſi de miſtroꝝ licẽtia.qð acceptum eſt ex eus gelio Matth.xxvj. vbi dñs ait Petro Mite gladiũ in locũ ſuũ.et Dat.v.Eſto ↄſen tiens aduerſario tuo dũ es in via.Et.vj.ca.Ego aüt dico vob nõ reſiſtere malo.ſed ſi qͥs te ꝑcuſ⸗ ſerit in vnã maxillã:pᷣbe ei ⁊ alcera. Et ſi qs vult tunicã tuã tollere:dimitte ei ⁊ pallũu. K CCtauo hec regula ↄtinet ſobꝛietatẽ ⁊ ab o ſtinentiã.qꝛ vult vt ſintↄtenti bina refe⸗ ctiõe in die:niſi foꝛte laboꝛibo ſint pꝛeſſi vtpluriba egeant refectiõibi.Et vttoto anno in die lune ⁊ mercurij nõ comedant carnes niſi in itinere vel religioſoꝝ cõuẽnb:ſi qꝗͥ veſcunt᷑ car⸗ nibi. Nã tüc indulget ſeus Fraciicus ꝙ cũ ip cõfoꝛment᷑ in ooꝝ domibo. Itẽ in infirmitate:in q̃ medicoꝝ ↄſciaʒ ſeq̃nt᷑. Et in flebotomia:poſt quã tribo dieb carnes eomedere poſſint:niſi aæ Bermo r ””ðü 4 — M nnaarae cidat dies a lege poſitiua ꝓhibitus: vt dies ve⸗ lant᷑ de ſocetate facta trina admonitiõe.qꝛ dicit Na Sahtn 8 9 ege Pounn 8 vEr. . 4. dmonitiõe. qꝛ dicit ges itan nerꝭ aut vigile ⁊ hmõi.Si etiã dies natalis dniñt dñs Match.xviij. Ue homi iſlli ꝑ quẽ ſcadailũ ſito⸗ gc veneriti die vener put co mederetarnes.c.expli venit.Etiteꝝ. Qui ſcadaliſs auerit vnũ de puſuk re e cari. de obſerua ieiunij. et in illis feſtꝭ qͥ ponitre iſtis q in me credũt: expeditilli vt ſuſpẽdat᷑ mo⸗ d Cotn gula. Itẽ pꝛecipit vt toto anno ſemel in hebdo la aſinaria in collo eius:⁊ demergatr in ꝓfundũ Annie mada ieiunẽt.ſ.ſexta feria.⁊ a feſto oim ſancto⸗; maris ?tc. 4 Nne rũ vſq; ad paſca addãt ieiunio die mercurij. Et Ndecimo cõtinet vnionẽ: pᷣcipiẽs vt qli/ aidugtn ꝙ a ſcõ Martino vſqʒ ad natale dñi ieiuniuʒ v bet mẽſe cõueniant in vnũ ad audiendã ine i ſeruẽt: excepta dñica: niſi legitima cauſa eos ex/⸗ regul. Itẽ iubet vt in pace viuãt ſiml:et Niun ie cuſet a ieiunio. Itẽ ꝙ qᷓdrageſunã cõem incipi / ᷓ ꝓrimis. Unitas em ⁊ cõcoꝛdia eſt vnũ depᷣ⸗ i⸗ Ciy anta qͥnq̃ geſima. Hec aũt abſtinetia collecta ? apuis bonis ꝗ in cõgregatioõiby ⁊ oꝛdinib⸗ eſſe aſii⸗ u⸗ Lu.xxj.vbi ait dñs. Attẽdite ne foꝛte grauentur pñt:dicente ꝓphᷣa pſ. cxxxij. Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; io nmni un coꝛꝑa vr̃a crapula⁊ ebꝛietate ⁊ cur huius ſecu cundũ ⁊c. Duo decio ↄtinet diſcretionẽ.qꝛ in. otnl 8 li. ec Matth. ilij. exẽplo xpᷣi ieiunãtis qᷓqraginta oibo qꝗᷣ pᷣcipit regula põt diſpenſare viſitatoꝛ.Et ſufeenci⸗ dieby ⁊ q̃draginta noctibi.et Ecci.xxxvij.vbi ðꝛ. hoccolligit Jobv. vj.?ẽ Matth. xiiij. vbi ait dñs nannt 4 Moli auidus eſſe in oĩ epulatiõe ⁊c. L Facite eos diſ cũbere. Qð põt intelligi dictũ viſi inguthnſt⸗ Ono cõtinet deuotionẽ. Na vult ꝙ ante tatoꝛibo:cũ vi derint neceſſicatẽ vel rònabilẽ cau nnngiin n t⁊R poſt refecionẽ dicãt oꝛationẽ dnica. et ſam. Ois em pnia debet eſſe diſcreta. qꝛ diſcre⸗/ igoftopue vtq̃tidie ꝓ poſſe miſſam audiãt: et ꝙ in tio eſt mĩ oinn ihtutũ.c.. de offi. cuſto. ⁊.c. pſen⸗ ſolſtntodd nocte ad matutinũ ⁊ oꝛationẽ ſurgat niſi cauſa tiũ.j.q.v. Uirtꝰ ãt idiſcreta ꝓ vicio reputa Des nnicſülumnn rõnabilis eos excuſet: ? ꝙ clerici dicqt offieeaum em nò exigu ab homib niſt id qð facere pñt.Et hefetzün ſ̃m oꝛdinẽ ſcẽ romane ecclie: vł ecckie cathedra ideo nimia auſteritas in vigilijs ⁊ lieiunijs rep oCeralehn lis vbi babitãt. Nõ clerici vᷣo dicãt ſeptẽ hoꝛas hendit᷑ in c. nõ mediocriter. de ↄſe.di. v. Dicut g niconfe⸗ canonicas: vt poſſint in vita eterna dicere deo nimis negl igẽs eſt deo exoſus:ita etiã nimiũ ac Phpeſedenn Septies ĩ die laudẽ dixi tibi ⁊c.pᷣſ.cxviij. Quas indiſcrete auſterꝰ ei nõ placet.qꝛ oĩa extrema ſũt ſloofmn hoꝛas debẽt dicere h̊ mõ.viq; ꝓ matutino duo vicioſa:vit ðꝛ.ij.Eth. Mediũ aũt tenuere bti:vt Analtcicne decim pater nr̃.ꝓ ſingulis aũt hoꝛis canoniò ſe ait glo.ini auten.de cõſu.S.j.Et ideo Ouidiꝰi.ij. ickautus ptẽ: addito in pᷣma ⁊ cõpletoꝛio Miſerere ⁊ cre methan 10ꝛ. inqt. Inter vtrũq; tene mediũ tutiſ⸗ iifl udr do. Hec aũt collecta ſunt Deut.vj.et Mat.iiij. ſimꝰ ibis.Aliã qͥʒ diſcretionẽ cõtinet hec regula Munirſmnd vbi ð Dñm deũ tuũ adoꝛabis etilli ſoli ſerui/ ſq; ꝙ vniſtni ĩ bacſocletateñ poſſint eligi advitã Vrſnlirulnnnt es. et Qu. xviij. Opoꝛtet ſp oꝛare ⁊ nunq; deficeè ſed acl tẽpꝰ: vt oẽs hr̃e poſſint ſus ꝑtem oner et nyflouocſetn re. Itẽ ꝙ vadt ad ecclias deum laudaturi. QOðöð bonoꝛis:⁊ vnꝰ nõ ſꝑ graue?᷑ tali onere. Officia Crizrin Lapop colligi Mat.xxj. vbi dñs ait. Oomus mea do. ein ? honoꝛes eq̃lit᷑ debẽt diuidi in ciuitate.l.qͥ Nbr Jnculmefe mus oꝛatiõis vo cabit᷑. Et ibidẽ ðꝛ ꝙ pueri da⸗ oꝛiginẽ. S.pᷣſes.ff. de mune.⁊ hono, Eſt qͥʒ alia (ötili oder mabãt in tẽplo.Oſanna filio Dauid. Itẽ pᷣepit rſcretio hui regule. Uult em Nicolaꝰq̃nus qᷣ Clulncreicole vt confiteant᷑ ⁊ cõicent ſaltẽ tribo vicibo in anno ipſam regulã cõfirmauit ꝙ nullus peccet moꝛ/⸗ Erdoſubin ſq; In feſto dñice reſurrectõis: penchecoſten: ac taliter traſgrediẽdo aliqͥd de hijs qͥ in ea ↄtinen npuobanon⸗ natiuitat dñi. Per ↄfeſſionẽ em hõ acqrit graz tur. O ſũma cõſcie qes.Et ideo inqt dñs Mat. addakfid 2 miſcdiam a deo. Etideo inqt Os. õfitemini Vj. Tollite iugu meũ ſuꝑ vos:⁊ inueniet reqᷣeʒ lciſup au dño qm̃ bonꝰ:qm in ſeculũ milcoͤia eiꝰ. Itẽ per aiab vfis. Jugu em̃ meũ ſuaue eſt ⁊ onꝰmeuz laßins hac cõfeſſionẽ aꝑiunt᷑ poꝛte ꝑadiſi.etideo ait idem leue. Lcet aüt coiter votũ de ſui natura obliget uuenpſamreg ꝓpha pᷣſ.xcix. Introlte poꝛtas eiꝰ in cõfeſſiõe. De ad ſeruãdũ ꝓmiſſuz ſub pena pcei moꝛtalis: tñ Ehiginht cõione aũt dicit dñs Joh.vj. Qui mãducatme votũ qð fit in ꝓfeſſione buiꝰ regule nõ obligat Eleackiwn am carnẽ⁊ bibit meũ ſanguinẽ habet vitã et᷑nã. niſi ad veniale.qꝛ vouentes nõ intendũt ſe obli aſr dinn etin me manet: ⁊ ego in eo.Etibidẽ. Quimaädu gare niſi ſᷣm qð obligant᷑ ex pcepto regule ᷣm ugniliche cat hũc panẽ viuet in eternũ. Pꝛopt᷑ qð de lau⸗ volũtatẽ ſr Bmiponftcglplain regulã appꝛobãg. ſceepkiacont dabili ↄſuetudine oꝛdis nõ ſolũ cõfitent᷑ ⁊ acij/ He igit᷑ duodecim pꝑfectiões ſunt duodedʒ flo Dichrglice piunt coꝛpꝰ xrpᷣi illis trib⸗ vicibo qᷣ ponunt᷑ in re res pulcerrimi.duodecimq; ſtelle paradiſi q in mugainde dn gula:ſed etiã pluribo alijs in anno. W bac regula cõtinent᷑. Que oia ſi qͥs ꝑfecte obſer⸗ didoit wa tcimo hec regula cõtinet exemplaritat uauerit:poterit dici de ulo illð Apoc. xij. In ca⸗ denntin d Pꝛecipit em̃ vt dent bonũ exẽplũ pꝛoxi/ pite eius coꝛona ſtellaꝝ duodeqm. Et btõ Frã/ meſto anßh Uj„ mis: vt ſint foꝛma religioſitatis:doctri/ ciſco inſtitutoꝛi buiꝰ regłe illud pᷣſ.xx. Poſuiſti “ na oĩs vᷣtud:et exeplar bonoꝝ opex mũdanis in capite eiꝰcoꝛonã de lapide pᷣcoſo. Hecei ſaã rach cũ qb babitãt ⁊ couerſant᷑. Oð colligit᷑ Mat. regula eſt illa q obſeruatoꝛes ſuos coꝛonat in 4 Cmnon v. vbi dñs ait. Vos eſt lux mũdi. ſicluceat lur celis. Et ideo ꝓfitentibo eã ꝓmittit᷑ vita etna: dũ komfon veſtra coꝛã hoibo vt videãt vra bona oꝑa⁊ glo recipiens eos ad ꝓfeſſionẽ dicit cuilibet eo . Et ulſas nulins nfficentpatrẽ veſtrũ qͥ in celis eſt. Itẽ pꝛecipit vt ſi hec obſeru auerꝭ ꝓmitto tibi vitã eternã. Ipſa idoChdl⸗ qq ꝓximũ ſcãdaliſant⁊ ei dãt malũ exẽplũ: expel qʒ eſt ſepes ad diuina mãdata ſeruãda.Eſt eius euuri/ Ne iſcni ude hittn Anne 4 Nhiri laini börſne a müde⸗ umheſe garignn. nRis Nist une Sincinri eſuägagt widiinanen i ſiazu cbisind mecktoneh uinmn il õ iimmuitſe manlln ſgli unnddi⸗ ſwn dodttn⸗ ſcigmnol⸗ ſiegiun, 13oln) Folium obſeruatio et renouatio ſacramẽeti baptiſmalis in q́ oẽs chꝛiſtiani renũciaueruũt diabolo ac mũ do ⁊ põpis el.c.pmũ.deↄſe.diſt.iiij. Et ideo ſũ ma deuotiõe debet recipi ⁊ obſeruari. O Nao ad tercio pncpalẽ cõtemplationẽ.ſ. q exaltatiois ⁊ dignificanõis hulꝰ regule Dico:ꝙ valde ſublimata eſt ꝓpt᷑ nouem dignitates qᷓs habuit. Pꝛimo ꝓpt bullacioneʒ. lã ad oſtendenda excellentiã iſtiꝰ oꝛdinis ⁊ re⸗ gule:chꝛiſtus inſigniuit inſtitutoꝛẽ ipſiꝰſigillo ſue paſſiõis.UVñ ipſe aitad Gal.vj.Ego em ſti⸗ — gmata dni Jeſu in coꝛꝑe meo poꝛto. Quia em̃ appoſitio ſigilli autẽtici dat fidem veritati. c.ſcri/ pta vo.auten.de fide inſtrum̃toꝝ.ideo nõ ſi igil lo cereo vel plũbeo aut aureo:ſed ſigillo dei vi/ ui voluit hanc regulã eſſe plũbatã.Secũdo eſt ſumme dignificata ꝓpt᷑ delationẽ. Jpſe em xpᷣs q̃ſi ipſo faco pᷣnũcians tres oꝛdines a btõ Frã aſco inſtituẽdos detulit indumẽtũ coloꝛis bir⸗ retini.Nã illa tunica incõſutilis qua ꝓpꝛijs ma/ niby ei fecit btã virgo dũ eſſet ꝑuulus: q̃ cũ ipſo creſcẽte creſcebat:erat de hoc coloꝛe:ſicut cũ iure iurãdo teſtatꝰ eſt Mediolani pᷣdicãdo btũs fr Baptiſta de Leuãto oꝛdis nf̃i generalis vica⸗ rius:qͥ affirmauitſe eã vidiſſe in qͥdã caſtro vbi oſtendit᷑ ⁊ cõſeruat᷑ cĩ maxia veneratiõe.Etiðo nõ eſt dedecus ſed maxia głia poꝛtare talẽ ha⸗ bitũ quẽ filiꝰdei detulit:et regina celoꝝ pᷣmitus adinuenit ⁊ fecit.Et eſt veriſilłe ꝙ etiã ipᷣa tali co loꝛe indui voluit:vt hũiliſſima exiſtens hũiliſſi mo filio ſuo eſſet etiaʒ in habitu cõfoꝛmis ſicut erat in vita. Eapꝛopter dicere põt dñs illð Ba⸗ ruch.v. Indui me lacco.Et btã vᷣgo ſił cũ eo di⸗ cere põtillð Job.xvj.Saccũ ↄſui ſuꝑ cutẽ meã ⁊ oꝑui cinere.i.coloꝛe cinereo carnẽ meam FErcio ſublimat᷑ hic oꝛdo ꝓpter ap P t pꝛobationẽ. Aliqͥd em̃ reddit᷑ autenticũ etei dat᷑ fides ꝓpter affirmationẽ teſtꝭ ve ridici.c.cũ ſuꝑ cauſa.de teſti. Sũmꝰ aũt põtifex Nicolaꝰq̃rtus hãc regulã eſſe ſaluberrima affir mauit:et ipſam regulã appꝛobauit ⁊ cõfirmauit Etpᷣuilegiũ incipit.Supᷣ montẽ chatolice fidei Etſiłr Celeſtinꝰ qͥntus.⁊ Alerxãder q̃rtus.? Qle mẽs qͥntꝰ. Johãnes viceſimuſſecũdus in extra/⸗ uagẽãti q̃ incipit.Sctã romana:affirmat eã eſſe a ſede apłica confirmatã.et młti alij pontifices. Hãẽc q̊ʒ regulã eſſe ꝑ ſedẽ apłicã cõfirmatã affir mat glo.in cle.cũ ex eo.de ſen.excõ.⁊ ĩ c.vnico de reli.domi.li.vj.et in cle.j.eodẽ ti.⁊ ibi Johãnes de Imo. Cũ em̃ ipᷣam xps dei filiꝰſic exaltauerit merito eiꝰ vicarius ſummꝰ põtifex eam in terris laudauit ⁊ appꝛobauit. N1RD Varto ſublimat᷑ ꝓpter ſanctitatẽ. Mul⸗ q ti em̃ fuerunt in hᷣ̊ oꝛdine ſctiiſſimi viri ⁊ mulieres: q̊ꝝ plures ſctã romana eccle⸗/ ſia ſctõꝝ cathalo go aſcripſit.vts viſũ eſt. Mul ti etiã hodiernis tꝑib in h̊ oꝛdine degũt ſctitate pclari.Et iõ põt hic oꝛdo appellari magnific in CGXXVIII ſanctitate Exo. xv. Et deillo põt dici illð Ecci.. Bliazʒ dedit ſctita amictũ. Quapꝛopt cuilibet iſtiꝰ oꝛdinis ⁊ ii q eũ pot aſſumerc ðꝛ illð Ecci xxx.Cõtine ⁊ ↄgrega coꝛ tuũ in ſcitate eiꝰ. R Ulinto ſublimat᷑ ꝓpter no bilitatẽ Utem q ſupꝛa viſum eſt: nobiliſſimi viri ⁊ muli eres potẽtiſſimiq; magnates ⁊ ſapiẽtiſſi mi doctoꝛes ⁊ in maximis dignitatibo coſtituti q;plures hũc oꝛdinẽ intrauerũt ⁊ regulã eiꝰ ob/ ſeruauerũt. Multi q̊ʒ hodiernis tꝑib tam viri q́; młieres ꝑ diuerſas mũdi ꝑtes ſũt in iſto oꝛ⸗ dine generoſitate magnitfici. Et ideo ipſi oꝛdini põt dici ilud Eſa.lx. Ambulabũt gẽtes ĩ lumi⸗ ne tuo:⁊ reges in ſplendoꝛe oꝛtꝰ ti.Etillud pᷣſ. xliiij.Filie regum in honoꝛe tuo ꝛc. Exto ſublimat᷑ ꝓpter nũ eroſitateʒ.Lota 8 em xpianitas viris ⁊ młierib hãc regu la ſincere obſeruantiby plena eſt:ita vt ðᷣ ipſis dici poſſit illud pᷣſ.xxxix. Mlłtiplicati ſunt ſuꝑ numerũ. Septimo ꝓptermiracłoꝝ oꝑa tionẽ. UVt em̃ ſupᷣ viſum eſt multi viri ⁊ młieres iſtiꝰ oꝛdinis qᷓ; płibo miraculis claruerũt:ex qͥ bo hũc oꝛdinẽ digniſſimũ ⁊ autẽticũ reddiderũt qꝛ dat᷑ fides alicui ꝓpt exhibitionẽ acꝰmirifici. c.cũ ex iniũcto.de here.Et miracula ſunt ſuffici/ ens teſtimoniũ cuiuſlibet veritadᷣ.c. audiuimꝰ. de reli.⁊ vene.ſan. 6O Ctauo ꝗꝓpter indulgẽtiaꝝ largitiõeʒ.Nã o ſcã mr ecclia ad oſtendẽdã dignitatem vhulꝰregle dedit idulgẽtias eã legere au/ diẽtibo ſemel i mẽſe:qñ ↄgregant᷑. Int᷑ alioſ aũt ſũmos põtifices Clemẽs qͥntꝰq̃ttuoꝛdeci q̃dra genas dedit de indulgetia:qͥ ſũt dies.dlx.vt pa⸗ tet ex eiꝰ pᷣuilegio:q̊d oĩ mẽſe in ↄgregatiõe eoꝝ poſt regulã legit. 1 Ono ſublimat᷑ ꝓpter exẽptionẽ ⁊ eccleſia n ſticã libtatẽ. Nã fratres ⁊ ſoꝛoꝛes iſtius auooꝛdinis eximunt᷑ a iuniſdiciõe iudic ſe cularꝭ.nec coꝛã eo pñt oueniri tanqᷓ; ꝑſone eccle ſiaſtice:vt patʒ in lris Celeſtini pape qͥnti.?⁊ Gꝛe goꝛij noni.Iteʒ ab oibo oneribo ꝑſonalibo ſicut alie ꝑſone eccłiaſtice:vt in dictis lris ↄtinet᷑:⁊ in puilegijs Martini qnti ⁊ Eugenij q̃rti:q̃ ĩ foꝛ/ ma autentica habent᷑ qᷣle:vtteſtat᷑ ſe vidiſſe be atus frater Johãnes de capiſtrano.i ſuo tracta tu excõicationũ.In qͥb puilegijs declarãt pᷣdi⸗ dicti ſũmi põtifices ipſos fratres ⁊ ſoꝛoꝛes eſſe imunes nõ ſolũ a iuriſdictiõe ſecłari:ſed etiam ab oneribo ⁊ grauamibo tanqᷓ; ꝑſone eccłiaſtice diuio cultui mãcipate. Etita pluries ſentẽtiatũ eſt. Ter Bꝛixie. Itẽ Mediolani:⁊ Pergami:et Adle:acalijs lod. Immo eos vᷣberates icidũt in canonẽ cſi quis ſuadente. xvij. .ilij. ita e ef⸗ ficiunt᷑ excõicati:licet qͥdaã doc.tenuerint cõtrari⸗ um.a gaudẽt pᷣuilegio cdlericali vt magnitfice tenuit diñs Petrꝰ de vbaldis: de ꝑuſio germa⸗ nus dñi Baldi ⁊ Angeli:⁊ dñs Eato de ſaccis monarcha iun papie:et multi alij doctoꝛes q̊s U⁵˖ Sermo adpᷣſens nõ referã. Inter alios aüt eſt Frãciſcꝰ de platea in tractatu ſuo excõicatio nu. S. xvj. vſi culo.iiij.vbi allegat Paulũ: Langulfum:⁊ Zẽ/ ʒelinũ tenentes ꝙ fratres ⁊ ſoꝛoꝛẽs tercij oꝛdis bii Frãciſci gaudẽt pᷣullegio clericali. Btũs qz3 frater Johannes de capiſtrano vbi S. repꝛobat opinionẽ Johis andree in cle.cũ ex eo.de ſen. ex cõ.et Laurentij doctoꝛis antiqͥ:acſeq̃ciũ.⁊ dicit eos nõ bñ cõſideraſſe regulã ipſiꝰtercij oꝛdinis Vnñ ipſe reſpõdẽdo eoꝝ argumẽt ꝓbat ꝙ oẽs tã viri qᷓ; mulieres tercij oꝛdinis bti Frãciſci ꝓ/⸗ feſſi ⁊ nouitij:et nõ ſolũ matrimonio ſoluti:ſed etiã in cõiugio viuẽtes gaudẽt pᷣuilegio clerica⸗ li ⁊ int ꝑſonas eccłiaſticas numerant᷑.qͥ etiã nõ tenent᷑ a ꝓpꝛijs vxoꝛibo ꝑ aliqͥt dies in ſeptima⸗ na abſtinere:vt dixit Johanes an.Ex q̊ conclu/ dit ipſe btũs frat᷑ Johãnes capiſtranꝰ ꝙ nec ipe Johãnes anð.nec eiꝰ ſeq̃ces talẽ regulã aſperxe⸗ rũt:⁊ ꝙ incõſiderate:inaduertent ⁊ ipꝛouiſelo/ cuti ſunt.⁊ inter alia fundamẽeta ſic arguit. Per ſone annexe oꝛdini ꝑ ſedẽ apłicam appꝛobato ⁊ cõfirmato dicunt᷑ eccleſiaſtice ⁊ religioſe:⁊ gau dẽet pᷣuilegio eccłiaſticaꝝ ꝑſonaꝝ:vt in c.fi.de re li.domi.⁊ c.vnico eodẽ tiii.vj. Sed fratres ⁊ ſo roꝛes tercij oꝛdis bti Francſci ſunt hmõi.̊ ⁊c. Et cõfirmat᷑ ꝑ c.duo ſunt genera xpᷣianoꝝ.xij.q. j. ibi. Et deo deuoti.i.cõuerſi. Scðo pꝛobat᷑ ſic. Oẽs cõuerſi dicunt᷑ ecclłiaſtice ꝑſone ⁊ ðo deuo ti.dic.c.duo ſunt genera. ⁊.xvij.q.iiij.c.qͥſquis. ⁊ vtrobiq; ꝑ glo.Sed paʒ ꝙ fratres ⁊ ſoꝛoꝛes tercij oꝛdis bti Fraciſci ſũt deo deuoti ⁊ ad deũ conuerſi mutantes habitũ ⁊ ſtatũ:ac traditã ſi⸗ bi regulã obſeruãtes.Ergo inter ꝑſonas eccłia ſticas nũerati gaudere debẽt pᷣuilegio eccliaſti/ celibtat: ꝑ iura ſuꝑius allegata. ercio ꝓbat᷑ ſic. Penitetes tanq; eccłiaſtice ꝑſone gaudẽt pᷣ⸗ uilegio clericali:vt dicit glo.in d.c.qͥſquis.⁊ al/ legat.xxvij.q.j.c.aliud.vbi Leo papa ðt.Si qͥs penitẽs habet cãm quã negligere foꝛtenõ debe bat:meliꝰ expectet eccleſiaſt:cũ qᷓ; foꝛẽſe iudiciũ. et ſubdit Gꝛatianꝰ. Non ait ꝓpter criminale tim. ſed generaliter ꝓpter quãlibet cãm tã ciuilem qᷓ; criminalẽ intelligẽs. Et liq; ibi glo.intelligat de ſolẽniter penitẽte:dico ꝙ fratres ipſi cercij oꝛdi nis mag merent?᷑ gaudere pᷣuilegio pᷣlibato qᷓ; ſolẽniter penitẽtes:qͥb ſolẽnis pnia ꝓ mãifeſto et enoꝛmi crimine qð totam vrbẽ cõmouerit de cernit᷑ imponẽda.xxvj.q.vj.C.fi.⁊.l.di.c.in capi te qᷓdrageſime. Nec debet eſſe peioꝛis cõditiois q penitetialit᷑ viuit:licetenoꝛmia pctã nõ cõmiſe rit q; qͥ ſiłi laboꝛat pnia ex criminibus cõmiſſis Sicut ceter parib nõ debet eſſe peioꝛis condi Monis ille qͥ nunq; peccauit:q; qͥ aliqñ peccauit et verꝰ penitẽs eſt effectꝰ: vt plene tractat Augꝰ. ſuꝑ Lucã.vij.ca.̊ ⁊c.Quarto ꝓbat᷑ ſic. Uiuen⸗ tes in regula appꝛobata ꝑ ſedẽ aplicã regularit᷑ eccłiaſtico gaudẽt pᷣuilegio:⁊ int᷑ eccłiaſticas ꝑ/ ſonas nũ erant᷑: vt in iuribi.ſ.allegat et in c.non dubiũ. ?. cerxtenoꝛe.⁊.c parochisos.⁊ c.cũ illox de ſen.ex.ſed pᷣdici fratres ⁊ ſoꝛoꝛes ſunt hmoi cum habeat appꝛobata regulã quã ſerust. q̊ ⁊c. Regla nãq; ſᷣm nr̃am ſubiectã miſcðiaʒ eſt noꝛ ma ⁊ mẽſura regẽs vitã ⁊ recte viuẽdi pᷣbens li/⸗ nea:diſtoꝛtũ pꝛauũq; coꝛrigẽs ⁊ ad rectitudinz reducẽs: ſᷣm Papiaã.Inde ̊ ⁊ religioſi dicunt qͥ tali regula ſunt ligan:⁊ regulares qͥ ᷣm talẽ re gulã dirigunt᷑ ⁊ viuunt. Pꝛedicti aũt fratres et ſoꝛoꝛes viuũt ſᷣm hmõi regulã appꝛobatã vtſu pꝛa dictũ eſt.̊ ⁊c̃. Et nota ꝙ dixi viuentes regu lariter ⁊c̃.volens intelligere tã de ꝓfeſſis ꝑ iura pᷣdicta ⁊ ꝑ c.monachi.de ſen.excõ.qᷓ; ð nouitijs: vt in c.religioſo.eodẽti.in.vj. Quinto ꝓbat᷑ ſic. Dꝛclighcee liquaregl⸗ appꝛo batã ſiue tacite lue expᷣſſe:efficunt᷑ ꝑſone eccłiaſtice.vt patʒ per c.poꝛrectũ.⁊ c.ſtatuimꝰ.de reg.et c.nõ ſolũ.etc. cõſtitutionẽ.eodẽ ti.in.vj.Et etiã nouitij eodẽ b⸗ uilegio gaudẽt.dic.c.religioſo. Fratres aũt ⁊ ſo roꝛes ipſiꝰ tercij oꝛdinis ſũt hmõi.g̊ ⁊c̃. Sexto ꝓbat᷑ ſic. Pꝛofitens in manibo epiſcopi aliquã regulã appꝛobatã:⁊ remanẽs in domo ſua au⸗ toꝛitate epi effici ꝑſona eccłiaſtica ⁊ gaudetpui legio clericali:vt ꝓbat glo.ſolẽnis in c.inſinuã⸗ te.extra qͥ de.vel vo.et notat Archi.i c.ſi vir.xxvij q.ij. et Inno.in d.c.poꝛrecũ.Sed ſicut ecłia cõceſſit epᷣis vt dicit Archi.in d.c.ſi vir.ita ↄcede re potuit miſtris ipſiꝰ tercij oꝛdinis: cum papa habeat plenitudinẽ ptãtis.ij.q.vj.c.decreto nro et c.qͥ ſe ſcit. Sicut ⁊ cõceſſit Nicolaꝰ q̃rtus ĩ re/ gula pꝛefata.̊ ⁊c̃. Septimo ꝓbat᷑ ſic. Alud qð participat de extremis cenſet᷑ eſſe de natura ill/ us extremi cui magis aſſimilat᷑.l.qritur hermo/ phꝛoditũ.ff.de ſta.ho.vbi hermophꝛodiꝰ cen⸗ ſet᷑ eſſe vir vel młier ſᷣm pᷣualentiã ſexus.⁊ de hᷣ etiã hr.iiij.q.iij.S.itẽ hermophꝛoditꝰ.⁊ inſti. de teſta.S.teſtes. Dato &̊ ꝙ pᷣdicti fratres tercij o. dinis nõ ſint puni religioſi ſᷣm ſtrictũ ſignifica⸗ tũ religioſoꝝ qͥꝝ eſt tria ſubſtãtialia regule ꝓfi teri:⁊ ſe ſolẽniter voto obligare ad obedientiaʒ: pauꝑtatẽ:⁊ caſtitatẽ:vt in dic.c.poꝛrecũ.ec c.cũ ad monaſteriũ.de ſta.mo. Nec etiã ſint veri dle⸗ rici ᷣm verũ ſignificatũ clerici:bᷣm quẽ exigit᷑ ca⸗ racteris impᷣſſio.xxj.di.c.cleros.Licet regula ip⸗ ſoꝝ ſpecialẽ de clericis mẽtione facere dinoſca?t vbi agit de hoꝛis canoniq dicẽs.ꝙ clerici iuxta dericoꝝ oꝛdinẽ ⁊c̃. Nec etiã ſint laycei ſᷣm laicalẽ extremitatẽ:cũ mutent habitũ et ſtatũ.qͥa faciũt ꝓfeſſionẽ ⁊ ſeruant ea q in ſua regła ↄtinent᷑ Ex go accedere debẽt ad naturã illiꝰſtatus cui ma/ gis aſſimilant᷑.ſed patet ꝙ relgioſis mag aſſi/ milant᷑ q; ſecularibo tã in aparentia qᷓ; in exiſtẽ⸗ tia. Dico:in apparẽtia: ꝓpter honeſtateʒ habitus quẽ deferũt de hũili pano in pᷣcio ⁊ coloꝛe:non pꝛoꝛſus albo vel nigro ⁊c.vt in eoꝝ regula cõ⸗ tinet᷑. In exiſtentia vo:qꝛ regulariter viuũt⁊ be nitentialiter. Ergo gaudere etiaʒ ſimilr debẽrp⸗/ uilegio clericoꝝ ⁊ religioſoꝝ.quia dignũ eſt vt lpmammpchar ſs lnl tinade cloudhe etatatirage ſvntovelegra ſonocucuttig⸗ Pgisregnsdon⸗ lrdchepolago⸗ gunchele Ghlcopvsfcnan Cyr NeDu Auſtſcs hdl Niſeant Nlurcul pluraunpni Vvſtunglenu iNorgnn elgnonſurdcna ſnſcbuſcnffde Monliaftumpſilen Mlra fdemn Mideiſtisframi usi; daroliälin Uuumngebabißen iuaſno diet Neron ir cul hhaaneranelice icnerhochaberim hnſna büanio clihs honmeh⸗ (mmin rͤſan icgnſarii ſclindirndde Pulgſicgrüre nCneſk e Pſagfrdin unci ſüine⸗ ckerßſunden Jinininc Inadanntgf neſceſene rtulcgeſnit, rpoſed ſſealogſn itäͤle fun Wiſd niza⸗ efnin mufu Whriſri tungt riſe töſolge uii i mnnite n Na Sewr. Pücogi ii. ndomoſudn msindne Wdlicinu Sedſiaach Ginis n ſedenamd länurdan mogoce nnü ſcns:N aſmmzan, Aernn. dt rcäſormi⸗ 1 Lurngbe unr iNoe gmoun rufnluh tkuni sfuci guygntid ſnms renaßali eſtug n corhlrl ign NN qui ſimilẽ cum alijs vitam ſuſapiunt:ſimilem etiã ſentiãt in legibo diſciplinã.extra de ſta.mo. c.recolentes.vbi glo.vl.ðt.ꝙ id q̊d aggregatur alij ipius naturã imitari debet.xvj.q.j.c.et tꝑis qlitas.et c.j.extra.ne ſe.va. Accedat ad pᷣdicta.ff. de aqueduc.l.decernimꝰ. et.ff. de fabꝛicen.l. ſti⸗ gmata.⁊.xxxiij.q.ij.c.et hocipᷣm.eti c.ſiiudex lai/ cus.de ſen.ex.in.vj.⁊.ſff.ð teſti.l.repetũdaꝝ.S.fi. et. ff. de acq.re.do.l.qcqd.S.cum ppſentes.⁊.ff.de au.⁊ ar.le.i.et ſi nõ ſit.S.fi.Occauo ꝓbat᷑ ſic.Re ligiones introducte ſunt ab eccleſia varijs ⁊ di uerſis modis in coꝛpoꝛe vniuerſalis religiõis chꝛiſtiane.nec aliud habent qᷓ; illud qð ſingula re ꝓ ſuo gradu ab ecclłia ſic ſuſceperunt Ettñ in ſingulis religionibo militantes ſunt ⁊ dicuntur ꝑſone eccłiaſtice:et gaudent pᷣuilegio dlericali ꝑ iura ſuꝑiꝰ allegata.Ergo ꝑ ↄſeques ſuis termi nis introducta religio tercij oꝛdinis pꝛelibati ⁊ ab alijs regulis diuerſis limitib termiata gau dere debet pᷣuilegio religioſoꝛũ:ſicut cetere ſuo gradu. Hec ulle.Eandẽ q̊ʒ opinionẽ tenet archi epiſcopus floꝛentinꝰin ſuis cẽſur.c.lxiiij.vbi al legat ZFenʒe.Guidonẽ Lapũ ⁊ Bar. ita tenẽtes Franciſcus q̊ʒ de platea iĩ ſuis excõicatiõibo.S. xxxvj.vᷣſiculo.iij.ideʒ affirmat dicẽs.Bartolus dicit ſe vidiſſe conſilia plurimoꝝ docoꝝ iuris canonici ⁊ auilis:dicẽtiũ ꝙ iſti a talibo exactio⸗ nibo ſunt exempti.ſunt em deo deuoti.c.duo ſũt genera. xij.q.ij. Pꝛo quo dicto facittextus in c. .de imuni.ec.li.vj.dum dicit ꝑſonis eccłiaſtic.. Nam nõ põt negari ꝙ iſti non ſint ꝑſone eccłia ſtice:licet non ſint cerici. Et hoc tenet Bar. in. l. ſemꝑ.S.qbuſdaʒ.ff.de iur.imu.Qð intelligit ve rum niſi aſſumpſiſſent illũ habitũ in fraudem onerũ.l.cura.ff.de mune.⁊ ho.vbi glo.facit mẽ/ nionẽ de iſtis fratrib de pnia.Hec ille. mus qᷓʒ dare aliã limitationẽ.ſ.ſi ſuã regulã nõ ſeruarent:qꝛ habitꝰnõ facit monachũ ſed religi oſa cõuerſatio.dic.c.poꝛrectũ.de regu.⁊ in aute. de mona.S.j.⁊.c.oſuluit.extra qͥ cle.vel vo. Qui em̃ nõ exercet artẽ licet ſit deſcriptus in collegio nõ ꝓpter hoc habet imunitatẽ.l.ſub pᷣrextu.C. de ſacroſan.ec.Ecõtrario vo multi decipiunt᷑ qui erubeſcẽtes poꝛtare habitũ tercij oꝛdinis dicũt: ꝙ ſeruabũt regulã ſicut fratres.⁊ cõſeq̃nt᷑ habe bũt eaſdẽ gras ſicut ipᷣi fratres.qꝛ rñdet᷑ ꝙ ſicut ſcolarꝭ nõ deferẽs habitũ ſcolaſticũ nõ gaudet pᷣuilegijs ſcolariũ:vt notãt doct᷑.in auten.habi⸗ ta. C. ne filiꝰ ꝓ pr̃e. Ita nec iſti gaudẽtpᷣuilegijs ipſoꝝ fratꝝ.Depᷣdicis aũt nõ eſt vllatenꝰ dubi tandũ.Nã poſito ꝙ nunq; aliqͥd in iure cõi iue niret᷑ expᷣſſum de exeẽptione pᷣdictoꝝ:extat bulla Sirti qrti q̃ incipit.Sacroſcã romana eccleſia In qᷓ declarat oes fratres ⁊ ſoꝛoꝛes tercij oꝛdis bti Franciſci eſſe ꝑſonas eccłiaſticas:et gaude⸗ re pᷣuilegio foꝛi ⁊ ꝑſone ⁊ reꝝ:ſicut ꝑſone eccłia ſtice. Licer poſtea dicat᷑ reſtrinxiſſe imunitatẽ re rũ qͥ ad illas ꝑſonas q ſimł viuũtin congrega Poſſu⸗/ tione.Itẽ in mari magno cõceditfratrib mino ribus vt eos eaſq; ad diuina admittere poſſint tꝑe interdicti.Et in bulla q incipit. Sacri p̃dica toꝝ ⁊ minoꝝ oꝛdines:q aurea appellat᷑ cocedit pdictis fratrib ⁊ ſoꝛoꝛib tercij oꝛdinis ⁊ eoꝛũ 7 Coõgregatõi oẽs gras ⁊ puilegia que vnqᷓ; ipſis fratnibo minoꝛib ꝑ ſedem apłicam ſunt ↄceſſa: dümodo eoꝝ ſtatui nõ repugnent. ſicut eſſet pᷣ⸗/ dicare:confeſſiones audire:⁊ hmõi.Et cõſeq̃nt᷑ gaudent puilegijs oiĩm fratrũ mendicãtiũ:ſicut ipſi fratres minoꝛes:vt ꝑ eandem bullam patzs Et ideo dico vobis illð Baruch.iiij. Hic liber mãdatoꝝ dei:⁊ lex que in eternum eſt.omnes qͥ tenent eã ꝑpueniẽt ad vitã.Cõuertere Jacob ⁊ ap pᷣhende illa:et ambula ꝑ viã ad ſplendoꝛẽ eius De ea em poteſt di illud Pꝛoueriij. Lignum 72 vlte eſt hijs qui appᷣhenderunt eam:etqͥ tenue⸗ rit eam btrůũs. Pars tercia huius ſermonis de imitatione xpi ꝑ mundi eontemptũ. x— Erciũ documẽtuʒ qð vobis trado ðꝛ t coõtemptõis. Seruꝰem̃ ſequit᷑ naturã ſui dñi.S.oĩs.inſti.de noxa.⁊ coꝛpus ſui capit.l.cum in diuer.ff. de reli. ect ſum.fu.et acceſſoꝛiũ ſui pᷣncipalis.c.acceſſoꝛiũ. de reg. iu.li.vj.et.l.cũ pᷣncipalis.ff.eodẽ ti. Et iõ oẽs xpᷣiani qͥ ſunt ſerui ⁊ mẽbꝛa xpᷣi ðöbẽt ſui dñi et capi veſtigia ſeqͥ. Ipſe aũt cõtempſit mũdũ Nam cũ iudei vellent eũ facere regẽ fugit:vt h Joh.vj. dans nobis exemplũ vt mundũ ↄtẽna mus ⁊ om̃es eius ſenſualitates ac voluptates. Inqͥt em apłus ad Rom̃.viij. Si ſᷣm carnẽ vi⸗ xeritis moꝛiemi.Si aũt ſpũ facta carnis moꝛti ficaueriiᷓ viue.Quanta em mala faciat homi nibus mundus cum ſuis voluptatib patet to tã ſacrã paginã diſcurrẽti.Nã ſenſualitates faci unt hominẽ ſepe infirmari ⁊ moꝛi.ideo ðꝛ Ecẽ̃i xxxvij.Noli auidus eſſe in oĩ epulatione:⁊ nõ te effundas ſuꝑ eſcã. In mulc em eſcis erit ifirmi tas ⁊ auiditas appꝛopinquabit vſq; ad colerã Pꝛopter crapulã multi ꝑierunt.Qui aũt abſti/ nens eſt adijciet ſibi vitã. głg Ecũdo faciũt carnẽ rebellare ſpũi.UVnð 8 Pꝛouer. xxix.ait Salomõ. Qui delica⸗ tea puericia nutrit ſeruũ ſuũ: poſtea eũ inueniet ↄtumacẽ. Ille ̊ qͥ ſe dat ſenſualitatib mũdu:facit aniam ſuã ſeruã coꝛꝑis q̃ debet eſſe dna. Nã dicit deꝰhõi GBeñ.iiij. Sub te erit appe titus tuꝰ ⁊ tu dñaben iliꝰ. Qua ex re inqͥt ſcũs Bonauen.in.ij.diſt.xxxviij.arti.ij.q.ij.q ſic to⸗ ta diſpoſitio familie depẽdet ex cõſenſu patriſfa milias ⁊ mr̃iſfamilias:ſictota diſpoſitio agen/ doꝝ i domo aiĩe depẽdet ex ↄſenſu volũtat;⁊ rõ ꝰ nis.Et phᷣs.j. Poll.ðt.Aia rõnal in hoie eſt re⸗ gẽs: coꝛpꝰ vᷣo rectũ. Ille &̊ qͥ ſenſualitatẽ ꝑmittit ſibi pᷣdnari:amittit dignitatẽ homis ⁊ effict᷑ vt bꝛutũ aĩal ⁊ beſtia.vñ pᷣſ.xlviij.inqͥt dauid. Hõ cum in honoꝛe eſſet nõ intellexit:comꝑatꝰ eſt iu Sermo mentis inſipientiby ? ſilis faus eſt illis. Z EeEergcdo voluptates müudi faciũt hoĩeʒ ob 1 luiuilſci eoꝝ qᷓ agere ð bes Eccs.v. Ilõ ſa⸗/ IiIiIiIs recoꝛdabit᷑ dierũ vite ſue:qm de de⸗ licijs o ccupat coꝛ eiꝰ. Et alibi ðꝛ ꝙ delicie mũdi excecãt rõnem. xlvij. di. c.ſi ic hij. Uñ JIſið. in li. de ſümo bono alit. Nõ põt ad ↄteplãdũ deũ mens eſſe liba qͥ deſiderijs huiꝰ mũdi ihiat.neq; ei al⸗ ta ↄſpicere potit oculꝰ quẽ puluis cdaudit. A AUanto pꝛiuãt hoiem ſapia. Job. xxxviij q Sapletia nõ inuenit᷑ in cra ſuauit᷑ viuẽ tniũ. Uñ ðꝛ Joh.j. ꝙ mũdꝰ eũ nõ coguit. Et.j.ad Coꝝ.liij.inqᷣt Pau.qꝙ carnales nõ pnt prfe ſciaʒ eoꝝ q ſũt dei. Sene.qʒ ad Lucil.epla xvij ait. Ml ad philoſophadũuũ obſtitere diul/ tie. Et Hiero.ad Paulinũ de inſtitutiöõe mona chi. ⁊ h in c.ſ. ocrates. xij. q; ij. inqᷣt. So crates il⸗ le thebanꝰ:hõ qͥndã ditiſſimus:cũ ad phᷣandũ athenas pgeret magnum auri põdꝰ abiecit:nec putauit ſe poſſe vtutes ſil ⁊ diuitias poſſidere. Auinto puat pↄſolatõib⸗ ſpũalibo. vñ ðt Ber. in q̊dã ſer. Delicata eſt diuina viſio ⁊ nõ dat᷑ ad mutentibo alienã.et Lu.j. ait brã vᷣgo. Eſuriẽtes ipleuitbonis:⁊ diuites dimiſit ianes. Et rõ eſt. ꝗqꝛ vtinqͥt Eſopꝰ Utiliter ſeruit nemo duob he ris. vñ Gꝛego.in qᷓ̃dã omeł.ait.Tãto vnuſqᷣſq; a ſuꝑno amoꝛe diſ iũgit: qnto iferiꝰ delectat᷑. Il⸗ li ; ſũt pauꝑes in h̊ mũdo.i. ſine voluptatib⸗ vanis: recipiut diuias ↄſolatiões:iuxta illð p̃ſ. lxvij. Paraſti in dulcedie tua pauꝑi deꝰ. Uñ vi demꝰ ꝙ paſtoꝛes pauꝑes ð ꝓpevenerũt ad xpᷣm Lu.ij. Magi vo diuites ⁊ potentes de longe ⁊ tardius Matth.. 83 eexrto voluptates mũdi cõmutant᷑ in pe/ 8 nã eternõꝗ. Job. xxj. Tenẽttympanũ ⁊ q⸗ dcharã:⁊ gaudẽt ad ſonitũ oꝛgani:ducũt in bonis dies ſuos ⁊ in pucto ad iferna deſecen/ dũt.Et Apoc̃.xviij dðꝛ. Quãtũ głificauit ſe ⁊ ĩ de licijs fuit:tantũ date ei toꝛmẽtũ ⁊ luctũ.? Sapᷣ. vjj. : voluptuoß. Hoꝛrẽde ⁊ cito appebit vob iudiciũ duriſſimũ.et potẽtes potent᷑ toꝛmta pa⸗ tient᷑:⁊ foꝛtioꝛib⸗ foꝛtioꝛ iſtat cruciatio.Gꝛe.vo inqᷣt. Momẽétaneũ eſt qd delectat:etfnũ qð cru/⸗ at. Et iõ Augꝰ. in q̊dã ſer.ait. Nulla maio: iſa nia qᷓ; ꝓ delectatõe momẽtanea ꝑdere et᷑na gau dia ⁊ obligare ſe ad etna ſupplicia. Ut em deuo tus Berñ. in qᷣda ſer.inqͥt. Qui in delicijs huiꝰ mũdi trãſit vite ſue curriculũ: ſiłis ẽ latroniqͥ ꝑ floꝛida pᷣta duci᷑ ad ſuſpendiũ. Ecõtra vo ſper nẽtes mundũ cũ ſuis voluptatibo ad celeſtia re/ gna pueniũt:vt ptʒ Mat.xix. Septio delicie mũdi plene ſunt pctis ⁊ offenſiõibo diuĩs. Uñ j. Jo b. ij. ð. Oẽ qͥd eſt in mũdo: aut eſt cõcupia carnis: aut ↄcupiſcẽtia oculoꝝ:aut ſuꝑbia vite. Octauo qͥ ĩ delicijs viuit ſub diabolo viuit qͥ obnceps buiꝰmũdi ðꝛ Joh.ᷣxij. etc pudoꝛ.xxxij. q.ij. Sed qͥd plura de vanitaub⸗ mũdi dicã:cũ tora ſcnptura eas deteſtet. Uñ ad Eph.vj. dicit plenꝰ malignitate.j. Jo ſit. de etate 2 qlitate. Na ſi qͥs erxiſtes Mediola/ ni velit peruenire Ro mõ:neceſſe eſt ꝙ recedat a Paulus ꝙ mũdus eſt Flenne pugnis.:eſt eti ei r H. v. et eſt inept' ad ſpũſ/ ſcti ſuſceptiõeʒ Johᷣ.xiiij.et ẽ danãdꝰ j/ad Coꝝ. rj. et eſt plenꝰoĩ dolo ⁊ fallacia Hiere.v.laboꝛi⸗ buſq; ac doloꝛibo ⁊ igrãtia Sap.v.⁊ Ecces.ij. et eſt ↄocagioſus ac plenꝰ vicijs ⁊ ſceleribo Sap. xiiij. Oſee etiã.iiij.ðꝛ.Nõ eſt vᷣitas: nõ ẽ miſcoðia nõ eſt ſcia dei in fra.Nã maledictũ mẽdacium: homicidiũ:furtũ:⁊ adulteriũ inundauerũt ſuꝑ terrã. Qua ex re inqᷣt Johᷣ es euageliſta ſue pᷣme canonice.ca.ij. Nolite diligere mundũ neq; ea q . in eo ſun. K Icovo igit᷑ o fratres mei ꝙ debet cotemne d fre mũdũ cũ oib ſuis voluptatibo.Et bᷣ multiplicirõne. Pꝛima q̃ꝝ ðꝛ acqᷣſuio⸗ nis.ſ.vite celeſtꝭ.atura em nr̃a nos cõſtringit ad deſiderandu ſummũ bonuʒ:vt ꝓbat Aug⸗⸗ xiij. detrini. ca. viij.⁊ in.x.de ciui.dei.Oeꝰ aũt eſt ſummũ bonũ:vt etiã ꝓbat Augꝰ.xxij.de ciui.ði. repꝛobans opiniones antiqͥ̊ꝝ phᷣoꝝ. Sed 4 in hoc mũdo voluptatibo vacat:inimic dei efficit aco.iiij.vbi ðꝛ.Qui amicꝰ voluerit eſſe huius mũdi:inimic dei efficiet᷑. Et.j. Joh.ij. Si qs di⸗ ligit mũdũ:nõ eſt charitas dei in illo.Sine cha ritate aũt nemo põt ſaluari.c nullus.ð peni.di⸗ vij. Et ad Roma.viij.ait Paulꝰ. Qui in camne ſunt deo placere nõ pnt. Mudus em̃ odio ha⸗ buit chꝛiſtũ:qͥ ait dſcipuł ſuis Job.xv.Si mũ dus vos odit:ſcitote qꝛ me pᷣoꝛeʒ vob odio ha⸗ buit. Dici᷑ aũt ꝙ amic inimici inimiceſt: vtno tat᷑ ꝑ Cynũ ⁊ Baldũ in.l.ſi qͥ teſtib.C. de teſti⸗ et ꝑ Barto. in. l. ſ⸗ aendũ.S.ſi accuſatio.ff.de lega tio.⁊ de hᷣ eſt glo.in.lł.j.S.cũ patronꝰ.vᷣſicło.cer⸗ te. ff. de offi. pfec.vr. vbi dicit: ꝙ vaſallus qͥ fact ligã ⁊ ↄfederationẽ:atq; amiciciã ↄtrahit cũ ini⸗ mico dñi ſui:ꝑdit feudũ.⁊ allegat.l.liberi.C. de inoffi.teſta.Cõtrahẽtes ̊ amiciciã cũ mũdo fa⸗ ciunt inimiciciã cũ deo.etideo pᷣuabunt᷑ eterna felicitate qᷓ deꝰeſt. Alio q̊ʒ fundamento poteſt ꝓ bari pᷣdicta veritas qͥd ponit phᷣs.v. Phiſi. di. ꝙ; nõ acqͥrit᷑ terminꝰad quẽ niſi redeat᷑ a termio a q̊.et patet ꝑ exꝑientiã q eſt magiſtra oim.c. cũ Mediolano. Cũ igit᷑ ad ꝑadiſum ꝑpueniat᷑ per viã amoꝛis:qꝛ vt alt Augꝰ.xj.de ciui.dei. ſic coꝛ pus põdere:ſic animꝰ amoꝛe fert᷑.qui nõ recedit ab amoꝛeterrenoꝝ ꝑ affectũ:nõ poterit ꝑuenire ad vitam eternam. Et ideo inquit Hieronymꝰ in epiſtola ad Julianũ. Difficile imo impoſſibi le eſt vt pᷣſentibus ⁊ futun quis fruatur bonis vc hic ventrem ⁊ illic mentẽ impleat:vt de deli / cijs tranſeat ad delicias:vt in vtroq; ſeclo ſi itp⸗ mus:et in vtroq; głioſus appareat. Ideo Au⸗ guſtinꝰ in ſermone epiphanie inqͥt. Nõ vos im⸗ pediãtterrena quib parata ſunt celeſtia ꝑ chꝛi⸗ ſtum dominum noſtrum. Et quidam frat᷑ no⸗ ſter vᷣſificatoꝛ ait Sgerolnen D o 5 ſlnnndlc⸗ Irincumminn ſyriirnumus crigtnun Inctang nan Pnmiritinn t,ehel 9 ſennas iſeDon ſckätäſonne ftcummnigas adclupen 1apcisthtnr Hacaniſchtdie Poſtulſimcnn nöMrlnurena 6engualknonn foreſcornoſe AVMMinſlai Eiullann eſnontapanin Wrng li Giruſiatpſp Wüncetbowis Güigtuwrüſen Nilhüi GGarſtcnosni hroluptan Mrenemuli novadelis Opuntſaginns Mancundomy Dyulatipeſta Oummamioce anonoultnin Niccndüdiunn Allur euchif Gapphtiansri Pinmdodon ama 1 rdund . inn Ultasencn n Uemnilaanin ainqlunop fgtnoͦcſtlua⸗ Wureomplla ngettti c i aair abis ns Sliinl ethen. miref ſpei inoscötn Nrobar Iue be Feidecni. bor Se Woentchehna NiniGi Müinsitn oꝛrNNNN niainindtnn accuſanot Parroc) fich Mluefir nidci Ndn Aegrln. do uinidamd undnonli — ininuataem linmdin G tes Mole/ ſecknatds lum veninthe deauldaiſlicn ftaunnn nohoteitguc⸗ cleimo nni, nler ens nngli 1 , 4 nein⸗ 4 Folium Maioꝛ fraus nõ mihi eſſe vide QAuã querere illud quod non reʒek Et videt᷑ mihi ſupꝛa oẽm aliam voluptatẽ Illud quod nõ poteſt eſſe deguſtare Pꝛopterea ſtultus eſſet ille:quii vellet Vandere in mundo quoad ſpirat Studere voluptatibo in omni vita ſua Et poſt moꝛtẽ ingredi vitam piam Si ſtudendo delicijs frater mi Iret᷑ in ceum:non mentiar Non eſſet moꝛtuus dei filius Deſpice igi᷑ mundũ falſum ⁊ reum Iſta eſt recta et verioꝛ via Peruenire:vbi eſt tuum deſiderum H Ecũdo debet mũdũ cõtemnere rõne cõ s ſigeratiõis.iſ.pᷣſent tꝑis.Ait em̃ Ber.in Igqdã ſer. Uniuerſum tpᷣs pᷣſent vite vigi lia eſt qdã ſolennitat magne:⁊ etni ſabbati qð pᷣſtolamur ĩ glia. Sicut ̊m vigilijs ſcõꝝ ſtul tũ eſſet voluptatibo inſiſtere:in qᷣbo hõ ieiunare ⁊ a pctis abſtinere debet. Sic⁊ nos ſi hac vigi⸗ liã eterni feſti nõ ieiunauerimꝰa voluptatibova nis ſtultiſſimi erimꝰ⁊ feſto puabimur. Quia qͥ nõ vult ſentire incõmodũ nõ ðbet cõmodũ ↄſe/ q. arg.in.l.̃m naturã.ff.de reg.iu. Conſidera & o frat ⁊ ſoꝛoꝛ nõ ſolũ tpᷣs qð nob datũ cẽ ad agẽ dã pniam:ſed etiã locũ in qͥ ſumꝰ.Nã exules ſu mus i haclachꝛymaꝝ valle:vt canit eccłia.⁊ cõ tinue moꝛtẽ expectãtes neſcimus qͥ fine ↄdluda mur:vt patʒ ꝑ.l.j.ff.de cõdi.⁊ demo.vñ ðꝛ Ecẽs ix. Sũt iuſti atq; ſapientes:⁊ oꝑa eoꝝ in manu del:⁊ tñ neſcit hõ vtrũ amoꝛe an odio dignꝰ ſit. ſed oĩa in futurũ ſeruant᷑ incerta. Sicut ̊ incar ceratꝰ ⁊ capitalẽ ſnĩam expectãs nõ ridet nec io⸗ cis vacat:ſic nos niſi ſtulcicia laboꝛemꝰ:in hoc mũdo voluptatibo ⁊ diſſolutiõibo vacare ñ de/ bemꝰ. Uñ exclamat qͥdã vſificatoꝛ vulgan d. Moꝛs venit multũ doloꝛoſa Aſpera crudelis ſine pietate Spargit ſagittas omnino venenatas Ad cruciandam vitam anguſtioſam Magna ſua tẽpeſtas ſepiuſcule ſe renouat Omnem carnẽ occidit cet důacerat Et quis nõ vult timere qñũ minazk· Ad faciendũ diuinã offenſam non ſe mouet Qui ſeruit Jeſu chꝛiſto nunq; occidit᷑ Semb bylaris nõ timet moꝛtem In faciendo bonũ eſt robuſtus ⁊ foꝛtis Amat multum:⁊ illum amplecti. E Ercia ratio q̃re debec mũdũ ↄtẽnere ðꝛ Sue ↄditiõis.Legit᷑ em in li.de viᷓ phᷣo rfriũ ꝙ introgatꝰ plato qñ eſſet fugieda ci uitas:rñdit. Qñ maioꝛes ſũt expẽſe lucr:⁊ i ea mali ſunt płes bonis:ac dñi terre ſũt mẽdaces. tũc em illa ciuitas eſt relinqnda. Etilla ẽ inqͥrẽ⸗ da in q̃ ſunt o ꝓpoſita pᷣfac. Sed ciuitas huius mũdi nõ eſt lucratiua Lu.v. Per totã no cteʒ la⸗ boꝛantes nihil cepimꝰ. Illa vo qᷣ ſurſũ eſt diui CCXXX rete ⁊ iueniedᷓ. Ciues q̊ʒ iſtiꝰ mũdi ꝓ maioꝛi ꝑte ſunt mali.Eccs.j, Stultoꝝ infinit eſt nuerꝰ. et pᷣſ.xiij. Oẽs declinauerũt:ſil inuciles faci ſunt nõ eſt qͥ faciat bonũ nõ eſt vſq; ad vnũ.Sed in ſuꝑioꝛi ciuitate oẽs ſunt boni.Itẽ illi qͥ habitãt ſunt mendaces.pᷣſ.cxv.Omnis hõ mẽdax.Qui vo in cel habitat ſunt pleni oi veritate.Ergo re linqndo mũdi affecũ debemꝰ ad ſuꝑnã patriã anhelare:⁊ dicere cũ pha pᷣſ. cxxj.Letatꝰ ſum in hijs q dicta ſũt mihi:in domũ dñi ibimꝰ⁊c. F Laarto mundus eſt ↄtenendꝰ roõne dece q ptiõis. Oia em mũdana ſũt falſa vana ⁊ duplicia ſiue deceptoꝛia.Pꝛio em ſũt falſa. Un Hiere.xvj. ðꝛ. Uere mẽdaciũ poſſede rũt pf̃es nr̃i.et Hiero.ait.Si mũdꝰ cultello ve⸗ ritad aꝑiret᷑ nihil in eo appareret alið qᷓ; falſitas qꝛ qᷣcqͥd in mũdo eſt:aut eſt pᷣteritũ ⁊ iãa non eſt: aut eſt futuꝝ ⁊ incertũ eſt: aut eſt pñs ⁊ iſtabile ac mo mẽtaneũ eſt. Scðo ſunt vana ex ꝑte pnci pij:qꝛ deſunt facta.et ex ꝑte medij:qꝛ młta mu⸗ tabilitati ſũt ſubiecta.⁊ ex ꝑte finis:qꝛ cito trãſi/ tura.Etiõ Eccs.iij.ðꝛ.Cucta ſubiacẽt vanitati: q̊ ad mediũ.De fra facta ſunt via:qͥ ad pᷣncipiũ Et in trã parit᷑ reuertent᷑:q̊ ad finẽ vltimũ.Ter⸗ cio hñt duplicitatẽ ⁊ deceptionẽ:ꝓt᷑ q̊d mundꝰ ab oib eſt fugiẽdꝰ ſic ꝓditoꝛ ⁊ fallax.qꝛ vnũ ꝓ/ mittit mũdꝰ ⁊ alið facit. Pꝛo mittit em̃ amatoꝛi bus ſuis tria.ſ.longeuitatẽ:ſatietatẽ: ⁊ ſuauita/ tẽ:qᷓ ꝓmiſit ille qͥ dicebat Lu.xij.Aia mea habes młta bona repoſita i annos płimos. ecce q̃ᷓnta lõgeuitas.Nũc ̊ bibe ⁊ comede.ecce q̃nta ſatie tas.reqᷣeſce ⁊ epulare.ecce q̃ᷓnta ſuauitas. Sed male attẽdit qð ꝓmiſerat.qꝛ dedit ſibi bꝛeuita⸗ tẽ:vacuitatẽ ⁊ acerbitatẽ.vñn ſequit᷑. Stuite:hac nocte repetẽt.ecce q̃nta bꝛeuitas.aiam tuã ate.ſ. ð mones ad puniẽdũ.ecce q̃nta acerbitas. Que aüut ↄgregaſti culꝰ erüt.ecce qᷓnta vacuitas. G Uito ↄtcẽnẽdꝰ ẽ mũqꝰrõne vilificatiõis. qNMiere.iiij. Aſpexi trã ⁊ tra vacua erat et ntihili. Si ei ↄſideremꝰhuiꝰmũdi diuiti as nihil alið ſũt qᷓ; ſtercꝰ:incipiẽdo ab auro.qͥd em̃ eſt auꝝ niſi fex tre.qͥd argẽtũ:gẽme:⁊oia me talla:niſi fex ⁊ fra coagulata.qͥd ſericũ niſi ſter⸗ vᷣmiũ. qͥd pãni niſi lana beſtiaꝝ. qͥd coꝛtine: qd pelles delicate niſi anialiũ moꝛtuoꝝ.qͥd do mus pictè. qͥd palatia. qͥd caſtra. qͥd ciuitates et oꝓpida:niſi ex fra.qͥd frumẽta:vina oleũ ⁊hmõoi nõne ex ſtercoꝛe q̊ ipinguat᷑ fra.qͥd galline:poꝛ ci bmõi q ex ſtercoꝛe nutriunt᷑.Ecce &̊ o müda ne qͥd dilig. Uñ Paulꝰ hec cogſcẽs oĩia mũda na noie ſtercoꝛis appellauit dicẽs ad Phil.iij. Oiĩa arbitratꝰ ſuʒ vt ſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifacerẽ Eapꝛopt᷑ nõ ſolũ mũdana ſed etiã mũdanꝰ hẽ ſtercꝰ appellari pᷣt. Joel.j.Cõputruerũt ium̃ta ĩ ſtercoꝛe ſuo.nec ĩmerito:cũ ex ſtercoꝛe nutriat᷑?= ſtere ꝓducat.⁊ in ſtercꝰ ac fetoꝛẽ finalr ↄuertat᷑ vñ Berñ. in meditatõib ſuis ait.Quid ẽ bõ ni Bermo ſiſperma fenid: ſac ſtercoꝝ: cib ꝛ eſca vmiũ Poſt hoiem vᷣmis: poſt vermẽ fetoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ. et ſic in nõ hominẽ vᷣnt᷑ ois hõ. Etideo de An⸗ thiocho rege ðꝛ /j. Machab.ij. Ois glia eiꝰ ſter cus ⁊ vermis. nRnRn Eertto cõtemnẽdus eſt mdus rõne imu 9 tatiõis.Nã hoiem ad imaginẽ dei crea/ titnu: qui eſt nobiliſſima creatura.l.iuſtiſſi me.cũ glo.ff. de edili.edic.ĩmutat in ſiłlitudinẽ ir rationaliũ aĩaliũ.hõ em in ĩfantia effici᷑ vtpoꝛ/ cus:qꝛ in imdicijs ⁊ feciba fe ĩmergit. In pue/ ricia vt veſpa qꝛ nunq; qeſcit. In adoleſcẽtia vt vrſus rõne laſciuie. In iuuẽtute vt leo rõne ſuꝑ bie. In ſenectute vt aſinꝰ rõne pigritie. In decre/ pitate vo vt ciueta ꝓpter motũ pↄtinuũ capid.Et Ipt᷑ varias infirmitates ⁊ cauſas ſepe hõ effici vt mõſtrũ ⁊ valde defoꝛmis atq; hoꝛribił ad vi dendũ.De q̃ defoꝛmitate tractat᷑ i c.fi.ð coꝛpo. vici.⁊ in c.ij. de cle. egro. De monſtruoſitate vᷣo in.l.nõ ſunt liberi.ff.de ſta.ho.⁊ in c.qͥniã in ple/ riſq;. de Offo.hz Eptimo debet cõtemni mũdus rõne ele 8 cnõis. Snig eſt em̃ Phl.iij. Lopi. ꝙ de duob malis ſꝑ minꝰ ẽeligedũ.Qð etiã hr in c..xiiij.diſt. Et ſiłr idẽ phᷣus dicit ibidẽ ꝙ de duob bonis ſp maius eſt eligendũ.qð etiã br in c.nõ mediocriter.de ↄſe.di.v. Ponamꝰ er go eꝙ alicui der bec electio: ꝙ aut habeat ?⁊ tene/ at vnũ denanũ ꝑ ſpaciũ vniꝰ hoꝛe: ⁊ traſacta il⸗ la hoꝛa pᷣuet᷑ ille denario ⁊ oĩibo alijs rebo i ꝑpe/ tuũ:⁊ vltra ꝑ gulam ſuſpẽdat᷑ ⁊ intficiat᷑. Si vo voluerit abſtinere ⁊ ſtare ſineillo denario ꝑ hoꝛã:poſtea habeat cẽtũmilia aureoꝝ q̃ ꝑ decẽ milia annoꝝ poſſideat. Pꝛofecto niſi ſit peni⸗ tus inſanꝰ potiꝰ eliget ſtare ꝑ hoꝛã ſine ipſo de⸗ nario:vt poſtea tanto tꝑe tot bona poſſideat:qᷓ; hr̃e ⁊ poſſidere illũ ðnariũ ta bꝛeuitꝑe ⁊ poſtea tot mala ſuſtinere.Cum igit᷑ oia bona mũdana ſint minꝰ in cõpatiõe bonoꝝ celeſtiũ qᷓ; vnꝰ de⸗ nariꝰ in cõꝑatiõe millemiliũ aureoꝝ. cũ dicant aſtronomi ꝙ terra cũ oib q̃ in ea ſunt eſt ſic pũ aus reſpectu celi.Cũq; vita pᷣſens reſpectu alte⸗ riꝰ vite ſit minoꝛ incõꝑabilit᷑ q; vna hoꝛa in cõ/ paratiõe decẽmiliũ annoꝝ.Abſq; dubio qᷣlibet ſapiẽs cõſiderãſq; vanitates mũdi ꝙ nihil alið ſunt niſi ſicut vulgariter ðꝛ. Mira:tira:e boffa. poſt q̃s nõ ſolũ puabit᷑ oib terrenis: ſed etiam ad eternã penuriã ⁊ egeſtatẽ mittet᷑ ⁊ moꝛtẽ ꝑpe tuã patiet᷑:potiꝰ eliget ſtare ſine illis ⁊ abſtinere ab eis in hac bꝛeuiſſima vita:vt in et᷑nũ cõſequi poſſit e᷑na ꝑadiſi gaudia q mundũ ↄtemnẽtib odant᷑:qᷓ; velle hic ꝑuulo tꝑe gaudere ⁊ poſtea et᷑ naliter toꝛmẽta ſuſtinere. 8 Ctauo ↄtẽni debet mundus rõne affli⸗ o ciõis. Eſt em̃ plenꝰ anxietatibo ⁊ angu/ ſtijs. Nã vt ðꝛ Job.v.hõ ad laboꝛẽ na⸗ ſct᷑. Uñ pᷣmo hoi dixit deus Geñ.iij. In ſudoꝛe vultus tui veſcer panetuo. Si ergo ↄſiderent᷑ xxVI 4 oẽs etates:inueniemus ꝙ in eis opoꝛtʒ hoĩem multas afflictiões ſuſtinere. Silłr et oẽs boim ſtatꝰ pleni ſũt anxietatibo et ꝑiculis:ita ꝙ ð vno quoq; hoĩe mũdano dici põtillð Ecẽs.ij.Cũci Ddies eiꝰ pleni ſunt laboꝛibo ⁊ erũnis. 1n Bet. in q̊dã ſermone ait. Aſpice genꝰ hüanũ ab oꝛtu ſolis vſq; ad occaſũ:hos mũdi nũdinas ꝑam⸗ bulare:alios fauoꝛabilis aure ſuauitate capta re:alios diuitias q̃rere q cũ laboꝛe acqrunt᷑: cũ timoꝛe poſſident᷑:⁊ cum doloꝛe amittunt᷑ Tbe ſauriſas ⁊ ignoꝛas cui cõgregabis ea. ide qn tũ laboꝛẽ ꝓ periturj diuitijs aſſumpſiſti.trãſis maria ⁊ aliũ tibi oꝛbẽ aꝑis nauigado (m ſapi entẽ)tribo digiq diſtãs a moꝛte.priaʒ fug:relin qs parẽtes:filios neſo:diuellerj ab vxoꝛe:⁊om niũ neceſſitudinũ oblitꝰqᷓr vt acqras:acqᷣris vt ꝑdas:pꝑdis vt doleas.ilij boim vt qͥid diligij vanitatẽ ⁊ qri mẽdaciũ. Hecille.Quis igi in hoc mũdo eſt ſine afflicõib. Pꝛofecto nullus Si em̃ eſt pauꝑ dolet de penuria.qꝛ vt ðꝛ Ecaᷣ xv. Oẽs dies pauꝑis mali. Si eſt ſapiẽs nõ eſt ſine laboꝛe.qꝛ vtðꝛ Ecces.j.Quiadditſciaʒ ad/ dit⁊ laboꝛẽ. Et vt ait Augꝰ. xxij.de ciui.dei.ad⸗ diſcere nõ poſſumꝰ nec etiã remiſci ſine laboꝛe. Si eſt diues ⁊ honoꝛat ac in ꝓſꝑitate:ſꝑ timet illũ ſtatũ ſuũ ꝑdere:maxie qꝛ ↄtinue moꝛtẽ expe ctat ⁊ vbiq; ſibi ꝑicula ĩminẽt: vt oſtẽdit ugꝰ. vbi S.Et ad bᷣ põt dari exẽplũ Dioniſij nirani re gis ſicilie de q̊ legit᷑ cũ eſſet in maxis pꝓſpitati/ dus hñs milta regna imeſamq; ſubam:viueret q; in maxis triũphis abſq; vlla ↄdictiõe:eſſetq; cõſolat? de vxoꝛe ⁊ filijs ⁊c. a qda ſuo milite cui nomẽ erat Dꝛomedes fuit laudatꝰ:ꝙ in mido nõ erat ei ſiłis qͥ ſine aliq̊ malo ⁊ timoꝛe intan delicijs viueret:⁊ ꝙ ſuꝑ oẽs homies erat felix⁊ głioſus. Ipſe aũt Dioniſiꝰ rñdit ꝙ non erat ſic. qꝛ nõ porerat diẽ traſire ſine marima anxietate. Cũ aũt ille miles nollet h̊ credere:voluit Dioni/ ſiꝰ vt expientia ꝓbaret.Quapꝛopter cũ oĩ głlia ? triũpho fecit ſoliũ ſuũ regale pᷣꝑari atq; ↄouiuiũ magnũ:⁊ cũctos nobiles tã maſculos q; femi⸗ nas iuitauit:ibiq; oĩs gener armonie et cõtus ſuauitateʒ adeſſe pᷣcepit:oiaq; pᷣꝑari q̃ ad mũdi triũphũ maximũ ſpectabãt.ipᷣmq; Dꝛomedẽ re galib indumẽ veſtitũ ſuꝑ ipᷣm ſoliũ ſedere fe⸗ cit:vᷣgã aureã i manu tenẽtẽ.ſuꝑ ſoliũ aũt appè dere fecit enſem filo ſerico ſuſtẽtatũ acutiſſimu; ⁊ terribilẽ.Cũ aũt alij oẽs comederẽt ⁊ conuiua rent atq; canerent ⁊ tripudiarent:ſolus Dꝛome des in anxietate remanebat. Uñ adueſperaſcẽe die:ad eũ veniens Dioniſius interrogauit quo ſe haberet ⁊ an vnq; exꝑtus fuiſſettantã iocũdi tatem felicitatẽq; ac głiam. At ille. Heu beu qᷣa nunq; ſenſi ſic amaꝝ diẽ ⁊ anguſtioſũ ſiẽ hodie Dioniſiꝰ vᷣo inqͥt.Et qͥd ẽ qð did.Noõne ad votũ oĩa q̃ hic mũdꝰ dare põt habuiſti.Atille.Quid ꝓdeſt hec oĩa hr̃e cũ ↄtinue ſteterim ⁊ enã nunc ſtem expecans ꝙ ille filus ſericus rumpatur⁊ volul eſeci umgonnnn⸗ Mbtirahtbe ſtlcluenilar: Pobtgor tarn Gaitmnelndd Durnoöt dlaimds enſnmr Crarcbecido (cdfnbnizn orniauipolane ofecparmud Ncpvuripe licnohin nis lniditinmilo⸗⸗ ruudig /ofl Plimieronulsqe ihiunfscnihſod gparncehsſe Gfanihſanane nsetoſeqzntoiat Mnqetareno pnn iiſmgop vininog Mnömlemoddt⸗ Mewromodlo. Eedochitotmort Mdlgpenigemn fonrlnoaenco Ccgrſiblalud Wiidoſhibis ſc Wicdododin cCimmnimnoin dhatnfian. Ainuckrabntt Mäinſinädiiac d (okts Jagl tentne mnglic uumnſpttn vorkclan, Mdichs ſi *„ R — muer. nctdſ usigin ofnnlns Scſnise Mddtig Naen midſeeld nren ndein idionien inmarsn zGäſuoten Vda gni otumetden bomioori mMa, rmutdoond nmrtidig nug i moein mmnidt mgnd rhi un gſoligingp mrügcnalſiim Aar cond Nrſolns den iadncen nmmog, iſſauni zlle Nan cſonn, Folium enſis cadens ſuꝑ caput meũ me occidat. Tunc Dyponiſiꝰ ait. O Dꝛomedes:ſic ſꝑ ſtat vita mea ec ſic ſꝑ pauet aia mea:qm ſupꝑ ſe videt dei ſniaʒ et iuſtici pẽdere: ⁊ cõtinue expecto moꝛtẽ ac da nationẽc. Ad pᷣdicta aũt ꝙ nullus in boc mũdo ſine anguſtijs viuit facit dictũ Boetij i.ij. de cõ ſola.pſa.iiij.vbi ait.Quis em̃ eſt ta cõpoſite feli atad:vt nõ aliq̃ ex ꝑte cũ ſtatꝰ ſui tranqᷣllicate ri/ xet᷑. Anxia em̃ res eſt huanoꝝ cõdino bonoꝝ:⁊ q̃ vel nunqᷓ; tota ꝑueniat:vł nunq; ꝑpetua ſub ſiſtat. Huic cẽſus exuberat:ſed eſt pudoꝛi dege ner ſanguis. Huncnobilitas notũ facit:ſed an guſtia rei famillar incluſus eſſe mallet ignotꝰ. Ille vtroq; circumfluus vitã celibẽ deſlet. Ille nuptijs felix:oꝛbo liberꝭ alieno cẽſum nutrit he/ redi. Alius ꝓle letatꝰ: filij filieq; delictis meſtꝰ cõditione ↄcoꝛdat⁊c. Ona ratio qᷓre mũdus eſt contẽnendus n ðèꝛ inſatiauois. Oia em̃ mũdana nõ pñt niæm ſatiare appetitũ. Et rõ eſt.qꝛ int᷑ po/ tentiã ⁊ obiectũ debet eſſe ꝓpoꝛtio:vtipᷣa potẽtia ſatiet᷑ m ph̊m.iij.de aia.Si em vnꝰſurdus vi/ eat aliquẽ pulſare cicharã:nõ letabit᷑ de illo ſo no:nec poterit iudicare vtrũ ſit bonꝰ aut non.qꝛ noõ eſt ꝓpoꝛtio int᷑ potentia viſiuã ⁊ ſonũ. Pꝛo/ pꝛiũ em̃ obiectũ viſus eſt coloꝛ.⁊ ꝓpꝛiũ obieciũ auditꝰeſt ſonus.ij.de ania.Et ideo potẽtia viſi⸗ ua nõ põt ſatiani illo ſono qð nõ eſt obiectũ ſuũ Cũ g̊ vt ait Hugꝰ.j.ↄfeſſio.ſolus deꝰ ſit obiectũ ꝓꝛiũ anie rõnalis: qͥ etiã ait.xiiij.de ciui.dei.ca. viij. Ania nf̃a eoipſo dei eſt imago q̊ͥ eꝰ caparx ẽ eiuſq; particeps eſſe põt:ſequit᷑ ꝙ ipam animã noſtra nihil ſatiare põt niſi deus q eſt infinitꝰet ernus.et oſeqnt oia terrena q̃ ſũt finita ⁊ tꝑalia ipſam qͥetare nõ pnt.ſicut vnũ vas cõtentiuũ cẽ tũ ſtadioꝝ vini:nõ põt vno ſtadio impleri.Nec hoꝛreũ mille modioꝝ frumẽti cõtẽtiuũ impleri valet vno modio.Et ideo ſi deꝰ diceret anie nf̃e Ecce do tibi totũ oꝛbẽ terraꝝ ⁊ oĩa q̃ in eo ſunt: aurũ:argentũ:gemmas:⁊ cheſauros:⁊ faco te dñam ⁊ imꝑatricẽ oim.ſed volo ꝙ ſis cõtẽta pᷣ/ dictis:⁊ nihil aliud q̃ras.ipᷣa rũderet.O dñe de us.:nõ poſſũ ĩ hijs ſatiari:qꝛ ſũ capax melioꝛis boni. Si vo de diceret. Ecce do tibi oẽs celos: ct facio te dñam oim angeloꝝ vttibi obediant oẽs.ipſa iten rñderet.O dñe deꝰ: oĩa iſta ſũt cre ata ⁊ nõ infinita.Ego vo ſum capaxtue infini⸗ te maieſtatis.Et ideo nunq; ero cõtẽta niſi cum tuã infinit dulcedinẽ adeptꝰ ero. W EFE mudanis q̊z reb nõ eſſe młtũ curan⸗ d dũ oſtẽdit Aug.i.j.de ciui.dei.ca.vij.di. . Iſta tꝑalia bona ⁊ mala bonis ⁊ malis voluit de? eſſe cõia:vt nec bona cupidiꝰappete⸗ rent᷑ que mali q̊ʒ hr̃e cernunt᷑:nec mala turpiter euitent᷑ qͥb ⁊ boni plerũq; affiount᷑. Ex q̊ dicto potelſt elici reſpõſio ſi qͥ arguere vellet ↄtra pᷣdi ca:dicens ſic. Illud qð eſt bonũ eſt amandũ:⁊ illachꝛymat. Idcirco nemo fadle cũ foꝛtune ſue magis bonũ mag amanduʒ:æ marxie marime. Sed bona mundi ſunt optia Ben.j. Uidit deꝰ cuncta qᷓ feceratæ erãt valde bona. & ſuntamã/ da in ſummo. Pꝛ eterea illud eſt a nob amadũ et ꝗrẽdũ qð ad vtutes deſeruit. Sed tꝑalia ſũt hmõi.dicẽte Ambꝛoſio in q̃daʒ omelia.Diuitie ſicutimpedimẽta ipꝛobis:ita ꝓbis ſunt adiu⸗/ mẽta vᷣtud.̊ ⁊c. Itẽ deꝰ⁊ natura nihil agũt fru ſtra.j.de celo ⁊ mũdo.Sed bᷣ eſt inſertũ homi a natura ꝙ nunq; vellet de h mũdo recedere.̊ co tra naturã eſt mũdũ odio hr̃e ⁊ illũ cõtẽnere.qͥa rndet᷑ ̃ᷣm Alexan.ð ales.in.ij.ꝑteſũme.⁊ ſancnã Bonauẽ.in.ij.ſniaꝝ.diſt.j.q; mũdꝰ in ſacra ſcxt ptura acopit᷑ mulꝗ modis. Aliqũ em̃ acapit ꝓp deo rõne ſũme mundicie:⁊ qꝗꝛ eſt exeplar oim qᷓ ſunt in mũdo. UVñ vocat᷑ mudus archetipus.i. exeplar. De qᷓ Boetiꝰ.iij. ð ↄſoł.ait. Pulcrũ pui cerrimus ipᷣe. Mundũ mẽte gerẽs ſiliq; imagi ne foꝛmans. Et h̊ mõ põt intelligi illud Jobᷣ.j. In mundo erat.i.filius in patre:qꝛ in pncipio erat verbũ ⁊ vᷣbũ erat apud deũ.Etiſte mũdus eſt ſumme diligẽdus. Deut.vj.? Mat.xxij.Oi⸗ liges dñm deñ tuuʒ ex toto coꝛde tuo ⁊c.Aliqñ vᷣo accipi᷑ mũdus ꝓ oĩ creatura viſibili ⁊ inui⸗ ſibili.Et hoc mõ accipit᷑ job.j. Muũdus ꝑ ipᷣm factus eſt ⁊c. Qð eccłia darius explicat cantãs. Creatoꝛẽ celi ⁊ terre:viſibiliũ oĩm ⁊ inuiſibiliuʒ Etiſte mũdus eſt oꝛdinate amãdus.Can.j.O?ꝛ dinauit in me charitatẽ.i.vt infima minꝰament᷑ qᷓ; ſupᷣma.Licet em̃ oĩa creata i ſe ſint valde bo/ na in ſuo genere:tamẽ in oꝛdine ad nos alia ſũt alijs melioꝛa.et ↄſeqnter nõ ſunt oia ſũme dili⸗ genda.Nec ſunt amãda niſi in oꝛdine ad finem pᷣm quẽ nobis ſunt vtilia. Nec eſt veꝝ ꝙ vᷣm re⸗ ctũ nature inſtinaũ hõ ſꝑ deſideret manerei ſe- culo:ſed bñ ſᷣm coꝛruptionè nature ⁊ carnał de ſiderij. Uñ Bꝛe.iĩ moꝛał.ponit amoꝛẽ huiꝰ ſecłi filiã luxurie.qꝛ vt hõ poſſet ſe bene dare deleca tiõibo carnalibo vellet ſemꝑ ſtare in hoc mũdo. Scðm autẽ naturale deſideriũ recte oꝛdinatux deſiderat ꝑuenire ad celũ: dicens cũ Paulo adᷣ Phil.j.Cupio diſſolui eteſſe cum xpᷣo. Et cum PS.Educ de cuſtodia aniam meã.Et ideo iſte mũdus nõ debet amari amoꝛe inoꝛdiato:iuxta illud Pſal.Diuitie ſi affluant nolite coꝛ appone re:qꝛ eſſet pctm̃ ipᷣm ſic diligere.Et ita ĩtelligunt pᷣdicta de cõtemptu mundi:⁊ etiã infra dicẽda. Unde ſeruari debet ↄſuiũ Pauli.i.ad Coꝛinth. vij.dicẽt. Lẽpus bꝛeue eſt:reliquũ eſt vt qͥ hba⸗ bent vxoꝛes ſint tanqᷓ; nõ habẽtes:⁊ qui vtunt᷑ hoc mũdo tanq; nõ vtant᷑:et qͥ gaudẽt tanq; nõ gaudętes:⁊ qͥ emũttanqᷓ; nõ poſſidentes. Pꝛee terit em̃ figura huiꝰ mũdi.Et Bꝛeg.omel.xxiiij. dicit. Nõ audemus vobis fratres dicere vt reli⸗ quatis oĩa:ſed tñ ſi vultis etiã omnia retinẽdo relinquitis: ſi ſictpalia geratis vt tota mentead et᷑na tendad. Aliqñ enaʒ mũdus aceipi ꝓ hoie qui dici᷑ microcoſmus:id eſt minoꝛ mundus: vt habet. viij. Phiſi. Et ſicaccipũ Job j. Et mü dus eũ nõ cognouit.i.hõ.Qõð refert᷑ ad iudeos Vñ ibidẽ ðꝛ. In ꝓpꝛia venit: ↄſui eũ nõ recepe/ runt.CX aũt ho intelligat᷑ noie mũdi patʒ Joh. iij. vbi ðꝛ. Sic deꝰ dilerit mũdũ vt filiũ ſuũ vni/⸗ genitũ daret: vt oĩs qͥ credit in eũ non pereat ſed habeat vitã etnã.Et iſte mũdus eſt amãdus in q̃ntũ eſt a deo creatꝰ eteſt ꝑticeps btitudis. Un pᷣceptũ habemꝰ de diligẽdo ꝓximũ ſicut noſip⸗ ſos Matth.ᷣxxij.Aliqn inſuꝑ accipi᷑ mundꝰ ꝓ vita pᷣſenti Joh.xvj. Exiui a pre ⁊ veni in mũdũ id eſt ad pᷣſentẽ vita.et iſta eſt duigẽda vt deꝰ oꝛ/ dinat:et tãtũ quãtũ ipᷣe vultnos viuere.qꝛ ñ ſu/ mus facti ꝓ vita pnti:ſed ꝓ futa vt ðꝛ ad Heb. vl. Accipit᷑ etiã aliqn mũdus ꝓ vita mala ⁊ ini⸗ q:ſeqns vanitates ⁊ popas mũdanas Joh. xx Quia de mũdo nõ eſtꝭ:ꝓpterea odit vos mũdꝰ id ẽ hoĩies mudanis voluptatibo ⁊ vicijs dediti Et iſte mũdꝰ eſt ſüme fugiẽdus ⁊ ↄtenedus.Et ita itelligunt᷑ roncs pᷣdicte de ↄtẽptu müdi. N xEkEidma rõ q̃re mũdus ſu contemnẽdus d dꝛ inſtabilitatis ⁊ vanitatis ſiue finitio nis.Cũ em̃ finis nr ſit ſtatꝰ felix᷑ ac ꝑpe⸗ tuus vt inqͥt Augꝰ. xxij. de ciui. dei. conſtat oia mũdana eſſe vaniſſima:cũ non poſſint nob da re finẽ noſtrũ. Uanũ eſt em oẽ qð ſuũ non attin git finẽ. iij. Phiſi.⁊.j.de celo ⁊ mundo. Et ideo Salomðò Ecces j.ait.Nihil eſt ſtabile ſub ſole. ſed vanitas vanitatũ ⁊ oia vanitas. Et idẽ dicit ij. ca. eiuſdẽ libꝛi.et Dauid pᷣſ. xxxviij.inqᷣt. Vni/ uerſa vanitas oĩs hõ viuẽs.et.j. Paral.xxxviij. 8:.Dies nr̃i q̃ſi vmbꝛa ſuꝑ terra:⁊ nulla eſt mo ra. Geñ.̊z.iij.ca.dixit deꝰ hoĩ. Reuenter in trã et in puluerẽ de q̃ ſumptꝰ es.Et ideo Job ↄſide rans hũanã miſeriã ait.xxx.ca.ſui libꝛi. Cõpara tus ſum luto ⁊ aſſimilatꝰſuʒ fauille ⁊ cineri. Et viij. ca. iteꝝ dicit. Sicut vmbꝛa ſüt dies nfi ſuꝑ terra. et. xiij. ca. etiã ait. Hõ natꝰ de mliere bꝛeui viuẽs tpꝑe replet᷑ multꝭ miſerijs:qͥ q̃ſi flos egre⸗ dit᷑ ⁊ cõterit᷑:⁊ fugit velut vmbꝛa:⁊ nunq; in eo dẽ ſtatu ꝑmanet. Et.j. Jo h.ij.ðꝛ. Mũüdꝰtranſit et ↄcupiſcẽtia eiꝰ. Gꝛeg.q̊ xv.moꝛal.inqᷣt. Ois lõgitudo tpis vite pᷣſent pũctꝰeſſe cognoſcĩ cũ fine termiet᷑. Et Seneca ad Ludlllũ li.vj.epłarũ epa. vij.ait. Punctũ eſtoẽ qð viuimꝰ:⁊ adhuc puncto minꝰ. Etidem de ↄſolatiõe ad Martiã dicit. Oia hũana bꝛeuia ſunt ⁊ caduca ac infini ti tꝑis nullã ꝑtẽ occupãtia. Job etiã. xx.ſui libꝛi ait. Hocſcio a pᷣncipio er q̊ poſitꝰ eſt hõ ſuꝑ ter rã ꝙ laus impioꝝ bꝛeuis:et gaudiũ bypocrite ad inſtar pũcti. Salomõ qͥʒ Ecces.v.dicit.Sic eſt hõ nudus egreſſus de vtero mr̃is ſue:ſic re⸗ nertet᷑ ⁊ nihil afferet de laboꝛe ſuo. Et Jaco.iiij 58ð2. Que eſt vita nr̃a. Uapoꝛ eſt ad modicũ pa/ rens:et deinceps exterminabit᷑. Uapoꝛ em̃ in al tũ eleuat᷑ ⁊ interdũ ex eo fit nubes et videt᷑ quid magnũ:ſed ſole adueniẽte vel alio diſſoluẽte fa aliter reſoluit᷑ Et ſimiliter homo ſepe exaltat᷑ ad in. vj. de faſtis xxVI diuerſos gradus tam ſpũales q; tꝑales:et pti⸗ nus ad nihilum redigit᷑.iuxta illud Job.xx.Si aſcẽderit in celũ ſuꝑbia eius: ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit:velut ſterqliniũ in fine ꝑdet᷑. Et PS.ait Vidi impiũ ſuꝑexaltatũ ⁊ eleuatũ ſuper cedros libani.Zrãſiui eũ:et nõ eſt inuẽtus locus eius. De homine etiã dicit idem ꝓpheta pᷣſ.cxliij. Ho mo vanitati ſilis factus eſt:dies eius ſicut vm bꝛa pᷣtereut. Etp̃ᷣſ.cviij. Sicut vmbꝛa cum de⸗ clinat ablatus ſum. Umbꝛa em cito tranſit. ſi⸗ cut patet de doꝛmiẽtibo ad vmbꝛõo:quia cito ve/ nit ſol.Et ita eito trãſit vita noſtra ⁊ venit moꝛs Daß. xj. Umbꝛe tranſitus eſt tempus noſtruʒ: et nõ eſt reuerſio finis eius. Etideo dicere ſolẽt ſenes licet diu vixerint ꝙ videtur eis ꝙ hen na⸗ ti fuerint.Similiter vmbꝛa eſt obſcura.⁊ mun/ dus plenus eſt ignoꝛantia.Unde mũdo dedi⸗ tus poteſt dicere cũ PS.Collocauit me in ob⸗ ſcuris ſicut moꝛtuos ſeculi.Umbꝛa qͥʒ eſt frigi da:⁊ homines ſub vmbꝛa exiſtentes frigus pa tiunt᷑.Et ſimilit᷑ mũdanis dediti:ſunt fnigidi in diuinis ⁊ inepti ad bona oꝑa ꝑagenda:iuxta il lud Pꝛouer.xx. Pꝛopter frigus pigerarareno luit. Umbꝛa etiã tunc maioꝛ videt᷑ cũ ſol ad oc⸗ caſum appꝛopinquat.et ſimilit᷑homo q̃nto ma gis ad moꝛtẽ ꝓpius accedit ꝑ ſenectutẽ:tãto ma gis creſct amoꝛ permanẽdi in hac vita:et maio ra facere ꝓponit:ac magis in mũdanis intricat. Tales autẽ dicere poſſunt cum ꝓpheta pᷣſ. lxrix. Cooperuit nos vmbꝛa moꝛtis. lon em̃ recoꝛ dant᷑ ꝙ cito moꝛient᷑. Nam vt inquit Quidius Tempoꝛa labunt᷑ tacitiſq; ſeneſcimus annis. Et fugiunt freno nam remoꝛante dies. Et.xj. Methamoꝛ.Labit᷑ occulte:fallitq; vola/ tilis etas.Et nihil eſt annis velouus.Etiteꝝ.iij libꝛo de arte amãdi ait.Nec que pᷣterijchoꝛa re⸗ dire poteſt. Oꝛacius quoq; epiſtolarum liᷣ.ij. epła.iij.dicit. Singula de nobis anni pꝛedant᷑ euntes. Et Marimianꝰ ait. Jam nihil eſt tutũ qð vidimꝰ omnia ſecũ Tempus pᷣteriens:ho⸗ raq; ſumma trabit. Et Bernardus in li.de im/ pꝛo batiõe vicioꝝ.ca.ix.inqᷣt.Omnia que cemis vanarũ gloꝛia reꝝ Umbꝛa velut tenuis veloci fine recedũt. Uñn metrice in ꝓuerbio dict᷑ Quid valet argentũ:quidue annis viuere cẽtũ. Poſt miſerũ funus puluis ⁊ vmbꝛa ſumus.et Se⸗ neca in libꝛo tragediaꝝ in hercule furente ca.ij. ait. Dum fata ſinunt viuite leti. Pꝛoperat cur/⸗ ſu vita ctato. Uolucriq; die rota pꝛedpitis vol uit anni. Lucanus quoq; libꝛo.vij.canit.Capit omnia tellus que genuit. Et Marximianus ite rum ait Oꝛtus cuncta ſuos repetunt matrẽq; reqᷣrunt. Et reditad nihilum qð fuit ante nihil. Omnib eſt eadẽ leti via:nõ tñ vnus Eſt vite cunctis exitijq; modus. Huc puer atq; ſenex pariter veniſſe ferun· = ſ geffni beenuͤco uts ſiun rinvnice nhiue iret Pönoenpkn bn gutnmken lleſnn, nplineo 4 efoomarhtcl fnacnEifl Ebbir iguern denvens Eenungionoloca Gedwodolenden Ettanticonſton Gifl depont Oinsrboimtn Uudiinbumnansoln Acrumöſanonitbe⸗ Lgſtenmens gi tb duniogoensenm KBonminiden Ummlotäagnn.o⸗ Jyfünofonmmisſun⸗ nno ꝛi. Veclanant, äyrrefar Mlop,er ⸗ ſynme: plinsihi oſamop durqut, ſchon baburq ici cim danil ub uonreßfeno d MEenrot riefut uslgenncngar uninnnn fopiphhfnnnen Pihorſſülggcken ſakrennndtt culoent Zaduen 4 tadn muir ſoſhe⸗ ttichluonfun rlngſathl de . uls Oiignont luo glapn rqlgilvan unasgin odſcurate denüe daunt ert znugenun Wsge vidckiſdude Urbominn knranng tunposinn ce ſneentnn nbacrie nidanisin n pbenßi s,ſtoner, zinquit Ola meſanms nte dis alrilip Aveimnhmun smiin nndbickned õ us ilrin mmaclns muis vdod⸗ dodick Ond atciti o ſumus uG, lefurena Pohen nprechiun o vijni Mummm menbl. imos 16, nſiis “ His par diuitibus pauꝑ egenus erit. Vnde in cõmuni ꝓuerbio dicit᷑ Ita moꝛit᷑ ma⸗ gnus dñns vt mercẽnarius.Et Oꝛaci in epiſto/ lis li.ij. epła.vj.ðt de incercitudine moꝛd. Quis ſcatt an adijciat hodierne caſtina vite Tepoꝛa ni ſuperi.Et Lucanus li.iij. Mule modos int᷑ leti moꝛs vna timoꝛi eſt.et Statiꝰli.vj.Lhebai dos ait. Manet ingẽs copia leti.et Pꝛoſpꝑ in li. epigrãmatũ epigrãmate vl.dicit.Ferro:peſte:fa me:vinclis:algoꝛe:caloꝛe Mille modis miiſe⸗ ros moꝛs rapit vna hoies.Et Catho ca. v. T⸗ poꝛa lõga tibi noli ꝓmittere vite. Quocũq; in⸗/ greder ſequit᷑ moꝛs coꝛꝑis vmbꝛã. Ideo dicit Perſius ſatira.v. Uiue memoꝛ leti.Ait em̃ Uir giliꝰ.x. Eneyð. Stat ſua cuiq; dies:bꝛeue ⁊ irre parabile tẽpus Oibo eſt vite. O igi᷑ mũdani q̃⸗ re in hoc mũdo ꝓditoꝛe cõfidid.qᷓre eleuamini in ꝓſper que vrfumꝰ ſubito euaneſcẽt. Ait em Ouidiꝰ in.iij.detriſtiv.Nẽpe dat ⁊ qͥdcunq; li⸗ bet foꝛtuna rapitq;.Cirus ⁊ eſt ſubito qͥ mõ cre ſus erat.Eti.v.li.eiuſdẽ oꝑis epła.x.iteꝝ dicit Paſſibo ambiguis foꝛtuna volubilis errat. Et manet in nullo certa tenaxq; loco. Sed modo leta venit:vultꝰmõ ſumit acerbos. Ettantũ conſtans in leuitate ſua eſt Et in.iiij.li.de ponto.epiſtola.iij. Omnia ſunt hoim tenui pendentia filo. Et ſubito caſu que valuere ruunt. Luditin humanis diuina potentia rebus. Et certam pᷣſens vix habet hoꝛa fidem. Tu q̊ factimeas:et q̃ tibi leta vident᷑ Dum loqueris:fieri triſtia poſſe puta. Et Bonauẽ.in.ij.de ↄſo.ꝓſa.ij.ait. Hũcↄtinu⸗ um ludũ agimꝰ. Rotã volubili oꝛbe vᷣſamus. Infima ſummis:ſũma infimis mutare gaude mus ⁊c̃. O Regicta aũt ꝓbari pñt mulo exemplis p ã vt refert Tulliꝰ ili.de fine bonoꝝ et malox.et Ualeriꝰ de mutatione moꝝ et foꝛtune.⁊? Pliniꝰ ĩ hiſtoꝛia naturali.Polichꝛa⸗ tes ſamioꝝ dux qui foꝛtunã lõgo tꝑe adeo ſibi obſeqᷣoſam habuit ꝙ oia deſiderata ꝑficiebat. Tandẽ cũ cõtra Dariũ regẽ ꝑſaꝝ duxiſſet exerci tũ:ab Oꝛonte pᷣfeco Darij ſuꝑatꝰ:in ſũmo ma galẽſis mõt vᷣcice fuit ſuſpẽſus:⁊ relictus aui/ bus lacerandus:et qͥ vbiq; felix in terra vixerat: in aere miſerrime expirauit. Ninus etiã rex aſſi⸗ rioꝝ qͥ bella finitimis intulit.l.annis ᷣm Pau lũ hoꝛoſiũ li.jpoſt deuictã aſiã:ſithiam:et Zo⸗ roaſtrem dum qᷓndaʒ impugnaret vꝛbẽ ſagitte ictu ĩterijt. Balthaſar 3 rex babilõis vt ait Jo⸗ ſephus.x.antiquitatũ libꝛo obſeſſa babilone a medis ⁊ ꝑſis.ſ.Dario ⁊ Ciro regib:intantũ ve/ nit i obliuionẽ ſui vt celeberrimũ iniret cõuiuiũ et in vaſis tẽpli dei biberet:et obſeſſus vacaret epulis.VUñ in nocte ſeqnti captꝰfuit ⁊ iugulatꝰ Cirus qʒ rex ꝑſaꝝ vt Hoꝛoſius vbi ſupᷣ cõme⸗ moꝛat qui gangem fluuiuʒ in quo vnus ſuus CCXXXII miles ſubmerſus fuerat in q̃dringẽtos ſ. exagi⸗ ta alueos cõminuit:a thamari maſſagetarũ re⸗ gina ſuꝑatus occidit᷑. xerſes etiam ille potẽtiſſi mus qui ſubuerti᷑ montes et maria conſtrauit vt refert Hiero.ad Heliodoꝝ ſcribẽs: bello in grecia infelict᷑ ſuꝑatꝰ ac cõteptibilis ſuis facꝰ: ſᷣm Juſtinũ ꝑ arthabanũ pᷣfectũ ſuũ occiditur. Darius vt cõmemoꝛat Quintꝰcurtius ab Rle⸗/ xandro magno ſuꝑatus:a ſuis captꝰapud tha ram oppidũ parthie:ac detẽtus ⁊ in vehiculo ca tenis ac cõpedibo aureis aſtricꝰ: vulneribuſq; cõfoſſus ⁊ letaliter vulneratꝰ dimiſſus miſera/ biliter expirauit. Alexãder magnꝰ poſt tot victo rias ettriumphos: ſubiectionẽq; vniuerſe aſie: imo pene totꝰ oꝛbis:ꝑ Caſſandqrũ filiũ antipa⸗ tris: vt Quintꝰcurtius dicit:venenatꝰeſt. Nam aſſander ille ? Philippꝰ et Sola fratres eius miſtrare regi ſolebãt.q in potu ili venenũ dede runt. Quo hauſto:ſᷣm Juſtinũ in media pota⸗ tiòe velut gladio cõfoſſus ingemuit.depoꝛta⸗ tuſq; eſt a cõuiuio ſemianimis. Maliuoli aũt eiꝰ dicebãt eũ ebꝛietate ꝑire:q̊d ⁊ Solinus ſen⸗/ tit i li.de mirabilibb mudi.Cõtra quẽ ẽ Tulliꝰ in.j.li.de diuinatiõe.⁊ Juſtinꝰ⁊ Quintꝰcurtius Quarto itaq; die Alexader idubitata moꝛte ſen tiẽs tumultuantes milites qꝛ rex occidebat᷑ inſi dijs:pia oꝛõne eos ſedauit:cũctiſq; dextrã poꝛ/ rigẽs eos oſculatꝰ eſt:? moꝛtuꝰ eſt anno etatis ſue trigeſimotercio et menſe vno:cum regnaſſet annis duodecim:pꝛout patet.j. Machabeoꝝ.ỹ Romulus quoq; fundatoꝛ vrbis rome vtpo/ nit Litus liuius:apud paludem capꝛee tempe ſtate magna oꝛta ⁊ tonitruis:arcũdatus nube nuſq; apparuit.Et licet a romanis nomie Qui⸗ rini inter deos cõſecratus ſitꝛtamẽ credendum eſt ꝙ fuerit a fulminibo cõſumptus et exuſtus: vel a demoniby ad infernũ depoꝛtatus.qꝛ ꝓpꝛi/ um fratreʒ Remũ occidi fecerat:vt refert Luca⸗ nus libꝛo.j.di. Fraterno pꝛimi madueruntſan guine murl. De quo etiam fit mentio in.il.fi.ff.ðᷣ rerũ diui.vbi glo.Seruius tulliꝰ ſextus rex ro/ manoꝝ a Tarquino ſuꝑbo ocdius fuit. Pir⸗ rhus rex epirotharũ qui romanis bella intulit in fauoꝛem tarentinoꝛũ:tandem a romanis vi⸗ ctus ad patriã rediens ſᷣm Juſtinũ ſpartanis bellum induxit.Quibus reliccis argos inuaſit vbi feruide magis qᷓ; caute pugnans ictu ſaxi e munis iacti mactatus eſt. Hanibal penoꝝ dux qui annis.xiiij.in italia romãosↄtriuit:poſtea. in Affrica a Scipione deuictus ꝓfugus ⁊ dã⸗ natus exilio:ad Anchiochũ regem magnũ Si⸗ rie veniens vt Juſtinus meminit:quia a roma nis petebatur fugereq; neqͥret: veneno raptim hauſto quod moꝛe regio ſub gẽma ferebatin⸗ cluſum:obijt.ſicq; ab hijs qui ad eum cõpꝛehẽ dendũ venerant exanimis inuentus eſt. Pom/ peiꝰmagni Põpei genitoꝛ ſ᷑ᷣm Hoꝛoſiũ fulmi ne ꝑcuſſus interijt. Põpeiꝰ magnꝰ filius eius Bermo qui vigintiduos reges oꝛiẽtales vt Hoꝛoſiꝰ re fertſuꝑauerat:a Julio ceſare deuictꝰ: cũ fugiſſʒ in Rlexandriã ad Ptolo mens egẽ egypti cuite/ ſte Eutropio Pompeius a ſenatu tutoꝛ datus fuerat ꝓpter iuuenilẽ etatem eius.cuiq; regnuʒ ſũma fide ſeruauerat ⁊ paterna pietate reſtitue⸗ rat:ꝑ Achillã pᷣfecũ regni de volutate reg qͥ cre debatex hoc facere rem gratã victoꝛi ceſari: mi⸗ ſerabiliter occiſus eſt. Floꝛus aũt dicicin.iiij.li. Pompeius ſuo gladio trucidatus ſub oculis vxoꝛis ſue liberoꝛũq; ſuoꝛũ moꝛit᷑. Juliꝰ ceſar vt Suetoniꝰnarrat moꝛtuo Põpeio in eodem menſe:ſed interieci diebo:qnquies triũphauit. Pꝛimo de gallia ⁊ bꝛittãnia.Scðo de egypto. Tercio de farnace ⁊ ponto.Quarto de Juba? affrica.? Quinto de hyſpania.Fuitq; ulli gloꝛia multa in vſurpato impio annis tribo z menſib⸗ ſeptẽ. Landẽ Gaio caſſio ?⁊ Marco bꝛuto z eũ conſpirãtib: pnceps oꝛbis igumiri⸗ plagis confoſſus occubuit anno etat anthoniꝰ nepos ipſius Julij ceſaris ex ſoꝛoꝛe Julia ab Ocauiano auguſto vicꝰ i Alexãdria ab eodẽ ceſare obſeſſa ßm Plutarchũ gladio ſe pemit dũ annũ ageret eta ſue.lvj. Gaius galli cula imꝑatoꝛ romanꝰterdus ab octauiano ſce⸗ leraciſſimus:auarus:⁊ libidinoſus adeo vt du abus ſoꝛoꝛibo ſtupꝛũ intulerit: crudelis oibo et exoſus Rome in palatio occiſus eſt:vt hr̃ ĩ cro nica martiniana:cũ regnaſſet annis triba ⁊ mẽ/ ſib decez. Nero imꝑatoꝛ qͥntus ab Auguſto qͥ natus eſt pᷣmiſſis pedibo:vt ſcribit Pliniꝰli.vij. naturalis hiſtoꝛie:vicioſus:auarus:⁊ laſciuꝰ: ac crudeliſſimꝰ:ſᷣm Eutropium epu us a re⸗ gno anno.xiiij.imꝑij ſui:ſeipᷣm inttecit. Domi⸗ cianus imꝑatoꝛ ᷣm Suetoniũ et Eutropiuz a cubicularijs ſuis ſeptẽ vulneribb occiſus eſt an no etatis ſue.xxxvj.⁊ cũ dedecoꝛe ſepultꝰ ẽ. He⸗ lius ꝑtinax imꝑatoꝛ vulneribo obtruncatus eſt Mauriciꝰimꝑatoꝛ ob inuidiã occiſus eſt cum regnaſſet anno vno. Anthoniꝰ iꝑatoꝛ tercio im⸗ perij ſui anno interfectus eſt a tumultu milita⸗ ri Rome cũ matre ſua. Maximianꝰ imperatoꝛ cũ imꝑaſſet annis tribo apud aqlegiam deferẽ/ tibo eum militib ſuis cũ filio ſuo adhuc puero occiſus eſt. Goꝛdianꝰimperatoꝛ ſexto imꝑij ſui anno poſtq; de Perſis triũphauit veniẽs Ro mã pe vrbem:fraude Philippi occiſus eſt. De/ cius imꝑatoꝛ cũ imꝑaſſet annis duobo:in bel⸗/ lo barbaro ꝑemptꝰ eſt. Ualeriꝰ imꝑatoꝛ a rege erſaꝝ deuict:in ſeruitutẽ reductꝰ eſt.Nã q; liu vixit:rex qñ aſcendere volebat equũ:pedeʒ ceruicibo eiꝰimponebat.Aurelianꝰiꝑatoꝛ frau⸗ de ſerui ſui occidebat᷑. Tacitus imꝑatoꝛ ſeptio menſe impij ſubita moꝛte poccupatꝰ eſt. Pꝛo⸗ bus imꝑatoꝛ ſexto anno imperij ſui militari tu multu vexatꝰeſt. Clarus imꝑatoꝛ fulmie perijt. Diocletianꝰ umpatoꝛ veneno extinct?eſt. Conſtã txfinus imꝑatoꝛ filius Conſtantini magni a du ſue.lvj. Marcꝰ cib fratris ſui Conſtantij pemptus eſt. Julia⸗ nus apoſtata imꝑatoꝛ a ſecõ Mercunio milite occiſus eſt. Uales imꝑatoꝛ qrto imperij ſui an no a gotis in bello ꝑemptus eſt. Pꝛetereo nũc ſilentio qᷓ; plurimos reges: imꝑatoꝛes ⁊ pꝛinc pes qͥ ſimilit ſubitanea ⁊ crudeli moꝛte ꝑierunt et in floꝛida ac iuuenili etate:de qͥb noſtris tpi/ bus aliqͥ fuerunt. „☚ Erũ eſt ergo illud q̊d ðꝛ Ecci.x.Ois po⸗ʒ v tentatus vita bꝛeuis. Eapꝛopter Augꝰ. in li.de ſimbolo:trac.iiij.exclamat diccs Ecce ruinoſus eſt mũdus.ecce tantis calamita tib repleuit deꝰ mũdũ.ecce amarus eſt mũdus Et ſi ſic amarꝰ:qͥd faceremꝰſi dul& eſſet.O mũ/ de imũde tenebꝛas pariens:qͥd faceres ſi mane res. Quẽ nõ deciꝑes dulcis ſi amarus alimẽta mentir.Etin epła ad Armẽtariũ ⁊ Paulinam iteꝝ ait. Mũdus iſte tanta reꝝ labe ↄtritus eſt: vt etiã ſpeciem ſeductoꝛis amiſerit. Etideo q̃n/ tum illi laudãdi atq; pᷣdicãdi ſunt q dignatinõ ſunt cũ mũdo etiã floꝛẽte floꝛere:tantũ increpa/ diſunt ⁊ accuſandi q̊s ꝑire cum ꝑeunte ðlectat. Hec ille.Currit em̃ mũdus qͥtidie ad fineʒ:nec eius głia poteſt diu retineri. Uñ cum hõ mag credit gaudere cũ eo:ſtatim ipᷣm relinqᷣt.Ad qð adduci põt parabola cuiuſdã faceti pᷣdicatoꝛis qͥ dicebat ꝙ duo erant ſocij tantũ amoꝛẽ inuicẽ oſtendentes ꝙ vnꝰ videbat᷑ non poſſe ſtare ſine alio. vñ ſꝑ inſimul ꝑgebant ⁊ viuebant. Semel aũt cum irentſimł ad ſolaciũ:cõtigit illos tãſi⸗ re ꝑ q̊ddam nemus.Et ecce ꝙ qͥdam vꝛſus val deterribilis cepit ̊ eos venire. Quẽ vidẽs a lõ⸗ ge vnus ex ipſis ſocijs qͥᷣ erat alio foꝛtioꝛ: cepit currere ⁊ aſcẽdere ſuꝑ vnã arboꝛẽ magnã et al⸗ tã. Alius vᷣo qͥ erat debilioꝛ rogabat eum vt ſe expectaret ⁊ adiuuaret ad aſcẽdendã arboꝛem. Quod ille facere negauit di. Ja iã vrſus adeſt. Juelgi ſic deſtitut?: deo inſpirãte recoꝛdatꝰ eſt q; vtðꝛ vꝛſus nõ comedit de carne animalis ꝑ ſe moꝛtui. Vñ ſtatim cecidit in terram ⁊ ſimula uit ſe moꝛtuum. Urſus vo adueniẽs ⁊ ipᷣm ſiẽ moꝛtuum repiens poſuit os ſuũ ad os illiꝰ vt cognoſceret an ſpiraret⁊ eſſet viuus. Ille auteʒ tenebat flatũ ⁊ nõ ſpirabat. Poſtea vrſus poſu it os ſuum ad eius aures foꝛte putãs ꝙ etiam ab illa pꝑte exiret flatus. Uidens aũt ꝙ ille tota/ liter ſtabat imobilis ⁊non ſpirabat:cũ bꝛancha ſua coꝛpus illius reuoluit ⁊ ꝓiecit foꝛte ꝑ q̃ttu/ oꝛ bꝛachia lõge:vt videret an moueret᷑. Quo fir mo ſtante ⁊ ꝑ mittẽte ſe reuolui ac ſi fuiſſet ſac paleaꝝ: vrſus qͥ erat famelicꝰ cepit curreread q/ rendã pꝛedam. Cum aũt iam longe eſſet a loco ille qͥ ſimulauerat ſe moꝛtuũ ſurrexit. Cui ſocꝰ qui erat ſuꝑ arboꝛẽ et viderat oĩia que acciderict dixit. O ſocie mi:habuiſti ne timoꝛẽ.Etille.Ta/ tũ certe ꝙ nunqᷓ; habui ſiłem. Ille aũt iteꝝ inqᷣt Et qͥd dixit tibi vrſus qꝛ poſuit os ſuum ad au res tuas. Ipſe aũt reſpondit.Dixit mihi ꝙ am⸗ digbiegimie Poenmmnttanmn Mphuuunics b luncnlpoull. nMlerumninhi Murtlbrggers boic iri rACdi⸗ Dpauc;breuihpe Idls cſchCöfiderere Mnaſuggdmundto Uexnuplcrepons⸗ Genoꝛolapotſidis Acefortungszn uicupſpentnsn Mumces:mag hoſalmolaw⸗ Lypbereſabꝛeul:l Ohinisemeſtunore galedocent r ucs lnii det Nrenfniünlnom ſbamgk igmni bo⸗ inirntin Dikinnln lmmmnane atocenhlleinde huulimeniden Binlbodennnne funfonmoſniune nigme adanno⸗ iminn lepin vlio depone D Vnainogenn 4 wie nngre en nandt ſbbenee S 1Diandin ömtring nonpoſceknin epiucbann Gcam ſin Nalio ſann Ndori nit⸗ erogoaunn’ tuamm: n Manist inſi ſi nus Uunh fams polt gris g Cann aüͤtq Ule toen barchbianch catfoneni noncrck Ouet xſifuſtir longriſt ncn ne , nmo⸗/ dsd ☛ See Reſpice foꝛtunas:emarcuit illa pꝛioꝝ Floꝛida ꝓſperitas:minos ſubuertit athenas Ilion attrides:magne chartaginis arceos plius de te cõfidere nõ debeo.quia es vnꝰ ma/ gnus traditoꝛ ⁊ ſimulatoꝛ. Naã oñdis te ſic me diligere:⁊ tñ ðᷣſeruiſti me in tã magna neceſſita⸗/ te.Oꝛ moꝛalit᷑.Iſti duo ſocij ſunt hõ ⁊ mũdus inter quos videt᷑ eſſe maxima amicicia Sed tñ adueniẽte vꝛſo.i.moꝛte:mũdus deſerit hoiem. Et nullus debet cõfidere in iſto mũdo ꝓditoꝛe qͥ qᷓnto plura ⁊ maioꝛa bona dat bomi:tãto ci/ tius illa aufert ab eo. Uerũ eſt em̃ illud qð Lu⸗ canꝰ canit in.j.li.di.Sũmiſq; negatũ ſtare diu. Etibidẽ.O faciles dare ſũma deos:eadẽq; tue/ ri difficiles.?⁊ Statiꝰ.x.thebai.Foꝛſitan ⁊nobis modo q̃ fauere recedẽt.et Lucanus vbi S. In ſe magna ruũt:le hũc numina rebo Creſcẽdi po⸗ ſuere modũ:nec gẽtibo vllis Cõmodat in ꝓpłlm terre pelagiq; potentẽ Inuidiã foꝛtuna ſua.Et ideo ðꝛ in.l.ij.S.ſed qͥa diuine.C. ð vete.iu.enu. Humani iur cõditio ſemꝑ in infinitũ decurrit et nihil eſt in ea qð ſtare ꝑpetuo poſſit. Młtas etem̃ foꝛmas edere nata nouas depꝛoꝑat.Eti auten.de nõ alie.aut ꝑmu.re.ec.S.vt autẽ. dicit᷑ Quid erit ſtabile int hoies cũ ois noſter ſtatus ſub ꝑpetuo motu ↄſiſtat.Et ĩ auten.vt oẽs obe. iudi.S.hãc dicẽtes.ſcptũ eſt. Nihil pene ĩ ſemet⸗ ipſo manet:ſed currit natura nr̃a ſꝑ młtas euol uens mutatiões q̃s neq; pᷣuidere facile eſt neq; pᷣdicere.Etin.l.penul.C.de vſufruc.dicit imꝑa⸗ toꝛ.Multe ⁊ innũerabiles cauſe rebus accidũt moꝛtalibo:ꝓpter q̃s hoies qð habent iugiter re/ tinere nõ pnt.Et Claudianꝰ li.j.exclamat dicẽs. Heu heu q; bꝛeuib pereunt ingẽtia cauſ.Deſi nat elad qᷣſq; cõfidere reb. Guaſfredus etiaʒ in poetria ſua ad mundi contemptũ exhoꝛtãs ait. HVoc vnũ pᷣſcire potes:quia nulla poteſtas Eſſe moꝛoſa põt:ſi vis exempla pᷣoꝛes Scdipio:ſed multi roma fuit alea fati Tepoꝛe verſa bꝛeui:bꝛeuis eſt diſtantia leti. Ominis ⁊ meſti:nox eſt vicina diit Nec aliena docent:⁊ te tua fata docebunt. Ouidius qͥʒ in.iij.de triſtibo.epiſtola.viij.dicit. Oia ne referã:nil nõ moꝛtale tenemus. Pecco⸗ ris except:igenijq; bonis.O igit᷑ miſeri mũdia les cũ videatis oĩa mũdana tranſire ⁊ finiri:de ſpicite illa:⁊ ſeruate illud Lucani in.üiij.dicẽtis. õſulite exxremis anguſto ĩ tꝑe reb. ibil em̃ eſt adeo pulcrũ ⁊ delecabile in hoc mundo qͥd bꝛeui in tꝑe nõ deficiat. Ait em̃ Richardus poe ta in libꝛo de nuptijs.ca.xxxv. Trãſit honoꝛ:pe reunt foꝛmoſa:iuueta ſeneſcit. Deficiunt vires: gloꝛia queq; perit.Et Ouidiꝰ in.ij.de arte amã⸗ di dicit. Foꝛma bonũ fragile eſt:q̃ntũq; accedit ad annos Fit minoꝛ:⁊ ſpacio carpit᷑ ipa ſuo.Et iteꝝ in vlcio de ponto.epiſtola.viij.canit.Tabi/ da cõſumit ferrum:lapidẽq; vetuſtas.lullaq; res maius tꝑe robur babet.Et ixv.methamoꝛ. CCXXXIII ait tpꝑi ⁊ vetuſtati.Oia deſtruitis:viqataq; den tibus eui. Paulatim lenta cõſumitis oia moꝛ⸗ te. Ideo qͥd ſapies dicebat. Natura hũana p⸗ pꝛie veluti ferruũ eſt. Si exerceat᷑ ↄterit.ſi nõ erer ceat–᷑ rubigie ↄſumit᷑. O miſenia bũana qͥs vnqdãg h poterit enarrare vilitatẽ ⁊ bꝛeuitatẽ tuam. Ettñ nec vis:nec honoꝛ: nec foꝛma:necetas Suffi⸗ cdt in mũdo:plus tñ iſta placenn. — JIs auto hõ ſare miſeriam tuam: audi v qgd reſpõderit qͥdam płᷣs qui interroga tus cum qᷣb ſocijs ſit hõ:reſpondit.Cũ verum eſt illud Eſopi fabula xiiiij. Stare du oco qui eum aſſidue moleſtant. Hij ſunt FZa mes:ſitis:ſomnus: caloꝛ:frigus:laſſitudo: in/ firmitas: moꝛs.Etideo Hiero.ad Heliodo/ rũ ſcnbit. Ubiq; luctus:vbiq; gemitus:⁊ pluri ma moꝛi imago. Interrogatus ſecundo idem phᷣus.vbi eſt hõ:reſpondit. In bello multiplici et diuerſo. Nam intra ſe babrtstum morgen tis cõſciẽtie. In ꝓpꝛio coꝛpoꝛe habet bellum re⸗ bellionis carnis ad ſpũm:ad Gal.v. Item pu⸗ gnam q̃tuoꝛ elemẽtoꝝ que ſemꝑ pugnant ad inuicem p cõtrarias qlitates. HVabetqʒ humo/ rem colericũ:ſanguineũ:flegmacicũ:⁊ melãcoli cum inter ſe cõtriantes.Et cõtinue caloꝛ natura uis cõſumit humidũ radicale:pter quam con/ ſumptionẽ ſequit᷑ moꝛs ipſius coꝛꝑis. Etideo dicit Scotus in.iij.ſen.diſt.xv.qꝙ materia pᷣma ſꝑ machinat᷑ ad deſtruciõeʒ compoſiti. Habet etiam afflicnonẽ quattuoꝛ paſſionũ.ſq gaudij: doloꝛis:ſpei:⁊ timoꝛis.Extra ſe aũt habec bel⸗ lum rerum ↄcupiſobilium ac diabolice tempta noni⸗neerro gr⸗ tercio quomõ ſe habet ho⸗/ mo:reſpõdit. Utlucerna ad ventũ que cito exti/ guit.vt ſcintilla ĩi mani que cito ab vndis abſoꝛ betur. vt ſpuma gradiis que cito a pcella diſp/ git.vt fumus qui cito diffundit᷑ Etiſta tria im/ mediate pᷣdica etiam ponit Salomõ Sap.v. addens.Ettanqᷓ; memoꝛia hoſpitis vniꝰ diei pᷣ tereũtis. Interrogatus q̃rto.Cui ſimilis eſt hõ reſpondit. Aceruo niuis:qꝛ vt aceruꝰniuis mo dico caloꝛe cito in aquã de qua fuerat reſoluit᷑ ſic homo genitus de putredie:modica infirmi⸗ tate in eã reuertit᷑. Silis eſt etiã hõ floꝛi pulcer/⸗ nmo: ⁊ roſe matutine q dum colligit᷑ mane pul cra videt᷑:in ſero aũt marcida inuenit. Sic hõ in iuuẽtute apparet floꝛidꝰ:ſed in ſenectute mar ceſcit. Eſt qͥʒ ſitis virenti herbe que cito areſcit⁊ ſuccidit᷑ falce. Sicut em̃ pꝛata virentia ſucceſſi⸗ ue metunt᷑: ita ꝓpli italie ac totuis mũdi peſtilẽ tijs:bellis:fame:⁊ diuerſis infirmitatibꝛ deua⸗ ſtant᷑. Et ſicut qñ pꝛatũ debet meti:acuendo fal/⸗ ces fit ſonitꝰ:hocignoꝛãteipᷣo pꝛato.ita qñ deꝰ vult exterminiũ aliqð mittere homib:pꝛius ſo let facere ꝓclamari a ſuis pᷣconib:et acuit falceʒ vindicte ipſis olis pᷣdicatoꝝ verbis non atten dentibo nec credentibo. Et pᷣdicta ſimilitudo cõ⸗ firmat᷑ ꝑ illud qð dicit E a. xl. Qis caro fenum et oĩs głia eius q̃ſi flos agri.Exiccatũ eſt fenuʒ cecidit flos eiꝰ.Et ibidẽ etiam dict. Uere fenũ eſt populus.et Ps. inqᷣt. Haneſi icut herba ira ſeat: veſꝑe decidat: induret ⁊ areſcat. Similis ẽ etiã pomo nouo ⁊ rubenti: qͥ dum in arboꝛe pẽ dens ad incrementũ debitũ puenire credit᷑: ſepe modico verme interiꝰ exoꝛto coꝛrodit᷑ et ſubito coꝛruens efficit᷑ inutile: vł etiã aliq̃nto vẽto ſeu baculi ꝑcuſſiõe añ maturitatẽ ad terram deijcit᷑ Et ſimiłr hõ in puericia ſua vel adoleſcẽtia flo/⸗ ridus: ſepius ſubita infirmitate puentꝰ moꝛit᷑ et inutilis efficit᷑. vel ab hoſtibo ſuis ꝑemptus autimpꝛouiſa moꝛte ſublatꝰ de mũdo tollitur Quinto interro gatꝰ.Quid eſt hõ:rñdit. Mãaci piũ moꝛ:hoſpes loci:viatoꝛ tranſiens. an cipiũ em moꝛus ðꝛ.qꝛ manũ eius neqͥt euadere Hoſpes loci.quia recipi cũ gaudio: ſed tñ cto obliuionitradit᷑. Uiatoꝛ vo trãſiens.qꝛ doꝛmi ens ⁊ vigilãs ſedens ambulãs ⁊ qᷣcqͥd aliud fa ciens:ſꝑ ad moꝛteʒ; ꝓperat. Uñ Bꝛeg.ðt. ꝙ ſicut ille qͥ eſt in naui:ſedendo:qͥeſcẽdo: doꝛmiendo: bibedo et comedẽdo ſemꝑ pergit eũte naue.ita donec hõ eſt in coꝛꝑe ſemꝑ currit ad moꝛtẽipſo coꝛꝑe ſemꝑ ad coꝛruptionẽ tendẽte.Salomon auũt Sap.v.introducit amatoꝛes mũdi in infer no ſuſpirãtes ⁊ dicẽtes.Quid ꝓfuit nob ſuper⸗ bia:aut qͥd diuitiaꝝ iactatia cotulit nob.Trãſi/ erunt oĩa illa tanq; vmbꝛa:⁊ tanqᷓ; nuncius pᷣ⸗ currens: ⁊ tanq; nauis q̃ ꝑtranſit fluctuantem aquã:cuius cum pᷣterierit non eſt veſtigiũ inue nire neq; ſemitã carine illiꝰ in fluctib.aut auis que trãſuolat in aere:cuius nullũ inuenit᷑ argu mentũ itiner illiꝰ:ſed tm̃ ſonitus alaꝝ vᷣberãs leuem ventũ et ſcindẽs itiner aerẽ: cõmo alis trãſuolauit ⁊ poſt ſe nullũ ſignũ inuenit᷑ itinen illiꝰ. Aut tanq; ſagitta emiſſa in locũ deſtinatũ diuiſus aer ↄtinuo in ſe reuerſus eſt vtignoꝛet᷑ trã ſitus illiꝰ. Sic et nos nati cõtinuo deſinimꝰ eſſe:⁊ in malignitate noſtra conſumpti ſumus. Muidus qͥʒ aſſimilat᷑ tele cuius vna ꝑs ẽ texta et ceñ inuoluta manet:ac paꝝ de ea videt᷑. Alia ẽ texenda et nõ videt᷑.vñ ſolũ illa ꝑs videt᷑ in q̃ la boꝛat᷑.Et ſimilt᷑ in hoc mũdo de vita noſtra fu⸗ tura nihil videt᷑.ſed tm̃ illð modicũ de pᷣſenti vi ta in q̃ diuerſimode laboꝛamus ⁊ affligimur:⁊ ignoꝛamus q̃nte magnitudinis ſit texenda tela vite nr̃e:cũ hoc in manu dei ſit. Uñ Eſa.xxxviij. dicebat rex Eʒechias. Pꝛeciſa eſt veluta texente vita mea:dũ adhuc oꝛdirer ſuccidit me: de ma⸗ ne vſq; ad veſperam finies me ⁊c. Pagani vᷣo volentes huiꝰmũdi miſeriã demonſtrare depi⸗ gebant tres fatas ſeu furias:q̃ in hoc verſu cõ/ tinent᷑. Cloto colũ baiulat:lacheſis net: antro⸗ pos ochat.ſq; hũanã vitã. Que oĩa cõſiderans Augꝰ.in pᷣmone ad here exclamat di. Heu mi⸗ ſer quid ſum. Uas ſterqlinij:concha putredis plenus fetoꝛe ⁊ hoꝛroꝛe.cecus:pauper:nudus: plurimis neceſſitatibo ſubditus.ignoꝛãs intro itum ⁊ exitum meũ:miſer ⁊ moꝛtalis.cuiꝰ dies ſicut vmbꝛa lunatica euaneſcit.ſicut flos in ar⸗ boꝛe creſcit ⁊ ſtatim marceſcit:nũc floꝛet et ſtatiz gret.vita inquã mea fragilis: vita caduca: vita que quanto magis ꝓcedit tãto magis ad moꝛ⸗ tẽ accedit.vita fallax ⁊ vmbꝛatica:plena laqueis multis.Nũc gaudeo:ſtatim triſtoꝛ.nunc vigeo ſtatim infirmoꝛ.nunc viuo:ſtatim moꝛioꝛ.nũc felix appareo:ſtatim aũt miſer.nũc rideo:iã fleo. Sicq; oĩa mutabilitati ſubiacent: vt nihil vna hoꝛa in eodeʒ ſtatu ꝑmaneat. Hinc timoꝛ:hinc tremoꝛ:hinc fames:hinc ſi:hinc caloꝛ:hinc fri gus:hinclãguoꝛ:inde doloꝛ exuberat.Sequit hijs impoꝛtuna moꝛs q̃ mille modis miſeros hoies quotidie rapit. Hec ille.De quibꝰ etam Ouidius in.v.methamoꝛphoſeos aliqua tan⸗ git dicens ò”Mã Cuncta fluunt:omniſq; vagãs foꝛmat᷑ imago. Ipſa qͥʒ aſſiduo labunt᷑ tꝑa motu. Non ſecus ac flumen:nec em̃ ↄſiſtere flumen Nec leuis hoꝛa põt.ſed vt vnda ipelli᷑ vnda Urget᷑q; eadẽ veniens vrgetq; pꝛioꝛꝛ Tꝑa ſic fugiunt pariter:pariterq; ſequunt᷑. Tranſit in eſtatẽ poſt ver robuſtioꝛ annus Fitq; valens iuuenis:nec em̃ robuſtioꝛ etaas Vlla nec vberioꝛ:nec q̃ magꝭ ardeat vlla eſt Nec ſpecies ſua cuiq; manet:rerũq; voꝛatrix. Erx alijs alias reparat natura figunras Nil equidem durare diu ſub imagine eadẽ rediderim:ſic ad ferrũ veniſtis ab auro Secula:ſic totiẽs vᷣſa eſt foꝛtuna locoꝝỹ R Ue omnia conſiderãs Berñ.in li.de cõ ꝗq temptu mundi nos ad deſpicẽdã mun Qdli głiam hoꝛtat᷑ dicens. Fallax mundi gloꝛia digne reſpuit᷑:flos feni ẽ:vapoꝛ ad mo⸗ dicum parens. Eius em̃ qualiſcunq; ſtatꝰ nõ/ ne plus anxietatis qᷓ; iocunditatis habet.dum vindicas:dum defendis:dum inuides: dũ ſu⸗ ſpicaris:dum ſemꝑ ambis que nõ habes:⁊ nõ nullis adept:acqͥrendi ardoꝛ nõ minuit᷑. Que ergo eſt requies in gloꝛia tua. Si qua tñ eſt:pᷣ⸗ terit iocũditas nõ reditura ⁊ remanet anxietas nõ relicura.Certa eſt nimirũ tempoꝛaliũ bꝛeui tas voluptatũ ⁊ ipſius quoq; bꝛeuitatis finis incertus.ſepe viuentẽ deſerũt: nam moꝛientem nunq; ſe’equunt᷑. Nemo in hoc ſeculo nequã 5 vult habere poteſt.quia nec voluptuoſus volu ptate ſatiat᷑:nec curioſitate cunioſus:nec ambi⸗ tioſus inani gloꝛia. Uideat ̊ ſecularis aia ⁊ in telligat: qm extrema gaudij lucꝰꝰ occupat. Hic eſt em tranſitoꝛie leticie finis:hic fructꝰ glłie tem poꝛalis. Hecille. O mũdane: ſi iſte autoꝛitates tenõ incitant ad cõtemnẽdas mundi volupta⸗ tes: cõſidera illos qͥ in hoc mundo felices vide bant᷑:qui oẽs perierũt ⁊ delitias ſuas reliqrũt. Vbi em nunc eſt Paridis Joſeph patriarche Saul ⁊ Jonathe Daniel ⁊ ſocioꝝ eius Abſalo niſ Nardſi Deiphebi Polidoꝛi Hipoliciq; foꝛ b i8otSnit ls Bocs lclncd dend Cugorerigaons E Clo BGbonns loncuslonig io ſuco⸗ ſiiuonmun. Mii Ou onno Ciqo BdiCnntlg 6eeiinuneir Abonedeinsatene wwän Dnmme Nſcheuleinge lifunidant ſunz nn igmien deſnop Lonſtunn r hinanmebrt Mſirbünecnettn ihunirſavoun lee ufiin mihuzlchtdiad (Srns Ptolo unaſnpaſtrolo fbnns Tulli hniage e fnltiiehammi Mpemesucfut Oenunederſcdn Gänuchehdihe Peiſconus dann Vtoanad Kn uninſchgin 4eugcgeponmen (Termſthl luudantſin ſſe feng an Wtiünecklen — edeen hoſs H wbuſteta n cwonſinoan öse uſtis abann aunglog ad dchinin Ns. l fmirnu nden wN dunutsdi nidne aninined uguiii Inun Mi iemmtübecli biuimsfil⸗ un nornnd Aaloneghii Nugcmoſus e ofws:net nd ſcohlans in ocne chiefuc An eſkraumm asnunt felnn mundeſle, rusſls enn Folium moſitas. Ubi eſt Europe Meduſe Jole Deia/⸗ nire Argie Panchaſilee Poliſene Helene La⸗ uine Didonis Creuſe Pꝛoſerpie Lucretie Caſ/ ſandre leopatreq; pulcritudo.Certenon inue nerũt fucũ ad reparandã moꝛtis turpitudinem Vbi eſt Eue Sare Dine LChamar Noemi He ſter Judith Abigail Berſabee Abiſaach ⁊ Su ſanne ſpecioſitas.De qͥb in ſacra ſcriptura dici tur ꝙ erant pulcre nimis.i.valde.Pꝛofecto eo⸗ rũ delicata coꝛꝑa ſunta vᷣmib coꝛroſa ⁊ i cine⸗ rem redacta. Ubi nunc Moyſes Phoꝛoneus Mercuriꝰ Termegiſtꝰ Solon Ligurgꝰ ⁊ Nu mapompiliꝰ:legũ datoꝛes ⁊inſtitutoꝛes.Pꝛo/ fecco nõ potuerũt ſtatuere aliquaʒ legem q eos a moꝛte pᷣſeruaret. Ubi ẽ Alexadri magni Sc⸗ pionis Ceſariſq; audacia: ⁊ tãte victoꝛie. Cerxte de ipſis moꝛs triũphauitilloſq; ꝓſtrauit. Ubi Achillis Aiacis Lbeſei Hectoꝛis Raroli ma/⸗ gni Rolandi Daneſij Rainaldi Oliueri Gaij maguntini Yalconeti:alioꝛũq; ꝓcerũ francoꝛũ foꝛtitudo.lõ potuit eoꝝ robur cõtra moꝛtẽ p⸗ ualere. Ubi Samſonis GBoliach Anthei Her/ culis Achlantis Ciclopũ:atq; Henachim et fi⸗ lioꝝ eius:alioꝛũq; gigantũ ferocitas. Ubi nũc Xerſis Nabuchodonoſoꝛ Aſſueriq; potentia. Nõ inuenerũt turrẽ vel caſtrũ eos a moꝛte libe⸗ ranteẽ. Ubi Octauiani Dauid Conſtatiniq;ʒ ꝓ⸗ ſperitas. Ubi q̃ᷓſo Uulpiani Accurſij Barcholi Baldi Cini Angeli ꝑuſini Albꝛiciq; legũ ſcien/ tia. Certe n inuenerũt paragraphũ aut legẽ eos a moꝛte defendentẽ:necillis valuit aliq̃ appella/ tio cõtra eã̊. Ubi mitridatis Diocleciani lero⸗ niſq; crudelitas.Quos alij timebant ipſi moꝛ⸗ tẽ foꝛmidarũt. Nunqͥd a moꝛte eripuit Eſcula pium Auicennã Galienũ Hypocratẽ Johonẽ de mugo Conſtantinũ affricanũ Goꝛdonium aut Johãnem meſue ꝑitia medicine. Pꝛofecco nec ſirupũ nec medicinã a crudeli moꝛte pᷣſeruã tẽ inuenire ſciuerunt. Ubi Salomonis Tales mileſij: Jeſu filij Sirach:⁊ Eſdre ſapia. Quid ꝓfuit Ulixi Alchibiadi Hanibaliq; ars bellica Ubi Aratus Ptolomeꝰ Albertus Aliabꝛazel Albumaſarq; aſtrologie inuentoꝛes. Ubi De⸗ moſthenis Tullij Catonis cẽſoꝛini Appolonij Nichonij Goꝛgie Hermagoꝛe Titiani Quin⸗ tiliani Lyſie Hoꝛtenſij Lactãtijq; rhetoꝛica.Ni hil ꝓfecco eis pꝛofuit:nec moꝛtis ſeuitiam aliq̊ oꝛnatu verboꝝ ſedare potuerũt.Ubi Pompei Sẽnacherib Anthiochiq; iactantia.unquid Pꝛiſaanus Donatus Seruius Papias Hu guitio:auccoꝛ Cathbolicon Alexãder theutonicꝰ Guarinuſq; grãmatice pᷣceptoꝛes:moꝛtis iacu⸗ la euadere potuerũt. Ubinunc Homeri UVirgi lij Lucani Juuenalis Oꝛacij Martialis Per ſij Terentij Libulli Catulli Statij audiani Pꝛudentij Sedulij Lucretij Menaãdri Acha⸗ teſij ⁊ Feriò atq; Aratoꝛis carminũ diſciplina. 0 binunc eſt ille ſuperbus Ouidius qui in fi ne vkimi libꝛi Mecthamoꝛ.ait Janq; opus exegi:qð nec Jouis ira vetuſtas Nec poterit fermi:nec edax abolere nec ignes. Ubi nunc eſt Aſculanus poeta Franciicus pe trarcha Danteſq; floꝛentinus:cum alijs vulga ribus vᷣſificatoꝛibus.Ubi nũc Alcnon ⁊ Eſo/⸗ pus cũ fabulis ſuis.Ubi Pogij ⁊ Bocacij fa/ cetlaꝝ inuẽrio. Ubi Laurentiꝰ valla et Augu⸗ ſtinus ſenenſis cum ſuis elegantijs. Ubi Uar ro ? Petrus P panus cũ alijs dialectiq. Ubi Anus thebeꝰ ZFethus Amphion Tubal ⁊ Jo pas cum ceterꝭ muſiò. Ubi Nichomachꝰ Apu⸗ leius ?⁊ Euclides cum alijs geometn ⁊ ariſme⸗ trids. Ubi nücinquã Pithagoꝛas Socrates Plato Chilo Periander Pichacus Bias Di ogenes ZFeno Empedodles Epicurus Anara⸗ goꝛas Demochꝛitꝰ Eradlitus Leucipus ?⁊ S neca:cum ceteris ph̊ is naturalibꝛ ⁊moꝛalibus UVbi Areſtotelis Antiſ bari Auerroiſq; ſubtili⸗ tas. Ubi nunc ſunt tot ſapientes doctoꝛes oim liberaliũ artium qui doctrinã ſuam buccis cõ⸗ crepantibo vẽtilabãt ⁊ per totũ oꝛbem nomina/ ri affecabant. Pꝛofecto vt inqᷣt Ps. perijt me⸗ moꝛia eoꝝ cum ſonitu:ct dñs in eternum ꝑma net. Ubinũc Titi Liuij Plinij Diodoꝛi Andro nici Tertuliani Euſebij Joſephi Juſtini Sue⸗ tonij Eutropij Hoꝛoſij Quinti curtij Solini Dares pbꝛigij Herodoti Laertij Ualerij ma⸗ ximi Plutarchiq; hiſtoꝛiaruʒ noticia.An foꝛte imoꝛtalitatẽ meruic Gꝛatiani Innocẽtij Hoſti enſis Archidiaconi Johãnis andree Dini Pa noꝛmitaniq; decretoꝛũ intelligentia.aut Petri lombardi et expoſitoꝝ eius ſacre theologie ſcia Vbi · Phiſiologus Euax dieꝰ: LapidariꝰAa⸗ ron Arnoꝛdus et Thetel iudeus: qͥ de natur ⁊ virtutib petrarũ ſcripſerunt. Ubi nũc ¶Ucelli in gluuies ⁊ Uoꝛacitas. Ubi Creſi diuitie ?ꝛ Mar Kci craſſi romãi auaricia Sardanapalliq; luxu⸗ ria.Quo abierunt omnes iſti.Et exdamãs vo⸗ ce magna dico.Ad moꝛtem. Et hoc eſt quod in quit qͥdam frater noſter vᷣſificatoꝛ dics SS Elſar vbi pamus:cheucrumq; acerrimꝰ c hectoꝛ. Et pius eneas:vbi nũc facũdus vlixes. Et gemini attride:romane cõditoꝛ vꝛbis Romulus:ettotum q;uis deuiceris oꝛbem Auguſtus.tantoq; potens vbi roboꝛe ſamſon Nunc vbi ſula ferox:vbi nũctam foꝛi achilles. Foꝛmoſaq; paris facie:pᷣncepſq; latini Tullius eloquij:ſacraꝝ gloꝛia legum Barcholus:et multo creſus ditiſſimus auro. Nunc ſalomonis vbi ſapiẽtia:nunc vbi tantis o Quõdã pompeius gaudẽs ſcipioq; triũphis. Nunc vbipyeridũ ſplẽdoꝛ vatũq; magiſter Virgilius:vbi nüc armis ⁊ gente ſuʒyb- Atq; opibus xerſes:ne lõge exẽpla peramus. Nũc vbi quo noſtris nullus pᷣſtantioꝛ annis Erxtitit:armatas acies componere bellis Bermo 4 arus ⁊ in toto franciſcus ſfoꝛtia mundo Nunc vbi magnanimus galeaʒ maria ꝑ oem LTam iuuenis nuꝑ fama celebærimus oꝛbem. Totq; alij ꝓceres:reges:populiq; potẽtes Ettandem in toto qͥcunq; euixerit euo Omnes pcipiti ſoꝛpſit moꝛs turbida fato Et tulit in cineres:nectanti roboꝛis vnqᷓ; Quis fuit:hoꝛrẽdo cui moꝛs indulſerit arcu. ur igi᷑ falſas ⁊ inanes duligis auras. Curte letifera mũdus dulcedine ludit. Nõsne vides noſtre qᷓ; paruula tꝑa vite. Et miſera in quantis iaceat tua vita periclis. Eypa age:moꝛboſas ſecli iam reſpue ſoꝛdes. Linque venenati moꝛtalia gaudia mundi. Effuge terribiles herebi chariſſime penas Continuos luaus:ſeuos ſine fine doloꝛes. Perpetuam qras eterna in ſecula vitam. Etidẽ vſificatoꝛ ĩ alia epiſtola eriã inqᷣt g Audla celeſtes qͥ poſt terrena triũphos SEFSSSperaret:ſtulto ſtultioꝛ ille foꝛet. Qui ſequit᷑ vanos vite ꝑeuntes honoꝛes Reſpuit angelice ꝓſperitatis opes. nNil mag hoꝛnibiles defert acherõt ad vndas „ Qus reꝝ luxus ⁊ popularis honoꝛ. At contra ſuꝑas melius nil ducit ad arces NQNDui dñm ſtricta tam pauꝑtate ſequi. Ecce ꝙ eternos diues damnat᷑ ad ignes. Et paup celi lazarus alta tenet. Ille modo in penã fatue dulcedinis ardet. Hic fructum ſancte iam pauꝑtatis habet. Heu nimis infelix:cecus:miſerabilis:iſta Plus cui celeſti melle venena placent Impꝛobus iſte ſuos ſic ꝑdit mũdus amãtes. Ettñ innocuũ gens tenebꝛoſa putat. Quo mag arridet mũdus dulciſq; videt᷑: Ad moꝛtẽ plures pᷣcipitare ſolet. Sperne igit᷑ fictos mũdi fallacis honoꝛes. Mã modulans dulò fiſtula carpit aues. Quid tibi terrenis hijs cũ moꝛtalib inquã OQDue manẽt in ſuꝑis vita beata choꝛis. AQuid cõfert cro ceis cõtextũ veſtibo aurum. Quid iuuat in numero plena diente domꝰ. Splendida regali tua ſintlicet atria luxu. An poteris dire tela vitare necis. Si luſtris toto centũ dominer in oꝛbe An ſolio parcet moꝛs furibunda tuo. Dardanidũ foꝛtẽ bello licet hectoꝛa vincas Etct tua deturpet muſa maronis opus. Si paridem foꝛma ſuꝑes:grauitate catonẽ. Cedat ⁊ argutijs qͥſq; ſophiſta tuis. Sitibi qᷣcquid habet placidũ foꝛtuna repẽdat. 0 An nõ dimiſſo cõuenit oꝛbe moꝛi. Quid tũcoꝛbis opes:miſere q̊ʒ carnis amici Quid tũcaurate fimbꝛia larga toge. Tunc quid fallaces poterũt pᷣſtare triũphi. NQNQuãue ferent mũdi cuncta ſalutis opem. Et ſalomon populo quondã ſapientioꝛ omni Defunctus ſtigijs pcipitat᷑ aquis. XXVII Sic ⁊ adonibeʒeth ſub mẽſa lãbere reges Sex denos faciens oſſa relicta feris. Ipſe quoq; armigeꝝ moꝛit᷑ foꝛtiſſimus aiax. Foꝛmaq; ledee vermibo eſca datur. Quiue ſalutifere nouit ꝓfunda medele Eſculapus: moꝛtis vulnere fixus obit. Nec facie inſignis:nec belliger herculis inſtar: Nec ſapiens:leti neſcius eſſe poteſt. In cinerem cũcti redeunt:bᷣmeq; parenti Quod tulit aſſignat moꝛtua facta caro. Zunc aurũ:ſtulcos tũc qͥſq; relinqͥt honoꝛes. Et quas in toto tꝑe iunxit opes. . Ergo animis mũſura pijs: celũq; petamus. Mentibo ex noſtris ſit ꝓcul omne fugarx. Aſculanus quoq; poeta inquit Omne creatũ in tempoꝛe coꝛrũpit᷑ Tranſeunt acus humani vt fumus Quli tarde incedit:qui celeriter Oy me ſpes coꝛdi inimica Et Franciſcus petrarcha in ſuis triũphis ait Pꝛetereũt veſtri triũphi ⁊ veſtre pompe Pꝛetereũt ſtatus ⁊ dñatus Oia moꝛtalia tẽpus interrumpit. S Icite igit᷑ mihi o dilecoꝛes mũdi Ubi d nunc ſt tot reges aſſirioꝛũ Belus Ni⸗ nus Semiramis Zamenus Arius At talius Xerxes Arametres Bolcus Raleus Al chadas Manucus Mathalenus Sperſus 1anulus Sparechus Aminites Boloch? Boloſparus Lampꝛedes Soſoꝛes Michꝛe⸗ us Thantanes Thimeus Eupales Offrate/ nes Bazepes et Sardanapallus:qui regnaue runt cum tanta gloꝛia ſucceſſiue ſᷣm Paulum hoꝛoſiuʒ annis. M.clx.vſq; ad Sardanapal lum. UVbi ſunt reges Athenienſiũ:Cecros Gꝛa naus Amphitrion Erichthonius Pancleon: Ericcheus Panchion Egeus Theſeus Me⸗ neſtes Demophon MNichites Obfides Themi ſtes Melampus Chodrus Archipus Then ſipus Fabꝛas Magetes Digenitus Agame/ ſtoꝛ ⁊ Eſchilles. Ubi ſunt reges Lacedemonio rum: Heraſcheus Egis et Thetratus Labo/ tes Doꝛiſtus Ageſelcus Archilaus Theletus et Calchamines: Agamenon ac Menelaus. UVbi ſunt reges ſiccionioꝛum: Geſſipus Egi⸗ alchus Europs Thelchinus Apis Egialcha Thelſion Elgioꝛus Meſapus Erathus Oꝛa ſtus Oꝛthopolus Marachus Polipus Sic cyon ⁊ Innachus. Ubi ſunt reges egyptioꝛuʒ Totpharaones ⁊ ptolomei. Ubi Ptolomeus pꝛimus a quo ſᷣm Juſtinum alij reges poſtea dicti ſunt Ptolomei ꝓpter daritatem nominis eius:ſicut a Julio ceſare alij imꝑatoꝛes appel/ lati ſunt ceſares:⁊ ab Occauiano auguſto dicti ſnnt auguſti. UVbi eſt Ptolomeꝰphiladelphus Euergetes Philopater Epiphanes Philome toꝛ Phiton Alexanderet Dyoniſius. Ubi ſunt tot iudices iudeoꝝ: Moyſes Joſue Ochoniel s, nnuſte isnon) 4 1os unde: . mnumirnſona Otneſcdicis⸗ ſtumnſauntte nn fiin un ng umdn ndue Cbilunr gloſuechenus Ttmin Lumt. ne Slubsfiun ar onanöcbun Menusaniſufon ARerumenman Uosſtuntus Gerhinnlus⸗ os omolus: nnus Yulus? Auimno Loruin Dullu lnnmnus hrmugonolſen eiſimng ducg be Boms Iaus⸗ ONunns Kulins Wns Nornd Furnns Conllnsn Cecllus. Woclor aGapoogfnin nus dentnt Ou Uuo:.⸗ Obinune Ngnouutin Tinin Mlarſgz Ethio lhege⸗ eſteri, gul tulcbarſecolt umocdfmdommi Monis ſongenuc ſisinſtor wegz opmmarchenhe Mchcwidaſtirli⸗ W ld funedidd lniͤiblan manneſunnon varin worlet Dhoneſt arang lurapnnrmn deng Ofans. Alns Ane kinee NNnn ſmr, n An Nrit N hrpone minites dt Cupalesin ſiuefmern Gad Gman nimſiüzd tdonins M us DenD Denus en s CuteNed Ymns , Alus Mins Dacans, Salpus k Sis a Dns ngs Gn Oorpbnen Alinge n mumm unli S monngint⸗ eſniuc niis , 4 rln lmng nid EunmnsNen Folium Aioch Sãgar Delboꝛa Barach Bedeon Abt melech Tholla ð iſachar Hyair Baladites Je/ pte Abeſſan Ahilon Abdon Samſon Heli et Samuel. Ubi ſunt reges qui regnauerũt in iu dea:Saul Dauid Salomõ Roboam Abias Aſa Joſaphach Joꝛam Ocho n , cthan Amaſias Oʒias Achaʒz Eʒzechias Ta⸗ naſſes Amon Joachim Sedechias Ariſtobo lus Alexander ? Herodes. Ubi ſunt reges qui regnauerũt in ſamaria: Jerobos Nadab Baa ſa Hella Zamri Amrni Aãchab Ochoʒias Joꝛã Ochoʒias ſecũdus: Hieu Joachaʒz Joas Je/⸗ roboam ſecundus:Zacharias Sellum Wa⸗/⸗ nahen YFaſcera Facee et Oſee. Ubi ſũt reges la⸗ tinoꝝ: Janus Saturnus Picus Fraunus et Latinus.Ubi ſuntreges albanoꝛũ quoꝛũ pꝛi/ mus fuit Aſchanius Enee filius:qui condidit Albam ſᷣm Titum liuiũ:cui ſucceſſerũt Poſtu mus Siluius filius eius ſic dictus:quia in ſil ua ⁊ venatiõe nutrnitus eſt.Eneas ſecũdus Ti⸗ berius qui ſuffocatus in tiberi:fluuio nomen dedit.nam ante albula vocabat᷑. Agrippa Sil/ uius ſecundus: Aremulus Auentinus Pꝛo⸗ cas et Amulius. Ubiſuntreges romanoꝝ: pᷣ/ mus Romulus:ſecũdus umapompilius: tercius Tullus Hoſtilius:quartus Anchus: quintus Tarquinus pꝛiſcus:ſexꝰ Seruius: Tullus ſeptimus:Tarquinus ſuꝑbus. Vbi ſunt tot gloꝛioſi ſenatoꝛes:cõſules: dictatoꝛes: iuſtiſſimiq; duces qui floꝛuerũtin romana vr/⸗ be:Bꝛutus Ludius Tarquinus Collatinus Spurius Caſſius Coꝛiolanus Gaius flauiꝰ Zucius verginiꝰ: Lucius quintus:Cincinatꝰ: Furius Camillus Apius Claudiuſ Quintus ceclius: Metellus Balcharicus Salpio Aſi/ na Sadpio affricanus:Scipio emilianus: Cu rius dentatꝰ. Quintus fabius: Gaius flami⸗ nius ⁊c̃. Ubi nunc eſt Sennacherib ſuꝑbus qᷣ regnauit in Niniue:et Aſſuerꝰ qui regnauit ab India vſq; Ethiopiã ſuꝑ centũ vigintiſeptẽ p⸗ uincias: Heſter.j. Ubi eſt Coſdroerex ꝑſarum qui faciebat ſe coli vt deum:vocariq; regem re/ gum ac dñm dominãtiũ:vt dicit᷑ in officio exal tationis ſancte crud. Ubi ſunttot ſummi pon⸗ tifices iudeoꝝ:totq; põtifices romani:cardina⸗ les:patriarche:archiepiſcopi:epiſcopi:abbates — pꝛioꝛes: pᷣpoſiti:alijq; in dignitatibo ecdleſiaſti as ꝑ vniuerſum oꝛbem exaltati. Et deniq; oẽs homines ab Adam vſq; ad hanc etatem:tam pᷣ lati qᷓ; ſubditi.Certe cum iam de mũdo arca ſe⸗ ptem milia annoꝝ trãſierint.a centũ quinq̃gin⸗ ta annis ſupꝛa omnes moꝛtui ſunt:et qͥ nũc vi⸗ uunt cito moꝛient᷑. Etideo de hocinſtabili mũ⸗ do non eſt curandũ.Ad quod nos inducit exẽ/⸗ plũ Salomonis:qui vt ipᷣe refert Ecces.ij.vo⸗ luit exꝑiri vtrum in hoc mũdo poſſet appetituʒ ſuum ſatiare. Unde omnia que deſiderauerũt oculi ſui nõ negauit eis.ec ꝓhibuit coꝛ ſuum CXXxXV quin omni voluptate frueret᷑. Et tamen viditin omnibo eſſe vanitatem ⁊ afflictionẽ ſpũs. Licet em Salomon exiſtens pulcer iuuenis ſit factꝰ ret adhuc viuente patre:vt habet᷑iij. Regũ.j.et yt dicit᷑ eiuſdem libꝛi.iiij.cregnauerit ſuꝑ oẽm iſrael:habens in ditione ſua omnia regna a flu mine terre Philiſtijm vſ. q; ad terrã egypti:offe/ rentiũ ſibi munera:⁊ ſeruienuũ ſibi cuncis die⸗ bus vite ſue.Erat aũt cibus Salomonis ꝑ ſin gulos dies triginta choꝛi ſimile: et quadragin⸗ ta choꝛi farine: decem boues pingues:⁊ viginti boues paſcuales:et centum arietes: excepta ve⸗/ naſone ceruoꝝ ⁊ capꝛarũ atq; bubaloꝝ ⁊ auiũ altilium. Habebatq; quagragintamilia pᷣſepia equoꝝ cunaliũ.? duodecimmilia equeſtriũ: vt dici᷑ in eodem ca. Et vt habet᷑ eiuſdem li.x. ca. re gina Sabga attulit Salo moni centuũ vigincita lenta auri:?⁊ aromata multa nimis ac gemmas pᷣcioſas.Erat aũt pondus auri quod offerebat᷑ Salo moni per ſingulos annos ſexcẽtoꝝ ſexa⸗ gintaſer talentoꝝ auri:excepto eo quod offere⸗ bãt viri qui erat ſuꝑ vectigalia: ⁊ negociatoꝛes et oẽs reges arabie duceſq; terre:ita ꝙ; argentũ non putabat᷑ alicuiꝰpcij in dieb Salomonis. Fecitq; Salomõ vt tanta eſſet abũdantia argẽ ti in hieruſale quanta et lapidum. Magnifica⸗ tuſq; eſt rer Salomõ ſuper omnes reges terre diuitijs ⁊ ſapientia. Et vniuerſa terra deſidera⸗ bat videre vultum Salomonis: vt audiret ſa/ pientiaʒ illius quam dederat deꝰ in coꝛde eius. Et ſinguli deferebant ei mũera:vaſa aurea etar gentea. veſtes ⁊ arma bellica:aromata quoq; ⁊ equos ac mulos per annos ſingulos. Hecibi. Uct enam dici᷑ Can.vj.habebat Salomõ ſerxa⸗ ginta reginas vxoꝛes:⁊ octuaginta cõcubinas et adoleſcentulaꝝ nõ eratnumerus.Et vt habe tur Ecces.ij. omniby delicijs et ſolacijs que in⸗ ueniri poſſuntin hac vita abundauit. Et tamè videns omnia pꝛeterire ⁊ caduca eſſe:exclama/ uit. Uanitas vanitatum et omnia vanitas ⁊ c. Ecces.j. Pꝛopter quod hꝛyſoſtomꝰ ſup Jo/ bannẽ inquit. Hunc verſiculũ ſi ſe aperẽt qui in potentia verſant᷑:in parietiba ſuis omnib ⁊ ve⸗ ſtibulis ſcriberent.in domo:in foꝛo:⁊ in egreſſi bus.et ante omnia in conſdentijs ſuis:vt emꝑ eum ⁊ oculis cernerent ⁊ coꝛde ſentirent. Quo⸗ niã multe ſuntrerum facies ⁊ imagines falſe q decpiunt incautos:iſtud opoꝛtet quotidie car⸗ men ſalutare ⁊ in pꝛandijs ⁊ in cenis ⁊ in omni bus conuẽtib libenter vnũq uẽq; a ꝓximo ſuo audire.quia vanitas vanitatum ⁊ omnia vani tas. Heculle. XT. Ugo vo de ſctõ victoꝛe in.j. de ania ex h dlamat di. Dic mihi vbi ſunt amartoꝛes mũdi qui ante pauca tꝑa nobiſcum fue runt. Nihil ex eis remanſit niſi cineres ?⁊ vmes. Homies fuerunt ſicuttu. Comederũt:biberũt: duxerunt in bonis apparenubo dies ſuos:et in 3 — puncto ad inferna deſcendere. NHic caro eoꝛum vermibo:illic anima eoꝝ eternis deputat᷑ ſuppli cijs:donec rurſus ifelici collegio colligati ſem/ piternis inuoluant᷑ incẽdijs.Ggruch quoq;.iij ðꝛ. Ubi ſunt pꝛincipes gentiũ ⁊ qui dominant᷑ ſuꝑ beſtias terre que ſunt ſuꝑ terra.qui ludunt in auibus celi.qui argentũ theſauniſant ⁊ aurũ in quo confidunt hoies:et non eſt finis acqui/ ſitionis eoꝛum.extermiati ſunt ⁊ ad inferos de⸗ ſcenderũt. Ideo exclamat Augꝰ.ad here.dicens O munde ꝓditoꝛ cuncta bona ꝓmittis:ſed oĩa mala ꝓfers. Pꝛomittis vitã ſed donas moꝛtẽ. Pꝛomittis gaudiũ ſed largiris meroꝛeʒ.pmit/ nis qᷣetem:ſed ecce turbatio. ꝓmittis floꝛem ſed cito vaneſcit. pmittis ſtare:ſed cito recedis. Nõ ergo es diligedus:qm omnia tranſis:⁊ cõcupi piſcentia tua velutfumus euanelſcit. Et ibidem O mũde imunde fallax ⁊ pditoꝛ:nunqͥd nõ pe/ riculoſioꝛ es blandus qᷓ; moleſtꝰ. Nunqᷣd non magis timendus dum allicis q; dum ſpernis. Nunqᷣd nõ magis odiendus dũ diligere ſimu/ las q; dum odirete oſtendis. Omũde ĩmunde in te habitare ⁊ nõ dolere impoſſibile ẽ.in te ſpe rare ⁊ nõ timere vanũ eſt.in te tua amare ⁊ non pericdlitari impoſſibile eſt. Et Berñ.in li.de miſe ra vita ait.O homo cõtemne omnia ⁊ habebis omnia.Quid ſollicitus es de regali edificio: cũ dñs deus tuus iaceat in pᷣſepio:⁊ non lit ei lo⸗ cus in diuerſoꝛio.Quid cogitas de veſtimẽto. Ecce chꝛiſtus ſaluatoꝛ mũdi inuolutus eſt vili panniculo.Quid laboꝛas de diuitũ colloquio Ecce ſaluatoꝛ tuus iacet cũ boue ⁊ aſino.Quid aonxiar de dominio. Ecce rex gloꝛie chꝛiſtꝰ Ma rie ⁊ Joſeph obeditimperio. Hieronymus q̊ʒ ad Heliodoꝛũ de moꝛte Nepociani inquit.De bemꝰ ⁊ nos animo meditari qð aliqñ futuri ſu mus:⁊ ꝙ velimus nolimus longiꝰ abeſſe non poteſt. Nam ſi nongẽtos vite excederemus an⸗ nos: vt añ diluuiũ viuebat humanũ genus:et Wertaoi nobis tꝑa donarent᷑:tñ nihil eſſet pterita longitudo que eſſe deſijſſet.Etem̃ qͥd int illum qui vixit decem annis:⁊ illum qui mille poſtq; idẽ finis vite aduenit ⁊ iexcuſabilis moꝛ tis neceſſitas:niſi ꝙ magis ſenex onuſtiꝰpecca⸗ toꝝ faſce ꝓficiſcitur. Unde quidam inqͥt.Opti/ ma queq; dies miſerꝭ moꝛtalibo eui. Pꝛima fu git:ſubeunt moꝛbi:triſtiſq; ſenectꝰ.Et laboꝛ:et dire capit indlementia moꝛtcis.O igit᷑ miſeri pec catoꝛ es recoꝛdami illud quod inquit imꝑatoꝛ C. detẽpoꝛib appel.l. ij. ſq;. Non dubius ſed no tus omnib dies fatalis apparet.ſ.ꝙ debeat eue nire. Et in autẽtico de here.⁊ fal.S.vl.col.j.dicit ibus homibo terminus eſt vite moꝛs.et in.S einceps.in autẽtico de nuptijs.coll.iiij.ſcriptu eſt. Moꝛs oĩa ſoluit. Cum ergo ambulatoꝛia ſit homis voluntas vſq; ad moꝛtẽ vt dict᷑ in.l. cum hic ſtatus.S.j.ff. de dona.inter vi.⁊ vxo.⁊ ĩ Liij.ff.de adi.lega.deo licet bactenꝰ dediti fue/ ritis ſenſualitatibo 2 delicijs tꝑalibo: ſaltẽ amo⸗ do debetis cõtemnere mũdi voluptates in bꝛe⸗ ui finituras ⁊ eligere ſeruinũ deiu:vtad vitã ꝑue niatis eternam Oia em terrena relinquentvos in moꝛte. Mge legit de Alerandro magno ꝙ; cum vy moꝛtuus eſſet: venerunt ſeptem pbiad palatiũ eius:⁊ vnus illoꝝ dixit. O Ale⸗ xander:heri dnabar toti mũdo:et hodie moꝛs dñat᷑ tui. Secũdus dixit.O Alexander:heri nõ ſufficiebat tibi totus mũdus:hodie ſufficũt ni⸗ bi due vlne terre. Terciꝰ dixit.O Alexander:he⸗ ri habebas comitiuas dñoꝝ:regum:pᷣncpum et ducũ:ac famuloꝝ: et hodie ſolus iaces in ſe⸗ pulchꝛo.Quartꝰ dixit.O Alexander:heri ie oẽs timebant:hodiete nullus moꝛtuũ timet. Quin tus dixit. O Alexander:heri vo cem tuã omnes libenter audiebãt: hodie moꝛte deuictꝰ iaces in ſepulchꝛo ⁊ nõ vales lo qui.Sextꝰ dixit.O Alle rander:heri tot regna habebas in tmaa poteſtate hodie tenette moꝛs ĩ ſuo dominio.heriq; eras pulcer et decoꝛꝰ: hodie vo es turpis echoꝛnbił ad videndũ. Septimus dixit.O Alexander:be ri comedebas tot cibaria delicata:hodie factus es cibus ⁊ eſca vermiũ. Legit᷑ quoq; ꝙ Dioge nes pbᷣus ad ſepulchꝛũ cuiuſdã imꝑatoꝛis ro⸗ mani ꝓfectus:videns illũ moꝛtuũ:poſtea diſci pulis ſuis dixit. Intuitus ſum cadauer ceſans et vidi eum liuido coloꝛe coloꝛatũ:putredie ar⸗ cũdatum:aluũ eiꝰ diruptũ:⁊ vermiuʒ cateruas illud diſcurrentes. duo famelia paſcebant in foueis oculoꝝ:crines nõ adherebãt capiti: den tes patebãt labijs cõſumpt:⁊ dixi. Vbi eſt o ce ſar choꝛꝰ puellaꝝ: magnitudo diuitiaꝝ:cater⸗ ua baronũ:acies militũ. Ubi ſunt canes venan tes:equi veloces:aues rapaces:thalamꝰ depi/⸗ ctus:lecꝰ eburneꝰ:argentu ⁊ auꝝ.Ubi ſũt mu⸗ tatoꝛia veſtimenta:diuerſa abaria:canticũ lyre: oꝛganoꝝ ſonitꝰ:odoꝛ aromaticus:te verebant᷑ hoies:timebant pncipes:colebant vrbes. Ubi eſt tanta potẽtia:tãq; pclara facta:⁊ tota magni ficentia.Et reſpondit mihi. Hec oia defecerunt in me qñ defecitin me ſpũs meus:⁊ reliquerũt me miſerũ in hocſepulchꝛo:circũdatũ putredi⸗ ne carnis mee. Ideo exclamat qͥdam vᷣſificatoꝛ dicẽs homini vano Sitibipulchꝛa domꝰ: ſi ſplẽdida mẽſa:qd ide. Si ſpẽs auri:argẽti qͥʒ maſſa:qͥd inde. Si tibi ſponſa decens:ſi ſit generoſa:qͥd inde. Si tibi ſint nati:ſi pᷣdia magna:qͥd inde. Si fueris pulcer:foꝛtis:diueſue:quid inde. Longus ſeruoꝝ ſi ſeruiat oꝛdo:qͥd inde. Si do ceas alios in q̃libet artce:quid inde. Si rideat mundus:ſi ꝓſꝑa cuncta: qͥd inde. Si poꝛ:aut abbas:ſi rex:ſi papa:qͥd inde. Si rota foꝛtune te tollat ad aſtra:qd inde. Annis ſi felix regnes mille:qͥd inde. Tam cito pᷣtereut hec oĩa ꝙ nibil inde. õ , irg büesbon n Ptie Wigu A opore Pon etrContezgi ſoiscuncunan nz de) Cheuie he ilimdſout r utinDe pan ullioonianseu enaurpbng'ran GitpnnaqN Ca lonetecngauttoul dnnirdegia hr GuscKanind ſcuche aſqzcdesonhem feytparetde Ondn (s. De Kathenna: laraljoqgplunn Aonmeynius vn gtponnnetuem oon man Kdoawan Chthoneſtat ötmcenrocache. hnntiglbialnoſis ebfoinag domne hiuſigneſczudne⸗ Epſczulnonirui nkkantemi hücſeninfdend gols müciccrenc fut „ Utlbar taözmntſne monls erdomnute iuninligine nenie Nrdulte Stdshel cnnbolein grt gnocze de dängmen ? vnmi;e meliaaſccht Pharchätapn Ndo diuinga iſuntcanes ſ poctsha, bannari iſ. mmnmstNo nſax:tn u Deou kun nus:t n unitni lnni M flacnd 1Gumäirddide. iinde . meroſe. n nrasinde oeqoi⸗ dorgginde mneqani ⸗ unanii⸗ rtt atrncew⸗ 2 Sola manet virtus qua gloꝛificabimur inde· Ergo deo ſerui:quia ſat tibiꝓuenitinde. Ouod feciſſe voles in tꝑe quo moꝛieg . 7 „ Hoc facias iuuenis dum coꝛꝑe ſanus baber.. Quod nobis cõcedat deus nĩ me. Dñica tercia poſt paſca de conſilijs datʒ vir / ginibo ac viduis ⁊ alijs młieribꝰ Ser.xxviij. Blecro vos ab o ſtinere a carnalib deſiderijs que mi litant aduerſus aiam:cõuerſationeʒ vyfaz it᷑ gẽtes hñtes bonã.j. Pe.ij.⁊ ĩ epła occur tis dñice. Magna ꝓfecto excellẽtia muliebꝛis ſexus apparet Pꝛio in magnimitate ⁊ foꝛtitu⸗ dine reꝑta in mulieribꝰ. Et vt taceã de młierib· que vt hr̃ Lu.xxiij.ſeqbant᷑ dñm euntẽ ad paſſi onẽ plãgentes ⁊ lamẽtãtes:et nõ terrebant᷑ vlla armatoꝝ militum furioſa ſeuitia:nec ꝓpter tene bꝛoſam noctis caliginẽ ſteterũt quin ad ſepul⸗ chꝛũ eius ꝑgerẽt:vt pacer ncctruij. 7 Joh. xx. Vnñ delllis poteſt dicere ipſe dñs illud Boetij. Has ſaltem nullus potuit ꝑuincere terroꝛ.le noſtꝝ comites ꝓſeq̃ret᷑ iter. Nã fugientibo apo/ ſtolis eum etiã in cruce pendentẽ comitate ſunt Mar.xv. Item de Judich qꝗ caput holofernis truncauit Judich.xiij.De Lhbamari maſſageta rũ regina qͥ ſuꝑauit Cyrü regem maximũ:vtre/ fert Juſtinꝰ.De Panchaſilea regina amazonũ q in bellis troianis pugendo egit ſtupẽda:vt cõ/⸗ memoꝛat Phꝛigiꝰ vates.De Semirami aſſiri oꝛũ regina: q̃ vt Ualeriꝰ aſſerit li.ix. deficienteʒ babilonẽ recuꝑauit pᷣuſqᷓ; decoꝛem capilloꝝ in oꝛdinẽ redegiſſet.Ad tot milia mulien cõuerten dus eſt animꝰ qͥ ſeuiſſima toꝛmenta: crudeliſſi⸗ maſq; cedes ꝓ xpᷣi amoꝛe patiẽtiſſime toleraue/⸗ re:vt patet de Urſula ⁊ vndecimmilibo puellis eius.De Ratherina Lucia Agacha Agnete Ce alia ⁊ alijs qᷓ; pluribo:ꝓpter q̃s inqͥt ſcta eccleſia in oꝛatiõe vnius virginis et martyrj.Deꝰ? qͥ int cetera potentie tue miracula:etiaʒ in ſexu fragili victoꝛiã marcyrij cõtuliſti ?ẽ. E 8 Ecũdo apparet virtus mulieꝝ in puuici cia ⁊ honeſtate. Patet ĩ Suſanna q̃ po tiꝰ cõtẽta erat occidi ⁊ quãlibet ifamiã ſeu moꝛ⸗ tẽ pati: qᷓ; libidinoſis ſenibo ↄſentire: Dañ.xiij. De Eufroſina q domo pati relicta viriliq; ba⸗ bitu ſũpto:vſq; ad moꝛtẽ incognita manens in monaſterio:habitu monaſtico iduta: vᷣginita/ tẽ vſq; ad moꝛtẽ pꝛudẽtiſſime ↄſeruauit: vt po⸗ nit᷑ in vitaſpatrũ.Sed ſuꝑ oẽs alias glificauit eculum mũdiſſimũ hũc ſexũ mr̃ dei ⁊ dñi nii geſu rß vᷣgo vᷣginuz q̃ oĩs mũdicie ⁊ caſtitad t Ercia laus muliebꝛis ſexꝰeſt de dlemen tia ⁊ liberalitate:vt patuit in regina Sa ba q̃ venit a finib fre ad audiẽdã ſapiaʒ Salo monis et donauit ei.cxx.taleta auri:⁊ aromata mita nimiſ:gẽmaſq; pᷣdoſas:vt briij. Re.x. A CCXxXxXVI Uarta laus ipſaꝝ ẽ de deuotiõe ⁊ pieta⸗ q te.Tꝑe naq; ꝑſecutiõis xpianoꝝ mulie res cofeſſoꝛibo ſetis ⁊ martyribo miſtra⸗ bot neceſſaria vitę:⁊ eoꝝ coꝛꝑa ſepeliebat.vñn ec cleſia dicit i officiò ſcci Andree.? Haximilla xpᷣo amabil tulit coꝛpꝰapłi:optio loco cũ aromati⸗ bo ſepeliuit. Hec maximilla vxoꝛ fuit egee qͥ fece cerat occidi ſcemm andrea.Dꝛuſiana mr̃ paupeꝝ Johaãnẽ euãgeliſtã apð Epheſũ hoſpitio deuo tiſſime recipiebat.qua ipᷣe ſcũũs a moꝛtuis reſu ſcitauit.Lucia romana coꝛpus ſcti martyr· Se baſtiani inuentũ tradi pꝛocurauit ſepulture.Et omiſſis alijs mult q dici poſſent i laudẽ mul erũ ðꝛ Mar.vl.ꝙ młieres emerũt aromata vt veniẽtes vngeret Jeſũ.Ex q̊ patet mag pietas ⁊ deuotio q ẽ in młieribo. Un eſt ſciendũ ꝙ ſic aq̃ congelata facilic liq̃ſcit modico caloꝛe:ſic młier benignitate hũana ſtati cõpatit᷑ idigẽti:⁊ clemẽ/ tiã atq; beniuolẽtiã ei oñdit.qꝛ natałr ᷣm ppᷣm viij. ð aialibo.mulier ẽ maioꝛis pietat qᷓ; vir. Et iõ Ecci.xxxvj.ðꝛ. Vbi nõ eſt młier igemiſcit eger OQOð pᷣt exponi ñ ſolũ de egroto coꝛꝑali ſʒ etia de ſpũali:iuxta illð.j.Coꝝ.vij.Sctificatꝰẽ vir infi/ delis ꝑ młierẽ fidelẽ. Et pᷣdicta de mulieꝝ beni⸗ gnitate natali apꝛobat ſapiẽs Ecci.x.di.Nõ eſt creata iracũdia natõi młieꝝ. Plura etiã bñficia fecerũt młieres xpᷣo qᷓ; viri.Et vt omittã de mr̃e eiꝰ q̃ totã coꝛꝑalẽ ſubaʒ ſine viri admicło ei de⸗ dit:⁊ oia miſcie oꝑa i illũ exercuit:patet de ma gdalena q eiꝰ pedes lauit vnxit ⁊ oſculata ẽ Lu. vij. Uñn ipᷣe dñs inqᷣt Simoni lepꝛoſo. Intraui domũ tuã:aquã pedibo meis ñ dediſti⁊c̃. Silx martha eũ benigne recepit hoſpitio ⁊ illi ſollici⸗ te ſeruiuit Lu.x. Itẽ młieres ſeq bant᷑ xᷣm ꝑ ciui tates pᷣdicãtẽ miſtrãtes ei de facłtatibo ſuis Lu. viij. Magnꝰ ĩ celo erit nũerꝰ młieꝝ q̃ ſimł cuʒ xpᷣo gaudebũti ðᷣlicijs ꝑadiſi.Que vt meliꝰpoſ ſint in honoꝛe ſtatꝰ ſui ꝑmanere(vt dicunt vᷣba thematis nr̃i)volo eis dare aliq̃ ↄſilia. Et qꝛ de maritadᷓ ſupᷣ dixiꝰ:nũc pᷣmo loqmur ð vᷣgib.ſe cũdo de viduis.tercio de oibo ↄtinẽtib ⁊ caſtita tẽ ſeruare volẽtibo:ac de alijs mulienibs poſtea in generali. Pars pma de virginitate. B o Mnes ſtatꝰ młieꝝ excedit vᷣginalis. Uñ Hitero.inqͥt ad nataliũ.Lna pci/ pue ſũt genera metalloꝝ:ferrũ: argen tũ:⁊ auꝝ.Ferrũ ẽ caſtitas ↄiugal.argẽtũ ẽ vidu itas.auꝝ vᷣo ẽ vᷣgitas. Uirginitas ẽ vt regia.vi duitas vt dña.cõiugalitas vt ancilla. vginitas vt pria.viduitas vt poꝛtus.cõiugalitas vt pe⸗ lagus.virgitas ẽ ſũma gẽma:theſaurꝰpᷣcioſus margarit refertꝰ.i.repletꝰ.Sicut ̊ aqᷣla int᷑ vo lucres:lucifer int ſtellas:? gemma int lapides: ita excedit mrimoniũ ⁊ viduitatẽ vgitas.et Au guſt. i li.ð viduitate. Bona ẽ pudicica cõiugal:⸗ melioꝛ vidual:⁊optia vᷣgial.Cipanꝰ Quo vgi nũ ſublimioꝛ eſt głia:melioꝛ eſt vitca.Caſſianꝰ i 77 4 „ Sermo libꝛo collationũ. Maioꝛ eſt virtus caſtitatem tenere q; demones expellere. Damaſcenꝰ li.liij. Quãto angelus ho mini eſt ſuꝑioꝛ:tãto vᷣgini⸗ mas eſt nuptijs honoꝛabilioꝛꝙg Hiero.ait. Qui imũdiciã luxurie ꝑfecte ↄtinentie ſubijcit ſancci/ oꝛ Dauid erxiſtit ⁊ foꝛtioꝛ Sãſone.et Ber. Uir⸗ ginitas eſt ſicutlux ſolis: viduitas ſicut lux lu⸗ ne:et matrimoniũ ſicutlux ſtellaꝝ.Etiteꝝ. So la virginalis caſtitas eſt que in hoc moꝛtalita⸗ tis loco ⁊ tꝑe ſtatũ quẽdã imoꝛtalita ⁊ gloꝛie repᷣſentat.Nam qð ſancui habebũt in celo.ſ.inte/ gritatẽ ⁊ mũdicia coꝛꝑis ⁊ anie:hoc iã virgines obtinent ex gra in terra. Hec ille. Et ideo perro ſam vginitas figurat᷑. Ut em̃ inqᷣt Pliniꝰ i ſpe/ culo naturali.flos roſe inter oẽs floꝛes obtinet bncipatũ:⁊ ſtatꝰ virginalis eſt pꝛincipalis inter oss ſtatꝰ ſaluãdoꝝ. Hiero. In oi ſexu ⁊ gradu virginalis pudidicda obtinet pᷣncipatũ. Cipanꝰ li.de vᷣginitate. Uirginitas ẽ ſoꝛoꝛ angeloꝝ:vi⸗ ccoꝛia libidinũ:regina vtutũ:poſſeſſio oĩm bo⸗ noꝝ:que tenet in celo aureolã:⁊ in terra pᷣncipa tũ.Ad pᷣdicta etiã cõfirmanda adducit᷑ illud qð dicit Matth̊.xiij.ſ.ꝙ qdam terra facit fructum trigeſimũ:ꝑ quã ſᷣm cheologos intelligit᷑ caſti⸗ tas matrimonialis.Quedã facit fructũ ſexage⸗ ſimũ:ꝑ quã intelligit᷑ caſtitas vidualis. Et que dã facit fructũ cẽteſimũ:per quã intelligit᷑ caſti⸗ tas virginalis.GBone ergo ſunt nuptie ⁊ bonꝰẽ ſtatus nuptiaꝝ.ſed melioꝛ eſt ſtatus viduaꝝ.⁊ optimus vginũ. Uñ Augꝰ.in li.de virginitate alt. Certa ratione ⁊ ſacraꝝ ſcpturarũ autoꝛitate nec petm̃ eſſe nuptias inuenimꝰ: nec eaꝝ bonũ bono vᷣginalis vł vidualis cõtinentie eq̃re pᷣſu mimus.Facit c.nuptiaꝝ.xxvij.q.j. Maius er⸗ go eſt meritũ viduaꝝ qᷓ; nuptarũ. Uñ Judich xv.cõ mendat᷑ ipſa Judicth dũ dicit᷑ ei.Confoꝛta tũ eſt coꝛ tuũ:eoꝙ caſtitatẽ amaueris:⁊ poſt vi rum tuum alterũ neſcieris.et ideo erj benedicta LXꝙ bec ſint vera ꝓbat᷑ Pꝛimo rõne fi⸗ eęe naluad. Fundamentũ cuꝰ ponit phus diceés in.ij. Phiſi.⁊.iij.Lopi.Cuiꝰ finis melioꝛ ipᷣm qͥʒ meliꝰ.Quo pᷣſuppoſito certuʒ eſt ſᷣm ph̊m.x.Ethi.ꝙ cũ duplex ſit vita.ſ.actiua et cõtẽplatiua:⁊ ꝑfectioꝛ ſit ſ᷑ᷣm eundẽ pᷣm ibideʒ vita cõtẽplatiua qᷓ; actiua.vnde Lu.x.dixit dñs Maria optimã ꝑtem elegit q̃ nõ auferet᷑ ab ea. et exponit Augꝰ.de vita cõtẽplatiua. Pꝛofecto caſtitas virginalis ⁊ vidualis eſt ꝑfectioꝛ omni vſu matrimoniali.qꝛ hec caſtitas oꝛdiat hoĩem ad finẽ vite cõtẽplatiue.vſus aũt matrimoniał oꝛdinatad bonũ vite actiue:vt inqͥt Tho.ij.ij. · clij. ar. ij. in coꝛtpe qſtionis. Uñ apłs.j.ad Co rinth. vij. ait. Mulier innupta ⁊ vᷣgo cogitat qᷓ dei ſunt vt ſit ſcã ⁊ coꝛꝑe ⁊ ſpũ.Que aũt nupta eſt cogitat q̃ ſunt mũdi:quõ placeat viro.Ergo pPfectioꝛ eſt ſtatus vidualis ⁊ virginalis q; ma/ trimonialis.Et ꝓpt᷑ hoc dict Paulꝰ.j.ad Coꝝ. ,7 ⸗ vij. Qui matrimonio iungit vᷣginẽ ſus:benefa / cit. et qͥ nõ iungit melius facit. Hec ille.Licet em̃ cõiugati ꝑ actũ matrimonij nõ peccẽt moꝛtalit᷑ tñ difficulter carent veniali Apter ardoꝛẽ cõcupit ſcentie.et licet poſſint deo ſeruire mundo coꝛde: tñ nõ mũdo coꝛꝑe:niſi ſeruent ↄtinentiã. Ait au tẽ dñs Apoc.iij. Quinõ inqͥnauerũt veſtimẽta ſua ambulabuũt mecũ in albis. Secundo idẽ ꝓ bat᷑ rõne cõfoꝛmita.cuiꝰ fundamẽtũ ponit au toꝛ in libꝛo de cauſ dicẽs. Tanto aliqͥd ꝑfectiꝰ eſt qᷓnto habet maioꝛẽ cõfoꝛmitatẽ cũ ſuo pnci/ pio.Etph̊s.v.Mecha.ait. Melius eſt ſimpli⸗ acer qð pmo pᷣncipio ꝓpinquiꝰ eſt. cũ igit᷑ deꝰ ſic pᷣncipiũ ⁊ finis oim Apoc.j.etipſe ſit aaꝰſim pliciter puriſſimus: vt ait ph̊ᷣs.xij. Mecha. igit caſticas virginalis ⁊ vidualis q̃ eſt purioꝛ om̃i actu matrimoniali ꝑfectioꝛ eſt matrimonio:qꝛ deo eſt confoꝛmioꝛ qᷣ eſt ab oi libidine alienus Tercio ꝓbat᷑ idem rone difficultat. Fundamẽ tũ cuiꝰ ponit phᷣus.ij.Ethi.dicẽs.Virtꝰ fimpli/ citer oſiſtit crca bonũ ⁊ difficile. Cũ igit maioꝛ ſit difficulcas abſtinere ab oi delectauõe actus venereicſicut fit in vᷣginib ⁊ viduis)qᷓ; abſtine/ re ſolũ ab alijs delectationibo extra matrimoni⸗/ um. ergo mag merent᷑ virgines ⁊ vidue qᷓ; ma ritate. Et hoc ꝓbat optime ſceũs Tho.ij.ij. q. cij ar.viij.maxime qꝛ apłus cõſulit vᷣginitatẽ taqᷓ; melius bonũ.j.ad Coꝝ.vij. Iem Rich.noſter in.iiij.diſt.xxxiij.ar.iiij.q.ij.inquit.ꝙ tꝑe leg an⸗ tique qñ opoꝛtebat multiplicari generationem hoim ꝓpter multiplicandã fidẽ:magꝭ meritoꝛiꝰ erat ſtatus matrimonialis qᷓ; virginalis.Nunc vᷣo multiplicato hũano genere melioꝛ eſt ſtatꝰ abſtinentiũ.Sed ↄſiderado ſtatum vᷣginũ qui nunc eſt:et illoꝝ qͥ tꝑelegis antiq viuebant ſᷣm legẽ matrimonij:vnus ſtatꝰ alteri nõ pᷣfert᷑. Unñ Augꝰin l.de bono cõiugali inqᷣt.Nõ eſt impar meritũ cõtinentie in Johane qͥ nullas expentꝰ ẽ nuptias:et Abꝛabã qui filios genuit. Hec au guſtinꝰ. Et idem hr in c.ſi em̃.v.ceterũ.el.ij.ð d ni.di.ij.Ex qb patetſolutio ad argumentũ fieri poterat virginitatẽ:ſicarguẽdo.Om̃e qð ↄtrariat᷑ pcepto leg nature ⁊ diuine eſt malum Sed caſtitas vᷣginalis ⁊ vidualis cõtrariat᷑ le/ gi nature:cum dicat Areſt.in li.de anialibo.et in j.ð celo ⁊ mũdo.ecin.ij.de ania.q; natura appe/ tit generationẽ indiuiduoꝝ ad ↄſeruationẽ ſua rũ ſpecierũ. Item ↄtrariat᷑ legi diuine:cum pᷣce⸗ perit deus homini Geñ.j.dicẽs. Creſcite ⁊ mul tiplicamini ⁊ replete terra.Et ideo dicebat Pau lus.j. ad Lhimo.v. Uolo iunioꝛes nubere? fi lios ꝓcreare. Ucem̃ ideʒ dicit.j.ad Thi.ij.ſalua bit᷑ mulier per generationẽ filioꝝ.ergo malum videt᷑ eſſe ſeruare virginitatem ⁊ caſtitatẽ.Quia reſpondet᷑pꝛimo quo ad pᷣceptum diuinũ ꝙ il lud factum eſt ꝓpter mulciplicationeʒ; fiendam: que cũ facta ſit: modo ceſſatillud pᷣceptum.vñ magis vult deus nos creſcere in vita cõtempla (tteredinn nohron gmucsd Unaenbeed Aerrgninsdnnd honſtsmngle Coln iipnuſzan⸗ eiui: ipnnean R6lumn Ctonnun ummus in nanaſtiusangela ns Obemaorgeona Corupebildocaeptn NMctriſerunehn ſorangosnnie lk neiontns. Ecdttcian⸗ ( alitareerpn golnſtiwun nndtuminan'er Hüfopokeainmi, Nehinqubus eni Vlocatei; mam Pfamumsdeten. chreformatackt Maglsckving Möſtenmptninn eignins gnüͤi dean Mn n riſuantaneſe Uue Etnlldeten Dadaſernulon Cwanere: folteum ainn Mac nuiſſin ettfl geii mureömendh nne Wol enens den H H S . luum (α Folium . S e is illum diſc / et ꝙ ipſe virgo umanſit denuptis nrc e⸗ e erꝙ ipſe virgot virginẽ der placuit ꝙ ſpe⸗ SS im ců n amauit quẽ virg irginitas ple 4 . tione ho . ulũ ama ei virgin in quo ſi⸗ niſu bo: qᷓ in Eaeplice nõ eneris Kramge, nennri ane irginalẽ cden Hec il⸗ He Gnſ ana et virtuti di. Toe em gr at, d. ſtra⸗ itio vterũ as celebꝛ auit. n Dablind na et v di. Tꝑe c. recurrat.S cali hoſpitio vten uptias rimonium ach ſimus lte ꝑfectio inquit Aug bi nature aſſun ſuꝑ virginitas m ta colungt Rnn ucceſſio ſed vite pfecti⸗ Unde ſingu⸗ redit᷑ in lier maritata cot We ſucceſſio ſed xxij.q.uij. ſtitad.nam ſ le. Supgredit᷑ in ꝛ mulie ſto ſuo ſpoͤ⸗ NH lig ita. in fi. x us caltita milr na/ . 6ͦunctionis. qꝛ: vo chꝛiſto ſu Saß. nnte hijs ita. in dulces fruct eſtatis. Similrn irone coiu libili: vgo vo ch⸗ deo Sap̃. RS cit dñs maieſtatis indiui coꝛruptibili: le ꝓximuz deo! 5ſ. i nus. O q́; reficit᷑ dñs ðeternã ſuoꝝ o me turbom lo em facit eſſe lij s9 hoĩm: pſ. cnig, lariter in eis refi⸗ rationẽ eternã ralo me tur b⸗ ꝛruptio e a pꝛe filijs ho ſciẽ⸗ n lariter i etit du Hec aũt dura ſo. incoꝛr oſus foꝛma pꝛe lencie ⁊ ſcc⸗ 8 aPpelit lem. Hec an leq mul ſo uui eſt ſpecloſus! heſauri ſapient l⸗ 6 Sg tura plu q; calem lẽ ⁊ vidualẽ 1 vj. Qui ſunt oẽs che gu ? dñs dom A 7 ſpecieꝝ virginale atrimoni iij. et in quo ſu eſt rer regu ? dñs? bar. nd ienn duoꝝ jrit᷑ ꝑ ſtatum vii q; per matri ij xluij.? l.ij. et qui e Agnes diceb eſnſep cqᷣrit ꝑ ſaluãdoꝝ: nuptie.xxx . dei:ad Co *Mel ideo btã Ag . cuius dlte lius 9 merus bꝛoſiꝰ in een ara tie dei: oc.xix.Etid. eli ſeruiunt:c nimi e plicat᷑ nume de Ambꝛ irginitas p tium Ap un angel leruiun nulo icii tiplic o ⁊c. Un ram:virginitas! ſer nant ſponſata cui an k.et iterũ.A Nuptie replentterram:x chiũ in ſi ſum deſp mirant.e ſtꝰ: et WE K alem. erg tie rep d Euſtochbiũ in n Ipſiſumd Eſol luna eſus chꝛiſt?ꝰ: er ne jeinqt. Nuptie rep nacs Lidarie alt. Bnn lentudinẽ ſol? lun meus Je erea cie dum Dieronem q nis Maricaie Bnan maſutanant me dns ozona. Pꝛererca Nüicrtotiedege. ſum. Z. 161s virgin lis ſemꝑ e CE ſuo ſubarr oꝛauit me co⸗ les: vᷣgi⸗ Niahſcrwin aiſt ſſumptiõis t quia angelis ſei rearne ſuoſt nſam decoꝛ hoſes moꝛtales. it een monea Emitcit qu rne pᷣte n tanq; ſponſa ltiplicat ho Fas. nde inquit hi d vginẽ fecto in ca . de in iu mulciplic uias. U — 1¹4 “õ us ad vgit Pꝛo leſtis. Unde i atrimoni⸗ 7 gras di os eſt em virgi Vgckonnue D ge⸗ irginitas. ca eſt ſed ce eltis meri⸗ im irtutes 7 gras Flos eſt en 1 n a virgi ena vita e ꝛis eſt m 8 vo v . initate. metuz Aunn gnar n terrena irere maioꝛis ſt: eſſe nitas in li. de vg 8 acq; oꝛnamẽtu e iuere no łiam acqͥ felictatis eſt: 7 Cipꝛianus i ci germis:decu regis. J80 iünr ing * celeſtem gkiat elum fel nere ni⸗ K chiaſtici ger tio dnici greg 5 Baln ennee carne ſſe em̃ ang iribo obune t mias ec s: illuſtrioꝛ poꝛtio d 6 par: exulta qᷓ in Tnrnepfrent derangein wer n te⸗ Rie denrer lu t ſerlig Baltimne 6 Ee vo v la qð habet angel uit. Supgre/⸗ dicl l niã m e rariag eviduis re ꝑ quę muis: quo⸗ D nio enn Knzbeo l in di püansnanne eſt vi⸗ eins, haber vni. ctlam inlrogenk mäama R dit᷑ virginitas conditi ilant. Maioꝛ ſine car⸗ Reeminet 6is. Na in nup painibo H ik virg lis aſſim eli em ciatõis. i. Cu vᷣgini pee homines angelis⸗ loꝝ. Angeli Hec õne aſſociat 9 it Joh. ij. Cl liij. dicik ſpncstiin a virginu qᷓ; ut in carne u inqᷣt. Li⸗ nij ſeme co. Uñ Apoc̃. 5 N coꝛia vigit ines au atcheü N ⁊2 lipſe cum um q cunq; ſais DMii viuũt. virgin ſuꝑ Matt ſpecialiter ſitſemp eſt: ? ip hij ſequunt᷑ agnum ò ns iiee ne viuũt. ſoſtomus ngelice: ſp aũt ſem m ſunt. bij ſequu Quocũq; ꝑg ltſuiß ie t herſatomus lun Ba Et Auguſti rgines em ſunt atat chꝛiſto. netes Trm Ticet⸗ — rcutes rtus eſt. Et ? . rne Di gg ccłia decã bo poſt te can en dore cet omnes v elica vi q; in carne t. Ideo e atq; laudibo p atum Hoic pauk tas angelic ſuꝑ terram: qᷓ; Qui ierit. ſequunt᷑: atqʒ; ſonant. Qus ngucgen tamen caſtitas loꝛia ſuꝑ terra uex., Qul ler ines ſeq dulces pſonant. .in epi nore aioꝛ gloꝛ elicã. Et iteꝝ. ſüt. virge hymnoſq; dit Hiero.in epi can gannn nus. Que m e vltaz angeln in terris ſüt. rſitant:hym irgines oſten * filiꝰ dei itamag bili ducere v⸗ ngeli del in terris % unia dns virgin Statim vt fili⸗ d idamog coꝛruptibil nant:ſicut ang hec ratio dici p vo diligat hiũ dicens. Blat familiã in⸗ le ² . ſ. 2 am BVirginalſ irginitatẽ ſerua nduũt. Et Euſtod u: iſtam nouã ſibi L nn unde ets. . tas malritnonin lo ͤgregie eſt kegarann enele ſaer ie oꝛita . irginita irgini Bcn⸗d in ce . llle. pleqs 8 oſaunfün telt maioꝛitat tiam virg la pꝛimo virg ſtituit:vt q in cel nes. Hec i .Uñ Apo⸗ zean el cedit etiam tate. quia pꝛimo nge/ ſtitutt is vwgines. lij ſancci. V 4 ann nß⸗ J Xce⸗ e et pꝛioꝛi npireo in an imein terris vi n celo q; alij cũ nouum , alitat ſt in celo emp trimo xi iʒꝰ canũt i at qᷓſi cantic cũ il/ almuiin Cc C ſtituta eſt in eatis. a roypo ſuau 18. Cantabãt qᷓ cere canticũ il⸗ ſein tas in irginibo creati inter homi xp̃ liij. ö de eis. terat dicere can ina⸗ is incõtaminan do oꝛdinatũ eſt lcas in ſta ſedẽ agni:e eribo non ſun hꝛiſti. itis lis inc ſtea in müde it virgini it vir? ante ſe ij ͥ cum mulieri mniſtre chꝛiſti. lũ vᷣo po a pꝛimo fuit virg fuit vir⸗ iſi hij qᷣ cu celle et miniſtre ch bꝛo los r Dal niũ vop bus etiã pꝛimo ł uia Adã da lud miſiht ſunt domic m ſunt añ thꝛ ianitiſ vanoeciecz tmarrnontti. oguchber n pi encd ein ſunraf thro mianiti nes . matrimo e. Eua ti. Ip idẽ ſubdit᷑. Sine lbet virgo i . zuld innocẽtie q; a virgine. liter quellber n. bidẽ ſubdi. cere quelibet vi ini⸗ oani nogare deren n. ij. Similiter qr ete Un ib ſt itaqʒ die oꝛã ipſo m dnies o foꝛma ſt Ben. ij. lmaritata dei. Poteſt itaq tiõe ſancta c c honoꝛat ugtn goro foꝛmata eſt Beñ. ater vel mar nu dei. P habitatiõeſi. ſſtus ſic ho t ne fo o q; materx 5 fulſſet ſem ci. xxuij. In hab ſi chꝛiſtus nde Nuintaf ln virgi ius eſt virgo q; ccatũ nõ Ecci.x ſt aut mirũ ſunt. U ulidue ler pꝛi mo ſi peccatũ jt Augꝰ. xiiij aui. Non eſt an les venerati 9 po ulilimnifl mulic ſit coꝛrupta. in Unde inqᷣc au vir ſtraui. Not etig infideles v it. Roman vemiulbcti nteq; ſit coꝛ aſiſſet. e potuiſſet vi virgines q̃s mnianũ inquit. habu⸗ mnilbye anres nitas pmãſiſſet nocentie po integri/ virg tra Jouinianũ i ines ſemꝑ babu Araapo per virge . in ſtatu in doꝛis integ 2 Miero.con honoꝛe virg ⁊ in cur⸗ ene l. dei. q; ſalua pudoꝛ 0onö 2 n quanto hatoꝛes ⁊ in uanone i de aul. oſcere ſalua p⸗ Si homo nõ uus in q ſules etimpꝑa tatis Fdu auanone éſuam cognoſce etrũ ait. irgo etis pulrt ret ꝙ conſule⸗ dignitatis gdu dininecumf vxoꝛẽſuamea fide ad Pe loꝛe ⁊ virg t:bic apparet ꝛet omnis di⸗ ones vir⸗ — tin li. de ſine doloꝛe moicapp mphotes: t. Itẽ dem tate.E lier pareret — bus triu re ſolitus erat. e. iij. de aſmo 8. Clan ſſet muli in ra ni via cedere . Thobie.iij. 4 . cchr pecca irginitas matnimoniũ r eis de via at: patuit rginẽ ſaram Geo diccherh⸗ neret. , vir initas m , . Pꝛia * 7 honoꝛãt: . os ad virgin. c dia⸗ es Nobat d. KERmanere t etiam v 9 chꝛiſto in, intatem he t ſeptem vir occidit di 4 ores uu 8 Xcedit lonis. qꝛ a ch n Teo g occidit ſep tes. Item occidt tẽ vi Xxi ſecrati irginitas. Un 1 deo qui dere volen s v̈ginitatẽ uD e aonedlet a eſt virgu rginita / deo q ſe accedere Agnetis tatis Pnunn ecrata eſt hꝛiſtus virg libidinoſeꝗ efecti ſancte vginitat nan nabn — eanlirel te ſ⸗ luator er volentẽ. Bonu⸗ Mnder, tis eſt filꝰ. dabilẽ reddit: ꝙ ir ſa volu . agbllerede inena tn manigenenis demüdiſſuma v'g R SBermo ʒelatoꝛ ipfiſe ancte Agneti veſtimẽtũ pꝛeꝑauit: et Cecilie coꝛonã de paradiſo attulit:ac Racheri⸗ nã angeli in mõte ſinai ſepeliexũt. Maxie auteʒ hponoꝛat᷑ ⁊ amat᷑ virginitas a deo. Pꝛouer.xxij Qui diligit coꝛdis mundiciã habebit amicũ re gem. Eſt etis excellentioꝛ virginitas mrimonio rõne raritat. Nã oẽ rarũ eſt chaꝝ ⁊ pᷣcioſũ.xciij. di. c.legimus. S. ſed dices. ?. S. ſin aut. in auten. de cõſu.col.iiij.SOed pauci vᷣginitatẽ ⁊ caſtitatẽ ſeruãt.vt ðꝛ in c.qͥa tua ſctitas.i.diſt. Ergo tãto eſt pᷣcioſioꝛ apud deum qᷓ; mrimoniũ:quãto ⸗ pancroꝛlbo ꝓ dei amoꝛe cuſtodit᷑. De qͥb dicit Matchei.xx.Mlti ſunt vocati pauci vo electi. Etideo o virgines ſacre cõſulo vob vt hãc imp̃ᷣ ciabilẽ margaritã vginitat bñ ↄſeruetj. Lanta eſt em̃ eius excellẽtia vt de ea pᷣceptũ eccłia face⸗ re nõ pᷣſumat. Uñn Amb.in c.integritas coꝛꝑis xxxij.q.j.inqͥt. Sola eſt vᷣginitas q ſuaderi põt: imꝑari nõ põt. Hec eſt illa vᷣtus ꝗ ceſſante ma trimonio ĩ celeſti glia ꝑmanebit. In regno em celoꝝ neq; nubẽt neq; nubentur Matth.xxij.⁊ Mar.xij.ac Lu.xx. Hec eſt illa vtus cuiꝰ coꝛo⸗ na eſt chꝛiſtꝰfilius dei. Uñ canit eccłia. Jeſu co rona vᷣginuz;. Ideo Miero. Jouinianũ dicit. Nuptias qͥdẽ recpimꝰ:ſed vᷣ ginitatẽ nuptijs p ferimꝰ:ſicut ramo pᷣferunt᷑ poma ⁊ frucꝰ.De qᷓ vtute inqͥt Berñ. Uirginitas eſt gẽma virtutũ germana angeloꝝ:lux aiaꝝ. Ipſa calcat libidi/ nẽ:vincit diabolũ:cõtenit ſeculũ:⁊ depᷣ mit om̃e piculũ. Jpſa eſt lãpas ecclie ⁊ ſemita celeſt/ pfie Licet aũt vᷣginitas ſit tãte pᷣeminetie:tñ ſi qͥs vi⸗ deat ſe in ꝑiculo trãſgreſſionis eiꝰ:meliꝰeſt nu/⸗ bere qᷓ; tali danatiõis ꝑiculo ſubiacere. Si em nupſerit vᷣgo nõ peccat.j.ad Eoꝝ.vij.et c.ſi nu/ pſerit. xxvij.diſt. Ideo inqᷣt glo.ſuꝑ illud Geñ. xix. In mõte ſaluũ te fac. Cirginitas altꝰ mons eſt:ad quẽ angelꝰ hoꝛtat᷑.ſed qͥ videtſe nõ poſſe aſcẽdere maneat in ſegoꝛ.i.in legitimo mrimo⸗ nio.qꝛ meliꝰ ẽ bono mediocri vti:qᷓ; ꝑ abꝛupta libidinũ pᷣcipitari.Et ꝓpter hᷣ̊ aicapłus.j.ad Co rinth.vij. Pꝛopter foꝛnicationẽ.ſ.vitãdã habe/ at vnuſquiſq; vxoꝛẽ:⁊ vnaqueq; mulier habe⸗ at virũ ſuũ.Sed bᷣ ↄſiliũ nõ intelligit᷑ de hijs qͥ vouerũt caſtitatẽ.De qͥb ðꝛ in c.vouẽtibo.xxvij. diſt. ouẽtibo vᷣgitatẽ nõ ſolũ nubere:ſed etiaʒ velle dãnabile eſt. Seruari g̊ debet votũ vᷣgini tat:vt ðꝛ in c.interro gaſti.⁊ in c.ſeruandũ.eadẽ diſt. qꝛ mag eſt meritoꝛia vᷣginitas ſeruata cuʒ voto qᷓ; ſine voto:ſᷣm doctoꝛes in.c.licet.extra ð voto.ettheologos in.iiij.di.xxxviij.Nõ ſolũ au tem ꝓdeſt vᷣginitas illam obſeruantibo:ſed etis ꝓ aretibo confert ad ſalutem pꝛoles in virginita te ꝑſeuerans.c.tunc ſaluabit᷑.xxxiij.q.v.De vtili tate aũt eam ſeruantiũ ðꝛ Sap.iij.Felix ſterilis etincoinquinata que neſciuitthoꝛuʒ in delico: habebit fructum in reſpectione animaꝝ ſancta/ rum.et Ecci.xxvj.Omnis ponderatio nõ eſt cõ digna anie cõtinentis.Et ꝑ conſequẽs eius me/ xxXVII ritum eſt marili. Deo NMieronymus ad Nataliũ ðᷣt. Uir⸗ i ginitas purpura ẽ regalis: q̃ qͥquis in⸗ dutus fuerit ciciᷣ eminẽtioꝛ erit. Dama ſcenus li.iiij.ſic inqᷣt. Quato angelus hoie ſuꝑi/ oꝛ eſt:tãto vᷣginitas eſt nuptijs honoꝛabilioꝛ. Et Amb.in li.de vᷣginitate ait. Pulcritudinem nõ põt qͥs maioꝛẽ extimare decoꝛe vᷣgitat:que amat᷑ a rege:pbat᷑ a iudice:dedicat᷑ a dño:coſe⸗ crat᷑ deo. Nolite ̊ o ſeẽ vᷣgines tã inextimabilẽ theſauꝝ ꝑdere qͥ recuꝑari nõ põt. Scriptuʒ eſt em̃ Amos.v.Uirgo iſrael cecidit:nõ adijciet vl tra vt reſurgat. Unde Hiero.ad Euſtochiũ ſcri bit di. Audacter loqͥr:cũ oia poſſit deus:ſuſcita re nõ poteſt vᷣginẽ poſt ruina: valet qͥdem libe⸗ rare de pena:ſed nõ poteſt coꝛonare coꝛruptaʒ. xxxij.q.v.c.ſi paulus.et Iſidoꝛus in li.de ſũmo bono inqᷣt.Oẽ pem̃ ꝑ pniam recipit vulneꝝ ſa nitatẽ:virginitas aũt ſi labat᷑ ad integritatẽ nul la pnia reparat᷑.Que autoꝛitates non ita intelli gunt᷑ ꝙ de? nõ poſſit reꝑare integritatẽ mend et coꝛꝑis in virgie coꝛrupta.ſed ſolũ ꝙ nõ põt fa⸗ cere qͥn ſemel fuerit coꝛrupta ⁊ ſic pꝛemiare eã ðᷣ virginitate violata.Nõ em̃ põt deꝰ facere qͥn i⸗ lud qð ſemel eſt factum nõ fuerit factum.Et ita exponit Tho.ij.ij.q.clij.⁊ in.v.ſuo q̃dlibet.q.iij Habet em̃ ſe hoc donũ vᷣginitat ſicut ſericum qͥd cũ in lutũ ſemel cadit nunq; ꝑfecte abluitur qn ſʒ macula appareat. Ciendũ mm eſt ꝙ ſi inuita violet᷑tnõ amit s tit virginitatẽ:vt inqͥt Augꝰ.in.j.de ciui. del. et hr.xxxij.q.v.c.nõ poteſt.cũ qͥnq; c. ſeq̃ntibo. Ideo btã Lucia dicebat Paſcaſio.Si inuitã me violari feceris:caſtitas mibi duplica/ bit᷑ ad coꝛonã. Quod etiaʒ hr.xxxij.q.v.in pnci. Hoc aũt licet veꝝ ſit qͥ ad deum:tñ ſic coꝛrupia int᷑ alias vᷣgines nõ debet cõſecrari.xv.q j.c.vl. et ibi glo.et.xxxij.q.v.ille autem. Unde Augꝰ.in li.de virginitate ait. Uirgies que coꝛrupte ſunt ſemel:ſe nõ audeant ſacris virginibꝰ adequare Vt em̃ inquit glo.in dico c. Ille auttimere de⸗ bent ne foꝛte ꝓpter aliqͥd pꝛecedens peccatũ hec violentia eis acciderit.arg.xxij.q.ij.c.ſi quelibet. Si tamẽ in veritate nõ cõſenſerint tali violatiõi recipient aureolã virginitatis:vt tenent theolo/ gi in.iiij.diſt.xxxiij. Similiter ꝑ pollutionẽ que eueniat cõtra voluntatem virginis:ſiue vigilã/ do:ſiue doꝛmiẽdo:non amittit᷑ virginitas: licet caro delectationem ſentiat.et hoc quando talis pollutio accidit ex infirmitate aliqua vel diabo li ſuggeſtione:aut ſimili cauſa.vt inquit Tho⸗ mas.ij.ij.q.clv.et theologi in.iiij.diſt.xxxiij. Si autẽ hac intentione ierit qͥs doꝛmituʒ:vel ſe ine⸗ bꝛiauerit:aut quid comederit vt ei talis pollu⸗ tio in ſomnis accideret: vel aliquid illicitũ fece⸗ rit: vtputa cogitando:videndo vel tangendo: quo pꝛedicta pollutio ſibi vigilãti eueniret.vel etiam ſi ſine cauſa eueniente ipſa pollucione: iignn Puttiumn adrinsſgann anichuin Cpränoe ccnelirton ſrobono ſti lyctnir N⸗ ni uſenu omtatemoa Niipvociend⸗ NheriMena Nensdffnuockſa nigrihfeni ſohapnl detgn ldnulanupnenn Noitiknapt o ynmnercngemnz uperlidenngnr Uecnmppbllgpenn Lchppaarglleip Mtogi toneſplif ſnudshmlein Gonglunfunsre Mntinkafmri den Mocnöenorda unſenitfonin⸗ m ſennsint fägdoda, Doſhudriun Moſfninehin d, Dinſcde e⸗ heumnguunt nde ſafftagnohisr ſneun Cauſacklangn potemprad nvnn Grioſenöhihi eonbantane vagdanarni e mgriul . miee ügniiag Wrſchenmä frfen a . 2* M e Nnnolevant ros hinignin nden Ruürmnay zniclcbchc, nruifani Enmat t nod gnaſuknil Alwtlnni⸗ rihns id tringut iiik anij anis hll/ Muclloi⸗ ord an, ipſe in illã delectationẽ cõſenſit:amittit vᷣginita/⸗ tem vt inqunttheolo gi vbi ſupa. G CLlendũ qͥʒ eſt ꝙ aliq ſunt vᷣgines fatue —— 8 ꝗqᷓ cũ ſponſo celeſti no intrabut ad nupti/ 98.:de qᷣb br Match. xxv. Ille em non admittent᷑ qᷓ reꝑient᷑ ſine charitate dei ⁊ ꝓximi:ſi ne q̃ oꝑa nr̃a nõ ſũt mentoꝛia.c.vide.j.q/j. Un Berñ.in q̃dã epła inqͥt.Caſtitas ſine charitate: lapas eſt ſine oleo.ſubtrabe oleũ lapas non lu/ cet.tolle charitatẽ:caſtitas nõ placet deo. Etiðo dð: Matthᷣ.vbi S. ꝙ vᷣgines fatue accepòᷣ lãpa⸗ dibus ſuis nõ ſumpſerũt oleũ ſecũ.i.charitateʒ Ille etiã vᷣgines tanq; fatue repellent᷑ q non ha bebũt oleũ hũilitatꝭ.Ait em̃ Augꝰ.ſuꝑ Matchᷣ. Meliꝰeſt hũile coniugiũ qᷓ; ſuꝑba vᷣginitas.et iteꝝ. Non ꝓdeſt cui ineſt cõtinẽtia ſi dnet᷑ ſuper bia. Virginitas vo cũ hũilitate eſt admirabilis et deo acceptabilis.xxx.di.c.hec ſcripſimꝰ.Adeo aüt eſt deo grata hũilitas ꝙ vt dicit Berñn. ſine ea vᷣginitas ſue matr ei nõ placuiſſet: nec eaʒ in matrẽ elegiſſet. Fatue quoq; ſuntille qͥ non pec canttimoꝛe vel verecũdia:tn anio ↄſenuũt pctõ licet coꝛꝑe ſint vᷣgines.Ait em Iſidoꝛus in li.de ſũmo bono. Nihil valet mũdũ eſſe coꝛꝑe qͥ pol/ lutꝰ eſt mẽte. Ideo inqͥt Hiero.in li.otra Joui⸗ nianũ. Illa vᷣginitas hoſtia chꝛiſti eſt:cuiꝰ nec mentẽ cogitatio:nec carnẽ libido maculat. Illa etiã virgo a cõſoꝛtio vᷣginũ expellet᷑qᷓ deſiderat nubere.Uñ Hiero.ad Euſtochiũ dicit. Uirgi⸗ nitatis diffinitio eſt ſom eſſe coꝛte⁊ ſpũ.qꝛ car nem vᷣginẽ hr̃e nõ ꝓficit:ſi mẽte qͥs nupſerit.Et ideo Augꝰ. in li:de vᷣginitate inqᷣt. Yelicioꝛ mibi videt᷑ mulier nupta q; nuptura vgo.habet em̃ illa q̊d iſta cupit.Glioſa ̊ virginitas eſt illa in mente ⁊ coꝛꝑe.xxxij.q.v.c.ſicut em̃. Ideo inqᷣͥt Augꝰ.in li.de virginitate.Uirginitas eſt in car⸗ ne coꝛruptibili ꝑpetua incoꝛruptõis meditatio Ex qͥbo patet ꝙ iũlle ſunt fatue vᷣgines q̃ non ha/ bent oleũ bone volutat ⁊ ꝓpoſiti de virginitate ſeruanda.Item ille q̃ nõ habent oleũ bone intẽ tionis inter ſtultas vgines computant᷑.oia em̃ denoiant᷑ a fine.ij. de ala. Ille em ſunt fatue vir gines q̃ nõ amoꝛe dei et caſtitat:ſed ꝓ głia hu⸗ mana ſeruãt vᷣginitatẽ. Ait em̃ Augꝰ.i li.de vir/⸗ ginitate. Necnos in vᷣginibo pᷣdicamꝰ ꝙ vᷣgies ſunt:ſed ꝙ deo dicate ↄtinẽtia vᷣginitat ſeruãt. De virginibo aũt vanegloꝛioſis ðꝛ ꝙ tꝑe aduẽ⸗ tus ſponſi rogabãt pꝛudentes virgines: dicen/⸗ tes. Date nobis de oleo veſtro qꝛ lãpades nr̃e extinguunt᷑. Quib ille reſpõderũt.Ne foꝛte nõ ſufficat nobis ⁊ vobis:ite potiꝰ ad vẽdentes ⁊ emite vobis.Et duʒ irent emere:venit ſpõſus:et q̃ parate erãt intrauerunt cum eo ad nuptias.et clauſa eſt ianua:ita ꝙ virgines fatue intrare nõ poterantad nuptias:vt hr Matth̊.xxv. Quia aũt ipſe nõ habebãt bonũ oleum recte intẽtiõis ideo qᷓrebant emere ab alijs oleũ humane lau / dis qð ardere nõ põt ſed extinguit᷑ in läapadebo S= CCXXXVIII ni oꝑis. Per oleũ em̃ qð q̃rebantiſte fatue vᷣgi nes intelligi vt inqͥt Augꝰin qͥdã ſᷣmone) adu latio ⁊ laus huana. Ideo canit eccłia de tali vir gine fatua in offeeio ſanci Anthonij de padua. Fruſtra virgo fatua gloꝛians in altero queret venditoꝛem. 2 Eruate igit᷑ o vᷣgies vt int᷑ pꝛudẽtes cõ⸗ 8putemini:cõſiliũ btĩ Gꝛegoꝛij in qᷓdam omeł.ſuꝑ Matcheũ in expoſitiõe para⸗ bole virginũ fatuaꝝ:qͥ inqͥt. Sepe vos fratres chariſſimi admoneo pꝛaua oꝑa fugere: mũdi huiꝰinqnamẽta deuitare.ſed hodierna ſcti euã/ gelij lectiõe cõpelloꝛ dicere:vt ⁊ bona que agin cum magna cautela tenead: ne ꝑ hoc qð a vob rectũ geri᷑ fauoꝛ gr̃a hũana reqrat᷑. ne appetitꝰ laudis ſubꝛepat:et q̊d foꝛis oſtendit᷑ intꝰ a mer cede euacuet᷑.Ecce em redemptoꝛis voce decem vᷣgines:⁊ oẽs dicunt᷑ vᷣgies:⁊ tñ intra btitudis ianuã nõ oẽs recepte ſunt.qꝛ eaꝝ q̃dã dũ de vir ginitate ſua głiam foꝛis expetunt:in vaſis ſuis oleũ br̃e noluerũt.Uos igit᷑ o vᷣgies habete ole um vere humilitad.de q̊ Sap.vj. ðꝛ. Unge ca⸗ puttuũ oleo.et Ecci.ix.Oleum de capitetuo nõ deficiat. Inqᷣt em̃ Amb.ſuꝑ Lucã.Decet vt q̃n⸗ to caſtioꝛ virgo:tanto hũilioꝛ ſit:nouerit defer/ re ſenioꝛibo:ſit magiſtra hũilitatis in qua eſt ꝓ⸗ feſſio caſtitatis. Fatue q̊ʒ ſunt vᷣgines q̃ͥ nõ ha ö bent oleũ bone cõſcie quod letificat aiam.quia gloꝛia noſtra hec eſt teſtimoniũ cõſcie noſtre.ij. ad Coꝝ.j.De q̊ oleo inquit Dauid pᷣſ.xliiij. Un xit te deꝰ deꝰ tuꝰ oleo letiae. Deꝰ em̃ vt ait Aug. in li.de vᷣgi.nõ querit in ſpõſa ſua pulcrã carnẽz ſed mẽt ⁊ ↄſcie puritatẽ.et Hugo de ſctõ victo re in li.de bono ↄſcie inqͥt.Deꝰ qͥ amatoꝛ eſt mũ dicie coꝛ pollutũ pctis nõ põt inhabitare.Canti coꝝ aũt.vj.ait eiꝰſpõſa.Dilectꝰmeus paſcit᷑ int lilia.i.pura coꝛda.Unde ei canit eccłia. Qui pa ſceis int᷑ lilia ſept choꝛeis vᷣginũ:ſpõſus decoꝛꝰ gloꝛia:ſponſiſq; reddens pꝛemia. Seruate q̊ʒ o deuote virgines (vt cuſtodire melius valeatꝭ virginitatem et alias virtutes)illud eiuſdẽ Am bꝛoſij pᷣceptum vbi ſupꝛa dicentꝭ.Diſcite virgi⸗ nes ſacre non circũcurſare per alienas edes:nõ demoꝛari in plateis:nõ aliquos in publico mi ſcere ſermones. Hoc eſt em̃ vnum bonũ reme⸗ dium ad caſtitatẽ conſeruandã.ſ.ſermonis mo deratio. Ideo Hieronymꝰin qᷓdam epiſtola in quit.Sermo virginis ſit pꝛudẽs et rarus. Unñ ij. Petri.iiij.dicit᷑. Si quis loquit᷑ quaſi ſermo/ nes dei. Eapꝛopter inquit autoꝛ libꝛi de foꝛmu la honeſte vite.ca.iij. Averbis turpib abſtine⸗ to:qͥa licentia eoꝝ impudentiã nutrit. Secun⸗ dum remediũ eſt auditus cuſtoditio. Inqͥt em Ambꝛoſius in q̃dam epła.anus ſermo cito polluit mentẽ:et facile agit᷑ q̃d libẽter audit᷑. Et ideo ſignũ malũ eſt de illa vᷣgine qͥ turpia audi re delectat᷑. Unð ait Sene.ad Luallũ. Ubicũq; viderꝭ oꝛationẽ coꝛruptam placere:ibi q̊ʒ ⁊ mo res a recto deſtitiſſe ñ dubiũ eſt. Tercũ reme diũ eſt viſus refrenatio. Scriptũ eſt em̃ Ecci.ix. Er circũſpectiõe mulierꝭ cõcupiſcẽtia qᷓſi exarde ſcit. Speciẽ mulier aliene mia admirati repꝛo/⸗ bi facti ſunt. Inqᷣt etiã Ceciliꝰfirmanꝰin li.de be ata vita.c.iiij. Libido aſpectu maxime cõcitat᷑.et OQuintilianꝰ in li. declamationũ.j.declamatiõe dicit. Oculi ſunttota noſtra luxuria:hij nos qͥ/ tidie in oĩa pᷣcipitãt vicia. Hecille.O Eua qᷓre ĩ deũ peccaſti.qꝛ vidiſti lignũ pulcꝝ viſu Geñ.iij O gigãtes q̃re ſic luxurioſi facti eſtis ⁊ diluuio perijſtis.qꝛ vidiſtis filias hoĩm ꝙ eſſent pulcre Ben. vj. O Dina qrs ſtupꝛata es.qꝛ iuiſti vt vi/ deres mulieres regionis Geñ.xxxiiij. O dauid qᷓre adulteriũ cõmiſiſti.qꝛ vidiſti GBerſabee nu⸗ dã lauantẽ ſe.ij. Reg.xj.O holofernes q̃re deca pitatꝰ es.qꝛ Judith pulcritudinẽ aſpexiſti Ju/ dich.xij.⁊.xiij. Ideo o vᷣgies ſeruate illud qð fa/ ciebat btũs Job dicens ſui libꝛi ca.xxxj. Pepigi fedus cum oculis meis:vt nec qͥdeʒ coguarẽ de virgien. 241àDH NUaarũ remediũ eſt odoꝛatus pᷣſeruatio Hoies em̃ diabolici vngueng odoꝛife ris ſe inungũt:aromaticaq; multa in ve ſtibus poꝛtant vt in eis delectent᷑ cã libidis exci tande.De qͥb ðꝛ Sap̃.ij. Dixerũt impij apud ſe nõ recte co gitãtes. Uenite fruamur bonis que ſunt:vngueni nos repleamꝰ:coꝛonemus nos roſis anteq; marceſcãt. Signũ eſt ̊ meretriq ⁊ lenonis talia odoꝛamẽta deferre qͥ ad libidines ꝓuocãt. Ideo talibo minat᷑ dñs Eſa.iij. dicens Erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetor. nn Ulintũ remediũ eſt guſtus regulatio:ne q in nimia comeſtioe vł potatiòe relaxatꝰ lurxurie deſeruiat. Ait em̃ Cato ĩ ſuis do cumẽd. Indulgere gule noli q̃ vẽtr amica ẽ. Et Gualtenꝰ de caſtellione li.j.ſui oꝑis dicit Si bacho veneriq; vacas:qͥ cetera ſubdis. Sub iuga veniſtüperijt delata vacantis ¶ibertas animi veneris flagrante camino. Mens habet interius:rixas ⁊ bella moueri Imꝑat ⁊ ſuadet rõnis vile ſepulchꝛrũ Ebꝛietas:rigidos eneruant hec duo moꝛes. Et QOuidiꝰ in.j.de arte amandiinqͥt Mens erit apta capitũc cũ latiſſima reꝝ. Vt ſeges in pingui luxuriathumo. Et Iſidoꝛus.ij.ſoliloqoꝝ ca.vij.dicit Lib ſaturitas luxuriã generat. Saturitati li⸗ * bido Ertũ remediũ eſt tacꝰ euitatio H 8 Debes em̃ cauere a tactibo ipudidq ⁊ ꝑi/ culoſis.qꝛ vt ðꝛ Ecci.xiij.qui tetigerit pi Tẽ inqͥnabit᷑ ab ea. Ideo Pꝛouer.vj.inqᷣt Salo mon.Nunqͥd põt hõ in ſinu ſuo ignẽ abſcõde⸗ re vt veſtimeta eiꝰ nõ ardeãt:et ambulare ſuper pꝛunas ignis vt nõ cõburant᷑ plante eiꝰ. q̃ſi di. Nõ.Iſti aũt maledicti tacꝰ pᷣcipue fiũt in choꝛe is ⁊ tripudijs. Ideo Eʒech.xxv.minat᷑ dñs di. 5 adiũcta ẽ. Jeiunio aũt libido reſtringit᷑. xxVII Pꝛo eo ꝙ percuſſiſti pede etplauſiſti manu:id circo extẽda ſuꝑ te manũ mes et ꝑd te deterra. Cuſtodiẽedi ſunt ꝗ̊ diligeter oẽs ſenſus coꝛꝑis ab oibo:marie ab hijs qᷣ vginitatẽ ſeruare cõcu/ piſcũt ⁊ volũt eſſe caſti:nõ ſolũ coꝛꝑe ſed ⁊ mẽte qꝛ ait phᷣus.iij.de aia.nihil eſt in intellectu qͥn p us fuerit in ſenſu. Senſus em̃ coꝛꝑales ſunt tã ꝙᷓ; feneſtre ꝑ q́s moꝛs pcti moꝛtalis ĩ animã in⸗ gredit᷑:iuxta illud Hiere.ix. Moꝛs intratꝑ fe⸗ neſtras noſtras. De cribo aũt ſenſibo loqᷓns Ja⸗ cob beneuẽtanꝰ ſui libꝛi.l.ca.oñdit quõ iducũt ad libididinẽ dicẽs. Uiſus ⁊ auditꝰ nemõ ⁊ ta⸗ * amoꝛis.Hec aditũ ſui ſꝑ hr̃e ſolet. Eptimũ remediũ ẽ diſſolutiõis abdica⸗ 8 tno. Riſibo em̃ vacãs ⁊ recreatiõibo ſuꝑ/ fluis:de facili incidit in laqueũ diaboli tẽptãt de luxuria. Unð inqᷣt Ouidiꝰin.j. de ane amãdi. Pectoꝛa cũ gaudẽt necſũt attrita dolo/ re Ipſa patẽt:blada tũc ſubit arte venꝰ. Octa uum remediũ eſt malaꝝ ſocietatũ dimiſſio. In qͥt em Hiero.in ſuo tranſitu. Ego puto ſi cũm viris femie habitauerint:viſcarium diaboli nõ deerit. Et Berñ.in q̊ͥdã ſermone dicit. Cũ femis et iuuenib ipudicis cõuerſari ⁊ nõ peccare:ma ius miraculũ puto qᷓ; moꝛtuos ſuſcitare. Et iõ inqᷣt Paulꝰ.j.ad Thim̃.v.Adoleſcẽtulas vidu as deuita. Albert? qʒ in tracatu de vᷣtutibo poli ticis inqt. Nõne ſtultꝰeſſet qͥ ſitim exninguere vo lens ſal comederet. Nõne etiã amens exiſteret qͥ ignẽ extinguere volẽs:ligna:picẽ ⁊ oleũ adiũge/ ret.Sic ⁊ ꝑ oĩa ſtultꝰeſt qͥ caſtꝰeſſe volẽs: mala cõſoꝛtia: mala colloqa:mala oꝑa:maloſq; nõ declinat aſpecꝰ. Quõ põt ſtipula cũ igneſema/ ri ⁊ nõ ab eo incẽdi. Quõ pix manibo põttagi et ab ea nõ inqᷣnari.Nunqᷣd ſine infeciõe manuũ tãgere poterit bõ plũbuʒ.Quõ poterit lepꝛoſis miſceri ⁊ ab eis nõ infici.Nunqͥd nõ ouis moꝛ⸗ bida gregis totiꝰẽ infectiua.Ex hijs ꝗ̊ patet ꝙ qͥ mala ↄſoꝛtia vitare nolunt ↄtinere nõ pñt.Hec ille. Nõ ſolũ aũt exraneoꝝ ſed etiã ꝓpinqͥ̊ꝝ ðbet q caſtitatẽ ſeruare vulc ſuſpeca ↄſoꝛtia euitare. qꝛ ðꝛ Hiere.ix.Unuſqᷣſq; ſe a pxio ſuo cuſtodi/ at:⁊ ĩ oi fratreſuo nõ habeat fiduciã.qꝛ oĩs fra⸗ ter ſupplãtãs ſi upꝓplãtabit᷑: ⁊ ois amicꝰ fraudulẽ/ ter incedet. Q n Onum remediuʒ eſt ocioſitatꝭ remotio. Ocuũ em̃ ad libidinẽ ꝓpuocare ſolet. UVñ Eʒech.xvj. ðꝛ. Hec fuit iniqͥtas ſodome abũdã⸗ tia pãis ⁊ vini ⁊ ocũ.iõ Ouið.i.j.ð reme.amor de qdã ſacerdote idoloꝝ qͥ erat ↄtinẽs ⁊ ꝓpt᷑ od um fac* luxurioſus ait.Querit egiſtꝰq̃re ſitfa cꝰadult᷑ In pꝛõptu cã ẽ:deſidioſus erat. Quia g̊ ocũ eſt mr̃ oim vicioꝝ ⁊ nouerca vᷣtutũ:vtin qt Berñ.in q̊dã ſer.et młta mala docuit ocoſi⸗ tas:ſic ſcptũ eſt Ecci.xxxiij.maxie mala libidis. idcirco inqͥt Ouidiꝰvbi S.Oaa ſi tollaſ ꝑiere cu pidis arcꝰ.Cõtẽpteq; iacẽt ⁊ſine luce faces.et ite rũ ibidẽ ðt Deſidiã puer ille ſeqͥ ſolet:oditagẽteſ 2— Golltthmocbi⸗ ſinunclind Nderbndt n Ge onnmconn ſancsltoekae nogtirrot Ggtan inn uni fymnuſßeli urennlreaui – ihol cob. O uifgnueas bede Pyäinvaſsfialtd fisferucwen⸗ d Vodcamän nolg dapt ſlcido wotral Cuur diuerlis e Ucumataatcßit luenclwoſis 5l Oucii deremed Untanitomia iu fenapent Jinqt fanäraxeſtm⸗ Urudegneoqns mulrllglcreit ſeſnrii argt gltinurtgn zoimiſianine temiggudſtori chccinhoder⸗ ſkülnieg Rltacz ge lifainigc Ktbiräbid⸗ ondigaurt (lamuntactnr öpoſng Vnbblloꝛesti rgoroigs llobktie⸗ ſaltieten 8 kinbnein. “ Oud n Nn neſütmndoe meyop, D anmdiniſo Nn nnbſicn Amun dada medct fn Mantnöh omosſtſn 6 Binlpni käman moer eſinn gnmipzütt Ginemiminui ſongttiasne abiſe =. röd 1Gaigutgi Pen Mnwe apryhoal/ rſaui hMion Samfnudule . oſenn kenone Nocntſole. Pſoomeedſ zijörmem rnryenist n uakegle in oſvsr õ uu dhot o Foliũ gedit amoꝛ rebo:res age tutꝰeris. Inter oĩa aũt exercitia nullũ meliꝰeſt advincendã libidinẽ fer uẽti o ꝛone.Et iõ inqͥt Hiero.epła.lxxxxv.Semꝑ in manibo tuis ſit diuina laus:⁊ taʒ crebꝛe oꝛo nes: vt oĩm cogitationũ ſagitte qbo adoleſcẽtia ꝑcuti ſolet hmòi dipeo repellantur. Ecimũ remediũ eſt occaſiõis remotio.ſ. d locdi: tpis ⁊ ceteraꝝ cauſaꝝ iducentiũ ad libidineʒz. De qͥb ait Oui.ij.de remedio amoꝛis.Et loca ſepe nocẽt fugite loca ↄſcia vꝛi Concubitus:cauſas illa doloꝛis habent. Ut pene extinctum cinerẽ ſulphure tangas Viuit:⁊ ex minimo maximus ignis erit. Sic niſi vitaris quicquid renouabit amoꝛẽ: Flãma recãdeſcet que modo nulla fuit. Undecimũ remediũ ẽ ſobꝛia doꝛmitio maxie de die. vñ inqͤt LCato in ſuis documẽtis. Plus vigila ſemꝑ necſomno dedit?eſto. Nam dutur na qes vicijs alimenta miniſtrat. Maxime aũt carnalibo. Jõ. j. Petri. v.iqᷣt Apłs. Sobꝛij eſto⸗ te ⁊ vigilate:qꝛ aduerſariꝰ veſter dyabolꝰtanqᷓ; leo rugiẽs circũit q̃rẽs quẽ deuoꝛet:cui reſiſtite foꝛtes i fide. Eapꝛopter dic dñs Apoc.xvj.Bea tus qͥ vigilat ⁊ cuſtodit veſtimẽta ſua.ſ.vginita tis ⁊ aliaꝝ vᷣtutũ. Jõ admonet om̃es xpᷣianos marie vᷣgines:ipᷣe ſaluatoꝛ Luce.xyj.dicẽs. Ui⸗ llate omni tꝑe oꝛãtes. Qui em hʒ aliqͥd ĩ depo ito nõ doꝛmiat. Ut dicit᷑ ĩ autẽ.de depoſi.⁊ de⸗ nũ.inquili.coł.vj. Qð pꝑtinet ad vᷣgines:q̃ the ſaurũ vᷣginitatis habẽt cuſtodiẽdũ:⁊ iõ qꝛ ipᷣm poꝛtãt in vaſis fictilibo.ij.ad Coꝛ.iiij.debẽt cete⸗ ris feruentiꝰ in oꝛonibo vigilare. S d Vodecimũ remediũ eſt carnis moꝛtifi⸗ tio ſq; diſciplinãdo illã ⁊ alijs penitẽtijs affligẽdo vt ↄtra ſpũʒ rebellare nõ poſſit ſi ma,h cerata ⁊ diuerſis auſteritatibo incentiuis libidi⸗ nũ euacuata:atq; in varijs afflictiõibꝰ occupa⸗ ta a voluptuoſis ðlectatiõib refrigeſcat.Ait em Ouidi.ij.de remedio amoꝛis.Gradia ꝑ młtos tenuant᷑ flumia riuos:Sectaq; ſeducto ſtipite flãma perit. Jõ inqͥt Apoſt.ad Coł.iij. Moꝛti⸗ ficate mẽbꝛa veſtra.ſ.vt vᷣginitatẽ obſᷣuare vao-⸗ leatis.de qua loq̃ns Hiero.in qdã ſᷣmone inqᷣt OQð iõ ſibilla licet eẽt pagana ſpũm credit᷑ rece/⸗ piſſe ꝓpheticũ:qꝛ vᷣgo erat. Pꝛopter buiꝰ vᷣtuc excellẽtiã multe vgines potiꝰvoluerũt moꝛi qᷓ; v ginitatẽ ſuã amittere:licet gẽtiles eẽnt ⁊ paga⸗ ne:vt legit᷑ in hiſtoꝛijs romanoꝝ.In qͥ bo etiã ðꝛ ꝙ cũ q̃dã virgo dee veſte dedicatã accuſaret᷑ de ſtupꝛo:illa vt ſe vginẽ oñderet cũ cribꝛo ad tibe rim iuit atq; ipᷣʒʒ aqua ĩpleuit:⁊ vſq; ad capito⸗ liũ plenũ tulit:qᷓ;uis vas eẽt foꝛaminib plenũ. Et ibidẽ etiã hr ꝙ fuit alia vgo Rome q̃ ad ꝓ⸗ bandũ ꝙ erat virgo cingulo ſuo maximã nauẽ ſola traxit ad terra:qua hoĩum miłtitudo moue re nõ poterat. Verũ qꝛ hũani generꝭ iimicꝰ:cãto terribilioꝛes tẽptatiões vᷣginibo ĩgerit:q̃nto eas videt gloꝛioſius ðᷣbere coꝛonari:opoꝛtet eas ad re quo pergit. (CCXXXIX Jeſu chꝛiſti crucifixi pedes cũ taliter tẽptantur recurrere:⁊ cũ lachꝛymis vna cũ beato griſanto oꝛare ⁊ dicere ſiqnt ſcriptũ ẽ in legẽda eius.Ex⸗ urge dñe in adiutoꝛiũ mihi:dic aie mee ſalꝰ tua ego ſum. Quis em̃ iſtã pugnã a diabolo excita⸗ tam vincere pᷣualet niſi tua ꝓ eo fuerit dextera dimicata.Errat qͥ ſe putat caſtitatẽ ꝑfectam ſu⸗ is poſſe niſibo obtinere.Niſi em̃ tno imbꝛe fue⸗ rit extincta flãma libidinis nõ põt animꝰꝑueui Pars ſecũda huiꝰ ſermõis de viduis. T Ecundo vobis viduis tria volo elargi ſtri munera. Primũ dicet᷑ cõſoꝛtationis vos em̃ cõfoꝛtare intendo oñdẽs ꝙ ſta⸗ tus veſter ẽ deo acceptꝰ.Qð ꝓbat᷑ pꝛimo ratiõe diuine viſitatiõis:qꝛ viduas gratioſiſſime viſi tauit. Uñ vt habet᷑.iij. Regꝭ.xvij.cꝑe famis mil ſus ẽ Helias ad viduã ſareptanã q̃ poſtq; de/ dit comedere Helie: bydria fanine eius no defe cit miraculoſe.et lechitꝰ olei nõ eſt iminutꝰom̃i bus illis dieb. De Judich etiã legit᷑ ꝙ erat gra ta oĩpotẽti deo:cui vidue tantã gratia contulit deus:vt ꝓpłm ſuũ ab impetu ⁊ furoꝛe inimico⸗ rum liberaret.vt habet᷑ eiuſdẽ lib.xiij.c. Lu.etiã ij. ðꝛ.ꝙ erat anna ꝓphetiſſa vidua vſq; ad ãnos lxxxiiij.que vixerat cũ viro ſuo annis ſeptẽ avir ginitate ſua:⁊ hec nõ diſcedebat de templo ieiu⸗ nijs ⁊ obſecratibibo ſᷣutẽs deo die ac nocte. Hu ic xᷣs ꝑuulꝰ ſicut ⁊ Simeoni pᷣbuit ſevidendũ ulãq; dignatꝰ ẽ viſitare:que cõfitebat᷑ dño ⁊ lo⸗ quebat᷑ de illo oĩbo qui expeccabãt redẽptioneʒ iſrael. Luc.etiã.vij legit᷑ dñs ieſus ↄſolatꝰeſt viduã reſuſcitans eius vnigenitũ filiũ. U Ecundo dignitas vidualis apparet rõ⸗ ſ ne diuine acceptionis. Lu.nã q;.xxj.ſcri bit᷑ q;eũ accepta fuit oblatio vidue pau⸗ percule:que offerẽs duo minuta om̃es locuple tes rõne ſue ſanctitatꝭ in oblatiõe ſuꝑauitDeus etiã exaudit oꝛones viduarũ. UVñ Ecci.xxxv. ðꝛ Lachꝛyme vidue ad marxillã deſcendũt:⁊ excla⸗ matio eius ſuꝑ deducẽtẽ eas Aà maxilla em̃ aſcẽ dunt vſq; ad celum:⁊ dñs exauditoꝛ delectabi tur in illis.Et ideo ðꝛ in.c.fi.vxxxj.di.ꝙ vidue q ſtipendio eccłie ſuſtẽtãt᷑ debẽt meritis ⁊ oꝛatio⸗ nibus ſuis ecdeſiã adiuuare. Tertio cõmen/ dat᷑ viduitas rõne diuine pᷣceptiõis.Dedit nã⸗ q deus pᷣceptum oĩb regibus:pncipibo:iudi⸗ clbus ⁊ aduocatis oĩbuſq; hoĩb:vt viduaruʒ cauſas tuerent᷑:⁊ ne illas oppꝛimerẽt vel mole⸗ ſtarent. Uñ Eſa.j.dñs ait.Querite iudiciũ:ſub uenite o ppꝛeſſo:iudicate pupillo:defendite vi⸗ duam. Et Exo. xx. ait. Uidue ⁊ pupillo non nðò/ cebitis: ſi leſeritis eos:vociferabũt ad me:⁊ ego audiã clamoꝛẽ eoꝛũ ⁊ indignabit᷑ furoꝛ meꝰ:ꝑ/ cutiãq; vos gladio:⁊ erũt vxoꝛes veſtre vidue⁊ filij vri pupilli.Et ꝑ Hiere.xxij. Facite iudiciũ⁊ iuſticiã:⁊ liberate vi oꝓpꝛeſſum de manu calum niatoꝛis:aduenã pupillũ:⁊ viduã nolitse eri Bermo ſtare:neq; oppꝛimatis inique.Et iterũ Hierẽ.x diñs de his qͥ viduas ſpernũt abijciũt ſic loqᷣ᷑ Pꝛeterierũt ᷣmões meos peſſime:cauſam vi⸗ ue nõ iudicauerũt.Nũquid ſuꝑ his nõ viſita⸗ bo dicit dñs:aut ſuꝑ gentẽ huiuſcemõi nõ vlci⸗ ſcet᷑ aia mea.Et Job.xxij.ait. Uiduas dimiſiſti vacuas⁊ lacertos pupilloꝝ cõminuiſti:ꝓpterea circũdatꝰ es laqueis:⁊ ↄturbat te foꝛmido ſubi ta. Jaco.vᷣo.v.c.ſue canonice ait. Religio mun⸗ da ⁊ imaculata apud deũ ⁊ patrẽ hec ẽ: viſitare upuülos ⁊ viduas in tribulatiõe eoꝛũ.Et Pau us.j.ad Thim̃.v.inquit.Uiduas honoꝛa que vere vidue ſunt. Sʒ hodierna die nõ ſolũ nõ vi ſitant᷑ ſeu honoꝛant᷑:qͥnimo vexant᷑:expoliant᷑: turbant᷑ a multis:rapiunt᷑ ſua bona:l querũt iuſticiã nec inueniũt illã.Et qð his deterius eſt vltra damnũ rerũ patiunt᷑ falſas graueſq; cri⸗ minatiões.Uñ quelibet earũ dicere põt illud.ij Reg;. xiiij. Heu quia muliervidua ego ſuʒ.La ceo reliq̃s moleſtias que eis inferũt.O viduaꝝ ꝑſecutoꝛes:lupi rapiẽtes illarũ bona:o crude⸗ les aduocati ⁊ iudices:o falſi notarij:o iniqͥ te⸗ ſtes. Quis docebit vos fugere a vẽtura ira. In ter oĩa em̃ pctã grauia:maximũ ſcelus ẽ oppꝛi⸗ mere viduas que qꝛ ſunt ſine viro defenſoꝛe fa ciliter pñt offendi ⁊ depᷣdari. Juxta illud Eſa.x. Erunt vidue pꝛede eoꝛũ.Et qꝛ ſunt ſine viro cõ ſiliatoꝛe leuiter decipiunt᷑. Un ¶ Mat.xxiij.dicit᷑. Deuoꝛãt domos viduarũ ſub pᷣtextu ꝓlixe oꝛa tionis. Itẽ qꝛ ſunt ſine viro cõſolatoꝛe:quaſi ſꝑ ſunt in triſticia:? ideo nõ debet augeri atflictio afflictj. legẽ.diuus.ff.de offi.pᷣſi.Magnũ au tem meritũ ẽ ↄſolari viduas ſicut faciebat Job qui ſui libꝛi.c.xxix.inquit.Coꝛ vidue ↄſolatꝰ ſũ ⁊.xxxj.c.iteꝝ ait.Oculos vidue ſpectare nõ feci. Nõ ſolũ aũt pᷣcipit deus viduas defenſari:ſed etiã ſancta mat᷑ eccłia h mãdat pᷣlatis in.c.j.lxxx vij. di. pcipiẽs epᷣis vt viduis ſuũ pᷣſtent pᷣſidi⸗ um ⁊ ꝓtectiõis patrociniũ ð impꝛoboꝛũ violẽ⸗ tias.⁊ in.c. Regũ.xxiij.q.v.dicit᷑ ꝙ; ꝓpꝛiũ officiũ regũ ẽ focere iudiciũ ⁊ miniſtrare iuſticiã maxie viduis liberãdo eas de manu potentũ a qͥb fa ciliter calumniant᷑ ⁊ oppꝛimunt᷑. X Ecũdũ munꝰ qð vobis o vidue elargi⸗ ſ n volo ðꝛ exhoꝛtatiõis.ſ.ad viduitateʒ fſᷣuãdã potiꝰ qᷓ; ad nubendũ.Et b̊ pᷣmo Apter iudiciũ caſtitatis.Qñ em̃ mulier nubit to tiens ſignũ ẽ magne incõtinẽtie. Uñ Hiero.cõ⸗ tra Jouinianũ refert:⁊ etiã ro mane narrant hi ſtoꝛie:ꝙ poꝛtia minoꝛ catonis filia cũ laudaret pud eã quedã matrona ꝙ eẽt bñ moꝛigerata: q̃ tñ ſecũdũ acceꝑat virũ:ait.Felix ⁊ pudica ma trona:nunqᷓ; pᷣter ſemel nubit.⁊ UValeriꝰ in.ij.li. inqᷣt. CX ũle mulieres que vno fuerãt contente mrimonio coꝛona pudicicie honoꝛabant᷑.Sci endũ tñ eſt ꝙ ſecũde nuptie nõ repꝛobant᷑ a deo imo appꝛobant᷑:⁊ in vtroq; teſtamẽto pꝑmittũt᷑ tanqᷓ; lidce,c, deus. xxj.q.j.deo in.c.aperiãt.ea⸗ dem. q.? cã. ait Hiero. Nõ damnamꝰbigamos imo nectrigamos:⁊ ſi dic pᷣt occogamos.Pꝛo pter hac aũt aucoꝛitatẽ.Cũ ad pꝛem meũ dñũm laurentiũ ꝑrexiſſet quedã vidua q̃ habuerat ſex viros petẽs q̃t mantos poſſet mulier accipere ſaluo honoꝛe ſuo:ipᷣe qͥ facetus erat rñdit ꝙ vi/⸗ q; ad ſeptẽ.Cognoſcebat em̃ ꝙ aliũ virũ deſide rabat acciꝑe:ſed verecũdia detinebat᷑. Pꝛedicta qq; ↄfirmãs Augꝗ.ſuꝑ illa vᷣba aplłi.j.ad Coꝝ. vij. Si doꝛmierit vir eius nubat cui volueritin dno:ait. Nõ dicit pᷣmꝰ vel ſecũdꝰ vel tertius:nec ergo nob diffiniendũ eſt qð nõ diffiniuit apls vn nullas debeo dãnare nuptias nec eis vere, cundiã inferre numeroſitate.hec ille. Ea ꝓpter in quit apłs vbi S. Dico aũt innuptis ⁊ viduis bonũ ẽ illis ſi ſic ꝑmanest ſic ⁊ ego:qð ſi nõ con tinest nubãt:meliꝰ ẽ em nubere q; vꝛi.Et Hie⸗ ro.ad gerũtiã ait.Adoleſcentula vidua qᷓ ↄtine re nõ põt maritũ potiꝰ accipiat qᷓ; diaboluʒ.Ct in eadẽ epła narrat de quodã Rome qͥ riginta yxoꝛes habuerat q̃s ſepelierat: ⁊ de mullere q̃ ſepelierat vigintiduos maritos:qui ſimul iũcti ſunt mr̃imonio ⁊ fuit magna expectatio ꝓpli qͥſ eoꝛũ ferret alceꝝ ad ſepulcrũ.Et tandẽ vicit ma,/ itus:⁊ añ feretrũ coꝛonatꝰ incedẽs cantabat et noiatim vxoꝛes ſingulas noiabat.Et ſubiũgit Hieroni.vbi S.O bſecro vt illa teſtimonia non nouer qͥb incõtinẽtibo miſeris ſubuenit᷑:q po tius lectites quibo pudicitia coꝛonat᷑. Facit in/⸗ ſuꝑ ad viduicatis laudẽ qð ⁊ turtures illã ſer⸗ uant.vt em inqͥt Phᷣus in lib.de aialib: ⁊ re⸗ fert Albertꝰmagnus in tractatu de vtutibo po⸗ liticis. Lurtur ſicut viuẽte marito:nunq; alteri ſe cõiungit:ſic eo moꝛtuo nunq; ſecũdas nupti as querit:ſed ſola incedit:ſiluas ⁊ meſta loca re quirit:om̃e ↄſoꝛtiũ refugit:⁊ ex moꝛtui mariti memoꝛia ſemꝑ gemit. Ideo inqͥt Amb.in exa⸗ meron.Diſcite młieres qᷓ;ta ſit viduitatis gra qᷓ etiam in auibus pᷣdicat᷑. gvx Ecundo dico ꝙ laudabile ẽ ſeruare vi⸗ ſduictatẽ ꝓpter ſignũ charitatis:vt.ſ.oſtẽ dat vxoꝛ q;tũ amauerat virũ ſuum Uñ vt refert Uirgiliꝰ in uiij.Eney.dicebat Dido vi⸗ dua.Ille meos pᷣmꝰ q me ſibi iunxit amoꝛes. Abſtulit ille habet ſecum ſeruetq; ſepulchꝛo. et Hiero.in lib.cõtra Jouinianũ ſcribit ꝙ Uale⸗ ria nobil romana que ſeruio viro ſuo moꝛtuo nulli nubere volebat:cũ rogaret᷑ ſecũdũ virum acciꝑe Rñdit ſe nõ poſſe hoc facere:quia pꝛimꝰ adhuc viuebat Quadiu em̃ inqᷣtvixero:vir meꝰ ꝑ amoꝛẽ viuet ĩ coꝛde meo.Et iterũ ibidẽ rectat Hiero.qꝙ martia catonis filia cum nollet nu⸗ bere:ſed virũ defunctũ ſemꝑ lugeret Interroga ta quẽ diem vlcumum haberet lucus.reſpondie Quem ⁊ vite. ZEZEZE Ertio ſuadeo vobis ſeruareviduitateʒ: t ppter beneficiũ libertatis. Ait em Eſopꝰ in ſuis documẽtis. on ſit alcenꝰ qͥ ſuꝰ — LCamtig 1 Munpusl eetlnnoban cädoduplitun Gatepokmanim⸗ Niecionlinnc Teiündians Pneciinss Gictinoanere ſeatiludſtopen fecnt Meo in olerenty uut nrn no uiſanwa Huri Licañ wn Uir Ovagarmor ſerſechnndehirt (leiurabarwon 1. aczlacern ADlcctörutta run laus zamplatans chebatooſtende Muooffegubate (ſwolebar. Hrümun t borepido „ losſſer ſſennonislomn Cynalumn Zitemn ſblingglunrr Cnrpbenrhie Nniepalunrn bneigchmc Aandn⸗ 6 benrceſin „Doſunt enat lſtmage tinaf lunnalent cubinſanmne Dleedondin Unſemicmin Krindeng rrgoclröen NWengi ane. anng ne . Danine „ℳ⸗ 3 NE . emw onuni; iteſn Dtanmm nun wng önbnn „ irnanusgl . uutirilnunn cutnunt olt rmiunn Aabn dico Ni⸗ liunnt amoꝛts, Ngzſchulchno 4 iſade De Nro ſwo wonn rckſechdü n ſacreguap Pimmntt, tnibitia Ns unmolH ugrt ſn glocnentſe⸗ ſnaniteh ℳ0 ns e ſh ſcbmil — = = – . H Foliü eſſe poteſt cum igit᷑ vidua ſit ſua dña:⁊ in pace viuat ⁊ ſi virũ accipiat diſcrimini ſe exponat:vt foꝛte inueniat.rixoſum vel beſtialẽ ac illã tribu⸗ lantem:melius faciet in viduitate ꝑmanendo. Ideo Hiero.cõtra Jouinianũ narrat: ꝙ rome quedã nobilis vidua interrogata quare nube⸗ re nollet rñdit:quia bonũ habui virũ. Et ſi ſe⸗ cũdũ acciꝑem aut eſſet bonus aut malus. Si bonus ſemꝑ eẽm in timoꝛe ne illũ ꝑderem. Si malus ſemꝑ eſſem in doloꝛe:⁊ poſt virũ bonuʒ aliũ malum ſuſtinere nõ poſſem:his tñ nõ ob⸗ ſtancibus ſi qua velit nubere nubat libero aio Nõ em̃ facit ↄ pᷣceptũ dei vel eccleſie. A Tſdendũ ꝙ licet ſᷣm ius ciuile mulier e inkfra tẽpus luctus.i.infra annũ a moꝛ⸗ te viri nubens incurrat infamiã.vt.C.ð ſecũdis nup.l.j.tamẽ ſᷣm ius canonicũ põt ime diate poſt moꝛtẽ mariti nubere abſq; nota infa mie.c.ſuꝑ illa.⁊.c.cũ ſecũdũ.extra de ſecũ.nupt. Ille tñ mulieres que remanẽt in viduitate:ma⸗ xime exñtes adhuc iuuenes demõſtrot ꝙ coꝛdi aliſſimo amoꝛe ſuũ virũ diligebant. Ad quod facit ülud ſtupendũ ⁊ admirabile exempluʒ qð recitat Hiero. in quadã epłla dicens:ꝙ apð in/⸗ daos lex erat ꝙ vnuſquiſq; plures poſſet habere vxoꝛes.Erat quoq; decretũ ꝙ vxoꝛ illa que pꝛe ceteris fuiſſet viro chara:cũ marito moꝛtuo cre⸗ maret᷑. Lũc em̃ defunctoꝛũ coꝛꝑa cremari ſole⸗ bãaãt.Qua/ꝓpter moꝛtuo aliquo viro vxoꝛes oẽs inter ſe cõtendebãt:⁊ quelibet ſe magis dilectaz fuiſſe iurabat:vt cum viro moꝛtuo poſſet arde/ re. Iaq; illa que vincebat:⁊ pꝛobabat ſe magꝭ dilectã:iuxta virũ ſuũ accũbebat:illum deoſcu lans ⁊ amplexans:⁊ ignes appoſitos penitꝰ cõ⸗ temnebat:oſtendẽs ꝙ ſecũdas nuptias nulla/ tenus affectabat:que cũ ſuo pꝛimo marito mo⸗ ri volebat. Ertiũ munꝰ quod vobis relinquo o de t uote vidue dicit᷑ regulatiõis. Lres em̃ regulas ſeruare debetis Pꝛima ðꝛ moꝛ tificationis.ſ.omniũ ſenſualitatũ ⁊ voluptatũ carnalium.Ait em̃ Paulꝰ.j.ad Thimo.v. Ui⸗ dua que in delitijs ẽ:viuẽs moꝛtua eſt. Repᷣhẽ⸗ ſibiles icaq; ſunt vidue que ocio vacãtes come dunt ⁊ bibunt ſplendide:doꝛmiunt ſuꝑflue et delitioſe:poliunt cutẽ ⁊ oꝛ nant᷑:licet ſe viduali⸗ bus induant veſtimentis. . Excunda regula dicit᷑ cõuerſatiõis. De⸗ s bent em̃ euitare ↄuerſationẽ hoĩm qᷓ;tũ poſſunt.Et dicere cũ ps. Ecce elongaui fugiẽs ⁊ manſi in ſolitudine.Auicula em̃ terraʒ fugiens eſt magis tuta ꝙ laqueis nõ capietur. Ideo vidue inqt Hiero.epła.lxxxv. Nõ ambu⸗ let iuxta te calamiſtratꝰ ꝓcuratoꝛ:nõ hiſtrio fra ctus in feminã:nõ cantoꝛis diabolici venenata dulcedo:nõ iuuenis cultus ⁊ nitidus:nihil ar tium ſcenicarũ:nihil tibi in obſequijs mole iun gat᷑ ⁊c. Periculoſa ẽ em̃ mulierũ ac viroꝛũ con CCX. nerſatio:⁊ nõ pñt toto coꝛde babitare cũ deo qᷣ talibo cõuerſanonibo delectant᷑.c.hoſpitiolũ.xxx ij. di. Et ideo cmilibet vidue dico illð NHiero. ad Euſtochiũ. Rarus tibi ſit greſſus in publicuʒ. Item illud eiuſdẽ Hiero.ad Saluiniõ Caueto om̃es ſuſpitiões ⁊ quicqͥ d rõnabiliter fingi põt ne rfingat᷑ ante deuita. Zertia regula dicit᷑ des uotionis.Debẽt em̃ eſſe deuote ⁊ familie ſue bñ peſſe.Quib dicit aplus.j.ad Thimo.v. Si q̃ᷓ vidua filios aut nepotes habet:diſcat pꝛimum domũ ſuam regere:hoc em̃ acceptũ eſt coꝛa deo Que aũt vere vidua eſt ⁊ deſolata ſperet in deũ ⁊ inſtet obſecratiõibo ⁊ oꝛonibus die ac nocte. Has regulas ſi ſeruaneris o vidua maximum in regno celoꝛũ pꝛemiũ cõſequeris. Tales eniʒ⸗ viduas intãtũ extollit imꝑatoꝛ Juſtinianus vt virginibo eas auſus fnerit co mꝑare.ſicut ſeptũ eſt in autentico de nõ eligẽdo ſecũdo nuben.S. cũ igit᷑.ver.optimũ itaq;. Ubi ait Optimũ itaq; eſt acq; laudabile dignum rone:quatenꝰ que ſe mel ad virũ venerunt:ſeruẽt inuiolatũ moꝛien⸗ tium thoꝛũ. Has em mulieres miramur pari⸗ ter ⁊ laudamus:⁊ nõ pꝛocula virginitate poni mus.Qõ tñ dictũ debet m pᷣdicta de virgini⸗ bus limitari quo ad retributionẽ diuina. Pꝛo cõdluſione igi᷑ huꝰ ꝑtis:dico om̃ibo viduis et alijs nõ cõiugatis qͥ nubere nõ ꝓponunt:q ſer⸗ uare debent illud quod ſuadet imꝑatoꝛ in au⸗ tentico.de leno.S.ſancimꝰ.di. SGancimꝰ omes quidẽ ſᷣm ꝙ poſſunt agere caſtitatem:que ſola poſſibuis eſt deo cũ fiducia hoĩm aĩas pᷣſenta/ re.De qua virtute loquẽs Salomon illiꝰ pul⸗ chꝛitudinẽ admirans exclamat Sap̃.iiij.di.O. qᷓ; pulchꝛa eſt caſta generatio cũ claritate.ſ.bo⸗ noꝛũ operũ.ĩmoꝛtalis eſt memoꝛia illius apud deũ ⁊ hoĩes:⁊ in ꝑpetuũ coꝛonata triumphat. Et hboc ẽ quod pᷣcepit dñũs Luc.xij.dicẽs.Sint lumbi veſtri pꝛecincti ⁊ lucerne ardentes in ma nibus veſtris. Pars tertia huiꝰ ſᷣmõis de ſtatu mulieruʒ et de vicijs ac vtutibo eaꝝ ⁊ de illarũ oꝛnatu. D Ontra mulieres mita a diuerſis do⸗ c ccoꝛib ꝓferunt᷑. Pꝛopter pꝛimã nãq; mulierẽ pꝛimus homo peccauit ⁊ eie ctus eſt de paradiſo.Geñ.iij. Ideo in quit Salomon Eccs.vij. Jnueni amarioꝛem moꝛte mulierẽ:que laqueꝰ venatoꝛũ eſt:ſagena coꝛ illius:vincula ſunt manꝰ illius.Qui placet deo effu giet illã:qui aũt pctõꝛ ẽ capiet᷑ ab ea.Et Pꝛouerb.v.iterũ dicit de muliere. Acuta ẽ qua ſH gladiꝰ biceps:quia ſcʒ occidit hoiem in aia et in coꝛꝑe.⁊ Hiero.inquit.Gladiꝰ ingẽs eſt ſpei es mulier. Berũ.quoq; in quodam fᷣmõe ait. Vox mulieris ẽ ſerpẽtis ſibilus.X mlieres de dite ſint auaricie inqͥt Seneca in lib.declamati onũ dicẽs:ꝙ auanicia ẽ młiebꝛe viciũ.Et Berñ. in lib.de impꝛobatiõe vicioꝛũ.c.vij.dicit. Peſt auaricie fragili viget in muliere. d hiar fe⸗ Bermo mine ſunt ſagacioꝛẽès ⁊ auaritioꝛes viris.l.ij. S. feminas.vbi glo.C. de his qui ve.eta.impe.Fa⸗ cit textꝰi.l.ſʒ ſi ego.in fi.ff.ad velte.gloſa vero in l.oẽs8S. C. de his ꝗͥ ve. eta.impe.in verbo. octauũ. Decimo eqͥparat mulierẽ male herbe:eo ꝙ mu/ lier cito creicit ſicut mala herba. Dicit etiã gloſa in.l.iij.ff. de legi.ꝙ rare ſunt młieres bone:et ꝙ; ꝓ minimo deierarẽt.S.qꝛvero.in autẽ.vt ſine ꝓ⸗ hibitiõe ma.debi. JImꝑatoꝛ aũt in.i.lex que tu/ toꝛes.S.lex. C. de admini.tuto.appellat młieres imoderatas ⁊ intẽꝑatas.Mutabiles etiã ſunt. vñ Uirguliin.iiij. Eneydos inqͥt. Uariũ ⁊ mu⸗ tabile ſꝑ femina.? Terentiꝰait. Mulieres fer⸗ me vt pueri leui ſententia ſunt. Ideo.C. de ſpõ. l. pater dicit. Plerũ qʒↄſilium femine aduerſus Apꝛia cõmoda iuenit᷑ laboꝛare. Pꝛouer.quoq; xij.dicit ſapiẽs.Circulꝰaureus in naribus ſuis inulier pulchꝛa ⁊ fatua.? Jacobo beneuẽtanꝰ.(. xlij.ſui libꝛi ait.Nõ bene ſecretũ młier tenet:imo reuelat.Et.c.l. Ho bile coꝛ cũctis ⁊ mens eſtva na puellis. Firmũ ꝓpoſitũ femina nulla gerit.⁊ Auianꝰpmo apologio.Femia qð iurat nõ vio⸗ lare timet.Dicit᷑ etiã in puerbio metrico. Femina vas ðmonũ:roſa fetida:dulce venenũ. Nam felle plenũ vas eſt qð credis amenũ. Quid leuꝰflamma.fulmen:qͥd fulmine.ventꝰ. Quid vento.mulier:quid muliere.nihil. Pꝛopterea dicitur ꝙ mulieres ſunt incõſtan tes.l.Fllio.C.de inofficioſo teſtamẽ.De malicia aũt mulieꝝ inqᷣt Salomon Eccłs.vij. Unum virũ:ſcilicet bonũ de mille repꝑi:mulierẽ ex oĩ/ bus nõ ĩueni.ſ.bonã.⁊ Eccłi.xxv.Nõ eſt caput nequius ſuper caput colubꝛi:⁊ nõ eſt ira ſuper iram mulieris.Nequitia mulieris ĩmutat faciẽ eiꝰ:⁊ obcecat vultũ ſuũ tanqᷓ; vrſus:bꝛeuis oĩs malicia ſuꝑ maliciã mulieris.Et iteꝝ ibidẽ ſcri⸗ ptũ eſt. Mulier ſi bᷣmatũ habeat cõtraria ẽ viro ſuo.A muliere factũ eſt initiũ pcti:⁊ ꝑ illã om̃es moꝛimur.⁊ Aug.in qdã ſᷣmone inqͥt.O mulier iter mali:via moꝛtis:diſciplina ſerpẽtis:dyabo li cõſiliaria:fons deceptiõis rubigo ſctõꝝ.mu⸗ ſcipula aie:latrociniũ vite:ſuauis moꝛs:blãda ꝑcuſſio.interfectio lenis:ꝑnities ðlicata:libens malũ:ſapida iugulatio ⁊ oĩium calamitas rerũ Scõs aũt pbłᷣs ait. Mulier ẽ hois ↄfuſio. In⸗ ſatiabilis beſtia:cõtinua ſollicitudo:domꝰtem peſtatis:viri incõtinẽtis naufragium:adulterij vas:aial peſſimũ:põdus grauiſſimũ:aſpis in⸗ ſanabilis:humanũ mancipiũ.indeſinens pu⸗ gna:damnũ quotidianũ:ianua diaboli: cau⸗ da ſcoꝛpionis:ſepulchꝛũ dealbatum:vulnꝰ in⸗ Erabile. venenũ in dulcedine latens:anime coꝛ ruptela:foꝛma decipiẽs:languoꝛ ſuauis.infe⸗ ctio coꝛdis:⁊ moꝛs manifeſta:euacuatio bur⸗ ſarum:doctrine impedimentũ:ꝑturbatio ſcola rium:infamia ſacerdotũ:confuſio religioſoꝛũ: poneſtatis infamia:culpe mater:radix vicioꝛũ: ⁊ cuiuſlibet mali finis ⁊ pᷣncipiũ Hiero.quoq; in.c. hoſpitiolum.xxxij.di. inquit. Non põt toto coꝛde cũ deo habitare:qͥ feminarũ acceſſibo co⸗ pulat᷑.Femina cõſcientiã ſecũ pariter habitãtis exurit ⁊c.De femina aũt diuite inqͥt Juuenał. lib.ij.ſatira vnica. Intolerabiliꝰ nibil ẽ q; femi⸗ na diues. Et Salomon Pꝛouer. xix. de conten tioſa muliere ait. Tecta iugiter diſtillatia litigi⸗ oſa mulier.Et Pꝛouerb.xxj.iterũ inqͥt. Meliꝰ eſt habitare in terra deſerta qᷓ; eũ muliere litigio ſa ⁊ iracũda.Et Rich.in lib.de nuptijs ait. Eſt mullier rixoſa viro pars moꝛtis amare. Nocte dieq; modis mille fatigat eum. De crudelitate mulieris ait Chꝛy.in quodã ſᷣmõe. Ego exti⸗ mo nullã eẽ in hoc mũdo beſtiã comꝑabilẽ ma le mulieri.De pꝛoditiõe eiꝰ inqͥt Cato.ã ſtruit inſidias lachꝛymis dũ femina ploꝛat.De loq̃ci tate dicit Phus.iij. Politico.ꝙ ſi mulier ſit elo quens nõ eſt vᷣtuti aſcribendũ ſed loquacitatr. De opꝑibo eiꝰ inqt Eſopus.Femina femineũ nõ bñ finit opꝰ.Et Oꝛigenes ſuꝑ ülud Matbᷣ.xv. Ecce mulier chananea ait. Mulier arma dia/ boli:caput peccati:mater delicti:crãſgreſſio leg⸗ diuine:expulſio paradiſi.Et Petrꝰ rauẽnas in ſermõe reſurrectiõis dicit. Mulier peccati cau⸗ ſa:mali anctrix:via moꝛtis:ſepulchꝛi titulꝰ: in/⸗ ferni ianua:lamenti neceſſitas. Cato vticeſis di cebat.Si abſq; femina poſſet eẽ mũdus cõuer⸗ ſatio nr̃a nõ eẽt abſq; dijs.Et Cicero queſitꝰ q̃ revxoꝛẽ repudiaſſet Rñdit ſe ñ poſſe vxoꝛi⁊ phi loſophie vacare. VUVñ ⁊ Plato qui mulierẽ non cognouit:inter phᷣos plus de diuinis ſcripſit. De quo refert Lactantciꝰ lib.iij.diui.inſtꝭ.aduer ſus gentes:ꝙ de quattuoꝛ agebat gratias deo. Pꝛimo ꝙ homo natꝰ eẽt ⁊ nõ aĩal bꝛutũ. Se/⸗ cũdo ꝙ grecꝰ potiꝰ qᷓ; barbarꝰ. Tertio ꝙ ache⸗ nis ⁊ tꝑe Socratis.Quarto ꝙ mas borte fe mina.De cuiꝰ femine ↄditionibo loquẽs Aſcu⸗ lanus poeta in.iiij lib.ſui oꝑis dicit. Femina que fecit mendõ:⁊ que fert Radicẽ:ramũ:⁊ fruccũ om̃is mali Supba auara groſſa ⁊ auſtera Uenenũ:que coꝛpꝰ coꝛꝑis intoxicauit. Uia iniqua:poꝛta pꝛaua infernalis Oñ ſe pingit:pungit plus ſcoꝛpione Dulce venenũ:putrida ſentina Arma diaboli:⁊ magnũ flagellum ꝛompta ad malũ:⁊ ꝑfida aſſultatrix Igeo inqͥt Berñ.in doctrina ꝓficientiũ. Si vpᷣm queris vultũ fugias mulieris Cedere conenis fugiendo ne moꝛiaris Si pꝛocul aſtabis animi tibi lucra parabis Viuẽs lege poli mulieres cernere noii Deſpice ſicillas ⁊ magnas atq; pulillas Ut nullã noſcas:nec ſecũ viuere poſcas Cũ ſecũ loquẽs tũc paucis vtere verbis Sollicita multũ:ſtudeas auertere vultũ Hõ bñ munit᷑ qui ꝑſpicit vnde feri Femina foꝛmido ſit ſemꝑ vbiq; perito ööö——S inſl,ginſe, minue llun tſonunfute⸗ Penirüͤftri Hagodumtian itgoinlaſung Nehſheeit Ponlioftantn olcnonct/ Nlonnuini lrcouimn rAlenn ſlucenns;te 6plkomuimame Ptrrcinulartan cbiis ne Erdbelc Tolrſiczepudoran isctntabede (olierduigis Mvltdick dn UImoinloudim ſems des̈demull tugorltates c ldemalis fem mmenmanme⸗ uuni neleeholer i is a i dici Rinzanbulauen llni daneplan⸗ Ullinccbcbandden Wmloneinencn Kdsonneitn monlinrar . — Ninclaapercdcts noaamnligre murmdtigapelie Ppcalerſihtone Nichlugronfn Pecoroliliii cennrſontoti cleg. ſegore lüft bitcauſa veſt hro⸗gnaing 1 Mauolunnine ifnee d Geſin. ger i Fümolo üſed een Dukemd Aicnnigiie Drünng, ſcpulcinneg. 18, Cr iien Cimidhsi Cerw ipoſſewunns guimuliein diumns ſon⸗ i diul inſt,an Gedatgrann no aialbeui 09 , Temet, og enßt hnipbpä godi nuin l 7 . nnaul. s oe un ltee. mpliens orians vnpnih gen⸗ niiu 1 Neſute mius ℳ% . Foliũ Qui cupit eterna celeſtia regna ſuꝑna. Sint quaſi meroꝛes mulieres: ſintq; ctimoꝛes Et quaſi ſpinarũ puncture viſus earum. Femina pᷣclara facie quaſi peſtis amara. Et quaſi caligo rubigo moꝛtis oꝛigo Et ꝓpter pᷣdicta ðꝛ in.c.clerici.⁊ in.c.ſequenti.lxx xj. di. ꝙ clerici ⁊ religioſi debent eoꝛum conſoꝛ⸗ tia euitare. M Ed cõtra pᷣdicta pñt adduci plures do/ S ccoꝛes cõmẽdantes ſtatũ mulierũ: q̃ ne ceſſario fieri debuerũt in adiutoꝛiũ viro rum. ſſicut declarat btũs Tho.in.j.ꝑte ſũme.q. xcij. ⁊ ideo inqͥt deus Geñ.ij.cũ creaſſet Adam. Nõ eſt bonũ hoiem eſſe ſolũ.Faciamꝰ ei adiu⸗ toꝛium ſile ſibi:⁊ ſic ꝓduxit mulierẽ. Cuiꝰ excel lentia patet. Quia cũ vir pᷣmꝰ ſit facꝰ de limo: ipᷣa foꝛmata fuit de coſta ade.⁊ ſic de materia di gnioꝛi. Itẽ adã fuit factus extra paradiſum:ſq; in agro damaſceno:vt dicũt doctoꝛes ſuꝑ Geñ. ij. ⁊ glo.in.l.aſſumptio.ff.ad muni.⁊ in.c.illud. xl.di. expᷣſſe hoc ðꝛ.⁊ ibidẽ ꝑ gloſam.Eua vo in paradiſo facta ẽ.vt in dicto.c.ptʒ. In laudẽ aũt mulieris inqͥt Arꝭ.viij de aialibb. Mulier viro miſericoꝛdioꝛ ẽ.Et.j.ad Coꝝ.xj.ait PaulꝰMu lier gloꝛia ẽ viri.Etin.l.aſſiduis.C.qͥ poti.in pi gno.ha.ðꝛ.Quis mulierũ nõ miſereat᷑ ꝓpter ob ſequia que viris pᷣſtant:ſpter partꝰ ꝑiculũ:⁊ ip ſam liberoꝛũ ꝓcreationẽ.Et Ecci.xxv. Beatꝰ qᷣ habitat cũ muliere ſenſata.Et.xxvj. Mulierjbo ne btũs vir.Et ibidẽ ſcriptũ ẽ. Gratia ſuꝑ grãm mulier ſãcta ⁊ pudoꝛata.Et Pꝛouer.xiiij. Du lier ſapiẽs edificabit domũ ſuã.Et.vij.c.eiuſdeʒ lib. Mulier diligẽs coꝛona ẽ viro ſuo.Et Pꝛo uerb.vlt.dic Mulier timẽs deũ ipᷣa laudabit Vltimo in laudẽ muliebꝛis ſexus reſultat ꝙ oĩ potens deꝰ de muliere natus ẽ. Supꝛadicte igit᷑ auctoꝛitates cõtra mulieres adducte intel⸗ ligunt᷑ de malis feminis:que nõ viuũt ſᷣm ſta⸗ tum earũ:maxime aũtotra vanas ⁊ diſſolutas quarũ multe hodiernis reꝑiunt᷑ tꝑib:qͥb mi⸗ nat᷑ dñs Eſa.iij.dicẽs.Pꝛo eo ꝙ eleuate ſunt ſi lie ſion:⁊ ambulauerũt extento colloꝛ nutibus oculoꝛũ ibant ⁊ plaudebãt manibo: ⁊ cõpoſito gradu incedebant:decaluabit dñs verticẽè filia⸗ rum ſion:⁊ crimen earũ nudabit.In die ſũlla au feret dñs oꝛnatũ calciamẽtoꝛũ ⁊ lunulas:⁊ toꝛ ques ⁊ monilia:⁊ armillas:⁊ mitras:⁊ diſcri⸗ minalia:⁊ perichelides:⁊ murenulas:⁊ olfato⸗ riola:⁊ anulos:⁊ gẽmas in fronte pendentes:? mutatoꝛia:⁊ palliola:⁊ lintheamina:⁊ acus:et ſpecula:⁊ ſindones:⁊ theriſtra:⁊ erit ꝓ ʒona fu⸗ niculus:pꝛo criſpanti crine caluitiũ: ⁊ ꝓ faſcia pectoꝛali ciliciũ. Pulcherrimi quoq; viri tui ca dent:⁊ foꝛtes tui in pᷣlio.hec ibi.Ea ꝓpter dicitur Ecci.xj.Ne gloꝛieris in veſtiin vnq;. Nã pecca/ tũ fuit cauſa veſtiũ.Sicut em̃ ſol non eget veſti mento:quia indutꝰ ẽ ſuo ſplendoꝛe:dicente ps. Amictus lumine ſicut veſtimẽto.Nec liliuʒ: qꝛ CCXLI indutuz ẽ candoꝛe.Math.vj.Conſiderate lilia agri ⁊c. Sequit᷑. Nec Salomon in om̃i gloꝛia ſua cooꝑtus eſtaicut vnũ ex iſtis.Nec ager:qꝛ i dutus eſt ſuo viroꝛe.Luc.xij.Si aũt fenũ agri deus ſic veſtit ⁊c̃. Similiter hõ ante peccatũ nõ egebat veſtimẽto:quia inſtar ſolis ĩdutus erat luce gratie.Inſtar lilij candoꝛe innocentie:⁊ in⸗ ſtar agri viroꝛe vᷣtutũ. Sed ꝑdita innocẽtia ad uenit verecũdia de nuditate.Et ideo deus fecit eis tunicas pelliceas.Geñ.iij.id eſt de pellibus animaliũ:vt oſtẽderet beſtialitatẽ eiꝰ.Quia aũt homo ꝑ peccatũ fuerat vulneratus:excecatus ⁊ in furto depᷣhenſus:ideo tanqᷓ; vulnerato liga⸗ turã adhibuit:tanqᷓ; excecato velamẽ appoſuit. Et tãq; furi cauteriũ impᷣſſit.Lale ẽ igi᷑ de pul chꝛitudine veſtiũ gloꝛiari: quale eẽt ſi aliquis vulneratus gloꝛiaret᷑ de eo ꝙ habet ligamẽ ſeri cũ. Uel excecatꝰ ex eo ꝙ habet velamẽ deauratũ Uel fur ex eo ꝙ habet pulchꝛũ cauteriũ. Unde Berñ.ait.Qui gloꝛiat᷑ de veſte ſilis eſt furi qui gloꝛiat᷑ de capiſtro. Quis em̃ latronẽ nõ expꝛo/ bꝛaret gloꝛiantẽ de ſigno ꝓ latrocinio in fronte impꝛeſſo. Quce cõſiderãs btũs Job vilibus in⸗ duebat᷑.qui ait.c.xvj.ſui libꝛi.Saccũ conſui ſu per cutẽ meõ:⁊ ſimiliter ps.faciebat di. Poſui veſtimentũ meũ ciliciũ.Sciebat em̃ ꝙ vana oꝛ namenta poꝛtantibo dictũ eſt Eſa.l. Sicut veſti mentũ ſiccomedẽt eos vermes.⁊ eiuſdem libꝛi xliiij.c.dicit᷑ gloꝛianti de veſtib. Operimentũ tu um erũt vermes. Itẽ nouerat ꝙ homo vanis veſtibus oꝛnatꝰ eſt ſicut caldare denigratũ inte rius:⁊ ſerico decoꝛatuʒ exterius.Et ſicut ſepul⸗ chꝛũ depictũ qð exterius lucet ⁊ interiꝰ fetet.vt dicit Inno.de vilitate cõditionis humane.Et mulieres oꝛnate ſunt ſicut idola in quibdemo nes dant reſpõſa fallacia:⁊ exteriꝰ radiant auro interius vᷣo ſunt vile lutum. Uñ metrice dicit᷑ Auri nobilitas luteã ſi veſtiat ollã. Nõ tñ hinc ſequit᷑ hãc minus eſſe lutum. BG L.iendũ tñ eſt ꝙ mulierſe poteſt oꝛnare 8 triplici ex cauſa. Pꝛimo ꝓpter viri ſui cõ placentiã ſq; hac intentõe:vt marito ſuo placeat ne ex incultu ⁊ deſpecto oꝛnatu:pꝛebeat marito ſuo occaſionẽ peccandi cuʒ alia. Et hoc eſt licitũ ſi fiat cũ moderaminib de quibus in⸗ fra:⁊ hocinquit Apłus.j.ad Coꝛinth̊.xvij.dic. Mulier que nupta eſt cogitat que ſunt mundi quõ placeat viro ſuo.Etita exponit Augꝰ.de cõ ſecra.di.v.c.fucare.⁊ beatꝰ Tho.ij.ij.q.clxix.ar. ij. di. ꝙ ꝓpter hoc poteſt młier aliquid ſuperad⸗ dere vltra decentiã ſui ſtatus.Qð intelligendũ eſt poſſe fieri qñ) maritus appareret pꝛonus a⸗ adulteriũ:vel nollet reddere debitũ:ettali oꝛna tu veriſimiliter ꝓuideret cõtra pᷣdicta inconue/ nientia:aliter ceſſante cauſa ceſſat effectus.c.cũ ceſſante.de ap.Et ideo inexcuſabiles ſunt vxo⸗ res:que ſe poliũt ⁊ oꝛnant curioſe:licet hoc vide ant diſplicere viris ſuis.Et młto ag ſi hoc S z3ʒ “” õ ð 4 . ...U M Bermo ab ip̃is phibeat Apparet em̃ ꝙ tunc ſie ſe oꝛnã do imod erate faciũt ex ſuperbia ſeu ex libidine ? vanitate. Itẽ requirit᷑ ꝙ finẽ ſus nõ ponati his oꝛnamentis ſicut faciunt que appetunt magis placere viris ſuis q; deo:⁊ maioꝛẽ habent curã de oꝛnatu coꝛꝑis qᷓ; aie.Sicut faciebat illa me⸗ retrix de qua legit᷑ in vitaſpatrũ ꝙ cũ quidã ſan ctus epᷣs vidiſſet eaʒ maximo oꝛnatu redimitã ⁊ politaʒ:cepit amariſſime flere.Et iterrogat de cauſa tanti luctꝰrñdit.Quia ego nõ ita ſtudeo placere deo ſicut illa hoibo:⁊ nõ habeo tantum ſtudiũ de oꝛnatu aie:q̃ntũ ipᷣa de oꝛnatu ſui coꝛ poꝛis. Itẽ reqͥrit᷑ ꝓpter talẽ oꝛnatũ nõ illaque ent᷑ alij:⁊ ipᷣa ꝑ hoc in adulteriũ nõ ĩcitet᷑ illabe⸗ re cũ alijs:qꝛ non debet diſcooperiri vnũ altare ad cooperiẽdũ aliud:vt dicit Greg.j.q.j.c.nõ eſt putãda.õ em ſunt facienda malavt eueniant bona:ad Ro.iij.Et ſolũ debemꝰin tãtũ iuuare ꝓximũ i nq;tũ poſſumꝰ ſine pctõ:aliter nõ.xxij. q.ij.c.faciat.Opoꝛtet ergo ꝙ ex tali oꝛnatu nulli viſimiłr det᷑ pcti occaſio:alias ſine pctõ fieri nõ põt. Quia ve hoi illi ꝑ quẽ ſcãdalũ venit Dhat. xviij.Et iõ multe mulieres daqnabunt᷑que dicũt ꝙ; oꝛnãt ſevt placeãt viriſ:qꝛ ſicoꝛnate affectant ſe videri ab alijs:? demoꝛant᷑i ſtrat ac plateis: vt ſub coloꝛe obuiãdi vni adulterio iducãt mil le adulteria ſaltẽ mẽtalia.Si em haberẽt volun tatẽ ſolũ placendi viris ſuis:talibo oꝛnamentis potiꝰvterent᷑ in domo vbi habitãt cũ ipᷣis mari tis:qᷓ; exra domũ vbi demoꝛant᷑ cũ extraneis ⁊ ab ipᷣis intuent᷑ Cuiꝰoppoſitũ faciunt:⁊ iõ talis oꝛnatꝰ mag allicit alios qᷓ; viros ſuos ad amo rẽ.De qͥb oib pctis ipᷣe punient᷑ tanqᷓ; ſi illa cõ miſiſſent. Quia qui cauſam dani dat dãnũ de⸗ diſſe videt᷑.c.fi.ð iniu.⁊ dã.da.⁊.l.qͥ ocadit..in hac.ff. ad.l.aqui.Ex qua rõne cõcludit᷑ ꝙ valde peccãt ille mulieres q etiã ſolũ in domo ⁊ tantũ modo cauſa placẽdi viris ſuis tã laſciuo oꝛna/ tu vl habitu ſe induũt:ꝙ ad nimiã cõcupiſcetiã illos alliciũt. Quia vt inqͥ t Raymũdꝰin ſũma. Actus matrimonialis geſtus cauſa ſaturande libidinis:eſt moꝛtale peccatum. D 8 Ecũdo põt mulier ſe oꝛnare cauſa occul tande alicuiꝰſue turpitudinio ex aliqua cauſa ꝓueniẽtis:vt ex ĩfirmitate vel hmõi:vt in⸗ quit Tho.ij.ij.q.clxix. Hoc ei licituʒ videt᷑ ſi fiat ſolũ ꝓpter celandã illaʒ defoꝛmitatẽ. Sicut eſſet moꝛfea in facie:vł nuditas capitis ex defectu ca pilloꝝ ⁊ hmõi.Quod videt᷑ ꝑmittere apłs.j.ad LCoꝛ.xij.di. Que putamꝰignobilioꝛa mebꝛa eſſe coꝛpoꝛis:his abundãtioꝛẽ honoꝛẽ circũdamus Tercio põt mulier ſe oꝛnare ꝓpter ſui ſtatꝰexi gęẽtia. Et hᷣ licite facere pᷣt ᷣm ↄſuetudinẽ aliarũ młieꝝ bone cõſcie que ſunt eiuſdẽ ſtatꝰ.c.qͥſqs. xlj.di. Ut em̃ inqͥt Aug.iij.cõfeſ. Lurpis eſt ois pars vniuerſo nõ ſuo cõgruẽs Itẽ ſᷣm dignita⸗ tẽ viri ſui:qꝛ młieres coꝛuſcant radijs marito⸗ rũ.S.alia vero.in autẽ.de ſena.Non aũt excuſat XXVII eas mala cõſuetudo vanarũ mulierũ: quia ir⸗ rationabilis cõſuetudo no debet attẽdi.l.quod nõ rone. ff. de legi. Jðo inqͥt dñs Leui.xviij. Ju xta cõſuetudinẽè terre egypti nõ facietis.Notan⸗ dum quoq; ꝙ licet młier ſolũ ſe oꝛnaret ᷣm ap pꝛobatam ⁊ bonã cõſuetudinẽ aliarũ mulieruʒ ſui ſtatꝰ tñ eius oꝛnatꝰ eſt vicioſus: qñ intẽtio eius eſt ad laſciuiãẽ pompã ⁊ bmõi.Cum mala intentiõe:nihil poteſt eſſe licitũ ac ſine peccato. lxxxvj. di.c.nõ ſatis.Et de ſen.excõ.c.cũ volunta te.Si igit᷑ mulier hac ſe intentioe oꝛnet vt viro⸗ rum aſpicientiũ aias ad ſui cõcupiſcentiã allici at: cũ hoc ſit cõtra charitatẽ dei ⁊ ꝓximi: etiam ſi nõ ſequat᷑ alicuiꝰ ruina moꝛtaliter peccat:⁊ h̊ eſt qð Hiero.in quadã epła inquit.Si vir vel mulier ſe oꝛnauerit:⁊ ſi nullum inde ſequatur damnũ iudiciũ tñ patiet᷑ eternum:quia venenũ attulit ſi fuiſſet qui biberet.Et idẽ ponit Chꝛyß. ſuꝑ Mattheũ. Ille aũt mulieres que ſe oꝛnant nõ vt cõcupiſcant ſed vt cõcupiſcant᷑:ſunt ſimi⸗ les latroni qui nõ vult ꝑ ſe piſcari in piſcina do mini:nec venari in foꝛeſcha eius: ſed accomo⸗ dãt rhete ſuũ latroni audentioꝛi.Ipᷣe em̃ accõ⸗ modant coꝛꝑa ſua diabolo ad ꝑnitiem anima⸗ rum.De talibus mulieribus ait Hiero.ad ſa/ cras virgines. Im pudiciſſimꝰ mulierũ aſpecꝰ ſemꝑ in auro:ſemꝑ in gẽmis:ſemꝑ in oꝛnamen tis extrinſecis gloꝛiã ponit.Nõ ſufficit eis libi⸗ do innata nature:ſed occaſio nẽ querunt explen de libidinis. Rffectant pꝛoculdubio vt oculi vi roꝛũ aurũ cõtemplates ⁊ gẽmas tandẽ figãtur in faciem:vt furtiuis oculoꝛũ ſuoꝛuʒ nutibus: facilius incitẽt ad libidinoſum incendiũ.hec il⸗ le. Si aũt mulieres ſic ſe oꝛnãt ex quadã animi leuitate vel vanitate ꝑ aliquã vanã gloꝛiam eſt veniale ſolũ:qñ talis oꝛnatꝰ eoꝛũ ſtatui eſt con⸗ decens ⁊ honeſtꝰ. Et ſolũ ratione vane leticie vł leuitatis defectuoſus. Secus aũt ſi in illis glo ria cõſtituant finẽ ſuum magis diligendo illaʒ gloꝛiam q; ſalutem anime:vel głiam ecernam: vel parate eſſent facere cõtra pᷣcepta dei vel eccle ſie:vt poſſint conſequi illam laudeʒ. In his em ⁊ ſimilib caſibus eſt moꝛtale pctm.vt dedarat beatꝰ Tho.ij.ij.q.olxix.Ex qͥb patʒ ꝙ oꝛatꝰmu lierũ eſt vicioſus rõne pꝛaue intentiois. J Ecuũdo eſt repᷣ henſibilis rõne inhoneſta s cis qñ mulier poꝛtat veſtimẽta meretri clia.de qua dicit᷑ Pꝛouer.vij.Ecce mu lier occurrit illi oꝛnatu meretricio parata ad ca piendas aias.Ettalis mulier eſt ſimilis ſycali ſerpenti qui vt dicit Iſidoꝛꝰ tanta pᷣfulget vari etate doꝛii:vt in ſui admirationẽ intuentes idu cat:⁊ quia piger eſt:quos curſu inuadere neqᷣͥt ſui admiratiòe intuentes rapit:⁊ q;to eſt magꝭ dilſcoloꝛ tanto ẽ in veneno deterioꝛ. Et ſimilit᷑ fe mina vanis oꝛnamẽtis induta coꝛda intuentiu ad ſe trahit ⁊ ſtupida ac inſenſata reddit:⁊ ſic ꝑ cõcupiſcentiam rapit:⁊ veneno male deleaatcio⸗ 4 e Ginrdiotn iemicun ſohroltoneteon neneflückmndts nolrntinudta ſolymineactücr⸗ e odfanäite narcictenitton Poottond ſcnndonctaan Uenat Aulrck ondupſucue giortnedonn ustcludenue Nrigben mo⸗ Mnrigfruin Duuhoncka cre n dpeno.Dat Debemnoliababer Boginclaad osMoönttfaninas idbctnecmarduns nverba Parle ſenteliucercuſer gla wnttateleg lonöſilaudabt MaNuplamnen Nbenkpoſſedimt ebegngonnluid Kguhoponer ffcoſeſeoptante Lnalalori llos, chns Konmnn llenscſuplb⸗ Talcresſudaten Umnſensanplan indumenweten Kroride t ummrs GBfadil Maencis? fucani⸗ deo ctegtarvting forbems ug Mullerenran efrentcötnel dllerer dßenn Edarnnn Noruiennj ungnent . unnle, Z nun Sidee 1 uensgin lnign 1s:ſclgtnn n Frehn nanonde Sar Mo A ulaiape pnomum Hſuſiaras lbi/ niqaunrapten ubio roaulvi ötundi ſgir jſucenz Nunbos⸗ mminemdühl t arsditnn iwni geunc cri kan co onturde usiüiblien nganemn. nmöcgatdaſtet mnlutt u nepcnt ſrp aun Aummtits, lis fineinbont epeſtimän man Novcr di Lor⸗ mcoNtN crck imis . ummnilni goniinnann, univ nnn /, ittibi⸗ ummnbi, —R niunga m —R èð Foliũ nis extingnit:⁊ qᷓ;to ẽ oꝛnatioꝛ ⁊ pulchꝛioꝛ tãto eſt ꝑnitioſioꝛ.Lalis aũt oꝛnatꝰ meretricꝰ ẽ re⸗ te diaboli ad capiendas aias:⁊ ideo ſũmeẽ de⸗ teſtandꝰ tanq; omino illicitus ꝓpter inhoneſta tem. ibil em inhoneſtũ põt eſſe licitũ cum ho⸗/ neſtas ſit vna detribo ꝑtibus pᷣncipalibo iuſti⸗ cle.ff. de iuſti.⁊ iu.l.iuſticia.S.iuris pᷣcepta. Jðo vnũ de excludentibo a regno celoꝛũ ẽ impudici⸗/ tia:vt refert Paulus ad Bal.v. Ille ergo habi⸗ tus eſt inhoneſtꝰ ꝑ quem mlieres oſtẽdunt hbu meros ſeu pectoꝛa qui ẽ habitꝰ meretricius.vñ Ecci.xix.dicit᷑. Amictꝰ coꝛꝑis inceſſus hominis ⁊ riſus dentiũ enundiauit de illo.De talibꝰ mu lieribus inhoneſte oꝛnat loqui Hiero.ad ma trem ⁊ filiã oſtendẽs maliciã qua vtunt᷑ ad de⸗ monſtrandã nuditatẽ ſuam.Et iðo dicit. Pal/⸗ liolum interdũ cadit:vt candidos nudet hume ros.Et ad furiã idem inqͥt detalib. Lingua ꝑ⸗ ſonat caſritatẽ ⁊ totũ coꝛpus imundiciaʒ pᷣfert. Arbitroꝛ ego nihil ſic exonerare poſſe mulieres ſicut honeſtatem. Et ideo ad Demetriadẽ virgi nem ait. Illa ſit tibi pulchꝛa:iulla amabilis.illa habenda ꝓ ſocia que neſcit ſe eſſe pulchꝛũ:q̃ ne⸗ gligit foꝛme bonũ:⁊ ꝓcedens ad publicũ nõ pe caus ⁊ colla denudat:nec reuocato pallio cerui⸗ 2* ces aꝑit:⁊ vix vno oculo qui vie eſt neceſſ. auns patenter ingrediturnr. D inhoneſtate quoq; dicũt quidã per⸗ a tinere ꝙ mulieres incedãt capite diſco⸗ operto.Dicit em̃ aplłs.j ad Coꝛinth.xj. Debet mulier habere velamẽ ſuꝑ caput ſuum. Et Augꝰ.in epła ad Poſſidoniũ inquit.Capil los nudare feminas quas ⁊ caput velare apłs iubet nec maritatas decet.Dicit tñ glo.ſuper di cta verba Pauli.? Tho.ij.ij.q.elxix.ar.ij.q poſ ſent alique excuſari a pctõ qñ nõ facerent ex ali⸗ qua vanitate ſed ꝓpter cõtrariã cõſuetudinẽ: qᷓ;; uis nõ ſit laudabilis. Hoc aũt limitat eſſe verũ auctoꝛ ſuꝓplementi:qñ ratiõe cõſuetudinis nõ videret᷑ poſſe dimitti ſine ſcandalo repucabili. et ̊ agendo nulli dat᷑ occaſio ſcandali vel pcti. Ex quib apparet ꝙ peccãt ille mulieres:que ar tificioſe ſe aptant capillos criſpantes: vel mo⸗ re maſculoꝛũ illos cmponẽtes ⁊ ceſariẽ ſibi fa cientes. Contra quas ⁊ alias vanas ⁊ laſciuas mulieres eſt aplłi pᷣceptum.j. ſee iij. dicentis. Mulieres ſubdite ſint viris ſuis:quarũ nõ ſit extrinſecus capillatura:nec circũdatio auri aut indumenti veſtimẽtoꝛũ cultus. 414 Ertio repᷣhenſibilis ẽ talis oꝛnatꝰ muli⸗ t erum ratiõe iniuriationis. Iniuriat᷑ na q;ʒ; factoꝛi ſuo talis mulier que his oꝛna mentis ⁊ fucatiõibo aliter vult apparere qᷓ; ſit a deo creata:vt inquit ſanctꝰ Cipꝛianus:queʒ re⸗ fert beatus Augꝰ.in.iiij.de doctrina chꝛiſtiana. Mulier em̃ vana deũ qui fecit illã quaſi nõ be nefecerit cõtendit ſuis vanitatibo emẽdare:qua ſi diceret. O ñe tu creaſti me nigra:ego me faciã CGXLII albam. feciſti paruã ego me faciã magnã. Pau cos mihi dediſti capillos ego addam multos. dediſti nigros ego faciam albos.bꝛeues feciſti ego lõgos factã. tu ſine cauda me creaſti ego fa clam me caudatam ⁊ alatã.tu feciſti me pallidã ego faciã me rubeaʒ.Coõtra tales exclamat Eſa. xlv.c.di.Ue qui contradicit facoꝛi ſuo.Cum er go dixerit dñs Macth.vj.q nemo põt capilluʒ vnũ album facere aut nigrũ vel addere ad ſta⸗ turam ſuã cubitum vnuʒs:iſte ſuis artificijs co⸗ nant᷑ eũ mendacẽ demonſtrare. Et idcirco eius vultum qui ſe coloꝛibo pingit nõ cognoſcit deꝰ qui talem nõ creauit.vnde Hieroni.illi inquit. Qua fiducia erigis ad celos vultꝰ quos condi toꝛ nõ cognoſcit.Et idem eſt de poꝛtantibus ca pillos artificiatos ex vana gloꝛia.Unð legitur ꝙ quedã matrona diues ⁊ pulchꝛa valde dele⸗ ctabatur in oꝛnatu veſtium ⁊ capilloꝛum:pꝛo⸗ pter quẽ multũ viſitabat᷑:ſed tñ ipᷣa nulla tur/ pia audire volens om̃ib honeſte reſpondebat. Factũ eſt autẽ vt quocũq; iret demonẽ hoꝛribi⸗ lem videret ſequentẽ ſe. Ad quã viſionẽ tremefa cta ſacerdoti pure confeſſa eſt:aqua bñdicta cre bꝛo ſe aſpergens ſed nõ in toto fuit liberata liczꝭ ad tempꝰ eam demon dimiſerit. Qua ꝓpter ad quendam ſanctũ heremitã ꝑrexit qui facta oꝛa⸗ tione a deo illuſtratꝰ ꝑ reuelationẽ dixit illi.Si demon ampliꝰ ad te venerit dicas ei.O demon quicqͥd in me habes ⁊ inuenies de tuo tolle: et amplius me nõ ſequaris.Apparẽti ergo demo ni cuʒ dixiſſet pᷣdicta:ſtatim demon cum furia maxima accipiẽs capillos cũ tota cute capitis⁊ om̃i oꝛnatu excraxit ⁊ eam ſemimoꝛtuã reliquit Ex quo apparuit ꝙ talia oꝛnamẽta ſunt diabo lica oꝑa.Et ideo inquit Alexã.de ales in.iiij.ꝑte ſũme in tractatu de euchariſtia:ꝙ ille mulieres moꝛt aliter peccant que coloꝛibo artificiatis vul tum adoꝛnãt:vel crines adulterinos poꝛtant ſi ue moꝛtuoꝛũ ſiue viuoꝛũ ⁊ alia hmõi faciũt ad maioꝛẽ laſciuiã ⁊ pulchꝛitudinẽ oſtendendam Si vero tali artificio ſolum vterent᷑ ad cooperi endam curpitudinẽ ſeu defectũ poſſent excuſari ſim Tho.vbi ſupꝛa.Sed multe ſunt que dicũt ſe hoc facere ratiõe celande macule:⁊ id agũt vt foꝛmoſioꝛes appareant.de quo ĩquit Augꝰ.ad oſſidonium.Fucare figmẽtis quo rubicun loꝛ vel candidioꝛ appareat adulterina fallacia cẽ:qua nõ dubito etiã ipſos maritos ſe nolle de cipi:quibo ſolis ꝑmittende ſunt femine oꝛnari ſᷣm veniã nõ ſᷣm imperiũ.c.fucare.de conſe.di.v vbi etiã dici᷑:iq vera oꝛnamẽta chꝛiſtianoꝛuʒ et chꝛiſtianarum ſunt boni moꝛes non vana fig⸗ menta nec auri aut veſtis vel gẽmaruʒ pompa nec ſuꝑſticio ligaturarum. W Ste vane mulieres pingentes vultum i cito diuinũ incurrent iudiciũ ⁊ vindictã Si em̃ aliquis magnificus imꝑatoꝛ ali quã iuuenem in ſponſam ſibi deſpoſaner aliꝰ 4 4 Bermo eã adulterari faceret ꝓfecto illũ magno ſuppli⸗ cio occidi videret.Quõ ergo o mulier vana pu⸗ tas te vltionẽ euadere diuinã que continuo tuo lenocinio vanitatis nõ vnã tatu led multitudi/ nem animarũ ſponſo chꝛiſto⁊ regi regũ deſpon ſatarũ per fidẽ:ad mulciplicẽ foꝛnicationem ad ducis.Si em ille qui do mũ alicuiꝰ incẽdit de⸗ bet comburi.l.qui edes.ff.de incen.rui.⁊ nau.⁊ excõicari.c.peſſimã.xxiij.q.viij. comburẽs vero templũ dei:ẽ ipᷣo facto excõmunicatꝰ.c.tua nos de ſen. excõ.Quid de te fiendũ ẽ o laſciua muli⸗ er que tot diuina templa quotidie incẽdis.Tẽ/ pla em̃ dei ſunt aie chꝛiſtianoꝛũ.qͥb inqͥt Pau lus.j.ad Coꝛinth.iij. Lemplũ dei ſanctũ eſt qd eſtis vos.Diligit aut deus tale templũ ſuꝑ om nia coꝛꝑalia mundi templa:quia ꝓ om̃ibo mũ⸗ di templis incarnatꝰ ⁊ paſſus nõ fuiſſet:ſic̃ fe⸗ cit ꝓ aia redimẽda.O impudens mulier tu es de ülis de quibus inquit Dauid deo. Incende runt igni ſanctuariũ tuũ in terra:polluerũt ta bernaculum nois tui.⁊.iij.Eſdre.iiij.dicit. Tẽ⸗ plum incenderũt idumei.i.ſanguinei.ſ.mulie⸗ res rubicunde ⁊ ſanguinolente que nõ ſoluʒ in cendunt alios ꝓpter vanitates ſuas ſed etiaʒ ſe/ ipſas.iuxta illud Eſa.v. Ecce vos accendentes ignẽ in flã mis iſtis.Et ſic incendũt templũ dei: cum ſua ⁊ alioꝛũ coꝛꝑa ꝓpter laſciuiã ſuam in⸗ flammãt.Scriptũ eſt em.j.ad Eo⸗ . Wem⸗ bꝛa veſtra templũ ſunt ſpũſſancti.. Ed multe ſolent dicere ꝙ nõ habẽt hãc 8 coꝛruptã intentionẽ.Quibo ego reſpon/ daeo ꝙꝙ cũ dent oꝑam rei illicte:imputa⸗ ri eis debent omia mala que ex eoꝛũ cauſa eue⸗ niunt.argumẽtũ in.c.eũ qui.⁊.c.qᷓ;tũ.l.dði.et qð notat᷑ in.c.ſicut dignũ.de homici.Et confirman tur pᷣdicta ꝑ ſlð qð legit᷑ de quadã deuota do⸗ mina:que in ſpiritu rapta vidit quadã magnã comitiſſam que fuerat ei familiariſſima: cuiuus gia poꝛtabat᷑ a demonib ad infernũ:⁊ ipᷣa eiu⸗ lando plangebat dicens. Heu me infelicẽ: que licet fuerim caſta:abſtinẽs:⁊ miſericoꝛs:tñ dã⸗ nata ſum ⁊ ꝓ nulla alia cauſa niſi ꝓpter oꝛnatũ vanũ ⁊ ſuꝑfluum quẽ afferebã nimio affectu:⁊ nimiã curam circa hoc adhibui ⁊ admonita ceſ ſare nolui.Quedã etiã muliera paucis annis citra veniẽs ad moꝛtẽ dixit ſe vidiſſe maxia toꝛ⸗ menta que in inferno infligunt᷑ vanis feminis. Et ideo ðꝛ Eʒechieł.xx.UInuſquiſq; offenſiones oculoꝛũ ſuoꝝ abijciat:⁊ in idolis egypti.i.in va nis oꝛnamentis nolite pollu. O Varto repꝛobãdus ẽ oꝛnatꝰvanaꝝ mu q lierũ rõne trãſgreſſiõis.Sicut em̃ ſtel⸗ la a ſtella differt in claritate:vt dicit᷑.j.ad Coꝝ.xv.ita in feminis debẽt eſſe diuerſa oꝛna⸗ menta ſᷣm maioꝛẽ vel minoꝛẽ dignitatem:⁊ di uerſos earũ ſtatus.vt inquit Tho.ij.ij.q.dxix. ar.j.quia maioꝛi dignitati maioꝛ competit oꝛ⸗ natus.c.clerici officia. de vi. ho/ cle. Dz bodi⸗ XXVNI ernis temꝑibo tanta in oꝛnamẽtis trãſgreſſio ẽ ꝙ populares ⁊ minoꝛes contẽdũt ſe ẽre maio ribus ⁊ pncipalioꝛibo.Et intãtũ excreuit oꝛna⸗ mentoꝛũ pompa:vt neceſſe ſit magnas dotes fi liabus dare. Ob quã cauſaʒ ille q plures habʒ: ſi nubat vnã alie in domo remanẽt vſq; quo ſe⸗ neſcant:vel nõ pꝛopter deũ ſed quaſi vi monia⸗ les fiant.Laceo flagitia que ex his ſequuntur. De quib inquit Hiero.ad Euſtochiũ.Pudet dicere ꝙ quotidie vᷣgines ruant: qᷓ;tas de ſuo gremio ꝑdat mater eccleſia:pter quod ſuper ſy dera ſuꝑbus inimicus ponatthꝛonũ ſuũ.Ui⸗ des pleraſq; viduas anteq; nuptas:⁊ infeliceʒ conſcientiã mentita im̃ veſte ꝓtegere quas niſi tumoꝛ vteri ⁊ infantiũ pꝛodierit vagitꝰ erecta ceruice ⁊ ludentibo pedibo incedunt.hec ille. Ca les ergo mulieres excedẽtes ſtatus ſui gradum in oꝛnamẽtis:quo ad ſuꝑfluitatẽ vel curioſita⸗ tem:aut pᷣcdioſitatẽ ⁊ hmòi faciũt contra ꝓfeſſio nem qua fecerũt in baptiſmo in quo renũciaue rũt diabolo ⁊ pompis eiꝰ.Et ideo earũ infeliceʒ cõditionẽ declarat btũs Cipꝛianꝰ in quodã ſer mone di. Femine ſerico ⁊ purpura indute xpᷣm non poſſunt induere.Auro vel margaritis aut monilibo exoꝛnate:oꝛnamẽta coꝛdis⁊ coꝛpoꝛis ꝑdiderunt.Ut aũt inquit Gregꝰ.ſuꝑ Luca.In ſignũ ꝙ iſte vanarũ mulierum ac viroꝛũ exceſ⸗ ſiuus oꝛnatꝰ ſit damnabilis loquẽs ſaluatoꝛ ð diuite in inferno ſepulto dixit: induebat᷑ quo tidie purpura ⁊ biſſo.Luẽc.xvj.In hoc aũt appa ret dementia taliter oꝛnantiũ coꝛpꝰ:qð eſt pul/ uis ⁊ cinis.Stultus em̃ eſſet qui cinerẽ ⁊ pul⸗ uerẽ vellet in ſacco ſerico cuſtodire.Et ideo depᷣ dicto diuite inquit (hꝛyß in omel. Cinerẽ ⁊ pul uerẽ purpura ⁊ biſſo tegebat.Ea /ꝓpter dic apłs j.ad Coꝝ.ij. Uolo młieres oꝛnare ſe habitu ho neſto:cũ verecũdia ⁊ ſobꝛietate:nõ in toꝛtis cri⸗ nibus:aut auro aut margaritis:aut veſte pᷣci⸗ oſa ᷣm quod decet mulieres. Uinto repꝛobandus ẽtalis oꝛnatus ra q ctione ꝑditionis.Omiſſo em̃ ꝙ ꝓpter ta⸗ les pompas ꝑdant᷑? conſumant᷑ bona temꝑalia:quia vt poſſit qͥs vendit ꝓpꝛietates:accipit gᷣ vſurã ⁊ qñq; ſe pꝛi⸗ uat neceſſarijs ad vita ſua:ſicut fecit quidã qui vendidit vinũ ⁊ bibebat aquã:vt emeret mani⸗ cas ſericas vxoꝛi.Quod deteriꝰ eſt ꝑditur ania ꝓPter tales vanitates. lã vt eas habere qͥs va⸗ leat ꝓ vxoꝛe ſua:facit rapinas ⁊ alios illicitos cõtractus:ita ꝙ verificat᷑ illa põ.ſentẽtia.Abyſ⸗ ſus abyſſum inuocat.Abyſſus.ſ.vanitatũ inuo cat abyſſum maloꝛũ lucroꝛũ. Talis oꝛnatus illa veſtis lepꝛoſa:que Leuid.xij.cõcremari iu⸗ betur.Et ideo de tali indumẽto ſcriptũ ẽ Eſa.ix Veſtimentũ admixtũ ſanguine.ſ.pauperuʒ erit in cõbuſtionẽ.Et Hiere.ij.cuilibet tali mulieri dicit. In alis tuis inuẽtꝰ eſt ſanguis aiarũ pau perũ. Itẽ vane mulieres nõ ſolũ damnanc aias bene oꝛnare vxoꝛẽ vaſtiſnl hdlens Genetimmngünn ſicohoelfuer nocteos nuli Cs muin ganortin letcti ne oi in Roſrettiiteſn nmus ulnd a lommi Amemnlnsnls denuoriih n fomdoneno Nef ncüncur frnenofuf Ueſc wobonn Glanchdamn. orch⸗ 8 Msru 6Dor Etmonmirk idteülleni. Eenpson ummui een Nſetaptnies G ſonmmorſa lolrpoſnroalß lanrvenieuesde Peoebd Petss adigfoosgrchu Nbartbohar Gas blles rvi,aud gaguiensimmpe⸗ iiepeitp ſule⸗ luunigulos iic Putpleni argero luſi nnemtler Gokinfweigopu l nedͦ Hier. Tacsmlieres lcuäis unssſuonoane Musrirnani, Mnnhalamm; mißcdond i ſolg Gicnsdor⸗ ckslinins ſſinnovis l negoſcan nctdns Soph loongerlnn agleäterole nif ſöthii ulleneenene Eeniſfr nſtin dcſegkez hndſnt Nbisſenn utochird resden tideniſi uptaontiig gere ggi n ge dunen usſign Nutidar dagbonnn zdoncrüſfig NuincNäſt wnngen Wxmui, lepise. tntutic⸗ inprick⸗ mei tnanditod md. Di eNe onmneent, rnonun, nnsaſd zinsndn Mcg o ünumhon⸗ eunun Mi itgig e ngvido i tanaa monO t irarenen babencs alios Micg ſarin vumtmunn⸗ solunc, Gamn oſaui elnſene ſbeni nu btin W Foliũ ſuas:ſed etiã ſunt cauſa dãnatiõis viroꝛũ ſuoꝝ q̊s ꝓpter pᷣdiccas vanitates reddũt impotetes ad reſtituendũ male ablata ⁊ ſoluendũ debita: ꝙ ſi eis ſatiſfacere nolint vel non poſſint:die ac nocte eos moleſtãt nec reqͥ eſcere ꝓmittũt dicen⸗ tes. Talis mulier habet talẽ veſtem:⁊ alia tales manicas: ⁊ ego inter alias apparere nõ poſſum Dicũt etiã alij.viri oẽs magis diligũtvxoꝛes ſu as q; vos me. Si em̃ me amaretis nõ ꝑmittere tis me a vicinis noſtris mihi inferioꝛibb ſuꝑari in oꝛnamẽtis.O inſatiabilis mulier:tu es ſicut infernus qui nũqᷓ; dicit ſufficit:⁊ dilatat os ſu⸗ um abſq; vllo termino:vt ðꝛ Eſa.v. Pꝛopter pᷣ dicta ⁊ multas alias cauſas dicit Areolus phᷣs i lib.de nuptijs:ꝙ vir ſapiẽs qui vult phie ope⸗ ram dare nõ debet velle ducere vxoꝛem. Et ibi⸗ dem etiã inquit. QN equꝰ:bos ⁊ aſinꝰ: veſtis et Fᷣuꝰ ⁊ cetera om̃ia:pus vident᷑ ⁊ ꝓbant᷑ qᷓ; emã tur:ſola vxoꝛ homini occultat᷑ ne foꝛte Anr diß⸗ ſpliceat qᷓ; ducatur. . Exrto repꝛobandus ẽ mulierũ vanꝰ oꝛ⸗ s natus ratiõe amiſſiõis.ſ.tꝑis. Scom em̃ Tho.ijij.q.lxix.Nimia ſollicitudo circa oꝛnatũ:⁊ ſi nõ ſit deoꝛdinatio circa finem reddit eũ illicitũ.In hoc aũt peccant mulieres nr̃i temꝑis:quotidie multũ tempꝰ amittentes ad oꝛnandũ ſe ⁊ in ſpeculis nimiũ reſpicientes ac ſevagantes.Et cũ ſicoꝛnate fuerint nõ pñt in domo remanere:ſed inſtabiles ⁊ vage querunt quõ ire poſſint ad ſpectacula:coꝛeaſq;:vt ſuas valeant vanitates demonſtrare.De quibo dicit Pꝛouerb.v. Pedes eius deſcendunt in moꝛtẽ ⁊ ad inferos greſſus iũlliꝰ penetrãt:ꝑ ſemitã vite nõ ambulãt.Uagi ſunt greſſus eiꝰ ⁊ inueſtiga biles. Et.vij.eiuſdẽ lib.c.ſcriptũ ẽ. Garrula: va⸗ ga:quietis impatiẽs:nec valens in domo conſi ſtere pedib ſuis:nũc foꝛis:nũc in plateis:nunc iuxta ãgulos iſidiãs.Uidet᷑ ᷣ tlis młier hr̃e ca put plenũ argẽto viuo:ſic cõpertũ fuit caput cu iuſdã vane młier dicto argẽto repletũ:qꝛ eo vte bat᷑ infucãdo vultũ ex qͥ moꝛtua ẽ.Jð tali muli eri vane ðꝛ Hiere.xxxj.Uſq;q̊ delitijs diſſolue⸗ riſ. Tales młieres ſũt ille qᷓs abominat᷑ deꝰ ꝓpt᷑ eaꝝ laſciuiã Uñ ps.xxx.ðꝛ.Odiſti obᷣuãtes va nitates ſuꝑuacue.De iſt diſſolut femis pᷣt dici illð.iij. Reg.xvj.ꝓuocãtes deũ ĩ vanitatibbſuis Maxie ãt ad irã ↄcitãt deũ iueniẽtes nouas ⁊ i uſitatas adoꝛnatiões vanas:pᷣſerti illas ĩ qͥbus multũ laboꝛat᷑: cũ nulla vel ꝑua vtilitate. Non ſolũ eni illas poꝛtãtes:ſʒ etiã faciẽtes ⁊ vẽdẽtes: ſeu als alienates:dinam offenſã incurrũt.vt ðꝛ ĩ ſũma ð vicijs.Et etiã a Ray.ponit᷑ ĩ ſũma li.ij ti.ð nego.ſecu.De iduẽtiboãt tłes veſtes iſolitas inqᷣt dns Sopho.j.Uiſicabo ſuꝑ pᷣncipes⁊ ſuꝑ filios reg:⁊ ſuꝑ oẽs qͥ iduti ſũt veſte ꝑegrina. Maxie ãt exoſe ſũt ðᷣo młieres ille qᷓ hitu virili vtũt᷑.ſcptũ ẽ em̃ Heut.xxij.Nõ iduet᷑ młier veſte virili:nec vir vtet᷑ veſte feminea. Aboiabilis em̃ CXLIIH apud deũ eſt qui facit hoc. Laliteretiã indui ꝓ⸗ hibet᷑ mulieribo ſub pena excõicationis.c.ſi qua mlier.xxx.di.Iſte in honeſte delatiões veſtimen toꝝ ꝓcedũt ex iſlani głia vł leuitate:dicẽte Gre/ goꝛio in quadã omelia ſuꝑ Lucã. Nemo veſti⸗ menta pꝛecipua niii ad inanẽ glłiam qrit:videli cet vt honoꝛabilioꝛ cetetis videatur. Quod res ipᷣa teſtatur: quia nemo vult ibi pꝛecioſis veſti⸗ bus indui:vbi ab alijs nõ poſſit videri.⁊ Ber⸗ nardus in apologia iquit. Uanũ coꝛ vanitatis vitam ingerit coꝛpoꝛi:⁊ exterioꝛ ſuꝑfluitas ite⸗ rioꝛis vanitatis indiciuʒ eſt. Mollia veſtimẽta mollicẽ animi indicant:nõ em̃ tantũ curaretur coꝛpoꝛis cultus:niſi pꝛius neglecta eſſet mens inculta virtutibus.hec ille. K eX pꝛedictis aũt patʒ ꝙ repᷣhẽſibilis ẽ cir⸗ ca veſtes nimia ſũptuoſitas.vt dic Gre/ goꝛius ſuꝑ Lucã. Unde legit᷑ in hiſtoꝛijs roma noꝝ:ꝙ ille qui pᷣmꝰapud illos purpura eſt inꝰ dutus:a fulmine ꝑcuſſus iterijt. Itẽ cunoſitas de qua Grego. vbi ſupꝛa ait.emo exiſtimet in fluxu ⁊ ſtudio pᷣcioſarũ veſtium pctm̃ deeſſe:qꝛ ſi hoc peccatũ nõ eſſet nullo mõ dñs Johãnem de veſtimenti ſui aſꝑitate laudaſſet ⁊c. Itẽ veſti mentoꝝ ſuꝑfluitas:ita ꝙ a tineis demoliunt᷑:⁊ Xpᷣs in pauꝑib nudus relinqͥtur. Unde Jaco⸗ bi. v. ðꝛ. Agite nũc diuiteſ ⁊c. Seqͥtur. VUeſtimẽ ta veſtra a tineis comeſta ſũt.Et ideo Bernar. ait.Clamãt nudi:damãt famelici:nobis inqũt fame ⁊ frigoꝛe miſᷣabiliter laboꝛãcibo:qͥd cõfe⸗ rũt tot mutatoꝛia extẽſa in ꝑticis:vel plicata in manticis.Noſtrũ ẽ qð effũditis:nobis crudeli ter ſubtrahit᷑ qð inaniter expẽditis.? Ambꝛoſi. 1n. c.ſic̃ bij.xlvij.di.inqͥt tot veſtes ſuꝑfluas ha⸗ bẽti. Uiduaꝝ indumẽtũ eſt qð tu recludis.ſcilʒ in capſis.õ ſolũ autẽ in ſuꝑfluitate ⁊ pꝛecioſi⸗ tate veſtiũ põt eſſe defectꝰ:ſed etiã in vilitate.vñ Aug.in li.de verbis dñi ait.Noueritis nõ in ſo⸗ lo coꝛpoꝛeaꝝ rerum nitoꝛe atq; põpa:ſed etiã in ipᷣis ſoꝛdib ⁊ lutoſis eſſe poſſe iactãtiã:⁊ eo pe/ riculoſioꝛẽ quo ſub noĩe ſᷣuitutis dei ðcipit.vñn Philoſophus dicit in.iiij. Ethi.ꝙ ſuꝑabunda tia ⁊ inoꝛdinatus defectꝰad iactãtiã ꝑtinet.Di⸗ cit quoq; idem Phs.vij.Etchi.ꝙ viciũ eſt trabe re veſtimenta ꝑ terrã:ſicut faciũtvane mulieres poꝛtãtes longas caudas:⁊ plateas cũ eis ſcopã tes. Mariti aũt earũ vt facerent eis huiuſmodi caudas:ſcopauerũt bona pauperũ rapinis:vſu ris:⁊ ſtochis.Tales q̊ͥʒ mulieres in hyeme cau/ dã ꝑ cenũ ⁊ lutũ trahũt:⁊ ſic pãnus inficit᷑ ⁊ de ſtruit᷑:⁊ oꝑtet tenere famulũ vł famulã ad pur⸗/ gandam hmõi caudã:qui blaphemant ſepe do minã ſuã:⁊ interdũ ſuſcitant᷑ rixe in domo ſi ſÄme ſit bñ mũdata cauda.Et talis dña eſt cauſa ꝓ famuli vł famłe ꝑdũt tpᷣs dũ occupant᷑ in pur⸗ gatõe caude qð ðberẽt expẽdere i opꝰhoneſtiꝰ⁊ vtiliꝰ. In eſtate ãt colligit pulices cum cauda ⁊ ad domũ poꝛtat. Iteʒ collisicpuluges: imnd⸗ Bermo generant᷑ vᷣmes et tinee coꝛrodẽtes pãnũ.Itẽ ꝑ caudã facit in via puluerẽ:⁊ offendit alios gra⸗ dlientes ꝑ eam:⁊ tale incenſum poꝛrigit mulier vana tanq; clericꝰ dyaboli. Pertalẽ cauda vult mulier aſſimilari vaccis ⁊ alijs beſtijs caudam habẽtibo:⁊ ſerpẽti qui eundo facit viã toꝛtuoſa. Et talis cauda eſt ſella dyaboli.UVñ legit᷑ ꝙ duʒ ſanctus Zeno ſemel iret poſt beatũ Ambꝛoſiuʒ vidit quãdaʒ młierẽ cũ lõga cauda incedentẽ:⁊ cepit ridere. Reqᷣſitꝰaũt a btõ Ambꝛoſio cur ri⸗ ſiſſet:ait. Uidi q̊ſdã demones doꝛmiẽtes ſuper cauda talis młieris:⁊ dũ ipᷣa trãſiret ꝑ viam lu/⸗ toſam eleuauit caudã:⁊ demones in ea doꝛmiẽ tes ceciderunt in lutuʒ.UVñ alij demones ſequẽ⸗ tes illã młierẽ valde riſerũt:⁊ ꝓpterea riſi.San⸗ ctus aũt Ambꝛoſiꝰoꝛauit deum vt videret que ſanctus Zeno viderat:⁊ exauditus a dño eadeʒ vidit.Sicut aũt pauo habet głiam ſuã cauda faciendo rotam:ſic talis mulier in cauda maxi⸗ me głiatur.Et ideo dico vobis o deuote mulie res illud.j. Reg.xij. Nolite declinare poſt vana que nõ ꝓderunt vobis.Sed ſᷣuate decretũ Gre goꝛij octaui in.c.ſtatuimꝰ.ð vita? honeſta.deri. dicens. Mulieres pᷣcioſis veſtibo ⁊ ꝓpꝛij coꝛꝑis longitudinẽ excedentibo amodo nõ vtant᷑:ſj in habitu honeſto ⁊ moderato incedãt:qui nec la⸗ ſciuiã notet:nec iactantiã vanitatis ondat.Et ſic gram dei habebitis in bᷣ ſcło ⁊ głiam in futuro Eodẽ die poſt pꝛandiũ de documẽtis datis militib:magfis ⁊ ſcolanib:aduocatis ⁊ pꝛocu ratoꝛibo:iudicijs ac notarijs:cõſiliarijs ⁊ medi cis. Sermo vigeſimuſnonus. S 2 d veſtrum ne U lum mo tollet a g vobis. Joh. xvj. ⁊ i euãgelio occur rẽtis dñice. Inquit ſapiens Eccli. = xxx. Jocunditas coꝛdis ẽ vita hoĩs ⁊ Statius achileydos li.j.ait. Dant gaudia vi/⸗ res. Eapꝛopter Seneca ĩ li.tragediarũ exhoꝛtat᷑ dicẽs. Dum fata ſinũt viuite leti. Pꝛoperat cur ſa vita citato. Uolucriq; die rota pcipitꝭ voluit᷑ anni.Licet aũt młta ſint que hoiem in hac vita ſine peccato letificare poſſunt:tamẽ nihil eſt qð maius gaudiũ cauſare ĩ noſtris coꝛdib poſſit: qᷓ; bene viuere ⁊ mandata dei obᷣuare.Idcirco Salomon Eccłs.iij.inquit.Cognoui ꝙ nõ eẽt meliꝰqᷓ; letari et facere bene in vita ſua.et Eccłi. xl.dicit᷑. Uinũ ⁊ muſica letificat coꝛ:⁊ ſuꝑvtraq; dilectio ſapientie.Quapꝛopter vt habere valea tis verum gaudium ſapientie:qð in vica eterna nemo auferre poterit a vobis:deliberaui alijs noluem ſtatibus hominum in pꝛeſenti ſermone diuine ſapientie documenta tradere:milicibo vi/ delicer magiſtriſq; ac ſcolaribus:necnõ aduo⸗ catis ⁊ pꝛocuratoꝛibus:iudicibus et notarijs: conſiliarijs quoq; ac medicis. De cõſilijs datis militibus. T XXIX Rimo vobis militibi ſex conſilia trado p Pꝛimũ dicit iuſtificatiõis:vt ſq; nõ ac⸗ cedatis ad bellũ iniuſtũ. Que aũt requi rant᷑ ad hoc vt bellũ ſit iuſtũ ponit Panoꝛmit᷑ in.c.ſicut.el.iij.ð iureiu. Requirunt᷑ aũt qͥnq;.ſ. ꝑſona:res:cã:aimꝰ ⁊ auccoꝛitas. Pꝛimo pꝑſona cui liceat bellare/ſ.ſecularis:non aũt ecclłiaſtica cui nõ licet ſanguinẽ fundere.xxiij.q.viij.c.deri⸗ ci.niſi in neceſſitate ineuitabili. Res.ſ.vt fiat ꝓ rebus recuꝑandis:vſq;q̊ fiat ſatiffactio de omi damno iniuſte ab hoſtib illato.argu.xxiij.q.ij c.j.⁊.q.iij.c.foꝛtitudo.⁊.q.viij.c.ſi nulla. Cauſa ſq; neceſſaria ꝓ defenſiõe.extra de reſti.ſpo.c.oli. ⁊ ꝙ cauſa ſit licita.Et iðo inqͥt Uegetiꝰ lui.ij.de re mili.ꝙ iurare debẽt milites quãdo militie a/ ſcribunt᷑:ſe nõ recuſaturos moꝛtẽ ꝓ defenſione reipublice. Itẽ vt habet᷑ in vſibo feu.in titu.qui. mo. feu. amit.in pᷣn.tenet᷑ vaſallus ſub penaa/ miſſionis feudi cũ dño ſuo bellũ ingredi ⁊ pꝛo eius defenſione pugnare:qð intelligit᷑ ̃ᷣm glo. de bello iuſto. Bona eſt ̊ cauſa bellandi quaʒ ponit Ar.x. Ethi.di.Bellamꝰ vt pacẽ ducamꝰ. Et Tullius in philippicis lib.vij.ait.Que cau⸗ ſa iuſtioꝛ eſt belli gerẽdi qᷓ; ſeruitutis depulſio. Et idẽ in pꝛimo de officijs.c.xxxvij.dicit. Bellũ ita ſuſcipiat᷑ vt nihil aliud niſi pax queſica vide atur.Et idẽ habet᷑ in.c.noli.xxiij.q.j.Sʒ tñ mali milites nollẽt pacẽ:ſʒ ↄtinue vellent eſſe bellum VUnõð cum ſemel quidam ex fratribe nr̃is obui garent qͥ buſdã milicibo:dixerũt eis.Deꝰ det vob pacem:queverba eis moleſtiſſima fuerũt.Pꝛo pter qua ſalutationẽ indignatꝰſuꝑ alios vnus ex eis rũdit.Deus auferat vobis purgatoꝛium De qua rñſione ille interrogatus quid ſignifi/ care vellet rñdit. Sicut vos fame moꝛeremini niſi eſſet purgatoꝛiũ:ꝓpter qð fiunt vo bis mul te elemoſyne:vt oꝛetis ꝓ aiabo defunctoꝛuʒ: ita nos male ſtaremus niſi eẽnt bella. Et ideo pax nobis eſt moleſta. Iſti aũt nõ ſunt boni militeſ ſed illi qͥ ſeruãt illud Ecci.iiij.vbi dicit᷑.Pꝛo iu⸗ ſticia ago niʒare ꝓ aia tua.Auctoꝛ quoq; libꝛi qͥ ðdꝛ Facetꝰ.c.x.ait.Quẽq; decet patriaʒ defendere tꝑe belli.Si em̃ nõ eẽnt milites ꝑua eſſet pacis ⁊ ſecuritatis cõſolatio.Uñ Uegetiꝰ lib.iij.de re mili.ait.Diuitiarũ nõ ẽ ſecura poſſeſſio niſi ar⸗ moꝛũ defenſiõe ſeruet᷑.Et iteruʒ.Quis dubitat artẽ bellicã om̃ibo eẽ potioꝛẽ:ꝑ quã libertas reti net᷑:⁊ dignitas ꝓuincie ꝓpagat᷑:⁊ cõſeruat᷑ impe rium. Quarto ad bellũ iuſtũ reqͥrit᷑ animꝰ rectꝰ vt nõ ex odio vel affectiõe vindicte:vel ꝓpter cu⸗ piditatem bellũ fiat:ſed ad coꝛrectionẽ vel ꝓpter charitatẽ:ſiue iuſticiã ⁊ obedientiã.c.qͥd culpat᷑. ⁊.c.militare.xxiij.q.j.Quinto requirit᷑ auctoꝛi⸗ tas ſuꝑioꝛis.xxiij.q.j.c.qͥd culpat᷑.⁊.q.ij.c.j.Dic em̃ imꝑatoꝛ.C. vt armoꝛũ vſus inſcio pꝛincipe interdictus ſit.l.j.lib.xj. Nulli pꝛoꝛſus nob in⸗ ſcijs atq; incõſultis quoꝛũlibet armoꝛũ mouẽè⸗ doꝛũ copia tribuat᷑.Dicit quoq; Hoſtienſis in — SS= iotRNn Auntum⸗ untifulnt damcumg Nonznöulnn umrovarſifni nnrd Nrh. nnen nin tan nſtc⸗ ſemnichnmd. nlimmti itgonimnlnehnn anltedeſn fuleunt, A No Didicts Gcicſchhuninn Carosgochapt abclofdenen onenronsdedu. asoninent giiclanvs⸗ Cinido 6barent lpus umGnput Alinunirumit⸗ 10el / Guſduenansnul hnonpoenade⸗ Oiciorincumarn Ginrr ciheow Momogeoſoenu Gſenagisanin ſatgr erigvas Onenuch, Ant holi Ghesſan unoola llaſe gor Zodaces f Erbitoßecpenn ſolhugnmrdede fonneraudtenn igletcnceon nitlinnmer frnmmmmn egligintin megpeſtirt Gplepunmi venl dehet dan lßtnn hoftſemanc, Wae. Ho — = fniinn ſalusſibgun dcliingnlinn Simeligtfng, blnie Vnmädia riar Oe mluns dehli mmndnr Bli ſnrocin ngi Gninli Ancſeballum mhnis obul as dode rob imuſuenit o ſugalios s spurguorn msds ſc, famt wornmnn funmwhen rbc 60. nöſuriwan rdat nn n cnr boglhl Eprmizdenler, wgu et ecs enslii dek⸗ goſeſio nion⸗ . Qus dublta gnälbennsfei 1Nruatimg Lentaninen giacxe e miioliſ mni chah Tequimt on irgieſd snnd igotilei Het nnoniſ/ g 1 , ð fſũ ma in ti. de penit᷑.S. quibo.ver.quid de rapia. ꝙ bellum etiam poteſt fieri auctoꝛitate eccleſie: puta ep̃i:pꝛecipue quãdo pugnatur pꝛo fide: vel cõtra eum qui pꝛo peccato moꝛtali excõmu⸗ nicatꝰ nõ vult parere.Qualiter aũt poſſint bel/ la mouere inferioꝛes a pꝛincipe:⁊ qua auctoꝛi⸗ tate ponit Panoꝛmitanus in dicto.c.ſicut.de iureiurando. Ecundũ documentũ dicit᷑ miſeratiõis. 8 Deoebetis em̃ ſeruare cõſiliũ beati Johis boaptiſte qð dedit militib.Luc.iij.dicẽs Neminẽ cõcutiatis:neq; calũniã faciatis:⁊ con tenti eſtote ſtipendijs veſtris. Sed heu qꝛ mul ti reꝑiunt᷑ milites in quibo verificata ẽ ſententia Lucani lib.x.di.Nulla fides pietaſq; viris qͥ ca ſtra ſequunt᷑. Tertiũ documentũ ðꝛ obediti⸗ onis. UVñ dicit Uegetiꝰ lib.ij.de re mili.ꝙ mili⸗ tes qñ aſcribunt᷑ militie iurãt ſe oĩa ſtrenue fa⸗ cturos que pceꝑit imꝑatoꝛ. Jðo dicit᷑ in.l.iij.S in bello. ff. de re muli. ꝙ traſgrediẽs mãdata ſui imꝑatoꝛis debet capite puniri.Nõ debet tñ ali⸗ quis obedire in his que ſunt contra animõ.xj. Uartũ documentũ dicit᷑ aggreſſiõis.De q bent em̃ milites audacter?⁊ animoſe ag gredi pugnã:qꝛ inqᷣt Saluſtiꝰ in cathi linario. Sempꝑ in bello his maximũ eſt ꝑiculũ qui maxime timẽt. Audacia vo ꝓ muro habet᷑: 2 Qirgiliꝰ. ij. Eney. aiit. Vna ſalus victis nullã ſperare ſalutẽ. Jõ Gual fredus in poetria dicit.c.xxx. . Si timoꝛ incuruet mentẽ ſimulatio vultum Erigat:⁊ clipeo vultꝰ ſuccurre timoꝛi UVt ſi mens timeat:facies velit ipᷣa timeri Imo magis ſperare velis:monſtreſq; ferocem Eſſe magis animũ:ſi coꝛpꝰ debile mens ſit Foꝛtis:⁊ exiguas vires ſupplere memento Spe gaudij.Ait em̃ Gualteriꝰ de caſtilione li⸗ bꝛo.iiij. Spes ſane reſuſcitat egrũ agmẽ ⁊ ĩ vul tu viccoꝛia viſa ſedere.Uirgiliꝰ q̊q; in. x. Eney. inquit. Kudaces foꝛtuna iuuat timidoſq; repel Lit.Et iðᷣo pᷣceperat deꝰ Deudj.xx. ꝙ qñ populꝰ iſrael pugnare debebat:duces tribuũ pꝛius ex⸗ clamarent audiente exercitu. Quis ẽ hõ foꝛmi⸗ doloſus ⁊ coꝛde pauido:vadat ⁊ reuertat᷑ in do mũ ſu:ne pauere faciat coꝛda fratrũ ſuoꝛũ ſiẽ ipe timoꝛe ꝑterritus ẽ.hec ibi. Scðm aũt cano⸗ nes illi qͥ fugiũt a bello efficiunt᷑ infames.c.ifa⸗ mes.v.q.j.⁊ ſᷣm leges tanqᷓ; rei leſe maieſtatis capite puniunĩ᷑.l.ome delictũ.S.qui in acie.ff.ðᷣ re mili.Debetis q̊ o milites ſeruare illð Ecci.iiij Uſq; ad moꝛtẽ certa ꝓ iuſticia. * Uintũ documentũ ðꝛ moꝛigerationis. ꝗq Debetis em̃ eſſe moꝛigerati in oib:ma xxulme in domib in quib hoſpitamini:⁊ eſſe hoſpitibo veſtris fideles.Cũ em fides etiaʒx hoſti ſe eruanda ſit.c.noli.xxiij.q.j.multo magis amicis. Hoc documentuʒ ponit Uegete de re CCXLIIII mili.lib.iij.di.Miles cui belloꝛũ cõmittenda ẽ foꝛtuna moꝛibo debet excellere. Honeſtas eniʒ ido neũ miũluẽ ſacit. Sextũ documentũ ðꝛ di ⸗/ miſſionis.ſ.voluptatũ.Dicit em̃ pᷣdicꝰ auctoꝛ vbi S.ꝙ miles debet eſſe auſterꝰ:delitiaꝝ igna⸗ rus:ꝑuo contentꝰ:atq; in laboꝛũ maloꝛũ tole⸗ rantia enutritꝰ. Ait em auctoꝛ libꝛi qui dict᷑ fa cetus.c.x.Nil valet ĩ bello qͥ viuit delicioſe. Nec ſine duricia bellica palma dat᷑.vnde Paulꝰ in⸗ quit.j.ad Coꝝ.ix.Om̃is qͥ in agone cõtẽdit ab omibus ſe abſtinet ⁊c̃.Et ideo Deud.xx. Pꝛece pit deus vt qñ incipiendũ erat belluʒ pꝛincipes populi exclamarent in exercitu:⁊ mandarent ꝙ; illi qui deſponſauerant vxoꝛem reuerterent᷑ ad domum ſuam. ?2 Ed heu quia multi milites nr̃i temꝑis 8 pugnãt cũ ebꝛietatibo:vacãt ocio:luxu⸗ rieq; ſpurcicias ſequunt᷑.Cunq; ad cer tamen accedunt:ſomerij eoꝛũ nõ ferro:ſʒ vino: nõ lanceis ſed caſeis:nõ enſib ſed vtrib:nõ ha ſtis ſed verubo onerant᷑ quaſi vadãt ad conui/ uiũ:nõ ad bellum. Qlipeos habent optime de⸗ auratos ſcutũq; depictũ ⁊ gẽmis oꝛnatũ.Cuʒ tamẽ vt quidã Philo.inquit.õ picturavł au rum:aut lapides pᷣcioſi:ſed ſcutũ diuulſuʒ:fra⸗ ctaq; galea:⁊ diruptus gladiꝰ ac facies vulne⸗ rata cedat militibo ad oꝛnatũ.Et ideo Berñ.in ſermõe ad milites templi ait. Operitis equos ſe ricis pendulos neſcio quos pãniculos loꝛicis ſuꝑinduitis. Depingitis haſtas clipeos ⁊ ſel 4 las frena ⁊ calcaria auro ⁊ argento circũoꝛnatꝭ et cũ tanta pompa ad moꝛtẽ ꝓperatis.Milita ria nõ ſunt hec inſignia:ſed muliebꝛia potiꝰ oꝛ namenta.unqͥd foꝛte hoſtilis mucro reuere⸗ bitur aurũ:gẽmis parcet:vel ſerica penetrare ñ poterit.hec iũlle.Quãuis ergo militare nõ ſit pec catum.xxiij.q.j.c.militare.tamẽ illi milites qͥ ho diernis tempoꝛibo cum tantis facinoꝛibo mili⸗ tiam exercent:nõ debent ad penitentiam admit ti niſi tali militie renunciẽt.c.falſas.de peniten. diſt.v. Econtra vero boni milites placent deo. Unde Augꝰ.ad Bonifaciũ.⁊ ponitur.xxiij.q.j c.noli ait.oli exiſtimare neminem deo placere qui armis bellicis miniſtrat. In his enim fuit ſanctus Dauid. Cui dñs tam magnuʒ teſtimo nium perhibuit.In his etiam plurimi illiꝰtem poꝛis iuſti fuerunt vt Machabeus Judas et fratres eius. In his erat ille Centurio de quo ĩ quit dñs.Nõ inueni tantã fidem in iſrael. Hoc ergo pꝛimũ cogita quãdo armaris ad pugnaʒ: quia virtus tua etiam ipᷣa coꝛꝑalis: donuʒ dei eſt. Si em̃ cogitaueris hoc eſſe de dono deinõ 5 . . facies contra dñm.hec ille. De conſilijs datis magiſttis. A FEcundo vobis magiſtris quattuoꝛ 8 documenta trado. Pꝛimum quo⸗ rum dicitur moꝛigerationis.De quo iml magliſtros. .de pꝛofeſ, ? medi. li.x. dicitur. Magiſtros ſtudioꝛum doctoꝛeſq; excellere opoꝛtet moꝛibus pꝛimum: deinde fa⸗ cundia. Qui ergo docere vult non repente nec temere pꝛoſiliatad hoc munus. Sed iudicio oꝛdinis ꝓbatꝰ: decretum curialium mereatur optioꝝ cõſpirãte ↄſenſu.hecibi. Scom docu mentũ ðꝛ cognitiõis.Debetʒ em̃ vos pᷣus bñ di ſcere qᷓ vultis alijs legere.Ut nãq; inqt Areſto. vj. Ethi.Docilis oĩs ſcia videt᷑ ee:ſi ex pcognitis fiat.Et iõ repᷣhendẽdi ſũt illi qͥ cũ ſint ignoꝛãtes pᷣſumũt alios iſtruere de his q̃ ipᷣi neſciũt.Et ve rificat᷑ in eis ilud Saluatoꝛis dictũ Mat.xv. Si ceꝰceco ducatũ pᷣſtet:ãbo ĩ foueã cadũt.c.cũ ſit. de eta. ⁊ q̃ᷓ.vᷣa ẽ em̃ ſgia Outaͤi i.ij.de triſtib⸗ qͥ ait. Qðq; paꝝ notũ nemo docere põt.⁊ Uege tiꝰi.j.li.de re militari dicit.Quẽ iuenies qͥ poſſit docere qð ipᷣe nõ didicit. Abſurdũ eſt g̊ ꝙ qͥs ve lit eẽ alioꝝ magtr᷑:qͥ nũqᷓ; bonꝰfuit diſcipulłꝰ.c.ſi clericatus.xxvj.q.jſ. Tertiũ documẽtũ ðꝛ coꝛre ctiõis.Debet em̃ diligẽter diſcipłos vios erran tes coꝛrigere.ANit em̃ Cato.ij.c.ſui li. Cũ moneaſ aliquẽ necſe velit ipᷣe moueri.Si tibi ſit charus noli deſiſtere ceptis. Sʒ vt coꝛrectio vꝛa ſit fru⸗ ctuoſa:debet ſᷣuare dictũ pᷣdici Catonis vbi.. q ait. Que culpare ſoles ea tu ne fecerꝭ ipᷣe Tur⸗ peẽ doctoꝛi cum culpa redarguit ipᷣm. Hec aũt coꝛrectio dʒ fieri cuʒ hũ anitate.Ait em̃ Ambꝛo.ĩ li.de officijs. Neq; monitio aſꝑa ſit neq; obiur⸗ gatio ↄtumelioſa.Dicit᷑ q̊ʒ i.l.ſʒ ⁊ ſi quecũq;.iĩ fi. ff. ad legẽ aqͥ.ꝙ leuis dũtaxat caſtigatio cõceſſa eſt docæti.⁊.l..p̃ceptoꝛ.eodẽ titu.ſcriptũ ẽ. Pꝛe⸗ ceptoꝭ nimia ſeuicia culpe ãnũerat᷑ ⁊ ĩ.l.itẽ qrit. S.idẽ iulianꝰ.ff. ð actio.em.ðꝛ. Magiſtriſ leuis caſtigatio ẽ ↄ ceſſa.De vtilitate ãt huiꝰcoꝛrectio⸗ nis ait Salomon Pꝛouer.xxij. Stulticiã alli⸗ gatã ĩ coꝛde pueri vᷣga diſcipline effugabit.De⸗ bẽt q̊ʒ magr̃i ſuare documẽtũ Hiero.ad iſter tianũ di.agr diſcipulũ coꝛrigat quẽ ardẽtio ris cernit ingenij. Nã medicꝰſi ceſſauerit curare ðᷣſpat. Quartũ documẽtũ ðꝛ iſtructõis Debet em iſtruere vꝛos diſcipulos doctrina vtili:⁊ nõ vana ⁊ ifructuoſa. UVñn ſicut grãmatice ac rheto rice pᷣceptoꝛes legũt oꝛones ⁊ eplas Lullij: ita ðᷣbẽt aliqñ legere eplas Hieronymi ⁊ alia ðuo ta oꝑa.lec dñt legere tractatꝰvanos⁊ laſciuos amoꝝ ⁊ hmõi:ꝓ qbo oꝑtebit eos poſtea penite re.Ait eĩ Juuenał li.iij.ſatira.j. Penituit młtoſ vane ſteriliſq; cathedre.Et iõ ſcolareſ ñ ð bẽt ad tales pᷣ ceptoꝛes accedere. Inqͥt nãq; Seneca li. vj.eplłaꝝ.epła.iij.Magna demẽtia ẽ ſuꝑuacua diſcere in tanta tꝑis egeſtate. Lales doctoꝛes qᷣ ſenm in curioſis ⁊ arduis fantaſmatiboverſant᷑ oſtendũt ꝙ nõ ſine aliquali ſtulticia ſunt. Dicit em Seneca in li.de tranquillitate animi.Nullũ magnũ ingeniũ ſine mixtura demẽtie fuit.Et in his vificat᷑ illud Hiere.lj. Stultꝰfactus eſt ois hõ a ſcia. Hec aũt ſcia eſt eis nociua. Nã Eccłs j. dict. In multa ſapia multa indignatio:⁊ qui dehoneſtãda.De medico aũt pᷣcipi Ecci.x vbi ðꝛ. Honoꝛa medicũ:ꝓpter neceſſitatẽ illum XxxXX addit ſciam: addit ⁊ laboꝛẽ.De tali ſca ait apłls j.ad Coꝛ.viij. Scientia inflat.Dimiſſa ergo hac ſuperba ſcia docete diſcipulosvꝛos neceſſaria ? vtilia. Hec em̃ eſt doctrina dei qui inquit Eſa. xlviij. Ego dñs docens te vtilia.ſcʒ ad ſalutem. Hec ſapientia eſt que mũdũ in bono ſtatu con ſeruat. Sap.vj.Multitudo ſapientũ ſanitas ẽ oꝛbis terrarũ.ales autẽ doctoꝛes ⁊ magiſtri multũ merentur. Unde ſicut de parentibo inqᷣt Hierony.ad Saluiniã de moꝛte Nembꝛidij: ꝙ nõ eſt parui apud deũ meriti bene filios edu care. Ita nos dicere poſſumus idem de magi⸗ ſtris bene diſcipulos inſtruẽtibus qui magnãa in celo obtinebunt gloꝛiam. Dañ.xij.Qui docti fuerint fulgebunt ſicut ſplendoꝛ firmamẽti:?⁊ q ad iuſticiã erudiunt multos:quaſi ſtelle in ꝑpe tuas eternitates. Quod etiã affirmat ſaluatoꝛ Matth.v.di. Qui fecerit⁊ docuerit:hic magnꝰ vocabit᷑ in regno celoꝛum. E Jaüt querat᷑ que ſciẽtia ſit dignioꝛ: me⸗ 8 icinalis an legalis.rñdet Augꝰ.de an chona ĩ lib.de ptãte eccłiaſtica:q habẽc ſe ſic̃ excedẽtia ⁊ exceſſa. Uerũ quia hec queſtio eſt odibilis in determinãdo:nec vſq; nũc bñ de ciſa:iuxta illud Oꝛatij in poetria.Et adhuc ſub iudice lis ẽ. VUnñ multis diſputatiõibo contende runt inuicẽ ſub duce Mediolani iuriſte cũ me dicis. Ipᷣi em̃ iuriſte elegerãt patrẽ meum dñm Laurentiũ ꝓ ſuo aduocato. Medici vᷣo fratrẽ eius.ſ.magiſtrũ Mattctheũ de buſti. Quoꝛum vterqʒ multis argumẽtatiõib ꝓbare nitebant᷑ excellentiã ſue ſcieẽtie.Et ꝙ ꝓfeſſoꝛes eiꝰ debent pᷣcedere pꝛofeſſoꝛes alteriꝰ.Et tñ nihil derermi⸗ natum fuit.Niſi ꝙ quidã baſſianꝰ hiſtrio ioco ſus:interrogatus a dicto pncipe quid ſibi vide retur:reſpondit ꝙ iuriſte debebant pꝛeced ere ⁊ medici eos ſequi.Quia latro ſemꝑ pᷣcedit queʒ carnifex ſequit᷑. Ideo ꝓ nũc ſoluʒ dico ꝙ vtraq; ſcia eſt a deo.De medicina em̃ ðꝛ Ecci.xxxviij. Altiſſimꝰ de terra creauit medicinam:⁊ vir pꝛu dens nõ abhoꝛrebit eã.de legiſtis aũt inqͥt deꝰ Pꝛouer. viij. Per me legũ ↄditoꝛes iuſta decer nunt. Itẽ vtraq; ſcia ẽ valde neceſſania hoĩbus Medicina ad ſanationẽ coꝛpoꝛũ:iura ad pacic ficũ victũ hominũ:vt ðꝛ in.S.facte ſunt leges.iij di. Et vtriuſq; peritꝰ multũ debet ab hoibg bo⸗ noꝛari.De ſcia em̃ ciuili ſcptũ ẽ in.l.j.S.pinde.ff de vari. ⁊ extra.co.Eſt qͥdẽ res ſanctiſſima iuris ciuilis ſapia q̃ pᷣcio numario nõ ẽ extimãda:nec „ . em̃ creauit altiſſimꝰ:⁊ a deo ẽ oĩis medela Debẽt g̊ medici ⁊ legiſte puare illð apłi ad Ro.xij. Po noꝛe ĩuicẽ pᷣueniẽtes.Et nõ alt᷑ alteꝝ ↄtẽnereꝛ ir De documẽt dat ſcolaribb. D (ridere. Rimũ documẽtũ qð vob ſcolaribo tra⸗ do ðꝛ affectõis.ſ.ad addiſcẽdũ. Ut eijn ðꝛ in.l.apud iulianuʒ.ff.de fidecõ.liber. KEcci.xxxviij 2— lamulul ninlnimu. leditolitanmunn cumminmot clitotolnidis⸗ rbobncitpven Cunnplaͤtülr,e Ctonsaftucn ſnocreörtenen iscg vomaman Calesongitis Nſopherdatci GMo⸗ i n Krikofmiutne Tlocoproftde⸗ aneybonii bgvothan Nan hirg cr Gnt Docleunmas Ggronſicinfoma PlbeiaGianag (Arufruavoſus 1 dolnina. UI Fennlis aſiän cu ſoinisgenn crpus intrarit Mumxr babck i mMacdofla⸗en Mmi degia. . bdendiat com Mntainurolra tfuri Pbiſi ider Pmlapbidireni Upoſnencorpe Mi. Glzari nnobisinnegöͤer luhm dapolüſfſicsl incolämnigtis linggutench Cüenori d digori Krarmm dnc (ocend? nnhlaggumf ie . Ndenſe n honne Plenüſede Chtes: depannthhg ote ſnnc übcneflien Mnti-Oe uaſ ſteleugn achrmar ſclin erbien aſtdigien mnor l ulatun tit adert onerſgnihid oema Srhuſ ucnidenn ſeſas eN aſſand ind ae ndinan cochentpe! wſanezudr , ſolnz dog m Stn duN lhooirif Nimms ludell ſanu hio⸗ nüunad hac ceſuntlegesin cab boich ho/ nlipne mmlimatunt dicgtimnücun — neceſtniln is mue liad Roni falen /n 5 7 wbſoln, diſcet/ Foliũ Cupiditas diſcendi eſt optima rõviuendi. Ubi em̃ nõ ẽ ſciẽtia nõ ẽ bonũ. Pꝛouer.xvij.Et nihil babʒ rõnalis creatura quo a ceteris animalibꝰ differat:qᷓ; vſum rõnis quo ſeit diſcernere inter verũ ⁊ falſum:⁊ int᷑ bonũ ac malũ facere diffe⸗/ rentiã. Iſte aũt rõnis vſus ſine dirigẽte ⁊ ilu⸗ ſtrante ſcientia recte haberi nõ põt.Et ideo ſcien tia que ẽ donũ ſpũſſancti:vt ptʒ Eſa.xj.qua ve⸗ lut lucerna lucidiſſima in obſe lterubeis hbuiꝰ tetri ſeculi radiamur.que eciã eſt ſcutũ contra te la diaboli:⁊ armatura eccłie cõtra hereſes:⁊ fu⸗ ga ac exterminatio ignoꝛatie.et tutela cõtra an⸗ tiqui hoſtis inſidias:eſt oibo neceſſaria ad recte ambulandũ ⁊ ꝑueniendũ ad patriã. Qð ꝓbat᷑ qu adruplici rõne.ſ.ꝑfeccionis:illuſtratiõis:ap petitionis:⁊ fructificatiõis.Fundamentũ pᷣme rõnis que ðꝛ ꝑfectionis:pon it ph̊s.ij.Dech. dicẽs:ꝙ humana natura ẽ multipłr ancilla: et multis anguſtijs oppꝛeſſa.Et iõ inuẽta eſt ars vt ſu ꝓpleat defectũ nature.vj. Polici. Que ars eſt habitꝰ qͥdã cũ rõne factiuꝰ:vt habet᷑.vj.ethi. Et ideo imitant᷑ naturã ⁊ rõnẽ q;tũ põt.ij.Phi. ⁊.l.adoptio.ff.de adop. Pꝛopterea diffinit᷑ na⸗ tura a pho in.ij. Phiſi.ꝙ eſt pncipiũ motꝰ ⁊ qͥe tis eiꝰin quo ẽ pꝛuno ⁊ ꝑ ſe:⁊ nõ ꝑ accidẽs.Qua ſi dicat. Ut ꝑfeoe quieſcat natura:mouet᷑ ad ar tem. Et ideo Seneca dic̃ ad Lucillũ ſcribens. Dociles natura nos edidit.Et Hiero.in ꝓlogo biblie comꝑat naturale ingeniũ molli cere q̃ i⸗ diget artifice infoꝛmãte.Et Lulliꝰ in tuſcuł. q̃ ſti. lib.ij.ait. Sicut ager q;tũcũ q; fertilis abſq; cultura fructuoſus eẽ ñ pᷣt:ita ſine diſciplia ani mus ⁊ doctrina.Et Ouidiꝰ in.v.de triſtibo in⸗ quit.ertilis aſſiduo ſi nõ renouet᷑ aratro Nõ niſi cũ ſpinis germẽ habebit ager. Quia g ania cũ coꝛpus intrat ẽ tanq; tabula raſa ꝑfectibilis ꝑ ſciam:vt habet᷑.iij.de aĩa.Et intellectꝰ eſt i po⸗ tentia ad om̃ia:⁊ nõ reducit᷑ ad actũ eoꝛum niſi ꝑſciam.ij.de aĩa.Que quidẽ ſciẽtia ẽ ꝑfectio aĩe: vt ibidem dicit cõmentatoꝛ Auerrois.⁊ om̃e im perfectũ naturalr aꝓpectit ſuã ꝑfectionẽ.v.e⸗ tha.⁊.ij. Phiſi.ideo qͥlibet affeccat ſciam. lam vt multi ph̊i dixerũt ⁊ etiã mgr ſenten.in.ij.di.j. Zia poſita ẽ in coꝛꝑe vt ſciẽtijs ꝑficiat᷑.ergo patʒ ꝓoſitũ. Scða rõ ðꝛ illuſtratiõis Ambulatib⸗ em̃ nobis in regiõe vmbꝛe moꝛtis neceſſaria eſt illuſtratio quedã.Et h̊ eſt ꝓpter multa ꝑicula ⁊ demonũ inſidias.Et in figurã huiꝰ deus edu⸗ cens ꝓpłm iſrael de egypto pᷣcedebat eũ in nocte in colũna ignis.Exoð.xiij. Hec aũt illuſtratio ẽ ſcia ↄtra tenebꝛoſitatẽ ignoꝛãtie que ẽ mater cũ⸗ ctoꝛũ erroꝛũ vt dicit conciliũ toletanũ in.c.j.xxx vilij.di. Ergo. ⁊c. E — Ertia ratio ðꝛ appetitiõis. Deus em̃ nõ tdeliſſet hoĩ naturalẽ appetitũ:niſi eẽt re ducendꝰ ad actũ.uia ipᷣe deus ⁊ natu ra nihil agunt fruſtra.j.de celo ?⁊ mundo.iij.de gia.⁊.j. Phiſi.Sed vt ait Phs.j.Metha.Om nes hoĩes naturaliter ſcire deſiderant. Qð etiaz dicit Lullius in tuſcul.queſti.? Lactantiꝰ in.p. diuina.inſtꝭ.Eideo iuriſcõſultus in di.ł apud iulianũ.ff.de fideicõ.liber.dicit. Si pedẽ in fo⸗ uea haberẽ adhuc addiſcere qͥd vellẽ.Et ratio ẽ quia om̃es res naturalr hñt inclinationẽ ad ꝓ pꝛiã oꝑationẽ in qua etiã delectant᷑:vt aues ad volãdũ:piſces ad natandũ:⁊ calidũ ad calefaci endũ ⁊c̃. Sʒ ꝓpꝛia hois oꝑatio eſt intelligere vt ait Phᷣus in.iij.de aia.⁊.j.ethi.?⁊ Tullius in.j. de offi.?⁊ Quitilianꝰ in.j.de oꝛatoꝛia inſtꝭ.In q̊ differt ab alijs aĩialibo. Sine ſcia em homo ap⸗ pellat᷑ animal bꝛutũ:dicente Dauid ps.xlviij. Homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit.i.intelli⸗ gere neglexit.Comꝑatus ẽ iumẽtis inſipientib⸗ ⁊ ſimilis factꝰ eſt illis.Et idem ps.inquit.ſNoli te fieri ſicut equꝰ ⁊ mulus qͥb nõ eſt intellectꝰ. Et Augꝰ.ad here.ait.Quid em̃ hõ ſine litteris reputat᷑. Nunquid nõ bos vel aſinus:nõ equꝰ vel mulus quibo nõ ẽ intellectꝰ. Vñ interro ga⸗ tus Solon achenienſis quid eſſet diues ſine lic teris reſpõdit.Ouis aureo vellere.? Diogenes videns diuitem litterarũ ignarũ ſedenteʒ ſuper lapidem dixit.Lapis ſuꝑ lapidem ſedet. Qui⸗ dam aũt alius philoſophus dixiſſe fert᷑ ꝙ tan⸗ tu m diſtant docti ab indoctis qᷓ;tũ hoĩes a be⸗ ſtijs.Et Diogenes cum aſcẽdiſſet in locũ eminẽ tem ⁊ damaſſet.Uenite homies.multcis detur⸗ ba irruẽtibo dixit. Nõ vos vocaui ſed homines Nõ em̃ vos hoiĩes eſtis qui nõ datis oꝑam ſci⸗ entie.De hoc appetitu ſciendi loquit᷑ Hiero. in pꝛologo B iblie di. Legimus in hiſtoꝛijs vete⸗ ribus quoſdã luſtraſſe pꝛouincias:trãſiſſe mõ tes ⁊ nouos adijſſe populos vt eos quos ex li⸗ bꝛis nouerant palam coꝛamq; viderent.Et ibi loquitur de Pictagoꝛa ⁊ Platone ⁊ de Apol/ lonio magno philoſopho:ac de alijs multis qͥ pꝛedicta fecerunt diſcendi cauſa:licet in patria ſua eſſent alioꝛum pꝛeceptoꝛes⁊ magiſtri.De h̊ etiam aꝓpetitu loquitur Lactantius in pꝛinci⸗ pio pꝛimi libꝛi diuinarũ inſtitu.di. Magno et excellenti ingenio viri cum ſe doctrine penitus dediſſent:quicquid laboꝛis poterat impendi: cõtemptis om̃ibus publicis ⁊ pꝛiuatis actio ⸗ nibus:ad acquirende veritatis ſtudium ſe con tulerunt:exiſtimantes multo eſſe pꝛeclarius hu manarum diuinarumq; rerum inueſtigare ac ſcire rationem: qᷓ; ſtruendis opibus aut cu⸗ mulandis honoꝛibus inherere.hec ille.UVt au⸗ tem appetitus iſte compleri poſſit opoꝛtet diſce re cupientem intento eſſe animo ad ſtudium: vt inquit Tullius in tuſcula.queſtio.libꝛo.iłſᷣłj. Et ideo Eccleſiaſtes.vj.dicitur.Si indinaue⸗ ris tuam excipies docrinam.⁊ ſi dilexeris audi re ſapiens eris. H Uarta rõ ðꝛ fructificatiõis. Innũere em̃ q ſũt ſcie vtilitateſ.Facit em̃ hoĩeʒ honeſtũ 2 vᷣtuoſũ.Un ij.ð officijs inqᷣt Lulleꝰ. Pꝛimꝰ honeſtat locus qͥ in veri cognitiõe cõſi⸗ ſtit:maxime natura attingit hũana. Ite eſt bo⸗ num qðs nobis auferri nõ põt:ſe hoiem ſeqtur quocũq; ꝑrexerit:dicente Boetio in.j.de ↄſola. Has ſaltẽ nullus potuit ꝑuincere terroꝛ.Neno ſtrum comites ꝓſequerent᷑ iter. Unde vt refert Ualeriꝰmaximꝰ.⁊ Lulliꝰin paradoxis li.j.Bi⸗ as pbłs q fuit vnꝰex ſepcẽ ſapientib grecie:cum capta ab hoſtib patria ſua alij cõpatriote eiꝰfu ietes pᷣcioſa que habebãt aſpoꝛtarẽt:⁊ ipᷣm ad r⸗ faciendũ inuitarent:ille rndit.Oia mea me⸗ cum poꝛto. Nihil em̃ ſuũ reputabat niſi ſcias ⁊ vᷣtutes.Et ideo Sene.ad Lucil.ſcribit. Lauda hoiem in eo qð ab eo nũqᷓ; eripi pot:⁊ qð eſt ꝓ⸗ pꝛiũ hoĩs inqntũ hõ. Hoc aũt eſt animꝰbñ iſti⸗ tutus ⁊ rõ ꝑfecta. Scia qͥʒ eſt illa ꝑ quã deo aſſi milamur Geñ.iij.Erxitis ſicut dij ſciẽtes bonuʒ 2 malũ.⁊ Lulliꝰin li.d hil eſt ꝑ qdᷣ magis dijs imoꝛtalibo aſſimilemur qᷓ; ꝑ ipᷣm ſcire. Pꝛopter ipᷣam aũt ſciẽtiam a deo amamur. vñ ph̊s.x.Etchi.dic̃ ꝙ deꝰ valde curat de his qui diligũt itellectũ tanq; de ſuis amioeis O ſcia pamãda. Zu es illa de qua Zreſt. loqns ait.x. Ethi.ꝙ homo ꝑ ſcire ⁊ itelligere coniungit deo ⁊ ſubſtantijs ſeparatis.Et ioõ nõ eſt miru ſi om̃es que effectãt. Unũqðq; em̃ naturalr deſi derat ↄiungi ſuo pncipio:dicente Maximiano poeta. Ortus cũcta ſuos repetũt.et Boetio iĩli. llij.de cõſo. Repetunt eios cũcta recurſus:re dituq; ſuo ſingula gaudẽt.Nec vlli manet ſtabi lis oꝛdo:niſi fini iunxerit oꝛtũ.Ovtiliſſima ſcia tu es finis ꝓpt̃ quẽ creati ſumꝰ.Nã vtiqͥt Aug. in li.Enchi.et mgf i.ij.di.j.Fecit deꝰrõnalẽ crea turãvt ſũmũ bonũ intelligeret:icelligendo ama ret:amãaãdo poſſideret:poſſidendo frueret᷑. Ec iõ cum oia deſiderẽt ꝑtingere ad finẽ ſuũ.ij.⁊.viij. hiſi.Nõ eſt mirandũ ſi ad oibo appeteris. Ui emꝰem̃ nunc ꝑ ſpeculũ in enigmate.tunc facie ad faciẽ.j.ad Coꝛ.xiij.Id eſt ꝑ te hic habemꝰ ali⸗ qualẽ de deo cognitionẽ:ſʒ in celo habebimꝰda ram noticiã. O ſcia deſiderabilis:tu es illa que facis homines nobiliſſimos.l.ꝓuidendũ.C. de poſtu. Un ſtoici dicebãt oẽs ſapiẽtes et doctos lberos eſſe.et Zulliꝰin paradoxis inqͥt. Nullꝰ vir doctus ſᷣuus aut ignobilis eſſe põt:niſi foꝛ⸗ te volutabꝛo vicioꝛũ fuerit infectꝰ.Et in.j.libꝛo de anima AKreſt. ponit ſcientiaʒ eſſe de numero bonoꝝ honoꝛabiliũ.Et in.j. Politi.idẽ pbᷣs in quit:qꝙ; hoiĩes ratione ⁊ intellectu vigentes natu raliter ſunt domini ⁊ rectoꝛes alioꝛũ.Et ideo in pmo de officijs inquit Tullius.Omnes trahi⸗ mer ⁊ duamur cognitionis ſcientieq; cupidita te in qua excellere pulchꝛũ putamus. Refert q̊ʒ Aulus gelius ꝙ dum Kreſt. Alexandri magni pꝛeceptoꝛ libꝛos de phiſico auditu publicaret: recepit ab ipſo Alexandro epiſtolã in hec verba pꝛoꝛumpentem. Egre fero ꝙ ea que a te hauſi ? didici in publicum pꝛofitearis.Ego em̃ nõ tam de natura deoꝛũ inqt. Ni⸗ cpio ? delectoꝛ opibo ?⁊ potẽtia alios excelleree qᷓ;tũ litteris ⁊ doctrina pᷣſtare.hec ille. Pꝛopter qð paucos videmꝰq in litterario cõflictu alijs cedere velint. Sed vnuſqᷣſq; etſi nõ in exiſtentia ſaltem in apparẽtia alios excellere ſ. atagit: atq alijs doctioꝛ apparere.Unñ Martialis ait. Di⸗ uitias ⁊ opes frequens donabit amicus. Qui velit ingenio cedere rarus erit. Salomon auteʒ Saßp.vij.de ſapientia inquit. Pꝛepoſui illaʒ re⸗ gnis ⁊ ſedibus ⁊ diuitias nihil eſie dixi in cõpa ratione illiꝰ:nec comꝑaui illi lapidẽ pᷣcioſum: qm om̃e aurũ in comꝑatione illius arena ẽ exi⸗ gua:⁊ tanqᷓ; lutũ extimabit᷑ argentũ in conſpe⸗ cu eius.Et Pꝛouerb.j.etiã ait.Doctrinã magꝭ qᷓ; aurii eligite. Melioꝛ ẽ em̃ ſapietia cũctis opi bus:⁊ omia que deſiderant᷑ buic nõ valẽt com parari.Pꝛopter qð inqͥt Tullius in.ij.de offi. Optima hereditas a parẽtibus liberis tradit᷑:⁊ om̃i patrimonio pᷣſtatioꝛ dignitas virtu.Cũ ergo omia bonũ appetant:vt a phᷣo diat᷑.j.ethi. j.· Rheto.iij. Copi.⁊.iiij. Metha. Ideo cũ ſaen tia ſit tam bona ⁊ vtilis ab om̃ibs deſideratur. Ut em̃ inqͥt btũs Thom.ij.ij.q.clxxxviij.arti.v. Studlia litcerarũ dirigũt ⁊ coadiuuãt hoieꝭ ad contẽplandũ diuina:illuminãdo intellectũ Itẽ auſferũt ea que poſſunt nos impedire a ſtatu ſa lutis:fugando erroꝛes. Itẽ cõ ferũt ad euitsdã camis laſciuiã. Unde Hiero.ad Ruſticum ait. Manc de manu tua ⁊ oclis tuis recedat liber. Ama ſeientiã ſcripturarũ ⁊ carnis vicia nõ ama bis. Itẽ pꝛoſunt ad auferendã cupiditatẽ diui tiarũ atq; auariciã. AKit em̃ Saluſtiꝰ in cathuli⸗ nario. Auaricia pecunie ſtudiũ habet:qua ne⸗ mo ſapiẽs cõcupiſat.hec ille.Ad adipiſcendam ergo ſcientiã omes anbelate.Kit em̃ Lactatiꝰin j.diuinaꝝ inſti.Nullꝰ ẽ aĩe ſuauioꝛ cb qᷓ; pfe⸗ cca cognitio veritatis.Et ph̊s.x.ethi.inqᷣt Phia habet admirabiles deleccatiões.Et in.ij. Poli. dic:ꝙ qͥ vult delectari ſine triſticia ad phiam re currat. Uñ Fran.petc᷑.in ſuis triũphis dicebat. Alis delectationẽ qᷓ; diſcere nõ reꝑio. Et Tul⸗ liꝰ in.ij.de offi.de phᷣia loquẽs ait. Siue dele/ ctatio qrit᷑ animi:reqeſq; curaꝝ:bec ars ẽꝑ quã cas res aſſeqmur. Maximũ em̃ ſolatiũ ⁊ leni⸗ mẽ in aduerſis ↄferũt ſtudia lr̃aꝝ.Et Boe.i.ilij. de conſo.dicit: ph̊ia ẽ ſummũ laſſoꝛũ anioꝛũ ſolamen. Et in.j.lib.eiuſdẽ oꝑis canit.Glia feli⸗ cis olim viridiſq; iuuente.Solant᷑ meſti nunc mea fata ſenis ⁊c.Et Tulliꝰ ad Luaum luceiũ ſcribit. Quod em̃ mihi poterat eſſe pꝛofugium ſpoliato foꝛenſibus ⁊ domeſticis oꝛnamentis niſi litrere quibus aſſidue vtoꝛ.Et idem in epla ad Ballum. Unũ eſt inquit refugiuʒ doctrina ⁊ littere quibus ſemꝑ vſi ſumus.Que ſecũdis in rebus delectationem modo habere videban tur. Nũc vo etiã ſalutẽ.Et ideo oẽs rogemꝰdeũ cum ps.dicẽtes. Bonitatem ⁊ diſaplinam? ſei entis doce me. Ut em̃ ſapiẽtiſſimꝰ Plato dicere . 4 evar ſhie 6 2 doſcrod an lin nni doa godellnen⸗ gullcnnhe gidegſcnttei ſt Sonoloſeue 4 Cennktinigorn ſorröcnnrotdas mnlaultcn Owroos na 14 Hrüdon naprhbs⸗ Colasdlern Unrtſuuluelue Cedreki pokel niinuhlugvn Cumnceu cnuama Cuni dom Stnglan Ghninugopboi⸗ unſoeuegaGen Ndcttes koitd an ſoftsusnpoe Ucfecluladelnnar pllar meoꝛlütdel fininigeſt toff altundometüf ſoniaföpeoba. Nakonlobtu iegedinne ſgori O Phremndecöffr pn. Gcheinellud d nglienereu nntdeoen nöſguncgetze⸗ (Cedahenbr cuadaättngi haiconrine aelirrnitthen netagpeſunrn ſicemomelolt lcn bubni Meonadiſtnge 6 ſaairnitid Gusemnemigte lakeberm lo deben, h sbensnte wapbodetd —1 „ omnid in . nmniamnlmi , itn enn H misriit Galuſtbzch cübaba ginn Bdadirinen Buci ni ſauineri g⸗ bseatint iu nis hul di mitausnbann müpbi dicht. 1 o⸗ ar Ge di u tuasel iſouti ln/ 1. ,Boeili, ilaſſoi anioll nit Skaſc Nant meſti un ucumlu e cenongnn nias onunans lmnn ugi dolin Gs. Aſci ohubarti/ voisnin rhiiſel D cſueuerat.Si ſapie foꝛma oculis coꝛpoꝛeis vi deri poſſet ad amoꝛẽ ſui maxie excitaret. G EkEcundũ documentũ ðᷣ hũiliatiõis. Ut 8 nõ dedignemini ab oibo diſcere:⁊ a par/ uuliſ.c.nullꝰ.xxxviij.di.Exẽplo ſci Aug. qͥ nõ dedignabat᷑ a ꝑuulo nõdũ anniculo doce ri. xxiiij.q.lij.c.ſi habes. Sepe em iuuenes itelli gũt qð a nullo ſenũ pᷣteritoꝝ fuit ĩtellectũ.Quã⸗ to em̃ iunioꝛes:tanto ſunt ꝑſpicacioꝛes:vt dicit glo.i.l.gallꝰ.ſuꝑ vᷣbo.ſi filiꝰ.ff.de libe.⁊ poſthu. Vidẽt em̃ ſcripta antiquoꝝ:⁊ facile ẽ iuentꝭ ad dere vt ait ph̊s.ij.Elen.vñ inquit Seneca li.v. epłaꝝ:epła.iiij. Patʒ oibo veritas. Nõdũ eſt oc cupata.Et młta ex illa etiã futur relictũ eſt. Ea ꝓpter milti in ignoꝛantia ꝑmanẽt:qꝛ ab alijs di⸗ ſcere nõ curãt:credẽtes ſe alioꝝ doctrina nõ iĩdi⸗ gere:iuxta illð Senece in li.ð traqͥllicate animi: q ait. Puto młtos ad ſapiam ꝑuenire potuiſſe niſi putaſſent ſe perueniſſe. 2 t Erciũ documẽtu dicit᷑ creditiõis:ð quo inquit ps.j.Elen. Opoꝛtet credere euzʒ qui addiſcit.Ait em̃. B.in ſen.ſuis.Unicuiq; in arte ⁊ facultate ſua perito credendũ eſt.Et idẽ di cit Areſt.j. Poſte.Qõð vt eſſe poſſit debẽt magi⸗ ſtri rõnabilia ꝓponere:qꝛ vt ðꝛ in.c.ðcretales.xx di. Quanto qͥs magis rone nitit᷑:tanto maioꝛis auctoꝛitatis eiꝰ verba eſſe videntur. J q Uartũ documẽtuʒ appellat᷑ mẽoꝛatiõis ſq eoꝝ q̃ legeritis ⁊ audieritis ↄᷣuãdo ea in mẽoꝛia:q̃ a pho in.iij.de àĩa apꝓpellat᷑ archa oium ſpecieꝝ.⁊ a Seneca in ꝓemio ð damatio nũ dicit᷑ res ex oibo animi ꝑtibs maxie delicata. vñ Bofredus in poetria canit. Cellula qᷓ memi nit eſt cellula delitiarũ.? Tulliꝰin.iij.rhetoꝛice appellat mẽoꝛiã theſaurariã iuẽtoꝝ.Quia vero ipa mẽoꝛia eſt res ifirma.l.peregre.ff.de acqͥren. poſ.⁊ argumẽtũ.ff.ð adi.le.l.filio.⁊ eſt labilis.l. ſi arbiter. ff. ð pꝛoba.⁊.l.iubemꝰ.C. de teſta. VUñ dicit᷑ ꝙ nulliꝰ obliuiſci potiꝰẽ diuinũ qᷓ; hũanũ l. ij. S. ʒ qꝛ diuine.C. de vete.iu. enuc.⁊ als alle⸗ gat᷑.S.ſi qͥd autẽ.Qõð eciã notat᷑ per gloſam in.c. poꝛrecta.de cõfir.vti.vel inuti.⁊ in.c.cũ a deo.de reſcrip.⁊ in.c.illud dñs.de cle.ex.mi.Ideo debe mus illã excitare quotidie.Quia vt dicit Tul⸗ liꝰin.j.rheto. Memoꝛia nihil ꝑdit niſi id ad qð nõ ſepe reſpicit.Ad iſtã aũt memoꝛationẽ reſpi⸗ cere debemꝰ exemplo beate virginis Marie de qua dici᷑ Luce.ij. Maria cõſᷣuabat oia verba hecĩ coꝛde ſuo.iſ.que dicebant᷑ de filio ſuo.Spe cialiter aũt ⁊ pᷣcipue debet quiſq; tradere memo rie ea que ſunt magis vtilia:qꝛ ipᷣaꝝ fructu cõ/⸗ ſiderato meliꝰilla retinebit. Scriptũ ẽ em̃ in de. vnica.S.huiꝰmẽoꝛialis:de reli.⁊ ve.ſan.q illð ĩ mMẽoꝛia diſtincte retinetcuiꝰdonũ aſpici᷑. Cõtra qð faciũt młti:dicẽte Oꝛatio in epłis.Diſcit em̃ atius:meminitq; libentiꝰillud Qð qͥs deridet: q; qd ꝓbac ⁊ venerat᷑. Ut aũt pᷣdicta ſᷣuare va⸗ leatis:debetis facere illud qð ait Seneca lih.xj. CCXLVI epkaꝝ di. Debemꝰ apes imitani quevagãt᷑:? flo res ad mel facenduʒ idoneos carpunt.Deinde quicqͥd attulere diſponunt:acꝑ fauos dirigũt Sic igit᷑ ⁊ nos debemꝰ quecũq; ex diuerſa lecti one cõgeſſimꝰ ſeꝑare. Melius em̃ diſtincta ſer uant᷑. Oeinde adbibita ingenij nr̃i cura ⁊ facul⸗ tate in vnũ ſapoꝛẽ varia iſta libamẽta cõfunde re.hec ille.Et idem in lib.de bñficijs dat alið do cumẽtũ quod ſeruare debetis:ſi que didiciſtis memoꝛie vultis retinere di. Solet plus pdeſſe ſi pauca pᷣcepta ſapiẽtie teneas:⁊ illa in hmptu ⁊ vſu ſint:qᷓ; ſi multa quidẽ didiceris.Sed illa nõ habeas ad manũ. Inquit etiã pᷣdictus do⸗ ctoꝛ in lib.de trãquillicate animi.Onerat diſcen tem turba libꝛoꝛũ:nõ inſtruit. Multoq; ſancti us ẽ paucis auctoꝛibote tradere:qᷓ; errate ꝑ mul tos. Ut em ait Salomon Ecẽs.xij.Faciẽdi plu res libꝛos nullus eſt finis. H Uintũ documẽtũ dicit᷑ gſeuerationis ⁊ q coõtinuatiõis.Ad qð hoꝛtat᷑ Cato in ſu is documẽtis di. Multa legas fadto:ꝑ lectis ꝑlege multa.Et iterũ.Diſcere ne ceſſes:cu ra ſapiẽtia creſcit. Ut em̃ inqͥt Saluſtiꝰ in cathi linario. Ubi intenderis ingeniũ valet.Terentiꝰ quoq; ait.Nibil tã difficile ẽ qͥn inqᷣrẽdo inueſti gari poſſit.De b etiã habet᷑ exemplũ de Arj. de quo legit᷑ ꝙ cũ ꝑ multũ tps ſtetiſſet in ſtudio:⁊ nihil ꝓfeciſſet:deſperãs ſe poſſe addiſcere reuer tebat᷑ ad patriã.Cũq; ꝓpter pluuiã ſub quodã tecto aliquãdiu moꝛaret᷑:vidit aquã deſcenden tem de tecto excauantẽ petrã.iuxta illud Ouidij in.iiij.de ponto.Gutta cauat lapidẽ nõ vi ſʒ ſe⸗ pe cadendo.Et tunc excogitauit in aio ſuo:dice batq; illð qð ponit idẽ Ouidiꝰ in.j.de arte amã di.Quid magis ẽ durũ ſaxo:quid molliꝰvnda Dura tñ molli ſaxa cauant᷑ aqua. Quo exẽplo reuerſus ẽ ad ſtudiũ:ſciens verũ eſſe qð inquit Tullius in.iij de oꝛatoꝛe di. Nõ eſt tãta in rebꝰ obſcuritas:vt eã nõ penitꝰ acris viri ingenium cernat:ſi modo aſpexerit. Perſeuerãs igit᷑ Arj. in ſtudio:magiſter ſuꝑ omes alios eſt effectus Vnde legit᷑ ꝙ imago ipſius Areſtotelis fuit de poꝛtata cuidam Philoſopho:qui neſciẽs cuiꝰ eſſet dixit. Homo iſte eſt valde rudis ingenij et luxurie deditus.Quod cũ dictum fuiſſet Kre⸗ ſtoteli:ipᷣe affirmauit ſic ſe eſſe ex ſua naturali cõ plexione.Et admirantib diſcipulis quare eſſet ita doctus et caſtus:reſpõdit.Continuum ſtu⸗ dium me fecit ingenioſum:abſtinentia vero ca⸗ ſtum. Debetis igitur o ſcolares perſeuerare:nec laboꝛe ſtudij ab inceptis deſiſtere. Quia vt legi tur in cronica de nugis philoſophoꝛũ.c.xxviij. Ariſtotel.ſolitus erat dicere. Doctrine quidem radices eſſe amaras:ſed fructus dulces. Item interrogatus quid interſit inter doctos ⁊ indo ctos rñ dit.Quãtũ intereſt inter viuos ⁊ moꝛtu os. Itẽ dicebat. Doctrinã ĩ ꝓſperitatibꝛ eẽ deco rem:in aduerſitacibs vo refugiũ.Jõ Eccl.vj.in Bermo quit ſapiens. A iuuẽtutetua exape doctrins: et vſq; ad canos iuenies ſapientie Qð vt melius fieri poſſit debẽt ſcolares illud diligẽter ob̃ua re qð metrice ðꝛ. Sepe rogare:rogata tenere:re tenta docere. Hec tria diſcipulũ facunt ſuꝑare magiſtrum. E Extũ documẽtũ ðꝛ honoꝛatõis.Debec ſem̃ vfos mgr̃os venerari. Inqᷣt em̃ au ccoꝛ libꝛi rudiũ lib.j.Quiq; vicẽ dñi reti net de iure magiſter. Dignꝰ honoꝛis ob bᷣ qᷣſq; magiſter erit. De boc etiã loquit᷑ Arj.viij. Ethi. dicẽs:ꝙ magiſtris nõ põt equalẽs reddi.Et iõ debet eis de ſalario ſuo ſatiſfacere.Quia vt ait Hiero ſuꝑ Mat.Honoꝛ in ſcripturis nõ tãtũ in ſalutatiõibo ⁊ officijs deferẽdis:qᷓ;tum in ele moſynis ac muneꝝ oblatiõe ſenti. 1 EFEeoptimũ documẽtũ ðᷣꝛ electiõis.ſ.oui ſcie ſ potiꝰ oꝑam dare debeatis. Nã oĩbo ſci⸗ entijs ogam dare ꝑfecte ẽ ipoſſibile. Cũ vnaq̃ q; requirat totũ hoĩem:a qͥ etiã tota ꝑcipi noõ põt:qꝛ vita ẽ bꝛeuis:ars aũt longa:exꝑimen tum vero fallax.vt dicit pᷣs. Ideo legit᷑ ꝙ cum qͥdã ſcolaris neſciret cui poti ſcie inherere debe ret:viſum ẽ ei ꝙ eſſet in maxima ſcola in q̃ erant oẽs ſcie in ſpecie oꝛnatiſſimaꝝ ⁊ pulcherrim mulierũ:ſiue reginarũ:que eũ certatim ſingule incitabãt vt eas peligeret. Pꝛimo aũt pᷣceſſerũt ſeptẽ ſcie liberales que ita apellant᷑:quia antiqͥ tus ſoli nobiles ⁊ liberi ſtudebãt in eis.Iteʒ qꝛ liberãt a curis mũdanis ⁊ a multis pctis. Iteʒ quia oꝛdinãt ad oꝑa cm̃ ꝑ aiam exercitãdã. Itẽ quia libere ĩfoꝛmãt intellectũ nrjm ſine magna difficultate. Et ob hãc cam Mechaphiſica non ðᷣ ars liberalis:qꝛ eſt nimiũ eleuata.ec phiſi ca:qꝛ eſt nimiũ ĩmerſa materie.Tres aũt pꝛedi/ ctarũ ſciaꝝ liberaliũ pᷣcedẽtes manibus ſe tene bant.ſ.gramatica:logica ⁊ rhetoꝛica:que dicun tur triuiales:quaſi triba vijs in vnũ tendentes: id ẽ in ſermonẽ. Quia grãmatica cõſiderat de ſer mone cõgruo vel incõgruo:logica vᷣo de ſᷣmõe vᷣo vel falſo:rhetoꝛica autẽ de ſᷣmõe oꝛnato vel inoꝛnato.Klie vero q̃ttuoꝛ dicuntur quatriuia les:quaſi quattuoꝛ vijs tendẽtes in cognitionẽ quãtitatis.Quia Aritcmetica ẽ de qtitate diſcre ta nõ cõtracta. Muſica de qᷓ;titate diſcreta con⸗ tracta ad ſonũ. Geometria de q;titate ↄtinua ñ ↄtracta.Aſtrologia vo de q;titate ↄtinua cõtra cta ad motũ. Poſt pᷣdictas aũt ſeptẽ ſcias vene runt alie. Pꝛimo ergo ꝓceſſit grãmatica exhoꝛ⸗ rans pᷣdictũ ſcolarẽ vt ei oꝑam daret:quia cẽoꝛi 8%z2 fundamentũ aliarũ ſciaꝝ. Uñ ait Caſſio. lUiv.ix.epłarũ.epła.xxj.Grãmaticoꝛũ ſcola ẽ ſfun damentũ pulcherrimum litteraꝝ:⁊ mater gloꝛi oſa facũdie ⁊c.Ait ãt phᷣs.j.Ethi. Magnũ iflu xum hũt pᷣncipia ⁊ auxiliũ ad ↄſequẽtia.Uidet᷑ ergo plus ; dimidiũ totiꝰ eſſe pᷣncipiũ:⁊ młta manifeſta fieri eoꝛũ que querunt᷑ ꝑ ipſuʒ.hec il⸗ le. Ille aũt ſcolaris grãmatice ſcie rñdit:eſt ars XXIX diffiglis ⁊ dubia acↄtinẽs multas falſitates:ꝛ ponẽs cõtra euãgeliũ ⁊ dicta ſanccoꝛũ.Nã Pꝛi ſcanus voluit ꝙ virgo ſit tm̃ generis feminini Kũ tñ ſancta mater eccłia in officio ſancti Joh. ceuã ge.dicat.Uirginẽ virgini cõmẽdauit. Ideo meliꝰ inqͥt doctrinale.Eſt cõis hõ:pariter cũ vir gine latro. Itẽ dicit Priſcanꝰꝙ murmurẽ neu tri generis.Euãgeliũ aũt dicit ꝙ erat murmur multus in ꝓplło. Jo h̊.vij.⁊ multa ſimilia inue⸗ niunt᷑ in gramatica ʒ̊ ſacrã ſcripturã Et ideo ðꝛ ꝙ valde indignũ ẽ verba celeſtis oꝛaculi ſiue ſa cre ſeipture reſtringi ſub regulis gramatice vel Pꝛiſciani.xxxviij.di.c.indignũ.⁊.j.q.j.c.marchi on. Item Pꝛiſcianꝰ fuit hereticꝰ⁊ apoſtata Uñ nõ potuit bñ docere charitatẽ aut aliã vᷣtutem. Et ſolũ docuit loqui ⁊ oꝛnare linguã nõ aĩam. Sed Paulꝰ ait.j.ad Co⁊.xiij.Si linguis ho⸗ minũ loquar ⁊ angeloꝛũ.Charitatẽ aut nõ ha⸗ beam nihil ſum.Itẽ bñ loqui ⁊ male vinere: ni hil aliud eſt qᷓ; ſe ſua voce damnare.vt ait Aug. Secũdo logica hoꝛtata ẽ eũ vt ſtudio ſuo ope⸗ ram daret:vt diſceret ↄfundere oẽs ⁊ diſcernere verũ a falſo. Rñdit ei qð ait commentatoꝛ.viij Phiſi.ꝙ nulla amicicia eſt querẽda cũ logicis: quia negant oẽm ꝑfectionẽ:ph̊iam:deum acle⸗ ges.Et ideo frater angelus oꝛdinis noſtni:qͥ fu it pꝛimꝰ miniſter in anglia:poſito ſtudio logice cũ audiſſet ꝙ diſputabãt. Utruʒ ſit deus.dixit. Nõ plus fratres:nõ plus:vt legit᷑ in croniq oꝛ⸗ dinis noſtri.Hiero.aũt in.c.vino.xxxvij.di.ait ꝙ dialecticoꝛũ argumẽta nõ tm̃ tẽdicula ſũt ap pellanda:ſed etiã fantaſmata.i.vmbꝛe quedã ⁊ imagines que cito pereũt ⁊ reſoluunt᷑.Et.c.legi mus.eadẽ di.ðꝛ.Oꝛigenes ciniphes ⁊ ranas qͥ/ bus egyptij ſunt ꝑcuſſi:vanã dialecticoꝝ ganu litatem ⁊ ſophiſtica argumẽta intelligit ertio rhetoꝛica cũ poetria incitauit euʒ:vtſuo ſtudio oꝑam daret:quia ipᷣa eſt ſcia loquẽdi diſpoſite ⁊ oꝛnate ꝑſuadendi.vt ait Lullius in.j.de oꝛa⸗ toꝛe.Qui etiã in.j.lib.artis veteris in ꝓemio in⸗ quit.Exiſtimo ſapientiã ſine eloquẽtia parũ ꝓ⸗ deſſe ciuitatibo.Et in.j.de oꝛa.etiã ait. Quid taʒ iocundũ cognitu ⁊ auditu:qᷓ; ſapientibo ſenten tijs grauibuſq; vᷣbis oꝛnata oꝛo ⁊ polita.Elo/ quẽs aũt oꝛatoꝛ in manu ſua aias hominũ qͥ⸗ dãmodo babere videt᷑. Unde Plutarchꝰait qꝙ; tanta fuit facũdia Ciceronis ꝙ cũ oꝛaret apud Ceſarẽ ꝓ qͥnto ligario qui fuerat ei aduerſanꝰ: facies ipiꝰ ceſaris verſa eſt in plurimos coloꝛes in ſignũ mutatiõis animi.Uñ ipᷣe ceſar vicus dulci oꝛatiõe eũ liberauit. Idẽ quoq; Tulliꝰcũ ſpiculatoꝛes a Marco antonio miſſi ad eũ oc/⸗ cidendum veniſſent:tãta facundia ſuaſit eis:vt deſiſtere vellent. Sʒ vnus qͥ nõ audierat eiꝰver ba ſuꝑueniens eũ occidit.vt dicit Ualeriꝰ libꝛo viij. De arte quoq; poetica idẽ faciente ait Oꝛa⸗ tius in poetria. Ut pictura poeſis erit q ſi ꝓpiꝰ ſtes te capiat ⁊c̃. Rndit eis ꝙ ſunt ſcie põpatice ͤ2——ʒ— lelün 1Nlottll , ſiniendscnun itgng Foͤnt rrzonslihcrig Penofsbclonumn fatbidinid Nnodlenca⸗ costmocturtd Senocianmtüd Nocirdſrede⸗a Meamorogfuen Gr ſicanna Mippſuna0. Nicpomenor? Nonpgveſunrul Ne: Yherpſatn Normiqzlngoslu⸗ Nrorigeolar Gmücnnme Dede foruraKedrona fbo nshin Scploniodichl Wulcaem cht uſinlbo int⸗ medolas deleen⸗ büchlmüepta. (ctad pnonendu lVlſoleno:binc lmnegefuclecord lud ccet. Uini Nwiqzdlemno leſchsrbim anenstenth Dmiſchui⸗ nrarcnuge intggtſetim nmdl dis⸗ ababerinſetin ſhningppmnit cnſincni Eth⸗ iviifſitifn fccintmcegn, lifnlin Pbiagitnumn ns Pefon unſnnni nilen 2 adulatoꝛie. Cũ tñ dicat᷑ in.l.j.S.pſuadere.ff. ð tenuerũt ꝙ aia qñ ſeꝑat᷑ a coꝛꝑe ingredit᷑ coꝛpo ſeruo coꝛ.ꝙ nõ debemꝰ laudando augere mali ra bꝛutoꝛu aialin vel alioꝛũ boim. Itẽ vt refert un ciam. Ire inqt Zullin in. .lib. artis veteris. Exi Frn nereſſie⸗ zntloenn lracturere dearmos 4 ed ſtimo elo quẽtiã ſine ſapiẽtia aimii obeſſe dien den ere nare⸗ narurn V ipe Bone,Exrvij. diſt ait aſec ie q; ciuitatibo ꝓdeſſe nũqᷓ;.Et in.ij.de oꝛatoꝛe idẽ ia ſunt falſa. Item in.c.nõne.xxxvij.diſt. eeee. *. . —, „ „ „ — — –— * . . . . sböh 2 ait. Oꝛatoꝛis omis actio opinioniba nõ ſcia cõ/ Miero. ꝙ ille in vanltare ſenſus 7 in obſcurita⸗ Wwmumni tinet᷑.De poetria aũt dicit Fulgentiꝰ mitologia te mentis ingredit᷑:qͥ phiſic plcruraro⸗ dallon ugeumm rum lib.j fabula. rviij. Poerica garrulitas ſem malceto⸗ leuar⸗ er Nkau Auer cPan dlſni per de falſitate oꝛnata ẽ. Un Oꝛatiꝰ in poetria quodds iane demergu. Et ad Coljindqe Dau inmicnt. . ictoꝛi oetis qdðᷣlibet audendi lus. Uidete ne quis vos decipiat ꝑ philoſophi „MH c canit. Pictoꝛibus atq; poetis qðᷣlibet auder eten os dea Cten i⸗ ſemꝑ fuit equa ptãs.Et Ouidiꝰ lib.iij.ſine titu/⸗ am. Phia aũt moꝛalis dixit le docere Ingen et 1 lo ait. Exit in imenſũ iocũda licẽtia vatũ. Obli/⸗ gubernationẽ ac vitã politicj. IJlle vᷣo rñdit ſ, Wgedi gat hiſtoꝛica nec ſua verba fide.Et iðo dicit Ca⸗ etia ipa mltos cõtinet erroꝛes circa nozes 7 gine to. Nã miranda canũt:ſed non credenda poete. dem. Et ideo ſapia phoꝛũ ſi merem fi rereab 2 nmnäfun. Dicit quoq; Iſið.in.c.ideo.xxxvij.di. Pꝛohibe tura deo n nqui Pan · a So e is i menta fabularu nimiũ mentẽ ercitant ad incen Alt phis Dlon . vturido r vicijo iaballa Dmiti tiua libidinũ ⁊c. Aritmetica vo hoꝛtata eſt euz · fucrii dunde Bd c ciueun Exicle i edet gnitniee vt in addiſcenda ipᷣa intenderet qᷓ docet oẽs nu multa tra ne⸗ eddenre nitlerenralton rdammnuk meros ? modũ recœe coputandi. Ille aut reſpo⸗/ bꝛooin plekent uã ſa lenga buccis cõcrepanti – deneerutonds denuſn s Belebd. Beoi, bus ventnaten Qulcnsitertvuderespoibn ndaroist eak tria aũt dixit ſe docere mẽſurationẽ terrarũ:⁊ li?ꝭ bus ventilates. Quietia dice eret holbi . e e ee er ſpon Nos ſeqͥmini.Sectã nr̃am tenete ſivultis bene at onarn: nea m ac ſuꝑfidem ⁊ coꝛꝑis q;ticatc. Cui reſp uere: ſed nõ intrabãt ꝑ oſtiũ: pdere volebãt oc EKqoaidaci bet⸗ dit.õ eſſe curandũ de meſuris rerũ quas tene viuere:ſed nõ intrabãt ꝑ oſtiũ:pꝑdere volebãto⸗ o re nõ poſſumꝰ. Muſica vo dixit. Ego oſtẽda, cidere ⁊ mactare.ſ.aias.Methaphiſica ãt dixit hee ubi optime canere ⁊ ſonare in om̃i muſico irru ſe cõſiderare rerũ bncipia ⁊ qͥ ditates. Cui rñdit „Olmhonne „ — — — „ —. . dbſtniuinir mento que ſunt valde delectabilia. Uñ Eci. Fens ipſa cine⸗ D eee iz rrinnnr Umsſtnun dlaf⸗Tiie vſaireni hgeranead, 2 dneng ipᷣaꝝ ex nihilo:dicẽteſ ꝙ ex nihilo nihil fit lgküm nrrucn ena,⸗ind volt⸗ delectabiliſ j. Metha. ?. iij. Phiſi. ? in multis errauerũt cir Ke⸗ mNIN . 4 . „ cr„e — . „ — „ — — — . . — . utni ſimũ cantare. Habet em̃ muſica deleccationem pᷣdica. Itẽ no Soer breccenuntar ne St naturalẽ. Pꝛopter qð om̃ib etatibo ⁊ oibd mo ſonarum diuinaꝝ que ẽ pnapiũ omniũ creatu abfe ribus vſus ipᷣꝰ ẽ amicꝰ. Et Macrobiꝰin libꝛo rarũ.Itẽ nõ habuerũt cognitionẽ celi criſtallini rnſanl Scipionis dicit. Om̃is aĩa muſidq ſonis capi᷑ nec etiã empirei ſicut dicit Scotellꝰ ſuꝑ pᷣdica/⸗ vangbo:uu Muſica em̃ capit om̃e qð viuit.Et Boetius in mentis Arj. Medicina aũt dixit ſe eẽ valde ne⸗ e⸗ uan muſica lib.j. inqᷣt. Nulla ẽ omino etas qͥ a canti ceſſarniã ⁊ veuten. One⸗ õ miamnel . lene dulcis delectatiõe ſeiũcta ſit.Et Caſſiodoꝛꝰ epla.xix.ait. Inter vtiliſſimas artes q̃s ad ſuſtẽ tchn lib.ij. epłarũ.epła.xl.ait.Nihil efficacꝰ inuentũ tandũ humane fragilitatis indigentiaʒ diuina ſiulonii ſhnl eſt ad ꝓmouendũ aĩos:qᷓ; cocaue cithare blan/ tribuerũt:nulla bnare Mae: aliqd ſimile poe Auluall, l da reſultatio:bincetiã appellatã extimamꝰ choꝛ auxiliatrix medicina cõferre. Ipa ein ne pe mp niii⸗ dam:qꝛ facile coꝛda moueat. Rñdit aũt ſcolarꝭ riclitãtibo mat᷑na gra ſemꝑ aſſiſtit· Ipſa contra CNn illud Ecci.xl. Uinũ ⁊ muſica letificat coꝛ.Sʒ ſu doloꝛes ꝓ njĩ̃a vtilitate cõfligit.Et ibi nos nitit uai al Audta; per vtrũq; dilectio ſapientie.Et illud Ecẽs.vij. ſubleuare vbi nulle diuitie: nullach pot digni⸗ FCpiand⸗ ſcnten Coꝛ ſapietis vbi triſticia. Itẽ inqͥt. Nolo inten/ tas ſ ubuenire. Nullus aſſidue iuſti legit q; qðᷣ oiotoltn. D dere ſonis ⁊ cantib:qꝛ minat᷑ dñs Amos.viij. de humana ſalute tractauerit.hecille. Hec qͥq; 1ais bonini d, di. Cõuertã feſtiuitates veſtras in luctũ:⁊ omia ſcientia videt᷑ eſſe iuriſtis neceſſaria ad intelugẽe lunrcn cantica veſtra in plancrũ. Itẽ ad pᷣdicas tres ſei dũ an ex vulnere:an ard negiga curandi clüorera entias rñdit ſimul illud qð ait Hiero.in.c.ſids quis ſit moꝛtuus.Et ad cognoſcen et al deus erntei denin xxxvij.di.dicẽs. Geometria:aritmetica ac muſi⸗ in vtero ſit foꝛmatus:de gu era in. l. gallꝰ iguunncsbles ca habẽt in ſe vitatẽ.ſed nõ ſũt ſcie pietcat. Lũc circa pncipiũ.ff. de libe. ? a⸗ . e⸗V. Fin pnci. iihectir o aſtrologia ꝓmiſit ei cognitionẽ planetarum:ac Rñdic aſt ſcolaris ꝙ medicina a iuriſtis co Un⸗ 0 6. gr pdi g8 euẽ inter artes mechanicas.vt in.l.j.C.de ex⸗ Zicnog Al curſus eoꝛũ.Et pᷣdicere futuros euẽtus.Scola putat᷑ intera —R Irt ab ig oriſtn vnioniſiatcig ris aũt ſiłiter eã ſpꝛeuit dicẽs illud Amb.quod cuſationibus e ch uber⸗ iie l ines unduſſten Ectalincteginredi drſezmn alttologia ni pedicagpetlonstarobaledtl Kertr,l R ra/ nbadnne hil cõfert ad ſalutẽ aie ſed potiꝰ nutrit erroꝛẽ ⁊c bolani.C.de epis ⁊ cle. Iteʒ ars in D ucrdl Phbia aũt naturalis ꝓmiſit oſtẽdere ei rerũ na/ ga ⁊ fallax.Et ſᷣm Amb.contraria ſunt diuine 4 — — . „ — — „ R——— ,— „ ã ſein „ . 5Z It gg0 turas. Ipᷣe vo rñdit ei ꝙ ipᷣa cõtinet multas fal conditiõi pᷣcepta medicine. Nã ieiunia reuocat D ſitates. Ut pcz. ij. Phi. Et q multi phioſophi lugubꝛare no ſinunt:⁊ ab om̃i actiõe bone intẽ? gn — Bermo tiõis abducũt.c.ↄtraria.ð ↄſecra.di.v. Jus aũt ciuile cepic głiari dicẽs ſuaʒ ſciam eſſe nobilioꝛẽ mediciali arte. Mã.j. Echi.c.viij ait pᷣs. Hono rabilioꝛ ⁊ melioꝛ eſt politica medianali:ſᷣm aũt legiſtas ſcientia ciuilis eſt politica. Itẽ leges di cunt᷑ ſacratiſſime.l.leges.C.de legi.Et iõ in eis ẽ ſtudendũ:maxime qꝛ in eis agi᷑ de pane lucrã⸗ do ⁊ diuitijs cumulãdis magis q; ꝑ medicinã. Vnde allegat᷑ verſus iſte a iuriſtꝭ. Dat Galienꝰ opes:dat ſanctio iuſtiniana.Ex alijs paleas:ex iſtis college grana. Rñdit aũt ſcolaris ꝙ ius ci uile multa mala et pctã ꝑmittit vt vſuras.ff.de vſur.ꝑ totũ.Itẽ cõcubinas.l:.jff.de cõcu. Item nõ vult filiũ ſpuriũ ali a parentib.autẽ.licet.C. de naturali.libᷣ.qð eſt crudele ⁊ ↄtra naturalem pietatẽ. Itẽ eſt nimis magnũ pelagus:⁊ ſciẽtia valde incerta ꝓpter varietatẽ opinionum ⁊ icer⸗ titudinẽ veritatis.⁊ eſt mutabilis:qꝛ imperatoꝛ põt leges ſuas coꝛrigere:tollere ⁊ mutare.Pꝛo⸗ pter que dicit᷑ a logicis non eſſe vera ſcia.Quod aſſerit burleus ſuꝑ pᷣmo Poſte. Quia de eo nõ habet᷑ vera ſcia qð põt aliter ſe hr̃e:vt dicit᷑ in di⸗ cto li.j. Poſte.Itẽ exercitatio in palacijs ⁊ litigi is eſt plena deceptiõibo ⁊ cauillationibo ac mali cijs ſᷣm gloſ in.l.ab Anaſtaſio.C.man.vbi ait: qilli qui in palacijs moꝛant᷑ oia mala nouere. Jus aũt canonicũ allegauit ꝙ nullũ abſurduʒ ↄtinet.vt in.c.cũ contingat.de iureiuran. Cui re ſpõdit ꝙ nõ punit oĩa vt meretriciũ ⁊ alia mita. Et ſepe ꝓcedit ꝑ pᷣſũptões:⁊ eſt ꝑiculoſa ſcia qñ vult determinare de moꝛtali.Item nõ eſt ſtabi⸗ lis.Nam qð ſtatuit vnus pontifex poſtea qñq; alius anullat:⁊ ↄtrariũ oꝛdinat ac uandũ ſe⸗ pit. Unde dici᷑ romana eccłia ſtatuta ſua ᷣm qᷓlitatẽ tempoꝝ mutat.c.nõ debet.de conſangui nita. ⁊ affinita.⁊.xxxv.q.vlti.S.his.ita rũdet᷑. N Ltimo theologia allegauit ꝙ ipᷣa ẽ no⸗ v bilioꝛ ⁊ dignioꝛ oib alijs ſcieẽtijs:pbãs hoeoc multis rationibo. Et pꝛimo ratione ſubiecti nobilioꝛis.Nam vt dicit philoſophus ⁊ cõmentatoꝛ in pᷣmo de anima:⁊ in ᷣmo Me/ thaphi.et Poꝛphirius in vniuerſalibus.Una ſcientia dicit᷑ nohilioꝛ altera ratione nobilioꝛis ſubiecti.Quanto enim ſubiectum alicuius ſciẽ/ tie eſt excellentius:tanto ſcientia illa eſt dignioꝛ. Cum ergo ſubiectum ctheologie ſit dignius ſub iecco omnium aliarum ſcientiarum:concluden dum eſt ꝙ ipſa eſt excellentioꝛ omnibo alijs ſci⸗ entijs. Quamuis ciuilis hoc ſibi vſurpet:vt in pꝛima conſtitutione digeſtoꝛum.S.pꝛo reſpon⸗ ſig· in fine. Licet hoc ſit verum ſᷣm quid. ſam lex cuilis ſupponiturechice:ideſt moꝛali philo ſophie:quia tracat de moꝛibus.C. de ſecundis nup.i.j.Supponitur etiam racionali:quia do⸗ cet oꝛnate ⁊ oꝛdinate loqui.C.ð poſtu.l.quiſqͥs ⁊. ff. de oꝛigi.iu.l.ij.S.poſt hos.Unde ⁊ legeʒ ra⸗ tio cõmendat:vt in.c.conſuetudo.j.di.⁊ inſti.de 1iu.na.gen. ? cI. S/qð vero naturalis ratio. Sup XXX ponit᷑ etiã naturali: quia tracat de naturaliv. ff. de ſta. ho. l. qui in vtero. ꝛ.ff. ſi ꝑs he.pe.l.anti qui. Kõtinet etiã ſub ſe militarem.ff de re mili.ꝑ totũ. Itẽ iconomici:quia tractat de diſpoſitiõẽ domꝰ.ff. de ſu ppel. le. ꝑ totũ.CX ãt ſubiectũ theo logie ſit nobiliꝰ alijs ſubiectis ceterarũ ſcentia rum ꝓbat᷑ diſcurrendo ſubiecta omniũ ſcientia rum. Nã ſubiecũ gramaticalis ſciẽtie ad quod om̃ia reducunt᷑ ſicut ad pᷣncipiũ radicalem efr ꝛiſcianus elementũ:quia ẽ littera quã vocat minimũ.In quo ſtat reſolutio ipſiꝰ grãmatici. Subiectũ vero eiuſdẽ ſcientie ad qð omia re⸗/ ducunt᷑ ſicut ad totũ integraie:eſt oꝛo congrua ⁊ ꝑfecta. Su biectũ rhetoꝛice ẽ oꝛo oꝛnata Sub iectũ logice ẽ ſillogiſmus Circa hoc aũt eſt notã dum ꝙ philoſophia naturalis diuidit᷑ in arteʒ nouã ⁊ veterẽ.Et nõ dicit᷑ noua vel vetꝰ ratione pꝛioꝛitatis vel poſterioꝛitatis:ſed qꝛ vetus tra⸗ ctat de terminis remotiſſimis.ſ.de noie ⁊ vᷣbo: de qͥnq; vniuerſalib:de pᷣdicamẽtꝭ:⁊ de enũcia⸗ tione ac de ꝑtibus eius. Noua vᷣo tractat de ter minis ꝓpinquis.ſ.de ſillogiſmo ⁊ reliquis. In veteri ſunt tres libꝛi.ſ.iſagoge:id ẽ introductio⸗ nes ſeu vniuerſalia Poꝛphirij. Et buiꝰ ſubie⸗ ctum eſt pᷣdicabile ſeu vniuerſale. Item pᷣdica⸗ menta Ar.que grece dicunt᷑ cathegoꝛie:quoꝛũ ſubiectũ ẽ pᷣdicamẽtũ.Itẽ liber Perihermenias id ẽ interpᷣtationũ:qꝛ ꝑ nomen ⁊ verbũ interpᷣ⸗ tantur nr̃i cõceptus mẽtis:cuiꝰ ſubiectũ ẽ enun ciatio. In noua vᷣo ſunt qnattuoꝛ libꝛi.ſ.Lopi coꝛũ:id eſt locoꝛũ:cuiꝰ ſubiectũ eſt ſillogiſmus ꝓbabilis.Et liber pꝛioꝛũ:cuiꝰ ſubiectũ eſt ſulo⸗ glſmus in cõmuni ſimplici ⁊ nõ cõtracto. Et li⸗ ber Elencoꝛũ:id eſt dilucidatoꝛiũ:cuiꝰ ſubiecũ eſt ſillogiſmꝰ falſificus litigioſus ⁊ apparens ac elenchus:qð idem ẽ:ab elois grece:quod ẽ ſol latine. Itẽ liber Poſterioꝛũ:cuiꝰ ſubiecũ ẽ ſillo In philoſophia aũt naturali:ſubiectũ libꝛi phi icoꝛũ eſt coꝛpꝰ mobile:libꝛi de celo ⁊ mũdo coꝛ pus mobile ad locũ. Subiectũ libꝛi de genera⸗/ tione ⁊ coꝛruptiõe:coꝛpꝰmobile ad foꝛmõ.libꝛi Metheoꝛoꝛũ coꝛpus mixtũ imꝑfeccũ.Et dici imꝑfectũ quia ad ꝓductionẽ eius nõ cõcurrũt quattuoꝛ elementa.ſʒ aliqñ tria aliqñ vero duo vt ros: pꝛuina ⁊ grando. Subiectũ libꝛi Mi/ neraliũ eſt coꝛpus mixtũ ꝑfectum.Ad cuiꝰ pio ductionẽ cõcurrunt quattuoꝛ elementa:ſed ẽin animatũ.Ut ferrum:plumbũ:aurũ:argentum ⁊ hmõi.Libꝛi de aĩa coꝛpus animatũ vł anima. libꝛi de vegetabilibus ⁊ plantis:coꝛpus vegeta z mus demõſtratiuꝰ ſcientificus ⁊ neceſſariꝰ. bile.libꝛi deparuis naturalibocoꝛpus ſenſiciuũ Subiectũ aũt medicine eſt coꝛpus humanum ſanabile. In philoſophia vo ſuꝑnaturali ſub/ iectum Dethaphilſice eſt ens inq;tum ẽ in ab⸗ ſtracco. In philoſophia moꝛali:ſubiectum libꝛi Etbicoꝛum:eſt modus bñviuẽdi airca ſeipſuʒ. lbꝛi Jconomice:modus bene viuẽdi circa mo val imncu igſhiniuf futcnauſt innslnin Sronenchnnt⸗ momoM l ſoniſtbnus delcuvt Pn⸗ Abipolnin toniſnptun cuniunsanen gnnantnalt giCenitduunn. Oyrtehnogen gengnüſontaſ Coengochegnan D ſolz derre ( ldot pomindwmt⸗ lagesqvasn⸗ Choniuap ut e OQl Mupoſerbit lttmmnardl ſponmugaupe cer dlG. dbcharnoſeniug Dnmnſaarleg⸗ honesinieanür Ceapud iches Minfinecot G Copklam quo Ouia diatigein hotegulas:r dahnn ccia clluhnvten/9 lmnoczus pleino guog ſelanbarman ſrbrit Ppn ſmeanderus Mimtamsde naieſt Ganieman güidehfmin fcecthgen ci dünin cunnfoſhon oletſubicgi ſſcnnn Den digniar otidensr S — Madottite nseſedeen nslRen:e ſomer Sino:ntigis) dordegn derz iusiin “ rher lbepaimng NeMhün hiriimn nannanldal aoſchcicth⸗ ntidimm Goletanmi s grt iaderiil⸗ Gnunid, Niübailhig ſahtich nilanN utſini ih menmi d en ccune Agi rero du⸗ n e dammtullil Laumninatgcnmn nmuiſſen nsColle enpluci. Foliũ rale regimẽ familie:libꝛi politicoꝛũ:modꝰ bene viuendi inter ciues. In ſdentijs vo mathemati cis ſubiectũ aſtrologieẽ coꝛpus celeſte: inq;tuʒ influit circa iſta inferioꝛa. Geometrie ẽ linea vel quatitas continua. Perſpectiue linea viſualis. Aritmetice qᷓ;titas diſcreta numeralis ſiue nu⸗ merus. Muſice ẽ q;titas diſcreta contracta ad ſonũ ſiue ſonus.Subiectũ iuris ciuilis ſ᷑ʒ Jo. de lignano ? Panoꝛ mit᷑.in ꝓlogo decretalium eſt hõ politicꝰ dirigibilis cõſtitutiõibꝰ legalibo: in bonũ ſimpłr bumanũ ⁊ mũdanũ. Subie⸗ ctcum iuris canonici ẽ hõ catholicus dirigibilis cõſritutionibo eccleſiaſticis in bonũ ſimpliciter mũdanũ ⁊ diuinũ.Et ideo pᷣfert᷑ ciuili:qꝛ parti⸗ acpat de theologia ⁊ ciuili.Uñ vtriq; cõicãs no/⸗ men ꝓpꝛiũ ſoꝛtita:ſcia canonica appeilat᷑.Sicut ius emphicheoticũ nõ eſt venditio nec locatio. ſed cõtractꝰ ꝑ ſe vtriq; ꝑticipans.C.de iure em⸗ phi.l.j. Et de hac ſcia canonica legit᷑.xxxj.di.c.ni cena.vbi dict᷑. Nicena ſinodus volẽs coꝛrigere hominũ vitam in ecdeſijs cõmoꝛantiũ: poſuit leges quas canonicas vocamꝰ⁊c̃. Unde ſclẽtia canonica appellat᷑ ſciẽtia ſciẽtiarũ in.c.cum ſit.ð eta.? qua.Quia ꝑ eam taʒ ſpiritualia qᷓ; tempo ralia poſſunt bñ regi.Et ideo ab om̃ibo debz re cipi ⁊ teneri.xix.di.c.em̃uer o. Et alijs ſciẽtijs eſt pᷣponenda excepta cheologia.c.de libellis.xx.di. ⁊.c.j.in fine.xj.di.Et om̃es eius auctoꝛitate du⸗ ( idebẽt nõ ſenſu ꝓpꝛio.c.j.de conſti.Uñ dicẽ im peratoꝛ ꝙ ſacre leges nõ dedignant᷑ ſacros ca⸗ nones imitari.S.ſi vero eccleſiaſticã.in auten.vt cle.apud ꝓpꝛi.epos.cõ.coł.vj.⁊ in auten.de mo⸗ na.in fine.coł.j.Et idem habet᷑ in.c.dlerici.de iu di. ⁊ in.c.vltimo.de ſecũ.nupt᷑.Et pᷣdicta intelli⸗ gunt᷑ tam quo ad ciuilia qᷓ; quo ad eccłiaſtica. Quia dicit idẽ imꝑatoꝛ:ꝙ ꝑ omia vult ſequi ſa cras regulas:⁊ ꝙ ſacre regule ꝓ legibus valere Debent.Et qᷣcqͥd cõſtituit catholica ⁊ apoſtolica eccłia.in auten.quõ opoꝛ.epᷣos.S.j.⁊.S.ergo oꝛ dinatus epᷣus.colł.j.Qui aũt omnia dicit nibil excipit:imo quodlibet comp̃hendit.ff.de here. inſtit. l.in h̊ articulo.⁊ de maioꝛi.⁊ obe.c.ſolite. S.nos aũt. Pꝛopterea Hoſtieñ.in pꝛoemio ſue ſũme comꝑat ius canonicũ ſpeciei muline: qͥa mixta ẽ tractans de ſpiritualib ⁊ mundanis. Ius vero ciuile ſpeciei aſinine:quia ſolũ de mũ danis tractat. Sed tñ hoc nõ videt᷑ veruʒ:quia etiã de ſpiritualibatractat:vt in ti.de ſũma trini. ⁊ fide catho.⁊ in mulcis alijs titulis codicis.et etiã digeſtoꝛũ.vt de iureiurãdo ⁊ ſimilib.Sa⸗ cram vo ſcripturã comꝑat hoſtienp.vbi ſupꝛa. ſpeciei equine:quia ſoluʒ de ſpũalibo loquitur. O ſacra ſcriptura.de quo tractas.Certe de deo qui eſt ſubiectũ tuũ:vt dicũt theologi in ꝓlogo j ſenten. Maxime Richar.q.vj.Et Tho.j.nte ſũme.q.j.arti.v.vbi pꝛobat theologiã eſſe alijs ſciẽtijs dignioꝛẽ. Unde dici᷑ theologia a theos quod ẽ deus:⁊ logos qð eſt ſᷣmo:quaſi ᷣmo ð CGXLVIII deo. CX aũt deus ſit ſubiecũ ipſiꝰ cheologie pa tet ꝑ phᷣm.j. oſterio.vbi ait:ꝙ illud eſt ſubie⸗ cctum in ſcienſia:cuiꝰ ꝑ ſe ꝓpꝛietates conſiderat illa ſciẽtia. Sed ſacra ſcriptura⁊ theologia con ſiderat dei ꝓpꝛietates ⁊ oꝑatiões.ergo deus eſt ſubiectũ in ea. Theologia em̃ pꝛimo tractat de deo ſᷣm rationẽ ſue naturalis ꝑfectionis.Et qa intra diuinã ꝑfectionẽ compᷣhendunt᷑ actribu/ ta diuine eſſentie:ꝑſonarũ emanatoes ⁊ diuine ꝓpꝛietates:ideo de illis tractat᷑ in.j.ſenten. Se⸗ cundo tractat de deo inqᷓ;tũ eius ꝑfectio relucet in oꝑibus cõditiõis.Et ſic traccat de creatione rerũ.De creaturarũ diſtinctione:⁊ diſtinccoꝛuʒ oꝛdinatione.Et hoc in.ij.lbᷣ.Lertio vo tracat de deo inquãtũ eiꝰ oꝑatio relucet in oꝑibus re ſtauratiois:⁊ multa oꝑa compᷣhendunt᷑ facca a chꝛiſto:vt de natiuitate ⁊ paſſione ⁊c̃.Et de his tractat in.iij.lib.Quarto tractat de ꝑfectione ip ſius inq;tũ relucet in oꝑibo ſanctificationis. In quibo intelligo virtutũ infuſionẽ:⁊ ſacramento rum noue legis inſtitutionẽ. Et de infuſiõe vir⸗ tutum tractat᷑ in fine ipſiꝰ tertij libꝛi.De ſacra⸗ mentoꝛũ vero inſtitutiõe in quarto libꝛo. Item de oꝑpibus retributiõis.ibidem. Et ſic patet ꝙᷓ; om̃ia que cõſiderant᷑ in ſacra ſcriptura ſiue the ologia aut ſpectant ad dei intrinſecã ꝑfectioneʒ aut ad refulgentiã ſue ꝑfectionis ꝑ multipliceʒ eius oꝑationẽ. Quia ꝑ quãdã appꝛopꝛiationeʒ eius potẽtia maxime relucet in creatiõe.Sapiẽ⸗ tia in adminiſtratione:gubernatiõe ⁊ diſtincti⸗ one. Miſericoꝛdia in reſtauratiõe ⁊ ſanctificati one.Juſticia in repꝛoboꝛũ damnatione.Boni tatis affluentia in eleccoꝛũ gloꝛificatione.Cum igit᷑ om̃ia que cõſiderant᷑ in theologia attribuã tur ipſi deo: ſequit᷑ ꝙ ſubiectum eius eſt deus Hac igit᷑ ratiõe theologia om̃es alias ſcientias excellit. Unde.v. Mecha.dicit᷑ ꝙ ſciẽtia de deo eſt nobilioꝛ: quia eſt de no bilioꝛi ſubiecto. Et vlij. Ethico.dicit᷑ ꝙ eſt ſciẽtia ſcientiarum:⁊ ha bet rationẽ capitis inter om̃es ſciẽtias.Et in ꝓ⸗ logo Methapbiſi.appellat᷑ dea ſcientiarũ. Ea⸗ ꝓpter Augꝰ.xj.de ciuita.dei.c.j.inquit.Omniũ gentiũ litteras:omniũ ſibi genera ingenioꝛum humanoꝛũ diuina ſcriptura excellentiaz⁊ aucto ritate ſubegit.Dãtes quoq; in.ij.c.inferni in cõ/ mendationẽ theologie:introduxit Uirgiliuʒ lo quentẽ beatrici que theologie comꝑat᷑:⁊ dicentẽ O mulier virtutis ſola:ꝑ quã humana lux ex⸗ cedit om̃e contentũ.In quibo verbis oſtẽdit ꝙ theologiam humanũ genus tranſcendit om ne quod cõtinet᷑ infra oꝛbem lune:⁊ aſcenditſ q; ad quintã eſſentiam. Secũdo excellentia the ologie pꝛobat᷑ ratiõe certioꝛis vᷣitatis. Ut enim ait Philoſophꝰ ⁊ cõmentatoꝛ pꝛimo cõmẽto pᷣ mi de aia.Quãto vna ſciẽtia certioꝛi demõſtra⸗ tione pꝛocedit:tanto eſt dignioꝛ.Et ideo illa ſci entia que pꝛocedit per demonſtrationem ꝗpter quid:id eſt a cauſa ſuꝑ elfecum digulo⸗ eſt illa Bermo que ꝓcedit ꝑ demõſtrationeʒ qꝛ.ideſt ab effectu ad cauſam.Et iõ demonſtratiopes mathemati ce hacratione ſunt dignioꝛes:quia ſunt in pꝛi⸗ mo gradu certitudinis. Et naturales ſequunt᷑ eas:vt dicit Liconienſis in.j.Poſte.Auerrois i ij. Mechaphi. Pꝛocedunt enim ex pꝛincipijs ⁊ dignitatibus notioꝛibus nobis. Abſtrahentiũ enim mathematicoꝝ nõ eſt mendaciuʒ.ij. Phi. Sed theologia hac ratione om nes alias ſcien⸗ tias excedit. am omnes alie ſcientie habẽt cer⸗ titudine; ex naturali lumine rationis humane. Ipſa vo ex ſuperno lumie ſapientie ĩcreate que errare nõ poteſt.j. Petri.j. Spirituſancto illu⸗ minati locuti ſunt ſancti dei hoies.Errare eniʒ nõ poteſt circa pꝛincipia nec circa concluſiones. Quia deus veritas eſt Jo h. xiiij.⁊.c.ſi cõſuetu⸗ dinẽ.⁊.c.qui cõtẽpta.viij.di.Nihil aũt veriꝰ eſſe pᷣt q; qdð a veritate ꝓfert᷑.Et ideo Ipheta ait ps. cxviij. Pꝛincipiũ verboꝝ tuoꝛuʒ veritas in eter nuʒ omnia iudicia iuſticietue. Ideſt verba tua ꝓcedunt a veritate tua que eſt veritas increata. Etromnmis veritatis create regula.Ac ideo ſunt ſtabilia vt dicit Nico.de lira Mat.v.et Dat. xxiiij.ait ſaluatoꝛ.Celum ⁊ terra tranſibũt:ver⸗ ba aũt mea nõ trãſibunt.Et hinc theologi ↄclu dunt in.iij.di.xxiiij.ꝙ fidei noſtre nihil põt ſub eſſe falſum. Si auteʒz quis dicat ꝙ etiam in.xij. Methaphi.tractat᷑ de ipſo deo:⁊ de intelligen/ tijs ſeparatis: ꝓpter qð theologia nõ videt᷑ nobi lioꝛ methaphiſica.Et in.viij. Phi.traccatur de deo inquantũ eſt pꝛimus motoꝛ. Reſpõdetur ꝙ hoc eſt tantũmodo quo ad ea que poſſũt in⸗ ueſtigari lumine naturali.Et inquantũ ipᷣe de/⸗ us ſe habet ſᷣm aliquã habitudinem ad ens qð analogice dicitur de creatoꝛe ⁊ creaturis.Me⸗ thaphiſica em̃ tractat de ðo qꝛ ẽ de ente ᷣm qð enſ:vt videt᷑ velle ph̊s.iiij.;Hetha.⁊ Auicẽna li. j.ſue Mectha.c.j.Sed cheologia tractat de deo ſub rõne nobilioꝛi et mirabilioꝛi. Quia ea que nõ ſunt nata cognoſa de deo a creatura niſi per reuelationẽ:mirabilioꝛa ſunt qᷓ; ea que poſſunt cognoſci de deo ꝑ inueſtigatiõeʒ naturali lumi ne factam. Nec pᷣdictis obſtat ſi dicat᷑ ꝙ certitu⸗ do ꝑtinet ad dignitatẽ ſcientie. Sed alique ſcie ſunt certioꝛes vt machematice:quia de earum pᷣncipijs dubitari non pᷣt.ergo ſunt nobilioꝛes theologia:qꝛ in ſacra ſcriptura pᷣncipia nõ ſunt ita indubitabilia.ſ.articuli fidei.Quia reſpõdet᷑ pᷣm Thomaʒ vbi ſupꝛa ꝙ nihil pꝛohibet illud qð eſt certius ſᷣm naturam:eſſe quo ad nos mi⸗ mos certũ.j. Phiſi.vbi dici.Que ſunt magis nota nature ſunt minꝰnota nobis.Et hoc ꝓpter debilitatẽ ĩtellectus noſtri qͥ ſe bʒ ad maniteſtiſ/ ſima in natura ſicut oculus noctue ad radios ſolis.ij.Mechaphi.Et tñ minimũ qð põt habe ri de cognitcione reꝝ altiſſimaꝝ deſiderabiliꝰeſt q; certiſſima cognitio que habet᷑ de minimis re bus:vt dicit. xj.de aialibus.Uel ſᷣm Ric.vbi.S. XXIX Theologia eſt nobilioꝛ alijs ſcientijs ſimpliet id eſt in natura ſua:qᷓ; uis alique alie ſciẽtie ſint certioꝛes ſᷣm quid.ſ.ꝑ comꝑationem ad debili⸗/ tatem intellectꝰ noſtri. Nam nihil pꝛohibet ali⸗ quid eſſe notius ſimpliciter. Minus tn noruz quo ad nos.j. Phiſi.Certitudo aũt que eſt cer titudo ſimpliciter reddit ſcientiam nobilioꝛm qᷓ; certitudo que eſt ſᷣm quid:hocẽ quo ad nos Tertio ꝓbat᷑ excellentia theologie ratiõe pocio⸗ ris:ſalubꝛioꝛis ⁊ no bilioꝛis finis.UVUbi notan⸗ dum ẽꝙ ſᷣm Phm.ij. Mectha.Scientiaruʒ qᷓ dam ſũt ſpeculatiue ⁊ quedã pꝛactice:finis ſpe⸗/ culatiue eſt veritas:finis vo pꝛacctice eſt actio. Tanta aũt eſt dignitas theologie:ꝙ necdũ ſpe culatiua ſcientia:ſed etiã pꝛactica dici poteſt: vt dicit Richar.vbi ſupꝛa.q.iiij. Scientiarũ vero ſpeculatiuarũ nobilitas attendit᷑ penes nobili us o biectũ atq; ſubiectum:⁊ certioꝛẽ moduʒ ꝓ cedendi.Arq; bis duobo modis theologia exce dit om̃es alias ſciẽtias vt dictũ eſt. Practicarũ aũt nobilitas ſᷣm Phᷣm.ij.Ecthi.c.j.attendit᷑ pe nes nobilioꝛem ⁊ potioꝛẽ finem. Quia tãto ſciẽ tia pꝛactica eſt dignioꝛ:qᷓto eiꝰ finis ẽ nobilio. Attendamus ergo fines omniũ artiũ ⁊ ſcientia rum pꝛacticarũ:et inueniemus nobilioꝛem eſſe finem cheologie.ã artis cerdonũ finis eſt rei publice de ſotularibus pꝛouidere. Sutoꝛũ de veſtibus:barbitonſoꝛum de tonſura ⁊ raſura: mercatoꝛũ de mercibus:medicoꝛũ de valitudi⸗ ne coꝛpoꝛũ:pncipũ ⁊ regum remp ublicã in pa⸗/ ce cõſeruare.Et hec oĩa ad coꝛpꝰ ꝑtinent:vel ad temꝑalem tranquillitateʒ ⁊ ſubuentionc. Sed finis theologie eſt charitas ⁊ eterna felicitas. Quia ipſa theologia inſerit virtutes:docet faci - enda:⁊ omia ad ſalutem ꝑtinentia.ij.ad Thi. iij. Om̃is ſcriptura diuinitus inſpirata vtilis ad docendũ:arguendũ:ad coꝛnipiendum:ad e⸗ rudiẽdũ in iuſticia:vt ꝑfectus ſit homo dei ad om̃e opus bonum inſtructus. Item admonet fugienda:⁊ nominat tremẽda:⁊ dedlarat ſperã da:vt homo ꝑtingat ad felicitatem. Et ideo ex p dictis ſequit᷑ ꝙ eſt nobilioꝛ om̃ibꝰ ſcientijs pꝛa ccicis. Hinc Pꝛouerb.ix. dicit: ꝙ miſit ancillas ſuas vocare ad artem.ſ.alias ſcientias Nel hoc ideo dicit᷑.quia eis vtit᷑ theologia vt ancillis et pediſſequis ſuis.Et Augꝰ.in.ij.epłla ad Uolu ſianũ dicit. Lanta eſt chꝛiſtianoꝛũ ꝓfunditas litterarũ:ꝙ in eis quotidie ꝓficereʒ ſi eas ſolas ab ineunte puericia vſq; ad decrepitam ſenectu tem maximo ſtudio ſũmo ocio ⁊ melioꝛe inge⸗ nio conarer addiſcere. Idem quoq; in. xviij. de ciuitate dei.c.xlj.oſtendens neceſſitatem ⁊ vi/ litatem ſacxe ſcripture ait. Quid bene agat: aut quo vel qua via ad beatitudinẽ ꝑueniat huma na neſcit infirmitas:ſi diuino nõ ducit aucoꝛi⸗ tas. Quarto ꝓbatur excellentia theologie ratio ne excellentioꝛis doctoꝛis.Ab excellentia enimʒ veritate doctoꝛis dignificat᷑ ſdentia. Un gram⸗ ſugnugn lisbima Nohiumcuiran ran⸗ Drnt bedensgpenen wosaſprruan chwecht Cicoiogvi Crnlen bero illi urdonviti umuti lir Gungtumn Cot Uurttbwgeat Tdir. Qulawaen lis cgiis ſ⸗ douumianale fuyinmadnsgen 6os ſlam Goa Areſtotcle Zrcdo nthusmini gutſanoturedi Rfoaut Morſe Mhaesepfiorche ekumenofunt; nuloinoſume ſanngdiſgpyl hnogt dnns mkinegeneralio Ciſcuninſfn⸗a Wamicnogral Auagpdlun Cnfüͤpcbi Oucſtonmmen Voerauckc Coronecibrrei ſonofo deſen ſllan gn tetgüipclan diemedocun 1Qodnan lleenori Misponne nong hl Wet oaithi nun eln darigg aAun See Nuctack agepnti. nadicportee Jammmn tüns hl Smanmod ück rngi c finsinohi nmiümmürſaan us nodlon Monüfinsct moen. Ommi ctonluntnin :ul 1 in⸗ m 6 lmiu ynirznolis nmmasVbot uanmnallst nles U oi pfundiu erilis e ehium 10 mloe nc ſummtn l nnien ℳ, ninen Foliũ matica Pꝛiſciani ẽ dignioꝛ:⁊ rhetoꝛica Cicero⸗ nis apud latinos:? Demoſthenis apð grecos. Et poeſis Maronis apud latinos:? Homeri apud grecos:⁊ philoſophia Areſtotelis.⁊ ſic de alijs auccoꝛitatib dignioꝛibo ſcientiarũ de qͥb⸗ dica infra in ſermõe.xxxviij.ꝑte.vj. Sed tu o ſa⸗ cra ctheologia quẽ doctoꝛẽ habuiſti.Sane non Tulliũ:nõ Maronẽ:nõ Homerũ:nec aliũ pu rum hoĩem q;tũcũq; doctiſſimũ:ſed filiũ dei qͥ ẽſapiẽtia patris:in quo ſunt omes theſauri ſa⸗ pientie ⁊ ſciẽtie dei abſcõditi.ad Col.ij.ui om nia nota ſunt Ad Heb.iiij ⁊.c.deus.ij.q.j.Qui dixit moyſi.Exo.iiij. Ego ero in oꝛe tuo.Et Hie re.j.Ecce dedi verba mea in oꝛetuo.Et Johᷣ.xv. Omia quecũq; audiui a patre meo nota feci vo bis.Et Luc̃.xxj.ait apłis.Ego dabo vobis os ⁊ ſapiam cui reſiſtere nõ poterũt om̃es aduerſa rij veſtri. Hãc aũt legem nõ ſolum tradidit no⸗ bis deus ꝑ patriarchas ⁊ ꝓhas ⁊ ꝑ ipos apo⸗ ſtolos a ſpirituſancto inſtructos:qͥbꝰ ait Mat. x. Nõ em vos eſtis qͥ loquimini:ſi ſpũs patris veſtri qui loquit᷑ in vobis.Sed etia voluit do⸗ cere ꝑ ſeißm Matth.v.Aꝑiens os ſuum doce bat eos.Uñ Claudianꝰ poeta ait illi. Impia tu noſtre domuiſti crimina vite. Paſſus coꝛpo/⸗ rea mũdũ veſtire figura.Affariq; palã ꝓpłis:le/⸗ gemq; fateri.Ex quibo patz dignitas ſacre ſcri⸗ pture ⁊ theologie a tam excellentiſſimo doctoꝛe tradite. Quinto apparet eiꝰ excellẽtia rõe diſci pulatꝰ ꝑfectiõis.Nuilłꝰ em̃ phoꝛũ:aut poetarũ vel oꝛatoꝛũ.aut alioꝛũ magiſtroꝛũ:ceterarũ ſciẽ tiaꝝ in magnis ginnaſijs habuit tales diſcipu los. Nam Socrates habuit Platoneʒ. Plato Areſrotelẽ. Areſtoteles Alexãdrũ magnũ. Plu tarchus traianũ. Seneca vero Neronẽ. Sacre aũt ſcripture diſcipuli ſub deo pᷣceptoꝛe ⁊ docto re fuerũt Moyſes.Samuel:Dauid: ⁊ alij pꝛo phete ac priarche viri ſanctiſſimi. In nouo qͥ̊q; teſtamento fuit Johᷣes baptiſta quo int᷑ natos mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ. Math.xij.⁊ apoſto li ceteriq; diſcipuli ac fideles qͥbꝰ vt dici᷑ ad He bꝛeos.xj.dignus nõ erat mũdꝰ.ergo ⁊c. Se xto rõne generalioꝛis pᷣdicatiõ is. Judei em̃ de/ cepti ſolum in ſynagogis pᷣdicabant. Macho⸗ metani quoq; ⁊ alij infideles a ſynagogis ſuis alios expellunt. Sacra vᷣo theologia ꝓpter ſin⸗ ceritatẽ ſuã publice pᷣdicat᷑ ⁊ dilucidat᷑: ⁊ ab eiꝰ auditione nec gentilis:nec hereticus:neq; iude us excludit᷑.c.epus.de conſe.di.j.Nec excõmuni catis nec interdictis interdicit᷑ ſermo dei.c.reſpõ ſo noſtro. de ſen. excõ. Pꝛopterea Joh. xviij. ait ſaluatoꝛ.Ego palam locutus ſum mũdo. Po teſt etiã pᷣdicari in om̃i loco ⁊ temꝑe.vt patet in clemẽ.dudum.de ſepul.Et ſaluatoꝛ ait Mach. x. Quod in aure auditis pᷣdicate ſuper tecta. Et Pꝛouerb. xv.dicit᷑. In plateis aquas lucis di⸗ uidite.ergo ⁊c̃. Septimo idem ꝓbat᷑ ratiõe gra uioꝛis punitiõis:ſᷣm em̃ cheologos tãte ẽ equi⸗ tatis deus:ꝙ nullũ bonũ irremuneratuʒ relin/ quit:nec aliquod malũ impumitũ. Si ergo qͥs pꝛo aliquo puni᷑ ſignũ ẽꝙ illud eſt malũ. Sʒ nunq; legimꝰ deũ puniſſe quepiã:quia aliquã artem mechanicam vel liberalem ignorauerit. Sed ex negligentia audiẽdiverbũ dei:⁊ ex igno ranctia diuine legis valde punit.Ut diffuſe pa⸗ tuit in pꝛima ꝑte pncipali huiꝰ oꝑis.pᷣmõe.iij. 2 pte.ij.ergo ⁊c̃. Octauo idem ꝓbat᷑ ratione com pᷣhenſionis. Ut em̃ habet᷑ in.iiij. Mechaphiſi. Dub cõſideratiõe alicuiꝰſciẽtie cadunt omia q̃ habent attributionẽ ad ſubiectũ eius. Unde in cõſideratiõe medicine nõ ſolũ cadit ſanitas vel coꝛpus ſanabile:ſed etiã vrina inq;tũ eſt ſanita tis indicatiua.Et potio inq;tũ ſanatiua.Et die⸗ ta inq;tũ cõſeruatiua ⁊c̃. Sed omia creata ha⸗ bent attributionẽ ad deum qui eſt theologie et ſacre ſcripture ſubieccum.Ergo hec ſcientia con ſiderat omia. Unde Ecci. xxiiij. ð. Hec omia li⸗ ber vite ⁊ ſapietie.Id eſt hec ẽ que continet om⸗ nia ⁊ conſequenter eſt omnium ſcientiarum ex/ rſin cellentiſſima. Is aũt a theologia ſapienter deductis: h ille ſcolaris a ſpũſancto illuſtratus eaʒ⸗ pᷣ om̃ib alijs ſcientijs pᷣeligendam cen ſuit tanqᷓ; ceteris om̃ibo dignioꝛẽ ⁊ ſalubꝛioꝛeʒ Diyxitq;.vt ex pᷣdictis aꝑtiſſime patet illi eſt ſciẽ⸗ tie ſtudendũ⁊ inherendũ que bꝛeuit᷑ docet duo ſq; deũ ⁊ ſeipᷣm cognoſcere:ac dei altitudinem⁊ ꝓpꝛiam paruitatẽ.Et ideo chꝛiſtꝰ in oꝛoe domi⸗ nica tribo petitionibo docet deuz diligere:⁊ alijs quattuoꝛ ꝓpꝛiam miſeriã agnoſcere.Quia non eſt ſciẽtia nobilioꝛ qᷓ; dei cognoſcere volũtatem Vnñ Iſidoꝛꝰ in lib.de ſũmo bono inqͥt.Nihil ꝓ deſt oẽm ſcire pꝛudentiã cũ ignoꝛãtia dei.Et ni hil obeſt ſcentibo deũ ignoꝛatia ſeculi.Et Lact᷑. in.iij.diuina.inſtitꝭ.ait.Omis ſapiẽtia hois in li bꝛo vno eſt: vt deũ cognoſcat ⁊ colat. Hoc nr̃m dogma:hec noſtra ſentẽtia eſt. Quãta ⁊ in q̃ vo ce poſſum teſtificoꝛ:pꝛoclamo ⁊ denũcio. Hoc eſt illud qð ꝓphete in tota vita ſua queſierant. Nõ ergo ideo naſcimur vt ea que facta ſunt vi⸗ deamus Sed vt ipᷣm factoꝛẽ deũ ↄtemplemur Si quis em̃ hoĩeʒ qui vera ſapit int᷑ro get cuiꝰ rei cauſa ſit natus. Rñdebit intrepidus.Colen di ſe dei gratia natum:qui nos ideo generauit vt ei ſeruamus.Seruire aũt deo nihil aliud ẽ qᷓ; bonis oꝑibus tueri ⁊ ſeruare iuſticiam.hec il le. Metrice aũt dici᷑. Qui chꝛiſtũ bene ſcit ſatis eſt ſi plurima neſcit. Sed veniamus ad pꝛacti⸗ cam:vt melius intelligat᷑ excellentia theologie ac ſacre ſcripture reſpectu omniũ aliarũ ſciena rum.ã grãmatice ꝑtes que ſunt quattuoꝛ.ſcJʒ oꝛthographia que eſt ſcripture ſcientia de litte⸗ ris ⁊ ſyllabis.Ethimologia de virtute ꝑtiũ oꝛa tionis. Diaſinthetica de cõſtructiõe:⁊ pꝛoſodia de accidentibus. Quid finaliter intendunt niſi iſtruere linguã.Sed theologia ac hag . criptu 3 Bermo ra multo melioꝛ eſt que docet linguã refrenare. VUitare verba ocioſe a:mẽdacia:ꝑjuria:i honeſta: detrahẽtia:cõtumelioſa:nugacla ⁊ doloſa.⁊ de vtilibo atq; aĩe ſaluberrimis loqui. Rhetoꝛica adinuẽta eſt pꝛincipaliter ad ꝑſuadendũ effica⸗ citer. Sed melius hoc fit in illa ſciẽtia qᷓ docet q̃ᷓ liter debemus oꝛare ante deũ ⁊ ſonctos:⁊ eos i dinare ad largiendũ qð petimꝰ. õ hoc habet᷑ in Cullio:nõ in Quintiliano ⁊c̃. Lu aũt cũ oꝛa ueris intra in cubiculũ tuũ:⁊ oꝛa patrẽ tuũ ⁊c̃. Et dic pater noſter ⁊c̃.vt oñdit ſaluatoꝛ Mat. vj. O rhetoꝛica efficaciſſima oꝛe diuino reuela⸗ ta. Hec quoq; ſciẽtia dialecticã ↄtinet:nõ vans ſed eã qua argumẽætis diaboli ⁊ eiꝰ fallacijs ſci⸗ as reſpondere.acq; eiꝰ aſtutias fraudulẽtiaſq; diſſoluere. Itẽ machematicã multo nobilioꝛeʒ ↄtinet ⁊ oñdit ſqʒ geometriã dũ ex magnitudie creaturarũ oñdit creatoꝛis potentiã. Arithme⸗ ticaʒ dũ ex numeroſitate ⁊ diuerſitate earũ crea/⸗ toꝛis ſapientiã pᷣdicat:⁊ numenꝝ dieruz vite ſue hoiem cõputare facit:vt letãter ſe ad moꝛtẽ pᷣpa ret. Itẽ muſicã duʒ ad creatoꝛis laudes excitat. Et aſtrologiã dũ calcãda ⁊ ↄtẽnenda eſſe om̃ia terrena pᷣdicat ⁊ celeſtia appetẽda ſᷣm doctrinaʒ Lacctãtij in.ij.diui.iſti.c.viij. Philoſophiã quo qʒ naturalẽ dũ hoĩeʒ ad ſui cognitionẽ reducit: vt ibi inueniat ⁊ cognoſcat q; ſit ingratus erga deũ:qᷓ;q; ſit miſer ⁊ vilis in ſeipᷣo:⁊ quanta toꝛ⸗ menta meruit ꝓpter peccata qͥbus deũ offendit. Et hec eſt magis naturalis philoſophia qᷓ; illa que tractat de accidentib ⁊ ꝓpꝛietatibo natura⸗ libo quã tradit Areſto. Item methaphiſicã duʒ deũ omniũ creatoꝛẽ gubernatoꝛẽq; declarat: et ei ſeruiẽdũ pᷣdicat.Philoſophiã quoq; moꝛa/ leʒ ſiue ſit monaſtica de ſuijpius regimine: ſiue ſit iconomica ð regimine ſue familie:ſiue ſit po/ litica ð regimine ciuitatũ.Ad quã philolophiã ptinẽt leges ⁊ iura canonica.quibo melius hec ſcientia inſtruit ⁊ diſponit. Item medicinã mul to melioꝛẽ materiali ⁊ coꝛpoꝛal i:ſiue ſit phiſica ſiue cyrurgica.quia hec ſciẽtia oſtẽdit coꝛpus et aiam cõſeruare:dicẽs.Qui voluerit aiam ſuaʒ ſaluã facere ⁊c. Joh.xij. Luce.ix. Marci.viij.et Matth.xvj. Iteʒ quia medicina coꝛpoꝛalis ſo⸗ lũ in tꝑe valet.hec aũt cõſulit in perpetuũ.O igi tur ſcictia digniſſima que om̃es alias cõpꝛehẽ⸗ dis.⁊ ideo ab omibus es appetenda. Uñn Aug. in.iij.epła ad Uoluſianuʒ ait. Hec dicit᷑ philo⸗ ſophia quia omniũ naturaliũ cauſe in deo ſũt. Hec ethica.quia nõ aliũde vita bõa ⁊ honeſta nalius foꝛmat᷑ qᷓ; cũ ea que diligẽda ſũt diligũ⸗ tur:ſcqʒ deꝰ ⁊ ꝓximꝰ. Hec logica:qꝛ vᷣitas lumẽ⸗ q; ronis aĩe nõ niſi deꝰ eſt. Hec reipublice ſalꝰ: qꝛ ciuitas nõ niſi fidei vinculo cuſtodit᷑. Meri to g̊ ſciẽtia ſciẽtiaꝝ dicit᷑.qꝛ omnẽ aliaꝝ ꝑfectio/ nẽ cõpꝛehendit.Hec ille. LCltiauũ documentũ qð vobis ſcholarib⸗ o tcrado dicit᷑ intentiõis.Oebetis ein bono fine ſtudere. Unde notandum eſt ; Archidia. in ca. Nõne.xxxvij.di.inquit.q ꝓpter qͥnq; fines homines addiſcũt ⁊ dant operã ſtudio ſcientie. Pꝛimus eſt vt ſciant᷑⁊ ad hoc tendũt rhetoꝛici ff. de oꝛigi. iuris.l.ij.S.poſt hos.in fine. Ipſoꝛũ cm vt plurimũ finis eſt vana glia.quiavolunt ab hoibus vocari ⁊ videri rabbi.Argumentuʒ xliij.di.ca. Pariter.et.xlvj.di.ca.. Secũdus eſt vt edificent᷑. Et ad hunc finẽ ⁊ ad quintũ ð quo infra tendũt cheologi ⁊ boni canoniſte.ff. de iu⸗ ſticia ⁊ iure.l.j. Argumentũ.xliiij.di.S.Pꝛo re/ uerentia.et.xlvj.di.S.Ecce.in fine.Et iſtoꝝ finis eſt pꝛudentia.quia ſic in pᷣſenti operari debemꝰ vt in fine aliquid vtile colligere valeamꝰ.xiij.q. ij. ca. Lẽpus.et de conſe. di. j. S. Hinc ergo. Ter tius finis eſt vt ſciant.Et ad hunctendũt diale/ ctici nimis ibi moꝛantes.⁊ iſtoꝝ finis eſt ſuper bia. Loquũtur em̃ grandia:⁊ totus ſermo eoꝝ ſuꝑbus eſt.de pe.di.ij.ca.Si em̃.et.ij.q.vij.c.ſe⸗ cuti.Quartus eſt vt lucrent᷑. Et ad hũc cõiter tẽ dunt legiſte dicẽtes.qꝙ ſciẽtia ciuilis nõ ſinit ali queʒz in pauꝑtate viuere nec in neceſſitate moꝛi: vt in auten.de here.⁊ fal.S.vlti.col.j.Et tales nõ ſunt vere philoſophãtes qui pecuniã contẽnũt ⁊ abijciũt.capᷣ. Socrates.alas crates.xij.q.ij.et l.in honoꝛibus.S.philoſophis.ff. de vaca.mu. Iſtoꝝ ergo finis eſt auaricia. Nec calibus totꝰ mũdus eſt o bolus.xiiij.q.iiij.ca.Quid dicam. et.xlvij.di.c. Sicut hi.Quintus finis eſt vt edi⸗ ficẽt.ſicut faciũt boni magiſtri qui nõ legũt ad laudẽ humanã:ſed dei.⁊ alios inſtruũt vt advi tã redeant veritatis.ca.Cũ ſit.de eta.⁊ quał. Si cut Paulus qui fructũ laboꝛis ſui nolebat reci pere in pᷣſenti.c.Sacerdos.in fine.j.q.ij.Et iſto rũ finis eſt charitas.quia ꝑ hoc dicunt᷑ dare ele moſynã ꝓximo.ca.Due ſunt.et ca.Tria ſunt ge nera. xlv. di. et ca. Inter opera.de ſpon. Ad h̊ au tem tenent᷑ exquo talentũ ſcientie credidit eis de us :aliter eternã dãnationẽ incurrũt.xliij.di.ca. Diſpenſatio.et.xj.q.iij.ca.Nolite. Hec Archidi. Finis ergo veſter ꝓpter quẽ addiſcere deſidera/⸗ tis debet pꝛimo ⁊ pᷣncipaliterad deũ dirigi: ſq; ad eius laudẽ ⁊ veſtram ac pꝛoximi ſalutẽ:⁊ ad habendã pꝛopꝛiã neceſſitatẽ. Licet autem ꝓpter ſcientiaʒ credat quis debere decoꝛari ⁊ exaltari: pꝛopter hoc nõ eſt vituperandus ſi ſuperbie fa ſtu nõ moueatur.quia ſcientia exoꝛnat hominẽ Scriptũ eſt em̃ Ecci.xxj. Oꝛnamentũ aureum pꝛudẽti doctrina:et quaſi bꝛachiale in bꝛachio dextro. Pꝛopterea dicit᷑ ꝙ ſcientia facit homi⸗ nes nobiliſſimos.l.pꝛouidendũ.C.de poſtulã⸗ do.et.l. Laudabile.cum gloſa.C.de aduoca. di uer.iudicuʒ. Item de ſcientia inquit gloſa in.l:. Sinautẽ.ðS.fl.ff.de reivendica.ꝙ non poteſt ab homie tolli.⁊ ideo debet appeti:⁊ deſideran po teſt ſine peccato tanq; ſingulare donuʒ dei: qð nobis auferri ab hominibus nequit. Item in ca. Eum ex inuento. excra de bereticis. er cap · f. gͤuunli . eſhentn Ouw wbi nnto cyemunme Eunſtudtbi eldebcnod le bienoppommn Ffcumgnontsc onkorcund Kdundcranunan Ceopumucnn CahronsOn Gchünrthan Norebſtnar isMdofn up otunrhere ſddne CMupokuual, öhennasaa lia Eömuman en Cünliernn eeoclthoſonrn — ſamesia e Gcnocanonepar dicturincaſ bentocpocarep Cuſalulmonaſt Derochurrſe ſoacpiontur⸗ coz ctlclac bosconſtitut. Kodpocateſſen Cſalanrdiat uncanlam vel Wponmtanbil unrande bkcn deichne WN Gnisan Vocknunpln Peſoneconinn tumgnnn, ligone t epeoguibe Ropelas au Ckſaſttcin Peines 4 ed lirze Auqie Sie bijdiſt Unetendürde drinsck D eusſane. ubitce crlis öſſe al, nas NN. inockſret simoetd Aindiin 1u dit Gin itn iniutnd vuum r mntanlatt ilapodeft onmabon mmencizm mtu pN “ petn⸗ nontiN opernnde Dincee Foliũ de magiſtris dicitur. ꝙ viroꝛuz ſapientum do⸗ ctrina mundus illuminatur. Ideo viris littera tis maxime indiget eccleſia.cap. Cum ex eo. de elec.libꝛo.vj.Ex quibus concluditur ꝙ gratus eſt deo bonus ſcholaris ⁊ ſtudioſus qui ad bo num finem ſtudeat.Et econtra eſt de negligen⸗ tibus:iuxta illud Pꝛouerb.xiiij.Acceptus ẽ re⸗ gi miniſter intelligens:iracundiã eius inutilis ſuſtinebit. De ↄlſilijs da aduocad ⁊ ꝓcuratoꝛibb. P Uarto vobis aduocatꝭ octo documẽ⸗ q ta trado.Licet em̃ meritoꝛiũ ſit aduo⸗ care:maxime in pijs cauſis: ⁊ officiuʒ veſtrum ſit laudabile pꝛout ſcriptũ eſt in.l.lau⸗ dabiue.C. de aduo.diuer.iudicũ.vbi dicit. Cau⸗ dabile vtiq; hominũ neceſſariuʒ aduocationis officium pꝛemijs opoꝛtet remunerari:tamen ſi non fiat cum debitis circumſtantijs in magnũ redundat animarũ veſtrarum detrimentu;. Et ideo pꝛimũ conſiliũ quod vobis trado dicitur exceptionis.Quattuoꝛ enim genera perſonarũ excipiũtur ab aduocationis officio: qui ab illo debent abſtinere. Pꝛimi pꝛopter defectũ boni⸗ tatis.Et ideo ᷣm Ray.in ſumma.aduocati eſſe non poſſunt heretici:pagani:nec excõmunicati. j.q.j.Ca.j.Et de peni.di.j.ca.Nemo.Et.l. Nemo XL.de poſtula.et.l.Nemo.la.ij.C.de epi.au.Et ex tra ð hereticis.ca.Excõmunicamus.el.j.et.xj.q. iij.ca.Excõmunicatos.Et de excep.ca.Exceptio nem. Similiter infantes perſone nec pꝛocura⸗ toꝛes eſſe poſſunt:nec patroni cauſarum.ca. In fames.iij.q.vij. Secundo excipiũtur aliqui ab aduocatione pꝛopter defectum ſtatus. Et ideo dicitur in ca. Placuit.xvj.q.j.q monachi ꝓhi⸗ bent᷑ aduocare:poſſunt tamen eſſe aduocati in cauſa ſui monaſterij.⁊ hoc abbate imperãte.ca. Monachi.xvj.q.j.et extra.de poſtula.ca.j. Ter tio excipiuntur aliqui ab aduocando pꝛopter graduʒ.Et ſicſacerdotes ⁊ derici in ſacris oꝛdi⸗ nibus conſtituti:et etiã in minoꝛibus beneficia ti aduocati eſſe non poſſunt.et hoc coꝛam iudi⸗ ce ſeculari:vt dicit conſiliũ lateranenſe:niſi pꝛo⸗ pꝛiam cauſam vel ſue eccleſie fuerint pꝛoſecuti: aut pꝛo miſerabilibus perſonis. Et pꝛobantur iſta per capᷣ. Qerici.et ca.Cum ſacerdotes.extra de poſtulat.et.lxxxviij.di.ca.Decreuit.et.xiiij.q. v.ca.Deniq;.et extra.Ne dlerici vel monach.ca. Sacerdotibus.et.xv.q.ij.ca.vnico. Addũt ali⸗ qui ꝙ poſſunt aduocare pꝛo perſonis ſibi con⸗ iunctis quando habere non poſſunt alium ad uocatum:vel non ita bonum. Et intelliguntur perſone coniuncte q;tum ad hoc:vſq; ad quar/ tum gradum.A.de epiſcopis ⁊ clericis.autenti ca Licentiã. Et. E. de aduocatis diuer.iudi.l.pe titio nẽ. Intelligütur autem miſerabiles perſo⸗ ne pꝛo quibus aduocare poſſunt ille que per ſe pꝛopꝛias cauſas non pnt miniſtrare:vł auxilio eccleſiaſtico indigentes.lxxxvj.dic.fuec. lxxxvij. cc. di . . defenſionis.et. C. qñ impera.inter pupil.er vidu.ꝑ totũ. In crimiali vo cã coꝛã iudice ſecu lari nullo mõ pñit. extra ne cleri.vel mo.c.ſenten tiam.et.xxiij.q.viij.c.his a qͥ b.et.l.di.c.aliquã⸗ to s.Quarto excipiunt᷑ aliqͥ ab aduocatõe ꝓpter diſtinctionẽ officij.et ſic in eadẽ cauſa nõ pntad uocare iudexvł aſſeſſoꝛ.iiij.q.j.c.j.et.ij.⁊.l.qͥſqͥs. C. de poſtul. Sũt ⁊ alie ꝑſone qᷓ nõ pñt eſſe ad uocati.vt cecus:ſurdꝰ:femia ⁊ furioſus.Itẽ ille qͥ nõ cõpleuit.xvij.annũ. Itẽ paſſus muliebꝛia ſq; ↄtra naturã:nõ violẽter.Danatuſq; de crimi ne capitali:vel cã calũnie publiei iudicij Et qͥdʒ alij de qͥbo oĩbo hꝛ in.l.j.ff.de poſtu.et in.c.infa mes.iij.q.vij. Pꝛedicti ̊ oẽs ab officio aduoca tionis exceptuati dñt ab illo abſtinrer. OQ Ecundũ documentũ ðꝛ cognitiõis.De ſ bet em̃ eẽ iuriſperitꝰ ille qͥ vult aduocare et ſtuduiſſe ſaltẽ ꝑ qᷣnq; ãnos:⁊ iuramẽ to doctoꝝ ꝓbatus:vt no. Bar.in.l.j.ff. de va.et extra.cogni.ꝑ.l.nemini.C.de aduo.diuer.iudi. iũcto.S.ſʒ qꝛ ſolitũ.v.duabo alijs.in ꝓemio di⸗ geſtoꝝ.Et iõ ſiaduocatꝰ ex ſua ignoꝛatia amit/ tit cauſam tenet᷑ reſtituere ſalarium⁊ ſatiſfacere clientulo de oĩ dãno dato vt inqͥt Hoſti.ĩ ſum. in titu.de peui.S.qͥb.ver.qͥd de aduocato. Ar⸗ gumẽtũ ad hoc inſti.de obli.que ex quaſi delic. naſ.in pᷣncipio.iũcta glo.et in.c.ad aures.ð eta. et quali. KK Ertiũ documentũ ðꝛ vigilatiõis.ſcʒ ad t defendendũ ſollicite cauſam. Inqͥt em̃ ODuidiꝰin epłis:epła.xix.Optima nãq; nullo cã tuente perit. IJdeo Ray.in ſum.et Ho⸗ ſtien.vbi ſupᷣ dicit ꝙ aduocatꝰ qͥ ꝑ negligentiã ſuã vel impꝛudentiã amittit cãm:tenet᷑ vltraa/ miſſionẽ ſalarij de oĩ dãno qð eiꝰ cliẽs incurrit Argumentũ in.l.idẽ iuris. ff.ad.l.aqͥ ł. Et idẽ te net Spe.i ti. de aduocato.debet igit᷑ ſm ꝙ inqᷣt Spec̃.vbi ſupᷣ qͥlibet aduocatꝰ diligẽter exami nare cãm qua ſuſcipit.et cũ dubitat dʒ alios ꝑi⸗/ tos ↄſulere.qꝛ qð a plurib q̃rit᷑ fadliꝰ inuenit᷑. c.de libellis.ij.di. Itẽ qꝛ ſepe reuelat᷑ minoꝛi qð maioꝛ ignoꝛat.c.eſto.xcv.di.Et veritas exagita ta ſepiꝰ mag ſplẽdeſcit.c.grauẽ.xxxv.q.ix. SS Uaartũ documentũu ðꝛ diſcretiõis.debet em̃ cũ magna diſcretiõe dirigere cauſaʒ ſui clientuli qͥbb aduocatꝰ:et eſſe matu⸗ rus in vultu:geſtu ⁊ voce:nec cõtumelijs certa re:ne ſit de illis de quib dicit᷑ in.l. quiſqͥ s.C.de poſtuł.Si qͥs adeo pꝛocax fuerit vt nõ ratione pꝛobꝛis putet eſſe certandũ: opinionis ſue mi⸗ nutionem patietur. Debet ergo eſſe affabilig et facundus in peroꝛando cauſam ſuam. iuxtã il lud Ouidij in iij.de arte amandi. Is qui pꝛo⸗ fitebatur adſit Facundus: cauſam ſepe clien⸗ tis agat. +T Vintũ documentũ ðꝛ ſuſceptiõis.ſcʒ ſo lum iuſtarũ cauſarũ nõ ſe impediendo de iniuſtis. Ait em̃ Ouidiꝰ.ij.de ponto . X ℳ debet peterei BGermo epla.ij. Nõ eſt cõfeſſi canſa tuẽda rei. Eapꝛopter inqͥt Monal.in ſũma ĩ ti.de reſtigu.ꝙ aduoca⸗ tus ſciẽter defendẽs cauſaʒ iniuſta tenet᷑ ad reſti ſtutiõeʒ illi qͥ amiſit ſiue ꝑ malicis:vel ꝑtinaciã: aut falſitatẽ ſuã quo ad oẽ dãnũ:⁊ etiã clientu⸗ lo ſuo:qñ eũ decepit dans ei itelligere ꝙ hret iu ſtã cauſaʒ qñ aliter nõ litigaſſet. Argumẽtũ.C. de admi.tu.l.nõ ẽ ignotũ.Si aũt a pncipio pu⸗ tauit cauſã iuſtã:⁊ hic erroꝛ nõ ꝓuenit ex culpa ſua:ſʒ ex mala clientuli ĩfoꝛmatiõe:vł ex q̃litate negocij:ſicutſepe acciditĩ ꝓceſſu:qꝛ cauſaꝝ me — rita partiũ aſſertiõe pandunt᷑.c.cũ ex litteris.ð ĩ inte. reſti. .l.ij.C.ſi ꝑ vim:vlł alio mõ.tunc tenet᷑ eã dimittere poſtqᷓ; co gnouit iiuſticiaʒ cauſe.l. rem nõ nouã.S.patroni.C.de iudi.Et in hoc cõ/⸗ coꝛdat Tho. ij.ij. q. xx. 8 Exrtũ documentũ ðꝛ defenſiõis. Scoõm em bim̃ Tho. vbi. S. ? Hoſti.ĩ ſũma ac Panoꝛ.in.c.j.de offi.iudi.? Bal.in.ll. ſi furioſi.ĩ verſi.Nota ꝙ aduocati.C.de nup.⁊ Spe.in ti. de ſalarijs. S. iij. Qui allegat.c.deſolatis.lxxxvij. di tenet᷑ aduocatꝰ defẽdere gratis:⁊ ſine ſalario pᷣſtare patrociniuʒ pauꝑibo impotẽtibo ſoluere: eo mõ quo tenent᷑ oẽs ad oꝑa pietatis:lege diui na pcipiente Mat.xxij.Diliges pꝛoximũ tuuʒ ſicut teipſum. X s Eptimũ documẽtũ ðᷣꝛ moderatiõis ſq; ſalarij. Quãuis em̃ liceat aduocato vẽ⸗ dere ſuũ patrociniũ ⁊ iuriſcõſulto ſuũ iuſtũ cõ/ ſiliũ.c.nõ ſane.xiiij.q.v.⁊.c.nõ licet.xj.q.iij.nõ tñ imoderatũ. Unde eſt ſcienduʒ ſᷣm Ray.in ſũma.q maiꝰ⁊ minꝰ ſalariũ debet dari cõſiderata ſcientia ⁊ facundia aduocati:⁊ labo/ re aduocatiõis ac q̃ntitate cauſe:⁊ cõſuetudine patrie.l.j.S.in honoꝛarijs.ff. de vari.⁊ extra.co⸗ gni.⁊.iij.q.vij.c.apud vꝛbẽ.⁊ argumẽtũ.xij.q.ij. c.cõceſſo.⁊ de pᷣben.⁊ digni.c.ð multa.Notãdũ tñ ꝙ nullꝰaduocatꝰ vel ꝓcuratoꝛ põt accipe ſa⸗ lariũ qð excedat centũ aureos in vna cauſa.di⸗ cta.l. j. S. ſi cui. verſi. licita aũt.ff.de vari.et extra. cogni.Et.l.ſalariũ ⁊ ibi glo.ff.man.Et tale ſala/⸗ riu recepit ſemel pater meꝰ i vna cauſa. Sciẽdũ quoq; ꝙ nõ licet aduocato vel ꝓcuratoꝛi facere pactũ de quota litis.lł.ſi qui.C.de poſtu.⁊.l.litẽ C. de ꝓcu. ⁊.l.j.S.ſi cui.ff.de vari.et extra.cogni. Et.iij.q.vij.S.arcent᷑. Itẽ poſt litẽ ĩceptã ⁊ nõdũ finitã nõ põt facere aliquẽ contractũ cũ clientu⸗ lo.l.quiſquis.C. de poſtu.⁊.iij.q.vij.S.pꝛeterea vbi dicit᷑. Pꝛeterea nõ licet aduocato vllũ cõtra ctum inire vel vllam pactionẽ cõferre cũ eo liti⸗ gaooꝛe quẽ in ꝓpꝛiã fidẽ recepit necex induſtria iurgium ꝓtrahere. L . Ed querit᷑ nunqͥd aduocatus vel iuriſ/ cſultus qui ſine laboꝛe ⁊ reuolutione libꝛoꝛũ põt dare patrociniũ vel conſiliũ puta:quia habet in ꝓmptu materiã vel de pꝛo ximo vidit:poſſit tñ acciꝑe ſalariũ.Et reſponde tur ꝙ q;uis gloſa.in.c.non licet.xj.q.iij.dicat ꝙ XXIæX nõ:tñ Hoſtieñ.in ſũma tenet ꝙ acciꝑe poſſit:ali ter ſequeret᷑ ꝙ peioꝛis cõditionis eſſet mag pe⸗ ritus qᷓ; minꝰ peritꝰ.Licet aũt nunc nõ laboꝛet: tñ laboꝛauit in pᷣteritũ ⁊ expendit in ſtudio ⁊c. Nemo aũt de ſuo tenet᷑ facere beneſicium.c.pꝛe carie.x.q.ij. ”” “ Ed iterũ querit᷑ quid fiendũ qñ qͥ vult 8 litigare nõ inuenit aliquẽ qui velit eſſe eius aduocatus:puta ꝓpter inopiaʒ vel potentiã aduerſe ꝑtis. Rndet Gofredus ⁊ HDo ſtieñn.in ſũma ꝙ iudextenet᷑ ei dare vnũ aduoca tum. .nec quicq;.ᷣff.de offi:pꝛocõ.Et ſi diens eſt impotẽs:co gere debet vt gratis aduocet.Siãt eſt potens debet cõſtituere aduocato competẽs ſala riũ:vt etiam inquit Panoꝛmit᷑.in.c.j.de of ficio iu.ꝙ ſi talis aduocatus nõ vult iudici obe dire poteſt ⁊ debet ei interdicere officiũ aduoca tionis in ꝑpetuum.C. de poſtu.l.ꝓuidendum. Et hoc ꝓbat᷑ capło apud vꝛbẽ.S.ſi quis vero. iij.q.vij. Argumentũ in.l.moꝛis ẽ.ff. de penis.et in.l.j.ff.de offi.pᷣ.vꝛ.⁊ in.c.j.de offi.iudi.Cauere etiam debet iudex ne potentioꝛ offendat aliam ꝑteʒ vt notat Bar. in.i.illicicas in.S.veritas.ff. de offi. pꝛeſi. Etauũ documẽtũ qð aduocatis trado ðꝛ vitatiõis.ſ.doli ⁊ fraudis.Nõ ̊ debe tis iſtruere cliẽtulos vros vt negẽt vᷣita tem vel vt falſum rñdeant:ſic faciũt qͥdã de qͥ/ bus inqᷣt gloſa in.c.j.de ↄfeſ.lib.vj.⁊.l.di.C.ſepe Solẽt aduocati dicere clientulo.Si bᷣ ↄfiteris ꝑdes cãm:nec dicunt ꝑdes aĩam ſi negauer.ex tra de ſimo.c. Mattheus.Alij aduocati faciũt ſicut dicit gloſa in.c.ſtatutum.S.fi.ſuꝑ vᷣbo.ex penſas.de reſcp.lib.vj.que ait. Cõſueuerũt ad⸗ uocati ſua doloſitate ⁊ imperitia neſciẽtes aliter ꝑtes iuuare dilatões iuris petere ad teſtes vlcra marinos:vel extra ꝓuincia ꝓducendos.iij.q.iij c.ſpaciũ. Unde poteſt iudex ſi de malicia pꝛeſu mit.ſ.ꝙ id fiat cã ptrahẽdi negociũ ſacramẽtũ exigere:ſed antiqᷣtꝰ ſi iurabat᷑ videbat᷑ dãda dila tio. Nũc vero ↄſueuerunt iudices aliter pꝛoui⸗ dere ſᷣm foꝛmam decretalis de fideiuſ.capitulo cõſtitutꝰ.ſ.ibi cõmittere receptiõeʒ teſtiũ recepta cautiõe ab illo:ꝙ vadat vel mittat ad videndũ illos iurare:hodie puto meliꝰ ꝓuiſuʒ ꝑ hãc litte rã.Si em̃ dicet ꝑs:habeo teſtes vltramarinos. Judex reſpõdebit:⁊ ego paratꝰſum illos citare ⁊ expectare:ſj depone ſalariũ ꝓ expenſis teſtiuʒ in eundo veniendo ⁊ ſtãdo.Qðõ ſi facere nollet cãm nõ differet iudex:hec gloſavbi ſupꝛa.Quid dicemꝰ?de illis aduocatis qͥ ſequunt᷑ doctrinaʒ ſachane poſitã a Specu.in ti.de aduocato.S.cõ ſequẽter. ⁊.S.ſeqt᷑.⁊.S.vtriuſq;. Ubi ðſcribit cau telas qᷓs debʒ habere aduocatꝰdicens Habeat aſtutia ſerpentinam:⁊ ſemꝑ ſtet in generalibus ne eius intentio cognoſcat᷑ff.ð iure fiſci.l.ita fi/ dei. Item vtatur ambiguis ⁊ dupliabo ſᷣmoni/ bus qͥ poſſunt trabi ad diuerios ſenſusxxvij. nocehhmnn lenſerdertchi Maunkpcodemn Enmdooaron kii O dadl AUgforndetn⸗ lamn diis Clſamenendan Neltgoind Minufugula ue moemn raleſni ue Vofuc? ruur ubaodiadc, gdebcicdienild⸗ nr Sir ör. Non,CtlRicrta uevenirercom ſtecedere Crlon niſaelignara fſnecöporerer onedolerery lun Gl vo ennaentledoꝛtm Cuhrovocatl E gunclenerp (nnonſuplicet Weucecörn Ma Fiſtaant Eniniſttonng Nönromanduc, bobarinid gobbennisi inciciscun nunaöckinane agalammae lanool glin Eaue tonent lerteſußſerne hoſſitcernene ſp conſlii Ginengar⸗ Schenn mrnhe⸗ drn⸗ 1 niügin = — S= ⸗ S. =n ige Wcridenn Meiae Eridn e 8adnong ad * unttga nanutgtt NAr 2% eisee 5 NRNd.e. ð 4 ln i Mhocisnn ds ſosdt woentgan ütegs A rjaldich Oib zin niinegauc dvoc ſui Kntn Löſumei 4 7 Nanliii meurie „ angüe jdentcaen Cveiſn Athtdiud walin uli ulaiud ufüupe Ed ndend; izgböclin ramarnnos m osn woſs i tuemu dilnuu Gun:wn Nbt Ne N: N = — — . Foliũ di.c.xelatũ.ſicut dixit quidã. Reginã interficere bonũ eſt timere nolite.Et ſi oẽs cõſenſerint ego nõ cõtradico.Talis etia fuit reſpõſio diaboli qͥ interrogatꝰ fuit a quodã capitaneo. Utrũ debe ret ire ad quẽdã pᷣncipẽ qͥ ipᷣm vocauerat:time⸗ bat em ne eũ moꝛi faceret. Cui rñdit diabolus vuigari ſermõe dicẽs. Ibitis redibitis:nõ erit capti.Quib v bis ille decept?fuit dephenſus ⁊ occiſus.Talia verba duplicia pñt ad bonumꝰ ad malũ retoꝛqueri intellectũ.Et iðo accipiunt᷑ ſᷣ̃m intentionẽ ⁊ interpᷣtationẽ aduocati ꝓferen cis.ff. de iudi.l.ſiqͥs ambigua.⁊.ff.de ver.obli.l. inquit ſtipulantẽ.S.ſj. Item caueat aduocatꝰ ne alleget publice legẽ ꝓ ꝑte ſua expꝛeſſe facientem ſed eã iudici cũ neceſſitas fuerit ad aurẽ dicat:⁊ pꝑ eam ſecrete ipᷣm infoꝛmet:ne aduerſariꝰ cõtra illam ſe valeat reſpõſionibꝰ pᷣmunire.Quia ni/ hil tam indubitatũ ẽ qð nõ recipiat quãdã ſoli citam dubitationẽ.vt in auten.de tabel.S.ſi vᷣo coł.iiij.O diabolica doctrina q;tos aduocatoſ ad infernũ dedud. Subiũgit quoq; idẽ Spe⸗ culatoꝛ dicẽs.Aduocatꝰ aũt rei debet qᷓ;tũ põt cauſam extenuare:fugere ⁊ differre.vt in auten. de liti. S. oẽm. col.viij. Sic tñ fugiat:ne cõtra eũ ex nimia fuga iudex pᷣſumat.iij.q.ix.c.decerni/⸗ mus.Item die termini nõ cõpareat mane:ſed ſi nat aduerſariũ pᷣuenire:⁊ tãdiu expectare donec tedio affectꝰ recedat.Et tũc veniat vel ſaltẽ vlti⸗ ma hoꝛa diei iudice ꝓ tribunali ſedente:quia to ta dies ei cedit:niſi dictũ ſit vt hoꝛa certa diei cõ pareat. Inſtitꝭ.ð ver.obli.S.ois ſtipulatio.ver.i diem. Et ſi viderit aduerſariũ abſentẽ põt tẽpe⸗ ſtiue venire:⁊ eum iudici accuſare:⁊ pᷣuſq; vene rit recedere.Et ſemꝑ qñ ipᷣetardꝰ venerit: debet pᷣmiſſa aliqua excuſatiõe de moꝛa oſtẽdere ſevo lſũ̃carie cõparere:⁊ paratũ in cauſa ꝓcedere ⁊ de dilatione dolere:vt ſic iudici placeat ⁊ nõ ꝓuo⸗ cet ilum. Si vo actoꝛ inſtet:ſedeat aduocatꝰrei ⁊ taceat ⁊ ſe doꝛmire fingat:ſicut ſagaces ſepe fa ciunt aduocati.Et cũ iudex dixerit ei.rñde obie ccis:tunc lente ⁊ pigre ſurgat quaſi excitatus a ſomno:⁊ ſuꝓplicet iudici ꝓ audientia benigna. Deinde iudicẽ cõmendet ⁊ qᷓ;tũ poterit blandia tur ei.Itẽ ſit cautꝰ vt ſi timeat ſniam ↄtra ſe fer/ ri:nõ adſit eo temꝑe quo fert᷑.Si aũt videat q; aduocatus aduerſarij eũ ſuperet in allegationi bus:vel ꝙ ſibi deficiat ius:vel ratio:vel exẽplũ quibo modis qͥs argumentari põt.vt extra de iudicijs.c.nouit:tunc ne videat᷑ reſpõſionis pe⸗ nuria öclinare certamẽ:pꝛudenter eũ illudat ſe ad aliam materiã trãſfferẽdo:vt docet Oꝛigenes in ſiłi.di.xliiij.c.in mãdatis.põt etiã ſi ille ſit me lancolicꝰ aliqua indirecte ⁊ criminaliter dicere: ꝑ que moueat᷑ ad irã.tũc em̃ ñ ſic bñ oꝛdiare po terit ſuũ ſermonẽ.Quia ira impedit animuʒ ne poſſit cernere verũ.hec Speculatoꝛ vbi ſupꝛa. Quiꝰ conſiliũ multi ꝑuerſi ſequunt᷑ aduocati: nõ attendẽtes qð ipᷣe poſtea in fine buiꝰdoctrie ne cã ronabili faciũt clientulũ aꝓpellare. CCI ſit ubiunxit di. Hec tñ doctrina ſalutẽ aie non in?ꝰ foꝛmat.imo ſicut dicit ps.Qui malignant᷑ exx terminabunt᷑. Onde coſulo ꝙ compareat in ter mino ⁊ fideliter ſe iunibo nõ fraudibo tueatur: hec ille. Oebet quoq; aduocatus eſſe fidelis cli⸗ entulo ſuo nec eum deciꝑe.Sicut pleriq; facit occulte aduerſariũ adiuuantes:qui dicunt᷑ vbſua ricatoꝛes ⁊ pꝛoditoꝛes:⁊ ſunt infames.ij.q.iij.c. puaricatoꝛ.Aduocati cauſas deſperatas fouẽt contra cõſcientiã.⁊ in hoc gloꝛiant᷑tanq; magꝭ ſubtiles.Cõtra illud qð ſcriptũ eſt.xj.q.iij..qui conſentit.Alij ꝓꝛogatiões ſuꝑfluas nitunt᷑ ob/ tinere ad hoctm̃ vt fugiant ſententiaʒ:vel ma⸗ gis ꝓlonge?᷑ licigiũ vt plus lucrent᷑:⁊ ſcienter ſi .B Ed iſtis foꝛte accidet qð ↄtigitc alteri ad o uocato:de quo legit᷑ ꝙ veniens ad moꝛ tem clamabat. Indudas:indudias:pꝛo roget?᷑:pꝓroget᷑.Et quiaſin cauſis ſuꝑfluas indu cias poſtulauerat ſibi neceſſarias obtinere nõ potuit:ſed moꝛiẽs ad inferna deſcendit. Alius aduocatus infirmꝰ cum a ſuis ſolicitaret᷑ de cõ feſſione:conſentire noluit:ſed ait.Ego appello.⁊ ſic expirauit vadens ad iudicẽ ſuꝑnũ a quo ap pellari nõ põt.O quot aduocati inueniuntur⁊ ꝓcuratoꝛes q clientulos ſuos decipiũt ſemper eis dicẽtes ꝙ habebunt victoꝛiam. Et ſepe cum aduocato aduerſe ꝑtis intelligentiam habent: vt magis clientulos fruſtrent nõ ꝑmittentes li⸗ tem terminari.Et pᷣdicta que dicta ſunt de frau dibus aduocatoꝛũ:inueniunt᷑ etiã ſepe in ꝓcu⸗ ratoꝛibo cauſarũ:qui aliqñ appellant᷑ aduocati vt in.l.j.S.aduocatos.ff.de vari.⁊ extra.cogni. ⁊.lij.q.viij.c.j.nondum em̃ ſunt multi anni ꝙ in vna ciuitate lombardie duo ꝓcuratoꝛes loqᷓ bantur ad inuicem:⁊ vnus dixit alceri vulgari ſermõe.Decipe tu tuũ:ego decipiam meuz. QOð audiens vnus clientulus intimauit aduerſa⸗ rio ſuo di. Iſti deceptoꝛes habent inter ſe intelli gentiam:⁊ querũt litem noſtrã pꝛoꝛogari in di⸗ uerſis terminis:vt noſtras euacuent burſas pe cunijs.Eamus ergo nos ad tabernam ⁊ ibi ex⸗ pendamꝰ in vno bono conuiuio quod voleba mus dare iſtis ꝓcuratoꝛibo in pꝛoximo termi⸗, no. Quod facientes ad cõcoꝛdiam ſimul deue⸗ nerunt. De quodam quoq; aduocato legitur qui cum accepiſſet bouem ab vno litigantium ⁊ ab alio vaccã:poſtea coꝛã iudice tacebat.Cui dixit ille qui dederat bouem. Bos loqre.ut ip ſe rñdit:õ poſſum qꝛ vacca nõ ꝑmitcit.Et ſic ꝓ neutro aduocauit.Lales aũt aduocati ⁊ peo curatoꝛes ad domũ diaboli ꝓficiſcent᷑. Nam le gitur in cronicis oꝛdinis noſtri:ꝙ ſecũdus oꝛ⸗ dinis minoꝝ general fuit frat᷑ Johes parẽs de floꝛentia.Hic cũ eſſet iudex ⁊ doctoꝛ in ciuirate caſtellana ſemel exiſtens ad feneſtrã domꝰ ſue reſpicientẽ in via publica:videbat cuſtodẽ poꝛ⸗ coꝛũ poꝛcos in ſtabulo claudere voletẽ necvalẽ Sarmo tem. Cuũ vnꝰiret hinc alter inde.Cũqʒ fere inſani ret:plenꝰira ⁊ furoꝛe camare cepit.O poꝛcq ma ledicti:intrate ſtabulũ ſicut iuâices ⁊ aduocati itrant infernũ. Quo dicto ſtatiʒ poꝛci mutuo ſe impellẽtes ſine moꝛa et ſtrepitu intrauerũt ſta⸗ bulũ.Quod attendẽs pᷣdiaꝰ iudex timoꝛe ꝑter⸗ ritus mũdo renũciauit ⁊ oꝛdinẽ minoꝛũ intra⸗ uit:⁊ ſanctus bomo facꝰ futt. E o Igit᷑ aduocati ſᷣuate documẽta noſtra qꝛ ſi bñ veſtrũ exercueritis officiũ digni eritis maximis laudib ⁊ pᷣconijs. Inquit eniz ſperatoꝛ i.l.aduocati.C.de aduoca.diuer.iudi. Aduocati qui dirimũt ambigua facta cauſaꝝ: ſueq; defenſionis virib in reb ſepe publicis ac bᷣuatis lapſa erigunt:fatigata reparãt:nõ minꝰ ꝓuidẽt hũano generi:qᷓ; ſi pᷣlijs acvulneribo pa triã parẽteſq; ſuarent. Nec em ſolos noſtro im perio militare credimꝰillos qui gladijs:clipeis ⁊ toꝛacibo nitunt᷑ ſed etiaz aduocatos. Militãt nãq; patroni cauſaꝝ qui głioſevocis cõfiſi mu nimine laboꝛantiũ ſpem vitam ⁊ poſteros de⸗ fendunt.hec ille. O vy Obis quoq; ꝓcuratoꝛibo aliquid cõſu⸗ lendo diceremꝰ:niſi ea que diximus de aduocatis poſſent ꝓ magna ꝑte vobis applica ri. Ideo hoc ſolum dico ꝙ officium veſtrum eſt laudabile ⁊ neceſſariũ.vñ in.l.j.in fi.ff.de pꝛocu ra.dici᷑. Uſus pꝛocuratoꝛis perqᷓ; neceſſarius eſt:vt qui rebus ſuis ipſi ſupereſſe vel nolũtvel non poſſunt:ſaltem per alios poſſint vel agere: vel conueniri. Solum ergo vobis neceſſe eſt. vt ab oibus deceptionibus:dolis:ac dyabolicis verſutijs:quas ſupꝛa in aduocatis condẽnaui mus caueatis. Scio enim ꝙ vera eſt ſententia gloſe in.l. ab Anaſtaſio.C. man.di.Qui in pala cijs moꝛantur mala nouere.Licet ergo pꝛudẽ⸗ ti cautela valeatis defendere partẽ veſtraʒ cum iuſticia:qꝛ dolũ non facit qui fraudẽ excludit.l. cũ pater.S.antepenul.ſf. de le.ij.tamẽ cauere de betis ab omni fallacia ac machinatiõe ad cir⸗ cũueniendum ⁊ decipiendum pꝛoximum. Hic enim eſt pꝛopꝛie dolus a lege repꝛobatuſ. Ut in l. j. S. ij. ff. de dolo. Nullũ ergo debetis falſis po⸗ ſitionibꝰ:inſtrumentis:vel teſtibus impugna⸗ re vel defendere:nec cauillationibo veſtris lites in longum pꝛotrabhere.Scriptum eſt enim in.l. om nis.⁊.l.ſe.ff.de pꝛocu.O mnis qui defẽditur voni viri arbitratu defendendus eſt. Et iõ non poteſt videri boni viri arbicratu litem defende⸗ re is qui accoꝛem fruſtrando efficiat:ne ad exitũ cõs ouerſie deducantur. Debetis quoq; facere ꝓ domino cauſe qð pꝛo vobis faceretis.l.in re mandata.C. mandati.vos quoq; litigantes ſer uate illud Eccłi.viij.di.Abſtine te a lite ⁊ minu es peccata.Et illud Ouidij in.ij.de arte aman⸗ di qui inquit. Eſto pꝛocul lites:et amare pꝛelia vites. Ait em Caſſiodoꝛꝰlib.iiij.eplłlaꝝ .epiſtola xxxvij.Lõga queſtio litigantiũ nõ tã auget pa⸗ trimonia qᷓ; euertit. De conſilijs datis iudicbus E Rimũ documentũ quod vobis trado p o iudices dict᷑ congruitatis.Debet em̃ eſſe ꝑſona idonea ad iudicandũ. Sunt nãq; quedã ꝑſone que non ſunt idonee ad habendã auctoꝛitatẽ iudiciariã. Aut ratione ſexus vt mulieres:aut ratiõe ↄditionis foꝛtune vt ſeruꝰ:aut ꝓpter impedimentuʒ ꝑmanens vt ſurdus ⁊ mutus ac furioſus.Aut ꝓpter impe⸗ dimentũ tranſiens vt minoꝛ etate. Aut ꝓpter cri men erroꝛis vt hereticus:aut ꝓpter ſcandalum cõuerſationis vt infames:aut ꝓpter contagiuʒ cõmuniõis vt excõicati.⁊ de his impedimentis tractat᷑ in.c.tria ſunt.iij.q.vij.Et in.ł.cũ pꝛetoꝛ.ff de iudi.Sed aliqui obijciũt pᷣmo ꝙ minoꝛ eta te poſſit eſſe iudex.Nã Hiere.adhucpuer cõſti tutus ẽ iudex. Unde dicit Hiere.j.c.poſtq; dixit puer ego ſum.vt in.c.niſi cum pꝛidẽ:extra de re⸗ nun.ꝙ deꝰ dixit ei. Cõſtitui te ſuꝑ gẽtes ⁊ regna vt euellas ⁊ deſtruas. Inſuꝑ in aliqͥbo pueris malicia ſupplet etatem:⁊ ſcia pᷣuenit etate. Si G nõ ẽ cauſa quare minoꝛ etate nõ debet eẽ iudex: niſi defectꝰ ſcie in iudicãdo:g̊ hmõi mioꝛes ha⸗ bentes maliciã ⁊ ſcientiam poterũt eſſe iudices Quia ceſſante cauſa ꝓhibitiõis debet ceſſare ꝓ hibitio.l.quod dictum.ff.de pac.c.cum ceſſante deappel. y— Ecũdo arguũ ꝙ mulieres pñt eſſe iudi 8 ces. Nam Judicũ.v.c.legit᷑ delboꝛa iudicauit ſplm etiã poſt legẽ datã a ðᷣo. Inſuꝑ multe mulieres legunt᷑ pᷣdite ſpiritu ꝓ⸗ phetico vt maria ſoꝛoꝛ Aaron ⁊ Mopſi.Exoð. xv. Siliter ⁊ ſibiile.Si ergo mulieres ꝑ ſpiritũ ꝓphetie aſſũpte ſunt ad annũciandũ iudida di⸗ uina:multo magis pñt aſſumiad annũcandũ iudicia humana. Rndet Alex.de ales in.iij.pꝑte ſũme:qꝙ illud Hieremie fuit ex pꝛiuilegio ſpecia li.⁊ ideo nõ eſt trahendũ ad cõſequẽtiam.il.qð vᷣo contra.ff.de legi.Et ꝙ malicia qñq; in pue/ ris ſuppleat etatẽ:illud eſt particulare nõ gene⸗ rale:neq; vt in plurib.Et qᷓ;uis videant᷑ habe/ re malicis ⁊ ſciaʒ:nõ ↄſtat nobis ꝙ habeãt pꝛu dentiã que requirit᷑ in iudicado. Ideo Arj.iij. Ethi.dicit.Nemo iuuenes eligit in duces:quia nõ ↄſtat eẽ pꝛudẽtes.Qua /ꝓpt᷑ Nu.xj.dixit dñs Moyſi. Cõgrega ſenes ꝓpli q̊s tu noſti ꝙ ſenes ſint:vt ſuſtentent tecum onus ꝓpli. Hinc chꝛi⸗ ſtus iudex omniũ ad actus pᷣlatiõis non venit niſi in etate ꝑfecca triginta annoꝛũ:vt patet Lu. iiij.c. Ad illud quod induct᷑ de delboꝛa dicen⸗ dũ eſt cum Areſto.j.Ethi.ꝙ vna hyrundo non facit ver. Facit lex ea que.ff.de regu.iur.vbi dic Ea que raro accidunt:non temere agendis ne⸗ gocijs cõputant᷑.Ad aliud vero de ſpiritu pbe tandi reſpondet᷑:ꝙ gratia ꝓphetandi nõ dat au coꝛitatẽ mulieri ſuꝑ virũ nec mutat legẽ ſubie⸗ cciõis:qua iure diuino tenetur mulier eẽ ſub vi . baͤiiun ſntinnicn ſtvi⸗ ſe ch ie d haangu nnn Grptfmind eluccdlckun uſtieuton. nlne jpan mtirane. urnn ttvaraue /inu hlit hoil ſheis d Ginopeaveteen iccarceenainde Nenrrdtorondocn ſechataspünin cchercfncn Cädorontincid Ncinsgfmnſ ſüpnvsdedd Cponnuücunm ſproneolaumnel Aliciconan NlltpcAumpind unicwucſase ncgnurenpon amdedolotcimc ſbfomnoraraon ſiagtdenonerlan fädooumd 1 nds S ſnarrik Toovinat ud leg urdiſceptat glan Jo Den deicn iludiai E fociumudiau dan m dinte Nines rluglcirg Ari d do degra izagungd.en noſckaudnren litannſkcuntl qua Humisnine Ucodtoani Göſuencinedeng Uncigßßapehgler hecnnlaberle murobener o Eulerütponang eci multince Gremouiſſera Nohlſſera miſihcie Ewgnmn 4 uhe „. Degidet nen Neinene lugindic rnödehgiie o:zdnäinine 1poraitcſende nois dahin epοanal lies Piecſil clegit gn poſtlegideig unködein on: Mih omuloe nöcinti, ſuninsiti Slar uani S nucign . MοℳNn nin/ lobe o hbeitnn b. o rliß enndus ſun dint N mwnoſign . Dun 6 — nmünzerl dedehhn n 1 deN gbintn ” ro Beñ.iij.Sʒ anctoꝛitas iudicãdi daret auctð ritatẽ mulieri ſuꝑvirũ qð nõ licet. Dicit quoq; gloſa Judicũ.iiij.c. mulieres aſſumpte ſunt ad ꝓphetandũ vt in boc pᷣſtaret᷑ cõſolatio mulie ri ne ꝑ infirmitatẽ deſperaret:nõ aũt illi auccoꝛi tas iudicãdi eſt conceſſa:qꝛ repugnaret diuine inſtitutioni. B Eñcuũdũ documẽtũ qð iudicib trado di 8 ctt᷑ grauitatis.Debet em̃ qͥlibet iudex eẽ grauis ⁊ maturꝰ:vt nõ ita repẽte maxie in rebb arduis ꝓferat ſniaʒ.Qð nos docuit ipᷣe deus qͥ facca ſodomitarum noſcebat:⁊ tñ dixit Deſcendã ⁊ videbo ⁊c̃.Geñ.xviij.⁊.ij.q.j.c.deꝰ om̃ipotẽs.Et de h̊ Gregꝰ.xj.q.iij.c.ſũmoꝑe ait. Sũmoꝑe cauẽdũ ẽ vt rectoꝛes eccłie ⁊ qͥ publi⸗ ca iudicia exercẽt in diccãdis ſentẽtijs nulla le⸗ uitate vel furoꝛe ducti ſint pᷣcipites. Nã ⁊ Moy ſes querelas ꝓpłi tabnaculũ ingreſſus ad dñm referebat:vt ſᷣm eiꝰ imperiũ iudicaret.Que vᷣba etiã ponunt᷑ in.c.j.de ſen.⁊ re iudi.lib.vj. Nõ g̊ debet iudex ferre ſententiã cũ nimia feſtinatiõe ſed pꝛius debet eẽ bñ inſtruaꝰ. Judicantẽ eniʒ opoꝛtet cũcta rimani:⁊ oꝛdinẽ rerũ ſollicita inqͥ ſitione diſcutere.c.iudicantẽ.iij.q.v. Poſt cauſe aũt liquidã cognitionẽ:nõ eſt ſnia ꝓtrabenda ĩ ciuilibo.c.iurgatiũ.de ſen.⁊ re iudi.vbi ðꝛ.Jur⸗ gantiũ cõtrouerſias celeri ſnia terminari ⁊ equi tati cõgruit ⁊ rigoꝛi. Facit ad b.ij.q.j.c.ſicut.et extra de dolo ⁊ cõtu.c.venerabilis. In crimina⸗ libo vᷣo maioꝛi auctoꝛitate ẽ ꝓcedendũ:maxime vbi agit᷑ de moꝛte alicuiꝰ.xj.q.iij.c.cũ apð. HNH Ertiũ documẽtũ quod vobis trado ðꝛ t Svitatis. Semꝑ em̃ iudex debet veritati fanere⁊ iuſticie. Uñ.xxiij.q.ij.c.iuſtum. Iſidoꝛꝰ inqͥt. Judex ðꝛ quia ius dictat ꝓplło ſi⸗ ue ꝙ iure diſceptat. Jure aũt diſceptare eſt iuſte iudicare. Jðo Deut.j.ðꝛ.Qð iuſtum ẽ iudicate dei em̃ ẽ iudiciũ.Et Dauid in ps.GBeati qui cu ſtodiunt iudiciũ ⁊ faciũt iuſticiã in om̃i temꝑe Et Deudj.xvj.dixit dñs. Judices ⁊ magiſtros ↄſtitues vt iudicẽt płm iuſto iudicio. Uartũ documentuʒ qð vobis iudicibꝰ- q trado ðꝛ gratioſitatis. Nõ em̃ debet eẽ o iudices de illis de qͥb inqͥt Iſidoꝛꝰ. xj . q.iij..pauꝑ.di. Pauꝑ dũ nõ habet qd offerat: nõ ſolũ audiri cõtemnit᷑ ſed repꝛobat᷑.Cito vio⸗ lat᷑ auro iuſticia nullãq; reus ꝑtimeſcit culpaʒ: quã numis redimere exiſtimat.Et Augꝰ.dicit. Vſq; adeo cupiditatis inoleuit malũ vt iaʒ ex cõſuetudine vendant᷑ leges:coꝛrũpant᷑ iura ſen tentia ipᷣa venalis ſit:⁊ nulla iam cauſa poſſit eẽ ſine cauſa.hec ille. Pꝛopter pᷣdicta aũt vt refert VUaleriꝰ.Tiberiꝰceſar iudices ꝓuinciaruʒ raro mutabat:ex eo ꝙ noui quilibet ad rapiendũ in tenti erãt:ponens exemplũ de quodãvulnerato quẽ cũ mulcitudo muſcarũ operuiſſet ⁊ quidaʒ eas remouiſſet ait. Male feciſti:qꝛ iſte plene e⸗ rant:⁊ famelice venient ⁊ ampliꝰ me affligent. CcCCHA Mloui quidẽ iudices:maxime qñ ſunt pauupes ⁊ auari ſemꝑ ad recipiendũ ſũt auidi.lInde di cit idem Ualeriꝰ ꝙ cũ cõſules in hbiſpaniã mitti deberẽt ⁊ de duob) cõſiliũ haberet᷑. Scipio di⸗ xit. Neuter mihi placet:quia vnꝰ nihil babʒ.al⸗ teri nihil ſatis ẽ.eque malũ in magnatibb iudi/ cans inopiam ⁊ auariciã.Non ergo debetis q⸗ rere munera:quia ſcriptũ eſt Exo.xvj. Munc⸗ ra excecant oculos ſapientũ ⁊ mutãt vᷣba iuſto- rum.Et Ecci.xx.Exenia⁊ dona excecant oculos iudicũ. Unde legit᷑ ꝙ floꝛẽtie quidã ptãs cõmi⸗ natus ẽ cuidã macellanio qͥ nõ faciebat debituz in vendendo carnes pſᷣm debitã ſtaterã. Ille vo interrogauit quẽdã ſi poteſtas comedebat. Et intelliges ꝙ ſic ⁊ libẽter de bono. Ipᷣe macellari us cũ ſemel trãſiens inde ptãs ei minaret᷑rũdic Ego tibi eruã vnũ oculũ.Cũ igit᷑ reuerſus eſſet ptãs ad domũ ſuã macellarius miſit ei quartũ vnius vituli ſaginati.Qõð ille ptãs vidẽs ſtati,z manu clauſit oculos dicens Heu mihi qꝛ eruit mihi vnũ oculũ:⁊ parũ defuit qͥn etiam eruerit alterũ:⁊ poſtea ampliꝰ macellariũ nõ moleſta⸗ uit. Ideo.j. Regi.viij.de filijs Samuelis dicit᷑ Acceperũt munera ⁊ ꝑuerterũt iudiciũ.Et Clau dianus poeta lib.j.ait. Merent captiue pollu⸗ ta iudice leges. Et Henricꝰ ſamariẽſis lib.j.ꝑte ij.inquit.Deuiat a vero coꝛruptꝰ munere iudex Falſidicũq; facitimpia gaʒa piũ Dauid quoq; S.xxv.de talibo iudicibo ait. In quoꝛũ mani/ us iniqͥtates ſunt dextera eoꝛũ repleta ẽ mune ribus.ſidoꝛꝰ etiã lib.ij.Ethimo.o.xlix.dic.Ci⸗ to violat᷑ auro iuſticia ⁊ coꝛrumpit᷑ munere.Et Oꝛatiꝰ in ſermõibo lib.ij.ſermõe.ij.canit. Ma/⸗ le verũ examinat omis coꝛruptꝰiudex.EtGual terus de caſtilione.lib.j.dicit. Si lis inaderit te iudice:dirige libꝛã Judicij:nec fleccat amoꝛ nec munera palpent Nec moueat ſtabilẽ ꝑſone acceptio mentt Muneris arguit᷑ accepti cenſoꝛ iniquus Munus em̃ a noꝛma recti diſtoꝛquet acumen Cum ſemel obtinuit vicioꝛũ mater in auua Las auaricie:que ſola incarcerat om̃es irtutũ ſpẽs:ſpꝛeto moderamine iuris Currit᷑ in facinꝰ:nec leges curia cunt Ea ꝓpter inqͥt Salomò Pꝛouerb.xv. Qui odit munera viuet. Non ergo debetis accipere mu⸗/ nera.quia dicit gloſa in.c.⁊ ſi queſtiones.de ſi⸗ mo.Qui donat alium ſibi naturaliter obligat. l. ſed et ſi lege.S.conſuluit.ff.de peti.heredi.Et il le cui donatur reuerentiam exhibere compelli⸗ tur donatoꝛi.viij.q.ij.c.llð. Ideo dicturinvui gari pꝛouerbio.Qui ſeruitium alterius ample ccitur libertatem ſuam vendit. Idcirco Marti alis poeta libꝛo.vndiq; ſuſcepto.c.ij.dict. Cin cis muneribus vis dominare tuis. Ueruʒ em̃ eſt illud pꝛouerbiũ.Malleus argenteus diſſe⸗ cat poꝛtas ferreas. Ad hoc facit illud Ouidij in 8 iij/de arte amãdi dicentis.Quid taciet ſapiens BGermo ſtulcus quoq; munere gaudet. Jpſe q̊; accepto munere murꝰ?erit. Sʒ notandiꝭ ꝙ Breg. inquit in.c.q̃rtuoꝛ.xj.q.iij.Quattuoꝛ modis humanũ iudiciũ ꝑuertit᷑.Limoꝛc: libet aduerſariũ molimur. Amoꝛe:dũ amico vl Apinquo cõtedimꝰpᷣſtare auxiliũ.De qͥb metri ce ðꝛ. Quattuoꝛ iſta timoꝛ:odiũ:dilectio:cẽſus Sepe ſolẽt hoĩm rectos ꝑuertere ſenſus.De cẽ/⸗ ſu ſatis dictũ eſt.De timoꝛe ait Iſido. Qui me⸗ tu potẽtis vᷣitatẽ occultat:eiuſdẽ veritatis iram ſibi ꝓuocat:qꝛ plus pertimeſcit hoĩes qᷓ; diuinã trepidat maieſtatẽ.De amoꝛe ⁊ odio dic Chꝛib. Pꝛiuatꝰamoꝛ ⁊ odiũ rectũ iudiciũ non cogno ſcũt.⁊ Greg.ait. Judicare digne de ſubditis ne⸗ queũt:qͥ in eoꝝ cauſis odiũ vel gram ſequunt᷑. ⁊ Aug.in.c.qͥ cũq;.xj.q.iij.inqͥt. Quicũq; aut cõ ſanguinitate:aut amicicia:vel hoſtili odio:vel inimicitijs:in iudicando ducit᷑:puertit iudiciũ rpi ꝗᷣ eſt iuſticia:⁊ fructũ ipᷣius vertit in amaritu dinẽ dãnatiõis.hec ille. Nemo igit᷑ iratꝰ dʒ dare ſententiã.vñ refert Ualenꝰꝙ cũ archita tharen⸗ tinus ↄtra ſeruũ ſuũ iratꝰeſſet ait illi.O infelix iã de te ſupplicũ ſumerẽ ſi iratꝰnõ eſſem. Ed ꝓ ðclaratiõe pᷣdictoꝝ hic querit᷑: nũ 8 quid iudex poſſit aliqͥd petere ꝓ laboꝛe in iudicando. Et rñdet᷑ ꝙ de liure cano⸗ nico iudex oꝛdinariꝰ vł delegatꝰeccłiaſticꝰ nihil põt petere. Ut in.c.cũ ab oĩ.de vi.⁊ ho.cle.⁊.c.ſta/⸗ tuimꝰ. S. Inſuꝑ.ð reſcrip.li.vj.⁊ ibi late ꝑ gloſã. ⁊ Panoꝛ.ac Joh.an.De hoc etiã eſt textꝰi.c.nõ licet.xj.q.iij. De iure vero ciuili oꝛdinariꝰſcłaris e⸗ ſpoꝛtulas ſolũ nec aliud petere põt:de qͥbꝰ abet᷑ in. c.offerat᷑.iij.q.iij.Que ſpoꝛtule ſũt mu⸗ nera lege ñ diffinita. VUt in autẽtica.generałr. C. de epil. ⁊ cle.Delegatꝰ vo a pᷣncipe no hʒ niſi du⸗ os aureos in pꝛincipio ⁊ duos in fine qñ cauſa excedit centũ aureos.ꝙ ſi non excedit nihil ha⸗ bebit. Ut in autentico.de iudici.S.ne aũt laboꝛ. vbi dicit Accurſius in glo.qꝙ idem intelligit᷑ in quolibet alio iudice oꝛdinario ⁊ delegato. Dicit aũt Specu.in ti.de ſalarijs iudicũ:q; tam oꝛdi⸗ narij qᷓ; delegati m foꝛi ↄſuetudinẽ aliqᷣd ꝓ ſa⸗ lario poterũt accipere:dũmõ nõ ſit imoderatũ. Argu.in.c.ad apoſtolicã.de ſimo.qð veꝝ credo qñ nõ hñt ſufficiens ſalariũ deputatũ ꝓ officio ſuo:ałs ſec.per rõnẽ capituli.cũ ab oĩ.de vita. ? ho.de.Sciẽdũ tñ ꝙ qͥ libet iudex tã eccłiaſticꝰ q; ſecularis põt reciꝑe eſculẽta ⁊ poculẽta.i.come⸗ ſubilia ⁊ potabilia ſi ſint talis ↄditiõis:ꝙ ĩ pau cis diebo poſſint ↄſumi. Ut in dicto.c.ſtatutuʒ. S.inſuꝑ.de reſcrip.li.vj.ſi ex mera liberalitate of ferant᷑:ita tñ ꝙ nõ ſint magne q̃nticatis:vt diẽ glo.ibidẽ.Et hoc tolerat᷑:qꝛ nõ eſt veriſimile q; ꝓpter talia modica moueat᷑ animꝰiudicis.ũ.⁊ ſi qſtiões.in fi.de ſimo.Alia aũt oiĩa ꝓhibent᷑ oẽs iudices acapere.vt.ff. de offl. pꝛeſi.plebiſcito.⁊.l. loꝛe: dũ metu ptãtis alicinꝰ veritatẽ loqͥ ꝑtimeſcimꝰ.upiditate:dũ pꝛemio alicuiꝰanimũ coꝛrũpimꝰ.Odio:dum ↄtra que XXIX ſolent. 5§. fl. ff. de offi. pcõ. ⁊ notat glo.in.l.j.C. de· condi.ob tur.cau. Facit lex.j.C.de pena iudi.qͥ male iu. Si tñ iudex babeat ꝓſiciſce ex domici⸗ lio põt petere ecpẽſas moderatas.vtin dicto.c. ſtatutũ.S.inſuꝑ.de reſcrip.lib.vj.niſi aliter ſibi oꝛdinarie fuerit ꝓuiſum de expenſis:quia turncg nihil debet reciꝑe.vt in autẽ.vt nulli iudi.S.nul li.col.ix. Sʒ ſi pauꝑes ſint litigãtes tũc debʒ ab ſtinere etiã a ſumptibo.vti dico.c.ſtatutũ.imo nec etiã oꝛdinarius ſecular tũc debet hr̃e ſpoꝛ⸗ tulas. vt in auten. de mã.pᷣn.S.ſi tibi q;3B;. X Ed hic querit᷑ quid fienduʒ de pecunia 8 quã iudex accepit vt iudicaret iniqͥ. Re ſpondet Monal.in ſũma:qꝙ nõ tenetur dare ei qᷣ turpiter dedit:ſed ei in cuiꝰ iniuriaʒ acd cepit.j.q.j.iubemꝰ.Et argu.xvij.q.iiij. ſiqᷣs. in atrio.⁊.ff.de calũ.l.generaliter.S.alið.Etc ideʒ tenet Alexan.de Ales in.iij. ꝑte ſũme.in tractatu de pᷣceptis iudicialib.Ettalis iudex qui dat in iuſtam ſniam ſcẽter quacũq; de cauſa:ſiue coꝛ⸗ ruptus pecunia:ſiue amoꝛe vł odio.tenet᷑ de oĩ damno ⁊ intereſſe ꝑti leſe.Et ſi cauſa ẽ ciuilis vl tra pᷣdictã ſatiffactionẽ punit᷑ in triplo.Si autẽ eſt crimialis poſt reſtitutionẽ damnoꝛuʒ patt cõfiſcationẽ.vt in auten.vt litigan.ex oꝛ.li.iu.S. ſi qͥ; aũt. Ideo ðꝛ Eſa.xxxiij. Beatꝰ qui excutit manꝰ ſuas ab om̃i munere. Si vero iudex det ſententiã iuſtã ꝓ pecunia grauiter peccat: quia nõ licet iudici vendere iuſtũ iudiciũ.vt in.c.non licet.xj.qiij.Et ideo inquit Gregꝰ.in.c.qui rece cadẽ qſtiõe.⁊ cã.Qui recte iudicat ⁊ pᷣmiũ remu nerationis expectat:fraudẽ in deũ ꝑpetrat:quia iuſticiã quã gratis imꝑtiri debuit:acceptiõe pe⸗ cunie vendidit. Bonis em̃ male vtunt᷑:qui pꝛo temꝑali lucro iuſte iudicãt.cales quippe ad veni tatem nõ iuſticie defenſio:ſed amoꝛ pᷣmij ꝓuo⸗ cat:quib ſi ſpes numi ſubtrabit᷑ confeſtim a cõ feſſione iuſticie reticeſcũt.Acceptio em̃ munerũ pᷣuaricatio vitatis ẽ.hec ille. Lenent᷑ ̊ reddere qð acceperunt. vt in dicto.c.ſtatutũ.. c.exigit.de cenſi. lib.vj. Et dicit Alex.de ales vbi S.ꝙ ſi dÜĩs talẽ pecuniã bonã habuit intentionẽ:vt ſibi ſer uaret ius ⁊ redimeret vexationẽ ſus debet ei re⸗ ſtitui.Si vero dedit vt animũ iudicis ſibi incli⸗ naret:⁊ ita indirecte ipᷣm coꝛrumꝑe intendebat: debet pauꝑiba erogari.argu.in.c.cũ tu.de vſu. Et talis dans pecuniã hac intentiõe ꝑdit ius ꝓ ſequẽdi in iudicio quod ſibi debet᷑.l.j.C. de pe⸗ na iu.qui male iudi. W — * d iterũ querit ad qͥd tenet᷑ iuder qui ex 8 impꝛudentia vel negligẽtia ſeu ignoꝛã/ tia immiuſtã dedit ſententiã. Etrũdet Jo. an. in. c. cũ eterni. de re iudi.lib.vj.ꝙ tenet᷑ ſatnſ⸗ facere offenſo ad arbitriũ iudiò ſuꝑior.l.fi.ff. õ va.⁊ extraoꝛ.cogni.⁊.l.ex maleficijs.S.ſi iudex. ff. de act. ⁊ obli. ⁊.l.ſi filius.ff.de iudi.⁊ iſti.ð ob/ li.que ex qua.delic.nalſ.in pᷣn.Et.l.fi.C.de pact. Faciũt ad hocnotata ꝑ gloſam in.cqm̃ contra ſie grdn ülcckenimge levcopharen nRnkonhepe e= iwtdoanem⸗ ſoedehetariun mſointifmun Urfusroftan NCullunci igtrhicr lrid Nprnitoincon⸗ Gucſeemiinsnnone ts Shticken ſicklicknsſctpon Pmackcininsſe MTsunmin neadaſie Kan Gernlidpalcas puur ſneſas faaipoti⸗ aötipublichn mnplonnaahtſ⸗ füſitſinaadge piniilneqbyn grerefumnpublia Crultpegarluder n kneicinuu nb olkikan deben Aohinmnüten ſlciärfonrun fütinmmpnde Citnigirdlk UrNounachn Mfobenilenie dedoanninsd⸗ Rowon 1 nut „Mhis: nſingin mlnnobdlaſnn pona ſolernde ſcbitraudie epianzvelcin X . . Khmunz; Wrdeni — nikrt wisn inage sncde ncherui n rhfeſpor nasn Meſämcan lisindaun 6Nen tlicauſzidnig Atinngea ni danne Siwwonn uuiterßan udiai KoN Negvingi dica: minm dchuiraain malewra Aultscogtuſ Ganſn / mbümifntd euprochNN „Tonts rNN mituaigid Mρ6 ummir ibiſc hichaa Gias ibiincl ngrintenccan camde mroe tins/ chckl d mnckdri⸗ igauſn itnit Foliũ de pba. Si wo iudex ſit deceptꝰꝑ impꝛudentiã aſſeſſoꝛis qͥ reputabat᷑ doctꝰ:tenet᷑ ipſe aſſeſſoꝛ ſᷣm Hoſtieñ.⁊ Ray.in ſũma.de quo eſr textꝰ in l.ij. ff. qðᷣ q uiſq; iuris. Uintũ documentũ qð trado iudicibꝰ di q cxt᷑ eqᷣtatis. ã ſicut ſol eq̃liter ſtat in me⸗ dio planetaꝝ:⁊ lumẽ ſuũ eq̃lit᷑ diffundit int eos:ſiciudex debet eſſe media ꝑſona int᷑ reũ ⁊ actoꝛẽ:amicũ ⁊ inimicũ:paruũ⁊ magnu:pau perẽ ⁊ diuitẽ. Inter q̊s eq̃liter debet diuidere lu men vitatis ⁊ iuſticie:dicente dño Deutj.j. Si ue ciuis ſit ſiue ꝑegrinꝰ nulla erit diſtãtia perſo narũ ita magnũ vt ꝑuũ iudicabis.Debec g̊ iu/ dex pᷣuare illð Eſa.xj. Judicabit in iuſticia pau peres ⁊ arguet in eqᷣtate. Jõ ðꝛ ꝙ; liudex debet pᷣ oculis ſꝑ habere eqᷣtatẽ.ff.de eo qð certo loco.l. ꝙ ſi epheſi. S.fi.2.C.de iudi.l.placuit.Nõ debet etiã iudex eſſe nimis ſeuerꝰ vel cemẽs:vt.C.ad l.iuł.de vi publica vel pꝛi.l.ſeruos.in fi.Et ĩ au ten. de iudiciby. S. opoꝛtet. col. vj. Jõ opoꝛtet eũ ſᷣuare documẽtuʒ Gꝛegoꝛij in moꝛal.qͥ dicit.qꝙ iudex debet ſtaterã in manu geſtare: iuſticiãq; ⁊ miſericoꝛdiã ſimul poꝛtare:ita ꝙ ꝑ iuſticiã pu niat malos:⁊ ꝑ miſericoꝛdiã cõpatiat᷑ fragilita tib. Sequẽs illud qð ſcptũ eſt in.ca. Pꝛodeſt. xxiij.q.v.vbi ðꝛ. Plectẽdo⁊ ignoſcẽdo bᷣ ſolũ be ne agit᷑ vt vita hoĩm coꝛrigat᷑.Ilõ debet iudex ita eſſe remiſſus vt non audiat vel nolit punire peccãtes.Scriptũ eſt em̃ in ca. Nõ eſt.ea.q.⁊ cõ Nõ eſt iniqͥtatis ſed potiꝰ hũanitatis cũ qͥs ꝓ⸗ pterea eſt criminis ꝑſecutoꝛ:vt ſit bomĩis libera coꝛ. Lales timoꝛati nõ debẽt eſſe iudices. Inq̃t em̃ Eccłiaſticꝰ.vij.ca.ſui libꝛi.Noli q̃rere fieri iu dex niſi valeas vᷣtute irrũꝑe iniqᷣtateſ:ne foꝛte ex timeſca s faciẽ potẽtꝭ.Dicit etiã phᷣs ꝙ cerui nõ ꝓdeũt ĩ publicũ:niſi hbabeãt coꝛnua ſua loco ar moꝝ.Coꝛnua aũt ſapientũ indicũ ⁊ alios regẽ tiũ ſũt ſapiẽtia ad gubernãdũ:⁊ poteſtas ad cõ/ pꝛimẽdũ:ſine qͥb nemo debet ſe ſtromittere nec exercere facta publica:⁊ maxime iudicia.Gꝛaui ter aũt peccat iudex nõ puniẽs malos.qꝛ facili⸗ tas venie icẽtiuũ tribuit delinquẽdi.xxiij.q.iiij. ca.Eſt iuſticia.Debet tñ cũ hũanitate ⁊ miicoꝛ dia ↄdẽnare nõ pᷣtermiſſa iuſticia:⁊ ita infunde re oleũ cũ vino in vulneribo ſauciati:ſicut bonꝰ fecit ſamaritanꝰ:vt dicit᷑ Luce.x.c.Nã ðꝛ in capᷣ. Sũt nãq;.xlv.diſt.Uinũ cũ oleo miſceat ⁊ tẽpe eibo vᷣo benignitatẽ oſtendat. De documẽtis datis notarijs. OQD Ria vobis notarijs documẽta trado. t Pꝛimũ ðꝛ obſᷣuationis.ſ.iuramẽti qð ſuſcepiſtis:qñ ad officiuʒ tabellionatꝰ veniſtis.vt ein inqͥt Hoſtieñ.quẽ refert Johã. ret vt ↄtumacibo in peccatis ſeueritatẽ:peniten⸗ an. in nouella.ſuꝑ ca. Sicut te.extra.ne clericivł mona.ſolet tabellio ſex iurare. Pꝛimo ꝙ de his q̃ videbit ⁊ audiet ⁊ reqͥ ſitꝰ fuerit:ſine diminu⸗/ tiõe vᷣltatꝭ:vel cõmixtiõe falſitatꝭ ↄficiet iſtrumẽ cCLiII tũ. Uñ ⁊ dicit Hoſtieñ. Solet reqri tabellio ſb pena amiſſiõis officij ſui ꝙ ↄficiat inſtrumẽtuʒ reqͥrẽti.qð ſi nõ fœerit ꝑiurus videt᷑.⁊ ſic ſuis in ſtrumẽtis poſtea nõ credet᷑.arg.in ca. Ceſtimo niũ.de teſti.Et hãc reqͥſitionẽ qͥſq; de ppło face, re põt.argumẽtũ.in.c. Relatũ.el.ij.de teſta.Ep pter b̊ ðꝛ ᷣuꝰpublicꝰ vel ꝑſona publica.Secu⸗ do iurat ꝙ ſecreta ſibi iniuncta celabit. ertio ꝙ ſuꝑ ↄtractu vſurario vel ĩ fraudẽ vſuraꝝ ini⸗ to nõ ↄficiet inſtrumẽtũ ſciẽter. Quarto ꝙ de oi bus iſtrumẽt q̃ tradet ꝓthocolla tenebit.Qui⸗ to ꝙ fidelis erit illi a q̊ ↄſtituit᷑.Et ſi ſciret dam/ nũ ſuũ tractari:ꝑ ſe vł ꝑ nũciũ reuelabit.Sexco ꝙ illud officiũ ſic ſibi iniunctũ cupiditate:odio amoꝛe ⁊ timoꝛe remotis:ꝑ oia ſᷣm bonã conſciẽ ciam exequetnr. 9·b?·9 %9“ Ecũdũ documẽtũ ðꝛ exactiõis.Nõ em̃ ſ debetis exigere imoderata ſalaria ꝓ of/⸗ figcio veſtro. Scriptũ ẽ em̃ ĩi.c. Statutũ. S.notariũ.de reſcrip.li.vj. Notariũ vel notari⸗ os vices ſibi cõmiſſas ſcribẽtes:qͥ vt plurimũ ꝰ exigẽdo ſalariuʒ metas rõnis excedũt:pꝛudẽter refrenet.ſ.iudex. Ubi ðt glo.Quaſi crimẽ ↄcuſſi onis ẽ rõne officij vltra debitũ exigere.j.q.viij.c. ſancimꝰ. Et.C.ad.il.iuł.repe.l.vlt.Officiũ vo iu dicis ⁊ etiã delegati ẽ moderari ſalaria aſſeſſoꝝ ⁊ notarioꝝ.vt em̃ inqͥt Specu.in ti.de ſalarijs. S.ij.ad officiũ iudicis ꝑtinet a grauaminibo ꝑ⸗ tes releuare.de pe.di.j.c.nemo.⁊ de officio dele. ca. Cũ te.⁊ cũcta q̃ litigatoꝛes ĩpediũt emẽdare. j.q.j.c.emẽdari.et ð officio dele.c.j.Et tales ĩpꝛo bos exactoꝛes punire.C. ð officio pᷣfec.pꝛe.affri. l. In noie dñi. Moderabit᷑ ̊ qͥd det᷑ ꝓ ꝗlibʒ ſcri ptura iſpiciẽdo ↄditionẽ ꝑſonaꝝ ⁊ cauſe ⁊ ↄſue tudinẽ loci.Et ſi videbit᷑ ei ꝑ alios fideles nota/ rios:vel aliq̊s viros ⁊ exꝑtos:faciet taxari.ff.ð va.⁊ extra.cogni.:.j.et extra de ſymo.c.j.et.iij.q. vij. S. apð vꝛbe. Hec glo. Tertiũ documẽtũ qð vobis trado ðᷣꝛ vitatiõis.ſ.oĩs fraudis.Nõ em debet ↄficere falſa ĩſtrumẽta:nec occultare ſcri⸗ pturas alijs neceſſarias vel vtiles vel alio mõ æz veſtris ſcptur ꝓximo dãnũ inferre.qꝛ ad ſatiſ⸗ factionẽ oĩs dãni ex illis ꝓcedẽtis teneremini.c. fi.de iniurijs ⁊ dam. da. Mr De documẽtis datis ↄſiliarijs. QQD Eptẽ q̊ʒ documẽta ↄſiliarijs trado. Pꝛi ſmũ vꝛ ſagacitat⁊ ſapie.Ait em̃ Amb.in li.ij.de offi. Quis ſe cõmittat ei quẽ non putat ſaꝑe q̃ntũ ipᷣe ſapiat qͥ qrit ↄſiliũ. Neceſſe e igit᷑ vt pᷣſtãtioꝛ ſit a qͥ ↄſiliũ petit᷑ qᷓ; ipᷣe qͥ petit. Et Tob.iiij.ðꝛ.Cõſiliũ ſꝑ a ſapiẽte ꝑquire.Ecõ⸗ tra vo ðꝛ Ecci.viij.Cũ fatuis ne habeas ↄſili?è. Nõ em̃ poterũt diligere niſi q̃ eis placẽt. Debẽec igit᷑ ↄſiliarij pꝛudẽtia fulgere:q̃ pteritoꝛũ recoꝛ⸗ dãtes acpᷣmeditãtes futura: pſentia recte diſpo nẽda diffiniãt.Et qꝛ in antiqͥs ẽ ſapia ⁊ pꝛiuden tia:vt ðꝛ Job.xij. Jõ antiq ⁊ viri graues ſũt ma xime ↄſulẽdi.Vñ Areſt.in.vj.ethico.ait. Opoꝛ⸗ 1 Bermo eet in ↄſilio attẽdere exptoꝝ ⁊ ſenioꝝ pꝛudenti pꝛopter experientia.et in. c. eſtote. . q.j.ðꝛ. Expti graueſq; moꝛibo ꝓ cõſilio ſui requirẽdi.Et in exameron omel.bpma ait Ambꝛo.ꝙ ſenectus eſt in ↄſilijs vtilioꝛ:qꝛ maturius deliberat q; iuue/ tus.qð patuit.iij. Re.xij.in Roboam filio Sa lo monis q reliqt ↄſiliũ ſenũ ⁊ ad heſitↄſilio iu uenum.vñn a populo eſt derelictus ⁊ amiſit de⸗ cem trib.In hiſtoꝛijs quoq; romanoꝝ legitur ꝙꝙ Romulꝰ cõdita vrbe centum ex ſenioꝛibo ele git quoꝝ ↄſilio oia ageret:q̊ͥs ſenatoꝛes ꝓpr ſe⸗ nectutẽ⁊ pꝛes ob cure ſollicitudinẽ noianit. Uñ ulliꝰ in.v. Philip.c.viij.inqᷣt. Quid nobilius cetu ſenũ qͥ empti a vulgaribo officijs ad cõſilij et regiminis officium tranſeũt:eoꝝ nãq; honoꝛ tatus extitit apð grecos vt duces reipublice nũ qᷓ; ꝓcederẽt:nec egregiũ agerẽt ꝙ ſenes nõ indu ceret aut appꝛo barẽt. Et qð magis eſt ab initio vrbis cõdite noia eoꝝ Ir̃is aureis ſcripta ſunt. Ipi quoq; patres cõſcripti ab oibo appellati ſũt q alios ſapietia ⁊ erate acaffectu paterno pᷣcede bant.penes iſtos cõſilioꝛum erat auctoꝛitas et omniũ publice gerendoꝝ hec ille. Et Nume.xj. mdauit dñs moyſi vt cõgregaret ſenioꝛes ad cõſiliũ.et di.xx.c.de qͥbo.dicit᷑. Senioꝛes ꝓuin⸗ cie cõgrega ⁊ eos interroga. Faciliꝰ nãq; inue⸗ nitur qdð a pluribo ſenioꝛibo ꝗrit᷑ Et idẽ bixj.q. liij.c. excellentiſſimꝰ.et.xvj.q.ij.c·viſis.et.j.q.j.ca. eſtote.Cõſiliũ nãq; iuuenũ ſolet eſſe ruinoſum. Vñn Martialis inquit.Cõſilio iuuenum fidis melibee ruinã. Expectare potes. K Ecundũ documentũ ðꝛ maturitatis:ðᷣ ſ qꝓuo ,alixtꝰ papa ĩ.c. deret.l. diſ.ait. Nõ pᷣcipitemꝰ ↄſilia:ſed oꝑa nr̃a matu rius agamꝰ.Ait em̃ Seneca ꝙ qͥ nimis cito fa cit ad pniam ꝓperat.Et Pꝛouer.xix.ðꝛ. Qui fe⸗ ſtinꝰ ẽ pedib offendit. Et Socrates dicebat ꝙ velox ↄſiliũ ſequit᷑ pnia. Tertiũ documentũ dẽ veritatj.Debẽt em̃ ↄſiliarij ſᷣm veritatẽ cõſulere ⁊ nõlad bñplacitũ maioꝛũ vł dñoꝝ.vt facere ſo lent adulatoꝛes qͥ libentius vadunt Laude vel Placẽtie q; verone.De hoc Berñ.in icon omia Cxiij.inqᷣt. Si cõſulis amico nõ q̃ras placere ei ſed rationi. Uartũ documentũ ðꝛ ſinceritatis. De/ q bentc em̃ ↄſiliarij ſincere ↄſulere ⁊ nõ mo Ueri paſſionibo odij vel amoꝛis:ſpei vel timoꝛis. Aitem Seneca ad Lucil. Perit omne iudiciũ cũ res tranſit in affecũ. Quintũ docu⸗ mentũ ðꝛ taciturnitatis.Debẽt em̃ ↄſiliarij eſſe ſecreti de his que tractant᷑ in cõſilijs pter ſcan⸗ dula multa que poſſent euenire. Et ideo dicitur Ecci.xxxix. In abſcõditis ſuis ↄſiliabit᷑. nde Uegetiꝰ li.j.de re militari ait. Metellus in⸗ terrogatꝰ qͥd poſtremo die facturꝰ eſſet:rñdit. Tunicã meã ſi eloqui poſſet co hercerẽ.ſ. ne dice ret alijs. Putãt aũt aliqᷣ poſſe celare in alijs qð in ſe occultare nõ pnt. Eciſti aſſimilantur regi XXIX Wige. de OQuidiꝰ fabuloſe ait in. xj. metha⸗/ moꝛ.ꝙ inter Pan ſatirũ deũq; pecudũ ſ̃m pa ganos. 2⁊ phebũ q de muſica diſputabãt: facus fuit iuder. Pheby aut cũ cichara: pan vero pa⸗ ſtoꝛali inſtrumeto ſonabat. Sed cũ oẽs audiẽq⸗ tes magis ꝓbaſſent Phebi melodiã cithar.di ille ſolus Pan meliꝰ ceciniſſe iudicauit Apter qꝗð indignaiꝰ Phebo aures aſininas ſibi dedit. Quas cũ crinib mitris et pãnis rubeis diu ce⸗ laſſet: tandẽ cõfidẽs ſeruo ſuo hoc reuelauit fir⸗ mato iuramẽto ꝙ nũq; alicui alteri diceret. LS⸗ dẽ iſtud dicere ſũme appetẽs ille ſeruus et cela⸗ renõ valẽs fecit ꝓfunda foues:i cuiꝰ fundo illðᷣ quaſi murmurado dixit:⁊ poſtea terra operu⸗ it. et ſic ſe celare ſecretũ dñi ſui exiſtimauit. Secd poſt paucos dies in illa fouea arũdo oꝛtaẽ: ex q̃ᷓ cũ qdã paſtoꝛ fiſtulã feciſſet:nihil aliud cane bat niſi ꝙ rex Midas aſininas aures baberet. Licet ̊ ſit bonũ in agẽdis ſꝑ petere cõſiliũ dicc⸗ te Seneca ĩ Pꝛouer. Nihil ẽ qð tõ bñ ðceat qʒ in omni re vti cõſilio.Cuiꝰ rõ pot aſſignariin.i. dubliü. C. de rep. vbi ðꝛ. Oĩa que cõſilio recte ge runt᷑ iure:merito:effectu ⁊ firmitate nitunt᷑. Cñ qꝛ pauci ſũt ſeceti dr Ecci.vj. Conſiliariꝰ ſit ti ⸗ bi vnꝰð mille.ſ.ſecretꝰ. Una em̃ ex pncpalibus ↄditõibo qᷓs hẽe debẽt ↄſiliarij ẽ ſcrre tenere ſece tuʒ qð illis ðꝛ.Et in h̊ laudat Ualeriꝰ maximꝰ li.ijromanos q ſecretiſſimi erãt. Uñ refert qac cidit ſemel ꝙ Papiliꝰ ꝑuulꝰ vnacũ pꝛe ſuo ↄſi⸗ — ret mr̃is ipoꝛtunitatẽ officioſo mẽdacio vſus ẽ dicens ibi fuiſſe tractatũ vt qᷣlibet vir duas poſ ſet habere vxoꝛes.Qðõ illa credens alis matro mlieres q̃dã die ad locũ ↄſilij acceſſert poſtulã tes a ſenatu poſſe ⁊ ipas duos accipeviros.qðᷣ nis retulit.Quapꝛopt cõgregate ſimul plurime illi admirates: vñ hᷣ ꝓceſſerit inqſiert. iuenerũt⸗ qʒ h̊ ꝓceſſiſſe ex aſtutia pueri talia caute referẽtʒ. — vn romãi ſtacuert illũ pueꝝ ad ↄſiliũ admittẽ⸗ dũ:q ita caute ſciuiſſet occultare ſecretũ.De hoc documẽto iqͥt Oꝛatiꝰi pᷣ mõibo li.j.ſer.iij.õmiſ ſa tacere q neqᷣt:h̊ᷣ miſerẽ.hũctu romãe caueto. Extũ documẽtũ ðꝛ bonitatꝭ.Ait em Z. Amb.i.ij. de offi. Illi ſalutẽ noſtra bñ cõ⸗ mittimꝰ qᷣ ẽ iuſtꝰ ⁊ pꝛudẽs. Facit em̃ iu⸗ ſticia vt nullꝰ ſit fraudis metꝰ. Facit pꝛudentia vt nullꝰerroꝛis ſuſpitio ſit.tutiꝰtñviro luſto q; pꝛudẽtinos cõmittimꝰ.qꝛ ↄſiliũ viri iuſti frejn ter ſapiẽtiſſimi ingenio pᷣpoderat. Aduertimus em̃ ꝙ ĩ ↄſilijs ꝗredis plurimũ aglũ gat vite pꝛo bitas:ac vᷣtutũ pꝛogatiua.Quis em ĩ ſceno fõ/ tẽ req rat.Quis exturbida aq̃ potũ petat. Icaq; vbi iniuſticia:vbi intẽperãtia:vbi vitioꝝ ↄfuſio qd inde ſibi aliqs hauriẽdũ extimet.qͥs vtilẽaie ſue iudicet quẽ videt inutilẽ vite ꝓpꝛie.quõ pᷣt iu dicare ↄſilio ſuꝑioꝛẽ quẽ videt ĩferioꝛẽ moꝛib/ Duß me debet eẽ cui me coõmitrere volo vel pa⸗ liũ intrauit.Cuq; poſtea domũ rediſſet a mrerxe quirebat᷑ vt ↄſilij ſecreta pãderʒ.Qui vt dectina = S= ge eNN warelite 4Dndlir, Amim i 1 5Malnc n ek ofunrohafagu niclifenuntnee lachltcünoctan. hlcscmermedüden NArinDc bllckbncuisin Fttalioborb ,ſian Nni olzs dats Rein cbone ri gi⸗ ſabebe lteſuble chermnii, Pen Rornin r em Bem ſezut d zug⸗⸗ Aaflepbinblot Noheniatlob wamasdan atzmie 1 Guchnui „ (idcſehet dinogöcnein etcalſſtktatla Aſfaſedebenn Anumackepenn Clipentiaf; 4 Haerncnnih Madion liceren Neddͤs, N let⸗ NAd odang raſignt cot ſle mmrurment n. Güirpn dngzahlin Neharrme mun⸗ litingee wagieſcni/ üniicanige GOundein aiad i Ubanduent nmonsdis n ? Ktifli Mi gnai mami detoe lilriiinii nmmiegod, ttnoſteͤbß 0 8. Fact en aatevcer Privtoiott⸗ üriniuffii t SMoN Lnbnse ne gutinolil W nNinle usan Parrchle egötädie Foliũ ro. aut quõ idoneũ eũ purabo qͥ mibi dat conſi liũ qð nõ dat ſibi.⁊ mihi vacare credã qͥ ſibi nõ vacat. Hec ille. Licet aũt ↄſultoꝛ ſit bonꝰ:tñ nõ debet qͥs petere ↄſiliuʒ de rebꝛ ſuꝑuacuis.Ecci. iij. c. In ſuꝑuacuis reb noli ſcrutari multiplici ter. nec de rebo vanis. PS.dicẽte.õ ſedi cũ con ſilio vanitat:nec de pᷣuis ꝑpetrãdis.qꝛ ſicut ðꝛ Job. v. Cõſiliũ pꝛauoꝝ diſſipat. Sʒ de reb vti ibo ⁊ neceſſarijs:ita vt ipᷣe cõſultoꝛ dicere poſſit illud.iij. Regj.j.Accipe cõſiliũ a me ⁊ ſalua aĩaʒ tuã. Sꝑ ̊ o ↄſultoꝛes debetis dare cõſiliũ de re bona ⁊ laudabili:nõ autẽ de re turpi ⁊ mala.qꝛ talis ↄſulẽs vltra pctm̃ moꝛtale tenet᷑ ad ſatiſfa ctionẽ oĩs dãni qdð ex ſuo ↄſilio ſecutũ ẽ: qñ ille cui ↄſuluit nõ erat als facturꝰ illud malũ:vt di cit Alex.de ales in.iij.par.ſũme. Et h̊ ꝓbat᷑ ꝑ ea ᷓ habent i emeras vo certe.inſti.de oblig.qᷓ ex q̃ delic.naſ.iũcta glo.et ꝑ ca.nullꝰ.ð reg.iu.li. vj. ⁊ ibi ꝑ glo.et in.l.ↄſilij.et ibi glo.ff.eo.ti.et.ff. de fur.l. ꝗᷣ ſeruo.et de vᷣbo.ſig.i.ſepe.et inſtit᷑.ad l.aqͥ. S.ceten.et de acti.S.in qᷓdruplũ.et.ff.ð ſer⸗ uo coꝛrupto.l.j.S.ꝑſuadere.De talibo ↄſiliarijs ðꝛ Job.xij. Adduci ↄſiliarios i ſtultũ finX. ¶ SEevptimũ documẽtũ ðᷣꝛ vtilitatj. Debẽt ei ſ olſiliarij mag attẽdere vtilitati reipubli⸗ ce qᷓ; ꝑciculari.c.licet.extra de regu. Jõ in qͥt Lulliꝰ in.j.de offi.Omino qͥ reipublice pᷣſũt duo pᷣuare debẽt pᷣcepta platonis. Unũ vt vtili ratẽ ciuiũ ſictueant᷑:vt q̃cũq; agũt ad eaʒ referãt ſuaꝝ obliti cõmoditatũ.Alteꝝ vt totũ coꝛpꝰrei publice curẽt:ne dũ partẽ aliquã tueãt᷑ reliquaʒ deſerãt. Hec ille. Caſſioð.q̊ʒ.li.iij.epłaꝝ ait.o biliſſimi ciuis ẽ pꝛie ſue ſꝑʒ augmenta cogitare. Et talis bonꝰ ↄſiliariꝰ ẽ deo valde gratꝰ:⁊ ma⸗ gnã ꝓ ↄſilijs datis habebit remunerationẽ.nã ðꝛ in.c.bone.xij.q.ij.GBone rei dãs ↄſiliũ:⁊ pᷣſen tis habet vite ſubſidiũ:⁊ eterne remuneratonis expectat pᷣmiũ. Petẽs aũt ↄſiliũ debet eẽ mẽtis huũilis ⁊ mãſuete:vt ſq; ſuo ſenſui nõ nimis cre⸗ dat.Ait em̃ Berñ.Illi oĩa deſunt qͥ ſibi nibil de eſſe putat.Et Augꝰ.inqͥt. Ubi dixiſti ſufficit:ibi defeciſti.⁊ vbi tibi placuiſti:ibi perijſti. Et Pꝛo uer. xxij.dicit᷑. Uidiſti hoĩem ſapientẽ ſibi videri magis ſpem in illo habebit inſipiens. De documẽtis datis medicis. Obis q̊ʒ medicis tria volo tradere docu v mẽta.Pꝛimũ ðꝛ cognitiõis. Debẽt eĩ me dic eſſe periti in ſua arte:alit᷑ tenent᷑ de oĩ dãõno qð eoꝝ ignoꝛãtia ifirmis euenit:vt i.S.p/⸗ terea.inſtit᷑.ad.l.aquił.Etibi Johᷣes de platea diffuſe de hᷣ tractat. Imperitia em̃ medici culpe annumerat᷑:vt in.l.ſi qͥs fũdũ.S.celſus.ff.locati et.l.ĩperitia.ff.ð re.iu.et ꝑ dinũ.in.c.nõ ẽ ſine cul pa.extra eo.ti.et ibi glo.et.j.q.j.c.nõ ẽ putãda.in fi.et.xxix.di.c.fi.et extra de eta.⁊ q̃li.c.ad aures.⁊ de homicidio.c.tua.Taliũ medicoꝝ reperiũtur multi qͥ ex iperitia ſua multos occidũt. Uñ ĩ li. ð moꝛiby medicoꝝ.c.ij. ð. Ignari medici demit cCLIII medicina ſalutem. Dum pꝛodeſſe putat ſemper oꝓrbbelſie ſole. E n On ſoluimũt medicꝰ:ſed qlibet aliꝰ aſſe⸗ ræs ſe ꝑitũ i arte ſua ad ſatiſfactiõʒ tenet ſi aliquẽ ex ignoꝛãtia ſua leſerit.l.fi.S.j.⁊.ij.ff.ſi meſ.fal.mo.di.Simitł᷑r ille qͥ locat ſe ꝓ iudicevł aſſeſſoꝛe:videt᷑ aſſerere ſe peritũ.Et iõ tenet᷑ ð oĩ doãno:vt in.l.ſi.iudex.ff.devari.⁊ extra.cogni.Et notat glo.in.l.ij.ff.qð quiſq; iuris. Quiimo ra⸗ tione aſſerte peritie lata culpa equiperat᷑ dolo.l. ad cõmẽtarieſeʒ.ff.de cuſto.⁊ exhi.teo. Medicꝰ g̊ imperitꝰtenet᷑ de ſua ĩperitia:vt etiaʒ in.l.illi⸗ citas.S.ſicuti.ff.ð offi.pᷣſi.qꝛ iperitmedicꝰrepu tat᷑ ꝓ nõ medico:vt notat᷑ in.l.qð ſi nolit.S.mã⸗ cipiũ.⁊.ff.de edili.edic.Et fauoꝛe publicevtilita⸗ tis medicꝰ ſemel appꝛobatꝰpõt repꝛobani ſi nõ eſt ſufficiens.l.ſʒ et repꝛobari.ff.de excu.tu.Et ſi ꝓpter ſuã ignoꝛatiã aliqͥs moꝛiat᷑ ex ſua medicia ei iputabit᷑ homicidiũ:qꝛ volũtanie ſe expoſuit ad illud ex q̊ ſecutuʒ eſt bomicidiũ.argumentũ in.c.merito.⁊.ff.ſed o bijcit᷑xv.q.j.ĩmo etiã ſi ſa⸗ nitas ſeq̃t᷑:nõ excuſat᷑ a pctõ:qꝛ exſpoſuit ſe ꝑicu lo pcti moꝛtalis:ĩgerẽdo ſe oꝑi ex quo ſeqͥ potu it notabile ðtrimẽtũ ꝓximi vt inqͥt archiepᷣs flo rentinꝰin.iij.ꝑte ſũme ti.vij.De qͥbo hodie multi ĩueniũt᷑ qui cum nõ ſtuduerint:le tñ ingerũt ad medicãdũ:⁊ faciẽduʒ exꝑiẽtiã de aliqͥbo receptis pillulaꝝ ſiue pulueꝝ vel aq̃rũ:ſiue alteriꝰreme⸗ dij.cuiꝰnullã habẽt rõnẽ̃.Sʒ tãqᷓ; ceretani ſe ia⸗ ctãt mẽdacit᷑ de młtis curis:⁊ qᷓ; plureſ occidũt dates idẽ remediũ oibo infirmitatib. E Otãdũ ẽ aũt ꝙ aliqñ qͥs hʒ bonũ medi⸗ n cũ nec tñ ſanat᷑ ꝓ eo ꝙ nõ hʒ in ipᷣo ↄfidẽ tiã.Et hoc patuit in qͥdã medico qͥ habe bat patrẽ ⁊ nouercã. Infirmato aũt pfe de q̃daʒ gui ifirmitate:ille curauit ipᷣm. Infirmata vᷣo nouerca ð eadẽ ifirmitate ipᷣaʒ curare nõ potuit. Sʒ accuſatꝰapð iudicẽ ꝙ eã ſanare ñ vellet:il⸗ le rñdit ſe nõ poſſe:dato ꝙ ceadẽ ĩfirmitate labo raret cũ pꝛe:qꝛ nõ erat talis affectiõis et ↄfidẽtie erga ipᷣm q̃lis pꝛ.Et iõ Auicẽna ĩ q̃dã decdama/ tiõe alt:q'nihil magis ꝓdeſt egris qᷓ; ↄfidere in eũ a q̊ cupiũt curari.Eſt etiã ſacendũ ꝙ reꝑiun aliqui medici qͥ hñt ſolũ bonã ſciẽciã theoꝛicã:⁊ iſti ſũt boni.Alij vo hñt cuʒ pᷣdicta ſciẽtia ẽt pꝛa ticã ⁊ exercitationẽ lõgã:⁊ iſti ſũt melioꝛes.Aic eĩ Uegetiꝰ.iij.ð re mili.c.x.Oẽs artes:oiaq; oꝑa q̃ttidiano vſu ⁊ vigili exercitatiõe ꝓficiũt. Et iõ Cato inqᷣt.Exerce ſtudiũ quãuis ꝑceperis artẽ. UVt cura igeniũ ſic manꝰadiuuat vſuʒ. Alij aũt medici cũ ſcia theoꝛica ⁊ pꝛactica hñt ẽt exꝑiẽti⸗ iĩfirmitatũ q̃s ꝓbauerũt i ſeipᷣis. Et iſti ſũt opłi⸗ mi ⁊ meliꝰcõpatiunt᷑ egrotis. Z⁊ e St q̊ʒ notãdũ ꝙ ꝑitꝰmedicꝰmedicinas adhibet ꝓut infirmo magis expedire vi det. Si em̃ videt infirmũ malis hũoꝛibo plenu: dat ei medicinã purgatiuã ⁊ ſi eumvidet debiil? dat illi aliquã medicinõ ↄfoꝛtotiuã:⁊ ſi videt in debet obßuare traditões artis. medicina vtꝝ debeat ei nocere vel ꝓdeſſe in du bio potiꝰ debet dimittere ifirmũ i manu creato ris qᷓ; exponere ꝑiculo moꝛtꝭ.extra ð homici.ca. Bermo ipᷣo aliq̃ infirmitatis accidentia remãſiſſe dat ei medicinã melioꝛatiuã:q ipi infirmo qͥtidie ſani tacẽ augeat donec ipᷣm pſtine isolumitati reſti⸗ tuat. Et nihilominꝰ poſtq; fuerit ſanatus dat ei medicinã ſiue remedia pᷣſeruatiua:q illi a caſu ⁊ ĩfirmitate futura pᷣſeruẽt ne ipᷣm recidiuare cõ tingat.Ex qbus oibo colligit᷑ ſecudũ documẽ tũ ðꝛ curatiõis.Debetis em̃ diligẽter curã circa egrotũ adhibere.qꝛ ſi omittatꝭ ſolicitare ifirmũ in viſitãdo:vel ex ipꝛudẽtia vel icõſideratiõe de tis medicinã ex q̃ ſequat᷑ moꝛs:vltra pcm̃ moꝛ tale incurritis irregularitatẽ:vt dicit archiepᷣus floꝛẽtinus vbi ſupᷣ.⁊ Hoſtieñ.ac Goffredꝰ i ſũ ma.ꝑ ea ꝗᷓ notant᷑ in. ca.tua nos.de homicidio. De hac etiã negligẽtia dicit Imꝑatoꝛ in.S. Pꝛe terea.inſtit᷑.ad.l.aquil.ꝙ; medicꝰcurã egri relin quẽs:vel male ſanãs egrũ ẽ in culpa. Et lõ.l.aqͥ lia tenet᷑ ad extimationt᷑ qᷓntũ płꝰvaluitifra an⸗ nũ.Cõcoꝛdat lex.q̃ actiõe.S.fi.cũ.lſe.ffad.l.aqᷣ. Et dicit Johes de pla.in. d. S. pᷣterea.ꝙ culpa cõ mittit᷑ an faccũ nõ ꝓuidẽdo:⁊ in ipᷣo faccovct ma le ſecã do.⁊ poſt ip̃ʒʒ factũ vt derelinquẽdo egrũ. Et idẽ notat glo.in.l.idẽ iuris.ff.ad.l.aquil.Si vo medicꝰ ex iduſtria cũ medicaminibus ꝓtra hit infirmitatẽ vt ampluꝰ lucret᷑:grauiter peccat ⁊ furat᷑ oẽ qð accipit:vt inqͥt Archiepᷣs floꝛentci. vvbi ſup̃.de quibo multi reperiunt᷑. Uñ i ciuitate mediolani qͥdã medicꝰ curabat quẽdõ piſcato⸗ r ꝗᷣ oi ſexta feria poꝛtabat ſibi quãdã piſciũ q̃n titatẽ. Cũ vᷣo ſemel abſens cẽt medicꝰ veniẽs ille piſcatoꝛ:locutꝰẽ cũ vxoꝛe medici.que vidẽs ma lum qð habebat in digito dedit ſibi ex pꝛacica quã habebat vnguẽtũ curatiuũ qͥ ille ſanatꝰ eſt Reuerſus ̊ medicꝰ expectabat in alia ſexta fe⸗ ria ꝙ veniret piſcatoꝛ.Quo nõ veniẽte ⁊ intelle⸗ cto ab vxoꝛe de vnguẽto qð ſibi dederat:iratꝰ ẽ yalde. Ipe em̃ dabat ſibi vnguentũ pꝛogatiuũ ifirmitat vt ꝑ totũ annũ nõ deficerẽt ei piſces. Ertiũ documẽtũ ðꝛ obſᷣuatiois. A homici.⁊ Hoſtieñ.in ſũma ꝙ medicus EX ſi dubitat ð petitio. Itẽ nõ dʒ ↄſulere ifirmo aliqð remediũ ꝓ ſalute coꝛꝑis qð ſit in ꝑiculũ aie. Hoc em̃ eip hibet᷑ ꝑ ius canonicũ ſub pena excõicatiõis. ca. cũ ifirmitas.de pe.⁊ re. Hoc em̃ eẽt pcem̃ moꝛta le ifirmo ⁊ medico ſciẽti ⁊ ↄſentiẽti.qꝛ ẽ ptra oꝛ⸗ dinẽ charita ſᷣm quẽ pᷣponẽda ẽ ſalꝰ aie coꝛpo ri⁊. ergo.de pe.di.ij.c.faciat.xxij.q.iij. Et iõ dicit Jo hes an.poſt incẽtiũ ĩ nouella ſuꝑ dicta de cretali:ꝙ medicꝰ qͥ dic ifirmo.Nõ ↄſulo ſʒ ſi fa⸗ des tale qd ſanaberꝭ:trãſgredit᷑ illã ↄſtitutionẽ Nã cũ vẽdo tibi aliqͥd adijciẽs ſi vitioſũ ẽ vł leſi uũ nolo teneri cũ ſciã illð tale eẽ:teneoꝛ tibi ð̊ oĩ dãno dato. ff. ð ac emp.l.j.lõ dʒ gut aliqs xpᷣi nus redpere a iudeo medicinã:qꝛ bᷣ eſt ꝓbibitũ iTem no debẽt facere medici ↄſciam ro⸗ tũ dã ⁊ groſſa ifirmis:aſſerẽtes ꝙ nõ te⸗ nent?᷑ ieiunare vł qᷓdrageſimã facere ꝓ q̃libet mi nima ĩſirmitate.Talibo em medicis iputabunt᷑ oẽs traſgreſſiões q̃s illi faciunt ex ſua peſtifera ꝑꝓſuaſiõe.Argumentũ in.c.noli putare.de pe.di. .LTenent᷑ qͥ; medici obſᷣuare pᷣceptũ eccłiei.d. c. cuʒ infirmitas.de peni.⁊ re.vbi pcipit᷑ oĩbo me⸗ dicis coꝛpoꝝ:vt moneãt ⁊ iducãt ifirmos vt añ oſa medicoſ aduocèt aiaꝝ.O quot medici ſũtqͥ peccãt moꝛtałr cõtra bᷣ pceptũ faciẽtes. Dicũt ei oẽs doctoꝛes ſuꝑ.d.c.ꝙ nõo excuſat eos ſi dicant ſolũ qn vidẽt ĩfirmitatẽ moꝛtalẽ ⁊ nõ alłr:qꝛ ex⸗ pᷣſſe faciũt ↄtra cõſtitutiõeʒ q vult vt eis dicat᷑ a pncipio.Et nõ facit differẽtia de ifirmitate moꝛ/ tali vł nõ moꝛtali.vñ dicẽ Joh.an.ibidẽ ꝙſi ĩfir mi ſcreẽt medicos exhoꝛtari oẽs ifirmos ad cõ⸗ feſſiõem ꝓ q̃cũ q; ifirmitate ceſſaret timoꝛ moꝛtꝭ 7 ꝑiculũ:qð dedit cõm edicto.⁊ didt Hoſti. te nent᷑ iducere cũ effectu.i.facere qᷓntũ pñt vt ↄfite ant᷑ ⁊ ꝓuideãt de ſalute aĩe.Dic tñ Pe.de palu. quẽ ſeqͥ? Archiepᷣs floꝛẽtinꝰvbi.S.ꝙ licet ifirmꝰ nollet cõfiteri:tñ medicꝰſi videat ꝑiculũ moꝛtis nõ dʒ deſiſtere a medicamine:qꝛ itelligẽdũ ẽ illð verbuʒ decretalis. Moneãt ⁊ iducãt effecualr q̃ntũ ex ꝑte medici Argu.in.c.ſic.de eo qͥ cogno. ↄſan.vxo.ſue.Et ĩi.l.ſtipłatio iſta.ff.ð vᷣbo.obli. Nõ ſt ex ꝑte ifirmi:qꝛ ſi dimitteret eũ:foꝛte mo⸗ reret᷑ ðſꝑatꝰ:qͥ ſanatꝰpoſſet poſtea ↄuenti.Et ſic pceptũ eccłie videret᷑ ↄtra pᷣceptũ dei de charita⸗ te ꝓximi:qð nullo mõ credendũ eſt.Facit ꝓ bᷣ te xtus cũ glo.lxxxiij.di.in pᷣn.vbi Simachꝰpapa inqᷣt. Moꝛtẽ ꝓbat᷑ languẽtib ĩferre:qͥ hãc cũ pᷣt non exdudit. Pꝛiꝰꝗ q̃rite o medic vt ſanet᷑ aia: ⁊ ðinde ꝑ dei gr̃am ſanabit᷑ coꝛpꝰ.Et ĩ vob veri ficabit᷑ illð pſal.lxxxvij. Mediciſuſcitabũt ⁊ cõ⸗ fitebunt᷑ tibi.Qð facientes ad vitam ꝑuenietis ſempiternam. Amen. Dñica quarta poſt paſca de diuitibo 1 paupe . nibus⁊ de ↄſilijs eis datis. Sermo.xxx. C pꝓ di huiꝰiã iudicatꝰeſt Job.xvj. In qt Salomõ Pꝛouer.xxij. Diues pauꝑibo iꝑat. Sed ſepe accidit illi qð aic ſapiens Eccli. viij. di. Interduʒ dominat hõ hoĩ in malũ ſuũ.Uera ẽ em̃ ſnia Juuenalis li.iiij.ſatira.j.di.Quoſdã pᷣcipitat ſubieca potẽ tia magne Inuidie.⁊ Lucani li.viij.qui inquit. Virꝰ⁊ ſũma ptãs õ coeũt. Plerũq; eteni ru it hõ i ſuꝑbiã ꝓpter młtitudinẽ diuitiaꝝ ⁊ potẽ⸗/ tie.vñ Eccli.xxj.ðꝛ.Domui q̃ nimis locuples eſt dñabit᷑ ſuꝑbia. Maxie ãt ſuꝑbire ſolet:qͥ ð pan pertate ad diuitias młtas ꝑpuenerũt. Quo circa lnqᷣt Claudianꝰli . Aſperiꝰ nibil eſt bũii cũ ſur Rinceps mu/ Gtantend UDſfailr an Gugrlbc. ſet ind Alrdiuinliiß niſcoper dandepe ytdiniifan dinn Golieſtigthalü werdoſan 6Codo Kariden Aitofaciorez⸗ Gnü arguit df gere Sanptüta ſinsimunis adc badirarino ant OAlgglürdinites f oNetlet deſigen nogl dees niten Cnlginit Cbani⸗ rhhidad En Wivna ſemo ungifnn fuinieiri le ngſanßztn anucfanne 0dfſtleninrde Pltfläma Vn ispornanlide ſledilts mnn fecoketitp fü thoſſhleep ebezinirilen tod dinlgager elemgtiof 1 ſe Auce n c⸗ unkzaſit Arteſar. nd n entie ſtarunnn. rden nöäinn targaline ricncit em ſadetogeg kafoö jni n eü fonn Nſtaazuens m da dean dück ntt d Gimw nediinini ei digniani:i dus W decunnttpe Gng fnũ o oerpi din dſchtundi⸗ Nno; donn jſmnia unt iariſhengt linicui⸗ Pingun, insle birſeg n lertünn Foliũ gitin altũ. ? Gualteriꝰð caſtilione li.j.dicit. Qui plunialibo vndis Intumuit toꝛrens fluit acrio amne ꝑhemni.Sic ꝑtis opib ⁊ honoꝛis culmi ne ᷣuus In dñm ſurgẽs truculẽtioꝛ aſpide ſur di. Obturat pꝛecibo aures ⁊ manſueſcere neſcit Sʒ tales tirani cum ſe dñari alijs putãt ĩ miſᷣa⸗ bilẽ pᷣuitutẽ ꝑrabunt᷑ Ait em̃ Aug.i epigrama⸗ tib ꝓſperi:epigrãmate.liij. Malꝰetiaʒ ſi regnet ſᷣ̃uꝰeſt nõ vniꝰdñi ſʒ qð grauiꝰẽ tot dñoꝝ quot vicioꝝ. Taliũ q̊ʒ arrogatiã nõ ſuſtinẽs deꝰ eos cito de alto ſtatu cadere facit. Uñ ðꝛ in ꝓuerbio ꝑgamẽſiuʒ. Qui altiꝰaſcendit qᷓ; dʒ citiꝰ cadit qᷓ credit. Et martialis poeta ait.Altioꝛ aſcenſus g uioꝛ plerũq; ruina.Cito &̊ verificabit᷑ illð Eccłi. xxj.c.Subſtãtia ſuꝑbi eradicabit᷑.Et qð deteriꝰ eſt ad e᷑nas detrahbet᷑ miſias ĩfernalibo ĩ ꝑpetu um adiudicat? icendijs.Sic dicũt vᷣba ꝓpoſita q̃ licet pncipalłr iĩtelligant᷑ de pꝛincipe tenebꝛarũ dyabolo:tmñ ð q̊libet malo pᷣncipe ac auaro diui te ⁊ potẽte itelligi pnñt.Suꝑ qᷣbo vᷣbis duas tĩ ↄſid eratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ diſputatõis Secunda conditionis. q Vo ad pmã licet foꝛte nõ eſſet malũ itro ducere vnũ diuitẽ ⁊ aliũ paupereʒ ſił di⸗ ſputãtes:q̊ꝝ qᷣlibet conet᷑ appꝛobare ꝙ ſtatꝰſuꝰ ẽ bonꝰ:ſtatꝰvo alceriꝰẽ dãnabilis.Et pᷣmo ĩtro ducere diuitẽ allegãtẽ ꝓ ſuo ſtatu ⁊ repꝛobantẽ ſtatũ pauꝑta:deinde pauperẽ allegãtẽ ꝓ ſtatu ſuo ⁊ dãnãtẽ ſtatũ diuitiaꝝ:⁊ vlcimo ferre ſniaʒ circa hãc q̃ſtiõeʒ:tñ aliũ modũ ꝓ nunc tenentes Pꝛimo arguemꝰõ ſtatũ diuitu. Scðo ꝓ ſtatu coꝝ.Tercio ᷓ ſtatũ paupeꝝ.Quarto i eoꝝ fauo rẽ.Quito faciemꝰðclaratioeʒ argumẽtoꝝ.Quo ad pᷣmũ arguit᷑:ꝙ difficile ſit diuitib ad ſalutẽ ꝑtingere.Scriptũ ẽ em̃ Eccłi.xj.Si diuel fuen: nõ eris imunis a delicto.? Pꝛouer.xxviij.Qui feſtinat ditari:nõ erit innocens.Et.j.ad Lhi.vj. Qui volũt diuites fieri icidũt ĩ tẽptatiõeʒ ⁊ laq̃/ os dyaboli:⁊ deſideria młta ſtulta ⁊ noxia:q̃ de mergũt hoiĩes in ĩteritũ ⁊ ꝑditionẽ Aug.q̊ʒ in li. lxxxiij.q.inqͥt.Charitatis venenũ ẽ ſpes adipiſcẽ doꝝ.⁊ Hiero.ad Euſtochiũ.Diuinis euãgeliũ vocib itonat. Nemo põt duob dñis fᷣuire:niſi audeat quiſqᷓ; xpᷣm mẽdacẽ facere:ðo ⁊ mãmõe Fſuiẽdo.Uociferat᷑ ille ſepe.q vult vemire pꝰme abneget ſemetipʒʒ ⁊ tollat crucẽ ſuã ⁊ ſequat᷑ me. Et ego onuſtꝰauro arbitroꝛ me xpᷣm ſeqͥ.Et idẽ ad Julianũ ait.Diuitẽ purpuratũ gehẽne ſuſci⸗ pit flãama Laʒarꝰpauper plenꝰvlceribo cuiꝰcar⸗ nes putridas lãbebãt canes:⁊ vix de micis mẽ⸗ ſe diuitis miſᷣaʒ ſuſtinebat aiam:ĩ ſinu abꝛahe recipit᷑ ⁊ tãto pꝛiarcha parẽte letat᷑.Difficle imo ipoſſibileẽ vt pñtib ꝗͥs ⁊ futuris fruat᷑ bonis: ⁊ hic vẽtrẽ ⁊ illic mẽtẽ ipleat vt de diuitijs tranſe at ad diuitias:vt ĩ vtroq; ſcło pᷣmus ſit:vt ⁊ ĩ ce lo ⁊ terra głioſꝰappareat.hec ille.At ſctũs ſccõꝝ xpᷣs Luce.vj.c.ait. Ue vobᷣ diuitib qͥ hẽtis cõſo⸗/ latiõeʒ vꝛam.Et idẽ Matxix.Faciliꝰeſt camelũ CCLV per foꝛamen acꝰ trãſire qᷓᷓ diuitẽ ĩtrare in regnũ celoꝝ.Genitrixvᷣo eiꝰ vgo ſctiſſima Luce.j.c.ſic cecinit.Eſuriẽtꝭs ipleuit bonis ⁊ diuites dimi⸗ ſit inanes. Satis etiã dãnabiles foꝛe diuitias xpᷣs ⁊ ſancti exẽplo pariter ⁊ ogꝑe demõſtrarunt. Pauꝑ ſiqͥ deʒ xpᷣus ex paupere matre natꝰ vſq; ad patibulũ cruq pauperẽ vitã duxit. In nati⸗ uitate em̃ nõ habuit lectũ in q̊ reqͥ eſceret:ſʒ in pᷣ⸗ ſepio reqͥ euit.Nõ habuit pãnos qbo mr eũ iuol ueret niſi vles.Nõ ſeruitoꝛes niſi bouẽ ⁊ aſinũ In vita etiam nõ habuit domũ ad habitandũ. Matth̊.viij. Uulpes foueas habẽt ⁊c̃.Nõ ha⸗ buit diuitias ad poſſidẽdũ.ij.ad Coꝛ.viij. Pꝛo pter noſ egenꝰ factꝰ ẽ cũ eẽt diues. lõ etiã habu it abos ad comedẽdũ qꝛ ſepe eſurijt Mat.xxj. In moꝛte etiã nõ habuit ſepulchꝛũ ꝓpꝛiũ:ſʒ po⸗ ſitus ſuit in ſepulchꝛo alieno.Mathᷣ.xxvij. In cruce etiã nudꝰ moꝛi voluit vt ſtatũ pauꝑtatis appꝛobaret. Uñ Berñ.in qͥdã ſermõe ait. Oim bonoꝝ eterna in celis affluẽtia ſuꝓpetat:ſʒ pau pꝑptas nõ iueniebat᷑ in eis. Hõc itaq; dei filiꝰ cõ⸗ cupiſcẽs deſcendit:vt eã ſibi aſſumeret et ſua ex timatiõe illã faceret pᷣcioſõ. Pauꝑes adhuc ipᷣe voluit eſſe apłos ſuos.De qbo dicit Chꝛy.ſuꝑ Matth̊. Si bonũ eſſʒ auꝝ:bᷣ vtiq; dediſſʒ apo ſtolis xpᷣs qͥ ineffabilia eis ↄtulit bona. Nũc ãt nõ ſolũ nõ dedit:ſed etiã habere ꝓhibuit.UVñ et Petrꝰin pauꝑtate głiat᷑ dicẽs. Auxꝝ ⁊ argentuʒ nõ eſt mihi. E Hilloſophi inſuꝑ atq; gẽtiles ſuo mõ dã p nabiles⁊ ꝑiculoſas eſſe pᷣdicant diuitias tꝑales ⁊ illas fatent᷑ noxias.Uñ Lulliꝰĩ j.de officijs ait. Pecunie fugiẽda cupiditas eſt Nihil ẽ em̃ tã anguſti animi tãq; parui qᷓ; ama re diuitias:nihil honeſtiꝰ magnitficẽtiuſq; q;pe cuniã ↄtẽnere. Patent pᷣdicta ꝑ exẽpla ſapientũ de diuitijs nõ curãtiũ.Et pᷣmo Zenonis de q̊ i⸗ qͥt Sene.in.li.de trãqͥllitate animi ꝙ cũ oĩa ſua audiſſet eẽ ſubmerſa inqͥt. Jubet me foꝛtuna ex peditiꝰ philoſophari.Ualerius q̊ͥʒ maximꝰ de Anaxagoꝛa dicit ꝙ cũ poſt longã peregrinatio nẽ rediſſet ad patriã:oiaq; ſua diſſipata audiſſʒ ait.Nõ eſſem ego ſaluꝰ niſi iſta ꝑiſſent.Tullius q̃ʒ in ꝑadoxis ð biãte pẽneo ait. Necnõ illũ lau do ſepe ſapientẽ qͥ noiat̃vt opinoꝛ int᷑ ſeptẽ:cuiꝰ cũ patriam cepiſſet hoſtis ceteriq; ita fugerẽt vt multa de ſuis rebo ſecũ aſpoꝛtaret cũ eſſʒ admo nitus a q̊dãvt idẽ ipᷣe faceret.Ego inqͥt ſic facio. nã oĩia mea mecũ poꝛto. Ille hec ludibꝛia foꝛtu ne nec ſua putauit q̃ nos etiã bona aꝓpellamꝰ. Legit q̊ʒ de platone ꝙ cũ dines eſſz oia ↄtẽlit: oẽſqʒ habitatoꝛes pꝛie ſue ĩduxit vt nemo in ea aliqᷣd ꝓpꝛiũ poſſideret:ſʒ oĩa eẽnt illis cõia. Cra ton q̊ de thebaida maximũ auri põdꝰi mareꝓp ijciẽs dixit. Abite peſſime maleq; diuitie qꝛ ego ſubmergã vos ne ſubmergar a vob.Dyogenes q̊ʒ p̊ᷣs oĩa ſua abijciẽs ⁊ in maxia viuens pau Rtate cũ reſeruaſſʒ vas ligneũ ad potãdũ vidẽs Bermo ndã boĩem manu bibentẽ ſtatim vas ſuũ con fregic dicẽs. Neſciebã ꝙ natura dediſſʒ mihi cy phu. Hiero.q̊ʒ ad Paulinũ deſocrate pho in⸗ qͥt:licet q dã dicãt ꝙ loqᷣt᷑ de crate ſiue cratone.? ponit᷑.xij.q.ij.c. Socrates.als crateſ.Socrates q̃ʒ ille cthebanꝰ hõ q̊ndã ditiſſimꝰ cũ ad philoſo phãdũ achenas pergeret magnũ auri ppdꝰ ab/ lecit:nec putauit ſe poſſe vᷣtutes ſimł ⁊ diuitias poſſidere.Et Lactatiꝰli.j.diui.inſti.ait.Nã ⁊ ab leciſſe q̊ſdã res familiares ſuas ⁊ renũciaſſe vni uerſis voluptatibo ↄſtat vt ſolã nudaq; vtuteʒ nudi expeditiq; ſeqrent᷑. Auarꝰem̃ ſilis ẽ ſtruci⸗ oni qͥ ex rapacicate ⁊ caliditate ſtomachi ferruʒ deuoꝛat. Uñ auaricie dedito dic Uirgił.j.eney. Feruet auaricia nimiaq; cupidine pectus.Licq aũt ſtrucio habeat pẽnas:tñ ex guedine coꝛꝑis ⁊ nimia plenitudine nõ põt ſeĩ altũ eleuare.De auaro aũt ðꝛ in.c. Socrates.xij.q.ij.Onuſtꝰpõ dere auri xpᷣm pauperẽ nõ põt ſeqͥ. Et iõ inquit Hiero.ad Julianu.Difficile itrat diuites reg ce loꝝ q̃ expeditos ⁊ alaꝝ leuitate ſubnixos habi⸗ tatoꝛes deſiderãt.Et i epla ad Elbidiã de.xij.q ſtionibo ait.O ẽs nãq; diuitie de iniqͥtate deſcen dũt:niſi vnꝰ ꝑdiderit:alter iuenire nõ põt.UVnð vulgata ſenteẽtia mihi videt᷑ veriſſima ꝙ diues aut iniquꝰ eſt:aut iniqͥ heres. Et õ pelagianos dicit. Diuites qͥ igreſſi ſũt regna celoꝝ ipᷣis diui cijs ad bona vtẽtes oꝑa diuites eſſe deſierũt: et diſpẽſatoꝛes mag dei qᷓ; diuites appellãdi ſũt. Põt q̊q; addi ad pᷣdicta ꝙ cũ vt ait Apłs.ij.ad Limoth.ij.nemo coꝛo net᷑ ſcʒ in vita eterna niſi q legitime certauerit:oẽſq; xpᷣiani habeãt ↄtinu am luctã cũ diabolo ſᷣm Apłm ad Eph̊.vj. Ui⸗ det᷑ q̃ſi ivoſſibile ꝙ diuites poſſint legitime cuʒ ipᷣo decercare ac eũ vincere qͥ nudꝰ eſt bõis tꝑa⸗ lib.ipᷣi vᷣo ſũt ex oĩ ꝑteveſtiti.Et hãc rõnẽ tãgẽs Bꝛeg.ſ uꝑ Matth̊.inqͥt. Qui ad fidei agonẽ ve/ nimꝰ:luctamẽ õ malignos ſpũs ſumimus.i bil aũt maligni ſpũs in b mũdo ꝓpꝛiũ poſſidẽt Nudi igit᷑ c nudo luctari debemꝰ.ſã ſiveſtitꝰ qͥſq; cũ nudo luctat᷑:citiꝰ ad terrã deijcit᷑:qꝛ ha⸗ bet vñ teneat᷑. Quid em̃ ſũt terrena oia niſi q̃dã coꝛꝑis indumẽta.Qui ̊ õ diabolũ ad ceramẽ ꝓperat veſtimẽta abijciat ne ſuccũbat. Hecille. BGꝛatioꝛẽ q̊ʒ eẽ xpᷣo ſtatũ paupeꝝ ⁊ ipotẽtũ atq; viliũ ꝑſonaꝝ qᷓ; diuitũ ac potẽtũ atq; magnato rũ ex h̊ argui põt ꝙ viuẽs in hac vita moꝛtali ð oibo diuicibqᷓſi vnũ ſolum habuit amicũ.ſ.a cheũ:de q̊ͥ habet᷑ Lud.xix.de oĩbs potẽtibo vnuʒ ſagiẽtibo vnũ.ſ.Nicodemũ.de qͥ habet᷑ Joh.iij. Vn.j.ad Cor.ſ.ait Apłs.Uidete vocationẽ ve ſtrã fres qꝛ nõ multi ſapiẽtes ſᷣm carnẽ:nõ mul ti potẽtes:nõ multi nobiles:ſʒ q ſtulta ſũt mũ⸗ di elegit deꝰ vt ↄfundat ſapiẽtes. Ed pmiſſa arguit᷑ in fauoꝛẽ diuitum. Schtũ ẽ em Pꝛouer. xiij. Redẽptio aĩe vyin:duuitie ꝓpꝛie. Ait em ſaluatoꝛ diuiti bus. Date elemoſynã ⁊ ecce oia mũda ſũt Luc. xj. Pꝛouer.xviij. Subſtatia viri vꝛbs roboꝛis eiꝰ:⁊ quaſi murꝰvaliqꝰcircũdãs eũ.⁊.cxix.eiuſj⸗ dẽ libꝛi hr. Diuitie addũt amicos plurimos.a pauꝑe aũt ⁊ hi qͥs habuerat ſeparãt᷑ Fres hoĩs pauꝑis oderũt eũ. Inſuꝑ ⁊ amici eiꝰ pcul receſ⸗ ſerũt ab eo.⁊ Eccłi.xiij.ſcriptũ eſt.Diues cõmo⸗ tus ↄfirmat᷑ ab amicis ſuis. Pauꝑ aũt cuʒ ceci — derit expellet᷑ ⁊ a notis.Diuiti decepto multi re cuperatoꝛes. Locutꝰeſt ſuꝑba ⁊ iuſtificauerũt illũ.humilis deceptꝰeſt inſuꝑ ⁊ arguit᷑:locutꝰeſt ſenſate ⁊ nõ eſt datꝰei locꝰ.Diues locutꝰẽ:⁊ oẽs tacuerũt ⁊ vᷣbũ illiꝰvſq; ad nubes ꝑduceẽt:pau⸗ per locutꝰeſt:⁊ dicũt.qͥs ẽ hic.Et ſi offẽderit ſub⸗ uertẽt illũ. Pꝛopt᷑ qͥ inqͥt Areſt.iiij.Ethi.Diuitie 72 ſũt vtiliũ.⁊.ij.rhetoꝛice.Unũ aliqd neceſſarioꝝ eſt ſubſtatia.Et.j.politice. Res poſſeſſa oꝛganũ — eſt ad vitã.⁊.ij.eiuſdẽ li.Cõfert młtitudo ſubſtã tie. Oratiꝰ q̊ʒ in epłis dicit. Et genꝰ:⁊ foꝛmã:re⸗ gna pecunia donat.⁊ Ouidius.ij.de arte aman Ipſe licet venias muſis comitatꝰhomere. Di nihil attuleris ibis homere foꝛas. Aurea nec vere ſunt ſecula:plurimꝰauro Hoꝛrea foꝛmicè tẽdũt ad inania nunqᷓ;. Nullus ad amiſſas ibit amicꝰopes.Et auctoꝛ qui dicitur Pamphilꝰ.c.ij.ait. Dũmodo ſit diues cuiuſdã vacca bubulci. Eligit ex mille quẽlibet illa virũ.? Matcheꝰin poetria ſua.c.xix.dicit. =M Aurũ roma ſitit:dantes amat abſq; datiuo. Accuſatiuo roma fauere negat.et Ric.poeta in libꝛo de nuptijs.c.iiij. . Denariꝰ bonꝰeſt ſocius:quicquid petis illi. Dat tibi:denario cuncta parere noteſ.Et auctoꝛ in li.de moꝛibo medicoꝝ ait. Bella mouet numus:eadẽ ſedare videt᷑ Quli ſunt diſcoꝛdes:vnanimeſq; facit. Regib ⁊ ducibo generaliter oibus ipſe Imperat atq; pꝛeeſt:⁊ dñat᷑ eis. Si careat numis ſapiẽs quaſi nullus habet. Et ſapiens diues ſtultus habet᷑ homo. Numus amicitias iungit:dat numꝰhonoꝛes. VUix ſine denarijs:vllus habet᷑ honoꝛ. Rex regũ numus:dñs manet ⁊ dñnatur. Et cuncti reges ſubijciunt᷑ ei. 1. ee luzʒ Deſtruit edificat:numus facit oia que vult. ſqʒ cẽturioneʒ.de qͥ habet᷑ Match.viij.⁊ de oĩbꝰ JZus.:⁊ iuſticiam cum rõne necat. 2 — 7 Salomõ qͥʒ Eccłs.vij.ait. Sic ꝓtegit ſapĩa:ſic pꝓtegit pecunia:⁊ eiuſdẽ li.x.c.iterũ ait. Pecunie obediũt oĩa:vnde metrice ðꝛ. Numꝰhonoꝛat᷑ ſi Uenit honos:auro cõciliat᷑ amoꝛ.Et in.j.de tri ne numis nullus amat᷑. Numꝰ vbi loqᷣtur tul⸗ lius ipᷣe tacet.Uñn ꝓuerbiũ vulgare inqᷣt. Pecu/ nia facit dare ſcabioſuʒ in menla numularioꝝ. Et illa gallina canit que ouũ ſentit.Et coca ple⸗ na ciro coquit cenam.Dñs q̊ ieſus Matxxv. eponetinn lutnun⸗ 4 CNRNe. nmii arnonupin ſaticriugon grntdic Gtzfuwettt⸗ ſſciesſgt⸗ . cnaoone onenin i Paan Soeinarbin oNeonrleſnrde Vmolctroun nicatcltt B. Pnafſerguck Hüuſgrrpn Miunrinn. rcrſho m w/ ne ie er opmeen Pinu adoſe bn Oesdicspa ACücbſcaano itgcea Jundn Pponptasdor uEtiteg. Vbene ſorepugnis c (irluſtin⸗ glichclinoꝛ eſt en Gtfeenndek Aren Puheden qae no Cniudunihydici⸗ ſſur unges. Et lc ſexidas h Mſinortwilice, Müälllendieine ehriidoen Peramaaurnne diuſradei⸗ gopeahiſchin fygind ginrdr⸗ ciopulnerankte Oudbincptis nan Eriöſe tuategineönnt Ciensdinige weong 9² Aöm müct⸗ ie e Du n aürh 1 Nal 3 4 W d nnn hantzi i Seen iiganin 1gti nirasdong. an ſongs. unmd nin nunq opes. caabubule rü.2 Wanmt kabſqdrn⸗ a Ru iiil mene. Sus urnic⸗ gu. ns . Glus habek. ebomo. mumsvononds thonor. düanur. ugpenbl: . g hu mn 3 lun na biloga nn⸗ uenul Foliũ dicit. Omni habẽti dabit᷑ ⁊ abũdabit:ei aũt qui nõ hʒ:etiã qð putat ſe hre auferet᷑ ab eo.⁊ Iſido rus ſolilo quioꝝ.li.j.ait. Ubiq; pecunia vincit: oẽs vero mẽdicitate ſpernũt.Quãatũ etiã ꝓſit fa⸗ cultas diuitiaꝝ ⁊ potentia oſtendit Salomon zouer.xix.dicẽs.Multi colũt ꝑſonã potẽtis: vt em̃ ð in.l.iij.ff.de alie.iu.mu.cau.fac. Potẽ⸗ tioꝛibo pares eẽ nõ poſſumꝰ.Et iõ Areſt.iij. Po liticoꝝ inqͥr. Rationabiłr pᷣparant᷑ honoꝛi no⸗ biles ⁊ diuites:⁊ Ouidiꝰ.j.de faſtis. Dant cen⸗ ſus honoꝛes.Cenſus amicitias:pauꝑ vbiq; ia cet. ? Martialis li.j.Epigrã matũ.c.v.ait.Colli⸗ git ingratas pauꝑ amicitias Juuenalis q́ʒ lib. j.ſatira.iij.oñdit ꝙ pauꝑ cuũ difficultate ad excel lentiam ſtatꝰvenit dicẽs. Haud facile emergũt: quoꝝ vᷣtutiby obſtat. Res anguſta domi. G Xpßdictis igit᷑ poſſunt iferri argumenca e ctra paupꝑes.Scriptũ ẽ em̃ Eccłi.xxvij. DPꝛopter inopiã młci deliquerũt. Ideo Areſt.ij. Rheto.inqͥt.QOis indigẽtia mala eſt.Et Saluſtiꝰin cathilinario. Sempꝑ in ciuitate qͥb opes nulle ſunt bonis ĩuidẽt:malos cxtollunt: vetera odere:noua exoptãt:odio ſuaꝝ reꝝ mu⸗ tari oĩa vellẽt. ? Boetius li.iij.de diſciplina ſco laris.Nouerca eſt diſcipline egeſtas. Uñ ꝓuer⸗ biũ vulgare pergamenſiũ dicit. Qui boue caret nõ arat qñ vult. Itẽ ðꝛ in ꝓuerbio.Qui nõ ha⸗ bet de ſuo:vtit᷑ qũo põt. Pauꝑtas facit hoĩem mendacẽ. Ideo ðꝛ Eccłi.iiij.Meliꝰẽ moꝛi qᷓ; in digere.Scriptũ ẽ em̃ Pꝛouerbio.xiij.Etiã ꝓxiè mo ſuo pauꝑ odioſus eſt:amicivo diuitũ mul ti. Et.xv. Oẽs dies pauꝑis mali.Et.xviij.eiuſdẽ li.c.ðꝛ. Cũ obſecratiõe loquit᷑ pauꝑ ⁊ diues effa bit᷑ rigide.et Juuenalis vbi ſupꝛa inqᷣt. Nil põt ifelx pauꝑtas duriꝰſe.Quã ꝙ ridiculos hoĩes facit. Et iteꝝ. Libertas pauꝑis hec eſt. Pulſatꝰ — rogat:⁊ pugnis cõcuſſus adoꝛat.Et ad h̊ facit qð ait Saluſtiꝰin Jugurtino.In oi certamine qui opulẽtioꝛ eſt etiã ſi accipit iniuriã:tñ qꝛ plꝰ pbt facere videt᷑ Areſt.q̊ʒ ð pauꝑibo inqᷣt.ij. Poli. Pꝛincpari qͥdẽ nõ facile eſt pauꝑibo:ſꝑ ei ↄcul cant᷑ a diuitibo:dicẽte Eccło.xiij.c. Paſcua diui⸗ tũ ſunt pauꝑes.Et iõ inqͥt idẽ ſapiens.viij.eiuſ⸗ dẽ li.c. Ne ↄtẽdas cũ viro locuplete ne foꝛte ecõ/⸗ tra ↄ ſtituat tibi litẽ. era ẽ em̃ QOuidij ſentẽtia in.iij.li.ſine ti.dicẽtis.Curia pauperibo clauſa c. Eapꝛopter idẽ poeta.ij.de arte amãdi ait. Pau⸗ per amet caute:timeat maledicere ſꝑ. Multaq; diuitiby nõ patiẽda ferat. Que ↄſiderãs Caſſio doꝛꝰin li.j.epłaꝝ dicit. Indigentiã noſtra iuſte fugimꝰ:q; ſuadet exceſſꝰ:pauꝑ es em̃ leui diſpẽ⸗ dio vulnerant᷑:ſqʒ a diuitib ⁊ potentib:de qᷣbꝰ Ouidiꝰin epłis inqͥt. An neſcit longas regibo eẽ manꝰ.Et iõ ſapiẽs Eccłs.x.c.ait. In cogitatiõe tua regi ne ðᷣtrahas:⁊ ĩ ſecreto cubicłi tui ne ma ledixeris diuiti:quia etiam aues celi poꝛtabunt vocem tuuam. D s Eèà pᷣmiſſis obijci põt ⁊ argui in fauoꝛẽ . Sð V W ́”M S “ E *⅜ pauperũ.Ait em̃ Seneca ad Lucillũ.Siviſ va care aio vt pauper ſis opoꝛtet aut pauperi ſilis Nõ põt ſtudiũ ſalutare fieri ſine frugalitatꝭ cu⸗ ra. Frugalitas gũt paupꝑtas volũtarla eſt. Et ite rũ ad eundẽ dit.DOiuitie inflant aias:ſuꝑbiaʒ pariunt:inuidiã ↄtrahũt ⁊ inſolentiã dãt.Nihil aũt aliud eſt inſolẽnia qᷓ; ſpes falſe magnitudi⸗ nis.Et rurſũ in li.de remedijs foꝛtuitoꝝ.c.xiij. ait.Multi diuitẽ comitant᷑:mel muſce ſequũt᷑: cadauera lupi: frumẽta foꝛmice:pᷣdã ſequit᷑ iſta turba nõ hoĩem.Et Ecci.viij.ðꝛ.Multos ꝑdi⸗ dit auꝝ ⁊ argẽtũ.Et in.j.ethico.ait phs. Mul/⸗ tis ↄtingũt detrimẽta ex diuitijs ⁊ qͥdã perierũt ꝓpter illas. Uñ ⁊ Iſið.li.ij.ſoliloqoꝝ ait.¶ DHul ti ꝓpter opes ꝑiclifarũt.multi ꝓpter diuitias ĩ di ſcrimen venerũt.multis exitiales fuere diuitie. multis moꝛtẽ generauerũt opes.Et iõ Seneca ad Lucil.inqͥt.Aude opes cõtẽnere opes:⁊ te q̊ʒ dignũ finge deo. Nemo em̃ aliꝰ eſt deo dignioꝛ qᷓ; qͥ opes ↄtẽpſit.Et iteꝝ ad eũdẽ ſcribit.Quie⸗ tiſſimã vita agerẽt hoĩes:ſic hec duo ꝓnoĩa ð re rũ oĩm natura tollerent᷑ ſqᷓ meũ ⁊ tuũ.Et iõ ðꝛ ĩ l.in honoꝛibo.S.phis.ff.de vaca.mu.vere philo ſophantes pecunia ↄtẽnũt.Ait em̃ Marcialis poeta.Ardua res hec eſt:opib nõ tradere mo⸗ res.Et iõ inqͥt ſaluatoꝛ Matth.xix. Si vis ꝑfe ctꝰ eſſe vade ⁊ vẽde oia q̃ habes ⁊ da pauꝑibo:⁊ habebis theſauꝝ in celo.Et Cato in ſuis docu⸗ mẽtis.Deſpice diuitias ſivis aĩo eſſe beatꝰ.Qð nimiũ eſt fugico paruo gaudere memẽto. Tu⸗ ta mage pupis eſt modico que flumine fert᷑.Et Boe.ij.de ↄſo.dicit.Diuitie poſſidẽtibus ꝑſepe nocuerũt.Ait em̃ Lucanꝰ li.iij.Certamen noui ſtis opes.Et iõ Dauid PS.xxxvj.ait. Meliꝰeſt modicũ iuſto ſuper diuitias pctõꝝ multas.Et glo. in. l. ſi. qs. S. qͥs em̃.C. de epᷣis ⁊ cle.inqᷣt.lo ta ꝙ pauꝑtas ꝓdeſt. Quã gloſaʒ licet poſtillet Aʒo dicens.A tali ꝓdeſſe libera me dñe. Per bᷣ nõ ↄcludit᷑ ꝙ pauꝑtas nõ ſit bona.Diligebat ei pecuniã ſicut ⁊ Accurſiꝰ gloſatoꝛ qͥ in.l.j.ff.ð iu ſti.⁊ iu.ſuꝑ illa vba:verã niſi falloꝛ philoſophi am nõ ſimulatã affectãtes dic:ꝙ legiſte ſũt veri pbi:ſʒ ſubiũgit:nõ tñ pecuniã abijfemꝰ. Ed in laudẽ pauꝑtatis ait Eſopꝰ. Pau ſpreries ſileta venit ditiſſ ima res eſt. Et iõ inqᷣt Oꝛatiꝰin epłis. Nam neq; diuitib⸗ ↄtingunt gaudia ſolis. Patuit hoc ꝑ exemplũ illiꝰ pauperis qui cũ ſtaret pꝛope quendã diui⸗ tem ſemꝑ erat letus:cantãs ⁊ ſonans ⁊ exulcãs. diues vo auarꝰ ſemꝑ triſtis ⁊ meſtꝰ. Quapꝛo⸗ pter inuidẽs leticie pauperis occulte ꝓiecit ĩ ha bitaculo ipᷣiꝰſacculũ aureoꝝ.Quos inueniens pauper ſtatim depoſuit cytharaʒ ⁊ omia legcie ſigna:cepitq; magnis anxietatibointer ſe cogita re quid de ipᷣis aureis faceret.nũc cogitãs eme re domũ:po ſtea deliberãs emere poſſeſſionem: deinde dicebat intra ſe:foꝛte meliꝰ erit mercari. Et ſic cogitatiõſibus plenus ⁊ curis nõ poterat Bermo in animo letus eſſe.Cũq; vid eret diulteʒ de ſus triſticia lecari:aniaduertens dolũ:piecit ei auꝝ ſuuũ ⁊ dixit.Accipe auare pecunias tuas.exquo eniʒ illas inueni nunq; potui audere. Sicq; gaudium re/ KR pecunijs depoſicis ad pꝛiſtin 1 E paupertate aũt interrogatus ſecũdꝰ d phs quid eſſet ait ꝙ eſt odibile bonuʒ. ſaturitatis mater:curarum remotio.ſi ne erroꝛe ſemita.ſapientie reparatrix: negociuʒ ſſine dãno.poſſeſſio abſq; calumnia.indetracta bilis ſubſtantia ⁊ ſine ſolicitudine felicitas. De ipa q̊ʒ loquẽs Albertꝰ magnꝰin tractatu de vir tutibo politicis dicit. ꝙ pauꝑtas eſt bonoꝝ ope rũ cauſatiua.Et ad h̊ dat exeplũ de ra macra i ꝗᷓ melioꝛ efficit᷑ vinea ⁊ dulcioꝛa ac foꝛtioꝛa na⸗ ſcunt᷑ vina ⁊ a coꝛruptiõe ampliꝰelongata qᷓ; in terra pingui.Motes etiam qͥ ſũt macrioꝛes qᷓ; valles:⁊ in eis minꝰ eſt de humoꝛe qᷓ; ſit in val⸗ le:fruciꝰ ꝓducũt melioꝛes:ſanioꝛes:ſapidioꝛes ⁊ ampliꝰ cõſeruabiles.qꝛ humoꝛ ſi ſit nimiꝰ ad putrefactionẽ diſponit. Dicit quoq; idẽ doctoꝛ vbi ſupꝛa.ꝙ pauꝑtas ẽ diaboli fugitiua dans exẽpluũ: ꝙ ſerpẽs fugit hoieʒ nudũ quẽ impetit veſtitũ.Itẽ dicit ꝙ pauꝑtas ẽ ſuauis odorj fla⸗ gratiua dãs exẽplũ de cynnamomo ꝓꝙtãto ẽ me lius quato ſubtiliꝰ.Qð dũ frangit᷑ qͥddã de eo ad modũ nebule ſpiramẽtũ emutit᷑. Sʒ frulti qͥ ſola extenioꝛa ↄſiderãt:qð eſt groſſiꝰmelius eſſe putat cũ q̃ſi nihil valeat. Subtile em̃ cynnamo müů ẽ in ſapoꝛe acutũ ⁊ q̃dã dulcedine intermi⸗ xti.Eſt etiã notabile ꝙ cynnamomũ nũq; de ſe odoꝛẽ mittit niſi poſtq; areſcit.qꝛ tũc ſolũ pau⸗ pertas eſt vera:poſtq; om̃i hũiditate mũdano/ rũ ↄſũpta remanet ab om̃iterrenoꝝ amoꝛe ari/ da.Accipeetiã ad hoc exeplũ devite q̃ niſi putet a ſuꝑſluis:penitꝰſterileſcit.Et quantũ a vite de materia ſuꝑflua tollis magis:tãto plures fru⸗ ctus adducit.Dat qͥʒ exẽplũ pᷣfatꝰdoctoꝛ de pi⸗ nu qᷓ̃ eſt arboꝛ recta:pulchꝛa:leuis ⁊ alta dicẽs: tato plꝰ creſcit in altũ:quãto plures ramos ĩ feriꝰperdit.Uñ vᷣſus terram ramis eiꝰ abſciſis plus vᷣſus celũ in coma ſe erigit.⁊ ſic ꝑ om̃ia in paupꝑtate eſt dicẽdũ. Etẽ notabile ꝙ diutiꝰ du⸗ rat iſta arboꝛ ſi a ſuis coꝛticibus fuerit ſpoliata Nã coꝛticiba nõ abiectis fit vᷣmiculoſa:⁊ vermi bus pᷣparat᷑ rodẽda.Hecille.Facit ad pᷣdicta q; paſtoꝛes pauꝑes de ꝓpe veniũt ad xpᷣm Lud.ij. ſed magi diuites de longe Matth. j. T Imiliter de pauꝑtate ðꝛ Eſa.xlv. ꝙ ẽ ca minꝰ purgãs.pᷣterea de pauperibo deus curã habet. Un PS.ix.ðꝛ.Tibi derelictꝰ eſt gauꝑ. In eos reſpicit Ps.x.Oculi eiꝰ ĩ pau⸗ perẽ reſpiciũt.Eoſ exandit. PS.xxxiij. Pauper cdamauit ⁊ dñs exaudiuit eu. Et Ecci.xxj.ſcptũ eſt. Oepᷣcatio ex oꝛe pauꝑis vſq; ad aures altiſſi mi ꝑueniet. Eis dat dulcedinẽ.ps.lxvij. Para/ ſti in dulcedine tua pauperi deus.Liberat eos. ps.lxxj. Liberabit pauperẽ a potete: ⁊ pauperẽ XXX cui non erat adiutoꝛ. Et Ps. cviij. Aſtitit a der tris pauperis: vt ſaluã faceret a ꝑſequetibo ani⸗ mã eiꝰ.lõ vult eos deſ pici. Pꝛouer xxvij.Qui deſpicit pauperẽ expꝛobꝛat factoꝛi ſi uo. Uult eiſ ſubueniri. Pꝛouerb.xxj. Qui obturat aurẽ ſuã ne audiat damoꝛẽ pauꝑis:⁊ ipᷣe damabit et nõ exaudiet᷑. Nõ vult eos ledi. Pꝛouerb.xxij. Non facias violentiã pauperi nec ↄteras egenum in Poꝛta.qꝛ dñs iudicabit cauſam eius ⁊ configet eos qͥ afflixerũt aiaʒ eiꝰ. Roboꝛat eos.Eſa.xxv. Foꝛcitudo pauꝑis factus eſt dñs.Erudit eos. Un ðꝛ Matth.xj. Pauperes euãgelizant. JYJ. Niero. hec ↄſiderans in quadã epła inqᷣt. Quã diu verſamur in reb ſeculi:⁊ aia noſtra poſſeſ/ ſionũ ac reddituũ ꝓcuratiõe deuicta ẽ de deo li bere cogitare nõ poſſumꝰ.Aug.q̊ʒ ait.Quid eſt ꝙ dicis Ego ſũ diues:ille pauꝑ:niſi ego onera/ cus ille leuis.ſarcinã tuã cõmemoꝛas:⁊ põdus tuuʒ; laudas. O onerate.o ligate qͥd te laudas: quid te iaccas.ſolue vincula tua.minue de ſarci na tua.da comiti tuo ⁊ illũ adiuua:acte releua. Pꝛedicda etiã ↄfirmãs dicit Gꝛego.in quadaʒ omeł.Tato vnuſqͥſq; a ſuꝑno amoꝛe diliungit᷑ quãto inferiꝰ delectat᷑. Et Seneca ad Lucill i⸗/ quit.Mulcis ad philoſophãdũ obſiſtere diui⸗ tie:pauꝑtas aũt expedita ſecura eſt. Et hocẽ qgð ait Jacoponꝰ in laudib ſuis. O amoꝛ paupertatis. Regnũ tranquillitatis. Paupertas vita ſecura. Nõ haber litẽ necrancoꝛẽ. De latrone nõ times. Nec aliquã tẽpeſtatẽ. aupertas agis in pace. Nullũ teſtamentũ facis. Deſeris mundũ vt iacet. Et gentem concoꝛdẽY. Nõ habes iudicẽ nec notariũ. A curia nõ poꝛtas ſalariũ Rides deaurr. EA ſtat in tanta anxietate. Paupertas alta regina. eſtauratrix noſtre ruine. VUirtus in te depdai᷑. Et poſſides ſecuritatẽ. Paupertas alte ſapiẽtie. Nulli ſubiaces. . In deſpectu poſſides Omes res creatas. Que vilipẽdis que poſſides. Poſſidendo nõ ledis. Nullã ſpinã cõplecteris pede. Qui nõ adimpleat ſuã dietam. Qui deſiderat eſt poſſeſſus. OQui amat eſt venditus. Si homo cogitat que habuerit. Daret que habet ⁊ habiturus. Deus nõ intrat coꝛ ſtricũ. O ad diuitias babet affectũ. fulimmun fronofoli glden ugnnſl rßſbanle⸗ Imnhirc un idinnd nnbi⸗0 genlenmil lyrouoctori icnonntſun 1urM goob⸗ gheſoea ituc Genſin unctanlͤbad cietponginſon⸗ Uiatnte bdkepauglankd ſcbcloctin Googenonulne Nnſntnin) Godiinanteet 1 NMtrosru ſnlulipvgeus iporaltwie ſorlecidens. Podamnnn ) ogunhan Uhtinnegn wiiGemminw bertei dict dinn 1nolqzopum Monipuerbiode gatetpauperi⸗ Gntnplaſtacu PMupgtuuliqu Phenſloftuan (folirdittes. glagnen Zi nſmn Pavpe Pnemnpesfa Anhunger ſo ſrſingncin WEE cAdurdunel Unpenodni Gpnhakdenn lnchnſenung demonnii ſoꝛoriti ſ Per ilani tmuflen tanotneſt cal Nitd Anliegen ongsr i rzteanc WAmindeNn S Deghingdut rmorediun Geanad ude uncoig Pauptas habet adeo magnu pecus. MAMNullã rem amplius vult babere. Et omia poſſidere. Hecille. Jõ Aug.in li.de vᷣbis dñi inqᷣt. Nõ tibi diſplice at pauptas. lihil ea ditꝰ poterꝭ inuenire. Uis ſoire q; locuples ſit. Celũ emit. Quibo cheſauris ferri põt:ꝙ paupꝑtati videmꝰ indultũ vt ad re⸗ gnũ celoꝝveniret. Berñ.q̊ʒ in ſermõe de om̃ib ſanctis inqt. Uis obtinere regnũ celoꝝ:pauper ratis vilitaté amplectere ⁊ tuu erit. Regnũ ei ce⸗/ loꝝ paupeꝝ ẽ: ꝓpt᷑ cuiꝰ pauꝑtatis vtilicatẽ apłi relicis omib ſecuti ſũt dñm:vt ðꝛ Matth. xix. Et Lud.v. Ad amoꝛẽ q́; pauperũ inuitat nos Jacobo apłus ſue canonice.c.ij.di.Fratres mei nolice in ꝑſonaꝝ accepᷣtione habere fidẽ dñi no ſtri ieſu xpᷣi.Etem̃ ſi incroierit in ↄſpectu veſtro vir aureũ anulũ habẽs in veſte cadida. Introie rit aũt ⁊ pauꝑ in ſoꝛdido habitu:⁊ intẽdatis in eũ qͥ indutꝰeſt veſte clara ⁊ dixericj. Tu ſede bic bene:pauꝑi autẽ dixeritis.Tu ſta illicaut ſede ſub ſcabello pedũ meoꝝ:nonne facti eſtis iudi ces cogitationũ iniquaꝝ. Attedite fratres mei dilectiſſimi: nõne deꝰ elegit pauꝑes in hoc mun do: diuites in fide ⁊ heredes regni qð ꝓmiſit de us diligẽcibus ſe. Pꝛo ↄdluſiòe igit᷑ huiꝰ argu mentatiõis dico ꝙ in die iudicij deus faciet mi ſericoꝛdio pauꝑibus ſuis:eis tribuẽs et᷑na gau dia paradiſi Et hocẽ qð ðꝛ Eſa.xlix. Pauperuʒ ſuoꝝ miſerebit᷑ deus. 12. B Ro determinatiõe huiꝰ queſtio nis di⸗ p co ꝓꝙ tam pauper q; diues bñ viuẽs in trrabit in regnuʒ celoꝝ.iuxta illud Ps. xlviij. Simul in vnũ diues ⁊ pauper. Uñ Pꝛo uer.xxij.dicit᷑. Diues ⁊ pauper obuiauerũt ſibi: ⁊ vtriuſq; oꝑatoꝛ eſt dñs.ſ.vt eos ſaluet.Et ĩ cõ muni ꝓuerbio dicit᷑ e deꝰfecit diuitẽ ſpter pau perẽ:⁊ pauperẽ ꝓpter diuitẽ:vt vnꝰſit cauſa ſalu tis alteriꝰ. Uerũ ꝓ clarioꝛi intelligẽtia ſcienduʒ ẽ ꝙ in triplici ſtatu inueniunt᷑ hbomies.Aliqͥ ſunt Pan peren:alig ui nec diuites nec pauperes.ſ.nõ abẽtes ſuꝑflua:nec indigẽtes neceſſarijs.Ali⸗ qͥ vo ſũt diuites. Pꝛimi ſq; pauꝑes reperiũt᷑ in duplici genere. Aliqͥ em ſũt volũtarij.aliqͥ vo in uolũtarij. Pauꝑes volũtarij ſũt illi qͥ ſpote ꝓpt᷑ xpᷣm ſe pauꝑes facũt.De qpmqͥt dñũs Mac. v. Beati pauꝑes ſpiritu:id eſt volũtate:quoniã ipoꝝ eſt regnũ celoꝛũ.Lalis em̃ pauꝑtas dicit᷑ filia dei. Unde in figura legit᷑ de quodaʒ rege qͥ habuit duas filias.vnam pulcherrimã: aliaz turpem ad videndũ.quaꝝ pulchꝛa ab omnib⸗ appetebat᷑.de turpi vo nemo curabat.Que flẽs in conſpectu regis ⁊ patris:fuit ab eo conſola ⸗ fa. Dixit em ei.oli flere.quia qui te acciperevo luerit dabo ei regnũ meum:⁊ ipᷣm conſtituã be redem omniũ bonoꝝ meoꝝ.Qui autez accepe⸗ rit ſoꝛoꝛẽ tuã nihil niſi pulchꝛitudinẽ ſecum ac/ lpiet.Filia nãq; pulchꝛa eſt huius mũdi abun dantia.Filia vero turpis eſt pauꝑtas atctenua⸗/ CCLVII catquã qui accipit in ſponſaʒ habebit ꝓ dote vi t6 eterna: ⁊ regni celeſtis heres ⁊ rex efficiet᷑. Etiõ de ctali pauꝑtate euangelica dicit ſeraphicꝰpater noſter Frãciſci's i regula ſua. Hec eſt illa celſi⸗ tudo altiſſime pauꝑtatis:quevos chariſſimos frẽs meos heredes ⁊ reges regni celoꝝ inſtituit pauꝑes rebo fecit:virtutibo ſublimauit. Hec ſit poꝛtio vr̃a que ꝑducit in terra viuentiũ. Cui di leciſſimi fres totalr inherentes:nihil aliud pꝛo noie dñni noſtri Jeſu chꝛiſti in ꝑpetuuʒ ſub celo . habere velit. Et qᷓ; ſit digna iſta pauꝑtas appa ret ex eo ꝓ Chꝛiſtus eam dedicauit:vt diat᷑ in. c. Glia epᷣi.xij.q.ij. Ait em̃. Ambꝛoſiꝰin quodam ſᷣmone. Reuolue oẽm vitã ſe aluatoꝛis a ꝑtu vir ginis vſq; ad patibulũ cruds:⁊ nõ iuenies niſi ſtigmata pauꝑtatis.De tali igi᷑ pauꝑe loquun tur pncipalr argumẽta in fauoꝛẽ paupeꝝ facta Talis em pauꝑ ðꝛ ille qͥ amoꝛe dei ſe in nume⸗ ro pauperum cõſtituitc:⁊ ita tanq; pauper volũ tarius viuit.j.q.ij.c. ſacerdos.Et ideo o paupe⸗ res voluntarij ꝑſeuerate in vocaeiõevꝛa:in qua ↄſiſtit oĩs ꝑfectio dicente dño Mattchei.xix. Si vis ꝑfeccꝰeſſe vade ⁊ vende oia que habes:⁊ da pauperibo ⁊ ſequere me. Perfectiꝰeſt em̃ omnia pꝛopter hꝛiſtũ cõtẽnere:qᷓ; pauꝑib diſtribuẽ⸗ da fᷣuare.xij.q.j.c(.expedit.⁊.ij.q.ij.c.gloꝛia epi⸗ ſcopi.S. ſocrates. Ille igitur eſt verus pauꝑ ſu⸗ pernis diuitijs potiturus:qui nihil qrit pꝛeter Chꝛiſtũ xij.q.j.clericus.Lales vero pauperes babenc mundũ ad dñnandum.ij.ad 2 voluntarij Koꝛin.vj. Nihil habentes ⁊ oĩa poſſidẽtes. Ha bent deuʒ ad hereditandum. Numeri. xviij. In terra eoꝛuʒ nihil poſſidebitis.Ego dñs pars ⁊ hereditas veſtra:habent celu ad largiẽdũ Luc. xvj.Facite vob amicos de mãmona iniqᷣtatisvt cũ defeceritis recipiãt vos in eterna tabernaclła. Habeẽt etiã regnũ ad poſſidẽdũ Luc.xij. Nolice timere puſilłꝰgrex:qm cõplacuit patri vꝛo dare vobis regnũ.Et iõ ſaluatoꝛ Matth.v.dicit:q ipoꝝ eſt regnũ celoꝝ:⁊ nõ dicit erit:qꝛ iã habent ipᷣm ĩ ſpe certa. Ad Roma.viij. Spe ſalui facti ſumus.Et ideo tales poſſũt appellari diuites. Tres em̃ ſunt ſpecies hoĩum qͥ q;uis nihil ad⸗/ huc habeant in re.tñ hñt multa in ſpe.ſ.qui ad magnã dignitatem electi ſunt:⁊ qui in loco tuto aliquẽ theſauꝝ repoſuerũt:⁊ qͥ ſũt heredes pnci pũ.Et tales ſũt pauꝑes volũtarij:qͥ a deo ſũůt ad altitudinẽ ſtatꝰeuãgelice pauꝑtatis electi:⁊ the⸗ ſauros ſuos ſpũales in celo repoſuerunt qui a nemie eis poſſunt auferri.Et facti ſunt beredes regni dei: vt dict᷑ Jacobi.ij. N 8Unc vero alij pauꝑes ſʒ iuolũtarij qͥ õ ſpõte ſe fecerunt pauperes:ſʒ neceſſita⸗ te compulſi in paupꝑtate viuere cogunt᷑. Et iſto⸗ rum aliqui habent patientiam amoꝛe dei:nec ꝓpter pauꝑtatẽ aliquid mali faciũt.Et etã iſtis paupertas vtilis eſt. Et ꝓpter hoc ðꝛ ꝙ pauꝑtas nõ eſt i nüero maloꝝ:ſʒ bonoꝛũ cõputada.xv.q. Bermo ca. illa. Pauꝑtas em̃ coꝛonat ſuſtinẽtes.xlvij. di. c. ſicuti. Ex iõ o pauꝑes nolite deſpare in vẽa egeſtate:ſʒ patiẽter ea ſuſtinete. Ism Bꝛego. in omel.de Laʒaro ⁊ diuite ait. Dala lazari pur/ gauit ignis iopie:⁊ bona diuitis remunerauit felicitas trãſeũtis vite. Illuʒ pauꝑtas afflixit et traxit:iſtũ abũdãtia remũerauit ⁊ repulit.Qui⸗ cũq; &̊ in h̊ ſeculo bñ habetis:cũ vos bona egiſ ſe recolitis:valde de eis ꝑtimeſcite:ne ↄceſſavo/ bis ꝓſperitas eoꝛũdẽ remuneratio ſit bonoꝝ.e’t cũ qſuibet pauꝑes nõnulla rephẽſibilia ppetra igit ego imltart be lia inqͥt.Cũ diuitibo qͥʒ reuertamur in gratiam re ↄſpicitis nolite deſperare.qꝛ foꝛtaſſe qð ſuꝑ⸗ fluitas tenuiſſime pauꝑtatis inqͥ nat:caminus paupꝑtatis purgat.NHec ille.Sũt al ij pauꝑes 1 uolũtarij qͥ nõ patiẽter ſufferũt pauꝑtatẽ:ſʒ tan q; deſperati in oĩa coꝛruũt ſcelera.⁊ iſti ad exna pueniũt dãnationẽ. Et de talibo loqui᷑ Seneca dũ ad Lucillũðt. Pauꝑtas nulli mala ẽ niſi re cuſanti. Int᷑ iſtos aũt ſceleratioꝛes fiũt illi qͥ cũ diuites ẽſſent ad inopiã deuenerũt:⁊ patiẽtiam nõ habẽtes: ꝑ fas ⁊ nefas:amiſſa recuꝑare ↄtẽ⸗ dũt.de qbo Andreas ad Gualteriũ l.iij.ð amo re inqᷣt. Qui plunimis ↄſueti ſũt abũdare diui⸗ tijs:ſi ad iopie poſtmodũ tenebꝛas elabũt᷑:nul lũ verent᷑ cõmittere crimen vt foꝛtunã diuitiaꝝ recuperare poſſint amiſſam. O EFxEcuũdus ſtatꝰ hoim eſt mediocriũ:qͥ nõ ſ ſüt nec diuites nec pauꝑes.Quoꝝ ſtatũ deſiderabat Salomõ Pꝛouerb. xxx. ro gãs deũ ⁊ dicẽs. Pauꝑtatẽ ⁊ diuitias ne dede/ ris mihi:ſed tm̃ victui meo tribue neceſſaria:ne foꝛte ſatiatꝰalliciar ad negãdũ:⁊ dicã.qͥs ẽ dũñõs ⁊ egeſtate cõpulſus furer ⁊ ꝑiurẽ nomẽ dñi dei mei.Taliũ ſtatꝰ eſt bonꝰ ſi de reb ſuis ↄtẽti ſũt Liq; eĩ nõ habeãt młtas diuitias pnt dici alijs diuitibo ditioꝛes. Ait em̃ Lulliꝰ in paradoxis. Cõtẽtũ eſſe ſuis reb maxime ſũt certiſſimeq; di uitie. Et Oꝛatiꝰin epłis. Pauꝑ em̃ nõ eſt cui re rũ ſuppetit vſus.Et iõ ait Cato in ſuis do cumẽ tis. Còmoda nature nullo cibitpe deerunt. Si ↄtẽtus eo fueris qð poſtulat vſus. Erciꝰ vᷣ ſta hoĩm eſt eoꝝ qͥ habet diui t tias qͥ ſũt in duplici genere.Aliꝗ em ha/ bent eas ex legitimo titulo.qꝛ ipᷣi acqſie⸗ rũt bona ſua iuſtis lucris:de qͥ bo dicic Seneca ad Luallũ. Illud vere poſſumꝰlucrũ dicere qð cõſtat diuia iudicia nõ punire. Et tales diuites babẽtes licite acqͥ ſita ſuis ſudoꝛibo vel ab alijs ſibi derelicta vel legitime donata:illiſq; vtentes moderate:nõ ↄſtituẽdo in eis vltimũ finẽ:nec ꝑ ea offendẽtes deũ aut ꝓximũ:ſʒ ſuꝑflua dãtes paupib ⁊ oꝑa pietatis exercẽtes ꝑueniẽt ad vi⸗ tã ſempiternã.nõ em̃ talib diuitie ſũt ad dãna⸗ tionẽ. Eſſe em̃ diuitẽ nõ eſt culpabile. Deꝰ nãq; dluites ⁊ potẽteſ nõ abijcir cũ ipᷣe ſit diues ⁊ po tẽs vt ðꝛ Job.xxxvj.ſed inoꝛdinata affectio ⁊ in iuſte acqͥſitis maculat poſſeſſoꝛẽ.Et iõ inqt Se neca ad Lucillũ, Neq; em̃ diuitiaꝝ poſſeſſionẽ — 6 XXX — tibi interdico:ſed efficere volo vt illas intrepide poſſideas:qð vno ↄſeq̃ris mõ ſi te etiã ſine illis beate victuꝝ tibi ꝑſuaſeris.Aug.q̊ʒ in li.j de ci⸗ uitate dei.cx. exp onẽs vba Apłi ſuperiꝰ allega⸗ ta dicẽtis.Qui volũt diuites fieri incidũt in tẽ⸗ ptationẽ ⁊c̃.ait. Pꝛofecto in diuitijs cupiditatẽ repᷣhendit:nõ facultatẽ quã pᷣcipit alibi dicens. Pꝛecipe diuitibo huiꝰ mũdi ſuperba nõ ſaper neq; ſperare ĩ incerto diuitiaꝝ:ſed in ðᷣo viuo qꝗ pCᷣ̃ſvcat nobis oĩa abundãter ad fruenduͦ⸗oles 4* igit᷑ ego imitari beatũ Ambꝛoſiũ qͥ in q̃dã ome Nolumꝰ em̃ offendere diuites:ſed volumus ſi poſſumꝰ ſanare oẽs. Dico vob o diuites ꝙ ſta⸗ tus veſter nõ eſt repꝛobatꝰ ꝓpter diuitias ſiĩ vo bis ſit illud qð ðꝛ Ecci.xiij. Bona eſt ſubſtãtia vbinõ eſt petm in ↄſcia. Jõ ð tali diuite ðꝛ. xij. eiuſdẽ libꝛi.c. Beatꝰvir qͥ inuẽtus eſt ſine macu la:⁊ qͥ poſt auꝝ nõ abijt nec ſperauit in pecunie theſaur:qͥs eſt hic ⁊ laudabimꝰeũ.Fecit em̃ mi rabilia in vita ſua.Lalibo diuitib oferüt opes ad ſalutẽ:dicẽte ambꝛoſio vbi ſup.Diuitie ſiut ipedimẽta impꝛobis:ita pꝛobis ſũt adiumenta vᷣtutis. Patẽt pᷣdicta exeplis. Nã Cõſtãtinꝰmũ di imꝑatoꝛ potẽtiſſimꝰ ⁊ ditiſſimꝰin cathalago ſanctoꝝ eſt aſſcriptꝰ. Silłiter iperatoꝛ Sigiſmũ dus.Et ſanctꝰ Ludouicꝰ rex francie inclitꝰtertij) oꝛdinis beati Frãciſci. Siliter multi alij reges pncipes ad regna ꝑuenerũt eterna.Nonne di ues fuit beatꝰ Job de qͥ ðꝛ libꝛi ſui.j.capᷣ.ꝙ erat ſimplex acrectus actimẽs deũ ⁊ recedẽs a malo cui erãt ſeptẽ milia ouiũ ⁊ tria milia cameloꝛũ: ducenta quoq; iuga boum:⁊ qͥngente aſine: ac familia multa nimis.Eratq; vir ille magnꝰ int om̃es oꝛientales. Zacheꝰquoq; diues fuit ⁊ pᷣn ceps publicanoꝝ:in cuiꝰ? domo voluitxpᷣs ma nere ⁊ cõuiuari.Et qꝛ bñ diſtribuit ſubſtantiaʒ ſuam:de eo dixit dñs. Hodie huic domui ſalꝰ a deo facta eſt: eo ꝙ ⁊ ipᷣe filiꝰſit abꝛae Lud.xix. Diues q̊ʒ fuit Cẽturio ſub ſe milites habẽs quẽ xpᷣs nõ dãnauit:ſʒ potius eius fidẽ appꝛobauit Math.viij.c.di. Nõ iueni cãtã fidẽ i iſrł.Diues q̊ʒ fuit abꝛaã de q̊ ðꝛ Geñ.xiij. Erat autẽ diues valde in poſſeſſiõe auri ⁊ argeti ⁊ erat ei ſubſtã/ tia młta.de q̃ loquẽs Hiero.in q̃dã epta ad ſal⸗ uiniã inqᷣt. ec diuiti obſũt opes ſi eis bñvtat᷑: nec pauperẽ egeſtas cõmẽdabilioꝛẽ facit ſi inter ſoꝛdes ⁊ iopiã pctã nõ caueat.vtrũq; nob teſti⸗ moniũ ⁊ abꝛaã pꝛiarcha ⁊ qͥtidiana exẽpla ſup⸗ peditãt:q̃ꝝ alter ĩ ſümis diuitijs amicꝰ dei fuit Alij qᷣtidieĩ ſceleribo depᷣhenſi penas legibo ſol⸗ uũt.De abꝛaã inſuꝑ idẽ ad pachmachiũ ita ſcri bit. Diueſ erat abꝛaã auro ⁊ argẽto:pecoꝛe⁊ poſ ſeſſiõe:multãq; familiã hẽbat:ita vt ad ſubituʒ nũciũ armare poſſʒ exerciciũ iuuenibo electj. Et q̃truoꝛ reges qͥ fugerãt in helan ſecutꝰoccedeni: tñ poſt crebꝛũ hoſpitalitatꝭ officiũ dũ hoies nõᷣ recuſat:ſuſcipere meruit deũ. Hec ille. Q N -ð Gürdui chin 6,Cn renenirnl⸗ otpats,⸗ Pnode onm crlungun — entvduboles iminlmuit hit Gnpmea onci mai don ſbe dotlaft (chriied t diogſrochrk Urmſtuech Ncns Dinhute Gittocistalt⸗ UMmderdu OMdeergo Etdunisni Ulnkorsstn⸗ Uihvsnndſſolur MpcArennon Nzünaur ſtr,Mni ſtimmnarstclan ejdiſtepanue dchatpuun isda a, batdeiuisſugndn o ſomions ſpoſis tadici nüpantscke maigötured Ciopecunta qu Nobanſagereq̃ Nicunmneres lni ſtlo mmlerblri Te⸗ liaijc Wdel Nröflürtnno⸗ Mrdicis W m Acünte deiſnſcnit ſinagkindti In ditſoiun Unaniguasen ngirehiͤrn ſtennbv dn Itfgoſn dei nrc uli nbig tleguirzlef cererni t, Ulcanngni sin uii Gol⸗ .2 . 4 le⸗ Pete, Wralge 1 uisn . Nule Nrhurii indort nmti Doit 4 4 Wenidon murg Tom ſedwang odinigt dultisſi nack itin — Uidinire Wstkſiog Gduinn. nbrien Rsſüracunan ſii Kͤkinrri Nnatdn vom SNni maſomedi iinjcien nmisendo minandoi⸗ nemriinr Wrie:n Arrmmriſd nlns bobis⸗ uprobene ruundius cna lubti chnudia 8isditi⸗ Lijſũt diuites auari nõ ſeruãtes illð qð a ſcptũ eſt in.l.ſi ↄſtiterit.C.fini.regun.vbi ena vſurpates ad eterna ꝑueniẽt ſupplicia.Qui bus ðꝛ Eſa.xxxiij.Ue qͥ pdarꝭ:nõne ⁊ tu pᷣdabe ris.Et Aug.inquit tali raptoꝛi. Res quã capis muſcipula eſt:dũ capis caper.tenes alienũ de⸗ tineris a diabolo. Silłr illi qͥ nimis afficiunt᷑ di uitijs:ita vt ponãt finẽ ſuũ in e is tãq; auari dã nabũt᷑. Scriptũ ẽ eĩi Abachuc.ij. Ue qͥ ↄgregat auariciã malã domui ſue.Lalibb dicit Dauid PsS. Oiuitie ſi affluãt nolite coꝛ appoonere.qð no faciebat ille qͥ vt habet᷑ Luẽ.xviij.audiens a dño ꝙ ſi volebat eẽ ꝑfectꝰdebebat dare ſua pau 4 peribo:ↄtriſtatꝰeſt valde.habebat em mitas di ulicias.Daãnabunt᷑ etiã illi diuites qͥ potiꝰ atten dũt lucris tꝑalib qᷓ; aie ſue:dimittẽtes ſpũalia ꝓ his miſerabilibo terrenis. Quibus dicit dñs Matth. vj. Nõ poteſtis deo ſᷣuire et mãmone. Vbt dicit glo. mãmona nomẽẽ demois qͥ p⸗/ eſt diuitijs:nõ ꝙ eas in ſua dinõe habeat:ſj qa ꝑillas hoies tẽptat. Inſuꝑ qͥ male expendũt di uicias in diſſolutiõib ⁊ laſduijs nõ ſũt ĩ bono ſtatu.c.qͥ venatoꝛib.lxxxvj.di.ſicut fecit filiꝰ p⸗ digꝰ qͥ ↄſũmauit oĩa ſua bona viuẽdo luxurio/⸗ ſe Luò.xv. Necnõ ⁊ crudeles pauꝑib ſuꝑflua ſibi retinẽtes ⁊ elemoſynas nõ faciẽtes.c.ſic hi. xlvij.di.ſicut patuit ð diuite q vt habet᷑ Lu.xvj. induebat᷑ purpura ⁊ byſſo ⁊ epulabatur qͥtidie ſplẽdide.? Caʒaꝝ pauperẽ ⁊ mẽdicũ non reficie bat de ſuis ſugabudãtijs.Ait em̃ Amb.in pᷣdi/ cto ca. Nõ mioꝛis eſt criminis habẽti tollere qᷓ; cũ poſſis ⁊ abũdãs ſis idigẽtib denegare.Eſu rientiũ panis eſt quẽ tu detines:viduaꝝ indu⸗ mẽtũ qð tu recludis:miſeroꝛũ redẽptio ⁊ abſo⸗ lutio pecunia quã tu i archa fodis. Tot g̊te ſci as bõa iuadere q̃t poſſes pᷣſtare.Dãnabũt᷑ etiã aliena retinẽtes⁊ nõ reſtituẽtes.ca.pctm̃.de reg. iu.li.vj.vbi ðꝛ.ꝙ nõ remittit᷑ pctm̃ niſi reſtituat᷑ male ablatũ. Ille q̊ʒ eſt auarꝰ de quo ſcriptũ eſt EccS.iiij.c.Unꝰ eſt ⁊ ſecundũ nõ habet:nõ fra⸗ trẽ:nõ filiũ:⁊ tñ non ſaturant᷑ oculi eiꝰ diuitijs: nec cogitat dicẽs.Cui laboꝛo ⁊ fraudo aiaʒ me⸗ am bonis. In h̊ q̊ʒ eſt vanitas ⁊ afflictio peſſi⸗ ma. Illi etia miſerabiles auari a dño repꝛobãt᷑ de qbo ſcptũ eſt Eccs.v.Eſt alia infirmitas pelſ/ ſima qua vidi ſub ſole:diuitie ↄgregate in dam nũ dñi ſui.Sunt em̃ aliqͥ qͥ ſe ſeruos faciũt di⸗ uitiarũ quas etiã ad cõmodũ ꝓpꝛiũ neceſſitate vꝛgẽte expõere nolũt familiã ſuã ĩ maximis ne⸗ ceſſitatibo dimittẽtes.⁊ tales ſũt in malo ſtatu. Ait em̃ glo.ſuꝑ Matth.vj.ca.Seruire diuitijs deũ negare eſt. Huluſmõi aũt erat vnꝰ ciuis cu iuſdã vꝛbis italie ditiſſimꝰ qͥ vidẽs cinccoꝛium ſui equi valde fruſtratũ:⁊ quaſi ruptũ nolebat expẽdere vnũ ſolidũ ꝓ emendo nouo:dicens q illud ſic antiquũ poterat adhuc ꝑ multos dies CCLVII ſic pꝑduraore. Uñ aſcendẽs equũ cũ ad villã ꝑge⸗ ret fractũ eſt ſihi cinctoꝛiũ:⁊ ipᷣe de equo cadens 82. Unuſqᷣ ſq; ↄtentꝰſuo rẽ nõ expeccʒ iu ris alieni.Ettales ꝑ vſurã vł alio mõ illicito ali fracco crure ex ũuᷣla infirmitate moꝛtuus eſt. Iſti auari ſunt ſerui tot dñoꝝ:quot in capſa denari os habent. Uñ legit᷑ in cronica ð nugiſ philoſo phoꝝ.c.xxiiij.q Bio ph̊s de quodã muſerabili auaro inqᷣt.Nõ hic poſſidet opes ſed opes eum Et Ecci.x.ðꝛ.Auaro nihil eſt ſceleſtiꝰ:⁊ nihil ini quiꝰ qᷓ; amare pecuniã.hic em̃ aiam venalẽ hʒ: qin ivita piecit intima ſua.Ut etiã qͥs nõ dãanet᷑ Apter diuitias nõ debʒ facere ſicut ille qͥ dicebat Ecci.xj. Inueni requiẽ mihi.mãducabo de bo⸗ nis meis ſolꝰ.Nõ ſic aũt faciebat Alexãder ma/⸗ gnus q cũ ꝑ quandã ſiluã ꝑgeret ⁊ ipᷣe cũ ſuo ex ercitu fere ſiti deficeret oblatũ ſibip magno mu nere cyphũ aque in terrã effudit nolẽs ſolus bi/ bere poſtq; potũ ſuis militibꝰ nõ potuit comu nicare.Dʒ aũt qͥlibet diues meminiſſe ꝙ Chꝛyß. alt.Deus diſpẽſatoꝛes diuitiaꝝ ſuarũ nos eſſe voluit nõ dños.Et Amb.in ca.ſicut hi.xlvij.di. inqͥt.Dicet foꝛte aliqͥs.Quid iniuſtũ eſt ſi cũ ali ena nõ inuadã ꝓpꝛia diligẽtiꝰſeruo.O ipudens dictu.qͥd ꝓpꝛia dicis.que ⁊ ex qᷣbus tecũ in hũc mundũ detuliſti:qn ingreſſus es in hãc lucem qjñ de matris ventre exiſti:qᷣbus facultatibo q̃⸗ ſo:qͥbus ſubſidijs ſtipatus igreſſus es. Nemo Gꝓpꝛiũ dicat qð cõmune ẽ:pluſq; ſufficit ad ſũ⸗ ptu violenter obtenſum eſr. Nunqͥd iniquus ẽ deus vt nobis non eq̃liter diſtribuat vite ſubſi dia:vt tu quidẽ eſſes affluens?⁊ abundãs:alijs vero deeſt ⁊ egerent.an idcirco magis quia ⁊ ti⸗ bi voluit benignitatis ſue experimẽta conferre: ⁊ aliũ per virtutẽ patientie coꝛonare.cu vero ſu⸗ ſceptis a deo muneribꝰ:⁊ in ſinũ tuuʒ redactis nihil te reputas agere iniquũ ſi tam multoꝛum vite ſubſidia ſolus obtineas. Quis em̃ tam in iuſtus eſt tãq; auarus qᷓ; qui tam multoꝝ ali/ menta nõ ſuũ vſum:ſed abundantiã ⁊ delitias facit. Hec ille.Dicit autẽ ph̊ᷣus.ij.de animalibo. qꝙanimalia magni coꝛpoꝛis ſunt pauce genera tionis:⁊ cito ſeneſcũc ac moꝛiũt᷑. C(uiꝰ rõ eſt.qa cibus eoꝝ tranſit in incrementũ coꝛpoꝛis ꝓpꝛij ⁊ nihil vel parũ in materiã ſeminis.⁊ ideo ſtatiʒ pingueſcũt ⁊ faciliter ſuffocant᷑.Et ſimiliter di⸗ uites voluptuoſi omnẽ ſubſtantiã ↄuertentes in abuſum ꝓpꝛiũ:ſic impinguati ſũt graues ad generandũ pꝛolesꝭ boni operis. Sũtq; debiles ⁊ ſteriles in virtutibo ac foꝛtes in vitijs:vt dicit Gꝛego.in ca.Om̃es.xlvij.di.peioꝛes tamẽ ſune illi qui nec ipᷣi vtunt᷑ diuicijs quas habent: nec alios vti permittunt ex ardoꝛe auaricie.Conm a talem auarũ inquit Marcialis poeta.Nec ſibi nec alijs pꝛodeſt dũ viuit auarus.Unde philo ſophus.ij.ethico.dicit.Pꝛodigꝰ multo melioꝛ videt᷑ eſſe illiberali.qm̃ hic quidẽ multis ꝓdeſt: ille aũt nulli:ſʒ nec ſibijpᷣi.Dicit qͥʒ Eſopꝰ i fabu lis ſuis. Pauperiꝰ nihil ẽ qᷓ; miſer vſus opũ.ta les credũt lucrari ⁊ ↄᷣuare:⁊ mag expendunt. Bermo Quia ðꝛ in vulgari pꝛonerbio.Plus expendit auarꝰ qᷓ; liberalis.Uera eſt em̃ ſentẽtia Mõta⸗ narij in luna celeri.c.xlvj.Furari famulos dñs cõpellit auarus.Unde dicit vulgare pꝛouerbiũ Materfamilias dura facit familiã furari. Ca⸗ nis famelicus coꝛiũ rodit.Et Salomon Pꝛo uerb.xv.inqͥt.Cõturbat domũ ſuã qͥ ſectat᷑ aua⸗ riciã.Et Ecci.x.ðꝛ.Uiro cupido ⁊ tenaci ſinerõ ne eſt ſubſtãtia.Areſt.q̊ʒ.j.rhetoꝛice inqͥt. Diui⸗ tẽ eſſe ẽ in vti magis qᷓ; i poſſidere. Ed tales ſtulti auari ſũt ſiłes ſerpentib⸗ ſ pidper cuſtodiẽtib: qͥ nec ipᷣi piper come/ duũt nec alios acciꝑe volũt:ſʒ mira auidi tate cuſtodiũt:⁊ vix cũ igne expelli de mõtibo il⸗ lis pñt:ꝓpter quã cauſaʒ piper nigreſcit. Et hoc exẽplũ ponit Albᷣ.vbi ſupᷣ.vbi etiã dicit ꝙ auari cia eſt ſubiecti ꝓpꝛij ↄſũptiua.Auari em̃ dũ fili⸗ os ditare qrũt:male comedũt ⁊ male bibũt: ac vix doꝛmiũt:⁊ dũ alijs ↄſulũt:ſeipos ↄſumũt. Et q;tũ ad h̊ ſiłes ſũt galline q;̃ ſic affici pullis ſuis vt nihil q̃ſi comedat ⁊ vitã ſuã negligat vt filijs reliq̃t cibaria. Uñ icedit tota hiſpida alis demiſſis ⁊ voce rauca:⁊ tñ pulli qñ ſunt adulti a parẽte diſcedũt:nec de ea aliquã curã gerunt. Et ꝓpterea miſeri diuites ſũt cãdele ſiłes:q̃ vt ali os illumiare poſſit:ſeißam ↄſumit. Subiũgit q̊ʒ pᷣdieꝰ docoꝛ di.one in h̊ homies rõnales ſũt auibo ſtulcioꝛes. Nã milui:vultures ⁊ acci/⸗ pitres nolũt filios ipinguari:imo ne impingue ſcãt filios adultos de nido exire cogunt ⁊ q̃rere ſibi eſcaʒ. Sũt q̊ʒ auari ſiles griffonibo ⁊ leoni⸗ bus aureos mõtes cuſtodiẽtibo in Indie ꝑtibꝰ qᷣ etiã ex auro nullã vtilitatẽ habent: ⁊ tñ alios ne tollat ĩpedire nõ ceſſant.Dicit q̊ʒ ibidẽ qĩ In dia ſt᷑ foꝛmice ad canũ magnitudinẽ q̃ tata aui⸗ ditate auꝝ amãt ꝙ q;uis nullũ frucũ ex eo gci piãt:pus tñ pñt occidi qᷓ; auꝝ ab eiſ auferri.In qt q̊ʒ ꝙ auari fũt ſiłes talpe qᷓ nũqᷓ; oculos ape rit:ſʒ q̃ſi ceca ĩcedit:terrã ↄtinue fodit:⁊ vſq; ad ſaturitatẽ de ea nõ comedit:ſꝑ timẽs ne ſibi de/ ficiat.Et b eſt qð inqͥt autoꝛ aſtrolabij Eſt ſilis talpe metuẽtis mãdereterraʒ.ne ſibi deficlat:ſic perit illa fame.Quãauis aũt in vita nõ apꝑiat tal pa oculos:aperit tñ in moꝛte.Quia auari qͥ ĩ vi ta ſua ceci fuerũt: in moꝛte cognoſcũt ꝙ diuitie hoiem iuuare nõ pñt:ſʒ plurimũ ad ſalutẽ ipe⸗ diũt.Et h̊ eſt qð ðꝛ Job.xxvij.Diues cũ doꝛmie rit nihil ſecũ affert:aperiet oculos ſuos ⁊ nihil i ueniet niſi pctm̃:appᷣhendet euʒ inopia ⁊c.Et h ſufficiat ꝓ pᷣma parte noſtri ſermonis. Pars ſcðᷣa ð tribo małl ↄditõibo diuitiaꝝ. S Ro declaratiõe ſcðᷣe ꝑtis nr̃i ſermo/ nis ſciendũ eſt ſcptũ eſſe Hiere.xxij. p ca. Terra:terra:terra:audi vocẽ dñni Que vᷣ ba expõi pñt dupłr. Pꝛimo ꝙ ter noĩet᷑ terra ꝓpt illos auaros qͥ coꝛde oꝛe ⁊ oꝑeterenis lucris ſꝑ iſudãt. Secũ⸗ — do ꝙ ter replicet᷑ vᷣbũ terre ꝓpr tres peſſimas cõ ditiões q̃s terrene habent diuitie. Et in h̊ ſenſu clamabat angelus Apod.viij.capᷣ.habens vo⸗ cem vnius aquile volatis dicens. Ue ve ve ha⸗ bitantibo in terra.De qͥb tribo malis ↄditiõib⸗ auaricie tractaturꝰ dico ꝙ pᷣma ðꝛ laboꝛis.Se cũda timoꝛis.Tertia ⁊ vltima doloꝛis.Pꝛima ↄditio opũ mũdanaꝝ ðꝛ laboꝛis. Affligũt em diuitie amatoꝛes ſuoſ triplia uvo⸗gſzinus ðꝛ mẽtalis.Scðs coꝛꝑalis.Tertiꝰ cõſciẽtialis. Pꝛimꝰ laboꝛ ẽ mẽtalis.qꝛ mens eoꝝ qͥ diuiti⸗ as amãt nũqᷓ; põt eſſe qᷣeta:eo ꝙ cũ ĩ diuitijs ſa tietatẽ qᷓrat:illã i eis nũqᷓ; iueniũt:dicẽte Salo⸗ moneEccs.v.Auarꝰnõ iplebit᷑ pecunia.Unde Oꝛatiꝰ ĩ epłis ait.Sꝑ auarꝰeget.Et Hiero.ad Demetriadẽ vᷣginẽ.Diuitiaꝝ amoꝛ iſatiabilł eſt Etiõ exclamat GBualterius i alexãdriadeli.viij. Quid tibi diuitijs opꝰẽ q̃ ſꝑʒ auar eſuriẽ pariũt Et Boe.li.ij.de ↄſo.dicit. Seuioꝛ ignib ethne feruẽs amoꝛ ardet habẽdi.Et ĩ li.iij.eiuſdẽ oꝑis Auaricie nihil ſatis ẽ.Et iteꝝ.Quauis fluẽte di ues auri gurgite Nõ expleturas cogat auarus opes.Oneretq; bacis colla rubꝛi litoꝛis. Rura q; cẽteno ſcidat opima boue. Nõ cura moꝛdax deſerit ſuꝑſtitẽ. Defunctũq; leues nõ comitant opes.Et Amb.i.c.ſicut hi.xlvij.di.ðt.Nec ſatie/ tas vnqᷓ; nec finis adheret cupiditati.Et Sene ca ad Luc.Uidiſti aliquẽ canẽ miſſa a dño fru ſta panis aut carnis aꝑto oꝛe captãteʒ. Quicqͥd excipit ꝓtinꝰintegrũ deuoꝛat:⁊ ad ſpem vẽturi inhiat. Idẽ euenit nob:qͥ cqͥd expectatibo foꝛtũa pꝓijcit:id ſine vlla voluptate dimittimꝰſtatiʒ ad rapinã alteriꝰ attẽti ⁊ erecti.Et iteꝝ idẽ dicit.Cõö gerat᷑ ĩ te qͥcqͥd multi locupletes poſſident ⁊ vl⸗ tra puatũ pecunie modũ foꝛtuna te ꝓuehat:au ro tegat:purpura veſtiat.⁊ ad h̊ modꝰ delitiaꝝ ⁊ opũᷣ te ꝑducat:vt frã marmoꝛibo ſcõdas.Nõ tm̃ trahere ſʒ calcare diuitias liceat. Accedãt ſta tue ⁊ picture ⁊ qͥcqͥd ars vlla luxurie elaboꝛaue rit maioꝛa cuꝑe ab his diſces.Naturalia em̃ de ſideria ĩfinita ſũt:⁊ falſa opinioe naſcẽtia vbi de ſinãt nõ habẽt.Et Boe.in.ij.de ↄſo.ait.Si quã tas rapidis flatibo icitꝰ pontꝰ vᷣſat᷑ arenas.aut qᷣt ſtelliferꝭ edita noctib celo ſydera fulgẽt. Zã tas fůdat opes:nec retrahat manũ pleno copia coꝛnu. Humanũ miſeras haud ideo genus ceſ ſat flere qnerelas. 2 Auare ſtulte ⁊ inſipiẽs audi qͥd de te bic o Hiero.ĩ ꝓlogo pᷣncipij biblie dicat. Aua ro deeſt ta qð hʒ qᷓ; qdð nõ hʒ.Talis ẽſilis igni cui qᷓnto plura ĩponunt᷑ ligna:tãto plꝰ ar/ det ⁊ maioꝛẽ efficit flamaʒ. Jõ Juuenalis inqͥt. Creſcit amoꝛ numi quantũ ipᷣa pecunia creſcit. Et Oꝛatiꝰin epiſtolis.Quãto plura paraſti:to⸗ to plura petis.Et idẽ dicit Gualteriꝰ vbi ſup pᷣ dici vᷣbis addẽs. Et habẽdis acriꝰ ardes. Sic qꝙq; famẽ faciẽs defectũ copia nutrit.Et qͥdã vᷣſi / ficatoꝛ noſter ait. Quo mag accumulat:plꝰ iſa ſkleen e ſheholop icſei⸗ tiiliicniſdß, Trſchatan,i liligeun /dn Grunote Hicn⸗ 4 77 Gitvcnenninen toinien Ehoczenamaut Ctnenosdootun Gnorobu' locd Poren ſhemtancnpnn rwaomäsune ſoscoltuie Hiborlewsit NMilulickoi AONenn Giuua Luoli⸗ ſiürhole ndanr lrctRabn' locccirörraver tnick niari Naiyerialls CAtnokfſtannſotn oeqdamoſocde sq, bos licrſit ſuincineeſt vclor mlegries ve Imepecite mann Nehtofat die Nummzſnis q chchinis eſſepi nccfee Ooſcdea Vlutgigenewti niar. Kugb iden ſogtcinee nhiſenemür L Angn gini tqöet uihen (igegeinnnct solicir Moaultneer Mmjtavorban Melopigeg niallert nn Mna Inte DDonas Ancaldi . r ni nſnin ziliienſige uünsfti nsren dellens nj.diſer⸗ piditnn dr. emiſa anin aprürg rad ſpem iin wecarihfti imirrinſu ucn icidu⸗ ns polenn wnae E dbm?t norihlidni ſ slar erün lommrduer ſuunlseRN. euſiu ſbil an G atanmnus Ar ügleno cohe gnnsc digüderti biedir Lsili rdn Puuli 39cude Ano med —R J Foliũ tiabił ambit. ⁊ ſꝑ deſint ne ſibi parta timet.Au/ dio auare qͥd de te Caſſiodoꝛꝰ dicat in ſuis epi ſtolis. Idropici moꝛe qͥ płꝰbibẽdo plus ſitit pe cunie cupiditas auaro ex multiplicatiõe grade ſcit.Et h̊ eſt qð inqͥt autoꝛ aſtrolabij. Idropico ſimilis nũq; ſatiat᷑ auarꝰ. Ex lucro lucri multi⸗ plicãdo ſitim.Et facit ad pᷣdicta illud qð legit᷑ ĩ fabulis poetaꝝ:ſcʒ Mida rex petijt ab apol line deo ſuo ꝙ qᷣcqͥd tãgeret auꝝ freret:⁊ cõceſſũ eſt ei.Cũ g̊ᷣcibũ vel potũ manib vel labijs tan/ gerer fiebat auꝝ.⁊ ſic fame moꝛtuꝰeſt.Quo dat᷑ itelligi ꝙ auarꝰ ſꝑ diuitias aꝓpetit:q tñ ſũt cau/ ſa moꝛtis ſue.Hãac aũt cupiditateʒ habebat ille Marcꝰ craſſus romanꝰ decuiꝰ moꝛte fac mẽ⸗ tionẽ Lucanꝰ in pncipio ſui oꝑis di.Cũq; ſuꝑ⸗ ba foꝛet babylon ſpoliãda tropheis Aurxonijs: vmbꝛaq; erraret craſſus inulta. Bella geri pla⸗ cuit nallos habitura triũphos. Pꝛedictꝰ em̃ i⸗ peratoꝛ auarꝰ vnꝰ ex trib regẽtibo iperiũ roma nũ ſociꝰ Pompei ⁊ Ceſaris cũ obſideret ciuita cẽ babylonie a parthis fuit deluſus qͥ ei ꝓmiſe⸗ rũt maximã auri quãtitatẽ:ꝓ q̃ recpiẽda ingreſ ſus eſt ciuitatẽ babylonie:⁊ ſtatim ab eis appꝛe hẽſus ⁊ ligatꝰ ẽ ⁊ liquefactũ auꝝ ab ipſis in oꝛe eiꝰ crãſfuſũ eſr dicẽtib ſibi.Auꝝ ſitiſti:aurũ bi⸗ be.O maledictũ vitiũ auaricie:tu es illud de q̊ Seneca ad Ludllũ inqᷣt. Cũ cetera vitia cum ſe neſcẽte hoie ſeneſcant:ſola auaricia iuueneſcit.⁊ hoceſt qðᷣ aſculanꝰ poeta inqt.Om̃ia peccata ĩ hoie ſeneſcũt pᷣter auariciã q̃ frõdes virides ſer/ uat. Et rõ eſt.qꝛ ſicut in ſenibo deficit caloꝛ natu ralis cũ vita:ita illis videt᷑ ſꝑ ꝙ eis debeãt defi⸗ cere neceſſaria? ſꝑ timẽt ne ſibi terra deficiat.Et ĩ hocqͥdã meꝰſociꝰ eqͥ parabat auaros boui di⸗ cens.ꝙ bos licet ſit magnꝰ coꝛꝑe:tñ ex naturali foꝛtitudine eſt velox ad curſũ.ſicut etiã multi eqͥ magni ⁊ grãdes velociter currũt.Sʒ iõ bos ita lente inceditæ mature.qꝛ ſꝑ timet ne terra ſibiſb pedib deficiat.Dicit aũt Tulliꝰ in li.de ſenect᷑. Auaridia ſenis qͥd ſibi velit nõ intelligo. Quid em̃ abſurdiꝰ eſſe põt qᷓ; qͥ minꝰ reſtat vie:eo piꝰ viatici qᷓrere.O ſceleratiſſimũ auaricievitiuʒ:tu es illud qð pene totũ oꝛbẽ repleſti. Septũ ẽ em̃ Hiere.vj.A maioꝛe vſq; ad minoꝛẽ oẽs auari⸗ cie ſtudẽt:⁊ a ꝓpha vſq; ad ſacerdotẽ cũcti faci⸗ unt dolũ.dDe hoc inſatiabili deſiderio diuitiaꝝ loqᷣ? OQuið in.j. de faſtis di. Tꝑe creuit amoꝛ qͥ nũcẽ ſũmꝰhñdi.vix vltra qͥ a ꝓgrediat᷑ hʒ. ¶ Auare ꝓfecto tu es lupꝰ rapax.ã inqͥt o Alb. vbi ſupᷣ. Lupꝰ oẽ illud vꝛit et nõ vi/ Aitc qð pede pᷣmit.⁊ ẽ fera rapax ⁊ crude⸗ lis q rabie rapacitatis om̃e qð põt occidit. In qñ gregẽ inuadit:ſi ipeditꝰ nõ fuerit:oues om⸗/ nes occidit:⁊ qð deuoꝛare nõ põt:ſub t᷑ra ſi po/ teſt occultat:vt po ſtea comedat. Sʒ vtinã vſu/ rarij ⁊ auari haberẽttimoꝛẽ lupi.ã lupꝰvalde ignẽ ⁊ lapides timet. Uñ ſi qͥs duos lapides ſi mul colliſerit:lupꝰ qudaciã oẽm ꝑdit.⁊ fugit ſi qs poſt eñ foꝛtiter clamauerit. Iſti autẽ lupi bi pedes ⁊ domeſtici nõ mouent᷑ ad camoꝛe pᷣdi⸗ catoꝝ ↄtra eos vociferãtiũ:nec timẽt lapidatio nẽ q̃ nõ finit᷑ ⁊ ignẽ qͥ in ꝑpetuũ nõ extinguetur Habet etiã lupꝰ hãc cautelã.lã timẽs pericu⸗ lũ filijs nũqᷓ; pdat᷑ in lo in qbus filios nutrit ſʒ ſꝑ a remotis.Quare vſurarij ſi filios ſuos vt lupi amarẽt ſaltẽ a pᷣda ſue ↄuicinie abſtinerent vt filijs pacẽ vicinoꝝ relinquerẽt. Iſti aſt lupii Qpiũt vicinos ſuos ante alios depꝛedari.Sed iſtas rapinas diu retinere nõ poterũt: nec filijs diu poſſidẽda relinqᷓre. Ait em̃ auctoꝛ ĩ li.ð mo ribo medicoꝝ.c.xxvij.Stare diu nequeũt q̃ ma le parta vides.Et Ouidiꝰin li.ſine ti.inqᷣt. ſon habet euẽtꝰ ſoꝛdida pᷣda bonos.Et Seneca ad Lucillũ.Nulli cui rapina feliciter ceſſit gaudiũ rapti durabit i poſteros.Tales relinquẽt rapi/ nas extraneis poſſidendas:dicente Eccliaſtico. xiiij.ſui libꝛi.ca.Qui aceruat ex anio ſuo iniuſte alijs ↄ gregat ⁊ bonis illiꝰ aliꝰ luxuriabit᷑. Iſti igi ꝗqͥ ꝓximos depᷣdant᷑: ab alijs oppꝛiment᷑ et ſpoliabũt᷑. Uñ ðꝛ Ecci.xj. Multi potẽtes oppᷣi iſũt valide ⁊ głioſi traditi ſũt in manꝰ alioꝝ. On debet g aliqͥs nimiũ affecta UIHU n re res trenas q nõ ſũt ve diuitie:qð ptʒ ĩ moꝛte ⁊ poſt moꝛtẽ.Nã i moꝛte dedu// cũt hoĩem ad denudationẽ ⁊ ſũmã pauꝑcatem Job.j.Nudꝰ egreſſus ſũ ð vtero matrꝭ mee:nu dus reuertar ũlluc.Et.xvj.c.eiuſdẽ libꝛi. Saccũ cõſui ſuꝑ cutẽ meã.Moꝛtui em̃ ſacco iuoluũt᷑. Poſt moꝛtẽ vᷣo deducũt ad eternã penuriaʒ: ſi cut patuit Luce.xvj.de illo diuite qͥ ad tantä de uenit penuriã ꝙ nõ potuit habere guttã aqᷓ. Itẽ tpalia nõ ñt aliquẽ felicitare:nec ditareveracit m ab extrinſeco ⁊ alieno nõ fit va de⸗ Nã ᷣm phm ab noiatio.Nõ em̃ granũ milij magnũ ðꝛ magni⸗ tudie mõt:necethiops albo albedine niuis:nec qs diues pecunia aliena. Pecunia vo nõ ẽ ho⸗ miĩs ſʒ mũdi cũ oib alijs mundanis rebb. Qð ptʒ. Si em̃ canis duos hoies ſeqᷣt᷑:cuiꝰſit igno rat᷑.ſʒ cũ ab inuicẽ ſeꝑant᷑:canis dñm ſuũ ſeqᷣt᷑. Quaſi due aũt ꝑſone ſũt hõ ⁊ mũdꝰ.ſʒ cuiꝰ ſint diuitie hoiĩis an mũdi nõ videt᷑ invita:ſʒi moꝛte diuitie remanẽt ĩ mundo:⁊ hõ nudꝰ recedit a ſe culo. Inſuꝑ diuitie ſũt nociue eaſ habẽtib.Si cut eĩ carnes ſũt nociue oſſibo.qꝛ iõ a canibꝛ ro⸗ dunt᷑.⁊ fructꝰ ſũt nociui arboꝛibo.qꝛ iõ diſcerpũ tur:ſic diuites ꝓpter diuitias patiunt᷑ inſidias latronũ:oppᷣſſiones pᷣncipũ ac potentũ:exactio neſq; officlalii. XN Ecũdꝰlaboꝛ q̊ diuitie affligũt ſuos ana s toꝛes eſt coꝛꝑalis.de quo Oꝛatiꝰ inqͥt in ceplis. Impiger extrẽos currit mercatoꝛ ad indos. Per mare pauperiẽ fugiens ꝑ ſaxa ꝑ ignes.Et Luca.lib.iij.ait.Ferrũ moꝛtẽq; timere auri neſcit amoꝛ.Et Ecc̃s.ij.ðt Salomõ.Cũcti dies eiꝰ pleni ſũt laboꝛib ⁊ erũnis. Virgiliꝰ q̊ʒ in geoꝛgicis inqᷣt. Laboꝛ oĩa vinat Impꝛobo:⁊ Bermo duris vꝛgẽs in rebo egeſtas.Et Caſſiodoꝛꝰ iĩ li. de charitate ſui ⁊ dilectiõe dei ca.iiij. Ubi copia diuitiarũ maioꝛ exuberat:ibi ſe Suioꝛ moleſtia ſolidtudinis totiꝰ turbatiua qͥetis intrudit.Et Ecẽi.xj.ðꝛ. Saturitas diuic nõ ſinit eũ doꝛmi⸗ re.Et Mõtanariꝰ in luna celeri.c.j.ait. Mens ſꝑ varijs hebetat᷑ dedita curis.Eapꝛopter Sa⸗ lomon ↄſiderãs laboꝛes auanicie nihil aie ſalu⸗ ci ꝓdeſſe Ecẽs.ij.c.inqͥt.Cuʒ me ↄuertiſſem ad vniuerſa oꝑa q̃ fecerũt manꝰ mee:⁊ ad laboꝛes in qᷣbus fruſtra ſudauerã:vidi in omibo vanita tẽ ⁊ affliccionẽ animi:⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. O igit᷑ auare neqͥſſime ꝓfecco tibi dici põt illud Senece ad Paulinũ de ↄſolatiõe.Omis vita tua ſuppliciũ eſft. y Ertius laboꝛ diuitiaꝝ ðꝛ ↄlcẽtialis: de t ò aAug.in ſermõe de innocentibo ait. Au crũ ĩ archa:dãnũ i ↄſcia.Quis em̃ expli/ cet q̊t pctis onerat᷑ auaroꝝ miſera ↄſcia.Ob cu⸗ piditatẽ nã q; fiũt rapine:furta:ſymonie:violẽtie depᷣdatioes:vſure fraudes:ꝓditciões:iniuſticie: etvt ita dicã oĩa mala atq; facinoꝛa. Uñ Uirgi.i ij. Enei.ait.Quid nõ moꝛtalia pectoꝛa cogis:au ri ſacra ſames. Quaſi dicat:ad oia mala.O vo⸗ ratrix animaꝝ auaricia. o ardens ignis cupidi tatis.o peſtiferum venenũ diuitiaꝝ. Magna ſi quidẽ incredibiliſq; multitudo gentiũ ꝓp᷑ aua riciã demergit᷑ in iferni ꝓfundũ.O perditi aua⸗ ri vos eſtis ſiles cete:qð dũ cibũ appecit ⁊ ꝑguu/ los piſces deuoꝛare cupit:vt iquiũt phᷣi natura les. ⁊ etiã Alber.vbi ſupᷣ quẽdã odoꝛifeꝝ fumũ in mare ex faucibo mittit q̊ alios piſces qͥ odoꝛi⸗ fera amãt ꝓditoꝛie ad ſe trahit.⁊ ſtans aꝑto oꝛe eos in ventrẽ recipit:nec vltra exire ꝑmittit. Sic vſurarij dulebo verbis ad ſe pauꝑes trabũt:q̊s tandẽ ſpoliãt ⁊ occidũt.Dicit etiã pᷣdieꝰ doctoꝛ vbi ſupᷣ ꝙauari ſũt ſimiles aranee:q nõ ceſſant teias texere vt beſtiolas inuoluere poſſint:⁊ ea⸗ rũ humiditatẽ ſugere.⁊ ſic ꝑ ↄſeques eaſ occide re.Nã ⁊ filij aranee mox nati telas aſcendũt ⁊ te xere incipiunt quaſi in ventre matris didicerint quõ decpere poſſint. Sic ⁊ ꝑ omia auari ⁊ ma xime mercatoꝛes iniqͥ ⁊ vſurarij verbis duplici bus telas texũt qͥ bus ſimplices ⁊ idiotas iuol uũt:⁊ totã eoꝝ ſubſtantiã ſugũt:nec ſua perdi⸗ tiõe contenti mox natos docẽt mendacia dicere fallacijs aſſueſcere ⁊ cõputis lucratiuis intẽde re:nec attẽdũt que eis in futuro poſſint euenire Narrat em̃ Auicẽna ꝙ ſunt quidã lupi qui ap⸗ petũt naturaliter piſces:⁊ illa vilia comedũt:q̃ᷓ de huis retibo piſcatoꝛes eijciũt.⁊ qñ ea nõ inue niũt ad retia accedũt ⁊ oĩa deſtruũt.Sic veniet tẽpꝰ qñ diabołꝰ deſtruet retia mercatoꝝ:vſura rioꝝ:pᷣdatoꝝ ⁊ oĩm auaroꝝ in om̃ibo peccadꝭ ꝓ labentiũ.Scriptũ eſt em̃.j.ad Zimoth̊.vj.Ra⸗ dix oĩm maloꝝ eſt cupiditas.Et iõ ad Ephᷣ.v.c. oñdit Apłs grauitatẽ auaricie dicẽs. Auaricia eſt idoloꝝ ſenuitꝰ.Qð intelligẽdũ eſt m Nico. de Lyra ꝑ quãdã ↄfoꝛmitatẽ.qꝛ ita ſe babʒ aua . rus ad numũ:ſic idolatra ad idola:ponẽs oẽm ſuã ſpem ⁊ cõfidentiã in diuitijs.⁊ hoc reſpectu auanicia dict᷑ maximũ peccatoꝝ.qꝛ ꝑ illam ↄtẽ nit᷑ deus ⁊ ſummũ bonũ amoꝛe viliſſimerei vt inqͥt beatꝰ Lbo.ij.ij.q.cxviij.ſlihil em miſerius qᷓ; deũ ꝓpter numũ cõtcẽnere.c.duo ſunt.xij.q.j. O auaricia iniqͥ ſſima tu es illa que excecas ra⸗ tionẽ.xlvij.di.capᷣ.ſicut hi. Ubiait Amb. Sicut hi qͥ per inſaniã mente tranſlati ſunt:nõ iaʒ res ipᷣas:ſed fantaſias paſſionis ſuevident:ita etiã mens auari ſemel vinculis cupiditatis aſtricta ſemꝑ aurũ:ſemꝑ argentũ videt:ſemꝑ redditus cõputat:⁊ gratius intuet᷑ aurũ qᷓ; ſoleʒ. Ipᷣa q̊ʒ eius oꝛatio ⁊ ſupplicatio ad deũ auꝝ q̃rit. Hec ille.O auare neqſſime ꝓfecto tu agis ↄtra legeʒ⸗ naturalẽ.q̃ dictat oĩa debere eſſe cõia.S.differt. vlij.di.et.ca.dilectiſſimis.xiij.q.j.O ſceleratiſſi⸗ mũ vitiũ cupiditatꝭ ꝓpt᷑ tuã iniqtatẽ comburet᷑ mũdꝰ.Ait em̃ ſctũs Bonauẽ.in.iiij.di.xłvij. q; lõ deꝰ purgauit mũdũ aqͥs:illũ ſubmergẽdo tẽ⸗ poꝛe diluuij.qꝛ tũc maxiĩe regbat icẽdiũ libidis. Ueꝝ qꝛ ĩ fine mũdi maxie regnabit frigꝰtenaci⸗ taᷓ ⁊ auaricie:dicente dño Matthᷣ̊.xxiiij. Qm̃ abũdabit iniqᷣtas:refrigeſcet chanitas multoꝝ. Cũ medicine habeãt fieri ꝑ ns ·i. cthico pur gabit᷑ mũdꝰ per ignis incẽdiũ. Ecuũda ↄditio peſſima diuitiaꝝ dicit᷑ ti/ ſ moꝛis. Cruciãt nẽpe ſe diligẽtes timoꝛe ↄtinuo. Nã qͥ nimis ad diuitias afficit: ſꝑ eſt pauidus:timet inimicos:nõ minꝰ foꝛmi⸗ dat amicos.Nõ cõfidit in vxoꝛe:nõ in filijs:nec in foꝛtiſſimis ſeris.abſcõdit ſepe aut ĩ terra:aut inter muros pᷣ timoꝛe pecunias.Terret᷑ ad ſoni tũ venti:ad motũ feneſtre:ad ſaltũ munis ſuſpi cando ſemꝑ om̃ia latrones eſſe. In inneribus ei arboꝝ vmbꝛe terroꝛẽ incutiũt:⁊ vbiq; ſemper viuit ſuſpectꝰ. Uñ Job.xv.ðꝛ.Sonitꝰterron in aures eiꝰ.⁊ cũ ſit paxſꝑ inſidias ſuſpicat᷑.Et Te uitici.xxvj.ſcriptuù eſt. Terrebit euʒ ſonitus folij volantis.Unð Juuenalis. Pauca licet poꝛtes argenti vaſcula puri.Nocte ſteraggreſſus gla/ diũ quẽcũq; timebis.Et nocte ad lunã trepida bis arũdinis vmbꝛã.Et Seneca in li.tragedia rũ ait.O ſi pateãt pectoꝛa ditũ Quantos intus ſublimis agit foꝛtuna metꝰ. Peccoꝛa pauꝑ ſe⸗ cura gerit. ſlecſibi felix pauꝑ babet᷑. Niſi feliceſ cediſſe videt. Boetius q̊ʒ.ij.de ↄſo.dicit.O pᷣdla ra opũ moꝛtaliũ beatitudo:quã cũ adeptus fu eris ſecurꝰ eſſe deſiſtis.Ecõtra vo Lucanus de paune li.v.exclamat dicẽs.O vite tuta facultas Paupis. Et Juuenalis. Catabit vacuꝰ oꝛa la trone viatoꝛ. Lucanꝰ etiaʒ li.viij. Mũdi ſecurꝰ euũ.Uerꝰ pauꝑ agit:diues vᷣo auarꝰnũqᷓ eſt ſe curꝰ. Un Gualtenꝰ de caſtilione li.j.inqᷣt.ſon murꝰ:nõ arma ducẽ tutant᷑ auarum.Etad pꝛe dicta poteſt dari exemplũ de illo auaro qui ma gnũ theſaurum poſuit in quodas muro ſue c⸗ ecſven ia ftgenonte. ultſinetime⸗ Moftbolur eti Rron uütat ſopu, Clnmorobnn ſoiſola duie Pagemnolofe Degnemnabee buan 1 Wahf re unanmon aſbnzoſſüͤri ſunitnürr n Muglo ſuls, ſxrcolaepal ſyyneleriana Zulſinaorco Gig nücanibon Naldairendrn SCoſenui koſepoſcre nre QAveoiae obeſteperm Nulnas rapiut ſneſereqoo Gporee. Sa Gchideyt llauefinro, leſeotoue oſtpelſpffi⸗ Mätefterſe, Aſataebe dcheniti Snideni . Moen Pinmin Quumbenes upautdell ſcbarcogti clurmed nimtin er,Oigite uochpſctn ag alli guſde aſruſ⸗ and⸗ eateggn dnb Sin Geridr Nüaur ie wagon edge n deniczud dünie Sbriii Wdrte aidieen diuins dan ſedlligars in A diuitaogf wreniinflen ſchearriems nas Tmntudi ce Junds iſuitt pauulan und Ouamosnrns S dadck,ſliftid e,odice iur öig SS ie mere:⁊ fecit deſuꝑ pingi ſepulchꝛũ xpᷣi dauſum cũ bꝛeui ſic dicẽte. Hic eſt locus vbi poſuerunt euʒ.Et qtidie ibi ſtare ad oꝛonẽ ſe ſimulabat: ⁊= aſpiciebat ſi murꝰ in aliq̃ eſſet fracꝰ. Cũ autẽ ſe mel ad villã ꝑrexiſſet:ſtatim eiꝰ fuliꝰ cũ eẽt mali cioſus:⁊ ſuſpicaret᷑ ibi eſſe patris ſui theſauruʒ fregit murũ ⁊ abſtulit oia:⁊ poſtea fecit muruʒ refici ſicut erat pᷣus:⁊ fecit ibi depingi ſepulchꝝ xpᷣi aꝑtũ cũ angelo habẽte vnũ bꝛeue in manui q̊̃ dicebat. Surrexit:nõ eſt hic.Et ſic ille auarus deluſus fuit. Ex qͥbus oibo aparet ꝙpauꝑ qui viuit ſine timoꝛe dici põt ditiſſimꝰ.Ait em̃ Eſo⸗ pus fabula.xxvij.Oẽs vincit opes:ſecurã duce re vitã.At otra de diuitibo qui ſemper in timoꝛe viuũt ait Eſopus. Quã timoꝛ obnubit nõ eſt ſincera voluptas. õ ẽ ſoliciti dulcis in oꝛe fauus. Rodere malo fabũ qᷓ; rodi perpete cura. Degenerare cibos cura diurna facit. A 7 Ertia oditio peſſima diuitiaꝝ dict᷑ do⸗ t loꝛis. Afficiũt nẽpe doloꝛe incredibili ſe diiligẽtes: cũ dimittunt᷑ aut relinquũt᷑ in vita vel in moꝛte.Nã moꝛiẽtes nihil de ülis ſe⸗ cũ ferre poſſũt. Un Dauid in Ps.Doꝛmierunt ſomnũ ſuũ:⁊ nihil iuenerũt oẽs viri diuinaruʒ in manibo ſuis.Et Bꝛeg.inqᷣt.iij.moꝛał.Nũqᷓ; ſine doloꝛe ꝑdit᷑ qð cũ amoꝛe poſſidet᷑. Gualte⸗ riꝰ q̊ʒ in alexãdriade canit.Citiꝰ toꝛquent᷑ auari Amiſſi meroꝛes qᷓ; delectent᷑ habẽdo.Uñ ſcien⸗ dũ ꝙ mũdani homies q̃ttuoꝛ maxime appetũt. Deſiderãt em̃ pᷣmo diuitias multas accumula re. Scðo ſuꝑ alios aſcendere.Tertio coꝛpꝰ deli tioſe paſcere. Quarto aniam in voluptatibo nu trire. Que oĩia eis rapiũt qᷓttuoꝛ heredes.ſ.parẽ⸗ tes:beſtie:vermes ⁊ demones. Pꝛimo paretes diuitias rapiũt.⁊ iõ ſtultũ ẽ cũ tato laboꝛe diui tias q̃rere:q̃s opoꝛtet alijs dimittere ⁊ nihil ſe-½ cũ poꝛtare.Scriptũ ẽ em Eccs.v.Sicut nudꝰ egreſſus ẽ de vtero matris ſue:ſic reuertet᷑ et ni⸗ hil ſecũ afferet ð laboꝛe ſuo. Scði heredes ſunt beſtie q̃ ſuꝑ foueã aſcẽdũt:⁊ ſtercoꝛa ibi faciunt ⁊ oſſa pedibo frãgunt.Uñ ðꝛ Ecci.x. Heredita⸗ bũt eũ beſtie ⁊ ſerpẽtes.Stultũ ẽ igit᷑ ſuꝑ alios velle aſcẽdere ꝑ honoꝛẽ ⁊ excellentis:cũ poſtmo dũ beſtie aſcẽdãt ſuꝑ eoꝝ faciẽ. B Ertij heredes ſũt vmes qͥ coꝛpꝰ comedũt ? Job. xxj. Simul in puluere doꝛmiẽt: ⁊ v mes operiẽt eos. Stultũ ẽ igit᷑ carnẽ ſuaʒ ipinguare q debet poſtmodũ cibo vermiuʒ eſſe. Quarti heredes ſũt demões qꝗ aiam rapiũt.ſi⸗ cut patuit de illo diuite qͥ aiaʒ ſuã in delicijs te nebat:cogitãs mult annis gaudere qͥ mox au⸗ diuit vocẽ ð celo dicentẽ.O ſtulte bac nocte ani mã tuã repetẽt a te:q̃ aũt ↄgregaſti cuiꝰ erũt LCu ce.xij.O igit᷑ ſtultiſſimi auari qᷓ̃re avobᷣ nõ exclu ditis cupiditatẽ diuitiaꝝ.q̃ tãto tꝑevos affligit Ad hoc em̃ natura ipᷣavos inuitat:dicẽte Sene a9 Ludllũ. Nibil natura qͥ auanicis noſtra; acpmimur. * irritaret poſuit in aꝑto:pedibo auꝝ calcãduʒ acd pmẽdũ dedit. Et quicqͥd eſt ꝓpter qð calcamur vulrus noſtros erexit ad ſupe ros:⁊ quicqͥd magnificũ mirũq; fecerat videri a ſuſpiciẽtib voluit.Aurũ quidẽ ⁊ argentũ q̃ſi male nobis cõmitteret abſcõdit.nos ſoꝛtũe ma la noſtra tradidimꝰ.nos in lucẽ ꝑ que ipugna remur extulimꝰ:nec eru beſcimꝰ ſũma apð nos haberi q fuerũt ima terraꝝ. Hec ille. De bᷣ etiaz Quidiꝰ ĩ pmo methamoꝛ.ait. Effodiunt᷑ opes irritamẽta maloꝝ. Quãtũ etiã noceãt mũdane diuitie oſtẽdit Lucanꝰ li.iiij.in fi.dicẽs. Pꝛedi⸗ ta tũc vꝛbi nocuerũt ſecula:poſtq; ambitꝰ⁊ lu⸗ xus ⁊ opũ metuẽda faculcas traſuerſo merues du biã toꝛrente tulerũt.O igit᷑ auare ſtulciſſime ſcito ꝙ cito te opoꝛtebit diuitias illas relinque re:quas tantis ſudoꝛibo adunaſti:tantiſq; ma lignitatibo⁊ peccatis.Ait em̃ Fulgẽtius li.j.mu tologiaꝝ.fabula.ix.Omis rapina arida eſt⁊ ſte rił ac ad euolãdũ celerrima. Et Salomõ Pꝛo/ uerb.iij.inquit. Subſtãtia feſtinata minuet᷑: qᷓ autẽ paulatim colligit᷑ manu fructificabit᷑.Sʒ eſt alius auari doloꝛ.quia ſepe etiã volens non poteſt diuitijs ſuis vti:⁊ eis gaudere infirmita re impediẽte:vel alijs mulcis decauſis:iuxta il⸗ lud poeticũ.Eger habet numos.De quo etiã lo quit᷑ Salomon Ecẽs.vj.dicẽs.Eſt malũ qðvi di ſub ſole.⁊ quidẽ frequẽs apud homines vir cui deus dedit amicicias:⁊ ſubſtantiã ⁊ bono⸗ rem:⁊ nuhil deeſt aie eius ex omibꝰ que deſide⸗ rat:nectribuit ei deus poteſtateʒ vt comedat ex eis:ſed homo extraneus voꝛabit ea.Ecõtra vᷣo volũtarius pauper de om̃i modo gaudet:tãq; oim diuitiaꝝ poſſeſſoꝛ Paulo teſte.ij. Coꝝ.vj. Tideo Jacoponus noſter in au C e Qdib ſuis ĩ ꝑſona pauꝑtad ↄcinit dicẽs. auperas deſponſata filio marie. Ab illo ſum dotata imenſo dominatu. Mea eſt gallia ⁊ angliia. Et in mari habeo magnã terrã. Nullus mouet bellu. Habendo mũdũ in cõtentiõe. Mea eſt terra ſaxonie. Et tota illa caſconia. Mea eſt terra burgundie. Et tota noꝛmandi. Meũ eſt regnũ alemanie. Hibernie ⁊ hyſpanie· U Tota terra affricana. JJUĩẽ' Cũ ſcotia ⁊ fryſia. Wea eſt cerra tuſiſſee „.ͤ⸗⸗ Et marcha anchonitnn. Romania ⁊ marcha teruiaan.. Et ſimul ſchlauonia. JMñẽBã Mea eſt terra Sicilie. Ei calabꝛia ⁊ apulia plang. Campania ⁊? terra romana. Cũ pulch:a lumbardia. Bermo Regio pedemontana ⁊ ſubaudia. Kũ italia ⁊ meã voluntatẽ fact.· Europa aſia grecia ⁊ troia. Et omis illa plaga. Mea eſt ſardinia coꝛſica ⁊ crecia. Eipꝛia ⁊ multe pulchꝛe inſule. Tot ſũt mihi ſubiecti. MRnumey dicere nõ poſſum. Weus eſt ianuenſis. Möõtis ferratanꝰ ⁊ mediolanẽſis. Venetus ⁊ ferrarienſis. NMWauritamia ⁊ albania. Medli perſi elamiti. Jacobini ⁊ neſtoꝛini. Arabi ⁊ echiopes. Cũ india ⁊ barbania. Bohemi hungari ⁊ armeni. Judei turci ⁊ marrochini. Antiocheni ⁊ alexandꝛini. CLCũ tota ſaracenia. Terre herbe ⁊ eaꝝ coloꝛes. Arboꝛes fructus cũ eoꝝ ſapoꝛibꝰ. Animalia mihi ſeruientia. Omia in meo dominio. Aque flumina toꝛrentes ⁊ mare. Om̃es piſces ⁊ eoꝝ natare. Aues cũ earũ volattu. Om̃es mihi fadũt ioculatiões. Luna ſol celũ ⁊ ſtelle. . Intra meos theſauros ꝑui ſũt momẽti. Sup⸗ꝛa celũ ſtat ũle. Qui tenet meã melodiã. Poſtq; habeo deũ meũ velle. Sum poſſeſſoꝛ omniũ rerũ. Oim̃es bone res ⁊ pulchꝛe. Sunt in diuitijs meis. Poſtq; deo voluntatẽ meã dedi. Sum domina om̃is ſtatus. Et in ipᷣm tranſfoꝛmata. Sto in ſua ſocietate. Terre mee culte erunt. Uaſalli quos conduxi habent Fructus donatos de anno in annũ. Ex mea liberalitate. Si totã me deo dedero. Id qð voluero ſemꝑ faciam. Toti mũdi dominaboꝛ. Necſentiam melancoliam. Uocoꝛ paupertas. Q diuitie o ſanitas. Kigus calidũ o aduerſitas. O aliqua maliecca. Sitis fames pluuia o vente. Iniuria o verũ cernamentũ. De om̃i re ero contenta. Mittendo in eam voluptatẽ me,ꝗâ6. Quod nobis facere concedat quii uit ⁊ regnat Amen. de multis alijs ſermonibo huiꝰ oꝑp is. D cebitvos om neternuz vi⸗ XXXI Eagdẽè die poſt pꝛãdiũ de vᷣitate Sermo xxxj. De cuiꝰ q̃libet ꝑte põt fieri vnapᷣdicatio. Et ſicẽ d nẽ vitatẽ. Joh.xvj.⁊ in euangelio oc currẽtis dnice. Cũ omia aialia ꝓpꝛie⸗ tate aliq̃ naturali decoꝛent᷑. in cuius oꝑatiõe gaudẽt ⁊ plurimũ delectant᷑ ̃ᷣm Areſt. ſentẽtiã in.j.poli.Nõ iĩmerito ph̊i ⁊ ſapiẽtes ma gno ſtudio qſierũt q̃ nã eſſet pma hois ꝓpꝛietas ad quã creatꝰeſt:vt ſequẽs naturã ducẽ in ea v ſari poſſet ⁊ letari.Et mirabile eſt ꝙ totus ſapiẽ tũ numerꝰin vna determinatiõe ↄuenerit:affir⸗ maueritq; pᷣmã eſſe hoĩis pꝛogatiuã intelligere. VIñ Cõmetatoꝛ Auerrois in.ij.de aĩa inqͥt.ꝙ pᷣ ma pfectio aĩe eſt ſca.Oꝛatoꝛes q̊ʒ idẽ tenuerũt quoꝝ pᷣcipuꝰ Quintilianꝰ in oncipio pᷣmi libꝛi de oꝛatoꝛia inſtitutiõe dicit.Sicut aues ad vo⸗ landũ:equi ad curſũ:ad ſeuiciẽ fere gignũt᷑: ita nobis ꝓpꝛia ẽ mẽtis agitatio atq; ſollertia. Unñ oꝛigo animi celeſtis credit᷑ Hebetes vo ⁊ indo ciles nõ magis ſᷣm naturã hoĩes dicunt᷑ qᷓ; pdi gioſa aĩalia ⁊ mõſtris ſimilia.Et Lactantius in iij.diui.inſtitu.aduer.gen.ait. Naturã hois de us veri adipiſcẽdi cupidiſſimã fecit. Augꝰ.etiaz in li.Enchiri.et ponit᷑ in.ij.ſen.diſt.j.inqt. Fecit deus rationalẽ creaturã vt ſummũ bonũ intel ligeret ⁊c̃. Quocirca Areſto.in.j.metha.dic̃.Si cut bonum eſt volũtatis o biectũ ita verũ intel ligẽtie.Idẽ quoq; phᷣs in.j.⁊.ij.poł.et.j. Phiſi. ac.vj.metha.ait ꝙ obiecrũ intellectꝰ eſt verum. Cũ ergo q̃libet potẽtia naturalit᷑ deſideret obie ctum ſuũ a q̊ recipit ꝑfectionẽ ſuã:vt dicit᷑.ij.de aĩa.et.ij.ethico.ideo oĩs intellecꝰ naturali incli natione ad veritatis cognitionẽ attrahit᷑ vt inqᷣt Zulliꝰ in pᷣmo de offi.et ĩ Luſcu.qſtionibo idẽ ait. Ineſt mentibo nr̃is inſatiabilis qdã cupidi tas veri vidẽdi. Eapꝛopter Areſto.in.j.metha. dicit. Oẽs hoĩes natura ſcire deſiderant.Tante aũt voluptatis apud phos fuit iuueſtigatio ve ri vt eã reb oĩibus añnponerẽt.ã⁊ cõmentatoꝛ ſup. j.metba. ait. Si qs eſtimauerit delectatio) nem q eſt in ſciẽdo oẽm aliã pᷣtermittet. Unde ⁊ ſocrates tbebanꝰ oia bona ſua abiecit vt vᷣitatẽ poſſet faciliꝰꝑſcrutari.c.ſocrates.xij.q.ij. Nullꝰ em̃ eſt aĩie ſuauioꝛ cbo qᷓ; ꝑfecta cognitio verita tis.vt teſtat᷑ Lactantiꝰ in pn.pᷣdicti oꝑis.qui in v.eiuſdẽ libꝛi ↄcludit.ꝙ veritas eſt aie pabuluʒ incredibili q̃dã iocũditate ꝑfuſlum. Ideo Fran ciſcꝰ petrarcha in ſuis triũpbis dicit.Aliã dele⸗ ctationẽ qᷓ; diſcere nõ reperio.Sed cũ hec verita tis lucerna neceſſaria ſit oibb ambulantibs in re gione vmbꝛe moꝛtis: maxime tñ illis expedire cognoſcit᷑ qͥᷣ nõ tm̃ ſeipᷣos:ſed etiã alios regere cogunt᷑. Ideo theologi ⁊ diuini doctoꝛes du dunt ꝙ pncipibo ac pᷣlatis neceſſaria eſt ſcẽtia ſine q̃ rex a pbo ðꝛ aſinus coꝛonatus:⁊ pᷣlatus eoinon ſgianſe ſmiche bio . honn. No fnnig W mmiatbehi Ir d N cardebenron lnln ſne Jarnigutl eheinam⸗ lo⸗ Alhirs u notnaciſatfn⸗ Owinoclarn ſitnrwnttnb⸗ firnndigus hhiſind⸗ Cnſina ni müigbuntiande Eeragenlolin Ntocabuun⸗ rinug r Mnnſinn. 0 4 zm ( iſend Wbind lltidä Neatofadl e⸗ (Neicniſeie⸗ d Oimcliginn nis Diia forer Cpoton? oꝛbis Ctlegescigerer 0bieerinaut oplletpoter? Ulkorön⸗ dia Ncl gerla Je ſnperprauen Uontdefizeiſtr Cootieut ei 6 menüdoctine. Nrehd disodendchn kinemncen W kſinfcae mnecſobneſime 1PorttiEtan Demiggalnt vpenoꝛitgter es⸗gehtegern thunſgt Aumrnft cien Ngſolln. 0 Nhans ſoen idantn 1Sbannse niin e; 1liin fir mmiboni nn Ninwii iRe di rlcd. nie Merche intini Ubls gichih tr,NNr Mn. LNe riuutwſ ſörcinnnnn: dcraro) nun inle bicct Nvun Gri gi cogind en linogie 6ctaethul, iun ufn dcnli nm ſal infatuatũ appellant᷑ij. q.vij.c.nõ oẽs. Qua ex re Oꝛigenes dicebat:ꝙ ꝑ regias ⁊ cõcubinas quas Salomon ſibi aſſumpſiſſe deſcribit᷑: de quibo habet᷑ Cañ.vj.ſignificant᷑ ꝑegrine ſciẽtie qbo fraudauit vitatẽ q̃ eſt ſponſa itellectꝰR*.9 E Ve oĩa attendẽs quidã xpᷣianiſſimꝰatq; q ſapientiſſimꝰ imꝑatoꝛ ſcienſq; ipamve⸗/ ritatẽ eſſe donũ ſpũſſancci.vt patʒ exver⸗ bis ꝓ themate nr̃o aſſumpt. volẽs fugere igno rantiã q eſt mater cũctoꝛũ erroꝛũ.c.ignoꝛantia. xxxviij.di.habebat ſemꝑ ſapiẽtũ ſenatũ ſicut ha bere debet. vt ðꝛ in.l.humanũ.C.de legi.cũ etiã habere debeat oĩa iura in ſcrinio pectoꝛis.vt in l.oĩm. C. de teſta. ⁊.C. de his qͥ.vt indi.l.penulti. Sicut etiã papa.c.licet.de cõſti.lib.vj. Et quoti die ipᷣe imꝑatoꝛ illos audiebat in om̃i faculta⸗ te diſputãtes. Dũ ergo ſemel eſſet in quodã viri dario ⁊ incidiſſet pᷣmo de potẽtia Alexãdri:quẽ tamẽ modica veneni potio ſuꝑauit:q̃ ſiuit a ſa⸗ piẽtibo ⁊ antiqͥᷣoꝛibo qͥ ei aſſiſtebãt tres q̃ſtiões mẽoꝛatu dignas. Pꝛima q̃ſit ĩ b mũdo res oiʒ potẽtiſſima.Scða que ſit in bac vita res oppu gnatiſſima.Tertia q ſit in pᷣſenti ſeculo res oim triũphatiſſima.De quibo erit ᷣmo nr̃. Nam hec eſt valde vtilis ſcia vt ſciamꝰ cui adherere ⁊ a q̊ defendi debeamꝰ. l Pars pᷣma ꝙ veritas in hoc mũdo eſt oĩum potentiſſima. F Uo ad pᷣmũ queſitũ pᷣmus antiquo q rũ ſapientũ q erat legiſta rñdit dicẽs Mibi videt᷑ ꝙ imꝑatoꝛ ſit oĩm potẽ⸗ tiſſimꝰ cũ dicat᷑ dominus mũdi.l.de pꝛecatio.ff. ad.l. Ro.de.iac.⁊.l.bene a Zenone. C. de q̃dri.pᷣſcrip.⁊.c.adrianꝰ.el.ij.vbi glo.lxiij. di. Qð intelligit᷑ tñ ſᷣm glo.⁊ doctoꝛes in pᷣnci⸗ pio ꝓhemij digeſtoꝝ rõne ꝓtectõis ⁊ iuriſdictõ nis.Oñia vo rerũ ſunt ſinguloꝝ:ſed ipᷣe eſt pᷣn⸗ ceps totiꝰ oꝛbis de iure.vij.q.ij.c.in apib.⁊ ipᷣiꝰ eſt leges cõdere⁊ tollere ac coꝛrigere.l.j.⁊.ij.C.ð vete.iu.enu.vñ etiã dicit᷑ pater legũ cui ſũt leges ſubiecte.vt in aut᷑.de inceſtis nup.S.dubitatũ. ⁊ appellat᷑ pater ⁊ aĩa legũ.⁊ nota.ĩ aut᷑.de fide inſtru.in pᷣn.⁊ dicit᷑ lex alata in terris.vt in aut᷑. de cõſu.S.vlti. Itẽ ipᷣe imꝑatoꝛ poſt deũ dr cõls oĩm pater.vt aut᷑.neq; viꝝ ꝙ ex dote.i fi. col. viij ⁊ in aut᷑.de fide iſtru.S.j.dicit᷑:iq imꝑiuʒ deꝰ de celo cõſtituit. Itẽ ipᷣe imꝑatoꝛ ex cauſa põt tranſ ferre rerũ dominia.vt notat᷑ in.l.itẽ ſi vᷣberatuʒ. ff. de rei ven. ⁊.c. ꝓ hũani.de homi.lib.vj.Et illi oẽs obedire debẽt in tꝑalibo.c.quo iure.viij.di. Itẽ imꝑatoꝛ coꝛonat᷑ triplici coꝛona.ſ. Ferrea ĩ aquiſgrani quã accipit ab archiepᷣo colonienſi. ⁊ ſignificat eiꝰ foꝛtitudinẽ. Argẽtea ab archiepᷣo mediolanẽſi modoecie:⁊ ſignificat eiꝰ mũdiciã ⁊ puritatẽ.Et aurea Rome a papa in eccłia ſctĩ Petn ad altare ſãcii Mauricij:⁊ ſignificat eiꝰ ſuperioꝛitatẽ ⁊ excelletiã ſuper om̃s reges:pꝛici pes:gentes:⁊ natõnes.De quibo coꝛonis poni CcCLXI in paſtoꝛali.⁊ etiã habet᷑ ꝑ glo.in demeñ.roma⸗ ni pᷣncipes.de iureiu.que etis ait:q Henricꝰim peratoꝛ accepit argenteã coꝛonã Mediolani in eccłia ſancti Ambꝛoſij.Ex his aũt oibo pcʒ excel lẽtia ⁊ foꝛtitudo imꝑatoꝛie maieſtatis. G Ecũdus ſapiens qͥ erat canoniſta dixit. ſ Cũ imꝑatoꝛ ſit potẽtiſſimꝰ vincit᷑ tamen a papa cuiꝰ dicit᷑ filius.xcvj.di.c.ſi impe ratoꝛ. Papa igit᷑ eſt excellẽtioꝛ pnceps huiꝰ mũ di qui debet magis q; qlibet terrenus imꝑatoꝛ venerari.c.cõſtãtinus.eadẽ di.Aurũ em̃ nõ tam eſt pᷣcioſius plũbo qᷓ; regia poteſtate eſt oꝛdo ſa cerdotalis altioꝛ.c.duo qͥ ppe ſũt.xcvj.diſ.Et cũ imꝑatoꝛ lune cõparet᷑:papa aſſimilat᷑ ſoli:⁊ tan tum illũ excedit qᷓ;tũ ſol lunã.c.ſolite.de maio.⁊ obe. Itẽ poteſt imꝑ atoꝛẽ iſtituere ⁊ deponere.c. ad aplice.ð re iudi.libᷣ.vj.⁊.xv.q.vj.c.alius. ⁊.c. venerabilẽ.de elec.Unð apparet ibi ꝙ ipᷣetranſ tulit imꝑiũ de grecis in vltramõtanos. Papa q̊ʒ xrpᷣi vicarius imꝑatoꝛẽ ⁊ oẽs pꝛelatos ⁊ ſub⸗ ditos ligare poteſt ⁊ ſoluere in terris.xxiiij.q.j. c.q̊dcũq;. Infideles etiã cũ fadiunt ↄ naturãvel cõtra leges diuinas punire põt.vt inqͥt Oldra. de lau.ↄſilio.xxj.Faciũt notata ꝑ glo.xvij.q.iiij c.cõſtituit.⁊.xxviij.q.j.c.ſepe.⁊ ꝑ Johẽm an.in c.xpᷣianos.de here.lib.vj.⁊ Inno cẽ.in.c.qð ſuꝑ his. de voto. ⁊ Archi.ij.q.j.c.multi.⁊ perHhaldũ in ꝓhemio decretaliũ. Papa inſuꝑ condit ⁊ coꝛ rigit leges eccłie:⁊ habet poteſtatẽ ſupꝛa oẽ ius poſitiuũ.vt in.c. ꝓpoſuit.de cõceſ.pꝛeben. Et bꝛe uiter cõcludẽdo nõ eſt diſputãdum de eius po⸗ tẽtia ac poteſtate. Ipᷣe em̃ eſt ſũmus inter om̃s qui ſolus habet plenitudinẽ poteſtatis.ij.q.vj. c.qui ſe ſcit.Et pꝛopter ſue dignitatis excellẽtiaʒ debet oſculari in pede:ſᷣm gloſaʒ in.l.j.C.de do me.⁊ ꝓtec.lib.xij.vbi etiã dicit pᷣdicta glo.ꝙ ĩ lit teris ei ſcribimꝰ. Poſt pedũ oſcula beatoꝛũ. Et dicit᷑ papa a pape que eſt interiectio admirãtis: quaſi admirabilis in terris:gerens vicẽ dei ᷣm glo. in ꝓhemio clemẽ.S.hec ſane.inverbo papa. Vnõ ei dicit᷑ in papaliſta. Papa ſtupoꝛ mũdi. Ei q̊q; dicit᷑. Beatiſſime pater.⁊ appellat᷑ ſctiſſi mus.xcv.di.c.victoꝛ.⁊.xj.q.iij.c.penul. H Ertius ſapiẽs qͥ erat miles dixit.In di⸗ t uerſis ſcripturis res foꝛtiſſima exercitui cõparat᷑.vnð de btã vgine Maria dicit Cañ.vj.qꝙ terribilis eſt demonibo vt caſtroꝛum acies oꝛdinata. In multis q̊ʒ hyſtoꝛijs patet ; exercitꝰ multos reges ⁊ imꝑatoꝛes ſũmoſq; põ fices ⁊ erexit ⁊ deiecit.vnde romani totũ ſibi oꝛ⸗ bem armata manu ſubdidere.De quo loquẽs Vegetiꝰ libꝛo.j.de re mili.c.j.ait.Nulla alia revi demꝰ ꝓpłm romanũ oꝛ bẽ ſubiugaſſe terrarum niſi armoꝛũ exercitio ac diſciplina caſtroꝛſvſu⸗ q; militie.De excellẽtia etiã artis bellice inqͥt Ju uenalis libꝛo vltimo ſatira fi. B Quis nu merare queat felicis pꝛemia galle Militie:nã ſi ſubeant᷑ ꝓſpera caſtra. Quliſqͥ foꝛtis erit fit feliciſſimꝰ idem. J Alaartus ſapiens qui erat philoſophus q naturalis dixit. Naturavidet᷑ mihi oim foꝛtiſſima quam nulle leges coꝛrũpere poſſunt.inſti.de legit.agna.tu.ijfi guinis.ff. de regu.iu. Immo nlla lex poteſt tol/ lere ea que cõtinẽt equitatẽ naturalẽ.l.eas obli⸗ gatões.ff.de capi.dimi.Ideo lʒ leges ꝓhibeant ſpurijs fuijs qui de adulterio vel iceſtu aut ali ter damnato coitu naſcunt᷑ aliquid a parẽtibo largiri.vt in aut᷑.licet.C.ð naturali.li.⁊ in.S.pꝛi mũ quidẽ.in aut᷑.qui.mo.na.effi.legi.colł.vj.et in aut᷑.ex cõplexu.C.de inceſtis nup. Natura ta men cũ iure canonico pꝛeualet:vt eis ratiõe ali⸗ mẽtoꝛũ legare poſſint parentes. vt in.c.cũ babe ret.de eo qui duxit in mr̃imoniũ quã pol.ꝑ ad/ ulte. Et dicit Cinus in.l.nõ omi titulo. C. de ad mi.tu.⁊ Johãnes de JImo.in.l.lucius.la.ij.S.j. ff. de le.ij.ꝙ etiã poſſunt dotare filias ſpurias: qð limitãdũ eſt dũmodo nõ fiat ĩ nimia quã⸗ titate in fraudẽ legis. Ratio aũt quare hec fieri poſſunt eſt.quia naturalis ſtimulꝰ parẽtes ad liberoꝛũ ſuoꝛũ educationẽ inducit.l.vnica.S.ſʒ nec.C. de rei vxo.acci.⁊.l.j.S.ius naturale. ff.de iuſti.⁊ iu.⁊ inſti.de iure naturali.gen.⁊ ci.in pᷣn. ⁊.c.ius naturale.j.di.Et idẽ inquit Tulliꝰ in.j. de offi. Refert etiã Plutarchꝰ ꝙ Dionyſius ti⸗ rãnus matri que etate confecta volebat nubere alt. Ciuitatis legibo vim poſſe inferri:nature ãt haud poſſe. Natura ergo vincit omia:nec vinci poteſt etiã a cõſuetudine.quia vt habet᷑.ij.ethi. ſi aliqͥd violẽter moueat᷑ cõtra naturã nũqᷓ; ta⸗ men aſſueſcet ſic moueri. Ex quibs videt᷑ natu⸗ ram omibo eſſe foꝛtioꝛẽ: cũ naturalia ſint ĩimu⸗ tabilia.S.ſed naturalia.inſtit᷑.de iure na.gen.et ci. Ad hoc aũt adduci poteſt exemplũ Aſculaui poete.ã cum Dantes teneret opinionẽ ꝙ ars vincit naturã:⁊ hoc pꝛobaret exẽplo cuiuſdam catti:qui arte inſtructꝰ ante eũ tenebat lumẽ qñ ſtudebat vel comedebat.poeta Aſculanꝰ ĩ qua⸗ dam ſcatula poꝛtauit duos mures quos ante cattũ dimiſit.At ille ꝓiecto in terrã candelabꝛo naturã ſequẽs poſt mures cepit currere. Sicq; natura artẽ ſugauit. Ulintꝰ ſapiens qͥ erat methaphiſicus di q xit.Sciẽtia mihi videtur eſſe oim potẽ⸗ tiſſima:que ⁊ reges ⁊ pontifices coꝛona uit ⁊ exaltauit.De qua inqͥt Caſſiodoꝛꝰlibꝛo.x. epłarũ:epła.iij. Eruditio litterarũ vitã laudabi lem ⁊ eximiã reddit acoꝛnatã. Inde pꝛudẽs in⸗ uenit vnde ſapiẽtioꝛ fiat:ibi bellatoꝛ reperit vñ animivirtutẽ reparet:ĩde pᷣnceps accipit quẽad modũ ſub eq̃litate cõponat.nec aliq̃ ĩ mdᷣo po teſteſſe foꝛtuna quã litteraꝝ nõ augeat glłioſa noticia.hec ille. Juriſte aũt dicũt ꝙ ſciẽtia facit hoies nobiliſſimos.l.puidẽdũ.C.ð poſtu.Are ſto.qͥ qʒ in tractatu de bona foꝛtuna.c.ij.ait.Ni⸗ hil melius eſt ſciẽtia⁊ intellectu niſi deus. Sciẽ 2.1. iura. ſan / tia em ẽ illa per quã catholica fides defenſatur Unð Legit᷑ ꝙ cum magiſter ſentẽtiaꝝ zelo hũi litatis feciſſʒ ſe ſeruũ⁊ cuſtodẽ poꝛcoꝝ cuiuſdã abbatis: Accidit vt dum fieret diſputatio ſolen nis inter fideles ⁊ hereticos ⁊ cepiſſent ſuccũbe re fideles: ille ĩicognitꝰcepit ſubtilłr diſputare. cũ oms cõfudiſſet dixit vnꝰ hereticoꝛu. Certe vł ru es diabolꝰ aut Petrus lombardus. Cui lle ait. Non ſum diabolꝰ ſed Petrꝰ lombardꝰ. Cõ cludit᷑ itaq; inqᷣtiſte metbaphiſicꝰ: ſciẽtia ẽ ex cellẽtiſſima ⁊ omibo pꝛeualet. De qua ſapiẽtia loquẽs Salomõ ꝓuer.iij.ait. Beatꝰ homo qͥ inuenit ſapientiã. Melioꝛ eſt em̃ acqᷣſitio ſapie negocittõe argẽti⁊ auri puri ⁊ puriſſimi.fructꝰ eiꝰ pcioſioꝛ eſt cũctis opibꝰ:⁊ oĩa que deſiderã⸗ tur huic nõ valent cõparari. Longitudo dierũ in dextera ſapiẽtie:⁊ in ſiniſtra illiꝰ diuitie ⁊ glo ria. UVie ſapiẽtie vie pulchꝛe:⁊ om̃es ſemiteũᷣliꝰ pacifice.gloꝛiã ſapientes poſſidebũt. Et.liiij.ca. eiuſdẽ lib.iterũ dicit.Dilige ſapiẽtiã ꝛſeruabit te glificaberis em̃ a ſapiẽtia cũ eam fueris ample xatus.dabitq; capiti tuo augmentũ gratiarũ ⁊ coꝛona inclyta pteget te. Extus ſapiens qui erat hyſtoꝛiographꝰ dixit. Ambitio mihividetur oĩm foꝛtiſſi ma:que imꝑatoꝛes ac pontifices:mili⸗ tes ⁊ philoſophos naturales:ac ſapiẽtes quoſ q; inquietat totũq; oꝛbeʒ conturbat. Quid em̃ mouit Nabuchodonoſoꝛ cõtra tot popłos bel la aſſumere niſi vt omnẽ terraʒ ſuo ſubiugaret imperio. Judith.j. Quid impulit Alexãdrum magnũ vt aduerſus tot reges inſurgeret:niſivt ſileret om̃is terra in cõſpectu eius:⁊ om̃s reges ⁊ tyrãni fierẽt ei in tributũ.j. Machab.j.Quid induxit Pompeiũ magnũ cõtra ceſarẽ:⁊ ipſuʒ ceſarẽ cõtra Pompeiũ ſocerũ ſuum ⁊ cõtra pa triã:niſi quia vnꝰ nolebat altero ĩferioꝛ videri. iuxta illud Lucani in.j.Ceſarue pꝛioꝛẽ Pom⸗ peiuſue parẽ.Quid fecit verã eſſe Lucani ſentẽ tiã i.j.dicẽtj.Nlła fides regni ſocijs:oiſq; ptãs Impatiẽs cõſoꝛtis erit.Nõne ambitio ⁊ cupi⸗ ditas dominãdi. Uera em eſt ſentẽtia Saluſtij in cachulinario dicẽtis. Imperij ⁊ diuitiaꝝ cau ſa bella atq; certamina omnia inter moꝛtales ſunt. AAA25 Ebptimus ſapiens qui erat oꝛatoꝛ dixit. ſAmicicia mihi videtur eſſe oĩm foꝛtiſſi⸗ ma: ꝓpter quã inueniũtur aliqui moꝛteʒ ſubij ſſe:ſicut de diſcipulis pitbagoꝛe legit᷑. Uñ Salomon Cañ.vlcimo.c.inquit.Foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio.De hac etiã loquẽs AÄreſt.ij.poli. ait. Amiciciã quidẽ putamꝰmaximũ eſſe bonũ ciuitatibo.? Saluſtiꝰ in Jugurtino inqᷣt. Non exercitus neq; theſauri pꝛeſidia regni ſunt ſʒ ve ri amici.Et Tulliꝰ in lib.de amicicia dicit. Ego vos hoꝛtoꝛ qᷓ;tũ poſſum:vt amiciciã oĩbus hu manis rebus anteponatis. Et idem in.ij.lib.de fine bonoꝛũ ⁊ maloꝛũ ait.Epicurꝰ quidẽ ies di firtplnanzf ytarlant.n riheden ganae te⸗ fuden ſmwen — Drickütemt Alamir o gteitm fie um Genee unlhe⸗ . renqſſoan Aorotwsre⸗ Candqvid en Gfnszocwlam Scuilngndedi Cusſapt n Dindhr füpcpe hcſepotituf lugveötotoo⸗ liofcllotiöe, kiuleallum v⸗ norinitorea ni ſgo ſpae ſpatſtwo cn ſutlla uvene daiſllbtbavr Mſtle orich chögibafo aunochus guis rbno⸗ lonpetnse blhinalnnn Puntnrinl ainsforrunade Aer ſolent ſgacti foren icun⸗ Plpnteri rcneliod onesſan- ſhictine Nodarigen .14 bftnagn? s: igist nntundn Atci Gemtwtponied ſvo ſobut npole Seränn siniurgeran eins:rofſioſt⸗ Wachab0 acriatit ri ſonmthn Amd fnnun ſarvenir miſocsalgfin ckſri S ruucu nu inr ud laron dilt, cſe ounſoreſi urdliqvimong hagotlegi⸗ vt Fonbin visrlk ihcn nariniſſehl mmo ſn ganmin/ midca X, ur ie / at. Oium rey quas ad btẽ viuendũ ſapia cõga nit:nihil eſt maiꝰ amicitia nihil vberiꝰ:nihil io cũdins.⁊ Quintilianꝰli.v.ðclamationũ inquit õ reꝑio qᷣd in rebo bũanis excogitauerit natu ra pᷣſtantiꝰamicitia.Et ideʒ ponit Caſſiodoꝛꝰin li.de amicitia.c.iij.Ex qͥbo videt᷑ ꝙ oibo pᷣualeat amicitia. De q̃ loqᷓns. Caleriꝰmaximꝰli.iiij.ti.ð amoꝛe ⁊ dilectione odit q̃ntuʒ ſit hoĩ neceſſaria Ddili. Deſerta eſt futura vita hoĩs nullius amidtie cincta pᷣſidio.Et auctoꝛ aſtrolabij inqᷣt.Omnia dona dei trãſcendic verꝰamicꝰ.Et in.S.illud.in autẽ.qͥbo mo.nati ef.le.coł.vj.ðꝛ. Nihil ẽ amoꝛe vebemẽtius. UVbi glo.iqͥt.Nõ frater fri cũ furoꝛ ule venit. Igneꝰille furoꝛ neſcit bfe modũ. N Ctauꝰſapiens qͥ erat aſtrologꝰdixit. Si o cut ponit Ptolomeusaſtrologie maxi⸗ mrmus ĩdigatoꝛ ĩ ſuo cẽtiloqᷣo.Ex cõſtella tiõib ⁊ plenata ꝝ ĩfluentijs:ea q̃ in mũdo acci⸗ dunt cauſant᷑.Et iõ videt᷑ mihi ꝙnihil meliꝰaut potẽtiꝰhr̃e valeat hõ:qᷓ; ꝙꝑ ſub bone ifluẽtie pla/⸗ neta natꝰ: cõſtellatiões ⁊ ifluẽtias celeſtes ſequi ſtudeat.Fato em̃ oĩa fiũt.vt inqt Tulliꝰin li.j.ð diuinatiõe circa finem. Unde de potẽtia fati ait ODuidiꝰ.iij.de triſtibo.c.vij. Ratio fatuʒ vincere nulla vallet. Jõ Lucanus li.vj.iquit. Pꝛeceps ggit oĩa fatuz. Nec medij dirimũt moꝛbi vitãq; necemq;.⁊ Seneca in lib.trage.ait. Regit᷑ fatis moꝛtale genꝰ.? Juuenalis li.iij.ſatira.j.dicit. Diſtat em q̃ ſydera te excipiãt mõ pᷣmos ĩcipiẽtẽ Edere vagitus ⁊ adhuc a matre rubentẽ. Ventidiꝰ quid em̃ qͥd Tullius.an ne aliud qᷓ; Sydus ⁊ occulti miranda potẽtia fati. Seruiſ regna dabũt captiuiſ fata triũphoſ. O O nus ſapiẽs fuit quidã curialis dicẽs. n Dicat aſtrologꝰqͥcquid velit:qꝛ ego ↄtra niiü ꝑ experiẽtia ſepe vidi:cognouiq; ma ioꝛẽ eſſe potẽtiã foꝛtune qᷓ; ſtellaꝝ. Ipᷣa nãq; eſt illa que ð toto oꝛbe deriſuʒ facit ⁊ de duobo ſub cadẽ ↄſtellatiõe ꝓgenitis:vnũ in regno triũpha re facit:alium vero in miſᷣabili ᷣuitute vſq; ad moꝛtẽ vicitare cõſtringit. Inſuꝑ eundẽ hoĩem mõ vſq; ad ſydera ꝓſꝑitatibo extollit:ſtatimq; vſq; ad iferos calamitatibꝰ ꝓſternit.Et ſic veri⸗ ficat᷑ illa Juuenalis ſnia.Si foꝛtuna volet fi⸗ es ð cõſulo rhetoꝛ.Si volet hec eadẽ fies de rhe toꝛe cõſul.? Ouidiꝰin li.de triſtib ait. Nẽpe dat ⁊ qdᷣcũq; libet foꝛtuna rapitq;.Cirus ⁊ eſt ſubi to qui mõ creſſus erat. Pꝛoptea foꝛtuna allo⸗ quẽs Oꝛatiꝰin odis inqͥt. e pauper ambit ſo⸗ licita pᷣ ce ruris colonꝰ:te dñam equoꝛis:qͥ cũq; bithinia laceſſit pelagus carina:te purpurei me tuunt tirãni. Juuenalis etiã dicit. Sʒ nos te fa cmꝰfoꝛtuna deam coloq; locamꝰ. Ideo multi dicere ſolent. Foꝛtuna dea te non curo ego.De ipſa etiã foꝛtung inqͥt dãtes in pᷣma comedia.c. vij. Ueſtrum ſapere nihil cõmune cum ea habet Ipſa ꝓuidet iudicat ⁊ ꝑſequit᷑. Suuʒ regnũ eſt vc auꝝ:alijs dis. P CCLxXI Ecimꝰ ſapiens qui erat qͥdã ciuis nobi d lis inqͥt.Cõſuetudo mihi videt᷑ oim po tentiſſima:quevertit amaruʒ in dulce:⁊= ecõtra. Ipᷣam qͥʒ naturã alterare ðꝛ.vt oſtendit Auerrois cõmẽtatoꝛ ſuꝑ.iij.phiſic.dicens inter aglia:ꝙ aliqͥ ita ſunt aſſuefaci cõedere venenũve eẽt eis ꝓ cbo ⁊ in nutrimẽtũↄuerteret᷑. Jpᷣa etiã cõſuetudo eſt illa q̃ leges ⁊ ſtatuta vel cõfirmat vł ifirmat.S.leges.iiij.di.⁊.l.de quibo.ff.de legi. Jõ inqͥt Tulliꝰin tuſcu.q̃ſtio.lib.ij.Cõſuetudi⸗ nis magna vis eſt.Et Quidiꝰin.ij.de arte amã. demõſtrãs potẽtiã eiꝰ ðᷣt.Fac tibi cõſueſcat nil cõſuetudine maltus. Q Ndecimꝰ ſapiens qui erat quidã ditiſſi vy mus mercatoꝛ dixit. Pecunia mihi vi⸗ detur oim potẽtiſſima. Inqͥt em̃ Salo⸗ mon Ecẽc̃s.x. Pecunie obediũt oĩa.Et in lib.de moꝛibo medicoꝛũ ðꝛ. Rex regũ numꝰ dñs ma⸗ net ⁊ dñat᷑:⁊ cũcti reges ſubijciunt᷑ ei. Uñ de ip ſo dici poteſt hodie illð Joh.j.Oiĩia ꝑ ipᷣm facta ſunt ⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nihil. Et in vulgari pꝛo uerbio ðꝛ.Diu itie faciũt ſcabioſum ſtare in mẽ ſa numularioꝝ.Et mulieres dicere ſolẽt.Et illa gallina cãtat qᷓ ouũ ſentit.Et metrice canit᷑. Nu mus honoꝛat᷑ ſine numis nullꝰ amat. Numꝰ vbi loquit᷑ Tulliꝰ ipᷣe tacet. Pꝛopterea dicebat quidã diues mediolanẽſis. Eſt vnꝰ patronꝰ qͥ nõ habet vnã mẽſurã ducatoꝛũ. Itẽ videmꝰ q; bella turbãt quaſdã regiões ſolũ ⁊ aliq̃s gẽtes tãtũ aliq̊ tẽpoꝛe:ſed pecunia extendictverxilla ſua ꝑ vniuerſum oꝛbẽ.emini parcit:nullũ qͥeſcere ꝑmittit:die noctuq; affligit:terrã ⁊ mare petur bat.Ait em̃ Plato in phedrone.Pꝛopter pecu niarũ poſſeſſionẽ vniuerſa bella nobis fiũt.Et Luca.lib.iij.inqͥt. Certamẽ mouiſtis opes. R Uogecimꝰ ſapiẽs qͥ erat religioſus dixit d Religio ſuperat oĩa:⁊a nemine ðꝛ poſſe fupꝑari.vt em̃ ſcriptũ eſt in epła: inter cla ras.C.de ſũma trini.⁊ fi.ca. Nihil eſt qð ita ne⸗ queat occaſui ſubiacere qᷓ; vera religio. Hecẽ q̃ imꝑatoꝛes⁊ reges ac pontifices hũlliauit.O qͥt delicate nutritos:q̊t bonis tꝑalibo diciſſimos: quot laſciuijs deditos:ad aſꝑitatẽ vite:ſtrictiſ⸗ ſimãq; pauꝑtatẽ:atq; ſanctimoniã caſtitatꝭ cõ⸗ mutauit.⁊ que ſunt cõtraria nature in votũ le⸗ tur ꝑduxiſſe. De qbo habet᷑ in. c. ↄtraria.de cõ ecra.di.v. Nõ em̃ eſt facilis mutatio a ſecło ad religionẽ.vt ðt impatoꝛ in aut᷑.de mona.S.ſan⸗ cimꝰ.col.j.Qual ſtupoꝛ fuit vbi videre regẽ frã coꝛũ fieri monachũ ſcĩ Bernardi.Ludouicũq; eiuſdẽ regni pᷣncipẽ habituʒ tertij oꝛdinis beati Franciſa affumere: Ludouicũ inſuꝑ regis ſici lie pᷣmogenitũ fratruʒ minoꝛẽ intrare.Et ſic de alijs q;płimis. * Ertiuſdecimꝰ ſapiẽs qͥ erat poeta dixit. t? Bona fama mihividet᷑ oibus reb p̃ᷣpo nẽda eſſe:quã oẽs appetũt maxite poete: Vñ Ouið.in.iij.de arte amman inde Oii petit 2 Bermo ſacris niſi tãtũ fama poetis: Hoc votũ nr̃i ſum ma laboꝛis habet.Et ibidẽ iterũ ᷣt. Sed fame vigilare iuuat qͥs noſcet bomexꝝ. Illios eternũ ſi latuiſſz opus. Homo em̃ ꝑ bonã famã viuit in eternũ.vt notat᷑ in.S.filij aũt.ieſti.de excu.tu. 2⁊. ff. ad.l.aqͥ.l.qua actiõe.S.ſi quis i colluctatõe. Igeo inqͥt ſapiẽs Ecci.xlſ. Curã habe de bono noie. Bonũ em̃ nomẽ ꝑmanebit in euũ.Et Ja⸗ cobus beneuẽtanꝰ ſui lib.ij.ait. Ille beatuserit cui bona fama viget. XgYZ Uarcuſdecimꝰ ſapiẽs qui erat medicus ꝗq inqᷣͥt. Sanitas mihi videt᷑ oibus huma nis rebus dignioꝛ ac pᷣcioſioꝛ eſſe.pꝓ qua recuperãda ⁊ imꝑatoꝛ imꝑiũ ⁊ papa papatũ et diuites diuitias ⁊ docti ſciẽtiã ⁊ milites artem bellicã oẽſq; mundi delidas delinquerẽt.vt em̃ inqͥt Phᷣus.j.echi.c.iiij.Deſiderabiliſſimũ ẽ ſa⸗ num eſſe.⁊ in libᷣ.eiuſdẽ oꝑis.c.xxxj.iteꝝ ðt. Ui⸗ ro ſanũ eẽ optimũ eſt:vt nobis videt᷑.Quid eip deſt hoi hr̃e oia mi imꝑia ſi ifirmitate afflictꝰ in eis ↄſolari⁊ gaudere nõ põt. Jõ inqͥt Eccłia⸗ ſticꝰ.xxx.c.Nõ eſt cenſus ſuꝑ cẽſuʒ coꝛꝑis.Qua ex re ait Juuenalis lib.v.ſatira.j.Oꝛandũ eſtvt ſit mens ſana in coꝛꝑe ſano. Et Catho in ſuis documẽtis hoꝛtat᷑ dicẽs.Coꝛꝑis auxiliũ medi⸗ co cõmitte fideli Sit tibi pᷣcipue:qð pꝛimũ eſt cura ſalutis. . Nꝛũ aũt ſapiẽtũ dicta audiẽs imꝑatrix: h ⁊ ipa qnto decimo loco allocuta eſt di⸗ cẽs.Quia vidi vᷣificatã eſſe ſniam Oꝛa⸗ tij lib.ij.epłaꝝ:epła.j.qui inqᷣt.Qð medicoꝛum eſt ꝓmittũt medici:tractãt fabꝛilia fabꝛi. Ideo ego qͥʒ meã volo aꝑire opinionẽ. videt᷑ itaq; mi hi ꝙ mulier ſit oiĩim foꝛtiſſima:vt em̃ in multis hiſtoꝛijs legũ ſupauit imꝑatoꝛes regeſq; ac põ tifices ⁊ exercitꝰ magnos:multos qͥʒ hoĩes ſan ctos ac ſapiẽtes deuicit.inter quos fuit Salo⸗ mon:Dauid:⁊ Sãſon. Ideo de mliere dicitur ꝓuer.vij. Multos vulneratos deiecit:⁊ foꝛtiſ⸗ ſimi quiq; intfecti ſunt ab a. X Uditis ergo pᷣdictis ſapientũ ſententiss a impatoꝛ mirifice delectat? eſt:⁊ cupiens certꝰ fieri de ꝓpoſita queſtiõe: quenã opi nio pᷣualeret infro gauit quẽdã theologũ in oiĩ⸗ bus diuinis ſcpturis eruditiſſimũ vt ſextodeci mo loco ſuã ſniam ꝓferret.Qui hũilit᷑ incipiẽs dixit. Nos habemꝰ ĩ diuinis ſcriptur.ij.Eſdre iij.c.hãc queſtionẽvẽtilatã.vbi dicit᷑ ᷓ cũDariꝰ rex perſaꝝ feciſſet enam magnã mgratib ſuis centũ vigintiſeptẽ ꝓuinciaꝝ:⁊ poſt cenã obdoꝛ miſſet tres iuuenes qͥ cuſtodiebãt coꝛpꝰ regis: quoꝝ vnꝰ erat Zoꝛobabel iudeꝰ:dixerũt adin⸗ uicẽ. Dicamꝰ vnuſqᷣſq; ſermonẽ que res pᷣcellit ⁊ qth vicerit dabit ei rex dona magna:purpura veſtiri:⁊ in auro bibere:⁊ ſuꝑ auruʒ doꝛmire:⁊ ſuꝑ currũ aureũ incedere:⁊ toꝛqueʒ aureã circa collũ poꝛtare:⁊ ſecũdus poſt regẽ ſedebit:⁊ co/ gnatus Darij ꝓpter ſapiẽtiã ſuã vocabit᷑. Scri⸗ ſcripta ſub ceruicali regis. Cumi — . D . . pſit ergo vnꝰ. Foꝛte eſt vinũ. Alius. Foꝛtioꝛ eſt rex. Sed Zoꝛobabel ſcripſit. Foꝛtioꝛes ſũt mua lieres. Suꝑ oia aũt vincit vitas.Et poſuerunt . B git euigilaſſet rex ⁊ ſcripta legiſſet:cõgregauit oẽs ſapiẽtes re⸗ gni ſui vt ſciret qͥd pcelleret. Et laudauitpmus vinũ:oſtẽdẽs quõ pꝛeualet oĩbus qui bibũtil⸗ lud:quoꝝ ſeducit mentẽ ⁊ vanã eã fact:oẽmq; mentẽ tam regũ q; alioꝛũ quoꝛũcũq;ↄuertit in ſecuritatẽ ⁊ iocũditatẽ ⁊ nõ meminit oẽm triſti⸗ ciã vel debitũ:⁊ oĩa pᷣcoꝛdia facit honeſta.⁊ nõ tcimet ebꝛius regẽ vel magiſtratũ:⁊ oia ꝑ talẽta loquit᷑:⁊ nõ meminit cũ biberit amicicie nec fra ternitatis:ſed ſumit gladiũ.⁊ cũ a vino reſurre⸗/ xerit nõ meminit qᷓ geſſit.hec ille. Ecũdus aũt vt habet᷑ in ſequenti.c.cepit ſ loqui de foꝛtitudine regis qͥ terrã ⁊ ma⸗ re obtinet⁊ oĩa que in eis ſunt:ad cuaius pꝛeceptũ oẽs tremũt:eiq; ꝑ omia obediũt:illiq tributa afferũt.Qui ſi dixerit.occidite:occidunt ipᷣeq; ſolꝰ nemini ſubiectꝰ:in delicijs vinẽs:qͥd cũq; ſibi libuerit factt. 2 Ertius vᷣo.ſ.Zoꝛobabel dixit mulieres pcellere.que genuefr᷑̃t reges ⁊ oẽs ꝓpłos ⁊ educauerũt eos qꝗ plantauerũt vineas ex quib vinũ fit:⁊ ipᷣe fadũt ſtolas oiĩim hoim: ⁊ nõ pñt hoĩes ab eis ſeparari.⁊ eis quecũq; p⸗ cioſa largiunt᷑:aurũ ſq; ⁊ gẽmas. Relinqͥtq; ho mo patrẽ ⁊ matrẽ ⁊vxoꝛi ſue adheret:eãq; plus qᷓ; patrẽ aut moꝛtẽ duligit:multis qͥʒ vite pericu lis ꝓpter mulieres homo ſe ſubijcit.⁊ multi de mẽtes facti ſunt ⁊ ſerui ꝓpter eas.⁊ multi ꝓpter mulieres oeciſi ſunt. Licet ergo magnus ſit rex videbã tamẽ inqͥt Zoꝛobabel Apemiẽ filis be⸗ racis cõcubinã regis ſedẽetẽ iuxta regẽ ad dexte/ rã ⁊ auferentẽ diadema de capite eiꝰ ⁊ imponẽ/ tem ſibi:⁊ palmis cedebat regẽ de ſiniſtra ma⸗ nu:⁊ ſuꝑ hoc aꝑto oꝛe intuebat᷑ eã.⁊ ſi arriſerit ei arridet:⁊ ſi indignata fuerit ei blandit᷑ donec recõciliet᷑ illi in gratia.Foꝛtioꝛes ergo ſunt mu⸗ lieres. Ad hec aũt vᷣba Zoꝛobabel rex ⁊ purpou rati intuebant᷑ ſe mutuo. Sed poſtea cepitloqͥ de veritate dicẽs. DHagna tñ eſt vᷣitas ⁊ foꝛtioꝛ pꝛe oĩbꝰ. Oĩs em̃ terra vitatẽ inuocat:celũ etiã ipᷣam bñdicit:⁊ oĩa tremũt es:⁊ nõ ẽ cũ ea qᷣcq; iniquũ. Iniquꝰ rex inique mulieres:⁊ iniqͥ oẽs filij hoĩʒ⁊ iniqua oĩa illoꝛũ oꝑa ſi nõ eſt in ipᷣis vitas:vitas aũt manet ⁊ iualeſcit ĩ e᷑nũ ⁊ viuit ⁊ obtinet in ſecula ſeculoꝛũ:nec eſt apud eã acci pere ꝑſonas ſed q iuſta ſunt facit oiĩbus:⁊ nõ ẽ in iudicio eiꝰqͥd iniquũ. Ipᷣa eſt foꝛtitudo regũ 7 ptãs ⁊ maieſtas oĩm euoꝛũ.Bñdictꝰ deꝰ veri tatis.⁊ deſijtlo quẽdo.Et oẽs ꝓpłi damauer̃t dixerũt. Magna eſt vitas ⁊ pᷣualet. Et ſunrexit rex ⁊ oſculatꝰ eſt eũ ⁊ ait.Qꝛ oĩbus inuẽtꝰ es ſa piẽtioꝛ ꝓximus mihi ſedebis ⁊ cognatꝰme? vo caberis.Dedit ergo ei dona plurima:⁊ ꝑmiſitei ꝙ aſcẽderet in hirim cũ magno comitstuad re . K 4 X ue ſol une an hir U rtitoſanſt hebeteritn Oluſinn inglnn. . ſirflone⸗ iubhinlnin grineliginyen ankotbeuain ſaiidinner⸗ ſwunel⸗ urhl deb Cntnſt Zrri Mandlliſiim ſtſi gnralia orkm ſcdon Altineglosde Cadtoiadlogie Cchar Kpolchen Küdeätnöte fishoamulns⸗ Uuldeoialip lealeoheintfon ilrelnoudltu nnocantmabe gſalomlea eñn. lbpolebeacitin udd uallü⸗ ſfunoes crleor ſches lopore⸗ lopeiiis iſt clensckr fctioraloe feütmmmnn cnöeſeperſti guldigkiantd tpahperi t ulcho venii uifüllrgn aturgüther⸗ pai Oise o Frinetz Nudononi a der in ingesr ee Nlunmdcin t kolseinrn Mtudrig lns hinn nbijar. ꝛnur 1s,1 ulek gomagnwstr wragid iec:i noresep obaben:u Sen wlaht finffnntſn iimurd irmiuius ; marlniis aſinͤckinipis Acricini ine t agndtdl or ousrtlil cfortinden Bidic'Xn s glicnnun öual. Gin. oibustni Aonnu: M noN Foliũ cdificãdã ciuitatẽ ac tẽplũ tribuẽs illi necaria. Ed hic ſciẽdũ eſt ſᷣm Zho.in.xij. A ſ ſuo q̊dli.q.xxj.ꝙ lʒ iſta nõ ſint comꝑabi lia:qꝛ nõ ſunt eiuſdẽ gñis:qꝛ tamẽ ĩ hoc cõueniũt ꝙ; habẽt mutare coꝛ hoĩs: aliq̃liter cõ parari pnt. Uinũ imutat vires coꝛꝑales:mu⸗ lier vires ſenſitiuas. In pꝛaccicis magnã ptãtẽ babet rex:in ſpeculatiuis vᷣo potiſſima ẽ vᷣitas Quia igit᷑ vires coꝛpales ſubijciunt᷑ aialibus: ⁊aimales itellectualibo:pꝛactice q̊ʒ ſpeculatiuis iõ ſimplex vᷣitas eſt dignioꝛ ac excellẽtioꝛac foꝛ⸗ tioꝛ.Spũalr aũt ⁊ moꝛalit᷑ ꝑ iſtoꝛũ iuuenũ di⸗ cta intelligimꝰ diuerſas opiniões de btitudine quas Boeciꝰponit in.iij.de cõſoł.⁊ Arel.j.ethi. Nã ꝑ vinũ qð fumoſitates ad cerebꝛũ mittit re pᷣſentat᷑ vana głia illoꝛũ qͥ de foꝛtitudine coꝛpo rnis aut foꝛmoſitate:vel de nobilitate gñis:mul taq; ſciẽtia:ſeu de honoꝛib ac diuitijs ſuꝑbien tes in illis btĩitudinẽ eſſe dicũt:q̃ eẽ nõ põt. B LXpmoiĩ coꝛꝑalib bonis: qꝛ beatitudo e eſt vltimꝰ finis.vt inqͥt Areſ.j.ethi. Bo⸗ na aũt coꝛꝑalia nõ ſunt vltima:qꝛ oꝛdi⸗ nant᷑ ad bona aie ſicut ad finẽ. vt oñdũtcheoł. in.iij.di.xxviij.ergo in eis nõ eſt beatitudo. Qꝛ cũ ſemꝑ id meliꝰ ſit ad qð alia oꝛdinãtur:vt ait Phbus in li.de bona foꝛtuna:nece eſt felicitatẽ quevt inqͥt Areſ.j.ethi.eſt optimũ pulcherrimũ ac deleccabiliſſimũ bonũ: ꝓpter ſeipᷣaʒ deſidera⸗ ri ⁊ nõ ꝓpter alia.vt ibidẽ Areſ.cõcludit.⁊ nõ ad alia referri ſed oĩa alia ad ipam.vt declarat Au guſt.in epła ad Dioſcoꝛũ. Itẽ ſᷣm btitudinẽ hõ excedit oia alia aĩalia:quia ipᷣe ſolꝰ eſt btitudĩs capax. vt pulchꝛe ꝓbat Lactã.in.iij.diui.inſti.⁊ etiã hab et᷑ in.ij.ſen.di.j.Cũ igit᷑ ᷣm bona coꝛpo ris hõ a multis aĩalibo ſuperet᷑:vt ðclarat Areſ. in li.de aĩalibo.ſicẽ ab elephãte invite diuturnita te:a leo ne in foꝛtitudĩe:a ceruo in velocitate:ab ãſere in auditu:a balena ĩ magnitudine:a cane in odoꝛatu:ab aqla in viſu:⁊ ſic de alijs. Ergo aĩalia multa eſſent hoĩbo beatioꝛa: ſi in eoꝛꝑa⸗ libo eſſet beatitudo:qð eſt ĩpoſſibile. IJdeo Se⸗ neca ad Lucillũ inqͥt. Si magnꝰ es ⁊ arboꝛes ſi foꝛtis es et leones:ſi pulcher es ⁊ pauones:ſi velox es ⁊ lepoꝛes.Ex quo cõdludit ꝙ in coꝛꝑa⸗ lib potẽtijs ñ ẽ felicitas.Et h̊ etiã pbat᷑ alio mõ ſic. Felicitas eſt ꝑpetua vt oñdit Aug.xxij.de ci⸗ uita.dei.Foꝛtitudo aũt ⁊ vigoꝛ coꝛꝑis tãdẽ de⸗ ficit.iuxta ilð Ouið.in li.ij.de ponto.Om̃ia de ficiũt tamen animꝰ oĩa vincit.Ergo ⁊c. Non etiã eſſe põt felicitas ĩ foꝛmoſitate coꝛꝑali.De q̃ quidã głiant᷑ dicẽtes.Deus fecit pulchꝛũ nõ fe⸗ cit pauperẽ.Et Uirgiliꝰ.v.Eney.ait.Gratioꝛ eſt pulchꝛo veniẽs in coꝛꝑe virtꝰ. Dicit᷑ em̃ puerb. Vlti. Fallax gratia ⁊ vana eſt pulchꝛitudo.Pꝛo batur aũt hec veritas ſic. Felicitas nõ põt ſtare cũ pctõ.Oiĩs em̃ pctõꝛ eſt infelix quo nihil infeli cdus. vt inqᷣt Aug. xxriij. .j.c paratꝰ. Silr bea⸗ titudo non põt eſſe cauſa pcti:ſicut nec deꝰq eſt foꝛm. Et Pa Iſta decẽs facies longi CCLxII vera felicitas.vt oſtẽdit Aug.in lib.lxxxiij.q̃ſtio nũ.Sed foꝛmoſitas eſt cauſa ſuꝑbie:qꝛ plerũ⸗ q; foꝛmoſi ſunt ſuꝑbi.iuxta illud Ouið.in.j.de faſtis.Faſtus gen pulchꝛis ſequiturq; ſuꝑbia .Et Paßmmphilꝰ poeta ſui lib.c.ij.ðt. Con cipit ingẽtes animos fiducia foꝛme. Inq; mo⸗ du dominã nõ ſinit eẽ ſuã. Itẽ eſt cauſa luxurie iuxta illud Juuenalis lib.ũij. Rara eſt concoꝛ dia foꝛme Atq; pudicicie. Uñ Franciſcꝰ petrar cha in triũphis ſuis ait.Cõcoꝛdia eſt adeo rara in mdᷣo:vt ſũma pudicicia cũ alma pulcritudie Et Ouidiꝰ in epłis inqͥt. Lis eſt cũ foꝛma ma⸗ gna pudicicie. Item foꝛmoſitas eſt cauſa iuidie UVnð.ix. Methamoꝛ.inqͥt Quið.Cupit foꝛmo ſavideri:Et ſi qua eſt illic foꝛmoſioꝛ inuidet illi Ergo ⁊c̃. Item pulchꝛitudo amittit᷑ iuxta illud Ouidij de medicamine faciei. Foꝛmã popula⸗ bitur etas Et placidus rugis vultus aratꝰ erit Et idẽ in.ij.de arte amãdi ait. Foꝛma bonũ fragile eſt q;tũq; accedit ad ãnos Fit minoꝛ:⁊ ſpacio carpit᷑ ipa ſuo Necſemꝑ viole:nec ſemꝑ lilia floꝛẽet Et riget amiſſa ſpina relicca ro/ſa Et tibi iã veniẽt cani foꝛmoſe capilli. Jam venient ruge que tibi coꝛpus arẽt. Et in.iij.de triſtibo iterũ canit. is viciabit᷑ annis NRugaq; in antiqua fronte ſenilis erit Cũq; aliqͥs dicet:fuit hec foꝛmoſa dolebis Et ſpeculũ mẽdax eſſe q̃rere tuũ. Et Scalpuriꝰ in buccolicis aiat. Nõ hec ſemꝑ eris:perdũt ⁊ gramina floꝛes ⁊c᷑ Ex quibo patet ꝙ in foꝛmoſitate coꝛꝑis nõ po⸗ teſt eſſe felicrttas. Hn etiã in nobilitate gñis.ſicut putant n aliqͥᷣ ſe extollẽtes de ſanguinis nobilita te. De quibs dicit᷑ Oſee.ix. Glia eoꝛum a partu ⁊ cõceptu. Uera eſt em̃ ſnia Ulixis quaʒ⸗ dixit ↄtra Aiacẽ in oꝛõe facta ꝓ habẽdis armis Achillis.vt refert Ouið.in.xiij. Metha.dicens Nã genus ⁊ pꝛoauos ⁊ que nõ fecimꝰ ipſi Uix ea nr̃a voco.⁊.in.j.de ponto idẽ poeta inqͥt. NHõ cẽſus nec clarũ nomẽ auoꝛũ: Sed ꝓbitas ma/ gnũ ingenuũq; facit.Et Seneca in libꝛo trage. ait.Qui genꝰ laudat ſuũ aliena laudat. Jõ Ju uenalis libꝛo.iij.ſatira.ij.canit. 9 Stemata qͥd faciũt:qͥd ꝓdeſt põtice longo Sãguine cenſeri:pictoſq; oſtẽdere vultꝰ Maioꝛũ:⁊ ſtãtes in currib emilianos Tota licet veteres exoꝛnẽt vndiq; cere: Atria no bilitas ſola eſt atq; vnica vᷣtus Vſq; adeo miſerũ eſt aliene incũbere fame Mallo pater tibi ſit terſiteo dũmodo tu ſis Eacide ſiłis:vulcanaq; arma capeſcas Quã te terſite ſimilẽ ꝓducat Achilles. Quidã tñ głiant᷑ de nobilitate cum ſint ignobi les:qͥb dici põt illud Juuenal.vbi S.¶ Haioꝝ vᷣmus qͥſqᷣs fuit llenio:: auc paſtg: fuit: aut N 3 Bermo iq qð dicere nolo.Quanto aũt maioꝛes alicui fuerũt nobilioꝛes:tanto maius eſt vitupꝑiũ ei qᷣ ab eis deſcẽdẽs ꝑ vitiũ ſe viliſſimũ facit.vt inqᷣt Juuenalis vbi S. Et fuit ſnia Gaij marij pꝛout refert Saluſtiꝰ in Jurgitino. vñ Claudianus inqt. Degenerãt homies vitijs fiũtq; minoꝛes. J5 cuidã romano glianti de maioꝛũ ſuoꝝ vtu tcibo alt quidãa floꝛẽtinꝰ. Hoc nõ fecit deꝰ vt bo⸗ nus viuat.Nõ igit᷑ gñis ſed vtutum nobilitas gratũ deo facit ⁊ idoneũ ᷣuitoꝛẽ.c.venerabilis. de pᷣben. ⁊ di. Hec eſt em̃ indubitata nobilitas que moꝛib cõpꝛobat᷑.vt inqͥt Caſſiodo.i epłis Et Hiero.ad Aelãtiã ait. Uera nobilitas eſt da rum eſſe vtutibꝰ. Nõ põt igit᷑ eſſe beatitudo in nobilitate ſanguinis quã ⁊ miłi ſceleratiſſimi pctõꝛes habẽt qͥ in eo ſtatu ſunt btitudinis ica paces. Unð Juuenalł lib.j.ſatira.iiij.ait. Nemo malꝰ? felix. Beatitudo em̃ eſt pꝛemiũ vᷣtutis.vt ait Arel.j.ethi.qui etiã ibidẽ inqᷣt.ꝙ felix eſt ſine vituꝑio:qð nõ eſſet ſi haberet in ſe viciũ qð ẽ vi⸗ tuperabile.ᷣm Phm iib.j.magnoꝝ moꝛaliuʒz. Nullꝰ ergo debet gliari de gñis nobilitate nec ſuꝑ alios extolli:ſe ꝓpter eã reputãs alijs melio rem. Inqͥt em̃ boeciꝰ.iij.de cõſoł.c.xij. Ome ho minũ genus ĩ terris ſilłi ↄſurgit ab oꝛtu. Quid genus ⁊ pꝛoauos ſtrepitꝰ ſi pmoꝛdia nr̃a: Au⸗ toꝛẽq; deũ ſpectes:nullus degener excat:i vi⸗ tijs peioꝛa fouẽs ꝓpꝛiũ deſerat oꝛtũ.hecille. Jõ vulgariter ðꝛ. Ruſticꝰ eſt ruſticitatẽ facẽs. So lam ꝙ illã no bilitatẽ appetere atq; extimare de/ bemꝰ:de qua inqͥt Ouidiꝰ in libᷣ.devetula. Nobilicas hominis mens ⁊ deitatis imago Nobilitas hominis vᷣtutũ clara ꝓago Nobilitas hominis humilẽ releuare iacentẽ Nobilicas hominis mentẽ frenare furentẽ Nobilitas hominis niſi turpia nulla timere No bilitas ho minis terrenas temnere dotes Nobilitas hominis celeſtia cargpe regna. Iſti tamẽ vᷣſus dicunt᷑ nõ fuiſſe Ouidij ſed al- teriꝰ poete.Et Gualteriꝰ de caſtiliõe li.j.ait.No bilitas ſola eſt animũ q̃ͥ moꝛibꝰ oꝛ=nar. E mkta etiã ſcia huiꝰ mũdi nõ põt eẽ feli i citas:qð ꝓbat᷑ multipliciter. Pꝛimo ſic Per illud nõ põt qͥs effici btũs ꝑ quod efficit᷑ melãcolicꝰ ⁊ ſubdit᷑ młtis laboꝛibo.quia vbi eſt felicitas ibi opoꝛtet ꝙ ſit ſũma iocundi⸗ tas ſine aliq̃ afflictiõe:vt declarat Boeciꝰ.iij.de cõſoł. Sed ſcia facit hoĩem melancolicũ ⁊ eũ la boꝛe affligit.qꝛ vt ait Areſ.in libꝛo ꝓbleumatũ parte.xxx.Oẽs excellẽtes viri ſᷣm phiſicã:aut po liticã: aut poeſim:aut artes:vident᷑ melancolici eſſe. Salomõ q̊ͥʒ Ecẽs.j.c.inqͥt.Qui addit ſciaʒ ad dit: laboꝛẽ.ergo in ſciẽtia nõ ẽ felicitas.Se⸗ cũdo ſic arguit᷑. Illud nõ põt aliquẽ facere btm̃ qð ab eo ꝑfecte poſſideri nõ põt.qꝛ nemo ẽ bea tus donec ei aliqͥd de btitudine deeſt.vt oſtẽdit Boeciꝰ.iij. de cõſoł.? Aug.in libꝛo de vera ino/ cetia dicit. Beat?nõ eſt niſi qui habet omia que 2 XXXI vult. Sʒ ſciẽtia nõ põt in boc mũdo ab aliquo pfecte haberi:qꝛ veꝝ eſt ilð Lactãtij in li.de ira dei dicẽtis. Mercurij termegiſti extat illa famo ſa ſnia.ſ.Maioꝛ ꝑs eoꝝ qͥ ſamꝰeſt minima ꝑs eoꝝ q̃ ignoꝛamꝰ.Ergo in mũdana ſcia nõ eſt fe licitas.Tercio ſic in eo nõ põt eſſe btitudo qð tã a malis qᷓ; a bonis ꝑopi põt:vt declarat Aug. xxij.de ciui.dei vbi oñdit ꝙ btitudo ſoluʒ a bo/ nis põt poſſideri:ſʒ ſciam mũdi tã mali qᷓ; boni hñt.Imo młti mali ſunt ſciẽtifici etiã ſcia diuia iuxta illud Mar.li. Undiq; ſuſcepto.c.iij.Sũt hoiĩies neq; bñ de virtute loqntes. Et młti ſunt de qᷣbo ðꝛ Hiere.iiij.c. Sapiẽtes ſunt vt faciant mala:bñ aũt facere neſciũt.Ergo nõ eſt felicitas in ſcia:qꝛ cũ btitudo ſit ens ꝑ ſe bonũ:nõ cõpa⸗ tit᷑ ſecuʒ aliqð malũ:vc declarat btũs Tho.ij.ij. q.ij. Si em̃ eſſet btitudo in ipᷣa ſcia que ſupꝑbire facit:dicẽte apło.j.ad Coꝛ.viij. Scientia inflat. ſequeret᷑ ꝙ dyabolꝰeẽt oibus hoibo beatioꝛ:qꝛ eſt ſapiẽtioꝛ ⁊ doctioꝛ. Ut em̃ inquit Iſidoꝛꝰin viij.Ethi.dyabolꝰ ðꝛ demon a ſcia:qꝛ demõ gre ce.idẽ eſt qð ſapiẽs latine:vt etiã inqᷣt glo.in.c.fir miter.de ſũ.tri.⁊.fi.ca.iĩ vbo.dyabolus.Quarto ſic arguit᷑:ꝓpter illud nõ fit hõ felix quo adepto efficit᷑ ſtultus:qꝛ ad felicitatẽ reqͥ rĩ᷑ ſũma ſapia ⁊ ꝑfectio intellectꝰpᷣm p̊m.j.⁊.x.Echi.⁊.j. Me⸗ thaphi. Sʒ Viere. lj. ð. Stult?fact?eſt oĩs hõ aſcia ſua.?⁊ Seneca in li.de trãqᷣllitate animi ait Aulluʒ magnũ ingeniũ ſine mixtura dementie fuit. Uidemꝰ q̊ͥʒ ꝙ aliqͥ habẽt magno ſcientiã:qͥ tñ. nõ habent naturale ꝓ duobo dieb vl hoꝛis in hebdomada. Et iõ cõiter dicit᷑:ꝙ nõ oẽs ſcien tes litteras ſunt ſapiẽtes.Unde de quoda hoie docto ſed ſine naturali dicebat qͥdaʒ. Iſte habet multũ accidentale:ſʒ naturale minꝰq; cucumer Et aliꝰ dicebat.Iſte multũ ſtuduit in li.de par⸗ uis naturalibo. Ergo ⁊c̃.Quinto arguitur ſic. Pꝛopter illud nõ põt fieri aliquis beatus cum quo põt ad eternã deſcendere dãnationẽ ⁊ ifeli⸗ citatẽ.Aliter ſequeret᷑ cum felicitas ſit ſtatꝰeter⸗ nus vt inquit Aug.xxij.ð ciui.dei ꝙ in eodẽ tꝑe qͥs poſſet eſſe felix ⁊ infelix: qð eſt ipoſſibile:qꝛ duo cõtraria nõ poſſunt cõcurrere in eodẽ ſubie cto.ij. Topicoꝝ ⁊.ij. Periher. Sʒ cũ młta ſcia põt qͥs deſcẽdere ad infernũ.& ſciẽtia nõ facit ali quẽ felicẽ vel beatũ.Cõſequentia patet ⁊ minoꝛ ꝓbat᷑ ea que habent᷑ ĩ legẽda beati Auguſtini vbi dicit᷑ ꝙ cum Poõtianꝰ ex affrica venies nar/ raſſet vitã ⁊ miracula ülius magni Antonij:ex clamauit btũs Aug.aſpiciendo Allippiũ ſocuuũ ſuũ ⁊ dixit.Surgũt idocti ⁊rapuũt celuʒ:?⁊ nos cũ nr̃is doctrinis demergimur ꝓfundu. F Nbhonoꝛibo etiam mũdanis nõ põt eſſe i beatitudo qðò ſic ꝓbat᷑. Nemo vicioſus ſine virtute põt beatitudinẽ conſeꝗ:qꝛ ſola virtus eſt ars pueniendi ad finẽ ideſt felici⸗ tatẽ:pᷣm Auguſtinũ in li.ſolilo. Sʒ multi vicio⸗ ſi⁊ ſine ᷣtute baben t honoꝛes.Ergo ⁊c imo taö loſorrmnie nirnin dicnel⸗ ſilri Gihirckin Ntinoibo ſnübonne erunc Purnte Putin Nngamore⸗ Videciul d⸗ ſrinbo ſobi enalis ⸗ lbs rbiſuß e⸗ giiiz hono Uiscſtppar nlit Td niſagti Kfopala ſchefiare ho nn hobili Pontnidtn rorsoeos Mepuoni . Alnal ault. sdoloꝛe n oer Gie eñ ſtiun guätome leberpprarton ſeiciscarentirt nleicäbedoit colardfure Rusnods Coſnemüdar Junhoſo te uncnebon Mürvwpanon li Nor oſce Wunmonsa Nrt (aud Wltnalti Csnolts norſcnce⸗ ſcäſllanorn rfunrendo⸗ moniſüinne liai eiſeduntg ſenmſte Molethono iekio her rre nre ze, Hhmmnaummeum ci n ☛’K ncii 18 8 lonrrſagant onöͤckfns donündig rdris NuGddn. l Nemimm en damugitni — * Aignstnnenn inugi di Gc oſhl Ganlu lis anni iutdl gupentind ben Pogtn nl m 160 Mopüd nüüitchhtnn gur gfndh, dansni i S * Foliũ les ſunt miſeri ⁊ infelices:qꝛ ipſos honoꝛes in⸗ debite vſurpãt vel retinẽt. Malꝰem̃ honoꝛenõ eſt dignꝰ. iiij. Ethi. Item vt inqͥt ppᷣs in.j.Ethi. Btitudo eſt in illo qͥ eſt btũs:honoꝛ aũt ſᷣm eũ⸗ dẽ ibi nõ eſt in honoꝛato ſʒ in honorãte. In cuiꝰ arbitrio ẽ honoꝛẽ exhibere vel nõ:g in honoꝛib ſũmũ bonũ nõ ↄſiſtit.Et hecrõ eſt pbᷣi vbi ſupᷣ. ꝛeterea in eo nõ põt eſſe felictas:q̃ habito hõ ubiacet młtis laboꝛibo ⁊ ꝑiculis atq; inſidijs. Quia beatitudo eſt ſtatꝰqͥetiſſimꝰſine vllo labo re atq; timoꝛe ac ꝑiculo:vt declarat btũs Aug. xxij.de ciui.dei.Sʒ habitis honoꝛibo huiꝰſeculi ſtatim hõ ſubijct᷑ multis laboꝛib:timoꝛib ac periculis. Ergo ⁊c̃.De laboꝛiba inquit Mar⸗ tialis vbi ſupᷣ.c.ij. Queris onus magnũ dũ ma gnũ q̃ris honoꝛẽc.Et ideʒ.c.iij.ait. Sollicitudo ſrnis eſt pᷣparatꝰhonoꝛ.De ĩſidijs aũt ac ꝑicu is dicit Iſidoꝛꝰſcdᷣo ſoliloquioꝛũ.c.lij. Citius patʒ ĩſidijs głioſus:glłia em̃ iuidiã parit. Inui⸗ dia vᷣo ꝑicula generat.hec ille. Pꝛeterea illð nõ põt btificare hoiem qð nõ eſt ſtabile qꝛ felicitas eſt bonũ ſtabiliſſimũ.vt ait Areſt.x.Echi. Sed honoꝛes mũdi nõ ſunt ſtabiles:qꝛ hodie dant᷑ vni ⁊ cras ab eo aufferunt᷑ ⁊ dant᷑ alteri:iuxta il lud ꝓuerbiũ. undus faccus eſt calceus qͥ in duit:qui exuit.vñ verificat᷑ illud Pꝛouer.xiiij. Riſus doloꝛe miſcebit᷑:⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat.Sic em̃ ille qͥ de diuitijs ⁊ dignitatib⸗ ſõniat:quãto magis gaudet in ſõno cũ ſe hmõi habere putat:canto plus triſtat᷑ cũ euigilans ſe pᷣdictis carentẽ videt:de qͥbo ad modicũ in ſom nis leticiã habuit. Ita homo q in ꝓſperitatibo ⁊ dignitatibo fuit:cũ illas amittit valde cõtriſtat qꝛ eas ꝑ modicũ tꝑis:⁊ quaſi in ſomnis tenuit qꝛ om̃e mũdanũ gaudiũ quaſi ſomniũ tranſit. Item hõ ſꝑ ſtat in timoꝛe ũlos amittẽdi:ĩmo ð altitudine honoꝛis ſepe cadit i magnã ignomi⸗ niã vituꝑatiõis.iuxta illud Martialis vbi ſupᷣ c.ij. Alcioꝛ aſcenſus grauioꝛ plerunq; ruina.et Maximianꝰait.Et grauiꝰſũmo culmine celſa ruunt.⁊ Qaudianꝰlibꝛo pᷣmo in Ruffinũ dicit Tollunt᷑ in altũ:Ut lapſu grauioꝛe cadant.Et OPꝛatiꝰin eplis inqt. Quẽ res plus nimio dele ctauere ſecũde: Mutate quatiũt.Ergo ĩ eis nõ põt cẽ felicitas:maxime quia honoꝛes mũdani non ſunt veri bonoꝛes:qð patʒ in moꝛte:⁊ poſt moꝛtẽ.Nã in moꝛte deducũt ad ſuppeditatiõeʒ qꝛ ülli allos ſuppeditabãt:tandẽ ab alijs ſup⸗ pedita unt᷑:qñ ſq; trãaſeuntes hoĩes:et beſtie ac ſerpentes ſuꝑ eoꝝ foueam gradient᷑.Eccłi.x.Cũ moꝛiet᷑ homo hereditabit ſerpentes:et vermes: ac beſtias. Poſt moꝛtẽ vero deducũt ad laci in⸗ fernalis ꝓfunditatẽ Eſa.xiiij. Ad infernũ detra⸗ heris in ꝓfundũ laci. Itẽ honoꝛes inducũt hoĩ tria mala. Pꝛimo obliuionẽ bñficio ꝝ recepto⸗ rum ſicut patuit Gene.xlj.in pincerna pharao⸗ nis qui ſuccedentibs ſibi pꝛoſperis oblitus eſt Joſeph interpꝛetis ſui. Secundo inducunt ela CCLXIII tionẽ. Unð Gꝛeg.ait. Pierũq; ſi ad regiminis culmen quis eruperit in elationẽ pꝛotinꝰcõmu tatur. Sicut Saul q indignũ ſe conſiderãs re⸗ gno pꝛius ſugerat:ſed mox vt ipᷣiꝰregni guber nacula ſuſcepit intumuit. Tertio inducũt in cõpaſſionẽ.qꝛ magnates parũ vt plurimũ ſune pauꝑibus cõpatiètes. Unde Amos.vj.dicitur Optimates populoꝝ ingrediẽtes põpatice do mũ dñi nihil cõpatiebãtur ſuꝑ cõtritiõe domꝰ Joſeph. Expᷣdictis ergo poſſumꝰ etiã argue⸗ re ſic. Beatitudine nõ poteſt quis male vti.pᷣm Aug.xxij.de ciui.dei.ſed honoꝛibo ſepe homies male vtunt᷑ ergo ⁊c. Itẽ illud beatũ nõ facit qð peioꝛẽ hominẽ reddit.vt patet ex pᷣcedẽtibo.ſed honoꝛ peioꝛẽ reddit plerũq; hoĩem.dicẽte Areſ. in.ij.magnoꝛũ moꝛaliũ. Honoꝛſmagnꝰfactus peioꝛes facit.ergo ⁊c. O igit᷑ magnate qui ſtas in altitudine dignitatis ſclas ꝙ tanto maioꝛes in inferno patieris penas quãto maioꝛes in ſeculo habueris dig nitates ſi ꝓpter illas ſuꝑbie ris. Potẽtes em̃ potẽter toꝛmẽeta patient᷑: Sa⸗ piẽtie.vj. Trãſſumptiue ĩ.c.illð.viij.q.j.Scias etiã ꝙ tibi deficit vnus clauꝰ ſolus quo teneas rotã foꝛtune ne te in ꝓfundũ ꝓijciat. Sicut di⸗ xit Uallaſina quidã noie dño Bernaboui vice comiti:qui erat pnceps Mediolani. Ideo inqͥt GBualfredꝰ in poetria.c.xxx. Sub melioꝛe ſtatu ſemꝑ peioꝛa caueto Nulla fides rerũ:ſequit᷑ poſt mella venenũ: Et claudit nox atra diẽ:nebuleq; ſerenu Cũ ſoleãt homini feliciter oĩa verti Maioꝛi leuitate ſolẽt aduerſa reuerti. Om̃is ergo potentatus vita bꝛeuis.Ecci.x. Et ideo eſſe felicitas in eo nõ poteſt. Uod autẽ in om̃ib bonis tẽpoꝛalibo et q cõſolatiõiboſſeculi nõ poſſit eſſe felicitas quia nõ durãt in eternũ ⁊ nõ poſſunt ſa tiare appetitũ noſtruʒ.que duo requirũtur ad beatitudinẽ:diffuſe pbaui ſupꝛa in ᷣmone ſcðe ferie poſt paſcha parte.iij.amẽ ꝙ diuitie non faciãt hominẽ felicẽ etiam ꝓbo ſic arguẽdo. In eo nõ poteſt eſſe felidtas quod eſt impedimẽtũ ſapiẽtie ⁊ virtutis ꝑ quã acquirit᷑ ipſa felictas. quia illud impediẽs virtutẽ ⁊ illi cõtrariãs eſſet malũ.ij.Ethi.Beatitudo aũt eſt ſimũ bonum vt inqͥt Boeciꝰ.iij.de cõſoł.ſed diuitie plerũq; impediũt virtutẽ:dicẽte Hiero.cõtra Jouinia⸗ nũ.Tegũtur plurimi philoſophoꝝ diuitias nõ tiñ̃ cõtẽpſiſſe ſed etiã abieciſſe quaſi impedimẽ⸗ tum ſapiẽtie? vᷣtutis.Fecit hoc Sochꝛates quẽ oĩm philoſophoꝛũ ſecte tanq; ſapiẽtie ⁊ vtutis vnicũ fontẽ venerant᷑. Ergo in ipᷣis diuitijseſſe felicitas nõ poteſt. Itẽ inqͥt Areſt.j.Echi.ꝙ feli citas eſt vltimꝰ finis humane nature:⁊ ꝙ diui tie nõ ſunt vltimũ bonũ quod querit᷑. Et ibidẽ ait:ꝙ acqſitio ⁊ amiſſio diuitiaꝝ ſubiacet foꝛ⸗ tune: ⁊ iðᷣo in eis nõ eſt beatitudo.⁊ maxime qꝛ in moꝛte deducunt boiem ad ſũmã pauꝑtatẽ et n 4 Bermo denudationẽ vt habet᷑ Job. xxvij. poſt moꝛtem vo ad extremã inopiã.ſicut patuit ð illo diuite de quo habet᷑ Luce.xvj.ꝙ ad tantã penuria de/ uenit ꝙ vnã ſola aque guttõ habe nõ potuit. De quibo etiã dicit Seneca ad Lucillũ libꝛo.ij. epłarũ:cpła.ij. Diuitie inflant animos:ſuꝑbiã pariũt:⁊ inuidiã cõtrahũt.Etideo non poſſunt Apꝛie appellari bona.quia vt habet᷑ in.l.bonoꝝ. f..de verbo.ſigni. Bona ex eo dicũtur ꝙ beant: id eſt beatos faciũt.Diuitie aũt crudiãt.vñ Se/ neca ad Lucillũ ait. Maioꝛi toꝛmẽto pecunia poſſidet᷑ q; querit᷑.? Areſt.j.Ethi.inqᷣt. Multis cõtingunt detrimẽta ex diuitijs:⁊ quidã ꝑierũt ꝓpter illas. Licet ergo diuitie inq;tũ ſunt create a deo appellent᷑ bone:tamẽ ꝓpter eas nõ poteſt dici homo felir. vnð Aug.in.j.ſᷣmone de inno⸗ centibo dicit. Eſto bonꝰ qui habes bona. bone ſunt diuitie:bonũ eſt aurũ:bonũ eſt argẽtũ:bo ne familie:bone poſſeſſiones: omnia iſta bona ſunt:ſed vnde facias bonũ nõ que te faciant bo nũ. Hec ille. Seneca aũt cõtra diuitias loq̃ns ad Lucillũ ait in quadã epła.Diues quẽ tu feli cem cũctis admiraãtibo credis ſepe dolet:ſepe ſu ſpirat:mlłci illũ comitant᷑:vlł muſce ſ. equunt᷑.ca dauera lupi:frumẽtũ foꝛmice:pꝛedã ſequit᷑ tur pa iſta nõ hoĩem.diues eſt: q̃tidie potentũ violẽ tiã timet:ſuſpectã ſemꝑ habet familiariũ fidem ſemꝑ ĩminẽtes pauet inſidias exteroꝛũ.hecille. Sed de malis ꝓcedẽtib ex diuitijs diffuſe tra⸗ ctaui ſupᷣ in ᷣmone pᷣcedẽti.Et ideo in eis nõ ſo lum nõ eſt felicitas ſed ſunt obſtacula ad cõſe⸗ quẽdã ipᷣam beatitudinẽ.dicẽte dño Mat. xix. Amen dico vobis qꝛ diues difficile intrabit in regnũ celoꝝ. Et ſic ptʒ repꝛo batio opiniõis illiꝰ qui dixit vinũ pᷣcellere oibus exponẽdo moꝛa⸗ liter eiꝰ dictũ. L2 VUVi vᷣo dixit regẽ oibus foꝛtioꝛẽ repᷣſen⸗ q tat eos qui crediderũt beatitudinẽ eẽ in dominijs ⁊ pꝛelatõnibo dicẽtes ꝙꝙ meliꝰ eſt regere ſtultos qᷓ; regi a ſtultis:⁊ eſſe caput la certe q; cauda leonis:⁊ ꝙ eſt qͥdã felicitas poſ⸗/ ſe viuere in ſpũ libertatis. Uñ benedixit Moy ſes populũ iſrael Deut.xxviij.dicẽs. Conſtituet te dñs in caput ⁊ nõ ĩ caudã:⁊ eris ſemꝑ ſupꝛa 2 nõ ſubter. Qðõð exponit glo.i.pꝛelatꝰ:nõ ſubdi tus. Sed iſti etiã errauerũt:quia beatitudo eſt perfectũ bonum. vt oſtẽdit Boeci. iij. de cõſol. Cum igit᷑ poteſtas ſit maxime impfecta quia ad alið oꝛdinata eſt.ſ.ad pacẽ reipublice:⁊ mul tis periculis ⁊ calamitatibo eſt ſubiecta:ergo in ea nõ poteſt eſſe felicitas. Ideo Boecꝰ.ij. de cõ ſola ait. Ptãs hũana ſollicitudinũ moꝛſus ex pellere foꝛmidinũq; aculeos vitare neqt. Et ĩfra Poteſtateʒ cenſes cui ſatellites latꝰ ambiũt: qͥ quos terret ipᷣe pł“ metuit.hec ille. Qui em̃ ptã⸗ tem ſibi aſſumit odiet᷑.vt ſcriptũ eſt Ecci.xx. Et in cõi ꝓuerbio dicit. Pꝛopter moꝛſuʒs delicatũ mille patit᷑ detrimẽta. Licz ergo dicat᷑. .ad Thi — bus oiĩbus cõdudi poteſt ꝙ pꝛelatio eſt ãbitio/ xxXI mo. v. Qui bene pſüt duplia honoꝛe digni ſüt. tamẽ ſepiꝰ accidit ⁊ veriłicat᷑ illð Eccs.viij.Do minat᷑ homo hoĩ in malũ ſuum.ſ.pene tꝑalis. quia q;to gradꝰ alcioꝛ tanto caſus grauioꝛ eſt. Unð in figura huiꝰ ſuſpenſi ſunt pᷣncipes po⸗ puli iſrael in patibulis cõtra ſolẽ:iubẽte domi⸗ no Numeri. xxv. vbi dicit Gꝛego. Hoc ſi hboĩes attenderẽt pꝛelatiões nõ ambirẽt.Dñatur etiaʒ homo hoĩ in malũ ſuũ culpe moꝛtalis.qꝛ non ſolũ habet culpã pꝛopꝛiã:ſʒ etiã ꝑticipat de cul pa ſubditoꝛũ ex ſua negligentia cõmiſſa. Ideo dicit Ecci.vij.Nõ alliges tibi pctã duplicia:ne qʒ em̃ eris in vno imunis.Dñnatur etia in malũ ſuũ pene eternalis:iuxta illð Sapᷣ.vſ. Judiciuzʒ durlſſimũ his qui pᷣſunt fiet. Srauiꝰem eſt pec catũ pꝛelati qᷓ; ſubditi.xl.di.ehomo xpᷣianꝰ. vñ Hiere.v.dicik. Magis hi ſimul cõfregerũt iu⸗ gum ⁊ ruperũt vincula. Seeee qͥʒ de pluribꝰ u reddituri funt rationẽ q́; ſubditi.iuxta illð ¶u⸗ ce. xij. Eui plus cõmittit᷑ ab eo plus exigit᷑. Itẽi exercẽdo officio ſuo ſeipos ↄdenãt dũ alios iu⸗ dicãt de his q̃ ipi cõmittũt.dicẽte Pau.ad Ro/ ma.ij. In quo alium iudicas teipᷣm condẽnas. Item ab oibus ſubditis iudicat᷑. vñ dicere põt illö Treñ.iij. Poſuit me dñs tanq; ſignum ad ſagittã. Maius etiã ſcandalũ ⁊ damnũ ſequit ex peccato ⁊ malo exẽplo pꝛelati qᷓ; ſubditi. Uñ Seneca ad Lucillũ inqͥt. Grauiſſimꝰ eſt moꝛ⸗ bus qui a capite diffundit᷑.⁊ Gꝛeg.in paſtoꝛali Cum paſtoꝛ ꝑ abrupta graditur neceſſe eſt vtĩ pꝛecipitiũ grex labat. Ideo dicit᷑ ꝙ mal⸗ pꝛela⸗ tus multos ſuo malo exẽplo trabit ad inferos rxl. di. .ſi papa. Quapꝛopter nibil apud deũ mi ſerabiliꝰ:triſtiꝰ:ac daãnabilius eſt q; malꝰ pᷣla⸗ tus: vt ſcriptũ eſt in.c.ante oĩa.cadẽ di.Ex qui⸗ ſo ſicut gladius quo ſeipᷣm occidit⁊ pꝛoximũ:⁊ ſicut laqueꝰ quo ſe per gulã ſuſpẽdit: 7 ſicut ve⸗ nenũ dulci melle circũdatũ quo ſeipᷣm ꝑnecat: 2 ſicut oleũ ſuaue in quo dũ ſenſualr natare in/ cipit ſuffocat᷑ ⁊ perit.Et ſic patet ꝙ in platiõibꝰ nõ eſt felicitas:ſicut credidit ille qui regẽ dirxit e foꝛtioꝛẽ. “ ðWU Uii vo mulieres dixit eſſe foꝛtioꝛes rep⸗ q ſentatillos qui poſuerunt beatitudinẽ in voluptatib:que etiã eſſe nõ poteſt: qꝛ ad beatitudinẽ ſequit᷑ delectatio pfectiſſima:et ex ꝑfectiſſimo bono ſibi adeq̃to.qꝛ beatitudo ẽ ſtatus oĩm bonoꝛũ aggregatiõe pfectus.vt in⸗ quit Boeciꝰ.iij. de ↄſoł. Delectatiões vᷣo volu⸗ ptatũ ſunt im pfectiſſime. Cuiꝰſignũ ẽ:qꝛ bonũ voluptatis nõ appꝛehẽdit niſi ſenſus: quoꝛuʒ delectatio in cõꝑpatiõe delectatiõis aie qꝗ eſt vni⸗ uerſalis boni appᷣbenſiug eſt mima. Unð Sa piẽtie. vij. dici. Om̃e aurũ in cõparatõe illiꝰ are na eſt exigua. Hinc Boeci' in. lij. de cõſo l. inct Triſtes eſſe voluptatũ exitꝰ ſiqͥs reminiſc libi dinũ ſuarũ volet intelliger. que ſi beatũ efficere ſernbuen eleſpet⸗ yindalch⸗ ltan i 90 c, nenifin Gofutiini don oeſclans⸗ hnintiln vnliſß luliil cGnnkeninge Gtte intlen niſleran toigiſte Mhibeimdinel Woru o Uerirral ctant Bug noporn Nadefdctned Netuniis hiarlün CleeNtp'in 1Duununene ios n⸗ litenpatcdi Wune Tlli mrcögruar ſes Arctortle⸗ ſclocauthe ontoptnoone Mioelefortio ſpererdedich idicdt R⸗ Dtbapbilicec⸗ efitans qe iſoplnionẽ nabfiaan lniqinqt. leſei air que Tiim gi aſeiboniſtlle Lauivoi ¹ (Cdooſen ckoing Cuiencn poſreronzdt eintnt hout denwog ſnincfn ntpgerlhide⸗ nicſureqcin WE harünfene tndorchlke Nalt Segein lar Npngr „ ndigi isgid nagna, ces Clh 6 . Ddime ls,an chor deal niſa Fen cdlcane u Wunpeli Nien mmusenänt morpiae inra rſuat tnndin idtini ü: dmi ninD raniſſin in uretdſtin t mabit 0 en dlaput ian sctï atnde ini mmr annald cnihalſke o ciinar ainbennl nbegſeavs⸗ nies i Pigiinhn ſuig un tstu 6 rielle⸗ naſte mes oꝑiẽt eos. poſſent:nihil etiã eẽt qͥn pecudes btẽ eẽ dicerẽt᷑ Hec ille. Pꝛetea coꝛꝑales voluptates in moꝛte coꝛpꝰ in delicijs enutritũ deducũt ad vᷣmiũ co⸗ meſtionẽ. Job.xxj. In puluere doꝛmient ⁊ ver⸗/ Poſt moꝛtẽ vo deducũt aiam ad eternã afflictionẽ. Apoc.xviij. Quãtũ in deli cijs fuit tãtũ date el toꝛmẽtũ ⁊ luctũ.Et oñteri ipis eſſe felicitas nõ põt. Arel.q̊ʒ.vij.ethi.de mi⸗ ſeria ⁊ dõno voluptatũ loqns ðᷣt.Cõcupiſcẽtie carnales manitfeſte itellectũ obnubilãt ⁊ ratiõʒ ipediũc.? Sene.in.j.declamationũ ait. Nibilẽ t moꝛtiferũ ingenijs qᷓ; luxuria. Siqᷣdẽ ratõʒ pturbat: intellectũ hebetat: mẽoꝛiã eneruat:ob liuionẽ ĩmittit:erroꝛẽ infundit: ignoꝛãtiã indu cit. ⁊ hoĩeʒ q̃ſi beſtiã facit. Hãc qͥʒ opinionẽ po nentẽ btitudinẽ ĩ voluptatibo repꝛobaui ſupᷣ in ppma kte huiꝰ oꝑis ſᷣmone.xiiij parte.ij. Uerũt ⁊ alie de beatitudie opiniões.vñ f recitat Aug.xix.de ciui.dei.ꝙ Marcus varro notauit ducẽtas octogita opinio nes de felicitate:qᷓs phᷣi diuerſimode habuerũt. De quibo aliq̃s Lactã.in.iij.diui.inſti.refert di cẽs. Epicurꝰ ſũmũ bonũ in voluptate animi eẽ cenſet. Ariſtipꝰ in voluptate coꝛꝑis. Caliphon ⁊ Dinomacꝰcirenaici honeſtatẽ cũ voluptate iũ xerũt. Diodoꝛꝰ in puatiõe doloꝛis ſũmũ bonũ poſuit.peripatetici aũt ĩ bonis animi ⁊ coꝛꝑis 7 foꝛtune.Trilli ſũmũ bonũ ẽ ſcia.Zenonis cũ natura cõgruẽter viuere.quoꝛũdã ſtoicoꝛũ vᷣtu tẽ ſeqͥ. Areſtoteles ĩ honeſtate acvtute ſũmũ bo nũ collocauit.hec ille. Quibo opiniõibeꝓ nũc di miſſis ad opinionẽ illiꝰ reuertamur q dixitveri tatẽ oib eſſe foꝛtioꝛẽ:qͥ repñtat eos qͥi cognitõe ſũmi ⁊ veri dei dicũt cõſiſtere felicitatẽ.⁊ iſti ſoli verũ dicũt.Cũ qͥbꝰ cõcoꝛdat Auicẽna libᷣ.ix.ſue Methaphilice.c.ix.dicẽs ꝙ feliatas ẽ cognitio pme vitatis qᷓ eſt deꝰ ⁊ cõiunctio cũ ipᷣa vᷣitate. Iſtã g̊ opinionẽ tenẽtes ſoli debẽt a rege celi pᷣ⸗ miari ⁊ bñficiari.qꝛ ſequũt᷑ doctrinã ſaluatorꝭ Job. xvij.qͥ inqᷣt. Hec eſt vita e᷑navt cognoſcat te verũ deũ⁊ quẽ miſiſti ieſum xpᷣm. Eapꝛopter Tho.ĩ ſũma gẽtiles ðᷣt.O ꝑtet vltimũ finẽvni uerſi eẽ bonũ ĩtellectꝰ.hoc aũt eſt vitas. + X quib oĩbus ait ille tbeologꝰ.Ego cõ⸗ ę udo o ſereniſſime imꝑatoꝛ:ꝙ vᷣitas ſo la eſt oim foꝛtiſſima⁊ potentiſſima:ſine qua imꝑatoꝛ eſt tirãnꝰ.Et cũ felix apꝑeatvᷣitas poſtremo oñdit eũ miſeꝝ.Et nõ erubeſcit ipera toꝛ ĩuẽta vᷣitate ſuas leges emẽdare:vt ipᷣeↄfitet᷑ in aut᷑.de nup.S.j.v.nõ em̃.col.iiij.vbi glo.ðt ꝙ; ſapiẽtis eſt mutare ꝓpoſitũ. Papa ſine vᷣitate eſt ãtixpᷣs:⁊ illã defendere dʒvſq; ad aiam ⁊ ſãgui nẽ.c.ſunt qͥdã.xxv.q.j.Exercitꝰ ſi ꝓ vitate nõ pu gnat cõfundet᷑:⁊ ſi aliqñ ) vitatẽ obtinuerit vi⸗ ctoꝛiã nõ pſeuerabit diutiꝰ in ea.qꝛ nullũ violẽ⸗ tũ durabile.Et cũcta imꝑia nemo cõtinuit diu: vt ait Sene.in li.trage. Itẽ exercitꝰad b eſt oꝛdi natꝰ vt ptegat vᷣtate:vt notat quedã glo.in cle meñ.paſtoꝛalis de ſen.⁊ re.tDiu. Atura inſuꝑ cedit vitati:vt patet in reli⸗ n gioſis qͥ amoꝛe vicatis vincũt ſeipos ab negãtes ſuas naturales paſſiões:iuxta ſaluatoꝛis ↄſilis Matthᷣ.xvj.Et h̊ͥ agũt amoꝛe Jeſu xpᷣi qͥ ẽ vitas vt ipſeteſtat᷑ Joh· xiiij. Scia vo ad ſolã veritatẽ eſt oꝛdinata:vt oñdit Lactã tius in pᷣncipio diui.inſti.Et iõ inquit imꝑatoꝛ in autẽ.vt defũcti ſeu funera.in pᷣncipio colla.v. ꝙ qͥ cauſas examinõt:debẽt vitatẽ examinare ſi nõ volũt ad culpã venire. ᷣðDUUUã a Mbitionẽ q̊ʒ vᷣitas in oib ſuꝑat ðᷣmõ ſtrãs eã deteſtã d:tũ qꝛ qᷓnto qͥs magis pꝑ eã aſcendit tãto plus impugnat᷑:et dãnabiliꝰ cadit.iuxta illð Senece in li.tragediaꝝ.Feriunt celſos fulmina colles.Tũ etiã qꝛ tales am bitio ſi nũq; hñt pacẽ vł quietẽ:dicẽte ꝓſpero ĩ li.epi⸗ grãmatũ.lec parx ſolliciq: nec modꝰ ẽ cupidis. 2 Seneca in li.tragediaxꝝ.ait.Nũqᷓ; placids ſce ptra qᷣetẽ. Certumue ſui tenuere diez. Itẽ qꝛ oĩia que Ambitioſus acquirit cito relinquet. Uñ de ipo dici põt illud Eſa.iiij. Oĩs głia eiꝰq̃ſi flos fe ni. Exſiccatũ eſt fenũ ⁊ cecidit flos etꝰ.Et ꝓpheta ait. ps. cvj. de ambitioſis. Aſcendunt vſq; ad ce los ⁊ deſcẽdũt vſq; ad a byſſos:aia coꝝ ĩ malis tabeſcebat. Lurbati ſũt et moti ſũt ſic ebꝛius:⁊ oĩs ſapia coꝝ deuoꝛata ẽ. Et pſal.xxxvj.iterũ in quit. UVidi impium ſuꝑexaltatũ ⁊ eleuatũ ſuper cedros libani.Zranſiui:⁊ ecce nõ erat. Queſiui eum:⁊ nõ eſt inuentus locus eiꝰ.Amicitia vero cum ſit potens ei tñ pᷣfert᷑ vitas:dicẽte Areſto.j. Ethi.Amic Sochrates:amicus Plato:ſʒ ma gis amica veritas. Cuius ratio eſt:qꝛ amicitia magis chara minus chare pꝛeferenda eſt. Sed amicitia veritatis eſt magis chara:quia vt dicit Aug.in li.de vera religione. Homo ama? ꝓpter veritatẽ vite ⁊ doctrine.Cũ ergo ꝓpter vnũqð q; tale:⁊ illð magis.j. Poſte.⁊ in.xix.di.c.j.⁊ in cłe mẽtina.ſi dominũ.de reli.⁊ ve.ſan. Jõ amicitia veritatis eſt pᷣferenda. Ea ꝓpter phᷣus in.j.Ethi. ait. Sanctũ eſt phonoꝛareveritatẽ. Ueritas em̃ ita eſt ſancta ⁊ firma in bono: in nullo caſu li⸗ cet eam deſtruere mendacio voluntario:cum tñ in aliquo caſu licitũ ſit homicidiũ volũtarũ:qꝛ hõ dimiſſa inocẽtia põt eſſe ↄueniẽs materia iu ſte deſtructiõis. Nõ ſicaũt eſt de mẽdacio. O Uo ad fatum fero ⁊ cõſtellatiões reſpõ⸗ ꝗ detur: ꝙ vere ſapiẽs dominabit᷑ aſtris. V It in cõmuni pꝛouerbio ðᷣꝛ:et fuit ſnia Ptholomei in centiloqꝗo.Foꝛtuna vero eſt cau ſa ꝑ accidẽs ſecũdo phiſicoꝛũ. Unde Lactanti in.iij.diui.inſti.dicit. Yoꝛtu na eſt accidentium rerum ſubitus atq; inopinatꝰ euentus.De qua Claudianꝰin pꝛincipio libꝛi in ruffinum mmqᷣt. Sepe mihi dubiã traxit ſententiam mentem. Curaret ſuperi terras:an nullus ineſſe Rectoꝛ:⁊ incerto fluerent moꝛtalia caſu. Sed cum diſpoſiti queſiſſem Ktdaa- mndlle „ Germo Pas criptoſq; maris fines amniq; meatꝰ t noctis luciſq; vices tũc oĩa rebar CLonſilio firmata dei:quilege moueri Sidera:qͥ nges diuerſotepoꝛe naſci: Qui varia phebẽ alieno iuſſeritlgni Cõpleri:ſolẽq; ſuo ꝑrexerit vndis Littoꝛa:tellurẽ medio librauerit axe. Hec ille. Luũ ergo felicitas ſit cauſa ꝑ ſe⁊ꝑ ſeiſſima ſi dici liceat:patet in foꝛtuna nõ eſſe felicitatẽ. Juliꝰau tem celſus ↄtra foꝛtunã inqͥt. Foꝛtuna plerũq; eos quos pluribo beneficijs oꝛnat ad durioꝛẽ caſum reſeruat.Et Aug.iiij.de ciui.dei.ca.xviij. ait.YFoꝛtuna põt eſſe bona⁊ mala:felicitas autẽ ſi mala fuerit felicitas nõ erit. Pꝛeterea non cu rãdũ eſſe de foꝛtuna cũ ſepe ſit nociua: vt oñdit Seneca in puerb.dicẽs.Foꝛtuna quẽ nimis fo uet ſtultũ facit.Dicit q̊ʒ Ph̊ᷣus in lib. de bona foꝛtuna. VUbi plurimꝰ intellectus ⁊ ratio ibi mi nima foꝛtuna:vbi aũt plurima foꝛtuna ibi mi nimus intellectcꝰ . Onſuetudo etiã poſtponẽda eſt veritati C .ſi cõſuetudinẽ.⁊.c.qui contẽpta.⁊.c.fru ſtra. viij.di. VUnde in.c.cõſuetudo.ea.di. dicit. Cõſuetudo ſine veritate vetuſtas erroꝛis eſt.pꝛopter qð relicco erroꝛe ſequamurveritatẽ. Hecibi.Talis cõſuetudo nõ minꝰ qᷓ; pernicio ſa coꝛruptelavitãda eſt.c.mala.viij.diſt. Pecu⸗ nia vᷣo miſera eſt.⁊ illud Salomõis dictũ. Pe cunie obediũt oĩa.pꝛolatũ fuit in ꝑſona ſtulto⸗ rum. ſapiẽtes em̃ nõ obediunt pecunie ſed ſolũ ſtulti.vnde Seneca in lib.de beata vita ait.Di⸗ uitie apud ſapientẽ in ſeruitute ſunt: apud ſtul tum in imꝑpio. 2O Eligioſi q̊ʒ niſi ambulẽt in veritate peſſi r mi ſunt oim.xlvij.diſt.c.qᷓ;tũlibet. JIdeo Johaã nes euãgeliſta inqᷣt in.iij.ſua epła GBauiſus ſum valde veniẽtibo fratribo ⁊ teſtio⸗ niũ perhibẽtibo veritati tue:ſicut tu ĩ vᷣitate am bulas.maioꝛẽ em̃ hoꝛũ non habeo gratiã qᷓ;vt audiã fratres meos in vitate am bulãtes. Pꝛo pterea dicit᷑ ꝙ veritas magis debet inq ri a cle⸗ ricis q; vboꝛũ eloqntia.xxxviij.di.c.ſedulo. R NDona aũt fama nõ habet durabilitatem b niſi in vᷣitate qͥs benefaciat. iuxta illud Ouidij in.ij.de faſtis. Et memoꝛẽ famã qui bene geſſit habet. Et iðo Johãnes ſolobꝛiẽ ſis anglicꝰ in polichꝛatone lib.vj.ait. Jſochꝛa⸗ tes querẽti modo quis famã optimã compa raret.ſi geſſerit inqᷣt optima ⁊ locutꝰ fuerit pau ca.Licet ergo qñq; aliqui magnã famã vcutis falſis vulgi opiniõibo habuerint:vt teſta? Boe cius in.iij.de cõſoł.tamẽ in fine ꝑ veritatẽ falſi⸗ tas etecta eſt ⁊ illa głia nõ ꝑdurauit.Dicit᷑ em̃ in ꝓuerbio.Gloꝛia vana floꝛet ſed nõ ꝓfert gra na.Et hoc eſt qð inqͥt Job.xx.ſui lib.c.Gaudiũ hypocrite ad inſtar puncti.Et ideo boniviri nõ curaãt de vana fama:nec deſperãt de vulgariuʒ falſis diffamatõibo.iuxta illud Ouið.in.iiij. li⸗ bꝛo de faſtis. Cõſcia mens recti fame mẽdacdia ridet. Sciũt em verã eſſe ſententiã Franciſci pe⸗ trarche in lib.de remedijs vtriuſq; foꝛtune dicẽ tis. Nulla pꝛonioꝛ ad erroꝛẽ atq; pꝛecipitiũ via eſt qᷓ; ire pervulgiveſtigia.Nã quicqͥd pene vul gus laudat vituꝑio dignũ eſt: ⁊ quicqͥd appꝛo bat malũ eſt:⁊ quicqͥd impꝛobat Pendm c. 2 quicqd loquit᷑ falſum eſt. Et ideo Aug.in epła ad Dioſcoꝛũ ait. Felicitas hoĩs pendere nõ de⸗ bet ex boim linguis.ullus em ſapiẽtiũ philo ſophoꝛũ finẽ actionũ ſuarum cõſtituit in fama vulgi vel in lingua hoĩm.hec ille. Dicit em̃ bea⸗ tus Tho. in ſũma cõtra gẽtiles libꝛo.iij.c xviij ⁊.]·ij.q.ij.arti.ij.ꝙ melius eſt eſſe dignũ hono⸗ re q; honoꝛari:quia eſſe honoꝛe dignũ pᷣſuppo nit vᷣtutẽ ineſſe:bonorari aũt nõ ſemper. Sepe em̃ verificat᷑ illud Pſal.dicẽtis. Laudat᷑ pecca⸗ toꝛ in deſiderijs aie ſue:⁊ iniquꝰbenedici.So lum ergo debemꝰ appetere laudẽ ⁊ honoꝛatio⸗ nem celeſtẽ.De qua ait Augꝰ.xxij.de ciuita.dei. c.penulti. Ibi eritvirtꝰ honoꝛ qui nulli negabit digno:⁊ nulli deferet᷑ indigno. S Anitatẽ vᷣo coꝛꝑis eſſe multotiẽs malã ſ xinfirmitatẽ bonã vᷣitas oſtedit.qꝛ młti ſani ex coꝛpoꝛis ꝓſperitate in multis vi⸗ tijs dilabũtur qui infirmi ad deũ reuertuntur Et in infirmitate foꝛtioꝛes fiunt.iuxta illð apłi ij.ad Choꝛ.xij. Uirtꝰ in infirmitate perfici᷑. Et in eodẽ.c.idẽ inqͥt.Cũ infirmoꝛ tũc foꝛtioꝛ ſum. trãſſumptiue in.c.niſi cũ pꝛidẽ.S.alia vo cauſa. de renũ.vbi dicit᷑. Nõnunqᷓ; infirmitas coꝛꝑis foꝛtitudinẽ coꝛdis augmẽtat. Ideo Hieroñ.in epła ad Palmachiũ ⁊ Occeanũ loquẽs de die iudicij ait.O quãtis in die illa expediuiſſet:ſi et ſenſu coꝛꝑis ⁊ viſcerũ vigoꝛe caruiſſent. ¶ AUllier etiã a veritate detegitur:⁊ que pul m cheꝛa videbat᷑ a veritate putredinẽ quan dã eſſe demõſtrat᷑. Nõ em̃ poteſt tãtũ tra here rugas vultꝰ ſui quin aliq̃liter appareant. Nã dietim magis creſcũt⁊ ipᷣa turpioꝛ efficitur ⁊ dicere poteſt illð poeticũ.Nõ reſpõdẽt vltima òmis.Unõð in ꝓuerbio dicit᷑ Nõ eſt ita pulcra res ⁊c̃.Et ideo poſteaqᷓ; eiꝰ turpido apꝑuit de/ ſpicit᷑iuxta illð Junenał lib.ij. . Tres ruge ſubeãt ⁊ ſe cutis arida laxet Fiant obſcuri dẽtes:oculiq; minoꝛes: Collige ſarcinulas dicit libertꝰ ⁊ exi Jam grauis es nobis:⁊ ſepe emũgeris eri Ocius ⁊ ꝓpera:ſicco venit altera naſo.Hecille. Dicit em̃ ille qui tenuit concubinã in iuuentute ipᷣius cũ videt eã ſeneſcẽtẽ. Uade meretrix quia iam fetes:⁊ naſus tuꝰ videt᷑ inſtrumẽtũ quolã bicat᷑ aqua cõis.vt em̃ experiẽtia demõſtrabit: illa dña frõtoſa q̃ vultũ fu qͥtidie oꝛnat ⁊ na/ turalit᷑ ẽ ſpecioſa cito ex ſenectute effecca vetula amittet oẽʒ ðᷣcoꝛẽ:⁊ q;dto magꝭ faciẽ fucabit tãto turpioꝛ appebit. Uera ẽ nãq; ſnia Ouið.i.y. Methamoꝛ.di.Cũcta fluũt:oiſq; vogans foꝛ⸗ Unrint iq mmma munnſen nagprente ſrciſor N vertn mititnefi Pbapün Mdnamunan natunti niiwsnc otngalnen Nuckſun Unrdise urnicuſn Purricemi., giſchboſtie Theni W Canend oesc genweo ed d Nonrctengongn Neliaahet Dtfätacenie Aheberdcüba Gurosd Ro. Ohonlginſe lumnid⸗ unicſopn gurten?nor luoneſſaratal Mmiſrdegnuclp luofidcizpaons Püaporragnnt cagaorad dibns. Paorsſchn Ka (öotl pp: tioꝛc. cptoyodicere ſchisckrri⸗ luc Niorjino Pgiopinns:rce ringſünos tkünelig aſlbgeche cocffitrrin Maextnad⸗ lackeafaree 1Mire Qugr Abeogr 1Erzogin dgöcter Zu Minsſulef Cocoꝛdanstel Zug rbiz 2 Wyonaniz endennid dſptni i ütutiten udacfe Sirien, rdcüin niſnn . igrydantieg ucirdun gre ſemumnitl nnsokiitene Gdäunm miKs mtifimn ialafocuan nimmims ns teo Hiowi mü locvisde apediulſeie taruiſan 1 Nrgtur: Nt rdi citiiin öamackan it ſͤckiaſe pico geit hi⸗ mularr ninone: VDEH mnügensen nnalo Nbinäinidumn udenemd enſnmin 4 uͤfonn⸗ mãdata tua veri O matur imago. Et iterũ ibidem. ecſpecies ſua cuiq; manet rerũq; viatrix. Ex alijs alias repa⸗ rat natura figuras Nil equidẽ durare diu ſub imagine eadẽ Crediderim ⁊c. Ex quibo oibo cla riſſime cõſtat ꝙ veritas oibus pᷣualet.Nec miꝝ qꝛ deꝰ eſt veritas.c.qͥ contẽpta.viij. di. ⁊ oĩa ſua oꝑpa ĩ vitate facit. Jõ ũli inq tOauid pſal.cxviij. Pꝛincipiũ verboꝛũ tuoꝛũ vᷣitas.⁊ iterũ.Omia cas: 2 oẽs vie tue vᷣitas. ⁊ pſal. xxv.etiam ait. Ueritas tua vſq; ad nubes. DHec etiã illa vtus in medio cuiꝰ reqeſcit deꝰ.cui di⸗ xit p ha pſal.xxxv. Ueritas tua in circũitu tuo. Heceſt uůla margarita pᷣcioſa quã in nobis re⸗ quirit dñs.vt dicit᷑ Pſal.xxx.Hec eſt illa q per durat in ſecula ſeculoꝛũ.pſal.cxvj.Ueritas dñni maneti eternũ. Hec eſt vᷣtus illa excellẽtiſſima quã nobis oſtẽdere venit filiꝰ dei. cui dictũ fuit Matth.xxij. Uiã dei in veritate doces. Jðo ex⸗ clamemꝰ oẽs cũ ꝓpba pſal.cxviij.Ne auferas de oꝛe meo verbũ vᷣitatis vſq; q̃q;.O igi veritas beatiſſima:o regina potẽetiſſima:o dnatrix emi⸗ nẽtiſſima:beatꝰ qui ꝓ te vſq; ad moꝛtẽ decerta⸗ bit. felix que te ſemꝑ hab ere ꝓcurabit.Qui eniʒ te habet deũ habet. Si aut deꝰ ꝓ nobis qͥs con tra nos.ad Ro.viij.Et ideo tu es illa q ſola ab oĩbus diligẽtiſſime es ꝑquirẽda ⁊ꝑſcrutãda.c. qꝛ ſunt.xxviij.di.⁊.c.ſi quid vo.di.lxxxvj.Et ſic patet cõduſio pᷣme ꝑtis quã ſic deduxi.qꝛvt in⸗ quit Ualeriꝰ maximꝰ li.iiij.c.de pauꝑtate.Me lius repᷣſentat᷑ aliqͥd ꝑſonis qᷓ; verbis.⁊ impera toꝛ iſti.de gradibo.S.fi.dicit. Ueritas magꝭ ocu lata fide q; ꝑ aures animis hoiʒ infigit᷑. ?⁊ Oꝛa tiꝰ in poetria canit.Segniꝰ irritant animos de miſſa ꝑ aures Quõ que ſunt oculis ſubiecta fi delibus. Pars ſcða ꝙ vᷣitas ẽ oĩʒ oppugnatiſſia. x Ecũda cõcluſio etiã deducta fuit ab ſipo ctheologo. Nã cũ oẽs eiꝰſententiã appꝛobaſſent rogauerũt vt ipᷣe ſapiẽ tioꝛ ceteris deminaret alias q̃ſtioes cepit ergo dicere.Cũ veritas ſit potẽtiſſima con ſequẽs eſt vt ipᷣa ſit oim oppugnatiſſima.iuxta illud Oꝛatij in odis li.ij.c.x. Sepiꝰvẽtis agitat ingẽs pinns:⁊celſe grauioꝛi caſu ðcidũt turres feriũtq; ſũmos fulgura mõtes. Sed ꝓ maioꝛi dicẽdoꝛũ intelligẽtia ſciẽdũ eſt ̃m ꝙ ðt Tho.ſu per.j.lb.periher.ꝙ; vᷣitas habitat in revt in ſub iecto efficiẽte:⁊ in pᷣmone vt in maniteſtãte:et in mẽte vt in cognoſcente. Ueritas em̃ vel falſitas rei eſt cauſa vᷣitatis vel falſitatis q̃ eſt in vocevł ĩ mẽte.Quia vt habet᷑ in pᷣdicamætis.c.de ſuba. Ab eo ꝓꝙ res eſt vel nõ eſt ðꝛ oꝛatio vera vel fal⸗ ſa. Et Aug.õt in lib.devera religiõe. UVeritas eſt id qð eſt.?⁊ Auicẽna inqᷣt. Ueritas cuiuſq; rei ẽ ꝓpꝛietas ſui eſſe qð ſtabiliſſimũ ẽ ei. Oꝛatio vo cõcoꝛdans rei eſt vera:⁊ diſcoꝛdans falſa.vt ait Aug.vbi S.Et põt oꝛatio enũciatiua qᷓ̃druplici ter variari.Affirmatiue.ſ.vera.vt dicẽdo. ix ẽ CCE⸗VI alba.Et falſa:vt dicẽdo.Nix eſt nigra. Sikr ne⸗ gatiõe vera:vt dicẽdo.Nix non eſt nigra.⁊ falſa vt dicẽdo. Nix nõ eſt alba. Sciẽdũ q̊ʒ ꝙ tũc ve⸗ ritas eſt in mẽte qñ intellecꝰ iudicat rem eſſe q̃ eſt:vel nõ eſſe qᷓnõ eſt.Et tũc eſt verꝰ quãdo cõ⸗ coꝛdat ⁊ adequat᷑ rei:qð facit cõponẽdo vnã rẽ cõuenientẽ alteri:⁊ diuidẽdo res diuerſas. Jõ dicit Scotꝰin.vj.ſue methaphice de mente phi in.j.periher.ꝙ veritas eſt adequatio rei ad itel⸗ lectũ.Et hec ſola que eſt in mẽte eſt virtus.quia virtꝰ eſt habitꝰmẽt electiuus.ij.echi.Debemꝰ ꝗ̊ habere veritatẽ in mẽte cognoſcẽdo eam. vt hoꝛ tatur dñs Jo h. viij. dicẽs. Cognoſcec veritatez Itẽ amãdo eã quã etiã ſũmopꝑe diligit deꝰ.cui dixit Dauid pſal.l.Ecce em̃ veritatẽ dilexiſti.De bemus etiã habere veritatẽ in ßmone nõ augen do nec diminuẽdo.ſicut pꝛecipi᷑ Zach.viij.vbi ðꝛ. Loquimi veritatẽ vnuſqͥ ſq; cũ ꝓximo ſuo. VUeritatẽ q̊ʒ rei cuſtodire debemus ſicut hoꝛtat᷑ apłus.ad Ephe.iiij.dicẽs. Ueritatẽ aũt facien tes in caritate creſcamꝰ.vt em inqͥt dñs Joh.iij Qui facit veritatẽ venit ad lucẽ. v Egd heu quia hec regina nobiliſſimaveri ſ tas hodiernis tẽpoꝛibbꝰ multis ſagittis quotidie vulnerat᷑.Nã diabolus relicta veritate increata que eſt deꝰ ſtatim cepit ꝑſequi veritatẽ creatã:nec aliud intendit a pᷣncipio ſue ruine ipᷣe ſerpẽs antiquꝰ qᷣ eſt veritatis inimicꝰ ⁊ mẽdacij pater.vt dici᷑ Johᷣ̊.viij. Sic em̃ dece pit pᷣmos parẽtes dicens. Neq̃q; moꝛiemi. Ge neſis.iij.Et inde apud oẽs ſtatus machinatus eſt diuerſimode veritatẽ vulnerare. Nam pᷣmo apð plebeos ⁊ rudes vulnerauit eã falſitate:cũ quis vitatẽ negat ignoꝛater:⁊ eſt nimis ꝑiculo ſa.vt patet in.ca.ſancta qppe ruſticitas.ij.q.vij. Ignoꝛãtia em eſt mater cũccoꝛũ erroꝛũ.igno rantia.xxxviij.diſt. Talibo eſt veritas difficilis. Ideo exclamat Lactãtiꝰ in.ij.diui.inſti.dicens O q; difficilis eſt ignoꝛãtib veritas ⁊ q;facilis ſapiẽtiby. H l Ecũdo vulnerat᷑ veritas apud conſilia⸗ ſ rios taciturnitate cũ quis audit falſita⸗ tem cuius oppoſitã veritatẽ defenſare te netur. Nã ſᷣm Inno.⁊ Panoꝛ.in.c.j.de his que fia ma.par.ca.tacens habet᷑ ꝓ cõſentiẽte quan⸗ do ex officio tenet᷑ cõſulere:⁊hoc tam q̊ ad pctm̃ qᷓ; quo ad penã.Et facit textꝰ in.l.de etate.S.qui tacuit.ff. de inter.acti.Et in hoc caſuverificat᷑ il⸗ lud qð ſcriptũ eſt in.c.qui tacet.de regu.iu.li.vj vbi dici.Qui tacet cõſentire videt᷑. Cuius ratio eſt:qꝛ qͥſq; de vniuerſitate debet votũ ſuũ expꝛi mere in cocernẽtib⸗ factũ ⁊ vtilitatẽ vniuerſt itaty) vt in dicto.c.j.Sed qͥ tenet᷑ loqui ⁊ tacet habet ꝓ cõſentiẽte vel pꝛo cõtradicẽte: quatenus ten⸗ — dit in eius pᷣiudiciũ.vt in dic.S.qͥ tacuit.⁊.caſi poſt pꝛeſtitũ.de cõfel.li.vj. 9 t Erti quãdo infidelit᷑ vnũ oñdũt ⁊ aliud face 8 o vulnerat᷑ apð milires duplicitate * Bermo cere intendũt. De quo Uegetiꝰ in.iij.de re mi⸗ lita. inqᷣt. YFrequẽtiꝰ cõuentiões paciſq; ſimu⸗ latiões crudelius nocuere qᷓ; arma. Quarto vulnerat᷑ apud iuuenes laſciuos mẽdacio ioco ſo. qdðᷣ eſt falſa ſignificatio voci cauſa dadi ſo⸗ latiũ.⁊ hoc ẽ pctm̃ veniale ð ſui natura.vt inqͥt ſctũs Bona.in.ij.di.xxj.ar.iij.q.ſ. Quito apð ciues mendacio officioſo cauſa alicuiꝰ cõmodi ſine alteriꝰ dãno:qð tamẽ eſt pctm̃ ⁊ iacturave⸗ ritatis.xxij.q.ij.c.. Sexto apud mercatoꝛes mẽdacio ꝑnicioſo quando cũ dãno ꝓximi vᷣita tem vulnerãt:ꝓpter qð aiaʒ ſuã occidũt.Sap.j. ⁊.xxij.q.ij.c.nec artificioſo.⁊.c.ſi qͥ adeo.⁊.xxij. ꝗ.v.c.iuramẽti. Eptimo apud poetas ⁊ oꝛatoꝛes mẽda ſco mẽdoſo:qð fit ſolo appetitu metien di.qð ꝓpꝛijſſime eſt mẽdaciũ.In q̊ vitio valde infecti ſunt vᷣſificatotes:credũt em̃ ſniaʒ illã Oꝛatij in poetria eſſe veraʒ. Pictoꝛibo atq; poetis Quodlibet audendi ſꝑ fuit equa ptãs. Et iõ implẽt libꝛos ſuos adinuẽtiõib ⁊ falſita tib. Sʒ eoꝝ mẽdacijs nõ eſt credẽdũ. vñ Cato inqᷣt. Nã mirãda canũt ſʒ nõ credẽda poete. ¶ Lttauo vulnerat᷑ veritas apð artiſtas ꝑ⸗ o iurio.qð eſt mẽdaciũ cũ autoꝛitate.i.iu⸗ rramẽto.qð eſt grande ſcelłꝰ.vt dicit᷑ in.c. pꝛedicãdũ.xxij.q.ĩj. Nono apud ꝓcuratoꝛes ⁊ aduocatos contẽtione:qð eſt mẽdaciũ cũ cla moꝛe.Dicit aũt btũs Tho.ij.ij.q.xxxviij.ꝙ ſi cõ tẽtio fiat cũ notabili ĩpugnatiõe vᷣitatis vel iiu ria aut dãno ꝓximi.ſicut facere ſolẽt qͥdã aduo cati ⁊ pcuratoꝛes:eſt pom̃ moꝛtale. D Eũdmo apud pncipes ⁊ pꝛelatos iactan d tia quãdo ꝑ ſuꝑbiã ſe excollunt plus qᷓ; ſint.Quibo inqͥt apłlus Jacobo.iij.ſue ca nonice.c.Nolite głiari? mẽdaces eẽ aduerſꝰve/⸗ nitatẽ.Nõ em̃ eſt iſta ſapietia deſurſuʒ deſcẽdẽs ſʒ terrena aialis ⁊ diabolica. Undecimo vul nerat᷑ apud dlericos ironia qñ minꝰ pꝛetendũt de ſuis reddicibo qᷓ; ſint:vt maioꝛes cõſequi va leant pᷣbẽdas ⁊ decipiãt ſimplices viduas earũ dotes ſibi relinqͥ faciẽtes ꝓ dotãda capella vel augẽda pᷣbẽda.A talibo debẽt oẽs cauere.iuxta illud Oꝛatij in poetria. Non te decipiãt animi ſub vulpe latẽtes.Et iſti ꝓcurantes ſuꝑflua be neficia ⁊ ſibi retinẽtes tales redditus ſuꝑfluos peccãt moꝛtalłr ſ̃ᷣm Panoꝛ.in.c.ↄq̃rente.de cle. nõ reſi.⁊ glo.in.c.dudũ.el.ij.de elec. E Uodecimo vulnerat᷑ apð religioſos hp⸗ d pocriſi:qua ſuꝑficietenꝰpꝛetẽdunt abie (QCcctiionẽ vt magis exaltent᷑ ab hoibo.Sed proppocrite cũ tꝑe cognoſcunt᷑.Ait em̃ Tulliꝰ i.ij. de affi.c. xvij. Ficta oĩa celeriter tanq; floſculi de cidũt:nec ſimulatũ quicqᷓ; poterit eẽ diuturnũ. A tali añt hipocrita admonet Salomon quẽli bet pᷣcauere debere di. Pꝛouer.xxvj.Qñ ſubmi ſerit vocẽ ſuã nę credideris ei qm̃ ſeptẽ nequitie poſult. Pater patrie ꝓfeaꝰ eſt. Sapiẽtia ſecum ſunt in coꝛde illius. XXXI d Ecimorcio vulnerat᷑ apð curiales pnci⸗ pũ adulatiõe.Adulatoꝛ qt ẽ plꝰdecẽtib⸗ . et exiſtentibo adijciẽs.vt ait Areſt.in li. jmagnoꝝ moꝛaliũ.c.lj.De qua adulatione lo⸗ quens Lullius li.vltimo artis noue inqᷣt. Ha bet aſſentatio iocũda pᷣncipia:ſʒ exitus amariſſi mos affert. Uñ ðꝛ in ꝓuerbio. Signũ amiciſu perabit panicuʒ.qð eſt ſpẽs leguminis minoꝛ milio. Adulatoꝛes em̃ iõ blãdiunt᷑ ⁊ laudãt:vt laudatoꝛuʒ opes ſibi attrabãt eoſq; ðcipiãt:at⸗ qʒ ad ſuã volũtatẽ in oibo illos ĩdlinent.vera eſt em̃ ſnia gloſe in.l.j.S.ꝑſuadere.ff.de ſᷣuo coꝛ.di. Qui laudat ſtultũ facit ipᷣm currere multũ. Jõ dicitur in pꝛouerbio. Lauda ſtultum et facles euʒ ſaltare. Hoc viciũ maxie ĩ curijs viget ĩ qͥᷣb vt plurimũ oẽ ſ adulari ſuis pᷣncipibo ſtudẽt.Et raro aliqͥs iuenit᷑ qͥ eis audeat dicere vitatẽ. Uñ Seneca ĩ li.de bñficijs ait.Demõſtrabo cuiꝰrei laboꝛẽt inopia magnates:et qͥd oia poſſidẽtib⸗ deſit. Et ſubiungit.Qui eis dicatveritatẽ. Sepe tñ ipᷣi e̊ nolũt audire.iuxta illud Juuenalis li. I.Nec cuiꝰerat qͥ libera poſſet vᷣba aĩ ꝓferre:⁊ vi tã ipẽdere vᷣo.Et loqᷣ?t᷑ Neronẽ. Lales adula⸗ toꝛes ⁊ timẽtes dicere vitatẽ debẽt recoꝛdari qð ſcriptũ ẽ i.c.nemo.el.iij.xj.q.iij.Meliꝰẽ ꝓ vitate pati ſuppliciũ qᷓ; ꝓ adulatiõe bñficiũ. Sʒ mlti timẽt ne ſibi accidat ſic alteri euenit:ð q̊ ðꝛ in q̃ da faceta parabola:ꝙ erãt duo ſocij q̊ꝝ vnꝰdice bat᷑ vidicꝰ:qꝛ oibo vitatẽ dicebat:alter vo falſi⸗ dicꝰqꝛ nũqᷓ; dicebat veꝝ niſi per erroꝛẽ.Quadã aũt die ãbo ðᷣuenerũt ad q̃ndã regionẽ ĩ q̃ dña⸗ bant᷑ ſimie:vnaq; alijs maioꝛ erat regina q̃ ar⸗ cũſtãtibo ſibi alijs ſedebat ĩ thꝛono. Interroga⸗ uitq; vᷣidicuʒ quid ſibi videret᷑ de elꝰdominio. Qui rñdit ꝙ oẽs videbant᷑ ſibi eẽ ſimie. Pꝛopt quã rñſionẽ ſic eũ dẽtibꝛ ⁊ vnguibo aptauerũt: qꝙ; videbat᷑ miles gatẽſis.Falſidicꝰ vᷣo iterroga/ tus rñũdit.Dominatio via mihividet᷑ excellẽtiſſi ma ⁊ valde admirabilis:ꝓpter quã adulatiõem oẽs ſimie ei maximũ honoꝛẽ fecerũt:dimittẽtes vᷣidicũ a capite vſq; ad pedes vulneratũ. G Ecimoq̃rto vulnerat᷑ vitas apð audito d res vbi dei vanitate qͥ faciũt illð qð pᷣdi xit Paulꝰ.ij.ad Thi.iiij.inqͥ ẽs.Erit em̃ tpᷣs cũ ſana doctrinã nõ ſuſtinebũt:ſʒ ad ſua de ſideria coaceruabũt ſibi mgros pꝛuniẽtes auri⸗ bus:⁊ a vᷣitate qͥdẽ auditũ auertẽt:ad fabulas aũt cõuertent᷑. Iſtis dicebat Apoſt.ad Gal.iiij. Factꝰſuʒ vobᷣ inimicꝰ vitatẽ loqᷓns.Ubi glo.in⸗ qͥt lðᷣ Terẽtij in Andria.c.iij.vᷣitas odiuʒ parit ſq; maloꝝ qͥ dicẽtibo eis vᷣitatẽ mala iferũt. VUñ legit᷑ Rome ĩuẽte ſũt in qᷓ̃dã poꝛta ciuitatꝭ he littere ſeipte. P. P. P. S. S. S. R. R. R. F. F. F. nec ĩ tota cluitate iueniebat᷑ qͥ ſaret qͥd bᷣ ſi⸗ gnificaret. Miſerũt ̊ ad venerabilẽ Bedaʒ qui illo tempoꝛe erat famoſus ĩter ſapiẽtes rogãtes eum vt hniuſmodi lr̃as ĩterpꝛetaret᷑.Qui ſic ex — NN ponzi dua luötndig⸗ rigpidin ſoin. laig ocoet poꝛe⸗/ failto r i Gnn ckloigen/ ſocklvenetot oclorunoſs leialkdeoge lusbadi oLiocñink oefrarlurunee Gnnansond ſcͤrtorizp owi; ine Ginmaugpanie minnckt iſpi ſecfodola:marie GelctüScckl ni tbicebiͤtpolam Inneſcvonicdeci Phantaageſun — leüfödwatinsde Mbontmeinddan Pedſoptnaan koucmt Lönat la Aopaunt dlterep neqn Untode 4 ozes ae ce(tpiby rhoͤzcliͤtin pite ſccſana deqby Cittbiſalgr WIN ſcfältsrae bgeiſcianr ünne Negiureia ce⸗Donmert adölavgzit deolpſcbening duoſtyenmg dogang d oncginuno lgoſteni Tobie einsſe⸗ Mions fonde ani Wnchene i undal ntlintg 4 nulge Kunmnſt dmiſ Wnere ſcehn 8 Cne enc Niinn kunnrſi Banz ſd drahe ⸗ Grdmſni, R dianeng latbeiee S tidchännn ehifii Gn mamrzzr; dwoſozi⸗ cheralartoi iperenwri Ol ängionijii orcregimit tdrono. Immg Niidecbdenmn ſbiciſint pon ngimn nibinnindii õ Nei wrdimindes i 5 Eis wd ſp gtir ichin unis m̃ ntir, Ainde 118 Wis nt in r netat ii tibin Dcen li tmns inſn aimuſnil Siportzdblt SSnn diis r eeb⸗ Nerabil Bedhdl loNrelne Gginin n G 8W . .. fublata c. Ruer regnũ rome. Ferro:flãma:fame Illi aüt indignati eruerũt ſibi ocłos:pter veri⸗ tatẽ quã dixit.Sʒ tñ eis euenit vt Beda pᷣdixit· Eſt aũt ſciẽdũ ꝙ ↄtingit de veritate ſicut de luce: odoꝛe:⁊ ſapoꝛe.lã lux eſt amabilis oculis pu⸗ ris.Eccłs.xj. Dulce lumẽ ⁊ delectabile oculis vi dere ſolẽ. Sʒ habẽtibo ocłos lippos cẽ odibilis vñ Aug.Oculis egris odioſa ẽ lux q̃ puris eſt amabilis.Et ſimiłr vᷣitas odioſa eſt ſuperbis: ma xie qñ eis pᷣdicat᷑ de hũilitate q̃ eſt virtꝰtã cla ra ⁊ fulgẽs.Dicit᷑ em̃ Eccłi.xiij.A bominatio eſt ſuꝑbo hũilitas.Cauſa aũt huiꝰeſt lippido ſuꝑ⸗ bie que reſiſtit ne iſta lux fulgeat in mente. Gre. Tumoꝛ mẽtis obſtaculũ ẽ vitaj.Eã qᷣppe quã noõ iuenit humilẽ vᷣitas fugit mentẽ. Sicut etiaʒ odoꝛ eſt hoĩ gratꝰquẽ recreat ⁊ cõfoꝛtat:ſʒ odio ſus eſt ſerpẽti qꝛ ipᷣm occidit ⁊ fugat.Sic vitas odioſa ẽ luxurioſis q̃ grata eſt caſtis. Si em̃ la⸗ ſciuis pᷣdicat᷑ de odoꝛe puritatꝭ ⁊ mũdicie verifi cat᷑ illud Eccłi.xxj.Audiet luxurioſus ⁊ diſplice lt ei. Lales em̃ inſtar ſerpẽtuʒ ⁊ poꝛcoꝝ malũt ſtare ĩ fetoꝛe luxurie qᷓ; ĩ odoꝛe mũdicie. Uñn cuʒ qdã luxurioſus audiẽte pitagoꝛa diceret ſe mal le cũ młierib qᷓ; cũ phis cõuerſari.Et ſues inqt libẽtiꝰin ſceno qᷓ; in aqua cdara moꝛant᷑. Sicut etiãvt ait Aug.panis palato ſano ẽ ſuauis qͥ pa lato ifirmo eſt iſipidꝰ⁊ penoſus:ſic vᷣitas aua⸗ ris eſt odioſa:maxie de ↄtẽptu terrenoꝝ ⁊ appe titu celeſtiũ Eccłi.xiij.Execratio diuitũ pauper. Et rõ ẽ qꝛ hñt palatum coꝛruptũ:⁊ iõ nõ poſſũt ſentire ſapoꝛẽ celeſtiũ.j.ad Coꝛ.ij. Aialis homo nõ ꝑcipit ea que ſunt ſpũs dei.vñ Aug.ait. Pa latũ febꝛicitãtis hʒ:cui mel celeſte inſipidũ ẽ.De habentib aũt palatũ ſanũ dicit Chꝛib. Uere nõ hʒ qð ſuꝑ terra amat qͥ donũ celeſte ĩ vitate gu/ ſtauerit. Cõtra tales ait in li.ð amicitia Marcꝰ tuliꝰ.Quoꝝ aures clauſe ſũtvitati:vt ab amico audire veꝝ neqᷓant:hoꝝ ſalꝰdeſperada eſt. YF Uintodecimo vulnerat᷑ vᷣitas apð pᷣdi⸗ q catoꝛes adulteratiõe. Quidã em̃ hodier nis tꝑib reꝑiunt᷑ qͥ adulterãtverbũ dei: ⁊ nõ pᷣdicãt in vitate.Nec dicũt ꝓpłis ad ſaluteʒ neceſſaria.De qͥbo ðꝛ Treñ.ij. Pꝛophete tui vi⸗ derũt tibi falſa ⁊ ſtulta:nec aꝑiebãt iniqͥtatẽ tuã vtte ad pñiam ꝓuocarẽt. Uiderũt aũt tibi aſſũ⸗ ptiões falſas ⁊ eiectiões. Iſti ſũt ꝓditoꝛes vita⸗ tis:qua pᷣdicare cũ ðbeãt nolũt.c.nolite.xj.q.iij. Sciẽduʒ tñ ꝙ vt notat᷑ in.c.qͥ ſcãdaliʒauerit.de reg.iur.triplex eſt veritas.ſ.vite.doctrine ⁊ iuſti cie. Ueritas vite ad oẽs ptinet. Ueritas iuſticie ad pᷣlatos.vñ Exodi.xviij. Moyſi ðꝛ. Pꝛouide de oi plebe viros potẽtes ⁊ timentes deũ in qui bus ſit veritas.Ueritas vero doctrine ꝑtinet ad doctoꝛes. Jõ Exo.rxxviij.etiaʒ dem̃ fuit Moyſi. ones in rationali iudicij doctrinã ⁊ veritatẽ. Konen vite nũqᷓ; omitti debet:ſicut legitur de Tobia eius.j.c.ꝙ in captiuitate poſitus viam veritatis non deſeruit. CCxXxVI E vitate vo doctrine vel loq̃le eſt ſcẽdn d w aliud ẽ a vᷣitate declinare:alið vitatẽ tacere:alið q̊ vitatẽ negare.Circa pᷣmũ ſciẽdũ eſt ꝙ a veritate ꝑ hũilicatẽ declinare licet occultãdo vᷣtiſtes ⁊ gras. Sicut Johes bapti⸗ ſta dixit. Nõ ſum ꝓphᷣa. Joh.j.cũ tamẽ eſſet:ſed ad eoꝝ intẽtiõʒ rñdit. Habuerãt em̃ iudei ꝓphe catũ ꝙ an xpC[ʒ vẽturus erat Enoch ⁊ PHelias:iõ dubitabãt an ipᷣe eẽt vnꝰ eoꝛũ. Idcirco ipᷣe dixit õ ſum. ſ..ille ꝓpha de q̊ intẽditis ⁊ q̃ritis vos. Silr ſctũs Franciſcꝰ cũ dicebat.Ego ſũ maioꝛ pcctõꝛ totiꝰ mũdi:nõ mẽtiebat᷑ ſed declinabat a veritate:abſcõdẽs theſaurum gr̃e quẽ habebat. intelligebat aũt ſic ſua vba ꝙ ſi alteri q;uis ma gno latroni deus has gras q́s ſibi dederat cõi caſſet gratioꝛ ſe eſſet. Vel ꝙ eẽt maioꝛ pccõꝛ mũ di ſi caderet a gratia ſibi cõceſſa.qð eratverum. Hierony.q̊q; ad Pamachiũ ſcribẽs ait. LCau⸗ damꝰ vᷣginitatẽ ſicut ⁊ colũbas laudamꝰlʒ pẽ⸗ nis careamꝰ.Et tñ vt ſcribit Cirillꝰ btõ Augu/ ſtino. Hiero.fuit vᷣgo puriſſimꝰ.Nõ ꝗ̊ dixit mẽ daciũ ſed ꝑ hũilitatẽ declinauit a vitate. Uerba em̃ eiꝰ etiã poſito ꝙ dirxiſſet nõ ſum virgo:pote/ rãt intelligi de vᷣginitate mẽtali q amitti põt ſer uata coꝛꝑali vᷣginitate.vt ait ipᷣe Hiero.in.ca.ſi paulłꝰ.circa mediũ.xxxij.q.v. Vel poterãt intel⸗ ligi de vᷣgitate gnalit᷑ dicta qᷓ amittit᷑ ꝑ q̃dlibet pctm̃ moꝛtale.vt ait Aug.in qdã ſmone. R Ecũdo ↄtingit veritatẽ tacere ⁊ nõ ſꝑ mẽ tiri.vñ Aug.in libᷣ.ↄtra mẽdaciũ ait.Nõ eſt occulcare veritatẽ. qð eſt ꝓferre men⸗ daciũ.Qusuis em oĩs qui mẽtit᷑velit zelareve⸗ rũ.nõ tamẽ ecõtra. Tacẽs em̃ verũ occultat ta⸗ men ſemꝑ nõ mẽtit᷑. Ubi nota ꝙ in pleriſq; caſi bus tacẽda eſt veritas.ſ.in caſu ↄdẽnatiõis.vel violẽte extoꝛſiõis:ↄfeſſiõis q̊ʒ ⁊ turbardlg. Ri mo caſu cũ qᷣs etia iuſte dãnat᷑ ad moꝛtẽ vł ad ſuppliciũ:⁊ iuder q̃rit plenas ꝓbatõnes:vt ſᷣm foꝛmã iuris poſſit illũ punire:tũc ſciẽs vᷣitatẽ ſʒ nõ reqſitꝰa iudice tacere põt Nemo ei tenet᷑ aliũ in iudicio accuſare.vt inqͥt glo.i.c.qᷓpꝛopt᷑.ij.q. vij. Facit tex.in.l.vnica.C.vt nemo iuitꝰ.⁊ ĩi.c.ſi pmates.v.q.ij.⁊ glo.in.c.licet.in fi.ð accu.Secꝰ ſi teſtis iuratꝰ citaret᷑:vel ſi qs ꝓduceret᷑ in teſtẽ coꝛã iudice ppᷣo vł cõpetẽti qͥ intro garet ð his q̃ põt introgare ſᷣm foꝛmã iur ad q ipᷣe tenet᷑ rñ⸗ dere.Talis em̃ peccaret moꝛtałr tacẽdo vᷣitateʒ ſim Panoꝛ.i.c.j.de teſti.co.poſt Erchi.xxij.q.ij. S.itẽ qðᷣ ðꝛ. Hec aũt ꝓbãt᷑ ꝑʒ.c.ij.de maio.⁊ obe. 7. xj.q.iij.c.qͥ reſiſtit.⁊.c.qͥſqͥs. Si vo introgare tura iudice de his q̃ nõ tenet᷑ dicere:vł qꝛ iudex nõ põt eũ de ipᷣis introgare:vel qꝛ nõ ſequit᷑ fſoꝛ mã iun:In his caſibo põt veritatẽ tacere:⁊ atiq̃ pꝛudẽti rñſiõe ab illa ð clinare.vt ait Archi.vbi S.⁊.in.c.hoc videt᷑.in fi.xxv.q.v. ⁊ Inno.i dic.c. Ide teſtl. co.? Tho. in. iij. qali.. rij. V Trũ aũt dãnãdus redᷣſitꝰ de vᷣitate de⸗ beat illã dicere ⁊ ſe ꝑdere:declarat btũs Bermo Thomas.in.v.q̃dlibet᷑.q.xvj.⁊ Panoꝛ.in.ca. cũ ſuꝑ.de cõfeſ.diceñ.ꝙ ſi iudex inqᷣrit ſᷣm oꝛdi⸗ nẽ iuris.⁊ factũ eſt notoꝛiũ ⁊ infamia flagratvł eſt ſemipꝛobatũ:tenet᷑ dicere vᷣitatem ſub pena peti moꝛtalis.Et bᷣ etiã inqᷣt id Cho.ij.ij.q.lxix ar.j. Facit tertꝰ in.c.cũ dilecci.de acou.Et hec de⸗ minatio ponit᷑ ẽt ĩ ſũ.ↄfeſ.li.ij.ti.iij.q.xciij. Si vo inqͥrit qð nõ põt de iure: vel nõ ſᷣuat oꝛdinẽ iuris:vel factũ nõ eſt notoꝛiũ:nec ſemiplene ꝓ⸗ batũ:nec infamia flagrat:nõ tenet᷑ rñdere.arg. in. c.q̃liter ⁊ qñ.circa fi.de accu. Et declarat Hẽ ricus de gãdauo in ſuo.j.qͥdlibet᷑.q.xxxiij. La⸗ liter em inqͥres facit ↄ charitatẽ talẽ teſtificatõʒ extoꝛquẽs.qꝛ occulta nõ ſunt publicãda: ſʒ ſoli deo relinquẽda.c.ſi oĩa.⁊.c.oues.⁊.ca.ex merito. vj.q.j.Nõ debet tamẽ dicere mẽdaciũ:ſed ꝑ ap⸗ pellationem ſe adiuuare ſi põt:vel aliq̃ alia via ſubtᷣfugere a rñſiõe:vel duplicibo vᷣbis vti.arg. xxij.q.v.S.ex his. WM — Vãdo aũt aliqͥs dãnat᷑ iiuſte ſiue ĩ ꝑſo⸗ na ſiue ĩ rebb:tũc qlibet ſciẽs vᷣitatẽ etiã nõ reqͥſitꝰ illũ tueri dʒ: ⁊ tenet᷑ vitatẽ ma nifeſtare ei ꝗͥ põt ꝓdeſſe ad liberãdũ innocẽtem excuſando iüllũ nõ accuſando aliũ exẽplo Ma⸗ charij qͥ int᷑rogauit moꝛtuuʒ an ille quẽ miſtri iuſticie ceperòt occidiſſet eũ.⁊ ille rñdiſſet non: noluit etiã rogatꝰ q̃rere qͥs eũ infemiſſet.Exem plo etiã ſctĩ Andree.qui cũ quẽdã falſo de fur⸗ to accuſatũ innocẽtẽ oñdiſſet intulit iudex. In⸗ dica ́̊ mihi furẽ.Cui rñdit. Ego non veni quẽ/ piã accuſare ſed innocẽtẽ defenſare.iuxta illud Plſal.Eripite pauperẽ ⁊ egenũ de manu pctõrꝭ liberate.Et ꝓuerb.xxiiij.ðꝛ. Erue eos qͥ ducunt᷑ ad moꝛtẽ.ſ.iiuſte:⁊ qͥ trahunt᷑ ad interitũ libera re ne ceſſes.Et in hͥ nõ ẽ ꝑcendũ amicicie accuſã tis vel etiã iudicis:ſed nec recoꝛdãda iimicia ac cuſati. Ut em̃ ait Tullꝰ in lib.de amicicia.Nul la eſt excuſatio pcti ſi amici cauſa peccauer ⁊c̃. Vñ Ualeriꝰ lib.vj.de quodã rutilio inqͥt.ꝙ cũ cuiuſdã amici rogatõi iniuſte reſiſteret:atq; ille ꝓpter ſũmã indignationẽ dixiſſet.Quid igit᷑ mi hi opus eſt amicicia tua ſi quod rogo nõ facis Rũñdit. Immo qͥd mibi tua ſi ꝓpt᷑ te aliqͥd iho neſte facturꝰ ſum. Ardẽti ̊ aio iuuãda eſt inno cẽtia:ałr em̃ faciẽs cũ defendere poſſit de pecca⸗ to inculpabit᷑. Negligere qͥppe cũ poſſis turba re puerſos nihil alið eſt qᷓ; fouere:nec caret ſcru pulo ſocietatis occulte qͥ manifeſto facinoꝛi de ſinit obuiare.ij.vij.c.negligere.⁊.xj.q.iij.c.qͥ cõ⸗ ſentit.⁊.lxxxiij.di.c.erroꝛ.xxviij.di.c.faciẽtis.⁊ de ſen. excõ.c.ante. nn EFEFE hhis vo qᷓ in cõfeſſiõe audita ſunt ꝙ ðᷣ d necitate ſalut debeãt nõ reuelan hr i.c. ois vtriuſq; ſexꝰ.S.caueat.de pe.⁊ re.⁊.c. ſi ſacerdos.de offi.oꝛ. Et de p̊ ꝑ theol.in.iiij.di. xxj. latiꝰ tractat᷑. Si aũt ſunt cõmiſſa in ſecreto: vt cõit᷑ ðᷣt vnꝰ alteri. Dico tibi in cõfeſſiõe.i.ſub ſigillo ſecreti:etiã debẽt ſecreta teneri.vt ðclarat Uñ oᷣͦ Tho.in.j.qͥdili.q.xvj.et Gcotꝰ in.iiij.di.xxj.Fal lit tñ in duobo caſibo ſm Bona. in . qñ veritas id exigit:qꝛ vergit in ꝑiculũ alioꝛuʒ. t Panoꝛ. in. c. ois. ð pe. ? re.ꝙ ſi talis aſſu mit᷑ in teſtẽ tenet᷑ reuelare. Secũdus caſus ẽ qñ — —„-— qs cogit᷑ ꝑ obediẽtia pᷣlati qͥ vult ill ſarre vt p⸗ uideat religiõi vel alteri.Et in hᷣ cõcoꝛdat Hen ricus de Gandauo.in.ix.q̊dli. O Redicatoꝛ etiã cum videt ꝙ pᷣdicare ali p quã vᷣitatẽ eſt ſine vtilicate ꝓpłi ⁊ edifica tiõe:imo cũ ꝑturbatiõe ⁊ ſcãdalo ac ipe⸗ dimẽto diuini honoꝛis ⁊ fruaꝰ aiaꝝ dʒ eã pꝛet mittere nõ tñ dicere aliquã falſitatẽ. Unñ Aug.i libᷣ.de mẽdacio ait.Licet pᷣdicatoꝛi rerũ et᷑naruʒ ad edificatiõʒ ꝑtinẽtiũ occultare qͥ cqͥ dvidet᷑ ocj cultãdũ:mẽtiri aũt ñ licet.Cũ aũtviderit oppoꝛ tunũ tẽpꝰ fructuoſe poſſe iſiſtere vſq; ad moꝛ⸗ tẽ ꝓ vᷣitate decertet. Et ſic intelligit᷑ illð Eſa.lviij Clama ne ceſſes ⁊c.et illð.ij.ad Thi.iiij.p Argue obſecra ĩcrepa ⁊c̃. Sic etiã.crectoꝛ.xliij.di. Illd etiã qð dici᷑ de reg.iu.c.qͥ ſcãdaliʒauerit. Uitiliꝰ ſcandalũ naſci ꝑmittit᷑ qᷓ; ꝙ vitas relinquatur itelligit᷑ de vᷣitate vite:q nũqᷓ; deſerẽda eſt:vt ðt glo.ibi.⁊ in.c.niſi cũ pꝛidẽ.de renũ.veritas autẽ doctrine ⁊ diſcipline aliqñ eſt intmittẽda: qñ.ſ. ex hac maius incõueniens ſequit᷑ ⁊ nulla coꝛre ctiõis ſpes habet᷑. Errtio cõtingit aliquando vitatẽ negare t ⁊ ↄñ̃ter falſitatẽ dicere.Et h̊ nunq; licet etiã cauſa hũilitatis.xxij.q.ij.c.cũ hũili⸗ tatis.vbi ðꝛ.Cũ hũilitatis cauſa mẽtiris ſi non eras pctõꝛ añqᷓ; mẽtireris mẽtiẽdo efficeris qðᷣ euitaueras.Et idẽ hr in.c.nõ ita.⁊ in.c.incauti. ea.q.⁊ cã. Sed hic notãda ſunt tria documẽta Pꝛimũ eſt ꝙ nullꝰ debet etiã venialłr mẽtiri vt aliuʒ a moꝛtali pctõ liberet. Rõ eſt:qꝛ ſi veniale pctm̃ deberet aliqñ cõmitti tũc no eſſet malũ ne culpa qð eſt falſum. Lz em̃ oĩs pena ſit eligẽ a advitãdã culpã nũq; tñ culpa eſt cõmittẽda ꝓpter ſuã vel alteriꝰ penã vel culpã euitãdã.xxij. q.ij.c.faciat.Qꝛ nõ ſunt faciẽda malavt eueniãt bona.vt ðꝛ ad Ro.iij.ad illũ aũt.v.ethi.⁊.iij.to⸗ picoꝝ.De duobo malis minus eſt eligẽdũ.Qð etiã habet᷑ di.xiij.c.j.⁊.l.quotiẽs.la.iiij.ff.ð reg. iu.⁊.l.j.S.peñ.ff.de peri.⁊ cõ.rei ven. Rñdet᷑ q ſic debet reſolui.Minꝰ eſt eligẽdũ.i.maiꝰmalũ pᷣcauẽdũ:qꝛ nũqᷓ; eſt electio maloꝝ. Et ĩtelligit᷑ de malo nature vel pene.Ubi aũt agit᷑ de malo culpe potiꝰ moꝛiẽdũ eſt qᷓ; maiꝰ vel minꝰ eligẽ⸗ dũ.xxxij.q.v.c.ita ne.Et ſi dicis ꝙ caritas eſt li⸗ berare ꝓximũ a moꝛtali pctõ:reſpõdet ſaluatoꝛ Mat.xvſ. Quid ꝓdeſt hoi ſivniuerſũ mũdũ lu cet᷑:aĩe vo ſue detrimẽtũ patiat᷑.Et iõ incõꝑabi liter melꝰ c moꝛi qᷓ; mẽtiri.Ad qð applicari põc illud Juuenalł.libꝛo.iij.ſatira.ij.dicẽtis. Eſto bonus miles:tutoꝛ bonꝰ arbiter idẽ Inter ambigua:ſi quãdo citabere teſtis Incerteq; rei falleris:H impetret vt ſis Mtnnnn Sinüctienel hantem nvonorte iti⸗ debetren hmone 3eokdalccnit, ahtdi Am M . peait hint nonidiorde licerl⸗ ſi nms 4 1 fudoan lindebet Nſepnochng Nrrpolk nnſt inmmſimdi Nltrng aute ntcchenu Aplicz del bneipietas pluͤrrelemo q die ſöͤſoliorn wrocäa Origloresdücz Povertpziheß nut detali ar ſiſolſicis mon Gbuione , Komt iants Nardatfalitficat anhuligdepꝛan gumſaryen Neſplar. Ue liſalgact, ſb um munn Prcanckine daiterſde bömbelei Legulgsöden oblpioni⸗ ngborffuces hoſliſtenn W naltrivh⸗ Cdlrdin Plenigain Darstercn Mum giun, Uarſgun tclgkiötiim aln t Nane Nmieee ſegrirue Nandofien Ginen gciii uſa wämin winidocimg Ka. 1cie ſanemewenn Böͤchtii tücniin cñ ci milt jahutintinn dahiiii imanNR inian tii mockagini 0 rislunkilg⸗ m Nidd ülmnali ſitagtdent PNni 66 ucl inlhöbtliun⸗ imuni niii/ Ciinint Cogglung nds, arnſti zunſ r Kiig 4 Falſus ⁊ admoto dictet ꝑiuria thauroo Sũmũ crede nephas animũ pᷣferre pudoꝛi. Et ꝓpter vitam viuendi ꝑdere cauſas. Dignus moꝛte ſubit ?ꝛc. O« Ecũdũ documẽtũ eſt ꝙ nullꝰin iudici s debet veritatẽ negare ad liberãdũ hoiem a moꝛte:qꝛ hoc eſt ↄotra charitatẽ q̃ pᷣmo pᷣcipit dilecciõez ſuijpᷣiꝰ:poſtea ꝓximi.iuxta illð Eccłi.xxx. Misere aie tue placẽs deo. Quãtũ ãt peccẽt negãtes vᷣitatẽ declarat᷑.xj.q.iij.c.vnicui⸗ q;.vbiſcriptũ eſt. Qui vitatẽ negat:vł falſuʒ te-/ ſtimoniũ dicit: deũ qͥ vitas eſtnegare vł vẽdere cõuicit᷑. Et iõ ðꝛ Eccłi.iiij.e.Nõ cõtradicas vbo veritatis vllo modo. t Erciũ documẽtũ eſt ꝙ cõdẽnatꝰad moꝛ tS⁊ nõ debet vitatẽ negare:vł falſitatẽ cõ⸗ fiteri vt euadat:qꝛ nullus ꝓ vita coꝛꝑali tuẽda debet moꝛtałkr peccare:cuʒ magis teneat᷑ deũ qᷓ; ſeipm diligere. vñ Aug.in q̊ͥdã pᷣmone ait. Qui⸗ cũq; metu cuiuſlibet ptãtis vitatẽ occultat iraʒ dei ſuꝑ ſe ꝓuocat:qꝛ.ſ.magis hoĩem qᷓ; deuʒ ti⸗ met:⁊ ponit᷑ tranſſũptiue i.c.qᷣſqᷣs.xj.q.iij. Facit ad hoc.c.lothariꝰrex.xxxj q.ij.⁊.c.ñ ſolũ.⁊.c.noli te.xj.q.iij.et illð qð inqͥt dñs Mat.xiiij.Nolite timere eos q occidũt coꝛpꝰaiam aũt nõ poſſunt occidere:mag aũt euʒ timete:qͥ pᷣt aiam ⁊ coꝛpꝰ ꝓꝑdere in geheẽnã.Facit ad h̊ etiã illð qð ſcriptũ ẽ in.c.ad apłicã.de ſimo.vbi ðꝛ ꝙ ſub pᷣtextu pie⸗ tatis nõ ẽ ipietas cõmittẽda.õ em̃ licet facere rapinã:vt elemoſine fiant.c.foꝛte.xiiij.q.v. S Ed qͥd dicemꝰde tꝑibo hodiernis:ĩ qͥbꝰ 8 nõ ſolũ ꝓ vitãda moꝛte:ſʒ ꝓ minimo de nario etiã cuʒ ꝑiurijs młti vᷣicatẽ negãt. Quãplures nãq; reꝑiunt᷑ de qͥb dici põt illud Pꝛouer.xxviij. Pꝛo bucella panis deſerũt veri tatẽ.De talibo ãt deꝰmagnã faciet vindictã.Naʒ ſi falſificãs monetã pᷣncipis ſᷣm leges dignꝰeſt cõbuſtione.l.j. C. de falſa mo neta.młto magis eſt eterni ignis pena reus qͥ veritatẽ que eſt mo neta dei falſificat ꝑę mendaciũ.Sed tñ quotidie a multis depꝛauat᷑.Et nihil ſic ab oibus impu⸗ gnatur ſicut veritas.Ois em̃ homo mẽdax:vt dicit᷑ pſal.cxv. Uera quoq; eſt ſententia qᷓ Oſee. iiij.ſcripta eſt. Nõ eſt veritas:nõ eſt miſicoꝛdia in terra.Et multi ſunt de quib dici poteſt illud ps.v.Non eſt in oꝛe eoꝛum veritas. Ideo dicit Dauid ps.xj. Diminute ſunt veritates a filijs hoĩm:⁊ Eſa.liiij.dicit᷑. Coꝛruit ĩ plateis veritas ⁊ equitas nõ potuit ingredi ⁊ facta eſtveritas in obliuionẽ.O veritas btã:quot inſultꝰq̃̊t vulne ra quot fraudes ab oibus ſuſtines.Nõ in ver⸗ bis ſolũ:ſed etiam in operibꝰ. Sunt em̃ mẽda⸗ cia operũ ⁊ ſermonũ:vt inquit Ambꝛo.in.c.ca⸗ uete.xxij.q.v.ſʒ licet vᷣitas poſſit vulnerari nõ pᷣt tñ occidi vel ãnihilari:imo ſepiꝰexagitata mag ſplendeſ. cit in lucẽ: vt dicit textꝰ in.c.fi.xxxv.q.ix. Pars tercia huiꝰſermonis:ꝙ veritas eſt om nium triumphatiſii. Ertiã queſtionẽ etiã determiauit ſu⸗ t p⸗ꝛadictꝰ theologꝰ dicẽs. Adeo veri⸗ tas eſt oim triũphatiſſima ꝙ oẽs ro . manoꝛiũ triũphos excedit. Ipᷣa em̃ ẽ illa que vincitoĩa.vt habet᷑ in.l.fi.ff.de ꝓba.De qua ꝑ Inno.in.c.niſi cũ pᷣdẽ.de renũ. Pꝛimo em̃ triũ phat de oĩbus legib que nõ iuſtificant᷑ niſi in ſola vitate.vt in.l.illicitas.S.vᷣitas.ff.de offi.pꝛe.ã lʒ dici ſoleat ꝙ in foꝛo cõſciẽtie ſeqͥ/ mur vitatẽ:in iudicio pᷣſumptionẽ.vt in.ca.his qui.de ſpon. Si tamẽ cõſtaret legi deveritate il lam ſequeret᷑:aliter nõ eſſet lex ipᷣa honeſta ⁊ iu⸗ ſta:qð reqrit᷑ ad eſſentiã bone legis.c.erit ãt lex. iiij.di. Scðo triũp hat de oĩbꝰ opiniõibo qͥb pꝛefert᷑.vt in.c.capellanꝰ.de feri.⁊ in.l.j.S.oĩbꝰ. C. de ve.iu.enu.vbi ðt imꝑatoꝛ:ꝙ ſnia vntꝰ etiã minoꝛis pᷣferẽda eſt multoꝝ opiniõibo ſi magꝭ habeat vᷣitatẽ.Et de h̊ tractat Johã.an.in.c.j.de conſtit᷑. Jõ ſi qrat᷑ vtrũ antiqrũ vel modernoꝛñũn opinio magis ſit ſeq̃ᷓnda cũ dicat glo.in.c.ſic vi Ue. xvj. q.j.ꝙ ſcolares debẽt intrare ſub ãtiqͥᷣoꝛi⸗ bus doctoꝛibo.⁊ eõ in.l.gallꝰ.ff.de lib.⁊poſthu. dicat alia glo.poſt Pꝛiſdanũ:qꝙ quanto iunio res tãto ꝑſpicatioꝛes.Et h̊ notat᷑ etiã in clemẽ. vnica.de ſũma trini. Rñdeo ꝙ illi fauẽdũ eſt q̃ magis habet rõnẽ ⁊ vᷣitatẽ.dic.ca.capellanꝰ.⁊ ꝑ Hoſtiẽ.in.c.qᷓ;to.de trãſac.Et facit ad pᷣdicta.c. ſi teſtes.iiij.q.iij.vbi dicit᷑:ꝙ illis argumẽtis et teſtimonijs magis eſt credẽdũ q̃ ſunt rei aptio ra ⁊ veritati ꝓximioꝛa 0 Ertio triũphat de om̃i conſuetudine qꝛ t malã repꝛobat: bonã aũt cõfirmat.c.fi. de ↄſue. 2. c. vᷣitate.viij.di. Quarto triũ phat de oĩ erroꝛe:qꝛ nihil põt in cõtrariũ allega ri qñ vᷣitas eſt notoꝛia.l.imꝑatoꝛ.ff.de ſta. hbo. Et doctoꝛes cõiter dicũt in.c.pleriq;.de ĩmu.ec. poſt Inno.qꝙ nulla ſnia iniuſta põt pᷣferri veri⸗ tati in cõſciẽtia. XYX Ed hic querit᷑ vtrũ iudex poſſit iudicare ſ cyõtra veritatẽ ſibi notam ſequẽdo falſa allegata ⁊ ꝓbata ĩ cõtrariũ.Ad qð rñdẽt quidã maxie Tho.ij.ij.q.vij.ar.ij.⁊ etiã.q.lxiiij ar.vj.qꝙ; iudex põt ⁊ debet iudicare ſᷣm legitias ꝓbatiões ꝑ inſtrumenta ⁊ teſtes ⁊ hmõi q ſunt ſibi nota vt iudici:⁊ nõ ſᷣm noticiã quã habetvt pꝑſona pᷣuata.c.ſacerdos.de offi.iu.oꝛ. Ideo ðt Amb.iij.q.vij.ca.iudicet.Honꝰ iudex ſicẽ audit ita iudicat. Pꝛetea ꝙ hoc ſit verũ põt ꝓbari:qꝛ iudex nõ videt᷑ debere mutare iudiciũ ꝓpter illã noticiã ꝓpter quã nõ licet vitare in cõione ſacr̃a⸗ li excõicatũ ſed pt᷑ noticiã quã habet vt ꝑſona puata nõ debet vitare excõicatũ.vj.q.ij.c.ſit itm̃. ⁊.c.placuit.⁊.ij.q.j.o.multi.Ergo ⁊c̃. Facit aꝗ h̊ᷣ qꝛ quod lege ꝑmittẽte fit põt licite fieri.l.fi.⁊.lbi glo. ff. qͥ ſatiſ.cog.facit.l.iuſte poſſidet.ff. de acqᷣ. poſ.⁊.l.j.C.de bis qͥ ve.eta.impe.Sʒ in lege det minatũ ẽ illũ ↄdẽnari debere ad moꝛtẽ qͥ ↄuiqꝰ Tfuerit teſtionio duoꝛũ vel triũ teſtiũ. Deut xvij. Bermo ergo iudex qui eſt lex aiata poterit talẽ ſic conui ctum ad moꝛtẽ cõdẽnare.Pꝛeterea ſicut bonuʒ cõe pꝛefert᷑ ꝑticulari tanqᷓ; meliꝰ ⁊ diuiniꝰ.vt pa tet.j. ethi.ſic ꝓbatio cõis que fit in foꝛma iudicij pferẽda erit ꝓ batiõi ꝑticulari quã habet iudex vt ꝑſona pnata. Et hãc opinionẽ tenuit Johes gloſatoꝛ.iij.q.vij.c.iudicet. Berñ.⁊ Hoſtien.de offi.oꝛ.c.ij. Inno.q̊ʒ extra de cẽſi.c.venerabili.et Hoſti.de poſtu.pᷣla.c.bone.el.j.vbi dicũt.ꝙ qũ agit᷑ in foꝛma iudicij iudex ð bet iudicare ſᷣm al legata ⁊ ꝓbata potiꝰ qᷓ; ſᷣm veritatẽ.ff.de offi.pᷣ. l.illicitas.S.veritas.⁊.xj.q.iij.c.ſũmoꝝꝑe.cũ ſili⸗ bus.qꝛ aliud facit vt iudex aliud vt hõ.vt in di cco.c.ij.de offi.oꝛ.⁊.xxiij.q.iiij.c.ſi eccłia. Et iõ iu dicabit ſᷣm cõſciam quã habet vt iudex:nõ quã habet vt homo. Hoſti.tamẽ quẽ ſequit᷑ rchi. in.c.iudicet.iij.q.vij.dicit:q; ſi iminet ꝑiculum gie:vł ledit᷑ publicavtilitas:ꝙ tũc iudex de iure ⁊ de facto ſupplere põt ⁊ debet.Quo ad ꝑiculũ aĩe ꝙ poſſit facit extra de elec.c.cũ nobis.S.his igit᷑.⁊ de excep.c.exceptionẽ. Quo ad vtilicatem vo publicã facit.C.de ꝓcura.l.itẽ.⁊.ff.de poſtu. l. quos ꝓhibet. Hugo vo quẽ refert gloſa in di cto.c.iudicet.tenet ꝙ nullo modo debet iudica⸗ re contra veritatẽ ſed debet delegare cauſam. Et ad hoc allegat l.pᷣtoꝛ.ff.de iuriſ.om.iu. Sʒ hãc opinionẽ repꝛo bat Giraldꝰ odonis ſuꝑ.v.ethi coꝝ.quia omne opus malũ ſicut eſt üllicitũ hoĩ facere ꝑ ſe:ita eſſet pccm̃ facere ꝑ aliũ. Qui em̃ ꝑ aliũ facit ꝑ ſeipᷣm facere videt᷑.c.qͥ facit.de re.iu. lib.vj.⁊.l.qð iuſſu.ff.eo.⁊.l.ita autẽ.S.geſſiſſe.ff. de adminiſtra.tuto. Rodonẽſis aũt in ſũma di cit:ꝙ ſi innocentẽ condẽnat iudex ad moꝛtẽ:vel mutilationẽ mẽbꝛoꝛũ:aut condẽnãdũ ponat etiã ad pᷣceptũ ſuꝑioꝛis peccat moꝛtalłr. Secus aũt eſſet in alijs penis pecuniarijs vel cauſis ci uilibo ſᷣm eũ ꝑ ea que notat glo.in.c.paſtoꝛalis GS. quia vo.de offi.dele.ſed Raymũdꝰ in ſũma tenet cũ pᷣma opinione dicens qꝙ fere omẽs do⸗ ctoꝛes iuris canonici dicũt ꝙ iudex põt iudica⸗ re ſᷣm allegata.ſubdẽs.ꝙ ſi quis talit᷑ iudicaret nõ auderet eũↄdẽnare qᷓ;uis ad cautelã aliquã penã iniũgeret. Bo vo teneo opinionem Micolai de lyra e ſupꝑ Ero.xxiij.c.⁊ etiã Giraldi odõisvbi ſupꝛa.ꝙ iudex nullo mõ põt iudicare cõ tra vᷣitatẽ quã ꝓ certo ſcit niſi cuʒ pctõ moꝛtali. Et hãc opinionẽ tenet reuerẽdus pater frat᷑ An gelus de clauaſio in angelica ſua in.c.quod ĩci pit.iudicare.S.vij.vbi dicit:q; hec opinio ẽ tenẽ/ da ſiue ſimꝰ in criminalibovlł in ciuilib.Et hoc ꝓbatur.qꝛ habemꝰ pᷣceptũ dei Exo.xxiij.di.Nõ ſuſcipies vocẽ mendacij: nec ſequeris turbã ad faclẽdũ malũ:neq; in iudicio płimoꝛũ acqͥeſces ſentẽtie vt a veritate deuies.Cõſtat aũt ꝙ iudex acqͥ eſceret plimoꝛũ ſentẽtie ſi ad multoꝛũ falſo⸗ rum teſtiũ dictũ ferret ſentẽtiã ↄtra veritatẽ ſibi notã:qꝛ ſica veritate quã nouit deuiaret cõtra fieri q̃liſcũq; ꝓbatio ĩtercedat. autẽ iſtud ſit ſm ſe malũ ꝓbat᷑:tũ qꝛ eſt opꝰimpiũ dicẽte dño Exro. xxiij. Innocentẽ ⁊ iuſtũ nõ occides:qꝛ ad⸗ uerſoꝛ impiũ:q̃ſi dicat ꝙ qui facit iſtud eſt ipvꝰ. . * diuinũ imp eriũ. Pꝛeterea ꝙ ̊ veruʒ ſit pbat: qꝛ illa que ↄfeſtim noĩata ſunt cõuoluta cũ ma licia:⁊ ſᷣm ſe ſunt mala nullo mõ ↄtingit bñ fie⸗ ri: ſz i illis neceſſe eſt ſꝑ peccare:⁊ nũqᷓ; recte age⸗ Sen ph̊m.ij.Ethi.c.vj.⁊ Aug.in.li.de mẽdadco 5 ino centẽ ⁊ iuſtũ ↄdẽnare ſciẽter:ẽ ſᷣm ſe ma⸗ cũ malitia ↄuolutũ.Ergo nullo mõ põt bñ Et ideo illi aduerſat᷑ deꝰ:qꝛ facit opꝰvitati ⁊ eqͥ tati naturali Zᷣriũ. Pꝛeterea ſi licet iudic ↄdẽna re inocẽtẽ ↄuictũ ꝑ falſos teſtes:vel h̊ licet amo re dei:vel amoꝛe ſui vel ꝓximi.Nõ amoꝛe dei qꝛ vt ait Beda in.c.abijt.xj.q.iij. Qui vᷣitatis ⁊ cha ritatis iuſſa ſpernunt:deũ vtiq; qͥ vᷣitas ⁊ chari tas eſt ꝓdũt. Maxie cũ nõ ifirmitate vł ignoꝛã rãtia peccant:hoc aũt cẽt in caſu ꝓpoſito. Itẽ nõ amoꝛe ſui qꝛ vt dicit᷑.xj.q.iij.c.nemo. Meliꝰeſt ꝓ vᷣitate pati ſuppliciũ qᷓ; ꝓ adulatiõe bñficiuʒ. Itẽ nec amoꝛe ꝓximi:qꝛ vnꝰdãnificat᷑ tẽpoꝛalr ↄdẽnatꝰ.et alter ſpũałr.ſ.falſus teſtis. Qua⸗ re iudici ex nullo bono amoꝛe ſciẽter licet ↄdem nare iuſtũ ⁊ inocentẽ.Cõfirmat᷑ hec condluſio qꝛ nullũ ante iuſtaʒ verãq; ꝓbationẽ iudicare aut cõdemnare debemꝰ.c.nullũ.xxx.q.v.⁊.c.ſi quid. lxxxvj.di.⁊.c.eoꝝ qui.xj.q.iij.Gʒ iudex ↄtra ve⸗ ritatẽ ſibi notã nullã ꝓbationẽ verã et iuſtã hr̃e põt q; cõſtet ſibi:qꝛ nullũ verũ eſt cõtra veꝝ cuʒ oĩiavera ↄſonẽt vᷣlcati.vt dic̃ Areſt.j.Ethi.Ergo ↄtra veritatẽ ſibi notã iudex iudicare aut dãnare nõ debet. Dicit ̊ Giraldus vbi.S. ꝙ talis iuder ſi habet ſuꝑioꝛẽ põt remittere cauſaʒ ſuꝑioꝛi cũ relatiõe ꝓpꝛie ſciẽtie:⁊ ꝓbatiõis o ꝓpoſite.Et ſi nõ admittat᷑ remiſſio ſʒ ipſe cogat᷑ ferre ſniam:ſniet ꝓ veritate. Si vero nõ habet ſuꝑioꝛẽ:ſimpłr ꝓ veritate ꝓnũciet.Nã ſi cõtra ꝓbatiões ipᷣas ſen⸗ tẽtiat facit ↄtra oꝛdinẽ iuſtice.Si vᷣo ꝓnunciat ↄtra veritatẽ:facit cõtra rẽ iuſticie:qð eſt maꝰin cõueniẽs.Sicut maius pctm̃ eſt ex genere qᷓ; ex circũ ſtãtia.Debet ergo ſꝑ iudex iudicare ꝓ veri⸗ tate.Cuʒ em̃ iudicet loco dei:vt hr̃ Deut.j.debet iudicare ſicut facit deꝰ:qui ſꝑ iudicat in veritate ⁊ ꝓ veritate.iuxta illð Lobie.iij. Juſtꝰes dñe et ola iudicia tua vera ſunt. Facit ad pᷣdicta.c.po⸗ ſtulatꝰ.iij.q.vij.vbi dicit᷑:q; nõ debemꝰ ante iu⸗ dicare qᷓ; ad cõſciam noſtrã reuertamur:⁊ quid placeat deo ſiue diſpliceat diſcernamus.Et in.c. tunc vera.xj.q.iij.ſcriptũ eſt. Lũc vera eſt abſo⸗ lutio pᷣſidentis cũ ĩterni ſequit᷑ arbitriũ iudicis. Ergo a cõtrario nec abſolutio nec ↄdẽnatio erit vera:niſi ſᷣm volũtatẽ dei fiat.Et in.c.ſũmopere xj.q.iij.ðᷣꝛ:q ſᷣm ↄſtituta ĩ lege diuina ⁊ bũana eſt iudicandũ.Et ꝙ ex pᷣcepto diuino cõdẽnatio nis ſnĩaʒ ꝓferre debemꝰ. Et in.c.cũ eterni.ð ſen. ⁊ re iudicata.li.vj.pᷣcipit᷑vt in ferendis ſentẽtijs habeant iudices pᷣ oculis ſolũ deũ. Itẽ tercꝰcla⸗ —— geckufn Gigblsotu gteſneſu mncſig luoicq⸗ acocofficjt Panonelinenn ocq M⸗ ſalalo⸗ Kuilatin gefoi vo di nooimu lanpurir⸗ lpeln tcs. W cl fanfde ſintircuſb ndherbiſan Meſentſn fliſinon⸗ ſutmim ücsuuoinol ginlohe abnenppap Mornumn t vnnlac. ergot Niuenir iunitocaſo dlgeriſtime eijgſcde ſftlittepßrtüͤc Npdederoficin räſtiant K Tulisd oficod ſtſnipzlatian linſtmunenta üßremtrere⸗ lirincſi fwliuicati⸗ us unydici dicnatoꝛſch ſißtalerablol ſnobilig Puggontüͤi Glänt moinü Mänſignn⸗ Clgondenige bengelti oereanits ſoumiucde ſcum Rchane umfinode newplnn adeſpo e wmß tue rinuln naff ennin⸗ neniten oſdleieti „Anidl ondge a n crikbet eN deo. utnenn mtme Caln Poſin ie dänfiatieg oreſcär lin, mutdednenn banoniindene Gzden nonerenid iti ck comn Breſt , E tiudicarantnin 3Wd de ne (ulaz ini nöisopoſngi modrisiuſt kiae Guar iuuſtorscknuin doncka gong d MNY wDar,A i Wodſec run Anch i dchen nd weumurad⸗ ſomumbah Tcendt vii mmmin mona, e n G ar un nin mdmniin nciMi Foliũ rus eſt in pᷣfato.c.cũ eterni.vbi Inno.iiij.inquit Si quis aũt iudex eccłiaſticꝰoꝛdinariꝰ:aut de⸗ legat?fame ſue ꝓdigꝰ:⁊ ꝓpꝛij ꝑſecutoꝛ honoꝛis: ↄtra cõſciaʒ ⁊ iuſticiã in grauamẽ alteriꝰꝑtis in iudicio quicqᷓ; fecerit ꝑ graʒ vlł ꝑg ſoꝛdes:b exe/ cutiõe officij ꝑ annũ nouerit ſe ſuſpẽſuʒ:ad eſti - mationẽ litis ꝑti quã leſerit cõdẽnandꝰ.hec ille Ecce ꝙ nõ dicit ↄtra allegata:ſʒ ↄtra ↄſciam ⁊ ꝑ ſoꝛdes:ſq; falſoꝝ teſtiũ.õ ergo excuſari põt iu dex cõdenũs iĩnocentẽ dicẽs qꝛ aliud nõ potuit: qꝛ officiũ ius dicẽtis latiſſimũ ẽ:vt ðꝛ in.l.j.ff.ð iuriſditio.oĩm iudi.UVnde iudex pᷣt vt ĩ plunib iudicare ꝓut ſue ↄſcie rõnabilevidet᷑. Uc patʒ in l.aꝓpellari.ff.qͥs ⁊ a quo.ibi.⁊ qð optimũ eſt ſta tuere. Facit.ff. de arbicris.l.qualẽ.vbi dicit᷑. Om nino dicat qͥd ſibi videt᷑. Facit.c.ad nr̃am:de cõ⸗ ſuetudine vbi ſcriptũ eſt Poſtqᷓ; tibi de meritis cauſe cõſtiterit ſniam ꝓferre valeas:ſicut oꝛdo poſtulat rõnis nõ obſtante ↄtraria ↄſuetudine ⁊c̃.Facit etiã.l.rem nõ nouã.C.ð.iudi.vbi ðꝛ.q; iudices iurẽt oĩno ſeſe cũ vᷣitate iudiaũ diſpoſi⸗ turos. Itẽ in.l.placuit.eo.ti.ſcriptũ eſt. Placuit in oibus reb pᷣcipuã eẽ iuſticie eqͥtatẽ qᷓ; ſtricti iuris rationem.Et ad ideʒ facit capitulũ finale. derranſac. Z 9 Icut ergo iudices ſepe quãdo volũt:ſci⸗ unt iuenire coloꝛes ꝓ iiuſticia defenſan da ita in iſto caſu tenent᷑ vt ↄtra veritatẽ nõ iudi cent diligentiſſime facere:ꝙ falſitas nobis dete gat᷑.vt.ij.q.j.c.deꝰ oĩpotẽſ.Et ſi nullo mõ detege re falſitatẽ pñt:tũc vt ait Nicolaꝰde lyra vbi ſupᷣ poti debẽt officiũ reſignare:qᷓ; ↄtra iuſticiã ⁊ cõ ſciẽtiã ſniare.Facit ꝓ hᷣ qð notat glo.in.c.paſto⸗ ralis.ð officio delega. di. ſcit ſniaʒ latã auctoꝛitate litteraꝝ falſaꝝ:vł ꝑ fal Aemerus executoꝛ ſi ſa inſtrumenta:vł ꝑ dolũ aduerſarij nõ dʒ exeqʒ cã ſʒ remittere ad ſuꝑioꝛẽ. Ut in.c.de cetero.de re iudi.Et in.c.ſi qñ.de offi.dele.⁊.C.ſi ex falſis in⸗ ſtru.l.iudicati. ?. ff.de iudi.l.ſi p̃ᷣtoꝛ.S.marcellꝰ. ⁊ ad texcuʒ dicti capituli paſtoꝛalis qͥ dicit.ꝙ ſi dicx?executoꝛ ſciat ſniam eẽ iuſtã:tenet᷑ eã exeqᷣ ſi nõ pᷣt aliter abſolui a mãdato ſuꝑioꝛis. Rñdet gloſa ꝙ h̊ itelligit᷑ de iiuſticia ſolẽnitatis iuris. Et ita exponit ĩiuſtã ideſt ↄtra ius litigãtis latã Sec ſi eẽt iniqᷓ.Et ðꝛ iniqua qñ eſt ↄtra vitateʒ lata: qꝛ tũc nõ dʒ exeq. Itẽ gloſa in.d.c.aſſignat rõnẽ q̃re ſnia ↄtra ius licigantis lata debeat exe cutioni demãdari a mero executoꝛe:qꝛ cũ nõ ſit ab ea appellatũ debet de rigoꝛe iuris elapſo de⸗ ccnio executiõi ðᷣmãdari. Argumentũ.. vt lite pẽdente.l.fi. Spõtanea em̃ appellatiõis omiſ⸗ ſio turpitudinẽ purgat queſnie inerat. Argu.ff. de cõdi.ob tur.cau.l.ſi ob turpẽ.vel ſi appellauit ſcðᷣo ⁊ ſuccubuit:etiã de rigoꝛe iuris eſt interdi/ ccum vt executioni demandet᷑:vt aliquis ſit liti/ um finis.de dolo ⁊ cõtu.c.finẽ.⁊.c.venerabilis. Si vero ꝑ iniuriam iudicis ſit danatus cõque ratur de ipᷣo. Extra de emp.⁊ ven.c.ſi venditoꝛi. (CEX ⁊. C. de euictionibo.l.emptoꝛ fundi.⁊.ff.eo.l.ſi ꝑ impꝛudẽtis.⁊ inſtit᷑.de oblig.q ex q̃ſi delic.naſ. in pn. Hec Poe vbi ſupᷣ.Ex qb patet ꝙ dictũ capitulũ nõ facit ↄtra ↄcluſionẽ noſtrã q confir matr᷑ ꝑ ea q haben?᷑ in.il.abſentẽ.ff.de penis.vbi ðdꝛ. Sanctiꝰ eſt nocentẽ impunitũ relinquere q; innocentẽ ↄdẽnare. MMM Zſic ↄdludo ꝙ nullo mõ licet iudici ali⸗ e quẽ condemnare ↄtraveritatem:de qua ibpe centus eſt. Abſoluere aũt bñ põt ſi ꝓ⸗ batiões nõ ſũt legitime q;uis iudex ſciat ꝓ cer⸗ to ipᷣm eſſe culpabilem:qꝛ iura pᷣcipiũt vt nemo publicet pœm̃ alteriꝰ qð nõ põt ꝓbare:vt in ca. ſi ſacerdos.de offi.iu.oꝛ.et.l.illicitas.S.neq; lici ta.ff. de offi. pꝛe.et.l.eadẽ rõne.in fine.iũcta glo⸗ ſa.ff. de furtis.et.c.ſi tĩ.vj.q.ij.ec obſtat ca.iu dicet.iij.q.vij.qꝛ nõ dicit ſᷣm allegata:ſʒ inqͥt iu/ xta leges ⁊ lura ꝓnundient:quod eſt dicere. Ju xta qð ſtatuerũt leges ⁊ iura ꝓcedat in diſcutiẽ do ⁊ det ſentẽtiã.Que qͥdẽ leges ⁊ iura volũtve vnicuiq; reddat᷑ qð debet᷑.ff. de iuſti.⁊ iure.l.iu⸗ ſticia.lec etiã obſtat ca.eoꝝ qͥ.cuʒ ca.ſy e. xj. q.iij. qꝛ loquũt᷑ qñ in examinatioe teſtiũ debet ꝑs ci⸗ tari ⁊ oꝛdo iuris ſeruari in eoꝝ diſcuſſiõe. Non aũt dicit ibi textꝰ ꝙ der ſentẽtia ᷣm eoꝝ dictuʒ:ĩ mo innuit cõtrariũ ſi bñ attẽdat᷑. Nec obſtat ca pitulũ.nos inqᷓ;.cũ ca.deꝰ omipotẽs.ij.q.j.cum aliqͥ b alijs capitulis.qꝛ licet dicãt neminẽ con dẽnandũ niſi cõuictũ:nõ tamẽ ſequit᷑ ꝙ ois cõ⸗ uictus ſit cõdẽnãdus:exquo iudex eſt certus de falſitate.immo ca.iudicantẽ.xxx.q.v.demõſtrat oppoſitũ dũ dicit. Lãdiu actio ventilet᷑ quouſq; ad rei veritateʒ ꝑueniat᷑. Nec ſimiliter obſtat di cta lex.illicitas.qꝛ ibi ðꝛ.Pꝛeſes ꝓuincie id ſeq̃ tur qð eũ cõuenit ſequi ex fide eoꝝ q̃ ꝓbabũtur Et bꝛeuiter reſpõdẽdo dico:ꝙ nõ iuenit᷑ ius qð dicat iudicẽ teneri ſentẽtiare ſimpliciter ſᷣm alle gata ⁊ ꝓbata:ſʒ bñ ſᷣm oꝛdinẽ iuns.ſ.in pcedẽ do:examinãdo ⁊ ſentẽtiãdo.Sʒ ius nõ vuleꝙ; aliqͥs innocẽs puniat᷑ ↄtraveritatẽ. ⁊c.alit᷑ nõ eſſet ius.Sed poſito ꝙ inueniat᷑ lex pcipiẽs iu⸗ dicari ſᷣm allegata ⁊ pꝛobata: debet itelligi pᷣm Giraldũ odonis vbi ſupᷣ.ſ.ſi verũ condludunt. ¶ ſi obijciat᷑ qꝛ talis iudex qͥ iudicabit ſᷣm al⸗ legata ⁊ pꝛobata ſcandalizabit᷑. Reſpõdet ca.q ſcandaliʒzauerit.de regu.iu.UVtiliꝰſcadalum na ſci ꝑmittit᷑ qᷓ; ꝙ veritas relinquat᷑. Facit etiã ad pᷣdicta ꝙ vbi de bona fide agit᷑:nõ eſt de apiclb iuris diſputandũ.i.ſi fideiuſſoꝛ.S.quedã.ff.mã dati.vbi ðꝛ ꝙ debet tm̃ inſpici qð verũ eſt.Et al legat gloſam.CL. ſi ↄtra ius vel vtili.pu.l.⁊ ſi nõ cognito. Nõ obſtat qð dicũt canoniſte ꝙuex nõ iudicat vt hõ:ſed vt iudex.qꝛ hoc veꝝ eſſet:ſi eſſemꝰ extra ea q̃ ſunt ↄtra legẽ dei q nõ ſũt pctã ſʒ in pᷣuaricatiõe mãdatoꝝ dei nõ habet locuʒ il la diſtinctio.qꝛ nõ iudex puniet᷑: ſed hõ licet fece nit vt iudex.Ad illud qð o bijcit de excõicato:rñ det Giraldꝰ odonis vbiſupᷣ.ꝙ aliud ẽ ammu H Bermo nicati nõ vitare: ? aliud innocentẽ ↄdẽnare. qda illud eſt ↄtra ius poſitiuũ:iſtud ↄtra ius natu⸗ rale ⁊ diuinũ.Et ideo ꝑ ius poſitigũ eſt ſanctũ in illo caſu excoicatos nõ vitari:ſed ꝑ nullũ ius ſancitũ eſt in aliquo caſu innocentẽ danare:im⸗ mo nec ſtatui potuit. Et cũ dicebat᷑ ꝙ danatio i nocẽtis ꝓpter allegata ⁊ ꝓbata ꝑ falſos teſtes ẽ bonũ cõe:negãdũ ẽ expſſe:ĩmo ẽ malũ cõe conſi⸗ ſtens in impijſſima falſitate:qð nõ eſt pᷣferẽduʒ bo no cõͤſiſtẽti in veriſſima pietate. Hec ille.Li⸗ cet ̊ᷓ Alex.de ales in.iij.ꝑte ſũme. et Rich.ð me⸗ dia villa in.iij quodli.qxxv.ſequant᷑ comuneʒ — opinionẽ canoniſtaꝝ:cñ hecvltima opinio vide tur verioꝛ. Et ſicpatet ꝙ veritas triumphatc de omi erroꝛe ⁊ falſittee. B AUinto criumphat ð oſciẽtijs.qꝛ ſerenat q e.as pbẽs ↄfidẽetia. Un.iiij. Regꝭxx. dice pat Eʒechias rex iuda. Memento quõ ambulauerim coꝛã te in veritate.Et P.xiiij. lo quẽs Dauid de eo qͥ aſcendet in celũ inqͥt. Qui loquit᷑ veritate; in coꝛde ſuo.Ex ſerenitate autẽ ↄſciẽtie ꝓpter veritatẽ ſequit᷑ ſerenitas faciei:ocu loꝝ ⁊ frõtis:⁊ ex ea fit hõ audax.Nã ſi qͥs accu/⸗ ſat ↄtraveritatẽ ipa ↄſciẽtie ſerenitas ex veritate ꝓueniẽs:ipᷣm animoſũ facit an iudicẽ nõ trepi dũ:nõ palpitãtẽ. Ecõtra vo ẽ de illis qͥ nõ habẽt ſecũ veritatẽ.De qͥ by Ouidiꝰin epłis inqᷣt.O q; difficile eſt crimẽ nõ ꝓdere vultu.qð notat᷑ in.·. obſeruãdũ.ff.de officio pᷣſidis. Ueritas autem ſeipam defendit qͥ vboꝝ adminicula nõ deſide rat vt ðꝛ.C. ſi vt ſe ab here.abſti.łj. Uñ Seneca in li.tragediaꝝ ait. Ueritas nũq; latet.Et Bꝛe/ goꝛiꝰ in paſtoꝛali dicit. Nihil eſt ad defendẽdũ puritate tutiꝰ:nihil ad dicẽdũ veritate facilius. Et Rich.poeta in ii.de nuptijs.ca.xxxvij. canit. Uera locuturꝰ nõ laboꝛ vllꝰ ineſt. Pꝛedicca au tẽ affirmat Lactantiꝰ li.iij.diui.inſti.c.j.di.Deꝰ hẽc rei voluit eſſe naturã:vt ſimplex acnudave ritas eſſet luculẽtioꝛ.qꝛ ſatis oꝛnata ꝑ ſeẽ. Jõq; oꝛnamẽtis extrinſecꝰ additis fucata coꝛrumpi Mãẽdaciũ vo ſpecie placet aliena:qꝛ ꝑ ſe coꝛru ptũ euaneſcit niſi oꝛnatu aliũde queſito cõditũ fuerit atq; politũ. Lãta vo eſt potẽtia veritatis vt ſeipam q;uis in reb exiguis ſua cla ritate de fendat. Ueritas em̃ lumine ſuo clara ſemꝑ etil/ luſtris apparet. Hecille. C Exto triũphat vitas de om̃ibo calũnijs ſ qꝛ licet mali ſꝑ q̃rãt calũniari ac vituꝑa .ree bonos falſis adinuẽtionibo. Uera eſt em̃ ſentẽtia Chꝛy.in ſermõe decollatiõis ſancti Joßis baptiſte di. Innocencie inimicis odioſa fit ſᷣ libertas. Nã vtus cõtraria eſt vitioſis:ſa⸗ crilegis exoſa ſanctitas:inimica caſtitas impu/⸗ dicis: coꝛruptis integritas pena:luxurioſis ad uerſa frugalitaſ:crudelis dura ſꝑ miſericoꝛdia impijs pieras nõ ferẽda:tñ veritas tãdẽ defẽdit bonos iuxta illud Ps.xc. Scuto circũdabit te veritas eius:nõ timebis atimoꝛe nocturno.Et falſis:⁊ bonos religioſos a ficti XXX Joh. viij inqt dñs. Ueritas liberabit vos.e⸗ rũ eſt em illud qð ðꝛ in cõi ꝓuerbio.Quicqͥd di cat᷑:vericas nõ mutat᷑.l.illicitas.S.veritas.ff.de cerato quẽ veritas defendit Geñ.xxxix. In Su/ ſanna etiaʒ falſo accuſata Dañ.xiij. In marino in vitis patrũ iniuſte calũniato.qꝛ vo multi in iuſte accuſant᷑:iõ vt eoꝝ innocentia defendat᷑ in quit impatoꝛ in.l.ſinguli.C.de ac. Singulivni uerſiq; iudices cognoſcãt in publicis crimini,/ bus nõ opoꝛtere emendicatis vti ſuffragijs de⸗ cretoꝝ:aut relatiõibo a publicis ꝑſonis deſtina tis credere:ſed vericateʒ reqͥrere. Plus em̃ valet qð ẽ in vitate qᷓ; qð in opinioe.inſtit᷑.de lega.S. ſi qͥs rẽ.⁊.ff.de manu.vi.l.ſi pater.S.qͥtiẽs.⁊.ff. de lurj ⁊ fac.igno.l.regula.S.qͥ ignoꝛaut. D Eeptimo triũphat in pᷣdicatoꝛibo quoꝛuʒ ſ laus eſt vt pᷣdicẽt vitatẽ. Uñ Acᷣ.xxviij. Dixit Paulꝰ. Ueritat ſobꝛietat verba loqr. Sumꝰ qͥʒ mgr̃ pᷣdicatoꝛũ dñs ieſus dixit pylato ſe veniſſe in mũdũ vt teſtimoniũ ꝑhibe/ ret vᷣitati:vt habet᷑ Joh.xviij.Licet ̊ xpᷣs pᷣdica uerit vitatẽ in ſcptur di.Zach̊.viij. Ueritateʒ et pacẽ diligite. Et Job.vj. rephẽderit falſiloq́s d. Quare detraxiſtis ᷣ mõibo vitat:tñ qꝛ teſtꝭ nõ debet deponere ſuũ dictũ ꝑ ſcepturã:ſR. voceviua vt notat᷑ in.c.a nobis.iũcta gloſa.qͥ matri.accu. poſ.Et de bᷣ habet᷑ in.c.ceſtes.iij.q.ix.licet qͥdã ꝰ riũ dixerint in.l.theopõpꝰ.ff. de dote pᷣ. Jõ volu it vᷣ bo teſtimoniũ ꝑhibere vitati. Sciebat eni, ſebtũ eẽ Hiere. xlij. Dñs int᷑ vos teſtꝭ vᷣitat. In pᷣdicatoꝛibo & ſacri euãgelij debet eẽ veritas: vc alijs illã poſſint audacter pdicare. Uñ dux vbi Paulꝰ de ſeipo dicebat.ij. ad Cor.xj. Eſt vᷣitas xpi in me. Jõ de ipᷣo cãtat᷑. Pꝛedicatoꝛ vitatis ? doctoꝛ gẽtiũ. Et de ſctõ Antonio nro de padua egregio pᷣdicatoꝛe ðꝛ in eiꝰofficio. LCoquẽs ma/ gnis ꝑuulis vitatis iaculis eqᷓ feriebat. E Ltauo triũphat i martyrib. Martyres o ern dei facti ſũt.qꝛ ꝓ vitate paſſi ſũt:vt im c. vide.j.q.j. Jõ Job.xiiij.dicebat domi⸗⸗ nus apłis.Aliũ ꝑaclitũ dabo vob quẽ mũdus nõ põt acciꝑe:ille vos docebit oẽm veritatẽ:q ſ. cognita nõ timebitis minas hoim nec moꝛtem — Nono triũphat ð oib⸗ oꝑibo qꝗ licz bona qñq;ʒ appareãt:tñ vitas poſtmodũ in orin apparet:⁊ facit ꝙ falſitas ſeipam accuſat:dicẽte Lactatio⸗ in.ij. diui.inſti.Ueritas ipᷣa cogẽte natura:etiax E ab inuitis pctõꝛibo erũpit. Decio triũphat de oĩ iniqᷣtate.qꝛ ſola ẽ q diſcernit veros ꝓphetas a 18 7 ſimulatꝭ. Et ſic de mercatoꝛibo ⁊ alijs ſtatibo:q̊ꝝ qͥdã in vita te ambulãt:qͥdã falſo ⁊ mẽdacit:ſiłes diabolo: q̊ dicit dñs Joh. viij. Ale homicida erat abn cipio ⁊ in vitate nõ ſretit.qꝛ vᷣitas nõ erat in eo. Judas q̊ʒ in apłatu nõ ſtecit.qꝛ in vicaten om 7 bulabat. Multi etiã religioſi puaricati ſũc ? ve 2. l. falſa.C. de iuris ⁊ fac.igno.Exẽpluzʒ abemꝰ in Joſeph iniuſte accuſato ? icar —— poßcte an gtonnOenus ſefunmlzom ſirognn foronmome onnordat t innoꝛe feniitabüͤt Gpritrbitder Memmpeniten lcpcire Co imnocini po⸗ oriuperunt⸗ Cuboneteoguu ingeltbipoq Echeoatfearde ospiarheb ppoctercün Auppagcarit. Cninulaftarm Wläülenemie Ekttnsfciaſfen ummmäüphanl Munczlla deq fnmromnhhl! Nalifnmidarn Unllisoptat den Wuasmosgel ainde uainacn⸗ N Kinſeuc oiyacleſtni Glseplniii igfodegpiirn ilggirolver kaninärdi rehöhedede ſͤlelgeſenin hdrſund, dan Fwsf ignhi r , Efomtn Mazamin, ndegg M: DMDU Diipi Nn disenee . . . 604 idn e frx ct loſann.. dedorrß in u. Oachr edetcinit naan Dinfi 4os Ndoni ſoenan fruniiccrn nö inis Nir N. Nirhrnonen ünn Foliũvᷣ lut canes ad vomituʒ ſũt reuerſi.qꝛ in vitate nõ dibulabãt. Nõ ei pᷣdicatio feruẽs: nõ auſteritas vite:nõ oculoꝝ ſubmiſſio:non ieiunioꝝ inedia nõ huilis veſtuꝰ:nõ excerioꝛ patiẽtia:nõ caſtitaſ coꝛꝑalis:⁊ multa alia faciũt hoĩiem ſanctũ ve/⸗ rũ religioſũ:cũ hec oĩa ſepe magni latrones faci ant.ſʒ ſola vitas ẽ illa q religioſũ coꝛonat:videli cet ſi oꝑa ſua nõ ad plauſũ hoĩim:ſʒ ad ði hono rẽ ⁊ edificationẽ ꝓximi in vitate faciat.Quia tñ inqͥt Brel Pe pleaeritas animi invita ⁊ oꝑib diſcerut· õ ẽ negãduʒ ꝙ pᷣdicta bona oꝑa ſũt ſigna itrinſece vitatꝭ:lʒ qñq; ſint ſimulata. Ndecimo vᷣitas triũphat de mũdi ꝓſꝑi v tate.de qᷓ Chꝛyſ.in q̃dã omel.ait.Nã q̃n tũuis creſcat dicta ꝓpſꝑitas:victoꝛioſa tñ vᷣitas oñdit qꝛ vanitas vanitatũ ⁊ oia vanitas vt etiã ðꝛ Eccs.j.Duodecimo triũphat de oĩ vi ta hũana. Ueritas em̃ ſaltẽ in die iudicij oñdet qᷓlis fueritvita oĩm tã bonoꝝ qᷓ; maloꝝ:licʒ nũc nõ ſint cogniti.O igit᷑ latrones:ꝓditoꝛes: falſa rij.o hbypocrite:o mẽdaces ſimulatoꝛes:o adul/ teri ſecreti nõ credatꝭ vos ſepelire vitateʒ.qꝛ mõ ñ ſciat᷑ vr a facinoꝛa.i die etem̃ iudicij coꝛã toto mðo mãifeſta bũt᷑.c.nũc aũt.ð pe.di.j.Lũc veri tas triũphabit de vobis:oñdẽdo qð nũc nõ vi det᷑:ſola tñ penitẽtia põt pctã vr̃a in carcere tene bꝛoſo ſepelire.Ecõtrario q̊ʒ oñdet vitas multo rũ innocẽtiã:q̊ꝝ oꝑa nũc temerarijs qrundo iu dicijs vituperant᷑.Quis dicere ſufficiat q̊t mu/⸗ lieres honeſte adultere dicãt᷑:q̃̊tvᷣgies coꝛrupte veri religioſi hipocrite:q̃ꝝ ſctitatẽ vitas tãdẽ de clarabit.ſicut fecit de ab bate vitale:qͥ vt in legen da Jo his pꝛiarche habet᷑ ob ʒelũ aĩaꝝ in alexa/ dria ꝑnoctabat cũ meretricibo dãs eis pᷣciuʒ:ne illa nocte peccarẽt.⁊ cũ adulter ⁊ foꝛnicariꝰ cre⸗ deret᷑ moꝛiẽs fecit multa miracula.⁊ meretrices ↄuerſe cũ lachꝛymis teſtate ſũt eiꝰ honeſtatẽ.O igit᷑ vᷣitas feliciſſima:o regina ĩuictiſſima: o im peratrix triũphatiſſima:o dñatrix victoꝛioſiſſi⸗ ma:tu es illa de q̃ inqͥt Chꝛyſ.ſuꝑ Joh̊.Nihil ẽ vᷣitate aꝑtiꝰ:nihil foꝛtiꝰ:q neq; latere vult: neq;ʒ ꝑiculũ foꝛmidat:neq; iſidijs pᷣmit᷑:nec gliam qG/ a mulcis optat᷑ deſiderat:tu es illa q̃ culcoꝛes et amatoꝛes tuos głioſos facis:dicẽte Gꝛeg.ĩ mo ral. Bonoꝛũ mẽs q̊ durioꝛa ꝓ vᷣitate tolerat eo Vltatis pᷣmia certiꝰſperat. M 2„ es illla de q̃ dñs cuſtodiã habet:dicẽ⸗ t te Dauid Ps cxlvj. Dñs cuſtodit vita⸗ tẽ in ſeculũ ſeculi.Zu es illa q̃ ſtabilis ĩ oĩb aduerſitatib ꝑmaneſ:dicẽte Seneca li.xiij epłaꝝ.epła.iiij. Ueritas in oẽm ſui ꝑtẽ ſꝑ eadezʒ ẽ:qͥ vo decipiũt nihil habẽt ſolidi.Lenue em̃ eſt mẽdaciũ ⁊ ꝑlucet ſi diligẽter inſpexerꝭ. Lu es il la quã ſꝑ deꝰ defẽdit.Uñ Ecci.ij.ðꝛ. Pꝛotectoꝛ coĩb ĩuocãtib eũ in vitate.Tu es illa quã offẽ dere nõ pᷣt diabolꝰ:cui pᷣcepit deus illð Ecci.v. Nõ ledas ſeruũ in vitate ambulãtẽ. Lu es illa q̃ firma perduras nec mutari vales:iuxta illud CCLxXX Pꝛouer.xj. Labiũ vᷣitatꝭ firmũ erit in ꝑpetuuʒ. XZu es illa que ab oibus deſideraris:⁊ a pꝛinci pio mũdi vſq; in finem illiꝰlaboꝛibo ꝑquireris. Naã tales. Hueſiꝰ:Solõ:Chilõ: Picthacꝰ: Bi as: leãtes: Cleobolꝰ: Periãder:Crates:Ana⸗ ſimander: Diogenes:Soꝛtes: Plato: Socra⸗ tes: Areſtotiles: Iſocrates:Theofraſtꝰ:⸗Demo⸗ ſtenes:Cicero: Quitilianꝰ: Anaxagoꝛas:Zeno: Empedodes:Epicurꝰ:Democritꝰ: Heraclitus Leucipꝰ:Coꝛinthꝰ: Haliagrabel: Albumaſar: Blazel: ſorolomen cereri phᷣi ac ſapiẽtes viri in ola vᷣitatis inqᷣſitiõe fatigati ſunt:⁊ illa inuẽ ta qᷣeuere:ſi tñ ab eis iuenta eſt. Nulla ẽ em̃ ſcia que nõ tendat ad vitatẽ:tanqᷓ; ad vltimũ fineʒ. ã grãmatica verſat᷑ crca ↄgruitatẽ ſᷣmõis:va ⁊ luſta cõpoſitione litteraꝝ:⁊ ſillabaꝝ:vñ voca bula deriuent᷑:que ſint eoꝝ pᷣpoſitiões:quid re⸗ gens:qͥd rectũ:⁊ quõ ſcribant᷑. Logica figuris: argumẽtatiõibo ⁊ ſillogiſmis tendit ad veritatẽ Rbetoꝛica:exoꝛdio:narratiõe:ↄ firmatiõe:cõfu⸗ tatiõe:ↄcluſione:iuentiõe:diſpoſitiõe:elocutiõe: mẽoꝛia:ꝓnũtiatiõe:coloꝛibo:loceis ⁊ argumẽtis teſte Lullio hʒ ꝑſuadere veritate;. Ariſmetrica numerando:multiplicando:diminuẽdo:et ſu⸗ mendo:ↄſiderat veritatẽ.Geo metria menſuran do punctos:⁊ lineas:figuras ſpericas:triãgu⸗ lares:⁊ quadrangulares:latitudinẽ ⁊ altitudi/ nem: tendit ad veritatẽ. Aſtrologia ↄſiderando ſtellas:polũ articũ ⁊ antarticũ:vꝛſam maioꝛem ⁊ minoꝛẽ:boetẽ:currũ:ſeptem planetas:⁊ duo⸗ decim ſigna:cum ſeptuaginta duab ↄſtellatio/ nibo:nihil alið q̃rit qᷓ; vitatẽ.O igit᷑ btiſſima ve ritas tu es illa cui ꝓpitiꝰẽ deꝰ dicẽte Dauid pſal. cxiiij. Pꝛope eſt dñs oib iuocãtibo eũ:oib iuo caãtibo eũ ĩ vitate.ſ.vt det illis ĩ pᷣſenti graʒ ſus:⁊ in futuro vitam eternam. Amen. Dñica.v poſt paſca de documẽtis datis o pa rijs ⁊ artiticibo ac mercatoꝛibo.Ser.xxxij. H Io beatus in ſuo erit. Jacobo. j.c. ⁊ in eplła occurrẽtj dñice.Tria tm̃ ſũt q̃ nr̃a appellari pñt. Pꝛimũ ẽ tpᷣs:iuxta b illud Senece ad Tucillũ Oia mi Lucille aliena ſunt tm̃ aũt tpᷣs nr̃ʒ eſt.Scðo nr̃e ſunt vᷣtutes. vñ Bernardꝰin q̃dã ſᷣmone dicit.O filij adã ge nus auaꝝ ⁊ ambitioſuʒ:audite qͥd vob cũ diui tijs tꝑalibo:q̃ nec ſũt diuitie nec opes ſʒ vtutes qs ſecũ ↄſcia poꝛtat vt in ꝑpetuũ diues fiat vere diuitie ſũt:? Ambꝛo.ſuꝑ Lucã ait.Neq; nr̃a ſũt q; nõ poſſumꝰafferre nobiſcũ:ſola vᷣtꝰcomes eſt defũctoꝝ. Terauʒ qð nim eſt: vita c etern quã cũ adepti fuerimꝰnũqᷓ; amittemꝰ:vñ Ambꝛoſiꝰ vbi ſupꝛa dicit. Bonũ atq; ſalutare ac idoneuz eſt pᷣceptũ qð etiaʒ auaros põt aiare:qͥ ſtudeant coꝛruptibilia ꝑhẽnib:terrena celeſtibꝰ cõmuta⸗ re diinlcijs faciedo amnicos. deinqaue maãmona „2 iniqᷣtat qͥ eos recipiantĩ eterna tabernacła. J5 Aug.ſuꝑ PS.xc.ſermõe.ij.inqᷣt.Si auari eẽ vo lumꝰ:vite et᷑ne eſſe debemꝰ auari:⁊ illã vitã qᷓre re q̃ nũqᷓ; habʒ finẽ.hic extẽdatquaricia nr̃a.Ar gentũ vis ſine fine:vitã eternã deſidera ſine fine. õ vis vt habeat finẽ poſſeſſio tuavitã ꝑpetuã Ire.ſ.ꝑ bona oꝑa vt de te dici poſſint verba cthe matis noſtri. Suꝑ qᷣbo tres ↄſideratiões facie⸗ mus. Pꝛima dicet᷑ oꝑatiõis.Secũda ꝓmiſſio nis.Tertia vero offenſiõis. Pars pᷣma huius ſermõis de documẽt da⸗ tis diuerſis oꝑarijs ⁊ artificibo. 3 Rimo in hac pte in generali ↄſuiũ dabi p mus oib oꝑparijs:id ẽ homib q oꝑarij appellant᷑. Deinde ad ꝑticulares ſtatus oparioꝝ veniemꝰ. CNaũt hoĩes oꝑarij nücupẽt᷑ patet.I Geñ.ij.ðꝛ. Poſuit deꝰ hoiem in ꝑadi ſo voluptatis vt operaret᷑. Iſta aũt oꝑatio erat 2 pncipalit᷑ ſpualis.ſ.ↄtẽplãdi ⁊ medicãdi diuia: q̃ mo etiã nos oꝑari debemꝰ:iuxta ulð Job. vj. ODꝑpamini nõ cibũ qͥ perit:ſʒ qͥ ꝑmanet invitam eternã:vt inqᷣt Areſt.j.⁊.x.ethi.Ulcima felicitas hois ↄſiſtit in oꝑatiõe eiꝰ ꝑoptima. Eiecto etiã heoie de ꝑadiſo dixit deꝰ Geñ.lij. In ſudoꝛe vul tus tui veſcer panetuo.i.vt poſſis viuere opoꝛ tet te in aliq̊ licito exercitio laboꝛare. Jõ Ecci.ix. alt Sapiẽs.Quodcũq; pᷣt manꝰtua iſtacer oꝑa re. Et PS.ciij.inqͥt dauid. Exibit hõ ad opꝰſuũ ⁊ ad oꝑationẽ ſua vſqʒ ad veſperã. In qͥb ver⸗ bis tria tãgunt᷑ circa oꝑationẽ. Pꝛimo bona cõ ſcia:ibi.Exibit hõ ad opꝰſuũ.Scðo debita ↄue niẽtia:ibi.Et ad oꝑationẽ ſuã. Tertio ꝑfecca ꝑ⸗ manẽtia:ibi.Uſq; ad veſpera ʒ. Pꝛimo & reqͥrit in ope bona oſcia vt ſit rectũ in intẽtiõe vt finis vltcimꝰ ſit deus:iuxta illud.j.ad orꝭ.x.Om̃ia q̃cũ q; agitis invᷣbo vel oꝑe:in gliam dei facite. Finis vo ꝓpinquꝰ ſit aliqð rõnale:vt ꝓ ſuſtẽta tiõe ꝓpꝛia.qꝛ dignꝰẽ mercẽnariꝰmercede ſua Lu ce.x.Uel ꝓ ſubuẽtiõe alioꝝ:ſᷣm illud Pauli ad Epb.iiij.Opet᷑ manibo ſuis vt habeat vñ tribu gt neceſſicatẽ patiẽti. Itẽ dʒ eẽ bõa ↄſcia: vt opꝰ ſit licitũ in executiõe:vt nõ ſit opꝰ ꝓhibitũ.c.foꝛ/ nicari.lxxxviij. di. Jõ ait Apłs ad Gal.vj. Pꝛo bet aũt vnuſqͥſq; opꝰſuũ.i.examĩet ſi bona ↄſci entia pᷣt exerceri. Itẽ debz eẽ bona cõſcia in oꝑe: vt ſit diſcretü in aggreſſiõe ſcʒ vt diſcrete ⁊ cũ de bilto mõ:⁊ alijs arcũſtãtijs loci ⁊ tꝑis fiat:⁊ ta/⸗/ liter ꝙ ex eo fructus bonꝰſequat᷑:iuxta illud ad Qol.j. In om̃i ope bono fructiſicateze. RE cEtchdo tãgit Dauid in pᷣdictis vᷣbis de/⸗ ſ bitã ↄueniẽtiã circa opꝰfiendũ dicens:⁊ ad oꝑationẽ ſuã.Quia em̃ diuerſaꝝ ſu⸗ mus cõplexionũ ſicut ad diuerſas vtutes ma⸗ glis indinamur ſq; vnꝰ mag ad liberalicatẽ:alt᷑ ddg hũilitatẽ:aliꝰad caſtitatẽ:alt᷑ad miſerationẽ ⁊ ſic ð alijs.Uñn Job dicebat ſui libꝛi.xxxj.c.Ab infancia creuit mecũ miſeratio ⁊ de vtero matr mee egreſſa ẽ mecij,Sic ad diuerſas arntes ⁊ ex⸗ . 7 — ercitia iclinamur naturali iſtineru:⁊ dinia ꝓut/ dẽtia ita diſponẽte ad pulchꝛitudinẽ vniuerſi:? oſtẽſionẽ ſue ſapiẽtie qͥ t varias oꝑatiões arti⸗/ ficũ iſpirauit mẽtibo hoim. Quia dic Kreſtj.j. c.v. Nõ idẽ vnicuiq; deleccabileẽ ſᷣm natu/ ra alta alterẽ delectatõ. debz hõ illi bono ex ercitio vel arti ſiue ſtudio opaʒ dare cuiẽ magꝭ iclinatꝰ:vt faciliꝰpoſſit ad illiꝰpfecnonẽ venire. Ait em̃ ph̊s.viij.ethi.c.iij.Coauget oꝑationẽ ꝓ pꝛia delectatio:magiſq; ſingula iudicãt ⁊ certiꝰ exqͥ ruüt cũ delectatiòe oꝑantes. Pꝛopa em̃ dele/ ccatio ↄfirmat oꝑatiuos ⁊ diuturnioꝛes ac me⸗ lioꝛes facit.Et.x.eiuſdẽ libꝛi.c.v.idẽ dicit. ¶nui qſq; circa hec ⁊ in his bñ opat᷑ q̃ marxie diligit. Exeat ̊ hõ ad oꝑationẽ ſu.i.ad eã artẽ qu iu dicat ſibi meliꝰcõuenire ⁊ cõplacreer. Z Ertio in vbis ſupᷣdict ta git Dauid pfe⸗ t ccã ꝑmanẽtiã di.Uſq; ad veſperaʒ.i.vſq; daag vite terminũ:nõ ſuꝑueniẽte cauſa legi tima mutãdi artẽ.qð ẽ ʒ aliqͥs ĩſtabiles qͥ oĩ die mutãt vnã artẽ.hi ſũt ſiłes filio ĩcõſtãtie.de q̊ ðt Boe.ili.ð ſcholaſtica diſciplina:ꝙ cũ pr̃ ſuꝰpo ſuiſſʒ eũ ad oꝑa diuerſe art:ille ſubito attedie⸗ bat᷑ cũ vnõ ĩcipiebat.Uñ finalit᷑ oẽs renuẽs in⸗ terrogatꝰa pꝛe qͥd facere vellet:rñdit ſe velle fie⸗ ri aſinũ ad ſalinã poꝛtãdaʒ.Et iõ ðꝛ Ecci.v.Nõ te vẽtiles ĩ oẽʒ vẽtũ:⁊ in oi via nõ eas:ſʒ eſto fir⸗ mus i via dñi.Debet etiã exire hõ ad oꝑatione,ʒ ſuã vſq; ad veſperã.i.vſq; ſero ↄtinuãdo:nõ pa rũ oꝑando ⁊ ſubito dimittẽdo.Cũ eĩ qͥs ꝑſeue⸗ raueriti aliqͥ̊ bono exercitio vſq; i finẽ:tũc facto ſero hoꝛa veſꝑtina.i.deficiẽtevita dñs dicet pꝛo curatoꝛi ſuo.Uoca oꝑarios ⁊ redde illis merce dẽ ſuã Matth.xx.Oꝑa em̃ illoꝛũ ſequũt᷑ illos Apoc.xiiij.ſq& ſi in illis finalit᷑ ꝑſeueret᷑ ⁊ ↄſtant Ait em̃ Anacletꝰpapa.lxxxiij.di.c.nihil. Invno quoq; artiũ oꝑe mr̃ iuenit᷑ iſtãtia.Nullꝰg̊ debʒ ocio vacare:ſʒ ſꝑ alicui bono oꝑi vel exercitio i/ ſudare.Ait em Señ.ad Lucil.Oemetriꝰ vitam ocioſam mare moꝛtuũ reputabat. In ocdo ei ia cere nõ ẽ trãqᷣllitas ſʒ maliada.malo g̊ vt me foꝛ/ tuna ĩ caſerꝭ ſuis qᷓ; iĩ delitijs hẽat.hec ille ¶ NDOD mmyẽtatoꝛ q̊ʒ Auerrois ſuꝑ.ij.metha. c ðt.Qui aufert oꝑatiões a reb:aufert eẽn tias reꝝ. Ait ei Arj.j.methᷣ. Unaq qʒ res bhʒ eeꝑ ſuã oꝑationẽ. Eti li.de cauſis ðꝛ.Nõ ẽ dare ſub ſtãtiã ocioſã. Et.j.ethi.c.v.inqͥt ppᷣs. Juſtũ ⁊”vni uerſale bonuʒ vᷣtu laudamꝰ ꝓpt᷑ oꝑa ⁊ actus. Et Temiſtiꝰ ſuꝑ.j.de aia ðᷣt.ihil ocioſũ in na tura:ſʒ vnicuiq; enti ẽ aliqð opꝰ attributũ. Jðo vj. ð aĩalibo ðꝛ.ꝙ rectoꝛes apũ ocioſas apes a ſe eijciũt. Ad oꝑandũ ̊ hoꝛtãt᷑ nõ ſolũ ſacri doco res⁊ phᷣi:ſʒ etiã poete.Uñ Quið ĩ.iij.ð arte amã di canit.Dũ vires aĩi ſuppetũt tolerate laboꝛes. Jã veniet tadto curua ſenecta pede. Uẽture me moꝛes iã nũc eſtote ſenecte. Sic nullũ vob tos abibit iners. Et ibidẽ ponẽs młta exempla qᷣbꝰ oñdit᷑ ꝙ ꝑſeuerõs ĩ oꝑe tadẽ obtinebit itctu ait ðð S . nrkiſtie (ltrolits (Dupöſnc nel fitmapannnoun tenuneyrplon nſtmmmnti0. fuctünliq fummagtomen Ngtminn digna Nrlmu glculo Gevthhalia pe Dirſerwinfm futidinöcsfin Kainoiſenptrb eußernegocor⸗ fiennderaper iSicnisbomin nndin Sesſerer UürneqUtautli Mleds rttndin Uglanbiutocaſi winb alneob fngede Llamgi Mritcannotarl mhois tüftadp Nealianeabßfi Edepedi vGut ſi⸗ Nci enen . ctinemindno gbitinigrg, ilnzihiini Wrack heſren G Aiihnin . rl reonprſt Acin⸗ nnggiggagn Pleten Airfetl . nunnat: ſtolſar leiii Bdanni Mmmnenn Whronnn dida kinuedi ümig udrdaß, Baarng . enidtſee 4 „ .5 4 mobiashi böadogee wennöci 1o Cüciqsger ſiſfiniticin windis diann tedellioren ori ſcegrüils ligeumt: i dci googi rnba Nobl 1usNft hürhalt l gantyauinein nuigz ohheeß eoidaneſch barufürnl proga dans lbdocoſän 1ocgt Nen oe 7 Foliũ Capta video ſero ꝑgama capta tamẽ. Pꝛoner. qͥʒ xiij. ðꝛ. ARia oꝑantiuʒ ipinguabit᷑. Et iõ Ecci. xxxj.inqᷣt Sapiẽs. In oiboopibo tuis eſtovelox ⁊ ifirmitas no occurret tibi. Nõ debet tñ ho tm̃ coꝛꝑalibb oꝑib iſudare vt qñq; nõ reqͥ eſca pali/ quatulũ.Ait em Ouið.in epłis.Qð caret alter na reqe durabile nõ eſt. DHec rene⸗ vires feſſaq; mébza nou. 4 QXNAalg oia aũt exercitia debemꝰeẽ ſolliciti in ſpuũalib oꝑib:iuxta ↄſiliũ Apłi ad Ro. xij.di. Sollicitudine nõ pigri ſpũ feruen tes:dño ſeruiẽtes. Idcirco.ij. Petri.j.ðꝛ. Sata gice vt ꝑ bona oꝑa certã vocationẽ veſtraʒ ⁊ ele/ (ioné facials. ſ ?xgd iaz ad ꝑticulares oꝑarios ⁊ artifices venire volẽtes pᷣmittẽdũ videt᷑ ſᷣm qð in⸗ qt Hugo ð ſanc.vic.in q̊dã ſᷣmõe.ꝙ oꝑationũ mũdanaꝝ exterioꝛũ multiplex ẽ differẽtia. Aliq̃ cim̃ deſeruiunt vt plurimũ vanitati ⁊ iactãtie:vt ars recha mature ⁊ oꝛnamẽtoꝝ auni ⁊ argẽti:ac gẽmaꝝ ⁊ ſimiliũ:q̃ ꝓ maioꝛi ꝑte deferũt᷑ ad põ⸗ pã ⁊ vanam głiam:iuxta illud Hiere.lj. Opera eoꝝvana ⁊ riſu digna.Et taliũ fabꝛicatio ⁊ ars licet ſit multuʒ ꝑiculoſa:tñ qꝛ nõ oib ẽ phibitꝰ talis oꝛnatꝰ:ſʒ aliqͥ pᷣcioſis veſtibo ⁊ oꝛnamentꝭ pytct vci plꝰ ⁊ minꝰ ſᷣm eoꝝ ſtatũ ⁊ dignitateʒ:ac officia ⁊ cõditiões ſᷣm qð declarat Tho. ij.ij. q. clxix.iõ nõ ẽ ſimpłr ꝓhibita. Et idẽ dicẽduʒ ẽ de fabꝛicatõe ⁊ negociatõe aliaꝝ reꝝ qͥ bo pñt hoĩeſ hbfß ⁊ male vti:vt pata gladioꝝ⁊ baliſtaꝝ⁊ ſimi liũ.Si em̃ qͥs bona intẽtiõe ⁊ cã talia faciat aut vẽcdat nõ peccat:vt inqͥt Inno.c.j.ne cleri.vłꝑmo na. Si tñ qͥs ſciret vel ꝓba biliter ac veriſiłit᷑ du bitaret ꝙ ille cui talia vẽdere vel donare intẽdit male eis vtet᷑:eadẽ pena puniẽdꝰeſt.ſicut ille cui talia tribuit ꝑ ca.fi.de iniu.⁊ dã.da.Et iõ taliuʒ ars in h̊ caſu ẽ ꝓhibica.Uñn ↄcludit reuerẽdꝰpt ff Ange.de Claua ĩ angelica ſua ĩ vᷣbo:ars:qꝙ qͥ faciũt cartas:caxillos:alea ⁊ hmõi qͥb vt freq̃n ter hoies vtũt᷑ ad pctm̃ moꝛtale nõ pñt abſolui niſi a tali arte abſtineãt. Rit em Gꝛeg.in.c.nego uũ.de pe.di.v. Sũt pleraq; negocia q̃vix vł nũ qᷓ; ſine pctõ exerceri pñt.Ad ea ̊ poſt ↄuerſionẽ neceſſe ẽ vt animꝰnõ recurrat.Ex qͥb etiã appa⸗ ret ꝙ ꝓbibita ẽ ars ⁊ negociatio eaꝝ reꝝ qͥbo ad nihil vti pñt hoĩes niſi ad malũ:vt ðt Inno.in d. c.j.ne cle. vel mo. Flagitioſe em̃ rei nec emptio nec mẽdaciũ:nec ſocietas valere pᷣt:vt ðꝛ in.l.qðd ſepe. S§. veneni mali.ff. ð Zhẽ. emp. ſ Ecũdo reꝑit᷑ exterioꝛ oꝑatio depᷣuiẽs iniqͥ tatl:vt ẽ ars vſurarioꝝ:meretricũ:pyrrata rũ ⁊ hmõi.de qͥb inqͥt Dauid PS.v.loqᷓns ðᷣo Perdes oẽs qͥ oꝑant᷑ iniqᷣtatẽ.Laliũ ergo ars ẽ ſ EaA hic q̃ri pᷣt:qd de arte ſonatoꝝ qͥ oñdũt ſonare coꝛeas: ⁊ qͥd de exercitio eoꝝ qͥ do/ cẽt coꝛiſare.Cuiꝰqͥ dẽ exercitij ꝑmiſſionẽ vel ꝓhi bitionẽ meliꝰitelligere porerimꝰ:ſi vtrũ coꝛiſare liceat vigeam⸗. De inqᷣt Chꝛyß.ſuꝑ Mat riiij ca. Ubi ſaltatio:ibi diabolꝰ:⁊ pcipue diebo feſti uis.eq; em̃ deꝰad bᷣ̊ nob dedit pedes vt cũ ca melis ſaltemꝰ qʒ vt cũ angelis choꝝ fadamus. In ſaltibo ⁊ coꝛeis letant᷑ demões ⁊ exultãt mi⸗ niſtni demonũ. Hec ille.Tulliꝰq̊ʒ in li.ð offi.ðt Nõ ita a natura generati ſumꝰ:vt ad luduʒ vel ad iocũ facti eẽ videamur:ſi ad ſeueritatẽ potiꝰ ⁊ ad q̃dã ſtudia guioꝛa atq; maioꝛa. Sʒ ꝓ me lioꝛi hoꝝ declaratõe tria de coꝛeis vidẽda ſunt. Pꝛimũ ðᷣꝛ ↄditõis.Scðm diſſuaſiõis.Tertiũ vo deteſtatiõis.Quo ad pᷣmũ ẽ ſciẽdũ ſʒ docxrri nã Alb.magni in.iiij.di.xvj.Et Frãciſci de maꝝ ronis ĩ expoſitiõe decalogi.pᷣcepto.iij.expoſitiõe ij.? Tho.i ſuo qdł.⁊.jj.ij.q.xviij.ar.iij.et Ray. ĩ ſua ſũma.qꝙ ad hᷣ vt ſine pctõ coꝛiſari poſſit re⸗ qrunt᷑ młte ↄditiões:ex qͥᷣb colligo ſeptẽ. Pꝛia ẽ ꝑſonalitas.ſ.vt ſit ꝑſona ſecular.qꝛ deric ⁊ re ligioſis ẽ phibitũ.xlvj.di.c.clericũ.⁊ de ↄſe.di.v. c.nullꝰpᷣſbyteroꝝ.et ca.nõ opoꝛtet.el.j.ec.xxxiiij. di. c. pſbyteri.et.c.j.extra ne cleri.vel mona.Unð expᷣſſe dicit Rodonẽſis i ſũ.ꝙ credit eos peccare moꝛtalit᷑.Et idẽ inqͥt pr̃ fr Ange.ð Claua.in an gelica in vᷣbo coꝛea:addẽs:niſi foꝛte modicitaſ ⁊ q̃litas coꝛiſandi excuſaret:puta ĩ ſecreto ⁊ hu/ iuſmõi.Silłr ſolẽnit᷑ penitẽtibo ẽ ꝓhibitũ.xxxiij. q.ij.c.admonere.Deo em̃ dicati vanis ſeculi ſpe ctaculis ĩtereſſe nõ debẽt.devita ⁊ hone.cle.c.cle rici officia. Sʒ qͥd dicemꝰ de q buſdã cleriq ⁊ re ligioſis:qͥ qñ cãtãt miſſaʒ nouã ducũt coꝛeas⁊ faciũt fieri tripudia ĩ eoꝝ eccleſijs vel monaſte⸗ rijs. Heu miſeri ⁊ ſine verecũdia:nõ ſᷣui dei ſed dibaoli. De tali pᷣſbytero ſocio ꝓditor iude cöed ri᷑ᷣpCᷣs PsS.xl.di.Qui edebat paneſ meos ma⸗ gnificauit ſuꝑ me ſuꝓplãtatiõʒ.Seru ate go cle rici illð qð pᷣcipit᷑ vob ĩ dicto ca.pᷣſbyteri.xxxiiij. di. vbi ðꝛ. Pꝛeſbyteri:diacones ⁊ ſubdiacones: ⁊ ceteri qͥbo ducẽdi vxoꝛes licẽtia mõ nõ ẽ:etiam alienaꝝ nuptiaꝝ euitẽt ↄuiuia:nec his cetibvmi ſceant᷑ vbi amatoꝛia cãtant᷑ ⁊ turpia:aut obſce⸗ ni motꝰ coꝛeis ⁊ ſaltatõibo efferunt᷑:ne auditus ⁊ obtuitꝰ ſacris myſterijs deputati turpiũ ſpe⸗ ccaculoꝝ atq; vᷣboꝝ ↄtagiõe polluunn. R Ecuũda ↄditio ðᷣꝛ itẽtionalitas.ſ.vt nõ co ſ nſet vt ſe vel alios ad ↄcupiſcẽtiã vel alið malũ ꝓuocet:nec ꝓpt᷑ vanã głiam. Intẽ⸗/ tio em̃ oꝑi nomẽ iponit:vt inqͥt Amb.in li.ð of⸗/ ficijs.Et oĩa iuſte denoiant᷑ a fine.ij.de aia.Uñ opꝰidifferẽs ðꝛ bonũ aut malũ ſᷣm itẽtionẽ.ar. i.c.vide.j.q.j.et.xxiij.q.j.c.noli.⁊.c.militare. SE Eiñria ↄcluſionẽ ponit Rodonẽſis vbi & t q;̃ appellat᷑ raritaſ di.ꝙ credit peccaremoꝛ talit᷑ ducẽtes coꝛeas ex ↄſuetudine. Coꝛi⸗ ſantes aũt raro.⁊ ſine coꝛrupta itẽtiõe dicit. Nõ audeo dicere ꝙ peccẽt moꝛtalit᷑:ſʒ nec audeo ex/ cuſare a moꝛtali:cũ ingerãt ſe ꝑiculo alios ꝓuo cãdi ad libidinẽ:⁊ exeplo ſuo alios ad ſiłia faciẽ da ꝓuocadi,Aq; g uerudo ꝛ ſenn alicuiꝰ O 3 Berm 0 qð de ſe nõ ẽ pctm̃ moꝛtale nõ faciat ůlud moꝛ⸗ tale vt declarat Rich. ur̃ in.iiij.di.xvj.tñ ſᷣm hu⸗ ius opinionẽ ĩ tali caſu ei videt᷑ moꝛtale rone ꝑi culi. qð ex tõta freqᷓntia q̃ſi ipoſſibileẽ nõ icurri. Quarta ↄditio ðꝛ ſtabilitas.ſ.coꝛiſantis.lã qᷣ ita fragilis ẽ ꝙ licet bona itẽtiõe coꝛiſare icipiat: tñ ñ exijt qͥn ad libidinẽ moꝛtalẽ puocet᷑:peccat moꝛtalit᷑:aduertẽs de tali ſua fragilitate ⁊ ſe ĩge rẽdo coꝛeis.Qui em̃ amat ꝑiculum gibit in illo Ecẽi.iij.Uñ inqͥt Hiero.in q̃dã ome.Nõ credo viro qͥ dicat ſe illeſũ euaſiſſe a talib ſpeccaculis cũ Dauid ex eo ꝙ vidit Berſabee lauãtẽ ſe puo catꝰ*ſit ad libidinẽ. Hec ille. è— q Uinta cõditio ðꝛ tꝑalitas.ſ.ꝙ nõ fiãt tꝑe dDeuotiõis ⁊ pnie:vt a ſeptuageſima vſq; ad octauã paſce:q̊ etiã tꝑe ꝓhibet᷑ nuptiaꝝ ſole⸗ nitas.xxxiij.q.iiij.c.nõ opoꝛtet.⁊ tribo capitulis ſeqntibo.ab aduẽtuvſq; ad epyphaniã.⁊ a feria ſecũda añ aſcẽſionẽ dñi vſeq; ad ſcdᷣaʒ feriã poſt octauã pẽthecoſten excluſiue.extra de ferijs.ca. capellanꝰ.Et rõnẽ aſſignat Tho.in.iiij.di.xxxij. qꝛ animi nimis iĩ talibo diſſoluũt᷑. Silłiter nec tẽ poꝛe lieiunioꝝ ⁊ letaniaꝝ:nec feſtiuo tꝑe. Uñ ſᷣʒ Rich.i.iij.di.xxxvij.ar.ij.q.iiij.ĩ rnſiõe ad tertiuʒ argumẽtũ:die feſto coꝛiſare ẽ moꝛtale. Sicut eĩ ꝑſona ſacra ꝓhibet᷑:ſic ⁊ tꝑs ſacrũ. Sciẽdũ ẽ gꝗgͤ ſm Alb.vbi S.ꝙtẽꝑa qͥb coꝛiſando qͥs excuſat᷑ ſüut tria.ſ.nuptiaꝝ:victoꝛie habite de inimicis:⁊ dñi adueniẽtis cũ ſalute de fra lõginj. U Errxrta ↄditio ẽ modalitas.ſ.ꝙ ſᷣuet᷑ modꝰ ſhoneltꝰ⁊ nõ fiãt vane ac diſſolute geſticu latiões ⁊ actꝰad libidinẽ icitcãtes.Dic̃ em̃ iuriſ⸗ cõſultꝰi.l.filiꝰ.ff.de ↄdi.inſti.q em̃ ledũt pietat:· eſtimationẽ ⁊ verecũdiã nr̃am.Et vt generaliter dixerim bonos moꝛes fiũt:nec nos poſſe face re credẽdũ ẽ. Honeſtas em̃ ẽ vnũ iuris pᷣceptũ. inſti.ð iuſti.⁊ iu.S.iuris pᷣcepta:et iõ eſt peccatũ moꝛtale coꝛiſare cũ geſticulatiõibʒ ꝓuocãtibus ad laſciuiã:vel cũ tactibo ipudicis aut oꝛnamẽ tis laſciuijs ⁊ ihoneſtis. Honeſtiꝰ aũt coꝛiſant ſaraceni qᷓ; xpiani.Nã in terrj eoꝝ coꝛiſant ſeꝑa tim viri cũ viris:⁊ femine cũ mulieribb. X Eptima ↄditio ẽ localitas.Loca em̃ deo ſ dicata:pia⁊ religioſa ab his pᷣſeruari de beẽt. Mach. xxi. Domꝰ mea domꝰ? oꝛonis vocabit᷑. Uñ videt᷑ moꝛtale pccm̃ coꝛiſare ĩ loco ſacro.ar.in.c.decet.de ĩmu.eccle.li.vj.Scptũ eſt em̃ i.c.oꝛatoꝛiũ.xlij.di. Oꝛatoꝛiũ bᷣ ſit vt nec ibi qͥ cqᷓ; gerat᷑ niſi qð diuis laudibo ↄueniat. Uaãuis aũt ſᷣm pᷣdictos doctoꝛes in ali q caſu coꝛee ſint ꝑmiſſe:tñ qꝛ multoꝝ peõ o rtũ ſũt iductiue:tod ſũt viribo diſſuadẽde ne pare᷑ů via demonũ fraudib:diſſolutiõibo:la ſciuijs ⁊ aiaꝝ ꝑiculis.Licet em̃ hõ ſit foꝛꝭ ⁊ du rus tãq; ferrũ:vel naturalit᷑ frigidꝰ tãq; lapis: aut cãdidꝰtaqᷓ; murꝰ dealbatꝰ:tñ nõ debet cõfi dere de ſua foꝛtitudine:nec ð ſua frigiditate:nec de ſua ſctitate.Siqͥ dẽ ferrũ in ignẽ poſitũ emol leſcit: ⁊ ſir hoies firmos in ſuo/ꝓpoſito igniſ cõ XXXHN cupiſcẽtie emolleſcit. Uñ Hiero.ait.Ferreaſ mẽę· tes libido domat.ex ↄcuſſiõe etiã duoꝝ lapidũ frigidoꝝ ignis excutit᷑.⁊ ſiłr ex nimia familiari tate viroꝝ ⁊ mulieꝝ:licet a pᷣncipio videant᷑ fri tñ p ↄcupiſcẽtia ſepe iflãmant᷑.Quis ei fri⸗/ gidioꝛ eſſe põt qᷓ; qͥ ĩ extremis laboꝛat:⁊ tñ vt re fert Oꝛeg.in dyal.qͥdã ſacerdos laboꝛãs ĩ extre mis dũ ei q̃dã mulier fade appꝛopinq̃ſſet vt ſa⸗ ret ſi adhuc ſpiraret:ille voce qᷓ potuit excama⸗ uit. Recede mulier recede:tolle paleã adhuc vi⸗/ get igniculꝰ. Murꝰeciã dealbatꝰ qᷓ;uis ex cãde la nõ cõburat᷑:tñ denigrat᷑.Et ſiłr q;uis aliqͥ nõ cõburant᷑ ex ↄcupiſcẽtia:tñ ex nimia mulieꝝ fa miliaritate denigrãt᷑ in fama:vel aliq̊ mõ i ↄſciẽ tia quã nõ habẽt apud deũ ſic ſinceram. Ait em̃ Hiero.Crede mihi:nõ pᷣt cũ deo toto coꝛde am bulare q feminaꝝ acceſſibo copulat᷑. Jõ ðꝛ Ecci ix.Cũ ſaltatrice nõ ſis aſſiduꝰ:nec audias illaʒ. ne foꝛte geas in efficacia illiꝰ.Et ibidẽ.Auerte fa ciẽ tuõ a muliere cõpta:⁊ ne circũſpicias mulie⸗ rẽ alienã.ꝓpt᷑ ſpeciẽ em̃ mulierꝭ multi perierũt:⁊ ex h̊ ↄcupiſcẽtia q̃ſi ignis exardeſcit.Cõdluden⸗ dũ ẽ ̊ ex pᷣdicd ꝙ ſi coꝛee fiãt a ꝑſonis eccłiaſti⸗ cis vel religioſis:pᷣcipue publice cũ mulieribus vel ſi fiãt tꝑibo nõ ↄceſſis:at in locis ſacris vł re ligioni dedicatꝭ vel modis inhoneſtis:diſſolu⸗ tis ⁊ libidinoſis:cũ cãtib ⁊ ſonis ad libidinẽ i⸗ citãtibo:vel intẽtiõe coꝛrupta vt ad vanã gloꝛiã ⁊ oſtẽtationẽ ꝑſone:vel/ꝓpt᷑ libidinẽ ⁊ ↄcupiſcen tiã ſine pctõ exerceri nõ pñt:multo minꝰfrequ, tari:que certe oĩia nũc vt plurimũ locũ habeẽt in coꝛeis hodierni ttis. 2= ſ Excũdũ pncipale ðꝛ diſſuaſio.lã multa diſſuadẽt coꝛeas. Pꝛimo loci ↄſideratõ Sumꝰ em̃ in exilio:⁊ iõ nobᷣ ẽ flendũ nõ gaudẽ dũ:vt ait Aug.Et in hac valle miſerie ois mun dana leticia debʒ nob eſſe impoꝛtuna Ecci.xxij. Muſica in luctu ipoꝛtuna narratio. Uñ dicere debemꝰcuʒz Ps. Quõ cãtabimꝰ in terra aliena. Scðo ↄſideratio tꝑis pñt vite:qð nõ eſt niſi qͥ dã curſus ad moꝛtẽ:vt Berñ.ait.Ad quã om̃eſ vt diẽ Aug.pari motu vꝛgent᷑. Stultꝰ em̃ ille ei ſet qͥ ad moꝛtis ſuppliciũ cũ gaudio ⁊ ſolatio ire vb ducivellʒ. Tertõ ↄſiderato ſtatꝰ nr̃i ꝑiculoſi? doloꝛoſi.qꝛ q̊cũq; nos vᷣtimꝰꝑiculũ ⁊ doloꝛẽ i⸗ uenimꝰ:⁊ de oĩvana leticia diſtriccã deo röõnem reddituri ſumꝰ. Uñ vt habet᷑ in vitaſpatrũ q dꝛ ſctũs pr̃ vnivane ⁊ diſſolute ridẽti dixit. Reddi turi ſumꝰrõnẽ ð vita nr̃a coꝛã ðᷣo ⁊ oĩibbangeł⁊ hoib⁊ tu rides. Itẽ qꝛ coꝛee mi ducũt ad coꝛe as ĩferni:dicẽte Aug.qᷣlibet ſaltꝰqᷣ fit ĩ coꝛea ẽ ſal tus i ꝓfũdũ ĩferni.Cuiꝰrõ ẽ.qꝛ ſicut deuoti die⸗ bus feſtiuis itrãdo eccłias coꝛdis bũilitate x-pʒ adoꝛãt genibo flexis: ſic iſti de fra alte ſaltando deludũt xpᷣo:qͥ alte de tra ad crucẽ ꝓ eis moꝛie⸗ do ſaltauit. Itẽ deuote manꝰ cõ plectũt xpᷣm col laudãdo.⁊ iſti in o ꝓpꝛobꝛiũ xpᷣo deludunt bꝛa/ chia late extẽdẽdo:qͥ ꝓ eis expãſis manibo⁊ bꝛa chijs iĩ cuce fuit clauatꝰ. Ite deuoti nudaris ca 2——ð „ Clalen h ſoneurolh temharatld tisbldilid Cinrnepin —B Uitore ld Ouioc lu igdnil deiii ſccaneninied gatgomana in asd Ncnmscleteol tie gcut. icr önotine caturnbünnitel Penigon Dape Adtetzosbine aäzmeit ittiauii S mn Pitiirmmcto Aniibirwf Irffricorade Nrtloinoſus ioqeicoꝛiſa ſeunore uedcbe Ganriawoleni. Sortictänan dunn Vſcda Glüſtocgoſcne mgdirgcüſnnt dehnc ſäſnüege oeo ſulterie ſichnicigaudn niſg⸗ holcz 5 lioliijren lcspunt, tumui ꝛdl Ranicni idlſlriienas, föaligtnr li pr Unfe iſlirlenin⸗ Caſdis; ineſiczrt innainig eentß, n ef emi Sladoiin kallam 1 s gcige D l Nooſdeneten hlliitei nAN.. Siizetn e mocck icunn taensclug Nlüird e tnbasinsr nnbentenli ſons bai; Naie mnüloci Nl 1 ſoaſo. ſiünn imoloc enn iſndinig Uemiettif nhamglingt mummCidn dinun ma 6n õ udotſont SEruigat aulit do anci deo in nnſmni⸗ ldir dict N zzocinunt õ oiirinnii . ſitda⸗ G detnin in nizen, e nn Foliũ picibo vel yelatj xpo bũtliticlinãt. ⁊ iſti ĩ deriſuz capita ſertꝭ ⁊ coꝛonis ac peplis adoꝛnãt:qͥ ꝓ eis Pines coꝛona fuit coꝛonatꝰ.Et iõ oẽs debent ſe btrahere a talib ſpectacul.ſic̃ faciebat be.Zo bias dicẽs:ſui libꝛi. ca. lij MNuũuqᷓ; cũ ludẽtib mi⸗ ſcui me:neq; cũ his qᷣ ĩ leuitate ãbulãt ꝑcicipem me pbui. Illi em̃ qͥ talibo coꝛeis deleccant᷑ ſe pꝛi uãt coꝛeis ꝑadiſi.de qͥbus canit eccłia dno ieſu. Quli paſc iter lilia ſeptꝰ coꝛeis vginũ.Uñ refert Sꝛeg.i dyalł.de q̃dã puella romana noie muſa q̃ cũ coꝛeis nimis dedita eẽt:apꝑuit ei ĩ nocte be ata vᷣgo maria cũ choꝛo vᷣginũ pulcherrimarũ ⁊ dixit ei ꝙ coꝛeas dimitteret:q cũ ipᷣis vginib⸗ ad coꝛeas celeſtes trigeſima die pueniret: qð et factũ ẽ. Inſuꝑ cuitãdas eẽ coꝛeas pᷣt pbari mł tiplicit. Et pᷣmo rõne auerſiõis:ſic.Oẽ illð ꝑ qð a creatura rõnali tollit᷑ dileccio ðo debita:ẽ ma lũ ⁊ iniquũ. Hoc pcʒ.qꝛ illð qð tollit charitateʒ aduerſat᷑ ðᷣo.⁊ hᷣ ẽ pcm.Matth.xij. Qui nõ eſt mecũ õ̊ me ẽ.Qð ðꝛ etiã a legiſtis in.i.celicolaꝝ Tfi.C.de iudeis.Sʒ ꝑ coꝛeã hõvt plurimũ auer tit᷑ a ðᷣo.nã cũ illũ teneat᷑ ſuꝑ oia diligere Mat. xxij.⁊ cõſeqᷓnt᷑ tenet᷑ oia vitare ꝑ q̃ ipediat᷑ a tali dilectiõe.Cũ hõ vel femia ſe exponit coꝛeis ma/ xime freq̃ ntãdo:adeo i eis naſcit᷑ qͥdã rabioſuſ amoꝛ ⁊ libidinoſus:vel luxurie vel ſaltẽ ũliꝰ de lecatiõis q ẽ i coꝛiſando vt freq̃nter obii uiſcat ðᷣi:⁊ amoꝛẽ quẽ debet hꝛe erga creatoꝛẽ aꝓplicet creature:ita vt plerũq; ꝓ amata plura ꝑatꝰſit fa cere ⁊ pati qᷓ; ꝓ ðo vel aia.Itẽ adeo his tꝑalibꝰ gaudijs delectat᷑ ve plerũq; fiat hereticꝰ:nõ cre/ dẽs vitã et᷑nã:nec maiꝰbonũ ſiue deleccationẽ re periri.Uñ ſepe dicit.Ego neſcio pulchꝛioꝛẽ ꝑa⸗ diſũ iſto.ego ſic ꝑmanere vellẽ ꝑpetuovt mibi ſe mel dixit qdã iuuenis diſſolutꝰ iquiẽs.Lencat deꝰ padiſũ ſuũ:ego eĩ ĩ ̊ mũdo hẽo ꝑadiſũ me⸗ lioꝛẽ.O ſtulte ⁊ iſenſate qͥd te ̊ fac dicere niſiva nũ hꝰmũdi gaudiũ.ꝗ̊ ex his ↄdudit᷑ vitãdas eẽ coꝛeaſ.qꝛ holeʒ a ðᷣo auertũt ⁊ deuotõʒ ꝓſternũt Vñn Oui.i.ij.ð remedio amor ait.Eneruãt aioſ ciychare liteſq;iociq;. Etvox⁊ nũerꝭ bꝛachia mo Ecuũdo rõne punitõis.Oẽ (ca ſuis. A ild qð punit᷑ pena et᷑na ẽ peœtm̃ moꝛtale:ſʒ ilioꝛdinatũ ⁊ diſſolntũ gaudiũ punit᷑ pena erna.̊ ⁊c. Et ſᷣ ẽ qdðᷣ ðt Sapiẽs Pꝛouerb ·xiiij. Rilꝰdoloꝛe miſcebit᷑:⁊ extrema gaudij luctꝰ oc upat.Ubi ðt glo. Luctꝰ.ſ.ꝑpecuꝰ.In coꝛeis ãät ẽ diſſolutũ gaudiũ:⁊ riſꝰ diſſolutꝰ &ᷓ ⁊c. Et hec rõ colligit᷑ a be.Lho.ij.ij.q.clxviij.ar.iij. Uñ no tãdũ ſʒ Alex.ð ales ĩ.ij.ꝑ.ſũ.ĩ tract.ð diuiſione pcti.vbi ait ð ioculatiõibo ar.j.q; młciplex ẽriſꝰ. Quida ꝓuenic ex ſerenitate ↄſcie:⁊ dulcedie ſpni rituſſcti:⁊ ille nõ cm̃ ẽ ſine pctõ:ſed ꝑtinet ad fru ctũ ſpiritꝰ qͥ ẽ gaudiuʒ:vt ðꝛ ad Gal.v.Quidaʒ riſus cedit in pᷣmiũ Pꝛouerb.vlt. Ridebixi die nouiſſimo. Gloſa.id eſt gaudebit in retributõe regni ceieſtis:qͥ dolebat in certamie vite pᷣſentis Quidã ex ipᷣa nature maſuetudie:⁊ bonũ natu re determinat:nec hʒ meritũ:vel ecõtra.Quia in his q̃ a natura ſũt:nec laudamur:nec vuupera mur.ij.Echi.Quidã ꝓuenit ex ſtulticia:vñ dicit᷑ vulgarit᷑. Per riſum multũ poteris cognoſcere ſtultũ.⁊? Eccłi.xxj.Fatuꝰin riſu etaltat vo cẽ ſuã: vir aũt ſapiens vix tacite ridebit. Quidã ꝓcedit ex imoderata ⁊ inepta leticia:⁊ ſicẽ in pctò.Et ð hoc intelligit᷑ qð ſupᷣ ðꝛ. Hinc Jaco.iiij. Rſus veſter cõuertet᷑ ĩ lucũ.? Pꝛouer.xxvij. Riſus il loꝝ i delictis ꝑci.Erit tñ moꝛtale:vł veniale pec catũ:pᷣm exceſſũ:ſᷣm Tho.⁊ Alex.vbi ſupᷣ.vnde dñs Luce.vj. ait. Ue vob qͥ nde nũc qꝛ lugebi⸗ tis.vbi icolaꝰð lyra exponit. Ridetꝭ.ſ.ꝑ iepcã leticiã:ad pctm̃ moꝛtale declinãtẽ.De qᷓ ꝓuer.ij. Letant⁊᷑ cũ malefecerint:⁊ exultãt i reb peſſimis Hoc aũt fit in coꝛeis:g̊ ſunt deuitande. B Ercio rõne cõminationis.Ait eniʒ dñs. t Amos.vlij. Cõuerta feſtiuitates vras in luctũ:⁊ oĩa cãtica via in plãccũ:⁊ iduca⸗ ſuꝑ oẽ doꝛſuʒ vr̃jm ſaccũ:⁊ ſuꝑ caput vim calui⸗ ciũ.hinc Job.xxj.ðꝛ. Lenẽt timpanũ ⁊ ctharäa: ⁊ gaudẽt ad ſonitũ oꝛgani. Ducũt ĩ bonis dies ſuos:⁊ in pũcto ad iferna deſcẽdũt.Faclunt cm̃ illð qðᷣ ait Areſt.in li.ð naturis aialiũ de philo/ mena exiſtẽte i arboꝛe:q̃ ſi viderit ſerpẽtẽ exiſtẽtẽ in radice arboꝛis ſibilantẽ:allecta ſibilo illo:cã⸗ tãdo ꝑ ramos deſcẽdit:⁊ ſpõte ſe deuoꝛãdã tra⸗ dit in os ſerpẽtiſ. Sic iſti allecti ſuauitate taliũ diſſolutionũu:ſe tradũt ĩ ptatẽ demonis. Uano rõne maledictõis dic dñſ Mat. q xviij.Ue.ſ.in eternũ hoi illi ꝑ quẽ ſcãda⸗ lũ venit.Sʒ venite modicũ:o ſonatoꝛes o tibicine.O ſaltatoꝛes:coꝛeizãtes:vani cerebꝛi diſſoluti:q̊t ſcãdala ꝓpter coꝛeas eueniũt.Quot homicidia:diſſcẽſiões:q̃ſtiões:odia:blaphemie dei ⁊ ſccõꝝ.O ſentina maloꝝ:o apotheca pccõx· o oꝛigo inqͥnatoꝛũ:q̊t ebꝛietates. O tabernarij q facitis coꝛiʒare vt vẽdatꝭ vinũ.Quot crapule: quot ʒeloſie:quot alia terribilia ſcãdala oꝛiunt᷑. O ſonatoꝛes vos reddet rõnẽ de oĩb malis ex cã vꝛa ꝓcedẽtibo.Quia qͥ cãʒ dãni dat dãnũ de⸗ diſſe videt᷑c.ſi culpa.de iiu.⁊ dã.dato.Et iõ in⸗ q̃t deo põ.Cõſtitue ſuꝑ eũ pctõꝛẽ:⁊ dyabolꝰſtet a dextris eiꝰ. Oucẽs em coꝛeas hʒ ſuꝑ ſe pctõꝛi:· ideſt ſonatoꝛẽ:qͥ eſt pcõꝛ ⁊ dux pctõꝝ:cum ſit cxc oĩuʒ maloꝝ.Antiqͥ tꝰem ſonatoꝛes foꝛte ſtabãt in aliqͥ loco magꝭ eminẽti qᷓ; coꝛiʒãteſ. Dyabolꝰ vo ſtat a dextris coꝛiʒãtisl.młier vana ⁊ pom⸗ poſa:q;̃ ex oĩ ꝑte ſui emittit ſagittaſ dy aboli ĩ coꝛ da hoim.vñ Hiero.ait.Gladiꝰigneꝰẽ ſpẽs mu⸗ lieris:q̃ ex oĩ ꝑte ſagittas emittit ⁊ ꝑcutit. Si ãt intelligat᷑ ꝓpꝛie de dyabolo:dico ꝙ tribʒ mellis vulnerat hoiĩeʒ.ſ.ſagitta viſiõis a lõge:lãcea col⸗ locutiõis magis pe:⁊ gladio ſiue pugiõetactꝰ ꝓpinquiſſime. Que omnia in coꝛeis cõcurrunt vbi dicunt᷑ verba lubꝛica ⁊ modulatiões fiunt cantuũ ⁊ ſonoꝛuz. Ibi etiam eſt viſio facierum ⁊tactus manuũ ignitaruʒ:⁊ ideo plurimi vul „4 Bermo nerãt᷑ ⁊ mala ↄ cupiſcẽtia ĩflmant. D IIinto declarat᷑ coꝛeas eẽ dimittẽdas rõ q ne ꝑuerſiõis. Nã vt inqᷣt Rayx.in ſũ.Qui ſcieter vł etiã ꝓbabilit᷑ exiſtimãs aliqᷣdvẽ dit qͥ emẽteſ abutãt᷑ peccat moꝛtałr.⁊ oia pctã q ide ſequũt᷑:vẽditoꝛi iputãt᷑:etiã ſi talia ð ſe nõ eſ⸗ ſent ꝓhibita.vt ſi ego vẽdo tibi gladiũ q̊ ſcio vel ꝓbabilłr exiſtimo ꝓpt᷑ ſigna pᷣcedẽtia q̃ vidi te ali quẽ occiſuꝝ.Et pᷣdicta ꝓbat᷑ ꝑ ea q̃ habent᷑ ĩ ca. fi.de iniu.⁊ dã.da. Sʒ habemꝰ regulã ꝙ nihil ö vno ðꝛ qͥn ð alio ſiłi dictũ eẽ videat᷑.c.trãſlato.ð ↄſti.l.nõ pñt.l.⁊ iõ.ff.ð legibo.l.a ticio.ff.ð vᷣbo. obli.g̊ ⁊c.De artibo aũt q;uis ð ſe nõ ſint illicete qñ tñ illis hoĩes abutunt᷑ diẽ Tho.ij.ij.q.clxxix. ar.ij.ꝙ ſũt extirpãde.Et allegat Cbꝛyſ.ſuꝑ mat theũ.qͥ ðt.Eas ſolas opoꝛtet vocare artes q nu trimẽtoꝝ ⁊ eoꝝ q ↄtinet vitã nr̃aʒ ſũt nutritiue vel ↄᷣuatiue:ſi tñ oꝑibo alicuiꝰarq:vt plurimũ male hoĩes vterẽt᷑ q;uis de ſe nõ ſint illicite:ſũt tñ ꝑ officiũ pᷣncipis ð ciuitate extirpaãde ſ̃ᷣm do cumẽta platonis. Hec ille.Quãuis ꝗ̊ vt ſupᷣ di ctũ ẽ aliqñ coꝛee poſſint fieri ſine pctõo:tñ qꝛ nũc vbiq; videmꝰ eas verti ĩ abuſũ:⁊ inde tot mala oꝛiũt᷑ ſũt ſũmo ſtudio euitäde. = Eerto rõne cauſatiõis.Illud qð ẽ cẽ ma⸗ ſ li ⁊ pœi ẽ phibẽdũ. UVñ dic̃ Alex.ð ales ĩ ijj. p. ſũ.ꝙ q̃dã ſũt phibita nõ qꝛ ð ſe mala ſʒ qꝛ ſũt cã mali ⁊ ruine.Facit illð qð ðꝛ in.c.⁊ ſi xpᷣs.extra ð iureiu. Ubi glo.notat ꝙ qdã ꝓhibẽt nõ qꝛ ſint mala:ſʒ qꝛ ide pᷣt ſeqͥ malũ.ar.xxj.di.c. deniq;.xxxvij.di.c.iõ.xj.q.iij.c.nolite.⁊.ij.q.vij.c. pſumũt. Un dñs Matcth. v ꝓhibet iurare di. Nolite iurare oĩno.lõ qꝛ iurare ſit pccm:ſʒ qᷣa aſſidua iuratio freq̃nter iducit ad ꝑiuriũ. Hinc Ecci.xxiij.ðꝛ. Juratiõi nõ aſſueſcas os tuũ.mil/⸗ ti em caſus ĩ illa.Et ifra. Uir multũ iurãs iple/ bit᷑ iniqᷣtate ⁊ nõ diſcedet a domo eiꝰ plaga.hec ibi.Facto hoc füdamẽto dico ꝙ coꝛee ſũt qᷓſiin nũerabiliũ maloꝝ cauſatiue.Uñ ſccũs Ephꝛen b ti⸗ coꝛꝑpalis ſine necitate peccat moꝛtalr. Cum igit᷑ iĩſᷣmòe ð iudicio ait. Ubi cythare choꝛiq; ꝑſtre⸗ pũt:ibi mulieꝝ ac viroꝛũ obfuſcatio diaboliq celebꝛitas ẽ. Quid ꝓdeſt dilectiſſimi ad momẽ⸗ tuʒ tꝑis h̊ coꝛeas ducere ac feſta celebꝛare: illuc vo ĩ ec᷑nũ cruciari.Neq; eĩ poſſibileẽ ĩi pñci gau dere tpꝑalit᷑ ⁊ ĩ futuro regre Hec ille.Sciẽdũ eſt e piculo peccãdi cũ ibi ↄueniãt puelle oꝛnatu me retricio oꝛnate ad capiẽdas aĩaſ:g̊ peccas ſi eaas nõ deuitas.vñ Alex.de ales ĩ.iiij.ꝑte ſũme:ĩ tra,/ dũt ꝙ ſic̃ a ðᷣo nũerãt᷑ ⁊ pᷣmiant᷑ oẽs paſſus q̊s xpᷣiani facũt ad bonũ opꝰꝑagẽdũ:vt habet᷑ i vi taſpatrũ. Uñ Job.xxj.c.ſui libꝛi dicebat.Nõne cõſiderat ipe vias meas⁊ cũcos greſſꝰmeos di nũerat. Ita oẽs paſſus q̊s faciũt coꝛiſantes nõ ſolũ ĩ tripudiãdo:ſʒ etiã eũdo ad coꝛeaſ ⁊ reuer tẽdoab eis:nũerant᷑ a diabolo ad puniẽdũ.Et iõ ðᷣt Aug.iĩli.ð ↄ flictu vitioꝝ.Cõpme ineptã et inanẽ leticiã.qꝛ mũdũ euaſiſti penalẽ erũns.ſe ſcimꝰem̃ q fine daudamuri exilio iſto. Scimꝰ aũt ꝙ dñs inqͥt Ue vobᷣ qͥ nũc ridetcꝭ ⁊c̃. Signũ —, caũt ꝙ vir ſiue mulier hʒ paꝝ Kunas Wigert ad coꝛlſandũ.qꝛ coꝛiſare ẽ act a lõge poſitꝰaſpiciat tripudiãtes ⁊ ſonũ nõ au⸗ diat:nõ tãtũ demẽtes ſʒ inſpiritati videbunt᷑ iii. Ad coꝛiʒãdũ etiã plerũq; ꝑgũt illi qͥ bñt caput plenũ vino ⁊ ſuꝑfluis epulis.vñ Exo.xxxij.ðꝛ. Cepit ꝓpłs maãducare ⁊ bibere:⁊ ſurrexerũt lu⸗ dere.Et iõ nõ ẽ mirũ ſi poſtea ibi facũt puerilia 2 ſtulta.Quis aũt enarrare poterit mala q̃ fiũtĩ coꝛeis. Saltãs vel diſſolutꝰrelinquit domũ et vxoꝛeʒ ⁊ vadit ad feſta:frequẽter bibit ꝓpter ca⸗ loꝛẽ ⁊ ſaltꝰac curſuzʒ:generaturq; ꝓpterea multe ifirmicates adeo:vt młti ſepe moꝛtui ſint.vnde Padue.jꝗr y.poſt epiphaniã qdã nobilis ma gno cuʒ apparatu adiuit maritũ vno die dñico ⁊ ꝑ totã hebdo madã cõtinuo coꝛiʒauit. Vñ fa⸗ ctũ eſtvt ex ſaltib ⁊ curſu ſuppᷣhenſa infirmare᷑ ⁊ ſequenti die ſadbati moꝛtua eſt. Um ſaltãs reuertit᷑ domũ ſepe ẽturbatꝰ iraſcit᷑ cũ vxoꝛe vl mr̃e vł ſoꝛoꝛib ꝓ quo cũq; minimo qð acacdit qð ſibi nõ placeat:bla⸗ ſphemat:⁊ poſt vᷣba ſepe venit ad vᷣbera:⁊ ſicto ta familia turbat᷑:bonũ rñſum ab eo haberi nõ⸗ pᷣt:neſcit rũdere niſi cum oppꝛobꝛijs:⁊ ſi alicubi oꝑtet eũ ire ꝓ necitate domꝰ recuſat di.ꝙ ẽ adeo laſſus vt ſe mouere nõ poſſit. Lota ſeptimana cogitat quõ poſſit ire die dñico ad feſta.Et ſi ali qͥd lucrat᷑ expẽdit circa meretrices. Laceo ꝙ ſe/ pe die dñico ꝑdit miſſã pᷣdicationẽ et alia diuia officia. Heu igrate ꝓpłe vt qͥd tãtoꝝ maloꝝ cãaz ſuſtinetis. Nã ludꝰnoxiꝰin culpacẽ.l.nã ludꝰ.ff. as caput ꝑdidiſti. Marci.vj.et Mat.xiiij.pu⸗ ohãnes baptiſta nõne ꝓpter coꝛe⸗ elle ſaltãti ipauit mater ⁊c̃.Et ꝓpterea Johãnes ſurget in iudicio ↄtra coꝛiʒantes:⁊ capitis D expetet vindictam de eis. s Eptimo deuitãde ſunt coꝛee rõne expoſi ⁊ in.iiij.di.xvij.⁊ Tho.ibidẽ.di.xxj.? Sco.i.iij. di. xv. Quicũq; exponit ſe vł ꝓximũ ad aliqͥd ex q̊ euident᷑ vel ꝓbabilr poſſit ſeqͥ ꝑiculũ moꝛtis aĩa ſit nobilioꝛ coꝛꝑe.xxiiij.q.iij.c.ſi habes.in fi Mlto magis peccat moꝛtałr qͥᷣcũ q;ʒ ſe exponit ꝑicło moꝛt ſpualis.i.pcti moꝛtał. Sʒ in coꝛeis nulli dubiũ ſane ↄſiderãti ꝙ qᷣtiẽſcũq; vadis vł „ coꝛeiʒas vł obſuas euidẽter ⁊ expᷣſſe te exponis ctatu de euchariſtia inqͥt. Si etiã młier aliqñ ra ro cũ ſimplici intẽtiõe:ignoꝛãs oĩno aliqð petm̃ ex tali ludo ꝓuenire ſe iuitã ĩmiſceat bmõi coꝛea cricb:nõ audeo illaʒ aſſecurare a pctõ moꝛtali cũ ingerat ſe ꝑiculo ꝓuocadi aſſi iſtentes ad libi dinẽ:⁊ videat᷑ ſua pntia viciũ ⁊ ↄſuetudinẽ coꝛei ʒãdi appꝛobare.lã ⁊ ſi cantꝰ coꝛeaꝝ nõ ſit malꝰ de ſe:ẽ tñ malꝰ rõne cõcurrẽtiũ q̃ ſũt excitatio ad laſciuiã: ꝓuocatio ad libidinẽ:ipedimẽtũ cultꝰ dei:ĩobediẽtia ſabbati ⁊ alis bmõi.becille: RH Lipano ſoludes Eijgrn ſvulri ſunn gnumecorluße gigi deſtrin El Cprinr enn⸗ engeni iontnts 4d0 tuontſitcorm nmtyſri Gronmnennic unrcülnſtue⸗ icmntic bol tottlufligctie Ntal Melrl iisniaul⸗ liricgetginar friedetumla tſtlomno⸗ crropeppen Enrutus.deh iepuguoſa ſoigliponcta adeales inin nka dictq e japſucorea, eniaxlpölcan Mpdibiti tuen Ctädtbenätoftian Gbonigrdſclte Cakareparunten Cwodia 9 gangzrie „ Monntroe ſcpei vben⸗/a aris Cuen ſthon Cait; ſolbeair d Mranliy, dia Gſleentes din — = Mkfunbinclei Mcdiantbila Wuumnluogan hmmenſſdina lumnſigk i enmnk faneſcted Myunll dedeich nifkrlniin llmnhirn, WESE ſhckhſunt cgngn,intt Uartanihmnitn nlron — nlt, ffitcn inm iämi nemaffif Urdoni Snunr nunſrnk itändlsg. nmodedc mun D n –Wæãũ niſgeinne ſon ſdini uen nuſberti⸗ umedeohedaen Gnwirdign .Luien m Lhe anmirisdn Gann r hridnilA in r a DMräe SS rtense N. 5 rarin .„„ niiAinſl ENarbiiͤ Ananiuͤtit iaüme enanh unig ici hiſi Mig tan lncnts 7 H pſeraons vdc omawnt ispeuns ſch igt önein, numlerdlin cinolie ſcrtnihu r Minenn ſitmmuͤn 1 emid = ſrnn, Tli inqiut Aug inllis pnia. cohibeat e ſea ludis ⁊ ſpectaclłis ſec iq ꝑfectã vult Toöſcqᷣ graʒ remiſſiõis. Na ſi Dina ſe co bibuiſſer:ſi inter ſuos remanſiſſet ab extraneo amatoꝛe coꝛrupta nõ eſſet.Et ad pᷣdicta pᷣt dari exẽplũ de ſtipula que ſi igni apꝛoximat᷑ coburit vñ.Eccłi.xxj.ðꝛ. Stupa collecta ſynagoga pec⸗ cantiũ:⁊ cõſũmatio illoꝝ flama ignio.ait q̊ʒ ꝓ⸗ pheta pſal.xvij. Si cũ ꝑuerſo ꝑuerteriſ. O quot fuerũt euntes ad coꝛeas ſimplici intẽtiõe que ⁊ qͥ reuerſi ſũt coꝛrupta ĩtẽtiõe ac volũtate. Laceo de matribo q ſepe ſũt lenoniſſe filiaꝝ q̃s ſepe du cunt oꝛnatas vt videant᷑ ad coꝛeas.O ſcelerata mater qñ ſatiſfacies ꝓ tãto ꝑiculo filie. O quot baleſtrataſ.i.ictꝰbaliſte paciet᷑ qᷓ penetrabũt aiaʒ adeo vt illa filia exide ſꝑ maneat tẽptata. vifica bit᷑ ei lð NHie.ix. Moꝛs itrat ꝑ feneſtras vẽas. Uiſus nãq; ⁊ auditꝰac ceteri ſenſus ſũt feneſtre ꝑ ꝗs ĩ coꝛeis itrat moꝛs pcti ĩ aiaʒ:vt ait Aug. in ſᷣmõe de familiaritate extraneaꝝ młieꝝ. Se⸗ petñ ẽt ipᷣe lururioſe ⁊ ceruelline filie.ſ.q vtunt᷑ ſuo cerebꝛo paꝝ pꝛudeti:dicũt mr̃ib:deb duci⸗ te me ad coꝛeas:deh facite me modicũ coꝛiʒare. O filie dyaboli:io ſfaciate dyabolice. Nullũ peiꝰ ſignũ vie inhoneſtatis ⁊ impudicitie hẽri pᷣt. Et iõ Alex.de ales in.iiij.ꝑte ſũme:i traccatu de eu⸗ chariſtia dicit:q coꝛeatrices quibo inoteſcũt ma la q̃ ex vſu coꝛeaꝝ ꝓueniũt vł ꝓpꝛia iduſtria:vł exꝑientia:vł pᷣdicatiõe:⁊ nihilominꝰexercitiũ hu iuſmodi hñt i ↄſuetudine:dũ ꝑſeuerãt ĩ ꝓpoſito exercẽdi hmõi officiũ nõ ð bẽt accedere ad ſacrã cõionẽ qꝛ dũ ſibi ⁊ alijs laq̃os pcti moꝛtalisvo luntarie pᷣparant moꝛtalłr peccat.hec ille. Ctauo diſſuadent᷑ rone violatiõis. Naʒ o qcunq; violat aliqð pᷣceptũ dei vł ecckie moꝛtalr peccat.xiiij.q.j.c.qð pᷣcipit᷑. Sʒ pᷣceptũ habemꝰð ſctificatione ſabbati Exo.xx.⁊ inn.c.j.ð ferijs. Coꝛea vᷣo ẽ expᷣſſa violatio feſtoꝝ geſt pctm. EX aũt ꝑ coꝛeas violet᷑ feſtũ patere põt ꝑ ũlð qð ait Joh̊.and.i nouella.in. c. alma. de ſen. exco. li.vj.dicẽs. Feſti dies ſũt religiõis et ocij:ſola em̃ res diuina his diebo fieri debet. De quo eſt textꝰin.c.ieiunia.de ↄſe SS vbi. ðꝛ. In die dñica nihil aliud agendũ eſt niſi deo va⸗ canduʒ:nulla oꝑatio in illa die ſancta agat᷑ niſi tm̃ hymnis ⁊ pſalmis ⁊ cãticis ſpiritualiba dies illa tranſigat. Sʒ i coꝛeis totũ oꝓpoſitũ fit: 8ꝛc̃. Pꝛopterea inqͥt Gregin q̃dã omelia.Melius eſt arare ⁊ fodere die dñico:qᷓ; coꝛeas ducere.Et Auqg.in li.de decẽ choꝛdis ait. Meliꝰeẽt ꝙ femi ne i feſto lanã filarẽt:q; ꝙ-toto die ĩ coꝛeis ipudi ce ſaltarẽt. Hincↄtra eos q dicũt ſe ö̊ mõ ſctõs honoꝛare ait ecclia ð oſ. di. lij. cirreligioſa. Irre ligioſa eſt ↄſuetudo qua vulgꝰꝑ ſctõꝝ ſolenita tes agere ↄſueuit:ꝑpłi qͥ deberent officia diuina attcẽdere ſaltatiõibo ꝑſtrepũr.Que oĩa vt ab oĩbo ꝓuincijs depellant᷑ ſacerdorũ ⁊ iudicum cure a ſaõ ↄcilio comittit hecibi.Ex qͥb patʒ ꝙ peccãt CCLVII curati aĩaꝝ ñ auferẽtes p poſſe has diſſ. olutio⸗ nes.qꝛ vt ð i.cerroꝛ.lxxxiij.di.Erroꝛ cui nõ reſi ſtit᷑ appꝛobat᷑. Ecce pple mi q̃t euidẽtiſſimis roni bꝰ ↄuici᷑ coꝛeas deuitãdas eẽ ⁊ fugiẽdas. K Uog ſi foꝛte diceres. O tu qͥ vis defẽdere q ñ ſit petm̃ coꝛiſare:pmiſi uũ ẽ aliqñ poſt laboꝛẽ aliquã caꝑe recreationẽ:iuxta illð Intpone tuiſ iterdũ gaudia curj. Ut poſſis aĩo quẽuis ſufferre laboꝛẽc̃. UVt inqͥt Cato iſuis do⸗ cumẽd. Pꝛetea q̃ ꝑtinẽt ad decoꝛeʒ ciuitat pñt fieri.l.j.C. ð ſpecca.li.xj.iĩmo ea ĩpediẽteſ puniük l. nemo.eo.ci.ſʒ bec cedũt ad honoꝛẽ ciuicac⁊ de coꝛẽ.g ⁊c. Uñ i autẽ.ð dignit᷑.col.vj.i pᷣn.inqᷣt i⸗ peratoꝛ. Quicqᷣd ad vtilitatẽ ⁊ oꝛnatũ reſpicit a ðo tradite nob reipublice ad effectũ ſꝑ deduce⸗ re feſtinamꝰ. Ecce ꝙ ↄcedic ludos ⁊ recreatiões. Vnñ etiã i.l.vnica.C.ð maiunia.li.x.ðt.Elẽmẽtie nf̃e placuit vt maiunie ꝓuicialibo licẽtia reddat ſta tñ vt ſuet᷑ honeſtas ⁊ verecũdia caſtj moꝛib ꝑſeueret. Hec ibi. UVbi dic̃ Accur.Maiunia eſk licẽtia ſiue ludꝰ qͥ fit ĩ maio qñ fiũt regine cũ ſer tis:vt Bononie ⁊ alibi.Ecce ̊ quõ permittit᷑ re creatio. Rñdeo ſᷣm Zho.ij.ij.q.xix.ar.ij.ꝙĩ lu dis ⁊ recreatiõibolicit tria reqͥrut᷑. Pꝛio ꝙfiant debito loco:tꝑe:mõ:ꝑſonis ⁊ intentiõe recta:ac alijs circũſtãtijs. Scdᷣo ꝙ recreatio nõ capiat i his ex qͥb aia ⁊ ↄſcia maculari poſſit.Tertõ ne ſit talis recreatio ꝙ totalit᷑ aie guitas diſſolua᷑ ſz ex coꝛeis aie macłant᷑ ⁊ crimia fiũt vt ſup.ſt euitãde.Quis em̃ eos ludos appellet:ex qᷣbo cri mina oꝛiũt᷑.S.illð vo.ĩ ꝓemio.ff. Pꝛet᷑ea Tho. ..ij.q.xcvj.axij.qrit an lege hũana ꝓhibeãt᷑ oia vitia.Et dicit ꝙnõ.qꝛ lex hũana ponit᷑ multitu dini hoim: in qͥ maioꝛ ꝑs ẽ iꝑfeccoꝝ.⁊ iõ ꝑ eã nõ ꝓhibent᷑ oĩa vitia a qͥba vᷣtuoſi abſtinẽt:ſʒ ſoluʒ Guioꝛa a qͥb poſſibile ẽ maioꝛẽ ꝑtẽ młcitudiniſ abſtinere:⁊ pᷣcipue q̃ ſũt in nocumẽtũ alioꝛũ:vt homicidia:furta ⁊ ſiłia.ſla lex hũana nõ reſpi⸗ cit ↄpᷣuationẽ ſpũalẽ ſʒ ciuilẽ ⁊ politicã. Uñ diẽ textꝰ i.hita vulneratꝰ.i fi.ff.ad.l.aqͥ F. Mlta in le ge ciuili ↄ rõnẽ diſputãdi ꝓ vtilitate cõi recepta eẽ inũerabilibi rebꝰ ꝓbari pᷣt. Hec ibi.Sʒ lex cõ ſcie alit᷑ gdit.pncipałr ei itedit vt aia ſᷣuet illeſa etliã cũ da no reꝝ tpaliũ.⁊ ſic nõ obſtat oppoſitũ Si aũt qrat᷑.qͥs adiuenit coꝛeas:rñdet Chꝛy. ꝙ fuit diabolꝰpr̃ ⁊ duxaciuẽtoꝛ oĩim maloꝝ:vt poſſʒ faciliꝰ ⁊ aptiꝰ adducere hoĩes ad oꝑa car⸗ nalitacj. Nã ibi ẽtꝑs ⁊ cõmoditas loqᷓndi: pal⸗ pãdi:⁊ młta alia laſciuia faciẽdi.⁊ ide ſequũtur mr̃imonia clãdeſtina:foꝛnicatões ⁊ adulteria: diffamatões mulieꝝ ⁊ viroꝝ:ꝑtialitates:ↄtẽtio nes:ſepept᷑ coꝛeaſ deſtruũt᷑ ãple familie:caſtra auitates:ꝓuincie ac reg. Uñ dicebat qͥdã ꝙ dia bolłꝰaſſũpta ſoꝛma hũana ꝑrexit ad babitãdũ ĩ curia romana:⁊ ibi letabat᷑ vidẽs cõmitti petm̃ ſymonie ac ſacrilegij ⁊ młta alia. Sʒ qꝛ dicebat ibi officũ diuinũ ac qdaʒ alia bona opa fiebõt diſceſſit ⁊ ꝑrexit ad curis cuiuſdã magni imꝑa id — èð Bermo toꝛis ſiue pncipis: ⁊ ibi letabat videns cõmitti tot ſodomias: oppᷣſſiones paupeꝝ:blaſphemi as ⁊ hmõi:ſʒz tñ poſtea vidẽs ibi ſieri aliqs iuſti cias receſſit: pgẽs ad quẽdã maghũ mercatoꝛeʒ qͥ faciebat malos ↄtus:vſuras ⁊ deceptiões ꝓ ximoꝝ:ſʒ videns qꝙ etiã faciebat aliqᷓs elemoſy/ nas receſſit: pgẽs ad quẽda molẽdinariũ qͥ fu⸗ rabat᷑ farinã illis qͥb molebat:ſʒ vidẽſ ꝙ qͥtidie dicebat pr nr̃ ⁊ aue maria receſſit ⁊ iuit ad coꝛeã quã ipᷣe adinuenerat cũ diuerſis iſtrumẽ ſics:⁊ ↄſiderãs ꝙ in ea nihil fit niſi malũ:⁊ deꝰ in ipᷣa nullaʒ habet partem:ſed totum eſt ipᷣius diaboli dixic. Hec requies mea i ſeculuʒ ſeculi ⁊ iõ de coꝛiſante ait Dauid PS.cviij.Conſtitue ſuꝑ eũ pctõꝛẽ ⁊ diabolꝰſtet a dextris e?·Z Ertiũ pncipale de coꝛeis vidẽdũ ðᷣꝛ dete t ſtatio. Lege em̃ bũana:canonica:ꝓpheti ca ⁊ exeplificatiõe pꝛactica deteſtant᷑. Et b̈mo lege hũana.ã lex ciuilis ꝓpter honoꝛẽ öᷣi ſeſti diſſolutiões phibet. O diſſolute mũdane qͥ ſuꝑiꝰallegabas ꝓ te legẽ ciuilẽ:audi qͥd dicat i⸗/ peratoꝛ in.l.dies feſtos. C. ð feri. Dies feſtos di eſ maieſtati altiſſime dedicatos:nullis volumꝰ voluptatibo occupari. Et infra. Nec tñ hec irreli gioſe diu ocia relaxantes: obſcenis quẽq; pati⸗ mur voluptatibo detineri. Nihil die feſto ſibivẽ dicet ſeua tetralis ſedes:aut circẽſe certamẽ: aut feraꝝ lachꝛymoſa ſpectacula.⁊ ſi in noſtrũ oꝛtũ natalis nr̃i celebꝛãda ſolẽnitaſ iciderit:differat᷑. Amiſſioneʒ militie: pſcriptionẽq; pꝛimonij ſu⸗ ſtinebit. ſi qs vnqᷓ; ð die feſto ſpecaculis inter⸗ eſſe:⁊ hec q lege ſtatuta ſunt crediderit temeran da. Hecibii. DM Lõo idẽ phibet lex canonica ĩ.c.młieres extra de iudi.li.vj.di. Mulieres vagari nõ ↄuenit:nec viroꝝ cetib imiſceri.̊ multo mi nus coꝛeas freqntare. nec retrahant male ſocie tates:ſʒ mulcos ad coꝛiſandũ attrah ũt mali ſo cij. de qbo Salomõ Sap. ij. inqᷣt. Dixerũt impij apð ſe nõ recte cogitates. Cenite fruamur bõis q ſũt:vino pᷣcioſo ⁊ vnguẽtis nos repleamꝰ: et non pᷣtereat nos flos tꝑis:coꝛonemꝰ nos roſis añqᷓ; marceſcãt:nullũ pꝛatũ ſit qð nõ ꝑtranſeat luxuria noſtra:vbiq; relinqmꝰſigna leticie:qm̃ hec ꝑs nr̃a ẽ.LZu vᷣo pplłe mi ſerua ↄſiliũ Salo monis Pꝛouerb.j. di. Fili ſi te laccauerint petõ res ne acqͥ eſcaſ eis.ſi dixerit ſoꝛtẽ mitte nobiſcũ ne ambules cũ eis:ꝓhibe pedẽ tuũ a ſemit eoꝝ pegdes em eoꝝ ad malũ currũt ? feſtinatt. N EErtio lege ꝓpbetica deteſtant᷑ coꝛee. Scri t ptũ ẽ ein Ela.iij. Pꝛo eo ꝙ eleuate ſũt fi⸗ a lie ſpon ⁊ ambulauerũt exteſo collo:⁊ nu tido ocłoꝝ ibãt ⁊ plaudebãt:⁊ ambulabãt cõpo ſito gdu:decaluabit dñs verticẽ filiaꝝ ſyõ:⁊ cri⸗ nẽ eoꝝ nudabit:⁊ auferet oꝛnamẽtũ calciamen toꝝ:toꝛques ⁊ monilia:factoꝛia:anulos ⁊ gem mas in frõte pẽdẽtes:mutatoꝛia:acꝰ ⁊ ſpecula: vittas ⁊ mitras:⁊ erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ:ꝓ ʒo/ mu/ xxNI na funiculꝰ:ꝓ criſpãti crine caluitiuʒ:⁊ p faſda pectoꝛali cllitiũ:merebũt atq; lugebũt ⁊ deſola ta terra ſedebit. Hec ibi. Itẽ Ezech.xxv. ðꝛ. ꝓ eo ꝙ plauſiſti manu:⁊ ꝑcuſſiſti pede:et gauiſa es toto affectu ſuꝑ terra:idcirco oſtẽda manũ meẽ ſuꝑ te:⁊ tradãa te in direptionẽ gẽtiũ:⁊ ꝑdã te de terra. Itẽ Soph.j.inqᷣt dñs. Ciſitabo ſuꝑ oẽs q induti ſũt veſte ꝑegrina.ſ.in coꝛeis. Uarto exẽplificatiõe pꝛactica oñdit᷑ de/ q teſtãdas eẽ coꝛeas.ã legit᷑ Exo.xxxij.ꝙ cũ moyſes deſcẽdiſſet ð mõte ſynai ⁊ ap pꝛopinq̃ſſet ad caſtra filioꝝ iſrł:vidẽs vitulum aureũ ⁊ coꝛeas iratꝰẽ valde:⁊ ꝓiecit ð manu ta bulas teſtimonij:deinde aſſũptꝭ ſecũ de filijs le ui ĩcerfecit.xxiij.milia hoim. Itẽ legit᷑ in cronic oꝛdinis mioꝝ:qꝙ volẽte pᷣdicare qdã nro pᷣdica toꝛe in q̃dã villa:tãta fuit ppłi ĩdeuotio ⁊ laſci⸗ uia qꝙ eũ audire noluerũt:ſp alienati ab oĩ ſenſu dei in qddã pꝛatũ irruerũt:⁊ ibi coꝛiſare cepeft. Mirabile dictu:ecce coꝛilantibo illis audite ſũt terribiles e celo voces di. e vob miſer qͥ deſbi citis nũcios dei.ve voh̊ diſſolut qͥ ꝑditis aias vf̃as in his laſciuijs.vevob qͥ ↄſumit tꝑs iuuẽ tutis vre in tꝑalibꝰ delectatiõibo. Quibo illi ter/⸗ riti ſemianimes remãſerũt.⁊ ſic cũ lachꝛymis re uertẽtes ad pᷣdicatoꝛẽ rogauerũt vt oꝛaretp eis ⁊ tũc ð pplło illo tulerũt coꝛeas.Tpib eti nris cũ fr qͥdã oꝛdinis nr̃i ĩ q̃dã ciuitate italie venil/ ſet pᷣdicare in q̃ ꝓpłs valde deditꝰ erat coꝛeis:iu uenes veniebat añ faciẽ pᷣdicator ſe ꝑ manꝰ te/ nẽtes ⁊ dicebãt.Camꝰ ad coꝛiſandũ. le aũt in ſtabat vt deſiſterẽt ſʒ nõ fuit dare remediuʒ.Iñ coꝛiſabãt oẽs valde libidinoſe ⁊ feruẽter. Uidẽs aũt ille pᷣdicatoꝛ ꝙ nihil ꝓficeret receſſit.erat au tẽ tꝑs iunij ⁊ totꝰ ppłs erat ſanꝰ:⁊ nullũ ſignuzʒ erat mali:oẽs leti coꝛiſabãt:⁊ oꝛdinauerãt inter ſe vt ſingulis feſtis irẽt ad certa loca ad coꝛiſan⸗ dũ:⁊ ibi ꝑ totũ diẽ ꝑmanerẽt coꝛiſando.Obone des q̃ntũ punis pctõꝛes.Ecce ĩtrate ſeptẽbꝛi eo⸗ dẽ ãno tã crudelis peſtis ĩ illã ciuitatẽ itrauitvt tertia ꝑs ciuiũ moꝛtua fuerit.O diſſoluti iuue⸗/ nes facite trufas de vᷣbis pᷣdicatorꝭ:certe nõ ſũt ipi q loquũt᷑ ſʒ ſpũs ðᷣi. Hocpoſt modicũ tẽpꝰ reuerſus ẽ idẽ pdicatoꝛ ĩ eãdẽ vꝛbẽ:⁊ ĩuenit po⸗ pulũ turmatim ĩ cinere ⁊ cilicio cũ diſciplina ex tra ciuitatẽ ꝓdeũtẽ ad qᷓndã eccłiaʒ clamando. Pctõꝛes:te rogamꝰaudi nos.Ab ira tua: Liba nos dñe.Et nocte ſeqᷓnti audiebat voces plãgẽ⸗ tiũ.O fili mivbi es ⁊c̃. Hoꝛ do matꝰ ille pplłs di miſit coꝛeas ⁊ ad pᷣdicationẽ ↄuerſus ẽ. P Nepᷣatu cameracẽſi dũ q̃dã die qdã pu i ella duceret coꝛeas illã cãtãtẽ ↄfeſtiʒ tur⸗ bo rapuit:⁊ ĩ altũ deferẽs illã ſpũs mali nꝰcrudełr vulnerauit.ieꝰq dẽ audiebãt płimi 3 videre ñ poterãt feriẽtẽ:⁊ puells audiebãt i ae re clamantẽ:q̃ pꝰ modicũ cecidit moꝛtua nimis tembił ad videdũ. In tra olʒinate q ẽin monte Bꝛiãcie ãno. .48. in feſto ſlancci Johis bapti⸗ aln uiriſn in eulno orſdſe Muſinange ltoin l Cummarnöponn umrhoncad itgnichnid ſfotmſoſitn = = = rnuiEtucpul = Arndoſtnen Nrnhalis cbek. aruecl n wus nlurtöemla⸗ Ciokerknl tmerbocit nötann ldn 1mgromi⸗ Mihalaar Hiiſſtmuit dant cninone Tats ocfnavntois ſſörlumck nolon onoecielsaamn Nccliniho pmi E — — 2*½ S== — — . 1 = Se S== e — Wrnöcaocnurdia laecddactdon TDölenitsdad Mnienes Orcidd: eCj höo ſolen Phrnciptiſangn cwwitſlincapre nin granurl Droymaſacram acganridu diun lumhſcisadſol Puftitnnackin hneiboneſas⸗ uomuin Wmde⸗ lninlin pponiyiicod omſimmtin ohngonigani hfänginug ellentrcrci Pubnczeit intunn W nciogndgdlin ſirſalhnrni Cefenſzdire lubtin ltcine, es, Nunnoilg S 15iefn: Nicnen nibicoingi, Neönir ſſolnr iis Md Cun Nens. Ads iduamrd larvr ſeg landi. n daretencchl Nꝛ fward fcancſens tſann lie, etdni analwunin ritcinN Cuinihhiͤla llicueurinmee 0Mautiu⸗ un muſi ommuit irterimnt o lgtunnge nne docs aig, ſte:cũ duceèret᷑ coꝛea in q̃ erãt.xxiiij.iuuenes:⁊ qͥ/ libet cũ ſocia:acciditvt ſacerdos indetraãſiret ad funꝰ eũdo cũ cruce:quã uũli coꝛee intẽti nõ hono rauerũt. Sacerdos aũt eos dire arguit.Quib verbis ↄfuſus ſonatoꝛ cepit genuflectere.Et cũ paululũ deſiſteret pulſare ait qͥ coꝛeaʒ ducebat. Accipe(pulſa in noie diaboli) qꝛ tibi ſatiſfacio ego:⁊ nõ dñs deꝰ.O ſuꝑbũ vᷣbũ:⁊ ecce iudiciũ dei. Nã triby dieb pſeuerãter coꝛiſando pulſat᷑ ſine cibo ⁊ potu. Et licet parẽtes conarent᷑ Ijnde eos amouere nõ potuerũt. Poſt tres autẽ dies partim moꝛtui ceciderũt.⁊ qͥ ſuꝑuixerunt iudi, cio dei vſq; nũc ꝑ mũdũ coꝛiſando vadunt:nec omino ſtare poſſũt niſi cũ doꝛmiunt:nec aliqͥd facerevalẽt. Et ille pulſatoꝛ cũ genu flexo pulſã⸗ do vadit in deteſtationẽ huiꝰ vitij:⁊ opoꝛtʒ ꝙ ſi cut puer ab alijs cibet᷑:⁊ ſimiliter alij. Uñ in ter ra gauardi cũ vnus ex eis a quodã milite ciba⸗ tus eẽt:voluit ipᷣe miles facere illũ ſedere.⁊ cum foꝛte ꝑ pat᷑ noſter ſtetiſſet camabat. Heu ꝙ nõ poſſũ hic ſtare.Et hoc narrauit dictꝰ miles vni noſtro pᷣdicatoꝛi. ONO Ecmiꝝ ſi deꝰpunit ſic aſꝑe hoc pctm̃:qꝛ n impugnat omia eccłiaſtica ſacramenta. De ꝰem̃ ipa ſacramẽta ad medicinã ⁊ ſa lutẽ aiaꝝ inſtituit.diabolꝰ vo coꝛeas adinuenit ad eaꝝ ꝑditionẽ.Tãta em̃ eſt malignitas ipaꝝ ꝙ; ꝑ eas offendunt᷑ oẽs ſancti:quoꝝ ſolẽnitates vt ſupᷣviſum eſt violant᷑ ꝑ coꝛeas. Itẽ ꝑ ipᷣas fit tra omia eccłie ſacramẽta.Et pᷣmo ↄtra baptiſ mũ.qꝛ cũ in ipᷣo ꝓmiſerint om̃es abꝛenunciare ⁊ abꝛenũciauerint diabolo ac põpis eiꝰ:⁊ ſimi⸗ liter mũdo ac eiꝰpompis:ꝑ coꝛeas frã gũt pꝛo⸗ miſſũ ſequẽtes diabolũ ac põpas eiꝰ etiã mũdi vanitates. Secũdo ↄtra ſacramẽtũ ↄfirmatio⸗ nis.qꝛ cũ ipᷣo ſuſceperint ſignũ crucis in ſignuʒ ꝙ ſüt redẽpti ſanguine xpᷣi effuſo in cruce. Ipſi ponũt ſibi in capite ⁊ in coꝛge ſignũ diaboli:oꝛ⸗ namẽtũ ſcʒvariũ ⁊ laſciuũ inſtigatõe diabolica XTertio ↄtra ſacramẽtũ oꝛdinis.qꝛ oꝛdinãt᷑ cle⸗ rici ad cantãdũ diuinũ officiũ in tẽplo dei:⁊ pᷣci pue in feſtis ad ↄſolationẽ ſpũaleʒ populi.Ipſi gſt officiãt in eccłia diaboli cantando in coꝛeis catilenas ihoneſtas:et dicẽdoverba laſciua ꝑ q̃ᷓ multi auertunt᷑ ab officijs diuinis ⁊ pᷣdicatiõi⸗ bus. Quarto ↄtra ſacramentũ matrimonij.qa multa mala deſideria ↄcipiunt᷑ cõtra fidẽ dataʒ in ipo:nõ ↄtẽtãdo de vxoꝛe ꝓpꝛia:⁊ ecõtra.Qui/ to ↄtra ſacramẽtũ penitẽetie.qꝛ totã ↄtritioneʒ et cõpunccionẽ euacuãt in hmõi vanitatibo quã ſi bi iqᷓdrageſima acqͥ ſierũt. Sexto ↄtra ſacramẽ tũ euchariſtie.qꝛ cũ ſuſceperint xpᷣm ĩ cõione pa ſcali:ipᷣm eijciũt extra ciuicatẽ aie ad crucifigen⸗ dü eũ in ſua ↄuerſatiõe mũdana.Septimo cõ⸗ tra extremã vnctioneʒ.qꝛ pedes qͥ vncti ſũt oleo ſancto quo ad illos qͥ iam receperũt:vel vnguẽ/ di ſũt ſi adhuc nõ receperũt.⁊ ſit?r manꝰ mouẽt ad offenſaz dei ⁊ ſccõx. Uñ ipᷣi coꝛiſantes nõ ba CCLVII interceſſoꝛem. . e Ece ̊ pple indomite.Ecce gẽs laſciua Gd graue at ðteſtabile eſt pcm tuũ qð in bebunt deum ppitiatoꝛẽ necaliquem ſanctoꝛu⸗ his diſſolutis coꝛeis cõmittis. Jõ dñs in cruce cõquerit᷑ dicẽs ᷣm Bernardũ ĩ q̊daʒ ſᷣmõe.CLu hõ habes ſertũ de floꝛibo:⁊ ego hẽo coꝛonã ſpi⸗ neã. Lu geris roſas in manu: ⁊ ego clauos de/ fixos:tu i albis veſtibo tripudias:⁊ ego i veſte alba ꝓ te deriſus fui.Tu exultas ⁊ ſaltas cũ pe dibo:⁊ ego pedibo meis ſalutẽ tuã operãs labo raui:tu i coꝛeis bꝛachia extẽdis i gaudiũ:⁊ ego ea extẽſa habeo ĩ cruce in oppꝛobiu.Ex qͥb oibꝰ aparet offenſio pcti coꝛeiʒatiõis:⁊ illã artẽ oſtẽ/ dentiũ:⁊ coꝛeas ſonantiũ:aut ſonare oñdentiũ cũ dieb iſtꝭ pᷣdicta crimia ex coꝛeis ꝑpetrẽ᷑. G& Ercio reꝑit᷑ oꝑatio exterioꝛ deſuiens vti⸗ t litati et neceſſitati:vt ẽ opꝰagricłture qð eſt ad vitã hũanaʒ vtile ⁊ neceſſariũ. Ut em̃ ðᷣꝛ Pꝛouer.xxviij.Qui oꝑat᷑ terrã ſuã repile bit᷑ panibo.Etibidẽ ſcriptũ eſt.Egeſtatẽ oꝑata ẽ manꝰremiſſa.ſ.ad laboꝛãdũ.⁊ Eccłi.vij.inquit ſapiẽs.Nõ oderis laboꝛioſa opera et ruſticitatẽ creatã ab altiſſimo.Nã deꝰeã inſtituit.Dicit᷑ em̃ Geñ.iij.Emiſit dñs Adã de paradiſo volupta⸗ tis:vt oꝑaret᷑ terrã de q̃ ſumptꝰeſt.Et poſt dilu⸗ uiũ vt hr̃ Geñ.ix.Noe vir agricola cepit exercere terrã ⁊ platauit vineã vtvinũ colligeret:qð pᷣus ignoꝛabat᷑. Sʒ vt ait Aᷣmb.ec vinũ ſuo peꝑcit auctoꝛi:ſed ebꝛietas illius iuaſit ſobꝛietateʒ.di. xxxvj.c.ſexto die.Agricole auteʒ tꝑe agriculture nullo mõ debẽt moleſtari.l.nunq;.C.de agri. ? cen.li.xj. Imo lecari debẽt ↄgrua ſecuritate.c.in nouamꝰ.de treuga ⁊ pace ivſi.feu.⁊ h̊ qꝛ ð eoꝛũn ſudoꝛibo viuimꝰ⁊ ipᷣi vitã noſtram ſuſtentant. Vos autẽ agricultoꝛes ita colligite fructꝰvꝛos: vt nõ rapiatis alienos nec i feſtis laboꝛet:neq; fructꝰ vios nimio pᷣcio aut diminutis mẽſuris: aut viciatos ꝓ ſanis vẽdatis.Et ſi alienã terraʒ colitis:ꝑtẽ ſuã itegrã patronis reddere:⁊ ita de terra illoꝝ curã habere:ac etiaʒ ita bñ cultiuare: ſicut ꝓpꝛia eſſet ſtudeatis.Que ſi feceritis vifica bit᷑ de culturis veſtris illð pſal.De fructu opeꝝ· tuoꝝ ſaciabit᷑ terra.Aliter aũt facientibo accidet illud qð minat᷑ dñs Geñ.iij. Maledicta terra in oꝑe tuo:ſpinas et tribulos germinabit tibi. Et illud Eſa.v.Triginta modij ſementis facit modios tres.Et Eggei.j.Seminaſtis multum et intuliſtis parum. Et Hieremie duodecimo Seminauerunt triticum:⁊ meſſuerunt ſpinas Et ſi alios damnificabitis:deus faciet poſſeſſio nem et vineam veſtrã deuaſtari:iuxta illð NAel miſte.Et vindemiabunt eam omnes qui pæꝑeter grediuntur viam.Et qð Judicum.vj. dicitur: ſcilicet cuʒ ſeminaſſet iſrael aſcendebat madian et amalech et ſicut erant in herbis cuncta vaſta bant.Et illud pſalmiſte.Exterminauit eaʒ aper de ſilua ? ſingularis ferus depaſtꝰeſt eaam. £ Sermo Elleruit etiã hũane neceſſitati officiũ pa d ſtoꝑ:qð ẽ licitũ ⁊ vtile.Jõ pᷣmꝰ hõ a ðo laudatꝰ.ſ.abel iuſtus fuit paſtoꝛ Geñ. liij. Itẽ abꝛaã iſaac⁊ iacob cuʒ faijs ſuis paſto/⸗ res fuerũt. Uñ ðꝛ Geñ.xlvij.cũ iterrogaſſʒ pha⸗ rao rex egypti fratres ioſeph:filios iacob patri⸗ arche ð exercitio ſuo. Rñderũt. Paſtoꝛes ouiũ ſumꝰnos ⁊ patres noſtri. Moyles etxiaʒ vt ſcri⸗ ptũ ẽ Exo.iij. Paſcebat greges Jetro ſoceri ſui: qñn a deo ↄſtitutꝰ ẽ dux populi.Dauid q̊ʒ ꝓpha cũ vnctꝰfuit in regẽ iſrael ⁊ electꝰ a dño ſuꝑ po⸗ pulũ ſuũ:paſcebat oues ⁊ erat paſtoꝛ:vt habet᷑ j. Regj.xvj. Job etiã a deo tantum laudatꝰ erat paſtoꝛ ⁊ eiꝰ poſſeſſio erat in ouib:bob atq; in alijs gregibo aſaliũ:vt ðꝛ Job.. Icet aũt bonũ ſit exercitiũ paſtoꝝ:tñ ho Aierna die plerũq; depꝛauat᷑ dũ ipſi pa/ ſtoꝛes nõ habẽttantã curã ð alienis aia lii q̃ habẽt ſub cuſtodia ſua quãtã habẽt de ꝓ pꝛijs:quatũ babere tenent᷑.ar.in.S.penul.inſti. locati.⁊? dũ ex neglgetie vł ex certa ſcẽtia ac ma licia ꝑmittũt aĩalia ſua depaſcere in agris pꝛas ac bladis alienis:alioꝛũq; paſcua deuaſtant:ſe peq; aialia vitioſa ꝓ ſanis vẽdũtvel cõmutant. deo inqͥt dñs Zach.x.Suꝑ paſtoꝛes iratꝰ eſt roꝛ meus. ercitiũ etiã faciẽtiũ pãnos de lana vł li ę no:deſeruit hoim neceſſitati. Unð dicit᷑ DPaiꝛeuer b. vl. de foꝛti muliere. Queſiuit lanã⁊ linũ ⁊ oꝑata ẽ ↄſilio manuũ ſuaꝝ.Et ſub dit᷑ Stragulatã veſtẽ fect ſibi.Dicit g̊ Archiepi ſcopꝰ floꝛẽtinꝰin.iij.par.ſũme ſue.ti.viij.ꝙ ſi la⸗ nifex deductis om̃i expẽſis factis: puta lane: manufacture miſtroꝝ:peſionũ ⁊ hmõi:⁊ dedu ctis etiaʒ om̃ibo alijs expẽſis extraoꝛdiarijs pꝛo pãno factis lucrat᷑ ꝓ pecia qͥnqʒ aut ſex vł crca „ „ „ videt᷑ licitũ lucrũ ſᷣm cõe artis iudiciũ. Pellipa rij q̊ʒ ſatis ſũt neceſſarij ad arcendũ frigꝰ.Et iõ pᷣmas veſtes fecit deꝰ hoĩ de pellib:vt ðꝛ Geñ. lij. vbi bẽ ꝙ fecit adã ⁊ cue qñ emiſit eos de pa/ radiſo terreſtri tunicas pelliceas. Ubi aitambᷣ. Fecit tunicas nõ ſericas ſʒ pelliceas.habitũ ſcʒ hbüilitatꝭ ⁊ penitẽtie:nõ vanitat ⁊ iactãtie.Uari arij aut vt dicit idẽ Archiepᷣs vbi ſup vidẽt᷑ i mł tis deſeruire vanitati ⁊ põpe.Ueꝝ qꝛ etiã deſer⸗ uuũt ↄdecẽtie:pñt in arte ſua tolerari dĩmodoꝛ ipᷣi abſtineãt a fraudibo.Et idẽ dicẽdũ ẽ de ſuto ribo:cerdonibo⁊ caligarijs ac ſimilib artificib Ars etiã ſerificũ ſeu ſetaioloꝝ:licet ſᷣm ꝙ idẽ do ccoꝛ vbi ſupᷣ nõ ſit illicita:tñ in mulc deſeruitva nitati:cũ ſericis vtãt᷑ hodie:⁊ velutis pꝛecioſiſſi/ miasnõ ſolũ milites ac docoꝛes:ꝓceres ac pn/ cipes ⁊ vxoꝛes eoꝝ:ſʒ etiã artifices ac plebei cuʒ vxoꝛibo ſuis:qͥbo manicas argẽteas ⁊ qnq; au⸗ reas faciũt depoꝛtare:qð ẽvalde deteſtabile. J5 in ſignuʒ grauitatis talis pcti legi? Ludò.xvj.ꝙ diues epulo qͥ induebat᷑ q̊ͥtidie purpura⁊ byſſo ſepultꝰ ẽ in inferno.llud aũt qð legit᷑ in ca.qͥſ qͥs.xlj.di.ſq ꝙ in hmoi deb et ſe qſq; cõfoꝛmare moꝛi patrie:intelligit᷑ ſalua ſꝑ honeſtate ⁊ decc/ tia.Diẽc tñ pᷣdictꝰ doctoꝛ vbi ſupᷣ ꝙ ad ſerificcoo vel ſetaiolos non ſpectat diſcernere ſi velutũ vel bꝛocatũ emat qͥs ad decẽtiã ſui ſtatꝰ:vel ad va⸗ nitatẽ ⁊ exceſſi ũ: dũ mõ iuſto pᷣcio vẽdãt ⁊ bonai tẽetiõe:ac ſine aliq̃ fraude. Romatarioꝝ etiã miniſteri d ad me / a dieialia deſeruit bũane vite:⁊ eſt neceſ ſariũ eiꝰ ↄſeruatõi quo ad eſſe.Quo ad alia vᷣo ẽ vtile qͥ ad bñ eſſe. Sʒ vc inqͥt ſupᷣdictꝰ docctoꝛ ibidẽ in hac arte fiũt multe ſophiſticati⸗ ones ⁊ fraudes.Et iõ qͥdã dicebat ꝙ qͥnq; exer citia q̃ de ſe ſunt licita inter alia ſibi vident᷑ val⸗ de ꝑiculoſa ſq medici:iudicis:militis:ↄfeſſor: ⁊ aromatarij. Barbiconſoꝝ qͥʒ officũ humane vtilitati deſeruit nõ ſolũ in radẽdo:ſz etiã in di⸗ minutiõe ſãguinis ⁊ flebotomia:q; cõiter ꝑ bar bitonſoꝛes fieri ſolet.Eoꝝ autẽ maioꝛes defectꝰ q̊s in ſuo officio faciũt ſunt violatiões feſtoꝛũ. Qñq; em̃ qͥdã ex eis laboꝛãt vſq; ad mediaʒ no ctem invigilia feſtoꝝ maxime magnaꝝ ſolenni tatuʒ.⁊ qnq; in mane feſti aliq̊s iuuenes radut vel tondũt vt pulchꝛioꝛes appareãt:⁊ vtriq; vio lant feſtũ.arg.ij.q.j.c.notũ.in fi.Et aliq in eoꝛuʒ apothecis tenẽt ↄgregationẽ iuuenũ diſſo luto ri:⁊ ſcholam luſoꝝ qð ẽ deteſtabile. ZE Rchitectoꝝ qͥʒ ⁊ edificatoꝝ ars hũano a generi ẽvalde ꝓficua ad domos edificã das ꝓ vitandis pluuijs:frigoꝛib: cau matib:⁊ i qͥbo quieſcere valeat hõ ⁊ ſecrete oꝑa ri q̃ expedit. Licet Cain a dño repꝛobatꝰpmus ceperit edificare ciuitateʒ Geñ.iiij.Et poſt dilu⸗ uiũ Nemroth pᷣmꝰtyrãnꝰ edificauit ciuitatẽ: vt ðꝛ Geñ.x.Similit᷑ volẽtes edificare turrim ba/ bel vſq; ad celũ ꝑtingentẽ:a dño ↄfuſi ſũt diſtin ctiõe linguaꝝ:⁊ opoꝛtuit eos relinqre edificiuʒ imꝑfectũ Geñ.xj.Ex q̊ dat᷑ intelligi ꝙedificia ex ceſſiua vltra ↄuenientiã ſtatꝰ ſui ⁊ nimis curio ſa vł ad oſtẽtationẽ facta ðᷣo nõ placct. A Abꝛoꝝ aũt ferri ⁊ alioꝝ metalloꝝ diuer f ſe ſũt ſpecies ⁊ varia exercitia.Cuiꝰartis inuentoꝛ fuit Lubalkaim.de q̊ͥ ðꝛ Geñ. iiij.ꝙ fuit malleatoꝛ ⁊ faber in cũcta oꝑa eris et ferri.Et hec ars ẽ vtilis ꝓ faciẽdis neceſſarijs ꝓ fabꝛidis ⁊ edificijs:⁊ ꝓ agricultura:⁊ ꝓ victu ⁊ ↄſeruatiõe hoĩm ⁊ iumentoꝝ.Et lõ eſt licita dũ mõ aliq̃ nõ fiãt q qͥs ſciat ĩ malũ debere exerce/⸗ ri.Et ita ĩtelligit᷑ ca.j.extra ð ſagita. B Arpẽtarij etiã ⁊ artifices lignoꝝ licet q̃n c docq; in vanis ⁊ oſtẽcatiõibo occupẽt᷑:vt in tarſijs ⁊ ſimilibo:tñ eoꝝ exercitium vt plurimũ eſt valde hũanis vtilicatibo ꝓficuũ.Ec lõ de ſe licitũ. Uñ ſanctꝰ Joſeph ſponſus glioſe vᷣginis:vt refert Chꝛyſ.in ſermõe de epyphania cęarpẽtariꝰ lignoꝝ fſuit. è⸗ p Icctoꝛũ etiã ars licita eſt: ⁊ poſſũt rõna⸗ Brliliter petere ſalariũ:nõ ſolu ſ̃ᷣm qualita Nsbili menmiui ic utugel uno Hegmno⸗ enidscuclto, nen iſedit⸗ fcpzqſenpmn oqecnicrco da Minna ſtögunaneg inni delen rſehngui ascreics diun Gudonnrſeu oo )addiuir ſſea daud Arauluteplili, inthi diipuli⸗ ſni Regn. ſMicoras ui , lirbegeici Pedamslonadaec Gnlig dops Naonaſorade Pporvoneaiu t Erölyl ded Nchoroloudare⸗ icdimmn diuine nnanpelinnn ſtcbopelallai Mendebereci. ſoſtage tlikrci koelhy der kignaröcdiane Gckwlsagame Uigidrto nii ſadiennne NN atrürmtie niſuiinin⸗ ghütuunlei ſclofſttüßhlir ſntſzunsitn ſalawccefis, nhonninnif Ckanſanennag Mutbamor Nnttcſen elrrin wtcſen WNN Nchrgiiggn, Auſbinerf ang ſf⸗ Gmkiänz 5 nrwwrigtri⸗ ierigAnann WenNdn alistnue APmrinn ini Snen Weiudci n rſtad. Gincawe amnin wis:figing larbon ſnng ſoreproben Nñii Sen dincautaani Kinnl i Har'ſn tumen vacue ruitnl Nins auſann⸗ wura röcklcut nalidehcten Folium tẽ laboꝛis ſed magis ſm induſtriã ⁊ maioꝛẽ ꝑi / tiã artis:vt ait ide Archiepᷣs vbi S. Repᷣhẽſibi⸗ les aũt ſunt qñ aliq̃s figuras ad libidinẽ ꝓuo/ cantes depingũt:vel aliqͥd ↄtra fidẽ aut eniã cu⸗ rioſa ⁊ vana ac niſu digna in eccleſijs vel in bi⸗ ſtoꝛijs ſanccoꝝ faciũt. „ VUſicoꝝ vᷣo exercitiũ in ſonãdo ⁊ cãtan⸗ m do de ſe videt᷑ eſſe licitũ. Hec aũt ars in⸗ uenta eſt a Tubal q fuit filius Lamech de q̊ ðꝛ Gen.iiij. Ipſe fuit pr̃ canẽtiũ in cithara et oꝛgano.De cantu aũt firmo in diuis officijs noõ eſt dubiũ ꝙ a ſciis eſt inuẽtꝰ.ſ. Ambꝛoſio et magno Gꝛegoꝛio.ſ.ad ꝓuocandã deuotioneʒ in anios auditoꝝ.c.clerus.xxj.diſt.⁊.c.nõ medi ocriter.de cõſe.diſt.v. Biſcãtꝰ aũtin ecclłiaſticis officijs a qͥ ſit reꝑtus ignoꝛat᷑:tñ nõ eit repꝛobã dus.qꝛ etiã ex eo deuote mẽtes fructũ repoꝛtãt. VUideat tñ qͥ huic oꝑi inſiſtũt:ne dũ blanda vox q̃rit᷑ cõgrua vita negligat᷑:⁊ deũ irritẽt contra ſe dum populũ delectant:vt ait Gꝛeg.xcij.di.c.in ſancta. Redarguẽdi aũt ſunt płimũ illi qͥ diſſo/ lutas cantiões diuinis officijs iĩmiſcẽt:vel in ec cleſia decantant ſeu ſonãt.c.cantãtes ea.di. F Ulliſatio vo oꝛganoꝝ ⁊ alioꝝ inſtrumẽ p tox ad diuinã laudẽ initiũ videt᷑ habu⸗ iſe a Dauid/ꝓpha qͥ nõ ſolũ cãtoꝛes iſti/ tuit in cultu tẽpli ſiue tabernaculi:ſed etiam ipᷣe añ archã dñi pulſabat in pſalterio vel oꝛganis vt ðꝛ.ij. Reg.vj.Nõ eſt ꝗ̊ malũ ſonare ad hono rẽ dei aut ad ſuã vel ꝓximi cõfoꝛtationẽ. Uñ vt hr.j. Reg.xxvj.cũ Saula ſpũ malo vexabatur ipſe Dauid ſonabat cicharaʒ ⁊ recedebat ſpiritꝰ malignꝰ. Populus qͥʒ dei obtenta de inimicis victoꝛia ſonabat:vt patet Exodi.xv.ſubmerſo pharaone.et Lu.xv.reuerſo filio ꝓdigo ſonatũ eſt. Et pᷣſ.vl.ðꝛ de deo.Laudate euʒ in timpano et choꝛo:laudate eũ in choꝛdis ⁊ oꝛgano. Lai⸗ ci etiã extra diuina officia pulſantes muſica in⸗ ſtrumẽta:vel in nuptijs vel in conuiuijs dñoꝝ vttibias vel alia inſtrumẽta ob recreationẽ:nõ vident᷑ debere cõdẽnari:et pñt ſalariũ ſui labo⸗ ris reciꝑe.Et ſiłr cẽtoꝛes dũmodo cãtent hone/ ſta:loq ⁊ tꝑiba debi obſerua:ac alijs circum ſtatijs:vt ait pᷣdictus Archiepᷣs vbi g. Muſica em eſt vtilis ad amouẽda tedia ⁊ cõfoꝛtãdã na/ turã. Uñ Areſto.viij. Politi.c.ij.ðt. Habet mu ſica delectationẽ naturalẽ:ꝓpter qð oĩbo etatib ⁊ moꝛib vſus ipſiꝰeſt amicus.Et ſapiẽs Ecc̃i iiij.ait. Uinũ ⁊ muſica letificat coꝛ:tibie ⁊ pſalte riũ ſuauẽ faciũt melodiã.Et ph̊s.j. Phiſi.dicit ꝙ hõ naturalit᷑ delectat᷑ in ſimphonia. Uñ etiã in celo ſᷣm nõnullos theologos in.ij.⁊.iiij.ſen. ſonat᷑ diuerſis inſtrumẽtis. Si g̊ ibi ſonat᷑ vbi ſine ſono eſt omis delectatio ſine aliq̃ triſticia.& in hoc mũdo in qͥ ſunt tot homi aduerſantia et eũ attediantia nõ eſt illicitũ ꝑ ſonũ recrean. Uñ dicit beatus Thomas.ij.ij.q.lxviij.ꝙ ſicut hõ indiget refocillatõe coꝛꝑali (nã nõ põt continue CcLxxV laboꝛare) ita ex ꝑte aĩe indiget qere?⁊ ſolacio.dè quo phᷣus.iiij. Ethi.ait. In huius vite cõuerſa/ tione qdam requies cum ludo habet᷑. et Alanꝰ in.liij. diſt. xvvninqᷣt: talis ſonus ſi fiatad bo/ num finẽ: vt ad excitandũ ſe vł alios ad celeſtia non eſt vituꝑandus. Phᷣus qͥʒ in li.de ſecre.ſe/ cretoꝝ ad Alexan.ait.c.xiij.Oecetimꝑatoꝛiã ma leſtate pᷣuatos hre fideles cũ qͥᷣbo delectet᷑ cũ va/ rijs inſtrumẽ⁊ generibo oꝛganoꝝ cũ fuerit te⸗ dioſus. Ania em hũana talibo delectat: ſenſus vigeſcunt:ſollicitudo ⁊ curioſitas euaneſcũt: et totũ coꝛ vigoꝛat᷑. Hecille.Debettñ ſemꝑ ſerua⸗ ri cõſiliuʒ Ambꝛoſij in li. de offi.qͥ ait.Caueamꝰ ne dũ relaxare animũ volumꝰ ſoluamus oẽm armoniam quaſi concentum quendam bono⸗ rum operum. B[55 Urificũ etiam qui operant᷑ in auro ⁊ ar a geto ars eſt de le licita. et ſi iuxta oꝛdinẽ antis ⁊ ſtatutoꝝ regiois ⁊ ſine ꝓximi de cepcione oꝑant᷑:poſſunt lucrü debitũ ſui labo⸗ nis repoꝛtare:ſᷣm ingeniũ ⁊ induſtn facieng et laboꝛẽ ibi habitũ ac moꝛẽ patrie.ſlã in q̃cunq; arte attẽdit᷑ nobilitas materie ⁊ induſtria facie/ cis ⁊ ꝑiculũ etiã:puta ſi lapidẽ pᷣcioſum indudẽ do vel laboꝛãdo circa eũ eſſet ꝑiculũ fractionis et emẽdare haberet:plus licite poteſt recipe q; ſi ibinõ eſſet ꝑiculũ.Et maius etiã decetlucꝝ ope rando in argento ⁊ auro q; in coꝛio vel ferro.et plus ei debet᷑ qͥ melius oꝑa antis exerceret. Si⸗ cut etis in pictoꝛia arte in faciendo vnaʒ figura plus petetin duplo vel in triplo magnꝰ magi⸗ ſter qᷓ; rudis. Hec omnia Archiepᷣs floꝛẽtinus vbi ſupꝛa. — 22 Rss vo caãpſoꝝ nõ eſt de ſe illicita ſi de⸗ a bito mõ fiat. Sed vt inqᷣtpᷣdicꝰ Archie⸗/ Ppruliſcopus vbi S. diuerſa ſüt genera cam⸗ bioꝝ.Quoddã ei dici᷑ cabiũ minutũ ⁊ reale ſo⸗ lũ:vt qñ qͥs habens ducatos ĩ auro vellet mo/ netã: vel habẽs monetã vellet auꝝ autalterius gener pecuniã. campſoꝛ vᷣo vulttantũ ꝓ duca to.Et hoc eſt licitum vt dicit Archidiaconus ee oẽs doctoꝛes ſi accipit ſᷣm rõnab ilẽ patrie con/ ſuetudineʒ. Poteſt em̃ aliqͥd acapere ꝓ laboꝛe ſuo in nũerando:et ratione expẽſaꝝ quas facit ꝓ penſione ⁊ miſtrj. Ratio naq; laboꝛis ⁊ expẽ ſaꝝ habenda eſt.c.magne.extra de voto. Et licet aliqͥ dicant hoclucrũ ſolũ licere campſoꝛibo fa⸗ cientiby illã arre:tñ pr frater Angelus de Claua ſio in ſua angelica in vſura.j.c.lij.tenet ꝙ etiam alijs ſit licitũ aliquid pꝛo laboꝛe numerãdi ac⸗ apere licet nõ tantũ quantũ illi qui tenent ban/ chum ad iſtam artem. Secũdũ cambiũ ðdetiã reale ſed ꝑ litteras:qð ſic fit. Quidã indigẽs pe/ cunia Rome:nec eam voles ſecũ poꝛtare ꝓpter ꝑiculum:dat campſoꝛi cẽtum aureos hic:vt ſi⸗ bi faciat dari totidẽ Rome vbi nõ valent tantũ ita ꝙ campſoꝛ lucrat᷑ quinq; vł ſex rõne huius valoꝛis.vel ſi Rome tancundẽ valent:ipſe cam Bermo pfoꝛ facit litteram alteri campſoꝛi Pome:vt illi det nonagintaqnq;. Et dicit Archiepᷣs pᷣdictꝰſe⸗ quens alios docroꝛes cõiter: ꝙ iſte eſt cõtract⸗ innoiatꝰ Do vt des: deſeruiẽs vtilitati ho minũ rationabiliter inſtitutus:⁊ poteſt licite acapi lu .„ cũ:vt ꝓbat Baldus in c.·j.de plus peti.Et hoc rõne laboꝛis in ſcribẽdo ⁊ alijs expeſis pẽſiõis et miſtroꝝ ꝑiculiſq; multis qͥbus ſubiacẽt cam pſoꝛes. arg.in.l.ꝑiculi.ff.de nautico.feno.Eti.ł. traiecticie.in pᷣn.ff.de acti.⁊ obli.Etin.l.q rome. S.j.fr.de vᷣbo.ob.vñ licitũ eſt lucꝝ:cũ induſtria accedat rei licite.l.ſi heres.ff.ad.l.fal. Nemo em cogit᷑ deſuo facere bñficiũ.xj.q.ij.c.pcarie.vł ſu is ſtipẽdijs militare: vt ait apłus.j.ad Co.ix. Pꝛeterea nũeranti mihi dece:licet paciſci ꝙ nõ reddã niſi nouẽ:cũ nõ poſſit eſſe vſura minuere ſoꝛtem ſed bñ augere.l.rogaſti..ſitibi dedero. vbi eſt tertꝰ no. ff. ſi cer.peta. Poſſet bene elſe in iuſticia ſi peteret imoderatũ lucrũ.De cambijs gũt ſiccis qᷓ diuerſimode fiunt:⁊ dicunt᷑ ſicca eo ꝙ in veritate ſunt ſicca a charitate ꝓrimi ⁊ ſiccat agiam a gfa dei. et ideo ſũt ꝓhibita ᷣm cõiter do⸗ ctoꝛes:cauſa bꝛeuitatis ꝑtraſeo: de qͥbꝰ vide pa trẽ fratrẽ Angelũ vbi S.c.liiij. NRo cocluſione ergo huiꝰꝑd dico ꝙꝙ bo⸗ p nũ eſt homi potiꝰ aliquã licitã artẽ exe?᷑/⸗ cere q; ocio vacare. AKit em̃ autoꝛ libꝛi qͥ dicit᷑ facet. Eſt pecus vt bꝛutũ penitus qͥſquis caret arte. Ars hoĩem firmat nec ſinit eſſe malũ. et Pãapilus ſui li.c.j.ait. Nam ſolet ars dñm ſe⸗ pe luuare ſuũ.Et idem c.iij.inqͥt.Quod donare cibi minime potuere parẽtes Hoc exexcẽti iã da bit officiũ. Exiguo pulcra ducit ſolertia vitam. Arſq; vigil nobis ſepe miſtrat opes. Maxime aũt cõgruit pauꝑibo antẽ ali quã facere cuiꝰ mi⸗ niſterio viuere poſſint. Ut em dicit pᷣdicꝰ poeta vbi S. Sepe ſuo pauꝑ paſci᷑ offido. Uerũ licet inueniant᷑ aliq ita toꝛpoꝛi dediti vt potius miſe ria cõſumi velint qᷓ; alicui exercitio inſudare:tñ pauꝑtas plerũq; facit hoiem laboꝛibo ſe ſubde re:iuxta illud Uirgilij in.j. Geoꝛ.di. Laboꝛ oĩa vincit Impꝛob⁊ dur vrgẽs in reb egeſtas.et Pãphilus c.iij.ſui oꝑis canit. Cõcipit ingẽtes animos inanis egeſtas.Ecfacit hec hoiem ſepi us antificem. Pars ſecunda huius ſermonis q̃ ðꝛ ꝑmiſſi onis D q; ꝙ ars mercantie de ſe eſt licita ⁊ a lege Pmiſſa. ⸗ Ro expeditiõe ſecunde ꝑtis ſcenduʒ eſt p fm doctrinã Alexãdri de Ales.in.iij.ꝑte ſũme in tractatu de pᷣcept iudicialibi.et Inno.ac Panoꝛ.in c.j.ne cleri.vel mo.⁊ Jo.an dreeen eadem rubꝛica. et ſancti Bonauẽ. in ſua apologia.⁊ magiſtri ſententiaꝝ in.ij.diſt.xxviij. et etiam ſancci Bonauẽture et Scoti in.iiij.di. xv.qꝙ tria ſunt opeꝝ hũanoꝝ genera. Quedã q̃ nõ poſſunt male fieri: ſicut diligere deũ ⁊ virtu oſe viuere.virtutes em̃ nõ poſſunt eſſe male.qꝛ XXXII agit pb̊s.ij.Ethi.ca.v. Virtꝰ eſt habitus mentis bonus:qui habentẽ pficit et opus eius bonuʒ reddit.Quedãa ſunt opera mala que bñ fieri nõ poſſunt:ſicut blaſphemare deũ:odire primum foꝛnicari:et hmõi.Unde.iij.Ethi.ca.vj.Are o. inquit.Quedã ſunt que confeſtim nomiata cõ⸗ uoluta ſunt cum malicia.et exemplificat de fur⸗ to ⁊ ſimilibo.Et.iiij.Ethi.dicit ꝙ ſᷣm ſeipᷣm pꝛa/ uum eſt mendaciũ ⁊ fugiendũ.Quedãa vo ſunt opera indifferentia que poſſunt bene ⁊ male fie ri:⁊ inter iſta eſt mercantia que põt eſſe iuſta et iniuſta rõne diuerſaꝝ crcũſtantiaꝝ. Ideo Au⸗ guſtinꝰ li.iiij.q̃ſtionũ noui ⁊ veteris teſtamenti ait.Foꝛnicari hominibus nunqᷓ; licet. negocia⸗ ri autem aliquando licet: aliquando non licet. Hecille. S 1 n aogd aũt ars mercantie de ſe ſit licita p⸗ q batur lege nature:ſcripture:⁊ gr̃e.Pꝛio eſt cõ ceſſa lege nature:vſᷣm ꝙ dicit Sco⸗ tus in.iiij.diſt.xv.Et hoc patʒ:quia diuerſis ne ceſſitatib hoim ꝑ mercantis ſubuenit᷑:et muliꝭ reipublice cõmodis ꝑ illam ꝓuidet᷑. Cõſtat em vni patrie vel vrbi multa deficere que in altera ſuꝑabundant.Qui aũt in colendis agr ⁊ in ce/ teris artibb mechanicis occupant᷑:vel reipubli⸗ ce regimini aut iuſte iuſticie oꝑam dant:ad res quib egent emẽdas ⁊ deferendas cõmode ire nõ poſſunt:nec ſuꝑ hoc omnes induſtriam ha/ bent ⁊ peritiam. Qua ex re reipublice ſatis expe dit ꝙ huic officio aliqui idonei manapent᷑ qᷣbꝰ vtiq; rõnabiliter ꝓ emolimẽto aliqᷣd lucri debet Omnis em̃ laboꝛ iuſtus requirit ſuũ pᷣmiũ.S. ne aũt.in auten.de iudi.Qð igit᷑ reipublice vni uerſaliter et particulariter vtile eſt:id qͥʒ fieri po/ teſt et debet.imo nõ parũ laudãdi ſunt qͥ hac in tentionc huic operi ſeruire intẽdũt:licet inde ali/ qͥd lucrent᷑:cũ induſtriam: ſollictudinẽ ⁊ labo⸗ res ꝓ bono cõmuni ponant:⁊ mulij ſe ꝑiculis exponant. LD Ecundo lege ſcbture oſtendit᷑ eſſe licita 98 mercãtia. Si em̃ eſſ mala:in aliq̃ parte veteris vł noui teſtamenti ꝓhiberet᷑: q factum eſſe nõ reꝑitur:niſi in feſtis vlł locis deo dicatis ⁊ hmõi.ſicut patet Matth.xxj.de vẽdẽ/ tibo in templo a dno eiectis.Uñ.j.Eſdre vl.ca. pꝛohibent᷑ negodatoꝛes vẽdere in die ſabbati. gociari. . Ercio oſtendit᷑ licira mercantia lege gra t ctie.Nã autoꝛitas vniuerſalł eccleſie mer⸗ catoꝛes ſub congrua mẽſura lucrantes Ex quo arguũ ꝙ alijs tempoꝛibo lictum ne minime dãnat.imo in c.ꝑ veſtras.de dona. int᷑ virũ ⁊ vxo.mercatoꝛes appꝛobare videt᷑: dũ di/ cit ꝓ cuiuſdam vrxoꝛis cautela doteʒ reponi de⸗ bere in manu cuiuſdã mercatoꝛis. Non obſtat aũt huic illud qð dicit Chꝛyſoſt.ſuꝑ Macch.? habet᷑ in c. eijciens.lxxxviij.di.ſ. ꝙ nullus xpᷣia⸗ nus ðᷣbet eſſe mercatoꝛ.qꝛ mercatoꝛ nunqᷓ; põt . “ glocne 6 (deelcſg ſntikcie⸗ ſtorenſeoß niltausd Plladenulln ioneitie Ptuen ponnmms dldt ltntnnkͤn opinogenmue luitples n “ inisdie (li,gtudlnrin luunſie⸗ MHruthun ded iiſe biö Penun ctannipſeſais enccuo: ocilua ocbradocpil Nnenabrdin Menaudchmnsd, Rnce Cli D Mrribiockoni iſunlacn floctuaiktue Mopebvoiapen⸗ dutladogel sn Merprimisliach ſocaallanckne AdPengind ſalnaror da n fiboninegoaan Uaroütmerunn toar Lo pap lns eſt diſ ſonocknnge ſginenuno eiithocyem; mumnefuntañt nuctinnllua ococrainen unck. „Promrrabnin Nanminaniy Dredee n mng föneta .Mera igncgocake bfnlmnala Doniſdeanin Gabnitdin Neſimleie, us eee nahem inmn, naditn Vlnſchzn uctifeſn ndner ggeſt hircſeiutze⸗ Nn norümen uchlor n Mnandonl „ naede er/ aſene n kogunreen nnm / 7 . aelnd? „2 „ „ 1 „ Mimien m CA. igß 2 . . 33 ,K. Hn e ifeA⸗N rundie ſcbba . ilorumeſte Norſalcdeiem, mäſurthong Krns NN Obarenii doccho ns ſilici ſtia , iet — 1 — =2 = — Folium deo placere: q ſi qs voluerit eſſe mercatoꝛ ðbet eijci de eccleſia.qꝛ ᷣm Tho.ij.ij.q.lxxvij.eſt itel⸗ ligendũ de hijs qͥ ponũt fine ſuũ vltimũ in acqᷣ ſinone lucri ſeu pecunie:vel de exercentibo illici/ tas negociatiões.ſ.cũ vſurꝭ:ꝑiurijs:fraudibo ⁊ hmõl.Alit᷑ eius dictũ non eſſet ſeq ndũ. Et ideo multa decreta illud capłm non hnt. Hac aũt li mitationẽ videt᷑ ꝓbare Caſſiodoꝛus ſuꝑ iũllud Pfſal.Quia nõ cognoui negociatões introibo in potentias dñi:di. Negociatoꝛes illi abomia biles exiſtimant᷑ qͥ iuſtidã dei minime ↄſideran tes:ꝑ imoderatũ pecunie ambitũ merces ſuas poliuũt:plus oꝑantes ꝑiurijs qᷓ; pcijs.et tales eijat dñs ð tẽplo. Hecule. Que vba habent᷑ in c.quid aliud.lxxxviij.diſt. Poſſunt ergo merca toꝛes ſaluari ſi recte artẽ ſuam exerceãt. Uñ legi tur in vitaſpatrũ de qdam mercatoꝛe:de q̊ reue latũ fuit btõ Pãnutio ꝙ erattanti meriti apud deũ quantiipſe ſaũs Panutciꝰ.Sed veꝝ eſt ꝙ; ille mercatoꝛ totũ lucruù ſuum dabat pauꝑibo et abſtinebat ab oib illicitis:⁊ cꝑe ſuo cũ magna deuotiõe vacabat diuinis oſticijs. Sed qͥs eſt hic ⁊ laudabimus eũ Ecci.xxxj. 55 Ciendũ eſt ergo ſᷣm ſniam alex.ð AÄles 8 cx bei Tho. vbi S. ꝙ triplex cã reꝑit᷑ licite mercatiois:q̃ꝝ Pꝛima ðꝛ ꝓpꝛia ſatiſfa⸗ ctio.ſ.vt ſibi ac familie ſue poſſitſᷣm ſtacꝰſui cõ⸗ decentiã ſatiſfacere. Scða cã ðꝛ pieta oꝑatio.ſ. vt lucret᷑ ad diſtribuendũ pauꝑibo:et vt in alia pia oꝑa lucrũ expendat. Teraa cã ðꝛ reipubli⸗ ce auxiliatio.ne.ſ.res neceſſarie ad vitam deſint patrie ⁊ ꝓximis.liq; em̃ velit ſui laboꝛis debita ſtipendia: licita eſt negociatio.vt etiã dicit Inno cen. ⁊ Panoꝛ.in d.c.j.le cle.vel mo.Et h̊ innu/⸗ it ſaluatoꝛ dũ Matth.xiij.aſſimilat regnũ celo rũ homi negociatoꝛi qᷓ̃rent bonas margaritas LZicet aũt mercantia ſit ꝑmiſſa tñ eſt periculoſa. Igeo ait Leo papa in c.q̃litas lucri.de peni.di. v. Vtilius eſt diſpẽdia pati qᷓ; ꝑiculis negocia/ tionis aſtringi.qꝛ diſficile eſt inter vendẽcq emẽ⸗ tiſq; cõmertiũ nõ intuenire pom.Hec ille.Ma xime aũt hoc veruʒ eſt hodiernis tꝑibo in qͥbus mercantie fiuntcũ innũerabilib fraudulentijs ꝓximoꝝ:cõtra illud apłi.j.ad Theſ.uij.ſle qͥs in negocio circũueniat fratrem ſuũ:hoc em̃ pec catum eſt. l . U Pars tercia huius ſermonis de offenſiõe qᷓ ſepe cõmittit᷑ in artib ⁊ mercãtis. P Ultis de cauſis reddi?᷑ illicita negoci m attio ita ꝙ per eã offendit᷑ deꝰ. Pꝛimo rõne cauſe ſiue finis.ſ.qñ ꝓpt᷑ cupidi⸗ tatẽ ⁊ auariciã congregandi diuitias quis negociat᷑:vel ꝓpter aliũ malũ fineʒ.Cuius em finis malus eſt:ipſa q̊ʒ oꝑatio mala eſt:pᷣm phᷣum.ij.de ania.Et taliũ mercantia eſt a deo re ꝓbata:vt ait Alexan.de Ales.⁊ ſcũs Thomas vbi S. Illi ergo qui ſunt diuites ⁊ babẽt ea que ſibi ⁊ familie ſue ↄdecentia ſunt:nõ poſſũt mer/ cari cauſa cõgregandi maioꝛes diuitias.Ettã⸗ to minus ſi ſunt diuites vltra ſtatus ſui condi/ tionẽ:⁊ habẽt ſuꝑflua q tenent᷑ pauꝑibo eroga/ re.c.ſicut hij xlyij. diſt. Et ita intelligit᷑ illud di⸗ ciũ Aluari noſtii oꝛdinis in li.de planctu eccle⸗ ſie: qui inqt. Uendere charius qᷓ; emere cupidi⸗ tatis cauſa:uirpe lucrũ eſt ⁊ graue pcm. Item illud quod ſcriptuʒ eſt. xiiij.q.iiij.c. q cunq;. vbi Julianus papa ait.Quicũq; tẽpoꝛe meñis vel vindemie nõ neceſſicate ſed pꝛopter cupiditateʒ comꝑat annons aut vinũ:⁊ cõſeruat vſq;qͥ ven dat᷑ chariꝰ:hoc turpe lucrũ dicmus. Q Ecũdo repꝛobat᷑ mercantia rõne nimie 8 occupationis: qñ aliquis licetxnon po⸗ nat vlcimũ finẽ in lucro:tamẽ nimis oc⸗ cupat᷑ arca negociatiões tẽpoꝛales ita vt dumit tat ſpũales:vel pᷣncipalius attẽdit pecunijs cõ⸗ gregandis q; anie ſaluti ⁊ virtutibꝰ acqrendis. iuxta illud Oꝛacij in eplis.O ciues ciues qren⸗ da pecunia pᷣmũ eſt. Cirtus poſt numos. Ta⸗ les auari mercatoꝛes nunq; habent reqᷣem ſed ſꝑ cruciant᷑ nõ ſolũ in acqᷣredo ſed etiã in cõſer/ uãdo pecunias:iuxta illð Juuenal. Magnis parca malis cura maioꝛe metuq; Seruant᷑:mi ſera eſt magni cuſtodia cẽſus. Sed talibo ſepe accidit illud qð inqͥt Marciał poeta:di. Callidus afflata numos fur auferet archa Pꝛoſternet patrios impia flãma lares Debitoꝛ vſuram pariter cum ſoꝛte negabit. Non reddet ſterilis ſemina iacta fruges. Diſpenſatoꝛẽ fallax ſpoliabit amica. Mercibi obſtructas obꝛuet vnda rates. Erxtra foꝛtunã eſt ꝗ cquid donat᷑ amicis. Quas dederis ſolas ſꝑ habebis opes R Ercio repꝛobat᷑ mercantia rõne ꝑſonali t tatis. Non em licet clerias ⁊ viris religi oſis mercantiã exercere. Ait em aplo.ij. ad Thimo.ij.Nemo militãs deo implicat ſe ne gocijs ſecularibo. De hac aũt phibitione habet᷑ extra ne cleri.vel mo.ꝑ totũ.⁊.lxxxviij.diſt.c.epᷣs et c.negodari.etc.negodatoꝛẽ. vbi Hieronymꝰ ſceribens ad Nepotianũ dicit. Negociatoꝛẽ cleri cũ:⁊ ex inope diuite:et ex ignobili głioſũ effecũ q̃ſi qᷓndã peſtẽ fuge.Et Augꝰ.in c.foꝛnicari.ea. di. ait. Anteqᷓ; ͥs eccleſiaſticus ſit negociari liq: facto iam non licet. Simile habet᷑ xxj.q.iij.c.cre do.⁊.c.placuit.etc.cipꝛianus.etc.hij qui.Pena aũt clericoꝝ qui negocijs ſecularib ſe imiſcent eſt: ſi ſe nõ coꝛrerxerint debent deponi. Uñ. xcj diſt. c. clericꝰ.ðꝛ.Qui vo ꝓ emendo aliqͥd in nũ dinis vel in foꝛo deambulant:ab officdo ſuo re moueant᷑ vel degradent᷑. Et exrra ne cle.vel mo. c.ſᷣm.ſcptum eſt. Scðm inſtituta pᷣdeceſſoſſtim noſtroꝝ ſub interminatione anathematis ꝓhi⸗ bemus:ne clerici vel monachi cauſa lucri nego cient᷑. Si qͥs aũt oppoſitũ huius cõſtitutionis fecerit deponi debet: ita tñ ꝙ religioſi ſtrictiꝰ q; ceteri puniant᷑. Unde in c ſed neceo.ti.dict᷑. Si PD 2 2 * . 4 4 7. 14 . 3 2. * quis aſit aduerſus hoc venire tẽptauerit: ab ec· deſiaſtico fiat miniſterio alienꝰ. Et infra. Stri⸗ aius aut decernimꝰ puniẽdos ſi religioſoꝝ qᷣſ⸗ qᷓ; aliqd pᷣdictoꝝ auius fuerit atemptare.Etra tio pᷣdictoꝝ eſt ᷣm Tho.ij.ij.q.lxxvij.arci.iiij.qᷣa clerici abſtinere debent no ſolu a malis:ſed euiã ab hijs que habent ſpeciẽ mali. Hec aũt contin gunt in negociatiõe tripliciter. Pꝛimo qꝛ nego ciatio eſt oꝛdinata ad lucrũ cuiꝰ clerici debẽt elle cõtemptoꝛes. Un Hiero.in q̃dam epla ait.¶õ temnis auꝝ:cotempſerũt ⁊ phᷣi:q̃nto magis de bent ↄtemnere clerici ⁊ religioſi. Secũdo qꝛ dit ficult poteſt ſine aliqͥ pœo exerceri mercãtia: ma xime delicto labioꝝ:vt ðꝛ Ecci.xxvj. Sed cleri⸗ cus debet młtũ cauere a peccad:iuxta illõ PS. Ambulas in via imaculata hic mihi miſtrabat Tercio qͥa negociatio multü impꝑlicat mentẽ cu ris ſecularibo:⁊ ꝑ ↄſequens a ſpualib retrahit. habent em̃ freqnter vacare diuis.nemo aũt põt ſpũalibo ſimł ⁊ terrenis inſiſtere: vt ait Amb.in qdam epła.Licet in cleriò vti pᷣma cõmutatio⸗ nis ſpede:que oꝛdinat᷑ ad neceſſitatẽ vite emen⸗ do vel vendedo.et ſi emerint aliq̃ eis neceſſaria vt victualia:ubꝛos:⁊ bmõi.deinde in ꝓceſſu tẽ/ poꝛis indigere illis deſierint:poſſunt ea vende⸗ re etiã chariꝰ qᷓ; emerint: ſi ꝑ tepus charioꝛa fa⸗ cca ſunt.vt dicit Hoſti.in ſumma.Simiłr lio/⸗ tũ eſt eis aliquã materiã emere ⁊ poſtea ex ea ar tificialia facere:ſicut ferrum vt inde fadiãt ligo/ nes:⁊ alia hmõi.dũmodo ex hoc nõ dimittant ceccłiaſtica officia.arg.in c.clericus.xqj.diſt. Et hᷣ cõdudit Panoꝛ.in c.dlerici officia.de vita ⁊ ho neſt.cle.Facit c.ð mũ de cele.miſſaꝝ. Unde inqͥt glo.in c.canonu.xiiij.q.iiij.q; emere cartã pꝛo li bꝛo cõſcribẽdo vel coꝛium ꝓ ſotulari faciendo et hmõi.vt ſic cenicus aliqᷣd lucret᷑ ꝓ victu:non eſt nego datio:ſed artificiũ qð derids nõ ꝓbhibe tur:dumõ ſit circa honeſta ⁊ ꝓ neceſſitate. S Varto reddit᷑ negociatio illicita rõne tẽ⸗ q poꝛis.ſ.in diebo feſtiuis.Quilibet enim debet talibo dieb abſtinere ab oꝑibo ler/ uilibo:iuxta pᷣceptuʒ dñni Exo.xxj.di. Omne opꝰ ſeruile nõ faciens in eo. Sed mercãtia cõputat᷑ inter oꝑa ſeruilia:ideo diebo feſtiuis fieri nõ de bet. Eapꝛ opter in c.j.de feri.pcipit᷑ vt mercatuʒ in eis minime fiat:neq; placitũ. Similit᷑ in die/ bus rogationũ et q̃drageſimalibo cõdecet pus ad pᷣdicationem ⁊ ad omicia cõuenire diuina q; mercata facere.arg. in c.rogationes. de cõſe.di. iij. Ucrũ aũt in nundinis liceat emere vel vende re in feſtis. Rndet Petrꝰ de palu.in.iiij.et Frã. de mayro.in tractatu decem pᷣceptoꝝ: ꝙ ſi audi tis miſſis ꝓpter neceſſitatẽ faciunt:puta qa non glio loco vel tẽpoꝛe talia poſſent vedere vł eme/ re ꝓ bono cõmunitatis:aut vt ex lucro ꝓpuideãt ſibi ⁊ familie ſue.vel vt dent pauꝑibo: exqͥ pᷣlati ſciunt ⁊ tolerãt excuſant᷑ a moꝛtali pctõ ſic emẽ⸗ tes ⁊ vendentes.Secus ſi a pᷣlatis fuerit inter⸗ dictum.vel ſi fiat ſolũ vel pᷣncipalit᷑ ex lucri cupi ditate:ꝑ dictũ c.j.de feri.Limitat tñ hecpf frater Angelus vbi S. in vbo ferie. S. xxj. debere intel⸗ ligi in feſtꝭ minoꝛibo dnica:qa talis ſolerãtia p⸗ lato videt᷑ dero gare illi feto. Secus in maio rib.qꝛ in illis nõo licet niſi ꝓ neceſſitate vel pieta te.vt in c.fi.de feri.q;uis piati nõ interdicant.qͥa tũc locũ babec ulud.Mlta ꝑ pauientiã tolerant᷑ q ſi in iudiciũ deduceremꝰ caſſarent᷑.c.cũ ia du⸗ dum.de pᷣben. Etillud quod ꝑmictimus nõ ap pꝛobamꝰ.c.hac rõne.xxxj.q.j.Sed minime mi⸗ randũ eſt ſi mercatoꝛes hodiernis tꝑibo ad nũ/ dinas euntes:verbuʒ dei:miſſas et ofricia ſacra dimittãt:cũ Ecci.xxvij.ſcriptũ ſit.Qui qritlo cu⸗ pletari auertit oculũ ſuũ.ſ.a iuſticie via.Et ſicut in medio cõpaginis lapiduʒ palus figit᷑: ſic int mediũ emptiõis ⁊ vediionis anguſtiabi pec⸗ catis. Nlinto reddit᷑ negociatio illicita rone lo ci.ſ.cũ fit in lo co culctui diuino dedicato Ideo dñs Matih.xxj. de teplo vẽdetes et emẽtes eiecit.Eapꝛopter ſcptũ eſt in c.decet. ö imu.eccł.li.vj.Decet do muʒ dni ſctitudo.Decet vt cuius facꝰ eſt in pace locus eius:cultꝰſit de⸗ bita veneratiõe pacificus:ſitq; ad eccłlas humi lis ⁊ deuotus ingreiſus:ſit in eis deuota cõuer ſatio:deo grata ⁊ inſpidentibo placda.Etinfra In eccleſia nil inhoneitũ:nilq; incõgruum fieri ebet.et recte illa lo ca venerada ſunt qͥb aliquẽ inhonoꝛẽ impendere maxima dei ꝓditio repu⸗ tat᷑. Hec ibi. Et Berñn.in quodam ſermone ait. Omnino ꝓditoꝛem ſe eſſe nouerit qͥcunq; eſt il/ le qui vicia qubet in hanc do mu conat᷑ induce/ re:⁊ tempiũ dei ſpeluncã vult facere demonum Ad hoc addud poteſt ecemplum Pompei ma gni de quo refert Hoꝛoſiꝰ in croni ſuis:ꝙ cũ vigintiduos reges imꝑiaies ſuꝑaſſet:ſepeq; in rebus bellicis triumphaſſet:ad vlcimũ hieroſo limã veniens cemplũ o bſedit:cõfugienteſq;ʒ ad illud cepit ⁊ interemit:et ibidẽ veluti ſuis atrijs equos collocauit.Ex quibus diuio iudicio fa⸗ ctum eſt vt qui ante in omnibo victoꝛ erat:poſt hoc cõfuſibiliter atq; ifelic ter vinceret᷑. Nec im/ merito. In tẽplis em res ſacre collocant᷑: ſacra/⸗ menta miniſtrant᷑:beneficia poſtulant᷑ et impe/ trant᷑. Et quid ptura. Sacra tẽpla diuina maie ſtas inhabitat:iuxta illud Pſal.ODeus in tẽplo ſancto tuo. UVñ dei tẽplũ baſilica dicit᷑:a baſele⸗ on quod eſt rex vel inꝑatoꝛ. Uñ baſilica idẽ eſt qðõð palatium regis. Oic em̃ eccieſiaʒ btũs Am/ bꝛoſius nomiat in c.cõuenioꝛ.xxiij.q.viij.Ded quoꝛſum hec tam lõgo repetita pncipio:nili vt intelligamꝰ mercantias ⁊ ſeculania negocia mi⸗ nime in ecdleſijs debere exerceri. Unde i d.c.de⸗ cet.ſubinfert᷑. Ceſſent i eccleſijs ⁊ eoꝝ cimiterijs negociatiões:⁊ pᷣcipue nũdinaꝝ ⁊ foꝛi cuiuſcũ/⸗ q; tumultus:omnis in eis iudidoꝝ ſeculanuʒ ſtrepitus conquieſcat.Et in c.in oꝛatoꝛio.xluij. — ſgtnus atan Nl Oöaitpcon odehaeſenag NMtaturcvs finq saktregoeiny ſfdidunn us ubrto rbis Crralonsta rdlees ltuftceeſiuns. cecklacndüfen Godouidittry/ orſumnot. ſoerillla res Grpchmaloꝛts ny oꝛde⸗ thmöt. Gecud Asck rartater in Ugs ſuntneeſſane la ndgen Mocihabenus, Ond Chaccdende ſchodoranont. Maigzlalched. fehuennor ſnst bonöaünimiori Canus aſſeſoler Manſieq; abüc lokejapua no⸗ In ſtbalſamu Gelaeſana mag nnalalorreiro Ponnbisplacer in unolleamtier. enpntoptmöͤe⸗ nlmnmnele Atannſte nca fiſtunnlatude uinin 6Gtcornd Pniahun edaelrgg unizdniit, haftr Wins mmnosnin ununen grrrrrn een laen Nusſteer . ndnden ecin Saen Gnn Gs Nuis Malcol U r N Ma in lntſude/ leuontciNO⅓ HGuduunae 1. dausintihe ladickabich caeiazbiis on cNih Unn plene clmnngli l n. Nide, Folium diſt. Gratianus inqͥt. In oꝛatoꝛio pᷣter oꝛãdi et pſallendi culcũ penitꝰ nihil agat᷑: vthuic nomi et oꝑa iugiter umpenſa ↄcoꝛdent.Ad idem ꝙ in eccdleſia negocian ſit illicitũ eſt textus in c.ad hec xvj.q.vij.et in.l.nemo.C.de ſacroſan.eccle. et ibi Exto reddit᷑ illicita negociatio rõne app 8 dationis. Pꝛo qͥ̊ ſcendũ eſt ᷣm Tho.ij ij. q. lxxvij. ar.j. q; emptio videt᷑ introdu⸗/ cta ꝓ cõmuni vtilitate vtriuſiq; dum vnus indi get re alterius.et econuerſo.ſicut patet ꝑ pbᷣm.j. Poli.Qõð aũt ꝓ cõmuni vtilitate introductum eſt:nõ debet eſſe magis vnius q; alteriꝰ.etideo debetc inter eos ſᷣm qutatẽ ↄtract?inſtitui.Quã/⸗ titas aũt reꝝ que in vſũ hoim veniũt menſurat᷑ fm pciũ datum:ad qð eſt inuentũ numiſma:vt ait Areſto.vbi S.Etcideo ſi pᷣciuʒ excedat q̃ntita/⸗ tem valoꝛis rei vel ecõuerſo res excedat pᷣcium: tollit᷑ iuſticie ẽlitas. Pꝛo cuius melioꝛi decla/ ratione eſt ſcendũ ſᷣm dodoꝛẽ ſubtilẽ Johãnẽ Scotũ in.iiij.diſt.xv.q.ij.ꝙ valoꝛ alicuiꝰreitri/ pliciter ↄſiderari põt.Pꝛimo reſpectu vᷣtuoſita ns.Et hoc mõ illa res q̃ eſt nobis vtilioꝛ ⁊ pᷣci⸗ oſioꝛ in ſe ðꝛ maioꝛis valoꝛis:ſicut bonus pa⸗ nis criticeꝰ q; oꝛdeaceus.et foꝛtis equus qᷓ; aſi⸗ nus ⁊ hmõi. Secũdo rõne raritatis:qñ res ve nales ex raritate ⁊ inueniẽdi difficultate nobis magis ſunt neceſſarie ꝓ quãto ex earũ penuria maioꝛẽ ipſaꝝ indigentiã ⁊ minoꝛẽ facultatẽ ha bendi habemus. Unde Hicro.inquit. Oẽ raꝝ chaꝝ.xciij.diſt.c.legimꝰ.⁊.S.hec oia.in auten.ð conſu.coll.iiij.idem habet᷑. Ecõtra eſt de hijs qͥ/ rũ abũdantia inuenit᷑. Ideo ait Marciał libꝛo vndiq; ſuſcepto.c.iij. Sic plerũq; pᷣmit pᷣcioſa frequentioꝛ vſus.et Eſopus fabula.xxij. ðt.Oẽ boni pᷣciũ nimio vileſcit in vſu.Et qð eſt rarum charius eſſe ſolet.Et hac rõne plus valet bladũ tcpe cariſtie qᷓ; abũdãtie. Sic q̃ttuoꝛ elemẽta vi⸗ lioꝛis pᷣcij apud nos eſtimant᷑ ꝓpter eoꝝ copiaʒ qᷓ; auꝝ vł balſamũ:qᷓ;uis illa de ſe ſint nob ma gis neceſſaria magiſq; vite noſtre vtilia. Tertio extimat᷑ valoꝛ rei rõne cõplacibilita: vt qꝛ ma⸗/ gis nobis placet. ſicut appᷣciat᷑ equꝰ ab armige⸗ ro:⁊ monile a młiere. Hijs pᷣmiſſis dico ꝙ licet fuerint varie opiniões ꝓ quo pᷣcio poſſit res vẽ di vel emi:maxime legiſtaꝝ in.l.j.C. de epiſ.au/ di.⁊ canoniſtaꝝ in c.cum dilecti.de empt.⁊ ven. tñ ſaluo melioꝛi iudicio tenẽda eſt opinio theo logoꝝ in.iiij.diſt.xv.ſ.ꝙ res debet vendi vł emi ꝓ pᷣcio qͥ reputari põt valere ſᷣm cõeʒ extimatio⸗ nẽ.vt ðꝛ in.l.pꝛecia reꝝ.in pᷣn.ff.ad.l.fal.et notat glo. in. c. hoc ius.x.q.ij.⁊ ꝙ dicit᷑ res tantũ valet quantũ vendi põt.l.j.S.ſi nauis.ff.ad l.rodi.de iac.l.j.S.ſi heres.ff.ad trebe.l.quereban᷑.ff.ad.l. fal.et.l.ſi qͥ vxoꝛi.S.vlti.ff.de furd.intelligit᷑ ð iu/ re ⁊ nõ de facto:⁊ ſᷣm eſtimationem cõem: vt ait Anchoniꝰ de butrio in dic.c.cum dilecti.ð emp. cct ven.Sitñ res cõmunit᷑ extimat᷑ valoꝛis decẽ ducatoꝝ:⁊ vendenti eſſet chara duodecim:vel vtilis ꝓ dicto valoꝛe:ita ꝙ potius veller rem ſi⸗ bi dimitti q; gyo illo pſo dare: poreſt appciari eciam in illo plus ſᷣm Scotũ in.iiij.diſt.xv.⁊ b. Tho. ij. ij. q. lxxvij. Gi vo res eſt vtilis emptoꝛi Pꝓduodecim ſed nõ valet niſi decẽ: ⁊ vẽditoꝛ nõ donificat᷑ ex carentia ipſius rei niſi in decem:nõ põot vendere niſi ꝓ decẽ.qꝛ vtilitas ſuꝑueniens emptoꝛi nõ eſt ex cõditiõe vendeꝶᷣ:nec ex condi⸗ niõe rei in ſe.ſed ex conditione emptoꝛis.Un vẽ/ ditoꝛ no debet iũlli vendere qð ſuum nõ eſt: alit ſi attẽderet᷑ vtilitas quã habet emptoꝛ ex re: her ba medicinalis valeret centum ducatos:vt ait Scotus vbi ſupꝛa. Sitn emptoꝛ ſua mera li/ beralitate vult aliqͥd plus dare qᷓ; res in ſe vale/ atqꝛ inde multũ iuuat᷑)poteſt recpi.Arg.j.q.ij c.ſicut eps.dũmodo ſittalis ꝑſona q̃ poſſit do⸗ nare.Fadct ad boc c.ij.de dona. x JZaucr res emat᷑ ꝓ minoꝛi pᷣcio ĩ medieta 8 te qᷓ; valeat:vtputa cũ valeat duodecim cemit᷑ ꝓ qnq; c dimidio:talis ↄtraasnõ ſolũ ꝑ legem canonicã repꝛobat᷑:lſed etiam ciui⸗ lem..l.ij.C. de reſen.ven.ec c.cum dilecti.ð emp. et ven. Eſt tñ in poteſtate emptoꝛis vel iuſtũ pᷣ⸗ cium ſupplere:vel a cõtractu recedere:vt dicit᷑ in dicto c. cum dileci. Similiter illicita eſt negoci/ atio:qñ liq ineq̃litas pᷣcij nõ ſit in medietate:eſt mñ in pᷣcio multüu exceſſiuo vel defectiuo: vt inqͥt Scotus vbi S.et b. Lho.ij.ij.q.lxxvij.Quãuis em dicat lex ciuilis ꝙ contrahentibo licet ſe deci pere in pᷣcio.l.in caue cognitiõe.S.idem Pom⸗ ponius.ff.de mino.et.l.itẽ ſi pꝛecio.S.fi.ft.locati Tamẽ eccleſia in cõtracib dolũ fieri non ꝑmit tit:vt dicit texeus in c.pertuas.de dona.Dicittñ Tho.⁊ Scotus vbi ſupᷣ.⁊ Durãdus in ſũma ſua:ꝙ modica additio vel diminutio pᷣcij eq̃li/ tatem iuſticie tollere non videt᷑: maxime qꝛ pꝛi/ us valoꝛ rerum nõ poteſt iia punctualiter ſciri. Si quis aũt habens liberam ſuarũ rerum ad/ miniſtrationẽ ita ꝙ poteſt nõ ſolum vedere ſed etiam donare:⁊ nõ coactus violẽtia aliqua nec neceſſitate:vendit rem minoꝛi pꝛecio qᷓ; valeat: et nõ eſt in aliquo deceptus qꝛ eſt pꝛudẽs ⁊ ſci⸗ ens valoꝛem rei:Dicenduʒ eſt ꝙ emi poteſt ſine peccato.quia vt dicit iuriſconſuliꝰ in.l.nomo vi det᷑.ff. de reg.iu.lemo videt᷑ frãgere eos qͥ ſcũt 2 conſentiũt.Et ita intelligũ illud quod diat᷑ in l.in re mandata.C. mandati.ſq; ꝙ in re ſua qui⸗ libet eſt moderatoꝛ ⁊ arbiter:ita q; poteſt eã vẽ⸗ dere minoꝛi pᷣcio q; valeat. Cõcludo g̊ hacpar⸗ ticulam dicendo bm Hoſtienſem in fũma. ꝙ li cet nemo poſſit cogi ab initio rem ſuam veſide⸗ re vel alienare.l.dudũ.C. de cõtrahen.emp. Si tamen expoſuit rem venalem et pꝛecium offera tur:ſi tunc pꝛo iuſto pꝛecio vendere non vult: cogi poteſt per iudicem ꝙ iuſto pꝛecio vendat. ff. de officio pꝛefec. vrbis.l.pꝛima.S. cura car- nis. 2 W H Bermo Eptimo reddit᷑ illicita negociatio ratiõe 8 cois danificatiõis. Unde dicit Scotus in. iiij. diſt. xv. q.ij. ꝙ tria ſt hoim gene⸗ ra qͥ cum vtilitate reipublice cõmode in merca/ nonib exercent᷑. Pꝛimi ſunt merciũ poꝛtitoꝛes de vna patria in q̃ abũdant:in aliã in q̃ neceſſa/ rie ſunt. Secũdi ſunt merciũ cõſeruatoꝛes qui illarũ nõ modicã q̃ntitatẽ emũt:vt illas poſtea ſuis congruis tꝑibus in totũ vel paulatun ven dant. Nam mercãtias de loginqͥ poꝛtantes nõ ſine magno diſcrimine ſuo poſſent ſemꝑ illa vẽ dere ⁊ ibi expectare. Tercij ſũt merciũ imutato⸗ res ſeu melioꝛatoꝛes qͥ ſuo laboꝛe ⁊ induſtria il las melioꝛãt:vt de lana faciendo pannũ:de co⸗ rio ſotulares:de cera candelas ⁊ hmõi.qui oẽs poſſunt licite lucrari:et ſunt maxime vtiles rei⸗ publice eoꝝ negociatiões. Alij aũt mercatoꝛes vt płimũ poſſunt potius appellari ſtramazato⸗ res.quia cum dano ꝓximoꝝ et reipublice mer⸗ cant᷑:maxie illi qͥ inter ſe ↄueniũt vt vnus ſolus vendat:vel ꝙ nõ vẽdat᷑ niſi ſub certo modo vel Pcio.ls tales hoc faciẽtes ex auaricia ⁊ in dam nũ ꝓximi vel reipublice:valde peccãt.vt inquit Inno. iin c.ſignificante.de appel.⁊ debent puani omib ſuis bonis ⁊ ꝑpetuo exilio puniri.l.vni/ ca.C. de mona.Simili q̊ʒ modo valde peccatqͥ oẽs merces q; in terra aliq̃ ſunt comꝑat: vt ipſe ſolus in ea poſtea vẽdat ſuo modo:qð in dic.l. ꝓhibet᷑ dũ monopoliũ deteſtat᷑. CLCLClctauo reddit᷑ illicita negociatio ratiõe o circũuentiõis:qñ.ſ.aliqua fraude circũ ueniũt ementẽ vel vendentẽ. inter q̊s ſũt illi qui tranſeuntibo ⁊ ignoꝛantibo valoꝛem rei: chariꝰ vendunt q; diſcretis ꝑmanentibo viris. Cõtra q̊s dicit᷑ in c.placuit.de emp.⁊ ven. Pꝛe⸗ ſbiteri moneãt plebes ſuas vt hoſpitales ſint: atq; non chariꝰ tranſeuntibo vendant qᷓ; in mer cato vedere poſſent.In hoc defeccu multi repe/ riunt᷑ qͥ videntes ſimplices trãſeũtes iuxta apo⸗ thecas ſuas:poſtulãt ꝓ pᷣdo alicuius rei triplũ plus qᷓ; valeat:vt poſtea eos ſaltẽ in duplo de/ cipiant:ſicut faciunt qͥdam burſinarij de qᷣb di cit᷑ Oſee.rj.Circũuenit me in negociatiõe ephꝛa/⸗ im.Ephꝛaim aũt creſcens interptat᷑:et ſignificat fraudulentũ mercatoꝛẽ qui decipiẽdo ꝓximos ĩ diuitijs creſcit.Tales q̊ʒ mali mercatoꝛes ditf/ famãt alioꝝ merces mendacit᷑ qð eſt graue pec catũ:vt ait Augꝰ.in li.de mendacio. LZales etiã fraudulenter loquunt᷑:ita vt verba eo ꝝ ad plu res ſenſus poſſint applicari:vt melius decipiãt ęcymentes:qui nõ ſolũ deo ſed etiã homibo odibi les ſent. Scriptũ eſt em̃ Ecci.xxxvij. Qui ſophi ſtice loquit᷑ odibilis eſt.Et hoc faciũt plerũq; ꝓ ſonete qͥ oſtendũt velle ſeruire ambabo ꝑtibus: ettande vnũ decipiũt:⁊ qñq; ambos.Sicut le/ git᷑ de vno qͥ nüc ementi:nũc vendenti innuebat iou oculi vel pedis: vt cõtractꝰ emptionis ⁊ vẽe/ diciõis oino cõcluderet᷑.Et expedito negocio: ſi XXXI alter eoꝝ de chara emptiõe vl de vili venditiöe lamẽtabat᷑:reſpondebat. Pꝛopterea dam innu ebam tibi.Cõtra hoc viciũ diot᷑ Ecci.ij. Ue du ⸗ plici coꝛde ⁊ labijs ſceleſtis ⁊ pctõꝛi gradiẽti ſlus per terrã duab vijs. Et.iij.eiuſdẽ libꝛi ca.ſcptũ eſt. Coꝛ ingrediẽs duas vias nõ habebit ſuccel ſus. Circnueniẽtes em ⁊ ipſi ab alijs tandẽ cir⸗ cũuenient᷑. Un legit᷑ ꝙ qͥdam caupo vinũ vẽdi⸗ tũ ⁊ in vaſe poſitũ coꝛã hoſpitib epulatibo ma⸗ licioſe effundere ſolebat:oſtendẽs hoc foꝛtuitu factũ in miſtæãdo coꝛã eis:et dicebat ſignuʒ eſſe future abũdantie: clamãs abundatia: abudan tia. Sed hoc faciebat vt alið emerẽt. Qð cogno ſcẽs qͥdam hoſves dũ ipſe caupo in alijs occu⸗ patus eſſet ſpitiaculo de vaſe extracto totum vi num qð intus erat effudit.et egreſſo vino excla mauit: abũdantia:abũdanctia. Accuſatꝰ ergo a caupone dũ offic ali illiꝰ fraudulẽtiã detexiſſet: nõ ſine cauponis morxio ruboꝛe euaſit. Ono illiata reddit᷑ mercatia rõne occul/ n tationis ſ.qn res que venditur habetta lem defecũ ꝙ emens ſi illum ſciret non emeret:vel ſaltẽ non ꝓ illo pᷣcio. In quo defectu ſunt illi qͥ aliqð anial infirmũ vendunt ꝓ ſano: aut pannũ defecuoſum in coloꝛe vel alicer ven dũt ꝓ ꝑfecto.ſicut faciũt aliqͥ qui feneſtras cau unt ne defect?pãni pateat ementi:et in loco ob ſcuro oſtẽdunt ulum. De quibo dicit᷑ Eſa. v. Ue qui diciᷣ malũ bonũ ⁊c̃. Trãſſumptiue in c.ve vobis.xj.q.iij. Lenent᷑ em̃ manitfeſtare illũ defe ccu m:aliter tenent᷑ ad ſatiſfacienduʒ emẽti de oi damno:vt determinat Angelus in..i.ſi qs cum aliter.ff.de act. em. et Panoꝛ.in ca.iniuſtũ.ð re⸗ rũ ꝑmu.et Sco.in.iiij.diſt.xx.et b. Tho.ij.ij.q. lxxvij. Et hoc ꝓbat᷑ ꝑ.l.j.in pᷣnci.ff. de edil.edic. vbi ðꝛ ꝙ qͥ mancipia vendit tenet᷑ certioꝛare em ptoꝛẽ de moꝛibo ac vicijs eoꝝ:als tenet᷑ ad ſatii- factionẽ damni.Ad ideʒ eſt.l.j.S. venditoꝛ.ff.de act. emp.vbi habet᷑:ꝙ ſi vẽditoꝛ ſcit ſeruitutẽ de beri a pᷣdio vendito:emptoꝛe hoc ignoꝛate:tene tur emptoꝛi ad intereſſe.i.ad oia dana q̃ occur⸗ runt ex tali celatione.Deceptus ergo a vendito⸗ re ſciente defectũ:habet actionẽ ↄtra eum..i.iuli⸗ anus.ff.de act.empt. Sed hec actio nõ dat᷑ niſi ꝑ annũ a tꝑe venditionis ⁊ moꝛbi cogniti.l.ſci⸗ endũ.⁊.l.cũ ſex.ff.de edil.edic.Et hoc ſi velit te⸗ nere rem empta:⁊ ſibi ſatiſfieri de dãno. Si vo velit reddere rẽ defectuo ſam:habet ſolũ ſex me⸗ ſes vt in dictis iuriby.Si quis tñ venderet rem habentẽ defectũ patentẽ:vt equum carentẽ ocu lo ⁊ hmõi.non tenet᷑ maniteſtare illũ.l.quenit᷑. fi.ff. de edil.edic. Sed pone ꝙ qᷣs volens vẽde⸗ re equũ dicit emptoꝛi.Uendo tibi hũc equuʒ ꝓ vmbꝛoſo:ceco:infirmo:⁊ cũ oiba malis qͥ habe re põt aliqs equus:oculus paſcatte:vide eum. equus aũt habet vnum defectum ſecretũ:queʒ fi emptoꝛ ſciret nõ emeret:vel nõ daret dimidie⸗ tatem pcij.ſed venditoꝛ ſub bijs verbis genera — onit ip ucicbt mmnimne prſtpſoi lundetan ſgngſe n Jalcs ctdcrg ndiwtan Gcinſeenn⸗ not Yllbi 1 cefilin ſiegnenlene oGinkrutea Cieetypaunn ſccvonblsiun Untylanfun äcamde ſorodauet ſuſbedeſatfn gvosattate⸗ Noarletnon Honanidini Owixenmo ntpcaurid Cidcdioun redlcchie Micmaopali: Cyriugtiunöſn iſacincan (unmgute d Wons Numd nnoſubſtan Uuläcaideiu nheneng b Unpoliarepiu ßrmom can neaſtrany Gaſnachare lafois po polcdordice lchboeſero be Maimlcs Te ifhürofe Crrdhwide Wwpchlchenn ſadelleſei ſeupriend Phöpnumrde plber aino ) necen UNn Nto: falog ebornficgn vocnatgles; noltit nucanin uglrl lia Han idr ahemliin ponürih Nculichn locfontn rſnizcſe id enntlpzg, monhunt ran n Ntadit. 3 ringröntee rmdturden Ullum oen Tqvoden inmdur im manancob⸗ 1 Rci RN iſumpemener mfeſtare lide mduz cna ni lusin. sson incinuti G tudanaman Srmdonk rrieiddde Nt rinn anprtmndid manlut 677,, 1, . Nerbiplſc — . — E — anerrrr en l err eneree Hrr. SbocitOH 1Nedio paberſoliſace S vum nt li n dennſ noitin jun — fuit factũ in caſun : ſed cum magna frauduletia. cpieba. Medmo reddit᷑ illidta negociatio ra- Folium lb ⁊ ſub noie multoꝝ defectuũ voluit celareũ lum defectũ: vł etia noĩauitillũ defectũ cũ alijs ſegd de ipſis defectibo nomiat aꝑte cõſtabat em ptoꝛi ꝙ aliq̊s ille equus nõ habebat: ex q̊ͥ pote rat credere ꝙ nec iſtuʒ habebat. Querit᷑ ſi talis venditoꝛ excuſat᷑:quia dixit illũ defectũ in gene/ re vel in ſpecie fraudulent.Et reſpondent Sco tus ⁊ Tho.vbi S. ꝙ nõ.imo valde peccauit. Et psc eſſe veritatẽ ꝓbat᷑ ꝑ.l.veteribo.ff.de pac.vbi ðꝛ:ꝙ pactiões obſcure vel ambigue debent no cere vẽditoꝛi.Et ibi dicit glo.ꝙ obſcuritas cau⸗ ſat᷑ ex generalitate fermonis.Et bᷣ eſt in caſu no/⸗ ſtro. Similr in. . ediles.ff. de edi.edic. pcipit v!ͤ/ Altoꝛib vt palam dicãt emptoꝛibo ſingulos de fectꝰ notabiles iumẽti venditi:a liter teneant᷑ em ptoꝛibo ſatiſfacere. Et ideo cũ in caſu noſtro qñ ſub q̃dam generalitate dixit:illũ defectũ ſecretũ nõ reuelauerit palam debex teneri.CX ſi expᷣſſit in ſpecie ſed fraudulent᷑.ſ.dicẽdo aliq̊ͥs derectꝰ quos patebat equũ nõ babere:vt et iſtũ habere nõ crederet᷑: nõ minꝰtenet᷑ ad reſtitutionẽ. Quia non ðdꝛ palã dixiſſe qð ita dixit vt non crederet᷑. Quocũq; em̃ modo vel fraude vẽditoꝛ deceꝑit einptoꝛẽ occultãdo defectꝰrei vendite:habet lo/ cumillud edictum.vt ðꝛ in.l.j.S.cauſa buiꝰ edi⸗ ci.ff.de edi.edic.Et marie ſi deceꝑit emptoꝛẽ nõ pꝓnũdando palã ⁊ recte defeciꝰ ipſius rei vendi/ te:vt inqͥt iuriſcõſultꝰ in dicta.l.j.in pᷣncipio.qð ro. qꝛ nõ tecte uunclauit Ecimo reddit᷑ mercantia illicita rõne al/ d terationis.ſ.qñ vendit᷑ vna res ꝓ altera vt auricalchũ ꝓ auro ⁊ hmõi.Et hec al⸗ teratio ſubſtantie rei ⁊ materie reddit cõtractuʒ nullũ etiã de iure ciuili.l.in venditiõibo.ff. de cõ trahen. emp.Et in hoc defectu vendendi vnam rem ꝓ alia reꝑiunt᷑ aliqͥ macellarij qͥ vendũt q̃n doq; vnam carnem ꝓ alia: vt cames hirci pꝛo carne caſtrati:vel carnes bouis ꝓ carne vituli. Sicut faciebat qͥdaʒ tenẽs in domo carnes pe⸗ coꝛis:foꝛis vᷣo carnes caſtrati.ſi aũt aliquis ad cũ veniebat dicẽs. Rogo hac vice mihi bñ ſerui as:qꝛ hocſero habeo facere cõuiuiũ qͥbuſdam meis amicis.Ille innuebatoculis vt expectaret aliq̃ntulũ:⁊ poſtea in domũ illũ ducebat dicẽcs ſecrete. Habeo ĩ domo carnes melioꝛes q̃s ſer⸗ uo ꝓ epiſcopo ac magiſtratib ciuitat:ſed volo tibi de illis ſeruire:tñ aliqͥd plus dabis ꝓ eis.et ſic dabat ei carnes pecoꝛis ſub mãtello: dicens ꝙ nõ pmitteret hoc ab aliqͥ ſciri.Et ſic młtos de . v tione coꝛruptiõis:qñ.ſ.res coꝛrupta vẽ/ dit᷑ vł mixta ⁊ falſificata. In qͥ̊ defeau re periunt᷑ qͥdam aurifices ⁊ zoclerij:qͥ lapides vi treos ⁊ falſos ꝓ pᷣcdioſis vendunt.et ſimilit toꝛ/ ques artificiatas qᷓ vident᷑ auree vel argẽtee. Et idaeo ↄtra tales dict dñs Eſa.j. Argẽtũ tuũ ver⸗ ſum eſt in ſcoꝛiã.vinũ tuũ mirtũ eſt aqua:exco⸗ qus ergo ad purũ ſcoꝛiã tua: ⁊ aufera ome ſta/ nü. Secoꝛia güt ett fex metalloꝝ.Deus ergo qð illicite acqrit᷑ ꝑ tales coꝛruptoꝛes cito fact amit ti. Sicut iegit᷑ de qda mercatoꝛe vini qͥ ulð mi⸗ cebat aqua ⁊ multa lucrabat᷑. Uñ ſemel exiſtes in qdam naui:cũ haberet burſam plenã aurcis quedã ſimia eã ſibi arripuit ⁊ ſtatim ſub cacu⸗ mine arboꝛis nauis abicõdit. Deinde ertrabẽs aureos illos ſigulatim in oꝛe ponebat: ⁊ aliq̊s reponebatin burſa.ſ.licite acqſitos: alios vo qᷓ ſi ſibi de aqua ſaꝑent in aqua maris ꝓijciebat. qꝛ de aqua luqati erãt. In hoc etiã detectu reꝑi unt᷑ mula qͥ volentes vendere vinuʒ oſtendunt puru in vale vitreo:deinde dant limphatũ. Itẽ illi tabernanij qͥ ad alliciendũ yłm de mane ꝓ⸗ pinant vinũ bonũ:⁊ ad veſpas iam alleco dãt de alio vino debilioꝛi ac mixto. Peius aũt faci unt qͥ vt vinũ appareat magis dulce:vel vt dul⸗ cedinẽ retineat: aut vt potentiꝰ videat᷑:in eo po⸗ nunt aliqua q̃ humanis coꝛꝑib ſunt nociua. In hoc ena delinquunt aromatarij qͥdam qui res coꝛruptas vel ita veteres ꝙ amiſerut vtutẽ ſus:in medicinis:ſirupis:⁊ electuarijs ponunt Et ſi aliqñ nõ habent ea que ad cõfecionem rei medicinalis reqᷣrunt᷑:alia ponũt cũ mario infir moꝝ detrimẽto:⁊ aliqñ ſunt eis cauſa moꝛtis. Teib qͥʒ noſtris in q̃dam auitate italie qdam aromatariꝰ vẽdebat aquã putei ꝓ aqua coi:vel ſaltẽ cum aqᷓ cõi magnã ꝑtem aque putei ꝑmi⸗ ſcebat:quod eſt grande facinꝰ.⁊tales tenentad reſtitutionẽ de omni dãno dato.ar.in.l.in reby. Uodecimo eſt illicita negociatio ratiõe d põderatiõis vel menſuratiõis aut nüe⸗ ratiõis iniqᷓ. Et ꝗ tales mercatoꝛes ⁊ ar⸗/ tifices dicit in c.menſure.de empt.⁊ ven. Siqͥs iuſtas mẽſuras ⁊ iuſta pondera mutare pᷣſum pſerit:triginta dies in pane ⁊ aqua peniteat. Et in.l.annonam.ſf.ð ectraoꝛ.crimi.deſcnbit᷑ quõ Adrianꝰ imꝑatoꝛ eum qui falſas mẽſuras ha/ buit i inſulã relegauit.Et ideo.ff.ad.l.coꝛ.ð fal. l.hodie.diat᷑. Si venditoꝛ menſuras publicas ꝓbatas frumenti aut vini vel cuiuſlibet rei:aut emptoꝛ coꝛruꝑit dolo:et venaleʒ fraudẽ fecerit quanti ea res eſt eius dupli cõdemnet᷑. Decreto q; diui Adriami pᷣceptũ eſt eos in inſulã relega⸗ niqͥ põdera falſa fecerint aut mẽſuras. Hec ibi. Sed grauis eſt offenſio qñ mercatoꝛes vel ar/ tifices vnã menſura tenent ad vendendũ:⁊ aliõ ad emẽdũ:cõtra illð qͥd ðꝛ Leui.xix.ſ.Nolite fa2. cere iniquũ aliqͥd in iudicio:in regla:in pdᷣnde⸗ re:in meſura:⁊ in ſtatera. Juſta ⁊ equa ſint pon dera:iuſtus modiꝰ:equuſq; ſextarius: ego do⸗ minus deus vr̃ pᷣcipio vobis. et Deutc xxv. õ habebis in ſacculo tuo diuerſa põdem:maiꝰ et minꝰ:nec erit in domo tua modius maioꝛ ⁊ mi noꝛ:põdus habebis iuſtum ⁊ veꝝ:⁊ modiꝰeq̃⸗ PP 4 S= eneie ſs ⁊ verus erit nibi.Dauid vᷣo de talibo falſari,/ gde coꝛruetis.q.d. Uos decipitis pximũ pecunt ſunna ii ait in pᷣl. Uerũtñ filij hoim mendaces in ſta / am falſe nüerando: et ego induca ſuꝑ vos bel⸗ arch. N tens:vt decpiat ipſi de vanitate i idipᷣm. et qa lũ:⁊ opoꝛtebit vos nuerare armiger pecunias G depene lomõ Pꝛouer.xx.dicit. Põdus ? põdus:meſu veſtras.et inſuꝑ eriq vulnerati et ceſi giadio p/ in de la ra et meſura:vtrũq; abominabile eſt apud deũ pter peccata vetra. ceſdi ona Etibidẽ inqᷣt. Statera doloſa no eſt bona.ſ.aaad Eñcimotercio reddit᷑ mercatia illicita ra/ ince ſu⸗ ſalutẽ aie.Et Amos.viij.ðꝛ. Audite hoc qͥ ↄter d tione mẽèdacij ⁊ ꝑiuratois.Adeo em ho nſleen tis pauꝑem ⁊ deficere faciqᷓ egenos terre dicen/ AUlerna die coꝛrupta eſt ars mercatie: vt 4 mand n tes. Qn tranſibit meſſis ⁊ venüdabimus mer/ nemo videat᷑ ſare vedere vel minutũ cuiuſiber ſtſenn ces:⁊ aꝑiemus frumẽtũ vtiminuamus menſu mercis abſq; multiplicibo mẽdacijs:iurament unnyp un ra:⁊ augeamus ſielũ ⁊ ſupponamꝰ ſtateras do atq; ꝑiurijs. Un Augꝰ.ſuper illud Pſalmiſte. minhe⸗ 4 toſas:⁊ poſſideamus in argẽto egenos etpau⸗ Qm nõ cognoui negodiationc:ait.iiegociatoꝛ lan ln peres ꝓ calciamẽd ⁊c̃. Sequit᷑. Jurauit dñs ſi auidus acqredi ꝓ dano blaſphemat:ꝓ pcijs re D Nedin oblitus fuero vſq; ad finẽ oꝑa eoꝝ.et Michee rũ mentit᷑ ⁊ ꝑiurat.ſed hec vicia hois ſunt: non “ ſind⸗ vj.ſcriptu; eſt. Adhucignis eſt in domo impij: arqꝗ.Hecille. Ait ergo mercatoꝛ auarus q iute “ lolutawim theſauni iniqᷣta ⁊ meſura mioꝛ:ire plena:⁊ ſta / cctiniuſte lucrari deſiderat. Per fidẽ meà tantũ Uurniflnan tera impia:⁊ põdera ſacelli doloſa:in qͥbo diui⸗ res iſta mibi cõſtitit.imo ꝑ deum tatũ de ea ha⸗ keſunchdun tes eius repleti ſunt iniqᷣtate: ⁊ habitantes in eaa bere potui:ita ſaluet deꝰaiam mes ſicut veritatẽ Mmuaxrinces ioquebant᷑ mẽdaciũ:⁊ lingua eoꝝ fraudulenta dico:ꝑ coꝛpus xpᷣi tantũdẽ huius ſile vendituʒ ſktatudanin in oꝛe ipſoꝝ.Ecce ego cepi ꝑcutere te ꝑditiõe ſu? fuit. Ideo Chꝛyſoſtomꝰſuꝑ Matcheũ ⁊ habet᷑ (Ndnefann per pcis tuis. Lu comedes et nõ ſaturaberis: lxxxviij.di.c.eij ciens.dicit. Mercatoꝛ ſine men? Wortſomare. opphẽdes ⁊ nõ ſaluabis:ſemiabis ⁊ nõ metes dacio et ꝑiurio eſſe nõ põt. Et loqᷣtur de auaro gkhnullr calcabis oliuã ⁊ nõ vngeris oleo: calcabis mu mercatoꝛe qᷣ finẽ ſuũ poſuit in lucro. In q̃ qͥdes 6inumnana ſtü ⁊ nõ bibes vin. E iniqͥcate multi hodie offendũt.Et ratio huiꝰ eſt: dckriinſto Ahijs q̊ʒ defectibo ſunt illi q̊ͥ ad decipiẽ qꝛ vc ait Ps.nõ eſt timoꝛ dei añn oculos coꝛuʒ. rcömun i dos ꝓximos merces humectãt: ſicut fit O inſania nimia boim auaroꝛũ q ſine aliq̃ lu/ Viderden de pipe:ʒinʒibere:croco:lana ⁊ ſilib:po cro qð ſepe ↄtingit ta iniq̃ offendũt deũ.De tali⸗ Wylres vlen nendo illa in locis humidis vel aliq̊ modo hu bus ait Ps. Sepulchꝛũ patens eſt guttureoꝝ Woplurn iups mectãdo:vt ex maioꝛi põdere maiꝰlucrũ repoꝛ/ linguis ſuis doloſe agebãt:venenũ aſpidũ ſub rot Gen l⸗ cent. Cõtra qͥs ðꝛ Eʒzech.xxij. Quaſi lupi rapien labijs eoꝝ.Et Pꝛouer.xx.Malũ eſt:maluʒ eſt Ahoim opiſſor: tes pᷣdã ad eundẽdũ ſanguinẽ ⁊ ꝑdedas aias didt ois emptoꝛ:⁊ cũ receſſerint tũc gloꝛiabit᷑ſ. (ct diulioren⸗ ec auare ſectãdo lucra. Eapꝛopter ad ectirpädũ decepiſſe ꝓximum duplicitatibo 2 mẽdacijs ſu⸗ Illtervuaftudin hyunc defeciũ falſita põderꝭ dic t Hieronymꝰ is. Refert aũt venerabilis Beda in geſtꝭ anglo (pontnddaſan. in c.nõ afferamus.xxiij.q.j.Non afferamꝰſtate rũ li.iij.cxxviij.ꝙ qͥdam ſctũs epᷣs noie Foꝛſeus Uuſclſbich ras doloſas vt appẽdamus qͥd volumꝰ ꝓ arbi ſemel in ſpũ raptus vidit quãdã vallẽ tenebꝛo⸗ MMotngut trio dicẽtes: hoc gr ue:hoc leue eſt. Sciẽdũ iñũ ſam in imo poſitam habenteʒ tres ignes gran⸗ inn ſſongl eſt m Tho.ij.ij.q.lxxvij.an.qꝙ qꝛ vbi res abũ/ des accendentes eam.Et cum interrogaſſet an/ oneenpunn dant cõſueuerũt eſſe maioꝛes mẽeſure.et ecõtra: gelũ quid hoc ſignificaret. Ille reſpodit. Lres ticgnatieſc ptinec ad rectoꝛes terraꝝ determiare de mõ mẽ/ ignes ſunt tria iniq̃ᷓ vicia q̃ habẽt negociatoꝛes Urtſos veſtes ſuraꝝ ſm diuerſitatem copie ⁊ penurie:ac aliss accendentes ⁊ cõſumẽtes totũ mundũ.Pꝛimꝰ illnennirnee circũſtãtijs legitimis pẽſa: qᷓs ſeruare poſtea ignis eſt mendaciũ ⁊ ꝑiuriũ qð frequẽter cõmit limiendig debent oẽs ⁊ nullatenꝰ fraudare.Etſilłr diccdũ t᷑ in venditiõe ⁊ emptiõe.Secundus eſt auan lockſtſenien eſt de nũeratiõe. Et nõ facere ſicut ille capſoꝛ ad cia ⁊ cupiditas vendentiũ ⁊ ementiũ.Terciꝰ vᷣo Ctürn quẽ veniẽs qdã ſimplex homo vt ſibi daret pe⸗ eſt impietas fraudis ⁊ doli. Recitat eniã Ceſari udnileun cunia vnius ducati aurei:ille cepit numerare di us in ſuo dialogo:qꝙ i Colonia duo ciues mer otci ut cens. In noie dei ⁊ virginis Marie ⁊ totiꝰ cu/ catoꝛes venerũtad cõfeſſionẽ:et int᷑ alia dixerũt aacdei rie celeſtᷣ et ſeptẽ ⁊ octo ⁊ nouẽ ⁊c̃. Poſt quã nu ꝙ cũ multis mendacijs ⁊ ꝑiurijs vẽdebant:qa denſuns de merationẽ ille ſimplex hõ ꝑ ſe nüerauit ⁊ iuenit alit᷑ vẽdere nõ poterãt.Quibo ↄfeſſoꝛ ait ꝙ ma/ 4 nindtenn deficere.et reuerſus ad cãpſoꝛẽ. ille dixit ei ꝙ ne ximũ erat pctm:et ↄ dei pᷣceptuʒ:⁊ ipoſuiteis ne tumna ſciebat nuerare. Et cepitille campſoꝛ iteꝝ nüera de cetero facerẽt.qð cũ illi ſe agere nõ poſſe affir 4 Nlce re ⁊ dicere. In noie dei ⁊c.et ita fecit apparere ite marẽt niſi vellẽt a mercãtia deficere totaliter.Cõ . nme grun grũ enmerũ.Cũ aũtille ſimplex hõ iteꝝ ꝑ ſe nu / feſſoꝛ ro gauit eos vt ſaltẽ vno anno exꝑientia, Unneing meraſſet ⁊ deficere inueniſſet:reuerſus ad cam⸗ facerẽt.Factũ eſt aũt ꝓcurãte demone ꝙ cum i⸗ Unmtaff pſoꝛẽ rogauit eum vtiteꝝ numeraret.qui cum li hoc ſeruarẽt:ipſo anno nihil lucrati ſunt. ¶ñ 4 ſiumin vellet inapere In noie dei ⁊c.ille dixit. Rogo vt poſt annũ reuerſi ad cõfeſſoꝛẽ dixerũt ei. Pater ierznnnlaan noõ no mieò deu neq; ſctõs. Et ita inuẽta eſt illiꝰ obediẽtia tua nobis młtũ fuit nociua:homies i Duningen fraus cũ magna eiꝰ verecũdia. Cõtra tales inqdt em a nobis fugiũc ⁊ ſine mẽdacio acꝑiurio ni/ un gilikn deꝰ Ela.lxv. Ilũerabo cos in gladio et oẽs in ce bil bene vẽdere poſſumus. Quib ſacerdos aid W uninm nnit Naunes 9,Jien n nen umnaubſb balntke, A egaade nr e boisſen alr dnsllemt cäin mocge nnüfd MAcke wetnite dalngche csdo fade s ninumgtn hüne “ mnniani znt dadea isfilchuri⸗ Grnidn rioſresſi etlihlif (ce N , onmo Nα Auon idiin d done — ñäl RMNrolite timere. tẽptauit vos deus: ſed pſ’ euerate Aꝛ in bꝛeui habebi gr̃am dei:⁊ bñ vẽde mer/ ces veſtras. Illi ergo credetes ei deliberauerũt potiꝰ velle pati oẽm pauꝑtatẽ qᷓ; vẽdere cũ men dacijs: vel aliqd facere cõtra dei pᷣceptum. CIñn in bꝛeui diſponẽte deo ceperũt eos boĩes plus ceteris freqntare vti bonos ⁊ iuſtos ac ſanctos mercatoꝛes:factiq; ſunt valde diuites. Qui ad coſfeſſoꝛẽ ꝑgentes ⁊ gras egerũt de ſalutari con ſilio:eoq; peom̃ maximũ eius monitis euitaue⸗ runt:⁊ dei gratia diuites effectiſunt. B Ecimoqrto reddit᷑ illidta negociatio rõ d ne diminuciois. Ad cuiꝰ intelligentiam eſt ſcendũ ꝙ licet ante lapſum pᷣmi pa⸗ rentis.ſ.in ſtatu innocẽtie:oia oib eſſent cõmu/ nia vt inqͥt Clemens in c. dilectiſſimis.xij.q.j.tñ poſt lapſum eiꝰ diuiſio reꝝ rõnabiliter facta eſt Apter tria:vt inqͥt Scotꝰ in.iiij.diſt.xv.q.ij. Pꝛi⸗ mo ad excludendã negligentiã:eoꝙ agri ⁊ tere in ſolitudinẽ vᷣterent᷑ ſi eſſent cões:nã etiã eſſent cõce colere ⁊ ſemiare. Uidemꝰ em̃ patẽn exꝑimẽ/ to ꝙ de cõib nulli vł pauci curant.et ſic neceſſa ria hoim ſuſtentatio cito deficeret. Secundo fa cta eſt rerũ diuiſio ad exdudẽdã inimicicã. Na ſi oia eſſent cõ munia: ſepe pax rperet᷑. Accide/ ret em̃ ꝙ eadẽ re: eodem eqͥ̊:eadẽ domo:ecodẽq; agro plures vellent eodẽ tꝑe vti.et ſic magis cu pidus plura ſuꝑ alios occupare vellet. ſicut de Nemroch GBeñ.x.legit᷑ ꝙ cepit eſſe robuſtꝰvena toꝛ.i.hoĩm oppᷣſſoꝛ ⁊ extinctoꝛ:ſᷣm glo. Tercio faca eſt diuiſio rerũ ad excludendã maliciã:co taliter via fraudibo apiret᷑. Nam tũc malicio/ ſi puniri nõ poſſent.qꝛ allegarẽt ſe nõ raꝑe alie/ na:ſed ſibi cõia.Et ꝓpter hoc in.ij. Poli.Areſto⸗ teles redarguit Socratẽ ⁊ Platonẽ de cõi vſu oiĩm reꝝ. Non g licet alicui tollere rem alteriꝰ in toto nec in parte.ſicut faciũt qͥdaʒ mercatoꝛes et artifices:maxie ſartoꝛes qͥ pannũ veſtiũ minu⸗ unc⁊ ipſas veſtes ſtrictioꝛes faciũt: acillud ſu⸗ pꝓfluum retinẽt nec reſtituũt:qͥ ꝓpꝛie fures appel lari pñt. Quidã alij diminuunt pecuniã illiꝰcu⸗ ius eſt:falſe nũerando:marie capſoꝛes qͥ aliqñ ſtudioſe in terrã denariũ aliquẽ cadere fadunt: vt inclinet᷑ ille cui nũerant ad capiendũ denariũ quo incdlinato capite:cãpſoꝛ ſurripit clã q̃ttuoꝛ ſolidos autqͥnq; de pecunia numerata. Cõtra bos et ſiłes excdamat ꝓphᷣa Eſa.xxxiij.di. Ue qͥ pᷣ garis:nõne ⁊ tu pᷣdaberis:cum cõſũmauer de pdationẽ depᷣdaberis.Et Aug.in q̊ͥdã ſermone ait. Ue illis qͥ viuũt vt augeant res ꝑituras vñ amittüt ecernas. 11 Uintodecimo reddit᷑ illicta negociatio q roõne termiatiõis:qñ.ſ.mercatoꝛes aua⸗ mn nimia cupiditate capti tẽpꝰ nõ ſuũ vẽ⸗ dere pᷣſumũt: ꝓpter terminũ datũ ad ſoluẽduʒ p ciũ rei vendite augẽtes. Sciẽdũ tñ eſt ᷣm Sco/ tum vbi S. ⁊ Rich.ĩ ſuo qͥdlibet.q.xxiij.ar.iij. excimatio reꝝ nõ poteſt fien a nobis:niſi ꝑ cõie CCLXXIX uralẽ ? pbabilẽ opinionẽ:et debet fieri m iu⸗ diciũ cõe:iuxta illud qð ſcriptũ eſt in.l.pᷣcia rerũ ff. ad.1.fal:ſq; Pꝛecia rex no er affectiõe ſinglo/ rũ ſed cõiter etimãt᷑ ⁊c. Uerũ qꝛ varie ſunt ho⸗ minũ volũtates ⁊ opiniones.l.qꝛ poterat..ad trebel. et c. da diuerſitatẽ.ð ↄceſ.p.et c.cũ in ſacrj. de 9ſe. diſt. iij. Jdeo eadẽ res pot diuerſis pᷣcijs eximari. Exẽepli gra. Pecia panni ab aliqᷣb exti mat᷑ decẽ.et ita eſt extimatio pia ꝓ emptoꝛe. Ab alijs excimat᷑ vndeciʒ.et iſta eſt eſtimatio diſcre/ ta ꝓ emẽte ⁊ vẽdẽte.Ab alijs vᷣo extimat᷑ duode cim.et iſta eſt extimatio rigida ꝓ emptoꝛe: et fa/ uoꝛabilis ꝓ vẽditoꝛe.qꝛ ſe extendit vſq; ad vlti⸗/ mũ valoꝛẽ. Et qͥlibet hoꝝ pᷣcioꝝ põt qͥs vẽdere dictã peciã.qꝛ non trãſitlimites ſui valoꝛis ſiue termios iuſti pᷣcij ⁊ latitudinis eq̃litatẽ.licet em̃ venditoꝛ ſi ei darent᷑ pecunie ſtatim vẽderet pꝛo decem:volẽs ſe de pecunia adiuuare:volẽti aũt inducias nõ vult vẽdere niſi ꝓ duodecim:non cõmittit vſurã.Et rõ eſt.qꝛ venditoꝛ talis nõ vẽ dit terminũ:qᷓ;uis nõ fadat gram nõ ſoluẽti ſta tim:ſicut illi q ſoluic cui ꝓ minoꝛi pꝛecio vendit qᷓ; illi qͥ vult idutias:nõ aũt debitũ valoꝛẽ exce⸗ dit. Si vo.ð dicta pecia vellet tredecim vł q̃ttu/ oꝛdecim rõne mini:ſic ↄmitteret vſurã.ſic młtt faciũt qͥ ilð qð valct decẽ:rõne termi ꝑ tres mẽ⸗ ſes vł ꝑ gnũ vẽdũt ꝓ qndeci ⁊ qñqʒ ꝓ maioꝛi pᷣ cio.Qõð repꝛobat᷑ ꝑ eccłiaʒ i cↄſuluit.ð vſu. Ecimoſetto reddit᷑ negociatio illicita ra d ctione inobſeruatiõis.ſ.fidei ⁊ ꝓmiſſiõis qqß in termio cõſtituto ad què ſe qͥs obli gauit ꝓmiſſiõe:vł ꝓ ſcptura ſeu iuramẽto:non ſoluit. Et tał tenet᷑ ſatifacere creditoꝛi de oĩ dã⸗ no qð ꝓpt hoc incurrit.ſicut ꝓbat᷑ ꝑ c.ſalubꝛit᷑. de vſu. ⁊ ꝑ cIſitutꝰ.⁊.c.ꝑuenit.de fideiuſ. Gꝛa uiter ꝗ̊ peccãt nõ ſeruãtes fidẽ:q̃ etiã hoſti ſeruã da eſt.c.noli excimare.xxiij.q.j.Quãtũ vo offen/ daãt deũ iobſeruatoꝛes fidei ⁊ ꝓmiſſiõis maxie iuramẽto firmate:onñdit Hoꝛoſiꝰ li.vj.di.qꝙ cũ romani ad qᷓſdaʒ ꝓuſĩcias q̃s ibi noiat:legatos miſiſſent ꝓ pace firmãda:illiq; a gẽtibo diqarũ ꝓuiciaꝝ recepti eſſent.Facta pace ⁊ iuramẽto fir mata:illè gẽtes ꝓditoꝛie irruẽtes i eos:illos oc⸗ ciderũt.Qua/ꝓpꝑt ĩ deteſtatõeʒ ꝑiurij ⁊ violatõis fidei factũ ẽ:vt pãis quẽ tales gẽtes icidebãt ſã⸗ guinẽ emiutteret ꝑ ſciſſuras: anialia vo domeſti ca ⁊ int᷑ hoĩeſ aſſueta fugerẽt ad ſiuas ⁊ ad mõ tana:mugiectia ⁊ vlulãtia:caneſq; velut lupi do loꝛoſ latratibo oberraret. Ipᷣiq; ifideles cũ eoꝝ iꝑatoꝛe a Lucio ⁊ popeio romão oẽs i cãpo de uicti occiſi ſt᷑:exceptꝭ qᷓttuoꝛ milib qͥ ſił ad mõtꝭ cuiuſdã cacumẽ fugiẽtes:diuinũ iudicũ ei eua ſer̃t.nã ad modũ lapidiſ ↄgelati ⁊ imobiles fci ita obriguer̃t ꝙ erecti ſtãteſ videbãt᷑ viui:dẽtibo ⁊ ocuł decidẽtibo ſuꝑꝝ crã.Legit᷑ ẽtð qͥdã vſura⸗ rio qͥ ĩ fine vite pnia duc:duos aicos ad ſe vo cãs ꝙ eẽnt ſui fideles executoꝛes:ab eis exegit fi dẽ ⁊ iuramẽtũ ꝙ reſtituerent qͥᷣcqͥd malelucratꝰ mo. xxxiij. tfuerat. Cui vnꝰ ex eis ꝓmittẽs cũ iuramẽto im/ bpcatus eſt ꝙ ſi hoc nõ adipleret gehennali igne ſuccẽderet᷑. Aliꝰ vᷣo ſubdidit ꝙ niſi fidẽ ſeruaret irremediabili lepꝛa cruciaret᷑. Euũ ergo illo moꝛ tuo pecuniã reunerẽt:nec ꝓmiſſa ſeruarent ſicut ſibi impᷣcati ſunt diuino iudicio miſerabilit᷑ ꝑie runt.ZLales iuramẽtoꝝ inobſeruatoꝛes icur/ runt diuinã inimicationẽ ⁊ odiũ. Ideo Jaco.v. dici᷑. Juramentũ mẽdax ne diligad:bhoc ei odit dññs. Et Joſue.ix.ðꝛ. Ne cõtra nos ira dei cona tet᷑ ſi gꝑiurauerimꝰeis. Dicitem dñs Eʒech.xvij uramentũ qð ſpꝛeuit ponã ſuꝑ caputeius.ſ. in hoꝛa moꝛtis eũ damnãdo:⁊ eternis deputã⸗ do ſupplicijs. Perfidi qͥʒ ſunt illi mercatoꝛes qͥ fidẽ nõ ſeruãt ſuis oꝑarijs:dãdo eis mercedẽ ſuã:faciẽtes cõtra pᷣceptũ Lobie.iiij.ſui li.ca.di. Quicũq; tibi oꝑatus fuerit aliqᷣd:ſtatim ei mer cedeʒ reititue:⁊ merces mercẽnarij oino ñ rema neacapð te. Itẽ ↄtra illud Leui.xix.Nõ moꝛabi tur opꝰ mercenarij tui apð te vſq; mane.Quia Ecẽi.xxxiiij.ðᷣꝛ.Qui effundit ſanguinẽ:⁊ qͥ frau/ dem facit mercẽnario fratres ſunt.O igit᷑ deuo te mercatoꝛ oĩ ſero fac illud qð pᷣcipit᷑ Matthei rxx.ſ. Uoca oꝑarios ⁊ redde illis mercedẽ ſuam Et ſica deo bonoꝝ opeꝝ tuoꝝ retributionẽ re apies ſempiternam. Amen. Eodem die poſt pꝛandiũ de cõſcientia bona et de eius conſeruatione⁊ contnmalialoge Ser r etimacuiata apud deũ hec eſt: ĩma culatum ſe cuſtodire ab hoc ſeculo Zaco.j.⁊ in epiſtola occurrend do/ minice. Dicit Seneca in li.de remedijs foꝛtuito rũ.ca.ij. Peregrinatio vita eſt:cũ multũ ambu⸗ laueris tunc demũ redeundũ eſt. Quapꝛopt᷑ vt inqͥt Franciſc de mayro.in ſermone ſecũde ferie poſt paſca:qlibet ania fidelis debet ſeruare du/ odecim leges pegrinoꝝ in hac vita.Debemꝰ nõ cq; eſſe tanq; ꝑegrini ⁊ aduene in b̊ ſeculo: vt ait Rearsparerno ſter Franciſcꝰ in ſua regula. Nos em̃ ſumus illi ſpũales Abꝛae filij de qᷣb dictuz fuit ipſi Abꝛabe Geñ.xy. Scito pᷣnoſcẽs ꝙ fu⸗ tuꝝ ſit ꝑegrinũ ſemẽ tuũ in terra nõ ſua. Pꝛi/ ma lex pegrini eſt ꝙ a ſua patria ⁊ regione ſpõ/ te diſcedit.Et ꝑ hoc diſtinguit᷑ a fugitiuo vł exu le. Ideo ðꝛ de Abꝛahã Beñ. xij. ꝙ deſcendit in egyptũ vt pegrinaret᷑ ibi. Sic aia debet ſpõte di ſcedere a regiõe ꝓpꝛia carnis in qᷓ eſt oꝛta: qᷣa dũ inqᷣt Dauid pᷣſl.xliiij. Obliuiſcere populũ: domũ patris tui.Domꝰ em̃ patris noſtri eſt ca⸗ crearet᷑ a deo fuit in carne infuſa. Egredit᷑ aũta regkone carnis:dũ ab eiꝰ indinatioibo ⁊ incita⸗ mentis diſcedẽs:motu ani ⁊ affectiõe ad ſuꝑio ra cõſcendit:iuxta illud ad Coł.iij.Que ſurſum ſunt q̃rite:nõ que ſuꝑ terrã.Qui em̃ in came ſũt deo placerenon poſſunt:ad Rom wllj crideo u tuuz et ro:quã o parre noſtro recepimus:vt in ea q;diu hic viuimꝰ habitemus. Eapꝛopter Geñ.xij. ait dñs. Egredere de terra ma ⁊ de cognationetua et de domo patris tui:et vade in terra quã mon ſtrauero tibi.et Eſa.xlviij.iteꝝ inqͥt. Egredimini de babllone:fugite a chglacts. gecs 2 Excunda lex eſt ꝙ ꝑegrinꝰ ꝑ rectã vis in⸗ 8 cedit:nõ qrens diuerticula:ne foꝛte non attingat tminũ ꝑ erroꝛeʒ vie.Et ideo ſe pe inqͥrit de recta via vt nõ ꝓlonget iter ſuũ.Cũ igit᷑ via pegrinatiõis nr̃e ad celuʒ ſit lõga:iuxta iliud.iij. Regũ.xix. Adhuc grãdis via reſtatti⸗ bi. Et Eſa.xxiij.dici Ducent eũ pedes eiꝰ longe ad ꝑegrinãdũ:debemꝰ ꝑ rectã viã vᷣtutũ icede⸗ re:nõ eũdo ꝑ obliqua vicioꝝ itinera.ſed ꝑ viaʒ mãdatoꝝ dei qua puenit᷑ ad celuʒ. Match. xix. Si vis ad vitaʒ ingredi:ſerua mãdata.Utpoſ⸗ ſimꝰ dicere deo cum PsS. Uiam mãdatoꝛũ tuo rũ cucurri cũ dilataſti coꝛ meũ.ſᷣnãtes illð Den tero.v. Non dedlinabi neq; ad dextero neq; ad ſiniſtrã:ſed ibitis ꝑ via quaʒ pᷣcepit vobis dñs de veſter:vt viuatis ⁊ bene ſit vobis. M Ercia lex ꝑegrini eſt ꝙ non retrocedit cũõ t ceperit ꝑegrinari. Sic nos qui a patria carnis ⁊ vicioꝝ diſceſſimꝰ nõ debemus retrocedere.qꝛ vt ait ſaluatoꝛ Luẽ.ix.nemo mit⸗ tens manũ ad aratrũ ⁊ aſpidẽes retro aptus eſt regno dei. 4 Uarta ler eſt ꝙ pegrinus in terra ſue ge q grinatiõis nõ ſubſiſtit.qꝛ ſi ibi notabili⸗ ter ⁊ vlctimate ſubſiſteret:nõ ꝑegrinꝰ ſed indigena reputãdus eſſet:⁊ nõ aduena:cum tñ omnis ꝑegrinus ſit aduena:iuxta illud Pſal⸗ miſte Aduena ſum ego apud te ⁊ ꝑegrinꝰ ſicut oẽs patres mei. Et ideo qꝛ in terra ꝑegrinatio/ nis ſue nõ ſubſiſtebat:ſubdit. Remitte mihi vt refrigerer pꝛiuſq; abeam ⁊ ampliꝰ nõ ero. Sic ergo ⁊ aia fidelis nõ debet ſubſiſtere in delecta⸗ tione reꝝ huiꝰ mũdi in qͥ eſt ꝑegrina:ſed ad pa⸗ triã feſtinare.qꝛ vt ðꝛ ad Hebꝛe.xiij. Non babe mus hic ciuitatẽ ꝑmanentem:ſed futuram inqͥ⸗ Uinta lex eſt ꝙ ꝑegrinꝰ amicicias nõ q̃ q rit.qꝛ ad amicos ꝑtinet pariter cõuerſa⸗ ri:⁊ ſibi inuiceʒ cõicare:qð nõ põt facere ꝑegrinus.alit᷑ eoꝝ amicida ⁊ ꝑ ↄſeq̃ns ↄuerſa/ tio foꝛet ei nocua.Etideo qꝛ ꝑegrini auulio ſũt hũano deſtituti:eos ſingulariter deus reſpiat. Vnñ Deut. x. ðꝛ ꝙ dñs amat ꝑegrinum:⁊ datei vicũ ⁊ veſtitũ. Sic̊ ⁊ nos non debemꝰin bac ꝑegrinatiõe q̃rere amiciciã boim mundanoꝛũ etr buiꝰſeculi voluptatibo deditoꝝ:ne nos ab iti nere noſtro retardẽt.qꝛ qͥᷣ tetigerit picẽ inqͥnabit᷑ ab ea Ecẽi. xiij. Et inimici hois domeſtici eius 8 Erta ler eſt ꝙ ꝑegrinꝰ in terra peregrina tiõis delecatiões nõ appenit. qꝛ ipoſſibi le eſt aliquẽ ꝑfecte delectari i monu exiſtẽtẽ. Sie ſpnidcheiſcn dei Polncß) ſanaccliseq (sſniarareſcu günolrnmn — ſuilul 2 rhaediudtſen hceſopenonn lauulacke 1 Pomas den niſare Nitienpotn. nalart⸗ Mienau0i Be t cſuscs Pcgor nost Wð iunonpoſane 0 Mndanſenon 4½ üntnde rdioſcſcnr⸗ (mlacke nondignn oltſtan Rn bihocrrpolſene: Scanianolr linoopfficed Wunöehußſ Doicoligarag s Mſaizafligit ſſenolernobe ſweqzſcgucns v Muruurallua⸗ indlorcöarn nngi Mütdes 1 an (opotnd Gnniy iniin n mneated⸗ nibobtutgii Cdemonlvok lngghinaltie Ktüpgunin ftentlantälnd Cannbltnt Chcgnnmnds: NS nigiſ uum „ 1 eenanin Glaneſtnnn Glic ricſni , Nsaſiun Wyi M nanidn lunnitni, Pangg cr hsdie tenonmnettd Slnun idioan znd — rerrgrr no Adenn nd iuge dat udir nris 5RN. , u Ronch amnot nicn ſubitnndcrn Notuſtdde Ncrtriſndn rmmr iuſ poriptfuen Neins utg egrnaurtoft ruerdeus nii canmnum: 4 donmiitn hoin giorumhi cetirſin dis inn Z „ udt ergo ⁊ nos in bac vita delectationes ſenſuales no debemus appetere:q̃ extinguũt ſpũalia cha/ riſmata. Ideo in huiꝰ figura dici Hiere.xxxv. ꝙ Jonadab filꝰ Rechab pꝛecepit filijs ſuis vt vinũ nõ biberet in terra ꝑegrinatiõis ſue:nec in ca domũ edificarẽt aut plãtarent vineã:vl alijs delectatiõibo inſiſterent. H Eptima lex eſt ꝙ ꝑegrinꝰ in terra pegri⸗ 8 natiõis ſue non querit hereditatẽ: qꝛ eſt terra aliena ⁊ ibi nõ vult habere requies Sic ania nr̃a cũ pater eius nõ ſit de terra ſed ce leſtis:nõ debet q̃ rere hereditatẽ terrenã ſed cele/ ſtem. de qᷓ Ps. inqͥr. Etem̃ hereditas mea pᷣcla⸗ ra eſt mihi.Etiteru.Oñs pars hereditatis mee. Qui aũt vultin terrꝭ hereditatem hr̃e:ponẽs in terrenis ſpem ſuã: iuſte puat᷑ hereditate ſibi de⸗ bita in excelſis.De q̊ Ecci.iiij.ðꝛ. Hõ cũ moꝛtuꝰ fuerit hereditabit ſerpẽtes.i.demones:q̊rũ vnꝰ in ſpecie ſerpen pᷣmũ decepit parentt. R Lctaua ler eſt ꝙ ꝑegrinus in tra ſue ꝑe⸗/ o grinatiõis de negocijs ciuiũ nõ ſe intro mittit.qꝛ ſicut eſt ignotꝰ ita ei aliene pa⸗/ trie facta ſuntignota. Nullus autẽ bene põt de ignota cauſa iudicare:et ideo ꝑegrini nõ conſti tuunt᷑ iudices. Uñ Geñ.xix.dicebant ſodomite ad Loch. Ingreſſus es vt aduena:nunqͥd vtiu dices. Ita ergo ⁊ nos non debemus de alienis factis mnłtũ curare ſeu nos intromittere:ſed pe⸗ regrinationi noſtre attendere. Quia vt ait m⸗ bꝛoſiꝰ in qdam ſermone:qͥ curis terrenig e im/ plicat: a dno ſe ſepꝑat. Ona lex eſt ꝙ ꝑegrinꝰqᷓ;uis nobilis ſit: n tm in terra allena nõ extollit᷑ nec ſuperbit nei indigenas cõtra ſe ꝓpuocet:ſed hũilit loquit᷑.ſicut Ruth dicens ſuilibꝛi.ij.ca. Uñ mi hi hoc vt noſſe me dignareris pegrinam mulie rẽ.Sic ania noſtra licet ſit nobiliſſima:qͥa a no biliſſimo opifice deo creata:debet hũilis eſſe in ꝑegrinatiõe huiꝰ ſeculi in qͥ̊ eſt coꝛruptibili coꝛ/⸗ poꝛi colligata ꝑ qð aggrauat᷑ Sap.ix.et mulq milſerijs affligit᷑ Job. xiij. Et ideo debet huilia / ri ſicut mulier nobilis ignobili viro ſocata.ma xime qꝛ ſequens vicia ipſiꝰcarnis eſt beſtijs cõ/⸗ parata:iuxta illud Pſal. Hõ cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit:cõparatus eſt iumentis inſipiẽtib⸗ et ſimilis factus eſt illis. ́MU:ð Ebet aut ꝑegrinus eſſe aſtucus ⁊ ſibi pᷣ⸗/ d cauere diligent a ꝑiculis:qꝛ ſepe ꝓdit᷑ a ſſoclo:occidit᷑ ab hoſpite ⁊ ſpoliatur a la tronibo.Et ſimiliter ania nr̃a facere debet q̃ a ſo cia carne ꝓdit᷑:⁊ ad moꝛtẽ eternã ducit᷑ a mũdo in qͥ hoſpitat᷑:gladio pcti pernecat᷑:⁊ a latronibꝰ id eſt demonibo oibo vᷣtutib ſpoliat᷑. Solẽt au tem ꝑegrini aliqñ caãtare in itinere ad releuãduʒ tediũ ꝑegrinatiois. Et ſiłr qͥlibet noſtruʒ debet facere laudãdo deũ:⁊ dicere cũ ꝓpheta pᷣſ. cxviij Cantabiles mihi erant iuſtificationes tue:in lo co ꝑegrinatiõis mee. Item poꝛtãt argentum in ſcarſella:ſiue aurũ ꝓ faciendis expenſis in vis: et qtidie cõputant ſumptus ne ſibi deficiãt:⁊ cõ ſiderant quantũ expenderũt.Et ſimiliter nos in hac ꝑegrinatiõ debemus ſemꝑ habere in ani⸗ ma noſtra ? nobiſcũ poꝛtare gram dei: de qᷓ di⸗ ci Pꝛouerb. xxij. Sup argentu er aug gra bo⸗ na.ipſa em nobis faciet expenſas in itinere. Vñ Paulo inqͥt chꝛiſtꝰ vt hr.ij.ad Coꝝ.xij.Suffi⸗ cittibi Paule gratia mea. Debemꝰ inſuꝑ ſum⸗ ptus cõputare.i.qualiter vitã noſtrã expenden mus q̃tidie cogitare:iuxta illð Senece in.iij.de ira dicentis. Quotidie animꝰ noſter ad rõnem reddẽdã vocet᷑ ⁊c̃. Solẽt etiã ꝑegrini inſignia q̃ dam deferre vt hoies ꝓpuocent ad ſibi benefaci⸗ endũ:⁊ ſint ſecurioꝛes ad ambulandũ.Et ſimi/ liter nos debemꝰ deferre inſignia deuotionis ⁊ ſctitad qͥb ⁊ hoĩes nobᷣ affident᷑ ⁊ demones ab offenſioe nr̃a repellent᷑:qbo inqͥt deus Eʒech.ix. Suꝑ quẽ videri thau nõ occedatis. LCL Ecima lex eſt ꝙ ꝑegrinus in domo reci⸗ d pit᷑ aliena. Ideo dicebat Job.xxxj. ſui li⸗ bꝛi ca.Foꝛis nõ remãſit ꝑegrinus:⁊ do⸗ mus mea viatoꝛi patuit.Sic ergo ⁊ aia noſtra debet reputare domuʒ coꝛꝑis in q̃ babitat alie nã:⁊ ſeipſam ibi ꝑegrinã ⁊ hoſpitẽ.Qð eſſe veꝝ patet.qꝛ de domo ſua nemo expellit᷑ inuitus ac violẽter. Ania vo noſtra poſtq; in coꝛꝑe fuerit modico tꝑe hoſpitata expellit eũ violẽtia tanqᷓ; de domo aliena. Et ideo ſicut filia reg i domo ignobili deſpõſata cupit ad domũ patris redi⸗ re:ſoluto vinculo matrimonij:ita aia debet de⸗ ſiderare ad domũ patris celeſtis accedere poſt coꝛꝑis ſolutionẽc:iuxta illud Eccs.xij. Reuerta tur puluis in terrã ſuã vñ erat:⁊ ſpũs redeat ad deum qͥᷣͥ fecit ulum. ☚ MNaãecima lex eſt ꝙ ꝑegrinus ſuſtinet in⸗ v iurias ⁊ incõmoda multa in peregrina tione ſua:⁊ poꝛtat capellũ atq; matelluʒ vt ſe defendat a ſole ⁊ aqͥs.Sic nos in hac vita ꝑegrini debemus ſufferre oppꝛobꝛia ⁊ q̃ſcunq; cribulatiões tꝑales:habẽtes capellũ charitatis q̃ oꝑit multitudinẽ peo*† Jaco.vl.et mãtellum patientie ↄ oẽs aduerſitates.et eſſe de illis de qͥ⸗ bus dicit glo.in.l. Papinianꝰ.S.ſed nec ipube⸗ ris. ff. de inoffi. ceſta. ꝙ habent mnãtellũ ad oẽm ventũ. Ut aũt poſſimus pꝑſeuerare in itinere: de bemus ſicut ꝑegrinꝰ baculuʒ in manu poꝛtare id eſt in deo ſpem noſtrã ponere:⁊ dicere cũ Da uid pᷣſ.xvij. Diligam te dne foꝛtitudo mea: dñs firmamẽti meũ ⁊ refugiũ meũ ⁊ libatoꝛ meus. Poſſumꝰ q̊ʒ dicere ꝙ ſic ꝑegrini vtunt᷑ baculo ad ſuſtẽtatiõeʒ:ad fluuioꝛũ trãſuadatiõeꝶ ⁊ ad malaꝝ beſtiaꝝ pcuſſiõeʒ.ita nos ðbemꝰ vti ba⸗ culo crud ad ſuſtẽtãdũ nos ĩ affliccõibo tribula tionũ.qꝛ vt ait Gꝛe.i moꝛa.ſi paſſio dñi ad me⸗ moꝛiã reuocet᷑ nibil ẽ adeo durũ qð ñ eqͥ aio to leret᷑. ydeo ad Heb.xij.inqᷣt apłus. Recogitate ci qᷣ talem ſuſtinuit a pcõꝛiby aduerſus ſeme⸗ Bermo ipᷣm cõtradictionẽ: vt nõ fatigemini anis veſtr deficientes. Scðo debemꝰ vtl baculo crucis ad temptationũ huius mũdi ⁊ carnis tranſuada⸗/ tionẽe:vt poſſimꝰ dicere illð Ger.xxxij. In bacu⸗ lo meo tranſiui ioꝛdanẽ iſtũ. Tercio debemꝰ eo vti ad beſtiaꝝ.i.demonis ꝑcuſſionẽ.qꝛ Eſa.xxx 8p2. A voce dni pauebit Aſſur virga ꝑcuſſus.Et CXbꝛy.ait. Ubicunq; demones baculũ crucis vident territi fugiunt:timentes baculũ quo pla gam acceperũt. X — Olent aũt ꝑegrini trib vicibo itrare ho/ s ſpitium in die.ſ.mane ad pꝛadendũ. ve/ ſpere ad cenandũ ⁊ doꝛmiendũ ac qᷣeſcẽ dũ:et meridie ad collationandũ.Et ſimilit¶ nos ſaltẽ ter in die debemus intrare hoſpitiũ oꝛatio nis:in q̃ refict᷑ ania. Pꝛimo mane dicẽdo deo cũ PsS. Mane aſtabo tibi ⁊ videbo.Scðo ve⸗/⸗ ſpere dicendo deo cũ eodeʒ. Dirigat᷑ dñe oꝛatio mea ſicut incẽſum in cõſpectu tuo:eleuatio ma⸗ nuũ meaꝝ ſacrificiũ veſptinũ. Itẽ. In pace i id ipᷣm doꝛ mis ⁊ reqᷣeſcã. Lercio debem intrare hoſpiuũ oꝛatiõis in meridie et dicere rpᷣo illud CLan.j. Indica mihi quẽ diligat aia mea:vbi pa ſcas:vbi cubes in meridie. Iſta aũttria hoſpi⸗ tnia intrabat Dauid tanqᷓ; ꝑegrinus expertus:qͥ inqt p̃ſ.liiij. eſꝑe: mane:⁊ meridie narrabo et annũciabo:et exaudiet vocẽ meã. NUodecima lerx eſt ꝙ ꝑegrinꝰ in terra ꝑe/ d grinatiõis ſꝑ ad patriam redire anhelat qꝛ oĩia naturaliter appetunt locũ ſuũ.Et ideo ð Geñ.xxxj.ꝙ Laban dirit Jacob. Ad tu os redire cupiebas: ⁊ deſiderio tibi erat domꝰ pati tui ⁊c̃. Sic ̊ ⁊ aia nr̃a in hac lachꝛymarũ valle cõcluſa debet ſꝑ ad patriã celeſtẽ anhela/ re:dicẽs cũ Paulo ad Phił.j.Cupio diſſolui ⁊ elſie cum chꝛiſto. Quia vo has pegrinoꝝ leges pauci obſeruãt:⁊ ſolus dñs Jeſus facꝰ ꝓ nob hpincarnationẽ pegrinꝰ illas pfectiſſime obſer⸗ uauit:ideo ei dictũ fuit Cu.xxiiij. Tu ſolus ꝑe⸗ grinus es in hieruſalẽ. Cui ſi placere volumus debemus nos imaculatos cuſtodire ab hocſe culo:vt dicũt vᷣba ꝓpoſita. Suꝑ qͥb verbis de müdicia aie ⁊ bona cõſcia tractare volẽtes:tres cõſideratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ declaratio⸗ nis. Scða ↄſeruatiõis. Tercia ↄtrariatiõis. PDars pma de q̃litatis ↄſcie declaratiõe. Z Rimo in hac ꝑte videnda eſt ↄſciẽtie p diffinitio. Pꝛo cuiꝰ dedlaratõe eſt ſci⸗ qꝙ; ↄſcia hʒ oꝛtũ ex naturali iudicio ra tionis:qð dicit᷑ lex intellectꝰ:⁊ ab eo eſt deducta ecr daiuata vt q daʒ ↄdluſio:verbigfr̃a. Fit em̃ in gia vel in mẽte hois qͥdam ſillogiſmꝰ:cuiꝰ ma/ ioꝛẽ pᷣmittit ſindereſis dicẽs.Oẽ malũ eſt vitan dũ. Minoꝛẽ vo aſſumit rõ ſuꝑioꝛ dicẽs.Adul teriũ eſt malũ qꝛ a deo ꝓhibitũ:rõ aũt inferioꝛ idẽ affirmat eſſe malũ:qꝛ eſt iniuſtũ ⁊ ihoneſtũ Et tũc ↄſcia infert ↄduſionẽ di.Ergo adulteriũ xxXII eſt vitandũ. Pꝛopterea ðꝛ ↄſcia q̃ſi cõdudens — ſcia:eoqꝙ ↄſcia rõne pᷣdictoꝛu.ſ.ſindereſ ⁊ rõnis ſuꝑioꝛis ⁊ inferioꝛis ↄcluſionẽ infer. A St aüutſindereſis vt diffinit Augꝰ.in li. e ð baptiſmo ꝑpuuloꝝ:lumẽ innatũ ⁊ aie cxreatũ: qᷓ dirigimur ? mouemur adfa ciendũ ea qᷓ ꝑcinet ad vitationem culpe ⁊ pene⁊ adeptionẽ głie.Hec ille. Eſt g ſindereſis q dam generalis habitꝰ ſiue cõnaturale lumẽ:cuiꝰacꝰ vel officiũ eſt a pctõ retrabere hoieʒ murmura⸗ do ↄ pctm̃ ⁊ indinare ad bonũ:vt ait b. Tho.in pma pte ſũme.q.xvj.ar.j.⁊ in q̃ſtionibo diſputa tis de vicate.q.xvj.de ſindereſi.ar.j.i coꝛꝑe q̃ſti/ onis.et Alex.de ales.in.ij.ꝑte ſũmei tractatu de ſindereſi. Ratio vo ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ nõ ſũt di⸗ uerſe potẽtie:ſʒ vna eadẽq; potẽtia q̃ ſᷣm diuer⸗ ſa officia ⁊ diuerſos acꝰ diſtinguit᷑.vñ appellat᷑ ſuꝑioꝛ inq;tũ diſcernit aliqͥd ꝑ reſpectũ ad ſuꝑi oꝛa ⁊ et᷑na:vt ait Augꝰ.xij.de ciui.dei.Dici᷑ aũt inferioꝛ inq;tũ diſcernit ꝑ reſpectũ ad inferioꝛa: vt declarat b. Tho.j.ꝑte ſũme.q.lxxix.ar.ix.ĩ coꝛ poꝛe q.⁊ in q̃ſtiõibs diſputa de vitate.q.xv.de rõne.ar.ij.⁊.iij. Qñ ̊ ſindereſis aliqͥd i mete pᷣ⸗ ponit:⁊ rõ ꝑ reſpectũ ad deũ ſeu ſuꝑna vel etiaʒ inferioꝛa illi aſſentit:tũc ↄſcia cõdudit.vñ Hu⸗ go ð ſctõ vic.ij.de aia ðt.Conſcia eſt coꝛdis ſcia eciðo ðꝛ q̃ſi cũ alio ſcia. Papias aũt ꝓut refert Arch.i c.ſtatutũ.S.aſſeſſoꝛẽ.ð reſcp.in.vj.ait.q; ↄſcia eſt co gitatio coꝛdis ſuijpſius. B Ecundo de ↄſcia videnda eſt eꝰoꝑatio. 68 ꝛo cuius dedlaratiõe eſt notandũ pᷣm bo. in.j. pte ſũme.q.lxxix.ar.xiij. et iten in q̃ſtiõibo diſputaj de vᷣitate.q.xvij.⁊.j.ij.q.ᷣxix ar.v. ꝙ triplex eſt acꝰ ↄſcie. Pꝛimꝰ eſt teſtificari depᷣterito inq;tũ ↄſcia ꝑhibet teſtimoniũ ſic illð in q̃ ſeptũ eſt aliqᷣd teſtificat᷑ de eo ſiue ſitbonuʒ ſiue malũ. Un apłs ad Roma.ij.ait. Teſtimo niũ illis reddente ↄſcia eoꝝ. Et Augꝰ.xj.q.iij.c. cuſtodi.dicit.Qñ deus iuderx erit: alius teſt qᷓ; ↄſcia tua nõ erit. Inter iuſtũ iudicẽ ⁊ ↄſciam tu am noli timere niſi cãm tuam. Et Ecci.vij.dicit᷑. Scit ↄſcia tua ꝙ tu crebꝛo malediriſti alijs. Et Seneca in li.de moꝛibo ait.TLuta ſcelera eſſe nõ poſſunt.quia et ſi latendi facilitatem habeãt: fi⸗ duciam nõ habẽt. Et ideo ibidẽ iteꝝ dicit.Nul⸗ lum conſciũ peccatoꝝ tuoꝛũ magis timuer q; reipſum.Alienũ em̃ potes fugere:te nunqᷓ;. Cõ/ ſcientia em eſt velut ſpeculũ quoddã in quo ra tionis oculus tam qð indecẽs qᷓ; qdð decens eſt poteſt ſpeculari. —TE Ecũdus actus ↄſde eſt accuſare ⁊ excu/ 8S ſare:ac repᷣhẽdere ⁊ remoꝛdere de malo cõmiſſo et bono omiſſo:iuxta illud ad Roma.ij. Inter ſe inuicẽ cogitanonũ accuſan⸗ tiũ aut defendẽtiũ i die iudicij:cũ iudicabit dñs occulta.et Augꝰ.xj.q.iij.in cunci. Quem ↄſa entia defendit liber eſt int accuſationes. et liber ſine accuſatiõe eſſe non poteſt ſi ſola conſcientia ”s nikig lnn crotin 6 ntſn clndanß uglinnit werevo Sre giluter ſith ndumn. Orlelu'dien iinigginnnu obtüſagdi aodid uri — — —.— GowmcRKnniD Etgdiis Bonan Kulintdlcn GNußhoͤtgn Gigäntnnge. Nontaceyinde tunüicaſin alseroncn ſonama fomm tdpca Gltactcon edrqllofacer glcgegſciacrn ſonedeoacun Cuſolſclgana Nlljcgoctprrr lemthinol etal — = =nä Monereraucill Cn Ktirnintel Pli derektil Mleumii..,. nn ſimmettftcan mimmned Tho⸗ Nderanmreg ode c ſeſoan cin nrondäete Uefnorohtun ſigztamgc nlmiengun Goßfoeninihic ſtanciſinden hnocſunra fitinent Gumanlirdee ies, Aſtorn Planulurnil in Neikin. ris imin nclarte 4 ucarkſth Kunentr Mömumi rudhn - mnniſi), niſn ngtig anima eandadi Penizdinicn Aglerarin detignn isalasin ſcuſoguagn cocrfi Nſcnt ntsi nza, iins 3 Genccton⸗ nötckumntifn iagich uupeinang, W ALgeean Perarhm ttinoniſels e/ eſen ec e. uin Lcino er ns in 6 diit ſdnn 1buni Luulandens ln uſ õl WrnGni l9 Gotainton öhendann „ Kacnrtab montl ſotunid Stmminnl S nt,u nnsr e h fhfhWwè Folium intus accuſet. Iſte acꝰpõt dici eramiatio cõſcie inq; tum ↄſcia examinat ea q lam facta ſunt: an ſint bn facta vel nõ:vt dicit Cho.vbi S. D Ercius acus ↄſcie eſt ligare vel ſoluere. t Uiñ inqᷣtb. Tho. vbi S. ꝙ ſicut ligatus coꝛꝑauter habet neceſſicatẽ cõſiſtedi ĩ lo co vbi eſt ligatꝰ:⁊ aufert᷑ ei ptãs ad aliũ locũ di⸗ uertẽdi:qꝛ alibi nõ poteſt ire:ſic ↄſcientia ica ob ligat voiũtatẽ ad aliqͥd faciendũ vel nõ facẽdũ ꝙ; nõ pot aliud ſine pcõ facere vel omittere q; il lud qð ſibi dictat ipſa ↄſcia. Uñ ad Rom̃.xiiij. ait apłus. Omne qð nò eſt ex fide pam̃ eſt. Su per qͥ verbo Ambꝛoſiꝰ i glo. dicit. Omne qð fit etiã ſi in ſe ⁊ de ſe ſit bonuũ:⁊ tñ nõ ſit ex fide.i.cõ⸗ tra ↄſciam:vt.ſ.credamuseſſe malum: pecm eſt Hec ille.Cuiꝰ dicuz intelligit᷑ de eo qd fit cõtra cõſcientiã pcti moꝛtalis: vt qꝛ eſt pceptuʒ facere vel ꝓbibitu.ſicut dicit glo.in c.omes.S.ec hijs. xxvuij.q.j. Uñn ſi ↄſcia dictaret aliqͥd faciendũ ſo lũ ꝑ modũ ↄſulij vel ꝑſuaſiõis:nõ obligaret ad moꝛtale:vt inqᷣt Tho.in.ij.diſt.xxxix.arci.iij.Oi/⸗ cit ̊ btũs Bona.in.ij.diſt.xxxix.ar.j.qiij.ꝙ con ſclecia aliqn dictat aliqd faciendũ qð eſt ſᷣm le/ ge dei ad qð hõ tenet᷑ ec debito.et hoc eſt clariſſi mũ ꝙꝙ eũ aſtringit. Aliqñ dictat qð eſt ↄtra legẽ dei:vt facere vindictaʒ ⁊ hmõi.et tũc nõ obligat ad faciendũ:ſed ſimpłr ligat ad ſe deponendũ. qꝛ talis erronea ↄſcia contraria diuie legi tenet holiem erxtra ſtatum ſaluq. Si em faciculud qð ↄſcia dictat:peccat moꝛtaliter.qꝛ facit ↄtra legeʒ dei. Si facit cõtra ↄſciam:moꝛtaliter etiã peccat qꝛ credit ꝙ ũlo facere ſit moꝛtale pcm̃ ⁊ deo di⸗/ ſplicere:et ſic facit in cõtemptũ eius:qᷓ;uis illud foꝛte deo placeat in ſe.Oeus em non attendit fa ctũ ſolũ:ſed qͥ anio fiat.Aliqñ vᷣo conſcia diccat aliqᷣd qð eſt pter legem dei: vt leuare feſtucã de terra ⁊ hmõi.⁊ talis tenet᷑ aut ipſam cõſcentiaʒ deponere:autillð facere:aliter pem̃ moꝛtale in/ currit. Et ita intelligi᷑ ilud extra de ſimo.c.ꝑ tu as.el.qij.? de reſti.ſpolia.c.litteras.⁊ de pᷣſcpt.c.fi nali. ⁊.xxviij.q.j.c.oẽs.S.ex hijs.ſq; Oẽ qð fit cõ tra ↄſciam edificat ad gehenno. Et hanc etiã ſen tentiã tenet b. Tho.vbi S. et in qſtionibo diſpu/ tat de veritate.q.xvij.⁊.j.ij.q.xix.ar.vſ. E Ercio de cõſcientia vidẽda eſt eiꝰ varia⸗ t tio. Pꝛo cuius declaratione ſciendũ eſt Fm Alexãdrũ de alles in.ij. ꝑte ſũme:q; multe ſunt differẽtie hoim circa ↄſdam ſuaʒ di/ uerſimode opinantiũ ſeu credẽtiũ.Dicebat autẽ qͥdaʒ pᷣdicatoꝛ ꝙ caligarij nõ habẽttot foꝛmas ſotulariũ q̃t repiunt᷑ foꝛme ↄſcientiaꝝ.Unuſqͥſ qʒ; em foꝛmat ſibi cõſcientiã ſuo modo.Sed de p̃dictis cõſciaꝝ diuerſitatibo tm aliq̃s referemꝰ ꝛimo em̃ ſunt aliqui qui ſciũt certitudinalit᷑ enõ habere bonã cõſcientiã:vt hij qͥ ſciũt ſe eſſe in moꝛtali pctõ actu:vel in pꝛopoſito non peni⸗ tentes.Et iſtoꝝ mala cõſcientia aliqñ dicit᷑ coin quinata:iuxta illud ad Thi.j. Coinquinate ſũt CCLXXXNI eoꝝ mens ⁊ conſcientia. Aliquãdo ðꝛ cauteria/⸗ ta.j.ad himo.iiij. Habentes cauteriata cõſci⸗ entia.i.coꝛruptam pꝛaua cogitatiõe:et aduſtaʒ male cõcupiſcẽtie igne. Nam cauteriũ eſt coꝛru ptio carnis ex igne vel per ignem facta. Aliqus⸗/ do appellat᷑ ꝑturbata conſdentia.de qua Sap̃. xvij.dict᷑. Semꝑ em̃ pᷣſumit ſeua ꝑturbata cõ⸗ ſcientia.ſ.malũ ſuper ſe venire debere. ſicut fecit cayn Ben.iiij. dicens anteqᷓ; puniret᷑ a deo p ti⸗ moꝛe. Uagus ⁊ ꝓfugus ero ſuꝑ terraʒ:omnis qui viderit me occidet me.Et GBꝛeg.in moꝛalibo inquit.Dum nulla bonoꝛũ operum cõfidentia fulct᷑ anima:intueri in ſũma trepidat qa ipſam conſcientia accuſat. Nam timoꝛ qui in deſpera⸗ tionẽ inducit:ex mala conſcientia ꝓuenit. Ideo Chꝛyſoſtomꝰ ſuꝑ Mattheũ dicit. Qui male cõ ſcientie eſt:ſemꝑ puſulanimis ⁊timidus eſt.De cõſcientia iſta iniqua dicit Augꝰ.in libꝛo de ve⸗ ra inno centia. Nulle ſunt grauioꝛes cruces in vita iſta q; mala cõ ſcientia.et Chꝛyſoſtomꝰſug Matcheũ ait. Conſdintia rei ſemꝑ in pena eſt. MWMens em̃ mala ſemꝑ conſcientie ꝓpꝛie ſtimuł laceratur. Ecundo aliqui putant ſe habere bonaʒ 8 coõſcientiã ⁊ gratiã ſeu charitatem:et neu trum habent. Sicut ſunt qͥdam chꝛiſti⸗ ani tepidi:qui nõ luſtrates cõſcientiã ſuam pu/ tãt ſe eſſe ĩ dvono ſtatu:⁊ ſũt i pccõ moꝛtali.et hec dicit᷑ conſcientia erronea.Et ꝓcedu:aut ex igno⸗ rantia craſſa de hijs q̃ homo tenet᷑ ſcire ꝙ ſunt peccata mo:talia:⁊ illa cõmittẽdo nõ excuſat᷑:li cet putet eſſe licita: vt declarat Tho.j.ij.q.lxxviij ar.lij. Et ꝓbat᷑ per.l.liberoꝛũ.S.notat᷑.ff. de hijs qui no.infa.Aut ꝓcedit ex negligentia adducen di neceſſaria ad ſaluteʒ.de qua Auguſtinꝰ in c. fi.xxxvij.diſt.inquit. Illis omnino ignoſa non poterit qui habẽtes a qͥ diſcerent operam nõ de derunt. aut ꝓuenit ex inoꝛdinata affectione: cũ ſq quis deſiderat aliquid facere:et victus inoꝛ⸗ dinato affectu:foꝛmat ſibi ſuo modo cõſcientiã iuxta iliud Senece in ꝓuerbijs. Perit omne iu diaum cum res tranſu in affectum. Aut excuſa/ tur ex ſuꝑbia:quando quis non humiliat intel lectum ſuum ad credendũ melioꝛib ⁊ ſapiẽtio/ ribus:maxime ſuꝑioꝛibus ſuis in dubijs:ſed vult ſequi ſuas ceruicoſitates et pꝛopꝛias opi/ niones faciens legẽ de ſuo capite:ac ſpernendo conſuia ⁊ opiniones alloꝛuʒ:contra c.ne imita/ ris.de conſti.Quandoq; etiam cauſat᷑ talis er⸗ ronea cõſcientia ex obſtinatione:ſicut infideles ⁊ heretici in ſua ſecta obſtinati ꝑſequẽtes veros chꝛiſtianos putãat ſe bene facere ⁊ habere bonaʒ conſciam:iuxta illud ſaluatoꝛis dictũ Jop. xvj Uenit hoꝛa vt omnis q interficit vos: arbitret᷑ ſe obſequiũ pᷣſtare deo.Aliqñ puenit ex temeri⸗ tate ⁊ p'umptiõe:ſicut aliqͥ pſũptuoſi reꝑiunt᷑ qͥ cũ mali ſint:eſtimãt ſe bonos:⁊ credũtꝙ liceat furari vł ad vſurã mutuare ſiue rapinas facere Bermo vt elemoſyne fiant. Et cum ſint pleni peccat: di cunt ſinguli: babeo ita bonã ↄſdam ſicut tales fratres vel religioſi i. De qb Ecces.viij. ðꝛ. Sut impij qᷣ ita ſecuri ſunt q̃ſi iuſtoꝝ facta habeant Etiſti dicunt habere coſciam latga etrotunds: nõ habentes ſtimulũ de peccatis:vel habentes cm̃ de minimis:⁊ ð magnis nihil timẽtes. Que qdem cõſdentia aſſimilat᷑ araneaꝝ telis capien⸗ tibus paruas muſcas:et magnas dimutecibo. Iſti ſũt ſiłes phariſeis de qͥbꝰ ðꝛ Matcthᷣ.xxiij. q; decimabãt mentã et anetũ acrutã ⁊ oẽ olus: ſed grauioꝛa legis pᷣtermittebat.CTales faciunt ſicut Johãnes vituloꝝ:qͥ videns paruos vitu⸗ los duci ad macellũ oſtendebat ſe hoꝛrere tale ſpectaculũ tanq; qͥd cudele.et ipᷣe de nocte per⸗ gens ad ſtabula:occidebat boues ſine aliqͥ ſti⸗ mulo. Siłr de alio legi? qui qᷓſiomnia in ludo amitctebat: coniunx aut ſua de nocte ad lucernã laboꝛabat: vt aliqq lucraret᷑.Oum ergo illea lu do reuerteret᷑ ⁊ ꝑdidiſſet foꝛte centũ aureos:iue niens vxoꝛẽ ad lucernã murmurabat⁊ dicebat ꝙ; paruã habebat ↄſciaʒ:ponẽs nimis groſſos ſtupinos ad lucernã. Cui illa reſpõdebat. Im/ poſuiſti groſſos lichnos in lucernã. Quidã qͥʒ reꝑiunt᷑ ſtimulati in eccłia ſpuere qͥ poſtea nul/ lum aut paruũ habent ſtimulũ de ꝓximi detra ctione. Ecõtrario vo reꝑiunt᷑ aliqͥ qui ſolũ pon derãt pctã valde enoꝛmia:de alijs vo licet moꝛ talibo parũ curant:⁊ młto minus de venialibo. et iſtoꝝ cõſcientia eſt ſicut rete habẽs larga foꝛa mina in qͥ nõ cõpꝛehẽdunt᷑ niſi maioꝛes piſces. ſed minoꝛes ſꝑ euadunt. Ercio aliqͥ ſunt qui nõ bene ſciunt vtrũ t habeãt bonã aut malam cõſciam: et iſti ſunt ſcrupuloſi: quiumẽt non timenda ſᷣm reciũ iudiciũ rõnis:⁊ ſꝑ videt᷑ eis peccare:ſi⸗ ue qͥd faciant:ſiue illud omittãt: et ſemꝑ ſunt ꝑ/ plexi ⁊ vacillãtes:⁊ de facili dic ſcrupuloſitani⸗ bus aſſentiũt. Et iſti beſtiales ſtimuli vel pꝛoce dũt ex leuitate cerebꝛi:vel ex coꝛdis puſillanimi/ cate:vel ex diaboli ſuggeſtioe ⁊ tẽptatiõe.Et iſto rũ cõſcientia eſt valde ꝑiculoſa.lã facit ſeſtucã videri trabẽ:⁊ bonũ malũ:⁊ leue pem̃ apparere graue.Et qnq; inducitad deſperationeʒ. Ideo clamabat Ps. Nõ me demergat tempeſtas aq̃ᷓ id eſt deſperacionis. Hecſcrupuloſa ↄſciẽtia fa cit omittere multa bona opera ꝓpter timoꝛẽ pec candi:iurta ũlud Pſal. Illic epidauerũt tuno re vbi nõ erat timoꝛ. Et ideo hoꝛtat᷑ apłus.j.ad Coꝝ.x.dicẽs.Omne quod in macello venit ma ducate:nihil interrogantes ꝓpter ↄſciam. Nam ſcrupuloſitas eſt vitanda.l:.ſed ⁊ he.v.et hec ni⸗ miũ trupuloſa ſunt.ff.de excuſa.tu.⁊ ꝑ doc.in c.tua de ſimo.⁊ in c.inqᷣſitioni.de ſen.tales ſcru/ puloſi ſepe ſe ꝑmittunt ab inimicis ſuis demo⸗ nib ſub ſpecie ſtimuli q̊ͥ ad aiam vulnerari.vñ in huiꝰ figurã legit᷑.. Machab.ij. ꝙ qdã de ſo⸗ getate Machabeoꝝ vidẽtes cõcra ſe venire ho xxXXII ſtes in die ſabbati: ſcrup ulü habentes ne viola rent feſtũ ſe defendendo ⁊ pugnando:ꝑmiſerũt ſe ab hoſtib occidi. Debent ergo tales ſcrupu/ loſi rogare deũ vt irradiet intellecũ eoꝝ:infun⸗ dens eis verã co gnitionẽ agẽdoꝝ. et ipſe dabit illis ſapiam ſi deuote inuo cauerinc euʒ.ſicut fe/ cit Salo moni q de ſeipſo inqᷣt Sap.vij. JInuo caui ⁊ venit in me ſpũs ſapiẽtie.Debent enã ᷣm cõſiliũ ſapientũ illas ſœupuloſuates deponere vt dicũt theologi in.ij. diſt.xxxix.ꝙ ſi fuerint int eos varie opiniones:ſeruẽtillud qð inqᷣt Ho⸗ ſtien. in c.ſi vir.de cogna.ſpiri.di.ꝙ vbi ſunt di⸗ uerſa iura vł diuerſe opiniõcs:huũanioꝛ ⁊ eqᷣoꝛ eſt pferẽda. Facit ad hoc. C. qbonis ce.poſ.ifi. ⁊.ff. de penis.l.maioꝛẽ.⁊.C. de fideicõ.liber.l.cũ inter.in fi.⁊ de vſur.l.cũ antiqͥtas.⁊.ff.de reli.⁊ ſum.fn.l.ſunt ꝑſone.et.l.ſemꝑ in dubijs.i.in re dubia.l. in obſcura.⁊.l.qtiẽs dubia.ff.ð reg.iu. imo ſecurioꝛ ⁊ tutioꝛ ꝑs ſꝑ ðbet eligi.c.ad audi entiã.de homi.c.iuuenis.de ſpon.⁊.c.atche⸗ us deſimo. Icet aũt deuitãda ſit ſcrupłoſa ↄſcia:cñ ðſiderãda ẽ timoꝛata.Dicit᷑ aũt qͥs timo ratã hr̃e ↄſciam qñ nõ eſt pᷣſumptuoſus:ſʒ oĩa cũ timoꝛe dñni facit:⁊ aſtute pᷣcauet ne deum of⸗ fẽdat. Et ita itelligit᷑ illð Gꝛeg.in c.ad eiꝰ.v.di.ſ. Bonarũ mẽtiũ ẽ ibi culpã timere vbi ulpañ ẽ. Uarto reꝑiunt᷑ aliqͥ qui butbona q ↄſciam vel ſaltẽ eã hre vᷣiſilicer opinant᷑ qñ.ſ.in amoꝛe dei ⁊ ꝓximi radicati:mũ⸗ dã hñt aniaʒ a moꝛtali pctõ.De q̃ ↄſcia hr.j.ad Thi.j.vbi ait apis.vFinis pᷣcepti eſt charitas de coꝛde puro ⁊ ↄſcia bona.Suꝑ q vba ðᷣt Augꝰ. Ile ſe ad id qð diligit ꝑuẽtux eſle aereri male ↄſcie ſcrupulus ineſt. Ille aũt ſperat qͥ bo⸗ nã ↄſciam gerit.Oebemꝰ̊ talit oꝑani vtnõ offẽ damus ↄſdaʒ:⁊ tũcoꝑatiões nr̃e erũt bone:iu⸗ e n2 xta illud Ecci.xiij. Bona eſt ſubſtãtia cui nõ eſt pcem in ↄſcia. Et ideo debemꝰ imitari Pauluʒ qᷣ dicebat vt hr̃ Ac..xxiiij. Studeo ſine offendi⸗ culo cõſciam bonã ſꝑ hre ad deũ ⁊ ad homies. De bac etiã loq̃ᷓns Seneca in li.de moꝛibo inqᷣt Conſcdintiaʒ magis qᷓ; famã intendc: falli nãq; poteris fama:cõſcientia vo nunq;. Bern.q̊ʒ in li.de conſideratione inqᷣt. Magne diuitie ſunt bona ettranqᷣlla conſcientia. Et.ij.ad Cox.j.ait Paulus.Gloꝛia noſtra hec eſt teſtimoniũ con ſcientie noſtre. Pars ſecunda huius ſermonis de bone cõ⸗ ſcientie cõſeruatiõe q̊d fit ꝑ gram dei. R Icut ſupꝛa declaratũ eſt ſermone.vj. s pante vltia:ſine dei gra adiuuantenõ poteſt ho mo reſurgere a pctõ nec bñ oꝑari.Ex q̊ ſequit᷑ ꝙ neceſſaria eſt ipᷣa diuina gratia ad cõſeruatiõeʒ bone conſcientie Pꝛo cuius melioꝛi explanatione decem conſi⸗ derationes de gratia dei faciemus. Pꝛima erit de eius quiditate. Pꝛo cuius declaratione eſt n ihr ſumt cibebi'den ake⸗ ſafi ſadiguußſe engepren ab rifüſononede =- S — — — — e =S (eiicnann attuccceoen nellnirdafi Pyumdarg Gliucitmefl Waidict Fis is bee virgin AIbe enapis Mülepnapis i⸗ Ennc pfeordti Fcnmkxd demmin isfligsſundie (iriclemmn ſeqgineaſün dorlti cni hori icpſent wont ktideoinſe Mrgfomerne dmdpoc in. flon 6Ouugranaſt lrn dlante; inn un dGaas ala Pſbiltmab MNmur gana Grncwenfmn te Dongarhean⸗ Hnidin Monepſehinn (uckurupſn ffſrcnboige Alnobobaefn ſnoukeiſuh ph unſclnco⸗ . nncrdonitng elgumgtſelne mckigenn W Ndaſn acgtut lponreU, kſonh ni pſompaſshi epanandune jgubäm bie fülnnet pücktnn . ni e Muirn ſn dltopn S zes nitau Mri/ ſſobeiuminid ny'mmmn Vdei: uwnis; Gindliſu Erkmwonidn onisdebonte funde⸗ ri ctiene gtuadiumn ſ⸗ Gnr tinni Pnrtimi⸗ entoſicn none unn, amns dl AAAAN —R Folium ſciendũ ꝙ duplex eſt gratia dei. ſ. gra gratis da⸗ 8 . gratꝭ daret᷑ nõ eſſet gra.j.qj.c.gra.et oꝛiginalit᷑ fuit dictuz apłi.ij.ad Coꝝ.xj.Et ſᷣm Alexan. de ales in.ij. ꝑte ſũme.⁊ theologos vbiS.eſt donũ infuſum rõnali nature ſine merid q̃ntũ in ſe eſt diſponẽs ad ſalutẽ ꝓpꝛiã vel alteriꝰ. Et hec gra⸗ tia põt ſtare cũ pctõ moꝛtali.Et eſt oẽ bonũ ad/ ditũ bonis naturalib:ſicut gra pᷣdicandi:ꝓphe tandi:faciẽdi miracula ⁊ hmõi.vt dicũt theolo/⸗ gi vbi S. Gꝛatia aũt gratũ fadẽs ẽ duplex.Una incqreata:⁊ hec eſt ſpuſſctũs ſᷣm theolo gos in.j. diſt. x. Alia eſt creata: de qᷓ theologi in.j.di.xvij. ct in.ij.di.xxviij.et btũs Lho.j.ij.q.cxiij.et Alex. de ales in. iij. ꝑte ſũme in tractatu de gra:dicunt ꝙ eſt qdã habitꝰ de nihilo a deo creatꝰet i aiam infuſus:ꝑ quẽ aia fit filia:amica ⁊ ſpõſa dei di⸗ lecta.De q̃ gra ðꝛ pᷣſ.xliiij. Diffuſa eſt gra in la⸗ bijs tuis: ꝓpterea bñdixit te deꝰ in enuʒ. Berñ. aüt in qdã ſermone de gr̃a ait.Gꝛatia eſt q dam lux ſole ſplẽdidioꝛ:anie iuſte infuſa tanq; radiꝰ a ſole iuſticie deſcẽdens: aiam circũquaq; pur⸗ gans:illuſtras ⁊ deificãs Hec ille.Augꝰ.aũt in lUibꝛo de trini.dicit ꝙ gra eſt excellẽtiꝰ dei donuʒz qð ſolũ diuidit int᷑ filios regni et᷑ni ⁊ ꝑditionis eterne. Uñ dicit Frã.de mayro.in.j.ſermone pu rificatiõis btẽ virginis Marie. Sicut militia cuiuſlibet pncipis diſtinguit᷑ a militia ſui hoſtꝭ ꝑ ſolũ illiꝰpncipis ſignũ.ita gra eſt ſignũ ĩ ania noſtra ꝑ qð ꝑfecte diſcernit᷑ qͥs ſit de militia re/ gis ererni: vel de milicia hoſtis eius ꝗᷣ eſt rex ſu⸗ per oẽs filios ſuꝑbie:ſicut ðꝛ Job.xlj. Dicit q̃ͥʒ idẽ Frãciſe mayro.in.ij.ſermone Johis bapti/⸗ ſte ꝙ gr̃a ẽ vita ſpũalis anie rõnalis.Sicut em̃ gia dat vitã coꝛꝑi ex ſua pᷣſentia:et ex ſua abſen/ tia moꝛit᷑.ſic pᷣſente gratia aia viuit:⁊ ea abſente moꝛit᷑. Et ideo in ſacra ſcptura viuentes ſunt qͥ habent gr̃am:et moꝛtui qͥ ſuntin culpa: dicente dño Apoc.iij. Nomẽ habes ꝙ viuas ⁊ moꝛtuꝰ es. N aũt gratia ſit vita anie ꝓbat᷑ ꝑ apłm.j.ad Coꝝ.xv.dicenteʒ. Gfa dei ſum id quod ſum.Et hocↄfirmat Hugo de ſcõ victoꝛe in li.de arra ſ pole di. Scias aia mea ꝙ gfa ẽ vita tua. Hoc ; ꝓbat᷑ ꝑ locum ab oppoſu. Uita em̃ ⁊ moꝛs unt ↄtraria.⁊ gratia et culpba moꝛtalis habent cõtrarietatem ſᷣm theologos in.j.di.xvij. Sed petm̃ moꝛtale eſt moꝛs anie vt ait Hiero.ꝑ illð Eãõʒech.xviij. Aia q peccauerit ipſa moꝛiet᷑.? Sa pientie.xvj. Hõ ꝑ maliciã occidit aiaʒ ſuã.ergo gra eſt vica ipſiꝰ anie. UVñ qͥdã dicunt ꝙ anima eſt ſicut carbo ignitꝰ cũ habet gr̃am. Carbo em̃ ignitus habet eſſentiã:ſplendoꝛeʒ ec caloꝛem:q; ſi ponat᷑ aq̃ ſuꝑ ipᷣm carbonẽ:ſtatim recedit ca⸗ loꝛ ⁊ ſplendoꝛ ab ipſo ⁊ remanet ſimplex eſſen⸗ tia carbonis tenebꝛoſa.⁊ tunc ðꝛ carbo nõ viuꝰ et ignitus:ſed moꝛtuꝰ. Sic icaq; fit de anima q̃ cum eſt in gratia habet in ſe ſplẽdoꝛẽ ipſius gfe ta:⁊ gratia gratũ fades:vt dicunt theologi in.ij di. xxviij. GBꝛatia grat data ideo ſic ðᷣꝛ.qꝛ ſinon et caloꝛẽ amoꝛis diuini.Adueniẽte aũt peccato recedit totus ſplendoꝛ ⁊ caloꝛ charitat: et rema net ſola eſſentia aie tenebꝛoſa ⁊ obſcurata.et di⸗ ciania talis moꝛtua ꝓpter defecũ ⁊ pᷣuationeʒ ipſius gratie.Alarũ eſt em ꝙ ania eſt imoꝛtalis quo ad eſſentis:vt ꝓbaui S.in ſermone.x.pꝑte.ij. 2 Hoꝛs ſpũalis ipſius aĩe eſt ablatio gre diui ne. Lu ergo ania ſit pᷣaoſioꝛ oibo coꝛꝑibo ⁊ tpa/ libus bonis.l.ſancimus.C. de ſacroſan.eccdle.et c.cũ infirmitas.de peni.⁊ remiſ.⁊.c.ſolite de ma io.⁊ o be.⁊.c.ſedulo.xxxviij.diſt. Sequit᷑ ꝙ mi⸗ nus malũ eſſet deſtructio totiꝰmũdi ⁊ oim celo rũ:⁊ ꝙ omnes hoies moꝛerent᷑ coꝛꝑ aliter:qᷓ; vna ania amittat gr̃am dei:ꝓpter quam amiiii⸗/ onẽ ipſa ania moꝛit᷑ ſpũ aliter. Unde dicit᷑ in c.ſi habes.xxiiij.q:iij.ꝙ innũerabiliũ moꝛs coꝛpo⸗/ rũ moꝛti vniꝰanie nõ põt cõparani. 1 Ecũda cõſideratio de gratia eſt de eiꝰne⸗ s ceſſitate. Ad quam addudipoſſunt ea q̃ᷓ dixi S.in ſermone.vj.ꝑte vltima. Quib⸗ hic non recitatis:Dico ꝙ ſine gra dei nemo põt ſaluari.Quod ſic ꝓbat᷑.Finis anie eſt ſũmũ bo num et felicitas eterna:ſᷣm theologos in.ij.diſt. j.et in.iiij.diſt.xlix. Un Augꝰ.in li.de verbis do mini ait.Finis noſter eſt ſummũ bonũ oẽm na turam excedens.Tunc ſic. Finis non poteſt ha beri niſi ꝑ mediũ:vt inquit phᷣus.ij. Phiſicoꝝ. et. iij. de regi.pꝛin. Si ergo ania noſtra debet fi⸗ nem ſuum cõſequi: opoꝛtet eam habere mediũ ad ipᷣm. Hoc aũt mediũ non eſt aliqua res mũ dana aut naturalis.qᷣa vt ait pᷣus.xj. Mectha. ea que ſunt ad finẽ debent eſſe ꝓpoꝛtionata ipſi fini.Et ideo cum finis anie ſit ſuꝓꝑnaturalis:ne/ ceſſe eſt et mediũ ad illum eſſc ſuꝑnaturale.hoc aũt mediũ eſt gra creata que eſt ſimilitudo glo rie:vt dicit Alex.de ales in.iij.ꝑte ſumme in tra⸗ ctatu de gratia.? Chomas.ij.ij.q.cxiij.⁊ ſanctꝰ Bonauen. in.ij.diſtin.xxviij. Ubi etiã dicunt iſta gratia habet virtutẽ ſuꝑnaturalẽ. et ideo ele uat potentiã anie ſuꝑnaturalit᷑.Ex q̃ eleuatione aĩa pᷣt acqrere finẽ illũ ſuꝑnaturalẽ.Ergo neceſ⸗ ſario eſt ↄcludendũ ex pᷣdici graʒ dei eſſe neceſ⸗ ſariã ad ſalutem. Vo ad terciam cõſiderationẽ: de gratie q pcioſitate ⁊ deſiderabilitate eſt videndũ Uñ dico e iſtius ercellentis doni pᷣcio/ ſitatẽ ⁊ deſiderabilitateʒ declarãt qᷓ̃ttuoꝛ genera bonoꝝ deſiderabiliũ:vt ait Frã.de mayro.in.j. ſermone purificatiõis btẽ virginis.Quoꝝ pꝛi⸗ mũ eſt bonoꝝ tꝑalium:ſicut ſunt diuitie:amici cie:honoꝛes:⁊ cetera huiuſmodi.quibus omni bus gratia eſt magis pᷣcioſa ⁊ deſiderabilis.Et ideo apoſtoli ⁊ alij ſancti pꝛo diuina gratis ob tinẽda:chꝛiſto vocante oĩa tꝑalia reliqrũt: dicẽ/ te Petro Matth.xix. Ecce nos reliqmꝰ oia ⁊c̃. Secũdũ eſt bonoꝝ naturaliũ qualis ſunt coꝛ⸗ pus ⁊ anima cum ſuis ſenſibo ⁊ potentijs:qbꝰ oiby eſt magis pꝛecioſa ⁊ deſiderabilis gratia. l 5”cü v hv h 22„„„„ ⸗ Et ideo ſanci ma t na coꝛpo pter diuino gram. ſᷣm em Auguſtinũ plus eſt eligendũ xpᷣo dilecto moꝛi q; offenſo viuere. Et ideo dicebat dñs Match.x. Nolite timere eos q occidũt coꝛpus: animꝗ vo nõ pnt ocddere.qꝛ ſq; nõ pñt eã gra puare. Ipſius gratie pᷣcioſita⸗ tem cognoſcebat btũs frat᷑ Leo ſocius bii Fra⸗ ciſci qui cum lachꝛymis ⁊ ſuſpirijs qͥtidie roga bat dñm Jeſum vt ſibi gram ſua daret.Cuiap parens xpᷣs dixit. Quid vis mihi dare pꝛo ipſa gratia mea. Ille aũt reſpondit. Dabo tibi lumẽ oculoꝝ meoꝛũ.Erat em cõtentus pᷣuari vtroq; oculo ⁊ ſemꝑ eſſe cecus coꝛꝑaliter:dũmõ gr̃am dei habere ⁊ cõſeruare mereret᷑. Nõ ſolũ autem gratia eſt plus diligẽda qᷓ; coꝛpꝰ:ſed etiaʒ plus q; ania:vt dicit Anſel.in li. Cur deus hõ.⁊ Frã⸗ ciſcus de mayro.vbi S. Un apłus Paulus vt habet᷑ Act.xx.dicebat.Non em̃ facio animã me am pᷣcioſioꝛẽ qᷓ; me:dũmodo ↄſũmẽ miniſteri/ um qͥd accepia dñno ieſu chꝛiſto teſtificari euan geliũ gratie e.q.d. Si me totũ expono ꝓ diui⸗ na gr̃a obtinenda qui ſum melioꝛ q; anla ſola multo mag exponere ipſam aiam debeo ꝓ ipᷣa gratia. Quapꝛopter dicit Fran. de mayro. vbi S ꝙ qᷣlibet iuſtus ſᷣm recũ iudiciũ rationis poti vellet nõ ſolum coꝛpus ſuũ:ſed etiã aiam anni hilari qᷓ; gram in ea exiſtentẽ ꝑ moꝛtale peccatũ ab ipa auferri.Terciũ genus eſt bonoꝝ ſuꝑna turaliũ:q̃ dicunt᷑ eſſe ſpũalia:ſicut ſunt vᷣtutes cardinales: theologice: et moꝛales ⁊ hmõi.qͥbꝰ omnibo eſt gra tanq; pꝛecioſioꝛ magꝭ deſiderã/⸗ da. Quia illa oĩa bona ſpũalia ſine gra ſunt in⸗ utilia:ſᷣm apłum.j.ad Eoꝝ.xiij.Gꝛatia vo ſine illis eſt optima. Quartũ genus eſt bonoꝝ eter nalium que cõſiſtuntin feliciate eterna:q̃lia ſũt fruitio ⁊ viſio diuine eſſentie.quibo oib videt᷑ eſſe amabilioꝛ gratia:vt inqͥt Frã.de mayro.vbi ſup̃ᷣ.Quia vt videt᷑ ſentire Anſelmus:qlubet ſan ctus qͥ eſt in patria potiꝰ vellet eſſe in inferno cũ diuina gra q; eſſe in ꝑadiſo ſine illa vel in moꝛ⸗ tali pctõ cũ tota illa felicitate quaʒ habet. Pꝛo/⸗ pter qð Eleazarus ſcriba in lege dei doctiſimꝰ potius volebat in infernũ deſcẽdere q; legẽ di⸗ uinã trãſgrediendo dei graʒ dimittere:vt habet᷑ ij. Macha. vj. Et ideo qꝛ gratia dei eſt bonũ ſu/ per oĩa bona creata deſiderabile Apłs ad Ro⸗ ma.vj. ait. Gꝛatia dei vita etna.qꝛ habet rõnem vltimi finis deſiderabilis. Eapꝛopter cum tan⸗ tũ bonũ ſit gratia:valde eſt miſerabile ꝙ pꝛo ni mia delectatione pcti moꝛtalis ipſam qͥs volũ⸗ farie dart. .611 Varta cõſideratio eſt de gratie foꝛmoſi q“ tate. Pꝛo cuius dedaratiõe eſt ſcienduʒ Fm *Fran. de mayro.in.ij.ſermone beati Johannis baptiſte ꝙ qᷓttuoꝛ ſunt creata a deo pᷣm oꝛdinem decoꝛis admirãda. Pꝛimũ eſt ſol ab inferioꝛi:qͥ eſt pulcrioꝛ nobis omnibo viſibi libus.Secundũ eſt celuʒ empireũ quod traſce⸗ rtyres tradiderũt ſua coꝛpoꝛa olite timere eos dit pulcritudinẽ ſolis:ſicut ſol pulcritudinẽ ſtel larũ ⁊c. Terciũ eſt anima rationalis q̃ tranſcen dit pulentudinẽ ſolis qñ videturin ſua natura pluſq; celum empireũ ſolem ⁊c̃.Quartũ eſt na/ tura angelica cuiꝰ decoꝛ excedit aiaʒ ſicut ſol lu nam. Sed gratia eſt pulcrioꝛ ſole in ſua natu⸗ ra ſi reſpiciat᷑. quia ſicut oculus noctue reſpicit ſtellas ⁊ nõ põt reſpicere ſolẽ ꝓpter nimiã eiꝰ cla ritatẽ:ſic nec oculus noſter pot cernere naturas gre ꝓpter puſillanimitatẽ ſuã. Vñn cũ ſol ſit mi⸗ nus darus:aniam ipſam illuſtrare neqᷣt.ſed be ne gra que eſt pulcrioꝛ celo empireo:qꝛ celũ em pireũ ſᷣm ſcõs doc.oꝛnabit᷑ coꝛpoꝛibus btõꝝ. et coꝛꝑa ab aiabi.ct anie a gra que eſt pulcrioꝛ ania rõnali.qꝛ ania ſine gra defoꝛmis eſt:⁊ cuʒ gratia foꝛmoſiſſima:vt patet in canticis Salo/ monis.Et eſt pulcrioꝛ angelica natura.et mini⸗ mus angelus bonus eſt pulcrioꝛ qᷓ; lucifer. qꝛ diuiſi ſunt boni angeli a malis ſicuclux a tene/ bꝛis Geñ.j.Et tñ ſᷣm naturã pulcrioꝛ erat luci⸗ fer oĩbo alijs. Igit᷑ gratia trãſcẽditaiam noſtrã in pulcritudine:cũ naturalia remaſerint ſplendi da.et ideo pꝛo gr̃a accipi poteſt illud Sap.vij. Hec eſt ſpecioſioꝛ ſole.Etad intelligẽdã gratie pulcritudinẽ adducit Fran.de mayro. vbi S. ta/ le exemplum di.ꝙ aliq̃ puella diceret᷑ pulcra ſi ꝓpter ſuam foꝛmoſitates cum parua dote vellet eam aliqᷣs diues aſſumere i vxoꝛẽ.ſed pulcrioꝛ ſi cum nulla dote.ſed pulcerrima ſi eam emeret Lanta aũt eſt ſpecioſitas anie gra plene ꝙ rex eternus eã cõcupiſcit⁊ deſponſat cõfederãdo ei totũ regnũ ſuum ꝓ dote.Etideo ei dicit ꝓpheta pſ.xliiij.Audi filia ⁊ vide ⁊c̃.ſequit᷑. Et concupi ſcet rex decoꝛẽtuũ.Et ꝓ eius decoꝛe ait ſapiens Ecci.xliij. Pulcritudinẽ cãdoꝛis eius admira⸗ bit᷑ oculus.Berñ.aũt in ſermone de gra inquit ꝙ talis gra adeo pulcrificat et decoꝛat aiam ꝙ; ſi poſſet talis ania videni in tali gra adoꝛaretur ab oi humano genere:nec vix vllus poſſz vnqᷓ; cogitare deũ eſſe pulcrioꝛẽilla aia in q̃ eſt talis lux gre denouo creata de nihilo. O₰ Uinta cõſideratio eſt de gre nobilitate. q Piꝛo cuiꝰ declaratiõe dicit Fran.de may ro.in ſermone.ij. Johis baptiſte ꝙ ma⸗ gna no bilitas eſt eſſe de ſanguie regio.⁊ maioꝛ eſſe de cognatiõe deoꝝ.Etideo reges ꝑſarũ ad excellentia ſue nobilitatis vocabãt ſe cõſangui⸗ neos deoꝝ.Ania aũt nr̃a ſᷣm naturã nõ ſolum eſt cõſanguinea:ſ.ſoꝛoꝛ deoꝝ.i.angeloꝝ. Hoc tñ nõ eſt niſi ipſa ania ſit in gra.qꝛ tunc ſũt eiuſ⸗/ dem matr ſuꝑne patrie cõciues.Dicit em̃ aplłs ad Gal.iiij.ꝙ illa q ſurſum eſt hieruſalẽ eſt mr noſtra. UVbi eſt intelligendũ ſᷣm eundẽ Franci⸗ ſcum vbi ſupꝛa ꝙ tres ſuntnobilitatis gradus anie. Pꝛimꝰ q̊ꝝ eſt ꝙ ſit ſoꝛoꝛ angeloꝛũ. Sed maioꝛ eſt ꝙ ſit filia dei:ꝑ gram em̃ fit ꝙ ſit filia regis eterni.qꝛ ſᷣm apłm ad Ro.viij.oẽs aie in gratia exiſtẽtes ſunt beredes dei.coheredes aũt 7 f irſſgun MIsliNored b in dbliſfl. Nenupnno⸗ finkhrſt ſusrleg. ſ Suit iſ ſſen, Gnruihi ai rſennfil . ocked urdnincnpel fontpolti Ffurtſaant ſhonineblnnsn Nonnmpihn Dolinsrnsnht ſgtongsbürden⸗ GoſGuenumd ℳuncdomm . Citbiarpnobin igcteſegrel ocos danlcdn fſuimnnſrrnodle 6ſonndeogrenſi ueipſogtſ Io,tan diſt1 lgeregfam hher desgeann „. Dsengfaa deo⸗ undbltds, bpocnigo habi Eopri bobebimm? Eracoſider . 8 (tmulapta ceiampoc (ndcickſaate annlzidcoſiaut oSin Ncenrec hanßt ſictnn ſcriucas de dbpannati üſſnegfgſuntn crelllud vin iletin Mrnmnüc mnee Miciſelene unnefſktt ncin. en ut siuiim uuMononhal 1denm en dudt e mPeNNren ſweie niegra an narcöfelrind idcoddia an ſegwit en decortnt ns goris us unm montnde t cdanttünn nlignatent. ferispoſe il unöckrnls . 4 Seg wolle an nOe Gapnkeg n lengos maio ngsgſani d iſt Gſan unri Nöſenn ianging h curiu 1es. dan M. tbendinni fn mifui Gtiralln v nginn maiihlil o iiin aenbi chꝛiſti: ⁊ ↄſequenter dei ⁊ filie. Vt em̃ ait apłs d Gal.iuij.ſi filiꝰ ⁊ heres ꝑ deũ. Hereditas na Daruohtre 7 pᷣncpalłr debet᷑ filijs.S.ſʒ ſui. inſti.de here.q̃li.⁊ dif.et auten.in ſucceſſiõe.C.ð ſuis ⁊ legiti.Et pᷣdica ↄfirmant᷑ ꝑ dictũ ſaluato ris Joh̊.viij.vbi ait.Seruꝰnõ manet in domo ſed filiꝰ. Secũdus gdus ⁊ maioꝛis nobilita/ tis eſt ꝙ ſit ſoꝛoꝛ chꝛiſti qͥ eſt verꝰ deꝰ: et hoc fit ꝑ gram. Et ideo ipſe xpᷣs aiam exiſtẽtẽ in gra vo cat ſoꝛoꝛẽ ſuã Canti.iiij.v.⁊.viij.ca.qꝛ ambo ſu/ gunt vbera felicitatis ec᷑ne matrj. Terciꝰ gra⸗ dqus eſt ꝙ ꝑ grfaʒ efficiat᷑ mr dei ſpũalt᷑.qꝛ ſt lcut mater dni in coꝛꝑe ſuo ↄcipiendo vbũ eſt facta mjr dei:ita ania nr̃a qñ eſt in gra:ipᷣm habet in mente ↄceptũ:iuxta ulud apłiad Gal.iiij.Filio li mei q̊s iteꝝ parturio. Un Eſa.xxvj.dicunt exi ſtentes in gra.Concepimꝰ⁊ parturiuimꝰſpũm ſaluns.Eapꝛopt de ipſis ait xrs Mat.xij. Qui cũq; fecerit volũtatẽ patr mei qᷣ in celis eſt:ipſe meꝰ frater ⁊ ſoꝛoꝛ ⁊ mr̃ eſt. Dicit q̊ʒ idẽ Fran.ꝓ ſi ponat᷑ nobilitas lucferi ⁊ oim angeloꝝ cum ipſo ruinatoꝝ ab vna ꝑte.et ab alia nobilitas ⁊ bonitas vniꝰ aie haben talẽ gram:maioꝛ erit incomꝑabilit᷑ dignitas ⁊ excellentia atq; nobili tas ipſiꝰaie:iuxta illð Ecci.xxj. Melioꝛ ẽ vnꝰ ti mens deũ qᷓ; mille vini ipij. Ubi glo. diat ꝙ ibi ponit᷑ numerꝰdeterminatꝰ ꝓ indecmiato.Et cõ firmat᷑ hec veritas ꝑ Tho.i.iiij.di.xvij.⁊.j.ij.q. ciij.vbi ait: nobilius eſt eſſe gre qᷓ; nature.qꝛ vbicũq; eſt eſſe gre.ſ.gratũ facicq:ibi eſt ſꝑ acce/ 0 apud deu.ſed nõ ecõuerſo.ZLicet ̊ ange/ I dãnati ſint nobilioꝛes nata qᷓ; ipſa ania.qꝛ tñ nõ ſunt deo grati ſicut aia hñs gram:ideo ipſa aĩa eſt oibo angelis pᷣdictis incõꝑabilit᷑ nobili⸗ oꝛ rõne ipſiꝰ gre.Et ideo.j.ad Thim̃.iiij.⁊ ĩ Cele⸗ gimus. xciij.diſt. ⁊ in c.ecce ego.di.xcv.ðꝛ. Noli negligere gram q data eſt tibi.Oe qᷓ ait apłs ad Ephe.j.Oeꝰ grauficauit nos in dilecto fulio ſuo Ois em̃ gra a deo ꝓuenit:pᷣſ lxxxiij. Gꝛatiam et gliam dabit dñs. In qᷣbo vbis innuit᷑ ꝙ q̃ntuʒ in hoc mũdo habuũerimꝰ de gfa dei gratü faciẽ⸗ te:tantũ habebimꝰin celo de glag. P⁴α Exta cõſideratio eſt de gratie vtilitate:q̃ 8 eſt multiplex. Pꝛima ðꝛ viuificationis qꝛ aiam ꝑ pem moꝛtuã viuificat. Vt eĩ ſupꝛa dictũ eſt:ſicut coꝛpus viuit ꝑ aĩaʒ:ita aia ꝑ gram.Et ideo ſicut diſcedente ania moꝛit᷑ coꝛ pus:ita diſcedente gr̃a moꝛit᷑ aia:q̃ diſceſſio fit p petm ⁊ ↄſeqnt moꝛs ſpũalis aie. Etideo xpᷣs inqᷣt iudeis Joh.viij. In pccõ veſtro moꝛiemi⸗ ni.qꝛ ꝑ pem̃ moꝛit᷑ ania. et oĩa oꝑa q̃ facittalis aia ſine gra ſunt moꝛtua.Sicut aũt redeũte aĩa in coꝛꝑe illud viuificat᷑ita redeute gr̃a: ania ad ſpũalẽ vitaʒ reſurgit.Uñ apłus ad Ephe.ij.ait. Cum eſſemus moꝛtui pctis cõuiuificauit nos xpᷣo cuiꝰgra ſaluati ſumꝰ ⁊ cõreſuſcitauit nos cu eo. Scõda vtilitas ðꝛ adoꝛnationis. Gꝛatia em̃ ponit᷑ a deo in ania ꝑ modũ indumenti ho⸗ CCLxXXIII neſtantis: vt ait Frã.de mayro.in pmo ſ. ermone purificatiõis vginis Marie.Sicut em̃ verecũ dia eſt videre vna puellã nobiuſſimis oꝛtã na⸗/ taliba nudã ⁊ in medio viroꝝ ſolẽniũ.ita eſt vi⸗/ dere aiam carehntẽ diuia gra in medio angeloꝛu e cuſtodientiũ qͥ nuditate eiꝰcernũt. Et ideo de tali aia ðꝛ Ezech. xvj. Tranſiui perte ⁊ vidite:⁊ eras cõfuſioe plena. Iſta ↄfuſionẽ nõ timet aĩa in conſpectu dei ⁊ angeloꝝ in pcõ indurata.qꝛ ſeipſam nõ cõſiderat:et nudã ſe eſſe in cõſpectu dei ⁊ angeloꝝ n cogitat. Cui ðꝛ Hiere.lij. Frõs meretriq facta eſt nbi:noluiſti erubeſcere. Sed qñ habec gram tũc eſt inſtar vᷣginis veſtita can didis veſtibo in vᷣtutibo ſuis. Etideo Apoc.xix. ðꝛ de ſponſa agni:qualis eſt aia exiſtes in gra datu eſt illi vt cooꝑiat ſe biſſino ſplendenti ⁊ caundido. Ile aũt biſſus eſt innocẽtia ſiue iuſti ficatio ſcõꝝ q̃ nõ niſi ꝑ gram haberi põt. Etid⸗/ circo inqͥt Rugꝰ.in li.de vᷣbis dni.ꝙ aia ſaluan da debet eſſe ſicut ſponſa tꝑalis qᷓ vadit oꝛnata ad ſponſum ſuũ.Ueſtimentũ aũt aie eſt gra. de qͥ ait celeſtꝭ eiꝰſpõſus Apoc.iij. Suadeo tibi vt yeſtiment albis induar.ſ.gre:ne appareat ↄfu⸗ ſio nuditad tue.et Ecci.ix.ðꝛ. Oĩ tꝑe cãdida ſint veſtimẽta tua.Etideo rogabat Dauid pſ.l. deũ di. Tauabis me ⁊ ſuꝑ niueʒ dealbaboꝛ.Deillo etem̃ qͥ habet graʒ dei põt dici illð Dañ.vij. Ue/ ſtimentũ eius album ſicut nix.Et tales ſic veſti⸗ ti eruũt ſocij chꝛiſti in celo.ſicutipᷣe inqt Apoc.iij. di. Ambulabũüt mecum in albis qꝛ digni ſunt. „ Tercia vtilitas ðꝛ decoꝛatõis. Sicut em̃ aliqᷓ domiccella ðꝛ tota defoꝛmis:qꝛ caret aliq̃ cõdi/ tione coꝛꝑali vł moꝛali ad eiꝰdecoꝛ neceſſaria. ita aia qñ caret gra eſt tota defoꝛmis. quia ſᷣm GBꝛego. oẽs vᷣtutes q; ſunt in gia ſine gra ſũt in/ foꝛmes ⁊ ſiłr eoꝝ acꝰ. Uñn de ania ſe ſpote gra ſpoliãte ðꝛ a dño Eſa.xlvij.Denudaſti turpitu⸗ dinẽ tuaʒ. Qñ aũt habet gram eſt valde pulcra et clara ⁊ delectabilis. Un ei dicit eiꝰſponſus ce leſtꝭ Can.iiij. Lota pulcra es amica mea? ma/ cula nõ eſt in te.Etnõ ſoluʒ deꝰeiꝰpulchꝛitudie delectat᷑ ſed etiam oẽs angeli ei amoꝛis glutino copulant᷑ Et vificat᷑ illud Sap.viij. In amici/ da illiꝰ dilectio bona. Quarta vtilitas ð: ſana tionis. Gꝛatia em ſanat diaʒ. Hõ em exiſtẽs in pctõ ðꝛ eger:ſed in gra ðꝛ ſanꝰ.Et ita itelligit᷑ il⸗ lud Matth.ix. Nõ egẽtqͥ ſani ſunt medico ſed male habẽtes. Sicut ̊ bñ ſanus optie iudicac de ſapoꝛibo: vt nõ placeãt ſibi amara nec diſpli⸗ ceãt dulcia.ita hõ deo gtus hñs aiam ſanã ⁊ re ctũ iudiciũ rõnis:iudicat ſpũalia eſſe optia ⁊ de lecabilia:et mũdana actꝑalia ⁊ coꝛꝑalia Eva⸗ na:iuxta illud Ecces.j.Uanitas vanitatũ ⁊ oia vanitas. Itẽ ſicut hõ ſanꝰ nõ ↄturbat᷑ a ↄꝛietate hũoꝝ ipᷣm moleſtãtiũ:ita ania exiſtẽs in gra nõ młtũ inqetat᷑ ab ipugtiõibo paſſionũ ip̃aʒ mole ſtantiũ. Sed qñ caret gra tũc exiſtes q̃ſi iĩfirma moleſtat᷑ mulciplict a paſſiõibo ipſoz vcratibo ad modũ febꝛiũ: vtpote ab ira: cõcupiſcẽtia ⁊c. De q; infirmitate dicit apłus.j.ad Coꝝ.xj. Inter vos multi infirmi ⁊ imbedilles ⁊c. Sed qn ad/ uenit gra:tüc aia effici᷑ ſana. Uñn gie ſe diſponẽ/⸗ ti ad gram dicit deꝰ Eſa.lviij. Licerumpet q̃ſi mane lumẽ tuũ ⁊ ſanitas tua citiꝰ oꝛiet᷑. Eapꝛo⸗ pter ðꝛ Ecci.xlj. Gram ⁊ ſpeciẽ deſiderabit ocu⸗ lus.ſ.aĩe rõnalis tantas gratie vtilitates intuẽ⸗ tis. Quinta vtilitas qua ponit Fraãciſeè ð may ro.in pᷣmo ſᷣmone purificatiõis btẽ vᷣgis Ma rie ðꝛ excitatiõis.qꝛ gra habetaiam a ſomno ne ligẽtie excitare. Illi em qͥ ſunt in gra dicunt᷑ in cptura diuina vigilãtes: ⁊ illi qui ſuntſine gra doꝛmliẽtes: de qͥb ait apłs.j. ad Coꝝ.xj. Inter vos doꝛmiüũt mici. Sicut em̃ doꝛmiẽtes nõ ne/ gociant᷑ niſi circa ſomnia q̃ ſunt figmẽta.ita ho mo ſine gra occupat᷑ circa figmenta ſenſibilia ⁊ vanitates huiꝰmũdi q delectant ad modũ ſom ni nõ ſaluãꝭ:iuxta illð PsS.Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ:⁊ nihil inuenerũt oes viri diuitiaꝝ i mam/ bus ſuis. Quia tñ ania exiſtẽs in gra licet ſit in mũdo cõſopita:eſt tñ vigilãs ad eterna.ideo di cit Cantic.v. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum vigilat. Serta vtilitas ðꝛ munitiõis ſiue roboꝛatõis qꝛ gra habet aniam munire ⁊ roboꝛare admo dũ armature ꝓtegẽtis:vt dicit Fran.vbi S. Siẽc em̃ hõ metuẽs ⁊ inermis nõ poteſt reſiſtere ini/ micis ac eos ſuꝑare:ita nec hõ ſine gr̃a:imo ſꝑ in tẽptatione ſuccũbit. Ecõtra vᷣo exiſtẽs in gra facilit᷑ pot aduerſarios demones ſuꝑare:vt ait Aug'. in li.de libero ar. Et ideo demones ſꝑ bᷣ⸗ mo qrũt aiam gratia pᷣuari facere:et ſic armatu ra ſua ſpoliare:vt poſſint ducere hoĩiem q̊ͥcunq; velint. Pꝛopter qð hoꝛtat᷑ apłs ad Eph̊.vj.di. Induite vos armatura dei vt poſſitis ſtare ad/ uerſus inſidias diaboli. Septima vtilitas di cit᷑ fecũdatiois ſiue fructificatõis.Gꝛatia em̃ ha bet aiam fecundare.Sicut em̃ terra eſt ſterilis: niſi irriget᷑ aq̃:ita ania nr̃a niſi roꝛet᷑ gra. Quic⸗ qͥd em̃ aia agit ſine gra exiſtẽs:totũ eſt infructu oſum ad vitã eterna. Unde talis hõ põt dicere deo cũ Ps.Ania mea ſicutterra ſine aqua tibi. Oñ aüt habet gram eſt ita fecũda vt ſingula eiꝰ oꝑa ſint meritoꝛia ⁊ condigna vite eterne.ij.ad Coꝝ.xj. Potẽs eſt aũt de oẽm gram abunda/ re facere in vob:vt in oibo oẽm ſufficientiã habẽ tes abũde in oẽ opꝰbonũ.Et ideo qͥlibet ðbet charipẽdere graʒ q̃ eſt adco pᷣcioſa ꝙ mag me/ ret᷑ qͥ oꝑans cum ea in qͥlibetaqu vtuoſo:etiã minimo ꝑ momentũ tꝑis:qᷓ; aliꝰin pctõ moꝛta⸗ li:⁊ ↄſeq̃nt᷑ ſine gr̃a in oĩbs vᷣtuoſis ⁊ moꝛalib⸗ actibo qͥ ſunt infoꝛmeſ:etiã ſi in eis ꝑſeueraret ꝑ milia annoꝛũ.Nã minimꝰactus vᷣtuoſus factꝰ cũ gra de ↄdigno meret᷑ vitã eternã:vt dicit Frã ciſc de mayro.in pmo ſᷣmone punficatiõis vir/⸗ ginis Marie.et theologi in.ij.di.xxvij. Si qs aũt haberet numũ ita pᷣcioſum ꝙ cũ eo poſſet ð cõdigno emere vnũ regnũ terrenũ:certe illũ cuʒ maria diligentia cuſto diret.Et ideo ſũma cura cuſtodienda eſt gra que tantũ eſt pcioſa vt acq/ rere poſſit vitã eterna ⁊ felicitatẽ ꝑpetuaʒ. Dicit etiã Fran.ð mayro.vbi S.ꝙ ſicut arboꝛ ſilueſti ſibijpſi relicta facit fruct? inſipidos. Si vo ei in ſerat ramuſculus arboꝛis domeſtice facit fru⸗ aus ſapidos: Ita aia noſtra ſi in puris natura libo dimittat᷑:frucꝰ eius ſuncinſipidi.qꝛ ad feli cltatẽ nõ ꝓfiaũt:cũ ꝑ ſolum liberũ arburiũ non poſſimꝰ gram mereri errate Pelagio. Si autẽ ei gre ramuſcu lus iſerat᷑ fadet frucꝰ optimos et ſaluberrimos. Unde de gratia põt dici illud Pꝛouer.iij.Fuceius pᷣcioſioꝛ eſt cucᷓ opibb: et oĩa q deſideran ᷑ huic nõ valẽt cõꝑari. Octa ua vtilitas ð refn geratiõis. Nam ſᷣm Fran.de mapyro. in. ij. ſ̃ᷣmone Jobis baptiſte. gra aſſimi⸗ lat᷑ vẽto refrigerãti. Sicut em̃ ſpũs dat refrige⸗/ riũ ardoꝛibo coꝛꝑis:ſic gr̃a habet refocillare ar doꝛes mẽd qͥ ſũt ſᷣm ↄcupiſcẽtiã nr̃am ne excin⸗ guant aiam. Uñ aia que eſt in gra nõ ſentit tali ter iſta incẽdia.Et ideo in figura hr.iij. Reg.xix. qꝙ; ĩ ſpũ aĩe tenuis veniebat dñs ad Helia. No na vtilitas ðꝛ excinctionis.ſᷣm em Fraciſcũ vbi S.gfr̃a aſſimilat᷑ aq viue refocillanti.qꝛ ſicut aq̃ᷓ habet ignis ardoꝛẽ extiguere:ita gra habet mẽ⸗ tes ſitientiũ refocillare.Lã em̃ ſitibũdus eſt ap petitꝰnr̃ vt nõ poſſit qetari in hoc mundo:cũ ſꝑ plus appetat naturalr.qꝛ iſta nõ ſufficiuntei:ſic necterra ad implẽdũ celum maiꝰſe.vt patuit de Alexãdro magno qñ audiuit opinionẽ Deme⸗ trij de infinicate mũdoꝝ.a doluit qꝛ nõ pote/ rat ſubiugare niſi vnuʒ:de q̊ Juuenal ait. Unꝰ pelleo iuueni nõ ſufficit oꝛbis.Gꝛatia aũtrefo⸗/ cillat hũc appetitũ in nob.qꝛ homies a deo ace pti ſiue in gra cõſtituti ſunt in vita ↄtenti. Unde Paulus..ad Thim.vj. dicebat. Habentes ali menta ⁊ qͥb tegamur hijs cõtenti ſumus.et ad Hebꝛe. xiij.ait. Sint veſtri moꝛes ſine auaricia cõtenti pᷣſentib. Ideo de gra ſua ſub nomie aq̃ᷓ inquit ſaluatoꝛ. Qui biberit ex hac aqᷓ quã ego dabo ei nõ ſitiet in eternũ. Decima vtilitas di/ cit᷑ nflãmatiõis. UVt em̃ ait Fran.vbi S.gra aſſi/ milat᷑ flãme ardenti.qꝛ ſicut flãma cõſumit o& rubiginem aun ⁊ purgatipᷣm ab oi macula: ſic gra qñ aia inflãmat᷑ que auro ꝓpt excellentẽ ſue nature ꝑfecuonẽ cõꝑat᷑:ab oĩ inqnamento pur⸗ gat᷑. In cuiꝰ figurã fuit pᷣceptũ Leui.? Nũe.xxxj vt qñcũq; vas auri eſſet ↄtaminatũ purgaretp flãmaã. Undecima vtilitas ðꝛ eductõis.ſ.a pec cati amaritudine. Ut em̃ piſces de man nunq; intrant dulcẽ aquã niſi bus ꝑcipiãt ipſiꝰaq dul cedinẽ. Qua guſtata: ſtatim relicta amaritudie man intrant dulcẽ aquꝗ:⁊ ibi moꝛant᷑.ſicpctõꝛ qͥ ðꝛ moꝛari in mari ꝓpt᷑ amaritudinẽ⁊ inqᷣetu⸗ dinẽ pꝛie ↄſcie.Eſa.lvij.Coꝛ impij q̃ſi mare fer uẽs qð qᷣeſcere nõ põt.nunq; ex ð marni euadere põt:poſtq; i n eo ſemel ſubmerſus eſt niſi diunia ur gra lllũ eduxerit. Un Jſið.ait in lide ſũmo bo. ſieglmnamer, Nhineo diar Nſirbe lahn cucnans ſuihfu uelogoi gſnoc clrſczonn Clspnnuntt Uegieſmmna Vuücflud Dulctmneſn linctlluft⸗ denugorblsi liis: Vi,urt fonlognndn nrnumfami cimckdenol Cikoin uda NCowkendcore Worogtandn ſcdiätspein ucnogickin Ggianckug Mrlndeilid Menuueniſg ncus ignor⸗ nſopemesi Ccllyccauuana MInoͦnegs nchlepeinag Gnſennde (nnzautſwän odonetdonge llkpco:non Mdiunatlue ucntuncp Gilugenſoll hunuslnq glaenerdin alſeceatanll uaunxepente ſtirdie ei Komao⸗ 6 ggncklug Wpbinan lsiebticser ginge DPunpiellune etiſedii n lſegfndeſten fnchlſiit ſclenüinat⸗ d baluomüͤcte opyen 67 mſirdaillud Aän dan luminfmnde Wamole rr. niningr n Ann ſene. 1nn ſen t oginaidan jdolurgn JucuH 1s. Bemü n zbomise nrn n chn. Mhnma cinimd Labwtis danmflns mmnischi nuͤainuluſt pimleniſoe niumanopon a ſüen Chogis gopitiltun Aouunnſe – bimann egedn ujtwcitcch picinunſt zabntun Pi SNiX1 egl ine —R Folium Poſtq; pcõ obligauimus nos in operib dia boli:iam noſtra vᷣtute ſurgere non valemꝰ.ſed ſicut nauis fracco gubernaculo illuc duct᷑ vbi venti tẽpeſtas eã deuoluerit:ſic hõ diuine gra⸗ tie auxilio ꝑdito:nõ qð vult agit ſed qð diabo⸗ lus ꝑſuadet.et niſi manꝰ chꝛiſti ipᷣm inde extra⸗/ xerit vſq; ad moꝛtẽ in pctõꝝ ſuoꝝ ſoꝛdibo ⁊ vin culis ꝑmanebit. Hec ille.Sed guſtata dulcedi ne gr̃e ſtatim aia recedit ab amaritudine peccati Hec aũt eſt illa dulcedo de q̃ ðꝛ Pꝛouerbᷣ.xvj. Dulcedo anie ſanitas eſt coꝛdis. Duodecima vtcilitas ðꝛ illuſtratiõis. Gꝛatia em̃ vt ait Fran. de mayro.vbi S.⁊ etiã in ſermone pᷣmo puritica tionis btẽ virgis:aſſimilat᷑ iuci refulgenti ⁊ ma nifeſtanti atq; oſtendenti. Uñ de ipᷣa dici põtil⸗ lud Jopᷣ.j.Etlux in tenebꝛis lucet. Uñ ſicutlux eſt cauſa cognitiõis mutue int amicos:ita gr̃a reddit aiam familiarẽ ⁊ cognitaʒ deo angeus. Et ecõtra eſt de nõ habenubo gram quibo dicet chꝛiſtus in iudicio illud Matchei.xxv. Amen dico vob:neſco vos. Sicut em luna qñ eſt to⸗ taliter opaca nõ videt᷑ nec ↄgnoſci᷑ a nro ſenſu nec aliq̃ res poſita in obſcuro q;dtum ad viſuʒ: lta ania qñ eſt ſine gra eſt a deo ſpũalit incogni ta.qñ aũt eſt in gr̃a eſt ei notiſſima per appꝛoba lonẽ.Unde illi dicit illud Exo.xxxiij. Noui te ex noĩe ⁊ inueniſti gr̃aʒ coꝛã me.Sicut etiã exiſtẽs in tenebꝛis ignoꝛat quc circa ſe ſũt.et poteſt eſſe iuxta ſerpentes ⁊ in reb fedis nec illas videbit. Seld luce adueniẽte viſis ꝑiculis in qbus pᷣus erat inuolutꝰmagis pauet qᷓ; pᷣus.Ita exiſtens in tenebꝛis pcti nõ ꝑcipit eius aculeos nec feto/ res.Sicut ſimia doꝛmiẽs iuxta ſtipitẽ ſeu pilã ligneã aut ſaxeã cui alligata eſt nõ ſentit eiꝰ pon dus donec elonget᷑ ab ipſa.qa eã poſt ſe trahit. Et ſiłr pctõꝛ non ꝑcpit q̃nta ſit pcti miſeria niſi ipſe diuina illuſtratꝰgra elonget᷑ a pctõ. Conſi/ derat em̃ tunc ipſius pcii grauedinẽ ⁊ miſeriaz. Vnñ Augꝰ.in ſoliloqͥo inqᷣt.Cõuerſus vidi tene bꝛas meas in qb fuerã:⁊ abiſſum tenebꝛoſam in q̃ iacuerã:et dixi. Ue ve tenebꝛis meis in qᷣb iacui:ve cecitati illi in q̃ veꝝ lumẽ celi videre nõ poteram.ve pᷣterite ignoꝛãtie in qua nõ cogno/ ſcebã te dñe. Hec ille. Ed ꝓ maioꝛi declaratiõe pᷣdiccoꝛũ dico 8 ꝙ gra eſt luci ſolis ſimillima. Quia ̊ vt dicutphᷣi naturales ſol habet młtos ef⸗ fectus:ideo aliq̊s ex eis pᷣcipuos ↄtẽplabimur ipſius gre gratũ faciẽtis effectib ꝓpoꝛtionatos Pꝛimꝰðꝛ illuminatõis.De qͥ ðꝛ in c.nec quẽqᷓ; de cõſe.di.iiij. Sicut ſol eq̃li luceſuꝑ oẽs irradi at:ſic gra dei ſine acceptõe ꝑſonaxꝝ eq̃lit᷑ in oib ſe diffundit. ſ. ſi ipſi ſe diſponãt:vt infra videbit᷑ De ſole etiã inqͥt Ambꝛo.in q̊ͥdã ſermone. Sol eſt oculus mũdi:iocũditas diei:pulcritudo celi mẽſura tẽpoꝝ:virtus ⁊ decoꝛ oĩm naſcentium: dñs planetaꝝ:⁊ ꝑfectio oĩm ſtellarũ.Et Plato „ in thimeo dicit. Juſſit deus rerũ cõdi toꝛ lucem CCLXXXIIII eſſe dariſſimò quã ſolem vocamus:cuius ſplẽ⸗ doꝛe celum illuſtrat᷑ ?ꝛ animatia dirigunt. Oec ille. Hanc pꝛietate illuminadi aiam no ſtrã ba bet gra del. um em hõ eſt in pcõ moꝛtali dici tur eſſetot obſcurus ⁊ tenebꝛoſus: iurxta illud Pꝛouer.iiij. Clia impioꝛuʒ tenebꝛoſa: neſaunt — vbi coꝛruũt.Et Sap.ij. Excecauit eos malicia coꝝ.et Sopho.j. Ambulabũt vt ceci qꝛ domio peccauerut. Quado ſuꝑuenitin eũ gratia dei to fus illuinat᷑. Un gloſa ſuꝑ iliud pſalmi:vt erhi laret facè eius in oleo: ait. Gꝛatia eſt nitoꝛ anie ad recociliandũ ſcmm amoꝛẽ.et Berñ. in ſermoe de gra inqᷣt. Oꝛ atia illumiat intellectũ ad bnfa/ cendũ:inflamat affecũ:⁊ coꝛ roboꝛat ad vtutẽ Ite gratia del dar figem ? facit remiſſiõeʒ pcto⸗ r. de ↄſe di. iij.c. gra.Et nõ ſolũ fact vitare ma lu ſed en facere bonũ.de oſe. di.liij.c.placuit. et cſeqᷓnti. De ipſa etiam ſcũs Bona. vbið. dicit BGꝛatia eſt ſpualis influentia que mentes röna les fontilu aſſimilat ⁊ cõfoꝛmat. Secũdus effeaus ſolis ðꝛ viuificatiõis. Sol em̃ cũcta qᷓ in hyeme ſicca videbant᷑ ⁊ moꝛtua:in vere ⁊ eſta te pulcreſcere ⁊ nidere facit. Sic gratia in byeme pci aridã aiaʒ ⁊ puatã oĩbo bonis oꝑibo: in ve⸗/ re ⁊ eſtate diuie charitatꝭ renouans viuificat: et ad pſtinũ decoꝛẽ reducit:amiſſ. oſq; ꝑ pam bo⸗ noꝝ opeꝑ fruc ⁊ floꝛes reſtituit: camq; mira⸗/ biliter floꝛidã ⁊ decoꝛam facit:⁊ de moꝛte reuo cat ad vitã. Ideo glo.ſuꝑ epłas Pauli quã re⸗ ferrſaũs Bona. vbið. dicit. Gꝛatia eſt perfecta luſtificatio unpij? remiſſio pœoꝝ. Un Paul⸗ ad Ro.iij.dic. Juſtificati gra ipſius.Et ad’ Ro. vij. et ad Tyr.iij. ait. Gfa deiiuſtificamur. Lrſ ſumptiue in c.placuit.de conſ. e. diſt. iij. Terciꝰ ſolis effectus ðꝛ purgatiõis. Sol em̃ radioꝛuʒ ſuoꝝ imiſſione ſubtiliat aerẽ: diſgregat ⁊ conſu mit vapoꝛẽ inficientẽ ⁊ peſtilentẽ.U¶In qñ tẽpus eſt nebuloſum multo tꝑe:dicit. Iſte aer eſt moꝛ bidus.Sed inualeſcẽtib radijs ſolis ceſſatta⸗ lis diſpoſicio. Sic gra oẽm pci fetoꝛẽ ab ania expeliit:eãaq; gratã ⁊ odoꝛiferaʒ deo ⁊ hoĩbo fa/ at. Unñ Alex. ð ales in.iij.pte ſüme in traccatu ð gfa eã diffinit di. Gꝛatia ẽqᷓdã foꝛma a deo da/ ta: gtũ fadẽs habẽtẽ ⁊ opꝰeiꝰ bonũ reddẽs. R Qart ſolis effectus ðꝛ decoꝛatiõis. ¶¶ q en dicit Macrobiꝰ in li. ſatumaliũ. ſo⸗ lis oſtellatioe hoĩes fiũt pulcri ?⁊ agiles Vñ antiq pingere ſolebant ſole in foꝛma adole ſcentis ceruleis crinibo:flameiſq; ocuł:iacrubẽ, tibo labijs:⁊ genis lacte ⁊ vino cõpoſitis. Ideo opõ poctas appellat᷑ pheby.i pulcer deꝰ. O gra venuſtas: o gra pulcerima: o oꝛnamentũanie chꝛiſtiane:o veſtimentũ auro ↄtextũ:o gra ſpeci oſiſſima:tu flãmeis ocuł ad amoꝛẽ tuu icos attrahis: tu veſtita charitate reg etni thalamũ intrare ad libitũ vales. Ideo ad Hecb. iiij. Dau lus dicebat.Adeamꝰ cũ fiducia thꝛonũ gfe eiꝰ: vt miſcðiaʒ ↄſeq̃mur ⁊ gram i erilio oppoꝛtũo. 2 AUintus ſolis effectus ðꝛ cõcilia ,/ S q nonis.la ſol vtute ſua ↄdilliat in coꝛꝑi brus aialiũ q̃ttuoꝛ elemẽeta:q; ꝓpter ↄtra/ rietatẽ ⁊ repugnantiã quã hñt in ſe ſubiectũ de ſtruerent:niſi ſolis influẽtia celeſti adinuicẽ cõ⸗ ciliarent᷑. Sic gra diuina cõciliat ⁊ pacificat cõ⸗ ſcientiã ab int᷑ioꝛi bello:ne poſſint inualeſcere ꝰ eã inſidie demonũ:carnis:⁊ mundi: nec eã vale ant a ſtatu ſalutis deijcere.Un Ecci.xxvij.dicit᷑. Hõ ſctũs i iuſtica manet ſicut ſol.Uel alio mõ gra ðꝛ cõciliare:quia vnit diuerſa coꝛda:et facit vnã eſſe mentẽ in diuerſis cõpaginibo coꝛpoꝛũ. Igeo ſuꝑ pᷣdicta Ecci verba inqᷣc glo. Sctũs in luſticia manet dũ gr̃a veſtix ꝓpter deũ ⁊ ꝓximũ Diligit cui vnꝰ facteſt.Eapꝛopt᷑ in huiꝰfiguraʒ Nau.iij.ſptũ eſt.Oꝛtus eſt ſol ⁊ auolauerũt lo cuſte.qꝛ oꝛto ſole gre in ania auolãt cogitatões imiſſea demone coptra ꝓximos. X Extus effectus ſolis ðꝛ demõſtrationis 8 Per irradiationẽ nanq; ipſiꝰ coloꝛes ⁊ rerũ ſpẽs et figure q̃ in tenebꝛis ſunt cõ/ fuſe diſcernunt᷑ ⁊ illiꝰ pᷣſentia ignoꝛata cogno⸗ ſcunt᷑. Sic gra docet nos cognoſcere ⁊ pꝛobare vtrũ ſpũs ex deo ſint:qꝛ ſepe malus angelus in bonũ ſe traſfigurat.ij.ad Coꝝ.xj.Etideo qꝛ gr̃a qͥda ſuꝑnaturali lumie demõſtrat homi ad ſa⸗ Iutẽ neceſſaria:dictũ fuit Paulo.ij.ad Coꝝ.xij. Sufſficit tibi Paule gra mea. U Eptimus effecſolis ðᷣꝛ foꝛtificationis. 8s Sole nãq; aſcendẽte ſuꝑ noſtrũ oꝛiʒõtẽ vᷣtutes anialiuʒ foꝛtioꝛes fiũt:⁊ vſq; ad mediũ celi augmentant᷑. Sed in eiꝰ declinatiõe vſq; ad occaſum ꝓpter elꝰ elõgatiõeʒ debilitan coꝛꝑa ſuis vᷣtutibo ⁊ q̃ſi in ſomno reſoluunt᷑:vt patet etiã in floꝛibo:qꝛ in oꝛtu ſolis aꝑiunt᷑ et in occaſu marceſcũt vel palmitãt. Sic gra dei dũ eſt in ania oẽs vᷣtutes roboꝛat et auget. UVñ ad Heb.vlti.dicit Paulus.Optimũ eſt gr̃a ſtabi⸗/ lire coꝛ. Ideo Iſið.in li.de ſũmo bo.inqͥt. In oĩ oꝑetuo auxiliũ dei poſce: oĩa diuine gre aſcri⸗ be:nihil meritis tuis attribuas.deq; vᷣtute tua nihil pᷣſumas. Nam vtoꝛ in c.vl.de cõſe. diſt. iiij ſine gra dei mãdata eius impleri nõ pñt. Ideo Paułꝰ.j.ad Coꝝ.xv.dicebat.Gꝛatia dei ſuʒ id qð ſum:⁊ gr̃a eiꝰin me vacua nõ fuitEtibidẽ in quit.Abũdantiꝰ hijs oib.ſ.aplłis laboꝛaui:nõ aũt ego:ſed gr̃a dei mecũ. Octauꝰ effectus ðꝛ delectatõis.Delectabile em̃ eſt videre ſolis radi os ac eiꝰ lucẽ:iuxta illud Ecces.xj. Dulce lumẽ et delegabile eſt oculis videre ſolẽ:gra vo eſt il⸗ la q̃ delectat aiam. Uñ in q̊dam ſermõe Chꝛybß. ait. Gꝛatia eſt ſanitas mẽtis ⁊ deleccatio coꝛdis meo. n Onus effectꝰ ðꝛ imutatiõis. Sol em̃ tẽ/ poda imutat:qꝛ deſcendens ꝑ ſigna au⸗/ ſtralia ⁊ ſeptentrionalia: dies efficit bꝛeuioꝛes: õ Signatũ eſt ſuę nos lumen vultus tui dñe:dediſti leticiam in coꝛde XXXII et aſcendens p eadem ſigna facit lõgioꝛes. Itez exiſtens in noſtro hemiſperio diem facit. ſed exi ſtens in alio noctẽ inducit. In ariete exiſtens fa⸗ cit ver.in aſcẽſu ad cancrum eſtatẽ.ad libꝛã au⸗ tumnũ:ad ſcoꝛpionẽ vo cũ venerit byemẽ indu cit.Et hoc in ſimili facit gra. ã mutattotũ ho⸗/ minè?:qꝛ facit de pctõꝛe iuſtũ:de hoie angelum: de terreno celeſte:de ſenſuali auſterũ:de luxuri/ oſo caſtum:de ſuꝑbo humilẽ:⁊ de ſeruo diabo li filiũ dei.Etideo de hac diuie gre imutatiõe lo quẽs aemat. z7e mutatio dextre excelſi. De cimꝰ ſolis effectꝰ ðꝛ variatiõis. Sol etem̃ erpi⸗ entia teſte vario modo in die ſe oſtẽdit. Nã ma/ ne rubet:terda lucet:meridie feruet:⁊ veſꝑe pal⸗ let. Unde ſᷣm poetas ſol fingẽ᷑ hre q̃ttuoꝛ eq̊s. Pꝛimus eſt ericeꝰ.i.rubeꝰ.ſecũdus athaticeus. id ẽ ſplẽdẽs.teraꝰlãpas.i.ardens.q̃rtus philo⸗ geus.i.amãs.Et hos qᷓ̃ttuoꝛ eqͥs habet gratia que pᷣmo rubetin aduentu.qͥa ↄfundit᷑ pcõ: ex recoꝛdatiõe ꝓpꝛie iniqͥtad. Secũdo lucetꝑ cõſci entie ſerenitatẽ. Lercio feruet ꝑ donatã charita⸗ cẽ. Quarto pallet ꝑ crud meditationẽ. Uñ q̃ſi re linquit᷑ coꝛpꝰin terra moꝛtuũ:⁊ aia ſurſum fert᷑ ꝑ ↄtẽplationẽ.Et hocẽ qð inqͥt Dauid pᷣſ.lxxxiij loquẽs deo ⁊ dicens. Btũs vir cuiꝰeſt auxiliuz abs te:aſcenſiones in coꝛde ſuo diſpoſuitĩ val le lachꝛymaꝝ:in loco quẽ poſ—uut. vy Adecimus effect? ſolis ðꝛ fructificatio⸗/ . v nis. Aliqn em reꝑiunt᷑ aliq valles ita p/ funde:ꝙ ad ipſas nõ põt radiꝰ ſolis at/ cingere.et ideo bñficio ſolis pᷣuate: aut totaliter ſuntc ſteriles:aut eoꝝ fructꝰſunt inſipidi.Et ſili/ ter aia exiſtens in ꝓfunda ⁊ tenebꝛoſa valle pec catoꝛũ ac radijs ſolis iuſticie chꝛiſti puata.ſ.eiꝰ gr̃a:effici᷑ ſterilis:aut ſaltẽ eius fruaꝰid eſt ope ratiões ſunt inutiles.Sap.iiij.Frucꝰeius inu/ tiles ⁊ ad nihilũ apti.Sed ſi lux iſta ſolar ⁊ ve/ ra que illũinat oẽm boĩem venientẽ in hũc mũ⸗ dũ terrã aſpiciat ocło ſue gre:ſtatim ſublata ſte rilitate ꝓducet fructuũ abundantia.ſ. meritoꝛũ Et ideo in huiꝰ figurã legit᷑ ꝙ terra erat ianis et vacua:et tenebꝛe erãt ſuꝑ faciẽ abyſſi.Et dixit de us.Fiat lux:⁊ facta eſt lux.Et ſtatiʒ ſequit᷑ ꝙ de⸗ us pcepit vt terra germinaret herbã virente:⁊ li⸗ gna pomifera ſᷣm genꝰſuuʒ:vt patet Geñ.j.Eſt igit᷑ vna ꝓpꝛietas ſolis inter alias ꝙterre poꝛos apit ⁊ latentẽ vᷣtutẽ in radicibʒ ꝓducit ad accuʒ: et cuncᷓ germinantibo vᷣtutẽ fructificãdi tribuit Vñ ait Areſt.ij.de genera. ꝙ ſi ſol inferioꝛibus vtutẽ ſuã nõ infunderet:terra non fructificaret. Et hoc idẽ facit gra dei ſine q̃ opus aliqð meri/ toꝛiũ ac fructuoſum hõ facere nõ poſſet. Unde Saß. vlij dicebat Salomõ. Scio ꝙ cõtinens eſſe nõ poſſum:niſi dñs dederit.Et Hiere.x.ðꝛ. Scio dñe ꝙ nõ eſt hois via eiꝰ nec viri eſt vt di rigat greſſus ſuos.Etad Roma.ix.ait Paulꝰ. 15S eſt volẽtis neq; currẽtj ſed miſerand eſt dei. Et Berñ:in li.de libero ar.ðt. Conacꝰliberi arbi (elotipit mbktolls0ln „ Nilſpenuoln nelntorſpüsn iſuſoffeut totnücmpecn ſitichoaaans. GurmsYect ucpod (ümnimarl ntplüre ſiitenno pu neipoſiaoie Miortiſvarniſi ſomn ionis uheizus diſ Nrg cop'lnama nin Kohonpr Ntaoneindoda Mormaunöns ſſanencamm lvcuſonogie cponegiomtli⸗ uFareplen Idano ſitinpt Uiſhunbikre ſonn Etpord zurſotnumſi4 lacisſolts vn ſlüie nento ſtincro roſtl, eſeuningio, ſalanſenurff. fiiftgrſifne tnnicnudi⸗ Nandanie gleſclhinnmne ſtoiſſanaglan⸗ ufnentaſih Cennertome untontdlinn Utgcdenlide⸗ Ndade duednegl nerbberſcie Auncdſileng, Gns pareng gns llg “ üb. . Chn ho, innun Reſcnodin Frinnunnöe mel de ampat N diemune dsine Gagimrie ö potnice un unrinipdhi Nenchegſemer cheikiurd cusf len i uclunw ſlurihta:OH Imminde nieNe winmirli⸗ mur hain R evannnan uehäänbu riwonde nniCf rni Gngiims ird tc6NN Nnran aur be . nn Curlm⸗ e ðs Folium mij caſſi ſuntſia diuia gra nõ adiuuant᷑:?ꝛ nulli ſi ab ea nõ excitant᷑. Et ad Roma.xij.iteruʒ inqͥt Paulus.Gꝛatia ſalui facti eſtꝭ ꝑ fidẽ nõ ex vo/ bis.Et Anſelmꝰin li.de gra ⁊ libero arbitrio ðᷣt Sicutterra ſpinas ⁊ tribulos ⁊ qſdaʒ herbas nõ neceſſarias ꝑ ſe germiat:vite vᷣo neceſſarias nõ niſi ſemie.ſic hõ ꝑ ſe põt cogitare vana ⁊ no⸗ xia.ea vᷣo qͥ ſunt ſaluᷓ non poteſt ſine gra. Qð dictum oꝛiginalit᷑ fuit Pauli.ij.ad Coꝝ.iij. Et ſubdit idem anſelmꝰvbi S. Gꝛatia ⁊ liberuʒ ar bitriũ ita ſe habent ad ea q̃ ſunt ſalutis ſicut pa⸗ ter ⁊ mater ad/ ꝓlem. Unde ſicut ſine patre ⁊ ma tre ꝓles non põot naſci:ita ſine gra ⁊ libero arbi/ trio homo nõ põt ſailuari. Hanc aũtgr̃am pa⸗ ratus eſt deus oib elargiri:ſi ipſi ſe diponant Vnñ Cypanus in epla ad Oonatũ ait. Pꝛoſflu⸗ ens largitoꝛ ſpũs nullis finibo pᷣmit᷑:nullis me tarũ ſpacijs frenat᷑:manat iugit᷑:exuberat efſtu/ enter:noſtrũ tm̃ pectus ſitiat vt pateat.Quantũ em̃ fidei capacicatis afferimꝰ:tantũ gr̃e inunds tis haurimus. Hecille. EZ Ratia ergo diuia om̃es ſuſapit.S.hinc aut nob. in auten.de mona. Sed multi ſunt qͥ nolũt eã reciꝑe ⁊ ſe pᷣꝑare.Etideo ſi eã nõ habent nõ ꝓuenit ex defectu gr̃e largito ris:ſed indiſpoſitiois ſuſciꝑe debẽ. Quia acꝰ actiuoꝝ nõ ſunt niſi in paticte bñ diſpoſito.ij.ð aia.Na foꝛma ignis introduci nõ pot in ligno niſi ꝑ caloꝛẽ pus diſponat᷑.ct ania nõ infundit᷑ anteq; coꝛpꝰ liniamẽta habeat.xxxij.q.ij.c.ſicut femia.Itẽ opoꝛtʒ pus domũ cõpaginari qᷓ; ha⸗/ bitatoꝛẽ introduci.c.qð vᷣo.ea.q.⁊ cãa.Et ſimilit opoꝛtet aiam pᷣus bñ diſponi vt recpiat gratiã ſpũſſancti.Nam naturalr remiſſio pccõꝝ pꝛece/ dit infuſioneʒ gre.de peni.diſt.ij.S.ſi aũt. Unde opoꝛtet aiam ulã a pccis mũdari que vult diui na gra repleri.ð peni.di.j.S.alij ecõtra.Licet aũt gra dei nõ ſit in ptãte hois:tñ ſi qͥs eã nõ receꝑit ei imputabit᷑.qꝛ potuit illã hr̃e ſi voluiſſet ſe di⸗ ſponere. Et põt dari exemplũ de ſole qᷣ nõ eſt in ptãte noſtra:tñ ſi qͥs eſt in domo totalit᷑ clauſa ſed radijs ſolis vndiq; circũdata:ſi ipſa domꝰ nõ illũinat᷑ merito ei uimputat᷑:qꝛ potuit ſi volu/ iſſet feneſtras ⁊ oſtiũ aꝑire:qͥ facto accu illuſtra⸗ ta eſſet ſolari radio. Itẽ non eſt in ptate agricole ꝙ creſcant ſemia ⁊ fructus.qꝛ hoc eſt a vᷣtute ce⸗/ leſti:cñ ſi ager nõ fructificauerit ei imputabit᷑:ſi euʒ nõ excoluit ⁊ bñ purgauit ac diſpoſuit. Itẽ qñ papa dat indulgẽtiã viſitãti eccciam aliquaʒ que indulgẽtia non eſt in ptãte mea.qꝛ tñ actꝰ.ſ. ire ad ipſam eccłliam quẽ ſequit᷑ indulgentia eſt in poteſtate mea:ſi ipſam indulgentiã nõ habu ero:merito mihi imputabit᷑ ⁊ no pape.Et ſimi⸗ liter eſt dicendũ de gr̃a quã deus paratꝰ eſt oĩ⸗ bus dare:qui ait Joh̊.vij. Si qͥs ſitit veniatad me ⁊ bibat.ſ.aq̃s graꝝ.De qͥb etiã Eſa.lv.dicit Omnes ſitientes venite ad aq̃ſ. Et Zach.xiij.ðꝛ Erit fons patens domui Dauid et habitantibo CCLXXXN hieruſalem in ablutionẽ peccatoꝝ ⁊ menſtruate Per Dauid em qͥ interpᷣat᷑ manu foꝛns intelli/ gunt᷑ actiui. Per hierulalẽ vo q interpᷣtat᷑ viſio pacis intelligunt᷑ contemplatiui.Noie aũc pcõ ris intelligunt᷑ illi qͥ hnt pcã ſpualia. Per men ſtruata vo illi qͥ hnt pcta carnalia. Oẽs em̃ pᷣdi (li in fonte gre diuie bibere debẽt. Actiui vt am⸗ plius roboꝛent᷑. Lõtemplatui vt dulcius ↄtem plent᷑. Et oẽs pctoꝛes vta ſoꝛdibus mundent᷑. Quia aũt aliqui vel nõ volunt de iſto fonte bi⸗ bere:vel nolunt ſe ad bibẽduʒ pᷣparare:ideo eiꝰ dulcedine non pnt deguſtare. Et põt ad pᷣdicta dan exemplũ de ſole:q licet vnifoꝛmiter ſe habe at in ſe qͥ ad oganones ſuas:tñ rone diuerſe cõ⸗ plecionis infenoꝝ diuerſos cauiat effecꝰ. Naʒ aliqᷓ ſoli appoſita liqfiunt.alia vᷣo indureſcunt. Similit᷑ liq; ſol lumẽ ſuũ in oẽs ſtellas vnifoꝛ/ muer diffũdat:tñ vna ſtella eſt minus clara qᷓ; alia:quod nõ ꝓcedit ex defectu ſolis:ſed pt᷑ ine qualẽ diſpoſicionẽ ipſaꝝ ſtellaꝝ.Guſtꝰ aut gre diuine eſt tante vtuc ꝙ extinguit ſiim oim mũ danoꝝ:ettante dulcedis ꝙ in dulcedinẽ cõuer⸗ tit ſupplicia toꝛmẽtoꝝ:ac tate ſuauitat ꝙ aiaʒ ex citat ad deſideria ſuęnoꝝ.Cx em̃ eius vtꝰextin guat ſiim mũdanoꝝ patuitin Magdalena in qᷓ extinxit ſiim carnalis ↄcupiſ centie.et ĩ Mat⸗ theo ac Zacheo: in qͥb extinxit ſitim auancie.er in Paulo ſitim ſuꝑbie ⁊ mũdane głie.ac in Ja cobo ⁊ Johãane in qᷣby extinxit amoꝛẽ domeſti⸗ cũ ⁊ ꝓpꝛiũ.Ns audua voce gratioſi magiſtri vo canns eos:ſtatim relictis oibi:⁊ etiã relicco pa⸗ tre in naui vt patet Matth.iiij.ſecuti ſunt dim Jeſum:nõ ſeipſos aut ꝓpꝛias volũtates. ¶nð Augꝰ.inqͥt. Qui biberit de fluuio ꝑadiſi cuius gutta maioꝛ eſt occeano:reſtat vt in eo ſitis mũ dqi penuus exiinguat᷑. aũt dulcedo eius toꝛ menta ⁊ ſupplicia vtat in dulcedinem patuitin Stephano de qᷣ canit eccłia. Lapides toꝛrrentꝭ illi dulces fuerut.et in Andrea cui ſupplicũ cru cis cõuertit᷑ in gaudiũ. Unde crucẽ alloqns di⸗ cebat. Securus ⁊ gaudẽs venio ad te. Item in Laurentio q dixit Decio.Diſce miſer qꝛ carbo⸗ nes tui mihi refrigenium pꝛeſtãt. Et in aplis de qbo ðꝛ Act.v. Jbat aplłi gaudẽtes a cõſpectu cõ alij:qm digni habiti ſunt ꝓ noie Jeſu ↄtumeli am pati.CX vᷣo eius ſuauitas faciat deſiderare celeſtia pacuit Matth.xvij. vbi Petrus aq̃ ſpi/ rituſſcti potatus et qͥdãmodo ebꝛiꝰeffeccꝰ:dixit. Dñe bonum eſt nos hic eſſe: ſi vis faciamꝰ hic tria tabernacula. Dicit᷑ aũt tabernaculũ a taber⸗ na. Uolebat em̃ Petrꝰ ꝙ ibi eſſenttres taberne in qᷣb vinũ ſpũſſcti vendereĩ.ita ꝙ pater hfer ſu am taberna:filius ſuã:⁊ ſilr ſpũſſcũs. In tab⸗ na aũt patris vendit᷑ vinum potẽs.i.gra coꝛro/ boꝛãs q habet aiam in bono cõfirmare. In ta⸗ berna fulij vendit᷑ vinũ claꝝ.i.gra illuminãs qᷓ habet aiam in agendis dirigere ꝛ illumiare. In taberna aũt ſpũſſci vendit᷑ vinũ dulce.i. gratia QQQ& 5 dulcoꝛans que habet animaʒ celeſti dulcedine adimplere. Duodecimus effectus gre quem noõ habet ſol materialis ðꝛ głificatiõis.ſ.in vita eterna. Ait em̃ ꝓpheta pᷣſ.lxxxiij. Gratiã ⁊ głhliam dDabit dñs. Un Alerxã.de ales in.iij.ꝑte ſũme:in tractatu de gra inqͥt: ꝙ gratia eſt ſilitudo gloꝛie Nam ad Roma.vj.dicit Paulus.Gꝛatia dei vita eterna.et Pꝛouer.viij.gratia increata inqt. Qui me inuenerit inueniet vitã.ſ.eternã.⁊ Johᷣ. liij.ſaluatoꝛ inqͥt.Qui biberit ex aq̃ quã ego da bo ei fiet in eo fons aq ſalientis in vitã cternaʒ. Aqua em̃ quantũ deſcendit:tantũ ⁊ aſcendit.et ideo gra dei de celo deſcendẽs ⁊ ad nos vemnẽs ꝑducet ⁊ ſalire nos faciet in celũ. Si qͥs aũt ha⸗ beret aqueduqũ ꝑducere valentẽ eum ad celũ: valde chanpẽderetillũ ac ipᷣm reꝑatum teneret. Et ideo gr̃am dei ad celum nos ꝑducẽtẽ chari⸗ pendere debemꝰ:ac oĩ diligẽtia ↄſeruare. Nam ðꝛ Ecci.xl. Gra ſicut ꝑadiſus in benedictiõibo:? miſcðia in ſeculuʒ ꝑmanet. Et ad Zytũ.iij.dicit Paulus.Ut iuſtiticati gra ipſiheredes ſumus bm ſpem vite eterne. A Uo ad ſeptimã cõſiderationẽ de gre ac/ q quiſibilitate dico ꝙ ſeptez ꝑſone deſcri⸗ bprunt in ſacra ſcriptura qᷓ ſeptẽplicit᷑ in/ uenerũt gram in oculis dñi. Pꝛima fuit mater dei q ea inuenit ꝑ viam humilitat ⁊ obedientie Vnñ ait Lu.j. Reſpexit humilitatẽ ancille ſue ⁊c̃. Et angelꝰ Gabꝛiel ei dixit. Inueniſti graʒ apud deuũ. Secũda eſt ꝑſona Pauli cui dictũ fuit a dño. Sufficit tibi paule gra mea.ij.ad Coꝝ.xij Et ipſe inuenit eã ꝑ viam charitatis ⁊ amicicie. qꝛ xpᷣm ardentiſſime amabat:dicẽs ad Roma. vliij. Quis me ſeꝑabit a charitate chꝛiſti ⁊c. Ler cia ꝑſona eſt Noe.de qͥ̊ dici᷑ Geñ.vj.qꝙ inuenit gram coꝛam dñno.Etipſe inuenit eã ꝑ viã puri/ tatis ⁊ innocẽtie.qꝛ ſolus inuẽtus eſt ſine labe pcii tꝑe diluuij:vt patet in eodẽ ca. Quarta ꝑſo na fuit Abꝛabhã qui inuenit gr̃am coꝛaʒ dñno in valle mãbꝛe ꝑ viam veritatis ⁊ bñficentie:vt pa tet Geñ. xviij. Quinta ꝑſona fuit Loth qͥ inue/ nit eꝗ ꝑ viam honeſtat ⁊ mundicie a pctõ ſodo moꝝ:vt patet Geñ.xix. Sexta ꝑſona fuit mop/ ſes qͥ inuenit gr̃am coꝛã deo:vt patet Exo.xxxiij Et hanc inuenit ꝑ viã benignitatis ⁊ patietie.qꝛ fuit vir manſuetiſſimus oim qui erantin terra MNũeri.xij. Septima ꝑſona fuit Phinees qͥ in⸗ uenit eam ꝑ viam eqᷣtatis et iuſticie:vt patet Nu meri.xxv.qñ ʒelo dei interfecit ſacrilegos ⁊ deli/ quentes:vt ibidẽ hr̃. Per q̃̊s vias ⁊ nos debe/ mug ambulare ſi volumꝰ gram dei hfe:⁊ dice/ re edu Ps. Uias tuas dñe demõſtra mihi ⁊c. Hec aũt gra auget᷑ in vobis młtiplicit᷑ ſᷣm Frã ciſcũ de mayro.in pᷣmo ſermone purificationis virginis Marie. maximeꝑ bonoꝝ opeꝝ exer⸗ citationẽ.qꝛ vt ait Augꝰ.charitas meret᷑ augeri vt aucta mereat᷑ ⁊ ꝑfici. Mereri aũt nulli cõue⸗ nit niſi g bonos actus.Item ꝑ ſacramentoꝝ di XXXII uinoꝝ frequentationẽ: maxime in cõfeſſione et cõmunione:vt patet ꝑ Dionyſiũ.iij.c.celeſtꝭ hie⸗ rarchie. Itẽ cõſeruat᷑ multiplici᷑ ̃m eundẽ Frã ciſcum ibidẽ.maxime ꝑ purgatiõeʒ paniẽtie ctiã a ꝑuis pctis.qꝛ ſicut in vaſe argenteo paulatiʒ rubigo cõtrahit᷑ qn macula nõ ſtatiʒ abſtergit᷑: ita paulatim cõtrabit᷑ in aia noſtra ſi nõ abſter/ gat᷑ ab ea venialis macula.qꝛ ſucceſſiue dilatat et qñq; tranſitad rubiginẽ pcti moꝛtalis.am ſicut dicebat biũs Franciſcꝰ:ſi diabolus poteſt bfe capillũ de hoie:cito facit crcſcere in trabem. Et ideo ðꝛ Pꝛouer.xxv.Aufer rubiginẽ de argẽ to:⁊ egrediet᷑ vas puriſſimũ.Conſeruat᷑ etiã per vᷣtutẽ hũilitatis.qꝛ vt ait Gꝛegin moꝛa.humi⸗ litas eſt oim vtutũ cuſtos. Item ꝑ cuſtodiã coꝛ gi ⁊ mundiciã.Pꝛouerb.xxij.Qui diligit coꝛ⸗ is mundicia habebit amicũ regeʒ.i.ꝑmanebit in amicicia ⁊ gra ſummi regis eterni. Recuꝑat᷑ aũt gra ſᷣm Fran.vbi S.ꝑ deteſtationẽ ⁊ renũcia tionẽ pcti ꝓpter quod amiſſa eſt.quia ſi vnũ eſt cauſa alicuius:o ꝓpoſitum eſt cauſa oppoſiti.j. Poſte.⁊.ix. Metha.Et ꝓbat᷑ ꝑ c.cum renuncia Ctaua conſideratio eſt de gr̃e amiſſibili o tate. Et bꝛeuit᷑ ðꝛ ꝙ amittit᷑ ꝑ omne pec⸗ catũ moꝛtale qð eſt ei contrariuʒ. Sicut em̃ q̃libet plaga moꝛtalis ꝑ ſe aufert vitã a coꝛ⸗ poꝛe:ita pcm ⁊ culpa moꝛtalis aufert graʒ que eſt vita aie ab iſta:vt ait Fran.de mayro.vbi . Et ideo ðꝛ Jaco.j.Cõcupiſcetia cũ cõceꝑit parit petm̃:et peccatũ cum cõſummatũ fuerit generat moꝛtem. „ Ona cõſideratio eſt de grẽe cognoſcibili⸗ n tate. Et dico ſᷣm Tho.j.ij.q.ccij.ar.v.ꝙ nemo põt ꝑ certitudinè ſcire ſe eſſei gra niſi hoc deꝰ reuelet:nec ꝑcipit᷑a nobis qñ intrat in aĩaʒ nr̃aʒ:nec qñ exit ab ea gra diuia Job.ix. Si venerit ad me nõ videbo cũ Si abierit non intelliga. Cognoſcere tñ poſſumꝰ ꝑ multas cõ/ iecturas de qb dixi ſup ᷣmone.v. ꝑte.v. qbus cognoſcere poſſumꝰ ſi ſumꝰ in charitate. Nſam oẽs ille ↄiecture pñt applicari ad gram.Oloit au tem Tho. vbiS. ꝙ quis põt cogno ſcere ſi eſt in gratia pꝑ qᷓ̃ttuoꝛ ſigna pᷣnapalia. Pꝛimũ eſt qñ nõ pũgit᷑ moꝛtali crimie. Secũdũ eſt qñ nõ af⸗ ficik mũdi culmie. Terciuʒ qñ non pᷣmi᷑ alieno ere. Quartũ qn delectat᷑ dei dulcedine ac in dei amoꝛe:iuxta illud pᷣſ.iij. Signatũ eſt ſuꝑ nos lumẽ vultꝰ tui dne:dediſti leticiã in coꝛde meo. Ad hãc qͥʒ cõſiderationẽ faciũt q dicã infra ſer⸗ mone.xxxviij ·. parte. iij. D — 7 Ecima cõſideratio eſt de gr̃e pᷣparatiõe — d ſq; q̃lit᷑ ad eã recipiendã debemꝰ ppara ri:iuxta illud Amos.iiij. Pꝛepara tein occurſum dei tui.⁊.j. Reg.viij. Pꝛepate coꝛda vr̃a dño.Et ad hãc applica ea q̃ dicã ifra ſermo ne. xxxviij. pte.vj. R R. circa mediũ de mũdicia habitaculi.⁊ ꝑte.vj. totam. 5 . E . 2 6 2 . “ . ghn ſaon ona 7 offe R chel unnclim . Ghogionmn ctnuity ouiimdin Cudiabolip nons bu⸗ – ſos /ſo ncnelnit mn Hooat Alugfnn oadhnck dſuig dtonibon lupi de Mruſoꝛ⸗ nchüems d nmapotil Miapit no girñboſen⸗ depnod ſvob⸗ nmaalsaus Nedeglurnemun danſedacatno SpaCsda Coimplcn a ipeomonlnct MMuutieagpins dopqtvlaor GBaundermn ta ſtegua ſttor luuiq ſea Plcurlepꝛoſt Nehineinp Cudtürniuen Uneſeaciop⸗ lhnckcöng igetint edfmnrin Chnomun Mnnlopſen iſſchunckt, bii Eteo nn dulr ſſanſn Wopcöfa an Klti 1r roptrgt Kunaazt Nſline daick mantfi Mie rflng Ulndche Ceſſiuedieti tgls ſinn olsgortt Criamaban, denemge Mminätüd Snmaa don maſlin Oidle agda nanct Sam Nuns ſtnmnimian 8 e s ig ndenmn . na in Nen V V 0dn 7 Gunnu ſoſt 1taninen e monns ud RdN gou 1 14 47 nde⸗ 6 ogvoe lae iu Punitg Niduckinin inonöntaln Olccincachnr mmuͤckſu⸗ d0N·N ueq Folium contrariatione. Ihil ſic bone cõſcientie cõtrariat᷑ cãq; n offendit ſicut pem̃ moꝛtale. Unð ad aulus. Sanguis chꝛiſti qͥ ꝑ ſpũmſctim̃ ſemetipᷣm obtu⸗ lit imaculatũ deo emũdabit conſciam noſtram ab oꝑibo moꝛtuis.i.a pctis moꝛtalibus. Pcem em̃ eſt moꝛb qͥdã qui de domo diaboli ꝓuenit ad occidendã aie oſciaʒ:iuxta illud Sap̃.ij. In uidia diaboli pctm intrauit in mũdũ ⁊ ꝑ pam moꝛs.In huiꝰaũt figurã ðꝛ.ij. Regũ.iij.q Da uid dixit Joab ꝙ de domo eius nõ deficeret le/ pꝛoſus. Joab em̃ interpᷣtat᷑inimicꝰ.qꝛ ð domo inimidcd dei.ſ.diaboli non deficietlepꝛoſus.i.pec catoꝛ.Pꝛo cuiꝰ declaratiõe tria videbimꝰ de le⸗ Hebꝛe.ix. dicit 7 pꝛa.ſeeius figurationẽ:variatione: ⁊ curationẽ. . Quo ad pᷣmũ eſt ſciendñ ꝙ ꝑ lepꝛã figurat᷑ pec catũ.qꝛ ſicut lepꝛa ꝑ totũ coꝛpꝰdiffundit᷑:ſic pec catũ ꝑ totũ hoiem ad modũ cancni vel moꝛbi qͥ ðꝛ lupa. Un MNũe.xij. dixit Aaron ad Moyſen de Maria ſoꝛoꝛe ſua q̃ ꝑcuſſa fuit lepꝛa. Jam mediũ carnis eiꝰ deuoꝛatũ eſt. Ideo Treno.iij. ðꝛ.Miſcðia dñi ꝙ nõ ſumꝰↄſumpti.De pctõ⸗ re em̃ dici põtillud Eſa.j.A plãta pedis vſq; ad verticẽ capiᷓ nõ remsſit in eo ſanitas.Ex q̊ patʒ ꝙ pcim̃ hoĩem ⁊ ꝑ pedes ligat ⁊ capiti dñatur. Depmo ðꝛ Job.xviij. Miſit in rete pedes ſuos et in maculis eius ambulat.vbi Gꝛeg.ait.Qui pedes in rete mittit:nõ cum voluerit exit.ſic qͥ in petm̃ ſe deiect nõ mox cuʒ voluerit ſurgit. Etqͥ in maculis ret ambulat greſſus ſuos ambula do implicat.Et cũ ſe expedire ad ambulandũ ni tit᷑:ne ambulet obligat᷑.De ſecũdo aũt.ſ.de do⸗ minatõe capitis ait Rugꝰ.Pccõꝛ ſeruus eſt tot dñoꝝ q̊t vicioꝝ. Unð legit᷑ de Diogene phᷣo ꝙ cũ Alexander magnꝰ diceret ſe dñatoꝛem oꝛbis dixit ei. Nequaq; es dñs ſed ſeruꝰſeruoꝝ meo⸗ rũ.ſ.vicioꝝ q̃ ego ſuppeditaui.ſed ipſa vicia do⸗ minant᷑ tui qᷣ ſeqrꝭ eoꝛũ inſtinceꝰ Itẽ ſicutlepꝛa ſꝑ ſeqͥtur lepꝛoſum vt notat᷑ in.l.frat a fratre.ff. de ↄdi.inde.ita pcem pctõꝛem marie in moꝛte⁊ ad iudiciũ vniuerſale. Unde ei dicet ſᷣm Berñ. Tu me feciſti:opꝰ tuũ ſum:ſeq̃r te q̃cunq; ieris te lepꝛa eſt cõtagioſa:alios inficiedo. Et ideo ſm legẽ Leui.xiij.tangẽs lepꝛoſum inficit᷑imũ⸗ dus.Et ſimiłr facit pctm:iuxta illud pᷣſ.xvij.Si cũ malo:malus er.Qð etiã notat᷑ in.S.cogitan dũ.in auten.de mona.⁊ in.l.ediles.la.ij.S.qͥd er go. ff. de edił.edic.⁊ in c.ſepe.xxviij.q.j.dicit᷑ ꝙ ſe pe maloꝝ ↄſoꝛtia etiã bonos coꝛrũpunt.ct Ecci xiij.ſcptum eſt.Qui cõicauerit ſuꝑbo induet ſu pbiãs.Et ideo moꝛalis Cato inqͥt. Cũ bonis am bula. Nam ſicut lepꝛoſus generat lepꝛoſuʒ: ita vnus pctõꝛ facit aliũ pctõꝛem ex cõſoꝛtio. Dicit cm Ecci.xiij. Qui tetigerit picem inquinabit᷑ ab ea. Pꝛopter qð ꝓhibuit dñs iudeis familiari tatẽ cum eueis:lebuſeis:⁊ chananeis Deut.vij. Pars tercia huius ſermonis de conſcientie onicicn I CCxXXVI ne accideretillud qð poſtea euenit.De q̊ inquit Ps.õmixti ſunt inter gẽtes:et didicerunt oꝑa eoꝝ.Et ideo inqᷣt Paulus.jad Coꝝ.v. Ne c⸗ miſceamini feꝛnicarijs huius mũdi:aut auar vel rapacibo/ Item lepꝛoſus habet anhelitũ feti dũ ⁊ inficientẽ.et pctoꝛ eſt fetiqus ꝑ vᷣba ſcurri⸗ litatis:detractiõis ⁊ adulatiõis.Ecci.xij.Sicut eramentũ eruginat neqᷣtia illiꝰ.et Pꝛouerb.xv. Eoꝛ ſtultoꝝ ebullit ſtulciciam Et.jad Coꝝ.xv. Coꝛrũpũt bonos moꝛes colloqᷣa mala.et Ecci ix.Colloqum eiꝰ exardeſcet q̃ſi ignis. F Lem lepꝛoſus ſitim patit᷑. Eſa.v.Mul i titudo eoꝝ ſiti exaruit. Nunq; vo eſt ſa⸗ lletas in peccato. Pꝛouer.xiij. Uent᷑ im/ pioꝝ inſatiabilis.UVn Hiero.in q̃dam epla aic Libido famẽ patit᷑ ſui.et Pꝛouer.xxvij.dꝛ. In⸗ fernus ⁊ ꝑditio nunqᷓ; replent᷑.et Ecces.v. Aua rus nõ implebit᷑ pecunia. Sicut etiã lepꝛa facit hoiem eſtuare:ſic pccm.Ecci.xxiij. Aĩa calida ſiẽ ignis ardens:nõ extinguet᷑ donec aliqᷣd glutiat Et Judich.xiij.ðꝛ.Eſtuauit aia eiꝰ.et Apoc.xv. Eſtuauerũt hoĩes eſtu magno.i.diuerſis cõcu piſcentijs ꝓpter dain Relepis us abominabi lis eſt ſanis:⁊ pctõꝛ Nonis inqᷓ;tum talis. Unð PsS.ait. Iniqͥtatẽ odio habui ⁊ abomiatꝰ ſum. et iteꝝ.Coꝛrupti ſunt ⁊ abomiabiles facti ſũt in ſtudijs ſuis ⁊c.et Hugo in li.de bono oↄſcie ait Tolerabilioꝛ eſt canis putridus fetẽs homibo qᷓ; aia pctõꝛis deo.et Oſee.ix.ðꝛ.Alienati ſunt in cõfuſione pctõꝝ:⁊ facti ſunt abomiabiles/Iteʒ ſicut lepꝛoſus fetet: ſic pctõ: ꝑ infamiã. Job.xx. Quaſi ſterqliniũ i fine ꝑdet᷑.et Deut.rxxxij. Pec⸗ cauerũt ⁊ nõ filij eius in ſoꝛdibi.et Jobek Eo⸗, putruerũt iumẽta in ſtercoꝛe ſi Jelepꝛa vici at et coꝛrũpit oẽs ſenſus coꝛꝑis.et pctm impe⸗ dit oẽs anie vᷣtutes ⁊ ſenſus ſpũales.jam de⸗ bilitat virtutẽ oꝑatiuam que eſt quaſi manꝰ aĩe Fact em̃ ej eſſe pigrã ad bn oꝑandũ. Pꝛouer. xxvj.Abſcõdit piger manꝰ ſuas ſub aſcella ſua Et eiuſdẽ libꝛi.j.Manus in manu nõ erit ino cens manus.Opoꝛtet nãq; eos qͥ volũt ſalua/ ri facere ſicut illi de qbus ðꝛ Neemie.iiij.ꝙ vna manu faciebot opus:et altera tenebt gladium Debemꝰ em̃ vna manu ↄtra diabolũ pꝛeliari:⁊ alia bñ oꝑani.quod qꝛ nõ fauũt pigri:ideo ĩ in/ ferno habebũt manus ligatas. Dacth.xxij.Li gatis manib ⁊ pedibo ⁊c.Sicut ergo ledroſ ES amittit manus ⁊ pedes:ita peccatoꝛ bonas affe ctiones ⁊ oꝑatiões.Et in huiꝰ Judi.j.ðꝛ ꝙ Adonibeʒech q interpᷣta᷑ doctoꝛ tẽpeſtat vel diabolus fulgurãs ſuos ꝑ penã etemnam:⁊ du cens eos in pᷣſenti ad egeſtatẽ ſpũaleʒ:anputa⸗ uit ſeptuaginta regibꝛ ſummitates manuũ ?pe dũ.Et.ij. Reg.xix.hr̃ ð Miphiboſ. ech:qͥ claudꝰ vtroq; pede voluit veniread Dauid ⁊ nõ potu⸗ t t eſſcut ehꝛa aufer oculos: ſicpm pao/ ibet dicẽte Ps. Suꝑcecidit ignis.ſ.pci:vnõ vi derũt ſolẽ.ſ.iuſticie tpᷣm. Aufert em̃ oculũ fidei QQ 4 * er cognitionis dei.Sap.ij. Excecauit eos mall⸗/ cia eoꝛũ / Item amittere aures facit lepꝛa.Et eo⸗ dẽ mõò płim̃ tollit aures ne legẽ dei pccõꝛ audi⸗ at:⁊ ne mãdat obediat.et nares:ne odoꝛẽ chꝛi⸗ ſti ⁊ ꝑadiſi ſentiat.Eʒech.xxiij. Naſum tuũ ⁊ au res tuas pᷣcidẽt tibi.ſ.ne ſennas illũ odoꝛẽ vᷣtu/ tũ ⁊ charitatis dei.De qͥ Ecci.xxiiij.dicit ſapien⸗ tia diuia.Ego quaſi libanus nõ inciſus euapo raui habitanõeʒ meo. Pcõꝛ em̃ hoꝛret ſpũali Ecci.xij. Iudiet luxurioſus ⁊ diſplicebit ei Itẽ pccõꝛi tollit lepꝛa pai odoꝛatũ ne poſſit eſſ. 6 il lis q dicũt chꝛiſto Can.j. In odoꝛẽ vnguẽtoꝛũ tuoꝝ currimꝰ.Cũ em deberet odoꝛare ſuauita tes diuinas:odoꝛat fetẽtes carnalitates.Eſa.iij Erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ/Item tollit ei guſtũ al/ terãdo palatũ.qꝛ nõ ſaplunt illi ea que dei ſunt j.ad Loꝝ.ij. et Pꝛouer.xxvij.ðꝛ. Ania ſaturata id eſt amoꝛe terrenoꝛuʒ repleta:calcabit fauum id eſt dulcẽ amoꝛẽ celeſtiũ.et Eſa.v. Ue qͥ diai bonũ malũ ⁊ malũ bonũ:ponentes lucem tene bꝛas ⁊ tenebꝛas lucẽ:⁊ amarũ in dulce ⁊ dulce in amaꝝ/Item lepꝛoſus barbã amutit. et pecca toꝛ virilitatẽ bñ agendi ⁊ oꝑandi.cui inqᷣt PSs. Sicut nouacula acuta feciſti dolũ. et Eſale.vij dicit᷑. In die illa radet dñs i nouacula acuta ca⸗/ put ⁊ barbãꝗ.i.graʒ vlł cogitatiões ⁊ viriles oꝑa tiones. Itẽ maculat᷑ lepꝛoſus varijs coloꝛibo.? pctõꝛ diuerſis vicijs.quia vt ait Gꝛeg.in moꝛa. pem̃ qð ꝑ pniam non dilui᷑ mox ſuo pondere ad aliud trahit.Itẽ lepꝛa qnto rep mit᷑ ſtricius tanto magis nocet.Et ſic facit pcm̃ abſcõdituʒ Oſce.xiij. Pctm̃ eius abſcõditũ:doloꝛes partu rienq veniẽt ei.et Pꝛouer.xxviij Qui abſcõderit ſcelera ſua nõ diriget᷑ Item lepꝛoſus iubet᷑ eij ci cxtra caſtra Leui.xiij.? Nũeri.v.et ſic pctõꝛis ob latio reſpuit᷑ a deo.c.in grauibo.iij.q.vij. Uñ in figura huiꝰ Leui.xxiij. de hoſtia qᷓ debet offerri in ſacrificio ðꝛ.Ois macula nõ erit in ea. Itẽ le/ pꝛoſus poꝛtabat veſtimẽta diſſuta.i.facilia ad induendũ:⁊ caput nudũ ⁊ os veſte ↄtecctũ: et ſe⸗ paratus ab alijs habitabat:et ſe cotaminatum et imundũ clamabat:vt patet Leui.xiij.Et ſimi/ liter exiſtẽs in pccõ moꝛtali ðꝛ hr̃e veſtimẽta diſ ſuta.i.facilia ad induendũ.qꝛ defacili ſe relaxat ad oĩa pcto. Sap.v.Laxati ſumꝰ in via ꝑditõis Item caputnudũ.i.animã nudã veſtimẽto gf̃e dei. Ania em̃ ðꝛ caput hoĩs.qꝛ eſt eius pars pᷣn cipalis:ſicut caput coꝛꝑis.cui dici᷑ Eʒech.xviij. Nuda eras ⁊ cõfnu ſione plena. Item habet os cõtectũ.quia nõ eſt ſpecioſa laus in oꝛe poõꝛis Ecci.xv.UVnde PS.inqͥt.Obſtruaum eſt os lo quengũ iniqua. Icẽ cõtaminatũ ⁊ imundũ ſe ꝓ tari ſumus vt iumẽta:⁊ ſoꝛduimus coꝛã te habitat ſeꝑatus.ſ.a ſanccoꝝ ⁊ iuſtoꝝ participa tione.qꝛ de eoꝝ meritis nõ participat:ſicut mẽ/ bꝛũ putridũ et ſiccũ nõ recipit coꝛꝑis nutrimen m:⁊ ecernaliter erit ſegatus a cõſoꝛtio beatoꝛũ. clamãare debet dicẽs deo illð Job. xviij. ait tẽ In cuuus figurã dicit ij. Paral.xxvj. ꝙ Oʒias rex fuit lepꝛoſus vſq; ad diem moꝛtis lue:⁊ ha bitauit in domo ſeꝑata plenus lepꝛa.ob quam eiectus fuerat de domo dñi. Item lepꝛa mutat pellẽ.et ſic pctm̃ hois vita ⁊ ↄſciam.Treno.iiij. Quõ obſcuratũ eſt aurũ:mutat? eſt coloꝛ opti⸗ mus. Item lepꝛa moꝛbo eſt incurabilis.ſic pec/ catũ qᷓntum in ſe eſt. Unde Hiere.xxx. Inſana/ bilis eſt fractura tua: ðᷣꝛ pcõꝛi.Sicut lepꝛa nõ curat᷑ niſi ꝑ miraculũ:ſicnec pam. Eſa.xliij. Ego ſum q deleo iniqᷣtates tuas ꝓpter me: dicit dus. Uñ Augꝰ.ſuꝑ Johãnẽ inqt. Maiꝰ eſt de impio facere piũ:qᷓ; de nihilo creare cetum ⁊ ter ram. q Uo ad ſecundum de variatiõe lepꝛe eſt ſciendũ ꝙ dicit Archiepᷣs floꝛennꝰ in ꝓè‚⸗ hemio ſecũde ꝑtis ſũme ſue:ꝙ peccatũ moꝛtale eſt q dam lepꝛa ſpũalis q̃ inficit et maculat aiaʒ tollitcq; decoꝛẽ gratie.Et ideo i ſacra ſeptura de⸗ ſignant᷑ ſeptẽ pctã capitalia per ſepteʒ lepꝛoſos. lam ſuꝑbia figurat᷑ ꝑ lepꝛam Oʒie qͥ ꝓpt᷑ ſuꝑ⸗ biã ⁊ pᷣſumptionẽ cũ eſſet rex voluit officium ſa cerdotũ vſurpare:incẽſum offerẽdo in tẽplo:ꝓ/ pter qð effec eſt lepꝛoſus:vt ðꝛ.ij. Paral.xxvj. Auaricia figurat᷑ ꝑ lepꝛã Gieʒi ꝗͥ ꝓpter auariciã effec? eſt lepꝛoſus.liij. Reg.v.et.j.q.j..cum oꝛ⸗ dinaret᷑. Cuxuria figurat᷑ in lepꝛa impcata Jo⸗ ab.ij. Regũ.iij.cui dictũ eſt.ſlon deficiat de do mo tua patiens fluxũ ſemis:⁊ lepꝛoſus ⁊c/o teſt etiã figurari per decẽlepꝛoſos mundatos a chꝛiſto Lu.xvij.qꝛ ſunt decem ſpẽs luxurie ſᷣm eum. Item quia dictum fuitillis. Ite oſtendite vos ſacerdotibo.qꝛ nullum viciũ ita abſcondi᷑ ab homibo in cõfeſſione ſicut pctm̃ luxurie.n uidia figurat᷑ ꝑ lepꝛs Marie Nũen.xij. q̃ et in/ uidia murmurauerat cõtra Moyſen. et ideo le pꝛoſa facta eſt. Accidia figurat᷑ ꝑ lepꝛã Moyſi qᷣ cũ in ſinum manuʒ miſiſſet:effecta eſt lepꝛoſa Exoð.iiij.Sic accidioſus manũ tenet in ſinu.i. nõ bñ oꝑatur. Ira figurat᷑ ꝑ lepꝛam Naaman: cui cum dicũ fuiſſet ex ꝑte Heliſei ꝙ iret ad ioꝛ danẽ ⁊ lauaret᷑ ſepties etita mundaret᷑ a lepꝛa: iratus eſt ⁊ indignatus recedebat.uij. Regũ.v. BGula figurat᷑ ꝑ qᷓtuoꝛ lepꝛoſos qui manebãt iuxta poꝛtã ſamarie q acceſſerũtad tentoꝛia ini/ micoꝝ ad comedendũ ⁊ bibendũ.iiij. Reg.vij. qꝛ q̃ttuoꝛ ſunt modi gule:vt dicit Johãnes caſ⸗ ſianꝰ in collationibo ſuis.Quia igit᷑ genus hu⸗ manũ eratinfectũ oi iſta lepꝛa:ideo ðꝛ Matth̊. viij. ꝙ deſcẽdente Jeſu de moõte. i. de celo: pᷣmo· occurrit ei lepꝛoſus quẽ ſanauit. UVera ẽ em̃ ſen tentia Plalmiſte dicẽꝭ. Oẽs declinauerũt:ſimł inutiles facti ſunt.ſ.ꝑ lepꝛã pcti.Aliqͥ nãq; decli nauerũt ꝑ nomiatiuũ.id eſt ꝑ ſuꝑbis:querẽtes noĩari ⁊ exaltari. Alij ꝑ genitiuũ.i.ꝑ lururiam. Alij vo ꝑ datiuũ verberantes ⁊ offendentes ꝓ/⸗ ximũ ex ira ⁊ cõminãtes illis ⁊ dicẽtes.Dabo ti bi tot ꝑcuſſuras cũ baculo ꝙ; pugnare videbũ⸗ F D utununn PiBiidire o ſtrortotgnnin ſilannmie⸗ urlesfilun gnitnnmin 4 pban aſiun udunck gilgtus Penn ioni Pod Haleimnil oolan eotäo tonwaſct finpunſtnin Cdinitrinn onn banu ſeblißſhadi buri dſiot Moniifirmun uck ſpietns rr ſiee ſoou onun Ncole Lavopia mjin Manaſoo: Gnnfurgſigniia uai deacſede ehlofonni⸗ Ututeſchlanein Taleprnlapauss ſaecolubafuge Ginaanfaatesale nis inlqtns. Nlirde medi⸗ Penniſui Au ndaochſepan f⸗ 1i Crhitangel: tnarmneteos, fniontſarpan ſgneſnnennan lrcolinnicafun nſaleinaici nneffilime Olinognane, Ottütng 4 Soginel . Dus dſen AwhOmnis omnncopon ngvochuͤgki lſteckte ennaßtht gsinag PMnidente iaenanin Dſeegs. rpohrofunde fiteni wtinn. rene lpu e Andternen Ns uNr häs uefin ls mde ncün wond nu t ſümne a unig ril dhncdlo NmnimEßfmnn Alrunſunn Dalagurddi. numvont Mn Coriij N. Eudcarorig inn Giii Neg , r nmd niotgenuo Gende i lde re nit Unimſ iiih gtu lin inideglunmn S 1li 4 unhin Folium tur tibi pira muſcatella. Alij ꝑ accuſatiuũ.i.per inuidiam accuſantes ⁊ iniurijs afficientes ꝓxi/ mũ.Alij aũt ꝑ vocatiuũ.i.ꝑ gulam ꝑ quã emit⸗ nt᷑ vox ⁊ oꝛganiʒat᷑.Alij ꝑ ablatiuñ.id eſt ꝑ aua ricã allena rapiẽtes ⁊ iniuſte auferẽtes.Alij vo inutiles faci ſunt ꝑ indeclinabilitatẽ.i.ꝑ odoſi⸗ tatẽ:qui ſunt etherocliti ?⁊ anoꝛmali:⁊ effecii ſũt lepꝛoſi ⁊ marcidi ꝑ ignaulã ⁊ toꝛpoꝛẽ. H L ergo hanc lepꝛã peccati moꝛtalis bo v ne ↄſcie aduerſariaʒ valeamus totaliter eradicare eſt videndũ tercio de eiꝰ cura⸗ tione.Unde notandũ ꝙ lepꝛa multipliciter cu/ rata legunus. Pꝛimo ꝑ ablutionẽ:vt patet.iiij. Regu.v.in Naamã.et ſignificat lachꝛemnay er⸗ fuſione.Unñ PS.dicebat. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectu meũ lachꝛymis meis ſtratũ meũ ri gabo. Gco ꝑ oſtenſionẽ vt in decem lepꝛoſis Zuce.xvij.qͥda chꝛiſtus dixit. Ite oſtendite vos ſacerdotibo.et ſignificat purã confeſſionẽ. Sed tñ in via mũdati ſunt:qꝛ deꝰ vᷣtute ↄtritiõis pec catoꝛẽ mũdat interꝰ puſq; a lacerdote abſolua tur exteriꝰ.qð etiã patuit in Laʒaro quẽ dñs ſu ſcitauitbᷣuſq; a ducipłis ſolueret᷑. Jdeo inquit Dauid pᷣſ.xxj.Dicxi cõfiteboꝛ aduerſum me in⸗ iuſticdã meã dno ⁊ tu remiſiſti impietatẽ pecca⸗ ci mei.Dixi.i.firmicer ſtatui.vbi Augꝰ.ait.⁊¶ Da⸗ gna eſt dei pietas vt ad ſolã ꝓmiſſionẽ pctã di/ mittat. Nõdũ ꝓnunciat oꝛe ⁊ tñ deus iaʒs audit in coꝛde.Tercio ꝑ ſeꝑatiõem:ſicut patuit Nũe⸗ n.xij.in Mana ſoꝛoꝛe Mopſi que ſepteʒ dieb ſeꝑata fuit.et ſignificat excõicationeʒ que inſtar cauterij debet eſſe medicinalis: ſicut patet.j.ad Coꝝ.v.deę illo foꝛnicario quẽ apłus excõicauit Ut aũt qͥſq; lepꝛoſus poſſit ſanari debet ſe ſeꝑa re a lepꝛa.i.a pctõ:ſeruans illud Ecci.xcj.Quaſi a facie colubꝛi fuge pcm̃.Dentes leonis dẽtes eiꝰ:interficiẽtes alas hoim:⁊ q̃ſi romphea bis acuta ois iniqᷣtas.Etillud Hiere.l.vbi dñs ait Recedite de medio babilonis vt ſaluet vnuſqͥſ q; animo ſuã.Qui em̃ nũcnõ ſe ſegabit a pecca to deus eũ ſeꝑan fadiet a ſctõꝝ collegio. at. xiij.Eribũt angeli ⁊ ſeꝑabunt malos de medio iuſtoꝝ:⁊ mittet eos in caminũ ignis.Quarto ꝑ incluſionẽ:ſicut patuit Exo.iiij.in manu Moy ſi que de ſinu ectracta apparuit lepꝛoſa:ſed in ſi nũ repoſita mũda fuit.et ſignificat ꝙ multi qui in ſeculo lepꝛoſi erãt ꝑ pctin viuentes carnalit᷑: mundant᷑ ſpũaliter qn religionem ingrediunt᷑. Quinto ꝑ tactum:vt in lepꝛoſo a chꝛiſto mun⸗ dato Matth. viij. — St aũt triplex tactꝰ UVnus pure coꝛꝑpal æ ſq; qn quod tangit ⁊ quod tangit᷑ eſt coꝛ pus.⁊ iſte fuit in chꝛiſto valde vᷣtuoſus Lu.vij. Omnis turba qrebat eũ tangere: qꝛ vir tus de üllo exibat et ſanabat omnes. Secũdus eſt partim coꝛpoꝛalis et partim ſpũalis: quan⸗ do quod tãgit᷑ eſt coꝛpus et quod tangit eſt ſpi rus.etiſte eſt taaꝰ tcribulationis inflicte. Job CCLXxxXVII ij. Tange os eius ⁊ camem ⁊c̃. Tercius eſt pu re ſpũalis quando quo d tangit et quod tangit eſt ſpũs.et iſte eſt tactus inſpirationis interne.j. Regũ.x.Abijt eum Saul pars exercitus quo⸗ rum tetigit deus coꝛda.Deus ergo aliquos le⸗ pꝛoſos ſanat tactu coꝛpoꝛali:ſicut pᷣdicũ lepꝛo ſum quando manus chꝛiſti eius carnẽ tetigit mundauit. Notandũ tñ ꝙ iſti lepꝛoſo munda⸗ to ꝑ tactum chꝛiſtus mãdauit vt ſacerdotib ſe repᷣſentaret:et offerret munus qð pᷣcepit Mopy/ ſes in teſtimoniũ illis Spũaliter ad confirma⸗ tionem pᷣdictoꝝ de cõfeſſione ſic poteſt exponi videlicet ꝙ tunc lepꝛoſus tangit᷑ ⁊ mundat᷑ qñ peccatoꝛis coꝛ compungit᷑.et tũc ſacerdoti ſe re/ pꝛeſentat qñ ſua peccata ↄfitendo manifeſtat.⁊ tunc ſacrificium offert qn ſatiſfactionẽ complet Secundo aliqui ſanant᷑ partim coꝛꝑali ⁊ par/ tim ſpirituali.ſ.t tribulationẽ ⁊ aduerſitateʒ.qͥa in tꝑe tribulatiois peccata dimittunt᷑. Tobie.iij Alij vo per tacum pure ſpũalem quando deꝰ ſalubꝛe ꝓpoſitum eis infunditper internam in⸗ ſpirationẽ. Sap̃.xvj. Sermo tuus domine ſa⸗ nat omnia. Exto lepꝛa curat᷑ per humilẽ ſui recogni 8 cionem:quod ſignificatum eſt Lu.xxij. in decem lepꝛoſis a chꝛiſto mundatis q ſteterunca longe. ſᷣm em̃ legem non audebant lepꝛoſi ſtare cum ſanis.⁊ ideo a longe ſteterunt Similliter ⁊ humilis peccatoꝛ nõ audet deo ap pꝛopinquare:ſicut dici Luce.xviij.ꝙ publica⸗ nus a longe ſtans non audebat oculos ad ce⸗ lum leuare.Sed talis humilitas deo appꝛopin quare facit:dicente PS. Reſpexit in oꝛationem humilium ⁊c̃.Et iterum. Coꝛ contritũ ⁊ bumi/ liatum deus non deſpecies.et Jacobi.iiij. dicẽ Appꝛopinquate deo.ſ.ꝑ humilitatem:et appꝛo⸗ pinquabit vobis ſò per benignam exauditio⸗ Evpti mo curat᷑ lepꝛa per accenſum deſi⸗ 8 derioꝝ et camoꝛoſam oꝛationẽ. Unde dicit Lu.xvij.ꝙ pꝛedici lepꝛoſi leuaue/ rur voct:vicemes. Jei u pceptoꝛ miſerere nr̃i. Il le aũt ad deum clamat q ſua deſideria ad deuzʒ leuat:vt ſicut pꝛiꝰ deſideraueratterrena:ſic poſt modũ deſideret celeſtia.Quod deſiderabat fie⸗ ri btũs Augꝰ.dicens.O ſi poſſemꝰ excitare ho⸗ mines et cum illis pariter excitari:vt tales eſſe⸗ mus amatoꝛes vite ꝑmanẽtis quales ſunt ho⸗ mines vite fugiẽt.Qũ tali etiã deſiderio cama/⸗ bat PsS.dicens.Clamaui in toto coꝛde meo ex/ audi me domine.Aliqui em̃ clamant cum nul⸗ lo coꝛde qui nullam habẽt deuotionem mc at⸗ tentionem. Eſaie.xxix. Populus biclabijs me honoꝛat:coꝛ aũt eius longe eſt a me.Etiſti non ſanant᷑ a lepꝛa ſua. Alij aut clamat cum medio coꝛde:qui habent attentionem ſed nullaʒ deuo tionem. Oſee.x.Diuiſum eſt coꝛ eoꝛum. ettales ꝑfecte non ſanantur.Alij vo clamant m toto R coꝛde:qͥ in ſuis oꝛatiõibo hñt intellectũ ⁊affectũ attentionẽ ⁊ deuotione:ſicut faciebat aptus di/ cens.j.ad Coꝝ.xiij.Oꝛabo ſpũ:oꝛabo ⁊ mente Et iſti ꝑfecte ſanant᷑ ⸗2109 DODitandũ eſt etiaʒ ꝙ pᷣuſq; lepꝛoſi ſana⸗ n rent clamauerũt.⁊ poſt ſanatiõem ille qꝗ reuerſus eſt ad Jeſum iteꝝ camauit.na ðꝛ vbi S.ꝙ vnus ex iũllis vt vidit qꝛ mũdatꝰ eſt: reuerſus eſt cũ voce magna magnificos deum et cecidit in faciẽ añ pedes eius gratias agens. er hoc aũt ſignificatũ eſt ꝙ ad deuʒ clamare debemus vt ſanemur ⁊ vt in ſanitate conſerue⸗ mur.:⁊ merito. Quattuoꝛ em̃ de cauſis hõ ali/ qñ clamat.ſ.A facie ignis.a violentia furis.ab impetu aquaꝝ.⁊ a terroꝛe hoſtiũ. In nobis au tẽ adhuc eſt ignis cõcupiſcẽtie. Job.xiij. Ignis eſt vſq; ad ↄ ſummationẽ deuoꝛans.Sed felx qᷣ dicere põtillud Ecci.lj. In medio ignis nõ ſũ eſtuatus. Cõtra bũc ignẽ debemus ad deũ cla⸗ mare Joheł.j. Ad te dne clamabo:qᷣa ignis co/ medit ſpecioſa deſerti.Debemꝰ etio petere aqua lachꝛymaꝝ q bũc ignẽ excinguit.Ecci.iij. Igneʒ ardentẽ extinguit aqᷓ. In nobis euiã ſũt fures.i. oculi laſciui:iuxta illð Lreno.iij.Oculus me⸗ us depᷣdatus eſt aiam meã. Et ideo debemꝰ ad deũ damare:⁊ eoꝝ cuſtodiaʒ petere ⁊ dicere cũ Ps. Auerte oculos meos ne videat vanitateʒ. In nobis etiã ſunt aq multaꝝ tribulatonum. vñ Ps.clamabat di. Saluũ me fac deꝰ:qm in trauerũtaq;ᷓ vſq; ad animã meã ⁊c̃. Ideo debe⸗ mus damare ⁊ dei cõſolationẽ petere:ſicut fece/ runt diſcipuli dicentes Matth. viij. Oñe ſalua nos:ꝑimus.et facta eſt tranqllitias magna. In nobis eſt etiam ↄtinuũ bellũ. Job.vij. Militia eſt vita hoĩs ſuꝑ terrã. Ideo debemus ad deũ clamare ⁊ eiꝰ adiutoꝛiũ poſtulare:ſicut dama⸗ uit moyſes cui ait dñs Exo.xiiij.Quid camas ad me.e¶t tunc dñs Pharaonẽ cũ ſuo exercitu in mari ſubmerſit.Quia ad clamoꝛẽ noſtruʒ dñs vires diaboli ⁊ totiꝰexercitꝰſui frangit:⁊ conce/ dit nobis ſanitatẽ a lepꝛa pcti moꝛtalis.Quã vt poſſimus euitare:nouẽ regulas in e cognitio/ nem nos ducẽtes cõtemplabimur. NRuime aũttres ſunt ꝑ reſpectũ oꝑatiõis extrinſece:q̃ꝝ Pꝛuma ðꝛ charitad oppo⸗ ſitio. Et iſta eſt bii ho.ij.ij.q.lix.ar.iiij. et. q.cxxxij. ar.iij.qͥ ait:q peœm moꝛtale illud eſſe ðꝛ qð ꝓpꝛie de ſe vtuti chantatis opponi᷑. Culꝰ rõ in aperto eſt.qꝛ ſᷣm oẽs theologos nulla gr̃a aut vᷣtuoſa oꝑatio ſine charitate ad ſalutem ꝓ⸗ deſſe põt:vt ſupꝛa ꝓbatũ eſt ſᷣmone.v.parte.iij. Omne igit qð eſt ↄtra charitateʒ dei vł ꝓximi ẽ moꝛtale pam: niſi eſſʒ adeo leue ꝙ q̃ſi ꝓ nibulo eerunmari poſſit. Quod em̃ minumũ eſt ꝓ nibilo a legib reputat᷑. Quod dicũ etiã ponit beatus Tho.ij.ij.q.lxvj.art᷑.vj.vtputa ſi qꝗs acciꝑet qͥd modicũ neſcenteillo cuiꝰ eſt:putãs ꝙ ꝓ parui⸗ tate rei nec dãnũ nec etiã moleſtia illi inferat. Et XXXII exemplificat ibi btũs Tho. de acceptiõe vnius acus.Et ad cõfirmatione huiꝰ põt adduci.lł.ele/ ganter.S.vlti.ff.de dolo.vbi ðꝛ: ꝙ ꝓ minima re nõ dat᷑ actio de dolo.Eti cet ſi qͥſtiòes.de ſimo nia ðꝛ ꝙ in modico nõ cõmittũ ſimonia.Si t qͥs patroni volũtatẽ auferre putabat:vel cau⸗ ſa furadi abſtulit: ꝓpter paruitatẽ rei nõ excuſat a paõ:vt ait Augꝰ.in li.de vero cultu.am fur tũ cõmittit᷑ etiã in vno ouo:vt dicit glo.in.S.gal linaꝝ.inſti.de re.diui.Et hoc ꝓbat⁊᷑ ꝑ textuʒ inc. vl.xiiij.q.vj.vbi ðꝛ. Furtũ non ſolũ in maioꝛibo ſed etiam in minoꝛib iudicat᷑.Nõ em̃ quid fur/ to ablatũ eſt:ſed mens furantis attendit᷑. Unde quantũcunq; quis abſtulerit:furti crimẽ incur rit. Hec ibi. ôM Ecuũda regula eſt pᷣcepti diuini traſgreſ⸗ 8 ſio:que eſt moꝛtale pem. Ut enim dicit catio legis diuine ⁊ celeſtiũ inobediẽtia manda toꝝ.Et Augꝰ.in li.ↄtra Manicheũ inqͥt. Pem eſt diccũ aut factũ vel concupitũ contra legẽ dei. Sctũs q̊ʒ Bonauẽ.in.ij.di.xxiij.dicit ꝙ triplex eſt lex.ſ. lature:ſcpᷣture:⁊ gre.De ppma hbr̃ LZuce vj.⁊ Matth.vij.vbi ðꝛ.Quecũq; vuluis vt faci⸗ ant vobis hoies:⁊ vos eadẽ facite illis. Quod etiam habet᷑ in c. humanũ genus.j.diſt.Contra quod faciens peccat moꝛtaliter:vt ait Alexan.ð Ales in.iij.ꝑte ſumme in tractatu de legibꝰ.Ne⸗ gatiue qͥʒ ponit᷑ hoc pᷣceptũ.ſ.Quecunq; nõ vul tis vt fadant vobis homines: hec nolite facere illis.Lobie.iiij.et Actuũ.xv.et.l.diſtin.c.ponde ret.et.ij.q.vj.c.decreto.⁊.x.q.j.c.placuit. P Ecunda lex eſt ſcripture. Unde ſciendũ 8 eſt ſᷣm qð dicit Hugo in libꝛo de ſacra⸗ mnmmaenpꝗ. ꝙ ea qᷓ in lege naturali duob pᷣce ptis clauſa fuerant:per legem ſcriptam poſtea ſeptem pᷣceptis ſecunde tabule expᷣſſa ſunt.Decẽ itaq; ſunt pꝛecepta diuine legis.ſq; tria pᷣme ta⸗ bule:que oꝛdinantnos ad deum. et ſeptẽ ſecun de tabule:que oꝛdinant nos ad ꝓximũ.de qui/ bus diffuſius tractauimus in pꝛima parte hu/ lus operis.ſermone.xvj.cũ quattuoꝛdecim ſex monib ſequentibo.et ideo hic ꝑträaſeo. Q Ercia eſt lex gre.ſ.euangelica.Quicunq; t ergo trãſgredit᷑ mandata vnius ex bijs tribo legibo moꝛtale pem incurrit: ⁊ q̊n⸗ die ab eccłia catholica maledicit᷑:dũ dicit in offi cio diuino illud Pſalmiſte. Maledicti ꝗͥ dedi nanta mãdat tuis dñne. R Ercia regula cognoſcendi peccatũ moꝛ/ t tale dici᷑ ſupioꝝ contemptio.ſ.nõ adim plendo honeſta etlicita eoꝛum pᷣcepta. ſᷣm em̃ dominũ Bonauen. in.ij. diſt. vlcl. ar. iij. q.j.tenent᷑ chꝛiſtiani obedire ſuis iuſtis pꝛina/ pibus tempoꝛalibus in hijs que non ſunt con tcra deum vel eccleſiam:que ſunt ſᷣm reaam cõ/ ſuetudinẽ rõnabiliter ſtatuta. ſicut ſunt tnbuta et vectigalia iuſta ⁊ ↄſimilia.Uñ dñs Mactxÿ. D finarntola Corbonck ams tdehio pot, (ronrbais Be ſenii rt Conperrcked ſainſci⸗ onatacdirgakn — Nhpegeuncin hend mumaoncczd Mlrus Oi⸗ ſüs qy corx Chopoperunpan Ginelüneponve⸗ ſhoin hooune Mlbocpud riwe: Gllormdedendi damadun re Beni S dichitnn t,ed ſoluis Deglist 1/1/ ſclijari g del hicatono ſuo. Chetonöls Pln Alprinreſiſtitd Noftſſtütdänan ſmminn deſentir idenenſmrot Urpatrnorr hfantupolin ſ ihtsdez Pclonſtocifte. mamdeäſcr⸗ bedl tüſes Mekaair gnnt fnögcinpleson Aultnotlling Nchalgsckre⸗ frnfuher ulidepchgnfe abmin ctinis dal Nomnmr iakisz dein kkinmf ndehlan Mni daluſnfr dune DCn. CNn ePalanikin michein ſen Piü nn en Fr dehutn Necig sn Keſachl Ot enus Remn An Cnn delecdſe (Quaungiind r bec nollafn aldiſtin g cat ure Undlui Gonlborin enaunt tf Enſchnſii leciitnd kgs bnznn 1dan häſn 141 ni Nn Binpmmgnin igunmndtc niu Qula⸗ umlon i ckddicku Mian 69 ſcniigeiin Nonpℳℳ£ icaadu hn Ini . xxij.dixit. Reddite q̃ ſunt ceſaris ceſani. Et apłs ad Roma.xiij.ait.Omnis anima poteſtatibus ſublimioꝛibo ſubdita ſit.Et infra. Reddite oib- debita:cui tributũ tributũ:cui vectigal vectigal. Et iteꝝ ibidẽ.Subditi eſtote nõ ſolũ ꝓpter iraʒ: ſed etiã ꝓpter ↄſciam.Et.j.ad Thi.vl.etiaʒ dicit. Quicũq; ſunt ſub iugo ſeruitu:dños ſuos oĩ bonoꝛe dignos arbitrent᷑:ne nomẽ dni blaſphe met᷑. Si qᷣs aũt alit᷑ docet ⁊ nõ acqᷣeſcit ſanis ſer monibo dñni noſtri Jeſu xpᷣi:ſuperbo eſt nihil ſci ens ⁊c̃.Quilibet g̊ ſubditꝰ debet obſeruare obe dientiã ſui ſuꝑioꝛis:vt religioſus pᷣlati:ſeruus dñi:vxoꝛ viri:⁊ diſcipulus magiſtri:in rebo tñ li citis ⁊ honeſt tm: aliter troſgrediens obediẽtiã ſui ſuꝑioꝛis factã ꝑ modũ pꝛecepti vel eqᷣualen tis ⁊ de hijs q̃ põt pᷣciꝑe:incurrit moꝛtale peim̃. vt declarat btũs Bonauẽ. vbi S. Et hoc ꝓbat᷑ ꝑ c.qſquis.xiiij.q.j.vbi ðꝛ. Quiſquis pᷣceptis nõ obtemꝑpat reꝰ eſt ⁊ debitoꝛ pene.pcepto em dñi nõ obeędire p cm̃ eſt.Et c.ſeqnti ðꝛ.Qð pᷣcipitur impꝑat᷑:⁊ qð imꝑat᷑ neceſſe eſt fieri:ſi non fiat pe/ nã habet:vbi conſiliũ dat᷑ offerẽtis arburiuʒ eſt. vbi pceptũ:neceſſitas ſeruien.Etc.ſi dñs.xj.q. iij dicit Hiero. Si dñs iubeat ea q̃ nõ ſunt cõ/ traria deo nec aduerſa ſacris ſcbturis:ſubijciat dño ſeruus.Si vo ↄtraria pᷣcipit:mag obedi⸗ at deo ſpũs qᷓ; coꝛꝑis dño.Et infra. Si bonuʒ eſt qð pcipitimꝑatoꝛ:iubẽq exeq̃re volũtatem. Si malũ:reſponde Obedire opoꝛtet deo magꝭ qᷓ; hoib.hocipᷣm ⁊ de ſeruis apud dños:⁊ de vxoꝛibo apud viros:⁊ de filijs apud patres: ꝙ in illis im debeãt dñis viris ⁊ parẽtibi eſſe ſub⸗ iecti qᷓ̃ ↄ⁊ dei mãdata nõ ſunt. Hecille.Oe mulie/ re q̊ʒ Geñ.iij.ðꝛ. Sub viri poteſtate eris et ipſe dnabiẽ tui. Et.j. Pe.j. Mulieres ſubdite ſint vi ris ſuis.De alijs vᷣo ſubditis dicit b. Lho.ij.ij. q.cliiij.ar.ij.ꝙ de lege nature eſt vt qͥlibet ſeruꝰ ſubijciat᷑ dño ſuo:⁊ minoꝛ maioꝛi.De hoc etiã contemptiõis pᷣlati vicio ait apłus ad Ro.xiij. Qui ptãati reſiſtit:dei oꝛdinatiõi reſiſtit.Qui aũt deo reſiſtũt dãnatiõeʒ ſibi acqᷣrũt. Ideo Ray.in ſüma in ti.de ſentẽtijs pᷣcepti.dicit: ſubditꝰ te/⸗ net᷑ de neceſſitate o bedire iuſto pᷣcepto pᷣlati ſui: aliter peccat moꝛtalit᷑.Et hoc eſt veꝝ etia ſi in pᷣ⸗ cepto fuerit apoſita pena tꝑalis vł coꝛꝑalis:vt ait dũs Johes de Anania doctoꝛ bononienſis in q̊dam ſuo cõſilio.niſi foꝛte excuſet eũ ignoꝛã tia.extra de cõſti.c.vt aniaꝰ.li.vj.Marie aũt eſt obediendũ pᷣlatis ſpũalibo ꝓpter pᷣceptum dñi Matth.xxiij.di. Oia q̃cunq; dixerint vobis ſer uate ⁊ facite. ꝓpterea dicit Scotꝰ in.iij. diſt. xv. ꝙ; nõ adimples pniam ſibi a cõfeſſoꝛe iniunctã peccat moꝛtaliter.qꝛ agit ↄtra mandatũ eccłie et ↄfeſſoꝛis qͥ eſt vicariꝰ dei in illo actu.Ex quo in/ fert b. frater Michael de carchano in q̃drageſi/ mali de pctõ:in ſermõe dñice in ramiſpalmarũ ꝑte.j.ꝙ totiens qͥs peccat moꝛtalit quot ſunt cõ/ feſſoꝛis mãdata qͥ ptermittit.Que tñ oĩa intelli⸗ CCL.xXXNVIII „ moꝛtale ⁊ mãdatũ eiꝰ eſt rönablille. S Erũ multo grauiꝰ peccãt qͥ pꝛetergredi⸗ v unt᷑ mãdata ſctẽ matris ecclie.qꝛ Mat. xviij.dicit dñs. Si eccłiam nõ audlierit: geda ſũt qñ confeſſoꝛ intẽdit obligare ad permů ſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ. Mandata aũt eccłie ſunt vt cõfitearis ſaltẽ ſemel in anno:⁊ in/ iunctã pniaʒ ſtudeas ꝓ viribo adimplere. Et vt in paſcate recipias euchariſtie ſacrametũ.De qͥ bus pcepi hr in c. Omnis.de peni.⁊ re. Item q; dieb feſtiuis audias miſſam.de qͥ mãdato ba bet᷑ in c.miſſas.et in c.oẽs fideles.de ↄſe.di.j.⁊ i c.vt dñicis.extra de paroch. Itẽ vt vltimas vo/ luntates defunccoꝝ tuoꝝ exeq̃ris.c.vltima.xlij. q ij.Et maxie ſoluẽdo legata facta eccleſijs.c.qͥ oblatiões.ea.q.⁊ cã. Item vt obſerues feſtiuita tes ſccõ ꝝ.c.ꝓpnunciandũ.de ↄſc.diſt.iij.⁊.c.j.de feri. Itẽ ꝙ ieiunes totã qᷓdrageſimũ.ð ↄſe.di.iij. c.nõ licet.et c.nõ opoꝛtet.et c.placuit.et c.q̃drage ſima.de conſe.di.v. Itẽ q̃ttuoꝛ tꝑa.lxxvj.di.c.le⸗ iuniũ.et c.ſtatuimus.et c.de ieiunio. Itẽ vigili⸗ as dim apłoꝝ:excepta vigilia Philippi ⁊ Jaco bi⁊ Johanis euãgeliſte.c.conſiliũ.de obſer. ie⸗ iu. Item in vigilia natiuitatꝭ dñi.c.j.de o bſer.ie lu.que ſi ve nerit ſexta feria poſſunt hij qͥ nec vo to necregula ad abſtinentia carniuʒ aſtringunt ipſo die natiuitatis carnibo vti:ſᷣm cõſuetudinẽ eccleſie generalem.c.explicari.eo.ti. Item in vigi lia Pẽthecoſtes.c.noſce credo.lxxvj.di. Itẽ ĩ vi⸗ gilia aſſumptõnis vgis Marie.de obſer.ieiu. c.j.Et in vigilia beĩ Johᷣis baptiſte:et bti Laurẽ rij:ac oim ſccõꝝ:ſᷣm Innocen.⁊ cõiter doctoꝛes in dico c.j.Et hoc rõne cõſuetudinis appꝛoba/ te q̃ ligat.c.ↄſuetudo.j.di.et c.eccłiaꝝ.⁊.c.i hijs xj.di. Unde dicit Rich̊.in.iiij.di.xv.ar.iij.q.viij. ꝙ ſi in aliqᷓ religione eſt aliqͥ̊d iciuniũ ↄſuetum qð tñ nõ eſt pᷣceptum ꝑ ius poſiciuũ:nihilomi⸗/ nus eſt obſeruandũ ab exiſtentibo ibideʒ. Dicit q̊ͥʒ glo ſa in c.illa aũt.xij.di.ꝙ viatoꝛes tenentur ſequi conſuetudineʒ loci ad quem veniunt: per textum dicti c. In omnibus ergo eccleſie pꝛece⸗ ptis tam quo ad ieiunia: qᷓ; quo ad alia quili⸗ bet non ratio nabiliter excuſatus non o bediẽs: moꝛtalis peccati lepꝛam incurrit.quod pꝛoba/ tur per c.nulli phas.et c.ſic oẽs.xix.diſt. ¶ Lijs quoq; tribus regulis venire poſſu mus in cognitionem peccati moꝛtalis: per reſpectum ad conſiderationem ope⸗ rationis intrinſece:quarũ pꝛima que eſt Quar/ ta in oꝛdine dici᷑ deliberata cõſentatio. Nõ em̃j actus tm̃ et oꝑatio culpe moꝛtalis:ſed etiam ſo la intentio firma peccãdi eſt moꝛtale peccggum. VUnde Matth̊.vj.ait dominus.Si oculus tu us nequã fuerit:totum coꝛpus tuũ tenebꝛoſuʒ erit. Ubi dicit glo. ꝙ ꝑ oculum intelligit᷑ intẽtio De hoc etiam oculo dicit᷑ Ecci.xxxj. ¶ Memento quoniã malus eſt oculus nequaʒ.nam nequi⸗ us ocło qd creatũ eſt. Matth.quoq;.v.iterum Sermo inqͥt ſaluatoꝛ. Qui viderit mulierẽ ad ↄcupiſcẽ/ dum eã:iã mechatꝰ eſt eam in coꝛde ſuo.Nð in⸗ telligit᷑ de conſenſu deliberato:de q̊ Augꝰ. in.j. de doctrina xpᷣiana ait. Cogitanio cũ oſenſu etia ſine oꝑe nephanio tanq; pom moꝛtale diuia le⸗ ge damnat. et Sap̃.j.ðꝛ. Peruenſe co gitanões ſeꝑant a deo.vbi gio.dicit.lihil a deo aniaʒ ſe⸗ parat pᷣter peccatum moꝛtale.Matth etiã.xv. ⁊ Mar.vij.ait dñs.De coꝛde exeũt cogitationes male:furta:homicidia:rapine.et hec ſunt q̃ co/ inqͥnant animã.i.głia pᷣuant.Licet etiã quis ali/ quod pam per impotentiã cõmittere nõ valeat actualiter:tn pter malã voluntatẽ ulð ꝑpetran di peccat moꝛtalr. Uoluntas em̃ etia in malefi⸗ cijs ꝓ oꝑe iudicat᷑.c.ois iniqtas.de peni.diſt.j. Sclendũu m̃ eſt ꝙ vtait Augꝰ. de peni.diſt.ij.c. ſicut tribo.et Gꝛeg.in c.teſtamentũ.S.ſed pẽſan⸗ dũ.vj.diſt.tribo modis oẽ pem̃ cõplet᷑.ſ.ſugge⸗ ſtione: delectatiõe:cõſenſu. In ſuggeſtiõe nõ cõ trahit᷑ pctm:ſi illi temptatiõĩ nõ còſentiat᷑:⁊ non ꝓuenit ex culpa tẽptati.imo ſepe ꝑ illam qͥs val qc meret᷑ſ.qn virilit᷑ reſiſtit. Hanc aũt ſuggeſti⸗ onem hñt etiã viri ſancci.ſicut Paulus qͥ.ij.ad Cox.xij.dicebat.Datus eſt mibi ſtimulus car⸗ nis mee angelus ſathane qͥ me collaphiſet. Et Miero.ad Euſtochiũ ſcribens refert quõ in illa vaſta ſolitudine maxias patiebat᷑ tẽptationes. Et ſubdit.Quia impoſſibile eſt in ſenſu hois ñ irruere motũ medullarũ caloꝛe. Ille laudat᷑:ille pdicat᷑ btũs:qͥ ſtatim vt ceperit cogitare interfi⸗ cit cogitatus. In delectatione vo ſine ↄſenſu de liberato cõiter ſolum eſt pctm̃ veniale. In ↄſen⸗ ſu aũt deliberato ↄtrahi moꝛtale pam. Un tot ſũt pctã moꝛtalia qͥt fuerũt mali ↄpſenſus. NViinta regula dicit moꝛoſa delectatio. Pꝛo cui declaratõe querit᷑ Nunqͥd hõ mBoaotꝛtalit᷑ peccet in qᷓcũq; deleccatiõe. Et reſpondet brũs Bonauc.in.ij.di.xxiiij.x.ij.ar.ij q.ij.et b. Tho.ij.ij.q.cliiij.ar.iiij.ꝙ ſex ſunt dele/⸗ ctatiões. Pꝛima naturalis:vt libẽtiꝰ videre cre⸗ aturã pulcrã qᷓ; turpẽ.⁊ hocnõ eſt pcmm. Scõa eſt diuinalis: vt viſa re pulcra deũ laudare ĩ cre atura ſua:iuxta ilud PsS.Delectaſti me dñne in factura tua. Sicut fadebat btũs Ambꝛo. qͥ cuʒ obuliã habuiſſet qᷓndam foꝛmoſiſſimã mulierẽ ſtupefactꝰ irreuerberat ocłis illã aſpiciebat.de⸗ inde flere cepit di.O qᷓ; foꝛmoſus es deꝰ meus a qͥ ꝓceſſit tanta pulcritudo. Terda delectatio eſt venialis:vt recoꝛdatio mulien abſq; oſenſu deliberato. Quarta eſt ſemiplena: vt vidẽdo et imaginãdo ð turpi cogitatõe:opꝰtñ ꝑficere no⸗ lende.⁊ hoc eſt moꝛtale ᷣm Durandũ noſtꝝ in ſumma. Quinta eſt plena.ſ.nõ ſolũ delectari in turpi cogitatiõe:ſed eciã appetere opus ꝑficere.⁊ hoc eſt moꝛtaliſſimũ.Et ſi cẽties in hoꝛa tali in⸗ tentiõe delectarer: centies peccares moꝛtaliter. Sexta eſt delectatio moꝛoſa eriã abſq; conſen⸗ ſu cũ cognitiõe ꝑiculi:in q̃ ſi ſciẽter ꝑſeueret pec⸗ xxXII cat moꝛtaliter: puta ſi agnito piculo aſpeaꝰ mu lieris non deſinat ab illo:marxie cognita incina ciõe ⁊ fragilitate ſua.vt em ðꝛ Ecculij.qui amat ꝑiculuʒ ꝑibit in ũlo.Et ideo qᷓ;uis qᷣs nollet vl/⸗ latenus peccare actualiter: tiñ ſi delecrat᷑ co gita⸗ re loqͥ vel audire:vł aliter quõcunq; delectet᷑ de co qð eſt pcti moꝛtalis:vt in tactibꝛ impudicis vel aſpectibo:aut geſtibo inhoneſtis:nõ excuſat᷑ ꝗ moꝛtali pctõ.Et ròõ eſt ßᷣm Tho.ij.ij.q.cluiij.ar ci.iiij.qꝛ nõ poteſt eſſe ſine graui offenſa diuine charitatis qñ qͥs delectat᷑ in eo qð deus abomi nat᷑. Unde omel.xxiij.inqᷣt Gꝛeg. Qui adhucꝑ illictta deſideria defluit:deum ꝓfecto nõ diligit qꝛ ei in ſua actiõe cõtradicit. Abominat᷑ aũt deꝰ pcti moꝛtalis cogitationẽ cum delectatõe:iuxta illud Pꝛouer.xv. Abominationes dñi cogita/ tiones male. XX Erxta regła cognoſcẽdi pctm̃ moꝛtale ðꝛ 9 giculoſa expoſitio. Quotiẽſcũq; em qͥs ſe exponit perioulo pctĩ moꝛtalis peccat moꝛtaliter:vt declarat b. Tho.in.iiij.di.xxj.⁊ſan ctus Bonauẽ.eo.li.di.xvij. Uerbi gra. Derca toꝛ ↄtrahit cũ aliqͥ de re licita quã dubitat illici⸗ tãa:peccat moꝛtaliter hẽdo:durante tali dubio Ite vadens ad cõfeſſionẽ cũ dubio pei moꝛtatł᷑ etnõ ↄfitẽs illud:nõ põt excuſari a moꝛtali:etiã ſi ipᷣa res de q̃ dubitat nõ ſitmoꝛtale pem.Hu ius aũtregłe rõnem ponũt pᷣdicti theologi vbi S.⁊ Scoł?in.iiij.diſt.xx.quia ſi de qͥ minꝰ videt ineſſe ⁊ ineſt:ꝗ̊ ⁊ de qͥ magj.ij.Lopi.Sed ſi qͥs ſine iuſta neceiſitate icient ⁊ ex ꝓpꝛia culpa pone ret ꝓximũ in ꝑiculo moꝛtis coꝛꝑalis:multü of/ fenderet charitatẽ:⁊ ↄſequent᷑ peccaret moꝛtalit ꝑ pᷣmã regulã.Et foꝛtiꝰ delinqret ſi aiam ipſꝰ p ximi ꝑiculo moꝛtis eterne exponeret:qnto aia p cioſioꝛ eſt coꝛꝑe.c.cum infirmitas. de peni.⁊ re. Cum ꝗg̊ qͥs magis obliget?᷑ aie ſue qᷓ; pxio:de pe ni.diſt.iij.c.qͥ vult.iuxta illud Ecci.xxx. Milere⸗ re aĩe tue placens deo.ſequit᷑ ꝙ moꝛtalit᷑ peccat q̃ ſe ꝑiculo pcti moꝛtalis exponit.Uñ dicit bea⸗ tus Tho.ij.ij.q.cl.q damqꝗs aduertit vinũ po tens ad inebꝛianduʒ ⁊ bibit ⁊ inebꝛiat ſe:peccat moꝛtalit᷑.qꝛ volũtarie ⁊ ſcient᷑ pꝛiuatſe vſu rõ⸗ nis q̃ vᷣtutes oꝑat᷑ ⁊ deuitat pccã:⁊ diſcrimĩ pec candi moꝛtaliter ſe erponit. Confirmat᷑ etiã pdi cta regula.qꝛ ſi ille qͥ vadit ad ꝑiculũ moꝛ coꝛ⸗ poꝛalis ſine legitima neceſſitate cõmittit pecca/ tũ moꝛtale.Et ideo eccłia ꝓhibet toꝛneamẽta et haſtiludia.et ipſa exercentes ac in eis moꝛiẽtes puat ecclłiaſtica ſepultura.c.j.ð toꝛnea. Multo „» magis peccat exponens aiam ſuam diſcrimini moꝛtis ſpũalis. ₰ Vnt qͥʒ alie tres regule cog&ᷣſ. tendi vaſn s moꝛtaie ꝑ reſpectũ ad ↄſideratõeʒ coope ratois aliene:q̃ᷓꝝ pᷣma q̃ eſt Septimai oꝛdine ðꝛ culpe auxiliatio. Nõ ſolũ em̃ facietes mala pncipalit᷑ ſed cooꝑatoꝛes vł auxiliatoꝛes etↄſennẽtes peccant:iuxca illud ad Ro.j.Digni ütgiul . rtmvonintun ic ain uwaitunpl'qe npoinbuitman inanmuttacant 6 lglipegempt vinug pecne itttnin, 4c ( Goinfbopan Pürndcr. ſntguloö 9 Ktömrralic inglucn ilſinutnlc godhe audndänld Aiinediducltaul ſtlal btoſen ettnarndneſn Hmtlliliut Uncdaininbſad Konchcasnalche wonpihirniſ dapugtannit⸗ 6offnclculini⸗ ntamanecbiben Rtantſägaliſietye Oflsoekfm ncfi de Ales ini ſicioarpct R ſigij ſeonn⸗ connatſarisad Ngzilcler foͤntb linn dcher Mpunterin ſinug rgtidiehn lichmnginſnn Ao nicangne rari Alia – Kgenmn uaſolte⸗ dan lh angie nadihuic neſtsrne Uli . hoijigli . g . Moäm⸗ ☚ acdaschonn Euachne Dcdrod Dommniktirde undagnietn oncs dii idiennrt⸗ Aonliiiß ha nk Dolnihgin gi aben d⸗ durnel n dubiogeinent ananornci rmoerlenenh Slaicheblogt Al deimmire Top. Saale weu culpeſe oꝛgauis:molis Nepecarammn naraſiging Wonanſe mirns Andt nieſuez ne egrr Ponn idanhe suuene n er ithtirlet mrurl Mur itoiainihe Gnfmaiciͤl cmii noni co⸗ e mirt an ba ntanins Ain eswode zna Mi nſvam Mmnn . Loſni n idtrigtn nict, ſiſlig 6 ſunt moꝛte nõ ſolũ qͥ faciũtea:ſed etiã qͥ ↄſentiũt faciẽtibo.Qõ etiã hr̃.ij.q.j.c.notũ ſit.et.xvij.q.iiij c.oẽs.⁊ extra de offi.dele.c.j.vbi ðꝛ: ꝙ agẽtes et ↄſentiẽtes pari pena puniunt᷑. Qð etiã notat᷑ in l. itẽ mella.S.ſi aliꝰ.ff.ad.l.adq.Eſt aũt qᷓdruplex cõſenſus.ſ.Coꝛdis:vt contẽtuʒ eſſe de aliq̊ pctcõ moꝛtali cõmiſſo.Cõſilij:vt aduocati q docet tu⸗ telã cauſaꝝ falſis legibus agi.Auxilij:vt cõmo dãdo aleas ludere voleti:aut foꝛnicare volentẽ comitari.Medij:vt ꝑ aliã ꝑſonã faciẽdo malũ. Qui em̃ ꝑ aliuʒ facit:ꝑ ſeipᷣm facere videt᷑.c.qͥ ꝑ aliũ.de reg.iu.li.vj. Ideo pᷣcipiens ſeruo vt ꝑcu tiat ſacerdotẽ:vł ratũ hñs noĩe ſuo factã ꝑcuſ/ ſionẽ eſt excõicatꝰ.c.cum quis.de ſen.excõ.li.vj. Tanto aũt ampliꝰqͥs peccat quãto maioꝛẽ cau ſam pctõ tribuit:maioꝛẽq; fauoꝛem dedit: atq; mag incitauit:ac aniauit delinquẽtẽ. Et graui⸗ us ſi aliquẽ peccare pᷣcepit vel coegit.imo tales dicunt᷑ mag peccare qᷓ; ipſi agẽtes.xj.q.iij..qui cõſentit.⁊.xxiiij.q.iij.c.qͥ alioꝝ.et extra de offi.de le.c.j. Glo.in vbo:pari.hoc adducit et declarat qualiter intelligat᷑. Ktaua regula ðꝛ ꝓximi ſcãdaliſatio.Li⸗ o cet em̃ moꝛtali culpe qͥs nõ cõſentiat nec iplſa ſibi placeat:tñ ſi ex indiſcretiõe acla ſciuia loqᷓndo:aut aliqͥd agẽdo cãm ⁊ occaſiõeʒ eccandi ꝓxio dat:peccat moꝛtaliter:ꝑ illã regu 6. Qui cauſam dãni dat:damnũ dediſſe videt᷑. de iniu.⁊ dã. da. c. ſi culpa.et.l.ſi occidit.S.in hac ff. ad.l.aqͥł. Et ideo ſepiꝰab eo qð ſibi licitum eſt q;s abſtinere tenet᷑:ne ſui cauſa ꝓximꝰ peccet vel ſcandaliſet᷑. Uñ ad Ro.xiiij.ait Paulus.Siꝓ pter cibũ frat᷑ tuꝰſcãdaliſat᷑tiam nõ ſᷣm charita⸗ tẽ ambulas:noli cibo tuo illũ ꝑdere ꝓ quo xpᷣs moꝛtuꝰ ẽ.Et iteꝝ. Noli ꝓpter eſcã deſtruere opꝰ dei:oĩa qͥdem mũda ſunt. Sed malũ eſt homi qͥ ꝑ offendiculũ mãducat. Bonũ eſt nõ mãdu⸗ care carnẽ:nec bibere vinuʒ in qͥ frater tuꝰ offen⸗ dit᷑:aut ſcãdaliſat᷑ vel infirmat᷑.imo quod foꝛte difficiliꝰ videt᷑ m Tho.ij.ij.q.ᷣxliij.ar.vij.et Ale xandrũ de Alles in.ij.ꝑte ſumme. in tractatu de ſcãdalo.ar.vj.et Richardũ in.iiij.di.xxxviij.art. vlti.q.ij. Ne ꝓximꝰ ſcãdaliſet᷑ a bonis oꝑibꝰ nõ qͥdem neceſſarijs ad ſalutẽ qñq; abſtinendũ eſt donec videlicet rõnibo oſtẽdat᷑ ꝙ de ulis oꝑibꝰ ſcãdaliſari nõ debet. Qð verũ eſt ſi ſeandalũ p⸗ ximi ꝓuenit ex infirmitate vel ignoꝛãtia. Tunc em ſi viſimile eſt ꝙ ſcãdaliſet᷑ moꝛtalit᷑:omiſſio eiꝰ erit ſub pᷣcepto. Sin aũt ꝓbabile ẽ ꝙ ſcãda/ liſet᷑ venialiter:ſic omiſſio eiꝰerit in ↄſilio. Unde Hiero.in q̃dam epła ait.Dimittẽdũ eſt ꝓpt᷑ ſcã⸗ dalũ oẽ qͥd p̃ᷣtermitti põt.qꝛ inqͥt dñs atch. xviij.Qui ſcandaliſauerit vnũ de puſillis iſtꝭ qͥ in me credũt:expedit ei vtſuſpẽdat᷑ mola aſina⸗ ria in collo eiꝰ ⁊ demergat᷑ in ꝓfunduʒ mar.Et Deute. xxvij.ðꝛ. Maledictus qͥ errare facit cecũ in itinere ſuo. Si &̊ ille qͥ occidit aliquem a caſu te culpa ſua ꝓueniente homicida reputat᷑.c. Jo CCLXxXxXIX bannes. et c fi.extra de homici.multo magis re putabit᷑ ho micida ille qͥ occidit ꝑ ſcandalũ ani/ mã alicuius.qð faciũt młieres vane ſuis inhoę⸗ neſtis oꝛnamentis acpompis ⁊ actibo impudi cis. Quuis aũtpximꝰ ex alteriꝰ ſcandalo non peccaret:tñ ille qͥ cam pcti vel ſcadali dedit iã pec cauit.qꝛ qᷓntũ in ſe fuit venenũ eſfudit:licet eum nemo abſoꝛbuerit. Sed de hac regła hic bꝛeui ter ꝑtrãſeo.qꝛ S.in.j.pꝑte huiꝰoꝑis ler.xxx.ꝑ.j.de ſcãdalo actiuo ⁊ paſſiuo ſufficient diii. A Ona ⁊ vltima regla cognoſcendi pcm̃ n ðS negligẽs extirpatio. Tlã qͥ pctõ vt con uęenit nõ reſiſtit qñ põt:moꝛtaliter ꝓcul/ dubio peccat.Uñ Augꝰ.i omel,cercie ferie poſt terciã dnicã in.xl.ſuꝑ ilið Matchᷣ.xviij. Si pec⸗ cauerit in te frat tuꝰ⁊c.ait. Mihi non ſufficit vt iniuriã ꝓxio meo donẽ:ſed ſi q̊ad poſſum iniu⸗ riat ſalutẽ fraterna coꝛreccione nõ ꝓcuro:in pe/ ioꝛi ⁊ grauioꝛi ſua dãnatiõe incurro. Hocideʒ ꝓbat᷑ ꝑ c.facien.lxxxvj.diſt.⁊ extra de homi.c. ſicut dignũ.et c.qͥd ꝓdeſt.lxxxiij.diſit. B Ed ꝓ dlarioꝛi huiꝰ regule declaratiõe q̃t S tuoꝛ de coꝛrectiõe fraterna videnda ſũt. Pꝛimũ eius obligatio.ſ.vtꝝ oẽs teneã⸗ tur ad illam faciendã.Et ad hoc rñderũt qͥdam ſolũ pᷣlatos ⁊ ſuꝑioꝛes ad coꝛrigendũ alios te⸗ neri.ſ.ſuos ſubditos:ꝑ c.ſed illud.xlv.diſt.vbi Hiero.ait.Sacerdotes ſtudeãt adiplere illud euangelij.Si peccauerit in te frater tuꝰ⁊c. Sed noie ſacerdotũ cõſueuerũt ſignificari pᷣlati qͥ cu/ ram hñt alioꝝ.ergo pᷣlati tm̃ ad coꝛrectiõem fa ciendã teneri vident᷑. Sed Tho.ij.ij.qxxxiij.ðt q; Hieronymꝰ nõ intẽdit dicere ꝙ ſoli ſacerdo⸗ tes ſeu pᷣlati teneant᷑ ad illud. ſed ꝙ mag illi q; ceteri. Vn inqᷣtipſe Tho.ibidẽ ꝙ coꝛrectio frat᷑ na oibo eſt in pcepto.Nã in c.tã ſacerdotes.ij.q. iij.ðꝛ. Tam ſacerdotes qᷓ; reliqͥ fideles ſummã debẽt hre curã de hijs qͥ ꝑeunt:q̃tinꝰ eoꝝ redar gutione aut coꝛrigant᷑:aut ſi incoꝛrigibiles ap⸗ pareant ab eccłia ſeꝑent᷑. Et rõ huiꝰobligatiõis eſt frat᷑na charitas ꝓpt᷑ quã vnuſquiſq; tenet᷑ p/ ximi ſui periculis tꝑalibo:coꝛꝑalibo:ac ſpũalibꝰ obuiare:iuxta illud Ecci.xvij. Unicuiq; mãda/ uit deus de ꝓximo ſuo.et.viij.q.j.c.in ſcpturis. ðꝛ.Qui põt iuuare ꝓximũ ſuũ ⁊ non iuuat:con uincit᷑ ſũmũ nõ amare paſtoꝛem. Ad hoc etiaʒ ꝓpoſitũ adduci põtillud Tullij dictum in li.de amicicia:qͥ ait. Monẽdi ſepe ſũt amici ⁊ obiur gandi:ſic tñ vt admo nitio acerbitate ⁊ obiurga tio cõtumelia careat. Et iterũ ibidem. Donere et moneri ꝓpꝛiũ eſt vere amicide ⁊ alteruʒ libere facere:nõ aſꝑe alteꝝ ſed patient᷑ reciꝑe.Et Cato in ſuis documen dict. „ Cum moneas aliquẽ:nec ſe velitipſe moneri Si tibi ſit charus:noli deſiſtere ceptis. Quod noſti factũ nõ recte:noli ſilere. Ne videre malos imitari velle tacendo. Uulinera dũ ſanas doloꝛ eſt medicina doloꝛis M UVUlia vo pᷣceptũ de coꝛreciõefra q ternga eſt affirmatiuũ: licet obliget ſpy: nõ tñ obligat ad ſemꝑ ſed ꝓ loco ⁊ tꝑe:⁊ cũ debit circũſtãtijs. vt ait b. Cho.ij.ij.q.xxxiij.ar. ijj. Ideo ſciẽdũ eſt ꝙ qnqʒ reqrunt᷑ ad hocvtqᷣs obliget᷑ aliquẽ coꝛrigere fraternalit. Pꝛio cul/⸗ pa moꝛtalis in ꝓximo. Pꝛoptea dirxit chꝛiſtus Matthᷣ.xviij. Si peccauerit frater tuꝰ.ſ.moꝛta liter ᷣm glo. Nã qᷓ;uis fraternalit᷑ coꝛrigere de/ linquentẽe etiaʒ in venialibo ſit charitas qñ inde ſperat᷑ vtilitas:nõ tñ omittere illud ex negligen⸗ naa eſt moꝛtale. Secũdo reqͥnt᷑ certa ſcia. Unð Augꝰ.in li.de vᷣbis dñi ait.Admonetnos dñs n' nõò negligere inuicẽ pctã nr̃a:nõ qrẽdo qͥd re⸗ pᷣhendas:ſed vidẽdo qͥd coꝛrigas. Facit c.incer ta. xxx.q.v.⁊ Ecci.xj.vbi ðꝛ. Pꝛiuſqᷓ; interro ges de veritate rei non iudices quenqᷓ;. Terciũ eſt ſpes coꝛrectiõis.ſ.ꝙ peccãs ſit coꝛrigibilis:alit᷑ ſi nõ ſit veriſilłis coꝛrectio ſed potiꝰ deſꝑatio vel odiũ aut ſcãdalũ vel coꝛrigẽdi deterioꝛatio:ceſ⸗ ſandũ eſt a coꝛrectiõe. Inqt em̃ ſapiẽes Pꝛouer. ix. Noli arguere deriſoꝛẽ:ne foꝛte oderitte.Qui cetiã eiuſdẽ libꝛi.xv.c.ait.Nõ amat peſtilẽs euʒ qͥ ſe coꝛripit:qͥ aũt acqͥeſcit increpatiõibo poſſeſſoꝛ eſt coꝛdis. Et Hiero.in ꝓlogo ſuꝑ Eſdrã dicit. Fruſtra niti ⁊ nihil aliud qᷓ; odiũ qrere ſumma dementia eſt. Que verba fuerunt.j.Saluſtij in iugurtino. O Varto reqͥrit᷑ aptitudo.ſ.ꝙ qͥs aptitudi q nẽ habeat q̃ poſſit coꝛripiedo fratrẽ emẽ dare:ne verificet᷑ in eo illð Eſopi.Diſpli cet impꝛudẽs vñ placere ſtudet. Alit potiꝰ omit tere debet: vt ait Zho.in.iiij.di.xix.ar.ij. Quin to oꝓpoꝛtunitas locitꝑis ac modi.Nõ em̃ ðbet cũ crabe eij cere feſtucã ab ocło ꝓximi vt ait Jo/ hãnes climachꝰ in ſuis documẽq. Qð faciunt q nimis rigide ⁊ ſine modo coꝛrigere volũt ꝓxi mos.Ideo Amb.in.iiij.ð offi.c.xvj.dicit. Neq; monitio aſpera ſit:neq; obiurgatio cõtumelio⸗ ſa.De tꝑe aũt Ecces.iij.ðꝛ.Oiĩa tpᷣs habent:⁊ ſu is ſpacijs trãſeũt vniuerſa:tepꝰloqᷓndi ⁊ tpᷣs ta/ cendi ⁊c̃. Uñ Macrobiꝰ.iij.ſaturnaliũ ait. Ni⸗ hil tã cõgruũ ſapiẽtie qᷓ; locis ⁊ tꝑibo aptare ſer⸗ mones. Seneca q̊ʒ in ꝓuerbijs dicit.Crudelis eſt in re aduerſa obiurgatio:obiurgatiõi ſꝑ ali/ qͥd blãde admiſce. Que circũſtõtie ſi deſint pᷣce⸗ ptũ illud nõ obligat:neq; peccat qͥ coꝛrectionez omittit. Unde Augꝰ.li.j.de ciui.ði.c.x.ait. Nam ſi ꝓpterea qͥſq; obiurgãdis vel coꝛripiendis ma le agentibo parcit quia oppoꝛtunũ tempus inqͥ rit:vel eiſdemipſis metuit ne deterioꝛes effician tur:vel ad bonã ⁊ piam vitã erudiendos alios impꝑediant:nõ videt᷑ eſſe cupidita occaſio:ſed conſilium charitatis. Hecille. Et ad hoc addu ci põtũlud Hieronymi ad Pathmachiũ et Oc ceanum dicend. Aiunt medici grädes moꝛbos nõ eſſe curãdos ſed dimittẽdos:ne medela lan⸗ guoꝛ em exaſperet. ez=TT XXXIII Ed hic q̃ri᷑ Utiũ pctõꝛ debeat coꝛrige⸗ 8 re pctõꝛem. Et reſpondet b. Tho.ij.ij.q. xrxxiij.ꝙ coꝛrectio delinqniꝭ ꝑtinet ad ali quẽ inq;tum viget in eo iudiciũ rõnis:peccatuʒ aũt non tollit totũ bonũ nature qͥn remaneat in peccate aliqͥd de iudicio recte rõnis. Et ſᷣm hoc põt ſibi cõpetere alteriꝰ delictũ arguere.ſed tñ ꝑ pctm pᷣcedens: impedimentũ qͥddã coꝛrectioni affert᷑.qꝛ ꝑ illud reddit᷑ indignꝰ alceriꝰdelictum coꝛrigere qͥᷣ ideʒ cõmiſit:⁊ foꝛte maioꝛi eſt crimi ne obnoxiꝰ. Uidemꝰ em̃ ꝙ manus inqᷣnata qð tangit nõ mũdat:ſed magꝭ maculat. Uolens ǵ̊ aliqd manibo mundare:debet pus eas lauare. Et ſimilit᷑ vicioſus debet pᷣus ſeipᷣm iuſtificare et emẽdare qñ vult alium pctõꝛẽ coꝛrigere.qꝛ vt hr in.l.altiꝰ.ff.ſi ſerui.vẽ.qui tenet᷑ de alijs iuſti/ ciã facere:multo mag debet iuſticiã facere de ſe Et hoc expᷣſſe declarat Amb.ſuꝑ Beati imacu⸗ lati.⁊ hr.iij.q.vij.c.iudicet.dicẽs. Judicet ille de alteriꝰ erroꝛe:qͥ nõ habet qᷣð in ſeipſo cõdemnet Judicet ille qͥ non agit eadẽ q̃ in alio putauerit puniẽda:ne cũ de alio iudicat in ſe ſniam ferat. hecille. Ideo dicebat ſaluatoꝛ Mat.vij. Quid vides feſtucã in oculo fratris tui:⁊ trabẽ in ocu lo tuo nõ vides.Et Martialis li.vndiq; ſuſce⸗ pto.ca.iij.canit. Cur maculas alios macłoſioꝛ oibo albi.Et carpi dignus carꝑe nõ metuis. Et ibidẽ ca.v. Fratrꝭ verucas moꝛdacdi dete refellis Ad tua cũ ſcelera nulla vł oꝛba feras.Et moꝛa lis Cato ait.Turpe eſt doctoꝛi cũ culpa redar⸗ guitipᷣm.et Paulꝰad Ro.ij.inqͥt.Qui aliũ do⸗ ces:teipᷣm no doces.qui pᷣdicas nõ furandũ fu rarj.et Gꝛeg.dicit.Duꝝ eſt vt qͥ neſcittenere mo deramia vite ſue:iudex fiat aliene. Augꝰ.q̊ʒ ĩ li. de vᷣbis dñi in mõte ait.Accuſare vicia officiuz eſt bonoꝝ:qð cũ mali agãt:alienas ꝑtes faciũt Et Iſidoꝛꝰin li.de ſũmo bono. Nõ debet vicia alioꝝ coꝛrigere qͥ eſt vicijs ſubiectus. Et Pau⸗ lus ad Ro.ij. In quo aliũ iudicas:teipᷣm con⸗ demnas.Ad quod adducipoteſt illud Ouidij in.iij.de faſtis. Judido peccas turpius ipᷣe tuo Ideo Augꝰ.vbi S.dicit.Cum aliquẽ rephende re nos cogit neceſſitas:cogitemus vtruʒ tale ſit vicium quod nunq; habuimꝰ:⁊ tũc cogitemꝰ nos homies eſſe ⁊ habere potuiſſe.hec ille. Ad quod adduci põtulud.j.ad Eoꝝ.x. Qui ſtat vi deat ne cadat. et.iij. Reg.xx.le gloꝛiet᷑ accineꝰ eque vt diſcinctus.et illð Auguſtini vbi S. Ne⸗ mo eſt qͥ ſecurus eſſe poſſit in hac vita que tota temptatio eſt. Subdit aũt Augꝰ.i pꝛedica au⸗/ toꝛitate.Si vo illud habuumꝰ⁊ iam non habe mus:tunc tãgat memoꝛiã cõmunis fragilicas vt illam coꝛrectionẽ non odiuʒ ſed miſcðia pᷣce⸗ dat.Si aũtinuenimus nos in eodeʒ vicio eſſe: non obiurgemus ſed congemiſcamus:⁊ ad pe nitentiã inuicẽ inuitemꝰ. Hec ille.Ad qð facitil lud Ecci.viij. Memento qm̃ omnes in coꝛru⸗ ptione ſumus.Et eiuſdẽ li.c.xxxj. Intellige que — nthon ehiteD. rilfürp nntin uhnn ſu rrgonenral⸗ tam CeNuneknicn, Nühmnmmenate dihnernes ☛—R uttlatbſ Mudngtbtad Noug joeacaren MuDaudnet fittnpvitiläi krriobetn des borr Bckuä Cöftcäſddar de Chlainctünedegin ons iz Nenn tdfo etengtur löncoit Ozeche Utcadenabit nispbiimn tſiarflan raͤang lunelenelioꝛczl ſunpnoſeſupbie⸗ uctnockpſun enunbaberali flanonecongt huug nur ſio iii tnndemitkſor NmigiZuc oſſfumſcgenenm⸗ eſtofngrnun baßzlnirflis Phibuchmenn nſitrigeſe a Aümigiͤti Nohhmna. ⁰ Ppcſänen 9, Nllcton ſooßz neckenn en Ao ai Z nninn Vrnan mndfn doet ni) cci Cnnmni W Auepddan umorck n nditiſnn 1 ciuſtcäfunne⸗ defuetl. un fin Mnenngngn immi Reis 14 “M 4 EIES caein aafe Nan WN malsl g ſi clls nnittin 1 enin6 Lorbaſaahdn oavꝛidichtr/ oij ncf Aüdd dicas iimiiſ Hvtqnana alin Mi Zccſurnon fu iralens illl hono. ſie mn sabes ban indanßnoN unarting OHuid, Mous ye o igut msmtteſt mruitgend ulebelle brr Ouiſan ſignnt uc, Ggntni dis Enbacrüncen õ imtunmmh junmns fln dtn un uſch gs inthe nlolſe gmianunt, . rad i Folium ſunt ꝓrimitui exteipſo. Dicendũ eſt ergo ꝙ pec * catoꝛ ſi eũ hũilitate coꝛrigat delinquentẽ nõ pec cat:nec exccuſat᷑ ab iſto pcepto rone pcti.alit᷑ me⸗/ lioꝛis eſſet cõditiõis delinqns qᷓ; nõ delinquẽs qð eſſe nõ debet. xvj.q.jc legi.⁊ de dolo ⁊ coõtu. c. cõtingit.⁊ ideo pcmm nõ excuſat ipᷣm ab hocpᷣ/ cepto coꝛrectiõis:maxime qꝛ pot cõfiteri de ſuo qnto de triſtibus OQui monetvt facias qð iam facit ille memẽto. Laudat ⁊ hic ſtatu cõpꝛobat acta uo. F aũt qrat᷑ vtꝝ inferioꝛes ⁊ ſubditi poſ/ s ſiinnt coꝛrigere pꝛelatos ſuos ⁊ ſuꝑioꝛes Relpõdet Tho. vbi S. ꝙ coꝛrectio q̃ eſt aaus iuſticle:ꝑ inflictionẽ pene nõ cõpetit ſub⸗ dito reſpectu plati.ſed coꝛrectio fraterna que eſt actus charitag ꝑtinet ad vnũquẽq; reſpectu cu/ iuſſibet ꝑſone in q̃ aliqͥd coꝛrigibile iueniat᷑. Ue rũ in tali coꝛrectõe ſubditi erga pᷣlatũ reqᷣrit᷑ mo dus debitus:vt nõ cũ ꝓteruia ⁊ duritia:ſed cuʒ mãſuetudine et reuerẽtia fiat coꝛrectio. Ideo.j. ad Zbum.v.ait apłs. Senioꝛẽ ne increpaueris ſed obſecra vt patrẽ. Ad hoc facit vt notat Gꝛe. in paſtoꝛali exeplo Nathã ꝓphᷣe q vrbane redar guit Oauid regẽ de adulterio: ꝓponẽs ei ꝑabo/ lIã diuit qͥ occiderat oue; pauꝑis.deinde audi/ ta ſnia Dauid ꝙ merebat᷑ moꝛtẽ:ſũpſit occaſio⸗ nẽ redarguẽdi ulũ:ex q̃ coꝛrectiõe Dauid emen⸗ datꝰeſt:vt ſcribit᷑.ij. Reg.xij. In huitcis etiã figu rã ðꝛ Exo.rxix.Beſtia q̃ tetigerit monte lapidabi tur. Qð fit cũ ſubditꝰ beſtialit᷑ ſeu pterue coꝛri⸗ glt pᷣlatũ:qͥ rõne dignitad qꝛ eſt alcioꝛ ceteris 52 mons. Et.ij. Reg.vj. narrat᷑ ꝙ Oʒa ꝑcuſſus fu it a dno qꝛ tetigit archã dei:q ſignificat pᷣlatum Cõtactꝰ aũt Oʒe eſt qñn pᷣlatꝰ irreuerẽter obitir⸗ gat᷑ vel ei detrahit. Sciendũ eſt etiam ᷣm Tho mã vbi S.qꝙ vbi imineret ꝑiculũ fidei etiã publi ce eſſent pᷣlati redarguẽdi a ſubdidq. Et q;uis pᷣ⸗ ſumere ſe melioꝛeʒ ſumplicit᷑ qᷓ; pᷣlatꝰ videat᷑ eſſe pᷣſumptuoſe ſuꝑbie:tñ extimare ſe melioꝛẽ qᷓ;tũ ad aliqͥd:nõ eſt pᷣſumptiõis.qͥa nullus eſt i hac vita qͥ non habeat aliquẽ defectũ.Et ideo debet cñ diſcretione coꝛrigi etiã a ſubditis ⁊ inferioꝛi/ bus:qꝛ vt ait Iſið.i.lij.de ſũmo bo.quãato ſplen doꝛis honoꝛẽ celſioꝛ quiſq; eſt:tanto ſi delinq̃t pctõꝛ maioꝛ ẽ.Et Augꝰ.in regła ſua inqͥt. Qua/⸗ to in ſtatu ſuꝑioꝛi:tanto in ꝑiculo maioꝛi vᷣſat᷑ et ideo indiget maioꝛi auxilio. Qua ex re etiam ſubditꝰ pᷣlatũ acfilius patrẽ ⁊ matrẽ ⁊ ſeruꝰdo/ minũ hac charitatiua coꝛrectiõe tenet᷑ adiuuare cum viderit poſſe ꝓdeſſe:vt ꝓbat b. Tho.in.iiij. diſt. xix. ar.ij.q.iij. Et idem ponit Richar.ibideʒ pomnis. „ 8 Ed hic ſciendum eſt ꝙ aliud eſt coꝛrige re:aliud coꝛriꝑe:alið vᷣo monere.Coꝛre ptio em ꝓpꝛie eſt acus charita ⁊ miſcðie: et eſt petõ ⁊ penitere:⁊ iam non erit p ccõꝛ.vel humilit monere põt delinqntẽ vt eſt pᷣdictum. tñ melioꝛ eſt coꝛrectio ⁊ monitio bonuiuxta illud Ouidij CCXGC reſpectu pariũ ad inuicẽ: vt ait btũs Thomas ĩ iiij.diſt.xix.ar.ij.Et ad hanc oẽs tenent᷑ quando adſunt debite circũſtãtie lociq; ac tꝑis oꝓpoꝛtu nitas:vt etia dedarat Richar.in.iiij.diſt.xix.art. ij.q.j.Non coꝛnigens aũt facit ↄtra pᷣceptũ ilud Matth.xxij.Diliges ꝓximuʒ tuum ſicut teipᷣm Igeo diclt gloſa ſuꝑ ulð Matthᷣ.xviij. Si pec cauerit ⁊c. Ita peccat qͥ fratreʒ ſuũ peccare videt et tacet:ſicut qͥ peccãti n indulget. In pᷣdicto em̃ c.dñs pᷣcipit vnicuiq; vt coꝛrigat ꝓximũ: dũ lo⸗ quit᷑ per verbum imꝑatiuũ:dicens. Uade⁊ coꝛ ripe eum ⁊c̃.quod aũtimꝑat᷑ neceſſe eſt fieri.c.in hijs. de vᷣb. ſig. et qſquis pᷣcept nõ obtẽꝑat reꝰẽ et debitoꝛ pene.c.fi.xiiij.q.j.Ettal nõ adiuuans ꝑ fraterna coꝛrectionẽ ꝓximũ ſuum: oſtendit ſe nõ amare dñm noſtrũ Jeſum vxpᷣm quipꝛo ani marũ ſalute incarnatus ⁊ paſſionatꝰ eſt. Scri⸗ ptũ eſt em in c.in ſcripturis.viij.q.j.Qui põtiu/⸗ uare ꝓximũ ſuũ ⁊ nõ iuuat:cõuinci᷑'-ummũ nõ amare paſtoꝛẽ. Lempus aũt q̊ qs tenet᷑ coꝛriꝑe peccatoꝛẽ eſt triplex ᷣm Chomẽã vbiS.q.j. Pꝛi⸗ mo cum peccatoꝛ eſt pᷣſens.Non em̃ tenet᷑ que⸗ rere peccatoꝛes ad coꝛripiendũ eos:quia nõ de bet eſſe exploꝛatoꝛ vel inueſtigatoꝛ omniũ ma⸗ loꝛũ:vt ðꝛ Pꝛouer.xxiiij.niſi ſit pᷣlatus:vt infra patebit. Solum ergo quãdo peccatoꝛ occurrit tenet᷑ eum coꝛriꝑe. Secundo quãdo pᷣlatꝰeius eſt abſens:ita ꝙ ad eum nõ poteſt haberi recur ſus.Tercio quando pᷣlatus liq; ſit pᷣſens:eſt ne/ gligens in coꝛripiendo ſubditũ ſuum:ita ꝙ de eius ſalute ⁊ coꝛrectione parũ curat.Si vo pᷣla tus appareat diligẽs in coꝛrigẽdis ſubditis:⁊ ſi pᷣſens:excuſat᷑ ſubditꝰ ab hocpᷣcepto ſᷣm Tho⸗ mã vbi S. Deberettamen ſecrete intimare pᷣlato defectum ſubditi:vt poſſitilli puidere quando pᷣlatus veriſimiłr ignoꝛare credit᷑ defectuʒ ſub/ diti ſui.Ettalis ſciens poteſt bono modo deli⸗ quente admonere fraternaliter. Et hoc ſufficiat dixiſſe de coꝛreotiõe. Coꝛrectio autem pꝛie eſt actus iuſticie:et ꝑtinet pᷣlatis erga ſubditos.vñ ad Tyt.ij.ait apłs.Argue cũ omni imꝑio.Ubi glo. dicit.i. cum autoꝛitate poteſtadj.ſ.increpan⸗ do ⁊ puniendo.Ait em Bꝛego.ſuꝑ Ezech̊. Ubi ſubditꝰ ex culpa pᷣlati moꝛit᷑ibi is qui pꝛeeſt(q̊ niam tacuit)reus moꝛtis tenet᷑. Et ideo vt poſſit melius ſubditos coꝛrigere debet pᷣlatꝰ diligent᷑ ſuoꝝ vitã ↄſiderare:vt pcipi᷑ Pꝛouer.xxvij.De hac aũt coꝛrectiõe quõ fieri debeat dixi ſat co⸗ pioſe ſupᷣ ſermone.viij.hte.j.et ſermonc.xxvj. ꝑ. v. et ſermone.xxix.ꝑte.ij. Admonitio aũt eſt acꝰ charitatis:et pꝛie eſt inferioꝛis reſpectu ſupio⸗ ris. Unde Berñn.ad Eugeniũ papam ait. Mo neo te non arguo.Et hoc humaniter fieri debet vt ait Augꝰ.ſuꝑ eplam Pauli ad Thi.nedeni/ oꝛ etate vł officio ⁊ dignitate vel moꝛibus indi/ gne ferat coꝛripi a iunioꝛi ⁊ mag exaſpet᷑ qᷓ; ꝓfi ciat. Dulciter aũt admonitꝰ facliter acepiet ad/ monitionem. 12122„DQLQ BSermo Ecũdo pncipaliter de coꝛrectõe fraterna . s vigdæẽda eſt eiꝰ modificatio.Debet em̃ fie ncũ mõ.ſ.cũ tribo cõditiõtbo. Pꝛima ðꝛ ſollicitudinis quã ondit dñs dũ dixit Mach. xviij. Uade.i.ſollicite qᷓ; ctꝰ poten admone.vñ nir Laſſiodoꝛ? in epłis. QAito ſuccurrẽdũ eſt:ne tractu tꝑis impunita mala cõualeſcãt. Maluʒ em̃ cũ ꝑſeuerat auget᷑:⁊ remediabile bonum eſt petõ accelerata coꝛrectio. Hoc aũt maxie conue nit pᷣlad:iuxta illð apłi ad Ro.xij.Qui peſt i ſol licitudine.Nam ſicut videmꝰ ꝙ arboꝛ in ſtipite młtos inoꝛdinatos ⁊ ſuꝑfluos ramũculos ꝓ⸗ ducẽs nõ multũ fructificare pot niſi reſcindant᷑ ramũculi ſuꝑflui.Cuiꝰ rõ eſt.qꝛ hũoꝛ viſcoſus vñ fructꝰ generant᷑ ibi ſuꝑflue emittit᷑: ex quo ar boꝛ fructibo pᷣuat᷑ ⁊ tãdẽ ſterilis efficit᷑.ic hõ di⸗ ctus arboꝛ vᷣſa niſi coꝛrigat᷑ ⁊ gladio coꝛrectio⸗ nis purget᷑ a nociuis ⁊ malis oꝑibo:affectũ coꝛ dis nunq; bñ ponit ad ꝓductionẽ vᷣtuꝶj. ſed ſꝑ in erroꝛe ꝑmanẽs ſterilis efficit᷑: ⁊ tandẽ flãmis infernalibꝰ deputat᷑.Et ideo qͥlibet debet ſtatim cũ põt ꝓximũ coꝛrigere ⁊ ab erroꝛib ſuis reuo/ care.qꝛ vt hr extra de here.c.qͥ alios. Qui alios ab erroꝛe nõ reuocat cũ põt:ſeipᷣm errare demõ ſtrat.et in.l.vnica.C. de emẽdatione ꝓpinqn ðꝛ. Quos ad bonũ decoꝛa exẽpla nõ reuocãt:ſaltẽ coꝛrectiõis medicina cõpellat. Secũda cõditio ðꝛ mãſuetudinis. Ideo ſubdit dñs vbi S.Coꝛ⸗ ripe.i.coꝛ rape.vt/ſ.blãde ⁊ dulet᷑ arguas delin quẽtẽ.Naã Pꝛouer.xv.inqͥt ſapiẽs.Lingua pla⸗ cabilis lignũ vite:q̃ aũt imoderata ẽ ↄteret ſpm̃ Igdeo ad Babł.iiij.ait Paulus. Uos q ſpũales eſty inſtrute huiuſmodiin ſpũ lenitaᷣ ⁊ maſue tudinis. Ubi Augꝰ.inqͥt. Quicqͥd lacerato aio dixeris punieni eſt ipetꝰ:nõ charitas coꝛrigẽt: dilige ⁊ dic qᷣcqͥd voles.Et PS.ait.Suꝑuenit manſuetudo ⁊ coꝛripiemur.Hiero.q̃̊ʒ inqᷣt. Si cut leuis flatꝰ accẽdit ignẽ:⁊ nimius extinguit. ſic et coꝛrectio lenis hoiem ſuauiter inſtruit.ni/ mis aſpꝑa vo deterioꝛẽ reddit.Nã lenit᷑ caſtiga⸗ tus reuerentiã exhibet caſtiganti.Aſꝑitas aũt et nimia increpatio nec coꝛrectionẽ induot nec ſa⸗/ lutẽ Hec ille.Qõ etiã hr in c.btũs.xlv.diſt.Sic̃ ergo nimia benignitas nõ debet reſoluere ſub/⸗ ditos:ita nec nimia aſꝑitas exartare.xlv.di.c. di ſciplina q̃ ſincera.et c.liq; nõ nunq;.et c.ſũt nãq; Idcirco inqͥt Johõnes caſſianꝰ li.vj.de ĩſti.mo na.c.v.Delinquentẽ fratrẽ ſi neceſſe eſt ita cura⸗ re feſtinet vt dũ medelã liuoꝛi foꝛſitã febꝛicła la boꝛãti ꝓcurat inferre:nõ ſemetipᷣm iratꝰ deterio ri moꝛbo cecita inuoluat.Hec ille.Scũs vᷣo Franciſcꝰ in regula ſua ca.vij.ait.Cauere debẽt neiſaſcant᷑ ⁊ coturbent᷑ ꝓpt᷑ pem̃ alicuiꝰ.qꝛ ira et cõturbatio in ſe ⁊ in alijs impediũt charitateʒ Et Seneca inqᷣt ꝙ iratus nihil niſi criminis di cit. Et ideo opoꝛtet ꝙ coꝛnigere volens ꝓximuʒ habeat animũ qetũ ⁊ nõ turbatũ vel funbũdũ Inquit em̃ Cato.ra impedit animũ ne poſſit xXXII cernere verũ. Debet ergo ſeruani cõſiliũ apłi qd Bal.vj.dicẽtis.Si pᷣoccupatus fuerit ho in ali quo delicto:vos qͥ ſpuales eſtis huiuſmodiin/ ſtruite in ſpũ lenitac. Tercia ↄdino ðꝛ ſolitudi nis.Unde ſubdit chꝛiſtus.interte ⁊ ipᷣm ſoluʒ. Et hoc fieri debet ne pcõꝛ publice coꝛreptꝰcũ ſe vigderit ifamatũ deterioꝛ fiat:et ne pctõ eiꝰ publi coato alij exemplo ipſiꝰad ſimile ꝓuocent᷑. Item ne alij infament᷑. Kit em Augꝰ.ad hipponenſes Lum de hijs q ſanctũ nomen ꝓfitent᷑ aliqͥd cri⸗ minis vel falſi inſonuerit:inſtant:ambiũt:ſata⸗ gunt:vt de oibo id credat᷑. Ex hoc aũttrabit᷑ ar⸗ gumentũ ꝙ fraterna monitio debet pᷣcedere de⸗ nũciationẽ:vt ponit᷑ extra de iudi.c.nouit.⁊ ð ſi⸗ mo.Cc.licet.⁊ extra de accu.c.ij.etc.cũ dilecti.⁊.ij. q.vij.c.accuſatio.et c.ſi qͥs.et.ij.q.j.c.ſi peccaue⸗ rit.et.xij.q.ij.c.indigne.et.xvj.q.vij.c.omnes de⸗ cime.ec eſt cõtra ꝙ Joſeph accuſauit fratres ſuos apud patrẽ de crimie peſſimo:⁊ m nõ legi tur ꝙ pmiſerit denũciatiõeʒ ſecretã.qꝛ pᷣm Zho mẽã in.iiij.diſt.xix.licet nõ ſit ſctum:tamẽ credẽ/ dũ eſt ꝙ ᷣus eos monuerit.vł dici pᷣtꝙ pubii⸗ cũ erat inter fratres pctm.X aũt Petrus Ana niã ⁊ Saphirã occulte defraudantes pᷣciũ agni venditi:publice denũciauit detegẽdo pem eoꝝ ſine monitione pᷣmiſſa Act.v. hoc fecit vt execu/ toꝛ dei cui oia peccata etiam occulta ſunt nota: culꝰreuelatiõe Petrus pctm̃ illud cognouit et puniuit.Chꝛiſtꝰ etã cum pctm iude haberet vt publicũ inq;tum deꝰ:vñ ⁊ maniteſtare poterat tñ nõ publicauit:ſed verbis obſcuris de pecca⸗ to eũ admonuit:vt nobis exempluʒ pᷣberet.ij.q. z.cvnuns. KR Ciendũ tñ ꝙ triplex põt eſſe pem̃ in ꝓxi 8 mo coꝛrigibile:vt ait Rich.in.iiij. di. xix. DPPꝛimũ eſt publicũ.et hocnõ indigetſe creta monitiõe.qꝛ vt dicit Iſidoꝛꝰ in li.de ſũmo bono.manitfeſta pctã nõ ſũtocculta coꝛrectione purganda:palam em ſunt arguendi qͥ palã no cẽt. Uñn.j.ad Thim̃.v.ait Paulus. Peccantem coꝛã oib argue: vt ceteri timoꝛẽ habeant. Se⸗ cundũ pctm eſt ꝑnicoſum qð vgit in mintudi/ nis damnũ:vt hereſis:ꝓditio:⁊ ſimilia.q̃ reue⸗ lari debent ſugioꝛibo etiã cũ dano ſic peccantis. quia vt ſcribit᷑vij.q.j.ſcias.generalis vtilitas vtilitati ꝑticulari ſꝑ eſt pponenda.Terciũ pem̃ eſt occultũ:quod ſq; cedit in damnũ ſolius pec/ cantis.et in hoc debet fraterna monitio pᷣcede⸗ re denunciationẽ:qñ veriſimile eſt ꝙ ex hac mo nitiõe nõ debeat ſequi maiꝰ malũ:ſed ꝙ admo⸗ nitus debeat emendari. Uñ Hiero.ſuꝑ Mat⸗ theũ dicit. Coꝛripiẽdus eſt ſeoꝛſum pcõꝛ:neſi publice coꝛreptꝰ verecundiã ac pudoꝛeʒ amiſe⸗ rit ꝑmanear in pctõ.Et Augꝰ.li.de vᷣbis dñi in⸗ qt. Studẽs coꝛrectiõi parcas pudoꝛi.Foꝛte em̃ p verecũdia incipit defendere pctm̃ ſuũ:⁊ quem vis facere melioꝛẽ fad peioꝛẽ.Et Oꝛige.ſuꝑ Te ui.ait. Solus vidiſti:ſolus inter te ⁊ ipᷣm coꝛri⸗ bieñfun Pcenittnol⸗ cocnegen geñt ame fco 1¹ Gkt LDoa monitmna unnnefle Cifnn ipi hieſufgars/ leninobuure oo ie Mar ſolnniammess iimmneni pen ſtoitrmonace ſosdoceren urnonge ra rchraißlaus Gtinonmen. Crüegmlci. G Micheubt ahtnlsn ininorngib Mundis diil Mollaliiii Ivori dicgt / ſidodeſpentcn tucr qs ian inpnüdeben⸗ toginidee jiiglogniardi⸗ neren 4 Uonode endi geo onmü ciſe ubemmagnlthea Nedliberanin cinmeratorer nenicante fotnimeriläm kfamenarini hmnoronget hnandet aigin nniſte Cliltgimrin gpoflshan⸗ waugientni taſinnl Pſnmnke ſegchguſn vanniif nſci hykaä act Vadbipnigſe 1 tlct ranhlie eitine aſeſgnung WANNSN Slatrigfn Quirenn mnudantin darinen ap docfu gam fwadbent wanttckmn mn Hobſauns e umgitſi rpöͤtcſegcin r Nchinii cicdocni ure Ndorulſino rocnhunnn õ mmiboenn i ur iniuſue niwlatanns, ds Tacnhen dummüſols⸗ u wonti il nlecke ahun⸗ mmiſdi Dimia M, lainſtilſ ünc utngmic Gylinfhenin rp numne NRX noõ tardaret illã mercãtiã facere. Uis ́̊ te facere mercãtiã in q̃ lucraberis pluſq; mille ꝓ cætenario:coꝛrige fratrẽ tuũ:qꝛ vt dicit ſaluatoꝛ Folü pe.vbi em̃ ſᷣuari ſibi myſteriũ viderit:ſeruabit ⁊ ipᷣe emẽdatiõis pudoꝛe:ſi vero eũ diffamauer: ilico ad negandũ in duriciã ↄuertet᷑. Et nõ ſolũ pcem̃ nõ emẽdabis etiã ⁊ duplicab.becille. ¶ Ercio pᷣncipalr de coꝛrectiõe ffna viden t da eſt eiꝰdenunciatio. Uñ ſciendũ ẽ pᷣm hñs ſufficiẽtes ꝓbatiões:⁊ ałr nõ valẽs tali ĩcõ ueniẽti obuiare:ipᷣm ðlinquẽtẽ accuſare.Ait em̃ Hiero.ſuꝑ Mat.lõ ẽ miſ̃icoꝛdia ꝑcere vni ⁊ oẽs in diſcrimẽ adducere.Si vᷣo pcem̃ vertit᷑ in ſolũ ðᷣtrimẽtũ peccãtꝭ:tũc ſi ñ ꝓdeſt ſecreta mo⸗ nitio ĩter monẽtẽ ⁊ monitũ ſolũ:ſi eſt ſpes coꝛre cõiſ dʒ adducere vnũ vł duos teſtes:⁊ coꝛã eis illum monere vt ait ſaluatoꝛ Mat.xviij.Et iſte vnꝰ dehet eẽ pᷣlatus eiꝰi ſecreta denũciatiõe. Si aũt ſe nõ coꝛrexerit:dʒ dici eccłie.i.pᷣlatis ꝑ denũ ciatiõeʒ publicã. ſi eccłiaʒ nõ audierit:ſit ti⸗ bi ſicẽ ethnicꝰ⁊ publicanꝰ.Ethnicꝰaũtvt ait glo. in.c.qͥnta vallis.ð iure iu.idẽ ẽ qð gẽtił.Debemꝰ em̃ taliũ incoꝛrigibiliũ vitare cõſoꝛtiũ.vñ Aug. in li. de verbis dni ait. Sit tibi ſic ethnicꝰ pub licanꝰ.i.noli illũ iã deputare ĩ nũero fratꝝ tuoꝝ Licet autẽ dicat᷑ Eccłs.vij. Nemo põt coꝛrigere quẽ de deſperit:tñ qꝛ nõ poſſumꝰſcire qͥs ſit pᷣ⸗ deſtinatꝰ:⁊ qͥs pᷣſcitꝰad eternã dãnatiõeʒ:qᷓ;diu bhic ſumꝰnõ debemꝰceſſare a frna coꝛrectione.vt dicit Aug.in li.de coꝛrectiõe et gr̃a.⁊ btũs Tho. ij.ij. q.lxxxiij.ar.vij.ſᷣuatis tñ his que dicta ſũt H ſupꝛa requiri ad coꝛrectionẽ. XA q Uarto ð coꝛrectiõis fr̃ne fructificatiõe ẽ videndũ:vnde bꝛeuiter dico ꝙ talis coꝛ rnigẽs ꝓximũ cõſequit᷑ tres fructꝰ iter alios. Pꝛi mus ẽ magni theſauri acqᷣ ſitio:cuiꝰcõſideratio ne dʒ qlibet animari ad coꝛrigẽduʒ ꝓximũ. Si enim mercatoꝛ crederet poſſe lucrari de pecunia ſua centũ ꝓ centenario in aliq̃ mercãtia:ꝓfecto vt doceã Mat. xviij.Si te audierit lucratꝰes ipᷣm:⁊ con⸗ ſeq̃nter vt dicit Aug.aĩam eiꝰab ifemo liberaſti et ſaluari feciſti.Aia vo eſt pᷣcioſioꝛ oĩ theſauro mũdi ⁊ oib coꝛꝑalibo.l.ſancimꝰ.C.de ſacroſan. eccle.c.ſi hẽs.xxiiij.q.iij.⁊.c.ſolite.de maio.⁊ obe. Maximũ g̊ theſauꝝ lucrat᷑ qͥ ſua coꝛrectiõe ac/⸗ quirit aiam ꝓximi:que tãti pᷣcij ⁊ extimatiõis ẽ: ꝙ xpCᷣs filiꝰdei ꝓ ea ſaluãda moꝛivoluit.Si aũt te nõ audierit:nõ ꝑdes pᷣmiũ eẽntiale acſi eum emendaſſes:qꝛ talis bona voluntas apud deũ ꝓ facto reputat᷑.S.ſimiłr de pe.di.j.cũ ſi.Ex qͥbꝰ patʒ qᷓ; graue ſit pctm̃ illiꝰ:qͥ cũ poſſit coꝛrigen⸗ do lucrari aĩaʒ fris ſui:pꝑmittit eũ cadere ĩ pctm̃ moꝛtale nolẽs eũ adiuuare ſuis monitis ne ca⸗ deret:vł cũ cecidit nõ curat eũ ſubleuare cuʒ põt CCXCI quod qᷣqẽ eſt grauiꝰ petm̃ q;ᷓ ſi s aliquẽ mo⸗ ni ꝑmitteret que poſſeta moꝛte coꝛꝑali iuſte pꝛe ſeruare:vel qᷓ; ſi aliquẽ ĩfirmitate moꝛtali labo rantẽ curare nollet cũ poſſet eũ ſanare.Et iõ ðꝛ ꝓuerb.xxiiij. Erue eos qͥ ducũt᷑ ad moꝛtẽ:⁊ eos aatie en⸗ n ꝗtrahunt᷑ ad interitũ liberare ne ceſſes.qð itel⸗ Lbho. ij. ij. q.lxviij.ꝙẽ differẽtia ĩter denũ ligit᷑ nõ tm̃ de moꝛte ⁊ int᷑itu coꝛꝑali ſ ed eciaʒ et ciationẽ ⁊ accuſatiõeʒ:qꝛ i denũciatiõe attẽditur coꝛrectio fris:iĩ accuſatiõe vo punitio criminis. QOnñ g̊ pctm̃ vgit in detrimẽtuʒ reipublice dʒ hõ multo mag de ſpũali. Secũdꝰ fructꝰeſt gr̃e diuie infuſio. Dicit᷑ em̃ ꝓuerbᷣ.xxviij. Qui coꝛri pit hoiem grãm poſtea inueniet. Ille em̃ qͥ ſua coꝛrectiõe eſt cã vt ꝓximꝰ cõuertat᷑:⁊ ↄñter iue⸗ niet gram: ꝓpter h̊ diuinã ⁊ ipᷣe meret᷑ gram ob tinere.vñ Hiero.ait. Pꝛo ſalute alteriꝰ.ſ.a nobᷣ ꝓcurata:nobis q̃ʒ acquirit᷑ ſal?ñD Tertius fru aus eſt eterne vite adeptio.Oꝛ em̃ inqͥt Jacob ſue eptłe vlti. c. Si qͥs errauerit⁊? cõuerterit quis eũ ſcire dʒ ꝙ qͥ ↄuerti fecerit pctõꝛẽ ab erroꝛevie ſue ſaluabit aiam eiꝰ a moꝛte ⁊ oꝑit multitudi nẽ pctõꝛũ.Jõ talis exercẽs tã magnũ opꝰ pieta tis põt ſperare ſe habituꝝ magnã remuneratõʒ nõ tm̃ in pᷣſenti vita ſed pᷣcipue in celeſti glia:qꝛ vt ſcriptũ eſt.j.ad Thi.iiij. Pietas ad ola valet ꝓmiſſionẽ hñs vite q̃ nũceſt ⁊ future.Cõtrafa⸗ ciẽtes aũt ſcire pñt ſe nõ eẽ in charitate ⁊ nõ hfe bonã ↄſciam. Hec eſt em̃ vna regła cognoſcẽdi pctm̃ moꝛtale dimiſſio coꝛrectiõis frat᷑ne:qð a nobis auertat deꝰ nr̃. Amen. In aſcẽſiõe dñi quõ xpᷣus aſcẽdit in celum ꝑ viã qᷓdraginta vtutũ quas nobis ondit exẽplo ſuo.Sermo.exxxiiij.De quo pᷣdicari poterit per totã hebdomadã. BGcenditdeus a in iubilatione ? dñs in voce tube Plſal.xlvj. Inqͥt phᷣoꝛuʒ pᷣnceps Areſt. x. Metha. In oib generũ ſpeciebo eſt deuenire ad vnũ qð ſit metrũ ⁊ mẽ⸗ ſura oĩm q ſunt in eodẽ genere. Patet h̊ in ãge lis int᷑ qs creatꝰ fuit excellẽtioꝛ lucifer: inter pla netas aũt ſol:in elemẽtꝭ ignis:int᷑ metalla auꝝ in q̃drupedibo leo:in auibo aqᷣla:in piſcibꝰ ſire/ na. ? ſic de alijs:de qᷣbo dicã in pᷣma pte pncipa li nri manaalis ſer.vij.p.j.in penul.col. In hũa⸗ na aũt ſpecie dñs nr̃ ieſus xpᷣs pᷣnceps ⁊ caput nr̃ʒʒ ſuꝑ oẽs pᷣclarioꝛ extat.Cui vt inqͥᷣt ſcũs Bo naueñn.in li.de imitatiõe xpᷣi.quãto magis aſſi⸗ milamur tãto pꝑfectioꝛes ſumꝰ:qui eqꝗpꝛopter int hoĩes veit vt ſaluꝭ viã nob demõſtraret. vñ ipᷣe Joh.xiiij.inqᷣt.Ego ſumvia vᷣitas ⁊vita.Et iõ eiꝰ vitã imitari debẽꝰ.iuxta illð apłi ad Ephe. v. Imitatoꝛes ðᷣi eſtote ſic filij chaniſſimi. Dicit nãq; Aug.in li.de vera religiõe. Sũma religio⸗ ſitas eſt imitari qð colis. Ipᷣe etem̃ eſt lucidiſſi⸗ mũ ſpeculũ ⁊ exeplar pᷣfulgidũ:ad qð ſꝑ inſpice re debemus. De qͥ ðꝛ Sap.vij. Candoꝛ eſt lud et᷑ne ⁊ ſpeculũ ſine macula. Etiõ nos hoꝛtatur des pf loquẽs Moyſi ꝑ figurã o voſte — tig veſtieeszq. De tercia via que dicit᷑ dilectils. P dens qᷣd facere dʒ qlibet fidelis dicẽs. Inſpice ? fac ſᷣm exemplar qð tibi i mõte mõſtratuʒ eſt.i.ĩ xpᷣo qͥ ðꝛ moͤs rõne altitudinis ⁊ excelletie:de q̊ pſalmiſta ait. Mõs dei mõs piſiguis:mõs in quo bñplacitũ eſt deo hitare ĩ eo. Ipe eteni dñs nr̃ oñdit nob viã qua ꝑpuenit᷑ ad vua ĩ mõte vir tutis ſueiĩ q̊ docebat apłos ſuos vt h Mat.v. Et iõ cũ vellet aſcẽdere in celũ diſcipłos ſuos in mõtẽ aſcẽdere fecit de quo fit mẽtio Mac.vl.vt ſcʒ oſteẽderet eis q̃draginta vias qͥbo ꝑuenit᷑ ad celum.ꝑ quas ipſe ꝑrexit. De pꝛima via ducente ad celum:que dicitur huvjzumiliationis. pꝓ Rimo qꝛ hũilitas ẽ ↄᷣuatio oiuʒ vir tutũ vt ait Alexa.ð ales.i.iij.ꝑte ſũme ĩ tractatu ð fide ifoꝛmi.q.j.Oñs Jeſꝰ oñdit nob viã humiliatiõis di. Mat.xj.Diſcite a me qꝛ midꝭ ſũ ⁊ hũilis coꝛde:⁊ iuenietis reqem aiabo viis.Que vᷣba exponẽs Aug.iĩ qͥda ſᷣmõe pluriũ martyꝝ inqᷣt.Nõ dixit dñs.Diſcite a me moꝛtuos ſuſcicare:ſuꝑ aq̃s ſiccis pedibo ãbula re:ſʒ qꝛ mitis ſuʒ ⁊ hũilis coꝛde. Qð vt magis mẽtibo boim ipꝛimereti oibo ſuis geſtis hũui⸗ tatẽ ſeqͥ ⁊ ãplexari voluit.Nõ ei voluit ð regina naſci vł iperatrice:ſj. ð pauꝑcula vᷣgie:q̃ liq; no/ hilibo eẽt oꝛta natalibb:pauꝑtatis tñ penuria vi lis hẽbat᷑:vt oñderet neminẽ ſe debere iactare ðᷣ nobilitate gñis vel potẽtia parẽtũ.Nobilitas ei nõ ↄſiſtit i parẽtibo vł ↄſanguineis:ſʒ ĩ vᷣtutibo: vt ait Hiero.in epła ad Celãtiã. Siłr ad onden dũ hũilitatẽ noluit deꝰnaſci in ãpla ciuitate Ni niue:Rome:vł Babilonie:ſʒ apð ꝑuã ⁊exiguã ciuitatẽ Bechleẽ Mat.ij.Nõ voluit etiã naſci in atrio regio:ſʒ ſub vili diuerſoꝛio. Nõ reclinari ĩ lecto aureo vł eburneo:ſʒ i pᷣſepio. Noluit iuol⸗ ui lintheaminibo pᷣcioſis:ſʒ vuibo ponicłis. Nõ hie miltitudinẽ ſᷣuoꝝ ſibi miniſtratiũ:ſʒ calefie⸗ ri flatibb duoꝝ aĩaliũ Luce.ij.Et ideo exdamat Bernardꝰi epła ad Adã monachũ dicẽs. Eru⸗ beſce ſuꝑbe qͥ es puluis ⁊ cinis:deꝰ ſe hũiliat:⁊ tu te exaltas.Adipiſcamur ꝗ̊ᷓ hũilitatẽ:ð q̃ inqͥt Hiero.ĩ q̃daʒ epła.Nihil ẽ qð hoibo ita gratos ac deo faciat q; ſi vite merito magni:hũilitate ſi mus ifimi.ODñs aũt nrt̃ Mat.xviij.ad hũilitatẽ nos exhoꝛtãs ait.Niſi hũiliati fuericis ⁊ efficia⸗ mini ſic̃ ꝑuuli nõ itrabitis in regnũ celoꝝ. De ſecunda via que dicit᷑ obeditionis. O Loõo ofßdit nobis dñs viã o beditio/ 8 nis. Uñ d ipo dicit ad Sblei Xp̃s factus eſt ꝓ nobis obediens vſq; ad moꝛtem:moꝛtem autem crucis.Qð quideffi fecit vt omnes pꝛo eius amoꝛe obedi⸗ remus ſuperioꝛibus noſtris:ſerui dominis:fi⸗ lij porentibus: diſcipuli magiſtris: ſubditi pꝛe⸗ latis:in omnibus licitis ⁊ honeſtis:iuxta illud apoſtoli ad Hebꝛeos vltimo. Obedite pꝛepoſi — . Ertio oñdit nobᷣ viã dilectõis dicens t Alõ Hiere. xxxj. In charitate ꝑpetua dilexi te.Quapꝛopt᷑ tenemur eu dili⸗ geretoto coꝛde ⁊ affectu. Deuto.vj.⁊ Mat.xxij. Ipe em dñs nr̃ amoꝛe ſuo erga nos ſuꝑauit oẽm amoꝛẽ mũdanũ. Et pᷣmo ſuꝑauit amoꝛẽ frat᷑nalẽ? ſocialẽ. Signũ eſt em maximi amoꝛis qñ frat᷑ moꝛtẽ ſuſcipit p fratre:vel ſociꝰ ꝙ ſocio.dicẽte dño Joh.xv. Maioꝛẽ dilectionẽ nemo hʒ vt aiam ſuã ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Sedlʒ aliqͥs foꝛteiueniat᷑ aliqn paratꝰ moꝛtẽ ſuſtinere p fratre ſuo:vel ſocio aut amico:nullł⸗ꝰ certe inuenit᷑ qͥ h̊ facere velit ꝓ iimico. Hoc autẽ pegit ar̃o amoꝛe ſuccenſus ſaluatoꝛ nr̃.de quo Paulꝰ ad Ro.v.ait.Cũ adhuc iimici eſſemus xps ꝓ nobis moꝛtuꝰ eſt. Scdðo amoꝛ tpᷣi i no⸗ bis ſuꝑauit amoꝛẽ pat᷑nale:lʒ em dicat᷑ ꝙ nullꝰ affectꝰ vincit patnũ.l.cũ furioſus.C.de cura.fu rioſi.tñ nullłꝰ iueniret᷑ pr:iqͥ ſi haberet filiũ lepꝛo ſuʒ ꝑmitteret totũ ſuũ ſanguinẽ extrahi a coꝛge ſuo vt de ipo balneũ fieret filio in qͥ lauatꝰcura ret᷑ a lepꝛa.ſed dñs nr̃ ieſus xpᷣs aias nrãs cer/ nẽs pcõ lepꝛoſas ꝓ nobis ſanguinẽ ſuũ fudit: vt in eiꝰ piſcina a vitioꝝ oim macul mũdemur De q̊ Apoc.j.inqͥt Johes apłs. pᷣe duleut nos 2 lauit nos a pctis nr̃is in ſanguie ſuo.Tertio amoꝛ xpᷣi ſuꝑauit amoꝛẽ mat᷑nalẽ.lʒ em̃ ſit ma⸗ xima dilectio mr̃is erga flium:vt ðt glo.in.l.vi deamꝰ.ff.de in litẽ iurãdo.tñ nulla mr̃ inuenit q̃ tãtũ amet filiũ ſuũ vt ꝓ eiꝰ hñda mẽoꝛia cõti⸗ nua nomẽ ipᷣꝰ ſeptũ depoꝛtet in manibo ſuis. Hoc aũt egit dñs nr qͥ inqͥt Eſa.xlix. Nũquid obliuiſci pot mr̃ infantuli ſui:⁊ſi illa oblita fue rit ego nõ obliuiſcar tui:ecceĩ manib meis de⸗ ſcripſi te.Scriptoꝛes fuer̃t iudei ⁊ cructfiroꝛes eiꝰ:charta vo epuriſſima caro:attramẽtũ illiꝰ ſãguis pᷣcioſus:calami hoꝛribiles claui:lictere huiꝰ ſcpture plage ⁊ liuoꝛes: pſalmi pᷣncipales eius cicatrices.Quarto ſuꝑauit amoꝛẽ mr̃imo nialẽ.Licʒ em̃ ſit tãtꝰ amoꝛ viri erga vxoꝛẽ ſuaʒ ꝙ ðꝛ Geñ.ij. Relinãt bõ pꝛẽm ⁊ matrẽſuã ⁊ ad herebit vxoꝛiſue:⁊ erunt duo in carne vna:cñ ſi mulier cũ alioviro adulterauerit ⁊ ad dedecus viri ſui turpitudinẽ operet᷑: eã nũqᷓ; ſicut pꝛiꝰdi liget. Nos vᷣo qͥ celeſtẽ ſponſũ nr̃ʒʒ offendimꝰ cũ vitijs foꝛnicãtes nũqᷓ; ab eo derelicti ſumꝰ ſʒ ſꝑʒ ad eũ reuertẽtes in pᷣſtinã eiꝰ graʒ acceptamur. ipᷣo dño dicẽte Hiere.iij. vulgo ðꝛ. Si dimile⸗ rit vir vxoꝛẽ ſuã ⁊ recedẽs ab eo duxerit viꝝ alte rũ:nũqͥd reuertet᷑ ad eã vlcra:nũqͥd nõ polluta 2 ↄtaminata erit mulier illa:tu aũt foꝛnicata es cũ amatoꝛibo multis:tñ reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiã te. Que oĩa agit ſaluatoꝛ nr̃ vt nos ad eiꝰ dilectionẽ amoꝛis ſtimulo ĩcitet:⁊ vtp ſlius amoꝛe ꝓximos nf̃os ſic noſipᷣos diligamꝰ i ca ritate ⁊ pace ac ↄcoꝛdia cũ ipᷣis viuẽtes. Uñn ibe ait Job. xv. Hoc eſt pᷣceptũ meũ vt igatz iui cẽ ſicut dilexi voos. 4. deoſn 1Mqre niesß Edeitabrogea lobyvoneroli zninarutl S founipken ufeuleost Vxrppug mi dapolrcin ernoliopace ictbfinme nſui Oii0 wauuenos de⸗ Vnit Pocibab Mantigſcnii Kinmtobdapt Anmupotbeſa nadwobis tanpetineps Elhpeacegent iluciaplis Enij Parvo 1quaqng ) Peimaint Clficanots. borciiis, Onin wicricbrritnen fitamorlos = chdcrele Mnicituürodod⸗ belnchinlegen ug Oisqinini Gori Prerem haſtbllifdert mctiega liq r pbgir erhig ſrhoc non eiſge notdai wal⸗ mneocitemats, Multſinsſaie ſauan ſ1Gsddenkinic⸗ Uhaluatiuge ouding i itbigninin Abrobrs; ndrd rniſgtg rdbenene artonm lglolle iohni; dunmr ndetog miurang Dhnrſgut ückhnee funrritO re dlegoni Pamgsſs. Pühns nene mlnnels unmi deg tucüiniaätſine Goenni nsn INeNNen flionien röstien ſanguinibifni mnmpalniden Ns. Ferln anghitin nan NcheEe wörgonte nulls mr inrE bida mioriact tin mantſu Saic ſü neiilaodini imanibrs dei tcins arammi mblestalen Eegſain ichis aur mininn napmmig in:mmnilitn Kanmefnuni Gmitulorſius miizſautgrd ofendnd dl cclciſund hie jnaccchhan 108. Sidini durent tralr niͤgt nipln autfhnnds amoratneite Mrorti o oianreny Iu es lin /⸗ je M u oglio haberi:vt ait Foliũ Deo inqͥ tauid pſal.xxxiij. Inqͥre pacẽ i⁊ ꝑſeqre eã. Saluatoꝛ eĩ nr̃ i hũc mũdũ veniẽs pacẽ attulit mðo.vñ i eiꝰnatiuita te decãtabãt ãgeli.Glia ĩ excelſis deo ⁊i fra pax hoibꝰbonevolũcad.Luc.ij.pdicari qͥʒ es pᷣcepit di. Mat.⁊ Lu.x. In quãcũ q; domũu itrauerit pᷣmũ dicite:pax huic domui. Pacẽ etiã tenuit i pꝑpſeuerat in odio:tñ ex ꝑte mei põt eẽ erga illũ be ſua ↄuerſatõe etiã cũ rixoſis. Pſal.cxix.Cũ his q oderũt pacẽ erã pacificꝰ ⁊c.um pꝛe ſuo nos pacificauit. ad Ephe.ij. Ipe em̃ eſt pax nr̃a qᷣ fe⸗ cit vtraq; vnũ.Et iõ Bꝛeg.nonꝰin ꝓlogo decre⸗ taliũ appellat eũ regẽ pacificũ. Quotidie etiam iſpirat nobis pacẽ accõcoꝛdiã.pſal.lxxxiiij. Au⸗ diã qͥd loqᷓt in me dñs deꝰqm̃ loquet᷑ pacẽ ĩ ple bem ſuã. Uñ.j.ad Choꝝ.vij.ait Paulꝰ. In pa ce vocauit nos deꝰ.Eã q̊ʒ mãdauit apłis dicẽs Mar.ix. Pacẽ habete int᷑ vos.eã nãq; venerat docere. xiij.q.j.c.niſi bella.?⁊ migraturꝰ ex pᷣ mũ do ipᷣam ſuis diſcipulł ⁊ fidelib ꝑ modũ teſta⸗ mẽtiꝓ magno theſauro reliqͥt dicẽs Joh.xiiij. Pacẽ meã do vobis:pacẽ relinquo vobis.Uñn etiã appellat᷑ pnceps pacis Eſaie.ix.⁊ Aggei.ix. ðꝛ.Loquet᷑ pacẽ gentib. In ſua q̊ʒ reſurrectiõe añ oia alia eã apłis nũciauit dices Johis.xx.⁊ Auce.xxiiij. Pax vobis. E qua qͥnq;ↄſideratões facere poſſumꝰ d Peꝛima qᷓ dicet obligatõis. Scoa fru ctificatiõis.Tertia cõmẽdatõis.Quar⸗ ta inductiõis. Quita vo oppoſitiõis. Quo ad pᷣmã q̃rit᷑:vtrũ teneamur hr̃e pacẽ cũ iimiq no⸗ ſtris ⁊ amare illos.Et pmo videtur ꝙ nõ.quia NMatthᷣ.v. ðꝛ. In lege dictũ eſt antiq s.Diliges amicũ tuũ⁊ odio habebis inimicũ.trãſſumpti ue in.c.cũ in lege.xxiij.q.iiij.Et ſuꝑ illaverba ðt Aug.Oiĩs qͥ inimicũ ꝑſequit᷑ xpᷣi amicꝰefficitur ergo ⁊c̃. Preterea ad impoſſibile nemo tenet᷑.l. ĩpoſſibiliũ.ff.de re.iu.ſed ipoſſibile eſt verã eſſe amiciciã erga illũ qͥ meꝰ eſt iimicꝰ ⁊ me odit:qͥa ait Phs.ix.ethi.ꝙ ipoſſibile eſt verã eẽ amicicã int᷑ eos qͥ non eiſdẽ gaudẽt.̊ ⁊c. Itẽ malicia dʒ bus in li.de regi.pᷣn.Qui aũt me odit ẽ malꝰ.ꝗᷓ eũ ð beo odire exeplo ꝓphᷣe Dauid dicẽtis.pſal.cxviij. Iniq̃̊s odio habui. qnĩmo exẽplo dei:cui inqͥt idẽ ꝓphᷣa pſal.v.Odi ſti oẽs qͥ oꝑant᷑ iniqͥtatẽ. vñ alach.j. ipᷣe de⸗ inqᷣt. Jacob dilexi:Eſau aũt odio habui.S ed pᷣdicta adduci põt dictũ Aug.in.ij.de doctria xpᷣiana dicẽtis.Cũ pᷣcipit᷑ ꝙ ꝓximꝰ diligat᷑ etiã ſub bᷣ pcepto iimicus intelligi deber. S Olutio huiꝰ dubij dat᷑ ꝑ Tho.in.iij.di. xxv.⁊.ij.ij.q.xxv.ar.vj.⁊ Ric.in.iij.di.xxxj ccſctm̃ Bona.i eo.li.di.xxviij.qͥ dicũt ꝙ in hoĩe ↄſiderant᷑ duo.ſ.culpa ⁊ natura.ſᷣm na turã dʒ diligi oĩs hõ etiã inimicꝰ ⁊ malꝰ.ſʒ odi⸗ re debemꝰ eiꝰ maliciã ⁊ culpã.c.odio.lxxxvj.di. vbi ðtLeo papa.Odio habeant᷑ pctã nõ hoĩes ᷑t ibi glo. allegat ad G. ca. duo iſta. xxiij.q.iiij.⁊ c.quãobrẽ.ð pe.di.j.⁊.c.ſunt nãq;.xlv.di. Aug. S CCXCII q̊ʒ ili.de vᷣa inocẽtia ait. Sic diligẽdi ſũt hoĩes: vt eoꝝ nõ diligant᷑ erroꝛes.Et ſicptʒ ſolutio ad argumẽta oria:qꝛ loquunt᷑ de odio reſpeciu ma lide nõ nature.vł ꝑ inimicũ odiẽdũ ĩtelligit dya/ bołꝰ.ſᷣm Aug.Quã: is aũt ipoſſibile ſit iter me ⁊ iimicũ meũ eẽ verã amicitia mutuã:donec ille niuolẽtia ⁊ charitas.xj.q.iij.c.inter vba. ⁊ dz eſſe nõ ſolũ affectu ſʒ ẽt ĩ effectu. Nã ſᷣm Ric.i.iij.di. xxxj. Si qͥs inimicũ ſuũ videat extrema necita⸗ te: obligat᷑ ei ſubuenire de necarijs ſi pᷣt.Ethᷣ pci pit dñs Mat.v. Diligite inimicos vios.bñfaci te his qͥ voſ oderũt.traſſũptiue.i.S.ex hijs. ? i. d. c. cũ ĩ lege.xxiij.q.iiij. Itẽ Pꝛouer.xxv.⁊ ad Ro. xij. ? l. d. S. ex hijs. ðꝛ. Si eſurierit iimicꝰtuꝰciba illu. Si ſitierit potũ da illi. Hoc ei faciẽs carbo nes ignis ↄgeres ſuꝑ caput eiꝰ. Ubi expõit glo. carbones ignis.ſ.chantad:qꝛ vt dicit Ouidiꝰin ij.de arte amãdi. Müũera crede mihi placãt ho⸗ mineſq; ðoſq; ⁊c.⁊ iteꝝ.Aurea nũc ve ſũt ſcła: płimis auro Uenit honos:auro ↄciliat᷑ amoꝛ. Diẽ etiã Paulꝰvbi.S.craſſũptiue.i.d.ciĩter vᷣba Si fieri pᷣt qð ex vobẽ:cũ oib hoibo pacẽ hñtes nõ voſmetipᷣos defendẽtes chariſſimi:ſʒ date lo cũ ire.vñ dicẽ Hugo iĩ li.ð clauſtro aie:q; qdam pbs inqᷣt qᷓttuoꝛ eẽ bono viro necaria. Pꝛimuzʒ vt oẽs hoiĩes ſibi amicos faciat ſi pᷣt.Scðʒ ſi nõ pᷣt facere amicos:ſaltẽ nõ faciat iimicos.Terciũ ſi bᷣ nõ pᷣt:qꝛ volũt eũ oĩno ledere:fugiat.Quar tũ ſi leſus fuerit:ſenõ vindicet. Cõcludit᷑ ̊ ꝙ de necitate ſalu ẽ:pacẽ hr̃e ⁊ facere etiã cuʒ iimicis Uñn apls ait ad Hebꝛe.rxij. Paceʒ ſeqͥ mini cum oib. Sʒ ꝓ declaratiõe pᷣdictoꝝ eſt ſciendũ ꝙ tenemur diligere inimicos tripłr.ſ.coꝛde:oꝛe:et oꝑe.Coꝛde ſq; nõ habẽdo ↄtra eos odiũ vł ran coꝛẽ:ſʒ eos amãdo.Dicit tñ ſctũs Bona.in.iij. di. xxx. q.j.ꝙ licet de necitate ſalut teneamur op/⸗ tare bonũ ernũ.ſ.btitudinẽ iimicis nr̃is:optare tñ eis bonũ tpale ⁊ traſitoꝛiã ꝓſperitatẽ nõ ẽ ne⸗ ceſſitatis:ſʒ ꝑfecciõis:⁊ ſuꝑerogatiõis:⁊ ita ĩtelli git illð Ambꝛoſij dicẽtis. Sufficit ꝙ inimicos odio nõ hẽamꝰ:loquit᷑ em̃ de mũdana ꝓſꝑitate quã eis appetere nõ tenemur de necitate.Zñ de eoꝛũ malis gaudere nõ debemus.vñ Pꝛouer. xxiiij.ðᷣꝛ. Cum ceciderit inimicꝰtuꝰnõ gaudeas: ⁊ Eccłi.ix.ðꝛ.Noli de moꝛtuo inimico tuo gau dere.Scðo tenem ur eos diligere oꝛe ſq; oꝛado ꝓ eis.Uñ ſaluatoꝛ poſt illa verba Mat. v. Dili gite inimicos ⁊c̃.ait:⁊ oꝛate ꝓ ꝑſequẽtib ⁊ calũ/ niantibo vos:vt ſitis filij patris vꝛi qͥ in celis ẽ: qui ſolem ſuũ oꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ maos:⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iiuſtos. Si em̃ diligitis eos tĩ quivos diligũt:quã mercedẽ hẽbitis. Nõne ⁊ publicani h̊ faciũt.Et ſi ſalutaueritꝭ frẽs vꝛos tãtũ qͥd ampliꝰfaciesᷣ.Nõne ⁊ ethnici hoc faciũt. Eſtote ergo pfecti ſicut ⁊ pater veſter qͥ in celis ẽ pfectus eſt.hec ille.vñ Gꝛeg.ait. Cõditoꝛis auni bus illa oꝛatio maxime cõmẽdat᷑:q̃ p immco intcedere nitit. Eodẽ aũt modo tenemur ꝓ ini⸗ micis oꝛare quo tenemur eis bona appetere. Optime aũt ſaluatoꝛ nos hoꝛtatad pacẽ ⁊ ini⸗ micoꝝ amoꝛẽ ac ſubuencionẽ ex ſiłitudine dei: dꝛ ſicut parẽtibo carnalibo eſt maxima coſolatõ quando filij eis aſſimilant᷑:ita eterno patrival⸗ de placitũ eſt ſi pietate fuerimꝰ cõfoꝛmes dialce⸗ dini ſue. Uñ Chꝛy.dicit. Nihil ica aſſimilatur deo ſicut iniuriã faciẽtib indulgere. Licet autẽ carnales filij culpabiles nõ ſint ſi parẽtibꝛ non ſunt ſiłes:qꝛ in poteſtate eoꝛũ nõ eſt ſuũ figura re coꝛpꝰ.ſpũales tamẽ? filij niſi deo ſiłes fuerint illoꝛuʒ eſt culpa:quia in ptate ſua fuit effici vir⸗ tuoſus ⁊ ſua culpa patris ſilitudinẽ ꝑdiderũt. hec ille.Lertio tenemur diligere iimicos opere. iuxta illud.j. Joh̊.iij. Nõ diligamꝰ verbo neq; lingua.ſ.tmmõ:ſed oꝑe ⁊ veritate.Dicit tamen ſeus Bona. vbi S. q.v.qꝙ diligere in effectu exte noꝛi poteſt eẽ dupliciter.aut quãdocũq; offert ſe oppoꝛtunitas tẽpoꝛis:⁊ ſic nõ eſt de neceſſica te ſemꝑ inimicis ſu buenire ſed ſolũ eſt ꝑfectio⸗ nis.Aut quãdo incũbit eis neceſſitas:⁊ ſic ẽ de obligatõe:aliter non ſumꝰin charitate.qꝛ ſi qͥs videt ꝓximũ neceſſitateʒ habere ⁊ laudit ab eo viſcera miſericoꝛdie non eſt charitas dei in illo. j. Johãnis.iij. X gd notãdũ eſt ꝙ triplex pax reperitur.ſ. ſ inq nata:ſimulata:⁊ oꝛdiata. Pꝛima eſt lllloꝛũ qͥ ſunt in malo cõcoꝛdes: vt adul⸗ teri ⁊ raptoꝛes inuicẽ qui nõ habẽt verã pacem. ſ̃m ꝙ dicit Aug.xix.de ciui.dei. Itẽ illi qͥ cũ ma⸗ lis cõuerſant᷑ ac malo cõſentiuũt vt pacẽ habeãt exterioꝛẽ ſed amaritudinẽ interioꝛẽ habẽt cõtur bate ↄſcie.Et ð hac Eſa.xxxviij.ðꝛ. In paceama ritudo mea amariſſima.Et ĩ ̊ numero etiã cõ⸗ putant᷑ illi ꝗͥ cum malis cõfederat᷑ quoꝝ vitam pus deteſtabant᷑:⁊ hoc qñ vidẽt eos bonis pꝛe ualuiſſe.ODicũt em̃. Niuat qͥ vincit.? moꝛe cico- niarũ ſemꝑ ſequunt᷑ bonũ tẽpus ⁊ ↄtinue q̃rũt nauigare ad ſecũdã ⁊ ſequi vẽtũ qua ex ꝑte fla⸗ uerit.⁊ ſic multa ↄ honoꝛẽ dei ſuppoꝛtãtes di⸗ cunt ꝙ hoc agũt vt pacifice viuãt:qð tñ faciũt vt ſuas õ bitiõòes ⁊ ſenſualitates adimplere poſ ſint.hec aũt eſt pax diaboli nõ dei: qꝛ etiã demo nes ſunt in malo ↄcoꝛdes.vt ðt ſcũs Bona.in ij.di.vij.Et hãc malã pacẽ venit xpᷣus diſſipare q ait Mat.x.Nõ veni pacẽ mittere in terrã:ſed gladiũ. Hec q̊ʒ pax inqͥnata eſt qñ aliqui ſił cõ ſpirãt ⁊ ↄiuratiões faciũt atq; cõuẽticula ) bo⸗ nos ⁊ vtuoſos:maxime õ̊ pᷣlatos ſuos:qͥ tamẽ ꝓ hibant᷑ nõ ſolũ lege diuina ⁊ canonica ſʒ etiaʒ ciuili.vt ptʒ in.l.denũciamꝰ.C.ð his qͥ ad eccle. cõfu.⁊ in.S.cõuẽticulas.⁊ ibi glo.de pace iura. firma.in vſi.feu.Qꝛ vᷣo pax inqnata maloꝝ eſt ↄtraria paci bonoꝝ:iðo ſᷣm Aug.⁊ Hiero.ſicut deſiderãdũ eſt ꝙ boni habeãt pacẽ ⁊ concoꝛdiã inter ſe:ita eſt affectãdũ ꝙ mali habeãt int᷑ ſe diſ coꝛdiã.Et malã eoꝝ concoꝛdiã ⁊ pacẽ diſſipare Si inimicos non dilexeris pꝛopitium deũ bo⸗ XXXIII peci nõ eſt ſʒ meritũ: dicente pbeta pſal.lxxij. Zelaui ſuꝑ iniqͥs pacẽ pctõꝛũ vidẽs.vñ Pauiꝰ poſuit diſcoꝛdiã iter phariſeos ⁊ ſaduceos:⁊ ſic euaſit manus illoꝝ vt patʒ Actuũ.xxij. Lõẽa parx eſt ſimlata:de qᷓ Hiere. ix. dicit 8 Oee ſuo pacẽ cũ amico ſuo loqᷣt᷑ occul te ponit ei inſidias.⁊ pſalmiſta ait. LCo⸗ quũt᷑ pacẽ cum ꝓximo ſuo:mala aũt in coꝛdib⸗ coꝛuʒ.⁊ Eſopꝰfabula.lxiiij.ait. Pacis amatoꝛẽ ſimulat ſe ꝑfidus hoſtis. Cautiꝰ⁊ vulnꝰexitiale ferat.Et iſta fuit pax iude qͥ pacis oſcło filiũ dei tradidit Mat.xxvj. De hac etiã pace ðꝛ Hiere. viij. Dicẽtes pax pax:cũ nõ eẽt pax.Etiõ ſcriptuzʒ eſt in.c.nõ oĩs.ij.q.vij.qꝙ non ois qͥ didt nobis? pax vobis:eſt ſic colũba audiendꝰ.Et in.c.qꝛ g̊ cadẽ.q.⁊ cã ðꝛ:ꝙ ille qͥ dicit Dor vobis: plerũq; nõ colũba ſʒ coꝛuus reputact. Ercia pax oꝛdinata eſt iloꝝ qui amicoſ t diligũt in deü: ⁊ iimicos diligunt ꝓpter deũ:⁊ hãc qͥlibet hr̃e tenet᷑. Qð ꝓbat᷑ ſex rõnibo. Pꝛima q̃ꝝ ðꝛ violatiõis.ſ.legis natura lis. Vc em̃ inqͥt Alexã.de ał.iniij.ꝑte ſũmeĩ tra ctatu de legibo. Agens ↄtra ius naturalepeccat moꝛtaliter:et peioꝛ eſt beſtijs qꝛ vt ait pbᷣs.vij. Echi. Hõ pꝛauꝰdeterioꝛ ẽ oĩ beſtia.Sʒ ſᷣm eun deʒ phᷣm in li.de regi.pᷣn. Natura dictat vt vnũ qð q; ſibi ſiłe diligat.vt etiã hẽt᷑ Eccłi.xiij. Ergo q ñ diligit ꝓximũ ſʒ cũ eoĩ diſeoꝛdia atq; odio ꝓſeuerat:peccat moꝛtalr ↄtra legẽ nature. ꝓꝑ Ecuũda rõ ðᷣꝛ acqᷣſiciõis.ſ.diuine gre.ſNs gs ſine charitate nõ pᷣt haberi dei gra.xxiij. .vij.c.quẽadmodũ. Sʒ qͥ nõ viuit ĩ pa ce ſʒ in odio ⁊ diſcoꝛdia nõ eſt ĩ charitate:ergo ẽ ipoſſibile aliquẽ dei graʒ acqᷣrere niſi pacẽ faciat cũ inimicis ſuis.vñ Aug.in ᷣmone martynꝝ ait. bere non poteris. c Ercia rõ ðꝛ dilectionis.ſ.fr̃ne.Nã vt ðꝛ.j. Joh.iij. Qui nõ diüligit ffeʒ ſuũ in moꝛte manet.i.ĩ pctõ moꝛtali:trãſſũptiue in.cialias.S. oĩs qᷣͥ.de peni.di.j.Sʒ oẽs ſumꝰfres pᷣmo ex pꝛe ſpũali.ſ.deo de qͥ ait ſaluatoꝛ Mat.xxiij.Unus em̃ eſt pꝛ veſter q eſti celis. Scðo ex pꝛe carnali de q̊ Aug.i li.de diſciplina xpᷣiana inqͥt. Si pu⸗ tamus nõ eẽ ꝓxmos niſi qᷣ de eiſdẽ parẽtibw na/ ſcunt᷑ Adaʒ ⁊ Euã attendamꝰ⁊ oẽs ffes ſumꝰ. Suꝑ oẽs aũt alios hoies ſunt nobis ffes ꝓpin qoꝛes xpᷣiani.vñ Aug.vbi.S.dicit Oẽs qͥdẽ ffes ſᷣm ꝙ hoĩes ſumꝰ:quato magis ad id ꝙ xpᷣia⸗ ni ſumꝰ.Ad id ꝙ hõ es pꝛz vnꝰfuit adã:vna mr fuit eua. Ad id vᷣo ꝙ xpᷣianꝰes vnꝰpr ẽ deꝰ.Qui igit᷑ nõ hʒ pacẽ cuʒ ꝓximo ſuo peccat moꝛtalrõ legẽ frne dilectiõis.Leui.xix. Mat.xxri.. A NVaarta rõ ðᷣꝛ inexcuſatiõis. Nã de mlłtis q pctis aliq̃łr excuſari poterimꝰañ deuʒ. ſ. ex ignoꝛãtia:vel fragilitate:aut timoꝛe:? hmoõuſʒ de hoc nũq;. vñ Aug. vbl. S. alt. De dili tedis iuimicis frẽs chariſſimi nullłꝰvnq; ĩ vᷣita 1 Gniaugat dior poliu ſontstnens odeofuire Sidirenec⸗ Gpkinaranin ſbitegeitni ſctntlila Aiſttmnodiun vonto aen genn Mue rdgann is ſlanobt. rhanirad naumur⸗ Uimmo⸗ ſigeenedt gintincrpec! finlur. onnadt. Aped rkurdenodl Nuthlzute Mraichcre njcuprnos Arimtht ünſcondpen Enrodri Ynoisi Wdiſt crdedanodn adiurir dd⸗ opisßmagtna Muln müoep⸗ Wolenvfnibin⸗ Oarcitinciue llmibꝛijn Eotocyipege Eiflt⸗rue Munchcklle ſde Kanlicn ſter mſttuntoi⸗ Nasci Nni Paßpligaus nminenne . Cflane Cſtod ſug ſtigecnsle Mtinflii Wmahn nn öͤſa h dindhig tpawhsne mai cte nics NAeen m, Nn ss gsn Linii iin auns unn seede gibeſtu inan ſrundeneei. bis Sad d dſecdshnn lgine. is ldiuinegieſ Naben dalgisn . Szini eg cki artarnI üratniiſfut afmonee neymmun larffninnoa ſihrtincaltz unffopnocf 1 Mxmi;ODm Gca utanni Suat Sipe⸗ ciſmitn Froisffcs ſun⸗ arnobis fts g dict is ſifS gs adifiit H Pfui Girum P. „* teſ. eborert excuſare. Poſſet mihi aliqᷣſ dicere. ñ pol 1 „5VIgilare. 5 dicere.nõ poſſũ amare.Põt mihi dicere nõ poſ/ ſum res meas totas pauꝑibo dare:⁊ i monaſte⸗ rio deo ſᷣuire.Nũqͥd pᷣt dicere.Nõ poſſũ dilige/ re. Si dixeris qꝛ nõ poſſis a vino vel a carnibꝰ abſtinere credimꝰtibi.Si aũt dixeris qꝛ nõ poſ- um ieiunare:nõ poſſuʒ vigilare.nunqͥd põt ſis ĩ ce peccãtibo idulgere:oino nõ credimꝰ⁊c.Et rõ eſt qꝛ nihil ẽ leuiꝰq; amare et ignoſcere. Hoc em̃ pt fieri a diuite:pauꝑe:ifirmo:ſano:magno et ꝑuo:viro ac młiere ⁊c̃.Nõ eĩi reqͥrit deꝰa nobᷣ aurũ:nõ argentũ:nõ ꝙ eamꝰad vltimas mũdi ꝑtes:ſʒ vt diigamꝰ⁊ ignoſcamꝰ.Etiõ iqᷣt Aug. vbi. S. Nulla nob remanet excuſatio dũ ñ de cel lario ſʒ de coꝛde iſtã elemoſynã iplere iubemur: vt per viam vite ad eternam patriam beruenie mereamur. J q Uinta rõ ðꝛ occiſionis. Homicidiũ em̃ ſpuũale excedit coꝛꝑale.c.ille qͥ.xxij.q.v.qꝛ aĩa ẽ melioꝛ coꝛꝑe.c.ſi hoies.xxuij.q.iij.cũ ſi. SGʒ q odit frẽem ſuuʒ:vel ei detrahit homicida eſt. c. homicidioꝝ.de pe.di.j.Ergo ⁊c. Sicut ̊ tene⸗ „ 9 mur vitare homicidiũ coꝛꝑale:ita etiam ⁊ młto magis o bligamur relinq̃re odiũ erga ꝓximũ:⁊ tenemur cũ eo facere pacẽ.Quantũ em̃ malũ ſit odiuʒ erga ꝓximos oñdit Aug.i li.de vᷣbis dñi di. Citiꝰeligerẽ mihi moꝛtẽ:imo ⁊ oib creatur:: qᷓ; odiũ in ſecreto peccoꝛis mei ſᷣuare vellẽ. ¶ FFEErta rõ ðꝛ ↄiũctõis.Dicit em̃ cõmẽtatoꝛ 8 Auerrois i ꝓhemio Phiſi.ꝙ ſic fit ĩ na⸗ turalibo ita ſuo mõ fieri dʒ ĩ ſpũalib.ſʒ in coꝛpe hũano oĩa mẽbꝛa ſunt vnita ⁊ ſe inuicẽ adiuuãt.Ergo cũ oẽs xpᷣiani ſint membꝛa vniꝰ coꝛꝑis ſᷣm apłm ad Ro.xij.⁊.j.ad Coꝛ.xij.qͥ ait Moulti vnũ coꝛpꝰſumꝰin xpᷣo. Singuli aũt al⸗ ter alteriꝰmẽbꝛa:q̊ꝝ caput ẽ xpᷣs:vt ðꝛ ad Col.j. Sicut eẽt incõueniẽs ꝙ vnũ mẽbꝛũ ꝑſeq̃ ret᷑ reli quũ mẽbꝛũ:⁊ ꝙ manꝰpciderẽt vł vulnerarẽt pe des: ꝓ eo ꝙ iĩpegerũt caſu ĩ via:ex q̊ offenſe ſũt: ꝓłextraherẽt dẽtẽ ꝓ eo ꝙ caſu momoꝛdit liguã: ſic ẽt ſtultꝰ? crudeliſſimꝰcẽſeret᷑ qͥ ſibi manũ ab ſcideret:ꝓ eo qꝛ eũ leſit panẽ incidẽdo.Sic q̊ʒ re putandꝰeſt ille qͥ de ꝓximo ſuo ſe vindicarevult ꝓ eo ꝙꝙ eũ leſit.Et iõ inqͥt iuriſcõſultꝰi.l.iij.ff.de iuſti.⁊ iu.Cũ em̃ icer nos cognationẽ qᷓndã na⸗ tura cõſtituerit:cõſeqᷓns ẽ hoĩem hoĩ iſidiari ne/ phas eẽ. Maximũ gꝗ̊ ẽ icõueniẽs ⁊ pctm̃ q vnꝰ xypᷣlanꝰaliũ ꝑſequat᷑:⁊ cũ illo ſit ĩ diſcoꝛdia ⁊ nõ in vnitate pad.Et iõ nõ ſolũ lex diuia pᷣcepit pa/ cẽ ſᷣuari ⁊ cuſtodiri:ſʒ ẽt lex canonica:ponẽs pe⸗ nas fſfligẽdas illis qͥ eã nõ ſᷣuãt ſʒ cõturbant vt ptʒ ĩ.c.qͥ ↄtra pacẽ.xxiiij.q.j.vbi ðꝛ.Qui cõtra pa cẽ eccłie ſunt:ſi dignitatẽ aut cingulũ militie hñt nudẽt᷑ eis.Si aũt pᷣuati ſiqͥdẽ nobiles ſũt ſuaꝝ ſubſtantiaꝝ ꝓſcriptiõem patiant᷑. Si aũt igno biles:nõ ſolũ ĩ coꝛpe verberent᷑:ſʒ etiã exilio ꝑpe tuo caſtigent᷑.Lex etiã ciuilis idẽ mãdat.vñ vFre dericus iꝑatoꝛ romanoꝝ ſcribẽs oib pᷣnapibo: tes:⁊ omibu = CCXxCII comitib:ducibo ⁊ marchioniby diclt in vſi. fen. in ti.de pace tenenda.in pᷣn. Nos tã diuinas qᷓ; humanas legen in ſuo vigoꝛe manere cupien⸗ ꝑſonis ius ſuũ ↄſeruare volẽtes pacẽ diu deſiderataʒ toti oꝛbi terre ꝑ vniuerſas regni partes habedã regia autoꝛitate indicimꝰ Dec ille. Qui ibidẽ magnas penas violatoꝛib- pacis imponẽdas eſſe decernit ſᷣm exigentiã de lictoꝛũ.Oicit᷑ q́ʒ in.l.oia.S.quies.ff.de offi.pᷣfec. vr.ꝙ ad officiu pᷣfecti vrbis ꝑtinet quietẽ popu litueri.Caſſiodorꝰ q̊ʒ lib.j.epłarũ ait epła.xxij. Decet regalis apicis curã generaliter cuſtodire concoꝛdiã:qm ad laudẽ regnãtis trahitur ſi ab omnibus pax amet᷑. Quid em̃ eſt quod pᷣncipẽ melius pꝛedicet qᷓ; quietꝰpopulus concoꝛs ſe⸗ natus:⁊ tota reſpublica moꝛum honeſtate ve⸗ ſtita. et. lib.ij.epła.xxix.etiã inqͥt. Regnãtis ẽ glo ria ſubditoꝝ ocioſa trãqᷣllitas.li.iij.epła.xxxix dicit. Pꝛincipis opinionẽ longe lateq; diſtẽtat ſubditoꝛum cuſtodita tranqᷣllitas.⁊ lib.v.epła xxix.ait.Quies ſuauiſſima ꝓpłi ⁊ diſpoſitio trã quilla regionũ pꝛeco niũ ꝓbat᷑ eſſe regnãtium, Anchiſes q̊ʒ dixit filio ſuo Enee:vt refert Uirgi lius.vj.Eney. He tibi erunt artes paciq; impo nere moꝛée rẽc. dO988 L Ulo ad ſecũdã ↄſiderationẽ paò que di⸗ q ctur fructificatiõis dico ꝙ int᷑ alias ſũt dDuogecim eiꝰ vtilitates. Quaꝝ pma ðꝛ benedictiõis.Ait em̃ Aug.in li.dev bis dñi.Si qͥs habet pacẽ cũ ꝓximo ſuo cogiẽt᷑ ei tota trini⸗ tas ⁊ celeſtis curia dare bñdictionẽ ſuã.Et iðo pſal.cxxxij.inqͥt Dauid.Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũ dũ habitare frẽs in vnũ.Qm̃ illic dñs manda⸗ uit benedictionẽ ⁊ vitã vſq; in ſeculũ. BE Ecũda vtilitas dicit᷑ cohabitatiõis. Ut ſem̃ ſcriptũ eſt.j. Jo b.iiij.Deꝰcharitas eſt 2 qͥ manet in charitate ĩ deo manet ⁊ deꝰ in eo.Trãſſumptiue in.c.abijt.xj.q.iij. vñ Gꝛe. ait. Ubi charitas ⁊ amoꝛ deus ibi eſt. ? Mat. xviij.ðt dñs.Ubi fuerint duovel tres cõgrega⸗ ti in noie meo ibi in medio eoꝛũ ſuʒ.⁊ pſal.lxxxv. ðꝛ. Factꝰ eſt in pace locꝰ eiꝰ. Ideo.j.ad Cho.xiij ðꝛ. Pacẽ habete⁊ dñs pacis erit vobiſcũ.O igi tur magna pacis capacitas q̃ ſemꝑ deũ tenet et recipit in ſuũ habitaculũ. .MM Ertia vtilitas dicit᷑ gratificatiõis. Pax t em̃ eſt gratiſſima deo ita ꝙ ðꝛ eiꝰ dilecta 7 de ipa libẽter cogitat.vñ ait Hiere.vj. Ego cogito cogitatões pacis.Et.j.ad Coꝝ.xiiij ðt Paulꝰ.Nõ eſt diſſenſiõis deus ſed pacis. ⁊ Ecci.xxv.dicit ſapiẽs.In tribo beneplacitũ ẽ ſpi ritui meo que ſunt ꝓbata coꝛas deo ⁊ bibus. amoꝛ ꝓximoꝝ:concoꝛdia fratrũ:vir ⁊ vxoꝛ ſibi bene ↄſentiẽtes.Et Pꝛudentiꝰ in lib.de ſicoma chia. Pax plenũ virtutis opus:pax ſũma labo rum. Pax belli exacci pꝛecũ:pꝛeciumq; pericli. Sydera pace vigẽt:conſiſtũt terrea pace.Nihil placitũ ſine pace deo:nõ munꝰad 1 m cu⸗ piens Ecci.xiij. V pias offerre pbat ſi turbida fratrẽ MWens im/ pacati ſub pectoꝛis oderit antro. Hecille. Qui etiã de volẽete facere ſacrificiũ deo gratũ ſubdit. Offerat in pꝛimis pacẽ. Nulla hoſtia xpᷣo dul⸗ coꝛ:hoc ſolo deꝰ oblectat᷑ odote. B Uarta vtilitas dicit᷑ delectatiõis. Nã vt ꝗ ait Berñ. Pꝛopter hoim pacẽ ãgeli ſũ⸗ me delectãtur ⁊ gaudẽt.⁊ hᷣ eſt ptertria. Pꝛimo ꝓpter cõfoꝛmitatẽ:qꝛ pacifici ſunt ↄfoꝛ mes ãgelice ↄuerſatiõi.Angeli enim in celo ſine odio viuũt in ſũma pace ac mutua dilectiõe.vñ dicunt᷑ angeli pacis Eſa. xxxiij. Etiõ Caſſio.ſup pſal.ait. Habeatis vnitatẽ ſpũs in vinculo pa⸗ cis.Neq; em̃ iueniri põt foꝛma expᷣſſioꝛ ↄ uerſa tiõl ãgelice qᷓ; vuitas ſocialis.Scðo gaudẽt ꝓpt * caritatẽ. Gaudiũ ẽ em̃ ãgelis dei ſuꝑvno pctõꝛe pniam agente. Lu. xv. ⁊ ideo letant᷑ cũ aliquẽ de diſcoꝛdia ⁊ odio vidẽt ad pacem venire.Tertio Apter orietatẽ:qꝛ pax ↄtrariat᷑ diabolo ⁊ oibus malignis ſpiritibo.Letant᷑ ̊ ãgeli cernẽtes ꝑ vir tutẽ pacis ↄfundi demões:de qͥb dici põt illð Sap.xiiij.Magna mala pacẽ appellãt.⁊ illud Hiere.xxxiij. Pauebũt ⁊ turbabunt᷑ in oĩ pace Pax em̃ eſt valde odioſa demonib qͥ ſunt cha ritatis iimici.O igit᷑ miſeri ꝑtiales:o diabolici diſcoꝛdãtes:q̃re agelos ꝑadiſi tato gaudio pꝛi uatis:ecce in ptãte vr̃a eſt ilos facere amatoꝛes ⁊ ſocios vr̃os ſi diligatis inimicos ⁊ cũ eis ad pacæẽvenire feſtinetis:ꝗꝛ ſiłitudo eſt cã dilectõis ⁊ ofe ſiłe düigit ſuũ ſimile.vt dr̃.viij.⁊.ix.Ethi. ⁊ vnuſqͥſqʒ libeter aſſociat᷑ ſuo ſimili.vt inqͥt ſa Uinta frucctificatio : oↄſolatiõis.ſ. ſpũa q lis. de qua inqᷣt Augin li. de vᷣbis dãi. Pax eſt ſerenitas mẽtis:tranqͥllitas ani mi:ſimplicitas coꝛdis:vinculũ amoꝛis: cõſoꝛ⸗ tiũ charitatis. Hec eſt q̃ ſimultates tollit: bella cõpeſcit:iraʒ cõpꝛimit:ſuꝑbos calcat: humiles amat:diſcoꝛdes ſedat:ũimicos cõcoꝛdat:cũctis eſt placita:neſcit excolli:neſcit inflari. Hãc qͥ ha bet teneat:⁊ qͥ ꝑdidit repetat:qui amiſit reqͥrat. qm̃ qui ſine ea inuẽtꝰfuerit a patre abdicat᷑:a fi lio execrat᷑:⁊ a ſpũſctõ efficit᷑ alienꝰ. Exta dicit᷑ quietatõis.ſ.coꝛꝑalis ⁊ ſecura ſ tiõis.nã pacificꝰ nõ laboꝛat deferẽdo ar⸗ ma ꝓ ſua ſecuratione:qꝛ a nemine timet offendi:non timet toxicari aut vulnerari:ſed ſꝑ eſt ſecurꝰ:ſecure ambulat ⁊ ſecure ac quiete doꝛ mit.vñ dicere põt cũ ꝓpha pſal.iiij. In paceĩ id/ ipᷣm doꝛmiã ⁊ requieſcã. Habet ̊ pacificꝰ arrã paradiſi:qꝛ de btis dicit᷑ Eſa.xxxij. Sedebit po pulꝰmus in multitudine pacis:in requie opu lenta ⁊ in tabernaculis fiducie.Et eiuſdẽ li.c.lv. dicit᷑. In leticia egrediemi: ⁊ in pace deducemi. ⁊ eiuſdẽ li.ix.ca.etiã dicit᷑. Et pacis nõ erit finis. Et Saßp.iij.de martyrib ðꝛ. Illi aũt ſunt in pa ce. Sicut aũt iracũdi⁊ diſcoꝛdes ſunt ſemꝑ me lancolici ⁊ parũ viuũt:ita ecõtrario eſt de pacifi XXXIII cis. vnð ꝓuerb.xvij.dicit᷑. Spũs triſtis exſiccat oſſa:animꝰautẽ gaudẽs etatẽ floꝛidã facit:⁊ ſe⸗ cura mẽs q̃ſi iuge cõuiuiũ.Et Matcheꝰ poeta in li.Lobie.c.xl.ait.Eſto pacificus:fuge iurgia vincula pacis Celica ſunt aie pocula:coꝛpꝰalũt Et in ꝓuerbio ðꝛ.Qui nõ vult deciꝑe ſtatim cõ⸗ coꝛdat. Pꝛoſper q̊q; in li.epigrã.canit. Inſon⸗ tem vita magis amatoꝛ agit. KK Eptima dicit᷑ mulciplicatiõis.ſ.cꝑaliũ. ſDe qua Laſſioð.inqᷣtli.j.epłarũ: epła.j. Omi qͥppe regno deſiderabilis debet eẽ pacis trãquillitas:in qua ꝓpłi ꝓficiũt ⁊ gentiũ vtilitas cuſtodit. Hec ſiquidẽ bonarũ artium mater moꝛtaliũ genus ſucceſſiõe młtiplicãs fa cultates ꝓtendit ⁊ moꝛes extollit.hec ille. Aug. q̃̊ʒ.xix.de ciui.dei ait. Lale eſt bonũ pacis vt in rebus creatis nihil gratioſius ſoleat audiri:ni hil delectabiliꝰ concupiſci:nihilq; vtilius inue⸗ Ctaua fructificatio dicit᷑ magnificatõis o Ille em̃ eſt magnificꝰ qᷣ ſcit facere tria.ſ. coõtentiões fugere:ĩiurias paruipẽdere: ⁊ iniuriantibo indulgere.De pᷣmo ðꝛ puerb.xx. Glia eſt hoĩ qui ſeparat ſe a ↄtentõib.Sũt em̃ pleriq; qͥ neſciũt viuere ſine cõtentiõe.clamãt cõ tradicũt ad om̃e vᷣbũ moꝛe muliebꝛi.vñ Sene ca ad Lucil.ſcribit. Muliebꝛe eſt litigare. Ideo ad Epbe.iiij.ait Paulꝰ. Eſtote ſuppoꝛtãtes iui cem in charitate. Scðᷣo hõ magnanimꝰ cogno ſcitur in ꝑuipẽſiõe iniuriaꝝ.vñ Seneca in li. de clemẽtia dicit. Magni animi ꝓpꝛiũ eſt iiurias atq; offenſiões ſpernere.⁊ in li.de q̃ttuoꝛ vᷣtuti⸗ bus inqͥt.Si magnanimꝰ fueris nũ q; iudica⸗ bis tibi iiuriã fieri de ĩimico:dicẽs. Nõ nocuit mihi:⁊ cũ illũ in ptãte tua videris vindictã pu⸗ tabis vidicare potuiſſe. Recitat q̊ʒ Aug.i epła v.ad Marcellinũ de Julio ceſare.ꝙ nihil obli⸗ uiſci ſolitꝰ erat niſi iniuriarũ.Tertio cognoſcit magnanimꝰ iniurias indulgẽdo. Ait em Se⸗ neca in li.de q̃ttuoꝛ vᷣtutibo.Scito honeſtũ eſſe ⁊ magne vindicte genꝰ ignoſcere.Et ad hoc fa⸗ cit illud qð ait Ouidiꝰ in.iij.de triſtibo epła.v. Quo quiſq; eſt maioꝛ magis eſt placabilis ire Et faciles motꝰ mens generoſa capit. Coꝛꝑpa magnanimo ſatis eſt oꝓſtraſſe leoni Pugna ſuũ finẽ cũ iacet hoſtis habet At lupꝰ ⁊ turpes inſtãt moꝛiẽtibo vrſi Et quecũq; minoꝛ nobilitate fera Et Statiꝰ in.vj.theba.canit. Pulchꝛũ eſt vicã donare minoꝛi. et libꝛo.viij. Si decidat hoſtis ire ſupꝛa ſatis eſt vitamq; relinqre vico.Et Se neca lib.ij.de ira ait. Quid głioſius qᷓ; irã ĩ ami ciciã cõmutare.Salomõ qͥʒ ꝓuerb.xvj.inquit. Melioꝛ eſt patiẽs viro foꝛti ⁊ qui dñat᷑ aio ſu Ona fructificatio dicitur honoꝛatiõis. expugnatoꝛe vrbiũ. W n MNam per remiſſionẽ iniuriarũ honoꝛat᷑ doeus. Sunt em̃ tria que ſibi reſeruat.ſ. „₰ „ i Nisiudtciun Salilanin ioötatn Nirpundan ntuikihiſ litcgofnts⸗ lnnbenunde vlinr bepi⸗ fotoch⸗ immſai d ſummmale Al rbe Sadm tdurrt CMnnd iggimad⸗ lidtwanmn iumamuen Näacurenit ler ma aſto g plarl ar. R. s Scdidanil lono pterpecram Atinfinntuirdmni umſchlrwnirt Be⸗ Wardtüi awr MurvobsTn loch, deaeen Te n Aegturen fandedomiac opeffugeren MWnsſancel nud Mfonsantellür plerr cumin arnbideusr nanchio te loco Whepparurſibit Saugflimnimifn oronücunſiſe⸗ Neſchfick E⸗ gbetigninnole lgnadideen ocaſusigreie⸗ Muuktläzgnunn Uoegparann Gniccucrnn namſlofee fmnoſalain ultagcia num magli di W Cumhinimnicſdo⸗ in mliſt Wienn Goppfli Nagtenii nun in elki mngta. whisddee fäin mi Müenliglss del usſlanin 1 Nckugii⸗ ſaſenmee nas edhider Neönonin 1 emmidiei tcöteiedn dH enolicheio r brecklrge⸗ erſupporini nugnantno i Sancann i wrüü ct üinn deruor im d dicis ſian nidens zincin rnch ig. ocareg tticNAH i Lmuopl cito uiſ, San onctic on Kuddi, iemſipggn eck uublen n Spknſcllonn S glſh mil Agente ad celũ euolauit. Foliũ gloꝛiã:iudicium ⁊ vindictam. De pꝛimo ipᷣe ait Eſa.xlij. Gloꝛiã meã alteri nõ dabo.De ſecũdo babet᷑ pſalmo.vij.vbi dicit.Oeus iudex iuſtus ⁊c̃.⁊ Hiere.xxix.ipᷣe ait.Ego ſũ iudex ⁊ teſtis.vñ Malachie.ij.appellat᷑ deus iudicij. Et ideo di cit apoſtolꝰ.j.ad Choꝝ.iiij. Nolite ante tepus iudicare quoaduſq; veniat dominꝰ ⁊c.De ter⸗ tio ipᷣe ait Deut.xxxij. Mea eſt vltio ⁊ ego retri⸗ buã eis in tẽpoꝛe.Et ad Hebꝛeos.x.ad Ro.xij dicit Pauiꝰ ꝙ deus inqͥt.mihi vindictaʒ ⁊ ego retribuã.Eadẽ q̊ʒ ſentẽtia habet᷑.xxiij.q.j.in pᷣn. Quia ergo faciẽs pacẽ cum inimicis⁊ remittẽs iniurias honoꝛat deuʒ:ideo ⁊ ipᷣe honoꝛabit᷑ a deo qui ait.j. Regũ.ij.Qui honoꝛificauerit me glificabo eũ. 1144614 EeEeima fructificatio dicit᷑ remiſſiõis:ſcilʒ d ſuarum culparũ: penarũ: amicoꝛum. Quo ad culpas pꝛopꝛias dicit ſaluatoꝛ Matth. vj. Si dimiſeritis hoibus peccata eo⸗ rum ⁊ pater veſter celeſtis remittet vobis pecca ta veſtra.Et ideo Pꝛoſper in libꝛo epygrãma⸗ tũ:epygrã.xxxv.ait.Det pctõꝛi veniã peccatoꝛ et equa Cõciliet dominũ conditõe ſibi.Et ibidem epigrãmate.xxxvj.iterũ inquit.Offẽſas ſibimet parcẽtia coꝛda remittãt. Nam nemo eſt qui nõ indigeat venia.Caſſiodoꝛꝰ quo q; libꝛo.rxj.epi⸗ ſtolaꝝ:epła.xlj.ait. Remittẽdo alijs nobis par cimus.Secũda remiſſio eſt penarũ. Nam ſepe homo ꝓpter peccata meretur penã tempoꝛalẽ.ſi cut infirmitatẽ ⁊ hmõi:que ex remiſſiõe iniuria rum ſibi remittit᷑. Ait em dominꝰ Matth̊.vij.⁊ Marci.iiij. In qua mẽſura mẽſi fueritis reme tietur ⁊ vobis. Lrãſſumptiue in.c.qualit᷑: quã do.el.j.de accu.TZertia eſt remiſſio amicoꝝ ſuo rum. Legitur em̃ ꝙ quidã querebat vindictaʒ facere de homicida fratris ſui.Quapꝛopter ille vidẽs ꝙ effugere non poterat manꝰ eius:in die veneris ſancti nudus cũ coꝛrigia ad collum ge nuflexus ante illũ veniã petijt.At ule compũctꝰ amplexatꝰ ẽ eum induẽs illũ veſtib ſuis ⁊ ait. Parcat tibi deus in celo:ego em̃ parco tibi ĩ ter ra et recipio te loco fratris mei. Nocte vero ſe⸗ quẽti apparuit ſibi in ſomnis dñs ieſus dicẽs. Scias fili animã fratris tui ⁊ patris ꝓpter hoc purgatoꝛiũ euaſiſſe:⁊ tu ad me venies octaua die: ſicq; factũ eſt.Ecõtra vo cũ in ciuitate qui le quedã mulier nollet parcere homicide fratr/ ſui.quadã die apparuit ſibi frater eius qui fue⸗ rat occiſus igne hoꝛribili cruciatus⁊ dure ĩcre⸗ pauit illã:quia non redibat ad pacẽ cũ occiſoꝛe ſuo:eiq; parcere nolebat dicẽs.Ex tua cauſavſ⸗ q; nũc crucioꝛ in purgatoꝛio.ꝙ ſi peꝑciſſes ei et pacẽ cum illo feciſſes ſtatim tranſuſſem ad glo⸗ riam padiſi.Qõ illa audiẽs ſtatim pacem fecit cum inimico ſuo ⁊ ei iiuriã remiſit.ꝓpter quod fratris ſui aia ei ĩmẽſas gracias referẽs ipᷣa vi⸗ MIUldecima fructificatio ðꝛ adimpletiõis v Dicit nanq; apłs ad Roma. xiij. Pleni tudo legis eſt dilectio.et de peni.di.ij.S. charitas.ðꝛ. Charitas eſt finis oim pᷣceptoꝝ.Et ad Gał.v.ait idẽ apłs.Ois lexi vno ſᷣmone cõ pletur.ſ.Diliges dñm deuʒ tuũ:⁊ ꝓximũ tuũ ſic teip m. Qui g̊ deũ diligit ⁊ ꝓximũ ſuũ:⁊ cũ eovi ult i pace ⁊ charitate:Fuat ⁊ adiplet legẽ dei. P VUVodecima fructificatio ðꝛ filiatiõis.De d qua Mat.v.ait ſaluatoꝛ. Beati pacifi/ c(i qm̃ filij dei vocabunt᷑.trãſſũptiue i.c. noli. xxiij. q.iiij.vñ Aug.vbi ſupᷣ aic. Si inimicos dilexerꝭ nõ ſolũ amicꝰ:ſed etiã filiꝰ dei eſſe mereberis.Et iteꝝ ſuꝑ Johãnẽ ait.Oilectio ſola diſcernit inter filios dei ⁊ dyaboli. Ex pᷣdi ctis aũt patere põt tercia ↄſideratio pacis.ſ.eius cõmẽdatio ⁊ excellẽtia.O igit᷑ pax dulciſſima:o ↄcoꝛdia iocũdiſſima:o tranqͥllitas ſuauiſſima: ꝓfecto tu es ab oibo appetẽda ⁊ laudãda:nõ ſo lũ xpᷣianis:ſʒ etia ifideliba ⁊ paganis:qui te oẽs cõmẽdãtiuxta illud Uirgilij li.xj. Pacẽ lauda⸗ te ſedẽtes. Ait ei Lulliꝰin.ij. Philip.Dulceẽ no mẽ pacis:⁊ ipᷣa eſt res ſalutaris:⁊ trãqᷣlla libtas ⁊ in li.xij.illud idẽ dicit.?⁊ Ouidiꝰin.j.ð phaſtis canit. Pax cererẽ nutrit:pacis alumna ceres.Et ibidẽ li.iiij.iteꝝ ait. Pace ceres leta ẽ:⁊ vos oꝛate coloni Perpetuã pacẽ:pacificũq; ducẽ.Ualeriꝰ 72 q̊ʒ maximus li.iiij.ti.ij.ait. Traſgrediamurad egregiũ humani animi affectũ ab odio ad graʒ deflexũ:eũq; leto animo ꝑſequamur. Nã ſic pla cidũ mare ex aſpero:celũ q; ex nubilo ſerenũ hi⸗ lari aſpextu cernit᷑:ſic bellũ pace mutatũ pluri⸗ muʒ gaudij affert. Offenſaꝝ etis acerbitas de⸗/⸗ poſita cãdida relatiõe celebꝛãda eſt:hec ille. Se neca etiã in li.tragediaꝝ inqͥt. Ad pacẽ reduci vi ctoꝛi expedit:victo neceſſe ẽ.Et idẽ li.viij.epłarũ ad Lucillũ epła.iij.ait. Non eſt dubiũ quin feli/⸗ cioꝛ pax ſit nunqᷓ; laceſſita:q; multo repata ſan guine. Et in ꝓuerbijs iteꝝ dicit. Pacẽ cũ oĩbus babeas:bellũ cum vicijs. Semper diſſenſio ab glio incipiat. K 8 Ed pᷣtermiſſis paganoꝝ phᷣoꝝ ⁊ poeta⸗ nũ ſentẽtijs:veniamꝰad ſacrã ſcripturã: 2⁊ catholicos doctoꝛes nos ad pacẽ ĩuitãtes.Ait RDauid pſal.xxvj.Fiũt reliquie hoĩ pacifico.Et pſal.cxviij. Pax młta diligẽtibꝰ legẽ tuã:⁊ pſal. cxxj. Fiat pax ĩ vᷣtute tua ⁊ abũdãtia ĩ turribo tu⸗ is.⁊ pſal.cxxiiij. Pax ſuꝑ iſrael.⁊ pſal.xiij.de ma lis ðᷣꝛ. Uiã pacis nõ cognouerũt. Ecõtra vᷣo de electis ðꝛ pſal.xxxvj.Delectabunt᷑ in młtitudine pacis.⁊ pſal.cxrj. Rogate q̃ ad pacẽ ſũt hier᷑m 7 pſal.cxlvij. Poſuit fines tuos pacẽ. npſalmo xxviij.Oñs bndicet ꝓpło ſuo in pace.⁊ Praner xij. inqᷣt Salomon. Qui pacis ieunt cõſilia:ſe eqt eos gaudiũ.⁊ Eſa.lij.ðꝛ.Quã pulchꝛi ſũt pedes euãgeliʒãtis ⁊ annũciãtis pacẽ:⁊ eiuſdẽ li.c.vij. Veniat tibi pax ⁊ qͥeſcas in cubili ruo.et Hiere. xvj. Abſtuli pacẽ a ꝓpło iſto dicit dũs:⁊ moꝛiẽt᷑ N grandes ⁊ parui.⁊.xxix.c.Querite pacẽ ciuitat ⁊ oꝛate ꝓ ea ad dñm:quia i pace illiꝰ erit pax ve ſtra.⁊ Eʒech̊.xj. Dabo eis coꝛ vnũ ⁊ aiampnam ⁊c̃.? Baruch.iij.Si in via dei ambulaſſes ha⸗ bitaſſes vtiq; in pace.et.ij.¶ Dachab.j.Aperiat dñs coꝛ veſtrũ ⁊ faciat pacẽ ⁊ exaudiat oꝛatões veſtras. et.j. Regũ.xxvij. Sit pax domui tue ⁊ oibus quecũq; habes.et Sap.iij.Donũ ⁊ pax eſt eleccis dei. et Eſaie.xxxij. Opus iuſticie pax. et Aggei.viij. Ueritatem tm̃ et pacem diligit. et Heſter.xiij. Pax optata cunctis moꝛtalibo.⁊ ad Roma.j.ait Paulus.Gratia vobis ⁊ paxa deo patre ⁊c̃. et.v.c. Juſtificati ꝑ fidẽ habeamꝰ pacẽ.et.xiiij.c.eiuſdẽ epłe. Regnũ dei eſt iuſticia pax⁊ gaudiũ.et ibidẽ. Que pacis ſũt ſectemur. et ad Col.iij. Pax xpᷣi exultet in coꝛdib veſtris. et ad Gal.v.Fructꝰ aũt ſpũs eſt charitas:gau⸗ diũ:pax ⁊c̃.et ad Philip.iij. Pax dei que exupe rat oẽm ſenſum cuſtodiat coꝛda vr̃a ⁊ intelligẽ tias veſtras.et ad Ephe.iiij. Soliciti ᷣuate vni tatẽ ſpũs in vinculo pacis.et.j.ad The.v.Deꝰ pacis ſanctificet vos.et.ij.ad Theb.iij. Deꝰ pa⸗ cis det vo bis pacẽ.Et Jacobi.iij.dici᷑. Fuccus inuſticie in pace ſeminat᷑.et.j. Petri.j.Gratiavo⸗ bis ⁊ par multiplicet᷑. et eiuſdẽ epłe.c.iij.Sata⸗ glite eſſe ĩmaculati in pace. et.ij. Petri.j. Gratia vobis ⁊ pax adimpleat᷑.et Apoca.j.Gratia vo⸗ bis ⁊ pax ab eo qui eſt:⁊ qͥ erat ⁊c. Hãc q̊ͥʒ pacẽ deſiderabat ſanctꝰ Zacharias pater Johanis baptiſte dicẽs vt habet᷑ Lucc.j. Ad dirigendos pedes noſtros in viã pacis. et ſanctꝰ Simeon petens dimitti in pace:vt ibidẽ habet᷑.Dominꝰ ctiã ieſus dixit Magdalene vt dicit᷑ Luce.vij. Uade in pace.et idẽ dixit młieri in adulterio de pꝛehẽſe:vt habet᷑ Joh.viij. AUncta q̊ʒ eccłia ad idem hoꝛtatur in. c.j. ſde treuga ⁊ pace.⁊ in.c.pꝛecipimꝰ.xc.diſ. vbvbi ait. Pꝛecipimꝰ vt epiſcopi ad ſolum deũ ⁊ ſalutẽ populi reſpectũ habẽtes om̃i trepi Qatiõe ſemota ad pacẽ firmitertenendã mutuũ conſiliũ ſibi ⁊ auxilium impẽdaãt: neq; hoc ali⸗ cuiꝰ munere vel odio pꝛetmittãt.ꝙ ſi qͥs ĩ ̊ dei opere tepidꝰ inuẽtus fuerit damnũ ꝓpꝛie digni tatis incurrat.Et iterũ eadẽ di.in.c.placuit.dici tur. Placuit etiã vt quicũq; odio aut longinqᷓ itra ſe lite diſſenſerit:⁊ ad pacẽ reuocari diut᷑na obſtinatõe nequerint a ſacerdotibo ciuitat pꝛi/ mitus arguant᷑.ꝙ ſi inimicicias deponere ꝑni⸗ cioſa intentione noluerint de eccłlie cetu iuſtiſſi ma excõmunicatiõe pellant᷑.hec ibi.Et ad pꝛedi cta facit dictũ Caſſiodoꝛi in.j.li.epłaꝝ:epła.iiij dicẽtis ogi debet vt ſit quietus qui ſuo vitio renuit eſſe pacificus. Ut em̃ idẽ ait in li.xj.epła ix.furoꝛis genus eſt in ſeculo pacato turbulen to ſtudere ꝓpoſito.Et in.c.ſtudẽdũ.ac.in.c.diſſi dẽtes.xc.di.etiã pꝛecipit᷑ epiſcopis vt diſcoꝛdã⸗ tes q;tũ poſſunt ad cõcoꝛdiã reuocẽt ⁊ ſimul re a vite an ax mottalis eſt dei oꝛdinata in fide obediẽtia:pax cõciliari faciãt. XXXIIII AXA in. c.nouit.S.licet aũt.de iudi.dicitur e ꝙ ꝓcedere poteſt eccłia cõtra eos qui pec cant cõtra pacẽ:que eſt vinculũ charita⸗ tis.⁊.iij.q.vj.dicit᷑.ꝙ pꝛedicãtes pacẽ debent eã ſeruare inuicẽ ⁊ in oẽs.⁊ in.c.tolerãdi.⁊.c.ecce.⁊ c.quiſqͥs.xxiij.q.iiij.dicit᷑: tolerati ſunt maliꝓ bono pacis.qð tamẽ intelligi debet ita ꝙ ꝑ hoc nõ fiat contra deũ. ⁊ in.c.noli.xxiij.q/j.alt Aug. Nõ em̃ pax querit᷑ vt bellũ exerceat᷑: ſed bellum querit᷑ vt pax acquirat᷑. Eſto ergo bellãdo paci⸗ ficus vt eos quos expugnas ad pacis vtilitatẽ vincẽdo perducas. Si em̃ pax nr̃a tam dulcis eſt ꝓ ipᷣa ſalute moꝛtalium:qᷓ;tũ dulcioꝛ eſt pax eterna ſalute angelo ꝝ. Itaq; hoſtẽ pugnãtẽ ne ceſſitas depꝛimat nõ volũtas:ſicuti bellãti ⁊ re⸗ ſiſtẽci violetia reddit᷑:ita viccoꝛi capto miſicoꝛ⸗ dia iam debet᷑:maxime in quo pacis ꝑturbatio nõ timet᷑. Hec ille.Qui etiã ibidẽ in.c.apud ve⸗ ros.ait.Apud veros dei cultoꝛes etiã ipſa bella pacata ſunt que nõ cupiditate aut crudelitate: ſed pacis ſtudio gerunt᷑:vt mali coherceãtur et boni ſubleuent. LTem de cõſe. di.ij. in. e. pacẽ.mãdat eccle i ſia pacẽ dari ante cõionẽ. Pꝛetmitto aũt multa alia capła recitare exhoꝛtãtia ad cõcoꝛdiã ⁊ pacẽ.vt in.c.teneamꝰ.j.q.j.⁊ in.c.nul li dubiũ.iij.q.j.⁊ ĩ.c.loquit᷑.⁊.c.alienꝰ.xxiiij.q.j. ⁊ de cõſe.di.ij.c.quia paſſus.⁊.c.qͥ maducat.vbi dicit. Qui mãducat myſteriũvnitatis ⁊ non te⸗ net vinculũ pacis:nõ myſteriũ accipit ꝓ ſe ſy te⸗ ſtimoniũ cõtra ſe.Ad pᷣdicta etiã cõfirmãda ad duci poſſet textꝰ in.c.cũ nõ liceat.de pᷣſcrip.⁊ ĩ.c. 72 ad ſingula.lxxxvj.di.⁊ in.c.nõ decet.xij.di.⁊in.c. ſciſma.xxiiij.q.j.⁊ in.c.ĩ apibo.vij.q.j.Quoꝝ ca⸗ S pitctuloꝝ vᷣba cauſa bꝛeuitatis non retero.Dicit aũt Aug.xij.de ci.ði.⁊ mgꝗfr̃ i.ij.ſen.di.xviij.c.j.q; lõ ex vno hoĩe oẽs hoĩes eſſe voluit deus vt dũ cognoſcerẽt ſe ab vno eſſe oẽs ſe q̃ſivnũ amarẽt Augꝰ.q̊ʒ in.xv.de ciui.dei.c.iiij.⁊ lib.xix.ca.ij.⁊ xij.ac.xiij.nos ad pacẽ inuitat. Qui etiã in ᷣmo ne de pace ſic ait.Lẽpus eſt hoꝛtari charitatem veſtrã ad pacẽ amãdã. Sit ̊ pax dilecta veſtra ⁊ amica:cũ q̃ ſit caſtũ cubilevrm:cũ q̃ ſit fida re qes:nõ amara ↄſoꝛtia:cũ q̃ ſint dulces ãplexꝰ⁊ inſeꝑabilis amicicia. Pacẽ aũt laudare diffici⸗ lius eſt qᷓ; habere.ſi em̃ laudare eã volumꝰ vi⸗ res optamꝰ:ſenſus querimꝰ.ſi aũt eã habereve limus ſine aliquo laboꝛe habemꝰ ⁊ poſſidemꝰ hec ille. Qui etiã ibidẽ inqͥt. Laudãdi ſunt qͥ pa cẽ amãt.Et iterũ. Uerus pacis amatoꝛ inimico rũ eſt miſeratoꝛ. X Iſtinguit aũt idẽ Aug.in.xix.de ciui.dei d multiplicẽ pacẽ dicẽs. Pax coꝛꝑis ẽ oꝛ⸗ dinata tẽperantia partiũ:pax aie irrõna⸗ lis eſt oꝛdiata requies appetituũ:pax aie rõna⸗ lis eſt cognitiõis actiõiſq; cõſenſio: pax coꝛꝑis ⁊ aie eſt oꝛdinata vita ⁊ ſalꝰanimãtis:pax hoĩs gitpridie ſen ſclctosſ gunclits iia Nicis G d An peutf unmnehck⸗ Pucirigande⸗ dir ſockper 6 upleltin “ lnni ſi toni rie nceg Qucrt MWludln pftſſe poociotſupdll Gclrlontircre Cnbeiclmntſe tcümicino Acanosinc Cupleremn. olnoturanat grla. flawur⸗ priückt imif ortbialobemar? cherwi Jn⸗ mdacdcdar tigel n Boc — frosgiogom nchtnöngliün Mgi pacecuj tileoſes fonete nabiles ſatt Pnmer ſiles. lisimurmurn lamlv ti rnmn,iugi co Msdltrilich, donchägitn de NE diſocnignig⸗ obeinitiprelen ſoonorgnci Ethgafigand fncaerrhoiaf Wenttegutan Cceiebeſtief ho oſbugdeſtie ſetiͦh i ſelepolanlieg s m JTi I ſungggli Kuuöcmmmn SNidchenrej nridnene * lamiſnn Nrn nng ardi Mut gblun Pdcliconc, aslini Nninnnde odaen didind t ücnn Pcäiiind ni Penmvii rare anein v gittun 10 le i 204 midad nuds: Ne iapt oleh i cöfimniden deßſcnie⸗ deoet ri⸗de i ,Or nsonnD ijſen nnc ewolure sſeſnimud Ciüi tlbetan e. Ouicinnfno. borm cuntmmn Surdilnuſefn mmurid ruitihle: laudarrdffi rei wlon laüttüdobend an thoſon 1Gdsdi iuni⸗ gintunuin Peraptiin õ mi mtid , cnlo un Foliñ poim eſt oꝛdinata ↄcoꝛdia:pax domꝰ oꝛdina/ ta imperãdi atq; obediẽdi cõcoꝛdia habitãtiũ par celeſtis ciuitatis oꝛdinatiſſima ⁊ cõcoꝛdiſ⸗ ſima ſocietas fruẽdi inuicẽ deo:pax oĩm rerum tranqᷣllitas oꝛdinis:pax ciuitatis oꝛdinata im peradi atq; obediẽdi cõcoꝛdia ciuiũ.hecille. x Jonyſiꝰ vo.ix.de diuis noib ðt ꝙ oia d celeſtia:terreſtria:ſpũalia ac coꝛpoꝛalia appetũt pacẽ:ſed tñ mali nũqᷓ; habẽt ve ram pacẽè qᷓ eſt pax cũ deo ⁊ cũ ꝓpꝛia ↄſcia.Inð Eſa. xlviij.ait deꝰ. Nõ eſt pax impijs.⁊ Hiere. xij.ðꝛ. Nõ eſt pax vniuerſe carni.i.hoibo carnali tates ſequẽtibo quoꝝ qͥlibet dicere põt cũ ꝓphᷣa pſal.xxxvij. Nõ eſt pax oſſibo meis a facie pccõꝝ meoꝛũ ⁊c̃.Et ideo inqͥt Aug.in li.de vera inno⸗ cẽtia.c.cxcj. Querẽs a deo pacẽ ſit ipᷣe paratus: nec aliud in ꝓfeſſiõe oꝛis ⁊ alið habeat ĩ archa⸗ no coꝛdis.⁊ ſuꝑ illð pſal.lxxxiiij. Juſticia ⁊ pax oſculate ſunt.iteꝝ ait.Fac iuſticiã ⁊ habebis pa cem qꝛ oſculant᷑ ſe.due em̃ ſunt amice.Et ideo ſi iuſticiã amicã nõ amaueris nõ te amabit ip⸗ q o ad qrtã cõſideratiõeʒ pacis.ſ.de eiꝰ inductiõe dico ꝙ ad ipᷣam pacẽ ⁊ cõcoꝛ diã mulca nos inducũt. Pꝛimo exẽplũ natura liũ. Triplex em̃ natura reꝑit᷑ nos ad pacẽ inui⸗ tans.ſ.natura naturãs:⁊ natura naturata:⁊na tura ꝓpꝛia. Natura naturãs.ſ.deꝰ:cuiꝰ vt canit eccłia:ꝓpꝛiũ eſt miſeri ſꝑ ⁊ ꝑcere.vñ millies offẽ . ſus ⁊ blaſphematꝰ ſemꝑ eſt indulgere paratꝰ. Eʒech̊.xviij. Itẽ natura naturata.nã maxima vniõe ac ↄcoꝛdia vigẽt oĩa elemẽta: om̃eſqʒ celi ⁊ ſgeli.vñ Boeciꝰ inqͥt.O felix hoim genꝰ ſi no ſtros aios amoꝛ quo celũ regit᷑ regat ⁊c. Natu ra q̊ʒ irrõnaliũ aĩaliũ idẽ facit.De q̃ Aug.xix.de ciui.dei.c.xij.ait. Ipe em̃ ſeuiſſime fere genus p pꝛiũ q̃dã pace cuſtodiunt:coeũdo:gignẽdo:pa riẽdo:fetꝰ fouẽdo atq; nutriẽdo:cũ ſint plerũ q; inſatiabiles ⁊ ſaluatice:vt leones vulpes aqui⸗ le noctue:⁊ ſiles.Que etiã tigris non fulijs ſuis mitis imurmurat ⁊ pacata feritate blandicur. Quis miluꝰ qᷓ;tũlibet ſolitariꝰrapinis circũuo lat:non ↄiugiũ copulat:nidũ ↄgerit:oua fouet pullos alit:⁊ q̃ſi cũ ſua mr̃efamiũlias ſocietatem domeſticã quãta põt pace ↄſeruat. Quãto ma⸗ gis hõ fert᷑ qͥdãmõ nature ſue legibo ad ineun⸗ dã ſocietatẽ pacẽq; cũ oĩbo qᷓ;tũ in ipᷣo eſt oibꝰ obtinẽdã.hec ille. idemꝰ q̊ͥʒ volucres celi ⁊ pi ſces maris:⁊ oĩa eiuſdẽ generis aĩalia ad paſtũ ſił pacifice currẽtia:nec ſe int᷑ficere vel inuicẽ of⸗ fendere vt hoĩes faciũt.qͥ nimo ſi aliqñ inuicẽ ir ritent᷑.vt equi:aues:galline:paſſeres:grues: et cũcte alie beſtie:tñ ſtatim depoſita ira ad paſtũ cõcoꝛdit᷑ ꝓperãt ac pacifice ſiꝭł habitãt.Solꝰ aũt hõ oĩbus beſtijs crudelioꝛ ad pacẽ redire recu ſat. Et iõ ðꝛ Job.xij. Interroga iumẽta ⁊ doce⸗ bũtte:volatilia celi ⁊ indicab ũt tibi::⁊narrabũt piſces mar. Itẽad h̊ nos inducit natura ꝓpꝛia ſq ſilitudo acↄfoꝛmitas eiuſdẽ generatiois d ad vnũ pᷣmũ parẽtẽ:eiuſdẽq; fidei ⁊ baptiſmi:⁊ eiuſdẽ redẽptiõis.Oꝛ eodẽ pcio oẽs redẽpti ſu/ mus.ſ.pcioſò ſanguie ieſu xpᷣi.vt ðꝛ.j. Petri.j. ⁊ ad Ephe.vj.vñ ailt Johes Apoc.j.pᷣe dilexit nos ⁊ lauit nos a pctis nr̃is in ſanguine ſuo. Quare g̊ hoies nõ diligamꝰ quos xpᷣus tantũ Dilexit:q ait Joh.xiij. Diligite iuicẽ ſicut ego di⸗ lexivos.Dilexit aũt ipᷣe nõ ſolũ amicos ſʒ etiam iimicos ꝓ qͥbo moꝛtuꝰ eſt.vt ðꝛ ad Ro.v. Cũ g nos dicamur rpᷣiani a xpᷣo: qꝛ eiꝰ vitã debemꝰ imitaric.vnico.S.qꝛ vo.vſi.a xpᷣo.de ſacra vnc. 7 ponit Aug.in li.de doctri.xpᷣiana.dicẽs ꝙ ille nomẽ xpᷣiani fruſtra ſoꝛtit᷑ qͥ xpᷣm mime imitat᷑. Jõ elꝰ exẽplo debemꝰ iimicis idulgere ⁊ cũ eis ad pacẽvenire ⁊ nõ indurati ſtare.ſicut q̃ͥdã mu lier de ꝑtibo hiſpanie ꝗᷓ in. iꝗ . ſepulchy dñlcua cũ multis viſitauit.offenſa aũc a qͥdã adoleſci⸗ te leuit᷑ nũq; ei ꝑcerevoluit:lʒ ſepiꝰ veniã petcierit Un alijs ꝑegrinis cõionẽ accipiẽtibo ipᷣa vetula idurata a demõe arrepta fuit ac ſe in ciſternam quaãdã pᷣcipitauit ⁊ occidit:⁊ diabołꝰ eiꝰ aiaʒ q̃ cere noluerat ad ĩfernales penas depoꝛtauit. Ecuũdo nos iducũt ad pacẽ exepla A ſſctõꝝ ⁊ ꝓboꝛũ viroꝝ.⁊ pᷣmo exẽplũ ipᷣiꝰ ſcti ſctõꝝ ieſu xpᷣi. de quo ait Paulꝰ ad Ephe.v. Eſtote inuicẽ benigni ⁊ miſicoꝛdes do nates inuicẽ ſicut ⁊ xpᷣus.Cuiꝰexẽplũ imitabat btũs Bernardꝰ ſociꝰ pᷣmꝰ ſci Frãciſci qͥ nunqᷓ; ab aliq̊ offendebat᷑ qͥn qplioꝛi duectiõe eũ ama re conaret᷑. Tripłr aũt nob dedit exẽplũ pacis. Pꝛimo naſcẽdo:qꝛ naſci voluit qñ totꝰ mũdꝰ erat in paceiq̃ durauit duodecim annis tẽpoꝛe Octauiani imꝑatoꝛis.vt refert Inno tertius. Scðo viuẽdo.vnde in.c.tu bonꝰ.xxiij.q.iiij.ait Aug. Tu bonꝰ tolera malũ.Nõ⁊ xpᷣus cũ ſeiret iuda furẽ eẽ tolerauit eũ ⁊ ad pᷣdicãdũ miſit: ei/ qʒ cũ alijs euchariſtiã dedit.⁊ in.c.qͥd &̊.idẽ ðt. Quid g̊ voluit dñs nj ieſus xpᷣs frẽs chariſſi⸗ mi admonere eccłiaʒ ſuã qñvnũ ꝑditũ int᷑ duo decim hf̃e voluit niſi vt malos toleremꝰ:ne xpᷣi coꝛpꝰ diuidamꝰ.Tertio dedit exẽplũ pad mo⸗ riẽdo. Intuere igit᷑ ronalis aia dñm ieſum xpᷣʒ in cruce pendẽtẽ:⁊ in eo tria ↄſidera q̃ etiã lapi⸗ des mouerẽt.ſ.affectũ coꝛdis: vᷣbũ oꝛis: ⁊ actũ oꝑis.Pꝛimo ↄtẽplare affectũ coꝛdis. Tãta em̃ flãma dilectiõis ardebat vt ſe voluntarie etiã ꝓ iimicis moꝛti tradiderit:lʒ ſciret młtos ꝓpt᷑ eoꝝ culpã fructũ ſue paſſiõis nõ habituros.vñ Jo hãnis.xij.ait.Nemo tollit aiam meã ſʒ ego po⸗ no eã.ſ.ꝓ amicis ⁊ iimicis. Scðo ↄſidera vbũ oꝛis.ſ.ꝙ rogauit patrẽ vt ꝑceret crucifixoꝛibus ſuis Lu.xxiij.di. Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt qͥd faciũt.O vᷣbũ dulciſſumũ:ovorx ſuauiſſima o pietatis inextimabile opꝰ:o exẽplar pᷣfulgidũ oĩmode charitatꝭ.De ͥ Berñ.ſup Cañn. ait. Fla gellis ceſus:ſpinis coꝛonatꝰ. clauisↄfoſſus.pa tibulo affixus.obpꝛobꝛijs ſaturatꝰ. oĩim tamẽe Germo doloꝛũ imemo: inqᷣt. pater ignoſce:pater aman tiſſime:pater ð ſideratiſſime.a pat᷑no noie amo roſus filiꝰ cepit ⁊ ſuo blãdiẽs genitoꝛi tali filio nihil debere negari cõcludit.Deſiiq; efficaciſſi⸗ me petit dicẽs. Ignoſce:nec ait.examina: cõſide ra:ſed ignoſce:vt nos doceat om̃s iiurias obli uioni tradere ⁊ toto coꝛde ac pleno oꝛe atq; effi caci ogꝑe indulgere. Inſuꝑ ondẽs cõpaſſiõʒ ſuꝑ crucifigẽtes ait⁊ addit.qꝛ neſciũt qͥd faciunt.qꝛ ſcʒ ignoꝛãt dei bñficia erga ſe ⁊ penã quã ex hoc incurrũt:ac glłiam quã ꝑdũt.hecille. Tertio cõ tẽplare actũ oꝑis:qꝛ oĩs acꝰ xpᷣi pendẽtis ĩ cru ce clamat pietatẽ ⁊ miſᷣicoꝛdia.Caput em̃ habʒ indinatũ ad oſculãdũ:manꝰ ꝑfoꝛatas ⁊ exten⸗ ſas ad largiẽdũ:latꝰ aꝑtũ ad amãdũ:pedes cõ fixos ad tecũ cõmoꝛãdũ:totũ coꝛpꝰ extẽſum ad ſe largiẽdũ.vt ⁊ tu diſcas iiurias remittere eius amoꝛe qᷣ ꝓ te tãta dignatꝰ eſt ꝑferre. Quis ̊ tã crudelis eſtvt nolit imicis ſuis ꝑcere.o ẽs ergo pꝛeſtẽt inimics veniã:ſᷣm ↄſiliũ Chꝛyſ.dicẽtis. Lu iniuriatꝰ debes iiuriãtẽ diligere: ⁊ eiꝰ ami⸗ ciciã q̃rere vt duplicẽ coꝛonã cõſeq̃ris.ſ.qꝛ iniu nã paſſus es ⁊ idulſiſti:⁊ qꝛ pꝛioꝛ rogaſti. B Ulltoꝛũ q̊ʒ exẽpla ꝓboꝛũ viroꝛũ ac mulie m rum ad idẽ nos inuitant.MNã in ciuitate Ervrugubij cũ qͥdã iterfeciſſet filiũ cuiuſdã vidue:tãdẽ adductꝰeſt ille homicida nudꝰcoꝛã ipᷣa vidua. Quevidẽs illũ cecidit pᷣ doloꝛe:ſʒ pꝰ modũ ad ſe reuerſa oſculata ẽ manũ eiꝰ ⁊ amo re dei ei peꝑcit. In quadã q̊ͥʒ ciuitate italie ru⸗ ſticus cuiuſdã medici nolens ei ſoluere debitũ fictũ cũ ab eo reqᷣreret᷑ ad ſolutõʒ:ex indignatõe incidit eiꝰ vites ⁊ vniuerſa blada vaſtauit.pt᷑ qð dictꝰ medicꝰ q̃ttuoꝛ filios ſuos advillã mi⸗ ſit vt tãto malo melioꝛi modo quo poſſent ꝓui derẽt.At ille ruſticꝰ nocte ſequẽti eos iugulauit ⁊ occidit.Deiñ ad ciuitatẽ ꝓperãs ⁊ clam domũ medici ingrediẽs infantẽ qͥ eidẽ medico ſolꝰ re/⸗ manſerat cũ eodẽ gladio int̃emit. Landẽ dictꝰ ruſticꝰ cõpunctꝰ de tãto ſcelere ꝑ intceſſiõeʒ bti fratris Jacobi de marchia oꝛdis nr̃i indulgen tiam ab ipᷣo medico ⁊ vxoꝛe eiꝰ obtinuit. Na pᷣ⸗ dicãte ipᷣo btõ fratre pñte dicto medico:qͥ nigrꝭ veſtibo indutꝰ barbã habebat lõgã vſq; ad cin⸗ gulũ:venit dictꝰ ruſticꝰ coꝛã toto ꝓplo licẽtia tñ ſecure veniendi pꝛiꝰ obtẽta a rectoꝛibo ciuitatis habebatq; choꝛdã ad collũ ⁊ illũ gladiũ in ma nu quo filios ipᷣiꝰ medici inffecerat:ac genufle xus añ illũ ⁊ vxoꝛẽ eiꝰ dixit. Ego ſum ille pꝛodi toꝛ qͥ cuʒ iſto gladio occidi filios vrõs:accipite eũ ⁊ in ꝑectus meũ trãffigite:vł me vt merui cũ choꝛdcł hac ꝑ gulam ſuſpẽdi facite:ꝙ ſi vos me vindicare nõ vultis rogo vt amoꝛe dei mihi in dulgere dignemiĩ:volo em̃ ſꝑ eſſe ſeruus vr. Ad hec aũt vᷣ̈ba illi in terrã ex doloꝛe coꝛruer̃t ama⸗ ras lachꝛymas effundentes:lachꝛymãte etiam pꝛe cõpaſſiõe quaſi toto ꝓpło: tandẽ reſumptis viribo ipᷣm ruſticum amplexãtes dixerũt. Nos XXXIIII amoꝛe dñi ni ieſu xpᷣi tibi ex coꝛde indulgemꝰ teq; in filiũ nrm recipimꝰ ⁊ adoptamus. Et ſic eum ſemꝑ vt dilectiſſimũ filium tenuerunt:ille v̈ fideliſſimꝰ atq; obſequentiſſimꝰ fiuꝰſꝑ fuit atq; eis vſq; ad illoꝛũ moꝛtẽ inceſſanter deſerui uit.O charitas grandis:o pietas maxia:o indi cibiule meritũ taliũ iiurias remictẽtiũ: ⁊ pacẽ cũ inimicis faciẽtiũ. Lales ſunt imitandi:⁊ pꝛſus repꝛo bãdi qͥ nolũt indulgere ⁊ ſeruare illud qð hoꝛtat᷑ deꝰ dicẽs Leuit᷑. xix. Nõ queres vltionẽ: nec mẽoꝛ eris iniurie ciuiũ tuoꝝ.qð quidẽ ob⸗ ſeruabãt ſcti patres veteris teſtamẽti. Nã ſctũs Joſeph frẽs ſuos qͥ eũ vendiderãt ⁊ ꝓdiderant benigne ſu ſcepit ⁊ eis indulſit.Uide hyſtoꝛiam BGBeñ.xliij.xliiij.xlv.⁊.xlvj.Siłiter Jacob indul/ ſic Eſau eum ꝑſequẽti.Dauid Sauli.Daniel il lis qui eũ in lacũ leonũ miſerãt:⁊ multi alij q̃s bꝛeuitatis cauſa omitto. Noui q̊q; teſtamẽetivi ri pᷣdari idẽ fecerũt.vt Petrꝰ qͥ de crucifixoꝛibꝰ ſuis nullã q̃ſiuit vindictã. nec ſiliter Andreas frater eiꝰ:nec Paulus decapitatꝰ: Laurẽtiuſq; aſſatꝰ de occiſoꝛibo ſuis:qͥn potiꝰ ꝓ.eis rogaue runt:ſicut ⁊ Stephanꝰ lapidatꝰ: de quo dicit Act.vij.ꝙ poſitis genibo clamauitvoce magna dicẽs.ODñe ieſu xpᷣe dimitte illis hoc peœm̃ quia neſciũt qͥd faciũt. In ciuitate q̊q; Floꝛẽtina cũ quidã ciuis occidiſſet aliũ ciuẽ:frater occiſi qͥti die qre bat illũ intficere.Quadã aũt dieveneris ſctĩ ißm homicidã ſolũ ⁊ inermẽ extra vrbẽ iue nit cũ ipᷣe eſſet multoꝛũ ſocioꝛũ armatoꝝ comi tiua ſociatꝰ:at ille eũ videns ↄ ſe euaginato gla dio veniẽtẽ ad terrã ſe ꝓſtrauit ⁊ genuflexus ro gauit vt amore ieſu xpᷣi ⁊ paſſiõis eiꝰ ipᷣi indul geret. Ille vo ad clemẽtiã ↄuerſꝰ ei peꝑcit amo⸗ re ipᷣiꝰ dni ⁊ illũ loco fratris ſui accepit: atq; ad bꝛachiũ ipᷣm appᷣhendẽs ad ſcti Ameniati eccle ſiam ibi vicinã acceſſit. Mirabile dictu: crucifi xus in cruce lignea ibi exiſtẽs adueniẽte eo qui amoꝛe ſuo peꝑcerat ũimico ſtatim ſe indinauit eiq; reuerẽtiã fecit:⁊ ſic vſq; in hodiernã diẽ per/ mãſit:⁊ ego eũ ocłis ꝓpꝛijs aſpexi. In apꝛutio qͥ̊ʒ in ciuitate Zheatina cũ occiſus eſſet qͥdã ci⸗ uis:ſoꝛoꝛ eiꝰ intfectoꝛẽ fratris occidi facere con rinue qrebat:tandẽ exhoꝛtatiõe beati fratris Jõ hãnis de Capiſtrano oꝛdinis nf̃i ad pacẽ indu cca ꝑrexit ad illũ occiſoꝛẽ:⁊ manꝰilliꝰ oſculari ce pit:ac lachꝛymoſis ſingultibo dicere. Iſte ſüt il⸗ le manꝰ que fratrẽ meũ crudeliter int᷑fecerũt:ſʒ ego illis parco amoꝛe illarũ manuũ que ꝓp me crudeliter crucifixe fuerũt. Mirabile dictu:ſta⸗ tim de manibo ipᷣius mulieris tantꝰ odoꝛ ſua⸗ uiſſimꝰ erupit vt om̃s aſtãtes mirarent᷑. ⁊ non tm̃ tunc ſed quotiẽs de illa remiſſiõe iniuriarũ gaudebat totiens odoꝛ renouabat᷑: ⁊ odoꝛare volẽtibo pꝛe ſtupoꝛe patebat diuinũ opus.Ecõ tra vᷣo in quodã caſtro aquilano cum quidaʒ pacẽ facere nollet cũ ſimico:ſedtamẽ quotidie moꝛe ſolito ad miſſam accederet qͥndeciʒ dieb⸗ Pbenodi nlanihat ſotn hokta nig lon. uapꝛop atüenghu⸗ pidubol inhoftia gogene vhintren rura Nrdiahanann nachiifucher⸗ ijcnoi fnritghevtn glm hoge . Carepokole lumintnnn (EtCNtorint Geictideod irbifge⸗ Cäncmicson itürtüri Immmedinn Grmmmtptir ſſedepolärar; Gooitdeb Altietit Ceng⸗ ſctvoaaſs Hürhor wolis ſſetſtni feerd yhiſcrooſſonua Cmiindblalͤni Nſenöiimicäsd Gageſtbaſczen NtQyo/fortan cMäeſecunſun icio uginqn Mzcos inſorg clsarens con Gobeaunimoꝛao Cedonnektico Uelimingale Vohmniſaraen Plilloniſre te loumetinon gioſnaenvdegs Dnnend Uſtorir Uſnenennit Wol ticdilt rtbanneſu ieſi k nittgtiſocb Wihollitent ſeonteunn ſoleiillifen blofuenreit epacgeunnt afficor I hikntlen⸗ ed ſn ri imrdin nenninddl nnütnid Mundlrgns tnuantluts dumns one⸗ od/ Kanmdr ſſcis rittgde Dichtnin len arti 14Snldri wicgtein Neünc urflrden er de o sſen gid Nwdn umann lisboei un eq frini ACaf dal Ci ait diencen mi aum mwiu nüannato, Sſecagnang nu gennſann ſtiis co inn en agqnuum ſuiganrunel ſcinaad nbenmni is 0nar ſatnddine nbocimnidin Ayen Tunun ntuo egid daN.CRGW ebenfums * nnad aandr Npilb lgn dian rſi gle Gitm intfum), munni l / ſ Drri. Zimn unſ Gmmmim Foliũ qbo in tali odio ⁊ aĩio vindicte ꝑmãſit q̃tidie in miſſa videbat i manibo ſacerdo celebꝛãtis miſ ſam boſtiã nigerrimã ⁊ in ea ſcoꝛpionẽ hoꝛribi lem. Quapꝛopt᷑ cognoſcẽs ꝙ ꝓpter odiũ ⁊ diſ⸗ coꝛdiã erat huatus gr̃a dei? luie aĩe:⁊ ꝙ eratinn ptãte diaboli ſtatim cũ iimico pacẽ fecit:?⁊ dieſe qnti hoſtiã albiſſimã ⁊ pulcerrimã vidit ⁊ gau dio plenꝰ ac ↄſolatiſſimꝰ remãſit.⁊ ᷣ vni fratri nr̃o ipſemet retulit. In q̃dã etiã alia villa aqͥla⸗ na cũ ex parẽtibo inuicẽ inſurgẽtibo młtiplex ho micidiũ factũ eẽt:p pace tãdẽ pꝛacticatũ eſt per vnũ pᷣdicatoꝛẽ.Cuũq; poſt multa pax int᷑ duos fieret in ↄſpectu imaginis vᷣginis marie dixit il le pdicatoꝛ. Rogo te dulciſſima vᷣgo maria: vt ille qͥ ᷣmo ↄtrauenerit huic paci ſuſpẽdat᷑. Mi⸗ rãdũ certe:poſt aliq̊s ãnos cepit iteꝝ alter eoꝝ peioꝛa pꝛioꝛibo machinari.vñ diuia iuſticia fa⸗ ciẽte captꝰ eſt ac in terra ula ſuſpẽſus:vt intelli⸗ gãt oẽs qᷓ;tũ deo diſpliceat non obſeruare pacẽ quã deꝰ ⁊ btã vᷣgo ⁊ ãgeli tãtũ amãt. Tegitur etiã in cronicis oꝛdinis nr̃i: cũ int᷑ regẽ maro chioꝛũ ⁊ aliũ regẽ ſaraceno ꝝ bellũ crudele vᷣſa⸗ retur:tres ex fratribo nr̃is qͥ marochij moꝛabã⸗ tur deo inſpirãte pacẽ int᷑ eos tracare cogitaue rũt.De volũtate ̊ regis marochioꝝ ⁊ alioꝛũ qͥ cũ ipᷣo erãt datis ductoꝛibo ad alteriꝰreg pñtia accedebãt.Verũ qꝛ multa occurrebãt ꝑicula in via:qͥb acceſſus illoꝛũ ad regẽ impeditꝰ fuiſſet ⁊ ↄnter pax:volẽs deꝰ ꝓuidere ne bonũ pacis ipediret᷑ ſtatiʒ fecit de vmbꝛoſis nemoꝛibo exire leonẽ ferociſſimũ ac illis itinerãtibꝰ obuiare:q̊ territi nihil alið niſi ðuoꝛari expectabãt:leo aũt vt ſe nõ ũmicũ ſʒ defenſoꝛẽ oñderet:auribo: cau da:geſtibuſq; velut canis illis applaudere ce⸗ pit.Quo ↄfoꝛtati ſigno crucis ſe muniẽtes illũ pᷣcedẽtẽ ſecuti ſunt.Pꝛocedentibo &̊ illis ecce ex inſidijs vigĩtiqͥnq; pᷣdones ſaraceni ad pdam ꝑati ↄ eos inſurgũt:q̊s vt leo vidit ferocitatẽ ex acuẽs erectis comis illos accingit᷑t irruẽs in eos bꝛeui moꝛa omẽs occidit. Libero g̊ acceſſu leone domeſtico comitati tãdẽ poſt aliqͥs dies ad ciuitatẽ regalẽ ꝑueniũt:⁊ videntes in ſubur bijs paratã ſaracenoꝛũ militiã timuerũt vt ĩco⸗ gniti illo trãſire. Leo aũt ac ſi eẽt rõnis capaxyo lens auferre timoꝛẽ fratꝝ ſtrepitu mario irru/ gliẽs ſaracenos eqͥs ita ꝑterruit vt fract funibꝰ hincinð aufugerẽt:nec minꝰ ipᷣi ſaraceni leoni⸗ na feritate timiditerga dederũt.Et ſic frẽs ĩtrã⸗ tes ad regẽ ab illo vt mos eſt ſicut ãbaſiatoꝛes ſunt benigne ſuſcepti.leo ãt extra ciuitatẽ remã⸗ ſit.Cũ &̊ ipᷣis fratrib ð necarijs puideret᷑ roga⸗ uerũt vt etiã ſocio ſuo leoniꝓuiſio daret᷑: narrã tes q;to illis fuerit in ꝑiculis auxilio.Qð ĩtelli⸗ gęẽs rex.vᷣę ait nõ põt eẽ ꝙ vos nõ ſitis ſcĩ hoĩes qᷣ bo ſic aialia ferocia ſubdunt᷑ ⁊ ſeruiũt:vñ ego volo facere qͥcqͥd vultis.Et ro gãtibo illis vt fa⸗ ceret paceʒ cum rege marochioꝝ:ñdit. Amoꝛe dei ⁊ vri id qð nũcuſq; facere nolui nũcfactum * poꝛtare.parcẽtẽ i ſit. Er ſie cebꝛata pace ſolẽnicer ĩcer eos : Puacꝰ eſt hũanꝰ ſanguis effundẽdꝰ. In quo miracło oñdit deꝰ ꝙ ipe eſt auccoꝛ pacis ⁊ amatoꝛ. C¶ DODOD pacæèetiã faciẽdã ⁊ ad remittẽdas ĩiu⸗ a rias iducimur exẽplo Theodoſij imꝑa⸗ toꝛis. de q̊ refert diuꝰ Amb.i li.de obitu ſfpᷣius.ꝙ bñficiũ putabat ſe accepiſſe cũ rogaret᷑ ignoſcere. Refert q̊ʒ Lucanꝰ poeta ꝙꝙ cũ qᷣdã ce ſari ſe opponeret ipoꝛtune:ille ait.Dignũ te ceſa ris ira nullꝰ honoꝛ faciet.? Seneca ĩ li.iij.ð ira narrat de Philippo rege macedonũ ꝙ cũvenii ſent ad eũ legati athenieſiũ audita eoꝝ legatiõe dixit.Quid poſſũ qð gratũ ſit atheniẽſibꝰʒ Unꝰ aũt ũloꝛũ rñdit.Te ſuſpẽdere.ſ.eẽt eis gratum. Circũſtates aũt idignati volebãt eũ interficere. Rerx ãt iuſſit eũ dimitti ĩcolumẽ ⁊ ſanũ. Ueſpa ſianꝰetiã imꝑatoꝛ ſic narrat hyſtoꝛia romanoꝝ iiuriaꝝ imemoꝛ factꝰ nũqᷓ; ̊ aliquẽ ſimicũ fecit vindictã.Nã ⁊ vitelli ĩimici ſui qͥ eũ in imꝑiopᷣ⸗ ceſſerat ⁊ oẽz domũ eiꝰ incẽdio ⁊ moꝛti tradide rat filiaʒ q̃ ex illo ſugerat alce maritauit ãpleq; dotauit. Picatꝰ q̊ʒ phᷣus vt ait Laertiꝰæcũ qͥdõ filiũ ſuũ int᷑feciſſet:homicidã illũ ad ipᷣm miſſũ ligatũ abſoluit dicẽs idulgẽtiã eẽ ſupplicio po tioꝛẽ.Et idẽ etiã Pitaco anq;ᷓ pncipatũ mitele⸗ nẽſiũ obtĩeret qͥ dã Alceꝰ noie amaritudie odij magnã ꝑſecutionẽ fecit:ſʒ ipᷣe Pitacꝰ pneipatũ adeptꝰ Alceũ pauẽtẽ accerſiuit ⁊ dixit. ibi ꝓ vindicta tibiq; ꝓ pena ſufficiat ꝙ auxilij vel fu ge deficiẽte pᷣſidio poſſes nũc iiuriarũ pᷣmia re-/ git᷑ iiuſte ꝑſequi deſine quẽ iu⸗ ſte pati vales vltoꝛẽ. O a O pdicta etiãofirmãda młtas adducere poſſumꝰ autouitates:maxĩe legũ huma narũ:phᷣoꝝ moꝛaliũ:⁊poetaꝝ gentiliũ.Et pᷣmo autoꝛitates hũanarũ legũ.na in.l.j. C. de bis qͥ. vt indi.ðꝛ.Nõ em̃ bone fidei poſſeſſoꝛes ſũt qͥ ſciẽter debitũ pietatis officiũ amiſer᷑̃t.⁊ in.l.fi. de dona. ðꝛ. ꝙ iſtabile eſt regnũ qð nõ cemẽtia firmat.Qõð dictũ ponit etiã Gualteriꝰ poeta li.j ſui oꝑis.⁊ in.l.manicheos.C. de here.ait imꝑa⸗ toꝛ.Delictiveniã petẽtibb damꝰ.Autoꝛitates q̊ʒ phoꝛũ ad h̊ ſunt płes.vñ Sene.in li.de clemẽ⸗ tia inqͥt. Clemẽtia alieno ſanguini tãqᷓ; ſuo ꝑcit Nephas cem̃ hoi eſt nõ eſſe hoĩem:nã hũanitas vetat aduerſus ſocios eẽ ſuperbũ.⁊ Tulliꝰ ĩ.ij. rheto.veterꝭ ðt. His qͥ impudẽter leſerũt igno⸗ ſci ↄuenit.Et in oꝛõeꝓ qͥnto lugurio ait. Hoĩies ad deos nulla re piꝰaccedũt q; ſalutẽ hoĩbus dãdo.Et idẽ ðᷣt Terẽtiꝰ in adelphis. Inqͥt q̊q; idẽ Zulliꝰ in.j.de offi. Nihil laudabilius:nihil magno viro ⁊ pᷣdlaro digniꝰplacabilitałe ac cle mẽtia.Et Pithagoꝛas phᷣus dixit. Fugã da eſt a ciuiba ſeditio:a domo diſcoꝛdia:⁊ a cũctis re⸗ bus intẽperãtia.Et iterũ.Gloꝛioſa laus ẽ igno ſcere:maxime vbi copia potuit abũdare vidicte Et ſixtꝰ pithagoꝛicꝰ ait.Snĩaʒ qͥ miicoꝛdiãve tat nõ ſolũ tenere ſʒ etiõ audire recuſat.?⁊ Quin⸗ — tuianꝰ declamatiõe.viij.inqͥt. Hec eſt celeberri/ ma virtꝰ:hec animi ſuſapieda moderatio:vin⸗ cere irã:⁊ int᷑ ſimultates q̊ʒ meminiſſe hoĩs. Et Sochꝛates dixit. Si pacẽ vis belli mẽtionẽ ne fecerꝭ.Ad poetas etiãveniẽtes adducere poſſu⸗ mus vlcra ſuꝑius allegata illð Ouidij in.ij.de triſti. Si q̃tiẽs peccãt hoĩes ſua fulmia mittat Jupit᷑:exiguo tẽpoꝛe nullus erit Qui etiã in eodẽ lib.ait. His pꝛecoꝛ exẽplis regũ mitiſſime ceſar Fiat ab ingenio mollioꝛ vnda tuo Sinil peccaſſem:tu qͥd cõcedere poſſes Materiã venie ſoꝛs tibi nr̃a dedit Et in.iij.de arte amãdi etiã canit. Candida pax hoĩes:trux decet ira feras. Et in.ij.eiuſdẽ oꝑis dicit. Dextera pᷣcipue rapit indulgẽtia mẽtes Aſperitas odiũ ſeuaq; verba mouet. Et Eſopꝰ ait. Uineere poſſe decet:vincere crimẽ habet.⁊ Claudianꝰ canit. =ð Sic pius in pᷣmis:nã cũ vincamur in omni Munere:ſola deos equeat demẽtia nobis. Pꝛoſper in li.epygrã.dicit. L Moꝛib in cũctis pulchꝛa eſt cõcoꝛdia pacis Spernũtur mũdi pꝛelia pace dei. Et Pꝛudẽtiꝰpoeta in li.de ſicomachia canit. Meritoꝛũ dlauſula pax eſt. Nõ inflata tumet nõ inuidet emula fratri Om̃ia ꝑpetit᷑ patiẽs atq; oĩa credit. Nunqᷓ; leſa dolet cũcta offendicula donat Occaſum lucis venia pᷣcurrere geſtit. W Atiõibo q̊ʒ ad pacẽ faciẽdã ⁊ ad remittẽ⸗ r das iĩiiurias ĩducimur.Et pᷣmo rõnena turali. Ipᷣa em̃ natura nos ad h̊ iducit q̃druplicit᷑.ſ.ꝓpter naturale pᷣceptũ:naturale de ſideriũ:naturale exẽplũ:ac naturale iudicium. O vtinã oẽs adeſſẽt qͥ ſiurias retinẽt malefacti in moꝛtẽ ⁊ diligẽter audirẽt vᷣba ſpũſſcti:credo eĩ ꝙ crudelitatẽ ac feritatẽ ſuã deponerẽt.Quid dicis tu qͥ nõ vis remittere iniurias: ecce ꝙ lex nature:ius ⁊ rõ te cogit:te artat:teq; oĩno cõpel lit ad ignoſcẽdũ.Sʒ quõ h̊ ꝓpbamꝰaudite.Lex nature eſt Tobie.iiij.ſcpta:q̃ etiã hr̃ in.c.hũanũ gen?ꝰ. j.di.⁊.lxxiiij.di.c.qrũdã.⁊.ij.q.vj.c.decreto 7 de maio.⁊ obe.c.dilecti.⁊.xxij.q.j.c.ſuꝑ oĩa.di cens.qð nõ vultis vobis fieri alteri nolite facere ⁊ ecõtrario:q̃cũq; vultis vt faciãt vobis hoĩes hec ⁊ vos facite illis.vt h Mat.vij. Hoc autẽ lex nature docet ſuadet ⁊ pᷣcipit:⁊ q̃re nõ vult vt alteri facias qð tibi ab alio ñ velles fieri:niſi qꝛ h eẽt charitatẽ:ↄtra hũanitatẽ:atq; ↄ oẽm pie tatẽ.Cr ̊ o dilectiſſimi nõ remittitis ſiurias a ꝓvimis vobis factas cũ optetis iiurias ꝑ vos alijs irrogatas vobis remitti.Ecce ergo ꝙ ĩiu⸗ riam remittere nolẽtes facitis cõtra pᷣceptũ leg naturalis. Liud q̊q; eſt pᷣceptũ naturale vt ab aliq̊ extoꝛq̃re nõ velimꝰ qð nobis pᷣſtare nõ XXXIII põt.qꝛ ad ĩpoſſi ibile nemo eſt obligatꝰ. l. ĩpoſſiu⸗ biliũ.ff. de re.iu.⁊.cnemo.eo.ti.li.vj. Cũ q ipoſ⸗ ſibile ſit ĩiuriã illatã non fuiſſe Nions doesinni⸗ qð eſt ipoſſibile. Uis aũt qð ẽ ipoſſibile qñ nõ vis iiuriã remitcere:qꝛ bᷣ eſt velle ꝙ nũq; fuerit facca:qð nõ põt deꝰ facere.ſ.ꝙ illð qð ſemel eſt acrũ nõ ſit factũ.vt ait Hiero.i.c.cũ paulłꝰ.xxxij. q.v. O igit᷑ mõſtꝝ inſolitũ:o inaudita nouitas o cecitas tenebꝛoſa:hõ puluis ⁊ vᷣmis:ac in bee ui futurꝰputredo ⁊ vᷣmis:hõ vilis creatura nõ erubeſcit exigere qð ĩpoſſibile eſt pᷣſtari.O infe/ lix ⁊ miſer/homũtio q̃re expetis te vindicare de iimicis tuis cũ deꝰ h̊ tibi ꝓhibuerit.non eſttua vltio:ad te nõ ꝑtinet vindicta:ſed ad deũ qͥ ſibi hãc ꝑticularit᷑ reuauit.vt hr ꝓuerb.xxv. Ecce S ifelix creatura ꝙ dũ nõ vis remittere iiuriã ma xime recognoſcẽti culpã ſuã agis impie ↄ natu „ . — 9 . r diuinã ſibi vſurpãdo ſuã ꝓpꝛietatẽ ac proga⸗ tius:⁊ ð naturã hũanã:qꝛ plus ab altero exigꝭ qᷓ; illiꝰ natura pꝛeſtare ſufficit. Natura inſuper ſemꝑ eligit qð meliꝰ eſt ac illud deſiderat.vt ait Phbus.ij.de aĩa.⁊ nos hoꝛtat᷑ eligere de duob malis illõ qð eſt minꝰ.iij. Lopic.Cũ q̊ ſumere vindiccã nõ ſit melius qᷓ; remittere iniuriã imo peſſima res:qꝛ addit᷑ malũ malo.Neq; enim ſi interfectꝰ eſt pr̃ vel frater tuꝰtu intficiendo ipᷣm homicidã poſſes illũ reſuſcitare:ſed alið petm̃ facis.ꝓpt᷑ cuiꝰ rei cõſideratiõʒ qͥdã vir ſapiẽs pe percit illi qͥ filiũ ſuum occiderat. Jõ natura cla mat ⁊ ðᷣt.Nolivindictã ſumere de ſimicis tuis. qꝛ qð factũ eſt nõ põt ñ factũ eſſe:⁊ młtiplicare incõueniẽs non eſt ſoluere.Cũ etiã pati iniuriã ſiue ↄtumeliã aliquã ſit minꝰ malum tꝑale qᷓ; facere vindiccã qð eſt pctm̃ moꝛtale.ſᷣm Tho.ij ij.q.xxvij.⁊.q.cviij.⁊ Alex.ð ales in.iij.ꝑte ſũme in tract᷑.de pᷣceptis legis euãgelice.in ſpeciali ꝓ⸗ fecto natura clamat dicẽs. Parce ĩimicis tuis: ⁊ ignoſce tibi iniuriãtib:⁊ noli te vlciſci ne de⸗ teriꝰ malũ incurras. B ſ Ecũdo hoc idẽ dictat naturale deſideriũ ſq; pacis ⁊ qͥetis. Ut em̃ ðᷣt Phs in.j.de celo ⁊ mũdo.oĩs motꝰ eſt ad qᷣetẽ.Et vt ↄdudit Aug.in.xix.de ciui.dei.⁊ -Tho.ij.ij.q.xxix.arti.ij. nemo eſt qͥ nõ appetat qetẽ ⁊ pacẽ:⁊ ſicut nemo eſt qͥ gaudere nolit:ita nullꝰẽqͥ pacẽ nolit.⁊ rõ ẽ qꝛ vt ait Phus.viij.ethi.Natura ſꝑ fugit triſte appetit aũt deleccabile:iĩmo vt ibidẽ hr: nullus bene diſpoſitꝰ eligeret ſine amicis viuere:qꝛ ni⸗ hil pᷣcioſiꝰ:nihil dulciꝰ:nihil ſecuriꝰ: nihilq; io⸗ cũdiꝰ hr̃i põt in hac vita citra deũ fideli amico: vt hr Ecci.vj. Hoc ̊ pᷣſuppoſito tunc ſic. Cum appetis vindictã ⁊ odio babes eũ qͥ te offendit coꝛ tuũ ꝑturbatũ eſt.qꝛ vt ðꝛ Eſa.lvij. Coꝛ im⸗ pij eſt q̃ſi mare feruẽs quod quieſcere nõ poteſt Cum igit᷑ totũ ſit in motu⁊ cũ motiõevehemen ti dubiũ non eſt ꝙ naturaliter appetit quietem 2 pacem.Cũ igitur pax ⁊ animi tranqᷣllitas nõ poſſit baberi ab eo qui odium in coꝛde baber ⁊ . Puctitidl eluuton torcincmn Neinitahonn nuszybono⸗ Ndli, ( e⸗ lumo Klor forfn ſirtntnnt nli in iionalude iuie lomagob ſorobliſin ſlrecigtoff uſllnißrlan idold iminor n1adll iegs onmmücn fnngllspaul (Garbon uugislcgec NNNNiCNI: tehhidi⸗ Plethinanlte ur ctenere he⸗ goñdis qy ſt⸗ ſdoiondignoſeen ſat Onls don ſcgrüchaeften wüboisacpdlans terinöctßmbois WVo-Glt glce an ſcr uſi gſein r Et radbei rſcſpieroſ wabulifuroret boereconan mlorſſptinby müqfuleicanen niſtinontregn irbelle o geſineſpolan⸗ Dlnngriftiare mdstu Genazi .leidt ſnae Grginne iß deamuth ſckſfnrnin ninini, emſergilte, umltsſend edepennge dduerenanttn Naſtidi tſ, Nioning nemmngit aginri iein Nusedini dar ſninen nd Ntne micger een Lce liginn merme unäi imaoſeyannl wirhumon r Aöan Fdinrſgispe u inaunnde Ndeümicdsie . chealal Gcä mind mam e; wornlefnL Ziasnigin igtenful, Prrints us⸗ Nolie Mane tummnt MaNi S Crien Aud Na. utſitr hno inni mmſngtnit bißinu s roorN lanuß, Ni tmn cen m —RNMNõ appetitũ vindicte ßᷣm Aug.in quodã ſᷣmõe ad bere.ſequit᷑ ꝙ natura q̃ͥ nos quottidie ad bonũ inuitat et incitat:vt ait Boetiꝰin.iij.de cõſo.nõ deſinit exhoꝛtari ⁊ inducere:vt iiuriam remitta/ mus:⁊ ꝓ bono pacis habẽdo cũ inimicis ad cõ coꝛdiã veniamꝰatq; eis ꝑcamꝰ. H t Exrcio ad hoc nos iducit naturale exem/ plum aialiũ irrationaliũ:q̃ vt ſupᷣ dictũ eſt licet ſint fera ĩmitia vt leones:cigres ec lupi: tñ vt ait Aug.in.xix.de ciui.dei. Pacata feritate cohabitãt ſimul ⁊ ſi aliqñ cõpellete ſpũ cõgredi⸗ unt᷑:ilico mãſueſcunt ⁊ iiuriaꝝ oblita:illatã ſe⸗ ua aialia ſił pacifice viuũt ⁊ ad iuiceʒ aſſociant᷑. Et milto magis b̊ agũt aialia manſueta.O igit᷑ hõ qͥ es nobiliſſimꝰoĩm creaturaꝝ vt ðꝛ in.l.lu/⸗ ſtiſſime.cũ glo.ff.de edili.edic. Qui oĩbo creatu⸗ ris ſublimioꝛ es:nunqͥd beſtijs peioꝛ effici vis. Nũquid ĩmitioꝛ et crudelioꝛ illis eẽ deliberas. Ecce em̃ ꝙ ſi ad illoꝝ exẽplũ nõ deponis furoꝛẽ ⁊ irã erga ꝓximũ tuũ qͥ te offẽdit:peioꝛ:imitioꝛ: fferioꝛq; illis ꝓ culdubio exiſtis:qꝛ vt ait phᷣs ĩ j. Poli. Sicut hõ vtẽs lege melioꝛ eſt oib aiali⸗ bus:ita carẽs lege eſt ðᷣterioꝛ.Qð cõfirmat Lac. in.v.de ira dei.c.xij.di. Religiõe iuſticiaq; detra cta:vł ad ſtulciciã pecudũ amiſſa rõne deuolui/ mur:vł ad imanitatẽ beluaꝝ:imo vᷣo amplius Siquidẽ beſtie ſui generiſ aiantib ꝑcũt. Quid g̊erit hoĩe truculẽtiꝰ.qͥd crudeliꝰ.qͥd imitius.ſi dempto metu ſuꝑioꝛe vim legũ euadere potue⸗ rit:aut cõtẽnere.hec ille.Qui etiã in.vj.diui.iĩſti. c.xviij.oñdẽs qᷓ; ſit a rõne alienũ:⁊ ab hũanita⸗ te hoĩs nõ ignoſcere:maxie recognoſcẽti culpaʒ ſuã ait.Quid g̊ bono viro põt ẽe tã calamitoſuʒ tãq; oriũ:qᷓ; ire frena laxare:q̃ illũ ñ mõ boni:ſr. etia hois aꝓpellatiõe diſpoliat. Siqͥ dẽ noceri al teri nõ eſt ſᷣm hois naturã.Nã ⁊ pecudes ſi lace ſcas:aut calce aut coꝛnu repugnãt:⁊ ſerpentes ac fere niſi ꝑſeq̃ris vt occidas negociũ nõ exhi⸗ bent.Et vt ad hoium exẽpla veniamꝰ. Imperiti q̊ʒ ⁊ inſipiẽtes ſi qũ accipiũt iniurias:ceco ⁊ irre uocabuli furoꝛe ducunt᷑:⁊ his qͥ ſibi nocẽt vicẽ retribuere conant᷑.In q̊ igi᷑ ſapiẽs ⁊ bonꝰvir a malis ⁊ iſipiẽtibo differt:niſi ꝙ habeat iuictã pa tiẽtiã q̃ ſtulti carent.Niſi qꝛ regere ſe ac mitigare penã ſuã nouit:quã illi qͥ vtute idigent ferre nõ poſſũt.hec ille. Pudeat &ᷣ teo hõ qͥ nõ vis igno⸗ ſcere:rõne ſpoliari:brutis aſſimilari:ac diuinã in te imaginẽ fedare:⁊ ab amenitate iocundiſſi⸗ me pacds tam feraliter ſeparari. J q Uarto ad ignoſcendũ nos inducit natu rale iudicium:ideſt ratio naturalis.Ut em̃ ait Greg.in moꝛa.⁊ Nicolaus de lyra ſuper Beñ.Deꝰcreauit hoĩem:⁊ ſi bi dedit coꝛpꝰvt aie obediret ⁊ rõni.Qð cõfirmat ſctcũs Bona.in.ij. di. xxxviij.ar.ij.q.ij.dicẽs.Sicut tota diſpoſitio familie depẽdet ex cõſenſu pꝛiſfamilias ⁊ mr̃iſ⸗ familias:ſic tota diſpoſitio agendoꝝ in domo gie dependet ex cõſenſu voluntatis et rõnis.hec CCXCVII ille.Oomꝰ aũt aie eſt coꝛpꝰ.ergo ⁊c̃. Et hocidẽ tenet: PhG̊ᷣus.j.politi.dicẽs.Aia rõnalis in hoĩe debet eſſe regẽs coꝛpꝰ vᷣo rectũ.bhec aũt eſt nobi lioꝛ coꝛꝑe.xxviij.di.c.ſedulo.⁊ de maio.⁊ obe.c. . ſolite. . c.cũ infirmitas. de pe.⁊ re.ĩmo eſt pᷣſtã tioꝛ oibꝰ celissdicẽte Ouiõ.in.iij. Hethamoꝛ. Celo q; animꝰ pᷣſtãtioꝛ omi.Et ideo aima nobi lioꝛ coꝛꝑe debet ipᷣi dñari:⁊ ad hoc eſt inſtituta Fm theol.in.ij.ſen.⁊ ↄñter debet ipᷣi coꝛpoꝛiſiue motibo carnalibo pᷣſidere:eaſq; refrenare ſi ſint irrõnabiles.Et hinc eſt ꝙ appellat᷑ hõ aimal ra tionale nõ ſenſuale vt bꝛuta aialia. Hoc aũt pᷣ⸗/ ſuppoſito tũc ſic. Unaq; ; res vtit᷑ actiõe ſibi ꝓ⸗ pꝛia:ſᷣm Phm.j.ßHMetha.⁊.iiij.Ethi.vñ cõmẽ⸗ tatoꝛ.ix.echa.ðt ꝙ vnumqͥdq; ſicutſe habet ad entitatẽ ita ſe habet ad oꝑatiõʒ. vt ptzʒ in ſole lucido relucẽte:in melle dulcoꝛãte:⁊ in igne ca⸗ lefaciẽte.Cũ igit᷑ hõ ſit aial rõnale debetvti rõne in viuẽdo. Na oꝑatiões hoiĩs ſi rõne carẽt oꝑa⸗ tiões quidẽ hoĩs dici pñt ſed nõ hũane.vt dicit btũs Tho.ſ.ij.q.j.art.ij.Cũ ergo rõ ſemꝑ depᷣce tur ad optima.vt ait Phus.j.phiſi.caro vᷣo ecõ trario.vt ait Paulꝰ ad Gal.v.concludit᷑ ꝙ hõ debet repꝛobatis ſuggeſtiõibo carnis ⁊ ſenſua⸗ litatis ſequi inſtinctũ rõnis vt merito poſſit di ci aĩal rõnale.qꝛ nomẽ dʒ eẽ ↄoñs rei.S.eſt⁊ alið. inſti.de dõa.cũ ſilibb.Quid aũt ðt caro ⁊ ſenſua litas qñ hõ offendit᷑:certe clamat⁊ dicit.Uindi cta vindicta moꝛiat᷑ occidat᷑.volo ſit ei factũ qð mihi fecit vel facere voluit: nũqᷓ; quieſcã donec me vindicauero de hac iniuria. Quid aũt ðt rõ ⁊ ſpũs⁊ iudiciũ rectũ rõnis:pfecto nõ ceſſat cla mare. Parce:parce:ignoſce indulge.Et q̃re.qꝛ vt inqͥt Lactã.in.vj.diui.inſti.c.xviij. Nõ minꝰ mali eſt iniuriã referre qᷓ; iferre. Clamat g̊ rõ cũ PsS.Deſine ab ira ⁊ relinque furoꝛẽ.⁊ cũ Apło ad Ephe.iiij.Sol nõ occidat ſuꝑ iracũdiã ve⸗ ſtrã.qꝛ ira huiꝰ ſecłi moꝛtẽ oꝑat᷑.ij.ad Choꝛ.vij. Eñcũda ratio pncipalis ðᷣꝛ irremit/ R& ſ ſiona bił.Nã illi qͥ nõ remittit iiuriã:ſʒ ĩ inimicia ⁊ odio ꝑſeuerat cũ ꝓximo deꝰ nõ remittit ſua pctã ⁊ offenſas q̃s in eũ cõmiſit Et bᷣ eſt valde equũ.qꝛ qð quiſq; iuris in alteꝝ ſtatuerit ipᷣe eodẽ vti debet ⁊ idẽ ſibi debet fieri ff.qðᷣ qͥſq; iuris.ꝑ totũ.⁊.c.cũ oẽs.de cõſtit᷑. nñ Cato ait.Patere legẽ quã tuipſe tuleris.Et iðo ðᷣt imꝑatoꝛ in.l.impalis.C.de nup. Impialis beniuolẽtie h̊ ꝓpꝛiũ eſſe iudieãtes vt in om̃i tꝑe ſubiectoꝝ cõmoda tã ĩueſtigare qᷓ; eis mederip curemꝰ.Nã ita credimꝰ dei beniuolẽtiã ⁊ circa genꝰ hũanũ diuinã clemẽtiã qᷓ;tum nature nf̃e poſſibile eſt imitari:qͥ qᷣtidianis hoĩm pctis di gnat᷑ ignoſcere ⁊ pniam ſuſciꝑe nrãm:⁊ ad me/ lioꝛẽ ſtatũ eã deducere.qð ſi circa nr̃o ſudiectos impio facere differamꝰnulla venia digni eſſe iu dicabimur.hec ille. Aug.aũt in lib.l.omeliarũ: omelia. xliij.inqᷣt. Nos quid ſumꝰ vtvindictas queramꝰ.Si qreret illã de nobis deꝰ egema . * . . neremꝰ. Ille q nihil nos leſit nõ vult ſe vindica/ re de nobis:⁊ nos qrimꝰvindicari qͥ q̃tidie deñ offendimus. In ſᷣmõe q̊́ ad here.iterũ aic.Nec deũ laudare:nec a deo exaudiri meret᷑:qui odiũ ᷣuat in coꝛde.Qua frõte:q̊ affeccu:q̃ deuotione potes veniã poſtłare ſi frꝗ tuũ odis. Pec ꝙ ti⸗ bi dimittat ſiẽ̃ ⁊ tu ð bita dimittᷣ.Crede mibi qꝙ; ita tibi dimittit:ſic ⁊ tu dimittis alt᷑i.hec ille.Ex qbo patʒ ꝙ ille qͥ ẽ obſtinatꝰin vindicte a ꝓpetitio ne:⁊ irremiſſiõe iniurie nõ eſt dignꝰdicere oꝛonẽ dñicam:⁊ cã dicẽdo nõ ĩpetrat veniã ſuo ꝝ pec/ catoꝝ.ait em dñs Mat.vj. Si non dimiſericis hoibo pctã eo ꝝ:nec pater veſter celeſtis dimittet vobis pccã va.⁊ Eccłi.xxviij.ðꝛ. Qui vindicari vult a dño iuenietvindicta:⁊ pctã illiꝰſᷣuãs ſᷣua bit. Relinqᷓ ꝓximo tuo nocẽti tibi:⁊ tũc depᷣcãti tibi pctã ſoluent᷑. Homo hoi ſᷣuat iram:⁊ a deo q̃rit medelã. In hoĩem ſilem ſibi nõ bʒ miſicoꝛ diã:⁊ de pctis ſuis depcabit᷑.Ipe dũ caro ſit irã reſᷣuat:⁊ ꝓpitiatiõem petit a deo. Quis exoꝛabit ꝓ pcis ſuis. Memẽto nouiſſimoꝝ:⁊ ðſine ini/ micari. Mẽoꝛare teſtamẽtuʒ altiſſimi:⁊ deſpice ignoꝛãtiã ꝓpximi.hecibi.? Iſido.ait. Nõ poſſũt pPctã dimitti ei:qͥ in ſe peccãati debita nõ dimittit: q em̃ frẽm ſuũ ſibi tardiꝰrecõciliat dñũm ſibi tar dius placat.Fruſtra em̃ ſibi ꝓpitiare deũ q̃rit qͥ cito placare ſe in ꝓximũ negligit.? Aug.inquit. Unuſquiſq; talẽ indulgẽtiã accepturꝰeſt a deo qualẽ ⁊ ipᷣe dederit ꝓximo ſuo. Jo dicit Hiero. Quõ deꝰ in xpᷣo oia nobis pctã nr̃a donauit:ita etiã nos his qͥ ĩ nos peccãt dimittamꝰ.⁊ Greg. inqᷣt. Ille recte ſui delicti veniã poſtulat:qͥ h̊ qð in ipᷣo delinquit᷑ relaxat:dimittamꝰg̊ qð debet᷑ nobis:vt dimitcat᷑qð debet᷑ a nobis.hec ille.Ait em dñs Luce.vj. Dimittite ⁊ dimittet᷑ vob. Alr aũt facientibo eueniet illud qð habet᷑ Matthei. xviij.de illo ſeruo cui cũ dñs remiſiſſet omne de bitũ ⁊ ipᷣe poſtea noluiſſet alteri cõſeruo ſuo re⸗ mittere qð ſibi debebat:dixit ei dñs. Serue ne⸗ quã nõne ⁊ te opꝑtuit mi eri cõſui tui:ſic et ego tui miſᷣtus ſum.Et iuſſit eum tradi toꝛtoꝛibus ⁊ mitti in carcerẽ:donec redderetvniuerſuʒ debi tũ.Et ſubdit ibi ſaluatoꝛ.Sic facict paterveſter celeſtis ſi nõ remiſeritis fri vr̃o de coꝛdibo vẽis. Remtiſſio aũt iniuriaꝝ eſt magna ↄfidentia im petrandi gram apud deũ ⁊ ecotra eſt de irremiſ ſiõe. Quis em̃ accedere auderet ad aliquẽ dñm pꝓ obtinenda aliqua gr̃a ab eo:qͥ eiꝰſᷣuũ in carce re detineret ⁊ abſoluere nollet. Nonne metueret ne diceret ſibi ille dñs. O hõ peſſime:qua teme⸗ ritate petis a me gram qͥ ſᷣuuʒ detines alligatũ. Si vis qð petis:ſolue pᷣus ſᷣuũ meũ:⁊ tunc ve niẽs accipies quicqͥd poſtulas.Aliter aũt nũq;ᷓ „ me aliquã gram impetrabis. q Uod aũt nõ poſſint illi pctã dimitti qui inlurias ꝓximo nõ remittit: pbat᷑ rõne foꝛmationis ⁊ oppoſitionis. Scðm em̃ comẽ⸗ tatoꝛẽ in libꝛo de ſubſtantcia oꝛbis:materia nõ poteſt ſimul recipere plures foꝛmas eſſetiales: quia foꝛma eſt que dat eſſe rei.vij. Mecha. 2. j. de celo ⁊ mũdo.⁊ nihil poteſt habere plura eſie 2 ſed vniꝰ rei vnũ eſt eſſe tm.ij.de aia.vñ aliquid nõ poteſt habere foꝛmã ignis ⁊ aque. Itẽ duo cotraria nõ poſſunt in eodẽ ſubiecto cõcurrere in eodẽ tẽpoꝛe.ij. Lopi.⁊.ij. Periher.⁊ hoc patz in pariete qui nõ poteſt ſimul eſſe albꝰ ⁊ niger. Dilliter ferrũ nõ poteſt ſimul eſſe calidũ ⁊ frigi⸗ duz. Cũ ergo odiũ ⁊ peccatũ diſcoꝛdie ſit in aĩa tanq; foꝛma in ſubiecto:nõ poterit in ea ſimul exiſtere charitas ⁊ gratia dei qua remittunt᷑ pec coao1ra. XIA) . AErtia ratio pꝛincipalis dicit᷑ acceptiõis. Deus em̃ nũqᷓ; acceptũ habet aliqd bo⸗ nũ opus quod aliqͥs facit donec remiſerit iniu riã pximo. Unõ ait ſaluatoꝛ Mat.v. Si offers munꝰ tuũ ad altare ⁊ ibi recoꝛdatꝰ fuer ꝙ fra⸗ ter tuus hʒ aliqͥ d aduerſuʒs te:relique ibi munꝰ tuũ añ altare ⁊ vade pꝛiꝰ recõciliari fratri tuo:⁊ tũc veniẽs offeres munꝰtuũ.q̃ſi di.ałr non erit gratũ deo. Non ſolũ aũt ſemel debet iniuria re mitti ſed totiens q̃tiẽs illata fuerit. Nã Mat⸗ chei.xviij. Petro a ſaluatoꝛe int᷑rogãti ⁊ dicẽti. Si peccauerit in me frater meꝰ dimittã ei vſq; ſepties.rñdit ipᷣe dñs. Non ſoluʒ ſepties ſed ſe/⸗ ptuagies ſepties.vbi ðt Nicolaꝰ de lyra ß᷑m q etiã pᷣus dixit Hiero.⁊ Aug.qꝙ poſuit numerũ finitũ ꝓ infinito. Qꝛ ſi infinities(vt ita dicã)qͥs iniurijs afficeret᷑ ifinities deberet pcere. Hm Uarta ratio ðꝛ renouatõis.Ille em̃ qui q nsõ vult remittere iniuriã nõ ſolũ ſtat in cõtinuo pctõ moꝛtali tãto grauioꝛi qᷓto diutiꝰ pmanet in illo odio:ſed ſemꝑ qñ actualx recoꝛdat᷑ de iimicicia ⁊ deliberat facere vindictã vel nõ parcere:cõmittit nouũ pctm̃ moꝛtale: vt tenet archiepᷣs floꝛẽtinꝰ in ſũma ſua vbi tractat de odio. Sciẽdũ tamẽ ſᷣm Durãdũ nr̃m in ſũ⸗ ma ſua:q lʒz odiũ ⁊ rãcoꝛẽ iniurie remittere qͥᷣli bet teneat᷑:põt tamẽ iuridice petere ſatiffactionẽ dãni illati ex ipᷣa iniuria:⁊ ad eiꝰ remiſſionẽ qͥs nõ tenet᷑ niſi de ꝑfectiõe.Dicit etiã Alex.de ales ĩ iij.parte ſũme:in tract᷑.de pᷣceptis legis euãgeli ce in ſpeciali.q.vlti.ꝙ iniuriatꝰ ex debito necita tis ſine quo nõ eſt ſalus nõ tenet᷑ qrere recõcilia tionẽ:ſᷣm Aug.in ſᷣmõe dñi in mõte dicẽtẽ. Nõ veniã poſtulabis ab eo qͥ tibi fecit iniuriã ſʒ tm̃ dimittas ſicut tibi a dño dimitti cupis qð ipſe cõmiſeris.De debito autes perfectiõis tenet᷑ ß᷑ᷣm CLhꝛy.ſuꝑ Matth. ꝓpter duplicẽ gratiã.ſ.iniu⸗ rie ſuppoꝛtate ⁊ hũilitatis.hec ille. Ad remiſſio nem igit᷑ iniuriarũ exhoꝛtat᷑̃ Aug.in ſᷣmone plu riũ martyꝝ dicẽs. Rogo fratres chariſſimiqͥd dulciꝰ dici poteſt. In poteſtate nr̃a poſuit deus q̃liter i die iudicij iudicemur.Nõ em̃ dixit. a⸗ de in oꝛientẽ ⁊ quere ibi iuſticiã:nauigaq; in oe cidentẽ vt recipias indulgẽtiã. Sed qͥd ait.Di⸗ mitte inimico tuo ⁊ dimittet᷑ tibi:idulge ⁊ idul l M . cMp niſt . ſadlolteti⸗ GCoo ſtös hunh unbo ltoſmric eßnbolct⸗ ſüneninit Giurida uurtohndunin rut o n ri chuß nerenütlu ſ gbrpſlo cadie copelem Cipbee Pentcino' agutni una fiie Wſkenſert Gpcltmid nſorgi Ui⸗ okleuspar pdllotst upoprlais⸗ Ahorihiuns Cobeglapapen Clrigcuinte iſmnncbiusa Sramd 4 Dabolne Ncdu ſilen horftds. li Nidlbeſti⸗ Grit coꝛnnad⸗ hcen beſt flaptiü ꝛ init ldeop amar ngangllogio aſanitogenen nmnaleiſgrel lenn dcti ſiͤriopße tüliſun Padireden blaſbbenedee nipboncüan Itpinfend Donen 4 teſiſ dororn kig nnodin tlatfeft ann iarine MNdtſing Meerkinenſinl Wnnito D 6 Nkiuehte. ideugsbo, huumirtin WGiokee umir ſ n iiichmn Ne nidgini drde nſoloz ſnse Molu'N Wbenpen mnins ſolütn tico geauiori⸗ Wſenacnaan nufaatr i. üpemnener deicüni⸗ niunen MdmGR ictaiadeun rin adehdnin Sutini Un nir lad Nloriniunäßi nimadis gſ afectölstchift Plignilin erile Onni⸗ nginfmin nes oninit Vrniidls ficii cimugnie S ttbii Foliũ gebit᷑ tibi. Nihil a te extra te querit: ad teipſum TH ad cõſciẽtiã tuã deꝰ te dirigit.hec ille. O Vo ad qͥntã cõſiderationẽ que ðꝛ oppo q ſictiõis habemꝰ videre de his que oppo nunt᷑ paci.ſ.de diſcoꝛdia:iracũdia ⁊ par tialitatibo:⁊ de eoꝛuʒ malignitatibo. Que inter alias ſunt ſedecim. Quarũ pᷣma dicit᷑ induratõ Cũ em̃ hoĩes ad odia ⁊ ſeditões ac diſcoꝛdias ſe cõuertũt:cõfeſſiões dimittũt:eccłias vix iträt part ſequit᷑ deſtructio totiꝰ.vt ait Philo. j. Pe⸗ pᷣdicatões deuitãt:? oĩim bonoꝛũ obliuiſcunt. ſtant ſic indurati ꝑcinaciter ꝑ mẽſes ⁊ ãnos.qꝛ vt ait Cato. Ira impedit animũ ne poſſit cerne re verũ.Et oia ſpũalia exercitia eis in abomina tionẽ veniũt ita ꝙ de talibo adimplet᷑ illud qð ait ꝓpbůᷣa pſal.cvj. Omnẽ eſcã.ſ.ſpũalẽ aboĩata eſt aia eo ꝝ:trãſierũt vſq; ad poꝛtas moꝛtj. P Ecũda dicit᷑ exultatio.ſ.demonũ:qͥ ſum [ mopgꝑe letant᷑ de diſcoꝛdijs⁊ ſeditionib. Vñ ꝓpha ait pſal.cxxij. Exultabũt.ſ.de⸗ mones:cũ motꝰ fuero.ſ.ad iracũdiã ⁊ ſeditionẽ atq; ptialitatẽ.Et hoc patuit ꝑ illð qð habet᷑ in legẽda ſancti Frãciſci.vbi ðꝛ ꝙ cũ ipᷣe ſanctꝰ cũ btõ ſilueſtro ſuo ſocio veniſſet Aretiũ iuenit to tam ciuitatẽ bello inteſtino quaſſatã ⁊ ꝓpe vlti⸗ mũ excidiũ. Cũ aũt eſſent hoſpitati ĩ ſuburbio vidit ſctũs pater exultantes demones ſuꝑ mu⸗ ros cluitatis ad mutuã cedẽ hoĩies ꝓuocates. Quapꝛopr ſcũs Frãciſcꝰ dixit dico ſocio ꝙ iret ad poꝛt ciuitatis:⁊ ex ꝑte oĩpotẽtis dei in vtu⸗ te obediẽtie pᷣciperet demonib vt feſtinant dil⸗ cederẽt a cuitate. Ad qð pᷣceptũ oẽs receſſerunt ⁊ ſtatim ciuitas ad pacẽ reducta eſt. QD½ Ertia malignitas ðꝛ inductio. Nã cum t diabolus induxit hoĩes ad ꝑtialitates ⁊ diſcoꝛdias facilit᷑ eos ducit ad oĩa alia ſcelera hoꝛrẽda. Uñ in huiꝰ figurã dici Apoc. xiij. Uidi beſtiã aſcendẽtẽ ð mari habẽtẽ capita ſeptẽ ⁊ coꝛnua decẽ ⁊ ſuꝑ coꝛnua decẽ diadema ta. Hec em̃ beſtia ſᷣm ſenſuʒ tropologicũ ſigni/ ficat odiũ ⁊ irã beſtialiũ hoĩm:q aſcẽdit de ma⸗ ri.i.de eoꝝ amaricato coꝛde:⁊ habet ſeptẽ capi⸗ ta.qꝛ ex tali odio ſeptem capitalia pcta imovni⸗ uerſa vitia generant᷑ ſiue cauſant᷑.haber q̊ʒ decẽ coꝛnua.i.traſgreſſionẽ decẽ pᷣceptoꝛũ decalogi. ⁊ ſuꝑ coꝛnua decẽ diademata.i.głiatiõʒ de trãſ greſſiõe ipᷣoꝝ pᷣceptoꝝ iuxta illð Sap.ij.Qui le tant᷑ cũ male fecerint ⁊ exultãt in rebo peſſimis. Quis aũt explicare poſſet q̃t pctã ex diſcoꝛdijs ꝓcedãt:qͥt detractiões:ſuſurratiões:cõtumelie: blaſphemie:depopulatiões:ꝓditiões: oppᷣſſio nes bonoꝛũ:ꝑcuſſiões: vulnera ⁊ cedes ⁊c̃. De quibo inferiꝰ aliq̃ tangemꝰõõw R VUarta malignitas ðꝛ diſſipatio.ſ.bono q rũ.ã ſicut pax eſt cauſa młtiplicatõis bonoꝝ tꝑaliũ ⁊ ſpũaliũ:vt s patuit.ita ecõtrario diſcoꝛdia eſt cã diſſipatiõis oĩm.ↄtra riarũ em̃ cauſaꝝotrarij ſũt effectꝰ.vij. Metha. Sicut ꝗ̊ ꝑ exꝑietiõ videmꝰoĩa naturalia qdiu èð .V ? ſunt in pace mutna ⁊ ↄcoꝛdia pmanẽt:ſed pace deficiente oia deficũt.Coꝛꝑa nanqᷓ; elementata qᷓ;diu ſunt in ipᷣis elemẽta pacifica:⁊ adequata ad iuicẽ tãdiu manẽt:ꝓpoꝛtione aũt huiuſcemo di ⁊ pace ceſſante ex aliquo elemẽto pᷣdominãte ⁊ in aliud agẽte neceſſe eſt ipᷣm mixtũ coꝛrumpi paulatim ⁊ tãdẽ totũ deficere:qꝛ ↄria ſũt coꝛru⸗ ptiua inuicẽ.ij.de celo ⁊ mũdo:⁊ ad ðſtructiõeʒ rier. Quapꝛopter nõ inepte qͥdaʒ philoſophoꝝ vt ðꝛ in phiſicis poſuerũt pacẽ ⁊ amoꝛẽ eſſe pnci piũ oim reꝝ naturaliũ.Et ſimiłr eſt de coꝛꝑe po litico ↄgregatiõe ſeu cõitate.ſ.de hoĩbo eiuſdẽ re gni vel ciuitatis ſeu domꝰqᷣ ſi pacẽ habeãt ⁊ cõ⸗ coꝛdiaʒ ſꝑ de bono in meliꝰ ꝓficiũt:⁊ vnꝰex alio foꝛtioꝛ reddit᷑:qꝛ virtus vnita foꝛtioꝛ eſt diſpꝑſa: vt ðꝛ in li.de cauſis.⁊ in.xj. Meth.Et ad b̊ poõt dari exẽplũ illiꝰpꝛis qͥ hñs tres filios qͥ volebãt ab iuicẽ ſeꝑari accepit tres vᷣgas q̃s ſimł iũgẽs dedit ſingulis eoꝝ vt frãgerẽt:q̃s cũ nõ poſſent rũpere ſimul iunctas:diuiſit eas ⁊ dedit eis ad frangendũ:qͥb ſtatiʒ ab eis ruptis:ille ait. Sic erit de vobis.Si em̃ ſimł vniti fueritis nõ pote ritis frãgi ab aduerſarijs vꝛis ſʒ bñ ſeꝑati ⁊ di⸗ uiſi.Et ad hoc facit illud qð ait Rich.in.iiij.di. xiiij.ar.v.q.j.ſ. duoꝝ ↄcoꝛdantiũ in actiõe:qð libet foꝛtiꝰreddit᷑ ꝑ ſui cõiunctiõem cum alio:⁊ Chrib.ſuꝑ Jo.ĩquit:ꝙ ſi decẽ hoĩes vnanimes hĩtauerint:vnꝰeſt in decẽ:⁊ decẽ in vno:⁊ vnuſ⸗ qſq; eoꝝ decẽ aĩas hẽre cẽſet᷑ ac viginti manꝰac viginti bꝛachia:viginti oculos:et viginti pedes Dicunt᷑ aũt decẽ aias hr̃e qꝛ cõicãt ſibi ſua deſi⸗ deria ⁊ ſuas oꝛones vigintiq; ocłos:qꝛ cõicant ſibi ſua cõcilia ⁊ ſuas ꝓuiſiões:viginti manus qꝛ cõicãt ſibi ſua oꝑa ⁊ ſuas defenſiões:⁊ vigiti pedes:qꝛ cõicãt ſibi ſua onera ⁊ ſuas ſuppoꝛtaà tiões.Ecõtrario vᷣo ẽ ſi iter eos fuerit diſcoꝛdia et defecerit pax:aovnitas:qꝛ vt ait Philo.in.j. Pꝛioꝝ.Qñ plura feqͥrunt᷑ ad vniꝰcoſtructiões: vnũ ſufficit ad eiꝰ deſtructiõeʒ.Nã plures vniti cõſtruũt patriã ⁊ vnꝰdiſcoꝛdans deſtruit eã.Et ad pᷣdicta adduci pᷣtſnia Saluſtij in iugurtino dicẽt.Cõcoꝛdia parue res creſcũt:diſcoꝛdia ma xime dilabunt᷑.Qð quidẽ eẽ veriſſimũ cõſpicere poſſumꝰſi cõſideremꝰinfoꝛtunia ⁊ calamitates młtaꝝ vꝛbiũ:ex diſcoꝛdijs ⁊ ꝑtialitatibo deſtru⸗ ctaꝝ.O Italia qͥs tuaꝝ ciuitatũ pulchꝛitudinẽ obſcurauit.O Janua regina maris:quare toti⸗ ens tua alta ⁊ magna palatia ſubrupta ⁊ ad ter rã ꝓiecta ſũt.O Mediolanũ:o Peruſiũ:o Pla cẽtia:o Aſſiſiũ q̃re ⁊ vñ ꝓceſſerũt tot ðſtructiões tue:niſi ex diſcoꝛdijſ ⁊ maledic ꝑtialitatibʒ.UVe riſſima ẽ em̃ ſnia ſaluatoꝛis nr̃i dicẽt ið Luce. xj.Oẽ regnũ in ſe diuiſuʒ deſolabit᷑:? domꝰſuß5 domũ cadet.Et ad bᷣ poſſet dari exẽplũ ð filiss. Edippi regis thebaꝝ.Oꝛta em̃ eſt diſcoꝛdia iter polimitẽ:⁊ etherodłẽ filios eiꝰex q̃ vnꝰalteꝝ ĩtere mit:⁊ ſᷣuituti ſuppoſita ẽ ciuitas ban 7 plu⸗ 2 xes er regibo tam obſidẽtib q;ᷓ defedẽtib moꝛ⸗ tui ſunt ⁊ innumere gentes. De quo Statius copoſuit libꝛũ thebaidos. O roma totiꝰ mũdi Sdna qre totiẽs euerſa es ⁊ depoplata niſi ex diſ/ ſidijs ciuilibi. Unde Lucanꝰ poga in pncipio tIſuui opis dicit. Bella ꝑ emathios plus q; ciuilia cmpos Juſq; datũ ſceleri canimꝰ populũq; potent In ſua victrici cõöuerſum viſcera deetra Cognataſq; acies:⁊ rupto federe regni CLertatũ totis cõcuſſi virib oꝛbis In cõmune nephas:infeſtiſ q; obuia ſignis Signa:pares aquilas ⁊ pilla minãtia pillis. Quis furoꝛ o ciues:que tata licẽtia ferri Bentib inuiſis latiũ pꝛebere cruoꝛẽ. Eũq; ſupba foꝛet Babilon ſpoliãda tropheis Auſonijs:vmbꝛaq; erraret craſſus inulta Bella geri placuit nullos habitura criũphos:. HMHHeu q́B;tũ terre potuit pelagiq; parari Hoc quẽ ciuiles hauſerũt ſanguine dextre. AIngdevenit titan ⁊ noxvbi ſidera cõdit Quaq; dies mediꝰ fragrãtibo eſtuat hoꝛis Et qua bꝛuna rigẽs ac neſcia vere remitti: Aſtringit ſithicũ glaciali frigoꝛe põtũ: Sub iuga iã ſeres iã barbarꝰ iſſʒ araſſes. Hec ille. Ad tatã calamitatẽ adduxerũt ꝑtialitates ⁊ bella ciuilia floꝛentiſſimã vrbẽ romanã: ꝙ de ipᷣa ðꝛ. Roma quãta fuit ipᷣa ruina docet. BSußpdicta aũt oĩa de malo diſcoꝛdie cõfirmat Tulliꝰ in lib.de amicicia dicẽs.Si exemeris ex rerũ natura beniuolẽtie ↄiũccionẽ:nec domꝰ vl la nec vrbs ſtare poterit:nec agri qdẽ cultꝰꝑma nebit. Id ſi minꝰ intelligat᷑ quãta vis amicicie cõcoꝛdieq; ſit ex diſſentiõibo acqʒ diſcoꝛdijs ꝑci pi poteſt. Que em̃ eſt domꝰ tã ſtabilis: q̃ tã fir⸗ ma ciuitas:que non talib diſſidijs po ſſit euer Ulita malignitas diter gq idiabolica. Bonũ eſt em̃ argumẽtũ a cõ trario ſenſu.l.j.S.huiꝰ rei.de offi.eiꝰ cui man. eſt iuriſ. Sʒ Jo b. xiij. dicit ſaluatoꝛ. In Bᷣ cognoſcẽt oẽs ꝙ diſcipuli mei eſtis ſi dilectiõe, adinuicẽ habueritis. Ergo illi qͥ odiũ hñt erga ꝓximos ſunt filij ⁊ diſcipuli diaboli. Uñ Aug. ſupꝑ pᷣdicta verba ſaluatoꝛis inqͥt. Dilectio ſola diſcernit int᷑ filios dei ⁊ filios diaboli.Et Gre. in paſtoꝛali ait.Si illi ſunt filij ði ꝗͥ pacẽ faciũt ſathane ꝓculdubio filij ſũt qͥ pacẽ facere nolũt. Etidẽ Aug.in li. de doctrina xpᷣiana dicit.Qui odiũ in coꝛde reſeruat officio vtit᷑ diabolico. Et qꝛ opꝰ diaboli oꝑat᷑ diabolus eẽ iudicat᷑.Et iõ talibo dici põt illud Joh̊.viij. Uos ex pr̃e diabo lo eſtis O igit᷑ ꝑtiales filij diaboli fuertimi ad pacẽ ⁊ efficiemi filij dei:ita ꝙ vobis dici poterit ilð Pſal.Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oẽs.Z. SEFErvrta malignitas ðᷣꝛ imitatio.ſ.ði.Scri ſ mpptũ eſt em̃.j.Joh̊.iiij.Qui dixerit qꝛ dili * go deũñ ⁊ fratrẽ ſuũ odit mẽdax eſt:q emm nõ diligit fratrẽ ſuũ quẽ videt:deũ quẽ no videt quõ pòt diligere.O igit᷑ ꝑtiales ⁊ diſcoꝛdes ini mici dei ſatote ꝙ Aug. in li. iij. de vbis dñi ſer⸗ mone.xx.ait. Nõ põt cõcoꝛdiã habere cũ xpᷣo qͥ diſcoꝛs voluerit eſſe cũ xpᷣiano. Septima ðꝛ maledictio.de qua idẽ Augꝰ. in li.de vero cultu inqͥt. Obſecro dñne quatenꝰ cũ ſccis ciuiba tuis cternã maledictionẽ infundas ſuꝑ aiam cũ ꝓxi mo ſuo pacẽ habere nolẽtẽ. Et in li. de oꝛõe dñi ca ait. Si nõ dimittis iniuriã q̃ tibi facta eſt. cG dicis. Dimitte nobis ⁊c̃.nõ ſolũ bñdictiõem nõ acqris ſed etiã totiẽs q̊tiẽs dicis maledictioneʒ incurris. Octaua ðᷣꝛ ſeꝑatio.ſ.a regno celeſti De qua Aug.in li.de vᷣbis dñi ðt. Ad heredita rẽ dñi nõ poterit ꝑuenire qͥ teſtamẽtũ pacis no⸗ luerit obſeruare. Qꝛ em̃ vt ſupᷣ oſtẽſum eſt xpᷣs legauit in ſuo teſtamẽto pacẽ ſuis fidelibdicẽs Joh.xiiij. Pacẽ meã do vobis:pacẽ relinq̊ vo⸗ bis. Et Ecci.xlv.ðꝛ. Statuit ei teſtamẽtũ pacis Ideo merito pꝛiuãdi ſunt ſua hereditate illi qͥ tale teſtamẽtũ nolũt obſeruare. Heres em̃ non ſeruãs teſtamẽtũ defuncti eſt exheredãdꝰ.aut. hoc ampliꝰ. C. de fideicõmiſſa. Itẽ faciẽs ſiuriã teſtatoꝛi poſt cõditũ teſtamẽtũ.vt in.l.ij.S.fi.ff. de adimẽ.lega.⁊.l.ſi inimicicie.ff.de his qᷣbꝰ vt indi.Cuiuſmõi ſunt ꝑtiales ⁊ diſcoꝛdes qͥ iniu riant᷑ xpᷣo:dũ cõtra eiꝰ mẽbꝛa cõcitant᷑ ⁊ illa ꝑſe quent᷑ ipᷣo dicẽte Matth̊.xxv.Quod vni ex bis feciſtis mihi feciſtis. U— ONOna dicit᷑ violatio.ſ.iuſticie. Eſt aũt iu⸗ n ſticia virtus om̃i ſtatui vtilis ⁊ neceſſa⸗ ria.⁊ ideo multũ in lege imꝑiali cõmen datur. Uñ in aut᷑.vt om̃s obe.iu.circa pn.dicit᷑. Unã quidẽ oĩm eſſe ꝑfectiſſimã vᷣtutẽ arbitran dũ eſt hoibus que iura oĩbus diſtribuit.⁊ hec eſt ex cauſa cognoĩata iuſticia.⁊ ĩ aut᷑.vt iudi.ſi ne quoqͥ ſuf.S.itaq;.collł.ij.dicit᷑. Itaq; deo et ſaluatoꝛi nr̃o oẽs offerũt hymnos ꝓ lege quaʒ eis dedit ⁊ iudiciũ frui iuſticia. Nã ꝓptea poſi⸗ ta eſt vt iuſticiã q̃ in lege eſt valeamus dño deo vouere ⁊ nõ vid eamur deſpicere oppᷣſſos cõtra inſticiã quã nobis tradidit deꝰ vt ei ꝑ omia pa reamꝰ eius ſequẽtes benignitatẽ. Et in.l.j.ff.de iuſti.⁊ iu.ait Uulpianꝰ.Juſticiã nanq; colimꝰ boni ⁊ equi noticiã ꝓfitemur.⁊.in.c.cum deuo tiſſimã.xij.q.ij.dici᷑. Sũmũ in rebus bonũ eſt iuſticiã colere ⁊c̃.ſed in terra ꝑtiali iuſticia non ſeruat᷑.Que qͥdẽ vᷣtus eſt cõſeruatio reipublice 2 q̃ pacẽ generat ⁊ nutrit.iuxta illð Lullij in.j. de officijs. Tãta eſt iuſticie ius vt nec illi q ma leficio ⁊ ſcelere paſcunt᷑ ſine vlla eiꝰ ꝑticula viue re poſſint. Nã pᷣnceps latronũ niſi eq̃liter p̃ᷣdaʒ diſpertiat aut infficiet᷑ a ſocijs aut derelinquet᷑. hec ille. Juſticia em̃ tribuit vnicuiq; qð ſuũ eſt l. iuſticia.ff. de iuſti.⁊ iu.⁊ dic.c.cũ deuotiſſimõ. QR aůt iuſticia que eſt pᷣdariſſima oĩm vᷣtutuʒ ica quã Cleobolꝰphᷣus ſumme fugiẽda pᷣm Rm verh rinca incerrannerigie 1 n iniu ſtoltbatn Zuotptalt⸗ t uamo: nlirooli gler/ni Ctacerar⸗ xhloo⸗ ſonchinnh thoienmui ouni,nin glluitlini ſenaeindlan Gnonvomnel fü udaun liunſngiſche ſiuanon cl⸗ noralicgvsu notocwmipnt 1hiutepgpbas ſenes ue grisl hlaervel WMunoꝛenee Wpswornn iornckien Abnrdsg na Quug. losnen lureintutn piasfu Eau n o, ann tpjuninnegn 1. nsodni ſcandode⸗ 6e diijchni Noblooffetns Gfrmanöeren Pldecoſe di re Rſcen ttſine igügind Murdeniiad gfcinegut diie ſictmeen ſin Inlti dfubor hifinsghrne ſna i gdüͤr d Poulagarift inucleewn ſaſuptſücn 6 6 Uauli⸗ lohs ulitdeſglsin ſit laiini iſtmnernli fhrtbrs tommn neidenhn Ghegnin Pacim Gahlegeo igin Nisdi flſc, * aod Sna nninän nli erii nbifhancki dütimnni 4nuigong langnlefl Bharti Mnii en eſoisßdäinds NSäi tcſamii encie a Jiſrün i.aligti efNlen 31 ditgi cctutn e Oodns ſae Ctein nimlst naal grüngolicoi cincradn di⸗ nätmtiardann 1 ditrbur N uaimwir l dat g dwe mnos, Kn a ſüpupel alumas od croiſcsdin d̈agonnn Kaiungalin ruc/Rα⁵., mus oict gal uficnnon aro hble⸗ 1 s Dli nn 1s Nnellisn lac⸗ un i nitnn iy 8 d Winn miciz ,fuit Ceſi ſinmnnnſin numen ſoN. eſſe dicebat regnet in ea:clax eſt qr ſpter dil⸗ coꝛ⸗ dias ⁊ ꝑtialitates mutat hõ affectiõeʒ:⁊ rõ exce⸗ cat᷑ Nã amoꝛ trahit affectũ ad ſuũ compartialẽ amicũ:⁊ odiũ ab aduerſa ꝑte repellit. Deeo emm̃ qui dilectꝰnõ eſt faciłr qͥſq; male ſentit:⁊ ð eo qͥ eſt aduerſariꝰ nũqᷓ; vl raro bñ ſentit. Et ecõtra ẽ de bis q̊s qᷣs diligit. Uñ ꝑtiales pleni affectio/ nibo reputat hoiem bonũ alteriꝰ ꝑtis eſſe malũ: ⁊ hoĩem malũ ſue ꝑtis eſſe bonũ. Illuʒ bonũ ? inocentẽ puniũt:⁊ iſtũ in ſua ꝑtialitate tenenteʒ abſoluũt licet ſit malefactoꝛ ⁊ iniquꝰ.De quib⸗ ſic male iudicantibo ð Amos.vj.Cõuerticis in amaritudinẽ iudiciũũ ⁊ fructuʒ iuſticie in abſin⸗ thiũ. Judiciũ em̃ ꝑuertit᷑nõ ſolũ ꝓpter cupidita tẽ ⁊ timoꝛẽ:ſed etiã ꝓpter odiũ vł nimiã affectio⸗ nẽ ⁊ amoꝛẽ.c.quattuoꝛ.xj.q.iij.Quis iudex ĩ ter ra ꝑtiali equã iuſticiã tribuat.Neceſſe ẽ quodã⸗ modo ꝙ vni ꝑti adhereat:⁊ ſuos cõplices iuſte ⁊ iniuſte:ꝑ phas ⁊ nephas defendat:fures ⁊ la⸗ trones ſue ꝑtis liberant᷑.Et alteriꝰꝑtis młieres pupilli ac vidue lacerant᷑:⁊ nullꝰreſpicit:ꝙ ſi iu⸗ dex nec amoꝛe necodio flectat a iuſticia:ſalteʒ ti moꝛe ptis potentioꝛis coꝛrũpit᷑: ⁊ iuſticia nõ hʒ locũ:ac iniuſticie plurime cõmittunt᷑. Quid em̃ aliud ſunt tales ꝑtiales ciuitates acterre niſi la trocinia.Quia igit᷑ vt Ambꝛoſiꝰdicit ĩter duos inimicos nemo põt eſſe fidelis:iõ nullꝰ deberet babitare in talibo ciuitatibo acterris:ſdi ad alias piꝛlas fugere vt viuere poſſit ſecure. x d Eũdma malignitas diſcoꝛdie ⁊ ꝑtialita/⸗ iiss ðᷣ ꝓditio ⁊ ꝑfidia. Nam oẽs ꝑtiales ſunt xpᷣiani renegan ⁊ ꝓditoꝛes cõtra xpᷣm:⁊ g ↄſequens ↄtra ꝓximos ſuos. In baptiſmo em renũciando dyabolo:xpᷣi militie aſcribimur de cõſe.di.iiij.c.Dmũ Adulti ãt tenemur ad ea qᷓ ꝓ nobis offerẽtes ſpopõderãt eadẽ di.c.ꝑuuli. In cõfirmatiõe vero pᷣparat᷑ hõ ad pugnam ꝓ fide xpᷣi:de cõſe.di.v.c.ſpũſſanctꝰ. Et in frõte inũgit: vt fidem xpᷣi ſine erubeſcẽtia pᷣdicet.c.nouiſſime cadẽ.q.Cũ q̊ in baptiſmate hõ renũciauerit ꝑti⸗ bus:⁊ demũ ad vomitũ reuertat᷑:pdit xpᷣm eiuſ qʒ fidẽ negat:dño ipᷣo teſte qui ait Luce.xj.Qui nõ eſt mecũ ſq; in militia mea:aduerſũ me eſt.ſ. in militia dyabolica. Iſti enim cõfitent᷑ ſe noſſe deũ:factis aũt negãt:ſᷣm apł'm ad Thi.j.Qui/ nimo deũ ꝓdũt.Dicit em̃ Beda in.cabijt.xj.q. iij.Qui ſocletatẽ fratermtat aliq̃ peſte diſcoꝛdie cõmaculat:vt Judas xpᷣm ꝓdit. Pꝛeterea ꝑtia les ſua paſſiõe cecati:nihil ſupᷣ teccũ credũt:miſi⸗ id qð oculis coꝛꝑis vidẽt.Nõ em̃ ſe iudicãdos credũt de ſuis iiuſtitijs coꝛã toto mũdo. Unde inqᷣt Lactã.in.ij.diui.iſti. Ignoꝛãt q̃ ſit hoĩs rõ: quã ſi tenere vellẽt:in pᷣmis deũ ſuũ agnoſcerẽt: figmẽtibus terrenis animas ſuas nõ obſterne rt ⁊c̃. Et de talibus dicit᷑ Eccli.ij. Ue diſſolutis coꝛde qui nõ credunt ꝛc. y vyv gecima malignitas ðᷣꝛ depᷣdatio ſiue cõculcatio. Naʒ ꝑtiales ſꝑ conant᷑ alterã — S CCxCIX partẽ cõculcare ac ſuꝑare potẽtia:honoꝛeacma gnificẽtia.Et ideo oꝑtet ꝙ habeant multos cõ plices ⁊ ſatellites ⁊ multos defenſoꝛes. Sʒ ad hoc eſt necaria multa ſubſtatia.qꝛ omne malũ ſtat i dilectõg ſubſtãtie:⁊ pecunie obediũt om̃ia Eccs.x.Et ideo in ciuitatibo ꝑtialiuʒ hoſpitalia pauperũ diſſipant᷑ ⁊ comedunt᷑ ab iniqͥs ꝑtia⸗ libo.De qua inſatiabili cupiditate ðꝛ in ppemio decreraliũ. Effrenata cupiditas ſui ꝓdiga:pad emula:mr litiũ:materia iurgioꝛũ: q̃tidie noua litigia generat ⁊c. Oia em̃ faciũt ꝑtiales vt ſub ſtãtiã ꝓximo eripiãt.⁊ qᷓ;dto magis acquiſierint tato magis ambiũt vt dilatẽt fimbꝛias ⁊ poſt ſe longã caudã ducãt.⁊ qᷓ;to magis habẽt tãto minꝰſe putãt habere.iuxta illð dictũ legale.Se nihil habere qᷣ nõ totũ habet arbitrat᷑i.ij.C.qñ ⁊ quibo q̃ria pars.de he.li.x.Quid facietis vos pauꝑes i terra ꝑtialiũ habitãtes:quõ ꝑuã poꝛ⸗ tioneveſtrã ðᷣfenſabitis a tãtis lupis rapacibb: aut cerre ꝑtialiũ ſerui eritis:aut ſi nemini adhe⸗ rere volueritꝗ oppᷣſſi ⁊ ſpoliati rebus vris pua bimi. Ut em̃ ſcriptũ eſt i.c.pauꝑ.xj.q.iij. Pauꝑ dũ nõ habet qð offerat nõ ſolũ audiri ↄtemnit᷑ ſed etiã ↄᷓ veritatẽ oppmit᷑. Cito violat᷑ auro iu⸗ ſticia: nullãq; reꝰ ꝑtimeſcit culpã quã redime⸗ re numis exiſtimat. Pꝛetea tales ꝑtiales habe re officia in ciuitate ⁊ cõitate nitunt᷑: quã velut xpᷣm crucifigũt:qñ auaricia inflãmati cũ Juda ipᷣam ſuã cõitatẽ oſculo tradũt dũ ſe eam vᷣbis mẽtiunt᷑ diligere.ſed oĩa ꝓ vtilitate ſua faciunt cõtra illud qð ait Tulliꝰ in.j.de offi.dicẽs. Eſt ꝓpꝛiũ munꝰ mgfr̃atꝰ intelligere ſe gerere ꝑſonaʒ ciuitatis:debereq; eiꝰ dignitatẽ ⁊ decꝰ obpᷣuare ⁊ fidei ſue cõmiſſa meminiſſe.Et ibidẽ. Om̃s q reiplice pᷣfutuni ſunt duo Platonis pᷣcepta te⸗ neãt.Unũ vt vtilitate ciuiũ ſicteneant᷑: vt q cun ꝙ; faciãt ad eã referãt obliti cmodoꝝ ſuoꝛum. Alterũ vttotũ coꝛpꝰ reipublice ꝓcurẽt ne dum partẽ vnã tuent᷑ reliq̃s deſerãt. Qui aũt parti ci uiũ cõſulũt:⁊ ꝑtẽ negligũt:partẽ ꝑnicioſiſſimã iducũt ĩ ciuitate.ſ.ſeditòz atq; diſcoꝛdiã ⁊c. Z Uodecima malignitas ðꝛ acceptio.ſ.ꝑ⸗ d ſonaꝝ.ã in cõitate ꝑtiali in olb agen dis ẽ acceptio ꝑſonarũ:que opponit᷑ iu/ ſticie diſtributiue. Cuius q̃litas eſt ꝙ diuerſis ꝑſonis diuerſa officia aut bñficia diſtribuãtur ſm ꝓpoꝛtionẽ ac dignitatẽ ꝑſonarũ.l. qͥ oꝛiginẽ §.p̃ᷣſes.ff. de mune.⁊hono. Partiales em̃ nõ eli gunt ꝑſonas idoneas:nec eq̃liter diſtribuũt of ficia ⁊ honoꝛes in ciuitate:ſʒ ſuos amicos ⁊ cõ⸗ partiales ꝓmouere q̃rũt:⁊ in grauaminibo alle uiãt ſuos cõfederatos:⁊ ↄtrarios onerãt.pter qð veniũt ſeditões in ciuitatibo pᷣm Tei.vbi g. Ertiadecima dicit᷑ afflictio.Qua⸗⸗ A t druplex em̃ afflictio ſiue laboꝛ ⁊ ãxietas orꝛit᷑ ex partialitatib. Pꝛimꝰlaboꝛ ẽ infe licitatis ſeu tribulatiõis.De quo ait Ps. Con⸗ tritio ⁊ infelicitas in vijs eoꝛũ ⁊ viã Erie non sl 4 . N cognouerũt. Kotritio.i.ad nihilũ deductio ſta⸗ tus eoꝛũ: xinfelieitas miſeriaꝝ. Partibo em̃ ad buſq; incitãtibo ac deo permittetevna pars pꝛe ualet ↄtra aliã:quam expellit.⁊ illa ꝓagã do diſ currit cũ magno ſui laboꝛe ⁊ incõmodo:bona⸗ qʒ; eis auferunt᷑.⁊ſiclaboꝛe pauptatis cruciant᷑ edificia eoꝛuʒ dſtruunt᷑:artes dimittunt᷑: arua ſilueſcũt:vinee pᷣcidunt᷑:adoleſcẽtes egeſtate cõ⸗ pulſi ad militia ſe recipiũt:iuuenes nõvxoꝛant᷑ puelle ĩnupte expectãt ⁊c. Sed necdũ finis ma loꝛũ.Nã cũ impleta fuerat vox to nitrui in rota id eſt iudicioꝛuʒ dei in rota vᷣſali:reuertunt᷑uli ⁊ expellũt alios:⁊ cede crudelioꝛi craſſant᷑ ⁊ ma la multiplicãt:⁊ implet᷑ illud Eſa.xxviij. Man da remãda:mãda remanda: expecta reexpecta: modicũ ibi ⁊ modicum ibi: vt vadãt⁊ cadãt re troꝛſuʒ ⁊ cõterent᷑ ⁊ illaqueẽt᷑ ⁊ capiant᷑hec ibi. Mãdat em̃ vna pars aliã expellẽdo.alia vo ꝑs remãdat eam que ſe pꝛoſcripſerat expellendo. Expectat pars expulſa ſuã reuerſionẽ: ⁊ ſ imilit alia emiſſa expectat ſuum regreſſum. Modi⸗ cũ ibi ⁊ modicũ ibi.ſ.remanẽt bõa tꝑalia q̃ ſibi aaginuicẽ occupãt.ſicq; vadũtad moꝛtẽ ⁊ cadũt retroꝛſum vt nõ videàt caſũ ſuũ:⁊ cõterunt᷑ in puluere miſeriaꝝ. ⁊ verificat᷑ illud Hiere.xlvj. Foꝛtis impigit in foꝛtẽ ⁊ ambo coꝛruũt.Nã fa⸗ cta diuiſiõe inter tribũ Juda ⁊ Bẽiamin exvna pte: ⁊ decẽ aliarũ tribuũ ppłi iſrt er alia: q̃ͥ duo⸗ decim tribo pᷣus erãt vnite. Una pars ↄtra alis „ multa mala fecit:⁊ tandẽ ãbe ꝑtes in ᷣuitutem extraneoꝛũ deuenerũt. Nic aũt poſſent recitari laboꝛes ⁊ afflicciões qᷓs habuerunt ro mani ex diſcoꝛdijs ⁊ ꝑtialitatiby marij ↄ illã:⁊ ecõtra: et catheline cõtra Ciceronẽ. ⁊ ceſaris cõtra Pom peiũ:ex qua Põpeiꝰ occiſus eſt a Ptolomeo re ge egypti. Ceſar aũt poſt młtas victoꝛias inter/⸗ fectꝰ fuita Bꝛuto ⁊ Caſſio romano. Et iðo ad tollẽdas diſcoꝛdias voluerũt romani ꝙ roma nũ imꝑpiũ deduceret᷑ ad vnuʒ ⁊ nõ ad plures.ff. bus.j.q.j.Pꝛecmitto de diſcoꝛdia oꝛta inter ro mulũ ⁊ remũ cõditoꝛes vrbis Rome q̊ nomie appellarent eã. ꝓpter quã Romulꝰinteremit ⁊c. De quo habet in.l.fi.ff. de rerũ di. vnð Lucanꝰ in.j.ait.Yrat᷑no pᷣmi maduerũt ſanguine muri Itẽ pꝛetmitto de malis oꝛt ex diſcoꝛdia Mar (iantonij cõtra Octauianũ:? Marẽtij contra CQLoſtãtinũ:⁊ de multis alis. B xEecuũdus laboꝛ ⁊ afflictio ðꝛ crudelitad. ſ Nũõ em̃ iuenit᷑ tãta crudelitas in aliqͥ ge neere hoĩm quãta in partialib ⁊ ſeditio⸗ ſis.Et at rõ. Oꝛ habitũ odij ſꝑ habẽt cõtra ꝑtẽ aduerſam tã ↄ nobiles qᷓ; ignobiles: tã notos qᷓ; ignotos:pñtes pᷣteritos ⁊ futuros: aduerſꝰ ſtere a co pꝛophano moꝛe beſtiarũ ſepeliri.iuxta illuc infantes ⁊ ſenes: ⁊ aliqñ contra affines ⁊ eos qᷣ ſibi ſeruierũt. Sed vltra odiũ in coꝛde retentuʒ qs valeat expmere ĩmanes crudelitates qᷓ̃s cõ⸗ inuicẽ certãtib eoꝛũ meritis exigecibo: demoni/⸗ de oꝛi. lu. l.ij. S. nouiſſime. Ad qð facit.c.in api⸗ tra aliã partẽ exercẽt:nõ parcũt cõſanguinitati nõ amicicie:nõ religiõi:nõ etati:ſʒ vſq; ad effu⸗ ſionẽ ſanguinis deueniũt:vẽdũt hoĩes ſic peco⸗ ra:młieres vi oppᷣmũt ⁊ coꝛrũpũt:vᷣgineſ violãt Aliq̊s fame:⁊ alios de feneſtris vel turrib pᷣci⸗ pitãt:alios vo ꝑ gulã ſuſpẽdũt.alios aũt ↄbu rũt vł alijs toꝛmẽtꝭ iterimũt.O iſenſata rabies: o ceca ⁊ hoꝛrẽda crudelitas.O ipia duricies:qͥs vos docebit fugere a ventura ira diuini iudicij. Ns aliqñ etiã ĩ pſenti vita qð ipᷣi ĩ alios exercue rũt eis ſimiłr redditvt patuit de adonibeʒech re ge bieruſalẽ cui capto fuerũt abſciſi pedes ⁊ ma nus ⁊ poſitꝰfuit ſub mẽſa comedẽtiũ ſicẽ canis: qͥ mẽoꝛans ſue crudelitatis pᷣterite dixit. Reddi dit mihi deꝰqð feci. Sexaginta em̃ reges abſci⸗ ſis manibo et pedibo comedebãt ſub mẽſa mea Judicum.j.Patuit etiam in crudeli rege ꝑſarũ ciro qͥ delectabat᷑ effundere ſanguinẽ humanũ: quẽ regina maſſagetaꝝ thamaris fecit decapi⸗ tari:ac caput eiꝰin ollam plenã ſanguie merges dicẽs. Sanguinẽ ſitiſti:ſanguinẽ bibe. Eraovꝰlaboꝛ ⁊ afflictio ðꝛ fatuitatʒ.Nam t ns videt᷑ eẽ ſub celo gẽs ſtultioꝛ iſtis par tialibo. Alij em̃ fatui hoĩes bona trãſito ria eternis pᷣponẽtes errãt ĩ appetitiõe alicuius boni tꝑalis delectati aliq̊ lucro vł ↄſolatiõe mũ diali.Sʒ ꝑtiales ĩſaniũt ex appetitione ⁊ deſide rio mali:dũ ꝑtialitatẽ ⁊ diuiſionẽ affectõt ponẽ/⸗ tes in piculo ſubſtãtiã ſuã tꝑalẽ:coꝛpꝰ:oſangui neos:frẽs ⁊ oĩia bona eoꝝ:⁊ aiam ꝓpꝛiã ⁊ ſuoꝝ. Et iõ freneticis rõne pᷣuatis pꝛopter bᷣ pñt ſiłes dici ⁊ cuidã ſtulto qͥ cũ baculũ geſtaret in via:⁊ añ eũ pᷣcederet vmbꝛa putauit vmbꝛũ eſſe alteꝝ hoiĩeʒ:⁊ cucurrit poſt vmbꝛã q̃ſi cũ hoie pugna turꝰ:⁊ cũ currẽdo eleuaret baculũ vt eum ꝑcute ret:⁊ videret vmbꝛaʒ baculi ſiłr eleuari:timoꝛe pterritfugere volẽs caput ſuũ cõtra muꝝ ꝑcu tiẽdo fregit.Et ſimiłr ſtulti ꝑtiales pugnãtcum vmbꝛa nois ꝑtialis:⁊ tãdeʒ aĩe ⁊ coꝛꝑis frãgũt capᷣ: tales ſtuiti ᷓues ſunt ad ſuppoꝛtãdũ.iuxta illð Eccłi.xxij. Suꝑ plũbuʒ qͥd grauiꝰ.⁊ qð illi alið nomẽ qᷓ; fatuꝰ. Arenã ⁊ maſſaʒ ferri faciliꝰẽ —ã . ferre qᷓ; hoĩem ipꝛudentẽ ⁊ fatuũ ⁊ ipiũ.Et iõ cũ 7 talibo ſtultis ꝑtialibs nõ eſt ↄuerſandũ:dicente eccleſiaſtico vbi.S. Cũ ſtulto ne młtũ loq̃r.:⁊ cũ inſenſato ne abieris. Serua te ab illo vt nõ mo leſtiaʒz habeas:⁊ ne coinqneris in pctõ illł.De/⸗ flecte ab illo ⁊ iuenies requiem. hecibi. D Vartꝰlaboꝛ ðꝛ ↄfuſionis.Uix em̃ tales ꝗq btiales ĩ extremis pñt deßere has ꝑtiali tates ⁊ odia:qᷣ ſi moꝛiãt᷑ in tali ſtatu ſine ſignis coꝛrectiõis nõ debent eis dari eccliaſtica ſacra nec ſepultura ĩ ſacro:vt patʒ ꝑ ea qꝗͥ habent? in.c.qb.⁊ in.c.nõ extimemꝰ.xiij.q.ij.⁊.in.c.paro chiano. ð ſepul.ſʒ öbẽt ĩ ſterqlinio aut in alio lo Hiere.xxij. Sepultura aſini ſepeliet᷑. Et ſi alr ſe pelirẽt᷑ erit ad cumulũ dãnatiõil eoꝝ.c.cũ guia. =W= ”ü acotn isdloent inloczpp fiſutali. lelG0 ſugrolcat fngiufn ſodede gitpſani⸗ Nelunc Aurcundi⸗ pani Udi ummmgovd Celglous fli⸗ e Rechelen Polorciſoloni Cluorlinfen Pfradic nnigra/ ſariesdion⸗ ird funsſehden Cttoozo⸗ ulewes i Mponut: omne ppön, rrlaguum ſelungien mtogüatit Nelguiftani ifundinhne Andllttnn Crocnunccthi gnuſucnust mnegedebi —— hopuraütfn Ußmidact Nmnosuiali Pſrſolobn ginüvenen hoſctiuor. hecklngu⸗ Müscimon⸗ 4tunsmor⸗ Mpnwiütk ötäligtai, Ubewoenen ich aüi ſcirnalede nliptovop d⸗ figlänaſt n nſr 9 Di dinnrie⸗ llalosemne tutndah Wd Nedd 1ſgn NKdn dine Cuiibonuis ns iardan neni nide . ſuuitn. ſem tulinise⸗ denn donötaiai Nyüieni Menndr: Aid nigfri iun rane. . vperöil igſtara in vinbricken Sicibertn clütan r dommaner did nals mimn e:gsfint upordün mnue migiin! nithiih urtidn atlibifr Pbonto aNd de goN Folin ⁊.ca.quibo.xiij.q.ij.ĩmo ſi eoꝛũ coꝛꝑa poſſint ab alijs diſcerni debẽt exhumari ⁊ extrabi a ſacro: ⁊ in loco ꝓphanopijci.c.ſacris.de ſepul.⁊ cimite riũ ſiue eccłiavbi fuerãt debet recõciliari.deoſe. ec.vel al.ca.ↄſuluiſti. Siłr ꝓ ipᷣis ꝑtialibo ſic in ſua ꝑtialitate moꝛiẽtibo nõ debẽt fieri oꝛões vel ſuffragia:ᷣm illð.j. Job.v. Eſt pctm̃ ad moꝛteʒ . — . e . Neo cere rectũ ↄciliũ:qꝛ bonitioꝛe et puſillanimitate nõ audẽt cõſulere bonũ reipublice ne diſpliceãt potẽtibo alicuiꝰꝑtis qͥ ſolumodo querũt bonũ Apꝛiũ ⁊ alij negat verũ:ne ſtatũ ſeu officiũ aliqd in cõitate ꝑdat. Itẽ deficit bonũ ↄciliũ in ciuita te ꝑtiali pter ioꝛdinatũ affectũ quẽ hñt ꝑtiales ſuis cõplicib:qꝛ vt ait Seneca ad Luallũ.Pe nõ dico vt ꝓ eo qͥs roget:imo peccarẽt ꝓ eis ro⸗ rit oẽ iudiciũ cũ res trãſit in affectũ:quinimo ſi gãtes ſicut ſi oꝛarẽt ꝓ iudeo vel ſaraceno.extra 2— de ſta. mo.c.j.⁊ ð fur.c.ij.⁊.xiij.q.ij.c.ꝓ obeũtib⸗ Que oia redũdãt ad maximã ptialiũ ↄfuſionẽ ⁊ penã.Uñ ð ipᷣis exponi põt illð Mat.ij.Uox in rama audita eſt. Ploꝛatꝰ ⁊ vlulatꝰ multꝰra chel ploꝛãs filios ſuos:⁊ noluitaↄſolari qꝛ non ſunt. Rachel em̃.i.eccłia:ploꝛat filios ꝑtiales.⁊ noluit cõſolari.ſ.oꝛõibo ⁊ oblatiõibo fideliũ:qꝛ nöõö ſunt.ſ. in ſtatu ſalutis ſʒ eterne dãnatiõis. vt infra dicetur. QUartadecima malignitas ðꝛ locutio.ſ. iniqua. Nã taliũ guelfoꝛũ ⁊ gibellinoꝝ locutiões dicunt᷑ colloqa pꝛaua.j.ad Choꝝ.xv. Uñ Zporeld Se De oꝛe ipᷣoꝛũ ꝓcedebat ignis: fumꝰ ⁊ ſulpbur.i.cõminatões ignite ⁊ iracũde: ſeu vᷣba odioſa ⁊ coꝛdiũ iflãmatiua.iuxta illð Eſa.l.Ecce vos accẽdetis ignẽ accincti flãmis. Ignẽ em̃ accẽdunt qͥ vᷣbis ſuis int hoĩes cera ſcadala ponũt. Accincti q̊ʒ ſunt flãmis qͥ ſemꝑ parati ⁊ pꝛõpti ſunt odia ſemiare. Sicut em̃ ex ſcintilla ꝑpua magnꝰ accẽdit᷑ ignis:ſic vnꝰ ꝑtia⸗ lis ſua maledicta ligua totã patriã ad ꝑtialita/ tem ⁊ odiũ accẽdit. Per fumũ aũt ꝓcedẽtem ex oꝛe ſignificant᷑ vba vana:ſuꝑbiaq; plena. Siẽ em̃ fumꝰ in pncipio videt᷑ magnũ qͥd ſʒ poſtea cito euaneſcit:ſic ſuꝑbi partiales minant᷑ ſe ma gna facturos ſʒ ſtatiʒ euaneſcũt.⁊ ſepe qð alijs inferre credebãt ſuꝑ ipſos venit.iuxta illð pſal. Parauerũt pctõꝛes foueã ⁊ iciderũt in eã. Per ſulphur aũt fetide ⁊ aboiabiles infamie intelli gunt᷑:mẽdaciaq; ⁊ detractiões qbo diffamãt ꝓ ximos:qui aliqñ ex h̊ ꝓſcribunt᷑ vł occiduntur O fetoꝛ ſulphureꝰ ex taliũ oꝛe ꝓcedẽs q̊t mẽtes audiẽtiũ venenaſti:qͥt innocẽtibꝛ notã criminis ipoſuiſti:quot ciuitates ac patrias deſtruxiſti. Hec eſt lingua tertia de qua Ecci xxviij.ðꝛ ꝙ multos cõmouit ⁊ diſꝑſit illos de gẽte in gentẽ ⁊ ciuitates muratas diuitũ ðſtruxit:⁊ domos magnatoꝛũ effudit:⁊ vᷣtutes ꝓpłoꝛũ cõcidit.Et iõ taliũ ꝑtialiũ ↄſoꝛtia debẽt euitari:qꝛ coꝛrum pũt bonos moꝛes colloqᷣa mala.j.ad Choꝛ.xiij Uñ ðꝛ Ecci.xvij.Diſcede ab iiquo.ſ.ꝑtiali:: de ficiẽt mala abs te.Et Gre.ſuꝑ Eʒech.ait. Infir⸗ mi pꝛauoꝝ debẽt ſocietatẽ declinare ne mala q̃ frequẽter aſpiciũt ⁊ coꝛrigere nõ valent imitari delectentur. OQꝛ ſicut aer malꝰaſſidue flatu tra⸗ ctus occidit coꝛpꝰ:ſic ꝑuerſa locutio aſſidue au dita inficit animã. säs q Uitadecima malignitas ðᷣꝛ ↄſultatõ.ſ. iniqua. Ubi em̃ ei Etialitas nõ põt fa⸗ vna ꝑs ꝓponit in ↄdilio aliquid vtile reipublice: di Idicũt licet cognoſcãt illð eẽ bonũ cõitatis: ⁊ faciüt ne alia ꝑſ hẽat iſtũ honoꝛẽ:qð tale bo nũ ex ſua cauſa ⁊ iuẽtiõe ꝓuenerit cõitati.O per diti ꝑtiales qͥ ↄtra filios vios ⁊ voſipᷣos ꝓfertis ↄciliũ:dãnũ em̃ cõitatis ðꝛ dãnũ oium ciuiũ ⁊ exiſtẽtiuʒ de ipᷣa cõitate.UVñ glo.in.l.j.S.hiſdem pꝛudẽtibi.C.de iuſti.co.cõfir.in vᷣbo cõibo:expo nit cõib.i.ꝓpꝛijs ſinguloꝝ.de q̊ m̃ dicvt ibi per docto. ⁊ in.l.qͥntꝰ.ff. de au.⁊ ar.le.⁊ in.l.illð.ff.ð ritu nup. Pꝛeterea ĩ ipſa ciuitate fiũt ſepenũero ↄiuratiões ⁊ ↄſpiratiões vniꝰꝑtis ↄtra aliã etiã cũ iuramẽto:qð peſſimũ crimẽ apud grecos ðꝛ frateria:qð qͥdẽ eſt deteſtabile nõ ſolũ lege cano nica:ſʒ etiã ciuili ?ẽ mũdana:⁊ acriter debẽt talia facientes punirivt patet in.c.cõſpirationuzʒ.⁊.c. cõiurationum.xj.q.iſj. 8 Ertadecima malignitas ðꝛ dã natio ſcxJ eterna ꝑtialiũ:qꝛ cõiter moꝛiunt᷑ ſine p⸗e / nitẽtia. Nullꝰem̃ ꝑtialis pᷣt abſolui a pctis niſi coꝛde:oꝛe ⁊ oꝑe renũdiet ꝑti:qꝛ eſt pctm̃ moꝛtale tenere ꝑtẽ vt infra declarabimꝰ. Licet aũt quidã cõfiteant᷑ ꝙ ꝑtialitates exercuerũt opꝑe:rariſſimi tñ iueniũt᷑ q doleãt ⁊ oꝛe ↄfiteant᷑ cũ ðᷣbita ↄtri tiõe ſe fuiſſe ꝑtiales:⁊ firmũ ꝓpo ſitũ hẽant nũqᷓ; tenẽdi ꝑtes nec ſe noiandi:nec offcm̃ ꝓ ꝑte aſſu/ mẽdi:nec alið opꝰꝑtialrvnqᷓ; faciendi.mo iſti ꝑtiales ica ſunt ceci ꝙ etiã ſi ſint als pꝛudẽtes ⁊ cauti atq; docti:tñ vix pñt ꝑſuaderi ꝙ teneri ta⸗ les ꝑteſ.:⁊ aliqͥd facere ꝑtiałr ſit pctmm̃ moꝛtale.⁊ ſic ſine vᷣa pnia decedẽtes e᷑nalr dãnant᷑.Nã vt ait Aug.in li.ð igne purgatoꝛij. Sicut ↄcoꝛdia eſt eterne hereditatis acqͥ ſitiua:ita ꝑtialitas eſt ad eternam dãnationẽ inductia. DHD Itcit q́; idem Aug. Si qs ſenſerit aliqð d moꝛtaliũ pctõꝝ ĩ ſe dñari:niſi pniaʒ ege⸗ rit:et᷑na illũ flama cruciabit.hec ille.Et ↄſeq̃nter oẽs ꝑtiales qͥ ſtãt ↄtinue ĩ pctõ moꝛta⸗ li:qꝛ nõ hñt pacẽ ⁊ ↄcoꝛdiã cũ ꝓxio. Pꝛo cuiꝰ planioꝛi declaratõe eſt ſciẽdũ ꝙ diſcoꝛdia ðꝛ q̃ſi diuerſũ coꝛ ab altero.Et iõ ait pvᷣs.viij. Echi.q; amicitia facit vnũ ex młtis.Diſcoꝛdia vᷣo młta ex vno.LZulliꝰaũt ĩ.iiij.tuſcu.qſti.dicit diſcoꝛ dia eſt ira acerbioꝛ itimo odio in coꝛdęotenta:? iſta ꝓpꝛie eſt diſcoꝛdia de q̃ ĩ ſuꝑioꝛibo locuti ſu mus q̃ opponit᷑ ↄcoꝛdie ⁊ chanitati ᷣm Tho.ij. hj. q.xxxviij.ar.j.Sciẽdũ tñ ꝙaliq̊s iter ſe diſcoꝛ dare:aliqñ pᷣ̃t eẽ ſine pctõ vtriuſq;:vt qñ diſcoꝛ⸗ dãt circa aliqð qð nõ ẽ manifeſte bonũ:vel ma⸗ lũ:⁊ vterq; icẽdit ho noꝛẽ dei vł ꝓximi vtilitatẽ: SS4 ́ÿUꝑWf) K Bermo vel habet aliũ bonũ finẽ p obiecto:ſedvni videt᷑ agedum vno mõ ⁊ alteri ecõtrario mõ.Et ratio nea pbabiles ſunt ex vtraq; ꝑte:et młti ſapietes ſunt ex vtraq; ꝑte.vel ẽ diſcoꝛdia tal int bonos viros magne autoꝛitatc ſicut fuic mt᷑ Auguſti⸗ nũ ⁊ Hieronymũ de ceſſatõe legalium.vt refert Alex.de ales in.iij.ꝑte ſũme in tractatu de ceſſa⸗ tiõe legaliũ.et Scotꝰin.iij.di.iiij. Itẽ inter Bar nabãa ⁊ Paulũ.vt habet᷑ actc.xv.vbi dicit᷑. Facta eſt diſſentio inter Barnabã ⁊ anlu ita vt dil cederent abinuicẽ. Iſta em̃ diſcoꝛdia fuit inter eos ex diuina diſpo ſitiõe:vt ex eoꝛũ ſeꝑatiõe ſe⸗ queret᷑ maioꝛ vtilicas eccłie catholice.et vterq; tendebat ad bonũ.Et ſiłes diſcoꝛdie quãdoq; eueniũt etiã inter alios ſccõs viros. Itẽ ſi vnaz⸗ opinionẽ falſam cõiter om̃s tenerẽt non pecca⸗ ret qͥs cognoſcẽs expᷣſſe cõtrariũ eẽverũ ſi oppo ſitũ teneret.iuxta illud Exodi.xxiij. Ne ſequar turbã in malũ.Et iſta ꝓpꝛie non diceret᷑ diſcoꝛ⸗ dia.Quãdoq; aũt diſcoꝛdia eſt pctm̃ venialevt quãdo aliquis nimis credit ſuo ſenſui ⁊ diſcoꝛ dat ab opiniõe ⁊ ſenſu ſapiẽtioꝛũ in his tamen que nõ ſunt de neceſſitate ſalutis nec contra ho noꝛẽ dei vel ꝓximi. Peccat em̃ qͥ nimis de ſuo ſenſu pᷣſumit:cõtra ũlð quod dicit᷑ ꝓuerb.iij.et in.c.j.de conſtit᷑.ſ.ne initaris pꝛudẽtie tue.pecca ret aũt moꝛtalit᷑ ſi diſcoꝛdaret a ſentẽtia ſapien⸗ cioꝛũ ⁊ cõmuni in bis que eſſẽt de neceſſitate ſa lutis tenẽs falſam opinionẽ ex ꝑtinacia ſui ſen⸗ ſus.vł ſi talis opinio teneat᷑ contra honoꝛẽ dei vel ꝓximi vtilitatẽ.⁊ hmõi.Grauiſſimũ aũt pec catũ moꝛtale eſt diſcoꝛdia parcaliũ. Uñ apłs ad Gal.v.inter oꝑa carnis cõnumerat inimici⸗ cias:co ntẽtiões:emulatiões:iras:rixas: diſſen ſiões:⁊ ſectas.Et ſubdit.Qui talia agũt regnũ dei nõ cõſequẽtur. Que quidẽ om̃ia inueniunt᷑ in diſcoꝛdia partialiũ.Et ideo ðt idẽ apłs.ij.ad Choꝝ.vlti. Idẽ ſapite pacẽ habete. Stag em̃ eſt firma cõduſio ꝙ qᷣcũ qʒ coꝛ⸗ i de conſentit eſſe de vna ꝑte moꝛtałr pec⸗ cat:vtꝓ bat multiplicit beatꝰfrater Mi chael de Carcano in ſuo pᷣmo q̃drageſimali de pctõ ſᷣmone.lvij.parte.j.Et poſſumꝰ eam pꝓba⸗ re bꝛeuit᷑ ſic. Cũ deus ſit charitas.j. Johis.iiij. ergo ille qui ſeparat᷑ a charitate ſeparat᷑ a deo.⁊ ꝑ cõſequẽs peccat moꝛtałr ⁊ eiꝰ aia moꝛit᷑ ſpũa liter:ſᷣm Aug.xiij.de ciui.dei.Nec põt quis ſine caritate ſalutẽ cõſeqͥ.c.nullꝰ.de pe.di.vij.⁊.j.q.j c.vide.⁊.c.licʒ.de reg.⁊de.pe.di.ij.c.j.ibi. Itẽ oĩs ⁊.S.ſi charitatẽ.⁊ de renũ.c.niſi cũ pᷣdẽ.S.qͥppe. Sed qͥ cunq; coꝛde cõſentit vni ꝑti:vt eẽ guelfꝰ ſiue gibellinꝰ ſiue alteriꝰ ꝑtis q̊cũq; noĩe vocet᷑ ſeparat᷑ charitate ⁊ amoꝛe alteriꝰꝑtis.Et iõ ſi⸗ cut ex ſeꝑatõe aĩe a coꝛꝑe ſequit᷑ moꝛs coꝛꝑalis ita ex diuiſiõe ꝑtiali ſequi᷑ moꝛs ſpũalis aĩe ꝑ ſeꝑationẽ ipᷣam a charitate q̃ eſt vita aĩe. CX ãt ꝓtiales ſint ſine charitate ptʒ:qꝛ illi qͥ ſũt in cha ricate ſũt oẽs inſiłvniti ꝑ cõcoꝛdiã ⁊ p cẽ ac mu tuã dilectiõʒ.iuxta illð Act᷑.iiij. Multitudinis ait credẽtiũ erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna.Tales autẽ nõ ſunc ꝑtiales:ſed imo ſunt ſeꝑati ⁊ diſcoꝛdes ab alia ꝑte.ergo ⁊c̃. Itẽ coꝛpꝰ xpi myſticũ ẽ vnũ tm:⁊ oins eiꝰ fideles ſunt eiꝰ mẽbꝛa inſimul in ipᷣo coꝛꝑe ꝑ charitatẽ vnita.vnde Apłus ait ad Ephe.iiij. os ſumꝰinuicẽ mebꝛa.⁊ ad Coł.iij iterũ ðt. Suꝑ oia aũt charitatẽ habete q̃ eſt vin culũ perfectiõis.Et pax dei exultet in coꝛdibove ſtris in qua ⁊ vocati eſtis in vno coꝛꝑe.Ad boc & vt aliqð mẽbꝛũ iſtiꝰ coꝛpoꝛꝭ myſtici ſit viuuʒ vita gre oꝑtet ꝙ ſit alijs oĩbus mẽbꝛis ipᷣiꝰ coꝛ poꝛis vnitũ ſeu ↄiũctũ ꝑ caritatẽ. Sʒ tales nõ ſunt ꝑtiales:qꝛ ſunt a młtis xpᷣi mẽbꝛis ſeꝑati ꝑ ꝑtialitatẽ. Ergo ſic ſi vnũ mebꝛũ ab alijs mẽę bꝛis coꝛꝑis ſeſeꝑaret moꝛeret᷑:ita illi ꝗͥ coꝛdeſe parant᷑ ab vna parte ꝑ ↄſenſũ in aduerſariã ꝑtt ſpũalit᷑ moꝛiunt᷑.Nec obſtat pᷣdicq ſi partiales dicãt ꝙ ꝑ iſtã diuiſionẽ coꝛdis nõ intẽdũt noce re parti orie.qꝛ rñdet᷑ ꝙ etiã ſi nõ intẽdãt actuas liter nocere dicte ꝑti intẽdũttñ babitualłr.⁊ da⸗ to ꝙ talis affectꝰ nõ noceat illi nocet tñ ſibijpſi. nã dũ ſe a ꝓpximo ꝑ cõſenſum ꝑtis diuidũt ⁊ p/ cidũt:ſeipᷣos ſpũalr intimũt.ſicut.ſ. Joh.iij.ðꝛ. ꝙ qͥ odit fratrẽ ſuũ homicida eſt.ſ.ſuijpᷣiꝰ. Iteʒ talis ↄſenſus ⁊ affectꝰ in amoꝛe vniꝰꝑtis defa⸗ cili ꝓrũpit in płima ⁊ crudeliſſima nocumenta alteriꝰ ꝑtis.de qͥ ba ſupᷣ viſum eſt. Et eſt radix et fundamẽtũ oim pᷣdictoꝛũ maloꝛũ q̃ fiunt ĩma lediis ꝑtialitatibo.Ergo ⁊c̃. Iſti aũt gibellini iʒ oꝛigineʒ habuerint ⁊ ſic noiati ſint a ciuitate Bebel:⁊guelfi a ciuitate Guel:vt ait rabbi Sa lomõ ſuꝑ.iij. Reg.v.c.quẽ refert Nicolaꝰ de ly⸗ ra.tñ ſᷣm alios oꝛiginẽ habuer̃t a duobb demo nib:quoꝝ vnꝰ appellat᷑ gibel ⁊ alter guel:qᷣ ſił cõſpirauerũt ad trahendũ oẽs aias ad et᷑nã dã nationẽ per iſtas diabolicas ꝑtialitates. R On excuſat ãt tales diabolicos ꝑtiales n ſi dicãt ſe iuraſſe temere talẽ partẽ vł ſu⸗ os ab ãtiquo fuiſſe de tali parte ⁊ ita cõ⸗ ſuetũ eẽ q̃ſi in oĩ ciuitate italie eẽ ꝑtes ⁊ cõitates regi ꝑ ꝑtes qꝛ rñdet᷑ ꝙ iuramẽtũ ĩ malis nõ ob ligat.c.ſi aliqͥd. ⁊.c.vnuſqͥſq;.⁊.c.in malis.xxij. q..iiij.⁊ de iureiu.ca.ſi vᷣo.⁊ de his q̃ vi metuſue cau.ti.c.cũ dilectꝰ.⁊ de his que fiũta ma.ꝑ.ca.c. cũ in cũcis. Juramẽtũ em̃ nõ eſt ad hoc inſtitu tũ vt eſſet iniqᷣtatis vinculũ.xxij.q.iiij.c.inter ce tera. Ubi etiã hr̃ ꝙ iuramẽtũ contra pᷣceptũ det culpat᷑ ⁊ nõ tenet. Nẽ cõſuetudo bonos mo⸗ res vel charitatẽ ðᷣi ⁊ pximi: ſic eſt iſta:nõ eſt pᷣuãda ſed vt magna abuſio abhoꝛrẽda.c.flagi tia.xxxij.q.vij.⁊.c.mala.cũ ſex.c.ſeq̃n.viij.di. Et ideo ðꝛ Ecci.vij. Nõ pecces in młtitudine ciui⸗ tatꝭ. Itẽ cõſuetudo ꝑuerſa ex diuturnitatetpis nõ alleuiat crimẽ ſʒ aggrauat.c.nõ ſat deſimo. ⁊..c.vlti.de cõſue.cũ cõcoꝛdantijs. Nullũ ̊ iura mentũ nullaq; cõſuetudo tenet in ꝑtialitan bꝰ: nec excuſat ipos ꝑtiales,/ quia ſunt contra chan gepeort uin ci 4 caſue üdefe tas revenl rfunenſil ſaslurni niligiel gninilrn ſrcuſtins lgoipboin ücigchunuar. haimni ctloeo borü Onſali⸗ giqcig ctfigbalin Afaliſidtre⸗ lrfmningt Conncuas ponithtsde tmnend cnin nu Gunoremar icncr ne⸗ licli uin nigicinu ienezcis Hocmanto Hitaci Reraan Cipacnrtui⸗ wi Sipodoen Pſipianäſaäs nomlegehzm lörenilepen ſiprimieſtgn ſlurn M⸗ hogargütinn luſurinincol nungllnferni. nogſadulatort Mcemmatun llgonerelio ſnlaninlio⸗ Krruliandbie Moräſainet, nmnerrpn ſticaſunie e lcteſnorga ſoauciunr vi dscog⸗rg diniſas rie lähe hurriobſ dub ungullbe wanr Aumdimis Ricini hndränn Nearr Wrnmtn wweng zebe⸗ ſtu e ninzſen tt ug; iniiade tödic inn ſinöiätiten ice n AckuH orenesN üſſimawanm mck. Len Ttiaircen viniſines cun Axaitmdd im ſicol' N ncer on ddrnntt deo ig cihd auipmiffn uigmnnd lcugRus miiinislic S Nehoqjrinenn efütana 9 ckadbocintn i qii cinn vnmapchiin ndo bonosn .ſie c Eun rſeint nmlamd rdiumnolni⸗ nis ſli S 1ſuremd tatẽ dei ? pꝛoximi:⁊ ↄ rẽpublicã ⁊ bonũ cõc. ¶ Ec etiã eos excuſat ſi dicãt ꝙ h̊ faciũt vt n ſe ⁊ ſuos atq; ſua defendãt:qꝛ nõ eſt liei tũ defendere ſevł ſuos aut ſua cũ alteriꝰ iactura.l.iure natali.ff.de re.iu. Nec faciẽda ſũt mala vt eueniãt bona.ad Ro.iij.Nec ſufficit be ne facere niſi id ex bono fõte ꝓcedat vt ðꝛ ic.nõ ſatis.lxxxvj.di.vbi ðᷣt glo.ꝙ ałr nõ ẽ bonũ.ar.ſff mã.l.j.S.ij.⁊.l.ſi ꝓcuratoꝛ.⁊.xxxij.q.v.oſicut.nõö etiã excuſat ꝑtiales ſi oẽs ĩ vna ciuitate vł terra ſint eiuſdẽ ꝑtis:qꝛ nõ tm̃ ſuis ciuibo ⁊ cõpatrio tis ſed oĩibo hoibo mũdi qᷓ;tũ in eis eſt debent eẽ vũcti ꝑ charitatẽ ⁊ illos ſic ſeiſßos amare.Mat thei.xxij.Et ideo õ tales ðꝛ Ecci.iij Srnogo ſuꝑboꝛũ nõ erit ſalꝰ. T n On ſolũ aũt peccat moꝛtalr tenẽs ꝑtẽ ſʒ ctiã qͥcũq; vbo ſcpᷣto vel ſigno ſe ↄfitet᷑ eẽ uelfũ vł gibellinũ ſeu alteriꝰ ꝑcis.vt ꝓbat bea 8 frat᷑ Mihael vbi S. p.ij.ſic. Nã aut ðt verũ Aut falſũ.ſi ðt veꝝ ptʒ ex pᷣdicq ꝙ peccat moꝛta liter ↄſentiẽdo ꝑti Si aũt ðt mẽdaciũ:aut ðt h̊ ex timoꝛe:aut ex adulatiõe:vł ex iocoſitate.Pꝛi mo mõ qñ qs bocðt ex timoꝛe.vtputa qꝛ inſo⸗ nat rumoꝛ⁊ clamoꝛ.qͥs viuit:qͥs viuit.⁊ vna ꝑte acclamãte.viuãt guelfi:vł viuãt gibellini.⁊ ali⸗ qqs timoꝛe moꝛt vel alceriꝰꝑiculi cõfitet᷑t aſſerit ſe eẽ eiuſdẽ ꝑtis peccat moꝛtalłr.qꝛ ðt mẽdaciũ ꝑnicioſũ ) dei pᷣceptũ ⁊ caritatẽ ꝓximi.De qͥ br xxij.q.ij.c.bmũ.Uñ Dauid loquẽs deo pſal.v. ait. Perdes oẽs qͥ loquunt᷑ mẽdaciũ.⁊ Sap̃.j. ðꝛ.Os qð mẽtit᷑ occidit aĩaʒ ſuã. Siłiter ſi hboc mẽdaciũ öt ex adulatiõe:qꝛ ꝑ hoc ꝓuenit malũ exẽplũ ᷓ charitatẽ dei ⁊ ꝓximi.⁊ ꝓbat᷑ ꝑ dic.c.ð⸗ mũ.Si vo hoc mẽdaciũ dicat ex iocoſitate cũ ꝑ b ſit ꝑiculũ ſcãdali ⁊ mali exempli etiã eſt pcem̃ moꝛtale.qꝛ lʒ mẽdaciũ iocoſũ de ſui natura ſit ſolũ veniale pctm̃ tñ accidẽtaliter ꝓpter ſcanda⸗ lũ ꝓximi eſt ꝑnicioſum ſᷣm alexã.de ał. Uñ ait ſaluatoꝛ Mat. xviij. Qui ſcãdaliʒauerit vnũ de his qͥ credũt in me:expedit ei vt ſuſpendat᷑ mo⸗ la aſinaria in collo eiꝰ:⁊ demergat᷑ inpfundum maris.i.interni.Et de his duobo mẽdacijs vlti mis.ſ.adulatoꝛio ⁊ iocoſo põt dari exemplũ de pulcherrima iuuene:que ſedẽs coꝛã młto ꝓplo adulatoꝛievel iocoſe dicit ſe cõcupiſcere carnałr cõmiſceri cũ tali pulcherrimo adoleſcẽte Quod qꝛ multũ credibile eſt ⁊ in ſcandalũ aiarũ: ⁊ nõ põt cõſpici intẽtio eiꝰ:lʒ mendaciũ dicat tũ moꝛ talicer peccat ꝓpter ſcãdalũ ⁊ malũ exẽplũ.⁊ ſiłr eſt ĩ caſu nr̃o.Et iõ dicit᷑ pſal.xlvj. Ecce loquũt᷑ in oꝛe ſuo ⁊ gladius in labijs eoꝝ.qm̃ qͥs.i.ali/ qͥs audiuit.vñ.ſ.ſcãdaliʒatꝰ eſt.Ettu dñe deri⸗ debis eos:⁊ ad nihilũ deduces omẽs gentes.ſ. diniſas et ꝑtiales. 11 d Icit q̊q; pꝛedictꝰ beatꝰ frater Michael ybl S.pte.iij. ꝙ qᷣlibet in aliq̊ oꝑe ſequẽs partẽ abſqʒ dubio peccat moꝛtaliter. Et non ſo lum quilibet partialitaſſumptꝰ ad officiũ pec, tes vł aliqͥd faciat ꝑ ꝑtes:⁊ ꝙ epᷣs vel gene ralis vicarius in ſua dioceſi:ꝑ ſe vel ꝑ aliũ ꝓbũ virũ ſimul cum cõmiſſarijs ad hoc depntatis a pncipe ciuitatis ſiue terre:vna etiaʒ cũ aliqbus ꝓbis religioſis in terris partricis vbi hec fieri de bẽt accepta diligẽti ĩfoꝛmatõe depbi 7 ſuſffti⸗· Cc Cꝓ ret moꝛtałr officiũ p̃dicruʒ taliter aſſumẽdo:ſiẽ etis moꝛtałr peccauerũt eũ tali mõ aſſumetes ſʒ etiaʒ in qͥlibet actu partiałr facto cõmittit᷑ ab eo petm̃ moꝛtale.Oia em̃ ptialitatis oꝑa ſunt dya/ bolica. Uñ qm fiũt cedule cuiuſlibet ꝑtis ꝓ offi⸗ cijs diſtrib uẽdis.poſtea ponũt᷑ in capſa vt dein ge certis tẽpoꝛibo ꝑtiałr extrahant᷑ tot de q̃libet pte:demoniũ ꝑtis in eãdẽ capſã ſubintrat:imo in illa cõitate tota ihabitat:⁊ illa ciuitas vł terra eſt circũdata oĩ pctõ et malicia. Uñ inqͥt ꝓpbeta ps.liiij. Tota die crcundabit eã ſuꝑ muros eiꝰ iniqͥtas ⁊ laboꝛ iĩmedio eius ⁊ iniuſticia.Et idẽ eſt qñ ille cedule oium ꝑtiũ ſimul miſcent᷑:⁊ po/ ſtea ad foꝛtunã extrahunt᷑ tot q̊t debẽt eſſe offi⸗ ciales: qꝛ vltra pctm̃ ꝑtialitatis bᷣ ĩcouenies ac⸗ cldit:ꝙ aliqñ eueniũt extracti plures ex vna pte qᷓ; ex alia:⁊ tũc cũ aliqͥd accidit determinari ſen fieri qðᷣ vni ꝑti diſpliceat:fiũt ſeditiões ⁊ tumł᷑ tus:vl ſaltẽ murmuratioes ab illa ꝑte dicẽte ꝙ hoc factũ eſt:qꝛ płres ſũt ex alia ꝑte qᷓ; q̃ſi ex ſua in ↄſilio ⁊c. Siłri illa terra ĩiqua caopoꝛaleſ ſiue capita ꝑtiuʒ oĩ anno eligũt aliq̊s officiales ſiue ↄſiliarios ſeu rectoꝛes cõitatis de ſua parte: vl⸗ tra petm̃ moꝛtale ꝑtialitaᷣ:alið icõueniẽs ꝗpter hoc euenit.ſ.ꝙ tales eligũt ꝑſonas ſibi tałr affe⸗ cqionatas:ꝙ nihil faciẽt qð aliqͥd impoꝛtet ſine ſuo cõſenſu:⁊ ſic ſcient oia ſecreta cõitatis:⁊ im pediẽt bonũ cõitatis ſi nõ redũdet in ſuũ bonũ pticulare ⁊c̃.Nõ eſt etiã bona cõſuetudo illa vel ſtatutũ.ſ.ꝙ; capoꝛales vniꝰꝑtis eligãt officiales alteriꝰꝑptis:ſub h̊ coloꝛe:ꝙ ſꝑ eligent᷑ de melioꝛi bus a ſinglis ꝑtibo:⁊ ꝙ talr electi a ↄtraria ꝑte: erũt ei figelioꝛes videntes ꝙ hñt bonõ fidẽ eis: qꝛ rñdet᷑ ꝙ ĩmo fiet oppoſitũ.aʒ ipᷣi capoꝛales vł alij talr eligentes ſtudebũt eligere ꝑſonas ex altera ꝑte tales ꝙ poſſint eas vertere ad ſuuʒ li⸗ bitũ ⁊ volũtatẽ.ſ.mũeribo ⁊ tributis ſi ſint pau/ pes vł auari ⁊ male ↄſciẽtie:vel alia ex cauſa.Et dato ꝙ eligerẽt de minꝰmalis:vł etiã de melio⸗ ribo:qð tñ raro accidit:ꝑ hoc nõ effugi pem ꝑ/ tialitatis. Iteʒ ſepe accidit ꝙ in vna terra pauci ſunt apti ad regimẽ ex vna parte:⁊ multi ex alia Vnge ſi debent eligi ſemꝑ tot ex vna pante quot ex alia:accidit ꝙ multotiẽs opoꝛtebit ieptos pᷣ⸗ ficere officijs ipſius cõmunitatis:qð erit coͤe bo num reipublice. a D extirpãdas ergo iſtas maledictas ꝑ⸗ tialitates ⁊ euitanda tot pctcã que fiunc quotidie in multis terris:in quibus omnia fi⸗ unt per partes:videt᷑ bonuʒ ⁊ laudabile ꝙ fiat ſtatutũ a pᷣncipibus tempoꝛalibus vel ſpiritua libo ſub penis grauib:ꝙ nemo noſer, rwolira⸗ 18 gene Bermo ciẽtia hoĩm dicte ciuitatis vel terre eligãt ex illis certũ numerũ:ex qͥ b poſtea pᷣficiant᷑ ſinguł tẽ⸗ poꝛibo cõſueti officiales.⁊ tales eligant᷑ non ha bita cõſideratiõe ꝑtis ſʒ ꝓbitatis ⁊ idoneitatis eciſq; det᷑ iuramẽtũ de fidełr ſeruiado toti cõitati nõ habita aliq̃ affectiõe ad aliquaã ꝑtẽ: ⁊ moꝛiẽ⸗ te vno aliꝰ ſubroget᷑ eodẽ mõ cũ pᷣdicto iuramẽ to.Et hoc mõ paulatim ad nihilũ deueniẽt par tes ⁊ noia eaꝝ.Ue aũt pncipib ſi nõ curẽt extir pare dictas ꝑtes cupiẽtes tales diuiſiões eẽ in terris ſuis.dicẽtes ꝙ ipᷣi tũc ſũt mag ſecuri ꝙ ñ cõcoꝛdabũt inuicẽ ↄ eos. Hoc eſt em ꝓpꝛiũ tirã noꝛũ qͥ querũt ſua cõmoda cũ dãno cõitatũ et ſubdicoꝛũ ⁊ offenſa dei. Boni aũt pᷣncipes be⸗ ne tracant ꝓpłos ſuos:⁊ iõ ſunt ſecuri ꝙ õj eos noõ rebellabũt.⁊ gaudẽt qñ eos vidẽt inſił con/⸗ coꝛdãtes:qꝛ tãto erũt ĩ ſuo adiutoꝛio foꝛtioꝛes 2 potẽtioꝛes. WM Ebsẽt igit᷑ nõ tm̃ pᷣncipes ſʒ etiã oẽs pᷣto⸗ d res ⁊ rectoꝛes terraꝝ iſudare ad extirpã Qebjgaes ptialitates ⁊ diſcoꝛdias. Uñ ðꝛ ꝙ; p̃ᷣtoꝛ nullatenꝰ dʒ pati ad arma ⁊ nixas ꝓcedere lllos q̊s põt ſua iuriſdictiõe cõpellere.ff.devſu/⸗ fu equidinogrun Foc offisſl⸗ g diſ oꝛdijs ſedãdis dʒ ꝓſpicere q̃s ſolet cõis matia excitare.l.cũ pr̃.S.dulciſſimis.ff.de le.ij.?⁊ ꝙ; ni⸗ hil aliud agat pᷣtoꝛ niſi ↄtrauerſias dirimere: ⁊ ratũ hr̃e ſi eis ſponte renũciẽt litigãtes.ff.de no ui ope.nũ.l.j. Ipi aũt ꝑtiales debẽt totałr abre⸗ nũciare ꝑtialitatibo ſᷣuãtes illð Deut᷑.ix.vbi ait dns.Nõ ſit int᷑ vos radix germinãs fel ⁊ amari tudines.i.diſcoꝛdias:que qͥ dẽ radix eſt ꝑtiali⸗ tas.alr aũt qͥlibet ꝑtialis dicet ĩ moꝛte illð Hie re.xv. Ue mihi mater mea q̃re me genuiſti virũ rrixoſum ⁊ diſcoꝛdẽe. QQ n On ſufficit aũt facere pacẽ cũ iimid ⁊ re nũciare ꝑtialitatib⁊ odijs niſi bene fiat Sũt em̃ multi qͥ dicũt ſe ꝑcere iimicis ⁊ remit⸗ tere odiũ nec velle eis nocere ſʒ nõ pñt illos vide re nec volũt cũ eis loqͥ nõ hñtes legitimã cauſã ſu btrahẽdi loqᷓlã vel ↄ ſoꝛtiũ.ſicut eſſʒ ſi timeret᷑ WVter h̊ maiꝰ malũ:qꝛ tũc liceret ſubtrahere lo⸗ quelã vł ↄuerſatiõeʒ bono mõ:ſᷣm theol.in.iij. di. xxxj. Et idẽ eſt dicẽdũ ĩ caſibo ſilib:in quib?ꝰ tñ debẽt intimare rõnẽ facti intuẽtib ad euitã⸗ dã materia ſcãdali.ſᷣm ꝙ ðt Ric.in pᷣdicta diſ. CLCõſfirmat aũt pᷣdicta Chꝛy.in li.de cõpunctiõe coꝛdis di. Si tmmõ nõ ledis eũ qͥ te leſit:auer⸗ tis aũt te ab eo nec libenter vides:ſine dubio ⁊ vulnꝰ in pectoꝛe ⁊ doloꝛ lãgueſcit in coꝛde. Qð ſi eſt nõdũ vtiq; qð xpᷣs madauit explet᷑. Nũqͥd tu ita vis ꝓpiciũ tibi deũ vt nõ te qͥdẽ ledat:auer tat tñ ſeu te vt pctõꝛũ tuoꝝ mẽoꝛiã teneat ⁊ vi⸗/ dere te nolit. Igit᷑ qualẽ vis erga te eẽ deũ cũ de lictoꝛũ veniã poſcis talẽ exhiberete debes his qᷣ delinquũt ĩ te.hec ille.Cõtra eos aũt qͥ ſimula⸗ te faciũt pacẽ vt captato tꝑe faciantvidictã? oꝛe dicũt vᷣba ↄcoꝛdie:ſʒ in coꝛde hñt venenũ odij XXXIIII ⁊ maliuolẽtie:ait Aug.in li.de vᷣbis dñi di. Ne dicas in ligua ignoſco ⁊ coꝛde differas. Nouit em cui dicis:dimitte no bis debita nr̃a ſicut et nos dimittimꝰ debitoꝛibo nris. Uocem tuã bõ audit:cõſciẽtiã tus deꝰ inſpicit. Meliꝰ eſt ꝙ nõ clames oꝛe qᷓ; ꝙ ſis blãdus oꝛe ⁊ crudelis i coꝛ de.hec ille.Oeruadũ eſt aũt ab illis qͥ volũt fa⸗ cere bonã pacẽ illõ qð inqͥt ¶hꝛyß.di. Si cogi⸗ tatu offendiſti cogitatu recõciliare:ſi vᷣbis ver⸗ bis:ſi factis factis.liſi em quẽ factis leſiſti fa⸗ ctis placaueris:ſine cã oꝛas ad deũ: ſine cĩ facd elemoſinõ de reb quibo alios expoliaſti.Quid em̃ ꝓdeſt ſi vnꝰ ꝓ te oꝛat ad deũ:⁊ aliꝰ aduerſũ te deũ intpellat. Pꝛo ↄcluſiõe aũt huiꝰ ꝑtis di⸗ co:ꝙ vnuſqᷣſq; debet ſᷣuare illð Job.xxij. Habe to pacẽ ⁊ ꝑ hoc habebis fructꝰ optimos. R D hoc em̃ agẽdũ no bis exẽplũ dediit ſa a uatoꝛ qñ in dñica in ramis palmaꝝ v luit turbã ſibi obuiare cũ palmis ĩ ma nibi. vt h Joh.xij. Per palmã em par ſignifia tur.vñ Chꝛyſ.inqt. Nõ hʒ in circuitu ſpledẽtes gladios:aut certe oꝛnamẽta terribiliũ armato⸗ rũ:ſʒ ramos frondẽtes palmarũ teſtionia pad. hec ille. Oia eĩ elemẽta vł lr̃e palme xpᷣianũ ꝓplłʒ ad pacẽ⁊ ↄcoꝛdiã vocãt. Per. P. ſignificat᷑ ꝙ pᷣ ſto eſt remittẽdũ odiũ ⁊ cõcoꝛdia faciẽda.iuxta illð Mat.vj.Eſto ↄſentiẽs aduerſario tuo cito Per.A.qꝙ cũ amoꝛe ⁊ affectiõe diligẽdꝰ ẽ inimi cus. Per.L. vᷣo lõgeuitas ⁊ pſeuerãtia dilectio nis. Per. M.aũt mibſicoꝛdia ðſignat᷑ quã etiã iimicis exhibere debemꝰ. vñ. Amb. ait. Sine cã ramũ oliue poꝛtat qͥ oꝑa miᷣicoꝛdie nõ habet. Et hac etiã de cã in pᷣdicta die fit ꝓceſſio oliuaꝝ qꝛ etiã oliua ſignificat pacẽ. Uñ legati romano rũ qñ mittebant᷑ ad pacẽ faciẽdã poꝛtabãt ĩ ma nu ſua ramos oliuaꝝ:vt ðt Iſið.in.xvij.ethim̃. Per hãc aũt ꝓceſſionẽ oliuarũ vult eccłia om̃s exhoꝛtari ad cõcoꝛdiã ⁊ pacẽ.q̃ nihil meliꝰ põt reꝑiri in tꝑalib. Uñn.j.Machab.xiiij.ðꝛ de Si monèe machabeo. Fecit pacẽ ſuꝑ terrã ⁊ letatꝰ ẽ iſrł leticia magna:⁊ ſedit vnuſqͥſq; ſub vite ⁊ fi culnea ſua ⁊ nõ erat qͥ eos terreret.defecitq; im⸗ pugnãs eos ſuꝑ terrã ⁊ vnuſqᷣſq; colebat terrã ſuã cũ pace:⁊ tra dabat fructꝰ ſuos. Senioꝛes iĩ poꝛtis ſedebãt oẽs ⁊ de bonis terre tractabãt. ⁊ luuenes iduebãt ſe glłia ⁊ ciuitatibo alimoias cõferebãt.hec ibi.Ecce qᷓ;dta bona ſequunt᷑ expa ce q̃ eſt optata cũc moꝛtalibi.vt ðꝛ Heſter.xiij. De qrta via q ðꝛ puatiõis.ſ.rerũ tꝑaliũ. S Uarto oñdit nobis dñs nr viã bua q ciõis.ſ.rerũ tꝑaliũ:ſaltẽ q̊ ad inoꝛdi⸗ natũ affectum. Quantũ em̃ dilexerit cuũgelicã pauꝑtatẽ ĩ eo oñdit ꝙ nũ⸗ ᷓ; ꝓpꝛiã domũ vel habitatõʒ br̃e voluit. Uñ de ſeipᷣo inꝗqt Mat.viij.? Lu.ix. Nulpes foueas ha bẽt:⁊ volucres celi nidos:filiꝰ aũt hoĩs nõ ha⸗ bet vbi caput ſuũ redlinet.In cruce q̊ʒ moꝛi nu dus voluit vt noꝛmã daret his qͥᷣ ad ꝑfeciont rriit⸗ guͤnn ſedeheftſon ſildiun Un in Min inunuan ummtlin poctonmiln aſkngibo eintispfan rickinenupe umdgense ODeſanfunn ode ½ hod nont ſoai va⸗Marther ache autin bonisonbola. honobond ione oonkinl cdles Koogtishiniin c icüm mndvünoinnen ſin necio doch n ſloͤeminta honoin diſol dug Gcco dea nuligperütdi Mgepntillö 0. Honſegeno hunoen deben Mmamopni cisgſarrar intinrilin bimnedindan Lelecnn hicntinoinn ſirirnniun ſertgeiſunen ſnlsſii i ern haſch Kapſgios⸗ Mſhsne * Khragnn niunhzlitii⸗ dan ſirci i chgiit t Wn ni urts hamd nchent dis ihinti mnmsſue, mächriri umdlümen Unmintinn N Pigtet diiin ”õl niinhl nl i Ctninide iin mi ni 1c os Gn nisNi cununtyinn hona legvmnen Fö: Dtnn⸗ Ammümi bis ds i iin ſahigkdin ☚ Mharri in Niicnil li 3 bienun n Anioninnen aiteli neſenn 4 bis tendũt ne aliqͥd in hoc mũdo ꝓpꝛiũ poſſiderẽt. OQuib Lu.xiiij.dixit.Qui nõ renũciauerit oibꝰ que poſſidet nõ põt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Secula — ribo aũt ex denudatõe ſua oſtẽdit q̃liter pꝛiuati eſſe debeãt ĩoꝛdinato terrenoꝛũ appetitu:iuxta illð pſal.Diuitie ſi affluãt nolite coꝛ apponere. De qnta via que ðꝛ cuſtoditiõis. Uiinto demonſtrauit nobis dñs no ſter viã cuſtoditiõis.ſ.virginitatis ? caſtitatis.De qua Hiero.in qᷓdã epka ait. Chꝛiſtꝰ virginẽ habuit matrẽvgo ipᷣe manſurꝰ.in ſe viris:in matre feminis virgi nicatis tribuẽs exẽplũ. Ad quã quidẽ caſtitatẽ nos exhoꝛtat᷑ imꝑatoꝛ in.S.ſancimꝰ.in aut᷑.de leno. di. Sancimꝰ omẽs quidẽ ſᷣm ꝙ pnñt age⸗ re caſtitateʒ:q̃ ſola poſſibilis eſt deo cũ fiducia poim aias pᷣſentare. De vᷣtute q̊ʒ vᷣginitacꝭ ſcri⸗ ptũ eſt in.c.nuptie.xxxij.q.j. Nuptie replent ter⸗ ram:vᷣginitas paradiſum. De ſexta via que dicit oꝛõis. Exto oſtẽdit nobis viã oꝛõis. Uñ de s ip dicitur Matchᷣ.xiiij. Aſcendit in montẽ ſolꝰ oꝛare.⁊ Lu.vj. Erat per⸗ noctãs in oꝛõe dei. Ideo ipᷣe nos hoꝛ tatur Matth.xxvj.dicens. UVigilace ⁊ oꝛate ne intretis in tẽptatöůem. MUw De ſeptima via que dicit᷑ cõuerſatiöis. X Eptimo oſtẽedit nobis viã cõuerſatio 9 nis.ſ.cũ quibo cõuerſari debeamus videlʒ cũ bonis ⁊ religioſis viris:nõ aũc cũ malis.iuxta illð Catonis.ũ bonis ambula. Uera eſt em̃ ſnia Pſal.xvij.Cũ bono bonꝰ eris:⁊ cũ malo ꝑuerteris. Qð etiaʒ notat᷑ in.l.ediles.S.qͥd ergo.ff.de edili.edic.⁊ in §S.cogitãdũ.in fi.in aut.de mona. Ideco legitur Luẽc.ij.c.ꝙ cũ mater eiꝰ ⁊ Joſeph q̃ſiſſent euʒ ꝑ tmriiduũ nõ inuenerũt eũ int᷑ cognatos ⁊ notos c in medio doctoꝛũ interrogãtẽ illos ⁊ audien tem. õ em̃ in tabernis inuenit᷑ filiꝰ dei:nõ ĩ lu dis:nõ in diſſolutiõibo:ſed in exercitijs ſpũali⸗ bus. Sed ꝓ declaratiõe pᷣdictoꝛũ eſt ſcendũ ꝙ; P multi querũt dũm ieſum⁊ nõ inueniũt eũ:vnð dicere pñt illð Cañ.iij. Queſiui illũ ⁊ nõ inueni Et cauſa ẽ.qꝛ nõ q̃rũt eũ ſuo tꝑe:loco ⁊ modo. Pꝛimo em̃ debet queri ſuo tꝑe.ſ.poſt triduũ.i. poſt tres ꝑtes pnie.ſ.cõtritctõis:cõfeſſiõis:⁊ ſatiſ factiõis: qᷓ ſunt tres vie ducẽtes ad ieſum.i.ad ſalutẽ.Exo.v. Viam triũ dierũ ibimꝰ⁊ ſacrifica bimus dño deo nr̃o:vel ſuo tꝑe.i.in pᷣſenti vita Eſaie.lv.Querite dñm dũ inueniri põt:qꝛ poſt hãcvitã nõ inueniẽt eũ dãnati ad ſalutẽ qͥ eũ nõ q̃ſierũt in vita:qꝛ tẽpꝰ querẽdi trãſijt. Uñ talit qrẽtes eũ ſunt ſicut q̃rẽtes ficus vel vuas extra tẽpus ſuũ.Etiõ illis ait ſaluatoꝛ Job.vij.Que retis me ⁊ nõ inueniet̊. Scðo debet q̃ri ſuo loco. Joſeph em̃ ⁊ maria nõ potuerũt eũ iueni⸗ re apð ſeipſos:nec in comitatu hoi mũdanoꝝ necint᷑ cognatos ⁊ notos ſʒ ſolũmõ ĩ tplo dei. CCCII St em̃ q̊druplex amoꝛ.ſ. puat?: E=E ę mũdanꝰ: domeſticꝰ: ⁊ diuinꝰ. Non pote rit igit᷑ Joſeph ⁊ maria eũ inuenire apð ſeipᷣos:qꝛ nõ iuenit᷑ in amoꝛe ꝓpꝛioꝛ puato.Ca lis em̃ amoꝛ ſuijpᷣꝰ eſt valde ꝑiculoſus ⁊ mul toꝛũ maloꝛũ.cauſatinꝰ.ij.ad Thi.iij. Inſtabũt tꝑa ꝑiculoſa.⁊ erũt hoĩes ſeyde amãͤtes cupi⸗/ di elati ⁊c. Scðᷣo nõ inuenit᷑ in comitatu hoim muũdanoꝛũ.i.in amoꝛe mũdano.qꝛ mũdꝰ impe dit ne inueniat᷑. Jo b.xiiij.Gpm̃ vᷣitatis quem mũdus nõ põt acciꝑe ⁊c.⁊ inuentũ ꝑderè facit: qꝛ eſt ſicut ſaccus ꝑtuſus.Aggeũ.j.Qui merces ↄgregauit poſuit eas in ſaccuʒ ꝑtuſũ. Tertio nò inueni᷑ int cognatos ⁊ notos:qꝛ nõ inuenit ĩ amoꝛe domeſtico.i.ĩ amoꝛe parẽtũ ⁊ ↄſangui⸗ neoꝛũ.vñ Berñ.ait.Qũo bone ieſu int᷑ cogna⸗ tos meos te iueniã qͥ in᷑tuos mime es inuẽtꝰ. Deut.xxxiij.Qui ðt pr̃i ſuo⁊ mr̃i ſue:neſciovos ⁊ fratribo ſuis ignoꝛo vos:⁊ qͥ neſcierunt filios ſuos:hi cuſtodierũt eloquiũ tuũ ⁊ pactũ tuum fſᷣuauerũt. Ex qͥb ſequit᷑ q̃rcũ.ſ.ꝙ inuenit᷑ in tẽ plo dei.i.in amoꝛe ſpuali ⁊ diuio. Jo h.xiiij. Si qͥs diligit me ßᷣmonẽ meũ fᷣuabit:⁊ pr̃ meꝰ dili⸗ get eũ:⁊ ad eũ veniemꝰ ⁊ mãſionẽ apð eũ facie⸗ mus. Pꝛimos aũttres amoꝛes relinqndos et q̃rtũ retinẽdũ admonet dñs Lu.xiiij.di.Si qͥs venit ad me ⁊ nõ odit patrẽ ſuũ:qð referturad amoꝛẽ domeſticũ.parentes em̃ odiẽdi ſunt qñ ſũt mali:vł qñ filios a ſᷣuitio dei auertũt.qꝛ ſic ðꝛ Mat.x. Inimici hois domeſtici eiꝰ. Seqͥᷣt᷑ Adhbuc aũt ⁊ aiaʒ ſuã.qð refert᷑ ad amoꝛẽ ꝓpꝛiũ ⁊ puatũ. Nullꝰ em̃ dʒ diligere alam ſuã.i.aĩalẽ ⁊ carnalẽ vitã ſuã:ſʒ eã odire. Joh.xij.Qui odit aiam ſuã in ̊ mũdo in vitã et᷑nã cuſtodit eam. Sequit᷑. Et qͥ nõ baiulat crucẽ ſuã.qð refert᷑ad amoꝛẽ mũdanũ.Ille em crucẽ ſuã baiulat qui crucifixꝰ ẽ mũdo ⁊ mũdꝰſibi.ad Gał.vj.Mibhi aũt mũdꝰ crucifixꝰ ẽ ⁊c. Seqͥt.Et vẽit poſt me. qð refert᷑ ad amoꝛẽ ſpualẽ ⁊ diuinũ.Exponit᷑ eĩ VUenit poſt me nõ amãdo terrena ſʒ deſiderãdo celeſtia:ſicut ego amo ⁊ deſidero. Nõ ſicut Adã q terrena dilexit ⁊ celeſtia deſeruit.j.ad Cho.xv. Pꝛimꝰ hõ.ſ.Adã de terra terrenꝰ: ſecũdꝰ hõ.ſ. xpᷣs de celo celeſtis. ZgCZ t Ertio q̃rẽdus eſt ſuo mõ. Qui qͥ dẽ mo⸗ dus ẽ triplex. Pꝛimo em̃ debʒ qriſocia liter. qdð notat᷑ in eo ꝙ ðꝛ a vᷣgine btã Lu.ij. Pf tuꝰ⁊ ego. Joſeph em̃ intpꝛetat᷑ augmẽtũ ⁊ ſigni ficat bona oꝑa q̃ ſꝑ debent augeri. Maria vᷣ/ intpꝛetat᷑ illuiata vł iluiatrix ⁊ ſignificat fidẽ ꝗᷓ eſt llluĩatio mẽd.int᷑pꝛetat᷑ ẽt ſtella mar ⁊ ſigni ficat caritatẽ. ſicut em̃ cetis ſtellis occidẽtibo il⸗ la nõ occidit:ſicceteris vᷣtutibo deficiẽtibo cari⸗ tas ñ deficit.j.ad Coꝝ.xj.Caritas nõexcidit⁊c̃. Cũ tali igit᷑ ſocietate xpᷣs eſt qrẽdus:⁊ tũc inue de vera:oꝑat õe ſollicita:⁊ caritate ſuc cẽſa.Si em̃ alterũ iſtoꝛũ defuerit inueniri non poterit. Nã ſine fide oꝑa nõ ſũt deo accepta.Ad Sermo Heb. rj. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Sine oꝑib aũt fides moꝛtua eſt. Jacobi.ij. Fi des vᷣo ⁊ opera ſine charitate ſunt inutilia.j.ad Eoꝛj..xiij. Si diſtribuero ĩ cbos paupeꝝ ⁊c. A Ecũdo debet queri lachꝛymabiłr qð no tatur ex eo ꝙ beata vᷣgo derit vbi S. ODo⸗ lfletes querebamꝰ te. Lniplid auũt ex cau⸗ ſa btã virgo ſic dolebat. Pꝛimo qꝛ ſᷣm Oꝛigenẽ timebat ne ipᷣaʒ deſerẽs ad celos aſcẽdiſſet.Se⸗ cũdo timebat pᷣm aliq̊s ne longe ad ꝑtes remo tas abijſſet vt alijs nationibo pᷣdicaret. Tertio timebat ſᷣm glo.ne ĩi manꝰ ſucceſſoꝛis herodis deu eniſſet. Et his trib de cauſis ſcti eũ lachꝛy/ mabiliter querũt. Pꝛimo cũ lachꝛymis deuo⸗ tiõis qᷓs fundũt ꝑ ſollicitã deuotõʒ qñ ſe eis ad tẽpus ſubtrahit ⁊ quodãmõ eos deſerẽs in ce/ lũ aſcẽdit.Cuiꝰ reuerſionẽ deſiderat dicẽtes cuzʒ ꝓbhᷣa. Redde mihi leticiã ſalutaris tui. Scõðo eũ querũt cũ lachꝛymis cõtritõis quas fundũt ꝓpter pctã que aliqñ cõmiſerunt ꝓpter que ſe ab eis tũc totalr elongauit. Pꝛouerb.xv. Lõge eſt dñs ab impijs.? PsS.ait. Longe a pccõꝛibo ſa⸗/ lus.Tertio querũt eũ cũ lachꝛymis cõpaſſiõis q̃s fundũt ꝓ miſerijs ⁊ malicijs pctõꝛũ qͥ ieſuz in manu herodis.i.demonis:tradunt ⁊ q;tũ in is eſt occidũt. ad Heb. vj. Rurſus erucifigen⸗ tes ſibimetipᷣis filiũu dei. B Ertio debet queri deſiderabilłr. qðᷣ nota t tur cũ dici᷑ Querebamꝰ ce: ⁊ nihil aliud certra te. Ipᷣm em̃ hñtes in eo omia poſſi demꝰ. Sap̃. vij. Uenerũt mihi oĩa bona pari cũ illa.ſ.ſapiẽtia diuina:que eſt filiꝰ dei. Illi au tem qͥ volũt ſine ipᷣo habere diuitias ⁊ delicias ac honoꝛes eũ nõ inueniũt ſed potiꝰ amittunt. Job.xxviij.Nõ inuenit᷑ in terra ſuauiterviuen⸗ tiũ.i.carnaliũ ⁊ delicioſoꝝ. Abyſſus ðt.Nõ eſt in me.i.hũana cupiditas qͥ fundũ nõ habet.qᷣa ſicut ðꝛ Eccs.v.Auarꝰnon iplebit᷑ pecunia.Et mare loquit᷑.õ eſt mecũ.i.tumẽs ſuꝑbo. Su⸗ perbo em̃ inſtar maris ſꝑ ↄtra alios feruet ac ſꝑ itumeſcit ac eſt in motu turhationũ. Eſaie.lvij. Eoꝛ ipij q̃ſi mare feruẽs qð qeſcere nõ põt. ¶ VUia vo multi ſunt q perdũt ieſum ideo q vtile eſt ſcire ea ꝑ q̃ ipᷣm perdũt vt euitẽ⸗ tur: ſed vtiliꝰ eſt ſcire ea ꝑ que ꝑditꝰ recu perat᷑:vtiliſſimuʒ vo eſt ſcire ea ꝑ que recuꝑatꝰ cuſtodit᷑.Sũt aũt q̃ttuoꝛ ꝑ que xpᷣs amittitur. Pꝛimo ꝑ ineptã leticiã.qð notat᷑ ꝑ hoc ꝙ be ata vᷣgo de terra ſua expulſa⁊ in egyptũ fugata ac in tãta tribulatiõe poſita filiũ ſuũ nõ ꝑdidit: ſʒ poſtq; ad feſtiuitatẽ iuit ipᷣm amiſit. Per qð dat᷑ intelligi ꝙ xpᷣs ſepe in aduerſitate cuſtodit᷑ ſed in pꝛoſꝑitate perdi᷑. Uñ Dauid a Saul ꝑ⸗ ſecutꝰ del nõ deſeruit qͥ poſtmodũ ĩ regno poſi tus in adulteriũ ⁊ homicidiũ cecidit.Pꝛoſperi tas em mũdana eſt ſicut vinũ purũ quod cito inebꝛiat:ſed aduerſitas eſt ſicut vinũ mixtum qð ſobꝛietatẽ generat. Siłr in magnis feſtini⸗ ð) 1 xXXIIII tatiby ſepeieſus perdit. Cũ em inſtieure fuenint ad vtilitatẽ aiaru vani hoies eas cõuertunt ad voluptatẽ coꝛpoꝝ.Et tales feſtiuitates a deo re pꝛobant᷑:qui ait Amos.v.Odiui ⁊ ꝓieci feſtiui tates veſtras.q̃ſi di.vre ſũt ⁊ nõ mee.imo ab ip ſo deo in quadã aboiatiõe habent᷑: qui etiã ale Malachie.ij.Diſpergã ſuꝑ vultũ vr̃jm ſtercus ſolenitatũ veſtrarũ.⁊ a demonibi deridẽt. Tre⸗ noꝛũ.j. Uiderunt eum boſtes ⁊ deriſerunt ſab⸗ baca eiuñss.— Ecũdo amittit᷑ ꝑ diſtractionẽ nimiã.qð ſ innuit᷑ ex hoc ꝙ parẽtes eũ amiſerũt:ex B a hirlz receſſert⁊ ſe turbis ĩmiſcuef̃t Qui em̃ recedit a tranquillitate coꝛdis ⁊ dat ſe tumultui mũdane occupatiõis defacili ꝑdit ie ſum. Unñ legit᷑.ij. Reg xvij.ꝙ Helias manss in ſolitudine delicate paſcebat᷑ a dño ſed adtur bas ſe trãſferẽs vix aquã ⁊ buccellã panis obti nuit.qꝛ qᷓ;diu hõ eſt in quiete interna delectatõe paſcit᷑:ſed manẽs in turbatiõe tali viſitatõe pꝛi uatur. Hinc eſt etiã ꝙ filij irł mãna reciꝑe nõ potuerũt niſi poſtqᷓ; mare trãſierũt.qꝛ nullus põt reciꝑe ſpũalẽ cõſolationẽ ⁊ dulcedinem niſi trãſeat mẽtis turbationẽ. E Ertio amittit᷑ ꝑ vanã fiduciã. Uiri eĩ ad t feſtiuitates ibãt ſeoꝛſum ⁊ młieres ſeoꝛ fluum. Pueri aũt poterãt ire cũ vtroq; pa rẽtũ.⁊ iõ Joſeph credebat eũ eſſe cũ matre:⁊ mr credebat ꝙ eſſʒ cũ Joſeph:⁊ ſicxpᷣm tali fiducia amiſerũt.Quidã em̃ nimis ↄfidũt in ſuo ſenſu ⁊ ſapia:ſʒ nemo Salomõe ſapiẽtioꝛ qui tamẽ deceptꝰ fuit.Quidã vᷣo nimis ↄfidũt in foꝛtitu dine ⁊ cõſtãtia ſua:ſed nemo Sanſone foꝛtio:: nec Petro cõſtãtioꝛ qñ dixit Mat.xxvj.Dñe te cũ paratus ſum ⁊ in carcerẽ ⁊ in moꝛi? ire:⁊ tñ vterq; cecidit. Quidã aũt nimis ↄfidũt in diui⸗/ tiarũ cꝑaliũ ⁊ ſpũaliñ opulẽtia:ſed nemo diui⸗ te illo q qͥtidie induebat᷑ purpura ⁊ biſſo ditioꝛ 2 nemo Dauid ſpũalr locupletioꝛ: ⁊ tñ vterq; cecidit.Quidã inſuꝑ nimisↄfidũt in dei miſeri coꝛdia nihil cogitantes dẽ iuſticia: ⁊ tales ſub ſpe venie multa pctã cõmittũt.ſicut Adã qͥ ↄſen ſitvxoꝛi ſue ſub ſpe venie obtinẽde.Et oẽs tales dñs allo quit᷑ dicẽs Hiere.ix. Nõ glłiet᷑ ſapiens in ſapia ſua q̊ ad pᷣmos:nec foꝛtis in foꝛtitudie ſua qͥ ad ſecũdos:nec diues ĩ diuitijs ſuis quo ad certios.Sed in hoc gliet᷑ qͥ glat᷑ ſcire ⁊ noſſe me qᷣ facio iudiciũ ⁊ iuſticiã in terra q̊ͥ ad q̃rtos qꝛ debẽt ipᷣm cognoſcere nõ tm̃ miſericoꝛdẽ ſed etiã iuſtũ iudico. Varto amittit᷑ ꝑ ignoꝛãtiã.qð notat᷑,a q boc ꝙ dicit᷑. Et nõ cognouerũt paren⸗ tes eiꝰ. Si em̃ cognouiſſẽt nũqᷓ; ei ami⸗/ ſiſſent. Sic pctõꝛ ſepe xpᷣm amittit:qꝛ ꝑiculum ſuũ nõ cogſcit.Eſa.v. Pꝛoptea captiuꝰductꝰ ẽ ꝓpłus meꝰ:qꝛ nõ habuit ſciẽtiã. Nulla eſt ꝑicu⸗ loſioꝛ ĩfirmitas qᷓ; illa que nõ ſentit᷑. Pctõꝛ em̃ eſt infirmꝰ vſq; ad moꝛtẽ ⁊ tamẽ nõ cognoſet Cutmnen Tteßuf, lerocel Iil ſuc ſonnſu⸗ Ctals .b liiſit loſgtin Pendi⸗ ziten dscrmo Aalone 8 Eaido cmllus foeñ tapube (Fontobd⸗ Mtioncafiet Gußenuetiven (che eign Utr chnd fens ans Ncümms 0 Gſhontocei ehlmnihorl cultn Achdon goͤnotat ſhucs rclani Atoronarra⸗ ideena i. cepanwa⸗ scos Diden Gincöcudican nlg ſunt Ppucficoꝛen⸗ Utiſem ſentns Euone 1 Phocq erntd dis domsmen hi deuse igiſcam pounsfeglin fuifrminibun follanurr; (focninate lgllmürdomig ehnnnhnni pocheemtri Eurefionder Grſusfingf milobaüfet Udis Pecaan euinac⸗ d 1¹ Hndn mo woni nmnics Wa lſcitar endefnlant lnder d Nlidite atadioſx ucctlliipans Eumemnaden Pennlſtnin mint Niigien :Ndnn iſicnci nid um:mnn rittüngn icſecinme, ſerönin Koitin iutin ſpienot guini 8 ſdöt inien Sanſonefent Dupnin in ommifrnn mis itind rd,d pumt ioNd ertna ſtütindatple nhar nſ irinr tii⸗ 1 ſigtin chrs ßmin chtſeini num zabin mimnmuis fſuã egritudinẽ. Om̃is nãq; pctõꝛ eſt ignoꝛãs et excecatꝰ tenebꝛis pctõꝛũ:⁊ ideo modicũ nõ q̃rit Eſt em̃ ſicut freneticꝰ qͥ ridet ⁊ parẽtes ploꝛant: ⁊ ſiłiter pctõꝛ letat angeli cõtniſtant᷑. Eſa.xxxiij Angeli pacis amare flebãt.Et ſicut lecargicus cui ſomnꝰ ſuꝰ videt᷑ ſuauis ⁊ dulcis ⁊ tamẽ eſt moꝛtalis Job. xx. Cuʒ em dulce fuerit in oꝛe eiꝰ malũ:abſcõdit illũ ⁊c̃. Et tales ſunt ſiłes illi de dignetur. Jpe em̃ habitauit in deſcenſu in na⸗ zaret cum Maria ⁊ Joſeph Luce.ij. Et deſcen⸗ dit cum illis ⁊ venit nazareth.⁊c.habitat quidẽ in deſcẽſu ideſt ĩ valle humilitas:vñ pſalmiſta ait. Ualles.i.ꝑ umiles abũdabũt frumento:illo ſcʒ de quo dicit Johᷣ.xij.Niſi granũ frumẽti ca⸗ dens in terrã moꝛtuũ fuerit ⁊c.habitat q̊ʒ i na⸗ zarech.i.in floꝛe puritactis. PS.ei dicẽte.Tu au quo legit᷑ in hiſtoꝛia Barlaã qͥ ad ramũ arboꝛ tem in ſctõ habitas. Sanctũ em̃ idẽ eſt ꝙ purũ pendẽs ⁊ ſubtꝰſe baratrũ hñs:comeſatiõi faui mellis de ramo pẽdentis totũ ſe dabat:⁊ de ſuo ꝑiculo non cogitabat. 8 Ecũdo dico ꝙſunt quattuoꝛ ꝑ q̃ Jeſus . amiſſus recuꝑabat᷑ ↄtraria pᷣdicq. Pꝛi⸗ mo em̃ recuꝑabat᷑ ꝑ mũdani gaudij exdluſiõeʒ: qð notat᷑ ꝑ ̊ qð ðꝛ. Dolẽtes q rebamꝰte.Sic̃ eĩ inepta leticia facit xp m ꝑdere:ſic ſalubꝛis triſti⸗ cia ipᷣm facit iuenire.vñ Berñ.ait.Quõ ĩueniaʒ te bone Jeſu ĩ gaudio:quẽ mater dolẽs vix te in uenit. 2 Johᷣ xx.ðꝛ. hMaria ſtabat ad monumẽ tũ foꝛis ploꝛãs.et qꝛ ploꝛauit:iõ ĩuenit Hiere. vj.Luctũ vnigeniti fac tibi luctũ amarũ.Nullꝰ ſperet ſe poſſe iuenire xpᷣm gaudẽdo:quẽ mat᷑ iuenit dolẽdo: Magdalena lachꝛymãdo:⁊ oẽs ſancti tanqᷓ; vnigenitũ lugendo. D 83 Ecuũdo recuꝑat᷑ ꝑ coꝛdis pacificatiõem: qðõ notat᷑ ꝑ b̊ ein hieruſalẽ q iterpᷣtat᷑ vi ſio pacis redierũt. Qui em̃ xpᷣm amiſit ꝑ coꝛdis turbationẽ:recuꝑare eũ põt ꝑ mẽtis pacificatio nẽ.Deꝰem̃ cuʒ ſit amatoꝛ pacis nõ habitat niſi in coꝛde pacato pſalmiſta dicẽte.Factꝰeſt ĩ pace locus eius. Uidemꝰetiã ꝙ imago hoĩs nõ ↄſpi cit᷑ in aq̃ turbida vł cõmota:ſʒ in aq̃ limpida ⁊ tranqͥ lla:et ſimiłr deꝰnõ videt᷑ a coꝛde turbido ſz pacifico ⁊ qͥeto.Et hincẽ ꝙ apłi receperũt ſpi/ ritũſctm̃ ſedetes.i.a tumłtibo quieſcẽtes. Ercio recuꝑat᷑ ꝑ deuotã oꝛonẽ:qð notat᷑ t ꝑ hoc ꝙ Maria filiũ recupauit in tẽplo Qqõs erat domꝰoꝛonis.vñ Matth.xxj. ait dñs. Domꝰmea domꝰ oꝛonis vocabit᷑:qð et br Joh.ij.Oeus em̃ aliqñ amittit᷑ ꝑ pceem̃ qð fit ꝑ ignoꝛã tiã:ſic̃ amiſerat eũ Paulꝰdi.j.ad Thi.j. Ignoꝛans feci in icredulitate.Aliqñ ꝑ pctm̃ qð fit ꝑ ifirmitatẽ humanõ:ſicut amiſit eũ Petrꝰqͥ dũ moꝛi timuit xpᷣm negauit.Aliqñ vᷣo ꝑ petm qð fit ꝑ certã maliciã:ſicut amiſit eũ Dauid qui adulteriũ ⁊ homiddiũ ↄmiſit.Sʒ oẽs iſti ꝑ oꝛo nẽ ipᷣm recuꝑauerũt.ſam Paulꝰ dieb trib ac noctibo oꝛauit:vñ dixit dñs Ananie Actuuz.ix. Ecce em̃ oꝛat.De petro autẽ dici᷑ Mat.xxvj.qꝙ egreſſus foꝛas fleuit amare Dauid vᷣo oꝛonẽ tri um ſillabarũ fecit ⁊ miſicoꝛdiã ꝓmeruit.ij. Re. xij.dicẽs. Peccaui.Quarto recuꝑat᷑ ꝑ cõpletã ſa tiſfactiõeʒ:qð notat᷑ ꝑ ̊ ꝙ xpᷣm poſt triduũ iue⸗ nerũt. Pꝛima eiĩ dies eſt cõtritio:Scða ↄfeſſio Tercia vero ſatiſfactio:vt.ẽ.dictũ eſt. H t Ercio dico ꝙ ſunt q̃dã ꝑ que xpCᷣs recu⸗ pr.atus cuſtoditvt ſꝑ nobiſcũ inhabitare qꝓuo ſerpẽte ⁊ accipietis regnũ eternũ. añ.ij. Ego flos campi. Ecce quia diligit floꝛẽ puritatis ⁊ liliũ conualliũ.Ecce quia diligitval lem humilitatis. Habitat etiã cũ ſccõ Joſeph: id eſt in illis in quibꝰ eſt augmẽtũ ſetitatis.De quibo inquit Pſalmiſta. Ibũt de vtute in vir⸗ tutẽ:videbit᷑ deus deoꝛũ in ſyon. Habitat qͥq; cũ Maria.i.cum illis qui habent lucẽ fulgide cõuerſatiõis.quia Maria illuminata intpꝛeta tur.vnð Matth̊.v. dici᷑. Sic luceat lux veſtra coꝛã hoibus ⁊c̃.⁊ Johis.j. Deus lux eſt ⁊ tene⸗ bꝛe in eo nõ ſunt vlle.Et ideo non habitat cum tenebꝛoſis.quia lux cũ tenebꝛis ſtare nõ poteſt ij.ad Choꝛj.vj. Que ſocietas lucis ad tenebꝛas Et ideo pᷣbet no bis exẽplũ cõuerſandi cum ꝑſo nis claris virtutib.Ad Philip.iij. Noſtra aũt cõuerſatio in celis eſt.i.cum ꝑſonis celeſtibus⁊ ſpũalibus. L —2 De octaua via que ðꝛ ſuꝑatiõis. X Ctauo oſtendit nobis viam ſupera o tiõis.ſ.demonũ.De ipſo em̃ legitur Matth̊.iiij.Ductꝰ eſt ieſus a ſpiritu in deſertũ vt tẽptaret᷑ a diabolo. hoc aũt factũ ẽ vt demonũ timoꝛẽ auferret a nobis imo vt nos animaret ad pꝛeliãdũ cum hoſtibꝰ noſtris demonib. Sclebat em̃ verã eſſe ſenten tiã Apłi ad Ephe.vj.Nõ eſt nobis colluctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſan guinẽ:ſed aduerſus pꝛin cipes ⁊ poteſtates aduerſus mundi rectoꝛes te nebꝛaꝝ haꝝ. Suꝑ omẽs aũt xpᷣicolas nos reli gioſi ſumꝰ in maioꝛi pᷣlio. Cuiũſibet em noſtruʒ dicit Eccłiaſtic.ij.ſui libꝛi.c.Fili accedẽs ad ſer uitutẽ dei ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe ⁊ pᷣpara aiam tuã ad tẽptatões. Sed ſicut ſaluatoꝛ noſter ini micũ nr̃m ſuꝑauit ⁊ eiecit dicẽes Mat.iiij. Ua⸗ de retro ſathana.ita nobis ſpem devictoꝛia cõ⸗ tra illũ tribuit dicens illud qð ponit᷑ in officio aploꝝ.Eſtote foꝛtes in bello ⁊ pugnate cũ anti De nona via que ðꝛ toleratiöis. ⸗ TY Ono oſtẽdit nobis viã toleratiõis.ſ. n trribulationũ. De ipſo em̃ ſcriptũ eſt ſſjſj. Petri.ij. Chꝛiſtus ꝓ nobis paſſus eeeulltt vo bis relinquẽs exẽplũ vt ſequa⸗ mini veſtigia eiꝰ. Sciẽs em̃ ſaluatoꝛ noſter ve⸗ rũ eſſe illðiqð ſcriptũ eſt Act᷑.xiiij. Per młtas tri bulatiões opoꝛtet nos intrare regnũ celoꝛũ.vo luit ipᷣe celeſtis medicꝰ pꝛius accipere medici⸗ nã tribulationũ qua pctã curant᷑:vt nos egroti illã nõ reijceremꝰ. Et ideo nos exhoꝛtat᷑ Lu.xxj. ad patientiã in tribulatiõib ⁊ aduerſitatib ce⸗ teriſq; infirmitatibo quibuſcũq; dicens. In pa tientia veſtra poſſidebitis aias vr̃as. Magna ctem̃ moꝛũ ſemꝑ patiẽtia vtus:vt ait Cato. De decima via que ðꝛ moꝛtificatiõis. N = Ecimo oñdit nobis vià moꝛtificatio d nis. ſ. pnie ⁊ auſteritatis. De ipᷣo em legit᷑ Mat.iiij. Cũ ieiunaſſet qᷓdragi ta diebo⁊ q̃dragita noctibo poſtea eſu rijt.Quo exẽplo fideles ſuos exhoꝛtatus eſt ad abſtinentiã ⁊ ſenſualitatũ repᷣſſionẽ:vt carnẽ in ſeruitutẽ ſpũs redigerẽt:ſeruãtes illð Geñ.iiij. Sub te erit appetitꝰtuꝰ ⁊ tu dñaberis illiꝰ.Ali ter em̃ faciẽtibo nob accidet illð ꝓuer.xxix. Qui delicate a pueritia nutrit ſeruũ ſuũ poſtea eum ſentiet cõtumacẽ.Si g̊ volumꝰ inuenire ſapiẽ⸗ tiã dei que xpᷣs eſt debemꝰa nobis oẽs coꝛꝑeas ſenſualitaces ⁊ ſuꝑfluitates abijcere:qꝛ vt dicit Job.xxviij. Sapia ñ iuenit᷑ i tra ſuauitviuẽtiũ De vndecimavia que ðᷣꝛ locutiõis. 2. Ndecio oñdit nobis viã locutiõis.ſ. vV vt refrenãtes liguã nr̃aʒ a noxijs ſer⸗ monibo:de ſpũalibo ⁊ ꝑtinẽtibo ad ſa lutẽ ſił collo qui delectemur. Uñ de ſᷣmonibo xpᷣi ſcriptũ ẽ Luc̃.iiij.Mirabant᷑ oẽs de vᷣbis gr̃e que ꝓcedebãt de oꝛe eiꝰ. “ De duodecima via que ðꝛ acceſſiõis. D Uogecimo oñdit nobis viã acceſſio d nis.ſ.ad eccłias ⁊ ad loca ðuota.De rpo eteĩ ſcptũ eſt Mat.xxj. Ingreſſ?ꝰ ieſus vrbẽ introiuit ĩ tẽplũ.⁊ Lu.ij.ðꝛ ꝙ inuenerũt eũ in tẽplo. Quo exeplo nos ĩcita⸗ uit vt feruẽtes ſimꝰ ad diuinũ officiũ in eccłijs celebꝛãdũ ⁊ audiẽdũ.dicente Dauid pſal.lxvij. In ecckijs bñdicite deo dño de fontibo iſrkl. Ibi beniamin adoleſcẽtulꝰ in mẽtis exceſſu. De terciadecima via que ðꝛ veridictiõis. Q Ertiodecimo oñdit nobis viã veridi t cciõis.ſ.vt nũqᷓ; mẽdaciũ loq̃mur.qꝛ ſcriptũ eſt Sap.j. Os qð mentit᷑ oc/ (Eulllit aiam ſuã. Jðo dño nr̃o dicebat qdã Mar.xij. Mgjr̃ ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ viam dei in veritate doces. Ut ̊ ſaluatoꝛẽ nr̃m imite mur debemꝰ ſᷣuare illð Ecci.xxxvij. Ante om̃ia oꝑa tua vᷣbũ verax pᷣcedat te. Deqrtadecima via que ðꝛ iudicatiöis. R Uantodecimo oñdit nobis viã iudi ꝗq catiõis.ſ.ne de occultis ⁊ incertis ali quẽ male iudicemꝰ:⁊ ne dubia ĩ dete rioꝛẽ ꝑtẽ accipiamꝰſed in bonã.Unð de ſeipᷣo inqͥt Joh̊.viij.Ego ñ iudico quẽq;.Nõ debemꝰ g̊ inſpicere vitia alioꝝ ſʒ nr̃a:ſᷣuãtes il⸗ lud Bęæ.in q̊dã ſᷣmõe.loli eẽ aliene vite teme⸗ rariꝰ iudex aut curioſus exploꝛatoꝛ.De talibus em̃ inqͥt Tulliꝰ i tuſcu.qſtio. Pꝛopꝛiũ ſtulticie eſt aliena vitia cernere:ſuoꝛuʒ obliuiſci. Hec tñ nõ intelligunt᷑ de his qͥb incũ bit regimẽ aĩarũ qͥ ſeruare debẽt Salomõis pᷣceptũ ꝓuer xxvij. XXXIIII diceñ. Diligẽter agnoſce vultũ pecoꝛis tui 2 gre — ges tuos cõſidera. Uñ em̃ ðꝛ in.c.quis.de reg. oues cõedit ⁊ paſtoꝛ neſcit. De qntadecima via que ðꝛ diſcretiöis. S Nintodecimo ondit nobis viã diſcre tiõis.De cuiꝰpꝛudẽtia ſcptũ ẽ Luẽ.ij. Moirabant᷑ oẽs ſuꝑ pꝛudẽtiaꝛ reſpõ ſis eiꝰ. Debemꝰ g eſſe aſtuti ⁊ pꝛuden tes in oĩbo actibo nfr̃is.qꝛ ſicut ſal in cõdiedis c bis necariũ eſt:ita diſcretio ĩ actibo vᷣtuoſis. Et ideo ðꝛ mr̃ oĩm vᷣtutũ.j.q.v. pñntiũ.⁊.c.j.de of⸗ fi.cuſto.Ad quã vᷣtutẽ nos hoꝛtat᷑ dñs Mat.x dicẽs. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpentes:⁊ ſimpii ces ſicut colũbe. De ſextadecima via que ðꝛ oſtenlionis.ſ. bo⸗ ni exempli. Extodecimo demõſtrauit nobis viã ſ onñſiõis.ſ.boni exẽpli:ne ſcãdaliʒemꝰ ꝓximos:ſʒ eos bonoꝝ opeꝝ clarita⸗ . te irradiemꝰ.ſicut ipᷣe fecit q ꝓpter boc ait Joh. viij. Ego ſũ lux mũdi. Jõ ipᷣe ſaluatoꝛ nobis inqͥt Mat.v. Uos eſtis lux mũ di.ſic lu ceat lux vr̃a coꝛã hoibo vt videãt oꝑa vr̃a bona ⁊ głificẽt patrẽ vr̃m q in celis eſt.De ſcãdaliʒan tibo aũt ꝓximũ dixit Mat.xviij. Qui ſcãdaliʒa uerit vnũ de puſillis iſtis qͥ ĩ me credũt expedit ei vt ſuſpẽdat᷑ mola aſinaria ĩ collo eiꝰ ⁊ demer⸗ gat᷑ in ꝓfundũ maris. Ue mũdo a ſcãdalis:ne ceſſe eſt em̃ vt veniãt ſcãdala.ſ.pt᷑ malũ exẽplũ. Verũtñ ve hoĩ illi ꝑ quẽ ſcãdalũ venit. De decimaſeptima via q ðꝛ recoꝛdatõis. UN Ecimoſeptio oñdit nobis viã recoꝛ⸗ d daatõis.ſ.moꝛtis.cũ dixit Mat.xxvj. Triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtem. Que vᷣba lʒ intelligi poſſint ꝙ tantũ ſẽtiebat doloꝛẽ ꝙ illa triſticia erat ſibi q̃ſi moꝛs tñ aliter exponi pñt:ꝙ a pᷣncipio ſue cõceptiõis vſq; ad finẽ vite ſue ↄtinuã habuit mẽoꝛiã moꝛ tis ⁊ terribiliũ paſſionũ q̃ paſſurꝰerat:vt ⁊ nos idẽ faceremꝰ quo oĩa pctã faciliꝰ euitemꝰ. Ideo ðᷣt qᷣdã ſapiẽs. Sepe recoꝛderis bone frater moꝛierꝭ.Et Eccłliaſticꝰ.vij.ſui li.c.ait. In oibus oꝑibus tuis memoꝛare nouiſſima tua ⁊ in eter nũ nõ peccabis. H De decimaoctauavia que ðꝛ oꝑatõis. X Ecimooctauo oñdit nobis viã oꝑa d tiõis.ſ.vt ſemꝑ aliqd boni oꝑemur ociũ euitãtes.qð vt inqͥt Ber.in qͥdã Fpmoneieſt mr̃ oĩm vitioꝝ ⁊ nouerca vᷣtutũ. Jõ de ſeipᷣo inqͥt Johᷣis.v. Pr meꝰ vſq; mõ oꝑat᷑ ⁊ ego operoꝛ.Eapꝛopter cuilibet nrm ðdᷣt Hiero.illð ad Ruſticũ. Semꝑ aliqͥd boni oꝑis facito vt te diabolꝰ inueniat occupatũ. De decmanona via que ðꝛ pᷣlatiolis. x Ecimonono oſtẽdit nobis viã pꝛela d ctiöls dicens de ſeipſo Johis. x. Ego ſum paſtoꝛ bonꝰ. HBonꝰ paſtoꝛ aiaʒ ndatpee linze Mitroues! Debatcho iwuͤreſt inetoꝛ. nüſi 1 ſiolin? golupttae ſuntehelmnt ailie ſnamoces. llnalsn gotmolunte detgciman nin 1 coru nod Oban Pobuscogtn⸗ cbrosddid Gicncſoron⸗ deſteinu nis. nipoor nuhno⸗ Sleglädefuna Mupelanotücffud Gcoencanund Glrieückdee. ocigloſnorn Metmmitterenode ihoregui⸗ npechinbodiet tciſenmo in enur diat Mrapud di linoneluſtia⸗ g dlatdi Müur priuſt dengelimaſen 1 fuonficn ſhon . tnmtr Nni Hirnin i⸗ Aliere ſcſonptn unii mnck. nuinintone .Wchog Umninii de ngiinen Nnatlege lnig anngidin ſciili, nanin ntunmnn kalrehtüſs udflſz CGmic Neh umeſnli Kitrinetn höſutthen hlen äigin dlitoꝛũ ⁊ eſſe oibus ſancti NnneN n Npefe gn i FPelun chsiunidd deiroerihn ck deltlg muiclosn inim. rds üſen äd rn⸗ nuniuborn Nng eſir un muranſtiiints Ncgoſuichnis idnrtininn oſuvarn aalan, dans deftin ilican ins gulinanarus idenobis dſ⸗ ice don on⸗ einge Bni⸗ m vuor:un disn Sem /, venudfn U . ſuam dat pꝛo ouibꝰ ſuis: mercenarius autem mittit oues ⁊ fugit:⁊ lupꝰ rapit ⁊ diſꝑgit oues. Debet ergo qᷣlibet pᷣlatꝰ bona habere curã ſub⸗ loꝛ ⁊ melioꝛ ⁊ om̃ivtu te eminẽtioꝛ.vij.q.j.c.licʒ ergo.Quia integritas pᷣſidentiũ ſalꝰ eſt ſubditoꝛũ.c.miramur. lxj.diſ. cuiꝰ nõ ſunt oues ꝓpꝛie videt lupũ veniẽtẽ ⁊ di⸗ ⁊. c.ſi alicuiꝰ.vbi glo.extra de elec. Langueſcẽte vo capite cetera mẽbꝛa dolentc.c.ſunt plurimi.? c.ex merito.xvj.q.j. Ideo qlbet paſtoꝛ ⁊ recto aiaꝝ debet imitari dñm ieſum.de quo dicit᷑ ad Heb. vij. Lalis decebat vt eſſet nobis pontiferx ſanctꝰ:innocẽs:impollutꝰ:ſegregatꝰa pccõꝛib⸗ excelſioꝛ celis factꝰ. Qualis em̃ eſt rectoꝛ ciuica tis tales ſunt ⁊ habitãtes in ea. Ecci.x. De vigeſima via que ðꝛ ſccificatiis. Z Igeſimo oſtẽdit nobis viã ſctĩficatio v nis. pᷣe em̃ dñs noſter fuitſcũs ſan ccoꝛũ.ſicut habet᷑ Dañ.ix. Uñ de ipᷣo S8S Luce.iiij. Jeſus aũt plenꝰerat ſpũ ſancto.Quocirca ſi eũ volumꝰ imitari debemꝰ in oĩbus cogitatiõibo locutiõibo ⁊ oꝑibo ſcĩ eẽ. Ad qð nos idẽ dñs inuitat Leuit.xxij. dicens. Sãcti eſtote qm̃ ego ſanctꝰ ſum. V De vigeſimapma via q̃ ðꝛ iuſtificatõöis. A Igeſimopmo oñdit nobis viã iuſti⸗ v ficatiõis.qꝛ vt habet᷑ Joh.ij. Uidẽs in tẽplo vẽdẽtes oues ⁊ boues ⁊ nu⸗ mularios ſedẽtes ʒelo iuſticie aiatꝰfe cit flagellũ de funiculis ⁊ omẽs eiecit de tẽplo ?-z numularioꝛũ effudit es ⁊ mẽſas ſubuertit dire ꝙ; eos redarguit. Unð recoꝛdati ſunt diſcpnli qꝛ ſcriptũ eſt de eo. Zelus domꝰ tue cõedit me. Quo exẽplo incitauit ad iuſticiã faciẽdã:quam pꝛetmittere nõ debemꝰ amoꝛevel odio:pcio vel timoꝛe:quibo quattuoꝛ affectõibo rectũ ludiciũ impediẽtibo dicit᷑ in.c.q̃ttuoꝛ.xj.q.iij. Si em̃ iu ſticã fecerimꝰ in celeſti glia ĩimenſa pᷣmia conſe quemur.vt dici? Sap.v. Juſti aũt in perpetuũ vtuẽt:⁊ apud dñʒ eſt merces eoꝛũ.Si aũt ꝓpter executionẽ iuſticie aliqͥd patimur gaudere debe mus.qꝛ dicit dñs Matth.v. Beati qͥ ꝑſecutiõʒ patiũtur ꝓpt iuſticiã qm̃ ipᷣoꝛũ eſt regnũ celoꝝ. De vigeſimaſecũdavia q̃ ðꝛ purificatõis. B Igeſimoſecũdo oſtẽdit nobis viam v purtfficatiõis.ſ.vt ſimus purificati q̊ ad bonã cõſcientiã cauẽtes ab om̃i⸗ burvuus offenſis diuinis:de quibo pau⸗ ci reperiunt᷑ cũ dicat Salomõ ꝓuerb.xx. Quis poteſt dicere.mundũ eſt coꝛ meũ:purus ſum a pccõ. Hoc ãt dicere poterat dñs noſter: qui ait Johᷣ.viij.Quis veſtrũ arguet me de pctõ. De il lo qq; ſcriptum eſt. . Petrli.ij. Qui peccatũ nõ fecit nec inuẽtꝰ eſt dolus in oꝛe eius. Etideo ad eius imitationẽ nos hoꝛtat᷑ Eſa.j.c.dicens.La⸗ hami mũdi eſtote. De vigeſimatertia via qͥ ðꝛ miſatiõis. 2 CCCIH Igeſimotemio oſtedit nobis viã mi⸗ DZ Qides auttef. us turbas mivpᷣtꝰeſt eis Quo exẽplo nos incitauit ad miſeri, coꝛdiã:vt ꝓximoꝛũ nr̃oꝛũ afflictionib cõpatia mur ⁊ ſubułniamꝰ. Beati em miicoꝛdes qm ipi mip̃icoꝛdiã cõſequẽtur. Matth.. Der' vigeſimaqrta via q̃ ðꝛ gratificatõöls. D Igeſimoqrto oſtẽdit nobis viã grati v ficatiõis:vt deo ⁊ hoĩb de accepq be neficijs gratias referamꝰ.ᷣm Catho nis cõſiliũ qͥ dicit. Beneficij accepti memoꝛ eſto.⁊ iterũ.Exiguũ munus cũ dat tibi pauꝑ amicꝰ Accipito placide:⁊ plene laudare memẽto. Quãto magis aũt gr̃as debemꝰ refer re creatoꝛi nr̃o a quo totũ recipimꝰqð habemꝰ De h̊ aũt nobis exẽplũ pᷣbuit ſaluatoꝛ q ĩ oĩbꝰ grãs patri referebat dicẽs Jo his.xj. Gfas tibi ago pater.Tatũ eſt em̃ vitiũ ingratitudinis vt ꝓꝓter ipᷣaʒ qͥs mereat᷑ accepto bñfico pᷣuari.l.fi. C. de reuo. do. Qð ctiã naturali exẽplo declarat nã vt ait Albertꝰ mag.i tract᷑.de vᷣtutib politicꝭ pellicanꝰ duʒ filios moꝛtuos a ſerpẽte inuenit ſuꝑ eos in tãta copia ſanguinẽ fundit ꝙ eos vi te reſtituit. Pꝛopter quã effuſionẽ ſanguis ita remanet debilitat? vt clbũ qrere nõ poſſit.qͥdã ̊filioꝝ grati bñficijs nidũ exeũt cibũq; q̃rẽtes matrẽ paſcũt.alij vo ingrati de ea nõ curãt nee cibũ dare ꝓcurãt.Oð illa diligẽter attẽdit: vnð viribo recupatis filios gtos ſuſcipit atq; nuerit igratos autẽ a ſe repellit nec vltra de eis aliquã curã gert. De vigeſimaqᷣnta via q̃ ꝛ lachꝛymatõis. E Iggelimoqnto oñdit nobᷣ viã lachꝛy/ v matiõis.Dicit᷑ em̃ de eo Joh. xj. La⸗/ chꝛymat? eſt ieſus.ſ.de moꝛte coꝛpa⸗ li Laʒari.vt demõſtraret qᷓ;to magis lachꝛymari debemꝰde moꝛte ſpũali e᷑ne dãna⸗ riõis. Qð eſt ↄtra eos qͥ vacãt tripudijs ⁊ diſſo lutiõibo.quibo ðᷣt dñs Lu.vj. Ue vob qͥ ridetis qꝛ lugebitis ⁊ flebitis.Debemus g̊ deflere pctã nfr̃a in hoc mũdo:ne poſtea incõſolabilr plãga mus in alio. Ad qð hoꝛtat᷑ dñs Matth.v. di⸗ cẽs. Beati qͥ lugẽt qm̃ ipᷣ¶i cõſolabunt᷑. De vigeſimaſexta via que ðꝛ receptiõis. S Igeſimoſexto oñdit nob via receptio v nis.ſ.vt recibiamꝰ nobis necaria ad vitã:nec credamus oiĩ ſpũi. Sepe em̃ diabol? traſfigurat ſe in ãgelũ lucis.j. ad Choꝛ.xj. iuitãs nos ad tantã pniam quã fer enõ valeamꝰ vt vificet᷑ in nobᷣ illð Hiere.xlviij Oꝛ plꝰfecit qᷓ; potuit idcirco perijt. Dñs aũt n ieſus xpᷣs voluit necaria victꝰ recipe:cũ cbrũ ſit de eo Mat. xj. Ueit filiꝰ hoĩs mãducãs?⁊ bibies vt oñderet nõ eẽ vitij qð nature pᷣbet᷑ neẽitati.et vt nos ad rõnalẽ pniam inuitaret ſᷣuãdo illud apli ad Ro. xij. Rõnabile obſequiũ vlm. De vigeſimaſeptima via q ðꝛ glłificatiõis. G ratiõis:cũ de ipᷣo dica?t Mat xiiij. rebo peſſimis. Bermo Iggelimoſeptimo oſtẽdit nobis viam vy Fglificatõis ne ex oꝑibus nr̃is huma nã ac ꝓpꝛiã laudẽ qreremꝰ ſʒ diuino. ci lpſe dicat de ſeipſo Job. viij. go głiam meã nõ qro. Ideo inqt idem dñs Mat thei. vj. Attẽdite ne iuſticiã veſtrã taciatis coꝛaʒ hoĩbus vtvideami ab eis:alioqͥn mercedẽ non habebitis apud patrẽvrm q in celis eſt. Si aũt vanegliari nõ licet de bonis oꝑibo multo minꝰ de malis: cõtra illos de quibo ö t Salomon ꝓp⸗ uerb.ij.Qui głiant᷑ cũ male fecerint ⁊ exultãt in De vigeſimaoctaua via q̃ ðꝛ doctriatõis. Igelimooctauo ondit nobis viã do vV ccrinatiõis. De eiꝰ em̃ doctrina dicit᷑ Actc᷑.j.c.Cepit ieſus facere ⁊ docere.vt oñderet pᷣdicatoꝛẽ ſeu quẽlibet alium docentẽ pᷣus debere facere q; docere.magis em̃ mouẽt exẽpla qᷓ; vba.vt ĩ q̃dã omelia inqᷣt Gꝛe. Qui etiã ↄ maleviuẽtes pᷣdicatoꝛes ſeu mgrõs in li.omeliaꝝ inqͥt.Cuius vita deſpicit᷑ reſtat vt eiꝰ q̊ʒ pdicatio cõtẽnat᷑ Et iõ inqͥt Cato in ſuis documẽtis. Que culpare ſoles ea tu ne feceris ipe.Turpe eſt doctoꝛi cũ culpa redarguit ipᷣm. Qui g̊ bene vult erudire filiũ:diſcipulũ:vel ſub ditũ debet ſuo bono exẽplo mag inſtruere illũ qᷓ; vᷣbo.qꝛ inqͥt fabuloſus poeta. A boue maio ri diſcat arare minoꝛ:. De vigeſimanona via q̃ ðꝛ miſtratõis. J Igeſimonono oſtẽdit nobis viã mi⸗ V nitſtratõis. Jpᷣe ei dñs nr̃ dixit Mat thei.xx.Nõ veni miniſtrari ſʒ miſtra⸗ re.vt oñderet xpᷣicolis ne vecũdarent᷑ abiecta officia ꝓ ſui nomis amoꝛe exercere:atq; ĩfirmis ⁊ abiectis hoibo ſᷣuitia pᷣſtare:vt poſſint audire in die iudicij illõ Matth.xxv. Eſuriui⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c. In hoc qͥqʒ exẽplo rephendit eos qͥ artẽ aliquã vel exercitiũ oꝑari dedignant᷑.Nõ em̃ verecũdia eſt ſᷣuare illð pꝛe⸗ ceptũ Geñ.iij.c. In ſudoꝛe vultꝰ tuiveſceris pa ne tuo. Jdðᷣo hoꝛtat᷑ ap ls.ij.ad Thimo.ij.maxi me religioſos:vt ꝓ cõi vtilitate ⁊ religiõis one⸗ ribus debitis ſe ſubijciãt:dicẽs cuiqʒ nr̃m. TLa / boꝛa vt bonus miles ieſu xpᷣi.Qui em̃ nõ labo rat nõ mãducet:vt idẽ aplłs inqͥt.ij. Theſ.iij. De trigeſima via q̃ ꝛ adimpletiõis. KF NRigeſimo oſtẽdit nobis viã adiple⸗ t tiõis mãdatoꝛũ.ſ.dei⁊ cõſilioꝛũ eius cũ dixit Mat.v. Nõ veni ſoluere legẽ ſed adimplere.Et iõꝓ eius imitatiöe debemꝰ ⁊ nos diuinis mãdatis adherere ⁊ illa integre obpuare. Dicit em̃ ſaluatoꝛ Matth.xix. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata. De lligeſimaß ma via q̃ ðꝛ ſeꝑatiöis. Z NRigeſimopmo oñdit nobis viã ſepa t ratiõis.ſ.affectus inoꝛdinati ⁊ pacis iniq̃ ac cõcoꝛdie in malo. Ipᷣe em̃ ait Mact.x. Ueni ſeꝑare hoĩeʒ aduerſus XXXIII patrẽ ſuũ:⁊ filiã aduerſus matrẽ ſuã:⁊ nuꝝ ad uerſus ſocꝝ ſuã ⁊c̃. Potiꝰem̃ dʒ qͥ ſq; ſeꝑari ab amoꝛe ⁊ cõcoꝛdia cuiuſtlibet hoĩs qᷓ; dei.nec de⸗ bet ꝓ ſeruanda pace ⁊ beniuolẽtia cũ aliqͥ offen dere deũ.qꝛ inqͥt dñs Mat.x.Qui amat patreʒ aut matrẽ plus q; me nõ eſt me dignꝰ. Er iõ ne mo deber ꝓpter affectũ parentũ remanere quin ꝓꝑgat ad diuinũ ſᷣuitiũ intrãdo religionẽ:vt ait HMiero. ad Heliodoꝛũ. De trigeſimaſecũda via q̃ ðꝛ attẽtcis. M Rigeſimoſecũdo oſtẽdit nobis viaʒ t attentõis ſiue cõtẽplatiõis.ſ.vt nõ tã tũ attẽdamꝰ alijs ꝙ curã de nobis dimittamꝰ. Unõð de ipᷣo ðꝛ Mat.v. Vidẽs ieſus turbas aſcẽdit in montẽ.ſ.cõtem⸗ platõis:ſequeſtratꝰa turba.i.a tumultibo ſecu laribo. 2 Matth. xv. ſcriptuʒ eſt de eo. Dimiſſa turba aſcẽdit in nauiculã.ꝑ quã ſignificat᷑ cõtẽ platio. Sicut em̃ nauis inferiꝰeſt clauſa⁊ aꝑta deſuꝑ:ita nos debemꝰ eſſe clauſi quo ad ſuper fluas occupatões in terrenis:⁊ aꝑti ad cõtẽpla tionẽ celeſtiũ.vt poſſimꝰ cum Paulo dicere ad Philip.iij. Nf̃a aũt cõuerſatio in celis eſt. Con tra qð quidã faciũt qͥ magis attẽdũt alioꝛũ ſa⸗ luti qᷓ; ꝓpꝛie:⁊ tẽpoꝛalibo occupatiõibo et ſpũali bus. Quos deteſtatur dñs Matth.xvj. dicẽs Quid ꝓdeſt hoĩ ſi vniuerſum mũdũ lucret᷑: aĩe vᷣo ſue detrimẽtũ patiat. Aut quã dabit homo cõmutatiõʒ ꝓ aĩa ſua. De trigeſimatertia via q̃ ðꝛ vitatiõis. N Rigeſimotertio oſtẽdit nobis viam t vitatõis.ſ.honoꝝ huiꝰ ſeculi. Ut eniʒ ſcriptũ eſt Joh. vj. cũ cognouiſſet ꝙ iudei volebãt eũ facere regẽ fugit.vt oſtẽderet ꝙ nõ debemꝰ de his honoꝛibo curare ſed potiꝰ eos vitare.j.q.j.c.ſicut is.Qõð qͥdẽ exẽ/⸗ plũ qꝛ pauci imitant᷑ nõ mediocrit dei ecclia le⸗ ditur. Unðõ ðᷣʒ in. c.nihil.de elec. Nihil eſt quod eccłie dei magis noceat qᷓ; ꝙ indigni aſſuman tur pᷣlati ad regimẽ aiarũ.Debemꝰ fuare illð apłi ad Heb.v. Nemo aſſumat ſibi honoꝛẽ ſed q vocat᷑ a deo tãqᷓ; Haron.Et tũc cum hũilitate iniũcta nobᷣ officia exercere.iuxta illð Ecci.xxxij Rectoꝛẽ te poſuerũt noli extolli ſed eſto in illis q̃ſi vnꝰ ex ißffis. . De trigeſimaqrta via q̃ ðꝛ ↄfeſſiöõis. O Riigeſimoqrto oñdit nobis viã con t feſſiois dũ dixit Mat.xj. Cõfiteoꝛ ti⸗ bi pr̃ dñe celi ⁊ terre. In qua ↄfeſſiõe laudis diuine nõ pcti qð ĩ eo eſſe nõ poterat:nos aĩauit ad integrãofeſſiõʒ nr̃oꝝ oi minũ.ad quã etiã hoꝛtat᷑ ꝓpha pſal.cv.di. Cõ⸗ fitemi dño qm̃ bonꝰqm̃ ĩ ſchm mĩicoꝛdia eiꝰ. De trigeſimaqͥnta via que ðꝛ cõionis. Rigeſimoqnto oñdit nobis viã cõio t nis dũ comedit agnũ paſchalẽ. vt hr Mar. xiiij.per quẽ figurabat᷑ ſui coꝛ poꝛis ſacr̃m. Et ideo ipᷣe ait diſcipu⸗ ptigfoliene sloſonuale öanifter. N ntobne catne demgtims N m miaan nnmt etius Un namora Apaücriun ſunein giad fünerta mon oblate vire⸗ demngenso⸗ Ret dci agpnädaür Bern in guad togret eſt, de Pollrrni, das deoꝛi in demgeſima Pig t alua ſoem homi⸗ lubgiplo debe nmegat hee ſdahtlacfei⸗ Iltachtn DDuspnnmen Witmück ii nſtnocarein deizorugtn En 4uen O gue ncalandis ablausinfin 4 el d Riſginn⸗ önn nedn gͤn⸗ ſcan Gin onlgnnt kürrndeng rüslieniti PCnidenohis NheWu. npponiddnn Uatnonh Sckdecn dan guiſigniſti eqi Mrone mckdeirn. anſigno ne : aiddi m Peuodnua onclsck a 1midüttigi ummüdälc jeris O oſtidit nodeſun bus ſcal h cognae bisbonothn iatis Mgtill Nenot Manvt/ AAr ſinid uugn Munnn Nden zfunnli ntſbidondic bücandülim oralis üm moli ſcuchui⸗ ziatnobis iin Dxc;⸗Cöftun — In e aigdincin „ == Pbopiac, ſm mia njrntebl rfen an 1040 li Foliũ lis ſuis. Quce.xxij. Deſiderio deſideraui bocpa ſcha mãducarevobiſcũ.vt nos inuitaret ad ſui coꝛꝑis cũ deuotiõe ⁊ deſiderio ac feruoꝛe ſuſci⸗ piendã cõionẽ.Ad quã etiã hoꝛta᷑ Dauid pſal. xxxiij. dicẽs. Suſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis ẽ dñs btũs vir qͥ ſperat in o. De trigeſimaſextavia qᷓ t gatiois dũ inqᷣt patri ſuo Mar. xiiij. Fiat non ſicut ego volo ſed ſicuttu. In q̊ incitauit nos ad abnegandas pꝛias volũtates:⁊ refrenãdos appetitꝰ beſtia les ſeu ſenſuales:⁊ ad abnegãdos noſmetipᷣos Qõð etiã fecit Matth̊.xvj.dicẽs. Qui vult veni re poſt me abneget ſemetipᷣm ⁊ tollat crucẽ ſuã 2 ſequat᷑ me. De trigeſimaſeptima via qͥ ðꝛ reuerſiõis. R ARUFiigeſimoſeptimo oſtẽdit no bis viã t reuerſiõis.ſ.vt nũ qᷓ; aliqdᷣ petĩ com mitta mꝰ:⁊ ſi aliqũ per pniam reſur reximus a pctõ:amplius nõ reuerta murad illud. Uñ ad Ro.vj. ait Paulꝰ. ꝓpus reſurgẽs ex moꝛtuis iam nõ moꝛit᷑:moꝛs illi vl tra nõ dñabit᷑. em̃ moꝛtuꝰ eſt pccõ moꝛtuꝰẽ ſemel:ꝙ aũcviuit viuit deo. Et ſilr nos debemꝰ ſꝑviuere in gra dei.vñ ibidẽ ðt apłs.Quõ xpᷣs reſurrexit a moꝛtuis ꝑ głiam dei pr̃is:ica⁊ nos in nouitate vite ambulemꝰ. — De trigeſimaoctaua via q̃ ðꝛ ꝑfectiöis. S Rigeſimooctauo oſtẽdit nobis viã t pfectionis.ſ.q debemꝰ q̊tidie ꝓficere in vᷣtutibi.De xpᷣo em̃ dicit᷑ Luẽ.ij.ꝙ; q̃tidie ꝓficiebat ſapiẽtia:etate:⁊ gra⸗ tia apud deũ ⁊ hoĩes.Et hoc ideo:qꝛ vt inquit Berñ.in quadã epla. In via dei nõ ꝓgredi re⸗ trogredi eſt. Debemꝰ & in nobis vificare illud Pſal.lxxxiij. Jbunt de vᷣtute invirtutẽ:videbit deus deoꝛũ in ſon. De trigeſimanona via que ðꝛ ſaluatiõis. ¶Z Rigeſimonono oſtẽdit nobis viam t ſaluatiõis ⁊ coꝛrectiõis frat᷑ne.De ip ſo em̃ ſcriptũ eſt Luce.xix. Uenit filiꝰ homis q̃rere ⁊ ſaluũ facere qð ꝑierat Cuiꝰ exẽplo debemꝰ ⁊ nos ſalutẽ ꝓximoꝛũ pꝛo curare.qꝛ ait Gꝛeg.ſuꝑ Eʒech̊. Nullũ oĩpoten⸗ ti deo tale offert᷑ ſacrificiũ ſicut zelus aiarũ. Si militer charitatiue coꝛrigere ⁊ admonere debe⸗ mus ꝓximos nrõs.qꝛ inter oꝑa charitatis nõ „ miĩimũ eſt errãtẽ coꝛrigere ⁊ ab erroꝛis ſui ſemi⸗ ta reuocare.c.interoꝑa.de ſpon. De qdrageſima via q̃ ðꝛ ꝑſeueratiõis. ¶ G Uadrageſimo oſtẽdit nobis viã ꝑſe q ueratiõis dũ pr̃i ſuo dixit Joh.xvij. Opus ↄſũmaui qð dediſti mihi.In W quo admonuit nos debere ꝑſeuera⸗ re in bonis opibus vſq; in finẽ. Finis qͥ ppe rei cãtica laudis hahet:vt ait auctoꝛ aſtrolabij.Et ois laus in fine canit᷑:vt ðꝛ in cõi ꝓuerbio.õ em̃ ſufficit inciꝑe niſi duret ⁊ ꝑſeueret.l.naʒ ⁊ ſi parẽtibo.ff.de in offi.teſta.l.ſi ꝓ patre.S.vᷣſum. ff. de in rẽ vſo.l. itẽ eoꝝ. S.ꝙ ſi.ff. qð cuiuſq;vni. no.l.aliã.C. de his qͥ. vt indi.⁊.l.penulti.in fine. co. ti.?.S.ſed hoc pñti.in aut᷑.de ſan.epiſ.colł.ix. ftipulat es. in fi,f. de fideiuſſo. 2.l. . F. lliö. d: abnegatõis. Q Rigeſimoſexto oſtẽdit nob viã abne ff. de here. vel acti.ven.⁊.l.ſequit᷑.S.tũc in ptãteʒ. ff. de vſu. ca. Et iõ inqͥt ſaluatoꝛ Mat.x.⁊.xxiiij. Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit.traſ ſumptiue in.c.ſuggeſtũ.vij.q.j.⁊.de peñ.di.ij.c. nõ reuertebant᷑.⁊.c.apłus.⁊.(.ſi ex bono.de pe. di.liij. Eſt aũt ꝑſeuerãtia ſᷣm theołl.quedã vir tus ſpecialis ad quã ꝑtinet in operibo vᷣtuoſis diuturnitatẽ ſuſtinere ꝓut nece eſt.vt ait Tho. ij.ij.q.cxxxvij.ar.j.dicẽs ꝙ; aliqñ etiã acoipit᷑ ꝑſe uerãtia ꝓ vᷣtute gñali ↄſequẽte oẽs vᷣtutes.⁊ ita eã diffinit Tul.li.ij.artis veteris.c.xix.di. Perſe uerãtia eſt in ratione bene cõſiderata ſtabilis ⁊ ꝑpetua ꝑmanſio.Sicut igit᷑ dñs nr̃ ieſus xpᷣs nobiſcũ ꝑſeuerat ꝑ gratiã ſuã oibodiebo vſq; ad cõſũmationẽ ſeculi.vt ipᷣe teſta?᷑ Mat.vlti.ita ⁊ nos debemꝰ ſecũ ꝑſeuerare ꝑ amoꝛẽ ⁊ bonam oꝑatiõeʒ ac vᷣtutẽ. Qð eſſe necariũ ad ſaluteʒ ꝓbat᷑ autoꝛitatibb:rõnib:figuris:ſilłlitudinibo: ⁊ exẽplis. Pꝛimo autoꝛitatibo. Ait em̃ Berñ.ĩ quadã epła.Unũ tibi ad vltimũ ad mẽtẽ redu co.ꝑſeuera:perſeuera:ꝑſeuera. Nã nõ coꝛonabi tur niſi qͥ legitime certauerit. Ille qͥdẽ legitime certat qͥ vſq; in finẽ in ſccõ ꝓpoſito ꝑſeuerat.qa teſte dno.õ qͥ inceꝑit ſed qͥ ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit.hec ille.Qui etiõ in quadã alia epla inqͥt.Scias diabolũ xpᷣi miles ſoli ꝑ⸗ ſeuerãtie inuidere ⁊ ſꝑ ei inſidiari quã ſolã no⸗ uit a dño vᷣtutẽ coꝛonari.Stude igit᷑ ꝑſeueran tie que ſola tibi ↄtribuet palmã victoꝛie.Et iteꝝ idẽ vbi ᷓ ait.Nũ qᷓ; iuſtꝰ arbitrat᷑ ſe cõpᷣhendiſſe nũqᷓ; dicit.ſatis eſt:ſed ſemꝑ eſurit:ſꝑ ſitit iuſti ciã:⁊ de bono in meliꝰ pficere⁊ ꝑſeuerare conat QOꝛ vt ideʒ Berñ.ad Januenſes ſcribit: ablata pſeuerãtia nec obſequiũ mercedẽ habet:nec be⸗ nefiũ gr̃am:nec laudẽ foꝛtitudo. Si aũt caute⸗ la Ssſonis:⁊ Salomõis deuotio ꝑſeuerãtiaʒ tenuiſſet:nec is ꝓfecto pꝛiuaret᷑ ſapiẽtia:nec ille viribo. hec ille.Et Lactã.in.v.diui.inſti.ait. Ne⸗ mo deo paug eſt niſi qͥ iuſticia ⁊ vᷣtutũ ꝑſeuerã tia indiget.⁊ nemo perfectiſſimꝰ eſt niſi qͥ iugit᷑ oẽs virtutũ gradꝰ impleuerit. Et Sene.ad Lu cillũ epła.vij.inqͥt. Nece eſt vt vᷣtutũ initia exi⸗ tuſq; cõueniãt.?⁊ Hiero.ad Furiã. In xpᷣianis nõ qrunt᷑ initia ſed finis. Paulꝰ male incepit ſʒ bene finiuit. Jude laudant᷑ exoꝛdia ſed finis pꝓ⸗ ditiõe dãnat᷑.Et idẽ ſuꝑ Mat.ait.Dotet ſalua⸗ toꝛ vᷣtutẽ lõganimitat baeieriert. q; ad moꝛtẽ foꝛe necariã.Nõ em̃ cepiſſe vᷣtutis eſt ſʒ ꝑfeciſſe. cepiſſe em̃ multoꝝ eſt:ad culmẽ aũtveniſſe pau coꝛũ.Et Gꝛeg de pe.di.iij.c.incaſſum.ðt.Incaſ ſum bonũ agit᷑ ſi ante vite terminũ deſerat᷑: qᷣa . fmura veioctter curnt qui peinſi e Z as Berm pueniat deficit. hec ille. Qua ppt curſ. oꝛes paula tim in mane ꝓcedũt ⁊ ſemꝑ plus ⁊ plꝰ ꝓficiũt: 2 ſic ↄtinuãdo ad terminũ optatũ ꝑueniũt.Sʒ quidã ſunt ſicut leena q̃ in pncipis pant mul⸗ tos catulos:deiñ pautioꝛes:⁊ i fine ſterilis effi cit᷑.ſic em in pncipio oꝑis qͥdã ſunt valde feruẽ tes:deiñ tepeſcũt:⁊ in fine totalr deſinũt ⁊ defi⸗ ciũt.hoc aut valde placet diabolo qͥ ſuꝑ oia co natur facere ne hõ in bono oꝑe ꝑſeueret.vñ Ge/ neb.iij.ei dictũ eſt. Tu inſidiaberis calcaneo eiꝰ id eſt fini.Scit em̃ finẽ eẽ optimũ in vnaquaqʒ re.ij. Mecha.vbi ait cõmẽtatoꝛ:ꝙ qͥ deſtruit fi nem deſtruit om̃e bonũ. Itẽ ſcit ꝙ magis valet vna hoꝛa in fine bene vixiſſe qᷓ; centũ anis: ⁊ in fine male finiſſe.⁊ ꝙ vt ðᷣt Ber. ſola pſeuerãtia ẽ ſingularis filia ſũ mi regis ⁊ heres eterni regni Deriſionẽ aũt magnã facient demones de eo qͥ cepit bene facere ⁊ poſtea nõ ꝑſeuerauic:dicẽtes illð Luce.xiiij. Iſte homo cepit edificare ⁊ non potuit ꝑficere. Ummeaũ tiõis.ſ.diuinaꝝ grarũ:ſicut ptʒ Luce.xj.de eo qͥ ꝑſeuerauit pulſans qͥ tãdẽ obtinuic quicqͥd pe tebat.ſ.ſibi cõmodari tres panes:ꝑ quos ſigni ficant᷑ bona coꝛꝑalia ſpũalia ⁊ tꝑalia q̃ ꝑſeuerã tes in oꝛõibo a deo impetrabũt. Dixit q̊ͥʒ domi⸗ nus Match̊ xv. Miſereoꝛ ſuꝑ turbã qꝛ iã tri⸗ duo ſuſtinẽt me ⁊c. De Maggalena etiam ait Bꝛeg. Queſiuit Magdalena pus ⁊ mime iue⸗ nit:ꝑſeuerauit vt qreret vnð cõtigit vt iueniret. Tobie q̊ʒ.iij.habet᷑ ꝙ Sara deũ oꝛãs ⁊ in oꝛõi bus pſiſtẽs exaudita fuit. Scðdða vtilitas ðꝛ cuſtoditiõis.Sicut em̃ ſe hʒ oppoſitũ in oppo ſito ita ꝓpoſitũ in ꝓpoſito.iiij Topi.⁊ ↄtrariaꝝ cauſaꝝ ↄtrarij ſunt effectꝰ.vij. Mecha. Sicut gimꝑſeueratia deſtruit om̃e bonũ.qꝛ ſi qͥs ha beret merita btẽ vginis Marie ⁊ oim ſctoꝛũ:et nõ ꝑſeueraret in eis oĩa amitteret.iuxta illð Ja co bi.ij.Qui totã legẽ ſᷣuauerit offenderit aũt in vyno factꝰ eſt oiĩm reus.ſ.quo ad penã pᷣuatiõis gre meriti ⁊ głie. Ita ꝑ locũ ab oppoſitis ꝑſeue rantia eſt cꝗ cuſtoditiõis oiʒ bonoꝝ.Uñ Aug. inqͥt. Perſeuerãtia eſt magnũ dei donũ qͥ cete⸗ ra dona oſeruant᷑.? Berñ.ðt. Perſeuerãtia eſt cõſũmatio vᷣtutũ:totiuſq; boni oꝑis reꝑtoꝛiũ: ſine qua nullꝰvidebit deũ. Tertia vtilitas ðꝛ diſpoſitiõis: quia via ſpũalis in pᷣncipio diffi⸗ cilis ꝑ aſſuefactionẽ ⁊ ꝑſeuerãtiã in bonis oꝑi⸗ bus fit facilis:⁊ ſemꝑ ke ꝑſeuerãdo diſponitur hõ ad meiiꝰ.Diuerſi em̃ actꝰ pꝛaui ⁊ male oꝑa⸗ tiões diſponũt ad malã cõſuetudinẽ ⁊ quandã ꝗſi necitatẽ malefaciẽdi:vt ait Aug.viij.cõfeſ.et Iſið.li.j.ſolił.c.ix.inqͥt.Aſſidua còſuetudo ĩ na turã vercit᷑ ⁊ ad peccadũ cõſtringit. Ex freqᷓnta⸗ tis em̃ actibo generat habitꝰ ð difficili mobilis a ſubiecto.ij. ethi. Et ita ecotrario bone oꝑatio⸗ uit: dicẽte pho ꝙ ab aſſuetis nõ fit paſſio:ſcʒ ta.⁊?⁊ Ouidiꝰpoeta inqᷣt. Fac tibi ↄſueſcat:nii cõ⸗ t dolẽt cũ vidẽt nos ĩ inceptis ſ bonis operiby pſeuerare. qꝛ ꝑſeuerantie ſunt multe vtilicates. Pꝛima ðꝛ ipetra⸗ randũ.vñ Berñn.in quadã epła ait. Subitco p nes oꝓcinuate diſponũt ad faciłr ⁊ ſi uauiterope/ cedenti devmbꝛa ad ſolẽ:de odo ad laboꝛc:gue videt᷑ oẽ qð incipit.ſʒ poſtqᷓ; ab his diſſueſcere ? ad illa pauliſper aſſueſcere cepit: vſus tollit diffi cultatẽ:iuenitq; facile eſſe qð difficile ante ucn c ſuetudine maiꝰ.Quarta vtilitas ðꝛ pᷣmiatiõis. Magnũ em̃ pᷣmium datur vcuti pſeuerãtie:qꝛ vᷣtus eſt circa bonũ ⁊ difficile.ij. Ethico.Et ideo qnto difficilioꝛ eſt oꝑatio bona:tanto eſt maio/ ris pᷣmij meritoꝛia.Qũ ergo mlio ſit diffialiꝰp/⸗ ficere qᷓ; velle ⁊ qᷓ; iciꝑe.Cuq; ſit difficiliꝰbñ oꝑa ri ꝑ vnũ annũ ↄtinuũ qᷓ; ꝑ vnũ diẽ tm:⁊ ꝑ decẽ annos q; ꝑ vnũ ſolũ:⁊ mlto magis oꝑaribene vſq; ad vltimũ vite:patet maximũ dari pꝛemiũ ſic ꝑſeuerãti.vñ Sencca in epła.lxvj.ad Lucil⸗ lum ait. In excelſo es o vita beata ꝑſeucrãti pe⸗ netrabilis. Sicut tãto grauioꝛa ſunt pctã q̃n to diutiꝰi eis ꝑſeuerat᷑.c.fi.ð ↄſuetu.⁊.c.cũ in ec cleſia.de ſimo ⁊.c.cũ hr̃et.de eo qui duxit in ma. quẽ pol.ꝑ adul. Ita ecõtrario taãto ſũt ꝑfectioꝛa ⁊ maioꝛis pᷣmij oꝑa bona:q̃nto in eis diutius ꝑſeuerat᷑. Lanto em bonũ eſt maioꝛis ꝑfectio⸗ nis q̃nto eſt ꝑm anẽtiꝰ.vt ðꝛ ĩ.iij. Phiſi.Dicit q̃ Ilido.in li.de ſũmo bono:ꝙ ſalus ſoluʒ ꝑſeue⸗ uerãter facit.? Chꝛib.ait: ſicut nulla vtcilitas ẽ ſeminuʒ iĩ pᷣncipio floꝛentiũ:niſi matureſcãt. IJa nihil valet ad ſalutẽ bene iciꝑe ſi nõ ↄſũmet᷑ ⁊ in eo ꝑſeueret᷑.? Remigiꝰait:ꝙ nõ ichoantibo ſed ꝑſeuerãtibo pᷣmiũ tribuit᷑.? Greg.ſuꝑ Eʒechielẽ. rãtibo dat᷑:nõ em reat ald bonũ faai ſʒ q ꝑſe⸗ . ⁊ ponit᷑.xvij.q.j.c.qui bona.ait.Qui hona agüt ⁊ melioꝛa agere deliberant:⁊ poſt deliberata nõ faciũt:licet ĩ bonis pᷣoꝛibs ꝑſeuerẽt:iĩ cõſpectu tñ del ceciderũt. Itẽ extra.de ren ũ.c.j.Alexã.iij.dic. Indecẽs oĩno ꝓbat᷑:pus ſoluere milicie cingu⸗ lũ:qᷓ; cedat victoꝛi aduerſitas pᷣlioꝝ Aug.qͥʒ de peni.di.iij.c.inanis.inqͥt. Inanis eſt pnia quã ſe quẽs coinquinat culpa. Uulnꝰiteratũ tardiꝰſa nat᷑. Frequẽter peccãs ⁊ lugẽs vix veniã meret᷑: nibil ꝓſunt lamenta ſi replicant᷑ pcã:nihil valet veniã de pctis poſcere:⁊ velle denuo mala icera⸗ re.pſiſte ̊ in ↄfeſſiõe:eſto in patiẽtia foꝛtiter ofir matꝰ:vitã bonã quã cepiſti tenere non deſinas: ꝓpoſitũ bone volũtatis ↄFᷣua.hec ille.⁊ Iſi.in li. de ſũmo bono ait. ſõ inchoãtibo pᷣmiũ ꝓmittt ſʒ ꝑſeuerãtibo dat᷑:vnũquẽqʒ em̃ deꝰde ſuo fine nõ de vita pᷣterita iudicat. Perſeuerãtia ᷣi bo/ no eſt vtilis ⁊ valde necaria:⁊ ẽ donũ dei:de pe. di. ij. S. euidenter. De q̊ Berñ.in qᷓdã epła dicit. Abſq; pſeuerõtia neq; qui pugnõtvicoꝛiã neqʒ palmaʒ victoꝛ cõſeqͥt. Perſeuerãtia ẽ ductrix ad meritũ: mediatrix ad pᷣmiũ:ſoꝛoꝛ patiẽrxie:filia ↄſtantie:amica pacis:amicitiaꝝʒ modus:vnita tis vinculũ:ꝑfectio ſctitatis. Tolle ꝑſeuerẽtiã ⁊ virt'pᷣmiũ nõ habebit Aug.ctiaʒ ad beremiiss 3 täg⸗ cbediis oonmn ftſic nmeanun ſickigtmn uurbſolüg gttünkſah . ma honnuan nertinaann nuntitannh auniunonu Cteinsapont ſcpbrſpodt li ſhas eglitmenur Ghenbone olin benvobuinche geboni Grma nt waongts orcslinm ugrwnd in Pponubeq b Aieſcus Zac ertyſocreſe Mhiticinere dai? daut nurſcneer'ma⸗ ſirmüdlman mi Siaran ſcnrärlnatoe tmodeinlocod cincbiat 1 4 Dopii. cpierculs poo 1ad Pbilio, ſobopuo bonit N Theß. Au oofat zad 1) usſitñinitii Mann?? Bpo ſegobabes prea ent rin Kuia ſtleſcitans nneſerbon Nüattun agenſengi⸗ Krhnnal fnerpecnrtul Cpporitenin tigßmapknn r Jaſlcue, Ganſeabin⸗ Rhäin nnin fnn llerepot⸗ hpn Nttoge ſandee, uuin uchge erinen nignadff N kan 2 Päuiagi dſtcn Pi 1, hagi Dlo ſrdihth lrdiſaloin nüdän Nags opane dens gingin migns urpciid o goldorthn noniſitgrna öwiasurns gusbiztve ſwri ust lunlus imndi: Nini ind in gicuntr nur Ouhennggi airiinnn Npornirtcnt mäackugu lnunni mii öei mN nyrinhl i mvo noleti gau tonter1r enon dai is⸗ beeilen Null ömäümm n de de en aſevciueidn idoni d,⸗ inädighd õ ericniumn olegeum , 19 mins Foliũ ſcribit dicẽs.Fratres mei:ſicut apłs ait:nõ põt coꝛonari niſi qͥ legitime certauerit. Nullꝰ aũt le gitime certat niſi qͥ in cõpo vſq; in finẽ gꝑſeuerat Nõ eſt igi᷑ magnu bonã qð bonũ eſt ſed conti nuare bᷣ ſolũ ꝑfectũ eſt. Multi em̃ magna ag⸗ grediunt᷑ ſed deficiũt in via:multi exeũt i deſer⸗ tũ ſʒ pauci deueniũt ad terrã ꝓmiſſiõis.O fres mei non tedeatvos inciꝑe magna:nec faſtidiat tenere inchoata ſcientes ꝙ ꝑſeuerãtia infoꝛmat meritũ:⁊ coꝛroboꝛat boni ꝓpoſituʒ: remunerat currẽtẽ:coꝛonat pugnãtẽ:ducit ad bꝛauiũ:ↄdu cit eũtes ad poꝛtũ.Hec eſt tunica talaris ſancti Z eph vſq; ad finẽ ↄtingẽs:hec ẽ tunica ſacer⸗ dotalis vſq; ad pedes pueniẽs:hecẽ cauda ho ſtie quã tenemur deo offerre ⁊ reddere:hecẽ cal caneũ bone volũtad qð ↄ ſerpẽtis moꝛſum de⸗ bemꝰ obuiare:hec eſt vᷣtus q̃ dcũ ligat:hec eſt q̃ oẽ bonũ cõfirmat. Hec eſt ꝑſeuerãtia qua lau⸗ reant᷑ martyres:qua vgines coꝛonant᷑:qua ſa⸗ cerdotes limant᷑ ⁊ cõfeſſoꝛes. Hec eſt veſt ſine ruga:tunica ſine macula:bonitas ſine malicia. O monache qͥ bñ cepiſti caue ne cadas:caue ne ad tẽpꝰ vireſcas: ⁊ in tꝑe afflictiõis marceſcas. Hecille. Ad quã vᷣtutẽ iuitramur multis au toꝛitatibo ſacre ſcripture. Nã Beñ.xxxij.ðꝛ. Ja⸗ cob abijt itinere quo ceꝑat:fuerũtq; ei obuiam ſgeli dei.⁊ Deut᷑.xxxiij. Sicut dies iuuẽtut tue ita ⁊ ſenectꝰ tua.⁊ Job.xvij.Tenebit iuſtꝰviam ſuã:⁊ mũdiſ maniba addet foꝛtitudinẽ.⁊ ꝓuer. xxvij. ðꝛ. Sicut auis traſmigrãs de nido ſuo: ſic vir qͥ relinqͥt locũ ſuũ.?⁊ Ecci.xj.Cõfide ĩ dño ⁊ mane in loco tuo. ⁊.xviij. Luʒ ↄſũmauerit hõ tũc incipiet.⁊.xxxj.c. Stultus vt luna mutabit᷑ ⁊.j.ad Choꝝ.iij.Cuiꝰ opus mãſerit mercedẽ ac cipiet:cuiꝰ vᷣo opus arſerit detrimẽtũ patietur. ⁊.ad Philip.j.Cõfido in vobis ꝙ qͥ incepit in vob opus bonũ ꝑpficiet vſq; in diẽ ieſu xpᷣi. ⁊.ij. ad Theb.ij. Qui tenet nũc teneat donec de me⸗ dio fiat.⁊ ad Heb.iij. Participes rpᷣi effecti ſu⸗ mus ſi tñ initiũ ſubſtãtie eiꝰ vſq; ad finẽ firmũ teneamꝰ. ⁊ Apod..iij.ait dñs.Ecce venio cito:te ne qð habes vt accipias coꝛonã tuã. Sed heu 2 qꝛvt ðꝛ in.S.euidẽter.de pe.di.ij.multi ſunt qui in via ſctitatis quã ceperũt nõ ꝑſeuerãt.⁊ idem ſcptũ in.c.ſi ex bono.de pe.di.iiij. Et iõ Berñ.in quadã epla hoꝛtat᷑ nos ad ꝑſeuerãdũ in bono dicẽs ꝙ ꝑ ꝑſeuerãtiã et᷑nitati hõ reddit᷑ ⁊ ſaluti. Et Hiero.in epła ad Cellãtiã ait. Bti ſunt qui ita expectãt:ita illũ ſpeculant᷑ diẽ vt ſe ad eũ qͥti die pᷣparẽt:qui nõ de pᷣterita ſibi iuſticia vlägie tes:ſᷣm aplłm:ꝑ dies ſingulos in vtute renouã tur. Juſticia em̃ nõ ꝓderit ei a die qua iuſtus eẽ deſierit. ſicut etiã iniq̊ nõ nocebit iniqͥtas a die qua ſe ab iniqᷣtate ↄuerterit.ec ſccũs ꝗ̊ ſecur⸗ eſſe dz qᷓ;diu in vite huiꝰ agõe verſat᷑:nec deſpe rare pctõꝛ qͥ ſᷣm pᷣdicta ſniaʒ ꝓphe vna die iuſtũ ſe efficere põt. Lotũ & q̊ͥ tẽdit᷑ ſpaciũ vite tue ſic diſpeſa vt ꝑagere poſſis iuſticiaʒ:nec de pᷣterita MN —α vita ↄfidẽs remiſſioꝛ effician:ſʒ ſicut dicit apls anterioꝛa obliuiſcẽs ad ea q poſterioꝛa ſũt me extẽdẽs ad deſtinatũ ꝓſequoꝛ bꝛauiũ ſuꝑne vo catiõis:ſciẽs ſcriptuʒ eſſe coꝛdis ĩſpectoꝛẽ deũ qͥ ſatagit vt aiaäm mũdã habeat a pctõ.Et idcirco age vt oꝛdines reliquuʒ tpᷣs vite tue ſine offen⸗ ſa vt poſſis ſecure canere cũ ꝓpheta. Perambu⸗ labã in inocẽtia coꝛdis mei i medio domꝰmee. 2 nõ inchoaſſe ſufficit:ſʒ ꝑfeciſſe iuſticia eſt.hec ille.Seneca aũt i epła.l.ad Lucicillũ ait. Nõ eſt vir foꝛtis ac ſtrenuꝰqui laboꝛẽ fugit.⁊ Quinti⸗ lianꝰli.iiij.de oꝛatoꝛia.ĩſti.dicit. Perſeuerandũ eſt poſtq; cepimꝰ:⁊ ſivires deficiũt:aia tñ ꝑſeue remꝰ. Nihil lõguʒ videri neceſſe eſt:in quo quid vltimũ ſit certum eſt. Eſt aũt habẽda ꝑſeuerãtia in bono ꝓpoſito ↄſeruãdo.xvj.q.j.c.nos aũt.Et ne mala prerita redet ſollicite cauendo.ð peni. Ddi.ij.S.querẽduʒ.circa mediũ.Dicit᷑ aũt ꝙ illud ꝑſeuerat qð fit voluntarie:qð vo neceſſitate cito ſoluit᷑:de cõſe.di.v.c.qcqͥ d. Habẽda eſt etiã ꝑſe⸗ uerãtia in toleratione tribulationũ vſq; in finẽ. vij.q.j.c.ſuggeſtũ.vñ inqͥd BerñK. Bonã vitam ego puto mala pati ⁊ bona facere:⁊ ſic vſq; ad moꝛtẽ perſeuerare.Dicit q̊ʒ Areſt.li.ij.magnoꝛũ moꝛa.c.xviij. Perſeuerantia maxie ĩ ſuſtinendo triſticias ⁊ afflictiões cõmẽdat᷑.Et iõ vt legit᷑ in cronica de nugis phᷣoꝝ.c.vj. Bias vnꝰ de ſeptẽ ſapiẽtibo dicebat.Quicqͥd ꝓpoſueris firmiter ſer uans perſeuera.vt em̃ ait p̊s.li.iij. Poli.c.vij. In oĩbo ſciẽtijs ⁊ artibb:bonũ maximũ eſt finis Jõ Ouidiꝰin epłis dicit.Exitꝰacta ꝓbat.Et.iij. Methamoꝛ.iterũ canit:vltima ſꝑ Expeccanda dies hoĩ:diciq; btũs Ante obitũ nemo:ſuppꝛe/ maq; funera dʒ. Ualeriꝰq̊ʒ maximus diẽ li.vij. Solon neminẽ dũ adbuc viueret btm̃ dici arbi trabat᷑:eo ꝙ ad vltimuʒ vſq; fati diem ancipiti foꝛtune ſubiecti eſſemuſ. Eapꝛopter Gualfredꝰ in poetria.c.iij.inquit.A caſu deſcribe diẽ:nõ ſo lis ab oꝛtu.Cuʒ totũ feciſſe putas:latet anguis in herba. Uñ i vulgari ꝓuerbio.ðꝛ. Noli lauda re diẽ ante veſperã.⁊ Iſi.li.ij.ſoliloqᷣoꝝ.c.xliij.in quit. In oĩ re finis attẽdit᷑. J Marcialis lib· vndiq; ſuſcepto.cC.ij.deridet q̃ndã nõ ꝑſeuerãtẽ in bono oꝑe di. Incipit acunides vᷣtuti ſepe ſtu dere.Sʒ ſine fine paꝝ ꝓderit ĩciꝑe.Ait em̃ Pꝛo ſper in eetigranael anrgrzengcr ij. Ralmo; 4 epki capit᷑ głia finis hʒ.⁊ Caſſiodoꝛꝰin Perfe⸗ ctũ opus ſuũ laudat auctoꝛẽ.Sʒ qᷓ; plłes reperi unt᷑ qui nõ valẽt vł ꝑ modicũ in ĩcepto bono ꝑ durare:qͥbo applicari põt illð vulgare ꝓuerbiũ. Uadiſatio aſini.i.der drab des eſels paꝝ durat Et aliud ꝓuerbiuʒ.dicit. Hala terrs bene ger minat malas ſpinas In talibus falſificat᷑ ſnia Phi.ij. Mecha.di. Nullꝰcona bit᷑ aliqͥd facere ad terminũ nõ credẽs venire.De tali nõ ꝑſeuerã te inqͥt dñſ Luce.ix. Nemo mittẽs manũ ad ara trũ ⁊ aſpiciẽs retro aptꝰẽ regno dei.Ille autẽ ðꝛ retro poſt aratrũ reſpicere qᷣ in ĩcep tean nög MU e E R Bermo ſenerãs ad ea reuertit᷑ q̃ reliqᷣt:ð peni.di.ij.S.q̃rẽ dũ. Nõ ſic ãt faciũt boni de qͥ b ſcriptũ ẽ Sap̃. v. Juſtoꝝ ſemita q̃ſi lux ſplẽdes ꝓcedit:⁊ creſcit vſq; ad ꝑfectuʒ diẽ. Jõ dicit Apłs.j.ad Coꝛ.vij. Unũquẽq; ãbulare oꝑtet ſicut vocauit deꝰ:et vnuſqᷣſq; in q̃ vocatiõe vocatꝰeſt:in ea ſpʒ ꝑma⸗ neat.⁊ eiuſdẽ epłe.c.ix.iceꝝ inqᷣt. Neſcitis:q hi qͥ in ſtadio currut:oẽs qͥdem currũt:ſʒ vnꝰ accipit bꝛauiuʒ:ſic currite vt cõpᷣ hendatis.Ois em̃ q in agone ↄtẽdit ab oibo ſe abſtinet.Et illi quidẽ vt coꝛruptibilẽ coꝛonã accipiãt:nos aũt icoꝛruptã ⁊ ad Gal.v.State ſꝑ firmi:⁊ nolite iteruʒ iugo ſᷣuitutis detineri.⁊.vj.eiuſdẽ epłe.c. Bonũ ãt fa ciẽies nõ deficiamꝰ:cꝑe ei ſuo metemꝰnõ ðficiẽ=⸗ tes:⁊.j. Jo h.ij.ait apłs. Unceio quã accepiſtis a deo maneat ſꝑ ĩ vob.⁊ Apo.jij.inqͥt dñs. Eſto fideł vſq; ad moꝛtẽ:⁊ dabo tibi coꝛonã vite. X Eñcuũ do rõnib onñdit᷑ neccariam eẽ ꝑſeue⸗ S ratiam ad ſalutem. Pꝛima ratio dicitur bo nificatiõis.Füdamẽtũ cuiꝰpõit.Sco tus in.iij.ſen.di.xxvij dicẽs. Bonitas rei eſt mé ſura amoʒ eiꝰ.ptʒ hec regula. Si em guo vł lõ go tꝑe durat bonitaſ alicuiꝰrei tãto ẽttꝑe durat amoꝛ nr̃ ad ea.vñn dic̃ Ph̊ᷣs.ix.Ethi.qꝙ amicitia circa bonos dʒ eẽ ſtabił qͥuſq; boni reꝑiant᷑.Et Theophꝛaſtꝰdicebat:ꝙ cũ ami rõnes bꝛeues ſz amicitiaſ lõgas eẽ oꝑtet.? Phs ait.viij.Ethi. ꝙ ꝑfecta bonoꝝ amicitia eſt imutabilł:nec vlla vi excludit᷑ nulloq; tꝑe abolet᷑:ſʒ durãte bonita te ſꝑ firma ꝑdurat.Quo pᷣſuppoſito certũ eſt ꝙ; bonitas rei ſeqͥ ᷑ eẽntiã eiꝰ:vt inqͥt Phs.j.Ethi⸗ coꝝ qꝛ ens ⁊ bonũ cõuertunt᷑.Cũ igit᷑ eẽntia dei ſit eterna a ꝑte ante ⁊ a ꝑte poſt:cares pncipio ⁊ fine.Ergo bonitas eiꝰẽ et᷑na et ſine tꝑe:ꝓpter qð guctoꝛ ĩ li.ð cauſis ait. Pꝛima cã oim cãamẽ eter⸗ na:⁊ ſine tꝑe.⁊ iteꝝ. Pꝛima cã ẽ pura et᷑na ⁊ iua riabilis bonitas.⁊ Plato i chimeo dic. Sũmꝰ de ifinitꝰeſt:nõ ſolũ loci excluſione ſʒ ẽt e᷑na na ture bonitate.Cũ igit᷑ qlibet bonitas tãtũ debe at amari quãtũ durat:ↄcludit᷑ necario ꝙ qᷣlibet dz cõtinue dei bonitatẽ diligere:ẽt ſi ĩ e᷑nũ viue⸗ reti h̊ mũdo.Sʒ cũ ꝓbatio dilectiõis cxhibitio ſit operis:vt dic Grego.in omelia pẽcthecoſtẽ. ſe qitur ꝙ vnuſqͥſq; ꝓ amoꝛe dei dʒz i bono ope ꝑſe uerare vſq; ad moꝛteʒ. Jõ Scotꝰ vbi ſup ait ꝙ cuz bonitas dei ſit ifinita itẽſiue ⁊ extẽſiue tenet qlibet deum diligere:⁊ ꝓ eo oꝑari mõ ifinito:ſi poſſibile eẽt. Aduertant igit᷑ mũdani iſenſati:qͥ nec ꝑ hoꝛã eũ diligũt:nec ꝓ eo aliqͥd boni oꝑãt qᷓ; Suiſſimã penã ⁊ iudiciũũ ſũta ðᷣo recepturi.?2 Ecunda rõ ðꝛ augmẽtatiõis. Fũdamẽ⸗ s tum cuiꝰponit Philo.ij.⁊.iiij. Lopi.di cèns. Si de q̊ minꝰ videt᷑ ineſſe ⁊ ineſt:q dẽ non nn. hec regula exẽplificãdo adpoſt cu nrm. = ad moꝛtẽ.ſ.dñis tꝑalibo:tñ ab eoꝛũ famulis eis pſeuerant᷑ fuũ. Ergo multo foꝛtiꝰregi regum ⁊ dño dñiantiũ ideſinẽter ſᷣuiendũ eſt. Icem ſiqͥs iem̃ vbi videt᷑ minoꝛ ca ſᷣuiendi vſqʒ XXXIIII curã habet de equo alicuiꝰ dñi multo magꝭ oꝝ ra habebit de ipo.Quib pᷣſuppoſitis certù ẽ mulci mũdani maxime cubicularij ⁊ pᷣuitoꝛes pncipũ cõtinue vſq; ad moꝛtẽ dñis ſuis pᷣuiũt eis faciẽdo oĩa oꝑa ⁊ ſᷣuitia poſſibilia. Qui tñ dñl plerũ q; poſt młta accepta ab eis bñficia p vno vᷣbo qð eis trufatoꝛie dicãt cõtra ipos: vel cx alia leui cauſa illos expellũt.⁊ qð peius ẽ ali quãdo eos ꝑ gulã ſuſpẽdi faciũt vel decapita⸗ ri.Ergo a foꝛtioꝛi tenet᷑ qͥlibet chꝛiſtianꝰ ſerui⸗ re deo creatoꝛi ſuo oĩbus diebo vite ſue:qͥ ſerui toꝛes ſuos nõ occidit ſʒ btificat:nõ a ſe expellit ſed infinito pᷣmio remunerat. Tertia rõ dicit̃ dedicatiõis.fundamẽtũ cuiꝰ habet᷑ in.c.ſemel. de reg. iu.li.vj.vbi dicit᷑. Semel deo dicatũ nõ eſt vlteriꝰ advſus hũanos trãfferẽdũ.⁊ in.c.mã cipia.de rerũ ꝑmu.idẽ ſcriptũ eſt.qð etiã habe⸗ tur in.c.veſtimẽta ⁊ in ligna.de ↄſe.di.j.⁊ in.c.q̃ ſemel.xix.q.iij.Quo pᷣſuppoſito dico ꝙ cũ qlibʒ xpᷣianꝰ in baptiſmo ſit deo dedicatꝰ ⁊ cõſecratꝰ nunq; debet coꝛpꝰſuũ a dei ſeruitio ſubtrahere aut coꝛ ſuũ a diuino amoꝛe amouere vel aliena re:ſeq; mũdanis delectatiõibo exponere.Si er⸗ go magna abuſio eſſet ꝙ aliqͥs calicẽ ſacꝝ in q̊ ſanguis xpᷣi ↄſecrat᷑ adlupanar poꝛtaret:⁊ ma nibo pollutis tangẽs ĩ eo biberet. Uel planetaz⸗ id eſt caſulã bñdictã induẽs in ea coꝛeas duce⸗ ret. multo peius eſt coꝛpꝰ ſuũ ⁊ animãẽ deo dica tã diabolo tradere. Eapꝛopt᷑ Salomõꝓuer.v. ad ꝑſeuerãtiã diuini amoꝛis hoꝛtat᷑ quelibet fi delẽ dicẽs. Uerba eiꝰ.ſ.dei inebꝛiẽt te oĩ tẽpoꝛe: ⁊ in amoꝛe eiꝰ deleccare ingilc. Uarta rõ dici᷑ ꝑfectiõis.Fundamẽtum ꝗq cuiꝰ ponic ſaluatoꝛ Matth. v. di. Eſto⸗ te gfecti ſicut pater vr celeſtis ꝑfectus eſt Cũ igit᷑ ᷑ᷣm Ph̊m.v. Mecha. ⁊.iij. Phiſi. perfe ctũ ſimplicit ſit illud cui nulla ſuarũ ꝑtiũ deeſt KCũq; illð dicat᷑ ꝑfectũ qðᷣ habet pncipiũ mediũ ⁊ finẽ:vt ait.Phus.ij. Icono.cõcludit᷑ ꝙ ſi qͥs haberet oẽs vᷣtutes ⁊ ola merita:⁊ non haberet ꝑſeu erãtiã cũ tales vᷣtutes ſint imꝑfecte nõ pꝛo deſſent ei ad eternã vitã:cũ deꝰ qͥ eſt ꝑfectiſſimꝰ nõ acceptet oꝑa imꝑfecta. Perſeueratia em̃ in⸗ qᷓ;tũ eſt vtus generalis eſt pars oim virtutũ.et ideo nulla vᷣtus ſine ea põt dici ꝑfecta. B VUinta rõ ðꝛ gratificatiõis.fundamẽtuʒ qꝗq cułꝰ ponit Seneca in lib. de bñficijs. di. Bfficiatꝰ vt ſit gratꝰ debet eq̃lis eſſe in bñficio erga bñfactoꝛẽ ſuũ.Que regła ↄfirmat᷑ in.l.ſed ⁊ ſi lege.S.cõſuluit.ff.de peti.here.⁊ in.l. aqᷣliꝰregulꝰ.ff.de dona.⁊ in.c.cũ ĩ officijs.de te⸗ ſta.⁊ in.c.de foꝛma.xxij.q.v.Cũ igit᷑ vt inqͥt ſan ctus Bona.in.iij.di. xxxij.deꝰ ab etemo amaue rit quãlibet creaturã rõnalẽ:⁊ etiaʒ ꝑpetuo ſine vllo fine? termino ꝑſeuerant᷑ amet ſine interpo latiõe aliquoꝝ annoꝛũ menſiũ hebdomadarũ dierũ hoꝛarũ:vel etiã alicuiꝰmomẽtitꝑis.Cuʒ ipe dicat Hiere.xxxj. In caricate ꝑpetua dilexi Gdie dactaſi, Gnitne⸗ ſbertuatil inan ſotlineu gän den elrſih fimonea mnorgbou em pt znapt eotſlicfu Ghcorüpift ischian Coruogeüin inslcss: onb an⸗ kornert daidets ſutinis enioint iiij0 iipen Meigeuoen Oonnt ſiyeropan fcharltadi Ueboſclacis 1onswen iniger poſten Cor morrale jmüoimöd cuocffleret. Goncura qm Uommirüe ſiupinpin ſtulrmoꝛtu fetcuentif fhorrecorpali Unutpelag Wueniarmnot Nongtindo Mhſtinendei nietint Aemeritſcin s iſticten Eeio ir rſl Morgoffe Wanlide ſisnnoiob⸗ ldicabtte ſup lla pba eniid eneann tu au nlefſnt Maſtaptlt Umaßödc Mncn. idüaneni tas cihin dijtiu Dhener H 4 oalitan; arparmen ncsdtsN ranimidnd oltit uäl, ni Koi ti: 4 8 Fundanen Alckisgicnscf tii rit 1ſan gidk cönchüntti Cödoti g ſiͤs nru:nenbeb ringinrton Gicsginn nunutßin, tin mdn. 4 gen. fundamen charchistſen engtyfn, epenkeutnl Gioffis n igkrnitin barpand an henſul mateim Foliuũn te. Oñ Dionyſi in lyde diuis noiby ait. Amo: Ddei eſt qſi qͥ d circulꝰ pncipio ⁊ fine carẽs. Cũ⸗ qʒ nõ tĩ ꝑſeueret in amoꝛe:ſed etia ↄtinue cui⸗ libetviuẽti bñficia tꝑalia coꝛꝑalia ⁊ ſpũalia in⸗ ceſſant᷑ adminiſtret:maxime faciẽdo mouen ce los:ſine quoꝝ motu oiĩs creatura ĩferioꝛ coꝛrũ⸗ peret᷑ ⁊ deficeret.ergo rõne gratitudis qᷣſq; te, net᷑ vſq; ad moꝛtẽ deũ diligere ⁊ ei iugit᷑ fama ri:maxie cũ h̊ redũdet in ſuã vtilitatẽ. Uñ Boe. in.ij.de ↄſoł.ait.O felix boĩm genꝰſi nrõs aĩios amoꝛ quo celũ regit᷑ regat. Eyxta rõ ðᷣ ꝑditiõis.fundamẽtũ cuiꝰpo ſ nit Phus.xij. Metha.di.Quãto aliqð pncipiũ ꝑfectiꝰconſiſtit: tãto ꝑfectiꝰ ſtõt in eo ⁊ ſui effectꝰ ⁊ pncipiata.⁊ qᷓ;to idẽ pᷣncipiũ citiꝰcoꝛrũpit᷑:tãto citiꝰ coꝛrũpũt᷑ in eo ſui effectꝰ ⁊ pncipiata.Et idẽ in li.de longi.⁊bꝛeui.vite ðt. Coꝛrupꝭ aĩalibo ſtatim coꝛrũpit᷑ oĩs ſcia ⁊ oĩs ſanitas ĩ eis. Ptz hec regula.ã ſi coꝛrũꝑet᷑ aia alicuiꝰ artificis ſił ſtatim coꝛrũꝑent᷑ ⁊ oẽs idee: id eſt foꝛme rerũ artifidaliũ in ea exiſtẽtes ⁊ ab cea depẽdẽtes.Quo pᷣſuppoſito certũ ẽ ſᷣm Bo⸗ naueñ.in.ij.di.xxvij.⁊ in.iij.di.xxxvij.ar.ij.q.j. meritũ oĩm vᷣtutũ atq; bonoꝛũ opeꝝ dependet a gfa dei ⁊ charitate.Cũ ̊ charitas ⁊ gratia ſᷣm Lbo.ij.ij.q.xxiiij.ar.xij.⁊ ſcm̃ ShBona.i.j.di.xvij ar.ij.q.iij.per ſolũ pctm̃ moꝛtale coꝛrũpat᷑ ⁊ ãni pilet᷑.quia peti moꝛtale directe opponit᷑ gr̃e⁊ charitati:ocludit᷑ ꝙ deficiẽs a ꝑſeuerãtia bono rũ opeꝝ ꝑ pctm̃ moꝛtale cõmiſſũ cũ amittit gra tiã ⁊ charitatẽ pᷣuatur oĩbꝰmeritis.ita ꝙ ſi pus habuiſſet oẽs vᷣtutes angeloꝛũ atq; ſccõꝝ oim ⁊ vᷣginis marie:⁊ ꝑſeueraſſet in eis centũ mille ſnis:⁊ poſtea deficeret a ꝑſeuerãtia eoꝝ ⁊ ĩ pec⸗ catũ moꝛtale caderet:ſtatim talis ꝑderet totum pmiũ oĩm pᷣdictarũ vtutũ:⁊ ex amico dei iimi⸗ cus efficeret᷑.O igit᷑ beſtialis aia:o ceca ⁊ infelix creatura q̃ młto tꝑe młca bõa oꝑa egiſti ⁊ pꝰea ad vomitũ pcti reuerſa es ⁊ a bono ope ceſſaſti ſcias ꝙ in puncto oĩa tua merita amiſiſti ⁊ ſpi⸗ rituałr moꝛtua es.iuxta illud Eʒzech.xviij. Aia q̃ peccauerit ipᷣa moꝛietur.Sicut em̃ adueniẽte moꝛte coꝛꝑali moꝛiẽs amittit in vno pũcto oĩa bona tꝑalia ꝑ ipᷣm acqͥ ſita etiã i mille ãnis:ica adueniẽte moꝛte ſpũali ĩ aĩa q̃ ꝓuenit ex defectu pſeueratie in bono ⁊ ꝓpter pcti ꝑpetratiõʒ ſimul pꝑdunt᷑ in eodẽ inſtãti oĩa merita ſpũalia iã mul tis tꝑibo acqͥſita. Ideo Eʒzech.xviij.ðᷣt dñs. Si auerterit ſe iuſtꝰ a iuſticia ſua ⁊ fecerit iniqͥtateʒ oẽs iuſticie eius q̃s fecerat nõ recoꝛdabunt᷑. Et Ecẽ̃s.ix.ðꝛ Qui offenderit invno mita bona ꝑ⸗ det.Et in.c.defleat.de regu.iu.ſcpᷣtũ eſt. Defleat pctõꝛ qꝛ offendẽs in vno factꝰ eſt oim reus. Et Aug.in li.de moꝛibo eccłie ðt.Etiã ſi ꝑſeueraue ris in oibo bonis ⁊ deficias in vno: iuſticia dei iudicabit te ac ſi nullũ bonũ vnqᷓ; feciſſes. Jðᷣo ſuꝑ illa vba ſaluatoꝛis Lu.xviij. Oꝑtet ſꝑ oꝛa⸗ re⁊ nũqᷓ; deficere.ait Chꝛyſ.õ ceſſat oꝛare qui nõ ceſſat bñfacere. Quibo vᷣbis ↄdudit᷑ ꝙ nece eſt vſq; ad moꝛtẽ in bono oꝑe ꝑſeuerare. E Eptima rõ dicit᷑ remũeratõis.fundamẽ? ſ tũ cuiꝰ ponit Phᷣus.ij.phiſi.dicẽs.Fi⸗ niis iinponit necitatẽ oibi q̃ ſunt ad finẽ ita ꝙ ad hñdũ finẽ nece eſt facere oĩa q̃ necario reqͥ runt᷑ ad cõſecutiõeʒ ipᷣiꝰ finis. Patet hec re⸗ gula. Nã ſi infirmꝰ deſiderãs ſanitatẽ reciꝑet ſi mul oia remedia ⁊ cõſilia medicoꝛũ ad ſanitate ꝑducẽtia⁊ deficeret ivno ſolo remedio necario: tal ꝓfecto non obtineret ſanitatẽ. Ita a ſiłi.ſi qͥs haberet oẽs vᷣtutes⁊ deficeret in ſola ꝑſeueran⸗ tia que eſt ↄſũmatio ⁊ ꝑfectio vtutũ cui ſoli eter nitas cõcedit᷑.vt ait Berñ.in q̃dã epła:pfecto ñ obtineret finẽ optatũ vite eterne.Et cõfirmatur hec rõ ꝑ dictũ Aug.in lib.de vᷣbis dñivbi ait ꝙ meritũ debet coꝛrũdere pᷣmio.Cũ igit᷑ deꝰ quẽ⸗ libet ſuũ ſᷣuitoꝛẽ remuneret pᷣmio if̃inito ⁊ ſine termino:vt dicũt theol.in.uiij.di.xlix.ergo qͥlibʒ tenet᷑ ꝑſeuerare in diuino amoꝛe ⁊ bonis oꝑib qᷓ;tũ in ſe eſt ſine termio ac fine:a qͥ̊ ſi qͥs ðᷣficiat cũ meritũ nõ coꝛrñdeat pᷣmio nũqᷓ; poterit eter ne vite pᷣmiũ adipiſci. 777 Igit᷑ ſtulci amatoꝛes huiꝰ ſecłi dicite mi o hi ſi vobis ꝓmitteret᷑ vna ſola gẽma que in ſe ſił oia bona deſiderabilia ↄtineret: nũqͥd nõ multis ãnis laboꝛaretis vt talẽ lapidẽ cõſequi valeretis:pꝛofecto certũ eſt ꝙ ſic.A foꝛ⸗ tioꝛi igit᷑ o miſᷣabilis creatura debes oĩa bona tibi poſſibilia inceſſant᷑ oꝑparivt acqͥrerevaleas gẽmã illã pᷣcioſiſſimã:que deꝰeſt qͥ i ſe realit᷑ ↄti net oĩa bona.vt inqᷣt Aug.i li.de vero cultu. Si cut em̃ eſt aliqͥd qð cõtinet oẽs ſenſus in ſe.ſ.ca put:⁊ aliqͥd qð ↄtinet oĩia mẽbꝛa:ſicut coꝛpus. ⁊ aliqͥd qð ↄtinet oẽs potẽtias.ſ.ſenſitiuã: vege tatiuã: ⁊ rõnalẽ:ſicut eſſentia aĩe.⁊ aliqd qð eſt ↄtentiuũ oim aquaꝝ ad qð oẽs aque tãdẽ de⸗ fluũt.ſ.mare.vt ðꝛ Eccs.j.⁊ aliqͥd qð ↄtinet oĩa coꝛpa.ſ.celũ em pireũ ſᷣm Bona.in.ij.diſt.vj.in q̃ſtiõibo circa litterã.⁊ aliqͥd qð ꝑ mivᷣicoꝛdiã et aduocationẽ in ſe recipit oẽs gẽtes.ſicut btã vir go maria.⁊ aliqͥd qð ↄtinet oẽs penas:ſicẽ infer nus.Ita eſt aliqͥd qð cõtinet oẽ bonũ deſidera⸗ bile:⁊ hec eſt eterna felicitas:que eſt ſtatꝰ oium bonoꝛũ aggregatiõe ꝑfectꝰ.vt ait Boeciꝰin.iij. de ↄſol.⁊ eſt q̊ddã pᷣmiũ infinitũ.Et ideo vt me ritũ coꝛrñdeat pᷣmio nece eſt nos deũ amare et ꝓ amoꝛe illiꝰ bene opari ſi poſſibile eẽt ſine fine. Si em̃ Jacob vt haberet Rachel vxoꝛẽ ſᷣuiuit Laban patruo ſuo ſeptẽ ãnis:⁊ videbãt᷑ ei dies pauci pꝛe amoꝛis magnitudie.vt ð: Geñ.xxix. multo magis nos vt ↄſeq̃mur eternꝗ padiſi be atitudinẽ:q̃ ↄſiſtit in clara viſione dełq erit pꝛe miũ nr̃m in celo.cũ ipᷣe dicat Geñ.xv.Ego ſum merces tua magna nimis.ðbemꝰ bonis oꝑib iceſſant᷑ deo deßuire ⁊ ĩ eiꝰ amoꝛe ꝑſeuerare. B Ertio ꝓbat᷑ figur ꝑſeu erãtiã eẽ necariã. t? MNã dominꝰ Leuit.iij.figuratiue pᷣcepit Moyſi:ꝙ filij Aaron offerrẽt in ſacrificio totũ adipè cũ cauda.Que cauda cum ſit finis aĩalis denotat ꝙ hõ tenet᷑ iugit᷑ vſq; in finẽ vite ſue in bono oꝑe ꝑſeuerare.EX ſi qͥs foꝛte obijciat di⸗ cẽs. Qu eſt poſſibile ꝑſeuerare in vono oꝑe oĩ tꝑe.rñdet Lho.ij.ij.q.ciiij.dicẽs:ꝙ duplex eſt ꝑ⸗ ſeuerãtia. Una q eſt ↄtinuatio i bonis oꝑibo:⁊ ad hãc nullꝰcenet᷑:qꝛ impoſſibile eſt h̊ agere.Et ad ipoſſibile nemo tenet᷑.l.ipoſſibiliũ.ff.de reg. iur.⁊.c.nemo põt.eo.ci.li.vj.Alia eſt ꝑſeuerantia q̃ eſt q̊ddã ꝓpoſitũ ꝑſeuerãdi i bono oꝑe ꝓ loco ⁊ tꝑe.Etc ad hãc qͥſq; tenet᷑. Et ð hac itelligit dñs cũ dicit Mat.x.Nõ qͥ iceꝑit ſʒ qͥ ꝑſeuerauerit vſ/ ꝙᷓ; in finẽ hic ſaluꝰerit. Quia ſᷣm pᷣparationẽ ai qſq; ſꝑ dʒ eſſe paratꝰbene oꝑari:⁊ ꝓ loco ⁊ tꝑe bona oꝑa exercere. Pꝛecepta em̃ affirmatiua cu iuſmodi eſt pᷣceptũ de ꝑſeuerando:licet obligẽt ſꝑ nõ tñ o bligãt ad ſꝑ:ſj ꝓ loco ⁊ tꝑe opoꝛtuno Fᷣm ſctem̃ Bona.in.ij.di.xxix.i q̃ſtiõibo circa lr̃aʒ: ⁊? Alexan. de ales in.iij.ꝑte ſũme:in explanatiõe decalogi.c.j.Alia figura habet᷑ Geñ.xix.ð vxoꝛe Loch:que ideo in ſtatuã ſalis verſa eſt:qꝛ poſt egreſſum de ſocietate maloꝝ.ſ.ſodomitaꝝ:nõ ꝑ ſeuerauit ĩ pᷣcepto angeli ſʒ retro aſpexit.Qua fi⸗ ura dat itelligi:ꝙ qui cepit deũ amare ⁊ ꝓ ipᷣo ñ oꝑari:et deinde retro aſpicit ad mundanũ ſe cõuertẽs amoꝛẽ a deo repꝛobat᷑. Tercia figura hr̃ Apoc.iiij.de quattuoꝛ aialib que erãt plena oculis ante ⁊ retro:q̃ nõ habebant requiẽ die ac nocte:ſʒ iugiter camabãaãt.Sanctꝰ:ſan ccꝰ:ſctũs dñs deꝰ oĩpotẽs:qui eſt ⁊ qui erat ⁊ qui vẽturꝰ eſt.Qua etiã figura dat᷑ itelligi ꝙ qᷣlibet dei verꝰ amatoꝛ nõ debet hr̃e requiẽ die ac nocte in oꝑi⸗ bus virtuoſis vſq; in finẽ vite ſue. 25 Uarto declarat᷑ ſiłitudinibo necitas ꝑſe ꝗ uertie. Licet em vt ait ph̊s in li.de celo t⁊ mundo: celi ĩferioꝛes iugiter diuerſis motiboagitent᷑:celũ tñ ſupꝛemũ qð nos dicimꝰ empireũ:i nullo mouet᷑:nec a ſua qᷣete ꝑturbat᷑᷑ ſʒ ſꝑ in ſua imo bilitate ꝑſeuerãter ꝑſiſtit.vt de⸗ clarat ſcctũs Bona.in.ij.di.ij.ar.ij.q.j. Sic ergo a ſiłi:quãuis potentie iferioꝛes ⁊ ſenſiciue ꝑtur bent᷑ vł ioꝛdinate moueant᷑:⁊ agitent᷑ ad bona ſenſitiua capeſcẽda: tñ rõ cauere debet ne vnq; moueat᷑ ⁊ diſcedat a ðſiderio ſuꝑnoꝝ:⁊ ab oꝑi bus vᷣtuoſis:quinpotiꝰ i eis vſq; ad moꝛtẽ im⸗/ mobilis ꝑſeueret. Aliã ſiłitudinẽ habemꝰð ſtel lis.Nã quãtuncũq; ſtelle circa celi axem ⁊ cardi nẽ moueant᷑ cardo tñ ipᷣe a ſua quiete nullatenꝰ ꝑturbat᷑:ſ⸗ ſꝑʒ imobilis perſeuerat. Sic a ſimili quantũcũ q; ꝑs ſenſualis vł alið vtputa:mũdꝰ⸗ ſcu dyabolꝰ?obuiet rõni:illa tamen ↄtinue vſq; in finẽ deet frui ſua qᷣete:videlicet diuini amo⸗ ris. Itẽ quantũcũq; terra ⁊ aer inferioꝛ coꝛpaq;ʒ iferioꝛa pluuijs ⁊ tẽpeſtatibꝛ ꝑturbent᷑:nunqᷓ; tñ eoꝝ ꝑturbatio puenit ad celũ vł ad ſuꝑioꝛeʒ ptẽ aeris. Que licet pars ĩferioꝛ ſit plena vapoꝛi bus ſen ibꝛibus:ipᷣa tamẽ ſuꝑioꝛ ſemꝑ ſerena ⁊ —— α ,/ * . XXXIIII clara ꝑdurat:eo ꝙ nullas nebulas vel vapoꝛes aſcẽdere ꝑmittit. Qð hoc mõ philoſophi pbaue rũt.Nã mons olimpꝰ tate altitudinis eſſe fert᷑: vt nullis vẽtis vel pluuijs:nullis terrenis exha latiõibo ꝑturbet᷑. In hũc ꝗ̊ montẽ phi ꝓ tẽpoꝛe aſcẽdebat vt poſſent ibi de aſtris aliq̃ contẽpla/⸗ ri:ſed ꝓpter nimiã aer puritatẽ quo vegetari nõ poterat ſpongias aqua plenaa ad naſũu ferebãt Dũ aũt in mote eſſent ea q de ſtellis viderãt di/⸗ gito in puluere terre ſcribebat.quas lrãs ſequẽ ti ãno cũ illuc accedebãt inueniebãt i nullo mu tatas.ideo a ſili ipᷣi phi aſſerebant ꝙ in ſuꝑioꝛi pte rõnis nulla debet vnq; libido vel cõcupiſcẽ⸗ tia aſcendere ſed iugiter vſq; ad moꝛtẽ vᷣtutib⸗ moꝛalibo adherere. Liã ſiłitudinẽ habemꝰ in arte oꝛatoꝛia a Nã vt ðᷣt Tulliꝰ i ſcða rhetoꝛica. Si qͥs in ſua oꝛõe faceret optimũ exoꝛdiũ: opti mã inuentionẽ:diſpoſitões:eloquẽtiã:narratio nẽ ac ꝓnũciationẽ:⁊ nõ haberet bonã ac ſolidã cõcluſionẽ:talis oratio oĩno pꝛiuat᷑ merito lau dis hũane.Et rõ eſt qꝛ ↄcluſio vt ðt Tulliꝰin.j. rbetoꝛica:q̃ ars vetꝰ dicit᷑:eſt totꝰ oꝛõis exitus: oꝛnatꝰ:detminatio:atq; ꝑfectio. Sic ga ſiłi:ſi qͥs haberet oẽs vᷣtutes ⁊ nõ haberet finẽ ꝑſeue⸗/ rãtie pᷣua bit᷑ ſine dubio mertito celeſtis głie. R VUinto idẽ ꝓbat᷑ exẽplis.Et pᷣmo exẽplo q naturali oim creaturaꝝ:que omẽs ꝑſe uerãt in eo ad qð ſũt oꝛdinate. Nã celũ ⁊ ſinguli oꝛbes planetarũ a ſuo motu ⁊ influẽ⸗ tia nec ꝑ momẽtũ ceſſant.Sol ⁊ luna ⁊ ſtelle il⸗ luminare nõ deſinũt.⁊ vt ðꝛ Judicũ.v.ſemꝑ in ſuo curſu ⁊ oꝛdine ꝑmanẽt. Ignis calefacere et lucere nõ deſinit:⁊ aer humectare: fluia q̊ͥʒ ac fõ tes aquarũ currere nõ deſinũt doncec ad ſuũ ter minũ pueniãt. Et terra fruc ſuis tꝑibꝰ ꝓduce re nõ ceſſat.Cetere q̊ʒ om̃s creature ſuis ſꝑ fun⸗ gunt᷑ officijs. De leone q̊ʒ refert Alber.magnꝰ ĩ tract᷑.de vᷣtutibo politicis.ꝙ poſtq; cepit pꝛedã ꝗrere a q̃rẽdo nõ ceſſat donec qð querit iuenire cõtingat. Sed multi ſunt hodie ſiłes leopardo q ad pꝛedã dimiſſus ſtrenue aggredit᷑: ſed ſi in tribo vel in q̃ttuoꝛ ſaltis qð intedit nõ aſſequi ampliꝰ currere poſt illã dedignat᷑. Falco etiaʒ ſi morx de aue quã impetit nõ triũphat dedignãs vix illa die ad manꝰ redit:ſp ꝑ aera vagus ince⸗ dit. Cui ſiłes ſunt qͥ i bonis oꝑibo nõ ꝑſeuerãt: maxime in oꝛõib ſi ſtati qðᷣ volũt nõ cõſequũt᷑ Sed vtinã tales attẽderẽt qð Chꝛyſ.in quodã ſ̃mone inqͥt ⁊ exꝑientia nobis oſtendit. lõ em̃ piculoſum ⁊ inſolitũ eſt in bello aliqñ cadere:ſʒ eſt valde malũ magnũ q; piculũ poſt caſũ nol⸗ le reſurgere. nõ eſt inſolitũ bellantẽ aliqñ vulne rari:ſed valde malũ eſt nolle vulneri medicamẽ tũ ad hiberi. Ad pſeuerãtiã q̊; nos inducit exẽ⸗ plũ naute.qͥ poſtq; in mari naufragiũ ptulit et oĩia bona ſua amiſit:nõ tamẽ quieſcit ſʒ iterum ſe mani cõmittit quouſq; recuꝑet quod ꝑdidit. — ßemplicn aoſcelgt puunt ire povachletu lateif rſeos l iicohlln tckpolu oſint ls nit ftciol liablbab firdore nibiciide⸗ rinaupalo⸗ luriitpe erhcgp⸗ ſuninmode geneſis ffu onicronnue Peneſtpoke Gormapne Eigerfinn (hohonra grnwelnpu nr ökren podeenoe ochgerli chcjroman ſinionrdi b judeben fat Pinusrerepin ſoporatomn Goorormanor gniſuivadſe gbäntateillid nti All Fab: lowotonizl ſicagapan orabrom ſeekcpllle hrta't fid einqzal limn ſon dea fliſtügban Mepwlüapub⸗ firhinodi pianlindonis ont 6 (lpon hopop enulnmn Kumnenbilün unznnp Nürdonade wenrichfie Ktanplug an lalt Boni ſtiftanit⸗ mhis igli Dinulon meinlegeel mcaͤnſc AN um a derna gf⸗ üdign Deingierns. NNNRN. ' gsdne neSei anfne PCdets ie A Chmaho agnennes ge an ſicll moru tinſui/ ꝛnnrbelel MAärxlannin gs ce kriaizuß doncris inn ſois in d wuunrſus ſoi nöbamg doköche ti ggoerincnie eilslaund, umui lin Nrni ie nifaoml ipturdecignis muragns t * dogicneit⸗ örnoiſehic Crffin rii Oſtendi ſdaan loalgitnf ö okoüin⸗ lamtinini we ,ulncnmecane nos DR . Gufagi . / 68 . gi c Eremplũ etiaʒ habemꝰartificũ:qͥ iugitèr in one artis ſue laboꝛãt:qͥaduſq; ad cõplementũ deue niant. Diclit q̊ʒ Albertꝰ vbi.S. ꝙ licet ſit bonuʒ ⁊ laudabile fundamentuʒ domꝰ ſub terra facere: ⁊ ſuꝑ terrã firmare:atq; parietes ſuꝑ füdamẽto poſitos ↄiũgere:optimũ tñ eẽ cõſtat tectũ parie/⸗ tibo copulare.Tecto em̃ nõ poſito ſʒ omiſſo:to⸗ tũ eſt ꝑditũ qð eſt laboꝛatũ i domo. Nã ſi tecctũ omitti qᷓ;uis cetera bẽant᷑ finis tñ minime ob tinet᷑. Fit eĩi ad hũc finẽ domꝰ vt docet phs:vt ꝑ eã ab ibꝛibo ⁊ caumatibo defendamur:q;̃ ꝑ tectũ tm̃ vt docet experiẽtia obtinemus.hecille. Qui etiã ibidẽ ſubdit. Quid ꝓdeſt hoĩ vineã planta re:⁊ in ea palos erigere ſi anteqᷓ; fructꝰfaciat de⸗ ſinat eã excolere:ita vt nõ poſſit de ea fructũ ꝑci/ pere.Et qͥd ꝓdeſt bobo terrã ſulcãdo ſcindere:⁊ frumẽta mõ debito ſeminare:ſi poſtea negligat cꝑe meſſis fructuʒ colligere. Quid iuuat militi foꝛtiter arma adueniẽte boſte acciꝑe ⁊ viriłr pu gnare:ſi poſtea nõdũ obtento fine victoꝛie ↄtin⸗ gat arma pijcere.Quid ꝓdeſt naute ꝓſperevela erigere:⁊ flãtibo vẽtis mare ſulcare:⁊ nauẽ mer⸗ cibo onerare:ac feliciter nauigare:ſi poſtea ↄtin/ gat nauẽ in poꝛtu perire:vł ad poꝛtũ vltimo nõ venire. Cõſtat ergo certiſſime ꝙ rei laus ⁊ boni⸗ tas ois dependeta fine.hec Albertꝰ vbi ſupᷣ.Ex emplo q̊ʒ gẽtiliũ ad ꝑſeuerãtiã aiamur:pᷣcipue Fabꝛicij romani cuiꝰ vᷣtutẽ B oetiꝰin.ij.de ↄſo. cõmẽoꝛat di.Ubi nũc oſſa fidelis Fabꝛicij ma⸗ nẽt.De h̊ em̃ Fabꝛicio refert Eutropiꝰli.ij. cũ Pirrus rex epirotaꝝ veniſſet in ſubſidiũ tarẽti/ noꝝ ↄtra romanos:cõꝑto ꝙ Fabꝛiciꝰqͥ erat le⸗ gatꝰromanoꝝ pauꝑ eẽt:obtulit ei qᷓrtam ꝑtẽ re/⸗ gni ſui vt ad ſe trãſiret:⁊ ſimł cũ b̊ magnã auri quãtitatẽ illi dare voluit ſi romanã ꝓderet ciui tatẽ.Cui Fabꝛiciꝰ dixit. Regnũ tuũ ſimul cũ au ro tuo tanq; lutũ deſpicio:extimãs ꝑſeuerantiã fidei erga patriã eſſe nobilioꝛẽ ⁊ melioꝛẽ oĩb re/ gnis ⁊ auro mũdi.Tũc rex pirrꝰadmirãs dixiſ ſe fert᷑:ꝙ ille Fabꝛiciꝰdifficiliꝰa ꝑſeuerantia ſue honeſtat ⁊ fidei qᷓ; ſol a ſuo curſu poſſet auerti Refert q̊ʒ Ualeriꝰmaximꝰꝙ cũ Oꝛatiꝰflaccus edem Joui dedicaret:nũciatũ ei fuit moꝛtuũ eẽ filiũ ſũũ:qͥ hᷣ̊ audito nec ab ĩcepto oꝑe ceſſauit: nec vultũ a publica religiõe ad pꝛiuatũ doloꝛeʒ ðᷣflexit:ſʒ imobił ꝑſeuerauit.Quãto g̊ mag noſ xpᷣiani in bonis oꝑibo ꝑſeuerare debemꝰ. Ed omiſſis młtoꝝ paganoꝝ exemplis 8 qui potius voluerũt ꝑdere vitam:qᷓ; bo noꝝ opeꝝ ꝑſeuerãtiam:veniamꝰad ex⸗ empla ſanctoꝛũ.Et pᷣtermittẽdo exempla quaſi inumerabiliũ martyꝝ ꝓpter eoꝝ multitudinem capiamꝰexemplũ beati Job.qui ſui lib.c.xxvij. dixit.Donec deficiã nũqᷓ; recedam ab innocẽtia mea:⁊ iuſtificationẽ quã cepi tenere nõ deſeraʒ Exempluʒ etiam habemꝰpauli:qui.ij.ad Thi. iiij. ait. Bonũ certamẽ certaui:curſũ cõſũmaui: fidẽ ſᷣuaui ⁊c̃.Et iteꝝ dicebat vt habet᷑ Actu.xx. MNõ facio giam meã pcioſioꝛẽ qᷓ; me:dũmõ con ſumẽ curſum meũ⁊ miniſteriũ qð accepi a wdf ieſu xpᷣo. Et ad Ro.viij.dicebat.Quis nos ſepes rabit a charitate xpᷣi.tribulatio: an ãguſtia:an fames:an ꝑiuluũ:an gladiꝰ.Et concludit ꝙ ni hil eũ poterat ſeꝑare.De aplis etiaʒ ðꝛ Act.j.ꝙ erãt oës vnanimit᷑ ꝑſeuerates in oꝛõe.PS. q̃ q; dicebat. Inclinaui coꝛ meũ ad faciẽdas iuſtifi⸗ catiões tuas in eternũ ꝓpter retributionẽ. Opti mũ etiã exẽplũ eſt illoꝛũ qᷓdraginta martyꝝ q ꝓ fide xpᷣi in ſtagnũ frigidiſſime glacieiꝓiecti fue⸗ rũt.quoꝝ vnꝰ nõ ꝑſeuerauit cum eis:⁊ exiẽs de ſtagno vt in balneũ intraret:ſtati vt tetigit bal⸗ neuz moꝛtuꝰẽ. Janitoꝛ aũt ſtagni aſpiciẽs ſupᷣ capita martyꝝ vidit trigintanouẽ coꝛonas au⸗ reas de celo deſcẽdere:⁊ miratꝰ dixit. Quadra⸗ ginta ſunt:vniꝰ coꝛonavbi eſt.Deinde itelligẽs vnũ ex illis tepidũ effectũ ꝓpter imꝑſeuerãtiam ꝑdidiſſe coꝛonã:reiecit veſtimẽta ſua ⁊ dixit in/ tra ſe.Ego q̃drageſimã coꝛonã obtinebo.⁊ ſta/ tim ingrediẽs ſtagnũ cũ feruoꝛe qᷓdrageſimaʒ coꝛonã quã alius qͥ ꝑſeuerare noluit perdide⸗ rat habuit. . Ltimo habemꝰexẽplũ ſaluatoꝛis noſtri v ieſu xpᷣi:qͥ triginta trib ãnis noluit vn⸗ q; deſiſtere a ꝑſeuerãtia nr̃e redẽptionis nec ceſſauit ꝓpter diabolicã tẽptationẽ:nõ ꝓpter iudeoꝛũ ꝑſecutionẽ:nec ꝓpter ipᷣoꝝ inuitationẽ qͥ vt habet᷑ Mat.xxvij.hoꝛtabant᷑ eũ vt de cru⸗ ce deſcẽderet ⁊ crederẽt ei.Nõ etiã voluit ceſſare ꝓpter aĩe ⁊ coꝛꝑis multimodã afflictionẽ:nõ de niq; ꝓpter hoꝛribilẽ acvituꝑioſam crucis paſſio nem:ſʒ ꝑſeuerauit vſq; ad moꝛtem donec dixit Joh.xix.Cõſũmatũ eſt.ſ.opus hũane redẽptio nis.Et tũc emiſit ſpm̃ dicẽs. In manꝰtuas dñe cõmẽdo ſpm̃ meuʒ. Quo exẽplo dat᷑ intelligi ꝙ ſolũ illoꝛũ aias celeſtis pater ſuſcipit in regnuʒ eterne vite qͥ ꝑſeuerãt vſq; ad moꝛtẽ in ei? amo⸗ re ac bonis oꝑibo.Ecce ̊ ꝓpłe mi ꝙ bñdictꝰ ſal⸗ uatoꝛ nr̃ aſcẽdit in celũ ꝑ viã iſtarũ qᷓ̃draginta vᷣtutũ:vt oſtẽderet ꝙ ꝑ eãdẽ eẽſt nobis incedẽdũ Heceſt illa ſcala quaʒ vidit Jacob patriarcha Geñ.xxviij.que vſq; ad celũ ꝑtingebat:ꝑ quaʒ aſcẽdebãt ãgeli.i.ãgelicã vitã ducẽtes. Qð age⸗ re cõcedat nobis ille benignꝰ ſaluatoꝛ noſterv poſt huiꝰ vite trãſitũ ad eterna poloꝛũ gaudia cũ illo aſcẽdere valeamꝰ. Amen. radiſi.Sermo.xxxv. p puloꝛũ meipe 550 ham. Scribunt᷑ hec vᷣba iten vbi ſ2u2“uuß. Uana hoim cõſilia moꝛtaliũ oẽ eoꝛũ ſtudiũ ac diligẽtiã exhibẽt ĩ ſpeculãdis Eocem die poſt hꝛodi de ſachomano pa/ 7 imitãdis exẽplis hoium ꝓditoꝝ ⁊ dãnstoꝛnui: q̃s ſibiĩ duces aſſumũt ac pncip es ⁊ rectoꝛes atq; mgr̃os.ſlos aũt ad altioꝛẽ ſtilũ extollẽétes oculos igenij nrᷣi nõ vt idoloꝝ culcoꝛes ardua geſta acq; ſapiaʒ ĩfideliũ ꝑſcrutemur:ſʒ filij dei qui eſt ſapia pꝛis:exẽplũ nobis ꝓponamꝰillũq; ſequamur:illi iũgamur:⁊ in eiꝰexercitu aſcribi feſtinemꝰ. Sic em ph̊i duces ſuos ſecuti ſunt. Ulidelicet Socratẽ: Platonem: Theophꝛaſtü: Pictagoꝛã:⁊ Areſtotilẽ: Romani autẽ milites ſuos pꝛincipes habuere Camillos: Fabꝛicios: ſcipiones:dlaudios:metellos:Ceſares:⁊ augu⸗ ſtos: Carchaginẽſes vo Aſdrubalẽ amilcharẽ atq; hanibalẽ.Grecis ãt Themiſtodles:melcia des:Cymõ: Xantipꝰ:epaminũdaſ:phiulippꝰalex ander magnꝰ:achilles et ambo aiaces.ſ.oyleꝰ⁊ thelamoniꝰ. Agamenon ⁊ menelaus in bellis ⁊ certaminib rectoꝛes fuere. Lroianis vero:He ccoꝛ: Paris:Troilꝰ:Deipheba:Antenoꝛ:⁊ Ene as. Ita nobᷣ ſẽnda ſunt illuſtria et pᷣdariſſima geſta ſaluatoꝛis nr̃i ducis idyti:De q̊ pſalmiſta pſal.xxiij.inqͥt.Dñs foꝛtis ⁊ potẽs dñs potens in p̃ͤlio. Ipe em̃ eſt ille q ꝓpꝛia vᷣtute tãqᷓ; rex głie ſuꝑne hieruſalẽ alciſſima menia penetrauit Unñ cũ in aſcẽſiõe eiꝰangeli illũ co mitãtes ianitoꝛib paradiſi dicerẽt illð qð in pᷣdicto pſal.hr.ſ. Lol lite poꝛtas pncipes vias ⁊ eleuamini poꝛte eter nales:⁊ itroibit rex głie. Interrogatibo ipᷣis ia⸗ nitoꝛibo ⁊ dicẽtibo:q s eſt iſte rex glłie. Rnderũt ißp̃i angeli vt ibide hr. Oñs vᷣtutũ ipe eſt rex glie Iſtũ g iuictiſſimũ pᷣncipẽ nob capitaneũ facia⸗ mus:ſi paradiſuʒ arriꝑe ⁊ vt ita dixerim ſaccho manare volumꝰ.Cũ ipᷣo nãq; vt dicũt vba the⸗ matis nf̃i:om̃es głioſi pncipes terre ꝗᷣ celeſte re gnum debellauerunt congregati ſunt:et illius militie aſcripti fueerr. OQ½ d E quo paradiſi ſacco mão:tria myſteria Ccooteéplabimur. Pꝛimũ dicet᷑ mõſtratio/⸗ nis. Scdm dimicatiõis.Tertiũ vo appellabit pacificatõis:ſeu triũphatõis.Que qͥdẽ ꝑtes eli⸗ ciũt᷑ ex vᷣb dauid ꝓphete pſal.xxvij.di. Sedebit dñs rex i etnũ.Dñs vᷣtutẽ ꝓplo ſuo dabit.Dñs bñdicet ꝓpło ſuo i pace.Sedebit em̃ rex et᷑nꝰad reſpicẽdũ ꝑ appꝛobatiõeʒ electos milites ſuos ſiẽ pſal.xxxiij.ðꝛ.Ockłi dñi ſuꝑ iuſtos.ſ.ad aſcri⸗ bẽdũ eos tãq; aptos ad militiã ſuã.Et de bᷣ etiã 8: pſal.xxxij.De celo reſpexit dñs:vidit oẽs fili⸗ os hoĩm. De pᷣparato hitaculo ſuo reſpexit ſuꝑ oẽs qͥ hitant terrã.Ecce monſtrã.Deinde de pu/ gna ſubdit.Dñs vᷣtutẽ ꝓpło ſuo dabit.ſ.ad foꝛ⸗ titer dimicandũ:quia vt ait apłs.ij.ad Coꝛ.iij. Nõ ſumꝰſufficientes cogitare aliquid a nobis quaſi ex no bis:ſed ois ſufficientia nr̃a ex deo ẽ. Et iõ inqᷣt dauid pſal.iij.Oñi eſt ſalꝰ. Tercio pa cificatio ſtue triũphatio poſt pugnã oñdit᷑ cum dicit᷑. Dñs bñdicet populo ſuo in pace.Ad hoc cm̃ dat deꝰ militib ſuis virtutẽ ⁊ foꝛtitudinẽ in bello:vt poſt pugnã ꝑtingat ad triũphalẽ pacẽ. Nam vt inqͥt Tulliꝰin.j.de offi.c.xxxvij.? Aug. in.c.noli.xxiij.q.j Ideo bellũ ſuſcipitur:vt nihil 1 XXXV aliud niſi pax q̃ſita videat⁊ Areſt. x. ethic c. vij. ait. Bellamꝰ vt pacẽ ducamꝰ. ⁊ Uegetiꝰ.iij. de re mili.in ꝓhemio ðt.Qui deſiderat pacẽ pᷣpa⸗ ret bellũ.Eapꝛopt᷑ pſal.xxxiij.ðthauid cuilibet militi xpᷣi. Inqre pacẽ ⁊ perſequere ea. Pꝛimũ myſteriũ qð dicit᷑ monſtratiõis P cCc mktis oculos ſuſtollamus: ? huiꝰ exercitꝰ electoꝛũ reſpiciamꝰ monſtrã In qua pmo videbimꝰ deſcriptionẽ electoꝝ.Scðo ſecretarioꝛũ ⁊ tubicinũ ⁊ vexilli⸗ feri.Lertio capicaneoꝛũ.Quarto militũ. Quin to armoꝛũ.Sexto aũt equoꝛũ. Qirca electoꝛuʒ deſcriptionẽ querit᷑tan om̃s hoies ſint apti ad h bellũ ⁊ ſacchomanũ ⁊ eẽ milites xpᷣi.i.an deꝰ velit oibo hoibo ꝑadiſum dare:ſᷣm illud. Deus vult oẽs hoĩes ſaluos fieri.j.ad Thi.ij.de quo hic ꝑtrãſeo.qꝛ expoſui sᷓð ſpᷣmone.xxiij. Pꝛo pñti aũt ſpeculatiõe dico ꝙ filiꝰ eterni regis a patre miſſus in mũdũ ad colligẽdũ exercitũ venit tã⸗ q; dux de foꝛtuna:ſeu vt vulgarit᷑ ðꝛ de vẽtura q vult in patriã itro ducere ꝑtẽ eiectã ⁊ qᷓ;tũ in ſe eſt vult oẽs ad ſuaʒ militiã aſcribere.ſʒ młti nõ ſunt apcti. Uñ poſt ſuã paſſionẽ cũ vexillo cru⸗ cis victoꝛ hoſtiũ ſuoꝝ deſcẽdit ad inferos:⁊ ibi inuenit q̃ttuoꝛ carceres.ſ.ſinũ Abꝛahe:limbũ: purgatoꝛiũ:⁊ infernũ.⁊aſſumpſit aliqͥs bñ diſ poſitos:alijs in diſpoſitis ⁊ ineptis ad bellum ibi dimiſſis. Ut em̃ ðt Uegetiꝰin li.de re mi.re⸗ pudiãdi ſunt inutiles ad militiã:⁊ in locũ eoꝛũ ſtrenuiſſimi ſubrogãdi.Deinde venit ad ſupe⸗ ros ⁊ ibi cõſtipatꝰ agelis pᷣmis militib ſuis fe cit ipᷣe dux⁊ capitaneus nr̃ generalis dñs ieſus xpᷣs ꝑ ſuũ cancellariũ eos qͥ ab eterno deſcripti erãt in libꝛo vite.i.in eterna pᷣdeſtinatõe diuina aſcribi in alio libꝛo vite.ſ.in ſacra ſcriptura. Et b egit.qꝛ vt inqͥt Uegetiꝰ in.j.de re mi.ti.xxviij. Vtiliꝰ eſt erudire armis ſuos qᷓ; alienos merce de ↄducere. Itẽ qꝛ iſti oẽs tãqᷓ; boni milites re⸗ gnũ celoꝛũ pugnãdo acquiret ⁊ ſaluabunt᷑.iu⸗ xta illud Dan.xij. Saluabit᷑ ꝓplus oĩs qͥ inuẽ tus fuerit ſcriptꝰ in libꝛo vite.⁊ Eſa.iiij.ſcptũ eſt Scctũs vocabit᷑ oĩs qͥ ſcriptꝰ eſt in vita in hirłʒ 5 nqᷣt dñs apłis Lu.x. Gaudete qꝛ noiavr̃ja ſcpta ſunt in celis.⁊ Apoc.xxj.ðꝛ.Nõ intrabunt in iũlã.ſ.celeſtẽ hirłm:niſi hi qͥ ſcripti ſunt ĩ libꝛo vite ⁊ agni.De q̊ libꝛo inqt Aug.ſuꝑ PS.⁊ i.xx de ciui.dei.c.xiiij. Liber iſte de pᷣdeſtinatõe ſigni ficat eos qͥbus eterna debet᷑ vita. Quare aũt di⸗ cat᷑ liber vite aſſignant theoł.multas rõnes q̃s bꝛeuitatis cauſa ꝑtrãſeo:maxime Alex.de ales. in p ma ꝑte ſũme ĩ tract᷑.de lib.vite.? btũs Bo⸗ naueñ.in.iiij.di.xliij.ꝑte.ij.ar.j.q.j.?⁊ btũs Cho mas in.j.ꝑte ſũme.q.xxiiij.ar.j.⁊.ij.⁊in q ſtiõibꝰ diſputatis de veritape. de libꝛo vite. ar.j. De boc etiã libꝛo vite hr in.S.finis.⁊ in.c.in domo pꝛis mei. de pe. di. ilij. De ipo etiã libꝛo inqt Paubłꝰ ad Pbilippẽiiij.loquẽs de qͥbuſdã diſcipulis Irca pᷣmũ myſteriũ ad cõtẽplãädum orüfon ſt diccbal Huicheri⸗ Gbſlidt hentlibe ſterucon nezret dehislbti⸗ bigpmil os tono elbriaper gogueſcnpt lecpomor Neryidan ideguib Urdelbro nit ddeleg 1 domad ſvoꝛüde circdei ewontso Pepnomel ſy nius deſa plexcnich wyaernita ini canccl ſtiq Bpoc Mognüſtant mmllia habe ſnptuinffonel ugakſpechlane Gackacſoraun Poipii ⸗ ſtocrgowon⸗ geataccckar lem deſäma nslſteci luorßs Deg legiodeiꝛc. Ulreclegor Nobus lbrly apltelibꝛi ni ſpo iſuße licog eobo Nibis rp ri on Schotilde nsdae Dndeiincton Pauloinfn deſpulieranni aenfo dicunte Gutig quoe Ponſknumnen Digebenn necigti noprj Her Werus bfeg⸗⸗ uine 4Tän an. oi mingssom amünnti⸗ ri derinn iaitceigt ſnden nli Nid a udiiordb Prelnti -⸗ VlAR nituii et adſipe nisdisiens domne Aohe mnn de emam. onininn a1 un lnsdsen lui hi⸗ cn unbin Gurtcyoiufi ſö undbu npe ſonrildi⸗ lunpo uua Ceſtnnieſin n. Ouanun Pultas ineucs ine i atle ſriafit orinn Denn nunnum, wüinen Foliũ quoꝛũ nomia ſcripta ſunt in libꝛo vite.? Moy ſes dicebat deo Exo.xxxij. Aut dimitte populo huic noxã:aut dele me de libꝛo quẽ ſcripſiſti. Sed ſciẽdũ ꝙ ſicut reperit᷑ liber vite ꝓ elec:ita reperit᷑ liber moꝛtis ꝓ dãnatis.Si em̃ eſt repe⸗ rire vnũ cõtrarioꝛũ in natura ẽ regire ⁊ reliquũ vt ait Areſt.v. echa.⁊.ij.de celo ?⁊ mũdo. JJ de his libꝛis dici Dañ.vij. Sedit iudiciũ et li/ aliarũ vᷣtutũ:tã theologicarũ q; moꝛaliiũ. RP bꝛi aperci ſunt.?⁊ Apoc.xx.ait Jo h̊es.Uidi moꝛ tuos magnos ⁊ puſillos ſtãtes i cõſpectu thꝛo ni ⁊ libꝛi aperti ſunt:et iudicati ſunt moꝛtui ex his que ſcripta erãt in libꝛis ſᷣm opera eoꝛũ.Li ber ergo moꝛtis eſt liber in q̊ ſcripti ſũt pꝛeſciti ad cternã dãnationẽ qui nõ ſunt ſeripti in libꝛo vite.Oe quibo per Pfſal.dicit᷑ pſal.lxviij.Deleã⸗ tur de libꝛo viuẽtiũ ⁊ cũ iuſtis nõ ſcribant᷑. Q D deſignãdũ aũt ꝙ filiꝰ dei venit ĩ mũ⸗ A dum ad fadendã deſcriptionẽ electoꝛuzʒ ſuoꝛũ dicit᷑ Luce.ij.ꝙ tẽpoꝛe natiuitatis eius exijt edictũ a Ceſare auguſto vt deſcribere tur vniuerſus oꝛbis. Suꝑ quibo vᷣbis inquit Gꝛego.in omelia.Quid eſt ꝙ naſcituro domi⸗ no mũdus deſcribit᷑ niſi hoc qð aꝑte monſtra tur:qꝛ ille veniebat ĩ carne qͥ eleccos ſuos aſcri⸗ beret in eternitate. Hec autẽ deſcriptio facta eſt perpᷣmũ cancellariũ regis eterni.ſ. Johãnẽ eus⸗ galiſta:d Apod.xiiij.dixit. Uidi ſupꝛa montem yon agnũ ſtantẽ ⁊ cũ eo centũ q̃dragintaquat⸗ tuoꝛ milia habẽtes nomẽ eiꝰ ⁊ nomẽ pꝛis eius ſcriptũ in frontibo ſuis. Per montcẽ ſyon qͥ int᷑i⸗ pꝛetat᷑ ſpeculatio:intelligit᷑ eccłia milicãs:q ere/ cta eſt ad ſpeculãdũ celeſtia.iuxta illud apłi ad Philip.iij.Nr̃a aũt conuerſatio in celis eſt. In iſto ergo monte ſolo fit deſcriptio ſaiuãdoꝛuʒ: qꝛ extra eccłiam catholicã non eſt ſalꝰ.vt habet᷑ extra de ſũma trini.⁊ fi.ca.c.firmiter.S.vna vᷣo. Agnꝰ iſte cũ quo deſcribunt᷑ electi eſt dñs nr̃ ie ſus xpᷣs.De quo ait Johᷣes baptiſta Joh.j. Ec ce agnꝰdei ⁊c. Iſte igit᷑ agnus eſt dux⁊ pᷣnceps militie electoꝝ:⁊ ideo ipᷣe ſe fecit ſcribi in pꝛinci pio huiꝰ libꝛi vite.ſicut ĩ ꝑſona eiꝰ ðꝛ pſal.xxxix. In capite libꝛi ſcriptuʒ eſt de me. Stat ̊ ſupꝛa mõtẽ ſpõ.i.ſupᷣ eccłiam militãtẽ iſte agnꝰ ad ad iuuãdos ⁊ roboꝛãdos milites ſuos pugnãten Vñ btũs Stephanꝰ in agõis ſui pugna dixit Act᷑.vij.Uideo ieſum ſtantẽ a dextris vtuc dei. Scðo aũt loco ſcriptũ eſt i hoc libꝛo nomẽ ma tris dei.vñ Apoc.xij.ait Johᷣes.Apertũ eſt tem plũ dei in celo:⁊ viſa eſt archa dei in templo.Et paulo infra ðꝛ.Signũ magnũ apparuit in ce⸗ lo:mulier amicta ſole ⁊c. Cũ hoc aũt agno du⸗/ ce nr̃o dicunt᷑ eſſe centũ q̃dragintaq̃ttuoꝛ milia ſignati.ꝑ quos om̃is eleccoꝝ numerꝰ deſignat᷑ ⁊ ponit᷑ numerꝰ finitus ꝓ infinito quo ad nos O igit᷑ beata gens cuius dñs deꝰ eius:ppłus quẽ elegit in hereditatẽ ſibi.vt inqͥt Dauid pſal mo.xxxij. Per numeꝝ tamẽ centenariũ qͥ ẽ nu⸗ merus ꝑfectꝰ:qꝛcõſtat ex numero cõpleto.ſ.de⸗ 5 nanio in ſeipᷣm multiplicato: deſignat᷑ perfecta obediẽtia decẽ pꝛeceptoꝛũ decalogi. . DPer q̃dra⸗ genariũ vᷣo qui eſt numerꝰ penitetiũ:figuratur dereſtatio pctõꝛũ. Per quatnariũ aũt numerũ deſignat᷑ veſa fides q̃ttuoꝛ euãgelioꝛũ:vel exer⸗ citatio ⁊ obſeruãtia q̃ttuoꝛ vᷣtutũ cardinaliũ. Per millenariũ vᷣo ꝑpfecta conſũmatio omniũ Ige ergo ſi es ſignatꝰ ⁊ cuſtodi ſignum v tuũ:ꝙ ſi nõ es ſignatꝰ pꝛocura ſignari. dQAꝛ aliter nõ ſaluaberis.vade igit᷑ ad iſtũ ſũmũ cancellariũ gemẽs pctã tua facte ſignari. Illi etem̃ imꝑat dux noſter dicẽs illud Eʒech. ix. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝛũ gemenciũ ⁊ dolentiũ.Ecõtra vo de nõ ſignatis dicit᷑ in eo⸗ dẽ.c.terribile verbũ. Ibi em̃ pꝛecepit idẽ dux di cẽs ãgelis ſuis. Percutite eos nõ parcat oculꝰ vr neq; miſereami.ſenc:adoleſcẽtulũ: vᷣginem: paruulũ:⁊ młieres intficite vſq; ad internitõeʒ oẽm aũt ſuꝑ quẽ videritis Thau ne occidatis. 7 a ſanctuario meo incipite.i.a religioſis ⁊ cleri cis. Per centũ q̃dragitaq̃ttuoꝛ miũlia ſignatos ſignificant᷑ oẽs boni ⁊ veri xpᷣiani qui ꝑ fidem a qttuoꝛ euã geliſtis ꝑ q̃ttuoꝛ mũdi ꝑtes pᷣdica tam ⁊ creditã hñt nomẽ agni ⁊ pꝛis ſui ſctũ in frontibi.i.in mẽtib ſuis:digito dei viui.i.ſpũſ⸗ ſcti:cũ ſint baptizati in noĩe pꝛis⁊ filij ⁊ ſpũſſa⸗ cti.vt pᷣcepit dñs Mat.vlci.De h̊ ſigno exulta⸗ bat Dauid pſal.iiij.di. Signatũ eſt ſuꝑ nos lu men vultꝰ tui dñe:dediſti leticiã in coꝛde meo. Per lumẽ em̃ itelligit᷑ nomẽ filij:ꝑ vultũ nomè pꝛis:ꝑ leticiã vᷣo nomẽ ſpũſſci.Oẽs eĩ boni xpᷣi⸗ ani ↄſignati ſũt ſignaculo totiꝰtrinitatis. S qꝛ: capitaneꝰ noſter vult rape celũ 2⁊ ſacchoma, .⸗ nare pꝑadiſum: ⁊ diuidere pꝛedã militibo ſuis. Alios duodeci magnos tubicias elegit.ſ.duo Eiñcũdovidẽedũ eſt i hac ꝑte de ſecretarijs ſ iſtiꝰ magni ducis:⁊ de tubicinis ⁊ alijs anpicis ſuis. Maximevo ſunt in cãpis neceſſarij ⁊ vtiles tubicine. Ait eniz Boeciꝰ in muſica li.j.c. ſ. Manifeſtũ eſt in bello pſugnan tiũ aios tubaꝝ carmie accẽdi. Int᷑ alios aũt tu⸗ bicinas fuit maximꝰ Johes bap.cui dixit rex eternꝰ illud Eſa.lviij. lama ne ceſſes:q̃ſi tuba exalta vocẽ cuã ⁊c̃. Uñ ipᷣe Johes dicebat de ſe⸗ ipᷣo Joh̊.j.Ego vox clamãtis ĩ deſerto:ꝑate viã dñi. Clamat Johes: vt ofs ſe pꝛeparent ad bellũ:⁊ ſuꝑ montẽ ſyon veniant cũ armis ſuis: deci apłos q̊s ꝑ q̃ttuoꝛ moi plagas miſit dicẽs illð Mar.vlt.Eũtes ĩ mũdũ vniuerſũ pᷣdicate euãgeliũ oĩ creature.Seqᷣt᷑. Qui crediderit? ba ptiʒatꝰ fuerit ſaluꝰ erit.q̃ſi dic. Quotjt ex toto coꝛde credere ĩ me voluerit aſcribite militie mee Illi vo ꝑ totũ mũdũ ꝓfecti młtos ⁊ q̃ſi ĩnũera biles aſcpſerũt.iuxta illð pſal.xviij. In oẽʒ terrã exiuit ſonꝰ eoꝝ:⁊ in fines oꝛbis terre vba eoꝛũ. Fuer̃c⁊ alij.lxxij.diſcipuli tubicine minoꝛes qͥ ꝑ. oẽs ciuitateſ ⁊t᷑ras diſcurrẽtes ſoĩtu ſuo vniuer XX J Bermo ſum oꝛbẽ repleuerunt:inuitãtes oẽs ad ſeq̃ndũ agnũ ĩmaculatiſſimũ ſupᷣ mõtẽ ſyon: vbi parat᷑ acies ad expugnãdũ ⁊ violãdũ ꝑadiſũ. C Legit q̊ʒ q̃ttuoꝛ pᷣncipales echocãcella⸗ e riosſecretarios.quoꝝ vnus noiatus eſt Johãnes euangeliſta:cui vt canit eccłia reuelata ſũt ſecreta celeſtia.Et ipᷣe habebat vnũ tractatũ:ſiue vt cõiter ðꝛ intẽdimẽtũ in ꝑadiſo: ⁊ hoc nullꝰ ſciebat niſi capitaneꝰ ⁊ ipᷣe:cui capi⸗ taneus nr̃ reuelauit qñ recubuit in cena ſuꝑ pe cus eiꝰ.vt br̃ Johᷣ.xiij. Aliꝰ fuit Mattheꝰ:al⸗ ter Lucas:aliꝰ vo Marcꝰ.De quibo ðꝛ Apoc. iiij. In medio ſedis erãt quattuoꝛ aialia plena oculis an⁊ retro.⁊ aĩal pꝛimũ ſimile leoni:⁊ hic eſt Marcꝰ.⁊ ſecũdũ aĩal ſimile vitulo: ⁊ hic eſt Lucas.⁊ tertiũ aĩal habẽs faciẽ q̃ſi hoĩs:⁊ hic ẽ Mattheꝰ.⁊ quartũ aial ſimile aqᷣle volãti:⁊ h eſt Johãnes euãgeliſta. Qui q̃ttuoꝛ euãgeliſte q̃re in tali ſpecie figurent᷑ declarat ſctũs Hiero. 2⁊ Nicolaꝰ de lyra in ꝓhemio ſuoꝛũ euãgelioꝛũ vbi dicũt ꝙ Mattheus depingit᷑ in facie hoĩs qꝛ pncipałr verſat᷑ circa hũanitatẽ xpᷣi ⁊ ↄuerſa tionẽ eiꝰ. Marcꝰ vo in facie leonis:qꝛ verſatur pncipałr circa ipᷣiꝰ regnũ. Leo em̃ eſt rex aialiũ q̃drupedũ.Lucas aũt in ſpecie bouis qui erat aial ĩmolatitiũ in lege:qꝛ pᷣncipalit᷑ verſat᷑ circa eiꝰ ſacerdotiũ. Jobaãnes vo in ſpecie adle deſu per ipoꝝ q̃ttuoꝛ: qꝛ pᷣncipałr verſat᷑ circa noti⸗ ciam diuitatis. Uel qꝛ Matcheꝰ deſcribit xpᷣi generationẽ. Marcus eiꝰ reſurrectionẽ. Lucas paſſionẽ.⁊ Jobãnes aſcẽſionẽ.Licet em̃ pᷣdicta oĩa ab oĩbus euãgeliſtis tangant᷑:tamẽ vnꝰ eo rũ pᷣncipaliꝰ ⁊ ſingulariꝰ tractat. Iſti aũtptho⸗ cancellarij hñt ſub ſe q̃ttuoꝛ pᷣncipalioꝛes ſcri⸗ bas qͥ deſignati ſunt in q̃ttuoꝛ rotis.De qͥb ðꝛ Eʒzech.j.Cũq; ãbularẽt aĩalia am bulabõt ſił et rote iuxta ca:qꝛ expoſuerũt ſenſum euãgelioꝛũ. ⁊iſti ſunt q̃ttuoꝛ doctoꝛes eccłie:qͥs aſſignauit eis dux ⁊ capitaneꝰ celeſtis. ã Hieronymus datꝰ ẽ Marco q̃ſi in leonica ſpecie ↄ hereticos. de quo dici põt illud ꝓuerb.xxviij. Juſtꝰ q̃ſi leo cõfidẽs. Ambꝛoſiꝰ Luce q̃ſi bos coꝛnupeta cõ⸗ tra arrianos huic cõuenire videt᷑.qꝛ euãgelium Luce deſcribẽs vngula luculetiſſime ð clarauit Gꝛegoꝛiꝰ totꝰin moꝛali ſenſu hũanꝰ Mattheo ſatis cõfoꝛmis eſt.Auguſtinꝰ cõtẽplatõe altiſſi ma Johãnẽ vt aqla imitatꝰ eiꝰ euageliũ aquili no intuitu explanauit.Et hec oĩa declarat ſcũs Bernardinꝰ in ſermonario de religione xpᷣia⸗ na pᷣmone. lxxvſ. L.ios q̊ͥʒ ſubſcribas⁊ minoꝛes notarioſ a ſibb ſſtis oꝛdiauit ꝓpt᷑ multitudiuẽ exerci tus: ⁊ iſti ſunt ceteri doctoꝛes eccłie⁊ pꝛe dicatoꝛes:quos miſit ⁊ qͥtidie mittit dux nr ad ogregãdos milites ſuos.⁊ iſti deſignant᷑ per ſe nioꝛes.de qͥbo Apod.iiij.ðꝛ:q ſtabũt etiã ipᷣi in circũitu thꝛoni ⁊ laudabãt viuẽtẽ in ſecula ſecu loꝛũ. Uñ qᷣlibet eoꝝ põt dicere ilud Pſal.xliiij. xXxxXXV Lingua mea calamꝰ ſcribe velocit᷑ ſcribẽtis.Eł qꝛ dedit eis płima pecuniã ⁊ pcioſam.ſ.ſctã ſa⸗ cramẽta:q̃ volẽtib venire ad militia ſuãp arra 7 ipᷣſtito dant᷑. Ideo dixit eis vt ſint fideles dii penſatoꝛes.qꝛ nonvult ad militiã ſuam aſcribi hoĩes deditos carnalitatib ⁊ ſeſualitatibj. Jõ dixit Matth.vij. Nolite ſctm̃ dare canibo. x Eirntiẽs aũtiſte dux nr̃ celeſtꝭ aliũ eẽ ma⸗ ſ gnũ tubicinã qͥ nolebat venire ad ſuum exercitũ:imo ibat ad ſtipẽdia ſuoꝝ iimi/ coꝛũ qͥ vocaba᷑ Saulus:fecit eũ vocari ⁊ ad ſe duci ligatũ ⁊ caligãtẽ oculis ⁊ ↄ quaſſatũ.qͥ au⸗ diens ꝙ durũ erat illi ↄ ſtimulũ calcitrarepmi ſit ei fidelitatẽ.⁊ capitaneꝰ nr̃ fecit ſignari in frõ te eiꝰ nomẽ ſuũ:⁊ ipoſuit illi nomẽ Paulꝰ ⁊ p⸗ cepit ei dicẽs. Uade ⁊ ↄcine tua alta tuba ꝑ oẽs regiões ⁊ cõuoca mihi exercitũ copioſuʒ.De hᷣ tubicinatoꝛe ait ipᷣe ſaluatoꝛ Act᷑.ix. Uas electõ nis eſt mihi iſtevt poꝛtet nomẽ meũ coꝛ gẽtib ⁊ regib ⁊ filijs iſrł. Juit g̊ iſte magnꝰ tubicina toꝛ Paulꝰ cũ alijs tubicinis intonãs ⁊ ↄcinẽs aduerſus aereas ptãtes ⁊ vaſtatoꝛes aduerſe ptãtis dicẽs ex mãdato dei illð Apoc.vij. Noli te nocere terre ⁊ mari neq; arboꝛibo qͥaduſq; ſi/ gnemus ſᷣuos dei nr̃i in frontib eoꝛũ. ALctis igit᷑ iſtis ꝓclamatiõibo ⁊ ſignatis f oibꝰ militib reuerſi ſũt tubicines ad ca pitaneũ ſuũ.Qui vidẽs tãtã multitudi⸗ nem expeditoꝛũ militũ iuſſit ſuo pᷣmo ꝓthocan cellario Johãni euangeliſte vt oẽs illos aſcribe ret in libꝛo ſuo:qͥ ꝑ ſcem̃ Stephanũ collateralẽ generalẽ ⁊ bulletariũ ſuũ atq; pᷣncipalẽ ſigna⸗ toꝛẽ fuiſſent pñtati.Quibo oibus pnitatis ⁊ in libꝛo aſcriptis:cõuocato conſilio ſuo dixit capi taneꝰ.Quis eſt dignꝰ ferre vexilluʒ exercicꝰ.cui dabimꝰ. oꝑtet em̃ ꝙ eligat᷑ de toto exercitu vnꝰ foꝛtiſſimꝰ bellatoꝛ qͥ nõ ſittimidꝰ ſed audax in mũdo cõtra tãtã potẽtiã.Et crcũeũtes totũ ex⸗ ercitũ viderũt vnũ pauꝑculũ male idutũ ⁊ diſ⸗ calciatũ ſy magnanimũ:qͥ ꝓpter eiꝰmagnanimi tatẽ ſpꝛeuerat totũ mũdũ ⁊ oĩa diſꝑſerat⁊ dede rat pauꝑib quicqͥd habebat.vñ dixeruntilliſi volebat ſᷣuire capitaneo magno. Qui rñdit ꝙ; erat paratꝰ ponere vitã p eo:⁊ relatũ fuit capita neo Qui ad ſe adductũ introgauit quo noievo caret. Cui ille hũiliter rñdit. Dñe mi ego vocoꝛ Frãciſcus.Cui dñs dixit. Exquovocaris Fran aiſcus q̃ſi francꝰ ſtãs:ſi vis venire mecũ faciam te meũ vexilliferũ:ſed oꝑtet te mihi cõfoꝛman.. Cui rñdit hũilis Frãciſcꝰ ꝙ erat valde cõtẽtꝰ er iam diu diſpoſuerat ſic facere. Lũc xpᷣus dedit illi vexillũ triũphãtiſſime crucis:quã ipᷣe liben⸗ tiſſime detulit in coꝛꝑe ſuo.Et h̊ ẽ qð ðꝛ Apoc. vij. Uidi alterũ ãgelũ.i.Frãciſcũ:aſcẽdẽtẽ ab oꝛ⸗ tu ſolis.i.ab aſſiſio ĩ oꝛiẽte poſita habẽtẽ ſignũ deiviui.i. ſtigmata ieſu xpᷣi.Et ita expoſuit bea⸗ tus Bona.legẽs ĩ ſtudio pariſiẽſi iurãs ꝙ xpᷣs ſibi opparẽs dixerat ꝙ illa verba dicta nõ ſunt nſbebe ſdlisin domint ſbupeenn ſiyrungza Gglign Cltisben Gputpnne⸗ ſuefeanze blauii⸗ llurn⸗ deßovnt Ourthinoꝛi. nlociſalo⸗ Meruons, Ctto⸗ 1 (ea Ccaim alit ſudas ſthiniodue ſo.Eoint Gcadie comcn Nciſtogti ticvriß Clber ſuor lbisad Ababitigi ſboenensch arreſſef⸗ Non disai ſſioneſeporg did bonſo cturdemtl Ei tmfil tiibal lnrois viri: nulcaſterec ſtzdeqb d flatütqſiſ⸗ ntiitmulro Ttigtbauiſt ſotſnscje mnocondalgno mituun ſtonei adr acplleq r ulen⸗ Aregeeminn Cauderevnie ſodnevicei Coißnfiri tnisp Hns anoꝛ elonnaus nlinſ tienn nicegd uniſcnbt lnd tand alücin Uragſon lopihi/ wanaſe lſmmgan dmmgn ignniinfi ni urf andade cpioſn. dc; Lir sdoeie maigigit gr bicne Nois hanis tuntes durt oci ſ e ieligſ Nöttinrs wbianna tieinna ooͤmo en is llostn nücoleri Pnahelſn us pünesd loſvoderen Ulczamd wen aaan iceſauann üciunig, nuleinidl raNiNINR nhhimnmtt iummii inidtg Nifta 1tavonoien nicpo oen wone ſin umiſinn hicbemg nlgit/ 4 Uifntni guiſtlin niſi de btõ Frãciſco.hᷣ etiã pᷣdixit Pau.ad Gabk. vj. dicẽs in pſona bti Frãciſci. Ego em̃ ſtigma⸗ ta domini ieſu in coꝛpe meo poꝛto. Nõ em̃ hec vᷣba pñt intelligi de ipo paulo cũ ipᷣe nõ fuerit ſtigmatiʒatꝰ:ſed de ſolo btõ Frãciſco qͥ recepit qnq; ſtigmata ieſu xpᷣi in ſuo coꝛꝑe.Fecit ̊ rex celeſtis beatũ franciſcũ nõ ſolũ vexilliferũ ſʒ etii⸗ caput bme cohoꝛtis:⁊ poſuit illũ ad curã ꝑſone ſue:fecitq; eũ pᷣ mũ in ſecretarijs vt ĩtrare poſſet cubiculũ ſecretoꝛũ ſuoꝛũ:⁊ ſub eo dedit familiã mMulta:⁊ pncipẽ eũ cõſtituit rotiꝰ militie ſue. Jõ de ipo canit eccłia in officio eiuſdẽ.Decꝰ moꝛuʒ dux minoꝛũ Frãciſcꝰtenẽs bꝛauiũ.Eſt em̃ gene ralis cõfalloneriꝰpoꝛtans inſignia ſuperni im peratoꝛis. EErnrtio in hac ꝑte eſt cõſiderãdũ qͥ fuerint t cleccti capitanei exercitꝰ. Fuerũt em̃ duo⸗ decim de qͥbus hr̃ Apoc.vij. Pꝛimꝰ ap pellat᷑ Judas:⁊ iſte eſt capitaneꝰvaſtatoꝛũ ⁊ ex tirpãtiũ aduerſarios reg. Judas em ſᷣm Hie ro.cõfeſſio intpꝛetat᷑.ꝑ cõfeſſionẽ nãq; oia pctã cũctaq; ſcelera deſtruunt᷑ atq; ext᷑minant᷑.et de iſtiꝰ comitiua pñt numerari oẽs qͥ cõfeſſi ſunt pctã ſua:qꝛ fuerũt vaſtatoꝛes pctõꝝ.In huius aũt figurã pᷣcepit celeſtis capicaneꝰ huic duci⁊ cuilibet ſuoꝝ militum dicẽs illud Joſue.xvij. Trãſibis ad mõtẽ ⁊ ſuccides tibi atq; purgabᷣ ad habitãdũ ſpacia:⁊ poteris vltra ꝓcedere cũ ſubuerteris chananeũ quẽ dicis ferreos habe⸗ re currꝰ ⁊ eſſe foꝛtiſſimũ. Chananeꝰ interpꝛetat demon zelãs aiam.nã aia que amat deñ ⁊ ꝑ co// feſſionẽ ſe purgat a pctis ðclinãdo a malo:⁊ fa ciẽdo bonũ occidit chananeũ.i.diabolũ:⁊ effi⸗ citur de militia huiꝰ capitanei pmi. Ecũdꝰ capitaneꝰ fuit Ruben qͥ int᷑pꝛe⸗/ ſtat᷑ filiꝰ viſiõis.⁊ iſte eſt capitaneꝰ vten⸗ tiũ baliſtis ⁊ arcub: ⁊ de iſtiꝰ comitiua ſunt oẽs viri docti ⁊ ſciẽtifici:grã matici:rheto⸗ rici:legiſte:⁊ canoniſte:⁊ ſacre theologiepfeſſo⸗ res.De qͥ b Dañ.xij.ðꝛ.Qui auteʒ docti fuerint fulgebũt q̃ſi ſplẽdoꝛ firmamẽti.⁊ qͥᷣ ad iuſticiaʒ erudiũt multos q̃ſi ſtelle in ꝑpetuas et᷑nitates Iſti igit᷑ baliſtarij ſagittas ſuas ita rite ⁊ in me dio vᷣitatis eijciũt ꝙ nũqᷓ; errãt in aliq̃ᷓ falſicate imo coꝛda ignoꝛãtiũ feriũt iaculo vitatꝭ:ſicut boni pᷣdicatoꝛes faciũt qͥ ſunt de militia iſtiꝰ ca pitanei. In q̊ꝝ ꝑſona ðt PsS. Uidi pᷣuaricãtes 2 tabeſcebã:qꝛ eloqa tua nõ cuſtodierũt. Et no ta ꝙ ille qͥ vult baliſta vti:⁊ bene eijcere ſagittaʒ claudit vnũ oculũ ad denotãdũ ꝙ ſi vis bene ⁊ directe emittere deſideria tua ad deum opꝑtet te cclaudere vnũ oculũ.ſ.vanitatũ ⁊ deſiderij cupi ditatũ huiꝰ mundi. Eſa.xxxiij. Caudit oculos ſuos ne videãt malũ.⁊ hr̃evnũ oculũ aꝑtũ tenẽ do ipᷣm fixũ in deũ ⁊ hñdo ipᷣm in omib oꝑib tuis pꝓ obiecto:⁊ ſic nũq; errabis. B t Ertiꝰ vo capitaneꝰ fuit Gad qui ſaccho manoꝝ capitaneꝰ eſt. interpᷣtat᷑ em̃ accin cus lacrũ culꝰ accincti qdẽ lacrũculi ſunt qlibz cõiugati ſeruãtes iura matrimonij ⁊ boneſtevi uẽtes:⁊ maxie ſᷣuãtes caſtitatẽ.De qͥb ſaluatoꝛ Mat. xix.inqᷣt. Sũt eunuchi qͥ ſeipos caſtraue rũt ꝓpter regnũ celoꝛũ.ſ.ꝑ violetiã acquirẽdũ et furãdũ.Iſti cia ſacchomani ſunt q̃da bone vi⸗ due:ac ꝑſone ſimplices ⁊ deuote q ſunt latrun cule ⁊ fures vite eterne:ꝛ cũ cõſciẽtia ſua bona ſimplici? pura furant᷑ ieſum xpʒʒ:lʒ ſicut ſaccho mani multa incõmoda patiant᷑.De cali vidua furãte ꝑadiſum inqͥt apłs.j.ad Thimo.v.Que vᷣ̈e vidua eſt ⁊ deſolata ſperet in daee6. C VUartꝰcapitaneus fuit AÄſer qͥ interpᷣtat᷑ ꝗq btuũs vl diuitias habẽs:⁊ iſte eſt pᷣnceps illoꝝ diuitũ qͥ ꝑ viã elemoſynaꝝ acqᷣrũt regnũ celoꝛũ.Sicut pmiſit dñũs Matth.xix.di cẽs elemoſynã faciètibꝰ.Centuplũ accipietᷓ ⁊ vi tã eternã poſſidebitis.Et de hoc dicit᷑ Ecc̃i. xxxi. Btus eſt diues qͥ inuentꝰ eſt ſine macula⁊ qui poſt auꝝ nõ abijt nec ſperauit i pecunie theſau ris.Sub iſto etiã capitaneo ſunct illi qͥ oia ſpꝛe uerũt ꝓpter xpᷣm qͥ ſunt dñi oiĩm que pedibo cal⸗ caãt.De qͥb ðᷣt apłs.ij.ad Choꝛ.vj.Nihil hñtes ⁊oĩa poſſidẽtes.Et iðo exhoꝛtat᷑ btũs pr̃᷑ noſter Fran.in regula ſua frẽs ſuos ad hãc ſcciſſimaʒx pauꝑtatẽ di. NHec eſt illa ceiſitudo altiſſime pau percatis qᷓvos chariſſimos frẽs meos beredes ⁊ reges regni celoꝛũ inſtituit:pauꝑes reb fccit: vᷣtutibo ſublimauit.hec ſit poꝛtio vr̃a qͥ ꝑducit in terrã viuẽtiũ ⁊c.Et iſti qͥ ſũt de comitiua iſtiꝰ capitanei ſunt cuſtodes vexilli. Uintꝰ capitaneꝰfuit Neptali qui 1 q tur oss religioſi mẽdicãtes. interpᷣtat᷑ eĩ dDdiuilatatõ. Di em̃ nõ ſolũ pᷣuãt pᷣcepta xpᷣi ſʒ etiã dilarant᷑ ad ſᷣuãda ↄſilia:inſuꝑ cultũ dei dilatãt. vñ dicere pñt illð.ij.ad Coꝛj.vj.Coꝛ nrĩ̃ dilatatũ eſt. Sũt em̃ dilatati ĩ charitate dei ⁊ p⸗ ximi. Comitiua & iſtius capitanei appellat᷑ vul gari ſermõe fantaria.i.pedites. Sũt em̃ veri fa muli celeſtis regis ⁊ pedeſtres incedunt non in eqͥs falleratis. EEPEE ſ Erxrtꝰ capitaneꝰ ðꝛ Manaſſes q interpta quẽſequũ tur abolitõ ſiue obliuio.Et iſte ẽ pnceps ſctõꝛũ monachoꝝ qͥviuũt ſecreti ⁊ incogniti q̃ſi moꝛtui mũdo ⁊ obliti oĩm que fiũt in eo.Lali⸗ bus em̃ dictũ eſt pſal.xliiij.ꝑ phetã.O bliuiſce⸗ re ꝓpłm tuũ ⁊ domũ pꝛis tui. Monachꝰem̃ öꝛ a monos qð eſtvnꝰ:⁊ achos qð eſt triſtis.debʒ em̃ ſtare deſolatꝰ ⁊ ſolꝰ.c.placuit.xvj.q.j.⁊ ſolũ viuere deo. Iſti ſunt foꝛtes bellatoꝛes.qꝛ ſꝑ ſũt i ↄtinua militia carnẽ mũdũ ⁊ diabolũ.⁊ iſti vulgarit᷑ appellant᷑ lãcee ſpeʒate.i.ruptt F Eptimꝰ dux appella᷑ Simeõ Amneerb/ ſ tat᷑ auditio vel obediẽtia.⁊ de iſłiꝰ comi⸗ tiua ſunt oẽs boni filij parẽtib obediẽé⸗/ tes:⁊ ſubditi dñis ſᷣuiẽtes ſequẽtes ↄſiliũ apłi j. Petri.ij. dicentis. Serui ſubditi eſtote dñis: nõ tm̃ bonis⁊ modeſtis ſʒ etiã diſcolis ⁊ malis Hec eſt em̃ gra ſi ꝓpter ↄſciam dei ſuſtinet qs.? 9 Epbeſ. vj. Filij obedite parentibo veſtris in s W — dño. Hoc em iuſtũ eſt. De tali filio obediente ? bᷣuo obſeq̃nte pᷣt dicere dñs eius illð pſal.xvij. In auditu aur obediuit mihi.De comitiua qͥʒ iſti capitanei ſũt oẽs boni xpᷣiani ꝑiuia manda ta ᷣuãtes ⁊ ↄnir celũ rapietes. Juxta illõ Mat. xix. Si vis ad vitã igredi ſᷣua mãdata.Etiſtoꝝ acies electa ꝓpter numeroſitatẽ dici᷑ eſquadro ne q̃ſi regula lactine turma ⁊ c ex.xxx.eqͥtibꝰ. O Etauꝰdux ðꝛ Leui:qͥ iterpᷣtat᷑ aſſũptꝰ:⁊ o de burꝰcomitiua ſũt oẽs pᷣlati ⁊ rectoꝛes tam tꝑales qᷓ; ſpũales alioꝝ:qͥ eos ᷣm deũ bñ regũt ⁊ gu bernãt qͥ in h mũdo ſũt aſſũ/ pti ad gubernãdos ſubditos. Deinde aſſumẽt᷑ ag ernos celi triiphos. In hac q̊ʒ comitiua ſũt oẽs boni ſacerdotes:⁊ clerici qͥ ad diuinũ cultũ ſũt aſſũpti:qͥ dicũt᷑ milites xpᷣi.xvj.di.c.qͥd ꝓde⸗ rit ⁊.j.q.iij.c.ſaluatoꝛ.⁊ꝑ gloſã i.c.milicare.xxiij. q.j. Et de bᷣ ẽt hr i.c.j.de cle.egro.⁊ ĩ.c.degrada⸗ tio.de peniſ.in.vj.Et de qͥlibet iſtoꝛũ ðꝛ deo per Aphetã pſal.lxuij. Gtũs quẽ elegiſti ⁊ aſſũpſiſti: hiꝛitabit i atrijs tnis. D n OD½ n'capitane? eſt Iſachar:qͥ iterpᷣtat᷑ vir mmmaercedis. Et iſte ẽ ductoꝛ bonoꝝ artifi⸗ cũ ⁊ laboꝛatoꝝ:qͥ de arte ſua viuũt ⁊ laboꝛe:q̊ꝝ qlibet ĩ iudicio audiet illð pſal.cxxvij. Laboꝛes manuũ tuarũ qꝛ mãducabis:btũs es ⁊ bñ tibi erit. Quia vo Iſachar appellat᷑ Geñ.xlix.aſinꝰ foꝛtis.iõ iſte eſt capitaneus ſuꝑ mulacerios et caaarratoꝛes campi. d Ectimꝰ*ẽ Zabuloõ:qͥ ẽ capitaneus iꝑatoꝝ rregũ:ducum:marchionũ:comitũ dñoꝝ baronũ:oimq; nobiliũ:ſᷣuantiũ iũllð qð de eoꝝ officio ð ĩ. c.regũ.xxiij.q.v.Et oẽs ſtupendiarij milites qͥ ſũt còtẽti ſtipẽdijs ſuis:⁊ nemini vio⸗ lentiã faciũt:vt pᷣcipit᷑ eis Luce.iij.ſunt ſub hoc duce. De iſtiꝰqͥʒ familia ſunt oẽs boniiudices a iuſticia nũqᷓ; declinãtes:ſʒ cõſtãtes ⁊ foꝛtes iĩ cea adminiſtrada. Zabolon em̃ ĩterpᷣtat᷑ habitacu⸗ lũ foꝛtitudiniſ.De talibo ðꝛ Sap.vj. Qui cuſto diũt iuſticiã iuſtificabunt᷑.Et iſti qꝛ iuribo pꝛiaʒ defendũt ſicut milites armis:vt patʒ i ꝓhemio inſti.⁊ in.l.aduocati.C. ð aduo.diuer.iudicioꝝ Et in.l.laudabile.C. ð aduo.diuer.iudicũ.iõ in numero armigeroꝝ ↄputant᷑.Et iſta familia ðöꝛ △ . gens armatoꝛum equitum.,. 2 vVv Idecimꝰẽ Joſeph:qͥ iterpᷣtat᷑ ãpliatꝰvel augumẽtũ.Et de huiꝰ comitiua ſũt oẽs boni mercatoꝛes:qͥ nolũt facere vſuras nec ven dere ꝓ pluri pᷣcio:vẽdendo terminos ⁊ tpᷣs:nec falſificãt mercãtias:⁊ cuſtodiũt feſta nec vẽdũt cũ mẽdacijs aut ꝑiurij s8: vt amplificẽt diuitias ⁊ potiꝰ volũt ꝑce viuere:qᷓ; iiuſtis abũdare opi⸗ bus.Et faciũt ↄctꝰſuos iuſtos ⁊ ſine aliq̃ frau⸗ de:⁊ libẽter fuiũt ꝓximo qñ poſſunt.Uñ pᷣt qli⸗ bet boꝝ dicere illud pſal.cxviij. Uiã mãdatorũ tuoꝝ cucurri:cũ dilataſti coꝛ meũ. Magis em̃ ſtuduerũt ãpliari ĩ vᷣtutibo qᷓ; ĩ diuitijs.ð qͥba pᷣ dixit pẽ. Ibũt ð vᷣtute i vtutẽ:videbit᷑ deꝰdeoꝝ in ſyon.⁊ iſti ſunt cõpipuiſoꝛes. XXXV Uodecimꝰ capitaneꝰ eſt Beiamin: qui d interpᷣtat᷑ filiꝰ vᷣtutũ.Et de huiꝰ comitis ua ſunt om̃s vtuoſi:⁊ maxie vᷣgines ſequunt᷑ agnũ qcũ qʒ ierit.vt ðꝛ Apoc.xuij.et iõ Beiam in etiã interptat᷑ filiꝰ dextre.ſ.dei. Caſti⸗ tas em aiam ad dextrã dei repñtat.S.ſancimꝰ.iĩ auf.de leno.⁊ icoꝛruptio facit ꝓximũ deo. Sa⸗ piẽtie. vj. Iſti g̊ milites ſũt valde gti⁊ ſpecioſi in 2ↄſpectu dei.iuxta illð Sap.iiij.O qᷓ; pulchꝛa ẽ caſta generatio cuʒ claritate. In hac etiã acie ſũt oẽs diligẽtes deũ toto coꝛde:⁊ iõ iſte dux appel lat᷑ pnceps ſchiopeterioꝛũ ⁊ bõbarderio ꝝ: vul⸗ gari nr̃o hãtbuchſen vñ ander buchſen ſeh utzẽ OQOꝛ ſui milites ſꝑ ignẽ diuini amoꝝ ſecũ hñtes ignita charitate deſideria ſua ad celũ emittunt. PDẽés auũt iſti capitanei hñt ſub ſe duodeci milia ſignatos viros robuſtiſſimos. Et h̊ eſt qð ait apłus Apoc.vij.di.de eis.Ex tribu Juda duo decim milia ſignati. Ex tribu Rubẽ duodecim milia ſignati.Ex tribu Gad duodecim milia ſi⸗ gnati.Ex tribu Aſer duodeciʒ milia ſignati.Ex tribu Neptali duodeciʒ milia ſignati.Et tribu Manaſſe duodeci milia ſignati.Ex tribu Si⸗ meon duodeci milia ſignati.Ex tribu Leui duo deci milia ſignati.Ex tribu Iſachar duodecim milia ſignati.Ex tribu Zabulõ duodeciʒ milia ſignati.Ex tribu Joſeph duodeci milia ſignati Ex tribu Bẽiamin duodeci milia ſignati.Et qꝛ vltra pᷣdictos ſpecialr ſignatos ſunt multi alij milites ex diuerſis mõi ꝑtibo ↄgregati. Jõ ſub⸗ dit. Poſt hecvidi turbã magnã quã dinũerare nemo poterat ex oĩbo gentibo ⁊ tribub ⁊ pplis? linguis:ſtãtes añ thꝛonũ ĩ ↄſpectu agni amicti ſtolis albis ⁊ palme in manibo eoꝝ.Hec autes turba:vt ait btũs Bernardinꝰ vbi S.pꝓ eo inũe rabilis dicta eſt:qꝛ nemini nota ẽ niſi illi qͥ nu⸗ merat multitudinẽ ſtellarũ:⁊ oĩbo eis noĩia vo⸗ cat.vt ðꝛ pſal.cxlvj.vnð ſeduliꝰ poeta inquit ei. Qui ſtellas nũeras:q̃rũ tu noia ſolus Signa ptãtes curſus loca tꝑa noſti. Hi ſunt ex oibus gẽtib etiã barbaris ad xpᷣm ↄuerſis: ⁊ tribubꝰ gentiũ ⁊ ꝓpłis tribuũ ⁊ linguis ꝓploꝝ adunati n gẽtibo em̃ diuerſe ſunt tribo:ĩ tribubꝰ diuer ſunt ꝓpłi:in ꝓplis diuerſe ſunt lingue. Et ð oĩ bus iſtis eligit dñs multos ad militiã ſua.Di⸗ cunt᷑ aũt amicti ſtolis albis qͥ ad puritatis can doꝛẽ:⁊ palme in manibo coꝛũ q̊ ad triũphalem bonoꝛẽ:palme em̃ victoꝛibo dant᷑. Hec ſanctus Bernardinꝰ vbi S. q Uarto qͥ ad ↄditõʒ militũ electoꝝ.qꝛ de eoꝝ ↄditõibo aliq̃ tetigi g̊ pᷣmõe.xxvij.ꝑ⸗ te. j.vbi poſui leges militũ tꝑaliũ⁊ ſpũaliũ.⁊ ſer mone. xxix. ꝑte.j.in qua poſui ſex ↄſilia data mi⸗ litib. Jõ bꝛeuit᷑ hic loqᷓndo dico ꝙ boni mili⸗ tes debẽt hr̃e płes ↄ ditões q̃ notãt᷑ in.l.vlt.ff.ex qbo cau.ma.⁊ iſti.de mili.teſta.in glo. ſuꝑ rubꝛi cã. ?.in.l.fi.C.loca.⁊ in aut᷑.de man pᷣn. S.fi col. iij.ſũt aũt iſte.ſ.q ſit de gñe militãtiũ qͥ vult mi⸗ litare.l. ne iiũctij. C. ð ne. gel. ꝙ ſit examiatꝰ. C. q Ulidere nitertno calript malnols diſivete näntaal ſohiolss⸗ Crii⸗⸗C girelu Pulo t hubatant talſone ungnile ipſpoblia Mnirnln ſrenuefzavn woſnltitiüne ſtbigitirri lomllee nrphoris, Gimum c.Ots richeſteer Gron pis bone loani pitee? an⸗ miophien, Vbeliacüfen poſenereſus Alignärul iniidonone Wrad Lobeß⸗ lbemnalagt Nolrcrnor alosenigen ſatfaaebatk Moaloo me lul b rvij mphogner ſitnimen ueſtnucftd Crulnennt⸗ hechtundeſe fneclioal ſulagee en wn⸗ GBregnücdon Ghlenonanin ſtteſunri iiinnt nltt elküüſtcide mriüeſt art Nrcheſ led bat N n e Weſolin dönc Aiggeſt kedurihpl Ninapr hſenſcudt ſtäüding dümimn edroctänis . Söd n du en Rabänmtan mluſen lnn Sn mEunI Eerndede Muchnden lö deder;nn deinlienn nloſigndn ſunt munt⸗ rpe R iqui dinüin mbobtpe Nenagniind wco. Daa prdi s porii Ntninin 1 koicsuſp lo hocꝛicore⸗ oin Piiagob⸗ Vanſs:elH nis lor dun induben mrlncne H minäſvid⸗ 11 gortarl zad müphan nt.⸗Dacinas ltidn⸗0, nöfninh/ lür ſititſi ſer dN dic⸗ bune, roifi 1 Foliũ militare nõ polſ.l.j.ꝙ in numero alioꝛuʒ militũ ſit aſcriptꝰ.l.ex eo tꝑe.ff.de mili.ceſta.q; hẽat ſti⸗ gma.i.notã publica in bꝛachijs:ꝑ quã ab alijs diſtiguat᷑ ⁊ co gſcat᷑:ſicut nüũc cognoſcit᷑ ꝑ calcia mẽta ⁊ calcaria.C.ð fabꝛicẽ.l.iij.li.xj. Et ſur mi⸗ les ſpũalis dʒ diſtingui ab alijs ſuãdo illud.j. Petri.ij.Cõuerſatiõʒ veſtrã int᷑ gẽtes hñtes bo nã ⁊c.ita vt nõ ſit de illis de qͥba inqͥt Luca.li.x. Nulla fides pietaſq; virꝭ qͥ caſtra ſequunt᷑. Itẽ ꝙ habeat animũ deditũ militie ⁊ nõ agricultu⸗ re vł alijs negocijs.l.milites.ff.de re mi:.ꝙ enſe accingat᷑.l.pe.ff.ð mili.te.ꝙ iuret nõ vitare moꝛ tẽ ꝓ republica:⁊ ꝙ pugnãdo magis attẽdat cõ munẽ vcilicatẽ qᷓ; puatã.Et pᷣdicta tãgit Uege⸗ tius li.ij.de re mi.dicẽs. Jurãt milites omia ſe ſtrenue facturos q̃ pᷣcipit imꝑatoꝛ np qᷓ; deſertu ros militiã:nec moꝛtẽ recuſaturos ꝓ republiea Et ibidẽ ti.xviij.iteꝝ ait. Incõgruũ videt᷑ imꝑa toꝛis militẽ qͥ ãnona publica paſcit᷑ vtilitatibꝰ vacare pᷣuatis.hec ille.Et in.c.fi.xxiij.q.j.ðt Gꝛe go. Sũma militie laus inter alia bona merita hec eſt.O bediẽtiã reipublicevtilitatibꝰ exhibere ⁊ qͥᷣ cqͥd ſibivtiliter ĩpetratũ fuerit obtẽperare.q̃ oĩa pũt ad milites ſpũales referri. ſ1 Eptẽ q̊ʒ alias cõditiões habere dʒ miles ſ bonꝰ. Pꝛima eſt ꝙ ſit ꝓuidꝰ facie:⁊ ocu lis circũſpectꝰ.Eccs.ij.Oculi ſapiẽtis in capite eiꝰ ⁊ erectꝰad oẽm modũ poſitiõis.qꝛ ſi ĩ terrã pſpiceret ſagitte volãtes ⁊ alia inſtrumen ta bellica eũ ferirẽt.Debet g̊ oculos leuare ac fi⸗ xos tenere vᷣſus illã ꝑtẽ qua ſunt hoſtes:⁊ vᷣſus arcẽ quã vult expugnare ⁊ caꝑe:qꝛ igit᷑ aduerſa rij nr̃i demones cũ qͥb nobis eſt pugna.vt dici tur ad Ephe.vj.in aere moꝛant᷑. Jõ fi volumꝰ liberari a ſagitta volãte in die.de qua fit mẽtio pſal.xc.⁊ nõ vulnerari ab hoſtibo debemꝰ ſurſũ oculos erigere ad imploꝛãdũ.ſ.diuinũ auxiliũ. ſicut faciebathauid dicẽs pſal.cxxij.Ad te leua ui oculos meos qͥ habitas in celis. et dicere il/ lud Job.xvij. Pone me dñe iuxta te:⁊ cuiꝰ vis manꝰ pugnet me.Qꝛ vo multi nõ aſpiciũt ni ſi ĩ terrã terrenis intẽti.De qͥbꝰ PS.ait.Oculos ſuos ſtatuer̃t declinare in terrã.iõ ſepe ab iimi⸗ cis vulnerant᷑ ⁊ occidunt᷑.QOꝛ etiã ciuitas quaʒ cape optamꝰeſt illa ſuꝑna hirłm. Ideo ſꝑ debe mus celũ oculis coꝛdis ſpecłari⁊ cogitare quõ illud caꝑe poſſimꝰ:⁊ ꝑ quã viã nobis ĩtrare ſit nece.qꝛ ꝑ multas tribulatões oꝑtet nos ĩtrare in regnũ celoꝛũ:vt ðꝛ Act᷑.xiiij. Scða militis conditio eſt ꝙ habeatx coꝛpꝰbene ꝓpoꝛtionatũ ⁊ cõplexionatũ mẽbꝛaq; dura. Uñ ad pugnãdũ foꝛtes ſunt fabꝛi⁊ alij qͥ in ↄtinuis laboꝛibo ſũt Illi aũt qᷣ ſunt debiles parũvalẽt ad pugnãdũ coꝛꝑalit᷑. Exercitiũ em̃ armoꝛũ reqᷣ rit alið qᷓ; ex⸗ ercitiũ ſciẽtie. Nã in ſcia molles carne aptos mẽ te dicimꝰ:ſᷣm Phm. i ij. de aĩa. in armis aũt cõ⸗ trariũ eſt.Uñ Uegetiꝰ in li.de re mili.ait. Non eſt dubitãdũ aptioꝛẽ armis eſſe ruſticã plebẽ q̃ CCCGö ſub dñio ⁊ in laboꝛe nutrit᷑:ſolis ardoꝛẽ patiẽs vmbꝛe negligẽs:balneoꝝ neſcia: deliciax igna ra:ſimplici animo ꝑuo cõtẽta: duratis ad oim maloꝛũ tolerãtiã mẽbꝛis.cui geſtare ferrũ:foſꝗ⸗ ſam ducere:ohꝰ ferre cõſuetudo eſt. Et icerũ ðt. Piſcatoꝛes aucupes ſonatoꝛes: ⁊ oẽs qͥ tracta revident᷑ ad muliebꝛia ꝑtinẽs lõge arbitroꝛ pel lẽdos a caſtris. Fabꝛos aũt ferrarios: carpẽta⸗/ rios:apꝛũq; venatoꝛes cõuenit ſociare militie. Et Seneca ad Lucillũ li.xij.epłarũ:epła.iij.cũ pᷣdictis cõcoꝛdãs ait.ullũ laboꝛẽ recuſãt ma nus que ad arma ab aratro trãſierũt. Sicut ꝗᷓ fabꝛi ſtãt iuxta ignẽ ⁊ ꝑcutiũt ferrũ:ita ſpũalis miles dʒ ſtare iuxta xp[ʒʒ ꝑ amoꝛẽ: ⁊ ꝑcutere dia bolũ inſidiatoꝛẽ:⁊ coꝛ ſuũ durũ ⁊ obſtinatum. Ad foꝛtitudinẽ aũt hãc ſpũalẽ hñdã nos hoꝛ⸗ tatur ſccã mr̃ eccłia ĩ officio aplłloꝛũ dicẽs.Eſto⸗ te foꝛtes in bello:⁊ pugnate cũ antiqͥ ſerpente accipietis regnũ eternũ.Nõ ergo br̃e debemus mẽbꝛa mollia.ſ.ſenſualia:ita vt indinemur ad oꝑa carnalia ⁊ vana:vel ad diaboli blandicias vt fecit Eua:Dauid:Salomõ:⁊ Sãſoan:⁊ alij multi.ſed foꝛtes eſſe debemꝰcũ btõ Stephano glioſo xpᷣi milite pꝛimo.De quo ðꝛ Act᷑.vj. Ste phanꝰ aũt plenus gr̃a ⁊ foꝛtitudine faciebat ꝓ digia ⁊ ſigna magna in pplo. D Ertia boni militis cõditio eſt ꝙ ſit aſpe t ccu ⁊ facie terribilis.vñ ait Uegetiꝰ in li. de re mili. Si hõ habet effigiẽ leonis vel vrſi aut hmõi:ferox ⁊ foꝛtis eſt. Ratio eſt.qꝛ vy ait autoꝛ in li.ſex pncipioꝛũ:aĩa cõiũcta coꝛpoꝛi imitat᷑ paſſiões coꝛꝑis.ſicut ꝑ exꝑientiã videt᷑ iuuenis qͥ in effigie mulier apparet cõiter ẽ qᷓſi vna femella.Debemꝰ g eſſe ternibiles ↄtra pccxæ nr̃a illa ꝑ durã pniam deſtruẽdo:⁊ cõtra demo nes illis foꝛtiter reſiſtẽdo.⁊ſilłiter contra q̊ſlibet tẽptãtes. Pſal.lxxv. Tu terribilis es ⁊ qͥs reſi⸗ ſtet tibi.⁊ nõ facere ſicut muliercule q̃dã dicẽtes temptãtibo eas.deꝰ dimitte me ⁊c̃. Talibꝰ autẽ dicit᷑ Jacohi.iiij. Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet avo bis.aʒ audaces foꝛtuna iuuat timidoſq; re⸗ pellit. x. Eney. Quarta ↄditio eſt ꝙ habeat pe ctus latũ.qꝛ ſi haberet ſtrictũ ſignũ eſſʒ homis puſillanimis. Itẽ debet habere bꝛachia lõga et nõ bꝛeuia.qꝛ hmõi cõſiter ſunt debiles.vñ dicit UVegetiꝰ in li.de re mili·.Sit adoleſcens martio opꝑpi deputãdꝰvigilãtibo oculis:erecta ceruice:la to pectoꝛe:humeris muſculoſis:valẽtib digicꝭ lõgioꝛibo bꝛachijs:vẽtre modicꝰ:exilioꝛ ſuris:⁊ cruribo nõ ſupꝑflua carne diſtinctis ſed neruoꝛũ duricia collectis.Cũ hec in tirone ſigna depꝛe⸗ hẽderis:ꝓceritatẽ nõ magnope deſidevs. Uti⸗ lius em̃ eſt foꝛtes milites eſſe qᷓ; grãdes.Debe⸗ mus g ⁊ nos bfe coꝛ latũ in charitate ⁊ ĩ remit⸗ tẽdo iniurias:⁊ bꝛachia lõga illa extendẽdo ad ſubueniẽdũ oĩbo.ita vt dicere valeamꝰ illud ad hilip. j. Teſtis eſt mihi deꝰ quõ vos oẽs cu⸗/ piz in viſeenth ieſu pi. &t uare illud Deut. v. — Pꝛecipio tibi vt apias manũ tuã egeno ⁊ pau peri. Pꝛouerb.vlti. Manũ ſuã aꝑuit inopi: et palmas ſuas extẽdit ad paupes. ditio militis ẽ ꝙ nõ multũ curet d cibo ac po⸗ tuꝛ⁊ lecto.non em̃ debet aſſueſci ſenſualibꝰ deli⸗ cijs. Nã vt inqͥt Yacetꝰ poeta li.ſui.c.x. Nilvalet in bello qͥ viuit delicioſe. Nec ſine duricia belli⸗ ca palma dat᷑. Et Seneca ad Lucil.eplła.iij.ait. Nulii põt ſecura vita cõtingere qͥ de ꝓducenda nimis cogitat. Itẽ ðꝛ miles a malo qð ſuſtine/⸗ re dʒ.vt alt glo.inſti.ð mili.teſtõ.in rubꝛica.vbi etiã ðᷣt. ꝙ miles etiã ðꝛ qꝛ ĩ numero millenario eligit.vt in.l.j.S.miles.ff.de mili.teſta.in qua.l. etiã hr.ꝙ miles dicit᷑ a milicia.i.a duricia quaʒ ſuſtinet. Uñ cõiter dicit᷑. Militibꝰ panis dãdꝰ recẽs ⁊ vinũ bonũ. Spũalłr aũt ꝑ panẽ intelli⸗ git᷑ coꝛpꝰ xpᷣi.qͥ de ſeipo inqͥt Job.vj. Ego ſum panis viuꝰ.q̃ſi di.cõedite ⁊ maducate vt ſic foꝛ tes in pᷣlio:⁊ nõ q̃rite delicata cibaria. De vino auiit ait PS. Et vinũ letificat coꝛ hois. Sãguis em̃ dñi letos ac robuſtos reddic milites ad pu gnãdũ. Unð Chꝛyf.ſuꝑ Johan.ait. Ut leones ſams ſpirãtes de mẽſa dñi recedimꝰ terribiles demonibo faci. ,f Erta aditio eſt ꝙ nõ fugiat vidẽdo iimi cũ:nec dʒ recuſare moꝛtẽ ſubire ꝓ vᷣtute: bᷣm ꝙ mi t Arel.iij.ethi. Si g̊ Hectoꝛ: Diome⸗ des.⁊ młti alij paganivitã expoſuer̃tvt foꝛtit᷑ di micarẽt ⁊ iimicos expugnarẽt:młco magꝭ nos illã exponere debemꝰ ꝓ xpᷣo:⁊ potiꝰ moꝛtẽ ſub⸗ ire q; deũ offendere.c.ita ne.xxxij.q.v. Nõ dʒ qʒ miles ſemꝑ ſtare firmꝰ ne occidat᷑: dũ ꝓpt᷑ moꝛ⸗ talitatẽ ſus eſt q̃ſi ſignũ ad ſagittã. Debet auteʒ miles rpᷣi ſꝑ eſſe in motu bone oꝑatiõis ⁊ non ſtare ocloſus:qꝛ aqua q̃ nõ mouet᷑ marceſcit et generat vmes:illa vo q mouet᷑ generat piſces. Zõ6ÿ aũt in feſtis pła pctã cõmittũt᷑ qꝛ hoies ſtãt ocioſi magis in illis dieb⸗ qᷓ; in alijs.Ut em̃ ait Berũñ.in qͥdã ſᷣmõe.ociũ eſt mr oim vitioꝝ.Nõ debʒz etiã miles retro aſpicere dũ pugnat ne ab iimicis feriat᷑. Sic q̊ʒ facere debet xpᷣi miles.cui idẽ dñs ait Lu.ix.c. Nemo mittẽs manũ ad ara trũ ⁊ aſpiciẽs retro aptꝰ eſt regno dei. Qꝛ vt ait Berñ. In via dei non ꝓgredi retrogredi eſt.Et pᷣdictoꝛũ hr̃ figura Geñ.xix.in vxoꝛe Toth:que retro aſpiciẽs in ſtatuã ſalis cõuerſa eft. Q Eptima militꝭ ↄdicio eſt ꝙ ſit bñ arma⸗ ſtus.⁊ h̊ eſt qͥntũ qð eratvidẽdũ ĩ hac ꝑte ſtqʒ qͥb armis debet eſſe munitꝰ ille qui vult ꝑpadiſum appᷣbẽdere. Arma militie nf̃e nõ ſunt carnalia ſʒ ſpũalia ad deſtructiõʒ iimicoꝝ vt ðꝛ.ij ad Choꝛ.x.c. Oẽs ̊ capitanei ⁊ milites in toto coꝛꝑe debẽteſſe armati. Si em̃ fuerintĩ aliq̃ parte coꝛꝑis diſcooꝑti faciliter ab inimicis ſuis ferient᷑:⁊ cũ voluerint ſe defendere ab vna pte vulnerabunt᷑ ab alia. Bene aũt armati mi⸗ lites ſunt audacioꝛes.vñ Uegetiꝰ li.j.de re mi. ti. xx. inqͥt. Nece ẽ vt acrioꝛẽ dimicãdi ſumat au⸗/ Quinta cõ⸗ XAXXV daciã qͥ munito capite ⁊ coꝛꝑe nò timetvulnera Et ideo deſcribamꝰ armaturã głioſi militis in cipiedo a capite ⁊ deſcẽdẽdo vſq; ad pedes. De⸗ bet g̊ bonꝰ xpᷣi miles habere in capite gales cuʒ noie Jeſu in frõte.bec aũt ſignificat filialẽ dei ti moꝛẽ qͥ caput mẽtis a pccõꝝ iccib defendit.vñ pſal.cx.ðꝛ. Initiũ ſapiẽtie timoꝛ dñi.Ecce galea capicis:ecce elmetꝰ foꝛtiſſimꝰ:ecce cellata ipene⸗ trabilis reijciẽs oẽs ictus pccõꝛũ. Ideo Ecci.j. ſcptum eſt. LZimoꝛ dñi expellit pctm̃. Hec aut galea eſt bene terſa ⁊ burnita ac relucẽs:⁊ iðo ſi lapide vel ſagitta ꝑcutiat᷑ mox lapis vel ſagitta ſcintillãdo reſilit ſine offẽſiõe ꝑcuſſi.qꝛ ſi tinoꝛ dñi bene armauerit caput mẽtis nr̃e ab ictibus malaꝝ cogitationũ⁊ ſuggeſtio nũ mũdi carnis dia boli nõ poterit vulnerari: ſʒ illeſa ↄſeru.,/ bit᷑ in gra dei.qꝛ vt inqͥt glo.quedã ſuꝑ pſal.cx. Janua oↄuerſiõis eſt merꝰ. Jõ ſuꝑ illud pſal.cxj Beatꝰ vir qͥ timet dñm.dicit glo.Uis redire ad amiſſã btitudinẽ cõpẽdioſa via eſt hec.ſ.timorꝭ ðᷣi. Hãc aũt galeã aſſumere hoꝛtat᷑ Paulus ad Ephe.vj.di. Et galeã ſalut aſſumite.qð expo⸗ nẽs btũs Berñ.vbi S.ait. Id eſt:timoꝛẽ ieſu:q ſalꝰ interpᷣtat᷑:ſuſcipite. Habet etiã viſeriã cũ ri⸗ mulis ⁊ foꝛaminibo ꝑuis vt meliꝰ videat offen dickła:⁊ ſciat qua ꝑte ſe debeat tueri⁊ euitare iaꝰ ⁊ ꝑcuſſiões. Per qð ſᷣm btm̃ Bernardi.vbi g̊. ſignificat᷑ veri intelligẽtia cũ illuiatõibo multis dluinis. Jõ ꝓphᷣa cũ ð galea timoꝛis dei dixiſſʒ Initiũ ſapie timoꝛ dñi.ſubdit de viſeria illꝰ di cẽs. Intellectꝰbonꝰoibo faciẽtibo eũ.Qui em̃ hʒ intellectũ illuiatũ ⁊ timoꝛatũ de deo ſtat ſꝑ in p poſitovitãdi pcm̃:⁊ cognoſcẽdo illud ꝑviſeriã intellectꝰ illud effugit⁊ ab eo diuertit:atq; ſug⸗ geſtiões eiꝰ a ſe repellit:nec ꝑmittit cõſciam ſuã ab illo penetrari.Qui ãt vadit ad pᷣliũ ſine hac galea ⁊ viſeria põt expectare fractionẽ caopitj vel detrũcatiõʒ ⁊ nõ vidẽdo ꝑicula offendicłoꝝ pec cati ꝑcuſſus moꝛit᷑ ſicut beſtia.qꝛ nõ aſpiciẽdo nec co aſcẽdo neſcit illa vitare. Hñns aũt bãc ga leã cũ ſua viſeria ſollicitꝰ ẽ vitare oia ꝑicula.iu⸗ xta illð Ecẽi.vij. Qui timet dñm nihil negligit. Pot q̊ʒ ꝑ viſeriã que ſurſum eleuat᷑ ⁊ poſtea de pmit᷑ alið ſignificari. In eo em̃ ꝙ erigit᷑ ⁊ eleua tur ſignificat᷑ ſpes q ſurſum tẽdit i deũ ⁊ bona celeſtia.hec em facit militẽ foꝛtit᷑ dimicare.qꝛ vt ait Gꝛego.in omelia paſchali. Expectatio pᷣmij minuit vim laboꝛis.Erige ergo o xpᷣi miles vi⸗ ſeriã ſpei:⁊ contẽplare eterna gaudia paradilſi: que pugnãdo acquires ⁊ robuſtioꝛ efficieris. Igeo milites ſuos hoꝛtat᷑ dñs Mat.xxiiij.di. Leuate capita vr̃a. Et pſal.xxxvj.inqᷣt Dauid cuilibet bono militi xpᷣi. Spera in dno ⁊ fac bo nitatẽ. Qua ꝓpt᷑ ipᷣe cũ eſſet bonꝰ miles dicebat pſal.iij. In te dñe ſpauinõ ↄfũdar in efnũ.Per viſeriã ẽt cũ ſurſuʒ eleuat᷑ ſignificat᷑ ꝙ miles xpᷣi dz oẽm ↄfidẽtiã victoꝛie ſue ponere in deũ ⁊ diů⸗ cere cũ : Põ. pſal.xvij. Dũñs foꝛtitudo mea et re „7 5 ſümen nbiodiun nibiaglue gani holen ud Cheullo fngöllos Ges meoo/ tiu tin Grorafn ſuſcninant⸗ caſoſupugn griltnicof ejneco Nlir Ego⸗ Pointobicce ßialſtipinm Uuchüceuan Pcichenio de hewuleid⸗ Nfint wücenüͤ ririnmin ropasg mihngema lhtzqꝛ dt ooculo die noeſt niſin ſtluccſell. maſtbonafi bde Giaite zustooztencd mlgonopar verbio Ouic lig Gictzo ſhrſed lipp Meſbi duo. Wmigoculse eſtgfinis⸗ ſienboni⸗ noſltin ulopa bo⸗ funpoſeni gcöſapin: aräogane H nde Raz⸗ Gloc ſe Ollrefni l⸗ wolürar⸗ 1 Mrndl die lekriinte Egküihn Müfuntdon nſtphar hitterri edee arby, ipſicbin⸗ 8 uüi d apngign d enl r dnage Kcgllen hon otii an. Deraie nntisridoſ Derüſgn anltmen indiade vnümidtan blce nn nn edi ſogg. tn Andoag do Dened uck belndee rit alet umie Sce ckangiin ai idn dsren Emenue? Benui . Alluiarötnuns nmorisdan tdenlenale dedeo ag dodlud ei 4 dinanra Huofdcn N nag iͦtntin Disihig inmreugali in nhingie⸗ Aut:vtade rangkrcens ei deün don dimiange Ehegnofn audis en duſfintfnt, iis Denide nnadi munntun oygisdi ſtnn nfai nan Nanmnn M nniig n Gunl ——, Foliiũ/ fuglũ meũ ? liberatoꝛ meus. ⁊ pſal.cxvij. Dñs mihi adiutoꝛ ñ cimebo qͥd faciat mihi hõ Dñis mihi adiutoꝛ ⁊ ego deſpiciã inimicos meos. et pſal.xvij.Deꝰ meus adiutoꝛ meꝰ⁊ ſperabo ĩ eũ ⁊ poſtea ſubdit. Perſeq̃r inimicos meos ⁊ cõ⸗ pꝛehẽdã illos ⁊ nõ cõuertar donec deficiat. Cõ⸗ frin gã illos nec poterũt ſtare:cadẽt ſubtus pe⸗ des meos.⁊ pſal.xxvj.Si cõſiſtãt aduerſuʒ me caſtra nõ cimebit coꝛ meũ.Si exurgat aduerſũ me pꝛeliũ in h̊ ego ſperabo.Cũ aũt dep mit᷑ viſe ria ſignificat᷑ ꝙ qñ miles xpᷣi vanegloꝛiat᷑ de vi ctoꝛioſa pugna ↄtra demões debet ſe deh mere ꝑ hũilitatẽ cõſiderãdo naturalẽ impotẽtiã ſuã. Depme ergo viſeriã o vanegłioſe ⁊ dic cũ ꝓpha pſal.xxj.Ego aũt ſuʒ vmis ⁊ nõ hõ:obpꝛobꝛiũ hoim ⁊ abiectio plebis. Habet q̊ʒ bonꝰ miles xpᷣi criſta pẽnarũ diuerſoꝛũ coloꝛũ galee infixã in altũ eleuatã:que ſignit᷑icat intẽtiõeʒ ad deũ in oi tꝑe nro diuerſis bonis reſpectbo decoꝛatã Et hec multũ decoꝛat totã armaturã.qꝛ Hac⸗ thei.v.ca.inqͥt dñs.Si oculꝰ tuꝰ ſimplex fuerit totũ coꝛpꝰtuũ lucidũ erit.Per oculũ aũt intel⸗ ligit intẽtionẽ animi:qꝛ ſicut oculꝰ coꝛꝑalis di rigit coꝛꝑales greſſus:ita mẽtalis ꝑ rectã inten tionẽ dirigit mẽtales.Et ꝙ intelligat de mẽtali oculo ptʒ:qꝛ ðt ſimplex.nõ aũt inqͥt ſanꝰ. Et de malo oculo dicit nequã nõ aũt infirmꝰ: qꝛ neqͥ a nõ eſt niſi in coꝛde. Per totũ aũt coꝛpus qꝙ; erit lucidũ ĩtelligit᷑ ↄgeries bonoꝝ operũ:q̃ erit bona ſi bona fiat intẽtiõe.De mala aũt intẽtiõe ſubdit.Si aũt oculꝰ tuꝰ nequã fuerit totũ coꝛ⸗ pus tuuʒ tenebꝛoſum erit.i.ſi tua intẽtio fuerit mala oĩa oꝑa tua mala erũt.qꝛ vt dicit᷑ in cõip⸗ uerbio. Quicqͥd agat homies intentio iudicat oẽs.Sicut ̊ oculꝰ coꝛꝑalis ſanꝰ videt oĩa ſicut ſunt:ſed lippus vel ſtrabo aliqñ videt vnũ ⁊ ap parẽt ſibi duo:⁊ alibi qᷓ; vbi res eſt cernerevide tur.ſta oculꝰ coꝛdis nequã.i.mala intẽtio ⁊ per uerſus finis ac iniq̃ voluntas facit qñq; malũ videri bonũ:⁊ecõtra.De oꝑiba vᷣo bona intẽtõe factis inqͥt pha pſal.lxvij. Senge colũbe dear gẽtate.i.oꝑa bonoꝛũ ſunt ad modũ argẽti ſplẽ⸗ dẽtia:⁊ poſterioꝛa eiꝰ.i.intẽtio ⁊ finis in palloꝛe auri.pꝑ qð ſapia deſignatur.qꝛ hec eſt vera ſapia ꝓpter deũ oꝑari.iuxta illð.j.ad Choꝝ.xj.Oia in gliam dei facite. r R h Abẽt qʒ milites in galea gurgitaculũ.ꝑ . quod ſignificat᷑ maſuetudo ad ꝓxumũ. Solet em̃ mãſuetudo caput inclinare ⁊ flectere collũ volũtati aliene.ſicut erẽplũ poſuit chꝛiſtꝰ „ Mat.xj.di.Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humik coꝛde.Et iõ miles xpᷣi ðbet ſuare illð Ecci.xviij. Cõgregatõi pauperũ affabilẽ te facito ⁊c.Eſt eĩ mãſuetudo oꝛnamẽtũ vᷣtutũ ⁊ oĩbus gratum. Jõ inqͥt ꝓpha pſal.xxxvj. Mãſueti aũt heredita bũt terrã ⁊ delectabunt᷑ in multitudine pacis. Et Matth.v.ait ſaluatoꝛ. Beati mites qm̃ ip ſi poſſidebũt terrã. S ſignũ pᷣſumit eſſe illiꝰ officialis, Ebẽt inſuꝑ milites hr̃e coꝛpꝰarmarũ.b/ d. mo loꝛica. ꝑ quã deſignat᷑ iuſticia q ocs EFStutes cõpꝛehẽdit ſᷣm Phʒ. v. echi. Hac loꝛicã pᷣcipiebat dns induere apłos M at. v. di cẽs. iſi abũdauerit iuſticia vra plꝰ qᷓ; ſcribaꝝ 7 phariſeoꝝ nõ itrabitis ĩ regnũ celoꝛũ.De hac Oꝛnatꝰ ̊ debet eẽ oibus vᷣrutib qͥ regnũ celoꝝ caꝑe deſiderat. Hñt q̊ʒ milites toꝛacẽ ſiue coꝛa ciã vt vulgarit᷑ ðꝛ:⁊ ſignificat foꝛtitudinẽ ⁊ con ſtantiã in aduerſis.Sicut em̃ qͥ habet toꝛacẽè q̃ facta ẽ de laminis ſiue plaſtr ferreis ⁊ calibeis nõ timet iacula nec ab eis penetrat᷑:ita qͥ hʒ ve⸗ rã patiẽtiã ⁊ animi cõſtãtiã nõ timet aduerſa ei illata:imo oĩa ſuꝑat.Oꝛ vt ait Cucanus poeta GBaudet patiẽtia duris. Sitc᷑ em̃ toꝛax cingit᷑ et ſtringit᷑ ad coꝛpus:ita patiẽtia circũdat aiam ⁊ eã defendit. Uñn ſaluatoꝛ Lu.xxj.inqͥt. In patiẽ tia vr̃a poſſidebitꝭ aias vrãs.⁊ Pau.ad Heb. ccriã loꝛica inqᷣt Pau.ad Epher̃.vj. Induti loꝛi ca iuſticie.Lõficit᷑ aũt loꝛica cathenelł ⁊ maglie tis ſił ↄglutinatis:ad ſignificãdũ ꝙ vᷣtutes ſũt cõcathenare.vt ait Alber.mag.in trat᷑.ð̊ vᷣtutib xij. Per patictiã curramꝰ ad ꝓpoſitũ nobis cer tamẽ. Jõ Dauid pſal.xvij.inqͥt deo.Et pᷣcinxiſti me vᷣtute ad bellũ:⁊ ſupplãtaſti iſurgẽtes i me ſubtꝰme.Et iimicos meos dediſti mihi doꝛſuʒ ⁊ odiẽtes me diſperdidiſti. Et cõminuã cos vt puluerẽ añ faciẽvẽti vt lutũ plateaꝝ delebo eos Hec ibi.Decipiunt᷑ em̃ iimici nri demões qͥ per tribulatões credũt nos debellare qñ ꝑ pauetiã nrãm qua nos pᷣcingit deꝰ vidẽt ſe eẽ ↄfuſos et ſuꝑatos. Hñt etiã milites militarẽ veſtẽ ſuꝑ ar ma iacincchini colorꝭ hincide ãte retroq; volitã⸗ tẽ:⁊ ſignitficat exceſſiuũ dei amoꝛẽ q̊ nihil aliud ſcire deſiderat miles xpᷣi:nihilqʒ cogitarevł loqᷣ affectat:niſi deũ trinũ ⁊ vnũ ⁊ ieſum xpᷣmp no hũanatũ crucifixũ ⁊ moꝛtuũ.Quo etiã ebuliẽs totuſq; feruoꝛe charitatis plenus cũ Paulo ex clamat ad Ro.viij. Quis nos ſeꝑpabit a charita te xpᷣi:tribulatio:an ãguſtia:an ꝑſecutio:an fa⸗ mes:an nuditas:an pꝑiculũ:an gladiꝰ.Et ſeqᷣt᷑ Certꝰ ſum qꝛ neq; moꝛs: neq; vita:ne q; ãgeli: neq; pncipatus:neq; ptãtes: neq; vᷣtutes: neqʒ iſtãtia:neq; futura:neq; foꝛtitudo:ncq; altitu⸗ do:neq; ꝓfũdũ:neq;; creatura alia potit nos ſe⸗ parare a charitate dei que eſt in chꝛiſto ieſu do⸗ mino noſtro. . hb Abẽt inſuꝑ milites ſuꝑ dictã veſtẽ inſi⸗ grnia.ſ.bandã albã cũ crucib rubeis.et ſignificat mẽoꝛiã paſſiõis xpᷣi: quã ſꝑ bf̃e de⸗ bemꝰ ĩ coꝛbe. Jõ inqͥt dñs Cañ.viij. Pone me vt ſignaculũ ſupᷣ coꝛ tuũ. Rubee aũt ſũdcruces ad recolẽdũ illð Apoc.j. Ipᷣe dilexitnos ? lauit nos a pctis nr̃is in ſanguine ſuo. Hec itaq; in ſignia deferũt milites xpᷣt ad denocãdũ ꝙ; i eiꝰ exercitu ſi unt aſcripti. Inqͥt em̃ Geminianꝰin. . ſi iudex.de ſen.ex.li̊.vj. deferẽs glicuiꝰ officij Bermo Irca armaturã vero bꝛa chioꝝ hñt mili c tes ſpatulas:q̃ ſigniſicãt toleratis mul⸗ toꝝ laboꝝ: nõ em põt ſine magno labo⸗ re acqͥri magnꝰcriũphꝰ iuxta illð poeticũ. Abſq; laboꝛe graui nõ pñt magna parari.vñ Greg.in omelia vniꝰ martyris inqͥt. Ad magna pᷣmia ꝑ⸗ ueniri nõ põt:niſi ꝑ magnos laboꝛes.vñ Pau lus egregiꝰpᷣdicatoꝛ dicit. Nõ coꝛonabit᷑ niſi qᷣ legitime certauerit. Delectat igit mentẽ magni⸗ tudo pᷣmioꝝ:ſʒ nõ ðᷣterreat certamẽ laboꝝ.Ta lis ᷓ dʒ eſſe miles xpᷣi:vt de ipᷣo dici poſſit illud Ben. xiix. Iſachar aſinꝰfoꝛt ſuppoſuit bumeꝝ ſuũ ad poꝛtandũ.Per ſpatulas qͥʒ intelligi põt ſuppoꝛtatio ꝓximi:iuxta illud ad Gal.vj. Alter glltenꝰ onera poꝛtate:⁊ ſic adimplebitis legẽ xpᷣi Habẽt etiã milites duo bꝛachialia:vnũ dextrũ aliudq; ſiniſtꝝ:qͥ b dat᷑ itelligi ꝙ debẽt declina re a malo ⁊ facere bonũ:vt ðꝛ ps.xxxiij.hñt ẽt cy rochecas.i.manuũ tecas.i.vantos ⁊ manichas ferreas:p q̃s ſignificat᷑ pꝛaccica bñ opãdi:⁊ boę⸗ na ↄſuetudo vtuoſe cxercitationis.de q̃ Ouidi. in.ij.de arte amendi ait.Fac tibi ↄſueſcat nil cõ⸗ ſuetudine maiꝰ. Hñt q̊ʒ ſcutũ ſiue dipeũ.ad re⸗ ellẽdos ictꝰ: ꝑ qð ſignificat᷑ fides firma ⁊ ſtabi is. vñ ad Ephe.vj. ait Paulꝰ. In oibo ſumẽtes ſcutũ fidei:ĩ q̊ͥ poſſitis oĩa tela inimici ignea ex tinguere:de q̃ etiã inqͥt ꝓpheta ps.xc. Scuto cir/ cundabit te vitas eius:nõ timebis a timoꝛe no cturno.A ſagitta volante ĩ die:a negocio ꝑam/⸗ bulãte ĩ tenebꝛis:ab icurſu ⁊ demonio meridia no. ⁊ Sapie.v. ðꝛ. Sumet ſcutuʒ iexpugnabile eqͥtatez. In hoc ſcuto depictũ eſt lr̃is aureis no⸗ mẽ dñi Jeſu cuiꝰpñtia defendit᷑ pugnãs.iuxta illð ps.xv. Pꝛouidebã dñm in ↄſpectu meo ſo qñ a dextris ẽ mihi ne cõmouear:cuiꝰetiã vᷣtute inimici debellant᷑. Jõ ĩ illo qͥ tali ſeuto munitꝰẽ vificabit᷑ illud ꝓphete pſal.xc.Cadẽt a lateretuo mille:⁊ decẽ milia a dextris tuis:ad te aũt nõ a ꝛopinq̃bit. Maxie aũt nõ appꝛopinqᷓbit hñti cutũ ſeptẽplicẽ:ſic ille de q̊ ait Ouidi.xiij. ? Me tamoꝛ. Clipei ſeptemplicis aiax ⁊c̃. Debemꝰ em̃ habere ſcutum fidei ſeptemplicatuʒ ſeptem do⸗ nis ſpirituſſancti. h Abẽt iſuꝑ faldã q̃ circũcingit lũboſ cũ fi anchalibo:ad ſignificãdũ caſtitatẽ.¶ Di⸗ lites em̃ debẽt eẽ caſti.vñ ðꝛ ĩi.l.qͥ cũ vno.ff.de re mili.Adulteri vł aliq̊ iudicio publice dãnati in ter milites nõ ſunt recipiẽdi.Ait em̃ Seneca ad lulcillũ. Effeminat aios amenitas nimia.? Ua⸗ leriꝰmaximꝰdicit ꝙ cãpana luxurioſa młier ha nibilẽ iuictũ armis ſuis illecebꝛis ãplexata vin⸗ cẽdũ ròmano militi tradidit.Ecõtra vo ð caſti tate legit᷑ ĩ hiſtoꝛijs romanoꝛũ ꝙ coꝛneliꝰſcipio legionẽ romanoꝝ:q̃ q̃ſi defluxerat in hiſpanio reparauit abijciẽdo oĩa delicata ⁊ ad libidinem ĩducẽtia. Ea ꝓpter inqᷣt ſaluatoꝛ Luce.xij. Sint lũ bi vri pᷣcincti:vbi Greg.dicit. Lũbos em pᷣcin gimꝰcũ carnis luxuriã . cõtinẽtis coartamꝰ. Et ad Ephe. vj. ait Paulłꝰ. State ̊ ſuccincetlum bos veſtros. M “ Abẽt qͥʒ milites duas ocreas ferreas te⸗ hb gęẽtes crura que coxalia vulgarit᷑ nũcus pant᷑ ſiue ameſie:⁊ ſignificãt duplicẽ vir tutẽ ſuſtẽtantẽ ſpm.ſ.vite actiue ⁊ conteplatiue quaꝝ quelibet eſt bona ad ſalutẽ aie: vt oſtẽdit Aug.i omelł.ſuꝑ illud Luce.x.Maria optimã partẽ elegit ⁊c. Habẽt etiã armatura tibiarũ q̃ vulgariter ſcheneria appellat᷑:⁊ ſignificat hũilt tatem.qꝛ ſicut hec armatura defendit tibias ne incidant᷑:ita hũilitas defendit ⁊ liberat aiaʒ ne a demonibo vulneret᷑.iuxta illud pſal.cxiiij. Cu ſtodiens paruulos dñs:hũiliatꝰ ſum ⁊ libera⸗ uit me.Et ideo ad hãc armaturã accipiẽdã hoꝛ tatur Apłs ad Col.iij.dicẽs. Induitevos ſicut electi dei viſcera mĩicoꝛdie: benignitatẽ: hũili⸗ tatẽ ⁊c. Habẽt q̊ʒ pedes ferreos.i.ferro circun⸗ datos:per q̊s ſignificat᷑ pꝛõptitudo ad obediẽ⸗ dum ⁊ cõplendũ mãdata celeſtis imꝑator:: qͥa miles qͥ ca pitaneo ſuo inobediens eſt debet ca plite puniri.l.om̃e delictuʒ.S.cõtumacia.ff. de re mi.De hoc calciamẽto pedũ ait Pau.ad Ephe. vj.Calciati pedes in pꝛeparatõe euãgelij pacis Itẽ habẽt anulũ in manu ad ſignitficãdã fideli tatẽ ⁊ ſinccritatẽ:quã habere debẽt deo ⁊ pꝛoxi⸗ mo.Et de his duob vltimis ðt dñs ileſus ãge lis ſuis illð Lu.xv.Date anulũ in manu eius⁊ calciamẽta in pedes eiꝰ. Habẽt etiã calcaria au rea ad pungẽdũ equuʒ vt veloeꝰ vadat.q̃ ſunt timoꝛ inferni ⁊ deſideriũ paradiſi: vt ait beatꝰ Berñ.vbi g̊. Pꝛoptea de ãbobꝰ ðꝛ Eccs.ix.ſle mo ſcit vtrũ dignꝰ ſit amoꝛe vel odio.Uelẽ con ſideratio vite bꝛeuis ⁊ longi itineris. Hñt po⸗ ſtremo milites arma offenſilia ⁊ defenſilia. pꝛi⸗ mo enſem vibꝛatilẽ.i.gladiũ ſpũ s qð eſt verbũ del:vt ait Paulꝰ ad Epheſ.vj. Et ad Heb.iiij. idẽ öt.Sermo dei eſt viuꝰ ⁊ efficax ⁊ penetrabi lioꝛ om̃i gladio qcipiti. Hoc g enſe ðbet quiſq; aiaʒ ſuã ⁊ pximi penetrare.Uagina aũt huius gladij eſt mẽoꝛia. Cũ h̊ enſe ꝑcuſſit xpᷣs diabo⸗ lũ dicẽs.ei Mat.iiij.Nõ in ſolo pane viuit hõ: ſed in oĩ vbo qð ꝓcedit de oꝛe dei. Uel per gla⸗ diũ intelligit᷑ cõpaſſio de paſſiõe xpᷣi. Luc.ij.Et tuãipᷣiꝰ animã ꝑtrãſibit gladiꝰ. Uel eſt ille de q̊ ðꝛ Deut᷑.xxxiij. Gladiꝰ głietue deꝰ tuus.facien⸗ do ſicut agebat ꝓppᷣa dicẽs pſal.xv. Pꝛopone⸗ bã dñm in cõſpectu meo ſꝑ:qm̃ a dextris ẽ mi⸗ hi ne cõmouear. Gfa qͥʒ dei eſt gladiꝰãputans caput diaboli:cui dici põt illð Geñ.iij. Ipa cõ⸗ teret caput tuũ.Uel ille de q̊ ait dũñs Matth. x. Nõ veni pacẽ mittere ĩ terrã ſʒ gladiũ. Hñt etiã ſiccã ſiue pugionẽ vel dagã lateri adherẽtẽ qua ſignificat᷑ ʒelꝰ honoꝛis dei.iuxta ulð Job.ij. Ze lus domꝰtue cõedit me.Quo pugiõe ꝑcutiẽdo diabolũ fecit eũ xpᷣs cadere in abyſſum dicens vbi S.Nõ tẽptabis dñm deũ tuũ. Hñt q̊ʒ bacu lũ ferreũ qͥ macia vulgarit᷑ noiat᷑:⁊ſignificat de⸗ ; tonecte Nolipe ne ihn herenilace ſbono al Muenta, chodo ötchnol lvos ob Curlunul Uiporcncls? olvos Ei fumfnpc⸗ hhenn dic NAftuns ⸗ ulareoguen Meolcune Niuoſusmuͤc ſüllanccgei Wanridarxe wofe ; Nßti eltummns rnl. Br Mmd Hem Naloarma⸗ lurcapttept mn ria bene⸗ llanimes c mniszoeſſim ſatdearmis N taiteppunn füiponn Ou s diſſimkart ulle Talio⸗ liune ſuliei⸗ ickmiltes a ſmtigpirega umgariqr⸗ iloninbot ne ormmis focgegijn r ſn a eüikmͤte Gerechaingzi alac ſaſblie ſonſtpöondd unfumnezlon lirgthltln unsenbong hatbgliͤn⸗ lnqtaluaro;⸗ oſtoert ie ſem 6 Ero: loc⸗ Dimanmi mghini; lcrnia hült Cmärtdusne Wepleni.: uſaneſbn Podurersoan Nrwdhttc 3 4 detins Keeg gurbae Köctnitiiaan 1 ſid 1Reba we wlöinnnen bäcnälmmn miſiN N e biͤeſt tvclodio Nien jinnens Mi . Guhaii, ꝛcfanpumdh Neeenen gih S aſtcrute ſo rnurhi⸗ an Oa e gi⸗ Oackürdeh 7 domnstnann ſac Pehn achademst N — l Beis / zattie Mnb. li iunnd M, notionẽ erga beatã virginẽ:qua pcutiũt demo⸗ nes ſicut pᷣdiceu fuit Numeri.xxiiij.vbi ðꝛ.Con ſurget vᷣga ð iſrael ⁊ ꝑcutiet duces moab. Ha bẽt etiã laceã lõgã:q; ſignificat longã ꝑſeuerãtiã in bono acuſtodia matutina:vſq; ad noctẽ.i.a pueritia vſq; ad moꝛtem. Qui em ꝑſeuerauerit vſq; ad moꝛtẽ hic ſaluꝰerit Mat.x.ꝑ lanceã q̊ põt elymoſina deſignari q a lõge tener aduerſa/ rios nr̃os ne nobis obeſſe poſſint:illoſq; ipu⸗ gnat.iuxta illud Eccłi.xxix.Elemoſyna ſuꝑ ſcu⸗ tũ potentis ⁊ ſuꝑ lanceã impugnabit ꝓ te inimi cos tuos.Eia igit᷑ milites xpi:ecce ꝙ rex nr̃ mõ⸗ ſtram fieri pᷣcepit.cito ꝗ̊ adimplete ſlud apłiad Ephe.vj.dicẽtis.Cõfoꝛtamini in dño:⁊ ĩ poten tia vᷣtutis eiꝰ? iduite vos armatura ðᷣi:vt poſſi tis ſtare aduerſus iſidias dyaboli:qꝛ nõ eſt no⸗ bis colluctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ.ſ.ſed aduerſus mũdi rectoꝛes tenebꝛaꝝ harum:ↄtra ſpũalia neqcie ĩ celeſtib. Pꝛopterea accipite ar⸗ maturẽo dei:vt poſſitis ſtare in die malo:⁊ in oĩ brus pfecti ſtare.hec ille. Z v Igete ̊ o milites xpᷣi:ne vobis aliquid de pᷣdictis armis deficiat ⁊ ne illa aliene tis vl amittatis:qꝛ vt ðꝛ i.l.qͥ cõmeatꝰ.S.arma. ff.de re mili. Arma alienaſſe graue crimè eſt.⁊ ĩ l. deſertoꝛẽ.S.miles.eo.ti.ſcriptum eſt.? Miles q in bello arma a milit. ſallicite ᷣm gloſaʒ: vl alie⸗ nauit capite puni᷑. Suꝑ om̃ia aut ſatagite hr̃e arma vꝛa bene polita ⁊ oꝛnata:ne tãq; ignaui ⁊ pulſiullanimes eijciamini de exercitu celeſtis ipe/ ratoꝛis:peſſimũ em̃ eſt ſignũ militis qñ nõ cu⸗ rat de armis.vñ Uegetiꝰin.ij.li.de re militari.c. xiij.ait. Plurimũ terroꝛꝭ hoſtibo ſplẽdoꝛ armo/ rũ ĩpoꝛtat.Quis em̃ credat militẽ bellicoſuʒ cu/ ius diſſimłatiõe:ſitu:ac rubigine arma fedant᷑. hec ille. Lalia aũt erãt arma nõnulloꝝ ĩ vna ci⸗ uitate Italie ĩ qua cum iſurrexiſſet bellũ:⁊ ↄgre garẽt᷑ milites ad ðᷣſcribẽdũ:quidã venerũt poꝛ⸗ tãtes ĩ capite galeã ſiue celatã totã rubiginoſaʒ: ⁊ iterrogati q̃lłr ea tenuiſſẽt.rñderũt ꝙ tenuerãt eã leguminibo plenã.Ecõtra vᷣo magna eſt głia militis ĩ armis relucẽtib ⁊ bñ frunitis. Acce⸗ dite o egregij milites ad mõſtrã ita optime ar⸗ mati:vt verificet᷑ de veſtris armaturis illud.j. Macha.vj.c.Refulſit ſol ĩ cypeos aureos ⁊ re ſplẽduerũt mõtes ab eis:ſic lapades ignis.Añ exercitũ aũtvadũt tubicines cũ tubis altiſonis: quaꝝ ſonitꝰlõge audit᷑ ⁊ audiẽtes ad belland—un aĩant᷑:ꝑ q̃s tubas ſignificat᷑ bonũ exẽpluʒ ⁊ bo⸗ na fama:q; longe diſtendit᷑.quã hr̃e debẽt boni milites xpᷣi:iuxta illud.ij.ad Coꝛ.viij. Pꝛouide mus em̃ bona:nõ ſolũ coꝛã deo:ſꝶzʒ etiã coꝛã oĩb hoibo:p illã nãq;ʒ alij ad bñ oꝑandũ incitant᷑:iõ inqͥt ſaluatoꝛ Mat.v. Sic luceat lux vra coꝛaʒ hoibo:vt videãt vr̃a bona oꝑa:⁊ gloꝛificent pa⸗ trem veſtrum qui in celis eet. 8 Erto ⁊ vltimo ĩ hac pꝑte ẽ ↄſiderãda ðᷣſcri Ptio eq̃ꝝ huiꝰ admirã de militie. Nã qͥli⸗ bꝛũ eſt ⁊ magna exaltat.becibi. bet miles hinꝰ exercitus cqͥcat ſuꝑ cãdidiſſimu equũ. Miles em̃ cuiuſlibet eqͥ ronalis ſpũs eſt equꝰ aũt albꝰ eſt inocẽs coꝛpꝰ eiꝰſubditũ ratiõi Qõð ptʒ ꝑ al.pſal.lxxij. Vt iumẽtũ factꝰ ſum apud te ⁊ ego ſꝑ tecũ.ſ.ad poꝛtãdũ onera man⸗ ſuete: ⁊ cũ gſeuerãtia obediẽs ctiã ad ſeqndũ in ſtinav ipiꝰ ronis ⁊ eꝰ ducatũ.Un in pᷣdic pſal. ſequit. Tenuiſti manũ dexterã mes:⁊ cũ volun tate tua deduxiſti me. Otãdũ tñ ꝙ i ſacra ſcpᷣtura aliqñ equꝰ n accipit᷑ ĩ malã ꝑtẽ.vt in pſal.xxxj.vbi ðꝛ. Nolite fieri ſicut equꝰ ⁊ mulꝰ qb nõ eſt itellectꝰ.vbi ðᷣt qdã glo.Perequũ ſuꝑbi:p mu lũ pigri accipiunt᷑. Et alia glo.ðt. Nolite nieri ſi cut equꝰ.i.nolite recalcitrare aduerſus autoꝛeʒ vrm. De talibo em̃ ðꝛ pſal.xlviij. Hõ cũ i hono re ect.i.ad imaginẽ dei:nõ intellexit:cõꝑatꝰ ẽ iu⸗ mẽtis inſipiẽtibꝰ ⁊ ſiłis factꝰ eſt illis.Aliqñ o equꝰ accipit᷑ in bonã pꝑtẽ.ſicut poc.vj.oſtẽdẽs btũs Johes reſurrectõʒ xp̃ᷣi ait. Uide⁊ ecce equꝰ albꝰ.quo ſignificat᷑ coꝛpꝰ xpᷣi glioſuʒ:ſᷣm expo ſitionẽ Petri iohãnis.⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eũ habe⸗ bat arcũ.ſ.cruꝗ.vł ꝑ arcũ ſignificat᷑ miſicoꝛdia ⁊iuſticia xpᷣi.iuxta illð pſal.lxxxiij. Mibᷣicoꝛdia ⁊ vᷣitas obuiauerũt ſibi. Per choꝛdã em̃ qͥ fle⸗ ctit᷑ itelligit᷑ miſᷣicoꝛdia:ꝑ lignũ vo iuſticia. Qꝛ vᷣo choꝛda qñq; attrahit lignuʒ.ꝑ h̊ ſignificat᷑ ꝙ miᷣicoꝛdia ſuꝑexaltat iudiciũ. Jaco.ij. Et da ta eſt ei coꝛo na.ſ.regni.ſᷣm illð Mat.vlti.Data eſt mibi ois ptãs in celo ⁊ in terra. Habet autẽ iſte equꝰ ĩ frõte armaturã:q̃ ſignificat᷑ aioſitas. ⁊ nobilitas animi.qꝛ bonꝰ miles erubeſcit tur/ piter fugere:imo deſiderat in frõte pᷣlij ꝑſiſtere: ⁊ virilit᷑ decertare.Eſt eim̃ magna głia militj ſi ĩ fronte ſitvulneratꝰ:qꝛ ſignũ eſt ꝙ terga hoſtib⸗ nõ vertit.Fugiẽs aũt ab acie dʒ capite puniri.l. oẽ delictũ. S.qͥ in acie.ff.de re mili. Habet inſu- habenã ⁊ retinaculũ:qͥb ſignificat᷑ pꝛudentia ⁊ ſimplicitas:q̃s in manibs tenere pꝛecepit dñs apłis dicẽs Mat.x.Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſᷣpen tes:⁊ ſimplices ſic colũbe. Debet em̃ coꝛpꝰ pꝛu dent᷑ ꝑ rõnẽ regi:ne ſi tãqᷓ; equꝰ nimis velit aſcẽ dere ꝑ nimiũ feruoꝛẽ retro cadat:⁊ ſi nimis ve⸗ lit ad ſenſualitates deſcẽdere pᷣcipitet᷑ i pfundũ Jsõ ſuꝑ illð pſal.xxxj. In chamo ⁊ freno maxil⸗ las eoꝛũ ↄſtringe.ait glo. Parciꝰ victualia dan do voꝛacſtatẽ reſtringe.Et Baſiliꝰin qͥdã ſermo ne inqᷣt. Sicut eqͥs frena ſũt iponẽda:ita coꝛꝑa ſunt refrenanda ieiunijs. Bonũ ꝗ̊ frenũ hr̃e dz equꝰ militis xpᷣi:: moꝛſũ in oꝛe ꝑ quẽ ſignificat refrenatio lingue.De h̊ aũt loqᷓns Jacob apłs ſue canonice.iij.ait. Põt etiã freno cirtũducere totũ coꝛpꝰ:ſicut equoꝛũ frenos in oꝛa mittimꝰ ad ↄſẽtiẽdũ nob:⁊ oẽ coꝛpꝰuloꝝ circũferimꝰ.Et naues cũ magne ſint ⁊ a vẽtis validis minẽtur A circũferunt᷑ a mo dico gubernacło vbi impetꝰ dirigẽtis voluerit.ita ⁊ ling ua modicũ qdẽ mẽ — Bermo Ella aũt iſtiꝰ eqͥ q̃ͥ habet duas ꝑtes:ãtẽ/⸗ ſrioꝛẽvicʒ ⁊ poſterioꝛẽ:ſignificat duas cõ ſideratiões fiẽdas.ꝑ ãterioꝛẽ em̃ ſignifi⸗ cat᷑ ↄſid eratio no bilitatis aie ad imaginẽ ⁊ ſiłi⸗ tudinẽ dei.Geñ.j.per poſterioꝛẽ vᷣo putredinis earnis.de q̃ Job.xvij.ðꝛ. Putredini dixi: pater meꝰ es:mr̃ mea ⁊ ſoꝛoꝛ meavᷣmibo.Ait eĩ btũs Tho.in cõmẽto Boecij de oſo.li.ſ.pſa.vj.Cau⸗ ſa maxia moꝛbi hois eſt ſeipᷣm ignoꝛare. ⁊ li.ij. ꝓſa.v.ait Boeciꝰ. Hũane qᷣ ppe nature iſta con ditio ẽ:vt tũc tm̃ cet᷑is rebo cũ ſe co gnoſcit excel⸗ lat:eadẽ tñ infra beſtias redigat᷑ ſi ſe noſſe deſie rit. Nã ceteris animãtibo ſeſe ignoꝛare natura ẽ hoib aũt vitio venit.Uel ꝑ iſtas duas ꝑtes itel ligit᷑ illð Ecci.xj. In die bonoꝛũ nõ imẽoꝛ eſto maloꝛũ.Iſta em̃ faciũt ſom̃ ſuꝑ coꝛpꝰ firmit᷑ re ſidere ⁊ dnari. Habet etiaʒ ſella duos ſtapeos ſeu duas ſtaffas vt vulgarit᷑ ðꝛ. ꝑ dexterã ſigni ficat᷑ mãſuetudo ⁊ benignitas:⁊ deſpectõ ſuijp ſius in ꝓſperis.iuxta illud Ecci.iij.Quãto ma ioꝛ es tato magꝭ hũilia te in oĩbo:⁊ coꝛã deo iue nies grãm. Per ſiniſtrã vo magnanimitas in 7 aduerſis exẽplo apłi qͥ de ſeipᷣo ðᷣt.ij.ad Choꝝ. iiij. Lribulationẽ patimur ⁊ ſuſtinemꝰ. Habet q̊ʒ pectoꝛale ſiue antellã.q eſt ↄfeſſio pᷣteritoꝛuʒ pctõꝛũ.iuxta illð Pſal.Cogitatio hois ↄfitebit᷑ tibi. Uel ſignificat cõſideratiõeʒ miſicoꝛdie dei. iuxta illð pſal. Miṽicoꝛdia eiꝰ pᷣueĩet me.Quã ↄſideratiõʒ facere dʒ ne foꝛte retrocedat ꝑ deſpꝑa tionẽ. Miſicoꝛs em̃ deꝰ ſaluos facit ſperãtes ĩ ſe.vt inqͥt Dauid pſal.xvj. Jõ dicebat pſal.xxv. . In dño ſperãs nõ infirmabo.: Abet etiã poſtellã q̃vulgarit᷑ poſtcauda hb nũcupat᷑:⁊ ſignificat ↄſideratiõʒ diuine iuſticie ⁊ iudicioꝝ eius:ne ſella nimisve niat añ ꝑ pᷣſumptionẽ. Hoꝛrẽdũ eſt em̃ icidere in manꝰ dei viuẽtis:vt ðꝛ ad Heb.x. Per ipᷣaʒ q̊ʒ ſignificat᷑ mẽoꝛia moꝛtis ⁊ e᷑ne dãnatiõis q̃ debet᷑ pctõꝛibo. De q̃ ðꝛ Ecci.vij. Mẽoꝛare no⸗ uiſſima tua ⁊ in et᷑nũ nõ peccabis.Cingulũ vo qð ſub coꝛꝑe equũ ſtringit ẽ examiatioↄſcie ſue iuxta uũlð Oſee.ij. Judicate mrẽʒ vrãʒ.i.ↄſciam. Fit aũt ſella de coꝛio moꝛtuoꝛũ.ꝑ qð deſignat᷑ cogitatõ exẽploꝝ pᷣteritoꝝ.qꝛ vt ðꝛ in cõi ꝓuer⸗ bio. Ratõ pteriti ſcire futura factt. E o Pertoꝛiũ aũt equi.ſ.bardaꝝ: ſignificat cuſtodiã ſenſuũ coꝛꝑis:ꝑ q̊s moꝛs pcti ĩtrat. Hiere.ix. Iſte etiã equꝰ debet br̃e om̃s q̃t⸗ tuoꝛ pedes ferratos:ne lapidibus vłl alijs noci uis vulneret᷑ vel dilaceret᷑. Per qð ſignificat᷑ qꝗ̃ttuoꝛ affectiõibo hũanis.ſ.timoꝛis⁊ ſpei:dolo ris⁊ gaulij dʒ firmamẽtũ apponi.De qͥ bo inqͥt Boe. de ↄſo. Tu q́̊ʒ ſivis luie daro ⁊c̃.Et Jaco ponꝰ nr̃.Quãto vẽeti ⁊c. Ita vt de qͥlibet noſtrũ dici poſſit ilð Apocx. Pedes eiꝰtãqᷓ; columna ignis. Ut em̃ ait btũs Bernardinꝰ vbi S.p pe⸗ des ſignificant᷑ affectões pᷣdicte.qꝛ ſicut coꝛpus pedibo:ita aia affectõibo currit. In colũna ergo iudicare ⁊c̃.⁊ Frontinꝰli.j xXXN figurat᷑ firma rectitudo ĩtẽtõis ad dei. In igne ãt ardẽti feruẽſ ðᷣi affectio ðnotat᷑.hec.ſ.Hernar⸗ dinꝰ.Oꝛnatis igit᷑ oib eqͥs:⁊ armatis militibo: oẽs ceperũt ꝑ legiões ſuas:cohoꝛtes:cuneos et alas ꝓcedere monſtrã digniſſim faciẽtes iubi⸗ lãteſq;.De qͥbo ðꝛ Apo.vj.Catabãat caticũ nouũ dicẽtes. Dignꝰes dñe magne capitanee acciꝑeli bꝛũ ⁊ aꝑire ſignacła e:qm occiſꝰeſ ⁊ redemiſti nos deo in ſanguine tuo:ex oĩ tribu ⁊ lingua:⁊ ꝓpło ⁊ natiõe:⁊ feciſti nos deo nr̃o regnu. Scõm my ſteriuʒ huius ſᷣmonis qð dicitur dimicationis. 5 98 Olent boni capitanei anteq; exercitũ adducãt ad pugnãdũ pus mittere ex ploꝛatoꝛes ad iueſtigadum de virib⸗ aduerſarioꝝ:⁊ de diſpoſitiõe ciuitatis ⁊ terre ex pugnãde:ſic fecit Moyſes ꝓ tra chanaã qͥ mi⸗ ſit duodeciʒ exploꝛatoꝛes vt hr̃ Nũeri.xij.⁊ ſiłr fecit Joſue.vñ vt hr̃ Joſue.ij. c.dicti exploꝛato⸗ res hoꝛtati ſunt ꝓpłlm dei ad pugnãdũ vinilr:= ad ꝓficiſcẽdũ alacrit᷑:ex ↄſideratiõe bone diſpo⸗ ſitiõis tre:⁊ facilis appᷣhẽſiõis iinꝰdicẽtes. Tra didit dñs oẽm terrã hancĩ manꝰnr̃as:⁊ timoꝛe ꝓſtrati ſũt oẽs hitatoꝛes eiꝰ. Hãc ot exploꝛatio⸗ nẽ cõmendat Uegetiꝰli.iij.de re mili.ti.xxvj.di. Difficilevincit᷑ ͥ ve pᷣt de ſuis aduerſarij copijs .ti.ij. laudat Scipio⸗ „ nẽ aphꝛicanũ:qꝗ miſit exploꝛatoꝛes in caſtris ad uerſarioꝝ ad ſcrutandũ de eoꝝ viribo ⁊ de ſitua tiõe caſtroꝝ.vñ Frãciſcus ſfoꝛtia dux Medio⸗ lani optimꝰcapitaneꝰ ⁊ ĩ bellis exꝑtꝰ dicebat ꝙ melioꝛes ⁊ vtilioꝛes denarij qͥ expẽdunkt a belli⸗ gerãtibo ſũt illi qͥ expẽdunt᷑ i exploꝛatoꝛibb. G OAlter g̊& celeſtis capitaneꝰ vt ex itelligẽtia n admirãde ciuitatis:ſui milites ad dimi cãdũ aĩent᷑ miſit aqlinũ cõtẽplatoꝛẽ ⁊ ex ploꝛatoꝛẽ Johãnẽ euãgeliſtõ:vt referret eiꝰ pul⸗ chꝛitudine;:⁊ ſitum modũq; ꝑ quẽ capi poſſet. Qui reuerſus bona noua nũciauit di.illð Apo. xxj. Uidi ciuitatẽ ſctãʒ hieruſalẽ nouã deſcẽgẽtẽ de celo:a deo paratã ſic ſpõſaʒ oꝛnatã viro ſuo. In qᷣb vb vt ait.ſ. Bernardinꝰi ſuo ſᷣmonario ðe religiõe xpᷣiana:ſᷣmone.lxvj.cõpᷣhẽdit totã fu turã głiaʒ btõꝝ q̊ ad ſeptẽ pᷣncipales dotes:q̃ꝝ tres ptinẽt ad aĩaʒ:q̃ttuoꝛ vo ad coꝛpꝰ. Pꝛima ad aiaʒ ꝑtinẽs ẽ dilectio plena ⁊ ꝑfecta:⁊ de hatc ðᷣt. Vidi ciuitatẽ. Ciuitas ei ðꝛ q̃ſi ciuiũvnitaſ:q̃ marie ĩ celeſti pꝛia ꝑ dilectiõeʒ fieri bʒ:qꝛ ibi ĩ ðo mira eſt vnitas oiuʒ btõꝝ tãq; ↄciuiũ. Scða ẽ poſſeſſio certa ⁊ de bac ſubdit:ſccãz. Sctũs em̃ idẽ eſt qð firmꝰvt dicit glo.i.S.ſẽ.inſti.de rerũ di. ⁊ notat᷑ i.l. ctm̃.ff. eo.ti.oẽs aũt.Beati firmit ⁊2 ĩſeparabiłr adherẽt ſüũmo ðo.Terciaa eſt viſio apta ⁊ clara q̃ ꝑ hieruſalẽ denotat᷑:q iterpᷣtat᷑ vi⸗ ſio pacis:vt canit eccłia ĩ officio dedicatiõis tem pli:qꝛ ibi bri oẽs ſꝑ deũ regẽ pacificũ cõtẽplant᷑ Deinde addit q̃ttuoꝛ dotes qͥbo pᷣmiant᷑ coꝛpa btõꝝ. Pꝛima eſt ipaſſibilitas:⁊ iõ dicit nouaʒ: oreno nobop glics4 ſatLrd nntzſecn ſbtliak ſccttuſiu ſtdontas ſo. iia ſcecunins zaer went nuri nagn ipheſbili hionieruuſei pockſcumun Porogulcati li iſot uglos: mitmiſc ſumi. Pinozan Mpturis ne, ſaa ſtdomsfoꝛt glegedia danidoſal Nouſtänm ftmitas Ffie faräubrdis⸗ gigreſtonſi diunstbigidi heporetrrſ: horetfeb. P nuciirelligi Kllureqhnc unt Peran ſhealero umntollos ſclaginiti ſſagſinor⸗ ai rtii on cö Amead belli chogid oꝛiz i Ceifn ſoſ andſioal ne daS mwünln Kömmm akaginh, rctünni Nenemgl Gaftnüan W ⸗ opödain m mi us wo. dun Ulrnnstwng ſüeni :e daiage gnidüen Mördonedie ledäns N APninsnde Diitbene r müi Aen bolki wecsindal rNn adur D apc din ciduntit loꝛutn noNtritlein immlas ven erniniin anititſt dunenlde li wi litin anminn ſoe vinmd Ps dolt:d Cenp Pim tgfmns hn cwäürnt nipabin anu r ci;hin Nununn gnir hufſn luaĩ wetiihiin S uhiiin P önunl . ri Mo. Foliũ qꝛ ꝑ remotiõeʒ vetuſte coꝛruptiõis ⁊ paſſibilita tis:btõꝝ coꝛpa noua ⁊ ipaſſibilia fiẽt. Scða eſt agilitas q̃ ꝑ deſcẽdentẽ de celo clamare manife⸗ ſtat᷑. Tercia eſt ſubtilitaſ:ð q̃ ſubiũgit.a deo pa rataʒ:ſic̃ em̃ res groſſitudinẽ hñs parari ðꝛ qñ ſubtiliat᷑.ſic ⁊ coꝛpꝰbtõꝝ a deo parabit᷑ cũ illud faciet tã ſubtile ꝙ q̃ſi ſpuale reddit᷑. Quarta vo eſt claritas:de q̃ ſubiũgit:ſic ſpõſaʒ oꝛnatã viro ſuo.ã ſicut oꝛnamẽtũ foꝛmoſiꝰreddit coꝛpus ſic ⁊ daritas btõꝝ coꝛpoꝛa decoꝛabit. H Eſcripta vᷣo pulchꝛitudie ſuꝑne ciuitatꝭ d ðöclarat modũ appᷣhẽſiõis eiꝰ.ſ.in vᷣtute meriti ieſu xpᷣi.Et iõ ſubdit.Et habebat murũ magnũ ⁊ altũ:meritũ em̃ xpᷣi magnũ ẽ ꝑ incõpᷣhẽſibilitatẽ diuinitatj:? altũ ꝑ altitudinẽ hũanitatiſ:q̃ tale meritũ acqͥ ſitũ eſt.De h̊ muro ðᷣꝛ Eſa.xxvj.Urbs foꝛtitudinis nr̃e ſiõ ſaluatoꝛ ponet᷑ i ea murus ⁊ antemurale.Deſcripto autẽ muro ciuitatis:declarat viã ꝑ quã trãſiri ð beat ad illã. Uñ ſubdit:hñtẽ poꝛtas duoded ⁊ ĩ poꝛ tis angulos:ꝑ has em̃ poꝛtas duoded articuli fidei deſignãt᷑. Nã ſic ꝑ poꝛtas igredimur ciui⸗/ tatẽ terrenã:ſic ꝑ articłos fideivꝛbẽ ingredimur ſempiternã. Haꝝ vo poꝛtaꝝ duodedm anguli ſunt ĩ vnoq̊ʒ articło firmitas fidei ⁊ credulitatꝭ In ſcripturis em̃ diuinis ſumit᷑ angulꝰ ꝓ foꝛti⸗ tudine.Nã ĩ angulis domoꝝ ĩ qͥb parietes iũ⸗ gũt᷑ domꝰfoꝛtitudo ↄſiſtit. Uñ ⁊ xpᷣs lapis an/ gularj ẽ dictꝰ⁊ ꝙ ĩ caput anguli factꝰẽ:vt pᷣdixe rat Dauid pſal.cxvij. Job q̊ʒ.j.c.ſcriptũ ẽ:q; ven tus ↄcuſſit q̃ttuoꝛ angłos domꝰvt dirueret eãa: firmitas & fidei ĩ angłis ðnotat᷑.hec ſctũs Ber nardinꝰvbi.g. Poſtea ãt.b. Johãneſ mãifeſtat q igreſſuri ſint illã ciuitatẽ:⁊ exponit.ſ. Bernar dinꝰibidẽ dũ dic̃. Ab oꝛiẽte poꝛtetreſ:⁊ ab aqͥlo ne poꝛte treſ:⁊ ab auſtro poꝛte tres:⁊ ab occaſu poꝛte t res. Per oꝛiẽtẽ eĩ iuſti qͥ fuerũt ab oꝛigie mũdi ĩtelligũt᷑.ꝑ aqͥlonẽ vo ſignificant᷑ illi q ex gẽtilitate q̃ndã a bono frigidi ad caloꝛẽ fidei ſũt ↄuerſi. Per auſtrũ qt ãtiqͥs iudeos ĩ ſaluatoꝛis fide calẽtes ↄueniẽt itelligere poſſumꝰ. Per oc/⸗ caſum vo illos qͥ ĩ fine ſecłi ↄuertent᷑. Ab oꝛiẽte igit᷑ ⁊ ab aqlõe ac ab auſtro ⁊ occaſu poꝛte tres eẽ in ciuitate ↄgrue deſignãt᷑:qꝛ qͥcũq; ex gẽtibo añdictis ĩtrãt ĩ ciuitatẽ ſuꝑnã:ꝑ fidẽ ſcciſſime tri nitatis:ĩ q̃ttuoꝛ mũdi ꝑtiba ĩ duodeci articłis pᷣ dicatã ĩgrediũt᷑.hicapłs ad Hebꝛe.xj.inqᷣt. Si ne fide ipoſſibile eſt placere deo. J f Acca igit᷑ relatiõe exploꝛatoꝛis ⁊ ↄfoꝛta⸗ tis ab eo militibo dux ipᷣe celeſt qͥ ẽ opti⸗ mus capitaneus:cui Hiere.xxij.ðꝛ. Foꝛtiſſime magne potẽs dñs exercituũ nomẽ tibi:magnꝰ ↄſilio:⁊ icõpᷣhẽſibił cogitatu:volẽs exercitũ ſuũ aĩare ad bellũ cepit facere ſicẽ boni duces qͥ ante inchoatũ bellũ ꝓmittũt ⁊ certificãt eis ꝙ hẽbũt victoꝛiã. Uñ dñs ait.Ecce ðᷣdiĩ manu tua hieri co.⁊ ifra Joſue ad ꝓpłm ait. Uociferami:tradi⸗/ dit em̃ dñs ciuitatẽ.? Judicũ.vij.dixit dñs Ge cocxIn deonl. Deſcẽde in caſtra:qꝛ tradidi eos ĩ manꝰ tuas. Ipᷣa qͥq; Gedeon dixit ꝓplo vt in eo. c. hr̃. Surgite:tradidit em̃ dñs ĩ manꝰ nrãs madi–/s Etad bᷣ facix qdð Uegetiꝰ inqᷣt in.j.li.de re mili. ti.xij.di.llitib⸗ oꝛõe ducis virtus accreſcit ⁊ animꝰ.pᷣcipue ſi futuri certamĩis talẽ acceperint rõnẽ qſi ſit facile ad victoꝛiã ꝑueniri.Ecõtra vo eſt qñ dux deſpat de victoꝛia.vñ Uege. vbi g li. iij. ti. xxiij.ait. d fugã parati ſunt qͥ ducẽ ſuum ſentiũt deſpare. Pꝛimo dñs leſus hoꝛtatꝰ eſt ſuos milites ad pugnadũ bylarit᷑ ſpe victoꝛie: dicẽs illð Lu. x. Uidebã ſathanã ſicut fulgur ðᷣ celo cadentẽ:cece dedi vobis ptãtẽ ſupᷣ oẽm vtu tem iimici ⁊ nihil vobis nocebit. Deiñ qꝛ bonꝰ capitaneꝰ hñs cõmittere bellũ pꝛius ↄſiderat ſi põt occurrere ei qͥ venit ad ſe.vt ðꝛ Lu.xiiij. Jõ ↄſiderãs ꝙ milites ſui hñt certare cũ illo hoſte: de quo Job.xlj.ðꝛ.õ eſt ptas ſuꝑ terrã q̃ com paret᷑ ei qͥ factꝰ eſt vt nullũ timeret.tradidit eis necaria ad ſe pᷣparãdũ ad pugna:oĩaq; expediẽ tia miſtrauit.vñ ðꝛ Mat.xxv.ꝙ alij dedit qͥnq; talẽta:alij duo:alij vᷣo vnũ.⁊ vt ðꝛ Lu.xiiij.vni cuiq; dedit ſᷣm facultatẽ ſuã. Sciebat em̃veraʒ eſſe ſniam Uege.li.iij.de re mili.diceñ. Sepius inopia qᷓ; pugna ↄſu mit exercitũ:⁊ ferro ſeuioꝛ fames eſt.Et lõ ãteqᷓ; bellũ inchoet᷑ de copijs ex pẽſiſq; ſolers dʒ eſſe traccatꝰ. Qui em̃ frumẽtũ cetaq; necaria nõ pᷣpat vincit᷑ ſine ferro.a ꝓpt᷑ ipᷣe capitaneꝰ nr̃ abũdãtiſſime ꝓuidit ſuo exer⸗ citui de oĩbus necarijs:⁊ multa donatiua ero⸗ * gauit ſuis militib:hec aũt dona ſunt gfe diuie Uũ de ſe ⁊ de vnoquoq; bono xpᷣiano inqͥt Jo hẽnes euãgeliſta ſui euã geł.j.ca.De plenitudie eiꝰ accepimꝰ oẽs gr̃am ꝓ gr̃a. Sine adiutoꝛio nãq; ipᷣius certare ⁊ bonũ facere nõ poſſemus: ſim apli dicũ.ij.ad Choꝛ.iij. Ideo Salomon Saß.viij.inqͥt. Scio qm̃ alr nõ poſſum eſſe cõ tinẽs niſi deꝰ det. o Rainatis igit᷑ optime aciebo dixitvnuſ⸗ IAIſq; ex capitaneis militibo ſuis. Oꝛ qᷓ;to qͥs magis eſt leuis tãto meliꝰ pugnat.iõ ſᷣuare debemꝰ pᷣceptũ apłi ad Heb.xij.dicẽtis.Depo⸗ nẽtes om̃e pondꝰ ⁊ circũdãs nos pctm̃:curra⸗ mus ad ꝓpoſitũ nobis certamẽ aſpiciẽtes in au toꝛẽ fidei ⁊ ↄ ſũmatoꝛẽ ieſuʒ:qꝛ agnꝰ vincet eos 7 qͥ cũ illo ſuntvocati electi ⁊ fideles.vt ðꝛ Apo. xvij.Dixit g̊ ipſe capitaneꝰ generalis dñs ieſus oibus capitaneis ſuis. Eſtote viriles ⁊ robuſti qꝛ oꝑtet vos trãſire ꝑ tria regna.ſ.mũdi:carnis ⁊ diaboli:⁊ ſubiugare illa. In pᷣmo regno habe bitis tria p̃ᷣlia.ſ.auariciã:luxuriã:⁊ ſuꝑbiaʒ.Oꝛ oẽ qð eſt in mũdo aut eſt ↄcupiſcẽtia oculoꝛuʒ: aut cõcupiſcẽtia carnis:aut ſuꝑbia vite.vt ðꝛ.j. Joh.ij. Ceper̃tq; oẽs capitanei cũ militibo ſuis 3 mũdũ dimicãtes altiſona voce exclamare.bel ũ bellũ:moꝛs ⁊ letale exitiũ mðo:pſternat᷑ mũ dus cũ auaricia:luxuria ⁊ ſuꝑbia ſua. Dicebat q; vnuſqͥſq; capitaneꝰ milicibo ſuis.Nolite dili U 2 Bermo gere mũdũ:nec ea q in eo ſũt ⁊c̃j.Joh.ij.Quoꝝ exhoꝛtatioibo illi aiati:impetu facto ↄtra hoſtes faciłr victoꝛiã repoꝛtauerunt. Quia vt dicit Ue getiꝰli.iij.de re mili.ti.xxviij. Pars victoꝛie ẽ ini micũ turbare añqᷓ; dimices:⁊ i cõhpuerbio ðꝛ. Hoõ aſſultatus dimidiatiʒ ceſus ẽ. Cõculcatcis qt iſtis tribo acieb mũdi oẽs iceperũt iubilãdo clamare dicẽtes illð Apo.xviij.c. Cecidit:cecidit cecidit babilõ auitas magna:⁊ fcta ẽ hitatio de monioꝛũ. Poſt victoꝛiã igit᷑ mũdi inqͥt magnꝰ ⁊ victoꝛioſiſſimꝰcapitaneꝰillð ad Col.iij. (Ooꝛ tificate mẽbꝛa via q ſunt ſuꝑ terraʒ.Addicq; O boni milites et victoꝛioſi armigeri igrediamur audacter ſcᷣm regnũ qꝛ ſuppeditabimꝰ euʒ.Et ſic direcc acieb ⁊ explicato vexillo:aggreſſi ſunt ſcoðʒ regnũ iteſtinũ.ſ.pcti.⁊ hoꝛtabat᷑ eos celeſtꝭ capitaneꝰ dicẽs illð Leui.xxvj. Perſeqͥ mi iimi⸗ cos vꝛoſ.ſ.ſeptẽ pctã moꝛtalia:⁊ cadẽt coꝛãvob: vnꝰ.ſ.coꝛde ↄtritꝰfugabit mille:⁊ duo.ſ.coꝛ ↄtri tũ ⁊ hũiliatũ:fugabũuũt decẽ milia.Sic̃ em̃ vnuʒ pctm̃ trahit aliud:ita deſtructio vniꝰ eſt deletio alteriꝰ. Cõfitẽdo g̊ cũ ↄtritiõe ⁊ ꝓpoſito ãpliꝰnõ⸗ peccãdi ſʒ recceviuẽdi:ð hellauerũt regnũ pccõꝝx moꝛtaliũ.Et ceperũt iubilando clamare.Uicto ria:victoꝛia:qꝛ ſupauimus duo regna:⁊ ſumilłr de tercio triũphabimus.ſ.dyaboli. Taũt foꝛtioꝛes eẽnt ad terciũ certamẽ.? vy qʒꝛ vt ait Caſſio.li.iiij.epłaruʒ epła.xiij. Diſciplinã nõ pᷣt ᷣuare ieiunꝰ exercitꝰoẽſ receperũt cibũ ↄfoꝛtatiuũ coꝛꝑis ⁊ ſanguis dñi De q̃ refectiõe inqͥt Dauid pſal.xxij. Paraſti ĩ cõ ſpectu meo mẽſaʒ aduerſus eos q tribulãt me. Veꝝ qꝛ va ẽ ſnia Aug.in.xix.de clui.dei.c.xj.di. Sʒ neq; ſcti ⁊ fideles vniꝰvi ði ſũmiq; cłtoꝛes: ab eoꝝ.ſ.ð monũ fallaci ⁊ multifoꝛmi tẽptatiõe ſecuri ſũt. Lucifer em̃ vidẽs hoĩes ðbere aſcẽde⸗ re ad capiẽdũ regnũ a qͥ̊ ipᷣe eieceſt illis duriſſi ma tẽptationũ pᷣlia ꝑ ſe ⁊ alios ãgelos tenebꝛa⸗ rũ cõmouet:maxie his q̊ſ qñqʒ ſuꝑauit ꝑ pecm̃ Juxta illð pſal.lxxvij. Immiſſiões per angelos malos:vbi glo.inqͥt.Oyabolꝰptatẽ hʒ in pctõꝛe ſicut ĩ pecoꝛe ꝓpꝛio:iõ videns capitaneꝰ milites ſuos hre armaturã nimis debilẽ ad reſiſtẽdũ tã terribilib ictibo tẽptationũ ⁊ ꝙ vt inqᷣt glo.ſuꝑ illð Tre.ij.miſᷣicoꝛdie dñi ⁊c̃.Nõ pᷣt hõ diu ſta/⸗ re ↄ iſultꝰdyaboli niſi mĩicoꝛdia dñi adiuuet᷑ eis gre ſue armaturaʒ et foꝛtitudinẽ ſubmiſtrat di. illð qð ponit Greg.i omeł.pluriũ martyrũ. Vos ad certamẽ accedit ⁊ ego ſuʒ qͥ pᷣlioꝛ:pᷣci⸗ pitq; vt ĩ oibo pᷣſſuris iuocẽt nomẽ eiꝰ:qꝛ vt ðꝛ Pꝛouer. xviij.c. Turris foꝛtiſſima ẽ nomẽ dñi. UVnñ illð gſalmi.xliij.dicũt boni milites xpᷣi. In noie dñi ſpernemꝰoẽs iſurgẽtes in nobis. Eos qͥʒ hoꝛtat᷑ ad foꝛtit᷑ dimicanduʒ dicẽs ad Ephe. lij. Nolite locũ dare dyabolo. ill Jacobi. iij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis:nec eiꝰpotẽ⸗ tiã metuite:fidelis em̃ deꝰnõ patiet᷑ vos tẽptari ſupꝛa illo qð poteſtis:ſʒ faciet cũ tẽptatiõe ꝓuẽ XXXVY tũ vt poſſitis ſuſtinere.vt ðꝛ.j.ad Coꝝ.x.Qꝛ o vt inqͥt Uege.li.iij.de re mi.milites in expeditõe ſpes ⁊ pᷣmia faciũt melioꝛes. Jõ ſubiũxit idẽ ca pitaneꝰ illð Apo.iij.di.Qui vicerit faciã eũ ſede re in tbꝛono meo.ertãtes igit᷑ virilit᷑ ⁊ oẽs dia boli tẽptatiões ſuꝑantes exclamauerũt cũ exul tatiòe dicẽtes ill.j.ad Choʒj.xv. Deo aũt gras qͥ dedit nobᷣ victoꝛiã ꝑ ieſum xpᷣm dñm nr̃ʒ.Re ſonãtibo igit᷑ vndiq; tubis xpᷣs exultãs devicto ria ſuoꝛũ militũ ↄuocat om̃s ſodetates ſuas ?⁊ videt ſi aliqͥs ex ſuis moꝛtuis ẽ ⁊ nullũ reꝑiẽs moꝛtuũ videt ſi aliqͥs ẽ ꝑcuſſus:⁊ oẽs repertos ꝑcuſſos ſua bñdictõe ſanat.iuxta illud pſal.cij. Qui ſanat oẽs infirmitates tuas. 0 Ttũc iocundiſſimo vultu ulis inquit. eBaugdete ⁊ exultate o głioſi milites ⁊ p⸗ ceres victoꝛioſi.hodie em̃ faciã oẽs vos diuites:ſed nihil aliud ſuꝑeſt niſi vt aggredia⸗ mur arces ſuꝑne ciuitat:quã fundata videtis imõtib altis q̃ oibꝰ bonis plena ẽ.Sʒ vndi ſunt aſprimi mõtes: ? trãſire oꝑtet foſſas ⁊ val⸗ les ãpliſſimas:⁊ eſt valde arduũ ibi figere tẽto ria ⁊ caſtrametari.Ad hãc autẽ ciuitatẽ ꝑueniri nõ põt niſi duab vijs.De quibꝰ Ps inqᷣͥt pſal. xxiiij. Uniuerſe vie domini mibicoꝛdia ⁊ vᷣitas Vtraq; tñ valde laboꝛioſa eſt:nã pᷣma lʒ ſit pla na eſt valde ꝓlixa. Scdðᷣa vo eſt bꝛeuis ſʒ valde arta ⁊ difficil.de q̃ Mat.vij.ðꝛ.Arta ẽ via que ducit ad vitã ⁊ pauci ſunt qͥ ingrediunt᷑ ꝑ eam. Uia ̊ miſicoꝛdie qꝛ eſt magꝭ plana ꝑ eã ingre dient᷑ pueri ⁊ pauꝑes:debiles: ceci:claudi: vul guſq; ꝓmiſcui generis:⁊ oẽs qͥ faciũt ſibi ami⸗ cos de mãmona inidqtatis. Lu.xvj.qꝛ btĩ miſe⸗ ricoꝛdes qm̃ ipᷣi miſicoꝛdiã ↄſequent᷑. Mat.v. Per hãc viã oĩis munitio exercitꝰ ⁊ oĩa fulcimẽ ta ⁊ victualia necnõ ⁊ carriagia⁊ oĩa inſtrum̃ta bellica dirigent. Per viã vᷣo vitatis q̃ eſt artiſſi ma igrediẽtur oẽs viri bellatoꝛes robuſti ⁊ foꝛ tes. Sz ipe dux celeſtis incipit ꝑ hãc viã anteire qᷣ de ſeipᷣo inqͥt Joh.xiiij. Ego ſũ viavitas ⁊ vi⸗ ta.⁊ cepit facere ⁊ docere. Act᷑.j. && ũs aũt Frã ciſcꝰ capto vexillo ĩ manibo ꝑ viã· euioꝛẽ ⁊ cel ſioꝛẽ atq; artiſſimã incedẽs:qꝛ ſecutꝰ eſt viã ꝑfe ctiõis intrauit quãdã ſcrupuloſam vallẽ q̃ ap⸗ pellat᷑ vallis violẽtie: ꝑ quã trãſi᷑ and ꝑadiſum qꝛ regnũ celoꝛũ vim patitur ⁊ violẽti rapiũt il⸗ lud. Matth. xjſ. i Urra iſtã vo vallẽ iuenit aliã qᷓ appellat vallis ſtricca:ꝑ quã qᷓ;to ͥs minuspoꝛ tat tãto leuiꝰ ⁊ meliꝰ tranſit ⁊ celũ intrat: qꝛ btiĩ pauꝑes ſpũ qm̃ ipᷣoꝝ eſt regnũ celoꝝ. Mat.v. Oꝛ aũt btũs Frãciſcꝰ erat pauꝑrimꝰiõ faciliter dictã vallẽ traſiuit.vñ de illo canit eccłia. Paug nudꝰ egredit᷑ celũ diues ingredit᷑. Inuenit etiã ibivallẽ lachꝛyman q̃ trãſit᷑ and e᷑nasↄſolatões qꝛ bti qͥ lugẽt qm̃ ipᷣi cõſolabunt᷑.Mat.v.⁊ ibi fixit bꝛauiũ crucis:⁊ expectauit donec vniuerſꝰ eẽt ↄgregatꝰ exercitꝰ.Quo tãdẽ adunato: qꝛ vt pnerc Cplonen Zunt ulaere gogined oſngol Vtemine pCekirt Oies tn uporon locto (necli⸗ ſglüwrba uslachla ipaliſa cais conls unn ginepote e nili Cntöccan⸗ Ptori Ine Nlrifuna ſprmme nnq ckpotitia deh 1Pol Fili⸗ lnjige noͤce nonblliür⸗ neſaſopin ſapiatgon ordialitpfo⸗ charttarepic huflecnöts: hötkeeriqn deſodroge clis man lene ſtaten laliq eſt be Pugnoroꝛlby hllneritdiag tonalis di Nayugnäc. fttere 1 iwrott . nwame möro vrbis llckoper Dyplcanre nüicto eloa Cadiniſbi orcnnisan fo Nrh crqlts geiann latein admi Nrq ſoͤ W ani Wrdin ciſt gd Weitünn dornfig üaniſſ Mlisdein unpſing: lingis aſene Ntaci d *7* ndnridas miSznd Nnſoſſesen übiſgnin cuitutgNun Peiad ficordurfis nihnfine nbecbsfd ..Zmi Grdintea. anog ainn nandaudin fciͦt ſdin ſ gebeini gcn? Mrr ꝛouſlni nciintunn eonwdin th ſürwrs ö. amit ſaunckrüif⸗ an mlli itas, oclin Nlit mun Aiqmpli is ninnege güinnrgnn uinſitui i ide nnn ſci⸗ donanm dnme 4 Nagyed ðdꝛ pner.xiiij.Cũ diſpoſitõe init᷑ bellũ.iõ celeſtis capitaneus iu bet circũcingi ciuitatẽ ⁊ obſideri. Tẽdunkt᷑ igit᷑ papiliões ptectiõis diuine:firmãt᷑ vexilla exẽploꝛũ ſcõꝛũ: ⁊ oẽs acies eqͥtũ⁊ peditũ ꝑ oꝛdinẽ diſtiguũtur:⁊ aduerſus ſingulas poꝛ tas ſinguli oꝛdinant᷑ capitanei cũ militibo ſuis. Ut em̃ inqͥt Cege.li.de re mi.ti.xxvj.nihil mag⸗ ꝓgeſt in pugna q; vt milites in acie diſpoſitos oꝛdies ſeruẽt.Et qꝛvt inqᷣt idẽ doctoꝛ ĩ eo.li.ma gna pars victoꝛie eſt ipᷣm locũ in q̊ qͥs dimica⸗ turꝰ eſt poſſidere. Jõ appꝛoximãt vrbi milites ſcutati ⁊ clipeati lectiõib diuiaꝝ ſcpᷣturaꝝ.ſub⸗ ſequũtur baliſtarij.ſ.illi qͥ extẽſis ĩ cruce mani⸗ bus iacula ſuarũ petitionũ ad deũ mittunt:re plẽcq; celũ ſagittis ſuoꝛũ deſiderioꝝ ab imo ar dẽtis coꝛdis emiſſis:qͥ b deũ ac beatã virgineʒ ſctõſq; ãgelos ferire conant᷑.iuxta illð pſal.cxix. Sagitte potentis acute cũ carbonibo deſolato rijs.Alij miſſilia ſpeculationũ celeſtiũ młtipli⸗ care nõ ceſſant ſił cũ ſpiculis planctuũ⁊ pectoꝝ to nſionũ. Inde iſurgũt fundibularij faciẽtes oculoꝛũ fundis rotũdos lapides lachꝛymarũ: qbo oĩpotentẽ vincũt ⁊ eiꝰregnũ diripiũt:dicen te Berñ. in q̊dã ſer. O lachꝛyma tuũ eſt regnuʒ tua eſt potẽtia:tu vincis inuincibilẽ:tu ꝑcutis magnũ deũ in pectoꝛe.ita vt ipᷣe ſaluatoꝛ dicat ꝑ Plſal.Filij mr̃is mee ꝑcuſſerũt me.Fundibu larij igit᷑ nõ ceſſant iacere lapides gemituũ inu mera biliũ:qͥbꝰ nõ ſolũ deꝰ ſʒ etiã ãgeli cũ beata vᷣgine ſuſcipiũt crebꝛa miſ̃ationũ vulnera.Vñ ipᷣa pia vᷣgo medullitꝰ affectibo pietatꝭ ↄfoſſa ⁊ coꝛdialit᷑ ꝑfoꝛata exclamat dicẽs. Uulnerata ſũ charitate:victaq; ſuʒ ⁊ ꝑfoſſa iaculis deuote ge nuflectiõis ⁊ ãgelice ſalutatiõis illiꝰpctõꝛꝭ:⁊ nõ põt fieri qͥn parcat᷑ ei:me eim̃ captiuã ducit ante deũ ad rogãdũ ꝓ eo. Btũs aũt Petrꝰ clauibꝰ celi q̃s manibo tenebat ꝑcuſſit libꝛariũ Micha elem ⁊ ſtaterã ad dexterã ꝑtẽ cadere fecit: aggra uatũq; eſt bellũ valde.Sʒ ſicut a taliba validis pugnatoꝛibo vulnerant᷑ celeſtes ciues:ita ⁊ ipſi vulnerãt dictos vrbis ſue oppugnatoꝛes igni tis iaculis diuini amor.qͥb maioꝛi deſiderio ad expugnãdã ciuitatẽ celeſtẽ accẽcdun. OQ Ilitereaoſtituũtur bõbarde coꝛdialiũ ar i donyn atq; clamoꝝ ex feruoꝛe ſpũs emiſſo rũ:q̃ violẽto ĩpulſu ↄcutiunt atq; ↄfrin gũt muros ⁊ alta menia ciuitatꝭ. Applicant᷑ q̊ʒ muro vrbis machine cũ multitudie mãganoꝝ id eſt opeꝝ ꝑfectoꝝ:qͥb ꝑadiſi poꝛte deijciunt᷑ Applicant᷑ poſtremo ſcale deuotiſſimaꝝ oꝛatõ nũ:qͥ b veloci aſcẽſu milites ſcandũt ſe ꝑviſibi⸗ lia ad ĩuiſibilia rapiẽtes Haſtati q̊q; feruoꝛibꝰ ĩpoꝛtunis audaci conatu ſubito aſcendũt mu⸗ ros pſtrepũt tubis diuinarũ laudũ.Om̃iſq; ex ercitꝰ ꝓclamat.Sacco:ſacco:ſacco ac totã ciui⸗ tatẽ in admirationẽ ⁊ ſtupoꝛẽ adducũt. Uidẽs aũt btũs Frãciſcꝰ altiſſimã arcẽ vbi ſunt archa na dei:qͥ nõ licet hoi loqui.de qͥbꝛ loqui᷑ Pau lus.ij.ad Coꝛ.xij.Et q̃ nec oculꝰvidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ hois aſcendit ⁊c.vt dicit᷑.j.ad Coꝛ.ij.c.applicuit illuc cuʒ ſuo vexillo:volẽs de pꝛedari theſauros abſcõditos dei:in illoq; gra⸗ uiſſimo cõflictu vulneratꝰfuit qͥnq; plagis:ſiẽ X ⁊ pus vulneratꝰfuerat eiꝰcapitaneꝰ.De qͥ Luce xxliij.ſcriptũ eſt. Opoꝛtuit xpᷣm pati:vt ita incra ret in gliaʒ ſuã. Pꝛofunda igit᷑ altitudine ſecre⸗ toꝝ celeſtiũ penetrata patefactiſq; poꝛtis celeſti⸗ bus.i.figuris enigmatibo declaratis irruũt vn⸗ diq; foꝛtiſſimi milites xpᷣi per plateas ciuitatis alciſſima voce clamãtes.viuat Jeſus:viuat Je⸗ ſus:viuat filiꝰdei.Poſt Franciſcũ vero igredi⸗ unt᷑ reliqͥ penetralia diuini palacij ⁊ itrãt auda/ ces ad regẽ celeſtẽ ita vt dicere poſſit illud Job xxx.Quaſi rupto muro ⁊ aꝑta ianua irruer᷑t ſu ꝑ me. Ingrediũt᷑ tandeʒ in eterna gaʒophilatia celeſtiũ theſauroꝝ ⁊ diuĩe ſapie ac ſciẽtie:⁊ vnuſ/ qſq; de diuitijs illis rapit ſᷣm capacitateʒ ſacci ſui.ſ.charitatis ⁊ hũilicatis.Ab vno rapi ſᷣmo ſapie:aliꝰrapit ſᷣmonẽ ſcie:ab altero rapit᷑ fides ab alio gr̃a ſanitatũ:ab alt᷑o oꝑa vtutũ:ab alio .phetia:alter rapit diſcretionẽ ſpintuũ:ab alt᷑o rapiũt᷑ genera linguaꝝ:ab alto iterpᷣtatio pᷣmo⸗ nũ:de qbo hr.j.ad Coꝛ.xij.Aliꝰra pit abſtractio⸗ nes:alt᷑ extaſiʒ:aliꝰraptꝰ:alter reuelatões:alius viſiones:ab iſto rapit᷑ñ theſaurꝰſapie:ab illo che ſaurꝰitellectꝰ:ab iſto theſaurꝰcõſilij:ab illo the⸗ ſaurꝰfoꝛtitudis:ab iſto theſaurꝰpietat:ab illo theſaurꝰtimoꝛꝭ dñi.In taliq; m o gaʒe ille cele⸗ ſtiũ chariſmatũ varia ſoꝛte a diuerſis diripiũt᷑. Tercdium myſteriũ qð dicitur pacificationis ſeu triumphationis. 5 s Acchomanato itaq; celeſti theſauro a vtutũ pᷣdonib oẽs onuſti ſpolijs ex/ ultãt:ſic victoꝛes rapta pꝛeda qñ diui dũt ſpolia:nec pñt tãtũ eripere de illo theſauro: qn plus ſcaturiat in erario dei. Uerũ cũ deꝰpat᷑ lamentaret᷑ de natura hũana q̃ illũ tãtoꝑe offen derat:⁊ inſuꝑ auſa fuiſſet talẽ iſultũ facere ciui⸗ tati ſuꝑne ⁊ diriꝑe regnuʒ eiꝰ.Ecõtra vero ſctũs Franciſcus vexillifer cõquerebat᷑ ꝙ fuerat qͥnq; plagis vulneratꝰ:⁊ ꝙ ĩ illo ↄflicu młti ꝓ obti⸗ nẽda iũlla viccoꝛia paradiſi fuiſſent ꝑcuſſi ⁊ moꝛ tui.Btã virgo Maria plena pietate ⁊ charitate ſe ĩterpoſuit ad faciẽdã pacẽ iter naturã diuinã ⁊ hũanã ⁊ dixit pꝛimo deo pꝛi. Pater eterne pꝛo pctis hũani generis penã ꝑtulit veſter ⁊ meꝰdi⸗ lectus filiꝰ:q hos oẽſad diripiẽdũ celeſte regnũ itroduxit.Placato igit᷑ deo patre:ad ſctm̃ Frã⸗ ciſcũ reuoluta dixit.Si tu o Frãciſce ⁊ alij cõmi litones tui paſſi eſtis in hoc ↄflictu:?ᷣfiliꝰmeus dñs Jeſus ꝑcuſſus fuit et occiſus ꝓ te ⁊ ſocijs tuis Et ſic facta cõpenſatiõe mutua doloꝝ:vul nerũ:⁊ laboꝝ fuerunt cõcoꝛdes:ꝙ natura hũa na fieret vnꝰpopulꝰcũ natura angelica ⁊ diuina ⁊ eẽnt mẽbꝛa qͥdẽ multa:vnũ aũt coꝛpꝰ:de quo hr.j.ad Coꝛ. xij.⁊ ad Ro.xij. Et tũ 5 an ſcriptũ õ Bermo eſt Apoc.xj.Facte ſũt voces magne in celo dicẽ⸗ tes.Factũ eſt regnũ huiꝰ mũdi dñi nr̃i ⁊ xpᷣi eiꝰ ⁊ regnabit in ſecula ſecłoꝝ.Et tũc facta fuit lex iter deuũ ⁊ agnũ:fuitq; coꝛã oiĩ multudine pu⸗ blicata.ſ.vt qᷣ cũq; eẽt ſignatꝰ in frote noĩe Jeſuꝛ pꝛis eiꝰ:ſi vinceret iſta tnia.ſ.mũdũ pctm̃ ⁊ dia⸗ bolũ:poſſet itrare ⁊ habicare in celo: ⁊ incoꝛꝑa⸗ ri cũ ſcis ãgelis in celeſti curia:⁊ frui ipᷣo deo ſic natura ãgelica.⁊ ꝙ oẽs gr̃e diuine cõicant᷑ cuili bet in ſuꝑna patria ſᷣm coꝛonã glie ſuoꝛum me ritoꝛum. QQ vV Icctoꝛioſus g̊ agnꝰ in militib ſuis ſicut Bẽiamin mane rapiẽs pꝛedã:ad veſpe⸗ rã vᷣo diuidẽs ſpolia.vt ðꝛ Geñn.xlix.cepit exerci tui ſuo diſtribuere bona celeſtia triũphare eos faciẽs devictoꝛia acqͥ ſita:voluitq; ſeruare illud decretũ Dauid.j. Re.xxx.vt equa eẽt poꝛtio eũ/⸗ tiũ ad pᷣliũ.ſ.ꝑ vitã ↄtẽplatiuã ⁊ remanentiũ ad ſartinas ꝑ vita actiuã. Bñndixit igit᷑ ꝓlo ſuo in pace.De q;ᷓ Eſa.xxxij.ðt dñs.Sedebit ꝓpłs meꝰ in mulctitudine pacis in reqe opulẽta: in taber⸗ naculis fiducie.De qua etiã Dauid pſal.cxviij. inqͥt. Pax multa diligẽtibo legẽ tuã.et Sap.iij ait Salomõ. Donum ⁊ pax eſt electis dei.⁊ ad Ro. xiiij.ðt Paulꝰ.Nõ eſt regnũ dei eſca vł po tus:ſed iuſticia ⁊ pax.⁊ de ipo agno innocẽtiſſi mo idẽ apłus ad Epheb.ij.inqͥt. Ipᷣe em̃ eſt pax nfaqͥ fecitvtraq; vnu. de hac pace et᷑na iteꝝ pſal. xxxv/.ꝓpha canit. Delectabunt᷑ ĩ mulcitudie pa⸗ cis.Ad iſtã aũt pacem deſiderabat trãſire poſt hãc vitã idẽ Ps dũ ait pſal.iiij. In pace in idip ſum doꝛmiã ⁊ requieſcã.Et ſctũs ſenex Simeõ B idẽ affectãs ãplexato ieſu cãtabatvt hr̃ Lu.ij. dicẽs.Nũc dimittis ſeruũ tuũ dñe ſᷣm vᷣbũ tuũ in pace.Celũ g̊ empireũ ⁊ ciuitas illa celeſtis ap pellat᷑ locꝰpacis.de q̊ Dauid pſal.lxxv.inqͥt.Fa ctus ẽ i pace locꝰ eiꝰ.Qꝛ igit᷑ eſt tẽpꝰ belli ⁊ tẽpꝰ pacis.vt ðꝛ Eccs.iij.ideo cũ militia ſitvita hoĩs ſuꝑ terrã Job.vij.debet vnuſqᷣſq; nrjm Fᷣuare il lud apkłi.ij.ad Thi.ij.diceñ. Laboꝛavt bonꝰ mi les ieſu xpᷣi. Pugnate igit᷑ virilit᷑o milites xpᷣi: vt poſt bellũ ↄſequami illã pacẽ de qua Paulꝰ ad Philip.iiij.ait.Et pax dei q̃ exuꝑat oẽm ſen ſum cuſtodiat coꝛda vr̃a ⁊ intelligẽtias vr̃as in xpᷣo ieſu dño nr̃o:cui ſit honoꝛ ⁊ głia in ſecula ſeculoꝛũ. Amhen. Dominica infra octauam aſcẽſiõis de moꝛte Sermo trigeſimuſſextꝰ. Stote pꝛudé/ e tes ⁊ vigilate in oꝛõibo.j. Petri.iiij o ꝛin epla occurrẽtis dñice.Aſpera yuaaglde acterribilis multũq; acer⸗ ba fuit ſnĩia quã iuſtiſſimꝰ deꝰ ↄtra inobediẽtẽ pᷣmũ parẽtẽ nr̃jm actotã eius poſteritatẽ intulit dicẽs Beñ.iij. In ſudoꝛe vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuo donec reuercaris in terrã de qua ſumptus es: qꝛ puluis es et in puluerẽ reuerteris.Quod xX ſciẽs btũs Job dicebat.iij. c.ſui libꝛi. Anteqᷓ; co medã ſuſpiro:⁊ q̃ſi iundatis aq ſic ruguꝰmeus Et.xxxiiij.c.eiuſdẽ libꝛi iterũ ait.Oeficlet oĩs ca/ ro ſimul:⁊ hõ in cinerẽ reuertet᷑. Sʒ licet bᷣ expe⸗ rientia qͥtidiana cernamꝰeſſe veriſſimũ:tñ dya⸗ bolica deceptiõe verificat᷑ in młtis illð Senece ad martiã dicẽtis. In hoc oẽs erroꝛe verſamur vt nõ putemꝰad moꝛtẽ niſi ſenes:iclinatoſq; iã vergere.Eapꝛopt᷑ inqͥt Cato i ſuis documet.c. iij. Lepoꝛa lõga tibi noli ꝓmittere vite. Quocũ⸗ ꝙ; igreder ſeqtur moꝛs coꝛꝑis vmbꝛã.⁊ Berñ. in li.de cõtẽptu mũdi ait.Uita bꝛeuis velut vm bꝛa leuis ſic ãnihila᷑ Atq; fugit:ſubitoq; cadit du ſtare putat᷑.Dicit aũt Greg.ſuꝑ Eʒechie.Cõ⸗ ditoꝛ noſter diẽ moꝛtis noſtre nobis incognitũ eſſe voluit:vt duʒ ignoꝛat᷑:ſemꝑ nobis ꝓximꝰeẽ credat᷑.Et tãto qͥſq; in oꝑatõe feruẽtioꝛ ſit:qᷓnto eſt incertioꝛ de vocatione Plinius vero li.ij.na turalis hiſtoꝛie.c.liiij.inqt. Natura nihil hoib⸗ bꝛeuitate vite pᷣſtitit meliꝰ.hec ille.Dũ em̃ hoĩes cognoſcũt ſe cito eſſe moꝛituros:maioꝛi ſtudio inquirũt quõ alteriꝰvite felicitatẽ valeãt adipi⸗ ſci. Ad qð ꝑagendũ nos hoꝛtat᷑ aplłs in vbis ꝓ poſuis:dicẽs ꝙ debemꝰ pꝛudẽtes eẽ:⁊ vigilare in oꝛonib:dñʒ.ſ.depᷣcãdo:vt nobis ↄcedere di⸗ gnet᷑ felicẽ tranſitũ de hac mibiaꝝ valle.Qð ꝓfe cto obtinebimus ſi ꝓ poſſe conabimur nos ad moꝛtẽ q̊tidie pᷣparare.De q̃ q̃ttuoꝛ ĩ pᷣſenti ſᷣmo ne ↄſideratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ qͥditatis. Scða vtilicad.Tercia generalitatꝭ.Quarta vo ⁊ vlcima appellabitur terribilitatis. Pars pma huiꝰſᷣmõis ð moꝛ qͥditate. S VUo ad pᷣmã ptẽ ſciẽdũ eſt: moꝛs di qꝗq vuerſimode deſcribit᷑. Et.j.a pho in.iij. Ethico.vbi ait. Moꝛs eſt oiuʒ cerribi liũ finis. Scðo a Seneca in li.de re⸗ medijs foꝛtuitoꝝ qui iquit. Doꝛs eſt que oĩa abſcidit ⁊ ðuoꝛat.Ad quã omniũ que babemꝰ exitus ſpectat:⁊ qͥ alið ſe nõ timere iudicat:hãc timet. Tercio deſcribit ab Auguſtino qui ſuꝑ Johãnẽ dicit. Moꝛs eſt reliccio coꝛꝑis:depoſi⸗ fio ſarcine grauis:ſi alia ſarcina nõ poꝛtet᷑ q̃ hõ pᷣcipitet᷑ in gebẽnam.hec ille.Et bñ addidit.Si alia ſarcina non poꝛtet᷑:qꝛ ſi hõ cũ moꝛtali pctõ moꝛit᷑:ſarcinã poꝛtat qua ad infernũ depꝛimit᷑ lue em̃ onerat aiaʒ ſarcina pcti moꝛtalis:qᷓ; ceret tota machina mũdialis.vñ Dauid pſal. xxxvij.ait. Iniquitates mee ſupꝑgreſſe ſũt caput meuʒ:⁊ ſicut onꝰgue guate ſũt ſuꝑ me.Quarto diffinit eaʒ Dioniſiꝰin li.de ecdleſiaſtica hierar. di. Moꝛs nõ ẽ alicuiꝰrei ↄſumptio:ſʒ ↄiũccoꝛũ ſeꝑatio.hec ille.Seꝑat em̃ aĩaʒ a coꝛꝑe que tãto amoꝛe ↄiũca ſunt:ꝙ pꝑpetuo ſił manere vellẽt. vñ Aug.in.li.de gr̃a noui teſtamenti ait. Moꝛ⸗ tis diẽ oẽs futurũ ſciunt:⁊ tamẽ eũ oẽs differre conant᷑:etiaʒ qui poſt moꝛtẽ ſe beatos credunt eſſe victuros. Tatã habet vim carnis ⁊ aie dulA⸗ ce ↄſoꝛtiũ.hec ille. Juſtinianus aũt imꝑatoꝛ ia 4 udeh mndie uunst alinea . 1 Gfſ Pidam yonilait tnotse ſöeda glon ſntds. mmlrfna⸗ lnnihüßn nlerisci Omosbo inorat n ſſsintr⸗ ür 1Npbbrs poumiyh Girnut ramen, Mpleaat Msnolcia tfifcatnnee Aiagts Nis naluin dolooſatie fopadl Neemeruene lnt Fore: Cto clij⸗ 6i Quebor ſſemalꝰd alnakdee Nmoꝛs q; uconran fccratus bonis⸗ lnnlls Ec Ptögana Ghemſuſt⸗ Pedein umdinen b virs⸗ Mö⸗ Goh⸗ Paoroſch Golsacreco dercade ei ods nni nohssut us ligg eNind mänläti bsuſte a irgn nodis Aird Nſe nabünarneh Qart uns. üchen Sapdonß, Sckoinenti Doscgion niüghnhen narudrdi tingiin ocepsdo Gni ganttiiß igdd. inoumlipao müdehnimt, i nonclisi, i Davip giſt ſütaapnt am umn ufulin gtoß nn 1conli⸗ mumde N nana , ki giödinn emt lt ma ⸗ Foliũ aut de here. ?2 fal. S. his oĩbo.col. j. deſcribit moꝛ tem dicẽs.Oibus hoĩbꝰ terminꝰ eſt vite moꝛs Oꝛatiꝰ vo lib.j.epłaꝝ:epła.xvj.dicit.Moꝛs vl tima linea reriYꝗ. X. Ed hic queri põt a q̊ facta ſit moꝛs.Etpᷣ ſmo videturꝙ a deo:iuxta illud Eccj. xj. Moꝛs ⁊ vita a dño deo eſt. ſed ) eſt ilðö Saß.j.Deꝰ moꝛtẽ nõ fecit ſed ipij accerſier̃t illã Rñdet mgfjr ſen.in.ij.di.xxxvij.ꝙ deus nõ fecit moꝛtẽ.i.cauſã moꝛtis nõ fecit.ſ.pctm̃. Inq;tuz aũt moꝛs ẽ punitio mali ac pcti ſic cauſat᷑ ex diſ poſitiõe dei a qua ꝓcedit oĩs pena.Et ita intelli gi᷑ ilð Amos.iij.Nõ eſt malũ in ciuitate qð ñ fecerit dñs.⁊ Eſa.xlv.ait ipᷣe deꝰ. Ego ſuʒ creãs malũ ⁊ faciẽs bonũ.Licet aũt moꝛs dicat᷑ ma⸗ la inqᷓ;tũ pᷣuat hoieʒ pñtis vite dulcedine:tñ in miſerijs exiſtẽti ðꝛ bõa.vñ ſapiẽs Ecci.xlj.inqͥt. O moꝛs bonũ eſt iudiciũ tuũ hoĩ indigenti⁊ qͥ minoꝛat᷑ viribo ⁊ defecto etate. Uñ refert LNnco niẽſis in tract᷑.ſuo de reflexiõib:ꝙ circa quẽdã polũ ſũt qͥdã mõtes ſuꝑ quos ſic fit vnifoꝛmis ⁊ regularis reflectio radioꝛũ ſolis.ꝙ in młto tẽ peramẽto hoiĩes ibi exiſtẽtes tãdiuviuũt ꝙ tan dẽ de vita tediũ hñtes ſaltãt in fluie ſubtꝰmon tes ⁊ demergunt᷑ ac ſic ſeipᷣos occidũt.Sed iſti decrepite etatj moleſtias euitarevolẽtes ad eter nas moleſtias ꝓpt᷑ homicidiũ ſuiipᷣiꝰ tranſeũt. ⁊ vᷣificat᷑ in eis illð Uirgilij in.j.Enep. Inciditĩ ſcillã cupiẽs vitare caribdim.volẽtes em̃ fugere minꝰ malũ incidũtin maiꝰ. Licet aũt moꝛs ſit doloꝛoſa tñ qñ a deo mittit᷑ eſt libent᷑ tolerãda. iuxta illð Lucani li.viij. Moꝛs vltima pena eſt nec metuendaviris.vñ Juuenal.li.iiij.ſatira.j. inqᷣt.Foꝛtẽ diſce animũ moꝛtis terroꝛe carẽtẽ. ⁊ Cato.c.iiij.Factibi ꝓ penis moꝛtẽ nõ eſſe timẽ⸗ dã.Que bona ſi nõ eſt:finis tñ illa maloꝝ ẽ.Et iõ ſic̃ malꝰde h̊ mũdo exiẽs ãrxiat᷑:ſicut ille latro qͥ educit᷑ de carcere vt ſuſpẽdat᷑. Uñ Ecci.xlj.ðꝛ O moꝛs q; amara eſt meoꝛia tua hoiĩ iniuſto. Ita econtrario bonꝰdebet letari cũ moꝛit᷑:ſicut icarceratus gaudet qñ ð carcere liberat᷑. Itẽ qꝛ moꝛs bonis eſt pᷣncipiũ vite:ſicut infra patebit iuxta illð Ecẽs.vij.Dies moꝛtis dies natiuita⸗ tis.Et iõ gaudẽt iuſti ĩ moꝛte ſᷣm illð puer.xiiij. Sperat iuſtꝰ in moꝛte ſua. Vera ẽ em̃ ſentẽtia ꝓphe diceñ.pſal.cxxvj. Cũ dederit dilectis ſuis ſomnũ.i.moꝛtẽ.Ecce hereditas dñi filij merces fructꝰ vẽtris.ꝑ hoc tñ nulli licitũ eſt eãẽ ꝓcurare vñ ðꝛ Sap̃.j.Nolite ʒelare moꝛtẽ. Pars ſcðᷣa huiꝰ ſᷣmonis de vtilitate medita tiõis ac recoꝛdatiõſis moꝛtis. U Eptẽ int᷑ alias ↄſequit᷑ vtili q ſepe ð moꝛte meditat᷑. Pꝛima ðꝛ ſa piẽtie acqᷣſitio. Sicut em̃ ſũma fatui⸗ tas eſt nõ cogitare de moꝛte:iuxta il⸗ lud Deut᷑.xxxij. Gens abſq; cõſilio eſt ⁊ pꝛudẽ⸗ tia:vtinã ſaperẽt ⁊ itelligerẽt ac nouiſſima ꝓui⸗ derẽt.ica ſũma pꝛudẽtia eſt ſʒ moꝛtẽ hr̃e in mẽeo bit ꝗᷣ ſe moꝛituꝝ cogi tates ille ria:ac ſe ad illã diligẽter ̃parare. vñ Hiero. ad Helioð.ait. Platonis eſt ſnia oim ſapiẽtũ vitã meditationẽ eẽ moꝛtis:laudant bᷣ phi ⁊ in celis ferũt.hec ilx.¶ Doꝛs ̊ in mẽoꝛia ſꝑ ab oĩbꝰ eſt hñda.c.in eccłiaſtico.xiij.q.ij. Nã indignꝰ eſt in moꝛte reciꝑe ſolatiũ qͥ ſe nõ cogitat moꝛituꝝ.de Pe.di. vij. S. hoc aũt. Jõ Berñ.in qͥdã pᷣmõe ait. Sẽp fuit mibi ſũma philoſophia cogitare q̃li caro mea futura ſit moꝛtua.Quid em fetidius hbũano cadauere:qͥd hoꝛribiliꝰmoꝛtuo homie. KQuiꝰ erat gratiſſimꝰ amplexus erit hoꝛribilis aſpectus. Hec ille. X ſEcũdavtilitas ðꝛ pctõꝝ euitatio.de qua Niero.in teſta.inqͥt.riõ facile in pctã la tat:⁊ deũ ſibi foꝛe iudicez nõ ignoꝛat. Uere nimis ibecillis eſt ⁊ miſer cui hoꝛũ eſt mẽoꝛia ſi cũcta diabolica tẽptamẽta ñ facilevilipẽdit.Et Gꝛego.ðt. Impoſſibile eſt ꝙ; vincaris qñ tẽptaris ſi moꝛtẽ an oculos habe⸗ bis.De bᷣ etiã inqᷣt Aug.in q̊da ſer. Nihil ſic re⸗ uocat a pctõ qᷓ; fre’quẽs moꝛt meditatio. Et iõ Ecci.vij.ðꝛ. In oibꝰ oꝑiba tuis mẽoꝛare nouiſ⸗ ſima tua ⁊ in eternũ nõ peccabis.ſ.nec pctõ ſuꝑ bie:nec luxurie:nec ⁊ alio quouis pctõ capitali. Dupꝑbo em̃ ſi aliq̃s gras habet inde extollit᷑:⁊ ſi aliqᷓ ſibiꝓſꝑa ſuccedũt inð eleuat᷑:⁊ ſi aliqbo ad uerſis depmit᷑ in dedignat᷑.ſed mẽoꝛia moꝛtis cõpeſcit ne hõ extollat᷑ iĩ gratijs.Ecẽi.x.Quid ſu pbis terra ⁊ cinis.Sic em̃ pauo in extẽſiõe cau de głiat᷑:ſʒ cõſiderãdo pedes ad hũilitatẽ redu⸗ cit᷑ſic hõ ſi ex ↄſideratiõe gr̃aꝝ extollit᷑:ↄſiderã⸗ do pedes.i.finẽ:ad hũilitatẽ reuocat᷑. Uñ Gꝛc.ĩ moꝛal.ait. Deſpecti iacẽt in putredie qͥ pꝛius tu meſcebãt ĩ vanitate hec ille. Mẽoꝛia etiã moꝛt cõpeſcit ne hõ eleuet᷑ in pſperis.Sicut em̃ aues cauda ſe regũtvolãdo ꝑ aerẽ:ſic mẽoꝛia moꝛtis regit hoiem ne eleuet᷑ i pſperꝭ ꝑ ſuꝑbiã.Et ſicu vinũ purũ cito iebꝛiat mixtũ vᷣo ſobꝛietatẽ fa⸗ cit:ſic leticia hũana cito reſoluit aĩam:mixta vo cũ moꝛtis mẽoꝛia animũ tẽperatuʒ facit. Pꝛo⸗ uer. xiiij. Riſus doloꝛe miſcebit᷑:?⁊ extrema gau dij lucꝰ occupat.Cõpeſcit etiã ne eleuet᷑ in ꝓſpe ris vel frãgat᷑ in aduerſis. Sic em̃ piſces in aq̃ natãdo cũ cauda ſe dirigunt:ſic ⁊ hoĩes in aqo tribulationũ ne ꝑ ĩpatiẽtiõ ðᷣmergant᷑ ſe ꝑ mẽo⸗ . riã moꝛtis regunt. Scðo erxpellit pctm̃ luxurie. Siẽ em̃ aĩal cũ cauda expellit muſcas: ſic ⁊ hõ Cũ moꝛtis mẽoꝛia debʒz a ſe expellere cogitatões imũdas.Et ideo ðꝛ Job.xij. Infroga iumẽta ⁊ docebũt te:⁊ volatilia celi ac piſces maris.q̃ſi di cat ꝓpha. Sicut aues ⁊ piſces regũt ſę cauda⁊ iumẽta ac boues cauda ſe defendũt à muſ:ſic tu mẽoꝛia moꝛtis dirige vitã tuã ⁊ defende a tẽ ptatõibo diabolicis.Ad modũ etiã gubernato/ ris nauis ſe hr̃e debʒ hõ.nã gubernatoꝛ nauius q vult eã bñ regere ponit ſe in fine nauis ⁊ ipᷣaʒ nauẽ añ dirigit ac ſic ꝑicula euitat.et ſiłr dʒ hõ ſe ponere ꝑ medſtaniõʒ ad finẽ vite ſue vt poſſit d 4 ad bonũ exitũ nauẽ.i.vitã ſuã:dirigere.vñ Se⸗ neca ad Lucil.ait. Conſidera q;pulchꝛa ſit res añ moꝛtẽvitã cõſumere:deiñ ſecure expeccare re liquã ꝑtẽ tꝑis tui.hec ille. Qui ̊ ſepe de moꝛte cogitabit a ſuꝑbia⁊ luxuria ſe cõtinebit:ſciẽs ꝙ de qᷣlibet hoĩe verificabit᷑ in moꝛte illud.j. Ma chab. ij. Oĩs glia eius ſtercus ⁊ mis.Uerũ eſt em̃ illð Job.xxv. Hõ putredo eſt ⁊ filꝰ homis vᷣ mis.vbi Greg.ait.Filius hoĩs vᷣmis ðꝛ:qꝛ ex moꝛtaliũ coꝛpoꝛũ ꝓpagatiõe generat᷑. Uñ dice/⸗ bat Dauid pſal.xxj.Ego ſum vᷣmis ⁊ nõ homo Et in alio pſal.dicebat deo.Mẽoꝛare q̃ ſit mea ſubſtãtia. Inqᷣt q̊ʒ btũs Gꝛeg. Quid ſit carnis ſubſtãtia atteſtant᷑ ſepulture. Magna ſiquidẽ ſtulticia eſt coꝛpꝰ ſuũ ipinguare ⁊ delicijs expo nere carnalibo:qð poſtmodũ cibo futuꝝ eſtver⸗ mibus aſſociatũ ſᷣpentibo⁊ ſubiectũ beſtijs am bulãtibo. Iſtã em̃ triplicẽ hereditatẽ coꝛpus ha biturũ eſt.ſ.vmes ad coꝛrodẽdũ:ſerpentes ad aſſociãdũ:⁊ beſtias ad ↄculcãdũ.Ecci.x.Cum moꝛiet᷑ hõ hereditabit ſerpẽtes beſtias ⁊ vᷣmes. ZTertio mẽoꝛia moꝛtis expellit pctm̃ auaricie Nullꝰ em̃ ſapiẽs debet diuitias nimis appete⸗ re cũ cito de coꝛꝑe ſit nudꝰ egreſſurꝰ. Job.j.ſNlu dus egreſſus ſum de vtero mr̃is mee:nudꝰ re⸗ uertar illuc. Itẽ ſacco ⁊ cilicio tegẽdꝰ. Job.xvj. Saccũ cõſuĩi ſuꝑ cutẽ meã. Itẽ oĩbus ſuis bo⸗ nis ſpoliãdꝰ.vñ Ps ait.ſetimueris cũ diues factꝰ ſit hõ:⁊ cũ multiplicata fuerit gla domus eiꝰ. Qꝛ cũ interierit nõ ſumet oĩa:neq; deſcẽdet cũ eo głia domꝰ eiꝰ. Itẽ cito in vermẽ ⁊ putredi nem reſoluẽdꝰ. Job.xvij. Putredini dixi:pater meꝰ es:mr̃ mea ⁊ ſoꝛoꝛ mea vᷣmibo. Itẽ cito in puluerẽ redigedꝰ Geñ.iij.Cinis es ⁊ in cinereʒ reuerteris. Et ideo Berñ.inquit.Quid ſuꝑbis puluis ⁊ vᷣmis cuiꝰ cõceptus culpa:naſci miſe ria: viuere pena:⁊ moꝛi ãguſtia.De pᷣdictis aũt tribus pctis a quibo reuocat mẽoꝛia moꝛtis tã gitur Eſa.xiiij. vbi ðꝛ.Detracta eſt vſq; ad infe⸗ ros ſuꝑbia tua:cõcidet cadauer tuũ:ſub te ſter⸗ net᷑ tinea:⁊ oꝑimẽtũ tuũ erũt vmes. Suꝑbo ei appetit locũ altũ ſed in moꝛte detrahet᷑ ad locũ infimũ.Et ideo ðꝛ.Detracta eſt ad ĩferos ſuper bia tua. Auarꝰ aũt moꝛat᷑ in terra ꝑ amoꝛẽ:ſs ĩ moꝛte habitabit ſub terra ꝑ putredineʒ. ⁊ iõ ðꝛ Coõcidet cadauer tuũ. Luxurioſus vᷣo vult hr̃e lectũ carnalẽ ⁊ delicoſum:ſʒ in moꝛte habebit lectũ penoſũ.⁊ iõ ſubdit᷑. Sub te ſternet᷑ tinea ⁊ opꝑimẽtũ tuũ erũt vᷣmes.Et ad pᷣdicta facit illð qð in ꝑſona Alexãdri magni moꝛtui ðꝛ:ſcʒ. En ego qͥ otũ mũdũ certamine viii Oictꝰ Alexãder vincoꝛ in hoꝛa bꝛeui. Om̃e tenẽs regnũ cũctis dñabar in oꝛbe Munc me nò teneo nec mihi regna valẽt Reges ſternebã me moꝛs duriſſima ſternit Sñia mactabã macroꝛ? ipe miſer DODmia tẽptabã mevermis tẽptat ⁊ artat Me vᷣmes rodũtvermis in oꝛbe fui. xxXXVI Omia tollebã moꝛs me tollit oĩa tollẽs Nulla tenere queo puluis ⁊ vmbꝛa teroꝛ Vnꝰ ſuffidẽs mihi mũdus nõ fuit vnGꝓãz K D Me bꝛeuis vrna capit cui bꝛeuis oꝛbis erat Ethereũ culmẽ griffo mediate petiii Müc cũ tarcareis infima tõgo reus. Me mare pᷣſenſit invitrea teſta ꝓfundũ Segd nüc ſum ſtigijs excruciatꝰ aquis Curhomo qͥ moꝛeris optas ſublime leuari Cũ plus lucraris plura tenere cupiEs Omia pꝛetereũt tranſit quoq; floꝛidavita Cũ magis aſcẽdis ſũmꝰ ad ima ruis Aſpice me miſerũ coꝛpꝰ cui cũca fauebãt Nũc bꝛeuis in ſtrico me tenet vrna loco Cur natura viri ſcandẽs ſublimia gaudet Cũ grauiꝰſũmo culmine celſa ruant Si pᷣſciremꝰ q̃ cũctis moꝛte parant᷑. Multa timeret hõ que ſibi tuta putat Magnꝰ Alexãder dicebar in oꝛbe tiranꝰ Quis ſim qᷓ; fragilis lectoꝛ ⁊ ipᷣe vide. Nõ ſolũ aũt tria pᷣdicta pctã facit euitare mẽo⸗ ria moꝛtis:ſʒ etiã oĩa alia vitia:dũ recoꝛdat᷑ hõ ꝙ pctm̃ eſt cã moꝛtis tꝑalis.ad Ro.iij.⁊ eterne SEʒech.xviij.Et ideo inqᷣt PsS. Sciãt gẽtes qm̃ hoiĩes ſunt.ſ.moꝛtales ꝓpter qð peccare deſiſtãt Debemꝰ g̊ reminiſci illi ſnĩe quã ponit Berñ.ĩ q̃dã ſer.dicẽs.Certꝰes o hõ qꝛ moꝛieris ſʒ oino es incertꝰ vbi quõ ⁊ qñ. Ubi.ſ.an ibi:an alibi:i terra vel in mari.Quõ:an.ſ.in ſtatu pnĩe:an in ſtatu culpe:moꝛte ſubitanea vł nat᷑̃ali aut vio⸗ lẽta.Qñ.ſ.in hyeme vel eſtate:in iuuetute vel ſe⸗ nectute:hodie vel cras. t Ertia vtilitas ðꝛ voluptatũ dimiſſio.vñ Beꝛeg. n q̃dã omelia inqͥt. Nihil ſicvalet ad vitia carnis edomãda qᷓ; cogitare q̃lis futu ra ſit moꝛtua.⁊.xiij.li.moꝛalł.iteꝝ ait. Qui cõſi⸗ derat q̃lis erit in moꝛte ſꝑ pauidꝰ eſt in oꝑatõe nihil qð trãſeat appetit:cũctis vite pñtis deſide rijs ↄdicit:⁊ pene moꝛtuũ ſeↄſiderat:qꝛ moꝛi⸗ turũ ſe mime ignoꝛat.Exẽplũ habemus invita Barlaã quã ſcpſiſſe ðꝛ Johes damaſcenꝰ.vbi habet᷑ ꝙ qͥdã rex indie potẽtiſſimꝰ hñs filiũ no mine Joſaphat.ſtatim quo natꝰ fuit fecit eũ in q̃dã caſtro includi⁊ ibi delicate nutriri:timens ne xpᷣianꝰ efficeret᷑ ſi cũ aliqͥ rᷣiano loq̃ret᷑. Qui ad etatẽ floꝛidã ꝑueniẽs mirabat᷑ q̃re pr eiꝰ ſic eũ teneret induſũ:⁊ cuidã ſuo familiari dixit ſe ᷣ egreferre. Qð audiens pr̃ fecit parari eq̊s cũ multa põpa ⁊ venire ſonatoꝛes oĩs gener mu⸗ ſicoꝛũ ⁊ coꝛeas pᷣpari ac ↄuiuia:pᷣcepitq; vt oẽs diligẽter cauerẽt ne filiꝰ eiꝰ aliqͥd fetidũ videret Cuũu ẽᷓ iuuenis ille ſemel eqͥtaret obuiauit cuidã ſeni rugatã habenti faciem:qͥ erat ſine dẽtib ae valde curuꝰ ac baculo ſe ſuſtẽtabat vixq; ĩcede⸗ re valebat. qua ex re introgauit ꝓpter qͥd hõ ille ſic defoꝛmis ⁊ debilis factꝰ eẽt.Et audiẽs pt ſenectutẽ multoꝛũ annoꝛũ:int᷑rogauit qͥs eſſet futurꝰ eiꝰ finis.Et rñderũt ei ſerui eiꝰ ꝙ moꝛs. õ Liulleit centan erpoſi⸗ gutlonis Mohontt⸗ go Nun Sugind göoclos Ginſi. hilbiocti niaumn. Nenbinoan Ule ucxrn nibeclle. lectepeud einmorte. ſinloenſo⸗ Nt ſiyleqn icgvisceo⸗ loqcaf⸗ Küpmhenr. unnplden Ntaiti olſnusfa ptinedita⸗ ntdi. S liinn hcomelan ſeni deili aeröne cur/ ſdiemſeron Dchiteteccetne Crris:eccdi crpetuugd⸗ ludodit penas habea fario puored Nogoſup. finutes mo⸗ fugauregen mooiam Waſctacas. Umulnobld umrpdit Wohedicto Rürchmmit Anczpeli Cucdanto⸗ rs, Alterd Na oreel wulteuinr⸗ lliraten Kende bab Aleclercdee gaybend⸗ btaſoſal ſeolvchgt⸗ Tüic ulle iteꝝ introgauit. Si tm̃ aliqͥ hoĩes mo rerent᷑:an vo oẽs.Et audito ꝙ nullꝰmoꝛtẽ eua dere poſſet cepit cõtriſtari:ac nullis blandicijs aut ſonis poterat ad hilaritatẽ reduci.Et tãdes deo opantea ſctõ Barlaã in fide rpᷣi eruditꝰ: re gno dimiſſo heremũ petijt ⁊ deo ſᷣuiuit. Ea ꝓpt Aug.in qͥdã ſer.ait. Gtũs qͥ hoꝛã moꝛtis ſue ſꝑ añ oculos hʒ:⁊ ad moꝛiẽdũ qͥtidie ſe diſponit. Si vidiſti aliquẽ moꝛi cogita ꝙ ⁊ tu ꝑ eãdẽviã trãſibis.et iõ cũ mane fuerit puta te ad veſperã nõ ꝑuẽturũ:⁊ cũ ſero ad doꝛmiẽdũ vadis ma⸗ ne tibi nõ audeas polliceri.Sẽꝑ ̊ paratꝰeſtoꝛ talit᷑ viuevt nũqᷓ; te moꝛs iuenirevaleat impᷣpa ratũ.hec ille.Jſið.q̊ʒ in li.de ſũ.bo.inqͥt. O qᷓ; fe lix eſt ⁊ pꝛudẽes qͥ talis nitit᷑ eẽ ĩ vita qᷓ̃tis optat eẽ in moꝛte. Quarta vtilitas ðꝛ tꝑaliũ diuitia rũ vilipenſio.de qua Sene.ad Ludl.epła.xxv. ait. Nihil eque tibiꝓderit ad tẽperãtiã oĩm reꝝ qᷓ; frequẽs cogitatio bꝛeuis huiꝰicerciq; itinerꝭ 7 ideo qͥcqͥd facies reſpice ad moꝛtẽ.hec ille.Exẽ plũ habemꝰ ⁊ videmꝰ qtidie in mult qͥ dũ ſani ſunt nihil de ſuo pauꝑib tribuũt:ĩmo aliẽa ra piũt.cũ vᷣo ſe iã moꝛi ſentiũt aliena reſtituunt:⁊ ipᷣm ſtaret ſicq; ei vmbꝛaʒ faceret ac ei diceretſi volebat vt aliquid ꝓ ſe faceret:rñdit Diogenes. Vellẽ ꝙ mihi nõ auferres qð mihi dare nõ po⸗ tes. Qõð imꝑatoꝛ intelligẽs ad aliã ꝑtẽ ſe diuer⸗ tit dicẽs ſe vglde mirari ꝙ ſuã nõ videbat᷑ time re potẽtiã. Et ille. Potẽtia tuã nõ timeo: qꝛ aut eſt pᷣterita aut pñs aut futura. Pꝛeteritã non ti meo.qꝛ ia nõ eſt. futurã nõ ꝑtimeſco: qꝛ ĩcerta ẽ pñtẽ nõ foꝛmido qꝛ eſt cito traſitura. Refert q̊ʒ Quintꝰ curtiꝰ quẽdã dixiſſe Alexãdro. Si dij habitũ coꝛꝑis tui auiditati animi tui parẽ eẽ vo luiſſent: oꝛbis te nõ caget ⁊ vna manu oꝛiẽtẽ:al tera vᷣo ↄtingeres occidẽtẽ. Deiñ triplici exeplo oñdit ꝙ lʒ tũc eſſet magnꝰ tñ ĩ bꝛeui poterat fie ri paruꝰ.ſ.exẽplo vniꝰ magne arboꝛis q̃ ſubito eradicat᷑.⁊ exẽplo hoĩs in altũ aſcẽdẽtis qͥ ſubi⸗ to patit᷑ caſum.⁊exẽplo leonis qͥ aliqñ ꝑuoꝛum aĩaliũ cibo efficit᷑. Legit᷑ etiã in geſtis ipᷣiꝰ Alexã dri ꝙ qdã lapis ei miſſus fuit:q poſitꝰ in vna ꝑte ſtatere põderauit plus qᷓ; oia alia poſita in altera ꝑte ſtatere. Puluere autẽ modico poſito ſuꝑ ipᷣm lapidẽ minꝰ põderabat qᷓ; qcũq; po⸗ ni poſſet in alia ꝑte.Et tũc vnꝰ pvᷣs dixit Klexã 8e Noäütean elemoſynas faciũt:ſʒ hᷣ eſt ſignũ ꝙ dũ ſani erät dro.Iſte lapis demõſtrat ꝙ tu nũc plꝰ ponde⸗ Siin moꝛtẽ meditari noluerũt. Jõ Hiero.in teſta.exj ras qᷓ; totꝰ mũdꝰ qͥ te ſuſtinere nõ põt:ſʒ paruo ataritr damat di. Si illũ expectas diẽ tam terribilẽ ac puluere poſito ſuꝑ te moꝛtuo eris minꝰ qᷓ; qᷣc⸗ gvionretſti crudelẽ in q̊ nõ ſolũ de luxurijs:veſtib: ebꝛieta qͥd mũdi. Quinta vtilitas ðꝛ bonoꝝ faſtidi⸗ zmoricniewüH tibo:co meſatiõibo:⁊ de toto tꝑe amiſſo q̊ vixiſti: tio.Oe qua inqͥt Hiero.ad Paulinũ. Facile cõ ſanibinhi ſed etiã de qlibet re cogitata oꝑtebit te dño red¶tcnit oĩa qͥ ſe ſ cogitat moꝛituꝝ. Et Aug.in.ij. kamn onient dere rõnẽ.cur nõ emẽdaris:cur moꝛaris de die li.de doctrina xpᷣiana ait. Timoꝛ ð futura moꝛ Enoialiavrn, in diẽ miſer ↄuerti ad dñm:cur iã te maloꝛũ nõ te mẽtẽ necario cõcutit:⁊ q̃ſi cdlauꝰ carnis om̃s Niunirute penitet:ecce moꝛs ꝓperatvt te ↄterat die noctu motꝰ ſuꝑbie ligno crucis affigit.Exẽplũ habe⸗ currẽs:ecce diuitie tue tibi deficient:ecce vymes mus de rege qͥ nũq; ridebat.qð poſui ſupᷣ in pᷣ⸗ eni diniſen coꝛpꝰtuũ qð tãta nutris diligẽtia expectãt:vt il ma pte pᷣncipali huiꝰ oꝑis ſmone.ix.ꝑte vltia. it ſibliot lud rodot:quouſq; iteꝝ ↄiũctũ aie et᷑nas parit Igeo ðt Perſius ſ. atira.v. Uiue memoꝛ leti.fn crrqe penas habeat infinitas.hec ille. Quibo conſide gict hoꝛa ⁊c.Et Uirgilius.x.Eney.ait. Stcat ſua r at Min ratis fuare debemus illud quod idẽ doctoꝛ in cuiq; dies bꝛeueꝛ⁊ irrepabiletẽpꝰ Oibus ẽvite. ccku anie ꝓlogo ſuꝑ Joſue inqͥt dicẽs.ſlos ad patriã fe AQulidã aũt vᷣſificatoꝛ exclamat dicẽs. irhiisdii ſtinates moꝛtiferos ſirenaꝝ cantꝰ ſurda debe/ Cur mud⸗ militat ſubvana głlia orc non mus aure ptraſire.hec ille. Conſiderare ̊ debe Aur ꝓſpenitas eſt trãſitoꝛia rbanwenni mus ꝙ oĩa mũdana ſunt cito trãſitoꝛia. ¶Iñn d CTam cito labitur eius potẽtia niahi Alexãdro magno legit᷑ ꝙ cũ ĩ iuuẽtute ſus moꝛ Quã vaſa figuli que ſunt fragilia. hirclino tuꝰ eſſet ac eiꝰ oſſa in vaſe aureo fuiſſent recõdi Dic vbi Salomõ olim tã nobilis Gitimain ta:multi phᷣi de diuerſis mũdi ꝑtib cõuenerũt Uel vbi Samſon dux inuincibilis umimne Quoꝝ vnꝰ dixit. Heri iſte faciebat theſauꝑ de Uel pulcher Abſalon valde mirabilis a ou auro:hodie vᷣo auꝝ fecit theſauꝝ de ipᷣo.Alius Et dulcis Jonathas multũ amabilis . o ct dixit. Heri nõ ſufficiebat ei totus mũdꝰ: hodie Quo ceſar abijt celſus imꝑpio J qnq; pedũ ſepultura ẽ ↄtẽtꝰ. Aliꝰ ait. Heri iſft·Uel diues ſplẽdidꝰ totus in pꝛãdio lin Ga ſequebant᷑ oẽs viuẽtes:hodie iſte ſeqᷣ oẽss mo⸗ Dic vbi Tulliꝰ darus eloquuo hum n riẽtes. Alter dixit. Heri iſte poterat oẽs q̊s vole ¶ Uel Areſtoteles plenꝰ ingenio. 80sge bat a moꝛte liberare:ſʒ hodie moꝛ iacula non ¶Torclari ꝓceres:tot rerũ ſ pacia H ajanen potuit euitare Aliꝰdixit. Heri iſte pᷣmebat terrã Tot oꝛa pꝛeſulũ:tot mũdi foꝛtia· seun hodie ãt a terra pᷣmit᷑ ipᷣe.Alter aũt dixit. Heri Tot magni pᷣncipes:tãta potẽtia: rannn iſte mitos habebac ſubditos:hodie vᷣo oẽs ſüt In ictu oculi dauduntur oia. 2 rlaN 4 ei eq̃les. Refert q̊ʒ Hiero.q Diogenes phᷣs ex Erxrta vtilitas eſt gr̃e dei ↄſeruatõ. Sicut ubung P tra vrbẽ in qdã vaſe habitabat:⁊ ſꝑ in eſtate ſfi⸗/ ſ em̃ cinis ↄſeruat ignẽ:ſic mẽoꝛia moꝛtis ℳ in dũ vaſis ſoli opponebat:in hyemevo ad ipᷣʒ ſſo ꝛ incineratio is ↄſeruat gr̃aʒ ſpũalẽ:⁊ fer kn lẽ voluebat.ũ aũt ſemel Alexãder magnꝰ ante uoꝛẽ ad bene oꝑan dũ.vñ Amb.in q̃do ſer.ait. Uaalde ſe ſolicitat ĩ bono oꝑe q ſꝑ cogitat de ex⸗ tremo fine.Talẽ cinerẽ ſe recogno ſcebat Abꝛa⸗ ham dicẽs deo. Loqr ad dñm mmeũ cũ ſim pul⸗ unis ⁊ cinis.Geñ.xviij. Septima vtilitas ðꝛ futuroꝝ dilectio.De q̃ Hiero.ad Cypꝛianũ ait. Memẽto moꝛ tue vt nõ ꝑeas.Qui em̃ ſe qͥti⸗ die recoꝛdat᷑ moꝛituꝝ ↄtẽnit pñtia ⁊ ad futura feſtinat.Et iõ idẽ Hiero.ad Euſtoc.inqͥt.Egre⸗ dere pauliſꝑ de coꝛꝑe:⁊ pñtꝭ laboꝛis añ ocłos pinge mercedẽ:quã nec ocułꝰ vidit:nec aurꝭ au diuit:neci coꝛ hoĩs aſcẽdit. Cõtẽplare q̃lis erit illa dies cũ maria mr̃ dñi choꝛeis occurret co⸗ mitata vᷣgineis ⁊c.vide g ſer.viij.pꝑte.iij. Qui eĩi meditat᷑ ſepe de moꝛte ſe ad illam pᷣꝑat ꝑ opera vᷣtutũ vt poſſit cũ illis ad pñtiã eterni regis ſe⸗ curꝰaccedere.Ad qð adducit᷑ exeplũ cuiuſdam dñi tres amicos habẽt.de qͥbo duos dilexerat tertiũ vᷣo nũqᷓ; amauerat.Cũ aũt a rege ſuo eẽt vocatus timẽes ne aliqͥd mali ſibi accideret:iuit ꝗad pᷣmũ amicũ rogãs eũ vt ipᷣm comitaret᷑ quo ſecurioꝛ eſſet. Qui rñdit. Sufficit ꝙ dũ mecuz ſteciſti fui amicꝰ tuus actibi ſᷣuiui:nũc autẽ no lo tecũ venire. Scð m aũt amicũ quẽ minꝰpᷣmo dilexerat cũ de eodẽ rogaſſet:ille rñdit. Ego no lo venire ad regẽ:tñ veniã vſq; ad ianuã ⁊ ibi te dimittã. Qua erx re acceſſit ad tertiũ quẽ nõ dile xerat dicẽs. Amice ego nũqᷓ; te dilexi:tñ rogo ꝙ; digneris mecũ venire ad regẽ:qꝛ miſit ꝓ me.Il le vo rñdit.Doleo ꝙ nõ plus me dilexer ⁊ plu ris pꝛecij feceris:tñ vadas q̊ͥcunq; volueris qꝛ ſeq̃r te. Nota ꝙ pᷣmꝰ amicꝰ eſt ſubſtãtia ⁊ abũ⸗ dãtia diuitiaꝝ huiꝰ mũdi:quã hõ pᷣponit parẽ tibo ⁊ amicis:q̃ in moꝛte illũ deſerit nec ſequit᷑ Secũdꝰ vᷣo eſt vxoꝛ:filij:ↄſanguinei ⁊ amici qͥ ſequũtur eũ vſq; ad ſepulturã.Tertiꝰ aũt ami⸗ cus eſt vtus:de qua paꝝ curauit:q̃ moꝛiẽtẽ ſe⸗/ quit᷑ vſq; ad cõſpectũ eterni regis rogãs eũ pꝛo illo vt ſibi det eternã felicitatẽ. Sed pauci ſunt qͥ hec meditentvel cogitẽt de moꝛte.Uñ in q̊ͥdã ſer.ðt ſccũs Bernardinꝰ:ꝙ hoiĩes ſunt ſiles ca ſtratis. Nã qlibet die veneris vł ſabbati vadit macellariꝰ ad ſtabulũ ⁊ arripiẽs aliq̊s ex cis ꝑ pedes violẽter extrahit:vt ad macellũ ꝑducat et occidat.Alij vᷣo illos qͥ extrabunt᷑ comitãt᷑ vſq; ad oſtiũ vociferãtes ⁊ balãtes: clauſo aũt oſtio ad cõedẽdũ reuertunt᷑.et ſic fact oĩ hebdoma⸗ da macellariꝰ ſꝑ aliq̊s extrahẽs donec oẽs inte rimat ac mactet. Sic em̃ faciũt boĩes ad quoꝛũ aliq̊s moꝛs venit:alij vo amici eos ſequũt᷑vſq; ad poꝛtã tumuli loquẽtes de eo⁊ꝛ de moꝛte illiꝰ deiñ eo ſepulto ad ꝓpꝛia reuertũt᷑:⁊ ſic vnꝰ poſt aliũ ad moꝛtẽ trahit᷑. Jõ qͥlibet moꝛtuꝰ ſuꝑſtiti hoĩ ðt illð Ecc̃i.xxxviij. Memẽto iudicij mei ſic em̃ erit⁊ tuũ.mihi heri:tibi hodxdi. Pars ttia huiꝰ ſᷣmõis ð moꝛt gñalitate. A Itcit Berñ.in quodã ᷣmõe. Quid in d rebus hũanis certiꝰ moꝛte:⁊ qͥd ĩcer tius hoꝛa moꝛtis iuenit᷑. Nõ miſeret XxXVI inopie:nõ reueret᷑ diuitias:nõ ſapiẽtie nõ moꝛi bus:ñ etati deniq; ꝑcit: niſi ꝙ ſenibymoꝛs ẽtia nuis: iuuenibo vᷣo in inſidijs.hec ille. Ipᷣa ꝑcu/ tit papã:cardiales:epᷣos:reges:imꝑatoꝛes: du ces:comites ⁊ marchiões ⁊c̃. Unde Berñ.ait. O moꝛs crudelis ⁊ ſeua:tu inuadis minoꝛes: aripis mediocres:cõculcas ſublimes:nec eſt ĩ filijs hoim qui tue poſſit reſiſtere ferocitati:qm̃ nec filio dei ꝑcere voluiſti. Hecille.Cuilibet em hoi dici põt illud Geñ.ij. Moꝛte moꝛierj.Oẽs nãq; filij ſumꝰ eiꝰ ꝓpter cuiꝰpctm moꝛs itrauit in mũdũ.vt ðꝛ ad Ro.v.Et ſic pᷣma cã nr̃e moꝛ tis eſt pctm̃ ꝓpter qð ſtatutũ eſt omibo hoĩbo ex Adam ꝓgenitis ſemel moꝛi.vt inqͥt Paulꝰ ad Heb.ix.et Ecci.xj.ðꝛ. Judiciũ moꝛtis a dño oĩ carni.⁊ Saluſtiꝰin iugur.ait.Oia oꝛta occidũt Dicere ̊ poſſumꝰ ꝙ lex moꝛtis totũ humanuʒ genꝰ occupauit in lõgitudie:qꝛvſq; ad finẽ mði durabit.ſed tũc in inferno ſolũ remanebit.Eſa. xxv. Pꝛecipitabit dñs moꝛtẽ i ſempiternũ. Itẽ in latitudine:qꝛ ꝑ totũ mũduʒ a paruo vſq; ad maximũ ſe extẽdit. Ad Roma.v. In oẽs hoĩes moꝛs ꝑtranſijt. Itẽ in altitudine:qꝛ vſq; ad al⸗ tiſſimũ dei filiũ ſe erexit.vñ vbi g dicit᷑. Chꝛiſtꝰ ꝓ impijs moꝛtuꝰ eſt. Itẽ in ꝓfunditate:qꝛvſq; ad illũ qͥ eſt in mr̃is vtero ſe immergit.Oſee.ix. Interficiã amãtiſſima vteri tui. Si autẽ dicat᷑ Poſtq; oꝑtet oẽs hoĩes moꝛi nõne meliꝰ eẽt ꝙ deꝰ faceret eos decedere in infãtia tãqᷓ; in melio ri ſtatu.rñdet᷑ ꝙ nõ:pter tria. Pꝛio qꝛ ſic ꝑiret multiplicatio hoĩm ſi oẽs moꝛerẽturañ tempꝰ pubertatis:⁊ cõſequẽter anteqᷓ; eſſent apti ad ꝓ creandũ:⁊ ꝑ cõſequẽs etiã nõ fieret reſtauratio ruine ãgelice. Scðo qꝛ libertas homis fruſtra eſſet ſi nũqᷓ; ad vſum bone vel male oꝑatõis de duceret᷑. Lertio qꝛ hoĩes cũ libero arbitrio be⸗ ne operãdo vſq; ad ſeniũ pñt ꝓmereri magnaʒ gliam. Quo qᷣdẽ bono puaret᷑ hũana nafuta oẽs in infãtia tollerẽtur. Ecũda moꝛtis cauſa ẽ ↄſumptio hũidi ſ radicalis in quo vita cõſiſtit. Qð qͥtidie Qlſumit᷑ paulatim a calido naturali? nu trimẽtali.qð ex cibis comeſtis generat᷑.⁊iðo nõ põt ꝑfecte manere.⁊ ſic oꝑtet tãdẽ cõſumptionẽ fieri. Uñ Phus.j.de Gene.ponit exẽplũ de vi⸗ no qð ex vegete haurit᷑ ⁊ deſuꝑ aqua infundit᷑: qꝛ tãdẽ ſola aqua haurit᷑. Sic em̃ hõ accipit ci⸗ bum pos ⁊ in ſeceſſũ vadit.Sed qͥtidie humi⸗ dũ radicale minuit᷑:qꝛ ꝑ cibũ non põt totalit᷑ re ſtaurari:⁊ ſictãdẽ totũ ↄſumit᷑.Et iõ Sene.ad Lucil.epła.xxv.ait.Quotidie moꝛimur: q̊tidie demit᷑ aliqᷓ pars vite.Et tũc q̊ʒ cũ creſcimꝰ vita decreſcit. Auicẽna vᷣo ponit exemplũ de lampa de ſiue lucerna in qua eſt oleñũ⁊ ignis.nã qᷓ;diu oleũ durattãdiu ⁊ lumẽ cõſeruat᷑: ſed conſum⸗ pto ab igne oleo lumẽ deficit.ſic conſumpto bu mido radicali ꝑ actionẽ naturalis caloꝛe defi L ciet vita coꝛꝑalis. f 1 or l⸗ NiCoera Piten D Glihumt gͤtwven le lonſuot nipuniAd leneercku ultuncuer Nuakincs vhösul eiuelnibil Alit otpe⸗ nnni u Dosnphl⸗a copporig fittuatma Eincorgein oniciholt pocudin guinnt me Nuner Mibeinob mnpormii lſllttalosift nent oewe lohöanigen nac ömon⸗ nididdt o⸗ ait ipꝛlshoit Miewad E Ulnr⸗ alu/ Hxñ mmiele Line Morönap lentuastä. lugnet Clurafine. marke tpeoba Gusfuͤtine ubit in Serh poſſe PN. Gl lalfoflod inblalurg Ultei diig tonmot nespir Kochet ſio ridic Unlſubcg Mäßitnon ncr a morntdin Oennti 8tü nn mizasfnn Bkananehet lſnpemi ) zagmnoſn Fosn e n sdict en fandrgſg mmags Sinid ſnögendda noricIn Prioceſeft güuraßten chentapc, fruneſtaunn sbomisfun male oggid dero ndanit gmoniun kbüarani 8 N— hüct zikr. O⸗ conmunltnr mmtt0n angh, den anuſnfmndl⸗ boadhta⸗ Aaedebun nhörglin bbiul porinn hr icin mhünpe nanüchdir aonn, ronunnt —R . Foliũ FErtia cauſa generalis moꝛtis oĩm eſt cõ ⁊? trarioꝛũ cõpoſitio.O m̃e em̃ cõpoſitũ ex ↄtrarijs eſt coꝛruptibile. Nã ait ph̊s.v. phiſi.Cotraria adiuicẽ ſunt coꝛruptibilia.⁊.iiij phiſi.iceꝝ ðᷣt.Oia q fiunt ⁊ generant᷑ in tꝑe etiã coꝛrũpunt᷑ in tꝑe.Cũ ̊ coꝛ ꝑa nfr̃a ſint cõpoſita ex q̃ttuoꝛ elemẽtis ſeu ex qᷓlitcatibo qᷓ̃ttuoꝛ elemẽę toꝛũ q ſunt inuicẽ jria nece eſt vt alterent᷑ ⁊ coꝛ rũpant᷑.Qꝛ vt ait Ph̊s.v.phiſi. Om̃e coꝛrupti bile nece eſt aliqñ coꝛrũpi. Et ſic coꝛrũpendo re ſoluit᷑ in ea ex qͥb eſt cõpoſitũ.nã oẽ cõpoſitum diuidit᷑ in ea ex qͥbo cõponit᷑ xij. Metba.Ois eĩ res ꝑ q̃̊s cauſas naſcit᷑ ꝑ eaſdẽ reſoluit᷑.c.ois.ð re.iu.⁊.l.nihil.ff.eo.ti. Et iõ cũ hõ ſit cõpoſitus ex aĩia ⁊ coꝛꝑe.ij.de aĩa.nece eſt vnũ ab altero ſe⸗ parari.Qꝛ vt hr̃ in li.de pomo ⁊ moꝛte Areſto. Moꝛs nihil alið eſt qᷓ; receſſus aĩe a coꝛꝑe. Et cũ coꝛpꝰ oꝛiginẽ traxerit a cerra oꝑtet illð in ter⸗ rã reuerti:maxiĩe dictis q̃ttuoꝛ elemẽtis q̊ꝝ vtꝰ eſt in coꝛꝑe inuicẽ ↄtrariãtibo.Et iõ inqͥt Scotꝰ i.iij.di.xv. Mat᷑ia pᷣma ſꝑ machinat᷑ ad deſtru ctionẽ cõpoſiti.Et pᷣdiccapfirmat Maximianꝰ poeta di.Oꝛtus cũcta ſuos repetũt:matrẽq; re quirũt.Et redit ad nihilũ qð fuit añ nihu. D Uarta cã moꝛtis nfr̃eẽ loci incõgruẽtia. q Locꝰ em̃ ꝓpꝛiꝰ vt ðt Phᷣus.iiij.phiſico. Ottinet ⁊ ↄſeruat locatũ.Et iõ res extra p pꝛiũ locũ nõ bñ cõſᷣuant᷑ ſʒ coꝛrũpũt᷑. Itẽ hoĩes extra patriã ꝓpꝛiã cito ifirmant᷑. Unñ boni medi ci ſolẽt tales ĩfirmos ad ꝓpꝛiũ aerẽ mitterevt ibi ſanent᷑ ⁊ ↄſeruent᷑.Cũ igi᷑ mũdꝰ iſte nõ ſit ꝓpꝛiꝰ locꝰ hũani generis.iuxta illud Sene.in li.de ſe nec.Cõmoꝛãdi nat᷑a diuerſoꝛiũ nobis nõ habi tãdi ð dit. Jõ nece ẽ ꝙ h̊ aiteret⁊ coꝛrũpat᷑. Locꝰ aũt ꝓpꝛiꝰ hois ẽ ꝑadiſꝰ in q̊ͥ nõ põt coꝛrũpi. Uñ Hiero.ad Euſto.ait. Regio tua ꝑadiſus eſt. E VUinta cã moꝛtis nr̃e eſt motꝰꝑficiẽs cir q culũ. Uita ei hũana nõ ẽ niſi qͥdã circu⸗ lꝰ. vñ Sene.ad Lu.oñdẽs oꝑtere hoieʒ moꝛi ait.Circulꝰ nõ eſt ꝑfectꝰ niſi in oĩ loco ſui ↄtingat pᷣncipiũ cũ fine.Ex q̊ concludit ꝙ hõ de terra factꝰtãdẽ reuertit᷑ ĩ terrã.Eapꝛopt᷑ phᷣus i li.de gene. ðt. ꝙ oĩs res ſuo ꝑiodo mẽſurat᷑.i.cir cũitu vel fine. Periodꝰ aũt ſiue carculꝰvite hũa⸗ ne eſt naſci vł generari:⁊ moꝛi ſeu coꝛrũpi. Hic aũt periodꝰ alicui ẽ magnꝰ ⁊ alicui ẽ paruꝰ.ma gnus fuit in lege nature quãdo hoĩies multũ vi uebãt. Uñ vt hr̃ Geñ.v. Adam vixit ãnis. o. Sech vo filiꝰ eiꝰ annis.i⁊.Enos aũt filiꝰ eiꝰ 90 y. Sʒ Caynã filiꝰ eiꝰ vixit ãnis.qoo.Mala leel. vo filiꝰ eiꝰ. 2. Sʒ Enoch filiꝰ eius.ʒ 66. ambulauitq; cũ deo ⁊ ampliꝰ nõ cõparuit:qꝛ tulit eũ dñs.ſ.in ꝑadiſuʒ terreſtrẽ ipᷣm collocã⸗ do:vt exponit Nicolaꝰ de ly. Geñ.v.vbi genera tiões pᷣdicte ponunt᷑. Mathuſaleʒ vero filius Ehoch.vixit.q o.ãnis: ⁊ ſiłiter moꝛtuꝰeſt cum alijs.vt ibidẽ habet᷑vbi poſtq; nũerati ſũt eoꝝ anni.ſubdit᷑ de ſingulo coꝛũ.Et moꝛtuꝰeſt exe pto.ſ.Enoch qͥ moꝛiet᷑ 7 ip̃e tꝑe ãtixpᷣ lxt ſupꝛa dictũ eſt ᷣmonę xj.pꝑte.iiz. Aare aũt iſti tãdiu vixerint rõnes aſſist q lco. de lyra vbi S. Pꝛima eſt pt boni tatẽ cõplexiõis pᷣmoꝛũ parentũ:qͥ fuerũt imediate foꝛmati a deo:⁊ iõ optime cõplexiõis. ⁊ ſic ad lõgioꝛẽ vitã erãt diſpoſiti. Et üla boni⸗ tas magis venit ad ꝓpinq̊s q; ad remotos. Se cũda cauſa fuit tẽperãtia.qꝛ hoies illiꝰ tꝑis val de tẽperate viuebat.vñ Boe.in.ij.de conſol.ait. Felix nimiũ pꝛioꝛ etas ↄtẽta fidelibo aruis ⁊ꝛc. Lertia fuit bonitas nutrimẽti:qꝛ añ diluuiuʒ terrenaſcẽtia fuerũt melioꝛa. Aqua em̃ diluuij fuit ꝓ maioꝛi ꝑte ex aqua occeani q̃ eſt ſalſa. aqᷓ aũt ſalſe inducũt ſterilitatẽ terre? faciũt terrena ſcentia eſſe peioꝛa.ſᷣm Uirgiliũ in.ij. Geoꝛgico. Ex quibo vita hois bꝛeuiat᷑. Quarta cauſa fuit ſcia.qꝛ Adã fuit foꝛmatꝰ in ꝑfectiõe ſciẽtie:⁊ iõ cognouit ea q̃ faciũt ad ↄſeruationẽ vite ⁊ vtu⸗ tes fructuũ:lapidũ:herbarũ ⁊c.quã ſciẽtiã tra⸗ didit poſteris:⁊ durauit in eis vſq; ad diluuiũ. Quinta fuit diuina diſpoſitio q̃ ita oꝛdiauit vt ꝑ longã hoim vitã cito multiplicaret᷑ genꝰ hu⸗ manũ. Poſt diluuiũ vo hic circulꝰ eſt valde di minucꝰ:qꝛ pauci inueniunt᷑ qͥviuãt centũ ãnis Uñ ait Dauid pſal.lxxxviij.Dies annoꝝ nr̃oꝛũ in ipᷣis ſeptuaginta anhi.Si aũt in potẽtatibꝰ octuaginta ãni:⁊ amplius eoꝛũ laboꝛ ⁊ doloꝛ. Et ideo lõgiſſimũ vite hoĩs tẽpus dicit᷑ centuʒ annoꝛũ.l.vt int᷑ diuinũ.C.de ſacroſan.ec.⁊.l.an vſuſfructꝰ.ff.de vſufru. Jõ dicit᷑ Ecci.xviij. Nu merꝰ dierũ hoĩm vt multũ centũ anni.q̃ſi gutte aque maris deputati ſunt in dieun. B AUm igiẽ᷑ iſti qͥ tamdiu viuebãt moꝛtui c ſint:cur nos qͥ tã parũ viuimꝰad moꝛtẽ noõ pparamꝰ nos:cur nos moꝛituros ñ credimꝰ.Debemꝰ ̊ vt Hiero.inqͥt ad Helioð. ⁊ nos pᷣmeditari qͥd aliqñ futuri ſumꝰ:⁊ qð ve limꝰ nolimꝰ abeſſe nõ põt.ſ.exterminiũ moꝛtis a quo nullꝰ exemptꝰ eſt.Nã vt in vita ſctĩ Joſa phat legit:dixit ei ſctůòs Barlaam: ꝙ vita nr̃a ẽ qᷓſi quedã arboꝛ cuiꝰ radices duo muresvnus albꝰ ⁊ alter niger.i.dies ⁊ nox ſemꝑ coꝛrodũt.⁊ ideo in bꝛeui finit᷑. Et qꝛ eſt tã bꝛeuis vita hũa⸗ na:ideo cõſuetudo erat antiqͥs vt ðt Johãnes elemoſynariꝰ:ꝙ in die eadẽ qua imꝑatoꝛ coꝛo⸗ nabat᷑ fragmẽta marmoꝝ diuerſoꝝ ſibi ab ar⸗ tificibꝛ poꝛtabant᷑ qͥ dicebãt.De q̊ͥ marmoꝛe iu bet imꝑatoꝛ ſibi fieri ſepulchꝛũ.⁊ eadẽ die qua iponebat᷑ ſibi coꝛõa etiã pᷣpabatur ei ſepultura Nemo ẽ ei qͥ poſſit moꝛtẽ euadere. In cuiꝰ loco dicitur. Ego nomine moꝛs vocoꝛ Ferio quẽ ſoꝛs tãgit Nõ eſt homo adeo foꝛtis Qui me poſſet fuger. Hoc aũt ptʒ diſcurrẽdo oẽs ſtatꝰhoĩm.Uñ.ij. Reg.riiij.ðꝛ.Oẽs moꝛimur ⁊ ſicut aqua dila⸗ bimur ſuꝑ terrã.? Ps ait.Quis eſt hõ qͥ viue t⁊ nõ videbit moꝛtẽ.q̃ſi di.nullꝰ. ꝛimo em̃ mo riunt᷑ potetes ditiõe:qꝛvt ðꝛ Eci.x.ois potẽta⸗ tus vita bꝛeuis.⁊ infra.hodie rex eſt ⁊ cras mo rit᷑. Uñ legit᷑ in hyſtoꝛijs romanoꝝ:ꝙ Octauia no totiꝰmũdi imꝑatoꝛi facca fuit ſtatua hbñs in fronte ſcptũů. Ceſar.qð nomẽ deriuat᷑ a cedo ce⸗ dis.ſed ſtatim fulgur ꝑcutiẽs ſtatuã deleuit C ab illo noie:⁊ dimiſit ſcriptũ eſar:qð deriuatur ab edo edis.ad denotãdũ ꝙ cito erat a vᷣmibꝰ deuoꝛãdꝰpoſt moꝛtẽ q̃ in bꝛeui eratvẽtura.Nõ g & parcit moꝛs dñis vel pncipibo: nõ regibo aut iꝑatoꝛibo:nõ epᷣis aut ſũmis põtificib:vł alijs ꝑſonis q̃cũ q; dignitate vel potẽtia refulgeant. Nece eſt em̃ in vnoq̊ q; vᷣ ificari ilð Senece ad Lucil.diceñ.Eo ibis q̊ oẽs eũt:qͥd tibi noui eſt. ad hãc legẽ natꝰ es:hᷣ̊ pꝛi tuo accidit:hoc mr̃i:h malioꝛib:p̊ oibus añ te.O igit᷑ magnate noli ð tua potẽtia extolli q̃ te a moꝛte defendere nõva⸗ let:ſʒ recogita ſepe illð qð Berñ.in q̊ͥdã ſer.ait. Cur caro letat᷑ q vermib eſca parat᷑. Uile cada uer eris igit᷑ ſuꝑ h̊ mediteris. Uile cadauer erꝭ videas qͥd nüc oꝑeris. Uera eſt ̊ ſnia quã qͥda vᷣſificatoꝛ ponit dicẽs. .— S Eſt cõmune moꝛi moꝛs nulli parcit honoꝛi . Eſt nece moꝛi iuueni ſimul atq; minoꝛi. Moꝛs dñm ſeruo:moꝛs ſceptra lenonibo eq̃t. Paupꝑis ⁊ regis cõmunis lex moꝛiẽdi. Vñ legit᷑ de Diogene pbo ꝙ q̃dã vice ſtãs in ca nali pleno oſſibb moꝛtuoꝛũ vᷣtebat oſſa hinciñ ⁊ introgatꝰ ab Alexãdro magno qͥd faceret:rñ⸗ dit.Nõ poſſum iuenire qð volo.putabã em̃ iue nire differentiã int᷑ oſſa ⁊ cadauera diuitũ ⁊ no biliũ necnõ ⁊ paupeꝝ:ſed nõ reꝑio:qꝛ ſunt oẽs vntꝰ foꝛme⁊ moꝛs eos oẽs eq̃uit. Scðo mo riunt᷑ ſapiẽtes.Eccẽs.ij.Moꝛit᷑ doctꝰ ſiłr ⁊ ido⸗ ctus:⁊ vnꝰ ſtulti⁊ ſapiẽtis erit occaſus ⁊ ĩteritꝰ Hõ em̃ ad euicãdã moꝛtẽ ꝓ derit ſapiẽtibo alle⸗ gare codices legũ aut canonũ:non rõnes natu rales aut philoſophica vel ſophiſtica argumen ta. Jõ Dauid pſal.lviij.inqͥt. Nõ videbit iteritũ cũ viderit ſapiẽtes moꝛiẽtes. Simul inſipiẽs ⁊ ſtultꝰ pibũt. Tãto aũt qͥs mag cruciat᷑ de moꝛ te qᷓ;to magis ſtudetvita ꝓlõgare.iuxta illö S/ ne.ad Lucil.epła.iij.dicen. Nlłi põt ſecura vita ↄtingere qͥ de ꝓducẽda illa nimis cogitat.⁊ idẽ in li.de clemẽtia ait. Crudeliꝰ eſt qᷓ; moꝛi ſemꝑ moꝛtẽ timere. “ D t Ertio moꝛiunt᷑ foꝛtes ⁊ robuſti. Job.xxj Moꝛit᷑ robuſtꝰ ⁊ ſanꝰ.Nõ em̃ gigãtes vt Athlas ⁊ Hercules: Anctheus ⁊ Rarolꝰma gnus:⁊ alij pꝛoceres potuerũt ſe a moꝛte tueri. Jõ de ipᷣg ꝓphetauit Job vbi dicẽs. Simul puluere doꝛmiẽt ⁊ vᷣmes opient eos.Et ð viro foꝛti ibidẽ ait. Ipᷣe ad ſepulturã ducet᷑: ⁊ in con gerie moꝛtuoꝛũ vigilabit. J Uarto moꝛiũt᷑ diuites. Job.xxj. Moꝛit᷑ A diues? felix.Nõ em̃ pñt locupletes ſuis numis ſe a moꝛte redimere:vel aliq̊s de xXXVI narios ſecũ poꝛtare. Jõ Dauid pſal. xlix. t. Ne timueris cũ diues factfuerit hõ ⁊ cũ młciplica ta fuerit głia domꝰ eꝰ:qm̃ cũ intierit nõ ſumet oia:neq; deſcẽdet cũ eo głia eiꝰ.Et iteꝝ ait. Re⸗ linquẽt alienis diuitias ſuas:⁊ ſepuichꝛa eoꝛũ dom⸗? illoꝝ i eternũ. O malũ teſtamẽtũ diuitũ qj relinquũt aiam diabolo:coꝛpꝰ vᷣmibo:⁊ diui tias mo. Et iõ in ꝑſona diuit dicebat Job. c. xvj.ſui.li.Ego ille quõdaã opulẽetꝰ repẽte cõtritꝰ ſum. Tenuit ceruicẽ meã ⁊ ↄfregit me.ſ.moꝛs ⁊ diabolꝰ. Ea ꝓpt Amb.i examerõ inqͥt.Nudi oẽs naſcimur nudi moꝛimur. Nulla ẽ diſcretio int cadauera moꝛtua niſi foꝛte ꝙ grauiꝰ fetẽt diui tũ coꝛꝑa diſtẽta luxuria.Salomon qͥʒ Ecẽs.v. ait. Sic egreſſus eſt nudꝰ de vtero mris ſue ſic reuertet᷑ ⁊ nihil afferet ſecũ de laboꝛe ſuo.aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil iueniet.Et Ecci.xj.ðꝛ. Reli quet oĩa alijs.Nullũ &̊ diuitie poterũt a moꝛte eriꝑe.iuxta illð Oꝛatij ĩ epłis. Nõ domꝰ aut fũ dus:nõ eris aceruꝰ ⁊ auri Egroto dñi deduxit coꝛꝑe febꝛes. K q Uinto moꝛit᷑ coꝛꝑali moꝛte hõ bonꝰ et ſccũs. Moꝛs ei neminẽ reueret᷑:lʒ moꝛs ſcõp ſit illis ſalutifera: iuxta illð Apo. riiij. Bti moꝛtui qͥ ĩ dño moꝛiunt᷑.qꝛ reqͥeſcẽt a laboꝛibꝰ ſuis ⁊c̃.⁊ Eſa.xiiij.Dabit tibi dñs in illa die re⸗ quiẽ a laboꝛe tuo:quẽ patiebaris:⁊ a cõcuſſiõe tua:⁊ a ſuitute tua qua añ fᷣuiuiſti. Reqͥeſcũt em a laboꝛe quẽ patiebant᷑ in h mo.ij.ad Coꝛ. rj. In laboꝛib płimis ⁊c.A ↄcuſſiõe quã patie vos vt cribaret ſicut triticũ:⁊ a ſᷣuitute quã pa⸗ tiebant᷑ a coꝛꝑe ſuo. Ro.viij. Ipa creatura libe⸗ rabit᷑ a puitute coꝛruptiõis ⁊c.Et iõ ſcti viri de⸗ ſiderãt exire de h mũdo. Qð ondit Cypanꝰ ad Foꝛtunatũ triplici exeplo. Pꝛimo: ſicut nauta deſiderat exire de naufragio.Mõ em̃ ↄturban tur fluctibo cõcupiſcẽtiarũ ⁊ vẽtis diabolicarũ tẽptatio nũ. Mat.viij.Ecce motꝰ magnꝰ factꝰ? in mari:q̊ͥ ad vẽtos tẽptationũ ita vt nauicula opꝑiret᷑ fluctibo q̊ ad ftucꝰ cõcupiſcẽtiarũ. Sed poſtea deꝰ in alia vita ſedat vẽtos:⁊ fluctꝰom̃s ei tranqᷣllat. Uñ ibidẽ ſubdit᷑: ꝙ ſurgens ieſus impꝑpauit vẽtis ⁊ mari:⁊ facta eſt trãqllitas ma⸗ gna. Scðm erẽplũ eſt de ꝑegrino qͥ deſiderat ex ire de exilio.Scti nãq; mõ ſunt peregrini.ij.ad Choꝝ.v.Quãdiu ſumꝰ i ̊ coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño. Et iõ deſiderãt exire ð iſta ꝑegrinatõe:tũ qꝛ hñt vi nimis lõgam.Uñ ꝓpba ait pſal.cxix. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlongatꝰ eſt. Uñ ðr glo.ꝙ lʒ ſit vita bꝛeuis tñ celeſtia amãtibvidet nimis lõga:tũ qꝛ hñt domũ tenebꝛoſã.Et ideo ſubdit. Habitaui cũ habitãtibo cedar:qͥ intpꝛe tat᷑teneb:a. Job.xxxvij. Nos qppe iuoluimur tenebꝛꝭ:tũ qꝛ hñt viã nimis aſperã. Modica ei via ſi eſt nimis aſꝑa videt᷑ eẽ nimis lõga.Et iõ ſubdit. Multũ ĩcola fuit aia mea.tũ qꝛ habent hoſpitiũ inſtabile. Unde ſᷣm vna trãſlationem Niar Hie ſicbe Vgun fio ſcki Meb Curmn ſolatchl us. Hi 1dſobol otju⸗ fi dfn Conteluum cihli ckſ ſinolodeea nwoemace öennift biacli ſhtantĩ⸗ ſooterzich Neinpicr⸗ Potpon macmade AWinſpyo Auunicrix Cnnenned Naloouei lauredeaa Nolocidltat Aariubllons nagfapac ſtengänoin aſnicon ſoch inſcnecrute Kri ſubdtt latiſclian Hhoneranoe Ktideplaln Chercclcat Hecnärercg fllrego⸗ nlsrac ao Zdpe Ni acob Honcia ſenrenine Gporhſan⸗ Rectiottbun Gomorscc Ameanteamn imemzae Pigneeng lueromoes hshoſterd gpclarmo aleſaine lareait n , näntni narnſang Een N uni rmäidii Vnhede Radar c Prhirtins Eenlcod: nqtſuciois Linſnoin Pupfmdllt Cborten a Norinan ſöderpani Wodiidegut wondie Eumi acſcähe uut Nſa 5nd ſöeliN Sathäpen fuirutegvi ins wiani i inrmid luni instiu Priſun 00 Mdnl enginii ANegrnan gignmien baarhlgl oa Hanimnii Netmübln urtthe — i M dicit. Hitaui ĩ tabernacło cedar. UVbi dicit glo⸗ ſa:ꝙ tabernaculũ dicit᷑ a taberna:ſicẽ etiaʒ dicit Huguitio:eo ꝙnõ ſit domꝰſtabil:ſʒ ad tpᷣs du rãs ſic fit ĩi nũdinis.Scti aũt viri dicũt cũ apło ad Hebꝛe. xiij. Nõ hẽmꝰ hic ꝑmanẽtẽ ciuitatẽ ſʒ futurs inqͥrimꝰ.Tũ qꝛ hñt ſocietatẽ ꝑuerſã.Qð notat᷑ cũ ſubdit᷑.Cũ his qͥ oderũt pacẽ erã pacifi cus. Hñt em̃ tres malos ſocios.ſ.mũdũ:carnz ⁊ dyabolũ. Müdꝰeos ↄturbat ꝑ oppꝛeſſionem Job.xvj. In mũdo pᷣſſurã hẽbitis.Caro ꝑ ĩpu⸗ gnatiõeʒ ad Gał.v.Caro ↄcupiſcit aduerſꝰſpi⸗ ritũ.Et dyabolꝰimittẽdo diſſẽſiõem Mat. xiij. Uenit inimicꝰ⁊ ſuꝑſeminauit ʒizania.Terciuʒ exẽplũ eſt.ſic deſiderat hitatoꝛ exire de hoſpitio ruinoſo de quo pſalmiſta ait. Tanqᷓ; parieti icli nato ⁊ macerie ðpulſe:⁊ apłus ad Hebꝛe.viij. Oð antiq̃t⁊ ſeneſcit ꝓpe iteritũ ẽ:ex qͥbo vᷣbis hr ꝙ hitaculũ coꝛꝑis nr̃i ẽ hitaculũ idlinatũ:depul ſuʒ ⁊ antiq̃tũ.Quia eſt ð terra creatũ. Jõ eſt ver ſus terrꝗ iclinatũ tãqᷓ; cito ĩ terrã caſuꝝ.Et qꝛ vt diximꝰẽ ex q̃ttuoꝛ elemẽtꝭ ↄtrarijs compoſitũ ⁊ nullo tꝑamẽto btitudinis colligatũ. Jõ eſt tãqᷓ; maceria depulſa. Quia vo ẽ antiq̃tũ ex eo ꝙ ab Adã vſq; ad nos ꝓpagatũ eſt:iõ ẽ moꝛti vicinũ Quartũ exẽplũ addere poſſumꝰſic̃ ĩcarceratꝰð carcere exire deſiderat.Et iõ pſal.ait deo. Educ de cuſtodia aĩiaʒ meã ⁊c̃. Pꝛimo em̃ ſcti deſide⸗ rãt exire de carcere coꝛꝑis ꝑ moꝛtẽ vt aſſeq̃nt᷑ mẽ tis iocũditatẽ eternã q erat in ↄtinua laudatiõe dei ⁊ iubilatiõe Eſa.lj. Gaudiũ ⁊ leticia iueniet in ea gr̃aꝝ actio ⁊vox laudis.⁊ iõ ſubdit.Ad cõ fitendũ noĩ tuo.Scðo vt aſſeq̃nt᷑ ꝓpinquoꝛũ ⁊ amico ꝝ ſocietatẽ Geñ.xxv. Moꝛtuꝰẽ Abꝛahaʒ in ſenectute bona ⁊ appoſitus eſt ad ꝓpłm ſuuʒ. Et iõ ſubdit. Me expectat iuſti vt aſſeq̃nt᷑ here⸗ ditatẽ felicitatis eterne quã eis deꝰretribuet ꝓ re muneratiõe.Uñ ſubdit:donec retribuas mihi. Et idẽ pſalmiſta etiã inqͥt deo.Zu es qͥ reſtitu⸗ es hereditatẽ meã mihi.ſ.poſt hanc vita. Pꝛopt᷑ pᷣdicta ãt exclamabat Paulꝰad Roma.vij.di. In felix ego. Quis me liberabit de coꝛpe moꝛt huiꝰ.⁊ ad Phili.j.dicebat.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cũ xpᷣo.Ad pᷣdicta etiã adduci põt illud qð legit᷑ de ſccõ Jacobo iterciſo:qui deſiderabat moꝛi ꝓ xpᷣo. Un cũ ei ꝑſaꝝ rex diceret vt ſacrificaret ido lis ne gᷓui moꝛte ꝑiret:ipᷣe rñdit. Hec nõ ẽ moꝛs ſiʒ potiꝰſomnꝰeſt dicendꝰ:cũ poſt modicũ reſur rectio tribuat᷑.Cui cũ diceret tirãanus.Quomo/ do moꝛs eſt ſomnus:cum etiã magni pncipes timeant eam. Ille rñdit.os xpᷣiani moꝛtẽ non timemꝰ:qꝛ de moꝛte ad vitã tranſire ſperamus. Cõgrue ergo moꝛs ſomno comparat᷑. Unde de laʒaro moꝛtuo dixit dñs Johᷣ̊.xj. Laʒarus ami cus noſter doꝛmit. Apłs quoq;.j.ad Theb̃.iiij. appellat moꝛtuos doꝛmiẽtes. Quod etiaʒx facit eccleſia in.c.habent.et in.c.qui diuina.xiij.q.ij. Quare aũt moꝛtui dicant᷑ doꝛmiẽtes dixi ſupꝛa F.j.ꝑte.j.E. Et pᷣdicta ↄfirmant᷑ ꝑ ea que habent CRXIX Pð.cxxvj.l.Cũ dederit dilectis ſuis ſomnũ:ec⸗ ceę hereditas pni fuj merces frucꝰ vẽtris. Inqᷣt ʒ Dauid ps. cxv. Pꝛecioſa i ↄſpectu dñi moꝛs ſctõꝝ eiꝰ.Et Franci.petrar.in ſuis triũphis ait. Moꝛs eſt tinis ois ꝑſone obſcurus Aiabo no bulibo:alijs nocet. H H Quli fixerũt in lutũ oẽm eoꝝ cur. E atho canit.Felices obeũt quoꝝ ſine cimi⸗ ne vita eſt. Et Matcheꝰ poeta in hiſtoꝛia tobie. Juſtus obit nec obit:ſʒ abit ab hoſpite migrãſ. Nãq; petit patriã delitiaſq; patrl.Et Sap.iiij. dr. Juſtus ſi moꝛte pᷣoccupatꝰ fuerit in refrige⸗ rio erit.Et ibidẽ de bono i iuuẽtute moꝛiẽte ſub dit᷑. Placẽs deo factꝰ eſt dilectus:⁊ viuẽs inter pctõꝛes trõſlatus eſt.raptus eſt ne malicia mu/ taret intellectũ eiꝰ:aut ne fictio deciꝑet aiam uli us.cõſũmatꝰin bꝛeui cõpleuittꝑa multa:placi/ ta em̃ erat deo aia illiꝰ. Pꝛopt᷑ h̊ ꝓperauu illuz educere de medio iniqͥtatũ. Hec ibi. Kug.vo in li.de doct᷑.xpᷣi.inqͥt. Uocant᷑ añ tꝑs boni nẽ diu tius vexent᷑ a noxijs.Et Seneca in li.trage.ait. Moꝛs ſola poꝛtꝰ erünis dabit. Et Iſt. idoꝛus.j. li. ſolilo.c.j.dicit. Moꝛs calamitati ferminũ pꝛe bet. Oẽm em̃ calamitatẽ adimit. Etiõ airBoe. in.j.de ↄſo. Moꝛs hoim felix.ſ.ſctõꝝ.Et HBerñn. in qͥdã pſᷣmõe dicit.Moꝛs ẽ finis milſerie:victo⸗ ria pugne:ianua vite:adeptio coꝛone:beatitudi nis plenꝰingreſſus:initiũ refrigerij:pꝑadiſi ſca⸗/ la q̃ aſcẽdit᷑ in locũ tabernaculi:admirabit vſq; ad monteʒ del. Sʒ q̃cũq; ex cauſa trſeãt ex hac vita:certũ eſt ꝙoẽs moꝛiunt᷑. Si em̃ pꝛiarche ⁊ ꝓphete ac apli ⁊ doctoꝛes:ceteriq; ſancti innũe⸗ rabiles:ĩmo ⁊ ipᷣe dñs nr ieſus xps dei filiꝰ cuʒ mfe ſua moꝛtui ſũt. Quareo pctõꝛ ſtulte: o de⸗ mẽs:o fatue nõ cogitas te eſſe moꝛituꝝ. Scias ꝓ certo ꝙ nõ multo tꝑe viues. Uera ẽ em̃ ſenté⸗ tia quã Mattheꝰ poeta ſui libꝛi ca.iiij.ponit di. Eſt hac valle grauis curſus:via lubꝛica: iugis anxietas:tꝑs mobile:vita bꝛeuis.Et Sene.ad Zucillũ ſcribit.Yluũt dies:⁊ irreparabilis vita decurrit. MU Ervjrto moꝛiũt᷑ foꝛmoſi ⁊ pulchꝛi.Non em̃ ſ moꝛs ꝑcit decoꝛi nec foꝛmoſitati viroꝛũ aut mulieꝝ.ſʒ ſicut ſol arefacit roſam ĩ cã po:ſic infirmitas arefacit pulchꝛitudinẽ.UVnde Dauid PS.cxxviij.ait.Fiat ſicut fenũ tectoꝛu;. a qð puſq; euellat᷑ exaruit.Et ſicut pluuia poſtea illud marceſcere facit:ſic moꝛs coꝛꝑa iã infirmi tate arefaca facit marceſcere:ita ꝙ de tãta viro⸗ rũ ac mulieꝝ pulchꝛitudine nihil remanet niſi illud qð ait Hugo in li.de arra ſponſe di. Ad il los feſtino qͥ moꝛte coꝛꝑis hinc exeũt.⁊ cũ eoꝛũ coꝛꝑa reſpicio:nõ inuenio ĩ eis niſi cinerẽ ⁊ ver⸗ mes:fetoꝛẽ ⁊ hoꝛroꝛẽ.qð ego ſũ:illi fuerũt.⁊ qð ipᷣi ſunt:ego ero. Hec ille.Et verificabit᷑ ille ver ſus quẽ recitat glo.in.c.fucare.de ↄſe.diſt.v. Si vitiũ frõtis alienꝰ fucus ĩauret. Głia frõt obit cũ coloꝛ hoſpes abit.O igit᷑ dña ſotoſe:oigu. Bermo dica mulier:o laſciua femia: ſcias ꝙ illa facies tua tã ſplẽdida:tã decoꝛa:tãq; oꝛnata:ac polita tãq; amabilis ac grata luxurioſis efficiet᷑ fra fe tida. Illi oculi falconis tã vagi cito debẽc a ver mib coꝛrodi.Illud caput tato ſtuaio pectina / tũ:⁊ gẽmis ac margaritis ⁊ fucis oꝛnatu cito ſi ne crinib:ocłis:auribo:naribo:dẽtibo ac labijs defoꝛme remanebit. Lingua illa cãtilenis dedi ta palato adherebit:⁊ ſimul cũ oꝛe ullo venuſto marceſcet. Bꝛachia illa amplexibo pᷣꝑata:ſic foꝛ moſa ⁊ pulchꝛa ſil cũ delicatis manibo iteribũt Tybie ille foꝛmoſe velut colũne marmoꝛee ere⸗ cte deficiẽt. Pectꝰ tata diligẽtia ⁊ arte oꝛnatum ac inflatũ:⁊ vẽter ta bñ ac delicate cibatꝰ a vᷣmi bus deuoꝛabit᷑.O miſq; illa tua pulchꝛitudo i puluerẽ ac putredinẽ rediget᷑. Ut em̃ ait Oꝛati⸗ us in odis.li.ij.c.lvj. Puluis ⁊”vmbꝛa ſumus. Eptimo moꝛiunt᷑ nobiles. Ut ei N⸗ ſ ſcptũ ẽ Eſa.iiij.Oĩs caro fenus ⁊ oĩs głia c’łꝰ q̃ſi flos feni.Exiccatũ ẽ fenuʒ ⁊ cecidit flos eiꝰ.Et iteꝝ ibidẽ. Uere fenũ eſt ꝓłs.Et Ja cobi.j.ðꝛ.Exoꝛtꝰẽ ſol cũ ardoꝛe:⁊ arefecit fennʒ: 2 cecidit flos eiꝰ:⁊ decoꝛ vultꝰ eius deperijt. Et P: ur. Maant ſicut herba traſcat ⁊ floꝛeat:ve⸗ pere decidat:induret ⁊ areſcat. Nemo em adeo eſt floꝛidus qͥ ꝑ ſenectutẽ:infirmitatẽ ac moꝛteʒ nõ defloꝛeat ⁊ areſcat.Oẽs ̊ qᷓntũcũq; nobiles quõcũq; nobilitat veluti fenũ in moꝛte marce/ ſcẽt. Schtũ eſt em Ecci.iiij. Oia q deterra ſunt in terra ↄuertent᷑.Que cũ ita ſint: magna eſt de mẽtia nr̃a ꝙ ſtamus ocioſi ⁊ voluptatib vaca mus tãq; ſi imoꝛtales eſſemꝰ:necad moꝛtẽ pꝛe paramur. 5 Hiero. ad Helio.inqͥt.Xerſes ille rex potẽtiſſimꝰqͥ ſubuertit mõtes:⁊maria ↄſtra uit:cũ de ſublimi loco infinitã hoim multitudi nẽé ⁊ mirabilẽ vidiſſet exercitũ:fleuiſſe ðꝛ:poſt cẽtũ annos nullꝰeoꝝ q̊s tũc cernehat ſuꝑfutu⸗ rus eſſet.O ſi poſſemꝰ in talẽ ↄſcẽdere ſpeculaʒ de q̃ vniuerſam terrã ſub no ſtrj pedibo cernere⸗ mus:iã tibi oſtẽderẽ totiꝰ mũdi ruinas:gentes gẽtibo:⁊ regnis regna colliſa:alios toꝛq̃ri:alioſ necari:alios abſoꝛbi fluctibo:alios ad ſᷣuituteʒ trahi:hic nuptias :ibi lamẽta:illos naſci:iſtos moꝛi:alios affluere diuitijs:alioſ mẽdicare.Et nõ tm̃ Yerſis exercituʒ:ſʒ totiꝰ mũdi homies qͥ nũc viuũt in bꝛeui ſpacio defũcturos.vincit᷑ ſer mo rei magnitudine:⁊ minꝰeſt oẽ qdᷣ dicimns. Redeamꝰ ad nos:⁊ q̃ſi e celo deſcẽdẽtes pau liſper nr̃a videamꝰ.ſentis ne obſecro te qñ ifãs: qñ iuuenis:qñ robuſte etatis:qñ ſenex facꝰſis quotidie moꝛimur:q̃tidie vmutamur:⁊ tn eter — auũt moꝛti:ſc; de eiꝰ cꝑe loco ⁊ mõ:dixi in ᷣma ꝑte pᷣncipali huiꝰoꝑis.ſᷣmõe.vij.ꝑ.vj.Oe accele ratiõe aũt moꝛt ⁊ finitiõe huiꝰmiſerabilis vite 2 dixi aliqd ibidẽ:ſʒ diffuſe ſupᷣ ſmõe.xxvij.pte.ij. Et iõ hic ꝑtrãſeo.Solũ aũt ad mẽtẽ tibi popu⸗ le mi reducere volo illud Eccixl. Memoꝛ eſto nos eẽ nog credimꝰ. Hec le. De incercitudie qm̃ moꝛs nõ tardabit. Que vᷣba młtũ ſũt poõde rãda ⁊ qtidie ad mẽtẽ reuocãda.O igit᷑ amato⸗ res huiꝰ mũdi:ſcitote qm moꝛs nõ tardabit:ſʒ eſt in ianuis.O pctõꝛes agite penitẽti.qꝛ moꝛi- nõ tardabit:vt nõ iueniat vos doꝛmiẽtes.o iu- uenes:o adoleſcentuli:o ſenes pᷣꝑpate vos.quia moꝛs nõ tardabit:q̃ oia ſolatiavr̃a terminabit. Sicut ei poma imatura in arboꝛib abſcindũ 2 vi euellut᷑ matura vo ⁊ decocta ꝑ ſe decidunt ſic vis ⁊ infirmitas adoleſcẽtibo vitã aufert.ſeni bus vᷣo maturitas tꝑis ac ſenectꝰ. Uñ Tulliꝰ i li.de ſenec.ait. Moꝛs ↄtingit adoleſcenbo natu ra aduerſante:⁊ iõ ẽ grauis.ſenibo vᷣo venit taq;ᷓ ſpõte:nulla vi adhibita:iõ ẽ leuioꝛ.In eodeʒ qͥʒ li.idẽ Zullius inqᷣt. Fruſtra ſperat adoleſcẽs ſe diu victux.Quid aũt ſtultiꝰ qᷓ; incerta ꝓ certi- habere.qm etiã illa etas multo plures caſus q; ſenectꝰ hʒ.Faciliꝰ em̃ adoleſcẽtes i moꝛbos inci dũt ⁊ grauiꝰ egrotãt:triſtiuſq; curant᷑. Hecille. Et Seneca ad Lucil.ait. Juuenes moꝛtẽ habẽt a tergo:ſenes aũt añ. Sʒ vt idẽ phᷣs in alia epi⸗ ſtola ad eũdẽ ſcribit. Moleſtũ ẽ iniqͥſ moꝛtẽ añ oculos habere:q tñ taʒ ſeni qᷓ; iuueni debet eſſe an oclłos. Vt em idẽ inqᷣt in alia epła.oꝛpoꝛa nr̃a rapiũt᷑ fluminũ moꝛe.ſ qͥcqͥd vides:cũ tẽ poꝛe currit:⁊ nihil ex his qᷓ videmꝰ manet. Hec ille. Et Aug.xiij.de ciui.dei dicit. Nemo ẽ qͥ non ſit moꝛti ꝓpinqoꝛ poſt annũ qᷓ; añ annũ fuit:et cras qᷓ; hodie:⁊ hodie qᷓ; heri:⁊ paulo pꝰq; nüc ⁊ nũc q; paulo añn.Qm̃ qᷣcqͥd tꝑis viuit᷑:de ſpa/ cio viuẽdi dimittit᷑:⁊ qͥtidie fit minꝰ:itavt oino nihil aliud ſit tꝑs vite huius qᷓ; qͥda curſus ack moꝛtẽ.Et Oꝛatiꝰepłaꝝ li.ij.epła.iij.ait.Singiꝝ la de nob anni pᷣdant᷑ euntes.Et Quintilianꝰ li bꝛo declamationũ.declamatiõe.iij.inqͥt. Om̃is nos hoꝛa ꝑ tacitos:flanteſq; curſus applicat fa to:⁊ ĩ hac ꝑpetuitat turpiſſima cogitatiõe ꝑſtri cci:pꝑ exigua feſtinãtis eui momẽta pᷣmoꝛimur. Pars q̃rta huiꝰſᷣmõis ð moꝛt tribilitate. q vilj.tractaui de multis anxietatibo qᷓs ho6õ maxime pctõꝛ tꝑe moꝛtis patit᷑:⁊ eti am de moꝛt doloꝛibo. iõ hic bꝛeuiꝰ me expedia: ⁊ ſolũ qͥnq; moꝛt ferocitates ac fribilitates de/⸗ darabo. Pꝛima ðꝛ ablatiõis. Aufert em homi ſtatũ merẽdi ⁊ penitẽdi:ica ꝙ ſi vel in vno pctõ moꝛtali infectũ aliquẽ occiderit:nũqᷓ; ampliu⸗- ſpem de ſalute ſua hĩe poterit.Nã illũ ad eternã deſpationẽ ⁊ ĩfinitã cruciationẽ:ꝑpetuãq; moꝛ⸗ tẽ ↄducit. Jõ Dauid PS.xxxiij.ait. Moꝛs pcòè rũ peſſima.Et Sap.iij. ðꝛ. Cacua ẽ ſpes illoꝛin 7 laboꝛeſ ſine fructu:⁊ inutilia oꝑa eoꝝ.Et hoc patuit ĩ Uirgilio mãtuano poeta.qͥ circa finevi te ſue qᷓ̃ttuoꝛ vᷣſus feciſſe ðꝛ:ĩ qͥb ondit ſe cõpi⸗ lando tres libꝛos.ſ.Eneidos ĩ qͥ tradit artẽ mi⸗ litie ?⁊ pugne: ? Bucolicoꝝ ĩ qͥ tradit artẽ paſto ralis cure. ⁊ Geoꝛgicoꝝ in q̊ tradit artẽagnicul⸗ ture multũ laboꝛaſſe.Sʒ tñ nec de capꝛis tã be liolull ſegaun,. inn ni i, nporlal⸗ ſchttes gle liclaus ſthöde? niofogst Nopts Güinnoo hogcignan eenmſenbt ſbücmüͤe Enſ fad pore nuick o nrtlihe nwin: fnoremun ſlos qꝛot SAreratr llad eter fe mien ad. On ctoräſc lerattiſtpo ſſerar.O ns icpec tüpofuſt lkeporut heppuan ſtüßmone ubꝛiob nninm. kfucu? Maia coꝛ Antntem nolfmofa nnalte sengt Kesdin 6odispen Urdes u cepera decaero ſ6 lottnue Mupof, dã ſe .. Lede Pccrn Werg Nüſee linen unſzoi, faimmmnd, Mduinſn vdi zimordese Wmnt hai. sandhi tnnig⸗ Cnc norini an ndſe cl. Cpen chenisdii m'n e .ſmmitwe s riniedein iptoir zdü urſus Uiait Gin zCumint iiingtns nisapius ogtrint vünjmin. mund nonspia G/nenhtt; inafhon ainwo has S li nem henip/ wie in ucßr wiit i jmänin⸗ drntß düong, meit Foliũ ne paſtis poꝛtauit lac:nec ð agrj tã bñ ſad poꝛ⸗ tauit ſegetes:nec de hoſtibo ſuꝑatis ⁊ victꝭ poꝛ⸗ tauit ſpolia.Uñ ait. Paſtoꝛ:aratoꝛ:eques:pa⸗ ui:colui:ſuꝑaui. Capꝛas:rura:bho ſteſ:q̃ q; labo re graui.De capꝛis paſtis:de rure ſato:deq; ho ſte ſubacto. Nec lac nec ſegeteſ nec ſpolia vlla tu li. In qͥb vᷣbis methaphoꝛice loquendo ondit Uirgiliꝰꝙ nullꝰ in moꝛte de ſuis delitijs poꝛta re põt lac alicuiꝰ dulcediniſ:nec de ſuis diuitijs ſegetes alicuiꝰ refectiõis:nec de ſuis triũphis ti tulũ alicuiꝰ honoꝛis.Ad pᷣdicta etis adduci po teſt qð de Areſtotele legit᷑ſ.ꝙ laboꝛans in extre mis rogatꝰ fuit vt aliqð edificatoꝛiũ dictũ ſuis diſcipłis relinq̃ret.Qui ait.Hũiliatꝰ ĩ hũc mũ/ dũ intraui:anxiꝰvixi:oturbatꝰ egredioꝛ:⁊ inſci us ac ignarꝰ. In qͥbo v bis oñdit ſtatũ ſuũ fuiſ⸗ ſe miſerabilẽ q;tũ ad ingreſſũ cũ dixit. Hũiliatꝰ in hũc mũdũ intraui.Uere hũiliatꝰ.qꝛ cũ culpa ⁊ fletu:pauꝑ ac nudꝰ.Fuit etiaʒ miſerabilis qᷓ; tũ ad ꝓgreſſũ.qꝛ anxiꝰ vixit. Hõ em̃ ad laboꝛeʒ naſci᷑ Job.v. Uel ſᷣʒ ilud Hiere.ix. Ut inique agerẽt laboꝛauerũt.vel qꝛ eiꝰ laboꝛes nõ fuerũt meritoꝛij.qꝛ eos nõ tolerauerat ꝓpt᷑ deũ: ſʒ ꝓpt᷑ fauoꝛẽ mundanũ. Itẽ qᷓ;tũ ad egreſſũ fuit miſe mabilis. qꝛ ↄturbatꝰegrediebat᷑.vel qꝛ mũdana qᷓ dilexerat relinq bat.vel qꝛ demones ad ſe poꝛ tadũ ad eternã danationẽ pᷣꝑatos videbat. Fu it etiã miſerabilis poſt egreſſũ.qꝛ inſcius erat ⁊ ignarꝰ. Uñ poſtea appares cuidaʒ ſuo ſocio di/ xit:ꝙ totã ſciam ſuã ꝑdiderat:⁊ nihil aliud no⸗ uerat niſi penas ſuas:⁊ ꝙ oẽ tꝑs ſuũ vane cõſũ pſerat.O òq̃lis doloꝛ:o q̃lis tremoꝛ:o q̃nta anxi etas aie peccatricis q̃ in hoꝛa moꝛt videt ſe tan tũ tꝑs fruſtra ꝑdidiſſe:in cuiꝰmoꝛula regnũ ce leſte potuit adipiſci.Et ſic ſe fructu oiĩm bonoꝛũ opeꝝ pᷣuari. Lales em̃ moꝛiẽtes:vt ait Chꝛyſ.ĩ q̃dã ſᷣmone ſinguli oculis miſerabilibo ⁊ vultu lugubꝛi obſecrates ⁊ pᷣcãtes dicũt angelis. Mi ſeremini mei amatoꝛes generꝭ hũani.Nõ me ſi⸗ ne fructu ⁊ imũdũ ad iudicẽ depoꝛted. Nõ me pctõꝛẽ a coꝛꝑe ſegregetis. Rogo vos ⁊ depᷣcoꝛ: dimittite me modicũ tꝑs penitere:ſuſpirare:ele moſynas facere ⁊ ↄfiteri. Pꝛecamini deũ:ꝓ me intercedite.qꝛ male vitã meã expẽdi.Iſta vᷣo au diẽtes angeli dicũt. Oania miſera:o aia vilis: oss dies tuos ĩ vanitate ⁊ pctõ ↄſũpſiſti:⁊ mo⸗ do vis penitere.ſol tuꝰoccubuit:finis tuꝰ adue nit:deꝰ iuſſit.miſerabilis aia egredere ⁊ ſegare ꝗa coꝛꝑe ⁊ cruciare i eternũ ſᷣm acta tua:nõ ẽ tibi de cetero ſpes ſalutis:ſed ꝑpetua dãnatio. Hec ille.Uñ tales bñ pñt dicere illud Sap.v. Nos nati ↄtinuo deſinimꝰeẽ:⁊ vᷣtut qͥdẽ nullũ ſignũ valuimꝰoñdere:ſʒ ĩ malignitate nr̃a ↄſũpti ſu⸗ Ecũda ferocitas moꝛq öͤ: (mus. N41 ſ sSuatiõis. Pꝛio em̃ pᷣuat hoĩeʒ honoꝛib . 7 dignitatibo ac glia huiꝰ ſecki. Et iõ ð ſu pbis ac vanis hoĩib ðꝛ Sap̃.iiij. Erũt poſr hec decedetes ſine honoꝛe:⁊ ĩ ↄtumelia iter moꝛtu⸗ CCCXX 08 in ꝑpetui:qm̃ diſrũpet illos iflatos ſine vo⸗ ce:⁊ comouÄdit eos a fundamẽtis:⁊ vſq; ad ſũ⸗ mũ deſolabit᷑: ⁊ erunt gemẽtes:⁊ mẽoꝛia eoꝝ pe ribit.O qᷓas alſflictio:o q̃nta triſticia:o q̃lis do⸗ loꝛ erit tuc ſuꝑbo moꝛiẽti qui in iactãcia ⁊ vana gloꝛia mũdi poſuerat finẽ ſuũ:cũ ſevidebit pᷣua ri oĩ dignitate ac glia mundana. Pꝛo fecto dice re poterit illud Job.xix. In calle meo tenebꝛas poſuit. Spoliaũit me głia mea:⁊ abſtulit coꝛo/ nã de capite meo. Deſtruxit me vndiq; et pereo: ⁊ qᷓſi auulſe arboꝛi abſtulit ſpẽm meaʒ. ðᷣo puat hoĩem diuitijs ⁊ oĩbo tꝑalib bonis:⁊ po/ nit eũ in extrema pauꝑtate ac penuria oim rerũ. Job.xxvij.Oiues cũ doꝛmierit nihil ſecũ afferet ſʒ appᷣbendet eũ q̃ſi aq̃ inopia.Nocte oppꝛimet eũ tẽpeſtas. De hoc loquẽs Berñ.in q̊ͥda ſᷣmõe ait. Anguſtũ nos foꝛamẽ moꝛtis expectat:nihil nobis aſpoꝛtare licebit.Jõ Sapie.v.dicũt aua ri ⁊ ſuꝑbi moꝛiẽtes.Quid ꝓfuit nobis ſuꝑbia. aut diuitiaꝝ iactãtia qͥd ↄtulit nob. rãaſierunt hec omia tanq; vmbꝛa.Angeli aũt dicũt auaro moꝛiẽti:illöð Hiere.ij. Ubi ſunt dij tui.i.denarij q̊s qᷓſi deos colebas:q̃s feciſti tibi: Surgãt ⁊ li berẽt te in die afflictiõis.Lercio pᷣuat hoiem vo luptatibo carnis:ſq; luxuriãdi:bibẽdi:comeden di:tripudiãdi:cantandi:ludẽdi:⁊ hmõi alijs oĩ bus.Cruciat em̃ illũ afflictio maxia ⁊ inexiima bilis meſticia:marie cũ ĩ iuuẽtudᷓ floꝛe ſuꝑueni ente moꝛte voluptates q̃s tãtoꝑe amabat relin/ q̃re cogit.Et iõ de hoibo vanis ait Hugo in li.ð aia.Quid ꝓfuit illis inanis głia:bꝛeuis leticia: mũdi pompa:carnis voluptas:falſe diuitie ma gna familia:⁊ mala ↄcupiſcẽtia.Ubi riſus.vbi locꝰ.vbi iactãtia.vbi arrogãtia.De tanta leticia: qnta triſticia:poſt tantã voluptatẽ tã guis miſe ria.De illa exaltatiõe ceciderũt in grãdẽ ruinã ⁊ in magna toꝛmẽta.hec ille.De ipᷣis q̊ʒ inqͥt pſal. Quõ facti ſũt ĩ ðſolatiõeʒ ſubito deſecerũt:ꝑie⸗ runt ꝓpter iniquitatẽ ſuam. O q Varto puat moꝛs hoĩeʒ filijs vxoꝛe:cõ⸗ ſſanguineis ⁊ amicis:i qͥbo ſpeʒ ⁊ fiduciã ſuã poſuerat.Et iõ ðꝛ Hiere.xvij.¶ DHaledictus hõ qᷣ cõfidit in hoĩe:⁊ poſuit carnẽ gladiuʒ ſuũ qꝛ.ſ.eo puabit᷑ iĩ moꝛte.Eapꝛopt᷑ Hiero.in qͥdã fſᷣmõe ait.Sanitas ⁊ puichꝛitudo cũ ifirmabe⸗ ris te reliquẽt:diuitie cũ moꝛieris:amici cũ ſepe lierꝭ:⁊ ſic mẽoꝛia tua pꝰtriduũ ðᷣlebit᷑.hec ille.P Ercia moꝛi tribilitas ðꝛ deſtructiõis:ö t ſtruit em̃ oia bona coꝛꝑalia:q̊ꝝ pncipa⸗ lia ſũt tria.ſ.pulchꝛitudo:foꝛtitudo ⁊ ſa nitaſ. Pꝛio em̃ ðſtruit pulchꝛitudinẽ: Nã coloꝛ venuſtꝰ aufugit:facies palleſcit:nigłeſcũt labia: naſus iflat:oↄtabeſcũt ocłi:⁊ tota caro ad coꝛru⸗ ptionẽ vᷣti᷑.Ois foꝛmoſitas ⁊ pulchꝛitudo ab⸗ ſcedit ⁊ cũcta mẽbꝛa q̃ erant foꝛmoſa:ex macie ? attenuatiõe defoꝛmant᷑:ita ꝙ de moꝛiẽtibꝛ pot dici illð Zrenoꝝ.iiij.Quõ obſcuratũ eſt auruʒ mutatꝰeſt coloꝛ optimꝰ.denigrata eafbo⸗ Bermo nes facies eoꝝ ⁊ nõ ſũt cogniti in plateis ſcq; qñãᷓ cõmota ẽ vniuerſa ciuitas. Tꝑe em̃ moꝛꝭ com ſtſuani poſt moꝛtẽ ꝑ eas depoꝛtant᷑ ad ſes ulcura. Seq monuet᷑ totꝰ hõ qͥ ẽ ad modũ ciuitatj.imo vocat᷑ u ho⸗ tur ibidẽ. Adheſit cutis oſſibo eoꝝ ⁊ aruit:et fa,/ a pbo.viij.phiſi.microcoſmꝰ.i.mioꝛ mũdꝰ.Cla Iuli cta eſt q̃ſi lignũ.Scðo deſtruit moꝛs foꝛtitudi mat g̊ moꝛiẽs ⁊ dic ülud PS.xiiij. Circũdede/ ofuns nẽ. Imminęte em illa pedes nec an bulare: nec rũt me doloꝛes moꝛtis. Et iteꝝ. Tribulatione,z teqſii coꝛpꝰpoꝛtare pnt:tybie tremũt:bꝛachia decidũut ¶⁊ doloꝛẽ inueni.De bac anxietate loqns Chꝛyß. Gäciam caput inclinat᷑:pectꝰ anhelat:⁊ coꝛpꝰoibo viribo ĩ q̃ͥds ſᷣmõe ait.?. Magnꝰtimoꝛ tũc frfes meima Doſton deltituit᷑:⁊ animꝰ langueſcit:oculi caligãt ⁊ noõ gnus tremoꝛ qñ ſe videt aia ſegari a coꝛꝑe. ma nmnnt vidẽt lumẽ:aures ſurdeſcũt ⁊ audire no poſſũt gne hoꝛa anguſtie qn vox detinet᷑:qñ lingua vᷣ ſ oi nares replent᷑ putredine:guſtꝰ ꝑuertit᷑:tacꝰ nõ bũ nudũ excutere nõ valʒ. reuoluit oculos didcit lectinn ſentit: ⁊ lingua palato adberet:labia nõ poſſũt inde freqnter ⁊ aſſiſtẽtes amicos ac parentes e Cotbt ſe mouere.O ſuꝑba hoim foꝛtitudo: cogita ad ffes nõ cognoſcit.aliqͥd eis loqͥ nõ põt. filios lia iimmnico qꝗlẽ miſeriã deuenies.certe verificabit᷑ in te ilud chꝛymãtes audit.⁊ iſtũ doloꝛem habẽs recedit. untl PS. Hũiliata ẽ in puluereytus mea ↄ glutina Hec ille. Legit᷑ etiõ ad ↄfirmationẽ pᷣdictoꝛũ q; ſucrhmnii tus ẽ in terra venter nr̃.Et illud Job.xxj. Uide ſanctꝰ Laʒarꝰ poſtq; a moꝛtuis fuit reſuſcitatꝰ oottfhliin but oculi eiꝰ iꝑfectionẽ ſuã. Tũc etiã adiplebit nũqᷓ; riſit toto tꝑe vite ſue.⁊ interrogatꝰ de cã rñ eimar illud Dañ.vij.Ecce q̃ttuoꝛ vẽti pugnabãt ĩ ma dit.qꝛ ſemel bibi calicẽ amare moꝛtis:⁊ iteꝝ eũ Adlebare n magno. ⁊ q̃ttuoꝛ beſtie grades aſcẽdebant de bibere opoꝛtet. Itẽ qꝛ ſum in valle lachꝛymarũ AöGcan man inter ſe diuerſe. Iſti em vẽti ſũt q̃ttuoꝛ hu/ ⁊ miſerie:⁊ ideo nõ habeo cauſam ridẽdi. S hioi gecun moꝛes coꝛꝑis.ſ.ſanguineꝰ:cholericꝰ:melanco;: Uinta moꝛt terribilitas ðꝛ timoꝛatvis. norenite licꝰ ⁊ flegmaticꝰ tꝑe moꝛtis inter ſe pugnante ꝗq Aũ em̃ pdicta aduentũt ſigna tũc timoꝛ ciſue daag deſtruẽdũ coꝛpꝰ.Quattuoꝛ aũt beſtie ſũt q̃t moꝛiẽdi iſurgit:mentẽ occupat:coꝛ ligat: ſontzi tuoꝛ affectiões.ſ.doloꝛ:amoꝛ:timoꝛ ⁊ ſpes que intellectũ hebetat:mẽoꝛiã ſalutj ſue alienat:?⁊ to lntocan⸗ aſcẽdũt ð mari.i.de coꝛde amaricato moꝛiẽtis. tus tribulatiõibo ac pauoꝛibo plenꝰ pctõ rema, ſcneffant ruciat em̃ illũ doloꝛ infirmitatis:amoꝛ tẽpo net. Uñ dicere pot illud Ps. Timoꝛ ettremoꝛ Ro.ij raliũ:tcimoꝛ moꝛtis ⁊ iferni:ac ſpes recupande venerũt ſuꝑ me ⁊ ↄtexerũt me tenebꝛe. Et iteruʒ. ipo alt ſanita quã deſiderat:ſʒ habere nõ pot. O SFoꝛmido moꝛ cecidit ſuꝑ me. Etiſte timoꝛ eſt oꝛ Ie Ertio deſtruit ſanitatẽ.Dolẽt em̃ in moꝛ ca acceleratiõis moꝛq.iuxta illud Marcialis.c. hoplacven t te oia coꝛꝑis mẽbꝛa:dolet caput:pectus: iij.Moꝛtcis paule timoꝛ tibi vite gaudia tollitt. lohocopinj beꝛachia:dẽtes:latera.ſto machꝰ:vẽter:ty/ ã moꝛier viuẽs dũ moꝛiẽdo peris. Etiðo di nocdiodign bie:pedes:viſcera ↄcutiũt᷑ intenioꝛa.ſiti aret ĩfir co vobis q eſtis ſani illud Lucani in.iiij.Cõſu⸗ ſcd Korii. mus:mõ eſtuat caloꝛe:⁊ ſudoꝛẽ moꝛtis emittit: lite extremis anguſto in tꝑe reb:ne ſq; poſtea 4“ ibiustkin⸗ ſtatimq; frigeſcit:ingemiſcit:vlulat:lamẽtatur: pediti timoꝛe moꝛd:nõ valeatis vob puidere dteq mort Pꝛope ſtat vxoꝛ ⁊ filij ac filie ⁊ ↄſanguineima ↄſulere in grauitate ifirmitatis.Dicir aſt moꝛi⸗ Pis quegli xime ſi diues fuerit. Flent ⁊ triſtant᷑ acſe dolere ens itra ſe illud qð ponit Chꝛy.in qͥdã ſermoe Auiby ft demöſtrãt. Adſunt medici:”tãgũt bꝛachia:reſpi ſc;. Heu mihi quia iter ꝑago extraneũ qð nũqᷓ; Unes ne ciũt vꝛinã:pparãt ſyrupos:medicinas:ↄfectio⸗ ambulaui:in regionẽ lõginquã quã nũq; vidi: potulßuatt nes:electuania:pictimas:aquã roſataʒ:vinuʒ pꝓ ⁊ in ſeculũ alteꝝ amaꝝ vñ nullꝰreuerſus ẽ:⁊ in doplocueri manib ⁊ pedibo refrigerãdis.fiũt fricatiões: et mãſiões metuẽdas ad q̃s nullꝰ me comirat᷑: et Onldgfach cũ his oib nõ ↄualeſcit infirmꝰ:ſed excreſcit do añ iudicẽ terribilẽ vbi neſcio qͥd mibi ↄtingat. S loꝛ:reuoluit᷑ ꝑ lectũ ⁊ nõ inuenit requiẽ. Un di⸗ Ecce q̃ro adiutoꝛẽ ⁊ nõ ẽ qᷣ eripiat vel qͥ mihi cõ Millapor⸗ cere pñt aſtãtes illud PsS.Dñs opẽ ferat illi ſu patiat᷑:⁊ de gẽtibo nõ ẽ vir mecũ. Hecille.Uñ re iegeſde per lectũ doloꝛis eius vniuerſũ ſtratũ eius ver, fert ſccũs Bernardinꝰ ĩ q̊dã ſᷣmõe.ꝙ qdaʒ ma finäis ſaaſti in infirmitate ei. E 8 dñs in trãſitu ſuo inqt. Heu mihi qꝛ cuʒ telaucer q VUarta moꝛtis terribilitas ðꝛ extirpatio? habeam tot caſtra ⁊ domos ac palatia.neſcio q than . nis. Extirpat em̃ violẽter aiam a coꝛpoꝛe hac nocte ire debeã aut qͥs me hoſpitari debeat Kane eruẽs cũ ea oẽs potẽtias vt inqͥt Aug.in li ð ſp Timet pᷣterea moꝛiẽs ⁊ hoꝛroꝛe ↄcutit᷑.qꝛ hoꝛri Tmnce ritu ⁊ aia.c.xvij.Et iõ nõ ẽ nec imaginari poteſt biles demonũ figuras videt.de qͥb ſctũs Cynl ſooi maioꝛ doloꝛ in ſeculo qᷓ; ſepatio anie a coꝛꝑe qᷓ lus ad Aug.ſcribit.ꝙ qͥdaʒ a btõ Hieronymo ch fit ꝑ moꝛtẽ.Et iõ Areſt.iij.ethicoꝝ appellat moꝛ reſuſcitatꝰdicebat. Adueniẽte moꝛtis mee boꝛa däiue tẽ vltimũ terribiliũ:q reddit coꝛpꝰ exanime ⁊ ca tãta in loco illo in qͥ migraturꝰ iacebã nepphan / deno K dauer fac. ad pᷣdicca ẽ tex.i.l.vltimũ.ff. ð pinis doꝝ ſpirituũ aderat młtitudo.ꝙ pᷣ multitudie Andene O moꝛs crudelis.o moꝛs dira.o moꝛs amara dinũerari nõ poterat.quoꝝ ſpecies talis erat ꝙ Mbeen o moꝛs terribilis.tu es illa q oẽs mũdi crucda, mipil penoſiꝰ:nihil hoꝛribiliꝰ excogitari pᷣt. Po Sis tus ſuꝑas:ita vt dicere poſſit moꝛiẽs.Doloꝛes tiꝰem̃ qlibet hõ in flãmis ardẽtibo arſuꝝ ſe po⸗ HZ 4 iferni circũdederũt me ps.xvij. Jõ diẽ Quintili neret qᷓ; eoꝝ viſiõe ictu oculi potiri.In cronicis ihr 6g anus.v. li.declama. O q́; graue ẽ moꝛi. Un mo qʒ oꝛdinis mioꝝ legit᷑ ꝙ beatꝰfr̃ Egidiꝰ itenro nh nete hoie verificat illud Matth.xij. In illo tge Gauit ſem̃ Fraciſcũ di. Pr eſt ne aliqd tã hoꝛn neg ugrin clachnnni nndid 5 tummabis, uiüctine Porcorlgr calienartno Ppoöne, manene e büm Sihamac Wns egancunt 1s. wo Men: Ntairnon, mioni Hinicji: aſseri onitiit nbingr, inbio elei nnit, unlco⸗ – Grit gebon pſcislr Vaummm monen GahN i, oud hihmn eĩ ? ſuſpirat aclamentat᷑ dicens Daxꝑ me qꝛ veni ad moꝛtẽ Folin bile ⁊ terribile qdᷣ hbõ donec diceret᷑ p nr nõ poſ ſet luſtinere.Cui rñdit beatꝰ Frãciſcꝰ. Diaboluʒ nullꝰpoſſet ſuſtinere reſpiciendo donec dicerek mediũ pr nr:qn ſtatim moꝛeret᷑ niſi diuio pꝛeſi dio iuuaret᷑. Quatus ꝗ̊ erit tremoꝛ pctõrj moꝛi entis qͥ inũerabiles videbit demões ad capien dã aiam ſuã pᷣꝑatos.Ait em̃ Gꝛego.vj.moꝛali. Hoſtis antiquꝰ ad rapiẽdas pctòꝝ aias tẽpo⸗ re moꝛi crudelita effrenat᷑ violẽtia.⁊ q̊s viuẽ⸗ tes blãdictijs decepit:moꝛietes ſeuiẽs rapit.hec ille. Exclamat ãt hoꝛribilit᷑ demõ citãs ataʒ pec catoꝛis⁊ dic̃. Ueni ſcelerata aia ad cõparẽdũ co r tremẽdo iudice:recepturaq; penã eternaʒ. O Inta erit illiꝰpũcti tribulatio qn tranſitura erit aia ex ̊ mũdo:de oibo etiã minimis pccis coꝛã illo fribili iudice rõnẽ redditura. Hoꝛrẽduʒ ẽ eĩ icidere ĩ manꝰ dei viuẽt ad Heb.x.Etc ꝓpt᷑ pꝛedi cta dicebat qdã nr̃ pᷣdicatoꝛ nũc moꝛtuꝰ:⁊ in oi ſua pᷣdicatiõe replicabat. Moꝛs ẽ ſcarpellũ ra⸗ bioſũ.qꝛ cũ magna difficultate ⁊ cũ maximo ti⸗ moꝛe trãſit᷑.⁊ eo maxie:qꝛ nõ pñt pctõꝛes occul⸗ tare pctã ſua ipᷣi iudici ꝗ occulta coꝛdis videt.c. nouit.ð iudi. Itẽ qꝛ a diabolo recitabũt᷑ eoꝝ ſce lera ⁊ accuſabũt᷑:vt ptʒ Apod.xij.Diabolꝰ accu ſatoꝛ ẽ fratrũ ⁊c̃. Itẽ qꝛ accuſabũt᷑ a ↄſcia ꝓpꝛia ad Ro.ij.Teſtimo niũ ilł reddẽtce ↄſcia eoꝝ ⁊c. VUñ ps.ait. In oꝑibomanuũ ſuaꝝ cõpᷣhẽſus eſt pctõꝛ. Itẽ qꝛ neſciũt an oꝑa ſua q̃ bona viſa ſũt ðo placuerint.Ecẽs.ix.Sũt iuſti atq; ſapiẽtes: ⁊ oꝑa eoꝝ ĩ manu ðᷣi:⁊ tñ neſat hõ vrruʒ amoꝛe an odio dignꝰ ſit:ſʒ oia i futuro rebᷣuãt᷑ icerta.et j.ad Cor.iiij.ait Paulꝰ.Nihil mihi ↄſciꝰ ſũ:tñ in bᷣ iuſtiſicatꝰnõ ſũ. Uñ legit᷑ ð brõ Agathbo ab bate ꝙ moꝛiẽs ſtetit tribꝛ diebo oculis aꝑt ſtu⸗ pẽs.quẽ alloquẽtes fratres dixerũt.Ubi es pat „ „ „ Quibo rñdit. In ↄſpectu diuini iudicij. Et uli. Times ne pf.Quib dixit.Laboꝛaui virtute q̃ pPotui:ſuauiq; mãdata dei:ſʒ neſcio ſi oga mea do placuerũt.Nã alia ſũt iudicia ðᷣi q; hominũ Quid g̊ facies o pctõꝛ ſceleratiſſime qñ hoꝛa ex⸗ amiatiõis tue inſtabit.O aĩa ĩſenſata:qͥs tetue bit᷑ i illa hoꝛa tãte neceſſitatis:qͥs allegabit ꝓ te cũ egreſſa de coꝛꝑe coꝛã iuſtiſſimo iudice eterne dãnatiõis auditura ſentẽtiã pᷣſentaber.tũc an/ tete adducẽt᷑ oĩa ſcelera tua q̃ nullatenꝰ excuſa⸗ re poterꝭ:iuxta illud Ecci.xj. In fine hoĩs denu datio opeꝝ eiꝰ.Et tũc dicere poterꝭ illð põ.xvij. Toꝛrẽtes iniqͥtatꝭ ↄturbauerũt me.i.pctã q̃ ipe tu ſuo pᷣcipitãt aiaʒ ad ĩfernũ. Uñ Gꝛe.ſuꝑ Job xvij.ait.Cũ caro moꝛit᷑:id ania vid ere cogit᷑.qð dũ viueret pᷣuidere ↄtẽpſit. Tante ̊ erũt pugne demonũ:⁊ tãta mẽtis alienatio peccatrids aie: ꝓin deſperatiõis baratrũ ſe pᷣcipitabit. Z Si poſſemꝰ audire lamẽta aie peccatriq o ex bac vita migrãtis.ꝓfecto a lachꝛymo⸗ ſis gemitibo ↄtinere nõ poſſemꝰ. agic Hay me qualis pena anguſtioſa ⁊ foꝛtis Me facit vitã miſerã finire ”JJMVMUẽ O acerba indꝛtuna ⁊ grauis ſoꝛs De iſta triſta vita relicta Hapy mecrudelis ⁊ ſubitanea moꝛs Anima paupꝑcula anxia Milſeꝝ coꝛpꝰ relinquas ↄuenit Hap meq; doloꝛẽ es ſtrãgulaca Hapy me falſa ſpes qͥd rettnunes Xu falſe mũde turpis defraudato: Hoc eſt tributũ de te veniẽs Hag me ſentio rumoꝛẽ MM Spirituũ malignoꝝ catenatoz Qui animã mihi auferẽt cũ furoꝛe Haßp me ſenſus ſũt imutaiit Pulchꝛitudo abijt:ſpũs defictt. Spiritꝰ vitales ſũt infrigidati Vor rauca buccã meã angic Foꝛtitudo magna abijt Coꝛpꝰ cabefactũ eſt ⁊ viſus dealbatꝰ Medi vnguẽtarij:incãtatiõöᷓͦ˖es Lapones: auicule⁊ cbi dulces ʒucharati Nibiũ ampliꝰ huic malicie ↄferũt Oculi cũ cãtu ſaltu circũitu. Om̃ia mutant᷑ in amaritudinẽ. HNHapy me quãtũ ↄſtat me guſtaſſe O amici parẽtes o mee diuitte. Palatiũ pᷣcioſa ſupellex veſtimẽta oꝛnatꝰ O ctheſaure in arca:o rutilũ au ꝝ M O vos q circũ me ploꝛatis. Uligdete quõ obſcura eſt mea facies. Foꝛtitudo om̃is mea defectt Nulla erit vnq; q̃ mihi placebit H.c carnẽ fetidã ſepelite. Et mei poſt hac memoꝛiã nõ faciatis Quia coꝛpꝰ marceſcere videbitis Anima induſa inferno erit Ubi mala oꝑa puniũ‚tur Que ex oꝛdine ſcripta in quaterno Sentẽtia lata eſt a rege iuſtiſſimo UIt in toꝛmẽto durem in eternũ O me diſgratiatũ ⁊ infeliciſſimũ. ANX ꝑdidi tẽpus demẽtie. ud nanciſcendũ theſauꝝ ꝑfectiſſimũ Pꝛeterijt tꝑs penitẽte. Et venit illud faciẽs vindictã Et reddere illud omne qð mutuo darrf Video ꝓ me venire furniã cũ celeritatt· Nuuũde nibbalde quõ me decepiſti Et me ad viam tã arcã ↄduxiſti Hap me triſtem dolentẽ ⁊ infoꝛtunaeel. lenũ peccatis ⁊ deſperatiõe. Isã ſum certus ꝙ ero dẽnatus * Vado habitare extraneã region Uado ſedere in vmbꝛa moꝛtis Et beelʒebub erit meꝰ patronus Ero dauis fixus in pꝛta HM AUbi ſoepioneo:⸗vtber ꝛſerpentes 7 H S . R—R· . . 2 ☛ . Bermo Ad cruciãdũ me ꝑ ſoꝛtem attingẽt. OQ chari amici:o mei ꝓximi parẽtes: Ego ſentio grauè doloꝛẽ intui Pꝛopterea tremẽdo ↄcutio dentes. Ego video flãmare ignẽ illũ eternũ. Sathbanas me cepit ⁊ ligauit. Et ꝑ vim me trudit in infernũü. Maledicta ſit hoꝛa qua natus ſůũü.,. Otriſtis peccatoꝛ ⁊ obſtinate Similia toꝛmẽta ſũt tibi parata. Et ſine fine eris cruciatus. Si nõ ↄfeſſus tua peccata. ’ Si nõ plãgis cũ coꝛde gemebũdoꝰ Tuã malã vitã ⁊ magnã deceptionẽ. Si nõ deponis criminoſũ pondus Anteq; veniat hoꝛa moꝛtis: NMDagnũ demonẽ totũ furioſũ Supꝛa te iratũ videbis venire. QAulius manus nõ poteris effugere. Et ſemper ſtabis ſecũ in illo pfundo. A cułꝰ poteſtate liberet nos deꝰ no ſter. Amen Eodẽ die poſt pꝛandiũ de excõmunicatiõib Sermo trigeſimuſſeptimus. 1 Biſqʒ ſynago/ „ gis faciẽt võs. Idh.xv. ⁊ in cuange lieo occurrẽtis dnice. Inqᷣt Aug.ſuꝑ = Johhem ſermone. xlix.Cũ excõicat ec deſia:in celo ligat᷑ excõicatꝰ.⁊ cũ recõciliat:in ce⸗ lo ſoluit᷑. dẽ qͥʒ doctoꝛ ſuꝑ eũdẽ euãgeliſtã ſer⸗ mone.xxiij.dicit.Nihil ſic debet foꝛmidare xpᷣia nus q; ſeꝑari a coꝛꝑe xpᷣi. Si em̃ ſeꝑat᷑ a coꝛpo⸗ re xpᷣi nõ eſt mẽbꝛũ eiꝰ.et ſi nõ ẽ mẽbꝛuʒ eiꝰ: non vegetat᷑ ſpũ eiꝰ.Quiſqͥs aũt inqͥt Apłs ſpm̃ xpᷣi nõ hʒ:hic nõ ẽ eꝰ. Hec ille.Qui etiã in li.de ver⸗ bis apłi.Et ponit᷑.xj.q.iij.c.oĩs xpᷣianꝰ.ait.Ois xpᷣianꝰ dilectiſſimi qui a ſacerdotibs excõicat᷑ ſa thane tradit.qꝛ ſq; extra eccłiam ẽ diabolꝰ:ſiẽ in eccłia ẽ xpᷣus.ac ꝑ bᷣ q̃ſi diabolo tradi ðꝛ qͥ ab ec cleſiaſtica cõione remouet᷑.Uñ illos q̊ſ tũcapłs ſathane traditos eẽ pᷣdicat:excõicatos a ſe eẽ de/ mõſtrat.Hec ille.Siẽ̃ ̊ ignis nõ iflãmat ligna a ſe elongata:necſpũs hũanꝰ viuificat mẽbꝛa a ſuo coꝛꝑe ſeꝑata:ſic necſpũs ſanctꝰ ĩflaãmat vel viuificat excõicatos a coꝛꝑe eccłie ſeꝑatos.Et qꝛ eis gr̃a ⁊ ptectio dei ſubtrahit᷑: ⁊ ſibijpᷣis relin⸗ quũt᷑. Jõ in pcti pᷣcipiciũ ruũta q̊ ſurgere nõ va let cũ ſint ſoli.Eccẽs.iiij.UVe ſoli qꝛ ſi ccciderit nõ bʒ ſubleuãtẽ. Itẽ ſicut ramꝰ aridꝰ⁊ putridꝰ ĩ vi ridi arboꝛe ⁊ fructuoſa nõ ẽ ſuſceptibilis hũor⸗ radiò:qᷓ;uis ſit aljs ramis ↄiũctus ĩ arboꝛe:ſic excõicatꝰlieket ↄuerſet᷑ cũ xpᷣianis ac mẽbꝛis eccdle ſie:tñ qꝛ caret Sa q̃ẽ vita ſpũalis:ẽ moꝛtuꝰ ſpũ aliter atq; ari meritoꝝ nec aliq̊ꝝ bonoꝛũ eccłie.Qua ex re oẽs ſũmoꝑe cauere debẽt ne in excõicatiõis ſentẽtiaʒ incideces: extra dei ac ecclłie catholice ſynagogaz 92 putridꝰ. Uñ nõ ẽ ſuſceptibi edo: ce 3 do ⁊ huiuſmõi.c.cũ excõicato.xj.q.iij.ecundo eij nis.Tercia iuſtificatiõis. Quarta obſᷣuatiõis. Quita malignatiõis.Sexta pꝑticipationis.Se ptima vᷣo ⁊ vltima appellabit᷑ abſolutiis. ars pᷣma huius ſermonis de excomunica tiõis diffinitide. “ Irca pmã ꝑtẽ ſciẽdũ ẽ ꝙ excõicatio a the cC ologis ⁊ canoniſtis ſic diffinit᷑.Excõica⸗ tio c a cõione eccłie ſeꝑatio.Que diffini tio clicit᷑ a mgr̃o ſentẽtiaꝝ in.iiij.di.xviij.⁊ a ſctõ Bonauẽ. Rich.⁊ Scoto i ea.di. Et habet᷑.xj.q. iij.c.nihil.⁊.c.canonica.⁊.xxvij.q.j.c.viduaſ.vbi ðꝛ. Autoꝛitate apłica dãnandas ⁊ a cõione fide- liũ atq; liminib eccłie eẽ arcẽdas cẽſemꝰ vſqʒq̊ obediat ſuis epᷣis ⁊c. Et. xxiiij.q.iij.c tã ſacerdo/⸗ tes. ðꝛ. Si icoꝛrigibiles appareat:ab ecclłia ſepa rent᷑. Panoꝛ.aũt ſuꝑ rubꝛica ð ſen.excõ.diffinit excõicationẽ ſic.Excõicatio ẽ cẽſura a canone vel a iudice ꝓlata:puãs a cõione ſacramẽtoꝝ:⁊ q̃n doqʒ;hoĩm.⁊ facit ad .xj.q.iij.ca.audi.Ad cuiꝰ diffinitiõis declarationẽ ẽ ſciendũ ſᷣm oẽs cano niſtas ⁊ theologos: maxime ſᷣm Bonauẽ. vbi 72 ſupᷣ.ꝑte.ij.ar.j.q.j.? Rich̊.de media villa.ea.di. ar. vj. q.j.⁊ beatũ Tho.i ea.di.de excõicatiõe.ar. j.q.j.⁊ Petrũ ð tarẽ.ea.di.circa tercũ ꝓbleuma ar. j.q.j.? Alexãdrũ de ales.i.iiij.ꝑte ſũme.i tra⸗ ctatu de excõi.ꝙ duobo mõis põt qͥs ꝑ excõica⸗ tionẽ ab eccłia ſeꝑari.Et iſto mõ duplex ẽ excõi/ catio.ſ.maioꝛ ⁊ mioꝛ. Per excõicationẽ aũt ma⸗ ioꝛẽ nõ tm̃ qͥs ſeꝑat᷑ a ꝑceptiõe ſacramẽtoꝝ ⁊ ab igreſſu eccłie ad audiẽdũ diuiĩa officia: ſʒ etia ex cludit᷑ ⁊ ſeꝑat᷑ a cõione fideliũ ĩ actibo legitimis Et iſta excõicatio ſic diffinit᷑. Excõicatio maioꝛ ẽ a qᷓlibet licita cõione ⁊ legitimo actu ſeꝑatio.Etc hãc diffinitionẽ ponit Goffre. Ray. ⁊ Hoſtieñ. in ſũma. In directoꝛia aũt iur li.iij.ti.ij. ðꝛ. ex cõicatio ca ſacramẽtoꝝ ꝑticipatiõe exduſio.et a cõlone fideliũ ſepatio.Et de hoc habet᷑.xj.q.iij.c. ad mẽſam.S.euidẽter.⁊.c.ſicut apłi.⁊.c.nihil.ec c.oĩs.⁊.iij.q.iiij.c.engeldrudã.⁊ de ſen.excõ.c.a nobis.ij. et. c. ſi vere.⁊.c.ſi quẽ. Hec aũt excõiea⸗ cio appellat᷑ anathema.ca.nemo.xj.q.iij. Per ex cõicationẽ vᷣo minoꝛẽ qͥs ſeꝑat᷑ tĩmõ a ꝑceptio ne ſacramẽtoꝝ.d.S.euidẽter.Et ſic diffinit᷑.Excõ municatio minoꝛ eſt ſepatio a cmuniõe eccłie q̊ ad fructũ ⁊ ſuffragia generalia:vt habet᷑ extra de except᷑.c.a no bis.⁊ de ſen.excõ.c.ſi quẽ.ĩ tertu ⁊ in glo. Dicit᷑ tñ qͥlibet exiſtẽs in pctõ moꝛtali eẽ excõicatus q̊ ad deũ.c.audi.xj.q.iij. Nã talis eu chariſtiã ⁊ alia ſacramẽta recipit in ſuã dõnatio nem. c.fi.de coba.cle.?⁊ mu. — Xcvicatio aũt minoꝛ quo ad eccłiam in⸗ ę currit᷑ ᷣmo ꝑ ꝑticipationeʒ cũ excõicato maioꝛi excõicatiõe:vt loquẽdo:comedẽ⸗ cũ quis ſacrilegiũ cõmittit.xvij.q.iiij.c.maioꝛ.? ca.ſi quis inuẽtus.Gliquãdo tamẽ ꝑ ſaarilegiu dant᷑. De q̃ excõicatiõe ſeptẽ ↄſideratiões facte mus. Pꝛima dicet᷑ diffinitiõis. Scðda inflictio doznapi maunt nial nrcl aneogt nadert ahoino dlenc⸗ mlugyll micſia genſen gsfeaple ſodanape ofnquo ſoslractte tino ugs ulpenüſau Mameren oblanöc⸗ nſün Magaſ goomti⸗ tden Netre ſon ſedin cicpel Clilunonen Cootint Ebhionnese Peroſccna tölsinfti⸗ de hbe noneiuns⸗ Piimo exd ſchluntfi Pofacto in⸗ ſi Hon meratmgin 16 deeta ilyn⸗ Mkincoge Mänunen Mauasci Onranagi Uſfci riͤ bus diuet kllade nqe nſſatr Darllerc⸗ ſarngno feptores no pedogt ? Mmnte ma Aming . gl igt nti, Uun d, 4 i igidniq, daduſn n d a nrn, itä 1mmdd enad, crülrieg, ai gan eiönin cs tü Monccüt mmäopt fianßan adlegem dicanonma! CnſC nt ti intiit elcet habcganit⸗ delaaas66 Ntürcii gi inie. fnit s nunioe lccie tbabakans dis pnci Foliũ incurrit maioꝛẽ:vt ſi quis iniuriã irroget in per ſonã eccłiaſticã.de ſen.excõ.c.nõ dubiũ.vel ſi in⸗ cẽdat vel frãgat eccłiam.c.tua nos.⁊.c.ↄqueſti. extra codẽ. Zertio ꝓ notoꝛia foꝛnicatiõe. de cog⸗s ha.cle.⁊ mu.c.veſtra.Quarco ꝓ ſymonia etiã oc culta in oꝛdine vel beneficio.c.tcãta.ð ſymo.Ho die tñ eſt excõicatio maioꝛ ⁊ papalis:vt ptʒ ꝑ ex⸗ trauagãtes decretales:maxime Martini qͥnti. vnã q incipit.multe.⁊ aliã q̃ incipit.dãnabile.et Eugenij q̃rti q̃ inapit.cũ deteſtabile. Quĩto cũ qͥs recipit eccłliam de manu laici.xvj.q.vij.ca. ſi qs deinceps.arg.ad idẽ.in.c.qͥſqͥs.de elect᷑.Se⸗ xto ᷣm quoſda cũ qͥs in bello iniuſto ↄtra xpᷣia/ nos exercet artẽ baliſtarioꝝ.ca.artẽ.de ſagi.Se⸗ ptimo cũ qͥs eſt manifeſtus raptoꝛ vel oppᷣſſoꝛ pauperũ ſeu publicus vſurariꝰ:vel aliqua ẽ pu blica meretrix:qui large dicũt᷑ excõicati:eo ꝙ eo rũ oblatiões ad altare dei nõ recipiũt᷑:vt inquit Ray.in ſũma.Octauo in illis caſibo ĩ qᷣbus ne/⸗ gat᷑ eccłiaſtica ſepultura.ſicut ꝓ toꝛneamẽto: in quo moꝛiẽs nõ ſepelit᷑ in ſacro.c.j.de toꝛneamẽ. Et idẽ de eo qͥ nõ ↄfitet᷑ ſemel in anno.c.om̃is.ð pe.⁊ re.Nono qͥlibet notoꝛiꝰ pctõꝛ.di.xcv.c.illð. ⁊ de ↄſe. di.ij. c. ꝓ dilecciõe.⁊.lxxxviij.di.c.neq;.et xiij.q.ij.c.p obeũtibo.Et ibi gloſa.Ab om̃i tamẽ excõicatione minoꝛi põt abſoluere ꝓpꝛius ſacer/ dos:vt ðꝛ in ſũma ↄfeſſoꝝ.li.iij.ti.xxxiij.q.lxix. Et hi om̃es caſus ponunt᷑ ibidẽ. . Pars ſecũda huius ſermonis de excõmuni⸗ catiõis in flictide. E Ro declaratiõe huiꝰꝑtis ſciendũ ẽ ßᷣm p oss canoniſtas in.c.nuꝑ.de ſen.excõ.et theologos in.iiij.di.xviij.ꝙ duobomo palibo infligit᷑ excõicatio.ſ.vel ꝑ diſpoſi tionẽ iuris:vel ꝑ ↄdenationeʒ iudicis ſeu hoĩis. Pꝛimo ex diſpoſitiõe iuris cõis: in quo multa pcipiunt᷑ fieri vel non fieri ſub pena excõicatõis ipᷣo facto incurrẽde.Et he excõicatiões ſũt mul⸗ te. Nã Hoſtien.in ti.de ſen.excõ.in pᷣncipio nu⸗ me rat triginta excõicatões que habent᷑ in decre tis ⁊ decretalibo. Jo hes q̊ʒ an.in.c.eos.de ſentẽ. excõ.li.vj.in glo.numerat trigintaduas queha bent᷑ in eodẽ libꝛo.Et idẽ in cemen.pᷣma de ſen. excõ.numerat qnq̃ginta que habent᷑ in demẽti⸗ nis.quas oẽs vide ibi. Sũt q̊ʒ multe decretales extrauagãtes diuerſo ꝝ ſũmoꝝ põtificũ: vt Bo nifacij.viij. Nicolai.iiij. Jo his.xxij.⁊ alioꝝ in qͥ bus diuerſe excõmunicatiões ↄtin ent᷑.inter q̃s eſt illa Martini.v.que incipit. Martinꝰ ep̃us ⁊c̃. In q̃ ex ꝑte omipotẽtis dei pꝛis ac filij ⁊ ſpi⸗ rituſſcti:⁊ autoꝛitate btõꝝ apoſtoloꝛũ Petri ⁊ Pauli excõmunicant᷑ om̃es heretici cuiuſcũq; ſecte ⁊ quocũq; noie cẽſeant᷑: ⁊ om̃es fautoꝛes: rece ptoꝛes ⁊ defenſoꝛes eoꝝ. Itẽ imponẽtes no ua pedagia in terris ſuis:vel ꝓhibita exigẽtes. Itẽ falſarij bullarũ vel litterarũ apoſtolicarũ ⁊ pyrrate maris.⁊ ducẽtes equos:arma:ferrũ:li⸗ gamina ⁊ alia ꝓhibita ſaracenis: qui xpᷣianos CCCXXH impugãt. Itumpcdiẽtes eos qͥ deferũt vicna⸗ lia:vł alis ad vſuʒ romanè curie ⁊ ſpoliãtes ſeu decinẽtes egs:qͥ ꝓ cauſis ſuis vł vadũt ad ſedẽ apoſtolica:vł ab ea recedũt.⁊ oẽs uuriantesvel v beraãtes romiperas:vłl ꝑegrinos qͥ bieruſaleʒ er deuotiõe accedũt: vł ibimoꝛant᷑ vel ide reuer tunt᷑. Itẽ oẽs qͥ ↄtra ecchiam romanã boſtiłr in ſurgũt:aut ↄtra terras eiꝰ.Oẽs etiã qͥ ſe ab obe diẽtia romani põtificis ꝑtinaciter ſubtrahũt:vł qũoliber recedere pᷣſumũt:⁊ dãtes eis auxiliũ: ↄſiliũ:vł fauoꝛẽ in pᷣdictis.Et alij multi de qͥb in ꝓceſſu curie hr̃ qͥ oĩ anno in cena dñi ꝑ ſũmũ põtificẽ publice excõicati denũciant᷑. No ſolũ ãt icurrũt excõicationẽ ipᷣo iure facientes ↄtra pᷣdi⸗ ctas decretales: ſʒ etia qᷣ ↄtraueniũt ſilibo coſti⸗ tutiõibo factis in ↄcilijs generalibo:q̃ aſtringũt oẽs fidedes.Si vo ſint ↄſtitutiões ꝓuinciales ſeu ſinodales alicuius dioceſis:vt ſint facte abd aliqͥ̊ legato alicuiꝰ ꝓuincie: ſolũ ligãt in illa dio⸗ ceſi vł ꝓuincia ⁊ nõ extra. 2 i Ncurrit᷑ autẽ excõicatio a iudice ſiue ab boie:qñ aliqͥs excõicat᷑ ab aliq̃ hñte au⸗ ctoꝛitatẽ excõicãdi a iure cõi:vł pᷣuilegio aut de⸗ legatiõe:vel ↄſuetudine:vt dicit Petrꝰde ligna⸗ no i tractatu ſuo de cenſura eccleſiaſtica et Ritc. in.iiij.di. xviij. Inter qͥs ſunt epᷣi:vt hr̃ in.c.viſis in.fi.xvj.qij.vbi etiã ðꝛ ꝙ excõicatio eſt mucro epᷣi:⁊ lõ ſic papa ĩ vninerſali eccłia:ita ipᷣi in dio ſũt excõicare.c.coꝛripiant᷑.xxiiij.q.iij. Itẽ excõica cſibo ſuis:i qͥbo bñt oꝛdinariã iuriſdictiõeʒ poſ re pñt abbates licʒ nõdũ bñdici:dumodo ſint ↄfirmati.extra de ſimonia.c.ſic tuis.Alij q̊ʒ pla ti collegiativt poꝛes ⁊ hmõi pñt ſingłos de col⸗ legio ſuo excõicare.c.cũ ab eccłiaꝝ.de offlcio.oꝛ⸗ di.vbi ðᷣ hᷣ plene tractat᷑ ꝑ doc.⁊ de maio.⁊.obe. c.cuʒ ĩ eccłijs. vñ dicit glo.i.c.nemo epᷣo.ij.q.j.⁊ ĩ cũ ĩ cũctis.de elec.ꝙ de iure cõi pñt oẽs eccliaꝝ pᷣlati excõicare ſuos ſubditos:ſuꝑ qͥbo hñt iuri/ dictiõem:vt ĩ pᷣdictis luribi.⁊ ĩ.c.repᷣhẽſibilis.de appel.⁊ de eo qᷣ furti.oꝛdi.re.c.j.Et hᷣ̊ etiã pnt:li cet ſpᷣi ſubſint alti:puta epiſcopo.vt de elec.c.j.x. xciij.di.c.legimꝰ Que tñ limitant᷑ eẽ va:niſi dria ↄſuetudo vel diſſuetudo repngnet:ſᷣm Hoſti. ⁊ Gof.i ſũ.vt etiã refert᷑ ĩ ſũ.ↄfel.li.iij.ti.xxxiij.q.l. Archidiaconꝰq̊ʒ lʒ ñ ſit pᷣſbyter:pᷣt excõicare.Ar⸗ gumẽtũ.xxv.di.c.ꝑlectis.et extra de offi.archi.c. J.niſi cõſuetudo ſit in ↄtrarium. Soli tñ epᷣi pnit excõicare cũ illa ſolẽnitate que hr̃.xj.q.iij.c.debet ſqʒ circũſtãtibus ſibi duodecim ſacerdotibo cuzʒ excõicare pᷣt ⁊ ĩterdicere ſede vacante.scuʒ olim. de maio.⁊ obe.⁊ de reſcrip.c.ex ꝑte decani.et de candelis accenſis. Copitulũ etiã de ↄſuetudine 2ſue.c.cum inter vos.Si aũt querat᷑ vtrũ ſacer dotes parochialeſ poſſint excõicare.reſpõdet.b. Tbho. n. ilij.di. xviij.de excõicatione.arti.ij.q.j.? Richar.cea. di.ar.iiij.q.j.⁊ Johõnes de lignano vbi ſupᷣ ꝙ nõ:niſi vbi eſt ↄſuetudo appꝛobata: que datlun qickone ir. i,congbeſi e ℳ 2⁊ in gloſa.⁊ extra de arbi.ca.dileci Tlel niſi ali/ quo lure ſpeciali:vel delegatione iurudictio eis competat.Opoꝛtet em̃ eum qui vultexcõmuni care habere iuriſdictionẽ in foꝛo extrioꝛi:⁊ ꝙ pᷣ us cauſa pꝛobetur.ca.nemo.xj.q.iij.Qð nõ po ceſt facere ſimplex parochianꝰ.Dicit tamẽ Mo⸗ ſtieñ. in ſumma.qꝙlicet in occultis que requirũt iudicialem indagineʒ:nõ poſſint excomunicare de iure cõmuni:tamẽ exquo curã habent:habẽt etiã poteſtatẽ excõmunicãdi in notoꝛijs pᷣmiſſa gadmonitõe.⁊ in om̃ibo bis que ſine libelli obla tione expediri poſſunt.extra de clandeſti.deſpõ. ca.cum inhibitio. Dicit etiã Johãnes de ligna⸗ no vbi ſupꝛa.ꝙ ſacerdotes parochiani poſſunt ecxcõmunicare ſuos parochianos in generali di cendo.Excõmunicamus eos vel eũ qui taleʒ rẽ furatus eſt:niſi infra tot dies reſtituerit vel con coꝛdaueritz buiuſmodi.⁊ hoc niſi ſit ↄtraria cõ ſuetudo vel ſuperioꝛis inhibitio. Hec ille.Et cũ hac limitatiõe debet etiã intelligi dictũ Hoſtiẽ⸗ ſis vbi ſupꝛo:d habet᷑ in ſũma ↄfeſſoꝝ.in dicta q.l. Hulier autẽ pꝛelata:vt abbatiſſa ⁊ huluſ⸗ modi excõmunicare nõ poteſt:cum careat claui bus.ca.noua quedã.de pe.⁊ re. Pars tertia buius ſermonis de excõmuni⸗ cationis iuſtificatione. B Ro erpeditiõe huius partis eſt ſſcendũ p ßf6m beatũ Bonauenturã in.iiij.di.xviij prear. ij. ar.j.q.j.? Richardũ in eadeʒ diſ. ar.iij.q.j.⁊ beatũ Thoms etiã in pᷣdicta di.arti. ctatu de excõmunicationib.ꝙ valde ↄueniens eſt aliquos ex rationabili cauſa per excõmuni⸗ cationẽ a cõmunione eccleſie ſeparari: vt ſcilicet illi qui per ſuperbam ↄtumaciam ecdeſie pare/ re recuſantur:de tali ↄcluſione erubeſcentes hu militer ad eccleſiaſticã reconciliationẽ reuertan⸗ tur. ⁊ malam vitaʒ ſuã coꝛrigant flagellis eccle⸗ ſiaſticis caſtigati. Item excõmunicatio eſtvtilis alijs non excòmunicatis:vt timoꝛe illius pecca re timeant:ne etiam eis idem fiat ſi in oodem cri minęe labantur. Pena em̃ vnius efficitur merꝰ multoꝛũ.l.aut facta.in fine.ff.de penis. Item il⸗ lis pꝛodeſt malos ab eoꝝ cõmunione ſeparart o ne illos inficere poſſint. Ideo dicit᷑ in ca.reſecan de. xxiiij.q.iij. Reſecãde ſũt carnes putride:⁊ ſca bioſa a caulis repellẽda eſt ouis: ne tota domꝰ maſſa ⁊ coꝛpꝰ ac pecoꝛa ardeãt:coꝛrüpant᷑: pu⸗ treſcãt ⁊ intereãt. Hec ibi.Quia g̊ vt ait cõmẽta/ toꝛ ſuꝑ pemio phiſicoꝝ.Sicut in naturalibus ita ⁊ ſuo mado debetfieri in ſpũalibus.ideo iu dex ecdleſiaſticus qui eſt medicus ſpũalis debʒ ſeruare in curatione infirmi ſpiritualis per pec⸗ catũ modũ medicine coꝛpoꝛalis. Nam diſcreti ⁊2 pꝛudẽtes medici qñ per leuia remedia et dul⸗ cia medicamẽta nõ poſſũt erpellere infirmitateʒ ab egroto:vtunt᷑ ſepe afflictiuis ⁊ moꝛdacibus remedijs:vt inadendo mẽbꝛa putrida:vel igne j.q.ij.?⁊ Alexandrũ de ales in.ij.par.ſũme in tra⸗ XXVII decoquẽdo:vel cbaria ſubtrabẽdo:aut aman: ſimas potatões dando.Qõð quidẽ facere debẽt plati eccleſiaſtici in medicina ſpirituali.quia ſcʒ quãdo nõ poſſunt peccatoꝛẽ a moꝛbo criminis ſui ꝑ bonas ac humanas exhoꝛtatiões:⁊ ꝑ mi/ niſtrationẽ ſacramẽtoꝝ ſanare:debent eis moꝛ dacia remedia ⁊ amara adhibere ſq; increpãdo vel ſacramenta que eis ſic indiſpoſitis nocerent ſubtrabendo ⁊ a cõmuniõe fideliũ eos rebelles ⁊ obſtinatos ſeparãdo.Qõð pcepit fieri dominꝰ Match.xviij.di.Si eccłiam nõ audierit ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanus. Que verba expo⸗ nes Scotus in.iiij.di.xviij.di.q; ꝑ pᷣdica vᷣba innuit dñs ꝙ rebelles pᷣceptis eccłie debẽt excõ municari.Eſt ergo excõmunicatio medicinalis vt ðꝛ in.c.cuʒ medicinalis.de ſenten.excõ.lib.vj. Aales Paulꝰ aplus.j.ad Cor.v.iubet quẽdaʒ ſo oꝛnicatoꝛẽ maximũ excõmunicari di. Ego qui dẽ abſens coꝛpoꝛe:pᷣſens autẽ ſpiritu iã iudica⸗ ui eũ qui ſic oꝑatus eſt:in nomine dñi noſtri ie ſu xpᷣi ↄJgregatis vobis ⁊ meo ſpiritu cũ virtute dñi no ſtri ieſu xpᷣi tradere hmõi ſathane in inte ritũ carnis:vt ſpiritus ſaluus ſit in die dñino⸗ ſtri ieſu xpᷣi. Hec ille.Qui etiã vltimo.c.eiuſdem epiſtole inquit.Si quis nõ a mat dñm noſtrũ ieſum xpᷣm anachema ſit.Et ad Gal.j.iterũ ait. Si quis euangeliſauerit pᷣter id qð accepiſtis: anathema ſit.Et.j.ad Timothᷣ.j.etiã dicit.Qui dã repellentes ſcientiã circa fidẽ naufragauerũt Ex quib eſt Hymeneus ⁊ Alexãder quos tra⸗ didi ſathane vt diſcãt nõ blaſphemare.Ea pꝛo⸗ pter inquit Pelagiꝰ papa in.c.apoſtolice.xxiij q liij.Apoſtolice autoꝛitatis exẽplo didicimus: crrantiũ ⁊ in erroꝛẽ mittentiũ ſpũs:id eſt hbomi nis tradẽdos eſſe ſathane vt blaſphemare dedi ſcant. Hec ille. EFErũ qui v medlũ ad ↄſeruationẽ eccłie dei inuentũ: ⁊ ea que a deo ſunt:oꝛdinata ſũt: vt dicit᷑ ad Roma.xiij.Ideo opoꝛtet ipam excõmunica tionẽ eſſe iuſtificatã ⁊ oꝛdinata:maxime triplicc a excõmunicatio eſt quoddã re/ oꝛdine.ſ materiali:foꝛmali ⁊ finali.Quo ad pꝛi mũ oꝛdinẽ eſt ſciendũ ſᷣm Rich.in.iiij.di.xviij. ar.iij.q.ij.et ſanctũ Bonauẽ.in ea.di.ꝑ.ij.art᷑.ij. q.ij.et Lho.etia in pᷣdica di.de excõicatiõe.ar.j. q.iij.ꝙ nulla excõ municatio debʒ fulminarini/ ſi ꝓ pœõ moꝛtali illius qui aliter nõ videt᷑ poſſe coꝛrigi:vt ðꝛ in.ca.nemo.xj.q.iij.Et idem ponit gloſa in.c.ex ꝑte.de verbo.ſigni.Nãvt ðꝛ in.d.c. nemo.Anathema eſt eterne moꝛtis damnatio. Et ideo diẽ̃ Panoꝛ.in.c.per venerabilem.extra qui fi.ſint legit.ꝙ vbicũq; in iure canonico repe ritur pena moꝛtis:pꝛo excõmunicatione deber exponi:vt pꝛobat᷑ in.d.c per venerabileʒ.Utem ait Augufr.in.ca.coꝛripiant᷑.xxiiij.q.iij.nulla eſt granioꝛ pena in ecdeſia dei qᷓ; excommunicatio da pꝛo leuibus cniminibu,. D Etideo vt inquit gloſa ibidem:non eſt inftligen 4 ke n llusteri ſundot nalioos chantate leſ ocinn uunofm punucani fnpreglan nmntſ⸗ ünovent mni ca A gijaden cemnit Nödeberan utqvico⸗ ntcpudo⸗ udtasno⸗ Mepurtn gulgs oh⸗ fuugular ondchaan Nfoengin iaſzco⸗ Pnccinöfae o Etytals lubagtoatn Nlrerdoct ſippcowo⸗ Ncphiich nare ſcer qzlncumte Lenc ſigii Ip wypaop⸗ ai diin ni ſſaaſthabe ac lten Mtäfatnil lelumſek,/ Mikudd anm ſick To unm rdci leſ onns d dndene Glnchin Köwangt s cheles nmn Korirnd NN Rüaen enceg dcnis . ölby. deqii nASpe möddl⸗ nedäwin nmänme moc Zaliii mi r zufgzn jaquosn dokolice lododians igidck n Pbantd . ſtaeiitt ruieſd⸗ mauge nuanenſu a i. Ngiann arot), Vlwinanh ridctoi 1iden n roe s dunn, Cw —R nbign güns nnun ii Oncludũt ergo pꝛedicti doctoꝛes ꝙ iu⸗ c ſte aliquis excõmunicari poteſt pꝛo cual pa moꝛtali pꝛo qua iaʒ eſt a charitate di niſus: etiã ſi nõ excomunicet᷑ Et quia in damni ficando aliqueʒ coꝛpoꝛaliter:vel in rebus tepoz ralibus aliquis peccat moꝛtaliter: ⁊ facit corra e quia nõ eſt homo.ca.j.de ſum crini.et fl. charitaceʒ. Ideo pꝛo damno tẽpoꝛali illato po⸗ teſt excõmunicari ſi tali peccato ſit annexa cõtu⸗ madi ↄtra pꝛeceptũ eccdleſie:aliter nõ debet excõ munican.ca.abſit.xj.q.iij. Quadrupliciter antẽ ſ̃m pꝛedictos doctoꝛes quis peccatũ ↄtumacie incurrit:ſq; quãdo ſufficienter vocatus ad iudi ciũ nõ venit:nec remanendi babet cauſam legi⸗ cimo.ca.Quoniã.extra ð lite nõ conceſt.et.xxilij. q.iij.ca.de illicica.aut quãdo veniens reſponde re ↄtemnit.⁊ rationẽ reddere quare reſpondere nõ debet: ⁊ nõ vult ſtare luri.xj.q.iij.c.certuʒ eſt. aut quãdo anteq; debeat diſcedit:vt ibidẽ dic aut quãdo offenſa eius ẽ manitfeſta:⁊ ad iuſſuʒ iudicis nõ vult emẽdare.c.ex ꝑte.de vᷣbo. ſigni. nec vult ſentẽtie ipᷣius iudicis obedire.ij.q.vj.c. quiſqͥs ꝓbatus. Ille aũt qͥ impedit aut ꝓcurat fraudulẽter ne ctatio ad eũ ꝑueniat: ꝓ citato ha beri debet. arg.in.l.generaliter. ⁊ in.il.q põt face⸗ re.ff. de reg. iu. Ille etiã qͥ veniẽs ſe nõ repᷣſentat iudici ſʒ ſe occulcat:reputãdꝰẽ q̃ſi nõ veniſſer. qꝛ Eindeẽ nõ facere ⁊ vitioſe facere.l.qͥtiẽs.ff.qͥ ſac. co. Et ꝙ talis ipediẽs citationẽ vel ſe occultans babeat᷑ ꝓ citato eſt textꝰ in.c.qm̃ freq̃nter. extra vt lite nõ ↄteſt.Quia ꝗ̊ excõicatio nõ ẽ ferẽda ni⸗ ſiꝓ pœõ moꝛtali. Jo dic Petrꝰ de palude ĩ.iiij. di. xviij.ꝙ cũ ſnia iuris nõ ſit iniuſta:põt hõ foꝛ mare ↄſaẽtiã ſuã:q vbi nõ peccat moꝛtalit᷑ nu⸗ qᷓ; incurrit excõicationẽ iunis. E ilendũ qͥʒ eſt ſᷣm Rich.in.iiij.di.xviij.ar. ſ iij.q.iij.et.iiij. vxoꝛ nõ debet excõmuni⸗ cari pꝛo peccato viri: nec econtra:nec fili⸗ us ꝓ ꝓccõ pꝛis:aut dñs ꝓ pctõ ꝓpłi:aut ſeruꝰ ꝓ pcõ dñi niſi ipſi ꝑticipẽt i crimine.ã.xxuij.q. iij. ca. ſi habes. S. vt g. dꝛ. q illicite excõicat q ꝓ perõ alterꝰ:neq; aliq rõne vtũt᷑:qq ꝓ pcõ vnius in totã familiã ſentẽtiã ferũt excõicatiõis.⁊ in.S. bis ita rñdet᷑in fi.ea.q.⁊ cauſa ſcptuʒ ẽ.lõ ̊ ꝓ pctõ alicuiꝰtota familia excõicãda eſt. Notãduʒ ẽ etiã ſᷣm Rich.in pᷣdicta di.iiij.ar.v.q.iij.et bea tuʒ Tho.vbi ſupᷣ.ꝙ vniuerſitas ſiue cõitas vel collegiũ excõicari nõ põt:de qͥ ẽtextꝰ in.c.roma⸗ na eccłia.S.vl.de ſen. excõ.vbi ðꝛ. In vniuerſita tẽ vel collegiũ ꝓferri excõicatiõis ſentẽtiã penitꝰ ꝓhibemꝰ:volẽtes aiaꝝ ꝓhibere ꝑiculũ:qð exin de ſequi poſſet: cũ nõ nũqᷓ; cõtingeret innoxios etiã hmõi ſentẽtia irretiri Hec ibi.Et ratio huiꝰ eſt.qꝛ cũ excõicatio nõ deheat ferni niſip peccato moꝛtali vt ſupꝛa dictũ eſt.pctm̃ autẽ in actu co/ ſiſtat: accꝰ v nõ ſit cõmunitas:ſed ſingulariũ ꝑ ſonarũ.idcirco ſinguli de ciuitate vel ð collegio actoꝛes talis pcri moꝛtalis vel ↄſentientes excõ municari poſſunt:nõ auteʒ ipſa cõmunitas vel collegiũ. Unce dicit Richardus vbi ſupꝛa.qꝙ ſi ſnia excõicatõis ferret᷑ ᷓ vniuerſitatẽvł collegiũ nõ tenet.qꝛ gẽt data ↄ intẽtionẽ legis ⁊ eã iſtiuẽ tis:ad qua reſpiciẽdum eſt.l.ij. C. de legi. F Xcõmunicari quoq; no poteſt moꝛtuus cath. Excõmunicari em̃ nõ poteſt a cano ne.quia hmõi excõmunicatio nõ fertur niſi pꝛo pter crimen: ⁊ moꝛtuꝰ delinquere nõ poteſt:nec amplius penitere.xxiiij.q.ij.c.dãnatiois.vbi ðᷣꝛ Uluẽtes nõ moꝛtuos ſoluere poſſumꝰvel liga re.Nõ poteſt etiã excõmunicari a iudice.qꝛ non poteſt moueri nec ↄtumax ↄſtitui.pᷣm tñ Rich. vbi ſupꝛa.q.ilij.in aliqͥ bus caſibo poſſunt mo:⸗ tui excõmunicari.ſ.heretici:ſciſmatici:⁊ qͥ hereti cũ ↄſtituit beredẽ.xxiiij.q.ij.c.ſane ꝓfertur.Et it li qͥ ſeipos volũtarie occidut.xxiij.q.v.e.placuit Et hi excõmunicant᷑ nõ quia iſta excõicatio ſit il lis pena vel medicina:ſed in deteſtationẽ crimi nis pᷣcedẽtis ⁊ ad terroꝛẽ alioꝛũ pter qð fit eis negatio ſepulture:ſuffragioꝝ ⁊ hmõi.Sciẽduʒ eſt etis ꝙ ſi ĩ aliquo excõicato apparuerũt ſigna ↄtritõis ⁊ penitẽtie:põt abſolui poſt moꝛtẽ.c.a nobis.ij. ð ſen.excõ.⁊.c.nec qͥſ qᷓ. xxiiij.qij. Et ta lis abſolutio ſᷣm qð inqᷣt Guilbelmꝰ gloſatoꝛ Raymũdi valet vt ſepeliat᷑ in loco ſacro:vł vt ſe pultꝰnõ exhumet᷑:⁊ vt oꝛet᷑ ⁊ celebꝛet᷑ ꝓ eo vt ðꝛ in ſũma ↄfelſ.li.iij.ti.xxxiij q/cxxj. Eſt aũt notan dũ ſᷣm Tho.vbi ſupᷣ.ar.iij.q.iij.in ſolutiõe ſcðᷣi argumẽti.ꝙ nullꝰpᷣt excõicare ſeipᷣm. Cuiꝰrõ eſt ⸗ ille qͥ excõicat aliquẽ hʒ iuriſdictionẽ ⁊ iperiũ uꝑ eñ.⁊ ꝑ ↄſe rusn ſuꝑioꝛ eo quẽ excõicat: ſed nullꝰẽ ſuꝑioꝛ ſeipo.ꝗᷣ ⁊c. Uñ ſi ↄtingat caſus ſacerdos aliqñ excõicet i generali:vt puta ꝓ fur to ⁊ hmõi.qð qͥdẽ ipᷣe fecit nõ ẽ excõicatꝰ.Si vxo denũclaret excõicatos ab alioꝛ tanqᷓ; miſter epᷣi vel erꝰ vicarij vel alteriꝰ excõicãd legeret excõica⸗ tionẽ:bñ icideret ĩ excõicationẽ. Itẽ ſi ep̃s ꝑtia⸗ pat cũ aliqͥ ab ipᷣo excõicato:icidit ĩ mioꝛẽ excõi⸗ cationẽ:etiã ſi icẽderet ꝑ b̊ abſoluere eũ.c.cũ deſi deres.de ſen.excõ. Et ibi Panoꝛ.qꝛ nõ pᷣt eũ tali mõ abſoluerevt ðꝛ ĩ ſũ.ↄtfeſ.vbi S.q.clxj. Papa aũt nõ pᷣt icurrere excõicationẽ niſi ꝓpt᷑ hereſim: 8 q̃ ⁊ iudicari pᷣt ⁊ deponi.xl.di.c.ſi papa.Nõ eĩ pᷣt ab hoie excoicari vt ait Johes ð lignano vbi ſupᷣ.qꝛ ẽ oĩbo ſuꝑioꝛ.xxj.diĩ.c.ĩferioꝛ.nec a canõe qꝛ ſolutꝰẽ ab eo.S.his ita rndet᷑.xxv.q.j.quii Fʒ canões deceat eñ viuere vt ibidẽ ðꝛ.⁊ i.c.iuſticie. ea.q.⁊ cã. lõ etiã icurrit mioꝛẽ excõicatõeʒ ꝑtici pãdo cũ excõicaꝶ.extra ð ſen.excõ.c.nlłi.i glo.ſʒ excõicatiõeʒ q̃ oẽs excõicant᷑ a ðo ꝓ peõ moꝛta li:bñ icurrit.Et tãto grauioꝛẽ q̃nto alijs oibeeſt dignioꝛ. Sciendũ q̊ʒ eſt pᷣm Rich.vbi ſupᷣ.art. v. ꝗ.ij. et Lho.vbi ſupꝛa.ar.iij.q.iij.?ẽ GBonauẽ. eadem.di.parte.ij.ar.j.q.iiij.q excõmunicatus excõmunicari iterũ poteſt:vel eiuſdẽ excomuniz- catiõis iteratiõe ad ſuã maioꝛẽ yfuſionẽ: vel eti HM gin alin peer nouechlpeomitnont. Qnde dicit in. c. cũ ꝓ cauſa. de ſen.excõ.q exc catꝰ p ne cãꝗ̊ poteſt iterũ excõicari pꝛo ali. BB Uo ad ſecundũ oꝛdinẽ iuſtiſecantẽ excõ⸗ qꝗq municationè qui ðꝛ foꝛmalis.dico ꝙ ex/⸗ cõmunicans tria debet ſeruare quo ad irrogandã excõmunicationẽ. Nam pᷣmo debet pᷣmutere cõpetentẽ admonitionẽ: vt in.c.ſacro.ð ſen.excõ.pꝛecipit Inno.tercius.⁊ intelligit᷑ detn na admonitione ſᷣm gloſaʒ:vel devna pꝛo trib⸗ datis congruis interuallis ad arbitriũ iudicis maxime in notoꝛijs.xxiiij.q.iij.ca.de illicita.alłs excõmunicatoꝛ eſt ſuſpẽſus ab ingreſſu eccleſie ꝑ vnũ menſem:vt habet᷑ in pfato.(.ſacro. Inter uallũ autẽ ↄgruũ dicit᷑ aliquoꝝ dieꝝ qui debẽt dari ꝓ termino:niſi facti neceſſicas aliter ſuaſe⸗ rit.c.oↄſtitutionẽ.de ſentẽ.excõ.li.vj. Secũdo de⸗ bet excõmunicãs pꝛoferre ſentẽtiã in ſcriptis:et ſcripture copiã dare infra mẽſem requirenti: ali ter eſt ſuſpẽſus ab igreſſu ecclie ⁊ ab officijs di⸗ uinis ꝑ mẽſem. Si autẽ exequat᷑ diuina officia efficit᷑ irregularis nec põt diſpenſari niſi ꝑ papã c.cũ medicinalis.eo.ti.li.vj. He tamẽ pene nõ ta gunt epiſcopos:cũ de ipᷣis nõ fiat expᷣſſa mẽtio ſen requirũ:vt in.c.quia ꝑiculoſa.eodẽ libꝛo ⁊ titulo.Et hoc etiã dicẽ̃ Richarð.in.iiij.diſt.xviij. ar. viij. q.ij. et. iij. tamẽ tenet ⁊ ligat excõmunica⸗ tio:licet nõ ſeruet᷑ modus ſupꝛadictus:ſed excõ municatus de facili abſoluit᷑: ⁊ excmunicatoꝛ tenet᷑ ad intereſſe dicto.c.cũ medicinalis.S.ſi qͥs añt. de quo etiã babet ꝑ Richear. in pᷣdicta diſt. ar. viij.q.. 2 Ertio debet iudex vti ↄgruitate verboꝛũ UVUñ vt habet᷑ in ſũma ↄfeſſo x.li.iij titulo xxxiij.q.lxviij.ſic ↄſueuit fieni ſentẽtia excõ municatiõis: ꝓpt talẽ ⁊ talẽ cauſaʒ exccõmũico te vel excõmunicamꝰ in ſcriptꝭ. Huiuſmõi em̃ vel alijs equipollentibo verbis debet vti excõmuni cãs.arg.ad hoc.ij.q.vj.S.diffinitiua.vbi dici᷑. Diffinitiua ſentẽtia que abſolutionẽ vel ↄdẽna tionẽ nõ ↄtinet:pꝛo nulla habet᷑. Uñ dicit Ray. in ſũma ꝙ nõ aꝓpꝛobar ſentẽtiã quoꝛundã ſim pliciũ ſacerdotũ dicentiuũ.Denũciam⸗ talẽ excõü⸗/⸗ municatũ:⁊ tamẽ nũq; excomunicauerũt eum. Et licettalis euitadus ſit ab illis quib fit denũ datio.quia ipᷣoꝝ nõ eſt iudicare vtrũ ſit excom⸗ municatus an nõ:tamẽ ſi de boc agat᷑ in foꝛma iudicij nõ reputabit᷑ excõmunicatꝰ ꝑ buiuſmõi verba:niſi als pbet᷑ excõicatus.Et ad hoc ſatis fatit ca. cũ medicinalis.de ſen.excõ.li.vj. Ed pone ꝙ aliquid pᷣcipit᷑ ſub pena excõ ſ muncatiois vtrũ nõ obediẽs ſit excomu nicatꝰ. Rñdet Hoſtieñ.⁊ Hugo ac glo⸗ ſatoꝛ Ray. vt in ſũma ↄfeſſoꝝ refert᷑.ꝙſi tale pᷣ⸗ ceptũ fiat a canone:pᷣdicta vᷣba ſolũ habẽt vim cõminatiõis: vt patet.xxx. di.ꝑ totãũ. Et hocideo quia mitius agit᷑ cũ lege qᷓ; cũ miniſtro legis ···. ſi cũ dies.ff.ð arbi.Quãdo autẽ eſt a iudice:tũc iudex excõmunicare intẽdat ⁊ expmat:boc qd xxxXVI ſic intẽderit:pᷣdicta verba habẽt vim late ſenten tie.ante autẽ qᷓ; iudex hoc dedarauerit diẽc Ho⸗ ſtien.ꝙ putat nõ eſſe excõmunicatũ illũ qui ſen tentiã nõ ſeruauit:cũ ꝓbabiliter credere potue⸗ rit ꝙ cõminatio tm̃ eſſet. Pꝛedicta em̃ verba de ſui natura vident᷑ tm̃ impoꝛtare cõminationeʒ vt.C.cõminatiões vel epiſtolas.l.vnica.⁊ notat᷑ extra de ſagitta.c.arcem. Quãdo autẽ verba ha⸗ beant vim late ſentẽtie vel ferẽde ſatj diffuſetra⸗ ctat Panoꝛ.in.c. ſi diligenti. de foꝛo compe. Sʒ pone ꝙ iudex dicat:habeo te pꝛo excõicato:rñ⸗ det Hoſtieñ.in fũma dicẽs. Nõ facio vim vtrũ iudex dicat.excõmunico te vel ſcias te excomuni catũ:vel te excõmunicatũ cognoſce: vel habeas te ꝓ excõmunicato:vel reputes te excõmunicatũ vel alia quecũq; verba ꝓferat:dũmodo volun/ tatẽ ⁊ ↄſenſũ ſuũ de pᷣſenti expmat.ſicut ⁊ ałs ſi militer dicit᷑extra de ſpon.c.ſi inter virũ.⁊ extra de ſpon. du. c.. Uolũtas em̃ iudicis ſpũalis ꝓ lege ſeruãda eſt. xj. q.iij.c.audi.Uerba nãq; intẽ tioni deſeruiũt ⁊ nõ ecõuerſo.xxij.q.v.ca.uma ne.Et ſermo rei nõ ſermoni res eſt ſubiecta.c.in⸗ telligẽtia.de verbo.ſigni. Facit ad hoculud qð anoꝛ. in.c.ex ꝑte.de ſponſał.Ubi ait. vbi acꝰ depẽdet ex mera volũtate loquẽtis.pa⸗ ponit ria ſũt dicere ꝙ vult talẽ habere ꝓ vxoꝛe vel ciue: ⁊ dicere.duco te in vxoꝛẽ:vel facio te clueʒ. Ad cetiã faciũt notata ꝑ Bar.in.l.ſi maritus.ff.ð ad ul. ⁊ in.l.is qͥ ꝓ emptoꝛe.ff. de vſuca. Et hec qui dem habent locũ cũ ↄſtat de intẽtiõe iudicis:vt qꝛ ipᷣe hoc dedarauit:vel quia ſemꝑ in excõmu⸗ nicatiõibus ſuis ita ſolitus eſt dicere vt inquit gloſa Raymũdi in ſũma. Si autẽ dubitet᷑ ð in tentiõe eius:licet in foꝛo iudiciali talis nomina tus nõ reputet᷑ excõmunicatꝰ:tamẽ i dubio me lius eſt eligere viam ſecurioꝛẽ vt ſe reputet excõ/ municatũ ⁊ abſolutionẽ petat: vt dic etiãõ Ho/ ſtieñ.vbi ſupꝛa.Et ibidẽ habet᷑ in .RD 2feſſoꝝ o ad tertiũ oꝛdinẽ iuſtificantẽ exõmu⸗/ q nicationẽ qui dẽ finalis eſt ſaenduʒ. ꝙ; vt patet ex pᷣdictis excõicatio introducta fu it ad emẽdãdũ ꝓximũ.Et vt ait Aug.li.iij.ꝰↄtra epiſtolam ꝑmenij nõ eſt inuẽta ad eradicanduʒ illũ:ſed ad coꝛrigendũ.Uñ in.c.cũ medicinalis de ſen. excõ.li.vj.ðꝛ.ꝙ iudex in excõicatiõe ꝓferẽ⸗ da debet ſe oſtẽdere ꝓſequi qð coꝛrigẽtis ẽ ⁊ me dæẽtis. Debet etiã cauere diligẽter ne ad excõica⸗ tionẽ cuiuſcũq; abſq; manifeſta ⁊ rõnabili cau ſa ꝓcedat:vt ðꝛ in.c.ſacro.de ſen.excõ. Pars quarta huius ſermonis de exõmuni catiõis obſeruatiõe. Ciendũ eſt ſᷣm ſentẽtiã Rich in. iiij diſt. . ſxviij.ar.iij.q.v. Et Alex.ð ales in.iiij.ꝑ.ſũ. in tractatu de excõicatiõibo.ꝙ ſentẽtia ex⸗ cõmunicatiõis tripliciter põt dici iniuſta:vt ha bet᷑ in. c. eps.S.ſi ergo.xj.q.iij. Aliquãdo em̃ eſt iniuſta ex cauſa qñ ſcʒ nullũ omino eſt delicuz Alqn eognl nonpte oiſ gickin olist geſelnis honege alabf Glcanonis Sentina mnedackt. benus- lcciniſte lkeaute oMinse 1aölcben tanan nüini Monẽcaa ii 5 tlo C f lbͤſaaara logaolem Len 6 lad . dar oiuren n quisen ſue on 1ii bipe Etidem ſigercie Mriren. S lceeß ex lnliſ dier⸗ opotltan uus ercol s rpal Glchtecre nctam hoſim ſguu Nlluhheeo dlar PP Kkboe pbe Neoclſpde ͤiator andee hilſ ſuloge nien li ligin npne mrande nnen datnont Apodabe⸗ diclem⸗ one. Wiann KAWi Sutänoni edahes WMömani wodo larta m todnan öoluts kelocend lrcus isfil a Etb Geindias minacön ict Nn gidabintt linlis onan mii bf⸗ tſenmad rdcci nſüm iche, inigin land mwdn lli n ſndiano, ecianals icnit gfti nhinginnt neadad runtin o,. 8debilin l Lsiit ſun 6 . iil . c Foliũ in eo qui excõicat᷑iꝙ ſit excõmunicatione dignñ Aliqn vᷣo eſt iniuſta ex aio ꝓferẽtis.qñ.ſ.iudex non ꝓfert eam zeio iuſticie ⁊ charitatis ſʒ liuoꝛe odij:vel pꝛecio:aut fauoꝛe aduerſarioꝝ. Aliqñ ctiã eſt iniuſta ex oꝛdine qñn.ſ.non ſᷣuat᷑ oꝛdo iu/ dicialis in ꝓferẽda ipᷣa ſentẽtia.c.ſᷣuet᷑S.itẽ ſnia xj.q.iij.Quocũq; aũt modo ſententia excõicatio nis ſit iniuſta ſꝑ eſt timẽda et pᷣuãda:niſi aliq bꝰ- caſibo:ð qͥb ifra dicet᷑.Et tał ſic iiuſte excõicatꝰ debet ſe gerere ꝓ excõicato:donec ꝑ euʒ qui tulit ſniam:vł ꝑ aliũ babentẽ auccoꝛitatẽ fuerit abſo lutꝰ.vl inocẽs dedaratus.Et rõnẽ quare timen da ſit ſnia etiã iniuſta aſſignat Greg.in quodã ſ̃ᷣmone:qꝛ.ſ.ille qui nõ eſt in delicto ꝓpter qð eſt excõicatꝰ:foꝛte alia ex cauſa meret᷑ illã ſniam ex⸗ cõicationis. Ideo inquit in.c.ſententia.xj.q.iij. Sentẽtia paſtoꝛis ſiue iuſta ſiue iniuſta fuerit timẽda eſt. Et ĩ.c.quibs.eadẽ q̃ſtio.⁊ cauſa dicit vꝛbanus papa.vailde timenda eſt ſententia epᷣi licet iniuſte ligec. Ile aũt qui excõicat aliquẽ in/ iuſte:aut ex animo ⁊ mala intẽtiõe:vł odio:aut tra iuris oꝛdinẽ:aut ſine rõnabili cauſa:ſciẽter ⁊ ex ðᷣliberatiõe peccat moꝛtalłr:⁊ eſt dignꝰpena eterna vt ait Ric.in pᷣdicta.di.ar.viij.q.iiij.quia ꝓximũ iniuſte ⁊ grauiter ledit in fama ↄtra ꝓhi bitionẽ eccłie:vt patʒ ꝑ illð qð habet᷑ in.c.ſi eps. Xj.q.iij.⁊ ð ſen.⁊ re iudi.c.cũ eterni.in.vj.⁊ ð ſen. exco.c.oũ medicalis.li.vj. Moꝛtalłr etiã peccat ſi ̊ faciat ex ignoꝛãtia craſſa ⁊ ſupina:q;uis nõ ita grauicer ſic cũ bᷣ agit ex certa malitia. M Ciendũ tñ eſt ſᷣm cõiter doctoꝛes in.c.ſo s let. ⁊ in.c.pᷣſenti.de ſen.exco.li.vj.qꝙ in qͥ/ buſdã caſib excõicationis ſnia eſt nulla ſpᷣo iure:⁊ ꝑ ↄſequẽs nectimẽda. Pꝛimꝰcaſus ẽ qñ quis excõicat᷑ a nõ ſuo iudice.c.ad nr̃am de ↄſue.⁊.c.nullꝰð pochijs.⁊.C.ſi a nõ cõpe.iu.l.ij. 7.iij.vbi patʒ nullã eẽ ſniam datã a nõ ſuo iudi ce.Et idem hr in.c.Ois de pe.⁊ re.Nõ ergo tenet ſnia excõicatiõis ab eo lata qͥ ſuꝑ h̊ nõ habebat ptãtem.Scõs caſus eſt qñ qs excõicatur a ſuo iudice ſʒ excõicato.vt em̃ inqͥt Ric.⁊ btũs Tho. in.iiij.di.xviij.ſicut ligatus coꝛꝑałr aliuʒ ligare nõ põt.ita nec ille qui excõicatiõis vinculo eſt li gatus excõicare pᷣt:cuʒ vinculũ ſpirituale ſit foꝛ⸗ tius coꝛꝑali. Jõ.xxiiij.q.j..audiuimꝰdicit᷑. Ex⸗ cõicatꝰ te excõicare nõ potuit.Et eadẽ.q.⁊ cauſa in.c.miramur ſcriptũ eſt ꝙ excõicati iudices eſſe nõ poſſunt:ergo nec excõicare valẽt. Lereꝰcaſꝰ eſt qñ quis excõicatꝰeſt ab aliquo iudice itruſo vł ſuſpẽſo a iuriſdictiõe:qꝛ talis excõicare nõ pᷣt vt dicit Rich.? Tho.vbi ſupꝛa.⁊ Ray.in ſũma Et hoc ꝓbat᷑.xij.q.ij.c.alienationes.⁊.c.pᷣcarie.?⁊ de ↄceſ.pᷣben.c.qꝛ diuerſitatẽ.Si tñ crimẽ taliũ excõicatoꝝ.itruſoꝝ vł ſuſpenſo ꝝ eẽt occultũ tol leranda ect ſnia lʒ nulla:q; diu eoꝝ crimẽ eſt oc cultũ ⁊ ab eccłia ſlli ĩ offido tolerãtur. Arg.viij. q.ilij.c.nõne.⁊.iij.q.vij.S.tria.⁊ de iure patro.c. cõſultationibo.⁊.l.barbariꝰ.ff. de.offi. pto. N Uartus caſus eſt qñ quiſ excõicat poſt q legitimã a ppellationẽ.c. ad nr̃aʒ pᷣſentiãõ. de appel. 2.c.ꝑ tuas.de ſen.excõ.⁊.c.ſolet ⁊.(.venerabilibo.codẽ titulo li.vj. Quintꝰcaſus eſt qñ ſniaæxcõicatiõis ↄtinet ĩtolerabilẽ erroꝛẽ vt in.c.ꝑ tuas.de ſen.excõ.⁊.d.c.ſolet.⁊.c.venera biliby eodẽ ti.li.vj.Et ðꝛ intolerabilẽ erroꝛẽ ↄti⸗ nere:qñ quis excõicat᷑:qꝛ facit aliqd bonũ opꝰ: vt dare elemoſynam pauperi:⁊ bmõi.cſi is qui Peſt. xj.q.iij.vel qꝛ nõ vult facere aliquid ĩpoſſi⸗ bile vt dicit gio.in.d.cꝑ tuas:vł ꝙ ſit erpᷣſſe cõ⸗ tra oꝛdiatiões canonũ.c.cũ apłs.⁊ ibi Panoꝛ. de cenſi.Talis em̃ excõicatio nõ ligat.clemẽ.pa⸗ ſtoꝛalis.S.piſana.de re iudi.⁊ nota.ꝑ Inno.i.c. fraternitatis de fri.?⁊ male. Extus caſus eſt qñ qͥs excõicatus eſt ab co qͥ violauit interdictũ.c.tãta.de exceſſi. pᷣla.Eius em̃ excõicatio eſt ipᷣo iure irrita ⁊ inanis:vt ibidẽ dici᷑. Septimꝰcaſus eſt cum quis excõmunicat aliquẽ ↄtra ſuũ pᷣuilegiuʒ. c. cũ capella.?.c.quato.de puił. Octauus caſus cũ qͥs excõicat᷑ a pᷣlato ſuo.qꝛ reuelauit ſtatuʒ ec cleſiaꝝ vel monaſterioꝝ ſuoꝛuʒ ſuꝑioꝛibo ſuis: vel iegatis ſedis apłice inquiſitionẽ faciẽtibus. ca.qꝛ pleriq;.de offi.iudi.oꝛdi.li.vj. Nonꝰcaſus eſt qñ quis excõmunicat᷑a delegato ↄtra volun tatẽ delegãtis.c.vlti.de pᷣben. Decimus caſus ẽ quando quis excõmunicat᷑ a delegato impetra to in caſu nõ ꝑmiſſo.c.qꝛ pleriq;.de offi.iudi.oꝛ di.li.vj.⁊ de reſcript᷑.c.j.eodẽ libꝛo. Sed iſte ca⸗ ſus cũ pᷣcedẽti põt ad pᷣmũ reduci.Undecimus caſus eſt qñ excõicatio pfert᷑ generaliter ↄtra nõ facſẽtes aliqͥᷣ d:puta reſtitutionẽ vel nõ ſoluẽtes ⁊ aliqͥs nõ facit q: nõ põt.Nõ em̃ ligat᷑ ᷣm Fre⸗ dericũ de ſenis ſuo ↄſilio.xciij. Et ro eſt ᷑ᷣm Pa noꝛ.in ca. P ⁊ G.de officio delegati.qꝛ talia ver ba debet icelligi ciuili mõ.arg.in.l.ſi cui.ff.ð ſer uit᷑.Ouodecimus caſus eſt quãdo ſentẽtia excõ municatiõis ꝓfert᷑:niſi aliqͥd fiat in certo termi/ no.⁊ terminꝰ ꝓlongat᷑ ab eo cuiꝰſoliꝰintereſt:? cui facere debebat.qꝛ currit excõmũicatio:vt te net Petrꝰ de ancha. in. c.j.de loca.Et facit.c.pᷣte rea.de aꝓpel.Faciũt exiã notata in ſimili ꝑ Bar. in.l.j.S.⁊ poſt oꝑis.ff.de noui oꝑis nũ.Et ꝑ Jo hãa.an.in.c.qͥ cũ q;.de ſen.excõ.li.vj. Et ꝑ Bal.i.l. maximũ vitiũ.C. de liber. pᷣte. Hec tñ itelligunt᷑ qñ /ꝓlõgatio fit añ elapſũ terminũ.qꝛ poſt penãꝰ inflictã ↄ ſenſus creditoꝛis ſuꝑueniens nõ tolle ret es. Faciunt notata ꝑ Barcho.in.l.j.S.ſed ſi fi lius.ff.delega.iij. Lertiuſdecimus caſus eſt qñũ iudex ferens ſententiã generaliter:vt dicẽdo.Ex cõmunicamus illos qui tale quid fecerũt vł ſc unt ⁊ nõ reuelant ⁊c̃.aliquos nõ intedit ligare. Quia em̃ excõicatio aſſumitvires ab intẽtiõe ex cõicãtis:ᷣm Panoꝛ.in.c.ex ꝑte.pmo.de offi.oꝛ. Facit qð notat glo.i.c.ij.ð teſti.co.⁊ in.c. P⁊ G ð offi. del. in. c.j.ð iudi. Jõ tales nõ icidutin ex cõmunicationeʒ. Quantuſdecimꝰ caſus eſt qud do excõicatio fertur ſub cõditione:⁊ ante condi⸗ tionis euentũ moꝛitur excõmunicatoꝛ:quia ſic exſpirat ⁊ nõ ligat poſt moꝛtẽ eiuasᷣm Panoꝛ. in.c.cum ad hoc.de dle.nõ reſi.Et quelibet etiam alia talis ſentẽtia expirat: exquo nõ habuit effe/⸗ ctũ in vita ſententiantis.Facit.l.fi.frde pe. P NNomniby ergo pdiccis caſib:⁊ in qui⸗ i buſſibet alijs in quib ſentẽtiã excomu⸗ nicatiõis cõſtat eſſe nullã ipſo iure:⁊ cõ ſtat notoꝛie de erroꝛe:nõ eſt talis ſententia ſᷣua⸗ da nectimenda. Et ita inteiligit᷑ illud qð habet᷑ in. c.certuʒ. S. illicita.xxiiij.q.iij.vbi dicit᷑. Illicta excõmunicatio nõ ledit eum qui notat᷑:ſed eum a quo notat᷑.⁊.xj.q.iij.c.cui eſt illata.ſcriptuʒ eſt Si iniuſta eſt ſententia tamẽ curare eam nõ de bet:quãto apud deũ ⁊ eius eccłiam neminẽ põt grauare eius iniqua ſententia.Quãdo vero nõ cõſtat expꝛeſſe de nullitate ſententie:tunc quiſqʒ tenet᷑ eam ſfᷣuare donec rõnabiliter ſedauerit ſca/ dalũ:⁊ notoꝛiã fecerit nullitatẽ ſententie ꝑ legiti mas cauſas.Quo facto nõ tenet᷑ eam ᷣuare:qꝛ tunc nõ erit ampliꝰſcandalũ puſilloꝝ ſʒ phari⸗ ſeoꝛũ:vt ait Petrꝰ de palude in.iiij.ſeen.di.xviij. Interim aũt debet ſe gerere pꝛo excõicato.Facit capituluʒz ſi epiſcopus in fi.xj.q.iij. Aliter faciẽs ⁊ ſe cõioni fideliuʒ ingerẽs poſſet excõmunicari iuſte ꝓpter ↄtẽptuzʒ.xj.q.iij.S.cum ergo.⁊. S.huic Nam ꝓpter hoc peccaret moꝛtalłr:vt ait gloſa in c.ꝑ tuas.de ſentẽ.excõica.vbi etiaʒ dicit ꝙ Pter cõtemptũ ſentẽtia alias iniuſta teneret. Ideo in ſũma ↄfeſſoꝝ libꝛo.iij.ti.xxxiij.q.lxxiij.ad finem dicit:de mente Hoſtien.ac Tho.⁊ Ray.q;talis excõicatꝰ debet ſe excõicatoꝛi pᷣſentare:⁊ oſtẽdere inocentiã ſuã:⁊ petere abſolutiõem:vł ꝓponere q̃rimoniã coꝛã ſuꝑioꝛe ↄtra excõicatoꝛẽc.c.ſacro. de ſen. exco. Interizꝭ aũt talis iniuſte excõicatꝰvt inqͥt Alexan.de ales in.iiij.ꝑte ſũme licet ab hoi/ bus reputet᷑ excõicatꝰ:tñ apud deũ nõ eſt ſepa⸗ ratꝰab vniõe eccłie quo ad ſpũalia chariſmata. qꝛ ſicut hõ pictꝰnõ ẽ hõ ſᷣm rei vitatẽ ſʒ ſolũ ſᷣm vocẽ:ſic excõicatio iniuſta nõ eſt excõicatio ſᷣm rei vᷣitatẽ:ſʒ ſolũ ſᷣm vocẽ ⁊ apparentiã.ec pot offendere ino cẽtẽ iniuſta ⁊ iniqua paſtoꝛis ſnia cũ ipᷣetalr cõdẽnatꝰhabeat bonã coꝛã deo cõſciẽ tiã.vt ðꝛ in.c.quõ.⁊.i.c.temerariũ.⁊.c.qͥd obeſt. ⁊.c.ĩ cũctʒ.⁊.c.⁊ ſi ad tꝑſ.⁊.c.cuſtodi.xj.q.iij. Q ,. EbQd hic q̃rit᷑ qñ fit excõicatio:ꝙ qͥlibet ſci⸗ ſ ens qs talẽ rẽ furatus fuit:teneat᷑ ſub pe nna excõicatiois reuelare infra certũ termi nũ..de q̃ excõicatiõe habet᷑ in.c.a nobis.ð ſen.ex⸗ cõi.Nũqͥd oẽs aliqͥd ſciẽtes teneant᷑ reuelare:et cui dicere debeãt. Et rñdet Hoſtieñ.in ſũ.ꝙ ſciẽ tes nõ tenenꝭ reuelare ipᷣi dãnũ paſſo:ſʒ pᷣlato ec cleſie:vel ꝑ eũ deputato.xxxv.q.vj.c.epᷣs.in ſyno do. Sʒ nec ipᷣi pᷣlato debet reuelari publice ſi ſo lus reuelatoꝛ ſcit ⁊ ꝓbare nõ põt.ij.q.vij.ca.ple rũq;. Et ita tenet glo.in.c.ſacerdos.de pe.di.vj. ⁊. vj.q.j.c.ſuꝑ omia.⁊.q.ij.c.placuit.⁊.ij.q.j.ca. ulidere.c.hoc videt᷑.xxij.q.v. xxXVII ſi peccauerit. Facit.c.ſi ſacerdos.ð offi.oꝛdi.Qñn 6 dicit᷑ qᷣ ſcit intelligit᷑ de ꝓbabili ſciẽtia.l.qͥ accu are. E. de edẽ.facit.l.noſtris.C.de calũ.debet ta men ſecrete reuelari pᷣlato tãq; patri vt poſſit ꝓ Pars quinta huius ſermonis de excõmuni cationis malignitate. R Rimo de excõmunicatiõis mion ma p llgnitate tractare volens pᷣmittẽdũ du xi.ꝙ ꝑtitipãs cũ excõicato minoꝛi excõ municatiõe nõ ↄtrahit exco municatio nẽ vel peccatũ:ſi ſpecifice nõ ꝓhibea⁊ ꝑ babentẽ autoꝛitatẽ ꝓhibẽdi.c.quoniã młtos.xj.q.iij.Et ideo dicũt doctoꝛes in pᷣdicco ca.ꝙ excomunica tio maioꝛ nõ trãſit in tertiã ꝑſonã. Itẽ ſcienduz eſt ꝙ hec excõmunicatio vt inqᷣt Ray.in ſũma.⁊ habet᷑ in ſũma.ↄ felſ.li.iij.ci.xxxiij.q.lv.nõ tm̃ po teſt intelligi ab epᷣo:ſed etiã a quocũq; iudice ec cleſiaſtico inferioꝛe.c.cũ ab eccłiaꝝ.de offi.oꝛdi. Et hoc ſiue ꝓ ↄtumacia.v.q.ij.c.pᷣſenti.ſiue pꝛo alijs culpis.Facit.xvij.q.iiij.c.miroꝛ. Itẽ pot in telligi ſimpliciter:id eſt ad tepus indetermina/ tũ:ſic in.c.in actõe.ð pe.di.j.ſiue ad tꝑs Seenia tũ:vt in.c.tãta.lxxxvj.di. *„ — Rima aũt malignitas huius excõmuni p catiõis qᷓ diat᷑ ſepatiõis eſt: ꝙ excõmuni⸗ catũ remouet ⁊ ſeparat a ſacramẽtis eccle ſie:ita ꝙ ſi ea ꝑcipiat peccat moꝛtaliter.ca.ſi cele bꝛat. de cle.excõ.mi.nõo tñ incurnit irregularitatẽ etis ſi celebꝛer vt in eodẽ ca.ðꝛ. Iẽ peccat ↄferen do alijs eccłiaſtica ſacram cta:ſʒ tñ ab eo lic col⸗ lata nõ carẽtvᷣtu effectu:vt ibidẽ ðꝛ.Scðõa ma lignitas aꝓpellat᷑ irricatiõis.ſ.electiõis de ipᷣo fa cce. Uñ inqᷣt Gꝛego.nonus ĩ dicto.c.ſi celebꝛat. Si tñ ſciẽtertalis elecꝰ fuerit:eiꝰ ẽ electio irritã⸗ da:ꝓ eo ꝙ ad ſuſceptionẽ eoꝝ eligit:a q̊ruzʒ ꝑce tione a ſanctis patribo eſt puatus.Suꝑ qver a inqͥt gloſa.ꝙ ſi excoicatus minoꝛi excõicatio ne eligit᷑ etiã ignoꝛãter nõ valet electio.qꝛ igno⸗ rantia eligentiũ nõ facit ipᷣm habilem.Et ſi ſciẽ⸗ „ ter talem eli Ertia malignitas ðꝛ ingreſſiõis. Facit eĩ t excõmunicatio minoꝛ hominẽ indignuʒ ingreſſu eccleſie adeo ꝙinqᷣt Hugo in.c. ſi inimicus.xj.q.iij.ꝙ ab ingreſſu eccłie ſeparat: ita ꝙ nõ debettalis excõicatꝰitrare eccłlam. Sʒ Hoſti.in ſũ.dic.ꝙ licet talis tutiꝰ faceret nõ in trãdo eccłiam anqꝙᷓ; ſit abſolutꝰ.Si tñ itraueric cauſa oꝛãdi nõ videt᷑ peccare.Etidẽ diẽ Ray.in ſũma addẽs:maxime ſi ecclia in quaʒ intrat nõ ſit ↄſecrata.Et aſſignat rõnẽ q̃re poſſit itrare ſcʒ qꝛ nõ ẽ remotꝰ a ſacramẽtis.UVñ ſubdit dicens Immo foꝛte põt intrare ad hoꝛas:dũ tñ nõ ad miſſas.ſed pᷣmũ ſecurius eſt.ſ.ꝙ pꝛius ſe faciac abſolui.Goffredus etiaʒ in ſũma dicit ꝙ talis poteſt audire diuina pꝛeter miſſam:ſed ſecuriꝰ ſacit ſi ex deuotione abſtineat.ca. ad eius.vdiſ⸗ eligerent puarẽtur iure eligendi.c. cux in cunccis.de elect. T gofo niſepor mnmnore ap l Crede checholi Gltlooe⸗ idc 5 3 6 lllo nins. bont lijcrcolca ſtoloann unplaon ugtadſa panght, nlargſen wdcctco⸗ imnac Nearhh 6Niäinpe wokbera wpaud Maitnod Naljnöſia maatdee crolqjand eco Ete lecchs de nohedore nsdelign Zpengore deblcü dze noͦ 4D „oꝛd tiiſigno⸗ nnſclgerde ecabercd ſptnier mita⸗ (g. echlo 19,9 ipci huſcſenu = CCcXxXV ulg W ́èð ie glo. vo Rayp. dicit. Credo ſine pᷣiudicio veri: ⁊ꝛ dinẽ. Et hoc prclalt pᷣuilegio maris magni nrnſt miſſe poterit ĩtereſſe: dũ tñ ibi nõ comunice: qG di Sriquaoarnrr. ? minoꝛ excõicatio nõ ſeparat niſi a ꝑceptioe ſacra Eptima malignitas ẽ ꝙ talis ſuſpẽſꝰ ab R mẽtoꝝ q in ſola ꝑceptiõe cõſiſtit.c.fi.de cle. eo. oib acibo legitimis.ſᷣm Rich. in. uij. di. 1* mi. Credo tñ ꝙ hmòi excõicatꝰ pacẽ nõ debet re xviij.ar.vij.q.j.Culꝰ rõ c.qꝛ excõicatio ab eccłia Eniin qpe cũ alijs poſt agnꝰdei:qꝛ oſculũ illud ſucce⸗ fideliũ ſ. eꝑat.xj.q.iij.c.audi. Sʒ ſeꝑatꝰ ab eccłia nttiti dit loco euchariſtie: becibi.q oia ponunt᷑ in ſũ⸗ nullũ pᷣt acũ legitimũ exercere.qꝛ oĩs talis aciꝰ W ma cõfeſ. eodem libꝛo ⁊ ci.q.bOo. U¶ reqrit cõicatiõeʒ cũ aliqͥ mẽbꝛo eccłie:a q̃ cõione MRK m Alignitares autẽ excõicationis maioꝛis ẽ ſeꝑatꝰexcõticatꝰ.⁊ iõ nõ pᷣt eſſe iudex nec accuſa thn ſllunt viginti ſex:qᷓ; bᷣma ðꝛ ſacramẽroꝛũ toꝛ aut teſtis,.lij.q.iiij.c.oſpiratoꝛes.⁊.c.ſe. Nec —NRæ excluſio. Excludit em ⁊ ſeparat hoĩeʒ ab oibo ſa valet ſentena ſi vnꝰð plurib ferẽtib ſentẽtiã ſit — cramètis. cengelcruda.iij. q.iiij. Quãta ig bo⸗ publice excõlcatꝰ.m Johem de lignano vbi g ng na lucrat᷑ ꝗͥ digne ſuſcipit ſacramẽta: tãta amit⸗ Admitti᷑ tñ ſᷣm Ricvᷣ.vbi ſupᷣ ad accuſanduʒ nin⸗ . tit ꝗͥ excoicatiòe inodatꝰeſt. Uñ de gr̃a que acq/ crimẽ hereſis:cuiꝰtqta ẽlabes ꝙ ad eiꝰ accuſati⸗ i n rit᷑ ꝑ ſacramẽta inqᷣt Ric.in.iiij. di. . Gfa in q̃n/ onẽ eciã ſerui aduerſus dñm:⁊ qubet cniminoſi . gun tum ꝑ ſacramẽtũ ↄfertur:directe ⁊ imediate oꝛ ⁊ ifames aduerſus quẽlibet admittũt᷑.ij.q.vij. zWiad dinat᷑ ad ſananda aiam a moꝛbo peccati. Ex c.pᷣſumũt. Itẽ nõ pᷣt ↄſtitui ꝓcuratoꝛ.c.poſt ceſ⸗ Eennecl gpparet ꝙ excõicatio tollendo talẽ grfam aufert ſionẽ.ð ꝓba.Nec ꝓcuratoꝛẽ ↄſtituere qn ẽ actoꝛ annilt ſanitatẽ aie: ⁊ dimittic es ifirmã. Scᷣa maligni c.fi.de pcura. Sʒ qñ ẽ re⸗ bñn pot ↄſtituere gcu⸗ r hinin tas dici᷑ elongatio diuinoꝝ:qꝛ nõ põt excõica/ ratoꝛẽ ad defendẽdũ ſi e. c.itelleximꝰ. ð iudicijs. Nanmn tus itra eccłiam oꝛare cum alijs aliter moꝛtałr Itẽ ↄſtitutiões facte ab ipᷣo vel eciã late exK man Adn peccat.Et iõ ſancꝰ Ambꝛoſiꝰnõ ꝑmiſit Theo⸗ qato eiꝰ:ſũt irrite ipᷣo iure ⁊ nũqᷓ; valebũt.c.ad/ 2 doſiũ imperatoꝛẽ itrare eccłiaʒ qꝛ erat excõicatꝰ. uerſus.de imu.eccle.Dicit tñ Rich̊.vbi S.in ſo⸗ ns ginnn Non debec etiam excõicatꝰextra eccłiam ſic ꝓpe lutiõe ſcðᷣi argumẽti pᷣdicta ec᷑ vera ſi ẽ excõicatꝰ kgainn, ſtare:ꝙ audiat diuina.c.qð in te.ð peni.⁊ remi. publice.c.ad ꝓbãdũ.Et ibi glo.de ſen ⁊ re iudi. amitall Oñ aſt nõ dicunt᷑ diuina pᷣt eccłiam ſolꝰitrare Quia facta ⁊ iudicata ꝑ occulte excõicatũ valẽc ulmgic. dũ alij nõ ſũt ibi vt ait Pbaneb de legnano in rone publici officij ⁊ cois vtilitatꝭ.pᷣm Panoꝛ. mn tractatu de cẽſura eccłiaſtica. Et põt itereſſe pᷣdi⸗ in.c.poſt ceſſionem.de ꝓba.Facit lex barbarius ianar / catiõi:q̃ audita ſtatim dʒ exire eccłiaʒ.c.rñſo.de ff. de offi.pᷣto.Et iõ liq; dicat᷑ nõ valere:qð fit ab nabcvlcc⸗ ſen. exco. Et ad h̊ admictit᷑ vt ↄuertat᷑ ſic ⁊ ifide? excõicato.c.ↄſtitutꝰ.de axpel.ꝛ.c.tãta. de exceſſi. 5Sas lis.c.eps.de cõſe.di.j. Tercia malignitas eſt ꝙ pla.cñ qᷓ;diu tolerat᷑ ⁊ ẽ occulte excõicatus valet l nõ pᷣt ↄ here mr̃imoniũ ſine pctõ.Dicittñ Jopã qð fit ab eo.Uñ ſi ↄtulit bñficiũ vel cõfirmauit v.cRde⸗ nes de lignano vbi ſupꝛa ꝙ licet peccet moꝛtalr electionẽ tenere videt᷑.argu.ad h.viij.q.iiij.c.nõ Nicaoint, Ʒhendo:tenet tñ mr̃imoniũ ↄtractũ:reddere cñ ne.cutiꝰ tñ erit poſtq; detecta fuerit excõicatio ĩ ghin debitũ dʒ: exigere vo nõ debet. Sʒ qͥdã dicũt ꝙ; petcrare diſpẽſationẽ. Et hãc ſentẽtiaʒ dic Rich. G nõ peccat moꝛtałrexigenndo. x vbl S.eẽ rõnabilioꝛẽ:alit multi eẽnt ð ſuo ſtatu R q Uarta malignitas eſt p. excõicatꝰnõ pᷣt incerti.Et eadẽ rõne dicut qͥda tenere abſolutio RK aoidinare nec oꝛdinari qͥ ad executionem nẽ in foꝛo ↄſcie a tali occulco excõicato factã. Et lensci etiã ſi lignoꝛet. Uñ oꝛdinati ab ipo etia ignoꝛan⸗ ad hoc allegant gloſam in.c. exceptionẽ .8 exce⸗ R ter:idiget diſpenſatiõe epi:q̃ ad cxecutiõeʒ oꝛdi/ ptio.Et argu.ad hoc.in.ca.ↄſolationibo.de iure . nie. cab excõlcatis. ix. q.j. Si vero ſacter: idiget patro. ecobſtat ſjm eos ca. ad ꝓbandũ.ð ſen. a ſi diſpẽſatiõe pape.c.fi.de oꝛdi.ab epo qꝗᷣ reſi.epiſ. ⁊ re iudi.qꝛ ibi loquit᷑ decrecalis quãdo erat pu minun vł excõicato:qꝛ executõeʒ ↄferre nõ pᷣtqͥ es nõ bʒ blice excõmunicatus tpe quo ſentetiã tnlit. Sʒ mpna e(.:·].c,. gr a 7. c. ſtatuimus. y Atra boc eſt textus in.c.audiuimꝰ.xxiiij.q.j.vbi irerm q Uinta malignitas eſt ꝙ licet excõicatꝰſi dicit. Hi qui vere extra eccłiam ſunt nec ligare can S elt dericteneat᷑ dicere officiũ:nõ pᷣt dice/ poſſunt nec ſoluere nec reconciliando eccleſiaſti amm ion re cũ alio:ſzʒ debet dicere ſolꝰ⁊ ſine dñs vobiſca ce communioni reddere.non poteſt etiã excom⸗/ iimmr ſim Hoſti.i ſũma:et hr̃ in ſũma:ↄfeſ.eodẽ libꝛo municatus publice aliquẽ i iudicio ↄuenire. . nern ⁊tl. qj 2 4. O em̃ teneat dicere officiũ: pbat᷑ ¶cũ inter. in fine. de excep. Quo vᷣ̈o ad ↄtractus p idi 47 c.ſi qͥs epᷣs.cũ.c.ſe.xj.q.iij. Naʒ cũ ſit obligatꝰad uatos ſq; emptiõis ⁊ vẽditõis:⁊ ſimiles licʒ mke mum hanc ſeruitutẽ.c.j.de celebꝛa.mil.ꝑ excõicationẽ ti doctoꝛes dicãt eẽ nullo s:tenettñ anoꝛ.ĩ.c. vſinn 42 non liberat᷑ ab ipa.c.legi.xvj.q.cĩ. ⁊ ſi vere.et ca.vericatis.de dolo ⁊ contumacia.ꝓ ſhnin 3 Exta malignitas eſt vt ponit Ray.in ſũ valent. „ B mine S ma ꝙ talis nõ pt ſuſcipi ad religionẽ ni⸗ CLCtaua malignitas excõicatõis ẽ. ꝙ exldu en, ſlſi pus abſoluat᷑.Tenet tñ recceptio ⁊ p; o dit᷑ aouerſe atiòe fideliũ ſcʒ in oſculo:ſalu dicig 17 feſſio ſi fuerit receptꝰ.C. de apoſta.l.hi qͥ ſanctcis. tatiõe in conuiuio ⁊ ceteris que contin᷑ nn un⸗ Fratres aũt pᷣdicatoꝛes ⁊ minoꝛes pñt abſolue in hocverſu. Os oꝛare:vale cõmunio:menſa ne aßt, reregulares ⁊ ſeculares voletes lvgrediſuũ oꝛ⸗ gatur. Et hoc pbatur perca. Sicut xj· ·iij . t —BMNW Bermo in. l.biqᷣ ſanc. C. de apoſta. Uñ Picit Alerã. de gles vbi ſupᷣ.et beatꝰ BGonauẽ.in.liij.di.xviij.ꝑ. ij. ar.j.q.j.qꝙ talis excõicatꝰ tenet᷑ euitare alios: vt etiã diẽ̃ Panoꝛ.in.c.nulli.de ſen xxcõ.Et cõtẽ nẽdo euitare totiẽs peccat moꝛtaliter.Facit ca.il lud.de cle.excõ.mi.Et ca.ſicut.xj.q.iij. Uñ liq; ex cõicato poſſint cã hũanitatꝭ in ſuſtentatiõe vite etiaʒ nõ expectata extrema neceſſicate neceſſaria vite miniſtrari:vt alimẽta:veſtes ⁊ hoſpitiũ.ca. qm̃.Et ibi glo.xj.q.iij.tñ vtẽſilia ⁊ alia iſtrumẽ⸗ ta ſine qͥbo viuere põt nõ ſũt ei miniſtrãda.So⸗ lũmõ qg̊ in caſu in q̊ hõ ex pᷣcepto charitatꝭ tenet cõicare cũ eo põt ⁊ ipᷣe cũ alijs ↄuerſari ſᷣm theo logos in.iiij.di.xviij.de q̊ videbimꝰ in ſeq̃nti ꝑ⸗ te. Magna ergo eſt penaviuere inter homies ⁊ noõ poſſe cũ eis loqui. gkf Ona malignitas eſt ꝙ tales excõicati ſũt n puati ſuffragio ecclie:vt inqͥt Rich.ĩ.iiij. di. xviij.ar.vij.q.ij.vbi diſtiguit dicẽs.qꝙ; ſi aliqᷣs ẽ excõicatꝰ p iniuſta cã nõ excludita ſuf fragijs ⁊ oꝛonib eccłie.qꝛ nõ ẽ excõicatꝰ q̊ ad ec Qdleſiã criũphantẽ niſi ſit alið qð obſtat.c.⁊ ſi ad tẽpꝰ.xj.q.iij.Si aũt ſit excõicatꝰ ꝓ iuſta cauſa ? penitet ac diligẽtiſſime abſolutionẽ ſuã pcurat: patus facere qcqͥd in ſe eſt:⁊ etiã in iſto ſtatu va lent ſibi oꝛones eccłie.qꝛ pctĩ cẽſet᷑ ſibi remiſſũ qᷓ;tũ ad iudiciũ eccłie triũphãtis.Si aũt nõ pe⸗ nitet ſʒ in ſua obſtinatiõe ꝑſiſtit:qᷓ;diu ĩ iſto ſta⸗ tu eſt:qᷓ;uis aliq̃ mõ ſibi poſſint ꝓdeſſe oꝛatões eccłie:cũ ꝑ oꝛones b onoꝝ diuia mivicoꝛdia vo lütatẽ penitẽdi mulq ſceleratis iſpirauerit.poſ⸗ ſũt em̃ fideles facere oꝛones vt deꝰↄuertat excõ municatos ab erroꝛe ſuo:vc ait Lho.in.iiij.di. xviij.tñ lõge minꝰ ꝓſũt ei qᷓ; alijs.qꝛ qᷓ;tũ ex ſua pte indignꝰ ẽ vt ei ꝓſint.Ecclia etiã ad tales ex/ cõicatos ſua ſuffragia nõ intẽdit dirigere ſiẽ ad nõ excõicatos.xj.q.iij.c.q cũq; ĩtra.Oꝛo aũt cete ris paribb mag ꝓdeſt illis ad q̊s ſpecialiꝰ ⁊ di⸗ rectiꝰ dirigit᷑ q; alijs. Nõ igit᷑ oꝛat eccłia ꝓ excõoi catis:vt ptʒz in oꝛonibo q̃ fiũt i die ꝑaſceuen.vbi licetoꝛet ſolẽnit᷑ ꝓ diuerſis ſtatibo etiã ꝓ hereti/ cis ⁊ ſeſſmatidꝗ:⁊ ꝓ iudeis ac paganis ⁊ infideli bus:nõ oꝛat tñ ꝓ excõicatꝭ.Et ꝑ hoc demõſtrat wꝙ ꝑmanætes in excõicatiõe ſũt infidelibꝛ ⁊ om̃i bus peccatoꝛibo deterioꝛes. O o MWones gexcõicati pᷣuant᷑ eccłiaſticis ſuf fragija:ex qͥ incurrũt multa dãna. NHam ſuffragia ecclie vt inqͥt mgr in.iiij.di.xx.valẽt p⸗ mo ad augmẽtũ gf̃e vel ad merẽdũ eis qͥ nõ ha bẽt. Et q;tũ ad bᷣ dicit mgr̃ ꝙ gfra dei ꝑ excõica⸗ tionẽ ſubtꝑabit᷑. Scðo valẽt ad ꝓtectionẽ ði ha bẽdaʒ:ſicut de ſe dicebat PsS.Dñns ꝓtectoꝛ vite mee a qͥ trepidabo.Et qᷓ;tũ ad bᷣ dicit mgr ꝙ ꝓ/ tectio dei ſubtrahit᷑ om̃i excõicato.qᷓ videlicetc ꝓ tectõe filios eccłie ſpũali mõ cuſtodit.de q̊ inqᷣt Ps.Dñs cuſtodit oẽs diligẽtes ſe ⁊ om̃es pec catoꝛes diſpdet. Jõ dẽ. xxiiij.q.iij.ca.tã ſacerdo/⸗ ces.ꝙ excõicatio a deo ſeꝑat,Tertio valẽt ad de XXXVI fendẽdũ ab hoſtib. Et q;‚tũ ad hoc dicit mgr et Richar.vbi ſupᷣ .ꝙ diabolo maioꝛ poteſtas ſe⸗ ulendi dat᷑ in ipᷣm coꝛꝑaliter⁊ ſpũaliter.De hoc ecia.xj.q.iij.c.nihil.et.xj.q.iij.c.audi.ðꝛ.qꝙ excõi⸗ catio ſathane tradit.Excoicatio etiaʒ eſt coꝛpo⸗ ris ⁊ aĩe detrimẽtũ.ij.q.j.c.de maniteſta.xj.q.iij. c.audi.Et ꝑ eã ſubuertit᷑ ſtatꝰ hoĩm.qꝛ de eccłie coꝛꝑe tradit᷑ ſathane.⁊ eſt eterne moꝛt dãnatio. ideo timẽda eſt ſicut moꝛs.⁊ excõicati ꝓ moꝛtu is reputant᷑.xj.q.iij.c.nemo epoꝝ.⁊ nõ ꝑticipãt de bonis oꝑibo ⁊ meritis eccłie.de qua ꝑticipa⸗ tiõe inq t PS. Particeps ego ſũ oiĩm timentiuʒ te ⁊ cuſtodientiũ mãdata tua.Decima maligni tas eſt illa quã ponic Richar.in.iiij.di.xviij.ar. vij.q.j.in coꝛꝑe queſtiõis circa finẽ.il.ꝙ excoica⸗/ rus nõ põt eligere nec eligi.Et ſi ſecus facta fue⸗ rit talis electio:nulla eſt ipᷣo iure.c.cũ dilectus. de ↄſue.et.ix.q.j.o.nos in hominẽ.Et ibi ðt glo ſa.qꝙ ſi aliqᷣ eligunt ſimul cñ excõicato vitiat ele ccio.Et addit Richar.vbi ſupꝛa in ſolutiõe ſecũ di argumtti.ꝙ ſi latẽter aliqͥs excõicatus inter⸗ eſſet electioni:⁊ poſtea detegeret᷑ eius excõicatio ante ↄfirmationẽ electi:q;uis ꝓpter hocnõ irri⸗ taret᷑ electio:ſi electas ałs habeat ſufficientẽ nu merũ vocũ:tamẽ dox ſua repucabit᷑ nulla. Uñ ſi neceſſaria fuit ad ſufficientẽ numeꝝ vocuũ ele⸗ ctio reputabit᷑ nulla.Et ſᷣm aliquos excõicatus nõ põt eligi nõ ſolũ ad dignitatẽ ſpiritualẽ:ſed nec ad laicalẽ vel ſecularẽ.Nã nõ põt eligi ĩ regẽ vel imꝑatoꝛẽ.c.ꝑ venerabilẽ.de elec. F Mſgdecimã malignitatẽ ponit Richar. in v p̃dicta di.ar.ij.q.j.ij.et.iij. dicens Pꝛimo ꝙ milites nõ tenent᷑ obedire ſuis pꝛinci/ pibus publice maioꝛi excõicatiõe excõicatis.xv. q.vj.c.nos ſanctoꝝ.⁊ ca.ſe.et ca.grauẽ.de penis Et ibi gloſa.Excõicatio eĩ publica abſoluit a iu ramẽto fidelitatis.⁊ hoc ↄſtitutũ eſt in deteſtati onẽ criminis. Uñ vaſalli nõ tenent᷑ dñis q;diu durat excõicatio:vt ait Panoꝛ.in.c.veritatꝭ. de dolo ⁊ ↄtu. Si tñ dubiu eſſet vtrũ pnceps eſſet excõicatus vel nõ obedire teneret᷑.qꝛ in dubiſs ſuꝑioꝛibo eſt obediendũ.c.quid culpat᷑.xxiij.q.j EEt ibi gioſa. ſ Ecũdo nõ tenen?᷑ derici obedire ſuo epᷣo manifteſte excõmunicato maioꝛi excõica tiõe.xix.di.c.nulli.et.xvj.q.vlci.ca.ſane.Cuiꝰ ra⸗ tio eſt:quia obedire ẽ quoddã cõmunicare.Sʒ clerici tenent᷑ euitare ſuũ epiſcopũ excõmunica⸗ tũ.ca.miratus.xciij.di.ergo non debent ei obe⸗ dire.Et ſimiliter non tenetur monachi obedire ſuo abbati manifeſte excõmunicato.ca.ſacerdo tes.ij.q.vij.Et ibi gloſa. Immo abbas excõica tus nõ ſolũ nõ põt pᷣcipere.qꝛ eſt pᷣuatus accib legitimis:ſed nec alteri cõmittere vices ſuas:qᷓ; uis ſi alicui cõmiſerit ante excõicationẽ:ipᷣo po⸗ ſtea in excõicationẽ incidẽte poteſtas qua antea cõmiſerat nõ expiret. Argumẽtũ a ſimili.in 5. . romana.de officio vica⸗ o d ins ri⸗ ſlloe he ſidechn tinmor⸗ ſtoꝛntia cadram hapnurf ſegulans. lcbſſbl aoſenete ſlinerie Gurtoei⸗ lgelniiie hurwloꝛd glolgvoꝛi icthoclit icllo⸗ Uontſeodin Cigkinn Günsde nmg M Km dellg remralia nercoica Uak in ere hlucnſezic⸗ cyudolige Apſolueore (Ko Doſien⸗ gloſa vero Uoreylder ſellgetae gmanſent iorigi Ofemer ſo⸗ ntq ad Merpoꝛcn Uit grerob eqpo üobſteta mab Pusond mmeren nis dec Aiseſt, hno⸗ nöte dcti eſt Qautd⸗ ſcgisz Odoret l 9 ein ahi: anmgchn oumdmmen amumig unnie hilgena ſsfrd 1cCng,. ni Sb⸗ öaner Lanscicn rſofanin numne niet gvosacen goragdin u Piche dns Pen Girſus nd itaniimsn⸗ uri Gupſolrt ſckulin mknisg0 niſsaſe cudhis gachinig rt⸗ Pciorl aus ſane muntang, debert nc en⸗ Foliũ ℳ Vodecima malignitas ẽ ꝙ talis excõica d tus nullũ bñficiũ eccłiaſticũ põt acqͥ rere ⁊ iꝗ collata nõ põt retinere niſi ex diſpen⸗ ſatiõe.c.poſtulaſti.de cle.excõ.mi.et.c.cũ bone.i fi.de eta.⁊ qua.Et iõ de bñficijs iam habitis dũ eſt in moꝛa petẽdi abſolutiõeʒ:nihil põt ꝑciꝑe.c. paſtoꝛalis.de appel.⁊.c.ſacro de ſen.exco. Ter⸗ ciadecima malignitas eſt ꝙ ſi excõicatꝰpublice baptiʒat ſolẽniter: vl in foꝛo pnie abſoluit fit ir⸗ regularis.Qð ꝓbat᷑ ꝑ.c.pᷣſ byterũ.xxviij.di.Et ꝑ c.ſi qͥs pᷣſbyter.ð cleri.exco.mi.Et.c.cũ medicina lis.ð ſen.exco.li.vj.vbi glo.Si tñ baptiʒaret nõ ſolẽniter:ſicut faciũtvetule i caſu neceſſitatis:nõ ꝓpter hoc irregularis fieret.vt inqͥt Petrꝰde pa lude in.iiij.di.xviij.vbi etiã ðꝛ:ꝙ excò icatꝰſi cele⸗ bꝛat vel oꝛdines recipit:fit irregularis niſi ꝓba bilis ignoꝛãtia euʒ excuſet.c. Aplice.de cle.exco. mi.Et hoc ſiue ſuſcipiat oꝛdinẽ ſacrũ ſiue nõ ſa⸗ crũ.c.cũ illoꝝ.de ſen.exco. Similr ſii ſuo officio ingerit ſe diuinis: vtputa:cãtando epiſtolã vel euãgeliũ in miſſa:exeqᷓndo officiũ ſuũ:efficit᷑ ir/ regularis.d.c. Apłice. Et᷑ nõ põt diſpenſari niſi ꝑ papam.d.c. cum medicinalis.⁊.c.cum eterni. de ſen. ⁊ re iudica. 2 d Edmãquartã malignitateʒ ponit Jopᷣ. de lignano vbi ſupᷣ dicẽs.ꝙ ſi quis de⸗ bet dare alicui i certo termino aliquã rẽ ⁊ ipᷣe in/ terim excõicat᷑:nõ tenet᷑ ei debitoꝛ ſoluere dũ ꝑſe uerat in excõicatiõe:⁊ allegat Bartholomeum bꝛixienſeʒ idẽ dicentẽ:ſʒ debet deponere debituz apud aliquẽ vt poſtea creditoꝛi ab excõicatione abſoluto reddat᷑.Et hoc dicittenere Joh̊.an.licJ qͥdã cõtrariũ dicãt.Et hanc opinio nẽ etiaʒ tenet Hoſtien.⁊ Ray.in ſũma ꝑ.c.ius ſccõꝛũ.xv.q.vj. gloſa vero Rap.ait ꝙ talis debitoꝛ nõ tenet᷑ ſol uere vł deponere qᷓ;diu eſt in excõicatiõe:qꝛ ſub itelligit tacite in iuramẽto vł obligatiõe:ſi talis ꝑmanſerit cui liceat cõicare Argumentũ in.c.ne qs.xxij.q.ij. Si tñ ex auaridia nõ ex ʒelo iuſticie Differret ſolutiõem peccaret q̊ ad deũ:licet nõ pu niret᷑ qͥ ad eccłiam. Sicut hebꝛei qui ex cupidi⸗ £ tate expoꝛtauerũt bona egyptioꝛũ peccauerũt:qͥ aũt ꝓpter obedientiã h̊ fecerũt meruerũt.hec ile Que etiã ponunt᷑ in ſũma ↄfeſ.vbi ſupᷣ.q.xxiiij. Nõ obſtat aũt huic ↄdluſioni.c.inter alia.de ſen. excõmu.vbi ðꝛ ꝙ excõicato tenẽt᷑ cõicare illi qui pus erant ei obligati ad familiare obſequiũ:qꝛ rũdet Panoꝛ.ibi:ꝙ illð eſt ſpeciale in illis ꝑſo⸗ nis de qͥb ibi ⁊ in.c.qm̃ mltos.xj.q.iij. Ergo in alijs eſt ↄtrariũ.Et ideo ipᷣe cõcludit ꝙ talis de⸗ bitoꝛ nõ tenet᷑ ſoluere:ſʒ ſufficit deponere vt ſupᷣ diccũ eſt.Et idẽ tenet gloſa.in.c.iuratoſ.xv.q.vj. aũt determinatio illius capituli ĩter alia ſit ſpecialis patet ꝑ rõnẽ in textu aſſignatã dũ dicit Cñũ duret debirũ bñficio canonis id agente ſcʒ ĩ illis ꝑſonis ð qͥb ĩ ipᷣo.c.qim młtos. J d Ecimaquinta malignitas eſt ꝙ ſtãs ex⸗ cõicatus per annũ põt puari omnibus CCCXXVI beneficijs ſi que habet.xj.q.iij.c.rurſus.⁊.c.qui cũq;.qð limitat gloſa in.c.cũ ↄtumacia.de here. li.vj.⁊? Inno.iiʒdicto.c.cuʒ bone.de eta.? quali. ⁊ Anto.de bu.in.c.j.de iudi.verũ eẽ ſi excõmuni c(atus fuit ꝓ cauſa criminali.ſecꝰſi ꝓ ciuili.qꝛ ſi ſtetiſſet ꝑ micle qnos excõicatꝰ nõ poſſʒ pꝛiuari. gloſa ẽ ſinglar in.c.ↄtigit de dolo ⁊ cotu. R&w Eclmaſexta malignitas eſt ꝙ ſi excõicatꝰ d ipetret aliqð reſcriptũ ſuꝑ alio articło q; aꝓpellatiõis vel excõicatiõis nihil valʒ.c. ipo iure.de reſcrip.libᷣ.vj.Decimaſeptima mali/ gnitas eſt ꝙ excõicatꝰ notoꝛie effici᷑ intamis.c. infames.vj.q.j.Decimaoctaua malignicas ẽ excõicatꝰnotoꝛie eſt ſuſpẽſus ab officio ⁊ benefi cio.c.paſtoꝛalis.de appella.Decmanona mali⸗ gnitas eſt ꝙꝙ debet ſoluere ꝓ ſingulo die vnum groſſũ donec ꝑſeu eret in excõmunicatõe.vbi eſt ſtatutũ epᷣale h̊ determinõs.qð licet qͥbuſdã vi deat᷑ eſſe ſymoniacũ.ꝑ ca.ad noſtraʒ.et.nemo. de ſymonia.tñ Hoſtieñ.et Johes an.in.c. ad aures.·eo.ci.determinãt ꝙ ſit licitũ.qð intelligo veꝝ ſi ſit in penã.⁊ vt citius q̃rat abſolutioneʒ. Uigeſimã malignitatẽ ponũt quidã dicẽtes:q; excõòicatus nõ põt teſtari. Sʒ tamẽ cõmuniꝰ te⸗ net᷑ ꝙ poſſit:vt notat Albꝛicus in.l.j.C.de here. inſtitutio.Et cardinalis in.c.qᷓ; qᷓ;ᷓ.de vſu.lib.vj. Et Panoꝛ.in.c.ad ꝓbandũ.de re iudica.Uige⸗ ſimapma malignitas eſt ꝙexcõicatus nõ pᷣt ab ſolui a pctis niſi pᷣus abſolutus fuerit ab excõi catiõc ſᷣm cõiter theologos in.iiij.di.xviij.Et ꝓ⸗ bat᷑ ꝑ ca.qcũq;.xxiiij.q.j. Uegeſimaſecũda mali gnitas eſt ꝙ talis ꝑ excõicationẽ pᷣuat᷑ oib me⸗ ritis ſuis añ acqͥ ſitis:etiã ſi añ excõicationẽ ha⸗ buiſſet merita oim pꝛiarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ:mart rũq; ⁊ aploꝛũ.⁊ hoc ꝓbat᷑ ꝑ.c.ſi qͥs a catholica. *1 . xxliij.q.iiij. v Igeſimatertia malignitas ẽ ꝙtales excõi cati nõ debẽt i loco ſacro ſepeliri:nec põt oblatio ꝓ eis ſuſcipi:ſᷣm Rich̊.i.iiij.di.xviij.ar. vij.q.iij. Ut eĩ ðꝛ in.c.qͥcũq;.xxiiij.q.j.qͥbꝛ nõ coi camꝰviuis nec moꝛtuis còicare debemꝰ.Et idẽ hꝛ.xxiiij.q.ij.c.ð cõione.⁊ extra de pᷣuil.c.ad hec. Diẽ glo. ꝙ cõicãtes eis ĩ moꝛte icidũt in excõica nẽ.Et b idẽ hx i.c.nõ extimemꝰ.xiij.q.ij. Et iõ ſʒ Rich.vbi S.ſi excõicati ĩ cxmiterio fuerit ſepul⸗ ti:ide debẽt eijci ⁊ extra locũ ſacrũ ſepeliri:iuxta illð Hiere.xxij. Sepultura aſini ſepeliet᷑.ſ.excoi ⸗ catꝰ.⁊ eccłia vel cymiteriũ ẽ recõciliadũ.c.ↄſului ſti. ð ↄſe.ec.vel al.qð itelligẽdũ ẽ ſi oſſa eoꝛũ pñt diſcerni ab alijs:alit᷑ nõ.qꝛ minꝰmalũ ẽ vt oſſa excõicatoꝝ remaneãt ĩ cymiterio qᷓ; ꝙ ide eijciã⸗ tur oſſa alioꝛũ fideliũ.ſlec poſt moꝛteʒ abſolui ab excõicatiõe debẽt ſi ĩ ſua obſtinate ꝑſtiterũt vſq; ad moꝛtẽ icluſiue.⁊ ita ĩtelligit᷑ ilð.xxiiij.q ij. c.legat᷑.vbi ðꝛ ꝙ xpᷣs i ligatõe defũctũ nũq; di xit eẽ ſoluẽdũ:nec legit᷑ eũ abſoluiſſe ali̊s moꝛ⸗ tuoſi erroꝛe.ſecꝰ vᷣo ẽ ſi oñdit ſig ↄtritõis i moꝛ te. Uñ refert Gꝛego.in.ij.dyal. ꝙcu beatus Bñ Bermo Aictus excotcaſſet q̃ſdã moniales pter eaꝝ loq̃ᷓ citate:ſꝑ qñ dicebat᷑ officiũ videbant᷑ exire de ſe pulchꝛis ⁊ de ecclłia:ſed cũ eas aloluiſſet beatꝰ Gñdictus ab excõicatiõe:amplius nõ ſũt viſe. Moꝛtue em̃ erãt ↄtrite ⁊ ideo potuerunt abſol ui:vt dictũ ẽ ſupᷣ.ꝑte.iij.huiꝰſpᷣmontis. Igeſimaqrta malignitas excõicatiõis ẽ v vituꝑatio.O ꝓpꝛobꝛiũ eĩ excõicatoꝝ ĩ tri⸗ bbroruus aſparet. Pꝛimo qꝛ tãqᷓ; canes expel lunt᷑ de eccłia Apod.vl.Foꝛis canes ⁊c̃.Nõ em̃ ſũt digni videre dei myſteria Match̊.v. Nolite ſanctũ dare cnibo:nec mittere margaritas ante poꝛcos.necſunt digni fidelibꝛ admiſceri. Ecci. xiij.Que cõmunio hoĩ ſctõ ad canẽ.Secũda vi tuꝑatio ſeu oꝓpꝛobꝛiũ ẽ qꝛ magis qᷓ; ſaraceni et iudei euitant᷑:⁊ magis qᷓ; oẽs pctõꝛes cũ qͥbo oĩ bus etiã ſceleratiſſimis hoibo atq; infidelibo lo qui poſſumꝰ⁊ nõ excõicatis.j.ad Cor.v.Cũ hu iuſmõinec cibum ſumere ⁊c̃. Ubi dicit Aug.q; Apls ibi intelligit ð excõicatis.qͥd ait dominꝰ Mactth̊.xviij. Sit tibi ſicut ethnicus ⁊ publica nus.ſ.excõicatus ab eccłia.Ubi dicit Glo.Dete ſtabilioꝛ ẽ qͥ noie fideliũ agit oꝑa ifideliũ:qᷓ; aꝑ te infidelis.Tertia vituꝑatio ẽ qꝛ excõicatꝰvide tur eẽ ſine lege. Judei em ſuã legẽ habẽt licet nõ ſufficientẽ:ectiã ſaraceni ſuã:⁊ ſiliter xpᷣiani Sed cũ excõicatus ſit extra xpᷣianitatẽ nõ erit iudeus nec ſaracenꝰ nec xpᷣianꝰ. Et de cali ðꝛ Pꝛouerbᷣ. vj.Hõ apoſtata vir inutilis ⁊c̃.Et infra. Huic excẽplo veniet ꝑditio ſua ⁊ ſubito ↄteret᷑:nec ha bebictvltra medicinã.ſAi cito nõ faciet ſe abſolui ab excõicatõe. Uigeſimaqͥnta malignitas eſt ꝙ ꝑ excõicationẽ hõ deputat᷑ eternis incẽdijs.capᷣ. om̃is.xj.q.iij.Et iõ in.ca.nemo.eadẽ.q.⁊ cauſa. Chꝛyp.dicit. Nemo cõtẽnat vincula eccłiaſtica. qꝛ eſt hõ qͥ ligat:ſed xpᷣs qͥ hãc ptãtẽ dedit ſacer⸗ dotib ⁊ dños fecit hoies tãti honoꝛis. N Igeſimaſexta malignitas eſt ꝙ excludit v ao regno celoꝝ.⁊ ideo appellat᷑ anathema qð idem eſt qð ſeꝑatio.ſ.a celeſti głia:ad quã nullꝰ excõicatus poterit ꝑuenire.c.qᷣſqͥ s.et ca.q cũ q;.xxiiij.q.j.et.c.nemo.xj.q.iij.Ex q̊ appa⸗ ret crudelitas eoꝝ qͥ ꝓ q̃libet minima re faciunt fieri excõicatiões. Itẽ ſtulticia maxima illoꝛũ q nõ timẽt incidere in eas.⁊ cũ excõicati fuerit nõ ꝓcurãt qᷓ; citius abſolu.q „ Pars ſexta huiꝰ ſermõis de excõmunicatio⸗ nis ꝑticipatiõe. OO J UVm excõicatis nõ eſt ↄuerſandũ.qꝛ ex/ cCc coicatio eſt moꝛb ↄtagioſus. Uñ ſicut ↄuerſans ⁊ ꝑticipas cũ lepꝛoſ efficit᷑ le pꝛoſꝰ:ſicↄuerſans ⁊ ꝑticpãs cũ excõicat efficit excõicatꝰ. & ᷣ ptʒ ꝑ illð qð legit᷑ de qͥdã ſancto pie qͥ adiurauit demonẽ vt ſibi diceret qð eſſʒ il lud pctm̃ ꝑ qð plures lucraret᷑. Qui rñdit ꝙ eſx excõicatio.qꝛ vnꝰ excõicatꝰ alios tota die pecca re faat:dũ eos ad ꝑticipãdũ ſecũ inducit.Quia igit᷑ ſcptũ eſt Eccl.xiij.⁊ exꝑientia demõſtrat: q; XXXVI q tetigerit picẽ inqnabit᷑ ab en. Jõ oiĩb xpᷣianis dicit ecclia illud umeri.xvj. Receditea taber/ naculis hoim pctõꝝ:⁊ nolite tãgere q̃ ad eos tinet ne inuoluamini in pœis eoꝝ. Cu excõicatᷣ g ↄuerſantes ⁊ ꝑticpãtes peccãt inſ. eip̃os.qꝛ ſe fedãt ⁊ maculat excõicatiõe. Itẽ in excoicatoꝛem cuiꝰ autoꝛitatẽ ↄcẽnũt:⁊ ꝑ ↄſequẽs peccãt ĩ deũ qͥ ait Luce.x.Qui vos ſpernit me ſpernit. Itẽ in excõicatũ cuiꝰ ſanicatẽ impediũt dũ verecundiã ⁊ ↄfuſionẽ q aliqñ ẽ cauſa ſalutis ei aufert Ecci iiij.Eſt ↄfuſio adducẽs gratiã ⁊ gliam. Itẽpec cat in illũ cuiꝰ occaſiõe excõicati ſũt.qꝛ ꝑ hoc ſa⸗ tiſfactionẽ eis fiendã impediũt.Cũ ipᷣis autẽ ex⸗ cõicatis nõ eſſe ꝑticipãdũ demõſtrari põt exem plo qð recicat Jacobo de vitriaco di. ꝙ fuit qui dã in epᷣ̃atu Linconienſi excõicatꝰ qͥ ſentẽtiã illã ↄtẽnebat.Et dũ q̃dã die comederet cũ ſocijs ve nit añ eũ poꝛcꝰ:cui excõicatꝰ ꝓijciẽs ð pane ſuo ait. lũc apparebit ſi poꝛcꝰ iſte de pane meo co⸗ medet qͥ ſu excõicatus. Poꝛcꝰ vᷣo panẽ odoꝛãs nõ tetigit eũ.Lũcexcõicatus dedit vni ſocijs vt daret poꝛco:⁊ etiã tũc nihil tãgerevoluit.Lunc alij ſocij dederũt de pane eoꝝ:quẽ poꝛcꝰ ſtatim comedit. ſ xed ꝓ melioꝛi declaratiõe dicẽdoꝝ ſciẽdũ eſt ꝙ tripliciter põt qͥs ꝑticipare cũ excõi⸗ cato. Pꝛimo ꝑticipatiõe criminis.⁊ hoc dupli⸗ citer. Pꝛimo in crimine moꝛtali ꝓ qͥ incurrit᷑ ex cõicatio maioꝛ qñ iudex vel canon excõicat ali⸗ quẽ cũ oĩb ꝑticipãtib cũ eo.Tũc em̃ claxꝝ eſt ꝙ oẽs dãtes ei auxiliũ vł ↄſiliũ ſeu fauoꝛẽ vel quõ libet ei coopando in crimine ſunt excõicati eadẽ excõicatõe.cle.ſi q ſuadẽte.de penis.Si aũtnõ eſt excõicatus cũ ꝑticipãtib ſibi:tñ ꝑticipantes ciũ eo in eodẽ crimine dãdo ↄſiliũ:auxiliu vel fa uoꝛẽ ſunt excõicati:vt declarat Rich.in. iiij. diſt. xviij.ar.vj.q.j.et Tho.ibidẽ.pꝑ.ij.ar.iiij.q.ij.et be atus Bonauẽ.in eadẽ di.ij.ar.j.q.v.Et ad hᷣ al⸗ legat᷑ textꝰ in.c.ſi ↄcubine.et.c.nuꝑ.de ſen.excõi. Sed iſti textus loquũt᷑ qñ ille cui ꝑticipat᷑ i cri/ mine iã inciderat in excõicationeʒ. Et iõ quida,z dicũt ꝙ ſi anteq; in eã incidatqͥs:cũ eo ꝑticipet in illo crimine ꝓpter qð incidit in excõicationeʒ: licet peccet moꝛtaliter:tñ ipᷣe nõ incurrit excõica tionẽ. Sʒ Panoꝛ.in d.ca.ſuꝑ:ait ſic.poſſet dici ꝙ ex alio capite qͥs incurrit excõicationẽ iur:vt ſi ↄſulat vel auxiliũ impẽdat circa verberationẽ clerici. Nã facientẽ ⁊ ↄſentientẽ pari pena ↄſtrin git:vt ðꝛ in textu.et facit ca.mulieres.ſupꝛa eo. Hec ille.Et licet qͥdã dicãt ꝙ; ↄſulentes nõ inci⸗ dũt excõicationẽ:niſi qñ nõ erat aliter facturus allegãtes ca. Sicut dignũ. S.qͥ vᷣo.de homi.ta/ mẽ Inno.in d.c.nuꝑ.cũ qͥ videt᷑ trãſire Anto.de butrio.dicit idẽ eſſe:etiã ſi aliter nõ fuiſſet factu rus.qꝛ nihilominꝰ ꝑticipat in crimine:vt notat in directoꝛia iuris.li.iij.ci.ij.S.cxxv.Et idẽ videt tenere Johes an.in ca.nullꝰ.de regu.iu.li.vj.di cẽs.ꝙ in maleficijs indiſtincte qͥs tenet᷑ ex conſi 0 id iga mmtalte nodop⸗ llo montr tojft ni nota 9 lo ͤ lelaſti ſriregol fipegunt eltſoſti⸗ tcöper chonden eſus uogfik cuñne tnoret ſiiatöc c Krlia ſtercolca ſaoꝛia in ſuurgenen. dis Hot. ſundicd⸗ wmda Papalitch Ebocide (Ateg Meirellg lccllaſiue co chtecelch: ſe. Ruer Candeera ccanemo⸗ chtcenne monäng ſlülient tummnöt Poſtigy honsq Phrepte adißinh ehen Kidos Unfie g eaidi⸗ nenr i Enminti naninh un Fihe ignwee Mai memn gir aſcſs isöͤri Menrnpg ocmtr landeri⸗ n coicgtini iraurlüt e nila Cng 1öieno⸗ umr atild poſerdid Kontiut⸗ fadaranoſ, npengytmn nesunns⸗ merso limmm 0de fited fthn nblin ℳ n Foliũ lio. Et idẽ tenet Panoꝛ. in.c.ſuꝑ.de ſen.exco.diẽ tñ ꝙ; quo ad pene qᷓntitatẽ mitiꝰpuniet᷑ cõſules qñ malefactoꝛ erat oino illð faccurꝰ:qᷓ; cum nõ erat aliter facturꝰ:ꝑ.d.c.Sicut dignũ. Secũdo modo põt qs ꝑticipare in crimine moꝛtali:ſi nõ in illo ꝓpter qð fit excõicatio:⁊ talis licet peccet moꝛtałr ꝑticipando:tñ nõ icurrit maioꝛẽ excõi⸗ catõeʒ ſᷣm pᷣdictos theologos ſʒ tm̃ minoꝛẽ. Ut etiã notat Innocẽtiꝰin dicto.c.nuper. QP⸗ kEcudo pncipalłxr fit ꝑticipatio cũ excõica 8 to in diuinis.ſ.recipiẽdo eum ad diuia officia: ſeu eccleſiaſtica ſacramẽta:vel ad eccleſiaſticã ſepulturã. Et talis ꝑticipas licet nõ ſit irregularis vt ðꝛ in.c.is qui.ð ſen.exco.li.vj. tñ peccat moꝛtałr:⁊ eſt valde ꝓpinquꝰirregula⸗ ritati.Nã eſt ei iterdictus ĩgreſſus eccłie:nec ad⸗ mittit᷑ ad ecdleſiaſtica ſacramẽta:vł ſepulcuram ecdleſiaſticã:niſi pᷣus de trãſgreſſiõe hmõi ſatiffe cerit cõpetẽter ad arbitriũ eiꝰ cuiꝰſniam cõtẽpſit c.epoꝝ.de pᷣuile.li.vj.Et ſi poſtqᷓ; eſt ei ĩiterdictꝰ ingreſſus ecclłie igerat ſe diuinis i ſuo officio ſic dus: effici᷑ irregularis.Quauis aũt ꝑticipans cũ excõicato i diuinis icurrat ſolũ excõicaciõem minoꝛẽ:tñ ſi talis excõicatꝰſit a papa:ĩcurrit ex⸗ coõicatiõeʒ maioꝛẽ.vt patʒ in.c.ſignificauit ð ſen. exco.Et licet quidã dicãt:qꝙ.d.c.intelligit᷑ qñ qͥs eſt excõicatꝰcũ ꝑticipãtibo ſibi:tñ vt notat᷑ in di⸗ rectoꝛia iuris eodẽ li.⁊.ti.S.xlj.ſᷣm rei vitatẽ lo⸗ qtur generałr:vt patʒ ex lecciõe textꝰ.Et ita tenet dnñs Hoſti.ĩ apparatu.Dicit tũ Antoniꝰde bu. ſupꝑ dicto.c.ꝙ requirit᷑ ad hãc excõicatiõem ĩcur rendã:ꝙ ꝑticipãs in diuinis cũ tali excõicato a papa ſit clericꝰ: ⁊ e ꝑticipet ſpõte et ex certa ſcia. Et hoc idẽ tenet Hoſti.⁊ Archidiaconꝰin.c.pla cuit.xj.q.iij.? Johᷣ.in.c.ſtatuimꝰ.de ſen.exco.li. vj.⁊ itelligit᷑ ſiue iſta ꝑticpatio ĩ diuinis fiat in cccłia ſiue extra eccłkiam:vt ðꝛ in ſũma cõfeſſoꝝ: eæeogem libꝛo ⁊ titulo.q.xxxiiij. R s d hic qri. Nũquid ꝑticipans ꝑ metũ cuʒz excõicato:vt qꝛ tyrãnus cogit ſacer/ dotẽ celebꝛare metu moꝛtis:excuſet᷑ růne timo⸗ ris. Rñdet Alexan.de ales in.iiij.pꝑte ſũme:ĩ tra cratu de excõicationib: ꝓ nullo metu ðbet qͥs peccare moꝛtałr: nec ꝑcicipare cũ excõicato. Uñ ſi cõſiderate et habita deliberatiõe cõicet:peccat moꝛtałr:qꝛ bmõi cõicatio nõ eſt ſine enbrn, Nã licet talis culpa aliqualłr attenuet᷑ ꝓpter me tum:nõ tamẽ excuſat.xxxij.q.v.c.ica ne.Et dicit Hoſti.ꝙ btũs eſſet ſacerdos ſi toleraret moꝛtẽ potiꝰq; cõicare:qꝛ eſſet martyr. Sivo ex quadã ſubreptione ⁊ ĩcõſiderate:ſine vlla deliberatiõe qͥs metu moꝛtis cõicet:ñ peccat moꝛtałr.vt ait Alerxã.vbi ſupᷣ. Guido tñ ⁊ Hugo dicũt ꝙ me⸗ tus qui caderet in ↄſtantẽ virũ:excuſat a moꝛta li vt dicit᷑ in ſumma ↄfel.li.iij.ti.xxxiij.q.clxxiij.⁊ Hoſtien.dicit hanc opinionẽ eſſe humanioꝛeʒ cum caſus neceſſitatis excuſet in talibo.Et etiaʒ caſus vtilitatis qð minꝰeſt. Et hoc ponit᷑ in ſũ⸗ CCCXXVII ma ↄfeſ.eodes libꝛo ⁊ ti.q.clxv. Securioꝛ tñ eſt opine Alexannriit. S t Ercio pᷣncipalr põt coicari cuʒ excõicato non in crimine:nec in diuinis:ſʒ in alis actibo humanis.Et boc etiã ꝓhibet᷑ in.c.cũ excoi cato.xj.q.iij.vbi patz ꝙ pᷣmo nõ debet ꝑticipari cũ eo oꝛe.i.locutiõe. Itẽ nõ licet litteras excõicati reciꝑe:vł ei mittere litteras vł nũcios:niſi in ca⸗ ſu in quo liceret ei loqui vt inquit Hugo ⁊ Ar⸗ chidiaconꝰin.d.c.cuzʒ excõicato. Itẽ nõ debet qͥs excõicatũ ſalutare:vł ſalutantẽ reſalutare:aliter incurrit excõicationẽ minoꝛẽ ſᷣm Ric.ac Bonã. ⁊ Tho.in.iiij.di.xviij.Si tñ faciat actũ reuerẽtie ſine locutiõe:vt aſſurgere ei vl idinare ſe:vł ei ſa lutanti mouere labia quaſi reſalutado:ſᷣm Ar/⸗ chidiaconũ vbi ſupꝛa nõ icurrit excõicatiõeʒ:ciũü pene ſint reſtringende ⁊ nõ ampliãde de pe.di j.S.pene. In directoꝛia aũt iuris libꝛo.iij.ti.ij.O. cxlvj.dici᷑ ꝓ homo loquit᷑ nõ ſolũ verbo:ſʒ etii⸗ nutu ⁊ ſignis:ꝓ qͥ facit.xxvj.q.vj.c.qui recedunt ad fi.Et ſic nõ vident᷑ pᷣdicta poſſe fieri:vñ ſecu⸗ rius erit abſtinere. Scdiendũ aũt ᷣm theologos in.iiij.di.xviij.ꝙ ſi qͥs ſalutat᷑ ab excõicato:põt reſpõdere deꝰemẽdet vos ⁊ hmõi.Nõ ſoluʒ aũt eſt ꝓhibitũ loqui cum excõicato:ſʒ etiã oꝛare cũ eo vt dicit Iſidoꝛus in.d.c.cũ excõicato.Et ideʒ habet᷑ in.c.excõicatos.ea.q.⁊ cauſa. VUnde dicit ſnnores in ſũma ꝙ ſi excõicatus intrat ecdle lam:⁊ ibi ſe firmat cauſa oꝛãdi:alij tenent᷑ exire vel ꝓcurare ꝙ ille exeat:ſi manifeſtũ eſt illũ eſſe excõicatũ.xj.q.iij.c.ſicut apłi.⁊.xxiiij.q.j.c.oĩs qͥ Imo ſᷣm thealogos in pᷣdicta di.quarti ſi exrre noluerit qñ dicit᷑ officiũ diuinũ violẽter pᷣt emit ti:ſi fieri põt ſine ſanguinis effuſiõe:maxime de mandato vł ↄſenſu ſacerdotis.Argumẽtũ in.c. veniens de ſenten.exco.ſi vᷣo nõ pᷣt emitti debet dimitti diuinũ officiũ q̊uſq; exeat:⁊ etiã miſſa ſi nõdũ icepit canonẽ. Argumẽtũ in dicto.c.om̃is Secus ſi ĩcepiſſet:qꝛ tũc dʒ ꝓſeqͥ vſq; ad cõiõeʒ ſũptã:cũ ſolo ſᷣuitoꝛe reliqͥs oiĩb exeũtibo:vt ait Rap.in ſũma:⁊ ponit᷑ in ſũma cõfeſ.vbi ſupꝛa. q.lxxij.Et poſtea reſiduũ exeundo in ſacniſtiaʒ dicere.vt dicũt theologi vbi ſupꝛa. Incipit autẽ canõ. Te igit᷑ ᷣm archidiaconẽ in.c.de himnis. de cõſe.di.]. Sed Alexander vincentinꝰ in.c.cũ manthe. de cele. miſſarum poſt Inno. Hoſti. acꝰ Panoꝛ.tenet ꝙ incipit a verbis cõſecrationis. Et hec opinio videt᷑ magis ſeq̃nda q̊ ad dimiſ⸗ ſionẽ vel ꝓſequutioneʒ miſſe:in caſu iſto. Licet aliqui dicant ꝙ incipit immediate poſt offerto riuz. Si vero excõmunicatio eſſet occulta tunc illi qui ſciunt debẽt exire ſecrete ⁊ cante:ita ꝙ nõ fiat manifeſtatio eius:aliter nõ exibunt.vj.q.ij. c.⁊ ſi tantuʒ.⁊.c.cum nõ ab homine.de ſen.exco. Occulte em excõicatus occulte debet moneri vt exeat ⁊ nõ publicari: vt etiam dicunt pᷣdicti too logi vbi ſupꝛa:vbi etiam dicunt ꝙ ſi aliquis ho ſpitatus ſit in aliqua domo:et ſuꝑueniat aliqs LE publice excõicatꝰponẽs ſe ad menſã tenet᷑ ſurge rea mẽlſa nõ obſtate qͥcũq; ſcãadalo. Si vo ẽ ex⸗ cõmunicatꝰ occulte ⁊ nõ poteſt lurgere ſine eiꝰ nota:nõ tenet᷑ ſurgere:licettamẽ in eadẽ camera cũ excõmunicato comedere ſed nõ mn eadẽ men/ ſa:nec in eodẽ lecto iacere:vt dicũt pᷣdicti theolo gl:⁊ etiã canoniſte in dicto.c.cuʒ excõmunicato. ctc Inno.in.c.nuꝑ.de ſen.excõ.tamẽ in ſũma cõ⸗ feſſoꝝ li.iij.tci.xxxiiij.q.cxxx.dicit.q menſe debẽt eſſe ita remote vt merito dici poſſit: ꝙ ſimul nõ comedant.Si em̃ eſſent pꝛope viderẽtur ſimul Kcomedere. ð Icet autẽ quidã dicant ꝙꝑticipando cũ L excõmunicato:ſemꝑ incurrit᷑ pam̃ mo:/ ar. iiij.q.iij.et Richar.in eadẽ di. et Johes and. ac Johũnes de lignano et Archidi.ac Panoꝛ. in.c.ſicut.xj.q.iij.dicunt ꝙ nõ incurrit᷑ peccatuʒ moꝛtale niſi in quattuoꝛ caſibus. Pꝛimo ꝑtici pando in crimine. dicto.c.nuꝑ.S.in ſecũda.et.c. ſi ↄcubine.de ſentẽ.excõ.Secundo ſi ꝑticipat in 7 ↄtemptũ ſuperioꝛis.argu.in.c.ij.de maio.⁊ obe dien.Et ideo peccat moꝛtaliter ſi ꝑticipat poſtq; a ſuperioꝛe canonic monitus fuit ne ꝑticiparet ca.ſtatuimus.co.ti.lib.vj.⁊ ca.ſacris.qð metus cau.Tertio ſi ꝑticipat in diuinis.ca.rogo.xj.q. iij. Et ibi Hugo.Quarto ſi ꝑticipater ſtudiovł 2temptu reputans excõmunicationẽ trufaʒ.vᷣm Hoſtien.in ca.ꝙ in dubijs. de ſen. excõ. Et Jo⸗ hHannẽ ⁊ Archidiaco.in dicto.c.rogo.Et ita itel⸗ ligit᷑ ilud qð dicit᷑ in dico.c.ſicut apoſtoli.xi.q. iij.ꝙ cũ quis ꝑ ↄtemptũ ꝑticipat cum excõmu⸗ nicato:vel cõtra pꝛohibitionẽ ſuperioꝛis poteſt vxcõ municari:tunc em̃ peccat moꝛtaliter.hodie tamẽ ꝑ extrauagantẽ Martini quinti:que inci pit.Ad euitandũ ſcandala ⁊ multa peccata:ni⸗ ſi quis ſit excõmunicatus a iudice ſpecialiter et expꝛeſſe:nõ tenet᷑ aliquis eũ vitare:⁊ ideo poteſt Rticipare cũ excõmunicato a iudice generaliter. ⁊ etiam cũ om̃i excõmunicato a canone:niſi ta⸗ lis ſit excõmunicatus pꝛo ſacrilega manuũ inie ctione in perſonã eccleſiaſticã:qð adeo ſit noto⸗ riũ:vt nulla poſſit tergiuerſatione celari.Et diẽ Archiepiſcopus floꝛẽtinus in cractatu de excõ⸗ municationibo:ꝙ hec decretalis fuit appꝛobaca ab om̃ibus qui erant in cõcilio Cõſtãtienſi ſub pꝛedicto pontifice.Et etiã ꝑ Eugeniũ q̃rtũ in cõ cilio Baſilienſi:⁊ ẽ ꝑpetua niſi reuoce’. U LC.ai.iendũ tamen eſt ᷣm theologos in.iiij. . ſ di.xviij.ꝙ quedã perſone poſſunt parti apare in quibuſdã caſibus cũ excõmu⸗ nicatis ſine incurſione excõmunicatiõis mino/ ris.de quib habet᷑ in ca.quoniaʒ mulcos.xj.q. iij.⁊ ↄtinent᷑ in hoc verſu.Utile:lex:humile:res ignoꝛata:neceſſe. Hec anathema qͥdẽ faciũt ne poſſit obeſſe.Pꝛimo vtile:id eſt pꝛopter vtilita tem. ⁊ hoc dupliciter ſciliq excõmunicati:vt q̃n do quis loquit᷑ ei de ꝑtinẽctibus ad eius ſaluceʒ XXXVI vel erhoꝛtat eũ ad querendã abſolutiõem: licer alia verba icidenter iterponat vt magis ꝓficiat Et ideo pᷣdicatoꝛes:⁊ ↄteſſoꝛes qui apud excoi⸗ catos i pdicatiõibo ⁊ ↄfeſſiõibo quaſi gerũt cau⸗ ſas coꝝ qui ab ip̃ᷣis expoliati fuerãt poſſunt ele moſynas licite acciꝑe ab ipis excõlcatis:pᷣſertiʒ ſi aliter in locis illis nõ valent ſuſtentationẽ ha bere.c.cum voluntate, de ſen.excoi. Non eſt ergo petm loqᷣ cũ excõicatis de vtilib ad ſaluatiõem animeſue:⁊ ꝓpter hoc admittunt᷑ ad pdicatiõeʒ c. reſponſo de ſenten.excòmu. Scðda vtilitas pᷣt eſſe ex ꝑte ꝑticipannis in tꝑalib vł ſpũalib In tempoꝛalibo quidẽe:vt cuʒ pecit ab excõicato qð ei debet dare.c. ſi vere.extra eodeʒ. Unde ſi nolit dare:. poteſt in iudico conueniri:alias ex delicto ſuo cõmodũ repoꝛtaret:extra de iudi.c.intellexi⸗ mus.Excõicatꝰigit᷑ poteſt ↄueniri licet ipſe non poſſit còtra alios agere:qꝛ eſt ſeparatꝰnõ ſolũ xpᷣo:ſqʒ etiã a cõione fideliũ.iij.q.iiij.c.fi.⁊ de ſen. ex.c. duobo vbi de hoc.⁊.c.a no bis.de excep. In ſpũalib aũt licite põt loqui de ſalute aie ꝓpꝛie ſi eſt neceſſitas:et no pᷣt haberi recurſus ad aliũ qᷓ ↄſulat.Et hoc ſᷣm Uuilhelmũ:qͥ etiã dicit ꝙ ne⸗ ceſſitate iminẽte põt peti ↄſiliũ ab excõicato:etiã ſuꝑ tꝑalibo.pꝓ quanta aut neceſſitate vł vcilitate licest hocagere arbitrio boni viri limitandũ di cic. Cuiꝰdictũ ponit᷑ in ſũma cõfeſ.li.iij.ti.xxxij. q.cxxvij.Et hoc quãtũ ad cõfiliũ. Secus aũt eſt de ofeſſiõe:qꝛ etiã in caſu neceſſitatis nõ licet ↄfi teri excõicato vt notat᷑ in pᷣdicta ſũma eodẽ li.ti. xxxuij.q.lxiiij. Necaliud ſacr̃m ab eo reciꝑe p̃ᷣter baptiſmũ moꝛte ĩterueniẽte ⁊ catholico deficiẽte vt notat᷑ in eodeʒ libꝛo ti.xxxiiij.q.viij. Scðo ex⸗ cuſat a ꝑticipatiõe lex.ſ.matrimonij.Nã vt dict Ric.in.iiij.di.xviij. Uxoꝛ cõicando cuʒ marito excõicato nullã excõicatiõem ↄtrabit:qꝛ tenetur ei obedire.Ct hᷣ qũ de matrimonio cõſtat.c.qm multos.xj.q.iij.Et nõ ſolum poteſt reddere de⸗ bitum:ſed etiam exigere. rgumẽtũ in.c.itellexi mus.de iudi.Et hoc etiam poteſtvir facere cum muliere excõicata:ſᷣm theologos in pꝛedicta di. quarri.quia iudicantur ad paria.cgaudemus de diuoꝛ. Si vero aliquis eoꝛuʒ ſit excõicatus: ⁊ multo magis ſi vterq; ꝓpter matrimoniũ illi⸗ cite ↄtraccũ:nõ licet ꝑticipare etiã in petitiõe vel redditiõe debiti. Ut dicũt theologi in pᷣdicta di. Irti.Et canoniſte in dicco.c.qm̃ micos. xXx Ed ſi querat᷑:nũquid cũ aliq s cõiuguzʒ s8 elſt excõicatus ꝓpter aliud qᷓ; ꝓpter matri moniũ:an alter poſſit cum eo ꝑticipare. Reſpondet Hoſtien. Goffre. ? Ray. vt poni?᷑ẽ in ſũma cõfeſſoꝝ eodẽ libꝛo ⁊ ti.q.cxxix.q; vxoꝛ ex/ cuſat᷑ ꝑticipãdo cũ viro excõicato rõne ſubiectio nis.Sed vir nõ excuſat᷑ ꝑticipando cum vxoꝛe excõicata:qꝛ põt eam cogere vt faciat ſe abſolui. Argumẽtũ in.c.ſicut.vij.q.j.Et idẽ dici᷑ in dire/ ctoꝛia iuris libꝛo ti.S.cxxxv.Aliqui tamẽ dicunt ſi vir cũ debeat eſſe caput mulieris.xxxiij.q·v. fanota cbecima. oneßmm fo:.700 icaincl 60 nopot ſchebo ſt ſoͤe ſtnwrli tiſi otnegcre⸗ Eme ubl nopi piſalospen lolcareche⸗ Ulitofli Nkinſüma Podonils cdicedud cttumn ttümma Nkniün⸗ Ghropi⸗ ſaſymla ſ chonil Clilropol depoemiſtan ſtiſoperpo Criralijau⸗ Cpdkhe uaancle⸗ laboꝛatore cleſimu⸗ teercömun co.mayit meto p⸗ Uar I räcia iſſe urmt ero necctian Clhinl. c lutſuns no⸗ ſſo 4 Dm ſles ſ Cſonan los i darcauſa der Unde Caredone Hullbel gii na ſgo coma Mfmcat in n Anign, niten, lraſſng tnmdid Incknn ſlaninn itenig ſanlimß lhige , aind nkin Aad dlinle inlrge Wci⸗eg. ſnügii misti 1d öet ſ⸗ mmndi Sensi ms codil mmnmmunn dconadeſ doluo deſſc⸗ i Soen niſirde ndo nmn mbegt nio ckuan ctutnde näi ndile Krtharan inpraind. 14dN Eri: mmvnill/ Eoetötr in Hdind. los. lls g⸗ SÜR neo e⸗ Nni NnEc hrögehhedo don catl pn Ginlncn biunn 1 i Foliũ cc. hec imago.nõ inducit eã ad petend abſoluti⸗/ onẽ ſᷣm ꝙ debet ⁊ tenet᷑:peccat moꝛtaliter ꝑ.c.er⸗ roꝛ. 2.c.ↄſentire cũ ſi. lxxxiij.di.Et iõ ꝑtidpando cũ ea incurrit minoꝛè excõicatione.Secus quã do nõ põt eã cogere:⁊ ſi nõ ꝑticiparet cũ ea effice ret᷑ peioꝛ.Et hec opinio videt᷑ ronabilis.Sed qᷓ rũ.Nũqͥ d ſi vir vocet excõicatũ ad menſam poſ ſit vxoꝛ ſimul comedere. Rñdet Guilbel.vt po⸗ nit᷑ ĩ ſũ.ↄfeſ.li.iij.ti.xxxiiij.q.cxxx.qnõ:tñ poterit comed ere in alia mẽſa in eadẽ domo:ita tamen remota ꝙ merito poſſit dici ꝙ nõ comedãt ſił. Ertio excuſat a ꝑticipatiõe hũilitas t ſubiectiõis vel ᷣuitutis.Et ſicfilij q ſunt in pꝛia poteſtate:⁊ etiã emãcipati qͥ ſũt cõ mẽſales patri:⁊ ab eo neceſſaria recipiũt poſſũt cõicare cũ eo: dũmodo nõ ꝑticipent in crimine. Alij vo filij nõ excuſant᷑ pʒ pdictũ Guilh̊.vt po nit᷑ in ſũma ↄ feſſoꝝ vbi ſupᷣ.q.cxxxj.Et idẽ dicit Rodonẽſis in ſũma.⁊ ſimiliter dicit Hugo eſ⸗ ſe diceẽdũ de patre reſpectu filij excõmunicatci:q; tenet᷑ eum vitare niſi ab eo recipiat alimẽta. Qð etiã tenet Innocentius ⁊ Rap.⁊ Guilhel.vt po nit᷑ in ſũma ↄfeſſoꝝvbi ſupᷣ.Excuſant᷑ q̊ʒ mona chi ꝑticipãdo cũ abbate excõmunicato.qꝛ qua/ ſi de familia eiꝰ ſunt vt inqͥt Guilhel.⁊ ponit᷑ in ſũ.ofeſſoꝛũ li.iij.ci.xxxiij.q.cxl.Et clerici cuʒ epᷣo excoicato poſſũt cõmunicare ſi ſunt eius officio deputati ſicut ⁊ alij ſeruientes:vt inqͥt Guilhel. vbi ſapᷣ.et ponit᷑ in ſũma ↄfeſſoꝝ eodeʒ li.⁊ ti.q. cxxxix.alij aũt clerici non m Hoſtieñ.in ſũma. Qõð ꝓbat᷑ ꝑ.c.miratus.xciij.di.Excuſant᷑ etiã ſer ui ⁊ ancille ⁊ alij ſeruilis ↄditiõis.Itẽ ruſtici ac laboꝛatoꝛes agroꝝ atq; alij ſeruitoꝛes ⁊ ſubie⸗ cti:⁊ ſimiliter nutrices ⁊ alij ad ſeruitiũ eius an/⸗ te excõmunicationẽ aſtnicti.c.inter alia.de ſentẽ. excõ.maxime ſi nõ poſſũt ab eo recedere ſine de/ trimẽto ꝓpꝛio.arg.in.c.ſi vere.eo.ti. E Uanrto pncipaliter excuſat pbabilis igno ꝗq rãtia facti:vt puta qꝛ qͥſ neſcit aliquẽ vᷣbe raſſe cericũ vel aliud hmõi feciſſe ꝓpt᷑ qd incurrit᷑ excõicatio:vel neſcit ipᷣm fuiſſe denũcia tũ in eccłia:vt dicit Guilhel.ꝑ.c.apłice.de cle.ex/ cõ.mini.⁊.c.ſignificauit.ð ſen.excõ. Ignoꝛantia aũt iuris nõ excuſat eos qͥ tenent᷑ iura ſcire.c.vt giaꝝ.ð ↄſtitu.li.vj.vbi etiã ptʒ ꝙ ignoꝛãtia craſ ſſa ⁊ ſupina nõ excuſat A“ ꝗq Uinto excuſat neceſſitas tã excõmunica⸗ ti q; ꝑticipãtis. VUñ peregrini viatoꝛes et ſiłes poſſũt licite recipere ab excõmunicatis ne/ ceſſaria quãdo aliter habere nõ poſſũt.c.qm̃ mł tos.xj.q.iij. Excõmunicato quoq; poteſt aliqͥd dari cauſa humanitatis quãdo neceſſitateʒ ha⸗ bet. Unde ſi petat hoſpitiũ non tenet᷑ quis expe/ ctare donec ſit ab omnibus expulſus:vt inquit GBulilhel.⁊ ponit᷑ in ſũma ↄfeſſoꝛũ vbi ſupꝛa.q. cliiij. nde ↄcludendũ eſt ꝙ vbi ꝓpter neceſſita tẽ qͥs cõmunicat cũ aliquo excõmũicato nõ pec cat ᷣm cõiter doctoꝛes in. c. ſi vere. ?. c. inter alia. CCCXXVII de ſen. excõ.Etiõ qñ qͥ ꝑticipat cũ excõicato ñ in fauoꝛẽ eiꝰ au cõmodũ ſʒ ꝓ euitando ſuo dãno: vł ſubleuanda ſua neceſſitate nõ icidit ĩ excõica⸗/ tionẽ. Argu mẽtũ in.c.vitatis.de dolo ⁊ ↄtu.Et lõ ſi qͥs cõtraxit ſocietatẽ cũ aliqͥ ita ꝙ nõ pᷣt ab⸗ ſtinere ab eiꝰↄſoꝛtio ſine ſuo detrimeto pᷣt ꝑtici⸗ pare ſᷣm Hoſti.?⁊ Bernardũ in.d.c.ĩter alia.Et lõ dñs pᷣt cõicare cũ ſᷣuo excõicato recipiẽdo de⸗ bita obſequia.Et pᷣlati cũ ſuis ſubditis eadẽ rõ/ ne:⁊ hec ꝓbant᷑ ꝑ dictum capitulũ.ſi vere. Pars ſeptima huius ſᷣmonis de excõmũica tlonis abſoluione. B v Litelligere valeatis a qͥbo excõicatiõi bus abſoluere poſſit qͥlubet parochia nnnus ? alij ſiłes confeſſoꝛes declarare vobis ĩ hac ꝑte ĩtẽdo:qͥ caſus ſunt epᷣo reßuati ? qͥ ſũmo põtifidi.Illis em̃ exceptis qͥ ſpᷣi ſimo po tifici vł epᷣis ꝑticularit᷑ reßuant᷑:ð alijs oibo pñt parochiani abſolutionẽ iparti. Notãduʒ g̊ẽᷣ ſi ep̃s reuat ſibi abſolutionẽ excõicati ab eo vel eiꝰauctoꝛitate:nõ poterit talis abſolui ab eovel ſuꝑioꝛe:vt a papa vł delegato aut etiã ab archi⸗ epᷣo in caſibo nõ ꝓhibitis.de qͥb notat᷑ in.c.pa⸗ ſtoꝛalis.de offi.oꝛdi.Solẽt aũt cõiter epᷣi reua re ſibi abſolutionẽ excõicatoꝛũ ſpãłr ⁊ noiatim expᷣſſis noibo.Si vero nõ repᷣuãt ſibi abſolutio nẽ taliũ excõicatoꝛũ tũc qͥlibet oꝛdinariꝰpõt ab⸗ ſoluere ſubditos ſuos.c.nuper.de ſen.excõ.vbi ðꝛ. Quia tñ cõditoꝛ canonũ eiꝰabſolutiõem ſibi ſpãliter nõ retinuit:eo ipᷣo cõceſſiſſe videt᷑ facul⸗ tateʒ alijs relaxandi.De caſibo vᷣo excõicationũ iuris q̊ꝝ abſolutio ad epᷣos ꝑtinet infra dicemꝰ in declaratione caſuũ pape reuatoꝝ.Sciendũ eſt igi᷑ multi ſũt caſus ĩ iure ſũmo põtifici re Fſᷣuati de quibus aliquos hic recitabimus alijs bpeꝛetermiſſis cauſa bꝛeuitatis. C. d Ico igit᷑ bmo ꝙ oẽs q excõicati ſunt ⁊ oĩ anno denũciant᷑ excõicati ꝑ ꝓceſſum cu⸗ rie de qͥb.S.dixi ꝑte.ij.huiꝰſᷣmonis:nõ poſſunt abſolui niſi ꝑ ſũmũ põtificẽ excepto moꝛtis arti culo.In quo etiã abſolui nõ poſſũt niſi pᷣus de ſtãdo maãdatis eccłie ſatiffactiõe vlł cauciõe pᷣſti⸗ ta.Oẽs q̊ʒ ſimoniaci ĩ oꝛdine vł bñficio ⁊ eoꝛuʒ mediatoꝛes ſunt excõicati excõicatiõe papali vt dictum eſt ſupᷣ ꝑte.ij.nec poſſunt abſolui niſi a ſũmo põtifice pᷣterqᷓ; in moꝛtis articulo vt patʒ etiã ꝑ extrauagãtẽ Pauli.ij qͥ ĩcipit.Cũ deteſta⸗ bile. Incẽdiariꝰẽt ecclłie vł loci religioſi ſeu pᷣui⸗ legiati ĩ circũitu eccłie ipᷣo iure ẽ excõicatꝰ:ſʒ ante qᷓ; ſit denũciatꝰpᷣt abſolui ab epᷣo:poſtq; vᷣo eſt denũciatꝰſiue noiatim ſiue ĩ generali:puta dicẽ do.denũciamꝰexcõicatos oẽs illos &ͥ tale icẽediũ fecerũt:iſtiꝰabſolutio excõicatiõis ẽ rẽuata pa⸗/ pe.c tua nos.de ſen.excõ.Ei ſimiliter effractoꝛes ecclłiaꝝ cũ expoliatiõe eaꝝ ſimilẽ excõicatioeʒ in currũta qua nõ niſi ꝑ papã abſolui pñt poſt de nũciationeʒ.c.cõq ſti.extra.e.⁊ ibi Panoꝛ.ita de darat illũ textũ.Excõicatiõeʒ etiã papalẽ icurrũt . Bermo inſecutoꝛes cardinaliũ romane eccłie boſtiliter vel dericoꝝ aut religioſoꝝ familièpape vel car — dinaliũ pᷣdiccoꝝ:⁊ pcuſſoꝛes ac captoꝛes coꝛuü: ⁊ ſocij talia facietiũ ⁊ mãdatiũ:⁊ qͥ factũ ratum habuerũt vel ↄſiliũ dederũt vel fauoꝛẽ:⁊ qui ta les poſtea receptauerũt vel defenſauerũc ſciẽter vt habet᷑ in.c.felicis.de penis.li.vj.Et oẽs pꝛedi ctinõ pñt abſolui niſi a papa vt ibidẽ ðꝛ. In eo dẽ q̊ʒ.c.habet᷑ ꝙ pᷣncipes:ſenatoꝛes:ↄſules:ptã⸗ tes: rectoꝛes ſiue alij dni ⁊ eoꝛũ officiales qͥ ifra meſem a die noticie habite de pᷣdicto delicto nõ puniũt pᷣdictos reos cũ pñt ſᷣm tenoꝛẽ ipᷣius ca pituli excõicationẽ icurrũt:a qua tñ abſolui po terũt a ſuiſ oꝛdiarijſ.Aliũ etiã caſũ papalẽ habe mæv in. c.qᷣ cũq;.ðde ſen.excõ.li.vj.vbi ðꝛ.Quicũq; p eo qi reges ⁊ pncipes ac barones:nobiles ac q̃ſcũq; eoꝝ miniſtros:aut qͥſcũq; alios excõica tiõis:ſuſpẽſiõis ſeu interdicti fuerit ſentẽtia pꝛo mulgata:licẽtiã alicui dederit occidẽdi:capiẽdi ſeu als in ꝑſonis ſeu bonis ſuis vel ſuoꝝ guã/ di eos tales qͥ ſentẽti occaſiõe ꝓlate:vel eaſde ſentẽtias obſᷣuãtes :ſeu taliter ercõicatis cõicare noletes:nilſi licẽtiã ipᷣaʒ re integra reuocauerint:vel ſi ad bonoꝝ captio⸗ nẽ occaſiõe ipᷣius licètie ſie ꝓceſſũ:niſi bona ipſa fuerint infra octo dieꝝ ſpaciũ reſtituta:aut ſatil factio ꝓ ipᷣis ĩpenſa: eoipo facto ſentẽtiã excõica tiõis icurrãt.Eadẽ q̊ʒ ſint ſentẽtia innodati oẽs q auſi fuerint pᷣdicta licẽtia data vtt vel aliqᷣd p᷑/⸗ miſſoꝝ ad q cõmittẽda dari licẽtiã phibemꝰ ali is cõmutere ſuo motu. Qui aũt in eade ſenten / tia pmãſerũt duoꝝ mẽeſiũ ſpacio:excũc ab ea nõ poſſint niſi ꝑ ſedẽ apo ſtolicã abſolutiõis benefi ciũ obtinere. Alia excõicatio habet᷑ in cle.j.ð pe/ nis. vbi excõicat᷑ qlibet qͥ iniurioſe vel temere ꝑ/ cuſſerit:ceperit aut bãnierit aliquẽ epᷣm:ſeu qͥ p dicta mãdauerit vł facta ab alijs rara babuerit vel ſociꝰfuerit in his faciẽdis:aut ↄſiliũ vł fauo rẽ dederit:vel defenſauerit eoſdẽ: nec põt abſol/ ui pᷣterqᷓ; in articulo moꝛtis niſi a papa.Et cum abſoluẽdꝰfuerit i articulo moꝛt nõ valet abſok ui niſi pus caueat idonee ꝙ parebit pene iponẽ deꝛ penitẽtiã dño auxiliãte faciet. Itẽ ibidẽ excõ municant᷑ oẽs officales q̊cũq; noie cẽſeant᷑ qͥ ĩ aliq̊ pdictoꝝ fuerint culpabiles: nec valẽt abſol ui niſi vt pᷣdictũ ẽ. Alia papalis excõicatio ẽ i de. grauis. de ſen. excõ. vbi excõlcant᷑ oẽs dñi tẽpo⸗ rales etiã ſi ſũt epᷣi qͥ in terris vel locis eoꝝ inter dicto ſuppoſitis cogũt quõlibet diuĩa officia ce⸗ lebꝛare:aut qͥ voce pᷣconia ſeu ꝑ cãpanaꝝ pulſa tionẽ ad ꝗfficia eadeʒ audiẽda:aliq̃s pᷣſertim ex cõmunicatiõis ſentẽtia aut interdicti inodatos cuocãt: vel qͥ excõicatis publice aut interdicc ꝓ/⸗ hibẽt ne de eccleſijs exeãt dũ miſſaꝝ ſolẽnia agũ tur a celebꝛãtibo moniti generaliter vel ſi pecialit᷑ vät exeãt. Itẽ ſi excõicati publice? iterdicti poſtq; moniti fuerint a celebꝛãtibo vt exeãt remanere pᷣ ſũpſerint ipo facto ſentẽtis excõicatiõis ĩcurrũt as ꝓtulerũt:ſiue quoꝝ ſunt a qua ſolũ ꝑ papã poſſi unt abſolui. Et ſ ic colli⸗ gi ꝙꝙ hec pena eſt ↄtra cogẽtes audire diuina ⁊ cuocãtes ⁊ ꝓhibẽtes exire de ecclhia:⁊ cõtra exire nolẽtes. Itẽ dicit glo. ſuꝑ dicta cle. ꝙ vᷣbů: quõ⸗ libet cõphendit oẽm modũ cõpulſiõis realẽ vel ꝑſonalẽ:directũ vel indirectũ.vt puta ↄſangui⸗ neos vel ipᷣos in ꝑſonis aut rebo grauãdo. Itẽ dicit Franciſcus ʒambarella poſt Paulũ ibidẽ ꝙ qñ locus eſt ĩiterdictus icidũt in hanc excõica tionẽ euocãtes ad diuina etiã nõ excoicatos nec ĩiterdictos qꝛ dictio pᷣſertim ſtat ꝓ maxime. Itẽ dicunt ibidẽ pᷣdicti doctoꝛes ꝙ ꝑ diuina officia ibi itelligit᷑ miſſa.Alij caſus excõicationũ ſuncĩ extrauagãti Alexandri q̃rti q̃ icipit.Ex alto.vbi excõicãt᷑ ili qui libellos famoſos aut cãtilenas vł rithmos faciũt:detinẽt vł publicãt in ĩfami am ſtatꝰoꝛdinis minoꝝ vł pᷣdicatoꝝ. Itẽ excõi⸗ cant᷑ pdicantes: docẽtes vł defenſates ꝙ, pfato⸗ rũ oꝛdinũ frẽs nõ ſunt in ſtatu ꝑfectiõis:⁊ qnõ licet eis de elemoſinis viuere aut ꝙ nõ pñt pᷣdi⸗ care ſiue ↄfeſſiões audire de licetia romanipon tificis ſeu alioꝝ pᷣlatoꝝ oꝛdinarioꝝ ſine cõſenſu curatoꝝ. Itẽ excõicant᷑ faciẽtes violẽtiã dõnabi lẽ in locis pᷣdiccoꝝ oꝛdinũ.Et iſti oẽs nõ poſſũt abſolui niſia ſede apoſtolica aut a cõpᷣuatoꝛib⸗ dictoꝝ oꝛdinũ pᷣterq; in articulo moꝛtis. D Egeg ne nimis lõgã ꝓtrahamꝰbãc ꝑtẽ di⸗ s miſſis alijs excòicatõibo papalibo:maxi me qꝛ in ãgelica ⁊ alijs ſũmis diffuſe po nunt᷑:q̃ vide ibi.ſolũ illã excõicationẽ declara⸗ bimꝰq̃ ponit᷑ xvij.q.iiij.c.ſi qͥs ſuadẽte.vbi In⸗ nocẽtiꝰſcðᷣs dicit. Si qͥs ſuadẽte dyabolo huiꝰ ſacrilegij viciũ vł crimẽ iĩcurrerit ꝙ in dericũ vel monachũ manꝰ: violẽtas iniecerit:anathematis vinculo ſubijciat᷑. Et nullꝰepoꝝ illũ pᷣſumat ab ſoluere niſi moꝛtꝭ vrgẽte picło donec aplico cõ⸗ ſpectui pñtet᷑ ⁊ e madatũ ſuſcipiat:hec ibi.Uñ ſciendũ eſt ꝙ monachꝰẽt nõ dericꝰ⁊ canonicꝰre gularis: ct ſi nõ ſit clericꝰ:⁊ cõuerſus vlł cõuerſa cuiuſſlibet religiõis gaudet h̊ pᷣuilegio vt eũ ꝑcu tiẽs ſit excõicatꝰ.c.nõ dubiũ.et.c.ad eminẽtiã.⁊. c.cuʒ illoꝝ. de ſen. excõ. Itẽ moniales ⁊ religioſe ꝑſone.c.de mo nialib.⁊.c.veniẽs.eodẽti.Noui⸗ cij q̊ cuiuſtibet religiõis appꝛobate eodẽ gau/ dẽt builegio.c.religioſo.eo.ti.li.vj.Quicũ q; etiã detinet aliquẽ ex pdictis ĩ cuſtodia publica vłpᷣ uata abſq; alia coꝛꝑis leſiõe vlł ĩitrudit ĩ vincula eſt excõicatꝰ vt ĩ.c.nuꝑ.de ſen. excõ. Abbas q̊ʒ vx bᷣoꝛ etiã cã coꝛreciõis dericũvł monachũ faciẽs pvberari ꝑ laicũ ſecularẽ ẽ excõicatꝰ ſi alit ſit coꝛri gibilis. extra eo. c. vniuerſitat. Et ſimiłr nõ deft dẽs cdlericũ cũ ad eiꝰoffcm̃ ꝑtinet: qꝛ fauerevidet q cũ poſſit manifeſto facinoꝛi ðſinit obuiare.c. qusãte. ceo. ti.x.xxiij.q.v.c.adminiſtratoꝛes. Item v̈berãs clericũ qͥ ꝓ emẽda offenſe cõmiſſe ſpõte ſe ſubijcit vᷣberibo. c. otingit. de ſen. excõ. Iteʒ de⸗ ricꝰpcutiẽs ſeipᷣm aio irato ĩcidit i canonẽ.Qð ꝓba k. xxv.q.v.c.ſi nõ licet. Hoc eĩ puilegiuz elt kcd ſ dbab OWdo yaſuzt nate. eſoſtie .i ege⸗ fundes ſimach eti⸗ catus⸗ fis nol u i ſheefoch ſonißm iotdeſe ſugceceD o gat ſ inan ſn übabe laccom ode⸗ Gmn. ℳ lamult Nwica gaiſibe ſcbarg leg inrie ſiſtind glicerſo ſolvzab⸗ (ihaudl hotak id E t de co: ſroͤſem nöab! unoin⸗ decno Ginosen W 1 c n beyxin maofel batpecl s cal⸗ bitäden Aleegiin Johzn opni itecl Lion rnn ig mnn Nanidd baulibi neriig ictp ne unmne J moffan mniſi 1Tlzdi Mäns ir giͤnt r Fini as Pöſa fmüsrgn lüſit a umdeNen rAneceſa rgliiiut⸗ koisinſi t a ns Oifen monidelen däexdi rdſadolote Jn mdn rmbes liuunat onet locy dordabli noranne ent ouſ cnün ℳtn0aα, utnigſe auis ſovh iil/ COuiciqgeu hodliaf arirna⸗ ZBpbhn gonchiſi⸗ Giuckon ſinchnide⸗ rgivn ntetwand naan nſii au Foliũ oceſſuʒ toti oꝛdini dericalicui renũciare nõ põt vt ait Johes de lignano in tractatu ð cẽſura ec/⸗ cleſiaſtica. Spuẽs eciã in faciẽ derici vel ledens eũ pede aut alia ꝑte coꝛꝑiſ aio iniuriãdi.⁊ ſiłr ef fundẽs aquã ſuꝑ euʒ codẽ aio:ſᷣm Hoſtieñ.in ſũma eſt excõicatus.Itẽ violẽter detinẽs clericia ꝑ veſtẽ vel ꝑ frenũ equi ne libere trãſeat eſt excoi catus ſᷣm Inno.in.c.nuꝑ.de ſen.excõ. Itẽ aufe⸗/ rẽs violẽt᷑ res de manu clerici:vel occidẽs equũ cui inſidet:aut lacerãs veſtes qͥ bus eſt indutꝰ: ſi hec facit ad eiꝰiniuriã videt᷑ incidere in excõica tionẽ pᷣm Johem ð lignano vbi ſupᷣ.Facit.c.cõ/ tigit.de ſen.excõi.Ut em̃ ait Archi.ſuꝑ.d.c.ſi q s ſuadẽte.De mẽte ↄditorꝭ canonis ẽ ꝙ q̃litercũq; q̃ͥs tãgat ꝑ ſonã clerici iniurioſe icidat ĩ canone. L..iendũ tñ eſt ꝙ in qͥbuſdã caſibb nõ E ſ incidit canonẽ ꝑcutiẽs clericũ vel religio⸗ uüu21iſſum. Pꝛimꝰeſt:cũ qͥs ꝑcutit clericũ icedẽ tẽ in habitu laicali quẽ ignoꝛabdat clericũ eẽ: pu ta qꝛ comã nutriebat:nec tonſurã deferebat:nec aliqͥd de clericatu oñdebat.c.ſi vᷣo.el.ij.de ſen.ex cõmu.Ubi dicẽ Inno.⁊ Johes an. ꝙ etiã ſi euʒ occideret nõ incidit in penã.qꝛ ꝓbabilis ignoꝛã tia excuſat ab excõicatiõe.Et ſilłr dicẽ Hoſtieñ.⁊ Inno.i.c.cũ nõ ab hoiĩe.ð iudicijs.eti.d.c.ſi vᷣo. ꝙ etiã ſi hẽbat habitũ dericalẽ:ſʒ ꝑcutiẽs euʒ nõ videbat qꝛ erat denocte:nõ eſt excõicatꝰ.qꝛ opoꝛ tet ꝙ intẽdat ꝑcutere clericũ vt incidat in cano⸗ nẽ.Et ita dicit Johes de lignano vbi ſußö.,ↄ. F . Ecundꝰcaſus eſt:cũ qͥs ꝑcutit clericuʒ in ſ habitu laicali incedentẽ:nec aliqͥd ð deri catu ondentẽ:tertio monitũ⁊ nõ coꝛrectũ qꝛ licet ſciat ipᷣm clericũ:nõ ẽ excõicatus.c.ↄtigit el.ij.de ſen.excõ.Et ſufficit ꝙᷓ admonitio fiat nõ ſoluʒ ab epᷣo:ſZq etiã a q̊cũq; ꝓpꝛio pᷣlato.extra eo. c.in audiẽtia.vbi ðꝛ generalit᷑ de pᷣlatꝭ ꝓpꝛijs.et notat᷑ ĩ directoꝛia iur.li.iij.ci.ij.S.liiij. Ertiꝰcaſus eſt in clerico qͥ ↄtẽpto habitu t clericali fert arma:⁊ tertio admonitꝰnõ ſe coꝛrexit.d.c.in audiẽtia. Quinimo etiam ſi nõ ſit monitus ſʒ imiſceat ſe tyrãnidi:vt in ca. cũ nõ ab hoĩe.ð iudi.Et hoc notat gloſa ibi. Et Inno. in.c.nõ dubiũ. de ſen. excõ. vbi ibidẽ dicit de dlerico ſeditionẽ ⁊ iniuſtũ bellũ faciẽte.c.ꝑpẽ⸗ dimus.extra.eodẽ.Et idem diẽ̃ Johãnes de Li Inano vbi ſupꝛa. . Uartus caſus eſt in dlerico exercẽte nego q cia ſecłaria ei ꝓhibita. Nã ſi tertio admo⸗ ntitus nõ deſtiterit:ꝑdit pᷣuilegiũ clerica⸗ le:vt in.o.fi.de vita ⁊ hone.cle.Et idẽ habet᷑ in ſũ ma ↄfeſſo ꝝ.li.iij.ti.xxxiij.q.xxxv.Et hoc etiã pꝛo bat᷑ ꝑ.c.ſacerdotibo.extra ne cle.vel mona. Qui tus caſus eſt in clerico ↄiugato nõ deferente ha bitũ nec tonſurã.Nã ſine alia monitiõe om̃e pᷣ⸗ uilegiũ ꝑdit ᷣm Johem mona.⁊ Archið.in ca. Johẽones. ð clericis ↄiugatis.de quo textus eſt in. c.vnico.eodẽ ti.li.xj. Sextus caſus eſt i ꝑ cutiẽte clericũ iocoſe:vt in.c.j.de ſent᷑excõ.Et ibi CcCCxxXIX doctoꝛes dicũt 2 Johãnes de lignano vbi. S. ep debet põdergri q̃litas ioci:qꝛ ſi fieret in deriſio/ nẽ clerici vel vᷣberatio eſſet grauis nõ excuſaret ꝑcutiens ꝓpter iocuʒ:vt ðꝛ in ſũma ↄfeſ.li.iij.ti. xxxiij.q.ccæi aũt fiat leuis ꝑcuſſio ſᷣm q̃litateʒ ioci nõ incurritur excõicatio. Argumentũ in.c.ſ. de peeſumptionibus. 8 Eptimꝰcaſus eſt rõne coꝛrectiõis:vt in magtſſtro ⁊ dño qͥ leuiter cã diſcipline vł coꝛrectiõis ꝑcutere pᷣt.c.cũ voluntate.S.fi.⁊.c.ex tenoꝛe.de ſen.excõ.Et iõ nõ icidit in canonẽ ſi nõ grauiter ꝑcutit.c.j.eodẽ.ti.⁊ ſimilłr pater vł pꝛo⸗ pinquus põt cauſa coꝛrectionis leuiter ꝑcutere clericũ in minoꝛibo exiſtentẽ.d.c.cũ volũtate.Fa cit lex filiꝰ.C.de patria ptãte.⁊.l.vnica.C.de emẽ da.ꝓpin. ⁊.xlv.di.S.neceſſe.ad fi.Et eodeʒ modo pꝛeſbyter vel aliꝰ officialis in eccłia põt ꝑcutere moderate clericos ꝑturbantes officiuʒ ſᷣm In⸗ nocẽ.⁊ Hoſti.in.c.veniẽs.de ſen.excõ.Et etia cle rici ſenes iunioꝛes clericoſ ĩ minoꝛibo ↄſtitutos cauſa inſtructiõ .is.d.c.cum volũtate..fi.Et ſilłr q libet regẽs familiã quã coꝛrigere debec.c.duo B Octauꝰcaſus eſt qñ ꝑcutit᷑ de ricꝰgoliardꝰaut buffo.i.ioculatoꝛ qͥ ꝑ annũ ta/ le exercitiũ fecit:vel etiã ſi minoꝛi tꝑe ⁊ tertio ad/ monitus nõ deſtitit.c.clerici.de vita ⁊ hone.cle. libꝛo.vy. .— .R n Onus caſus eſt in eo qͥ ĩ cõtinẽti vim vi repellit cũ moderamine iĩculpate tutele. c.ſi vᷣo.de ſen.excõ. Itẽ ſi qͥs a clerico ludẽte ſecũ guiter ꝑcuſſus ⁊ ꝑ h̊ motꝰſine deliberatiõe ſʒ ſo lũ ex ſurreptiõe ⁊ vi doloꝛis reꝑcutit etiã grauit nõ ĩcidit ĩ canonẽ:ſᷣm Petrũ de peruſio in.d.c. Et facit ad pᷣdicta capituluʒ ſi qͥs iratꝰ.ij.q.iij.⁊ l.ſi adulteriũ cũ ĩceſtu.S.iꝑatoꝛes.ff.ad.l.iuliã. de adul.⁊.l.iij.ff.de diuoꝛ.⁊.l.qcqͥd.ff.ð reg.iur. Verũ quãdo nõ ſcit᷑ certiſſime ꝙtalis reꝑcuſſio facta ſit ſine deliberatiõe:⁊ ſolũ ex vehemẽtia do loꝛis debet in hoc dubio peti abſolntio. Per ea que habentur in.c.illð.de cle.excõ.mi.⁊ in.c.ad audientiaʒ.de homi. d Zat q̊ʒ Inno.ſuꝑ dictũ capitulũ.Si ve ro.ꝙ cũ qͥs verberat dlericũ nõ ſolũ pꝛo defenſiõe ſua: ſʒ etiã rex ſuaꝝ vel eax pſonaꝝ ꝑ quas ei iniuna fit:ſicut vxoꝛ filij:ſᷣui ⁊ hmõi nõ iĩcidit in canonẽ.Argumẽtũ in.c.nõ iferẽda.⁊ iiʒ c.foꝛtitudo.xxiij.q.iij.⁊ h̊ dicit etiãẽ Panoꝛ.in.C. oli.el.j.de reſti.ſpo.ꝑ.d.c.⁊.c.dilectꝰ.de ſen.excõ. li.vj.⁊ ꝑ.l.furẽ.ff.ad.l.coꝛne.de ſica.Et hecitelli⸗ gunt᷑ qñ aliter nõ põt verberãs defẽdere ſe ⁊ ſua vt notat Bar.in.dicta.l.furẽ.Lũc em̃ excuſatur ᷣ̈ berãs.⁊ faciũt notata ꝑ glo.in.&j.xxiij.q.viij. dicit tñ Panoꝛ.in dicto.c.olim.ꝙ ſi verberans cauſa defenſiõis excederet aliqualiter modũ in culpate tutele nõ ex ꝓpoſito ſed inaduertenter ⁊ ex ſurre ptione:nõ incideret in excãmunicatõeʒ quia ad ipam incurrendã requiritur dolus ᷣm omnes doctoꝛes in dico.c/ſi quis ſuadente.Fa Er 5 Bermo cit ad hoc gloſa in.c.ſignificaſti.el.ij.de homici⸗ dlo.⁊.l.ſi ex diagis. rabernaru adlaqull. Etad hoc bona eſt gloſa in.d.c.ci voluntate.de ſentẽ.excõ.Dicit᷑ autẽ moderamen inculpate tu⸗ tele quãdo quis facit illud ſine quouliter ſe vel ſua defendere nõ poteſt vt ait Barcthol.in.l.pꝛi⸗ ma..vnde vi.et in.d.l.furem.C.ad.il.coꝛneliã. de ſicarijs. Unde ſi qͥs violẽter expelleret dericũ de domo ſua quã occupauerat nõ valens aliter eã recuperare:nõ eſt excõmunicatꝰ:vt ait Inno. in.c.olim cauſam. de reſti.ſpo. Sʒ pone.fugien do poteſt quis euadere:ſed nõ fugit:⁊ ſic ꝑcutit inuaſoꝛẽ vtrũ incidat in excõmunicationẽ. Rñ det Bart. in. d. l.j. C.vñ vi.quẽ ſequi᷑ Panoꝛ. in.c.olim.el.j.de reſti.ſpo.qlicite põt ꝑcutere.qꝛ fuga eſt quedã iniuria.l. Itẽ apud labeonẽ.ff.ð iniurijs.Et dicit Cinus in.d.S.tabernarius.q; fuga reddit hominẽ vilioꝛẽ:qð tamen intellige/⸗ dũ eſt quãdo ex tali fuga ꝓuenit ei ↄfuſio. Cuʒ ergo iniuria coꝛꝑalis ſit maioꝛ qᷓ; iactura rerũ. l.in ſeruoꝝ.ſff.de penis.Et ꝓiactura reꝝ liceat ꝑ cutere vt dictũ eſt.igit᷑ a foꝛtioꝛi ꝓ iniuria coꝛꝑa li ſᷣm pᷣdiccos doctoꝛes.Sʒ tamẽ talis ꝑcutiẽs nõ vitaret irregularitatẽ.cle.ſi furioſus.ð homi. Ecimus caſus eſt quãdo quis iue M d nit dericũ cũ vxoꝛevel matre aut ſoꝛoꝛevł filia turpiter agentẽ.c.ſi vero.el.j.S.vlt.de ſentẽ.excõ.Et dicit gloſa ibidẽ ꝙ nomie vxoꝛis ĩ telligitur ſponſa de pᷣſenti:⁊ ad euitandã excom municationes requirit᷑ ꝙ verberatio fiat in ipſo actu inuẽtionis ⁊ nõ ex iteruallo poſtq; ab alia diuertit ⁊ a loco diſceſſit:bᷣm doctoꝛes ſuꝑ di.c. Et dicit Monaldus in ſũma ꝙ etiã ſi nõ inue⸗ niat in actu nephario luxurie:ſed in tactibo im⸗ pudicis ⁊ ſignis ꝓpinquis actui: ⁊ iĩ loco ſuſpe⸗ cto:talis verberas nõ eſt excõmunicatus.Secꝰ vero ſi inueniat eũ oſculantẽ in publico ᷣm mo rem patrie.Similiter ſi mulier impetita a dleri⸗ co de turpitudine qui eã inuitã tangebat euʒ ꝑ/ cutiat cũ moderamine inculpate tutele:ʒelo ca⸗ ſticatis nõ eſt excõmunicata pᷣm Monald.vbi ſupꝛa.⁊ Guilhel.vt refert᷑ in ſũma ↄfeſſoꝝ.li.iij. ti.xxxiij.q.xxxv.Si autẽ eã nõ tangebat nec vim coꝛpoꝛalẽ inferebat:ſed tm̃ verbis eaʒ tẽptabat. caderet in excõmunicationẽ illũ verberãdo:hſᷣm æundẽ Monaldũ. Secus tamẽ eſſet ſi aliter eũ repellere nõ poterat.argumentũ eoꝝ que notat gloſa. xxiij.q.j.in pncipio. Ndecimus caſus eſt in pᷣlato ĩferioꝛe epi v ſcopo q ſubditũ verberat cauſa coꝛrectio nis:vt in.d.c.cũ volũtate.⁊.c.vniuerſita⸗ tis.et.c.ex tegoꝛe.de ſen.excõ.Epᷣus em nõ debet aliqueʒ ꝑcutere.c.nõ liceat.lxxxvj.di.ſed debet ꝑ aliũ: nõ ſecularẽ ꝑcuti facere.c.illi qui.v.q.v.⁊ di ctco ca.vniuerſitatis. OO Uogecimus caſus eſt in illo qͥ mittit ma d mnus violẽetas in cdlericũ de pᷣcepto pꝛelati ſui eũ capiẽdo.ca.vt fame,de ſen. excõ.dũ mõ nõ excedat modũ:qꝛ ſi dericꝰq̃ete ſe ꝑmittit capi ⁊ duci:⁊ capiẽs calce vel pugno ipingit:nõ euaderet ſniaʒ excõicatiõis:vt dicit Joh.an.i.c. ſi denicos.eo.ti.li.vj.⁊ etiã ſi clericꝰfideiuſſiõem de parẽdo daret:qꝛ nõ poſſet capi niſi exceſſus enoꝛmitas vł alia rõnabilis cã alið ſuaderet.d. c.ſi clericos. Perlaicũ vo nõ põt vᷣberari deri/ cus etio de madato pᷣlati:ſʒ opoꝛtet ꝙ vᷣberans ſit deric.d.c.vniuerſitatis.vł ↄuerſus alicuiꝰre ligionis:ex cã rõnabili.Et ita ↄſuetudo iterpᷣtat d. c. vniuerſitatꝭ.Clericꝰg̊ vł cõuerſus verberãs ex mãdato ſuꝑioꝛis:nõ icurrit penã canonis.c. ex tenoꝛe eo.ti.dũmõ nõ excedat moduz. Ecimuſterciꝰcaſus ẽ in clerico ꝑſeuerãte d in malo q ab aliquo maleficio ałr nõ pᷣt cõpeſci:bᷣm Inno.in.c.ſi vᷣo elj.eo.ti.qꝛ iudex põt eũ caꝑe:⁊ qlibet alius:⁊ ligare dũmõ qᷓ; pꝛimũ reſtituat pᷣlato ſuo.Siłr ſᷣm Panoꝛ. in.d.c.põt familia ptãtis iueniẽs dericũ de no⸗ cte ipᷣm caꝑe:qꝛ pᷣt timere ne velit facere aliquod malũ:qꝛ eſt ↄtra eũ pᷣſumptio.c.oſuluit.de offi. dele. Itẽ qñ capit euʒ ꝓpter malũ qð fecit:vt du⸗ cat illũ ad pᷣlatũ ſuũ:⁊ dubitat᷑ de fuga eius ᷣm Panoꝛ.in.c.cũ nõ ab hoie.de iudi.Facit i argu mentũ.C. de decuri.l.generali.Et idẽ dicũt qͥdã poſſe fieri:ſi creditoꝛ timet de fuga clericei ðbito⸗/ ris:ſᷣm Inno.⁊ Panoꝛ.in.c.vt fame.de ſen.ex. ⁊ facit.lex ait pᷣtoꝛ.ff.de his q̃ in frau.cre. Itẽ põt detineri ꝑ viginti hoꝛas:ſi fecit aliqð delictũ ad teſtes ne ſit loc inficiatiõi. Facit lex vocãdos ca pite quito.ff. de adul.⁊ ĩ autẽ.vt liceat ma.⁊ aui. S.is quoq;. QQD d Ecimuſquartꝰcaſus ẽ rõne degradatio nis qñ.ſ.verberat᷑ cdericꝰð gradatꝰ.ſi em̃ ſit degradatꝰactuałr:qð fit:qñ dericꝰindutꝰve ſtibus ſicut ſi in officio eſſet:diſpoliat᷑:cuʒ vᷣbis ad hoc cõgruis:vt habet᷑ in.c.degradatio.de pe nis.li.vj.Et talis verberãs nõ eſt excõicatꝰ:qñ a ꝓpꝛio epᷣo cum debito numero epiſcopoꝝ fit de gradatio:ſᷣm glo.in.d.c.degradatio. Si aũt ſit degradatus ſolũ verbalr:ſic incidit in excõica⸗ tionẽ verberãs euʒ.Et ita debet limitari opinio Johãnis.et Aug.il.di.c.accedẽs.Et idẽ tenet ibi Berñ.Et hanc diſtinctiõem ponit Johanes de lignano vbi.S. Dicit tñ Panoꝛ.i.c.ad abolẽdã. de hereticis ꝙ ſi poſt vbalẽ degradatõeʒ ſeq̃tur ĩcoꝛrigibilitas:talis degradatꝰperdit pᷣuilegiũ clericale:etiã quo ad canonẽ.Si qͥs ſuadente.c. cum nõ ab hoie.ſᷣm vnũ itellectũ:extra de iudi⸗ cijs:⁊ abſq; alia traditione poſſet talis cõpꝛimi ꝑ iudicẽ ſecularẽ Et ita pᷣt itelligi ⁊ limitari opi⸗ nio Bartho. bꝛixi.in.d.c.accedẽes.qͥ ĩdiſtincte di cit:ꝙ ꝑcutiẽs degrad atũ nõ ẽ excõicatꝰ. R. Ecimuſquintꝰcaſus ẽ in ꝑcuciẽte clericũ d bigamũ.lxxxiiij.di.c.qͥſqs. HBigamꝰ em ẽ exutꝰ oi pᷣuilegio clericali.c.vnico.de bi⸗/ ga. li. vj.ibi tñ in gloſa dicit Johãnes an qitelli git᷑ de illis qui ↄtraxerũt bigamiã in minoꝛibo. gäimt lid.S lcgii enope Ghoſts⸗ pobore cuz hen merwn chal rel Nuhesb legiü di oinge cobes oacche⸗ doomfin nadiüp Clcan kal Nna ſcprt on ciᷣ ig ſi laerde ſck erco lnrotran ſtüpecanr lpmor⸗ ſſellas lcatrn wofn) cccolcatio ſinnotat Sikre Collatus. orundi, linenino ſolvagen ummoꝛr Eab vhr tamninr lſien Nni Pfbemg Halwp hine; 8maderis ons. aane lrnii Ajcn igmdin n en. lmüri csfn fming idii ti date⸗ odlcin wwcidoe Ama 1 degta d nantch i fhs d Ae tei herſtde Gütſt En a niehn gitmabi hines de ebolidi⸗ gſhn itholegi ſusden’ mdei lscn inunch ord anui D u. mum Et idẽ Geminianꝰibidẽ ait:⁊ rõnẽ aſſiẽt.qꝛ ille q ẽ i mioꝛibo talr ↄtrahẽdo põt viuere ⁊ debʒ vt laicꝰ. Secꝰ v ſi ↄtraxit in ſacris:qꝛ nõ ꝑdic b⸗ uilegiũ clericale:liq; ſit puatꝰ habilitate oꝛdinũ qꝛ nõ põt redire ad ſeculũ:vt notat᷑ in.ca.tue.de * apoſta.in gloſa fi.Silr reli mercun.qꝛ ille textꝰ nõ pᷣuat eũ pullegio mona chali vel religiõis. Hac qͥʒ opinionẽ ꝙ ſolũ con trahẽs bigamiã in minoꝛibo oꝛdinibo ꝑdat pᷣui legiũ dicti canonis.ſi qͥs ſuadẽ co.ti.teneat ꝙſacerdos qui ↄtraxit cũ vidua vel duo mr̃imonia ſucceſſiue:et poſtea cõmiſit ho/ micidiũ poterit puniri ꝑ iudicẽ ſecularẽ.per di⸗ ccu ca.vnicũ.de bigamis.li.vj. S ElAmuſſextus caſus eſt rõne q̃lificatiõis d faccti. ã ſᷣm Rich.in.iiij.di.xviij. opoꝛtʒ ag hoc vt qͥs incidat in excõicationẽ ꝑcu⸗ niẽdo clericũ ꝙ peccet moꝛcaliter:aliter nõ incur nit in excõicationẽ.ſicut ꝓbat᷑ in puero qͥ nõ ẽ do li capax qͥ ꝑcutiẽdo nõ eſt excõicatꝰ.c.j.de ſen.ex/⸗ com.Et iõ dixit Petrꝰð peruſio in.c.nuꝑ.ð ſen. excõ.ꝙ ſi qͥs fugiẽs inimicũ:equũ vel gladium niſi ꝓ moꝛtali.xj.q.iij.c.nemo epoꝝ.Et idẽ dicit eſſe ſi q violẽter includic clericũ ne ab inimicis ledat᷑.qꝛ licet faciat violentiã ei:nõ tñ ibi eſt do⸗ lus ſᷣm Inno.in.d.c.nuꝑ.Duo em̃ reqͥrunt᷑ ad excõicationẽ incurrẽdã.ſ.animꝰ doloſus ⁊ opꝰ. ſm notata ꝑ Johem an.in.c.ꝑpetue.de elec.lib. vj. Silr ſocius clerici q́;uis turbatꝰ ſi eũ impel lit nõ ex deliberatiõe ſʒ ex ſubito motu:nõ erit ex cõicatus:vt inqͥt Rich.vbi ſup.Facit tertꝰ in.S. notandũ.ij.q.iij.vbi ðꝛ. JIncõſultꝰ em̃ caloꝛ ca⸗ lũnie vitio caret.Et ꝓpterea ðꝛ in dicto canone.ſi qͥs ſuadete diabolo.qð ꝓpꝛie notat dolũ ⁊ pecca tum moꝛtale. Eꝑꝗ hic qrit᷑.Nũqͥd vadẽs ↄ clericũ eleua ſeto pugno vel enſe aut haſta vt ꝑcutiat:ſed tmñ eũ tõ gere nõ potuit in excõicationeʒ in currat.Et rñdeẽs Rap.in ſũma ꝙ nõ.qꝛ nõ inie/ cit manꝰin dlericũ.Et idẽ tenet Hoſtieñ.⁊ Goſ/ fre.⁊ ponit᷑ in ſũma 2feß.li.iij.titu.xxxiij.q.ccvij. Si vᷣo talis clericꝰ fugiẽs cadit ⁊ ledittii, Ro. donẽſis dicat ꝙ nõ incidit niſi ipᷣe fugiẽs q̃ſi co actus pᷣ cipitet ſe in aquã vel in aliud ꝑiculũ ſei gerat.qꝛ tũc ꝑſequẽs incideret in canonẽ:vt etiãõs 2 8 in ſũma ↄfeß.eo.li.⁊ ti.q.ccvi.tñ cuʒ nõ poſſit reddi rõ diuerſitat magꝭ in vno caſu q in alio. cũ in vtroq; caſu cauſet᷑ leſio a ꝑſeq̃nte.iõ videt᷑ tutiꝰtenere ꝙ in vtroq; caſu ſit excoica tꝰ.arg. in lnõ pñc.cũ ſuff,de legi. Si vo qͥs accipiẽs clen gloſa gioſus religiõis ap pꝛobate:licet bigamꝰ gaudet tali puilegio:⁊ iõ euʒ ꝑcutiẽs eſſet excõicatꝰ:vt tenet Johᷣes an.in 1 dicci canonis. adete. tener Archi⸗ dia. in gloſa in.c.qqs.ixxxiiij.di.et Johes mo. ac Jobes calde.licet bona gra in.c.de bigamis. c(CcCCxXxX cũ ꝑ capillos ⁊ hmõi dicat.Niſi eſſes clericꝰpcu terẽte. Si vᷣo aĩo iiuriãdi iratꝰfecit eſt excõicatꝰ. Aliter nõ ſᷣrodonen.vt ponit᷑ in ſũima confeſ. vbi.S.q.cCc.ꝙ ſi qͥs furto accipiat coꝛrigiã a de rico qua cqnctꝰerat vł veſtẽ qua erat indutꝰ pm Hoſti.in ſũma.nõ videt᷑ excõicatꝰqꝛ minia vel nulla eſt violẽtia ꝑſone eo ꝙ nõ ſentiat᷑. Et ideʒ ponit᷑ in ſũma cõfeſſoꝝ eo.li.⁊ ci.q.ccix.⁊ in dire ccoꝛia iuris.li.iij.ti.ij.S.cxiiij. ☚ 8 Ed ad pᷣdictoꝝ maiorẽ declaratiõeʒ ẽ ſcc eerngduũ ꝙ ĩ aliqᷣbo caſib pᷣt qͥs ꝑcutiẽs cle/ nieũ abſolui citra ſedẽ apłicã. Pꝛimus eſt ꝓpter periculũ moꝛtis.xvij.q.iiij.c.ſi quis ſuadẽte.⁊.c. nõ dubiũ.⁊.c.ea noſat᷑.S.fi.⁊.c.q; de his.de ſen. excõ.Et tale periculũ moꝛtis itelligit᷑ nõ ſ olum ꝓpter infirmitatẽ:ſʒ eciã ſi qͥs ſit in q̃cũq; ꝑiculo vicino moꝛti:puta ſi timeat hoſtẽ vel pᷣdonẽ vel crudelitatẽ potẽtis:vlł ſi ſit nauigaturꝰaut ꝑ lo⸗ ca iſidioſa trãſiturꝰ:vł cõfectꝰſenio:vł obſeſſus in loco vbi machine iaciunt᷑ vel baliſte ⁊ hmõi: ſᷣm Hoſti.in ſũma.Et hec oĩa ꝓbant᷑ in.l.moꝛ⸗ tis cã.cuʒ triba legibo ſequẽtib.ff. de dona.cau. moꝛ.Et talis põt abſolui a quolibet ſacerdote ſᷣm Innocẽ.in.c.A nobis.el.ij.?.c.ſacris.de ſen. excõ.⁊? Panoꝛ.in.d.c.A nobis.tenet qetiã laicꝰ poot abſoluere talẽ ab excõicatõe.Et eſt glo. ibidẽ violẽter de manu cdlerici accipiat vt ſe defendat: nõ eſt excõicatꝰ:licet Bartho.bꝛixi.⁊ Tancre.te neat ↄtrariũ.Et rõnẽ aſſignat.qꝛ nullus diceret iſtũ peccare moꝛtaliter. Excõicatio vo nõ infert Etin.c.paſtoꝛalis.S.pᷣterea.ð offi.oꝛ.⁊ iura que vident᷑ ↄtraria dicit itelligenda de pctõꝝ abſolu tiõe:nõ aũt ab excõicatiõe.Et hec limitada ſũt ð abſolutiõe mere ꝑtinẽtie ad foꝛũ cõtẽtioſi uz. Tlö6 aũt ð abſolutiõe in foꝛo pnie:vt ait ; Ponal.in ſũma:qꝛ a ſolis ſacerdotibo pᷣt ĩpẽdi:vt in.c.ca nonica. de ſen.excõ.Qð aũt dictũ ẽ quẽ poſſe ab ſolui ab excõicatiõe foꝛi ↄtẽtioſi ꝑ laicũ itelligen dũ eſt qñ nõ põt haberi pñtia epᷣi vł ꝓpꝛij ſacer⸗ dotis aut altenꝰ. Si vᷣo qͥs detineat᷑ aliqͥ legici⸗ mo ipedimẽto alio a ꝑiculo moꝛtis epᷣs eſt reqᷣ/ rendqꝰvt notat Inno.⁊ ſeqᷣ᷑ Panoꝛ.i.c.ð cetero. de ſen. excõ.Et ſi ad eũ mittere nõ pᷣt:bᷣm Inno. in.c.j.de ſen.excõ.ſacerdos ꝓpꝛiꝰabſoluet.Et hec locũ hñt i excõicatiõe iur ⁊ ẽt hois:vt patz ꝑ. c. eos.eo.ti.li.vj.Qñ vᷣo qͥs nõ pᷣt adire pntiaʒ pa⸗ pe vel alteriꝰhñtis auctoꝛitatẽ abſoluẽdi nõ tin in caſu moꝛt ſʒ ẽtĩ alijs caſib ſeq̃ntib:tunc ab ſoluẽs eũ debet illi iniũgere ꝙ qᷓ; pᷣmũ cõmode poterit:ſedi apłice ſe pᷣſentetvł alteri auctoꝛitatẽ hñti mãdata eiꝰſuꝑ h̊ recepturꝰ.c.A nob.el.ij.⁊. ꝙ de his.de ſen.excõ.Qð itelligẽdũ ẽ niſi ĩpedi mẽtũ ſit ꝑpetuũ ſᷣm Inno.i.c.q;uis.eo.ti. Itẽ hᷣ fallit ĩ puero cui ̊ nõ ẽ iũgẽdũ:vt ĩ.d.c.q;uis.? Cfi.ð ſen.excõ.⁊ itelligit᷑ ð puero ipubere mĩioꝛe qttuoꝛdecim ãnoꝝ:vt ibidẽ ðꝛ.Si ãtilli qᷣbw in iũgit᷑ ꝙ ceſſãte ipedimẽto ſe repᷣſentẽthõ ſe pᷣſen tauerit:icidũt ĩ eãdẽ excõicatioeʒ.Et ſiłrilli qͥ ad ſoluti fuerũta ſede aplłica vł a legac qñ mãdat᷑ eis vt aliqb ſe pᷣſentẽt vł ꝙ iiurie illate ſatiſfaci ant. ceos eodem ti.lib.v,y 8 Ecũdus caſus eſt qñ qͥs hʒ inimictis er 4 Bermo capitales vł alias iuſtas excuſationes ꝓpter q̊s nõ pt ſe ſedi apłice pᷣſentare.c.de cetero.⁊.c.q De his. de ſen. excõ. Et qͥd ſit legitimũ ipedimẽtũ ſta bit᷑ arbitrio boni viri.ff.ð vᷣbo.ob.l.ↄtinuꝰ.cũ ita. ⁊ extra de voto.c.qꝙ ſuꝑ his.Et de ffl. ðle. c. de cauſis. ⁊ idem notat᷑ in ſumma conkfel.li. ij. ti. rxrriij. -xx. e eErciꝰcaſꝰeſt in hoſtiario qͥ pᷣtextu officij . dericũ nõ guit᷑ nec ex ꝓpoſito vł malicia leſit. c.ſi vᷣo. de ſen.excõ.Et idẽ ẽ de officiali qͥ arcẽ do turbã nõ ex ꝓpoſito ſʒ tñ cũ aliq̃li culpa cleri cũ pcuſſit. d.cſi vo. Quart?caſus ẽi mliere cu iuſcũqʒ ↄditiõis ſit nec diſtinguit᷑vcrũ ſit foꝛtis vl debilis.c.mulieres.⁊.(.quãuis.⁊.(ea noſcit. de ſentẽ.excöo. Uintꝰcaſus ẽ in młtũ ſene aut valitudi⸗ nario ac mẽbꝛis deſtituto vł debui. d. c. ea noſcit᷑.⁊ alijs duob⸗ pᷣdictis capitulis.Etſiłr eſt de infirmo: ſiue ĩfirmitas ſit ꝑpetua ſiue tpa lis qñ timet᷑ ⁊ ẽ ꝑiculũ ne eũdo acceleret moꝛs. c.qð ð his.extra eo dẽ. Sextꝰcaſus ẽi pauꝑeqͥ ſinõ eſt mẽdicãs ⁊ viuit ð artificio ſuo qð nõ pᷣt in via exercere. Uel ſi ẽ mẽdicãs ⁊ vxoꝛi vlł alteri net ire. ccꝙ de his. de ſen. excõ. Sec? vo eeti mẽ/ dicãte ſibi ſolũ qͥ ſi eũdo poſſet ſibi necaria iue⸗ nire tenet ire. vt diẽ Panoꝛ.i.d. c. ea noſcit᷑. A Eptimꝰcaſꝰ in regłari ꝑcutiẽte regula/ 8 rem. c. monachi. 2.c. cũ illoꝝ. de ſen. excõ. — vvbi br̃ ꝙ pᷣt abſolui a ꝓpꝛio pꝛelato. Si vo pcuſſerit regularẽ altenꝰdanſtri abſoluet ꝑ pᷣlatũ ſuũ ⁊ pᷣlatũ illiꝰ qͥ ꝑcuſſus eſt.d.c.cũ illoꝝ. — Si aũt ꝑcuſſerit dericũ ſecłarẽ abſoluet᷑ ab eo creligioſo.eodẽ ti.li.vj/ſimilłr derici qͥ cõiter vi⸗ uũt ⁊ ſub vno tecto doꝛmiũt ⁊ i eadẽ domo ve⸗ ſcunt᷑ pnt abſolui ab epo.c.qm̃.ð vi.⁊ ho. de.Et ſup dicta oĩa ſũt itelligẽda de pcuſſiõe nõ enoꝛ⸗ mi: qꝛ ſi eẽt enoꝛmis:vt qꝛ ꝓceſſũ c ad mutilatio næèẽ:vl magnã effuſiõeʒ ſi anguinis: vl man?ꝰ iiece/ nint in pᷣlatũ vł hmõi.tũc oꝑteret recurrere ad ſe / dẽ apłicã. d. c. cũ illoꝛũ. de ſen. excõ 2. c. canonica. cæo. ti. vbi etiã ſiłr limitat᷑ qdð ifra dicet᷑ de friba ſa cti Johãnis. Moniales q́; ꝑcutietes ſe iuicẽ:vł ↄuerſas ſuas aut dlericos pñt ꝑ epᷣm abſolui.c. de moni „Johanis hieroſolimitani poſſũt abſolui a ſuo poꝛe ſacerdote.c.canonica.eo.ii. o Ctauꝰ caſꝰẽ ĩ ilł qͥ nõ ſũt ſui iur:ſic ſũt fi lijfamiliaſ ⁊ ſui qͥ ñ ð bẽt mitti ad papã ꝓ abſolutiõe.c.młieres.ðᷣ ſ. . excõ. Qð itelligẽdũn eſt q b̊ eẽt ĩ magnũ pᷣiudiciũ pꝛisvł dñi.vł niſi iße pr vl dñs eẽt in culpa:vl exceſſ ꝰeẽt enoꝛmis Vã ꝓpr euuadũ ſcãdalũ oꝑterʒ mittere talẽ ad ſe de apłicã. c.relatũ.e.ti. Nonꝰcaſꝰẽ i ipubef. c.j. S ſc. exco. Et b ẽt ſi pᷣpubtatẽ poſtlat abſolui. fi. e. ti. Decimꝰcaſꝰẽ ĩ nobilibo magne potẽtie qͥ nõ pñt fraſ ſuas ſine magno ꝑicło reliq̃re:pꝰtñ 7 ſubueniebat cuiſubucnire nõ poſſet eũdo nõ te alibo. de ſentẽ. excõ. Item fratres ſancti B iudicis. Et idẽ ẽ in alij in iure.c. de cauſis.de offi.dele.Aqͥbo enoꝛmita⸗ anñq; abſolut᷑ dz eoꝝ ↄditio pope itimari:? tõc 2 xxxVII ſʒ eiꝰoↄſiliũ abſolui niſi ſit ꝑiculũ ĩ moꝛa.c.młie res. S.j.de ſen.excõ. Undecimũ caſũ addũt qͥdã in viro qͥ in fraudẽ vxoꝛis.⁊ in liberto qͥ in frau dẽ patroni ꝑcuſſit dericũ.Nã licet dicat gloſa ⁊ Panoꝛ.in.c.relatũ.de ſen.excõ.ꝙ cũ hoc edictũ ſit ꝓhibitoꝛiũ nõ extẽdit᷑ niſi ad expᷣſſe exceptos. c.cũ illoꝝ.de ſen.excõ.Lñ Hoſtieñn.in d.ca.rela tũ.tenet ꝙ idẽ erit iudiciũ de ipᷣis ſicẽ̃ de alijs qui nõ ſũt ſui iuris.ꝑ dictũ.mulieres.qñ ſq; patro nus vel vxoꝛ graue dãnũ pateret᷑ ꝓpter eoꝛũ ab/ ſentiã.arg.in.c.relatũ.Cũ aũt pᷣdicti efficiunt᷑ſui iur ⁊ liberi tenet ſe pñtare apłice ſedi. Uodecomꝰcaſus eſt in inferẽtibo deriq le d uem iniuriã.c.puenit.de ſen.excõ.vbi ðꝛ. ꝙ epi poſſũt in leui iniuria abſoluere.Et dicit Johes an.in nouella ſuꝑ.d.ex.ꝙ iſta decre⸗ talis ↄtinet ius cõe:vt in leui iniuria poſſint epi q̃ſcũqʒ; ꝑſonas abſoluere. In mediocri vo ſolũ ꝑſonas pᷣuilegiatas.de qͥb ſupᷣ.in enoꝛmi autẽ nullos niſi in caſibo in q bus papã nõ pñt adire c. cũ illoꝝ.eo.ti.vbi exẽplificat di.Enoꝛmis eſt ſi effodiat oculos:ſi qͥs vulneret᷑:ſi in theatro veł in foꝛo vel in cõſpectu iudicis ꝑcutiat᷑. Et młto foꝛtius ſi in cymiterio vel doꝛmitoꝛio verberet᷑. ſi quocũq; mẽebꝛo mutilet᷑.ſi ad effuſionẽ ſagui nis graue ex graui ictu ꝓuenientẽ ꝑueniat᷑.ſi in epᷣm abbatẽ vel dericũ ſecularẽ vł religioſũ ma 2 nus inijciat᷑.ſi ex manꝰiniectõe ſcãdalũ oꝛiatur. Itẽ ſi in pꝛioꝛẽſi uũ abbatis locũ tenẽtẽ manꝰqͥs iniecerit. Et dicit Hoſtien.idẽ intelligẽdũ qͥtiẽs inferioꝛ ⁊ ſubditꝰin ſuꝑioꝛẽ ſuũ manus iniecit. Et ꝑ hoc videt᷑ ſolui qſtio de monacho qͥ abſen te abbate ꝑcuſſit vicariũ quẽ abbas dimiſeratiĩ clauſtro:aliũ tamẽ dauſtralẽ. Hec ille. Petrus etiã de peruſio ſuꝑ d.c.pᷣdicta ponit ⁊ ſpecialiter hoc ꝙ ſi abbas ſe abſentãdo loco ſui dimittat aliquẽ vicariũ inijciẽs in eũ manꝰ reputat᷑ enoꝛ⸗ mem iniuriã intuliſſe vt abſolui nõ poſſit ctra ſedẽ apoſtolicã. Et in directoꝛia iuris ðꝛ ꝙ pᷣdi⸗ catoꝛes et minoꝛes in bhmõi enoꝛmib iniurijs ſeu pcuſſionibo icidẽtes:vigoꝛe ſuoꝝ pᷣuilegio⸗ vo iĩ.d.c.cũ illoꝝ. ðꝛ ꝙregulares ſi ad effuſiõeʒ ſanguinis venerint:ad ſedẽ apłicaʒ ſũt mittẽdi. Diẽ ibi glo.ꝙ nõ itcelligit᷑ de qᷓlibet ꝑua effuſiõe rũ poſſũt abſolui a ſuꝑioꝛiboꝛdinis ſui.Quia ſanguinis.Sʒ ꝙ hoc putat cõmittẽdũ arbitrio 2 8 enoꝛmitatibonõ expᷣſſis tibus liberet nos deus noſter Amen. L In die enthecoſtes de ſpũſanco Sermo trigeſimuſoctauus.De quo poterit pᷣdicani pex tots bebdomadgdi. „ EPbleti ſüt oẽs ſpũſctõ Acc.ij. ⁊ in epła ſolẽnitatꝭ podierne. Sicut ſingularj xpᷣina⸗ nuitas ẽ natalicijs oim alioꝝ ſan⸗ 1 ℳ las e leris ſoꝛat el gaulo baice gi⸗ gltoci huid luund elio nitus ſdustn tke oharek⸗ hoican⸗ altete get Podlicit Nacrat Wbs ſicod oyn ſumon Nealod aumen chgir EHoce kaleben Gian (durttil ſawöde wadeef bodeſe ſuo dii tebant ſcoſor ſcngen aꝛno i .,. Gui boli uu lni⸗ hiuble cd Korſer Niteni Vonöie Atho fn cäina rtigry ndin kols⸗ Tign na lenke gti Ann rgol Nci Wos. dang sgi Gn cid/ Cmntiui anele d. u ſaden zoſirq toſoi umnit ü nsaſ dem uön uWr⸗ Uioriſgti Wnklin güns dainer. nüinnts giin nus lcn doqaben 8SDmidcri le pans tiſpccu, ſai M i lran nsnfit ni nus G: uige nul u ſutcfllig ſünni⸗ uuſiſi inhind wrochſi⸗ wmmin . 6 . 0s guſtien /n — — occurrẽti.Dũ cõplerent᷑ dies Pent 3 &qnqginta.a penta qð ẽ qͥnq;.⁊ coſtes qð ẽ de⸗ . — 8 . 7 cctoꝝ eminentioꝛ ⁊ pᷣclarioꝛ.ita hodierna feſtiui tas c oibo alijs q̃ de ipſo dno ieſu veneramurin terris:ſpeciali q̃dã ſue diuinitatis oſtẽſiõe glłio ſioꝛ atq; pᷣſtãtioꝛ. CXem̃ natꝰẽ ex hoie filiꝰðᷣi:cer tũ ẽ illũ ab angeł mioꝛatũ ps.viij. Minuiſti eũ paulominꝰ ab angelis ⁊c̃.CX autẽ hodie inviſi bili claritcate ſomſctm̃ ſuuʒ in diſcipulos fudit. palã eſt eũ ſuꝑ oẽs angelos ad dexterã pꝛis ex⸗ altatũ.Et iõ hec ſolẽnitas feſtiuis ẽ laudibo cele bꝛãda.qꝛ qᷣcqͥd geſtũ ẽ in hac die:totũ ↄſtat eſſe diuinũ. Itẽ qꝛ cũ ſᷣm phᷣm.iij.topicoꝛũ.finis ſit melioꝛ oibo q ſũt ad finẽ. Hectãqᷓ; finalis ſolen nitas ꝑticularibo ẽ gaudijs recoleda. Jõ ei dñs ieſus incamatꝰ ẽ vt ↄgruo poſtmodũ tꝑe naſcc ret᷑. Eſt autẽ natꝰ vt ꝑ moꝛtẽ ſuã hũanã ſalutem oꝑaret᷑ moꝛtuꝰ vᷣo ẽ vt deuica moꝛte ⁊ redẽpto hoie a moꝛtuis tertia die reſurgeret. Reſurrexit autẽ vt q̃drageſimo die głioſus ꝓpꝛia vᷣtute aſ⸗ cẽderet in celũ.Sʒ aſcẽdit ĩ celũ vt hodierna die ꝑaclitũ ſpiritũ ſuis fidelibo deſtinaret. Quibus dixerat Joh.ᷣ xvj. Ego veritatẽ dico vob:expedit vobis vt ego vadã.ſi em̃ nõ abiero ꝑaclitꝰnõve niet ad vos.ſi autẽ abiero mittã eũ ad vos.Cu⸗ ius ꝓmiſſio hodierna die cõpleta ẽ.Nã poſt re/ ſurrectionẽ ipᷣiꝰ dñi nr̃i ieſu xpᷣi qͥnq̃geſima die de celo deſcẽdit ſpũſſanctꝰ. Et hb ẽ gen⸗ in epła ecoſtes: id cẽ. Hoc autẽ myſteriũ qͥnqᷓgeſima die merito fu it celebꝛatũ. Na in teſtamẽto veteni fuit pᷣſigura tũ.Sicut em̃ qͥnquageſima die poſtqᷓ; moyſes eduxit filios iſraei de egypto deſcẽdit deꝰ in igne in mõte ſynai: vt patet Exo.xix.ſic ⁊ qͥnquageſi⸗ ma die poſtqᷓ; xpᷣs traxit ſanctos patres de lim/ bo deſcedere debuit ſpũſſanctꝰ i linguis igneis ſuꝑ diſcipulos eius.Sicut etiã in iubileo remit tebant᷑ debita ĩ q nquageſimo anno Leuit᷑ xxv. ſicꝑ ſpm̃ſancũ qͥnquageſima die in aplos de⸗ ſcendentẽ pctã remiſſa fuere.Uirtute em̃ ſpũſſa/ cci ⁊ nõ meritis hoĩm remittũt᷑ pctã.c.vt euiden ter.j.q.j.Et ſicut in illo iubileo ſe erui donabãtur libertati:vt habet᷑ Leuitj.xxv.ita ſpũſſãꝰ a dia boli pᷣuitute erutos nos liberos fecit. Uñ.ij.ad Corj.iij.ðꝛ.Ubi ſpũs dñi:ibi libertas.Et ſicut in iubileo recuꝑabat᷑ hereditas amiſſa.vt ĩ eodẽ Leuitici.c.ha bet᷑:ſic ſpũſſanctꝰ ẽ pignꝰ heredita tis nr̃e:vt ðꝛ ad Ephᷣ.j.Et iõ canit eccłia ↄfirmã do pᷣdicta Patrata ſũt hec myſtice paſche ꝑacto tpꝑe.Sacro dieꝝ numero q lege fit remiſſio. Ue nit etiã ſpũſſanctꝰin dñica die vt eſſet dies reno uatiõis q fuerat ⁊ creatiõis. Oñica nãq; die ere atus fuit mũdus.c.qð die dñico.lxxv.di. Hoꝛa etiã in q̃ ſpũſſanctus in diſcipulos deſcẽdit fuit tertia: vt habet᷑ Act.ij. Uñ canit eccłia.Ouʒ ho⸗ ra cũctis tertia repete mũdꝰiconat oꝛãtibo apo⸗ ſtolis deum veniſſe nũciat.Et hoc ↄueniẽs fuit TLũ quia ſpũſſanctus eſt tertia in trinitate ꝑſo⸗/ ynaLuʒ quia pᷣmi parẽtes dicunt᷑ ꝑdidiſſe gra⸗ CCCXXXI tiã in hoꝛa tertia:vt ponit᷑ in cõpẽdio theologie li.j. Uñ ↄgruũ fuit vt eadẽ hoꝛa apoſtolis red/ deret᷑. Tuʒ iã vt inſinuet᷑ ꝙ in tertio tꝑe gratia dei copioſe in mundũ effuſa eſt. Pꝛimũ nãq; tẽ pus legis nature fuit ab adamvſq; ad mopyſen: Scðm vð ſq; leg ſcpte fuit a moylevſq; ad xᷣm Tertiũ aũt ſq; legis gre fuit a x-pᷣo inceptũ:et du rabit vſq; ad cõpletũ numeꝝ electoꝝ.Quo tem poꝛe venit plenitudo gratie vt inquit Apłs ad GalathaS.iiij.Et ideo dicit᷑ in verbis ꝓpoſitis. Repleti ſũt oẽs ⁊c. Supꝑ qᷣb ð ſpũſctò ſeptẽ ↄſi deratiões faciemꝰ. Pꝛima dicet᷑ declarationis. Scða noiĩatõis.Tertia cognitiõis. Quarta ap paritõis.Quinta donationis.Sexta oꝑatiõis. Septima vo ⁊ vlcima appellabit᷑ diſpoſitiõis. De ſpũſſcti declaratiõe ↄſideratio ma. E ANbhac pᷣrma cõſideratiõe tria de ſpũſaõ i declarada ſũt.ſ.eius veritas: ꝓceſſiona litas ⁊ ꝑſonalitas. Circa pᷣmũ notandũ eſt ꝙ ſom̃ſanctu eſſe in diuinis nullus ſane mẽ⸗ tis negare põt. Patet em̃ clariſſime:⁊ ꝓbari po teſt rne ⁊ autoꝛitate. Pꝛimo rõne generatiois ſiue cauſatiõis ſic. In vnoquoq; genere rerũ eſt deuenire ad vnũ qð ſit metꝝ ⁊ mẽſura oim alio rũ.x.metha. Patet hec regula. Nã omes homi⸗ nes ſunt a pᷣmo homie qͥ in ſtatu creatiõis ante lapſũ fuit ꝑfectus in naturalibj. Similiter cia⸗ tus aque eſt a vaſe.vas a puteo.puteus a fõte. fons a mari.Et ſic mare ðꝛ eſſe pᷣncipiuʒ ⁊ men⸗ ſura oĩm aquaruʒ.Ad pᷣdicta quoq; facit ilud qð ait phᷣs.ij.mecha.⁊.viij.phiſicoꝝ.ſ.ꝙ in cau⸗ ſis eſſentialit᷑ oꝛdinat nõ ẽ ꝓceſſus in ifinitum. Tũc ſic ĩfert᷑.in genere donoꝝ opoꝛtʒ venire ad pmũ donũ a qͥ oia alia dona ꝓcedãt. Et ipᷣm eſt amoꝛ.qꝛ amoꝛ ẽ pnapiũ liberalitatʒ.⁊ipᷣe amoꝛ ſpũſſctũs qͥ ꝓcedit a pꝛe ⁊ filio ꝑ modũ volũta tis. ex qᷓ ꝓceſſiõe hʒ ipᷣe ſpũſſanctus vt ſit amoꝛ. ſub cuiꝰrõe oĩa a volũtate diuia ↄferũt᷑ob quã cauſaʒ qͥdã phi dixerũt amoꝛẽ eẽ totiꝰnature bn cipiũ:vt ptz.j.metha.Et Dyoni.in.iiij.c.de diui. no.ðt ꝙ diuinꝰamoꝛ nõ pmiſit ipᷣm ſine germi ne. Scõða rõ ðᷣꝛ oꝑatiõis. In qͥlibet eĩ bono oga toꝛe tria reqͥrunt᷑ ſq; potẽtia ad exequẽdũ opus. ſapiẽtia ad oꝛdinãdũ⁊ bene diſponẽdũ:⁊ amoꝛ ſiue bonitas eũ inducẽs ad oꝑandũ. Et hoc ha bet᷑ a pho.ij.ethicoꝝ.Cũ ergo dei ꝑfecta ſint ope ra Deutj.xxxij.Et ipe om̃ia creauerit Geñ.j. Es Ecci.j.opoꝛtet ↄcludere ꝙin eo eſt ſũma poten⸗ tia qᷓ attribuit᷑ patri.⁊ ſũma ſapientia que attri⸗ buit᷑ filio.⁊ ſũma bonitas amoꝛe plena que at⸗ tribuit᷑ ſpirituiſancto. Et ideo inquit phs in.j. de regimine pᷣnci.ꝙ bonitas dei fuit cauſa facti onis mũdi ⁊ oꝛiginis oim rerũ.Jsfinita eĩ bo⸗ nitas dei ſiue eiꝰ amoꝛ infinitꝰ qͥᷣ eſt ſpũſſapctꝰ induxit eũ ad creationẽ mũdi.Tertia rõ ðꝛ pfe⸗ ccõis.Deꝰ em̃ ẽ ꝑfectiſſimꝰſpũs. lã ꝙ in eo ſit oio ꝑfectio teſtat᷑ pᷣs.xj.metha.Deũ quoq; eſſe afeaũ oſtẽqit ſaluatoꝛ Matchᷣ.v. CX aũt ſeſpi Bermo ritus habet᷑ in.ca.antropomoſite.xxiiij.q.iij.Et ſaluatoꝛ ait Johᷣ.iiij.Spũs ẽ deus.Ad ꝑfeauʒ aũt ſpm̃ tria reqᷣrunt᷑.ſ.memoꝛia:inllectꝰ ⁊ vo lũtas:ſᷣm pvᷣm.iij.de aia.Ergo in diuino ſpũ ſi ue eſſentia oẽm ꝑfectionẽ habẽte eſt memoꝛia qᷓ attribuit᷑ pꝛi. intelligentia q ateribuit᷑ filio:⁊ vo lũcas q̃ attribui᷑ ſpuiſancto.Uñ canit eccłia in officio trinitatꝭ. Leuẽt᷑ coꝛdis oſtia:memoꝛia gi gnenti:nato intelligẽtia volũtas ꝓcedẽti.In ðo em̃ eſſe memoꝛia idelibilẽ patet etiã ꝑ leges ciui les:maxie in.l.ij.S.ſi qͥd autẽ.C.de vete.iu.enuc. vbi ðꝛ.ꝙ oĩm habere memoꝛiã ⁊ in nullo peni⸗ tus errare diuinitatis potiꝰ qᷓ; hũanitatis ẽ. vo in deo ſitintelligẽtia ꝑfecciſſima pcʒ ex eiꝰ no mie. Nã deꝰ ðꝛ a theoꝛe:qð eſt videre.vł a theos qð eſt currere:q̃ſi cũcta vidẽs ⁊ ꝑcurrẽs:ſʒ Pa pia.Et notat Archið.in.c.extimãt.xj.q.iiij.Scit em̃ oĩa anteqᷓ; fiãt.xvj.q.v.c.vlti.in fi.Et oĩa nu da ⁊ aꝑta ſũt oculis eiꝰ.ij.q.j.c.deꝰ nr̃ oĩpotens Et fuit dictũ Pauli ad Heb.iiij.Devolũtate ãt dei ait Salomõ Pꝛouer.xix. Uolũtas dñi ma net in eternũ.Ex qͥbo vᷣbis ptʒ ꝙ ſpũſſctũs ẽ coe ternꝰpꝛi ⁊ filio. Itẽ ꝙ ſit oipotẽs oñdit᷑ Geñ.vl. vbi ðꝛ.Nũqͥd dei poſſumꝰ reſiſtere volũtati.qᷓſi dDicat᷑:nõ. Quarta rõ ðᷣꝛ dilectionis.Inter aliq̊s em̃ nõ põt eſſe ꝑfecta ſocietas niſi ſint amoꝛe cõ iũcti ⁊ vniti:ac ſeinuicẽ diligãt.ix.ethicoꝝ.Et pa tet de aĩa ⁊ coꝛꝑe inter q̃ nõ eſſet ꝑfecta ſocietas niſi ꝑ amoꝛẽ ⁊ dilectionẽ naturalẽ inſimulↄne⸗ cterent᷑.⁊ idẽ eſt ð ↄiugatis ꝑ mr̃imoniũ.Amoꝛ em̃ ẽ vis vnitiua amã cũ amato:vt inqͥt Dyo⸗ niſiꝰin lib.de diui.no.⁊ ulliꝰin li.de amicicia. Szʒ inter deũ patrẽ ⁊ filiũ ẽ ꝑfecciſſima ſocietas ⁊ iocũditas eterna.Ergo opoꝛtuit ꝙ inter eos eſſet amoꝛ eternꝰ⁊ charitas increata.ſ.ſpũſſctcũs q̃ eſt amoꝛ a pꝛe in filiũ:⁊ a filio in patrẽ ꝓcedẽs Vñ qͥdã pbᷣi liq; gẽtiles ⁊ pagani dixerũt mo nas genuit monadẽ:⁊ in ſe ſuũ reflexit amoꝛeʒ. Ad ꝓbãdũ etiã ꝙ in vitate ẽ ꝑſona ſpũſſcci ĩ di⸗ uinis adduci poſſũt argumẽeta q̃ feci in ᷣma ꝑ te pᷣncipali huiꝰ oꝑis.ſᷣmõe.xv.pꝑ.iij.arguẽdo ꝓ trinitate diuiaꝝpſonaꝝ. Autoꝛitate q̊ʒ ſace ſcri pture idẽ ꝓbat᷑. Nã Geñn.j.ðꝛ. Spũs dñi fereba tur ſuꝑ aq̃s.Et.vj.c.dixit deꝰ. Nõ ꝑmanebit ſpi ritꝰmeꝰin hoĩe ĩ eternũ.Et.xlj.c.etiã dicitur. Nũ qͥd inuenire poterimꝰ talẽ viꝝ qͥ ſpũ dei plenus ſe.Et Numeri.xj.ait moyſes. Quis mihi tribu at vt oẽs ꝓphetẽt:⁊ det eis deꝰ ſpmſctm̃ ſuuʒ.Et Judid.iij.ðꝛ.Fuit in eo ſpũs dñi ⁊ iudicauit iſ rael. Et.x.c.Factꝰ eſt ſuꝑ iepte ſpũs dñi.Et.j.Re gũ.ᷣ x. Inſiluit ſuꝑ ſaul ſpũs dñni ⁊ ꝓhetauit.Et PS.xxxij. Uerbo dñi celi firmati ſut:⁊ ſpũ oꝛis eliꝰ oĩs vᷣtus ooꝝ. Et.l. Spm̃ſctm̃ tuũ ne aufe⸗ ras ꝗ me.Et.ciij. Emitte ſym tuũ ⁊ creabunt᷑:et renouabis facieʒ terre.Et.cxlij. Spũs tuꝰbonꝰ deducet me in terrã rectã. Et Sap.ſ. Spiritus dñi repleuit oꝛbe; terraꝝ:⁊ ᷣ qdð ↄtinet oĩa ſcia,ʒ habet vog. Et.ix.c. Senſũ autẽ dñi qͥs ſcoret niſi xxxV tu dederꝭ ſapiam:⁊ miſer ſom̃ſctm̃ tuũ ð altiſ⸗ ſimis. Et Ecci·j. Ipe creauit illam in ſpuſctö. Et vlij.c. Nõ ẽ in hois ptate cohibere ſpm.Et.xxiiij Spũs meꝰſuꝑ mel dulcis.Et Eſa.xj. Redqᷣeſcet ſuꝑ eũ ſpũs dñni.Et.xl. Quis adiuuit ſom̃ dñi: aut qͥs ↄſilianꝰ eiꝰ fuit.Et.xlj.Dedi ſpm meũ ſu per en. Et. xlviij. De miſit me ⁊ ſpũs eiꝰ.Et.lxxj. Spũs dñi ſuꝑ me.Et Johelłl.ij. Effundaʒ ſpm̃ meũ ⁊ dabo ꝓdigia in celo ⁊ in terra.Et in eodẽ c. Effundã de ſpũ meo ſuꝑ oẽm carnẽ ⁊ ꝓpheta⸗ vüt filij vꝛi ⁊ filie vꝛe.Et Eʒechie.xxxvj. Ponaʒ ſpm̃ meũ in mediovi.Et Zach.xiij.Effũdã ſuꝑ domuzʒ Dauid ⁊ ſuꝑ habitatoꝛes hierlem ſpin gre.Et Match.j. Inuẽta ẽ in vtero habẽs ð ſpi rituſctõ.Et ibidẽ.Qð in ea natũ ẽ de ſpũſctõ eſt. Et.iij.c. Baptiſabit vos in ſpũſctõ.Et.xij.Qui dixerit vᷣbũ ʒ ſpm̃ſctm̃ nõ remittet᷑ ei.Et Luc.j. Spũſctõ replebit᷑ ex vtero mr̃is ſue.Et ibidem. Spũſſctũs ſuꝑueniet in te.Et.iij.c.Deſcẽditſpi rituſſctũs coꝛꝑali ſpẽ ſiẽ̃ colũba in ipᷣm.Et.xj.c. Ego in ſpũ dei eijcio demonia.Et.xij.Spũſſan ctus docebit vos ĩ ipᷣa hoꝛa qͥd vos opoꝛteatlo qui.Et Joh̊.xx.Accipite ſpmſctm̃ q̊ꝝ remiſerit. pctã remittũt᷑ eis.Et Ac.j.Accipiet vᷣtutẽ ſuxꝑ ueniẽtis ſpũſſcti in vos.Et.ij.c. Repleti ſũt oẽs ſpũſctõ ⁊c̃.Et ibidẽ ait Petrꝰ.Accipietis donũ ſpũſſcti.Et.vj.c.ðꝛ.Elegerũt Stephanũ plenũ fide ⁊ ſpũſctõ.Et.viij. Imponebãt manꝰ ſuꝑ il⸗ los ⁊ accipiebãt ſpmnſctm.Et.x.c.Cecidit ſpũſſã ctus ſuꝑ oẽs qͥ audiebant vᷣbũ.Et ibidẽ. In na tiões gr̃a ſpũſſcti effuſa ẽ.Et.j.ad The.v.Spi ritũ nolite excinguere.Et ad Eph̊.iiij. Nolite cõ⸗ triſtare ſpiritũſanctũ dei. Vo ad ſcðᷣm de ſpũſctõ qð ðꝛ eiꝰ ꝓceſſio⸗ q nalitad.Licet nullꝰ viatoꝛ ꝓpꝛia vᷣtute il⸗ lũᷣ poſſit ad plenũ indagare:dicẽte beato Hilanio in li.ð trini.Nõ putet hõ ſua itelligẽtia ſacramẽtũ generatiõis ⁊ ꝓceſſiõis ſe poſſe ↄſeq. Vñn Paulus.j.ad Cor.ij.ait. Loqͥmur dei ſa⸗ pientiã quã nemo pᷣncipũ huius ſeculi nouit.i. philoſophoꝝ ſᷣm gloſam:tamẽ aliqͥd de ea loq̃/ mur ſequẽtes ea que ſancti doctoꝛes ꝑ diuinaʒ reuelationẽ ⁊ ſanctaꝝ ſcripturarũ illuminatio⸗ nẽ edocti tradidere.Sicq; ſeruabimꝰillud Dyo niſij ↄſiliũ in libꝛo de diuinis no.dicẽc. Nõ eſt audendũ dicere aliquid nec cogitare de ſuꝑſub ſtantiali occulta diuinitate pᷣter ea que diuinitꝰ no bis ex ſacris eloquijs ſunt expᷣſſa.Scienduʒ . eſt ergo ꝙ fuit quedã damnata opinio de ꝓcel/ ſio ne ſpũſſancti quã tenuerũt greci dicentes.ꝙ ſpũſſanctus nõ ꝓcedit a filio:ſed ſolum a patre. Et vt inquit Tho.in.j.parte.ſũme.q.xxxvj. Hec maledicta opinio inuẽta ẽa Neſtoꝛianis:vt pa tet in quodã ſimbolo neſtoꝛiano damnato ab epheſina ſynodo Hãc aũt ſuã falſam opiniõeʒ ꝓbare nitebant᷑. Pꝛimo qꝛ xpᷣs Joh.xv.loqns de ſpũſancto:illũ a patre pꝛocedere dixit:niłla ſfa cca mẽtiõe ð filio di.Cũ venerit ꝑaclicꝰ queʒ ego lede he⸗ MMrini buoron raban omarfil pierflio ga D aſolern tiogein amora tuſſana⸗ Thotia lodad caa ſimmorin biciz ngenl lrateci Womdr Menelh Uncn lipan⸗ Nlbſſan locſo ohere ljnn Mepcca neret Mtc Wenſed npebit heanto 0 mlen⸗ s gue Güln Menr mien tmiſ, aſüds iswri li i Catſi i G ſolicren aſien ufwei, rhen A ſac. ndale iwi. nubi⸗ R; nmnte Made , elugſnr irr- ᷣ́ , FKenrr — s e Foliũ mittã vob a pꝛeſ pm̃ vᷣitat qͥ a pẽe pcedit llle te ſtimoniũ ꝑhibebit de me. Scdõo B ꝓbãt aucte Damaß.li.j.c.viij.d. A pꝛe pcedẽtẽ ⁊ ĩ filio qͥ eſcẽ tẽ ſpm̃ſctm̃ dicimꝰex pꝛe ⁊ filio ñ dicimꝰ Tertio p ide bãat rõne ſic Nullũ ſimplex eſt a pluribo:ſʒ ſpũſſanctꝰeſt omino ſimplex. nõ eſt a duobuf ſuppoſitis.alioqͥn ſeqret ꝙ maioꝛ eſſet ſi implici tas in pᷣncpiato qᷓ; in pnapio.Et ↄfirmt hanc ratio nẽ ſic. Qð ꝑfecte fit ab vno:no indiget vt fi at ab altero. Quia fruſtra fit ꝑ plura qð fieri pᷣt paudoꝛa.j.phiſicoꝝ. Et notat᷑ in.l.amplioꝛeʒ. S.in refutacoꝛijs.C. de appella.⁊ in.l.pediculis. S.labeo.ff.de au.⁊ argẽ.ie.⁊ in.l.dñs teſtõ.ff. de ⁊dl.inde.⁊ in de.j.de ſũma trini.⁊ fi.ca.S z pP'ꝑp fecte ſpirat ſpm̃ſctm̃.ᷓ nõ dʒ ſy plirari a filio. G Ed ↄtrariũ tenet ſancra mater eccłia. UVñ in ſimbolo patrũ qð factuʒ fuit in ↄcilio Miceno ðꝛ.Et in ſymſanctũ dñũm⁊ viui⸗ ficantẽ q ex pꝛe filioq; ꝓcedit. Et ĩ ſimbolo atha naſij. Spũſſanctꝰ a pꝛe ⁊ filio nõ factus:nec cre atus:nec genitus:ſʒ ꝓcedẽs.Et idẽ tenet Chꝛyß. Idipᷣm ecis ꝓfitet᷑ Cyrillꝰ in epła ſua quã ſyno dus calcedoniẽſis recepit. Et idẽ fatet Oypdimꝰ in li.de ſpũſctõ.Aug.etiã in li.de tri. ⁊ ſuꝑ Johã. er ibidẽ Amb. Bꝛego. Hiero. atq; Hilariꝰac qᷓ; plurimi alij ſancti. Et pᷣt hec vitas declarari tri bus rõnibo. Pꝛimo qꝛ notũ eſt ꝑ ſeq; amoꝛ pce dit ab amãte.Cũ igi ſpũſſanctꝰ ſit amo: q̊ pat᷑ amat filiũ ⁊ filiꝰpatrẽ:manifeſtũ eſt ꝙ ꝓcedit a pꝛe ⁊ filio. Scðo qꝛ in ſole relucẽt trinitac veſti⸗ gia. Uidemꝰaũt ꝙ radiꝰeſt a ſole:⁊ caloꝛ pcedit a ſole ⁊ radio.⁊ ſilr ſpũſſanctꝰ ꝗ pꝛe ⁊ filio. Ter tio qꝛ in aia eſt imago dei ꝓpter tres potentias. amoꝛ autẽ ipᷣius aie ꝓcedit a noticia.⁊ ſilr ſpiri tuſſanctꝰ qͥ eſt amoꝛ ꝓcedit a filio qᷣ eſt ſapiẽtia ⁊ noticia patris. Uñ etiã ðꝛ ſpũs eius:iuxta il⸗ lud ad Ro.viij.Qui ſpm̃ xpᷣinõ habet:hic nõ ẽ eiꝰ.Ad oꝓpoſita vo rñdet᷑ jm theologos i. j. di. xj.maxime Scotuʒ ? Bonauẽ. beatuʒ Tho. ibidẽ.⁊ etiã in pᷣma ꝑte ſi me.q.xxxvj.⁊ in ſũma 2tra gẽtiles li.iiij.c.xxv.Pꝛimo ad pmũ ꝓpter vnlitatẽ eẽntie diuie.qð in ſcptur diuinis ð vna ꝑſona ðꝛ:etiã ð alia oꝑtʒ itelligi: niſi repugnet p pꝛietati ſpᷣius:etiã ſi dictio exduſiua adderetur. Zicet em̃ dicat᷑ Matth.xj. Nemv nouit filiũ ni ſi pater. Nõ tñ a cognitiõe filij vel ipe filiꝰ vl ſpi rituſſanctꝰ excludit᷑. Uñ etiã ſi diceret in euã ge⸗ lio ꝙ ſpũſſanctꝰ nõ ꝓcedit niſi a pꝛe:nõ ꝑ hoc re moueret᷑ qͥn ꝓcederet a filio.Cũ hoc/ꝓpꝛietati fi lij nõ repugnet. nec eſt mirũ ſi xpᷣs ſpmſanctũ a pꝛe ꝓcedere dixit de ſe mẽtiõe nõ facta.qꝛ oĩa ad Patrẽ referre ſolet:a quo habet quicquid habet. Sicyut cũ dicit Joh. vij. Mea doctrina non eſt mea:ſed eius qͥ miſit me pacris. Et multa bmõi in verbis dñi inueniũtur ad cõ mendandã i pa tre autoꝛitatẽ pᷣncipij. Pꝛeterea ſpũſſanctꝰ a fi/ lio mittit ̃m illud Jop. xv. Cũ veneritſi pũſſan aus quẽ ego mittã vobis.Sʒ mittẽs habet ali quã autoꝛicatẽ in miſſũ.Opoꝛtet ergo dicere filius habe? aliquã autoꝛitatè reſpectu ipᷣiꝰ ſpi⸗ rituſſancti:nõ autẽ do minijvel maioꝛitatis:ſed m ſolã oiginẽ. ad ſcdᷣm ſe- q de autoꝛitate Da ⸗ maſceni reſpondet᷑ ipᷣe nõ negauit ſpm̃ſanctũ ꝓPcedere a filio.Ait em̃. Ex filio ſpiritüſanctũ nõ didmus.nõ autẽ dixit:nõ credimus.ſed nõ dici mus ex expᷣſſo ſacre ſcripture teſtimonio. CXſi inueuiat᷑ ipe vel alius ſanctus dicere expᷣſſe ſpi⸗ ritũſanctũ nõ ꝓcedere a filio:in hoc nõ eſt tenen dqa eius opinio:iuxta illud Auguſtini in epiſro la ad Uincentiũ deſ. cripturis ſanctoꝝ doctoꝛũ qui ait.Lale genus ſ. cripturaꝝ a ſcripturj diui nis diſtinguendũ eſt. õ em̃ ita in eis teſtimo⸗ nla ꝓferunt᷑ vt ↄtrariũ ſ. entire nõ liceat.Ad ratio nẽ autẽ reſpondet᷑ negãdo maioꝛẽ.quia ſuppo⸗ ſita ꝓductiua in hoc pꝛoducũt vnico pꝛincipio. Et ad ↄfirmationẽ dici bõtꝙ nõ fuit vana filij ꝓductio.quia pnaipij eadem ꝑfectio eſt in filio que eſt in patre. Una eſt em̃ virtus patris ⁊ filij et quicquid eſt a patre:neceſſe eſt eſſe ꝗ filio niſi ꝓpꝛietati filiatiois repugnet. Igit᷑ pater ⁊ filius ſunt vnũ pncipiũ ſpiritu ſſancti ꝓpter vnitatẽ di uine virtutis.⁊ vna ꝓd uctione ꝓducũt ſpm̃ſan ctuʒ. Sicut etiã tres ꝑſone diuine ſunt vnũ pn⸗ cipiũ creature:⁊ vna actione creatur pducunt. Et ita determinat ſancta mater eccłia in.c.firmi ter. ⁊ in.c.fideli.de ſũma trini.⁊ fi.ca.⸗ in.ca.j.eo⸗ dẽ ti.li.vj.⁊ in.c.canones.xv.di.⁊ in.c.de ſpiritu et in.ca.ſaluatoꝛ.de conſe.diſt.v. Nõ em̃ dixiſſet xpᷣs Jo h.xv.ð ſpũſancto:Quẽ ego mittã vobis a patre:niſi ꝓcederet etis ab eo. Et ideo in ca.ſe⸗ quẽti hoc aꝑtius declarans alt. Ille me dlarifi⸗ cabit quia de meo accipiet ⁊ annuclabit vobis. omia quecũq; habet pater mea ſũt. Pꝛopterea dixi:quia de meo accipiet. Hanc etiam veritatẽ affirmans Paulus ad Galachas.iiij.ait.Mi/ ſit deus ſpiritum filij ſui. Et hec veritas firma⸗ ta fuit tẽpoꝛe concilij Fermniennit Eugenio.iiij. exiſtente papa. Qo ad tertiũ declarandũ in hac parte ſczʒ q de perſonalitate ſpirituſſancti eſt ſaẽdũ. ̈ ᷣm ꝙ ꝓbant theologi in.j.ſentẽ.diſ.xj. maxime ſancꝰ Bonauẽ. Scotus⸗ Fraãciſcꝰ de mayro.ibidẽ. Et Alexã.de ales in.j.par.ſũme in . traccatu de ſpũſctõ. et Tho. in ſũma ↄtra genti/ les.li.iiij.ca.vij. Spirituſſanctus eſt deus con/ ſubſtantialis patri ⁊ filio:⁊ tertia in trinitate ꝑ⸗ ſona pꝛoducta a patre ⁊ filio pmodũ volunta⸗ cis:vt colligit ex dictis Auguſtini in li.de trini. Deus nãq; eſt ſũme ſimplex vt pateurxij. metha. UVbi ait pvᷣs ꝙ deus eſt actus puriſſimꝰ abſaqʒ aliqua cõpoſſtiõe.̊ ome qð eſt in deo eſt deus. . ⁊ ꝑ ↄſequẽs ſcientia:ſapiẽtia:intellectus: cogni⸗/ tio:voluntas ⁊ amoꝛ dei eſt deus. In deo enin nullũ eſt accides:vt inqt Boecius in li. ð trini. Eoſtat aũt ꝙ ſpũſſanctꝰc amoꝛ pꝛis ad filiuʒ:⁊ ecõtra vt inqᷣc Hierony.ſuꝑ Ps.xvij.Deus em̃ Germo pf n intellectũ ſuũ cognoſcit eſſentiã ſuã eſſe in finite bonitatis:qᷓ eũ amat amoꝛe liiginico. Sic Gq̃ ſeipſᷣm cognoſat cognitio eſt filiꝰ:ita amoꝛ q̊ ſeipm amat eſt ſpũſſanctus. Sʒ ↄtrapᷣdicta fu it opinio Arrij. vt inqͥt ſanctꝰ Zho.in ſũma ? gẽtiles li. iiij.cxvj· docuit filiuʒ ⁊ ſpm ſanctuʒ eẽ — — creaturas: filiũ tñ maioꝛẽ ſpũſctõ:⁊ minoꝛẽ pꝛe. Quẽ erroꝛẽ q;tũ ad ſpmſetm̃ ſecutꝰ eſt macedo⸗ nius q de pꝛe ⁊ filio recte ſenſit ꝙ vniꝰ eiuſdẽq; ſubſtatie ſint. Sʒ hoc de ſpũſctõ credere noluit dicẽs illũ eẽ creaturã:⁊ quãdã ꝑfeccioneʒ metis accidẽtalẽ pꝛis ⁊ filij vt charitatẽ creatã ⁊ hmõi. Vñ quida vocãt macedonianos ſemiarrianos co ꝙ cũ arrianis in ꝑte cõueniũt:⁊ ꝑte differũt ab eiſdẽ. Quos tñ oẽs ↄuincere poſſumꝰ ⁊ pꝛo bare ꝙ ſpũſſctũs ẽ ꝑſona ꝑ ſeſi ubſiſtẽs: 2 eſt deꝰ equalis patri ⁊ filio.Et hoc ſcpture teſtimonio declaramus. Am nulli tẽplũ ↄſtructũ ⁊ ↄſecratũ in ve 57 n teri teſtamẽto reperit᷑ niſi deo. Uñ Ps. x. ait Dauid.Dñs in tẽplo ſctõ ſuo. Sed tẽ pluũ deputat ſpũiſctõ dicẽte Aplo.j. ad Corj. vj. An nejſcitis qm̃ mẽbꝛa veſtra tẽplũ ſunt ſpũſſã cti.Ergo ſpũſſanctꝰeſt deus.cuius tẽplũ fuerũt oẽs ſancti a pncipio mundi ꝓcreati:⁊ erunt oẽs alij electi vſq; ad finẽ mundi pꝓcreãdi. Inſuꝑ ſci —— re cuncta ⁊ cophendere oĩia ꝓfunda dei nõ Eali/ cuius creature:iuxta illud Apłi ad Ro.xj.O al titudo diuitiaꝝ ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie dei qᷓ incõphẽ⸗ ſibilia ſunt iudicia eꝰ inueſtigabiles vie eius. Sed ſpũſſanctꝰ oĩa cognoſcit⁊ pſpicit:vt dicit᷑ Saß.j. Et cõpᷣhendit omia ꝓfunda dei:dicente Aplo.j.ad Corꝭ.ij. Spiritꝰ oia ſcrutat᷑ etiã pꝛo/ funda dei. Et ibidẽ. Que dei ſunt nemo cogno⸗ ſcit niſi ſpũs dei.̊ nõ eſt creatura ſʒ deus verus q oĩm abſconditoꝝ ẽ cognitoꝛ.Dañ.xiij. Et cui oia nota erãt anteqᷓ; crearent᷑ Ecci.xxvij. Itẽ de⸗ us reuelat myſteria Daniel. ij. vbi ðꝛ. Eſt deꝰ in celo reuelans myſteria. Sʒ talis reuelatio Epꝛo pꝛie opus ſpũſſcti. Uñ diẽ Apłus.j.ad Cor.ij. MNobis reuelauit deꝰ ꝑ ſpmſam̃. g̊ ⁊c. Itẽ deus locutꝰ eſt ꝑ ꝓphetas.Uñn Numeri.xij.ait ipᷣe de us. Si qᷣs fuerit inter vos ꝓpheta dñi: in vlſiõe apparebo ei: vł ꝑ ſomnũ loqr adillũ. Sed ſpiri auſſctũs locutus eſt ꝑ ꝓphetas.ᷓ eſt deus. Naz Acti.j.ſcriptũ eſt.Opoꝛtʒ implerli ſcripturã quã pᷣdixit ſpũſſctũs ꝑ os dauid. Et.ij. Pet.j. Spi⸗ ritulccõ inſpirati locuti ſunt ſcti dei hoĩes. Iteʒ creare eſt ſoliꝰ dei: vt ꝓbant theologi in. ij.ſentẽ. di. j. eo ꝙ reqͥrit potẽtiã infinitã ꝓpter diſtatiã in finitã de nilzilo ad eſſe.qꝛ creare eſt de nihilo ali qq facere. Et iõ ðꝛ Geñ.j. In pncipio creauit de us celũ ⁊ terrã. Sʒ ſpũſſcrũs creat dicẽte ꝓphe⸗ 7 ta · Ps.ciij. Emitte ſom tuũ ⁊ creabunt᷑ ⁊c. Ubi diẽ gloſa. ꝙ duplex eſt effectus ſpũſſcti. Pꝛimꝰ de nihilo aliquid facere:qð ad ſolũ deuʒ ꝑtinet Et ideo dic: Et crabunt᷑. Secũdus eſt a culpa iuſtificare:⁊ boc etiã ſolius dei eſt. qꝛ bim Aug. perimẽtũ qriti xxxVMI ſup Johem maius opus eſt impiuʒ iuſtificare q; celũ ⁊ terrã ð nihilo creare.Et ideo ſubdit.Et renouabis faciẽ terre. Uñnñ Caſſioð.ait. Lotiẽs nos deꝰ ſpualiter creat ⁊ renouat:quotiẽs ĩ no⸗ uũ hominẽ nos reſtaurare dignat᷑. Itẽ ſic ania eſt vita coꝛꝑis:ita deus eſt vita aĩe eã viuificãs: vt inquit Aug:ſuꝑ PS.xxij.⁊ in.c.reſuſcitatus. de pe. di. ]. Sed ſpũſſanct? eſt vica aie viuificãs eã. Joh.vj. Spiritꝰ eſt qͥ viuificat.̊ eſt deꝰ. Uñ ſaluatoꝛ Job.iiij.inquit.Spiritus eſt deꝰ. Ubi Berñ.ait.Spũſſctũs eſt deus:bonus:rectus: dulcis:foꝛtis:infirma ro boꝛãs:aſꝑa planans: coꝛda purificãs.⁊ quicqͥd in hoc ſeculo neq; vi⸗ det᷑ difficile ⁊ anguſtũ:leue facit ⁊ latum:opꝛo bꝛiũ gaudiũ iudicat:deſpectionẽ exaltationeʒ pꝑ ſuadet. Hecille. Itẽ ꝓpꝛiu eſt dei inhabitatio coꝛ diũ.j.ad Cor.iij. Uos eſtis tẽplũ deiviui.Sed ſpũſſctũs taliter inhabitat:dicẽte Apło ibidem Et ſpiritꝰ dei habitat in vobis. Suꝑ quo inqᷣt Aug. Hic aperte oſtẽdit Apłus ſpm̃ dei eẽ deũ Item Apꝛiũ dei eſt ſanctificatio hoim . Leuitici Xxij.Ego dñs qͥ ſctifico vos. Sed ſ pũſſanctus ſanctititat hominẽ ſᷣm Apoſtolũ.j.ad Con.vj. Vñ de btã virgine recipiente fluuiũ ſpũſſceci ðꝛ F. xlv. Fluminis imperꝰ letificat cuitatẽ dei anctificauit tabernaculũ ſuum altiſſimꝰ.ꝗ ⁊c. Inſupꝑ interius docere ẽ pꝛiũ opus del. ð quo 5. ait. Qui docet hoĩem ſcientiã. Sed hoceſt opus ſpũſſancti.ꝗ eſt deꝰ.ſã Joh.xiiij. ait do minus. Paraclitus autẽ ſpirituſſanctꝰ quẽ mit tet pater in noĩe meo:ille vos docebit oĩa. Pꝛe⸗ terea qʒ ẽ eadẽ oꝑatio:oꝑtet eandẽ eſſe naturazʒ Sʒ eadẽ eſt oꝑatio filij ⁊ ſpirituſſcti.Nã rpᷣs lo quit᷑ in ſanctis:iuxta illud.ij.ad Aorꝭ.vl. An ex/ s eius qͥ in me loquit᷑ xpᷣs.Et ſili ter ſpirituſſanctꝰ loqnit᷑ ĩ ſanctis dicẽte domio Matth.x. Nõ em̃ vos eſtis qͥ loqͥ mini::z ſpiri⸗ tus pꝛis veſtri qͥ loquit᷑ in vobis.J tẽ.j.ad Cor xiiij.dicit Paulus.Spũs lo quit᷑ myſteria.̊ ea dẽ eſt natura filij ⁊ ſpũſſancti.⁊ ꝑ ↄſequẽs patrꝭ Ait ei ſaluatoꝛ Jobᷣ.x.Ego ⁊ pr vnũ ſumꝰ. Am pliꝰeſſe vbiq; ẽ ꝓpꝛiũ dei qͥ dicẽ Hiere.xxiij.Lelũ ⁊ terrã ego ĩpleo.Sʒ ᷣ ſpuiſctõ ↄuenit ſᷣmillud Saß.j. Spiritꝰ dñi repleuit oꝛbẽ terraꝝ. g ẽ de us. Pꝛeterea ct. v. dixit Petrus.Anania:cur tẽptauit ſathanas coꝛ tuũ mẽtiri te ſpũiſctõ. Et poſtea ſubdidit.Nõ es mẽtitꝰ hoĩbo:ſed deo. er go ſpirituſſanctꝰ ẽ deꝰ. Inſuß qð eſt cauſa oĩm pfectionũ ꝑ ſeſubſi iſtit pfectiſſime:⁊ nõ acciden taliter. Sʒ ſpũſſanctꝰẽ hmõi. Ergo eſt ꝑſona ꝑ ſe ꝑfectiſſime ſubſiſtens. Uñ.j.ad or.xij inqᷣt aulꝰ. Nẽo p̃t dicere dñs ieſus niſi in ſi puſctõ. Diuiſiões vo graꝝ ſũt:idẽ autẽ ſpiritꝰ.Et diui ſiões miniſtratõnũ ſũt:idẽ ãt dñs.Et diuiſiões oꝑationũ ſũt:idẽvo ðᷣs qͥ opat᷑ oĩa in oĩbo. Alij qͥdẽ ꝑ ſpm̃ dat᷑ ſᷣmo ſapie.alij aũt ſermo ſcie ſs — eũdẽ ſpm.alteri fides ĩ eodẽ ſpũ.alij gfa ſanita tum i vno ſpũ:alij oꝑatio vᷣtutum. alij ꝓphetia⸗ H giſbiſc mſn, ſeou biatha no T pcraͤtt ſana. mck lopu⸗ Cor,cl dehebe⸗ hoſnedi motoN- Marb 8 Tes tſpiſin ſialesot tan lachue Wr⸗ flo⸗p chſn. niſis ſogn crll Nonrſi inoc, haditel Glniame Ktiöick Deip cunde. 4 noibog öͤrin giqean ctader Grno⸗ henne⸗ Pötpno⸗ Mheno⸗ Cirdis mode disten ti dece niing Peime leytra⸗ R feanns Uehlti tfillo. frmun Mno dſidir e u. Vis Nlma Wam. lepiufts k i twech usnand: anang. ni mnco nnd Ndernd dar S. lohon hiſns an et iiſiſi . „ 12,/2. ale A naſgvin tcin cſenumg niſicet N.N. dond nußzſon, innd. Nenili magin Bnoni eſcde⸗d 4 Mon zNinudn chu Rlr n ich⸗ ,nn Huli⸗ Gun/ mliß Gahe⸗ alij diſcretio ſpirituũ:alij generalinguaꝝ:alij ĩ⸗ terpᷣtatio ſermonũ.Hec autẽ oia oꝑat᷑ vnꝰ atq; ide ſpũs diuidẽs ſingulis put vult. In qͥbo ver bis manlfeſte exbᷣmit ſpmſetm̃ eẽ deu. Et iõ bea tus Tho.in.j.di.xiiij.ar.j.dic. Uerbũ in diuiniſ ꝓcedit vt ꝑ ſe ſubſiſtẽs ⁊ ꝑfecciſſime.Et ſiłr ſpũſ ſanctꝰq ꝓcedit ꝑ viã amor pꝛis ad filiũ ⁊ econ⸗ tra eſt ꝑſona ꝑ ſe ſubſiſtens ⁊ ꝑfecta:⁊ eſt deꝰ lis pꝛi ⁊ filio. Hoc autẽ ꝓbat᷑ ꝑ ilud Apli.ij. Korj.iij.di.Dñs autẽ ſpũs eſt. Na vt ait Hiero. de hebꝛaig noibo. Ubicũq; in latino ponit᷑ iſtð nomẽ dñs:in hebꝛeo ponit᷑ nomen dei tetragrã maton. Hec etiã vᷣitas ꝓbat᷑ ꝑ dictũ ſaluatoꝛis Mattbᷣ.vl.di.Eũtes docete oẽs gẽtes:baptiſã⸗ tes eos in noie pꝛis ⁊ filij ⁊ ſpũſſcci.Et.j. Jo h̊.v ðꝛ.Tres ſunt qͥ teſtimoniũ dãt in celo.pf: vbuʒ ⁊ ſpũſſancꝰ.⁊ hi tres vnũ ſũt.ſ.coeterni⁊ ↄſbſtã tiales atq; eq̃les.Uñ dic̃ Aug.in.xiij. de trini. ꝙ ſiẽ pᷣſtat filio eẽnciã ſine vllo initio tꝑis ⁊ ſine vl la mutatiõe generatio:ita ſpũiſccõ ꝓceſſio. Si aũt qrat᷑.qᷓre ꝓceſſio potiꝰ attribuat᷑ ſpũiſctõ qᷓ; filio. Rñdet᷑ ᷣm theologos in.j.di.x.⁊ Alexã.de ales in.j.ꝑte ſũme.in tractatu de ſpũſe cõ: ꝙ licet etiã filiꝰ ꝓcedat a pꝛe ꝑ modũ generatiõ is: tñ ꝓ ceſſio ꝑticulariter attribui᷑ emanatiõi ſpũſſan⸗ cti.qꝛ ipſe nõ tm̃ ꝓcedit a nõ ꝓcedẽte ab alio:ſqʒ patre ſicut filiꝰ:ſʒ etiã a ꝓcedẽte ab alio ſcʒ filio: qͥ modꝰ ꝓcedẽdi nõ cõpetit ipſi filio:qꝛ tm̃ a nõ ꝓcedẽce.ſ.pꝛe ꝓcedit. Itẽ qꝛ ꝓcedere ꝑ modũ ge/ mini amoꝛis nõ cõpetit ipſi filio:ſʒ tm ſpũiſctõ. Et iõ iſta emanatio ↄgrue appellata ẽ ꝓceſſio. De ſpirituſſancti nominatione cõſideratio ſe Uo ad ſecũdã ↄſiderationẽ.ſ.de nomĩa ꝗq tiõe ſpũ ſſanctieſt ſaẽdũ vt ait Alb.in cõ pendio theologie:ꝙ ſpũſſanctꝰ multis noib appellat᷑.?⁊ multo pluribaa ppellari pᷣt. Nã vt ðꝛ in li.de cauſis:lingue deficiũt a narratione ðᷣi qͥ ẽ amoꝛ ai.Ubi gloſa ait.Nullũ nomẽ ſuffi cit ad expᷣmẽdã diuinã ꝑfectionẽ. Et rõ eſt.qꝛvo ces ⁊ noia ſũt ſigna ĩtelleccoꝝ ſᷣm phm in.j.peri berme. Sʒz de a nobis in via nõ ĩtelligit᷑.ꝗ̊ non põt vno noiĩe noiari.Agnitꝰautẽ in pꝛia vno no mine nomiabit᷑:iuxta illud Zach.vl. In illa die erit dñs vnꝰ:⁊ nomẽ eiꝰvnũ.Ueũtñ vt aliquo mõ diuĩa ꝑfectio nob innoteſcat duodecim mo dis tertiã in trinitate ꝑſonã pncipaliter appella⸗ tã lobi. Pumo em̃ vt inqͥt ſccũs SBona uẽ.in.j.di.x.axpellat᷑ ſpũſſanctꝰ duplici ex cauſa Pꝛimo pter nature ĩmaterialitatẽ.ſ.a ſpũalita te ↄtra coꝛpulentiã.⁊ hoc nomẽ ↄuenit toti trini tati.qꝛ vt ðꝛ Joh.iiij.Spũs eſt deꝰ. Secundo mõò ðꝛ ſpũs a ſpiratiõe paſſiua.⁊ ſic amoꝛ vel af fectus pꝛis ad filiũ:⁊ ecõtra ðꝛ ſpũs:⁊ ꝓpꝛie cõ/ uenit illi ꝑſone q̃ ꝓcedit vt amoꝛ: ⁊ ſpirat᷑ a pꝛe ⁊ filio.Addit᷑ aſt ſanctꝰ.qð idẽ eſt qd mũdꝰ vel firmus ſᷣm gloſam in.S.ſancte.inſtit᷑.de rerũ di ni.⁊ notat᷑ in.lł.ſanctũ.ff.eodẽ.Et ↄuenit el nõ ſo cCCCXXNXXNXII lũ quo ad ſe:ſed etiã in comꝑatiõe quo ad nos. Nã ꝑ gratiã ſũſſani a peccatis müdamur et in bono firmamur. Beatꝰ auteʒ Tho.in. j. diſt. xiiij.ar.iiij.dicit.ꝙ ſpũſſanctꝰ ðꝛ a ſpiratiõe du⸗ plici rõne. Pꝛima oꝑatiõis inqᷓ;tũ ꝑ ipᷣm trahũ tur hoies a terrenis ad celeſria. Uñ ↄteẽptoꝛes tẽ poꝛaliũ ſpũales vocant᷑. Secũda vnionis. Per ſpiritũ naq; ſaneũ coꝛda diuerſavniũtur.Et iõ hoc nomie appellat᷑. Ait em̃ Rich.de ſancto vic. in li.de trinica. Illi dicunt᷑ vnũ habere ſpm̃ qui bus vnũ eſt ↄſiliũ:idẽq; ꝓpoſitũ.qui idẽ amant atq; idẽ affirmant:pariq; votco deſiderant. Iñ pbs.ix.ethicoꝝ dicit. Pꝛopꝛiũ amicoꝝ eſtvnaz animã in duobo coꝛꝑibus eſſe. Et hac rõne du⸗ plici ſpũs aꝓpellat᷑. Cui addit᷑ ſanctꝰ.qꝛ ꝑ ipſuʒ ſanccificamur. Et ideo canit eccłia. Ueni creatoꝛ ſpũs:mentes tuoꝝ viſita:imple ſi uꝑna gra:que tu creaſti peccoꝛe. Ecũdo appellat᷑ paraclitus.id eſt ↄſola⸗ ſtoꝛ vel aduocatus. Paraclitus em grece idẽ eſt qðᷣ ↄſolatoꝛ vel aduocatꝰ latine vt inqͥt Gꝛego.in omeł.hodierna.UVbi etiam dicit Spũſſaneꝰideo ↄſolatoꝛ vocat᷑.qꝛ de peccati ꝑ petratiõe merẽtibo dũ ſpem venie dat:ab afflicti one triſticie mentẽ leuat.De aduocatiõe autẽ eiꝰ inquit Paułꝰ ad Ro.viij.vbi etiã ponit deↄſo latiõe ipius di.Silr autẽ ⁊ ſpũs adiuuat infirꝰ mitatẽ noſtrã.ã qͥd oꝛemꝰ ſicut opoꝛtet neſci⸗ mus.ſicut ipᷣe ſpũſſanctꝰ poſtulat ꝓ nob gemi⸗ tibo inenarrabilibo.Qui auteʒ ſcrutat᷑ coꝛda ſcit q deſideret ſpũs.qꝛ ſᷣm deũ poſtulat ꝓ ſancq. Hec ille.Ubi dicit gloſa ꝙ iõ ðꝛ poſtulareꝓ no bis qꝛ nos poſtulãtes facit.Et Beda ĩ ome.ait. Paraclitꝰ ↄſolatoꝛ icerpᷣtat᷑:qꝛ coꝛda fideliũ ne inter huiꝰ ſeculi aduerſa deficiãt:celeſtis vite de ſiderio ſubleuat ac reficit. Oulcis ꝗ̊ magiſter co gnoſcẽs diſcipulos ſuos eẽ afflictos ⁊ meretes de receſſu ſuo ꝓmiſit eis ſpm̃ ↄſolatoꝛeʒ dicens Joh.xv. Cũ venerit ꝑaclitꝰ quẽ ego mittaʒ vobᷣ a pꝛe.Ubi gloſa ait.Oppᷣſſos apłos ꝓpter inun dantes tribulationũ fluctus nihil niſi ſpũſſan qus releuare debuerat:vt quoꝛuʒ vetuſtas car nis erat depoſita:ꝑaclitꝰ ſpũs letificaret. M Eñntio ðᷣꝛ donuʒ ði.Nã i miſſiõe tꝑali ſpi⸗ t? iituſſcti nõ ſolũ ipᷣe ſpũſſanctꝰ dat᷑:ſʒ etiã dona eiꝰofferunt. Un Paulꝰ ad Ro. v. o ait. Charitas ðᷣi diffuſa ẽ ĩ coꝛdibo nr̃is ꝑ ſpm̃ſã aũ qͥ datꝰẽ nob.Eſt igi᷑ ſpũſſanctꝰ pᷣmũ donuz ðᷓ oia alia donant᷑ nobis. 4 q Uarto ðꝛ fons viuꝰ.De q̊ pᷣdicuʒ fuerat Zach. xiij.vbi ðꝛ.Erit fõs patẽs domꝰda uid. ⁊ habitãtibo hierłeʒ ĩ ablutiõeʒ pctõꝝ ⁊ mẽ ſtruate. Per dauid qͥ ſterpᷣtat᷑ manu foꝛcj iteui⸗ gũt᷑ actiui.ꝑ hierłeʒ q ĩiterpᷣtat᷑viſio paditelligu ↄtẽplatiui.noie ãt pctõꝝ itelligũt᷑ illi qͥ hñt pctã ſpuũalia.ꝑ mẽſtruatã vo illi qͥ habẽt peccata car⸗ nalia.O m̃es em̃ iſti in hoc fonte bibere debent: ſcʒ actiui vt amplius roboꝛet᷑ↄtẽplatiui vt am Bermo pliꝰ ↄtẽplent᷑.?⁊ oẽs pctõꝛes vt a ſoꝛdibo mũdẽt᷑. De hoc etiã fonte ſeu fluuio ſpũſſi ðꝛ Cañ.uij Fons oꝛtoꝝ:fluuiꝰ aquaꝝ viuẽtiũ q fluũt im/ petu de libano.Dicit aũt Chꝛyſ.ſuꝑe Johannẽ. ꝙ ſpũſſanctꝰ flumẽ vocat᷑.qꝛ ſicut flumẽ nec re/ uertit᷑ nec ſtat ſʒ ſꝑ currit:ſic etiã illi ꝗͥ habẽt ſpiri tũſanctũ nõ reuertunt᷑ ad pccm:nec ſtat in ocio: ſʒ ſꝑ currũt ad foꝛtia.De iſto etiã flumie ðꝛ Eʒe/ chie. xlvij. Mẽſus eſt mille cubitos ⁊ traduxit me ꝑ aquã vſq; ad talos:rurſũq; mẽſus ẽ mil⸗ le:⁊ perduxit me ꝑ aquã vſq; ad genua.rurſũq; mẽſus eſt mule ⁊ ꝑduxit me ꝑ aquaʒ vſq; ad re⸗ nes. De qͥ etiã flumine ðꝛ Eſa.xxx.Spũs dñive lut toꝛrẽs inundãs vſq; ad mediũ colli.Quidã &in ̊ flumine introducũt᷑vſq; ad talos.⁊ ſũt il li qͥ ꝑ ſpiritũſãctũ foꝛtes fiũt ad ſuppoꝛtãdũ ad uerſa. PS.xxxij. Et ſpũ oꝛis eiꝰ oĩis vᷣtus eoꝛuʒ. Et Ps.lxxiiij.Ego ↄfirmaui colũnas eius.In talis em eſt coꝛꝑis ſuppoꝛtatio.in genibus aũt eſt deambulacio.Et iò illi qͥ in flumine ſpũſſan cti introducunt᷑ vſq; ad genua ſũt illi qͥ fiũt ma gnanimes ad aggrediẽdũ oꝑa vᷣtuoſa. Eʒechie. j. Ubi erat ſpũs:illuc gradiebat᷑ Et Ps.lxxxiij. Ibũt de vᷣtute in vtutẽ ⁊c̃.Illis vo qͥ introdu⸗ cunt᷑ vſq; ad renes in qᷣbo viget ↄ cupiſcẽtia exti⸗ guũt᷑ oĩa deſideria carnalia.PS.lxxij. Inflam⸗ matũ eſt coꝛ meũ.ſ.ſpũſancto ⁊ renes mei cõmu tati ſũt.Et Gꝛeg.ait.Guſtato ſpũ deſipit oĩs ca ro. Illi aũt introducũt᷑ vſq; ad collũ a q̊ ꝓcedũt verba q qui ſpũũſſancti inſtinctu loquũtur vᷣba vcilia. Darci.xiij. Nõ eſtis vos qͥ loquimini:ſʒ ſpũſſanctus ⁊c.Dicit᷑ aũt ipᷣe ſpũſſanctꝰ fons ſi ue fluuius viuus:ſeu aqua viua:qꝛ ſpũalẽvitã ↄſeruat.De q̊ dict Apod.vl.Oſtendit mihi flu⸗ uiũ aque viue ſplẽdidũ tanqᷓ; cryſtallũ ꝓceden⸗ tẽ a ſede ði ⁊ agni in medio platee hieruſalẽ.Ex qᷣbus verbis demõſtrat᷑ ꝙ aqua ſpũſſancti dat beatis in celo ſatietatẽ reficientẽ.Et iõ vocat᷑ flu uius.De aqua em̃ mũdane ↄſolatõis ðꝛ Eʒech. iiij. A quã ad mẽſurã bibes. Sʒ in celo ðꝛ beat Cant.v. Bibite amici mei ⁊ inebꝛiamini chariſ ſimi. Iẽ iſte fluuiꝰ ſpũſſancti habʒ ↄtinuã ema nationẽ. Et iõ ðꝛ aque viue qꝛ nũq; deficit.mũ/⸗ dus vo eſt ſicut ciſterna ꝑfoꝛata.qꝛ in bꝛeui de⸗ ficit cũ ſuis ↄſolationibo. Hiere.ij. Me dereliq̃ rũt fontẽ aque viue:⁊ foderũt ſibi ciſternas diſ⸗/ ſipatas q ↄtinere nõ valẽt aquas. Merito 6 cõ⸗ ſolatio mdana ðᷣꝛ ciſterna ꝑfoꝛata.qꝛ in bꝛeui deficit.j. Jo h.ij. Muũdꝰ trãſit ⁊ cõcupiſcẽtia eiꝰ. Spũs aũt ſanctꝰ ðꝛ aq̃ viua.qꝛ ſꝑ ꝑdurat.j.ad Cor.xiij. Charitas nũq́; excidit. Iteʒ iſte fluuiꝰ hbabet clarikatẽ reſplẽdẽtẽ.⁊ iõ ðꝛ ſplẽdidus ad modũ cryſtalli.Fluuiꝰem̃ am orꝭ mũdiẽ turbi/ dus.⁊ iõ facit aiam turbidã ⁊ fedam. Hiere.ij. Quid tibi in via egypti vt bibas aquã turbidã Fluutiꝰaũt aq̃ ſpũſſcti ẽ clarꝰ.Etiõ facit aĩaʒ cla rã ⁊ pulchꝛã. Sap.vj.lara ẽ ⁊ qͥ nunq; marce ſcit. Et Eſa.lviij. Implebitſplẽdoꝛibo aiam tus tas ꝑadi XXXVIII Itẽ habet ſuauitateʒ oĩ amaritudini ĩpmixtã.ee iõ ðꝛ ꝓcedere de ſede dei ⁊ agni.i.de ↄteplatione ſi Joh.xvij. Uel qꝛ a patre ⁊ filio ꝓcedit iſte fluuiꝰ diuine gre ſpũſſana? qͥ eſt ſine omni amaritudine ⁊ plenꝰ om̃i dulcedine.Sap.viij. dintniran ⁊ hũanitatis xpᷣi in q̃ ↄſiſtit tota felici Nõ habʒ amaritudinẽ ↄuerſatcio illiꝰ.nec tediũn ↄuiaꝰ illiꝰ:ſʒ leticiã ⁊ gaudiũ.Fluuiꝰ aüt mũdi hʒ aq̃s amaras.Eſa.xxiij. Amara erit potatio bibẽtib eã. De ſpũ aũt ſctõ dic deus Ecci.xxiiij. Spũs meꝰſuꝑ mel dulcis:⁊ hereditas mea ſu per mel? fauũ. Itẽ habet pᷣſentiã aſſiſtentẽ.⁊ fa/ ciliter põt capi de eiꝰ aq̃.⁊ lõ ðꝛ eſſe in medio pla tee hieruſalẽ. Mũdane em̃ ↄſolanões acqrunt cũ magno laboꝛe.Uñ Eccs.j.ðꝛ. In hiſẽ laboꝛ ⁊ afflictio ſpũs.Et.ij.eiuſdẽ libꝛi.c.ðꝛ de mũda⸗ nis dedito. Cũcti dies eiꝰ pleni ſunt laboꝛibo et erũnis.Fluuiꝰaũt ſpũſſcci fluit ad oſtiũ volũta tis nfr̃e.Apod.iij.Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo:et iõ qlibet põt faciliter haurire. Un Deutj.xxx.dicit᷑. Miãdatũ qð pcipio tibi iuxta te eſt valde in coꝛ detuo vt facias illud.Dr etiã ſpũſſanctꝰfonsvi uus.qꝛ aiam pctõ moꝛtuaʒ viuificat remittẽdo pctã.Eʒechie.xxxvj.Effundã ſuꝑ vos aquã mũ dã ⁊ mũdabimini ab oib inqnamẽd veſtrj.Et hᷣ maxime fit in baptiſmo.qꝛ ſpũſſanctꝰ ẽ qͥ ba⸗ ptiſat. Uñ ðꝛ Act᷑.j. Uos aũt baptiſabimini ſpi rituſctõ nõ poſt multos hos dies. Et apertius Joh.vij.clamabat ieſus in tẽplo in die feſto di. AQui credit in me flumina de vẽtre eius fluẽt aq viue.Que verba euãgeliſta gloſat di. Hoc autẽ dixit de ſpũſancto queʒ accepturi erant credẽtes in eũ.In hũc fonteʒ ſe imergere cupiebat ſanctꝰ ꝓpheta Dauid dicẽs ei PS.xlj.Quẽadmodũ de ſiderat ceruꝰad fõtes aq̃ꝝ:ita deſiderat aia mea ad te deꝰ. Sitiuit aia mea ad deũ fõtẽ viuũ qñ veniã ⁊ apꝑebo añ facieʒ dei. De bᷣ etiã fõte inqͥt Amb.in li.ð ſpũſctõ.Ciuitas dei illa hierłeʒ cele ſtis nõ meatu alicuiꝰ fluuij terreſtr abluit᷑:ſz ex fõte vite ꝓcedens ſpũs cuiꝰnos bꝛeui ſatiamur hauſtu ill celeſtibo ſpiritibꝰ redũdantiꝰ videt᷑ af fluere ſeptẽ vtutũ ſpũaliũ feruẽs meatu.hec ille. Uinto ðᷣꝛ ignis ꝓpr aſpectꝰ ſpecioſi⸗ O q tatẽ.qꝛ ſpũſſanctꝰ ẽ lumẽ inexcinguibile. Vnñ alb.magnꝰ ĩ cõmẽto ſuꝑ libꝛũ Dyo niſij de ange.hierar.c.j.dic̃. Ignis feruoꝛ tria fa cit. Pꝛimo recalificat:⁊ ſiłr ſpũſſanctꝰ coꝛ qð ſe melĩflãmauit reflãmare ñ ceſſat.Scðo reſuſci⸗ tat. Uidemꝰem ꝑ expientiã ꝙ ignis diſponit ca lefactibile ꝑ foꝛmã calon ⁊ ſuſcitat ĩ caliditatẽ ſi milẽ ſibi.⁊ ſiłr ſpũſſctũs iĩflãmãdo aĩam bñ diſ poſitã eã ſibi aſſiłat.Tertio ignis purgat.⁊ ſilłr adueniẽte ſpũſctõ ĩ aia peccatrice ſoꝛdeſ tollũt᷑:⁊ purgatiſſima fit mẽtꝭ acieſ.Uñ bñ ðꝛ Deut.iiij. Devnf ignis ẽ.⁊ Eſa.xxxj. Ignis eiꝰin ſion:⁊ ca minꝰi hierłeʒ.De bᷣ etiã inqͥt Gꝛeg.iĩ omel.hodi erna. Spũſſanceꝰ ignis ðꝛ.qꝛ ꝑ bũc pctõꝛũ ru⸗ bigo conſumitur. Bene ergo in igne apparuit. cab⸗ irr nrca ſos mus: . Nrt luoad lozdeu Ckinl Setſo oplol ſ ( Eecdf 1obap dberd ie dckin M5 hoad lupnlien linacn bremage loedꝛ / neE Ntiede? Cinaan Ww..Oſ Cunto⸗ domuo ritoreg nüdain Tlalis V— „iui 1 O elI ſitqſen Dultesſt fir Lochts lone agtt ummn ihzt. Atmuc kwend umi, Eieaſ mmirſt⸗ tol unn Nmü loberte ſüplin rloc nado, ſuleinc nabſonon Ammnit osmidi 6 Wid Ctcen Neeh. us fluii mrartdes chatſnc omocide muiſte migi ihainct tbangcte dbluiths — ocki⸗ mbele Mo/ O ngutbl bri dio vornaß ꝛdoͤ Gorc diſpon liuiſ inuul r: Alii⸗ ſlont vülh baptiſmales lachꝛymaꝝpent bicExo.viij. Et xpᷣs ſe in ſpũſccõ mi qꝛ ab om̃i coꝛde ꝗs replet toꝛpoꝛẽ frigoꝛis excu Lt: ⁊ B deſiderio ſue eternitatj accẽdit. Jõ ſancra inf ecclia depcat᷑ di. Ure igne ſcciſt pũs renes no ſtro s ⁊ coꝛ noſtrũ dñe:vt tibi caſto coꝛꝑe ſᷣuia⸗ mus ⁊ mũdo coꝛde placeamꝰPꝰ. Exto ðꝛ chanitas ꝑ quã adoptamurin fi lios dei: ? illiꝰeffiamur heredes.pᷣm illõ j. Joh.iij. Uidete q̃lẽ charitatẽ dedit nobᷣ pf vt filij det nominemur? ſimꝰ. Et ideo Pau lus ad KRo. viij.ait. Accepiſtis ſi pm̃ adoptolis fi lioꝝ dei in quo damamꝰ abba pf. Ubi glo. Au guſtini inqᷣt. Accepiſtis ſpm̃ adoptõis filioꝝ ðᷣi id eſt ſpm̃ſctin datoꝛẽ oim bonoꝝ ꝑ queʒ electi adoptant᷑ ⁊ efficiunt᷑ fulij dei. L Eoptimo d: ſpiritalis vnctio:ↄſecrati aſp ſiõe ſanguinis xpᷣi debẽt vngi oleo ſpuſſ lil. Et h̊ ſignificari videt᷑ ex ſcõ chꝛyſma/ te qð ↄfici᷑ ex balſamo ⁊ oleo.de q̊ bñdicunt᷑ fõ tes baptiſmales.qð nõ niſi in die cene dñi ↄfici debet. de ↄſe. di. iiij. c. om̃i tꝑe.⁊ ð ſen. excõ.c.qm̃. li.vj. Hoc em̃ ſctõ oleo in die cene dñi ↄſecrato: ig eſt in die q̃ exaudimꝰ dñm clamãrẽ ⁊ dicentẽ illud pod. iij. Si qs mihi aperuerit lanus:in trabo ad illũ ⁊ cenabo cũ illo. Bñdicunt᷑ fõtes tẽtie.qꝛ ſecũdũ ba ptiſma eſt lachꝛyma ꝑ quã pœs abluũtur:ſic p⸗ bat maggglene exẽplũ Luce.vij.De iſta ſpũs vn ciõe ðꝛ Eſa.lxj. Spũs dñi ſi uper me co ꝙ vnxit me. Et Ps.xliiij.inqᷣt Dauid aie ſctificate. Un⸗ xit te deꝰ deꝰ tuvdoleo leticie. Hocẽ illud oleũ de coꝛnu ſumptũ q̊ Dauid vnctꝰ ẽ in regẽ.j. Regj. xvj.O ſctm̃ oleũ quo veri reges et᷑ni regni inun gunt᷑.o electũ vnguẽtũ cuiꝰ odoꝛe tota cõſciẽtie domus flagrat.o vnctio benedicta.q̃ cuncci cu/ rãcur egroti. Cltauo dꝛ digitꝰ dei. qꝛ ſiaꝛt res tꝑales di o gito demoöſtratur:ita ꝑ ſpm̃ſ. ctm̃ oſtedũ⸗ tur res ſpũales oculo ſ pũali. Itẽ qꝛ ſicut in digito eſt vᷣtus manꝰ:ita ꝑ vᷣtutẽ ſpũſſcti mi racula oꝑant᷑. Uñ cũ viderẽtegyptij moyſen per ſomſetm miracula fadientẽ dicebãt. Digit? dei ẽ racula feciſſe „ teſtat᷑ Luc.xj.di.Ego in digito dei eijcao demo⸗ nia.Eapꝛopter ſccã mr eccłla pᷣdicta oĩa de ſpũ⸗ ſcõ appꝛobãdo cãit di.ei. Quli ꝑarxlitꝰ dicer:do nũ dei altiſſimi:fons viuꝰ:ignis:charitas ⁊ ſpi ritalis vnctio.Tuſ- eptifoꝛmis tiicderne ði tu digicus ⁊c̃. n Ono ð: pr paupeꝝ. Uñ diẽ q̃dã glo. ſuꝑ DM illo vbo Mach. v. Bri pauges ſpu. Bti ſut ꝗᷣſt ſine ſpũ ſue pᷣũptõis ꝑ quẽ moꝛiũt᷑. qm̃ diuites ſũt ⁊ admiſſi ad theſauros ſi pũ ſſcti ide⸗ ficiẽtes.ꝑ quẽ diuites fiũt qͥ eũq; pauꝑes apð ſe ſũt.Dr etiã pr.i.aduocatꝰ paupeꝝ.et iõ appellat᷑ ꝑaclitꝰ qð idẽẽ qð aduocatꝰ:vt ait Bꝛeg. i ome. hodierna. Ubi etiã inqᷣt. Spũſſctũs iõ aduoca⸗/ tus ðꝛ qꝛ ꝓ erroꝛe delinq̃ ntiũ apð iuſticiã pꝛis ĩ teruenit du eos qs replet exoꝛõtes facit. XTT CCCXXXIII Eeclimo ðᷣ: lumẽ coꝛdiũ.qꝛvt ait Berñ.i d Fmõcehodierno. Per ſpmſcetm̃ ö oĩb ꝑti nẽtibo ad ſalutẽ illuſtramur:⁊ occlta my ſterioꝝ cexſtiũ nobᷣ reuelat᷑:iuxca illð.j. Job.ij. Unctio eiꝰdocet vos de oib. Et iõ dicebat pau lus.j.ad Con.ij.obis reuelauic deus ſpm ſcem. Spũs ꝗ̊ ſctũs eſt ſplẽdidꝰ oculꝰ mẽet nf̃e ⁊ ſpeculu ſine macula Sap.vij In q̊ videmꝰea q̃ ſunt ſupᷣ hũanã facultatẽ.UVñn Bern.ait.Que ſupᷣ nos ſũt nõ vᷣbo docent᷑:ſed ſpũſctõ illuſtra roꝛe coꝛdiũ reuelant᷑. Cuiꝰ rei teſtimoniũ xpᷣs ꝑ hiber. Joh. xilij. di. Paraclitꝰaũt ſpũſſctũs quẽ mittet pr̃ in noie meo ille vos docebit oia:⁊ ſug geret vo bis oĩa qcũq; dixero vobis. Undeci mo ðꝛ hoſpes aie quã inhabitat ꝑ gratiã.qð te ſtat᷑ Apłs.j.ad Con lij.di. Teplũ dei eſtis vos: ⁊ ſpũſſanctꝰhabitat in vo bis. Et Jo h. xuiij. vẽ⸗ tuꝝ ſe dñs pollicetcũ pꝛe:⁊ ↄſequẽtercũ ſpũſan co:vtriuſq; ſpu:ad eũ qͥ madata eiꝰpᷣuauerit di cẽs.Ad eũ veniemꝰ mãaſionẽ apð eũ facemꝰ.) Uogecio ⁊ vltio ðꝛ dulce refrigeriũ d qð Sapiẽs exclamãdo fatet di. Sap̃. xij O q; bonꝰ ⁊ ſuauis eſt dñe ſpũs tuus in nob. Et Ecci.xxiiij.ðꝛ.Spũs dñi ſi uꝑ mel dulch Suꝑ quo inqt Bern. Quicqᷣd amax videt᷑ vn ccio ſpnſſancti dulce facit. Moleſtꝰ eſt qñq; pe nitẽtie laboꝛ:coꝛꝑis afflictio grauis:abſtinẽtia oneroſa:in pſalmis ⁊ vigilijs doꝛmitar aia no/ ſtra.nõ ob aliud ſane qᷓ; ꝓpter inopiã ſpũs.Ille em ſi adeſſet faceret laboꝛẽ atqʒ penitẽtiã nr̃am: nõ ſolũ laboꝛioſam ſeu moleſto:ſʒ etiã deſidera bilẽ ⁊ delectabilẽ. Adeo em̃ dulcis eſt ꝙ moꝛtez facit dulciſſimã ⁊ ſuauiſſimã. Et ſubdit Berñn. ibidẽ. Spũs dñi bonꝰ ⁊ dulcis ĩfirma roboꝛat aſpa planat:⁊ qͥcqd in h̊ ſeculo difficile videt᷑ et anguſtũ:leue faci ⁊ lacũ.Etiõ eiꝰ aduẽtũ ſacta m' ecclia exoptãs:⁊ pdica ↄfirmans dulcit de cãtat di. Ueni ſctẽ ſpũs ⁊ emitte celitꝰ luò tue ra diũ. Ueni pz pauperũ:veni datoꝛ muneꝝ: veni lumen coꝛdium. Conſ. olatoꝛ optime dulcis ho ſpes anime:dulce refrigeriũ. In laboꝛe requies in eſtu tem peries:in fletu ſolaciũ.O lux beatiſſi ma reple coꝛdis intima tuoꝝ fideliũ. Sinetuo numine nihil eſt in homine nihil eſt innoxium. Laua qð eſt ſoꝛdidũ:riga quod eſt ariduʒ:rege quod eſt deuium. Flecte quod eſt rigiduʒ:foue quod eſt frigidũ:ſana quod eſt ſauctũ.Da tuis fidelibus in te confidẽtibus ſacrü ſeptenarium Da virtutis meritum:da ſalutis exitum:da per enne gaudiũ. Amen. De ſpũ̃ſſcci cognitiõe ↄſideratio teria. x Ittit᷑ ſpũſſanctus in coꝛda fideliũ in m niſibiliter: ita vt nõ percipiat᷑ ab his J foꝛis ſunt:iuxta illud Joh.iij. Spũs vbi vult ſpirat:⁊ vocẽ eiꝰ gudis:2⁊ ne⸗ ſcis vñ veniat aut qͥ vadat.Licet autẽ nõ poſſit certitudinaliter ſciri qñ qͥs habeat ĩ ſe ſpomſocmm̃ — m ꝑ cõtecuras opinarnipõt. Ad qð addua pñt Bermo duodecim ↄiecture:ſiue ſigna qᷣbo ognoſat qñ qs eſt in charitate:de qᷣbus diffuſè dixi ſup ſer⸗ mone.v. huiꝰꝑtis pᷣncipalis.ꝑtevltima. Multi em̃ habẽt ſpiritũſanctũ qͥ ſe nõ putãt qlluʒ habe⸗ re. Spũs nãq; ſanctus ſemꝑ manet in iuſtis ꝑ gratia:licet nõ ſꝑ ꝑ miraculoꝝ oꝑationẽ᷑. de pe. di. ijj. . querẽdũ.⁊.c.pꝰ diſcurſũ. Multi q̊z putãt ſe habere ſpmſanctũ qͥ nõ habent:licet faciat mi racula. Inqᷣt em̃ Alex. de ales in.iij. ꝑ.ſũme.itra ctatu detimoꝛe ᷣuili.q.ij. queda ſũta ſpũſan/ cto ⁊ cũ ſpũſancto ſicut ſũtvtutes foꝛmate:vt fi des:ſpes:charitaſ.Quedã ſũt a ſpũſctõ ſʒ nõ cũ ſpũſctõ:vt timoꝛ ᷣuilis:fides infoꝛmis:⁊ mira⸗ cula facta ĩ pctõ moꝛtali:⁊ cetera hmõi. Quedsã vo ſunt cũ ſpũſctõ ſʒ nõ a ſpũſctõ: vt pctã venia lia. Quedã aũt neca ſpũſccõ ſũt nec cuʒ ſpũſctõ: vt pctã moꝛtalia. Inter alia aũtſi ũt qͥnq; ſiguna pncipalia qᷣbus cognoſci põt qñ ſpũſſanct⸗ ha bitat in nobis. Pꝛimũ q̊n ðꝛ purgatõis.cuius fundamẽtũ ponit phᷣs.x.meth.dicẽs. Cõtraria mutuo ſe expellũt. ã dulce fugat amar. lux te nebꝛã. ⁊ moꝛtẽ vita. Si ; pctã moꝛtalia fuerint in aliquo:⁊ poſtea veniat in eũ cõpũctio:lachꝛy ma:doloꝛ:⁊ vera penitẽtia:tũc ſignũ eſt ꝙ ſpiri⸗ tuſſanctꝰ venit in illũ.Uñ ipᷣi ſpuiſctõ inqͥt Da⸗ uid. Ps.iiij. Signatũ ẽ ſuꝑ nos lumẽ vultus tui dne:dediſti leticiam in coꝛde meo.Qð ↄſide rãs Berñ.in ſermõe hodierno inqᷣt. Per oclos nõ intrat ſpũſſanctꝰ.qꝛ nõ ẽ coloꝛatꝰ:neq; ꝑ au res qꝛ nõ inſonat.neq; ꝑ nares q: nõ aeri immi ſcet᷑ ſj mẽti.neq; ꝑ fauces qꝛ nõ ẽ hauſt⸗.neqʒ ꝑ tactũ coꝛꝑis qꝛ nõ ẽpalpabilis.Querit gᷓ cũ in⸗ ueſtigabiles ſint vie ſpuſſancti q̃liter ipm adeſ⸗ ſe nouerim.ſed ex motu coꝛdis intellexi pᷣſentiã eiꝰ.ex fuga vitioꝝ aduerti potentẽ vᷣtutẽ eius.ex q̃licũq; diſcuſſiõe occultoꝝ meoꝝ exptus ſuʒ ꝓ funditatẽ bonitatis eiꝰ.ex emẽdatiõe delictoꝛuz meoꝝ vidi pietatẽ eius.ex renouatiõe ⁊ refrena * tiõe mẽtis mee ꝑcepi vtcũq; ſpeciẽ decoꝛis eius. 2 ex ↄtuitu omniũ hoꝝ ſimul expaui multitudi nẽ magnitudinis eius. Hec ille.Dũ itaq; vide/ mus purgatã mẽtis aciẽ:tũc adeſi. e credamꝰſpi ritũſanctũ:quo dictãte nõ tm̃ pᷣterita mala plã⸗ gimꝰ:ſed etiã qͥ accidere poſſent pctã abomina⸗ o mur.tũc em̃ ania noſtra eſt apta habitatio ſpũſ ſancti: dicẽte Ps. Domũ tuã dñe decet ſanctitu do in longitudine dieꝝ.Et ideo inuocemꝰ eũ cũ ſcã matre eccłia dicẽtes. Sanctiſpũs adſit no/ bis gratia.Que coꝛda nr̃a ſibi faciat habitacka. alme illuſm atoꝛ coꝛdiũ: hoꝛridas nf̃e mẽt pur gs tenebꝛas.Tu puriſicatoꝛ oĩm flagitioꝝ ſpi⸗ nitus. Purifica noſtri oculũ interioꝛis homis. Ut videri ſuppᷣmꝰgenitoꝛ poſſit a nobis. Mũ di coꝛdis quẽ ſoli cernere poſſũt oculi. vxᷣ kEgecũdũ ſignũ ðꝛ bonoꝛatiõis.Cũ em̃ qᷣſẽ ʒelatoꝛ diuini honor ⁊ iniuniates vᷣo de⸗ teſtat᷑:ſignuʒ eſt ꝙ babet ſpm̃ſem̃. Hoc Erxpulſis inde cũctis vitijs ſpiritalib. Spiritꝰ xxXVII aüt ſe feciſſe p. Dauid ↄ fitet di. Tidi pᷣuaricã⸗ tes ⁊ tabeſcebã. Ubi glo. Nicolai de Ly. ait. Ui⸗ di pᷣuaricãtes legẽ tuã dñe ⁊ plãgebã.ni exa⸗ meron dicit Amb. Quid noſ dignũ referimus creatoꝛi nr̃o cuiꝰ cibo veſcmur:⁊ eiꝰ diſſimula mus iniurias.O ꝑuerſi inimici dei:o ferarũ ge/ nus:o demonibo deterioꝛes:o iſenſibilioꝛes la⸗ pidibi: o iudeis neqᷣoꝛes:q̃re taʒ pꝛoni eſtis ad vlciſcẽdũ vr̃as iniurias qᷓs nũq; remittitis.⁊ ði inturias ſuppoꝛtatis. Percutit᷑ canis tuꝰ.⁊ ira /⸗ ſceris fratri tuo.linguis ipioꝝ blaſphemat᷑ de⸗ ⁊ equo aĩo toleras ac coꝛrides.⁊ cũ blaſphemã te blaſphemas.iã nõ in te ſpũſſancꝰ ẽ:ſʒ diabo⸗ licꝰ ⁊ malignꝰ. Hinc Hiero.i q̃dã epła ait. Na tiões aduerſarioꝝ moꝛtali ꝓſeq mur odio de⸗ mẽtẽ deũ blaſphemãtibo manũ poꝛrigimꝰ adiu tricẽ. Tertiũ ſignũ ðꝛ oꝑatiõis.Qui em̃ hʒ ſpi rituſſcti gẽam:habʒ bonoꝝ opeꝝ abũdãtiã. qꝛ vt ait Gꝛe.iĩ om̃.hodierna.Nũqᷓ; ẽ amoꝛ ði ocio ſus.oꝑat᷑ eĩ mag ſi eſt.ſi aũt oꝑari renuit:amoꝛ nõ eſt. Quartũ ſignũ ðꝛ adimpletiõis.i.diuio rũ p̃ceptoꝝ. Job. xilij. Si qͥs diligit me ſermoezʒ meũ pᷣuabit.⁊ pr meꝰdiliget eũ:⁊ ad eũ veniemꝰ ac mõſionẽ apud eñ faciemꝰ. Quintũ ⁊ vlti⸗ mũ ſignũ ꝓ nũc ðꝛ dilectõis. Qñ em̃ qs diligit deũ ⁊ ꝓximũ:ſignũ ẽ ꝙ hʒ ĩſe ſpm̃ſcetm.qꝛ vt ðꝛ j. Joh. iiij. ⁊ in.c abijt. xj. q. iij .De charitas eſt ⁊ q manet in charitate:ĩ deo manet⁊ deꝰĩ eo. Z Icit aũt Chꝛyf.ſuꝑ Mattheũ.ꝙ tribus d moͤis cognoſcit᷑ pntia ſpũſſcci.ſ.ſiẽ ignis coguoſcit ſcintillis ſuis: ſol radijs ſuis: ⁊ roſa odoꝛibo ſuis. Sancti em̃ viri habẽt tres ſcintillas. Pꝛĩo feruẽtia deſideria: q̃ habebat ꝓ — pheta dicẽs PS. xlj. Sitiuit aia mea ad deũ fo⸗ tẽ viuũ ⁊c̃. Scðo feruẽtia ð ba. Ecẽi.xlviij. Sur rexit helias q̃ſi ignis.⁊ verba eiꝰq̃ſi fatula arde bãt. Tertio feruẽtia oꝑa. Job.xxxvij.Nõneveſti mẽta tua calida ſt᷑ cũ pflata fuerit tra auſtro.ſic g̊ vbicunq; ſcintillas ignis videmꝰ. pᷣſupponi/ mus ibi eẽ ignẽ materialẽ:ſic qᷣcũq; habet pꝛedi cras ſcintillas:pᷣſu pponit᷑ in ſe habere ignẽ cele/⸗ ſtẽ. Et de iſtis ſeintillis ðꝛ Ezechie.j. Scintille qᷓ ſi aſpectꝰignis cãdẽtꝭ. Deſideria ei ⁊ vba acopa ſctõꝝ ſũt ſcitille inq;tũ ſine põdere terrenoꝝ ſüt leuia. ⁊ ſũt erið inq;tũ ſũt auribo dei ↄſona.⁊ cã dẽtia inq;tũ ſũt ꝑ amoꝛẽ inflãmata. Scðo viri ſancti habẽt tres radios. Pꝛimꝰ ẽ ſcia qᷓ cogno ſcũt deũ ⁊ eiꝰ iuſticiã ac bonitatẽ. Vñ Psð. ait. Duo hec audiui:qꝛ ptãs dei ẽ:⁊ tibi dñe miſeri/ coꝛdia ⁊c. Scðs ẽ q̊ coſcũt mũdũ ⁊ eiꝰmiſeriã ac vanitatẽ. Naum.iij. Oĩs qᷣ viderit te:reſiliet a te. Tertiꝰ ẽ q̊ cogſcũt ſeipos.i.miſeriã ſuã ⁊ vi litatẽ. Michee. vj. Hũiliatio tua in medio tui. Siẽ g̊ qñ videmꝰ radios ſolis pᷣſupponimꝰ oꝛ tũ eẽ ſolẽ naturalẽ:ſic qñ iſtos radios ĩ nob ſen timꝰ poſſumꝰpᷣſupponere in nob eẽ ſolẽ ſupſub ſtãtialẽ. Et ð his trib radijs ðꝛ Ecci.xliij. S ol tripłr exurẽs mõtes:radios igneoſ exufflas ⁊c· 1 glfeate Vno loroi. 1)biate cop. booa onc⸗ nus oe amſies odoꝛcs coer/ un . je n ubeemn heeſpint Opinbd ſtadoen⸗ ſcaguonie has.Ctio⸗ carſe ſollace ciui⸗ liung Auabenig cderbe lerlatiq lawnarica maols? Ciolntlä⸗ Gonreiri Ciöforma bionedic Uncto ſut) e ſtis ofnie amnonicat ne dula mq; ig cio nn fiume copolar. eſhpüͤſſe lenefumi as kas⸗ cominit Mualad buphl dlulneſi Oul⸗ rellgget Cluſutn Cimali annitme Poluen n. Poa Agbit gud ihiin nns M binig, dllaezl nicksg innsr welk, dantde⸗ her inah/ en ſ roäntie nonrd anhzl icini mndo me msl üenn amc: deſe n g mdisſ nibohen jwct) dtiſ mi ln e ſinerei nutſ appon, Tertio viri ſancti habẽttres odoꝛes. Unꝰẽ de⸗ uote o?onis.Apod..v. Habẽtes ſingli cytharas 7 phialas plenas odoꝛamẽtoꝝ q̃ ſũt oꝛones ſã/ ccoꝝ. Secũdꝰ eſt fame pᷣdare.ij.ad Cor.ij. Xp̃ᷣi bonꝰodoꝛ ſumꝰ in oĩ loco.Tertiꝰẽ ↄſcie floꝛide Landj.j.Lectulꝰ nr̃ floꝛidꝰ eſt. Sicut ꝗ̊ qñ ſenti mus odoꝛẽ roſaꝝ:ibi roſas eẽ pᷣſupponimꝰ:eti⸗ am ſi eas minimevidemꝰ:ita qñ in nobis iſtos odoꝛes ſentimꝰ roſas graꝝ ⁊ vᷣtutũ in nob eſſe credere poſſumꝰ.de qͥ odoꝛe ðꝛ Ecci.xxiiij.Qua ſi plantatio roſe in hiericho. A Icld q̊z põt ꝙ ꝑ q̃tuoꝛ ſpedies in qᷣbus ap d paruit ſpũſſanctꝰ: de qͥᷣb ĩ ſequẽti ꝑte tra ccabimꝰ põt cognoſci qñ in nobis ẽ. Per nubẽ em̃ in q̃ aparuit ſuꝑ xpᷣm trãſfiguratũ ſi⸗ gnificat᷑ abũdãtia lachꝛymaꝝ. Ps dicente. Fa bit ſpiritꝰ eiꝰ⁊ fluẽt aque.Et Geñ.j.ait moples. Spiritꝰdñi ferebat᷑ ſuꝑ aq̃s.ſ.lachꝛymaꝝ. Sic em̃ adueniẽte auſtro nubes reſoluũt᷑ ĩ pluuias: ſic adueniẽte ſpirituſctõ mẽtes reſoluũt᷑ ĩ lachꝛy/ mas.Et iõ ſpoſa petit Canc.iij.di. Surge aqͥlo ⁊ veni auſter:ꝑfla oꝛtuʒ meũ:⁊ fluãt aromata il lius.i.lachꝛyme ſuauiſſime in ↄſpectu dei. Per ſpeciẽ autẽ colũbe carẽt felle ſignificat᷑ dimiſſio iniuriaꝝ.Et iõ Sap.vij.ſpũſſanctꝰappellat᷑ ſu⸗ auis:benignꝰ ⁊ humanꝰ.qꝛ facit hoĩes ſuaues in coꝛde:benignos in ſᷣmõe:⁊ hũanos in opere ⁊ ↄuerſatiõe.Odiũ em̃ aiam inflãmat:indurat ⁊ amaricat.Sed ſpũſſaneꝰdeſcribit᷑ noie roꝛis vnctõis ⁊ mellis. Ros nãq; appellat᷑ inqᷓ;tũ coꝛ odio inflãmatũ refrigerat.Ecci.xviij. Nõne ar⸗ doꝛẽ refrigerabit ros.Et Danieł.iij.ðꝛ.Fec me/⸗ diũ foꝛnacis quaſi ventum roꝛis flantẽ. Uñ in oꝛone dicimꝰ.Sui roꝛis intima aſꝑſiõe fecũdet Unccio vᷣo ðꝛ inqᷓ;tũ coꝛ odio induratũ molli/ ficat.j. Joh.ij.VUnctionẽ habetis a ſancto et no/ ſtis omia.Mel autẽ appellat᷑ inq;tuʒ coꝛ odio amaricatũ dulcoꝛat.Ecci.xxiiij. Spũs meꝰ ſuꝑ mel dulcis. Sicut autẽ ferrũ ferro ↄiungit᷑ cuʒ vtrũq; ignis exuſtiõe liquat᷑:ita mens ferrea ⁊ i odio indurata ꝑ ſpũſſancti amoꝛẽ liq̃facta mol lificata ⁊ indulcoꝛata cuʒ inimico ſuo ꝑ charita tẽ copulat᷑. Per flatũ vᷣo ſignificat᷑ ↄtẽptꝰcꝑaliũ que ſpũſſanctus facit ↄtẽnere tãqᷓ; flatuʒ:vapo⸗ rem ⁊ fumũ/:Quia vanitas vanitatũ ⁊ oia vani tas Eccs.j. Uñ legit᷑ de Samſose ꝙ cuʒ ſpũs ĩ eum irruit leonẽ interfecit:philiſteos ſuꝑauit ⁊ vincula dirupit. Per leonẽ em̃ intelligit᷑ ſuper⸗ bia.ꝑ phuliſteos ꝗ interpᷣtant᷑ cadẽtes ſignificãt diuitie ſiue ipᷣa auaricia. Quia ſic ðꝛ Pꝛouerb. xj.Qui ↄfidit in diuitijs coꝛruet.Sʒ ꝑ vincula intelligit᷑ ĩa carnalis ↄcupiſcẽtia.Ecci.vij. Uin cula ſũt manꝰ illiꝰ. Quarto ꝑ ignẽ ſꝑ tẽdẽtẽ ſur ſũ intelligit᷑ deſideriũ ſuꝑnoꝝ. Ezech.viij. Ele⸗ uanit me ſpũs inter celũ ⁊ terr.lõ dixit autem Poſuit me in terra.qꝛ ibi ſũt auari. Nõ etiã di⸗ xit. Poſuit me in celo.qꝛ ibi ſũt tm̃ bti.Sed ait Eleuauit me incer celũ ⁊ terrã.qꝛ ibi debent eſſe fideles xpᷣiani:qͥ aliqñ ð bẽt aſcẽdere ĩ celũ ð cele ſtibo cõteplãdo Ad Phili.iij. Nf̃a ↄuerſatio in celis eſt. Et apjqñ deſcedere in terrã ꝓ ximoꝝ vti litatibo ꝓpuidẽdo.UVbicũq; gẽ cõpũctio ⁊ gemi/ tus de pctig: amoꝛ iimicoꝝ ⁊ remiſſio iiuriarũ: cõtẽptuſq; tꝑaliũ credendũ ẽ ibi eẽ ſpmſccm̃. Et vbiẽ fumꝰaromaticꝰſcti deſiderij ſignuʒ ẽ ꝙ ibi eſt ignis ſpũſſcti.vñ Gre.ait.Qui mente iĩtegra deũ ðſiderat ꝓfecto iã hʒ quẽ amat.Et iõ iuoce mus eũ cũ ſcta mr̃e eccłia dicẽtes.Ueni ſctẽ ſpiri tus: reple tuoꝝ coꝛda fideliũ.Et tui amo⸗j ĩ eis ignẽ accẽde.Qñ igit᷑ o aia deuota habuenis hec ſigna:gaude ⁊ letare:qꝛ ad te de celis irroꝛatꝰeſt ſpũſſccũs.O igit᷑ aia mea pᷣpara habitaculũ ſpi rituiſctõ. O coꝛ meũ pꝛebe dignũ hoſt piciuz deo tuo. Qmens mea ſi vł cito oſtia reſerare nõ va⸗ les:frage parietes qͥbo impediris ne ad te veni⸗ at tã dulcis hoſpes:cuiꝰmanibo aq lachꝛymaꝝ poꝛrigẽde ſunt.O oↄſcia mea curĩ tata flãma nõ accẽderis Cur i tãto igne nõ reſolueris.Clama ? dic. Ure dñe ðꝰmeꝰaiaʒ meã ⁊ coꝛ meiũ ĩfinita charitate tua:⁊ me nõ mitte:ſed pꝛoijce in foꝛna cem tanti amoꝛis tui. De ſpũſſcti apꝑitiõe ↄſideratio rtt. B Icet viſibiłr in ſpecie viſibili apparuerit Iſpũſſctũs: inuiſibiliter tñ excellẽtiſſima oꝑatus eſt.Nõ em̃ fuerũt naturales ille ſpẽs ĩ qͥb ſeſe demõſtrauit.Nõ va columbavel ignis ⁊ reliq̃ q̃ͥ fuerũt apłoꝝ oclłis pñtata.Sed reꝝ ſiłitudies ĩ aliq̃ materia ad h̊ pᷣꝑara. Quia illa ſiłitudo nõ ondebat᷑ad mãifeſtadaʒ aliquã vitatẽ i ipa colũba.nube:flatu:igne:vł linguis ſed ad declarãdas Apꝛletates iuiſibilis miſſio⸗ nis ſpũſſcti.Et iõ ibi nõ fuit fictio:qꝛvbi nõ fuit vᷣitas nature extitit vitas figure:q uẽadmoduʒ aꝑte docet Nico.de lira ſuꝑ Marci.j.c.Et btũs Tho.in.xvj.di.pᷣmi ſen.ar.iij.ĩ ſolutiõe tercij ar/ gumẽti.licet aliter idẽ ſentire videat᷑ in tercia ꝑte ſũme.q.xxxvj.ar.vij.Cõtra queʒ facit illð Luce iij. Oeſcendit ſpũſſctũs coꝛꝑali ſpecie ſiẽ colũba in ipᷣm. Illa em̃ dictio ſic ipoꝛtat ſiłitudinẽ non realitatẽ. Uñ ſᷣm pᷣdiqũ licolaũ ⁊ cõiter alios doctoꝛes ĩ pᷣdcã di.xvj.illa colũba pꝰ apparitio nẽ ipᷣam redijt in pᷣiacentẽ materiã.Et ſiłr alia ſi gna:vt ligue ⁊c̃. O ſi qrat᷑ q̃re ĩ iſtꝭ creaturj fi⸗ guratiue apꝑuit ſpũſſctũs.rñdet.ſ. HBona.in.j. di. xvj.ar.j.q.ij.ꝙ h̊ fecit ꝓ vcilitate ⁊ illũinatiõeꝰ nr̃a. Pꝛimo em̃ apparuit in ſpecie colũbe vt pa tuit Luce.iij.qꝛ ſic colũba eſt aial ſine felle.i.ſine amaritudine ⁊ odio:ſic ſpũſſcũs illos quos re plet facit eẽ ſine odio et amaritudie Sap.rxij.O q́; bonis ⁊ ſuauis ẽ dñe ſpũs tuꝰin oib nobis. Et iõ de illo in q̃ eſt ſpũſſctũs dici pᷣtillð Sap. viij. Nõ hʒ amaritudinẽ cõuictꝰeiꝰ.Ecõtra voo Ecclłi.xxij.ſcriptũ eſt.Nõ eſt ſenſꝰ.ſ.ſpũſſcti:vbi ẽ amanitudo. Scõdo qꝛ ſicut colũ ba hitat in fo raminibo petre:ſic ſpũſſctũs quieſcere facit aiazʒ in xpᷣi vulneribo:dicẽs illud Aaſi. i. Surge ami OQOuinto apparui ca mea:ſpecioſa mea: 2 veni colũba mea in foꝛa minibo petre.i.i xpᷣi vulneribo. Jõ NHiero.ad Eu ſtoch. de ſeipo dicebat. JItaq; ommuxilio deſti⸗ tutꝰ ad ieſu iacebã pedes:ngabõ lachꝛymis:cri ne tergebã: ⁊ repugnantẽ carnẽ hebdomadaruʒ inedia ſubiugaba. Tertio qꝛ ſicut colũba ha⸗ bet gemitũ ꝓ cõcu:ſic ſpũ ſſanctꝰ illos q̊s replet gemere facit:iuxta illud El a. lix. Rugiemꝰ qua⸗ ſi vrſi oẽs:⁊ quaſi colũbe meditãtes gememus Et Paulꝰad Ro.viij.inqᷣt. Ipe ſpũſſanctꝰ po/⸗ ſtulat ꝓ nobis gemitibo ienarrabilib. Pꝛopte/ rea Hiero. de ſeipo dicebat vbi ſup. O qᷣtiẽs in heremo ↄſtitutus in illa vaſta ſolitudine q̃ exu ſta ſolis ardoꝛibo hoꝛriduʒ monachis pᷣſtat ha/ bitaculũ:putabã me romanis intereſſe delitijs ſedebã ſolꝰ qꝛ amaritudine plenꝰ erã.hoꝛrebãat ſacco mẽbꝛa defoꝛmia.⁊ ſqualida cutꝭ ſitũ ethi⸗ opifſe carnis obduxerat.q̃cidie lachꝛyme.quoti die gemitꝰ.⁊ ſi qñ repugnantẽ me ſomnꝰ immi nẽs oppᷣſſiſſet:pumo vix oſſa herẽtia collidebã. Ad hoc etiã adduci põt illud exẽplũ Areſtotelis in li.de aĩalib de cigno qͥ in vita habet gemituʒ ꝓ cãtu ⁊ in moꝛte dulciter canit.Qõð ecõtra facit ſirena. de q̊ vide ſupᷣ in pᷣma ꝑte pncipali huius opꝑis ſᷣmõe.viij.ꝑte.vj.Etiõ Hiero.ad Julianũ inqͥt. Felix et oi dignꝰ bcitudine quẽſ. eneciꝰepᷣo occupat ſᷣuientẽ:quẽ extrema dies ſaluatoꝛi iue nit militãtẽ. Qui nõ ↄfũdet᷑ ceũ loquet᷑ inimicis ſuis in poꝛta. Cui in introitu padiſi dicet᷑. Rece piſti mala in vita tua.nũc aũt letare. Hecille. VUarto ſpũſſctũs in colũbe ſpecce gꝗq ſuꝑ xpᷣm baptiſatũ viſibiliter agparuit ad ſlignificã dã fecũditatẽ ſpũaleʒ q eſt in ba⸗ ptiſmo. Colũba em̃ eſt aĩal fecũdiſſimũ ⁊ mul⸗ te geniture. ⁊ iõ de grẽa ſpũſſcti in baptiſmo põt dici illð Eſa .vl. Parturijt ſion filios ſuos.AUñ de ecckia catholica fecũ da filijs gr̃e dicit ſpõſus ciꝰ celeſtis Cant.vj. Una eſt columba mea ⁊c̃. t in ſpecie colũbina ꝓpter ſim plicitatez. Un Gꝛego. in omel. hodierna ait. In colũba ſpũſſctũs mõſtratꝰ c.qꝛ oẽs q̊s repleue⸗ rit ſimplices facit. Jõ Matth.·x. inqͥt dñs.Eſto/ te ſimplices ſicut colũbe. Serxto ad denũcian dã pacẽ. Sicut em Noe dũ eſſet in arca emiſit co lũbã q̃ vt habet᷑ Geñ.viij.oꝛe ſuo detulit ramũ virẽtis oliue in ſignũ pacis dei erga hbũanuʒ ge nus:ſic ſpũſſctũs i colũbina ſpecie ſuꝑ xpᷣm ap⸗ paruit q eſt rex pacificꝰ vt ðꝛ i ꝓemio decretaliũ ad ĩſinuãdũ ꝙ eſt amicꝰ⁊ oꝑatoꝛ pad.⁊ ſuꝑ pa cificos venit. PS. lxxxv. Factꝰẽ in pace locꝰ eius. Septimo: qꝛ ſicut colũba gregatim volat et extraneã ſipi ſociat: ſicſpũſſcus facit viuere ſil i fraterna charitate ſᷣm illud ad Ro. xij. Charita⸗ tofraternitat inuicẽ duligẽtes. Octauo qꝛ ſiẽ 7 colũba nutrit pullos ſuos ⁊ alienos:ſicille qui Facti ſumꝰ in medio vii taq; ſi nurrix foueat ſi/ los ſuos. Nono qᷣa ſiẽ colũba bʒ pulchꝛos roſtro ñ lacerat donũ ĩ ockos: ⁊ itue mãͤſt uete: ſic ille ĩ quo ẽ ſpũſſctũs bono oculo ⁊ nõ toꝛuo aſpicit facta ꝓximi ĩK me,⸗ lioꝛẽ ꝑtẽ dubia ĩcerpᷣtãdo.Et lõ illi pt dici üllud Cañ.j.⁊.iiij.c.Oculitui colũübaꝝ. Decimo qꝛ ſicut colũ ba diſcernit grana comeſtibilia ⁊ ma⸗ ducat.non aũt carnes: ſic ſpũſcõ tacti non pa⸗ ſcunt᷑ carnibo detractiõis:iuxta illud Pꝛouer. xxiij. Carnes ad veſcendũ 2ↄferũt. Sʒ bonis exẽ plis a ꝓximo acceptis paſcunt᷑:⁊ in vᷣtutibo cre⸗ ſcũt. Undecimo qꝛ ſicut colũba reſidet iurca aq̃̊s:⁊ ibi videt vmbꝛã accipitris.⁊ ab eo cauet. Sic ille qͥ hʒ ſpm̃ſctm̃ reqᷣ eſcit in gra dei ſignifi cata ꝑ aquã:ct in ea videt tẽptatiões dyaboli ac illas vincit. Et ideo de eo dici põt illud Cañ.v. Reſidet ſuꝑ fluenta pleniſſimg. O d Uodecimo qꝛ ſicut colũba libẽter ſtati feneſtris Eſa.lx. Quaſi colũbe ad fene⸗ ſtras ſuas.Sic ille in q̊ eſt ſpũſſctũs de ſenſibꝰ ſuis coꝛpalibi qͥ ſunt feneſtre aĩe curã hʒ ne ꝑ il⸗ laſ moꝛte itrãte ꝑeat.iuxta illð Hiere.ix. Moꝛs itrat ꝑ feneſtras nrfas. Terciodecimo qꝛ ſicut columba ſuꝑ petrã nidificat.Sic ille qͥ hʒ ſom/⸗ ſctm̃ in dura moꝛat᷑ pnia:et dicit ilð Job.xxix. In nidulo meo moꝛiar. Quartodecimo qꝛ ſic colũbe l bẽter ſe lauãt ĩ lacte. Na ſpũſſctũs aĩaʒ albã facit puritate. Uñ de hñtibo ulũ dia pᷣt ulð Cañ.v. Sic colũbe q̃ lacte ſũt lote:⁊ iõ Cañ.iiij. dicit celeſtis ſpõſus aĩe. Ueni de libano colũba mea. Libanꝰem̃ ſᷣm Hieronymũ iĩ ſᷣmõe ad Eu ſtochiũ cãdidatio iterᷣtat᷑. Quintodecimo qꝛ ſicut colũba hʒ pedes pẽnatos. Sicille in q̊ eſt ſpũſſctũs ẽ velox ad opꝰbonũ:ita vt de ipo dici poſſit illð pſal.xvij. olauit ſuꝑ pẽnas vẽtoꝝ. Has ãt penas deſiderabat ꝗpheta pſ. al. lüij. di. Quis dabit mihi pẽnas ſicut columbe.Nõ ait. Sicut hʒ miluꝰaut accipiter. Ac ſubdit.Et vo⸗ labo.ſ.nõ ad pᷣdã vt aues rapaces.ſʒ ad reqem. Et iõ addit. Et reqᷣ eſcam. Qꝛ ille in q̊ hitat ſpũſ/ ſctũs hʒ reqͥẽ ⁊ tranqᷣllitatẽ ↄſcie.⁊ dicit cũ Pau lo.ij. ad Coꝛ.j. Glia nr̃a hec eſt teſtimoniũ vↄſcie nf̃e. Sextodecimo qꝛ ſicut coꝛui de moꝛte pa — — ſcunt᷑· Ita ecõtrario ĩnocẽs eſt vio colũbe vt ðꝛ in.c.ñ oĩs.ij.q.vij.⁊ colũba neminè roſtro ledit. Oꝛ ille in q̊ eſt ſpᷣſſctũs neminẽ offendit.ſᷣuõs illð.ij. ad Coꝛ. vj. Nemini dates vllã offenſiõez. Bliũs aũt Tho.i.iij.ꝑte ſũme.q.xxxiiij.ar.vj. colligit ſeptẽ ex pᷣdi ꝓpꝛietatibo colũbe di. ꝙ ſi gnificãt ſeptẽ dona ſpũͦſſcti ⁊ ob id ipe ſpũſſctũſ ĩ colũbia ſpẽ apꝑuit.nã pᷣmo ex eo ꝙ colũba ſec? fluẽta habitat vtviſo accipitre ſe imergat ⁊ eua/ dat ſignificat donũ ſap ĩe.ꝑ qð ſcti ſecꝰſcripture fluẽta reſidẽtvt icurſum dyaboli euadat. Scõᷣo ex eo ꝙ melioꝛa grana eligit ſignificat donũ ſcie quo ſcii ſnias ſanas qͥb ſpũalr paſe cunt᷑ eligũt Tercio dũ alienos pullos paſcit donũ ↄſilij de ſignat quo ſcti eos qᷣͥ pulli dy aboli fuerũt ꝑ pec catũ.ſua doctrina nutriũt ⁊ exeplo. Quarto du — tellects ſignificat quo ſcti⸗ Y . honos oꝛce cholit. inue Chenn ſgnar nidup pcini dclean cint⸗ ſcis qs ¹ ſblevat neſous lninv more⸗ ſtoꝛes wobisn itas: ſomno ſuu h⸗ an uai Loͤſe lotiſtẽ⸗ Uodoau lt Eri arſalu ſanitas: gliaden ne cöat las toꝛ Ghint lla: de Nluſq wluncea ſedoſi woletde⸗ fuos fu wonnin nser mcdſe Benc 9 keccl laſfun Perſa dan limoy igeni dkirel hnnt i iſtis⸗ Nine⸗ o Grni, n borr. oniee han Dl waug, Uſonti oliae in. dedſen, deſai inl Ws Rn. „ 5 6il ii⸗ cüdt öenh NCe leinqs Nißod ns ün. Mlluie⸗ nbeſou. Ae Cewy bintſih tä e noni ſo⸗ denonen glüberc⸗ lfuis fenſiog⸗ Niiar . ng eſhüͤſſn hi geu ſ u⸗ aniſc⸗ ntagt Niin acln FoliKk bonos nõ puertũt hereticoꝝ moꝛe ſacras lacerã do ⁊ coꝛruũpendo ſcripturas malignis ſenſib ? expoſitiõibi.Quinto dũ felle caret donũ pietatʒ inſinuat qͥ ſcci ira irrõnabili carẽt. Sexto dů in cauernis petre nidificat donũ foꝛtitudinis de⸗ ſignat q̊ ſcti i plagis moꝛtis xpᷣi qͥẽ petra firma nidũ ponũt in ſuuũ refugiũ ⁊ ſpẽ. Septimo duʒ ꝓ caãtu bhʒ gemitũ donũ timoꝛis ſignitſicat qͥ ſcci delectant᷑ in gemitu ꝓ pccis.hec ille. E Ecũdo miſſus ẽ ſpũſſcũs in ſpẽ nubis 8 vñn Mat. xvij.ðꝛ. Adhuc eo loquẽte ecce nu bes lucida obumbꝛauit eos.Qõð fa⸗ ctũ fuit bᷣmo.qꝛ ſic nubelſ a terra eleuat᷑:ſicſpũs ſccũs q̊s replet ab inoꝛdinato amoꝛe terrenoꝛũ ſubleuat.Et iõ Eʒechie.viij.ait ꝓpheta.Eleuauit me ſpũs ĩter celũ ⁊ terrã.Et eduxit me ĩ hieruſa⸗ lem in viſiõe dei.O igit᷑ mũdi amatoꝛes.O terre naꝝ reꝝ dilectoꝛes.O carnaliũ delectationũ in⸗ qſitoꝛes nõne videtis ꝙ decepti eſtꝭ. Oꝛ hec oĩa vobis nolẽtibo deficiẽt. Si g̊ vultis vas hfe di uitias ⁊ ↄſolatiões acqrite in vobis ſpm̃ſcti qͥ terrenoꝛuʒ amoꝛe dimiſſo faciet vos amare cele ſtia.vbi vere ſunt ↄſolatiões ⁊ gaudia ſine fine. Pꝛopterea Anſelmꝰ de ↄſolatiõe vite et᷑ne dicit. Quid ei amas caro mea.Ibiẽ qᷣcqᷣd amat᷑.⁊ qͥ qd ðſiderat᷑.ſi eĩ delectat pulchꝛitudo:fulgebũt iuſti ſic ſol ĩ ↄſpectu dei. Si velocitas aut foꝛti⸗ tudo aut libertas coꝛꝑis:nihil eis obſiſtere po⸗ terit.Erũt em̃ hoies ſcci angeł dei ſiles.Si lon⸗ ga ⁊ ſalubꝛis vita:ibi eſt ſana eternitas ⁊ eterna ſanitas:qꝛ iuſti in ꝑpetuũ viuẽt:⁊ ſalꝰiuſtoꝝ a dño. Si ſacietas:ſaturabunt᷑ cum apparuerit głia dei.Si melodia:ibi angeloꝛũ choꝛi ſine fi⸗ ne cõcinũt.Si q̃libet nõ imuda ſʒ mũda volup tas.toꝛrẽte voluptat ſue potabit illos deꝰ. Si ſapia:ipſa dei ſapia oñdet eis ſeißam. Si ami/⸗ citia:deũ diligent ſicẽ ſeipſos:et deus diliget eos pluſqᷓ; illi ſeißbos.Si ↄcoꝛdia.illis erit oibavna voluntas.Si ptãs:oipotẽtes erũt volũtatꝭ ſue ſic deꝰſue.Qꝛ ſic̃ illi nollent alið qᷓ; ille:ita deus volet qᷣcqͥd illi volent. Si honoꝛ et diuitie:deus ſᷣuos ſuos bonos ⁊ fideles ſupꝛa milta ↄſtituet bona:ĩmo filij dei ⁊ dij vocabunt᷑. Si vᷣa ſecu⸗ ritas.certe ſecuri erũt ſibi illð nullatenꝰdefectu/ rũ qð ſemel cõſeq̃nt᷑ bonũ.teſtinsonio xpᷣi qͥ ait. BGaudiũ vim nemo tollet a vobis.hec ille. F Ecũdo apꝑuit in ſpẽ nubis:qꝛ ſicut nu⸗ 8 bes refrigerat:ſic ſpũſſanctus aiam ab eſtu vicioꝝ refrigerãs purgat.Et iõ depᷣ cat᷑ eccłia di. Sancti ſpũs dñe coꝛda nr̃a mun⸗ det ifuſio:⁊ ſui roꝛis intima aſperſiõe fecundet. Per ſeptẽ em̃ dona ſpũſſci ſeptẽ pccã moꝛtalia ab aia expellunt᷑. Nam cõtra ſuꝑbiã dat᷑ donuʒ timoꝝ dei. Et iõ Dauid dicebat pſal.cxviij. Cõ⸗ ſfige timoꝛe tuo carnes meas. Cõtra auariciam dat itellectꝰꝑ quẽ cognita ſuꝑnoꝝ dulcedine cõ tẽnunt᷑ terrena. Juxta illud Gregoꝛij in omel. xxxvij. Si conſideremꝰfrẽs chariſſimi q̃ ⁊ qnta CCCXXXV ſunt que nobis pmittunt᷑ in celis vileſcunt aio oia q̃ habenuin terris ⁊c.Cõtra luxuriã dat᷑ ſcia quã dũ quis cognoſcit miſerio ⁊ penoſũ fineʒ lurxurie:ipᷣam fugic:iuxta illud Apli ad Eph̊.v. Hoc em̃ ſcitote qꝛ om̃is foꝛnicatoꝛ aut immun „ dus nõ habet hereditatẽ in regno xpᷣi ⁊ del. Cõ⸗ tra iuidiã dat᷑ pietas ꝑ quãẽ de bono ꝓximi gau demus: iuxta illud Zullij in libꝛo de amicicia dicẽtis. Hoc ꝓpꝛiũ eſt animi beneↄſtituti ⁊ leta ri bonis reb ⁊ dolere otrarijs.Cotra gulã dat ſapiẽtia ꝑ qua dũ ſupernoꝝ guſtat᷑ dulcedo:gu le vilipendit᷑ delectatio:dicẽte Gꝛegoꝛio in qua dã omelia. Guſtato ſpũ deſipit omis caro. Cõ⸗ tra irã q̃ pᷣcipitãter oꝑat᷑ dat᷑ ↄſiliũ quo põdera/ te negocia ꝑagunt᷑:iuxta illud Ecẽi. xxxij. Flli ſi ne ↄſilijs nihil facias:⁊ poſt factũ nõ penitebis Contra accidiã ꝑ quã quis accidioſus ⁊ impo/ tens reddit᷑ ad bñ agẽdũ dat᷑ foꝛtitudo ꝑ quaʒ iocũdus ⁊ potẽs ad bonũ opꝰefficit᷑:iuxta ſllud Pꝛouer.x. Manꝰfoꝛtiũ diuitias parat. Jõ Bꝛe goꝛiꝰin q̃dã omel.de apłlis ait. Mũdi em̃ huiꝰ ptãtibo ↄtraire nõ pᷣſumerẽt niſi eos ſanctiſpũs foꝛtitudo ſolidaſſet.Sicq; ſpũſſctũs ad tolerã/ dqũ aduerſa foꝛtes reddit.Que oĩa ↄcludit ideʒ⸗ Bꝛego. xxxj.moꝛal.di.qꝛ his ſeptẽ vitijs nos ca ptos doluit. Idcirco redẽptoꝛ noſter ad ſpũale liberatiõis noſtre pᷣliuʒ ſpiritu ſeptifoꝛmis gra tie plenus veniit. NNNO—1 Ertio aparuit i nube. Quia ſicut nubes t pluit:ſic ſpũſſctũs ocłos flere facit:iuxta illð PS.Flabit ſpũs eiꝰ⁊ fluent aqͥ.ſ.la⸗ chꝛymaꝝ. De qᷣbo Berñ.in li.de ↄtẽptu mundi inqͥt. Felices lachꝛyme q̃ benigna manꝰ ↄdito⸗ ris abſterget.⁊ bti oculi qᷣ in talibo liq̃fieri elege rũt.Et Chꝛyſ.ſuꝑ Matth̊.ait.Sicut poſt vebe mẽtes imbꝛes mũdus aer ⁊ purꝰ efficit᷑:ita poſt lachꝛymarũ pluuias ſerenitas mẽt ſequit᷑ atc tranqᷣllitas. Rogemꝰ & celeſtẽ pꝛem vt nos hac ſccã nube ſctiſpũs obumbꝛet ſicut obumbꝛauit btãm vᷣginẽ:cui dixit angelꝰ Luce.j.Spũſſctũs ſuꝑuenlet in te ⁊ vᷣtus altiſſimi obumbꝛabit ti⸗ bi.lcte ab om̃i eſtu vitioꝛuʒ refrigerabit. Gꝛego. aũt dicit ꝙ ꝑ ipᷣam nubẽ lucidã ſignificata eſt e fuſio doctrine ꝑ pᷣdicatiõeʒ xpᷣi.qꝛ nubis lucide eſt lumẽ ſpargere. Job.xxiij. Nubes ſpargũt lu tErtio pᷣncipalit᷑ miſſus ẽ ſpũſſctũs ĩ fla⸗, tu. Un ðꝛ Johᷣ.xx. Hec cũ dixiſſet iſuffla uit ⁊ dixit.Accipite ſpm̃ſctm̃.Qõ factuʒ fuit tri⸗ plici de cauſa. Pꝛimo qa ſicut flatꝰeſt velox:ſic ſpũſſctũs eos qͥs replet veloces ab hñ oꝑandu facit:dicẽte Amb.in q̃dã ome.eſc᷑ tarda mo⸗ limina ſpũſſcti gra.Et Cant.v.ðꝛ.Manꝰ eies ſcʒ in quo eſt ſpuͦſſctũs toꝛnatiles:id eſt veloces Pꝛopterea Dauid ſpũſctõ plenus dicebat p. cvij. Paratũ coꝛ meũ deꝰ:paratũ coꝛ meũ. SOu per quo dicit Berñ. Paratũ ad ſublimia.patũ ad vniuerſa qcũq; pᷣceꝑis. Et ꝓpter bacſblaz Bermo mutationẽ ⁊ innouationẽ repẽtinã quã facit ſpi rituſſctũs in eo in qͥ intrat ðꝛ Ici. ij. Facus elt repẽte de celo ſonus tãqᷓ; aduenietis ſpũs vehe metis. Subito em intrat in coꝛ ⁊ ilud ſuauiter imutat. Et iõ ðꝛ.iij. Regj.xix. Poſt ignẽ ſibilus aure tenuis:⁊ ibi dñs.Secũdo dat eſt in flatu ſpũſſctũs.qꝛ ſicut flatus ſi attrabat᷑ ẽ calidus:⁊ attrabentẽ calefacit:ſic ſpũſſcũs illos a qᷣbꝰ rec pit᷑ feruẽtes ⁊ ardẽtes in amoꝛe facit:iuxta illud Luce.xij. Ignẽ veni mittere in terraʒ:⁊ qͥd volo niſi vt ardeat.Et Teuid.vj. Ignis in alcari meo ſꝑ ardebit. Jõ Gꝛego.in ome.hodierna ait.Dũ deũ in ignis viſiõe ſuſcipiũt:ꝑ amoꝛẽ ſuauit᷑ ar/ deſcũt.Et de hoc babemꝰ exeplũ ſancti Fraãciſci qq interrogatꝰ quõ in magno frigoꝛe nõ frigeſce ret ſʒ caleret:rñdit. Si igne diuini amoꝛis tãge remur interiꝰ:frigus iſtud exteriꝰleuiter poꝛta⸗ remꝰ. Tertio datꝰ ẽ in flatu.qꝛ ſicut flatus ẽ ne⸗ ceſſarius ad reſpirãdũ:adeo ꝙ ſi ꝑ hoꝛã ſubtra heret᷑:ſtatim hõ moꝛeret᷑:ſic ſpũſãcto ſubtracto aia in pcti moꝛtẽ ꝓlabit᷑. Ps.dicente deo. RBufe res ſpm̃ eoꝝ ⁊ deficiẽt:⁊ in puluerẽ ſuũ reuertẽt᷑ deo Joh. vj. ðꝛ. Spũs cſt q viuificat:caro aũt nõ ꝓdeſt qᷣcqᷓ;. Et Eʒzech.xxxvij.ait deꝰ. Dabovo bis ſpm̃ ⁊ viuetis.Gloſa vo ſuꝑ.xx.c.euangelij Jo h. dicit ꝙ iõ dñs ieſus exufflauit ⁊ dixit. Ac/ cipite ſpm̃ſãctũ vt oſtẽderet ipᷣm ꝑaclitũ ſpm nõ ſolũ a pꝛe ꝓcedere ſʒ etiã a ſe grecos. Varto miſſus ẽ ſpũſſctũs in linguis ig⸗ q neis pᷣmovt verba ignea ꝓferrẽt.Oe qua mirabili miſſiõe ait Aug.in ſᷣmõe de pla gis. Ip̈e ignis purgauit potꝰ q; cremauit. ⁊ ſu per linguas refrigerio ſctificatiois inſedit.quia ipᷣe flãmas in camino reſtrinxit.Nouit em̃ ſpiri tuſſanctꝰ igneʒz facere amenũ:qͥ addidit amena tũ roꝛãte flma caminũ.Delectat em̃ attẽdere la bia apłoꝝ ⁊ oꝛa ignea ſtillãtia pueroꝛũ. Ubiq; cei fecit linguas ⁊ ſuꝑ apłos ⁊ ſuꝑ pueros.Ipſe nãc; eſt qͥ ſctificat patres:⁊ nobis fecit loqͥ cele⸗ ſtia piſcatoꝛes.Quis nõ obſtupuit ad oꝛa pue roꝝ deambulantiũ in plateis flãmaꝝ cuʒ dice / rent. Benedictꝰes dñe deus patrũ nroꝝ. Stu⸗ puerũt attonita coꝛda mirãtiũ labia caldeoꝛuʒz: ⁊ oꝛgana innocẽtiũ inſolito mõ cantãciuʒ ꝑſica lingua ↄtremuit. Miꝝ erat in igne videre am/ bulãtes ⁊ laudãtes ſpeccaculũ barbanicis ↄſpe ctibo faclẽtes. Deleccat perſas attendere nouos bhymnos ⁊ audire:ſicut mõ delecat ↄ uenientes ex omi ſeculo natiões apłoꝛũ linguas attẽdere: ⁊ oẽs ſua labia recognoſcẽtes.qꝛ ſpũſſccũs ð di uerſis nouit facere vnitatẽ. attẽdebat vnuſqᷣſq; linguã ſuæærecognoſcens:⁊ apłos toti ſecło con co dates. Opoꝛtebat em̃ vt qͥ oĩbo erat pᷣdicatu ri gẽtibo regnũ celoꝝ:oim linguas gaudere fa⸗ cerẽet nationũ. Decille. Et Oꝛeg.ait. Forꝭ apparẽ tiba linguis igneis:intꝰ facta ſũt coꝛda flaman tia. Et iteꝝ. In linguis igneis aꝓparuitſpũs qꝛ oss q̃s replet ardetes ꝑiter 2 loqntes facit. Ip ſpũſſcti plena? medullas coꝛ vtin vebemẽtẽ ſtupoꝛẽ audiqtes ↄuatect Erag paruit ſecũdo ſpũ̃ſſctũs in lingua ignea⸗ infla mata vt onderet q̃le linguagiũ ſit ĩ celo.qꝛ ibi ſiᷣ ſũt niſi vᷣba ignea ⁊ amor.Deꝰem̃ hʒ tres ꝓnuin cias.ſ.celeſtẽ: terreſtrẽ ⁊ ifſernalẽ.⁊ qlibet ꝓuida hʒ linguagiũ ſuũ.Eſt em̃ linguagiuũ ꝓuincie ce⸗ leſtis deũ laudare ⁊ bñdicere:dicẽte Pg. Bti qᷣ habitãt in domo tua dñe in ſecula ſeculoꝝ lau/ dabũt te. Linguagiũ vᷣo ꝓuincie terreſti ẽ ð ter renis tracare ⁊ loqͥ. Job.iij. Qui de terra eſt de terra loquit᷑. Sʒ linguagiuʒ pꝓuincie ifernalis ẽ maledicere ac blaſt phemare. Eſa.viij.Cũ eſurie⸗ rit iraſcet᷑ ⁊ maledicet regi ſuo ⁊ ðo ſuo. Cogno ſci᷑ aũt qͥſq; de q̃ ꝓuincia ſit a linguagio ſuo ſi⸗ ne ex loqla ſua.Uñ petro diccũ fuit Mat.xxvj. Galileꝰ es:nã ⁊ loqla tua maniteſtũ te faut.Cũ igit qͥs loqᷣt᷑ vba laudis diuie ⁊ edificatõis ꝓ/ ximi:ſignũ ẽ ꝙ ẽ de ꝓuincia celeſti. Uñ dicebat dñs Joh.viij. Quare loq̃lã meã nõ cognoſcicꝭ. Oñ aũt qͥs loqᷣtꝶ i ba terrena:ſignũ ẽ ꝙ ẽ de puĩ da mũdiali ⁊ terreſtri.j. Johᷣ.iiij. ꝓpſi de mudo ſũt ⁊ de mũdo loquũt᷑ ⁊ mũdꝰ eos audit.Quã⸗ do aũt aliqͥs loqᷣ vᷣba mẽdacij ⁊ blaſphemie:ſi gnũ ẽ ꝙ ẽ de ꝓuincia infernali.qꝛ hᷣ eſt ꝓpꝛiũ lin/ guagiũ demois ifernalis H. viij. Cu loquit mẽedaciũ ex ꝓpꝛijs loquit᷑. Dulti aũt ſunt qͥ nõ habẽt lingua iflãmata igne diuio ſpũſſcti:ſʒ di abolico ⁊ ifernali. Jad.iij. Lingua ↄſtituit᷑ i mẽ bꝛis nr̃is q̃ maculat totũ coꝛpꝰ ⁊ iflamat rotaʒ natiuitatis nr̃e iſlãmata a gehẽna.Nõ ſic ãt fuit lingua apłoꝝ quã ſpũſſcts iflãmauitvt loq̃rẽ tur vᷣba celeſtia.Et ob b̊ eis apparuit in linguis igneis vt denotaret᷑ ꝙ dabat eis ſcientiã oim ne ceſſarioꝝ ad ſuã ⁊ primoꝝ ſalutẽ:⁊ feruoꝛẽ atq; ↄſtãtiã pᷣdicãdi.qð ſignificatũ eſt ꝑ ignẽ qͥ lucet 7 ardet. Itẽ facũdiã vt ſcirẽt ⁊ poſſent ea q intel⸗/ ligebãt explicare.⁊ b ſignificatũ fuit ꝑ liguaſ ap parẽtes.De q̊ pᷣdictũ fuerat Sapᷣ.j.vbi ðꝛ. Spi ritꝰ dñi repleuit oꝛbẽ terraꝝ:⁊ bᷣ qð ↄtinet om̃ia ſciaʒz hʒ vod. Ipᷣe em hò qͥ bʒ ꝑticipacionẽ cũ oĩ bus creatur vt dicit Gꝛego. in omel. paſchali. H appellat᷑ ↄtinẽs oia. In qͥbo vbis Salomõ pꝛo phetauit loq̃ᷓns moꝛe ꝓphetico de futun taq; de pᷣteriq. volẽs oñdere qꝛ hũana natura in apłis debebat reciꝑe ſpm̃ſctm̃:q̊ mediante ipᷣi aplłi re plerẽt oꝛbẽ tersaꝝ pᷣdicatõe fidei xpᷣiane:haben⸗ tes ſciam oim linguaꝝ ⁊ voci.De qͥꝝ pᷣdicatõe Hiero.ad/Paulinũ inqᷣt. Phariſei ſtupẽt ĩ do ctrina dñi:⁊ mirant᷑ in pecro ⁊ iohãne quõ ſaãt legẽ cũ lr̃as nõ didicerint. Quicqͥd em̃ exerata⸗ tio ⁊ qͥtidiana ĩ lege meditatio tribuere ſolet.il/ lis ſpuſſei gra ſuggerebat:iuxta illud qð ſcptũ eſt. Spũs quẽ mittet pr i noĩe meo:ille vos do⸗ cebit oia ⁊ ſuggeret vobis oia qᷣcũq; dixero vo/ bis. Hec ille.Exẽplũ etiã ad h̊ põt addud de be ato Frãciſco de q̊ͥ ſcũs Bonauẽ.in legẽda eius dicit ꝙ erãt ipᷣius elo uta nõ inania: ſed vᷣtute llas coꝛdis penetratia:ita ñßZ inv ſtim heci e nge igne nore ſhyn az⸗ fjol hocit as fes he niifla noͤval paruie cob guſa mannl äno dun Goan ſui fiad hödedt donun unn nica üfor⸗ bigne nuß ſn ſoſſib ins cc Npaſci gefuſt bitꝛſo emor⸗ ſoplen lbine wace focttt dulced appar hanen leric dron.. ſiz hsEt tont ugdi its ue dhi⸗ ncnien Cidice chuſt digii hinnic⸗ ene Gon inan Nlcifr uicrthoji inlnge mnioint mmoing nait nlien wid N nnii tus Snie mi⸗ nehubn Pödan nidn contn aliu bſn nsdo⸗ guſſn evane iiuu⸗ Muln Foliũ „ ef̃ verbũ illius velut ignis ardens. penetrans itima coꝛdis.oimq; metes admiratõe replebat hec ille. Tercio miſſus eſt ſ pũſſctũs in lingua ignea vt legẽ igneã pᷣdicarẽt.ſ.amoꝛis.vñ Actu. ij. ait glo. Spuſſctũs in linguis igneis venit: vt linguis oium gentiũ vba ignea loqjrent᷑:? legẽ igneã lingue ignee pᷣdicarẽt. Et ſunt vᷣba Ber⸗ nardi.Et iõ dicit textꝰ ibi.Et apparuerũt illis di⸗ ſpertite lingue tanq; ignis:ſeditq; ſuꝑ ſinglos eoꝝ.⁊ repleti ſunt oẽs ſpũſctõ:⁊ ceperunt loqͥ va rijs linguis put ſpũſſctũs dabat eloqͥ illis.De hoc ẽt inqͥt Greg.in omel.hodierna. In linguis igneis apparuit ſpũs vt linguas igneas docto⸗ res hẽant:⁊ dũ deũ amãdo pᷣdicãt coꝛda audiẽ⸗ tiũ iſlamẽt. Nã ocioſus eſt ſᷣmo docẽtis ſi p bere nõ valet icendiũ amoꝛis.hec ille. Quarto ap⸗ Paruit potiꝰin lingua qᷓ; in alio mẽbꝛo:qꝛ vt ðꝛ Jaco bi. iij. lingua difficile regit᷑ Et iõ p ceteris gra ſpũſſcti iĩ manu lingue Eccłi. xviij. Et bona ligua nihil q̃ dãmõ meliꝰreꝑit᷑:⁊ mala nihil peiꝰ⁊ dãnoſius. Peꝛopter qð Jacobi.j.ðꝛ. Si quis putac ſe reli gioſum eẽ nõ refrenãs linguã ſuã:ſed ſeducens coꝛ ſuũ huiꝰvana eſt religio. Ad/ ꝓpoſitũ aũt no⸗ ſtrũ adduci põt exẽplũ elſ. opi qñ fecit cõuiuiũ:⁊ nõ dedic alið ad maducandũ niſi lingnas. † Uinco pᷣncipalr miſſus eſt ſpũſſctũs in ꝗq ſpecie ignis ꝓpter ſeptẽplicẽ erꝰ graz. Nã ſſpũſſctus ad modũ ignis alta hũiliat ꝑ donũ timoꝛis. emollit dur p donum pietatis. uminae obſcura ꝑ donũ ſdentie. Reſtringit uida ꝑ donũ cõſilij. Conſolidat mollia ꝑ do⸗ „ nũ foꝛtitudinis. Clarificat metalla tollendo ru⸗ biginẽ ꝑ donũ itellecus.Surſum tendit ꝑ do⸗ nuʒ ſapie.Et iõ ðꝛ Treñ.j.De excelſo milit ignẽ i oſſib meis ⁊ erudiuit me.Et ſunt vᷣba ſctẽ ma tris eccłie cuiꝰoſſa ſũta pli qͥ fuerũt exceriꝰ duri ꝑ paſſionũ tolerantiã Job.xxij. Solidiſſimi q̃ſi ere fuſi ſũt.Fuerũt em̃ ſolidi:qꝛ minas nõ time⸗ bãt.⁊ ſolidioꝛes:qꝛ vᷣba cõtẽnebãt.⁊ ſolidiſſimi qꝛ moꝛtẽ deſpiciebãt. Interiꝰaũt fuerũt medul⸗ lis pleni ꝑ deuotionez Jo b. xxj. Medullis oſſa illiꝰirrigatur. Medulla em̃ ᷣm rabanũ ðꝛ ex eo ꝙꝙ madefacit oſſa.⁊ eſt calide nature ⁊ dulcis ſa poꝛis.Et ſiłr deuotio ſpũalis ajaʒ aridã made⸗ facit. frigidam accendit.?⁊ mũdi amaritudinẽ in dulcedinẽ ↄuertit. Merito aũt ſpũſſcũs ĩ igne apparuit qꝛ vt dicũ ẽ.ſicut ignis alta hũiliat et incinerat atq;ʒ annullar:ſic ſpũſſcrũs illos q̊s re plet iclinat inferiꝰꝑ ſui hũilitatẽ ⁊ 2tẽptũ:vt ait Dyoni.ili.de diui.no. Uñ pſalmiſta ait ipᷣi ſpuũi ſctõ. Auferes ſpm̃ eoꝝ.ſ.ſuꝑbie.⁊ deficiẽt.l. a ſe⸗ ip̃is.Et in puluerẽ ſuũ reuertent᷑ ꝑ ſui ãnibila/ tionẽ ⁊ cõteptũ Sicut etiã ignis hʒ vᷣtutẽ eleua tiuũ qꝛ ſurſũ tẽdit. Sicſpũſſctũs nos eleuat ſu periꝰꝑ ðſideriũ et᷑noꝝ Eʒechie.viij.Eleuauit me ſpuũs iter celũ ⁊ fra:⁊ duxit meĩ hieruſalẽ ĩ vlſio nẽ dei. Sicut etia ignis hʒ vtutẽ adunatiuã: qꝛ diget:vt refrenet᷑. Qꝛ moꝛs ⁊ vlta in CCXXXVI fluida ſolidat ? adunat: ita ſpũſſcrũs nos coad Unat ꝑp 9ο:ú dia ? vnitatem moꝝ. Ad Ephᷣ.iiij. Solliciti ſᷣuare vnitatẽ pũs in vinculo pacis. VUirtꝰ nꝗq; ignis in hoc ↄſiderat᷑ ꝙ ſubſternit ſi bi oia alia elemẽta.ſ.terra in carbonibo. gerez in flãma.⁊ aquã in balneo calido.Et ſiłrſpũſſan⸗ qus ſubſternit ſibi terrenã cupiditate.TIñ Gꝛe go.in omelł.inqt. Quia ſpũſſctũs aplos in tãte celſitudinis culmẽ erexit: qͥ˖d aliud dixerim niſi ꝙ mẽtes terrenoꝝ celos fecit. Itẽ ambitioſaʒ va nitatẽ. Un PsS. ait. Qni emittit fotes in cõ ualli bus:id ẽ graʒ ſuã pᷣſtat hũilibo ⁊ vanitates mũ⸗ danas declinatibo. Itẽ voluptuoſaʒ carnalita⸗ tẽ. ad Gah. v. Spũ ambulate:? öſideria carnis nõ pficietis. Sciẽdũ eſt aũt ſᷣm doctoꝛes ꝙ iſte ignis nõ fuit carbo nec flãma ſʒ lux. Carbo em̃ eignis in materia terreſtri.Et iõ nõ apparuit ſpot rituſſctũs apłis q̊s ad pᷣdicãdũ mitterevolebat 1 materia carbonis.qꝛ illos qͥs replet nõ facit pᷣ/ dicare ꝓpter terrenũ queſtũ: pter celeſte pᷣmiin j.ad Corj.ix. Que ẽ em merccs meg cũ euageliũ pᷣdico niſi vt ꝑticeps evefficiar ⁊c̃. Nec a paruic in ſpecie flãme.qꝛ flãma ẽignis in materia aen. Spũs aũt ſctũs illos q̊s replet nõ facit pᷣdicare ꝓter fauoꝛẽ hũanũ:ſʒ ꝓpter honoꝛẽ diuinũ. Ad Gal.j.Si adhuc hoib placerẽ:xpᷣi ſuꝰnõ eſſe,z. Apparuit g̊ᷣ in ſpecielu q̃ ẽ puniſima.qꝛ qs re plet facit pᷣdicare ex intẽtiõe ſin cera.ſ. ꝓpter vtilig tatẽ ꝓximi ⁊ bonoꝛẽ dei.Ad Pbihug. que⸗ ro datũ:ſed quero frucu. Elſto ant igne poſſunt cõſiderari duo ſ. d quõ extinguat᷑: ⁊ q̃liter cõßuet᷑. Quo ad õmü dico ꝓꝙ extinguit ömo ꝑ vẽtũ ſuper⸗/ bie. Job.j. Uẽtus veniẽs a regiõe deſerti cõcuſ⸗ ſit qttuoꝛ angulos domꝰ. Quattuoꝛ em̃ angu li domꝰ ſpũᷣalis ſũt fides ſpes charitas ⁊ bona oꝑatio. Scðo extinguit᷑ ꝑ lignoꝝ ſeꝑationẽ.ii ꝑ ſom̃ diſcoꝛdie.Lud.xj.Oẽ regnũ in ſe diuſſuz deſolabit. Itẽ ꝑ ſeꝑationẽ a deo ꝑ petm̃ moꝛta⸗ le.Eſa.lix. Iniqͥ tates vꝛe diuiſerũt intvos ⁊ deñn veſtrũ.Et p lignoꝝ defectionẽ Pꝛouer. xxvj. Cũ defecerint ligna extinguet᷑ ignis. Per ligna aut intelligunt᷑ bona opera qͥbo ignis ſj pũſſcci enu⸗ trit᷑ vt infra dicet᷑. Tertio ꝑ aquã luxurie Ecẽi iij. Ignẽ ardentẽ extinguit aq̃. Cetera nãq; vit 4 nõ oino extinguũt igniculũ coꝛdis qͥn aliqñ ib: .— na vᷣo adeo ertinguit ꝙ nihil ſpũale in coꝛde re linquit᷑:ſʒ totꝰhõ caro efficit᷑. Cõſeruat aüt iſte ignis pᷣmo ꝑ lignoꝝ appoſitiõez. i. p bonoꝝ ope rũ multiplicationẽ. Ecci.xxviij. S Im ligna ſiil ue ſic ignis exardeſ. tet. Et Leuic. vj Jani⸗ ſoar debit in altari meo quẽ nutriet ſacerdos ſudjci ens ligna ꝑ ſingulos dies. Et iõ ait dñs Apoc. ij. Habeo aduerſũ te pauca qꝛ chanitatẽ bma re liqſti. Scoo ↄpᷣuat᷑ ꝑ anen ſi uꝑpoſitionẽ.i. moꝛ tis meditationem. Ecci.x. Quid ſuꝑbis cinis et remaneãt aliq affeciões bone volitat?. Luxrug pulais. Sicut em ignis ↄbuat᷑ ſub ceinere:ſicſpot 2 5 Bermo rituſſanctꝰ moꝛtis recoꝛdatiõe.⁊ iſto mõ ipſuʒ ↄſeruabat Job dicẽs ſur libꝛi.cxvj. perin ane re carnẽ meã. Ut em̃ inqͥt Amb.in qͥda ſermone r⸗ — Valade ſe ſollicitat in bono oꝑe qͥ ſꝑ cogitat ð ex tremo fine. Et iõ Apłs.ij.ad Cor.iiij.reduc no⸗ bis ad memoꝛiã fragilitatẽ noſtra di. Habemꝰ theſauꝝ ſcʒ ſpm̃ſctm in vaſis fictilibo. Uas ei fi⸗ ccile ẽ coꝛpꝰmoꝛtale. õ em̃ eſt vas ferreũ:ſʒ tan qᷓ; fragile fenũ qð cito ſiccat᷑. Eſa. xl. Ois caro fe nũ.Et tãqᷓ; vas terreũ qð cito frangitur. PS.ij. Tãqᷓ; vas figuli ↄfringes eos.Et tanqᷓ; vas vi treũ qð cito cõminuit᷑. Uñ Aug.in li.omel.ait. mgillozen ſumꝰ qᷓ; ſivitrei eſſemꝰ. Uitrũ em̃ et ĩ fragile ſit:tñ ſeruatũ diu durat. Et iueniũt᷑ ta⸗ les calices ab auis ⁊ pꝛoauis facti in qbus bi/⸗ bũt nepotes ⁊ ꝓnepotes.Uita aũt humana qᷓn tũcũq; ſeruet᷑ durare nõ põt.Et iſto mõ ↄſerua⸗ — „ bãt iſtũ ignẽ romani imꝑatoꝛes qᷣb vt legit᷑ ivi ta Jobis elemoſynarij illa die qᷓ cꝛonabat᷑ edi ficãtoꝛes monumẽtoꝝ afferebãt diuerſa genera lapidũ interrogãtes de q̊ marmoꝛe volebat ſibi ſepulturã pᷣꝑari:ſcẽtes ꝙ oĩs potẽtatꝰ vita bꝛe⸗ uis eſt Ecci.x. Et ſiceodẽ die qͥ ad imperij gliaz ſublimabant᷑:eciã ſepultura eis parabat᷑:vt ſu/ am miſeriã cognoſcerẽt:⁊ ſe in hũilitate ↄſerua⸗ rẽt.Ecci.vij. In oibo oꝑibus tuiſ memoꝛare no uiſſima tua ⁊ in eternũ nõ peccabis. Tertio cõ ſeruat ignis ſufflationẽ. Sũt aũt iſtius ignis tres ſui Ecci. xxviij. Si ſufflaueris q̃ſi ignis exardebit. Secũdus eſt xpᷣs qͥ in iſtũ ignẽ ſufflat. Johᷣ.xx. Inſufflauit ⁊ dixit.Accipite ſpiritũſanctũ.Ter ſus aũt eſt diabolꝰ qᷣ in iſtũ ignẽ ſufflat malaʒ ↄcupiſcẽtiã inflãmãdo.Eſa.liiij.Ecce ego creaui fabꝛũ ſufflantẽ in ignẽ pꝛunas. Quarto cuſto⸗ dit᷑ ꝑ diligentẽ ab oĩ ↄtrario cuſtoditionẽ. quia vt dictũ eſt: Ignẽ ardentẽ extinguit aqua Ecci. iij. ⁊ malicia feruoꝛẽ ſpũſſancti. Sicut em frigi⸗/ dam facit ciſterna aquã:ita malicia animã HMie remie.vj.Item ꝑ malaꝝ ſocietatũ vitationẽ. Ex mala em̃ ſocietate hõ puertit᷑ in intellectu q;tuʒ ad cognoſcendũ. Pꝛouer.xiij.Qui cũ ſapiẽtib⸗ gradi? ſapiẽs erit:⁊ amicꝰ ſtultoꝝ efficiet ſi imik. Itẽ inqͥnat᷑ in affectu qtũ ad diligẽdũ .Ecci.xiij DOui tetigerit picẽ inqͥ nabit᷑ ab ea. Itẽ molleſcit in effectu q;ẽtũ ad operandũ.Hiere.j. Recedite de medio babylonis:ne foꝛte emolleſcat coꝛ ve⸗ ſtrũ. Quinto ↄſeruat᷑ ꝑ gratiarũ eius occulta/ tionẽ:⁊ exterioꝝ ſenſuũ recdluſionẽ. Sicut enim vas plenũ balſamo apertũ relictũ cito effundit᷑: ſic balſamũ gratie dei publicatũ cito perdit᷑. Uc em̃ Gꝛego.Depꝛedari deſiderat qui theſau⸗ ublice in via poꝛtat. Item ipᷣius balſami odoꝛ per nimiã reſpirationẽ euaneſcit. Et ſimili ter gratia ſpirituſſancti ꝑ exterioꝛũ ſenſuũ nimi am occupationẽ dimimutionem ſentit. Ecci.xx. BSBꝛatie fatuoꝝ effüdent. Sexro R carnis moꝛ atoꝛes. Pꝛimeſt ipe hõ q debet i ipᷣm ſufflare:feruẽtia deſideria ⁊ ſuſpiria cõcipiẽdo. xxXVIII tificationẽ. Sicut carnes ↄſeruant᷑ ꝑ ſalis apo ſitioneʒ Marci.ix. Omis victima ſale ↄdietur. Aque em̃ ſtantes ſᷣm Ambꝛoſiũ putreſcũt:ſʒ ꝑ diuerſos lapides decurrẽtes in ſuo vigoꝛe per⸗ ſiſrũt. Et ſimiliter anima ſtans in ocio putreſcit cito ex peccato. Sed quando inter diuerſos la- pides vigiliaꝝ ⁊ ieiunioꝝ frangit᷑:in gratia ↄſer uatur.Et ſᷣm Augj.in.xxj. de ciui.dei eſt quida,z fons qui in die frigeſcit et in nocte caleſcit.quia ignis ſpũſſancti ꝓſpitate extinguit᷑:ſed in auſte ritate penitẽtie ↄſeruat᷑. Septimo per diuini ti moꝛis adhibitionẽ. Sicut em̃ domus ſtare nõ poteſt ſi nõ habet ſtabile fundamentuʒ: ⁊ foꝛte tectũ:ſic nec gratia in anima ſi nõ habet diuinũ timoꝛem. CXem̃ timoꝛ ſit tectuʒ habetur Ecci. xxv.vbi dicit. Timoꝛ ſuꝑ omnia ſe ſuꝑponit.ꝙ vero ſit fundamentũ habet᷑ eiuſdẽ libꝛi ca.xxvij. vbi dicit᷑. Si nõ in timoꝛe dñi inſtanter tenuer⸗ te:cito ſubuertet᷑ domus tua.Timoꝛ em̃ ipe eſt initiũ ſalutis. Pꝛouer.j.Limoꝛ dñi pncipiũ ſa piẽtie. Beatus igit᷑ ile qui omi cuſtodia ↄſerua bit in anima ſua ignẽ ſpũſſancti.ð quo ſctã ma ter eccleſia decantat. Aduenit ignis diuinus nõ cõburens ſed illuminãs:nõ ↄſumens ſʒ lucẽs: id eſt illuſtrãs eos qͥ audiebt verba apoſtolo rũ.Ait enim Gꝛego.in omel.hodierna.Niſi coꝛ da auditoꝝ ſpũſſanctus repleat:vox docẽtium ad aures coꝛpis incaſſũ ſonat. Iſte aũt ignis il luminauit apłos in cognitiõe oim linguarum. qð qͥdẽ neceſſariũ fuit. Sicut em̃ gẽtiba ad ido: latriã declinãtibus introducta ẽ diuerſitas linꝰ⸗ guarũ Geñ.xj.ita quãdo erãt gentes ad cultuzʒ vnius dei reuocande remediũ adhiberi debuit ꝑ donũ linguaꝝ. Si autẽ querat᷑ quare ſpiri⸗ tuſſanctꝰ ſemꝑ apparuit in creatura irrationali ⁊ nũqᷓ; voluit apparere in foꝛma creature rõna⸗ lis. Reſpõdet ſanctus bonauẽ.⁊ Tho.in.j.diſ. xvj.et Alexã.de ales in.j.ꝑte ſũme in tractatu de miraculis.ꝙ ad hãc aꝓparitionẽ magis fuit cõ⸗ ueniẽs creatura irrationalis qᷓ; rõnalis:ne foꝛte crederet᷑ vnita ⁊ nõ tm̃ ſignificans.⁊ ideo voluit apparere in creatura irrationali:q tñ haberet ali quã rõnẽ ſignificãdi ſuas ꝓpꝛietates ſiue effectx in homie. Si aũt querat᷑.cur ante gloꝛificatio nẽ xpᷣi ſolũmodo datus eſt inuiſibiliter ſpuſſa/ ctus. Reſpõdet Aug.in li.lxxxiij.queſtionuʒ di. Spũſſanctus latenter dabat᷑ ante xpᷣi gloꝛifica tionẽ. Poſt maniteſtationẽ autẽ diuinitatis exvꝰ manifeſtus datus eſt. Ante em̃ nondũ aparue rat ſicvt eũ datũ hoĩes faterent᷑. Sicut etis dñõs nõdũ erat clarificatus inter bomies:ſed tamen darificatio eius eterna nũ qᷓ; deſtitit eſſe. Hecil le. In ðmitiua autẽ cccleſia datus eſt viſibiliter ſpſſancus credẽtibus qui tamẽ bodie nõ da? eodẽ modo fidelibo.cuius rei aſſignãt theologt duas rõnes iter alias. Pꝛima eſt quia oꝛdo na turalis requirit vt ex viſibilibus ad inuiſt ibilia cognoſcenda deueniat m phᷣm.j.phiſicop· v ij/ gecita ſhiug ſne de ſoen 1 morie gedĩ⸗ donaſg Alpon Dnin neceſt aper hoͤabt o loriß lig: naEt⸗ Biot moht rnn cd⸗ l⸗ N buoe faliu llain Oltan lulg uſ 1 funn eef GEi nſi onui e . unde ri, ſne wr ani ecke⸗ iſcn Hiſi⸗ de. Pria RKj u is ſun. d⸗ brg ℳ in i, Frooliuũ de aĩa.et beatũ Gꝛegoꝛiũ in q̃dã omeł.Etiõ ĩð mitiua eccłia adhuc rudib xpᷣicolis Zueniens fuic dari cognitionẽ ſpũſſcei ꝑ ſignaviſibilia.ſed mo iã innoteſcẽte ⁊ publicata fide ſufficit cogni tio ex inuiſibilibo ſignis q̃ ſũt dona gratian mẽ cibo infuſa.Et exẽplũ de hocvidemus in natura libus.qꝛ plantule dũ adhuctenere ſunt et noue adaquant᷑:ſed poſtea illis iã ad ꝑfectũ deduct: ceſſat illisfieri adaquatio ⁊ cecera hmõi.Secũ⸗ da ratio cẽ.qꝛ illa ſigna ⁊ viſibiles miſſiones fue rũt quaſi ↄfirmãtes fidei veritatẽ. Illius aũt cu ius ꝓbatio ſemel legitime facta eſt:nõ opoꝛtꝭ ꝓp bationẽ iterari:ſed ex ſuppoſitiõe pᷣoꝛis ꝓbatõis ꝓcedi.Quia ſatis demõſtrati fruſtra fit demon ſtratio.l.j.in fi.ff.de dote pᷣle.Etciõ nõ opoꝛtet ꝙ; ꝑ noua ſigna mõ fides ↄfirmet᷑:ſed ꝑ ea q facta ſũt. In pmiciua aũt ecclia in q̃ erant pauci fide/ les cõꝑatiue:⁊ q̃ſi ſeminaria plãtatio totiꝰeccłie nec ita vᷣitas erat in aꝑto.iõ idigebãt miſſiõe vi ſibili ſpũſſancti:ſicut eciãõ miraculis quibus cõ firmata eſt fides catholica. De donaciõe ſiue de donis ſpirituſſancti cõ⸗ ſideratio quintnta. ckEvplẽſũt dona ſpũſſcci de qͥbo Eſa.xj. ðꝛ ſ Regqeſcet ſuꝑ eù ſpũs dñi:ſpũs ſapĩe et itellectus:ſpũs ↄſilij ⁊ foꝛtitudinis:ſpi ritus ſcie ⁊ pietatis:⁊ replebit eũ ſpiruꝰ timoꝛis dñi.De qͥbus donis hic bꝛeuiter me ex pediã.qꝛ de ipᷣis aliq̃ i ſuꝑioꝛiba dedaraui.Sci endũ ẽ ̊ ꝙ inqͥt beatꝰ Tho.j.ij.q.lxviij.ar.ij.q dona ſpũſſcti ſũt q̃dã hoĩs ꝑſecutiões qͥbus hõ diſponit᷑ ad hoc ꝙ bene ſequat᷑ iſtinctũ diuinũ. Vnñ in his in qͥb nõ ſufficit inſtruccio rõnis eſt neceſſariꝰinſtinctꝰ ſpũſſcti.de q̊ Eſaie.l.ðꝛ.Dñs aperuit mihi aurẽ:ego aũt nõ ↄtradico:retroꝛſũ nõ abij.Et phᷣus in lib.de bona foꝛtuna inqͥt hbis qͥ mouẽt᷑ ꝑ inſtinctũ diuinũ nõ expedit cõſi liari pᷣm rõnẽ hũanã:ſed debẽt ſeqͥ interioꝛẽ ĩſti⸗ ctũ.qꝛ mouent᷑ a melioꝛi pᷣncipio q; ſit rõ huma na.Et facit ad hocillud dictum Apłliad Galł.v. Si ſpũ dei ducimini nõ eſtis ſub lege. Int do⸗ na aũt ſpũſſcti ſũmũ videt᷑ eſſe ſapiẽtia:lnfimuʒ aũt timoꝛ.Utrũq; tñ hoꝝ eſt neceſſariũ ad ſalu tẽ.qꝛ de ſapia ðꝛ Sap.vij.Neminẽ diligit deus niſi qͥ cũ ſapiẽtia inhabitat:⁊ detimoꝛe ðꝛ Ecci. j.Qui ſine timoꝛe ẽ nõ poterit iuſtificari.De oĩ⸗ buos autẽ donis ſpũſſancti inquit Gꝛego.ijmo ralium. Spũſſaneus dat ſapiam contra ſtulti ciã:incellectũ ↄtra hebetudinẽ:ↄſiliũ ptra pꝛeci⸗/ pitacionẽ:foꝛtitudinẽ ↄtra timoꝛem:ſcientiaʒ cõ tra ignoꝛantiã:pietatẽ contra duriciã:⁊ timoꝛeʒ ↄtra ſuperbiã. OPtandũ qͥʒ eſt ꝙ qñ gr̃a ſpũſſcti pctõꝛi a n deo ifundit᷑: tunc ipᷣe peccatoꝛ nouit᷑ crea n dicitur:ſᷣm illud Judich.xvj. Dixiſti et facta ſunt:miſiſti ſpiritũ tuuʒ ⁊ creata ſunt.Si/ cut em deus a pncipio ſeptẽ diebb mundũ crea/ uit:ita ſpũaliter minoꝛẽ mũdũ:id eſt hoiem per peccatoꝛis CCRXXXVIII oluat oꝑa dyaboli pctõꝛ ↄnectit de pctõ cogitatiõis:cõſenſus:dele ctatiõis: oꝑatiõis:cõſuetudinis ⁊ cõtẽptꝰq̃ndã cathens. Jõ ſpũſſctũs adueniẽs ĩ aia nouã lucẽ creat ĩ ea ꝑ donũ timoꝛis.Et ſic lima purgat fer rũ:⁊ ſplendiduʒ facit:ſic timoꝛ dei purgat aiam ſeptẽ pctã moꝛtalia ad nihilũ redactũ:ſeptẽ do⸗ ms q̃ſi ſepteʒ diebo ꝑ ſpm̃ſctm̃ recreat:ſᷣm illðᷣ.ſ. Zoki⸗ n hHᷣamppuit filiꝰdei vt ꝑ ſpmſem̃ diſq Pꝛio g die creauit deꝰ lucc. vñ dðꝛ BenPut desfiat lux.Quia nãq; in aia unttenebꝛe vicioꝝ.iuxta illð Sap. vij. Una cathena tenebꝛaꝝ erãt ocſ colligati.Qꝛzꝛ cognitiõeʒ ꝓpꝛie fragilitatis ⁊ vilitatis pcti:et ſeueritatꝭ iudicij dei. Juxta illð Eccłi.j. CTimoꝛ dñi expellit pctm:id eſt ſuꝑpiã. N 8 Kõo die creauit deꝰfirmamẽtũ Beñ. j. Quia ergo in aia pctõꝛis eſt iſtabilitas: qua modo depꝛimit᷑ꝑ aduerſitatẽ:mõ eleuat᷑ gk ꝓſperitatẽ Treñ.j. Peccatũ peccauit hieruſalẽ: ꝓPterea inſtabilis facta eſt:ideo ſpũſſctũs adue niens in aia ipam i bono ſtabilit ⁊ firmat:⁊ pio pterea ðꝛ ad Hebꝛe.xiij. Optimũ eſt gr̃a ſtabili — re coꝛ.Et pſalmiſta depᷣcat᷑ di. Cõfirma hoc deꝰ qð oꝑatꝰes in nobis.Hec aũt firmitas creat᷑in nob ꝑ donũ pietatꝭ Eccłi.iij. Ignẽ ardẽtẽ extin/ git aq̃:⁊ elemoſyna reſiſtit peccatis:⁊ deus ꝓte⸗ ccoꝛ eius:⁊ in tẽpoꝛe caſus ſui iueniet firmamẽ⸗ tũ. Per hocaũt opus diſſoluit᷑ peccatuʒ inuidie que gaudet de alienis malis ⁊ dolet de bonis. Sed pietas ſubuenit eis. O– t Ercio die ꝓduxit deꝰherbam virentẽ ⁊ li gna fruccifera Geñ.j. Quia aia pccor/ ante aduentuʒ ſpũſſe ancti ẽ quaſi arboꝛ moꝛtua ⁊ arida ſine humoꝛe gr̃e. Uñ eſt apta incẽdio in — fernaliũ:iuxta illud o liij. Omis arboꝛ q̃ nõ facit fructũ bonũ excidet᷑ ⁊ in ignẽ mittet᷑ Jõ ſpi rituſſanctus adueniens in animã reddit ei hu/ moꝛẽ gratie.illãq; fructiferam facit:iuxta illud PsS.Ego autem ſicut oliua fructifera in domo dei. Oliua enim in ſe eſt pinguis ⁊ alijs medici nalis. Et ſimiliter animaviuificata a ſpirituſan cto eſt in ſe pinguis per deuotionẽ ⁊ alis medi cinalis per bonoꝛũ operum exemplaritatem. et hanc fructificationẽ facitſpirituſſan ctus in ani ma per donũ ſcientie que docet hominẽ gratio⸗ ſe conuerſari per manſuetudinẽ ⁊ patientiã cuzʒ ꝓximo.⁊ ſic diſſoluit᷑ peccatũ ire que hoiĩem ipeꝰ dit ne alijs fructificet ꝑ bonũ opus:cõuerſatio nẽ eius odibilẽ reddendo:iuxta illud Ecci.xviij Spiritũ ad iraſcendũ facilem quis poterit ſu,/ ſtinere. Quarto die fecit deus luminaria ma,⸗ gna ſqʒ ſolem lunã ⁊ ſtellas Geñn.j.Quia g̊ ante aduentũ ſpirituſſancti liq; anima alłiquãdo bo nũ ꝓpoſitũ ↄcipiat:⁊ aliqua opera de generasbo noꝝ faciat:tamẽ ſtatim deficit ⁊ nõ perſeuerat ĩ bono:iuxta illud Luꝗ.viij. Ad tempus credũt: ⁊ in tꝑe tẽptatiõis recedũt. Jõ ſpirituſſanctꝰad⸗ uenlẽl i aia foꝛtificat ⁊ roboꝛat eõ i bono. Un b. 22 4 „ . 2 2* HBermo Petrus poſt receptionẽ ſpũſſeĩ reputauit leue moꝛiꝓ xpo:qͥ tñ pus negauerat ipᷣm ad vocem ancillie. Haãc aut ꝑſeueratiã facit ũſſctũs i aia ꝑ donũ foꝛtitudinis:iuxta ilud Judid.v.Stel le manẽtes in oꝛdine ⁊ curſu ſuo ↄti ſiſarã pu⸗ gnauerũt. Per hoc aũt diſſoluit᷑ pccim̃ accidie qͥ eneruat vires hois Pꝛouer.xv. In meroꝛe ani/ mi deijciet᷑ ſpũs.Et.xvij.ca.eiuſdẽ libꝛi ðꝛ. Spi ritus triſtis exiccat oſſa. q Uinto die creauit deꝰ ex aqua ⁊ fra aues ⁊ piſces Geñ.j.quia g̊ añ aduẽtũ ſpũſſcti ĩ aia coꝛ ad frena depᷣmit᷑ ꝑ nimiũ amoꝛe:iuxta illud PS. Oculos ſuos ſtatuerũt declinare in terrã. Jõ ſpũſſctũs adueniẽs in aia eleuat coꝛ a crenis ad celeſtia ꝑ ꝓmptitudinẽ obediẽtie man datoꝝ dei.iuxta illud Job.xxxix.Ad pᷣceptũ tuũ eleuabit᷑ aqͥla:id eſt coꝛ nobile doctũ a ſpũſctõ. Hanc aũt ꝓmptitudinẽ facit ſpũſſctũs in ania ꝑ donũ ↄſilij:qð dicit. ade ⁊ vẽde om̃ia qͥ ha⸗ bes ⁊ da paupꝑibo ⁊ veni ſeq̃re me Matth̊.xix. Per hoc aũt diſſoluit᷑ pctm̃ auaricie q̃ eſt idolo rũ ſ̃ᷣuitus:vt ait Paulꝰad Epbᷣ.v.et ad Col.iij. Serxto die creauit deꝰhoiem ad imaginẽ ⁊ ſi⸗ militudinẽ ſuã Gen.j.Quia ̊ ante aduentũ ſpi rituſſanccti in aia nihil hõ cogitat nec cupit niſi ĩi mũdiciã luxurie:vt patuit i pncipio mũdi. Ois qpe caro coꝛruꝑat viã ſuã Geñ.vij. Jõ ſpũſſan cuus adueniẽs in aia eleuat ipᷣam ad ↄtẽplatio/ nẽ eternoꝝ ꝑ donũ intellectus.qꝛ ſpũs oia ſcru/ tat᷑.j.ad Lor.ij. Per hoc aũt diſſoluit᷑ pctm̃ lu⸗ xurie. Job. xxxiiij. Si direxerit ad deũ coꝛ ſuuʒ: ſpiritu illius ⁊ flatũ ad ſetrahet ⁊ deficiet om̃is caro:id eſt carnalitas. = EEoptimo die reqͥ ſ patrarat Geñ.j.Quia ꝗᷓ añ aduentũ ſpi⸗ rituſſcti in aia nõ ſapiũt ei bona celeſtia: cũ habeat palatũ ⁊ guſtũ infectũ in carnalitati⸗ bus:iuxta illud ad Phil. ij. QOuoꝝ deꝰ vẽterẽ. Jõ ſpũſſctũs adueniĩẽs in aia vocat eã ad quie⸗ tẽ ↄtẽplatiõis diuinoꝝ:iuxta illud Apod.xuiij. Amo do em̃ iã dicit ſpũs vt reqᷣeſcãt a laboꝛibꝰ ſuis.⁊ hoc fit ꝑ donũ ſapie q̊ pᷣguſtat᷑ cena btitu dinis eterne:ſᷣm illud ad Ro.viij.Qui ſᷣm car⸗/ nẽ ſũt q̃ carnis ſũt ſapiũt.qͥ vᷣo ſᷣm ſom̃ ſũt:que ſũt ſpũs ſapiũt. Per bocaũt diſſoluit᷑ pctm̃ gu le qð facit hoĩem inſenſibilẽ ⁊ ineptũ celeſtibus ẽplationibo.j.ad Corj.ij. Anialis hõ nõ ꝑcipit ea qͥ ſũt ſpũs dei. Ex qͥbo oĩbo ptʒ ꝙ ꝑ ſpmſccm̃ aĩa pctõꝛis recreat᷑. Et lõ de illa dici poteſt illud Ecci.j. Ipᷣe creauit illã in ſpũſancto. De ſpũſſcti oꝑatiõe ↄſideratio ſera. R Uaã ſit neceſſaria ⁊ vtilis ſpũſſãcti gr̃a q patefe põt ex his q̃ dixi ſupᷣ inſermone 8 xrriij.ꝑte.ij.vbi de gr̃a ðᷣitracat᷑. Pꝛo Erpeditiõe tñ huiꝰꝑtis duo impᷣſentia⸗ rũ ſũt vidẽda ad maioꝛẽ elucidationẽ pᷣdicoꝛũ ⁊ inferiꝰ dicẽdoꝝ. Pꝛimo quõ venit ſpũſſctũs ĩ dilcipulos. Scdo vᷣ0 qᷣd onata ſit eius miſſio. „ . euit deꝰ ab om̃i opere qð xXxXXVII Qno ad pᷣmũ dico ꝙ venit pᷣmo feſtinãs.qa ĩ epla hodierna ðᷣꝛ. Factꝰẽ repete ⁊c. Ut ei Sap. vij.ðꝛ. Spũſſctũs oibb mobilibo mobilioꝛ ẽ.qa ſubito ⁊ in inſtati tpis oꝑat᷑. Nã ſubito ⁊ repcte coꝛda apłoꝝ diuia chanitate ꝑcuſſa ſũt:ita vt q̃ libet aia eoꝝ dicere poſſet illud Cand.iiij. ul⸗ nerata charitate ego ſũ.Subito em talivulnere imutauit cos in nouos viros:⁊ augmẽtauit in eis habitũ fidei:ſpei ⁊ charitaᷣ.Ex qͥ tota eccłia dei letificata S. Uñn pheta inqᷣt Ps.xlv. Flumi,⸗ nis impetꝰletificat ciuitatẽ dei ⁊c. De hac etiam ſubita imutatiõòe ait Gꝛego.in ſᷣmoe aplłloꝝ.O q́lis eſt iſte artifex ſpũs.nulla ad diſcendũ mo⸗ ra agit᷑.in oẽ qð voluerit mox vt tetigerit mẽteʒ docz.ſolũq; tetigiſſe docuiſſe eſt. Nã hũanũ coꝛ ſubito illuſtrat ⁊ imutcat.abnegat bᷣ repente qð erat.⁊ exhibet repente qð nõ erat. Scðo venit ſpũſſcũs hodie ſuꝑ apłos eleuãs eos.Et iõ ðꝛ Facꝰẽ repẽte de celo.vt ſcʒ illos ad celos euehe⸗ ret:id eſt ad celeſtia ↄtẽplãda:imo vt ipᷣos effice ret celos ad głiaʒ ſuã pᷣdicãdã.UVn Ps.xviij.dẽ Celi enarrãt głiam dei ⁊c. Et Job.xxvj.ſcptũ ẽ. Spũs dñi oꝛnanit celos.Ubi dicit Gꝛegoꝛ.q; oꝛnamẽta celoꝝ ſũt vᷣtuteſ pᷣdicãtiũ apłoꝝ.Celi em̃ dicunt᷑ apłi qͥbo celeſtia ſecreta reuelata ſut: dño atteſtante qͥ Joh.xv.ait.Quecũq; audiuia pꝛe meo nota feci vob.Qð ſᷣm Nico. de Ly.nõ ĩ teiligit᷑ ſimpłr:ſʒ ð oĩbo ꝑtinẽtibo ad eoꝝ ſtatũ ⁊ ſalutẽ:⁊ ad fidei ac moꝝ pᷣdicatõʒ.eccłieq; gub/ natõ eʒ. Tertio venit ſpũſſctũs ſuꝑ apłos into nãs.Et iõ ðꝛ ꝙ factꝰẽ de celo ſonꝰ.Nã iõ cũ tali ſono ſtupefactiuo deſcendit ſpũſſctũs in eos vt debilitatẽ creature ⁊ celſitudineʒ maieſtatis ſue infũderet in illo armoniaco ſono:atq; ex taʒ ad⸗ mirãda ſuauitate q̃ exᷣmebat᷑ in illo ſono oẽs in ſeipᷣis deficerẽt:ac ſe in eũ totaliter trãſfoꝛma rẽt. Nã ſonꝰ iſte qᷓ̃ttuoꝛ pꝛietates aptas ad foꝛ titer excitãdũ ⁊ ſurſũ agẽdũ ⁊ tranſfoꝛmaãdũ ha⸗ buiſſe refert᷑. Tũ qꝛ fuit ſubitiſſime inchoatꝰ qᷣa factꝰ ẽ repẽte.Lũ qꝛ fuit de ſurſũ miſſus:id ẽ de celo irruẽs ⁊ deſcẽdẽs. LZũ qꝛ fuit rapidiſſimꝰ: id ẽ cũ foꝛtiſſima rapiditate irruens ſuꝑ eos:qꝛ fuit vebemẽs vt ifra dicet᷑. Lũ qꝛ ſperice foꝛme: ſeu vniuerſaliter redũdãs.Et ꝓpterea ðꝛ totã do mü repleſſe. Ex boc em̃ excitabant᷑ apli ad pᷣſen / tiendũ ⁊ ↄcipieneũ aduentũ imenſe maieſtatis diuine:vt reſonantẽ ⁊ om̃i ſuauitate redũdantẽ atqʒ aĩe repletiuũ. Quarto venit ſpũſſctũs vi, ſitans. Un ðꝛ.Facus eſt ſonus tanq; adueni/ entis ſpũs:id eſt aeris flatus.Et ſᷣm hũc ſenſuzʒ ly tãqᷓ; eſt nota veritatis:niſi foꝛte ſonꝰ ille deſcẽ erit abſq; om̃i coꝛpali motu ⁊ flatu.⁊ tũc diei deſcẽdiſſe.qꝛ ſic fuit a deo facꝰ ac ſi deſcẽderet ö ipᷣo celo.Si vᷣo ſpũs ſumat᷑ hic ꝓ ſpũſctõ:ly tã/ q; eſt nota ſiłitudinis figuralis.qꝛ ſonꝰille ⁊ fla erat qdã ſctiſpũs ſilitudo ⁊ ñ ſpũſſeũs.M0p ſtice vᷣo viſitauit ſpũſſeũs diſcipłos in hac die quẽadmodũ fluui curẽs viſitat tra: iuxta illo ec CCCXXX ſte volu/ HZ ſorrer cnrie mewerr on lchis Slarahe⸗ n thai⸗ D re ectu. pa bunka bis ſionit mo: ↄſp ella . ebꝛiabun oota irri its anꝛe tunnc Po.⸗ , lanadara Sa è ui/ ta Weleeres noie cacer es: an tio em̃ diuif deohp ey: ſic. niſune, M tuz tioe ii letĩ . ney⸗ iti Rr a cha an ſcrip ati unga nn bi dent ve nnin tabir us. Siein⸗ Ee alt ßMB di iealre ſehaiu 4 alus⸗ a die. E ſune ſpu in: ꝛiche ia⸗3 9 e.· Un an nſtia 8 ort 18 vſu iAun ersete — U ati id el ccraꝗ enis a ſe oll X latio anpꝑ 10t1 lonis. t no⸗ . r ixp̃ᷣo „, DPo. Fl nannt degena le: kere boſ. Rur tem cciſie lleri lechtu ſtixp Z P char 16 ſto v a bi di vi di ter 0 il qᷓ eſt i l⸗ ita uit loꝛũ uta cop d o: be nu⸗ 1P ues qu C. erq e lumi vi⸗ ranltein Qi pu icõmu cc lo ego Ve 2 qen c0 m ta ?6 te d ep 38 E cault ciu cip icõ jliber 5i⸗ ſs 7N. vſicu reu vi ita ri er en eſc . Fngatg. teiun tq utn 8 ſon me m rere eq; harit. dart a 9g te d 17 N fund tes büia yt 0a diſeipnlo di ſu Roene, ach pt oſte noc unat⸗ ⸗ nadar⸗ uta xpm:) iu 2ſo iſcip acd mi 0 ad pdicta 5.p. ete d4 qe bens 6m pᷣm Red diſci⸗ les 8. ra m ſeꝑ p lat eni zad 8 q 4 one⸗ o 4d ꝛop Stis. in ſy bu yſr rno zſeonos nuen⸗ atn in dipe b :im HNad P eleuꝗ lt: 2 it ab cm oten nro. one 9. uis. hil era k. Al er utez Deu: P 8. 8 ele cau ven C. U tuz P non Hnſan muis nih ebai 198 p nr nitag ece to⸗ ñ ⁊c. ta to Rali uiti do aen ſten ſt z üng U n m ſt mel era ex minmu it ſie fu ſu on mni ltue eb coue exi 8 d⸗ il et Pꝛio er So omũ li ſicf⸗ in m doꝛ ult me 8 bꝛi erſu . * A lc P xit. tã don pu mia in ob mu ip tinu e me ogat Arle vV zab amoe. eue lt toꝛ otã iſci on m na! circa 6 lio qᷣ ſub lterros dit. M 8 leu lc t dil 8 * an 39 la 99⁰ eg Pe ſu it nan os ard Et rep us. ibo ei u ltatẽ 2 bꝛ reruten uis mi uis e. H uine ſubd lie c anneie a ſa wpo xr flatu erepli ab ſit ĩco ſu Spincne pon; ſi medahrl cha dirẽ len 7 9 tu extis lle lüu: 2 ua are otu lrit“ n. v. N . 7 ſti 12 p ta ne tu zz ſimile u q e 7 ſta 5 potu Pir Ca 5 Naam Ga get ebea leni fa bi blat es: oꝛũ z in flu nde; re noß S r . S . re d eo p coꝛia ach et o dent puloꝛ g; it in ſz ta⸗ vine 3 Ginunenhu imi. et en reple ãt d ãſit nrcn t ſe iſcip eſua rexi atꝰ: iſſet ituſqꝙ cchi. nuit ariſſt poꝛter Cüno⸗, uri er a 2 tr din niũt: bi erã liq̃̊ d utne ſja agit otuil erat iᷣ u E qð in ich ſi o acita tur an ltud nen [E ꝰex ali k:au Eh . 060p nu ſſimi Ade in 86.U ten Eg neß; mũd len u Ut. illiꝰe ice iqu ti/ E ſ vi lciſt 7c. 2 mopitans 81 o. E 8 m oſt p nd itᷣ a llll⸗ ſuſp al Sep ãtũ du 8 iebꝛi pi icta fluo. 2 mn qᷣ po eder dd tꝰſon ſſe 1 Se tel X nuz ulci :et noſen, ellif Co gench Glgancd Krhirude lli⸗ eoꝝ anert eſt m enn debe H di leci⸗ N it a i tu v ne iram berda⸗ Coru.r⸗ n . Corne, faſt aut ſtrep lodi udi ceos ar ter ſup te a enõ pletc. ho ꝛin U 5em mmeng ſo tesina nit capp Ppter Bibite lc Hõ Ko os ariSem 6ia dir cũ dit᷑. ax do inuz 8 vo 8.ij. in Ep̃ is o lin sache mu rmoi⸗ pe 2 fac ſub it m hoc bo VI enas ari ulus tam ent oꝛz d ijg zucht tu 22 tũ im 38.q 10 fu 3 be vero fe ve cũd 9 dilat ferue a coꝛ aryj⸗ nũ nuce is ltũ dã t. Et ctũ atri et᷑ a Tuũ h io Pe ſt: dätia lv don wi uie hitiz u nt. ð fa o p u g. Tu is ſi ꝛta e ſoᷣ n loqu⸗ cti 3 nidi nũ ſt it fa oſſe QQ erb emo ſ vo uz: tis boꝛt tatũ ans abu ut uſt. ingu 2 i veni pe e. ave uer nũ noꝛu⸗ ideo dila ndan Ex eru ſpr ling 4 , s diſtt 8ecpn rpᷣ daba n Lo⸗ orge y ſub doct lam. errorn ſt Nule llis d Tü ad 2e 89 8 lã e xp̃ m 2lest nt lenti Ea erte o ai R 1 earas nadũ imos uli ienti⸗ em ꝛvt t ideo lcun ſcie litate eacp a te. Nuſt qtru Kug ebee int diſcip 1ſci z fid ut lin qur. E nde d ſtoli babi edit f. rorniruer ullt ꝓcedi- ad du geiner ngua: and aoahn qu U apo 3:2 erp uagij nes: kori * 18 ad na ã ip lin pdic aliq⸗ uis unt atu: dum lig tio di ler⸗ abmi coꝛdꝗ nifica tiua acqʒ d pᷣe a a riua gu⸗ eri om ren ibet rſe na een dg 4 ti⸗ ad ſig uſta diã a ðꝛ q; aſi Ede n recep idi ꝛofe iuſſ uerſ lie in iu⸗ i ad g cund nuz tãter utone ũſſa m? dp 8 cu nt di ſingu de j di 8 legfi ſgnu g⸗ 6 EHS s: id — kiuein dr dimone bi era verb nde. ehie 1/ n gnu Tů t. E gni alem lcudo ati er din dicci cv m uag tini nn diui „ isn ſonge naba aq; igt Rtia len rticap b der . es 2 ban oſrlge :7 lat No el Et ͤi na deſti te ta ãds lis p pa ? ſu Corj. 0 dica nae ſui red: olis nes ſeros⸗ ge⸗ l⸗ II U nta 0 liter? d, . . 0 ſſa eſſe neg oſt om ene 8 nen gue diſpe eꝑ ꝗ fo ſtro baaci ll. . infra ſpiritu tur ceba eap os aci ſu oſt 0 e ign dü ꝙ 0 ſiꝑ ills Eti ns pi ban dic d on Antonr acio kini Bnedli e ? q̃ſi xca us. F ide deb⸗ ola rum 0o qu ton⸗ an ni a agn nue ap luat a:in ſpi diu ns. vi iſte ua om nine Ante ibu loq ain m int in c riu eſura: ut 9 di an⸗ ep ng qu am ctende at t⸗ te:ad in 1os der nelur. Ea ſpu⸗ flãm na li et ſtr. ccu t:ag eb nce o te: ad ſtẽs os En t:id dez ſp in eſt 7 um nt. non ſanct ret. Videt ſe⸗ en t cti exi in bui ſun ige⸗ nit i catũ ſer⸗ ſar ſu am uit pdica lis iritu oſtel em otdo⸗ iſtri faxꝝ Dano ve niſic lis er⸗ bꝛe⸗ inzhad Längu c ſp xro ca 4 ſignin t: ve heb lin az h om ſing di my ca⸗ f 65. taduͤrd g Evnu ccau ð ſig tign tene ug cia: umr. r: 2 Dde arun ſiam du 0 ina⸗ iſiõ O er q 7 v edere n m gra eu tu tem d gu ccle bo a. . tib innie,⸗ ult. P eoꝝ zinci vti ancg ui a eba au a lin e ecc nin ddi 96 tij. gnis. † a 2c bovw ran h aq igeharn er tuer tiot ſch a⸗ rec 1n ecom in de moꝛ nti cran du nte J gen ſtici nati 8 tus . 8 4 inũ am lca en 2: Ppa 91 9. um con En. era c ſingt anch din eis gono den ver in lingu⸗ om kebaecon it c ſpuͦt r ltsr ilats ſngu turses in vllton nnid no ven ꝛouc ſp efrre⸗ vVe ibo gu ho aegſnß r½ 0 ec ꝙ ex 0 lcu ni barrenen banader oncn. iub 7 M a. Ais ſugepie ui ba th ſpu opu nanug E Cen clei Vnñ auſa it gcu rat. i np 18 gu. T erã tu icit ip Ei ians n en kund Rre d em̃ 7 ma di e:id? ebꝛ n/ loqu E les iſt bot t ine eſt i . ian 4, eſt 5. bile im ab ni :id el jn, tisff aen P grl Muen „ efiledl lo gra Raee rac P ini, no rn In Pis eti defpairch lui eo pꝛ: ge no. de h inck 5 Kon biſel diuin s ebꝛiati die 4 . dabat elo qui illis.Et de B pᷣdixerat Dauid põ. cxliiij.dicẽs deo pꝛi. Mẽoꝛiã abũdatie ſuauita tis tue eructabũt:⁊ iuſticia tua exultabũt. Glo⸗ riã regni tui dicẽt:⁊ potẽtiã tuã loquent᷑. Ut no/⸗ tã faciãt filijs hoim potẽtiã tuã:⁊ glłiam magni ficẽtie regni tui. Jõ etiã ðꝛ. Pꝛout ſpũſſctũs da/⸗ bat eloqui illis.qꝛ ipſos inſtruebat ↄtinue:qͥd: qbus:vbi:qñ ⁊ quõ loqͥ deberẽt. Un verificatũ eſt hodierna die illud PS.lxxj.Suſcipiãt mo⸗ tes pacẽ ꝓpło ⁊ colles iuſticiã.qꝛ apłi taq; mon⸗ tes excelſi oĩb in ſctitate eminẽtioꝛes ſuſceperũt ſpm̃ pad ad ſuã ⁊ ꝓpłi ſalutẽ:ꝑ qͥs poſtea omes colles.i.alij credẽtes iuſtificati ſüit.t RR Vo ad ſecũdũ in hac ꝑte vidẽdũ dico ꝙ; q munifticẽtiſſimꝰ oiĩm bonoꝝ datoꝛ ſpiri⸗ tuſſanctꝰ omibo ꝑſonaꝝ generibo diuer⸗ ſa influit dona.Et pᷣmo pctõꝛib influit lõgani mitatẽ:illos diu ad penitẽtiã expectãdo. Unde Saß.j.ðꝛ. Benignꝰ eſt ſpũs ſapiẽtie. Et Amb. in quodã ſermõe ait.Copioſitas lõganimitatis dei eſt nõ ad hoꝛã:ſed lõga ⁊ ꝑ multa expectans tꝑa.Et quatũ.Certe vſq; i ſenectã ⁊ ſeniũ.⁊ nos nec ſero ↄuertimur:ſed expeccantẽ dñm ↄtemni mus qͥ nos blãdicijs attrahere nitit᷑. De hoc eti⸗ am inqͥt Paulꝰ ad Ro.ij.di. Diuitias bonita⸗ tis eiꝰ ⁊ patiẽtie ⁊ lõganimitatis ↄtemnis:igno rans ꝙ benignitas ði ad penitentiã te adducit. ſᷣm duriciã aũt tuã ⁊ impenitẽs coꝛ theſauriſas tibi irã in die ire. Secũdo influit eis mũdatio nẽ ab immũdicia peccati.de q̃ ðꝛ Cbꝛeñ.j.Soꝛ des eiꝰ in pedib eiꝰ.Nãs ſpũſſctũs aiam abluic. Et iõ inqͥt gloſa ſuꝑ Eſa.iiij.c. Nõ imerito poſt lachꝛymas ſpũſſctũs purificat anias q̃s riſus i moderate delectatiõis inqnauerat.Et ð hac mũ dicia ait Chꝛyſ.ſuꝑ illud Matth.v. Faciẽ tuaʒ laua.Facies aĩe ↄſciẽtia eſt.Quia ſicut in cõſpe⸗ ctu hoĩm gratioſa eſt facies pulchꝛa:ſic in ↄſpe⸗ ctu dei ſpecioſa eſt ↄſciẽtia mũda. Tertio influ it renouationeʒ quã efflagitabat Dauid Ps.il. di. Coꝛ mũdũ crea in me deꝰ⁊ ſpiritũ rectũ inno ua in viſceribo meis.Et Ps.ciij. Emitte ſpiritũ tuũ ⁊ creabunt᷑:⁊ renouabis faciẽ terre. Notã dũ eſt aũt ꝙ ꝓpheta volẽs petere gr̃am ſpũſſan/⸗ cti in pᷣallegato ps.l.pmo petit ſibi dari q̃ddam ante eiꝰaduentũ.ſ.coꝛdis mũdiciã:cũ dicit.oꝛ moõdũ crea in me deꝰ. Secũdo aliqͥd in eiꝰ aduẽ tu.ſ.coꝛdis innouationẽ.Et is ait Et ſpiritũ ⁊c̃. Tertio aliqᷣd poſt eiꝰaduẽtũ.ſ.gr̃e ↄfirmationẽ. Et iõ dic̃.Et ſpũ pᷣncipali ↄfirma me. Pꝛimo Dpetit coꝛdis mũdiciã q̃ neceſſaria eſt volẽti re⸗ cipere ſpm̃ſanctũ.qꝛ ipᷣe ſpũſſcctũs eſt colũ ba ce/ leſtis. Luce.iij Oeſcẽdit ſpũſſctũs ſicut colũbaĩ eũ.2 i luto.Qõð ſignificatũ fuit Geñ.viij. Ubi cũ Noe columba emiſiſſet:cũ adhuc tota terra paludo⸗/⸗ ſa eſſet nõ inueniẽs ipᷣa colũba vbi requieſceret pes eius:reuerſa eſt ad arcõ.Icem ẽ boſpes ho⸗ Mon bab larin coꝛde lutoſo: ⁊ ꝑ peccatrũ moꝛtale inqͥ nato.ſi cut nec colũba ponit pedẽ in xxXVII noꝛabilis.⁊ ideo requirit bonũ hoſpitiũ. Sapᷣ. . xviij. Solem ſine leſura boni hoſpitij pᷣſtitiſti. Nõ em̃ vult habitare in hoſpitio puluerib pecc catoꝝ aſperſo.Et ideo inquit Gꝛego.Tergater go ſoꝛdes pꝛaui operis qui deo pᷣparat domuʒ mentis. Item eſt amicus dulcis.Sap̃.vij. In/ finitus eſt cheſaurꝰ hoĩbus:quo qui vſi ſũt ꝑti cipes facti ſunt amicicie dei.⁊ ideo vult habita/ re in loco floꝛido:id eſt ameno ꝑ variaꝝ vᷣtutũ adoꝛnationẽ. Uñ ſpõſa dicit Cand.j.Cectulſus noſter floꝛidus eſt. Iteʒ eſt balſami liquoꝛ ſua⸗ uis.Ecci.xxiiij.Quaſi balſamũ nõ mixtuʒ odoꝛ meus.Et iõ vult reponi in vaſe ſolido ꝑ ꝑſeuerã tiã.⁊ pᷣcioſo ꝑ charitateʒ verã.Ecci.l.Quaſi vas auri ſolidũ oꝛnatũ omi lapide pᷣcioſo. In coꝛde igitur inquinato nõ habitat ſpũſſccũs ſed fugit ab eo. Sap.j.In maliuolã animã nõ introibit ſapiẽtia: nec habitabit in coꝛꝑe ſubdito pctis.ſ. moꝛtalibo. In coꝛde vero puluere pctõꝝ venia⸗ liũ aſperſo habitat:ſed nõ libẽter.quia quodã⸗ modo a multitudine venialiũ ↄtriſtat᷑. Et iõ ait Paulꝰad Eph̊.iiij.Nolite ↄtriſtare ſpiritũſan⸗ ctũ. In coꝛde autẽ floꝛido ⁊ puro habitat dele⸗ crabiliter Pꝛouer. viij. Delitie mee eſſe cuʒ filſs hominuʒ. In coꝛde vero ſolido ⁊ firmo habitat ꝑſeuerãter Joh.xiiij. Ad eũ veniemus ⁊ mãſio⸗ nẽ apud eũ facieiꝰ. S— Ecũdo petit ꝓpheta ĩ aduẽtu ſpirituſſctĩ ſ coꝛdis innouationẽ Spũs em̃ ſanctus elt ignis dei queʒ ſaluatoꝛ hodierna die miſit in terrã.ſicut ipᷣe pᷣdixerat Luce.xij.Et iõ ꝑ ipᷣm renouat᷑ homo inſtar argenti:deponendo ſcoꝛiã peccati Eſa.j.Excoquã ad purũ ſcoꝛiam tuã. Item eſt fons dei.pſalmiſta dicẽte ipi deo. NQuia apud te eſt fons vite.⁊ ideo ꝑ eũ renoua⸗ mur ad inſtar aquule ⁊ cerui. Aquila nãq; exu⸗ ſta radio ſolari ſe in aquã ꝓijcit ⁊ vetuſtateʒ de⸗ ponit.Et ceruus pugnãs cũ ſerpẽte: hauſto ve⸗ neno ĩ fontẽ ſe ꝓijcit ⁊ venenũ abijcit:⁊ poſtmo dũ iuueneſcit. Et ſiłr aĩa in fõte ſpũſſcti renoua? ſic aqla nouã ↄuerſationẽ aſſumẽdo. Uñ Ps. ait PS.cij. Renouabit᷑ vt aqᷣle iuuẽtꝰ tua.⁊ in ſtar cerui venenũ abijciẽdo pcti:iuxta illud pð. Quẽadmodũ deſiderat ceruꝰ ad foõtes aq̃ :ita deſiderat aia mea ad te deꝰ ⁊c. Itẽ eſt auſter dei Cañ.iiij.Surge aqlo ⁊ veni auſter.Et iõ ꝑ eũ re nouamur iſtar accipitri:deponẽdo plumas ve tuſtas vitioꝝ:⁊ induẽdo nouas plumas vtutũ Job. xxxix.ũqͥd ꝑ ſapiẽtiã tuã plumeſcit acci⸗ piter alas ſuas expãdẽs ad auſtrũ. Itẽ fac nos habitare in foꝛaminibo petre.i.in xpᷣi vulneribo. Cañ.ij. Surge ꝓpera amica mea:colũba mea ⁊ veni i foꝛamibo petre:iĩ cauerna macerie.Et iõ ꝑ eũ renouamur iſtar ſᷣpẽtꝭ qͥ trãſiẽs ꝑ foꝛamẽ an guſtũ deponit vetuſta pelle. Et ſiłr aia habitãs in xpᷣi vulneribo ꝑ deuotã meditationẽ deponit vetuſtã ↄuerſ. anone Aà̈⅛ ui.Depontotm bPſtinã ↄuerſationẽ veterẽ hoſem. . hhr Pee un fmi ls Nſ oNe ei ünns nmde i mobt is i Söͤn rüln, r/ Dh ſonens ma Ei⸗ onee ſorunm Hid⸗ ove Gan ugde, ſon, Neno — Foliũ EFErtio petit ꝓpheta poſt ſpũſſcti aduentuzʒ t gre ↄfirmationẽ dicẽs.Et ſpũ pᷣnapali cõ firma me. Sʒ ſciendũ eſt ꝙ ſpũſſanctꝰcõ ſeruat᷑ multipliciter. Pꝛimo em̃ qꝛ eſt aqua di/ uina. Joh.iiij. Aqua qua ego dabo ei ⁊c. Jõ ſic aqua cõſᷣuat᷑ ꝑ decurſũ:ita ſpũſſancti gr̃a ꝑ bo/ noꝝ opeꝝ exercitiũ. Pꝛopter qð ait płs.ij.ad Cor.vj. Hoꝛtamur vos ne in vacuũ gratia dei recipiatis ⁊c̃. Secũdo qꝛ eſt ſicut pupilla q ba⸗ bet hoiem dirigere ⁊ illuminare ꝓpheca dicente deo Ps. cxlij. Spũs tuꝰbonꝰ deducet me in ter rã rectã. Jõ ſicut pupilla ↄuat᷑ ꝑ palpebꝛe ap⸗ poſitionẽ:ſic ſpũſſancti gra ꝑ elemoſynaꝝ largi tionẽ.Ecci.xxix.Elemoſyna viri q̃ſi ſacculꝰcũ co ⁊ gram hois q̃ſi pupilla ↄpuabit.Tertio eſt ſic flama ſiue ignis habẽs aiam iflãmare ad amo rẽ.Jõ ſicut ignis ↄuat᷑ ꝑ apoſitionẽ lignoꝛũ: ſic ſpũſſanctꝰ ꝑ feruoꝛeʒ ſccõꝝ deſiderioꝝ.Ecci. xxviij. Secũdũ lig ſilue:ſic ignis exardeſcet. Itẽ qꝛ eſt ſicut lucerna illuminãs ea q̃ ſũt in domo aie. Jõ ſicut lucerna ↄpᷣuat᷑ ꝑ olei appooſitionem: ſic gra ſpũſſctĩ ꝑ deuotionẽ.q qͥdẽ ꝑ oleũ ſigniſi cat᷑.qꝛ facit aiam rebb mũdi ſuꝑenatare ⁊ i celũ aſcẽdere. Jo h.iiij.Fiet in eo fons aque ſalientis in vitã eternã.O igit᷑ peccatoꝛ qͥ imaginẽ deiĩ te fedaſti:curre ad renouatoꝛẽ tuũ ſpmſanctuʒ vt verificet᷑ in te illud.j.ad Timoth̊.iij. Per reno⸗ uationẽ ſpũſſancti ⁊c̃. Hãc em̃ refoꝛmationẽ ac renouationẽ nõ põt aliqͥs peccatoꝛ ꝑ ſe facere:ſʒ illo indiget auxilio.de q̊ inqͥt Amb.in q̃daʒ ſer, mone.õ põt ſeip̃am imago refoꝛmare ſed ve/ niẽte ſpũſctõ cunctoꝝ refoꝛmatoꝛe:omia defoꝛ⸗ mata refoꝛmant᷑.De ipᷣa q̊ʒ renouatõe a ſpiritu ſancco impetranda ait Paulꝰad Ephᷣ.iiij. Re⸗ nouamini ſpũ mentis veſtre. Quarto ſpũſſan ctus influit ſuꝑ pctõꝛes viuificationẽ a pctõ in quo erãt moꝛtul.qꝛ vt ðꝛ Joh.vj. Spũs ẽ qͥ vi/ uificat. Jõ Eʒech.xxxvij.ait p ha.A q̃ttuoꝛ pla⸗ gis veni ſpũs: ⁊ iſuffla ſuꝑ interfectos iſtos vt reuiuiſcãt. Quattuoꝛ em̃ mũdi plage ſũt:aqᷣlo: auſter:oꝛiẽs ⁊ occidẽs.Pꝛimo nãq; venit ſpiri⸗ tuſſanctꝰ ab aqlone in mentẽ pctõꝛis dãdo ei ð culpa ſua cognitionẽ ⁊ doloꝛẽ.Et ad h̊ applica⸗ ri põt illud Hiere.j.Ab aqͥlone pãdet᷑ oẽ malũ. Et hinc eſt ꝙ aqlo q̃ſi in turbine ſurgit. Secun do venit ab auſtro:iuxta illuq. PS.Oñs ab au ſtro veniet ⁊ ſctũs de mõte phãrã.⁊ mittit gau⸗ diũ de venia.Et iõ auſter venit in flatu ſuauiſſi mo.Et hos vẽtos ſpõſa deſiderabat Cand.iiij. di. Surge aquilo ⁊ veni auſter. Tertio ſpũſſan cus venit ab oꝛiẽte:dãdo ſpem etnoꝝ.qꝛ ſic ſol cũ oꝛit᷑ terrã illuminat:ſic ſpũſſctũs mẽtẽ dlarifi cat.Et iõ habẽs ſpiritũſanctũ põt dicere illud.j Joh.ij. Tenebꝛe tranſierũt ⁊ lumẽ veꝝ iã lucet. Quarto venit ab occidẽte dũ imp mit et᷑ne pene ꝓ pois debite mẽoꝛiã ⁊ recoꝛdatiõʒ dicẽs iüllud Ecci.xviij. Memẽto ire ĩ die ↄſũmatõis.Et hiſ Ittuoꝛ vec flati pccõrꝭ mẽs viuificait. T. Ecuũdo pᷣncipaliter ſpũſſctũs infiuit inſun ſ ſtos.Et pmo ſtabilitionẽ i bono. Ezech. iiij. Ingreſſus ẽ in me ſpũs poſtq; lo cutuꝰ mihi:⁊ ſtatut me ſupᷣ pedes meos. Ubi Bꝛeg. inqt. Spũſſctũs nos iplet ⁊ leuat et ſup̃᷑ pedes ſtatuit:vt q ꝓni in penitẽtia ꝓ culpa iacuimꝰ ꝓ bono oꝑe poſtmodũ ſtemꝰ.Et hac ſta bilition deſiderabat Dauid dicẽs Ps.l.Et ſpũ pᷣncipa/ li ↄfirma me. Secũdo influit in eis fructificati / nè in bonis oꝑibo ⁊ vᷣtutibo.Uñ de fruccib ſpi⸗ nituſſcti ait Apłs ad Gal.v.Fructꝰ aũt ſpũs eſt charitaſ:gaudiũ:pax:patiẽtia:lõganimitas:bdo nitas:benignitas:mãaãſuetudo:fides:modeſtia: ↄtinẽtia ⁊ caſtitas.Sicut ergo fructꝰẽ effectꝰ ar boꝛis:ſicoꝑa nr̃a grata deo ſũt effectꝰ ſpuſſãcti opꝑpantis in nobis.Queʒ obnixe rogare debemꝰ cũ Auguſtino ĩ quadã epiſtola dicẽtes. In me ſpira o ſpũs vt te cogitẽ:cõpelle vt faciã:ſuadevt diligã:ofirma me vt te teneã:cuſtodi me ne teꝑ dam.Tertio influit in eos illuminationẽ ad in telligẽdũ oia neceſſaria ad ſalutẽ. VUñ ſciendũ ẽ qꝙin ſacra ſcriptura ꝑ celos aliqñ intelligunt᷑ ſã cti ⁊ iuſti.Et iõ Ecci.xxiiij.dicit ſpũſſanctꝰ.Ego feci in celis vt oꝛiret᷑ lumẽ indeficiẽs.De his etiã celis ſcriptũ eſt Job.xxvj.Spũs dñi oꝛnauit ce los.Et Pꝛouer.xxx.Stabiliuit celos pꝛudẽtia. Spũs em̃ ſctũs ſctõꝝ animas om̃ibo oꝛnatvir tutibo:atq; in ſᷣuitio dei ſtabiles facit:ac in fide ↄſtãtes vt eã publice ↄfiteri nõ timeant.Uñ illa v ba ſaluatoꝛis dicẽtis de ſpũſctõ. Ille teſtimo/ niũ ꝑhibebit de me:⁊ vos teſtimoniũ ꝑhibebi⸗ tis Joh.xvj.exponit Augꝰ. Ille teſtimo niũ ꝑhi bebit de me in coꝛdib veſtris ⁊ vos invocibus veſtris.Ille inſpirando:⁊ vos inſonãdo.Adeo em̃ facti ſũt ſtabiles ⁊ foꝛ tes ad teſtificandũ de xpᷣo ꝙ qͥ pᷣus timebant teſtificari in vna lingue poſtea teſtificati ſũt in om̃ibo linguis.Et qͥ pꝛiꝰ in vno angulo nõ audebãt teſtificari: poſtea te⸗ ſtificati ſũt in toro mũdo.⁊ qͥ pus timebãt cõfi⸗ teri voce:poſtea teſtificati ſũt etiãõ moꝛte. Qð pa tuit in Petro qͥ pᷣus ad vocẽviliſſime mulieris negauit xpᷣm.lã ſᷣm Gꝛeg.fuit ꝑſona vilis qᷓ; tũ ad ſexũ.qꝛ nõ vir ſʒ femia.Uilioꝛ qᷓ;tũ ad ↄdi tiõeʒ.qꝛ nõ libera ſʒ ancilla.⁊ viliſſima q̊ ad offi ciũ qꝛ nõ theſauraria ſʒ oſtiaria fuit.Qualit᷑ ãt poſtea ꝑ ſpm̃ſctm̃ foꝛt ſit facꝰ oñndit idẽ Gꝛeg. di. Cõtẽnit petrꝰflagella cedẽtiũ qͥ pauloante ti mueratvᷣ ba reqͥrẽtiũ:⁊ qͥ ãcillevocè reqͥ ſuꝰ expů uit poſteavires pᷣncipũ ceſꝰñ timuit.hec ille.Gi cut ei vas terreũ ẽ fragile:ſʒ igne decoctuʒ efficit ſolidũ:ſic ⁊ apłi anñ aduẽtũ ſpũſſcci erãt fragiles ⁊ tanq; moll tra ſiue cera:ſʒ igne ſpũſſcti excocti facti ſt ſic teſta foꝛtꝭ. Uñ an aduẽi ſpũſſcti po⸗ terat dicere qᷣlibʒ eoꝝ cũ põ. Factũ ẽ coꝛ meũ ſic cera liq̃ſcẽs.ſʒ pꝰ eiꝰreceptõʒ aruit tãq; teſÄe vᷣtꝰ mea. ⁊ iõ ð ipᷣis apłis ðꝛ Act.iiij. Uirtute mag reddebãt apłi teſtioniũ reſurrectiõis ieſu xpᷣi.? qn flagellabant᷑ dicebt Actj. v. Obedire opoꝛ⸗/ Bermo tet deo magis qᷓ; hoĩbo.ſlec miꝝ ſi erãt ſic ſtabi les. Ait em̃ Aug. Zalis eſt gra ſpũſſcci ꝙ ſi tri⸗ ſticiã inuenit diſſoluit.ſi deſideriũ enitioſũ ↄſu mit.ſi vᷣo trepidationẽ abijcit. Quarto influiti iuſtos filiationẽ.qꝛ eos facit filios dei.Ad/ Ro. viij. Qui ſpũ dei agunt hi filij dei ſũeqſi filij:? heredeſ. Quinto influit in eos tranſfigurationẽ Quia per ſpiritũſcem deo ↄfiguramur:⁊ ꝑ ißm ad bñ oꝑanduʒ habiles reddimur: ? ꝑ endẽ ad btitudinẽ nobis via parat᷑.Que tria Aplłs inſi⸗ nuat.ij.ad Corꝭ.j.di. Unxit nos deꝰ ⁊ ſignauit: ⁊ dedit pignꝰſpũs in coꝛdiba nr̃is.Etad Eph. j. inqᷣt. Signati eſtis ſpũ ꝓmiſſiois ſctõ qꝗᷣ eſt pi/ gnus hereditatis noſtre. De q̃ etiã tranſfigura/⸗ tõe loquit᷑ idẽ Apłs.ij.ad Corꝭ.iij.di. Nos aũt reuelata facie głiam dñi ſpeculates in eadẽ ima ginẽ trãſſoꝛmamur a claritate in claritatẽ tanqᷓ; a domini ſpiritu. rvrto influit in iuſtos ↄſolationẽ ⁊ iubi/ ſ lationẽ.quã deſiderabat Dauid PS.l.di. Redde mihi leticiã ſalutar tui. Juſti em̃ pleni ſpũſctõ adeo ſũt ↄſolati vt videat᷑ eis iam habere arrã ꝑadiſi.de q̊ͥ ad Ro.xiiij.ðꝛ. Regnũ dei eſt iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiũ in ſpũſctõ.Et iðo dicere pñt cũ Apło ad Phil.iij. Noſtra ↄ uerſa tio in celis ẽ. Septimo influit i iuſtos ſancctifi cationẽ.de q̃ PS.xlv.ðꝛ.Fluminis impetꝰlecifi cat ciuitatẽ dei:ſanctificauit tabernaculũ ſuum altiſſimus. Ertio pᷣncipaliter influit ſpũſſctũs in ad t? uẽtoꝛes ſcientiaꝝ ⁊ artciũ nõ ſolũ fideles: ſead etiã infideles:oĩm em̃ ẽ artifexr Sapᷣ. vij. Nã vt ait btũs Tho.ij.ij.q.clxxij.ar.vj. Pꝛo phete demonũ nõ ſꝑ loquũt᷑ ex reuelatiõe demo nũ:ſed interdũ ex inſpiratõe diuina.ſicut mani feſte legit᷑ de Balaã Numeri.xxj. cui locutꝰ ẽ de us:licet ꝓpheta eſſet demonũ.qꝛ deꝰ vcit᷑ etiã ma lis ad vtilitatẽ bonoꝝ.Vñ etiã ſybille multa ve ra pᷣdixerunt de rpᷣo.Quotiẽs ꝗ̊ aliqð veꝝ ðꝛ:il lud ẽ a ſpũſctõ:etiã ſi ſit a demonibo dictũ vt ait Aug.ij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am.et Amb.in qͥdã ſᷣmõe indqt. Ueritas a q̃cũq; dicat᷑ a ſpũſctõ c᷑. Hicẽ g̊ ille ſpũs qͥ pᷣmo docuit moyſen adinuẽtionẽ lr̃a rũ apud hebꝛeos.⁊ abꝛaã apð ſyros ⁊ caldeos. 2 Iſim reginã apud egyptios:⁊ qͥ phenices do⸗ cuit l̃as grecas. Uñ Lucanꝰait. Phenices pꝛi wi magno ſi credi᷑ auſu Maſura rudibo vocẽ ſignare figuris.Hic eſt ille ſpũſſanctꝰ qͥ ſugge⸗ rete Dyoniſiꝰ lontius ſyllabaꝝ nomẽ ſingulaſ⸗ q; foꝛmaſ aꝑtiſſimas fec:⁊ ob id ſtatua honoꝛa tus ẽ. Hic ẽ ille ſpũs q̊ docente ꝑteſoꝛonis pᷣmꝰ Areſtoteles duas tradidit:nomẽ ⁊ vᷣbũ.Dein⸗ de Donatꝰ oao diffiniuit. Hic eſt üle ſpũs cuiꝰ vᷣtug ſtudiũ carminũ ⁊ metroꝝ Mopſes apð heb? eos adinuenit. Achate ſuis apud grecos. Fericides apud Syros. VHic eſt ille ſpus q̊ do⸗ cẽte fabulas Alcinon cretonienſis pᷣmus adin⸗ uenit qͥ fa bule fica narratione ad veri ſignifica xxxV tionẽ deducüt. Hic ẽ ille ſ pũs q̊ ſuggerẽte biſtto riã qᷓ memoꝛiã tribuit reꝝ geſtarũ pᷣmꝰ moyſes apud hebꝛeos ↄſcripſit. Apud gẽtiles vo dares phꝛigius de grecis ⁊ troyanis hiſtoꝛiaʒ edidit. apud grecos autẽ erodotus. Hic eſt ille ſpiritꝰ cuiꝰinſpiratiõe rhetoꝛica a grecis inuenta eſt vi delicet Goꝛgia. Areſtotele ? Hermagoꝛa.Trãſ lata vo in latinũ a tullio: Quitiliano ⁊ titiano. Hic eſt ille ſpũs q̊ docẽte dyalecticã ad regulas quaſdã ⁊ argumeta pᷣmus Areſtoteles ꝑduxit Demũ eã Uarro in octo libꝛis diffiniuit. Hicẽ ille ſpũs q̊ ſuggerẽte phiſicã apud grecos ꝑſcru tatus eſt pmus Lales mileſius vnꝰ ex ſeptẽ ſa⸗ piẽtibo qͥ ante alios celi cauſas atq; viã reꝝx na⸗ turaliũ ↄtẽplatꝰeſt.Quã qͥdẽ phiſicã poſtmodũ Plato in q̃ttuoꝛ diffinitiões diſtnibuit. Hic eſt ule ſpũs q̊ͥ docẽte ethicã ad coꝛrigẽdos cõponẽ/ doſq; moꝛes atq; ad bñ viuẽdi ſtudiũ Socra⸗/ tes inſtituit Hic eſt ille ſpũs q̊ inſpirante Aritb meticã pᷣmus apud grecos Pytagoꝛas cõſcri⸗ pſit.Deinde Nichomachꝰ diffuſius diſpoſuit. Apud latinos vᷣo Apuleiꝰ⁊ Boeciꝰtrãſtulerũt Hic ect ille ſpũs cuiꝰillumiatiõe geometricã di ſciplinã pᷣmo egyptij iuenerũt.initiũq; terre di⸗ uidẽde ꝑ lineas ⁊ mẽſuras. Hic eſt ille ſpiritꝰ q̊ docẽte muſicã Tubal qͥ fuit de ſtirpe Cain pꝛi⸗ mus repperit añ diluuiũ:vt moyſes teſtat᷑ Geñ. iiij. Gꝛeci vo Pytagoꝛã dicũt huiꝰ artis iueniſ⸗ ſe pᷣmoꝛdia ex metalloꝝ ſonitu ⁊ choꝛdaꝝ exten ſaꝝ ꝑcuſſura.Alij Linũ Thebeuz ⁊ Zethum ⁊ Amphion in muſica arte pᷣmos ferũt.Hic eſt il le ſpũs cuiꝰ vᷣtute aſtrologiã ⁊ natiuitatis obiᷣ⸗ uantiã caldei pᷣmo docuerũt.Aſtronomiã vero bpmus Abꝛas egyptos docuit:vt Joſephꝰ teſta tur. Gẽtiles vᷣo dicũt hãc artẽ ab Athlante pbus excogitatã.ideoq; dictꝰeſt ſuſtinuiſſe celũ. Pto lomeꝰautẽ rex alexãdrie apud grecos pᷣcivuus habet᷑. Hic eſr ille ſpũs q̊ docẽte medicinã pᷣmꝰ apud grecos Apollo inuenit.Quã filiꝰeiꝰEſcu lapius ampliauit.Sʒ poſtqᷓ; fulminis ictu Eſ culapiꝰinterijt:interdicta fertur medẽdi cura:⁊ ars ſimul cũ auctoꝛe defecit:latuitq; ꝑ ãnos fe re qͥngẽtos vſq; ad tꝑs Arthaxerſis reg perſaꝝ Et tũc eã reuocauitin lucẽ Hypocras ab Aſcle pio pꝛe genitꝰ in inſula Choo. Hic eſt ille ſpũs q̊ ſuggerẽte crocã apð grecos pᷣmꝰ Euſebiꝰ ce ſariẽſis epᷣs edidit.?⁊ Hieronymꝰ pᷣſ byter in lati nã linguã ↄuertit. Hic eſt ille ſpũs cuiꝰ virtute moyſes gẽti hebꝛaice pᷣmꝰ diuinas leges tradi⸗ dit. Phoꝛoneus vo rex pᷣmꝰgrecis leges ↄſtitu it. Mercuriꝰ autẽ trimegiſtus egyptijs .ac So lon atheniẽſibo.? Licurgus lacedemonib.Nũ ma põpiliꝰ vᷣo q Romulo ſucceſſit ĩ reg̊ bᷣmus romanis leges dedit.Hic eſt ille ſpũs qͥ aperu⸗ it os aſine cui inſidebat balaã:eiq; loq̃lã dedit Numeri. xxij. Hic eſt ille ſpũs q̊ inſpiratꝰ Adã oĩb reb noia impoſuit Geñ.ij. Hic ẽ ille ſpiritꝰ q̃̊ dictãte Noe fabꝛicauit arcã in q̃ ſaluatũ eſt ge n ls None Mei 3n gi an, e Go mnd ilen ni N “ o drem ahon! sobeG märon geh rröos tii janos anzy in Nara ioft t; Ade elhüs ſa winlon virm w 4 inſi en 9 , gig e S . idtt foꝛtitudinẽ ĩ ſeptẽ capillis:de qͥ ðꝛ oliũ nus hũanũ Geñ.vj..vij.De quo etiã fit mẽtio Safß. xllij. Et deſcẽdẽtes de Noe artẽ nauigãdi iuenerũt exeplo ipſiꝰarche q ferebat᷑ſi uꝑ aquas Beñ. vij. Nic eſt ille ſpiritꝰqͥ ſuggerente Joſeph expoſuit ſõniũ pharaonis BGeñ.xlj.Hic eſt ille ſpũs qͥ pᷣcedebat Moyſen ⁊ filios iſrael in colũ na nubis p diẽ: ⁊ in colũna ignis . nocteʒ Exo. rxiij. Hicẽ ille ſpũs q ↄfoꝛtauit gedeonẽ:de q̊ ðꝛ Judicũ.vj.Spũs dni repleuit gedeõ di. Uade in hac foꝛtitudine tua:⁊ liberabis iſrael de ma⸗ nu madian. Hic eſt ille ſpũs q dedit Samſoni Judicũ.xiiij. Cepit ſpũs dñi eẽ cũ eo ⁊c. Hic ẽ ill⸗ ſpũs qͥ oẽs Aphetas oſtituit. De qͥ inqͥt Greg.i ſᷣmõe aplłoꝝ. Albet oclos fidei ĩ vᷣtute opificis huidꝰattollere: atq; ſparſim patres nourac veter teſtamẽti ↄſi⸗ derare.Et aꝑtis oculis fidei Dauid:amos:Da⸗ nielẽ: Petꝝ: Paulũ:⁊ 2 Pattheũ itueoꝛ:ac ſan⸗ ctaiſte ſpũs q̃lis ſit artifex ↄſiderarevolo:ſʒ ĩ ipᷣa * mea ↄſideratiõe deficio. Implet nãq; citharedũ — pueꝝ ⁊ pſalmiſtã facit. Implet paſtoꝛẽ armẽta⸗ riũ ſiccomoꝛos vellicantẽ ⁊ ꝓphetã facit. Implet abſtinentẽ puerũ ⁊ indicẽ ſeni facit. Implet pi⸗ ſcatoꝛẽ ⁊ pᷣdicatoꝛẽ facit. Implet ꝑſecucoꝛẽ ⁊ do ctoꝛẽ gentiũ facit. Implet᷑ publicanũ euangeli ſta facit. hec ille. Hic eſt üle ſpũs ð q̊ ait abdias Apbeta ad Heliam. Cum receſſero ꝗ te ſpũs dñi aſpoꝛta bit te in locuʒ quẽ ignoꝛo.iij. Reg.xviij. Dic eſt ille ſpũs heliſei ð q̊ dici Eccli.xl viij. eicoꝛpꝰmoꝛtuuʒ ꝓphetauit. Hic ẽille ſpũs qui NVieremiã in vẽtre mr̃is ſccificauit? in puericia ꝓPhetare docuit Hiere.j. Hic ẽ ille ſpũs qͥ dedit Danieli ĩtelligẽtiã oĩuʒ viſionũ ⁊ ſomnioꝝ. Unñ ipᷣi ait ſui li.ij. Eſt deꝰĩ celis reuelãs myſteria. Hic ẽ ille ſ üg4 afflatꝰeſdras ſcriba reꝑauit in cenſã legẽ cũ i poſt captiuitatẽ dabilonicã:. ij. Eſdre. vl. Quo et ſpũ Jeſus filiꝰ Sirach renouauit ſapiaʒ de coꝛ/ de ſuo Eccli.l.Quo docẽte obͤmꝰlibꝛoꝝ copiã ro meaduerit Paulꝰ Emiliꝰdeuicto ꝑ ſe rege ma ccdonũ.Quo etiã ſuggerẽte greci ⁊ tuſci pꝛimuʒ ferro ĩ ceris ſcripſerũt. Et chartarũ vſi um pꝛimo egyptꝰ miniſtrauit ceptũ apud mẽphitã vꝛbem egꝗypri. Juxta illud Lucani. Cõfigii bibula mẽ⸗ ei fuiſſent regreſſi in hieruſaleʒ phiticꝰcharta papirꝰ.Quo et iſtigãte ꝑgamene . reges cij charta indigerẽt mebꝛanas pmi excogi tauerũt.?⁊ Moyſes pondera ac menſuras bmꝰ? apð hebꝛeoſ ſĩueit. Argiuꝰãt põdeꝝ rõnẽ pᷣmꝰin grecia cõſtituit.? Eſiodꝰagricłturã apð grecos apud romanos vo Cato pminſtirult. atur⸗/ nus tñ ðꝛ pᷣmus in italia agriculturã docuiſſe. Hoc ſpũ iſtigãte pma ceres cepit vti frugibo in grecia:⁊ hr̃e ſegetes trãſlatꝭ aliüde ſeminib.De gduo meminit Ouidi di. Pꝛima ceres vnco gle bã demouit aratro. toq; mitia terris. Noe vo pmꝰ vitis plãtatiõeʒ agdlinuenit Geñ. ix. Greci vo iuẽtoꝛẽ vitis liberũ Pꝛima dedit fruges:alimẽ appellot. Hicẽſpũs qᷓ docẽte ferran antẽ Lu⸗ quõdo mulier teti dicit᷑ incoi cie ↄtra p 32 acu⸗ tus angulus ⁊ in Ĩis acutus accctus:⁊ i natu⸗ ralibo vel naturis acutũ ingeniũ:ſicin moꝛalib⸗ ðꝛ aliqs acutꝰ ꝑ ʒelũ iuſticie: K⸗ CCCLI balchaimomus iuenit:? res bellicas exerautt: ſculturaſq; opeꝝ fabꝛicauit Geñ.iiij. In fabꝛo/ m aũc age gẽtiles Uulcanũ auctoꝛẽ dicũt. Hic eſt ille ſpuůs qͥ docẽte fabꝛicãdi dom?artez apud grecoſ Dedalspᷣmꝰ adiuenit. Et picturã egyptij pmũ excogitauerũt vmbꝛa hoĩs lineis circudu cta. Carpentariã vᷣo artẽ ac ſerre:circiniq; vſum quidã adoleſcẽs Perdicen omꝰ iuenit. Noema aũt ſoꝛoꝛ Tubalchaim iuenit arte varie texture. Apud gẽtiles vᷣo minerua. Hoc q̊ʒ ſpũ iſtigate cerdoniaʒ artẽ Romulꝰpmꝰrepperit:⁊ nẽꝛoch artẽ venãdi Geñ.x. Hecẽ illa vᷣtꝰq exibata xpᷣo git fimbꝛiam veſtimenti eius Matchei. ix. LXLTXxx p Ropter pᷣdictos aũt effeaꝰ? młtos ſpi⸗ rituſſai ðꝛ Sap̃.vij. Eſt em̃ illa.ſ.diui⸗ nitate ſpũs itelligetie. Sctus: vnicus: mitiplex: ſubtilis:mobilis: dißtus:icoinqnatꝰ:certꝰ:ſua uis:amãs bonũ acũ:qui nullũ vetat bñfacere: hũanus:beni nꝰ:ſtabilis:ſecurus:oẽm habẽs vtutẽ ⁊ oĩa ꝓſpiciẽs.Dicit᷑ em̃ ſ pũs ĩtelligentie: qꝛ oibus dat itelligentiã Job. xxyvij. Inſpiratio oipotentis dat itelligentiã. Dict᷑ aũt vnicꝰ:qꝛ li cet ſit ſpũs pꝛis ⁊ filij:tñ eſt vnꝰſolꝰſpũs.Uel qꝛ licet pater ſit ſpiritꝰ:⁊ filiꝰſie ſpũs:⁊ ſimilłr ſpuſ⸗ ſctũs tñ in diuinitate nõ ẽ niſivnus ſpũs:qᷓ;uia tertia in trinitate ꝑſona particulari röne aſpelle tur ſpũs. Uel iõ ſic dicit.qꝛ fideles ſuos vnitos facit in fide ſpe ? charitate.ſicut erãt credẽtes in pᷣmitiua eccłia poſt receptionẽ ſpũſſcti: vt patet Accj.iiij.De q̃ vnione etiã tangit Apls ad Eph̊. iiij. di. Solliciti ſeruare vnicatẽſ pũs in vinculo pacis ⁊c̃. Uel qꝛ vnit eos ſibi.j.ad Con.vj. Qui adheret deo vnꝰſpũs ẽ cũ eo.Dicit qͥʒ certꝰ.quia nec fallit nec fallit᷑: vt dicit gloſa ſuꝑ pᷣdida vᷣba Uel qꝛ certificat hoĩiem de ſua ſalute:ſicut certi⸗ ficauit Paulũ vt patʒ ad Ro. viij. Uel qꝛ remo uet nubẽ dubitatiõis ⁊ erroꝛis ab itellectu. Itẽ nqnatꝰ. qꝛ eſt ſine macula:vt diẽ glo⸗ ſa ibidẽ. Uel qꝛ remouet maculã ab intentiõe ?= affectu. Uel qꝛ in pᷣſentinos a pais pᷣteritis la⸗ ual:⁊ a futuris pᷣᷣuat. Itẽ ðꝛ mũdus WPter na⸗ ture ſue oĩmoda mũdiciã. Uel qꝛ in futuro noſ muũdabit ab oĩ miſeria ꝑ gliam. Dicit᷑ q̊ʒ hũan? 92 eſt oĩb⸗ cõmunis:vt dicit gloſa ibide:hoc eſt: ſine ꝑſonaꝝ acceptiõe. Diot᷑ etiã benign⸗ natu⸗ re benignitate:vt dicit gloſa vbi ſupᷣ. Vel beni⸗ gnus ab ignita bonitate.el nos benignos er mãſuetos facit. Et ſimiliter dicit᷑ amãs bonuz: nõ tm̃ ipᷣe:ſed etiã qꝛ nos facit bonugmare ĩ af⸗ ſectu ⁊ effectu:iuxta illud ad Ro. xij. Dilectio ſi⸗ ne ſimulatiõe ?c̃.Dicit᷑ quoq; ſubtilis ⁊ acutcſs TZũ qꝛ penetrat coꝛdiũ occultiſſima:ſʒ Apłm. ad Lori tã. Sicut em̃ in mathemani dðᷣꝛ acu⸗ 7 uxta illð Eſa.xlix, B3 Tuũ qꝛ facit nos acutos ꝑ ʒelũ iuſti⸗ Bermoa Poſuit os meũ qſi gladiũ acutũ. g iſte ẽ gla⸗ drꝰ ſpũs qͥẽ penetrabilioꝛ oĩ gladio ãcipiti. Ad Mebꝛe.iiij. De q̊ gladio ðꝛ Apo.j. Ex oꝛe eiꝰ ꝓce debat gladius er vtraq; pre acut⸗ u.. pliſſctůs a patre ⁊ filio ꝓcedẽs qͥ ad modũ gladij diuidit ⁊ ſeparat ab omni carnali affectione. Et facit ſpm quẽ penetrat ſubtilẽin ſtellectu ⁊ cognitiõe atq; cõtẽplatiõe celeſtiũ. Item ð ſtabilis ⁊ mobilis. Stabilis ĩ natura ſua:⁊ mobilis in nos Qulia vt ait Boe. in. iij. de ↄſo. Stabiliſ⸗ q; manẽs dat cũcta moueri Dicit᷑ em̃ mobilis qꝛ facit ſccõs vi riłr opꝑari: ac in bono oꝑe ꝓficere. Stabilis vᷣo qꝛ facit eos in ſctitate pleuerare.Et foꝛtes in ad/ uerſis ⁊ arduis qͥbuſcũq; ꝑſiſtere. Et ad mundi delitias nec modicũ flecti. Uñ i laudẽ Johãniſ debßtũ videre. Arũdinẽ vento agitata. ⁊ ad De/ bꝛe. xiij. ait apłſ. Optimũ ẽ gfa ſtabilij coꝛ Cuiꝰ —„ 7 — exẽplũ patuiti ſctcã Lucia quã tato põdere fixit — ſpũuſſctũs vt mille paria boũ nõ poſſent eã mo⸗ uere. Itẽ ðꝛ ſuauis:qꝛ boiem ſuauẽ ⁊ piuʒ facit atq; mip̃icoꝛdẽ tribulatis. Sa xij. O qᷓ; bonꝰ ⁊ ſuauis eſt dñe ſpũs tuꝰ. Dicl etia ſecurus:qꝛ tantã fiduciã tribuit vt nõ valeat ille qͥ eo plenꝰ eſt nec cõminatioibo nec penis terribilibo ꝑterre/ ri. Imo vt ðꝛ Pꝛouer.xxvlij. Quaſi leo cõfidẽs abſ terroꝛe ꝑmanct. Unð pſalxxxij. ait pheta Verbo dñi celi firmati ſũt:et ſpũ oꝛis eius oĩs virtus eoꝝ. Itẽ ðꝛ oĩa ꝓſ piciẽs: qꝛ facit nos coſi derare fine actuũ vt ſic oꝑa no ſtra meritoꝛia fa⸗ ciamꝰ Eccłi.j.Luſtrãs vniuerſa in circũutu ꝑgit ſpũs.Uel qꝛ quos iĩhabitat pꝛudẽtes facit.j.ad Coꝛ. xij. Spũ alis iudicat oĩa. Dicit etiaʒ multi⸗ plex pter młciplicia dona que pᷣſtat.Et diſertꝰ qꝛ vt ðꝛ Saß̃ x. Aperitos mutoꝝ ⁊2 liaguas in fantium facit diſertas.Dauid q̊ʒ pſal.l.apellat ipᷣm ſpm̃ recũ:qꝛ vt inqᷣt phᷣs.rectũ ſi recto ſup/ ponat᷑.vndiq; tãgit⁊ tangit᷑. Curuuʒ vo nõ ts⸗ git niſi in pũcto.Et ſjm buc mo dũ ſcti ⁊ iuſti ha bẽtes ſpmſctm̃ totałr tangunt᷑: qꝛ in oib oꝑib⸗ ſuis ꝑſemitas rectas luſticie ſpuᷣſſcri inſtinctu dirigunt᷑. Unde de ipᷣis dici põt illud Eʒechie.j. Pedes eoꝝ pedes recti.⁊ Saß.x. ðꝛ. Juſtũ de⸗ — . De ſpirituſſancti diſpoſitione cõſideratio ſe⸗ Ptrima r vilama. q Uia vt dicut iuriſte. vbiẽ eadẽ rõ dʒ eſſe cadẽ diſpoſitio.l.a ticio.ff. ð verbo.obli. 7.1.. C. de liber. p. vl exhe. ⁊ de ſilib⸗ idẽ eſt iudi⸗ ciũ.l.nõ poſſũt.ff. de legi. et. c.ĩ cauſis de re iudi. vt etiaz dici phᷣs.ij. Lopi. Ideo conari debemꝰ biĩ eillas diſ poſitiones in nobis q́s ſcti apłi ha — „ buere qñ receperũt ſpm̃ſctm:vc ⁊ aio quieti. Et ideo qꝛ vt ait phᷣs.ij.de aĩa.Actus actiuom ſunt in patiẽte bene diſpoſito. Ipi apli ceteriq; diſcipuli xpᷣi tanqᷓ; vaſa aurea munda ? bene diſpoſita in ſe reciꝑe potuerunt cariſmata. pꝛio obiecto. Naʒ potẽti ſi a ſono.viſ iua a coloꝛe.intellectiua ab intelligi bili ⁊ vero. volitiua aũt a bono. Quãto igit᷑ ob⸗ iectũ fuerit melius:tãto potẽtia in eo melꝰ qui⸗ eſcet. ſed ſpũſſctũs eſt ſũme bonus.g̊ in eo quie⸗ ſtere ſũme debuit mens apłoꝝ: ⁊ poſequẽs væ baptiſte inqͥt ſaluatoꝛ Mat. xj. Quid exiſtis in uxit dñs ꝑ vias rectaſ.⁊ oñ dit illi regnũ di ⁊c. br in nos venire dignet᷑. Pꝛia ergo diſpoſitio aploꝛũ fuit ꝙ eräat XXXVIII ſpũſſancti. Unð de eis canit eccłla. Inuenit coꝛ da diſcipuloꝝ receptacula mũda.Erat aũt ĩ eis quies mẽt ſine q; ſpmſanctũ recipere nõ ↄgrue⸗ bat. Et hoc pbat᷑ rone: autoꝛitate:exẽplo ⁊ fſigu/ ra. Fundamẽtũ rõnis ſumit᷑a pho. ij. de ania. et x. ethicoꝝ. vbi ait.ꝙ nulla potẽtia pficit᷑ niſi a p⸗ . a auditiua nõ ꝑficit᷑ ni⸗ — care debuerãt ab omi alio oꝑe ꝑ qð diſtraherek ab illa quiete. Nec aliter bñ doceri poterat.qꝛvt dicit pbᷣs.Sedẽdo ⁊ quieſcẽdo hõ effici᷑ ſapis Secũdo eſt ad hoc autoꝛitas Eſa.lxvj. Super quẽ requieſcet ſpũs mes dicit dñs niſi ſuꝑ qͥ etũ Et gloſa ſuꝑ illud Accj.ij. Dũ cõplerent᷑ dies pẽ? thecoſtes.exponit:id eſt quietis qꝛ quieſ eterna ex noſtra quiete ⁊ animi pauſatiõòe acquirit᷑. Et ad hoc facit exeplũ qð ↄtinuo ꝑiculo diſcimus. — Aund⸗ ſtẽtus miĩoꝛ ẽ ad ſingula ſenſus.Stu⸗ e ere em̃ ⁊ negociari:oꝛare ⁊ vagari nõ ſe cõpoꝛ⸗ tant. igit᷑ nec vacare deo ⁊ creature. Vñ bene ſal uatoꝛ ait Matth.vj. Nemo põt duobo dñis ſer uire. Ecõtra vᷣo ðꝛ Acq.ij. de aplis ꝙ receperũüt ſpiritũſanctũ ſedẽtes:id eſt a ſupfluis cuns qe⸗/ ſcẽtes. Quieuerũt igit oculi apkoꝝ a vanis aſpe „ ccibo: aures a diſſoluto ſ ono:lingue a turpibut colloquijs:⁊ ſolo aĩo in deñ tendebãt. Magne em̃ vcutis eſr qͥes mẽtis.De q̃ inqᷣt Senecaĩ li. tragediaruʒ. Paucos nouit ſecura qͥes. Multi em̃ poſſũt ex quiete vtrũ q; ſeculum poſſidere:⁊ neutrũ habẽt. qꝛ in ſe babitare nequeũt.⁊ pluri⸗ bus occupati nec minima ſe habuiſſe tge moꝛ⸗ tis cernũt ꝑ que ſaluani queãt.nec ſibi blãdiant᷑ qꝛ peccata moꝛtalia nõ coͤmittũt.qꝛvt diẽ Aug. Nullũ eſt adeo veniale pecm̃ qͥn fiat moꝛtale dũ placet. S. criminis. xxv. di. Qð tñ intelligi᷑ dum placet vt moꝛtale. Et hoc qnq; accidit ei qͥ nõ c; rat de venialibo:vt intantu intẽdat᷑ eiꝰ volũtas in ipᷣis pctis venialib ꝙ etiaʒ ea cõmitteret ſi ef ſent moꝛtalia. Ad pᷣdicta aut facit illud qð legit᷑ in li. de aĩalibo. ꝙ repit q̊ddã aial foꝛtiſſimuʒ: qð cetera timẽt.nec ab aliqͥ̊ venatoꝛe capi poteſt eiuſq; coꝛnua ſecãt ⁊ ſ. cindũt tãq; enſes obuias quaſq; iuenerit arboꝛes qᷣ plurimũ głiatur:lu/⸗ ditq; inter virgulta: intuſq; implicat coꝛnua iet inde exire nõ valet. Uñ ſeipᷣm capit ꝓpꝛijs coꝛni bus invirgultis: qd arboꝛes ingẽtes ſcandebat coꝛnibꝰ Notate o filij mei exemplũ hoc. Multi em̃ ſũt q̊s nõ capit luxuria:furtũ vel rapina ⁊ ce tera hmõi magna vitia. Sed vᷣtute ſcindũt has magnas arboꝛes. Coꝛnibo aũt implicant᷑ ĩ pec/ catis minimis ꝑ qͥ veniũt ĩi magna ſcelera. Qul⸗ eſcite igit agere puerſe Eſa.j. Ex ſcurrilitace en puenit᷑ ad derraccionẽ.ex dulci familiari mu⸗ . liex colloquio ⁊ 2uerlariõe venit᷑ ad foꝛnicatioj — -— . -= — .. — Foliũ nem. Uñ gloſa ſuꝑ ꝓxime allegatã autoꝛitates Eſa ait Quleſcite etiã illa agere que licẽt: neqn ꝑuerſe agatis ⁊ illa faciatis que nõ licẽt. Suꝓ qeſcẽtibo igit᷑ apłis venit ſpũſſanctꝰ:⁊ ſedit ſu wg ſingulos eoꝛũ.i.quieuit in mẽtiba eoꝛũ.Acc᷑.ij. Et pꝛedicta de neceſſitate quietis ⁊ pacis mẽra lis ad receptionẽ ſpũſſancti ꝓbant᷑ etiã ꝑ figu⸗ ram. Nam filij iſrael nõ receperũt mãna qᷓ;diu fuerũt i egypto:⁊ qᷓ;diu habuerũt farinã egypti ⁊ qᷓ;diu no tranſierũt mare egypti. Illi em ſunt in egypto qͥ ſunt in pctõ ⁊ ideo nõ pñt eſſei qͥ ete Eſa.xlviij. Nõ eſt pax impijs dicit dñs.⁊ Johe lis.iij. Egyptꝰ in deſolatiõe erit.⁊ ↄſequẽter nõ poſſunt habere ſpmſanctũ. Illi aũt qui habẽt adhuc farinã egypti ſunc illi qͥ adhuc retinẽt de lectationẽ ⁊ cogitatiões pcti.⁊ tales non ſunt in quiete. Job.xvij. Cogitatiões mee diſſipate ſũt toꝛquẽtes coꝛ meũ. Illi vo nõ tranſierũt mare egypti qui adhuc varijs pᷣmunt᷑ ſolicitudibꝰ mũdi:⁊ tales etiã nõ ſunt in quiete. Johis.xvj. In mundo pꝛeſſurã habebitis:in me aũt pacẽ. Et cõſequẽter nemo pᷣdictoꝝ habet ſpm̃ſanceũ. Job.xxvij.Abyſſus dicit non eſt in me:⁊ mare loquit᷑ nõ eſt mecũ.Qui ergo vult vt ſpũſſanctꝰ ſuꝑ eũ reqᷣeſcat ⁊ quietẽ habere deſiderat: exeat de tenebꝛoſitate peccati:⁊ abijciat reliqas ⁊ oc⸗ caſiões pcti:ac deſerat anxias curas mundi. Fi lij em̃ iir receperunt mãna in ſolitudine:⁊ nos accipimꝰ ſpũſſancti dulcedinẽ in mẽtis quiete. Libẽter em̃ qlibet hoſpes ad illud hoſpitiũ di⸗ uertit in quo quietẽ inuenire ſe credit:⁊ ideo ſpi. rituſſanctus ad hoſpitãdũ in aia quieta libẽter venit. Sicut etiã Helias vt patet.iij. Reg.xvij. in ſolitudine mane ⁊veſꝑe pane ⁊ carnib paſce batur:veniẽs aũt ad ꝓplum vix buccellã panis inuenit.⁊ ſiłiter hõ in mẽtis quiete diuinas cõ⸗ ſolatões recipit:i turbatõe vo famẽ iuenit. vꝑ St autẽ ſcẽdũ ꝙ in aliquib ſpũſſanctꝰ ę nullo mõ requieſcit:i aliquib vo qͥᷣ eſcit ſed nõ ꝑfecte.nã in eis ẽ requies ſemiple na ⁊ nõ pfecta:in ſanctis aũt qͥ ſunt in patria re quieſcit ꝑfecte:qꝛ in ipᷣis eſt reqͥes ꝑfecta. Qõð fi guratũ fuit Geñ.viij.ĩ emiſſiõe colũbe de archa nã Noe ter ipᷣam emiſit:⁊ in pᷣma emiſſiõe cum terra adhuc eſſet paludoſa niulatenꝰ requieuit ſed ad archaʒ redijt. Per quod dat᷑ intelligi ꝙ ſpũ ſſanctꝰ nõ requieſcit in pctõꝛibo qͥ habẽt coꝛ da ĩmũda ⁊ in ↄtinua pugna.Eſa.lvij.Coꝛ ipij q̃ſi mare feruẽs qð quieſcere nõ põt: ⁊ redũdãt fluctꝰ eius in cõculcationẽ ⁊ luctũ. Licet ̊ dica tur Act᷑.ij.ꝙ repleti ſunt oẽs ſpũſancto.nõ ĩtel⸗ ligit de aliq̊ͥ pctõꝛe.pctõꝛes em̃ nõ ſunt ð nũero vniuerſi.Oĩia em̃ entia aut habẽt eſſe:aut viue/ re:aut ſentire:aut rõcinari:aut intelligere.pctõ⸗ res aũt nõ habẽt eſſe:quia om̃e eſſe eſt a foꝛma que dat eſſe rei.vij. Mectha.ij.de aia.⁊.vij. Phi ſico. Foꝛma vo ipᷣiꝰ eſſe ſpũalis eſt charitas.iu xta illð ad Philip.iij. Obbuate eos q nõ ambu CCCXLII lant ſiẽ habetis foꝛmã nfaʒ. Quia igit᷑ pctoꝛes noõ hnt foꝛ mã eẽ ſpũaliſ.iõ nõ hñnt eẽ ſpuale.Uñn Job.xviij.dꝛ. Habitẽt in tabernaculo illiꝰſocij eiꝰqͥ nõ eſt. Itẽ nõ hñt viuere. Duo em̃ ſũt ſigna vite.ſ.ſenrus ⁊ motꝰ.Ipᷣi aũt nõ hñt ſenſuʒ dile ctionis vł cognitiõis diuine:nec motũ oꝑatiõis bone. Uñ de ipᷣis dicere poſſumꝰilð pſalmiſte. Oclos hñnt ⁊ nõ videbũt.Et h̊ qͥ ad ſenſuʒ diuie dilegiõis ⁊ cognitiõis.Duo em̃ ocli ſũt itellectꝰ 2 affectꝰ. Pedes hñt ⁊ nõ ãbulabũt.Et h̊ qͥ ad motũ bone oꝑatiõis. Itẽ nõ hñt ſentire. Nõ em ſentiũt dyabolicas tẽptatiões. Ideo aũt nõ ſen⸗ tiũt qꝛ cõſentiũt. Ille ei ſentit qͥ diſſẽtit Pꝛouer. xxiij. Uerberauerũt me ⁊ nõ ſenſi.Nõ hnt etiam rõcinari:qꝛ nõ viuũt ſᷣm rõnẽ:ſʒ ſᷣm ſenſualitatẽ Et iõ nõ ſũt rõnales:ſʒ bꝛutales. VUñ pſalmiſta ait.Facti ſunt ſic equꝰ ⁊ mulꝰqͥ bo nõ eſt itellectꝰ Itẽ nõ hñt ĩtelligere:qꝛ vᷣa itelligẽtia ẽ deũ time re:⁊ a malo recedere.puer.xxviij.Ecce timoꝛ do⸗ mini ipᷣeẽ ſapia:⁊ recedere a malo itelligẽtia.Qꝛ aũt fides ĩ pᷣmitiua ecclia habebat pᷣdicta.õ ðꝛ Actuũx.Eccłia qdẽ creſcebat ⁊ habebat pacẽ:?- rituſſancti replebatur. 2 h Anc igit᷑ ↄſolatiõem nõ poſſunt recipere pctõꝛes qͥ delectant᷑ ĩ mũdi cõſolatiõibo. Joh.xiiij.Spm̃ vitatis quẽ mũdꝰnõ pᷣt acciꝑe ideſt amatoꝛes mũdi. In mũdo ei ſũt tria pctã edificabat᷑ ambulãſ i timoꝛe dni.⁊ ↄſolatiõe ſpi magis cõia de qͥb ðꝛ.j. Joh.ij. Oẽ qð eſt in mũ do aut eſt ↄcupiſcẽtia oculoꝝ:aut ↄcupiſcentia carnis:aut ſuꝑbia vite.Que tria.ſ.luxuria:aua ritia ⁊ ſuꝑbia ipediunt oſolatiõeʒ ſpũſſcti.Pꝛi⸗ — mo em̃ eã reciꝑe nõ poſſũt luxurioſi ?⁊ carnales j.ad Coꝛ.ij.Aialis hõ nõ ꝑcipit ea que ſũt ſpũs dei. Ipi em circa coꝛ ſuũ faciũt foſſatũ plenũ aq̃ᷓ turbida ⁊ fetida.i.carnali cõcupiſcẽtia.Et iõ ibi itrare nõ põt iſpiratio diuina Hiere.ij.Quid ti/ bi vis ĩ terra egypti:vt bibas aquã turbidã.Su ꝑbi q̊ʒ qꝛ habẽt coꝛ duruʒ ſicut lapis.iõ pluuia diuine iſpiratõis licet qñ q; eos tangat:tñ iteriꝰ madefacere nequit. Uñn dicere poſſunt deo cuʒ pſalmiſta. Aiĩa mea ſic terra ſine aqua tibi. Ipſi em̃ faciũt circa ſe murũ lapideũ ideſt animũ ob ſtinatũ vt diuia ĩſpiratio trãſire nõ poſſit Job. xlj.Coꝛ eiꝰindurabit᷑ q̃ſi lapis.Nuari q̃̊ʒ qẽ hñt coꝛ plenũ aceto ⁊ felle curaꝝn mundanaꝝ nõ pat ſentire melleã dulcedinẽ ſpũſſcti Etiõ Aug.ſuꝑ illð pſalmiſte.Diligite dñm oẽs ſcti eiꝰ:inqᷣt.Di ſce nõ diligere mundũ vt diſcas diligere deum. Auari em̃ faciunt circa coꝛ ſuũ aceruũ luteũ.Et ideo nõ poſſunttrãſire ad aliqd bonũ ꝓpoſituʒ. Abachuc.ij. Ue qͥ ↄgregat ⁊ mulłeeiplicat nõ ſua Uſq; quo aggrauat ↄtra ſe lutũ.lõ ſolimuteʒ ſpũſſcũs in pᷣdictis pctõꝛ ibo requ ieſcere nõ põt ueniente diſcedit. ?? ? Ria em̃ vt dicit Augu.⁊ Inno.in.c.⁊ ſi iudeos.de iude.ſunt que male remune⸗ nimo ſi añ pctm̃ in eis erat:ſtatim peccato 22 Bermo rãt hoſpites ſuos ſq; mus in pera:ignis in ſinuu ⁊ ſerpẽs in gremio. Mus i pera eſt gꝗꝑbia i aia qĺ oia bona ſpũalia comedit ⁊ coꝛrodit Eʒechie. vj. 1õ te excollas i co gitatiõe aie tue vęlut chau rus:ne foꝛte elidat᷑ virtus tua ꝑ ſuꝑblaʒ ⁊ folia tua comedat ⁊ fruct? cu os ꝑdat ⁊ relinqᷓris ve⸗ lut lignũ ariduʒ i heremo. Et ꝓpt pᷣ dicit Calixtꝰ papa in.c.iuſtũ.xj.q.iij. Melioꝛ eſt i maleficijs hũilis ↄfeſſio:qᷓ; ĩ bonis ſuꝑba głiatio. Ignis in ſinu ẽ auaricia in affectu qᷓ oĩa bona ſpũalia que in aia inuenit anihilat ⁊ ↄſumit Job.xxxj. Ignis eſt vſq; ad cõſumptionẽ deuoꝛãs.et oia eradicãs genimina ⁊c. Iſte eſt ille ignis de qͥ ðꝛ Pꝛouer. xxx. Ignis nũqᷓ; dicit ſufficit. Serpẽs in gremio eſt lururia in aia q̃ ibi venenũ diffun dit:⁊ vitaʒ gre extinguit Pꝛouer.v. Fauꝰ diſtil⸗ lans labia meretricis.⁊.xxiij. Ingrediet᷑ blande ⁊ i nouiſſimo moꝛdebit vt coluber:⁊ q̃ſi regulꝰ venena diffundet. Scð m etiaʒ qð dã dictũ Sa⸗ lomonis:⁊ experiẽtia teſte videt᷑.tria ſũtq̃ expel⸗ lunt hoiem de domo.ſ.fumꝰ.ſtillicidiũ ac mala vxoꝛ. Per fumũ itelligit᷑ ſuꝑbia q in altum aſcẽ dit ⁊ cito deficit. Unde pſalmiſta ait. Aſcẽdit ſu mus in ira eiꝰ:⁊ ignis a facie erꝰexarſit. Iſte aũt fumꝰſuꝑbie ſpm̃ſctm̃ ð coꝛde expellit ⁊ ne reuer tat᷑ ſꝑ reſiſtit Actuũ.vij.Dura ceruice ⁊ icircũciſi coꝛdibo ſꝑ vos ſpũiſctõ reſtitiſt. Per ſtillicidiũ aũt intelligit᷑ auaricia:qꝛ ſic ſtulicidiũ hoiem in domo inquietat:ſic auaricia varijs ſolicitudi⸗ nibs diuitiarũ alam ſuffocat. Juxta illud Luce viij.Aſolicitudinib ſuffocant᷑. Tales em̃ ſom̃/⸗ ſctm̃ expellunt.Cũ tñ dicat᷑.j.ad Theſ.v. Gpm̃ nolite extinguere. Per malaʒ vxoꝛẽ itelligit car⸗ nalis cõcupiſcẽtia:q̃ ſemꝑ cum rõnelitigat. Ad BGał.v. Caro cõcupiſcit aduerſus ſpm. Et iſti ca les ſpm̃ſctm̃ ⁊ filiũ dei pedibd imũdis ↄculcãt: ⁊ cõtumelia dehonoꝛãt.Ad Hepꝛeos.x.Quãto magis putatis ðterioꝛa mereri ſu ꝓplicia qͥ filiũ dei cõculcauerit:⁊ ſpiritui gr̃e cõtumeliã fecerit. De hacvroꝛe ſiue ↄcupiſcẽtia carnali ðꝛ ad Ro. viij. Pꝛudẽtia carnis moꝛs eſt. Uoluptas eniʒ carnis ita tenet hoiĩeʒ ĩ delicijs tꝑalibo:qꝙ ad eter nas delicias ꝑuenire nõ deſiderat. Uñ i figurã huiꝰ ðꝛ.iij. Regxij. ꝙ Jeroboã fecit duos vitu/ los aureos. Unũ in Dan.⁊ alteꝝ ĩ bethel.ne po⸗ pulꝰreuerteret᷑ in hierłm:ſʒ ip̃os adoꝛaret. Qui vituli ſunt duplex laſciuia.ſ.voluptas carnis ⁊ vanitas mũdi q̃s tã clerici qᷓ; laici miłti adoꝛant ⁊ ad celeſtẽ hierłm ire nõ laboꝛaãt.Ad hũc aũt vi tulũ ↄflatilẽ facendũ pplłs iſrael ĩiaures ꝓiecit: qꝛ qͥcqͥd hʒ hõ pᷣcioſum ad hoc expendit vtvolu ptas vl vanſtas impleatur. Et ſic voluptas car 8 nis ſpiritumſanctum expellit. qꝗq Uia vo ſpũſſctũs nõ põt in pctõꝛibo ha⸗ britare:iõ dyabolus in eis mãſionẽ ſuã ponit. Vñ ſciendũ ꝙ qñq; vocat᷑ ſerpens:qñq; coꝛuus: ⁊ aliqñ poꝛcꝰ. Inquãtũ eſt ſerpẽs habi tat in hoib ſpinoſis:ideſt in auaris.diuitie em̃ XXXVII ſpine dicunt. Lu. viij. Int iſtas em̃ ſpinas dius ₰ tiaꝝ ſerpẽs infernalis latitat.j.ad Tbi.vj.Qui volũt diuites fieri incidunt in tẽptatiões ⁊ in la queos diaboli:⁊ i deſideria młta ſtulta ⁊ noxia q demergũt hoies in iteritũ ⁊ ꝑdicionc. Inq;tũ vo eſt coꝛuꝰ habitat in cadaueribo.i.in moi ho noꝛibo. Cadauer em̃ videt᷑ eſſe hõ ⁊ nõ eſt:ſed ſi ei aia cõlũ geret᷑ tũcve hõ diceret᷑.⁊ ſiłr honoꝛes mũdi nõ ſuntveri q;uis appareãat in exterioꝛibo gie vᷣo honoꝛ eſt charitas q ipᷣam viuificat: tuc igit᷑ ſunt veri honoꝛes qñ ad ipᷣos ſuſcipiedos inducit frat᷑na charitas ⁊ nõ aliq̃ a bitio vel va⸗ nitas. Inq;tũ aũt eſt poꝛcꝰ habitat in luto.i.in hoibꝰimũdis ⁊ luxurioſis.ij. Petri.ij.us lo ta in volutabꝛo luti.⁊ nõ tm̃ tale lutũ inhabitat ſed etiã cõculcat.Naum.iij. Intra in lutũ ⁊ cal,/ ca. Tales vo deberẽt damare cũ Ps. ? dicere. Miere mei dñe qm̃ cõculcauit me hõ.Oꝛ aũt mebꝛa diaboli ſepe a ſuo capite denoĩant᷑:iõ ex q̊ diabolꝰ ẽ ſerpẽs coꝛuꝰ ⁊ poꝛcpnᷣt ⁊ ipᷣi voca ri ſerpẽtini coꝛuini ⁊ poꝛcini.⁊ qꝛ ſunt ſerpẽtini ideo a deo maledicunt᷑: dicete dño Geñn.iijipſi ſerpẽti. Maledictꝰ eris int oia animãũtia et be⸗ ſtias terre.Et tãdẽ maledicent᷑ maledictiòe ꝑpe tua cũ eis dicet in iudicio. Ite maledicti in ignẽ eternũ. Mat.xxv.qꝛ vᷣo ſunt coꝛuiniiõ vixaut nũqᷓ; ad archã.i.ad ſanccã eccłiam ꝑ pniam re⸗ uertunt᷑. Geñ.viij. Aꝑiens Noe feneſtrã emiſit coꝛuũ qͥ egrediebat᷑ ⁊ nõ reuertebat᷑. Tales em̃ ſuãaↄuerſionẽ pcraſtinãdo differũt clamãtes cũ coꝛuo.Cra:cra.i.cras bñ faciã ſʒ nõ mõ.Deqͥbꝰ Aug.ait. Remanẽt foꝛis cũ voce coꝛuina qͥ no luert hre gemuũ colũbinũ. Sopho.ij.Uox can tatis in feneſtra ⁊ coꝛuꝰ in ſuꝑliminari. Qꝛ vᷣo ſunt poꝛcini iõ in baratrũ inferni demergunt᷑ Mar.viij. Impetu abijt totꝰ grex poꝛcoꝝ ꝑ pᷣ⸗ ceps in mare ⁊ moꝛtui ſunt in a6 8. Iſta at tris loca in qͥb imũdꝰ ſpũs diabolicꝰ manſionẽ ſa cit:ponũt᷑ Job.xlj.vbi ðꝛ.Sub vmbꝛa doꝛmit in ſecreto calami in lod humẽtibo. Quieſcit em̃ in hoibo vmbꝛoſis.i.auaris.⁊ iðo ðꝛ. Sub vm bꝛa doꝛmit.Diuitie em̃ tã qᷓ; vmbꝛecito traſeũt. Saß.v. Trãſierũt oĩa tãq; vmbꝛa. Quieſcit ẽt in hoibꝰ ſuꝑbis ⁊ vaneglioſis.⁊ iõ ſubdit᷑. In ſecreto calami. Suꝑbi em̃ exteriꝰ vident᷑ eẽ niti di ſʒ interiꝰ ſunt vacui:in qͥb diabołꝰ quieſcit. Job.xlj. Ipᷣe em̃ eſt rex ſuꝑ omẽs filios ſuꝑbie. Duieſcit q̊ʒ in hoib delicioſis:⁊ iõ ðꝛ In locis bumẽtibo. In locis em̃ aridis.i.in ſcetis virꝭ ab hui mũdi delicijs erſiccatis qͥeſcere nõ poteſt. Mat.xij. A m bulat ꝑ loca arida q̃rẽs requiẽ et nõ inuenit.⁊ iõ in eis qͥeſcit ſpũſſctũs.qð ſigni⸗ ficatũ fuit ꝑ ſecundã emiſſionẽ colũbe de archa qñ ſuꝑ oliuã qᷣeuit. Oliua em qͥ in folijs baber viroꝛẽ ⁊ ĩ lĩre dulcedinẽ ſignificat bonos xpᷣia nos qͥ hñt viroꝛẽ bone vite ⁊ dulcedinẽ bone cõ ſciẽtie:⁊ hñt viroꝛẽ bone exeplaritatis 7 pingue dinẽ ſiue oleũ opeꝝ pietatis.qð qᷣdẽ olei habet — — —bͦ— D —— — — Foliũ Stutẽ penetratiuã. dicẽte &. Intrauit ſiẽ oleſ in oſſib meis.⁊ ipinguatiuã:codẽ ꝓphᷣa dicẽte. Impin guaſti in oleo caput meũ.⁊ letificatiuã: vn lteꝝ ait. Ut exhilaret faciẽ eiꝰ in oleo.⁊ eleua tiuã: qꝛ ſuꝑ ceceros liq̊ꝛes eleuat᷑. Per q datur intelligi ꝙ elemoſyna ſiue opꝰpietaus diabolũ) penetrãdo vulnerat:cũ ſit lancea dei. Ecci.xxix. Duꝑ ſcutũ potẽtis ⁊ lãceã ipugnabit ꝓ te iimi cos tuos. Itẽ aiam iĩpinguado delectat cum ſit adeps dei.pſal.lxij. Sic adipe ⁊ pinguedine re pleat᷑ aia mea ⁊c. Itẽ ↄſciam letificat cũ ſitvinũ dei:qð letificat coꝛ hois ſᷣm Ps.Et iðo de iuſti 2ſcia ðꝛ Job. xv. Letet᷑ q̃ſi oliua pijciẽs floꝛem Animã qͥqʒ ad celeſtia eleuat cũ ſit vtus dei. Et bincẽ ꝙ xpᷣs de mõte oliueci aſcẽdit ĩ celũ ad in/ nuẽdũ ꝙ ipᷣa oꝑa miicoꝛdie aiaʒ ad celũ dedu cũt.j.ad Thi.iiij.⁊.c.hoſpitalẽ.xlij di. vbi dicit᷑. Pietas ad omia valet ꝓmiſſiõeʒ hñs vite que nuüc eſt ⁊ future. TLicet aũt ſpũſſctũs in ſctis ad/ huc viuẽtibo reqᷣeſcat qꝛ hñt ↄſcie mũ diciã:non tñ plene qꝛ adhuc a coꝛꝑe bñt pugnã.vt patʒ ꝑ apłm ad Gal.v. Et ꝓpter hᷣ ſignificãdũ colũba proſtqᷓ; in ſcdᷣa emiſſiòe reqᷣ euit ſuꝑ oliuã iteꝝ re ner ſa eſt ad archã. Per tertiã vᷣo emiſſiõʒ qꝛ vl⸗ tra ad archã nõ redijt:ſignificauit ꝙ ſpũſſctůs ſupꝑ eos qͥᷣ ſunt in patria pfecte reqeſcit: cũ ĩ eoꝛũ ccoꝛdiby ſit pax plena ? requies pfecta. Eſa. xxxij. Segebit plus meꝰin multitudine pacis in re quie opuleta ꝛ in tabernaculis fiducie. AA Ecuũdo apli fuerũt dilectiõe vniti. Unñ ca nit eccłia. Inuenit eos charitateꝰcoꝛdes ⁊q illuſtrauit eos iundãs gr̃a deitacj. Ue nit ̊ ſpũſſcũs ſuꝑ apłos ↄgregatos ad denotã dũ vnitatẽ.xxiiij.q.j.c.audiuimꝰ.⁊ notat᷑ i.c.cũ eccłia ſutrina.de cau.poſ.⁊ ꝓpꝛi. Qð fuiſſe neca riũ ꝓbat᷑ ᷣmo rõne.ſcðᷣo autoꝛitate.⁊ tertio exe⸗ plo. Fundamẽtũ rõnis ponit Phs. vj. ethi. di. ◻ Aqcũq; remouet᷑ ꝑs diffinitõis remouet᷑ ⁊ ixʒ diffinitũ. Si em a diffinitiõe homis remoueat᷑ gen⸗ vel ſpecifica differẽtcia: vt aial: vel rõnale: ñ pꝓbabit᷑ diffinitũ. Sʒ charitas dei ẽ ſũme neca⸗ ria ad hñdũ ſpm̃ſccm̃:⁊ illa nõ põt haberi ſine dilectiõe ꝓximi:qꝛ ponit᷑ tanqᷓ; ꝑs diffinitiõis. Ut em̃ ðᷣt mgjr in.iij.ſen.di.xxxij.charitas eſt di lectio qᷓ deꝰ diligit pt ſe ⁊ pxrinꝰ ꝓpter deü vel ĩ deo.ergo necariũ fuitvt ipᷣi apłi eſſent inuicẽ cõ coꝛdes ſi recige volebãt ſpm̃ſctm̃. Scðo eſt ad bᷣ autoꝛitas ex dicto Gre.qͥ in moꝛal.inqͥt. Pꝛo amoꝛe pximi amoꝛ dei⁊ acqrit᷑ ⁊ nutrit᷑.⁊ Aug. ſuꝑ GBeñ.ait.Ex vno hoĩe oẽs pgeniti ſũtvt tota mði machina vnũ deũ diligeret:? vnitatẽ amo⸗ ris ꝓximi in ſtipit vnitate ſeruaret. Tertio ẽ ad hᷣ exẽplũ. Sicut em aĩa nõ viuificat illa mẽbꝛa q̃ coꝛpi diſiũcta ſunt:ſic nec ſpũſſctũs illoꝝ mẽ⸗ tes viuificat q̃ diuiſe ſunt.Et ſicut ignis ligno⸗/ rũ diuiſiõe extinguit᷑:ſic ſpũſſctũs ꝑ diuiſionẽ ⁊ diſſenſiõʒ hoĩʒ effugat᷑.Et ſicut vnitas mẽtiũ de religiõe ꝑadiſum facit:ſic diuiſio infernũ de diſapkis obtulit eis pa tis. Scðo ẽ ad bᷣ dñns coꝛonat᷑.Ille tibi illa q̃tidie cogita tracta ⁊ ↄſi idera.et q̃ſi q̊dã car⸗ cere tentꝰexclama Heu mihi qꝛ ꝓlongata Epere grinatio mea. Et ifra. Habebis cellulã q̃ te ſolũ 7. . 2 CCCXLII paradiſo. Unitas coꝛdiũ dñia amplificat diut ſio vo ð Mis pᷣuos.de ciuitatib- oppida facit. — Ad oñdendũ qͥʒ ipᷣi apli erat pace vniti deſcẽ dit ſuꝑ oos ſpuſſctũs ĩ hierm q̃ iterpꝛetat᷑ viſio pacis. Itẽvt hr̃ Job.xx.poſtqᷓ; aluatoꝛ apparẽs di. ar vobis inſut, flauit ⁊ dixit. Accipite ſpm̃ſctm.Dẽ itaq; Actu. ij. de apłis ꝙ erãt oẽs pariter. Et.iiij.c. · Olticu⸗ dinis ãt credẽtiũ erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna.⁊ Aug. in regula ſua inquit. Erati eis anima vna 2 coꝛ vnum in do.. B t Ercio pᷣncipalr dico:ꝙ fuerũt loco ſecre ti. Qõð fuiſſe neceſſariũ ꝓbat᷑ rõne aucto ritate ⁊ exẽplo. Fundamẽtũ rõnis ponunt natu rales ĩ libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſato dicẽtes. eceſſeẽ vt ſenſus mẽti ſᷣuiãt ⁊ repᷣſentẽt. Ad qð facit ulð pbᷣi in tercio de aia. Neceſſe ẽ itelligẽtẽ fantaſma/ ta ſpeculari.Si em̃ pulchꝛas videris imagines mulieꝝ.ille mẽti ipꝛimũt᷑ ⁊ cõcupiſcẽtiã generat Agnoſcẽtes igi᷑ apłli mũdanas vanitates eẽ ꝑi⸗ culoſas ſtabat ĩ loco remoto ⁊ ſecreto.ne veniẽte ſpũſctõ mens occupata eẽt exterioꝛibo imagina⸗ auctoꝛitas.Ait ei ipᷣe ſpũſſccũs Oſee.ij.de aia quã vult replere.Ducã eaʒ in ſoli/ tudinẽ ⁊ ibi loqr ad coꝛ eiꝰ. Ubi gloſa inqt. Ze⸗ lotipꝰẽ deꝰ:nec ſpõſaʒ ſuã moꝛtaliũ oculis vulc offerri:cui donaturꝰẽ vitã imoꝛtale:⁊ dona que nullꝰauferet.⁊ Treñ.iij.ðꝛ. Sedebit ſolitariꝰ:⁊ leuabit ſe ſuꝑ ſe. Sʒ dicẽtibo qbuſdã ꝙ ſolitudi nẽ pati nõ pnt.rñdet Hiero.ſcribens ad Helio doꝝ. Infima heremi vaſtitas fret:ſʒ tu paradi ſum mete deãbula. Quotiẽſcunq; em̃ illuc mẽte cõſcẽderis.totiens i heremo nõ eris.O ſolitudo biã in q̃ illi naſcũt᷑ lapides ð qͥb vti Apocalipſi ðS: ciuitas regis magne extruit O heremꝰfami⸗ liari deo gaudẽs 7 cetera. Itẽ qͥʒ Hiero.ad pꝛeſi „ diũ ait. Intuitꝰes ĩ ſolitudie dũ.Nuꝑ egypti de ſerta vidiſti angelicã vitã̊. Quãti ibi fioꝛes ſunt qᷓ; ſpũalibo gẽmis pꝛata virẽtia.Uidiſti fta qͥb . ĩ pectoꝛe ignis exeſtuet:2 caplat:imo nõ eris ſolꝰ.q̃gelica tecũ turba ver⸗ ſabit᷑:cot tibi erũt ſocij q lbi erut ſocij q t ſcti. Leges euagelium. Fabulabit᷑ tecũ Jeſt us. Replicabis aplos vł p phetas. ũqd poteriſ talẽ aliũ tuis pᷣmõibo be ↄſoꝛtẽ.Et idẽ i alia epła dicit. Ubi ego ſuʒ ⁊ ĩ ea q̃ dego ſolitudine nõ ſolũ qͥd agat᷑ patria:ſʒ an ipᷣa pꝛia ſit ignoꝛo. Terao idẽ ꝓbat᷑ exeplo. aʒx abꝛahã dũ ſtetit iuxta caldeos nũs fuit viſitatꝰ a deo:ſʒ bene poſtq; receſſit ab eis Beñ.xij xv. xvij. Jacob etiã dũ in turba ⁊ apð frẽm eet deſo latus:fugit ⁊recepit ↄſolatiõem Geñ.xxviij.vñ bñ Hiero. ad ruſticũ ait. Mihi oppidũ carcer eſt ⁊ ſolitudo ꝑadiſus.Fugite igit᷑ ↄuentꝰmali⸗/ gnãtiũ:quia nõ in ↄgregatiõibus magnis nõ in cõuiuijs:nõ in plateis.nõ in ſpec aculis diui 221 ne aſolatiões recipiunt᷑ ſʒ in angulis.ĩ eccłiſs in ſolitudine.Uñn qͥdã ſccũs frater nisecãtabat. Solã ſolitariã pulchꝛaʒ repperi.Sicut gſi põſa virũ recipiẽs alienũ nõ meret᷑ a ſpõſo ſigo ↄſola⸗ ri ſʒ flagellari.Sic aia nõ meret᷑ oſolatciõeʒ diui nã q recipit aut qric alienã.vñ Berñ.ait. Delica ta ẽ diuina viſio.⁊ nõ dat᷑ admittentibo alienã. Pꝛopter qð pſal.inqͥt. Renuit ↄſolari aia mea memoꝛ: fui dei ⁊ delectatꝰſum ⁊c.t iõ de apłis dicitur Actuum.ij.ꝙ erant in eodem loco ſcilicʒ ſolitarij a tumultibus. C. Varto fuerũt hũilicate pᷣditi. Quã vᷣtu⸗ te maxime eẽ ad receptiõeʒ ſpũſſcti valde vtilẽ ꝓbdt rõ.auctoꝛitas ⁊ exẽplũ.Fun damẽtũ rõ nis ponit qᷣdã ſapiẽs dicẽs. Teplũ gre noꝛma iuſticie ⁊ ianua ſapie ẽ hũilitas.Lũc ſic.Quãto tẽplũ fuerit capaciꝰ. cãto ill qͥ implet᷑ erit apliꝰ. Sʒ hũilitas dilatat tẽpluʒ coꝛdis.ergo bi ma⸗ ioꝛ bumilitas.ibi maioꝛ eſt gra ſpũſſei replens mentẽ. UVñ ps.inqͥt deo. Qui emittis fõtes in cõ uallibo.i.graʒ in eis qͥ deiecti ſũt apð ſe ⁊ hũiles. 2 Eſa.lxvj.ait deꝰ.Suꝑ queʒ req eſcet ſpũs meꝰ niſi ſuꝑ hũilẽ.ſpũs em̃ ſctũs nõ hitat in coꝛdib⸗ ſupꝑboꝝ c.ſi aũt. xxiiij.q.j. Scðo ad pᷣdicta ẽ au⸗ ccoꝛitas.Nã Eccłi.iij.ðꝛ.Quato maloꝛ es tatno ☛ magis te hũilia ĩ oibo:⁊ coꝛs deo iuenies graʒ.⁊ Jacobi.liij.ſcriptũ eſt.Oeꝰſuꝑbilſ reſiſtit:hũilib⸗ aũt dat graʒ. Quia em̃ qlibet libent᷑ hoſpitat᷑ in illo hoſpitio in q̊ honoꝛat᷑iõ ſpũſſccũs libẽterĩ hũui eum honoꝛte ihabitat Eccłi.iij.Magna potẽtia dei ſoliꝰ⁊ ab hũilib honoꝛat᷑. Hoc autẽ figuratuʒ fuit Geñ.j.vbi ðꝛ. Spũs dñi ferebat᷑ ſuꝑ aq̊s. Nõ em fert᷑ ſuꝑ terraʒ:qꝛ nõ reqᷣeſcic in coꝛde terrenis dedito:nec ſuꝑ aerẽ:qꝛ nõ reqᷣe⸗ ſcit in coꝛde elato:nec ſuꝑ ignẽ:quia non requie ſcit in coꝛde igne ↄcupiſcẽtie ĩflãmato.Sed ſuꝑ aqᷓs:qꝛ reqͥ eſcit in coꝛde mãſueto.Ecõtrario aũt ſpũs malignꝰfert᷑ ſuꝑ terrã:qꝛ data eſt ei ad mã ducandũ GBeñ.iij. Lerrã comedes cũctis dieb⸗ vite tue. Quia dyabolus terrenos ſibi icoꝛpoꝛat Eſa.lxv. Serpenti puluis panis eius.Item ſu⸗ per aerem: quia datus eſt ſibi ad babitandum. Ad Ephe.ij. Super pꝛincipem poteſtatis huiꝰ geris. Diabolus enim ſuperbos inhabitat:qui bus dominatur vt dicitur Job. xlj. Item ſuper iEnem gehenne: quia datus eſt ſibiad combu⸗ rendum Matthei.xxv. Ite maledicti in ignem eternum qui paratus eſt dyabolo et angelis eiꝰ Et ſuper ignem concupiſcentie qui datus eſt ei ad ſuccendendum. Oſee.vij. Omnes adulceran tes quaſi clihonus ſuccenſus a coquente. Su/ per aquas autem non fercur:quia in coꝛde du⸗ ctili &Q humili ac manſueto non moꝛatur.ſed ibi contribulatur.pſalmiſta dicente Contribulaſti capita draconum in aquis. Ibi quoq; ſubmer gitur Exodi.xv. Submerſi ſunt quaſi plum/ bdum inaquis vehementibus. Et ideo quia ſcri ptum eſt Sap̃.j.ꝙ ſpirituſſancrus coꝛripiecur: XxXVII id eſt expellet᷑:a ſupueniente iniqtate.i. ſupbia: qᷓ iniqᷣtas ꝓpꝛie dicit.i.ineq̃litas. ilullꝰem eſt ma gis ineq̃lis q; ſuꝑbus qui nullum vulc habere equalẽ.ĩ mo ſicut ðt Plautꝰ poeta. Natura ſu⸗ pbi eſt minoꝛes deſpicere:maioꝛibo inuidere:⁊ ab equalib diſſentire: debet vnuſquiſq; voles ſpm̃ſanctũ in ſe reciꝑe ⁊ cõſeruare:a ſe effugare ſuꝑbiã ⁊ humilitatis floꝛibꝰ⁊ ſuauibo odoꝛib replere domũ aie ſue m doctrinã Gꝛeg.diceñ. Certe ſi domũ noſtrã quiſqᷓ; diues ac ppotens amicꝰ intraret:omi feſtinatiõe domꝰ tota mun daret᷑ ne quicq; foꝛte eſſet qdð oculos amici itrã tis offenderet ⁊c. Ad quã hũilitatis virtutẽ hoꝛ tamur tertio rpᷣi exeplo:qͥ diſcipulis ſuis iĩquit Maatthᷣ.xj.Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ bulis coꝛde. In ipo ei ſaluatoꝛe nio quo ad hũani⸗ tatẽ fuit amplioꝛ graſ pũſſãcti pter maioꝛẽ hu militatẽ. Itẽ exẽplo btẽè vginis Marie ⁊ Johã nis baptiſte: qͥ q;to fuerũt huilioꝛes tto maio ri gratia ſpũſicœti repleti fuerũt. Ideo aũt diſci⸗ puli xpᷣi hũiles fuere:qꝛ vᷣtutẽ hac didicerant in ſcola hũilis magiſtri ſui.vñ Act.ij.dicit᷑. ꝙ erat ſedẽtes.i.humiles.nã apłitũc erãt in oꝛoe q̃ nõ fit ſedẽdo ſed genuflexo. ODd — . Vinto erãt in oꝛatõe aſſidui.Sicut em̃ q cupiẽs colubas nutrire ⁊ pullos eiꝰ ha bere ĩ domo ꝓpꝛia pᷣparat ſibi domiciliũ ⁊ eſcã:als colũba nõo veniret nec pullificaret ibi Sic qͥ volũt gram ſpũſſctĩ ꝑ colũbã figuratã ⁊ eiꝰ fructus reciꝑe:debẽc ſibi mũdũ aime domi⸗ ciliũ pᷣpare vt poſſit in eo nidũ ſuũ quiete pone re:⁊ ibi eſcas oꝛõis ⁊ deuotiõis apponere qᷣbꝰ delectat᷑:als ibi nõ habitaret.Et lõ de aplis ðꝛ Actc᷑.j.ꝙ erãt ꝑſeuerates in oꝛõe.quã eẽ necariaʒ ad receptiõʒ ſpũſſcti ꝓbat ratio:autoꝛitas ⁊ exẽ plũ. Ratiõis fundamẽtũ natnraleẽ ꝙ qͥꝑ ſe nõ pnt:ad aures potẽtiũ pꝛeces fundũt.Nobis ãt volẽtiby hoſpitiũ pare ſpũiſctõ iſidiat᷑ caro: mũ dus ⁊ diabolꝰ. Quibo reſiſtere nõ valentes cla⸗ mare debemꝰ ad dñm in oꝛõe.vñ Niero.ad ſal uiniã ait. Semꝑ ĩ manib tuis diuina ſit lectio ⁊ tã crebꝛe oꝛões vt oĩʒ cogitationũ ſagitte qͥb adoleſcẽtia ꝑcuti ſolet hmõi dipeo depellantur Scõdðo ad hocẽ autoꝛitas. Hiere.xxxiij.vbi ait deꝰ Clama ad me ⁊ ego exaudi te ⁊ ãnũciabo tibi gradia que neſcis.Et Paulꝰad Aol.j.inqͥt Tõ ceſſamꝰ ꝓ vobis oꝛãtes ⁊ poſtulãtes vt im pleami agnitiõe volũtatis eius in omi ſapia ⁊ intellecru ſpũali:vt ãbuletis digne deo per oia placẽtes: ⁊in oĩ oꝑe bono fructificãtes ⁊c.Et de hoc głiat᷑ Salomõ Saß.vij.dicẽs. Jnuocaui 2 venit in me ſpũs ſapie.De hac aũt cõditiõe lo quens ſaluatoꝛ Lu. xj. alt de pfe nr̃o celeſti. Da bit ſpm bonũ petẽtibo ſe. Ad oſtẽdẽdũ vo ꝙ di ſcipuii tũc erãt in oꝛõe erecti ⁊ eleuari receperũt ſpm̃ſam̃ in ſuꝑioꝛi cenaculo.vñ glo.ſuꝑAct.i. c.ait. Qui ſom̃ſctĩ deſiderat carnis domicilũ mẽtis cõtemplatõe traãſcẽdat. Lercio patet hoc — 0 ookJJo — . . —— —— — — exẽplo eiꝰ qui emittit ex oꝛe ãhelitũ calidũ ⁊ bu⸗ midũ acrecẽtẽ:⁊poſtea attrahit aurã.ã ſiłiter emittẽtes oꝛõẽs calidas deuotas ⁊ feruẽtes at⸗/ trahũt ſom gratie refrigerãtcẽ a febꝛe pccti. Unde pſal.ca.xviij.aic ꝓphᷣa.Os meum aꝑui ⁊ attraxi ſom̃. Si aũt neſcis oꝛare diſce ab eo qui reꝰ eſt ⁊ cõdẽnatus ad ſuſpẽdiũ ducit᷑ ligatis manib⸗ quõ iudicẽ pꝛecibo placare cõtẽdit.Apli igi᷑ iu⸗/ deoꝛũ pſecutiõe ꝑterriti:? ꝓpter magjri ſui diſceſ ſum afflicci:memoꝛeſq; facte ꝓmiſſiois:humo pꝓſtrati ſpm̃ paraclytũ veturũ exoꝛabãt.De qͥb dicit᷑ in bymno ſolenitatis hodierne. Oꝛancib apłis deu veniſſe nũciat. Et de hoc etiam habet᷑ Acc.iiij.vbi dicit᷑. Cũ oꝛaſſent motꝰ eſt locꝰ vbi erãt ↄgregati ⁊ repleti ſunt oẽs ſpũſctõ. Et meri to.libenter em̃ qͥlibet ad illud hoſpiciũ vadic ad qð iuitat᷑. Oꝛões vᷣo ſunt inuitatiões vt ſpũſſã ctus ad nos mittat᷑. Joh.xiiij. Rogabo patreʒ meũ ⁊ aliũ ꝑaclycũ dabit vobis.⁊ ideo ipᷣe ſpiri tuſſctũs ſic inuitatꝰ libẽter venit. 4 Exrto fuerũt fide armati.⁊ hoc ideo quia futuri erãt mgr̃i⁊ doctoꝛes gentiũ quas fundare debebũt in ſoliditate fidei Hoc aũt fuiſſe necariũ ꝓbat᷑ ſiliter rõne:autoꝛitate ?⁊ exẽplo.Fundamẽtũ rõnis ponit Phs.j.Elen. dicẽs.Oꝑtet addiſcentẽ credere.ſed ſpũſſanctꝰ doctur“ꝰ erat diſcipulos xpᷣi:vt dici᷑ Johis. xv. ergo illi credere debuerũt docẽti. Scriptũ ẽ em̃ Job.xxxij. Spũs eſt in hoĩib ⁊ inſpiracio oĩpo rẽtis dat intelligẽtiã. Scðᷣo ad hoc habet᷑ auto ritas apłi ad Heb.xj.vbi ait. Sine fide ipoſſi⸗ bue eſt placere deo. ⁊ ad Ephe.j. In quo creden eo ſignati eſtis ſpũ ꝓmiſſionis ſctõ.? Joh̊.vij. ait euageliſta. Hoc aũt dixit de ſpũſctõ quẽ ac⸗ cepturi erat credẽtes in eũ. Tertio habemꝰexem plũ illoꝛũ ſuꝑ quos venit ſpuͦſſanctꝰ ꝓPter eoꝝ· fidẽ.qb dictũ eſt Act᷑.xviij. Spmiſ ctm accepi⸗ ſtis credetes. l Eptimo fuerũt apłi inflãmati charitate Quod fieri debuiſſe ꝓbat᷑ eciã ratiõe:au ctoꝛitate:⁊ exẽplo.Fundamentũ ratiois ponit cõmẽtatoꝛ ſuꝑ.ij.de aĩa dicẽs. Inter locũ ⁊ locatũ debet eſſe ꝓpoꝛtio ⁊ cõueniẽtia.ſed ſpi⸗ rituſſanctꝰ qui eſt flãma amo: locari debebat in mẽtibus apłoꝛũ.ergo eoꝛũ coꝛda tota flam⸗ mea eſſe debebãt. Autoꝛitatẽ aũt huiꝰ ponicſal uatoꝛ Joh.xiiij.dicẽs.Si diligitis me mãdata mea fſᷣuate:⁊ ego rogabo patrẽ ⁊ aliũ paradytũ dabit vobis ſpm̃ veritatis ⁊c. Ad idẽ q̊ͥʒ eſt glo ſa ſuꝑ illud Act᷑.ij. Taqᷓ; ignis. dicẽs. In igne ſpũſſctũs venit:qꝛ purgat coꝛda:vrit pctã:illu⸗ minat ignoꝛãtias:calefacit mẽtẽ:toꝛpoꝛẽ igna⸗ uie excutit:incinerat ꝑ humilitatẽ:idurat ꝑ foꝛ⸗ titudine:ſe cõicat ꝑ miſicoꝛdiã:⁊ ſurſum tendit p deſideriũ eternoꝛũ. Exẽplũ aũt huiꝰ habemꝰ iiij. Reguʒ.ij.de Helia qͥ aſſumptꝰ eſt in curru cipe ſpm̃ſctm̃ ſit attẽtus vbo dei ⁊ dili CCCXLII cũ apłis ſimus a ſimulationibo 2 malis cogita tõibo allenigꝛ Sap. .dicit. Spũſſctũs diſcipli ne effugiet flctũ: ⁊ auferet ſe a cogitatõiby q ſunt ſine intellectu. Jpe em̃ eſt ſpũs vᷣitatis: vr dicit ” Job. xvj· Ueritas aũt cũ duplicitate ⁊ fictõe ſta re nõ põt. Itẽ qꝛ carnalis cõcupiſcẽtia facit ho⸗% minẽ eſſe beſtialẽ? ſine intellectu.iuxta illð pſal. Eõparatꝰ eſt iumẽtis inſipiẽtib ⁊ ſilis factꝰ eſt illis. Jõ ſpũs diuinꝰ q ẽ ſpũs ſctitac Jobᷣ.xiiij. aufert ſe a cogitatiõibo ĩimũdis ⁊ carnalibd. Nono reqrit᷑ ꝙ ſimꝰ in pnia auſteri. Et ideo Acc.ij. dicebat Petrꝰ. Pniam agite ⁊ baptize vnuſqᷣſq; veſtruũ ⁊ accipietis donũ ſpũſſcci. Sʒz heu qꝛ hodiernis tꝑibo multi ſenſuales credũt acciꝑe ſpm̃ſctm̃:cũ tñ dixerit btã virgo Luce.j. Eluriẽtes ipleuit bonis ⁊ diuites dimiſit ianes Talibo patioꝛ eſt mẽſa coꝛꝑis qᷓ; mẽtis: dapibi ventrẽ iplẽt ⁊ mẽte eſuriũt:feruet coqna ⁊ mens alget:bullit lebes ⁊ aia frigida eſt. ꝓprea canto hoſpite ẽ indigna. Decimo reqᷣrit ꝙ volẽs re geterau⸗ diat illð. Scriptũ eſt eĩ Act.x. Adhuc loq̃nte pe tro vᷣba hec cecidit ſpũſſctũs ſuꝑ om̃s qͥ audie⸗ bãt vbũ. Undecimo reqrit᷑ ꝙ ſit coꝛde cõtri⸗ tus de pcris. dicẽte dño Eſa.lxvj.Ad quẽ reſpi⸗ ciã niſi ad pauperẽ cõtritũ ſpũ ⁊ tremẽtẽ pᷣmoes meos. Duodecimo reqrit᷑ ꝙ ſit patiẽtia robu ſtus. ã ARctc.xij.ſcriptũ eſt.ꝙ excitauerũt iudei pſecutione in Paulũ ⁊ Barnabõ:⁊ eiecert oos de finiby ſuis:⁊ illi cũ diſcipulis ſuis replebant᷑ gaudio ⁊ ſpũſctõ. Tertiodecio reqᷣrit᷑ q; ſit ca ſtus volẽs reciꝑe ſpm ſctm̃. Nã dicente btã vᷣgi ne Luce.j.Quõ fiet iſtud qm̃ virũ no cognoſco Rñdit angelꝰ. Spũſſctũs ſuꝑueniet in te ⁊vir tus alciſſimi obũbꝛabit tibi. In luxurioſis er⸗ go nõ reſidet nec moꝛat᷑ ſpũſſcũs ſed diabolicꝰ. Un de aia luxurioſi dici põtillð Apoc.xvij. Fa cta eſt habitatõ ſpũs imũdi. Quartodecimo requirit᷑ ꝙ ſit obediẽs mãdatis dei ꝛ⁊ eius ſerui tijs dedit?q ſpmſcm̃ recipe cupit. Ait em̃ deꝰ Jo helis.ij.Suꝑ ſeruos meos ⁊ ancillas meas in dieb üllis effundã ſpm̃ meũ. He ſunt q̃ttuoꝛ⸗ decim cõditões quas ſi habueritis ꝓculdubio accipietis ſpmſanctũ.Quẽ qͥdẽ qlibet ſivult fa⸗ ciliter põt habere.Quattuoꝛ em̃ ſunt q defacie ſe diffundũt.ſ.aer dum attrahit᷑:lux dumõ fenẽe ſtra aperiat᷑taqua dũmõ loca depꝛeſſa iueniat. ꝛignis dũmõ materiã pparatã habeat Et quia ſpũſſctus vt ex pꝛedictis ptz ſignificat᷑ ꝑ aerẽ lu cem:aquã ⁊ ignem.Ideo inſtar aeris ſe ſtatim diffundit dũmodo attrahat᷑ deſiqerio coꝛdis: ſicut faciebat pſalmiſta dicẽs. Os meũ aperui ⁊ attraxi ſpiritũ. Itẽ inſtar lucis dũmõ apꝛꝭia=m·h feneſtra bonevoluntatis. Apoc.iij. Ego ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo.Si qͥs mihi apuerit ianuã intra⸗ bo ad illũ ⁊ cenabo cũ eo ⁊ ipe mecũ.Itẽ inſtar igneo ⁊ ſic traſlatꝰ eſt in padiſum. GB dEltauo requirit ad receptiõeʒ ſpũſſai ꝙ aque dũmõ inueniat coꝛ depᷣſſum.i.humile et mũſuetũ Ps dicẽte deo. Qui emittis fontes in 32 4 Bermo uallib. Inter mediũ mõtiũ ptranſibũt aque Duo em̃ montes due ſunt ſpeciecſuꝑbie. Una naſcens er re ſpirituali: ⁊ alla ex re tpoꝛali. In — — — medio qͥruũ mõtiũ eſt vallis hũilitatꝑ quã trãſ cũt aque diuie gre ⁊ bonitatis. Itẽ inſtar ignis ſe diffundit ſpũſſctũs duũmõ inueniat ligna bo noꝛũ opeꝝ. Et ſᷣm quãtitatẽ lignoꝝ fit flama ⁊ augmẽtũ incẽdioꝝ.vt ðꝛ Ecci.xx viij Ecõtra vo eſt ſi deficiãt iſta ligna.qꝛ vt ait Hiero.ad furiã Erundãs flãma deficiẽtib alimetis paulatim emoꝛit᷑.Quã flãmã ſpũſſcti rogo nobis oibus mittere dignet᷑ pr ille celeſt qͥ cũ filio ſuo ⁊ eo dẽ ſpũſctõ in ſeculũ ſeculi viuit ⁊ regnat.Amẽ. Feria ſcðᷣa poſt pẽthecoſten de dilectõe dei er ga hoiem etiã pccõꝛẽ. Sermo.xxxix. 7 eus dile xit mu⸗/ d dũ.Jo h.iij.⁊ in euãgelio occurrẽtꝭ fe rie. Querũt qͥdã vtrũ deꝰ diligat pctõ res. Et mo videt᷑ ꝙ nõ. Ipe em ait ꝓuerb. vlij. Ego diligẽtes me diligo. ⁊ Job.xiiij.inqᷣt xpᷣus Qui diligit me diliget᷑ a pr̃e meo⁊ ego diligã eũ Szʒ pctõꝛes nõ diligunt deũ: g nec des diligit il⸗ los. Uñ ðꝛ Ecci.xij. Altiſſimꝰ odio bʒ pctõꝛes. 2 Judith.v.Deꝰ pctõꝛuʒ odit iniqͥ tatẽ.⁊ pſal.v. ei ðꝛ.Odiſti oẽs qͥ operant᷑ iniqᷣtatẽ.⁊ Sap̃.xiiij Aboiabilis eſt deo impius ⁊ ipietas eiꝰ. ⁊.in.c. ſunt płes.de pe. di. iij. ait Aug. Scio dñm iimi cũ oi criminoſo.⁊ in.xij.de ciui.dei.iteꝝ inquit. Dicunkt᷑ in ſcbturis iimici dei oẽs qͥ eiꝰ aduerſã tur imꝑio. Et ꝓuerb.xv. alt Salomõ. Aboĩatõ eſt dno via impij.? Malach.ſ. Jacob dilexi ðt dñs: Eſau aũt odio habui.ſ.ꝓpter eiꝰ iniqtatem Sed ↄtra Saßp. xrj. inqᷣt Salomõ deo. Diligis dñe oia que ſunt ⁊ nihil odiſti eoꝝ que fecſſti.⁊ Mat. v. ait ſaluatoꝛ. Diligite iimicos vrõs vt ſitis filij pris vri ꝗͥ in celis eſt:qͥ ſolẽ ſuũ oꝛiri fa cit ſuꝑ bonos ⁊ malos:⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iĩiu —— ſtos.ergo amat pctõꝛes eiꝰ iimicos.pᷣterea oĩs artifex diligit opus ſuũ.vij.ethi.ſed deꝰ eſt oim anrtifex. Sap. j. Oim eſt em̃ artir̃ex ⁊c.ergo pctõ⸗ res a ſe creatos diligit. Ad hanc q̃ſtionẽ rñdent theoł.in.iij. di. xxxij. ⁊ ibi maxie Ric.nr̃ ar.j.qj. ꝙ deꝰ ĩ repꝛobis odit culpã. ſic intelligunt᷑ad ducta p pma pte:⁊ in eiſdẽ diligit naturã bonã a ſe creatã:⁊ ita intelligunt᷑ argumẽta ſcðe ꝑtis Dñs aũt Bona.in pᷣdicta di. ait. ꝙ deꝰ ðꝛ dilige re pctõꝛes nõ rõne affectiõis aĩ ſʒ rõne cõicatõis alicuiꝰ boni:ita ꝙ talis dilectio potiꝰ ðꝛ eſſe di⸗ lectio effecæ qᷓ; aff ectꝰ. De qua dilectõne inquit . 2Snin li. de arra ſponſe loquẽs aĩe peccatrici Sp bonſum habes ? neſcis pulcherrimũ oĩm ⁊ faciẽ eiꝰ nonvidiſti.ille te videt:qꝛ niſt iĩ te vid eret noõ ſicte diligeret. noluit adhuc ſeipᷣm tibi pñta „ re ſed munera mi ſui. hec ille. Ex qͥba oibo patʒ expoſitio vboꝝ the matis nĩi ꝙ dey dilexit mũdu:i. boĩem mũda/ ſit arrãq; dedit pignꝰ amoꝛis XXXIX nũ ⁊ pctõꝛẽ. Suꝑ quib vbis videbimꝰdnode cim ſigna quib ondit᷑ magnitudo amor der erga hoiem etia pctõꝛẽ̃. Ut em ait Gꝛeg.inome. penthecoſten.ex oꝑis exhibitõe ꝓbat᷑ dileccio.et 5ſm autoꝛẽ in li.de cau.magnꝰ effectꝰ arguit ma gnitudinẽ ſue cauſe. De pmo ſigno ⁊ bñficio qdð ðꝛ crcatõis. J Rimũ ſignũ amoꝛis diuini ergabo minẽ lʒ pctõꝛẽ eſt bñficũ creatõnis. Nullo qͥppe pᷣcio emi poſſet vnus ex oculis aut alijs mẽbꝛis nr̃is:⁊ młto minꝰ aliq̃ potẽtia aie que qͥdẽ oĩa ex ſua libera⸗ litate atq; mera dilectiõe deꝰ ↄtulit pctoꝛi ⁊ cui libet hoi. De qͥ inqt Lact.in. ij. diui. inſti. De ve ri pꝛĩs officio fũctꝰ eſt. Ipe coꝛpus effinxit: ipᷣe aiam qua ſpiramꝰ infudit:illiꝰ eſt totũ quicqͥd ſumꝰ. ⁊ Berñ. in q̊dã ſer. ait. Parũne tibividet᷑ o hõ:cogita qlẽ te fecit:nẽpe ſᷣm coꝛpꝰegregiam creaturã:ſᷣm aiaʒ mag imagini creatoꝛ) iſignẽ: rõnis ꝑticipẽ:btitudinis eterne capaceʒ: poꝛro ãbo ſibi coherere fecit artificio incõpꝛehẽſibili:⁊ ſapia iueſtigabili.nec H̊ añ ꝓmeruit qͥ añ ñ fuit nec ſpes retributiõis fuit: ꝗi bonoꝝ nr̃oꝛũ nõ eget. hecille. Ex qᷣb⸗ ptʒ ĩmẽſa bonitas ⁊ dilectõ dei ĩ creatõe etiã illi? quẽ pᷣuidebat debere ſibi eẽ — — igratũ ⁊ iobediẽtẽ.De h̊ aũt bñficio ac de ſeqnti bꝛeuit᷑ me expedio:qꝛ ſufficiẽt᷑ dixi & ſer.v.ꝑ.iiij. De ſcðo ſigno diuini amoꝛ quod ðꝛ guber⸗ natiõis. . Arũ pdeſſet hoĩ ꝙ creatꝰſit niſi in eſſe cõſeruaret᷑: qðᷣ naturalłr appetit ois creatura nedũ rõnalis ⁊ intellectuał ſʒ etiã inſenſibilis ⁊ bꝛutalis. dicente Pho. ij. de aĩa. Om̃e qð eſt naturałr appetit cõ ſeruatiõʒ ſui in eẽ.⁊ Boe.iij. de ↄſo. pſa.xj.inqᷣt. Om̃e oĩal naturałr tueri vitꝗ deſiderat: moꝛteʒ vo ꝑniciẽq; deuitat. O igit ifelices pctõꝛes qͥs vos gubernat:vos alit:paſcit ſuſtẽtat ⁊ nutrit: ꝓculadubio eſt ille pr̃ celeſtꝭ benignus oim dñs de ðꝛ pſal. xxiij.⁊ ponit᷑ di.viij.c.̊ iure. ⁊ extra de deci. cetua nobis.Oñi ẽ terra⁊ plenitudo eiꝰ oꝛbis terraꝝ ⁊ vniuerſi qͥ habitãt in eo.De quo — . etiã inqͥt Gꝛe. in moꝛał. Cito oĩa in nihilũ tẽde⸗ rẽt niſi manꝰ ↄditoꝛis ea teneret. Hoc aũt bene ficũ ac amoꝛi&̊ indiciũ ↄſiderãs Hugo de ſcõ VUico.inqͥt in li.de arra aĩe.Certe mihi videt᷑ cũ dei mibatiões circa me attẽdo ꝙ ſi fas eſt dicere quodãmõ nihil agat aliud deꝰ niſi vt mee ſalu tipuideat:⁊ ita totũ ad cuſtodis meã occupatũ eũ video q̃ſi oĩm oblitꝰ ſit ⁊ mihi ſoli vacare ve lit:ſemꝑ ſe pᷣſentẽ exhibet:ſempꝑ ſe paratũ offert. quocũq; verto me nõ deſ. erit: vbicũq; fuero nõ recedit: quicqͥd egero ſemꝑ aſſiſtit. hec ille. Cöſi dera ergo aĩa peccatrix quãta fecit tibi deꝰ: ⁊ cũ admiratõe dic ei illð Job.vij. Quid ẽ hõ qꝛ ma gnificas eũ:aut filiꝰhoĩs qꝛ reputas eũ⁊q̃re a ponis erga eũ coꝛ tuũ.O bnñdice deꝰ cur tanta bñficia ſcelerans pctõꝛibo tibi iimicis quotidie T an Nane to ct. g 66s wne. dis v o ide, bene deſc⸗ ckei din tſin pund rent n. ſi bi 6 4 . t 6 X p̃ſtas:idolatris:infidel Foliũ leg:pditoꝛibo:ſeditioſis:iracũdis:homicidis: ꝑtiaubo:crudelib:detraccoꝛibb: murmuratoꝛi bus:bilinguis:falſarijs:periuris: deceptoꝛibo: mẽdacib:auaris:raptoꝛibo:latrõibo:vſi urarijs ſupꝑbis:hypocricis:ãbitioſi is:vanegłioſis: blaſ phemis:luſoꝛibo:foꝛnicatoꝛibo:adultens:ſodo mitis:⁊ alijs peſſimis viris ac młierib. Tu im peraſti terrevt ſuſtineat illos: ꝓducatq; fructꝰ: qbo viuere poſſint.iuſſiſti ſoli lune ac ſtellis vt ſuos exerceât motꝰ ad illoꝛũ vtilicatẽ. mandaſti oĩbus q in celis terriſq; repiunt᷑ vt iſtis ꝑditis —— charitas ⁊ beniuolẽtia erga pctõꝛes. „ De tertio ſigno diuini amoꝛis quod dicitur aſſociatöliltls. 2„ Ertiũ diuiĩe dilectõis ĩdiciũ ac ſignũ t appellat᷑ aſſociatiõis.ſ.ãgelice cuſto die.de qua diffuſe tractaui & pᷣmõe.x proar. iij.ideo hic ꝑtrãſeo.ſolũ bꝛeuit᷑ di co ſᷣm ſniam bti Bona.in.ij.di.xj.ꝙ angelꝰ ad cuſtodiã hois ðputatꝰ nõ deſerit eũ ecia i pccis obſtinatũ.cuiꝰ rõ eſt:qꝛ ꝓnioꝛ eſt bonus ãgelꝰ ad iuuãdũ qᷓ; malꝰad ꝑdendũ:ſed malꝰangelꝰ nõ derelinqᷣc hoĩeʒ ẽt qᷓ;tũcũ q; ſcm̃ vſq; ad moꝛ tẽ.vñ glo.qdã ſuꝑ Tobie.vj.c.ait.Diabolꝰvſq; ad crucẽ ſecutus eſt xpᷣm.⁊ Zach.iij.ðꝛ.Stabat ſachan a dextris ieſu ſacerdotis magni.ſ.in cru ce:vt aduerſaret᷑ ei. Ergo nec bonꝰ angelꝰ derelĩ qtvſq; in finẽ hoĩem qᷓ;tũcũq; ſceleratũ. Sʒ cõ tra arguũt qᷣdã ꝑ illud Hiere.lj. Curauimꝰ ba bylonẽ ⁊ nõ eſt curata:derelinq̃mꝰ eã.vbi gloſa ait. Medici ſunt ãgeli quos a nobis repellimꝰ dũ eoꝛũ ↄſilio nõ acqᷣeſcimꝰ. Itẽ per dictũ Da⸗ maſceni in q̊dõ ſer.diceñ.ꝙ ãtixps carebit ange lico pᷣſidio.de quo vide g ſer.xj.i exoꝛdio:rñdet btũs Bona. vbi S.ꝙ bonꝰ agelꝰ nõ deſerit etiã obſtinatos qᷓ;tũ ad eos retrahẽdũ a malo nela bant᷑ in peiꝰ:q;tũ vo ad actũ boni ꝑagendi eos deſerit vidẽs ipᷣos taliter ĩiduratos ꝙ eiꝰ cuſto dia nõ iuuaret.ſicut etiã bonꝰ medicꝰqᷣ lʒ deſe⸗ rat infirmũ incurabilẽ qͥ ad dãda remedia ſani tatis nõ ceſſat tũ ꝓuidere ne labat᷑ in peiꝰ.Et cũ hac detminatiõe trãſirevidet᷑ buis Tho.in.j.p⸗ te ſũme.q.cxiij.ar.iiij.dicẽs.ꝙ ſicut pᷣſciti ⁊ infi⸗ deles ⁊ ãtixpᷣs nõ pᷣuant᷑ intioꝛi auxilio natura lis rõnis ita etiã non pᷣuant᷑ extioꝛi auxilio toti hũane nature diuinitꝰↄceſſi o. ſ.ãgelice cuſtodie ꝑ quã ⁊ ſi nõ iuuant᷑ qᷓ;tũ ad h̊ ꝙ vitã eternẽ bo nis oꝑib mereant᷑ tñ ab aliqͥᷣbo malis retra i tur:qͥbo ⁊ ſibijpᷣis ⁊ alijs nocere poſſũt.hec ille. Hãẽc eciã vᷣitatẽ affirmat glo.ſuꝑ illð pſal. An⸗ gelis ſuis deꝰ mãdauit dete.dicens.Cuſtodes ãgeli ab oꝛtu vſq; ad exitũ nũqᷓ; hoĩes deſerunt Nõ ſolũ aũt vnꝰ angelꝰdat᷑ hoĩ ꝓ iniatiõe ĩtel leaꝰ ⁊ infl matõe affectꝰ:ſʒ etiã oẽ nouẽ choꝛi ongeloꝝ ↄcurrũt in adiutoꝛiũ hoim etiõ pctõꝝ ſtas: idolatris: infidelibo:hereticis:ſciſmatic:· incãtatoꝛibo: diuinis:maleficis:excõicatꝭ:ſacri⸗ concdud iimicis tuis deſeruiãt.ex qͥbo apparet ifinita ði agd hoc vt ſaluent᷑. ¶Iñ Chꝛyß. ſuꝑ Matth. inqᷣt Nõ ſolꝰ angelꝰ in auxiliũ hũane ſalutis mitti=᷑ ſed oia agmina ageloꝝ operant᷑ ad ſ alute nraʒ Et idẽ ponit btũs Bona.in.ij.di.x.Ex qᷣbo oib- rq;tũ deus amat pctoꝛe:cui tor mi⸗/ niſtros mittit q̊t ſunt ãgeli nouẽ oꝛdinũ.O igit᷑ pectoꝛa dura:o ferree mẽtes:o ſaxea ⁊ adaman tina coꝛda pctõꝝ:o extrema demẽtia: o peſſima ingratitudo: o repꝛoba duricies obſtinatoꝛu i pctis qͥ ſpꝛeto celo curãt magis de miſ erijs ter⸗ renis ⁊ vilipẽdũt ſccõꝛũ angeloꝝ bonas iſpira⸗ tiões. Ue ve ⁊ iceꝝ ve vobis o ꝑditi pctõꝛes:qm̃ in moꝛte vfr̃a ⁊ iĩ vniuerſali iudicio audituri eitꝭ tot voces clamãtes.vindicta vindicta vindicca q̃t ẽgelos in auxiliũ habuiſtis: reuertimi Gad patrẽe vrm celeſtẽ qvos tãtoꝑe diligit:q; videns vos h̃e aduerſariũ illuʒ terribilẽ: de qͥ ð: Joh. xlj.Nõ eſt ptãs ſuꝑ terrã q cõparet᷑ ei q facꝰ eſt vt nullũ timeret.? Apoc.xiij. Quis ſilis beſtie ⁊ ꝗqs poterit pugnare cũ ea:dedit vobis an geloꝝ Reg.vj. Plures ſunt ꝓ nobis qᷓ; noo. De quarto ſigno diumi amoꝛis erga hoiem pctõꝛẽ qð dici ppoſiciõis. 8 Uartũ ſignũ amoꝛ diuini erga pec ctoꝛẽ ðꝛ pᷣpoſitiõis.Tã vehementer em̃ deꝰ pctoꝛes diligit ꝙ poſito caſu J wV ab vno latere ſint cctũ mille ꝑſone iuſte ⁊ in gra⁊ tñ pᷣſcite:ab alio aũt latere ſitvnꝰ ſolꝰ pctõꝛ in multis pqis iuolutꝰ ſʒ tñ reſpectu finis pᷣdeſtinatꝰ:magis ꝓfecto deꝰ hũc ſolũ pec catoꝛẽ charipẽdit qᷓ; ſib diligat om̃s ſi up̃diccos. Qð ꝓbat᷑ diſtinctiõe Rich.nfi in.iij.dixxxij.ar. ij: q.ij. in coꝛꝑe q̃ſti.diceñ.Cũ q̃rit vtrũ deꝰ ma/ gis diligat iuſtũ pᷣſcicũ qᷓ; pctõꝛẽ pᷣdeſtinatũ. rñn deo ꝙ qtu ad intenſionẽ actꝰdiligedi nõ mag⸗ diligit vnũ qᷓ; aliũ:qꝛ ille actꝰ nõ põt recige ma gis ⁊ minꝰ.rõne tñ boni voliti plus diligit ſin plicit᷑ pctõꝛẽ pᷣdeſtinatũ cui ſimpłr optat maiꝰ bonũ.ſ.vitã eternã:qᷓ; nõ optat oĩbꝰ iuſtis pᷣſci⸗ tis vt nunc:tamẽ magis diligit iuſtũ pꝛeſcitũ: quia vt nũc melioꝛ ẽ pctõꝛe pᷣdeſtinato ⁊ ei vulc maiꝰ honũ:ſ.gf̃e gratũ faciẽtis.hec Rich̊.Et cõ pſidiũ ac cuſtodiã.ita vt dicerevaleatis lllð. liij. firmat᷑ hec vᷣicas ꝑ illð philoſophicũ dictũ.ſ. —FW ſapictis ꝓpꝛiũ eſt magis ↄſiderare finẽ rei q; puna cipiũ. Jðo ðꝛ ꝙ finis maxie ẽ attẽdẽdꝰ.l.deniK ff. de mino.⁊.l.papinianꝰ..meminiſſe. ff. de in of.teſta.Qua ex re cõcludit᷑ ꝙ deꝰ pꝛudẽtiſſimꝰ2 ac ſapiẽtiſſimꝰvidens pctõꝛẽ pᷣdeſtinatũ finalit futurũ amicũ ſuũ ⁊ in amicicia ꝑſeueraturum. ecõtra vᷣo iuſtũ pᷣſcitũ cognoſcẽs a ſua amicicia finaliter receſſuꝝ magis diligit ipmm pctõꝛẽ pꝛe⸗/ 2 deſtinatũ qᷓ; ifum iuſtum pꝛeſcitũ ab ipᷣamiſti cia receſſurum. Quiby ↄſideratis aimari debẽt pctõtes qad pniam pagẽdã ⁊ ad amoꝛẽ dei qui eos tãtũ diligit:⁊opinari debẽt ſe de nũ ero pᷣde ſtinatoꝛũ eſſe:? ꝑ ↄns ad deũ ꝑ pniam ↄuerti. De qnto ſigno diuini amoꝛis quod ðꝛ ſup⸗ Bermo zportotis. n Uam magna ſit dei chitas ⁊ dile⸗ ctio erga pctõꝛes aphet ex erꝰ ſuppoꝛ — tatiõe.i em̃ ꝑditi pctõꝛes ꝗ grauiſſi⸗ mis pctis qͥbo deũ offendẽrent penã mereant᷑ infinitã: ita ꝙꝙ digni eſſent puari oibꝰ ſenſibo coꝛꝑalibo. vicʒ auditu: viſu: guſtu:odo// ratu: tactu:ac motu.ſiłiter etiã ſpũ alibo.vicʒ itel lectu: mẽoꝛia: rone:ac meritoꝛio vſu liberi arbi⸗ trij ⁊ effici ſicut beſtie. Itẽ mererent᷑ oibꝰ bonis tꝑalibo:ac tꝑe eis ad viuẽdũ ↄceſſo pᷣuari.qꝛ p⸗ ullegiũ meret᷑ amittere qͥ ↄceſſa ſibi abutit᷑ pta⸗ te.c. vbiiſta. lxxiiij. diſt. ⁊.c.puilegiũ.xj.q.iij.⁊.c. tuaꝝ.⁊.c.vt pᷣuilegla.ðᷣ pui.mereret᷑ qͥʒ in coꝛꝑe ⁊aia demergi in ꝓfũdũ iferni:ecniſq; ſ upplicijs crudari:⁊ tũ mi icoꝛs deꝰ rigoꝛẽ iuſticie ſue in eos nõ exercet:qͥnimo diſſimulat vltiõʒ lõgoq; tꝑe illos ſuppoꝛtat. Si em q̃rat᷑:quareꝓ tatis pctõꝛũ facinoꝛibo nõ aperit terra deglutiẽs eos ficut fecit Dathã ⁊ abirõ.vt hr Nume.xvj.xñdet btũs Petrꝰ.ij. canonice ſi ue.iij. c. dicẽs. Dñs pa tiẽter agit nolẽs ari pire ſed oẽs ad pniam re uerti.? Sap. rj. ait Salomõ. Mißeris omniũ dñe qm̃ oĩa potes ⁊ diſſimulas peccata hoim ꝓpter pniam.ſed ve obſtinatis ⁊ iduratis ĩpctõ qꝛ tãto maioꝛa ſupplicia expectãt qᷓ;to longioꝛi tge a deo fuerit ſuppoꝛtati Jõ inqᷣt P aulus ad Ro.ij. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patiẽtle ⁊ lõ⸗ ganimitat cõtẽnis:an ignoꝛas q: benignitas dei ad pniam te adducit: m duricia aut tuã et coꝛ ipenitẽs theſaurizas tibi irã in die ire ⁊ reue latiõis iuſti iudicij dei. ⁊ pſal.vij.inqͥt Dauid. Miiſi ↄuerſi fueritis gladiũ ſi uũ vibꝛabit: arcum ſuũ tetẽdit ⁊ ꝑauit illũ Exq̊ igit᷑ o pctõꝛes tãto vos tꝑe ſuppoꝛtat deꝰ cognoſcere poteſtis q;tũ vos diligat:⁊ iõ conari debeti opono vob caſum o pctõꝛes. O quidã ſeruꝰ cuiuſdã magni bncipis p̃cepta illiꝰnõ ſolũ ſupbe cõtẽpſit ſed etiã ſigillũ illiꝰ malicioſe falſificauit ⁊ eiꝰ hoſtes ꝓditoꝛie in regnũ ipᷣiꝰ itroducere ꝓ curauit: ⁊ qdð peiꝰ eſt illũ veneno ſeu gladio int icere tẽptauit.ſi pnceps ipᷣe h̊ cognito nulla de Illo ſeruo vindictã faceret cũ tñ oĩmod faculta tem haberet eũ puniẽdi ſʒ liberalłr oẽm offenſaz ei ſupplicãti dimitteret:⁊ vltra h̊ ipᷣm in pᷣſtinã amicicã recipet magnaq; illi doõa tribueret: qͥd iudicãdũ eẽt de tali dño ac pᷣncip e: pfecto cenſe⸗ ret᷑ ꝙ maris chanitas ac dilectõ imeſuſq; amoꝛ illis dñi erga uũ hoꝝn cã fuiſſet. Oigũ peſſimi . * pdꝛes ecce ꝙ vos peccaſtis ) deũ pncipẽ bͤnci — ũ ac regẽ regũ ⁊ dñm dnoꝝ:⁊ q̃ttuoꝛ grauiſſi⸗ mas iniurias ʒ eũ feciſtis. Pꝛimo em̃ eiꝰ ſacra impia ⁊ iuſta pᷣcepta ſuꝑbe ↄtẽpſiſtis: qð maiꝰ eſt q; oĩs trã greſſio facta õ oẽs Ppncipes mõi. qꝛ vt ðꝛ in.c. vᷣgẽtis. extra de here. longe grauiꝰ eſt 8 totis viſceribꝰ coꝛdis ad eũ redire ꝑ verã pniam. ⸗ De ſexco gond diuini amor qð ðꝛ remiſſiõis. XXXIX exernã qᷓ;ᷓ tpalẽ ledere maieſtatẽ. ⁊ ad idẽ ẽtenꝰ . xvij.q.iiij.c.ſic qͥ eecłam.facit ẽt ad h.l.maniche os. C. de he. Scðo falſificaſt ſigillũ nõ cereũ nõ plũbeũ ſed ſue ſciſſime imaginis ⁊ ſilitudinis luxta illud Zreñ.iiij. Denigrata ẽ ſuꝑ carbões facies eo ꝝ. Tertio itroduxiſtis hoſtes ſuos in regnũ eiꝰ:qð eſt coꝛ hũanũ in qͥ p gram regnar ⁊bitat. Joh.ᷣxiiij. Pꝛopt᷑ qð ſaluatoꝛ ait Mat. xj. de dlabolo. Aſſumit ſeptẽ ſpuũs neqᷣoꝛes ſe ? ingreſſi habitãt ibi. Quarto eũ intimere q;tũ in vobᷣ fuit ꝓcuraſtis.dicẽte Gꝛe.in q̃dã ſer. Quid em̃ eſt pctm̃ niſi venenũ q̃dd ſeu gladiꝰ q̊ inti⸗ mi pf ⁊ filiꝰ ac ſpũſſctũs.⁊ lʒ ta grauit᷑⁊ multi pliciter eũ offenderitis tñ cito ⁊ in inſtqti vobis oẽs iiurias remittit:nõ tm leues ſʒ ctiõ graues nõ ſolũ nũero paucas ſz etiã q̃ſi infinitas ⁊ inu merabiles:nõ tm̃ in puo tꝑe ſʒ etiã in lõgiſſimo ↄtractas.De qͥ in.c.talis.de pe.di. lij. ait Chꝛyb. Talis mihi crede eſt erga homies dei pietas ꝙ nũqᷓ; ſpernit pniaʒ ſi ei ſincere acſi impłr offerat᷑ ⁊ ſi ad ſũmũ qͥs puenerit maloꝝ ⁊ inde tñ velit reuerti ad deũ ⁊ vtutis viã:ſuſcipit eũ libẽter ⁊ ãplectit᷑ deꝰ. hec ille.Et Aug.in li.de pnia ſic ðt. Quecũq; necitas pctõꝛeʒ ad pniam cogat neq; quãtitas criminis nec bꝛeuitas tꝑis nec enoꝛ⸗ mitas ſceleris nec hoꝛe extremitas: ſi pura fue⸗ rit volũtatis mutatio excludit a venia:ſʒ in am pliſſimos ſinus ſuos mr̃ vᷣtutũ charitas filios ſuos ꝓdigos ſuſcipit reuertentes.Et NHiero.de pe. di. j. c. qꝛ diuinitatis.ait. Si qꝗͥs poſt lapſum oĩm pctõꝝ ad pniam ſe ↄuertit cito a miſicoꝛde iudice oĩm pctõꝛũ ſuoꝝ veni obtinebit. P Ocaũt patuit in figura Laʒari reſuſcita h tu:ꝑ quẽ pctõꝛes ſignificant᷑. De quo ðꝛ Joh.xj. ꝙ habebat faciẽvelatã ⁊ manꝰli gatas ac pedes: eratq; q̃trid uanꝰ ac fetẽs ĩ mo⸗ numẽto. Uelatã qͥppe faciẽ pctõꝛ hʒ cũ nec deũ quẽ offendit:nec penõ quã incurrit nec bona q̃̊ ꝑdit cõſiderat.iuxta illð Pſal.Noluit itelligere vt bñ ageret. Jõ Eſa.vj.ðꝛ. Exceca coꝛ ꝓpli huiꝰ ⁊ aures eiꝰ aggraua:ne foꝛte oculis ſuis videãt ⁊ coꝛde ſuo intelligãt ⁊ ↄuertant᷑ ⁊ ſanẽ eo s.Et lix. eiuſ.li.c. dicũt pctõꝛes. Palpauimꝰ ſicut ceci parietẽ:⁊ q̃ſi abſq; oculis attraccauimꝰ: impe⸗ gimꝰ ĩ meridieſi in tenebꝛis: ⁊ ĩ caligioſis q̃ſi moꝛtui. ⁊ Treñ.iiij.ſcptũ eſt. Errauerũt ceci in plateis:polluti ſunt ſanguie. ⁊ de phariſeis in⸗ qᷣt dñs Mat. xv. Ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ.⁊ ad Ephbe.iiij.ᷣt Paulꝰ. Non ãbuletis ſicut gentes ãbulãt ĩ vanitate ſenſus ſui teneb:ꝭ: obſt. curatũ bñtes ĩtellectũ alienati a via dei pꝑ ignoꝛãtiã q̃ ẽ in ülis ꝓpt cecitatẽ coꝛdis ipoꝝ. Scðo Lazarꝰ ligatas habebat manꝰ ⁊ pedes:⁊ ſiłiter pctõꝛes in oibus bonis oꝑibo ſunt impediti ⁊ ligati.iu xra illð Saß. xvij. Una cathena tenebꝛan om̃s colligati erãt. Et iõ ðꝛ Eſi a. lviij. Si abſtuler de medio tui cathenã oꝛiet᷑ in tenebꝛis lux tua:⁊ te nebꝛe tue erũt ſicut meridies ⁊ requiẽ dabit tibi S ℳ Z — = £ — = 65 L fvfð =J”M „ „ ℳ— dyjñs de tuus ſꝑ:⁊ replebit ſplẽdoꝛibo aiam tuã ⁊ oſſa tua liberabit:⁊ eris q̃ſi oꝛtus irriguꝰ:⁊ ſi cut fons aquaꝝ cuiꝰnõ deficiẽt aque.Tertio la ʒarus q̃criduanꝰ erat:⁊ pccõꝛ q̃triduanꝰ efficit᷑i ↄſuetudine ꝑcci. Pꝛimꝰem̃ dies ẽ delectatio pec cati.Secũdꝰ ↄſenſus pcti.Tertiꝰ oꝑatio pecca⸗ ti.Quantꝰ vo ↄſuetudo. Hic etiã eſt ille lapis qͥ ſuppoſitꝰ Laʒaro deſcribit. Uñ gloſa ſuꝑ ülo vx bo:Et lapis ſuꝑpoſitꝰ erat ei:ait.Difficulter ſur git quẽ moles maleↄſuetudinis pᷣmit.Quarto QLazʒarꝰ fetẽs erat.qꝛ pctã fetent apud deũ ⁊ ſan⸗ cos:iuxta illud PS.Diſperierũt in endoꝛ:facti ſũt vt ſtercus terre.Endoꝛ ſᷣm gloſam eſt fons delectatiõis carnalis.⁊ merito facti ſũt vt ſtercꝰ terre.qm carnalitatibo dediti nihil aliud qᷓ; fedi tatẽ carnalitatis ꝓducũt. Ideo Ecci.ix.ðꝛ.Ois mulier foꝛnicaria ĩſtercus ↄculcabit᷑ in via:⁊ de pctõꝛe põt dici il cus ⁊ vermis:hos tñ pctõꝛes qᷓ;diu ſũt in mun do diligit deꝰ. Uñ in ſupᷣdicto Johᷣis capitulo dicit᷑. Diligebat dñs Laʒaꝝ.i.pctõꝛẽ ꝑ Laʒaruʒ figuratũ.Et iõ Aug.in.iiij.de trinit᷑.ait.Diligis nos dñe pctõꝛes ⁊ fetidos:⁊ tantũ diligis vt la chꝛymeris:⁊ ſpũ turberis. Jõ valida ſpes ẽ mi · hi in te ꝙ ſanabis egrotũ:viuificabis impiũ:ſu ſcitabis moꝛtuũ:educẽs ſepultũ ⁊ fetidũ faciẽs redolenteʒ. Hec ille. Amat aũt deꝰ pctõꝛes ⁊ eis penitẽtibo indulget:ac iloꝝ miſeret᷑ conſiderãs fragilitacẽ hũane ↄditiõis.Uñ Joh̊.vj.dicebat ſaluatoꝛ. Miſereoꝛ ſuꝑ turbõ:qꝛ ecce iã triduo ſuſtinẽt me:nec habẽt qͥd mãducẽt. Turba hec pctõꝝ multitudinẽ ſignificat.triduũ hoĩs facul tatẽ oñdit.ſ.velle ſcire ac poſſe:q̃ in miſeris pctõ ribus deficiũt niſi ſuppleat pietas creator.quõ em̃ miſer pctõꝛ bonũ facere vellet ſciret ac poſſet niſi diuina euʒ pietas adiuuaret.nõ em̃ volẽtis aut currẽtis:ſʒ miſerẽtis eſt dei:vt ait Paulꝰad Ro.ix. Quõ aũt in bonũ opus exiret cũ habeat ligatas manꝰac pedes.certe eiꝰindiget auxilio: qͥ Eſaie.xlj.inqͥt.Ego dñs appᷣhẽdẽs manũ tuã ad cooperãdũ:ne timeas qꝛ ego adiuui te:quõ inſuꝑ reuerti ad viã dei ſciret:cũ ſitvelatus facie niſi ab eo adiuuaret᷑.de q̃̊ PS.ait.Dñs illumi⸗ nat cecos.O igit᷑ pctõꝛ ingrate:certe tu in verita te dicere potes illud PS. Niſsqa dñs adiuuit me paulo minꝰ habitaſſet in inferno ania mea. Et iteꝝ.Quõ miſeret᷑ pr filioꝝ miſertꝰeſt dñs ti mẽtib ſe.qm̃ ipᷣe cognouit figmẽtũ noſtrum re coꝛdatꝰeſt qm̃ puluis ſumus ?c. De ſeptimo ſigno diuini amoꝛis quod dicit᷑ humiliatiõis. Reo expeditione ſeptimi ſigni diuine dile p ciõis peto avo bis o pctõꝛes.Si filiꝰma gni regis hũiliaret ſe ad ↄtrahẽdũ matri/ moniũ cũvna pauꝑcula ac ignobiliſſima:nun/ qͥd ex hoc cẽſeret᷑ vehemẽtiſſimo amoꝛe: ardẽ tiſſimaq; dilectiõe afficeret᷑ ei claꝝ ẽ ꝙ ſic. Sed cente incõꝑabiliter maioꝛ fuit amoꝛ qͥ dei filiꝰ et ud.j. Mach.ij. Glia elꝰſter CCXLVI ccleſtis pr pctõꝛes dilerit dũ idẽ fliꝰdei de volii tate pꝛis tati ſe hũiliauit ꝙ veſtẽ nr̃e carnis paſ ſibilis ⁊ mo Aalis aſſũpſit:⁊ cũ ea indiſſolubile matrimoniũ ↄtraxit:dicente Apło ad Phil.ij. Fratres: c em̃ ſentite in vobis qð ⁊ in xpo ie⸗ ſu qͥ cũ in foꝛma dei eſſet ⁊c. Et ſccã mr̃ eccłia de coõtat. Qui ꝓpter nos boiĩes et ꝓpter noſtrã ſalu⸗ tẽ deſcendit de celis:⁊ incarnatꝰeſt de ſpũſcõ er maria vᷣgine ⁊ hõ factꝰ ẽ. CX em̃ dei filiꝰ fuerit ĩ carnatcꝰ ꝓpter amoꝛẽ ⁊ ſalute pctõꝝ ptʒ ꝑ dictum Pauli.j.ad Timotch.j.di. Ipᷣus ieſus venitin bũc mũdũ pctõꝛes ſaluos facere.Et Matthᷣ.ix ait dñs.Nõ veni vocare iuſtos:ſp pctõꝛes ad pe nitẽtiã. Maxima &̊ fuit charitas filij dei ⁊ dile⸗ ctiõis eius euidẽs indiciũ ꝙ; ꝓpter ſalutẽ pctõꝛũ naturã vilẽ in ſui cõꝑatiõe atq; moꝛtalẽ aſſũpſit ob quã cauſã nõ iĩmerito oẽs pctõꝛes tenent᷑ toz tis viribo pccõ relicto ad ipᷣm dei filiũ confugere per amoꝛem. ððUMU—D De octauo ſigno diuini amoꝛis quod dicitur peopagationis. Ctauũ ſignũ diuine dileciõis erga pccog o res appellat᷑ pagaciõis.ã ðᷣi filiꝰ ð pec catricibo mulieribus:videlicet Thamar. Ruth Moabit:⁊ Berſabee.q̃ in genealogia ſua memoꝛant᷑ Matth.j. naſci voluit ad inſi, nuãdũ amoꝛẽ q̊ͥ pctõꝛib affici᷑. Uñ Hiero.ſu-2 dicto.ca.inqͥt. otãdũ i genealogia ſaluatoꝛis nutlã ſcãꝝ aſſumi mulieꝝ:ſed eas tm̃ q̃s ſeptu ra repᷣhẽdit:vt q ꝓpter pctoꝛes venerat de pecca⸗ tricbo naſcẽs oĩim pcta deleret. Uñ ⁊ in ↄſequ⸗ tibus Raab meretrix ?⁊ Ruth moabitis poni ⁊ Berſabee vxoꝛ Urie. Hec ille. Aliter tñ ſentit Nico.ð Ly.ſuꝑ h̊ paſſu quẽ bꝛeuitatꝭ cã ꝑtrãſeo De nono ſigno diuini amoꝛis qudòd dicit᷑ cõ uiuaciõis. 2222288·8»5 Cõm phi ſententiã.ix.ethicoꝝ.amicicie ſi ſ gnũ apparet ĩ amico in bonis colloquijs Quuiuijs: atq; oꝑatiõibo bonis. Ut igitur xpᷣs ſignũ amicicie ſue pctõꝛibooſtẽderet cũ ipis ſepe mãducauit. Pꝛopterea Matth.ix. dicebãt ſcribe ⁊ phariſei diſcipłis eiꝰ.Quare cũ publica nis ⁊ pctõꝛibꝛ manducat magiſter veſter: qua,/ ſi dicerẽt. Deberet eos ↄtẽnere ſicut facimꝰ nos? de qbo ꝓphetauit Ps.di.Suꝑbo oclo ⁊ ĩſatia⸗ bili coꝛde cũ h̊ ñ edebã.Quibo dñs rñdit.laẽ opꝰvalẽtibo medicꝰ:ſʒ male hñtibo.Nõ em̃ ibat xpᷣs ad ↄuiuia vt guloſicati oꝑaʒ daret ſicẽ młti bodiernis tpibo faciũt:ſʒ vt bono exẽplo ſuo ⁊ꝛ v bi pabulo pcœõꝛes ↄuerteret ⁊ bonos melioꝛes faceret. Un Joh.iiij. diſcipuł eũ rogãtibꝛ vt mã ucagerhait, Ego aliũ cibũ hẽo maducare quẽz— voſ neſcitł.aꝑte iſinuãs ꝙcib eiꝰpncipal gat ſa lus pctõꝝ. Loqbat᷑ ei ð ſamaritana:⁊ ſamarita nis q̊s ↄuertẽdoſ cernebat. Nocaturꝰetiã ioheʒ ad celibatũ:iuitcatꝰad nuptias itrauit ipᷣe ⁊ maf eiꝰ vnacũ diſcipuł ſuis:vt hĩ Johᷣ.ij. Ettunc vt· die Niero. traxit io heʒ a nuptijs:⁊ mmrimõio ad — Bermo ginitatẽ ſeruãdã.Siłiter vocaturꝰ Mattheũů publicanũ ad apoſtolatũ voluit Ku ↄuiuiũ pparet in qͥ nõnulli alij publicani pctõoꝛes fue re vt habet᷑ Matth.ix.Et pie credit᷑ ꝙ ad penitẽ tiã ſint ↄuerſi.Zacheo q̊ʒ cõuertẽdo dłit Ludò. xix. Zachee feſtinans deſcẽde qꝛ hodie in domo tua opoꝛtet me manere.⁊ tũc cũ eo manducauit ⁊ conuerſus eſt.Deniq; vt habet᷑ Lud.vij.¶ Da gdalenã peccatriceʒ in domo Simonis lepꝛoſi q ad pꝛãdiũ dñm inuitauerat ſimul cuʒ ipo ad veꝝ ipius amoꝛẽ ↄuertit.ex q̃ familiari collocu/ tiõ e ⁊ comeſtiõe cũ pctõꝛib patʒ q̃ntũ diligebat illoꝝ ſalutẽ. Laceo ꝙ nũc etiaʒ paõꝛibo pntibꝰ ſacramẽtũ ſui pᷣcioſi coꝛꝑis ⁊ ſanguinis cõmu⸗ nicat. Un Johᷣ.vj. dicit. Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguis meꝰ vᷣe ẽ potꝰ.ſ.aiam ⁊ coꝛpꝰ oiĩim bo noꝝ ⁊ pctõꝝ ↄuerſoꝝ reficẽs ĩ ſignũ dilectõis. De decimo ſigno diuini amoꝛis quod dicit᷑ vocationis. FEadmũ ſignũ diuine dilectionis appellat᷑ d vocatiõis.Nõ em̃ ceſſatoĩpotẽs deꝰ pccõ res multipliciter ad penitẽtiã vocare. Pꝛi mo inſpiratõib. Uñ Joh.vj.ſaluatcoꝛ inqͥt.Ne mo venit ad me niſi pater meꝰ traxerit eũ.ſ.ꝑ in/ ſpirationẽ intrinſecã. Jdᷣo Dauid PS.xliiij. ait. Auadi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurẽtuã.ſ.ad inſpira tionẽ diuinã. Et Job.j.ðꝛ. ꝙ deus illumiat oẽʒ hoiem venientẽ in hũc mũdũ. Ob hãc aũt cau⸗ ſam Luce.xv. ðᷣꝛ.ꝙ erãt a ꝓppꝛopinquãtes ad ieſũ publicani ⁊ pctõꝛes vt audirent eũ:nõ em̃ ei ap pꝛopinqre potuiſſent niſi ſicut calamita eos ad ſe traxiſſet ꝑ intrinſecã inſpirationẽ:⁊ etiã ꝑ vo/ calẽ inuitationẽ. Uñ in cruce pendens vocabat pctõꝛes dicẽs illud Joh̊.xix.Sitio.ſ.ſalutẽ pec⸗ catoꝝ.Uñ etiã dicebat illud Match̃̊.xj. Uenite ad me oẽs qͥ laboꝛatis.ſ.in pccis ⁊ onerati eſtis I iniqͥ tatibo.⁊ ego reficiã vos.ſ.pane gr̃e mee.Et terea Berñ. in ſᷣmõe de paſſiõe ait.Aſcẽdit ie/ xpᷣs dñs noſter in altũ crucis vt ab oĩbi vi⸗ deret᷑:voce magna clamauit vt ab oĩbo audiret᷑ clamoꝛi lachꝛymas addidit: vt hõ ei cõpateret᷑. Qui em̃ ad eius clamoꝛẽ nõ excitat᷑:ad eiꝰ voceʒ nõ cõpungit᷑:ad eius lachꝛymas nõ cõterit᷑:gra uioꝛ eſt terra:durioꝛ petris:⁊ fetidioꝛ ipᷣo ſepul⸗ chꝛo. Hec ille.Ex qͥbus patet duricia pctõꝛũ ob ſtisatoꝝ in ſceleribo ſuis:qͥ taʒ benignavoce ſal⸗ nator nõ cõmouent᷑ ad penitẽtiã ⁊ amoꝛẽ ipᷣiꝰ cit᷑ ſuſceptiöis. . IIldecimũ ſignũ dilectõis diuine appella v tur ſuſceptiõis. Poſito em̃ caſu ꝙ quidã viliſſimus bomo ex merito alicuius ma leficij i om̃ino ſuſpẽdẽdus eſſet ab aliquo iu⸗ Aiice vel dño.Si filius alicuiꝰ magni regis vt il lũ malefaccoꝛẽ a ſuſpẽdio liberaret tria faceret: vigdelicet ꝙ fũderet pᷣces ad dñm ⁊ iudicẽ. Item De vndecimo ſigno diuini amoꝛis quod di poſt pᷣ ces coꝛdiales fũderet lachꝛymas:poſt la/ cbꝛymas vo ipe ꝓp eo patibulo ſuſpedi eligeret: qͥd iudicaretis o pctõꝛes de tali regis filio:pꝛo⸗ fecto diceretꝭ ꝙ maxia fuerit eiꝰ dilectio ⁊ amoꝛ erga malefactoꝛẽ iliũ crudeliter ſuſpẽdẽdũ. Sʒ hec tria o ingrati ⁊ indurati peccatoꝛes xpᷣs eter ni regis filiꝰ ꝓ vo bis fecit. Nã cũ eſſetis eterna⸗/ liter ſuſpẽdendi ĩ patibulo inferni ob demerita peccatoꝝ a iuſtiſſimo iudice ðᷣo patre celeſti pijſ ſimus dñs noſter ieſus xpᷣs pᷣmo hũiliter ſup⸗ plicauit eidẽ patri vt vos ab eternis penis libe.) raret.Un Ludj.xxiij.ðꝛ ꝙ oꝛauit dicẽs. Pat᷑ di⸗ mitte illis.I.pctoꝛibo pctã ſua. Et Eſa. liij.ſeptuz eſt. JPe multoꝝ pcꝗ tulit:⁊ ꝓ trãſgreſſoꝛib ro⸗ gauit vt nõ perirẽt. Secũdo pᷣcibus ſuis pijſſi⸗ mas lachꝛymas⁊ abũdãtiſſimas adiecit.am fleuit amare in cruce pẽdens:ad hoc vt celeſtis pater pctõꝛibo indulgeret.De q̊ ad Heb.v. inqͥt Paułꝰ.Cũ clamoꝛe valido ⁊ lachꝛymis pꝛeces offerẽs exauditꝰeſt ꝓ ſua reuerẽtia. Tertio poſt pᷣces ⁊ lachꝛymas etiã ſanguinẽ fudit:⁊ vitaʒ ꝑ⸗ didit.qꝛvt dicit᷑ ad Heb.ix.ſine ſanguinis effu⸗ ſiõe nõ fit remiſſio pctõꝝ.Et ideo ſaluatoꝛ ni vo luit nos ſub ſanguie redimere.Sʒ ð hoc ſigno copioſe dixi ſupᷣ ᷣmõe.x.ꝑtevltima circa finẽ.De q̊ qdẽ ſigno dileciõis loqᷓns Johᷣes apłs Apo cal.j. ait. Ipᷣe dilexit nos ⁊ lauit nos a pctis no- ſtris in ſanguine ſuo.Et ad ↄfirmationẽ pꝛedi ctoꝝ eſt notandũ ꝙ deꝰ oſtẽdit nobis ſuũ amo rẽ om̃i mõ qͥ amoꝛ demõſtrari põt:qͥ ẽ quadru⸗ plex. Pꝛimo em̃ oñdit᷑ amoꝛ ꝑ vba.Nã qñ coꝛ Fplenũ amoꝛe tũc oſ abũdat ⁊ redũdat in ᷣmõe Lud.vj.Ex abũdãtia coꝛdis os loquit᷑.Secun do ꝑ collata bñficia.⁊ iſtud eſt maiꝰ qᷓ; pꝛimuʒ. Multi em̃ bona vᷣba dicerent qͥ tñ de rebo ſuis nõ ſeruirẽt.Et iõ Gꝛego.ait.Pꝛo batio dilectio⸗ nis exhibitio eſt oꝑis. Tertio ꝑ obſequia perſo nalia.⁊ iſtud adbuc eſt maius.Nã mulci de ſu⸗ is rebo ſeruirẽt ac de ſua ſubſtãtia:qͥ tñ nõ ſerui⸗ rent de ꝑſona ſicut fecit Jacob qͥ ſeruiuit Labã auũculo ſuo de ꝑſona ſua q̃ttuoꝛdecim annis pꝛo Rachel ⁊ Lia vxoꝛibo habendis.Geñ.xxix. Quarto ꝑ aduerſa.⁊ iſtud eſt vltimuʒ vltra qð nõ inuenit᷑ maius. Multi em̃ darẽt ꝑſonã ſuã ad ſeruiendũ:qͥ tñ nõ darẽt aiam ſuã ad moꝛiẽ⸗ dũ ꝓ amico.Et ideo ait ſaluatoꝛ Joh̊.xv. Ma ioꝛẽ hac dilectionẽ nemo habet vt aiam ſuaʒ po nat qͥs ꝓ amids ſuis. Hanc aũt charitatẽ habe bat Paulꝰdicẽs.ij.ad Cor.xiij. Libẽtiſſime me impendã ⁊ ſuꝑimpẽdaregoipᷣe ꝓ aĩabus veſtrꝭ Iſta autẽ q̃ttuoꝛ ſigna amoꝛis deus hũano ge⸗ neri oſtẽdit. Lꝑe em legis ⁊ ꝓphetaꝝ oſtẽdit ſuũ amoꝛẽ ꝑ verba.qꝛ tũc homini documẽta dedit pq̃ ad vitã ꝑuenire potuit.Leuid.xxviij. Cuſto dite leges meas atq; iudicia q̃ faciens homo vi uet in eis.Et Baruch.iiij ðꝛ. Beati ſumus iſra/⸗ el.qꝛ que deo placẽt manifeſta ſũt nobis.Dein / de oñdit nobis amoꝛẽ ſuũ ꝑ bñficia.⁊ hoc ante legein lege ? noſt lege.qꝛ o ne beneficia ſua de dit:tꝑalia: coꝛꝑalis ⁊ ſpũolia.⁊ emiſit exis dare 2 ——, — — —–— — — — — 1 celeſtia. Matth. vj. Nõne aia plꝰẽ qᷓ; eſca:⁊ coꝛ⸗ pus plus q; veſtimeutũ. Querite ò̊ pᷣmũ regnü dei ⁊ omia adijcdient᷑ vobis. ſloie auc aie intelli gunt᷑ bona ſpũalia:⁊ noie coꝛꝑis bona coꝛpoꝛa lia:⁊ noĩe veſtimẽti bona tꝑalia:⁊ noĩe regni bo na releſtia. Eſt ́̊ ſenſus.Nõò ſitis ſi olliciti quere⸗ r ./ niſi bona celeſtia.qꝛ pater veſter qͥ vult vobis dare bona celeſtia dabit bona ſpũalia: ⁊ multo magis coꝛꝑalia ⁊ tꝑalia.Qui em̃ vult dare ma ioꝛa: dabit ⁊ minoꝛa.Zãdẽ xpᷣs ad nos venit in ſignũ amoꝛis:qð eſt ꝑ obſequia ꝑſonalia:qð ſi „ nta ⁊ tres annos ꝑſonalit᷑ „ gnũ oñdit qñ ꝑ trigi bũano generi deſeruiuit infirmos curado:moꝛ: tuos reſuſcitãdo ⁊ demones effugãdo. Acj. x. Qui ꝑtraſiuit bñfaciẽdo ⁊ ſanãdo oẽs oppᷣſſos a diabolo.qm̃ deꝰ erat cũ illo. VUltimo aũt oſtẽ/ dit ſignũ amoꝛis qð eſt ꝑ aduerſa.qꝛ ſᷣm Berñ. Pꝓ nobis paſſus eſt dura vᷣba:durioꝛa verbera ⁊ duriſſima crucis toꝛmẽta.Que qͥdẽ ꝑtulit nõ ſolũ ꝓ amicis:ſʒ etiã pꝓ inimicis ad Ro.v. Cum adhuc inimici eſſemꝰ xpᷣs ꝓ nob moꝛtuus eſt. De duogecimo ſigno amoꝛis diuini qð dicit᷑ reputationis. B UVodecimũ ⁊vltimũ dilectõis diuie indi d (quũ appellat᷑ reputatõis. Cũ eĩ xpᷣs ði filiꝰ eſſet ſanaꝰſanctoꝝ Daniełix. Qui pecca⸗ tuʒ nõ fecit nec inuẽtus ẽ dolꝰ in oꝛe eiꝰ Eſa.liij. tñ ob amoꝛẽ pcõꝝ ta nqᷓ; pctõꝛ voluit reputani. Vñ vt habet᷑ Jo h.vij.quidã dicebãt qꝛ bonꝰ eſt alij aũt nõ:ſed ſeducit turbas. Itẽ cũ eſſet coꝛaz Pylato accuſatꝰ dixerũt ſcribe ⁊ phariſei. S inõ eſſz hic malefactoꝛ nõ tibi tradidiſſemꝰ eũ Job. xix. Etvt mag hãc hũilitatẽ in ſe oñderet ⁊ amo rẽ erga pcõoꝛes voluit in medio duoꝝ latronuʒ crucifiglſ:vt habet᷑ Joh.xix.Qð quidẽ fecerũt iu dei vt onderẽt ipᷣm nõ ſolũ dignü moꝛte cõmu⸗ ni malefacoꝝ:ſʒ grauioꝛi tanqᷓ; eſſet pnceps la tronũ. Jõ Matth.xxvij.ðꝛ.Tũc crucifixi ſũt cũ eo duo latrones.vnꝰ a dextris:⁊ aliꝰ ꝗ ſiniſtris. Taceo ꝙ in ſignũ dilectiõis etioõ libẽtiſſime pꝛe⸗ ces pctõꝝ penitẽtiũ exaudit dũ hũilit᷑ ei offerũt. Vñ de pe.di.j.c.impoꝛtuna.Hiero.ait. Impoꝛ tuna in euãgelio mulier chananea tãdẽ meruit exaudiri:⁊ clauſo oſtio cuʒ ſ. eris:media licet no cte ab amico panes amicꝰaccepit.Deꝰ etiã ipe qᷣ nulliꝰ in terra ſuꝑari virib põt:publicani pꝛeci bus vincet᷑ ⁊ ſuꝑat᷑. Et Lucexj.ſ. aluatoꝛ ait. Pe tite ⁊ accipietis ⁊c.Ob quã cauſ. am Cbꝛyß. inqᷣt ſuꝑ.d.c. Petẽtis negligẽtia repᷣhendit᷑:vbi ð dã tis miſericoꝛdia nõ dubitat᷑. O igit᷑ pctõꝛes ecce quãtũ vos diligit deus qᷣ tot ſigna amoꝛis vob oſtẽdit:adeo ꝙ nõ ſolũ de infimis ⁊ mediocrib- ſed de om̃i genere maximoꝝ pctõꝝ ad eternam Kaers ligit:vt nullus peccatoꝛ deſperet ſeu de alute ſua diffidat:ſed magis ſtudeat cuʒ oi ſpe . to T humiliato ad creato⸗ ⁊ ↄfidentia coꝛdeↄtri t rem ſuũ redire. auteʒ multi ma gni peccato/ res ad eremn peruenerint? ꝑuenturi ſint gliaz milia reſpicit in celo ⁊ i (cCCxLVII oſtendit ſaluato: Matt h.viij.dicens. Amẽ di⸗ co vobigꝗ ꝙ multi ſch magni peccatoꝛes venient ab oꝛienkk:id eſt in ſua iuuentute ꝑ ↄtritioneʒ.= occidẽte:id eſt ſua ſenectute.⁊ recumbẽt cũ abꝛa am iſaac ⁊ iacob in regno celoꝝ. Et Matthxxj. dicebat phariſeis. Amen dico vobis ꝓpublica m ⁊ meretrices pᷣcedẽt vos in regno celoꝝ. Pꝛe terea hoc patet exemplo.ã Petrũ qᷣ euʒ nega⸗ uit pꝛincipẽ apoſtoloꝝ cõſtituit ⁊ vicaniũ ſi uum fecit in terris:cui ⁊ tradidit daues regni celoꝛũ. Mattö.xvj. Nõne et magdalene q̃ peccatrix fu it ⁊ demoniaca:vt habet᷑ MHarci vltimo pꝛimo aparuit poſt reſurrectionẽ ſuã. Nonne Paulꝰ ſeuiſſimus ꝑſecutoꝛ xpᷣi ⁊ totius eccleſie q Ste⸗ phanũ lapidauit ⁊ lapidari fecit oↄſeruans veſti menta lapidantiũ illum:vt habet᷑ Accj.vij. ca. qͥ de ſeipᷣo dicit.j. ad Timoth.j. Blaſp hemꝰ xp̃i et ꝑſecutoꝛ ⁊ ↄtumelioſus fui:ad apicẽ apoſtola⸗ tus aſſũpſit:⁊ doctoꝛẽ gẽtiũ fec: ⁊ vſq; ad tertiũ celuũ ſubleuauit:vt ipᷣe teſtat᷑.ij. ad Con. xij. de d ipe ſaluatoꝛ ait Actj.ix. Uas electiõls Emihi iſte Nõne Matcheũ publicanũ ⁊ exactoꝛẽ vectiga⸗ liũ ⁊ pedagioꝝ ad aplłatũ recepit vt ðꝛ Mat.ix. None dauid adulteꝝ ꝓditoꝛe⸗ homicidam exi miũ ꝓphᷣaꝝ oſtituit:qͥ ſuxꝑ ſenes.i.ſuꝑ alioſphe tas ĩtellexit ſiẽ ipᷣe pS.cxviij ceſtat᷑ di. Supꝑ ſeneſ itellexi qꝛ mãdata tua qſiui. Nõne Zacheũ pn⸗ eipẽ publicanoꝝ:raptoꝛẽ:⁊= bonoꝝ alioꝛũ frau⸗ datoꝛẽ. ꝓpt᷑ qdðᷣ Luce.xix.dicebat. Si quẽ defrau daui reddo q̃druplũ:ad amoꝛẽ ſuũ recepit ⁊ ſal uauit dicẽs. Hodie ſalꝰhuic domura deo facta c eo ꝙ ⁊ ipe ſit filiꝰabꝛae.Nõne Cybanũ demo⸗ —— nũ icotatoꝛẽ ⁊ magicã artẽ exercentẽ polRtmodũ pᷣſulẽ in eccłia digniſſimũ fecit. Nannetres ma gos reges ad ſe adoꝛãdũ ab oꝛiente venire fec.ð qbo hĩ Mat.ij. Auguſtinũ iſuꝑ manicheũ ⁊ he reticũ laſciuũ ⁊ vanegloꝛioſũ ad pᷣdicationẽ ſccĩ Ambꝛoſij ad ſe ↄuertit ⁊ magiſtꝝ in eccłia atq; doccoꝛẽ excellẽtiſſimũ fecit.nõne publicanꝰ in ec deſia oꝛans iuſtificari meruit Lud.xviij. Nõne Julianꝰ patricida ꝑ penitẽtiã ſ. anctificatus eſt. Soꝛoꝛ etiã moyſi maria poſtqᷓ; lepꝛa ꝑcuſſa eſt qꝛ in moyſen murmurauerat:acta penitentia a pctõ mũdata eſt ⁊ pſtinã gr̃am ꝗꝓphetãdi recepit Aaron qͥʒ poſt ↄflatũ vitulũ in ſummũ ſ eo tẽ ↄſecratꝰeſt:vt ðꝛ in.c.ſi poſt oꝛdinationẽ.l.vi. Nec pᷣtermittendũ puto Bonifaciũ ad ulterũ ⁊ ebꝛioſũ qͥ in momẽto ꝑ martyriü in celũ aſſũptꝰ c. Ex qͥ b exẽplis apparet maxia benignitas ſal,/ * uatoꝛis erga pctõꝛes.Etiõ inqͥt Dauid pg.cxij. OQuis ſicut dñs deꝰ nr qui in altig habitat ⁊ hu 7 in terra. Suſcitãs ꝗ terra inopẽ:⁊ de ſtercoꝛe erigens pauperẽ. MNt llocʒ eũ cũ pᷣncipib:cũ pᷣncipib ppli ſui. vp Eujuertimini igit᷑ queſo o pctõꝛes ad deů r veſtrũ ꝑ penitẽtiã:⁊ nolite timere qᷣn ſal⸗ ,Uemini. Reuertimini dico ad patreʒ ve / ſtrũ celeſtem: patrẽ piũ:patrẽ dulcem ⁊ ſuauem 6cG tãtũmõ coꝛ puꝝ:dicẽs P Be mibi coꝛ tuuz. Et ſi qs ſit adeo pauꝑ ꝙ nihil ritatꝭ nõ bʒ:culpaẽ ipᷣnõ reciꝑe volẽtis: dei offerẽtz. Siei qᷣs tibi offerat ciphũ aq̃ vł bo⸗ Bermo patrẽ miſericoꝛdie ⁊ totius ↄſolationis. Reuer timini ad ſponſũ veſtrũ ieſum qͥ amoꝛgaĩaruz viaꝝ attract? de celo deſcẽdit ⁊ tãqᷓ; ſpõſus ꝓce⸗ dẽs ad dilectã ſpõſaʒ vadẽs ad vos venitauxta illud pſalmi.xviij.tanq; ſponſꝰ ꝓcedẽs ð thala mo ſuo. Solet em̃ ſponſꝰ ad ſuam chariſſimaʒ ſponſã ꝑgẽs veſtiment 1s indui coloꝛatis:caput qnq; oꝛnare ſertis roſaſq; i manibo aut floꝛes poꝛtare: vba q̊ʒ attractiua dicere: ac burſam ple/ nã pecunijs aꝑtaʒ oñdere:calciamẽta etiã oꝛna ta deferre:iclinare inſuꝑ caput:ac ſalutare illa: ? alia amoꝛis ſigna facere.O igit᷑ pctõꝛes:ecce ꝙ; ſponſus veſter ieſus ad amoꝛis indiciuʒs voluit purpureo indui veſtimẽto atq; coꝛonã ſpineaʒ in capite geſtare Joh. xix. vbi dicit. Exiuit Jeſꝰ poꝛtas ſpineã coꝛons:⁊ purp ureü veſtimẽtü. ro ſaſq; vermilias cicatricu in maniby deferre: atq; dulciſſima vᷣba ad mollificandũ coꝛda obſtina ta ꝓferre:⁊ in ſignũ liberalitat: ⁊ largitatis latꝰ aptũ oñdere:in pedibꝰ q̊z ꝓ calciametis rubeis ſanguinolẽta vulnera ſuſtinere: cabur. etiã ſuũ ĩ crucevobis idinare: man 2iſuꝑ ſuas iĩ cruce extẽ dẽdo vobis poꝛrigere.Currite ꝗ ad illũ:⁊ tota coꝛ dis affectòe üli adherete:⁊ oplexãs crucifixũ tu o aĩa peccatrix ad dñm ↄuerila dic illud Cañ. ij. dilec?meꝰ mihbi: ?⁊ ego illi. Ipe em̃ te ſponſam ſuã licet młtis foꝛnicationib⸗ ↄtaminatã nõ de/ ſpiciet ad ſe reuertẽtẽ:qͥnimo benignete ſuſcipi⸗ ens:dabit tibi in pnti graʒ ſus:⁊ i futuro ſeculo gliaz ſempiternã. Amen. . geria tercia poſt pẽthecoſten. De duodeciʒ ex celletijs diuini amoꝛis. Sermo quadrageſimꝰ 2 vltimus. GSo ſum oſti/ ? umi p me ſi quis itroierit ſaluabi Joh. x.ꝛ⁊ in euangelio occurrẽtis fe rie. Inquit ſaluatoꝛ ni Apoc.iij. Suadeo tibi emere a me auꝝ ignitu :⁊2 ꝓbatuʒz vt locuples fi⸗ as. Per aup at b accipit diuin? amoꝛ: cuẽ vni ca apotecha ĩ toto mũdo in ꝗᷣ vendit᷑ hec pᷣcioſa mercãtia ipᷣiꝰ diuini amoꝛis:⁊ vnꝰ ſolꝰẽ vẽditoꝛ ſcz deꝰ 4 5 bono foꝛo patꝰẽ oiby vẽdere. Licet em̃ iſtopᷣcioſaʒz margarita diuine dilectiõis deberet q̃libet bonꝰ negociatoꝛ vẽditꝭ vniuerſis qꝗ bʒ cõ ꝑare Mat. xiij. cñ dervñ reqrit a nob mlcũ pciũ — — alið hẽat: ꝓ nihilo patꝰẽ dare Eſa.lv.Oẽs ſitiẽ⸗/ tes venite ad q̃s.Et qͥ nõ habet auxꝝ vł argẽtũ venito ppate ⁊ emite. Si 5 ds iſtã aqs diuĩe cha pe voleris:nõ aut ni vini:⁊ tu ñ velis os apire:vł ſi poꝛrigat roſaz odoꝛiferã ⁊ nolis eã accipe:vł ſi ſol ad feneſtrã ir radiet ⁊ nolis eã apire. vl ſi qͥs ad oſtiũ pulſet vt nibi munera tribuac ? nõ velis aꝑire:tua erit ꝛouer.xxiij. Fili pꝛe culpa ⁊ nõ illiꝰ. S ictibi ĩputabit᷑ ſi hanc mercẽ tiã amoꝛis diuini tã groſe tibi oblatã noluer cõ ꝑpare. Quivult g theſauꝝ illũ acqrere ⁊ recipe dʒy ꝑ ſctitatẽ aium ſuũ pᷣpare Eccłi.ij.Qui timẽt do —— minũ pᷣꝑpabũt coꝛda ſua:⁊ ĩ cõſpectu illiꝰſe ctifica bũt aias ſuas.ſ.vt repleant᷑ diuia gra ⁊ amoꝛe. Siẽ aũt ille qͥ os negligit aꝑire ad umẽdũ cibũ dʒ merito fame moꝛi:ita qͥ a ſuadẽte mercatoꝛe amo? hbac mercãtiã negligit emere:ei na egeſta⸗ te iuſte dz pir Et iõ der iqt ꝑ pſ⸗ almiſt a. Apios tuũ ⁊ adiplebo illud. Per os em iĩplet ſacctriti „ co:? clibanꝰ pane. Hui? at pᷣpatiois tegura br iiij. Reg.iiij. de mliere vidua q ad cõſilii heliſei mkta vaſa vacua accepit mutuo a vicinie .Et de modico oleo qð habebat ĩ lechito poꝛrige tibo fi lijs ſuis vaſa:illa ĩfüdebat oleũ ⁊ iplebat vaſa. ʒ ð ficiẽtibo vaſis oleũ nõ ãpliꝰ creuit:vt i nuat᷑ deficiẽte pᷣ patiõe deficit grẽa dei ⁊ amoꝛ e ᷣifu. us: qͥ auꝝ ðnoiat᷑:qꝛ ſiẽ auꝝ oĩm theſau roꝝ- cũctarũq; reꝝ pᷣciũ ẽ: cũ oĩa hec ĩferioꝛa ven alia pᷣcio auri extimẽt: ſic cũcte hoĩs cogitatiões: ſer⸗ mones ⁊ oꝑatiões in dei foꝛo amoꝛis pᷣcio e cri⸗ mant᷑ ac mẽſurãt᷑. Nõ em̃ põderat deꝰ opꝰ ſollũ: ſʒ affectũ:vt patet. xiiij. q. v. c.ſi qͥd. . xxij. . v. d ꝑiurare.⁊.xxiiij.q.j c.odi. ⁊.xxxij.q.v.c.j.⁊.di.xli ij. c.qeſcamꝰ. Quãto igi᷑ purioꝛi⁊ feruẽtioꝛi ami⸗/ re qᷣ cq; deo bñplacitũ facimꝰ cãto gratiꝰredd iᷣ coꝛã eo. Mlũ gẽ amoꝛ pᷣcioſ?:qͥ ĩ cõſpectu di ii oĩa pcioſa facit:nec ſolũ auꝝ ẽ amoꝛ:ſj qð mi a biliꝰẽ aurea reddit q̃cũq; ↄtiĩgit:plũbũq; i au x pᷣcioſũ ↄuertit:oꝑa em licet ð genere bonoꝝ ſu it ſi abſq; charitate fuerint:q̃ſi plũbea nulliꝰ ve / loꝛis ſũt. Cũ aũt fuerint ex charitate:q̃ſi aurea: ⁊x valde pᷣcioſa reddunt᷑ ꝓpterea.iij. Reg. vj. vꝛ q nihil erat ĩ tẽplo qð ñ auro tegeret᷑: qꝛ bona ox a ex charitate facta q̃ſi aurea ſũt qͥby aia iuſti onda tur ſiẽ ſcriptũ ẽ pſal.xliiij Aſtitit regina a dert riſ cuis ĩ veſtitu ð aurato ⁊c̃. Appellat᷑ et amoꝛ dei aurũ ignitũ:qꝛ ſic ignis accedit ligna: ſic duu n⸗ amo: illãmat coꝛ illiꝰĩ quẽ igredit᷑. Iſte ẽ ig niꝰ de qᷓ inqt ſaluatoꝛ Luce.xij. Ignẽ veni mitt ꝛereĩ terra: ? qd volo niſi vtardeat.ð: q̊ʒ auꝝ ꝓbe atũͦ: qꝛ nihil adulterine cõmirxtiõis ſecũ patit᷑ virus amoꝛ. Siẽ em̃ auꝝ alchimicũ ñ niſi ſex pᷣt ſuſti⸗ —s nere decoctioneain ſeptima aüt ð ficit: ſic e hari/⸗ tas ficta ſex foꝛnaces ſuſtinet: ſz i ſeptimo alchi mie falſicas patz. pmꝰ nãq; foꝛnaceꝰignis fit in — coꝛde:ſcᷣs fitĩ oꝛe:tercꝰiĩ ope:q̃rtꝰĩ inimicoꝝ di lectiõe:qͥ ntꝰ in ipo ſubuẽtiõe:ſext in recta intẽé⸗ tione:ſeptimꝰ in ꝑ eueranti ↄtinuatione. bie aũt fictus ꝓbat᷑ amoꝛ:quia ſiverus nõ eſt euaneſcit deo Mat.xrait. dñs.Qui ꝑſeueraueritvſq; in finem ſaluus erit:qꝛ auꝝ pꝛobate charitatis in ſe habuit:quo quidẽ auro mirũ ĩ moduʒ diues efficit. Ile em̃ cto ditat᷑ cni oẽs mercãtie:oẽſq; venditiones:ac emptiones:ceteriq; contractus lucroſi fiunt: diligentib⸗ aũt deum oĩa coopãt᷑ in bonuz:ad Roma.vlij. JIdeo pᷣdictis verbis — ——-—ð .,ͤð-ui» ——* — —— ;ð — —— ſubdit ſaluatoꝛ. Ut locuples fias. ſ. diuitiaꝝ ce⸗ leſtiũ. Amoꝛ em̃ diuinꝰ eſt oſtiũ ⁊ introitꝰ et᷑ne ſalutis de q̊ ↄtẽplabimur duodecim excellẽtias Pꝛima dicet᷑ impᷣſſionis.Secunda ꝓceſſionis Tertia magnificatiõis.Quarta apꝓpꝛeciationis Quinta purgatiõis.Sexta ſpecificatiõis. Se⸗ ptima facilitatiõis.Octaua letificatiõis. Nona extẽſionis.Decima deificatiõis. Undecima foꝛ/ tificatiõis.Duodecima ⁊ vltima appellabit᷑ cer/⸗ tificatiõis. De pma diuini amoꝛis excellentia que dicit impᷣſſionis. Aunte dignitatis ac excellẽtie ⁊ nobilitad t tãtiq; pᷣuilegij voluit diuia maieſtas eẽ vᷣtutẽ amoꝛis ꝙ oĩ creature taʒ ſenſibili qᷓ; inſenſibili:tã rõnali qᷓ; irrõnali:taʒ dãnate qᷓ; btĩficate amoꝛẽ impᷣſſit ſue bonitat:nec aliq̃ re⸗ perit᷑ creatura cuiuſcũq; ↄditiõis exiſtat ſiue in celo ſiue in terra:ſiue in ꝑadiſo ſiue in inferno q̃ ſuo naturali iſtinctu nõ diligat bonitatẽ ðᷣi crea toꝛis ſui.Et qꝛ bonũ q̃nto vniuerſaliꝰ:tãto ẽ no biliꝰ atq; diuiniꝰ:vt ðꝛ.j.ethicoꝝ:hinc eſt ꝙ hac ð cauſa amoꝛ excellẽtiſſimꝰ ðꝛ.CN aũt amoꝛ ad diuinã bonitatẽ ex magna ſui excellẽtia ⁊ pꝛoga tiua vniuerſaliter ſit ⁊ inueniat᷑ in oĩ creatura ꝓ bat᷑ q̃druplicit᷑.ſ.autoꝛitate:rõne:diſtinctõe ⁊ ex emplo.Pꝛimo autoꝛitate Oyoniſij.iiij.c.de di. no.di.Amoꝛ diuinꝰ oĩa creata ad amoꝛẽ cõuer/ tit ſuijpᷣiꝰ.Boeciꝰinſuꝑ metro.vj.q̃rti li.de ↄſo. ait. Hic ẽ cũcq cõis amoꝛ:repetũtq; boni fine te neri.qꝛ nõ alit᷑ durare queãt niſi ↄuerſo rurſus amoꝛe refluãt cauſe q̃ dedit eẽ. Et phᷣs.j.ethi.ðt. Bonũ vn ſuerſale qð ẽ deꝰnaturalit᷑ ẽ diligibile Et Aug.in q̊dã ſᷣmõe inqͥt.Audiſtis in oĩ ſolen nitate qñ legũt᷑.qm̃ oia duligũt deũ⁊c.Secũdo idẽ ꝓbat᷑ rõne ↄᷣuatiõis.Teſte em̃ pbᷣo.ij.ð aĩa Oẽ qð ẽ naturalit᷑ deſiderat ↄfuationẽ ſui eẽ: et cauſa illiꝰagit qͥcqͥd oꝑat᷑ ſᷣm naturã vt dictuʒ ẽ ſᷣmõe pᷣcedęeti.ꝑte.ij.Quo ↄceſſo dico ꝙ cuʒ oĩis ↄſeruatio creaturaꝝ dependeat ab influxu pᷣme cauſe vt oſtẽſũ ẽ ſupᷣ. Un Auicẽna.vj.ſue meth. diẽc̃.Cauſatũ oẽ eget datoꝛe ſui eẽ ſꝑ ⁊ iceſſant᷑ qᷓ; diu hʒ eẽ. Hincẽ ꝙ ꝓpt᷑ talẽ ↄᷣuationẽ naturali inſtinctu eis innato oẽs creature pᷣmã cauſaʒ et bonitatẽ ði ĩicreatã ſuo mõ ditigere dicunt᷑. Ter tio h̊ ꝓbat᷑ diſtinctiõe bti Tho.ij.ij.q.xxvj.arti. vij.et.j.ij.q.iij.di.Cũ q̃rit᷑vtꝝ hõ ſine gra gtũ fa ciete ⁊ ſiłr oia creata ſuo mõ in purꝭ nacuralib- diligere bonitatẽ dei ſuꝑ oĩa poſſint. Rñdeo ꝙ; ſic. ã hõ ĩ ſtatu nature itegre ⁊ oꝛigĩalis iuſti⸗ cie poterat oꝑari vtute ſue nature oẽ qdð natura le ẽ atq; ſuꝑadditõe gtuiti doni:licʒ nõ abſq;au xilio generali dei mouẽt. Diligere aũt deũ ẽ q̊d/ dã ↄnaturale hoĩ:⁊ etiã cuilibet creature nõ ſolũ roõnali:ſʒ eti irrõnali ⁊ inaiate m modũ amo⸗ ris:qͥ vnicuiq; creature ſuo mõ cõpetere pᷣt.Cu/ ius rõ eſt.qꝛ vnicuiq; rei naturale ẽ ꝙ appetat et amet aliqᷣd ſᷣm qð aptũ natũ ẽ eẽ. Unũq̃dq; igi⸗ hfr̃e pñt bonitatẽ ſui creatoꝛis:qͥn potiꝰes natu⸗ CCCXLVII tur mouet᷑ put natum aptũ eſt moueri:vt ðꝛ.ij. biſt. INgan eſtu eſt aut ꝙ bonũ ꝑtis eſt ꝓpter bonũ totiꝰ. Uñn etiã naturali appetitu vł amoꝛe vnaquęq; res ꝑticularis amat ſuũ bonũ ꝓpꝛiuz Apter bonũ cõe totiꝰ vniuerſi qð eſt deꝰ ꝓpter qð diẽ Diony.ð di.no.ꝙ deꝰↄuertit oĩa ad amoꝛẽ ſuũ:hec Lho.Quarto idẽ ꝓbo ſilitudine: qua põit Salomõ Eccłs.j.di.Oia flumĩa itrãt ma⸗ re ⁊ mare nõ redũdat.Ad locũ vnde exeũt flumi na reuertunt᷑:vt iteꝝ fluant.Qua ſiłitudie patʒ ꝙ ſicut oia flumina redeũt ad mare:qð eſt cau⸗ ſatiuũ ipoꝝ:⁊ a quo egrediunt᷑:ſic oẽs creature ſuo naturali iſtinctu ↄuertunt᷑ ꝑ amoꝛẽ ⁊ laudẽe ad ſuũ creatoꝛẽ a quo habuerũt eẽ:⁊ a quo ↄſer⸗ uant᷑. Pꝛoinde Luce.iiij.ſiłitudinarie ðꝛ: ois turba qrebat ieſuʒ tãgere:qꝛ vᷣtus de illo exibat ⁊ ſanabat oẽs. Si igit᷑ oẽs creature etiã inſenſi biles ⁊ irrõnales ſuo mõ bonitatẽ dei amãt:ac laudãt eiq; obtẽperãt:q̃nto magis deũ diligere debet ⁊ timere rõnalis creatura ad imagineʒ ?æꝰ ſiłitudinẽ dei facta.Sʒ audi qð mirabuiꝰeſt o tu ĩgrate pctõꝛ:qͥ plus mũdũ ⁊ cõcubinã q; deũ diligis. Ipi em maligni ſpũs ⁊ demões:⁊ iſugę aĩe iam repꝛobate ⁊ dãnate dei bonitatẽ diligũt naturałr loqᷓndo:licet qdã ↄtrariũ ꝓbarevolue rint tripłr. Pꝛimo auctoꝛitate dei ꝑ os pſalmi⸗ ſte.di. retribuerũt mihi mala ꝓ bonis:⁊ odiũ ꝓ dilectiõe mea.⁊ iteꝝ idẽ pſalmiſta iqͥt deo. Suꝑ bia eoꝝ qͥ te oderũt aſcẽdit ſemꝑ.⁊ ꝑ eundẽ ait dñs, Odio iniquo oderũt me. Scðo hoc ꝓbat rõne aſſimilatiõis.Ait em̃ phs in li.ð ſen.⁊ ſen. Sicut ſe hʒ ſenſus ad ſenſibile:ita ſe hʒ ĩtellectꝰ ad ĩtelligibile:ſʒ daꝝ eſt teſte Aug.in q̊dã ſᷣmõe ⁊ experiẽtia:ꝙ oculis egris odioſa lux:que ſa⸗ nis oculis ðᷣlectabilis ẽ vt ðꝛ Eccłs.xj.⁊ palato egro pena eſt cib:qui ſano dulcis eſt. Igit᷑ a ſili cum deꝰſit lux icreata ⁊ ſpũalis:iuxta illð ſapie. vij.Candoꝛ eſt lucis eterne.et Johᷣ.viij.dicit dei filiꝰ.Ego ſuʒ lux mũdi:de quo etiã dicit᷑ Joh.j. Erat lux vera q̃ iluminat oẽm hoiĩeʒ veniẽtẽ in hunc mundũ:ſeqͥᷣtur ex hoc ꝙ odio habeat᷑ dei bonitas a malignis ſpiritib:⁊ dãnatis aiabus omni charitate carentibo: ꝓpter qð Joh.ãiij. dicit Omnis qui male agit odit lucẽ. Tercio hoc ꝓ⸗ bant effectu.teſte eim auctoꝛe i libꝛo de cauſi ier effectibꝛ cauſas cognoſcimꝰ.uʒ igit᷑ teſte pho pmo pꝑiher.voces ſint note eaꝝ q ſunt in aĩio pal ſionũ.ꝓpter qð ſaluatoꝛ Mat.xij.dicit. Ex abũ dantia coꝛdis os loquit᷑:⁊ malꝰhomo de malo theſauro coꝛdis ſui ꝓfert mala:ex quo oẽs pᷣfati deũ iugiter blaſphemant ſic̃ ðꝛ epoc̃.xvj. e apꝑet ꝙ odio habeãt eiꝰbonitatẽ ex effectu. aũt dãnati blaſphemant deũ:⁊ ex cõſeqnti odio habeant declarat beatus Tho.ij.ij.q.xiij.ar.iiij. in coꝛ.q. 98 Ed hijs argumẽtis nõ obſtãtibo dico ꝙ oẽs demões ⁊ dãnati nullo pacco odio 2 — dici dꝙ ne Bermo rali amoꝛe diligũt:etiã pluſ qᷓ; ſeios.Quã vᷣita tẽ q̃drupłr ꝓbo.pᷣmo auctoꝛitate Auguſtini in qdã ſᷣmõe dicẽtj. Deũ nulliꝰↄſcia ace pt: deꝰ eſt quẽ amat oẽ qð amare põt ſiue ſciẽs:ſiue ne⸗ ſaẽs. Scðo bᷣ ꝓbo rone ↄtrarietatdꝭ. Ait en phᷣs ſi ex toto.ff. de lega.j.⁊ in.l.iij.S.fi.⁊.l.ilij.⁊.l.lega ta. in.fi.ff.de adi.lega.qͥ conceſſo clarũ eſt ꝙma⸗ lũ inq̃ntũ malũ nũq; ab aliq̊ diligit᷑ naturalr:? iõ dyabolꝰtanqᷓ; malꝰnũqᷓ; diligit᷑ eti a malis. Nã ſi interrogaret᷑ aliqͥs hõ malꝰvtrũ dyabolũ diligat:rñdebit cũ oĩ vebemẽtia ⁊ execratione ꝙꝓ noõ.verũtñ diligendo vitia q̊ꝝ ipᷣe ẽ occaſio ꝑ cõ⸗ ſeqns diligit euʒ ꝑ imitationẽ veluti crudelẽ⁊ ꝑ nitioſum dñm. eqð ſi ſic eſt: ̊ ecõtrario bonũ in⸗ quantũ bonũ ſꝑ diligi᷑. Cũ igit᷑ deꝰſit optimũ⁊ infinitũ bonũ ̊ nõ tatũ ab angelis ac ſctis ⁊ vir tuoſis viris diligit᷑:ſʒ etiã ab ipſis ſpiritib ma/ lignis:⁊ repꝛobatis hoĩbo naturalr amat᷑. Ter⸗ cio h̊ pbo diſtinciõe.b. LZbo.ij.ij.q.xxxiiij.ar.j. di. Cũ querit᷑vtrũ deꝰpoſſit ab aliq̊ odio haberi etiã repꝛobato ⁊ danato.rñdeo ꝙ odiũ eſt qͥdaʒ motus appetitiue potentie q̃ nõ mouet᷑ niſi ab⸗ aliq̊ obiecto appꝛehẽſo.deꝰ aũt dupłr appꝛehen di ⁊ cognoſci pot.Uno mõ ſᷣm ſeipᷣm vtputa cũ ꝑ eẽntia videt᷑ ⁊ cognoſet᷑. Alio mõ ꝑ effectꝰſu⸗ os:cũ ſcʒ ꝑ viſibilia iuiſibilia dei ĩtellecca ↄſpici⸗ unkt vt ðꝛ ad Roma.j.deꝰ aũt ꝑ eẽntiã ſuã eſt iſßa onitas etiã in abſtracto:quã nullꝰetiã demon vł malꝰhõ odio hr̃e pᷣt:qꝛ de rõne boni eſt ꝙ na turalr amet᷑: ⁊ iõ ĩpoſſibile ẽ ꝙ aliqͥs vidẽs deũ pꝓ eentiã:eũ odio habeat ſiue naturalr ſiue deli⸗ beratiue. ꝓpier qð Dionp.iiij.c.de di. no. dicit oibus amabile eſt ⁊ diligibile bmũ bonũ ⁊ pul chꝛũ qð eſt ipᷣe deꝰ q eſt ifinita bonitaſ:⁊ pulchꝛi udo. Inquatũ aũt deꝰ cognoſcit᷑ ⁊ ĩtelligit᷑ ꝑ et⸗ feclꝰſuos ſciẽdũ eſt ꝙ aliqͥ effeꝰdei ſunt qui nõ poſſuntvllo mõ ↄtrariari volũtati hũane pꝛout lſt eſſe:viuere atq; itelligere.qðlibet eĩ hoꝝ oĩb⸗ eſt naturalr appetibile ⁊ amabile. Uñ ᷣm ꝙde appꝛehendit᷑ vt auctoꝛ hoꝝ effectuũ.videlicet in qntũ ẽ creatoꝛ:bñfactoꝛ:vitaſ ⁊ hmõi:ñ pᷣt odio hẽeri ab aliq̊ naturalr:ſʒ potiꝰdiligit᷑. Sũt aũtqͥ effect? dei qͥ repugnãt ioꝛdinate volũtati hũa pctm̃ depꝛauate ſiẽ ĩflictio pene:⁊ co hertio pcõnꝝ: ⁊ hmõi:⁊ ſᷣm hãcↄſideratiõeʒ pᷣt deꝰ deli beratiue odio hẽritã a ðmõibo qᷓ; ab alijſ dõna tis.hec Tho.Ex qua diſtinctione patet reſpon/ ſio ad argumẽta contraria. gq Uarto5 idẽ ꝓbo ſilitudine.naʒ ſic fur ⁊ latro nullo mõ odit iudicẽ inqntũ ẽ hõ: q: h̊ cet naturã q̃ bonũ naturalrxr diligit:ſʒ ſim plicit᷑ illũ odit inq̃ntũ ẽ iudex ⁊ toꝛtoꝛ.ſic dyabo/ lus deũ inqᷓntũ ẽ creatoꝛ ⁊ gubnatoꝛ creaturarũ nullo pacco odu ſʒ diligit:ſʒ ſolũ eũ odit cũ cete⸗ ns dõ natis inqntũ eſt punitoꝛ ſuꝑbie et alioꝛũ paõꝝ ſuoꝝ.Ecc o deuoti xpᷣiani:ꝙ ille qꝗͥ deũ . . ij. de celo ⁊ mudo.⁊viij.phi. Sicut oppoſiũ in oppoſito:ita ꝓpoſitũ in ꝓpoſito.qð etiã notat᷑ i.l. nõ diligit deterioꝛ ẽ inaniatis:bꝛutiſq;⁊ irrõna⸗ libo aialibo.qnimo etiaʒ demonib ⁊ dãnatis:qͥ ampliꝰnõ gaudẽt libertate diligẽdi deũ ex cha⸗ ritate ſic̃ ipᷣe.Lalis ꝓſecto ̊ naturã ⁊ rõnẽ facit cũ pᷣmꝰactꝰ totiꝰnature amoꝛ ſit:dicẽte Cho.in j.ꝑte ſũme.q.x.ar.j.A moꝛ ẽ pmꝰactꝰ volũtatꝭ et appetitꝰ. Uñn oẽs alij motꝰa ppetibiliuʒ pᷣſuppo⸗ nũt amoꝛẽ q̃ſi pᷣmã rõnẽ.Nullłꝰem̃ deſiderat ni ſi bonũ amatũ.Hec ille.De qͥ amoꝛe ðᷣi loquẽs Berũñ.in libꝛo de diligẽdo deũ ait. Inexcuſabi⸗ lis eſt ois etiã ifidelis ſi nõ diligit dũům deũ ſuũ toto coꝛde:tota qia:totaq; vᷣtute ſua.cdlamat nã qʒ intꝰinnata ei natura ꝙex toto illũ diligere de beat cui ſe totũ debere nõ ignoꝛat. Et idẽ i q̊dã ᷣmõe iteꝝ dicit. Ualde ꝓfecto a me amãdꝰ de us ꝑ quẽ ſũ:viuo ⁊ ſapio:dignꝰ plane eſt moꝛte et᷑na:qͥ te dñe ieſu xpᷣe recuſat amare. Ad iſtum amoꝛẽ nos inuitãt exẽpla ſccõꝝ.de qͥbo Aug.in li.de vᷣbis dñi ait.Oẽ ſtudiũ:oiſq; diligẽtia: ac ſollicitudo ſctõꝝ atq; ſccãꝝ qͥ vitã eternã adepti ſũt ĩ hac vita fuit vt dei bonitatẽ ⁊ vehemẽter di ligerent:⁊ hũiliter ſicut decet venerarent᷑. De ſecũda excellentia diuini amoꝛis que dici tur ꝓceſſionis. D Ro melioꝛi declaratiõe huius ꝑtis ẽ ſdẽ p dũ prmo ꝓꝙ amoꝛ dei ĩmediate infundit᷑ ĩ glaiia ab ipᷣo ðᷣo:⁊ ꝓcedit ab illo.Scðoa⸗ moꝛ ðᷣi ſꝑ ẽ cũ deo.Tertio qamoꝛ ðᷣiiẽ directe ꝑ⸗ duciuꝰad ipᷣm deũ. Pꝛio igit᷑ dico ꝙ amoꝛ dei hʒ hoc puilegium ꝙ imediate infundit᷑ ? ꝓcedit a deo. Qð ꝓbat᷑ pᷣmo autoꝛitate Augꝗ.in.xv.de trini.di.Amoꝛ eſt do nũ dei excellentiſſimuʒ. Et ſanctꝰ Maximꝰ in ᷣmõe vniꝰmartyris ðᷣt.Cha ritas hois nõ efr a ſeipᷣo:ſed ſalubꝛiter donat᷑ a xpᷣo:xpᷣs illã vonaunt vareyui ſuis:qͥ illaʒ do nauit fidelibo ſuis.Scðo idẽ ꝓbat᷑ rõne creatio nis ſic. Amoꝛ dei infuſus q̊ meritoꝛie diligit᷑ eſt q̃d creatũ ſᷣm theologos in.j.diſ.xvij.ſʒ aliqͥd ðᷣ nibilo creare ſolũ pᷣt deꝰ:vt ꝓbãt theologi in.ij. di. j.g̊ amoꝛẽ charitatis ſolũ deꝰpᷣtin aiaʒ infun dere.Cũ igit᷑ deꝰ ſit ifinite dignitatis axparet ꝙ amoꝛ ab eo infuſus eſt etiã infinite dignitatis⁊ excellẽtie bĩto reſpectu ad cãm a qᷓ ꝓcedit. E NH nfirmat᷑ etiã pᷣdia veritas.ſ.ꝙ amoꝛ c dei nõ pt sb aliq̃ creatura ꝓcedere:ſʒ ſo⸗ lũ a ðᷣo.Nã qͥ nõ põt facere qð mĩoꝛis eſt difficultatis:nõ poterit etiaʒ facere qð eſt diffic lius.arg.in.l.relegatoꝝ.S.põt.ff.de interdic.⁊ re le.l.cui pacto.ff.de ſᷣuis expoꝛ.⁊.l.qͥ indignꝰ.ſf. de ſena. Facit ad h̊ illa regula to pica.Si nõ de q̊ mag:ꝗ̊ nec de qͥ minꝰ.ij.copicoꝝ.Qui em̃ nõ põt dare denariũ:multo minꝰpoterit dare du⸗ catũ.ſʒ nulla creatura pᷣt a ſeipᷣa foꝛmare vł vnã bonã cogitationẽ ſine deo:vt habet᷑.ij.ad Cor. iij. Ergo nec nos nec aliq̃ creatura põt ĩ nob foꝛ mare habitũ amoꝛis diuini gratũ faciẽtis.Ler tio hᷣ idẽ ꝓbo diſtinctiõe. Nã Alex.de ales.in.ij. ꝑte ſũme di.xxxiiij.qxxix.et Cho.ij.ij.q/xxvj.ax. — — — vVij.et ſctũs Bonauẽ.in.j.di.xvij.ar.j.q.iij. Item Hugo de ſaõ vic.in libello qͥᷣ icipit. Accipe frat chariſſime:ſimul ↄcoꝛditer dicũt.ꝙqᷣnq; ſũt ſpe cies diuerſi amoꝛis diuini. Pꝛimꝰ amoꝛ eſt na turalis q̊ amat᷑ a q̃libet creatura vt ſupᷣ dictũ ẽ. „ „ „ Sʒ iſte amoꝛ cũ ſimpliciter pcedat ab ipᷣa natu ra nõ infundit᷑ a deo niſi habito reſpectu ad cre gtionẽ creaturaꝝ cũ qͥb ſiml ↄcreat᷑. Qui amoꝛ qꝛ nõ eſt elecciuus nõ eſt vᷣtuoſus nec meritoꝛiꝰ qꝛ vᷣtus eſt habitꝰelectiuꝰ.ij.ethico .Et iõ ſicut ignis cogit᷑ dare caloꝛẽ: ſic natura oiĩm creatura rũ ſuo mõ ⁊ naturali inſtinctu cogit᷑ amare cre⸗ atoꝛẽ ſuũ.Et idcirco.ij.ethicoꝝ płs dicit. ꝙ ne⸗ ceſſitas ñ meret᷑ audẽ nec vituperi’. Secũdꝰ amoꝛ ð rõnalis. Cuʒ em̃ phᷣi ꝑ rõnes acqᷣſitas deuũ ſpecialiter cognouerint: ꝓut inqͥt magiſter in.j.di.iij.c.)ſequẽdo ſentẽtiã Aug.in li.de.ciui. del. Nã arguebat ſic. Si ẽ reꝑire effectũ ⁊ motũ: eſt neceſſario reꝑire cauſam effectiuã ⁊ motricẽ: q̃ eſt deꝰ.Et ex hac cognitõe diligebãt deũ ſpõta nea ac deliberatiua volũtate.⁊ talis dilectio no In vniuerſali ⁊ rõnabiliter cognoſcerẽt ⁊ intelli⸗ bilioꝛ eſt naturali ⁊ vniuerſali.Sʒ bac dilectiõe pot deus diligi a multis ſapientibo:vt philoſo⸗ phis:legiſtis:canoniſtis:aſtrologis:poetꝭ:oꝛa⸗ toꝛibo: cheologis ⁊ hmõi alijs:etiam in moꝛtali pcõ exiſtẽtibo q; amoꝛ nõ eſt meritoꝛiꝰ.qꝛ ſim21 pliciter deũ amãat vt creatoꝛẽ ⁊ cauſaʒ cauſarũ:ſ, nõ vt redẽptoꝛè ⁊ gloꝛificatoꝛeʒ.Et de talibo an⸗ tiqͥs phᷣis ⁊ ſapiẽtibo ait ſctũs Bonauẽ.in.ij.di. xxiij. et Rich.in.iiij.di.xlix.ar.ij.q.v.q licet deuzʒ ☛ gerẽt:tñ in ꝑticulari eũ ↄtẽnedãt:pᷣponẽdo amo nos nos fieri qdã exiſtimãt:hi qͥdẽ a natura: hi re creature amoꝛi ſui creatoꝛis:dicente Ps. In craſſatꝰ eſt dilectꝰ ⁊ recalctrauit.Et Eſa.v.dicit᷑ Veqͥ ſapientes eſtis in oculis veſtris ⁊c̃. Talis amoꝛ rõnalis etſi ſit a deo:tñ nõ infũdit᷑ ab iſo ſʒ magis ꝑ ꝓpꝛiũ itellectũ acqᷣrit᷑et iõ nõ põt eſſe meritoꝛiꝰ vite eterne. Ertiꝰamoꝛ ðꝛ acqͥſitꝰ:⁊ nõ berdi natu⸗/ ʒð ſimplict᷑ ꝑ t raliter nec ꝑ rõnẽ ſupᷣdictã: quãdã frequẽtationẽ ali̊ꝝ bonoꝝ ope rũ moꝛaliũ.Et ð tali amoꝛe repᷣbẽdebat Berñ. iq̊dã ſᷣmõe qͥſdã monachoſ q̊s cernebat ꝓ ſuis oꝑibo inaniter ſe laudare ⁊ extollere:ſicut facie⸗ bat phariſeꝰ ꝓut habet᷑ Luc̃.xvij.Nã aſſerebat ſe deũ foꝛtiter diligere pter multitudinẽ oĩonũ ⁊ elemoſynarũ ⁊ hmõi.Et ꝙ talis amoꝛ acqrat ꝑ oꝑa ⁊ nõ infundat᷑ a deo teſtat᷑ pvᷣs. ij.ethico⸗ rũ di. Multũ differt aſſueſci ſic vel ſic. Quicun q; em̃ aſſuetꝰfuerit invitio vitioſus erit.⁊ qͥ cũ q; in vᷣtute vᷣtuoſus.Et.x.ethicoꝝ iterũ dicit. Bo/ aↄſuetudine:hi vᷣo a doctrina.Ex qͥb ptʒ er q̃dã bonoꝝ opeꝝ ↄtinuatiõe ↄtrahit᷑ qͥdã acqᷣſi tus amo: ⁊ dilectio inter hoĩem ⁊ deũ. Sed tal amoꝛ cũ habeatꝓ motiuo ⁊ obiecto ↄſuetudieʒ opandi⁊ nõ deũ ꝗpꝛie:nõ eit mericoꝛiꝰeterne ſa⸗ lutis. Uñ Aug. in li.de laude charitatis inquit. tas ſiue infuſus amoꝛ diligit den cCCCXX Nõ numeroſitas opeꝝ:nõ diuturmitas tẽpoꝝ: ſed maioꝛ amoꝛ.ſ.infuſus:⁊ charitas augetr me ritů. Quurtꝰamoꝛ ðꝛ mercennariꝰq ꝓcedit ex ⁊ↄſideratiõe beneficioꝝ ði ⁊ retribuciõis eiꝰ: qui etiã nõ coufficiẽs ad ſalutẽ.qꝛ vt ðꝛ.ix.ethi.ama re ẽ velle bonũ alicꝰ ipᷣiꝰ gr̃a. Exqͥ igit᷑ tał amoꝛ pᷣncipaliter nõ reipicit bonitatẽ dei diligẽdã:ſed potiꝰbñnficia ⁊ dona ipᷣiꝰ.:ſequit᷑ ꝙ nõ eſt verns nec meritoꝛiꝰ ad ſaluteʒ. Na ⁊ canes ⁊ aſini boc amoꝛe diligũt bnfactoꝛes ſuos. Pꝛoinde.viij. ethicoꝝ ait idẽ phᷣs.Amicis exiſtẽtibʒ ꝓpter bo⸗ nũ vtile ⁊ delectabile:ceſſantibo his ceſſat ami⸗ cicia. Lales vtunt᷑ deo ⁊ nõ fruũtur: ⁊ fruut᷑ re⸗ bus qᷣb debet vti. Pꝛopter qð inqͥt Aug. libꝛo lxxxiij.q.Sũma ꝑuerſitas ẽ vti fruẽdis :hoc eſt amare deũ veluti creaturã.⁊ frui vtẽdis.i.ama/⸗ re creaturas ſicut deũ.Taliũ amãtiũ den amo⸗ re merccnario inueniunt᷑ mulci in qͥꝝ ꝑſona ait Dauid Ps.cxviij. Indlinaui coꝛ meũ ad facien das iuſtificatiões tuas in eternũ ꝓpter retribu⸗ tionẽ.Et iõ inqͥt Berñ in li.de duigẽdo deo. Et ſi ſine pᷣmio deo ſeruiri nõ poſſit:tamen ſine in⸗ tuitu pmij ſeruiendũ eſt. Uint amoꝛ ðꝛ gratuitꝰ q imediatea vᷣo q aie infundit᷑:⁊ io appellat᷑ infuſus:⁊ facit ꝙ hõ volũtate gratuita ⁊ liberali diligit bonitatẽ:ſapientiã:iuſticiã:potentiã: ⁊ clemẽtiã ſui creatoꝛis.Quapꝛopter eſt valde laudabilis ⁊ mericoꝛiꝰ.qꝛ finẽ hʒ pncipalẽ:bonũ incõmuta bile. Un dicit brũs Tho.ij.ij.q.xxiiij.ar.ij.y tał amoꝛ gratuitꝰ⁊ infuſus ſimpliciter eſtverus qꝛ fundat᷑ ſuꝑ cõicatiõe bonoꝝ ſuꝑnaturaliũ.ſ.ſu per dona gratuita.Et.ij.ij.q.iij.iterũ ait. Chari⸗ ter bonita tẽ ſuã ſuꝑ omia eminẽtius qᷓ; natura ⁊ ois alia dilectio.Ex qͥbus patet ꝙ iſte amoꝛ infuſus cũ ꝓcedat a nobiliſſima cauſa ⁊ infinita q̃ eſt deꝰ: eſt indicibilis dignitatis ⁊ meriit. S Ecũdo pᷣncipaliter dico ꝙ amoꝛ dei infu ſ ſus ſp eſt cũ deo ſeu ſp eſt vnitꝰ? cũ ſpũſan cco. Ilã amoꝛẽ infuſũ ſꝑ comitat᷑ ſpũſſan cus tãqᷓ; ſuũ ſingulare donũ:ita ꝙ vbi ẽ amoꝛ infuſus:ibi eſt ſꝑ ſpũſſctũs ꝑ vinculũ amorj.O dulcis ſocietas:o ſuauiſſima amicicia:o iocun diſſima fraterntas. Nã amoꝛ iſte infuſus eſt ſi cut q̃dã calamita. Sic em̃ ula naturali virtme ſua trahit ad ſe ferrũ ⁊ ipᷣm ſibi ↄiũgit:ſicamoꝛ dei trahit ſua vᷣtute ꝑ graʒ ꝑſonã ſpũſſcti ĩi aia,z rõnalẽ:imo vt ĩmediate dicet᷑ totã ſctiſſimã trini tatẽ.Dic mihi o aia deuota ſi aliqͥs illuſtriſſimꝰ dux:rex vel imꝑatoꝛ aut ſũmus põtifer ꝑſona⸗ liter ſua benignitate deſcẽderet in domũ tuã ⁊ te cũ etiã tm̃ ſemel in eadẽ mẽſa ⁊ cõuiuio comede ret:nũqͥd ſũme letarer::⁊ te reputares ab illo re cepiſſe maximũ donũ ⁊ gr̃am.certũ ẽ ꝙ ſic. Im mo totiẽs gauderes qtiẽs ðᷣ tãta hũilitate ⁊ cle⸗ mẽtia illiꝰ recoꝛdarer. Sʒ ꝓfecto o fidelis ania ommor tmay donu tiitnbuit oii ſsat lynalr B 3 ermo babitare ĩ te ꝑ graʒ ꝑſonã ſpũſſccĩ q̃ nõẽ moꝛtak aut coꝛruptibilis ſicut oẽs ſupᷣdicti:ſʒ oĩno icoꝛ ruptibilis ? imoꝛtalis:⁊ in ifinitu; cedẽs oẽs· mũudanas dignitates. CX aũt vbicũq; elt amoꝛ dei ifuſus ibi ſimul ſꝑ ſic ꝑ gram ꝑſons ſpũſſã/ cti.ſicut etiã iſeꝑpabilis ẽ fragratia ⁊ odoꝛiferus odoꝛ a roſis vł alijs floꝛibꝰ duplr ꝓbo. Pꝛimo autoꝛitate Aug.ſuꝑ Ps.cxlix.di. Sic familiar/ eſt deo amoꝛ ⁊ charitas vt ipᷣe moſioneʒ habere nolit vbi charitas nõ fuerit. Ubi aũt amoꝛ eſt? charitas:ibi ſiłſꝑ deꝰeſt. Et.j. Jo h.iiij.ðꝛ.Deus charitas ẽ ⁊ qͥ manet in charitate in ðo manet ec desin eo. Et Gꝛego.ſuꝑ cantica.⁊ poni a mgro ſentẽtiaꝝ in.j.di.xxxvij.ait.Licet deꝰ cõi mõ om nibo rebo inſit pᷣſentia:potetia atq; ſubſtãtia:tñ familiari mõ ðꝛ ineſſe ꝑ gr̃am in illis qͥ munifi cẽtiã opeꝝ dei acutiꝰ⁊ fidelit᷑ ↄſiderit. xcyũ do ̊ pbo diſtinctiõe ſcti Bonauen. ſ ct Rich.in.j.di. xiiij.ar. ij.q.j.in coꝛ.q.di. Cuiu q̃ri:vtrũ deſcẽdat ſpũſſccũs pſonali ter in aiaz vt donũ. Rñdeo ꝙ deſcẽſio ſpũs.ſ.in aĩabo huanis duplex eſt. Una ꝑ ſimplicẽ pñtiã Alia vo ꝑ pᷣſentis ⁊ poſſeſſionẽ ſeu fruitionem. Pꝛimo mo ſpũſſctũs ſeu amoꝛ ſi pũſſcti eſt pñs oĩb⁊ ẽ in oib rebo creacis. Scðo mõ nõ ẽ in oĩ bus:ſʒ ſolũ in iuſtis ꝑſonis.Nã vere ⁊ ꝓpꝛietali bus dat᷑ ſpũſſctũs ſᷣm ſe ⁊ ꝑſonaliter.q̃ acceptio ne creatura hʒ facultatẽ ad fruẽdũ eo qð puſnõ pabebat. Hãcaũt facultatẽ hʒ creatura rõnalis ꝑ amoꝛẽ ⁊ charitatẽ.Et iõ cũ ſibi dat donũ amo ris ⁊ charitatis ſibi etiã vere ðꝛ dari pſona ſpiri tuſſcti. Et q́;uis añ iſtud donũ eèr in aia pꝑſona ſpũſſcti ꝑ eẽntiã qꝛ vbiq; eſt:tñ ipᷣa creatura nj habebat facultatẽ ad fruẽdũ eo Siẽ ſi hõ pauꝑ haberet in domo ſua magnã qntitateʒ pecunie alicuiꝰdiuitis:nõ ꝓpter hᷣ diceremꝰ ꝙ haberet il lã pecuniã vt rẽ ſuã. Uñ nõ obſtãte ꝙ illa pecu⸗ nia pñs eẽt in domo pauꝑis poſſet ſibi dari de nouo a diuite ex ſua liberalitate. Quo facto nõ tm̃ haberet eã ꝑ ſolã pñtiã in domo:ſʒ etiã habe ret eã vt rẽ ſuã:ita ꝙ poſſet eã expẽdere ad lib itũ Ita a ſili aliq̃liter dicẽdũ ẽ ꝙ q;uis ſpũſſctũs ſit ſp pᷣſens ꝑ eſſentiã oĩ rei:imo tq pccõꝛi qᷓ; iuſto: qꝛ tñ pctõꝛ nõ hʒ facultatẽ ad fruendũ eo: lõ nõ obſtate illa pñtia põt a deo ſibi vere dari ꝑſona ſps ſſcti ⁊ dat᷑ oino cũ creature rõnali donũ cha⸗ ritatis ſeu amoꝛis infundit᷑. Hec Rich̊.?⁊ Bo⸗ nauẽ.Sʒ ꝙ nõ ſolũ ꝑſona ſpũſſcti: ſʒ tota trini/ tas deſcẽdat in aiam ꝓpt᷑ donũ amoꝛis ifuſi ꝓ⸗ bat᷑ Joh. xiiij.vbi xpᷣs inqͥt. Si qͥs diligit me di ligetur a pacrę meo:⁊ ad eum veniemus ⁊ mo⸗ ſionẽ apud et faciemꝰ. O igit᷑ amoꝛ inextimabi lis:obparitas incõꝑabilis:o imẽſa dilectio ſan ctiſſime trinitatis qᷓ in creatura ſeu in habitacu lo tã vili ⁊ arto nõ dedignat᷑ ſimul deſcẽdere cõũ amoꝛe infuſo ⁊ familiariter habitare. Oꝑa em̃ ſãctiſſime trinitatis licet ab intra ſint diuiſa.qꝛ alia ẽ oꝑano pꝛis dũ generat filiũ. alia ẽ oꝑatio „ *) . — . filij du a pꝛe generat᷑.alia ẽ oꝑatio ſpũſſcti dum ab vtroq; ſpirat᷑ ⁊ ꝓcedit.ab extra tñ vt in crea⸗ tiõe reꝝ ⁊ hmõi ſunt indiuiſa.vñ Leo papa iſer mõe Pẽthe. alt. Beate trinicatis icõmutabilis deitas vna eſt i ſubſtatia:ĩdiuiſa ĩ oꝑe:ↄſe oꝛs in voluntate:par in omnipotentia et equalis in Zioꝛia. becile.. K. tErcio pᷣncipałr dico ꝙ amoꝛ dei ifuſus eſt directe ꝑductiuꝰad ipᷣm deũ:⁊ du⸗ pliciter. Pꝛio in hoc mũdo ꝑ affectũ ⁊ deſideriũ qð patz exẽplo Dauid qͥ ait pſal.xlj. QOuẽadmo⸗ dum deſiderat ceruꝰad fotes aquaꝝ ⁊c̃. Et pſal. cxxij. Ad te leuaui ocłos meos q hitas in celis. Patuit etiã pᷣ in paulo qͥ ait ad Philip.iij. Que retro ſũt obliuiſcẽs ad ea q̃ͥ ſunt poꝛa excẽdo me ipᷣm ⁊ ad deſtinatũ ꝑſequoꝛ bꝛauiũ ſuꝑne voca tiõis dei in xpᷣo Jeſu.Et ifra addit Noſtra autẽ ↄuerſatio i celis eſt.ſ.ꝑ affectũ ⁊ ðſi ideriũ. Scõðo amoꝛ dei ẽ ꝑductiuꝰad deũ poſt moꝛtẽ ꝑ effectũ ⁊ deſiderij ↄſũmatiõeʒ ꝓ eo ꝙ aia bincrecedenꝰæ cum ꝑfecto amoꝛe dei in momẽto trahit᷑ ab ipo amoꝛe añ cõſpectũ ſui creatoꝛis ſeu diuine ma,/ ieſtatis. qðᷣ ꝓbat᷑ pmo auctoꝛitate Auguſtini li. xiij.ↄfeſſionũ di.Sic̃ coꝛꝑa grauia ſuo põde⸗ re trahunt᷑ ad terre centrũ ſic aia amoꝛis põdere fertur ad deu. Amoꝛ em̃ meꝰpõdus meũ.eo fe/ roꝛ qcũq; feroꝛ.Et ideʒ.viij.de Trini.ait.Amoꝛ eſt quaſi iũctura q̃daʒ duo aliq̃ ſimul copulãs vel copulare appetẽs.⁊ Greg.ſuꝑ Eʒechie.inqᷣt. Inqntũ qͥs amat intãtũ ad igreſſũ regni appꝛo pᷣinquat. Inqᷓntũ vo amare negligit inratũ ino gredi recuſat:quia nõ ſtudet amare qð appetit. Scðdðo b̊ idẽ ꝓbo exẽplo.ã legit᷑ in cronicis oꝛ dinis nr̃i ꝙ ſemel in loco mõtis apud puſiũ exi ſtente btõ Bona.q erat generalis oꝛdinis:inter rogauit eum btũs egidiꝰ. Nunqͥd ignarilraꝝ ⁊ oĩs ſapie acqᷣſite poſſent ſaluari.Cui ille rñdit. Scias ꝓ certo frater chariſſime ꝙſi deꝰ nullam aliã ſciam aut gram daret hoi niſi tĩ ꝙ euʒ di⸗ ligeret.pᷣ ſolũ ſibi ſufficeret ad ſalutẽ ⁊ vitãõ eter⸗ nã acquirẽdã itantũ ꝙ hõ ſimplex ⁊ idiota tã fer uẽter poſſet deũ diligere ꝙ excederet in glia cele⸗ ſti multos theologos ⁊ maximos legiſtas:ca⸗ noniſtas ⁊ phos:et ſi eẽt vna vetula paupꝑcula. Zũc.b.Egidiꝰexcra ſe raptꝰcõfeſtiʒ cepit cũ ma⸗ gno coꝛdis iubilo ꝑ oꝛtũ diſcurrẽs catare⁊ dice re. O vetula ſimplex ⁊ idiota. O religioſe ⁊ mũ⸗ dane gaude ⁊ letare:qꝛ ſi coto coꝛde diligis deũ creatoꝛẽ tuũ etiaʒ ſine alia ſcia poteris eẽ felicioꝛ młtis theolog ⁊ ſapiẽtibo. Amoꝛ em̃ dei ad etex ni pꝛis pñtiam hor iem perducit. De tercia excellentia diuini amoꝛis que dicit magnificationis. AX p Ropono vobis hanc veriſſimã cõclu ſieonẽ ꝙamoꝛ dei excedit oĩia dona deis coꝛꝑalia:tꝑalia:ac ſpũalia. Que qͥdeʒ veritas ſatis patʒ ex dictiſ ſupꝛa ſᷣmone.v.ꝑte.j. tm etiõ hic aliqualiter dedarat᷑ pᷣmo aucozitate Foliũ Auguſtini quẽ recitat magiſter i.iij.di.xxiij.di. Reſpice ad om̃ia munera dei ⁊ miulitãtis eccłie ⁊ vniuerſis excelletius charitatis ⁊ amoꝛis mu nus cognoſces.Quia ſicut oleũ oẽs exuꝑat lid.l! res:ſic amoꝛ dei ⁊ charitas pᷣeſt oibo dei donis. Et Berñ. in quodã ſermone ait. Sola eſt chari tas dei q in regno virtutũ noſcit᷑ tenere pncipa⸗ tũ.Et Chꝛyſ.ſuꝑ Mattheũ dicit. Nihil eſt pᷣda rius apud deũ ⁊ nihil amabiliꝰeo qͥ diligit euz. Itẽ Damab.li.iiijinqt. Quãto angelꝰ ꝑ naturã oie pᷣſtãtioꝛ eſt:tãto amoꝛ dei cereris vtucibo⁊ donis honoꝛabilioꝛ eſt. Hiero.etiã in q̃dã epła ait. Charitas dei eſt veſtis regalis q̃ quiſqͥs in⸗ dutus erit apud deũ eminẽtioꝛ eſſe cẽſet᷑. Secũ do idẽ ꝓbat᷑ rõne oꝛdinatiõis.Teſte em̃ phᷣo.ij. ethicoꝝ ⁊.iij.topicoꝝ.Oꝛdinata ad aliqͥd ſũt rõ nabiliter minꝰnobilia illo. Patet hecvitas.Nã poſito ꝙ hic eſſet ab vno latere vnꝰ dñs:ab alio aũt innũerabiles ſerui ſibiſubiecti. ſi qreret᷑ s nobilioꝛ eſſet:an dñs an Fᷣui illi. Rñderet᷑ ꝙ do minꝰ ſolꝰ ꝓ eo ꝙ oẽs ſerui oꝛdinant᷑ ad obediẽ/ tiã ipᷣius dñi ⁊ nõ ecõuerſo. Quo cõceſſo ſi qrat᷑ q̊ fine ſeu oꝛdine deuſ cõicat diuerſimode alicui dona coꝛꝑalia:tꝑalia ⁊ ſpũalia:certũ ẽ ꝙ h̊ fine tm̃ vt recipiẽs illa dona deñ toto coꝛde diligat. UVt em̃ ait Apłs.j.ad Timothᷣ.j.Finis pᷣcepti ẽ charitaſ ð coꝛde puro ⁊c̃.Ergo nobilioꝛ ẽ amoꝛ dei infinitis theſauris:ſciẽtijs:dignitatibo:⁊ ce⸗ teris ꝗqͥbuſcũq; donis coꝛꝑalibo:tꝑalibo ⁊ ſpũa/ libo. Et iõ ſctũs Bona.in.lij.di.xxxviij.in qͥſtio⸗ nibo circa lr̃am.q.iij.dicit.q amoꝛ dei eſt nobi/ lioꝛ oibo vᷣtutib ⁊ donis cũ cetere vᷣtutes ?⁊ do na oꝛdinent᷑ tanqᷓ; ancille ad ſeruitiũ amoꝛis ? charicatis. . D, EEcuũdo hocpbo ſilitudine. Poſito em̃ ca ſ ſu ꝙ alids magnꝰpnceps:rex ſeu imꝑa⸗ toꝛ feciſſet fieri in curia ſua ſuis curialibj ⁊ ſeruis pulchꝛa ⁊ varia veſtimenta pᷣcioſa:ꝓ ſe vo fieri feciſſet pulcherrimã ⁊ pᷣcioſiſſimã veſtẽ gẽmis ⁊ oĩ alio oꝛnamẽto oꝛnatiſſimã.ſi largire tur ⁊ donaretillã cuidã ſuo curiali vel cubicula rio ſiue ſecretario:nõne ex h̊ cognoſceret᷑ imẽſaʒ fuiſſe liberalitatẽ in pᷣncipe donate:⁊ inſuꝑ fuiſj⸗ ſe magnã fidelitatẽ atq; vᷣtutẽ in ſuſcipiẽte taʒ pᷣ cioſũ donũ.A ſilłi ̊ dicẽdũ eſtoe aia in ſe haben te amoꝛẽ ⁊ charitatẽ dei.Cũ em̃ ipe deꝰ qͥ ẽ rex re⸗ gũ ⁊ dñs dñantiũ eẽntialiter ſit ipᷣa charitas:vt ſa; dictũ eſt:bñ ↄcludit᷑ ꝙ qñ ifundit aie amo⸗ rẽ ſuũ nihil maiꝰ ei ipẽdere põt. Hocem̃ amor veſtimẽto oꝛnauit deꝰoẽm celeſtẽ curiaʒ:oẽs ſcʒ angelos ⁊ ſccõs:ſine q̊ͥ indumento nemo põt re⸗ gnũ dei introire ſed ab illo excludi meret᷑ Mat. xxij. Sic̃ em̃ nullũ ẽ maiꝰði donũ dono amor ⁊ charitaꝭ nihilq; ẽ illi chariꝰ: ſic nlła maioꝛ pᷣt toti trinitati fieri iniuria qᷓ; auferre a ðo amoꝛẽ ſibi debitũ ⁊ ĩpẽdere creature.ſic młti hodierniſ tꝑib faciũt offerentes amoꝛẽ ſuũ meretricibo le nonibus:alijſq; creaturis quẽ ipſi creatoꝛi ſuo appciacioms.. 4 ALiliia de hac excellẽtia ⁊ de alijs ſequẽtibꝰ ⁊ incõꝑa biliter excedẽs pᷣ impendere deberenr. De auages excellẽtia diuini amoꝛis que dicot᷑ Ris. ðJ́èͦ“M V q iq̃ tetigi ſupᷣ ſmõe.v.pte.ij. et. iij. J bꝛre uius hic me expediã de ſingulis. Pꝛo de claratiõe aũt huiꝰ ꝑtis dico ꝙ exꝑientia teſte tã⸗ to res ðꝛ nobilioꝛ ⁊ charioꝛ:q̃nto ẽ maioꝛis pᷣcij ⁊ extimatiõis.⁊ ecõtra de vilitateẽ dicẽdu.Exq ptzʒ excellẽtia diuini amoꝛis qͥ eſt inextima bililis ciũ 2 valoꝛẽ oĩm aliax reꝝ.Sʒ vt b meliꝰcognoſcat᷑ eſt ſciẽdũ ꝙtriplex eſt valoꝛ maximꝰ pᷣciũ diuini amoꝛis. Pꝛimꝰ2 ðꝛ ſpũalis. Tati ei valoꝛis atq; pcij ⁊ bonitat ꝭ — extimatiois ẽ diuinꝰamoꝛ ꝙ ſolꝰ actꝰ:ſola co⸗ glitatio cũ oſenſu:ſolũ vᷣbuʒ:ſolaq; oꝑatio cum amoꝛe dei facta fũt de ↄdigno meritoꝛia vite ee ne atq; infinite feliccatis. Qð ꝓbat᷑ pᷣmo autog ritate gloſe ſuꝑ illud ad Ro.viij.Diligetibo den vĩa cooꝑant᷑ in bonũ.q̃ ait. Late vᷣtutis ẽ dei di leccio ⁊ amoꝛ ꝙ qᷣcqͥd cogitat:qcqd loqt᷑: qcqſ d facit ⁊ qcquid oꝑat᷑:valet ad eternamvicam. Etł meritoꝛij ſũt et᷑ne vite. Secũdo hoc idẽ ꝓbo ro⸗ ne ↄiũctiõis: Ut em inqᷣt phjs in li.de celo ⁊ꝛ mũ H do.Qui habet ſubſtantia alicuiꝰ rei: habet etp pꝛietatẽ. Nã qͥ habet pomũ aut floꝛẽ:habet ⁊ eꝰ fragrãtiã.⁊ qꝗͥ habet ignẽ:habet ⁊ eiꝰ caloꝛeʒ.Sʒ vt ſup ꝓbatu eſt:q habet amoꝛẽ dei: habet ſinm ⁊ ſpmſctm̃.Cũ &̊ ipᷣe ſpũſſctũs ſit infinite vtut: ſequit᷑ ꝙ ꝓpter tale ↄictionẽ dat meritũ infin· tũ cuilibet vᷣbo:cuilibet ↄſenſun:⁊ cuilibet oꝑa⸗ tioni facte cũ amoꝛe dei. Et iõ licet oꝑa nri liber⸗ arbitrij de ſe ſint finita:ſi tñ fuenint ↄ iũcta cũ vðd amoꝛe.⁊ ↄſequẽter cũ ſpũſeõ dicũtẽ meriti imi? miti. no roneact ſz rone ↄlũci. Ois em denoia⸗ tio fit a nobilioꝛi:vt inqͥt Areſt.ix.ethico. Et qñn effectꝰdepẽdet a duabo cauſis videlicet pma ⁊ ſe cũda naturalit᷑ attribuit᷑ pᷣme.Sicut figura vel pictura facta ex arte magiſtri mediante penello ſeu ſtampa attribuit᷑ mgro ⁊ non ſtampe vel pe nello.qð ẽ inſtrumẽtũ qͥ pingik. ₰O Ertio hoc idẽ pbo diſtinctiõe. Sicut em̃ t elicit᷑ a be, Tho.ij.ij.q.xxiiij.ar.vj.triplex pst eẽ accꝰamoꝛis vel charitatis:videlic,z remiſſus:vnifoꝛmis ⁊ feruẽs.Pꝛimꝰ aaꝰv.re miſſus ſiue tepidꝰcũ qͥs exiſtẽs in amoꝛe dei fa cit aliqð bonũ opꝰcũ notabili pigricia ⁊ tepidi/ tate.⁊ tũc ille actꝰ nõ auget amoꝛẽ dei in aia: nec . diſponit ad recipiẽdũ maioꝛẽ amoꝛem.qnimo magis diſponit ad diminutiongamoꝛis dei ert tãde ad oiĩmodã ꝑditionẽ.Secũdꝰacꝰin amo- re ⁊ charitate factꝰðꝛ vnifoꝛmis ſeu eq̃li ꝛvt pu ta cũ qͥs facit aliquẽ actũ ſeu oꝑationẽ cũ equali amoꝛe ⁊ charitate cũ.qua añ fecerat:ſʒ tñ nõ cre ſcit in melioꝛi bono ſeu actu.et tũc ille actꝰ non diſponit ad minoꝛẽ chantatẽ:nec etiaʒ auget in aia maio:ẽ amoꝛẽ:ſed ſolũ diſponit ad maioꝛe,zʒ gradum amoꝛis.⁊ per conſequens ad maius meritũ. 1ſ„ EFEertiꝰ actꝰ amoꝛis ðᷣꝛ feruẽssvt puta cuʒ t hj'6 facit actũ feruẽtioꝛẽ qᷓ; pus fecerat ali is vicib:⁊ tũc ex tali actu feruẽtꝛi ſemꝑ auget᷑ amoꝛ dei: ⁊ charitas in aia magis radica tur. ſicut etiã ex feruẽtioꝛibo iccibo magis figitur clauꝰin ligno ſeu muro.⁊ talis actꝰ feruẽs ſem⸗ per auget ſpũalẽ gradũ meriti in vita erna. Si igit᷑ in dñi actu feruẽti amoꝛis⁊ charitatꝭ nõ tm̃ acqrit᷑ vita eterna:ſʒ etiã meritum auget᷑.qꝛ teſte phᷣo. vj. topicoꝝ.Tale additũ tali facit magꝭ ta⸗ le. Cõſidera o fidelis ania q̃ amoꝛẽ dei poſſides Inta erit felidtas tua ⁊ pᷣmiũ ĩ e᷑na vita.Quar co hoc ꝓbo ſiłitudine.CLertũ eſt em̃ ꝙoĩis actus inoꝛdinatꝰamor mũdani ⁊ carnalis ⁊ ſuꝑbie: aac hmõi fundatꝰſuꝑ moꝛtalẽ culpã meret᷑ de cõ digno eternã penã in iferno:dicẽte Anſelmo ĩ li. CCur deꝰ hõ.lõ dat᷑ aliqð dedecꝰ culpe ſine de⸗ coꝛe iuſticie ⁊ pene.Et Apoq..xviij.ðꝛ.Quãtum gloꝛificauit ſe ⁊ in delitijs fuit:tatũ date illi toꝛ⸗ mentũ ⁊ luctũ.Et Deutꝭ.xxv.Scðʒ mẽſurã de /⸗ licti erit ⁊ plagaꝝ modꝰ.Cũ g̊ bonũ ſit potentiꝰ malo vt ðꝛ.j.ethicoꝝ.ſequit᷑ x oꝓpoſitũ ꝙ omis acctꝰ amoꝛe dei ifoꝛmatꝰmeret᷑ de ↄdigno infini tã retributionẽ in vita et᷑na. Aliã ſiłitudinẽ ha⸗ bemꝰ de arboꝛe ſuueſtri. Sicut em̃ arboꝛ ſiue ſtris ſibijpᷣi derelicca ⁊ nõ irrigata facit oẽs fru⸗ ctus ſilueſtres ⁊ inſipidos:ecõtra vo ſi ei iſerat do meſticꝰ ramuſculꝰalicuiꝰdomeſtice arbor:⁊ ei aq̃ ifüdat᷑ facit frucꝰ domeſticos dulces ⁊ ſa⸗ poꝛoſos:ſica ſiłi ſi aia qlibet in ſuis puris natu ralibo dimittat᷑ ⁊ nõ irriget᷑ aq̃ ſuꝑne greſeu iſu ſiõe amor celeſtis vel ei domeſticꝰramuſcułꝰ.i. ſpũſſctũs ab arboꝛe pꝛis ⁊ filij ꝓcedẽs nõ iſerat oẽs fructꝰ oꝑationũ ſuaꝝ iſipidi erũt ⁊ iutiles ad et᷑nã vitã ꝓmerẽdã. Sʒ ſi aq̃ ſeu ros ſpũſſã⸗ xci vel ramuſculꝰdiuini amor inſerat᷑ cũ libero arbitrio ⁊ moꝛali oꝑe:ꝓfecto oẽs fruccus reddʒ dulces ⁊ ſuaues:felices ac ĩmoꝛtales:cõfoꝛtati⸗ uos.:głioſos: beatos et meritoꝛios eterne vite. Pꝛoinde Joh.xv.ſaluatoꝛ ait. Sicut palmes nõ põt facere fructũ a ſemetipᷣo niſi mãſerit invi te:ſic nec vos niſi in me mãſeritꝭ:ego ſuʒ Riig et vos palmites:qͥ manet in me ⁊ ego ĩ eo:hic fert fru ũ multum.qꝛ ſine me nihil poteſtis facere. Si qᷣs ĩ me nõ mõſerit mittet᷑ foꝛas ſiẽ palmes ?2 areſcet: ⁊ colligẽt eũ ⁊ in ignẽ mittẽt ⁊ ardʒ.hec ibi. Ex qͥb oibo ptʒ ꝙ nec angeli nec ſcti aliqͥ:im mo nec btã vᷣgo maria aliqͥd meruiſſʒ in actib ſuis ſine hoc ramuſculo amor diuini ⁊ charita tis.Et ex h̊ cognoſcit᷑ ſecũdꝰ valoꝛ ipᷣiꝰ amor di uini qͥᷣ ᷑ꝛ ſodalis. Quia em̃ teſte Oyoniſio in li. de di. nv. Bonũ naturaliter eſt ſuijpiꝰcõicatiuũ Hincẽ ꝙ cũ charitas ſeu amoꝛ dei ifuſus ſit vᷣ⸗ tus optima ſingularit᷑ cõicat bonitatẽ ſuã alijs vSvtutibo. q ſine ipa ſt᷑ ſine merito etnevite cũ ipſa duũt ↄiũ cte merent᷑ ifinitã retributionẽ,qð ꝓbat᷑ ———SY autoꝛitate Iſið.ij.de ſũ.bo.di. Sine amoꝛecha ritatꝭ q;uis qͥſq; recte credat et vᷣtuoſe viuat:ad meritũ tñ btitudinis ꝑuenire ñ valet. Et aug. ſuꝑ Johᷣeʒ ſ mõe.ix.dic.Tata ẽvis amon ⁊ cha ritat vt ſi deeſt fruſtra habeant᷑ cetera.ſi aũt ad ſit rece ⁊ meritoꝛie habeant omia. O Ertiꝰ valoꝛ diuini amoꝛis ðᷣꝛ vniuerſał. t qꝛ vniuerſaliter facit nos ꝑticipare de oĩ⸗ bus meritis ecclłie militãtis ⁊ triũphãtis ⁊ etiã de meric xpᷣi.qð ꝓbat᷑ pᷣmo autoꝛitate Au guſtini in qda ſᷣmõe di.Charitas eſt vᷣtꝰqdã ne minẽ ſpolias:ſjp oĩa rapiẽs.Oia em̃ alioꝝ bona ſua facit dũ bonũ qð in alio diligit diligẽdo ac⸗ ꝗqrit.⁊ dũ ſua bona alijs cõicat:alioꝛũ bona ſua facit. Scðᷣo h̊ ꝓbo rõne ↄiũctiõis.Teſte ei phᷣo in li.de regi.bᷣn.Sił piũcta naturalit᷑ gaudẽt et ꝑticipãt de eiſdẽ bonis:vt ptʒ in mẽbꝛis bũanis ſicut dicit Apłs.j.ad Conj.xij. Cũ igit᷑ amoꝛ ðiĩ fuſus qͥ ðꝛ charitas.i.chara vnicas ↄiũgat om/ nes exiſtetes in gr̃a tã de eccłia militãte qᷓ; ð triũ phãte.ſeqͥ ᷑ ꝙ facit eos ð oib alioꝝ bonis ⁊ me ritis ꝑticipare. Amicoꝝ em̃ fũtoia cõia.ix.ethic̃. Cõtrariũ aũt ↄtingit nõ habẽtibbamoꝛẽ ⁊ chari tatẽ qͥ nõ ꝑticipãt ð alioꝝ meri tãqᷓ; mẽbꝛa ab alijs pᷣcaiſa ꝑ pccm.iij.q.vij.c.Quẽadmodũ.⁊ ex⸗ tra de here.c.firmiſſime. De quinta excellentia diuini amoꝛis que dici tur purgatisis. Nia vt dedarãt theologi in.uij.di.xvj.nõ q pst qſq; in vitã eternã itrare niſi pus tue rit ab omi labe pci mũdatꝰ. Jõ ſcẽduʒ ẽ ꝙ amo: dei infuſus aiam purgat ab oibo imũ⸗ dicijs pctõꝝ.Qð ꝓbat᷑pᷣmo autoꝛitate Richar di nr̃i in ſuo q̊dl.di.Solus amoꝛ dei ſiue chari tas ifuſa ab aia oia pcã expellit. Sicut ⁊ lux ſo lis oẽs tenebꝛas ⁊ nebulas ab aere expellit:⁊ ſiẽ medicina ꝓpoꝛtiõata expellit a ſtomacho om̃es malos hũoꝛes.Gꝛeg.q̊ʒ ſuꝑ illa vᷣba Deutꝭ.iiij. Deꝰnr ignis ẽ:ait.Flãmis ſuis amoꝛ dei ⁊ cha⸗ ritas mẽteſ hũanas accẽdit q̃s cũ ipleuerit ⁊ ab oĩm vitioꝝ ſoꝛdibꝛ mũdas reddit:⁊ pctõꝝ oim rubiginẽ ↄſumit.Et ſuꝑ illavꝰba Lud.xij. Ignẽ veni mittere in terrã:ait gloſa.Sicut ignis ma/ terialis ↄ ſumit rubiginẽ oiʒ mecalloꝝ:ſic ignis diuini amor ↄſumit rubiginẽ oim pcõꝝ.Se cũdo hoc idẽ ꝓbò rõne ↄtrarietad.Teſte eĩ phᷣo in li.de genera.⁊ coꝛru.Ex generatiõe vnius foꝛ me in ſubiecto neceſſario ſeqͥt coꝛruptio alteniꝰ foꝛme ↄtrarie pᷣexiſtẽtꝭj.Naʒ ex generatiõe foꝛme ignis in ligno neceſſario coꝛrũpit᷑ foꝛma ipᷣꝰ li⸗ gni.Cũ ̊ pem̃ ⁊ amoꝛ dei ifuſus ſiue charitas ſint directe oppoſita ſᷣm theologos i.j.di.xvij.? Tho.ij.ij.q.cxxxij.ar.iij. Cõtraria vᷣo mutuo ſe expellãt.x.metha.ſeqͥt ꝙ itrate amoꝛe dei in aia. ipᷣa ꝓtinꝰ purgat᷑ ab oibs pctis q ab ea expellũt᷑ Jõ aie ſic purgate inqͥt eternꝰ ſpoſus Cant.iiij. Tota pulchꝛa es amica mea ⁊ macula nõ eſt in te.Et Ecci.iij.dicit Sapicẽs. Pulchꝛitudinẽ eꝰ 2 — S f — —— — 0 —— —. 7 Folium admirabit᷑ oculꝰ.ſ.diuinꝰ. Tertio idẽ ꝓbat᷑ ſili⸗ tudine. Nã Luce.xj.inquit ſaluatoꝛ.Cuũ foꝛtꝭ ar matus:id ẽ diabolus ſiue amoꝛ mũdanus cu/ ſtodit atriũ ſuũ:id ẽ coꝛ peccatoꝛis pctis plenũ. in bace ſũt oia q poſſidʒ. Si aũt foꝛtioꝛ illo ſu⸗ „ peruenerit:id eſt ſpũſſanctꝰ cum amoꝛe infuſo: vyniũerſa arma eiꝰ auferet in qᷣbo ↄfidebat:⁊ ſpo lia eius diſtnibuet. qꝛ oia pc ptinus diſpget ? annullabit.Alis ſilłlitudinẽ ponit beatꝰ Bona/ uen.in.iiij.di.xvij.ar.ij.q.j.dicẽs. CX ſicut i illu⸗ minatiõe aeris tria ſimul in eodẽ inſtanti ↄcur/ runt ſq; influentia ſolaris luminis:reful entia geris: ⁊ expulſio caliginis atq; tenebꝛaꝝ:ſic ĩ iu⸗ ſtificatiõe peccatoꝛis que eſt quedã illuminatio ſpũalis aie charitate infoꝛmate tria ſimul ↄcur rũt in inſtãti.ſ.influẽtia luminis gr̃e ⁊ amoꝛis dei in aia:refulgẽtia aĩe:⁊ expulſio oĩm petõꝛũ: E vᷣã ↄtritionẽ quã amoꝛ ðᷣt in aiaʒ imictit. Uñ gloſa ſup illud Thꝛeñ.ij. Magna eſt velut ma re contritio tua:inquit.Quanto quisplus deũ diligit:canto magis de eius offenia cruciatur ⁊ Ddolet. De ſexta excellentia diuini amoꝛis que diciẽ ſpecificatiõis. 8 Erta amoꝛis diuini excellentia appellat᷑ ſ ſpecificatiõis. Speciali etem̃ amoꝛe dili git deus diligentes ſe illoſq; charos ha bet ſuꝑ om̃es alias creaturas. Qð ꝓbat᷑ pᷣmo autoꝛitace Auguſtini ſuꝑ Joheʒ dicetis. Qm̃ia diligit deus q̃ fecit:⁊ inter ea magis diligit crea turas rõnales que per maioꝛẽ amoꝛẽ ſũt mẽbꝛa vnigeniti ſui. Item Pꝛouerb.ᷣxvj.inquit Salo mon. Melioꝛ eſt vnus timens deũ q; mille vi⸗ ri impij.Ubi gloſa ait.Nihil eſt apud deũ ama biliꝰ eo qͥ diligit eũ. Secũdo hoc idẽ ꝓbat᷑ rone recipꝛocatiõis.Teſte em̃ Seneca in ſi.de benefi cijs. Quicũq; nõ reddit eq̃les vices ꝓ beneficio vitiũ ingratitudinis incurrit. Si ꝗ̊ qs deũ dili git ſuꝑ omia:ſequit᷑ ꝙ etiã ipᷣe deus illuʒ amat ſuper om̃ia. Unde Pꝛouerb.viij.inquit domi⸗ nus. Ego diligetes me diligo. Pꝛobat etiã hoc nHone aſſimilatiõis. Nam Tho.j.ij.q.xxiij.art.ij. ſic ait. Quando aliqui duo ſũt ſimiles quaſi eã dem foꝛmãa babentes ſunt quodõmodo vnum in foꝛma illa ſicut duo homies: immo plures ſunt idem in foꝛma ⁊ ſpece humanitatis eo plures homines ſunt vnus homo parucipatio ne vnius ſpeciei:⁊ ideo affectus vnius tẽdit na⸗ turaliter in aliũ tanqᷓ; in ſeipᷣm:⁊ ſicut in vnum ſibi. Unde talis ſimilitudo cauſat magnũ amo rem ⁊ beninolentis. Hec Thomas. Cum ergo deus ſit eſſentialiter charitas.j. Joh.iiij.ſequit᷑ ꝙ cum videt amoꝛẽ ſuum ⁊ charitatem in ani⸗ ma alicuius eſt quaſi videat aliũ deuzʒ non per naturãa:ſed ꝑ participationẽ.⁊ per cõſequẽs ma gis illum diligit q́; om̃es ſimul creaturas in qᷣ bus nõ videt ſimilitudinẽ ſui amoꝛis. autẽ diuinus amo: cranſfoꝛmet hoiem in ſimilicudi CCCLI nem dei:teſtat Aug.ſuꝑ Johannẽ di. Talls eſt vnuſqᷣſqʒ qualis ẽ dileccio elꝰ. Si terraʒ diligis terra es.Bi auꝝ diligis aux eſ. Si deü diligis dees Audi pſalmiſta dicẽtẽ. Ego dixi dij eſtis. Pꝛoeat᷑ qͥʒ eadẽ vitas rõne iꝑmixtionis.Teſte em pho.iij. Lopicoꝝ.Bonũ tanto meliꝰ? nobi liꝰeſt:q̃nto ẽ malo imꝑmixtiꝰpatʒ hec regła. Nã illud albiꝰ⁊ calidiꝰðꝛ qð ẽ nigro ⁊ frigido imꝑ⸗ mixtiꝰ:⁊ ſaniꝰðꝛ qdð hʒ minꝰde egricudie. Quo pᷣſuppoſuo ↄcludit᷑ ꝙ cũ oẽs alie vᷣtutes 7 oꝑpa moꝛalia poſſint eẽ ĩ illo:qͥ ẽextra graʒ dei. amoꝛ auñt dei ifuſus nõ poſſit eẽ niſi ĩ eo q eſt i gra dei abſq; cõpatõe plus diligit deꝰillũ in q̊ eſt amoꝛ eiꝰ qᷓ; oẽs alios in qͥb nò ẽ. licet ĩ eis reꝑiant᷑ ce⸗ tere oẽs vᷣtutes. Jõ Aug.in li.de vᷣa inocẽtia di cit. Oilecrio dei ? ꝓximi eſt ꝓpꝛia ⁊ ſpẽalis vᷣtus pioꝝ atq; ſccõꝝ:cũ cetere vᷣtutes bonis ⁊ malis . poſſint eſſe cões.Et idẽ Aug.xij.de trini.? ponit in. c. licet. de regu. ⁊ de peni.di.ij.S.itẽ oĩs inquit. Charitas ẽ fõs ꝓpꝛiꝰbonoꝝ cui nõ cõicat alienꝰ Ex qͥbo apparet ꝙ cũ amoꝛ dei ſit imꝑmixtꝰ⁊ ſe⸗ paratꝰab oib vicijs magis facit diligere hñtem ab ipo deo qᷓ; oẽs alios q hñt affectũ iplicitum i mũdaniſ ↄcupiſcentijs.Cũ em̃ alia dona dei ⁊ virtutes dent᷑ etiã inimicis dei ſiẽ ⁊ canibo dant oſſa ⁊ carnes putride:ſolꝰamoꝛ dei ifuſus non Cõlcat᷑ niſi bñ diſpoſitis tãqᷓ; filijs. Pꝛopter qd Mat.vij.dicebat dñs.ſlõ ẽ bonũ dare ſctm̃ ca nibo nec mitter̃ margaritas añ poꝛcoſ.Et ꝙoẽs vytutes poſſint eẽ cũ pcõ moꝛtali ercepta chari⸗ tate ⁊ amoꝛe dei: dedlarat. b. Tho. in q̃ſtiõibo di ſputad de vtutiby.qſtiõe de charitate ar. vj.inqt etiã Aug.in li.de laude charitatis.hr̃e oĩa ſacra⸗ mẽta ⁊ vᷣtutes ⁊ malũ eẽ hoc eẽ pᷣabfe at amoꝛẽ dei ⁊ charitatẽꝛ malũ eẽ:bᷣ oino eẽ nõ p̃t. Chari⸗ tas em̃ ſine gfa dei ⁊ ſpũſcõ eẽ nõ põt. Sicut ẽt nec albedo ſeꝑari pᷣta niue:necrõ ab hote. Dech amoꝛe inqᷣt Hugo in libꝛo de arra ſpõſe. Scito aia mea ꝙ amoꝛ dei eſt vita tua ⁊ ꝑ ↄñs ille in 1 ecelt᷑ nõ põt eẽ moꝛtuꝰꝑ peccatũ. t Ercio pncipałr ꝓbat᷑ ſingularitas amo ns del erga illũ qᷣ ipᷣm diligit. Exẽplo.b. Jobãnis euãgeliſte cui dileciſſimã mreʒ in cru ce cõmẽdauit Joh.xix.qua tñ nihil ei erat in mũ do cariꝰ⁊ hoc fecit in ſignũ ĩmẽſe dilectiõis. Ipe eteni Johanes amoꝛe dulci ⁊ cõtẽplatius cete ris oiboa aplłis diligebat:⁊ ab ipᷣo dño diligebat ꝓut dicit.b.Bona.in.iij.di.xxxij.ar.vlt.q.vlt. Et ideo de ipſo canit eccłia illud dictũ venerabilis * Bede in quoda pſᷣmone.Iſte ẽ Johanes qͥ puile gio amoꝛis pᷣcipui ceteris altiꝰq dño meruit ho noꝛari.O q̃ntũ gaudiũ:o q̃ntã leticiã:o q̃ntã io cunditatẽ coꝛdis habet ſecretariꝰaut c. oicula⸗ rius alicuiꝰ magni pꝛincipis aut põtificis dum videt ſe maioꝛi ⁊ ſpecialioꝛi amoꝛe pᷣ ceten alijs ab ipᷣo pꝛincipe ſeu pontifice amari.Sed pꝛofe/⸗ cto maiꝰgaudiuʒ atq; exultationẽ hr̃e debet aia 1 dü videt ſe tantũ diligi a tota ſanctiſſima trinitca „ te que in ĩfinitũ eſt nobilioꝛ ĩfinitis dñis ⁊ põti/⸗ ficibo. Licet autẽ amoꝛ carnalis in bluges diui⸗ ſſus ſit minoꝛ q; ſinglaris erga vna ſol dʒꝛ virtus creata foꝛtioꝛ eſt vnita q; diſpſa: vt öͤ — . in li.de cauſis. Tñ diuinꝰamoꝛ quãuis ſu cõis oibo electis ꝑ hocnõ minuit᷑ qꝛ deꝰ ꝓpter ſuã ſim plicitatẽ ⁊ indiuiſibilitatẽ oẽs vnice dill dit. vnde Hugo de ſctõ victoꝛeĩ li.de arra aĩe inqt. Nihu o aia pꝛiuilegio ſingularis amoꝛis tui ſocietas bono ꝝ pſcribit:qꝛ ſpõſus tuꝰin oibo te ⁊ qͥs dili git pter te:ac ꝑ hocſingulariter ⁊ vnice. Iſte em amoꝛ vnic eſt nõ puatus:ſolus nec tñ ſolitariꝰ: ꝑticipatꝰ:nce diuiſus:cõis ⁊ ſi ingularis:totꝰ nec pticpatiõe decreſcẽs:nec vſu deficiẽs:nec tpe ve teraſcẽs:antiquꝰ⁊ nouꝰ:affectu deſiderabilis ⁊ exꝑientia dulcis.fructu eternꝰ⁊ io cũditate ple⸗ nus.hec ille. Et ꝓpter pᷣdicta inqͥt ſpõſus celeſtis Cañ.vj. Una eſt colũba mea:vna eſt ꝑfecta mea ad deſignandũ huius dilectio nis ſingularitatẽ. Poſſumꝰ q̊ʒ dicere qde ſinglari amoꝛe diligit quoilibet aiam ſctãm ꝑ reſpectũ ad aliquã ſingu larẽ vᷣtutẽ vł gr̃am q̃ eſt eminẽtiꝰ in ea qꝙᷓ; in cete/ ris. Et Apterea ð q̃libet vᷣ gine canit eccłia.Elegit eã deꝰ ⁊ pelegit eã:⁊ ð qͥlibet ſctõ.Nõ ẽiuẽt?ſuis illi qͥ ↄᷣuaret legẽ excelſi. vñ Abꝛahã ꝓpt᷑ fidẽ ſin gularit᷑ dilexit ĩ veteri teſtamẽto Moyſen ꝓpter mõſuetudinẽ:⁊ ſic deſinglłis qᷣ ꝑticularẽ aliquã p̃rogatiuã babuerũt q nulli alti cõpetit ſm illũ modũ ſiẽ Salomõ ſapiaʒ: Saſon foꝛtitudinẽ: Gon paritia⸗ ert dnapecn apoſtolicũ. Pau lus doctoꝛatũ gentiũ Johãnes pꝛiuilegiũ amo ris pᷣcipui:btã vᷣgo maria fecunditatẽ vᷣginalez ⁊ ſimiilr ceteri ſcn ⁊ ſccẽ. Uñ qlubet ſctũs i ꝛia bhz aliqð pᷣmiũ ſᷣ aliquẽ modũ ſi ngularẽ qᷣ nõ eſt in aliqͥ alio ſctõ. Et exinde bene ſaluat᷑ ꝙ qᷣliber ſctũs i ſuo feſto ĩ ſuglatiuo cõmẽdat᷑.Et ad pᷣdi⸗ ca põt dari exeplũ de facie hũana. Nam ĩ q̃libet huüana facie ẽ indita naturalłr aliq̃ diſtinccio ſin⸗ gularis q̃ nulla ſi ibi q̊ ad oĩa ſilłis reꝑit᷑.Et idem eſt de facie mẽtali. Un videmꝰ ꝙ aliqbo deuotis plſonis fiũt crebꝛo aliqͥ apparitiões q tñ no fiũt uijijs ĩ eodẽ qdu charitat vł ẽt maioꝛi exiſtẽtib⸗ Bimikr qͥdã ſcti miltis clarẽt miraculis qͥᷣbo nõ darẽt alij ẽt maioꝛꝭ meriti ⁊ pᷣmij.b eat em Nico laus plura fecit miracła qᷓ; ſcũs Petrꝰ⸗ ſimilr młci alij:qͥ boc meruerũt aliq̃ ſingulari mõ gre „ quãuis nobis occulto.vñ Bernardꝰſuꝑ Cañ. in quit. Nõ oĩbus eodeʒ mõ data eſt gr̃a.poꝛro Thomas in latere: Johanes ĩ pectoꝛe. Petrus in ſinu pꝛis. Paul?in tercio celo:ſecreta hmõi gratiaꝝ aſſecuteſunt. Erpᷣmo Thomas i füda/ mẽto fidei Johãnes in loco charitatꝭ. Paulus in intimo ſãpie. Petrꝰ ĩ luce vitatꝭ.Sicq; apud ſponſum mãaſiões multe ſunt.Et ſᷣm ꝙ repit ta⸗ bernaculũ diſpoſitũ ⁊ mũdũ ita dotat eũ ſingu lari pꝛiuilegio.Et ideo quiliberſcũs põt dicere cum pſalmiſta.Quoniam tu domine ſingulari ter in ſpe conſtituiſtit me. pſonã: ct᷑ facilitatiõis. i diulitias nihil eſt ad acqᷣredũ facilꝰ dini⸗ no amoꝛe:reliq̃ aũt oĩa cũ multis lavpꝛi bus acqrunt᷑. Pꝛoide Deutj.iij.inqᷣt deꝰ.¶ DS datũ hoc qð ego pᷣcpio tibi hodie nõ ſupᷣ te eſt? nec ꝓcul poſitũ:nec in extremo ſitũ:vt poſſis di cere:qͥs noſtrũ ad celũ valet ↄſcẽdere vt deferart illud ad nos vt audiamꝰ atq; oꝑe cõpleamus: neq; trãs mare poſitũ vt cauſer:⁊ dicas.Quis ęæ nobis poterit traſfretare mare ⁊ illud ad nos vſq; deferre:vt poſſimꝰ audire ⁊ facere qð pꝛece ptũ eſt: ſʒ iuxta te ẽ pᷣmo meꝰ ĩ oꝛetuo ⁊ in coꝛde tuo vt farias illũ.ↄſidera ꝙ bodie ꝓpoſitũ eſt in coꝛdetuo ⁊ in conſpectu tuo vita ⁊ bonũ:vt dili gas dñm deũ tuñ ⁊ ambules ĩ vijs eiꝰ: vt cuſto dias mãdata illiꝰ.hecibi.Quia igit amare deuz in volũtate nr̃a ↄſiſtit:x quẽ amoꝛeʒ acqᷣrit᷑ vita eterna. Jõ inqᷣt laluatoꝛ Lu. xvij. Regnũ celoꝝ intra võs eſt. De hac aũt excellẽtia loquit᷑ idem dñs nr̃ Matth.xj,di. Jugũ em̃ meũ ſuaueẽ et onus meũ leue. ibil em facilius:leuiꝰ autſus uius q; deũ diligere. „ De octaua excellentia diuini amoꝛis que dic tur letificationis. Antã exultationẽ atq; lericiã generat ac t partit in aia diuinꝰamoꝛ ꝙ oẽs mũdi io/ cũditates ⁊ gaudia excedit.Que veritas ꝓbat᷑ pᷣmo autoꝛitate Gꝛego. ſuꝑ Eʒech.di. Ab ſit vt tanta delectatio reperiat᷑ in amoꝛe carnis: quãta reperit᷑ in dilectõe creatoꝛis.Secũdo idẽ pꝓbat᷑ rõne ↄcurſiõis.Quatruoꝛ em̃ in aia ↄcur⸗ runt cũ diuino amoꝛe intrte in illam:que ma⸗ gnã pariũt leticiã. Pꝛimo ſanitas ipᷣius anime Si em qᷣs grauiter infirmus coꝛꝑe multũ letat recepta ſanitate:multo magis gaudʒ aĩa cũ ab infirmitatibo pctõꝝ grauioꝛibo qᷓ; ſint coꝛꝑales ſanat᷑ ꝑ introituʒ diuini amoꝛis.de quo ꝓpheta ait P.cij. Qui ſanat oẽs ifirmitates tuas.X aũt grauioꝛ ſit infirmitas aĩe qᷓ; coꝛꝑis ꝓbat᷑ ꝑ textũ in.ca.ſi habes.xxiiij.q.iij. Secũdo ↄcurrit cũ diuino amoꝛe pacificatio cõſciẽtie:mali em̃ ꝑ pcetm̃ ↄtrahũt diſcoꝛdiã cũ deo.Eſa.lix. Iniqta tes veſtre diuiſerũeinter vos ⁊ deũ veſtru. ? ex h ſequit᷑ ꝙ ſemꝑ ſũt triſtes ⁊ mlancolici in ↄſciẽ⸗ tia. Malũ em ſeqͥ? pena ⁊ triſticia:vt dicit phᷣs lx. metha. ?.ix. ethico ꝝ. Cum autẽ intrat in ani⸗ mã amoꝛ dei pacificat anim:iuxta illud Luce ij. Pax boĩbus bone volũtatis.⁊ ↄſequẽter i ea exulcationeʒ infundit.Tertio cõcurrit in anima ſimul cũ amoꝛe diuino ſpirituſſancus: vt ſupᷣ patuit in ſecunda excellentia.Et ideo ſumme io cũdatur.habens em̃ ſpiritũſanctum poteſt did habere paradiſum qui interpꝛetatur quaſi pa⸗ rans ſpiritualem nſum. Pꝛoinde Ecci.xliij. diꝗ⸗ at᷑. Sꝛatia dei ſalicet in anima ſicut paradiſus in benedictionibus, Et Cant·iiij:ſcriptum eſt. De ſeptma erxcellentia diuini amoꝛis que di Tlter oẽs vᷣtutes:ſciẽtias atq; mũdanas — — — — — Oꝛtus ↄdluſus:fons ſignatꝰ:emiſſiões tuę pa/ oiĩa flumia exeũt Ecẽs .j.neceſſario ſtarẽt ⁊ iſa . diſus. Quarto ↄcurrit ſpes vite eterne ſił ceu di/ flumina. Cũ igit᷑ amoꝛ dei ſit cauſa ꝙ diligamꝰ· ulno amoꝛe. vt dicit magiſter in.iij.di xxvj. oẽs pꝓxins.& ſtate ipo amoꝛe ði in aia:neceſſa Soes eſt certa expectatio future btitudinis ex no ſtabit ⁊ amoꝛ oim ꝓximoꝝ.ꝙ ſi vel vnꝰ ſolꝰℳ gi.xei ⁊ meritis ꝓcedẽs.Ubi aũt eſt gra ðᷣ: ibi nõ ant᷑ ſʒ odio habeat᷑:clarũ ẽ ꝙ in ania nõ eſt mMmMio c amo: ifuſus.Et iõ Apłs ad Ro.v. amoꝛ dei ifuſus.qꝛ nõ pᷣt eẽ impfectꝰ. Pꝛopter Ppes nõ ofudit.qꝛ charitas dei diffuſa ẽẽ qð Math. v. dicebat dns. Efrote pfecti.ſti amo coꝛdibo nr̃is p ſpmſanctũ qꝗ datꝰ ẽ nobis.Er qͥ re ſicut ⁊ pr vj celeſtis ꝑfectꝰ ẽ. Et ibidẽ. Si dili⸗ bus pqʒ ꝙ habens diuinũ amoꝛẽ rõne iſtiꝰ ſpei gitis tm eos qͥ vos diligunt quã mercedẽ h abe expectatiõis ſũme gauder. De qͥ gaudio dicit bitis. lã erbnic ⁊ pubiicani b̊ faciũt. Er qbus Salomõ ·Pꝛouer.xvij. Secura mens q̃ſi iuge ptʒ excellẽtia diuini amoꝛis ⁊ dilectionis q vni⸗/ Cõuiuiũ.Et Ecci.xxx.ðꝛ.Nõ eſt deleccatio ſupꝛa uerſaliter eſt ad oẽs extẽéfſituug. coꝛdis gaudiũ.Tertio idẽ ꝓbat᷑ ſilitudine quã De decima excelletia diuini amoꝛis que dici,⸗ ponit dñs Joh.xvj. di. Mulier cuʒ parit triſti⸗ tur deificatiõis. ciã hʒ:qꝛ venit hoꝛa eiꝰ.cũ aũt pepererit nõ me⸗ Anta eſt amon diuini dignitas: vtnul⸗ minit pᷣſſure ꝓpter gaudiũ qꝛ natꝰ eſt hõ in mi/ t la lingua expmi poſſit:tãta ei ẽ vt amo⸗ dũ.Si igit᷑ ex ↄceptu ⁊ ꝑtu filij carnalis tãta re/ ris ꝙ deũ hoiem ⁊ hoiem fecit deuz. Un Apit᷑ delectatio qᷓnto magis ineffabile gaudiuz Hugo in li.de laude charitatis inqᷣt. eſcio d recipit aia dũ ↄcipit in ſe amoꝛem ſpũſici.De q̊ maiꝰo amoꝛ: ⁊ charitas ĩ laude tua dicere poſſis Eſa. xvj. ꝛ. A facie tua dñe ↄcepimꝰ⁊ parturiui q; vt deũ de celo rraheres:⁊ hoĩeʒ deterra ad co. mus ſom̃ ſalutis. Talis aĩa repleta diuio amo lũ eleuares. Magna certe fuit vꝰ tua vt perte re põt dicere ülud Cañ.ij. Sub vmbꝛa illi quẽ ad hoc vſq; hũiliaret᷑ deꝰ factꝰhõ:⁊ vſq; ad hoc deſiderauerã ſedi ⁊ fruetꝰ eiꝰ dulq gutturi meo. exaltaret᷑ hõ factꝰ deꝰ. Hec ille. O igit ſi ingular Fulcite me floꝛibo:ſtipate me mal.qꝛ am oꝛe lã/ gfa:o ineffabile donũ:o bñficiũ incõꝑabile:o i2⸗ gueo: leua eius ſub capite meo ⁊ dextera illius ertimabilis atq; exceſſiua clemetia nr̃i creatorf· amplexabitur me. Cᷓ;RR;0⸗ q ſic hoĩem viliſſimũ exaltauit vt deuʒ efficeret. De nona excellentia diuini amoꝛis que dici᷑ Certe nectu deꝰhüano generi maiꝰ vnq; benefi extenſionis. 2 Qluũ dare potuiſſes:nec hũanũ genꝰ a te ſuſcio. Ulia vt inqt phᷣs.j.ethico ꝝ. Gonuʒ qᷓ̃nto cũ fuenit bñficiũ infinite charitatis ⁊ dignitatis q vniuerſaliꝰ⁊ cõmuniꝰ:tãto ẽ melꝰ? diu Pꝛoinde Augꝰ. in.iij.de trinicate ca.xix. inquit. niꝰ. Jõ excellẽtiſſimũ ẽ donũ diuini amo In rebus ꝑ tẽpus oꝛtis illa ſũma ⁊ excellẽtiſſi, ris ĩfuſi qð ſe excẽdit ad diligẽdũ oẽs vniuerſa / ma gratia fuit ꝙ homo in vnitate perſone deo liter in dcũ vel ꝓpter deũ.Et hec vᷣitas pᷣmo pꝛo cõiũcus eſt atq; deificatus. Non ſoluʒ autem bat᷑ diſtinctiõe btĩ Tho.in.iij.di.xxvij.ar.iij.q.ij amoꝛ fecit deũ incarnari ⁊ hominẽ fieri:ſed boꝛ et eti.ij.ij.q.xxv.ar.j.qͥ ait.Cũ aoꝰ cognoſcat᷑ eæ tminẽ deificare dicit᷑ ⁊ filiũ dei conſituit.Etideo foꝛmali rõne obiecti: vt ðꝛ.ij.de aia.et obiectũ ꝓ amãtibus deũ alt Põ. Ego dixi:dij eſtis ⁊ filij pter qð oẽs ꝓximi diligũt᷑ ſit deꝰ.g ſeq᷑ idem excelſi onßſes. ẽhabitꝰ amoꝛis dei ⁊ ꝓximoꝛũ ⁊ nõ plures.qð De vndecima excellẽtia diuini amoꝛis q̃ ab/ ptz ꝑ ſiłitudinẽ.ã ꝑ actũ viſiõis videt oculus pellat᷑ foꝛtificatibsis. B młtos coloꝛes mediãte vna luce vel ꝓpter vnaʒ VUattuoꝛ pꝛecipue reperiunt᷑ que ſunt ho luceʒ:⁊ tñ ẽ ſimplicit᷑ vnꝰactꝰ viſiõis extẽſus ad q mini difficilia in hac vita. Pꝛimũ eſt fa/ plura obiecta ⁊ nõ plures viſiões. Siłr ex vno cere opera virtuoſa:vt eſt caſtitatẽ ſerun,? fonte diuerſi riuuli generant᷑. Ergo a ſili ex vno re ꝓpter deũ:ieiunare:vigilare ⁊ hmõi.Iñ pHSs . fonte diuini amon generat᷑ amoꝛ in oẽs ꝓxios. iij.ethicoꝝ dicit.UVirtus ↄſiſtit circa bonũ ⁊ diffi Pꝛeterea regula ẽ phᷣi.ꝙ vbiẽ vnuʒ ꝓpter alteꝝ cile.Et Iſido.ij.de ſũmo bono ait. Ad virtutes vtrobiq; tĩ vnũ ẽ.ptʒ h. Nſi teneo equũ ꝑ fre difficile ↄſurgimꝰ: ad vitia vo ſine laboꝛ gila, nũ nõ ẽ ſimplłr niſi vna tẽtio equi ⁊ freni. Igit᷑ re bimur.Hec em̃ ꝓna:illa ardua ſi ũt.grandes ſu mota tẽtiõe a freno remouet᷑ ⁊ cctio ab eqͥ. Ergo doꝛes patimur vt ad celũ ↄſcendere valeaamus. a ſiłi:dũ qͥs ꝑ amoꝛẽ deuʒ diligit ſil ⁊ ſemel:illa Et Gꝛego. ſuper Eʒechi.dicit. Satis anguſtu,ũz Dilectio ſe extẽdit ad om̃es ꝑximos. Hec Tho. eſt om̃ia pᷣtermittere:vnũ ſoluʒ diligere: pſpera Secũdo ideʒ ꝓbat᷑ autoꝛitate.j. Joh̊.iij.vbi ait nõ ambire:aduerſa nõ timere.Et Lactantiꝰ i. ij. Apls.Si qͥs dixerit qꝛ diligo deũ ⁊ fratrẽ ſuuz diui.inſti.inquit. Gonoꝝ natusa in arduo po⸗ odit:mẽdax ẽ.Et ifra. Hoc madatũ habemus a ſita eſt:matoꝝ ĩ pᷣcipiti.ſũmo igit᷑ labꝗ:eę ſũmũ deo vt q diligit deũ:diligat ⁊ fratrẽ ſuũ. Tertio bonũ aſſequi neceſſe ẽ. Hec ille. Secũ ð eſt dik ꝓbat᷑ vnica rõne.ſ.cauſalicatis.cuiꝰfundamẽtũ ficile in inceptis bonis ꝑſ euerare. Nãa licet aliqñᷓ ponit pᷣs.viij.metha.di.ꝙ qñ ſũt cauſe plures anima ꝓpoſitũ bonuʒ concipiat ⁊ aliqua de ge⸗/ eẽntialiter ad inuicẽ oꝛdinate:ſtãte pᷣma neceſſa nere bonoꝛum faciat:tamen quia nihil eſt volu rio ſt ⁊ oẽs poſterioꝛes. Si ei mare ſtaret a bilius hũano aio nõ diu ꝑſeuerat in icepto: inꝰ ℳ Bermo ra ſllud Luce.viij. Ad tẽpꝰcredũt ⁊ in tꝑe tipta/ tiõis recedũt.⁊ Eccłi.xxvij.ðꝛ.Sultꝰ vt una mu tabit᷑. Lercio eſt difficile a pcis pᷣuareſe ne ali⸗ qñ qͥs cadat ⁊ labat᷑ in eis. Scriptuʒ eſt em̃.xx. q.iij.c ꝓcliuis. Pꝛocliuis ẽ curſus ad voꝛipta⸗ teʒ:⁊ imitatrix eſt natura vicioꝝ.? Treñ. dicit Pctm̃ peccauit hieruſaleʒ:pꝛopterea inſtabilis facta eſt. Quarto ẽ difficile i aduerſitatibo patiẽ tiam hr̃e ⁊ nõ mutari:ſj ſtabilẽ eẽ.iuxta illud ad Hebꝛe.xiij. Optimũ eſt gra ſtabilire coꝛ. Pau⸗ (i vo hãc ſtabilitatẽ hñt.ſlã młti ſũt ipatiẽtes: qbo dici põt illð qð ſcriptũ eſt Job.iiij.vbiẽ pa/ tietia tua.Detali ipatiete etiã dici põt illð Eccłi. vj. Non gmanebit in die tribulatiõcis. Ed hec oia facilia facit amoꝛ dei ĩfuſus 8 qð ꝓbat᷑ pᷣmo auctoꝛitate Aug.dicẽtis. O iugum ſcti amoꝛiſ:qᷓ; feliciter oneras qᷓ;ᷓ dulciter illaqueas:qᷓ; ſuauit ſtringis:qᷓ; vtili ter vriſ:q; ſubtiłr vulneras:⁊ qᷓ; ſalubꝛit᷑ ſanas. Mecimmerito:ſi em̃ amoꝛ carnalis ẽtãte effica⸗ cie ꝙ facit hoĩem nõ ſentire q̊dãmõ laboꝛes.vñ Geñ.xxix.ðꝛ.Seruiuit Jacob ꝓ rachel ſeptẽ an nis. ⁊ videbant᷑ ei dies pauci p amoꝛis magni⸗ tudine. certe multo magis h̊ faciet amoꝛ ſpũa⸗ lis ⁊ diuinus.vñ ait Aug.in li.de moꝛibo ecclie: nihil tã duꝝ ẽ atq; ferreũ qð amoꝛj igne nõ vin caxt᷑..xiij.ↄfeſſionũ iteꝝ dic. Uerꝰamoꝛ ñ ſentit amaritudinẽ ſʒ dulcedineʒ:qꝛ ſoꝛoꝛ amoꝛis eſt dulcedo.⁊ de peni.di.ij.c.hec eſt charitas ðꝛ. Si charitatẽ deo exbibeamꝰfacile oĩ pctõ reſiſtimꝰ: bonis oꝑib abũdamꝰ:eſculi blandimenta re⸗ ſpuimꝰ: ⁊ oĩa qᷓ difficilia videbãt᷑ ẽt cũ ðᷣlectatõe pficimꝰ. Itẽ btũs Bona. i. ij. di. xxviij.ar.j.q.iij. inqͥt. O ꝑa dñ ⁊ pᷣcepta dicunt᷑ eẽ leuia reſpecru amoꝛis ⁊ chdłitatis qͥ oĩa alleuiant᷑:qͥ ſꝑ ↄcedit᷑ volentibo illa ᷣuare.Aug.q̊ in qdaʒ ſᷣmone ait. Amoꝛ facit oẽm ſarcinaʒ leuiſſimã apꝑere:eo ꝙ amãti nihil ẽ diffiale. Solꝰ em amoꝛ nomẽ diff cultat ignoꝛat.? Hiero.ad Euſtochiũ dicit. Ni hil amãtiby duꝝ.nullꝰ difficilis cupiẽtibo laboꝛ c⁊idẽ i epła ad eãdẽ inqͥ t. Amemꝰ nos xpʒʒ:⁊ q̃ra/ mus ei aplexꝰ⁊ facile videbit᷑ oẽ difficile Berñ. ct ĩ q̊dã ſᷣmõe ait.Si qͥs guſtu charitatᷣ iebꝛiatꝰ fuerit:ad oẽ opꝰbonũ hilareſcit:laboꝛat ⁊ nõ ſẽ⸗ tit: dolet ⁊ eſt inſenſibilis:deridet᷑ ⁊ nõ aduertit. iiij.ð celo ⁊ mũdo.Oẽ qð mouet᷑ mouet᷑a pᷣdo⸗ miante natura:qð ſic patʒ.Nã qꝛ lapis magis obʒ de materia qᷓ; ignis iõ mouet᷑ deoꝛſuʒ.ecõtra vo ignis ſurſũ:et p̊ ꝓpter pᷣdñationeʒ leuitat ⁊ paucita matene. Cũ igit᷑ amoꝛ ſpũſſct ſit potẽ/ tioꝛ amoꝛe muñdi:ſi amoꝛ mundicacit hoĩiem grauẽ as bñ oꝑandũ:eo ꝙ ſit cõiũcgrauedini terrenoꝝ.ergo ecõtrario amoꝛ celeſtis ⁊ diuinꝰ facit hoi eẽ leue oẽ opꝰ vᷣtuoſuz.Et rõ ẽ qꝛ ex pꝛe ſentia diuini amoꝛis tollit᷑ ⁊ coꝛrũpit᷑ ioꝛdinatꝰ amoꝛ mũdanoꝝ ⁊ reſtituit᷑ habilitas aĩe ⁊ foꝛti ficat᷑:malaq; ↄſuetudo deponit᷑:ac fomes pecca Sc ̊ pꝓbat᷑ rõne pᷣdñatiõis. Teſte em̃ pho. ti oꝛiginal deſtruit ſiue reſtringit: ⁊ ſi upna gfa ifũdit᷑ qͥ fit vt oĩia amara dulcia videan?. Uiñn in cõi ꝓuerbio ðꝛ.Amoꝛ peioꝛa facit.Idẽ etiõ ꝓba tur rõne extractatõis.Fudametũ cuiꝰpõit Do/ niſiꝰ. ſij. c. de di. no. di. Eſt aũt faciẽs extaſi: di uinꝰ amoꝛ.Amb.q̊ʒ ſuꝑ epłlam amace % * inqͥᷣt. Amoꝛ dei excaſim in aia facit. Extaſi eſt vᷣtꝰ q̃ mẽs eleuat᷑ ab oĩ eo qð ẽ ſibi pᷣm natu⸗ rã vᷣtute ſuꝑioꝛis nature in lumẽ icircũſcptũ qð ẽ ſibi extra ⁊ ſupᷣ ſui naturã. Hec ille.Et Aug.in li.detri.ait. Amoꝛ dei aiam ſic abſoꝛbet ꝙeaʒ in extaſim mittit.Extaſis aũt ẽ qͥdaʒ exceſſus vehe mẽs q̊ mẽs extra ſe ⁊ extra oia viſibilia ponit᷑ ꝑ eternoꝝ amoꝛẽc.Si igit᷑ amoꝛ dei excaſim in ho mie facit.̊ ſeqᷣt᷑ ille in q̊ eſt:nihil fere ſencirevi det᷑ de his q̃ arca ſe fiũt vel eueniũt.Aia etem̃ vt Bej.iĩ qͥdã ſer. ait.ẽ magꝭ vbi amat q; vbi aĩat. Tertio ideʒ ꝓbat᷑ ſiłlitudine.TLeſte em exꝑientia videmꝰ ꝙ ebꝛiꝰex caloꝛe vel magna potẽtia ⁊ vᷣ tute vini obliuiſcit᷑ penitꝰ ſui:⁊ oĩm alioꝝ q cr⸗ ca ipᷣm fiũt. Silr ⁊ philocaptꝰ ſic extra ſe exit vt circa nihil aliud qᷓ; imũdũ amoꝛẽ ac beſtialẽver ſet᷑. A foꝛtioꝛi igi᷑ diuinꝰamoꝛ ſic aiam inebꝛiat ꝙ ↄtẽptis oib terrenis ſolũ occupat᷑ circa amo rẽ ſui creatoꝛis. Pꝛoinde Cañ.v.ſpũſſaũs iui⸗ tat di. Comedite amici mei ⁊ iebꝛiamini chaniſ⸗ ſimi.Et ſi qͥs diceret. Quid debet comedi ⁊ bibi vt ſpũalit᷑ inebꝛiemur:dicit᷑ ibidẽ comedi fauuz cũ melle meo.ã fauꝰ ẽ q̊ddã cõpoſitũ ex ceraz melle:⁊ ꝓpter ſui excellentiã aureis lr̃is ſcribeba tur.Eſt em̃ fauꝰ cera ↄtinẽs mel.i.caro xpᷣi cõti⸗ nens diuinitatẽ:aut fauus eſt mel in cera.i.deꝰĩ carne:vel diuitas ĩ hũanitate. Unñ Cañn.iiij.ðꝛ. Mel ⁊ lac ſub lingua eiꝰ.Et addit.Bibi vinuʒ meũ cũ lacte meo.Iſtud vinũ fuit ſanguis pᷣcio ſus hũane redẽptiõis qͥ fluxit de latere xpᷣi. Ine/ bꝛiata igit᷑ aia iſto vino diuini amor mũdanaſ delectatiões nõ recipit.Ait em̃ Aug.ſuꝑ Joheʒ. Qui biberit de fluuio ꝑadiſi:reſtat vt in eo oĩs ſitis huiꝰmũdi penitꝰ extinguat᷑.Siłr nec mũ⸗ danas tribulatiões ſentit ita vt illi noceãt. Exẽ⸗ Bis pᷣt dari de illo ebꝛio qͥ in fluuiũ cadẽs ⁊ ſub⸗ aquã ſepiꝰ reuolutꝰ.poſtea exiẽs:interrogatꝰ quõ ñ fuiſſʒ ſᷣmerſus ⁊ necatꝰ:rñdit.TLãtũ ð vi no erat inc ꝙ aqᷓ nõ potuit ꝑtrãſire. C TZq̃ſi pᷣdicta oĩa in hoc ſᷣmõe de excellẽ/ eęe tijs amoꝛis diuini declarari poſſũt exẽ⸗ plo magdalene.Nã fecit in ea pᷣmo men tis purgationẽ.De q̃ Gꝛego.in omel.ait. Lãto ampliꝰrubigo peccati ↄſumit᷑:quãto peccatorꝭ coꝛ maioꝛis charitatis igne crematur. Iſta aũt purgatio peccatoꝝ eſt illud magnũ debitũ de q̊ xpᷣs dixit Lucj.vij.Duo debitoꝛes erãt cuidã fe neratoꝛi ⁊c. Nos eĩ debemꝰ xpᷣo qᷣcqͥd ſumꝰtãqᷓ; emptoꝛi.j.ad Con.vj.Empti eſtis pᷣcio magno Et qͥcqͥd habemus tãqᷓ; creditoꝛi.j.ad Cor.iiij. Quid habes qð nõ accepiſti ⁊c̃. Et qͥcqͥd poſſu mus tãqᷓ; feneratoꝛi.qꝛ ad gram tõqᷓ; ad ſoꝛteʒ Folium *½ debem?ꝰ addere bona opꝑa vltra ſoꝛtẽ.d Iñ adaz ð bᷣ rephẽdit᷑ Luc.xix.vbi ei ðꝛ.Et q̃re nõ dediſti pecumiã meã ad mẽſam:⁊ ego veniẽs c vſuris exez illa. Magdalena aũt erat deb trix qͥn/ epece ge credebat. Et iõ illa plꝰteneba? dilige⸗ ræ ex dlmiſſo:ille aũt ex cõmiſſo.qꝛ ma oꝛ ſciẽ tia leg ſibi cõmiſſa erat. ambo auũt tenebat᷑ dili gere ex imiſſo.qꝛ młta bona ꝓpoſita deus ĩmitt ebat: ps. dicete. Immitit angelꝰ dñi ⁊c. Et exx ꝓmiſ⸗/ ſo.j.ad Con.ij. Qð ocułᷣnõ vidit ⁊᷑c Secundo amv oi fecit i ea mẽt liq̃ factioneʒ. Ipa em̃ fuit bpᷣus valde idurata:ſʒ poſtea ẽ liq̃facta:ps.dicẽ⸗ te. Liq̃facta ẽ fra.i.magdalena:q; pus erat terra: id ẽ a demonibo trita.Quattuoꝛ aũt ſũt q̃ valde liq̃faciũt.ſ.ignis ſic ptʒ ĩ metallis.aq̃ ſic ptʒ ĩ re arida.auſter ſic ptʒ in aq̃ ↄgelata.⁊ vnguẽtũ ſic ptz in re aſpa.Olim autẽ magdalena fuit dura ad ↄtritionẽ.arida ad deuotionem.cõgelata ad amoꝛẽ.aſpa ꝑ grauẽ famã ⁊ opinionẽ:ſʒ eiꝰ du⸗ riciẽ ignis diuini amor liq̃fecit ad ↄtritionem. Cañ.v.Aiĩia mea liqfacta ẽ vt dilectꝰmeꝰlocutꝰ? qñ.ſ.dixit. Remictut᷑ tibi pctã tua⁊c̃. Quiavero erat arida ꝑ aquã lachꝛymaꝝ facta ẽ hũida ⁊ fe⸗ cũda ad deuotionẽ. Eſa.xliiij. Effũdã aquã ſuꝑ ſitientẽ ⁊c. Et q̃ erat ↄgelata:ꝑ auſtrũ ſpũ ſſcti re ſoluta ẽ in amoꝛẽ.Can.iiij.Surge aqͥlo et veni auſter ⁊c.Et q erat ĩfamis:ꝑ vnguẽtũ odoꝛifeꝝ id ẽ ꝑ redolẽtiã vᷣtutũ facta ẽ odoꝛifera ꝑ bonaʒ famã ⁊ opiniõʒ. Johᷣ.xij.O omꝰ repleta ẽ ex odo re vnguẽti.Tertio amoꝛ dei fecit in ipᷣa iflãma⸗ tionẽ.Sicut em̃ ex ↄcuſſiõe duoꝝ lapidũ ignis excutit᷑:ſic ignis magnꝰin coꝛde magdalene ge⸗ nerabat᷑ ex duobo lapidib ↄcuſſis.ſ.recoꝛdatio ne ſuoꝝ pctõꝝ ⁊ meditatiõe diuioꝝ mãdatoꝛũ. Vnñ ps.ait.In meditatõe mea exardeſcet ignis Vel duo lapides erant dulcia vᷣba xpᷣi q̃ audie rat:⁊ ſctã eiꝰexẽpla q̃ viderat.vel erat timoꝛ ⁊ a⸗ moꝛ ex qͥ̊ꝝ agitatiõe excutiebat ignẽ dolor q;tũ ad timoꝛẽc.⁊ ſcti deſiderij qᷓ;dtũ ad amoꝛẽ.Quar⸗ to amoꝛ dei fecit in ea mẽtis vulnerationẽ.Fuit nãq; vulnerata ſagitta dolor.⁊ hᷣ ptʒ ꝑ lachꝛy⸗ mas qs effudit.qꝛ vt ptʒ ꝑ Augj.Lachꝛyme ſüt teſtes dolor qͥb q̃ſi ſagitt coꝛ pctõꝛis vulnera tur:ps dicẽte.Sagitte potẽtiaacute ⁊c. Iteʒ ſa/ gitta amor.Uñ de ea ðꝛ.Amon igne ſuccẽſa ar debat deſiderio. Itẽ ſagitta diuini ſᷣmõis:qꝛ iu xta pedes xpᷣi ſtabat ⁊ vᷣ ba illiꝰattẽte audiebat. Et de iſta ſagitta ðꝛ ad Heb.iiij. iuꝰẽ ſᷣmo ði 2 efficax:ac penetrabilioꝛ oĩ gladio ancipiti ⁊c̃. Itẽ ſagitta timoꝛis:dicẽte Ps.Confige timoꝛe tuo carneo meas. Pꝛima ſagitta ipᷣiꝰcoꝛ ſcinde bat. Scðᷣa mẽtẽ eiꝰa mundo diuidebat.Tertia oẽ petm vitare facebat.Unñ Ps. In coꝛde meo abſcõdi eloqa tua vt nõ peccẽtibi. Quarta om⸗ nẽ pei ſaniẽ effũdebat:iuxta illð Ecci.j.Cimoꝛ expellit pcm̃.Quit toꝛ ði fecit ĩ ea mẽtꝭ alie⸗ nationẽ. Et ð h̊ inqͥt .igꝭ.loqns ad xpᷣm. Jo/ cnarioꝝ:phariſeꝰ vo qͥnq̃ginta. ꝛ minꝰ ſeph pcſut ĩ monumẽto coꝛpꝰcuũ.maria ibi ꝑa ter ſe epeliu vm ſuũ. Spũs em̃ marie magi⸗ erat i coꝛge tuo q; i coꝛꝑe ſuo. cũq; reqͥ rebat coꝛ pus tuũ reqͥ rebat piter ⁊ ſpm̃ ſuũ. Et vt perdi/ dit coꝛpꝰtuũ:ꝑdidit ⁊ ſpiritũ ſuũ.Quid ẽ mi⸗ mũ ſi te neſcebar ꝗ nõ bubebat ſpm qͥ ſcire debe⸗ bat. Jõ ĩoꝛiitan nõ te cogioſ bat.qꝛ nõ erat ĩ ſe ſʒ ꝓpter te extra ſe.Sexto amo dei fecit in ea mẽ tis inebꝛiationẽ. Ebꝛietas nãq; pᷣſumit ipoſſibi lia:ↄtenit ꝑicła:⁊ ꝑuipẽdit dana.Quia igit ma⸗ ria ſpũ ſccõ ebꝛia erat.iõ ipoſſibilia pᷣſumebat di cẽs. One ſi tu ſuſtuliſti eu dicito mihi vbi poſui ſti eũ ⁊ ego eũ tolls.Nõ em attẽdebat põdero ſi⸗ tatẽ funer:nec ibecillitatẽ mulier Itẽ ꝑicula cõ tẽnebat. Uñ Oꝛigj.ait xpᷣo. Joſeph non fuit au ſus tollere coꝛpꝰcuũ niſi ð nocte:⁊ niſi ̊ peteret a pilato:mana vo noctẽ ñ pᷣſtolat᷑nec etiã quẽq;ᷓ veret᷑ ſʒ audact᷑ ꝓmittit:Et ego eũ tollã. Iteʒ dã na tꝑalia ꝑuipẽdebat.Nã vnguẽta pᷣcioſa mo/ do pedib illiꝰadhibebat:mõ ſuꝑ caput eiꝰ cffũ debat:⁊ mõ eis totũ coꝛpꝰ eius vngere volebat. Pꝛouer.xij.Qui negligit dãnũ ꝓpt᷑ amicũ iuſtꝰ ?.· Septimo fecit in ea mẽt trãſfoꝛmatio neʒ ſiue deificationẽ.qꝛ vt ait Paulꝰ.j.ad Cor.vj.Qui adheret deo vnꝰſpũs ẽ cũ eo. Et Hugo de ſan. vic.inqͥt ꝙ amoꝛ ẽtalis vigor ꝙ amarẽtrãſfoꝛ/ mat ĩ ſilitudinẽ eiꝰquẽ amat.ſic patuit ĩ btõ frã ciſco qͥ tãto fuit amoꝛe crucifixi acceſus in eiꝰ expᷣſſaz ſiłitudinẽ ẽtraſfoꝛmatꝰ. Nec mix.ã ſi cut ignis ẽ maiorꝭ actiuitat int᷑ oĩa elemẽta:vt ait phᷣs ĩ.ij.de celo ⁊ mũdo.⁊ in oĩb agit ⁊ ea in ſuã ſiłitudinẽ ↄuertit:vt ptʒ ĩ ferro ignito ⁊ ĩ ali is rebo ab igne accẽſis.ſic nihil ẽ amoꝛe vehemẽæę tiꝰ.S.illð.in autẽ.qͥ mo.na.ef.le.q amãtem q̊do/ mõ fac idẽ cũ amato. Uñ qͥda phᷣs ſterrogatus qd eẽt amicꝰ:rñdit.Alter ego. Pꝛoptea diẽ Hu e de ſcrõ vic. Scio aia mea ꝙ qᷣcqᷣd dilig:i e?ꝰ iłirudinẽ traſfoꝛmarj.Et Augꝰ. alt. Unuſqᷣſqʒ talł ẽ q̃lis ẽ dilectio ſua.Si deu diligẽ deus es. fi terrã terra es. Pꝛo ↄcluſiõe aũt iſtiꝰptis dico q; iſte ignis amor diuini talit᷑magdalenã in dern trãſfoꝛmauit ꝙ oẽ; luxuriã ⁊ alia pctã ĩ ea extin xit.Uñ Luc̃.vij.ait ſaluatoꝛ phariſeo. Remittũ fur ei pctã młta qꝛ dilexit multũ. Et ſic coꝛnicu⸗ la nigerrimã ↄuertit ĩ colubã cãdidiſſim A ũ qz Gns tetigit ſaulũ:⁊ ð lupo fenꝑce fecit mõ ſuetiſſimũ. Tecigit en Dattheũ: ⁊ ð rapto re ⁊ auaro fecit oiʒ tꝑaliũ ↄtẽptoꝛẽ:ita ꝙ qͥ pꝰ ra plebat aliena:poſtea pauꝑibo ꝓ dei amoꝛe diſo * ſic omia pꝛiiag. De duodecia ⁊ vltima excellẽtis diuini amo⸗ ris que dicituertificatiöis. 4 d Icet dicat᷑ Eccs.ix. Nẽo ſcit vtrũqmoꝛe vł odio dignꝰſit.ſ.ð cõi lege:tñ ſi qͥs in ſe hbʒ ꝑfectũ amoꝛẽ di pᷣt ꝓ certo ſpare ꝙ ſal uabit᷑ ⁊ vitã erna ↄſeq?. Nihil ei magj certificar hoieʒ ð ſua ſalute qᷓ; diuinꝰ amoꝛ. Hec ãt eẽ vᷣa ꝓboõt᷑ bmo auẽte Aug.i li.de ciuita.dei dicẽtis· facit amoꝛ & Babylon facit ainq ſeculi. In/ Certũ ẽe m vt dicit be. Cho. ij.ij. q. lij. ꝙ pfecti⸗ ſaroget ſe ſh d am æĩuenict vñ ſit cuis. oꝛegfa eli ſuis effecnbo aars enatura. ea Ites Bern. omelr. in ccag dni inqr. Cyligetiby clarr er enela teſte qn liee kerruͦ de eit dei n5 pmi tit deꝰ au: vargentuũ:nõ gemas: t natur ali vᷣtute adamiatinaturalit id Duas ciuitatcs duc faciut amo: eo. Hicruſale ba atmea nõ pten biͦt. Lertia rõ vꝛ pfectiõis. no! pides pᷣcioſoæ: nõ? ſ:nõ terrã:ſj ſeipʒ cre/ lurſũ ꝑ ipaʒ trabit. Ec ide fadt magne eu ca ato. oim dum cũcoꝝ. Hocem ẽ pᷣmiua mp aamita qtener ĩ aere ſuſpẽſaz caplaʒ ferrea i qq ðꝛ ris diuini: ? mer c ux dilectlois q onm ieli ſu eẽ coꝛpꝰi achometi. Silr videm ꝙ vtute ſolis ꝑ oia dilig. Et. ij ad Timoth. iiñ. o A płs Bo vapozes ?2 hüoꝛes groſſi ⁊ põgeroſi attrahunt nũ certamè certaui:curſũ ↄſũmani fid eſæuaut aterrai⸗ rpielenant i gec) ſi ſacit naturak De reliq̊ repoſita ẽ mihi coꝛona iuſticie quã red vᷣtsiſenibiliu:mulro mag poſt moꝛt? bhois di det mibi dñs i illa die iuſtꝰ iudex. No ſolũ autẽ ainꝰamoꝛ trahit aiam ſurſu ad padiſũ.Tertio mihi:ſʒ ⁊ his qͥ diligũt aduentũ eiꝰ. Itẽ ſuꝑ illa pᷣ ideʒ ꝓbat᷑ figura q̃ habet᷑iiij. Regꝭ.ij. vbi dJD.. vᷣba ad Eph.iij. In charitate ra dicati ⁊c inquit Ecce currꝰigneꝰ⁊ aſcẽdit helias ꝑ turbinẽ i celũ. glo. Erernã vitã charitas ⁊ amo: dei app hendit pcurrũ igneũ itelligi᷑ amoꝛ ðᷣi ignit? cu q̊ͥ amo Sctũs q̊ Bonauẽ.in.ij.di.xxviij.art.ij.q.iij in re ipᷣe helias traſlatꝰẽ in gadiſũ terreſtre traſferẽ coꝛ.q̃ſtiõis dicit. B onũ qð ẽ infoꝛmatũ diuino dus poſt moꝛtẽ in celeſtẽ:q figura dat itelligi ꝙ amoꝛe ⁊ gra gtũ faciẽte qð fit cuʒ ſpũſctõ meretẽ q vult in celũ aſcẽdere debet eſſe ignitus diuino de 2digno vitã etnõ. Scdo idẽ ꝓbaĩ triplici rõ/ amoꝛe. Sicut em̃ ignis ardẽs nõ qeſcit iferꝰ:ſſ ne. Pꝛima ðꝛ diſpoſt. itõis. fũdamẽtũ cuiꝰponit ſy ſurſũ mouet᷑ vſq;q̊ cõſequit᷑ oꝛiʒonta.iij. celi: phs. ij de aĩa di. Ex ꝓpoꝛtiõe pocẽtie bñ diſpoſi/ ſiccharitate ⁊ amoꝛe ði accẽſus nunq; q eſcit do te cũ ſuo obiecto neceſſario ſeq? ipiꝰobiecti appᷣ nec ad celũ aſcẽdat ⁊ cũ amato ↄiũgat᷑.Et iõ inꝰ⸗ hyẽſio.ptʒ h. Cũ eĩ obiectũ potẽtie viſiue ſit coloꝛ qͥt deo cũ Aug.in.j.ↄfeſ. Inqᷣetũ ẽ coꝛ meũ dñe vł coꝛpꝰcoloꝛatũ vt ðꝛ.ij.ð aia Si ocki fuerit bñ donec reqeſcat in te.Et cũ Apło ad Phil.j.Cu⸗ diſpoliti necario bonũ iudiciũ dat ð coloꝛib qᷓ pio diſſolui ⁊ eẽcũ xpo. Alia figura honit Geñ. 2ccſſo:ci obiectũ btificatiuũ ronalis aĩe ſit ſup rxviij.deſcala quã vidic Jacob:cur ſumtas ce aaturalis viſio dei: dicẽte dño Joh. xvij. Hec ẽ lũ tãgebat: ⁊ angeli aſcẽdebũt ⁊ deſcẽdebt ꝑ eã vita ernavt cognoſcãt te veꝝ deu ⁊c̃. ſeqᷣ cum cui dñs iherebat. Per ſcalã em̃ itelligit᷑ ſcala di amoꝛ dei ſit qͥdã habitꝰa deo ĩ gia ifuſus vt ſu uini amon ⁊ charitatʒ:q̃ mediãte aſcẽdit᷑ ad celũ pꝓbarũ c excellẽtia ſca· ̊ ania ẽ bñ diſpoſita ad Per angelos aſcẽdẽtes itelligũt᷑ hoĩes ĩ hac vl⸗ viqẽdũ deũ.talis ꝓfecro habẽs ipᷣm amoꝛeʒ di/ ta angelice viuẽtes ⁊ angelicũ amoꝛẽ in ſe habẽ/ uinũ itro ducet᷑ c angelis ⁊ ſctis ad cõtẽplãdaʒ tes.Quos dñs innixꝰ ſcale:id ẽ amoꝛi eoꝝ ĩ ſu⸗ eternã dei maieſtatẽ. Et iõ Oſee.xj.amãatibo eũ ij is dulciſſimis amplexiby ſuſcipit ernalit gloꝛiſt qᷣtipᷣe creatdꝛ mũdi.Trahã vos ad me in vineu cãdos. Qð etiã nobis ↄcedere dignet᷑ idẽ ſalua lis charitat. Scoa rõ ðꝛ ꝓmiſſiõis. Nam dñs toꝛ qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ: Amen. V atth. v. Pmiſit di. Bti mũdo coꝛde qm̃ ipſi cu videbut. LCũ igit᷑ amoꝛ dei mũdet aiam ab oĩbo pctis:vt ſupᷣ ꝓbatũ ẽ excellẽtia.v.ſequit᷑ ꝙ ſine dubio talis amãs den in ſuꝑna pꝛia ipCᷣʒ vi debit e naliter. Dñs em̃ ieſus ꝗͥᷣẽ vᷣitas(vt ipe te Cõpendiũ ſermonũ pᷣdicabiliũ:qð Roſariũ appellat᷑:nouiter editũ ꝑ fratrẽ Bernardinũ de Buſtis:oꝛdinis minoꝝ Impᷣſſum ac diligẽter reuiſũ expẽſis ſũptibuſq; ꝓuidi Johãnis Ryn ftfat᷑ J S xiiij mẽtiri nõ pᷣt in ſuis pmiſſiõibus Vnñ ipe ꝛqͥt Matth.v. Amẽ dico vobis ꝙ iota man:per induſtriũ Heinricũ Gꝛan: in imꝑgiali vmnnü au neapex nõ pᷣteribit a lege donec ommſia oppido Hagena w finit felicit. Anno ſalut nie fiãt. Et. lij.citeꝝ dicit. Celũ ⁊ terra traſibũt: Milleſimoqngęreſimo.viij. die. mẽß decẽbꝛis. Ad lecroꝛem. „». Suauiſſime lectoꝛ habes in hboc volumine Roſaniũ ſermonũ p̃dicabiliũ:a fratre Bernardino de Buſti: Mediolanenſi: oꝛdinis diui Franciſci ad fadlioꝛeʒ concionantiũ vſum: accuratiſſime congeſtü: Nan eriſo ale⸗ pꝛopalatũ:iam characterib Uenetis in impiali opido Hagenaw iteruz imp̃ᷣſſum. Habe? illud nedũ caſagatiſſimũ:verũ ⁊ latia vulgaria dicteria:ſparſim ꝑ aucroꝛẽ alle⸗ gata: m romanã linguam adamuſſi im verſa. Quid igit᷑ euoluis:ſubſtaſq; anceps emptoꝛ.Eme. exere:excute i am tuã vetuli numi crumenaã:depꝛome quantũ bibliopola depoſcit.Nã ſi peniteat: cniſi a ſacra ti elogia alienus ſis)duplũ vult repẽdere.Sed eme atq; fauſte vlle. - . — — — —— . . . . X. 4 . . . “ 6 . . — 7 1 . 4 . . 2* . * . 4 * 34 H . . . . . . . . „ D „* . S — — — 4 — — ₰ Gð§ ⸗ . — rrðs .D Labula rubꝛicarum In nomine domi/ ni Jeſu chꝛiſti er beatiſſime vginis Marie In cipiũt Rubꝛice partꝭ ſecũde qdrageſimalis qð roſariũ ſermonũ nuncupat᷑. Hec aũt ꝑs incipi ens a dñica de paſſione ꝓtẽdit᷑ vſq; ad terciã fe⸗/ nam poſt PBenthecoſten induſiuie. Driñnica de paſſiõe de moꝛientũ religioſa ſepe/ litiõe.etibi determiat᷑ vbi qᷣſq; ſi ittumulãdus:⁊ q poſſit eligere ſepulcura:⁊ qb dene anda ſit eccłiaſtica ſepultura. Ibidẽ etiã tractat᷑ de teſta⸗ mentis defunctoꝛũ exeqndis. et ibi decdlarat᷑ qñ teſtamẽtũ ſit rõnabile:acſeruandũ:⁊ qñ nõ.⁊ qͥ ſintilli qb a iure ꝓhibitũ eſt teſtari.et vtrũ cleri/ (ipoſſint teſtamẽtũ facere de rebx mobilib eccle ſ· de redditib:ac fructib ꝑceptis ex bñnficijs. oc etiã ſermone examiat᷑ nunqd heredes ⁊ recutoꝛes teſtamẽtoꝝ teneant᷑ adimplere volũ . atẽ defunctoꝝ ſtatim poſt moꝛtẽ ipſoꝝ: ⁊ vtrũ dilatio ſolutiois ⁊ adimpletionis pᷣiudicet ani⸗ mabus pᷣdictoꝝ moꝛtuoꝝ: et de pctõ illoꝝ qn ſatiifaciut legatᷣ ⁊ alijs pijs diſpoſitiõibo detũ/ ccoꝝ Sermojj. Folio.j. odẽ die poſt pꝛandiũ de ſuffragijs moꝛtu⸗ oꝛũ.Et ibi decdlarat᷑ ad quẽ locũ vadunt anie cũ egrediunt᷑ de coꝛꝑe:et qn debeant ꝓ eis fieri ſuf fragia:et qñ nõ. Itẽ ibitractat᷑ detribo generib⸗ hoĩm qͥ paradiſum recto tramite aſcendũt poſt hbanc vitaʒ. et de purgatoꝛio generali qð eſt ſub terra:⁊ de particulari qð eſt in hoc mundo in qᷣ aliqñ deꝰ facit aias purgari qͥnq; de cauſis.In hoc etiã ſermone ꝓbat᷑ ꝙ veraciter pñt anie de / funccoꝝ viuentiũ ſuffragijs adiuuari.Determi nat᷑ inſuꝑ Nunqͥd ſuffragia facta pꝛo vno pꝛo/ ſint alijs defunc in purgatoꝛio exiſtẽtibo.et q̃s vtilitates conſeqᷓ̃nt᷑ illi qͥ pꝛo defunci ſuffragia et elemoſynas faciunt. Ibidẽ etiã demoſtrat ꝙ anie defunctoꝝ q̃ttuoꝛ modis intelligũt a qͥᷣbꝰ ſint ꝓ eis facta ſuffragia:⁊ quõ adiuuãt viuos oꝛõnibo ſuis ⁊ ſubſidijs.et qᷓ terribilis ſit pens purgatoꝛij. Sermo.ij.Folio.vx. Feria ſecũda de elemoſyne fructificatiõe. vbi ponunt᷑ ſeptẽ vtilitates q̃s conſequunt illi qͥ ele moſynã faciũt Itẽ de elemoſyne obligatõe. et ibi declarant᷑ ſeptẽ oꝑa miſcðie coꝛꝑalia:⁊ ſeptẽ ſpi ritualia. Pꝛobat᷑ etiã ꝙ ſepteʒ legibo tenet qᷣſq; facere elemoſynã qñ pot. In bᷣ etia ſermone po/ nunt᷑ nouẽ còditiões qᷓs hr̃e debet elemoſyna: vt ſit deo grata. Sermo. iij. Fo. xij. J — Feria tercia de pctõ lingue:pbado rõnibo:au toꝛitatibo:⁊ exẽplis linguã eſſe refrenãdã.Dein/ de de pctõ ꝓditiõis:adulatiõis:ſimłatiõis: ma ledictiõis:blaſphematõis.et vltĩio de detractiõe acmurmuratiõe.et ibi de eiꝰ deteſtatiõe:modifi catiõe.ſ.q̃liter fiat detraccio:remediatione ac re⸗ ſtitutione.ſ.fame.Sermo.iiij.Fo.xdir. Feria q̃rta de charitatꝭ dignitate: vtilitate: ac neceſſitate.et de eius oꝛdinabilitate.ſ. qᷓlit᷑ debe/ mus amare deũ:noſipſos:⁊ ꝓximũ.Et decha⸗ ritatis co gſcibilitate:vbi ponunt᷑.xij.ſig qᷣb co⸗ gnoſci pot qñ qͥs eẽ in charitate.Ser.v.fo.xxxj· Feria qͥnta de q̃ttuoꝛ inducẽtibo pcõꝛem ad pniaʒ. Pꝛimũ ðꝛ pei malignatio.⁊ ibi ponunt᷑ xij.malignatiões pci. Secudũ diuerſa vo catio Et ibi declarant᷑ ſeptẽ voces inuitãtes ad ꝑniaʒ Terciũ immẽſa fruccificatio.⁊ ibi agit᷑ de ſepteʒ fructibo pnie.Quartũ continua habilitatio.vbi ꝓbat᷑ ꝙ qᷣlibet pctõ: qᷓntũcunq; ſceleratiſſimus poteſt de pqis ſuis etiam in vlcimo vite articu⸗ lo penitere ⁊ ſaluari.Ser.vj.Fo.xxxviiij. Feria ſexta dè ſpe bona ⁊ vana:⁊ ð bone ſpei frucaificatõe:ac ð vicio ð ſꝑatõis. Ser.vij.fo.lix BSabbato de iuſticia:foꝛtitudine:tẽperantia ac pꝛudentia.Sermo.viij.Fo.lxuiij. Dñnica in ramiſpalmaꝝ de ſuꝑbie deteſtatõe ac de eiꝰ filiatõe.iſ.extollẽtia:arro gãcia:vana glo ria:iactãtia:ambitiõe:hypocriſi:pꝑtinada: ingti⸗ tudine:inobediẽtia:cunoſitate:cõtentiõe:ac pſũ ptione. Itẽ de vᷣtute hũilitaq. Ser.ix.fo.lxxv. Eciẽ die poſt pꝛandiũ de anie rõnalis crea⸗ tione:imoꝛtalitate:libertate.ſ.liberi arbitrij:no/ bilitate:⁊ de dei dilectiõe erga illã:ac de angelo rũ cuſtoditiõe.Sermo.x.Fo.lxxxix. SFeria ſecũda de annchꝛiſti pᷣnũciatiõe acno⸗ minatiõe:et de ſignis aduẽtus eiꝰ:ac de eiꝰ ꝑſe⸗ cutione ⁊ occiſione.Sermo.xj.fo.. Feria terda de victoꝛia ſuijpſiꝰ:vbi ꝓbat᷑ rõ⸗ nib:autoꝛitatibo:⁊ exeplis ꝙ qͥlibet tenet᷑ vince re ſuas ioꝛdinatas paſiiòcs:ſubijcẽdo ſenſua, litatẽ rõni. Jbidẽ ett am ꝓbat᷑ ꝙ viuẽs ſᷣm volu ptates carnales põt beſtia appellari: ĩmo etiam peioꝛ eſt oĩ beſtia. Econtra vo ille qͥ vincit ſuas cõcupiſcẽtias ⁊ refrenat noxios appetitꝰ:maioꝛi laude ⁊ triũpho dignus eſt:qᷓ; ſi oẽs mũdi che/ ſauros cõgregaret:oẽmq; ſciaʒ acqᷣreret: et totiꝰ oꝛbis iperiũ ſibi ſubiugaret.Ser.xij.Fo.cxiij. Feria q̃rta de miſſa.ſ.qͥd ſit:⁊ a qͥ ſit oꝛdinata et q̃re appellat᷑ miſſa: ⁊ quõ hoies obligent᷑ ad eã audiendã.vbi determinat᷑ vtrũ ſit melioꝛ miſ ſa boni ſacerdotis qᷓ; mali:cũ qͥbuſdã alijs du⸗ bijs. Itẽ ibidẽ ꝓbat᷑ rõnibo:autoꝛitatibo:⁊ exem plis qꝙ poſt vᷣba cõſecratiõis vera panis ⁊ vini ſuba in veꝝ coꝛpꝰ⁊ ſanguinẽ xpᷣi còuertit᷑:rema nẽtib ibi accidentib panis ⁊ vini ſine ſubiecto. Declarant᷑ euã in h̊ ᷣmõe qͥnq; vtilitates q̃s cõ/⸗ ſequũt᷑ illi qͥ deuote audiũt miſſã. ſer.xiij.fo.cxx. Feria qͥnta de cõione.ſ.de figurꝭ ſacr̃i eucha⸗ riſtie:⁊ de cauſis q̃re deꝰillud inſtituit: ⁊ de ob/ ligatiõe acneceſſitate cõicandi:ac de punitõe nõ coicantiũ. Itẽ de pᷣparate faciẽda ad recipiẽdũ tã ſcm̃ ſaccm:et de vtilitate quã illi ↄſequunt᷑ qͥ deuote recipiũt cõionẽ. Ser.xiiij.ſo.cxxvij. Feria ſexta venerꝭ ſai de paſſiõe dñi:⁊ de cõ⸗ paſſione btẽ vᷣginis. Et ibi declarat᷑ quõ virgo Maria fuit pluſqᷓ; marcyr:qꝛ ĩeffabilit᷑ afflicta eſt/pt᷑ moꝛtẽ filij:maxiĩe pter qᷣnq; cõditiões q̃ R Balancde Q Focus N M. — 3 2 5 6 4 Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH www.yXyVmaster. com 2 1 VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset